çok guzel yazmıssınız dikkate alacagım tum sözlerinizi hafızama yer edıyorum umarm dedıgınız gibi olacaktır bu guzel yorumları okudukça kendımı bıraz daha iyi hıssedıyorum cok tesekkur ederım size mutlu aksamlar♥

Bendede ilk 4 ayda oldu. ama ayrıntılı ultrasonda esnerken eli başında gördüğümde sanki yıllardır onu bekliyormuşum gibi hissettim. benimde nasip olursa bir kızım olacak. zaman zaman sizinki gibi düşüncelere kapılıyorum aslında ama o büyüdükçe ve bana yaklaştıkça anneliği yavaş yavaş benimsiyorum. çoğu kadın anne olmak için yaratılır. bazılarıda aile olmanın getirdiği zorunluluk gibi görür çocuk olayını. sakın kendinize kızmayın ve bu düşüncelerin normal olduğunu kendinize söyleyin. ki gayet normal. bazı insanlarda bazı duygular geç oluşabilir...

Benim de annemle yaşadığım bazı sıkıntılar var. 1 seneyi aşkındır görmüyorum. Zaten ağır geliyordu hamile kalmadan önce bir şekilde kendi annesinin intikamını benden aldığını keşfettim, aynısını kendi bebeğime yapmaktan korktuğum için psikologa gidiyorum. İşe yaradı mı bilmiyorum. Daha iyiyim ama. Yani yapı olarak bu dünyaya evlenmeye, eş olmaya, anne olmaya gelmedim. Başarılı olmak gibi hedeflerim de yok. Neyden mutluysam onu yapmayı severim sadece. Anne olmak yeri geldiğinde beni mutsuz edecek bunaltacak darqltacak farkındayım, kendimi hazırlıyorum bazı şeylere. Yaşadığım saçma şeyleri çocuğuma yaşatmaya niyetin yok.

Abartıyorsun hiçbirimize annelik daha hamileyken vahiy yoluyla gelmedi yazmaya gelmiştim aslında. Ama durum daha ciddi görünüyor. Psikologa gitmeyi düşünür musun?

bunları düşünüp durmanın bence hiç anlamı yok. bende genel olarak öyle heyecan yaşamadım. havalara uçmadım. doğuma gidiyordum. gıdım heyecan yoktu. ama onunla tanışınca, vakit geçirdikçe, anneliği tattıkça bazı şeyler oturuyor yerine. demem o ki, öyle herkes heyecanlanacak diye bir kural yok. içiniz rahat olsun. Sağlıcakla kavuşun yavrunuza. dragonsmother Drogon Rhaegal Viserion tek ayak

Anneliği öyle hemen hissedemiyosun. Değil içindeyken, doğumdan sonra bile öyle. Yavaş yavaş oluyor emek verdikçe seviyorsun. Doğurup çöpe Atan var, ama bakıp büyütüp sokağa Atan yok? Neden, çünkü emek verdiğin şeyi seversin Öyle birden duygusal bağ bekleme. Hatta o doğum sonrası ruh halinle neden ben anne oldum, ben bu yükle Nasıl yaşarım ne kadar şanssız bir çocuk benim gibi annesi var gibi şeyler düşünebilirsin. Bunlar normal. Ama hem kendini rahatlaymak hem de annelik serüvenine daha iyi hazırlanmak, en azından seni neyin beklediğini anlaman çok önemli. Ben 9 ay gün saydım kıyafetleri odası şampuanı herşeyini özenle aldım çoraplarını eldivenlerini ütüledim. Ama kucağıma verdikleri an dondum kaldım Hadi annesi emzir bebişi dediler. ben hiç o kısmı düşünmemiştim sanki. Sonra sarılık, sonra gece gündüz ağlayan kolik bir Bebek. Bir ara fena bir depresyona girmiştim yaklaşık 2 ay Şimdi 6 aylık bebeğim sorsan canımın içinde bir can. Ne onsuz bir hayatı düşünebiliyorum ne birinin ona zarar verebilme ihtimalini. Dün akşam tırnaklarını keserken acıttım birini yanlışlıkla içim Nasıl acıdı bilsen..

hayatta yasamıslıklarımız benzer sayılır hepimizin hayatından neler geçti kimbılır ama basarabılmek onemlı yasananların aksıne sızde bunu basarmıssınız ne mutlu ki umuyorum bende sizin gibi olabılırım sevgiler♥

Bence yaşadiklarinizdan dolayi sizin daha çok bebeğinize bağli olmaniz gerekiyor... ben kucağima almak için sabirsizlaniyorum o sağ salim kucağimda olsun da ben yaşlanayim sorun değil çok güzel onu hissetmek şu an içimden çikarip yiyesim var..

Anladigim kadariyla hayatınızda hic saglikli bir anne figürü olmamis bu yuzden de yetersiz olacaginizi dusunup kendinizi sıkıyorsunuz bu dusunceleriniz nedeniyle de annelik fikrinden soguyorsunuz. Bence bebeginiz dogdugu anda kendi hayatinizdaki tum eksiklikleri onunla gidereceksiniz.

çok şaşırdım yazdıklarınıza kadınların büyük bir çoğunlugu daha hamile kalmadan bebeği için hayal kurup mutlu olur.. kesinlikle bir yardım almalısınız bana da çok normal gelmedi plansız bir gebelik oldugu için böyle hissediyorsunuz sanırım ama yinede bi doktorla görüşmekte fayda var. Allah yardımcınız olsun.

Bence sorun sizde. . HalaM tamamen annesiz büyümüş ama buna rağmen kendi çocuklarına karşı son derece sevgili ilgili bir anne..

İlginç geldi bana ama kızını eline aldığın zaman fikrinin değişeceğine eminim...

Hamilelik çok zor bi süreç.. kafa karışıklığı olabilir.. geçmiş tecrubeleriniz aklınızda.. Kendinize haksızlık etmeyin.. inş çok iyi bir anne olacağım elimden geleni yapacağım diyin ve sağlıkla kucaginiza alın inş. Kimse mükemmel değil mükemmel anne diye de birsey yok.. hersey yaşayarak ogreniliyor.. daha yolun basindasiniz

evet bende bı hafta gitmeyı dusunuyorum teşekkürler dragonsmother Drogon Rhaegal Viserion tek ayak

şimdiden psikologa gidip tedaviye başlayın bence, anormal bi durum olduğunu düşünüyorum.. çocuğun hayatını karartmayın sevgisizlğinizle

bebekleri severdım kuzenımın cocuklarına asıgım o izmirde oturuyor burdan begendıgım bişi olur alır kargolarım yollarım ama kendı cocuguma hissedemıyorum dragonsmother Drogon Rhaegal Viserion tek ayak

Ben sizi çok iyi anlıyorum. Çocukluğunu, gencligini yaşayamamis biri olarak kadın olmayı asla kabullemiyorum. Ben de tıpkı bu düşünceler içerisinde kazayla hamile kaldım. Evliliğe bile hep bu bakış açısıyla baktığım için çok soğuk ve isteksizdim, ama evlendim. O da ayrı bi muamma. Her neyse.. Hamileyken ilk 4, 5 ay hiç bisey hissetmedim, hatta hep kesin düşer diye geçti içimden. Ama hareket etmeye başlayınca kabullendim. Doğduğun da heyecanlandım. Şimdi 9 aylık, bi gün ya ona bisey olursa diye düşünürken bile gözlerim doluyor. Hala erken anne olduğumu düşünsem bile onsuzluğu düşünemiyorum.

Canim. Annelik aslında çok zor bir süreç bence bir de sizinki planlanmamis sanırım. Eğer bir psikologtan yardım alırsan çok iyi gelecek sana eminim.

belki çocuk istemiyorsundur, herkes çocuk yapacak her kadın çocuk isteyecek büyütecek diye bir kaide yok, benim bazı akrabalarım çocuksuz yapmadılar yaşlandılar gayette mutlular hayatlarından, eğer o çocuğa kötü davranacaksan keşke yapmasaydın diyesim geliyor şuanda

normal goruyorum hamilelikte bu duygulari.. dogduktan sonra emzirdikce kucagina aldikca sana ihtiyaci oldugunu hissettikce bak nasil hayatinin bastaci olacak.. mutfakta is yapiyorum babasi yaninda bazen ciglik atiyor agliyor babasi bile olsa aninda hizla odaya kosuyorum noldu diye anneli iste.

ne kadar güzel yazmıssınız sizin kıznınızın bence cok mukemmel ve pozitif bir annesi var çok şanslı :) teşekkür edıyorum guzel yorumunuz için sevgiler...

Anlıyorum... O zaman Allahım yardımcınız olsun sizin de bebenin de eşinizin de. Psikolog ile görüşün, iyi gelir inşallah.

allah inşallah sağlıklı sıhhatli tez zamanda size de bir evlat verır canım dragonsmother Drogon Rhaegal Viserion tek ayak

Kusura banka canım biraz sert bir üslupla yazdım. Zor bir süreçten geçiyorum da. Allah sağ salim kucağına almayı nasip etsin. Onun süt nikah konusunu hayal et kabul yaptırdığını havlulara sardığını hayal et çok seveceksin bebeğini. Çok iyi bir anne olacaksın.

yasanilanlar, yasanilacaklarin teminatidir. son derece dogal bir surec geciriyorsunuz. ilk hamileligim cok sikintiliydi. ikinci hamileligimi dejavu hissiyle her gun sureci red ederek gecirdim; ta ki esimle doguma girinceye dek. kendinizi suclamadan, yaralarinizi bilerek bugunleri gecirirseniz ve kosullariniz da musaitse uzman destek alirsaniz doguma kalmadan yahut kalicilasmadan bu hisler cozume ulasirsiniz. dragonsmother

evet kesinlikle

çok teşekkürler♥

ya bayanlar ben size birşey danışacağım... aslında bunu önce bir psikolog ile görüşmem daha mantıklı olur biliyorum ama belki benım gibi olanlar var ise fikir alışverişinde bulunuruz diye açıyorum bu konuyu hamileyim evet ama hala kendımı anne olarak benimseyemıyorum. hatta kuzenım instagramda bir fotografıma yorum yapmıştı kahve içiyordum kızınla mı içiyorsun afiyet olsun size yazmış sinirlerim bozuldu yorumu kaldırdım kızın lafı bile bir tuhaf geliyor. bana anne diyecek olması canımı sıkıyor gibi tuhaf bir düşünceler geçiyor aklımdan sonra kendımı telkin edıyorum bir dünyaya gelsin en cok ben seveceğim diye... bebek çocuk fikri sanki bana yaşlandığımı hissettirecek gibi o büyüdükçe ben geriye gidiyorum gibi hissediyorum sanki hayatın sonuna yaklaşıyor gibi bilemıyorum neden boyleyim eşimde de bebek heyecanı yok belkide ondan hissedemıyorum. ultrason resimlerine bakıyorum hiçbirşey ifade etmıyor sanki... sanırım hiçbir zaman canım kızım canım bebeğim annemm benım diye cocugunu seven annelerden olmayacağım çunku ben annesiz buyudum annemi son hatırladıgım yaş 12 idi 12 yaşıma kadar da annem tarafından çok el bebek gül bebek sevılen bir cocuk olmadım annemın benı alıp sarıp öptüğünü hatırlamıyorum sonrada üvey anne ellerinde büyüdüm zor gunler geçirdim böyle hissetmemin nedenini buna bağlıyorum... sanırım mesafeli soguk sadece bebeğin ihtiyaclarını yerine getiren bir ebeveyn olacagım bu cok acı... lohusa depresyonuna şimdiden girmiş olabılırmırım :) fikirlerinize ihtiyacım var teşekkürler C captain price erkek

sanırım bende sizin gibi tamamlayacagım bu süreci :) teşekkürler iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

bende öyle diliyorum cok teşekkürler ♥

Hadi sen annesi kaldın üvey anne gördün diye bunları hissediyorsun Peki ben.. Çocuk sahibi olmak fikri beni çok düşündürüyor. Hergün kötü olaylar oluyor.. Çocuksuz da yasayabilirm Çocuk şart değil diyorum kendi kendimee

Bence hemen yardim almalisin canim dogurunca daha kotu olur cunku

İstisnalar olabilir ama genellikle annelik, kendi annemizden öğrenilen bir şeydir. Bir rehber öğretmeni arkadaşım ''annelik, asla içgüdüsel değil, sosyal bir öğrenme süreci'' demişti. Ben de katılıyorum. En azından büyük bir yüzdesi bu şekilde bu olayın. Size iyi örnek teşkil edebilecek hiç kimse olmamış ne yazık ki. Bunu dert etmeniz bile bir farkındalıktır. İyi bir psikologdan yardım alarak, üstesinden gelebilirsiniz. Bu arada konu bebekleri mi kapsıyor sadece? Mesela ben de bebeklerden çok, çocukları severim. Büyümüş, annesine eşlik eden çocuklar beni daha çok mutlu eder, heyecanlandırır ama bebekler pek heyecanladırmaz.

hamile kalmadan önce düşünceleriniz nelerdi? eğer yine böyle ise bebeğe haksızlıke tmişsiniz. yok sonradan böyle oldu ise bi doktora filan gidin.

evet ciddi şekilde düşünuyorum aile terapistinemi gitmeliyim diye karar aşamasındayım hangisi olur bilemıyorum işin içinden pek çıkamıyorum dragonsmother Drogon Rhaegal Viserion tek ayak

Yüzünü gördüğünüz an bu düşüncelerinizin hiçbiri olmayacağı gibi, büyüdükçe şu anki duygularınızdan dolayı vicdan azabı çekeceksiniz.

Çok garip? Korunarak mı gebe kaldınız? dragonsmother Drogon Rhaegal Viserion tek ayak

Hamileyken hareketlerini hissettiginizde benimsemeye basliyorsunuz. Bebek doğunca alışmaya çalışıyorsunuz. Bir zaman sonra her şeyiniz oluyor. Hayırlı olsun.