Bende yaklasik 13-14 yasindan beri kimseye asik olmadim. sanirim askin tanimina gore de degisiyor bu "asik" olma durumu. Hic o olmazsa yasayamam dedigim, yaninda kalbimin deli gibi carptigi, veya ayaklarimin yerden kesildigi bi sevgilim olmadi. Ama benim sevgim bile cok saglam, ask aramiyorum iliskilerimde. Hele simdi hiccc. Sadece huzurlu, ve sevgi dolu bi sevgili olmak istiyorum karsimdakine, biliyorum ki ben icten bi sevgiye kayitsiz kalmam, zamanla severim. Ama o kisinin beni sevmesi sart Asik olmak oyle cokta super bisey degil. Kim ne derse desin ask tek kisiliktir. Acidir. Surekli bi kaybetme korkusu, konusmadigin her an suphelere dalma bilmem ne. Iki insanin yuregi ve akli ayni sekilde calismiyor. Asik olunca sen daha cok seven oluverirsin. Bu da seni hep uzer durur. En iyisi huzurlu beraberlik

Anliyorum.. Olabilir. Ne diyim ki, bende oyleydim. Begenmedigim huylarina tahammul edemeyip, onun degismesini umuyordum. Hayranlik olmayinca dogal olarak sevmedigin yanlar dikkat cekiyor.. Bilemedim =D

Benim bir sorunum var. Şu ana kadar birçok kişiden hoşlandım ama hiçbirine aşık olmadım. 7 ay önce birine aşık olduğumu düşündüm ve birlikte olmaya başladık. Birkaç ay sonrasında ise sevip sevmediğimi sorgulamaya başladım. Beğenmediğim hareketleri gözüme batmaya başladı, aklımdan çıkmıyor değildi yanındayken mutluydum ama yokluğunda hiç yokmuş gibiydi. O zaman anladım ki aşık değilim sadece seviyorum. Ama bu işler aşkla olur. Sevgilim aslında evleneceğim kişi değildi ve ben aşık olmadığım biriyle evlenemezdim. Ayrıldık. Hala kimseye aşık olamadım ve ömrüm boyunca aşık olamamamdan korkuyorum.