Yok niye yanlış anlayayım bende bu sorunun cevabını arıyorum ama şu bir gerçek evlenmeden önce bu kadar da mutsuz bir insan değildim evet biraz melankolik bir yanım var. Boşanmak istemiyorum inanın neden bilmiyorum. Seviyorum diyemiyorum, kızım için asla katlanmam Dediğiniz gibi belkide hayatla mücadele etmekten korktuğum için boşanmıyorum. Çünkü bunları düşünecek ne fırsatım ne de zamanım oluyor. hele minnak cadımla. bir uzman olabilsem belki daha rahatlayacam.

Doktorcuğum, biraz önce konularına göz attım da; ben ne kocana "öküz" diyebileceğim ne de sana " sorunlu" . Siz ikiniz de dik başlısınız. Mesela eşin evden çıkarken "uykusuzum" dediğinde verdiğin ters cevap olmuş kavgayı ateşleyen, kalem mevzusunda eşinin gereksiz parlaması olmuş sizi tutuşturan. Siz birbirinize karşı çok dolmuşsunuz. Senin biraz daha kadın olduğunu haturlayıp yumuşaman, onun ise karşısında bir kadın olduğunu hatırlayıp herşeyi ciddiye almamayı öğrenmesi lazım. Ortada zıvamadam çıkmış, küçücük bir kıvılcımda ortalığı ateşe vermeye hazır iki insan var. Sizi hiç tanımayan birine, oturup uzuuun uzun anlatmalısınız herşeyi. Hem rahatlamaya hem tüm bu olayları öbürü nasıl bir pencereden görmüş bunu öğrenmeye ihtiyacınız var. Ne sen onu yontabilmişsin ne o seni. " yontmak" tabirini çok özür dileyerek ve yanlış anlamamanı umarak kullanıyorum. Benim çok sivri köşelerim vardı eşimin yontup düzelttiği. Eşimin çok aykırı davranışları vardı keza, zamanla düzelen. Evlilikte karşındaki değiştirmeye çalışmak hata evet ama şekillenmek kaçınılmaz. Siz bu şekillenmeye mukavemet göstermişsiniz. Eşiniz düşündüğünüz kadar hatalı değil doktorcuğum. Lütfen biraz daha yumuşak bir kadın olmayı deneyin, ben bu değişime eşinizin cevapsız kalmayacağından eminim. Bu şekilde lafınıza getireceğinize de inanıyorum. Sizi kırmak, yükünüze yük eklemek ne isteğim ne de haddim. Allah kolaylık versin size ve eşinize. İyi olur inşallah herşey sizin için.

Merhabalar arkadaşlar, en son konumu okuyanlar bilir. Bir kalem yüzünden birbirimize girmiştik. nerden baksanız üzerinden yirmi gün geçti bu yirmi günde tavrımı görsün diye zaruri haller haricinde hiç konuşmadım o da nasıl bir adamsa hiçbirşey yokmuş gibi davrandı sonunda çıldıran yine ben oldum. Gezmeyi çok severdim kızımdan önce hala da severim hele havalar şimdi düzrlmişken. Ama kızım azcık huysuz olduğu için kısıtlandı hareketlerimiz problem değil elbette ama eğer haftasonunu da evde oturarak geçirirsem resmen depresyona giriyorum öyle saatlerce dışarıda gezeyim değil olayım. yarım saatlik bir yürüyüşüde razıyım. Ama bir türlü fırsat bulamıyorum sabahın köründe kalk günün yemeği kızın kahvaltısı bizim kahvaltımız... derken kızın uyku saati, sonra kalkınca Kızı yedir arada eşime kakalayabilirsem bir iki saat hafta içi yapacağım sunum... Vb şeylere hazırlanırım kız yine uyur öyle böyle derken saat ilerleyip hava kararır ve tüm hafta sonları böyle geçippp duruyor mesela bugün hadi akşam üzeri çıkacaz dedik ama eşim geç kalktı kahvaltı etti ben yine herişi yoluna koydum azcık uyumak için içeri geçtim eşimde ben bakarım kıza dedi ama yok kız kapıyı tırmalıyor beni istiyor sinirlerim zıpladı kızı aldım uyuttum o ise şimdi koşuya gitti ben evde kızla bekliyorum. Hafta içi zaten yediden önce eve giremiyorum ki her akşam ders yazı çizim... Bu iş nereye varacak ot gibi yaşamaktan bıktım. Q Queen of the North Kuzeyin

Yaslilar yorulur evet. Peki kizinizi annenize biraksaniz ve evde baksa yarim gunlugune? Illa cadde cadde sizin ardinizdan dolasmasina gerek yok bebek arabasiyla. Turnbackthehandsoftime

şimdi hafta sonu etkinliği hep beraber yapılır kız ne kadardı unuttum ama kalktınız o kahvaltısını etti uyku saatine kadar etkinlik eve gelip uyayacak, siz de kahve vs keyif yapacaksınız uyanacak yiyecek dışarı sonra yine eve dönülecek vs vs pazar gündüz ikiniz de uyumak istiyorsanız dışarı zaman kalmaz bir de bebek çok küçük değil yani koşuya o da gelir arabasında mesela koşuyu yürüyüşü vs onun uyanık olduğu saate ayarlayın oğlum küçükken biz pazar 12 de gezmeden dönmüş olurduk organizasyonu siz yapın işleri paylaşın eşiniz de doktor galiba maddi sıkıntınız vs çok yoktur sanıyorum ev işi yapmayın mesela zamanınızı çocuğunuza işinize ve eşinize ayırın ikiniz de gerekirse akşamı da saatlere bölün şu saat arası çocuk şu saat arası iş şu saat arası eş gibi

Bebegi annenize ya da kayinvalidenize biraksaniz kari koca basbasa ciksaniz D

Wuuhuuu! 20 gün bu tavrı sürdürebildiniz yani? Ben ertesi günü tartışmanın ayrıntılarını unutup amaan 3 günlük dünya deyip konuşuveriyorum ama çok kırıldıysam tabi bir daha bu lafı söylediğini sakın duymayayım, asla bi daha böyle yapma diyerek başlıyorum tabi:) zorla özür diletmek gibi bişey yani. 20 gün dayanabildiyseniz ne mutlu. Ama öğrendiğim bişey var ki, kavganın ertesi günü hiçbişey olmamış gibi davranan bi erkek, tavırdan tripten konuşmamaktan anlamıyor bu kesin. Hatta sen de onun gibi bişey olmamış gibi davranıp, bir iki gün sonra konuşunca sanki biraz daha anlıyor seni ve o da adımlar atmaya başlıyor. Bebek konusuna gelince bazen yürüyüşe çıkarıp uyku saatini arabasında uyuyarak geçirmesini deneyebilirsin. Hem sokağa alışır hem de daha uzun uyuyorlar dışarda küçükken

Siz eşinizle mutlu degilsiniz hic... butun konularinizdan cok belli... bosanmiyosunuz da... acaba daha mutsuz olmaktan mi korkuyosunuz.. ya da kendi icinizde mi mutsuzsunuz... sizin kendinizi analiz etmeniz icin yazdım bunları yanlış anlamayın... zira ben de aynı yollardan gecmis biri olarak kendimi sorguluyorum...

Kayınvalidem uzakta anneme de bırakıp çıkıyoruz ama böyle şeyleri hep ben düşünüyorum eşime kalsa hep evde kalıp uyuyalım yoksazaten genelde kızımı ve annemi alıp gezerim fırsat bulursam. sorunum fırsat bulamamak birde annem yaşlandı eskiden biz onunla fiti fiti tüm Türkiyeyi talan etmişimdir zamanında ama onuda peşimde yormak istemiyorum artık ona da yazık. fromrainforest... tek ayak

kızma ama sen hep pireye kızıp yorgan yakıyosun geçen bi kalem neler yapmıştın bugün bu abartı bi durum yok bence Turnbackthehandsoftime

Hayatınız monoton diye suçu eşinizin üstüne atmayın. Genelde hanımları haklı bulurum ama eşinizde bir kusur görmüyorum. Küçük çocukla eskisi gibi sosyal olunmuyor. Evde sevgi saygı olduktan sonra bu çok büyük bir sorun değil. Kaldı ki çocuğunuz ile vakit geçirmek zorundasınız çalışıyorsunuz sizi özlüyor. Ayrıca küçük çocuklar evde anne ile rahat ediyor. Sanırım eşiniz bunu sizden daha iyi kavramış. Kalem meselenizi de uzatmayın.