Çok geçmiş olsun. Okulunda rehberlik danışmanlık servisi yok mu. Lise mi üniversitede mi okuyorsunuz bilmiyorum ama ikisinde de vardır. Onlarla gorusursen iyi olur.

bu süreçte uyanık ve dikkatli olmak lazım ortada sevgi pıtırcıkları gibi dolaşmanın anlamı yok zaten başımıza ne geldiyse bu sevgi pıtırcıkları yüzünden geldi. merak etmeyin bu hainler temizlendiğinde tekrar mutlu olacağız fakat siz her şeyi unutucam derken hainlik yapanları da unutmayın ki toplum bilincimiz açık olursa bir daha tekrarlanamaz bunlar. allah büyüktür... ucuz kurtulduk. bir sonrakine kadar güvendeyiz...

Amin Bir-Dost Herşey eksik

o gunden beri aileme yalvariyorum, burada oturmayalim, satalim evi kucuk bir sehre gidelim diye. nasil soguk kanlisiniz bu kadar diye onlari da delirttim artik. kardesim dün kizilayda isim vardi ordan geliyorum der demez üstüne atladim, tutamadim kendimi, elimden zor aldilar. nasil katlanicam tum bunlara.. zaten anksiyete hastasıyım, bununla birlesince delirecek gibi oluyorum!

Maalesef olacaklara yapabileceğimiz birşey yok Olaylar çok taze diye korkmanda normal ama asla içini karartma, erkek arkadaşına katılıyorum Sevgiyle kal

çok geçmiş olsun, ne diyeceğimi ne demem gerektiğini bilemiyorum. sadece haberlerde izlerken bile dayanamadığımız günlerimizi gecelerimizi karabasanlarla dolduran bu tür olayların bir de içinde olmak gerçekten cok fazla sabır gerektiriyor. bence acilen psikolog randevusu al. annenlere ayrıntı anlatmak zorunda değilsin, onlara anlattığın hali bile kaygı yaşaman için yeterli zaten. o koşturmacayı ve korkuyu aklımdan atamıyorum, sürekli tedirginlik içindeyim ve engelleyemiyorum dediğinde canla başla seni iyileştirmeye çalışırlar zaten.

inşallahh amin... 3gün degil 1 gün sonra unutuldu patlama ve patlamadan hayatlarını kaybedenler. ama orda olup anı yaşayanlar yada hala patlamaların oldugu yerlere gitmek zorunda olanların psikolojisinden kimsenin haberi yok... bu pek kolay atlatılmaz bizim acımızdan ama bir tekrarı olmasada yeter herkes için.

off. zaten iyi değildim şimdi hiç iyi degilim... biz cıkmasak ne olcak yakınlarımız hep dışarda ve o yolları kullanmak zorunda... bende acaba son muydu bu kızılaya geçişim diye düşündüm bugun. bi poşetin yanında geçerken patlayacagından şüphe duydum filan.. ölsem sorun degilde ya sakat kalırsam diye düşünürken durdurdum kendimi... hiç iyi haller değil bunlar...

Taksim'de patlama oldu dua edin arkadaşlar Pazartesi girmezsem bende şehit olmuşumdur Ama korkmuyorum, vatan için canım feda O şerefsizlere inatta şucu bucu sağcı solcu fenerli cimbomlu başörtülü açık diye kimseyi ayırmıyorum, bölücüler dışında herkes kardeşimdir Lütfen sizde galeyana gelip kutuplara ayrılmayın Çanakkale'deki ceddimizin kemiklerini sızlatmayın İşteyim, çıkışta oradan geçiyorum geçmeliyim. Hakkınızı helal edin, belki görüşürüz belki görüşemeyiz ama asla içinizi karartmayın En güzel eserim kızım, bu vatana mirasımdır. Yaşamım ona rehber olacaktır Hoşça kalın Bu arada eski nickim Çekirge ( :

Yaşadığın şey çok normal bu bir süreç geçecek

Çok teşekkür ederim. Böyle bir durumu tekrarlamam bir yana, bir daha gezebilecek miyim, gezebilecek miyiz çok merak ediyorum. Eğer böyle devam ederse bir doktora görüneceğim mutlaka. Görüntüler artık hayal meyal aklımda ama parça parça aklıma gelmesi bile yetiyor tüm günümü alt üst etmeye... M merikeklik

Sevgili elperdon çok geçmiş olsun.. İnsanların birseyleri gerçek anlamı ike anlayabilmeleri icin, ne yazıkki ayni şeyleri yaşamış olmaları gerekiyor. Hani șu empati dediğimiz șeyin aslında bazen kendimizi kandırmak olduğunu dusunuyorum. lütfen hic vakit kaybetmeden ailene anlat. İnsan içindeki acıyı gerçek anlamda paylaşmadan, hic birseyi atlatamaz.. En büyük desteği aiken verecektir sana. Ve en kısa zamanda psikolojik destek al. Travma sonrası stres bozukluğu dediğimiz süreçtesin büyük lihtimal.. Ülke olarak ciddi sıkıntılar yaşıyoruz, ama problem kapımıza gelmeden bunuvidrak edemeyeceğiz ne yazıkki.

Çok zor biliyorum. Çünkü bir yarım saat öncesinde ben de oradaydım insan ya ben de ölseydim o patlamada diye sormadan edemiyor dahası siz birebir görmüşsünüz de yerinize bile koyamıyorum kendimi

Dediniz ama tekrarlandı malesef. Hak ile batılın savaşı kıyamete kadar sürecek. bi tarafta terör diğer tarafta masum onlarca insan Rabbim hakkın tarafında olmayı bu kötü günleri unutmayı nasip eylesin

İnşallah bir sey olmaz. sinav var bir dr haftasonu (( coluk cocuk.. Allahim firsat vermesin ((( sana da buyuk gecmis olsun.. Allah büyük unutturacak inşallah (

geçmiş olsun rabbim korumuş

daha sakin olmaya çalış canım. terör büyük küçük şehir dinlemez ki. bugünlerin geçmesi için ne gerekiyosa yapmak gerek ama eldende bişey gelmiyo. ne için yaptıklarını bile algılayamıyoken nasıl durdurup çözebiliriz ki. gerçekten bende pek iyi hissetmiyorum ama mecburuz o yolları kullanmaya hala... şu haftasonuda sessiz sakin geçer umarım yeni bi acı yaşamadan...

Seni cok iyi anlıyorum, o gün orda değildim ama olabilirdim, patlamada 1 2 saat önce Kızılay a gitmek istedim sonra dedim ki boşver ve sonrasında bende 3 gün evden çıkamadım, çıktığımda ise bütün durakların yanından geçerken arabalara plakalara bakar oluyorum, kalabalık yerlere giremiyorum hala tırsıyorum, markete bile giderken tedirginim, eşim her gün isi nedeniyle Kızılay a bakanlıklara gidiyor, çok korkuyorum, bu şehirde yaşamak da çok zor... Allah yardımcımız olsun, bir an önce feraha kavustursun

Çok teşekkür ederim. Ancak bu durumu anlatabilir miyim, anlatacaksam nasıl anlatırım onu bilemiyorum. Ama eğer hep böyle gider ve beni günlük hayatımdan alıkoymaya devam ederse okuldaki psikologla vs konuşmayı düşünüyorum. Buraya sorma nedenim aslında hani belki aynı durumu atlatmış biri vardır, nasıl atlattığını vs anlatır diyerek sordum. Ya da psikolojiden iyi anlayan biri çıkar diye. Herşeyi geçtim, içimi dökmek istedim sadece... ZeytinKek

Cok gecmis olsun Sakin bu tarz zararsiz da olsa yalan soylemeyin, noolur noolmaz aileniz sizi arasa nerede bulabilecegini bilsin, artik kimse guvende degil, bir sonrakinde sag kalip kalmayacagimiz belli degil

umarım bütün bunlar asılsız çıkar. elbette uymakta fayda var ama ortalığı daha da kışkırtmak için asılsız ortaya atılmış iddialar da olabilir. çünkü yapacaklarını yaptılar, psikolojimizi daha da çökertmek için yapmayacakları şey yok. umarım gerçek değildir sadece psikolojimizle oynuyorlardır... . push ; F fozgeb

seninle aynı durumdayım. hatta daha kötü. ölenlerden biri yakın bir arkadaşımın kuzeniydi ve olayın gecesinde gasilhanede duyduklarım anneleri, n çığlıkları, patlama nedeniyle etrafa savrulan ve kopan parcaları bedenlerine geri monte edilmişti falan. bir sürü korkunç detay var. bir haftadır evden çıkmıyorum. projemi evden yürütüyorum lablara girmedim. evden çıkmıyorum kısaca. yemek yerken acaba bunu son kez mi yiyorum diyorum. ailem evden çıkarken acaba son kez mi onları görüyorum diyorum. uyuyamıyorum garip bi haldeyim. bir yandan da tuhaf bir soğukluk ve soğukkanlılık çöktü üstüme normalde de öyleyimdir ama iyice buz kestim sanki. diyecek bir şey yok. terör psikolojik yardım alarak çözülmez.

Ciddi şekilde etkilenmişsin. Ve etkilenmemek mümkün değil.. Umutsuzluğa kapılmayalım diyeceğim ama.. Nasıl?

Böyle bir durum atlatmadım, ama rehber öğretmenim. O yüzden anlatmamı ve destek almanı istedim. Destek almak için illa çok kotu durumda olmak ve ya kötülemeyi beklemek gerekmiyor. Okul psikologunuza en kısa zamanda gidin. Onlar aileniz alin karşınıza konusun. belki biraz kızacaklar, ama en azından evde üzüntünüzü saklama gereği duymayacaksın.

Ben de senle aynı durumdayım çok geçmiş olsun. Ankarada yasıyorum patlamaya yakın değilim ama cok etkilendim Senle aynı psikolojik durumdayım resmen kafayı yedim. Bu hafta ne okula ne işe gidebildim. Devamlı bir sey olacak gibi geliyor artık bu saatten sonra asla kalabalığa giremeyeceğimi düsünüyorum kendimi korkunc şartladım. Kafayı yemiş gibi her gün pkklı tiplerin profillerini inceleyip yazdıklarına bakıyorum ve maalesef hep nevruz sonrasıyla ilgili tehditler görüyorum. Çok fena durumdayım. Napsam kafam dağılmıyor.

Ben orada değildim, o anı da yaşamadım ama aynı senin gibiyim. Bebeğimi her emzirdiğimde ağlıyorum çünkü onu nasıl koruyabileceğimi bilmiyorum. Birkaç parça altınımı bozdurup nakit para tutmayı, bebeğim ve bizim için çanta hazırlamayı vs. Neler düşünüyorum bir bilseniz. Çünkü durum gerçekten kötü. İçimi rahatlatan tek şey bir köyümüz olması. Kızımı oraya annemlere bırakabileceğimi düşünüyorum. Sürekli B C D planları yapıyorum. Paranoya mı yapıyorum? Hayır! En iyi hatırladığım ülke Irak. Nasıl başladı, nasıl devam etti ve bitti iyi hatırlıyorum. Saddam diktatördü, Kaddafi de öyleydi, Esed de öyle. Erdoğan zaten dünya basınında aynı şekilde tanınıyor. Peki tüm diktatörler sadece ortadoğuda mı var? Eğer gerçekten diktatörlerse tabi... Olaylara dikkatlice bakıp ortak noktalarını incelerseniz, birilerinin de bize barış ve demokrasi getirmek üzere olduğunu görebilirsiniz. Büyük Ortadoğu Projesi diyorlar ama bununla mı sınırlı kalacak? Yunanistan zaten yıllardır krizle boğuşuyor, şimdi de mülteciler akın akın gidiyor. Yunanistana bir tik atın. Avrupada da başladı patlamalar. Büyük Avrupanın da heybetli günleri son bulacak. Savaş en nefret ettiğim şey ama anlıyorum ki o bile çok onurluymuş. Yaşadığımız şeyin adı savaş da değil. Cephede savaşılır ve bayrak dikilir, anlaşmalar imzalanır ve savaş biter. Ama artık öyle değil. Bayrak da dikmiyorlar. Yaptıkları öldürüp, yaralayıp acınası bir halde bırakmak. Değilse İsrail Filistini, Amerika Irakı ve nicelerini çoktan alırdı. Savştan çok daha korkunç şeyler yaşıyoruz. Allah bizi ve zulmedilmek istenen herkesi korusun.

"Eşimle aynı anda sokağa çıkmıyoruz, eğer başımıza bir şey gelirse en azından birimiz sağ olsun ki çocuğumuz yalnız kalmasın" Bugün böyle bir şeye denk geldim. Ne denebilir ki? İstedikleri de bu. Hepimizin psikolojisi bozuldu maalesef. Kendimizi, ailemizi, milletimizi düşünmekten kafayı yicez. Kalabalıktan geçmemek için yeni hesaplar yapıp yolu uzatiyoruz, al bugün ara yolda patladi. Akşam saati daha tehlikeli diye işimi sabah halledeyim diyorsun, al gündüz patladı. Yeter da! Bu işin içinde parmağı olan herkesi Allah kahretsin. 3 günlük dünyamız rezil oldu.

malesef bu psikoloji kolay düzelmeyecek.. bir yenisini yaşamak istemiyorum. bide açıklama yapmışlar sivillere üzüldük amaçımız güvenlik güçleriydi diye. sanki ne farkedecekse... tehditleri nerde görüyosunuz?

cok gecmis olsun canim allah seni korumus. bence ailene gercegi ve psikolojinin cok kotu oldugunu anlat sana cok kizacaklarini sanmiyorum bence sana bir sey olmadigi icin sukredeceklerdir ve psikolojik yardim al bence. Bu arada BEN BU OLAYA COK UZULDUM EN COK OLEN GENCECIK INSANLARIMIZA

ailene detay anlatmadan da okul ve gundemden oturu bunaldigini soyle ve doktorla görüş bu yardim gerektiren bir konu Allah bir daha yasatmasin kimseye

evet unutmayı o kadar çok istiyorum ki.. gerçekten unutmaktan başka çarem yok. ancak bir yenisi daha tekrarlanmazsa unutulabilecek birşey bu.

Oncelikle cok gecmis olsun. Olenlerin de ailesine bas sagligi dilerim tekrardan. Ailenize gercekleri anlatsaniz cok sinirleneceklerdir. Ama bunun sebebi yalan degil, size zarar gelmesinden korktuklari icin olacak. Dogruyu aciklamak size kalmis ancak bir daha tekrarlamamaniz sizin icin de iyi olur. Henuz boyle bi an yasamadim, henuz diyorum cunku yarinimiz belli degil. Yasadigim bolgeye bu olanlar sicramis degil ama haberleri ve sagda solda yazilanlari, dogru olmasa bile, okudukca benim de psikolojim alt ust oluyor. Evden cikasim gelmiyor. Sanirim ailenizden veya bir doktordan yardim alsaniz iyi olacak. Allah bizi felaketlerden, görunenin ve görunmeyenin şerrinden korusun. AMİN.

Teşekkür ederim. Evet haklısınız maalesef tam olarak güvende hissetmedikçe bu hisler bitmez. Kimse için bitmeyecek...

sizin adınıza da çok üzüldüm, yaşadıklarınız hiç kolay değil. evet anlattıklarınızın ben de farkındayım, hep farkındaydım ama o anı yaşadığım an daha iyi dank etti kafama. siyasetten anlamayan, bilmeyen ben hayatımda bilmediğim adını dahi duymadığım pislik örgütlerin ismini ezberledim. umarım bu son olur ve bir daha hiç birimiz öyle şeyler yaşamayız... gerçekten söyleyecek fazla birşey bulamıyorum.

Maalesef çok acı. Benimde bir kaç arkadaşım 5 dk 10 dk ile o duraktan otobüse binerek uzaklaşmış. Bu bir süreç biz orada olmadığımız halde yaşam enerjimiz söndü, içimizden hiçbir şey yapmak gelmiyor. Maalesef toparlanmak herkes için zaman alacak. Üstesinden gelemeyeceğini düşünüyorsan yardım al. Yaraların kapanması maalesef zaman alacak.

Gecmis olsun gercekten cok zor bi durum, tamam kotu bi olay ama olum zaten her zaman yanibasimizda. Bence bu olaydan cikardigin ders Allah seni korudu ve maalesef ailenden bisey saklamakla eline bisey gecmiyor. Sana biseyde olabilirdi ama onlar seni baska yerde bildikleri icin akillarina gelmeyebilirdi. Bence psikolojik bi yardim al. Olum korkusu apayri bisey benim panik ataklarim oluyor insan tam neden korktugunuda anlamiyor.

Yerinde olsam aileme her şeyi olduğu gibi anlatırdım, çünkü şuan yaşadığın korkunç olay dışında, bunu saklıyor olman da içinde bir yük. Evet, yalan söylemiş olman hoşlarına gitmeyecek ama neticede sana kin güdüp, sonsuza kadar üzerine gelecek halleri yok. Uzun vadede hem sen bu açıdan rahatlayacaksın, hem de ruh halini daha iyi anlayacak ve yanında olmak için fırsatları olacak. Aile desteği, seni anlamaları çok önemli inan. Küçücük bir yalan için bunu engelleme. Çocuğu bu kadar ağır bir şey yaşamış her normal aile, onu yalanı için cezalandırmak yerine, sevgiyle bağırlarına basar, yarasına iyi gelmeye çalışır, emin ol. Ve çok çok geçmiş olsun. Yaşadığın şey gerçekten korkunç. Şuan içinde bulunduğun karamsarlık çok insani. Ne yazık ki dünya bazen böyle korkunç bir yer, ancak uğrunda yaşamaya değer güzel şeyler, güzel insanlar, güzel amaçlar var ve eğer onlara odaklanırsan, karamsarlığından kurtulman daha kolay olur. Bunun için alabildiğin tüm desteği al, tek başına altından kalkmaya çalışma. Ben de 17 Ağustos depremini en acı manzaralarıyla yaşamış bir insanım. O olaydan sonra hayat öyle anlamsız, her şey öyle boş gibi geliyordu ki, hayat enerjimi toparlayacağıma dair en ufak bir umudum yoktu. Zamanla öyle olmadığını gördüm. İnsanoğlu çok güçlü. Yeter ki azıcık çabalasın, her yükün altından kalkıyor.

Bu konuda yetkili bir insan olmasamda travma sonrası stres bozukluğuna sahip olduğunuzu düşünüyorum. Benzeri bir olay yaşadım bende, ve ekmek almaya giderken bile korkuyordum yardım aldım faydasını gördüm. Bence ailenizle görüşüp destek almalısınız

gecen ayki patlamada bende ölebilirdim dalgımlıgım sayesinde yaşıyorum. caddeden gitmek yerine arka sokaklara girmiştim kafam dalgındı.. ama yinede o sesi duydum, kaçışan panik halindeki insanları, hala ne oldugunu anlamadan birilerine ne oldu diye soran şok geçiren korkan nereye kaçacagını bilmeyen... kalabalık içinde kaldım ve birden birileri bagırıp koşmaya başladı bomba var adamda diye bagırıyodu bi kız canlı bomba var diye toplu halde koşuyolardı üstüme dogru. film sahnelerinde var ya, arkana bi bakıyosun herkes koşuyo cıglık atarak. o an orda olmak bile o paniğin içinde olmak bile yetti bana. şimdi bende senin gibiyim. bugün patlamanın oldugu yerdeydim... gülen bikaç kız arkadaş takıldı gözüme, yüzlerine bakmak istemedim belki bir diger patlamada onların yüzünü görecektim nede mutlulardı diyecektim "" aklımdan bu saçma düşünceler geçti. yürüyorum insanların yüzüne bakamıyorum, herkes birbirinden şüphe duyuyo sanki, kimse huzurlu değil, zaten amaçta buydu bence. huzur kaçırmak, panik yaratmak... bende iyi degilim işte. ne iyi gelir bilmiyorum. Kızılay! yazısını görmek bile içimi ürpertiyo. ve hala mecburum oraya gitmeye.

Geçmis yillarda Ankarada yasadim suan Istanbuldayim. Basima hic boyle bir olay gelmedigi halde herkes gibi bende tedirginim. Burada bile otobus ve metrobus duraklarindaki yogunluk azalmis. Araba trafigi cok yogun insanlar kendi araclariyla cikmayi tercih ediyor korkudan. Trafikteyken suan bu araclardan biri patlasa kacacak hicbir yer yok arabayi yolda birakip geriye mi yoksa ileriye dogru mu kosmaliyim diye dusuncelere kapiliyorum. Yanindan gecen araclarin suruculerine bakip canli bomba olup olmama ihtimalini degerlendiriyorum. Terorist kadinin son goruntulerindeki rahatlik, yuzundeki gulumse, hicbirsey olmamis gibi diger canli bombayla konusmasi beni inanilmaz rahatsiz etti. Bu insanlardan her turlu kotuluk beklenir. Etrafta bunun gibi kac insan oldugunu dusunmek bile beni korkutuyor.

Evet bende duyuyorum internet te facebook ta, heryerden bişey çıkıyor çok tedirginim, Allah bizi böyle şeylerden uzak tutsun bir daha böyle acılarla karşılaştırmasın inşallah

yorumları okuyamadım kaç yaşındasın bilmiyorum fakat mutlaka ve mutlaka ailenle konuşmalısın biz ebeveynler yeri gelince sizlere kızsak da sizleri en çok koruyabilecek, sizler için en doğruyu bulmaya çalışacak insanlarız çünkü sizler bizim canlarımızsınız sen anlattığında belki annen küplere binecek, belki erkek arkadaşınla görüşmeni istemeyecek ama sana mutlaka yardım edecek, seninle üzülecek ve en önemlisi ne olursa olsun seni sevmeye devam edecek psikolojin bozulmuş ailenin kızgınlığı geçici olur ama bu psikolojinin izlerini senelerce taşıyabilirsin bu konuda sana bir arkadaşın yardım edemez, bizler yardım edemeyiz, ailen edebilir bak son senen, vizeler başlayacak, ders bile çalışamıyorsun ailene anlat, sana çok da kızsalar üzerinden kocaman bir yük kalkmış olacak kızgınlık da kısa bir süre sonra geçmiş olacak inan bana G Giz05

umarım yaşanmaz. bu hafta sonu içindeçok fazla soylenti var. ve umarım sadece söylenti olarak kalır.

haklısınız erkek arkadaşım da öyle diyor şimdiden sonra birşey yapmayacaklarsa bile psikolojik olarak herkesi çökerttiler ama amaçlarına ulaşamayacaklar biz dik Durucaz hayatımıza devam edeceğiz ki bu onlara en büyük cevap olacak diyor. ben hayatıma devam etmek istiyorum zaten ama benim için bu olayların devam etmemesi dışında hiçbir teselli içimi rahatlatamaz. kimle konuşursam konuşayım biliyorum ki bunlar tamamen kesilmeden ne benim ne de insanların psikolojisi tamamen düzelmeyecek. Bir-Dost Herşey eksik

gerçekten çok zor bi durum. sizin adınıza da çok çok üzüldüm. umarım bir daha aynı şeyler yaşanmaz...

seni cok iyi anliyorum. ben patlamadan bir gün önce o saatlerde güven parktaydim. erkek arkadasimla hemen orada bulunan ykm nin uzerindeki restaurantta yarin yemek yemek icin sozlestik. 6 da orada bulusacaktik. watsons da da hafta sonu indirimi vardi, once sakaryada oraya ugrayacaktim. evde o kadar uyustum ki, hazirlanmis vaziyette kumandayi elime aldim, 5 bucuga kadar oturdum.. erkek arkadasimi aradim 7 gibi mi bulussak diye, olur dedi. evim bombanim. patladigi yere 25 dk uzaklikta, 6 bucukta evden ciktik hala halim yok, keske p. tesi yemek yeseydik diye diye yuruyorum. kizilaya dogru giderken gürültüyu duydum.. gok gurultusu sandim, tam o an erkek arkadasim aradi sakin gelme eve don dedi, telefon kesildi. dönsem mi dönmesem mi noldu simdi derken feryatlari duydum, kizilaydan gelen yüzü kanli insanlar, oraya dogru kosan, cocuklarina ulasamayan aileler.. tam bayilacaktim ki erkek arkadasim belirdi, bomba patladi, iyi ki 6 da bulusmadik dedi, Myrm olmustuk simdi dedi, sinirleri bosaldi.. simdi diyorum ki kizilaya gittigim, alisveris yaptigim son günmüş cumartesi.. bir daha nasil giderim, simdi her arabaya yaklastikca o sesi duyacakmis gibi, kolum gövdem yukari firlayacakmis gibi geliyor. aylardir bana neden çıkmıyor diye isyan ettigim ve şubede sadece bana cikan haftasonu görevini iptal ettirmek icin ugrasiyorum. zorunlu olmadikca disari cikmam artik. hic bir sey eskisi gibi olmayacak. sana guzel seyler yazmayi cok isterdim ama o kadar moralim bozuk ki.. ben o gunden beri hic gulemiyorum, ailemi hep son bakisimmis gibi işe ginderiyorum. agzim kuruyor arkalarindan sure okuyacagim diye. yasama sevincim kalmadi, giyinmek, makyaj yapmak gezersen guzeldi diyorum, simdi ölümü bekliyormis gibiyim. ya ben ya ailemden birisi..3 u de her gun kizilaydan gecmek zorundalar.. aglayamiyorum bile..

Çok geçmiş olsun yaşadıkların hiç kolay değil. Post travmatik stres bozukluğu gibi duruyor durumun zamanla topqrlqyqcaksın ama bu süreci daha sakin ve Huzurlu kolayca geçirmen için belki yardım alman faydalı olacaktır. Tüm halkımıza geçmiş olsun ve başımız sağ olsun.

Karartma içini Bizler Çanakkale'de şehit düşen dedelerin torunlarıyız Amaçları zaten korku salmak, tedirgin etmek ve bölmek Çok geçmiş olsun, bir olay sonucunda korkmanız normal. 1998 depreminden sonra da tedirgindik mesela Ama içini asla karartma, vatanına dört elle sarıl Sizin gibi öğrenciler, bizler gibi kadınlar çok şey yapabilir Bir ülkeyi daha aydınlık hale getirebiliriz Sırada İstanbul var deniyor, bahsi geçen meydandan hergün 2 kez işe gelip gidiyorum ama korkmuyorum Benim canım Çanakkale'de ölenlerden daha kıymetli değil Ardımda da yeşeren bir fidan bırakacağım, kızımı ( 1 yaşında üstelik ) .. Ama korkmuyorum şerefsizlerden!

geçmiş olsun, gerçekten seninki daha da kötü bir durum. şu an buraya kim ne yazsa boş senin benim gibi psikolojisi bozulan insanların bundan sonra eskisi gibi olabilmesi için bütün bunların bir daha tekrarlanmaması gerekir. umarım öyle de olur. şehrin biraz dışındaki bi semtte oturuyoruz şimdiye kadar hep sitem ederdim çok uzağız iki saat inemiyorum şehir içine diye ama bugünlerde dua eder hale geldim resmen..