Öncelikle yorumlarınız için çok teşekkür ederim.. Kararım benim de bitirme yönünde ilerde büyük sorunlar yaşamaktansa bitirmek daha mantıklı. Yine de insan yanında bir destek, birilerinin fikirlerini öğrenmek istiyor. Erkek arkadaşıma duygularımın köreldiğinden bahsettim sürekli geçer eder diyor. Böyle uzaktan anlamayacağı belli oturup düzgünce anlatmaya karar verdim

Merhaba arkadaşlar.. Yaklaşık bir yıldır bu formdayım.. Ama son senem olduğu için pek takip edemedim. Bu sıralar öyle zor günler geçiriyorum ki içimi dökmenin tek yolu buraya yazmak gibi geldi. Yaklaşık 8 aylık bir ilişkim var, başından beri ailemin onaylamadığı cinsten. Başta pek önemsemedim annem zaman geçtikçe ısınır sandım ama olmadı. Hala kabullenmiş değil. Kabullenmeme sebebi ise sevgilimin 2 yıllık benim 4 yıllık okumam ve ayrıca babasının bizim eski şoförümüz olması. Ayrıca erkek arkadasım özel bi şirkette çalışyo ve haftaiçi izin günü var. Baslarda bunları pek önemsemedim zamanla kapanır sandım ama annem hala aynı tavır içinde. Sonuçta annem tabi ki ona kızmıyorum, benim üzülmemi istemediğini biliyorum ama hep istediğim seydi annemin ilişkimi onaylaması. Erkek arkadasım ben okulu bitirince evlenme teklifi olaylarına girmeye başladı her konusu acıldıgında ben kapatıyorum ama ısrarla devam ediyo. Benim kafamda hala soru isaretleri varken onun üstelemesine gıcık oluyorum. Okuldan mezun oldum su anda kafamda cok farklı seyler var. KPSS ataması için bekliyorum bi yandan da. Ama bütün her seyi düsünüp de mantığımı devreye sokunca ondan soğumaya basladım. Sanki bütün hislerim uçup gitti gibi. Başlarda bi şekilde çözülür diyodum ama çözülmeyeceğini düşünüyorum. Onunla olup olmamakta kararsızım. Böyle kafamın karışması beni daha da üzüyo, onu üzüyo olmak da.. Napıcam ben iç bilmiyorum. Haftalardır uyuyamıyorum sürekli arpacık kumrusu gibi düşünüyorum

Evet çok gerçekçisin içim ürperdi birden düşününce :) aslında en başta mantıklı olmak gerek ama işte işin içinde duygular varken insan kapılıp gidiyo, her zaman için hepimizin hakkında Allah hayırlısını versin canım, teşekkür ederim

walla canım aynı olmamakla birlikte ben de benzer durumdayım... ben 4 yıllık üni mezunuyum ve atandım... bir yıldır çalışıyorum devlette kendi paramı kazanıyorum... erkek arkadaşım 2 yıllık üni, kpss ye girdi bir yıldır atanamadı, iş bulamadı ve dahası benden de 1 buçuk yaş küçük... ben hem yaş olarak evlilik çağındayım, hem atandım artık ciddiye bindirmek istiyorum işi... erkek arkadaşım ise hala kendi ayakları üzerinde durmaya başlayamadı (( işi olmadığı için aileme bile söyleyemiyorum hala... çünkü hemen karşı çıkacaklar ( biz 2.5 yıldır çıkıyoruz... ben bir yıldır sabırla onun işe girmesini bekliyorum ve hala da bekleyeceğim... çünkü onu çok seviyorum... ne 2 yıllık okuması ne de iişinin benden biraz düşük olacak olması beni vazgeçirmiyo ondan... çünkü düşünüyorum da beni ondan daha fazla seven, hatta fazlasını geç onun kadar seven biri bir daha karşıma çıkmayacak biliyorum... ya 2.5 sene içinde iki insan hiç mi kavga etmez, küsmez... bir kere bile üzmedi beni... hatta ben onu üzmüşümdür... sana tavsiyem, sen de benim gibi onun sevgisinden yüzde yüz eminsen ve bir daha kimsenin seni onun gibi sevemeyeceğini mutlu edemeyeceğini düşünüyorsan mücadele et... onu bekle... zamanla ailen de ikna olur nasılsa... ama en ufak içinde soru işareti varsa devam edip uzatma ilişkini... çünkü zamanla daha da bağlanırsın, sorunlardan dolayı ayrılmak istesen bile kolay ayrılamazsın... dediğim gibi aklında soru işaretleri varsa geç olmadan bitir çünkü bu farklılıklar sorun yaratmaz gibi görünse de sorun yaratabiliyor...

Tabi ki ben şuanda kendimde çok onu düşünüyorum. Çünkü çok fala yıpratmak istemiyorum onu, hak etmediği şeyleri yaşamasını istemiyorum gerçekten iyi birisi. Beni şimdiye kadar hiç üzmedi ama mantığım işin içine girince işler tamamen değişti

ben eminim onun içinde böylesi daha iyi olacaktır, en azından zamanı gelince kendisini gerçekten, derinden seven birisi ile evlenir.. çünkü sen daha şimdiden soğumaya başlamışsın zaten... bir de evlenince araya borçlar faturalar harçlar aileler vs girince de olay karı kocalığa dönüşünce zaten herşey yeterince zorlaşıyor.. ve tüm bunlara hoşlanmadığın bir eş için, onunla beraber göğüs germek gıcık bir durum.. fazla gerçekçiyim ama böyle maalesef :) bazen mantıklı olmak gerekiyor.. en doğru kararı vermişsin, hayırlısı olsun...

öncelikle sizin için hayırlısı olur inşallah.. gerçekten zor bir durum.. şu varki aile ikna edilemiyorsa bir zaman sonra bizler ailemizden etkilenmeye başlıyoruz.. bence iyice düşün ve bir karar ver.. çünkü erkek arkadaşın her geçen gün daha da umutlanıyordur.. eğer olmayacaksa soğuyorsan düşüncelerin olumsuz yönde şekil alıyorsa bunu ona en kısa zamanda söylemelisin.. ne kadar erken söylersen o kadar iyi olur

evet arkadaş doğru soylemıs.. bunu da ekleyecektim unuttum; bu işi bitireceksen daha fazla umut verme, karşındaki de insan.. o da daha fazla incinmesin ve boşa kürek çekmesin..

arkadaşım, aynı senin gibi benımde annemın onaylamadığı bır erkek arkadaşım vardı, 3 sene çıkmıştık.. sonunda ben de annemın dırdırı yüzünden, aradanda 3 sene geçipte aşk heyecanı geçmeye başlayınca, annemın bazı konularda ne kadar haklı olduğunu anladım ve zaten olamazdı bu iş diyerek ayrıldım.. gerçekten aramızda gözle gorulur sekılde bır kultur farkı vardı.. belkı ılk baslarda cok uzuleceksın, ama aradan yıllar geçtikten sonra iyiki böyle olmuş dıyeceksın... her ıste bır hayır var ve davul bıle dengı dengıne.. evlenince aşk geçiyor birsüre sonra, dostluk kalıyor.. ve senınle aynı sevıyede olmayan bırıyle muhattap olmaya calısmak senı cok yorar... zaten genelde anneler hep önceden goruyorlar, bence anneni dinle ilerde pişman olmamak için..

Sesimi duyan yok mu?