arkadaşım bu tip insanlar sadece iş hayatında değil, hayatımızın her evresinde karşımıza çıkıyor. oturduğumuz binada, mahalle de, eğitimimizde... sen gönlünü ferah tut. belki de bedenen ruhen yorulduğun için iyice batıyorlar. yıllık iznin yok mu? belki bir tatil iyi gelebilir?

Her mesleğin içinde mevcut bu saydıkların bence. Kolay değil insanlar çeşit çeşit. Mesleğin güzel, ortamdan sıkıldın madem, kurum değişikliği yapamaz mısın?

Al bende de o kadar.. gerçekten yaşama sevinçimi kaybettim. Mecburen katlanıyor olmak gerçekten çok zor. Ama kendime şunu diyorum; ne kadar söylenirsen, ne kadar dillendirirsen daha çekilmez hal alacak. Bunun bir faydası yok. Daha kötü durumda olanları düşünüyorum. İş bulamayanları, yıllarca okuyupta sektöründe iş bulamayanları Kendimi teselli etmeye çalışıyorum. Aslında kendime ufak bir yer açmak istiyorum. 2. mesleğimde var ama alıştım maaş, ssk, yemek, yol... hazır ne kendimi riske sokacağım da diyorum... Anlayacağın her özel sektör aynı..

Hemşirelik mesleği ayrı zordur bi yandan hasta bakıcılığı da var 40 geçmeden başka alanı daha temizolanı deneyebilirsiniz devlette...

Rahat bir is var mi ki maalesef hayat zor canim...

Tulipa sanırım devlet memuruydun. Kaliteli bir özel hastanede çalışmayı düşündün mü? Özel hastanenin, hele de kalitesi yüksekse, kültürü başka oluyor. Devlet hastanelerinde karşılaştığın manzaralarla karşılaşmazsın. Hatırlıyorsan anlatmıştım. Ben ABD'de hemşireyim, Türkiye'ye kesin dönüş yapmayı düşünüyorum. Amerikan hastanesi ya da Gebze Anadolu hastanesinde çalışmayı düşünüyorum. Ya da bunların ayarında başka bir A grubu hastane. Ben devlet hastanesinde asla çalışamazdım mesela. Öyle bir olasılık yok benim için, onu biliyorum. Devletse devlet, hergün anlattığın bir ortama çalışmaya gideceksem eksik kalsın. Mesleğinle ilgili değil de çalıştığın ortamla ilgiliyse sıkıntı, bence bunları bir düşün. . Önemli olan huzurlu, severek çalışmak bence.

Teşekür ederim cok, ilgilendiğiniz için... Sonra dönüp, yorumlarınıza kucuk cevaplar yazacağım..

hangi işyeri normal ki. mutlaka var bu tipler. öyle cirkefler ki hatta. öyle bezdiriyolarki herseyden. Pskolojik olarak en cok yoruluyor insan

Canım bende hemşireyim. Önce başka bir şehirdeydim 5 yıl. Mobbingin alasını yaşattılar sağolsun. Benimle bir 8 kişi atanmıştı hastaneye bizden önceki meslektaşlarımız en az 12 yıllıktılar çok ezdiler çooook. O beş yıl benden 15 yıl götürdü resmen. 3 yıl dahiliye, 2 yıl endokrin aralarda acil vs baya yıprattı beni de. Çok kez bas istifayı dedim kendime de işte olmuyor öyle kolay. Sonra servis değiştirdim bu beş yıl içinde biraz iyi geldi ama tabi idare aynı olunca bir süre sonra durum aynı oluyor. Baktım olmuyo o zaman sevgilim olan eşime dedim evlenenince yaşamayalım bu şehirde oda kabul etti. Atamam oldu. Düğünümüzü yaptık ardından. Başka şehirde çalışmaya başladım 2 yıl şehrin en yoğun eğitim araştırma hastanesinde nöbet usulü çalışmaya başladım. Gece de 40 yatak tek hemşire çalışıyordum. Ama servisteki arkadaşlarım, çalışanlarımız o kadar iyi insanlardı ki insan yorulduğuna değdiğine seviniyor. Mesleki tatmini ve işteki tatmini ben o kurumda yakaladım. SAbah nöbetten çıkarsın sıcacık kahveni koyuverirler önüne. Nöbete gelirsin bir bakmışsın serumlarını istiflemiş tabletlerini ayırmışlar. Sonra maddi sebeplerden ötürü sağlık ocağına geçmek zorunda kaldım ama servisimdeki arkadaşlarımı unutmuş değilim hala görüşürüz. Yani velhasılı-kelam demem o ki arkadaşım önce servisini değiştir, baktın olmuyor hastaneni değiştir, yine olmadı yaşadığın şehri değiştir.

Özellikle sağlık sektörünün buşekilde olduğunu etrafımda çalışan akraba ve arkadaşlarımdan duyuyorum... Ama şöylede bir gerçek var her sektörde mobbing var, mobbing yaşamayan çok az insan vardır diye düşünüyorum. insanlar bir şekilde rekabet edecek birşey mutlaka buluyorlar... ama şöyle olabilir, başka küçük bir şehre tayininizi isteyebilir ve kendi yağınızda kavrulabilirsiniz, en azından maaşınız herşeye yeter. Ayrıca aileniz size uzaktan çok müdahele edemez ve siz ancak özlediğinizde görüşürsünüz, mekan değiştirmek gerçekten sizin için iyi olur diye düşünüyorum ama mesleğinizden vazgeçmeyin bence... Son olarak evliliğide kurtuluş olarak görmeyin bence çünkü ne kadar tanırsanız tanıyon evlilik tamamen şans işi diye düşünüyorum...

İzne cikip bir tatil yapsan cok iyi olur eylul bitmeden hele yoksa kisin tatilinden birsey anlamazsin

Kardes o saydiklarin is hayatinin dogasinda var, her yer ayni. 35ten sonra kariyer degisimi cok zor, evlenince calismaz sskni disardan odersin

Zor ama maneviyatı ve saygınlığı olan bir mesleğiniz var. İşinizi elinize almışken neden başka arayışlara girsiniz ki. Sanırım aileden uzaksınız bu neden ile o boşluğu iş arkadaşaları ile doldurmak istediniz ama olmadı evde de işler yolunda gitmedi. O zaman hedefinizi büyütün. Yani mutlu bir iş ve huzurlu bir ev arkadaşlığı olmuyorsa sizde çalıştığınız hastanede baş hemşire olacağım ve şu anki yaşadığım sıkıntılara o zaman izin vermeyeceğim ev konusunda da yeni eve çıkıp kendi düzenimi kuracağım ve evimde huzur içinde işimle ilgii kendimi geliştirecek okuma-araştırmalar yapacağım diyin. Bunlara ulaşmak için o kadar uğraşmanız gerekecek ki insanları kafaya takacak vaktiniz olmayacak. Size sataşan olursa ağzının payını verirsiniz o da uzak durması gerektiğini anlar. Siz güçlü durursanız zamanla anlaşacağınız insanlar olacaktır çevrenizde inşallah.

yıllardır bende bu sektörden çıkmanın yollarını aradım ama yok malesef. ikinci bir meslek için yeniden yeni bir bölüm okumak istedim olmadı evlilikti çocuktu hep erteledim . iş kurmakta geçti aklımdan ama hiçbirzaman iş kuracak bir sermayem olmadı. hala çıkış yolu aramaktayım. bu gidişle böyle emekli olur giderim. sizi bilmem ama aile baskısıyla meslek seçmek istemediğin bir işi yapmak gerçekten çok zor. tabi başta cazip gelip sonradan bunalan arkadaşlarımda var benim. hemşirelik kutsal meslek ama benim gönlüm orda değil işte ama elimin tersiylede itemem çok şükür bir işim bir mesleğim var ve benim buna ihtiyacım var.

c valla iş hayatı her yerde aynı demek ki, bende aynı şekilde bazı zamanlar bunalıyorum cıkıp eve gıdesım gelıyo cantamı alıp ama oyle de olmuyor ıkı gun yatsan sıkıntıdan patlarsın. yurtdısı dıyorsun ama orada napıcan bilmediğin bir yer sonucta daha cok sıkılırsın donemseldır sabret bence geçer.

Is hayatı heryerde aynı heryerde. Ama özel rekabete açık olduğu için daha fazla çirkinlik çeşidi oluyor. Isyerinde huzursuzluk olunca bütün hayatı etkileniyor insanın zor bir durum. Hemşire arkadaşım var devlette. bir an konuyu o açmış sandım. Çünkü aynen böyle bahsediyor tek. eksigi hasta yakınlarından bahsetmemis olmanız. Zor sektör gercekten

hastaneni değiştirebilirsin, belki yeni ortam iyi gelir, kurum değiştir dicem de onun daha zor olduğunu biliyorum bence sabretmelisin, hele de ayrı eve çıkmak istiyorsan, iş değiştirmek biraz maceraperestlik olabilir, ama hastaneni değiştrebilirsin belki

hemşirelik zor bi zaman sonra insanda sabır kalmıyo tabi bu sürede çok kısa :)

Aynı durumdayım aynı yaştayız. Hemşire değil özel sektördeyim ama inanılmaz bıktım anlatamam. İş kurma hayalinize sığınıyorum. Sizd de dilerim kurtulursunuz bu durumdan.

Hemşireyim arkadaşlar.. Bu meslekten, iş arkadaşlardan, ekip çalışmasından, cadı kazanınından, mobbingden bıktım.. Benim karakterim bu meslege uygun değil.. Kafa kontak, edepsiz iş arkadaşlardan bıktım.. Çok moralim bozuluyor artık... Çalışmaktan soğuyorum. İstifa edesim geliyor.. Depresyonum azıyor . Başka iş arayışlarına giresim var.. Ama ne yapabilirim ki, yaşım 35. Kafalıyım ama zor geliyor tekrar çalışmak, azmetmek. Çok yorgunum.. Üstelik kpss den lisans memur olarak atanmak kolay değil biliyorsunuz... Evlenip yurt dışına gidesim var, guvensem.. Ona da guvenemıyorum.. Ailemle sorunlar oldu.. Yegenlerim birşeye alınıp gittiler.. Ayrı eve çıkmam lazım bir süre sonra.. Bu iki sorundan biri bari olmasaydı.. Kolum kanadım kırık... L

her yer aynı... ben daha önceki işimden sorunlar nedeniyle ayrılıp ilçeye geldim. şimdi geri dönmeyi ciddi ciddi düşünüyorum. burada da tip tirik iş arkadaşları var. bu 5. iş yerim gittikçe kötüleşiyor. insan ilişkilerine dair çok şey öğrenmiş olmamıza rağmen uygulamamız azaldı... demem o ki oradan kaçsanız bile başka cadı kazanına düşeceksiniz...