Bence yaptıklarınız tahammülsüzlük falan değil şımarıklık. ve bence siz bunun gayette farkındasınız Size yardımcı olmaya çalışan insanları kırmayın. Bunu yapabiliyorsunuz çünkü biliyorsunuz ki hepsi nazınızı çekecek..

Aman hepimize oldu... Oluyor geçiyor... Hem sen farkındasın üzülüyorsun, özür diliyorsun... istemeden yapıyorsun yani çok belli bu... Yorgunsun bunalmissin çocuğun sorumluluğunu hissettiğin için nefes alamıyorsun.. Annen babannen kayinvaliden kim denk gelirse baksın bir iki saat... hiç birşey olmaz canım... bir saat sevdiğin birşey yap.. iyi gelecek... Anneme yarım saat bırakıp günlerce görmemiş gibi panikle eve gittiğimi hatırlıyorum.. Annem yani kaç çocuk büyütmüş ne olacak yarım saatte Allah aşkına... Ama o an engel olamıyorsun işte.. Geçecek

Kaç aylık bebeginiz? Uykusuzluk devam ediyor mu? Ben de tek buyutuyorum bebegimi ve sonradan biri en ufak birşey dediğinde tahammül edemiyorum çünkü ben bu zamana kadar tektim şimdi de akıl vermeyin diyorum. Zaten bizim millet bayılır akıl vermeye ben de sinirleniyorum bir de üstüne uykusuzluk eklenince kimseyi bulamazsam eşimle tartisiyorum

Bazi aileler müdahalecidir. Bunu onlara dile getirmelisiniz. Sakin bir dille ifade edebilmelisiniz. İnsanın tahammülü kalmayınca gerçekten kırıcı olabiliyor. Pişman olacağı laflar sarfedebiliyor. O sebeple iletişim kurmak için sakin bir zamanda konuşmaya bakın. yazarhanim35 Yazar

Bence normalsin linosum... gecici bir surec moral ve pozitif enerjiiii

Hiç elestirmeyecegeim bazen battı mı batıyor insanlar gerçekten. Ben de hamileyim ondan belki.

Kayinvalidenin annenin yerine olsam muhattap olmam senle. İnan onlar senden bin kat sogumustur..

Bilmiyorum arkadaşlar boğuluyorum.

Loğusalığım aklıma geldi (

Sağolun arkadaşlar.

Olabiliyor böyle şeyler ama zamanla geçiyor. Tüm sabrını bebeğine kullanıyorsun ve insanların seni normalden daha da fazla anlamalarını bekliyorsun. Aslında onlar seni anlıyorlar yardım etmeye çalışıyorlar ama sana farklı geliyor bu durum. Zamanla geçicektir ama geçerken öyle çok kalpleri kırıp dökmemeye dikkat etmek lazım. Bence sen bi nefes al şöyle derin. Ve şükret ailesi ya da yardım edicek kimsesi olmayanlar var. Senin yakınında sevdiklerin var hep. Bence cevap vermeden ilk önce deriiin nefes al sakin ol de kendine ve öyle cevap ver unutma geçici bunlar çocuğun büyücek zaman çabuk geçiyor. Kimseyi özellikle sevdiklerimizi kırmayalım.

Kendine bi uğraş edinsen bari böyle hayat geçer mi ya

Ağlayinca vermeme ablamda var zorla alıyorum elinden illa kendi susturmaya çalışıyor:/kızım gözünü açar bazen uykuya gene dalar o gözünü açınca aha uyandı diyip hemen kucağa almalar ah ah anlat anlat bitmez. valla bazen o kadar sinirleniyorum ki onlar annemdeyken gitmiyorum bıktım artik

Bana pek anormal gelmediniz.. Kan ter içinde emzirip susturmaya cebelleşirken pamuk şeker bile olsa karşımdaki bana da sinir basardı. Ayrıca evlat büyütmek de, bebeğe göre değişir tabi ama sakin, munis bir bebe değilse, pek de öyle kolay birşey değil.. Ensişesi, yorgunluğu, hastalığı, yemesi, içmesi, düşmesi, kalkması insanı elbette tahammülsüz yapabiliyor. Ben bir dk bile kimseye bırakmadım doğduğundan beri, kimse de aman bakayım da demedi zaten. Bende şimdi ben hep tek baktım, kimse karışmasın diyorum herkese ağız dolusu, haklı olarak. Siz fazla kırmamaya çalışın, onlarda zamanla huyunuzu anlar, ona göre davranırlar..

Teşekkür ederim hanımlar değerli yorumunuz için. Bi kaç saattir biraz daha ılımlı olmaya çalışıyorum annem bende de. İyi gidiyor sanırım. Bi psikoloğa gitsem ortalama ne gider . push ; F

Teşekkür ederim. Dün annemle eşimle konuştum biraz dedim sanırım depresyona girdim anlatıyorum onlar guluyo ben gülüyorum sen hep böyleydin dediler :))) hissettiğim suydu, sanki kafama cok takmami istemediler. Neyse sonra eşim yatti annemle özel olarak konuştum yine gülüyoruz falan cumlelerim bana bile tuhaf geldi. Dedim dalga geçme bak cok tuhaf hissediyorum. Sanki böyle kafamın içinde bişey büyüdükçe buyuyo. Ney dedi. İşte onu bilmiyorum çözemedim dedim. Aşırı sinirlilik var dedim bazen manyak gibi dalıp gidiyorum, konsantre olamıyorum, söylenen şeyi anlamıyorum, sinirleniyorum dedim örneklerini anlattım hala saçmalama kız diyo yok sende bişey falan öyle işte. Ama o kafamda bişey var büyüyor dediğim lafa takılmış olucak ki az önce uyandık diyo ki telefonu yanına koymuşsun radyasyon var. Sonra kızıma döndü kızım sonra annen diyo ki anne kafamda bişey var tabi ki olur telefonu kafanın kenarında tutuyosun diyor

Doktor da en son çare aslında. Kendim asabilirim diye düşündüm E

Acaba lohusa depresyonu olabilir mi? Herkesin hakkını vermek lazım bu konuda haklı buldum seni kızdığın şeylerde aslında haklısın Dolmuşun bı damla suda taşıyorsun artık Tatile gidin bı hava değişimi bence...

Teşekkür ederim tatil durumu yok şuan malesef seneye artık. Biraz daha sakinleşmek için çabalıyorum. Tam icimi dokecekken sesim gider ağlamaya başlarım hep o yüzden susuyorum artık. Çok karmaşık duygular içindeyim.

Tiroidlerinize baktırı. burcubahar0635 what u get is what u

Ya evet. Bi de o var ilk zamanlar bana da biraz dursun sevelim uyutma diyorlardı sonradan herkes alıştı. Babam en son alıştı ara ara hala diyor ki getir biraz sevelim uyutma ya hep uyutuyorsun. Bi gün sert bi dille degil de dedim baba ben uyutmuyorum kendi uyku istediği için uyutmuyorum çünkü kendi başına uykuya dalamiyor. Anladı yavaş yavaş. Babamda da en sevmediğim şey "BİRAZ AGLASIN" böyle diyor. Çocuk uyku ya da meme istiyo babam da kucakliyo çocuğu ben isteyince vermiyo bende bişey demiyorum sonra veriyo susturamayinca :))

Ya depresyondayım sanırım diyorum ama ağlayamıyorum bile gülüyorum sadece. Bazen uzun uzun susuyorum. Eşim merhametli guleryuzlu bi adamdır tek sıkıntısı işten geldiği zaman eline telefon alıp oyun oynamak o da onun zevkidir tabi ama çok sıkılıyorum bazen. Bi yere de gidemedik. Çıkardığı zaman çarşıya çıkıp geliyoruz eve ya da annesine babasına gidiyoruz oyle

Annenize güvenin sizi doğurup büyüten o. ve yanınızda. Bebeğiniz ek gıdaya geçmiştir. Bırakın 2 saat annenize kendinize zaman ayırın. Önce bebeğiniz saglıklı diye şükredin sonra Kuaföre gidin Markete gidin Kendinize çikolata ısmarlayın. Kendinize oksijen alanı oluşturun Kocanızın keyfini beklemeyin.

Benimde aynisi oldu bide sonra emzirirken icilen Kontrol hapina basladim oda sinirlilik yapti cok fena biri olmustum. Evet çok karisiyor bunaltiyorlar ama iyi niyetle yapmaya çalışıyorlar tamam diyip kendi bildigini yapcan yada kalp kırmadan ben boyle tercih ediyorum dicen. Ama tabi o sira kendine hakim olamiyorsun lohusaligin verdigi psikoloji dogum sonrasi sorunları fiziksel duygusall degisimler yeni bir bireye ev acma pskolojisi... en azindan farkina varinca karsidakinden Özür dilemeliyiz onlarda lohusaliktir diyip anlayisli olmali. Gerçekten zor bir donem çünkü.

Lohusaliga hosgeldin. Bence kimse sen cagirmadan gelmesin. Evinde kendin ol... Uyku ve yemek ihtiyacinda yardim iste sadece. Cok normal biranda insanin tum duzeni degisiyor. bebek odakli oluyor hersey ve insan ne kadar bilincli ebeveyn de olsa bu sendromlar yasanabiliyor. Herseyi mukemmel ve eskisi gibi bekleme. Ve buyuklerinden yardim alma imkanin varken al. Inan uykusuzluk bitiriyor. sinir stres de bundan dolayi ayri tavan yapiyor. Herseye yeterim mantigini kaldir. Ilerde duzenin yavas yavas gene olacak.

Papatya cayi ic :) cidden iyi geliyor. Yardim alsan psikolog falan daha iyi tabi ki. Uykusuzluk ve yorgunluk yapiyor bence. Bende hemen hemen ayni seyleri yasadim anlayabiliyorum seni. Tek fark cevremdekilere birsey belli etmiyordum ama kendimi yiyip bitiriyordum. Zaman zaman da esimi

Doğum sonrası depresyona benziyor nefesiniz daralmış bence yardım alın cunku bir sonraki adım çocugunuza tahammulsuzluk olur ki lütfen olmasın.

Hissettiklerimiz çok benzer lohusalık canım Herkesin lohusalığı 40 günde bitmiyor. Kimi kırkını 6 ayda kimi 1 yılda çıkarıyor. Ben de çok tahammülsüz bir insan oldum Ben de ilk patlamamı eşimin annesine yaşadım. Kızım kolik deli gibi ağlar doyuramam susturamam dikişlerim sızlar memelerim taş Kv kişisi geldi ağlamayan çocuğu ağlattın mı ben bir patladım öyle böyle değil İlişki denen birşey kalmadı kendisiyle tabiki başka şeyler de oldu. Eşimin sürekli hatasını arıyorum o niye burda bu niye burda Annem gelir temizliğe yardım eder dolapların içini yapar gene kulp bulurum. Birşey der mesela bana yapacağım şeyleri söyleme derim çıkışırım Memnuniyetsiz garip biri oldum ben Geçer heralde NightStalker

Ya hakikaten düşünüp cevap vermek en iyisi. Bende öyle yapicam. Gebelikten önce de agresif biriydim ama en azından kayinvalideme karşı bi gram kötü bi söz bile soylememistim şimdi surat, olumsuz cümleler. Of of. Neyse denicem herşeyi benim bilmem imkansız.

Benim kızımda 7 aylık aynilarini yaşıyorım. Ay getir biraz sevelim uyutma sevelim yok gitme vs. Özellikle teyzelerim ablam yeğenlerim bu konuda çok benciller. Annemlere giderler ordan çağirirlar kızımı sevmek için iyide benim nasıl uykusız yorgun olduğıumu bilmiyormusunz dedim üstelik aracımızda yok herseferinde taksi çağirip gidiyorum. Baktım olmuyor Çözümü sert bir şekilde ikaz etmekle buldum bana ısrar etmeyin gelirsem gelirim gidersem giderim. Zaten ister istemez bunalıyor insan doğum sonrasi o yüzden söylenilen normal şeyler bile bazen sinirlendiriyor insanı ne diyim umarım geçer herşey normale döner hepimiz için..

Her konuda haklısın bence ama insanların kendini halkı görüp seni değersizlestirip senden özür beklemeleri senin sinirlerini bozmuş. Hakli olarak özür dilemek herkesi çıldırtır. eski konunun bilmiyorum ama keske bebegine sen baksaydın. Büyükler çok bilmiş oluyor.

Sadece lohusa depresyonundasın bence. Destek almanı öneririm çünkü bu durum öyle kendiliğinden kolayca geçen bişi değil. Xeroderma_pig Mükemmellik mii? Tükenmişlik mi? tek ayak

Olur böyle şeyler kardeşim rabbim yardimcin olsun kendini suclayip uzme hersey duzene giriyor zamanla annelik insanı bazen değiştiriyor daha pimpirikli oluyoruz herşeye yetisebilecegimizi sanıyoruz işte o noktada tahammül etmekte zorluk çekiyoruz olabilir insanlık hali umarım herşey gönlünce olur

Yapamıyoruz eşim haftada 1 izin özel sektör onda da dinleniyor haklı olarak. Benim sorunum tam olarak bu demem gereken şeyi bulamadım bi türlü.

En azından özür dileyerek hatalarinizi telafi ediyorsunuz bu da iyi bir sey. Yeni doğum yaptığınız için insanlar çok fazla üzerinde durmuyorlardir bu durumun. Lohusaliginiza veriyorlardir. Ama biraz daha sakinlesmeye çalışın. Zaman içinde islerin duzeleceginden eminim. Biraz eşinizle vakit geçirin.

Yok canım o kadar değil yanlış anlaşılmasın övünmek falan da değil ama kızıma ne bakıcıya ne anneme ne kayinvalideme baktırdım isimden ayrılıp kendim bakmayı tercih ettim saçının teline bile kıyamam. Sadece biraz bunaldım sanırım.

Bence sen monoton hayattan sıkıldın değişik birşeyler yapın

7 ay oldu doğum yapalı. Sanırım yapacağım ve yaptığım şeylerin üstüne akıl verilmesinden hoşlanmıyorum bilmiyorum ki T trustno_1 Tarot bakmıyorum. Üyelik

Mutlaka uzmana danışın. Hayatımda bir çok sıkıntı yaşadım ama hiç birisi beni lohusa depresyonu gibi yere seremedi. Şartlar ne olursa olsun dik duran birisiyim. Ama o zaman nefes alamadığımı hissettim. Sürekli ağlıyor ve agrasife bağlıyordum. Uzman İlaç demişti kullanmadım emzirdiğim için ama çevremdekilere telkinler iyi geldi bir süre bana bulaşmadılar. bu arada bende normale döndüm

Bir süre uzaklaşabilmek önemli. Bir ya da iki haftalık. Sakin ve sessiz bir tatil. Bebekle ilgili sıkıntınız yok. Çevrenize kızgınsınız ya da bebeğe olan kızgınlığınızı çevrenize yansıtıyorsunuz o kısmını bilemeyeceğim. Sanırım yeni doğum yaptınız ve şartlar ağır geldiyse bu şekilde davranış sergilemeniz normal. Eşinizle birlikte kafa dinleyecek orman içerisinde huzurlu bir ortam bulun ve gidin. İyi geleceğini düşünüyorum. azbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anne değilim ama anormal bir durum yok ki. Yeni bir hayata adım atmışsınız, sorumluluklarınız artmış, artık bir annesiniz. Büyük bir değişim, adapte olması kolay olmasa gerek. İşe karışılması normalde de insanı rahatsız eder zaten. Kalpleri kırıp döküp sonra da amaan bana ne de demiyorsunuz, üzülüyorsunuz. Vicdanlı birisiniz belli ki. Tecrübeli arkadaşlar da söylemiş, belki destek alabilirsiniz. Kendinize biraz vakit ayırmayı deneyin. Umarım toparlarsınız bir an evvel.

yaşadığınız normal.. bazılarımız ister istermez ters konuşuyor biranda.. fark etmene de sevindim.. -- şunu böyle yap.. dendiğin de.. -- hayır o öyle değil.. veye yapma ben yaparım.. diye direk ters cvp veriyoruz.. ya alışkanlık oluyo.. ya da gerginlikten.. kısa ve öz olarak, ''tamam'' derseniz. siz de rahat edersiniz.. -- sürekli akıl vermek isteyen olacaktır.. şöyle yap böyle yap.. öyle olmaz böyle yap.. diye. haliyle yılmanız normal - en azından anne, kv gibi yakınlarınıza bu davranışı yapmamaya çalışın ki.. sizden soğumasınlar... kırılmasınlar.. sağlıcakla toplarsınız inşallah kendinizi..

Büyük ihtimal şimdiye kadar hep susan idare eden taraftın Farkında olmadan birike birike gelmiş bugünlere Şimdi tahammül sınırın azaldığı için böyle davranıyorsun İnsanların fazla karışması elbette iyi değil Yüksek sesle yada sert bir şekilde değilde Sakin ama net bir şekilde uyar

Dogum sonrasi bunalmişsiniz. Ben bu bahsettiklerinizi bazen regl donemlerimde yapiyorum. Hormonlarla alakali sanirim. Sizi mutlu edecek keyfinizi yerine getirecek aktiviteler yapin degisiklik iyi gelir. Bir sure kv ve anneden yardim almayin tek basiniza idare edersiniz bence.. umarim kisa zamanda atlatirsiniz

Benim oğlan da 7 aylık olmak üzere. İşe başladım, uykum yetmiyor, geceleri emzirmeye kalkıyorum vs. Gerginleşiyorum bazen. Millete sarıyorum. Bizde durum tam tersiydi başlarda, bebekle pek ilgilenen olmadı. Ben de ilgilensinler, yardımcı olsunlar istemiştim. Yalnız büyüttüm sayılır başlarda günlerce uyumadım, acemilik bir taraftan. Annem bakıyor şimdi terledi deyip soyuyor, sıcakta çok giydiriyor hastalanacak diye, altını almayı yeni çözdü. Ama pek kafaya takmıyorum, çocuk huzursuz değil, bebeğe bakan var diye şükrediyorum artık. Ama çevrende iyi niyetle yardım etmek yerine surat asan, içten yanmalı baskın karakterler varsa bebekli kadın hem uykusuzluktan, hem kafasındaki düşüncelerden çok yoruluyor. Benim de eşimin annesi otoriter zorlanıyorum onunla. Yardımcı olmadığı gibi evinin keskin kurallarına uymak zorunda kalıyorum oradayken huzursuzlanıyorum, tersleniyorum sağa sola. Annemle daha sakinim biraz mahçup davranıyor pek surat asmıyor kabulleniyorum. Sanırım biraz çevreyle ilgili. Ne diyeyim daha bilemedim. Bebeğimi çok rahat ve mutlu büyüttüm, herkes iyi niyetle yükümü hafifletmeye çalıştı diyen anne henüz görmedim ben. Zor büyüyorlar işte. Geçecek demekten başka çare kalmıyor maalesef. Geçerken de kadını törpülüyor, yoruyor zaman.

Ben sakıncalı ya da dert olabilecek bir durum görmedim, İşinize karışıyorlar ve siniriniz bozuluyor, benim normal halim sizin şikayet ettiğiniz haliniz. Doğumdan sonra böyle olunuyorsa ben ciddi ciddi çocuk zaten almayayım :) Yaratığa dönüşeceğim kesin demek.

Zamanla herşey düzelecek. Siz o hayata alışacaksınız sakinleşeceksiniz düzene girecek. Bu herkesin başına gelmiş ve gelecek bir durum. Kendinizin içine çok düşmeyin. Çok düşünmeyin. Yaşadıklarınızı abartmayın size özel olduğunu düşünmeyin. Gayet olağan olarak düşünün. Çünkü gayet olağan..

He he deyip geçin neden bu kadar zor? Boş yere kendinizi de bebeği de üzmeyin.

Çok teşekkür ederim yorumlara bu arada acayip iyi geldi çok güzelsiniz hepiniz.

Aynen mantıklı. Onlar da Allah korusun bi kaza olmasın diye sanırım kapıyı kapatmanizi istiyolar. Vaka o kadar çok ki bende şimdiden düşünmeye başladım

Valla uyku aramıyorum gülüm ya ilk zamanlar çok zordu ama şimdi düzene girdik 3 aydır falan iyiyiz kızım 7 aylık şuan 8 9 yatıp sabah 9 kalkiyo

Anlayışsız bir insan değilsiniz belli ki. Öz eleştiri yapabiliyorsunuz. İnsan is, sosyal hayat, ev hayatında uzun bir süre gercek tepkisini ortaya koyamayinca, insanlara anlayış gösterip anlayış görmeyince bir zaman sonra tahammülü azalıyor, suçu olmayan biri dahi ' kapıyı kapatır mısın ' dese patlayacak gibi tesir ediyor. Yorulmuş olabilirsiniz. Kendinize vakit ayırmanız iyi gelebilir. Bir arkadaşım insanlar merhaba dese rahatsız olmaya başladım demişti. Mental yorgunluk.

Yok ya hiç nazlı biri değilim yaptığım şey bana bile batar oldu. Mesela eşimi uyar uyar uyar uyar uyar en son düşünüyorum bu adam evin erkeği değil mi adamı neden uyarıp duruyorsun çocuk gibi sürekli gerginlik ara ara eleştiri sonra frenliyorum kendimi Den

Anne olunca büyüdüm sanıyor insan ama büyüklerimiz bizden daha tecrübeli ve elbette kötü olmamızı istemezler.. Sanırım Annelik yükü birazda ağır gelmiş, enazından çıkışlarının farkındasın ve umarım zamanla düzelirsin

Ne kadar şanslısınız ki bebeğinize bakarken yardımcı olacak insanlar var... Sinirleriniz bozulmuş sizin. Kv bilmem aman eşiniz ve annenizle bize anlattığınız gibi konuşun derim. Belki soğudum dediğiniz şeyler onlar için çok basit olup çözülebilecek şeylerdir.

Benimde etrafimda her yaptigima karisanlar cok esim, cocuklarim hepsi bir sey diyor tabi haliyle bende sinirlenip sizi kim buyuttu diyorum. Benim 3uncu bebegim kardesten tutun komsuya, akrabaya kadar hepsi benden cok biliyor. Insana kendini yetersiz hissettiriyorlar buda psikolojik olarak etkiliyor ve sinirleniyoruz. Bu aralar cocugu balkona cikarma kapisini kapat buna taktilar. Evim cok sicak kapatinca nefes alamiyorum soyluyorum ama her geldiklerinde bikmadan usanmadan ayni seyler dinlemekten yoruldum. Susturmak icin surekli cevap veriyorum. Ben bu aralar kizimi arabasina koyup her gun yuruyus yapiyorum rahatlamami ve sakinlesmemi sagliyor. Tavsiye ederim.

Baskalari ne der bana bakınca bilmiyorum ama doğumdan sonra çok değiştim diyebilirim kendim için. Özellikle ilk patlamam kayinvalideme oldu. Herşeyi başka anlayıp öfke küpüne dönüyorum hakim olamıyorum. O zamanlar bebegim kolikti bende deneyimsiz emzirmeye susturmaya calisiyorum kan ter icinde kalmisim. Bu arada 1 hafta annem 1 hafta kayinvalidem kaliyodu yanimda 40imiz cikana kadar. Sonra kalkti yerinden ver biraz gezdireyim dedi susmasi icin. Ben zaten gerilmisim bi yok deyisim vardi kendime inanamadim. Nasil yok dediysem esim annesine git anne evden yoksa huzurumuz kacicak dedi bana da lohusayim diye cok ustume gelmedi ama aglayarak ve beni de aglatarak uzun bi konusma yapti. Bende ertesi gunu arayip ozurdiledim. Şuan iyiyiz ama sogugum. Ve sanıyordum ki bu tavrım sadece ona özel ve neden sadece o diye düşündüm hep. Sonra fark ettim ki eşime iğneleyici konuşuyorum rahatsız olduğum şeylerde. Ve bugün son nokta annem bize kalmaya geldi 1 günlüğüne sabahtan beri söylediği herşeye - cevap veriyorum. Bu böyle kızım Yok o öyle değil Bunu böyle yap kızım Hayır ben böyle yapıyorum Fark ediyorum herşeye olumsuz cevap veriyorum. Aşırı geriliyorum. Kayinvalideme bebeğime benden çok dükünmüş gibi davrandığı için soğudum Annem her geldiğinde yapma dediğim halde suratı aşık halde evimi temizledigi için soğudum. Eşim aşırı pasaklı olduğu için soğudum. Bi arada babaanneme gittim 8 günlüğüne yazlığa. Kızım ağlıyor çıkardım yukarı uyutucam babaannem sesleniyo kızım getir aşağı diye. Hayır dedim bağırdım biraz. Sonra ağlayarak sarıldım ozurdiledim. Babaannem de sürekli yaz vakti usutuceksin bu çocuğu usutuceksin bu çocuğu dediği için soğudum. Hepsinin yeri ayrı hepsini tabiki seviyorum ama sanırım artık işime karisilmasi bana büyük bi yük gibi geliyor. Kısacası en ufak cümle ve görüntü bile bana batıyor. Aşırı gergin ve sinirli biri oldum kalp kırıp pişmanlık da duyuyorum ama öyle işte. Her lafa cevap vermekten yoruldum. Burda olumsuz yorum yapan, 1.5 ay önce açtığım konuyla vurmaya çalışanlara kesinlikle cevap vermicem. Eleştirebilirsiniz ama dozu kaçırıp toplu ban yemeyelim lütfen. Sevgiler..