bence akşam geldiğinizde sevineceği için gündüzki üzüntüsünü unutur hayatı boyunca 24 saat yanında olamazsınız çalışma saatleriniz uygun ve öğlen de geliyormuşsunuz vicdan yapmayın, o da alışır bi kaç güne

Bebeğim 17 aylık oldu. Ben de dün ise başladım. MemuruM. Zaten ücretsiz izinde idim. Ama ev kredisi vs derken daha fazla bütçe dayanmadi.. son raddeye kadar zorladık. İşe dönmek zorunda kaldım. . 8 5 çalışıyorum ogle arasi da gelip kendim uyutuyorum. ama aylardır bakan bir bakıcısi vardı çok alıştığı kızımın. özellikle aylar önceden başlatıp alistirdim. Ona rağmen dün evde olmadığımı fark etti. Kameradan canlı izliyorum. Anniiiiii anniiiiii diye çok ağladı.. İş yerinde sanki ciğerimi söktüler. . Bende kamera basinda agladim... Mesai bitince gaza nasıl. Bastım koşa koşa gittim anlatamam.. Bu vicdan azabıni yenebilen var mı? Çalışsam yanında değilim diye vicdan azabı Calismasam, elimde imkan varken ona daha iyi bir gelecek sunamamayi seçmiş olmanın vicdan azabı. .. Hangisi daha çekilir bilmiyorum. . Tek bildiğim. Onu çok çok ama çok seviyorum...

Ben şu an ikinci çocuk için evdeyim... büyük kızım ile aynı okuldaydik. Onun öğlen yemeği, okula gidip gelmesi, islandiginda üstünün değiştirilmesi hep benim kontrolumdeydi. Simdi bebekle evde olmam nedeniyle bunlari yurutemiyorum ya.. bir yanda onun yanında olabilmek isteği, bir yanda bebeğe kendim bakmak isteğim kendi icimde çatışma yaşamama sebep oluyor

Zamanla geçer merak etme, sürekli yanlarına olamiyoruz maalesef. Çalışmak sana da iyi gelecek her anlamda defne-28

Ben de Eylül'de başlıyorum son zamanlarımız diye bi hüzün çöktü bana da. Ama alışınca geçecek bence, herkes alışıyor bir şekilde

Nicelik değil, niteliğe bakın. Gücüm, özgüvenim; çalışan, ekonomik özgürlüğü olan dimdik bir annenin kızı olmamdan geliyor.

Ben çok çok daha öncesinden başlamıştım işe:/ Benim yavrum ben aşağıdan zile basmadan hissedip ağlarmış. Çok zor gerçekten ama bi hayli büyümüş zaten. Allah kolaylaştırsın işinizi.

Çocuğunuz konusunda o kadar hassassınız ki... Bu kadarı normal mi bilmiyorum. Çünkü diğer konularınızı da Hatırlıyorum biraz abartılı buluyorum hassasiyetinizi. Elbette ki çalışmalısınız yoksa dik duramazsınız.

Ben de ücretsiz izindeyim. Nasip olursa 23 aylıkken dönmüş olucam ben de... sen bu aşamaya kadar kendin bakmışsın maşallah çevremde ki herkes 5 /6 aylıkken ise dönmüştü. Bakicisina da alışmış bu sürede... tabi ki seni arayacak, seni ozleyecek ama alisacakta. Bu süreci olumlu bir şekilde asmaniz onun kreşe, okula uyum sağlama süreçlerine de rehberlik edecek. Sen iyi ve sakin olursan evladın da bu duruma daha çabuk uyum sağlar.

Hadi ya çok üzüldüm ( Belli çünkü bir hassasiyetiniz olduğu. Iyi bir anne olmak için onun çok ama çok iyi bir arkadası olun. Annesiyle çok iyi arkadas olan kızlar hata yapmıyorlar pek. Ama annesiyle arası kötüyse genelde olabiliyor hatalar.

Ah canım alışacaksın sen de o da ilk günun günahı olmaz.. benim de bebeğime annem bakiyor keşke kendim bakabilme ihtimalim olsa yok mecburuz onlar için çalişmaya.. S Spizella

Evet maalesef iyi bir annem olamadı. . Ugradigim tacize dahi sessiz kalan bir annem. vardi O sebeple çok hassasim.. Ona iyi bir anne olabilmek tek amacım. .

Benim bebeğim de on aylık. Öğretmenim. Geçen dönem çalıştım. Babaannesi baktı. Önümüzdeki dönem yine ise başlayacağım. Kara kara düşünüyorum. Çok zor gerçekten. Dediğiniz gibi, çalışıp ona daha iyi bir hayat sunmak mı yoksa disimizi sıkıp kendimiz bakmak mı ben de bilemiyorum.