üniversiteye gidemememın tek sebebı o değil ki.. ondan ayrılsamda yine gidemem üniversiteye. ben sadece onun o şekilde düşünüyo olmasnına tahammul edemıyorum

Hayatının hatasını yapıyorsun. Birkaç yıla kalmaz pişmanlıktan fenalıklar geçirir hale gelirsin zaten. Yazık ediyorsun kendine. Ama ne dense boş tabi ki.

evlendiğinde bu sorunlardan kurtulacağını sanma sakın değişeceğini de düşünme ona göre bir yol çizmene bak tatlım . push ; naneliseker bu bekleyiş beni

Dik duruşuna hayran kaldım. Yaptığın hep hayalini kurduğum şey. Ama nasip kısmet işte. Peki gördüğünde için acımıyor mu?

yol yakınken ayrıl canım... zaten ayzdıkalrından senın ondan soğumuş oldugunu anlamamak mumkun degıl... unıversiteye git mutlaka... ayrılsam da gıdemem demıssın ama acık ogretım oku bari.. daha 19 yaşındasın... 19 yaşında başlanıp neler neler yapılır hayatta... yazık etme kendine... aklın yolu bir kim olsa böyle düşünür ki sen de bunu mantıklı buluyrsn DefneDeniz 1 melek 1 bebek

daha 19 yaşındasın ve hayatını kendi ellerinle bi erkeğe teslim etmişsin. pişman olacağın, kafanı duvarlara vuracağın gün yakındır. bence yol yakınken dön. üniversiteye gitmeye çalış. kendi ayaklarının üzerinde dur. böyle tiplerin kendilerine bil hayrı dokunmaz sana mı dokunacak. gençliğini harcama derim ben. tabi tercih yine senin. . EcLiPSe. Yeni

Hangi erkek olursa olsun, isterse lord olsun, geleceğini feda ettiğine değmez. Önce bunu unutma. Her seven kıskanır ama her şeyin de bir sınırı vardır. Fazlası, ona da sana da zamanla zarar verir. Bu çok uzun bir süre.. 3,5 yıl.. Günümüzde 6 ay bile ilişkisini yürütemeyenler varken sen özellikle de lise ortamında bunu başarmışsın. Bu sene Lise son'a geçtim. Çevremde o kadar çok şey oluyor ki hepsine kayıtsız kalmak zorundayım.. Ben lise döneminde başlayan ilişkilerin hep içinde büyüyen bir çocukluk aşkı olduğuna inanırım. O senin büyüme zamanında yanında olan bir insan. Ayrı bir yeri var. O kişi eğer senin ilerde hayatını zehir edecek kişiyse bunun bir anlamı yok diye düşünüyorum. Bak, ben karşısındakini bu kadar zorda bırakan birinin içinde iyilik tohumları olduğuna inanmıyorum. Hele ki karşındaki kişi böyle potansiyel psikopat biriyse hiç inanmıyorum. Senin özgürlüğünü fazlasıyla kısıtlayan birinin sana karşı içinde sevgi beslediğine de inanmıyorum. Bence bu zamanla takıntı haline gelmiş onda.. Karşındaki kim olursa olsun kimsenin senin özgürlüğnü kısıtlamaya, hayatını yönetmeye hakkı yok bunu unutma. Karşına geçip de onu sürme, bunu yapma, şurda çalışma, burda okuma diyemez. İşte ben o zaman o kişinin içindeki iyilik duygusundan şüphe ederim. Biraz düşünürsen bunu sen de fark edersin. Hangi insan sevdiği kişinin hayatını bu kadar ele alır ki Allah aşkına? Kusura bakma ama bence o çocuğun içindekiler takıntıdan başka bir şey değil. Ne sevenler gördüm ama böylesinin olduğuna da, olacağına da inancım yok. Kaç sene geçmiş olursa olsun, ne yaşanmış olursa olsun bu senin hayatın. Kararı sen vereceksin. Ama sakın kimsenin senin hayatını yönetmesine izin verme.. Ne işinde, ne okulunda, ne de sosyal hayatında.. liabrendl

neden silindi yazılan konu bu yasak degil mi? L lotus89 Prof. Yaşam Koçu Anneler

kıskanç erkek tamamda senınkı bıraz fazla kıskanç ılışkınız çok yıpranır bu şekılde devam ederse, keşke en azından ünıye devam edebılseydın

Canım, burdaki bu kadar insan yanılıyor olamaz. Herkesin ayrı bir hayat tecrübesi var ama herkes ortak bir noktada buluşuyor. Senin kendi ayakların üzerinde durmayı öğrenmen gerekiyor. Gerek üniversite gerek meslek edindirme kursları, bir şekilde bir meslek edinmeli ve ekonomik özgürlüğünü kazanmalısın. İnan tek büyük ilişki sizinki değil, en büyük aşk da sizinki değil. Herkesin hayatında benzer yoğunlukta ilişkiler oluyor ama öyle bir zaman geliyor ki bitiyor. Yaşın çok genç. Geç olmadan silkelen ve gerçekten bu hayattan istediğin ne onu öğren ve peşinden git. srma35

Üniversiteye git canım mutlaka, engel olmaya çalışırsa ayrılırım filan derse de bırak ayrılsın sen zaten sevmiyorsun anladığım kadarıyla, sebep çıkmış olur.. o da kendine göre bir hayat çizer.. srma35

19 yaşındasın bu yaşlar da cok hata yapılabılınır bır yandan da giden aşkı kolay unutabılmek adına guzel bır yaş... Aklını başına topla canım daha cok gençsin anlattıklarına gore erkek arkadasını hiç tutmadım, elle tutulur bır yanı yok yazık etme kendıne... neler gelır gecer her sey için cok erken... L lotus89 Prof. Yaşam Koçu Anneler

burda tek üzüldüğüm kendine çok yazık etmişsin. sınıf birincisiyim, derslerim çok iyi derken nerelere gelmişsin. şuanda üniversitede olabilirdin. hayatın başka olurdu. sanırım sen en başta bu çocuktan hoşlanıyordun. ve birkez daha korktum, işe güce girmeden sevgili olmak insanların hayatını nasıl değiştiriyor. aramızda 10 yaş var sana tavsiyem. üniversite bile olmasa açıköğretimden biryerlere girip oku. sınavlara hazırlan. bu çocuğuda bırak.3 yıl çalışmış orda burda diyorsun. bir işe sap olamamış. babasıyla arası kötü. sorunlu bir insan. inan çok sıkıntı yaşarsın şuanda herşey laylaylom, evlendikten sonra o da kalmıyor. hele çoluk çocuğa karıştığında asıl başka şeyler önemli oluyor.

Umarım bunun için birgün "keşke" demezsiniz.

Tabiki de içim acımıyor. Çünkü ben kararımı verdim ve uyguladım. Pişman da olmadım. Onun kıskançlıkları sevgi ölçütü değildir. Kimse kimsenin malı değil istediği gibi yönlendirsin. Sevgi=kıskançlık yalanı tamamen yanlış.. seven insan destek olur, laik olur güvenir. Arada gördüğümde gülümseyip geçiyorum ne kadar aptalmışım diye. İnsanın annesi babası akşam 8 de evde ol dediğinde çeşit çeşit pozlara girip evdekilere surat yaparken elalrmin adamına nasıl peki tamam diyebilirim kim ki o? O kadar küçüksün ki kardeşimin yaşındasın. O da lisede son sınıfta şimdi. Hiç düşünemiyorum onu bu yaşta böyle problemlerle uğraşırken. Valla ben sana kendi hikayemi anlattım bunca insan da fikrini söyledi. Azıcık kendine değer veriyoraan mantığını ortaya koyarsın.

Canım kıskançlığı falan geçtim bence yol yakıken dön derim sebebide bu durumun aynısını ben yaşadım 18 yaşında ilk defa birine aşık olmuştum e ilk aşk ilk heyecan herşey toz pembe çocuk bide tanıdık annem babam dahil herkez tanıyo kimse bişey demez ki diye düşünüyordum taa ki bizim ilişkimiz ortaya çıkıncaya dek ben üniversiteye hazırlanıyordum oda orta okul mezunuydu ortalık çok karışmıştı asla onu bana denk görmediler e tabi kimse istemiyor ya bana daha cazip geliyordu açıktan bitirecem diye beni oyalıyordu, çalışmıyordu, boş boş geziyordu, biz gizli gizli bi süre daha devam ettik ama bu süre içinde onu gözlemledim sözünde durmaya niyeti yoktu, sabahlara kadar içmeler gezmeler birden soğudum ondan ve ayrıldım.. Bir kaç ay sonra babam vefat etmişti ozamana kadar da sürekli sevdiğini söylerdi bana, okadar boşlukta hissediyordum ki yeniden deneyelim ozaman dedim ama allah bu ya ertesi gün arkadaşımla cafeye gittik ve bir kızla orda oturuyordu, asıl bitiş anı o olmuştu hiç canım yanmadı çünkü hayatımdan koparabilmek için sebepler arıyordum. 3-4 ay sonra mücizem dediğim nişanlımla tanıştım o sene üniversiteye gittim aynı şekilde nişanlımda üniversiteye gitti geldi askere gitti geldi şimdi çalışıyor ve yakında evleneceğiz, çok mutluyuz... Diyeceğim o ki o çocuğu kesinlikle bırak senin okumanı istemeyen adamdan zaten hayır gelmez hayatı sana zindan eder. Sen de eğitimini tamamla bak karşına mucizem dediğin ne insanlar çıkacak bunu sakın unutma...

Allah aşkına ilk yorumu yapanlar alıntı yapsınlar yahu, cevaplardan tatmin olmayan konu sahiplerinin içerik silmesinden bıktık usandık. İçerik silenler uyarı yerine direk ban alsa keşke!

15 yaşımın sonlarında başladığım ilişkim yaklaşık 2o yaşıma kadar sürdü. benim yaşadığım olaylar romanlara filmlere konu olurdu. çünkü sevdiğim çocuğun babasının kim olduğu belli değildi, ve zamanında annesi kadın pazarlayan biriydi. ben bunu çok sonra benim sevgilim var diyerek ailemden birine açıldığımda öğrendim. fakat tabi ki inanmadım. ayrıca artık herşey için çok geçti çünkü ben onunla birlikte olmuştum. derken ben 5 sene boyunca yalanlar dolanlarla ilişkiyi yürüttüm. ama babamın bana güveni sıfırlandı ve hayatım resmen zindan oldu. ne yapsa ayrılmıyordum. kafamda patlamayan kırılmayan tek birşey kalmadı, odamın duvarını yıllarca patlayan dudağımdan fışkıran kanlar süsledi. ayrıca annem yoku, iflas ettiğimiz için almanyaya gitmek zorunda kalmıştı, ordan takviye yapıyordu ve hiç birşeyden haberi yoktu. mahalleler mi birbirine girmedi, sevgilimin evi, işi mi basılmadı... neler neler... ben evde babamın şiddeti ve sıkıntısıyla mücadele etmeye çalışırken sevgilim saolsun bana nefes dahi aldırmıyordu. ne makyaj, oje, arkadaş, bakkala bile onsuz gidemiyordum. çünkü bekaretimi ona vermiştim ve korkuyordum. gün geldi o askere gitti... daha da psikopatlaştı. askerdeyken son kavgamız tırnağımda ki kırmızı ojem olmuştu. geceler boyu çaresizce ağlardım ciğerlerimin sesini duyardım ağlamaktan. o askere gitti bende aşağı yukarı aynı zamanda liseyi bitirdim. üniversite okuyacağımı biliyordu ama karşı çıktı... ya o ya ben... ama annem gecesini gündüzünü bizden ayrı sırf biz okuyalım diye geçiriyordu, yapamazdım. öyle böyle kavga gürültü ayrılık barışma dersaneye başladım... sonra üni kazandım. artık nefes alamıyordum onun kıskançlık ve kısıtlamalarından, demiştim ya kırmızı oje yüzünden ayrıldık. tabi bu işin bahanesiydi. deli gibi sevdiğim adamdan kurtulmak için bahanem olmuştu çünkü her zaman ki gibi ayrılmıştı benden isteğini yapmayınca... ama süpriiizzzz barışmadım! eve dadandı babam olayları çaktı tekrar, tam da babamla aram yıllar sonra düzelmişken... derken karakollar kıyametler kurtuldum çocuktan. son cümlelerini unutamam hiç... bebeğimmmmm ama ben seni çok seviyorum... sen ne olur bana evet de, sakaryada evimiz hazır hemen gelip alacağım seni... üzgünüm dedim, seviyordum ama bitecekti bitmeliydi biliyordum... velhasıl üniyi bitirdim bu sene. babamla aram süper, annem mutlu huzurlu, gururlu, ben başarılı, allah kısmet ederse de işimde gücümde kariyer hedeflerimin peşinde özgür ve başarılı bir bayan olup kısmetimi kendi ellerimle kendim seçicem. arada onu görüyorum, hala aynı... sağa solda mağazada tezgahtar. üzgünüm ama o seçti bu hayatı. kuş gibiyim mutluyum. tercih ettiğim yol en doğrusuydu. pişman olmadan dön.3-5 gün üzülürsün sonra şükredersin, kaderinle oynama! benden sana tavsiye... L Li-moon

Canım bende 18 yaşındayım ve 2 seneye yakın bi ilişkim var ve benim sevgilimde çok kıskançtır ama bizimki biraz benim yaptığım hatalardan dolayı güvensizlik diyelim. O yüzden çok dikkat ederim gittiğim yerleri haber veririm onun içinin rahat etmesini sağlarım o bana güvendiği şekilde kısıtlamak istemez. Yani diyebilceğim üniversiteyi okumaman falan bunlar üzücü şeyler asla kendi hayatından taviz verme o senin geleceğin belkide yarın biticek bu ilişki bitmiycek diye bakamazsınki. İyi düşün derim hiçbir şey senden önemli değil.

bence acıktan okumalı.. hayatın daha basındasınız.. violin35 inşallah bir

çocuk denilecek yaşta başlamış ilişkiniz, bağlanmışsın. şimdi de onsuz olamam, nefes bile alamam gibi geliyordur zaman zaman. ama yaşarsın, hem de çok güzel yaşarsın. üniversiteyi eğer maddi imkansızlık nedeniyle okumadıysan, burs vs ile okumaya çalış, ama onun etkisi ile okumadıysan çok üzüldüm, yazık etmişsin kendine. en azından kpss ye müracaat ederek hazırlansaydın bari, sonra da çalışarak okurdun. saçma bişi yüzünden eğer bitti ayrıldım derse üstüne düşme, peki deyip kabul et ve bir daha arama. söylemesi kolay diyerek bizleri de yargılama, hepimizin hayatında olmuştur böyle hatalar, önemli olan farkına varıp düzeltmek, hatada tekrarcı olmamak. sonra çok pişman olursun, bu insanla evlendiğini hayal etsene, seni evden dışarı çıkarmaz, evde telefon, internet hiç bişeye izin vermez, ailene bile göndermez inanki, sonradan üzüleceğine şimdi biraz ağlar sızlarsın, sonra unutursun, topla kendini ve doğru kararı ver. dirim

köle etmiş seni resmen. psikolojik sorunları var belli. sende göz yummuşsun. yaşın küçük eziliyorsun. büyüdükce vah toh dersin canım. şimdi emin olduğun seyler, yaş büyüdükce cok basit gelecek Frezya

üniye devam etseydim kesin ayrılırdık gelemz o oyle şeylere zaten yıpranabileceği kadar yıprandı. La Que Sabe Atanamamış