Burnuma alıştıkça, şişleri indikçe benimsedim ve geçti benim.

hangi ilaçları kullandınız acaba? İlaçlar beni daha da kötüleştirdi. Sürekli evdegezmeye başladım mesela, kendimi durduramıyorum. D

Benim de ameliyat sonrası başladı. İlk çıktığımda kendimi mosmor bir suratla gördüğümde başladı ve üç aydır devam ediyor. Siz nasıl yendiniz acaba panik ataklarınızı?

Eski halin bunalima sokacak gibiymis canim simdiki cok iyi olmuş. Zamanla gecer inşallah sıkıntın.

o halde nefes almak için acil çarelere başvurun. bakın Allah rızası için diyorsunuz, Allah intiharı yasaklamış, asla razı olmadığı bir şey. Allah'a şifa vermesi için sığının, içten dua edin, emin olun rahatlayacaksınız. ancak bunun için kendinizi karamsarlıktan uzaklaştırmanız ve çabalamanız gerekiyor. hayatta her şey için çaba gerekiyor, hiçbir şey önümüze hazır gelmiyor. bakın estetik olmak için bile uğraştınız, sonra zorluklarıyla karşılaştınız, şimdi ise ölmek için çabalıyorsunuz. yapmanız gereken aksi için yani yaşamak için, nefes almak için çabalamak. ölmek kolay gelebilir ama ahirette karşılaşacaklarımızla yüzleşmek zor. akıllı ve güçlü bir kadınsınız, her insan gibi arada dibe vurabilirsiniz, şimdi ise yukarı çıkma zamanınız geldi. lütfen aklınızı dağıtacak şeylere odaklanın.

öyle bir çıkmaz ki bu... kendine yabancılaşmak. bir estetik uğruna nefesinden olmak. kendi içindeki sorgulamaların en sonunda seni intihar fikrine sürüklemesi. hayatın anlamsızlaşması... Allahım nolur yardım et diye yakarıyorum ama hep başladığım noktayadım.

Harika olmuşsun canım kurk mantolu madonna Feinne meal usri yüsra... tek ayak

Bence seni bu ruh haline iten en buyuk problemin yeni haline alisamamak. Bu seni yipratarak diger ploblemleri de tetiklemis. Bilmiyorum nefes alamadigindan mi yoksa seklini begenmediginden mi burnunu yaptirdin ama sonucta bu senin almis oldugun bir karar. Zaten yaptirirken alisamama yada begenmeme riskini goze almaliydin. Sana tavsiyem once kendinle olan problemini cozmen. Bebekken de farliydik buyudugumude de yaslaninca da farklilasacagiz. Degismeyen tek sey degisimin kendisi bugunumuz yarinimiza benzemiyor ki :) Bence yeni seni sevmeye ve hayatina yeni insanlar almaya basla. Kendine haksizlik etme. Emin ol kimse sana senin kadar acimsiz olmaz suanda kendine haksizlik ediyorsun. Şifalar dilerim :)

Teşekkür ederim. D

Aynı durumdayım çok tıkanıyorum geceleri boğazım kupkuru. Zaten bu durum da panik atak krizlerimi tetikliyor iyice kısırdöngüye girdim ama artık düzeleceğimi düşünmüyorum ben neredeyse 3 ay olacak tam.

Seni cok iyi anliyorum.. bir donem bende ölüm plani kurup, eyleme dokmekteydim. O sirada psikiyatristim beni hastaneye yatirmasa suan yasiyor olmazdim zaten. Ayrica bende akademsiyenim, yani seni baya bi anliyorum. Nasil duzeldim? Hayatın bir anlami olmadigini kabul ederek... geliyoruz, yasiyoruz, oluyoruz. Hayata fazla anlam yukleme. Mutlu muyum? Hayir. Ama artik mutsuzlugu da kabullendim.

Aynılarını yaşıyorum burda mısın iyileşebildin mi

ıstanbula gelsenız bakırkoye, alırlar sanıyorum. belkı sızın psıkolojık durumunuz goruntunuz kabul etmenızı engellıyor bılemedım ama

Canım psikiyatri tr gitmeniz gerek bir an once D

ben seni birazda olsa anlıyabiliyorum. insanın bilinçaltında olan birşeyler böyle hastalık yada başka bir sorunla karşılaşınca patlak veriyor. bence doktorların tedavileri yanlış sana karşı. yoksa çoktan kendini iyi hissetmen gerekirdi. bu antidepresanların intihar eğilimide yaptığı söyleniyor. acaba sen yanlış ilaçlardan dolayımı intiharı düşünüyorsun?bence telkinde bulun kendine. çok zpr biliyorum ama yaparsın Allah ın izniyle

hmm. muhakkak bir çözüm yolu bulun yoksa düzelemeyeceksiniz. inanın ben doğum sonrası depresyondan neden çıkamıyorum diye ağlıyordum, sinir harbi yaşıyordum. belki ufak gibi görünüyor ama sütüm olsun diye yediğim aşırı tatlı tüketimi meğer hormon dengesini bozuyormuş. uykusuzluk, huzursuzluk, sinir, öfke nöbetleri, kilo alma vs bir sürü sorunla uğraştım ve tek sebebi tatlı gıdalarmış. onları tüketmeyi bırakınca hem zayıfladım, hem uykusuz kalsam da sinirim azaldı. iki çocukla uğraşmanın zorluğu sabrın tükenmesi sanırım ama onu da aşacağım inşallah. bunu canlı örnek olması açısından anlattım. aslında küçük şeyler bazen büyük sorunların temel nedeni olabiliyor. bunun peşini bırakmayın derim. yazık gencecik kariyerli insansınız. hayat dolu geçecek yıllarınız bir hiç uğruna heba olmasın. F

tekrardan eski burnunuz gibi yaptırma şansınız yok mu?çözüm olarak bu geldi aklıma. D

Bir anda her şey anlamını yitirdi. Elbette nefes alamıyor oluşum da panik ataklarımı artırdı ve bir kısır döngünün içine girdim. M

Sanırım siz hazır değildiniz psikolojik olarak, aniden mi karar verdiniz? Bu tür şeyler gördüm ama en fazla 1 ay içinde alışıyorlardı. Bir de nefes almada nasıl bir sorun yaşıyorsunuz ki. Bir doktora gözüktünüz mü bu konu ile ilgili? İyi bir doktora giderseniz o araştırabilir. Öyle her doktor iyi yapamıyor burun estetiğini. Önceki

Merhaba ilk olarak çok geçmiş olsun dilerim ki alışabilmişsinizdir yaşadıklarınızın aynısını yasıyorum bir aydır, sizin çok zaman geçmiş üzerinden atlatabildiniz mi acaba

Burnunuz istediğiniz gibi mi olmadı yoksa oldu da yadırgıyor musunuz? S

Canım burun ucun hala şiş biraz daha inecek ve harika bi burnun olacak... ilk çıktığımda ameliyattan bende bi gariplik hissettim ama kısa sürdü... bence Sabırlı ol Allah büyük... benim sana tavsiyem sosyal aktiviteler ve bol bol dua

Özele de gittim devlete de... Anlatması çok zor inanın. Bir anda altüst oldu tüm yaşam. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Yalniz mi yasiyorsun etrafinda birileri var mi? Bak sana soyle bir onerim var denemekten vazgecme simdi sana buradan doktora git onerisinden baska cok sey diyemez insanlar... Tamam psikayatr olmaz da psikolog olur ya da heryerde mantar gibi tureyen degil de gercekten isinin ehli yasam koclarindan olur illa cikar yolu vardir merak etme... Eger azicik mucadeleye baslarsan devami gelir... Olmek nedir ya kurtulus mu saniyorsun yerin ustundeyken hallolmayacak sey yok.

çok geçmiş olsun

evet iki kez başlayıp bıraktım ama ilaçlar daha beter yapıyor şu anda sadece gece benim uyumamı sağlayan bir ilaç kullanıyorum D

Sizi tam olarak anlamam elbette imkansız ama tahmin edebiliyorum... Yuzunuzun tamamen değişmesi, nefes alamamak, geçmişten gelen şeyler vb vb. Benim durumum sizinkinden çok daha hafif, mezuniyet sonrası atipik depresyon geçirdim ve ilaç tedavisine başladım. Ciddi miyim bilmiyorum ama zaman zaman ağlama krizine girip intihar planları yaptığım veya beni aldatan erkek arkadaşımı arayıp manyak gibi "onunla beraber olursan kendime zarar vereceğim mutlaka" gibi tehditler edip sonradan kendime geldiğim oluyor. Sizin yüzünüze yabancilasmaniz benim için tahmin edilemez bir durum ama çok çok acı verici olmalı. .. Gittiğim psikiyatr "zeka ile depresyon bir araya geldiğinde çok tehlikeli olur" demişti. Bence sizin durumunuz da tam olarak bu. Bir anlam krizine girmissiniz. Yaşamın anlamı bizim onunla yaptığımız şeydir vs, bunları zaten biliyorsunuzdur ama hastasiniz, şu an bu düşünceleri icsellestirememeniz normal... Size tek diyeceğim şu: 3 ay iyilesmek için pes etmek için gerçekten az bir zaman. Yıllarca süren depresyonlar, panik ataklar, okbler, bipolarlar bile tedavi oluyor. Türkiye klinik psikoloji alanında çok ileri bir ülke aslında, yayın sayısı kalitesi tedavi vs. Tek mesele doktor, terapi ve ilaçta süreklilik, azim. Büyük şehirlere gidin, bu operasyon sonrası depresyon alanında çalışan terapstleri bulun. Sadece bunu yapın, tedavi olma yönünde çaba gösterin. Su an başka hiçbir şey önemli değil. Ne başkasına yardım etmek ne sukretmek hiçbir sey. Şöyle düşünün, meme kanserinden tedavi olabilecekken 3. Ayda kemoterapiyi kesip ölmek ne kadar anlamsız. Siz bundan iyilesebilecekken pes edip ölmek ne acı olur. Siz bundan iyileseceksiniz ve çok ama çok şey öğreneceksiniz. Çok mutlu olacaksınız inşallah. Size hem sabır hem güç hem de çok şifa diliyorum. Sevgiler. Not: örneğin büyük şehirlerdeki hastanelerde yatarak tedavi olmak için hem siz hem de aileniz ne gerekirse yapmalısınız diye de düşünüyorum ama elbette bunun kararını doktorlar verir. Lütfen tedaviyi aksatmayin mutlaka işe yarayacak.

Estetik sonrası kişinin kendine yabancılaşması sendromu belki de geçmişteki travmalarınızı da tetiklemiş ve ağır bir durumdasınız. Klinik psikolog ile görüşnenizi öneririm. Geçmiş olsun.

arkadaşlar mesele burun fln değil, ki burnu da güzel olmuş söylediğine göre, mesele panik atağın depresyonu tetiklemesi insanlar birdenbire ölümü düşünmezler, ne kadar pozitif ne kadar neşeli bireyler olsak da bilinç altımızda neler yattığını bilemeyiz. ve bazen bilinçaltına atılmış, bastırılmış duygular birden bire ortaya çıkar, sanırım konu sahibinde, eski haline dönemeyeceğini görmesiyle başlamış, bu sebeple de hayatı sorgulamış, bilinç altında yatan duygular ortaya çıkmış bende intihar etsem kimse inanmaz mesela, arkamdan ne kadar neşeli keyifliydi hep derler... ayrıca ölmeyi istemek akıl sağlığını kaybetmek demek değildir, insanlar bilinçli olarak yaşamlarına son vermek isteyebilirler ve bu onların özgür kararlarıdır. Fakat konu sahibi depresyonda olduğu için ölüm isteğiyle savaşıyor, fakat bu akıl sağlığını kaybettiğini göstermez. ben size boş tavsiyeler vermeyeceğim, sizi bir bakıma anlıyorum ve benim de çok zor zamanlarım oluyor. sadece vazgeçmeyin diyorum. deneyin, perde kapanmadan oyun bitmez unutmayın nasıl olsa bir gün öleceksiniz ve bize vaat edilen başka bir hayat yok. ya ilerde yaşanacak güzel günler varsa? ya hayatın anlamını hiç ummadığınız bir yerde hiç ummadığınız birinde bulacaksak? bence bu ihtimaller yaşamaya değer, üzülmeyin er yada geç bir gün öleceksiniz zaten, yaşamayı denemekle ne kaybedebilirsiniz ki?

Allah aşkına şöyle fi tarihin deki konulara neden yorum yapıyorsunuz benim de hiç tarihe bakma gibi bi huyum yok giriyorum yazıyorum yazıyorum sonra fark ediyorum kii yıllar yıllar önce paylaşılmış

Boyle bisey yaparsan ahiretini de yok edersin. kul olmak, insan olmanin sirri da burada, olecegini bilerek yasamak. bizde biliyoruz her nefeste oldugumuzu. ama hayata asiliyoruz tutunuyoruz bi sekilde. benim sana tavsiyem sevgi biriktir. cok sevdigin ayrilamayacagin insanlar ekle hayatina. bak ozaman ne kadar zor gelecek buradan ayrilmak. bide duzenli namaz kil. tasavvufa yonel. oyle iki gunde iyilesmiceksin. zamanla canim. sabir. sabir. ya sabir...

Ben de diyorum bir adım atayım... Ama yapamıyorum. Ve evet, ölmeyi kurtuluş sanıyorum. Libnie

Koku almamda da sıkıntı var. Hiç alamıyorum nefesimi. Özellikle de geceleri. İnsanlar nasıl kolayca alışıyorlar bilemiyorum. Ben alışamıyorum. En buyuk kk

belki de bana kafayı yemiş diyeceksiniz ama öyle değil çok farklı bir his bu ancak yaşayan bilir karanlıktayım en dipteyim

Aslında yıllardır düşünüyordum ama yine de tam emin değildim. Ben kendimle barışıktım da sanki etrafımdakilerin etkisiyle gidip yaptırdım gibi oldu ve ben de bunu kabullenemedim. Çok yoğun olduğum bi, r dönemde aradan çıksın istemiştim... Saç kestirmek kadar basit gelmişti. Doktora defalarca gittim ama hem kendi doktorum hem de kbb henüz erken nefes problemi var demek için diyorlar. Ben de çaresiz kalıyorum ama hiç düzelmedi nefesim 3 aydır.

teşekkür ediyorum çok ama elimde değil bir türlü kendimle barışamıyorum

soğuk değildi rica ederim biliyorum herks yardımcı olmaya çalışıyor

arasanıza hemen Önceki

Bana ne oldu, cıvıl cıvıldım, yaşam doluydum şimdi intiharı düşünüyorum diyorsunuz, bence bi eksiklik var. ciddi bi eksiklik. bi birikim var. içinizde ihmal ettiğiniz şeyler var. birden olmaz. altyapısını sezdirmemiş olabilir ruhunuz size ama sinsi sinsi birikmiş işte, sessizce. ilgilenmeniz gereken şey de bu. kendi içinizle ilgilenmelisiniz. burnunuzla bedeninizle değil, aklınızla kalbinizle yaşam algınızla, tümünü yıkıp yeniden inşa etmelisiniz. anı hissetmeye çalışın, içinizdeki boşluğu sonuna kadar duyumsayın, anlamlandırmaya çalışmadan, sadece yüzleşin. eğer kalbinizde acı, ağrı duyuyorsanız bunları tespit edin. size hiç kimse kendiniz kadar yakın olamaz. intihar fikrini bi süre erteleyip sadece iç dünyanıza odaklanın. gözlemleyin. gözardı ettiğiniz ne varsa elden geçirin. ölüm demişken, nasıl olsa öleceğiz. ölümsüz değiliz. var olmak neden bu kadar dayanılmaz geliyor? neden yaşıyor olmak böyle hazsız ve tatsız? neden bedeninizde esir hissediyorsunuz? neden yok olmak istiyorsunuz? gidin bunların üzerine. yeniden doğuş mümkündür tek bir ömür içinde. sabır dilerim.

inan hep benden kötü durumdakileri düşünüyorum ama yemin ederim geçmiyor bakın buraya günlerdir yazıyorum günlerdir aynı durumdayım

Ben de düşünüyorum oraya gelmeyi. Gerçekten. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

çok güzel olmuş ama burnunuz ama lütfen bu intihar fikrini aklınızdan çıkarın. belki tek ihtiyacınız zamandır. kendinize zaman verin... M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

arkadasim merhaba, bnde burun ameliyati gecirdim. Estetik olarak cok kotu olmadi ama nefes alma problemim duzelmedi. senin canini sikan seyi tam olarak anlayamadm, burnunu mu begenmiyorsun, yoksa nefes mi alamadigin icin bu kadar pismansin? bana burunda daha ote baska bir problemin olabilir, estetigin bunun gorunen yuzu gibi geldi

Ameliyat olmadan panikledinizmi? Cunku bende estetik ameliyat gecirdim, cocukluktan bu yana psikolojik olarak cok etkiliyordu beni.. ameliyattan sonra iki sene boyunca panik atak krizleri gecirdim.. cunku o gun cok korkmustum ilk kez ameliyat oluyordum genel anesteziyle.. acaba o korku tetiklemis olabilirmi butun bunlari? D

Profilden bakınca öyle ama rahat nefes almak ve alıştığın yüzünden bambaşka yüze sahip olmak nedir anlatamam... Keşke bana eski yüzümü verebilseler eski nefesimi... Her şey yolunda ilerlerdi o zaman. Şu an öylesine çaresizim ki... Saatlerdir kk deyim ama aklımda hep ama hep intiharı nasıl gerçekleştirebileceğim var. Zaten sonunda öleceğiz neden yaşıyoruz ki fikri var... M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Defalarca gittim ilaç da kullandım ama fayda etmiyor

Burnunun fotolarina baktım. Bence yeni halin abarttigin gibi değil. Begenmiyorsan hala, istanbulda Emre İlhan, ankarada Muhammet Dilber e revizyon ameliyatı olabilirsiniz. Keza bu isimlerden başka bir sürü başarili estetisyen var. Buradaki arkadaşlar mutlaka yardımcı olur. Nolur sabret tüketme kendini. Akademisyenmissin, maaşını biriktirip yaptırırsin. Bak herkesin derdi var benim de var. Ben de intiharı çok düşündüm. Anneme babama yazık olur dedim, bu yaştan sonra onlara evlat acısı yasatamazdim... . push ; White Mocha

malesef tekrar tekrarladı..2 sene oldu olalı ama şuan yine ara ara tıkanıyor.. tabiki hepimizin verdiği tepki farklı ama altı üstü ameliyat bu.. yine olmak zorunda olabilirsin.. yok bunda birşey.. atlatamıyorsan psikoloğa bir git derim...

İnanıyorum tabiki sadece bakis acinizi, alginizi degistirmek dikkatinizi farkli yone cekmek icin yardim etmek istedim. Bende doktor tedaviai gordum ama ilaca cevap verdi benim hastalik Yani ilac ataklarimi azaltti. Daha 1ay olmadi bi yakinim intihar etti Bunalim asmis kendini Arkada 2cocuk bir es. Ölüm kacis olmamalı Ölumden gayrisina care var. Umarım toparlanirsiniz kisa surede. D

bu kadar acımasız olmayın ben de eskiden intihar edenleri anlamazdım saçma gelirdi ama hayat demek ki insan dayanamayacagı acılar olabiliyormuş. böyle büyük konusmayın insanız parmagımıza bı ıgne batsın istemeyiz bız canımıza kıymak istiyorsak düşünün ki ne hale gelmişiz. sanki keyiften böyle dusunuyoruz gibi konuşmayın. ben kendi adıma konuşayım çaresizlikten böyle düşüncelere girdim. konuyu açtık arkadaşı merak ettik çünkü duygularıma tercüman olmuş konuşmak istiyorum kendisiyle. problem?

Sizi öyle iyi Anlıyorum ki... Yüzüme dolgu yaptırınca aynı şeyleri yaşadım. Ilaçlarla intiharlar, sürekli ölme isteği, anksiyete krizleri... üstüne bir de o ruh haliyle evlendim. Şimdi iyiyim şükür, çirkin olduğumu kabullendim. Bir de tayin istedim Yaşadığım yerden, bana en iyi gelen şey o oldu. Akademisyensiniz ne güzel, başka bir üniversiteye geçiş yapın. İstanbul'da çok iyi estetik doktorları var, olmadı onlara gidin tekrar. Annenizi üzmeyin daha fazla... Hayat çok kısa, öyle de öleceğiz böylece.. Birileri sizi beğenmese de olur, belki de çok güzel bir bayansınız anksiyetenizden ötürü yüzünüzü öyle görüyorsunuz. Ne burnu çirkin insanlar var, onlar nasıl yaşıyorlar? Yeter ki ruhunuz çirkin Olmasın..

Evet günlük insanların ay aman depresyona girdim demeleri gibi yüzeysel bir durum değil... Allah vermesin ben doğum falan yapsam öyle bir şeyi hiç kaldırmamam. Zaten hep derdim şimdi tamamen emin oldum asla annelik işlerine bulaşmam. Ama öncelikle şu adımdan bir sıyrılabilmeyi diliyorum...

bende aynı senin gibiyim. maskeyle geziyorum. gülüp hiçbir şey olmamış gibi yapmaya çalışıyorum insanların yanında. ama içim kan ağlıyor. yalnız kalınca bende ağlıyorum. siz peki bişeyler yaşadınız mı o yüzden mi böylesiniz? beni yaşadıklarım bu hale getirdi Önceki

Arkadaşlar, yaklaşık 3 ay önce estetik amaçlı burun ameliyatı geçirdim. Burun estetiği forumundan beni hatırlayanlar olacaktır. O güne dek yaşama enerjisiyle dolu olan ben o günden beri intihar fikrini beynimden atamıyorum ve birçok kez denemede bulundum ama başaramadım. Ya ilaçların dozu az geldi ya da son anda trenin arabanın altından kurtuldum. Değişen yüzümün bana yabancı gelmesiyle başladı her şey. Zamanla hayatın ne anlamı var ki demeye başladım... İçtiğim su bile manasız geliyor. Eşyalardan korkmaya başladım. Anlatması çok çok zor. Akademisyenim. Yıllarca emek verdim hayalimdeki mesleğe erişmek için. Annem babam ben doğduğumda ayrılmışlar. Baskıcı ve şiddet uygulayan bir babam vardı on beş senedir görmüyorum. Ama 3 ay öncesine dek ne yaşarsam yaşayayayım pozitif bir insandım. Etrafıma neşe saçardım. Şimdi ise kişisel bakımımı yapmakta bile zorlanıyorum. Çeşit çeşit doktora gittim dünyanın ilacını içtim bana mısın demiyor... Bir de nefes alma problemim yüzünden panik atak teşhisi kondu. Panik bozukluk depresyon ve dismorfik bozukluk teşhisler kondu bana. Sadece ölümü düşünüyorum ve tek istediğim ölüp kurtulmak. Buraya bu başlığı neden açtığımı bile bilmiyorum o kadar çaresizim ki... Maneviyata da yöneldim dualar okudum ama çare yok. Bu öyle "aman depresyondayım" deyip güldüğünüz zamanlara benzemiyor... Gerçekten günlük hayatımı idame ettirmekte zorlanıyorum. Otobüse bile binemiyorum. Doktorlar beni anlamıyor. Herkes yüzeysel davranıyor. Lanet olsun o ameliyatı olduğum güne! Sadece burnumu kafaya takmakla kalmadım aynı zamanda yaşama sevincim de elimden gitti.. Ne yapacağımı bilmiyorum. Etrafımdaki herkes çok anlayışlı ama ben bu kara delikten çıkamıyorum. Öyle ortam değiştirmekle tatile gitmekle falan geçen ruh bunalımı değil... Ne olur yargılamadan, ellerde ne dertler var şükret demeden gerçekten depresyon geçirmiş olanlar varsa yardımcı olabilir mi? Bunların hepsini ben de biliyorum insanlar ne zorluklarla yaşıyor ama elimde değil işte... Ölüm fikrini aklımdan çıkaramıyorum ve sonunda başaracağıma inanıyorum. Tek kurtuluşum ölmek.

canım bütün suç estetik ameliyat yaptırdığın doktorda.. benim arkadaşlarım da estetik oldu ama senin yaşadığın nefes zorluğu problemini yaşamadılar.. sanırım başarısız bi doktor.. ben senin yerinde olsam dava açarım o doktora.. ciddiyim!

ne mutlu ki siz hayata yine de tutunabiliyorsunuz ama anlattığınız şeyleri tam olarak ben de yaşıyorum üstelik çevremden sevgi de görüyorum ama bir şeyi değiştirmiyor bu durum ama gerçekten anlattığınız gibi kabuslar karabasanlar günlük işlerimi bile zor halleder oldum

En temel yapman gereken şey düşüncelerindeki mantık hatalarını bulmak ve olan şeyi kabul etmek. İnsanı depresyona sokan asıl şeyin çarpık dusunceler oldugunu dusunuyorum. gün boyu kafanın içinden geçen her olumsuz dusunceyi süzgeçten geçir. Şu an farkında değilsin ama hepsi mantıksız ve yanlıs saplantılardan kaynaklı. O olumsuz dusunceleri bi kagıda yaz hatta daha somut olur. Ve o dusunceyi sorgula; bu ne kadar mantıklı? Bu seyi yasayan diger insanlar korktugum seyi yasamıs mı? Her olumsuz dusuncenin mantıksızlıgını fark et ve cumleni olumluyla bitir. O an içinden inanmk gelmiyorsa bile öyle yap. Bir gunde duzelmeyecek tum olumsuz dusunceler ama bir haftada bile col fark edecek. kabul etme ve kendini affetme Meditasyonlarını aşşşırı tavsiye ediyorum. Kendine değer verme meditasyonu da Güzel olur ama sana en iyi gelecek olan kabul meditasyonu. İnternetten videolar bulabilirsin bir sürü. Uygulamaları da var. hepsi geçecek. daha önce nasıl mutluysan tekrar olabilirsin. degerlisin ve yasamın da cok degerli. istersen dusuncelerini buraya yaz neden carpık olduklarını ve dogru olanın aslında ne oldugunu konusalım.

Canım sen çok güçlü, öz güveni tam, güzel bir iş sahibi bir bayansın.. Daha çok gençsin ne olur o ilaçları içipte gencecik vücuduna zarar verme.. Bu denli psikolojini bozacağın büyük bir sebep göremedim ben.. İnsanların başına ne kazalar geliyor geri dönülmez şeyler yaşıyorlar.. O ameliyatı olmak isteyende sendin, şuan psikolojini bu duruma getiren de sensin.. Yani her şey senin elinde.. Bir kez daha farklı bir doktora gitsen muayeneye? belki bir hal yolunu bulurlar.. bende 26 yaşındayım ve inan çok üzüldüm durumuna.. Çünkü insan ne yaparsa kendine yapıyor... Yapma lütfen..

Canim hangi boyuta tasiyalim?. toplam kac boyut var?peki bu boyutlar birbirinden ayri degilse?mutsuzlugumuzun yegane sebebi bizlere dini hayatin disindaymis gibi ogretmeleri. arkadasimin agzina saglik.

Tedavi gordum bir sure ama asiri derecede kaygi bozuklugu olustu bende, hatta ameliyattan once doktor beni bayindirmadan kacicaktim nerdeyse, doktor bana cok kizdi, sonrasinda okulum aksadi vs derken tedavi esnasinda korkularimin uzerine gittim.. mesela tak basima magazaya gidemezdim, otobuse binemezdim, araba kullanamazdim, evde kalamazdim surekli bi kriz halinde gecirdim bu iki seneyi, simdi kalintilar var ama sukurler olsunki krizlerim gitti tedaviden sonra.. simdi bademcik ameliyati filan bekliyo beni nasil yapicam bilemiyorum.. D

Biraz daha kötü yasantisi olanları, daha kötü durumda olanları gozlemleyip dusunseniz belki dusunceleriniz degisir. Beni ayakta tutan evladimdi Cunku kucuktu o donem, savunmasizdi, benden baska kimse ona iyi bakamazdi Birazda onu dusunerek kendimi motive ediyodum Ölsem ne derler ki ogluma! Oglum ne dusunur ki ilerde Nasıl buyuturler ki? Ya döverlerse Acıksa sormazlarsa! Söylemezde gibi gibi binbir tane seyle hep aklimdan intihari atiyodum Ama ya beni kurtar yada al canimi diye cok dua etmisligim var.

Intihar dusuncesine hic sahip olmadim. Mutlu olma olasiligimi dusundum her zaman. Simdi mutlu degilsem yarin olmayacagim diye bir sey yok dedim hep kendime. Kendini bu yonde telkin edebilir ve iyi bir doktor bulup tedavi olabilirsin. Goruntun tamamen degismis evet kendini yadirgiyor olmani anliyorum. Yillardir aynada gordugun sen artik sen degilsin gibi geliyordur simdi sana. Nefes alma teknikleri var belki isine yarar ayrica? Burnum ve genzim tikali oldugunda denerdim ve rahat uykuya dalardim mesela. Istersen bunu da arastir. Kendini rahatlatacak seyler yap, yoga olabilir. Hayatinda daha once yapmadigin yeni bir seyler deneyebilirsin. Yeniden hayata tutunmak icin kendine neden yaratmaya calis. Gecmis olsun uzuldum durumuna. Umarim kisa surede atlatabilirsin. Yeni burnun gayet guzel hem. Ben cok begendim.

lütfen intihar etmek isteyen ama bir türlü hayata geçiremeyenler bana yazsın

Vişnenin Cinsiyeti... Muhtemelen İngiliz Dili'ndesiniz. Ben de kadın çalışmaları alanındaydım. Yaptığım meslek bile anlamsız geliyor. Yazdığım makaleler... Araştırma alanlarım... Nasıl başardınız bu karabasanı başınızdan savmayı? Ben yapamıyorum. Olmuyor. Bugün olmasa da bir gün intihar edeceğimi biliyorum.

İntiharı düşünecek kadar ağır bir depresyon geçirmekte olan bir kişiyi sarsmak, kendine getirmek, haddini bildirmek, ders vermek, azarlamak istenmeyen sonuçlar doğurabilir. Bu konuya yorum yapan herkesin iyi niyetinden eminim, ama lütfen kelimelerinizi dikkatli seçiniz. İstemeden de olsa ona daha fazla zarar verebilirsiniz. Konu sahibesine kendi dini hassasiyetleri yüzünden kızanların, onun içinde bulunduğu ruh haline isyanını kendi inançlarına yapılmış bir hakaret olarak görmemelerini hatırlatmak isterim. Çok uzağa gitmeye gerek yok, bu forumda bile ne acılar, ne sıkıntılar, ne hastalıklar görüyoruz. Kimin acısı daha fazla, kiminki depresyona girmeye değer, kiminki ölümü düşünecek kadar çaresiz gibi kıyaslamalar da çok yersiz. Burada acısı kendine fazla gelen bir kadın var. Destek olamayacaksanız, lütfen hiç olmazsa sıkıntısını çoğaltmayınız.

Sonucunun nasıl olduğunu unuttum bile düşüncelerim bambaşka kendimi çok tuhaf hissediyorum çok kötü değildi burnum sadece Kemer'i alınacaktı daha 26 gün oldu biliyorum şişkinliklerim devam ediyor ama ben alışamadım yeni halime aynaya bakmak istemiyorum yemek yiyemiyorum ailem de benimle birlikte üzüntü içinde psikiyatriye gittim ilk hafta ilaçları da kullanmak istemiyorum atlatırım yeni deyip duruyorum kendi kendime ama ara ara krize giriyorum elimde olmadan. Ne yapacağımı şaşırmış durumdayım belki yemi diye böyle bilmiyorum herkes hiç değişmedin sadece kemiğin gitti diyor ama bana öyle gelmiyor çıldıracak gibi oluyorum zamanla alışan var mıdır benim yaşadığımı yaşayıp sonradan alışan. Etrafımdakı herkes alışacaksın geçecek diyor ama su an bu durumda olduğum için sağlıklı düşünemiyorum

Delempicka, diğer mevzuları bilmem ama nefes alma sorunun düzelecek. Yalnız göz önüne alman gereken bir takım şeyler var. Burun estetiği olan herkes zaten bir şekilde buna dikkat etmiştir, etmeyenler de şimdi bunları okuyup haklı diyecekler muhtemelen. Burnunda ciddi bir operasyon var, ufak dokunuşlar değil köklü bir değişiklik yapılmış bu yüzden oradaki dokunun toparlanması biraz zaman alacak zaten nefes alamamanın sebebi dokuların şiş olması. Vucudunun tamir hızına bağlı olarak en geç 8 ay içinde bu nefes alamama sorunun son bulacak. Hava sıcaklığı burun dokularını doğrudan etkileyen bir etmen, sıcak havalarda özellikle yazın burun dokuları doğal olarak bütün insanlarda şişer, haliyle henüz yeni operasyon geçirmiş birinin sıcak havada bu sorunu yaşaması kaçınılmaz. Diğer bir şey, burun içinde tüycükler bulunur biliyorsun ki, yapılan operasyondan dolayı o tüycüklerin bir kısmı biçildi, metabolizman şu an ne olup bittiğini anlayamadığı için tüycüklerin eksikliğini burun kanalını daraltarak kapatmaya çalışıyor bu da ikinci bir etmen... Hiç merak etme, vucut yenilerini imal edecek... Velhasıl, nefes alamamanın sebepleri bunlar. Burnunu rahatlatmak için sterimar yani okyanus suyu kullanabilirsin. Yaşadığın mekan için muhakkak soğuk buhar veren hava nemlendirici makinelerden edin, Arnica hem ucuz hem başarılıdır, inan bana çok rahatlatıyor. Eğer mümkünse tuz lambaları satılıyor, onlardan bir adet orta boy edin, yatak odana koy. Yatmadan önce iki saat çalıştırdığında odanın havasının nasıl değiştiğini göreceksin. Son olarak, yaşadığın şehirde varsa bir alerji polikliniğine git ve alerji testi yaptır, gerekirse kullanacağın basit bir alerji ilacı burun kanallarının açılmasını sağlayacaktır. Birde kendi psikolojin için yapabileceğin şeyler var. Nefes terapisi ile kontrollü nefes almayı öğrendiğinde bir nebze panik atak krizlerini engelleyebilirsin bazı kişilerde bu konuda çok yol kat ettik, diğer bir şey ise meditasyon... Eğer istersen sana bununla alakalı kaynak yardımında bulunabilirim. Lütfen kendini bırakma, yaşadığın durum zamanla kendiliğinden çözülecek bir sorun.

Canım her canlı, hepimiz zaten bir gün ölümü tadacağız.. O kaçınılmaz bir son.. Şöyle düşün bu hayata geldik... Her yeni gün bize bir ödüldür.. Ben böyle düşünüyorum.. Günlerini mutlu değerlendirmeye bak.. Dışarı çık hava al.. Gökyüzüne bak.. Ölüm fikrini tamamen aklından çıkar.. Ölüm bir bitiş değil başlangıçtır sözüne de inanırım ben.. Bende bir dönem kendimi üst geçitten atmayı falan düşünür durumlara gelmiştim.. Atlattım çok şükür.. Bunun geçici bir durum olduğunu kabullen. Milyonlarca insan yaşıyor bu dünya üzerinde sende onlardan birisin ve hep bu şekilde hissetmeyeceksin.. Mutlu olarak atlattım ben.. Müzik dinleyerek.. Kendimle barışarak atlattım.. Çok şanslı bir insan olduğunu düşün.. Çalışıyor musun bilmiyorum ama çalış.. Sosyal çevren olsun.. Kendini eve kapatma sakın.. Sana yanlızca sen yardım edebilirsin.. Dediğin gibi psikologlar, ilaçlar bir yere kadar.. Lütfen beyninden ölüm fikrini çıkar.. Annen için.. Bir anne için evladını kaybetmesi nasıl bir duygudur.. Annene bu acıyı yaşatmaya ne hakkın var.. Seni öyle üzgün görüyorsa kadıncağız inan her gün kahroluyordur zaten.. Benim annem ben ağlarken hüngür hüngür ağlardı.. Biraz uzun oldu ama sana yardımcı olmak isterimm.. Özelden de yazışabiliriz istersen.. Benzer yollardan bende geçtim çünkü A

Doktoru suçlayacak bir durumum olamaz doktorla alakalı bir durum şu anlık yok çünkü şükür nefes alabiliyorum, önden problemim hiç yoktu sadece düşüklüğü gitsin istemiştim elinden gelen her şeyi yapmış çok kaldırmadan kemiği almış kadın. sadece ben alışamadım kendim içselleştirdiğim şeyler var. Belki saç boyatmak makyaj yapmak nasılsa bu da öyle bir şey ama sonradan güzelleşen bir şey beni mutlu etmedi. Belki cok saçma geliyordur etrafımdaki insanlara da saçma geliyor düşündüklerim dediğim gibi kesinlkle mantıklı düşünemiyorum. Gözlerim ayrık gibi geliyor kemik törpülendiği için ama şişlikten diyorlar inanmak istiyorum burada 2 3 ay sonra seklini alır diyenler de var fakat dusuncelerim beni yiyor. fotoğrafı özel olarak atabiliyor muyum acaba size

2015 mi ellerime yazık o kadar yazdım. niye hortlatıyorsunuz bunları anlamıyorum ki...

kendi bedenin sen yetiskin bir insansın D

Gerçekten öyle bir yerin ağrısa şlaç alırsın geçer ama psikolojik yıkım öyle somut ağrıya benzemiyor

Ben intiharı düşünmüyorum ama şimdi senin konuyu okuyunca aklıma geldi: Yıllar önce sivilcelerim geçsin diye Ruakutan ilacını kullandım, sivilcelerim bitmedi, üstüne üstlük cildimde kalıcı sivilce izleri kaldı. İlacı kullanmasaydım belki de boyle olmayacaktı yuzum. Hepimiz kaş yaparken goz çıkarabiliyoruz, bu dunyada senin durumunda olan başka insanlar da var ve hayatlarına devam ediyorlar boyle dusun bence.

Allahım yardımcın olsun gerçekten çok zor konuyu okurken kalbim hızlı çarpmaya başladı çünkü senin kadar yoğun olmasa bile hissettim bende o duyguyu zamanında. Bir arkadaşım da panik atak kan verdikten sonra baygınlık geçirmişti ve o anda başlamıştı. Senin ki de muhtemelen ameliyat zamanı ortaya çıktı ve sende bu yüzden nefes alamamana ve yeni yüzüne takarak daha kötü oluyorsun. Senin yaşadığının Farklı boyutunu belki de daha ağırını yaşayan çok kişi var yanlız değilsin Yani. İlaçlar bir işe yaramadı, çok ilaç verdiler gibi düşüncelerle sakın tedaviyi reddetme. Benim ailemle biri su içemezdi beni boğacak diye. Ama şu anda çok iyi Çünkü tedavi oldu. Lütfen sende düzgün bir doktor bul ve devam et tedavine. N

Bende burun ameliyatı oldum sonrasında darbe aldim yamulup sismisti, çok şükür şimdi duzeldi. O anda bile okadar karamsar olmadım. Hem tabi ki yüzünde değişiklik olacak benimde 2,5 ay oldu daha seninkide yeni alışmak zaman alır. Inan hala burnum tıkanıyor nefes alamıyorum bazen kalp atışlarını şiddetli hissediyorum.

Dünden beri konuşuyoruz sizinle. İyi değilsiniz, iyi olacağınıza dair bi inanc beslemiyorsunuz biliyorum. Buna rağmen ufak da olsa bi yardım bulmak umuduyla dünden beri önce gül perisinin konusu altında simdi de burada kendiniz icin mücadele ediyorsunuz. Kendinizden tamamen umudu kesmis degilsiniz yani. Geçecek. Çok ciddiyim geçecek. Yorum yapan üyelerden birinin de dedigi gibi geldigi gibi kendi kendine gidecek bu durum. Siz şu anda hiç inanmıyorsunuz, içinizde ısrarla hep böyle kalacağınızı söyleyen zalim bi ses var ama inanın geçecek. Size özelden yazacagım daha sonra, simdilik kendinize iyi bakın.

Kesinlikle yadırgamıyorum seni, ama çokta üzüldüm. Akciğer kanseriyle savaşan annemi hayatta tutabilmek için herşeyi ama HERŞEYİ denedik. Kendiside sonuna kadar dayandı tutundu pes etmedi hep umut dolu oldu. Ama sonunda akciğeri pes etti ve ebedi hayata uğurladık onu.. Bu yüzden canım yani biliyorum demesi cok kolay belki benim icin ama nolur kendini birakma, annem uğrasti cabaladi olmadi, senin elinde imkan varken, sagligin yerindeyken hayata şans ver.. İnşallah bu piskolojiden kurtulursun senin icin özel dua edicem tatlım.. Güzel haberlerini bekliyor olacağım kısa zamanda atlatirsin insallah..

Kolay mı öyle sevgi biriktirmek, ahh..

Bunu ben de düşündüm ama asla eski halim geri gelmeyecek ve asla eski ben olamayacağım ki işleri daha da karıştırmaktan başka şeye yaramaz... sdseda Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Rica ederim defne-28

Ben sırf annem üzülmesin diye onun yanında ağlamasına bile mani olan bir evlattım. Ama bana ne oldu bilmiyorum. Çalışıyorum ama iş yerinden izin verdiler. Çünkü anormal davranışlar sergiliyorum ilaçların etkisiyle. Yüksek sesle sayıklayıp sayılar sayıyor ve etrafa karşı saldırganlaşıyorum. İlaçlar tüm dengemi daha da beter bozdu her gittiğim doktor yeni bir şey önerdi. Bir türlü çıkamıyorum işin içinden... Benim kadar pozitif bir insana ne oldu bilmiyorum. Sanki içime bir şeytan karıştı...

çok geçmiş olsun.. hem burun ameliyatın hem de bu hastalığın için. depresyonun binbir çeşit hali var. anlattığın gerçekten ciddi bir hastalık gibi. geçmiş yılların birikmişleri çıkıyor sanki. yorum yapmak zorken akıl vermemiz imkansız..

İnsanı hayatta tutan sevdikleri olmalı. Bir de ben onlarsız yaşayamam değil de bundan öte onlar bensiz ne yapar düşüncesi. Burnun gayet güzel olmuş, yüzüne yabancılaşma ve nefes problemi sorunlarını anlıyorum. Eminim çok zordur. Ama zamanla daha iyi olacak bence 3 ay hayatımızdaki yeniliklere alışmak için çok kısa bir süre. Ben de hayattan tat alacak uğraşlar bulmanı öneriyorum. Yeni hobiler edinmek, kurs ve aktivitelere katılmak gibi. Çok çok geçmiş olsun.. Sana pozitif enerji veren arkadaşlarını yanından eksik etme..

Bu aşamaya duyguları bastırdıkça gelindiği söyleniyor aslında bu artık son damlaya gelme durumu sanırım. Ağlayabiliyorsanız ağlayın, tepkilerinizi tutmayın. Kendinizle bir çocukla konuşur gibi, bir çocuğu sakinleştirmeye çalışır gibi konuşun. Mantıklı cevaplar bulun kendinize. Geçiştirmeyin, mantıklı olun. Bir başkasına ne derdiniz, bir başkası bu durumda olsa onu rahatlatmak için ne derdiniz bunları kendinize söyleyin. Bu alıştırmaları yapa yapa buhrandan çıkmaya başlarsınız inşallah. Duygularınızı dinleyin, kendinize ne diyorsunuz düşüncelerinizi dinleyin. İçinizdeki size değerli olduğunu hatırlatın. İnanmasanız da söyleyin bunları kendinize.

Eski konuyu açmanın ne alemi var?böyle sebeplerden intihar edecem diyenlerede ayar oluyorum Allah affetsin. sizin ömrünüzü yaşamak isteyen ne çok insan vardıda yaşayamadan gittiler... S

28 yaşındayım. burnum düzgün oldu ama şekli çok değişik eski yüzüme göre... hastanelerde yer yok yaşadığım ilde ben de bir süre yatmayı düşündüm ama her zaman dolu yatak yok dediler hala da yok... M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

klinik depresyon geçiriyorum ve defalarca psikiyatra gittim zaten

Evet sadece saniyorsun... Bir adim at ya ufak bir girisim yap bak gerisi gelecek tamam psikayatr ise yaramadi mi dediklerimden birini dene... Ya bu hayatta olumcul hastaligin pencesinde olup da olmemek icin neler deneyen var. Kotu de olsa hersey olumsuz bile olsa sabah gunes doguyor yeni bir gun basliyor. Ben boyle konusuyorum tuzum kuru gelmesin bu forumda hic gercek dertlerimden bahsetmemisimdir ama hep gun dogmadan neler dogar diyorum Allah buyuk diyorum... Hayata seni baglayan bir neden lazim sevgili es vs var mi?

evet beni de en çok üzen bunu kendi elimle yapmış olmam. bir de şehir falan değiştirsem yok olurum ben yaklaşık otuz yıldır aynı evde aynı şehirde yaşıyorum sizi o kadar iyi anlıyorum ki inşallah bir gün kendi şehrinize dönersiniz ama ben ne yaparsam yapayım kendi burnumu yerine getiremem kendi nefesimi de...

Burnun gayet hoş görünüyor bence. Ama konu burun değil seni en iyi ben anlarim benzer bir olay yasadim. Gerçi ben ergenken yasadim bu olayı ama mukayese edebilme açısından bir ışık olacaktır. 16 yaşındayken işte bir sabah kazara demlikteki kaynamış su yüzüme sıçradı. O güne kadar panik atağın "p" sini bilmeyen Madonna, bundan sonra onunla tanisacakti. Yüzüme ve elime sıçrayan kaynar suyla nasıl bagirdigimi ben bile hatırlamıyorum. En son aynaya baktığımda yuzumun soyuldugunu gorup aylarca suren aglama krizlerine gircegimden haberim yoktu. Sonrası şöyle oldu. Annem eczaneye gidip yanık kremi ve nemlendirici aldı. Bense her Allah'in günü evde ağlayıp "Allah'ım bu iz geçmeyecek, yuzumde bir leke ile kaldim" deyip aglardim. Bizim buradaki hatamiz doktora ya da bir psikologa gitmemekti. Bedelini ağır odedim çünkü. Daha sonra olaylar birbirini tetikledi. Önce kalp carpintilarim başladı. Sonra da tansiyonda dalgalanmalar. Nefes alamıyordum. Artik yüzüm iyilesmisti. Yuzunu takan kim ki! Sagligimi kaybediyordum göz gore gore. Her dakika nabzımi olcuyordum evet yanlış duymadiniz. Nefes alamıyordum ölcem diye binayı ayaklandırdım kaç kez. Bunlara aglama krizlerine eşlik etti. Geceler kabusum olmuştu artık geri dönüşü yoktu. Boyle kaldim diye agliyordum. Yuzum tamamıyla iyileşmiş hicbir iz kalmamıştı. Ama ruhum çok yara almıştı. İçimden hep o güne lanet okudugumu hatırlarım. Ama aslında benim dönüm noktammis. Şöyle ki; kendimize ders çıkardık bir çok konuda. Ve ben o günlerden sonra çok değiştim. Önce sacimi basımı degistirdim; okullar başlamıştı o sure lise üçe geçmiştim. Ya düşün ben sınıfta ya nefesim daralirsa ya atagim gelirse diye korka korka gittim hem de. Arkadaşlarımla bile bulusmaktan korkan ben suan bakiyorum da epey olgunlastim. O olayların ardından çok daha farklı olaylar gordum geçirdim. Yani o sıkıntı bende baki kalmadığı gibi hayat her zaman bir şekilde sıkıntı getirdi bana. Ama şunu soyleyim şuan panik atagim çok daha iyi durumda. Psikologa da gittim bu arada. Nefes darliklarim olmuyor oyle. Halbuki oyle kalcagimi sanmistim ama değil mi:) Su koca paragraflardan çıkacak sonuç su ki: "Hep gece olmaz..."

Ameliyat sonrası yedi kilo verdim iştahsızlıktam şimdi de iki haftada hepsini aldım önce çok iştahsızdım günde iki kayısı ile duruyordum sonra da çöplük gibi her şeyi öideme indirmeye başladım panik ataklar yüzünden de evden çıkamayınca iyice şiştim

tam da bu ruh hali içindeyim işte... Libnie

Bende amaliyat geçirdim estetik değil. sonrasında adı her ne ise kendimi tuhaf hissetmeye başladım herseyden herkesten nefret etmeye uzaklaşmaya başladım. hersey sinirlerimi fırlatıyor. hiçbirseyden zevk almaz oldum gülemiyorum zorla konuşuyorum eskiden kendimi anlatmak icin cabalardım simdi yanlis anlasilnak umrumda değil. mutlu olmayı gülmeyi cok istiyorum biseyler yapmak istiyorum yok sanki elim kolum baglı. nihayetinde yasamak anlamini yitirdi ölümü dört gözle beklemeye basladım bu dünyadan insanlardan canımdan bıktım intiharı düsünmüyorum cünkü cocuklarım var beni ayakta tutan tek sebep. ruhum sanki cıkmak istiyo da boğazımda tıkanıp kalıyo nefesim kesiliyo. uykularim hep kabusla bölünüyor uyanınca evde bir duman süzülüyor sanki bir ruh gibi. anlatmak bile yetmiyor ancak yasayan bilir bütün bunların tek sebebi ise duygusal bosluk hicbir zaman ne ailemin ne kardesimin nede herhangi birinin sevgisini deger vermesini hissetmedim tek cocuklarim deger veriyor seviyor beni onkarinda bana ihtiyaci kalmayinca degisirler belki sevmek sevilmek istiyorum deger görmek istiyorum benim en buyuk eksiğim . push ;

Ameliyattan sonra Dismorfik bozukluğum olduğunu öğrendim yani beden algısı bozukluğu. Bu durum nasıl geçer intihar etmeyi düşünüyorum böyle yaşayamıyorum çevrenizde böyle olup düzelen var mı L

Burun estetiğinden sonra ne oldu tam olarak? Yani panik atak olmana bu kadar hayattan kopmana neden olan şey ne? Nefes almakta zorlanmak mı sadece? Dikiş izleri mi?

Silinmez yasak zaten silmek. Biraz inceleyin görürsünüz konu aç kısmını. Ustte bi yerde olması lazım. Oradan daha çok bilgi gelir hem sizinle ilgili burda ilk sayfaya gelir S Spizella

Çok güzel tanımlamışsınız o karanlığı... Bana tatile git diyen insanlara deli oluyorum bu öylesine bir can sıkıntısı durumu değil.

Allah rızası için yardım edin sesimi kimse duymuyor kimse yardım da edemiyor lütfen intihar etmek isteyen yanına arkadaş arayan yazsın lütfen ben hazırım hemen yapalım ve bitsin bu iş nolursunuz bu acıya katlanamıyorum

Rabbim şifa versin insallah. Bu durumu Kutu kutu ilaçlarla değil terapi alarak kurtulabilirsiniz.

hayatta misin? 2

amelıyatınız ıyı gecmedımı pekı yanı ıstedıgınız sekılde olmadımı? sonuc olarak hastaneye yatsanız sızı gozlemleseler daha ıyı olur daha kac yasındasın dur daha ne ölümü, care bulunur tabıkı D

ne çok ortak noktamiz varmış, benim de alanim kadin. Ve evet ingiliz dili okudum. Bizim gibilerin yasamasi lazim. Daha degistirecek cok sey var bu dunyada.. Henüz olmaz, simdi bırakıp gidemem. Bigun yapacaklarim, soyleyeceklerim tukenirse belki bende yine ölümü düşünürüm. Ama daha degil... D

benim hayatimda benim olmayan o kadar cok sey var ki... baskalarinin ideolijoleri, baskalarinin idealleri, nefret ettiklerimin iktidarligi, toplumsal aktarimla hayatima yerlesen yaptırımlar, daha neler neler... hepimiz bunu bir sorgulamaya baslasak varya... hangimiz bütünüyle kendimiziz? Senin kararindi ameliyat olmak, buna sen karar verdin unutma. Eger istersen yine bir karar verir ya onla yasamayi ogrenirsin ya da yeniden ameliyat olursun. Burun sana yabanci geliyorsa da bu sadece somut bir surec. Aslinda yüzünün tam ortasinda kendi verdigin bir karar, yani senin en yuce parcan duruyor, böyle dusun.

Ben artık yaptığım araştırmalara da inancımı yitirdim işte. Söyleyecek sözlerimin bittiğini hissediyorum. Kalmadılar. Yoklar. Bomboşlar artık.

Rahat nefes almak için lütfen bi doktora başvurun. eminim çözülecektir. Burnunuzun yeni hali de çok güzel olmuş, evet böyle bi operasyondan sonra eski halinize dönemezsiniz. Ancak yeni halinizle yepyeni güzel bir hayata başlamaya ne dersiniz. Eskiyi düşünmeyin, yeni hayata kucak açın. Yeter ki isteyin, her şey sizin elinizde bu karanlıktan çıkmak da daha dibe batmak da. İnsan isterse her şeyin üstesinden gelebilir, Allah bize bunu bahşetmişken neden kullanmayalım. Anladığım kadarıyla ne hissettiğini, ne istediğini gayet iyi bilen bi bayansınız. Kendinizin farkına varın, kimse için değil yalnızca kendiniz için hayata sımsıkı sarılın. D

İşte hepimiz farklı farklıyız. Siz şimdi iki defa oldum diye rahat rahat yazıyorsunuz. Benim içinse bir kez olmak bile ölümden beter... Evet kendi isteğimle oldum ama ameliyat sonrası bunları yaşayacağımı bilemezdim. Hepimiz farklıyız. Hepimizin yaşadıklarına verdiği tepki farklı. Siz ikinciyi neden olmuştunuz?

Cok gecmis olsun Oncelikle şunu merak ettim burnunuz sizi idame ettirmiyor mu artik nefes alma vs konusunda? Sevdiğiniz insanlara sarılın, annenizin siz olseniz nasi ne kadar uzulecegini düşünün. Belki boyle atlatabilirsiniz Y

İnsan sorunlarından kaçarak kurtulamaz. Burdan gidersin başka alemde cekersin devamını. Kal ve hayatın için savaş ver. Tek kalici çözüm bu. Önceki

Nasıl atlattınız ben çok kötüyüm ağır depresyona girdim ilaçlar fayda etmiyor sürekli kendime yabancılaşıyorum aynadaki benden korkuyorum ölmek istiyorum

Gerçekten çiçek gibisiniz hepiniz çok teşekkür ederim. şimdi deneyeceğim atmayı

Bence aksine cok zeki, kendini cok iyi ifade eden, mantikli bir kadinsiniz. uzaktan uzaga ne yapilabilir bilmiyorum ama insallah bu karanlik geldigi gibi hemen gider hayatinizdan. D

İyi bir dr bul. O dr nin ilaçları iyi gelmemiştir. Hem de terapi gör bak görürsün zamanla atlatırsın. İntihar gibi bi saçmalığı yapma. Acilen iyi bi dr ye git bunlarda geçer. blleg Sevmekle başlar her

Hayatin boyunca 1 kisiye bile iyilik yapsan, faydan dokunsa ve o kisinin hic farkinda olmadan tum hayatini degistirsen.. Kucucuk bir iyilikle sadece? Hepimiz zincirin halkalariyiz birbirimize bagliyiz aslinda. Eylemlerimiz diger insanlarda etkiye neden oluyor. Sirf bu bile vaktinden once olmemek icin bir nedendir.

öncelikle çok geçmiş olsun. belki daha önce düşündünüz bilmiyorum ama bence sorununuz psikolojik değil fizyolojik. estetik ameliyat sonrası bir süre yabancılaşma hissi normalmiş. ancak ondan sonra nefes alma sorunu yaşadığınızı belirtmişsiniz yorumunuzda. bazen vücut işleyişinde aksamalar yaşanırsa vücut bunu psikolojik olarak yansıtırmış. bugüne kadar okuduklarımdan yola çıkarak bunu söylüyorum. bence önce nefes alma sorununuza bir çözüm bulun. ameliyat olmanız gerekiyorsa olun. çünkü okjisen azlığı demek organların düzgün çalışmaması, yorulması veya bozulması gibi durumlara sebep olabilir. nefes alma sorununuzu düzeltirken lütfen yeme alışkanlıklarınıza da bir göz atın, mesela aç gezmeyin ya da tıka basa yemeyin. mesela tatlıya çikolataya ara verin, hafif ve sağlıklı beslenmeye özen gösterin. sebze ve hayvansal gıdadan yeterince yiyin. kan değerlerinize ve vitamin değerlerinize baktırın. örneğin b12 d vitaminleri insanı psikolojik etkileyen en önemli hormonal değerler. bunlara muhakkak baktırın. özellikle karaciğerinizin durumuna baktırın gerekirse genel bir check up yaptırın. ilaçların işe yaramadığını söylüyorsunuz ya onları da dr kontrolünde ya da kendinize güveniyorsanız kendinizi dinleyerek aşamalı olarak bırakın. inşallah çaresini bulacaksınız. lütfen bir de bunu deneyin.

Alışırsın. Olmazsa da geri Dönüşü olmayan bşy değil. Saç kesiminde bile ilk çok tuhaf geliyor ki burun bu. Imkan varsa öncesi sonrası fotosu koyun bizler yorum yapalım.

By Düşünceler içindeyseniz mutlaka iyi bir uzmandan yardım almalısınız. Burun estetiği mi sadece intihar düşüncesi uyandıran şey? Memnun değilseniz geri Dönüşü yok değil ki. Acilen iyi bir psikiyatrist bulun.

Ah ah iki yil onceki meryem ama degisillik sonucu falan degil Çevredeki esyalardan korkmak falan korkunc hislerdi iyi bilirim. Sana su kadarini soyleyeyim o ilk zamanlarki kadar kotu olmayacaksin. Gun gectikce biraz da alisarak daha iyi hissedeceksin. Sakin ama sakin pes etme.

Burnum şekil olarak kötü olmadı ama nefes alamıyorum ve eski yüzümü geri getirememem fikri beni mahvediyor. Şu ameliyatı olmasam her şey öyle güzel akıp gidiyordu ki... Ben öyle defalarca ameliyat olacak gücü kendimde bulamıyorum. Nasıl metanetliymiş ablanız... Ben bir keresinde bu hale geldim bir ikinciyi yaşasam ölürüm gibi geliyor. Biliyorum insanlar yüz nakli bile oluyor ama işte benim bir anda bütün dengem bozuldu... D

Bence herşeyin başında nefes almayı rahatlatacak bir operasyon daha yapılması gerekli. Bunun için de iyi araştırılmalı. türkiye bu konuda çok iyi. İran, Alman, Rus vs birçok kişi Türkiyeye gelip ameliyat oluyor. dişlerini bile burda yaptırıyorlar. Maddi gücün varsa sen de profesyonel biri bulabilirsin. İyice araştır. Burun tıkalı olunca özellikle yatarken uyuyana kadar insan çok zorlanyor. Bende de var aynı sorun. doktora gittim devlete, ilki burnun içinde biryer kırılması gerekiyor dedi, başka birtanesine gittim senin psikolojik problemin mi var dedi. diyen kendisi psikopattı ama neyse. Maddi olarak da yeterli olmadığım için özele de gitmedim vazgeçtim şimdilik. Bence nefes sorunun halleder halletmez kendine geleceksin. Ben sıra beklerken kadının birinin burnu sargılıydı. Ameliyat olmuş. Dediki ben şimdiye kadar nefes almıyormuşum, nefes almak çok farklıymış dedi. Libnie

Hem yeni yüzüme alışamadım hem de nefes problemim var panik atağımı tetikliyor. Sibelim84

inanın ki aklımı dağıtamıyorum normal bir insanken bunu yapabiliyordum ama şimdi olmuyor

Kendine yabancilastigin zamanlarda fistik gibi oldum diye kendine telkin ver. Inan buna. Sadece bir burun sen yine ayni sensin. Hem unutma goruntumuz her zaman degisebilir aslolan fikirlerimizdir ve bizi biz yapan onlardir.

İnan ki bunları ben de hep düşünüyorum kendimi telkin etmek için. Ama bulunduğum nokta bambaşka... İnsan hiç bu zincir meselesini falan düşünemiyor. Eskiden, normal bir insanken düşünür ve mutlu olurdum... Şimdi çok başka. Hepinize teşekkür ederim yanıtlarınız için.

Sizin sorunuza çok soğuk ve tıbbi bir cevap vermiştim istemeden ancak şöyle düşünün. ... Sırça fanusta estheri anlayan kadın doktor vardı ya hani. Elbette öyle bir insan vardır bence sizi anlayacak akıllı bir doktorla karşılaşacaksınız. Sylvia plath bugün yasasaydi, abusove ilişki tanimlammisken, en saygın üniversitelerde kadın çalışmaları önem kazanmisken, güç ve iktidar bu kadar anlatolmisken, acaba yine yalnız olur muydu? Ted dallamasina karşı bu kadar yalnız kalir miydi? Bugün türkiyede sylviadan çok daha berbat durumdayız bunun belki de ilk tanıklarından birisiniz ama oralarda birileri var bence sizi anlayacak olan. Ben değil o değil şu değil belki ama yalnız değilsiniz belki de. Tüm iyilikler sizinle olsun.

Bu sizin yazdığınız devamlı mutsuz ve üzgün, yapayalnız hissetme durumu 3 ay önceki "hafif" halim... Buna rağmen hayata bağlıydım zevk alıyordum. Ben de yalnızım bir annem var bir de yakın birkaç arkadaşım... Ama inanın benim şu anda içinde bulunduğum aşama bunların çok ötesinde... Bir türlü eski ben olamıyorum. Ne kadar çabalasam da yüzeye çıkamıyorum.

Ay bende yazdım ve sizin yazdığınızı gördümNeyse inşallah düzelmiştir konu sahibi

İnanın tüm doktorlara gittim defalarca ilaç denedim... D

Olur tulipacim olur. hersey zamanla olur. bi bakarsin annenle ole sikifikisin ki ona bakarken canindan can gidiyo. hic sevemem dersin sana kiymet vereni bulursun 15 kat rahatlarsin. bide evlat ne demek onu tadarsan hayattan kopacak vaktin olmaz vel hasil guzel dusun guzel olsun canim.

Benimde fikrim böyle problem? Önceki

Sadece annem var bir de birkaç yakın arkadaşım var. Onlar için direneyim diyorum ama olmuyor.

İlinde mutlaka Klinik Psikoloji alanında uzmanlaşmış bir özel terapist bul ve ona yönel. İlaçlara yönelme hiçbir şekilde.

Panikatak basli basina bi intihar sebebi zaten İnsani itiyo resmen Hayatta zevk alamiyosun Hep ölecekmissin gibi oluyo Vucudun yetersiz, yarim gibi oluyosun Yasadin 2yil ilac tedavisi gordum Benim sorunlarim vardi o sorunlari biraz atlatinca duzelmeye basladim. O donem bende cok bunalimlardaydim. Ölmeye hic yeltenmedim ama hep aklimdaydi ölursem ölcem, ölcem diye Umarım carcabuk tedavilere cevap alırsınız Ruhsal buhram cok farkli Biyerin agrisa biliyosun nerenin agridigi İlacini aliyosun kremi suruyosun Ruhsal hastalik cok farkli yasamayan anlayamaz.

Bir deneyin isterseniz atmayı mesaj kutum açık. Ilk 6 ay zaten öyle olur Zamanla Yüzün seklini alır. Bu herseyde böyledir ki zaten ayakkabı bile ilk aldığımızda yadırganır birkaç kez giydikten sonra ayağın seklini alır. Bence nefes almada vs sorun yoksa takmayın.

senınle aynıyız bende de dismorfi varmıs amelıyattan sonra ogrendım suan ıntıhar esıgındeyım Z

Benim kulaklarımda hep Virgina Woolf yankılanıyor. Hani hayata katlanamayıp da cebine taşlar dolduruyor atlıyor ya nehre... Ben de bunu yapmayı düşünüyorum. Taşlarla denize atlamayı. Ne çok sevdiğim Woolf, ne çok okuduğum Plath bana sadece intiharı çağrıştırıyor artık. Ben umutsuz bir vakayım. Böyle.

Evet aslında ben de merak ettim burnunu atsana resim

en iyi en uzman doktor nedir ya. psikologa gitmen gerekiyor psikiyatr ilac veriyor tabi ki napacak dua mi okuyacak.

Sizin olan, size verilen ne ise en güzeli odur. Kendinizi olduğunuz gibi sevin. Her birey ayri ayrı özel ve güzel yaratılmıştır. değiştirmeye çalışmayın, eskiyi geri getiremiyorsunuz hicbir zaman. Kendinizi sevin olduğunuz gibi güzelsiniz

şunu anlayamadım burnunuza alışamadınız mı yoksa hatalı falan mı yapıldı? burcubahar0635 what u get is what u

MADDE 8- (1) İnternet ortamında yapılan ve içeriği aşağıdaki suçları oluşturduğu hususunda yeterli şüphe sebebi bulunan yayınlarla ilgili olarak erişimin engellenmesine karar verilir: a) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan; 1) İntihara yönlendirme (madde 84), http://www.kadinlarkulubu.com/forum/index. php?threads/internet-ortaminda-yapilan-yayinlar-hk.43267/

Gelip gidici mi kendinizi kötü his ediyorsunuz yoksa hic fitmiyor mu o kötü his? D

Seninki gibi bir hastalığı "bir psikiyatristin gizli defteri" adlı kitapta okumuştum. Ben Türkiye'deki psikiyatristlerin maalesef gerçek anlamda bilgi sahibi ve donanımlı doktorlar olduğunu düşünmüyorum. Kesinlikle psikiyatriste gitmeniz gerekiyor ama çok çok iyi bi doktor bulmanız gerek. Durumunuz çok zor ve tehlikeli.

sizi o kadar iyi anlıyorum ki.. tamamen farklı bir olay benimkisi.. yıllarca bekledikten sonra güzel bir şehre şans eseri tayinimiz çıktı.. yıllardır bekliyorduk.. nasıl dualar ettik nasıl hevesle bekledik.. ama o şehre girdiğim an üzerime birşey çöktü bir anda aynı sizin gibi.. nefesim almakta bile zorlanır hale geldim.. aslında neferet ettiğimi sandığım eski yerimi ordaki hayatımı ne kadar sevdiğimi anladım.. çok pişman oldum.. eşimi ikna etmeye çalıştım gitmeyelim vazgeçelim diye ama dinletemedim.. taşındık geldik bakalım ama hala çok pişmanım.. eşim yanımda kızım yanımda herşey dört dörtlük ama ben çok mutsuzum.. nasıl kurtulurum bu halden bilmiyorum.. bir gün iyiysem iki gün kötüyüm.. beni en çok yıpratanda kendi elimle kendi isteğimle bunu kendime yaşatmış olmam.. bi zorunluluk olsa mecburi bir durum olsa kabullenirdim.. ama kendimin buna sebep olması düşüncesi beni yiyip bitiriyor.. hiç birşeyden tat alamıyorum.. hiç birşeye hevesim yok.. bir arkadaş yazmış ya bir anda üstümden kalktı bu his düzeldim diye inşallah öyle olur.. sizde en kısa zamanda toparlanırsınız.. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Zamanla hayatın ne anlamı var ki demeye başladım. şu cümleyi okuduğum an kendime yakın hissettim sizi evet hayatın hiçbir anlamı yok gerçekten, neden hayattayız ne için yaşıyoruz, bir gün toprak olup gideceğiz vücudumuz kurtlara yem olup gidecekken, bunca acı bunca yokluk bunca kırıklık neden? 26 yaşındayım, yalnız yaşıyorum, iyi bir işim var yıllardır kendi ayakları üzerinde duran bir kadınım, etrafa şöyle bir baktığımda insanların imrendiği şeylere sahibim ama mutsuzum, bu öyle gelip geçici bir mutsuzluk değil, sürekli yüzümde bir maskeyle geziyorum ve insanlar bunu görmüyor bile... tek yaptığım o maskeyle kendimi ve diğer herkesi kandırıp hayatta kalmak sana yardım edemem belki ama bir yazı paylaşacağım şimdi, ben çok bunaldığımda okurum, iyi gelir, en azından yalnız olmadığımı hissettirir

Ama olmaz boyle goz gore gore... Bir caresi vardir elbet de aklima psikiyatrdan baska secenek gelmiyor. Hangi sehirdesiniz belki bildigim isinize yarar birileri oneririm.. D

ahireti, cehennemi fln karıştırıp dini boyuta taşımayın bence. Böyle korkutarak mı yardımcı olacağınızı sanıyorsunuz. pes doğrusu.

belki de kendimi asarım ama onun için ip lazım ip bulamam ki evden bile çıkamıyorum ilaçlara ulaşmam ve içmem lazım bir kez içtim bir şey olmadı şimdi de ilaçları ailem sakladı keşke biri bana kendimi öldürmem için yardım etse nolur öyle biri varsa bana yazsın lütfen belki de birlikte yapabiliriz artık dayanamıyorum bu acıya lütfen

Ben çok kötüyüm yeni yüzüme alışamıyorum sürekli kendimi yabancılıyorum ilaçlar bi işe yaramıyor terapi alsam etkisi olur mu napmam lazım ölmekten de böyle yaşamaktan da çok korkuyorum . push ;

Evet 3 ay erken ama çok rahatsız edici boyutta olmaması lazım. Ara sıra mı oluyor bu durum? Koku alma da sıkıntı var mı? Burun ameliyatı çok farklı insan birden alışamıyor. Birden değiştiriyor, ama alışıyorsun zamanla. Ben olmadım ama olan bir sürü insan gördüm. gayet mutlulardı. Sende olabilirsin bence. :) Psikolog yardımı alsanız belki daha iyi olur. Psikiyatristleri çok iyi biliyorum ilaç veriyorlar o da ruh gibi yapıyor insanı. Bırakması daha büyük sorun. D

ınsanlar yuz amelıyatı oluyor canım burun nekı? olum fıkrını tamamen cıkar aklından... elbet bu gunlerı atlatacaksın... ve yasamın ne guzel oldugunu bır kez daha kavrayacaksın lakın bu bızlerın sana tavsıyesıyle olmaz... cıddı bır surectesın. çok ıyı bır psıkıyatrıste görunmez gerekıyor tez zamanda acıl sıfalar

Acilen duzgun bir psikiyatrist bulun, estetik operasyon sonrasi depresyonu oldukca yaygin bir durum. Ben de postpartium depresyonu yasadim. O intihar pskilojisini cok iyi anliyorum. Hayatim asla eskisi gibi olmayacak, ben neyim, ne haldeyim, ölüp kurtulayim dusuncesi ciddi bir destek almadan bitmiyor. Gerekirse baska sehre gidip yogun bir tedavi gorun.

hiç nefes alamıyorum artık B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

derealizasyon denen bir durum var kendine ve cevreye karsı yabancılasma diye geciyor sanırım yuzunuzde bir degisiklik olunca boyle bi durumunuz varsa diger hastaliklarla birlikte tetiklenmiş ve ortaya cıkmıs olabilir

o kadar detaylı güzel yazmışsınız ki keşke dediğiniz gibi düzelecek bir sorun olsa... çok teşekkürler cevap yazan herkese ama bir türlü cesaretimi toplayamıyorum pazartesi işbaşı yapmam gerek nasıl olacak bilmiyorum. D

Aslında bunlar benim normal zamanlarımda dikkat ettiğim şeylerdir ama haklısınız asıl ve en büyük sorunum oksijen alamamam ama doktorlar bir seneden önce ikinci ameliyat olmaz diyorlar. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Kıyısından köşesinden ben de yaşadım bir yabacılaşma oldu ama intiharı düşünmemiştim sadece yabancı biri gibi hissetmiştim kendimi. Çok kötüyse destek almanızı öneririm ama bu herkese olan bir şey, yalnız değilsiniz.

Ben olsam madem en son nokta ölmek der hayatta cesaret edemediğim şeyleri yapardım. Mesela babanızdan bahsetmişsiniz onunla yüzleşirdim. Sonra işinizden bahsetmişsiniz eğer ruh halime kötü geldiğini düşünüyorsam uzun bir İzin alırdım ya da istifayı basardım. Burnumu mu beğenmedim bi daha yaptırırdım. YAni ölmek ne işe yarayacak ki? Belki hayatınıza yeniden başlamak için bir dönüm noktası olmuştur ameliyatınız.

lütfen yardım edin içinden çıkılmaz bi boşluk içindeyim

Öncelikle acil şifalar diliyorum. Ben estetik ameliyat olmadım hiç bu yüzden tamamen sizi elbetteki anlayamam. Yazdıklarınızdan anladığıma göre bir süreç geçiriyorsunuz. Yani her zaman bu ruh halinde olmadığınızı ameliyattan sonra değiştiğinizi söylüyorsunuz. İnanıyorum ki eskisi gibi olacaksınız sadece bir süreç geçiriyorsunuz ve biraz sabretmeniz gerekiyor. Allah korusun bir ayağımı kaybetseydim heralde bende benzer bir psikolojiye girerdim yada estetik yaptırsaydım. Sonuçta yıllardır vücudunuzda olan bir parçanızı değiştirmek psikolojik olarak etkilemiştir normal olarak. Ama ümidinizi yitirmeyin eskiye döneceksiniz şuan imkansız bile olsa. Bunu şuna dayanarak söylüyorum. Aynı şey değil belki ama yıllar önce bir obsesif bozukluğum vardı. Birden oldu ve yaklaşık 2-3 yıl devam etti. O dönemlerde takıntım aklıma geldikçe nefes alamazdım, içimi kasvet kaplardı, böyle yaşanır mı derdim, kelimelerle ifade edemiyorum ama o ruh halim sanki hiç bitmeyecek gibiydi ve çok zor zamanlar geçirdim. Ama sonra üniversite, yurt ortamı, arkadaşlar filan farklı meşguliyetlerim olmuştu ve kendiliğinde geçti. Herhangi bir terapi vs de almadım. Yani demek istediğim hayatımızda bazı zor dönemlerimiz olabiliyor. Sadece umudunuzu yitirmeyin ve elinizden geleni yapmaya çalışın. Birde zihninizi probleme yöneltmemeye çalışın. Mümkün olduğunca farklı şeyler düşünmeye çalışın. Yapması zor oluyor gerçekten ama bir süre sonra işe yaramaya başlıyor. Sevgilerimle :) Önceki

Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun Rabbim sizlere sabırlar versin çok üzüldüm biliyorum benden öte neler ne acılar var ama bir türlü psikolojimi düzeltemiyorum D

Offf konu hort :/

bu hayat böyle gitmiyor, seni çok iyi anlıyorum. nefes almak çok zor, umut denilen şeyin zerresi yok, gülümsemek ne ki? çoktan unutmuşsun, nefes alamıyorsun, ruhun mengeneye sıkıştırılmış gibi, çırpınıyorsun resmen. farkındayım. bu hayat bataklık gibi, çektikçe çekiyor dibe, çok iyi anlıyorum. içinden hiçbir şey yapmak gelmiyor, insanları etrafından uzaklaştırıyorsun, zorunda kalmadıkça kimseyle konuşmuyorsun. konuşsan da suratın asık ve agresifsin, önüne geleni azarlıyorsun. bazen kendini bazı hobilere zorluyorsun, onu da içinden gelerek -hevesle- yapmıyorsun. kendine ayrılan sürenin sonuna gelmek için öylece oyalanıyorsun, biliyorum, ama oyalanmak bir yerden sonra çok zor gelmeye başlıyor. bu hayatta kalmanı gerektirecek bi sebep göremiyorsun. günlerce uyumak istiyorsun. bazen uyuyorsun, ama yine bir şekilde bi karanlığın ortasına uyanıp, kendini ağlarken buluyorsun. göz yaşlarına engel olamadan 3-5 saat aralıksız ağlayabiliyorsun. uyanık kalman ve çalışman gerekiyorsa 'hasta' maskeni takıyorsun; iki öksürüyorsun, seni hasta sanan insanlar pek sorgulamıyorlar. onları da savuşturuyorsun bi şekilde, ama bu şekilde nereye kadar yaşayabileceğini bilmiyorsun hiç. her otobüse-dolmuşa bindiğinde aracın kaza yapmasını ve ölmeyi diliyorsun. olmadı yürürken kafana bi yerden bi şeyler düşse, bi araba senin yürüdüğün kaldırma girip seni biçse diye umut ediyorsun. ardından üzülecek insanları düşünüyorsun. arkadaşları bi yerden sonra siktir ediyorsun. geriye üzülecek bir ana-baba kalıyor. annenin gireceği sinir krizleri, babanın geçireceği kalp krizi sonucu ölme ihtimali gözünün önüne geldikçe vazgeçiyorsun. sonra onlar ölseler de ana-babaya evlat acısı yaşatmasam diye beklemeye başlıyorsun. ana-baba ve yaşamayı asla istemeyecekleri ve kaldıramayacakları evlat acısı senin son çırpınışların oluyor. bi an 'kendimi öldürmeden önce onları öldürsem de evlat acısını yaşamasalar' diye kafandan geçiriyorsun, ama onların üzülmesini bile istemezken onları da öldüremiyorsun. işte böyle b.. bi hayatın içine sıkıştık dostum. biliyorum, yaşamak istemiyorsun, birçok kişi istemiyor. ama son bi şans ver hayata, bozulan vücut kimyanı düzeltmek için kullanman gereken ilaçlar var. s... sgk'sı karşılamıyor senin psikoterapik sürecini, ama şansını bi zorla be, bi dene, olur ya belki yakalayabileceğin sonsuz bi mutluluk vardır. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Eylül 2015

Depresyon veya sinir hastaliklari icin ilac aldinmi veya ruhsal durumlar icin eger yapmissan ve birden cok alip aza indirmissen yada birden biraktiysan bu tür seylerle karsilasiyor insan hep intihara meyilleniyor ondan bu tür ilaclari dozunda ve zamaninda almak gerekli.. ALLAH im sifa versin ve unutmaki hicbirimiz bosa yasamiyoruz yasadiklarimiz kötü bile olsa ders aliyoruz... daha cok gencsin nice yasiyacagin güzel seyler var ilerde nasilda yiprattim kendimi dememk icin uzman bir doktora basvur, burda bunlari anlatip yol araman bile düzelecek olmani gösteriyor yanliz degilsin yüce rabbin var senin.

En iyi en uzman doktorlara gittim bizim şehirdeki ama hep ilacı bastılar en son acil serviste kriz geçirirken doktorlar hastayı bağlayın diye bağırıyorlardı. D

çok teşekkür ederim ama ben de edeceğim sadece şu anda kapıyı kilitliyor ailem evden çıkamıyorum aşırı doz ilaç almayı düşünüyorum ah şu odadan bir çıkabilsem ben artık yolumu seçtim başka çıkarım yok hayata asla karışamıyorum ben

Hiç bitmiyor bu his En buyuk kk

Çok teşekkür ederim ben de o kadar buhranlardayım ki düşünemedim bir an.

Çok zor bir durum yaşamayan bilemez size sabırlar dilerim.

bende 2 sefer burun ameliyatı oldum... bence bu bahane olmuş... vardır başka sebepler mutlaka... doğumda olduğu gibi ölümümüzde Allah ın istediği zamanda olacağını hatırla hep... illederengarenk Biraz vicdan, biraz

Hem nefes alamadığım için çok pişmanım -çünkü önceden hiçbir sağlık sorunum yoktu- hem de yüzüme alışamadım ve bir anda bütün hayat anlamsız gelmeye başladı.

Bu yaşadıklarının aynısını yaşıyorum. Henüz 17 yaşındayım çekmediğim sıkıntı kalmadı. O kadar insan ölüyor, doğuyor. Bazıları hasta bazıları yalnız hepimiz ölmek için geldik diyorum. Seni o kadar çok iyi anlıyorum ki benim kide ergenlik diye ciddiye almadılar ama değil bu daha derinden gelen bir şey bende ölümün tek ilacım olduğunu düşünüyorum. Ama annem için yaşıyorum. Kendimi hikaye yazmaya verdim. Sende öyle yapabilirsin işe yaramıyor ama dökülmeni sağlıyor. Sorun tek bir burun ameliyatı olamaz tekrar ameliyat olsan

Doğum sonrası lohusalik depresyonuyla başlayan sonra farklı suretlerde devam eden uzun ve karanlık günlerden geçmiş biri olarak yazıyorum bunu Depresyon ne demektir iyi bilirim yani Bu can sıkıntısı gibi birsey değil bir karanlık bir buhran hali kimse empati yapamaz yok tatile git yok onu yap yok bunu yap.. Size geçecek desem biliyorum ki o da bir anlam ifade etmeyecek Ama geçiyor.. Yani hemen olmuyor ya da bişeyler yaparak olmuyor Üstünüze çöken o kara bulutlar geldiği gibi kendiliğinden yavaşça gidiyor Şuan inanması zor Ama gerçekten oluyor.. Kendinizi ayna karşısinda süslenirken alışveriş yaparken buluyorsunuz Ölmeyin bence bunu düşünmeyin acı çekiyorsunuz biliyorum zor ama dayanın Gerçekten bir aşk iyi gelebilir umarım olur.. Müzik belki.. Kolay gelsin..

Cevap yazan herkese çok teşekkür ediyorum. Halimi de en iyi kendisi bu depresyonu geçirenler ifade etmiş. Bir geçeceğine inansam... İşte yaşayanlar biliyor. Bazen bunu yaşadım ama atlattım diyenler umut oluyor.

nefes problemim yoktu önceden zaten beni mutsuzluğa iten de ameliyat sonrası ortaya çıkan nefes problemim oldu

Bizler bütün gün evlerde, ofislerde bu kadar hareketsiz kalacak şekilde yaratılmadık, ilk insanları geçtim 1-2 kuşak önceki atalarımız bile bize göre çok daha fazla hareketliydi buyüzden artık duygudurumumuz daha kolay bozulup daha zor toparlanıyor. İçinizden gelmese bile bu son güneşli havaları kaçırmamaya hergün 15-20 dakikada olsa güneş ışığı ve temiz hava almaya bakın. Güneş ışığı serotonin ve endorfin hormonlarını arttırır. Belki çok enerjisiz ve yorgun hissediyorsunuzdur ama hergün spor yapmaya çalışın. Sporda aynı şekilde serotonin salgılatır, enerji seviyenizi ruh halinizi anında yükseltir. - Spor salonuna gitmek istemiyorsanız ya da çevrenizde yürüyüş yapılabilecek alanlar yoksa wiifit'i araştırmanızı şiddetle öneririm. Bizim evde bunu da aldık boşuna yer kaplıyor diye suçluluk duymadığımız tek spor aleti- Biliyorum çok klişe öneriler gibi geliyor kulağa -ve bende muhtemelen kafalarda umut sarıkaya'nın y.. Gibi Adam'ı tadında bir imaj bırakıyorum depresyonun eşlik ettiği hertürlü psikolojik soruna spor artı gün ışığı tavsiyesi verdiğim için- ama bütün sorunlarınızı bir anda çözmeyecekse de gün içinde daha iyi hissetmenizi sağlayacağına garanti veriyorum. Buarada mesele güzel olup olmaması değil biliyorum ama burnunuz gerçekten çok güzel olmuş ve yüzünüzle uyumlu gözüküyor.

18 Mart'ta 2019 girmiş en son. Yeni konu acsaydiniz keşke. Hortlatacaginiza

Teseklür ederim Kendi adıma sende öylesin :)

Onlar halinde şikayetçi olanlar ama sanırım sizin aslında kendinizce bir sıkıntınız yoktu. Nefes egzersizi yapın kahve ile, eminim seviyorsunuzdur kokusunu. Günde 1-2 kere koklama egzersizi yapın. Yanımda çalıştığım doktor bunu önerirdi. Çok güzel bir mesleğiniz var. Kendi ayaklarınızın üstünde duruyorsunuz. Topluma faydalı bir bireysiniz, sizin gibi insanların çok fazla yaşaması lazım. Bende bir ara çok kötüydüm, sizin gibiydim başka nedenlerden dolayı ama yeni hobiler edindim, fotoğrafçılık kursuna gittim, ebru sanatı kursuna gittim ki o harika bir şey. İnanılmaz iyi geldi. O depresanlardan daha iyi.

Şunları yazacak ve kelime yanlışı yapmayacak kadar aklı başındasın maşallah. Doğruyu yanlışı da ayırt edebiliyorsun, ölme fikri ne ki!? Şu noktaya seni getiren durumu biliyor olman bile kurtulman için ciddi bir adım. Doğru doktoru bulmamışsın demek ki. Özel bir yere gitmelisin seninle saat sınırlaması olmadan ilgilenecek biri.. Normal hastanelere gittiysen o yüzden yeteri kadar ilgilenmemişlerdir.

Siz bizi ve yaşadıklarımızı hatta içimizdeki zalim sesi nasıl anlıyorsunuz şaşırıyorum çünkü gittiğim doktorlar bile beni böyle iyi anlamıyor.

öncelikle geçmiş olsun canım. bazen ameliyat narkoz etkisi insanı değiştirip etkili olabiliyor senin sıkıntın zaten varmış ameliyat olman bunu sadece tetiklemiş. çoğu panik hastalarına sor nasıl başladı diye çoğu durup dururken yada örneğin çok mutluydum nasıl oldum falan derler bişyler bizi tetikliyo seni ameliyat olman tatklemiş. geçmişte de bir takım sorunlar yaşamışsın çok hoş hep gülüsemmiş ama içinde bir yerlerde bişyler kalmış. yazını okurken çok kendini kapatmış olarak gördüm seni tatil falan iyi gelmiyor demişsin zorlucaksın kendini biraz olmuyor deyip vazgeçmek yok gerekirse zorla bineceksin o otobüse yoksa geçmez. bir panik atak geçirmiş olarak yazıyorum ben benları üzerine gitmedikçe asla düzelmez. D

nolur yagılamayın beni kızmayın bana nolur birlikte intihar etmek isteyen varsa bana ulaşsın ve yapalım kurtulalım lütfen ben artık bu hayat denen şeye dayanamıyorum lütfen ama lütfen

Canım ben baktım az önce burnun gayet güzel olmuş. Ama nefes alamama problemin varmış sanırım. Onun için bi daha doktora görünmedin mi? Konuyu pek bilmiyorum. Ama psikoloğa gidip konuşsan belki iyi gelebilir. Yada yeni aktiviteler yapmaya baslasan. Allah yardimcin olsun.

Doktorum bir seneden önce ikinci operasyon olmaz diyor tüm doktorlar da böyle diyor. Gerçekten eskiden hiç nefes problemi yalamayan biri için ameliyattan sonra bu hale gelmek ve devamlı boğulma hissi o kadar zor ki anlatamam. Üç ay geçti ama nefesim hiç düzelmedi. Keşke hiç ameliyat olmasaydım saçma sapan bir estetik yüzünden panik atağımı tetikleyen kalp çarpıntısı yapan bir nefes sorunum oldu. Çok haklısınız. Nfesim düzelse biraz olsun umudum olacak ama aylar geçiyor pişmanlığım artıyor. . push ; D

şimdi siteye girdim araştırıyorum sağolun desteğiniz için

emin olun aynı durumda olan bir çok kişi var, yalnız değilsiniz... fakat yazının son paragrafında dediği gibi belki sonsuz bir mutluluk vardır, bir şans ver hayata... M

eski ve yeni hali burnumun Eklentiler pin. jpg 29,3 KB · Görüntüleme: 377 pin2. jpg 95,7 KB · Görüntüleme: 384 Önceki

Beni anladığınızı biliyorum. Keşke ben de atlatabilsem... Ama yüzümün ortasında duran ve nefes aldırmayan adeta başka birinin olan bir organı geride bırakıp hayata tutunmak o kadar zor ki... Yapamıyorum.

Ya kendine yabancılaşmayı boşver. Eskisnden açık ara güzel olmuşsun. Nefes sıkıntısına dr ne diyor?Tekrar opere olsan dr ne diyor? tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Anlıyorum seni.. Geçmeyen depresyon, çok zor.. Bazen dr gittiğimi söylüyorum yakınlarıma. Ne dedi diyorlar. Kızıyorum içten o an onlara. Ne desin adam. Ne demesini bekliyorsunuz, size ne zararım varAğır psikopat mı desinYaşama sevinci meselesi işte.. Dillendirmek bile istemiyorum. Olumlu düşünmek söylemek lazım. Olumsuz söylememek lazım.. Rol yapmak lazım ki gerçeğe dönüşsün birgün. Olumsuza bırakırsak kendimizi yukarı çıkamaz dibe batarız... Duaya devam et bırakma... Anında düzelecek hali yokya.. . push ;

cnm burnunun resmını eklermısın bı yorum yapalım belkı guzel olmuştur dılersen özelden at M