Teşekkür ederim tavsiyeleriniz için. Ondan bağımsız bir dünya kurma fikrini denedim, başlarda iyi hissettim ama sonra düşündüm ki o zaman evli olmanın ne anlamı var? Gideceğim yere kendim gittim yapılacak işi kendim yaptım bir süre kafam rahat oldu ondan bişey beklemeyince ama işte dediğim gibi bu sefer de evlilik kavramı anlamını yitiriyor ve çocuk sorgulamaya başlıyor herşeyi. Çok şeyler denedim inanın konuştum olmadı mektuplar yazdim olmadı güzellikle kavga ederek her yolu denedim. İşyerine çiçekler gonderdim hediyeler aldim onda benden örnek alır diye ama işte insanın içinde yoksa yok. Ben sevmek sevilmek için evlendim ama şu an sadece evde görevlerini yerine getiren duyguları alınmış birbrobotum.

Allah yardımcınız olsun kimseden sevgi beklemyin ki kırılmayın insan oglu ciğ süüt emmiş siz kendinizi sevin geliştirin kendinize saygı duyacagınız seyler yapın. boslukları doldurun F

Haklısınız tabiki ben çocuksuz halimle boşanamıyorum çocukla çok daha zordur eminim. Allah yardımcınız olsun. İnşallah bundan sonraki hayatınızda çok mutlu olursunuz. Tek yapabileceğim sizin için dua etmek. Çok üzüldüm anlattıklarınıza.

Hiçbir evlilik mükemmel değil diyorlar. Ben başka çiftlerle kıyaslamadım kendimizi, sadece kendi evliliğimi biliyorum ama mükemmel olmasa da güzel yürüyen evlilikler var bence. Öyle gözükenler var en azından. Bazılarımızınki güzel, maşallah Allah daha güzel etsin. Bazılarımızınki de benimki gibi tükenmiş. mesele arada kalmışlar. Boşanacak kadar kötü değil, şiddet yok, aldatma yok en azından ama mutlu da değilsiniz. Bu durumda yapılacak şey bol bol pratik yapmak olabilir bence. Boşanma ihtimalini düşünürseniz kendinizi evliliğe veremezsiniz. Deneyin, herkeste aynı şey işe yaramayabilir. Mesela eşinizin yanında bakımsız durmayın. Güzel sofralar hazırlayıp, sade ve bakımlı bir şekilde karşılayın. Eşinizin ailesiyle aranızı güzelleştirin, onlara jestler yapın ki eşiniz de bu durumu görüp onure olsun sizi görebilsin... düşününce veya okuyunca denenecek çok şey çıkacaktır da. Ve fedakarlığı da abartmayıp "önce ben" demek. "Önce ben"demek bencillik değil çünkü "hep ben" demek bencilliktir. Ve bu dünyaya da çok bağlanmamalı belki. Kariyerimiz, paramız, eşimiz, ailemiz hatta çocuklarımız... bize ait değiller hepsi bize emanet. Ve yarın ne olacağını bilemiyoruz. Önce kendi içimizdeki huzuru bulmaya çalışmalı

İmtihan dünyası. Allah a yönelin dua edin ibadet edin. huzuru orda bulacağınıza eminim. bu durumlarda kimseye ihtiyacımız olmamalı biz mutlu huzurlu olmayı başarabiliriz. isiniz var ne güzel sosyal hayatta daha aktif olun kendinize bakın ve güzel yavrunuz için mutlu olun. Eşiniz de umarım farkına varır geç olmadan..

Çok üzüldüm yazınızı okuyunca.. Maalesef evlendikten sonra eşlerin negatif huyları çıkabiliyor. Ya da biz nisanliyken görmezden gelmiş olabiliyoruz bazı şeyleri. Benim size tavsiyem ; Evladinizi guzel yetistirmeye odaklamaniz. Ve ibadet etmeniz. Çünkü insan Allah ile huzur buluyor. Inanın çocuğunuz da size eşlik eder hatta buda ortak farklı bi alan olur sizin aranizda. Mesela kitap okuyun beraber Güzel şeylerle meşgul olmaya çalışın Ne yapalım hayat imtihan yeri dünya.. Sabredip kazananlardan olalım ınsaallah...

Teşekkür ederim inşallah hepimiz mutlu oluruz

Biliyorum çok zor ama boşanmayı düşündünüz mü? Bu adam sizin için ömür boyu mutsuzluk sebebi. Çalışıyor musunuz? I

Evet, cok caresiz kalabiliyoruz hayatta, Bazi problemler ve skintilarin cozumu sadece zaman ve sabirken, bazilarinin cozumu de guclu ve akilli davranmak. Bunlarin. hepsine ihtiyacin var Allah yardim etsin, Evladin var gucsuz olma sakin

Amin inşallah, sağolun.

Canim yaaa çok üzüldüm bir çocuğun var ne güzel eşinle konuş durumu anlat ama sanırım kıro bir anlayışta, aile konusunda da aynıyız maalesef bazı anneler ayrımcılık yapıyor ve bu insanı çok incitiyor Rabbim yardımcın olsun.

Merhaba çok üzgünüm aranız. Düzeltimi!!

Merhaba. 5 yıllık evliyim. 2.5 yıllık birlikteliğin sonunda evlendim. Dogru kişi olduğundan emin olarak.. Şimdi ise dönüp baktığımda bütün bunları ben nasıl görmedim diyorum. Sevgili olanlara, nişanlı olanlara tavsiyem sevgilinizin en ufak yanlış olduğunu düşündüğünüz davranışını pas geçmeyin. Düzelir demeyin hiçbir şey duzelmiyor. Eşim nisanliyken bir kere insan içinde bana bagirmisti, bir kerelik oldu sandım butun evliliğim rezil olmakla geçti. Nisanliyken futbol aşkı vardı evlenince dozunda olur dedim evin yolunu unuttu. Nisanliyken çok tlfnla konuşurdu şimdi daha da beter elinden düşmüyor eve gelince TV TLF başka bişey yok tuvalete bile tlfnla gidiyor oyun oynuyor futbol haberleri okuyor. Sohbet muhabbet sıfır, ilgi alaka sıfır. Bir çocuğum var. Eşimin ailesi ile aramızda kültür farkı var ama ben nasıl olsa uzaktalar deyip dert etmedim ama özellikle çocuk olduktan sonraki çocuğa karşı söyledikleri yaptıkları beni çok soğuttu çocuğumu onların ortamında yetiştirmek istemiyorum küçücük çocuğun yanında küfür etmekten çekinmiyorlar. Üstelik de iki maaş borç içindeyiz çünku eşimden kredi çekmesini istediler çekti ve sonuç tabiki odemediler bizim üstümüze kaldı. Çevremde benimle aynı maddi imkanları olanlar evini arabasını aldı ben bes yıldır borç ödüyorum üstüne üstlük duygusal anlamda da doymuyorum. Evliliğim nereden tutsam elimde kalıyor. Öte yandan evlendigimden beri annemden hiç destek görmedim. Ben bu sorunlarla boğuşurken o bir gün aramasam evlendin havalandin modunda canıma okudu. Maaşı olmasına rağmen ve borcta olmamıza rağmen maddi destek bekliyor sürekli laf sokuyor. Evine gitmesem gelmiyorsun diyor gitsem yiyip içip gidiyorsun diyor insan evladının yediğinde gözü olur mu mümkün olduğunca zaten elim boş gitmiyorum ama bir türlü memnun edemiyorum. Ablamın çocuğuna baktı benimkine bakmadı bakıcıya verdim. Şimdi gitsem evinde iki gün barinamam. Milletin annesi maddi manevi her türlü açık kapatır benimki de açık arar. Babam ayrı zaten yıllardır görmüyorum. Bu hayatta gerçekten yapayalnız ve çaresizim. Sevilmek değer görmek istiyorum. Eşim sözlü ya da fiziksel şiddet uygulamıyor ama beni mutlu edecek hiçbir şey de yapmıyor önce ben diyor hep. Açıkçası benim de artık ne eşimle arami düzeltmek için, ne de kendi annem ve ksyinvalidemlerle baş etmek için hevesim isteğim hiçbir şeyim yok tukendim

Kendinize esinizden bağımsız mutluluk verecek bir dünya kurun. Sizin ona muhtac olmadiginizi, onsuz da gayet iyi ve mutlu olduğunuzu hissettirin. Evladinizla gezin tozun, bir hobi edinin, evcil hayvan besleyin, spor yapin, arkadas edinin arkadaşlarınızla aktiviteler planlayin, esiniz konusmuyorsa siz sohbeti başlatın. Tv izlerken gidin sırnaşın dizine yatın. Sarki soyleyin dans edin. Her zaman gülümseyin mutlu olun ışık saçın. Eminim eşiniz de bu ışığa kayıtsız kalamayacaktir. Malesef ilgi istegimizi dile getirince eslerin gözünde itici duruma düşüyoruz. İlgi duymalarini saglamak icin ilgi çekici olmamiz gerekiyor...

Benimde DESTEĞE IHTIYACIM VAR ESSIM. BENI NE GÖRÜYOR NE ANLIYOR BUNALDIM YER YARILSADA ICINE GIRSEM DIYORUM BENIMLE DERTLESMIYOR BIR SORUNU NASIL TEK BAŞINA COZCEGIMI BILMIYORUM Essim BANA SARILCAGINA ŞARTINI DÖNDÜ BU ZOR Dönemde... NE YAPSAM KÖTÜ NE YAPSAM SORUN arttik BEN EVLENELI IKI SENEYE YAKIN OLCAK COCUK ISTIYORDUK ÇOK HAMILE KALDIM VE OLMADI ŞIMDI BIR YIL GECDI OKADAR UGRASDAN SONRA ISTEMIYORUM DIYOR BANA DESTEK OLCAGINA BANA YÜZ CEVIRMESI BENI OLDURUYRO BANA BIR AKIL VERIN NE OLUR ESSIMDIR BANA DESTEK OLSUN SEVGI VERSIN ISTIYORUM BEN ONU ÇOK SEVDIKCE O KAÇIYOR KARŞILIK VERMIYOR okadar aşırı deyer verdim benden soğudu(( N nane_molla

Çalışıyorum evet. Boşanmayı tabi ki çok sefer düşündüm. Fakat çocuğum arada çok hırpalanir. Dediğim gibi anneanne babaanne anlayışlı değiller her biri farklı doldurur daha çok küçük. Biraz buyuyup aklı ererse belki daha az üzülür. Öte yandan kendim de ayrılmış bir ailede büyüdüğüm için sabrimin sonuna kadar isterim ki analı babalı büyüsün.