ünide sunum yaparken duvara konuşuyorum diye çıkardım kürsüye.. . push ;

Üniversitenin ilk yılı ilk haftalarda öğretmen bize kamera çekimi yapacağını, öğretmen gibi giyinip bir konuşma hazırlamamız gerektiğini söyledi. Beklentilerimiz, neden bu mesleği seçtik falan filan... Kağıttan okumayacaktık ama... Güzelce giyindik kuşandık, bana geldi sıra, tek hakkımız var. Geçtim kameranın karşısına; ben Koalina dedim... Bildiğim, ezberlediğim, düşündüğüm her şeyi unuttum. Zihnim kocaman boş bir sayfa gibi oldu. Kulaklarıma kadar kızardım ve herkes gülmüştü Zamanla bu anlatımlardı, seminerlerdi alıştım yavaştan. Artık çekinmiyorum hatta tam tersi böyle konuşmaları, sunumları hep bana yıkıyorlar derinderin huzurlubirhayatistiyorum. Anneler

Bu fobinin insanlarin buyuk cogunlugunda oldugunu dusunuyorum. surekli topluluk onunde konusularak asilabilecegi kanisindayim. bir sure sonra heyecan kalmiyor cunku.

cevap yazan herkese teşşekkür ederim :) daha iyi geldi yorumlar. Zaten çok kalabalık arkadaş ortamında rahatça konuşan biriyim ondan hiç çekinmem. Hatta amfide yerimde otururken sorulan sorulara bile cevap verebilirim çok gerilmeden ama kürsüye çıkıpta bütün bakışlar bana dönünce geriliyorum ama sanırım herkesin dediği gibi yavaş yavaş yaptıkça alışılacak birşey bir anda olmuyor. Elimden geldiğince bu türk etkinliklere girip aşmaya çalışıcam böyle gitmiyo çünkü

Bende de vardı bu durum. Ancak bol bol konuşarak geçti artık çok rahatım çok şükür, tavsiye ederim :) gadjo dilo ben aslında

Bende de var maalesef...

Bende de var bu fobi.. Üstelik her seferinde yeniyorum bu korkumu, yeniden başlıyor... Universitedeyim, sunumlar cok oluyor, artık başa gelen çekilir diyorum saldım cayıra mevlam kayıra... Bir de ingilizce konuşuyorum ya yanlış telaffuz edersem diye de çok çekiniyorum Ama mecbur konuşacaksak yapacak bir şey yok İnsan bir başladı mı gerisi geliyor :) breakingbadd ♥JUSTist♥ tek ayak

bende de var. öncesinde nabzım bayılacak kadar artıyor ama konuşmaya başladıkça azalıyor. sakinleşiyorum. deneye deneye yenersin.

Konuşmadan önce sakız çiğnemek bu korkuyu azaltıyormuş Dead Cell

Bende de vardı ama inanın sizden başka kimse anlamıyor heyecanlı olduğunuzu. Sunuş yaparken ne kadar ateşler bassa da, dinleyenler belki hissetmiyorlardır bile. Çok gerildiysem ben bir sunuş ya da konuşma öncesi konuya olabildiğince hakim olmaya çalışırım, dinleyicilerin/hocanın muhtemel tüm sorularını önceden kendime sorar cevaplarım. Bir gün önce de kendi kendime baştan sona sunuşu/konuşmayı yaparım. Kendime ne kadar güvenirsem heyecanımın o kadar azaldığını fark ettiğimden beri bu rutini devam ettiriyorum fazlasıyla da verim aldım.

o kaçtığınız etkinliklere özellikle katılın. kişisel gelişim olarak görün bunu. yaptıkça alışıyorsunuz. P

Ayy aynısı bende de var ya ben de senin gibiyim ben hiç aşamadım ama bence de yavaştan yavaştan arkadaş topluluğu önünde falan konuşarak açılmaya çalışabilirsin R