Arada düşünüyorum da çok mu rahata alıştım sadece ben mi böyleyim yoksa herkes mi böyle.. Evleneli 1 seneyi geçti şükür mutlu bir evliliğim var fakat aynı evin içinde eşimin haricindeki üçüncü bir kişiyle yaşamam mümkün değil gibi benim için.. Bu kendi annemde olabilir eşimin annesi benim kardeşim veya aile yakınımızda olabilir.. Kafama takılıyor seni büyüten bu yaşa getiren anne babayı evlenince hep aynı evinde yaşayacak olsan istemiyorsun.. Sevmediğinden değil elbette anne sevilmez mi ama insan yapamıyor kendi annesi de olsa... Böyle düşünmek beni üzüyor bir yerlerim acıyor sanki.. Eşinin huyu başka annenin huyu başka senin huyun başka.. Mesela olur ya annem bizle yaşamak zorunda kalsa sıkıntı çekerim gibime geliyor. Eşimi idare etme zorunda kalırım annemi idare etmek zorunda kalırım düzen mi böyle yoksa biz mi rahatına düşkünüz acaba ara ara aklıma gelmiyor değil :26: Aynı şey kayınvalide içinde geçerli biz gelinler için çok zor bir durum bu ama bazen haksızlık ediyoruz diye düşünmüyor değilim siz ne düşünüyorsunuz çok mu benciliz acaba

Bunun rahatlıkla alakası yok. İnsanın yalnız kalabilmesi, evinde özgürce yaşayabilmesi en büyük ihtiyaçlarından biridir bence, hele ki bir de çalışıyorsanız. Bütün günün stresinin, yorgunluğunun üstüne eviniz sizin sessizlik ve sakinliğiyle ruhunuzu dinlendirecek mabediniz gibi oluyor. Bu özgürlük gibi bir şey... Biraz kısıtlandığında benim tüm huzurum ve mutluluğum kaçıyor. Ayrıca evin içinde bulunacak herhangi bir üçüncü kişi, benim eşimle olan ilişkilerimi kısıtlamama neden olacak ki, buna birkaç günden fazla katlanmam, sorun çıkarırım.

Benim hiç de içim acımıyor! Bu sadece rahatımıza düşkünlük değil ki.. Belli bir yaşa gelmiş insanların hayatlarında belli sınırları olması gerektiğine inanırım. Mahrem kelimesi bile bence buradan çıkmıştır. Daha iyi ilişkiler kurmak için yapmamız gereken mesafeyi aşmamak! Ne kadar sınır o kadar mutluluk!!! seaside

Zaman zaman bende benzer düşünceler yaşıyorum. Aynı ev içince 3. kişi fazla geliyor anne babamız dahi olsa.. vicdanımı sorguladığım dahi olmuyor değil... Ancak duygularımı zamanın şartlarına henüz 1.5 yıllık evli olmama, yeni hayatıma alışma sürecime bağlıyorum. Tabi hayatımızın akışında değişiklikler olur ve ailemizden üyelerle yaşamak zorunda kalırsam o sürece alışmak içinde elimden gelen çabayı göstermek zorundayım... çok zorlanacağımı bilsem de Daedra

Bende acaba hayırsız mıyım diye düşünmeden edemedim demekki sadece bende değilmişim böyle durumda olan :26:

Öyle mi:26::26:benim babam eğer anneniz olmasa yanınıza asla gelmem ben çok çektim küçüklüğümden bu yana der hep:26: Ben düşündüğümde büyüklerinde aslında gelin damat yanında nasıl rahat edebildiğini düşünüyorum normal şartlarda edememeleri lazım en ufak bir huzusuzlukta üstlerine alınma durumları var ee öylede olur zaten.. E

İstememek değil canım evlendiğinde aynı evde yaşamak zor kocanın huyu başka annenin huyu başka.. Eşlerimiz annem bizle yaşayacak başımın tacı dese sinir oluruz öyle değil mi . push ; K

mecburiyet haricinde, herkes evinde mutlu mesut sağlıklı yaşasın. Amin

haklısın öncelikle insan kendisini düşünmeli ama bazıları fazla dozunu kaçırıp bencil olabiliyor malesef smuwiLa

eskilerin lafı vardır. "ev ev üstüne kurulmaz" derler çok doğru bir söz senin sevin senin düzenin nede olsa... tabiiki sıkıntı yaşamak normaldir herkesin kendine ait düzeni vardır. bunun bozulmasınıda kimse istemez. Laale Aşikardır Zat-ı