canım şuan ben de seninle aynı durumdayım eşim ailesine çok düşkün özellikle annesine saygıda kusur etmedim buncu zaman ne eşime ne ailesine fakat kayınvalidem sürekli beni bir çocuk misali azarlayıp en ufak hareketimden rahatsız olup üzerine alınıyor eşim ailesinden etkilendiği için de bana sürekli soğuk davranıp suçlu muamelesi yapıyor ne yapacağımı şaşırmış durumdayım ne bir hafta sonu ne hafta içi ne de yalnızca 1 saat vakit bile ayırmıyor kızımla bana ben de senin gibi oturup düşündüğümde acaba çok mu şey istiyorum ondan diyip kendimi düşünmekten alamıyorum şimdi, boşa mı kürek çekiyoruz yoksa aile birliği için yuvayı ayakta mı tutmaya çalışıyoruz bende anlamış değilim...

Benim evliliğim sanırım bitmek üzere. Oğlum olmasa, çoktan adliyede almıştım soluğu ama oğlum için standartlarımı, beklentilerimi, hayallerimi, kendim için istediklerimi bir kenara koyuyorum ve evliliğimi yürütmek için uğraşıyorum ama her sabah bir öncekinden daha mutsuz uyandığım gerçeğini değiştiremiyorum. 5 sene bitti evliyim. Oğlum 2.5 yaşında Ufak tefek sorunlarımız hep vardı. Zaten çok farklı karakterlere sahip insanlardık, Birbirinin yanında olmaktan zevk almayan, konuşacak tek kelime bulamayan, birlikte eğlenemeyen, ayrı programlar yapmak isteyen iki insan olduk çıktık. Birbirimize öyle batar haldeyiz ki, evde sürekli bir gerginlik var. Somut hiçbir problemimiz olmamasına rağmen anlaşamıyoruz. A diyorum B anlıyor.. birsey diyorum sen bana sunumu demek istedin diyor.. Hiçbir şey tek taraflı değil elbet, kendi hatalarımın bilincindeyim ben ve düzeltmek için birseyler yapiyorum ama ne yazık ki bu konuda eşim benden daha katı. Kendini kusursuz görüyor. Evliliğimizi de normal buluyor. Çocuklu her çift böyleymiş. İlk zamanlarki muhabbet hiç kimsede olmazmış. Ayda bir iki ayda bir sevişmek normalmiş. Beni terslemesi, bağırması, hakaret etmesi, küfürler etmesi, her hayalimi, isteğimi sabote etmesi, küçümsemesi normalmiş! Benim onun içinden asıl geçeni anlamam, anlık söylenen şeyleri düşünmemem gerekirmiş. Abartıyormuşum, büyütüyormuşum, filmlerde gördüğüm evliliklerden istiyormuşum. Öyle bir şey yokmuş. Hayat buymuş. Doğru mu bu? Hayat bu mu? Herkes böyle mi? Herkes mi böyle mutsuz? Doğru mu bu? Herkesin evliliği böyle mi? Yemin ederim öyle jestler, kırmızı güller, öperek uyandırılmalar, iltifat mesajları, çocuklu çiftlerle haftada birkaç kez mutlu toplaşmalar falan hayal etmiyorum ben. öyle cok beklentim yok Haftasonu bizimle özellikle. Oglumla vakit geçirmekten zevk alsın, hep birlikte güzel vakit geçirelim, Bir şeyi komik bulup güldüğümde "ne var bunda gülecek" diye keyfimi kaçırmasın istiyorum. Sen bunu beceremezsin, neyi yapabiliyorsun ki, altından kalkamazsın, seni aşar, geri zekalı, kendini hint kumaşı sanma gibi cümleler duymayayım istiyorum. Pişirdiğim yemeği beğensin, yaptığım bir şeyi takdir etsin istiyorum.. Onun için özenip süslendiğimde bir kez olsun farketsin istiyorum. Ogluyla ilgilenmeyi, benim ona attığım bir kazık, üstüne yıktığım bir külfet değil de, vazifesi gibi, sevdiği bir şey gibi görsün istiyorum. Olmuyor. Senelerdir deniyorum, düzeltmeye, uymaya, uydurmaya çalışıyorum. Olmuyor. Hayalimdeki evlilik bu değildi. Nasıl bu hale geldik bilemiyorum. Cevremdekiler, "içkisi yok, kumarı yok, dayağı yok, bunun için ayrılınır mı, çocuğuna ne diyeceksin ileride" diyor. Gerçekten sadece bu sebeplerden mi boşanılır? Mutlu olmamak bir gerekçe olamaz mı? Oglum seneler sonra bana "Babamla neden ayrıldın" diye sorsa, "Çünkü biz birbirimiz için doğru insan değildik, anlaşamıyorduk, birbirimizi mutlu edemiyorduk" desem... Bu çocuğuma yeterli gelmez mi? Suçlar mı beni onu mahrum bıraktığım şeylerden ötürü? Kendimi unutup çocuğum için mutsuz olduğum bir ilişkiye hapsetmeli miyim kendimi, yoksa birbirine bir tebessümü bile çok gören ana babasının arasında büyümesi oglum için daha mı kötü? N'olur akıl verin bana. Boşanmak ve çocuk yüzünden/için boşanamamak üzerine... belki yorumlarda da biri bana umut verecek bir şey yazar, belki duymam gereken bir şeyi söyler biri bana.. evlilik bumu? Hayat bumu? Değer mi?

ben 7bucuk yil bekledim aynisiydi. hep cocuk icin diyodum ama kendimi kandiriyodum sanki ondan baskasi yok dunyada ayaklarimin uzerinde duramam saniyodum evi ben gecindirdigim halde ama bende her yanimi kirana kadar dayakda vardi. ailem benden yuz cevirdi neden bosanmiyosun diye hep zaman isteyip cileyi uzatiyodum. dusundum nereye kadar ve benim gencligim gidiyo elden cocuk buyuyo. anne birakalim kacalim babami biktim artik dedi. baktim ufacik cocuk biseyleri goruyo ben kor olmusum.10gun gecmeden cekip kapiyi ciktim. cok sukur iyiki cikmism bir an pisman olmadim. simdi hayatimda bi insan var ve ben bulutlarin uzerindeyim. eski koca ayaklarima kapaniyo hala ama nafile cocugumdaki gegisimi gordukce binkere sukrediyorm. sakin cocugunu boyle mutsuz bi ortamda buyutme esinde duzelme bekleme basi neyse sonuda oyle gider

şu direk yol verin gitsin, hemen boşanın diye yazan insanlar evli mi, çocukları var mı çok merak ediyorum.

Evlenmeden once de tartışıyoruz ama aşağılama hakaret vs yoktu. Maddi durum?

Ickisi kumari yok diye, diger hatalarini görmezden gelmek zorunda degilsin ayrica o bir ozelik degil... Evlilik bu degil, evlilik beraber güle bilen beraber paylasimlarda bulunan, beraber sohpet eden vs vs.. Bunlarin hic biri yok ozelikle cocuk var ve o cocuk gergin bir ortamda buyuyecek yazik degilmi cocuga? Etrafindakilerinin ne dedigi cokta önemli olmamali, önemli olan senin ne dusundugun, senin ne istedigin! Kimse seninle o evde yasamiyor herkes duydugu kadar biliyor, ama yasayan ve ceken sensin. Sen mutsuzken cocugunuda mutsuz edersin, saglikli bir ortamda buyutmek istiyorsan ya evliligini gozden gecireceksin bazi seyleri degistireceksiniz, yada bosanacaksiniz...

Yol verin gitsin. Size boyle hakaretler eden birinden ne koca ne de baba olur. in vino veritas in aqua

aklı başında birine benziyorsun. istediklerini direkt söyle, ''bunlardan şikayetçiyim, bunları istiyorum'' diye. eger diyaloga girmek cidden çok zorsa, birbirinizin lafını kesecekseniz monolog olsun, ne istiyorsan hepsini yaz kagıda ver sakin bir zamanında oturup okusun. Summe Şarkıya, türküye lanet olsun. Anlayamadın ya! tek ayak

Esinizin kendine guveni olmadigi icin ve sizin ondan daha iyi oldugunuzu gordugu icin sizin kendinize olan guveninizi kirmaya calisiyor.. Var boyle okuzler cunki! Karisinin cok guzel, tatli, zekali basarili oldugunu gorup onu cekemiyen manyaklar var!! Kendinizi ezdirmeyin. Esiniz istemiyorsa siz eglenin gezin, cocugunuzla disari cikin. Esinizi tek birakin belki ozaman degisir bazi seylerin farkina varir..

cnm haklısın kesinlikle.. bende 2,5 yıllık evliyim 1 oğlum var Allah uzun ömür versin evlatlarımıza sağlıkla. ama hala mesaj beklerim eşimden. özel günlerde özel şeyler isterim. neden mi? evliliğimi canlı tutsun her şey sıradanlaşmasın diye. ewt evlenince hatta çocuk olunca çok farklı oluyor ilişki ama senin beklentilerin abartı değil. en indirgenmiş beklentiler. mesela istediğim her ana dışarı çıkamam, ilişki her istediğin an olmaz fakat ayda bir ne demek yaa istediğin ya da beğendiğin bir şeyi hemen alamazsın. baş başa yemek yiyemezsin çay keyfin bölünebilir her an. ama olmaz değil hepsi de pekala olur. sen gülerken neden gülüyorsun komik mi diyeceğine gülmek sana çok yakışıyor deyip hep gülmeni temenni etmesi gerekir. zira gülmek herkese yakışır. yaptığın şeylere burun bükeceğine teşekkür etmesi gerekir. hem çocuk hem iş hem de evle ilgilendiğin için minnettar olması gerekir. sadece içki kumar için boşanılmaz. zaten onlar yapmaması gereken şeyler bu bir lütuf değil yani. asıl böyle mutsuz, üzgün ve yaşamayı sevmeyen anne olursan evladına ilerde ne diyeceksin.. bence biran önce sorunlarınızı halledin. bir kadın mutsuzsa o evde hiç kimse mutlu olamaz..

herkesi bilemem ama benim evliliğim böyle değil, anne-babamınki de böyle değildi. anlattıklarınız bana çok ters. yine de yerinizde olsam boşanabilir miydim bilmiyorum. çocuk olması beni de kararsızlığa sürüklerdi. ama bu evlilik yürüyecekse sizin alttan almalarınızla yürümemeli, psikolojik şiddete ve hakarete yeterince dayanmışsınız zaten, bundan sonra rest çekin bu şekilde bir evlilik istemediğinizi kavga etmeden yermeden nedenleriyle birlikte eşinize anlatın. gerekirse bir süre ayrı yaşamayı deneyin. eğer hatasını anlarsa devam edersiniz, baktınız sizden evvel o hevesli ayrılığa o zaman siz sağ o selamet...

Canım senin eşin zaten evliliği beyninde bitirmiş ki yazdıklarından anladığım sonuç bu malesef, ne demek ayda bir 2 ayda bir sevişmek, ne demek aşagılamak sen yapamazsın seni aşar demek bende 5 sene dayandım ve boşandım birde kızım var kızımada durumu anlattım yaşı küçüktü ama beni anladı ne sorsa cevapladım psikologların yazılarından çok faydalandım ve çok çok iyi atlattı o dönemi çünkü hep konuştum ne için bittigini bile biliyor, içten içe yeri gelince üzülüyor tabi onuda fark edebiliyorum ama onu dimdik ayakta tutmak için kendim dimdik ayakta duruyorum evlilik demek karşı tarafı eleştirmek yermek diildir tutumu çok yanlış

Otur bir mektup yaz ona. Ve guzel anlarinizi ve bunlari bitiren nedenleri. asaglanmaktan, hakaretlerden, anlasilmamaktan cok mutsuz oldugunuzu, yazin. icinizi dokun. belki konusarak ifade edemediklerinizi yazarak anlatabilirsiniz. Ben hemen agladigim icin, cok ifade edemem kendimi. Cebine veya arabasi varsa arabasina koyun. ve onu okumasini isteyin. I idi2567 Allahim banada nasip

Merhaba, Mutlu olmadığınız bir evlilikte mutlu bir çocuk yetiştiremezsiniz. Siz mutlu değilken çocuğunuzu nasıl mutlu edeceksiniz? Çocuğunuzun geleceğini de etkileyecek bu durum. Evlilik böyle birşey, koca ve baba böyle olunur zannedecek. Ona böyle yanlış bir rol model göstermeniz ne kadar doğru olur? Oğlunuza olan sorumluluğunuz kadar kendinize karşı sorumluluğunuz da var. Evlilik, eş, çocuk derken kendimize karşı sorumluluğumuzu unutuyoruz maalesef. Bahsettiğiniz nedenlerle boşanılır, hatta asıl bu nedenle boşanılmalı bence. Yukarıda da dediğim gibi, siz mutsuzken mutlu bir çocuk yetiştiremezsiniz. Hakkınızda hayırlısı olsun, kendiniz ve oğlunuz için en doğru kararı alabilirsiniz inşaallah

İçkisi kumarı dayağı olmaması + bir özellik değilki olmaması gerekiyor zaten. Evliğinde huzursuzsan, eve gelirken ayakların geri gidiyosa, eşinin eve gelme saatlerinde bir gerginlik varsa üzerinde, yanındayken diken üstünde hissediyorsan böyle yaşanmaz canım. Tabiki çocuğun ailesinin dağılması kötü bir şey ama huzursuz bir ev daha kötü...

Evlenmeden önce nasıldınız? Hanı cıcım ayları derlerya o zamnlarınız nasıl gecerdı yıne aynı sekıldemı? maddı durumunuzla alakalı bır gergınlık olabilirmi? A

seni ezer gibi bir hali var bu olmasa devam edebilirsiniz bence ayrıca kendini çok güzel ifade etmişsin duygularını sammiyetle anlatmışsın E

bir çocuğun mutsuz bir aile ortamında büyümesindense babasız büyümesi çok daha iyidir. bir çocuğu mutlu etmek için önce annesini mutlu etmek gerekir. sizde söylüyorsunuz çocuğuyla vakit geçirmeyi ilgilenmeyi bile yük olarak gören bir adamın çocuğuna faydası mı olur zararı mı? babalık bir evin içinde birlikte nefes almakla olmuyor ne yazık ki

o halt etmis oylesi iliskiler filmlerde olurmus ne yapsa etse suscakmissin varmi boyle bi dunya hem ayrica sen cocuk icin surdurmuyosun bu evliligi kendini kandirma. ayrilirsam boslukda kalirim yapabilirmiyim ayaklarimin uzerinde durabilirmiyim diye korkuyosun bunun adinada cocuk icin takmissin aslinda herkez boyle cocuk icinde cocuk icin ama zaten cicuk boyle hakaretin icinde buyurse ayni esine benzer ve hayati boyunca mutsuz olur. en iyisi erkenden ayrilma emin ol kimse ayrilinca ölmuyo tecrubeyle sabit E Emine

Queen_of_the_

Ben bosan yada bosanma diyemem isin zor bi yanda evladinin gelecegi bi yanda senin duygularin ahh bu erkekler hic anlamiyolar bizi biz gercekten cok sey istemiyorz sen biraz gormezden gelsen sen ilgi gostersen yada terapiye o gitmiycek blli sen gitsen ve nasil devranmaliyim diye ogrensen ins kurtarirsiniz biseyleri WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Çok zor bir durum gerçektenBen de bu sebepler olsa ayrılmayı düşünürdüm ama haddimi aşmamak adına aile terapistine gitmenizi önerebilirim ancak.. akıl vermek olmaz çünkü sizi de eşinizi de yaşam koşullarınızı da bilmiyorum. İnşallah her şey yoluna girer sizin için..

buyuk konusmak ıstemem ama ben sevılmedıgımı hissettiğim birinin yanında kalamazdım.. eşim olması bir şey değişmez.. belki benım mizacım bu ama. cocugum olması da bende bısey degıstırmez ilerde askerlık üniversıte evlilik zaten yalnız kalıcaksın. erkek evlat sonucta... suan da yalnızssın kalabalıgın içinde.. kendim için yaşardım. maddi özgürlüğümün olup olmaması muhım değil. bi süre para biriktirir çalışmıyosam işe girer o öküze de s. k. tiri cekerdim. üstüne de orta şekerli kahvemle galatada kitap okurdum... cok cıddıyım bunu yapardım..

yerinizde olsam once evlilik terapistine gider, hala duzelme yoksa ona bireysel olarak bir uzmana gitmesini yoksa bosanacagimi soylerdim. gider ve birseyler degisirse ona bir sans verirdim ancak ayni sekilde davranmaya devam ediyorsa evlilignizin cekilir yani yok. ustelik sizi asagilayan, cocugnuz bir hata yaptiginda da benzer bicimde davranabilir... cunku sorunun sizinle ilgili kisisel bir mesele olmaktan ote, direkt onun karakteriyle daha dogrusu esinizin ruh sagligi ile alakali oldugnu dusunuyorum.

Her evlilikte zaman zaman olabilecek sorunlar belki 1 ay belki 1 sene belkide 1 omur surer mutsuzsun anliyorum seni canim inatlasma var sizin aranizda bosanma dusuncesini aklina bile getirme derim duzelebilece sorunlar ama nekadar surer duzelmesi iste o muamma"bosan bundan kocami olur diyenlerede hayret ediyorum"halimize sukredip kendimizden kotu olanlari dusunelim eger bunlarin uzerine birde seni aldatip hergun icsede seni ve cocugunu dovse ne yapardin?tamam sen haklisin yerden goge kadar! ama biraz daha mucadele, yazdiklarin cok aci bir evlilikte en buyuk sorun cinsel iliski sorunudur eşler birbirine dokunmayinca uzaklasirlar tbiki normal degil 1 yada 2 ayda sevişmek esinin sorunlari var diye dusunuyorum ve aranizda cok buyuk inatlasmalar var canim sen surekli bosanma dusuncesini aklindan cikarmazsan o eve geldiginde yuzun nasil gulsun eminim caba gosterip her yola basvurdugunu dusunuyorum sana onerim"evliligine 3. kisileri karistirma, esin eve geldiginde daha hosgorulu davran biliyorum cok zor karsiliksiz sevgi gosterisi, pazar gunu gezmek istemiyormu birak otursun evde zorlama sanki beraber gidince dahami iyi oluyor hayir olmuyor senin burnundan geliyor ve cocuklar sanki buyuk bir yetiskin gibi herseyin farkindalar eve birsey aldiginda yada iyi bir davranisinda tesekkur et, tatli dil yilani deliginden cikarir yilan degilya bu adam"evlilik terapisine gidermi bilmiyorum bence kabul etmez bunuda insallah yavrunuz mutlu bir yuvada buyur bol bol dua et Rabbim sıkıntılarını gidersin. Bunlari yazdim diye cok eleştiri alicam nezaman birine bosanma biraz daha deneyin desem boyle oluyor ama herkese acik bir form dusuncelerimi yazmakta ozgurum bende kendine eziyet et cek bu adami yillar sursede duzelmesi demiyorum yok illa olmuyosa bir sure ayri kalmakta hemen dava acmadan beklemekte fayda var çünki bazi erkekler kaybedince anlarlar yok yinemi olmadi son care bosanmak kendine iyi bak canim oglun icin moralin yuksek olsun dualarim seninle..

Çok üzüldüm inanin.. ama düşündüğüm şey esinizde kişilik bozukluğu var sürekli sizi ezme hali normal insanların yapmayacagi şeyler. Sozleri çok çirkin ve baş edilemez Eğer olursa yani isterseniz bir yardim alsaniz esiniz gitmese bile siz gidin belki biri size yol gösterirse bir cikis kapisi bulabilirsiniz..

her evlilikte olabilen sorunlar ama herkesin kabullenmesine göre değişir

Aldatma ve şiddet dışında her şey çözülebilir evliliklerde diye düşünüyorum. Ama bunun için iki tarafın da istekli olması lazım. Sizin evliliğinizde fiziksel şiddet olmasa da psikolojik şiddet var. Bu belki de daha çok can yakar. Ve mutsuz olmak, mutsuzluktan kurtulamıyor olmak evliliği bitirmek için bir sebeptir bence. Çocuk açısından bakarsak mutsuz anne babayla büyüyeceğine, ayrı ve mutlu anne babayla büyümesi daha sağlıklı geliyor bana. Ama onun bakış açısıyla bu nasıldır bilemem tabi ki.

Benim kriterlerime vore bosanmak icin ueyeri kadar sebebiniz var. Ama oncesinde esinizden duzelmesini, aksi halde bosanacaginizi soyleyin. En azindan sans vermedim demezsiniz. D didem17

Tam yatak odasına geldim gözüm yaşlı düşünüyordum ne olacak bizim sonumuz bu şekilde diye. bizde hakaret yok ama hissettiklerimiz düşündüklerimiz aynı. benimde kızım var 2 yaşında. konunuzu takip edeceğim. umarım bi faydası olur. bu arada evliliğinde sorun görmeyen birini terapiste götüremeyiz.

Her evlilikte zaman zaman olabilecek sorunlar belki 1 ay belki 1 sene belkide 1 omur surer mutsuzsun anliyorum seni canim inatlasma var sizin aranizda bosanma dusuncesini aklina bile getirme derim duzelebilece sorunlar ama nekadar surer duzelmesi iste o muamma"bosan bundan kocami olur diyenlerede hayret ediyorum"halimize sukredip kendimizden kotu olanlari dusunelim eger bunlarin uzerine birde seni aldatip hergun icsede seni ve cocugunu dovse ne yapardin?tamam sen haklisin yerden goge kadar! ama biraz daha mucadele, yazdiklarin cok aci bir evlilikte en buyuk sorun cinsel iliski sorunudur eşler birbirine dokunmayinca uzaklasirlar tbiki normal degil 1 yada 2 ayda sevişmek

7 yıl görüştük çok uzun uğraşlar verdik 8. Yilimizda evlendik. İstersem 70 yol goruseyim eşini tanımayacak misim. Bi kaç kez hatta dört beş kez bosanmanib eşiğinden döndük. Bi gün oturdum hadi bosandim. Vicdanim rahat mi dedim. Yanlislarimi gordum. Kendime 2 hafta verdim. Her gün kocami sarilarak kapida karsiladim. Ömrüm hayatin bitanemsiz konuşma dim. Öperek uyandirdim, yorgunsa masaj yaparak uyuttum. Anammm bi vaktim herşey çok güzel gidiyi:) o gün bugündür bildiğiniz evcilik oynuyordu. Çok güzel herşey. Kavga ederken birbirimizden kaciyoruz çünkü göz göze gelince gulesimiz geliyo:) Zör zamanlar tavizle atlatilir. Küçük tavizler ver yapmadigin, yapmam dediğin şeylerden birini yap.

geçiyor bu günler de öyle de böyle de geçiyor ömür boşanmak zor, çocuğun varsa daha da zor terapist tabiki çok etkili bir yol herkesin dünyadaki imtihanı farklı dua et canım, dualarda ne mucizeler saklı

Evlilik bu degil. Esinizin assagilik kompleksi oldugunu düsünüyorum. Sizi kendinden ustun gordugu icin sizi surekli assagilayip bir açığınizi bulmaya calisiyir bence. Yani psikolojisi bozuk. Ugrasmayin. Ilgilenmeyin. Sessizlige burunun ve bolca dua edin. Eminim duzelecektir. Ama hep onu övün gülün bakalim bu sefer ne yapacak. Eve geldiginde hos geldin yakisikli kocam diyin mesela. Tartismaya ortam hazirlamayin. Baktiniz uzun ugraslariniz sonucu yine duzelmiyor. Sonra artik kendi kararinizi kendiniz verirsiniz. Hakkinizda her seyin hayirlisi olur insallah. Bir yuvanin bozulmasi hic kolay degil hele bi de cocuk varsa. Rabbim evladinizin hurmetine esinizi islah eder insallah ve artik mutlu bir evliliginiz olur..

mutsuzluk en kötü hastalık... mutsuz olup oğlunuzu psikolojisi zedeli bi halde büyüteceğinize mutlu olun öyle büyütün..

Hepinize teker teker teşekkür ediyorum arkadaşlar. Kendisi nin aşağılık kompleksi var. Bana sürekli hakaret psikolojik şiddet uygulayarak beni ezmeye çalışıyor. Normal bir konuda dahi konusamiyoruz hemen bagrış hakaret devreye giriyor ki bende artık konuşmuyorum bunaldım. Yakın zamana kadar oğlum benle daha mutlu olur diye düşünüyordum en azından psikolojisi normal bir anne olabilirim ama eşim 20 gündür izinli ve birlikteyiz oğlum sürekli bizi ayağa kaldırıp sarılmamızı istiyor ve karşımıza geçip gülüyor gözlerinde mutluluğu görüyorum. Düşünüyorum çocuğum için evet katlanmalisin. O mutlu olsun. Sonra diyorum ki anne Boşansaydın banane dermi ilerde bilemiyorum. .. Bu arada evliligi ve kendini normal gördüğü için Terapisi kabul etmedi. Ben ruh hastası ymış im ben gitmeyi misin tek başıma.. Her zaman diyorum ki gerçek hastalar hiçbir zaman psikiyatri gitmiyor, gerçek hastaların hasta ettikleri gidiyor. .