Kötü olsanız oturupta kendinizi ölçüp tartmazdınız diye düşünüyorum. kötülük değilde genç yaşlarda hatalar yapmışsınız muhakkak kendinize ders çıkarmışsınızdır önünüze bakın güzel düşünün güzel olsun bol şans :)

hatalar unutulmaz, hatalardan ders alinir her yaptigimiz hata bizim icin tecrubedir ve hayati ogretir hatasiz insan olmadigina gore gecmise bu kadar takilmanin da bir manasi yok grleceginize odaklanin, evlenmek kimsenin amaci olmamali bana gore, siz mutlu insan olmaya calisin zaten hayat karsiniza seveceginiz birini cikarir

O zamanlar ben 20-23 o 28-31 yaslarindaydi iste. Gayet yetkindi calismak icin, dusunerek yasamak icin. Ailesinden uzaklasmisti, onlarada iyi davranmiyordu ya... 1 yil sonra zorla ailesiyle tanistim, evlilikten 1 yil sonra yani. Ondada sadece 1-2 kez gelmelerine izin verdi, o kadar. Sonra yasakladi ailesine de konusmayi, gelip gitmeyi, birakin yardim etmeyi. "Kimsesiz" durumuna aciyordum bende, yani biraktigim zaman kimsesiz parasiz sokakta kalicak diye, cunku evi ben gecindiriyordum esasen. Kendisini magdur, yazik durumuna salmisti. Ah akilsiz kafam ah...

Şimdi daha aklı başinda seçimlerle ve annenizle abinizin onayladığı durumlarla kendinizi affettirebilirsiniz.

Bence çok duygusal hareket ediyorsunuz. 20 yaşında çocuk denecek yaşta yaptığınız bir evlilik var. Diğer bahsettiğiniz ilişkiler kime göre hata? Sonuçta kimseyi öldürmemiş, hırsızlık yapmamış, çocuk kaçırmamış... siniz. Sizin şu an ki duygusallığınız sizi o zaman da çok etkilemiş bence. Asla kötü değilsiniz. Bu kadar ince düşündüğünüz göre anneniz haklı güzel bir kalbiniz var.

Ailemin o kisiyi istememesi soylemek dogru olmaz, cunku sen istiyorsan seviyorsan bizde isteriz dusuncesindeydiler. Sadece dugun yapmak, boyle guzelce evlenmemizi istemistiler olmadi, onada bir sure sonra ok dediler. Sadece o kisi cok saygisiz, merhametsiz adam cikti, kimsenin evimize gelip gitmesini istemezdi, narsist biriydi, psikolojik bozuklugu vardi. Tabiki bunu yanisira calismaz, cunku "is bulamazdi", 3 yil boyunca birlikte hicbir yere gitmedik, birsey yapmadik, evde bana kotu davranmalar, siddet uygulamalar ve daha neler neler... hayvanin tekiydi ve hep timsah gozyaslari vardi. rezil bir insandi.

hayatın doğal akışı içinde her insan hata yapabilir mühim olan bundan ders almaktır. sen birini mi öldürdün? ailenin istemediği bir kişi ile mi evlendin? hataları biraz açar mısın?ne yaptın?

Kotu bir insanla evlendim. Evlendim derken, birlikte yasamak aslinda, sadece kagitta imzali, kalan hicbirsey evlilige uymuyordu. Ne bir dugun oldu, ne aileler tanisti, ne aile gibi bir aile. O adam dugun falan sevmiyordu, boyle adetlere nefret ederdi... bende daha ergenlikten cikamamis akilsiz bir kizdim. Hem onun durumu kotu oldugu icin birakamiyordum da, klasik kendini acitma durumuydu anlayacaginiz. Guya seviyordum iste, ne derse razi oluyordum. Gozlerimde kapanmisti sanki. Ailem karsi ciksada bu duruma sonucta sen seviyorsan ne yapalim mutlu olacaksan boyle mutlu ol diyerek destek oldular hep. Ama gel gor ki "esim" de annemin babamin yuzune bakmazdi, hic kimsenin evimize gelmesini istemezdi. Yani cok kotuydu hersey. Rezil duruma dusurdum ailemi de, kendimi de. Hevesleri kursaklarinda kaldi hep. Normal bir evlilik degildi. 19 yasimda asik oldugum o adamla gorusmeye izin vermedikleri zaman evden kacip partiye giderdim onunla, hep yalanlar uydururdum evde, uzerdim. Evlilikten once birlikte oldum o adamla, hatta dusuk yaptim... annem bunu ogrendi ancak yine affetti beni. o kadar bana cani acirdi ki, bir keresinde kuzenimin hamileligini haber verdigi zaman "anne neden soyluyorsun, kotu oluyorum basima gelen olaydan sonra", "yuzume vurma hatirlatma bunu bana lutfen" dedigim zaman afedersin seni incitmek istememistim, bir daha soylemem demisti, dusunsenize. Gizlice nikah kiydim ama paramiz olmadigi icin o adamla eve tasinmakta geciktim biraz. babam 8 ay bunu bilmesine ragmen sirf ben karsisinda utanmayayim, kotu olmayayim diye bana hissettirmemis bildigini... cok zalim bir durum. bir sabah evde anneme 'artik ev tuttuk ben gidiyorum' dedim, esyalarimi gozu karsisinda topladim o aglayarken. sabahin korunde gittigim zaman annem uyandi aglayarak vedalasti benimle, hic affetmem kendimi. mutlu ol dedi beni. babam sabah ogrendiginde banyoda dis fircami eline almis agliyormus. Ben cocuklugumda hep iyi bir kiz oldum, derslerinde basarili, iyi universite kazanan, okuyan, akilli bir kiz. ama demekki cahilmisim, zayifmisim. Evli oldugum insani hep yuzustu birakamadigim ve guya sevdigim icin 3 yil devam ettim onun yaptigi kotuluklere. Bu sirada babamda vefat etti... Hem abimle annem yanimiza tasin artik o insana tahammul etme dedi, en son ihanete ugradiktan sonra evi terkettim ve bosandim. Ondan sonra biriyle tanistim, o adamda manyak cikti, pesimi birakmadi, bende yine sans verdim. 2 yil sonra evli oldugu, beni kandirdigi malum oldu. Yine ailemi utandirdim. Cunku yalanci nisan yapmisti guya, yalanci insanlarla. Boyle boyle iste, ucundan kulagindan...

Arkadaslar, cumlelerde karisiklik, hatalar olursa kusura bakmayin, turk dili ana dilim olmadigi icin bazen karisik yaziyorum

Isim var, calisiyorum, egitimliyim. Ama annem benim mutlu bir yuvam olmasini istiyor, gelecekte yalniz bir kadin olacagimdan korkuyor. Cok taktim onun uzulmesine, dogrumu yanlismi dusunuyorum bilmiyorum petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne guzel soylemissiniz. Kendimi affederdim ama hatalarimin telafisi yok. Hayata bir kez geliyoruz ve ben geri donusu olmayan hatalar yaptim. Burada "birisini mi oldurdun" diye sordular ya, aslinda evet, babamin katili sayilirim ben... Babam o acilar yuzunden kalbi kaldiramadi goctu gitti dunyadan. Birsey yapilamiyor iste, gec oluyor, hatalarin telafisi yok... Ama hayat bu, elden ne gelirki. Affetmeye calisiyorum bakalim basarabilecek miyim? T Tirilaylaylom... tek ayak

Geçmiş geleceğine köstek olmasın. Mutlu olmak için bir erkeğe ihtiyacın yok bence. Ben 5 yaşında kaybettim babamı. Hayal mayal hatırlarım. Bak sen yine de kokusunu içine çekmişsin, baba diyebilmişsin. Bu bile başlı başına bir mutluluk olmalı senin için diye düşünüyorum. Geçmişinden ders alarak geleceğine uzanmalısın, karamsar değil, umutla yaşamalısın. Yaşadığın her olay paha biçilemez birer deneyim sunuyor bizlere, kendini sev, aileni, hatalarını, geçmişini ve affet kendini affet. Bunu hep diyorum. Kendimizi affetmeyi öğrenelim. Mutlulukla kal.

Evet calismak istemiyordu denilebilir cunku ofis isinden nefret ederdi, hic kalkismazdi bile. Serbest yapmaya calistigi islerin hicbiri tutmazdi, cunku insanlarla normal diyalog kurmazdi, hep kavga gurultu. Arkadaslariyla guya beraber is yapmaya calisti, onda bile arkadaslarina o kadar kotu davrandi ki, arkadaslari birakip gitti. Bir ise yaramazdi, hepte guya "is yok"

Bazi seyler kismet.. anne babalar dunyadan gocup gitmeden cocuklarinin emin ellerde oldugunu gormek istiyor.. ama iyibildigin hersey degisebilir.. duvar yikilir.. agac curur, insan olur.. kismet..

Harekete gecmek iste benim sakin hayatimi yasamam oluyor Kendimi gelistiriyorum, sakince isime evime gidip geliyorum. Ne onerirsiniz harekete gecmek bakimindan? . push ;

İyi de herkes evlenmek zorunda değil ki. Önemli olan şu kısacık hayatta neyden zevk aldığın. Evlilik, koca, bebek demek mutlu bir aile demek değil ki. Kimisi evlenmeden kurar yuvasını, kimi evlendikten sonra. Kimisi ise bunlardan keyif almaz. İki bekar teyzem var, hiç evlenmediler. Özellikle küçük teyzemin talibi çoktu, ama istemedi kimseyi. Böyle de mutlular diye biliyorum. Annem ve başka teyzem ise evlenip boşanmış insanlar. Annem mutlu olamadı evliliğinde. Teyzeminse tam anlamıyla bulunmaz hint kumaşı olan bir kocası var, ama onun kıymetini bilmiyor... Yani demek istediğim sen neyle, nasıl mutluysan önemli olan o. Mutluluğunu annene de yansıtabilirsen eğer o da senin adına çok mutlu olacaktır emin ol.

Hatasız kul olmaz heleki gençlik hataları hepimiz yaptık. şimdi herşeyin farkındasınız ne güzel. işiniz gücünüzde var bu saatten sonra Emin'im düzgün biri çıkar karşınıza. üzülmeyin acele etmeyin kısmetiniz sizi elbet bulur J Janet Jak Esim Durme, durme

Öncelikle lafı sözü, ağlamayı, zırlamayı bir kenara bırakıp harekete geçmelisiniz. defne-28

Siz sadece esiniz de dahil yanlis insanlarla karsilasmissiniz ama ne sanslisiniz ki sizi cok seven bir aileniz var. Babaniza Allah rahmet eylesin ama hala anneciginiz yaninda ustelik isiniz egitimibiz var sadece mutlu huzhelu olmaya bakin. Yasiniz da daha cok genc hicbir sey icin acele etmeyin acele ederken yanlis insanlari anlayamadan yine uzulursunuz

Sürekli kötü insanlara denk gelen kişilerin aslında kötü karakterli insanları bilerek sevdiklerini ve bundan zevk aldıklarını düşünüyorum. Çünkü kötü her zaman kendini belli eder. Bakıyorum kızların hoşuna gidiyor maço, kıran döken erkek. Ve bu yüzden doğru karar veremiyorlar. Birini seveceğiniz zaman iyi ve merhametli olmasına önem gösterin. Emin olun iyi insanlar da var.

28 yaşındasınız sonsuza kadar niye yalnız kalasınız. Iliski başarısızlıkları kötü karakter özelliği değildir kendinizi suçlamayın.20 çok küçük bi yaş kalbinizin kotulugunden değil cahillikten yanlışlar yapmışsınız. Kötü insanların vicdan muhasebesi yaptığını hiç görmedim siz bunu yapıyosunuz hatalarınızın farkındasınız. Bence iyi bi insansınız :)

Merhaba, ben bu sitede yeniyim. Derdimi sizinle, beni tanimayan insanlarla paylasmak rahatlatir diye yaziyorum. Hayata cabuk atildim. Bir suru... hatalar yaptim. Iliskiler bakimindan. En cok kendimi incittim ama hicbir zaman kimseye kotuluk yapmak istemedim, yani ozellikle aileme. Simdi yasim 28. Sorgulamaya basladim kendimi bir suredir. Ben iyi bir insanmiyim? Ahlaki degerlerim varmi? Hep kendisini iyi goren aslinda o kotu insanlardanmiyim acaba? Bu beni cok korkutuyor, cunku bu anlamsiz ve bos dunyada benim icin tek degeri olan tek sey iyi insan olmaktir. Hatirlarim, 6-7 yaslarimdayken bir kac kez anneme sormustum "anne, sence ben nasil bir kizim?" Melek annem hep cevaplardi "senin cok guzel bir kalbin var" diye. Kandimmi buna ben acaba? Ben nasil bir kizim ki? Insanin kendisiyle karsilasmasi, kendisini bir insan olarak degerlendirmesi cok agrili birseymis. Hani her durumda insan kendisi kendisinin arkasinda durur, hak verir sahip cikar ya kendisine. Ben kendimden kirilmaktan korkuyorum. Cok erken evlendim, 20 yasimda. Hemde cok sorunlu surec gecirdim... Annemi, babami, hele babami... cok uzdum, aglattim. Kendim daha cok agladim belki ama layiktim. Ayrildim, sonra yine sorunlu iliski... yine uzuntu. Sonra bir takim kucuk iliskiler. Yine rahatsiz, tedirgin ettim onlari. Simdi guya iyi bir kizim. Ailemi cunku gercekten seviyorum, neye emin olmasam bile buna eminim. Simdi uzmemeye calisiyor, tum kalbimle onlari seviyor, korumaya calisiyorum. Ama artik olan oldu. Mutsuzum ve onlarin mutsuzluguna sebeb oldugumu biliyorum. Babam yok zaten simdi... Beni yuzumden belkide kalpten gitti... annem gelecegimin dumanli oldugu bu donemde cok uzuluyor benim icin. Ne yapacagimi bilemiyorum. Nasil telafi ederim vurdugum zararlari, yaralari? Onun uzulmemesi icin ne derse yapmaya hazirim. Cok uzuluyorum... amazon

Baya hata yapmışsın. Erkek seçimlerin çok kötü evlendiğin Kişiyi ailen neden istemedi? Içkici miydi kumar mı Oynardı sebebi ne? Hayatına birini alma bence daha kendini dinle çok hatalar yapmışsın biraz kendini dinlemeye ihtiyacın var bence. Kendini affetmen için de yardım al kendini geliştir oku çalış mutlaka

Öncelikle insanin hatasını bilmesi ve bunu kabullenmesi en büyük erdemdir. Başın sağolsun. Ölüm Allah'ın emri. Senin yüzünden olduğu söylenemez. Kimse de zaten sana senin yüzünden diyemez. Bu konuda sakin kendine yüklenme. İçin rahatlasın diye demiyorum emin olabilirsin. Erken evlilik, yanlış ve hatalı ilişkiler, ailenin bunlardan yara alması... Inanki bunu yaşayan tek kadin, tek insan sen değilsin. Anneler doğruyu söyler, seni doğuran kahrini çeken seni her ne olursa olsun bu yasa getiren o MELEK INSAN Tabiki senin ciğerini bilir. Şimdi düşününce o kadar sene ne kadar da çabuk geçti dimi. Koskoca 28sene. Ama bu zaman içinde yaşadıklarına hata değil tecrübe diyebilmen ve hayata daha emin adımlarla devam edebilmen gerekir. Tecrübe yi milyonlar versen satın alamazsin. Bu yüzden yaşadıklarını asla unutma, ama onları da sırtına alıp kendine yük yapma. Sadece bundan sonraki hayatında kullanabilecegin bi sözlük gibi düşün. Hatalarını unutmak sana daha da hata yaptırır. Unutmayacaksin. Ama dediğim gibi o kadar seneyi de sırtına almana gerek yok. Ne güzel ki kendini sorgulayabiliyorsun. Ama dikkat et yinede. İçgüdülerin bunusana sorduruyorsa yolunda gitmeyen birsey vardır. kendini hata yapmamak için kasma. Bocalar düşersin. Ama düşersen de korkma. Ayağa kalkıp silkelenmek sadece sen istersen olur..

Gecmis bir sey ifade etmez ki artik. Bu ani ve gelecegi yasamali, ona yatirim yapmalisiniz. Her birey kendi dogrularini yasar. Kendinizi uzmeyin, kendinize deger verin ve gulumseyin

geleceğin dumanlı olmaması için illa bi erkek mi bulman lazım. işe gir kendi ayakların üzerinde dur

Cok sagolun guzel sozleriniz icin. Benim icin sorun yok aslinda, evlenmesemde. Sonucta hayatta iyi ile kotu yan yana gidiyor vede surprizlerle dolu. Zaten artik akillandim. Kimseye kanmam, ezdirmem de kendimi. Acele edip sevmediyim insanla evlenip biyolojik cocuk sahipi olmaktansa 40'li yaslarda sevdigim insanla evlenip evlatlik edinmeyide ustun tutarim, hic evlenmemeyi de. Ama annem? Abim de evlenmek istemiyor, hatta evlense bile ben cocuk istemiyorum hicbir zaman cocugum olmasina izin vermem diyor. Annecigim hep alttan aldi, bizi herseye ragmen hep cok sevdi, kolladi, 25 yillik asik oldugu adami-babami kaybetti, gizli-gizli agladi biz uzulmeyelim diye, 5 yil sonra halen onun acisiyla yasiyor. o kadar melek bir insanki anlatmakla bitmez. Hani insanin hayatta bir hedefi olurya, simdi benim hedefim bari su hayatta birseyinde onun istedigi gibi olmasina calismak. Cunku hep eziyet ceken o oldu. Anneanne olmayi o kadar cok istiyor ki mesela. Bizim yalniz kalacagimizdan da korkuyor. Bilmiyorum yani ailem icin ne yapsam simdi. Layik olamadim onlarin sevgisine, simdi telafi etmek zor