Aileniz sizi haketmemis kendi hayatınızı kurun ve ailenize mesafe koyun onlara yeterince baktınız vicdanınız rahat olsun. Kendi saadetinize bakın artık yeteeer.

Valla esin iyi tahammül ediyor, senin annen ve babanla yaşamak onların her türlü sıkıntısını çekmek zorunda mi bu adam, bide diyorsun temiz bir sakın bir hayat istiyorum yıllardır çekmişsin ama akıllanmamışsın, yahu aileni niye kendi evine yerleştiriyorsun uzaktan yardım et, aynı şehre aynı eve çağırmak nedir, sıkıntı sizde ailenizde değil, bir insan ancak bu kadar kendini zor duruma düşürebilir, bravo

Ama yani böyle bişey saçma değil mi resmen evinizi, hayatinizi ele geçirmişler bu kadar kalmaları normal değil evlerine gitsinler uzaktan yardım edersin, psikolojileri bozuksa evine degil psikiyatriste götürecektin, kendine ve eşine acı lütfen

Dediklerinizde cok haklisiniz. Gerekli seyleri yaptim. Suan sasirmis ve bi yandan da kendi hallerinde cabalamaya calisiyorlar. Benim asil kabahatim neden daha once uyanmadim daha once yapmadim bunlari. Simdi daha rahat ederdim. Ailemden annem yalniz kalirsa da onu yalni birakmayi dusunmuyorum. Cunku buna aliskin ya da cevirecek bir kadin degil. Zaten oyle olsa ben biyle olmazdim. Burda da mi uanlia dusunuyorum acaba B BirGonca06 Tosuncuk 💜 Üyelik İptali tek ayak

Tesekkurederim. Soyle bi mesaj gonlume su serpiyor.

İnsallah beni rahat birakirlarsa bunu basarmayi cok istiyorum. İnsallah

Bence de. Ama zaten bu kez cok belli ettm, o yuzden uzgunum biraz P

Ne annemi nede kv yanımda isterim çünkü 2 side egoist ve sinsi

Çocukluktan beri harcandığınızı, tepe tepe kullanıldığınızı, yazık edildiğinizi düşünüyorsunuz ama evli, eşli, çocuklu bir halde hala ebeveynleri sırtlanmış iki büklüm taşıyacağım diye hayatla cebelleşiyorsunuz. Bu nedenle onların hataları kendilerine ama siz de büyük hatalardasınız! Haydi o psikolojide yetiştirdiler, başka türlü rahat olamıyorsunuz desek sizin eşiniz ve çocuğunuz evinizdeki bu duruma maruz kalmayı mı hak ediyorlar, onların suçları ne? Sakın yanlış anlaşılmasın ebeveynler, hele ki anne baştacı olmalıdır hayatımızda diye düşünen bir insan oldum hep. Ama kendi maaşlarıyla geçinmeyi bu yaşlarına kadar öğrenememiş insanlara keyfi paralar verip durmak, evin kural ve düzenlerine uymadıkları halde üç ay gibi uzun sürelerde eve yerleştirmek gerçek ev ahalisine de yapılan bir yanlıştır. Size muhtaç duruma geldiklerinde, ileri yaşlılık, ağır hastalık, afet vs gibi durumlarda elbette sahip çıkar, onlara evinize yakın küçük bir ev tutarak gerektiğinde ilgilenirseniz. Ama bu şekilde had, sınır, kural bilmeyen ebeveynlere gereksiz yere kendinize ve ailenize ait hayatı hediye etmek doğru değil. B

Çocukluğunuz boyunca istismar edilmişsiniz. Bu ebeveynlerinizin yaptıkları çocuk istismarıdır. "Bizi istemiyor musun" vs dediklerinde hiç açıklama yapmaya çalışmayın. Bu kadar haklı olduğunuz halde size suçlu hissettiriyorlar. Manipülasyonun boyutunu düşünün. Ebeveynleriniz toksik ebeveynler. Çok keskin sınırlarınız olsun, kırılırlar diye çekinmeyin. Gerekirse kırıcı olun. Bunca yıldır hep siz kırılmışsınız. Bir kere geliyoruz bu dünyaya. Başkası için yaşamaya değer mi?

çalışmak güzel şey Aileye destek olmakta öyle Ama sizinki sponsorluk gibi olmuş artık Senelerce çalıştığınız herseyi neden aileye veriyorsunuz ki Siz onların borçlarını kapatmaya mecbur değilsiniz. Anne babanız çocuk değiller kirada vs değillerse emekli maaşı ile Gül gibi geçinir giderler Sizin üstünüzde ekstra bir sorumluluk olmuş artık aile

Nolur kendinize, evinize eziyet etmeyin onlar size acımamış B

. yukari tukursem biyik asagi tukursem sakal. hayatim boyunca calistim. Okurken de calistim. Cocukken de calistim. Babamin isyerinde. Arkadaslarim beni sokaga cagirmak icin sifreli yontem kullanip tek tek dukkanin onunden gecerdi. İzin alirdim ama hep calisirdim. İs varsa papatya gel. dislerime tel taktirmak icin nasil aylarca yalvardigimo papagan gibi soylendigimi bilirim ama isler var o yuzden vakitleri olmadi ama nedense babamin resmi islemini halletmek icin annem bi aydan fazla zaman islerini bile birakip o resmi islerle ilgilendi. Babam erken emekli oldu benim ama,. Biz hep para sikintisi cektik. Kirayi odeyemez,. Faturalar odenemsigi icin saatler sokulur muhurler takilirdi Hep bir yerde hacizlik borclarimiz olurdu. Okul Cantasi alamadigm ayakabi alamadigim zamanlari bilirim. Zamanlari bilirim derken, bir tane okul icin ayakabim vardi benim zaten. Neyse. Oss ye hazirlanirken yazildigim dersanenin parasini odeyemedik. Gece 2 lere kadar calismaktan Sabahlari derslerde uyuklardim. O cok kavga ettigim ablamla matematik sorusu cozmeye calisiyorum diye, babam icerden gelip hadi papatya ne zaman gelceksin diye baski yaparken o vok sevmedigim ablam beni savunmustu. Ben naptim ezildim. En. İyi becerdigim sey. Ona kizdim ablama. Tmm anladm ben bosver diyerek kostum babama. Babam beni sevsin diye. Ablam hic abla olamadigi icin belki de. Babami kaybetmek istemdim. Yillar boyle gecti. Ben ise girdim calistim. Ay bitmedsn avans ceker. Ayin sonunda da maas kalmazdi. Krediler kredi kartlari. Annemin uzerine alinmis cep telefonlari babamin uzerine aldigi cep telefonlari. eskiden faturalilar pahaliydi. Kendimi bildim bileli belki 5 belki 6 yasimdan beri. Evimizde hic duzen olmadi. Annem. Babamla gecelere kadar calisir gecelere kadsr calismasa da evde hep bir daginiklik pespayelik duzensizlik vardi. Sabahta aksama kadar bi cekyatta oturup surekli el isi yaptigimi bilirim sigara dumanlari arasinda. Ve yapistirici kokusu icinde. Bi kere kafayi buldugumu hatirlarim. Ama kimse bana uzulmedi. Sadece gulduler. gulduk. hep birlikte. Hep baskalarinin evine ozendim. Bana hep baskasinin evi duzdnli temiz gelirdi. O kadar darma dumandi bizim ev. Paea sikinisi ceksek de babam haftalik ickisini icerdi ona para vardi. Tipki bugun gibi. 18 ya da 19 yasimda disarda calismaya bsladim. yilalrca kredi cek borc ode anneye al babaya al. Heralde ebevey olsaydim bu kadar olurdu. Cok seviyorlardi beni hic şikayetleri yoktu. En sevdikleri en hayirli evlatlariydim. Cunku meger kardesim hep benm suan savastiklarimla savasmis. Ama benmle de iyi olmadigi icin anlamamisim. Evlendim. Ailem sehir disina gitti. Oraya ilk once alisamadilar. Yanima cagirdim. halen daha yanimda olduklari zaman da hep maddi destegimi cekmedim. Kac borclarini kapadim evliyken bile. Birine bi oda birine bi oda verdim 3+1 evde. Babam bi yere gitmek istese annem onunla gitmez ama Esimle bi yere gitmek istesem hemen gelmek isterdi. Bizi hic yalniz birakmazdi. Cok daginik, yani nasil anlatsam daginiklar. İki kisiden nolcak diceksiniz belki. Asla yuk degiller. Zaten gittiler sadece bu sene uzun kaldilar bende. Biraz icimi dokmek biraz da sormak icin yazıyorum size. Cocuguma duzgun temiz bir duzen saglamk istiyorum Ben hem maddi olarak hem manevi olarak yanlarinda oldum her daim. Kendimden vazgectim onlardan vazgecmedim. Ama en son bir seye cok kizdim. Anlasilir diye yazmak istemiyorum acik acik. Gereksiz yere benden para istenmesine kizdim. Artik yeter dedim. Size daha yeni ben bu kadar, falanca da su kadar para verdi. Maasinizi alip gittiniz. Herseyiniz tmm. Ama ihtiyac icin degildi bu istenilen para. Cok cok gereksizdi. Ve ozaman cakralarim acildi. Yeter artik dedim ben artik biraz kendim ve cocugum icin yasamak istiyorum. Esim zaten benm gibi titiz. Ben dayanamiyorum. Kavga degil ama ustu kapali ya da anneme direk acik acik laf soyluyorum. Size belli olur diye anlatmadigim aslinda cokk sebebim var. Ben Sadece aileme halen maddi destek olurken kendi yeni ailemle huzurlu temiz sakin bir hayat yasamak istiyorum. Ben bunu ustu kapali belirttigim zaman ya da sinirlendigimde agzimdan direk ciksa da ben hersekilde "gelmeyiz bi daha evine ". "istmeiyosun bizi" "gekdigimd pisman oldum" laflari isityorum. Benm tek istegim biraz empati ve anlasilmak. Ben sizi kapi disari etmedim. Ne kadar soylensem de , size almadigjm etmedigim sey kalmadi kalmiyor. Kizinin mutlu olmasini istemez misin. Evinde huzurlu olsun demez misin. Anneme kalsa babami birakip bana yerlescek. Babam, ben surat asana kadar memnundu. Ama ben degilim. İlk önce ickiden sonra sigaradan sonra daginik ve surekli arkasi toparlanmaya calisan yasantimdan memnun degilim. Yanlis mi yapiyorum. Esimide karsima almali miyim. Bisey demiyor ama anliyorum skldi. Ve gurultulu ve darma daginik yasamak istemiyorm ben calisiyorum zaten kendimize zor yetisiyorum. Annem bisiler yapmak ostiyor anliyorum uzuluyorum ama benm istegim annemin bana bisiler yapmasi degil. Beni evliligimle basbasa birakmalari. Daha simdiden su olurse annem nolcak annene bisi olursa ben soyle yaparim niye ya neden. Neden bu kaygi bozukkugunu ben yasamak zorunda kaliyorum Zaten ailemin bu saatten sonra kalacagi yok bende ama gelirlerse 1 ay kalirlar oyle diyor annem ama suc benm mi. Allah askina soyleyin. cok uzgunum iyi ki evi var bizi istemiyor. Ne var onu oyle yaptigsam. Kocanin sigarasindan rahatsiz olmazsin bizimkine soylersin bugun de mi bunu yicez. Dolapta helva var yiyebilir miyiz Ben bu kadar vericiyken sinirlendigim istedigim seyin sadece kocamla yalniz kalmak sakin bir yasanti oldugunu anlayamiyolsr mi acaba. Tukendim. Sevmek ile bunun hic alakasi yok. İstememsj de degil. Cinsel munasebetimjz bile kalmiyor nerdeyse. Cunku biri bi odada. Digeri bi odada. Cocuk uyusa biz de yaa cok yoruldum muhabbetiyle kaciyoruz odaya. Oda bi tek pazar gunleri Ve cok utanıp sinirleniyorum bu durumu yasadigim icin. Esimin evi dublex ve bugun o eve yerlesse daha sakin hayati olur. Tukendim. Cocuk olmasa bosanip bitircem adamin da basini yakmicam. Ona karsi da sorumlu hissediyorum kendimi. Gidim bari ailemle yasayayim. onlra bakim dicem. Cocukluktan beri istedigim sadece sakin huzurlu temiz evdi. İnanin buydu. Hatta dua eder derdim ki boyle olursa insan ne ister ki daha. Simdj 35 yasinda halen buna kavusamadim Karisik oldu kusura bakmayin cok uzgunum. Bu kadar

kitapsevertilki O kadr guzel anlatmissiniz ki, benim de farkidaaligim cocugumla basladi. pasif ve kocasi kizmasin diye ona divane hizmet eden anne, babami anlattim zaten ve sinir hastasi olmus bir kardes. Bunlar arasinda buyudum. Guzel gunlerimiz olmuyor muydu, evet oluyordu. Guluyorduk egleniyorduk ama temel olarak hayatimin akisini bu yasam tarzi degistirdi. Bi sekilde huzura kavustum dedim milletin dilinde kocam evim cocugum. Ben size ayrintilari ile anlatsam siz nasil saglikla kaldigima sasarsiniz bu kadarina sasiriliyosa. Yani sizce de hakliyim dimi. Benn en dogal hakkim kendine ozel bi hyatimin olmak. Ben de hep diyorum ki, asla cocuguma yuk olmayacagim. Cocugumu bi birey yapacagimm. Ona sorumluluk vericem ama kendi sorumluluklariki ona vermeyecegim. Bana para vermedi diye suratim moralim asik oturmayacagim. Bu onun hayati. Yemek bile istemediginde bu yemek bitecek diye kizmiyorum. Yapmiyorum. Esim kizcak oluyor. Babam diyor ki babalar kizar karisma. Donup diyesim geliyor ki o yuzden harika cocuklariz dimi biz. Ozguvensiz ruh hastasi. Neyse. Esime anlatinca anliyor Allah dan. Ve normalde sinirli biri degil. Yemek istemedigi zaman birakiyorum yemesin. Cunku istemiyor. Nasil zorla yedirebilirim ki. Neden yemiyor diye bagirip cagirip onu kendimden korkutup ezik biri yapayim ki. Boyle iste. Psikologunuz size soyledig seyi bana soylediniz beni cok mutlu ettiniz.

Okurken ben boğuldum siz nasıl sessiz kalmışsınız bunca yıl. Lütfen ailenizin ebeveyni olmaktan vazgeçin. Yeterince kullandırmışsınız kendinizi, bir aileniz var artık. Sınırlarınızı çizin, evinizdeki 3 kuruşluk huzuru başkalarına yem etmeyin

Okurken bende yoruldum.. Burada okudugum konulari kendi yasamimi dusunerek degerlendiriyorum haliyle.. Cok degisik bir aile ortami.. Benim baba figürüm cok farkli boyle konulari Allah Allah diye okuyorum.. Sizinkiler hep almis benimkiler hep vermis..

Cok tesekkurederim tavsiye edeceginiz kitap varsa durumumla ilgili isteye isteye okurum

Siz yapacağınızı şimdiye kadar fazlasıyla yapmışsınız zaten. Ama doyamamışsınız herhalde. Bırakın boşverin Allah aşkına biraz eşinizle çocuğunuzla başbaşa kalın. Eşim de sıkıldı diyorsunuz coooook haklı. Uzun bir süre anne babanizla uzaktan görüşün sadece

Psikilojileri bozulmustu. Bende yanima gelin dedim esime sorarak. Ama hata ettm. Zaten artik kendi evlerinde kaliyor ama 3 aykigina geldikleri oluyor.. ama yine de yoruyor artik beni bu durum. Yetisemiyorum. Ev dsrma duman bisindiyince pisman olduk geldigimize, sen eskiden boyle degildin, ne yaptim ki, iyle yapsam nolcak ko falan falan. Ben de farkindayim hata bende ama simdi acik acik soylemesem belli etsem de bozuluyolar. Neden bozuluyosun neden anlamiyosun. Seni sevmiyor degilim kk sadece ozel bi hayatim olsun istiyorum. Boyle dessm gitcez merak etms rahat edersin fesang

Kırılan kırılırrr aaaa bu ne eahatlık ailen düşüncesiz arada nir bile gelmesinler baksana resmen kullanıyorlar iyi miyetini

Haklisiniz aynen oyleyim. Daha da fenaydim. Size anlatsam heralde sasirirsiniz. Ama yine de kendimi suclu gormuyorum bu konuda. Neyse artik onume bakcagim. Cok tesekkurederim

Allahım okurken kör oldum galiba Ondan yorumumu operasyon sonrasi yazacağım

Aileniz hep sizden almaya alışmış, sizde hep vermeye. Artık kendi hayatınızı yaşamanın zamanı gelmedi mi? Önceliğiniz çocuğunuz ve eşiniz olmalı. Eğer gerçekten ihtiyaçları yoksa çocuğunuzun rızkından kesip onlara yedirmeyin. Anne babanızda olsa sizi istismar etmelerine izin vermeyin.

Sonuna kadar haklısınız, haklıyız... Sürekli baskılanmış, kendini ifade edememiş bireyler olarak topluma kazandırıldık. Ben içimde kocaman bir öfke topu büyüttüm herşeye karşı. Herkesin kendini koruma iç güdüsü farklıdır. Gittiğiniz yol güzel, dünya hali elbet sıkıntıları var. Ama her gününde bir sabahı var çok şükür. Kendinizi ben kötü evlat mıyım diye baskı içine sokmayın. Büyüttüğümüz evlatlar malımız değil hepsi bir gün yolunu çizecek kuş yuvadan uçtu demezler mi hep? Bu kuşun kendi uçması için kanatlara ihtiyacı var... Özgürce uçmanıza izin verin, onlar ebeveyn olamadı biz kendimize ebeveyn olucaksak kendimizi telkin etmek zorundayız. Ben bu yolu seçtim, kendime benzettim sizi o yüzden kendi yolunuza bakın... Birde pskolojik kitaplar çok iyi geldi bana tavsiye ederim size de...

Ek bilgi bir kitapta okudum, Anne babalr değil, çocuklar karşılıksız sever diyordu. Yani bu tip istismarcı anne babalar var seni doğurdum bana bakmak zorundasın gibi, hayır kimseyi sırtınızda taşımayın Enerjinizi çocuğunuza verin

Anne babana elden ayaktan dusmedikce bakmak zorunda degilsin onceligin kendi cocugun ailen

Net koy tavrını. Uzgunum ama cocuguna ve esıne bunları sen yaşatıosun. En çokta kendıne. Yapmıllaın yapacagını zaten. Bır canım kalmıl almadıkları. Yeter bence

Güzelce deki eşim istemiyor evliliğim bitmek üzere vb

Sırf bu sebeple pskolojik destek alıyorum. Bende anneme bana yaşattıkları için çok çabuk öfkeleniyorum. Biz elimizden geleni fazla fazla yaptık. Vicdanen bizi artık sabote etmelerine izin vermemeliyiz. Onlar bize ebeveynlik yapmadı. Bu sebeple içimizde küçük bir kız çocuğu hala sarılmaya muhtaç, kendimize ebeveyn olma zamanıymış böyle dedi pskologum. Şaşırtıcı ama gerçek, yüzleşmesi güç ama tokat gibi çarpan şeyler... Bir hyatımız var, evimiz, ailemiz... Onlar için çabalarken elimizdekileri yıpratmayalım. Benimde en büyük korkum annemle olan ilişkimi çocuklarımda yaşarsam ne yaparım... Hikayenizi kendime çok benzettim bu yüzden çoğul yazdım... Siz çocukkende sömürülmüşsünüz, ben yetişkinlikten sonra maddi sömürülüyor hala kendimi rahatlatamıyordum. Gerçekleri görmemiz gerek... Evlatlarımızın sağlıklı annelere ihtiyaçları var. Kendi ellerimizle kazıdığımız evimizin huzurunu talan etmelerine müsade etmeyin. Onlar görmese Allah görüyor

Çok uzun ama bence annenle az görüş, istese evde düzeni sağladı, Çocuk mu bakmışlar işçi. Mi doğurmuş lar belli değil

Olan olmuş artık. Zararın neresinden dönerseniz kardır. Halen sizsiz çekip çevirecek insanlar olmadığını düşünerek aynı hatalara kucak açmaya hazır gibisiniz. Eğer evinizin kurallarına uyan, düzenine destek veren insanlar değillerse bırakın şu yanınıza alma sevdasını. Dediğim gibi yaşlanıp size muhtaç olduklarında yakınınıza taşırsınız ve bir eliniz üstlerinde olur hep. Eğer maddi durumunuz uygunsa genel anlamda bu konuda uzman yardımı almanızı öneririm. İki küçük çocuğunuzu evden kovmuş dünyada bi başlarına bırakmış gibi bir ruh hali içindesiniz.