herşey yolundaydı ama uzakta olduğumuz için anlaşamadık saygı boyutuna kadar yitirdik çok yıprandım bu ilişkide artık ne yaptığımı bilmiyordumve birden babasını arayıp bu ilşkinin olamayacağını söyledim o da buna kızmış olsa gerek babasını arayıp özür dilememi istedi. ve ev konusu üzerinde yine yaptı yapacağını ve yine üzülen benim. çok sevdiğini söylerdi ve bana da ilgiliydi ama birtürlü anlaşamadık. benim zoruma giden beni kendi dediklerini yaptırtmaya çalışmasıydı. bunları kaldıramadım bende hakkımızda hayırlısı buymuş ayrıldıktan sonra tekrar bir araya gelmek için mücadelesini veren yine ben oldum ve hatalı olduğumu söyleyip durdu. ve bütün hatalar onda olduğu halde bunları bile kabullenmiyor kendisi zaten bunları bana yaşatmasaydı bu sorunlarda olmazdı.. yani ne yapacağımı bilmiyorum.. H hayat ve

kaldı ki eğer nişanlılık dönemine gelene kadar birbirinize şüpheyle bakıyorsanız bu iş en baştan olmamış demektir..

haklısınız bende bu yorumları düşündüğüm için artık bişey yapmıyorum kendisinin mücadele etmesi gerekirken yine mücadele ben oldum sanki bu ilişkiyi tek ben istiyormuşum gibi

nasip değilmiş.. ilerde daha büyük sıkıntılar çekmektense bazı şeyleri şimdiden bitrmek daha iyi.. eğer evlenseydiniz onun bulunduğu şehire mi gidecektin? Nadas

bastan zaten bir seyler yolunda gitmemis iliskinde..

zuzu87 anlıyorum seni. zor gerçekten ama hakkında hayırlısı olsun sonradan kötü yada pişman olacaksan başından olman daha iyi.. benim durumda zor biz zaten ayrı şehirlerdeydik ama senin durum daha zormuş be canım aynı işyerindeymişsiniz sanırım. nasıl durabiliyorsun. Allah yar ve yardımcımız olsun.. Ama hiçbirşey için üzülmeye değmez derim her ne kadar üzülsekde..

hayırlısı buymuş diye düşünün.. aynı evde yaşayanların açtığı topikleri burda okuyoruz canım.. kendini böyle teselli etmeye çalış... H hayat ve

canım öncelikle yaşadıkların kolay şeyler değil, Allah yardımcın olsun. ama baştan böyle olması benim görüşüme göre en hayırlısı olmuş. ev ev üstüne olmaz.. bunu atalar söylemiş çok da güzel söylemiş. baştan herşey toz pembeyken yaparsın gibi geliyor ama ailesi melek bile olsa aynı ev içinde özelin kalmayınca herşey gözüne batıyor ve sonuç mutsuzluk. ayrıca ailen başka şehirde olacak, sen onların yanına bilmediğin bir şehre gideceksin. hayatın tamamen değişecek, mutsuz olduğunda bile onların yanında olmak zorunda kalacaksın, çünkü o evde sana ait tek şey bir oda olacak, değer mi... açılan başlıklara bak, aynı evde yaşayanların sorunlarını gör, ibret al. bence hayırlısı olmuş, umarım en kısa zamanda atlatıp, hayatına kaldığın yerden devam edersin... Nadas

merhabalar fikirlerinize ihtiyacım var.3 yıllık bir beraberliğin sonunda sözlendik. ayrı şehirlerdeyiz. başta ailem kabul etmedi ama ikna ettim. ve sözlendikten sonra birçok tartışmalarımız oldu zaten öncesinde de hep tartışıyorduk uzakta olduğumuz için birbirimize şüpheyle baktığımız zamanlarımız çok oldu.. ve sözlendikten sonra yine aynı tartışmalarımız oldu ve son tartışmayla bu işi sonuçlandırdım. çünkü kendi bildiğini okuyordu. ve kendi isteklerini bana yaptırtmaya çalışıyor ben birşey istediğim zamanda kendi bildiğini okuyordu bu da benim çok zoruma gitti ve direk babasını arayıp bu işin olmayacağını söyledim artık yapamayacağımı yanii. ve burdan sözü atmış durumda oldum. ama sonra pişman olan ben oldum ve beni aradı çok kez yine tartışıp durduk. kendisinin davranış şekli beni çok yıprattı artık dayanamıyordum. ama çok üzülüyordum onsuz da olamıyordum o da olamıyordu. ama hiç mücadele etmedi ayrıldık ve babasını arayıp söylediğim için babasından özür dilersem ancak bu durumda tekrar düzeleceğini söyledi ve bende bunu kabullenmedim başta sonra arayacağımı söyledim ama bir sorun daha vardı evlenseydik eğer beraber oturacaktık bunu bu saatten sonra istemedim ayrı evimizin olmasını istedim bunuda kabul etmedi. ve bende bu durumdan sonra artık herşeyin bittiğini söyledim ve BİTTİ.. Zaten ayrılmıştık. ama çok zor geliyor ne yapacağımı bilmiyorum. akıl verin lütfen sanki sadece ben sevmişim gibi geliyor ama beni sevdiğini de biliyorum bu nasıl sevgi nasıl aşk?ev alacak gücü yok belkide durumunu biliyorum ama tavırlarıda hiç olumlu değildi beraber oturmayı kabul ediyor musun etmiyormusun diyerek kesip attı bu ilişkiyi. ve bende kabul etmedim. belkide hakkımızda hayırlısı buydu. onun zoruna gidende başta aynı evde oturmayı istemediğim halde kabullendirdi sonra bu olanlardan sonra ayrı evi ısrarla istememdi. bunu bu olanlardan sonra daha iyi anladım çünkü aynı evde olmaz diye. ve bir düzenimiz olsun istedim. çok mu şey istedim acaba... mirmirmirmir icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

Canım bi insan 7. de neyse 70dede öyledir. Sakın ola ki evlenince düzelir mantığıyla hareket etme. Kaldı ki sen nişanlının karakterini zaten çözmüşün. Bikaç kerede şans vermişin ama olumlu yönde bi değişiklik olmamış. O halde zorlamaya gerek yok bence. Bu arada zaten zor anlaştığın bi adamın ailesiylede aynı evi paylaşmak ayrı bir zorluk olsa gerek. Üstelikde ailenden ayrı bi şehire gelin gideceksin... ılerde "keşke" dememek için ince ele sık doku derim ben... E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM