Gitmek istiyorsan git ama bence uzun kalma derim ben. Tüm iznini orda geçirmek gibi bişey yani evdekiler için üzücü olabilir belliki sana çok düşkünler. ve bence bu açıdanda çok şanslısın. Onun dışında döndüğün zaman şöyle iyiler böyle keyifliydi diye anlatma. Sosyal ağ kullanıyosan birlikte fotolar atma derim. Yani kısacası kendi ailenin gözüne sokmazsan bu durumu onlarda çok üzülmez sende üzülmezsin. En iyisinin böyle olucağı kanaatindeyim.

ilgin için teşekkür ederim canım. ailemle ve özellikle kız kardeşimle konuştuk. ben ona duygularımı anlattım, o da bana korkularını anlattı. korkularının yersiz olduğunu anladı. bana eşlik etti. birlikte gittik. biyolojik annemden olan kız kardeşlerimle de çok iyi anlaştılar. bana destek oldu, biyolojik anneme mesafeliydi ama saygısız değildi. bizi ağırladılar. 4 gün kaldık ve ait olduğum yere döndüm canım. anne bir kız kardeşlerim biri 15, diğeri 17 yaşında. 17 yaşında olanla ten ve saç rengimiz dışında ikiz kadar benziyoruz. diğerinin de sakinliği ve titizliği bana benziyor. kardeşlerimi çok sevdim. ama annemi anne gibi benimseyemedim. benimsemeye de çalışmıyorum. 19 yaşında yaptığı hatasını hiç sorgulamadı. ben hiç acı çekmedim, eksik bir şeyim yok, hiç olmadı. ama onun bana her bakışında mahcupluk ve acı gördüm.

diyorum ya, seni taniyolardir ve anlamalari gerek.. senin icin de kolay degil.. paylas onlarla bu dusuncelerini ve gitmek istiyorsan git..

Dinlemiyorsa yaz. mail olur mesaj olur hatta en güzeli nostaljik olanı mektup olur yaz. içten samimi kendi cümlelerinle yaz. kardeşlik bu kadar kolay bitmez korkma. o şuanda kaybetmekten korkuyor. bunun yersiz olduğunu anlat kendi cümlelerinle.

karışık duygular içindeyim ve kendimi tahlil edememişken bir çok kişi için empati yapmaya çalışmak beni yordu

ihanet gibi düşünmeyin her zaman onlarlasanız zaten kendiniz öncelikle büyüten anneniz ile görüşün onu çok sevdiğinizi asla biyolojik annenizi onun yerine koyamayacağını hakkını ödeyemeyeceğini ama biyolojik annenizi tanıma fırsatı yakaladığınızı ve onun gönül rızan ile gitmek istediğiniz tarzı duygusal onu sevdiğinizi sürekli tekrarlı cümleler kurarak konuşun... biyolojik anneniz ile tanıma fırsatı bulmuşken tamamını değil de yarısını birkaç günü en azından onunla geçirmenizi öneririm.. evet hiçbir şey hissedemezsiniz belki ama ileri de zaten evlenince çağırsa da kapıdan uğrar kaçarsınız o zaman hiç durumunuz olmaz

Bence buyuten anneniz hakli mahzun olmakta. Ama siz de merak duymakta haklisiniz. Buyuten annenizle konusun, benim annem sensin, diger hatuna hicbir sey hissetmiyorum, safi meraktan gidiyorum diyin. Biyolojik anneniz de ziyan, 15 yildir akli nerdeymis? Yaptigi cok yanlis, 15 yil arayip sormamis, el kadar bebek nasil buyur merak etmemis, sonra ortaya cikip senin hayat duzenini bozmus, ortaligi karistirmis. Hem sorumsuz, hem vicdansiz, dunya onun etrafinda donuyor kafasinda.

zaten annenize bağlılığınız hatta ailenize bağlılığınız yazdıklarınızdan belli eminim kardeşinizde anlıcaktır sizi incitsede deneyin vazgeçmeyin kırmayın dik durun ki oda sizin onu nekadar sevdiğinizi anlasınn. inşallah düzelir herşeyy...

sevdiğimi sık söyler ve gösteririrm. bu konu çıktığından beri annem mahzun ama uzak değil. sık sık sarılıyor bana, ben de her fırsat bulduğumda sarılıyorum. ben anne olarak büyüten annemi biliyorum, zerre kadar anne sevgisi eksikliği hissetmedim. o kadar canımdan ki, fiziken bile kendimi ona benzettiğim oluyor. kardeşim sıkıntı, inşallah kendimi anlatmama izin verir, kendi de duygularını bana anlatır.

Yani durum catalli bir durum oldugu icin ne hissetsen garip degil bence. Burdan bakinca bana garip geldi mesela gormedigin kardesine bir sey hissetmen ama durum da zaten bir garip oldugu icin sasirmadim:))) Hissetmemen gereken, gerekmeyen diye bir sey yok, senin oldugu duruma dusmeyen ne oldugunu anlayamaz, empati yapamaz. Zor, karisik duygular, ama senin suclu hissetmeni gerektirecek bir sey yok ki, sen hicbir durumda suclu degilsin.

evet çok sevdim onları. biyolojik annem bu günlere onları çok iyi hazırlamış. mükemmel derecede türkçe öğrenmelerini sağlamış. bilirsiniz amerikalılar abla vs demezler ama onlar bana hep abla diye hitap ettiler. sürekli yanımdaydılar, ama baba bir kız kardeşimi de hiç dışlamadılar. ablamızı bizimle paylaştığın için sana minnattarız deyip gönlünü aldılar, teşekkür ettiler. güzel geçti.

inşallah herşey biran önce yoluna girer.. zaman lazım sadece..

evet ben ne hissettiğimi tam olarak bilmiyorum. için için onu sevdim mi, için için kızıyor muyum onu bile bilmiyorum. öyle değil diyorum ama büyüten anneme olan duygularım bu duygularımı bastırıyor mu gerçekten bilmiyorum. ama kızları görmeden sevdim, özellikle bana benzeyeni. içimde sarılma hissi uyandırdı. böyle hissediyorum ya burdaki kardeşime karşı da suçuluk duyuyorum sanki ona ihanet ediyomuşum gibi. öyle hissetmemem lazım değil mi? MissCherryBlossom

Bence kardesini de yanina al, beraber gidin. Boylece oraya gitmekle ona sirtini donmedigini, hayatinin bu onemli adimini kardesin olarak onunla birlikte atmak istedigini soyle. Cunku kardesler birlikte hayattaki her turlu zorlugun ustesinden gelirler.

biyolojik annem hakkında ne desem boş. kendisini sadece bir kere gördüm. neyin kafasını yaşadı, beni hiç mi merak etmedi, etti de cesareet mi edemedi bilmiyorum. dahası bunları merak da etmiyorum. aslında ben bir daha görüşmeyi istemediğimi söylemeyi düşünüyordum, ama kızların fotoğrafları beni bu kararımdan caydırdı. onunla görüştüğümde yaşadığım tek duygusal sahne, elini saçlarıma doğru uzattı, uzunca bir süre el havada kaldı ama bana dokunamadı. o zaman üzülmüştüm. onun dışında ne kızgınlık, ne kırgınlık hiç bir şey hissetmedim. uzakta biri var beni doğurmuş, fiziken benzediğim, belki huylarım da benziyor ama anne demiyorum ve anne olarak görmüyorum. ne tuhaf... not: ortalığı karıştırmadı, doğrudan babama ulaştı. istese bana da ulaşabilirdi ama yapmadı. bu da belki bir artısı olabilir. aburcuburcu

tabi şimdi senin kıskanıyor olabilirler onları unutacağını yani... empati kurar isek sanırım bende öyle düşünürdüm. sen onlarla bence biran evvel konuş onları birşeye değişmeyeceğini asla haklarını ödeyemeyeciğinizi anlatın. sarılın sevdiğinizi anlatın. bunun yanında sadece kardeşlerinizi merak ettiğinizi arada en azından biyolojik anneniz ile bir merhabanız olacağını dile getirin. olur ilerde sevebilirsinizde ama bu onları unutacağınız anlamına tabikide gelmez bir şekilde bunu yansıtmalısınz.

Ben olsam 15 sene bana maddi manevi ilgisi desteği olmayan, hele de ilk gördüğüm de içimden bişeyler kopup gitmeyen biri için tatilimi orada geçirip bana gerçekten değer veren insanlari üzmezdim.

bence onlarala konuş nekadar çok sevdiğinden onları terketmeyeceğinden bahset.. şuan seni kıskanmaları kadar doğal birşey yok..

onları üzmedim, onlar da beni üzmedi. birbirimizi anladık. kız kardeşim de beni anladı, birlikte gittik. teşekkür ederim canım. :)

Garip bir durumdasin sekerim, senin psikolojin ne durumda tahmin dahi edemem. Her sey olacagina variyor kendini sikma demek istiyorum. Buyuklerimizin klasik lafi oldu ama baska yapacak yorumum yok acikcasi dedigim gibi garip bir durum.

Onlara haytaınızda hiçbirşeyin değişmeyeceğini anlatmaya çalışabilirsiniz. Diğer yandan gerçek anneniz ile de vakit geçirmek sizin hakkınız. Bana kalırsa anlayışla karşılayacaklardır. Sonuç itibari ile sizin gerçek aileniz birlikte olduklarınızdır.

Zaten kardesinle birlikte gitmissiniz:) son mesajini simdi gordum. Sonucta ailen ve sen uzulmediginiz icin sevindim. tabi bir de diger kizkardeslerinle tanisman cok guzel olmus.

elbette gelmiyor, ama insan işte sadece mantıktan ibaret değil. değişik duygular da yaşıyor. ben de tuhaf şeyler hissediyorum. kardeşim konu ortaya çıktığından beri yemiyor, içmiyor. ne benimle ne babamla konuşmuyor. babannemde duruyor, ancak ben uyuduktan sonra eve giriyor. en sonunda kafasına silah dayayıp kendimi anlatacağım, çok bunalttı beni

bütün iznimi birlikte geçirmeyi düşünmüyorum. en fazla 3-4 gün olur. gözlerine de sokmam. kardeşimin bu tepkisi biyolojik annemin internet üzerinden gönderdiği fotoğraflar açıkken pc kucağımda uyuya kalmamdan kaynaklı sanki. görmüş herhalde ki ikimizin fotoğrafının olduğu çerçeveyi boşaltmış öyle yerine koymuş

bılmıyorum benım oglumda benzer bı durumda dıyemı nedır ben oglumun bıyolojık babasıyla maddı ve manevı cıkarlar dogrultunsnda gorusmesını asla ıstemıyorum sımdıye kadar aramadı sormadı bıyolojık baba 5.5 senedır ve oglumda 5.5 yasında o yuzden sıze kırıldıklarını dusunuyorum hatta sızede kızdım bu kadr zayıf olmayın dıye alanyadan ev almıslar oraya ay uyduracaklar sızın gunahınız neydı kı o zaman. neyse

onları ziyaret etmen demek aileni sileceğin anlamına gelmiyor.. aburcuburcu

olaya yanlış veya doğru diye bakamıyorum. 17 yaşında henüz ve anlayabildiğim kadarıyla kaybetme, ikinci plana atılma korkusu yaşıyor. kendisine ulaşmama da izin vermiyor. öyle bırakıp gitmek içime sinmiyor. annemle bu akşam kardeşim de evdeyken konuşmaya çalışsam, muhakkak odadan bizi dinler. nasıl olur sizce? belki çıkar kızgınlığını da, korkusunu da söylese hiç dert etmem. ama böyle uzak durması ve beni itmesi çok üzüyor

kendimi sizin yerinize koydum da bir de yanınızdaki kardeşiniz ve biyolojik olmayan annenizin yerine ben olsam gidip görmezdim.. bana üvey aneelik yapmayıp bağrına basan annemi üzmektense onlarla yaşamıma devam etmeyi düşünürdüm.. merak uğruna kimseyi üzmeyin ne kardeşinizi ne annenizi..

Büyüten annenle ve kardeşinle açık açık konuş. özellikle kardeşine hiçbir şeyin ve de hiç kimsenin kardeşlik bağınızı koparamayacağını ancak doğuran anneyi ve diğer kardeşlerinizi merak ettiğinizi söyleyin. akıllarında şüphe kalmazsa sorun atlatılır. ayrıca ilk tepkiler olarak normal bence. sabırla ve içten konuşmanız yeterli olur.

canım istediğim oydu, aynen dediğin gibi yaptık. benimle geldi, bana destek oldu ve anne bir kardeşlerimle de çok iyi anlaştı.

canım çok sevndm kardeşinle birlikte gitmene çok güzel olmuş. içinde kalmamış orta yolu bulmuşsunuz

sen bu şekilde davranmaya devam et.. ama uyurken deil bunları uyanıkken söylemelisin..

Seninle konuşmak istemiyorlarsa mektup yaz uzunca herşeyi anlatacağın. Bu şekilde cevap ve itiraz olmadan seni dinlemiş olurlar. Sende içindekileri anlatmış olursun sözün kesilmeden. biyolojik anneni merak etmen gayet insani bir duygu, sonucu değiştirmez sana emek veren herzaman çok sevilir. Sevgi birlikte geçen bir geçmiş ve verilen emekle oluşur. Paylaşım olmadan sevgi oluşmaz. MissCherryBlossom

teşekkür ederim kızlar

keşke basit bir merak olsa. anne bir kızlara karşı kalbimde kıpırtılar var. işte onu yok sayamıyorum. bakalım bu akşam kardeşim, annem ve babamla oturup konuşacağım. özellikle kardeşimden randevu aldım, bu defa reddetmedi ve az da olsa durumu sindirmiş gibiydi. hakkımızda hayırlısı.

bence annenle acik konus, belki kafasindaki sorulari icindeki korkulari dagilir.. kardesin de uzatirsa yapacak bsy yok.. su anda yanlis yapan o, zorda olan sensin..

madem seni buyuten annen ve paylasamayan kardesinle boyle saglam bi baginiz var, karsina alip anlat duygu dusuncelerini ve isteklerini.. anlayacaklardir inşaAllah.. sonucta seninki de kolay bi durum degil ki.. gitmek istiyorsan gitmelisin, ordaki kardesin de bence senle ayni durumdadir, meraklidir..

naptın canm karar verdin mi konu üzerinden zaman geçmiş baya. gittin mi gitmedin mi bilmiyorum. bence de gidip görmekte fayda var. onlarla yaşamaya gitmiyorsun sonuçta. seni büyüten anneye de helal olsun. babadan bir olan kardeşin kaç yaşında? anneden olan kardeşler kaç yaşında? CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

uyanıkken görmüyorum ki. en son konuşmak istediğimde kaçtı gitti. eve gelmiyor, gelse bana görünmeden çıkıp gidiyor. bir tek bu sabah öyle bir ilerleme oldu bakalım. yoksa sessiz sessiz kaçıyor.

evet evet bu harika bir fikir. eğer ısrarla kaçarsa dediğinizi yapacağım çok teşekkür ederim MissCherryBlossom