Çocukluk dönemin, erişkin dönemin hep sessiz içe kapanık bir çocuktun zamanla olgunlaşınca bi şekilde kendini göstermeye çalışma içine girdin. Buda dediğini yaptıramama veya varlığından haberdar olmaları şeklinde tepkilerini, bu şekilde verebilmenden kaynaklı sanırım. Hamileliğini daha rahat geçirmen faydasından psikologa gidebilirsin, hem seni çok rahatlatır. Eğerki imkanların yok ise, nefes egezersizleri yapabilirsin. Canını sıkan bir olay karşısından önce temkinli olmayı ve hatta susmayı sonra düşünüp konuşmayı denemelisin, bunlar için zorlamalısın.

evet arkadaşım doğru tesbit sanırım.. yaşadıklarım hamilelikte yoğunluk kazandı, çünkü ilk aylardada panik atakla savaşmak zorunda kalmıştım, normalde uykuda olan panik atağım hamilelikte uyandı.. bu durgularda onlar gibi oldu sanırım.. varlığını kabul ettirmek istiyor gibisin demşsin... bu da doğru ama neden bu şekilde yapıyorum ki.. var olduğumu illa böylemi anlatacağım insanlara.. ne biçim bir şeyse bu.. hangi psikoloji ile bunu yapıyorum bilmiyorum ama çok yıpratıcı gerçekten... P

regl dönemlerinde bana da olur bu tür şeyler ama sanırım hamilelekle iyice artmış... benim bir arkadaşım da var o da sürekli boğuluyorum diyor dışarıdan anlayamıyorum içini de tam dökmüyor sanırım geçmişe takılı kalmış o da allah ikinize de ferahlık versin.. insanın ruhsal alemi manevi boyutu denize benzer rüzgarlar çok olursa dalgalarda çok olur güneş olursa durgunlaşır. bu böyle değişebilir ama sürekli sıkıntılı bir ruhsal dünya asosyallik ve mutsuzluk getirir yanında. öncelikle sen durumun bilincindesin ve çözüm arıyorsun bu güzel çözümün de bir psikolog bence yardımcı olacaktır muhakkak.. kelebeklikuzu

bazen ben de kendimi çok umutsuz ; olumsuz hissediyorum... ve farkettim ki daha önce olmayan regl öncesi sendromlarmış... yani daha önceden hiç böyle olmazdım... ama son 1,5 yıl önce yaşadığım bir acı ile yeni eklendi sanırım hayatıma... bence sende de hamilelikle birlikte artmış olabilir bu huzursuzluk hali... ama yine de sağlıklı ve huzurlu bir hamilelik için bir uzmandan yardım alabilirsin... ya da doktoruna danış istersen... en azından hamilelikte ne gibi duygusal değişimler yaşayacağın hakkında fikrin olur... P

Benimde regl öncesi zamanlarımda oluyor. Bir bakıyorum kuruyorum kafamda. Alınganlık, öfke nöbetleri... Yapı olarak hassas biriysen çok yaşarsın bunu. Karşındakinin de senin kadar hassas düşünmesini beklersin. Ama karşındaki insan senin kadar hassas yapıda olmayabilir. Çevrendeki insanların davranışlarına anlam yüklemekten vazgeçerek aşabilirsin bu durumu. Eğer önemsenmediğini düşünüyorsan sende çok düşme önemseme. Çevrenden çok en çok kendine zarar verirsin anne de olacakmışın insanları bu kadar takma hatta önemseme. Sende dahil hepimizin hata yapma potansiyeli o kadar yüksek ki. Bazen yaptığımız davranış bize normal gelir ama karşımızdaki alınabilir. Bu duruma kötü niyet denemez bunun adı olsa olsa düşüncesizlik olabilir. Karşımızdaki insan da bizim kadar ince düşünceli olmayabilir, yapı meselesi olarak görmek lazım.

canım benim çok güzel şeyler yazmışsın hakkımda beni mahçup ettin.. yazdıkların senin güzel bakmandan iyi yüreğinden kaynaklı olmalı.. konuya dönersek.. sanırım regl yaklaşırken yaşıyorum ben o durumları.. çünkü şu anda yoklar.. ama regl bi yaklaşmaya görsün, yandım bittim demek oluyor.. hem hamilesin hem ne regl si derseniz;bütün hamilelik boyunca regl zamanları bütün belirtileri yaşadım sadece adet kanaması olmadı.. diğer bütün sıkıntıları yaşadım, ağrıları bile.. gerçektende beno günlerde çıldırıyorum anladığım kadarıyla.. ve sanırım çocukluğumda yaşadığım sıkıntılar bu dönemde kendini gösteriyor.. yoksa bu şekilde olmazdıyahut daha hafif atlatabilirdim.. nikah şekeri canım;ne yaşadığını tam bilmiyorum ama evet ben senin önünde bir örneğim.. hayat güçlü durmakla güzel inan.. bazen çelmeler takılsada başetmeye çalışırken insan daha güçlü oluyor.. inşallah bir gün sende tadarsın hamileliği, bebeğin heyecanını.. ben her zaman buradayım allahın izni ile.. sevgilerimle..

Bu yaşadıkların hep vardı sanırım hamilelikte arttı. Sende az çok bahsetmişsin. Geçmişte yaşadığın sıkıntıların, acısını öfkelenerek, çevrene saldırarak ve etrafındaki kişilerden baskın olmaya çalışarak bir nevi intikam alıyorsun. Varlığını öle kabul ettirmek istiyor gibisin. Daha sonrada çelişki haline giriyor olmalısın, niye öle davrandım, niye öle söyledim diye..

arkadaşlar merhaba.. ben 30 yaşında evli bir bayanım.. üniv mezunuyum ama çalışmıyorum.7.5 aylık hamileyim. benim yıllardan beri aşamadığım ancak sadece törpüleyebildiğim bir sorunum var. ve ben bundan çok rahatsız oluyorum.. aranızda ben gibi varmıdır acaba? sorunumu şu şekilde açıklamaya çalışayım.. dönem dönem tuhaf bir alınganlık krizim geliyor ki o dönemlerde çok nemrut bir insan oluyorum. birilerine ufak tefek şeylerden dolayı takıp onların her haline deli oluyorum. onlarında o anda ben gibi güçsüz hassas olmadığını görünce bu defa kıskançlık krizide ekleniyor.. ve ben bağırıp çağırıp ağlama nöbetine girip patlama yaşamadan bu halden kurtulamıyorum.. tabi bu esnada büyük kayıplar yaşıyorum.. hem kişiliğimden hem çevremden.. insanlar şaşırıp kalıyor, maskesi düşmüş birine dönüşüyorum, sonrada bunun telafisi için uğraşıp duruyorum.. birde yeni biriyle tanıştığımda acayip mutlu, neşeli, enerjik bir halde görünüyorum, haliyle karşı taraf kendisine süper bir arkadaş bulduğu izlenimine kapılıyor ama sonraki görüşmelerimizde bende bir sümsüm hal, negatif enerji, kötü şeylerden bahsetme vs.. gibi sıkıcı bir hale bürünüyorum.. konular yaşadığım acılar etrafında dönüyor.. sonrada karşı tafar soğuma yaşıyor elbette.. bugünlerde bu sıkıntımdan iki kere muzdaribim çünkü bebişim çok rahatsız oluyor, ve ben bu kriz halinden nasıl kurtulacağımı bilemiyorumsenağlamasenağlama önerisi veya fikri olan arkadaşlara şimdiiden teşekkürler K

Hamileliğin verdiği duygusallıkta eklidir şimdi buna. Fazla duygusal birisiniz sanırım, ve fazla geçmişe dönüyorsunuz, geçmişle yaşıyorsunuz. Geçmişte altında yatan acı tecrübelerde var sanırım. Tek başınıza çözmeyi beklemeyin. Bence de bir yardım alın.

canım bende seninle aynıyım... bunun nedenini eleştirilerek büyütülmek, ayrımcılığa uğramak olarak görüyorum. yani ne yaparsan yap beğenilmiyorsa, kuzenlerin ninen tarafından senden üstün sevimli görülüyorsa, evde kardeşin övülyorsa insanda yetersizim başaramam, sevilemem duyguları oluşuyor. ileri zamanlardada bu his bırakmıyor sürekli çıkıp insanı rahatsız ediyor. önce kalbine bir perde çekiliyor sonra nöbetler... o perde yüzünden artık kimseyi eskisi gibi sevemiyorsun, çabucak sıkılıyorsun... insanlardan fazlan olsada sen kendini kötü hissediyorsun...:gitme: bendede bi sürü hastalık çıktı... inan yazılarını burdan takip ediyorum çok zeki bi insansın belli... o kadar güzel ifade ediyosun ki duygularını bana umutsun sen... uzaklarda bi yerlerde benim gibi biri var evli ve hamile biçok şeyi başarmış diyorum... psikiyatris filan hikaye bence .. ben kendime sürekli iyileşiyorum, iyiyim, güzelim gibi telkinler veriyorum... inşirah suresi insanı rahatlatıyor onu okuyorum iyi geliyor... umarım bebişine sağlıkla kavuş... a. s.

evet regl dönemlerimde yoğunlaşıyor bu doğru.. hamileliktede insanın peşini bırakmıyor bu regl sendromları.. çıldıracak gibi oluyorum.. kendimden sıkılıyorum bazen.. başkaları nasıl çeksin beni..-tatlicadiarzu-