Sadece karnınızdaki yavruya acıyın. Bir tek etkilenen kardeşleriniz değil malesef sizin üzüntünüz karnınızdaki bebeğe yansıyor. Sizi aşağıya çeken insanlar kim olursa olsun uzak durun.

1 haftalik geri kalma problem bile sayilmaz. Mide yanmas8 vs de bu haftalarda zaten cok normal. Fiziksel rahatsizliklarin doğal seyirden ibaret bunlari da diger sorunlarina katip seni daha fazla asagi cekmesine izin verme. Zorsa da vunlarla barışık ol en azindan. Annenlerle de görüşme, maddi beklentiye girme. Su an golge etmesinler yeter konumundalar sen yapmadiklari maddi destegi dert ediyorsun uzerine bir de. Bebeginin bi saglik sıkıntısı yoksa eger onlarin kavgasi gürültüsü vs nin seni etkilemesine izin verme. Uzakta olmalari da iyi olmus iste. Uzak durman daha kolay olur.

Yıkama ütü gibi şeylerin hepsini yaptım. Belki de bu yüzden boşluktayım. İçim daraldıkça kızımın odasına gidiyorum huzur buluyorum orada. Söylediklerinizi değerlendiricem çok teşekkür ederim

Öncelikle herkese merhaba. Ne kadar yazabileceğimi kestiremiyorum bu sebeple uzun olursa affınıza sığınıyorum. Evliliğimin 3. Yılı olacak temmuz ayında ve şuan 33 haftalık hamileyim. O kadar bunaldım ki dün gece hüngür hüngür ağladım. Hamileliğim hem ağrılı geçiyor hem de kendi ailemden yana sıkıntılarım var. Annem babamdan boşanma kararı aldı ama çok sancılı bir süreçleri var her ikisi de çocuk gibi davranıyorlar 3 tane kardeşim var ve onlar adına çok üzülüyorum bu kaosun ortasındalar. Ben şehir dışındayım onlardan uzaktayım ama o kadar benciller ki bütün çocuklarına hissettiriyorlar birbirlerine karşı saygısızlıklarını ve nefretlerini. En sonunda engelledim onları arayıp sormasınlar diye ama ne çare babannem bugün beni aradı yine bir ton laf etti babam şöyleymiş annem şöyleymiş bilmem ne. Ben o kadar çok bunaldım ki içimde büyük bir korku var. Hem doğum korkusu hem de yalnızlık. Zaten uzak memlekette yaşıyorum ve bana hiç destek olmadılar maddi yönden. Kendimi bildim bileli ailemin borcu var buradaki kızlara bakıyorum bizden çok farklı anne babalarının desteği maddi manevi her yönden üstlerinde. Benimkilere bakıyorum maddi desteği geçtim bu dönemde bir de bana travma yaşattılar. Boşanmadır bilmem ne. Bebeğim için güçlü olmaya çalışıyorum ne kadar yapabiliyorum o da meçhul bir hafta geriden geliyormuş kilosu. Sırf onun için sağlıklı yemek yiyorum daha çok dikkat ediyorum haydi gayret derken, yediğim her şeyi afedersiniz geri çıkarıyorum. Geceleri ağır mide yanmaları, uykusuzluk ağrılar tüm bu psikolojik travmaların üstüne bana çok ağır geliyor. Çok şükür eşim de ailesi de bana karşı iyiler onlar destekçiler. Ama ben gerçekten kendimi çok kötü hissediyorum ailem yanımda değil doğumuma gelseler sıkıntı gelmeseler sıkıntı. Çok çıkmazdayım canım o kadar yanıyor ki ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Haykıra haykıra ağlamak geliyor içimden ama ben sadece gülüyorum. Kardeşlerime üzülüyorum, anneme üzülüyorum ama hiç kimse acaba bu kız iyi midir demiyor. Nasıl rahatlayabilirim bu duygu durumumdan nasıl çıkabilirim bana yardım edin

Evet haklısın maddi olarak destek vermemelerinin lafını bile etmemem gerekiyor normalde ama ben evlenene kadar çalıştım onlara destek verdim. Bir de dediğim gibi buradaki insanları görünce imreniyorum ne yalan söyleyeyim

Allah evladınıza hayırlısıyla kavuşmayı nasip etsin. zamam zaman hepimiz düşüyoruz ki hamilelik hormonlarıyla bu daha zor geçiyor. Bu dönem haricinde de insanlar bencil. Maalesef anne baba bile olsalar benciller. Sadece kendinize ve bebeğinize odaklanıp olumlamalar yapın beyninizde. Siz de anne olarak başka dertlerle bebeğinizi üzmek yerine iyi gelen şeyler yaparak uzak kalarak bencillik yapın. Ama bu iyi bir bencillik. Siz ve eşiniz bir ailesiniz artık. Anne babanız 2. aileniz oldular. Esas aileniz için çabalayın ayakta kalın. Ben inanıyorum ki güpgüzel günleriniz olacak. Bebeğinizi hayal edin onunla yaşayacağınız güzel geleceğe odaklanın.

Öncelikle mide yanmalariniz hamilelik reflusu olabilir ondan bulantılar devam ediyordur. Doktor bana ilaç vermişti acaba bir sorsanız belki size de verirler. Ikinci olarak tüm hissettiğiniz şeyler çok normal zaten kaygılı bir surecken aileniz sizin için bu durumu daha çok zorlaştırmış Allah yardımcınız olsun.. Bence eşinizle yürüyüş yapın biraz doğada olacak şekilde hem doğuma yardımcı olur hemde siz rahatlarsiniz. Acaba bebeğe aldığınız şeylerle mi ugrassaniz yani ne bileyim yıkama ütüleme işlerini yapsanız biraz uğraşacak birşey olur bebek gelişimi ile ilgili başka kaynaklar okusanız aklınız dağılsın.