Kotu gecen cocukluk ebevynligimizi cok etkiliyor Ne dusundugunuzu burdan yazdiklarinizla bilemem ama sadece maddi anlamda oglunuza yettiginiz icin daha fazla sorumluluk almak istemiyor musunuz acaba? Benim oglum 3 yasindayken bir sabah arkamdan aglamisti, annecim nolur ise gitme ben oyuncak da istemem cukulata da istemem sadece seni istiyorum nolur yanimda kal diye, icim parcalabmisti, o sabah aglayarak ise gitmistim hic unutmam Bizler cocuklatimiza maddi rahatlik saglamak icin canla basla calisiyoruz ama belli bir yasa kadar onlarin tek istedigi sevgi ve ilgi Bence dusunce kalibinizi degistirin, siz maddi olarak zor bir cocukluk gecirmissiniz ama oglunuzun sizin sevginize ve ilginize daha cok ihtiyaci var Mutlaka cok seviyorsunuz ama ona gostermrniz lazim bunu Akdamlari sarip sarmalayaip oyun oynamaniz lazim Bir cocugun kreste ogrendigi seylerle evde ogrendikleri bambaskadir Cocuk sevgiyi, durustlugu, merhameti, kisaca kisliginin temel taslarini evde alir bu yuzden bu yaslari cok onemli, ona oyunla farkinda olmadan ogretiriz bunlari Oyun onun hem ogrenme araci hemde anne baba sevgisini ve ilgisini alma araci K3ndinize surekli bunu tekrar edin

açık yazacağım sadece tembellik.. aman şimdi kim oynayacak, aman dağılanları kim toplayacak, aman kim boyama yapacak tembelliği.. üstelik inanın bana bunlar ennnn rahat günleriniz.. asıl problem ilkokulda başlayacak.. sadece çocuğunuza değil etrafına karşı da dört göz açık, ilgili olmak zorunda kalacaksınız.. şimdi öğretmeye üşeniyorsunuz, gün gelecek saatlerce konuşup kafasındaki soru işaretlerini gidereceksiniz.. baba çok önemli evet, ama anne çok çok çok daha önemli.. anne güçlüyse çocuk ayaklarının üzerinde duran bilinçli bir birey olarak yetişiyor ama anne ilgisizse çocuk duyarsız yetişiyor maalesef gerçek bu.. yardım alabilirsiniz hatta bir dönem ilaç da kullanabilirsiniz.. spora başlarsanız o da çok iyi gelir, genel manada kendinizi toplamaya ihtiyacınız var..

Kendinizi üzmeyin gayretli olun. Çocuk bakımı ile ilgili sizi de heveslendirecek motive edecek kitaplar alabilirsiniz, ilham bulmaya çalışın. Youtubeda da belki vardır bu tarz videolar.

Güzel özetlemissiniz durumunuzu yalniz maaşiniz var bakiciniz var özel hastaneye vericek paranizmi yok. Bu durum tuhaf geldi bana

Bir saniye öncesini telafi edemezken bu rahatlık neden?... Eşinize karsi da boyle sıkılgan misiniz? On bes dakikadan fazla ilgilenemiyor ya da sohbet edemiyor musunuz? Oyleyse yaradilisiniz bu Yalnizca bebege karsi boyleyseniz altinda bir sey yattigi acik. Insallah bir sekilde bu uykunuzdan uyanir ve kendinizi iyi hissedersiniz.

yardm almayı bende düşündüm ama onada imkan yok yaşadığımız şehirden dolayı bende burada paylaşmak istedim belki yol gösteren olur ince topuk #kadıncinayetleripolitiktir! Anneler

altında yatan birşeyler var bende eminim aslında.. ama ne bilmiyorum.. burda devlet hastanesine gittim inanın 10 dakika dinleyip gönderdiler.. merkeze gitme sansım ve iznim zaten yok.. F flower world

Şöyle bir fikrim var ne kadar işe yarar bilmiyorum ama belki denersiniz Mesela çamaşırları yıkadınız asarken çocuğunuzdan yardım isteseniz sadece sepetten size uzatsa Bulaşıkları makineye dizerken yardım isteseniz sonuç olarak sizinle bir şeyler yapmak hoşuna gidecektir. Sonrada oyun oynamaya başlamadan göz ucuya saate bakın mesela 9 da başladıysanız 10 dk sonra sıkılsanızda bırakmayın o saatin onun hakkı olduğunu düşünün ve oyuna devam edin. Yada bugün iş çıkışı gidin bir sağlık oyuncak seti alın verin siz halsiz uzanıp tv izlerken bile hasta rolü oynaya bilirsiniz böylece hem dinlenir siniz hemde çocuğunuz sizinle oyun oynar.

İkizler burcu musunuz? S

çocuğunuz için o kadar üzüldüm ki.. büyüdüğünde annesiyle ilgili eğlenceli anıları olmayacak böyle devam ederseniz. Ve bu bir çocuk için çok aci bir durum. Bence acilen yardım alın çözün bu durumu

Anne ve babanızla ilişkiniz nasıldı? Ebeveyndekilerden öğrendiklerimiz bize davranış olarak miras kalıyor belkide onunla alakalı olabilir mi?

ben neden böyleyim çok üzülüyorum

Bana tek başına vakit geçirmeye ihtiyacınız var gb geldi. Bir rutine sıkışmış hissediyor olabilirsiniz

genelde yok çünkü c tesi pazarm tatil c tesi temizlk yaparım. camasırları vs hallederim pazar günü hep birlikte dolu dolu geçiririz..

öncelikle vicdanlı merhametli bir anne olmasanız, bunu dert edip buraya konu açmazsınız zaten. lütfen kendinizi suçlamayın. anne olduğumuz için süper kahramanlara dönüşmüyoruz. yardımcı alma ihtimaliniz yoksa işleri hafta içine yaymaya çalışın. her şeyi cumartesi yapmaya gayret etmeyin. bazı basit işleri bakıcıdan talep edebilirsiniz belki. çamaşırı gece asarsınız o katlar mesela. çarşaf değişmesini isteyebilirsiniz. ne bileyim banyoya bir çamaşır suyu dökmesini isteyebilirsiniz. benim evimde aksesuar çok azaldı iki çocuktan sonra. her şeyin de bir yeri var. her şeyin bir kutusu, çekmecesi veya dolabı. ortalıkta ne kadar az eşya olursa temizlemesi o kadar kolay olur. süpür sil toz al banyo fırçala. mutfağı da haftasonu kahvaltı sonrası elden geçirirsiniz. enerjinizi yeniden kazanmak için kendi başınıza bir şeyler yapın. çalışıyorsunuz, öğle tatiliniz var mı kendinize ayırabileceğiniz kadar?

Uzmana-hastaneye 1 kez gitmek icin izin alabilirseniz en azindan ilk gorusmenizi yapmis olur, belki durumunuzla ilgili bir fikir sahibi olursunuz. Psikolog vb. uzmanlarin internette destek videolari varsa izleyip rahatlamaya calisabilirsiniz. Yapiliyor mu bilmiyorum ama internet uzerinden kamera ile canli destek verip terapi yapiliyor mu bunu da bir arastirabilirsiniz. Baska konularda nasilsiniz, hobilerle uzun süre vakit gecirir misiniz yoksa sıkılıp ondan ona atlayan bir yapiniz var mi? Belki bir dikkat probleminiz vardir, bu cocuga karsi hareketlerinizi etkiliyordur. Salata vb. ile özenerek ugrasmamak da bundan kaynakli olabilir belki.

annem ve babam ben küçük iken hep kavga ederlerdi.. cok mutsuz bir ortamda büyüdüm cok mutsuz bir okul hayatm oldu hep maddi sıkıntılarımız oldu..

tek başına bir şey yapar mısınız? kendinize ayırdığınız bir zamanınız var mı?

Çocuk sahibi değilim fakat çok etkilendim yazdıklarınızdan, en temek seklı ile acıklamıssınız:)

İcinizden gelmiyor demek ki, yapacak bir sey yok. Burada esinden ayni sekilde sikayetci olan insanlar da var mesela onlar da bir sey yapamiyorlar dertlesmekten baska. Sizin de huyunuz bu demek

onun dışında herşeyi bana ait, eşime bırakmam zaten

eevet ne güzel bi eş maşallah. seninde yapın öyle demekki eşinde iyi çokta zorlama. Yokuspokus

Anin tadina cikariyorlar ama. bizdeki tukenmislik gibi birsey aslinda bedeni rahatsizliklar daha kolay çözülüyor ama bizim gibi kafa yorgunluklari hem anlasilmasi zor hemde anlatmasi, gercekten anliyorum sizi ama dedim ya bir cozum goremedim sadece sunu dusunuyorum cok yorgun bir beynim var bunu biliyorum ve tahammülsüzluk... bizim yasam. enerjimizi yukseltmemiz lazim ben psikyatriye gittim 1 aya yakin ilac kullandim ama beyin uyusmasi yasadim sinir bozucu gercekten

Bence rahat batiyo size. Eve geliyosunuz yemek hazir isit ye bulasik yika hepsi bu. Bide herseyi ustlenen bi es. Burda cogumuz saat 7 de eve gelip yemek yapmaya basliyo bulasik su bu derken saat 9-10 oluyo. Icinizden gelmiyo bence tedaviyle fln alakasi yok. Insan kendi cocugundan bogulmamak darlanmamak icinde tedavi gorucekse..

Duygu dünyası çocukluk yıllarında zarara uğramış kişilerin en belirgin davranışı; çocuğu ile 'sakince' ve 'uzun süreli' oyun oynayamamasıdır... Böylesi kişiler, 'sakin' oyunlar sırasında bunalır, daralırlar. Çocuğa tahammülsüzlük ve daralma hissi kökeni bireyin kendi çocukluğundan kaynaklanan ve çözümü var olan bir duygu durum bozukluğudur

Çalışan ve yavrusu olan bir anneyim. İşim yogun ve yorucu değil.. kafa yorgunlugu var tabi ki. bakıcımız bakıyor, kamera sistemimiz olduğu için gözüm arkada kalmıyor, sagolsun evimizi toparlayıp yemeğimizi yapıyor. Eşime gelirsek; evi ile ilgili cocugu ile ilgili bir baba.. bana yardım eder herşeyi üstlenir, yükümü hafifletir. Saat 5 de evimimde oluyorum temizlik günüm sabittir. olduğu kadar evimi cogu zaman B. k götürse umursamam. Hava güzel ise bahar ayı ve yaz için ; ben geldiğim zaman bakıcımızla birlikte parkta oluyorlar, biraz da biz duruyoruz babamız geliyor ve eve geçiyoruz, yemeğimiz hazır olduğu için ısıtıp sofrayı kurmak kalıyor, Yemek faslı mutfagı toparlama derken saat 8 oluyor. yazın mutlaka yemekten sonra da dışarı cıkarız.. bol bol gezeriz cok iyi gelir bana. Hava kötü ise ve kış ayı ise ; üzerimi değiştirdikten sonra biraz hasret gideriyoruz öpüşüyoruz koklaşıyoruz babamız geliyor.. yine yemek faslı.. saat 8 den sonra elim boş oluyor biraz baba ile biraz benim ile oynuyor, genelde babasına atıyorum =) onlar saklambaç oynar, yakalamaç oynar, babası sırtına bindirir atcılık oynarlar araba motor sürerler vs vs.. ben ise oturduğum yerden onları izlerim, bana dokunmayan yılan bin yaşasın gibi bir ruh halinde olurum. Cocugum ile oynamak onu oynaştırmak beni çok sıkıyor, boguluyorum sanki.. neden böyle hissediyorum bilmiyorum, ev hanımı ikende aynıyım.. bu yüzden kendimi çok kötü bir anne olarak görüyorum. hiç birşey ögretmek gelmiyor içimden nasıl olsa ögrenecek diyorum nasılsa kreş anaokuluna gidecek ne gerek var şimdiden ögrensin diyorum'' ilgilensem de en fazla 15 20 dakika daha sonra içimden hadi kendi halinde oyna demek geliyor.. kendi haline bırakıyorum, oysa bu zmaanları yeniden gelmeyecek. bazı annelere bakıyorum cocukları ile çok güzel vakit geçiriyorlar verimli bir şekilde onlara birşeyler ögretiyorlar, etkinlikler yapıyorlar kaliteli zaman geçiriyorlar birde kendime bakıyorum.. hiç istek yok dün oyun hamuru getirdi çekmecesinden oynayalım diye 5 10 dakika oynayıp sıkıldım hadi baban ile oyna diyerek gittim yanlarından.. boya kitaplarını getiriyor boyaylım diye kalemlerini getiriyor.. biraz boyayıp kendi haline bırakıyorum yada babasına yıkıyorum yine.. banyo yapacak olur babası ile yapar mesela.. Neden böyleyim diye çok ama çok sorguladım kendimi cevap bulamıyorum eşim ile paylaştım bu durumu oda farkında cocugumuz ile benim az ilgilendiğimin genelde akşamları kendisini ilgilendiğinin.. en geç 10 : 00 da uyumuş oluyor o uyunca biraz evi topluyorum çamaşır varsa seriyorum biraz eşim le sohbet muhabett derken uyuyorum. Kendime çok kızıyorum insann evladı kendine yük gibi gelir mi? dün dışardaydık hava çok güzeldi; parka gittik ata bindik, yürüyüş yaptık çay içtik mısır yedik hep birlikte; pazar günlerimiz hep dolu dolu geçer özellikle yazın üst komşum var kendisi hemşire 2 tana cocugu var.. aynı yaşdalar hemende hemen.. bazen denk geliyorum kadını görüyorum, o kadar yorgun olması nöbetten gelmesine ragmen nasıl ilgili evlatları ile, eşim bazen der hadi kek çırpalım ' amann şimdi kim çırpacak derim' canımız birşey ister yapmaya üşenirim Hadi mısır patlatalım der'' hadi sen patlatda gel babası derim.. gibi gibi hep böyleyim.. böyle gidiyorum var mı benim gibi olan? vicdanım sizlıyor evladıma karşı. evde cok bunalıyorum boguluyorum ruhum daralıyor. doktora gittim kan vitamin hormon vs hepsine baktırdm sıkıntı yok. mevsimsel desem hep aynıyım hep.. destek almak istedim; burda devlet hastanesinde 10 dakika dinleyip gönderdiler merkezde bir hastaneye gitmek için iznim yok. gitsem bile 3 bucuk satte ancak ulaşırım özele gitmek için maddi durumumuz müsait değil.. ki özel klinik bile yok burada.

Kafa olarak yorgun olabilirmisiniz?kendime benzettim sizi biraz hicbirsey yapacak halim yok biraz enerjim yukseliyor sonra yine asagiya düşüyor psikolojiktir baska insanlar o kadar hareketliler ki anlayamiyorum nasil bu kadar enerjikler?ben hem bedenen hem kafa olarak yorulmus hissediyorum

Kendinizin farkinda olmaniz onemli bir konu Biz ne desek bos bir uzmana gidip anlatin bunu, bence altinda yatan bir sebep mutlaka vardir Anne yada baba fark etmrz bir insan evladiyla ilgilenmeli, uzuldum oglunuza Madem durumun farkindasiniz lutfen cozum icin birseyler yapin, uzman destegi alin Belki altinda yatan sebep sizin kendi ailenizle cocuklugunuzda yasadiginiz birseylerdir

Eger cozum bulursam sizinlede paylasim ama aklima su geldi psikoloklarin videolari var belki onlar etkili olabilir ya da kitaplari cok gecmis olsun her ikimize de

saat tutmayı deneyeceğim teşekkür ederim.

üşengeçsin bence

Merhaba. 2,5 yasinda, erkek çocuğu gibi haşarı, hareketli bir kiz cocugum var. Bu hissettiğiniz duygulari şu siralar birebir hissediyorum. Benimkinin sebebi üst üste gelen ailevi sıkıntılar ve vitamin eksikliği. Sizin vitamin eksikliğiniz yokmus, bahsettiginiz gibi cocuklukta yasanan stres ve travmalar sebep olmus olabilir. Aslinda cok bilincli bir anneyim, sabirli bir insanim, cocuklarla oynamayı-faaliyet yapmayı cok severim ama icinde bulundugum kosullarla mücadele edemeyince ruhsal olarak cok yaralandim. Vitamin takviyesine basladim doktor kontrolünde ancak psikolojik tedaviyi gerek maddi gerek manevi sebeplerden ötürü alamayacagim. Psikolojinin okulunu okumus biri olarak kendi cabamla iyileşmeye calisiyorum. Aile hekimi hafif bir sakinlestirici yazdi . Ben cocuguma sizden daha kötü muamele ettim emin olun, ilgisiz kalmaktan daha fazlasini yaptim, her defasında pişmanlık duydum ama net olarak simdi davranislarimi degistirmeye basladim, karar aldim. Arladaslarin dedigi gibi oyuncak oynamanin yani sira kitap okuma, atık malzemelerle yeni bir seyler yapma, masal okuma-anlatma-hatta konusmasi iyiyse cocuga anlattirma, sarki söyleme, müzik, dans etme her seyi yapabilirsiniz. Oynamak icinizden gelmiyor olabilir ama bazi seyleri cocuklar icin kendimizi zorlayarak yapmamiz gerekiyor. Gitgide keyif almaya baslayabiliriz. Daha eglenceli hale getirmeye calisabiliriz oyunu da yaptigimiz ev islerini de. Ev islerine cocugu katmak onun gelisimi icin cok faydalı, bir arkadas camasir serme ornegini vermis cevaplarda. Cocugunuzun gelisim evrelerini-basamaklarini takip edini internetten veya kitaptan. O aya göre yapabilecegi ve yapabileceginiz seyler hakkinda fikriniz olur, belki daha istekli hale gelirsiniz. Kendinize zaman ayirmaniz da iyi gelebilir. Madem eşiniz anlayisli. Bazi pazarlar cocugu ona emanet edip siz tek basiniza veya arkadaslarla takilabilirsiniz, belki ruhunuza iyi gelir. Umarim daha iyi hissedersiniz kendinizi. Ozelden yazmak isterseniz yazabilirsiniz. Son olarak, Milli Egitim Bakanligi'nin 0-3 yaş cocuklari icin yayinladigi bir etkinlik kitabi var, ucretsiz online indirilebiliyor, ona basvurabilir, cocugun yasina uygun faaliyetler bulabilirsiniz. Linki buraya yazayim, lazim olan herkes kullansin. http://tegm.meb.gov.tr/dosya/okuloncesi/0-36etkinlikkitabi. pdf

ben annemle babamla hiç oyun oynamadım. ama saat tutup gene de çocuğumla oynamaya çalışıyorum. saat tutun ona ait saatte başka hiçbir şey yapmayın... ben kendimin de sevebileceği oyunlar oyuncaklar bulmaya çalışıyorum. bu taşları dizip yıkmadan çekmek varya o hoşuma gidiyor ha oyuun çabuk başa sarıyor kızım yüzünden ama keyifli gene de

Esiniz cok anlayisli biri.. Profesyonel destek almanizi oneririm, cocugunuzun size ihtiyaci var.

Çocuklar dünyayı oyunla tanırken anne- babalar da çocuklarını oyunda tanır. Çünkü çocuk demek oyun demektir. Çocuğunu anlamak isteyen ebeveynler onu oynarken izlemeli, onun oyunlarına bakmalıdır... Haydi çocuklarınızın oyunlarına siz de katılın! Çocuk, hayata gözünü açtığı andan itibaren önce kendisi ile dış dünyayı ayırt etmeyi öğrenir. Hayata ağlayarak başlayan çocuk, anne-babasının "agucuk gugucuk"larıyla dünyaya ilk gülücüklerini atar. Kendi dışındaki dünyayı tanımaya başlar. Merak eder, kaygılanır, şaşırır, heyecanlanır, mutlu olur... Küçücük dünyası ile uçsuz bucaksız kocaman dünyayı keşfe çıkar. Çocuk dünyayı oyunla tanırken, anne-babalar da çocuklarını oyunda tanırlar. Çünkü, çocuk demek oyun demektir. Çocuğa dair ne varsa oyunların içine saklanmıştır adeta. Çocuğunu anlamak ve tanımak isteyen ebeveynler, onu oyunlarında izlemeli, onun oyunlarına bakmalıdır. Oynadığı oyunlar, kurduğu cümleler, hissettiği duygular küçük yüreğindeki büyük ipuçlarını verir. - Oyun çocuğun en ciddi faaliyetidir. Hangi çocuğa sorarsanız sorun en çok yapmak istediği şeyin oyun oynamak olduğunu söyleyecektir. Bir çocuğun gün içinde zamanının en büyük bölümünü oyun alır. Hatta öyle ki, sık sık yemeği, tuvaleti bile unutur oyun söz konusu olduğunda. Peki nedir oyunu bu kadar çekici ve vazgeçilmez kılan şey? - Çocuklar neden sürekli oyun oynamak ister? Çünkü oyun özgürlük demektir. Çocuklar kendilerine sürekli talimat veren ve neyi yapıp neyi yapmamaları gerektiğini söyleyenlerden pek hoşlanmaz. Yetişkinlerin engellemelerinden de çok rahatsız olurlar. İşte oyun, çocuğa, kendi eylemlerinin kontrolünü eline geçirme fırsatı verir. İstediğini yapar, istemediğini yapmaz... Sıkıcı engellemelerle mücadele etmek zorunda kalmaz. Kendisi kendisine aittir. Biz yetişkinlerin psikolojik hapishanelerde yaşadığı düşünüldüğünde, çocukların oyunlaştırılmış özgürlüklerini kıskanmamak mümkün değil. Çünkü, oyunlarda gerçeği istediği gibi değiştirebilir. Oyunlar, çocuğun kendi hayallerine hayat verdiği yerlerdir. Gerçeğin, işine gelmeyen yanını değiştirebilir; hoşuna gitmeyen yanını görmezden gelebilir. Öyle ki, doğa üstü güçlere sahip olabilir; dünyanın her yerine anında gidebilir; uçabilir; kocaman bir dev olabilir... Hayvanları konuşturup, kendinden çok güçlü kişileri de dövebilir. Böyle bakınca, insan özeniyor... Çünkü, oyunlarda başrolü kimseye kaptırmaz. Hepimiz kendi hayatımızın baş rolündeyiz. Bu, çocuk için de böyledir. Çocuklar, özellikle kendi yönettikleri oyun senaryosunda başrolü de kendilerine verirler. Böylece, bütün ilgi, başarı ve güç kendilerinin olur. Çocuklardan kimi macera filminde, kimi aşk filminde, kimi de bir belgeselde başrolü oynar. Ne güzel değil mi? Senarist de, yönetmen de, başrol oyuncusu da kendisi... Oyun haz demektir. İnsanın bir davranışı devam ettirmesi için o davranışın sonucunda haz alıyor olması gerekir. Oyun da çocuğa bunu fazlasıyla sunar. Sonuçta, hareket ediyor olmak, kontrolü ele geçirmiş olmak, özgürce istediğini yapmak, sanal bir dünyada da olsa başrolde olmak bir çocuk için oldukça eğlenceli görünüyor. Bu kadar eğlenceli bir ortam sürekli olarak beyindeki ödül merkezlerini uyarınca daha fazlasını istemek de kaçınılmaz oluyor. Anne-babalara öneriler - Anne-babalar, çocuklarının doya doya ve dolu dolu oynamasına, eğlenmesine izin vermeli; onlara oynaması için ortam sağlamalıdır. Çocuğun oyun oynayabileceği her ortam yeri geldiğinde değerlendirilmelidir. - Çocuklarının oyunlarına katılmalıdır. İçlerindeki çocukla kendi çocuklarının buluşmasına izin vermeli ve gerektiğinde çocuklarının yönettikleri oyunlarda yardımcı oyuncu olmayı kabul ederek keyfini çıkarmalılar. Oyun çocuğun kurgusudur genellikle. Dolayısıyla, anne-babalar, çocuğun oyununa dahil olduklarında, onun yönergelerini dikkate almalı ve verdikleri görevleri yerine getirmelidirler. Oyun oynayamayan çocukların başarılı olması da beklenemez. Yaşınız ne olursa olsun, içinizdeki çocuğun sesine kulak verin. Yani çocuk için oyun sade oyun degildir herseydir.

bilmiyorum belkide olabilir tek bildiğim ve istediğim bu ruh halim saglıklı değil.. evime cok yansıyor

Çocuk için anne çok önemli bir fonksiyon madem farkındasınız yardım alın. Alys

bakıcımız zaten ufak tefek yapıyor camasırları o katlıyor mesela, balkonu yıkıyor, tozu bakıcımz alıyor tuvalet banyoyu eşim yıkar. ben makine yapar silerim dip bucak sadece. mutfagı ara sıra elden geçiririm itiraf edeym bazen 3 ayı buluyor.. evim temiz değil ama derli toplu dediğinz gibi çok sadece ortalıkta hiç birşey yoktur birde hep aldıgımı aldık yere koyarım. ama ne bileyim. bu halimi bende sevmiyorum nefret ediyorum M Missbohem Bu dünyada huzur yok tek ayak

Sanırım geçmişte ailenizle yaşadığınız şeylerden dolayı hayata karşı bir boşvermişliğiniz var. Destek almak için izin vermiyorlarsa senelik izniniz olacak nasılsa o Zaman gidin. Çünkü şart gibi görünüyor. En azından farkındasınız ve bilerek böyle davranıyorsunuz, içinizden gelmiyor. cataspatas

peki oyun hariç ilgi alaka konusunda nasıldınız?

Kardeşim dost acı söyler. Vallahi hiç aman takma normaldir çalışıyorsun olur öyle vs vs avutmaya gerek yok. Evet iyi bir anne değilsin. Psikolojik yardım al ne yap et duzelt kendini. Bir çocuğu anne yetiştirir. Baba dahi bir yere kadar, asıl iş annededir. Bu doğanın kanunu ister kabul et ister etme. Anne ilgisi olmadan yetisen çocuk eksiktir. Bakiciyi vs katmıyorum bile. İlerde çok pişman olursun bak. Kendi öğrenir falan diye çocuğu sallamakda neyin nesi onu çözemedim. Bakmayacaksanız çocuk yapmayın. Bakin bunlari sizi ayiplamak amaci ile soylemiyorum lutfen yanlıs anlamayın. Fakat halihazırda yetişen neslin hali duman. Hepsi tablet tv telefon çocuğu olmuş artık, boş bomboş bir nesil.

Bence üzerine giderek bir şeyleri yenebilirsiniz. Bazen bende çok boşvermiş bir ruh haline bürünüyorum şuan evli değilim. Ama sürekli kendime böyle olmaya hakkın yok bu zamanlar bir daha gelmeyecek deyip, harekete geçiyorum genelde. Açıkçası kansızlığınız vardır diye düşündüm okurken, ama test sonuçları da normalmiş. Keşke yardım alabilme imkanınız olsa idi. wendy Nirvana Anneler

Eşiniz çok sabırlı takdir ettim şanslısınız. Hayattan keyif almıyor gibi bir haliniz var, işiniz çok mu yorucu, stresli? . push ; clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil. 🌷 Anneler

bende öyleyim işte bedenen yorgun değilim ama kafam çok yorgun.. inanın bir kaşık düşünün mesela onu bile kaldırmayı istemiyorum ööf aman diyorum..

Gunumuzdeki sorunlarimizin temelinde annemizle bebekken ve cocukken yasadigimiz sorunlarin var oldugu bilimsel olarak kanitlanmis birsey :) Ben cok onem veriyorum bu konuya, cocugu kendi istegimizle dunyaya getiriyorsak sorumlulugu bize ait ve en iyi sekilde yetisyirmemiz gerekiyor Maalesef turk toplumunda en iyi sekilde kismi hep maddi algilaniyor ama asil olay cocugun temelini iyi oturtabilmek Bunu beceremedigimiz icin cevremizde herkes arizali

Devlet hastanesinden birsey beklememek lazim bu anlamda Sizin cocuklugunuz nasil gecti? Cocuk ve anne iliskisi konusunda kaliplasmis fikirleriniz var mi? Otoriter bir anneyle mi buyudunuz? . push ;

Biraz tembellikle karışık bir durum gibi geldi bana; tembellik kısmını kendime benzettim. Hani çoğu şeyi eşime buyururum çocukla ilgili "Sütünü ısıtıver, hadi üzerini değiştiriver, uykuya hazırlayadur, banyosunu hazırla" vb. İlgi konusunda da paylaşırız ama açıkçası eşimin çocukla ilgilenme biçimini sevmediğim için müdahaleci oluyorum. Sakin oyna, çocuk da o sakinlikte kalsın diyorum ama yok. Aksine çocuklarla oynamaktan sıkılmıyorum, eğleniyorum. Çünkü mevcut oyunları oynamak yerine üretiyorum. Diğer türlü sıkılırım. Hani tek düze belli kurallar içinde çocuğa eşlik edince sıkıntı gelebilir, el becerileriniz varsa birlikte oyuncak-oyun yapın ya da oyunu farklı materyaller ile besleyin. Karton kutular vardı bi eşyadan arta kalan misal, onu kestim rampa yol yaptım, köprü kurduk vb. kendi kafamıza göre yol yaptık. Arabalarını orada sürüp durdu sıkılana kadar. Hani hem o yolu yaparken onla ilgilenmiş oldum, hem de geri çekildiğimde çocuk kendi kendine oynamaya devam etmek istedi. Kendinizin keyif alıp kafa rahatlatacağınız bir terapi haline getirseniz bu birlikte oynama anlarını, aşarsınız gibime geliyor. Dikiş seviyorsanız misal, atıyorum oyuncak bebeklerine elbise yapın çocuğunuzun, birlikte, size de rahatlama olur. Çizim işlerini seviyorsanız, çocuğunuza boyama kitabı hazırlayın birlikte vs vs... İlla oyuncaklara-kalıplara çakılı kalmayın.

ben yanlış mı düşünüyorum bilmiyorum ama, anne de olsa çocukla her şeyi yapmaktan hoşlanmayabilir. ama illa ortak bir aktivite de bulunabilir. çocuk da anneyle ayrı babayla ayrı oynamasını öğreniyor zamanla. örneğin bizde eşim genelde maket falan yapar çocuklarla otururlar da, ben de genelde dans ettiririm, baba matematik çalıştırır, benle de hikayesel oyunlar oynar. gibi gibi. baba ve anne birbirinin eksiklerini gideriyorsa bence çok problem değil. sizin durumunuzda çocuğunuzla ortak yaptığınız hiç bir şey yok mu anlamadım, sadece babanın yaptıklarını yapmıyorum diye üzülüyorsanız bence gereksiz bir üzüntü.

oyun oynama konusunda bende senın gibiyim hiç çocuk oynatmayı bilmem, bazen vicdan azabı cekiyorum, keşke daha çok vakit ayırsaydım diye ama o zamanın şartlarında imkansızdı, şimdide 10 yaşında en fazla isim şehir oynuyoruz

benim çocuklugum çok kötü geçti annem ile babam hep ama hep kavga ederdi ben ise koltuk arkasına saklanır kulaklarımı kapatırdım gözlerimi kapatırdım seslerini duymayım diye. maddi durumumuz hiç yoktu kira ödemeyediğimiz için ev sahibi evden kovmştu.. babamın borçları olur evimize haciz gelir di.. hep orda burda sürüklendik okulda hep ezilirdim.. beden dersinde giyecek eşofman takımım bile yoktu mesela. yavrum bu sıkıntıları çekmesin diye çalışıyorum didiniyorum herşey onun için.. ama gel gelelim bu açıdan bakıldıgında böyle bir ruh hali içerisindeyim.

Ah bu anneler babalar bu cocuklarin haklarini nasil oduyecekler. hep anne baba hakki derler ya ben de siz once hayirli anne baba olun diyorum.

peki sizce çözümü nedir.. bende kendi cocuklugumdan yaşadıklarımdan ailemden kaynaklı olduğunu düşünüyorum.

Bazı insanlar hayattan ne istiyor gerçekten anlamıyorum, buradan bakınca herşey mükemmele yakın gibi. Bakıcınız var, çocuğunuz güvende, yemeğiniz hazır, ilgili bir eşiniz var daha ne istiyorsunuz? Çocuğa üzüldüm anne ilgisinin şefkatinin boşluğunu ileride başka şeylerle doldurmaz umarım...