Geçer O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Merhaba arkadaşlar, ben yaklaşık 1 ay önce 8 aylık nişanlımdan ayrıldım. Kendisi çok kıskançtı ve sürekli beni kısıtlamaya çalışıyordu. Ben verdikce o daha çok istiyordu, yani anlıyacağınız ben çok yüz verdim ve sonumuz ayrılık oldu. Trip atan taraf hep o oldu, ilişkimizi ayakta tutmak için hep ben uğraştım ama öyle duruma gelmiştim ki, artık dayanamıyordum. Kız olarak benim arkamda duran bir erkeği istemem çok doğaldı ama beni hiç anlamadı. Belkide benim mutsuz olduğumu dile getirmem gerekiyordu ama ben Sürekli onu mutlu etmeye çalıştım, sevdiğim şeylerden bile vazgeçtim fedakarlık yaptım. Beni çok seviyordu bende onu çok seviyordum, hala da çok seviyorum ama bir türlü uyuşmadık. En son tartışmamızda bana ağır laflar söyleyince kaldıramadım ve mesafe koyup zamana bırakmak istedim. Çok pişman oldu, özür diledi, sözler verdi, ayrılmak istemediğini söyledi ama ben onu aff edemedim. Ailem herzaman arkamda durdu. Ama onun ailesi onu desteklemedi oda bana sahip çıkmadı, sevgimize sahip çıkmadı. Çok büyük hayal kırıklığına uğrattı beni, kendimi okadar değersiz hissettim ki, verdiğim emekler hep boşa gitti diye günlerce ağladım ve aklıma geldikçe hala çok zoruma gidiyor. Bu sebeplerden dolayı ondan ayrıldım. Yanlış bi karar verdiğimi de düşünmüyorum ama onun çabalamaması beni delirtiyor. Yüzükler vesayre hepsi geri verildi. Aileler tekrar bir araya gelmedi, Babam kesinlikle bir daha konuşmak istemiyorum, bu iş bitmiştir dedi. Onun aileside zaten beni pek istemiyordu, arayı bulalım bile demediler. Benim içim çok yanıyor, yıllardır sevdiğim insanla artık ayrıyız, onsuzluğa nasıl dayanıcam bilmiyorum. Biliyorum herşey imtihan, belki oda benim gibi acı çekiyordur. O sahip çıksaydı bana onu affederdim ama herşeyi maaf etti. Ona asla bir daha yazmam, aramam da, kendimi küçük düşürecek hiçbirşey yapmam. Herşey nasip.. Buna benzer yaşayanlar var mı aranızda? Nasıl atlattınız?

Hikayedeki bazı kısımları yıllar önce yaşadığım ayrılığa benzettim. Çok fedakarlık yaptım. Onun triplerini çektim. Hayatımın merkezine aldım onu. İlişkideki erkek bendim o kadındı sanki. Sonra birdenbire bitti her şey. Bitirmek zorunda kaldım. O ise bitmemesi için hiçbir şey yapmadı. Bir anda o günleri hatırladım. İnsan her şeyi unutuyor. Yaralar iyileşiyor. Zaman gerçekten ilaç oluyor. Sadece sabır..

Gerçekten de öyle. Bu dünyada geçmeyecek, düzelmeyecek bir şey yok, siz yeter ki inanın.

Psikolog veya psikiyatriste git mutlaka aileis istemiyorsa seni sakın zaten aklından bile geçirme. İşe güce gir yeni çevre yeni arkadaşlar kendi bakımına özen göster yeni insanlarla tanış sosyalleş herkes unutulur merak etme;imkanın varsa profesyonel yardım iyi bir hekimden çok önemli