Ay bende sırf sıkıntıdan yemek yiyorum hahahah Karnım tok oluyor ama sırf sıkıntıdan 5 dk da bir buzdolabına gidiyorum ekmek arası yapıyorum ne olacak bu halim Arkadaş konusunda sana akıl veremiyeceğim çünkü o konudada aynıyım 2 kişi arkadaşken 3. olarak yanlarına sığışamıyorum bende illa arkadaş olduğum kişiyle ilk ben olucam 2 sene önce bu yüzden bende tek kaldığım oldu ama son 2 senedir okulun ilk günü aynıı yerde ikamet ettiğim için her sene 1 can dostu ediniyorum.2 kere 1= 2 arkadaşım var şu an seneyede okulun ilk günü bir tane daha alabilirim

21 yaşındayım. üniversite öğrencisiyim ama bütün okul arkadaşlarımla resmiyim. herkes bana selam veriyor hep, ama onun dışında samimi bir muhabbetim yok. onlar kesinlikle yaklaşmıyor, onlar yaklaşmayınca ben de yanaşmıyorum haliyle. uğraşıpda dışlanmak istemiyorum çünkü. gelip benle konuşmaya çalışanlar, beni bir yere davet etmek isteyenler yok mu, var, ama hep erkek ve benle sevgili olmak amacında olanlar. oysa ben kimseyle sevgili olmak istemiyorum. çünkü daha arkadaş problemimi çözememişim, benim arkadaşa ihtiyacım var. 4 yıldır 8 kilo fazlam var. boyum 1.70, 62 kiloyum. (8 kilo diyetisyenimin beyanıdır) olmuyor, diyet yapamıyorum. yapamadıkça kendimi değersiz hissediyorum, giyinmek evden çıkmak istemiyorum. her abur cubur yediğimde pişman oluyorum, ama acıkınca hepsini unutuyorum. biriyle kilo verme konusunda dertleşmek tavsiye almak ya da rejim için motivasyon bulmak istiyorum ama hiç arkadaşım olmadığı için bunu yapabileceğim kimse yok. çok sıkıldığımda sıkıldığımı söyleyeceğim kimse yok. sadece 5 kişi mesaj gönderiyor telefonuma :annem, babam, turkcell ve benden hoşlanıp 2 kişi. bunların haricinde mesajlaştığım kimse yok. vakit geçireceğim, gezeceğim ve konuşup kafamı dağıtabileceğim tek bir arkadaşım olmadığından sıkıldıkça yemek yiyorum, yemek yedikçe sıkılıyorum. o kadar çok yiyorum ki diyetisyenim bu kadar yemeye göre benim zayıf olduğumu, tam aksine obez olmam gerektiğini söylüyor. kısacası yedikçe eve kapanıyorum, eve kapandıkça yiyorum. ama artık bunaldım. bir çözümü var mı bunun bilmiyorum, sadece paylaşmak istedim.

Canım selamlar... yazını okudukça kendimi gördüm sanki... ben de üniversiteyi kazandığımda senin sorunlarını yaşamıştım o dönem bir ay kadar yurt dışındaydım ve okula geldiğimde arkadaşlık kuramadım. ben dokuz eylül üni. si makina müh. liği bölümünü kazanmıştım ve 112 erkek 7 bayan vardı... kabus gibiydi o an dünya. sürekli ağlıyordum demet adında bir arkadaş iyi gibiydi ama bir çiyan kız vardı beni aralarına almayı reddediyordu. erkeklerde asılma modundaydı üç gün kantinde aynı erkekle otursam sevgilisi diye laf oluyordu... Ben de o dönem çok utangaç, lisede okul birincisi olan ve dış dünyadan bihaber bir kızcağızdım... ay kıyamam o halimi hatırladıkça hüzünlenirim birinci sene böyle geçti. ve dedim kendi kendime ben meslek sahibi olmaya geliyorum en kötüsü dersimi dinler giderim dedim. zorla olmaz dostluk dedim... olmazsa da tın yani dedim:) bakış açım değişti ve umursamadım açıkçası olanları ve çok sağlam arkadaşlıklar kuramadım malesef okulda... ama hayat sadece okuldan ibaret değil... şimdi 30 yaşındayım iyi bir mesleğim, çok sevdiğim bir nişanlım var... ve hep 65 civarında olan kilom şu an 57 ve hala diyetteyim.. bu arada benim de boyum 1.70... Sana bir abla olarak tavsiyem ''hayatta hiçbirşey yada hiçkimse senden değerli değil unutma''... sevgilerle canım lütfen bakış açını değiştir en kötüsü okul bitince karşılaşmazsın onlarla:)) kendin için varol öptümmmmm Caulfield-

kendıne fırsat tanımalısın once bu düşüncelerı at kafandan kendını sev kılolarını bıle .. arkadaş dedığın elbette olmalı ınsanın yapısında var bu ıhtıyaç yanlız olamayız hçbırımz ama sen uzerıne gttkçe negatfleştıkçe olmuyo dıye dşnyrm dşnceyle başla canm olmazsa da olmz ış hyatnda olurr, hangmz unı. arkadaşlarımızı arayp soruyoruz kı?

canım gel beraber zayıflayalım. ben dün başladım diyete. yedıklerımızı kaçamaklarımızı yazarız hem. ne dersin :)

Canım ya bence hiç üzülme, birincisi üniversite arkadaşlığı nedense GENELDE lise arkadaşlığı gibi olmuyor. Sürmüyor.. Okul bitince hop diye bitiyor. Bir de üniversite arkadaşlarından epey kazık yemiş biri olarak, aslında çok içli dışlı olmaman en iyisi... Ama tabiki insanın dertlerini paylaşmak isteyeceği gezip eğlenebileceği bir arkadaşa ihtiyacı var. Biraz daha atılgan olsan, resmiyeti kırıp dışlanma korkusunu yensen? Dışlarlarsa kaybedeceğin bir şey yok, onların tercihi der geçersin. Ama belki de güzel olacak... Kilon da bence çok değil. 1.70 e 62, ben de 1.65 e 56 kiloyum. Zayıf görünmek istiyorsan o başka ama hafif dolgun olmak güzeldiirr güzell Kendini sıkma, üniversitenin klüplerine gir, fotoğrafçılık, yürüyüş, bisiklet, genç kadınlar, genç edebiyatçılar... ne bileyim ne ilgini çekiyorsa:)

sen biraz içine kapanıksın sanırım, okullar açılalı kaç ay oldu çünkü. Bence girmelisin içlerine sadece ikili yakın arkadaşlar yoktur ki, mutlaka seninde samimiyet kurabileceğin arkadaş grupları vardır. Kilo konusunua gelince;bende senle aynı boydayım 62 kilo çok değilistediğini giyip rahatlıkla dışarı çıkabilirsin, niye sıkıntı yapıyorsun ki:44:haaa biraz daha zayıflamak istiyorum diyorsam kendini sıkmadan yavaş yavaş biraz kilo verebilirsin. Diyetisyeninde varmış zaten