merhabalar, bu benim ilk konum uzun zamandır forumu uzaktan takip ediyordum. Buradaki fikir alışverişlerinden ben de faydalansam belki iyi olur dedim ve konuyu açtım. Şöyle ki nişanlım ve ben çocukluk aşkı sayılırız. 16 yaşından beri onunla birlikteyim ve birbirimizin ilk sevgilileriyiz. Biz bu yıl mezun olur olmaz da nişanlandık. Hemen akabinde o askere gitti. Son zamanlarda çok sık tartışıyoruz tahammül de çokaz oluyor çok az görüşünce. Bu yollardan mutlaka geçenler vardır. Nasıl baş ettiniz ve dönünce her şey düzeliyormu

Bana da pişman olmuş gibi geldi. Biraz serbest bırakın. Gidişe göre siz de ne yapacağınıza karar verirsiniz.

bir arkadaşım senelerce sevgili olduğu çocuk askere gidince, aynen böyle bekledi. sabretti, askerlik kafasıdır, bambaşka bir yerde dedi. anlayış gösterdi. çocuk askerden döndükten sonra görüştüğümüzde bize tek bir yorumu oldu: "bekle kargayı oysun gözünü" uzun uzun yazmıcam, erkekler askerlikten sonra değişiyor. girlolita Queen B. tek ayak

Bulunduğu şartları bilemeyiz. Bu yönünün geçici mi kalıcı mı olduğunu en iyi siz bilirsiniz. Nihayetinde çocukluk aşkınız. İnsanlar değişir, şartlar değişir. Bugün senin için ölürüm diyen, yarın sebebiniz olabilir. İyi ölçüp biçip tartmak lazım.

Hiç üstüne düşme kendini geri çek

bana korkmuş gibi geldi artık birisinin dolduruşuna mı geldi askerde bilmem. işler ciddiye binmiş, inançlı biri demişsiniz "eh ben bununla birlikte oldum şimdi hemen evlenmek zorundayım" moduna girmiş pişman olmuş gibi geldi. B