arkadasim sen bi depresyon yasiyosun gibime geldi destek al bence. reddetme konusundada bizimde eslerimiz aynidir bu durum erkekte gurur yapiyo cnm. esinle arandada elle tutulur bisey okumadim sanki sen cook hassassin geldi bana

Esine karsi çok sinirlisin veya sevmiyorsun. Ama sebep ne? Bence kendine biraz sure ver ve bu sorulara cevap bulmaya calis M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Bir an önce profesyonel yardım almanız lazım. çünkü buradan bizim verebileceğimiz bi tavsiye yok. elle tutulur somut bir durum yok ortada çünkü yaşadığınız kayıp ve geçmişten gelen acılarınız ve de sürekli alkol almanız işleri daha kötü hale getirmiş. Lütfen bir an önce yardım alın faydası olmaz diye düşünmeyin. Önce siz kendinizi iyi hissedin sonra boşanmayı düşünürsünüz.

Gecmıs olsun neden ayrılmak ıstıyorsun esın sana destek olmuyormu manevı olarak CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

cok geçmi olsun Allah sabır versin, bebekten önce de boylemiydniz eşinize karşı, yeni oluştuysa bebeği kaybetmenizden kaynaklanıyor olabilir Samsonn

Somut bir şey yok ki ne diyelim şimdi? Depresyondasınız sanırım. Sorun nedir tam olarak?

bebeğini kaybetmenin acısını eşinden çıkarıyorsun sanki. hemen boşanmak değil de, biraz ayrı kalsanız uzaklaşsanız? C captain price erkek

Duygu... her ne kadar o zamanlar nişanlın olan Akınla ilgili seni uyardığımızda, onun mükemmel bir erkek olduğunu, seni kıskandığımızı söyleyip bize kızsan da yine de 'belliydi zaten' demeyeceğim, bebeğini kaybetmene üzüldüm..

Hayır yardım almadık. Hamile kalana kadar çok kavga ediyorduk, iyice beni kıskanır olmuştu. ondan sonra birden iyilik meleği olmuştu. şimdi kaybettiğimiz bebeğe üzüldüğünü bile düşünmüyorum. Psikolojim çok bozuk.

Önce bir sakin olun lütfen. Hayatta herşey bizim için, gönül isterki herşey güllük gülistanlık olsun ama olmuyor maalesef. Çok üzgünsünüz şu an belli ki, sağlıklı düsünemiyorsunuz, eşinizde anlayıssız davranıyor anladığım kadarıyla, bu sebeple dahada yıpranmışsınız. Yarın alkol almadan sakin kafayla oturup konuşun eşinizle, iyi olmadığınızı, atlatamadığınızı, eşinizden bu sürecteki beklentilerinizi, herşeyi konuşun. İletişim kurmanız önemli.

Karnımda bebeğimi kaybettim. Hazır da değildim zaten. Şimdi evliliğimi bitirmek istiyorum. Allah yardımcım olsun. Eşimden inanılmaz derecede soğumuş haldeyim. Yaptığı hiçbir şey bana samimi gelmiyo. Sanki dünya başıma yıkılmış gibi. Onu artık sevmiyorum. Ne yapacağım ben? Çekip gitmek istiyorum uzaklara. Alkol almaya başladım. önceden de içerdim ama şimdi ayık kalmak istemiyorum. Sadece sarhoşken seviyorum onu. Hayal ettiğim hayat bu değildi. Bütün önerilerinizi duymak istiyorum. yardım edin. anneyim83 Baş 69, guncel66.5, ilk hedef 65, son hedef

Evet ama tüm bunların bir nedeni olmalı. Durduk yere yorulmadınız ya da yıpranmadınız?

Önçe dra gidin M

Ben hata ettim canıma kıymak istiyorum. O kadar mutsuzum ki. 1 sene olucak daha. M

Hele bir durun yahu. Travma sonrası ciddi karar almamak gerek. Şimdi eş senin kaybı anlayamamış, öküz markaca anladığım kadarıyla. Senin kadar da ağır kaybetme hissi yaşamamış. Adam hayatına devam ediyor ama sen edemiyorsun. Zira seninki sadece ruhsal değil, bedensel ve hormonsal da bir durum. Hormon değişimleri modunu yönetiyor şu anda, intihar fikri de o yüzden sanırım. Bence bir konuş, benim içim hala acıyor, ben bu kaybı daha atlatamadım de. Cinsellik de içimden gelmiyor diye ekle. İçinde ne varsa söyle. Senin kadar kayıp hissi yaşamamış olmasını sindiremiyorsan bunu da söyle. Otur rahatça ağla, dök içini. Böyle içine ata ata olmaz bir konuş. Bir uzmana da görün. Dediğim gibi aşkınız tükenmiş de olabilir tabi ama bu kafayla buna karar veremezsin. Önce şu travmayı, acıyı bir iyileştir hala olmuyorsa elbette sen bilirsin. Ama bence bu kafayla büyük karar verme.

Boşanmak ilk seçenek değil. Travma sonrası psikolojik bunalım yaşıyorsun. Eşinle açık bir şekilde şu an ki psikolojide ondan farklı hissettiğini, sex değil destek ve şefkat beklediğini konuştun mu? Erkek cinsi ellerine yeterli kanıt sunmazsan düşünme gereği duymazlar. Duyarlı olanı da var tabi ki.

Yazdıklarınızı okudum daha acıklı bır hıkaye beklıyordum ama sorunu sız yaratmıssınız yasadıgınız seylerın sorumlusu olarak kendınızıde gormuyorsunuz esınızıde sız gebelıgın sıze getırdıgı havayı sevmıssınız sorunlaırn ortadan kalkmasını bu bana mı bır tek bencılce geldı?

Bencede aranızda gerçek anlamda sorun yok gibi sıkılmışsınız biraz

Anladigim kadariyla yapi olarakta cok aceleci birisiniz. Zira evlenirken de burada en az 30 kisi acele etme demistir. Bari bosanirken acele etmeyin. Biraz zaman gecip duygu yogunlugunuzun uzuntunuzun gectigi bir zaman tekrar dusunun derim. Hala bosanmaliyim diyorsaniz iste o zaman o dogru karardir.

anlatdiklariniza gore bosanacak bir sey yok gibi. simdi acale karar verib, sonra pisman olmayin.

Siz toparlarsınız duygu, geçer bu hislerin de merak etme

benim ilk gebeliğimde bu sorun olmuştu. down sendromu ya da tanısı konamayan bi sendromdan süphelenerek gebeliği sonlandırmak istedi doktor 25. haftada. eşim tepkileri bana o kadar soğuk geliyordu ki. ilgisiz, soğuk, duyarsız.. sonra şunu anladım bebek anne rahmine düşünce kadında duygu başlıyor ama babada kucaga alınca bi ihtimal başlıyor. bana öyle geliyor ki bebeğinin acısını eşinden çıkarıyorsun. o senı kadar üzülemedi belli ki ve bu gücüne gidiyor. Kıskançlık durumuna gelince hastalık derecesinde değilse ilk yıllar oluyor böyle şeyler. zamanla geçecek inan bana. biz nişanlıyken ay beraber kaldığımız halde evlilik bana çokkk zor gelmişti. zamanla her ey düzene girdi. bi uğraş bulmalısın. sana iyi gelen insanlarla görüş,

Sanki evlenmek için evlenmişiz. Bebekten beri aramız çok iyiydi ama bana çok samimiyetsiz geliyo her sey. Her an onunla cinsellik yaşayamam değil mi? iki gün önce çok afedersiniz sevişmeyi sekse götürmek istemediğim için bana küstü, gururunun kırıldığını söyledi. Şu halimde biile onu mutlu etmeye calısıp istemeden bir seyler yasadım onunla. sadece sarılalım istiyorum o kadar. Evlilik, kaybettiğim her sey beni düşündürüyo ve çok üzgünüm.

Ama erkekler doğmadan çocukla anne gibi bağ kuramıyorlar ki; hiç bir baba adayı anne kadar üzülmez. Bir tatile falan çıksanız, mekan değişikliği olsa keşke. Hissettiklerini dile dök, ama suçlamadan.

Bir de kafa dinleme tatiline çık bence ama tek başına. Otur biraz kafanı dinle, evliliğinden boğuluyorsan bir süre uzaklaşmak iyi gelebilir.

yavrunuz için üzüldüm... sarhoşken kocanızı severken bir kazaya kurban gitmeyin derim ben... ama bence depresyondan bunlar kocanızla çok büyük sorunlarınız mı var. A

bazen iletişimsizlikten böyle olabilir. hemen herseyi yakmayın derim. insanlar sevgililerinin vs. acılarını unutamiyor. siz bebeğiniz vs. derken yıpranmışsinız.

eski konularına baktım da hepsi kavga ve kıskançlıkla alakalı. bebek için acele etmeseydiniz keşke.

ben aslında eşinizle olan tüm konularınızı biliyorum ve size hak verdim açıkcası

Hayta acısıyla tatlısıyla hayat. Her zaman gül bahçesinde gül koklayarak geçmiyor. Bazen dikenleri canını yakabiliyor. Biz yaşadığımız acılara tecrübe diyoruz. Dini boyutuyla baktığımızda imtihan diyoruz. Bebeğini kaybetmen çok üzücü ama hayat devam ediyor. Sen böyle sendelersen yaşadığın bu acıda, önündeki uzun yolu bir türlü tamamlayamazsın. Nice acılar nice kayıplar veren insanlar dolu hayatta. Dişiyle tırnağıyla büyüttüğü evladını, eşini, sevdiğini, ailesini kaybeden, hastalıklarla mücadele eden... herkes herşeyde alkole sarılsa ne olur. Sen bu kadar güçsüz müsün. Sen bu kadar çaresiz misin? Boşanmak çözüm mü?Boşanıp bekar hayatına geri döndüğünde daha mutlu olacaksan boşan. Ama tek taraflı bakma. Evlilik iki yönlü zor bir süreçtir. Sen acı çektiğin gibi, karşındaki de çekiyor. Bazısı ağlayarak akıtır içindekini, bazı alkolle, bazısı sgarayla, bazısı kavgayla. Bazısının içinde patlar acısı. Sevişmeyi sekse götürmediğim için diyorsun.. Bu senin için bir istek. Ama karşı tarafında fizyolojik tepkisi ve istekleri var. Bunu gurur meselesi de yapabiliyor. Veya gerginlik olabiliyor. Sen sadece sarılmak istiyorsun, belki o rahatlamak veya sevişirseniz aranızdaki soğukluğun ısınacağına inanıyor. Herkesin yapısı farklı. Boşanırsın. O bir süre sonra evlenir çocuk sahibi olur. Belki sen de. Ama elinde var olan durumu düzeltmek, hayata kaldığınız yerden başlamak yerine, kendini bırakmak niye.

insanlar bazen kayıplardan sonra ayrılabiliyorlar şu an ki ruh durumun mu etkiliyor seni öncesi var mıydı hemen ayrılmasanız da biraz ayrı kalsanız nasıl etkileneceğinize baksanız

Bence esininde sizi anlamasi lazim. Her erkeğin boyle bi durumda gururu kirilmaz. Anlayisli adam kirilmaz yani. Her istediginde sevisecek degilsiniz sonucta sizinde duygularinizin yogunlugu aciya odakliyken, beraber olmak icinizden gelmeyebilir bu dogal bisey.

Kesinlikle size katılıyorum çok doğru ve yerinde bir tespit. Konu sahibesine duyurulur! !!!!!

Ama yine fevri kararlar. Bi nefes alın. Konuşun, konuşun, kavga edin. Ayrı yaşayın. Terapi alın. Evlenmedeki acelecilik boşanmada olmasın. Belki kurtarılacak şeyler vardır, her yolu denemeden 'bitti' olmamalı.

Biraz kafanızı toparlamanıza ihtiyaç var. Biraz uzaklaşın herşeyden herkesten. Biraz kafanızı dinledikten sonra kendinizi attığınız yerde destek almanızı öneririm. Zira bebeğinizi kaybetmişsiniz çok büyük bir yıkım ve şuan sağlıklı düşünemiyosunuz. Kocanızdan da rica edin anlayışa davet edin. Ama bunları yapmadan önce alkolü bırakın ve intihar fikrini aklınızdan atın. Hayat çok güzel ve yaşamaya değer. İmtihan dünyası ve insanoğlunun başına herşey geliyo. Hariçten gazel okumuyorum bende bebeğimi kaybettim 6 ay önce ve hayata tutundum çok şükür...

Evliliğin ilk senesi çok çok zor geçiyor Çoğu insan bu sırada boşanıyor Biraz daha şans verin derim dogadostupanda

öncelikle geçmiş olsun canım ben evli değilim ve hamilelik yaşamadığım için o konuda yorum yapmaya hakkım olduğunu düşünmüyorum. Fakat senin geçmişteki konularını biliyorum ilk evlenme teklifi aldığında buradaki herkes duygu acele etme nişanlından ayrıldın biraz birbirinizi tanıyın demişti. Ama sen o vakitte acele ettin şuan içinde çok fevri davrandığın düşüncesindeyim açıkcası. Biraz kendine zaman tanı evliliğinede öyle. Eşinle karşılıklı otur bir konuş bir nefes alın bu şekilde yürümez. Eşin bebeği karnında taşımadığı için senin ne hissettiğinini anlayamaz bence. Ayrıca ne yazikkki dünyada birçok insan çocuk doğuruo büyütüo ya şehit oluolar ya başka durumlardan çocuklarını kaybediyorlar beterin beteri var bunu düşün ve kendini topla alkolude bırak bir an evvel. burcubahar0635 what u get is what u

Neden ama? Ne oldu? Siz yeni evli değil miydiniz? G

Eşinizin kıskançlığı ilgili pek çok konu açmıştınız. Zaten biliyordunuz bile bile evlendiniz. Buradaki bir çok arkadaş yavaş demesine ragmen siz beklemediniz. Gerçi hayatınızı buradaki yorumlara göre de şekillendirecek değilsiniz. Siz çevrenizin çok etkisinde kalan biriymişsiniz gibi hissettim konularınızda. Bebeğinizi kaybettiğiniz için eşiniz dahil hiç kimsenin ne dediğine aldırış etmeyin. İyi düşünün iyi olsun.

İlk once ayik kalmayi dene. Alkolu birak gerekirse tedavi ol. Tabiki cok zordur bebegini kaybetmek. Yasini bitir, kendini topla. Eger sadece psikolojik nedenlerle sogumadiysan, hala hakli gerekcelerin oldugunu dusunuyorsan bosan. Ama simdi aciyla hareket ediyorsun gibi geldi bana. Allah yardimcin olsun

Cinsellik dışında çok elle tutulur birşey göremedim o dönemi bende yasadim kimseyi istemiyo insan kendini bile bende çok ağladım sabahlara kadar kocamda üzüldü ağladı ama benim icimde olduğu için daha çok bana koydu bence bi sakin ol kafanı topla psikoloğa git ilk iki yilda anca oturuyo evlilik bence 2 yil cocuk yapmamak gerekli diye düşünüyorum sakin kalıp bu kafanı topla yuva kolay kurulmuyo K kalliope82

Canım bir sakin ol lütfen; ondan önce de vardın, onsuz da var olursun gerekirse. Hiç yardım aldınız mı evliliğiniz için? Kim neyi kıskanıyor? Tamamen yersiz kısıtlamalar mı?

Bende bebeğim kaybettikten sonra eşime karşı soğukluk olmuştu. sanki beni hiç anlamıyor benim kadar üzülmüyor gibi gelmişti. ama tabi seks konusunda asla ısrar etmedi nezaman hazırsan ozaman olur dedi ben ona yanaşmadanda bana asla yanaşmadı. eşini biraz bencil ama elle tutulur başka bişey var mı onu bi düşünün tabi sağlıklı düşünmeye başladığınız zaman... bebek kaybı nezaman oldu?ben üç dört ayda ilaçla anca toparlanmıştımda... C

ilgimi çeken noktalardan biri çok çok fevri olmanız. yaşınız küçük değil evli barklı insanlarsınız. nişanlılıktaki ya da sevgililikteki gibi davranışlar sergilememeniz lazım. biraz daha anlayışlı, olgun olursanız bu kadar yıpranmamış olursunuz. yurt dışına taşınmak umarım iyi gelir size. eşinizle her şeyi sakin sakin konuşun. emin olun o da sizin kadar üzülüyordur. gerekirse bir uzmandan destek alın.travma atlatıyorsunuz normal olarak. sakın içkiyi de çıkış yolu olarak görmeyin. uzun vadede bunun size yarardan çok zarar getirdiğini görürsünüz. umarım eşinizle aranız düzelir daha çok yeni evlisiniz bu kadar kolay vaz geçmeyin birbirinizden.

Eski konularını biliyorum, sen de benim gibi pek tanımadan duygu yoğunluğuyla evlenmeye karar verdin. Hakkında hayırlısı olsun. Ben de zamanında hamile kalıp düşük yaptım eşim her zor anımda olduğu gibi bunda da sırtını dönmüştü bana. Yani biz sevdiğimiz için kafamızda çok farklı bi yere koyduk eşlerimizi ama onlar tanıdığımız kişiler değiller. Ben de boşanmak istiyorum. Zaafımı biliyorum ben çabuk yumuşarım, bıçak gibi kesebilmek istiyorum. Her akşam bu kararı hayırlısıyla verebilmek için dua ediyorum. Eşinle olmasa bile tek başına yardım al bence, kendin için. Bebeğini kaybetmenin etkisiyle bu hislerin iyice yoğunlaşmış bunalmışsın. İlişkiniz tam oturmamış, yeterince seviyorsanız toparlarsınız. Umarım mutlu olursun. Sevgiler

tabiki sevilmeye değersiniz sekste bu kocanız olsa bile o an cevap vermeye hazır olmamanız sizi değersiz yapmaz Mihail Zoscenko

Daha yeni evlendiydiniz galiba ayrica birbirinizi de cok seviyodunuz ne olduki bu kadar bosanmayi dusunuyonuz. D DuyguUtcu

Yanlış hatırlamıyorsam eşinizle liseden tanışıyordunuz ve onu görür görmez inşallah evlenirim diye düşünmüştünuz. Bu kadar erken karar almak doğru değil evlilik içinde boşanmak için de

Konu sahibesi cidden bunalmış. Keşke ayrıntılı her şeyi yazsa.

Gerçekten sevmiyor musun eşini yoksa evlilikten, hayatını biriyle paylaşmaktan mi sıkıldın? MissCherryBlossom

Hayat her zaman güneşli günlerden oluşmuyor ne yazık ki, bazen çok ummadığımız yerlere akııp gidebiliyor. Sizin başınızdan geçen talihsizliği anlıyorum acınıza saygı duyuyorum ama çareyi içkide bulmak. Ve boşanmak uzaklara gitmek gibi acele edilip düşünmeden verilmiş kararlar almanıza anlam veremem gerçekten. Kendinizi bırakmayın. Hayatta neler var, herşey bizler için. Siz bugünden itibaren toparlanın. Bu bir süreç, siz zayıf bir insan değilsiniz bundan eminim, uzaklara gitmek ya da içmek sorunlarımızı çözmez. Bence dertleşin, alabiliyorsanız birinden yardım alın. Aileden yakın gördüğünüz biriyle meşgaleler bulun. Eşinizin acınıza ortak olup olmadığını bilemezsiniz, siz ondan birşeyler talep edin. Elele verin yeniden.. yapabiliyorsanız eğer-çok ekstrem bir durum olmadıysa aranızda-dediğim gibi bırakmayın kendinizi hemen WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Neoldu anlat bacım ne olaylar döndü de bu hale geldin... Samsonn

daha önce ki konularını bilmiyorum ama su an daki durumun eşinden değil gibi. eşini suçlamak daha kolay geliyor gibi. bebek kaybetmek cok zordur muhakkak ama herşey de bir hayır vardır. sağlıklı çocuk olsaydı yaşardı. dogdugunda sağlıksız eksik veya başka büyük bir problem ile dogup elinde ölseydi bunun trawması daha büyük oluyor . nice insanların askere gönderdikleri çocukları öldü, şehit oldu. kiminin üniversiteli kızları öldü. acının büyüğünün büyüğü veya küçüğü yoktur ama paylaşım vakit uğraş emek doğur okut büyüt ölsün daha acı verici. lütfen aklını başına alıp silkelen. . push ; MissCherryBlossom

Kendinimi cezalandırıyosun eşinimi? Eşinin bi suçu var mı sence? Aldığın karardan bence sen bile emin değilsin. Kararınu uygulamaya koycağın anda pişman olcağına eminim. Bi kaç gün uzaklaşmanı tavsiye ederim.

D DuyguUtcu bir uzman yardımı al lütfen. kendini toparlayamamışsın henüz, ben de normalde içki kullanırım ama böyle dönemlerde uzak kalmak gerekiyor, insanı iyice karamsarlaştırıyor. mümkünse acil olarak birlikte bir aile terapistine gidin. ikiniz farklı şekillerde yaşıyorsunuz acınızı, onun seni suçladığını düşünmen bile yersiz gerçekten, sadece ikiniz de bir acı yaşıyorsunuz.. ama kadın ve erkek olarak farklı tepkiler veriyorsunuz.. o aile terapistini kabul etmezse şimdilik sen hemen bir psikiyatriste git, gerekli görürse böyle durumlarda eşle de görüşür psikiyatristler. lütfen biz buradan hiç bir şey yapamayız, vakit geçirmeden yardım al...

Evet çok açık bunaldığı. Ama somut da hiçbir şey yok ki yardımcı olalım...

eşinizle aranızdaki problem nedir tam olarak? D DuyguUtcu