Biz de beş kardeşiz. son 2si babamın ikinci evliliğinden. Babam lise mezunu. Annem ilkokul mezunu herhalde, okuma yazma bildiğine eminim de. Türkiye 3. Sü oldum, Boğaziçi üniversitesindeydim Evet sosyokültürel düzeyleri çok uç noktalarda insanlarla da tanıştım, ailesi çok üst düzey akademisyenlerle kaynayanından, siyasetçi olanlar vs. Ailemden utanmadım asla. Sadece onların aileleriyle yaptıkları paylaşımları yapamadığımızı fark edip keşke demişimdir. Seninki de bence bu. O neden kınayan arkadaşlar nereden senin onlardan utandığını çıkarmışlar anlamadım gadjo dilo ben aslında

Kesinlikle. Yani batıda bir okulda doğunun bir köşesinden geldiğinizi söylediğinizde kimse size ''oo ne güzel'' demiyor malesef. Doğulu olarak kalıyorsunuz akıllarda. Ha bu batı-doğu meselesi olmaz zengin-fakir olur. Eğitimli-eğitimsiz olur. Hayatın her alanında bu böyle o yüzden konu sahibini garipsemedim açıkçası, ailesinden ziyade doğduğu çevre ve yaşam şartları ile ilişkili bence sorunu. Ama aşılamayacak bir sorun da değil, çözümü kendi ailesini önce kendisinin benimsemesi.

Neden bu kadar üzerime geldiğinizi az çok anladım. Ben yaşı büyük olanlar çocuk doğurmasın demedim siz olayı çok farklı bir yöne çekmeye çalışıyorsunuz şu an. Neyse ilk mesajınızdan tavrınızı anlamalıydım. Teşekkür ediyorum yine de.. İyi geceler

Evet bir çoğu öyle bir şey demez belki. benim kendi kuruntum olabilr. Çocuk yaşta yaşadığım kayıbın sonucu böyle bir psikolojik problemim olabilir. Çünkü o süreci de fazla hırpalanmadan atlattım. Hep içime mi attım acaba diyorum

İnanın bana şu an okulumdaki arkadaşlarımın yarısından fazlasının annesi/babası doktor. ve o bahsettiğiniz Türkiyenin bir ucundan okumaya gelenler çok çok azınlıkta. Bu beni tabi ki haklı çıkarmaz ama 7-8 kişiliş bir arkadaş grubunda herkes babasının annesinin ünv sini konuşurken ben katılmak istemiyorum. S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Kizin üstüne cok sert gitmişsiniz. Farkında durumun ve aşmak istiyor. İnşallah bu yipratici duygulardan kurtulabilirsin pemberuzgargulu

Bu arada herkes ailenden utanıyosun diye yargılamaya başlamış. Ama ben bu problemleri aşmaya çalışıyorum. Ünv den tanıştığım insanlara ailemi tanıtıyorum. Fakat bunu yaparken lisedeki gibi zorluk yaşıyorum. Sziden bu konuda yardım istedim.

Sizin uzerinize gelme gibi bir durum icersinde degilim. Siz yorumlarinizda tutarsizlik icersindesiniz bunu size anlamaya calisiyorum. Size dogrulari soyledikce sinirleniyorsunuz. Yaptigim yorumdan sadece niye ustume bu kadar geliyorsunuz diye anlam cikardiysaniz yapacak birsey yok. Siz degil misiniz ''annen yaninda cok yasli kaliyor gibi sozler duymak istemiyorum' diye yorum yapan? Bu durumda zaten annem beni niye gec yasinda dogurmus diye dert edinen siz degil misiniz? Bu durumda zaten gec yasta anne olanlara bakis aciniz az cok belli degil mi? Olayi farkli yone cektigim falan yok, siz anlamamak icin inat ediyorsunuz. Zaten son yorumumdu, size de iyi geceler.

Yahu ne alakasi var insanlar baban yaninda olmadigi icin senin icin uzulur neden acisinlar hayatin gercekleri bunlar. Neden senin arkandan yazik diyecekler ya da aciyacaklar diye kafanda kuruyorsun ki. Bence ailen yuzunden olan bisey degil senin kendi icinde kendi kendine yarattigin bi ozguven eksikligi mevcut.

Yaparsan iyiliğine kompleksin kibire dönmeden kendine Çek'i düzen ver ver ki gerçek bir başarı elde et. Hayatta en büyük Cihat insanın kendi nefsiyle olan savaşıdır... Anne ve babasından ayrı büyümüş babasından babalığın b sini görmemiş biri olarak bu nankörlüğe o kadar çok kızıyorum o kadar çok kızıyorum ki resmen konuya takıldım kaldım... Heh bu arada benim babam senin o özendiğini üniversite mezunu ebeveynlerden çok iyi bir işi çok iyi mesleği olan... Bilmem anlatabildim mi aile olmak statü dışı birşey iki ablam var üç kardeş sımsıkı sarıldık birbirimize keşke daha çok kardeşim olsaydıııııııı valla ben niye utandığını hala çözemedimde

Eger boyleyse neden o kadar dramatize ettiniz...

Annenden ailenden utanma herkes okuma şansı bulamayabilir asla değiştiremeyeceğin şey ailen. Aslında başlığı değiştirmen lazım ailen yüzünden değil kendi kompleksin yüZünden özgüven kaybın... O kadar çok insan varki annem yanımda olsun diyen kıymet bil değer bil. Ah ah şükret sana kapını açan annen var. Kompleksini yen.

Üniversitede okuyan bir genç olarak kategorizasyonları yok etmek için uğraşacak. Bu yaşta ailesinden utanıyorsa ya psikolojik bir sebebi var ya da Cidden arkadaşların dediği gibi ailesinden utanıyor.

Sacma dusunuyorsun. annenle yas farkin coksa arkadaslarina ne? Kimse sandigin kadar takili kalmaz aile durumlarina. Utaniyorsun ailenden oysa utanilacak biseyleri yok biraz daha buyu fikrin degisir.

Şöyle konulara bakıyorum yorumların çoğunluğu boş. Kız zaten bunun sorun olduğunu düşünüyor, yani kafasındaki bu düşünceden kurtulmak istiyor.''İnsan ailesinden utanır mı yazıklar olsun'' deyince ''haklılar utanmayı bırakayım'' demiyor kimse, merak ediyorsanız diye söyleyeyim dedim. Ha tabi hoş bir durum değil yanlışın yanlış olduğunu söyleyin ama bunu yaparken mesela bizlerden yardım istemiş bu durumu nasıl aşabilirim diye keşke o konu için de birkaç cümle yazsanız? Konu sahibi, utanacak bir şey yok. Anladığım kadarıyla arkadaşlarına biraz özenmişsin, daha doğrusu aile ilişkilerine. Ama hiçbir şey dışarıdan göründüğü gibi olmuyor. Anne-babası üni. mezunu olunca, beraber kuaföre gidince düşündüğün gibi üst düzey bir aile olmuyor kimse. Ayrıca babanın olmadığını söylemekten neden utanıyorsun bak onu anlamadım ben de. Bunda utanacak ne var? İnsanlar neden acısın çok çok üzülürler dünyada babasını kaybeden tek insan sen değilsin? Arkadaşların madem anneleriyle kuaföre gidiyorlarmış sen de gidip annene söyle beraber gidin Ya da farklı şeyler yapın beraber, aranızda yaş farkı olması bir şeye engel değil

Teşekkür ederim, dediğiniz gibi yapmaya çalışacağım..

Utanilcak birsey yok kuafore filan benim annemde hic gitmez bunlar cok kucuk seyler Allah eksikliklerini gostermesin ve bak. babanin eksikligini hissediyorsn ya annende olmasa cevren seni oldugun gibi sevsin okul bitnce yaninizda eminim en fazla 2 tane sadik arkadasiniz kalir. Durust olun hic utanmayn direk soyleyn ben hic utanmam boyle seyden yaa Liona

Ille de anne ile bir şey yapma zorunluluğu yok ki Mesela ben 16 yaşımda iken annem kırk yaşında idi üni mezunu çalışan bir annem vardı ama ben de onunla herhangi bir yere gitmezdim alışverişe dahi yalnız giderdim Özgün bir hayat isterdim mesela Şimdi 36 yaşındayım ve oğlum daha ilkokula gitmiyor yani o liseye giderken ben 45 üstü olacağım bakalım yetecek miyim Ailen oldukları gibi bu konuda değişiklik olmaz ama buna dair beklentini sınırlayabilirsin kendine yetmek de önemli bir artırır zira

Kimsenin annesi doktor, kimsenin babası CEO değil. Üniversite ortamından, 20 yaşındaki aklı başında insanlardan, Türkiye'nin bi ucundan okumak için gelmiş aylık 200 lirayla geçinen insanlara annem ev hanımı babam memurdu demenin hiçbir zor yanı yok! Bunu yadırgayacak insan varsa zaten sen öncelikle bu kişiyi yanında tuttuğun için utanacaksın, annen size emek verdiği, baban öldüğü için değil!

Annen ile aranda 38 yaş varmış. Gayet normal bir yaş farkı. 5 kardeşiz demek öyle çekinilecek bir durum değil. 10 12 kardeş olsanız dikkat cekebilir de sizin ki öyle değil. Annesi ev hanımı olan birsürü kişi var ve gayet yaygın. Ve annesi babası ölenlere kimse öyle anlattığınız gibi bakmıyor. Siz çok mükemmelliyetçisiniz sanırım. Bence kendinizle barışın. Toplumda anlatırken çekineeginiz hiçbir ailevi özelliğin yok boşuna kendini üzüp yorma.

Annesiz kalmak en kötüsüdür. Ne şanslısın ki seninle gezip tozamayan ama seni seven fedakar bir annen var. Bunun kıymetini bil.

Söylediklerinizin bazılarına katılıyorum. Ben kendim sorunlu olabilirm. etrafımdakilerden farklı olmak istemiyorum bu da bende bir sorun olduğunu gösterir belki de. Ama ben anneme asla kötü davranmıyorum Kendi harçlıklarımdan biriktirip beraber tatile de gittik. Lütfen hemen kızıp yargılamadan önce olayın daha derin boyutunu düşünün. Buraya olabilidğince kısa özetlemeye çalıştım. Tabi ki bazı detayları, olayları atlamam normal. Yine de teşekkürler..

Aslında o diziyle hiç alakası yok çünkü konu maddiyat değil. yine de teşekkürler...

Aslında konuyu açarken tepki alacağımı biliyordum. Ama bu kadarını ben de tahmin etmedim. Konu hep annemin şartlarından dramatize edilmiş. Belki de ben yanlış lanse ettim. Bunlar benim daha çok içimde yaşadığım problemler ve bir çoğu lisede kaldı. ümv başlarken bu konuda kendime söz verdim. Elimden geldiği kadar babamı kaybettiğimiz anlatmaya çalıştım yeni tanıştıklarıma.

Teşekkürler, daha fazla konuşmayacağım zaten ilk kez böyle oldum ve bir konuya ilk defa bu kadar üzüldüm. İyi geceler... MagicD hayat senin

Noluyo 5 kardeş olunca, baban olmayınca? Mantık?

Elbette cok seveceksin anneni ben bundan suphe etmedim hic :) Sevmesen burada boyle bir konu acmazdin. Sen annene, ailene haksizlik yapmak istemedigin icin actin bu konuyu. Ben boyle gordum. Degisik ruh haline girer insanlar bazen. Sorunun ne oldugunu anlayamaz acaba bir yerde yanlis mi yaptım dersin. Herkese olur bu farkli sekillerde. Dertlenme. Kendini yiyerek hayatindan zaman calma. Günü yaşa. Cesur ol. Genclik guzel. Pisman olmayacagin her guzel yasa zaman kaybetme boyle seylerle :)

Ya zaten duymayin insanlar sizi harika aileniz, mukemmel sosyal yasaminiz ya da farkli seyler icin sevmesinler. Ya da bunlar icin dedikleri de sizi uzmesin. Insanlari zaten yuzde yuz taniyamazsiniz. Siz mukemmel dahi olsaniz hep bir elestirilcek nokta bulurlar. Sizi siz oldugunuz icin seven insanlarin yaninda olun. Ve bence asla boyle sacma seyleri sorun etmeyin kendinize. Su an hamile miyim diye mi boyle hissediyorum bilmiyorum ama yarin obur gun kizim benim icin boyle seyler dusunse eminim cok uzulur ve kirilirdim. Oysaki sizin daha dogacaginizi ogrendigi ilk dakika oyle fedakarliklar yapmaya baslamistir ki, oyle zorluklar cekmistir ki. Birakin diger insanlarin dusuncelerini ailenize simsiki sarilin, kimse size onlardan daha yakin degil... B

Vallahi hiç bunların ardına sığınmayın benim babam var ama hiç olmadı benim için öldü. Bize hayal edemeyeceğin şeyler yaşattı keşke vefat etseydi saygıyla hatırlasaydım diyeceğim şeyler ama bana babam sorulduğunda yok demeye hiiiiiiiç utanmıyorum herkes çeşit çeşit acılar yaşıyor hırpalanıyor aileden utanmayı gerektirmiyor. Acıların ardına kurban rolüne bürünmüş insanlar sığınır

Utanilacak bir ailen olsa tamam diyecegim ama ne var bunda utanilacak.5 kardes olmanin nesi utanc verici. hele baban befat etmis diye rahatsiz olman. her cevrede babasi annesi vefat etmis biri olabilir. lutfen kendine gel uzme bunlar icin kendini. sen kendinden emin olmazsan insanlar hisseder o zaman goze batarsin

Bu 7 sayfalik yorum bile gercek hayattan alinmis bir populasyon olarak dusunulebilir ve sadece bahsettiginiz seyler ozguven eksikliği yaşamanız icin yeterli sebep olmayabilir belki... Bu konuda hassassiniz belli ama bakin burdan bile kimse sizin durumunuzu yadirgamiyor anormal olan birsey yok aslında. Sadece bakış açınızı degistirmeniz yeterli...

Onu öyle edemiyorlar "olsun hepimiz insanız" diyorlar Aslında anlamı derin bir cümle

M e g g Meslek konusu açılmasın istiyorum. Çünkü babamı kaybettiğimi söyleyince insanlar bana acıyacaklar, arkamdan yazık bu kıza diye bahsedecekler diye korkuyorum.

Bence haddinizi aşmaya başlıyorsunuz. Yaşadığım bir kayıp üzerinden duygularımla, Çekip çekmeyeceğimin bana kaldığı bir vicdan azabı konusuyla beni bu şekilde yargılayamazsınız. Size durumumu anlattım, önerisi olan varsa fikir istedim daha fazla kırmanın anlamı yok. İyi geceler..

Bir aileniz olduğu için şükretmeyi deneseniz herşey sizin için çok daha olumlu olur saçma düşüncelerden kurtulursunuz Siyah Kugu siyah

Evet düşüncelerin çok çirkin. Resmen ailenden utanıyorsun. Neden bu konular açılmasın istiyorsun? Annem ev hanımı, babam memurdu demenin nesi utanç verici? Aileni veya seni bu yüzden küçük görecek arkadaşların veya flörtün varsa derhal uzaklaş. Tabi önce kendindeki bu düşünceleri değiştirmelisin. Millet annesiyle kuaföre gidiyor diyorsun, annenin kuaföre gitme durumu olmamıştır evi geçindirmekten, gel beraber gidelim değişiklik olur de çok mu zor.

Relaks ol. Oldugun gibi ol.. kendini kasarak bir muddet idare edebilirsin. Bu ailelerden utanmayi, aileleri saklamayi 80 li 90 li yillarda geride biraktik diye saniyordum. Neyinden utaniyorsun yada ne oluyorda ozguvenin olmuyor anlamis degilim. Davulun sesi uzaktan kulaga hos gelirmis. O ozendiklerin yada karsilarinda utandigin kisileri bir arastirsan belkide aileni opup basina koyarsin Kimbilir ne hikayeleri var. Uzaktan sana hos geliyordur. . bosver takilma boyle seylere.

Doğru bir durum olmadığını zaten kabul etmiş bunu yenmek için bir derdim var diyor Bu neyin kini nefreti lütfen Size onerim ailemizin zayıf yönlerine değil güçlü olduğunu düşündüğünüz yönleriyle gurur duyun Birçok o üni mezunu dediğimiz aile sizin ilkokul mezunu olmayan anneniz gibi çocuk yetiştirmeyi başaramamıştır

Kategorizasyonu yok etmek icin universite okumak yetmiyor ama malesef. Universite kafasi degil, baska kafa gerekiyor.. Kizi suclayamadim acikcasi utaniyor olabilir ama kim ister ki utanmayi.. Yeni tanisilan birine bile hemen memleket neresi diye soruluyor, ucra bir yer soyleyince de "Hmm iyimiss" deniliyor imayla karisik.

Çünkü lisede bunun sıkıntısını çok çektim, çok pişmanlık duyuyorum, artık içmde en ufak bir şüphe duymadan yeni tanıştığım insanlara ailemden bahsetmek istiyorum. Parcali Bulutlu Buluta yükü

Cok ayip ediyorsun cok.

22 yaşındayım. haklısınız önemli olan bunlar değil. ben sadece etrafımdaki %99 luk arkadaş kesimimden farklı bir aileye sahip olduğumu belirtmek için örnek verdim. annemin zorluk çektiği bir durum yok, beraber çok iyi de anlaşıyoruz, şu an yeni tanıştığım arkadaşlarıma annemden bahsediyorum. Arife75 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anlıyorum. Benim lisemde bir makyaj malzemesine 200 TL veren kızlar vardı, yanlarında apartman görevlisinin kızı vardı. Hepimiz beraber okuduk, aradaki uçurumları biliyorum. Bizde kimse kimseyi küçümsemezdi ama özellikle son yıllarda artık varlıklı ailelerin çocukları çok acımasız oluyor. Lise yaşında yaşadıklarınız sizde yer etmiş. Evet düşünceleriniz hoş değil ama hepimiz insanız, her an en doğru şeyi yapıyor/düşünüyor olmuyoruz. Bir sorun olduğunun farkındasınız ve çözmek istiyorsunuz, bu güzel bir başlangıç. Ama artık lisede değilsiniz, lise ortamınız geride kaldı. Özel üniversitedeyseniz yine sosyoekonomik durumunuz aynı olmayabilir ama iş hayatında bunların hiçbir önemi kalmıyor. Hiçkimse de birbirini anne babasının okur yazarlık durumu üzerinden değerlendirmiyor. Arada tek tük öyle densiz çıkabilir ama bu onların karakteriyle ilgili bir mesele. Siz kendiniz rahatsız olduğunuz için etrafınızdakilerin de kötü düşüneceğini veya hor göreceğini düşünüyorsunuz ama yanılıyorsunuz. Ha velev ki öyle bir şey oldu, zaten bu kadar yüzeysel insanlarla arkadaşlık etmemeniz daha iyi olacaktır.

Biraz anlıyorum seni. Psikolojik bir sorun. Ergenlikte çocuklar çok acımasız oluyor. Ayağındaki ayakkabı, üzerindeki eşofman orijinal mi onu merak ediyor çocuklar. Ya da kendi aldığı pahalı bir şeyi arkadaşlarının gözüne sokuyor, annemler bana bunu aldı fiyatı şu kadar. Maddiyatta olduğu gibi eğitim/iş konularında da oluyor bu. Hatta çocuğu geç, çocuğunu başkasının çocuğu ile arkadaşlık etmeye layık görmeyen aileler dahi olabiliyor. İnsanlar acımasız, acımasızız. Bilinçsiz olarak da yapabiliyoruz bu ayrımları veya mağruz kalıyoruz. Neyse, bence bu psikolojiye bürünmek için fazla büyüksün. 15-16 yaş konusu gibi. Artık büyümüşsün, bunları düşünmemen gerekir. İnsanları süzgeçten geçirip ona göre muamele etmen, annen kaç yaşında doğurmuş derken aşağılar gibi konuşana uygun cevabı verebilmen gerekir. Kaçma bence, başkası sormadan sen anlat. Benim ailem böyle de, annem bu yaşta beni doğurmuş, ablamı bu yaşta doğurmuş, babamı kaybettikten sonra beş çocuk büyütmüş diye övün onunla. Göğsünü gere gere anlat, başkasının sormasını bekleme. Ailenle gurur duy. Ailendeki hiçbir durum onlara kızabileceğin şeyler değil. Ailenin bi sorumsuzluğu olur, yanlış bir şeyi olur anlatmaktan çekinirsin veya kızarsın. Ama annen doğunun şartlarında 16 yaşında evlendi ve okumadı diye, baban vefat etti diye onlara kızamazsın, onlardan utanamazsın. Utanılacak bir şey olsa neyse anlatma, ama yok. Çekindiğin şey, utanılacak insanlara bunu anlatmak. Anlatmaktan çekindiğin olursa aklına ailenin değil karşımdaki insanın utanılacak olduğu gelsin. Anlatmaktan çekiniyorsan karşındaki dengesiz bir şey diyecek diye korkuyorsundur. Böyle insanlarla gerçekten muhatap olma.

ablacım kımse dort dortluk degıldır vedogulu olmak utanılacak bır şey degıldır. beş kardeş olmak cok guzel olmalı ınankı arkadaşlarında sana ozenıyorlardır. ayrıca annenle kuafore gıdemıyrsun ama beraber yaptıgın başka bır şey vardır. mutfakta tatlı yapmak yemek yapmak gıbı... senın annen okumamış ama el işi biliyrdur yada daha farklı mezıyetleerı vardır ki tek başına beş cocuk buyutmek en buyuk mezıyettır bence. bak kardeşim bak canım turkıyemız dogusuyla batısıyla birdir. batısı kadar dogusu da degerlıdır kendı kendıne aşagılık komplekslerıne gırıp de aılenı uzme. verılecek pek bı tavsıye yok duşunceerını degıştrmelısın

Bir de ardından içinden mi diye soruyorlar ya... neyse hiç girmeyeyim. Değirmenin berisindeki çiftliktenim desem sanki bilecekler. Konu sahibesi yapmayın. O kadın anneniz sizin canınız ciğeriniz. Siz okuyun diye canını dişine takmıştır eminim. O sizinle gurur duyuyorken siz ondan utanacak mısınız? Bunu ona yapmayın lütfen. Yarın öbür gün kaybederseniz onu, ben 5 para etmeyen insanlara sebep ne yapmışım dersiniz.

Adini feriha koydum diIsi vardi bi an o canli gozumde Ben unv deyken oyle herkeisn anne babasi doktor felan degildi olsaydida onemi olmazdi benim icin. Emin olun sizin kac kardes oldugunuz, ebeveynle coxuklar arasi yas farki kimsenin umurunda olmaz. anneniz okumamis ama sizi okutuyor bu kadin cahil degil sanssizdir bana gore. Babaniz memurmus allah rahmet eylesin utnailacak yani yok. ne guzle kalabalik aileymissiniz sizin yadirganacaginizi sandiginiz aile bir cok kisinin hosuna gider emin olun

Çok kardeş olunca ya da annenle arandaki fark büyükse ne olacak? Mesela benim annem de ilkokul 5e kadar okumuş evlenmiş ne olacak lise üni okumadıysa? Canım annem canını dişine takar iyi olalım diye. Temizliğe gider evlere. Annemle alışverişe çok az kuaföre hiç gitmedim. Biyerlerim eksik kalmadı şahsen. Aileme verceğim değeri bununla ölçmem Eminim senin annen de üzülmene dayanamaz, babasız sizi büyütmüş emek vermiş yazık utanıyorsun.

Kac yasindasin? Annenden hatta ailenden utanmana cok uzuldum acikcasi. Onemli olan koafor, egitim duzeyi, memleket falan degil ki. Onemli olan iyi bi insan olabilmekte umarim bunun farkinda olup yeni iliskilerinde ya da yeni bir ortama girdiginde, kendini bu konu acilmasin diye yiyip bitirmezsin. Cok uzuldum ama annen ne zorluklar cekmistir kim bilir...

Ailenizin "durumuyla" doğduğunuz yerle kendi kendinize bir deger bicmissiniz herkesin de bunu yaptığını zannediyorsunuz. Sorunuzdaki alt mesajlar çok rahatsiz edici. Doğu kökenli olmak, babanizin olmamasi, beş kardeş olmak, anne yaşında ablalara sahip olmak utanilacak seyler değildir. Siz de cevrenizde gördüğünüz ve bu ozelliklerin yakinindan uzagindan gecmeyen kisilere kendinizi açıklamak durumunda olmamalisiniz. Sizi oldugunuz gibi kabul etmeyecek bir arkadas cevresi de sizi her daim üzecek. Onlar gibi olmadiginiz icin kahrolmayi birakin ve bir aileniz oldugu icin sukredin...

Konuyu biz getirmedik görünen köy klavuz istemiyor aileni başka ailelerle kıyaslayıp kendi ailenden utanan anlatamayan sensin... Başka bir açıklaması mı var? Yazdığını iyice oku neye çıkıyor sen karar ver kimse taraflı konuşmuyor herkes objektif değerlendirdi işine gelmediği için taraflı oldu diyelim biz buna hiç bir öneri beğenmeyen sensin ayyyy çok merak ettim bu hayatta aileni beğenmiyorsun kimsenin fikrini önerisini beğenmiyorsun ne beğeniyorsun acabaaaaa. Burada doğruyu söyleyene sınır çizmeye çalışmak yerine aileni anlatıp en ufak bişey söyleyene o sınırı çiz aaaa ama önce kibiri elden bırak olur muuuu doğruyu söyleyeni 9 köyden kovarlarmış. Önce yaptığının utanmak olduğunu kabullen

Büyük ihtimalle de arkadaş çevren, annenin bababın mesleğini falan hor görecek insanlar. Arkadaş çevreni değiştirmekle başlayabilirsin. Ailen bunları okusa onlar da senden utanırlardı.

Biraz sakin; kız hissettiklerinden memnun değil zaten, böyle hissetmek istemediğini de belirtmiş. Konu sahibi, ailelerimiz üzerinde bu anlamda söz sahibi değiliz. Anne babanız veya abi-ablalarınız yüz kızartıcı bir şey yapmamış. Hayatlarının şartları gereği anneniz okuyamamış, bugün bizim imkanlarımız annenize sunulsa anneniz de okurdu. Babanız vefat etmiş, Allah rahmet eylesin. Ama babası hayatta olmayan tek insan siz değilsiniz, artık babası-annesi vefat etmiş kimseye sizin çekindiğiniz şekilde acıyan olmuyor. Kaldı ki babanız olmasa da bu yaşa gelmiş, liseyi bitirmişsiniz. Kimsenin acıyacağı bir şey yok. Yaşantınızdan çok uzak bir çevreye girmişsiniz ve çevrenizdeki insanların ailesinin sizinkinden üstün olduğunu düşünüyorsunuz. Öyle bir şey yok. Kimsenin ailesi kimseden üstün değil, sadece farklı. Benim babam doktor, annem iki üniversite mezunu. Dedelerim bile üniversite mezunu insanlar. Flört ettiğim adamlardan biri doğulu, annesi okumamış, babası ortaokul mezunu, 4 kardeş bir adamdı. Hiçbir zaman benim ailemin onunkinden üstün, değerli olduğunu düşünmedim. Sadece yaşam tarzlarımız farklıydı, uyuşamadık, o kadar. Eğer çevrenizde ailesinin sahip olduğu diploma yüzünden sizi küçümseyecek insanlar varsa, çevrenizde tutmayın.

Genç bir kız kendi resmini ve temizlik görevlisi olarak çalışan babasının resmini internette paylaşarak şunları söyledi: "Bütün saygı beni okutan ve eğiten babam içindir. Sevgili babacım seninle gurur duyuyor ve seni çok seviyorum." Aklıma bu haber geldi birden. Ne annenin okumamış olması, ne babanın olmaması ne de 5 kardeş olmanız asla utanılacak bi şey değil. Biz de 3 kardeşiz ama bazen diyorum keşke daha çok kardeşim olsaydı. Annemin 6 tane kardeşi var, tamam küçükken büyütmek yetiştirmek zor oluyor ama büyüyünce çok güzel oluyor, hiç başka arkadaşa ihtiyacın kalmıyor. Şimdi biz memlekete gittiğimizde annemin bütün kardeşleri toplanır oraya, , tabi onların da çocukları olmuş benim yaşım kadar. Öyle güzel bi ortam olur ki, çok kardeşin olması çok güzel kıymetini bilirsen tabii ki. Bence senin utanman gereken sadece ne biliyor musun? Böyle şeyleri hor görecek kadar görgüsüz, sığ insanlarla arkadaşlık etmen. Bence sen arkadaş çevreni değiştir. İnsanları asla küçük görmem ama böyle şeyleri hor gören insanları daima küçük görmüşümdür, ezik gelmişlerdir bana hep. Benim annem de ilkokul mezunu, ve soran birisine bunu göğsümü gere gere söylerim! Okusun ya da okumasın, evladını güzelce yetiştiren her fedakar anne benim gözümde kahramandır! Arkadaş çevreni değiştir, bunları hor görecek birisiyle de zaten flört etme, onların daha büyümeye ve olgunlaşmaya ihtiyaçları var demek ki.

@Mune dan konumu kapatmasını rica ediyorum. İyi geceler

5 kardes olmanin nesi sizde ozguven eksikligi yaratiyor afedersiniz? Yani mantik bunun neresinde? Tek cocuk olanlar ya da 2 kardes olanlar nasil ozguven sahibi olabiliyorlar? Acayip sacmaladiginizin farkinda misiniz? Anneyle kuafore gidince basiniz goge mi erecek? Biz 6 kardestik, en kucuk kardesim vefat etti 5 kardes kaldik. Hicbir zaman ama hicbir zaman cok kardesiz, utaniyorum bu durumdan gibi birsey hissetmedim. Ki yurtdisina tasinana kadar da gecim sikintisi cekerek buyuduk. Cok kardesim olunca benim neden ozguven eksikligim olsun ki zaten. Aksine kotu bir durumda sirtini yaslayabilecegim, guvenebilecegim, her ne olursa olsun kardesim diye bana kol kanat gerecek genis bir ailem oldugu icin ozguvenim cok iyiydi. Benim annemde okuma yazma bilmiyor, dedem yollamamis kardeslerine bakacak diye okula. Cok okumak istedi ama sinir hastasi oldugu icin fazla ilerletemedi. Ama cocuklugumdan itibaren bizleri okuyun cocugum, ne olursa olsun okuyun, ekmeginizi elinize alin diye tesvik etti. Ilkokulda zorlandigimiz yerlerde o hic bilmedigi halde bizlere yardim etti. Bugun universiteyi bitirmissem bu annemin bana verdigi ozguven sayesindedir. Ve sizin dusuncenizin aksine cevremde universiteyi bitirdigimi, annemin okuma yazmasi olmadigi halde hep en buyuk destekcim oldugunu dile getirdigimde anneme hayran oluyor, takdir ediyor insanlar. Ben mezuniyet torenimde konusmami yaparken ilk tesekkurumu anneme yaptim, hicte utanmadim. Ayrica yurtdisindayim bahsettigim insanlarda yabanci. Elim para tutmaya baslayinca ben aldim annemi goturdum gezmelere. O anne ki, kucukken bana sacini supurge etmis, sirtimda tasisam hakkini odeyebilir miyim? Siz aldiniz mi annenizi, goturdunuz mu bir gun dolasmaya? Gel anne dediniz mi bakalim. Sizin derdiniz ne biliyor musunuz? Siz ezik bir kisilige sahipsiniz. Bosu bosuna ozguven eksikligi felan diye suslemeye calismayin ezikliginizi. Gercekten su an cok kizginim ya. Yazik size emek vererek buyuten o anneye. Yazik ki ne yazik!

Ben seni çok iyi anlıyorum. Sen değil ama en küçük teyzem aynı durumda aramızda 4 yaş var düşün. Hiç utanmadı annesinden, her ortama soktu. Bu düsturla yetiştik. Ben küçükken de ki tek çocuğum durumumuz kötüydü şükür geçti o günler anneciğim kendini geliştirdi mesleki atılımlar yaptı, sertifikalar vesaire. Kazancı iyi. Onunla gurur duyuyorum. Ama ben küçükken temizliğe gidiyordu, bazen sınıf arkadaşlarım dalga geçiyordu. Acımadan tükürüyordum suratlarına, hep dimdiktim. Dik dur, utanılacak hiçbir şey yok.

Oyle mükemmel hayatlar lanse ediliyor ki televizyonda, sosyal medyada... Haklisin kendince... Farklı hissediyor olabilirsin. Suclu degilsin. Kendini uzme. Düzelmez bir sorun degil bu. Seni kabul eden her halinle sen olarak kabul etmeli. Once bunu bilerek davran. Bu kiz ya da erkek arkadas olsun durum boyle. Aslinda once sen kabul et gercek seni. Annenle yapabileceğin seyler bul. Ortak bir seyler çıkacaktır mutlaka. Al sen onu kuafore gotur mesela. Ya da alisverise. Bir yerlerden baslamak lazim, gec degil hic bir sey icin Memleket ya da koken konusu hic tartisilmaz. Anne babamizi secemeyiz. Memleketimizi, kardeşimizi. Sen dogru arkadaşlar sec kendine. Ve dogru seni sec bence. Cunku tek secilebilir bunlar En guzeli..

Üzgünüm ama ailenden utanıyorsun. Çözüm önerim yok.

ailesinden utananlara ne diyecegimi gercekten bilemiyorum!!!! neysen osun arkadasim! aileni degisemezsin.. utanmani gerektircek hic birsey yok ortada.. Tursu sever Bazıları ölümsüz olmalı. tek ayak

Merhabalar, Öncelikle ailemin durumundan kastım maddi durum değil. Her ne kadar ben büyük bir şehirde doğup büyümüş, yetişmiş olsam da doğu kökenliyiz. 5 kardeşiz, ben en küçükleriyim, arkadaşlarımın annesi yaşında ablam var, benimle yaşıt yeğenim var ( annem çok küçük yaşta evlenmiş, ablamı 16 yaşında; beni ise 38 yaşında dünyaya getirmiş.) İşte tüm bunlar yeni bir ortama girdiğim zaman, herkes ailesinden bahsetmeye başladığı zaman bende bir özgüven eksikliği yaratıyor. Çünkü etrafımdaki neredeyse tüm arkadaşlarım ya tek kardeş ya da en fazla iki. Çoğunun annesi-babası ünv mezunu, benimse annem okula hiç gitmemiş. Babam da memurdu, ben ortaokuldayken rahmetli oldu İşte ne bileyim herkes annesiye alışverişe, kuaföre gidiyor kız kıza. Bense annemle hiç bu tarz şeyler paylaşmadım yaş/jenerasyon/eğitim farklarımızdan dolayı. Özetlemem gerekirse bu özellikle biriyle flört etmeye başlayınca sorun yaratıyor ve ben ailelerimizden konu açılır, bu bariz farklar ortaya çıkar diye kendimi geri çekip konuşmayı hemen kesebiliyorum. Ailemi de çok seviyorum, hepsi ayrı ayrı benim için o kadar değerliler ki. Ama işte liseye kadar bu problemi hiç yaşamazdım, tüm arkadaşlarımla ailelerimiz tanışırdı. Sonra çok farkı sosyokültürel düzeyde bir liseye başladım ve bence benim asıl psikolojik şokum o zaman oluşmaya başladı. Yaptığımın yanlış olduğunun farkındayım zaten düzeltmek için buraya yazdım. Onlardan utanıyor olabilir miyim düşüncesi bile beni kahrediyor bundan kurulmak istiyorum. Önerileriniz için şimdiden teşekkürler..

İşte öyle zihniyetleri çıkar hayatından. Ciddi bir çürük ayıklaması olacaktır inanıyorum.

Sizin iyi okullara gitmeniz sosyal statü sahibi olmaniz kimin sayesinde acaba? Bal gibi ailenizden utaniyorsunuz iste... Ben annemden cok darbe yedim ama yinede kimseye kötü laf ettirmem sirf beni oyle yada böyle bu yasima getirdigi icin... Siz bence kendinizi sorgulayin acaba anneme aileme layik bir evlat miyim diye.. Kaybettiginizde bu yazdiginiz seyler yureginize tas gibi oturacak. Uzgunum cok sert elestirdim ama annelerimiz bizim bas tacimiz olmali cunku bu dunyada hic kimse bizleri onlar gibi karsiliksiz sevmeyecek..

Hepimiz birgün öleceğiz. . Umarım ailenle gurur duyarsın. .

Annem. ev hanimi.. babamda Fabrikada calisiyor.. Kurban olurum onlara, Gurur duyuyorum onlarla.. cunku beni bu yasa getirdiler.. bana hep destek ciktiler en onemlisi onlar benim annem babam ben onlardan bir can'ım onlardan bir kan'ım!!! Neden utaniyorsun Seni dunyaya getirenlerden.. Neden utaniyorsun sana bakip buyutenlerden? Yazik.. Yazik.. anne babadir onlar.. Cok uzuldum gercekten!!

Cahil yaftasi vuracaklar diye korkuyor kiz.. Suc kizda degil ki toplumda.. Insanlar surekli kendilerini kategorize ettigi surece, ne yazik ki boyle devam eder bu hayat.

Evet, bir de bu var dogru.

Bilemiyorum ya, neresinden tutarsam tutayım aklım almıyor benim bunu. Bence o ortamda olduğunuza bile şükretmelisiniz, sizi okutan anneniz var. İlkokulda değilsiniz kimsenin size nanik yapıp güldüğünü de sanmıyorum. Ve düşmez kalkmaz bir Allah, olabileceğinizin en iyisini olun ülkeyi kurtarın da çocuğunuza yaşadığınızı yaşatmayın. Siz de annenizin yaşadığını yaşamamış olursunuz. Haddim değil çok çok özür diliyorum ama ben babamın mezarına gittiğimde vicdan azabından hazır gitmişken bi mezar kazar kendimi def ederdim. ipeqbojuqu La

Yazık insan ailesinden utanırmı? bende doğuluyum ve ailemle gurur duyuyorum.. Nazanen Hoşgeldin ömrum, ruhum canım kızım

Ailenden utanmak değil de genelde kabul edilenden farklı olmak ve çoğunluktan farklı olmak.. bir nevi ak koyun sürüsünde ki siyah koyun siyah koyun sürüsünde ki ak koyun olmak olay. oysa sen benim arkadaşım olsan da aileni anlatsan nasıl heyecanla dinler nasıl merak ederdim seni ve hikayeni. hiç utanma hiç sıkılma. Farklı olmak fark yaratır. Kendini tanıtmaya utandıgın insanlar değil her şeyinle seni isteyen ailen yanında olacak

Aileden utanmakta nedir yahu

Annem şöyle böyle çok kardeşiz bilmem ne diyen sizsiniz. Yazdıklarınızı tekrar okumalısınız. Çevrenizin farklı olması, ailenizden utanmanıza, aşağılık kompleksine girmek için iyi bahane değil.

Evet biraz utaniyorsun. Burada pek yardımcı olunabilecek bir konu degil. Belki bu durumu asmak icin uzman yardımı almalısın. Okurken sanirim ergen bu tur duygular bu yaslarda olabiliyor diye düşünmüştüm ama yasinda buyukmus B Blue

Sende de ki benim annem ev hanımı ama benim okumama destekçi bu ne kadar önemli birşey biliyor Musun üniversite okuyup çocuğunu da okumaya teşvik etmekten daha önemli okuyamamış ama çocuğu okusun isteyen bence gurur verici birşey.

Şaşkınım ailenden utanacak ne var. Babanı kaybetmişsin ama annen 5 çocuğuna bakmış büyütmüş gurur duymalısın.

Kusura bakmayin, bu yorumunuzdan sonra olayin derinligini anlayipta yorum yapmaya gerek yok. Universiteye gidipte etrafimdaki herkes gibi olmak istiyorum diyen birisi degismez. Maalesef yasinizin geregi dusunmuyorsunuz. Ergenlik yasinizi coktan gecmissiniz. Degiseceginizi sanmam, umarim degistirirsiniz bu dusuncelerinizi ama hala yaptiginiz her yorumda kendinizi hakli cikarmaya calisir bir tavir icersindesiniz. Maddiyat sorun degilse geriye annenizin sizi gec yasta dunyaya getirmis olmasi ve okula gitmemis olmasi olayi kaliyor geriye. Zamani geri ceviremezsiniz. Annem beni erken dogursaydi, keske annem okula gitseydi gibi dusuncelerle ancak kendinizi gulunc duruma dusurursunuz. Yasim 33, bekarim, belki bende anneniz gibi o yaslarda cocuk sahibi olacagim. Belki siz de o yaslarda cocuk sahibi olacaksiniz, bunu bilemeyiz ki. Annem beni keske dogurmasaymis demeye getireceksiniz durumu nerdeyse. Ne yapalim yasimiz 30u gecince cocuk dogurmayalim mi? Bakin, yazdiklariniz neresinden tutsaniz elinizde kaliyor. Sorun kimse degil, sorun sizsiniz. Psikologluk bir durum mu bilemem ama belki bir cozum olur size.

Teşekkür ediyorum yorumunuz için.. Maalesef lise hayatı benim i. in bu açıdan travmatik oldu. Ortaokula kadar hep denk ailelerimiz vardı. Sonra babamı kaybedip bi anda çok zengin/okumuş ailelerin yanında kendi ailemi düşük hissettim ya da kendimi düşük hissettim. Bunun etkilerini de atmam kolay olmuyor.

Mantık yok saçma olduğunun farkındayım. Ben sadece etrafımdaki herkes gibi olmak istiyorum. Annen kaç yaşında evlenmiş, o yaşta çocuk mu doğurulurmuş ya da anneannen gibi duruyor tarzı yorumlar olmasın istiyorum.

Canım ya ailesinden utanan insan en büyük sosyokültürel şoku yaşamıştır. aklıma sen yazdıkça İlyas salmanın Hababam filmi geldi. Öğretmendi lisede. anne babası köyden gelmişti de nasıl gurur duymuştu onlarla. Onlar senin canın ya. aklını başına al Parcali Bulutlu Buluta yükü

Annenle gidemiyorsan da ablanla gidebilirsin. Ayrıca utanılacak bir şey yok ki olsa bile ilişkilerini etkileyecek diye aileni saklıyor olman çok yanlış.