Belli bir yaştan sonra, insanın kendi ayakları üstünde durup, kendi evini, yaşamını oluşturması gerek zaten. Tabi bunları yapmak için gerekli altyapıyı oluşturmak lazım öncelikle. H

Evliyim.29 yaşındayım. Eşim bana göre daha yoğun çalışıyor. Zamanla kalabalık arkadaş çevremi kaybettim. Eskilerden 1-2 arkadaşım var ama artık eskisi gibi vakit ayıramıyoruz birbirimize. iş yerimde hiç mutlu değilim. Kafa dengi bir kaç arkadaşa o kadar ihtiyaç duyuyorum ki. Yorumunu okuyunca keşke Ankara da olsan da bir kahve içip dertleşsek diye geçirdim aklımdan.

Senin gene işin var benim oda yok sevgilim var ama oda bana vakit ayiramiyor bende yalnız hissediyorum istersen dertleselim H

Altyapıyı olusturdan bile ailem evlenmeden ayrı eve cikmami istemez yani çok zor

Depresyona mı girdiniz yada depresyona mı girmek istiyorsunuz bilemedim. Dost mu kaldı Allah aşkına ne arkadaşı ne dostu kız kardeşlerin birbirini kıskanmaya başladığı bi dünyada hangi arkadaş senin iyiliğini ister sana zarar vermez. Ya doktora git terapi al yada bu durumu kendi lehine çevir.

İş arıyorum inşallah daha kurumsal bir yer bulurum şehir değiştirmek için maddi durumu biraz iyilestirmem lazım başka sehirde is bulmam lazım evlilik için acele etmiyorum hevesli değilim sevgilim var o istiyor bakalım sizin adiniza da sevindim umarım mutlu olursunuz

Ben de genelde tekim, arkadaşsızım. Uzun yıllardır böyleyim, çok şükür eşim karşıma çıktı da arkadaş boşluğumu da onunla dolduruyorum. İnşallah sen de ya alışırsın ya da erkek arkadaşın sana daha fazla vakit ayırır. Belli bir yaştan sonra arkadaş edinmek de kolay olmuyor çünkü.

Degistirme imkanın varsa degis sehir bile degistirmek istersen degis bence hatta ulke bile degistirebilirsin evlilik inan cokta elzem değil bende bosaniyirum o kdr cok bosanan varki mutluevlilik cok az inan bana

İşyerinde bulamadım ozel hayatta bulurum umarım yoksa alıştım sayılır yalnızlığa . push ; S

Virüs zamani herkes tek takilmak istiyor aslında. İsyerinde öyle bir ortam yok hadi bişeyler yapalım diyeceğim. sevgilim var konuşuyorum canım sıkılınca iyi geliyor. muzik takip yürümek iyi gelebilir teşekkürler sanırım arkadaşlıklar eskidendi H

Laale Aşikardır Zat-ı

Aslında hala ailemle yaşıyorum buda biraz sıkıntı rahat batıyor galiba ama kendimi böyle çocuk gibi hissediyorum bazen herkesten uzak tek başıma kalmak istiyorum

Bence bu sevgisizlik ve yalnızlıktan doğan ruhsal bunalım pek bir tanıdık geldi bana aynı ben

Yaş kac. Saglikli olduğun surece bunlar gecici depresyonlar. Maddi imkanin varsa haftasonu kursa git resim vs cevren olur gezilere turlara katil günü birlik turlar var illa erkk ardsnla olacak bise degil alisveris yap kendini iyi hissettirir H

Yooo benim etrafımda herkes iyi arkadaş. Beraber iş dışında görüşüyorlar, eğleniyorlar vs. Kıskançlık var mı hiç bilmiyorum, hiç kimseyi o kadar tanımıyorum, tanımak da istemiyorum açıkçası. Ben genel olarak yalnızlığı seven, insanların yanında sıkılan biriyim. Küçükken de hep yalnızdım ben de sevmeyi öğrendim büyüdükçe.

İş sektörüne göre değişiyor olabilir. aslinda en doğrusu kimseyi fazla tanimamak

Haklısınız herkes birbirini kıskanıyor arkadaşlık bitti. erkek arkadaşım işi yoğun ama vakit ayırmaya çalışan birisi M

Mesela bugün işyerinde bir kızla tartıştim ters gelen bisey olunca artık tutamıyorum

Olur tabiki dertlesebiliriz

Neden yazamıyorum H

Genelleme yapmak dogru degil, her insan farklidir arada curukler cikiyor diye herkes oyle olacak diye bir sey yok. Bu is hayatinda da gecerli, umutsuz olma hayatta hersey olur.

Evet benimkilerde öyle kabul etmeleri çok zor. Eve 1 saat geç kalsam hemen ararlar nerdesin diye sürekli onlarla olmamı isterler. boyle boyle yaş geldi

Yaa siz de mi evet sorunun kaynağı bu sanırım. yeterince ilgi görmemek onaylanmamak.

QUOTE="Papatya016, post: 69088785, member: 1042703"] Depresyona mı girdiniz yada depresyona mı girmek istiyorsunuz bilemedim. Dost mu kaldı Allah aşkına ne arkadaşı ne dostu kız kardeşlerin birbirini kıskanmaya başladığı bi dünyada hangi arkadaş senin iyiliğini ister sana zarar vermez. Ya doktora git terapi al yada bu durumu kendi lehine çevir. [/QUOT Terapi alsam iyi olucak sanırım gün geçtikçe insan ilişkilerini kaldiramiyorum. Cunku ben herkese iyi davranıyorum. Onlar bana kötü davranıyor. Buna alışamadım

Doğru o çok büyük bir faktör. Ben aileme derdimi anlatmaya çalışmıştım güzelce, biraz anladılar ama yine de razı olmak istemediler elalem ne der diye. Ama ben yine de eve çıkmıştım :) biraz çatışma yaşandı ama sonra alıştılar kabullendiler. Umarım sizin de her şey gönlünüzce olur. H

Bence bu durumu kendin halledebilirsin, birilerinden birşey beklemek yerine kendine bazi aktivitetelerle moral verebirsin, emin ol tek basinayken derdinde kederinde daha az, haliyle bu durumda kendinle yüzleşme fırsatın oluyor. Mesela kulaklığını tak yürümeye başla müzik anlayana güzeldir unutma etrafını incele emin ol incelemeye başladığında hergün yürüdüğün yollarda dahi neler kaçırdığını daha iyi görecek, farkedeceksin. Sen kimseye muhtaç değilsin, zamanı geldiğinde kendi kendinin ilacı olmalısın. Onun için o şunu demiş, bu bunu yapmış boşver sen peşlerinde koşma, bırak onlar senin peşinden koşsun bu daha çok hoşuna gidecek, unutma senden bir tane daha yok H

Merhaba arkadaşlar, Ben kendimi çok yalnız hissediyorum. Mesela işyerine geliyorum öğlen arası yürüyüş yapiyim diyorum kimseyi bulamıyorum. Tek yürüyorum bu seferde içimden ağlamak geliyor. Hep bir duygusal boşluk eksik gibiyim hep. Dua ediyorum şükrediyorum tabiki. Bi kaç Kafa dengi arkadaş olsa daha iyi olur hayatım bence ama yok. Coktandir böyle hiçbir yere ait hissetmiyorum kendimi. Erkek arkadaşım var oda yoğun çalışıyor pek bana vakit ayiramiyor. Yani tek yürüdüğüm ve bir yere gittiğimde bu his ortaya çıkıyor evde böyle olmuyor. Markete gidiyim falan hep yalnız olduğum aklıma geliyor ne alacağımı karıştıriyorum.

Erkek arkafasinizla biraz daha sık vakit geçirin bence.

Teşekkür ederim canım deniyicem