Evet canım bende annemle hiç yakınlaşamadım Allah kısmet ederde bi kızım olursa bende kızımla arkadaş gibi olmak için elimden geleni yaparım gadjo dilo ben aslında

Açık olmalısın yani nasıl burda bize en çok neden korktuğunu yazmışsınya onada bundan bahset. Bunun yanında genç olduğu için bazı duyguları yoğun yaşayabileceğini bazen erkeklerin bazı konularda kızlara göre daha istekli olabileceğini vs. Sen bunlardan bahsederken o muhtemelen sözünü kesecek utanacak ya da sıkılacak. Ama zaten bir anne olarak senin görevin yol gösterici olmak, çok nasihat ya da her gün aynı kaygını paylaşmak bunaltıcı olabilir Meleknaz Herşeyin

kızınızın üzerine çok gitmeyin, gerekli uyarıları yaptıktan sonra size dürüst ve bağlı kalması için onu korkutacak çekindirecek hiçbir harekette bulunmayın ve kızınıza güvenin. şimdi gelelim küçük çapkına. kesinlikle çocuğu davet edin tanışın. nerde oturduğunu, ailesini, annesinin babasının mesleğini filan sorun laf arasında. ne çok ilgili ne çok ilgisiz ama kesinlikle tatlı sert bir duruşunuz olsun. ona yaklaşın, çok samimi olmayın ama çok da korkutmayın. ona bi gözünüzün onun üzerinde olduğunu hissettirin. çocukları otomatik olarak hizaya sokacaksınız ve birçok olabilecek yanlışın da önüne geçersiniz böyle davranarak. bunu ayda birkaç kere yapın. çocuğa güvendiğinizi, kızınıza iyi bakmasını, kızınızı ona emanet ettiğinizi, akıllı uslu çocuklar olduklarını, sizi kendi annesi gibi görmenizi istediğinizi laf aralarına serpiştirin. kısacası ona tatlı tatlı -bana bak kızıma iyi bak senin de bi annen var valla çok fena yaparım seni!!! mesajı gönderin =)) korkmayın sakın. çok telaşlanmayın. malesef gençlerin de duyguları var önüne hiçbir şekilde geçemezsiniz. sadece almanız gereken önlemleri alın ve kızınıza güven aşılayın. ona sevginizi ve sizi üzmemesi gerektiğini hissettirin. merak etmeyin, şimdiki çocuklar çabuk olgunlaşıyor =))

Çok teşekkür ederim cevap atamıyorum sanırım mesaj sayısı vs diyor ancak söylediklerinizin hepsi bana çok güzel fikirler verdi ilginiz için tekrar teşekkürler hayırlısıyla büyürler inşallah :)

gerçekten anne kız gibiyseniz, iyi yetiştirdim eminim diyorsanız içiniz rahat olsun, ona erkeklerin ergenliğinden bahsedin bazı duyguları kızlardan çok daha fazla yaşadıklarını anlatın, sevmenin sevilmenin güzel olduğunu ama kendisini kullandırtmamasını üzülebileceğini söyleyin derim:)

Evet sanırım konuşacağım bunları hafif hafif benle ne kadar yakın da olsa çekinecektir ama mecbur :) S sibelizim Kağanin

her şeyini de anlatması iyi bir şey değil aslında. bence erkek arkadaşı hakkında çok derin muhabbetlere girmeyin. sizden biraz da çekinmesi lazım. 06_busra yaktın bizi lys

ne desem bende 3.5 yasındaa bır erkek annesıyım ınan bana sevgılım var dese buyuyunce oturup aglıcak gıbıyım :26:

Kızınla arkadaş gibi olman güzel canım herşeyini gizlemeden saklamadan anlatır doğru olanda bu zaten

Merhaha hanımlar aranıza yeni katıldım. Aslında hep buradaydım ancak anca hesap açıyorum Ben 41 yaşında bir kadınım. 17 yaşında bir kızım var. Kızımla aramdaki ilişkiyi arkadaş gibi kurdum yani bana ne yaşarsa anlatan bir kız. Bugüne kadar yaşı gereği hoşlanıyorum diye bahsettiği çocuklar oldu dinledim anlayışla karşıladım yaşıtlarının birçoğunun sevgilisinin olması onu da istemeye itiyordu. Geçen gün bana okulundan bir arkadaşının ondan hoşlandığını onunda kendisinden hoşlandığını söyledi ve artık bir sevgilisinin olduğunı söyledi. Ben tabi herkese güvenme gibi gerekli birçok nasihatı verdim. Asıl korkum yolda orda burda gördüğümüz öpüşen koklaşan ergen kızlar. Ben kızımı güzel yetiştirdim güveniyorum ama o çocuğa nasıl güvenicem? Kızımı kullandırtmak istemiyorum ama onla bunları nasıl konuşacağımı dengeyi nasıl kuracağımı bilmiyorum. Buluşmak isteyecekler ne diyeceğim? Lütfen anneler ve diğerleri bana yardımcı olun..

Haklısınız kesinlikle nasihat bunaltıyor ama elimizde değil duramıyoruz

ben annemle hiç arkadaş olamadım, o yüzden imrendim size doğrusu, kızınız çok şanslı :) arkadaşların dediği gibi ben de karşınıza alıp bu kaygılarınızdan ona bahsetmenizi tavsiye ederim. bunu onu kısıtladığınız için değil, ona zarar gelmesinden endişelendiğiniz için yaptığınızı söylerseniz anlayışla karşılayacağını düşünüyorum. ama tabi çok da üstüne gitmemekte fayda var, tam ergenlik dönemleri çünkü. ayrıca yakın arkadaşlarına güveniyorsanız bence içiniz rahat olsun. insanın ne gelirse başına arkadaşından geliyor. düzgün arkadaşlar birbirini frenler, o yaşlarda arkadaşların söylediğini de anne babaların söylediğinden daha fazla önemserler malum

Tatlı heyecanlar bunlar. Ne mutlu size, kızınız sizinle paylaşıyor. Ben size özel mesaj yazıyorum. Birazdan okuyabilirsiniz. S sibelizim Kağanin

haklısınız hele bu devirde

Benimde erkek arkadaşımı hem annem hemde babam biliyor ablamınkinide biliyorlardı (10 gün önce sözlendi) Öncelikle güvendiginizi hissetirmeniz gerekiyor ve erkek arkadaşı hakkında olumsuz yorum yapmanız sizden uzaklaşmasına neden oluyor ve kalbini kırmadan manevi degerlerimizi ara ara hatırlatmakta fayda var :) ist_nbl

Kuzenim gençken oldukça çapkındı, okul yılları vs. Bana dediği ve unutamadığım birşey var. Ailesiyle tanıştığım kıza yaklaşımım hep farklı oldu. Yani o gençlikle kıyılarda köşelerde sıkıştırıp öpmedi vs vs. O yüzden bence kızınızın arkadaşını bir gün çaya çağırın. Sizde çok gençsiniz üçünüz keyiflice sohbet eder, delikanlıyı tanırsınız. Ona güvendiğinizden falan bahsedersiniz.

kızınızın yası cokta kucuk deıl yanı 17 yasında bı kız artık cokta kucuk deıldır yanı sızı anlayacak kendını korumaya baslayacak yastadır bunu aynen bıze anlattıgınız gıbı onada anlatın emın olun anlayacaktır kendınızı 17 yasında oldugunuz yıllara goturun empatı kurun o sekılde anlatın ama sıkmayın kızmayın bu caglarda cok agresıf olabılıyorlar sız guzel terbıye vermıssınız yetıstırmıssınız. acıkca konusun derım. dını ve manevı boyutlarını anlatın ona sınırlarını cızgılerını anlatın durması gereken yerı bılmesını anlatın anlayacaktr ve temkınlı davranacaktr. . push ; CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

ne olursa olsun sıze yalan soylememesını anlayısla karsılayacagınızı soyleyın ona, kız arkadasımla bulusuyorum dıyerek erkek arkadasıyla bulusmasın mesela... gereklı terbıyeyı verdıysenız aklı başında hareket eder herhalde dıye dusunuyorum...

Vallahi ablacım ben şimdi 17 yaşındaki halimi ve ailemi düşündüm.. Beni çok sıkmışlardı. Ben aklı başında bi insandım. Gizli saklı erkek arkadaşlarım oldu elbet ama kötü hiçbirşey yapmadım. Yada aileme leke getiricek hiçbirşey yapmadım tabiki de. Ama onların tavrı bana karşı daha ılımlı olsaydı keşke. Çünkü hergün kavga gürültüyle ben çok ama çok fazla zor bi ergenlik geçirdim.. Allahım kimseye yaşatmasın benim yaşadığım ergenliği. Babamın beni dövdüğü zamanları bide anlamayıp O yüzden kızınız sizden korkmasın herşeyi anlatsın. Ama herhangi bi rahatlık da sağlamasın ona bu. Amaaann nasılsa ailemin haberi var diye işin ucu kaçmasın.. Böyle çok arkadaşım vardı benim zamanında. İsimleri pek hoş anılmazdı:26: Siz iyi bi annesiniz kızınızı iyi yetiştirdiğinizi düşünüyosanız korkmayın.. Sizinle yeter ki paylaşsın atmasın içine Fit_anne Cocuklarim için

Kızım benim gözümde hala küçücük. İllaki bir şeyler yaşayacak ama bunlar hazır olduğu zamanlarda olmalı. Ama bu yaştaki erkekler biraz daha farklı düşünebildiği için onu etkileyebilir. Onu pişman olabileceği şeyleri yapmaktan korumak bir şeyler yapmak zorunda hissediyorum ve tabiki bunlar tatlı heyecanlar. Sizin kızınızda hayırlısıyla büyür inşallah. Allah çocuklarımızı iyi insanlarla karşılaştırsın :) de_niz Yol

ben evli değilim, çocuğumda yok haliyle ama kendi 17 yaşındaki halimi düşündüm benim anne babamda sizin gibiler bana arkadaş gibiyiz, lisedeydim sahil kenarında oturuyorduk arkadaşlarım barlara giderdi, birgün babam bana genç kızsın arkadaşlarına özenirsin gitmek istersin sana güvenim sonsuz ama o ortamlar çok farklı yavrum diyip kendisi götürmüştü babamla karşılıklı annemde tabi alkol aldık, tabi sınırında ben hiçbirşeyimi saklamadım bunun sebebi ailemin anlayışla yaklaşması oldu, şuan 27 yaşındayım hala saklamam saklayamam içime sinmez öncelikle ona güvendiğinize onu ikna etmelisiniz çevrede sıkıntı olduğuna.. benim annem o yaşlardayken benimle açık açık konuşmuştu erkek arkadaşın olur sarılmak ister öpmek ister herşey dozunda güzel ama ileri gitmesine izin verme senin mantığına yatmıyorsa sakın ama seviyorum deme kızım en değerli sensin bunu unutma demişti, tüm kız arkadaşlarım ilk erkek arkadaşını yaşadıklarını birbirine anlatırlarken ben heycanla anneme anlatmıştım beni öptü minicik ama çok heycanlandım falan demiştim,, tebessüm edip aynı şeyi tekrarladı.. şimdi anlıyorum aslında içinde anne olarak ne korkular barındırmışta sıkıp uzaklaşmamdan endişe ettiği için ılımlı yaklaşmış..

Tüylerim diken diken oldu. Benim de 3 yaşında kızım var. Bazen düşünüyorum benim kızım büyüyecek, aşık olacak, kalbi kırılacak. Çok üzülüyorum. Bazı şeyleri yaşamamasını en çok da karşısındakine onu köşeye sıkıştırabilecek kozlar vermemesi için istiyorum. bir zamanlar sevdiği ama sonrasında sevmediği biriyle sırf bişeyler yaşadı diye evlenmek zorunda olduğunu düşünmesin. Bu durumlara dğşmesin diye endişelerim var şimdiden. Nasıl dengeler bunlar. Anne olarak ne yapmalıyız bilemiyorum. Annem arkadaşlarımın evinde kalmama izin vermezdi diye çok kızardım ama lisede çooook arkadaşım bu şekilde sevgilisiyle kaldı, tatile gitti. de_niz Yol

14 yaşında ilk konsere gitmek istediğimde babam tabi olur ne zaman gidiyoruz demişti :)) ve haluk levent konserine babamla beraber gidip eğlenmiştik... üniversiteyi kazandığım ilk sene babam beni ilk yalnız tatilime göndermişti ama kendi iş yerindeki bayanların gittiği grupla yine de bana güveniyor olması beni çok etkilemişti ve ben ilk sevgilimi annemle değil babamla paylaşmıştım, oda şaşırmış ancak tepkisini kontrol etmişti dün gibi hatırlarım sonra biz sahilde buluşmaya gittiğimizde babamda tesadüüüfenn oradan geçiyor gibi yaparak yanımıza gelip tanışmıştı ve bizimle çay içmişti sonra da uzaklaşıp gitmişti gülerek :) Üniversite de yurda yerleştirdikten sonra beni habersizce çıkar gelirdi "seni çook özledim" derdi ama bilirdim ki kontrol etmekte isterdi... Annemle bu kadar rahat olamamıştım ama babamla her şeyimi paylaştım hala da öyledir. Her derdim de sıkıntımda tek aradığım adamdır :) Böyle bir babam olduğu için çok mutluyum. Hani derler ya kız erkek farketmez, çok sıkmayacaksın ancak takibi de bırakmayacaksın... :)

Allah yardımcın olsun al kızını konuş korkularından bahset oda en ufak bi hatayı düşeceği zaman bu onu yapmaktan alıkoyabilir

gerekli terbiyeyi verdiğinizi düşünüyorsanız endişelenmeyin bence mesela yolda yüyürken böyle çiftleri görürseniz ıyy ne kadar iticiler dimi falan diye sorup düşüncesinizde öğrenebilirsiniz 16 yaşındayım şahsen yol ortasında öpüşen koklaşan çiftleri samimi bulmam mesela

Ailenizin yaklaşımı çok güzel kesinlikle. Ben de elimden geldiğince ılımlı davranmaya çalışıyorum ama annelik içgüdüsü ile korumacı davranabiliyorum. Kızıma da güveniyorum dediğim gibi ama bu yaşlar özenti yaşlar olduğu için çevreden korkuyorum S sibelizim Kağanin

Buluşma diyemeyeceksiniz tabi, serin kanlı olmanız gerekli. Buluşma derseniz sizi dinlemez gizli gizli buluşur ve busefer aranızdaki güven ortamı sarsılır. Mümkün olduğunca yoğun tepki vermemeye gayret edin ve nasihatların dozunu düşük tutun. Çocuklar nasihatı sevmiyor bunalıyorlar ve birsüre sonra yalana başvuruyorlar. Belki konuşması gereken siz değil yakınınızdaki bir abla, olabilir. Daha rahat konuşabileceği birisi, güveneceği ve direk konuştukları size aktarmayacak güvenilir biri. Onu dinlyecektir ama sizi dinlememe olasılığı yüksek. Anne çocuk ilişkisi genelde böyle oluyor. Benim anacığım hiç erkek arkadaşım olmasını istemezdi. O nekadar bağırdı çağırdıysa oldu her ne anlattıysa da kar etmedi, ben kafamda ne varsa yaşadım. Kendi kararlarımdı bunlar ve kimseden izin alacak değildim. Ben de 16-17 yaşındaydım ozamanlar. Annem çok üzülüyor surat asıyordu, nasihati bile beceremiyordu hemen migreni tutardı. Korkudan konuşmazdı bile. Ah bir kontrol edebilse beni herşeyi yapardı. Biz gençler ise her yolu birşekilde bulurduk. Kanımız kaynıyor gençtik. Yaşıtlarımızın sevgilisi vardı, el ele tutuşuyorlardı öpüşüyorlardı. Biz de istedik yaptık anacığımın belki ruhu bile duymadı. Hoş arkadaş gibi olsaydık bile anlatmazdım bunları asla ona. Annem sonuçta. bunları her kız annesi yaşıyrodur. Kayınvalidem neler yaşadı anlatsam panik olabilirsiniz. okadar yaşanandan sonra gördük ki, her yolu da deneseniz, çocuk ayrı bir birey olarak karar verip ne yapmak isterse yapıyor tabi size anlatmıyor yaptıklarını. Ailelerin hep de dediği şudur "ben çocuğuma güveniyorum da karşıdakine güvenmiyorum" bu kocaman bir bahanedir. Aslında insanın kendi çocuğunun da bu hayatta neleri istediği ve neler yapabildiğini görmek insanı kahrediyor, kabullenmek istemiyorsunuz. İnanın insanın kendi çocuğu, karşıdaki diğer çocuktan daha masum olamayabiliyor. Buna insan inanamıyor. Bu konularda aile psikologları size en iyi tavsiyeleri verecektir. Bir görünmenizde fayda var.