Ayy yine ben... Hafta sonu yaşanan saçma sapan bir olay yine bana patladı. Konuya yorum yapmadan önce ilk bilmeniz gereken olayı anlatayım. Zamanında erkek kardeşim sabaha kadar oturduğu için babam internetin kablosunu kesmiş sonra da gidip kapattırmış. Ertesi gün benim notları girmem lazım bir baktım internet yok haliyle sinir oldum. Tek derdiniz sabahlara kadar oturmasıysa bilgisayarı alın odasından dedim ama haksız bulunup evden kovuldum. Ben kiralık ev ararken babam geldi konuştu benimle, aile arasında olur böyle şeyler falan filan.. Neyse kaldım ama sonuç olarak internet lazım bana her zaman. Eve adıma hat çektirdim ve kendim kullanmaya başladım. Bir gün baktım babam şifreyi istiyor, ertesi gün baktım kardeşim kabloyla kendine çekmiş. Anneme de söyledim, bak kullanıyorlar, kullanmayın dersem ayıp olur, kullandırsam başımın etini yeme. Neyse kullansınlar dedi...2 senedir falan evin internetini ve ona bağlı telefonu kullanıyoruz. Toplamda 10 yıldır falan internetimiz vardı zaten. Benim 7. sınıfta bir kardeşim var, 2 sene önce derece yapacak kadar iyiydi. Bir gün bir baktım bizimkiler ona notebook almışlar. Evde zaten bir masa üstü, benim laptop ve babamın notebook olmak üzere 3 tane bilgisayar var. O yaştaki çocuğa çok gereksiz bir şeydi ama alındı. Tabi alınınca kardeşim akşama kadar onun başından kalkmadı, söz geçirememişler. Geçenlerde de deneme olup ilk 100'e ancak girince kabak bana patladı. Ben getirmişim eve interneti o yüzden olmuş. E dedim bilgisayarı alın elinden çok mu zor bir şey... Sen karşısında oturup bilgisayarda takılınca konsantre olamaz canı çeker, çocuk napsın dedi annem. Neyse sonuç olarak benim evi ve evdeki kimseyi sevmediğimi, istemediğimi, yakın olmadığımı söyledi ve zırlayıp durma diyerek bitirdi. Ben de gittim ev telefonunu ve interneti kapattırdım, 200 ev telefonuna, 300 de internete cezam çıktı ve toplamda 500 ödedim. Şimdi konuşmuyorum evdeki kimseyle ama annemin evdekilere de telefonda başka insanlara da arkamdan konuştuğunu duyuyorum. Evin en büyük çocuğu benim ve kendimi bildim bileli hep annemle sorunluyum, her şeyin suçlusu benim. Ben anne olsam herhalde evlenmesine az bir zaman kalmış ve son aylarını geçiren evladımı üzecek şeyler yapmazdım. Son günleri iyi ayrılalım diye düşünürdüm ama artık bendeki kredisini doldurdu annem. Bana karşı tutumları yüzünden annelik kavramından nefret eder oldum ve asla çocuk sahibi olmak istemiyorum. Ve son zamanlarımı nasıl geçireceğimi de bilmiyorum.

Çok büyük olaylar değil zaten tek tek bakılınca ama bu tarz durumların 28 senedir sürdüğünü düşününce çok sinirim bozuluyor. Kavgalar falan değil mesele annemin beni sevdiğini önemsediğini hissetmemem. Anne nedir ne kadar kötü şeyler yaşasan da ilk çalacağın kapıdır, eli sırtındadır hep desteğini hissedersin falan. Bende ise tam tersi, bir olay olsa en son gideceğim insandır. Daha şimdiden bana; doğurursan gelmem, hastalanırsan çağırma, tek çocuğum sen değilsin evdekileri bırakamam gibi şeyler söylüyor. Zaten öyle bir niyetim yok ama böyle ters tutumları da zoruma gidiyor. İnsan sürekli dışlanmaz ki. Diğer aile fertleriyle bir sorunum yok diyebilirim hani her ailede olabilecek derecede normal durumlar ama annemle anlaşamadık bir türlü. Böyle anlattığıma bakmayın bir tek bana karşı böyle, diğer aile fertlerine ve bütün sülalenin dertlerine koşar. Ben ise karşısında kaç kere ağlamış olmama rağmen bir kere sarılıp ağlama kızım dememiştir. Geçen bunu da söyledim, hangi derdime derman oldun ki şimdiye kadar dedim. Senin ne derdin oldu ki dedi. 28 yıldır ben bu sevgisizliği hissetmişim, 4 ay iyi davransa ne olur gerçi ama insan beklemiyor değil. Bir kaç ay güzel zaman geçirelim diyemez mi bir anne, bu kadar mı büyüktür nefreti. lili88

Bana ara ara diyor yine de hiç ergenlik yaşamadım ben diğer iki kardeşim de ağır geçirdi/geçiriyor. Yine de en kıymetsiz benim ama ben de eminim ki evden çıkınca badem gözlü olurum. Sürekli dip dibe olup kavga etmektense 3 senede bir görüp özlemeye razıyım ben.. . push ;

Atama açılırsa şubatta gidiyorum inşallah. M moonlight_mj4ewr Evlad-ı

Ayy o nasıl laf kurban kesicem falan Hakkında hayırlısı olsun canım.. Az zamanın kalmış sabret anneni değiştiremezin artık. N Nfrtettti

Allah insanı evladı ile sınamasın... Pek zor akandeniz herşey güzel

konunuzu okuyuna dıger kardeslerınızın erkek olduğunu duşundum.. ılk çocuk hep cok kıymetlıdır ama en ezılen olur derler.. En küçüklerde cok sanslı olur ama annenızın tavrıda cok ilginç geldı.. Babanın sana karsı tavrı nasıl? S

yaşadıkların bana çok tanıdık:) bende annemden çok çektim halada çekiyorum evlenince değişiyorlar orası doğru ama sen benim gibi yapma ben yıllardır ilgi görmeyip evlenincede ilgi görünce insan şaşıyor ama çok hata yapmışım sakin sen benim gibi olma ne zaman uzaklaştım taşındım ozaman ohh dedim ben evlenince yaşadığımı hissettim inan üztümdeki sürumluluk kalktı geçen üniden arkadaşlarla buluştuk onlar bile unutmamış yaşadıklarımı ben unutmuşum onlar anlattıkça hatırladım bende evlenirken ne bir yatakodası nebir doğru düzgün bilezik takıldı ama anlatılanlara baksan herşeyi onlar yapmış şimdi evim eşyam yokmu var ama insan arıyor işte benden önce abim evlendi tamam ona meçbur daha çok şey yapılcaktı ama ben kendimi bildim bieli hep ezilen her olayda dahilim olmasa bile şeçlanan ben oldum ama bir dert olur hastalık olur temizlik olur ilk akla gelen ben olurum :) ee peki artık ben orda olurmuyum evlenirken bende asla anne olmak istemezdim birde üstüne zatn 3 kardeşimi ben büyütmüştüm iyice bıkmıştım düşün 12 yaşında bir coçuga daha yeni doğmuş bebek verilipte hastahaneye gönderilirmi birde oaman böyle randevu falan yok sabah namazında yola düşülür sıraya girilirdi evlenirkende eşim dedi benim cocuğum olmayabilir hastalık geçirmiş çok sevmiştim zaten anne olmak gibi bir düşüncemde yoktu tamam dedim ama gel görki yıllar geçtikçe bend o hiçbirşey hissetmediğim cocuk için hisler uyanmaya başladı sonrada acılar başladı evet evlat sahibi olmak istedim hemde çılgınlar gibi çok tedavi olduk ama olmadı kısmet değilmiş şimdi kızımı bekliyorum ama inan avlat sahibi olmak çok başka bir duygu kendime çok kızıyorum şimdi neden zamnında öyle düşünmüşüm diye annem kötüydü diye bunu kendime nasıl yapmışım amaişte insan o anları yaşarken böyle görmüyor şimdi dediğim gibi kızımı bekliyorum inan bambaşka bir duygu sana bunları niye anlatıyorum bilmiyorum belki kendimi gördüm inan o evden çıkınca aradanda yıllar geçince insanın gözünde küçülüyor yaşadıkları yaşayamıkları büyüyor içinde inşallah snde benim kadar mutlu olursun tüm kalbimle dua ediyorum sana çok şükür eşim mükemmel biri birgün öyle derinden kırmadı ve eşim hep ne der biliyormusun keşke seni daha küçükken tanısaydım alsaydım o evde daha a işkence çekerdin ben kendim çalıştım kendim okudum kendim evlendim öyle anne sıçaklığı baba sevgisi kardeş sevgisi bilmedim tek bildiğim iş yapmak çocuk bakmak para kazanmaktı evilik kurtuluşmu doğru insanı bulunca evet kurtuluş hemde ohh be dünya varmış diyecek kadar kurtuluş ama gne diyorum aradan az biraz zaman geçsin annelik duygusunu tatmayı isticekin o bambaşka bir duygu nasıl bir sevgi yığını anlatamam şimdi tek istediğim kızımın gelmesi inşallah sende bu bunalımdan çıkınca neler demek itediğimi anlıcaksın annelik sadece bizim gördüğümüz annelik değil B benneyapim

Kardeşine ev almayı düşünüp senin nikahına gelmeyi masraf görmeleri bence normal değil Açık açık konuşmayı dene yani böyle ayrım yapılmaması gerekiyor.

Konularınıza baktığım kadarıyla aile hayatınız baya zor ve karmaşık. Sizin neden bu kadar üstünüze geliyorlar ki, bilemedim :26: Alınmayın ama yoksa siz mi geçimsiz birisiniz.? İnternet mevzunda haklısınız, kardeşinizin elinden pc'yi alsalardı böyle bir sorun çıkmazdı. Ki zaten artık internet bir ihtiyaç halini almışken sen internet bağlattın diye suçlu olamazsın. Sen de vın falan kullanırsın artık. Evlenmene de az kalmış, inşallah eşinle kuracağın ailede daha mutlu olursun. mlkctk

Babamın pek bir tavrı yok genelde pasiftir o. Henüz görmedim kendisini odamdan çıkmadığım için, o da gelip sormadı nerdesin diye. Annem doldurmuştur onu da nasılsa. Ama babam genel olarak annemin tavırlarını beğenmez... M

valla aynı şeyleri yaşamışız ben artık aştım biliyormusun üzülmüyordum umursamıyordum çünkü ne gherek var kendini üzmeye umarım eşin kıymetini bilir el üstünde tutar seni ama benim annem çocuğuma bakıyor bunu inkar edemem ben annemi hiçbirşeye karıştırmadım sıkıntı çıkar diye sende öyle yap anlaş eşnle.

anladığım kadarıyla çalışıyorsun ekonomik özgürlüğün var. git evini ayır kimseyle kavgaya gürültüye gerek yok. annen babanda olsa bazen insanların yıldızları tutmuyor anlaşamıyorlar. komşu gibi yeteri kadar gidip gelinir arada saygı olur. sen de fazla muhattap olmamış olursun canını sıkmamış olursun tatlım. çocuğun canı çekermişmişmişşş böyle saçma şey görmedim!!!. anne baba olarak her çocuğun yerini konumunu bildirmesi gerekir. büyük büyüklüğünü küçükte küçüklüğünü bilecek. yani herkes evdeki saygısını ve sırasını bilecek. abiye ablaya nasıl davranılır çocuğa nasıl davranılır bilinmeli. evin en küçüğünün hatasını alıp sana patlatırlarsa o çocuk bunu farkeder ve suçunu başkalarına yüklececek şeyler yapmaya başlar.. iyi günler.. yast

Öncelikle yaşadığınız olay birçok kişiye çokta yabancı değil bana kalırsa.. Jenerasyon farkı, kuşak çatışması, iletişim eksikliği.. vb. aile içi çatışmaların en büyük sebebi ne yazık ki Benzer bir durumu bende yaşıyorum babayla alakalı ama sizin mevzular bizimkilerin yanında çok basit kaldı. Böylesi bir sebepten annenizin bu şekilde bir tavır takınmasına anlam veremedim. İnsan anne babasını seçemiyor ne yazık ki =( Bende atamaları bekliyorum doğrusu. Atamam olmazsa da gitme niyetindeyim. Bir evlat olarak aileden uzaklaşmayı istemek, bunun için dua etmek hatta ve hatta adaklar adamak bana utanç verici gelse de ne yazık ki bu duruma geliyoruz bir süre sonra. Umarım en kısa zamanda sıkıntılarınızı aşabilirsiniz. Size tavsiyem güçlü olun, sağlam durum ve gerekmedikçe aile fertleriyle iletişime geçmeyin. Kafanız daha rahat olacaktır eminim B

Canım bir süredir seni gözlüyorum gerçekten ailen sorunlu.. Sana düşense sabretmek.. Bu kadarına da pes gerçekten.. Nasıl bir anne merak etmez gelip kontrol etmez anlamıyorum.. Böyle aileleri duyunca çok şaşırıyorum ben ya.. :26: Çünkü ben ailemden ilgisizlik nedir görmedim.. Hep ilgilendiler bir odama kapansam kesinlikle kızarlar yanımızda otur özledik seni diyorlar annemde babamda.. Hep ilgilenirler böyle aileler var mı diye şaşırıyorum bende.. Seni anlıyorum bu yüzden.. Hele hele çocugum olmasını bu yüzden istemiyorum diyorsunuz ya çok haklısın.. Ama kendi çocuğun olunca inan daha farklı olacak tüm düşüncelerin değişecek. Sen aileni orda bırakıp başka eve gelin gideceksin evin hanımı kocanın prensesi çocuğunun annesi olacaksın.. Sana yaşattıklarının acısını çıkara çıkara çocuğunla ilgileneceksin ki aileni utandırırsın.. Eşinle çoook mutlu olabilirsin.. Sadece sabır.. :) RABBİM yardımcın olsun canım.. S

Reddedici tutumu hatirliyor musun canim egitim de gormussundur. senin annen bana o tutumu hatirlatiyor hayirlisiyla bi ciksaydin su evden

Bir de yakında evlenecek olmama rağmen ne yatak odası ne nevresim ne de kına gecesi için salon konuşuldu. Daha doğrusu annem bana "e sen gidince al yatak odasını" gibi şeyler söyleyerek almayacaklarının mesajını verdi. Bir hafta önce de sofrada "2-3 sene sonra yazlığı satarım üzerine de babanın emekli ikramiyesini koyup kardeşine ev alırız" dedi. Daha kardeşim üniversiteyi bitirmedi, askere gitmedi, işi bile yok, evlenmedi. Ne evi yahu? Bana bir çöp yapmak istemeyip kardeşime ev alacak olması da çok zoruma gitti. Hani ileride bakarsın durumu olmaz, evlidir iş bulamaz falan alırsın ama daha hayata atılmamış birine ev almayı planlamak... Bir kaç ay sonra evleneceği belli olan kızına ise hiç bir planı olmamak nedir? Ailem kına gecesini falan şubatta yapmak istemeyince biz de herkes gibi önceden nikahı kıyalım, atama çıkarsa gelinlikle tekrar sahte nikah yapılır düşüncesindeydik. İmza atarken bile gelmeyceklermiş. Ne gerek var biz gelinlikle olana geliriz, o kadar masraf yapamayız gibi şeyler söyledi. Gelinlikli gelinliksiz, nikah bu yahu... Ben tek başıma mı olcam imza atarken, bu mu annelik, bu mu aile?

Bir kardeşim erkek, üniversitede hala... Diğeri kız 7. sınıfta olan. 3 kardeşin en büyüğü benim, önceden bana da kız-erkek ayrımı gibi geliyordu ama şimdi bakıyorm küçük kız kardeşime de gayet iyiler. Bana zamanında televizyon izletmezken şimdi ona hiç bir şeyi yasaklayamıyorlar çok garip... N Nfrtettti

Aynı şeyleri hemen hemen bende yaşıyorum sende kendimi gördüm tabi yaş olarak senden küçüğüm ama en azından kendi paramı kazanıyorum atandım devlet memuruyum bende erkek arkadaşımın askerden gelmesini bekliyorum bir an önce evlenip kurtulmak istiyorumm cnm Meleknaz Herşeyin

sanırım annen erkek çocuklarına düskün genelde doğu daçok görülür kız çocuğu elin malı dır gözüyle bakılır bizim ailede de böyle hiç üzülme coçuk doğurmam gibi bişeyler demişşsin tam tersine doğur büyüt annnenin yaptıklarını yapma annene nasıl anne olunur göster :49 themis1990 canım oğlum

ailecek birbirinizle ilişkileriniz kopuk galiba ne diyelim daha sabredin bu duruma o kadar dayanmışsınız... bazı şeyleri görmeyin duymayın onların davrandığı gibi sizde davranın her şey gönlünüzce olsun.. berceste_ Başlangıç:94.7 Güncel 88.1 hedef

Canım ben bugüne kadar annemden bir yardım görmedim. Tam tersi hep beni rezil etme derdinde oldu, istemeye geldikleri gün bile, benim kızım evlenilecek kız değil, yemek bilmez iş bilmez söyleyeyim de sonradan sorun olmasın gibi saçmaladı. Ne gereği var yani böyle şeylerin. Ama bakarsan karnımızı doyuruyor bir şeyimiz eksik değil süper anne. Kaç gündür odamdan çıkmıyorum sadece işe gidip geliyorum, odamda öyle marketten aldığım krakerleri falan yiyorum gelip de konuşmuyor bile. Ben olsam çatlarım evin bir ferdi odasına kapanıyor ve üzgün üstelik de benim çocuğum. Z

annenizin yaptığı çok yanlış ve üzücü. böyle ayrımcılık yapan anneleri çevremde de gördüm, çok yakınlarımda da şahit oldum. nasıl böyle olabiliyor akıl sır erdiremiyor insan sonuçta bütün evlatların senin canın 9 ay karnında taşımıssın. neye göre ayrım yapılıyor. genelde gördüğümüz duyduğumuz başka birşey de o ayrım yapan anneler babalar o sevmedikleri evlatlarına gün gelip muhtaç oluyorlar, sevdikleri kayırdıkları evlatları bakmıyor onlara. neyse ki sizin az kalmış o evden kurtulmanıza gün gelip kıymetinizi anlarlar inşallah. çocuk istememe konusunda da katı düşünmeyin, aksine isteyin ve annenize nasıl anne olunurmuş öğretin anne çocuk arasındaki sevgi çok başka birşey, yaşadıklarınız yüzünden kendinizi bundan mahrum etmeyin. lili88