Ben babama bırakın boyle soylemeyı en ufak bır sey ya mesela dedigı bir seye hayır diyeyim yada itiraz edeyım evde kırılmadık bır sey bırakmaz butun mahalle duyar bagırtısını evı bana ve aileme zindan eder en buyuk dumanı ben olurum artık en ufak bır seye sinirlenince kı hıc sucumuz yokken evde eline ne geldiyse kırmıs bır ınsan var cunkı en ufagı bır tanesinde sebep neydi bılıyomusnz annem pantolonunu ütülemeyı unutmuş

Maalesef kız çocuğu olmanın dezavantajları bunlar bu ülkede. Tabi her aile böyle değildir. 33 yaşındasınız atanmak ve çalışmaya başlamak için geç bile kalmışsınız. Erkek arkadaşınızı düşünmeyin, çok istiyorsa kendisi sizin atandığınız şehre gelir.

33 yaşında kadınsınız ya. Hava kararinca gel demeler fln ergen, aklı beş karış havada çocuklar icin yapılır ki artık onlar bile söz dinlemiyor. O evden çıkışınız sadece atamayla olacaksa umarım biran önce atanırsınız

İşte kendileri öyle yetişmiş o zihniyeti sürdürüyorlar. Kadını güdülecek koyun sanıyorlar ama bir türlü kafalarına girmiyor; insanın niyeti varsa iğne deliğinden halleder işini. Erkek arkadaşınız olduğunuz yerde diye bence kesinlikle atanma şansından vazgeçmeyin. Atanın, size bayılıyorsa zaten ilişkiniz için çabalar. Hiçbir erkek için kariyeri ertelemeye dahi değmez. Biz kadınların özgürlük anahtarını sıkı sıkı tutarak kullanmamızın yolu, kendi kazandığımız paradan geçiyor.

Bende benzer bir baskıyı annemden görürdüm. Babamla ne kadar arkadaş gibiysek, annemle tam tersiydi. Başımda diktatör gibiydi. Hiç unutmam üniversite okurken arkadaşlarla kütüphaneye ders çalışmaya gitmiştik, saat başı kütüphanenin saatinin önünde fotoğraf çekip atacaksın bana derdi. Öyle bir kontrol deliliği yani. Babamla da tam tersi, her şeyi ona anlatırdım, çok anlayışlı bir adamdı. Zamanla annemle ilişkim düzeldi, şimdi bende evlat sahibiyim koruma iç güdüsünü anlıyorum ama ne yazık ki bu koruma değil baskı. Keşke aileler de bunu anlasa

Anladığım kadarı ile atanma şansınız var. Erkek arkadaştan ayrı kalmak falan düşünülecek şeyler değil şu anda. Direk atanacaksiniz kendi il dışı tayin. Aileden ayrılma zamanı çoktan gelmiş de geçmiş zaten. M

Bence öyle olmazdı. Kızlarına size davrandıkları gibi davranan aileler erkek çocuklarının peşlerini evlendikten sonra dahi bırakmıyorlar. Eşiyle olan her şeyine karışıyorlar. Düğününe karışırlar, nerede yaşayacağına karışırlar, evliliği içindeki her şeyine de karışırlar yani. Bence bu tamamen ailenizle alakalı bir durum, sizin cinsiyetinizle alakalı değil. E

Ne güzel şanslıymışsınız. Baskılarla büyüyen insanlar hayatlarında daha çok hata yapıyorlar malesef. Ve baskı görmeyenler daha doğrusu dengeli kontrolle büyüyenler psikolojileri daha sağlıklı yaşıyorlar hayatlarını.

Bu sizin ailenizle alakalı bir durum. Bence erkek de olsanız sonuç değişmezdi yine aynı aileye sahip olduğunuz sürece.

Atanma sansım var 77 aldım ama erkek arkadasım burda onu bırakmak zor olacak E

Ben böyle bir baskı görmedim hiç. Bu şekilde koruma saglamak/saglamaya calişmak anlamsiz, cocuk olsa neyse. Umarim atanip gidebilirsiniz.

Böyle bir fırsatınız varsa asla erkek arkadaşınız için tepmeyin. Yarın bir gün ayrılmayacağınızın garantisi yok. Önce can sonra canan...

Aminn en kısa zamanda D

Evet o ihtimal de var tabi tercih yapıyorum zaten artık cok bunaldım cunkı

33yasina gelmişsiniz deli gibi atanmayı dusuneceginize erkek arkadaşınızı dusunmeniz ilginç.

Bu aileler, evlenince kocanla gezersin diyen aileler. Hayatı öğrenemeden dünya evine girip, dünyası başına yıkılan kadınlar. Ama bir şey değişmiyor. Başka türlü bir hayatın mümkün olduğunu görmeyen kadın da, koca evinde devam eden sürgünü yıllarca fark etmiyor ve farkına vardığında da, gençlik uçup gitmiş oluyor çoğunlukla. Bunların "senin iyiliğin için" kalıbında yaşattığı baskı ve kontrolleri yüzünden bir dünya mutsuz kadın var yeryüzünde.

Kadınlar tek bizim ülkemizde değil hemen hemen tüm dünya ulkerinde ne zorluklar görmüşler ve görüyorlar. Kadın olmak zor is.

Yok aslinda sehirli diyemeyiz oyle buyuk sehirde doğma buyume değil ailem ama evet kadinlari her zaman calisirdi. Ben de buyuk sehirde dogmadim kucuk bi kasaba dogdum ama Turkiyede değil. Orda yine farkli oluyor baya sanirim. Turkiyeye gelen 1. Nesilim dogru mu soyluyorum bilmiyorum. Benden önce Turkiyede yaşanmamiş yani. O yuzden fark illa oluyor haklisiniz. Khomyuk

Keske zaten ailem de de o düşünce var annem sureklı soyler bu evde yasadıgın surece bızım dediğimız olacak evlenir gidersin o zaman niye arayayım kocan sorumlu artık.. Bız illa ki sorumluluğu altında mı olmamız lazım bunu da hazmedemiyorum ben

Bayılıyorum şu feminizm kokan konularakonu sahibi umarım atanır ve ayaklarının üstünde dimdik durursun. Erkek arkadaşını nasıl birakacagini düşünme bile. önceliğin mesleğin olsun. ne mezunusun bu arada

Benim de annem aşırı baskıcıydı ama babam hep denge unsuru oldu hayatımızda. Bana hep güvenirdi. Evin tek kızı ve en küçüğüyüm. Çok iyi hatırlıyorum, 90'ların sonuydu, daha 20 yaşıma gelmemişim, İstanbul'da Olimpiyat Stadı'nda açılış maçı vardı Galatasaray Olimpiakos ile. Herkes o stadı merak ediyordu ve biz de iş yeri çıkışı, servis ile tüm personel stat açılışına gittik. O zamanların yol ve araç otopark sıkıntısı nedeni ile, (60 bin kişilik stada 85 bin taraftar girişi olduğu ve yarısından fazlası özel araçları ile geldiği için.) eve geldiğimde saat sabaha karşı 3'tü. Abimle babam salonda oturuyordu. Beni görünce babam; "Hah geldin mi kızım, ben yatıyorum hadi Allah rahatlık versin." dedi ve yatmaya yeltendi, abim atladı: "O kız başına bu saatte eve geliyor, beni maça bile yollamadın!" dedi babama. "Evet, nasıl evden çıktıysa, o şekilde geldi. Hiçbir kavgaya, olaya karışmadan, rezilliğe bulaşmadan, holiganlık etmeden! Sen de erkek başına otur düşün niye diye. Gidin yatın, benim asabımı bozma." dedi abime. Abim daha çok kızdı ama ses etmedi. Çünkü gerçekten de o gitseydi maça, mutlaka bir kavgaya karışıp, sinir stres halde gelirdi. Baba önemli bir faktör bence. Babam da annem gibi olsaydı, hayatım cehenneme dönerdi diye düşünüyorum.

Hayir abartmiyorsunuz çok haklısınız. Malesef ki ailelerin çoğu bunu yapıyor ama bilmiyorlar ki kısıtlamak baskilamak asla bir çözüm yolu değil. İçinde varsa istersen bi odaya kapat yine yapacak olan yapar. Benim abim var iki yaş büyük benden, o bi tik daha rahattı ama sigara içer kötü arkadaş ortamı olur diye babam onuda çok baskılardi, beni tabi daha fazla. Ne mi oldu? Bende evliliği kaçış olarak gördüm evlendigimde hem daha okulum bitmemişti hemde 21 yaşındaydım. Guzel mutlu bir evliligim var şükürler olsun ama böyle olmayadabilirdi. Simdi asıl zoruma giden benden 9 yas küçük 16 yasinda da erkek kardeşim var. O kadar rahat ki nerdesin diyen yok, şimdi diyorum babamın tüm kahrını, deli zamanlarını, acısını abim ve ben yaşamışız, düşününce çok üzülüyorum o günleri ama inanın geri gelmiyor. Ben anneme çok anlatmaya çalışmıştım ama ataerkil bi toplumda yaşıyoruz baba ne derse o. Canımdan çok seviyorum babamı arkadaş gibiyizdir şakalaşıriz sarılırız öperiz ama o yaptığı baskıları ne bileyim unutamıyorum unutmuyor insan İçimde ki yaradır bu, çocukluğumun gençliğimin yarası.

Benim ailem de böyleydi. Tekmyqpacağınız kulaklarınızı tıkamak, sabredip çalışarak atanıp kendi hayatınızo kurmak. Neden vöyle diye üzülmeye devam ettikçe yolunız tıkanır. Güçlü olun bu duyhularla vakit kaybetmeyin bir. Süre dişinizi, sıkıp atanmaya bakın. Sonra kimseye eyvallahınız olmaz rahat olursunız.

Hiç sevgiliniz ile konuştunuz mu başka şehire atansaniz ne gibi tepki verir, sonuçta eş durumuyla kendi sehrinize dönme imkanınız da var yani atanmak bence öncelik olsun belki aileniz bu yüzden de çok baskı yapıyordur WunderLost Yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar

Tek yol MÜCADELE Aile evinde başlayın ki mücadeleye sonra koca evinde zorlanmayın. Türkiye'de kadın olmak mücadele etmek demektir. Aile evinde, koca evinde, iş hayatında... Bazı insanlar aileden şanslı doğuyor bazılarının çok mücadele etmesi gerekiyor. Sen kabullendikçe onlar daha fazlasını isteyecek. Sen tamam dedikçe güneş saat 15.00'da batacak önce sonra 14.00'da kararacak hava. Evlenip gitmek çözüm değil asla.

sakın ama sakın bir erkek için istikbalini tehlikeye atma.. erkek yine bulunur, ama memuriyeti istemezsen sırf sevgilin için çok pişman olursun...

Türk yanım da var ama kultur olarak farkli tabi ki. Ailem yurtdisinda ama daha once Turkiyede de yaşamişlardi, Turkiye biliyorlar yani. Yurtdisini konu alarak cevaplamadim aslinda. Turkiyedeyken de gece cikiyorduk biz arkadaslarla. Ama tabi ki ailem kiminle neredeyim hep bilirlerdi. M

Dün İstanbul'da bir kız yolda yürürken, arabaların yanında beklediğini söyleyerek canlı yayın açıp hepsini ifşa etmişti, o zihniyet ile ailelerin zihniyeti arasında bir fark yok gibi.

Siz çalışmıyor musunuz? 3te mi çıkıyorsunuz işten? E

Var gücünüzle sınava çalışın ve atanıp kurtulun En kötü ihtimalle bu şehirde ayrı eve çıkarsınız

Valla benim annem çok şükür baskıcı değil. Ama bazen kendimi onun yerine koyuyorum cidden bende korkardım. Anne olmadığım için kızarım belki ama bu dönem öyle tehlikeli bir dönem ki bende geç saatte dönmesini istemezdim tabi yapamazsın demek yerine geç gelmemeye özen göstermesini isterdim. Bu arada annem aksine git gez arkadaşlarınla sıkılıyorsun diyen biridir ona rağmen ben eve geç dönmeyi sevmiyorum. Çevreyi de düşünmem asla. Sadece kendime bunu alışkanlık edinmek istediğimden sanırım. Bazen liseden erkek arkadaşlarımla buluşuyorum onlarda tabi biliyorlar izin almada sıkıntım olmadığını geç saatte arayıp geç bırakıyorlar buda beni çok rahatsız ediyor hani nasılsa izin derdi yok diye her seferinde geç saatlerde buluşmalarına tepkimi koydum mesela. Ha Antalya'da okurken sabaha karşı 3'te döndüğümüzde oluyordu ama içimde hiç rahat olmazdı sadece o arkadaş ortamı ve kalabalığın olması mutlu ederdi beni aksi halde bunu alışkanlık hale getirmek bana göre değil. Erkeklere sormazlar çünkü aileler başlarına bi şey gelmesinden çok endişelenmezler bir kızla görüşmesi de tedirgin etmez onları el kızı sonuçta. Yaşınıza nazaran bu baskı çoksa sizin için en sağlıklısı atanıp ya da iş bulup gitmenizdir. dahabellidegil 💜♍❤ 💙♒ Anneler

Annem içanadolunun bir şehirinde doğmuş büyümüş. 1970li yıllarda dedem 5 kızını da okutup meslek sahibi yapmış. Annem İstanbul'da ev tutup yaşamış. Hepsi 20lerin sonunda iş hayatını oturtunca evlenmiş. Rahmetli dedem önce altın bilezik dermiş. Türkiye'de böyle çok aile var.

Evet 14 yasinda degil ama koskoca kadinlarin bile basina neler geliyor.. devir ciddi manada cok kotu... birde belkide ayni evdeler diye boyle oluyordur.

Bu aileyle de alakalı. Her kadın bunu yaşamıyor. Kendi adıma ben hiç bir konuda baskı görmedim. Sevgilim gelir evden alırdı gece istediğim saatte dönerdim. Baskıcı bir ailede yaşıyorsanız değişim için paranızı kazanıp ayrı eve çıkmanızı öneririm. zor olur muhakkak ama başarabilirsiniz

Erkek arkadaşınız bu koşular altında seçtiğiniz kişi, koşullar değişince ona karşı olan tutumunuzun ne olacağı belli değil. O nedenle kendinizi dükğnerek karar verin, başka kimseyi dikkate almaayın.

Ailenizin durumu belli. Bir anda degismelerini beklemeyin. Kademeli olarak degisebilirler belki. Bir anlasma yapin gunduz disaridayken eve dönmeniz icin baski kurmasinlar, buna karsilik sizde aksam 8de evde olacak sekilde plan yapin. Sonra bu saati 9a çekersiniz. Disarida oldugunuz zaman dilimi icinde 2 saatte bir ben iyiyim, merak etmeyij diye mesaj atin. Belki bu sekilde atanana kadar idare edersiniz.

Bence bazen de ki 'keske daha güzel bir ailenin içine dogsaydim' Çünkü sorun kadın olman değil toksik aileye sahip olman. Madem sevgilimden uzaklaşmak istemediğin için başka şehre atanmak istemiyorsun o zaman çözüm basit, atandigin gjbi hemen söz nişan yaza düğün yap git kurtul. Bu fikri açtığın sevgilin hık mık derse de onu umursamadan çıkabilecek şehirleri yaz:m

Evet Türkiyede. Gayet 18 yaslarindayken gece 12-1 gibi giriyorduk eve bazen, duruma gore daha erken ya da geç olabilir. Ögle 3te hava karardi diye arkadaslarimi da ailesi aramiyordu.

Sabah 10_11 gibi cıkarsam evden oglen 3 de gelirsem sabahtan beri kac saattir sokaktasın oluyo

Maalesef bizim ülkedeki erkekler de gerçekten senin velin gibi davranıyorlar. evlenince de kurtulamıyorsun yani baskıdan. koca ömrümüz kendini bizim velimiz sanan insanlarla geçiyor. bu kadar zor mu bizi bağımsız bireyler olarak kabul etmek. sırf kas gücümüz biraz daha az diye mi başımıza gelenler? A

yok ben de y. dışı anlamında demedim zaten.tr'de yaşadığınızı biliyorum. ama şöyle bir şey var sizinkiler hatırladığım kadarıyla kadınların çalıştığı, kentsoylu bir aile + Türk dışı bir kültür de var benim ailemde mesela daha 1. nesil şehirde doğmuş durumda- hatta ben kendim de köy doğumluyum köy yerinde kimse gece dışarı çıkmıyor kızlar hiç çıkmıyor çobanlar hariç kimse gece dışarıda olmazdı yani o yaşamda. dışarıda olan darda olduğundan sokakta kaldığından dışarıda olur bu kültürde. dışarısı = tehlike, kırsal yerleşimde algı bu. büyükşehir ise tamamen bir gayya kuyusu. illa her aile kötü niyetli ya da namus bekçisi olarak kızlarının peşine düşmüyor bazıları alışkanlık meselesi bazılarının kültüründe gece çıkmak yok, henüz tam şehirli olamamış çok aile var. hepsi cahil yobaz da değil. bunlar genelde keşişen kümeler zaten. bir de benim ailem kız çocuğu kadar erkeğe de sorar ama erkekler kızlar kadar hassas davranmaz, davranmaya davranmaya da alıştırdılar, aileleri de artık pek üstelemiyor. kızlar biraz daha duygusal anne baba 1 sorarsa kız 3 üstüne alınıyor, erkekse 3 sormayı 1 bile alınmıyor üstüne... bu da etkili bir faktör bence. erkekler sallamıyor o kadar. ben x'le çıktım y'de vardı şu da sonra geldi... anlatırım misal erkek kardeşim üniversiteden arkadaşlar der, büyük bir olay olmadıkça kimmiş bilmeyiz bile.

Erkek arkadaşınız peki o hangi kafada aileniz gibi mi düşünüyor yoksa takılmaz mı böyle şeylere? -Alenss- Aktif

Türk toplumunun kanayan yarası. maalesef bu yaştan sonra düzelmezler. yaa gideceksin ya kalacaksın. ya da gidip erkek arkadaşını da mümkünse yanında taşımaya çalışacaksın. ya da tek gidip orada başka hayat başka sevgili... A

Sahip çıkmak! Evlendiğin zaman karısmazlar. Artık baska bi sahip çıkanı var diye. Bende zar yok ama benin ailemde öyle davranır. Burda hesap vermiyorum kimseye ama parka çıkmak bile sorun haline gelir. En iyisi içinde koca olmayan bir ayrı ev

Biraz iddialı bir cümle olacak ama sanırım bu ülkedeki kadınların neredeyse tamamı hayatının bir döneminde en az bir kere de olsa aynı şeyi dilemiştir. Dünya genelinde sosyal düzen erkeklerin avantajına kurulmuş. Ama bizim gibi toplumlarda bunu daha da fazla hissediyoruz. Ne giyeceğine, nasıl konuşacağına/yürüyeceğine, nereye gideceğine, hangi saatlerde nerede olacağına, kaç tane doğuracağına, nasıl doğuracağına vs vs... kadınların her şeyine karışılıyor. Ve tüm bunlar ne yazık ki koruma adı altında yapılıyor. Aile ve toplum kadını her anlamda kontrol etmeye çalışıyor. Kadının var olduğu alanlar gittikçe daralıyor. Kadınların evlenmeden önce babasının/erkek kardeşinin evlendikten sonra kocasının himayesinde yaşaması savunuluyor. Ve dediğim gibi bu koruma bahanesiyle yapılıyor. Kadınları belli alanlara hapsetmek yerine güvenle ve özgürce yaşayabilecekleri bir dünya yaratmak için de bu kadar canla başla çabaladıklarını görseydik keşke...

Vayyy be türkiyede ha.

Suan calısmıyorm ama çalıstıgım zamanda aynisi evlenene kadar bu evde olduğum surece onların dediği olurmus ne zaman evlenirmısım o zaman artık kocan sorumlu diyor ben de hazmedemiyorum iste illa ki bırının sorumlulugu altında olmak zorundayım ben

valla aynı şeyi düşündüm evet, erkekler şanslı ama 33 yaşında kadınsınız gidin kendi hayatınızı kurun... ben 39 yaşındayım ailemle yaşasam ben de hesap vermek zorundayım bu ülkede şanslı azınlık baskı yapmayacak medeni aileler aileler ve çok sanssız diğer bir azınlık hariç neredeyse %90 bu durumdadır. so what? ne yapıyoruz kendi hayatımızı kuruyoruz.

Anladım ben zaten:) sagolun

Bu yaşınıza kadar bu hepmi böyleydi. Son yıllarda malesef kadınların yaşadığı şeyler yüzünden aileniz korku içinde olabilirmi. 8 yıl öncesine kadar 21 yaşında çalışırken akşam 8.30da işten çıkar, en geç,10/30a kadar evde olmaya çalışırdım babamdan buzamana kadar nerdeydin lafı duymadım kapı kilitleme görmedim. Daha çok annem korkardı yani arardı nerde kaldin napiyosun falan diye kocaya kacmamdan korkardı ama bu zamanda ister 18 ister 38, yaşında bir kızım olsun bende arardım geç gelsin istemezdim bu adaleti bize saglayamayanlar utansın. Çok üzgünüm inanın gözlerim doldu okadar haklisinizki.

Ok 3 te hava karardi demek abarti ama.. Anne olunca anlarsin diyorum.. ayrica erkek arkadasinin ailesinin aramamasi normal mi sanki erkek kiz ne farkeder herkes evladini takip etmeli nerde kiminle ne yapiyor diye

Ailen hangi yüzyılda yaşıyor? gebito

33 yaşına kadar düzeltememiş şimdi mi düzeltecek labellevie Guru Anneler

Benim ailem de sizinki gibiydi. Erkek kardeşim her deliğe girerken ben evden dahi çıkamazdım. Üniversite sınavında yakın bir ili yazıp evden kaçtım ben de, İstanbul'da okuyabilecekken. Tabii çok büyük tepkiler gösterdiler ve bütün ayarlarım bozuldu maalesef. Henüz 18 yaşında sana, paran yoksa bu hayatta hiçbir şey olmadığını ve kadın olarak herhangi bir konuda söz hakkın olmadığını öğretiyor aile bir bakıma 33 yaşımda 3 yıllık evliliğin üzerine daha yeni erkeklerin aslında canavar olmadığını, paranın hayatta her şey olmadığını ve insanın bazen yardım istemesi gerektiğini öğreniyorum. Umarım atanır ve özgürlüğünüze kavuşursunuz. Erkek arkadaşınıza bu durumu açıklayabilirsiniz ve eğer size değer veriyorsa anlayacaktır. En yakın zamanda ferahlığa çıkmanızı dilerim

Benim ailemde aynı şekilde böyle bende 27 yaşındayım hep yurtta ailemden uzaktım 2 yıldır evdeyim ve acayip canımı sıkıyor bu durum. Geçen birisiyle tanıştım buluşmaya giderken bi sürü yalanla çıktım evden 3-4 saat oturup geldim. Onlarda bi yerde haklı diyorum devir çok kötü korkuyorlar ama bizi de sürekli baskı altında olmak daraltıyor hele bide yaş olarak büyük olunca. Çok şükür ki alanımda derece yaptım ilk alımda atanacağım Allah nasip ederse. Kendi düzenimi kurmak için gün sayıyorum

Atanmak cok istiyorum baska sehıre ama erkek arkadasım burada onu da bırakamam araf da kaldım Clemencia

Atanma şansınız varken erkek arkadasınizdan ötürü bunda şüphe etmeniz de enteresan.

Yok abartmıyorsunuz olcaktı yanlış yazmışım kusura bakmayın :) simdi fark ettim E

bu yaşta baba eline bakarsanız böyle olur. bi işe girin çalışıp hayatınızı kurun ela

Yok abartıyorsunuz ama ortam çok bozulmuş aileler bence korkuyor ben evli olduğum halde annemgil hala tembih ediyor kızım kocanla gez gezeceksen fazla esin olmadan dışarlarda gezme diye o kadar çok degisti ki ulke.. sapığı bilmem nesi... bazen bunalıyorum ama cidden sokaklar bana da güvenli gelmiyor.. bence erkekler icin bile ülke eskisi gibi diil... ama tabii ki bunun çaresi de bizim sokağa çıkmamamız değil. Medenileşmeli memleket ancak tam tersine gidiyor çok üzücü

Artik bu duruma alistir aileni yoksa evlenincede karismaya devam ederler. sinirlarini ciz. benimkilerde senin ailen gibiydi Evliyim bazen karismaya calisiyo elimde. olmadan yukseliyorum ama ben cizgi sinir koymazsam devamli mudahalede bulunacaklar. sende dur demelisin. erkek arkadasinida dusunme. atanmana bak. sehir degistirmek sana ii gelecektir. . push ; P pasakLI

33 yaşında kadına karışan aile de normal değil diye içimden geçti ki bu mesajı gördüm... geç bile kaldın atanırmısın ayrı eve mi çıkarsın ama birşeyler yap çünkü gerçekten normal değil bu baskı bu yaşta.

onun ailesi Türkiye'de değil etnik olarak Türk de değil sanırım o yüzden bizde durum oyna devam

Ne güzel darısı basıma inşallah

Erkekler neden bu kadar rahat yaşarken kadınlar aile korkusuyla yasıyor.. Ben 33 yasındayım eve saatli giriyorum bir yere gıderken annem saat veriyo gunduz 12 de çıktım diyelim erkek arkadaşımla bukusacagım saat 3 de annem arıyor gec oldu gel hava karardı gel.. Saat 8 gıbı geldigımde babam kapıyı kıtlıyor.. İl dısına atanmak istiyorum ama sevgilim burada yasıyor.. Suan calısmıyorm ben ama calıssamda bır sey degısmıyor.. Atanıp gideceğim siz boyle yaptığınız ıcın kadınlar evliliği kurtuluş sanıyor diyorum.. annem sureklı sabah çıkıyorsun aksam geliyorsun burası otel mı baban yine ıyı sana bıse demiyo hava kararmıs ne ısın var sokakta bunları soyluyor.. Eve gec kalıcam korkusundan bır sey anlamıyorm yaptıklarımdan da.. Yok ben istiyormusum hıc aramasınlar benı bu zamanda millet cocugunun pesındeymıs kımın kızları dısardaymıs.. Erkek arkadasım sabaha kadar dısarda olsa kımse sormuyor kı neresinden bu nalet olası bır zar ve namus korkusumu aıleme bunu yaptıran gercektn cok yoruldum.. Ben mı abartıyorum sizce?

O benim ailemde mümkün degil emın olun E

Erkek ama ya namus derdı yok ya bı derece daha serbest olurlardı kı zaten babam erkek cocugu bızım kadar baskı kuramaz cunkı o buna ızın vermezdi en fazla ayrı eve cıkardı . push ; brook Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim annem 55 yaşında kadın. kocasından boşandığı için kendi evi olmasına rağmen 1 yıl zorla dayımlarda kaldı çünkü bir kadın yalnız yaşayamazmış ahlaksızlıkmış. 1 yılın sonunda zarzor kendi evine geçti ama yanında kuzenlerim kalıyor tek kalmasın diye. O sırada erkekler ne isterse yapabiliyor. Kimse karışmıyor. Ben çözümü ataerkil yobaz ailemden uzaklaşıp başka şehirde kendime ait bir hayat kurarak buldum böyle aile olacaksa olmasın. Anneme de uzaktan destek oluyorum. Bazı kesimlerde zihniyet çok yerlerde asla fikirlerini değiştiremezsiniz hayatınızı ve zamanınızı çalarlar sadece biz onlar için yük olarak görülüyoruz kadın olduğumuz için sanki ellerinden kaçıp afedersiniz or spu olacakmışız gibi bir algıları var halbuki asıl or spuluğu yapan çüküne sahip çıkamayan erkekler oluyor.

Üzüldüm gercekten, Bence atama sansin varsa atanmalisin erkek arkadasini daima bi adim önüne koymayi birak, iliskiniz güzel gider veya gitmez belli olmaz önemli olan suan ailenle basa cikamiyorsan artik yasin var 33 yasindasin. Atanmaya calis babana bagli kalma zaten eline para geldikten sonra muhtemelen sana karisacagini sanmiyorum karisirsa da muhabetini azaltirsin. Sana böyle davranmaya veya annene böyle davranmaya hakki yok babanin yaptigi tabi ki yanlis annen sanırım babandan korkuyor. Böyle algiladim bi ara annenle basbasa konusmayi deneyebilir misin ama sakince mantikli sekilde konus bakalim ne diyecek

Saat 3te mi hava kararıyormuş?

Sürekli mücadele edeceksin ailenle yapacak birsey yok, ben cocuklugumdan bu yana özgürlüge düskünüm kendi hür iradem oldugunu hep savunmusumdur. Anneme babama hep dedim sizin köleniz degilim her dediginizi yapmak zorunda degilim ben istemiyorsam bazi seyleri bana uymuyor ise köleniz olmak icin mi dogurdunuz beni isterseniz evlatliktan red cekin sokakta bile yatarim dedigimi hatirliyorum. Cok mücadele ettim simdi 28 yasindayim, karismiyorlar. Benim kendil bazi seyleri basa cikamadigim zaman muhakkak ailemden fikrini alirim onlarin yöntemleri taktikleri vs ne olur diye. Erkek arkadasimla görüsürüm hatta babama bile söylemisligim oldu baba dedim suraya günü birlik erkek arkadasimla yazliga gidecegiz derim artik bana güveniyor. Yalan konusmaktansa dogrulugumla konusurum. Isterse yargilasin istemese yargilamasin sonuc degismiyor ailemin cocugum :) ara ara istemsiz karismaya calisiyor hayir derim lafimin arkasinda kalirim. Sanirim ben kendi kisiligim karakterim hakkinda ödün vermiyorum orasi benim kirmizi cizgim diye birsey diyemiyorlar. Ama söyle birsey var bazi kisiler isteye bileye yanlis yola gidenler var. Ama bunu yanlis yola gitmeyip hakkinda savunursan zaten ailen sana güvenir. Ve senin atanma sansin varsa git bazi hayatin gercekleri yüzles sürekli ailenle kalma, calisma imkanin varsa calis erkek arkadasin yüzünden kariyerini geriye atman bence yanlis. Evliligi sakin kacis yolu olarak düsünmeyin