Memleketime tayin oldum ailemin yanına. Belki geçmişteki ortamdan kaynaklıdır ya da o zamanların güzelliğinden kaynaklıdır bilemiyorum ancak buraya geldiğimden beri eskiden olduğu gibi mutlu hissetmedim kendimi. Arkadaşlarım çok ancak sanırım eski neşem yok

Emin olun bir 10 15 yıl sonra Allah ömür verir ise bu yılları özleyeceksiniz... O nedenle bu zamanları iyi değerlendirin geçmişi düşünerek şimdiki zamanınızı heba etmeyin doya doya yaşayın hayat çok kısa

Yaşımız da aynı neredeyse. Benimki yalnızlıktan falan değil siz de bu durumu yaşıyorsanız. Aynen bende de yaşlanmışlık hissi başladı bile Siz yine de mutlu olun. Yuvanızda huzur, mutluluk bol olsun. Evlatlarınızı güle güle büyütün. Sanırım herkes hayatının bazı evrelerinde bu hissi yaşıyor. Dilerim atlatırız en kısa zamanda :)

Amin inşallah, bende teşekkür ederim iyi dilekleriniz için. Her şey bundan sonra güzel olur umarım.

Umarım güzel yaşarız hepimiz. çok teşekkür ediyorum.

Night Night Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bende eskiden öyle düşünürdüm fikrim de5ğişti her yılın acı tatlı anısı oluyor bugünümü seviyorum anın tadını cikartiyorum

İnsanların yaşatmış olduklarının yorgunluğu da var sanırım. Eskisi gibi değiliz hiçbirimiz. Umarım hep iyiler olur hayatımızda. Umarım öyle olur da bizler de iyi olup mutlu yaşarız. Çok teşekkür ediyorum her birinize, beni yalnız bırakmadığınız için.

Mutlu olamama sebebiniz memleketinizde olmanız mı? Memlekette arkadaş çok mu, çalışıyor musunuz? Tekrar o mutlu olduğunuz yerlere dönme şansınız yok mu? İnsanın sevmediği bir şehirde yaşamaya çalışması çok zor çünkü

"Geçip giden zamanları bir yerlerde bulsam, Sonra üzülsem, Üzüldüğüme üzülsem" diye bir şarkı vardı, yazınızı okurken zihnimin köşesinde çalmaya başladı... Allah hepimizin hakkında hayırlısını nasip etsin.

Umarım her şey gönlünüzce olur. Hayırlı bir zamanda atanırsınız. Evinizden huzur, mutluluk eksik olmasın. Hepinize çok teşekkür ediyorum destekleriniz, yorumlarınız için.

valla bende ozluyorum universte yillarimi. ne guzelmis meger. o yillarda okul bitince hersey daha iyi olacak saniyorsun ama o zamanlar nede heyecanliymis hersey. simdi de guzel. ozellikle kizim olduktan sonra gecmise olan ozlemim azaldi. onsuz bigun bile dusunemiyorum cünkü. ama sorumlukuklar bi kosturmacadir gidiyor. insan kendine vakit ayiramiyor. dayosiya gezemiyor. mesela bazen kizima babasi bakar ben aksam bi cay icmeye giderim arkadasima aklim kizimda kaliyor. beyin hic rahat degil. eskiden kzilarla sabaha kadar kakara kikiriri. hele bahar şenlikleri.. canli muzige gitmelerimiz. gezmelerimiz. sevgili muhabbetlerimiz. su gibi akti gecti yillar. ah.. ah

Aynı Duyguları zaman zaman bende yasıyorum. Semi o kadar iyi Anlıyorum ki. Ama zaman zalim ne yazık ki

Haklı olmamak isterdim. Birde çocuğuma acaba benim yaşadığım güzel zamanlar gibi zamanları yasatabilir miyim diye düşünüyorum. Çünkü ne doğru düzgün oyun oynayacak yer kaldı. Ne konu komşu ne sobada kestane pişirmek gibi gibi. Bunlar olmadan umarım benim gibi güzel icini isitan hatiralari olur diyorum.

Bu ara ben de çook özlüyorum 10 sene 15 sene önceki halimi.

Valla yalan yok iş stresinin olmadığı tek derdimin vermem gereken dersler ve flörtlerim olduğu yirmili yaşların başını bende çok özlüyorum, özellikle üniversite yıllarımdaki arkadaşlık ortamını çok özlüyorum. Ama yaş geldi neredeyse 35e şimdi ödenmesi gereken borçlar, sorumluluğum altında olan bir kızım, ortamını sevmesem de ekmek parası için her gün gitmek zorunda olduğum bir işim ve bazen evden atmak isteyip bazen de bağrıma basmak istediğim bir kocam olunca kafama göre gezip tozamazken kafama göre planlar yapamazken birilerine bağlı yaşamak zorunda kalınca özgür günlerimi çok özlüyorum... Ama şu da var sağlığım yerinde, kafamı sokacak evim ve her ay düzenli geliri olan bir işim varken borcumu ödeyebiliyorsam, asgari ihtiyaçlarımı karşılayabiliyorsam, seviyor ve seviliyorsam herşey gün gelir rayına oturur diyorum ve bireysel olmasada ailemle planlar yaparak özlediğim şeylerin yerine yenileirni koyarak şükrediyorum hayatıma ve varlığıma

Geçen gün sadece melodi olan şarkıyı dinlerken yemek yapıyordum. Eskiye gittim geldim, gözlerim nemlendi o zamanlar patates kızartmasını annem yapardi misal yanindan tirtiklardim şimdi kendi yaptigimin yanindan tirtikladim hiç ayni tadi vermedi bana. Eskiden daha mi güzeldi her sey yoksa 10 yil sonrada şimdiki zamani hatirlayip mi huzunlenecegiz acaba bilmiyorum. İnsanoğlu sahip olduğunun nankorudur derler çünkü

Hep bir yaşanmamışlık hissi oluşuyor insanda sanırım zaman geçtikçe.

28 yaşındayım. Sen yine atanmışsın bir arpa boyu da olsa yol kat etmişsin. Ben hem atanamadım hem işsizim hem sevgilim bile yok. Beterin beteri var 30'a yaklaşıp da hala aynı yerde sayıklamak daha kötü eskiyi özlemekten.

Arada bir oluyordu karamsarlaştığım anlar ancak bu şekilde bir geçmişe özlem olmamıştı. Geçen zaman yüzüme tokat gibi çarptı sanırım eski fotoğrafları görünce. O karelerdeki herkes şimdi bambaşka yerlerde bambaşka hayatlar yaşıyorlar tıpkı benim gibi. Ama o zamanların masumiyeti neşesi yok şimdi.

Umutsuz olmayın lütfen. Sizi üzmek ve karamsarlığa düşürmek için yazmadım konuyu. Umarım en kısa zamanda güzel gelişmeler olur hayatınızda. Hayırlı bir evlat sahibi olursunuz inşallah.

Umarım. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne mutlu size. Umarım hep çok mutlu olursunuz ailenizle, sevdiklerinizle. Şükredilecek sayısız nimetlerin sahibiyken bu tarz kuruntular yüzünden zamanımızı heba etmemek gerek ancak zaman zaman bir hüzün çöküyor insana kendiyle baş başa kalınca.

Resmen aynı şeyleri yaşıyoruz. Ben de 27 yasindayım atanma evlilik bebek derken bu zamana kadar nasıl geldim anlamadım. Daha bugün bile uyandığımda bir anda geçmişe gittim hüzünlendim. Standartlarım şükür ki eskiye göre çok daha yüksek fakat gel gör ki hep bir geçmişe özlem var. Hatta size belki komik gelecek ama yaşlanma korkusu bile başladı diyebilirim :)(

Ben yazacaktım aynısını. + 1 Ben de işsizim çocuğum yok. Evliyim ama durumumuz pek parlak değil ekonomik olarak. Çok yalnızım yurt dışında. İçimden bir ses çocuğun olmayacak diyor vs vs

Çok büyük bir fark yok aramızda açıkçası Dilerim en hayırlı zamanda atanırsınız. Her şey gönlünüzce olsun. Beni yalnız bırakmadığınız için teşekkür ediyorum hepinize.

Eski masumiyetini kaybetti herşey.. Eskiden bir sozden bir mana cikardi şimdi ise bin mana çıkariyor insanlar gerisi varin siz hesap edin.. Üzmeyin kendinizi, ne bizler kaliciyiz bu dunyada ne de bu dertler kederler... Hersey olduğu kadar.. Sevgiler.

Bir an ben mi yazdım bunları diye düşündüm. Sanırım insan zaman geçtikçe her şey daha da güzel olacak sanarken bir şeyler yoluna girerken bir şeyler eksiliyor. Mesela evlenmeden önce ailemin yanındaydım, eşimle o zamanlar sevgiliydik ve uzaklık vardı aramızda. Cok sabrettik her şeyi düzene koyup evlendik şimdi sevdiğim adamla evlendim ama ailemden uzak başka bir şehirdeyim, şimdi de aileme hasret kaldım çok özlüyorum. Hala atanamadım, üniversitedeyken okul bitince her şey daha güzel olacak diye düşünürdüm ama şimdi düşününce o zamanlar ne güzelmiş diyorum. Şimdiki gibi hayat telaşı sorumluluk yoktu, arkadaşlarla gezip tozardık, şimdi dışarı çıkılsa da o yaşlardaki gibi deli dolu hissedemiyor insan. Sürekli geçmişi düşünerek anı kaçırmak da olmaz tabiki, her anı doyasıya yasamak da lazım ama insan yine de arasıra düşünüyor ister istemez geçmiş zamanları. Benimki de bir iç döküş gibi oldu belki ama yalnız değilsiniz bunu bilin en azından. Çoğu kişi bu hisleri yaşıyor bence.

Sanırım o 20 li yaşlar en güzel dönemler ve unutulmuyor ve ilk atama genelde unutulmazmis ilk defa kendi ayakalriniz üzerinde durmayi öğreniyorsunuz yalnız yaşamayı her şeyi kendi başınıza halletmeyi yani kısacası özgürlüğü... Bende ilk atandığım şehri o günleri unutamıyorum çok özlüyorum.

Bugün içimde öyle bir boşluk hissi oluştu ki tarif edemem. Neden oldu, nasıl oldu sorarsanız; sosyal medyada biraz geçmişe gittim. 7-8 yıl öncesine üniversite zamanlarıma, sonrasında yeni atandığım, bambaşka bir şehirdeki başlangıcıma, sonra ışık hızında geçen yıllarıma. Memleketime geldim uzun zaman oldu. Eskisi gibi mutlu olamadığımı hissediyorum. Yaşımın ilerlemiş olmasından mı yoksa zaman mekan, çevre değişimlerinden mi bilmiyorum ancak müthiş bir hüzün kapladı içimi. Büyük küçük sınavlarla dolu hayatım, özlemlerim, yalnızlığım, anksiyetem derken birikti sanırım. Bir sürü şükredeceğim şey var hayatımda ancak bir anlık gelen ve geçen zamanların, o güzel anıların tokat gibi yüzüme çarpmasının ruhumda oluşturduğu hüzün beni burada paylaşıp bir nebze olsun yalnız olmadığımı bilmeye sürükledi. Gündelik hayatıma döndüğümde belki şu anki hüznüm geçecektir diye umut ediyorum. Eee derdin ne diye soracak olan, veryansın edecek olanlara hak veriyorum. Kusuruma bakmayın ne olur. Buradaki iyi insanlar hep var olsunlar.

Başka şehirdeyken de ailemi çok özlüyordum. Ancak o zamanlar etrafımdaki insanlardan mı yoksa yaşımdan mı bilmiyorum daha neşeli ve pozitiftim.

Bende de tam tersi gelecekte bu günlerimi özleyeceğim hissi var. 28 yaşındayım daha fazla gitmek istemiyorum. Ailem yaslansin istemiyorum mesela. Yada evlilik düşünüyorum ama ailemi bırakmak istemiyorum çünkü evlenirsem şehir dışına gideceğim. Arkadaşlarım hep evlendiler çok mutlu durmuyorlar. Onlarla ileride daha çok kopacağız diye düşünüyorum. İşte bende bunları düşünüp üzülüyorum.

Geçen zaman hangimizi hüzünlendirmiyor ki.. ne ara büyüdüm bilmiyorum ben de, geçmişi hep çok özlüyorum dolu dolu yaşamak lazım elimizdekileri kaybetmeden

Kesinlikle yok Çünkü çocuktuk o zamanlar daha :)

Çok sağolun galiba haklısınız yaş 30 a doğru gidince insan bir duvara tosluyor gibi oluyor ne ara bu yaşa geldim ben diye:)

Sizleri de hüzünlendirdiysem affola :) Ama bu şarkı sözü cuk diye oturdu konuma :) Allah razı olsun. Hepimiz hayatı güzel yaşarız umarım. Geriye dönüp baktığımızda keşkelerimiz çok olmaz umarım.

Çok haklısınız.

Keşke şimdiki çocuklar bizim zamanlarımızdaki gibi dolu dolu bir çocukluk geçirebilseler. Teknoloji çok güzel bir şey ancak bu kadar hayatımıza girdikten sonra hiçbir şey eskisi gibi güzel ve doğal olmamaya başladı. Umarım şimdiki çocukların da güzel anıları olur. Dilerim hep güzel günlerini görürsünüz çocuklarınızın.