Artılarını eksilerini en iyi siz tartarsınız. Sizi geriye çeken bir ilşki ise sürdürüyor olmak için sürdürmenin anlamı yok. Sürekli kavga mı çıkacak endişesi ile hayat geçmez P

Zaten biz Bosan dedik diye, bosanan da ne bileyim...

Hayır dayak sıddet vs varsa otur Konus diycez karsısında insan varmıs gıbı davrancaz. Cunku yapıcı olmak bunu gerektirir.

Bile bile evlenmıssınız. Sevgılıyken ayrılmamak marifet degıl, marifet olan kavgasız saygılı İcinde saygı barındıran tartismaların oldugu ılıskıler. Yani ayrılmamak sevgi göstergesi degıl. Ozgurlugumu kısıtlıyorsun diyen psikopat adama, Bosanmaktan soz edince yeniden sızı suçlaması korkmaması, utanmaması ben napıyorrum diye kendini sorgulamaması terapiste falan gitmeyecegını gösterıyor. Cunku kendisinde hata gormuyor İsiniz zor. Dogru kararı verecek olan sizsiniz, hayat sızın cunku.

Oncelikle "ayyyy bosan canim ya, bu da adam mi, ben olsam basardim tekmeyi" vs gibi yapilan yorumlari ilk etapta okumayin. Neden derseniz, bu sitede belki en fazla 1, 2 tane psikolog var, neticede su an okuyacaginiz her yorum gayet tarafli ve yanlis olabilir. Hele de bekar olup, yorum yapanlarin yorumlari beyninizi feci döndürür. Esiniz iyidir, kotudur, siz super haklisiniz asla diyemeyiz, zira burada olayi tek yonden dinliyoruz. Belki herseyiyle siz haklisiniz, belki de igneyi kendinize de batirmaniz gerekiyor. Cok guvendigin, esine sozu gececek bir aile buyugune durumu aciklasan iyi olur bence. Ben durum ne kadar kotu olursa olsun, oncelikle cozum bulma taraftariyim. Ve surasi bir gercek, sorunsuz mutlu evlilik, super harika koca inanin sadece filmlerde.

Konu nerde? Catlak-kurabiye Bir süreliğine

Bile bile evlenmişsiniz. Öfke probleminden muzdarip biri olarak benimle aynı hastalığı paylaşan biriyle tedavi olmadan evlenmem. Çünkü öfke problemi olan insanların nerede ne yapacağı belli olmuyor. Eğer tedavi olmazsa boşanmaktan başka çareniz yok. Ve lütfen öfke problemi olan birinden çocuk yapmayın.

Bu denli tartismalarin sonunu haberlerde görüyoruz lütfen hafife almayin evliliginizi gözden geçirin

Anlaşılan eşin pişman değil Bu sebepten tedavi ya da terapiyi de reddedecek Sen o sana bu tepkileri verdiğinde ya boyun eğmişsin ya küsmüşsün O da nasılsa benimle diyerek abartmış gitgide Bence bi süre evden uzaklaş Gerekeni yapıcam de çık git Azcık sensizliği tatsın Aklını başına alsın

Hayır siz öyle yazmadınız. Sözü geçen, eşinizin dinleyeceği bir aile büyüğünü davet edin dediniz. Yani hepimiz öyle anladık. Bakın, ben kendi problemini kabul ediyorum ama konu sahibinin eşi etmiyor mesela, adam iletişime kapalı ki kol sıkmayı falan şiddet olarak görmüyormuş zaten. Bu adamı aile büyüğü değil terapist paklar, o yüzden ya gidecek gitmeyecekse boşanmak yapacak başka birşey yok.

1 senelik evlilikte bunlar yaşanıyor ve emin ol gittikçe artacak.. benden sana tavsiye sakin çocuk olsun düzelir zihniyeti ile hareket edip çocuk yapma.. Sen etraf ne der korkusu ile onun istediklerini yaptıkça o sürekli bu şekilde sana istediklerini yaptıracak.. iyi düşün ve karar ve kesinlike bi terapiste gitmesi gerekiyor bence ve bunun için elinden geleni yap

Genç arkadaşım bireyin vücut dengesini-bütünlüğünü bozan, onu üzüp-korkutan her türlü müdahale şiddettir. Eşiniz kendi kafasına göre şiddet ölçütü belirleyemez. Psikoloji eğitimi olan biri olarak eşinizin öfke kontrol problemi olduğunu ifade etmem lazım. Ciddi ve uzun soluklu profesyonel yardım alırsa düzelme ihtimali var. Bunun için eşinize rest çekebilirsiniz. Ya tedavi olursun, ya da boşanırız. Tedaviyi kabul ederse evliliğiniz kurtulur, etmezse böyle sağlıksız bir ilişkiden siz kurtulmuş olursunuz. Her halükarda kardasınız.

Okumadım kusura bakmayın. Hasta insanları iyileştirmeyi görev edinen insanları anlayamıyorum bir türlü.

Tamam, aile buyugu fikrimi, aklimdan gecenleri, buraya ilk mesajimda eksik yazmisim. Ve demek istedigimi yeni mesajimda tekrar belirttim "aile buyugu Terapist degildir, madem kendi uzmana gitmeye ikna edemiyor, aile buyugune dirum acilirsa, bir buyuk olarak esle konusulup, uzmana gitmesi gerektigi soylenebilir" olarak duzelttim. Bir yuva kurulmussa, ki severek evlenilmis, devami icin her yolu denemek gerek. Tek demek istedigim, once uzlasmak icin caba gosterilmesi. He tabi, adam kendinde sorun bulmuyorsa, israrla da yardim almiyorsa, o zaman cozum zaten belli.

Tabiki öyle Konuşmak herşeyi çözseydi ohoohoo.

Bu gidişle eşiniz terapiste fln gitmez ama siz gidersiniz. Neticede psikologlara gerçek hastalar gitmez, hastaların hasta ettikleri gider diye bi söz var. İşte o sen.. Öncelikle yaptığının şiddet olduğuna ikna etmeye çalış. Bunu yaparken mutlaka sakin zamanlarını seç. Siddet olduğunu kabul etmediği davranışlarını sen de ona yapma. Kolunu sıkmak gibi. Psikologa gitmeye ikna etmek için de mutlaka sakin zamanlarını seç. Kesinlikle suçlayıcı yadirgayici ve yargilayici cümleler kurma. Malesef ülkemizde psikologa gitmek hala bi tabu. Kimsenin bunu bilmeyecegini soyle. En önemlisi konuşurken sakin ol. Sabırlı ol. Tartışma boyutuna getirmemeye çalış.

Çözüme gel. Aile büyüğünün faydalı olduğu nerede görülmüş? Adamın tedavi olması lazım ve buna ikna edilmesi için de ciddi yaptırım gerekiyor. Evi terketmek, evi terketmesini istemek gibi. Çünkü olay çıkarmaya yer aradığı gibi iletişime de kapalı.. Sokak ortasında eşi hırpalamak ne demek? Bu evin içinde olduğu kadar tehlikeli ve utanç verici bir durum. Konu sahibi orada avazı çıktığı kadar bağırıp polis isteseydi keşke.. Sizin o tv de ah vah diye anlık üzüldüğünüz kadın cinayetleri aile büyüklerinin "idare et erkektir" "yuvanı yıkma" "çocuk var bla bla" diye tavsiyeleri yüzünden gelinen noktadır.. Not: 6,5 yıllık evliyim çocuğum var. Gereken noktada gayet rahat "boşan" derim..

Bekarım, evlenmedim. Ama ayjı problemden muzdarip olduğum için empati yapabiliyorum. Buradaki kimse kafasından estiği gibi yorum yapmıyor, bir çoğu kendi tecrübelerime dayanarak yorum yapıyor, benim gibi. Şahsen ben, benimle tedavi olmadan evlenilmesini istemem. Çünkü ciddi anlamda bu tür hastaların ne yapacağı belli olmuyor. - ki konu sahibesinin kocasından daha da az sinirliyim.- O yüzden hata birazda konu sahibinde. Tedavi olmadan evlenmemeliydi. Ve bu şiddetin artarak geleceği de bir gerçek. O yüzden mutlaka bir terapist düşünmeli.

Kendi terapiste goturemiyorsa, aile buyugunu araci koyarak, ikna edilebilir diye dusundum. Aile buyugu icin "terapist adam, durumu cozer" demedim. Iyi ki once orta yolu bul diye uzlasmaci yaklastim, hemen ates hattina alindim. Uzlasmaci davranilinca, ne kadar aksi adamlarin, gayet normal eslere donustugune bizzat sahit oldum cevremde. Polemige girmek istemiyorum. Gorusumu belirttim sadece. Konu sahibi, bir sekilde uzman birinden yardim alinmasi sart. Allah yardimciniz olsun. P

10 yildir bildiginiz adam, bir yabanci degil. Bile bile ne demeye evlendiniz madem? Ayrica her yere beraber gitmek zorunda degilsiniz, herkes istedigi yere de gidebilmeli o da ayri bir konu. Esler birbirinin onayini beklemek zorunda degil boyle durumlarda