aynen hep öyle yapıyoruz bız de

sundan dolayı üzülüyorum allaha cok sukur her seyimiz fazla fazla var ama aile bagımız o kadar zayıf ki, her sey anlamsız hale geliyor. yine de cok sukrediyorum önce saglıklı oldukları ve saglıklı oldugumuz icin.

Babanızın ebeveynleri maalesef onun karakterini belirledi, özellikle de annesi. Bu tip babalar farkettirmeseler de annelerine çok düşkün oluyor. Benzer bir durum bende de var ve yaş ilerledikçe durum vahimleşmeye devam ediyor. Annenize gelecek olursak, hiç durmasın boşansın. Daha huzurlu ve sağlıklı olacağı garanti. Annem bu psikolojik savaş nedeniyle sayısız hastalıkla boğuşmak zorunda kaldı ve geçen yıl da covid nedeniyle vefat etti. Şanslısınız ki ortada bir anormallik olduğunun bilincindesiniz, ebeveynler bizim kadar bilinçli olamıyor maalesef. Düzeltemediğimiz ortamlardan uzaklaşmak en doğrusu. Stephanie

Evet okuyunca ben de halime sükrettim, gercekten acık fikirli olması cok onemli, aksi halde kendimi dusunemıyorum.. İnsanın dogdugu aile gercekten ilerideki hayatında neyi yapıp neyi yapmayacagını cok guzel gösteriyor, ben de bir ara annem gibi panik ve heyecanlı biriydim, ki hala bazen yasıyorum bunu, ama o kadar zor astım ki, yapı olarak sakin bir insan olmama ragmen sürekli panik ve stres yapan biri olmustum annem yuzunden. Bazen babamın da cabuk sinirlenmesi, insanları terslemesi özelligini aldıgımı dusunuyorum, bunu da annemle konusurken göruyorum, cunku anneme nasıl davranıyorsa babam bazen ben de aynı seyi yaptıgımda uzuluyorum. Bu yuzden de ileride daha iyi bir insan, daha iyi bir ebeveyn olmaya calısacagım.

Sizi sevmese maddi şeyler de asla yapmazdı. Hem ev araba aldı diyorsunuz hem de kredi kartına laf etti diyorsunuz. 25 yaşına gelmiş Diniz bir zahmet kredinizi kendiniz odeyin diyordur.

yine de beklerdim bizimle konussun ne bileyim bir seyler paylassın yapsın.. uzuluyorum arkadaslarımın babasıyla sohbetlerini görünce ya da dısarıda kendi yasımda bir kızı babasıyla görünce. bir haftadır evde yoktu geldi hic konusmadı bile. ne benimle ne kardesimle sanki evde yokmusuz gibi. bazen evde olmam yoklugumu bile fark etmez evin onunde arabam yoksa ancak fark ediyor

Yok yok hiç üzülme, ben seni çok iyi anlıyorum. Emin ol; o seni çoooook seviyor. Ama böyle kabul etmek lazım işte. Bunun adı yanlış da olsa huy mu karakter mi bilmiyorum ama değiştiremeyiz bunu artık. Annem en son ne zaman saçımı okşadı bilmiyorum, belki bir 15 yıl önce. Çok kızdım ağladım çocukluğumda, taş olsa çatlardı diye. :) Hiç cephe alma babana karşı, böyle kabullenip sev. :) Seni sevmese, hiç yardım etmezdi. Bak senin ilerideki rahatlığını düşünüp, ev araba sahibi yapmış, okutmuş. Bu devirde bırak kızını okutmayı; para için kendi kızını dahi satan baba müsveddeleri var.

Beni anladıgınız icin tesekkur ederim. Gercekten benim bekledigim biraz ilgi ve sevgi, birlikte bir seyler yapalım ya da bir mezuniyet, dogum gunu vs oldugunda kutlayalım. O kadar uzuluyorum ki, ama bunu asla anlamıyorlar. Onları cok seviyorum ve birlikte zaman gecirmek istiyorum, sunun surasında 25 yasındayım belki de seneye evlenecegim, ne kadar daha birlikte yasayacagız ki, aynı evde paylasacagımız seyler aslında cok fazlayken su an sıfır. Su an degil gerci, hep sıfırdı

evet biliyorum, gercekten cok sukrediyorum, sadece biraz daha sıcaklık ve samimiyet benim bekledigim. bircok kisi evlendikten sonra duzelir baba özler arar vs diyor, belki de öyle olur bizde de. annemin babası da aynı sekildeymis cunku

evet ben asagı inmedigim zaman babam hep soruyor anneme beni neden gelmiyor cay icmeye inmedi vs diye. dıyorum ben de kimse konusmuyor ki napıcam, koltukta uyuklamaktansa odamda kendi basıma takılırım daha iyi. ilginc

Okudum, dusundum ama cozemedim babanizi Sizi sevmedigini dusunmuyorum ama sanki sizi sorumlu tutuyor birseylerden, belki de annenizle olan mutsuzlugunu size yansitiyor, belki aslinda hic cocuk istemedi ama anneniz hamile kaldi ona olan kizginligi var Ama bana gore bir baba kendi kuzeniyle gulusup sohbet edip kiziyla yapmiyorsa ortada ciddi bir problem vardir Sanirim sizin yerinizde olsam, buraya yazdigim gibi upuzun bir mektup dosenir ona gonderirdim, aklima baska cozum gelmedi ama cok icten yazmissiniz duygularinizi, uzuldum gercekten

Babanız annneizi sevmiyor. Haliyle size de sıcak davranmıyor. Aynı benim bbam. Sadece sizin babanız maddi olarak destek oluyormus. Bizimki ele savurur, bize verirken elini sıkardı. Dert bende derman

Bende de aynısının parasız olanı var :)) bari parası olaydı iyiydi. Maddi bir katkı da görmedim ben. Babanı olduğu gibi kabullen. Nasıl başarırsın bunu bilmiyorum ama beni zerre kadar etkilemiyor. Ayda yılda bir görüşürüz. Telefonla hiç konuşmayız. Bir ara sitem ediyordu anneme beni hiç aramıyor bu nasıl evlat diye. "31 yıldan sonra baba kız ilişkisini tamir edemem anacım" dedim konu kapandı. Bunca yıl oturup iki muhabbet etmemişiz. Babalıktan tek anladığı, kurallar koymak ve direktif vermek. Benim istediğim gibi yaşayacaksın demek. Bayram ve düğün günü dışında sarılıp öpmüşlüğüm yok. Sonra vay efendim bu nasıl evlat. Ergenlik döneminde çok üzülürdüm ben de. Hoş, ilgiden ziyade ben istiyorum böyle olacak demesine üzülürdüm. Fikrimin, isteğimin önemi yoktu. Günah ve ayıp ise, yapılmamalıydı. Elalem ne der var bir de. Velhasılı artık ben hiç üzülmüyorum. Babam böyle bir insan yapacak bir şey yok. Maalesef genetik yüzünden ben de sevgimi çok gösterebilen biri değilim. Lanet özellik bana geçti babamdan. Anne olduktan sonra ailemle ilgili üzülmediğimi fark ettim. Oğlumla ilgileniyorum, bir insan yetiştiriyorum. Ailemin yaptığı hataları yapmamaya gayret ediyorum. Sen de olduğu gibi kabullen babanı da anneni de. Kendine ait bir hayatın olsun ve bunu artık düşünme. Belki kızacaksın bu dediğime ama emin ol o maddi imkan çok büyük bir nimet. Benim öyle imkanlarım olsa, şu an bambaşka yerlerde olurdum. Ya da ailem yobazlıkta çığır açmamış olsalardı, bambaşka bir hayatım olurdu. Bak yurtdışına gidebiliyorsun, doktora yapıyorsun. Bunlar çok çok güzel imkanlar. Ben asla anlatamayacağım burada, nasıl bir hayat yaşadığımı. Lakin samimi söylüyorum anlatsam dehşete kapılır okuyanlar. Şunu söyleyip bitireyim. Ben de anlattığın babanın çok daha vahim durumda olanı, hiçbir imkan sağlamayıp kendi çabamı da baltalamaya çalışan modeli vardı. Üzüntünü anlıyorum ama elinde hayatını kuracak imkanlar var. Bunu değerlendir. Babanı da boşver.

Anlıyorum, insan kaç yaşına gelirse gelsin içinde hep bir ukte boşluk kalıyor. Evlendikten sonra bu yalnızlığın minimuma iner. Zaten o zaman daha yoğun bir hayatın ve kendi küçük bir ailen olacağı için; daha az düşünürsün. Ben evlendiğimden beri daha az kafayı takıyorum anneme. Biraz da alıştım sanırım.

Odanızdan bir süre çıkmayın, hiçbir şekilde kimseyle muhabbet etmeyin, soluk durgun olun. Babanız muhakkak soracaktır. Sorduğunda da "böyle davrandığım için keyfin mi kaçtı, sen bize hep böyle davranıyorsun" deyin. Açın konuyu devamı gelir. eylulcmre

Iyi yapiyorsunuz yine valla.. Benim doğum gunumu bos geçirseler zamanla bende onlarınkini kutlamayi birakirdim. Bizde nasil olmuşsa doğum günleri degerlidir. Unutmazlar o günü. Ama sadece telefonla kutlanır. Uzaktayiz zaten kutlama olamıyor tabi Hediyemde hesabima gönderilen para olur genelde.. bazen o da olmaz:) O Ocimum basilicum 👶💚 Anneler

Coook haklısınız. Zaten kendimi sey gibi hissediyorum, böyle kendi kendime yetismis gibi. Çok şükür hayattalar ve saglıklılar ve dediginiz gibi maddiyat sıkıntısı cekmedim. Baska bir konum vardı annem ile ilgili, annem kücüklügüm boyunca baban soyle kötu babandan boyle nefret edıyorum böyle zor hayatım oldu diye benim cocuklugum boyunca benı hep üzdü, üzdü derken ben kendimizi cok fakir ve mutsuz bir aile zannediyordum, dusunuyorum da hıc de zorluk cektigimiz zamanları hatırlamazdım, ama annem hep mutsuzdu. Bunu aşmak ve kendi kendime bagımsız olabilmek icin cok mucadele ettim, fiziken onlarla aynı evde yasasam da bireysel olarak ve zihnen kendim bır bırey oldugumu kesfetmek cok guzel bir duyguydu benim icin, sonrasında kendimi hep bagımsız ve guclu hıssettim. Simdi de aileme maddi anlamda baglı olmak dısında bir yoksunlugum olmadıgı ıcın tek basıma da yasayabiliyorum, ki bunu yurtdısında yaptım orada okudum ve tek basıma yasıyordum bir evim vardı. Hic zorlanmadım. Bir sürü insan göruyorum cok aciz, parası olsa da hayatı tek basına yasayamayan, kendi teyzem, amcam hepsi öyle. O yuzden mutluyum, sadece arkadaslarım bir hata yaptıgı zaman ailelerinin onlara nasıl kol kanat gerdigini nasıl kızmak yerine fazla fazla sevgi göstererek bunu tamir etmeye calıstıklarını gördüğüm zaman icim burkuluyor.

Bence seviyordur ama belli edemiyordur. Eski tip erkekler cocuklariyla nasil konusacaklarini, nasil davranacaklarini pek bilemiyor sanki. Benim babam da misal seni seviyorum durduk yere demez, cok ilgi gostermez ama sever, yilda 1 kere seviyorum der Adam sizi sevmese, dusunmese ev araba asla almazdi cogu erkek icin parasi kiymetli kaldi ki siz de 25 yasindasiniz ev degil ama araba alacak yastasiniz. Konu sahibesi bence sen babana yaklas. Bu haftasonu sinemaya gitsek mi de mesela. Adamin evladisin, sana kayitsiz kalamaz. Bence iletisiminizi guclendirmek icin caba goseterebilirsin senin elinde. Z zencefilli

Maddi yükümlülükleri sağlamamak nasıl ebeveynlikte kusursa sevgi verememek de o derece bir kusur. Sizin örneğinizden bahsetmiyorum ama konudaki örnekteki baba diğer insanlarla keyifli vakit geçiren onlarla sohbet eden onlara zaman ayıran biri olmasına rağmen çocuklarına ilgi ve sevgi göstermiyor. Bu en az masraflarını karşılamamak kadar kötü çocuk için.

Belkide yapısı böyle, Sevgisini gösteremiyor, Kendi ailesinden Alışkın degildir belkide çekiniyordur. Sizi sevmese düşünmese maddi olarak umursamaz kendi paranızı kendiniz kazanın diyip geçebilirdi.

Hani böyle erken yaşta evlendim hayatımı yaşayamadım gibi bir durum yok. Babam 32-33 yasındayken annemle evlenmiş, 35 yasındayken de ben dogmusum, benden 3 yıl sonra da kardesim. Neden bu kanıya vardım size söyleyeyim. Son birkaç yıldır zaten birlikte tatile gitmiyoruz hiç, babam kendi ailesi ile gidiyor, bir iki sefer de annemle yurtdışı falan. Mesela birkaç ay önce 10 gün yoktum, çok değişik bir ülkeye gittim, eve döndüğüm zaman hiç sormadı bile nasıl geçti nasıl bir yerdi naptınız vs.. yani kendisinin de gitmediği bir yerdi sonuçta. İlgilenir diye orayı anlatan fotoğraflı kitaplar almıştım dedim bak bunları da sana aldım seversin bakarsın, baktı ben bu dili bilmiyorum dedi dokunmadı bile, ki bilingual almıstım yani ingilizce ve diğer yerel dil, ama bakmadı bile. Neyse, zaten aylarca burada olmadığım zamanlar da oldu o zaman bile arayıp nasılsın kızım, iyi misin, keyfin nasıl demedi. Genelde annem aracılığı ile nasıl, parası var mı, ilaçları tam mı, vs.. Genelde evin içinde de bizimle konusmuyor, hatırlıyorum geçen sene bir aile yemegindeydik kendi kuzenleri ile nasıl gülüp konustuğunu sakalastığını gördüm. bizimle asla ve asla öyle olmadı. zaten şimdiye kadar düsünüyorum da, bu konuda annemde de suc buluyorum, hic aile gibi hissetmedim. küçükken illa ki bir arada oluyorsun, bu kadar irdelemiyorsun ve mecburen ortak yasıyorsun ama büyüdüğün zaman sanki bu devam etmiyor. büyüdüğüm zaman derken lisedeyken de böyleydi sonrasında da, hatta 7. sınıftayken bile hatırlıyorum, anneme sorardım neden babam bizimle pek konusmuyor diye. Ne mezuniyetimde kutlama yemegine gittik, ne ruhsat törenime geldiler, kendi basıma gidip almıstım, cıkısta annemle yemege gideriz diye dusunup surpriz yaptım onun yanına gidip ama beni bosuna trafige soktun diye söylenmisti. Zaten annem de ayrı bir baslık, butun cocuklugum boyunca babamdan sikayet ederek, hayattan nefret ederek, evlilige sizin icin katlanıyorum diyerek bilincaltımı yerle bir etti. Konuya geri dönersek, babam bu sene de amcam ve kuzeniyle tatile gitti, geldi zaten konusmadı bile hicbirimizle bir seyler yedi yattı. Neden böyle bilmiyorum, gecenlerde bir alısveris merkezindeydim bir adam kızının dogum gunu icin hediye almıs sonra da macaron seciyordu hediyenin yanına, oradaki calısanla konusunca kulak misafiri olmuştum. Babam simdiye kadar bana hediye bile almamıstır, kücükken aldıgı oyuncaklar dısında; ya da bilmiyorum büyüdük diye mi böyle, belki de kücük cocuk seviyordur, kendi akrabalarının cocuklarına cok sevecen davranıyor. İşi kendi işi istediği zaman gider gitmez, bazen hadi suraya gidelim yemek yiyelim diyorum hayır diyor, hic bizimle bir yerlere gitmiyor, cok cok nadirdir simdiye kadar son 5 yılda 1-2 keredir. Evde kendimi sadece yatak ve yemekten faydalanan bir misafir gibi hissediyorum. Sanki kimsenin umrunda degilim. Tamam para veriyorlar ama sey gibi sanki, al ve hayatına bak. Kendimi hayatta tek basımaymısım gibi hissediyorum. Maddiyat haric bir katkıda bulunmadan her seyime karısmayı kendilerinde hak görüyorlar. Ne bileyim, insan hic mi demez kızım gel birlikte bir kahve icelim, sonra alısverise cıkalım ya da gel suraya gidelim yemek yiyelim, gel sahile inelim. Arkadaşlarımı görüyorum annesiyle babasıyla alışverişe gidiyor yemeğe gidiyor. Bizde asla bu olmadı. O kadar eksikligini hissediyorum ki. Geçen sene babam tatildeyken aramıştım, neden aradın ne oldu diye soguk ve kısa konuşmuştu, babannemin yanındayken telefonda hep bizimle ters ve sinirli konusuyor, babannemle cok görüsmüyorum, 25 yasında olup hala evlenmeyip baba parası yedigim icin onun kriterlerine uygun torun degilim cunku . Daha önce kaç kere cicek aldım pasta yaptım yanına gittim, her seferinde bana sanki torunu degil de geliniymisim gibi laf sokmaya calıstı, sacma sapan onunla bununla tanıstırmaya calıstı vs. Babam bu sene kardesimle bana birer ev ve arabalarımızın yerine daha ust model yeni birer araba aldı. Maddi olarak bir beklentim yok zaten fazla fazla veriyor, ama ben istiyorum ki biraz da hayatımıza ortak olsun. Ne bileyim.. bizimle konussun, bir seyler yapmak istesin. İnanın bir haftadır evde yoktu ne ben aradım ne babam aradı, annemle konusuyorlardı o da hep iş güç muhabbeti. Bir de suna üzülüyorum, bazen benim kredi kartım fazla gelince babam söylenir ama kendi ailesiyle ilgili bir sey oldu mu benim harcadıgım x bir seyi sacma bulan babam onlara on x yapar. Annemle babamın arası zaten pek iyi degil, bazen diyorum ki keşke bosansalardı en azından haftasonları falan bizimle görüsür, zaman gecirirdi. Başlık boyunca söylendim hep ama yani öyle gecimsiz ya da kavga eden biri hic degilim, zaten evde genelde sessizlik hakim oldugu icin pek öyle seyler olmuyor :)

cok uzuldum. keske dunyada hıcbır cocuk ailesinde sevgisizligi yasamasa. hayat bu kadar zorken, insanın kendi ailesinde bıle bunları yasaması cok can acıtıyor. evet dediginiz dogru ben zaten cok sükrediyorum, her zaman. sadece bıraz daha yakınlık, ne bıleyım sohbet, bir seyler daha beklerdim. o kadar. ama haklısınız.

Akraba degilde anne, babasından gördügü ilgi böyleydi belkide.

Babaniz annenizle evlendigi için mutsuz olmuş ve annenize karşı ozel donuk bir davranış belirlemiş gibi duruyor. Siz de o belirledigi donuk davranisa gore iletisim kurmak zorunda kalmissiniz ortam geregi Kendi ailesiyle iletisimi iyi diyorsunuz o yuzden yazdim. Bence babanizla onun yorumlarin aldirmadan hayirlarina alinmdan planlr yapmaya devam edin. Belki sizinle olan paylasimlari arttikca sizi de annenizin dışında degerlendirecek ve dolu dolu iletisim kurabileceksiniz. insallah o eksiklik hissediyorum diye tanimladiginiz noktanizi doldurursunuz. Gönülden dilerim insallah iletisimizniz güçlenir.

Bende öyle valla. Seni sevesim geldi baban yerine valla kıyamam sana

Sevip sevmediğini bilemem de maddi şeyleri de görev olarak gördüğü için yapıyor gibi geldi bana.

Senin konuna kendimi dahil etmek istemezdim sonuçta sen kendi derdine derman arıyorsun ama kendi hayatımı anlatsam yani baba denilen kavramı babanın ayaklarını öperdin sana o kadar söyleyeyim. Keşke senin yasayabildiklerinin binde birini yaşasaydım o da yeterdi bana. Bence baban seni çok seviyor emin ol. Bunu sevgisizligin ne demek olduğunu çok iyi bilen biri olarak yazıyorum. Sevilmemek böyle birşey değil ki 0

Bende anne babamdan ebeveyn olarak bir sevgi göremedim hiçbir zaman. Maddi olarak da bir o bana veriyor bir ben ona. Birde ben ayri yaşıyorum. Bayramlarim yanliz gecer. Sizin ruhsat törenine gelmemisler, ben unv sınavına giderken bile yanlizdim. Ama niyeyse bazen arkadaslarimla konuşunca farkediyorum yokluklarini. Artik alistim sanırım. Tek olumlu faydası bana, hayata erken atilmama yardimci oldu. Nasıl bir anne olacağım konusunda bazi şeyleri cok net yasayarak öğrendim. Yani sizin gibi bir sürü insan var sizin bilmediginiz. Yanliz değilsiniz. Herkes bir sekilde tutunuyor hayata. Bir sekilde hayatını yoluna koyuyor. En azından ben tum bunlara ragmen tek başıma da mutlu olmayı öğrendim. Yani kac yasinda insanlar. Gidip sevgi de dilenilmiyor. Kendi kendine yetiyorsun artık

kızlar bu arada mesajlarınız icin cok tesekkur ederim, dun gec saatte oldugu icin okuyamamıstım bugun ancak fırsat buldum. hepsine tek tek dönuyorum simdi. cok sag olun. sayenizde yalnız olmadıgımı, bu durumun da cok abartılı bir durum olmadıgını anladım. yine de belki babam fazla soguk herkese göre, ama gercekten türkiyede babalar bu sekildeymis demek ki bunu görmüs oldum herkes aynı seyden sikayet ettigine göre

Yanlis anlamayin bunu kendimden uyarkayarak soykuyorum ben daha yeni evli sayilirim anneniz babaniza göre tabiko. Yuvayi yapan dişi kustur diye düşünmeye basladim.. Cocuklariyla ilhilenen baba tabiki vardir kendi istegiyle giden ama bazilsrida itelemeyle oyle yapar benik babam gibi ama icten cok sever... torunlariyla kosturmacalar mi dersin gezdirmeler mi dersin bunlari bize hiç yapmadı. . Esimle biz bir aile olamadik mesela esim her istesigimi yapar ama birbirimize bağlı olamadik hiç kenetlenmedik ayni evde anne baba cocuk oldu ama aile olmadi ben baktim degismiyor elimi etegimi iyice cekmistim... anliycaniz bazi erkekleride kadin yönetir belli ki anneniz bir seyler icin zamaninda cabalamis ve birakmis ilerde annenizde kendimi görür gibi oldum

hic oyle bir sey demiyor. calısmamı da istemiyor, ne ugrasacaksın milletle ben senin alacagın maasn iki katını veriyorum sana diyor. arada sırada fazla gelince her ebeveyn söylenebilir, ben bile bazen anneme diyorum ne cok alısveris yapmıssın diye. benim yazdıklarımla sizin yazdıgınız cevabın alakası yok. sırf yorum yazmıs olmak icin yazmayın cok rica ediyorum. canım sıkılmıs demek ki buraya gecenin bir vakti yazdıgıma göre. keyfimden ya da milletle kavga edeyim diye yazmadım. olayın maddi olmadıgını da kac kere belirttim tam okuyamamıssınız.

cok tesekkur ederim ne iyi geldi bu mesaj inanın simdi bile annem babama söyleniyor, bir odemesini yapmamıs annemin, sanki biz onun ailesi degiliz hep kendi ailesiyle ilgileniyor hep onlarla ilgili seyleri yapıyor bızım her seyımızı unutuyor hep kızıyor vs. ben de pollyannacılık yaparak bu zamana kadar hep kendimi telkin ettim ama yani tatilden donup bızımle hıc konusmaması dun cok üzdü beni. o yuzden hep olanları dusundum ve ıcımı bıraz buraya dökmek istedim. meger herkes aynı seylerı yasıyormus. gercekten uzuldum, insallah hepimizin karsısına Allah iyi insanları cıkarır ve bugunumuzu aratmaz.

Bir de annenizle babaniz aranizda sorun varsa veya cok sevmeden evlendilerse babaniz veya anneniz ikisinden biri digerini sevmiyorsa da yasadiginiza sebep olabilir. C captain price erkek

seni dua gurubundan hatırlıyorum senin çok güzel yetişmiş bir insan olduğunu düiündüm hep rabbim karşına iyileri çıkartsın istediğin gibi yuvan olsun inşallah seni çok iyi anlıyorum bende çok zor bir ailede büyüdüm babam bana baba gibi gelmez bazen düşünürüm ölse üzülürmüyüm diye kendine derman olmaya çalışırken ömrün bitiyor polayancılık olacak fakat en azından maddi kaygın yok bir anne tavsiyesi üzme kendini . push ; Idrakyollariiltihabi

Kım ne derse desin maddi zorluklar ve gecim sıkıntısı bu hayattakı en zor seylerın basında gelıyor ve yoklugu insanı hıc ıstemedıgı psıkolojılere ve durumlara sürüklğyor. Maddiyatınız iyi. Kendinize bi hayat kurmak için geliriniz vvar. Sevgi önemli bi eksiklik ama 25 yasındasınız. Böyle seylere takılmayın. Basitmiş gibi söyledim ama basit. Anne babalar sadece bızlerı dogurdugu için anne baba. Kişisel olarak sokaktaki hiçbir insandan farkları yok. Yanı sizin babanız benım için yabancı bir insan. Demek istediğimi anladığınızı düşünüyorum. Hayata daha az duygusal bakmalı ve daha az beklentilere aahip olmalıyız. Mutlu olmak için. Evet bazı babalar kızlarına aşık, manen dedtekler her zaman. Bazı aileler yawrularınıs arıp sarmalıyor. Bakıslarında bile bunu hissediyorsunjz. Ama bazıları değil. Her insan baska oldupu gibi her ailenın dinamiği de baska. Benım babam da arkadaşlarıyla güler eğlenir ama ailede ciddidir. Tam anlamıyla ciddi. Bi insan bu kadar ciddi olabilir.. Ben benı opsün sarılsın, veya ona darıldıgımda karsılık versın isterim mesela ama yok. Fakat hayatta boyle seylere takılmayın. İnanın. Coğu insan nasıl rahst ve mutlu hisseiyorsa oyle yasıyor. Sıkıntısı oldugunda arayan arkadaslar, sizi dinlemeyen anlamaya tanımaya calısmayan ebeveynler vs gibi.. Bunları göğüslemek biraz olgunlasmakla ve tecrube edinilen şeyleri irdelemekle alakalı bence. S

bi an kendi hayatimi okudum sanki. woaaa ayni benn ayniii ben diye ilerliyordum. ama bana babam araba ev almadiki ama ona torun verdigimden beri cok degisti. belki sizdede öyle olur. simdi kakiri kikiriyiz. beraber alisverse gideriz o torunuyla kosusur bende islerimi hallederim.

simdiye kadar uzakta hic olmadık ama evde bizde de pasta alınır aksam yenilir ama o kadar :) genelde ben alıyorum pastaları da kendime bile

Ailede Anne toparlayicidir baba ile cocuklarin baglari kuvvetli olmasi icin ortami anne saglar. Herkesin babasi bu konularda dogustan yetenekli degildir maalesef. Benim babam sevgisini hic gosteremeyen biriydi aileden oyle gormus. Aramizda sakalasma beraber gezmeye gitme yemege cikma gibi seyler yasamadik. Herseyi annemizden isterdik oda babamiza derdi. Maddi konuda bir dedigimiz iki olmazdi. Herseyin en iyisini giydik yedik ictik... Ama babamiz varda yok gibiydi... Şimdi seneler gecti bende anneyim babam cok degisti hergun arar sorar. Sohbet ederiz torunlari sever gezdirir. Cok cok degisti yani hatta annem takilir babaligi yeni kesfetti diye... Sizde bosuna uzulmeyin yapı meselesi bu ilerde oda kendini bulacak babaligin maddiyatla olmadigini farkedecek ve yakinlasacaktir. Sevgisi mutlaka var ama bunu hissettirmeyi beceremiyor. Zamanla bunuda ögrenecektir.

Bazı insanlar evliliklerinde mutlu değilse, bunun acısını o evlilikten olan çocuklardan çıkarırlar. Senlik bir durum yok bence. O babalık görevini maddi olarak yerine getiriyor. Ya da kendi babasından böyle görmüş olabilir.

Benim babamı anlatmışsın ama benim babam asla para vermezdi, asla bizimle yemeğe çıkmadı şimdiye kadar. Kurumus-Maskara Leo Anneler

Ben çok da kötü bir baba göremedim ortada. En azından maddi anlamda; sorumluluklarını fazlasıyla yerine getirip seni bir ev ve araba sahibi dahi yapmış. Baban seni seviyor ama bunu sana gösteremiyor. Seni çok iyi anlıyorum. Çünkü benim annemde öyle. Evlendim hala da öyle. Şuan hamile olduğum halde bile; beni sormaz bebeği sorar. :) Olayları; sevgiye ve duygusallığa bağlamayı hiç sevmez, heralde en son bir 4 yıl önce sarılmışımdır o da düğünümde. Normal konuşamazsın, ya cevap vermez ya tersler. Ne yapsam beğenmez, eleştirir durur. Hatta beni merak ettiği zaman; direkt kendisi aramaz babama kardeşime arattırır. Bunu bildiğim için bazen gizliden gizliye hoşuma bile gidiyor. :) Böyle kabul etmek lazım ne kadar yanlış da olsa; bu saatten sonra değiştiremeyiz artık.

annen para için babana katlanıyor, alıştığı sosyal statünden kopmak istemiyor. baban için bu evlilik zaten bitmiş, sizde onun gözünde parasal ihtiyaçları karşılandıktan sonra başka şeye ihtiyaç duymayacak kişilersiniz yani babnız için BABA OLMAK = PARASAL İHTİYAÇLARI KARŞILAMAK DEMEK belkide böyle gördü, böylesinin doğru olduğunu düşünüyor. Bence bırakın herkesi kendi haline madem ev almış size gidin o evde yaşayın tek başınıza kendinize hoiler edinin aileniz dışında kalan kişilerle zaman geçirin..

Kizlarini calistiran ve o parayi yiyen kotu seylere harcayan kizlarini okutmayan evi gecindirmeyen hatta siddet bile uygulayan kisiler de var.. Tabii insan sevgi ister ama kisiligi oyledir eski insanlar sevgisini pek belli etmezler o da oyle gormustur. Halinize cok sukredin..

Inanın kendimi övmek icin söylemiyorum ama ben kendimde bir sorun hic aramadım, kardesimde de, o kadar iyi okullar bitirdik ki, ikimizin de cok iyi bir meslegi var, simdiye kadar asla onları üzecek utandıracak bir sey yapmadık, etrafta arkadaslarının cocuklarına bakıp bize sükretmesi lazım bence. Mesela babamın şirketteki cogu isini ben hallediyorum görüsmeleri yazısmaları kargoları kuryeleri misafirleri derken, aynı sekreteri gibi ucak bileti check inine kadar, aynı zamanda da avukatıyım, ama hala anneme söyleniyor bu cocukları bu hale sen getirdin, ne bicim insanlar oldular diye. cok cok üzülüyorum.. sebebi de gecenlerde babannem aradıgında ben de kardesim de dısarıdaydık aksam saat 10da, bu yuzden sokak düskünü olduk, eve girmiyormusuz da bilmem ne. babam dısarı cıkmamıza gezmemize bir sey demez. sorun babannemin buna olagandısı bir tepki verip babamı gazlaması. bu sekilde hayatta hicbir yere gelemezmisiz cok sorumsuzmusuz. asla takdir etmeyen hep elestiren hatta abartarak yapan biri. ruhsat törenime gelip benim kızım avukat oldu diye gurur duymak yerine en ufak bir hatamda kötülemeyi abartması. cok uzuluyorum

evet ben de onu dusunuyorum. kendi kendime yetmeyi cok guzel ögrendim. kendi basıma bir seyler yapmayı. ve ileride cocuklarıma nasıl davranmam ve nasıl davranmamam gerektigini cok iyi anladım. dogum gunu olsun bir kutlama olsun vs ben anneme babama kardesime hep en guzel sekilde yapmaya calısıyorum bir seyleri. onlar yapmıyorlar hicbir sey ama ben bunu guzel buluyorum ve olması gerektigi gibi.. T Tweety -Zık- tek ayak

Belkide babanın bildiği babalık şekli budur. Çocuklarına sevgisini ev alarak, araba alarak gösteriyordur. Neden açıkça konuşmuyorsun karşına alıp? Ben senden maddi şeyşer değil manevi şeyler istiyorum bu saatten sonra desen belki değişir. Babanızın babası nasıldı acaba? Belki ondan gördüğü babalık şeklini uyguluyordur.

benim kalbimin kırıldığı nokta da bu..

süpersin içgüdülerim beni hiç anıltmadı şükür Milana22

siz de kendi başınıza tatile çıkın annenizle. Bitttter

Çok içten anlatmışsınız, o burukluğunuz bana yansıdı diyebilirim. Üzüldüm aynı zamanda. Ama sizinde imtihanınız bu demekki. Bazı anne babalar çocuklarına bakmayı sadece maddi algılıyolar, paraya boğunca herşeyleri tamam oluyor diye düşünüyorlar. Bilinçsiz anne baba modeli sanırım. Sizin de güzel bi kalbiniz var ki maneviyat bekliyorsunuz, para var aman gerisini boşver demiyorsunuz... Umarım tüm eksikliğinizi tamamlayacak biri çıkar karşınıza, yuvanızda daha mutlu olursunuz. Yine de Allah anne ve babanızı da başınızdan eksik etmesin.

ne demek istediginizi anladım ama degil. olmadıgını biliyorum ve gördüm. babannemle surekli konusuyor görusuyor tatile gidiyorlar. ve gayet sevgi dolular birbirlerine karsı su sızmıyor aralarından. anne ogul sonucta guzel bir sey ama babam keske bizi de o sekilde görse diye ic gecirmiyor degilim. ilginc

bence ıkıısı de bırbırını sevmıyor, aynı evde durmaya bıle tahammullerı yok da iste.. evde yalnız kalsalar bırbırlerını yerler zaten surekli bir didişme söz konusu, öyle olunca da insan hayattan soguyor Bitttter

Bence tipik baba profili sevdiğini belli etmeyen. Üzülmeyin bence bu duruma eminim sizi çok seviyordur.

evet dogru, simdi bile kendi isim gücüm oldugu zaman o kadar umursamıyordum nasılsa aksam göruyorum sadece diye.. simdi mesela bakıyorum sabah babam ayrı kahvaltı yapıyor ben evdeki kadınla birlikte ayrı yapıyorum. ne bileyim, dedim kadınla oturmak ıstemıyorsan eger biz ayrı yaparız diye onda da ya cok erken yapıyor ya gec oturup birlikte kahvaltı yaptıgımızı bile pek bilmem. ben de evdeki kadınla kahvaltı yapıp kahve iciyorum, hem bana fal da bakıyor

Yaşam standartlarınız şimdi burda bir çok üyenin zoruna gidicek öncelikle söyleyeyim bunu lütfen gerilmeyin umursamayın. Annenizle babanızın arasındaki ilişki bence tüm ev halkına yansıyor. Belli ki sevgi yok annenize karşı. Bizim de üniversiteye kadar babamla karşılıklı oturup konuşmuşluğumuz yoktu. Çok sert ve ters bir adamdır babam. Çocukken hep özenirdim bahsettiğiniz gibi kızına düşkün babalara. Maalesef hiç bir zaman böyle olmadı. Fakat babamın farkı kendi ailesi dahil herkese bu şekilde davranması. Acaba bilmediğiniz bir şey var mı anne babanızın arasında? J Janet Jak Esim Durme, durme

kızlar herkese cevap verdim sanırım, yazdıklarınız ve desteginiz icin tesekkur ederim. bugun cok daha umutluyum ve daha iyi hissediyorum. sonucta onceden cok seven sonra soguyan bir insan degil, kücükken de böyleydi, o zaman bile survive edebilmissem ki en zoru oydu, simdi de bu sekilde devam edebilirim, ki ediyorum da

Sevgi sadece maddiyat mı hanımefendi? Hiç beğenmedim bu dediğinizi. O zaman çocuğuna bakan herkes anne-baba mı? Sevgi yoksa, paylaşım yoksa buna bakmak sevmek diyebilir miyiz? Asla. Stephanie