Eminim ki, yasadiklariniz kat -kat dsha fazladir. okugukca gozlerim doldu. suan ne yazacagimi bile bilemiyorum. sizi anliyorum. rabbim size guc-kuvvet, bereket, sabr versin. dogru olani yasamayi nasib etsin.

Evliliğimin altıncı senesindeyim ve aşk evliliği bizimkisi... Ama aşk bir noktada yetmiyormuş onu anladım ilk başlarda yaşanılan her tartışma, yapılan her kavga unutulurdu derin izler bırakmazdı bizde. Her daim sevgime ve onun sevgisine güvendim. Tokat attı bana hamileyken, örseledi o zaman bile sustum hep ailesinin gazına geliyor dedim aslında bunu kendi ruh haliyle yapmıyor dedim, kötü günlerin yanında güzel günlerin de yaşanılmasının hatrına sustum tabi onun da pişmanlık gözyaşları ikna etti beni her defasında. Yani anlayacağınız çok sevdim, sustum çünkü ailem, çevrem bilse bir saniye onun yanında tutmazlardı beni. Sustukça bugün anlıyorumki onun gözünde ezik bir duruma düştüm. Ezdikçe ezdi laflarıyla sadece beni olsa ailemi de vefat eden kardeşimi bile ayırt etmeden hani derler ya mezardakine kadar dil uzattı aynen öyle işte. Akrabalar, onunailesi, benm ailem onun için hep bir kavga nedeni oldu. Çocuklar dünyaya geldi diyeceksiniz şimdi bu adama birde çocuk mu doğurdun evet ama onun için değil kendim için yaptım bunu hayatta iki tane direğim olsun istedim çünkü ben kardeşimi kaybettim, abim ben beni bildim bileli hiç yanımızda olmadı yurt dışı falan derken yani hep yalnızdım kardeşi olanlara hep özendim belki bu yalnızlık hissiyle belki de gelecekte güçlü olmak hissiyle iki evladımı dünyaya getirdim o konuda hiç pişmanlığım yok. Ancak ortam değişmedi hala gerginlik, olanca laf, şiddet içerikli hareketler devam ediyor kişiliğime en ufak saygısı yok üstelik defalarca kez konuştum düzelmesi için iki gün iyi sonra hoppp aynı benm ve çocuklarımın psikolojisi bozuldu, Eşim evde olduğu zamanlarda hep kavga hep gürültü çocuklara da insan gibi davranmıyor aynı davranış biçimi onlara karşı da devam ediyor. İki gün önce artık tak dedi bana ve artık devam edemicem boşanalım dedim ne dese beğenirsiniz arkana bile bakma dedi bu altı yıl içinde bi kaç kez zaten işine geliyorsa böyle gelmiyorsa babanın evi orda diye cümleler kurmuştu bana. Hep affettim öfkesi kadar sevgisi de büyük dedim. Tekken iki gün etkilenip olaylardan üçüncü gün onun özürleriyle unutup devam ederdim tabi bi sonraki kavgaya kadar sonra yine kavga yine özür dilemesi ve yine affetmemle sonuçlanırdı hayat hep böyle devam edip gitti. şimdi şartlar değişti artık çocuklarımda bu ortamda diyemiyorum şimdi seviyor beni nasıl olsa diye geçiştiremiyorum gün gün çocuklarım için zarar olmaya başladı mesela büyük oğlum çok saldırganlaştı yaşıtlarıyla oynayamıyor dövüyor onları kardeşine de şiddet uygulamaya çalışıyor. Bu durumda ne yapmalıyım seviyorum eşimi bende şaşırıyorum bu olanlara rağmen nasıl seviyorum diye ama çocuklarım için canımı veririm bir seçim yapmanın zamanı geldi ya çocuklarımın selameti, onları bu ortamdan çekip çıkarmak ya da eşim, evliliğim tabiki birinci seçenek çocuklarımın selameti. Gelgelelim şuan bir kazancım yok sınavlara hazırlanıyorum yani ekonomik özgürlüğümü kazanma çabasındayım daha önce de buraya yazmıştım eşim aldatıyor mu diye falan o yazıyı yazdığım zamanlarda zaten sınavlara girmeyi ekonomik özgürlüğümü kazanmayı kafama koymuştum. Babam bize bakar mı evet bakar ama babam bile olsa para istemek boyun bükmek bana göre değil, zaten kocama da çok el açmadım evliliğimde çoğu zaman çalıştım ama devlet güvenceli işler değildi tabi, şimdi çocuklarımın geleceği için devlet güvencesinde olmak adına gecem gündüzüme karıştı günlük 2 saat uyku uyumuyorum çocukların bakımı, dersler, ev sorumluluğu derken kaç parçaya bölündüm. Durumum böyle arkadaşlar hala da daha kimseye nlatamıyorum yaşadıklarımı çünkü baba evine eli güçlü dönmek istiyorum kusura bakmayın çok uzun oldu ama inanın bu yazdıklarım yaşadıklarımın yanında bir hiç. Teselliye ve vereceğiniz güce ihtiyacım var şu zor günlerde sınavlara az kaldı sona doğru hızlıca yaklaşıyorum, elim güçlendiği anda biticek zaten

Okudukca Yaşadığınız hayal kırıklığını, üzüntüyü yüreğimde hissettim... Benim de yaşamaktan en çok korktuğum şey ailemi karşıma alarak binbir umutla aşkla başlayan evliiğimin sonucunun hüsran olması zira gidecek baba kapım da yok artık... Herşeye rağmen çok doğru bir karar almışsınız. Benimde anne-babam hiç anlaşamaz bir gün iyiyse beş gün kavgalılar en ufak şeylerden evde kavga çıkar ve biz hep huzursuz bir ortamda büyüdük. Hiç unutmadım Annemle Babamın arasının iyi olduğu o ender günlerde yorganın altında ağlarak "Allahım ne olursun annemle babam hep böyle olsunlar" diye ağlarak dua ettiğimi Annem babamda ayrılmak istemiş ama dedem almamış annemi "Geliniğinle gittin Kefenle çıkarsın" demiş. Bütün olumsuzluklara rağmen siz yine şanlısınız en azından aileniz arkanızda kendi ayaklarınızın üstünde durabiliyorsunuz bunlar sizin gerçekten büyük şans dilerim Rabbim evlatlarınızı sizden ayırmasın. asude_bahar

Konuyu okudum, siddet surekli degilse, pek sebep yok gibi. Yani 2 cocuk var 2si de minicik. Tek olay maddiyat degil ki, erkek cocuklarinin en buyuk rol modelidir baba. Kimse de oz babasi gibi olmaz. Yoksa kimse acliktan ölmez calismasaniz bile aileniz sahip cikar size. Surekli bosanma alternatifini kafanizda tutacaginiza, evliliginize ve esinize odaklanip guzelce anlasmaya calissaniz? 6 yil atla deve degil. Zamanla oturur evlilik. Siddet cok sıksa gerek yok cekmeyin tabi ama çok değilse, eskide kaldiysa, bence biraz emek verin. Belki hersey duzelir. Bosanmak hic kolay birsey degil. Sizin icin de cocuklariniz icin de cok zor. Maddiyat cok onemsiz dedigim gibi kimse acliktan ölmez, ben psikolojiden bahsediyorum.

eşimle hiç maddi sıkıntımız olmadı çok şükür sıkıntılarımızı yukarıda belirttim benm maddiyattan kastım evlilik bittiğinde benm maddi gücümün olması şiddet konusuna gelince altı yıl sürede ailesinin gaza getirmeleri, yok efendim benim ailem niye bu kadar üstüme düşüyormuş vs vs bu sebepten bile şiddet oldu çocuklarım doğmadan önce ruhumda derin yaralar açsada bu durum sevgim hep galip geliyordu güvenimde öyle ama çocuklarım artık çok etkileniyor büyük oğlum saldırgan, sürekli ağlayan, küçük oğlumsa en ufacık bi sese sıçrayan huysuz daha nasıl anlatayım psikolojileri çok bozuldu çocuklarımın, evliliğinize adapte olun demişsiniz inanın her gün konuşuyorum zoruma gidiyor ağlıyorum o anlarda bile yüzüme gülerek bakıp hah işte sahte gözyaşları diyor biz severek evlendik aileme karşı durdum hayır istiyorum ve olacak dedim biz üç kardeştik 2 erkek bir kız benm küçüğüm vefat etti abim yurt dışında tek çocuk gibi bir şey oldum ailem de daha fazla inat etmedi ve evlendik utandım yaşadıklarımı anlatamadım kimseye, hem böyle mücadele ver sonra da böyle oldu de eşim de her defasında güven verdi bir daha olmayacak diye ama aynı nakarat hep devam eğer bebklerim olmasaydı yine de mücadele verirdim hani değişmez ama yine de uğraşırdım sevgim ve emeğim için ben çok sevdim dünyanın merkezi oydu belki ondandır katlanışlarım ancak şimdi çocuklarım için bir karar vermek zorundayım problemli kişilikte olmamaları için çünkü şiddet eksilmek yerine gün gün artıyor asude_bahar

dualarınız için çok teşekkür ederim acı bir tecrübe her yönünü düşünüyorsun devam ettirsem nasıl olur bitirsem nasıl olur bu kadar saygısızlıktan sonra hiç bir şey eskisi gibi olmaz Allah yardım etsin zorlu bir sürecin eşiğindeyim ama ne olursa olsun çocuklarımın menfaatine göre sonuçlanması için de dua ediyorum

Annem butun erkekler ayni evlenince hepsi degisiyor der evlenmek isteyen kizlari vazgecirmeye calisir sakayla karisik. Burda yazilanlari okudukca sasiriyorum aa cidden erkeklerin hepsi ayniymis ya annem hakliymis falan diyorum. Esiniz ayni babam gibi. Annem de sevdigi icin katlanmis once sonra da kendisi babasiz buyudugu icin kizlarim buyurken kotu de olsa babalari yanlarinda olsun demis. Simdi keske en basinda bosansaydim diyor. Siz kararinizi vermissiniz zaten. Gercekten en dogrusunu yapiyorsunuz bence. Allah yardimciniz olsun. Insallah cocuklarinizla kuracaginiz hayatinizda cok cok mutlu olursunuz ve her sey istediginiz gibi olur.

Aklı başında bir kadınsın, belli yazdıklarından Allah yardımcın olsun yürüdüğün yolda, eminim ki başaracaksın düşündüklerini Sevmek ne güzel şeydir, neden kıymet bilmez bu erkekler anlamam...

Maddiyat derken surekli isim olsa bosanirim ise girince bosanacagim issizken aileme yuk olurum demissiniz onu kast ettim ben. Yazdiklarimi cok dogru anlamamissiniz. Hakkinizda hayirlisi olsun.

teşekkür ederim kafam çok yorgun ders molası verdim ondan anlamamış olabilirim evet haklısınız işler çözümsüzleşti iyice hayırlısı bakalım E

Siddetin skalasi olmaz, olmamali... Evet bosan demek kolay degil ama az dovuyorsa dur, cok dovuyorsa git diye mantik olmaz, olmamali... Neyse konu sahibi arkadasim, yazdiklarinizdan belli cok akli basinda, mantikli, gururlu bir kadinsiniz... Yazdiklarinizi okudukca icim buruldu... Istedikten sonra her sey yapilir, yeter ki bir kadin istesin... Eger sorunlar artarak devam ederse en azindan ailenizin yanina gidip orada hazirlansaniz? Yok ortalik dinginse en mantikli yol sizin izlediginiz yol... Her sey gonlunuze gore olur umarim, gozup acip kapayana kadar her sey rayina oturur ve yuzunuz guler... . push ; K

canim ben yol yakinken bosan derim. Senin ve cocuklarinin ruh sagliklari icin. Senin yasadiklarinin daha beterini yasamis ve bosanmamis biri olarak soyluyorum. Tecrubeyle sabittir: (( BeyazBulut

saygı bittiyse sevgi tek başına zor ortada kurtarılıcak bir ilişki varsa bunun için 2 kişininde çabalaması gerekiyor tek başına sadece hırpalanırsın anlattıklarına göre eşin bu evliliği kafasında bitirmiş zaten yoksa boşanalım dediğinizde arkadana bile bakma demezdi bence ne kendinize nede çocuklarınıza hayatı zindan etmeyin geçnlik ce çocukların küçüklükleri geri gelmiyor yardım isteyin ailenizden bu kötü bişey değil tabiki mücadeleye devam pes etmek yok ama hepimiz insanız alın karşınıza babanızı anlatın durumu sınavınıza ailenizin yanında çalışırsınız en azından hakaret ve şiddet olmadan

Saygi bitmis, Sevgi bitmis... Sen yapman gerekeni biliyosun, Cocuklarin icin kendin icin Arkana Bile Bakmadan Gitmen Gerektigini Biliyosun... Esin sana karsi cok saygisizmis, Seven insan böyle davranmaz kesinlikle... Cocuklarinida böyle bir ortamda buyutme. Onlara buyuk haksizlik etmis olursun... Erkek milleti deger kiymet bilmiyor malesef.. Onca yil cabala Cocuk ver ama birgun bi Tokat gibi sanki hicbisey yapmamis gibi boyle saygisizlasiyolar...

Bu erkekler neden değer bilmez diye düşündüm yazınızı okuyunca Allah sıze guc kuvvet versinn en dogru olanı sızın ıcın yapıcaksınızdır zaten :26:

Canım önce kendine olan saygından, sonra çocuklarına verdigin degerden dolayı gitmelisin. Bir ömür bu şekilde geçmez. Küs-barış, kapı orada de vs vs böyle gitmez emin ol. Zararın neresinden dönersen kardır. Sonra çok pisman olursun. Yılan küçükken ezilmeli. Bana artısı olmayan, bilakis zararı dokunan bir adama hizmet etmek ne demek!

vaktinizi ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim arkadaşlarım hepiniz söylediklerinizde çok haklısınız bana güç verdiniz dediğim gibi şuan çaba içindeyim şartlarımı iyileştirmek için ben güçlü olursam çocuklarım da güçlü olur aileniz ne kadar iyi olursa olsun tek olarak çıktığınız eve üç kişi olarak dönünce onlar bir şey demese bile siz mahcup hissedersiniz ihtiyaçlarınızı söylerken ama mesleğimi kazanırsam bırak onlardan istemeyi onlara ben destek veririm ekstra olarak, işin bir başka boyutu da velayet meselesi çocuklarımın biri 3 yaşında diğeri 14 aylık daha, ikisi de erkek hakimin önünde velayette de ben güçlü olmalıyım, çocuklarımı ona verdiğini düşünmek bile istemiyorum hakimin çünkü onları kurtarmaya çalışırken daha kötü bir ortama atmış olurum çocuklarımı, ailesi de böyle kavga gürültü düzen yok ve en önemlisi benm duygularım, çocuklarıma olan bağlılığım nasıl veririm çocuklarımı litha

benim canım okurken bu kadar yandıysa siz ne haldesinizdir kim bilir. . bir de seviyorum yazmışsınız ya.. sırf kendiniz olsanız seviyorsunuz madem vazgeçemiyorsunuz savaşın derim ama iki evlat.. onlar için gitmeniz lazım.. heexee