Bence gitmeliydiniz.34 yaşında onsanlar ülke yönetiyor. Kocaman kadinsiniz.22-23 olsanız neyse

Haber vermeden gitmek yerinene ne yaparsan yap dedikten sonra gitmeye başlamak daha kolay olabilir

izin istemeyi bırakın gidiyorum deyin ve gidin bu kadar basit ilk etapta fırtınalar kopar ama zamanla herkes alışır bu yeni düzene.

Keske oyle bir imkanım olsa bugün degerlendiririm. Maddi olarak ülkenin ekonomik durumundan dolayi sıkışırım oyle bir durumda ama yinede isterdim... Ama babamin suan boyle bir karara onay vermeyecegine eminim M

Evet N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Maalesef ki sinirlenince gözü dönebiliyor konuda belirtttigim gibi neye kızıp neye kızmayacsgida belli olmayan bi yapıda oldugu icin nasıl hareket edecegimi kestiremiyorum

Canım okurken 18 20sin falan sandım. 34 yaşında babanı aramana gerek yok. Arkadaşımın ailesi de böyleydi, hiçbir şey yapmazdı en yakın arkadaşım olduğu için boynu bükük kalırdım. Sonuç olarak bırak kızsınlar, bırak dövsünler sen bildiğini oku diye diye kızı yola getirdik. İzin istiyordu vermiyorlardı o yine de yapıyordu. Tabi kıyamet koptu ilk zamanlar, hiç yaşamadığı şiddeti yaşadı ama bildiğini okumaktan vazgeçmedi. Şimdi ailesi ona soruyor izin istiyor Bazen her şeyi göze Alman gerekiyor, onların onayı ve bence çok abartmamak gereken sevgisi senin için çok önemli olmuş. Bunları kaybetmeyi göze almalısın. Bu yaşında bu halde olmanın ne derece buruk bir durum olduğunu fark edip bu durumdan çıkmak için her şeyi kaybetmeye gönüllü olmalısın. Buna ailenin onayı ve sevgisi de dahil. Sadece bu ihtimalleri kabullendiğinde cesur davranabilirsin

Neden onayı bekliyorsunuz ki, ayarlamayı yapın ben cikiyorum diyin, bir şey yapmaya kalkarsa şikayet edin. Sadece size sperm verdi diye bunu yapamaz, çok ofkeliyim babaniza

Benim annem de çok otoriter ve sinirli. Ne zaman bana 'ne halin varsa gör' dese canıma minnet der istediğimi yaparım:) adam da öyle demiş. Al biletini git. Ne kadar tutarsa tutsun, ona ne? Ondan para mı dileniyorsun?

Bundan sonraki seferlerde değil de bence bu sefer gidin. Dönünce laf söyleyecek olursa 'e sen ne yapıyorsan yap' demedin mi? Senden para isteyecek olursam o zaman söylenirsin diyin. 34 yaşındasınız 14 değil. Baba da olsa bir yerde durması gerektiğini bilmeli. Siz böyle her seferinde sinince o da bayrağı elinden bırakmıyor belli ki. Aynı modeldi bizimki de, ne bahar şenliği ne bir konsere izin verirdi yani öyle bir seviye. Taaa ki ben işe girip (21 yaş) Bartın'a arkadaşımın yanına giderken sadece anneme söyleyip gidene kadar. Dönünce nerdeydinnn diye kükremişti 2 gün yoktum Bartın'da diyip odama çekilmiştim. Dövmezdi zaten hiçbir zaman ama artık canıma tak etmişti. Sonrasında hiçbir şeye karışmayayı öğrendi. Siz de ilk huzursuzluğa katlanıp gidin lütfen buna değecek aşacak. -Aykiz- Aktif

34 yasında aileyle yasanmaz ya. Tmm kiralar ucuk vs ama simdi ben babamla busaatten sonra yasayamam yani. Bence evden ayrılsanız özgüveniniz yerine gelir.

Babanızın dediklerinin yapmayın kendi istediklerinizi yapın. Bağırsın çağırsın bir şey olmaz. Merak etmeyin

Ah ah sizi öyle iyi anlıyorum ki benimde babam böğrüme kan oturtur sonra verirdi vereceğini ama iş işten geçmiş olurdu. Neden böyle yapıyorlar bence kendileri de neden izin vermediklerini yada neden izin vereceklerini bilmiyorlar. Altı dolu değil sebeplerinin o an kararsız görünmemek için baba gibi hissetmek için bir izin verip bir izin vermeyerek şeytan azapta gerek dercesine bizleri diken üstünde bırakıp pastörize ediyorlar. Benim babamda böyle darladı sonra ne oldu Allah Türkiye'nin öbür ucuna atamamı çıkardı. Hadi şimdi de izin verme 4 sene gittim geldim. Ülkenin doğusunu geze geze hatmettim. Hala arada eve gelince saçımı kestirmeyi düşünüyorum anne dedim. Yok kestirme dedi babam. Ben 26 yaşımdayım baba dedim. Şimdi ne oldu benim kızım her şeyin üstesinden gelir oldu. Benim şansım annemdi keşke sizinde öyle bir şansınız olsaydı o zamanlar böyle bir azaba maruz kalsamda annem sarar sarmalardı. Siz kendinize şefkat gösterin. Ve 34 yaşında bir genç olarak kalkın gidin başınıza bir şey gelmediğini yanlış bir iş yapmadığınızı gördükçe alışır. Yoksa 40 yaşında da aynı muameleyi görürsünüz. Ayrıca En kötü anne baba tutumu ne baskıcı şiddet uygulayan ne kısıtlayıcı anne baba tutumudur. En kötüsü kararsız anne baba tutumudur. Çocuk baskı uygulayana şiddet uygulayana nasıl davranacağını bilir. Ama kararsız olanın en yapacağını asla kestiremez. Sonunda da çevresinden onay bekleyen her yaptığını sordulayan her hatada suçu kendinde arayan biri olur çıkar. Hayatınızda başarılar dilerim.

evet ya gerçekten neden gidebilir miyim diye izin isteniyor ki 6 yaşındaki kızım böyle izin istiyor çalışıp kendi ayaklarımın üstünde durmaya başladığımda ben şuraya gidiyorum haberiniz olsun der haber ederdim sadece bilmeleri gereken şeyleri anlatırdım o kadar... insanların bize yetişkin gibi davranmaları için bizimde yetişkin gibi yaşamamız gerek doğru noktaya değindiniz izin istemeyi bırakması sadece haber vermesi gerekir artık

Ne yaparsan yap demeye getirmiş babanız gidin güzelce vakit geçirin.34 yaşınızda bu kadar baskıya maruz bırakmayın kendinizi. Nereden başlasanız kardır böyle böyle anlarlar sizinde bir birey olduğunuzu

Aslında bir an dinlemeyip gitmeyi düşündüm ama geldigimde yada baska zaman baya soylenip duracagini tahmin ediyorum eskiden dobersi siddet vardı suan siddeti yok ama sadece soyledigi sozlerle bile şiddete ugruyor gibi hissediyorum bu seferlik gitmeme kararı aldım ama bundan sonraki sefelerde izin istemeyi düsünmüyorum haber vermeden gitmeyi dusunuyorum ama verecegi tepkilerden korkuyorum hala

Merhabalar kızlar hepinize huzurlu keyifli günler dilerim... Çocukluğumdan beri benim için sıkıntı olan bir konuyu sizlerle paylasmak istiyorum belki çözum bulunur diye... Ben çocukluğumdan beri babamdan korkan biriyim babam çok sinirli gergin sağı solu belli olmayan hayatta izin vermez diyenileceginiz birseye izin verebilen kesinlikle izin verir sıkıntı çıkarmaz dediginiz basit bir konuda izin vermeyen karakterde biridir ve bende bu dengesizlikler icersinde büyüdüm. Babamın nasil biri oldugunu yazıpta konuyu detaylandirmayayim ama soyle soyleyeyim çocuklugumdan beri kendisinden korkarim mesela en basit bisey icin izin istersem yada bisey icin para lazim olsa bagiracak diye kendisiyle tek kalmayi beklerdim kapıyı kapatirdim. Mesela ne istersem isteyeyim kabul edecek bile olsa once bi hayir der moral bozucu davranır izin verse bile insanin hevesi falan kalmaz... Yarın resmi tatil oldugu icin bende cuma gunude is yerinden izin alıp haftasonuyla birlestirerek şehir disina gidip hem kafa dinleyip hemde bir arkadasimi goreyi düşündüm aradim babami sesi gayet keyifliydi arkadasim cagirdi diye soyledim... Hemen sesi yükseldi cumleler aynı şu sekilde "Her yeri su yolu yapmışsıniz 2 gun icin sehir disina mı gidilir gidis gelis nerde baksan 1.5 gider dedi bagirdi cagirdi ne yapiyorsan yap bana mi soruyorsun dedi... Sonuç olarak gitmeyeceğim. O zaman bize neyi soruyorsun diye soracak olursaniz Sonrasinda resmen bogazima cocuklugumdaki gibi bir yumruk oturdu gozlerimden yaslar suzuldu ya ben 34 yasindayim diye dusundum hala cocuklugumdaki gibiyim hala korkuyorum zaten kendusinden hicbirsey istedigim yok yılda bir kac kez sehir disina gitmek icin izin istemek dışında ama ben hala korkuyorum... Ve korkularım babamla sınırlı kalmadı işe ilk basladigimda bi yanlis yaptigimda bilmedigim bisey oldugunda yada idari amirlerden birinin sesi yükseldiginde donup kalıyordum. Ama babamdan yana yasadigim korkular hic gecmedi gecmiyor Biliyorum şuan profosyonel destek al diyenler olabilir mesaai saatlerim her hafta devlet hastanesine gidebilmek icin uygun degil ozel deseniz bile seanslar 400-500 den basliyor belki önereceginiz kitaplar yada ne bileyim sizlerinden astiginiz korkulariniz vardir bu korkularinizi nasil astiginizi paylasirsiniz benim için bir ışık olursunuz diye düşündü hayata aynı kaygılarla devam etmek istemiyorum

Acikcasi gelirden degilde babamın bu duruma rıza gostermeyecegini bildigimden suan cesaret edemem

Ya en fazla ne yapabilir? Dayak atar derseniz zaten önceden dövüyormuş. Hakaret deseniz zaten olur olmadık her şeyde işitiyorsunuz. Bilmediğiniz görmediğiniz ne yapabilir? Hiçbir şey. O size ezbere davranabiliyor çünkü siz de ona ezbere davranıyorsunuz. O kaç yaşına gelmiş hala aynıysa değişimi siz yapın. Bir de ilk adımı attıktan sonrası çorap söküğü gibi geliyor. Buradaki hanımların çok sevdiğim bir sözü var, bir cinnet her şeyi çözer.

Ayrı eve çıksanız, maaşınız yeterli mi bu konuda? Belli bir yaştan sonra aile evi çok zor oluyor ve küçük kız modundan çıkılmıyor maalesef baskılar, kurallar vesaire

Haber ver ama izin isteme.. korkma artık sana bu psikolojik baskı yapmasına izin verme. Alışır o da bu duruma bı sure söylenir B barga

Tesekkur ederim bakacagim hemen :) Merkur Retrosu

Babanız bana mı soruyorsun git dediğinde bence gidin sadece haberi olmuş olsun bence ne dediği ile çok ilgilenmeyin yaşayın yaşayacağınızı

Geliriniz nasıl, bir ev arkadaşı apart yurt bulup ciksaniz . push ; M

Cesaret korkmamak değil, korkularına rağmen adım atabilmektir derler, siz adım atmaya çalışın.

Aynı evde mi yaşıyorsunuz? M

Muhtemelen kücük cocukken ki duygu durumuna, psikolojik durumuna geri düsüyorsunuz o anlar. Ayni döngüyü yasiyorsunuz. Cocukken nasil kendinizi korkmus, ürkmüs, yalniz, caresiz hissettiyseniz, simdide bu duygu semalarinizi yas almis olsanizda hala uyguluyorsunuz. Cünkü baska bir yolu bilmiyorsunuz. Öyle ögretilmis öyle sinidirilmissiniz kücükken. Kücükken ebevynlerimizin bu ve benzeri tutum ve davranislari bizlerde panige sebep olurdu. Cünkü bir cocuk o kücük yasta ana babaya muhtac. Dediklerini yapmazsam terk edilirim korkusu mevcut. Anne baba da baskici bi karekter olunca, sonuc bu. Sorun derinlerde yani. Eger profesyonel destege param yok diyorsaniz bolca okuyun. Tülay kök önermis bi arkadas. Mutlaka dinleyin not alin. Sinirlar egitimi seriisinden baslayin. Mutlaka yapin bunu lütfen. Böyle bir ömür gecmez. Sonra müths piskoloji hayir diyebilme sanati kitabini öneririm size. Önerilerim bu Yönde. Simdi derin bi nefes alin. Siz o kücük caresiz babaniza muhtac olan kiz cocugu degilsiniz artik. Evet seviyorsunuz ailenizi, emekleri var üzerinizde, ve hala ayni evde beraber yasiyor olabilirsiniz. Ama artik büyüdünüz ve gücünüz yetiyor kendi kisiliginizi ve hayatinizi korumaya. Sinirlar cizmek kolay olmaYacak. Bunu bilin. Ama deger. Evet babaniz buna kizabilir bagiraabilir ama yinede dimdik durun. " baba su günler icinde gezi planladim. Üc gün sonra dönecegim" diyip konuyu kapatin. Izin istemeyin. Sadece saygidan ve ona sevgibizden dolaYi merak etmemesi icin onu haberdar edin. Ama izin almayin. Gereksiz catismaya, kendinizi anlatmaya onu ikna etme cabalarina hic ama hic girismeyin. Sadece planinizi söyleyin yeter. Emin olun. Siz kendiniziden ve yapacaklarinizdan emin olunca kimse karismaz. Siz onlara bu izni vermeyin. Siz izin vermedikce hic kimse de sizin sinirlarinizi ezip gecemez. Gecmek istersede herseyin bir bedeli vardir. Ozaman iliskinizi ve mesafenizi yine gözden gecirirsiniz. Kendinize deger verin ve niyetinizden emin olun. Niyetiniz kavga etmek hakli cikmak olmasin. Sadece kendi sinirlariniza ve hayatiniza sahip cikmak olsun. Mutlaka dedigim kitabi ve önerdigim youtube kanalina bakin. Kesinlikle candan isterseniz degisim göreceksiniz kisa sürede. Ama acikli olabilir. Siz karar verin. Kendi hayatinizi yasayip bazi insanlari " hayal kirikligina" ugratip sinirlarini bilmelerini mi saglamak istiyorsunuz,? Yoksa kendi sinirlarini bile koruyamayan, baskalarin ondan bekledigi hayati yasayip yinede kimseyi memnun edememek mi? Karar sizin

Bu kadar korkmanizin baska bir sebebi var mi? Mesela cok sinirlense ne olur? Sizi dover mi?

Sonuç olarak gidin! Bir yerde kendi hayatınızı yaşamaya başlamalısınız. Kendi isteklerinizi gerçekleştirmelisiniz. Kendinizi babanızın "zincirlerinden" koparmalısınız. Babanız anlayışsız, kısıtlılayıcı bir adam olabilir ama siz buna boyun eğen bir kadın olmayın artık. Yetişkin olduğunuzun farkına varırın. İstediğinizi yapın. Haberi dahi olmasın. O hayatını yaşamayı bilmiyorsa siz bari bilin :)

Ailenizin onayı neden bu kadar önemli, istiyorsaniz gidin, zincirle baglamiyorlar ya... Valla ben ortaokulda bile daha ozgurdum babam da aynı sizinki model gideceğim dedigimde dayak yer yine giderdim. Sonuç olarak durduramayacaklarini anlıyorlar. Gidin

Youtube ta çok güzel videolar var. Örneğin Güçlü Psikoloji ve Beyhan Budak gibi, kesin bulursunuz işinize yarayacak. Mutlaka izleyin. Aldığınız bilgileri yavaş yavaş uygulayın.

Haklısıniz aslında sorunun tam olarak bundan kaynaklandiginiz farkindayim ama niyeyse o cesareti kendimde bulamiyorum eskiden cok daha gergin olmasina ragmen yine bu yaşıma gore daha cesur bi yapim vardi

Korkularinizin üstüne gidin. Babanıza birşey sorarken korkmayın artık büyüdüğünuzu önce kendinize kabullendirin. Babanızla olan korkuları yenince hayatınız da olanlara daha net bakarsınız.. izin almayın sadece belirtin gideceğinizi kendinize güvenin

YouTube da Tülay kök videolarını izlemeni öneririm gerçekten çok faydalı kime nasıl sınır çizilir anlatıyor örneklerle

haber vermeden gidilmez haklıyken haksız duruma düşürmeyn kendinizi bağırdıktan sonra ne biliyorsan onu yap demiş zaten gidecekseniz gidin derim geldiğinizde her türlü söylenecek zaten huysuz bir adam babanız bu yani şiddet de görmüşsünüz zamanında çok üzüldüm okuduklarıma

Ne kadar sıkışırsanız sıkışın, ev arkadaşı bir arkadaşta kalma vs ayrı eve çıkmanız gerekiyor. 34 yaşındaymışsınız. Daha ne kadar bu psikolojik işkenceye maruz kalacaksınız? Belli ki bunlara karşı koyacak gücü bulmadan önce babanızdan uzak durmanız gerekiyor. Kafanıza göre gidip en fazla ne olabilir, dırlar susar da bir seçenek ama şu anda o kadar sağlam değilsiniz. İpotekli bir yaşam süreceğinize ekonomik olarak sıkışmanız daha iyi bence. Hayatın hiçbir alanında özerk olamazsınız ki böyle. Kendize ait bir yaşam yaratmak zorundasınız ve bunun kolay yolu yok. R Rosalind

34 yasindasiniz, burada bile 2 sayfadir sadece babam izin vermez diyorsunuz. Sizi yetiskin bir kadin olarak babanizdanizin almaniz gerektigine kim inandirdi?

ne cok konu acılır oldu bünlerde 30+ yaşa gelip anne babanın bırsktığı travmalarla korkularla yasayan kadınlar hakkında.. sizin hiçbir sucunuz yok bizim geleneksel aile yapımız ve toplumumuz tek suclusu. iyi yönden bakın uyanmışsınız.. yarın bir gün bu böyle mi devam edecek diiyip adımlar atacaksınız en kötü ihtimali düşünün, daha kötü ne olabilr ki? bağımsızlıgnız özgürlüğünüz yok.. zaman geçtikçe bir gün her şeyi aşınca, gecen onca yıla yanacaksınız bir yerden başlayın. mesela gidin o geziye. ben 23 gibi kurtuldum prangalardan oturup keşke lisedde o kadar korkmasaydm diye dertleniyorum bzaen şehir dışına gizlice giderdim korkudan üniversitde baska sehirdeyken bile su an inanamıyorm o günlere.. gerisisni siz düşünün. aman ne olacaksa olsun farkındalığı veya mini bir cinnet geçirmenizi öneirrim sizi silker. kendinize getirir, gözünüzden perdeler kalkar

Sizin adınıza gercekten cok mutluboldum haklısıniz aslinda güçlu bir anne profili cok seyin üstesinden geliyor benim annemin her konuda biraz pasif bi yapısı vardi belkide o yuzden cok kaybimiz oldu

harekete geçin gerisi gelir.

bazı insanlar çok çığırtkan olur babanız zaten bağırıp ne halin varsa gör demiş ya, bende yine bildiğimi yapardım zaten her türlü bağırıyor çok bağıran insanı ciddiye alamıyorum ben hani deseniz ki sürekli bağıran biri değil sinirlenince kendini kaybeder gözü görmez deseniz sinirlendirmeyin derdim ama adam zaten bağırtkan konuşması hep öyle o yüzden ben ciddiye alamazdım yani onu öyle kabul ederdim öyle de bağırıyor böyle de bari yapayım da işittiğim azara değsin derdim... normalde bu aralar keşke masraf çok yapmasan malum durum ortada der bir insan basit bir konuşmada bile su yolu yapmışsın nasıl biliyorsan öyle yap diyen birinin tavrı hep budur o öyle yapınca siz ger adım attığınız için öyle yapıyor bir kere de geri adım atmayın