Bilmiyorum, anne yok, baba yok birden çocuk kendini terkedilmiş, artık sevilmiyor gibi hissediyor olabilir mi? Belki hırçınlığı bundan. Evden bir iş yapmak mümkün olmaz mı acaba? Nafakaya ek olarak.

Kızlar bir karar aşamasında fikirlerinize ihtiyacım var: Ben yeni boşandım ve 2,5 yaşında bir kızım var. Yaklaşık 5 aydır değişik işlere girip çıkıyorum ve tutunamıyorum. Boşandığım kızımın babası şehirdışına atandı ve gitti.. Kızımın bana çok fazla ihtiyacı olduğunu düşünüyorum ve işe gittiğim zaman aklımdan çıkmıyor.. Hatta benim ona daha çok ihtiyacım var diyebilirim.. Yani psikolojik olarak şu aralar hiçbirşeye ait olamıyorum.. Babaevinde kalıyorum ve işsiz olup evde bulunduğum dönemlerde kızımın çok da iyi bakılmadığını fark ettim. Yani yemek yemiyor, atıştırmasına izin veriliyor, ağlayarak her istediğini yaptırıyor, sürekli bağırıyor vs.. Bir arkadaşımla pedagog görüşmelerini konuşurken bana çocuğun kişilik gelişiminde ilk 6 yılın çok önemli olduğunu ve tüm kişiliğin bu dönemde şekillendiğini söyledi. Bunu zaten biliyorum, fakat bana öyle bir fikir verdi ki kafam çok karıştı ama aslında mantıklı da geldi. Benim nafakam var ve babaevinde de çok fazla harcamam olmuyor.. Kreşe eylülde yazdırmayı düşünüyorum. Arkadaşım, pedagogun ona ''çalışan annelerin ergen çocuklarının sorunlarını yaşadıklarında keske o döneme dönebılseydım de evde ona bakabılseydım''dedıklerını anlattı ve benim kreşe kadar olan dönemi çocuğumun gelişimi için onun yanında geçirmemi önerdi.'' Kızın için 1 yılını feda et, ne olacak''dedi.. Sizin de fikirlerinize ihtiyacım var : Sizce bu yılı kızıma ayırıp onunla vakit geçirip çocuk gelişimine dair birşeyler yapsam ona faydam dokunur mu, yoksa işe mi girmeliyim?Ne yapmamı önerirsiniz bu konuda deneyimli annelerden yardım bekliyorum..

Ise gir cik yaptigina gore ozel sektordesin. Ozel sektor bosluk sevmez. Evde kaldikca korelir piyasadan uzaklasirsin cvndeki boslugu da anlatamazsin. Cok yorulmussun belli. Ama evladin icin yine tutun hayata ve guzel bir is bul. Ananesi dedesi cok da kotu bakacak degil. Biraz daha ozenmelerini istersin. Bence is aramayi birakma.

canim, ben ise girmenin, sana iyi gelecegini dusunuyorum. senin de psikolojin onemli, sen kendini mutlu hissedeceksin ki mutlulugun kizina yansisin.. sen kendini calisarak daha iyi hissedeceksen calis bence..

... meliSSAnil Cok sukur bin

CV lerde 1 yıl boşluk kesinlikle açıklanabilir birşeydir. Fakat bir türlü tutunamadığın değişik değişik işler senin hakkında şüphe yaratır ve başvuruların olumsuz etkilenir. Bu yüzden kendine biraz zaman ver. Bence kesinlikle bu bir yılı kızınla geçir çünkü senin de yazdığın gibi hem kızının hem de senin buna ihtiyacın var. Ama bu arada kendinde bulduğun bir eksik yönü de giderebilirsin. İSMEK ücretsiz çok güzel kursları var. Yabancı dil, bilgisayar, web programı vs vs vs Haftada 3 yarım gün gidecek bir tane bulursan hem biraz daha kendine vakit ayırmış olur, hem kızınla ilgilenmiş olur, hem de ileride yapacağın iş başvuruları için kendini geliştirmiş olursun :)

2,5 yaşında da kreşe başlayabilir aslında. Yerinde olsam hemen güzel bir kreş bulurum. Tam günlü. Çalışır iş çıkışı alırım çocuğumu. Bensiz olduğu ortamda da sosyalleşir, gelişimine olumlu davranışlar görür.

Evet gerçekten kendımı yenı ınsan ve ortama hazır hıssetmıyorum garıp bı dönem cok susan bırı oldum oysa hep konusan bırıydım cnm. Eskı ısyerıme bıle bı yılda zor anlatmıstım ayrılacagımı falan, sımdı yenı bı yere gırerken boşandım kelımesı bana zor gelıyor... Cunkı bazı ınsanların fecı gerı bakıs acılarına sahıt oldum ürküyorum resmen...

Şehir olarak ortam uygunsa, kızını krese ver. Eylüle çok var. Hem daha iyi olur onun için. Diğer arkadaşın dediğine katılıyorum, özel sektör acımasız. Kopma sektöründen.

Evladiniz herşeyden kiymetli. Sizin ona, onun size ihtiyaci varken ise gitmeniz ikinizide ekstra yipratacaktir.

Ben olsam kızımla vakit geçirirdim. Çünkü anladığım kadarıyla kızın babadan ayrı kalmaktan öte senden de ayrı kalıyor. Üstelik 2 yaş sendromu gibi bir dönemde. Madem nafaka alıyorsun ve onunla geçinebilirim diyorsun o halde kızınla zaman geçir derim.

Bence ise gitmelisin

başka fıkır yok mu kızlar yarısı ıse gıt yarısı cocugu sec dedı hala kafam karısık.. Samsonn

Kesinlikle kizinla ol zaten iyi yada kotu ailenin yanindasin bir yilin kizinin gelisiminden onemli degildir sanirim

Ayrı ev şansımız da yok maalesef 2 yıldan erken zor.. Ama maddi iyiliği için manevı kısımlarını eksık bırakmak ıstemıyorum cunkı kızımın babası da bosandıgımız dönem atandıgı zaman kamuda olmasının garantılı oldugunu ve kızına acıkta bırakmayacagını söylemıstı.. Ben de manevı yoklugun ne olacak dıye dusunmustum.. İşte aynısını ben de yapıyorum gıbı gelıyor vıcdanım rahat olmuyor..

pedegog arkadaşınız çok haklı kızınızın size ihtiyacı var kreşe kadar onun yanında olun derim... sonrasında yine çalışırsınız bunu bende çok sölüyorum ara sıra, çok şey kaybediyorum zaman geçiyo ve kızım büyüyo. büyüdüğünü izleyemeden 4 yaşına geldi bile yani demem o ki elindeki fırsatı değrlendir. kızınla ye iç gez

kesinlikle 1 yıl onunla vakit geçir, nasılsa nafakan var, iyi de kötü de olsa bir ailen var.. kızının baba eksikliğinden kaynaklanan duygusal eksikliğini ancak onunla daha fazla ilgilenerek giderebilirsin, çok zor ve hassas bir süreç, stresini korkularını kızına yansıtmadan güle oynaya 1 yıl geçirin.. bu ikinize de iyi gelecektir.. sevgiler..

çocuğunuz ilerde eminim bu dönemini hatırlayacak ve iyiki anne çalıştında ananem baktı bana demeyecek. hatta o ortamı hatırladıkça çalışmış olmanızdan dolayı nefret edecek. ha kreş okul dönemi ayrı ozaman bilinçlenmeye başlar. eminim şu an onun herşeyi sizsiniz. sizin ona ne kadar ihtiyacınız olduğunu yazdıklarınızdan hissettim ki düşünün onun size ne kadar ihtiyacı var tahmin bile edemezsiniz. bana gelince çalışırken iyi bir konumdaydım. eşimden fazla maaş alıyordum. 14 yıl çalıştım düşük riskim vardı ikizlerime hamileydim hiç tereddütsüz işten ayrıldım. doğumdan sonra tekrar dönebilirdim. şirket istedi ama dönmedim. çocuklarımın yanında geçireceğim zamanı ilerde geri alamazdım. 4 yıldır evdeyim Hiç pişman değilim. İlerde bütçede açık olursa Allah büyük bişeyler yaparız. pişman olduğum şey şu; evlat sevgisini daha eğitim görüyorken bilseydim kesinlikle çocuklarımla birlikte çalışabileceğim bişey okurdum. ne bileyim, psikolog, terzi, kuaför.. vs... yani bi bölümde çocuklarım gözümün önünde bi bölümdede ben çalışabiliyorum. yani çocuklarımında imkanı daha iyi olurdu o açıdan. böyle bi meslek edinmediğim için pişmanım. zaman geri gelmiyor işte, hiçbir şey evladınızdan değerli değil.

Ben anne değilim ama çocuk gelişimi mezunuyum, bence de kreş çok daha iyi olur çocuk için. Şuan kreşe çok rahat gönderebilirsin yaşı uygun zaten. 1 Yıl evde kalırsan daha çok psikolojin bozulmaz mı? Eski konularını biliyorum. Kızını kreşe ver, sende çalış, kreş ortamı iyidir çocuklar için için rahat etsin.

Aileniz calismamanizi sorun etmeyecekse ve 1 yil so ra yine rahat is bulabilirim diyorsan bu donemde kesinlikle mkizinin yaninda olmalisin. hem bu donemde ailende kizina nasil davrandigini, davranilmasi gerektigini ogrenmis olur hemde seneye krese varebilirsin aklin da fazla kalmaz.

Cevaplarınız ıcın teşekkurler; kısaca acıklayayım sorularınızı : yazın kres dusunuyordum, fakat psıkolog arkadasım kızımın 2,5 yılda 3 kez ev ve ortam degıstırmesınden dolayı bunun ona yuk olacagını devamlı bırseylere adapte olmaya calısmasının onu bocalatacagını söyledıgı ıcın veremedım bu sene... Çünki çocuk bu kadar kısa hayatında devamlı bırseylere alısmaya calıstı onu zorlamak ıstemedım.. İş konusunda da kendı işini yapamayan üniversite mezunlarındanım yanı kolay ıs bulmuyorum çok memnun olduugum 2 yıldır calıstıgım ısımı de esımle tekrar deneme surecındekı problemler esnasında kaybettim maalesef.. Ben de iş bulup sosyalleşmeyı ıstıyorum, ama bu boşanma dönemı benı gerı ıtıyor ; yenı tanıdıgım ınsanlara bosandım dıyebılmeye hazır hıssetmıyorum kendımı psıkolojık acıdan da.. KPSS de 2016da gırecegım kısmetse tekrar..

Bence dedeside ananeside kuzuna iyi bakar bence asıl cocuğun daha sonraki yaşlarda bir şeyler anlamaya başlayacak(3-4 yş) o yuzden sen biraz piskolejilmen kisacik bir tatil yap ve hemen kendine uygun bir iş bul. Böylece ailende sıkıntıya girmez ve sen kendini daha iyi hisede bilirsin. Aklında kızında kalmasın

Ben de ögretmenlık veya cocuk gelısımı okumadıgıma pısmanım... Haklısınız kızlar bı sılkelenıp kendıme gelmelıyım.. Çok ruhsal çökuntudeyım anlamsızım bu sıralar... İyi hissetmıyorum..

Zaman acımasız akar gider... Sonra ardına dönüp sende ah keşke dersin Bir yıl ne ki... Ver o yılını o kuzuya Montessori eğitimi ver evinde kizinla eğitici çalışmalar yap. Arkadaşın haklı. .. Hiç durma. Nafakan da var.

Cok mantikli. eski konularinizi tamamen takip etmis biri olarak cocugunuzun ve sizin cok yiprandigini duunuyrm. bence yeni bir ortam siE de ii gelmeyecek. cunku surekli hayatinizda biseyler degisti. biraz sakinlik ve kizinizla ilgilenmek sizi mutlu edecektir

Aslında ucretlı ogretmenlıge basvurmus olsam tam yerınde olacaktı ama torpılle oluyor dıye basvuru bıle yapmadım bu sene.. 4 yıl kadar önce onu yapmıstım.. Şimdi bi karar verdım sayenızde.. Yanı daha dogrusu net degılım ama rahat olabılecek cumartesı pazar olmayan bı ıs bulana kadar kızımla ılgıleneyım dıyorum bulursam baslarım aksamları 2 saat ona ayırırım zaten dızı vs ızlemem hıc.. ona etkınlıkler yaparım, haftasonları da kalıtelı zaman ayırmaya calısırım.. Bulamazsam da beklerım o tarz bı ıse kadar.. Mantıklı degıl mı?

Ileride illa ki iş bulursun ama cocuğunun karakterini degıstıremezsın..

Merhaba siyahbeyaz seni o eski uzuunn konundan beri hatırlıyorum tanıyorum, öncelikle Allah sana ve minik kızına güzel kapılar açsın inşallah, hayırlısı böyleymiş demek ki eminim bu en zor zamanlarındır, bu duruma alışıp düzenini kurduktan sonra psikolojin de düzelecektir Rabbim sabır güç kuvvet versin... Bence de evde kızınla olmalısın, yanlız nafakan ne kadar bilmiyorum ama sıkıntı çekeceksen gerginliğini kuzuna yansıtmamaya dikkat et bir de özel sektör zor, bölümün ne bilmiyorum ama bu bir senede bi taraftan da kpssye hazırlanmayı düşünür müsün? Benimki ufak bi öneri umarım işine yarar, Allah gönlüne göre versin bundan sonra inşallah

Dürüst olmak gerekirse ben kreşden pek yana degilim. Kendim 2,3 yıl kadar orda çalıştım. Cocuklar piskoljik olarak orda bırakılıp terkediliyor gibi hissediliyor gibi bir duyguya kapilirdim.. Onlara ailesi kadar sevgi ve ihtiyac olduğu ilgi hic bir zaman verilmiyor bir kere. Neden derseniz okadar cocuk varki Hangisine yetişe bilirsinki. Yani eksiklik oluyor.. Orda çalışırken 4 ayrı gurup vardı cocuğum olsa hangi gurupda olmasını isterdim diye düşünürdum ve kafam cok karıştırdı... Hic içimden gelmiyordu Bazı iş arkadaslarımız eşit davranmiyordu Hangi cocuk daha şirinse onu daha cok severlerdi. Bende aksine şirin olmayan Biraz dişlananlara sarılmaya çalışırdim Yani böyle bir durum oluyordu Ben sonra eşime ozamanlar dedim Ven cocuğumu asla kireşe vermeyeceğim Staj dönemlerimde daha kötü şeylerde gördüm. Bilmiyorum yani annen var yani pedagog olan arkadaşın sırf pedagog diye her dediğinde dogru olmak sorunda degil Ayrıca başka çocuklarla birlikte olması Oynaması bana görede cok dogru Ama eyer 5,6 gün çalışıyorsan bu cocuğun icin cok fazla olur. Ben olsam 2 günden fazla kalmasını istemezdim ama o senin cocuğun ve benim, onun yada o pedagog arkaşinin degil senin kararın olmalı.. Sadece tanışmak istedin bende fikrimi söylüyorum canım o yüzden yanliş anlama. Bir cocuk her yaşda anneye hititaci vardır... Ne zaman yoki:) O yuzden daha önce dediğim gibi şimdi çalışman taraftarıyım.. Asıl kuzun bence bir şeyleri anlamaya başladığında fark edecek senin yanında olup olmadıgını. Şöyle bir şeyde vardı bizim listemizde; yine dürüst olmak gerekirse, bir bebeyin en anneye hititaci oluğu dönem 0-1 yşdi. Çünkü bebek piskolejisi, sitresi diye bir şey olduguna inanıyormuş araştırmacılar. Yani en azından Avrupa buna inaniyorlar. Bizim burda 3 ayliken bebeklerini getiriyorlar o yüzden :)

Canim insanlarn icine gir ne degisik ne cok sorunu var inanamazsin. herkes baskasinin sorunu ile ilgilenerek kendi sorununu unutmaya calisiyor. sen gercekten bosandim kelimesini once kemdine kabullendir sonra baskalarina soylemen daha lolay olur. ayrica kimseye bisey solemek zorunda degilsin. kendini swv cocugunu sev aileni sev. ailenle yasamak zor geliyr ama onlarin kiymetini bil. Allah onlarin yoklugunu gostermesn. bu dunya bir sinav Allaah senin ve evladinin yardimcisi olsun.

Problem sadece 1 yil olsa kal diyecegim. Ama problem cocugun zaten kufur edilen huzursuz bir ortamda buyumesi. Umarim sabit bir is bulup, kendinize ait bir eve cikabilirsiniz. Bulundugunuz ortam sagliksiz. Kiziniza iyi bir kres ya da okul da bulursaniz, ve hafta sonlari ve aksamlari guzelce ilgilenirseniz, insallah cok sorun yasamazsiniz. Ama cocuk buyutmek her durumda zor zaten.

Kesinlikle yaninda ol bebeginin, sana en ihtiyac duydugu donem, bu donemler. benimde 4 bucuk yasinda kizim var, sana tavsiyem kizinin yaninda olmandir..

slm canim Kendin ve kizin icin en iyi fikri yine en eyi sen bulursun. Ben olsaydim yarim gunluk bir is bakardim en azindan kizina daha cok vakit ayirmis olursun

kızın büyüdüğünde evde olmak sana zor gelecek öyle bir babayla bu sene kızınla ilgilen kpss çalış atan git arkeolog maaşları da yeterli üstelik kızının geleceği için daha iyi olur Son düzenleyen: Moderatör: 3 Aralık 2014

maddi olarak cok zorda kalmayacaksan, bence bebeginle ilgilen.. onceligin cocugun sonucta.. ama o ortamda nasil olacak? sen yaninda olsan bile diger insanlar etkiler cocugunu.. ayri ev sansin yoktu dmi?

Ailen sana destek olacaksa, o zaman hemen çocuğun ile ilgilen derim.