çok geçmiş olsun canım. ilaçlarını mutlaka takipe alın, içip içmediğini.. benim babam şizofrendi, şizofrenle yaşamak çok zordur bilirim, ilaçlarını düzenli kullanıyor ise zamanla halisülasyonları azalacaktır, saldırganlığıda.. eğerki arttığı dönemlerde tekrar mutlaka doktora götürün bazen ilaçların değişmesi veya ekleme yapılması gerekebilir.

Allah geçekten kimseyi sınamasın böyle hastalıklarla. Başına gelen herkesede bol bol sabır versin inşallah murun84

Bu ayeti hatırlamaya calısıyordum hep aklımın bir kosesinde. cok sagolun yazdıgınız icin konuya bakmaya gelmistim oysa. nerden nereye iste.. Nihil

herkesin haberi var zaten ister istemez oluyo çünkü.. Allah inşallah hepimizin yardımcısı olur P

Allah korusun, ama siz yinede komşularınızı uyarın çocuklarını dışarıya pek salmasınlar yada sizin bahçeye. Dediğim gibi ilaçlarını düzenli kullanırsa zamanla saldırganlığı geçiyor, babam yaşlandıkça iyice kabuğuna çekilmişti. Allah yardımcınız olsun zor bir durum.. C

Engelliler. Biz Platformu. Link, engelli arkadaşların genel paylaşım forumu. Aynı zamanda bilgilendirici de. Yaşanan imkansızlıklar, devletin sağladığı imkanlar paylaşılıyor, keza moderatör arkadaşlar da yardımcı oluyorlar. Bu forumu okurken düğüm düğüm oluyorum cubish, defalarca şükrediyorum. Allah'ım kimseyi sağlık ile imtihan etme diye dua ediyorum. C

canım hastalığı yeniden nüksetti belkide. korkmak yerine doktora götürseniz. belkide tekrardan yatılı tedavi görmesi gerekiyor. bu tür hastalıklardan tamamen kurtulmak zor ancak ilaçlarla kontrol altında tutulabiliyor. belki ilaçlarını kullanıyor ama kullanılan ilaçların dozları da önemli. bence bu saldırganlıklar başladıysa doktoruna başvurun doz arttırımı yada başka ilaç uygulaması yapacaktır. C

gerçekten şahısların ağzından yazılmış hikayeleri okuyorum inanılır gibi değil. dahada kötüleri varmış Nihil

aynı şekilde bizde bütün bıcakları falan sakladık. ama bahçede oynayan çocukların seslerinin sinirini bozduğunu falan söylüyor. bizden geçtim başkalarına zarar veririmi diye tedirgin oluyorum P

muthıssınız kızlarr buna benzer ıkı uclu major depresıf yakınım varr allah hepsıne kol kanat gersın bıde onlara cocuk gıbı dvrnamayın cok kırılıyolar hastalıklarını ıse yuzune vurmayın hıssettırmeyın bılee allah sıfanızı versın

aminn canım.. zamanla saldırganlığı gececektir, biraz sabretmeniz lazım.. acil şifalar.. C

çok geçmiş olsun canım sanada... Allah cümlemize acil şifalar versin inşallah. şidmi öyle bişeyki bu evimiz kira kredi borcumuz iflan var yani annemde bende çalışmak zorundayız. babamsa sorumsuzun teki zaten nerde kaldığı belli değil şimdi baba kesildi çocuk bu hale geldikten sonra. kardeşimde dedi babmın yanında kalmak istiyorum onu dşeye konuştum babamla ama benim nerde kaldığım belli dğeil onu nasıl alıyım şimdi yanıma diyo. e işe gitmekten mecburi olunca evde tek kalıyo. henüz hastaneden çıkmadı ama bu hafta taburcu olucak kara kara düşünüyorum napıcaz diye. bigün kapıyı açtığımda anneme yada kardeşime zarar gelmiş olarak görücem diye çok korkuyorum. C

tek duam o inşallah.. insan bu şekilde kendi hayatınada yön veremiyo sosyal hayat falan hiç bişey kalmıyo maalasef H huzurlu

ben küçükken annemi döverdi, etraftaki eşyaları fırlatırdı, hatta bıçakları saklardık. Olmadı kendini yerden yere atardı,. Çok şükür büyük bişey olmadı ama o dönemlerde ilaçlarını içmiyormuştu, sonra ilaçlarını aldıkça düzeldi zamanla sessizleşti, kabuğuna çekilmişti, soyutlamıştı hayatan kendini.. C

çok saol. babanın çevreye zarar verdiği oluyormuydu? P

arkadaşlar psikoz hastam var benimde ankarada önerebileceğiniz dr varmı lütfen yardımcı olun C

inşallah Allah sabır versin hepimize. ama bazen gerçekten dayanacak gücüm yokmuş gibi düşünüyorum C

allah sabır versin. böyle hastalıklarda en önemli şey sabır. elinizden geleni yapmaktan başka çareniz yok ne yazıkki. hastaneye de yatmış belki bir nebze olsun daha sağlıklı olarak oradan çıkar. böyle durumlarda iyi bir doktor bulmakta çok önemli. P

bu durumu yaşayan yakınları olanlara geçmiş olsun diyorum yazıları okudum ve çok üzüldüm allah kimseye yaşatmasın inş... hafta sonu bir alışveriş merkezindeydik bir kız tekerlekli sandalyedeki abisini ittiriyordu yanımdan geçerken çocuk eliyle bana yumruk attı ama şaşırdım ve inanın çok korktum eşimle oğlum diğer reyondaydı ve gördüğünde sinirli çocun yanına geldi kardeşi rahatsız deyince eşim birşey demedi ama durumlarına çokk üzüldüm( en başı sağlık derler ya ne kadar doğru... tourmaline

Arkadaşım bana bu ayeti yazdığında okuğum zaman içim çok rahatlamıştı..."Sizi biraz korku, biraz açlık; mallardan, canlardan ve ürünlerden biraz eksiltme ile yıpratıcı bir imtihandan geçiririz; bundan kaçış olmaz. Sen sabredenlere müjde ver."... Allah yardımcınız olsun, kurban olduğum allah şifa versin.. C

Canım benim, Allah şifa, sabır versin. Erkek kardeşim 28 yaşında, 8 - 9 senedir şizofren rahatsızlığı var, aklıma geldikçe içim eziliyor midem acıyor ona üzüntümden. Telefonda konuşurken bazen ablacım seni çok seviyorum, göz bebeğimsin benim demiyor mu, düğümleniyorum. Çaresiz hissediyorum kendimi, hiçbir yardım da bulunamıyorum faydam olamıyor kardeşime hem yardımsızlığıma üzülüyorum hem de yaşamak zorunda olduğu ortama. Hastalığın henüz başlarında ses ve görüntü halüsilasyonu vardı, zamanla saldırganlığa anne babaya küfür etmeye başladı, ki kardeşim küfürlü konuşmaları sevmeyen bir yapısı vardı. Doktor hapların yanında 15 günde bir kullanılan iğne verdi. İğneler saldırganlığını sıfırladı, küfürlü konuşmalar artık hiç yok, kendi halinde nefes alıp veriyor. Düşünmekten kendimi alıkoyamadığım durum, şu an zor şartlarda da olsa babamın yanında kalabiliyor, babam kardeşime bakmak istemiyor en azından evde az dursun diye sabah evden 08.00 akşam 18.00 saatleri arasında git kendine iş bul çalış, burada kalmanın kuralı bu ültimatomunu koymuş. İklimi sıcak olan il'de ikamet ediyorlar, düşünüyorum bu sıcakta sokaklarda n'apıyordur diye. Şimdilik düşünmekten kaçıyorum sürekli yapabileceğim hiçbirşey yok diye, yarın öbürgün anne baba hayatta olmazsa 21 yaşında bir erkek kardeşim daha var konuşuyoruz bazen, diyor abla n'apıcaz o zaman.. Zihinsel veya bedensen engelli evladı olan tüm anne babaların, yakınlarının genel sorunu bu, bizden sonra napıcaklar.. Bir ara devletin koza bakım evleri adı altında bir atılımı olmuştu ama şimdi hiçbir bilgiye ulaşamıyorum. Nihil

Bi mübarekten dua alın kardeş siz.. Maneviyatla ilgili oluyor bu tip durumlar.. Psikolojik tedaviyede devam edin inşaallah

Ben bu konuda bir kitap okumuştum. Oğlu şizofreni hastası olan bir anne yazmış yaşadıklarını. Kitabın adı "18 Yaşında Uyudun 29 Yaşında Uyandın Oğlum", oğlu sonunda iyileşmiş. İnşaallah sizin hastalarınız da yakında şifa bulurlar.

çok üzgünüm ankarayla ilgili hiçbir bilgim yok . push ; Nihil

Allah yardımcınız olsun inş. Rabbim bi kaza bela sıkıntı göstermesin sizlere.. kardeşlerinize acil şifalar diliyorum.. Allahım şaşırtıp yanlışa düşürmesin korusun inş. sizleri ve onları acılarınızı ve endişelerinizi yürekten paylaşıyorum. E

Kardeşinin saldırganlığı önlendikten sonra yapabileceği işlerde çalışabilir, tüm gün yalnız kalması hiç iyi değil. Hem sizin aklınız kalır hem de kardeşinin meşgalesi olmadığından tüm gün evde kendine kalması psikolojisini daha da bozar. Eve kapatıldığını bilmek de üzer onu. Şizofreni rahatsızlığı olanlar dikkat dağınıklığından dağınık işlerde çalışamazlar. Sabit yapacakları iş olmalı, verilen yazıyı sürekli yazmak, iş makinalarında bobinlere iplik geçirmek gibi. İstenen iş sabit olucak. Hem tüm gününü evde geçirmemiş olur hem de üretkenlik psikolojilerine iyi gelir. Hiç sosyal değiller, arkadaşları hobileri yok. Bu, sağlıklı kişilerin bile sağlığını bozan bir durumken kaldı ki zaten normal işlemeyen zihinleri var. Bulunduğun il de şizofreni dernekleri vardır, gidip aynı rahatsızlığı yaşayan arkadaşlar edinebililir, önce siz önderlik edersiniz birlikte giderek yetkililerden bilgi, destek alırsınız sonra sonra kardeşiniz de gider. Linkten dernek adreslerine bakabilirsin ; http://turkiyesizofreni.org/derneklerimiz.html. Çok geçmiş olsun, Allah şifa, sabır versin arkadaşım.. C

Arayıp görüşmene çok sevindim, inşallah sizlere de kardeşine de yararlı olur. Dernek de çalışan eğitmenler gönüllü hizmet veriyorlar, elleri öpülesi nadir insanlardan. Çok da anlayışlılar, hoşgörülüler. Yakınlarımıza bizler bile bazen tahammülsüz kalırken dernek de çalışanların özverili hizmetleri ibret verici. C