Merhaba hanimlar. Benim yıllardır bir sorunum var. Aslında bir çok durumda soğukkanlı durabiliyorken, kendi hakkımı ararken aşırı duygusal oluyorum.. Öğretmenim, öğretmenliğe başladığımda 22 yaşındaydım. Nasip oldu erken atandım. Gittiğim yerde bir sorun yaşayıp ilçe milli eğitim müdürüne gidip derdimi anlatırken bile ağlayıp kadınla birbirimize sarılırken bulmustum kendimi. O derece beterdim yani bu konuda. Yıllar geçtikçe bu kadar kalmadı şükür ama malesef tam olarak istediğim seviyede de değilim. Özellikle otorite olan kimselere karşı kendimi ifade ederken çok çabuk sesim titriyor. Haklı da olsam, haksız da. Konuşmaya gitmeden önce defalarca kafamda düşünüyorum ve kendime sürekli güçlü ol sen guclusun filan diye telkinler veriyorum. Konuşurken yine arka planda kendime "yürü be", "konuş kizim konus" diye telkinlere devam ediyorum :)) ama karşı tarafa güçsüz bir durumumu anlatırken sesim titriyor ve o titrek sesi duyunca ağlamamak için aşırı çaba sarf ediyorum ama konuştukça hala o titrek sesi duyuyorum ve bazen ağlıyorum. Buna tamamıyla engel olmam lazım çünkü hukuk okuyorum. Bir savcının hakimin önünde titrek bir sesle konuşup, ağlayıp asla gücsuz görünmek istemem. Aslında hakkımı savunurken ağlama sebebim, olayı anlatırken kendi durumuma acıyıp ona duygulaniyorum başkası da anlatsa ona da ağlarım gibi. :)) Var mı böyle bir sorun yaşayıp, aşabilen? Teşekkürler.

Ay bende böyleyim ama nasıl geçer bilmiyorum maalesef bende takipdeyim Bide profesyonel destek mi alsan diksiyon yada hitabet dersi gibi yada başka bir ismi vardır bunun S

Canım bende çok sinirlenirsem ağlarım. Acaba çok sinirlendiğin için mi oluyor ki hakkını ararken. Heralde ben sinirimi stresimi böyle atıyorum bağırıp çağırmak yerine oturup ağlıyorum :) kummtanesi

Kendinizi savunacağınız zaman sesim titremeye odaklamazsanız sizi rencide eden üzen o kişiyle karşı karşıya kaldığınızda kafanızda aklınızda her ney varsa onlara odaklanın tek tek ve uslübunca şundan dolayı yaptıklarınızı hazmedemiyorum vs.. sayın bu sizi inanın çok rahatlatır bende hep susarım ama artık son sabır taşımda catlatılmişsa artık ne sesim umurumda olur nede karşımdakinin bakımda ne düşündüğü zaten beni düşünecek olsalar beni zıvanadan çıkartana kadar uğraşmazlar niye haklıyken hep susalım

Bende de az vardı. Hatta böyle bir konu açılmıştı. Yapacğaın konuşmayı kafanda evirip çevirdikçe o an senin için hayatının en önemli anı oluyor. DOlayısı ile o ana gelince heyecnalanıyorsun ve bu göz yaşı olarak çıkıyor. Benim taktiğim o anı kafamda öenmsizleştirmek. EEE yani gibi önemsizleştirdikçe kolaylaştı.

Diksiyon hitabet konusunda sıkıntım yok ama daha yoğun kitap okuduğumda daha güzel cevaplar illaki buluyorum :)) Yine de bunlar ses titremesi ve ağlamama engel olmuyor Çok sinirlenirsem hiç sorun yok çat çat çat veririm cevabımi ama kendimi ifade etmem gerekiyorsa, idare edilmesi gereken birşey yasamissam ya da anlaşılmak için çaba sarfediyorsam aglayabiliyorm. Ama bunun en ufak şekilde bile olmasını istemiyorum. Kendine güvendiği her halinden belli olan bir kadın olmak istiyorum C

ben de ağlamıyorum ama boğazım ağrımaya başlıyor böyle durumlarda gıcık oturuyor civnilay hep yek, hep tek