Bu konuyu açsam mı açmasam mı diye çok düşündüm.. Tepki alırsam diye korktum.. Ama ben işin içinden çıkamıyorum. 19 yaşındayım ve epey uzun süredir bir sevgilim var. İlk sevgilim. Ama ben onunla olmak isteyip istemdiğimden emin değilim.. Bazen o kaelmdar çok seviyorum ki dünyada her şey o oluyor mesela. Hasta diye hüngür hüngür ağladım geçenlerde. Ama bazen oluyor hiç sevmiyormuşum gibi geliyor. Bunu yazmaya utanıyorum ama keşke beni aldatsa yada ayrılmak istese de ayrılsak diye düşünüyorum. Ve bunlar yaklaşık 2-3 aydır var, eskiden böyle şeyler düşünmezdim. Neden böyle oluyor bilmiyorum. Başkası olsa seven insan böyle mi düşünür çocuğa yazık etme derdim. Ama öyle değil işte. Yani ona bir şey olsa ondan çok ben üzülürüm buna eminim de neden böyle düşünüyorum, bazen benden uzakta ama iyi olsun diye? ama bazen de ayrılsak ondan uzak olsam nefes alamazmışım gibi.. Ben nasıl duygularımdan emin olabilirim, yada bu yaşadıklarım normal midir? sadece sıkılmış olabilir miyim? Neden böyle hissediyor olabilirim? böyle bir şey yaşayan var mı? şimdiden teşekkür ederim

ilişkinize biraz nefes aldırın bence, rutine bağlamış olabilir. bir süre uzak kalmak belki sizi daha çok yakınlaştırır. CakmaLaraCroft Evimin

Şıpsevdisin biraz galiba? Aymasali

sanırım aşkın bitmiş, alışkanlığa dönüşmüş ilişkin.

yasin itibariyle normal

Hayır şıpsevdi değilim; 2 yıldır hayatımda sevgilim var ve ondan öncesinde de 1 yıl kadar konuşmuşluğumuz var. Ve bu süreçte -bunaldığım zamanlar da dahil- kimseye yan gözle bile bakmadım. Hatta dünyadaki tek erkek oymuş gibi hissettim. Hala da bu böyle. Zaten tersi olsa, bir kalpte iki kişi barınamayacğını bildiğimden, sevgilime haksızlık etmek istemeyeceğimden ve her şeyden önce bunun kendime olan saygımı yitirmeme sebep olacağını bildiğimden anında bitiririm. Yanlız bu kanıya nerden vardınız merak ediyorum? Aslında evlilik vs. olaylarını sık sık konuştuğumuz bir ilişkimiz var. Ama buna en erken 6 sene var. Ama bu konuda bile net olamıyorum bazen gelinliğimi, damatlığını yada ne biliyim işten eve geldiğimde onun evde olduğunu falan bile hayal ediyorum. Bazen de işte ben hayatımı onunla geçirmek istiyor muyum diye şüpheye düşüyorum. İlişkide her zaman dürüstlüktn yana olduğum için düşüncelerimi, bir gün de olsa ara vermemiz gerektiğini, bunaldığımı uygun bir dille anlattım. Ben senin benden bir gün de olsa ayrı kalmak istemene sebep olacak ne var onu anlamaya çalışıyorum dedi. Biraz sebeplerini anlamaya çalıştı. Sonra da eğer her şey eskisi gibi olacaksa ben seni istediğin kadar beklerim dedi. Biraz kırgın sanırım hala- bu ara verme süreci şimdi olamaz, ikimiz de yeni bir okula başlıyoruz sayılır, ilk haftasında yanında olmak istiyorum, ben de ilk hafta onsuz yapamam- umarım bir an önce her şey yoluna girer. MissCherryBlossom

Uzun bir süredir beraberseniz sanırım.. Arada kafanı dinleme ihtiyacı duyuyo olabilirsin.. Yani biraz ayrı kalmanızda fayda var.. Bu doğal birşey, ama onun bir bahane edip de senden ayrılmanı isteme ihtiyacın normal değil. Aşkın bitmiş sanırım.. Alışkanlığa dönüşmüş.. Sakin kafayla düşün, kafanı dinle biraz.. SizBiz Maşaallah

monotonluk başlamış... Aymasali

Çok kötü hissediyorum kendimi dün bir gün de olsa ara versek bunalıyorum dedim.. Biraz kızdı biraz hak verdi, ne düşündüğünü bilmiyorum tam olarak. Beni üzmemek için üzüldüğünü saklmaış da olabilir, doğru söylüyor da olabilir.. B