yaşadıklarımı, hissettiklerimi anlatmışsın resmen, ne de güzel anlatmışsın. evet bu hastalık ben kötüyüm deyince kötüleştiren bir hastalık. bunun da bilincindeyim ama lanet olası beynime söz geçiremiyorum. beni takip ediyor ben iyiyim deyince iyi oluyorum, bakıyorum sonra tekrar kötü düşünceler almış başını gidiyor. burda tüm yaşadıklarımı düşündüklerimi ifade edemem ama birilerinin beni anladığını bilmek güzel. desteğin için teşekkür ederim önerdiklerini dikkate alacağım

Atak olurken şiddetliyse yürüyemezsin ki zaten, ya da zar zor yürürsün belki, bir şey yenilemez, içilemez. Ben hiç dr. a gitmedim o esnada. Ama acile giden çok var. Belki de ben bu yüzden yendim. Annem hiç telaş yapmadı beni o halde gördüğünde. Psikolojik olduğunu daha önce böyle bir şeyi hiç görmemesine rağmen anlıyordu çünkü. Beni iyi eden de odur aslında. Sadece güzel güzel konuşup rahatlattı beni. Acile gerek yok çünkü zaten en çok 20dk falan sürüyor şiddetli şekilde. Ya da olmadı 30dk. sanırım.

canım benm ya şuan bende aynı durumdayım bende yemek falan yok hep mide bulantıları allah yardım etsin bize G

Doktorlar bazen sanırım telaşa düşürmemek için hastaya neyi olduğunu söylemiyor. Yani kendini etiketlemesin diye söylemiyorlar sanırım. Ben de panik atağı çok iyi bilirim. Özellikle delirme hissi çok korkunçtur. En kötüsü odur. Öleceğini sanmaktan bin beterdir bence. 4 yıl kadar önce senin gibi şiddetli yaşıyordum ben de. Gece de olurdu, gündüz de. Bir kere internet üstünde okuduğun şeyleri takıntı yapma. Hatta okuma. Benim kulaklarım da çınlıyor. Hatta çoookkk yaygın bir sorundur bu. Ama üstüne düşmeyeceksin. Ben alıştım çınlama olayına. Beyin tümörü müyüm diye kafana takarsın şimdi... Lütfen bunları okuma. Dr. a git, neyin var o söylesin. Çınlamanın kesin tedavisi yok zaten. Onunla yaşamaya alışacaksın. Bak sana yaşadıklarını yaşayıp çözmüş biri olarak yazıyorum. Dediklerimi dikkate alırsan yararını görürsün. Bir kere atak kendini sıktığında, kafana bir şeyi takıp endişelendiğinde oluyor biliyorsun. Sonuçta kaygı bozukluğu bu. Bu durumda ne yapacaksın? Nette panik atak konuları okuyacağına, düşüncelerinizi değiştirin hayatınız değişsin tarzı düşünce tarzlarını içeren kitaplara ve yazılara yöneleceksin. Aşılamayacak bir sorun değil bu. Sen ilaç da kullanıyormuşsun. Ben hiçbir şekilde kullanmadım. Çünkü biliyorum ki atak olayı benim yüzümden oluyor. Kendimi rahat bırakmadığım için oluyor. Değişmek için çabalamazsan bu böyle sürüp gider. Eğer benim gibi direnirsen ve mutlu olmak için elinden geleni yapıp, haline şükretmeyi, boş yere üzülmemeyi öğrenebilirsen biter gider. Sakın geçmez deme. Ben bir örneğim işte. Geçiyor. Ben ne zaman ki ruhumdaki sıkıntıları attım, bitti ataklar. Ama şunu da anlatmam lazım. 4 yıl sonra bir kez şiddetli olarak kendini gösterdi, bayılma hissi geldi. Tabii ben yıllardır yaşamadığım için anlamadım atak olduğunu. :S Sonradan çaktım olayı. Geçen gece de, kafama taktığım bir sorun yüzünden, uyandım aniden. Beynim dönüyordu sanki. Beynime noluyor diye düşünürken, delireceğim galiba dedim. Sonra bir baktım hafiften bacaklarda titreme başladı. Bu kez her şeyin farkındaydım. Atak geliyoorrrr diye yataktan fırladım. Hemen elime bir kitap aldım. Okumaya başladım. Bunu yapmasam kasılmalar, titremeler artacaktı çünkü. Şiddetini engellemek için kendime telkinde bulundum. İyiyim, sakinim, bunları ben yaratıyorum, aslında bir sorun yok, sıkma kendini, rahat ol vs. dedim ve geçti. Daha önce tek başıma halledemiyordum. 1 yıl kadar sürmüştü. Ama şu anda farkındalığım geliştiği için anlıyorum durumu. Sen de delireceğini sandığının bilincinde olduğuna göre, aslında o durumun sadece bir sanı olduğunu biliyorsun. Yani kesinlikle delirmeyeceksin. Bu durumda niye eziyet ediyorsun ki ruhuna? Yazık edersin. Kendine gel, silkelen. Ben ilaçsız atlattım. Ama şimdi anlıyorum ki, kendimi çok sıkarsam, korkarsam, endişe duyarsam yine gelebilir. Tabii eskisi gibi olamaz. Çünkü izin vermiyorum ve vermem de. Güçlü ol. Kurban rolü oynamayacaksın bu hayatta. Hepsi kendi kendine verdiğin sıkıntıların sonucu oluyor. Adım at ve değiştir düşüncelerini. Maneviyata falan yönel. Dışarı çık, yürüyüş yap. Senden kötü durumda olan insanların halini gör ve şükret her zaman. Sana senden başka kimse yardım edemez. Ne dr. ne ilaçlar. Sadece sensin, seni iyileştirecek olan. G

Derdimi nasıl anlatsam bilmiyorum. birkaç kez konu açıp yazmıştım daha önce de. bilenler bilir. son 1 yıl çok zor günler geçirdim. panik atak ve anksiyete bozukluğu var. aslında tedavi gördüm 7-8 ay. lustral kullandım ama doktorum bile demedi sende şu şu hastalık var şöyle yapman gerek diye.. teşhisi ben koydum yani.. dönem dönem çok iyiydim. zaten b12 eksikliği kansızlık da vardı ve bunun için de ilaç ve iğne kullanmıştım. panik atağı tetiklediğini duymuştum bu hastalığın ama kan değerlerim düzelmişti en sonki tahlilde geçen gece yine başladı nöbetlerim. genelde gece oluyordu zaten ama artık gündüzlere de yaydım bunu. bütün vücudumda titreme, kasılma gibi bir şey , nefes darlığı ölecekmiş hissi, aşırı halsizlik ve yorgunluk. delirecekmiş gibi olma. tam iyileştim derken yeni bir kriz geçirmem bana bu hastalığın hiçbir zaman geçmeyeceğini ve ömür boyu benimle olacağını düşündürüyor. ne yapacağım bilmiyorum böyle yaşanmaz gerçekten. bir de yine bu sitede görmüştüm galiba kulak çınlaması beyin tümörünün belirtisiymiş diye. ikidir hafif bir çınlama oluyor gerçekten böyle mi acaba çıldırmak üzereyim. portakalsuyuu

Bir panik ataklıyla konuşmak seni rahatlatabilir. Konuyu açman bu açıdan seni rahatlatabilir:)Bendede vardı, şimdi iyiyim şükür:) K

Ama geçer bunlar tedavi ile G

VivaLaJuicy çok güzel anlatmışsın ancak bu kadar anlatılabilirdi evet kendine telkin çok önemli ama bu telkini sırf o an hissettiklerin geçsin bitsin hemen diye söylememek lazım yaşadıklatınızın aslında sizin tarafınızdan yaşanılıyor olduğunu bilmeniz ve hatta buna inanmanız çok öenmli siz eğer panik sırasında evet ben şu an panik atak geçiriyorum bunları bunları yaşadım biliyorum şuanda muhtemelen yaşıycam senden korkmuyorum çünkü bu vucudun bi savunma mekanizması ol ve bit hemen senden korkmuyorum gibi cümleler kullanırsanız ve hatta buna inanırsanız çünkü söylediğiniz şeyler doğru şeyler korkmanız gerekmiyor ve sizin yaşadığınız sadece vucudunuzn savunması ve siz tarafından yapılıyor olması bunun doğruluğunu kabul edip inanırsanız ooooooooo sizden mükemmeli yok yerim seni panik atak K

Canım, bence bian önce dr. Git... birde küçük bi tavsiye, eğer yapabiliyorsan çiçek al iyi geliyor hergün ilgilenirsin yada bi hayvan... inan insanın bütün stresini alıyor çiçekler ve hayvanlar. sağlıcakla mal.

Bes sene bunlari cektim. Lustral dahil onlarca ilac kullandim. Beni nobetlerim esnasinda baska birisinin telmin etmesi her sey iyi olacak bidr sey olmaz demesi gerekiyordu. Sonra gecen yaz bir kedi edindim. Bir suru cicee aldim. Piyano kursuna basladim. Gunesli gunler gorunce hayat daha iyi olabilirmis bunu anladim. Ama hastaligimda senin seviyendeyken -12 yasindaydim- bir universite hastanesinde bir grup doktordan tedavi aldim. Ben de de beyin tumoru korkus vardi. Olmekten cok korkuyordum. Bunlar anmsiyete yuzunden. Anksiyete de panik ataka yol aciyor. Hobi edin hayatini doldur ve sakinlestirici kullan ben oyle biraz biraz yendim. Cok sukur simdi.

:) tatlım benim bu anlattıklarını hep tebessümle okuyorum derdini biliyorum inan bana hiç problem edilebilcek bişey değil atlattığın an sende bunun farkına varıyosun panik ataklarının sırasında git buz gibi bi su al içine buz doldur ama dikkat et hasta olma :) sonra otur ve sakince iç atak sırasında sen ne kadar atağı atlatmaya çalışırsan o kadar uzuyo o yüzden atağı hissettiğin an bunun bilincindesin atak sırasında derin derin nefes almalar ölücekmiş hissi göğüs üstünde bi baskı zaman kavramında problem herşey çok hızlı yada çok yavaşmış gibi küçük tıkırtıları duyma bunun gibi biçok şey var sen o an ne hissediyorsun bilmiyorum ama bu hastalığı olanlar inanın bunu yenebilcek güce sahip ayrıca bu tam bi hastalık değil sadece beynin korku odasının fazla çalışmasından kaynaklı bir durum pireyi deva yapmaktata bu hastalığı olanların üstüne yoktur bunun bilincinde olun hiç olmazsa atak zamanı sakın korkma tamam mı ne hisseetiğini anlatmak istersen dinlerim bu arada portakalsuyuu

tatlım sana özelden yardım etmek isterdim inan bu yaşadıkların çok büyük problemler değil hele senin şu panik atak dediğin durum varya hah işte o inan bana o kadar kolay bir problemki benim 13 yaşındaki kardeşimdede var hemde anksiyete bozukluğuda var ve şunu söylemeliyim sana doktorlar sana psikolji konusunda yardım edemez sen kendine yardım edebilirsin keşke sana özelden mesaj yazabilseydim

canım valla ben bi dönem majör depresyon geçirdim nüksetti malesef of çok kötü kendimi çok çaresiz hissediyorum senden dertliym anlıycağın

teşekkür ederim canım önerilerin için. mutlaka deneyeceğim. tekrar tedaviye başlamam lazım galiba başka çare yok G

sağol canım burdan yazman bile yeterli benim için. ama bu hastalık beni benden alıyor bazen aklımı oynatacağımı düşünüyorum. anksiyete bozukluğu ve takıntı hele iyice kafayı yedirtecek boyuta geliyor. geçenlerde internette gezinirken bir şey izlemiştim bir replik aklımda kaldı sonradan hatırladığımda ben bunu hangi dizide görmüştüm diye düşünmekten çıldırma boyutuna geldim hala da kafamı kurcalıyor, hatırlayamıyorum. ya hatırlayamazsam da delirirsem diye düşünüyorum. çok kötü bir hastalık Allah ben ve benim gibilere yardım etsin G

sen kendini rahatlatmak icin ne yapiyorsun sadece kendinimi dinliyorsun iyibir Doktor bul kendine takintili olma seni üzenlerden uzak durmaya bak, kitap oku, örgü, sevdigin bir sey yap üretgen olki bitirdigin sey sana mutlluk verir spor yap inan cok faydasi var yürüyüs yap bilmiyoruz ne gibi probleminiz var burasi derdini acmak icin süper insan biriyle konusup duygularini tam anlatamiyor yaziyorsun akil verenler var rahatlatan arkadaslar var yasiniz kac ilk basta kendine inan insan istedikten sonra yapamacagi sey yoktur ruhen iyi gelir rahatlarsin canim iyi degilsek bende bunu var sumu var hastalik hastasi olunur biraz acilsan iyi olur burasi anonim belki sana iyi gelir canim G