Çocuk var mı? Evliliğiniz iyi gidiyorsa herşey yolundaysa çocuk düşünün. Onların sevgiside katkısız saf sevgi :)

Evet, kötü şeylere bulaşmadım çok şükür. Özgüvensiz ve ezik yaşamanın getirdiği tek nimet arkadaş çevrenin çok dar olması ve dolayısı ile seni kötü alışkanlıklara sevkedebilecek kişilerle tanışma ihtimalinini düşmesi:) Bir film var belki duyan olmuştur, Sokak Kedisi Bob, orda da anne baba ilgisizliği yüzünden uyuşturucuya bulaşmış ve 10 yıl sokaklarda yaşamış bir adam bir sokak kedisininin ilgisi ve sevgisiyle hayata dönüyor.

Issız adam tribi gibi olacak ama çoğunlukla babam tarafından sevgi görmedim yanımızda değildi çoğu zaman sanırım bundan dolayı sevgi konusunda acayip takıntılıyım ve güvensizim. belki hiç alakası yoktur bilmiyorum. :)

Sorun küçüklükten gelen sıkıntılardan kaynaklansa bence tam tersi olurdu gibi bende öyle çünkü sürekli bi birikim yapacam diye dogru düzgün bişey almam kendime.

Maddi olarak zora sokmuyor ama evim küçük ve dolaplarıma sığamıyorum ve bunalıyorum. Yazlık kışlık değişim olayında bu sene mesela oturdum ağladım sinirden, o kadar eşya vardı ki. Çoğunu da verdim dağıttım ama ben artık kapsül yaşamak istiyorum sanırım :)

İyi anne baba olamamanın kıstası değildir iyi insan olmamak. Burda ne konular okuyoruz, kocam aslında çok iyi biri ama... o ama'nın doldurulduğu bir çocukluk var sizde yazdıklarınıza göre. Yine şanslısınız alışveriş gibi şeylerle çıkmış bu. Çok daha kötü şeylere başvuranlar var bu eksiklikten dolayı.

Umarım... Yavaş yavaş azaltıyorum gerçi ama... Sizde ne kadar zaman sonra bitti bu his? Ben şimdi bu durumun psikolojik olduğunu ve kendimi ödüllendirme mutlu etme için yaptığımı anladım, bunun üzerine gidiyorum umarım bir gün tamamen bırakırım... G greengirll

Ayhh hee o da var bende saymadimki onlari.. kutulayip kaldirdim onlarin cogunuda.. ama daha giymedigim sanirim 4 cift ayakkabi var kiyafet dolabimin icinde.. cantada bir suru.. bekarken annem 1 kocaman cop poseti canta atmis.. bi o kadar belkide daha cok bende var suan.. gecenlerde bi tane daha aldim :) iki aliodum ama tercih yaptirdim kendime :) Buarada attigim bi kiyafet vardi, gecen aklima takildi attimmi atmadim mi diyerekten 3 gun dolapta onu aradim ama bulanadim.. cok uzuldum ki aklima 3 sene sonra gelmis :) ertesi gun denk geldi yerine elbise aldim tekrardan :) aldigim elbise daha guzel olmasina ragmen aklim hala atilmis olan elbisede ne yazikki.. boylede manyak olabiliorum ne yazikki

Bazen inanılmaz vicdan azabı duyuyorum, dövmediler sövmediler ne ana babalar var diyorum ama yaptıkları da psikolojik şiddet sonuçta.

Dediğiniz mağaza nerede? Ankaraya sık gider gelirim hiç rastlamadım. Ben artık ucuza bir dünya şey almak yerine az öz almak istiyorum, e yaş da 30 olacak artık her kıyafet olmuyor, kiminin yakası açık kimi kısa şu bu derken çoğu eleniyor. Kemikler kalınlaştı beden büyüdü eskiden denemeden alırdım şimdi hep sıkıntı. 34 bedenden 36-38 e çıktım, daha doğrusu alt 36 üst 38 göğüsler büyüdü nasıl sıkıntı anlatamam. Kapsül gardrop duydunuz mu, o kadar az olmasa da hep kullanabileceğim şeyler almak istiyorum artık.

Bende çocukken senın gıbı seyler yasadim Ve tıpatıp aynı takıntılarımız var para harcama gibi

Bende çok severim onları bence sizinki sadece hobi

Bnede bıraz alısverıs kolık sayılırım, yada sayılrıdım, suan hamılelık yenı ev tasınma, yenı sehre alısma falan alısverıs hevesım kalmadı. Alısverıse cıkacagım zaman yada plansız zmn buldukca dolabımı acar kıyafetlerımı doker ayırır, kombın yaparım, diplerde unuttugum şeyler ortaya cıkar, aa buda varmıs dıyıp sevınırım :) Bu gıbı seyler bir sure yenı bıseyler almamı engellıyordu benım. Bence arada deneyebılırsınız.

6 kardesiz, gayet minimum bir cercevede 1 emekli maasiyla buyutuldum, işte hep akrabalarin eskilerini giydim falan ama icimde o zamandan gelen bir aclik hissi yok. Hatta modaya kiyafete de pek onem vermem. Cogu seyim botum, montum 10 yilliktir. Yani hala o kafada devam ediyorum giyim konusunda =) edit: annenin diger kardese daha fazla ilgi gostermesinden bahsedilmis. O zaman konu daha derin. Yani buyurkenki yoklukla alakasi olmayabilir

Ben de çocukluktan gelen düşük özgüven var, belki de güzel giyinip kendimi iyi hissederek özgüvenimi artırmaya çalışıyorumdur bilemiyorum... Tüm gün insanlarla iç içe çalışıyorum mesleğim de zaten iyi giyinmemi zorunlu kılıyor. İyi giyindiğimde o günkü moralim enerjim güvenim yükseliyor. G greengirll

Onlar ilgili anne baba ama. Konu sahibi anne babamdan görmediğim "sevgiyi" diyor. Ama o dediğiniz anne babalara her zaman gıpta ederek bakarım haklısınız.

Olmamiii hem de nasil... sevgili kocam var. annesinden yeteri kadar gormedigi ilgi sefkat sevgiyi esi olarak doldurmakla mesguluz her daim. esimin onune azcik bi baska yakinim gecse niye ben onemsenmiyorum niye ozel hissetmiyorum kendimi diye dellenen koca var bende. azcik ilgimi sevgimi gostermesem beni seviyormusun diye sorar. bu yuzden gicigim kv ye.

Galiba bende aynı durumdayım. ailemden alamadığım sevgiyi ilgili bu şekilde dışa yansttığımı düşünüyorum. sadece kıyafet değil evime eşya gibide olabiliyor bu.

Ben de cok sıkıntı çektim hiç unutmam bi gün oryaokulda tiyatroya gidecektik ben okul formasıyla gittim giyebilecegim hiç kiyafetim yoktu bi de haftasonuydu sokaktakiler bugün okul mu var diyorlardı arkadaşim da sordu hatta diğer arkadaşim da belki giyecek kıyafeti yok ne kurcalıyorsun diye cevao verdi.. evde pijama okulda forma kaç yılım bu şekil geçti... ama yine de şu ana cok fazla alışveriş yapmam bekarken de fazla yapmiyordum azla yetinmeyi öğrenmiştim...

İnan ne olursa olsun kendini bunun içinde buluveriyorsun. O kadar etkenle karşılaşıyoruz ki. Ben de buna doğru gidiyordum. Sürekli bişeyler alıp duruyordum. Çünkü çok özenirdim önceden. Çok para harcayamadığım için de ortaokuldan kalan şeylerimle idare etmek zorunda kalıyordum. Sonra farkettim ki bunun sonu yok. Bitmiyor istekler. O yüzden sen hayatından bütün alışveriş sitelerini çıkart. Vlogerlerı, instagramerları falan hepsini bırak takip etmeyi. İnsan iki pantolon 3 kazakla bile yaşayabilir. O kadar ayakkabıya da ihtiyaç yok. Üstelik senin geniş bir dolabın varmış. Bir süre bırak ve o parayı biriktirip mükemmel bir tatile çık. Bak daha iyi gelecek. Ruhun doyacak.

Kardeşim benim gibi değil mesela, sizin gibi. Az öz alır. Ben küçükken dolduramadığım güzel giyinme hevesimi aldığımı düşünüyorum, eskisi kadar almamaya başladım, daha da azaltacağım inşallah. Ama önemli olan ruhumdaki boşluğu doldurmak... Umarım bunu da başarabilirim :)

Haklısınız. Ben çok pahalı almam, yeni yeni biraz daha üst kalite almaya başladım ama aldıklarım kalitesiz değildi hiç bir zaman. Kumaş dikiş kalitesi vs iyi anlarım. Ama çok aldığım için ve giydiklerime de iyi baktığım için eskitmeye zaman bulamadan veriyorum içim acıyor bu sefer. G greengirll

ahh güzel kalpli çocuğum benim gözlerim doldu içim titredi gerçekten yolun açık olsun

Evet katılıyorum size.. çocukken neyin eksikliğini yaşamışsam; şu yaşıma geldim henüz o boşluğu dolduramadım.

30'lu yaş grubunda çocukken lüks içinde yaşayan sayısı azdır bu ülkede. 80'ler 90'lar genellikle ailelerin ortadirek diye adlandırıldığı dönemin yoğun olduğu yıllardı. Biz de sıkıntı ile büyüdük ama bende böyle bir yansıması olmadı. Alışverişte ölçülüyüm hala. Başka bir psikolojik açılımı vardır illa ki. Anne baba sevgisi kısmı daha mantıklı mesela

Ya ben de seviyorum cicili biçili eşim dalga geçse de

haklısınız... herkesin kendini mutul etme şekli farklı. Bir de her gün 10 saat işteyim ben, o zamanı da güzel giyinip kendimi iyi hissederek geçirmek istyorum, iş kıyafetlerime çok özeniyorum bu yüzden. Bir de insan içinde çalışıyoruz sürekli ne zaman kimin gelip gideceği belli olmuyor. Ne zaman biraz özenmesem o gün üst merciiden birileri geliyor :) G greengirll

şimdi küçüklüğümdeki yaşadıklarımla karşılaştırırsam. -küçükken kendi maaşım harçlık kutum olmadı annem el koydu. şimdi maaşımı hiç kimseye vermek istemiyorum. güvenmiyorum. işi garibi bana mülkiyet vermeyen annem şimdi kimseye bişey vermek istemememi destekliyor :) -babam madden vardı manen yoktu. o yüzden erkeklerden ilgi merhamet beklerim. bana destek olsun yanımda olsun isterim. gittim bunu yapacak karakterde ve şekilde yetişmeyen gezenti iş kolik bir adam buldum şaka gibi. Alnında yazmıyordu fakat sonuç bu:) -eğer bilmediğim takıldığım başka takıntım varsa annem kafama kazımıştır. kardeşime de takıntılarını kazıyıp. bizden memnun değildir. çok güzel özgüven baltalar ve bunun için bizi suçlar. doğacak çocuğuma bakacak bir yandan bir yandan da korkuyorum. onun bu hali kızımı etkilerse diye. daha doğrusu kendini kayın peder gibi liderlik aşkına kaptırıp beni ve kocamı çocuğun yanında ezmeye çalışıp laf dinlemez sadece onu dinler bi hale getirirse. tabi kocamın ailesi de böyle yapabilir.

Beni inanılmaz etkiledi hem filmi hem kitapları, kendimde bir parça buldum sanki. Çok çok istiyorum kedi sahiplenmeyi ama şu an evim uygun değil ve eşim de istemiyor ilerde inşallah olacak. Onların saf katıksız sevgisine öyle ihtiyacım var ki beni sadece "ben" olduğum için seven. Sanırım eksikliğini hissettiğim şey de bu...

Sığmıyor değil ama düzenlemesi zaman alıyor çünkü fazlalar. Zaten ben de azaltmak istiyorum, sebebini öğrenip eksikliğimi kapatıp alışverişten kedimi çekmek istiyorum ama inanın kolay değil. Bir sigara bağımlısı ile pek de bir farkı yok.

Amaaaan canım al gitsin :) bende öyleyim mesela kıyafette alırım ama daha cok kısarım özel harcamalarımdan para bırıktırıp aılemle gıdemedıgım tatıllere gıderım Eşimle. Bu da benı cok mutlu eder mesela

Kızlar merhaba, benim çok aşırı olmasa da halen tamamıyla bitiremediğim bir alışveriş hastalığım var, güzel giyinmeyi seviyorum, modayı seviyorum, işim gereği de güzel giyinmem gerekiyor bunu da bahane ederek bayağ alışveriş yapıyorum. Aldıklarımı indirimli ve uygun alsam da gene epey tutar oluyor haliyle. Tüm maaşımı harcamıyorum kendime bir kota koyuyorum ama gene de vicdanım sızlıyor bir yandan. Aldıklarımdan küçülen vs oluyor zaten çok az giyilmiş sıfır gibi hemen ihtiyacı olanlarla paylaşırım, satayım para kazanayım derdinde değilim. Son zamanlarda azaltmayı çalışıyorum aldıklarımı bir nebze başarılı olsam da, aklıma şu soru takılıyor. Ben ilkokuldan sonra çalışma hayatına başlayana kadar epey sıkıntı çektim maddi olarak o yaşlarımdan kalan eksiklikle, anne baba sevgisi eksikliği ile vs bunları yapıyor olabilir miyim, çünkü resmen kendimi mutlu etmek için yapıyorum çoğu zaman alışverişi, çok da ihtiyacım olduğu için değil. Aldıklarımın %90 ını giyiyorum ama eskitemiyorum öyle söyleyeyim eskitmeye sıra gelmiyor çünkü. Hani böyle aldığını eskitip yenisini öyle alanlardan olamadım. Çok dağıttım konuyu kusura bakmayın :) Benim gibi olup yani çocukken sıkıntı çekip büyüyünce kendini bu şekilde mutlu etmeye çalışan var mı merak ediyorum...

bakın mesela bu babaya resmen imreniyorum ben, gerçekten bu çocuk ne böyle bir sıkıntı çeker, ne de bunalıma girer, çünkü çocuk çok iyi yetiştirilmiş, maaşallah kırkbir kere.

Anlıyorum bende sizin gibiyim genel olarak :) Elbiseye ben de üzüldüm şimdi Aynen nasıl olur bir kombin alıp sürekli giyerler anlayamıyorum bana çok ilginç geliyor :) Benim de iş arkadaşım var böyle inanın üstünde hep aynı şeyler yıllardır, çorabı bile yamamış tüm kış giymişti artık bana fenalık geliyor onun bakımsızlığından. Ama o mesela farklı şeylere önem veriyor evine lüks eşya alıyor onunla hava attığını sanıyor kendince, 10 bin tl ye masa aldım falan G greengirll

Zaten ben de atlatmaya çalışıyorum, konuşarak idrak ederek, içimdekileri kusup rahatlayarak, yoksa buraya neden yazayım değil mi? Z zsnn

Sefalet içinde büyümedim ama pek çok şeyden mahrum büyüdüm. Durum bende sahip olduklarımı kaybetme korkusu yarattı. Bu duyguyu öyle çok uçlarda yaşamıyorum tabi. Sadece zihnimin bir köşesinde duruyor. Hayatımın merkezine koysaydım ne kendim doğru dürüst yer, içer, giyerdim ne de gelene gidene ikram ederdim. Sizde de uç bir durum yok bence. Almak, giymek, ihtiyacı olana vermek gayet normal. E kenara kötü gün için para da atıyorsanız rahat olun.

kayınvalidem de kara cehalet yani aşağı tükersem sakal yukarı tükürsem bıyık.

Estağfurullah, yazmanız bana da iyi geliyor, benim gibi olan hatta daha kötü durumları yaşamış olanları görüp tek ben değilmişim diyorum. Siz sanırım çalışmıyorsunuz şu an, emin olun ben bunları yapabilmek için gece gündüz çalıştım işe girene kadar. Üniversitede bir gün bile gezmedim oturdum ders çalıştım, gerçi gezecek param da yoktu ya neyse dereceyle bitirdim okulu bir sene kpss çalışmak istedim annem babam istemedi evde masraf gibi baktılar, sıktım dişimi çalışmaya başladım. Hayatta her şeyin bir bedeli var, benim bunları almamın da bedelleri bunlar. Yazdıklarımı sakın yanlış anlamayın, ama çalışmayınca hep birine muhtaç oluyorsunuz maddi olarak, umarım çalışmanıza mani bir durum yoktur ve çalışırsınız.

sen de bu kadar kirginlikla ne kadar az gorussen haklisin. Evlat ayrimi/ihmali yapanlari anlayamiyorum. Bir de 10 cocugu olur da hepsine yetisemez, anlarim. 2 cocuga gayet yetebilir insan.

Ben de okula babamın gençken giydiği eşofmanıyla gitmiştim herkes garip garip bakmıştı hiç unutmuyorum. Beden eğitimi derslerinden nefret ederdim çünkü herkes birbirinin eşofmanına ayakkabısına bakardı. Bunları alamayacak durumda olsak amenna ama babam kendi zevkinden asla vazgeçmedi, çocuğuna vereceği harçlığı altılı ganyan at yarışına harcadı.

odaya sığmayacak kadar alışveriş yapmak abartı oluyor işte. durman gereken nokta burası.

Bende sıkıntı çektim ufakken ama şuan öyle değilim aksine daha tutumluyum ama konu yemek ise dışarda paraya acımam en lüks yerde yemeğimi yerim ailemle gidemedigim neresi varsa hep gittim kıyafet yerine yemeğe para verenlerdenim

Allah kolaylık versin... Hamilelikte kadınların başına gelmeyen kalmıyor neredeyse sanki hamile kalmak cezaymış gibi... G greengirll

Konuyu okumadan cevap vereyim kesinlikle evet sigmund froud da öyle der her kuramındA

Evet maalesef gömdüğümü sandığım her şey her anı tek tek çıkıyor ortaya hem de hiç ummadık anlarda... Ne saçımı taradı, ne kalkıp bir gün kahvaltı hazırladı, ne başka bir şeyimle ilgilendi. Hep babamla aralarındaki sıkıntılarla, kendi rahatsızlıklarıyla ve kardeşimle. Ben sanki yoktum. Ve bunu hırçınlıkla gösteriyordum, herkese her şeye hırçındım... Önceki konularımı bilenler vardır eşimle boşanma aşamasına geldik, benim de payım vardı bunda. Sonra kendimi sorguladım niye bunları yaşıyorum, eşimle de ailesi ile de paylaştım az buçuk. Çocukluğumun çok etkisi olduğu ortada. Şimdi hepsini ortaya çıkarıp çözüp yoluma devam etmek istiyorum. Ailemle ilişkimi de her ne kadar acı olsa da minimuma indirgeyeceğim çünkü onlar açısından en ufak bir gelişme bile yok. Ben boşanma aşamasındayım annem hala bana kardeşimin evini eşyasını vs anlatıyor onun peşinde. Bana başka bir aile büyüğümüz destek oldu, annem yanımda olmadı olamadı karıştığı her işi daha da kötü hale getirdi. Kv ile küstüler, bir daha görüşmelerini de istemiyorum, kv de istemiyor. Ne diyebilirim? Artık sadece kendime kendi hayatıma kendi yuvama odaklanmak istiyorum. Ben çok üzüldüm yıllarca.

Cocukluktan gelip gelmedigi hakkinda yorum yapamam ama suan sizi mutlu ediyorsa almaya devam edin:) hayatinizda baska oncelikler oldugunda, sizi daha mutlu eden seyler oldugunda zaten birakacaksiniz. Bende oyleydim universitedeyken. Sadece alirdim giymezdim bile giydigim iki uc parca klasiktir. Ama sirekli alirdim kiyafet, canta, ayakkabi hele makyaj malzemesi. Cunku bunlar mutlu ederdi beni o zaman. Simdi evliyim ve hamileyim. Allaha sukur aklima alisverisin a sı gelmiyor. Aksine bir seye ihtiyacim olacak da almak zorunda kalacam diye üzülüyorum bile. Esim bazen hadi sana alisverise gidelim der eskiden bilir ne kadar sevdigimi. Yok diyorum artik sevmiyorum alisveris adam bile inanmiyor vazgectigime o derece :) bana dogum gunumde pahali bir parfum almisti, sevinemedim bile icime batti o kadar parayi neden benim icin harcadi ihtiyacim olmadigi halde, diye

Bende cok severdim alisverisi hala kendime yeni bise alinca cocuk gibi mutlu oluorum.. ama cocuklardan sonra sanki biraz koreldim... eskisi gibi zivanadan cikmiyorum ama kiyafet alis verisi beni hala mutlu etmekte... guzel giyinmeyi seviyorum.. kendime yakistirmayi seviyorum.. ickim yok sigaram kumarim yok, kari kiz dalgamda yok:) bi keyfim bu var benimde

Ben. Babam seninki gibi degildi ama biz de sıkıntı cektik biraz. Biraz diyorum ozaman azla hep kanaat ederdik. Normal sanardim. Cok kardestik bir de. Bende de ayni senin gibi alisveris hastaligi var. Ihtiyacim olmasa da elim gidiveriyor. Para birikecegine carcur oluyor. Ustelik aldiklarimi sonradan da begenmiyor ve cogunu giymiyorum. Dolapta dursun gozum doysun diye vermiyorum cunku versem hicbirseyim yok diye fazla fazla alirim. Cunku tasinmalarda ardiyede kalan giysilerime ulasamayinca sil bastan gardrop yeniledim kac kere. Yer yok giysi cok. Hala kutularda var ulasip da alamiyorum yogun calismaktan. Carsiya cikamasam netten aliyorum. Ama dizginliyorum eskiye gore. Ne gereksiz seyler almisim o uzuntulu zamanlarimda. Yoklukta bile zorlamisim Oysa beklesem ara ara cok guzel seyler cikiyor. Napalim yas da gidiyor biraz da ondan. Gencken giyeyim diyorum. Ama hala bircogunu da begenmiyorum.

Benim ailem de küçükken bilgisayar oyunu oynamamam için çok baskı yaptılar ben de komşuya gidip oyun oynardım. Ders baskısı azalınca zincirlerinden boşanmış bir şekilde kendimi oyuna verdim, gözleri bozdum. Hala da çok oyun oynarım. Bu da böyle bir anımdır.

Aynen paramı tatil için kullanmak istiyorum artık... Bir hedef belirlemeliyim. Ah bir de izinlerim denk gelse. İzin alabileceğim kesin olsa anında tatil için odaklarım kendimi ama ne de olsa kesin değil diye ilgim başka yerlere kayıyor. sandriyon Nirvana Anneler

Bence hiçbir alakasi olamaz. Annemden sevgi gormedim o yuzden esimle sevgi konusunda sorun yaşıyorum deseniz anlarim da, alisveris ne alaka? Cogu insan alisveris yapmayi sever, kapitalist sistemin icimize isledigi bir mutluluk balonudur bu. Para harcariz ve mutlu oluruz. 'Kucukken yasadigim seyleri alisveris yaparak disa vuruyorum' diye dusunmek bayagi simarikca bir düşünce bence kusra bakmazsaniz. Paraniz var harciyorsunuz. Guzel bir cocukluk yaşasaydınız yine harcayacaktiniz. Kotu bir cocukluk gecirip paraniz olmasaydi bu sefer de harcayamayacaktiniz. Bu konuda mantikli bulabilecegim tek sey, kucukken maddi zorluk yasayinca, sonra para olunca her seyi alma ihtiyacı olmasi. Durum yine o para harcama hissiyatini hissetmek. Yine bir disavurum degil, gayet somut bir durum.

Bebeğinize annenizin bakmasından başka seçeneğiniz yok mu? T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Katılıyorum. Zaten asıl başarı öyküsü olarak onlar anlatılır. Ki hakediyorlarda..

Bende de alışveriş hastalığı vardı ama hamile kaldığımdan beri hiçbir şey almıyorum. Alacağım şeylerin parasını bebeğimi kumbarasına atıyorum :) çünkü beni yıllarca idare edecek bir sürü kıyafetim ayakkabım çantam var. Ben de çok seviyordum ama artık o kadar düşkün değilim. Çocukken yaşadığımız sıkıntıyla alakalı olduğunu düşünmüyorum. Bence şu an tüketim çağındayız herkes aldığı için kimseden eksik kalmak istememe durumu olabilir. Yani şimdiki insanların çoğu öyle. Ben kendim için hoşlandığım için alışveriş yapıyorum.

Evet biz de sizin gibiydik... Alışverişle içimdeki sevgi eksikliğini kapatamayacağımın farkına vardım ve bunu aşmaya çalışıyorum şu an. Bir de tatil hevesim çok var mesela, onun için para biriktirmek istiyorum. Ben hayatımda ilk kez balayımda tatile çıktım yani 26 yaşında... Hep şükrederek geçirdim hayatımı ama bazı şeylerin yeri şükürle dolmuyormuş Allah affetsin. Saklamaya kapatmaya çalışarak daha kötü oluyor. Umarım aşabilirim bu durumu.

Aksine gördüğünüz yanlışları yapmıcam diye düşünerek çok iyi anne olursunuz

Yok o kadar değil ama o boyutunu da biliyorum ailemde var çünkü. Ben seviyorum da mesela giyinmeyi, kombin yapmayı, moda bloglarını vs takip ederim.

Bu zamana kadar bastırdığımı sakladığımı farkettim ama artık bana zarar vermeye başladı, içimden söküp kusmam iyileşmem lazım. Çünkü artık ben de anne olmak istiyorum ama asla annem gibi olmak istemiyorum. T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Aynen canım benımde mesela ılk tatılım eşimle gıttıgım balayı :) ya yeter ki ınsan gitmek ıstesin her keseye uygun yerler var ki. Illa 5 yıldızlıya gerek YOk cok güzel butık oteller de var denıze yakın merkeze yakın. Bıde erken rezervasyonla baya ındırımlı oluyor

İşte genelde duracağım noktayı biliyorum kendimi zora sokmadan alıyorum böyle de bir insanım işte S Spizella

tek maaşım yetmez. her halukarda. engeller çıkacağına eminim.

Hayırlısı olsun o zaman... Bebeğinizin gelişimi ile ilgilenin olur mu sonra ortaya benim gibi biri çıkmasın:) esmaa_9153 2 prenses

Ben fiziksel olarak da özgüvensiz yetiştirildim, hiç unutmam annem bir akraba önünde şuna bak kocaman poposu var demişti ki ergen bir kızdım ve kilom normaldi. Kadın çok kızmıştı anneme neyi var ne güzel kızın var ne saçmalıyorsun sen diye. Önümdeki tabağı yiyememiştim kadın zorlamıştı. Annem hep kardeşimle ilgili idi ve herkes bunu söylerdi senin tek çocuğun oğlun mu diye... Kendimi değerli, iyi, güzel hissetmek için mi yapıyorum bilmiyorum...

halla halla ne ilginç anneniz var. ne bileyim insanın yavrusu kutsaldır. güzel görünsün görünmesin güzel hoş iyi hissettirilir.

dedigim gibi yokluktan cok seni ilgisizlik sevgi eksikligi yormus canim. Yoksa cocuk ciplak gezmiyor da en kotu ihtimalle baskasinin eskilerini giyiyor. Ama annem bir gun bile sacimi taramadi demek cok baska, cok derin. Ama belli ki gecmise donup bir sorgulamaya girmissin. İnsallah cozersin icindekileri

Evet erken cocukluk donemindeki yasantilarimiz yetiskinlik caginda yasadiklarimizin, olaylari algilayisimizin, verdigimiz tepkilerin sebebi olabilirler. Bu durum aslinda anne karnindayken bile baslar, dogdugumuz an ve erken cocukluk doneminde temellenir ve yasam boyu devam eder. Aslinda bi cok insanda bu boyledir ama cogu zaman farkina varmadigimiz zamanlar olur. Siz farkina varmissiniz eger farkindalik kazandiysaniz bununla mucadele etmeniz cok daha rahat olacaktir. Eger yasam kalitenizi onemli miktarda etkileyen bir sorun oldugunu dusunuyorsaniz bir destek alabilirsiniz

bunlarla yuzlesmek kolay degil. Cesaretin icin tebrik ederim. İnsallah yuvanda cok mutlu olursun. Ailen hala ayni kafadaysa bosver onlari. Ne kadar hata etmisler nasil anlayamiyorlar...

Haklısınız almanın sonu yok, moda koskocaman bir sektör her gün yeni bir şeyler çıkıyor. Güzel giyinmek hoşuma gidiyor ama giyebileceğimden fazla kıyafet almamak şu anki öncelikli hedefim. Yaş da artınca eskisi kadar her şeyi giyemiyorsunuz zaten.

Çalışıyordum beni hamile olduğum için işten çıkardılar. borcum var kredi çekmiştim tazminatımı aldım çıktım krediye yatirdm. issizlige başvurdum su an çalışamıyorum hamile olduğum için ve işsizliğe başvurdum. Ödemeler Aksarsa mahvalurum gece gündüz düşünüyorum nasıl geceinecegz diye amannn işte bende böyle bir hayatla mücadele ediyorum

Ben sevgisiz sınırlı döven şoven bir babanın ve fedakar hep saran sarmalayan çok çabalayan sabredenlerle bir annenin 4 numaralı çocuğuyum hiç bir kardeşimin kıyafeti ayakkabısı olmadı. Beden derslerinden nefret ettim hiçbir zaman spor ayakkabım ve eşofmanı olmadı. Kışlık bot kavganın ve botum olmadı. Hep imrendim arkadaşlarıma Evde düzgün esyamiz olmadıdort kardeş zorlukla okuduk büyüduk Evlenene kadar çalıştığımız paranın hepsini hep babanıza verdik üstümüze bir pantolon bir hırka anca aldık Babamız haraç alır gibi maaşınızı alıyordu Ev alındı bu parayla annem babam oturuyor su an emekli oldu babam ohhh yaşıyorlar yasasinlar ama biz hiç istediklerimizi alamadık Evliyim hala aynı bir kabanm var üstü kabardi. bir tane botum var. İki tane çantamı var bir kahve biri siyah Çocuğum var bir tane ona hep almaya çalışıyorum. kendime almayıp ona ihtiyacını alıyorum okula gidiyor çünkü Bir kazak alsam yılda bir kez ona seviniyorum Vallahi billahi inanın iki yıldır aynı pantolonu giyiyorum üstü kabardi Sizler şunu bunu alıyoruz diyince ben almış gibi seviniyorum alın bu günler geri gelmez ben hiç gidip bir mağazaya istediğimi alamadım. kizma elimden geldiğince alıyorum herşeyi yemeden kalıp alıyorum o yaşamasın bunlari diye Şimdi birde ikinci bebeğe hamileyim kader diyelim inanın düşünüyorum nasıl bakacağım yetmiyor eşimin maaşı yetmiyor Ben bebeği bırakıp çalışacağım bebeğime bakıcı bulup. en azından çocuklarımın ihtiyaçlarını alırım ne yapayımbenim hayatımda böyleymiş Kusura bakmayın bir iç dikiz oldu sizleri okuyunca gaza geldim

Maalesef sevgisiz olmuyor Ama parasız da olmuyor Gücünüz yeterken gençken Güzelken alın giyin yiyin. İlerde hayat ne getirir bilinmez Şöyle çeşit çeşit kıyafetin dolapta olup giymek o kadar isterdim ki bunu hiç bir zaman yapamadım bana Kısmet değilmiş Sizler giyin gencken

Annem yetiştirme öğretme peşinde değil ki, "benim dediğim olacak" mottosunda bir insan. En basiti diyelim bana tabak alacak ben çiçekli seviyorum o düz gider düz alır.

Ama ben o attigim elbiseyi hic giymemistimki daha demekki icimde bitirememisim ben:) ben esyalarima aliskanliklarima cok bagli biriyim... imkanin olsa hic bir kiyafetimi atmam galiba :) Yillarca giydigim seylerde var.. mesela 7-8 tane kislik kaban tarzi seyim vardir.. ama atiyorum biri 10 yilliktir digeri 3 yilliktir.. surekli ayni seyi giymek bogar beni.. cok cesit olup farkli giymeyi seviyorum. Buarada o 10 yillik kabanimda hala cok yeni gibi durur.. cunku iyi kullanirim esyalarimi ve modasi gecmez.. cunku modada olan birsey almadiysam her zmn guzel duruyor. 3 yillik olan kabanimida ilk kez bu sene giydim mesela.. piyasada suan kimsede yok aynisindan :) ama benzerleri cok.. birde modeller ve renkleri farkliysa kiyafetine gore secim yapiyorsun.. Mesela bayramda bastan asagi kiyafet ayakkabi canta alip uzerinde kokana kdr giyenlere hayranim hic yapamadim bunu.. genelde 1 parca alirsam evde altina ustune uydurcak illa birsey bulurum.. ne bilim bende boleyim :)

ben de öyle. ankarada faruk ekin var. işe girdiğimden beri ordan alışveriş yapıyorum, çok ucuza güzel şeyler oluyor. onun dışında pek mağaza mağaza dolaşıp alışveriş yapmam.

Bizim izin meselesi çok sıkıntılı dolayısı ile erken rezervasyon imkanı yok. Eşimde de lüks otel takıntısı var asla uygun bir yere gitmez. O yüzden tatil için para biriktirmek şart oluyor :) Olsun yeter ki gidelim modundayım ben:) G greengirll

öyle tabi ama dediğim gibi geçmişe takılı kalmayın artık. ben zamanında çokta dayak yedim babamdan. çok hakaretlerde duydum. psikolojik şiddette cabası. ama napalım geride bırakıp hayatımıza bakmalıyız. kendi çocuklarımıza onların tam tersi davranmalıyız. sürekli düşünüp hayıflanmak bir çözüm değil ki. bence o zamanlarda kimsenin çocukluğu kolay geçmemiştir diye düşünüyorum eğitim, sosyal seviye falan daha düşüktü sanki.

Çocuğum yok, kendi çocukluğumdaki sıkıntılardan dolayı iyi bir anne olamamaktan korkuyorum dolayısı ile erteleyip duruyorum G greengirll

benimde aklımda böyle bir anı var. annem o zamanlar tv de meşhur bir türkücü vardı ahh kızım ona benzemedi falan diye üzüldü. bana hep çirkin muamelesi yaptı ben daha güzelim derdi hep. bana benzemiyor derdi. bende böyle büyüdüm. eskiden dert ederdim takıntı da yapmıştım ama zamanla baktım ki ben hepsinden daha modern ve daha güzelim:) hayata başka yerden bakıyorum. kişisel gelişim kitapları ve biraz bakım ile atlattım o saçmalıkları. sizinki de öyle olabilir ama artık aşmalısınız bu durumu.

Sadece parasızlık değil özgüvensizlik de var özellikle dış görünüş konusunda. Annem bana bir kere bile benim güzel kızım dememiştir, aksine habire bir yerlerimde kusur bulmaya çalışır doktor doktor gezdirirdi. G greengirll

beni anlatmıssın küçükken aklmda kalan bazı seyler var kötü nirsekişde bende etkisi var. buyuzden canım ne iatese parası ne olursa olsun yemek isterim verrim parayıda

Evet paramı çok zor kazandığım için bir yandan da içim acıyor gereksiz harcadığımda... G greengirll

benim çocukluğum hep özenerek geçti durumumuz pek iyi değildi yani baba işçi emeklisi anne ev hanımı ev kira 2 çocuk işte normal bir aileydik ama tatile gitmek, çeşit çeşit kıyafetler almak vs. bizim için lükstü. hep fedakarlıklar yaptık. neyse ben maaşa kavuşunca sapıttım gerekli gereksiz çok harcama yaptım şimdi yeni yeni toparlıyorum içindeki eksiklik alışverişle geçmez çünkü kafanda bir yerde olgunluğa ulaşıp dur diyorsun ama sen daha o durma noktasına gelememişsin sanırım az daha yolun var son bi isteklerini al artık almanın seni mutlu etmediğini görünce duracaksın umarım o zaman çok borç yapmış olmazsın. ben hala borç kredi kartı falan ödüyorum

Bende sıkıntılı büyüdüm, maddi anlamda iyi değildik her istediğimi alamazdık bayramdan bayrama ancak. Anne-baba ilgisi sıfır. Nasıl büyüdüm anlamadım çocukluğumu içimde koca bir yara gibi hissederim. Ama şu an maddi durumumuz gayet yerinde eşim bir dediğimi ikiletmeyecek karakterde bir insan, 5ay öncesine kadar da çalışıyordum ve çok iyi bir maaşım vardı, yalnız hiç öyle alışveriş yapmadım hala da yapamam. Bazen bişey beğenirim elime alıp baktığım da geri vazgecerim, alacagım iki şey arasında kararsız kalırsam ikisini de almam, bazen eşim zorlar alacaksın ille de diye... Ne bileyim bende bu durumu çocukluğuma bağlarım bünye alışkın değil har vurup harman savurmaya, birşeyi almadan kırk kere düşünürüm filan para harcamaya kıyamam belki daha çok ihtiyacımın olacağı bir an gelir diye.

Çok teşekkür ederim umarım olabilirim bir gün...

Bir nebze ilgisi olduğunu düşünüyorum bununla. Ben de 'hiç yoktu fakirdik' diyemem ama çok kardeştik ve genelde bayramlarda alınırdı. Onun dışında normal zamanda annemin alışveriş için süslü elbiselere falan hevesi yoktu. Hele oyuncakçıların kapısından girdiğimizi bilmem :) Öyle ki genç kız oldum ama aldırıp, isteyip giyinmeyi bilmezdim öğrenmemiştim. Uyduruk şeyler giyerdim hep.. Şimdiki çocuklar erkenden öğreniyor giyinmeyi :) Ben bunu kendime değil çocuğuma yapıyorum. İndirimde bir şey göreyim beğenirsem hemen almak istiyorum ona. Bir kaç sefer frenledim kendimi bu konuda gerçekten lazım mı diye düşünerek. Aşırı değilim ama oğluma bir şeyler almak çok hoşuma gidiyor. Oğluma 5 aldıysam kendime 1 ayakkabı falan almışımdır.. Pahalı şeyler almam sınırım vardır.. Bütçenizi aşırı sarsmıyorsa alın giyin kime ne? Siz mutluysanız gerisi boş. Ama alırken de bundan evde var mı? bunu ne kadar giyebilirim? diye düşünün..

Gençliğimde aşırı maddi sıkıntı çektim paltom olmadığı için hırka kazak üstüne yağmurluk giydiğim zamanlar oldu. Para kazanmaya başlayınca ben de sizin gibi alışverişe vurdum kendimi maalesef. Bi yerden sonra o da tiksinti vermeye başlıyor. Sıkılıp eskisi gibi az ama sevdiğin giysilerin olmasını istiyorsun. Çok giysi olunca uğurlu bi şeyi düşünmeden giyeceği ve kendini şahane hissedeceği kıyafetleti olmuyor insanın. Sizde de geçer umarım bu alma hırsı

Duymamıştım güzel filmmiş:) Eğer kendinizden birşey bulmasanız bu kadar hafızanızda yer etmezdi. Sizde bi kedi bi köpek sahiplenmez misiniz? Belki iyi gelir size de.

büyük konuşmak istemiyorum sonuçta insanız hata yaparız fakat bende evladıma karşı 4-4 lük anne olmak isterim inşallah elimden bu gelir eksiğim olmaz. bu konuda kendi adıma konuşmak istiyorum mesela burada sadece kocalarını suçlayan bayanlarda belki bilmeden evlatlarda ihmal ettikleri bazı noktalar vardır. ben eksiğim olmasını istemem fakat büyütürken öğreneceğim bazı şeyleri. bu zamana kadar ablalık yaptım kardeşime sadece o yüzden pek bişey bilemedim yetiştirme konusunda. ben iyi olayımda başkasına ne desem boş kocamı uyarsam bile bilmiyorum çocuk olmadan da eserekli halleri var. nereye kadar yeterim onu da bilmiyorum. eğer genetiğinden olmazsa eserikli değil aklı başında bir evlat olmasını isterim. annem kadar da takınltılı yetiştireceğimi sanmıyorum.

kıyafete verilen para çöp para. 10 liralık ürünleri 100e 150e kakaladıklarını öğrendiğimden beri az öz alıyorum. sanki para bize havadan yağıyor 3 kuruş kazanıcaz diye canımız çıkıyor bütün gün.

Reality showlardaki istifçiler, hep geçmişte bir dönemde kendilerini çok zor durumda hissettirecek şeyler yaşadıklarını, etraflarının eşyayla dolu olmasının onları güvende ve varlıklı hissettirdiğini anlatıyorlar. Tabi ne kadarı kurgudur bilmiyorum.

hastalık takıntı eksik olanı tamamlama falan degil. direk günümüzün fırsatlarını gereksiz kullanarak israf etmektir. insan hep açtır hiç doydugu görülmemiş ki..

bende şimdi takıntı oldu ki kızımı sürekli güzel kızım diye hitap ediyorum. çok güzelsin diyorum her fırsatta. gerçekten güzel buluyorum orası ayrı ama hissetsin istiyorum. demek ki bilinçaltımdan kaynaklanıyormuş siz yazınca farkettim.

Teşekkür ederim... Bitirmeye uğraşıyorum inanın kolay değil, ama başaracağım inşallah :)

umarım faydası olur

evet işte, aslında önemli olan imkanlar / imkansızlıklar değil de bakış açısı :) anne baba imkansızlıkları çocuğuna o kadar iyi anlatabilir ki çocuk o süreçten tamamen bilge olarak çıkabilir. konu sahibinin annesi ile ilgili mesajlarını sonradan okudum ben de, üzüldüm gerçekten.

Ben de artık biriktirip tatile gitmek istiyorum eşimle, izinlerimiz sıkıntı gerçi genelde aynı anda alamıyoruz ama inşallah artık alabiliriz. İlk gittiğim tatil eşimle çıktığımız balayı idi o da kış ayında olduğu için çok bir şey anlamamıştım:) Umarım hayalimi gerçekleştirebilirim... esmaa_9153 2 prenses

Çok yakın bşr tanıdığım var aynı sizin durumunuzda. Kadın sadece dolabında dursun diye Kıyafet akıyor ama onunki takıntı boyutunda

Küçükken de çok sıkıntım vardı şu an 20 yaşındayım hala sıkıntılarım var hemde çalıştığım halde kendi paramı kazandığım halde evdeki borç bitmiyor ve kendime harcama çok fazla yapamıyorum eğer elimde senin gibi bir fırsat olsaydı bende senin gibi olurdum çünkü insanın içinde kalan herşey insanın çok zoruna gidiyor ve eline geçen parayı yada kendine harcadığı parayı direk içinde kalan herşeye harcıyor bende alışverişi çok seven bir insanım

bende annem beni böyle yetiştirdiği için öyle yapacağımı düşünüyorum. gerçi annem hem böyle yapıp hem öz güvenimi yerle bir etmiş bi yandan da sevmiş dakkasında dövmüş hesabı : M

Belki bi donemden geciyosunuzdur. Bende ilk isime girdigimde maasim cok guzeldi cok alisveris yapardim. 2yil boyle surdu sonra azalttim is degistirdim arasinda coook buyuk fark yoktu ama daha az kazaniyodum diger isime bakarak. Sonra hevesim gitti normal olsun goze carpan olmazsin dercesine giyindim. suan unif e gidiyorum gelirim daha dusuk ayda bir kazak bi pantol alirim o beni coook mutlu eder. Birde su afrikadaki acliklari fakirligi goz onune getirdikce bisuru alip giymem haksizlik gibime geliyo.

Ben annemden pek sevgi görmedim birgün kızım demedi bunun eksikligini hep içimde hisetim yaradır hala onun için çocuklarıma kuzum yavrum annecim demeden asla konuşmam bizde küçüken sonrasında çok yokluk çektik kıyafetimiz yoktu inanın giymeye çok şükür rabbime iyiyiz şimdi o yıllar aklıma geldikçe gidip kıyafet alasım geliyor buzdolabına alıp koyuyorum yemesekte onu dolu görüyorum mutlu oluyorum çocuklarımı çok yoklukla büyütüm ister istemez evet takıntı oluyor

Bende düğüne okul formamın eteğiyle gitmiştim. Soranlara da okuldan çıkıp eve uğramadan geldim demiştim hey gidi günler Şimdi durumum iyi ama alışveriş yaparken gereksiz birşey aldığımda vicdanım rahat etmiyor.

bi parasız kal pekala çekersin

Sanırım ben öyleyim ya yaş oldu 23 hala hello kitili pijamalarım var herşey cicili bicili olsun. Bu şekilde mutlu oluyorum, alılverişte dahil :)

Ben artık psikolojik eksiklerimi tanıyıp bitirip para harcamayı mutluluk aracı olmaktan çıkarmak istiyorum çünkü eziyet haline geldi artık. G greengirll

alabiliyor olmak mutlu hissettiriyordur... liseye gidiyordum karsi apartmanda bir dairede bilgisayar vardi. o bilgisayari kac defa ruyamda gormustum cunku alamiyrdum o zaman... sonra bilgisayarimda oldu ama kullanmiyorum bile.. ama hala o bilgisayari ruyamda goruyorum alamiyorum diye uzuluyorum... alabiliyor olmak mutluluk verici

valla ne anne babalar var, gerçekten yokluk ve sıkıntı içinde çocuklarını çok olgun yetiştiriyorlar, gıpta ediyorum şahsen ben. o yüzden tam olarak sıkıntı çekmenize bağlayamayız, ama bir şekilde o yer doldurulmamış diyebiliriz.

Tuketime yoneltiyor magazalar insani. Bu yuzden pencesine dusmemek lazim. Hadi carsiya cikmak neyse. Nette olunca sıkıntı. Elin gidiveriyor. Eskiden yaptigim o yogun delice alisverisler icin biraz daha elimi sıkmak isterdim. Zamaninda cok aldim siye simdi cok guzel urunleri kaciriyorum bazen. Biraz da benim diygusal acligimdan ve secim hatalarimdan olmus.

kendinizi nasıl mutlu hissediyorsanız o şekilde devam edin güzel kıyafetler sizinde hakkınız kıyafet konusunda sınır olmuyor ne yazık ki. Moda değişen bir kavram her gün daha güzeli çıkıyor bir önceki eski oluyor. İşinizde bunu gerektiriyorsa çokta sıkıntı değil.

Bakıcı? demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Benim kuzenimde sizin gibi. Gider gider ucuz ucuz bir dunya kiyafet alir, hatta ayni kiyafetin farkli renklerini alir. Ama o bircogunu giymez. Cunku cok alayim diye ucuz dandik şeyler alir. Eskiden mi geliyor bilmiyorum aile yapilarimiz cok farkli degildi onunla sadece maddi durumumuz bir tik iyiydi oyle giyecek kiyafetin olmamasi asiri bir yoksulluk durumu olmadi. Ama ben hala az alisveris yaparim bikac parca şey alirim ama iyisinden alirim.

Canım yaaa Geçti artık diye düşün. Kendi bedenini tanı, sev sonra alışverişe çık

Aslında duygusal bir boşluğu doldurmak için yaptığınızın farkındasınız. Düşük özsaygı, değersiz hissetme gibi birtakım duygular için geçici bir rahatlama çabası bir nevi. Alışveriş hayatın odak noktası haline geldiğinde tehlikeli olmaya başlıyor ve bir bağımlılık halini alıyor. Böyle bir bağımlılık geliştirerek derindeki sorunları maskelemek yerine yüzleşmeniz gerekir. Çünkü bunlar geçici çözümler ve tam bir tatmin asla yaşatmaz.

Ah bu internet alışverişi yok mu o batırıyor beni :)

Sağolun teşekkür ederim. İnanın hiç kolay değil. Eşimle yaşadıklarım olmasaydı belki de hiç yüzleşemeyecektim bir nevi zorladı buna beni çünkü farkında olmadan onu da kırıyordum, evliliğimiz bitecekti ... Bundan sonra tek dileğim yuvamda mutlu olmak... Aynı kafadalar ve hiç değişmeyecekler. İnanın bana yardımcı olan akrabamız annemi 30 senedir tanıyor, ve ben onu böyle bilmezdim çok kızgınım sana yaptıklarını ben bile hazmedemiyorum ve anlatmaya çalışıyorum anlamıyor hala aklı kardeşinde diyor. Ailemle artık minimum görüşeceğim, onda da inanın zorla gidiyorum, o kadar gergin oluyorum ki. Eşim ve ailesi ise hiç görüşmüyorlar.

Yokluk, anne babanın ilgisizliği, babanın parayı esirgeyip kendi zevklerine harcaması vs vs. İçime gömdüğüm bir çok şey artık su yüzüne çıkıyor yıllardır sakladığım şeyleri artık tutamıyorum. Dün saçlarımla ilgili düşünürken mesela, annemin küçükken saçlarımı hiç taramadığı ilgilenmediği kuaföre kestirmeye gittiğimizde saçımı açmak için ağlatarak taramaları aklıma geldi, kimbilir ne rezil haldeydim. Akrabaların kızması saçın başın ne biçim demesi, neler neler. Belki de bu yüzden dış görünüşüme bu kadar takıntılı ve mükemmeliyetçiyim.

Bende dolabimi bosaltmistim.. 10 poset kiyafet cikti suan gene tika basa dolu.. almiyorum fazla desemde damlaya damlaya gol oluyo demekki

var ben. eskiden ablamın ve kuzenlerin eskilerini giyerdim. üniversite sonlara doğru nispeten iyiydi ama bol değildi. şimdi çalışyorum şükür kenara da atsam param kalıyor ve gezip tozmadıysam alışverişe harcıyorum. ben de dediğin gibi uygun fiyatlı alıyorum ama alıyorum yani. hiç yoksa 10 tane beyaz tişörtüm vardır mesela uygun fiyatlı bence kendini zora sokmuyorsan, abartı değilse alışveriş yapmakta bi sıkıntı yok.

İnşallah. Kolay gelsin. Ben de bu sabah sezon başı alıp dolapta unuttuğum kazağın etiketini söküp giydim :) Eşim sordu "bunu ne zaman aldın" diye 'bilmem almışım bi zaman' dedim.

Annem babam kötü insanlar asla değiller, ama herkes anne baba olamıyor. Çocuğu doğurup önüne bir tabak yemek koymakla anne, akşam gelince canı isterse yanağına bir öpücük kondurmakla baba olunmuyor. Kendi mutsuz evliliklerinin acısını çocuklarından çıkarmakla hatta çocuklarını aralarına hakem yapmakla, çocuğunu okula harçlıksız göndermekle, eve hapsedip arkadaşlarıyla bile buluşmaya gitmesini önlemekle de olunmuyor. Kişi önce kendini gerçekleştirmeli, sonra çocuk yapmalı.

Evet ben gencligimde alamadigimin acısını bu yıllarda çıkarttım. Yine de çok abartmadım indirimde olanları takip ettim. Evlenmeden önce calistigim da oldu. Ama yine pek kendi üzerime harcatmadilar sagolsunlar. Ama okuyan iki kardeşime onlar dışarda herkesin içinde diye markalı ayakkabı, çanta, kıyafet alındı hep. Şimdi hepimiz evlendik. İlk evlendigimde borçlardan yine istediğimi alamadım. O kardeşlerim ilk evlendiğinde yine alırdı markalı. Şimdi elimiz genişledi biraz. Ama bu sefer de onların maddi durumu kötüleşti. Hiç unutmam bayramda aldığım birseyi küçümsemişti kardeşim bir keresinde bu ne böyle marka bile değil diye. Üzülüyorum şimdi onlara çünkü hep en iyisine alıştılar şimdi çok zorlanıyorlar. Ben hep kanaat ettim şuan olmasa yine kanaat edebilirim. Aman neyse. Bence çok abartmayın fazlasını almayın. Dediğim gibi ben bir dönem abarttım giyim, ayakkabı, çanta olayını. Geçenlerde gardobumu ayarladım ve almıyorum artik. Yani özellikle alışverişe çıkmıyorum. Çıktığımda denkgelirse, ihtiyacım varsa ve indirimdeyse alıyorum o kadar. Bunun sonu yok çünkü. Aldıkça alası geliyor insanın.