Geçmiş olsun zaten hep ya olursa düşüncesi hep içimizi kemiriyor. bu hastalığı yaşamayan bilemez sizi o kadar iyi anlıyorum ki. ama bunları da yaşayarak öğrenebilirsiniz

benzerini yaşadım, alışma sürecim uzun sürdü. Ama emin olun ki alışıyorsunuz. anksiyeteden korkmayın gelirse gelsin nasıl olsa gidecek :) ben hsp böyle telkin ettim kendimi. Yaşamam gereken bir süreç ve bu anksiyete elinds sonunda gidecek dedim. Korkarsanız daha çok üstünüze gelir bu anksiyete mereti

evet benim anksiyetem evlenmeden 2 hafta önce başladı. uykusuzluk iştahsızlık çarpıntı gibi semptomlar oldu. hafif bir ilaç yazdı doktor iyi geldi en azından işstahsızlık vs geçti. ilacı bıraktım geri nüks etti. şuan yarıya düşürdüm ilacı ve eskisine göre çok daha iyiyim. evleneli 3 ay oldu ve her geçen gün daha da alışıyorum :) tabi bu durumda eşinizin tutumu da çok önemli. evinize alışana kadar kayınvalidenize kalmaya gitmeyin dediğiniz gibi tetikleyebilir

Kesinlikle oyle bunu hiç yaşamayanlar öyle şanslı ki bizde onlar gibi rahattık bir kere yaşayınca ya olursalar bitmiyor halbuki çoğu da olmuyor ama dediginiz gibi içinizi kemiriyor Y

Alıştınız mı gerçekten ya umut oldu valla bu yazdığınız yani şuan sorunum yok 2 senedir iyiyim şükür sadece çok stres altında nabzım yükseliyor. Eşimin ailesinde kalıcam gidip köye yeri gelecek onların içinde ya bayılır rezil olursam ya da fenalaşırsam diyorum yeni yerler yeni yerler kaygımı tetiklerse diye siz şimdi daha iyi misiniz peki ilaç kullandınız mı hiç? :)

Doğru bencede buda evlenince belli olur ancak yaşamadan bilemicem evlilik gerçekten kumar

Eşiniz önemli, eğer eşiniz haklarınızı korumaz siz de sınır çizmez iseniz sadece anksiyete değil aklınızı dahi kaçırabilirsiniz...

Bence bu sorunun yanıtı en iyi psikoloğun verebilir

Merhabalar öncelikle. 2019 yılında ailemle yeni bir eve taşındık ve hiç benimseyemedim herkesten uzak kaldım iş de bulamıyordum derken üstüne deprem de olunca ekim 2019 da fenalaşmamla başladı her şey. Sabah uyanır uyanmaz 8-5 tansiyon, göz kararması, 165 nabız, fenalaşma hissi, terlemeyle acillik oldum. Tetkikler sonucu hiçbir şey çıkmadı. Hep stres, panik atak veya anksiyete dendi. Sonra Aralık 2019 da bir daha aynısı oldu acile gidecek kadar kötü yani. Ondan sonra sadece çarpıntı kaldı geriye 3 sene başka bir şey yaşamadım bu kadar kötü. Tabi ya olursa düşüncesi hep kaldı. Ben bu 3 senede defalarca kalbimde bir şey var diye doktor doktor gezdim, bir sürü yardım kitapları okudum, şuanda psikolojik destek de alıyorum 1 aydır. Elimden geleni yaptığımı düşünüyorum. Şuan herhangi bir sorun yaşamıyorum sadece dışarda tekken biraz çarpıntı sıkıntı oluyor o kadar.. Nasipse 4 ay sonra düğünüm olacak şimdiden düşünüyorum yepyeni bir hayat ailemden ayrılmak vs. Bunlar beni zorlar da tekrar o anları yaşarım diye korkuyorum açıkçası. Bir de nişanlımın ailesi bize çok uzak köyde yaşıyorlar 10 saat uzak bulunduğum yere. Mecburen bayramlarda gidicez 1 hafta kalmaya hem uzak oldukları için onları pek tanıyamadım sadece isteme nişana gelindi telde konuşuyoruz sadece. Hem de köy hayatını hiç bilmiyorum ve ailemden epey uzak olucam belki komik gelebilir ama bu sıkıntıları yaşayınca her şeyden korkar oldum maalesef Bir de köy insanı ne bilir anksiyete falan diyorum ki eğer olur da fena hissedersem çarpıntı falan tutarsa derler hasta mı ne tuhaf bu derler gibi düşünceler beni çok yoruyor. Sormak istediğim evliliğin ilk zamanları evliliğe alışana kadar ve ailesinin yanına kalmaya giderken sıkıntı panik olursam ne yapmalıyım? Yardımcı olursanız çok sevinirim..