En cok kendini sev deger ver gecmisi sil yeni baştan bir hayat kur kendine hayat elimizde 1 defalik tekrari yok... mutlu olmak icin sana zarar verenlerden uzaklasmakla basla Inaniyorumki buraya güzel haberlerini de yazacaksin

Benim anneme de annesi sahip cıkmamıs o da bize cıkmadı. Anneannem on evlılıgınden olan ogluna tapıyordu. Annemde son evlılıgınden olan ogluna tapıyor. Ama ben onlara benzemedım kızım var o benim dunya sızı cok ıyı anlıyorum. Dogum da kimse yoktu. Evlendim yoktu hep yalnızdım. Yalnız okudum yalnız tutundum. Cok acı cektım ama kızımla dunyam şenlendi. Calısıyor musun aile kurmayı dusunuyor musun.

Annen sana tacizde bulunan kardesıne hala smaıyetle davranıyorsa arkana bakmadan kc bu insanlardan neredeyse aynı seylerı yasamısız korkma annen gıbı bir anne olmayacaksın. Umarım guzel bir yuvan olur tüm ıçtenlıgımle duan bu sana

Ben 17dayim 18,19 filan.. M

Siz yolunuzu ayırın gitmeyin annenizle saçınızdan sürükleyecek hali yokya. Bir anne taciz olayını bile bile olmamış gibi davranıyorsa çocugu umrunda değildir. İyi niyet aramayın artık. Başkalarının dayattığı hayatı yaşamak zorunda değilsiniz.

Anne var anne var işte ne diyeyim. Inşallah bundan sonrası sizin için güzel olur. Inşallah siz güzel bir evlilik yapar çocuklarınızı olması gerektiği gibi yetiştirir buyutursunuz. Sizin adınıza üzüldüm yasadiklariniz çok zor şeyler KudrAlobar Ayak

Anneniz anne olamamis sadece dogurmus bir kadin Mesafe koyun, hayatiniza bakin, terapinize devam edin ve ilk is "iyi aile yoktur" kitabını alip okuyun, iyi gelecektir ruhunuza

Tesekkur ederim.. Icimi rahatlattiniz. Calisiyorum. Ayri bir hayatim var. Hep aile ozlemi kuruyorum.. Ama güzel, mutlu, sevkat ve merhamet dolu..

Merhabalar Ögretmenim. Farkli bir ilde gorev yapiyorum. Salgından ötürü kardeslerim ve ben eve geldik. Sonucta annemin hal ve hareketlerinden ötürü ailemin diger bireylerini silemem. Cok zor bir durum. Annem hatalarini ya görmüyor, ya da göremk istemiyor. Psikolojim bozuldu diyerek bana yükleniyor. Ne yaptiysam evlatlarima yaranamadim diyor. Yillarca bu vicdan muhasebesi ile yaşadım. Hala at gözlüğü ile bakiyor. Bir adim atsa ona on adim gelecegim. Maddi olarak destegini gozardi edemem. Para kazaniyor ve parayla benim gonlumu yapmaya cok calisti. Ama her defasinda, "Benim sayemde.."diye baslayan laflar etti.. Yoruldum artik. Bir kere de özür dilerim kizim, seni koruyamadim, bundan sonra sana sahip cikacagim dese her sey daha farkli olacak. Boyle demek yerine, oralara gitmekten, benim hayatimi kotu etkileyen kardeslerinin ona sahip çıkacağından bahsediyor. Yalniz bir kadın. oysa ailesi bile onu istemiyor. Mesela maddi olarak annemi kullandiklarini dusunuyorum. Orada yerlesmek istediği ev ve arsayi kendileri kullanıyor. Oradaki o gayrimenkulleri almaya ailemden baska kimse yanasmadi zaten. Amenna kullansinlar. Bir lafim yok. Dedemin cani sagolsun.. Ama annem neden hic bir seyi fark etmiyor. Neden bizi kotu ilan etmekte direniyor. Ailesine sahip ciktigi kadar neden bize sahip cikmiyor. Psikologa gidelim dedim. Pskiyatre gidelim dedim. Ben gittim. Ilac da. kullaniyorum, terapi de aliyorum. Her sabah ilac ictigimi gördükçe mutlaja bir sey de. Bu ilaclardan kilo aldigimi, bu ilaclarimin beni mayistirdigini filan soyler. Oysa gorev yaptığım zamanlarda panik ataklarimdan o kadar cok kendimi tuvalete kitlemisligim vardir ki.. Hepsini bildigi halde isinden vazgecip yanima gelmedi. bir iki gun izin alip yanima gelmedinkimse.. O kadsr yalnizdim ki.. Kimse benim bu halimi anlamadi. Simdi de yanimiza tayin iate diyorlar. Ister miyim?Hayir... Ama benim yurdum neresi?Benim memleketim neresi? Ben ailemle barisamamisken kim bana memleket olacak?Yoruldum annem gibi insanlari hayatima cekmekten..

Annenle hayat şartların elverdiği zaman görüşmeyi kes. Ama içinden gelen her şeyi söyle daha sonra da hayatından çıkar. İlla ana babayla görüşülecek diye bir şey yok Ben de babamla görüşmüyorum mesela

Yasadıklarından dolayı normal. Dua et bol bol akısına bırak. Kaderındekı elbet gelir seni bulur. Cok mutlu olursun ınsallah

a kişisinden oldun diye a kişisi değilsin. kendi başına bir bireysin. kararlarını bağımsız bir şekilde alarak yola başla. sana zararı olan insanları bu gününe neden getiriyorsun? zehirli yemeği bir kere yemişsin baharatlasan da pişirsen de o yemek zehirli olmaya devam edecek. şöyle olaydı böyle olurdu bilmem ne diye düşünme. yeni bir başlangıç için geç değil. tüm bunları arkanda bırakıp yürümek mi yoksa aynı çamura her gün basmak mı? karar senin

Neden hala o kadinla kontaktasin anlamis degilim tacize ugramissin ve annen kilif bulmus sarhostu oylemi peki neden sen? Neden sarhos haliyle anneni yada baskasini degil de seni... Lanet olsun o Anneye birak nerde yasarsa yasasin babanda annen kadar suclu nedemek sessiz bu ne demek para yolladi babalik o degil benim oglum morali bozulsa esim telefondan anliyo anlamaliydi her Anne baba cocugunun mutsuz oldugunu anlar bunlar umursamamislar ben ona Anne demek soyle kalsin yüzüne tukurmezdim bile

Babam bunkadar detay bilmiyor ve sessiz kalıyor. TeslaninOsilatoru Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anneniz kötü bir anne, annenizin ailesi de kötü. Burada hemfikiriz. Ama birincisi kadının nerede yaşayacağına karışma hakkınız yok. İstemiyorsanız gidip gelmezsiniz. İkincisi babanız bu denklemin neresinde? Siz onca sıkıntıyı çekerken sadece para göndermekle babalık yapmış anladığım kadarıyla. Annenize kızdığınız kadar neden o'na kızmıyorsunuz sizi o hayattan kurtarmadığı için?

Merhabalar.29 yaşindayım.. Annemle bu yasıma kadar hic düzgün bir iliskim olmadı. Saygi duymaya çalışmaktan oteye gitmedi iliskim. Annem mi bana annelik yapamadi ben mi ona evlatlik yapamadim bilmiyorum.. Hep kendimi suclarim sevgi dolu bir evlat olamadigim için.. Peki bunda hic mi annemin payı yoktu?Almıs oldugum terapiler sonucunda bunu fark ettim. Evet vardi. Ben liseye giderken annemin ailesiyle yaşadım. Bana bir oda verildi. Maddi durumumuz kötüydü. Ailem Istanbul'a taşindi. Bana bir kanepeyle dolap vermislerdi. Aylarca kirik camimi yaptirmadilar. hatta 1 yil boyunca. Bir kirik cam ne kadar onemli diyeceksiniz ama onemli iste. Kisin sogunda cok onemli. Kabanimla uyurdum.. Titreyerek uyurdum. Sobali bir oda vardi. Oraya gidemezdim. Cunku orda benden 1 yas buyuk dayim nyatardi. Bilmiyorum farkinda miydi?Alkollu muydu?Veya baska seyler mi? Ne zaman oraya yatmaya gitsem bana taciz ederdi.. Ben uykuya daldigimda onjn elinin hareketlerine uyanirdim. Basta dayim boyle bir sey yaomaz deyip kabullenmedim durumu. Ama her gun devam ettikce bu olay odami ayirdim. Soguk odada, kapimi kilitleyerek uyurdum. Kimseye de bir sey anlatamazdim. Sonra param, telefonum calindi. Bir defa da degil ustelik. Tam 4 kere telefonum calindi. Her defasinda ben suclandim. Evin icinde. bir düşünün artik. Sonra paralarim. En son kanepenin icinde gizli bir bolmeye koymustum.. Artik orada durmak istemiyordum. Annem taciz olayindan baska her seyi biliyordu.. Neyse 3 yil boyle gecti.3 yılım boyle tükendi. Ben bu yasadiklarim icin hep kendimi sucladim yillarca. Ailemin yanina gidebilirdim. Gitmedim.. Kucuk bir sehirde uetismistim. Buyuk sehirden korktum. Bu yasadiklarimi basite aldim ve gitmedimm. O yuzden hep sustum.. Hep kendimi haksiz buldum. Taciz olayini bir gun anneme anlattim. Annem dayimin bu durumun farkinda olmadigini soyledi. uzuldu elbette. Alkol almistir. istemeden olmustur dedi. Amenna dedim. Neyse zaman gelip gecti. Ben de zaman zaman ofke nobeti olurdu. Ozellikle anneme karsi. Sonra ailemde vefat eden tanidiklarimnoldu. Ben bir tur bunalima girdim MAJOR Depresyon gecirmisim. Cok zor bir donemdi. Hem yalniz yasiyorum, hem de yeni geldiğim bir sehir. kimseyi tanimiyorum. Yeni de nisan bozdum.. Bu surecten saglikli bir sekilde cikmak icin doktora gittim. Psikologa.. Ve nasil oldu bilmiyorum ama cocukluguma girdik.. Velhasil bu konulara.. Bana sunu sordu:"Annenin yerinde sen olsaydin nasil davranirdin?"Bu soru beni benden aldi. Annem beni bir anne olarak koruyabildi mi? Hayir.. Dayımla gorustu, beni gorusturdu.. Bize geldiler, biz onlara gittik.. hatta ayn yerden ev aldilar. Komsu olma hayali var annemin. Annemin en buyuk hayali yillarca yasadigi bu sehri terk edip oraya tasinmak. Mahalleyi kucumsemiyorum ama her yonden geride bir mahalle.. Sonra hep bu ofkeli hallerimle annemin beddualrina maruz kaldim. Ben kadir kiymet bilmeyen bir evlat oldum.. Annem ona gore her seyi yapti ama ben onun istedigini yapmadim. Az once yine tasinma isinden bahsetti. Benim kayislar koptu.. Ben de dayanamadim tabi. Kendime yakismayan laflar soyledim.. Bu yasadiklarim kucuk seyler mi?Benim annemin ailesiyle ilgili cok kotu anilarim var?Mesela annem oteki dayima yaramazlik yaptigimizda bizi dovdurmekle suclardi. Yillarca hic hayatindan memnun olmadi. Ne bizden, ne de etrafindaki insanlar. Kendi aileisnden baska hic arkadaslari yok. Yillardir yasadigi sehirde tek bir dostu yok. Kimseyi istemez eve.. negatiftir. Misafir agirlamak ona agir gelir. Herkes ona gore kusurludur. hep mutsuz ve her seyden sikayetci. Bize bile deger vermez.. Ya anlatacağım o kadar cok sey var ki... Ama kendi ailesini cok sever.. Ya ben oradayken babam bana tüplü bir soba almisti. Elektrikli soba da kullandim ama her ay elektrik faturasini aldilar benden bu arada. Ya sobamin tupunu alip icaklarina takan insanlardi bu aile. Babamin gondwrdigi parayi alip bana 1 ay sonra veren insanlardi. Cok mu abartiyorum arkadaslar.. Ya nasil bir tavir takinayim.. Nasil davranayim.. Ben annemin ailesini, yasadigi o mahalleyi, o aileyi küçümsemiyorum. Ama annem her defasinda oradan aldigi ece yerlesecegini soyluyor. Ben boyle bir ortamda 3 sene yasadim. Colugumu, cocugumu nasil gotureyim. Annem yuzunden anne olmak istemiyorum. O kadar cok laf isittim ki.. Annem gibi olmaktan korkuyorum. Ya olursam.. Ya buyuk konustuysam.. Ya benim kardesimdl de dayılarım gibi olursa... Ya sevmedigim o mahalle gibi bir yerde yasamak zorunda kalirsam.. cok korkuyorumm.. Yuva kurmaya cok korkuyirum...

Kaç yaşındasın?aynı evde akrabalarınızla kalmayacaksaniz bi müddet idare edin anneniz kararlıysa taşınmakta. Kendiniz de istemediğinizle konuşmayın görüşmeyin. Anneniz kimle istiyorsa gidip görüşsun. Okul varsa ona odaklanın, yoksa açıktan okuyun, kurslara gidin kafanızı dağıtın. . geçmişi düşünmeyin her aklına geldiğinde başka şeylere meşgul ol sağlığından onemli değil. Sakin bunlardan kurtulmak için ani evlilik düşünme. Güzel bi ilişkin olursa olç tart evliliği öyle düşün sonra psikolojin bozuluyor sa arada ailenı görür hal hatır sorarsin biter evine gidersin.

Yalnızlıktan korkuyorum. Kendimi onlara mecburmuşum gibi hissediyorum. O yuzden zorluyorum kendimi. Ama basaramiyorum. Aile olmaktan çok korkuyorum. Yapamamaktan korkuyorum. Bilmedigim bir duyguyu yaşayamaktan korkuyorum. Kendimi layık görmüyorum. M

Her doguran anne olamiyor ne yazik ki... Sana tavsiyem kurtul onlardan . push ; Skyline10 Üye Anneler

Mesef evebeynlerimiz, bekledigimiz hibi bize ogretilen ornekler gibi olmayabiliyor, kabullenmek ve kekendinizi korumak odeviniz olsun

İstanbula çalışmaya küçük yerden gitmiş karı koca, kızları gelmek istememiş memlekette kalmış. Anneannesinde diye rahat hissediyorlar belli ki. Anneanne bu canım el değil ya... istanbul zor, çalışmak tutunmak ağır, kimbilir nasıl bir yerde oturdular, nasıl bir işte çalıştılar... senden tüpün alındığını, camı kırık odada yattığını bilemezlerdi. Annenin annesi de işte öyle kayıtsız bir kadındı. Annenin ondan gördüğü annelik belli ki azıcıktı. Bugün tacizi öğrendi ne yapabilir, nasıl ispatlayacak... demem o ki insanları affet, oldukları gibi kabul et. Çok hafifleyeceksin affedince. Yaşın kaç, işin var mı bilmiyorum ama arkana bakma kendine şartlar olgunlaşınca bir hayat kur. Evlenmen şart değil, evin ve işin olsun. Bol şans dilerim, bahtın yolun açık olsun inşallah.

Sarhoştur demesi gerçekten tuhaf. İnsan bilinç altindakileri sarhoşken ortaya çıkarır. Dayımız besbelli sapik biri. Yazık gerçekten böyle insanlar a. Hele annenize denecek laf bulamıyorum sizi sahipsiz bırakmış herkes anne olamıyor malesef kendini suclama hiç.

Bazen Sadece üzülürsün.. Ne diyeceğimi bilemedim.. ama emin ol sen çok iyi bi Anne olursun. mlkctk

Calisiyorum ve aile kurmayi dusunuyorum. Ama aile kurmaya cesaret edemiyorum. Biriyle ne zaman tanismaya kalksam kaygilarimla hareket ediyorum. Ya reddediyorum veya karsilik bulmadigim iliskilere yoneliyorum.. Skyline10 Üye Anneler

Bende yalnızlıktan cok korktum hala korkuyorum. Allah hıc kimseyi kimsesiz bırakmasın cok acı. Ama unutma bu gunler gececek. Hıcbır acı sonsuz degıldır. Cok uzuldum ya.

Annende yalnız kalmaktan korkup ailesine yapışmış hatta dayın denen adamın davranışını inkar etmiş onunda psikolojisi bozuk belli sağlıklı düşünemiyor.. uzaklaş onlardan annen seni görmek istiyorsa sana gelir zaten..

Annenize diyecek soz bulamadim

Affet beni annen aşağılık bir kadın benim annem gibi dayın taciz etmıs sarhostur diyip gorusmeye devam etmıs. Bende kucukk2n tacize ugradım anneme soyledım hıcbırsey yapmadı kendisiyle 4 yıldır gorusmuyorum. Allahından bulsun belasını hıc uzulme boyle annelere onlar ana degıl. İki yasında kızım var Allah bin kere korusun tacize ugrayacak hele ki dayısı o dayıyı keserim ben.