Evliyim, 2 cocugum var. Benım esım ıftardan oruc tutuyor, ben asla o sekılde tutamıyorum tamam sahura kalkmıyorum ama daha gec vakit, yedıkten sonra yatıyorum. Neyse ben bu zaman dılımını sevıyorum, sadece kendımle olabıldıgım ender anlardan bır tanesı. Mumkun oldugunca zıhnım acık gecırmek ıstıyorum o süreci

Hayat bu, hep tek düze gitmiyor.. bir bakmışsınız ertesi senelerde sofranıza bir yavru daha eklenmiş mutlu bir yuvanız olmuş yeniden. Kim bilir.. Olmasa da güzel bir yavrunuz var, çok değil bir kaç yıl içinde sizin en yakın arkadaşınız olacak. Allah güçlüklerinizi kolaylaştırsın.

Umarım en kısa sürede hayatınızı istediğiniz yönde yoluna koyarsınız. Birde şu tarafından bakın. Kendi aileniz capcanlı sağlıklı ve birlikteler.

Hepiniz çok haklısınız arkadaşlar, halime şükrediyorum... Ara ara gelen bu duyguya engel olamıyorum ne yazık ki..

Insan neye alismiyor ki buda gecmez dedigimiz neler varsa geldi gecti omur gibi. Zamana birakin ne mutlu ki evladiniz yaninizda. Duygusal bosluga dusup kendinize oglunuza zarari dokunacak insanlardan uzak durun yeter. Insan bu surec duygusal destek ariyabiliyor dkkatli davranin

Çocukluğunda kalabalık Ramazan sofralarına alışık olanlara zor geliyor evet. Ben de boşandım, sizi anlıyorum. Ama ben evliyken de ex eşim annesine gittiği için yalnız sahur ve iftar yapıyordum. İftarlar bir şekilde geçiyordu yine arkadaşlar çağırıyordu ama sahurlar zordu. Boşandıktan sonra da tek kalktım. Ama ne oldu biliyor musunuz? Ramazanın ilk günü görev için şehir dışına çıkacağımdan oruç tutmamaya karar vermiştim. Ama iki kızım da o kadar heyecanlı onları kaldırmamı, uyanmazlarsa üstlerine su döküp mutlaka kaldırmamı istediler ki. Oruç tutmayacağım halde sahura kalktım. Sabah da göreve giderken büyük kızım "anne pide alalım mı, hani alıyorduk ya pastırma kaymak, akşam kahvaltı ediyorduk ya, ondan yapalım mı" dedi. Demek ki ben farkında olmadan bir Ramazan aile kültürümüz olmuş. Çok mutlu oldum. Uzattım ama demek istediğim: "hayat düz bir çizgi değil, zig zaglar var" Kimbilir belki oğlunuz büyüyecek, size eşlik edecek, belki hayatınıza biri girecek, çocuğuyla birlikte o da size katılacak. Ayrıca Türk filmi gibi düşünmeyelim, bu ülkede tek başına sahur yapanlar sandığımızdan daha çok. Çok şükür sağlığımız yerinde, orucumuzu tutabiliyoruz. Bardağın dolu tarafına bakalım

Günaydın:) Benim eşimde tutmuyor artık oruç. İftar sahur hep tek başımayım. Sizin durumunuz farklı tabi ama ben şu açıdan bakıyorum :) onun tuttuğu zamanlarda hep hamurişi isterdi sürekli gözleme yapardım. Şimdi ezana yarım saat kala uyanıp 2 yumurta yiyip yatıyorum. Ailemle geçirdiğim ramazanları özlediğim zaman böyle düşünmeye çalışıyorum. Züğürt tesellisi belki ama işe yarıyor bende

Yalnız sahura kalkmak, bana artık tek başıma olduğumu hissettirdi.. Bi ses yok.. Horlayan bi eş dahi... neler umut ederek çıktığım yolda yolarkadaşımı kaybetmek gibi, bu yola doğru kişiyle çıkmayışımın sahur sofrasında yüzüme çarptığını hissettim... Yok anlıyor musun, tutmasa bile nasılsın, oruç nasıl gidiyor diyen biri yok.. Yok anlıyor musun akşama ekmek lazım mı diyen biri yok ve bu öyle bi yok ki özlemle anmak değil, hayalkırıklığıyla, nefretle anmak...

Zaten zor bir süreçten geçerken olayları daha fazla dramatikleştirip zorlaştırmayın kendinize. Babam 18 yıl ramazan da dahil olmak üzere yalnız oturdu sofrasına, boş eve girdi. En azından evladım benimle deyip şükredin bence.

Normalde eşimle beraber kalkıyoruz ama o rahatsızlandı sahur yapamadı. Su içip yattı. Ben de konuya yalnızken denk geldim Namazımı kıldım yatıyorum ama malesef uyumam zaman alacak..

Ama siz bi aile olduğunuzu biliyorsunuz... Benimse şu an parçalanmış ailem sahur sofrasında gözlerimi yaşarttı..

Allah razı olsun... Çok teşekkür ederim güzel dualarınız için..

Bu durumu dramatikleştirmeyin lütfen. Yalnızsa yalnız, sanki herkesin kocasıyla 10 numara muhabbeti var. Geçiniz efem.

Değil mi ama! Diğerlerinin gönlüne göre sofra hazırlamakta ekstra bir iş

Size acizane tavsiyem bol bol elem neşrah suresini okuyun. Anlamına da bakın, bilmiyorsanız. Çok iyi gelecek, gönlünüz ferahlayacak, bakış açınız değişecek

Bence dramatikleştirmişsiniz olayı.. En azından aileniz yakınmış size, neden yalnız kalasınız ki? Oğlunuz da varmış, e daha ne? C captain price erkek

İyi taraflarını görmek zorundasınız. Aileniz yakında ve sağlıklılar. Çocuğunuz yanıbaşınızda. Oruç tutabiliyor olduğunuza da şükrederek bu psikolojiden çıkın derim. Zaten zor zamanlar geçirirken bu düşüncelere çok kapılmayın..

eşiniz tutmuyo da olabilirdi. bunu da duygusal olarak algılamanın manası yok.

Acaba ben mi çok odunum diye düşündüm konuyu okuyunca. Sahura kocanın dahil olması demek, biraz daha özenilmiş bir sofra, fazladan bir tabak çatal ve bardak, dolayısıyla ekstra yorgunluk demek. Hadi kalk sahur vakti geldi diye göbeğini çatlatmak da cabası. Uykudan kurtulamamış muşmula suratı da var tabi. Yalnız sahur yapmak mükemmel bir şey bence. Yalnız yapıyorum ve mutluyum. Hiç de hüzünlenmek gelmiyor içimden. Nerede o eski ramazanlar geyiğine hiç girmeyelim zira oruç zor bir ibadet zaten. Ben kendi adıma insanlardan mümkünse uzak olmak istiyorum oruçlu iken. Nefsim sadece aç ve sigarasız kalma konusunda terbiye edilebiliyor.

Aile olmak cok büyük bir zenginlik gerçekten. Bende boşanıyorum ve suan cok daha iyi anladım kaybettiğim şeyin kıymetini. Oğlunuzun olması yine de bir nimet bana göre biraz daha büyüyünce size arkadaslık edebilir hiç olmazsa. Allah güzel kapılar açsın hepimize...

Bende yalnız yaşıyorum Bu yanlızlık hissi gerçekten zor, eve geldiğinde yüzü gülen bir aile anne baba kardeş veya eş veya evlat çok güzel hislerdir eminim Yemek yapmak bile istemiyorum dışardan geçiştiriyorum Oğlunuz varmış onunla olan zamanlarda yalnızlığın geçer Allah kabul etsin

Bakış açısının güzelliği

Seni kadar iyi anliyorum ki şuan evliyim ama dibine kadar kendimi Yalnız hissediyorum ne güzel ayakta durucak bir işiniz var benim oda yok

Bosandigina gore oyle mutlu mesut bi aile yasantin muhtemelen olmamistir, gecen sahurlarda cok mu iyi geciyordu mesela? Ben de ileride bosanmayi dusunenlerdenim. Sahurda oyle baba evimde gordugum mutlu telasli bi ortam yok. Bon bon bakan koca karsimda. Dun midem bulaniyordu nane limon kaynatiyorum, beyimiz neden mikrodalgadan yemegi cikarip masaya koymuyorum diye laf sokuyor. Bugunku yalnizligin belki yarinki huzurunun temelidir.

Slm kızlar... Kalktım, tek başıma sahur yapıyorum... Ramazanın en güzel yanı değil midir kalabalık aile sofraları.. Ben hep bunu hayal ettim, bunu istedim, bunun için evlendim.. Ama ne oldu daha da yalnız kaldım hatta tek kaldım... Boşanma aşamasındayım, belki bu yüzden drama bağladım.. Aileme yakın oturuyorum, iftarı onlarla yapıyorum.. Ama sahur, yalnızlığımı, tek kalışımı, yalnız bir aile olduğumu yüzüme çarpıyor.. Bir oğlum var şimdilik bana eşlik edemiyor, henüz 2.5 yaşında... Aslında ben bu süreci turlara katılıp, gezmekten düşünmeye fırsat bulmadan atlatmak isterdim ama oğlum yollarda perişan olmasın diye oturup yalnızlığımla yüzleştim... siz nasıl atlatttınız bu süreci... Kitap okuyorum, çalışıyorum Not:konunun ortasında yazı rengim ne oldu anlamadım...

Aleykum selam Allah var, ne yalnızlığı? Mis gibi sahurumu yaptım, namaz için biraz bekliyorum. Çıt yoktu apartmanda, şimşek, yağmur fırtına koptu bir anda. Karanlık odamı aydınlatıyor arada. Var olmak güzel şey. Yaşam müthiş bir gösteri. Yaradan en büyük yar.

Kuzum ennazindan ailene yakınsın bi de boşanma aşamasında olup ailesinden binlerce km ötede bebeğiyle yapayalnız yaşayanlar var en azından oglunla birlikte mis gibi bi iftar açıyorsun annen babanla birlikte cokk sanslisin cokkk

Hissettiğiniz duyguları çok iyi anlıyorum. Ben de yeni boşandım ve hep mutlu aile huzurlu aile hevesim vardı, ama olmadı. Sanırım en çok istediğimiz şeyle sınanıyoruz hayatta. Ben ailemle kalıyorum ama insan bir eşe, hayat arkadaşına ihtiyaç duyuyor yalan yok.

yalnız geldık yalnız gıdecegız canlar a noktasındakı yalnızlık ıle b noktasına varıs yalnızlıgımız arasındakı boslukta guzel anılar bırıktırmemız dılegıyle gozumuzun onunden gecen hayatın sahnelerınde ınsallah bızımde kalabalık aıle sofralarımızın anıları olur hepımız ıcın duam sıkmayın canınızı elınızdekılerle sukredın

Bence de bazen iyi oluyor. Allah kabul etsin

Allah yardımcınız olsun aile olabilmek elbette kıymetli kimse bu aşamalara gelmek istemez ama sizin nasibinize bu düşmüş inşallah rabbim huzur dolu bir yuva nasip etsin size ayrıca çocuğunuz siz iyi olursanız iyi olur yani bebeğim yollarda kötü olucak diye düşünmeyin siz kendinizi nasıl hissedeceksiniz öyle bir hayat yaşayın bebeğiniz siz onunla olduğunuz sürece ve mutlu olduğunuz sürece mutlu olur

Kıyamam sana... Çok insani bir şey hissettiğin, zor bir süreçten geçiyorsun Bazen insan duygularına hakim olamıyor, hele Ramazan da daha bir hassas oluyor insan, dün akşam kardeşim ve eniştem iftarda misafirimdi, boğazım düğümlendi lokma yiyemedim, ailemi en son bir arada gördüğüm 15 yıl önce falandı. Ölümler oldu, ayrılıklar oldu, uzaklıklar oldu, hayat zor. Ama zor olduğu kadar da şükür sebebi, Rabbim tutunacak bir dal illa ki veriyor, rızası için oruç tuttuğun Allah en büyük dayanak, sana bir de evlat emanet etmiş, kuluz elbet zorlanacağız ama yaradana sarılmaya devam, dualarım seninle, Rabbim kalbine huzur versin, hep iyilerle karşılaştırsın

Şu hüzünlü konuda hiç güleceğim yoktu :) Ee doğruya doğru.. İnsan çoğu zaman kalabalık içinde yalnızdır..

Canım bu duyguyu biliyorum eşim yiyip yatiyo bn sahursuz tutamıyorum bazen bnde dramatik bakıyorum bu konuya ama senin durumu çok çok ayrı Allah yardımcın olsun hayırlı sahurlar... Bu arada konunun ortasında farklı bir renk yok yukarda B var ona basmissin kalınlaşmış

Çok şükür boşanma durumunda yok ama ben de yalnız oruç tutanlardanım. Evliliğimiz ilk yıllarında eşimde tutardı ama sonra sonra orucu terketti. Şimdi nazla niyazla birkaç gün tutuyor o kadar. Tutmamasından hoşnut degilsem de ben yalnız sahur yapmaktan pek şikayetçi değilim. Kafamı dinliyorum. Çoluk çocuk da uyuyor. Oh sessiz sakin mis

Aha tam yalnız yalnız ağzıma kayısı atarkene

9 yıllık evliyim ve dogru düzgün sahura kaklmıyorum. neden cünkü esim oruç arada tutar

1-Sağlıklısınız, 2-Çalısıyorsunuz ve maddi zorluk çekmiyorsunuz anladığım kadarıyla. Bunlar o kadar büyük nimet ki, boşverin yalnız sahuru mahuru..

Allah yardimcimiz olsun. Rabbim yolumuzu aydinlatsin.

Yalnızlık elbette zor ama bence boşanma psikolojisiyle bu duygu şaha kalkmış. Yoksa insanın yalnızlığını yaşadığı tek bir an belirlemez. Aileniz etrafınızda, yanınızda çocuğunuz var, sosyal çevrenizi bilmiyorum ama neticede yalnız değilsiniz. 16 yaşımda ailemi kaybettim. Sonra üniversite yurduna yerleştim. Odada 6 kişiydik. Sahura kalkılınca ya da iftardan önce oda arkadaşlarım ailelerini ararlardı. Ben otururdum öyle, elimde sadece anılarla, hatırlarla... Yalnızlık budur, inanın. Çünkü çaresi yok. O yüzden şükredin halinize. Gelecek ne getirir bilinmez, belki kalabalık sahurlar yaşayacağınız günler de gelecek. Gelmese bile, evladınız var.

Hayattasınız, sağlıklısınız, Allah oruç tutmayı nasip etmiş, Böyle zor bir ibadeti idrak edecek şuurunuz mevcut, Sofranıza peynir-ekmek koyacak ekonomik gücünüz var, Sağlıklı bir evladınız var, Huzursuz bir evlilikten, geçimsiz bir eşten kurtulmuşsunuz, Aslında şükredecek ne çok şeyiniz var. Varsın sahuru yalnız yapmış olun. İnsan nasıl bakarsa öyle görür kendini, etrafındakileri ve evreni. Olumlu düşünmeyi gerekirse bir ödev haline getirin kendinize. Allah evladınızla ve sevdiklerinizle nice Ramazanlar geçirmeyi nasip etsin.

Oglunuz insallah ilerde size eslik eder belki torunlu tombalakli sahurlar yaparsiniz kim bilir? :)

Dün, boşanmış bir arkadaşım, yalnız iftar yapıyorum diye ağlıyordu. Bir annesi vardı onu da kaybetti. Keşke çocuğum olsaydı da öyle boşansaydım diye de ağladı. Sizin aileniz varmış, en büyük zenginlik. Kardeş, anne, baba.. Bir tanesi bile olsa, çok büyük zenginlik. Benim eşim oruç tutmuyor, ben de her gece yalnız yiyorum, ben iftarımı yaptıktan sonra geliyor, hiç dert etmedim, daha iyi tv izleyerek, keyif yapıyorum. Ne bileyim kalabalık aile soframda da hep huzursuzluk vardı bekarken. Belki ondandır hep yalnızlığı sevdim.