Annenle babanın durumu yeni değil ki sen neyine stres oluyorsun. Son 3 aydır burada kpss çalışan onlarca kadın kıldan tüyden sebepler ile ders çalışamıyorum diye buraya konu açtılar. Arkadaşım ders çalışmak için üniversitelerin kütüphaneleri 24 saat açık kaldır konu git orada çalış. Ben de böyle konuları görünce aklıma benim ev arkadaşım geliyor. Finallere çalışacağı son hafta dip köşe temizlik yapardı. Evet kpss zor sinav otur calis gercekten insan bunaliyor. Ana annen olmasa bu sefer başka şeye takacak gibisin.

Konunuza tek muhalefet yapan benim ve siz tek bir yoruma bu kadar öfkelendiniz öyle mi. Nasıl biliyorsanız öyle yapın nasıl düşünmeye ve yorumlamaya devam ediyorsanız aynen devam edin

Yazdığınız son paragrafta sıkıntı var, siz onların arasında hakem pozisyonunda kalmışsınız. O yüzden anneniz size dil döküyor, maddi ihtiyaçlarını karşılayacağınız için de haklı görünme çabasında. Bırakın onları kendi hallerine ne olursa olsun. ben hayatımı yaşayacağım, beni sizin kavganıza alet etmeyin de. dinleme anneni, öf ya bana ne de. yani onu ciddiye alma, ergen gibi davran sende bencilce, bıktım de. sen de ona onun gibi davranışlar sergile. yani sorumsuz ve bencilllik kokan tavırlar sergile. Çünkü sen ciddiye aldıkça sana zararı oluyor bu durumun. öyleye böyle o zaman

Sabahları uyuyup gece herkes yattıktan sonra ders çalışsanız nasıl olur?

Kusura bakmayin, anneniz babaniz da olsa aile iliskilerini bilemezsiniz. Ben de bekarken annemle hic anlasamaz, evlensem de kurtulsam diye dusunurdum. Babamsa naif, anlayisli, etliye sutluye karismayan bir adamdi. Evlendikten sonra annemle daha yakin olduk, evlilik hayati hakkinda konusmaya basladik ve anlattiklarina o kadar sasirdim ki babam su an bir es olarak cekilmez biri ve annem nasil cekmis, nasil bunca seyi basarmis hayret ediyorum. Gozumdeki o surekli soylenen, otoriter, herkesi yonetmeye calisan, bir tek kendi derdi varmis gibi onemsemeyen, beni degersiz hissettiren insan gitti yerine cok cileler cekmis ama ayakta kalmis biri geldi. Ders konusunda tavsiyem odanizin kapisini kitleyin, bunu da belirtin ben musait olunca acarim gelirsiniz onun disinda kimse konusmasin zaten kalmis 1 ay diye.

Olayı çarpıtmakta üstünüze yok. Önceki konumu bırakın da insanlar kendileri yorumlasın. Ben her durumu buraya yansıtacak değilim özel hayat denen bir şey var. Erkek tarafından asla ve asla düşünmüyorum. Ben gayet mantıklı düşünüyorum sizin bana karşı bir ön yargınız oluşmuş önce bu ön yargıdan kurtulun bence. Mantıksız yorumlar yapıyorsunuz çünkü ve tamamen çarpıtma peşindesiniz, yapmayın Allah aşkına ya. Konularıma onca cevap geldi tek muhalefet sizsiniz. Gereksiz yorumda üstünüze yok. Benim demek istediğim apaçık ortada bir tek siz anlam verememiş, saçma bir ithamla bana sadece erkek tarafından bakıyorsun demeye getirmişsiniz. Ne kadar çirkin bir yorum yaa. Ne tufah bir tek siz bunu düşünmüşsünüz ki yanlış zaten. Benim gönüllü olarak katıldığım kadınlara özel çalışmalarım oldu vakti zamanında ev hanımlarına yönelik kurs vermisliğim var. Her daim de kadınların arkasındayım. Konuda da annemi attığımı söylemedim mesela bakın iyi okursanız zaten beni anlarsınız. Ben bu zamana kadar çok sey yaşadım her şeyi burada anlatamam. Zaten bu ön yargıyla objektif bir yorum da yapamazsınız. Rica ediyorum yazmayın diğer konumu da berbat ettiniz sıra buna gelmesin. Ben buraya rahatlamak için yazdım yargılanmak için değil, moral bozacak bir insanla muhabbete girmek istemiyorum. Heleki bu tarz laflarla iğneleyici konuşan biriyse bu eksik olsun yorumunuz, bana mantıklı yorumlar gerek. J janemarple

Kitaplik yok mu orda bir üniversitenin veya belediyenin? Gidin orda ders calisin. Gerekirse odanizin kapisini kitleyin ve acmayin girmek istese. Laf dan anlamiyorsa baska yollara bakin

Neden bu kadar kızdınız anlamadım, arkadaş doğru ya da yanlış, hakaret etmeden farklı bir bakış açısından yaklaşmış. Tepkinizi aşırı buldum. Bu arada evde huzurlu değilseniz, kütüphaneye gidin, parka gidin ya da bulunduğunuz bölgenin en sakin kafesine gidin. Malesef herkesin evi çalışmak için müsait değil. Bir çok öğrencime bu şekilde çözümler bulduk.

Evet mutsuz ama inanın defalarca söyledim anne bak lütfen bunca sene geçti sınava kadar sabret. Zaten ben yüzüstü bırakmam seni maddi imkanım olsun yeter. Sınav bitsin boşanırsınız diyorum ses etmiyor. Sonra saatler geçiyor bir konuda patlıyor gelip odamda ders başındayken beni alıkoyuyor. Benim ne suçum var. Kendi sorunlarını çok fazla yansıtıyor keşke sınava kadar anlayışlı olsa da sınav sonrası yüzüme bakmasın isterse. Evlat sevgisi kalmamış der susarım sessiz kalırım. Sorumsuzluk yapmam ararım sorarım. Ama keşke babamın yüzde 1'i olsa da birlikte başa çıkabilsem şu sınav stresinden.

Kardeşiniz falan var mı bilmiyorm ama eger kardeş falan varsa ayrı evi olan gidin orda kalın dersinizi öyle çalışın derim.. zor valla anlatması kolay ama yaşaması zor şeyler. Rabbim sabır eylesin size İnşallah kazanırsınız sınavı atanırsınzda kurtulursunuz dua larım sizinle

Annenizin sadece kendini düşünüyor olması ilginç geldi. Tabi bütünüyle bilmeden kimseyi yargılamak eleştirmek istememem, sadece anlattığınız kadarıyla değerlendiriyorum. Ancak bir genç kıza, babasıyla evliyken, bir başkasıyla evlenmeyi düşündüğünü ifade etmesi bir annenin gerçekten çok vahim. Hayatınızı kurma aşamasındasınız, sınava hazırlanıyorsunuz. Aile içindeki sorunları değiştirmeniz mümkün değil ama daha az etkilenmeye çalışmalısınız zor olsa da. Annenizi uyarın uygun bir dille. Ders çalışırken bölünmek istemediğinizi söyleyin. Gerekirse kapıyı kilitleyin önceden söyleyip. Allah kolaylık versin, inşallah istediğiniz sonucu alırsınız sınavda. 1 ay sıkın dişinizi. İnşallah sonrası güzel olsun.

Rica ederim

Bulunduğunuz ilde halk kütüphanesi yok mu ders çalışmak için, ben olsam evde ders çalışmazdım en kötü gider bir cafe de çalışırdım

Evet maalesef atama az puanlar en az 88-89lara iniyor. Seçimden sonra durumlar ne olur hiç bilmiyorum ama bu kadar zor bir zamanda annemin bana destek çıkmamasından, sürekli sorunları yansıtmasından bunaldım.

Seni anlamaya çalıştım anlayamadim arkadasim. Çünkü 27 yasindasin. Ben 6-7 yaslarimdayken annemden nefret ederdim, cunku babama resmen asiktim. Annem giderse biz cok mutlu oluruz diye dusunurdum. Bildigimiz annemin kumasi gibiydim. Ama diyorum ya cocuktum daha. Galiba sen pek büyüyememişsin. Bu arada hayat kpss den ibaret degil. Annene sabirlar diliyorum. Ve kizi yaninda olmadığı icin üzüldüm kadina.

Daha dün dedi bırak artık şu kızı bırak ders çalışsın son bir ay kafasını doldurma diye öyle bir bağırdı ki her an bir sey olacak diye kalbim fırlayacak gibi oldu sırf ben etkilenir dersi bırakırım diye babam alttan alıyor hep babama korkuyorum bir ton ilaç kullanıyor zaten kalp krizi riski var. Annem bilerek üstüne gidiyor ki sinir olsun nasıl olsa benim önümde şiddet de olmaz diye benden yüz alıyor. Söylediği laflar yenilir yutulur cinsten değil. İşte böyle böyle benim de psikolojimi bozuyor. Çok şükür ruh sağlığımı korumaya çalışıyorum ben de ama sınav stresiyle olunca bazen cinnet geçirecek gibii oluyorum. Annemin zerre umurunda değil bu durum. Çünkü nasılsa ben babama hak veriyorum. İsterse öleyim umurunda olmaz gibi davranıyor bu çok ağır bir durum.

Sınav yaklaşınca, anlatılanlar söylenenler her şeyi aleyhinize çeviriyorsunuz. Benim annemde maalesef beni öpmez sarılmaz, ama bu demek değildir sevgisiz olması. Belki zor zamanlar yaşayan annenizdir. Bu zorluğu sizinle paylaşmak istiyordur. Yalnızlık genelde bunu gerektirir. Sınav vakti geçince daha rahat bir şekilde düşünüp karar verirsin umarım. Sadece bu süre içerisinde gerekirse kütüphaneye git çalış akşama kadar. Sınav zamanlarımda yaşadığımı sizde yaşıyorsunuz.

Anneniz ailesinden kaçmak için evlenmiş. Büyük ihtimalle bundan da pişman olmuş. Annenize kızmayın bu kadar çok. Mutsuz o, çok belli.

Çok teşekkür ederim. Ben zaten planlı programlı bir insanımdır elimden geleni yapiyordum taa ki son 2 ay kala tüm motivasyonum düştü. Kaldıramadığım bir sürü şey oldu artık içime ata ata doldum. Şu bir ay bir an evvel geçsin istiyorum ve kazanamama ihtimalini bile aklıma getirmek istemiyorum düşündükçe bunalıyorum bu evde bir sene daha duramam çünkü. Elimden geleni yapmaya çalışacağım zaten bir süre ara verdiğim için toparlamam gerek konularım çok fazla birikti. İlk kez lisans kpss'ye gireceğim ve işi bitirmek istiyorum. Mühendislik olmasa bile düz memurluk düşünüyorum başka çıkar yolum kalmadı çünkü. Ne mutlu size atanmışsınız, Rabbim bana ve emek edip sınava giren herkese yardım etsin inşallah.

Annem öyle bir psikolojide ki sınavı kazanırsam kendisinin şansına olduğunu düşünür, Eger kazanamazsam da hak etmediğim için olmamıştır. Yani amacı kendi egosu tatmin olsun. Bazen bana üstüme çok geliyorsun diyor mesela ama az bile söylüyorum bu kadar zor mu bir evlada anlayış göstermek. Çok düştü gözümden ama yine de yarı yolda kalmasın diye maddi imkan sağlayacağım ve sınav biter bitmez boşanmalarını isteyeceğim. Onu bekliyorlar zaten babam da bıktı usandı. yuvarlanan asi bir panda

Sen bana köstek olursan sana destek olmam dersin. Ya hu kapını kilitle kimse girmesin

Benim anlatmak istedigim farkli. 28imde evlendim, evlenene kadar annem benim icin kotu bir anne, ayrim yapan bir anne, despot bir anneydi. Babam daha naif gorunurdu gozume. Evlenip ise girip o sorumluluklarin altina girmeden anneleri anlamak sanirim mumkun olmuyor cunku bir cok sey yasiyorsunuz ve tipki o begenmediginiz anneniz gibi davraniyorsunuz. Sizin de fikirleriniz degisebilir, bakisiniz farklilasabilir. hanmadi Love

Ama mutlaka sessiz bir yer vardır. Sessiz bir park mesela. At yere örtünü, seril bir güzel. Sessiz sessiz çalışırsın. Odak problemi olabilir ama evdeki o ortamda sinir krizi yaşamaktan daha iyidir.. Bence böyle alıştırmaya çalış kendini.

Bu ne ki daha neler neler var da ağza alamam. Son bir senede çok fena bir hal aldı annem ve babamla da konuştum "annemin psikolojisi çok fena bozulmuş baba bak lütfen biraz daha idare et, sınava kadar ve sakın üstüne gitme dedim heleki şiddeti asla asla düşünme sen haksız olursun dedim. Yıllardır alttan alan hep babam. Ben her daim korudum annemi kötülükten. Ama annem çok yüz buluyor ve babam bağırınca öyle laflar söylüyor ki babam kendini zor tutuyor dün yaşadığım bir olayı düşüne düşüne uyandım bugün ve resmen kalbim çarptı çok etkiliyor beni de ama psikolojim hiç umurunda değil annemin.

Şu an için sadece geleceğinize odaklanın bunu evde yapamıyorsanız zaten kaldı sınava 1 ay hangi Şehirde yaşıyorsunuz bilmiyorum ama 7-24 acık olam Kütüphaneler var. Sabahtan Çıkın gece Yarısı eve gelin. Tüm dikkatinizi sınava verin. Anne Babanız Yetişkin insanlar sonuçta ayrılmak onlar için daha doğru bir karar olacaksa sizde Sınavdan sonra her türlü desteği yaparsınız. Ayrılırlar herkes daha mutlu olur.

Çok Sağolun tesekkür ederim amin Allah hepimizin gönlüne göre versin. Sınavınızda başarılar dilerim :)

Kapıyı kilitlerdim ben olsaydım. Bölünmek çok rahatsız edici. Anneniz yüzünden her gün saatlerce kütüphanede ya da kafede oturmanız da zor. Bir de şunu anlamadim. Evliliği bitirmek istiyor özgür kalmak için ama tekrar evlenmek istiyor? O mantığı çözemedim. Belki de bu kadar taraf olmamalısınız. Sizi etkisi altına almak istiyor anlaşılan. Belki de kendisini rahatlatmak istiyordur.

Evet maalesef annem de birçok kez ben özgür olmak istiyorum diye söyler zaten ve gerçekten ben buna çok üzülüyorum. Onu anlamaya çalıştım her defasında, olabilir bu kişilik meselesi oldu artık bir insan arkadaşına bile saygı duymalı ben anneme bu yüzden kızıyorum benim isteğim sadece ders çalışırken rahat bırakması şu an başka isteğim yok beni sevsin öpsün diye yalvarmıyorum sadece kafam rahat kalsın artık şu sınav bitsin hayırlısıyla. Babamdan gördüğüm ilgiyi, anlayışı ondan da bekliyorum benim bu isteğimden daha doğal ne olabilir ki?

Evlilik zor bir kurum, bazen insanlar dünya iyisi de olsa uyuşamıyor Anneniz belli ki sığınacak bir yer arıyor, uyuşamadığı bir evlilikte evladı tarafından haksız görülmek istemiyor Psikolojisinin normal olmadığının zaten farkındasınız, ayrıca burada yazılan anne tü kaka, herkes anne olmamalı yorumlarını hayretle okudum. Sizi bu yaşa getirmiş, sonuçta bir şekilde evladının başında durmuş bir kadın var ortada, bu bile saygıyı hak ediyor. Ders çalışmak için sakin bir ortam arayışı içine girebilirsiniz, kütüphane, sakin bir cafe, bir akraba evi vs... Siz yine de annenizin gönlünü kırmamaya çalışın, sonradan içinize yara olur, gün gelip kaybettiğinizde keşke dersiniz. Kötü huyları olması, babanızla anlaşamaması onu kötü bir anne yapmaz unutmayın

Kütüphane evet öyle ama Cafe, park daha çok dikkatimi dağıtıyor. Oturduğum yerdeki kütüphane kapalı yıllardır, yerine bağlama kursu açtılar. Sınavlara da yıllardır odamda çalıştım zaten alışkanlığım bu sanırım o yüzden başka yerde odaklanma problemi yaşıyorum.

Anasin tabii yapmak zorundasin. Ben mi doğur dedim beni diyeceksin. Vebale giriyosun de. Duygu somurulerine izin verme yuvarlanan asi bir panda

Nasıl baska bırıyle evlenmelk var aklında. Annenizin hayatında bırı mı var? Babanızın size bilmedigın seyler var dedıgı bu mu?

Her şeyin psikolojik bir nedeni oldugunu düsünmüyorum. Herkesin anne baba olmamasi gerektigini düsünüyorum. Söyleyecegime üzülmeyin ama anneniz anne olmamaliymis.. Ki ben ayni seyi kendi annem icin de düsünürüm.. Sadece kendi geleceginize odaklanin.. Geri kalan hic biseyi degistiremeyeceksiniz.. Kafaniza taktiginizla kalacaksiniz.. Babanizin kiymetini bilmiyorsa, yarin öbür gün ilahi adalet ona gerekli dersi verecektir, iciniz rahat olsun.. Babaniz bu kadar huzursuzsa bosanmak onun icin de iyi olacaktir.. Emin olun her sey daha güzel daha huzurlu olur..

Konu sahibi bütün samimiyetimle yazıyorum; aile ilişkilerinize bakarken fazla erkek tarafından bakıp kendinizi dolduruyorsunuz bence. Geçen konunuzoda yengenizin feci bir insan olduğunu ve amcanıza eziyet ettiğini yazdınız şimdi de dünya iyisi babanıza çektiren annenizden şikayet ediyorsunuz. Eğer bir tesadüf dünyanın en iyi iki erkeğini en feci iki kadınıza sizin ailede denk getirmediyse erkekler tarafından manipüle ediliyorsunuz demektir. Türkiye'de Kadınlar istisnasız o kadar eşitsiz ve acıklı hayatlar yaşıyorlar ki ortada bir mağduriyet varsa önce prensip olarak kadının ezildiği fikriyle konuyu düşünün. Daha çok gençsiniz ileride beni daha iyi anlarsınız diye düşünüyorum. Onun dışında sınavınıza sayılı gün kala aile dramlarına elinizden geldiğince karışmayın anneniz isterse elli kere odaya girsin he hu deyin dinlemeyin bile gerekirse kütüphanede çalışın

Diğer konumda bana haksız yere münasebetsiz dediği için ve bu konumda da haksız yere ön yargılı olup haksız bir yorum yaptığı için bu tepkim. Siz olsanız ne yapardınız? Kavgayı sevmem orta yolu bulmaya çalışırım her daim. Herkesin algılama tarzı farklıdır, yanlış düşünmüş olabilir ama bir insan karşıdakini yargılamadan önce iki kez düşünmeli çünkü her yaşanılan durum buralarda anlatılmıyor çok az bir kısmını kelimelere sığdırabiliyorum. Her neyse. Bulunduğum yer küçük ve kütüphane yok. Evden başka yerde derse odaklanamıyorum zaten odamda rahatım ama maalesef annemden istediğim anlayışı göremiyorum sorun bu.

Hakkinda hayırlısı olsun. Ben sosyal çevremde ve ya ailemde olanları çok fazla kafayı takan birisi değilimdir. Kendi yuvami kurana kadar evde çok fazla sorumluluğum oldu. Haftasonu yemeğini yapmama ragmen ısıtıp önüne koymadim arkadaşlarımla dışarı çıktım diye yemek yemeyen, döndüğümde de isittirip sofra hazirlatan, senin yüzünden aç kaldım hasta oldum diyen bir annem var. Alkol bağımlısı bir de babam... yurt odasinda son sene çalıştığım dersle atanmistim... ama sizin bolumde alimin az olmasina bağlı sıkıntılar da var, bu da sizi geriyor... bence olaylar, onların ilişkisi, kim haklı/kim haksizlari düşünmeyin bile. Kalan konularinizi belirleyin ve uygulanabilir bir program yapın.

Annene psikolojik yardım alması için onu yönlendirebilirsin. evlilikle ilgili sorunlarını kendisinin düşünüp karara varması gerektiğini söyle. ben sadece senin evladınım. siz boşansanızda benim anne ve babam olarak kalacaksınız. babamın sana eş olarak tutum ve davranışları beni bağlamaz ve sizi yargılama hakkım yok de. Ayrıca annenizin başkasıyla ilgili evlilik hayallerini paylaşması da çok acımasız. hiç bir evlat bunları duymak, bilmek istemez hele ki ebeveynleri evli ve şiddete varan davranışlar da söz konusu değilse.

Ben annemi çok severdim inanın hatalarına rağmen çok severdim ama yıllar geçtikçe daha olgun düşündükçe çok büyük yanlışları olduğunu fark ettim. Vefa borcum var anneme evet katlandı babamı sevmediği halde yaşadı aynı evde kaldı aç kalmadık yedirdi içirdi ama şimdi o iyiliklerini bile bir bir götürüyor. Bir anne öz evladına psikolojik baskı yapmaktan hoşlanır mı? Hem maddi hem manevi beklentisi var ama maddi olanı zaten sınavla birlikte verebilirim şu an zaten hiç bir şeyim yok. Destek olup "olur kızım hadi çalış dersine, takma kafana bizi, Allah emeğini boşa çıkarmasın" gibi lafları duymamak bunalttı beni. Babamın ağzından dua eksik olmaz. Ama annnemden 1 hayır duası alamıyorum. Tamam etmesin ama Allah için rahat bıraksın şu bir ay. O kadar diyorum ki resmen dilimde tüy bitti. O yüzden işin içinden çıkamıyorum yaa buraya yazdım son çare. Aile büyüklerinden bir tek annemin babası kaldı o da hiç sorumlu bir adam değildir. Bugün babalar günü anne dedim haber verdim ki belki arar diye dedemi hııı babalar günü mü dedi durdu. Yani ben gerçekten evlat olarak her şeyi denedim anneme karşı tek yapamadığım para verememek o olsa zaten bu durumda olmayacağız.

Çok şükür olayları idrak edebilecek biriyim. Sizin ön yargılı yorumlarınıza göre tabiki tek muhalefet sizsiniz. Yine de teşekkür ederim. Diğer konuda da yazdım yorumunuza saygı duyarım. Hoşça kalın. hy_patia

Keşke maddi imkanlarla ilgili ona ümit vermeseydiniz. işte bu yüzden kendine ortak arıyor, onu haklı görmeniz için sürekli ıvır zıvıra dikkatinizi çekiyor, kafanızı şişirdikçe şişiriyor. siz onun hem maddi hem de dertlerinin ortağı oluyorsunuz/olacaksınız. o yüzden sizi rahat bırakmıyor. Yeni hayatında başlangıç olarak yardım edebileceğinizi belirtin tabii imkanınız varsa ama onun dışında kendi sorumluluğunu kendisinin taşımasını isteyin. her hareketinin sorumluluğunu da alsın bir zahmet anneniz. ama alacağı bu radikal kararların arkasında duracak cesareti ve azmi bile yok, sırtını size yaslayacak ve her küçük bir hezeyanda da içini size kusacak. , annaneniz veya babaannenizin evi yok mu çalışmak için

Evet zaten artık sadece şu son bir ayı nasıl değerlendirmem gerektiğini düşünüyorum yeterince meşgul oldum ailevi sebeplerle. Keşke anlasabilen insanlar olsaydı da sadece kendimi dusunebilseydim ama o kadar zor ki bu evde. Kütüphane yok bulunduğum yerde yıllar once kapatıldı. Evden başka yerde de derse odaklanamıyorum zaten bu yüzden artık susup sadece ders çalışmaya yöneleceğim. Zaten annem de "babanla aramı düzeltme boşayacağım onu görsün gününü" dedikten sonra ben artık çok dahil olmuyorum ki bir evlat olarak elimden geleni yaptım artık bundan sonrası sınava kaldı. İkisi de mutlu olsun ben de sınavı kazanayım da her türlü desteği zaten sağlarım. Umarım her şey yoluna girer. Çok teşekkür ederim önerileriniz için. Birçok yorumunuzu görüyorum olabildiğince çözüm odaklı şeyler yazıyorsunuz bu yüzden de ayrı teşekkür ediyorum. Allah gönlünüze göre versin.

Neler neler denedim sadece eskiye göre az girmeye başladı ama yine bir sorun olduğunda ilk geldiği yer odam, gelip kafamı dolduruyor. Keşke şu an elimden bir şey gelse de yapsam ama yok yok yok yani. Artık kabullendim inadından yapıyor ve ben de zorluk çıksın, dikkatim dağılsın istemiyorum artık. Sabredeceğim son bir ayım kaldı. defne-28

Bir de bu 2. Konunmus burada. Diğer konunü da hatırladım. Yenge hanıma cahil dedik moral verdik sana. Eee bu sefer ne diyelim. Tamam annen de kötü bir anneymis mi diyelim. Ders çalışmaya fırsat bulamıyorum diye üzülen bir insanın kk da konu açıp mesajlarla ugrasmasi da enteresan geldi.

Bu arada tek bir soru cevapsız kaldı onu şu an bulamadım yorumlarımda da Şu an boşanmama sebepleri annemin babama maddi yönden bağlı olması ve benim sınavım varken ayrılmaları sınavıma az bir zaman kala planımı bozar, odaklanamam diye korkuyor babam. Bir de tüm İşler bana kalacak çünkü babamın iş yeri evin önünde. Hem iş hem ev hem kpss yürütemem ve bu sefer sınava geç kalırım. Bu yüzden ben kazanırsam inşallah babam işi de bırakacak. Zaten hasta olduğu için hiç istemiyorum çalışmasını da ama maddi açıdan çalışması şart bu sene. Düzen bozulsun istemiyorum derken sadece sabretmek kalıyor bana şu son 1 aylık zamanda. Hep dua ediyorum. İnşallah alnımın akıyla çıkarım bu işin içinden. Y

Yok yanlış anlamışsınız. Ben asla evlensem kurtulsam diye düşünmedim mesela, aksine evlilikten korktuğumu çoğu kez anneme de babama da söylerim. İkinizin sorunlarını görünce korkuyorum artık evlilikten derim. Annemin annelik konusunda çok eksikleri var maalesef artık beklentimi azaltmaktan başka çare bulamadım. Mesela bakın siz demişsiniz ya evlendim annemi anladım diye. Bende durum tam tersi. Büyüdüm ve annemin ne kadar büyük haksızlıklar yaptığını anladım. Yıllarca babamı kötüledi annem ama meğer babam haklı tarafmış. Her konuda degil tabiki babamın da yanlışları olmuş ama 27 yaşında daha da iyi anladım ki annem maalesef çok daha anlayışsızmış.

Sürekli aynı sorularla gereksiz yargılamalarla karşılaştığım için konuda güncelleme yapıyorum, ne siz yorulun ne de ben hep aynı cevapları yazmak zorunda kalayım :) 1. Oturduğum yerdeki kütüphane kapalı ve cafede, parkta derse odaklanamıyorum en iyi çalıştığım yer tabiki odam, tek sorun ailevi sebeplerin içinde boğulmam ve annemin sık sık odama girmesiydi. Gereksiz konularla, babamdan boşanacağı konusunda, komşularla alakalı bilmemi gerektirmeyecek birçok konuda kafamı doldurması... Annemle ilgili şu anda başka bir sıkıntım yok. Annemi sevmediğimi de söylemedim. Babam çok anlayışlı biri özellikle ders konusunda, annem onun yüzde 1'i bile değil. Çoğu kişi kötülediğimi düşünüp onu anlamıyorum, konuşmuyorum, dinlemiyorum zannetmiş ama her açıdan bakılmadan yapılan yorumlarla derdimi anlatmak daha da uzun sürüyor haliyle... 2. Kapıyı kilitledim çoğu kez deneme sınavı yapıyor deyip de kilitledim odada sürekli hapis duramam, bazen soracağı bir şey oluyor veya iş yerine biri geliyor beni lazım oluyor bu sefer sürekli kalkıp kilit açıyorum, ha kilitli ha kilitli değil aynı şey oluyor artık her zaman kilitlemekten vazgeçtim, kapı önünden konuşmuşluğu da çok oluyor. Bağıra bağıra konuşmayı da sevmem anlaşma problemi çıkıyor bu sefer sanki annemi takmıyorum yüzüne kapı kapatmışım kapı ardından konuşuyorum gibi bir hal alıyor bu durum da canımı sıkıyor. Deneme sınavları hariç kapı kilitlemiyorum kısacası. 3. Annemi asla karaladığımı düşünmüyorum aksine evlat olarak her zaman iyi davrandım. Her ne yaşanmışsa geçmişte kalmıştır. Bu saate kadar evde durdu babamla geçinememesine rağmen annelik yaptı bize ama bazı öncelikleri yüzünden de çok ihmal etmişliği, çok ağlatmışlığı oldu maalesef. Şimdi de bu stresli sınav dönemimde tüm sorunlarının cevabı bendeymiş gibi haksız olduğu konuları yüzüne söyleyince, benden hesap sorar gibi ders başında bile olsam gereksiz bir şekilde dersimi bölüyor sinirinden. Bu sefer ben de dersim bölünüyor diye odaklanamıyorum, sinirlenip daha da strese giriyorum çünkü artık toparlamam lazım vaktim daraldı. Biraz psikolojik destek istedim annemden ama her sorunu, her tartışmayı bana yansıtmaya devam ettikçe kalan şu 1 aylık sürede daha da strese girdim. "Anne bak son zamanlar odaya çok girme, her sorununu bana anlatma, idare et bari şu 1 ay sınav bitsin kafam doluyor, ders çalışamıyorum vs." neler neler dedim. Boşanma durumunu da özellikle sık sık hatırlatıyor bana. Evet babamdan ayrılsın ben ona engel olmuyorum ama evlat olarak 1 ay sabret sınavım için diyorum ama umrunda olmuyorum. Defalarca aynı şeylere takılıp kaldı çok saçma muhabbetlere girip sinirlerimi bozup ders başında ağlattı. Bazı arkadaşlar yorumları okumadan gereksiz beni yargılamışlar mesela ben özellikle BDV konularında tüm yorumları okumaya çalışırım ki olayı tam idrak edip konu sahibine objektif bir yorum yapayım. Karşıdaki zaten dertli oluyor gidip de akıl vereceğime fikir vermeyi tercih ederim. Tüm yorumları okumak da vakit alır onu da anlıyorum. Kimse yorum yapmak zorunda da değil. Herkesin vakti değerlidir. Konu başlığında da " lütfen vakti olan okusun" diye özellikle belirtmiştim. Tabiki olaylar farklı yansıyabilir, herkesin beni anlamasını zaten beklemiyorum ama bazı yorumlarda kendimle alaka bulamıyorum. Annemin kişiliğini tam bilmeden yapılan yorumlarda ben suçlu durumuna düşüyorum bu sefer olay bana akıl vermeye kadar geliyor :) Olgun bir yaştayım ve gerçekleri görebildiğimi düşünüyorum, çok bunaldığım için paylaşmak istedim o gün amacım sadece fikir alabilmekti. Ders çalışmamak için bahane yaptığımı düşünen arkadaşlar bile olmuş. Öyle olsa burada ne işim olur, çıkar gezerim sınavı niye kafama takayım ve niye çözüm bulmak için fikir isteyeyim ki? Ben çok zor şartlarda okudum ve meslek lisesi mezunuydum uzun bir sınav dönemi geçirdim, mühendis olabilmek için uğraştım çok şükür hedefime de ulaştım şimdi 27 yaşındayım. Geç olsa da mutluyum. Şu anki tek hedefim kamu mühendisi olmak. Ailemi kötüleme gibi bir amacım da asla yoktu. Ben aileme her daim değer veririm. İyi geceler herkese. Dün bir konu açmıştım bu da 2 oldu ama asıl takıldığım nokta aylardır bu aslında çıkar yolu bulamıyorum artık boş boş durup zaman öldürmekten başka bir şey yapamıyorum. İçim daralıyor. 27 yaşındayım, bir ay sonra kpss sınavım var son vakitler sıkı bir şekilde ders çalışmam gerekirken özellikle son bir haftadır modumu düşüren bir ton olayla karşılaştım. Dünkü konum akrabamla ilgiliydi bugünkü ise anne babamla ilgili. Akrabayı zaten takmıyorum artık ama annem için ne yapmam lazım bilmiyorum. Babamdan Allah binlerce kez razı olsun, onun gibi bir babam olduğu için hep şükrettim en büyük destekçim oldu hep ama annem için maalesef aynı şeyleri söyleyemeyeceğim. Son zamanlarda sürekli rahatsız ediyor, boş şeylere takılıp ben masa başında ders çalışırken habire bölüyor, komşudan ordan burdan bahsediyor, babamla tartışmasını anlatıyor vs sebebi; Benim çoğu zaman babama hak vermem ve kendisinin yanlışlarını da söylemem, gerçekten de yeri gelir annemi de savunurum ama bu çok nadir olur maalesef çoğunlukla annem haksız olur gereksiz tartışma çıkarıp babamın kendisini zorluk çıkarmadan boşamasını istediği için nispet yapıyor bir nevi, bıksın da hemen boşasın, özgür kalsın öyle kafasına göre iş çevirsin istiyor ama gerek yok zaten babam da bıktı annemin saçma huylarından. Zorluk çıkaracak bir adam değil. İstese yarın boşanır. Sınavımı bekliyor sırf sarsılmayayım diye. Ben bu konuyu da konuştum babamla arkadaş gibiyiz. Ben seni bekliyorum kızım bilmediğin çok şey var artık çekemiyorum anneni, kafana takma dersine bak inşallah güzel puan alırsın vs der durur. Hep orta yolu bulma derdindeydim, annem her konuda ne olursa olsun sırf kendi egosu olsun, ona hak verilsin diye beni habire dersimden etsin diye odamın kapısını günde en az 4-5 defa açar içeri girip boş muhabbetler eder bahsettiği şeylerin çoğu da babamı kötüleme amaçlı. Resmen yaptığı nispet yani şunu demek istiyor: Sen babanı hep haklı bul bak böyle böyle oldu şunu dedim kızdı bana vs gündelik şeyler ve hepsi zamanımı alacak kadar önemli değil. Önemli olsa zaten kesinlikle vakit ayırırım dinlerim yapmadığım şeyler değil. İstiyor ki kendisini destekleyeyim sadece, babam ortada kalsın yıllardır babama kötü deyip durdu ama o kadar sorumlu bir adam ki anlatsam sayfalar sığmaz yaptığı fedakarlıkları ama annem hala memnun değil çünkü aklında başka biriyle evlenmek var, boşanıp evlenmek istiyor biriyle ( annem 53 yaşında şu an) saygı duydum hep, tamam evlenirsin anne dedim ama annemden başta ders konusu olmak üzere birçok konuda anlayış göremiyorum. Yıllar önce bu kadar değildi ama kpss benim için çok önemli dememe rağmen hiç değişmiyor. O kadar istedim ki anne - kız oturup sakince konuşmayı, dertleşmeyi, sarılmayı ama yok yaklaşık 10-15 senedir annemin bana içten sarılıp öptüğünü hatırlamam mesela. Şehir dışında üniversite okudum eve döndüğümde bile özlemediğini hissederdim. Çok ağrıma giderdi ama alttan alırdım. Her neyse çok uzar diye bahsedemediğim şeyler var çok fazla. Kısacası ben annemde bana karşı sevgi göremiyorum sadece maddi imkanı olmadığı için şu an bekliyor beni ve bunu da yansıtıyor bana. Her şeye rağmen çoğu şeyi yutup üzerimde hakkı var diye anneme; Ben seni ortada bırakmam anne, biraz daha sabret düzenli bir maaşım da olur Allah'ın izniyle, destek olurum sana ayrılırsın babamdan karakterleriniz uymuyor olabilir anlaşamıyorsunuz biliyorum ama her gün bıktım anlatma bunları, kafamı dolduruyorsun sınavım bitsin bari Allah rızası için kafamı doldurma artık son vakitleri stresliyim diye bir ton şey dememe rağmen garezi var gibi istisnasız her gün yine kafamı meşgul ediyor. Ders başında tüm gün oturup bir gram ders çalışamamaktan o kadar sıkıldım ki anlatamam. Dün de ağladım bugün de. Çok mu zor bir evlada destek olmak sadece manevi destek istiyorum zor mu bu arkadaşlar? Ne yapmam lazım bir fikir verin lütfen. Sınava bir ay kaldı diye elim kolum bağlı. Bir yandan stres bir yandan onun beni bir evlat gibi değil arkadaş gibi görmesi artık çok bunalttı. Onca laf anlattım ne yapabilirim ki daha aklıma hiçbir şey gelmiyor. Sınavdan sonra ikisi de ayrılacaklar zaten ve ben annemin psikolojik tedavi görmesini de istiyorum ama şu an için ne yapmam gerek onu bilmiyorum. Kızıp bağırınca vicdan yapıyorum annem sonuçta diyorum ne gerek vardı ama o da beni mahvediyor kafama takıyorum tüm günüm berbat geçiyor artık bıktım usandım. . . .

Dünyanın en zor şeyidir anlaşılabilmek ve ben zaten herkesin beni aynı oranda anlamasını beklemiyorum. Benim istediğim çözüm odaklı fikirlerdi. Yanlış anlaşılmış bayağı...

Annenizi manipülatif buluyorum ve size sürekli yakınmasının nedenini de haklı olduğuna dair bir algı oluşturmak olduğunu düşünüyorum. Anneniz sağlıksız bir birey düşünce yapısı itibariyle ve gelecekte de sıkıntılı durumlara, sorunlu ilişkilere girebilir. en azından haklı olduğunu çevresine benimsetirse yine destek alma zamanı geldiğinde sizden teselli ve merhamet alabilecektir. çünkü etraftaki herkes onu ezmiş, o hep fedakarlık yapmış gibi söylemleri size yeterince vurgularsa, siz de ona hak verip, yanında olacaksınızdır. Annenizin daha boşanmadan evlilikle ilgili düşüncelerinin olması çok garip, bunu size nasıl anlatıyor merak ediyorum

Ne yazık ki küçük bir yerdeyim ve ev dışında da ders çalışamıyorum odaklanma problemim de var zaten odamda gayet rahatım ama tek sıkıntı kafamın dolması... Sınava az bir zaman kala annemin yaptığı davranışlar. 2 gündür çok kötüydüm ağladım durdum ama şimdi rahatladım buraya da yazarak biraz daha dayanırsam halledeceğim inşallah.

Anneniz babanizla yaşadığı olaylardan ötürü baya agresiflesmis, hırslanmış ve psikolojisi bozulmus. Onu da anlayın dertlesecek kimsesi yok ve sanırım takıntılı birisi. Ama su zamanda yani sinav zamani bu bencillik hic hos degil kapinizi kitleyin umursamayin yeter bana anlatma offff ufff diyin bagirmayin madem pisman oluyorsunuz. Annenizin beklentileri sanirim fazla babanizdan o yuzden baska kocalari övüyor.

Ve babam kalp hastası by-pass ameliyatı olduğunda hep ben baktım. Pansuman yaptım ilaçlarını her gün verdim. Daha neler neler yaa gerçekten kolay görünüyor da millete anlatamıyorsun her şeyi ve acımasızca eleştirebiliyorlar. Zaten herkesin aynı oranda anlamasını da beklemiyorum.

Uzaktaki kütüphaneye gidebilirsin. Sakin bir kafeye gidebilirsin. havalar sıcak parka bile gidebilirsin. Bir komşuna gidebilirsin. Bu ülkede tek göz odada tüm aile yaşayan çocuklar üniversite sınavlarinda başarı sağlıyor. Bunlar bahane gibi geliyor. F fozgeb

İnşallah güzel geçer sınavınız. Babanız bir şey demiyor mu annenize kızı rahat bırak vs. diye? Yani boşanmak istiyorsa boşansın. Kendi kararı saplantı olmuş babanız. Keşke 1 ay olsun sabır gösterebilseymiş..

Kötü evlat olduğunuzu ben de düşünmüyorum zaten. ama anneniz bencil, babanızı da sizi de düşünmüyor. madem çok boşanmak istiyor, boşanma işlemlerini başlatsın o zaman hemen. şimdi de huzur yok zaten bu şekilde. davayı açarsanız rahatlar. size de sarmaz hem ve uğraşmaz, yeni hayatı için girişimlerde bulunur, plan yapar da sizi rahat bırakır

Anneniz bana bihter karakterini anımsattı. dışarıdaki tavuk ona kaz görünüyor. babanızda ne yaparsa yapsın yaranamaz. hayal aleminde kalmış, ayakları yere basmıyor kadının. duygularının peşinde sürüklenip gidecek biri ama ne yazık ki gerçekler acıdır. mantıkla alınmamış kararlar ve hareketlerin bedeli çok ağır oluyor. Yapabileceğiniz en iyi şey ona umut vermeyin ve belli mesafe koyun aranıza. çünkü yıkıcı sonuçlar verebilir bu durum size

Burada hep anneni karalamışsın ama gençliğinde neler yaşadı, babandan neler gördü bilemeyiz. Şimdi ılımlı, hasta, sakin bir adamcağız olması gençliğinde çok matah olduğu anlamına gelmez. Ben de gençken hep düşünürdüm neden annem babam gibi konuşkan ve esprili değil, neden her şeyimi eleştiriyor beni hiç beğenmiyor, neden babama bağırıyor, neden hep başı ağrıyor, neden erkenden yatıyor... artık annem gibi evli, çocuklu ve çalışan bir kadın oldum yaşım genç sayılmaz. Anneme çok haksızlık ettiğimi, onu zamanında anlayamadığımı düşünüyorum. Hayat kadınları maalesef daha fazla eziyor ve tahammülsüzleştiriyor. Annenin durumu da bundan ibaret

Evet çoğu zaman sabahki açığımı öyle kapatıyorum. Gece sessizliğinde iyi çalışılıyor uykum gelene kadar elimden geldiğince ünite bitirmeye çalışıyorum. İyiki gece oluyor da kafam dinleniyor, kutuplarda yaşasaydım 6 ay gece 6 ay gündüz, resmen belamı bulurdum :)

Amiiiiin inşallah, Çok teşekkür ederim.

Bence abartiyorsunuz. Bosanacaklarsa bosansinlar 5 yasinda cocuk musunuz? Zaten biliyorsunuz bosanacaklarini. Acsin yarin babaniz davayi. Bu uzatma neden? Diger kisma gelince de odanizi kitleyin. Olmadi tersleyin. Agzini acar acmaz odadan gonderin. Hepimiz gectik o yollardan. Agkayacak birsey yok. Gercekten calismak istiyorsaniz bahanelerinize saklanmayin bence. Sinav stresiyle biraz abartiyorsunuz gibi geldi bana olaylari. Allah gonlunuzdeki yeri kazanmanizi nasip etsin.

Kazanirsiniz insallah. Bir muhendis olarak atanmanin zorlugunu kpss nin stresini bende cok iyi bilirim. Ama bu stresle biraz kafanizda buyutuyorsunuz gibi geldi bana. Derse bi yarim saat mola verin bi annenizle cay kahve icin o ara bol bol konussun. Sonra donun calisin bu sayede zort pirt bisey anlatma istegi de duymaz. Iliskinizi de iyi yonde etkiler belki. Ha cekemem diyorsaniz kutuphaneye gitmeyi deneyin mesela. Sizde bunalmissiniz..

Ben de yorum yapan arkadaşa sert karşılığınızı anlamayanlardanım. Bizim de anne ve babamız arasında tartışmalar olurdu, ama taraf tutmamaya özellikle dikkat ederdik. Her iki tarafın "dinlenilme ve kendini ifade etme" arzusunu anlamaya çalışır, sorunlarını ise kendi aralarında çözmelerini beklerdik. Çocukların sürekli bir tarafa hal vermesi ebeveynler açısından çok kırıcı olsa gerek. Annenizin soğukluğu sizin babanıza koşulsuz bağlılığınızdan kaynaklanıyor olabilir, ki doğru olduğunu savunmuyorum. Sadece insan doğasından bahsetmeye çalışıyorum. Diğer konunuzda da yengenizin size yaptığı kesinlikle saygısızlık. Ama eşiyle ilişkisi kendi ailevi meseleleridir. Ailenizin erkekleri bu kadar kötü kadınlara denk geldiyse vakitlice ayrılsalarmış keşke. Ya da evlenmeden eğitim durumlarını vs önemseselermiş. Annenize onu ve sorunlarını önemsediğinizi, ancak sınava kadar ders çalışmaya ve bölünmemeye ihtiyacınız olduğunu bir kere daha samimiyetle ama ciddiyetle söyleyin. Kütüphane de yok diyorsunuz çünkü. Başka çözüm gelmiyor akla.

Peki sınavı kazanamazsanız da boşanma işlemini başlatmayacak mı anneniz? size üzülüyorum açıkçası şimdiye kadar sizi yıpratmış, kazansanız da yine sizin sırtınızdan geçinecek, mutsuzluğunuzu size yükleyecek. Anne rolünü üstlenmemiş hiç, size annesi/arkadaşı gibi paylaşımlarda bulunmuş. rolleriniz ve vazifeleriniz kaymış bu ilişkide

Valla yorum yazacaktım da o kadar savunmaya geçmişsiniz ki ne desem boş mutlu olacağınız şeyi söyleyim bari, haklısınız.

Ben hiçbir zaman onu görmezden gelmedim haklı sebeple kızdığımda bile bir saat sonra pişman olup ağlarım onun üzülmesine de dayanamam ama şu anki konum sanki o benim evladım da ben ona yol gösteriyorum gibi. Hep dinledim, hep fikir verdim yalnız hissetmesin diye ama o sevdiği hayattan vazgeçemiyor bir an evvel evden kurtulup başka birini bulup evlenmek istiyor ve bana bunu sınavıma zor çalıştığımı bile bile söylüyor. Oturduğum yer küçük ve kütüphane kapatılalı çok oldu. Sınava az bir zaman kala düzenimi de bozamıyorum yakın akraba hiç yok en yakını 1 saatlik yol mesafesinde ve zaten akrabaların laflarından da o kadar bunaldım ki kimsenin benim sınava hazırlandığımı bilmesini istemiyorum. Direk moral bozuyorlar yaşım 30 olmuş da hala okuyormuşum, yeri gelince övünmeyi çok iyi bilirler ailede tek mühendisim diye ama sınav zamanı yanımda yoklar. Ben ne yapayım ki böyle akrabayı? Hep Sabrediyorum dua ediyorum. Tek yardımcım Allah... Teşekkür ederim yorumunuz için.

Onu da dedim inanın düzenimin bozulacağını bile bile dedim. Bana dediği laf şu Hayır daha değil bu kadar dayandım hele bir sınavın bitsin ondan sonra diyor. Kısacası maddi beklentisi var. Ben zaten maaşım olduğunda ona yardım edeceğimi söylüyorum ve çok da beklentili benden. Ama konu ders çalışmaya gelince benim psikolojimi alt üst ediyor, eskiden bu kadar anlayışsız değildi bazen annemi tanıyamıyorum. Bıktım bu durumdan.

Evet sessiz ortam çok önemli gerçekten. Çok şükür 2 gündür sıkıntı yok evde rahat çalışabiliyorum ama bayram vakti bir yandan akraba bir yandan annem derken sabrım tükenmişti. Çok teşekkür ederim yorumun için.