Savunmaya geçerim tabi. Hanımefendinin psikolojisi zaten harap halde. Bilerek yada bilmeden bu şekilde yargılayan yorumlar çok üzer insanı. Hemcinsleeime destek olup savunamayacaksam bu platformda ne işim var. Eleştirmek için üye olmadım ben. İyi şeyler duymaya ihtiyacı var kadınların böyle zamanlarda

Boşanmayın o zaman, minimum iletişimle sürdürün evliliğinizi.

Profil resminde ki siz misiniz? Isterseniz kaldirın belki tanınırsınız Eşinizin degişmek için çabaladigini söylediniz Madem çocuklari vermeden boşanamam beni öldürebilir diyorsunuz Çocuklarin gercekleri ögrenmesi ve size hak vermeleri 30'lu yaşlarını bulabilir Isterseniz biraz daha sabredip cocuklarin büyümesini bekleyin boşanmak için

Cocuklariniz asla sizi anlamayacak. Istediginiz kadar gerekce sunun. Bunu goze aliyorsaniz birakin cocuklarinizi. Ama onalrda kesinlikle bir yara birakacaksiniz. Siz en az hasarla cikarken, en buyuk hasari onlar alacak. Hele 4 yasindaki... sizi anlamak zorunda degil.

Kacirdiginiz bir sey var Evlatlari onda kaldigi icin surunme fikri evlada da anneye de diger butun engellerden daha fazla yuk yukler, tahrik eder. Bir anne evlatlarindan ayrilmak istemezse adamin copsuz olmasini istedigi icin veya cefakar ve fedakar kutsal kadin ana rolune burundugu icin degil, yalnizca evlatlarindan ayri kalmak istemedigi icindir. Bu gayet normal, anlasilabilir bir icgudu bence, bunun toplumun ataerkilligi ne bileyim erkegin sorumsuzlugu, sorumluluk verilmemesi gibi sebeplerle alakasi yok, bunu bilmek basit bir seydir. Buradaki en onemli faktörse, gozden kacirdiginiz kisim burasi, babanin potansiyel bir katil olabilme ihtimali ve cocuklarin onda kalmasinin yaratacagi tehlikeler. Yani yine konunun toplumsal sorunlarla, erkeklerin pipileriyle, erkekler yatsin, kadinlar cocuk baksin zihniyetiyle uzaktan yakindan ilgisi yok. Tamamen cocuk odakli bir bakis acisi.

tam olarak yapmak istediğim bu düzen aslında. işten 5.30da cıkıyorum 10dk mesafede ev ve iş arası. iş çıkışı gideyim ilgileneyim ihtiyaçlarını göreyim. onlarda evlerinden odalarından düzenlerinden olmadan bu şekilde bi müddet idare etmeye çalışayım. belki ileride babaları birşeyleri anlayınca velayeti vermek ister. bilemiyorum.

Calisan kadinlar nasil bakiyorsa oyle bakacak

e hani iyi babaydı? çocukların hiçbir şeyiyle ilgilenmiyormuş. atacak babaannelerine çocukları o olacak.

Ya bakın tutarlı ve tutarsız konuştuğunuz yerler var. Biz konu sahibinin tahmini aklı başında bir insan olmasından hareketle söylüyoruz bunu. Elbette cani bir anneden bahsetmiyoruz. Ne anneler var insanlıkla ilgisi yok. Öyle de olsa çocuklar o annelerde olsun, anne annedir diyen bir zihniyet olabilir mi? Ayrıca bir annenin çocuğuna düşkün olmasının nesi kötü, çocuğunu koklayan anne ki burda aslında duyulan sevgi resmediliyor, bu sizi neden rahatsız ediyor. Asıl siz bırakın insanlar çocuklarını istedikleri sevsin. Zorunluluk ve çaresizlik nedeniyle çocuğundan ayrı kalan annelere saygımız bizim de sonsuz. Biz de insanız taş mıyız!! E

6 yaşında annem ve babam ayrıldı. Daha sonra babam tekrar evlendi. Ki bir çok erkek bunu yapıyor. Buz babam ile kaldık. Annem durumu olmadığı için bizi alamadı. Üvey anne ile bayaa atraksiyonlu bir hayat geçirdik. Söyle söyleyeyim evlenince bile huzir vermedi. Eşim ile şehir değiştirdik. Çok şükür ne kadar uzak o kadar iyi. Ama öz annem sonra tekrar evlendi iki çocuğu daha oldu. İkinci evlilikte de sorunlar yaşadı. Ama o çocukları temizlik yaptı çalıştı çabaladı hiç bırakmadı. 34 yaşındayım hala düşündükce o kadar çok kızıyorum ki keşke bizide bırakmamak için çabalasada bizde kardeşimle başka başka memleketlere savrulmamis olsaydık

Ofkesi yonlendirebilecegi sey olan siz ortadan kalkinca cocuklara yonelebilir, bu asla olmayacak bir ihtimal degildir. Nasil bu kadar sey yasayip hala bu kadar toz pembe bakabildiginize inanamadim ben.

Müsaade etmeyecek ne demek siz isterseniz mahkeme zaten size veriyor çocukları ama ben verecek razıyım dersen o başka.

Evet 4 yaşındaki bir çocuğun huzuru ve mutluluğu anneden uzak hı hı oldu! Ya ne kafalarda yaşıyorsunuz siz gerçekten. Garip ve çilekeş anne modunda olacak en son anneyim Ama anne olmanın sorumluluğunu, insan olmanın sorumluluğunu son derece iyi biliyorum. Minicik bir çocuk için annenin ne olduğunu bilmek için "ah vah anne "olmaya gerek yok. Cennetin ayaklarımın altında olmasına hele hiç hiç ihtiyacım yok. Kendi sorumluluğumda dünyaya getirdiğim bir çocuğun sorumluluğunu taşıyorum ben sadece. Ayrıca kendi içinizde celiskidesiniz. Demissiniz ya "Çocuklarının huzuru ve mutlulugu icin, onlardan uzak kalmayi bile goze alan annelerin, kendi cikarlarindan önce çocuğunun çıkarlarını düşünen annelerin eli öpülesi " diye evet burada haklısınız ama atladiginiz şey bu konuda, konu sahibinin çocuklarının huzuru, mutluluğu ve çıkarını değil ilk etapta kendi çıkarını gozettigidir.

O zaman şöyle bakalim olaya, bu adamda gercekten cocuklarini öldürecek potansiyel varsa ve anne buna ragmen cocuklari babaya birakiyorsa, babadan cok da farklı değildir degil mi? Normal bir insan, cocugunu potansiyel bir katille birakmayacagina gore anne de normal degil diyelim, o zaman ne farkeder ha baba ha anne, al birini vur ötekine, bari gönüllü olanda kalsın çocuk.

Şöyle söyleyeyim bir bayan arkadaşım 12 yaşında kızı varken eşinden boşandı. Çalıştığı için babanne kızına bakıyordu. Kendine aynı sokaktan ev tuttu. Akşamlar uğrayıp kızını görüyor ve derslerini yaptırıyordu. Cumadan pazara da kızı kendinde kalıyordu. arkadaşım şuan yeni biriyle evlendi düzeni nasıl bilemiyorum ama başta kurduğu düzen böyleydi ve durumlar iyiydi. Ama kızı 12 yaşındaydı. Sizin çocuklar küçük o yüzden birşey diyemem.

O cocuklarin maddi destekten daha cok anne sefkatine ihtiyaci var. Madem iyi baba cocuklarinin ihtiyacini bosandiktan sonra da karsilar. Ama anne sefkatini baba veremez.

Aynen, gerçekten iyi ötesi baba olan bir eşim var. Ama çocuk işte gene de annem annem diyor. Babaya da düşkün ama anne başka birşey. Sevgi dolu bir anne bir dereceye kadar babayı arattırmaz belki, yani teselli eder bir şekilde çocuğunu mümkün mertebe. Ama annenin yokluğunu dünyanın en iyi babası da olsa dolduramaz. Ana kucağı ya ötesi var mı, hangi sevgi daha üstün. Anne sevgisinin üstü zaten bir tek evlat sevgisidir.

tabiki sizin fikriniz saygı duyarım. bazı yerde insan kendini yazarak net ifade edemeyebiliyor. ne anlatmak istediğimi tam olarak anlatabildiğimden emin değilim zaten. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Şiddet gördüğüm bir adama değil çocuk, eşya emanet edemem. İstediği kadar iyi baba olsun hatta babanın önde gideni ödülü olsun, şiddet görmüşsünüz ve çocuklar ergenliğe girdiğinde, asice cevap verdiğinde onlara dokunma ihtimali bile beni delirtir.

Konunun hepsini okumadım ama hayatınızdan mi endişe ediyorsunuz? Öyle değildir inşallah. Ama aldığınız karar çok zor. Babasız büyüyen çocuklar daha kolay atlatıyor ama annesiz büyüyen çocuk bunu atlatamıyor. Annesizlik bir ömür boyu yara olarak kalan bir şey. Benim annem iyi bir anne değil mesela. Ve hayatımda hiçbir desteğini görmedim. Ve hayatım boyunca bunun izlerini taşıdım, eksikliğini çok hissettim. Henüz 1 yaşındayken üniversite okumak İçin beni Ananeme bıraktı bir kaç sene. Zordu o zamanda. Ama yine de bir figür olarak durması bile kardeşlerime ve bana güven veriyor bir şekilde. eğer bir hayat memat meselesi değilse, çekişmeli de olsa çocuklarınıza sahip çakın derim. Belki bir ihtimal yetişkin olunca sizi anlarlar ama o zamana kadar çok yara alırlar ve sizi affederler mi bilmiyorum. Ki sevse de onlara çok düşkün olduğu İçin değil, sizin canınızı yakmak İçin onları kullanan bir baba figürü geldi bana. Çocukların iyiliğini istese, sizden ayırmaz. ayrıca velayeti aldıktan sonra da verilen zamanda görseniz bile, çocuklar sizden çok kopmuş olacak, yetmeyecek zaman. Eşiniz devamlı size karşı zehirleyecek onları. bir tanıdığım da boşanırken oğlunu babaya bıraktı. Boşanmak İçin tek çaresi oydu. Baba yalnız boşanmakla Kalmadı. Çocuğu da göstermedi. Ev ev sakladılar çocuğu. Kadın kaç defa polisle gitti kapıya. Sonrasını bilmiyorum ama eşinizle de boşanma sonrası böyle Şeyler yaşama ihtimaliniz var. evet, bu adaletli değil belki ama çocukların hep annede kalması gerektiğini düşünüyorum, çocuğun psikolojisi için, Eğer anne çok kötü ve suistimal eden bir anne değilse.

E nedden siz cocuklarinizin annesiz kalmasina sagduyulu yaklasamiyorsunuz? Ustelik duzenli bir geliriniz de varmis. Esinizin size bir sey yapmasindan korkuyor olabilirsiniz ama siz yokken o cocuklara ne yapacagini da bilemezsiniz. Daha gecen hafta bir adam 4 cocugunu dovup kameraya cektirip annelerini eve dondurmeye calisiyordu. Hasta ruhlu adam bir size hasta ruhlu degildir ki.

Ben şunu anlamadim tam olarak. Evet çalışırken babaanne bakıyor çocuklara peki eve döndüğünüzde de mi babaannede yatılı kalıyorlar? Sürekli düzen bozulmasın diyorsunuz da düzen bozulmayacak mi annesinin olmadığı evde uyuyup uyandıkları zaman? Akşam annesinin kucağında çizgi film izleyip sabah kahvaltısını annesiyle yapmadıkları zaman. Sizin çocuklara tamamen mi babaanne bakıyor da düzeni bozulmayacak bu çocukların?

Çocuklarınız için nafaka alarak o maddi imkanları sağlayabilirsiniz

demek istediğim bu aslında birazda. çocukları alışılagelmiş düzenden daha fazla kopartmamak. zaten boşanmak çok büyük bir olay. ilk etapta çocuklar kendini suçlayacak ben mi birşey yaptımda annem-babam beni terk ettiler diyerek. birde bunun üstüne velayetle ilgili çocukları yıpratmamak istiyorum. ama herkes çocuklarını bırakıp zingildemeye yer arayan kadın gibi gördü şurda. anlatamıyorum ki kendimi. benim ilk önceliğim çocukları en az hasarla ruh sağlıklarını en hasarla bu işi halledebilmek.

Eşim düzeldi yazmıssınız yanlış mı okudum neden hala boşanmak istiyorsunuz? Tamam dolmuşsunuz inancınız bitmiş haklısınız kolay şeyler değil. Ama tekrar aynı zorlukları yaşamıyormuşsunuz. Cocuklarınız için şans verebilirsiniz evliliğinize. Değişti dediniz diye bunu söylüyorum yoksa direk ayrılın yazardım. Cocuklarınızdan da kopabilecekmisiniz ben vermezdim

İyi düşünün. Gerçekten çocuklardan onların iyiliğini düşündüğünüz için mi vazgeçiyorsunuz? Ortak velayet olsun. Pişman olmayın.

Hanımefendi çocuklarınızın aynı şehirde olması ve ara sıra görmeniz size yetecek mi pess Neden çocuklarınızı almayı düşünmüyorsunuz nasıl dayanacaksınız cocuklarınız yanınızda olmadan Maddiyatı bahane etmeyin nafaka vermek zorunda hem size hem çocuklarınıza ve cocuklar çok küçük mahkeme zaten siz istediğiniz sürece size verir cocukları üzüldüm cocuklara

şöyle bir yanlış anlaşılma var ve linç etmenize luzum yok. Ben çocuklarımdan vazgeçmek istemiyorum öyle bir derdim yok. çok şükür onlara bakabilecek durumdayım. Ama anlayamadığınız şey şu. Ben ilk etapta kendim zarar görmeden bu evliliği bitirmeye çalışıyorum. Çocukları babalarına bırakıp başka bir şehre gitme gibi bir düşüncem yok. Eteğimden gitsinler gibi bir durumda söz konusu değil. Ama bu güne kadar yaşadıklarımdan sonra zarar göreceğime eminim ve hasarsız bişeyler yapabilmeyi umuyorum. Tek ve en büyük korkum çocuklarımın bana karşı kötü düşünmesi. Elbette büyüyecekler ve eğriyi doğruyu anlayacakları yaşa geldiklerinde bana hak vereceklerdir. Bilmiyorum kendi doğru ifade edemiyorda olabilirim çok yoğun duygularım. ama şu algı olmasın lütfen çocuklarını bırakıp gitmek istiyor. öyle birşey değil anlatmaya çalıştığım. diyeceksiniz bukadar korkuyorsan tedbir koydur uzaklaştırma al. ben bunların hepsini haklarımı biliyorum cahil bir insan değilim. lakin bu yapılanların hangisi bu güne kadar kaç kadını korudu. bunları yaparak ölüp çocuklarımı annesiz bırakmak daha mı mantıklı. umarım kendimi anlatabilmişimdir.

Anladım. Ama işiniz dahada kolay olur o zaman zaten bir geliriniz varsa maddi olarak mahkeme size verebilir. Çekişmeli boşanma uzun ve zor bir süreç ama çocukların velayetini eşiniz almış olsa çocuklarla iletişiminize karışırmı. Bence birinci önceliğiniz çocuklar olsun. Büyük çocuğunuz anlar ama küçük olan için daha zor bir süreç olucak. Allah yardımcınız olsun. Her şekilde zor boşanmak. Umarım anlaşmalı bir şekilde kolayca kurtulursunuz. Bence bide eşiniz çocukları kullanıyor galiba boşanmaktan vazgeçersiniz diye. Yani işleri zorlaştırıp sizi vazgeçirmeye çalışıyor da olabilir. İş ciddiye binipte çocuklar süreçten yıpranınca geri dönüşü olmadığını görüp uzlaşır inşaAllah. Hannaz

Ben sizi cok iyi anlıyorum, sizi anlamayanlardaki sorun insanların anneliğe ekstra ekstra anlamlar ve sorumluluklar yuklemesinden kaynaklaniyor. Evet annelik güçlü ve onemli bir kavram ama bir çocuk uzerinde annenin ne kadar sorumluluğu varsa babanin da o kadar sorumluluğu var, sizin ozelinizde degil, genel olarak da yasam kosullari kiminle kalmasina daha uygunsa cocuk onunla kalmalı zaten, çocuklarin annelerine ne kadar ihtiyaci varsa babalarina da o kadar ihtiyaclari var. Ama bosanlamalarda nedense kimse baba birakti demiyor da anne bıraktı olay oluyor...

Bence çocuklarınız büyüyene kadar Antalya'da yaşamaya devam etmelisiniz. Sabredin boşandıktan sonra devam edin aynı şehirde diycem ama Antalya gibi muhteşem bir şehir için sabretmek kavramını kullanasım gelmiyor:)

Çocuklar babanın velayetinde yaşayabilir, karşı değilim. Yapmam ama bu muhattap olduğum insanla alakalı. Bazı durumlarda velayetin babada olması çok daha iyidir ama burada yine dediğim gibi muhattap olduğun insanın nasıl bir karakterde olduğu söz konusu. İsterse çocuklarının ayaklarını yıkasın, bana ya da bir canlıya veyahut bir eşyaya bilerek zarar vermiş, amacı tamamen acıtmak olmuş birine gerçekten hiçbir koşulda velayet vermem, vermediğim gibi denetimli görüş talep ederim.

Allah aşkına bırak artık kendini anlatmaya çalışma ya. Sen bir anne olarak kendinin ne çocuklarının çıkarlarına göre en doğru kararı verirsin inanıyorum. Aklı selim bir bayansın. Herşeyede gücün yeter. Burda senin anneliğini eleştirenlerden alacağın akla emin ol ihtiyacın yok. İstişare sünnettir. Ailenle konuş, kayınvalidenle konuş, ölç biç, eşinle ılımlı bir şekilde konuş, bakarsın kabul eder ve bu varsayımların hiç biri olmaz. Bir orta yol bulursunuz

Ama daha beter şeyler yaşamama garantiniz var mı? Keşke önce bir psikolojik yardım alsanız? Jane

sonunda beni anlayan biri. tabiki çocukları alabileceğimi biliyorum. asla onlardan vazgeçmek değil derdim. bi anne çocuklarından nasıl vazgeçer. ama anlaşarak boşanabilmemin tek yolu babalarına bırakmak çocukları. çekişmeli boşanma davasında yaşayacağım hiç birşeyi kaldıracak gücüm yok. elbette benimde anlaşmalı boşanırsak ekleyeceğim şart şu. çocuklar sende kalsın. ama istediğim vakit göreceğim engelleme olmayacak. bunun garantisini almadan zaten bırakmam.

Nasıl izin vermeyecek mahkeme size verecek zaten. Özellikle küçük olanı kesin size verecek isterseniz.

evet kendini büyük oranda düzeltti hakkını yiyemem. ama ben hiç birşeye eskisi gibi devam edemiyorum. yani bir insana seversiniz kızarsınız nefret edersiniz vs. bende bunların hiç biri yok artık nefret dahi etmiyorum. sokakta karşılaştığım herhangi bir insana neler hissedebileceksem o kadar. benim için bi yabancı. bu durumda böyle bi evliliği sürdürmeye çalışmak ne kadar zor anlayabilir misiniz bilemiyorum. görmek istemiyorsun konuşmak istemiyorsun dokunsun istemiyorsun. kendinden tiksiniyorsun. daha açık nasıl ifade edebilirim kendimi bilemiyorum.

Aynen buna katılıyorum. Kesinlikle boşanma öncesi iyice düşünülmesi ve mağdur olmamak adına bazı tedbirlerin ve kararların alınması lazım. Her ilişki kişilere ve şartlara bağlı olarak birbirinden çok farklı ve kişiseldir. Bu kadar ciddi bi konu ile ilgili de hiç tanımadığın bir sürü insanın olduğu bi platformdan fikir almak ta çok sağlıklı değil. Zaten bence dediğim gibi konu sahibesinin de amacı biraz iyi bişeyler duyup rahatlamak sadece. Sonuçta bize kendi gözünden anlattığı dışında bişey bilmiyoruz

Kendi hayatı için çocuklarından vazgeçmeyi göze alan bir 'anne'

Mafya mı kocanız? Şehirde sözü gecen bir tip mi? Şimdi çocukları alın demek en makul olanı ama devlerde görüyoruz. Kolluk kuvvetleri olması gereken şekilde korumuyor kadınları. Yarin öbür gün canını yakacaksa... bilemedim simdi M MissDynamite

Babalarının sizden daha iyi bakabileceğinden eminseniz bırakın ama çocukları aksatmayın. Devlet çocuğun menfaatine bakıyor. Eşiniz sizden daha iyi bakabildiğini kanıtlarsa çekişmeli de olsa velayeti o alır. Benim çok yakın akrabamda bu böyle oldu en azından.

Ya işte bu yaa insanlar neden anlamıyor bunu. Kadın senelerdir dayak, aşağılama ne varsa yaşamış anlatmış. Herkesin tek derdi aaaa çocuğunu bırakıyor, ben olsam şöyle yaparım, ben çocuğumu böyle severim, elimi bırakırım, kolumu koparırım. Çoğu kişinin maksadı kadıncağıza destek olup yardım etmek değil. İnsanların kötü durumlarını okuyup, yargılayıp kendi egolarını tatmin etmek.

Anneligi hic kutsallastiran biri degilimdir. Mesela su anda bebegim emiyor ve ben hic sevmiyorum. Emzirme romantizmi yapan anneleri anlamiyorum. Iyi anne olmak icin illa uykusuz kalmak, cefakar olmak gerektigine falan inanmam. Annenin kendini de dusunmesi gerektigini dusunurum. Ama bu durum cok farkli. Babanin da cocukta sorumlulugu tabi ki var. Ama annenin rolu psikolojide bile farkli bir yerdeyken bir annenin cocugunu az hasar almak icin birakmasini aklim almiyor pek. Yani ne bileyim kolunu, bacagini birakmak gibi bir sey bu, bebegim benim bir uzvum gibi. Birakmak, babasina dahi, aklimin ucundan bile gecmez. Bunun icin mukemmel anne oldugumu da dusunmuyorum. Sadece anneyim. Gecenleri de anlamadigim icin ozur dilerim. Umarim hicbir kadin bunu dusunecek durumda kalmaz. Cunku annesizligin bir cocukta acacagi boslugu hicbir seyin doldurabilecegine inanmiyorum.

Bu demogoji değil, insanların geçirdiği elinde olmayan bir takım dönemleri var, kendini çaresiz hissedip asamadiklari yanında kimseyi istemediği dönemler, bunlar çok ağır duygu birikimleri olduğu için çoğu zamn doğru karar veremezler, zamana ihtiyaçları vardır, desteğe anlayışa... sonra doğru kararları alirlar

Tabi babanın şiddet geçmişi varsa çocuklar tamamıyla ona bırakılmamalı. Ama adam çocukların sizle kalmasını müsade etmiyorsa ortak velayet yapabilirisiniz. Hukukçu değilim ama çocuklar haftanın yarısı sizde, yarısı babada kalır. Eşinizle anlaşmaya varın konuşarak. Belki adam gerçekten çocuklarından ayrı kalmak istemiyor. Bu yüzden zorluk çıkarıyor.

Ben sizi anladım. Normalde asla annelerin çocukları bırakması taraftarı değilim ama burda dile getirilemeyen korkular var hatta öyle ki aynı evde yaşamaya bile tahammül kalmamış. Öncelik sizin sağlığınız. Siz sağlıklı olacaksınız ki çocuklarınıza faydanız olsun. Sizin yerinizde olsaydım yapabiliyorsam en azından 2sini de belli bir yaşa getirdikten sonra evden ayrilirdim. Ama buna dayanilamayack bir durum varsa aynı evde evliliği surdurmenin hiç bir mantığı yok. Çocukları çok sık görerek iletişimi devam ettirebilirsiniz lakin size karsi doldurma durumu olur mu?

şehrin tapusu eşinizde mi?

ben hiç bir sorumluluktan kaçmıyorum. yanlış değerlendiriyorsunuz. bu çocukların yemesi içmesi okulu oyunu dersi aklınıza gelebilecek herşeyiyle tek başıma ilgileniyorum ben. boşanabildiğim takdirde de bu değişmeyecek. amacım çocuklarımdan vazgeçmek değil bunu keşke anlayabilseniz.

Şu anda boşanmak istiyorum, yapamıyorum seninle diye ortaya çıktığınızda, ortada elle tutulur bir sebebiniz yoksa, rahat batan, macera arayan bir kadın gibi görülür ve gösterilmeye çalışılırsınız. Kimse sizin ruhunuzda oluşan derin yaralarla ilgilenmez ve haklı görmez. Çocuklarınız için zoraki katlandığınız bu mutsuz yaşam günden güne sizi eritir. Öncelikle psikolojik bir destek almalı, mevcut halinizde kendinizi mutlu kılmaya çalışmalısınız. Boşanmaya ve bunun getireceği değişimlere psikolojik olarakta hazır olmalısınız. Kendinize güveniniz oluşursa, zaten korkunuz, endişeniz kalmaz. Karşılaşacağınız zorluklarla daha kolay mücadele edebilirsiniz. Bu süreci nasıl yürüteceğiniz sizin korkularınızı yenmenize bağlı. Boşanmaya razı gelsin diye, çocuklarınızı babaya bırakmayın. Bunu düşünmeyin bile. Ben çocuk olsam, ne gerekçeyle olduğu beni ilgilendirmez. Annem beni bırakmış, terk etmiş olarak algılardım. Onlarda öyle algılayıp, sizden uzaklaşırlar. Onlarında ruhunda derin yaralar açılır. Boşanma konusunu konuşabildiğiniz zaman, ortak velayet seçeneğini değerlendirmeniz uygun olacaktır.

Gelde anlat insanlara işte kadından kadına hayır yok. Erkeklerden ne bekleyelim ki

Anladigim kadarı ile çöpsüz üzüm olarak boşanayım dersindesiniz. Çocukları babaya verip hayata sıfırdan başlamak amacınız. Aksi takdirde koca ne ile tehdit ederse etsin bir anne evladını bırakmaz. Ama siz daha ortada boşanma davası yokken, eşiniz ile çocuk mevzusu net bir şekilde konuşulmadan babaya vermeyi kabul etmiş çocukların sizden nefret edip etmeme mevzusunu düşünmeye başlamışsınız. Ben çocuğun anne yanında daha mutlu olacağını düşünen taraftanım

Anne misiniz siz? Çünkü benim nezdimde böyle bir ifadeyi anne olmamış ya da iyi bir anne olamamış bir kadın kullanabilir ancak. Babanın sorumluluğu yok denmiyor ama 4 ve 8 yaşındaki bebeklerden bahsediliyor burda. Benim gözümde 4 yaşta, 8 yaşta bebek sayılır henüz. Daha büyük çocuklarda evet olabilir, çocuk diğer tarafı sık görmek koşuluyla anne veya babada kalabilir. Ama en azından artık bu çocukların ergen yaşta ve kendi başına hareket etme kabiliyetinde olması gerekir.

Nasil nefret ettiyseniz esinizden cocuklarinizdan vazgeçeceksiniz. O çocuklarin maddiyata ihtiyacı oldugundan cok anneye ihtiyaçları var.4 yaşında diyorsun Bu kadar zaman çekmişsiniz gerekirse sabredin onu yok sayarak yaşayın ama cocuklarinizi birakmayin. Olmadi eşinizi yollayin evden. Konusun yaptıklarından dolayı icimde bittin sebebi sensin çocuklarımı bırakıp gidemem sen git ben ayaklarımın üzerinde duruncaya kadar destek ol sonrasini beraber hallederiz de. Seni asla kinamiyorum ama sen iyi değilsin pisman olursun

Ikinci uyeliginiz mi diyecegim ama 11 yil once uye olmussunuz,7 mesaj Ben demek istediginizi anladim. Neler izliyoruz Allah korusun. Ama korktuklariniza cocuklariniz ugrarsa? Iyi baba demissiniz de, o cocuklarina zarar verenler de drakula degildi, belki mamasini yedirip koynunda uyutmustu. Hic mi oluru yok iliskinizin, bazen evlatlarin iyiligine omur feda edilir. Dediginiz gibi olsa keske ama herkes bir Hulya Kaya ikilisi olamiyor.

ailem istanbulda yaşıyor. ben antalya da. bencillik yapmak istemiyorum. onunla aramızdaki problem yüzünden neden çocukları babalarından 1000 km uzağa götürüp yılda 1 2 kez görüşmelerine sebep vereyim diyerek bakıyorum ben olaya. o bu kadar sağduyulu davranamadığı için zaten bu durumdayız. ben başka bi şehre gidip çocuklarımın düzenlerini tamamen altüst etmemekten yanayım.

Değişik bir durum olur çocukların kocanızda kalması. Çocuklar için nafaka vermeniz gerekli biliyorsunuz değil mi?

Baba onemli degil de anne cok onemli. Kendi gozunuzden degil, cocuklarinizin gozunden bakin. ama sevgilim olur gezer tozarim diyorsaniz babasinda birakin. Cocuklu kadinlarin ozel hayati olunca genelde cocuklarin basi yaniyor. Sinirlari iyi korumalisiniz.

anlaşmalı boşanmayın çekişmeli boşanın o vakit. aileniz nerede? başka şehirdeyse o şehirde iş bakın öncelikle.

Bunun garantisine nasil guveniyorsunuz ki boyle bir adamsa garanti ettiginde de durmayacaktir sozunde. yenGEnC

Ölümle tehdit ediyor yazmamış konu sahibi Ama ısrarla çekişmeli boşanirsam başıma neler gelir biliyorum Hangi devlet korumuş uzaklaşma alan kadini.. diyor 4 sayfa cocuklari birakma ve ayrıl denmiş zaten Bende bunun uzerine biraz daha sabret madem cocuklar büyüsün biraz daha ve öyle boşan dedim

Bencede siz cocuklari babaya bırakın baba daha iyi bakar çünkü ne olursa olsun çocukları ndan vazgeçmeyecek bir babayla ay beni döver en iyisi çocukları babaya bırakayım diyen bir anne arasından ben babaya verilmesini tercih ederim..

4 ve 8 yaş ikisinin de ağzı süt kokuyor farkında mısınız! Hele ki 4 yaş! Annesiz veya aralıklı olarak anne görerek nasıl bir yaşam sunuyorsunuz bu çocuklara. Tabii çocuklarımı babada bırakayım mi diyen bir annenin anneliğini de hiç kusura bakmayın sorgularım. Eğer yanınıza alıp kuş bakar gibi bakacaksaniz da almayın zaten yanınıza. Oğlum 1 gün dayısında kaldı kuzenini özlediği için, gece kokusu burnumda uyudum. Annelik başka birşey zaten ya kime ne anlatıyorum.

Ben sizi anlıyorum. Korkuyla, mutsuzlukla elbette bir omur geçmez. Ama oncelikle sahip olduklarınıza şükredebilirseniz ornegin sağlığınıza, sıhatinize, evlatlarınıza... ve sonra yeniden aklı selim düşünürseniz bence bizim vereceğimiz fikirlerden çok daha üstün bir çıkar yolu bizzat siz bulacaksınız. Rasyonel olarak bir fayda maliyet analizi yapın. Neler kazanacaksınız, ne kaybedeceksiniz? Bosandığınızda ve çocukları karşı tarafa bıraktığınızda aynı korkuları yasamayacagınızı düşünüyorsunuz yani sizi rahat bırakacak karşı taraf? Mesela yeniden evlenseniz ya da bir başka ilişkiniz olsa prb olmayacak? Bu ciddi bir karar. Sizin durumunuzu ve neyle karşı karşıya olduğunuzu bilmeyen kimseler olarak biz, sizin kafanızı karıştırıyor da olabiliriz. Ancak kişisel görüşümü soracak olursanız bahsettiğiniz düzeydeki bir ilişki çerçevesinde, bosandiginizda çocuklarınızdan da kısmen veya büyük ölçüde boşanmaya zorlanacaginiz şartlar oluşturulacaktır. cataspatas

Çocuğu yaparken her şey güzel. Beş dakikalık zevk yani. Sonra belki de üvey anne ile yaşamak zorunda kalacak çocukları düşünmeyen bir ana...

Sadece yaşayan bilir bu durumu galiba. Bu kadar kötü yaşamadım ama bende boşanmanın eşiğinden döndüm. O bile çok yıprattı beni. İnsanlar anlamıyor. Hemen yaftalıyor. Çocuğundan vazgeçiyor diye. Alakası yok.

Kısaca Ben nasıl copsuz üzüm olarak boşanırim Çocuk vs şu an umrumda değil ama yarın bir gün yaşlılık elden ayaktan düşmek var o zaman da bana bakacak biri lazım o yüzden çocukları senede biri falan da göreyim ki benden de nefret etmesinler bunu soruyorsunuz değil mi hanımefendi 4 yaşında diyorsunuz ya Allah'tan korkun 4 yaşında o çocuk ne hisseder ne düşünür nasıl bir travma yaşar yani ben gerçekten anlayamıyorum benden çocuğumu alabilmek için benim çocuğumu bırakabilmem için bilmiyorum yani kafamı falan kesmeleri lazım ya ne münasebet yani üstelik adam düzeldi diyorsunuz bunu kendiniz söylüyorsunuz adam düzelmiş daha ne istiyorsunuz o adam da kendince kendi çapında evimden yuvamdan yavrularimdan olmayayım diyor kendine çeki düzen vermiş doğruyu görmüş doğruya yönelmiş peki siz şimdi ne istiyorsunuz o yavrulara günah değilmi yazık değilmi Bu nasıl bir vicdan Bu nasıl bir annelik bilmiyorum dehşet oldum şu an burada gerçekten dehşet oldum ya

Hani iyi bir babaydı? Neden her şeyiyle siz ilgileniyorsunuz o zaman?bunları siz yapıyorsanız Nasıl iyi Bir baba olduğunu anladınız?

Sizi çok iyi anlıyorum çünkü aynı durumdayım anlaşmalı boşanma için çoçuğumu ona bırakmamı şart koşuyor. Çekişmeli boşanmaya ne maddi ne manevi gücüm yok. Ben ite kaka evliliği sürdürmeye çalışıyorum oğlum 7 yaşında en az 10 yaşına kadar bu şekilde devam edip 10 yaşında tekrar duruma göre karar vereceğim. Her sabah ağlayarak uyanıp bir gün daha diye diye gün sayıyorum, siz de bir süre daha bu şekilde idare edip çocukların biraz daha büyümesini bekleyebilirsiniz. Ama bekleyecek sabrım yok diyorsanız anlaşmalı için ortak velayet isteyin, yarı yarıya yani, ayda 15 gün sizde 15 gün babada kalacaklar gibi.

babaları benden daha iyi bakabilir mi? tabiki hayır. ama çocuklarına çok düşkün bir babadır babalığı ile ilgili en ufak bir soru işareti yok aklımda. Ama çocukların en az hasarla atlatabilmesini istiyorum. Çekişmeli boşanma işine girersem kavga gürültü kopacak dayak yiyeceğim olacaklardan neredeyse %100 eminim. petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

hangi devlet hangi hakim kadınları korumuş. darp raporunu almış uzaklaştırma almış 3 gün zorlama hapsine almış adamı, adam 4. gün karısını çekmiş vurmuş Hani devlet hani hakim?

Dürüst olalım. Ruh sağlığına en büyük zarar anneden ayrılmaktır. Düzenin bozulması değil. Düzen bozulur, düzen kurulur. Çocuklar bizden çok daha kolay adapte oluyorlar değişikliklere kendilerini güvende hissettikçe. Biz iş yüzünden defalarca taşınıp şehir hatta ülke değiştirdik ama çocuklar biz yanlarında olduğumuz sürece ciddi problemler yaşamadılar. Ailesi tayinci olup il il gezen birsürü insan vardır eminim forumda. Aslında ben de ilk etapta çocuklar babada kalsın diye düşünmüştüm çünkü annenin olmamasından daha kötü birşey varsa o da olan annenin çocukları istememesi, onlara sürekli sizin yüzünüzden hayatım çürüdü minvalinde davranması. Burada yazdıklarınıza bakarak böyle bir izlenim uyandırıyorsunuz. Hiç kusura bakmayın. Şu anda gündüzleri babaanne de baksa aslında primary care giver sizsiniz . Kısaca maddi manevi birinci bakıcı. Siz kapıdan çıkınca öyle olmayacak. 4 yaşındaki bebek henüz. O boşluk hiçbirşeyle dolmayacak. Diğer yandan şiddet eğilimi olan birinin iki gün sonra çocuklardan birine tıpkı annene benziyorsun diye sarmayacağına nereden biliyorsunuz? Hangisi daha kötü bulamadım. Sadece küçük meleklere çoook üzüldüm. İnş. babaanne çok iyi bir insandır. Tek temennim bu. Belli ki çocuklara bu gidişle gece gündüz o bakacak.

"Eşim verdiği sözlerin hepsini tuttu diyebilirim değişti düzeldi fakat ben düzelemiyorum" demişsiniz. Bence psikolojik destek alın. Çocuklarınızı bırakmayın... Cocuklara üzüldüm

Yok ama işte, sizin gibi anne olmak yasak. Doğru anne formatı bu değilmiş. Yıllarca biz yanlış anlamışız.

iyide eşiniz için çocukları bana bırakmak istemeyecek ve benim bu şehirde yaşamama müsade etmez yazdınız. yani yılda 1-2 kez görüşecek olan kişi sizsiniz bu durumda. siz razıysanız olur tabi neden olmasın.

Söyleyecek bişey bulabilmeniz çok normal çünkü tamamen yanlış anlıyosunuz kadını. Çocuklarından vazgeçmiyor. Çocukları daha az hasarla bu işten kurtarmaya çalışıyor. Velayeti vermek tabiki istemiyor. Ama olurda işler ters giderse ve alamazsa velayeti çocukları terk etmiş olmuyo ki. Neden olaya bu kadar acımasız bakıyosunuz. Ne yaşadığını nerden biliyorsunuz. Bişey yok ortada ihtimaller konuşuluyor sadece

Ayaklarınızın üzerinde duran birisiymişsiniz çocuklarınızı eşinize bırakmayın. Ben olsam çocuklarımdan ayrı kalamazdım. Bir de o yaştaki çocukların daha çok anne şefkatine ihtiyacı var.

Anne- çocuk ilişkisini bu kadar düşündünuz mu? Ruhum

ölüm korkunuz olduğuna göre potansiyel katil olarak gördüğünüz adamla çocuklarınızı nasıl yalnız bırakacaksınız? Bir insan caniyse canidir. çocukların velayetini boşanmamak için kullanacağını söylediğiniz adam, velayeti ona verip boşandıktan sonra siz tıpış tıpış dönün diye çocukları size gösterir mi zannediyorsunuz? Velayeti verseniz dahi göremeyeceğinizi biliyorsunuz, mahkeme haftasonu sana verdi al çocukları diyecek medeniyetteki adamdan ölüm korkunuz olmazdı zaten. anlattığınız profille barışçıl bir boşanma olmaz, ya her şeyi göze alacaksınız, ya ömür boyu, yada çocuklarınız 20 yaş üzeri olana kadar çekeceksiniz. ben asla çocuklarımdan vazgeçmezdim.

Tam olayları bilmediğimizden, birde burda yazarak kendini insanlara tam olarak anlatmak çok zor. Olumsuz yazıp eleştirenleri pek takmayın. Evet annesiniz. Ama en nihayetinde insansınız. Kendi çıkarlarınız doğrultusunda hareket etmek en doğal hakkınız. Ama eşinizin çocukları kullanıcağından eminseniz hiç o topa girmeyin bence. Çekişmelide olsa en başından çocuklarınızı alın. Kısa yoldan boşanayım derken çocuklarınız üzerinden imtihan olmak daha kötü olur. Velayet sizde olmadığından kendinizi anlatamazsınız çocuklara

Öncelikle böyle bir platformda bütün boşlukları doldurmamız imkansız olayların ayrıntısını ve babanın anlatıldığı gibi olup olmadığınıda bilmiyoruz. Dahası eşinin henüz boşanma konusunun ciddiyetinden haberi yok ve nasıl tepki vereceğide meçhul. İşin içine aileler de girince ne olur bilinmez. Özetle her şey çok değişken. Benim asıl sorunum annenin ağır bir şekilde eleştirilip, kötü anne, çocuklarını terkediyor damgası yemesi. Nasrettin hocanın bir kıssası var. Hocanın evine hırsız girer. Herked hocaya yüklenir. Kapıyı niye kitlemedin, altınları niye daha iyi saklamadın, niye dikkat etmedin falan da falan. Hoca da dayanamaz ve der ki yahu hırsızın hiç mi suçu yok. Aynı durum adamı hiç eleştiren yok. Herkes kadına ve anneliğine laf atmış. Belliki kadıncağız kötü durumda muhtemelen ne yapması gerektiğinide biliyor ama biraz iyi şeyler duymaya, desteklenmeye ihtiyacı var yazmış buraya. Sadece bu konu değil. Kk'da genel olarak böyle yere düşeni görünce koşarak bir tekmede biz atıyoruz. Asıl eleştirdiğim bu. Anlatabilmişimdir umarım

Size kocaman bir iyi geceler diliyorum. Avuntuya devam. Demagojiyle iş bitseydi ohooo.

Ay siz neyle besleniyorsunuz ya Yazmayim yazmayım diyorum konunun başından beri konu sahibine destek olmak için sacmalamakta nirvana yaptınız Hanımefendi bana 4 yaşında bir çocuk gösterin annesi yanında değilken mutlu olsun Annesi onun iyiliği için onu terk etsin Allah'ım fantaziye bak daha yazarken dökülüyor cumle Sadece 4 değil 8 yaşında bir çocukta gösterin ona diyelim ki annen seni terk edecek senin iyiliğin için O yavru var ya ölüme de gitse yangına da gitse suda boğulmaya da gitse annesini ister annesiyle gider Cümleye bak yavrusunun mutluluğu için ondan uzak kalan anneye saygisi varmış bak bak bak Yazıklar olsun bende soz bitti Ne yiyip ne içiyorsunuz kafalar pırıl pırıl valla

O zaman her halükarda sizin garantiniz yok! Bir yakınınız falan var mı sizi koruyacak? Ya da güvenliğiniz bir güç?

Siz almak isterseniz alırsınız bunu biliyorsunuz bence :) Tüm sorumluluğun anneye yüklenmesi taraftarı değilim sizi anlıyorum o yüzden kendinize bi hayat kurmak istiyorsunuz çocukların da buna az da olsa engel olacakları açık. 8 yaşındaki belki ama 4 yaşındaki çok küçük anne çocuğu daha. Sizsiz yapamaz. Hepsinden öte böyle bi adam çocukları size karşı tabiki doldurur. Yeni bi hayat kurayım derken çocuklardan olma riskini göz önüne alın derim. Yine de velayeti verirseniz de sık sık görüşün çocuklarla lütfen. Kimseden izin almadan izin vermedi bahanelerine sığınmadan.

hayır ben boşandıktan sonra gitme taraftarı değilim. o bunu isteyecektir lakin böyle bi durum söz konusu değil. arkadaş aileniz başka sehirdeyse cocuklarıda alın onların yanına gidin dedi ona istinaden bende ailem 1000 km uzakta. çocuklarıda alıp oraya giderek neden baba-çocuk ilişkisini koparayım dedim. bazen bazı şeyler telaffuz hatasından ötürü yanlış anlaşılabiliyor. M Msspinkie Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

elbette çekişmeli boşanma davası açarsam çocukların ikisininde bana verileceğini biliyorum zaten. Ya sonra yaşayacaklarım? hangi mahkeme buna garanti veriyor iyi olacaksın mutlu olacaksın kocan sana birşey yapamaz diye. Ne demek istediğimi anlıyorsunuz umarım.

Eşiniz boşanmanız durumunda çocukları size karşı dolduracak çok büyük ihtimalle. Görüşümenize müsade etmeyecek. Hele ayrı şehire giderseniz ailenizin yanına zor olur iletişim kurmanız. Ayrıca bahsettiğiniz profilde bir adam stresli döneminde çocuklara da zarar verebilir pekala. Bu şartlarda çocukları bırakma şartıyla boşanmanız doğru bir karar değil bence.

Ama boşanırsanız çocukları göstermez diyosunuz o bakıp görmeyeceeinize siz bakın baba yılda 1-2 kez görsün!

Eşiniz cokkkkkkkk iyi bir BABA ise nafakayi karşılar haftasonlari da gelir alır sizden. Çocuklarınız sizde kalsın iyi bir ANNE olun

Vay bee çocuğumdan ayrı yaşamak, bensiz büyümesi inanılır gibi değil geceleri gözüme uyku girmez be

Kadin cocuklarini dusunmuyor olsa neden bu konuyu açsın ki? Kimseye fikrini sormaz birakir gider, konu acmis, sormus, fikir almak istemis, ama hepiniz toplanmis kim daha çok anne yarışına girmişsiniz, cidden komik, kızamıyorum bile. Sadece burda değil heryerdesiniz, birileri calisan annelerin anneliğini begenmez, biri ev kadinisin kaliteli zaman gecirmiyorsun der, biri egitimsiz anneyi elestirir, biri ozgur anneye nefret kusar, düşün artik insanlarin anneliğinin yakasindan yahu.

Babanın maddi durumu iyise, iyi bir şekilde babalık yapacaksa çocukları babaya bırakın bence. Ben şahsen bir babanın da bir anne gibi çocuk bakacağına inanıyorum. Siz çocukları sık sık görürsünüz. Bu sırada iş bulun ve çalışın, kendinizi geliştirin. Belki çok isterseniz ilerde çocukları yanınıza alırsınız.

Siz sorumluluklardan kacmak icin cocuklari hele de o yastaki cocuklari babalarina birakiyorsunuz.. pes.. annelik boyledir iste.. biraz kendi lüksünden fedakarlik etmeli.. hangimiz eski rahat gunleri aramiyoruz.. ama babasina birakip gitmiyorum..

Allah kimseyi çaresiz bırakmasın büyük söylemiyorum ama çocuklarım olmadan asla onlar olmadan nefes alamam Allah yardımcınız olsun

Buradaki kilit nokta o zaten. Babaların da anneler kadar ebeveynlik hakkı vardır, şahsen asla yapacak olmasam bile bunu başarabilen elbet babalar, adamlar muhakkak vardır. Ama şiddet...

Benim bir arkadasimin annesi zamaninda cocugu mecbur babaya vermek zorunda kalmis. Iranlilar ve bosanma olunca mahkeme erkek evlat babanin hakkidir diye kadina vermemis cocuklari. Arkadasim annesini yinede affetmedi hic. Hep onun icin bizi görmek icin savasmadi derdi. Üvey anneden iskence görmüs de. Demek istedigim: Siz savasmadan cocuklari verseniz bu onlarda ömür boyu iz birakabilir. Esiniz siz gitseniz onlarla zor görüstürür gibi. Iyi düsünün. Avukata danisin. Benim esim de mükemmel bir baba ama yinede cocuklar birsey olsa hep beni ariyor.

Bazıları yorum yazıyor baba da bakacak eşşek gibi diye. Tabiki de bakacak ama bir annenin çocuğuyla ilgilenmesine babanın ilgilenmesi bir mi? Kendi çocukluğumdan biliyorum ateşim çıkmıştı hastaneye gidip düşürdüler. Doktor sabaha kadar dikkat edin havale geçirme olasılığı var demişti. Babam gece lavaboya kalkmış gelip halimi sordu anneme o kadar. Annem ise sabaha kadar başucumda bekledi, gözünü kırpmadı bana bir şey olacak diye. Şimdi benim de bir bebegim var ona karşı o kadar sabirliyim ki kendime bile şaşırıyorum. Benim gibi uykuya aşırı düşkün biri 8 aydır geceleri üç dört kere uyanıyo sonra da kalkıp ise gidiyor ama ona hiç kızamıyorum bile. Yüzünü okşuyorum, hadi uyu annecim diyorum sabırla bazen bir saat iki saat sallıyorum uyusun diye ki bu belki de geçeni 3 unde dördünde gerçekleşiyor. Eşim geceleri hic bakmiyor, gunduzleri bile uyumadigi zaman 10 15 dk sonra sinirlenmeye basliyor ki cocugun bakiminin yuzde doksani da bana aittir. Burada baba her ne kadar cocuklarina duskun de olsa anne kadar sabirli olamadiklari aşikar. Siz gittiginiz zaman acaba saatinde yemek yediler mi, acaba bugun kosup oynadilar mi, acaba uyurken babalari onlara sarildi mi vs. bunlar hic akliniza gelmeyecek mi? Bu arada benim yasadigimi kimse bilemez demişsiniz ya sizde benim yaşadıklarımı tahmin bile edemezsiniz ama oğlumun olmadığı bir dünya benim için yoktur. Rabbim kimsenin başına vermesin bana evlat acısını yaşatmadigi müddetçe canımı veririm ama oğlumu evladımi asla kimseye vermem

Ben eskiden annede kalmasından yanaydım ama sonra şunu düşünmeye başladım. Kadın eğer çalışıyorsa çocuk okula gidiyorsa bütün hafta çocukla sınırlı ilgilenebilir daha çok ders ödev temel bakım yapabilir. Ama baba haftasonu alıp iki gezdirip eğlendiriyor ve anne haftasonu yalnızlığa itiliyor. Ayrıca baba başka sorumluluk taşımıyor. Sadece işin eğlenceli tatil günlerinde var. Bayramlarda alıyor yaz tatilinde alıyor. Ee kadın hep çocuk bakımı kısmında tek başına. Ama baba da daha az görüşüldüğü ve o görüşmeler hep tatil havasında geçtiği için daha kıymetli. Bence baba haftaiçi bakıp anne haftasonları ve tatillerde alsa neden olmasın

Hanımefendi tabikide yorum yapacaksınız ben yorum yapıyosunuz yada yanlış yorum yapıyosunuz demiyorum ki size zaten. Sadece daha naif olsanız, daha az yargılasanız, çocukları için senelerce türlü eziyete katlanmış, haklı olarak artık kurtulmak istiyor. Malumunuz psikolojisi sağlam değil. Yıllardır kocası yeterince şiddet uygulamış ve yargılamış acımasızca. Hani diyorum birde biz yargılayıp üzerine gitmeyelim. Yanlış yada kötü bişeymi diyorum

Ben bosansam cocugumun haftaici esimde, haftasonu bende kalmasini tercih ederim mesela, çünkü ben haftaici cok yoğun calisiyorum, cocukla kesinlikle ilgilenemem, esim ise aksine cok rahat çalışıyor, cocugu okula goturup getiriyor, ödevlerini yaptiriyor vs. Ben calisan bir anne olarak haftasonlari bende kalsin daha kaliteli vakit gecirelim isterim yani. Bu beni kötü anne mi yapar? Kimin ne haddine buna karar vermek? Konu sahibinin de ayni olmasa da benzer durumlari var, cocuklara babanne bakiyor, kurulu bir duzenleri var, bunu şu an bozmak hem cocuklari hem konu sahibini zora sokacak, ilerde cocuklar kendi secimlerini zaten yapiyorlar. Bi de yorumlari okuyunca dedim ki yine dunya erkeklere güzel, evlilikte kadina istedigin gibi eziyet et, bosaninca da cocugun tum sorumlulugunu anneye yik, hic evlenmemis copsuz uzum gibi keyfine bak. Kadin evliyken sürüldüğü yetmez gibi bosaninca da sürünsün.

Sizi net anlıyorum korkularınız var ve yıpranmıssınız fakat adam ruh hastası yenı mi fark ettiniz? 2018 yılında hamile kalmıssınız mesela anlatabiliyor muyum Bu adama 2 çocuk neden biri 4 yaşında biri 8 ikisi de bence küçük 8 yaşındaki kız mı erkek mi bilemem ama kızsa ergenlıge girecek 2 3 yıl sonra 4 yaşındaki daha bebek ama sizide anlıyorum zarar görmekten korkuyorsunuz siz bilirsiniz Ama hem sizin hem eşinizin sorumsuz davranışları yüzünden bu durumdasınız Umarım istedıgınız gibi olur bu adam çocukları doldurur çok net siz diyorsanız ben herşeye hazırım siz bilirsiniz

Bakın, elbette boşanırsınız çocuklarımın düzenini bozmam derisiniz. Onlara yakın yerde ev tutarsınız sürekli irtibat halinde olursunuz haftalık bir düzen kurarsınız vs buna okey. Ama siz boşanıp 1000 km ötede kendinize bir hayat kurup yılda bir kez çocuklarınızı görmekten bahsediyorsunuz. Birde insanlar beni yanlış anlıyor diyorsunuz. Üzgünüm burası kk.

Konu sahibesinin zaten bir işi var çalışıyor. Maddi kaygı değil yaşadığı. Karşı tarafın çocukları koz olarak kullanması. Çekişmeli boşanma en iyi şartlarda yıllar sürüyor. Avukat paralarıda cabası. Anlaşmalı boşanmada gider ayak karşı tarafa boyun eğmek demek. Bir yandan çocukların babası tamamen kopartamazsın ipleri. Çok zor bi durum.

Zaten babanın derdi çocuklar değil, sensin. Sen gidip hayatını kurarsın. Bir iki yıl çocukları evlerinde ziyaret edersin. Tabi babaları sana pislik olsun diye bu konuda sıkıntı çıkarmazsa, sonra zaten adam yeni birini bulur. Durumu iyi bekar erkek bırakırlar mı, havada kapar millet. Yeni biri olunca çocuklar bir anda problem olur babaya, bende kalsınlar dersin. %80 böyle olacağına eminim. Senin durumun çok farklı. Başka bir ülkede olsaydık sonuna kadar savaş asla bırakma evlatlarını derdim ama bu ülkede, bu şartlarda eğer terazinin diğer ucunda canın varsa bırak babanne ve baba baksın bir kaç yıl. Önceki

Iki gündür bu konuya yazmamak için direniyorum ama dayanamadım. Ölmek mi daha zor yoksa çocuklarından ayrı kalmak mi benin için tartışılır bir konudur. Kendi adıma velayet aşamasında kendi hayatımı ortaya koyardım Adam katıl ruhlu diyorsunuz. Buna rağmen çocuklarınızı o adama bırakıyorsanız sizden nefret etmeleri yerinde olur. Allah O iki yavrunun yardımcısı olsun.

anası olmayanın babası hiç olmaz.

Amannn sizde babanin bakacağına inaniyormuyduz?

Tabii ki hiçbiri garanti vermez ama eşiniz tehlikeli biri ise size zarar verecek biri ise bosandifiniz için de yapabilir. Kıskançlıktan da yapabilir. Ve böyle potansiyeli olan biri çocuklarına da bir şey yapar gözü dönerse.

benim asıl burda sormak istediğim bu şekilde çocuğunu babasına bırakarak boşanmış bayan arkadaşlarımız varmı. neler yaşadılar zorlukları nelerdi bunları öğrenmek öncelikle. zaten şuan hali hazırla bir girişimde bulunmuş değilim. dşünüyorum soruyorum ki en sağlıklı kararı verebilmek için. esmaa_9153 2 prenses

Size zarar vermek isteyen biri zaten çocukları kullanarak size en büyük eziyeti yapacaktır, bu kozu vermeyin, dediklerimi okuyun

İyi savaşmadan çekişmeden verin çocukları öyleyse Kim ne dese bahane buluyorsunuz. Elinizde darp raporu varsa zaten karşınızda dağ olsa duramaz o mahkemede

Çocukların anneye her zaman daha çok ihtiyacı vardır bir baba asla annenin yerini tutamaz. Eşiniz madem iyi bir baba çocuklarına karşı sorumluluğunu yerine getirecek nafakasını ödeyecektir zaten belirli günlerde de çocuklarını görür. Ne olursa olsun çocuklarınızı bırakmayın sizinle kalsınlar ileride büyür çocukların tercihi değişir o farklı bir durum tabi. Allah yardımcınız olsun.. S

Ben cocuklari babaya bırakarak da cocukla sağlıklı iliski kurulacağını dusunenlerdenim. Ama şiddete meyilli bir adamın "iyi baba"ligina güvenemem.

Bu kadar sorunlu bir adam çocukları ona verseniz bile sizi rahat bırakmaz ki. Hayat sizin seçimlerde ama çok büyük ihtimal hayat boyunca anneleri tarafından bırakılan çocuklar olarak yetiştirildiklerinden ve doldurulduklarından sizi sevmeyecek çocuklarınız.

Çocuklara şu anda babaanne bakıyormuş zaten. Olur boşanırsanız ve çocukları bırakırsanız yine babaanne bakmaya devam edecek. Baba da akşamdan akşama görecek işte, maddi imkanlarını sağlayacak. Çocuklarınızın duygusal boşluğu ne olacak?

Benim tanıdığım var ama o boşanmadan önce kendine sevgili yapmıştı ona güvendi evleneceğim zannetti çocukları elinin tersiyle babaya verdi. Babada zaten bunu istiyordu ve oldu! Sonra o adam kadının maden manen yedi ve tekmeyi bastı. Kadın şimdi öyle kedilerle yaşıyor çocuklar arada geliyor ama sevgi ve saygıdan değil mecburiyetten!

Cok zor evlilikler var, o evin içerisinde neler yaşadiğinızı en iyi siz bilebilirsiniz, eminim ki cok yıpratıcıdır lakin söz konusu çocuklar olunca hele ki 4 ve 8 yaş gibi henüz cok savunmasız ve anne sevgisine muhtaç durumda olanca işler değişiyor benim için. Tabi bu benim düşüncem, onları hayata karşı, böyle bir hayatın içerisinde daha yolun taptaze başındalarken bırakabilmek korkutucu ve acımasızca geliyor. Elbet her vakit görürsünüz, görmek istersiniz fakat aynı evin içerisinde olduğu gibi olur mu biç? Düşünsenize size sarilmak istediklerinde belki de o an yanında olamayacaksınız, bu durumda çalısan anneler de zaten olamıyor diyebilirsiniz ama bence aynı değil... Çok zor bir durum, sanırım ben gözümü gönlümü çocuklarıma odaklar, mutluluğu, huzuru, başarıyı onlarda arardım. Söylediklerim sizi yargılamak için değil, sadece konuyu okuyunca kalbim acıdı, çocuklar daha çok küçük... Allahım gönlünüze huzur, hayatınıza ışık saçsın.

esasında öncelikli dileğim benimde bu tabiki. Benim için ayrılmış olmak çocukları göstermemek engellemek mahkeme bu günü söyledi o gün gel gör demek değil. Ben ne kadar anneleriysem o da o kadar babaları kendi sorunlarımız yüzünden böyle bencilce davranırak görüşme engelleyerek sadece çocuklarımıa zarar veririz. onun tek amacı boşanırsam beni bu şekilde cezalandırmaya çlışmak olacak. çekişmeli boşanmada bile çocukları alabilmek için her türlü şeyi yapacağından eminim.

Adamin babalığını ove ove bitiremiyorsunuz. Son ayriliktan sonra da aklini basina aldi, cok degisti diyorsunuz. Belki siz bir psikologdan yardim almayi deneyebilirsiniz. Geçmişte unutamadiginiz, hazmedemediginiz şeyler için. Adam pisman olmuş, eski kotu alışkanlıklarını bırakmış. Bence bu cok buyuk bir iyi niyet göstergesi. Geçmişin izlerinden kurtulmak icin profesyonel bir yardim alin bence önceliğiniz bu olsun.

aslında dediğiniz gibi değil. Düzgün bir işim ve gelirim var elbette. Şuan çocuklarıma babaanneleri bakıyor ben işteyken. Ama şöyle izah edeyim eşim çocukları elimden almak için ne gerekiyorsa yapacak yapıya sahip bir adam. Anlaşmalı boşanmayı ancak çocukları ona bırakırsam kabul edecektir. Ki daha önceki girişimimde de açıkça bunu belirtmişti. Dediğiniz gibi sorumluluk vs değil olay. Kendi hayatıma birşey olmadan eşimle boşanabilmek. Evet korkuyorum ama çocuklarıma bakamamaktan değil başıma geleceklerden. M Muhittin

Öncelikle Rabbim yardımcınız olsun. Eşiniz boşandığınız zaman nafaka ile çocukların giderlerini karşılayabilirsimiz. Eşimiz bahsettiğiniz gibi iyi bir babaysa nafaka verir zaten ama annelik yapamaz. Anlaşmalı olarak boşanıp, çocuklarla dönüşümlü olarak ilgilenebilirsiniz. Ama öylece de vermeniz tuhaf olur. Adam hem çalışıp hem nasıl bakıcak çocuklara. Okuluydu yemeğiydi. Siz biraz sorumluluktan ve değişicek olan düzenden korkuyosunuz bence.

Konu bi garip... hem adam düzeldi diyorsun hem de cocuklar için bile katlanamıycam diyorsun... Hayatında biri var gibi hissettim

Siz neden savunmaya geçiyorsunuz, ben konu sahibine yazdım.. ve ilk mesaja göre yazdım.. geride neler yazılmış onu bilemem! filmdelisi

Yalnız ortada normal bir adam ve baba yok farkında mısınız? Konu sahibi kendi can güvenliğini tehlikeye sokmasından korktuğu bir adama nasıl bırakacak 2 tane çocuğu? Çocukları çok büyük bir ihtimalle annesine karşı doldurup, görüştürmeyecek. Sanki boşaninca medeni bir şekilde olacakmış herşey gibi çocukları babasına bırakın demek doğru değil bu tabloda.

Merhaba değerli arkadaşlar. 10 yıllık evliyim. 8 ve 4 yaşında iki çocuk annesiyim. Eşimle uzun zamandır süre gelen sorunlarımız sıkıntılarımız var. Maddi sorumsuzluk, fiziksel ve psikolojik şiddet, aldatılma. uzun süre hepsine katlandım ama tahammül edemeyeceğim bir evreye geldim 2018 yılı nisan ayında. ve boşanmak için evden ayrıldım. Ama bu süreçte hamile olduğumu öğrenerek ve eşimden sözler alarak evime geri döndüm. Daha sonrasında bebeğimide kaybettim. Eşim verdiği sözlerin hepsini tuttu diyebilirim değişti düzeldi fakat ben düzelemiyorum. Yılların birikmişliği yorgunluğu beni bitirdi. O zamanda o kararı verebilmek benim için çok zordu ve düzelemeyeceğine emin olduğum için ayrılık kararı almıştım. Evet birşeyleri düzeltmeye uğraştık ama benim içimde bu evliliğe inancım kalmadı ve tek isteğim onsuz bir hayat. En büyük sıkıntım boşandığımız takdir başarabilirsem çocuklarımın benimle yaşamasına müsade etmeyecek. aynı şehirde olmamızada hiç birşekilde izin vermeyecek. Kötü bir koca olabilir ama iyi bir baba çocuklara çok iyi bakacağından hiç şüphem yok. Ben maddi olarakta aynı koşulları sağlayamam çocuklara. Sizlere bir sorum var. Çocuklarını babalarına bırakacak boşanmış annelerimiz varmı? Nasıl oluyor? En büyük korkum onların benden nefret etmeleri. Bundan çok korkuyorum ama çocukların için bile aynı evde onunla yaşamaya tahammülüm kalmadı. Nasıl bir yol izlemeliyim bilmiyorum.

Yani boşalabilmek uğruna çocuklarınızdan vazgeçeceksiniz öylemi? söylecek bişey bulamıyorum

Bakın bu mantıklı işte. Güzel bir çözüm yada yukarıda biri yazmış eşi ikna olursa ortak velayet tarzı bişey de olabilir. Birde baba tarafından da bakmak lazım olaya oda annenin velayeti almak istemesini kavgaya dönüştürebilir. Annenin olduğu kadar babanında hakkı sonuçta. Babayı da kavga edicek pozisyona sokmadan orta bir yol bulunmalı

Normalde bosanmadan sonra cocuklar annede de kalabilir babada da. İlle annede olacak diye bir sey yok diye dusunuyorum ama madem babalari sorunlu, madem kanunlarin sizi koruyamayacagindan endise ettiginiz bir adam var yaninizda, cocuklari ona nasil birakacaksiniz? Adam normal adam olsa okey siz anneyseniz o da baba, sizin kadar onun da sorumlulugu derdim ama siz daha bosanmaya korkuyorsunuz, cocuklari vermekten korkmayacak misiniz peki?

ben ruhsal ve bedensel olarak sağlıklı kalmayı başaramazsam anne-çocuk ilişkim nasıl sağlıklı ilerleyebilir?

Sizin içinde bulunduğunuz durumun zorluğunu anlayabiliyorum. Ancak yukarıda belirtilen senaryoda olduğu gibi iş çıkışlarınızda çocuklarınızı görmeye gitmeniz konusunda zorluk yasamayacagınıza emin misiniz? Kaldı ki sizce bu süre yeterli mi, bu yastaki çocuklar için? Ben sizdeki hatanın düzelme ve yeni bebek döneminde eve dönüş zamanınızdaki tavrınızdan ileri geldiğini düşünüyorum. Yabancı gibi hissettiğim bir kimseyle görüşmek, bana dokunması ne kadar rahatsız edici demissiniz. Keşke döndüğünüzde, eve dönüşünüzün bir affedis olmadığını deneme süreci olduğunu belirtseydiniz ve kaldığı yerden devam etmeseydiniz. Şartlarınızı bilemiyorum ama ben giderek mesafeli ve uzak aynı ev içinde resmi bir arkadaşlık seviyesinde ilişkimi yürütürdüm. En azından çocuklar biraz büyüyünce kadar. Eşiniz zaten bu durumu anlattığınızda medeni tepkiler vermeyecekse, bosandiginizda ümit ettiğiniz medeni tepkileri hic vermeyecek demektir. Bu durumda da siz bir seçim yapıyor olacaksınız... Kendi yaşamınız ve sizin yaşamınızın ıçınde ne kadar yer sahibi olabileceği belli olmayan evlatlarınızla ilgili...

Daha bossnma kararini esinizle paylasmamisken cocuklari bana vermez, beni de bu sehiede barindirmaz diye kurmussunuz kafanizda ama bir mevzuyu konusun bakalim. Esiniz kararli oldugunuzu gorsun. Belki de coxuklari siz bosanmayin diye koz kullaniyordur. Is ciddiye binerse cocuklarin sorumlulugunu tek basina kac baba alabilir ki? Hele ki 4 yas cok ufak.

onu ben demiştim çünkü siz bu şehirde kalmama izin vermez dediniz. antalyada kalabilecekseniz adamı çiğneyip çocukları da alabilirsiniz o zaman. ya kendinizi net ifade edemiyorsunuz yada çelişkilisiniz.

Eğer eşiniz boşanma aşamadında değişecek sizi barındırmayacak bir insansa. Siz çocuklarınızı yılda bir görmeye razısınız demektir. Ama çocuklar yılda bir babayı görünce nasıl yabancılık çekiyorsa aynısını ve daha beterini size yapacak demektir. Siz babasını kötülemezsiniz çocuklarınıza ama babası eminim sizi kötüleyeceklerdir. Ve siz yılda bir zor görürsünüz.. İçimde size karşı bir soğukluk oldu. Yaşadıklarınızda haklı olabilirsiniz ama ne bileyim bir annenin çocuklarını bırakıp gidebilmesi hep bana tuhaf gelmiştir. Helede 4 yaşında bir çocuğum varsa

Size iyi savunmalar ozaman.. size doğru gelen bana doğru gelmek zorunda değil! Siz nasıl fikrinizisi söylüyorsanız bende söylemekte özgürüm! Ne malum adama bırakınca çocuklarım durumu ne olacağı? Böyle bi adam karısından boşandıktan sonra ne malum acısını çocuklardan çıkarmayacağı? bu tarz bi insana cocukları emanet etmeye siz cesaret edebilirmiydiniz? Gözünüz görmicek ne yaşadıklarını bilmiceksiniz?

Adam madem düzelmiş, ya evlilik terapistine ya da beraber psikiyatriye gidin. Ben senin sağlıklı düşünemediğini düşündüm şu an. Babaları vermez de falan da filan da... Boşanırken çocuklar babalarına kalabilir bunda anormal bir durum yok. Ama senin elle tutulur bir bahanen olmaması anormal. Çocuklar tabiki de kızacaklar sana.

Sizi görmemeleri sorun değil zaten haklısınız Sizin derdiniz çok başka bence. Çok tutarsız yazdıklarınız.

Vallahi anlayamam ben 2 evladim icin kol birakirim bacak birakirim onlari asla birakmam.. gerisi fasa fiso.. bu konuda cok katiyim.. bilemiyorum belki problem bendedir.. ama annelik niye kutsal.. benim annemin 10 cocugu var..1 abim engelli.. babam cok cok cok zor bir insandi.. ama annem bir gun olsun bizi birakmadi.. okuma yazma bilmez didindi durdu.. belki bu ornek beni bu gibi durumlar icin kati yapmis olabilir..

Ben hanımefendinin anlatamadığı şeyler olduğunu düşünüyorum. Burada ki sorusu da biraz rahatlamak amaçlı gibi geldi

Yazdıklarınız inanılmaz mantıksız bence. Başta böyle şerrinden korktuğum adama değil çocuğumu emanet etmek bokumu bile etmem. Boşanınca kadının bütün çocuk yükünü sırtlanmasına karşı biri olarak söylüyorum bunu.

Babalarından ayıramayacak kadar yüce gönüllüsünüz ama annelerinden ayıracak kadar kalpsizsiniz. Kusura bakmayın ama bana çocuklar da olmadan tamamen özgür bir hayat istiyorsunuz gibi geldi. Ayak bağınız olmayacak ama buradan alacağınız yorumlarla vicdanınız da tamamen rahat olsun istiyorsunuz. Size burada bırak bırak merak etme çok mutlu olurlar diyecek kimsenin çıkacağını sanmıyorum. Zira çocukların her şeyden evvel annelerine ihtiyaçları var. Hiç bir para bunu satın alamaz o boşluğu dolduramaz. Isim yok param yok benimle birlikte sürünsünler istemiyorum deseniz bir parça anlardım. Ama şu durumda hiç anlayamadım sizi. Çok üzüldüm evlatlarınız için. Umarım iyi bir hayatları olur.

Şiddet tehdit vs Peki çocukların olmadan yasayabilecek misin mutlu bir şekilde? esmaa_9153 2 prenses

Tanidigimdan bahsetmistim kadını kocası aldatmisti bunu biliyordu sonra kendine uygun adamı bulunca cocuklarida babaya verip o adama gitti. Adam kadının malini bir güzel yedi ve onunla evlenmedi. Kadın şimdi yarı akılsız gibi ortada kaldı. Çocuklar anneye bazen geliyor ama 0 sevgi! Bende bu hanımda özgür kalma hissi hissediyorum. Yok öldürür yok şöyle yapar böyle yapar bilemedim

Anneliğe bu kutsallık vıdıvıdısı bu kadar yüklendiği için babalar bu kadar sorumsuz erkekler çocuk yetiştirmekten bihaber bu toplumda. Anne asla çocuklarından ayrılamaz Anne aldatılsa bile çocukları varsa affeder aynı evde yaşar Anne dediğin saçını süpürge eder gerekirse canını verir ama babaya bırakmaz. Konu sahibi neler çekmiş biliyomusunuz? Nasıl insanlar hakkında bu kadar peşinhükümlü olabiliyorsunuz anlamıyorum. O boşanmadan sonra bu kadına bişe olsa hanginiz yardım edecek acaba.

Ben sizin bahsettiniz tarzda bir kadın olduğunuzu düşünmedim. Çocuklar babalarıyla kalsa sizinle de sorunsuz bir şekilde görüşecek olsa, babaları tarafından doldurulmayacak olsa olabilir mi diye düşünülebikir ama öyle olmayacak biliyorsunuz değil mi?

Şuanda çocukların herşeyiyle konu sahibi tek başına ilgileniyormuş. Ben anlamadım kendisi evden gidince çocukların düzenleri eskisi nasıl devam edecek hep bunu vurgulamış ya yorumlarda, nasıl olacak o? İyi bana dediği adam ne yapıyor çok merak ediyorum normal zamanda. Çocuklar eşşek gibi bakacak deyip bırakacağımiz nesneler değiller. O çocuklar evet bir şekilde büyür ama öyle bir baba yanında nasıl ne şekilde büyür? Siz karısıni öldürme potansiyeli olan adamın çocuklarına gerçekten babalık yapacağıniza ihtimal veriyor musunuz? Ben konu sahibini suçlamadim, suçlamıyorum, kötü şeyler yaşamis olabilir. Ama iki tane küçük çocuğu olan bir kadın olarak önceliği kendine vermemeli şuan. Baba normal bir baba olsaydı yorumum farklı olabilirdi ama bu profilde ki adam o adam değil çok açık.

boşanma kararım ilk yazımda da belirttiğim gibi bir sefer oldu ve yaşadığım şeyler hiç hoş değildi. tekrar bu yola gireceksem herşey daha net bir şekilde oturmuş olmadı anlatabiliyor muyum? Six Feet

Ölüm mü? Ölüm tehditi aldığın birine çocuk vermek mi? Aksine caniden herkesin kurtarılması gerekmiyor mu? Allahım sana geliyorum...

Çocukları verirseniz sizi suçlamaları haklı olmaz mı?bence çocuklarınızı alın öyle boşanın. çocuklar için eşinize katlanmak zorunda değilsiniz. çocuğunu bırakıp pişman olmayan aklı başında insan görmedim.

Adam iyi Bi babaysa imkanı da varsa çocuğuna bakabilir neden bu kadar garipsiyorsynuz. Küçük çocuk sizde Büyük çocuk eşinizde kalsa kabul eder mi. Eşitlik eşitlik diyoruz, da çocuk bakmaya gelince niye böyle

Öncelikle Allah azzevecelle kolaylık versin. Lakin biliriz ki annelik fedakarlık gerektiren bir vazifedir. Anlatımlarınızda son isteklerinizle beraber düzeldiğini ifade etmişsiniz. Elbette zamanında yaşadıklarınız travmaya neden olmuş ve bundan dolayı sevgi besleyemiyor olabilirsiniz. Lakin evlatlarınız için sabretmeli ve kalplere hükmeden ALLAH a sığınıp gerek eşiniz gerek evlatlarınız için dua ediniz. Umarım evliliğin ilk yıllarındaki o hoş muhabbete tekrar kavuşursunuz...

Sizin bile kalamadığınız kaçıp kurtulmaya çalıştığınız yerde ve adamla çocuklarınızı bırakınca vicdanınız sızlamayacaksa öyle yapabilirsiniz tabi.

Eşin ile konuşsan? Boşanma dan uzak ilişki kurarak problemi çözseniz?

Çocuklarımı bırakmazdım ben olsam. Bırakırsanız da çocuklarınızın iyi hissetmeyeceği çok net. Sonuçta biz ne destekte karar sizin.

Bırakın demiyoruz zaten ama anneye bu ladar fazla eleştiri yapılması normal mi sizce. Kadın kaç senelik kocasını tanıyor. Çocuklarına bişey yapmayacağından eminse ve bu süreçte en az zararla bu şekilde olucaksa neden olmasın. İnsanlar kadın çocukları babasına atıp kaçıp hayatını yaşayacakmış gibi davranıyor. Kadın anneyse adamda baba. Gerekirse eşek gibi bakacak adam. Hem kadının kendisi için iyisini istemesi neden sorun ki. Tamam evet anne ama insan sonuçta. 3 yaşında kızım var bu kadar kötü değil ama boşanmaya çok yaklaştığım bir dönem oldu. Az çok anlıyorum. Allah yardımcısı olsun. Anlaşılmanın çok zor olduğu bir durum.

elbette çocukları kullanıyor boşanmamak için. çünkü onlardan vazgeçemeyeceğimi biliyor. ilk etapta görüşme açısından kabullenme döneminde beni yıpratacak davranışlar sergileyecektir muhakkak.

Anlattığınız çizgilerde bir erkek çocuklarınızı maalesef ki çok fazla doldurur. Onca yıl emek vererek büyüttüğünüz yavrularinızın kalbine kin ve nefreti sokabilir o şahıs. Madem çocuklarınıza bakacak gücünüz var o zaman bırakmayın cocukları. Önce anlaşma yoluna gidin, sonra hayır derse haklısın ya ayak bağı olabilirler bana, önce hayatımı kurmam lazım, almaktan vazgeçtim diyerek ters tepkiye sebep olabilirsiniz belki. Hasarsız alırsınız çocuklarınızı. Ancak ses kaydı yapmadığından emin olarak konuşun bunları.

Durumunuz çok zor ama çocuklarınız annesiz yapamaz bence. Çok küçükler.

Esinize karşı olan duygu ve düşüncelerinizi en dolayı uzman yardımı almayı düşündünüz mü hiç. Bir de şuan evlisiniz ve eşiniz size herşey normalmiş gibi davranirken sevgi gösterirken siz hiçbir şeyin normal olmadığını ve geçmişi unutamadığınizi hissettirebiliyor musunuz? Kararınızı ve düşüncelerinizi yargılamak haddim değil tabiki ben sadece empati yapmak istiyorum. Çocuğumun böyle bir durumda kalması durumunda kendimi bencillik ile suclardim sanırım. Belki benim annelik duygum biraz daha farklıdır ama ben çocuğumla varım diye düşünüyorum. Ondan ayrı kalmayi, onsuz bir ev düzen kurmayı ruhuma kabul ettiremezdim sanırım. Esinizle duygularinizi paylaşın size yardımcı olsun siz bir uzmandan yardım alın. Çünkü bu verdiğiniz kararla psikolojisi daha düzgün bir anne olamayabilirsiniz.

Ben şuan sağlıklı dusunebildigini sanmıyorum, bir süre terapiste görün ve kaygılarını düşüncelerini paylaş, farkındalığın artacaktır. Aklın başına gelince çocuklara bakıcı bul, eşin normal biri değilse aile mahkemesinden evine işine uzaklaştırma al, yeni bir eve tasin hayatını kur Sen annesin ve içinde bir ejderha gücü var unutma,

Bunun garantisini alabilirim diyor musunuz peki? Ben adamın çocukları size karşı dolduracağına eminim mesela. Her şeyden öte bundan çekinirim ben yerinizde olsam. Ama tabiki dünyanın sonu değil siz annesiyseniz o da babası. Tamamen değil ama kendinizi toparlayana kadar babalarında kalabilirler. Velayeti vermeyin yine de takdir sizin. Ben şöyle anneyim ben böyle bakardım çocuklarıma diyenlere de kulak asmayın herkes kendi yaşadığını bilir :) Sizin ve çocuklarınız için en hayırlısı olsun.

Ben tırt anneyim en anne sizsiniz garib anam cilekes anamsiniz cennet de bizim degil sizin ayaklarinizin altinda, sizi cocuklarinizi hicbir kosulda, babasi dahil kimseye vermeyeceginiz icin yılın annesi seçiyorum, oldu mu? Ama ben yine de Çocuklarının huzuru ve mutlulugu icin, onlardan uzak kalmayi bile goze alan annelere, ne olursa olsun yanimda olsun diyip cocuklarinin hayatini mahveden annelere duydugumdan daha fazla saygi duyuyorum. Siz onlara anne demeseniz de, benim gozumde asıl eli opulesi olanlar, kendi cikarlarindan once cocugununkini dusunenlerdir.

Guya iyi bir baba olusuna guveniyordur Stockholm sendromunu bilirsiniz, onlar da kendilerine saldiranin bir sure sonra iyi biri oldugunu dusunurler. Psikolojisi bozuktur deyip kestirip atamayiz bu kisileri, bu bir sendromdur evet ancak tamamen ehliyeti ortadan kaldirmaz. Ayni sekilde guya eziyeti anneme olan ve yine anneme gore bize mukemmel bir babalik yapmis olan babam annemin her yoklugunda biz varken ya eve kadin atardi ve reddedersek kizar ve el kaldirirdi ya da bayilana kadar icerdi. Tumden terk etseydi o ofke bize yonlenecekti ve anneniz iyi bir anne olsaydi birakip gitmezdi baskisiyla buyuyecektik ki annem basimizdayken bile bakin o size bagiriyor ben bagirmiyorum derdi cunku bagiracak kadar gormuyordu bile. Geceleri 1-3 dk kadar. Yani annem aptal ya da ruh hastasi degildi ama oyle gormek isterdi iste babami. Oyle rahatlatirdi kendini. Sirf bu yuzden anne henuz birakip gitmemisken yavrularini birakma diyoruz.

Bir tanidigim vardi. Cok mucadele etti cocuklarinin velayeti icin ama adam cirkinlestikce cirkinlesti maalesef en son cocuklarinin velayaletini birakmak zordunda kaldi ama gercekten cok mucadele etti. Ve o igrenc adam kadini bulundugumuz sehirde turlu cirkinlikelr yaparak barindirmadi. Cocuklari annelerine karsi doldurdu aslinda velayeti de cocuklarinin beyanlarina gore babaya verildi cunku cocuklar oyle istedi. Yani artik ya ben katil olucam ya da ben onu oldurucem durumuna geldiler ve kadin bu sehri terketmek zorunda kaldi kendine bir hayat kurdu. Ilerde cocuklarim beni bulur anlar belki diyerek gitti. Maalesef mecbur kaldi cocuklarimin babasinin katili olmal istemiyorum dedi. Ben gitmesine hak verdim adam cok kotu biriydi. Yani kadini kimse koruyamadi..

hasta ruhlu adam bir tek bana hasta ruhlu bundan eminim. çocuklarına zarar verebileceği düşüncesi asla yok kafamda. öyle düşünmeyin.

Galiba eşinin maddi durumu iyi ve sözler onda yasak elmada ki halitle yıldız gibi.. yapcak bisey yok bazen bazı bedeller ödemeliyiz. Tek cocuklarim benle olsunda kuru ekmek yerim

Bugün size kolayca vuran yarın neden iki çocuğuna vurmasın? Dayak yerseniz alırsınız darp raporunuzu, uzaklaştırma ister, eklersiniz boşanma dosyaniza. Daha çabuk kurtulmak için yardımı bile olabilir o şiddet olayının. Siz aklinzii peynir ekmekle mi yediniz? Adam izin vermez... Kim takar sizin tirt eşinizi? Devlet karşısında, hakim karşısında hükmü mu var o adamın? Tabii ki yok. Havlar havlar susar. Kocadan izin alıp boşanma ancak şeriat devletlerinde olur. Türkiye'de zaten evliliklerin neredeyse tamamı erkeğin b. k yemelerinden bitiyor. Hangi erkek izin verirdi ki evdeki kadının boşanmasına, düzeninin bozulmasına - iş izin almakta bitseydi

Bu kadar korkmayın, pes etmeyin. Siz bile bu durumu kaldırmakta zorlanirken o cocuklar annesiz nasıl yapsın? Annesiz bırakmayın onları. Asıl bu yüzden sizden nefret edebilirler. Ayrıca iyi bir baba olsa yavruları annesinden koparmaz. Bunu yapabiliyorsa leş bir baba M magicat tam zamanlı

Bence iyi bir baba ve cocuklara bakan bir babanne varsa hic bozmayin cocuklarin duzenini, bazen anne olmak buyuk fedakarlik gerektiriyor ve kokten degisimler icin de buyuk fedakarliklari goze almak lazim. Ayrica cocuklar annede kaldiginda olay olmuyor da babada kaldiginda neden olay oluyor anlamiyorum, sevgi eşit, sorumluluk eşit, bu durumda cocuklarin ve ebeveynlerinin yasamini en az etkileyecek bir karar verilmeli.

tek dusundugunuz cocuklarinizin sizden nefret edip etmeyecegi degil, sizden ayri kalinca yasayacaklari travmalar olmaliydi. yine bencil bir dusunme tarzi. cocuklar uzulur diye degil, sizden nefret ederler diye dusunmeniz benim icin kilit nokta.

Allah yardımcınız olsun. Keşke çocuklarını da yanına alabilsen, ya da senin yerine çocuklarının babası çıksa hayatınızdan. İnşAllah güzel olur iyi olur.

Yanlış anlaşılan bir husus var: Evlilik yürümeyebilir, boşanılır da, çiftlerden birinde çocuk kalır, diğeri de uygun zamanlarda görür. Bunlar hayatın en tabi hadiseleri. Fakat burada konu sahibinin durumu herhangi boşanma raddesine gelmiş bir kimseninkinden biraz farklı. Her boşanan kimse eşinin aynı şehirde bile bulunmasına mani olacak, eşiyle çocuğunu hic gorusturmeyecek hatta can güvenliğinin tehlikede olacagini düşündürecek psikolojide değil. Bu kavga, nefret, anlasamamanın ötesinde, boşanma kararı ile çocuklarını da bir daha fazla görememe ihtimalinin yüksek olduğu bir durum izlenimini verdi bana. Siz de anneymişsiniz, bu tip riskleriniz olsa aynı gözü karalıkta olabilir miydiniz? Konu sahibinin durumunu iyi analiz edip, tedbirler alması lazım boşanma oncesi. Bir takım kozlar biriktirmeli, planlı hareket etmeli. Medeni bir iletişim varsa bunlara gerek olmaz ama burada öyle bir ilişki söz konusu değil gibi. S

Buradan bakınca eşinizden korkmaktan ziyade çocuklara bakmak size zor gelecekmiş gibi duruyor. Bilemiyorum bir oğlum var okula gidiyorum ve eve gelmek icin can atıyorum resmen. Onsuz bir hayatı düşünmek bile istemiyorum ki oğlum geceleri hiç uyitmaz beni 8 aylık olmasına rağmen. Cani sağ olsun onun yorgunluğu bile güzel. Siz sanki çocukları istemiyorsunuz gibi bir izlenim yarattınız bende. Umarim yaniliyorumdur ama eger dusuncelerimde hakliysam zaten cocuklara sizin bakmanizin pek de bir ehemmiyeti yok. Ilber ortaylı nin bir sözü var sabah kahvaltı hazırlamayacağız, akşam masal okuyup başını oksamayacaginiz çocukları dünyaya getirmeyin diye. Eğer bunları yapmak size yukse babasında kalsın kesinlikle

evliyken medeni tepkiler alamadığım birinin boşanıncada medeni davranmasını beklemiyorum zaten. korktuğum için Sırf bu yüzden bu evliliği sürdürmek ne kadar mantıklı. bütün bir ömrü korkuyla o evliliğe sığınarak nasıl geçirebilirim? yani 10 yıldır bu korkuyla sindirildim zaten. hala korkuyorum boşanma aşamasında olacaklardan sonrasında yaşayacaklarımdan herşeyden korkuyorum. bu korkuyla ömür geçer mi?

Allah kahretsin, cocuk odakli bakamiyorlar degil mi? Annenin uzantisi ya cocuklar, onlari elde tutunca kadinin kolu asansore sıkısmis gibi ne gidebiliyor, ne acisi diniyor=/