Eşim bana her konuda destektir aslında mutfağa girip yemek kahvaltı ne istersem hazırlar ama cocuk konusunda değil malesef. pek beceremıyo bakmasını. Dediğini oğlum doğdu doğalı bırkez yaptım oda koştur koştur nereye gitiim naptım anlamadım.

Belkıde buyutuyorum bende bılmıyorum aslında. Ben oğlumu daha önce nezaman sobalı bı eve götürdümse hasta oldu bunyesı cok zayıf malesef hemen kapıyo. Birde zaten zayıf ondansonra iştahsızlık falan iyce sinirlerim yıpranıyo bende en ıyısımı gıtmemek dıye düşünüyorum. Ama oğlum asla öle pasıf bı cocuk değil bir arkadaş görsün yda kendıyle oynayan bırını hemen kapılır gıder benı bıle istemez yanında kovalar gıt der bana. Arkadas canlısı bı cocuk allahdan. İşte bunu kaybetmemesı içinde aslında kreşe vermeyi düşünüyoruz ama bıraz daha buyumesı lazım. Ben oğlumu cok fazla sıkmamaya calışıyoum evet hersey ona göre planlanıyor ama ona bunu asla olumsuz etkıleyecek sekılde yansıtmamaya calısıyorum. Chess

Bebeğini bahane ederek kendini yalnızlaştırıyosun sanki, en azından eşinin izin günlerini kullanabilirsin bir kaç saat o bebeğe bakar sende ihtiyaçlarını karşılarsın, tabi yanında seni anlayabilcek biri olsa en azından sıkıldığında konuşabildiğin içini boşaltabilceği biri iyi olurdu ama bunları düşünme kendine vakit ayır.. Chess