aslında halledilmeyecek şeyler değil gibi görünüyor.. eşiniz sadece biraz fazla düşüncesiz ve eşşekce davranıyor. bence terapistsiz konuşarak bile çözebilirsiniz ama güzel dille. anlamazsa ve bu davranışlarında ısrarcı olmaya devam ederse yapılacak şey belli

Böyle tartışmalar olur sinirle söylenir sürekli değilse. Migren ağrısını çekmeyen bilmez ama yüzünüze sürekli vurulması yanlış. Benimde en hassas olduğum konu ailedir. Bu erkekler neden kadın tarafı olunca ya gelmezler yada kapıda beklerler anlamış değilim ve benimde çok ağrıma gittiği sindiremediğim olmuştur. Aile terapisti evliliğinizi biraz toparlar gibi çocuğunuzda varmış. Onu ve kendinizinde ihtiyacınız olduğunu öne sürerek eşinizi belki ikna edebilirsiniz.

Iste boyle olayların oldugu evlilikler er gec bitiyor. Gec bitmesin genclık bitmesin kafasındayım ben. Omur bu. Bıkere geliyoruz dunyaya. Hayat zaten kısa. Neden sevgisiz saygısız evlilige hapsedelım kendimizi.

Yok, bu tipler onu yapamaz. Konu sahibi bir üstüne yürüse 'ne diyosun lan sen kalksan ne olur' diye gerinse, yavru köpek gibi titremeye, söylediklerinden dönmeye başlarlar:) O dayılıkları bir höt demeye bakar.

Kendini ne kadar da güzel ifade eden bir kadınsınız. Üzüldüm, umuyorum hayırlı olan olsun. Eşinize de böyle ifade etseniz beklentilerinizi, kırgınlıklarınızı, şöyle bir iç döküş yaşasanız belki düzeltmek adına bir adım atılır, kendisi de birşeyler söyler, ister. Olmaz mı ki?

Diklenemez tabi ki, emin olun size de diklenemez. Bir ağzınızı açsanız, çok estetik cümlelerle evden kovsanız 'ama bir konuşalım çocuklarım yanında bağırma' falanlara girecek. Biranda rol değiştirip, uzlaşmacı kişi olup, sorunu sizmişsiniz gibi gösterecek. Ve kendinizden şüphe edeceksiniz. Geçen sene benim bir konum vardı, geleceğime not diye. Oradaki cümlem hala aklımda 'bu adamım beynimde açmaya hasara yenilirsem kendime kanıtımdır bu yazı' demiştim. Çünkü o kadar devreleri yaktırırlar, suçluyu size yüklerler.

Baba olsun avmnın parkına gotursun isten gelince. O kahvesini ıcsın cocuklar oynasın. Sende evde uzat ayaklarını dinlen ya da onunla git sende orda ıc kahvenı. Yazında alsın sızı mesire alanına gotursun siz gene keyıf yapın cocuklar kossun Uzaktan bos ve cok konusup sacmalamasın. Allah askına cekme sunu.

Hislerinme tercüman oldunuz. Ayyynı durumdayım. Asla benimsemedi beni. istemedi sırf görumcem beğendi diye evlendi. Bunu bile bile yıllarca mücadele ettim evim olsun yuvam olsun diye. Ama bir gonule bir kere girememişsen yılların faydası yok. Ben hep sevilmek istedim ama sonra bi farkettim aslında ben de artık sevmiyorum. Sadece alıştım evliliğe evime. Hatta sanirım mücadele etmeye alıştım vazgeçmek zoruma gidiyor.

Ailesine çok düşkün ve hayatında öncelik hep onların. Hatta özellikle ilk yıllar gozünde onu ailesinden ayıran kötü kadındım sanki. Hergun iş çıkışı ablalarına giderdi. Akşam yemeğini evde yer bir daha giderdi. Ben haftada 2 -3 gün gidiyorum diye kavga cıkardı Onlarsa bana karşı ilk yıllar mesafeliydiler ama şimdi bir sorunumuz yok. Sorun hala eşim. filmdelisi

Bence karşılıklı iletişim probleminiz var. Konuyu okuyunca siz haklı görünüyorsunuz ama hissettiğim, sizin de üslubunuz ve konuşma tarzınızda sıkıntı olabileceği.

Cenazenıze gelmeyen kapıda beklemeyi normallestıren, aılenız geldıgınde eve gelmeyen, altında araba varken eczaneye gitmeyen, migreni bahane ettıgınızı savunan, psikolojik baskı yaptıgını soyledıgınız bu adam omrunuzu yer, yiyor da. Terapiste gıdın, en fazla iki ay tatlı cocuk olur sonra özüne döner. Degısmez yanı. İyi dusunun ve kararınızı verin. Gudulcek bir deve degıl bana göre. Hayırlısı olsun.

Neden biraz saygıya tamah edesın ve sevilmediğin yerde durasın arkadasım? Saygısızlıgı Sevgısızlıgı hakedecek ahlaksızlık mı yaptın naptın? Hayır. Sevilmek saygı görmek guzel seyler. İnsana insan oldugunu degerlı oldugunu gösteriyorlar ve sen değerlisin. Kadir kıymet bilmezin elinde omrunu neden heba edesin? Cocukların mutsuz oldugunu anlamıyor mu sanıyorsun, anlamıyorlar sa da buyuyunce anlayacaklar. Ozaman sızı sevmedıgını soyledıgınız saygı duymayan babalarını sevecekler mı sanıyorsun? Ailenizle ıletısımınız nasıl, Bosanma kararınızda arkanızda dururlar mı?

Ben evliligim boyunca esimin bana yaşattığı, hissettirdiği, söylediği herşeye sabrettim. Benim asla affedemeceğim iki durum vardı. Biri ihanet diğeri de fiziksel şiddet... Psikolojik şiddetine defalarca katlandığım bu adam bana bu akşam tartışma esnasında oturdugu yerden doğrulup tehditvari ve olanca cirkin bakışlarıyla'' Bak çocukların yanında beni ayağa kaldırma'' diye bağırdı. Ve ben devamı gelmemiş olsada kendimi tekme tokat dövülmüş gibi hissediyorum. Tartışmamız nasıl başladı ve bu hale geldi anlamadım bile. Küçük oğlumun bikac gundur sabaha karşı burnu tıkanıyor. Ben de eczaneden burun aspiratörü alayım dedim ama bir başka sebeple dışarı çıktığım gün unuttum. Dün gece tıkanıklık biraz daha yoğun olunca bugün de almaya niyetlendim. Ablamın aracıyla biryere gidip döndük ama ikimizin bebekleri de arabada felaket ağladığı için gidis ve dönüşte ablama dur da alalım demeye çekindim. Akşam da eşim maç izlemeye gidecek olunca durumu açıkladım. Gideceği yerin civarında nöbetçi eczane varsa diye aklıma geldi. Ama ben daha lafımı bitirmeden "neden sen almadın" diye başladı. "iki dakika duramadınız mı?" falan dedi. Çekindim dedim uzattı da uzattı. En sonunda ''sana eziyet eden çocuk yok altında araba var gidip alsan ne olur'' dedim. Bu seferde '' bi eziyetli çocuk sende var sanki istemiyorsan yapmasaydın'' oldu. Konu konuyu açtı benim migrenim tutuyormuşa kadar geldi. Ve ben orada artık patladım. Beni sakın bu hastalıkla vurmaya çalışma diye bağırdım. Ben migrenim tuttu diye ne gelen misafirini geri cevirdim ne de gidelim dediği yerden geri kaldım. Ama ben ne kadar cabalasamda o ağrı yüzünden gözüm hiçbirşey görmüyor. Ataklara bikac saat içinde bulantı da ekleniyor ve ben mahvoluyorum. Evliliğimiz boyunca bu benim her zaman yüzüme vuruldu. Velhasıl sesim yükselince eşimin bu şekilde tehdidine maruz kaldım. En son vefat eden kayınpederine kadar ailesinin benden çekinip evime gelemediğini söyledi ki gorumcelerim geldiklerinde yatıya bile kalır. Daha 2 hafta once 2 gorumcem ve2 yigeni bende kaldılar. Gecen hafta 2 aksam caya geldiler. Bekar kaynım sık sık yemeğe gelir cocukları sevip gider. Hele rahmetli kayinpederim beni aşçı kızım diye severdi. ziyaretine gideceģimde ceşit çeşit yemek götürür döneceģimde de dolabını doldurup dönerdim. Şu da var ki biz de dışarı çıkıyorsak muhtemelen görümcemlere gidiyoruzdur. Bir de benim tarafımdan kimse de bize gelmiyormuş. Bana utanmadan bunu da söyledi. Gelmezler tabi dedim. 70 yaşında 3 dayım ilk yıllar defalarca geldiler. Hiç birinde eşim eve gelmedi. Hep işi var demek zorunda kaldım. Yüzleri düşüp çıktılar evimden. Ve zamanla ellerini ayaklarını çektiler. En son halanın kızı vefat etti. Başsağlığına gidelim dedim gidemem dedi. Israr edince de seni götürür kapıda beklerim diyor bana. Zaten yıllardır düğünümüze de cenazemizede ablamla gidiyorum. Kocam hayatımda yok gibi birsey. En son artık '' Nankör... Sana hakkımı helal etmiyorum diye bağırdım. Arada defolup gideyim dedi. ister git ister hazırlanıp biz gidelim dedim ama o bağrışmalar arasına karıştı. Şimdi o karışıp giden kelimeleri ciddi ciddi düşünüyorum. Boşanma fikri her zaman aklımdaydı ama bir umut bastırıyordum. Simdi bunu gerçekten istiyorum. Kusura bakmayın uzun oldu. sanırım karışıkta oldu. Çok gerginim çok doluyum ve çok yorgunum. Maruz görün. Ben hep mücadele ettim evliliğimi kurtarıp mutlu olabilmeyi hayal ettim olmadı. Olmuyor olmayacakta. Çok üzgünüm.

Ben zaman zaman konusuyorum hatalarini kabul ediyor. biraz düzelir gibi oluyor sonra tekrar aynı adam geri dönüyor.

Terapiste gidip çözülecek gibi. Boşanmadan once onu düşünün derim.

Erkeklerin hepsi mi boyle ya? Eger bir sey istemez beklemezsen cok iyi oluyorsun, en ufak bir sey iste hemen tartisma cikariyorlar. Dediginiz gibi nankörler petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Arkadaşın da yazdığı gibi terapistle çözülür. Öyle aman aman çözülemeyecek bir şeyler göremedim. Karşılıklı tahammülsüzlük birikmiş. Kazanılacak farklı bakış açılarıyla da bu sorun kolaylıkla çözülür.

İstiyor ki çocuğum televizyon izlemesin, telefonla oynamasın hay hay ben de istemiyorum ama oyuncak oynasin da istemiyor. Oyuncaklar dökülünce bağırıp toplatıyor. Ne yapacak bu cocuk nasıl oyalanacak demiyor. Sizin gibiyim anlatacak coook şey var. Allah ikimiz içinde hayırlısını nasip etsin.

Sustuğunuz için tartışma olmuyormuş ama neden susuyorsunuz ki susmanız için nedeniniz yok herkes kendine verilen ömrü yaşıyor susarak çekerek ezilerek değer görmeyerek bu hayat geçer mi? Sanki silah zoruyla mı evlendirdiniz evlenmeseydi? Bu evlilikte geçirdiğiniz her gün sizin ömrünüzden gidiyor anlıyorum ki eşiniz ailesine herşeyine istediği gibi devam ediyor? Karar sizin, hayat sizin

Boşanma konusunu acsaniz belki düşünür?

Bu kadar olur, resmen evimi anlatıyorsunuz. Boya yapan çocuklara üstleri, elleri boya oldu diye dikkat etmedikleri için kızıp, bana toplama direktifi veriyor. Ki benim çocuklarım 3 buçuk ve 2 buçuk yaşında:) Ben artık tamamen emimim kendi kocamdan, o bir ruh hastası, bana kalırsa narsist. Ve çocukluğunda bastırılmış duyguları, duygusal istismarlar yaşamış ki böyle olmalı. Eğer istediği gibi uzmana giderse öğreneceğiniz derdi neymiş, yoksa sonumuz belli. Sizin kocanızda da benzer hatta çok benzer şeyler var. Üzerinize alınmayın, sizle alakalı değil. Onun kişiliksizliği yaptığı her şey!

O yalvarma yakarmaları biliyorum. Allah sana da hayırlısını versin cocukların ve senin ıcın. Umarım en kısa zamanda feraha kavusursun.

Allah kolaylık versin. Eşiniz terapiste gitmek istemezse bilin ki sizin de evliliğinizin de hiçbir değeri yok gözünde. Bugüne kadar tahammül ettiğiniz için zavallı çocuklarınız birşey anlamamış olabilir ama biraz daha büyüdüklerinde sizin mutsuzluğunuzu ailedeki huzursuzluğu kesinlikle fark edecekler. Anne baba olarak size birşey belli etmeyecekler belki ama inanın onlar sizden daha mutsuz olacaklar. Aile içi huzursuzluk çocuklarda çok derin yaralar açar. Hastalık başa kakılacak birşeyse eşiniz de hem bencil hem rahatına düşkün bu da kişilik hastalığı bana göre. Eşiniz düzelmeyecekse çocuklarınıza yazık etmeyin. Onları böyle bir ortamda büyütmek onlar için katlandıklarınızın boşa gitmesi demektir. Siz de değerlisiniz çocuklarınız da. Kıymetinizi bilmeyen boşa gölge etmesin.

Aynen öyle. Sadece laf, çünkü onlar hala ailelerinin 3 yaşındaki çocukları, bireysellikleri yok. Çünkü onlarınki gövde gösterisi, varlıklarında bulunan güç değil. Sadece güçlüymüş imajı ile pasifleştirme. Ben her böyle bir olayda avaz avaz üzerine gittiğim için hatta bir tane vursa da şuraya emniyeti yığsam ve her şey bitse de kurtulsam diye uğraştığım için, yakınen biliyorum. Adamın erkekliğine, 7 ceddine kadar küfürle sövüyorum, tık yok, geçip yatıyor ya:) Böyle de gurursuzlar işte.

Sizin cenazenize gelmeyen, akrabalarınızla görüşmeyen adamın ailesi ile niye görüşüyorsunuz ki? Sizi bastırmış, hastalığınızı yüzünüze vuruyor. Konu basit ama sizin de artık sanırım bardağı taşıran son damla olmuş. S sahraikebir

Ayrıca yazıklarınızı okurken ben de o tartışmanın içindeymişim gibi gerildim. Sizi ve o zavallı kuzucukları düşünemiyorum

Asla. Yalvarma yakarma aşığım seviyorum değişeceğim, yardım et bana, başaralım beraber, bak şunu düzelttim bak artık bunu yapmıyorum falan filan. Böyle olunca insan 'ya kendimi geçeyim, çocuklara kendim için haksızlık etmeyeyim' dediğinden yıllar geçtikçe geçiyor. Ama maalesef siz böyle bir ruh hastasını asla sevemiyorsunuz, çığlık atarak evet dediğiniz adam, en büyük düşmanınız oluveriyor.

Zaten benim dedigim yapmasi yapamamasi degil, ama yapmadim yüce gönüllülügümden kafasina girip kendini gazlayip pohpohliyo mu merak ettim şahsen

Adam dövmekle tehdit etmiş hala daha terapi önerenler var inanamıyorum cidden. Pembe bulutlu bir dünyada yaşamıyoruz ne terapisi ya. Kocanızın size ne saygısı var ne sevgisi. Daha neyine sabredip görmezden geleceksiniz. Çocukların yanında tartışıp onların psikolojisinin içine etmeyin en azından. Boşayın ne halt yerse yesin.

Esin Bosanma mevzusuna ne diyor tamam diyor mu filmdelisi

Cok sukur. Anne arkandaysa senden guclusu yok evelallah. Cocuklarına bakmakla yukumlu oldugu ıcın maddi olarak korkma. Sende girer bir iste calısırsın. Bıgun yeniden seversin ve cok sevilirsin,, hayat bu belli olmaz. Er gec bosanacaksın bu tipitipten, gencken bosa ise yarasin. Genclıgın ziyan olmasın, huzurla buyut cocuklarını Elli yasında bosandıgında bi cok seye gec kalmıs olacaksın.

Cocuklarin yaninda kalkmadim ayaga, tuttum kendimi, delikanli adamim cunku, yatip kalkip kiymetimi bilmesi lazim falan diye geciriyodur da Allah bilir aklindan, yuce gonulluyum cakmadim 2 tane suratina cocuklarin yaninda

Çocuk bahane derdim, başa gelince anladım. Birçok kaygı ekleniyormuş çocuk olunca. Boşanma sürecinin iğrençliği bir yana, daima hınç almanın çocuklar üzerinden ilerlemesi ve bunlara nasıl set çekeceğini bilemeyen, kendini mi kurtarsın, çocukları mı düzeltsin yoksa sırra kadem mi bassın gibi birçok duyguyla baş etmeye çalışma ve en kötüsü böyle bir durumda 1ay sonrasının ne olacağını, nerede nasıl yavrularıyla kalacağını hesap edemeyen anne korkuları bunlar. Ben 1 senede kafada çok şeyi çözdüm, şuan barınma maddi kaygı vs var. Zaten kendime 2 sene öngörmüştüm, bu süreçte maddi kısmı da halledersem sıkıntı kalmayacak. Ama böyle boşanmalar aldattı bitti gibi olmuyor, daima çocuklar için doğru mu iyi mi yapıyorum sancısı yaşatıyor anneye.

Bir şekilde bardağınız dolmuş.. ikiniz içinde geçerli bu ve birbiriniza tahammülünüz kalmamış.. Kalitesiz hayat akışı başlamış artık, bundan sonrası hep yapmacık ve hep birşeylerin üzeri örtülerek ve tekrar patlak vererek kısır döngüyle devam edecek.. Gücünüz varsa boşanın derim. Zira malesef bu işte herkes yıpranacak ve kavgalar perdeleri aşa aşa her lafı söyleye söyleye daha çok hırpalana hırpalana devam edecek. Bu sitede ben genellikle boşan lafını zor kullanmışımdır. Malesef size evet boşanmanız gerek diyorum.. S

Biz aslında çok tartışmayız ben fırsat vermem susarım çünkü. Büyük oğlum ne olduğunu anlamadı. Babasina ve bana defalarca siz birbirinize kızdınız mı diye sordu. 6.5 yasında ilk kez şahit oldu. Evet deger gormuyorum yillardir. Ve bu bende ruhsal rahatsizliklara yol acmaya basladı. . push ; A

Tesekkür ederim:) Malesef eşimle ne zaman konuşmaya çalışsam hemen konuyu saptırıyor. Başka yerlere çekiyor. Bi bakmışsın senin anlatmak istediginle onun anlamak istedigi bambaşka.

Böyle bir insanla yaşadığınızda zamanla yavaş yavaş değerli misiniz? Unutuyorsunuz. Doğru söylüyorsunuz bizim evliliğimizin çocuklarımıza kazandırabileceģi hiçbir şey yok. Hatta benim çocuklarım icin bir adam bir kadına nasıl davranmalı örneği asla babaları olmamalı. Benim sadece boşanma isteğimi açikladıktan sonra sen nasıl bir annesin saldırılarina dayanacak gucü toplamam gerekiyor. Cok şükür annem ve ablam yanımdalar.

O bir mücadele değil, güvenli alan. Başınıza gelebilecekleri kestirdiğiniz, önüne set çekebildiğiniz küçük dünya aslında. Dışarıda koca dünyada neler olup bittiğiyle tekrar baş etmek ve bu sürede benim gibi sizin de 2 erkek evladı layığıyla yetiştirme kaygısı bu durumu besliyor. Hamur oynanınca ortalığın kirlenmesinden rahatsız olan ve çocuklara bu sebeple huzur vermeyen bir kocam olduğundan, onun yokluğunda kızdıklarını yaparken buldum kendimi ben mesela. Benim huzursuzluğun önüne çektiğim setler, aldığım güvenlik önlemleri böyleymiş meğersem. Bu evliliklerde sevginin esamesi kalmıyor zaten. Siz de ben gibi güzelsiniz diye evlenilmiş, ben yıllarca sevildiğimi zannettim ama meğerse daha iyisini bulamam diye mutluluk yalanları atılmış. Dersine mecbur girdiğiniz bir öğretmen, işveren vs gibi tahammül ediliyor ve karşılıklı çıkara dayalı yeni bir evlilik düzeni kuruluyor. İhtiyaçlar karşılanıyor, görevler belirleniyor ve robotik bir hayat biçiminde yaşanıp gidiyor. Mesela eşinizin delirme nedeni, çocuk hasta ise sizin göreviniz olan bir şeyi almayı unutmanız. Çünkü sistem bozuldu, ona bir sorumluluk verildi ve kayış koptu:) Offf, yazsam sayfalar sürer inanın. Sizi öyle derinden anlıyorum ki. Bazen çok imreniyorum birbirini görünce içi titreyen çiftlere, koklayarak sarılanlara. Hiç özlemediğim, görünce sevgi hissetmediğim hatta varlığı gözüme batan bir adamla evli olmak. Ve hayatımda yukarıda yazdığım gibi sevgi dolu hisleri hiç bunları yaşamayacak olmak bile başlı başına boşanma sebebi.

Çok tuhaf akrabamı saymayacak, cenazemde yalnız bırakacak. Ama ben onun babasına aşçı olacağım, kardeşlerine ikramlar sunacağım. Neden bu kadar tepenize çıkarıyorsunuz? Ailesine değer bekliyorsa ailemi 5 saymalıdır eşim. Soğuk ve mesafeliyse alasını olurum, görür.

Evine cocuklarına size bakıyormu?eksiklerinizi ihtiyaçlarınızı alıyor mu?babalıgı nasıl iyi bir babamı?basınıza yolda bi iş gelse ne yapar mesela?dogum gününüzü hatırlarmı?şiddeti küfürü varmı?bunların cevabı cok önemli boşanma için tavsannn Bi' cinnet her şeyi

Terapiste gitmeyi ben isterim ama eşim istemez.

Onu etkileyen bir etken mi var? Arkadaslari annesi vs, biraz dikkat kesilip incelediniz mi

Yaptiginiz fedakarliklar oyle olagan hale gelmis ki, yapmayi birakinca sanki mecbursunuz suclusunuz gibi ustunuze gelinmis... Bu raddeye gelene kadar neden dur demediniz.. bu durumdan sonra yapabileceginiz tek sey cift terapisine gitmek sanirim...

Ben artık taşıyorum sanırım bugüne kadar sustuklarımı patlıyorum. Ama çoğunlukla kendimi savunmaya calışıyorum.

Terapist neyini kurtaracak iliskinin? Adam öküzün hödügün onde gideni. İnsani hastaligindan vuracak kadar hem de. Adamin elle tutulur yani yok adam kotu. Terapist anca iletisim sorununu cozer, adamin ici kotu huyu kotu terapist ne yapsin. ömrünüzü yedirmeyin bosanin yazik degil mi size?

:) Benim hayatımdan sahneler... Ben o kararı 2 gün önce aldım, eşim olacak şahıs ilk defa terapiyi kendi istedi. Biliyorum düzelmeyecek ama onu da yapmadım dememek için kabul ettim. Böyle adamların sonu yalnızlıktır. Hiçbir zaman sizi ailesi görmez, sırtındaki kambursunuzdur sadece. Ailesinden çekip zorla evlenmiş gibi bir nefreti vardır içinde. Sizi migren hastalığınızla vurması bunun en basit örneği ki yaşamayan bilmez, ailemde var kaç gece acile zor yetiştirdim yarı baygın halde. Geçen sene aynı sizin gibi 2 çocuğum, gelecekleri, gördüklerinden geri kalmaları vs diyordum. 2 gün önce ise dedim ki, sadece bankamatik olarak varlığına tahammül edilen bu adam bize zarar veriyor, 1 göz odada huzurla oturmak çocuğumu kolejde okutabilmekten daha önemli. Beklerseniz benim gibi bu aşamaya geleceksiniz, sadece erteleniyor böyle böyle. En kötü ihtimalle 50 yaşında açılacak o dava ama böyle evliliklerin sonu yok, elbet boşanılacak.

Ayaga kalkarsan ne olur diye iki defa sordum cevap veremedi sonra araya başka şeyler girdi. Bana hiç vurmadı ama bu ikinci iması oldu. Bana yaptiğı gibi sokakta bir adama diklenemez ama onu biliyorum.

Bunu zamanında yapmıslıgım var. Getirme beni oraya cumlesı karsısında dibine girip, sen zahmet etme ben geldim ne yapacaksın Allah askına yapsana demistim. Bırak bisey yapmayı bisey bile diyememisti.

Daha anlatmadıgim o kadar çok şey var ki Sevilmediğimi biliyorum zaten ama biraz saygı görebilseydim keske. Evliliğim kötü boşanma fikri korkutuyor. iki çocukla geçim derdi. Çocuklarımın psikolojisi ben zaten depresyonda ve güçsüzüm. Ama ne yalan söyleyim boşanma fikri bana huzur veriyor

Ben terapiste gidecek bir evlilik değil bitirilecek hiç olmamış bir evlilik görüyorum Bu tartışmalar bir de çocuğun yanında oluyor ona da yazık size de Eşiniz sizin hastalığınız var diye daha hassas olması gerekirken bu kötü bişeymiş gibi yüzünüze vuruyor üzgünüm size değer vermiyor Bu hayata bir kere geliyorsunuz siz karar verin böyle huzursuz bir hayat ömür boyu çekilir mi?