Aynı durumdayım iyi niyetli olduğuma Emin'im kime ne iyilik yaptıysam hiç kıymeti olmadı ama ben takmıyorum artık varsa var yoksa yok bu arada 28 yaşındayım bu duruma çok üzüldüğüm oldu okuldan döndüğümde aylarca evden çıkmadığım oldu ama üzüleceğime böyle olmayı tercih ederim

Arkadas falan hikaye aslinda kac tane arkadasim olduysa bi yerden sonra zaten hepsiyle iletisimin kopuyor ha en yakin arkadaslari kastetmiyorum. Arkadas neyse de ailen nasil davraniyor da deger gormedigini hissediyorsun? Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

Kardeşim diğer konularına baktım neden psikoterapiye gitmiyorsun psikolog önermiş git demiş çünkü çok ciddi şeyler yaşamışsın annenle ailenle okulla ilgili bu sorduğun herşeyin cevabını ancak tedavi olursan bulabilirsin, ailenden konuşabileceğin kimse yok mu tedavi olmak istediğini söyleyebileceğin

Arkadaş olabiliriz ilginc

Insan ilişkilerinde fazla beklentiye girmemeni öneririm. Yaş arttıkça insanlarin çiğlikleri de artıyor maalesef. Hepiz bir şekilde duyarsızlaşmaya başlıyoruz. Öncelikle kendine yetebilmeye bak. Acaba çevrendekilere karşı fazla mi beklentilisin ya da duygusal bir açlık sezdiriyorsun. Sen boylesindir demiyorum ama bir örnek vereyim her şeyi dramatize eden bir arkadaşım vardı. Kendisinin çağrılmadığı alakasız bir ortam için bize bozulur önemsiz hissederdi kendini. Böyle olması zamanla bana duygusal bir yuk oldu ve maalesef uzaklastim. Insanlara karşı ne çok mesafeli olun ne de onların onay ve ilgisine bagimliymis gibi hissettirin. Kendinizden taviz vermeden olduğunuz gibi yaşayın elbet size kendini yakın hisseden insanlar vardır. Arkadaş olur, ilerde eş olur en kötü insan bile yalnız kalmaz. Bu kadar önemsemeyin insan kendine yetebilince bir yerden sonra eş dost kalabalık ediyor. Ben mesela yalnızlığı bir tercih olarak yaşayan biriyim.

o insanın ortama yaydığı enerjiden sanırım, benim de çok az insanla enerjim tutar ve arkadaş olabilirim, lisede de ünide de asla bir gruba dahil olmadım hep herkesle aynı mesafede muhabbeti olan biriydim. ben de senin kadar yalnızımdır sanırım. gerçi ben yakınmıyorum, çok alıştım. dert etme sen de insan eninde sonunda yalnız başınadır zaten :) çok sıkılırsan yaz dertleşiriz kıyamam :))

Bi söz var ama yazmayım şimdi s... Yaranır demişler Visnereceli24 Zamansız gelecek güzelliklere ihtiyacımız var. 🌸 tek ayak

gerçekten görmüyorum bela gözüyle bakıyorlar bana çok acılar yaşadığım için onlara da çok yük oldum o gözle bakıyorlar bana bi kavga etsek sen kimsinki ddiyip aşağılayıcı bana küçükken taktıklları lakapları söylüyorlar M

Sen kendine değer vermezsen kimse vermez. Zorbalığa maruz kaldım ses çıkarmadım diyorsun. Demek ki sen o zorbalığı ya da kötü davranışları kendine yakıştırdın. Kendine reva gördün. İnsanlarda bu şekilde devam etti. Eksiğin olabilir. Yardıma ihtiyacın olabilir. Kendini tamamla. Korkusuz ol. İçinde biriken kabul görmeme korkusu, yine ezecekler korkusu bence etrafındaki insanlara yansıyor ve itiyor onları senden. İyi niyetli, sakin, kendi halinde biri olmak için 21 yaş çok erken. Daha deli dolu olman lazım. Eğlenmeyi bilmen lazım. Eminim dışardan dünyayla ilgisi olmayan, hadi... gibi bir çılgınlık yapalım deseler hayır diyecek birisin. İnsanları sıktığın bir nokta mutlaka vardır. Biraz düşünüp onu bul ve üstüne git. Benim için o nokta ağırbaşlı olmakmış mesela. Hadi lunaparka gidelim derler, gitmem. Konser derler, ne işim var derim. Kahkaha atsalar sessiz olun derdim. Artık ben kahkaha atıyorum

yani konuşurken hemen bir örnek gelince aklınıza veriyor musunuz? sürekli örnek veren yada sürekli akıl verme gibi duran durumlarda insanlar sıkıcı olduğu için görüşülmek istenmiyor R

İnsan evvela kendine değer vermeli. Bence siz de kendinize değer verip, sizi önemsemeyen kişileri hayatınızdan çıkartmalısınız. Günümüz de maalesef kimseye fazla iyilik yapmaya gelmiyor.

Her insanın enerjisi bir değildir. Elbette sizinde uyuşacağınız birileri çıkar. Kendiniz olun. İnsanlar etrafınızda kalsın diye taviz verip, istemediğiniz şeyleri yaparsanız inanın değer görmüyorsunuz.

O zaman sende yalnızlığının tadına var emin ol daha rahat ne kadar çok insan o kadar laf söz uğraşı boşver kitap oku müzik dinle alısveris yap dik dur . push ;

çok teşekkür ederim evet dediğiniz gibi hayata karşı duruşum yok özgüvenim yok kişiliğim karakterim yok nerden başlayabilrim neler yapabilirim nasıl düzelebilirim bilmiyorum bodrum

Insanlarla iletisim kurmakta bi problem yasiyor musun belki cok soguk ve sert biri gibi gorunuyosundur disariya karsi.

Eminim ki sıkıcı, özgüvensiz ve ilgi çekici olmayan bir şekilde davranıyorsundur. İnsanlara ne katıyorsun? Kalplerinde nasıl yer edineceksin? Kime ne öğrettin, hayatlarında neler değiştirdin, nasıl anılar edindiniz ve büyüdünüz birlikte ve sen ne kadar sevdin insanları? Bunları sorgula. Sen neden ve kimlerle arkadaş olmak istiyorsun mesela ve onlar senle neden arkadaş olsun bu önemli. Bu kafayla yalnız kalmıyim diye edindiğin arkadaşlık çok mesafeli ve yapay olur. Sonra herkesin dediği gibi evet gercekten derdimde yanımda olmadılar vs bla bla insan istemiyorum diye ağlarsın. Bence hayata karşı duruşun ve özgüvenin yok yolunu çizmemişssin bu büyük bir sorun. Güzel bir arkadaşlık için güzel bir kişilik lazım. Mesela yaşın da hiç küçük değil öyle birey ol, büyüdüğünü anlayarak başla. M

kardeşim bende psikoterapi görmek istiyorum ama yaşadığım şehir dolayısıyla ve maddi açıdan hiç imkanım yok ne yazıkki

Hepinize merhaba değerli ablalarım. Uzun zamandır kafamı meşgul eden bir sorunu sizinle paylaşmak istiyorum belki bi nebze içim rahatlar.21 yaşındayım ve önemli sorunlarımdan biri iyi niyetli kendi halinde sakin biriyim ama arkadaş edinemiyorum edinsemde değer görmüyorum hiç. Girdiğim her ortamda öyle bulunduğum her yerde öyle nerde hata yapıyorum bilemiyorum ama çok sıkıldım bu durumdan bende artık insanlara verdiğim gibi değer göreyim istiyorum. Bir süre kimseyi takmıyormuş gibi yaptım hep ilk adımı ben attığım için atmadım kendimi dizginledim kimse konuşmadıkca konuşmadım ama yine de arkadaş edinemedim. Diğer kızlar hemen çevre yapabiliyorken çogu erkekle bile hemen arkadas olabiliyorken bu neden benim için geçerli olamıyor? Hiç kimse beni önemsemiyor. Insanlar sürekli ben yokmuşum gibi davranıyor. Bıktım artık bu durumdan lisede yok denecek kadar az arkadaşım vardı zaten önceki konularımda anlatmıştım orta okul ve lisede akran zorbalığı yaşadım dışlandım hor görüldüm tüm okul tarafından hiç sesimi çıkaramadım. Üniversiteye sadece bi dönem gittim yurttada kimse benle arkadaş olmadı üniversitedede 4 kişilik bi gruptuk ama diğer 3 kişi kendi aralarında daha yakındılar bana mesafeliydiler mesaj atsam görüldü bırakırlardı ben sormasam asla sormazlardı. İyi niyetliyim kimseye zararım yok ama ailedede değer görmüyorum ve çok sıkıldım bu durumdan şimdi kendine değer ver diyeceksiniz ama onu bile nasıl yapacağım bilmiyorum yıllarca özgüvensiz bir bireydim.. Visnereceli24 Zamansız gelecek güzelliklere ihtiyacımız var. 🌸 tek ayak

Kitap oku ama 2 tane değil, çok kitap oku.. Kokulu kitaplardan değil klasiklerden başla, insanların boş muhabbetlerine neden giremiyorum diye kendini üzmeyi bırak. Karakterini, ifade yeteneğini, bakış açını geliştir. Seni tanımadığım için insanları iten bir yanın var mı yorum yapamam ama kendini "karakterim yok" diye tanımlaman bence çözülmesi gereken problem.

teşekkür ederim bu dediğinizi uygulayacagım ama gerçekten oturmuş bir kişiliğim yok nerde nasıl davranacağımı bilemiyorum arkadaş edinemiyorum P Pulmicort_Combivent Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

yaşadıklarımdan dolayı hep bana bela gözüyle bakıyorlar bir yük gibiymişim davranıyorlar çok darbe aldım yerlerde süründüm ya onlarda değer vermiyor M

Valla bu devirde iyi niyetli sessiz sakin insanlarb dislaniyor. Ezik muamelesi yapiliyor. Bence insanlar bencillesti. Bu yuzden fazla takilma. Herkes yalniz eninde sonunda. Hem az insan cok huzur. Sosyallesmek icin universitede bir suru kulup olur. İlgi alanina gore gir birine. En guzelb yillar valla. Gez dolas.

evet yaşıyorum arkadaş edinemiyorum yani ben adım atmasamda kimse atmıyor kimse arkadaş olmak için çaba göstermiyor G

anlayamadım ne demek istediğinizi? M

enerjıyle alakalı. bızımde bi stajyerımız var. kız çok saygılı işinde gücünde ama neşeli değil, sessiz sakin. bazen ben bile sinir oluyorum mıy mıy hallerıne. kız benle konuşmak ıstıyor ama birşeyler ıtıyor benı. oda neden konuşuyorsun yanıt yok, suratıma eblek eblek bakıyor. dönmuyor muhabbet e napıyım ben. bi tane daha arkadaşım var laf atmasam yok, plan yapmasam ben çağırmasam yok, konuşurum konuşurum tek kelıme der bakar yuzume bende bişey demesem oyle bakışacaz ayak üstü. bazen mecburıyetten konuşuyorum çenem yoruluyor artık. bır gun denedım, konuşmıcam dedim. ben konuşmayınca konuşamadık bakıştık öyle.

Cevap basit cikar saglamak. Insanlara cikar saglayin sizi severler. Tabi sizden faydalanmalari bitince sevgileri de biter. Guc para veya yaninizda erkek arkdasiniz olsun cevrenizin cok genisledigini goreceksiniz.

Değer görme ile alakalı youtube'da cok güzel videolar var özellikle beyhan budak kişisel gelişim ve farkındalık için müthiş bir psikolog dinlemenizi ve hayata bakış açınızı geliştirmenizi şiddetle tavsiye ederim.

dogru cevreyle karsilasmamissin. dogru insanlara rastlamamissin belli ki. tek takildigim yer 'ailemden deger gormuyorum' demen oldu ama, ailenden gercekten deger gormuyo musun yoksa beklentilerin mi cok yuksek? I

Ortaokul ve lise yillarim yalniz gecti. Universitede de guya arkadaslarim vardi ama birsey icin yardima cagirsam gelecek tiplerden degillerdi. Simdi 40li yaslarsayim. Insan yaş aldikca olgunlasiyor, farkli dusunuyor. Artik kimseye kendimi begendirmek icin ugrasmiyorum mesela. Gereksiz insanlari listemden cikarabiliyorum. Yalnizlik o kadsr da kotu degilmis. Insan kalabaliklar icinde de yalniz kalabilirmis. O yuzden yalnizliktan korkmuyorum. Encok kendimle basbasayim o yuzden encok kendimi memnun etmeliyim diyorum, baskasini degil. Rahatsizlik duyuyorsam bunu dillendiriyorum. Cunku ben kaldirabiliyorsam karsimdaki de kaldirabilir. Kimse beni sevmek zorunda degil. Ben de herkesi sevmek zorunda degilim. Ilk tanistigim insana hemen 100 puan vermiyorum artik. 50 puan ile basliuorum.. eger degecek biriyse puani artiyor, degmeyecek biriyse verdigim 50 puani da geri aliyorum. Prensip sahibi olmak onemli. Bu senin kisilik sahibi oldugunu gosterir. Senin de sınırların olmali. Bu arada kusursuz olmak zorunda degilsin. Kusurlarinla sev kendini. Mukemmel omaya calisma, bu isi daha da beter eder. Oldugun gibi ol, birak insanlar seni kusurlarinla sevsinler. Ve en onemlisi hayir demeyi ogren.

21 yasindayim bende. Çalışıyor ve aynı zamanda okuyorum. Bende anamdan doğduğum günden beri bu sorunla yaşıyorum. Akrabalarim dışlar, komsularin kızları dışlar, arkadaslarim dışlar, kuzenlerim dışlar, lisede dislandim... Büyük bir yara açtı bende bu. Çünkü dediğiniz gibi özgüven çok çok düşük oluyor. Bunun nedeninide yemin ediyorum hiç anlamadım gitti. Ama inanın ben çok iyi bir insanım. Hayatta çok aktif değilim sosyalligim diğerleri kadar çok yoğun değil ama pozitif sakın kendi halinde bir insanım. Bundan 10 ay öncesine kadar kendime bir söz verdim ve ne olursa olsun asla uzulmeyecegimi, kimseye kendim hakkında çok fazla şey anlatmayacagimi, doğal olacagimi, akışına birakacagimi söyledim. Şu anki durumum, iş yerinde bir çok arkadaşım var. Bunun en temel kaynaginin da hayatı akışına bırakmak olduğunu gördüm. Çok fazla konusmuyorum, sakinim ancak bunu kullanmaya calisarak beni hor görmeye calisanlara da asla müsade etmeyip gereken cevabını veriyorum. Bence böyle olmalıyız arkadaşım. Kimse için bir şey yapmaya değmez, kendin ol yeter.

Pek fazla takmamak gerek, cünki kendin için ne kadar kendine sorun edinirsen o kadar pskolojik olarak çöküntüde hissedersin kendini. Benimde pek arkadasım yoktur. Varsa da her zaman görüştüğüm ya da bir şey olduğunda aradığım anlattığım arkadasım yoktur. Biraz zamana bırak ve düşünme P

bir konu hakkında konuşurken ya hiçsormabak ben de bizde akrabamda tanıdıkda şu olur diye hemen sürekli kendinle ilgili olsun olmasın örnek verir misiniz? M

bu aslında genel bi durum değil bence. çevremde ağzı laf yapan ve sürekli kendinden bahseden insanların yanlarında bayağı insan var

Aynı şeyi yazmaya geldim. Bir insan, değerini kendi belirler. Size yapılan hoşlanmadığınız şeylere müsama gösterdikçe ya da kendinizden taviz verip ses çıkarmadığınız sürece, daima bu durumu yaşarsınız. Çünkü bu tip insanların önceliği, karşıdakinin mutlu olmasıdır. Hayatınızda kendinizi ilk sıraya koyup, hakettiğiniz muameleyi göstermeyene tepki verip, selam sabah kesene kadar da bu durum değişmez. Bakmayın öyle çok çabuk arkadaş edinen, çevresi kalabalık kişilere. Emin olun bir telefon açıp 'zor durumdayım gel' dense, gitmezler birbirlerine. Siz hayatınıza, saat farketmeksizin tek bir seslenişinize cevap verecek insanları dahil edin.