Arkadaşlar merhaba öncelikle. Sorun benim erkek arkadaşımın sosyal anksiyetesi. Uzman değilim tabii ki ama benim gözlemlerime göre bu durum oldukça zarar verici düzeyde ve günlük konuşması, hal ve hareketlerini de oldukça etkiliyor. Bilmiyorum daha önce başınıza geldi mi ama şöyle anlatabilirim mesela çok uzun süre insan içine çıkmadığınız bir dönemi düşünün sonrasında da önemli ve sizden kıdemli insanların bulunacağı bir ortama gireceksiniz. Hani o ortama tam adapte olamaz, sürekli garip bir gülümsemeyle cevap verirsiniz, sık sık ııı'lar, cümle kurarken de yarım yarım kurarsınız birisi size ani bir soru sorarsa gerilir uzun süre saçmalar sessiz kalırsınız ya. İşte bu çocuk sürekli günlük hayatta böyle konuşuyor. Bu durum artık beni de üzüyor hatta bazen sinirlerimi bozuyor sürekli uyarmak da istemiyorum uyarsam da pek bir değişiklik olmuyor zaten Nasıl yaklaşmam gerektiğini de bilemiyorum bir yandan. Çevrenizde veya sizde böyle bir sorun olup atlatan var mı? Bir de benim nasıl davranmam gerek bu konuda? Uyardıkça daha kötü olmasından korkuyorum ama uyarmadan da sinirlerim bozuluyor kendimi tutamıyorum. Kendisi zaten düzelmezsem beni terk eder misin diye sorup duruyor ama bilemiyorum gerçekten böyle de devam edebilir miyim O kadar iyi bir insan ki, bana da çok değer veriyor. Ama geçen insanlar sevgilileriyle ne güzel konuşuyor diye oturup ağladım beni de çok yordu bu durum artık. Bu konuyla ilgili tecrübesi olan arkadaşlar özellikle neler denediklerini neler yaptıklarını yazarlarsa çok sevinirim. Ankara içi psikolog önerilerine de açığım. Şimdiden teşekkürler

Cevabınız için teşekkürler :) Aslında psikiyatriste de gidiyor abisinin zoruyla başlamış ama kendisinde bir sorun olmadığını düşündüğü için 2-3 ayda bir gibi seyrek aralıklarla gidiyordu son 1 aydır da Antidepresan kullanıyordu ama sanırım düzenli kullanmadığından tam etki görememiş olabilir. Biz bu konu hakkında konuşmuştuk artık 2 haftada bir alıyor randevusunu bu konunun üzerine yeni yeni gitmeye başladı sayılır. Dediğim gibi kendisi inkar ettiği için daha sorunu hakkında düzgün konuşup kendisini ifade bile etmemişti en azından artık bu durumu yenmek için çaba gösteriyor az da olsa. Lisedeki arkadaşınız için de sevindim içimi rahatlattı açıkçası olumlu örnek duymak :) Uyarmama konusunda da ben de baskı oluşturmak istemiyorum dediğiniz gibi daha da gerilmeye çok yatkın zaten

Antidepresan tedavisi işe yarar diye düşünüyorum. Psikiyatriste gidebilir. Çözümsüz bir şey değil bu. Uyarmayın ama bence. Elinde olan bir şey değil ki. Siz uyardıkça o daha da kasar kendini. Bu arada ben de tecrübeli değilim sadece lisede bir arkadaşım antidepresan kullanıp sosyal fobisinin üstesinden gelmişti. Lise bittikten sonra bir daha görmedim kendisini. İlacı bırakınca eskiye döndü mü ne oldu bilmiyorum. Teneffüste bile başını kaldırıp etrafına bakmazdı çok ileri boyuttaydı onunkisi. Sonradan derste espriler yapıp ders kaynatan birine dönüşmüştü.