Hayır gerçekten ne demek kendini geliştirmek ben çok merak ediyorum. Vizyonsuzum ben tamam kabul. Gerçekten yurtdışında yaşamak size ne kattı biraz anlatsanıza. İç dünyanızda ne değişti mesela? ''Asla Türkiye'de yaşayamazdım'' dediğiniz ne yaşadınız mesela yurtdışında? Vallahi gerçekten merak ediyorum.

Ya rica ederim cevap yazmayın o üyeye ben okumuyorum bile ne diyor. İnanın ilgilenmiyorum benim derdim bana yeter

Burada Cin'in kurdugu WeChat uygulamasi cok kullaniliyor, bizim whatsapp gibi. Biz de bir ara buradaki arkadaslarla cogunun WeChatten tanistigina kanaat getirmistik

Yaaaa çok teşekkür ederim

Yurtdışındakiler evet daha bireysel ve soğuk bizim toplumumuza göre ancak sizin oda arkadaşlarınız bana ekstra sıkıntılı geldi. Türkiye'de de bu tür insanlara denk gelebilirdiniz öyle düşünün. Her yerde var böyleleri maalesef.

Oyle dusunmeyin, garip bir cekiciligi de var asyanin, biz seneye Japonya'ya gecmek icin ugrasiyoruz su an. Gelismis ulke, iyi bir sirket, guvenli bir hayat yasamak icin belli basli asya ulkeleri iyi secenekler. Expat paketinden kontrat imzalarsaniz ev yardimindan cocuklarin okul yardimina kadar da alirsiniz. Dedigim gibi her ulkede expat gruplari var, Turkler zaten her yerde, yok mu bir donerci falan haftada 1 gidin Turkce konusma duydunuz mu selam verip tanisin

O yüzden ben de sık sık konu açar oldum buraya gerçekten sizlerle konuşmak çok iyi geliyor

Kalici mi tasindiniz, yoksa geri donecek misiniz?

Teşekkür ederim. Zaten tek başıma çıkıyorum dışarı kendi kendime yetmeye çalışıyorum vs. Ama şu anlık ev değiştirme gibi bir şey söz konusu bile olamaz artık az bir zamanım kaldı. Açıkcası dönmek de üzüyor beni kalmak da ben de psikologtan randevu aldım dün. Belki bu son ayları iyi geçirmeme yardımı olur diye

Döneceğim bu gidişle R Rosalind

Gerçekten çok yorucu olabiliyoruz biz de toplum olarak. Komşu kahveye çağırdı ilk kez gittim evine, ne anlatılmayan özel hayat kaldı ne kv durumları. Boğuluyor insan

Aynı bencil ve buzdolabı kisiliklerden Türkiye'de de var zaten. Üniversiteye başlamışım yurtta ilk gecem. İki kızla aynı odadayim ikisi de daha önceden arkadaş. Ailem gitti işte ben de odaya geçtim başladım ağlamaya. Agladigimu görüyorlar dönüp bir teselli etmek ne oldu demek hak getire. Yemeğe gidiyorlar karnın aç mı sana da bir şey alalım mı demek yok. Ertesi gün odamı degistirmistim.

Bence ev arkadaşlarınızın davranışlarının ırk ve kültür farkıyla ilgisi yok gibi. Aynı evde yaşayan biri hasta olup kusuyorsa ve çok kötüyse kim olursa olsun gidip bakar. Direkt bencil ve umursamaz insanlar gibi geldiler. Hollanda, Belçika, Polonya gibi ülkelerde yaşayan arkadaşlarım hallerinden çok memnunlardı. Hatta çok yardımsever ve anlayışlı olduklarından bahsetmişlerdi. Fransa'da yaşayan tanıdığım ise ırkçılıktan çok şikayetçiydi. Bence çevrenizdeki insanları gözlemleyin. Farklılıklarınızın ayırdına varıp bu noktalarda davranış değişikliğine gidin. Yine iş ya da okul için farklı milletlerden gelen insanlar varsa onlarla da takılabilirsiniz illa ki Türk olmalarına gerek yok. Bir de sizce Rusya nasıl bir ülke? Bilgisi olan var mı?

En azından onyargilarinizdan ve agresifliginizden arınırsınız. Tüm kalbimle bir şey sorucam cevabinizi okuyup daha da polemiğe devam etmeyeceğim. O yuzden şimdiden teşekkürler cevabiniz için. Neden bu kadar agresif ve onyargilisiniz?

Asya insanı kat be kat daha soğuk. Hem çok utangaç bir yapıları var hem de yalnız olmayı tek yaşamayı tek yemek yemeyi falan çok seviyolar.

Gayet haklısın bu durumlar beni de aynı şekilde etkilerdi. Ki zaten yeni bir ülke, adaptasyon süreci yoracakken bir de kaba insanlar denk gelmiş. Buraya ne zaman daralırsan konu aç bence kk böyle zamanlarda iyi oluyor

Mesela onu da denedim, normal konuya katarsam ohooo ooo hiiiç umursamazlar gülüp geçiyorlar he he diye. Mesela, geçen gün konuşmuştum bir olayın ardından, 2-3 gün sonra düzgün ve sakin bir şekilde işle ilgili veya benim dahil olduğum konularda beni bilgilendirin lütfen diye ama yine kimsenin umrunda değil ve umursanmamak beni çok geriyor. Çünkü mesela karşımdaki insanlara ben aynısını yapamam kıyametler kopar. Ama onlar yapmak da sakınca görmüyor bu double standard beni geriyor. Aslında genelde ne olursa olsun tamam problem yok diye yaklaşıyordum en başta, ama bu sefer zayıf halka seçildim. Bu seferde rahatsız olduğum şeyleri söyleme kararı aldım, o da sorun oluyor. Şimdi de direkt iletişimi kestim iş dışında görüşmek istemiyorum.

Yeni bir dil öğrenmek, yeni insanlar ve kulturler tanımak zor olduğu kadar çok güzel ve gelistiricidir. Size de tavsiye ederim. Elbette döneceğimiz yer vatanımız olmalı ama insan hayatının bir döneminde bambaska kültür ve dillerle muhatap olmalı. Hayat boyu aynı bahçede aynı manzaraya bakarak gelişme olmaz. Yoksa işte sizin gibi hayallerinin peşinden koşanlara agresif tepkiler verilir ki bu dışardan çok üzücü görünüyor inanın.

Bugün burada hava biraz kapalıydı o da etkili beni. Ben de biraz temizlik yaparım, çamaşır yıkarım diye evde kaldım ama gerçekten evde kalmak insanı çok boğuyor. Ama ben de hemen eski türk dizilerini açtım çay yaptım moralimi yüksek tutmaya çalışıyorum

Yani evet yurtdışında yaşamanın en kötü yanı bu belki de. Türklerden çevre edinmeye çalışın orada.

Ya ben anlıyorum çoğu şeyi en azından anlamasam da hoşgörü göstermeye çalışıyorum her şey dilde başlıyor çünkü. Ancak bu konunun zorbalıkla uzaktan yakından hiçbir alakası yok. Kızın teni yanmaya müsaitti çok yandım dedi gösterdi evet dedim güldüm geçtim ne bana zorbalık ediyorsun bana beyazsın mı demek istiyorsun bilmem ne demedim. Bu gibi şeyler olay çıkartmak için çıkarılıyormuş gibi geliyor bana. Ama şaka kapasiteleri kesinlikle çok düşük hatta yok. Ben de şahsen onların şaka yaptığını falan anlamıyorum, şakaydı diyene kadar. Ama bence bu daha kişisel dediğim gibi herkes her ırk da bir değil. Ama yine de benim en çok aradığım şey türklerdeki o samimiyet. Ya mesela bizde şey var ya bir bilgiyi anında paylaşırız, yok bunlar onu bile sır gibi saklıyorlar.

Alaniniz STEMden biriyse, burada arastirmaya cok onem veriliyor, SINGA isimli bir burs var arastirabilirsiniz, sanirim son basvuru tarihi aralik oluyor. Sozel alanlardan birindeyseniz tam emin degilim burs konusunda

Dişini sık bence, çok çok iyi gerçekten uluslararası alanda kendini gösteren şirketler var eğitimden sonra onlardan birine de kapağı at. İşi kap, paracıkları topla ve vınla diyorum

Değil.

Merhaba ben de yurtdışında yaşıyorum doktora yapıyorum. Sizi çooooook iyi anlıyorum. Aynı şehirdeysek bir kahve içelim :) özelden de yazabilirsiniz. Bunun en iyi yolu kendimizi daha sosyal olmaya zorlamak ve bence biraz zaman vermek diye düşünüyorum. Ben bu hafta ofise kurabiye yapıp goturecegim mesela gidip herkesle tek tek tanışmayı düşünüyorum. Türklerle ilgili de biraz zaman lazım bir de cekinmeyin ben artık tanıştığım türkleri hep kahve içmeye davet ediyorum yani bir şekilde bi şeyler akacak gelişecek insallah

Ben de bilmiyorum ki bakacağım teşekkür ederim. Benim derdim, bunalımım bana yetiyor bir de başkasına bambaşka bir şey anlatacak gücüm yok inanın ki...

Ben de amin inşallah diyorum :) inşallah olur yani

Ben olsam interrail gruplarına yazardım.

Kastettiğim şeyler asla bunlar değildi aslında sorun bu keskin bakış acınız işte. Başka insanlarla, başka kültürlerle harmanlandigimizda sadece insan olarak bu dünyada var olmak ile ilgili bircok deneyim kazanıyoruz aslında. Yani konu turkiyeden avrupaya gidilsin degil mesela avrupadan biri de bizim ülkemize gelip farkli kültürler, lezzetler deneyimler ki bu cok keyifli bi sey. Yazdığım msjda avrupa iyi başka ulkeler iyi türkiye kötü diye tek bir cumlem var mı? Aksine ne dedim dönüp geleceğimiz yer vatanımız dedim. Bakin başka kültürleri görmek insana farklı bakış acıları kazandırıyor. Diğer insanlara balık istifi iyy su bu demek yerine onları anlamaya çalışma deneyimi katıyor. Lütfen biraz kendinizi bakış acınızı değiştirin. En çokta bu agresif tavriniz size zarar verebilir. Ha birde kendini nasıl gelistirsin dediğiniz japonlarin pasaportu su an dünyada en güçlü pasaport. Bilmem anlatabildim mi ama büyük ihtimal anlatamadim.

Çini toptan geç, Çin pekçok açıdan çok kötü bir fikir medeni birinin orda yaşaması imkansız. kesinlikle Singapur diyorum.

Ay nerede lütfen söyleyin hahaha şu sıralar öyle ümitsiz öyle umutsuzum ki havalarda kötüye gidiyor hiçbir şey yapmak istemiyorum ama evde de duramıyorum kaçıyorum boş boş oturuyorum dışarda. Dün psikologtan randevu almak için mail bile attım hatta.. durumumu iyi görmüyorum

Önyargı veya agresiflik değil, sadece hayata bakış açım bu şekilde. Yani mesela şöyle söyleyeyim, bana vizyonsuz diyen, evinde çürüyorsun diyen hanımefendi Singapur'da dünyanın en iyi 20 üniversitesinden birinde doktora yapmış. Çok güzel kendisini ve ayrıca sizi de tebrik ederim. Ne anlamı var gerçekten? Ne için tüm bu çaba? Sonsuza kadar kazık mı çakacağız bu dünyaya ne bu hırs? ''Çok başarılı olmalıyım, çok çalışmalıyım, en iyi yerde okumalıyım.'' Bunu anlamıyorum ben. Diyeceksin ki ''ee, öleceğiz diye ne yapalım hiç mi yaşamayalım ölmeyi mi bekleyelim''. Şahsen benim için durum biraz da böyle. İsteyen hiç ölmeyecekmiş gibi başarı ve kendini geliştirme peşinde koşsun, başarısıyla övünsün. Herkesin hayatı kendine.

Madem bu kadar bilim aşkıyla yanıp tutuştukları için insanlar araştırma yapıyor, ücret almasınlar o halde bilim yaptıkları için. Sonuçta insanlığa hizmet değil mi? Ardında faydalı bir şey bırakmak amacıyla çalışmıyorlar mı neden maaş veriliyor ki bilim insanlarına o halde? Geçinmeleri ve temel ihtiyaçlarını karşılamaları için asgari bir ücret verilmesi yeterli. Ayrıca bilim de bilim diye kafa ütülemeye de gerek yok. Bilim adına en fazla olacak şey şu saatten sonra Mars'a yerleşmek, daha da ötesi yok. Daha kansere yıllarca çare bulamamış tıp var, tedavisi olmayan ve muhtemelen de hiç olmayacak yüzlerce hastalık var, tedavisi olsa bile yaygın olmadığı için aşırı pahalı olan ve çok az bir kesimin tedaviye ulaşabildiği hastalıklar var. Neyin ilerlemesinden bahsediyoruz ki? Gelebileceğimiz en son noktaya geldik zaten artık. İnsanlığa hizmetmiş. Yani ben gerçekten gülüyorum bu söylemlere. İnsanlığı çok umursuyormuş gibi konuşmuyorlar mı, saçmalık gerçekten. Siz bu söylemleri burada bize değil, doktora yaptığınız üniversitede arkadaşlarınız arasında konuşun. Hadi bakalım hanginiz insanlığa daha fazla hizmet edecek yarışa sokun kendinizi. Gerçekten çok gülünç bir durumdasınız bence.

Bir iletişim sıkıntısı var arkadaslarinizla aranizda ya da sizi özel olarak dişliyorlar sizi bilemedim. Hangi ulkede oldugunuzu bilmiyorum ben o yuzden kendime ve kendi tecrubelerime göre yazdim anlam verememiş olabilirim siz yine de yardim istemekten, soru sormaktan cekinmeyin illa onlar derdimi sorsun diye beklemeyin. Olmuyorsa dönün elbette.

Yurtdışına hoşgeldiniz diyorum. İş bul konu sahibesi kendini beğendir, sonra patrondan uzaktan çalışmaya izin kopar bavulunu al kaptır Türkiyeye. Bu kadar diyorum başka önerim yok.

Facebook'tan yasadiginiz sehrin expat gruplarina katilabilirsiniz. Artik covid kisitlamalari da yok toplu etkinlikler yapiliyordur. Ben buraya tasindiktan 6 ay sonra arkadasimin zoruyla oyle bir etkinlige gittim, esimle tanistim, tanistiktan 6 ay sonra evlendik mesela

Gunluk hayatta cok zorlanirsiniz inanin degmez. Singapur'a gelin varsa egitim konunuz, iki universitesi de dunyada ilk 20'de. Benim doktoram da bunlardan birinden.

Ben size demedim zaten genel olarak yazdım onları. Sadece anlamadığım şeyi söyledim size dönük bir şey yok orada. Gönül ve kalp zenginliği için mi? Gerçekten okurken güldüm şu yazdığınıza. Gönül ve kalp zenginliği için kendini geliştirme ha, vay canına

Burda okuduğum en malllllllllca yorumlardan biri. İnsan sosyal bir yaratık, hepimizin sosyalleşmeye, arkadaşlığa, muhabbete ihtiyacı var. Siz ıssız adada kimseye 'muhtaç' olmadan mı yaşıyorsunuz?

Kültür farklılığı bu yaşadığınız. Türk insanı yardımseverdir, hatta bazen bu olayı abartıp herkesin hayatına gocunmadan burunlarını sokarlar. Kuzey Avrupa ve Uzakdoğu ülkelerinde ise yapı, kişilik olarak biri yardım istemedikçe hatta bazen yardım istese bile yardım edilmez, aile içi ilişkilerde bile herkes ben merkezci. Güney Avrupa genelde Türk insanına benzer. Amerikalılar çokk rahattır çok sosyaldir. Yaşadığınız bu yalnızlık bulunduğunuz ülkenin insan yapısıyla alakalı. Değişeceğini pek sanmıyorum, aşk hayatınızda bir değişim olup özel biriyle olursanız yalnızlık hissiniz geçer zaten. Onun dışında da oradaki Türklerle takılırsınız iş hayatı haricinde. Tek çözüm bu gibi görünüyor.

Üçgünlük yine gelmiş haftalık beğenmedim kotasını doldurmaya...

Ben de veremiyorum ve bütün modum düşüyor mesela o an benim. Gerçekten de duygusal bir insanım böyle abuk sabuk meseleler uzuyor ya insan ona sinirleniyor. Doğru düzgün mesele olsa alıp dersin kusura bakma böyle böyle bir şey oldu. Ama bu nedir? İnsan ağzını açmaya korkuyor. Yani aslında, mevzu şu harbiden bütün bu olanlar bir yıldır canımı baya bi sıktı şişirdi beni.. tahammül kapasitem düştü yok. O yüzden kendimi yalnız ve depresyonda hissediyorum zaten evdekilerle de çok çok önemli bir şey olmadıkça konuşmuyorum. Durum bu yani Bakalım psikolog için mail atmıştım umarım pazartesi yanıt alırım da gidebilirim yoksa bu 2,5 ay kabus olacak

Yorumlarınız için çok teşekkür ederim. Ben de seneye Asyaya geçmek istiyordum, şok oldum bu yorumla hahaha orada naparım hiç bilmiyorum deliririm herhalde. Evet ben biraz düz bir insanım, diğer arkadaşlık ilişkilerimde de böyleydim ve üniversitedeyken çok sıkı dostlar edindim. Bir şeyden rahatsız olduysam içimde tutmadsn, direkt bu beni rahatsız ediyor lütfen yapma diyorum. Ama dediğiniz gibi bence enerjimden, o problem oluyor. Yani yapılan problem olmuyor ama benim yapma dememden sorun çıkıyor. Bir de ev arkadaşlarımdan birisi bana, benim duygusal ve zayıf göründüğüm için diğer kişilerin üstüme geldiğini bildiğini söyledi. Yani bunu bu şekilde ona söylemişler. Ben bazı olayları anlamıyorum ve çok yıpranıyorum...

Ben çoğunun sanal oyunlarda falan tanıştığını düşünüyorum artık

Benim bu vizyonsuzluga yapabilecegim hicbir yorum yok. Kendini gelistirmeyi = fazla para kazanmak olarak goruyorsaniz zaten hayati bastan yasamaya baslamaniz gerekir. Her bir cumlenizden ne kadar mutsuz ve yalniz oldugunuz anlasiliyor. Size kucuk bir anadolu sehrinde, isten eve evden ise gittiginiz, hicbir amaciniz olmadigi, yalniz ve sevilmeden gecirdiginiz 'modern koleliliginizde' basarilar.

Ben daha fazla cevap yazmayacagim kusura bakmayin en bastan cevap yazmam gereksizmis zaten. Siz de kendisini konudan engelleyebilirsiniz, galiba sayfa basinda 3 noktadan engelleniyordu. Ne zamandir konu acmadigim icin hatirlamiyorum tam

Şöyle anlatayım ben kuzey avrupada da bulundum ve orada çooook mutluydum. Ama bence bu durum benim ortamımdan ve insanına göre de değişiyor. Örneğin, geçen ispanyadan bir arkadaşım geldi. O anlattı bunu, ki ispanyollar da çok sıcak kanlıdır. Kızın biri yere elma düşürmüş, arkadaşım da demiş ki elimi yıkamaya gideceğim ver de yıkayım elmayı, kız birden bir sinirlenip ben kendim yapabilirim sen kendi işine bak demiş. Ya tabi ki yaparsın ama bana bi yerde bunlar çok komik geliyor ya. Örneğin bir gün bir şeyler içeceğiz, takım arkadaşlarımdan biri de telefondaydı telefonu kapattı geldi ben de dedim ki, şimdi herkes bir şeyler içmeye karar verdi, sen de istiyor musun hayır dedi, ben de aaa herkes içecek ama emin misin bak market kapanıyor yakında dedim, kız beni bir azarladı insanların içinde ben şok oldum, bağıra bağıra bir anda beni neden zorluyorsun bilmem ne ben de dedim ki ben neden seni zorlayım market kapanıyor diye söyledim dedim. Aaa ne bileyim dedi sakince ama ben şok oldum. Bilmiyorum bazen aşırı garipsiyorum tepkileri

Ay çok şaşırdım yorumlara ya. Evlilik yüzüğünün olayı pırlanta zaten, 3-5 binlik pırlanta bişey takamıcaksa evlenme teklifi etmeyecekti ucuza kapatmış resmen çok ayıp ya. Sahte yüzük alacaksa da hediye versin evlenme teklifi gibi anlamlı ve sembolik bir olayda dalga geçer gibi 1000tllik yüzükle kapatmaya çalışmasın. Tek akıllı kendisi sanki

Yabancılar çok bireysel yetıstırılıs tarzları bu. Kendine odaklı insanlar. Yapuxak birşey yok. Uyum sağlayamıyor olabılırsınız. Kımse sızın o saatte eve nasıl donecegınızı merak etmek zorunda değil sız bır bıreysınız. Hastaysanız doktora gidersınız. Koskoca ınsansınız yanı eve nasıl gidecek diye merak etsin insanlar ıstıyorsunuz.

Herkese selam, Bugünlerde çok dertliyim biraz paylaşmak istedim. Ben yurt dışına geldim 10-11 ay oldu en büyük hayalimdi isteğimdi, yurt dışına taşınmak orada çalışmak okumak. Hayalim gerçek olduğu için mutluyum şükür de, çok yalnızım kızlar. Aşırı yani öyle böyle değil... Sosyalleş ortamlara katıl diyeceksiniz biliyorum. Yapıyorum da, ama insanlarla enerjiyi çok tutturamıyorum. Nasılsın napıyosun, genel çerçeveden öteye gitmiyor muhabbetler. Arkadaşlıkların hiçbir derinliği yok hepsi yüzeysel havadan. Herkes daha bireysel daha kendine dönük. Tabi çok güzel bir şey bu ama bazen görüyorum ki bu bireyselcilik bencilliğe kayıyor. Türkiyedeki arkadaşlarımı çok özledim, dışarı çıkıp bi kahve içmeyi konuşup dertleşmeyi şöyle ağız dolusu doya doya gülmeyi. Ev arkadaşlarımla da aram pek iyi değil daha önce konu açmıştım ay çok yalnızım ya. Arkadaşlarımı arıyorum, onlara da dert anlatmak istemiyorum hepsinin kendi dertleri uğraşları var elbette konuşuyoruz ama yüzyüze gibi olmuyor ki, bi doya doya sarılıp konuşmak gibi olmuyor... Buraya gelmeden önce ingilizcemi geliştirmek için demiştim ki, türklerle takılmayacağım hiç falan. Ama bir türk gördüm mü gidip yapışıyorum yabancılarda bu samimiyeti içtenliği bulamıyorum. Bir gün bir etkinliğe gitmiştik ev arkadaşlarımla öyle beni tek başıma bıraktılar orada, ben de türk 2 kızla tanıştım. Artık gecenin sonuna doğru bana eve nasıl döneceğimi falan sordular ay dedim ev arkadaşlarımın öyle umrunda değil ki başına ne iş gelirse gelsin nolursa olsun, bu samimiyeti özlemişim dedim içimden. Bi kere hastalandım da mutfakta yemek yapıyorum iki büklüm kusuyorum söylemesi ayıp bi taraftan koşa koşa gelip gidiyorum iyi misin demiyorlar ya... sürekli kendi dertleri problemleri vs... Ortam da edinemedim dediğim gibi... Aşk desem zaten yaprak kımıldamıyor... Tanıştığım insanların beklentileri farklı frekansımız tutmuyor. Hiçbir şey yok yani elde... Sürekli bu aralar hiç sevilmiyorum hissinden depresyona girdim. Yataktan dışarı çıkasım gelmiyor durup durup ağlıyorum... İçimi dökmek istedim size öylesine.

Kaldiginiz evi degistirin. Ben yurtdisinda ev arkadaslarimi degistirmistim cok iyi gelmisti. Aslinda kulturumuz avrupalilara ozellikle de cografya olarak yakinimizda olanlara cok daha yakin (ukrayna rusya gurcistan yunanistan ermenistan iran italya vb . Onlarla arkadas olabilirsiniz. Bir de hintlilerle cinliler ve sicak ulkelerden gelenler iyidir. Koreliler japonlar ve pasifik adalilari, almanlari ben sevemedim. Eger tanistiginiz kisiler oranin yerlisi ise arkadaslik kurmak cok daha zor. Sizin gibi o ulkeye yeni gelmis yabancilari hedefleyin arkadas olmak icin. Ben ilk uc ay agliyordum sevgisizlik ve yalnizliktan. Odamda avrupa yakasini bastan itibaren seyretmistim iyi geliyordu bana. Bir de tek basiniza dolasmayi ogrenin, surekli birilerine yapisma ihtiyaci hissederseniz diger insanlar bunu hemen fark eder ve size saygi duymayi birakirlar. Belki boyle degilsinizdir yanlis anlamayin ama uyari amacli dedim, kendi yurtdisi deneyimimden bildiriyorum. Digerlerine ihtiyaciniz yokmus gibi davranin goreceginiz saygi hatta sevgi artacaktir. Arkadas olmak icin de tabi ki caba harcayin ama disariya tek basina da cikip gezip eventlere katilip yeni birileriyle tanisabilir yeni arkadasliklar kurabilirsiniz. Cok cekingen birisiyseniz ve sosyallesemiyorsaniz ise tek cozum erkek arkadas bulmak. Kolay gelsin, basarilar.

Avrupalilar soguk ama medeni en azindan, Asyalillar gercekten mendebur. Asya kulturunu genel olarak cok sert buluyorum zaten, insanlari da cok acimasiz geliyor bana. Pekcok insanla empati yapabildim ama onlar i-ih.

Justalittlebityourheart bugun nasilsin? Bak cok guzel bir pazar gunu, evde gecirme olur mu? Hava guzelse, sahil/park/bahce ne seviyorsan git havayi icine cek, hava yagisli falansa en sevdigin butik cafede kendine kahve ve tatli ismarla Bu arada yasadigin yerde son 2.5ayin olacaksa, couchsurfingden sana gezmedigin yerleri gezdirecek yerli insanlarla tanismani tavsiye ederim. Hem farkli insanlarla interaksiyon kurmak hem de daha once deneyimlemedigin yerleri gezmek cok keyifli. Ben ogrenciyken cok turist gezdirdim bu sekilde.

Arkadaş grubunuzdan kopmayacaksanız bir defa bağıran kişiyle 2. defa görüşmeyin bence, bu artık baya kabalık. Öyle düşünüyorsa da bağırmadan söyleyebilir çok saçma anlam veremedim valla

Nerede yasiyorsunuz bilmiyorum ama ben asyadayim ve asyalilar genel olarak arkadas canlisi degiller. Ilk geldigimde asansore biniyorum merhaba diyorum sok olup bir irkiliyorlar. Sabahlari gunaydin nasilsin diyince kotu mu gorunuyorum da nasil oldugumu soruyorsun falan diyorlardi Ben onlar nasil davranirsa davransin hep kendim gibi oldum, yine her gun nasilsin dedim, Turkiye'ye gittigimde atistirmalik getirdim, yeni bir kahve aldigimda denesinler diye yapip koydum masalarina falan... Sonra yavas yavas farkli ortamlara girdikce bir sekilde ben onlarin kulturune, onlar da bana alisti sanirim. Su an en yakin gorustugum kisilerden 2si burali. Diger konularinizdan anladigim bir rahatsizliginiz oldugunda direkt bunu dillendirmeyi seciyorsunuz ama belli ki su durumda ise yaramiyor. Belki uslubunuzdan, belki enerjinizden, belki her sey ustuste geldi ondan... Bir sure kendiniz olun ama daha yumusak olmaya ve aradaki buzlari eritmeye calisin derim. Iliskiler bir sekilde karsinizdakini taniyip idare edip, cok da umursamayarak yuruyor

Bence forumda takılıp mesaj da yazmayın. Nasılsa öleceğiz ne gerek var amaan...

Son birkaç yıldır ben de öyle hissetmeye başladım, bizim toplum durağa bile gitsen sohbet etmeye çalışıyor çokk yorucu bence

Hangi ulkedesiniz bilmiyorum ama yardim isterseniz yardim ederler aslinda diye dusunuyorum bu yardimci olmamanin bireyselcilikle alakasi yok, siz yardim istediginiz halde etmiyorlarsa o onlara özel bir huy olabilir. Bana tanimadigim insanlar bile oldukca yardimci oluyorlardi yardim istediğimde, ben de aynı şekilde istenirse yapabilecegim bir şey varsa yardim ederim. Ama durduk yere sizin dusunmeniz gereken sizin yerinize niye dusunsun insanlar. Bende de tam tersi durumda dolayi arkadaşsiz kalmiştim bir ara Turkiyede arkadaşlik derine inmeyince yurumuyor illa sır vereceksin, dert anlatacaksin, birilerini anlatacaksin, hep arayacaksin istiyorlar. Bende de onlar yok Yapacak bir şey yok.

Yapmayın nolur benim gelecek senenin planı çöpe gidiyor kahroluyorum MissCherryBlossom

Ev kara delik gibi insani icine cektikce cekiyor. O yuzden zor olsa da ben kendimi depresif hissettigimde mutlaka kendimi zorlayip disari cikiyorum. Evimin yaninda upuzun bir kanal var ve yuruyus yolu kocaman bir parka uzaniyor. Hic istemesem de disari ciktigim ilk 3 dk icinde rahatlamaya basliyorum. Tabii benim artik minik bir oglum var mecburen sabah aksam disaridayiz onu gezdirmeye ruh halimden bagimsiz olarak Kisaca eve tikma kendini, seni anliyorum, ama bir sekilde hayata karisip ruh halini yuksekte tutman daha saglikli yasamani saglayacak. Tecrube ile sabit

Hanımefendi düzgünce gerçekten merak ettiğim için bir soru sordum kırdıysam da özür dilerim fazla da uzatmak istemiyorum bende cevap vermezseniz de siz bilirsiniz iyi akşamlar.

Twitter'da falan da böyle duyarcı kesim çok fazla. Bizim ülkemiz o kadar da çok uluslu olmadığı için böyle şeyler bizde yok ama zamanla yurt dışından ithal duyarlar kasmaya başladık bizler de. Hemen hemen her şeyi cinsiyetçiliğe, ırkçılığa, transfobiye bağlayan bir kesim mevcut. Ama bizim üzerimizde çok eğreti duruyor. Yabancı diziler izlerken de şeyi fark etmiştim şaka kültürleri ya da sarkazm seviyeleri çok düşük. Türk insanı o konularda çok gelişmiş geliyor bana

Ne var şu yurtdışında da "en büyük hayalimdi gerçek oldu" diyorsunuz anlamıyorum. Alın size yurtdışı işte. İnsanoğlu böyle maalesef, elindekinin daha iyisini ister, daha iyisini bulduğunu sandığında da "ben bunu beğenmedim, daha da iyisi yok mu" der. Böyle birilerine sürekli muhtaçlık duyup da "ay ben çok yalnızım napıcam" diyen insanlara gıcık olduğum kadar hiçbir şeye gıcık olmuyorum.

Metroda falan bir kadin ve erkegin cift oldugunu genelde sadece yaninda cocuklar varsa anliyorum Bir iletisiminiz olsun ciftsiniz sonucta. Merak konularimdan biri de bu kadar iletisimsizken nasil tanisip evlendikleri, 5 senedir benim icin bir gizem iceriyor

Cok kesin ve net olarak Cin icin asla dusunmeyin diyorum. Baska bir ulkede o egitimi alma imkaniniz var mi? Hem guvenli degil hem de cok ice kapali bir ulke her acidan . Asyada Japonya, Kore ve Singapur harici her yer sizi mutsuz eder.

Varan 1: Japonya, dogu asya ulkelerinden biri, uzak dogu ulkelerine dahil degil. Varan 2: Uzak dogu ulkelerinden birinde yasiyorum, ve insanin konfor alanindan ciktigi her yer kendini gerceklestirme vesilesidir. Sizin gibisini de gercekten gormedim daha once, evinizin icinde cururken kendinizi gelistiriyorsunuz galiba? Varan 3: Hayatin gerceklerini bi siz biliyorsunuz, forumda kimse bilmiyor. Ici gecmis, yalniz, ve amacsiz olmak hayatin gercegi degil hanimefendi. Bu sizin hayatinizin gercegi ama dogru. Bu enerji ve iletisim problemi ile de muhtemelen hayatinizin sonuna kadar gerceginiz bu olacak.

Ben de çine gitmeyi çok istiyorum eğitim için. Ailem de napacaksın orada ne yiyecek ne içeceksin diyor ama bakalım

Hanımefendi düzgünce bir soru sordum yanıtını alıp gideceğim. Size de sormuş olayım aynı soruyu 11 aydır yurtdışındasınız siz de sonuçta.

Tamam hanımefendi siz kendinizi çok geliştirdiniz harikasınız mükemmelsiniz bravo size tebrik ediyorum. Ayrıca ne demekse kendini geliştirmek, onu da anlamış değilim. Daha çok para kazanmak için uydurulmuş safsataları da kendini geliştirme adına insanlara empoze ediyorlar. Daha çok dil öğrenirsen daha yüksek maaş, daha çok alanda uzman olursan daha çok maaş, daha çok kitap okuyup bilgilerini satarsan daha çok maaş. Kendini geliştirme bu işte, aslında bir nevi kendini pazarlama. ''Bakın ben ne kadar donanımlı, bilgili, kültürlü bir insanım; hatta biliyor musunuz bilmem kaç yurtdışı ülkesi gördüm, şu kadar da dil biliyorum''. Tebrikler, en modern köle olmaya hak kazandınız.

Malesef türkler kadar her toplum candan ciğerden değil çoğu ülkede öyle naparsın onlarda öyle yetişmiş ölsen umursamazlar çok gitmek istemişsin onlar gibi yasiycan orda burada ki gibi ortam beklemeniz tuaf

Ya kardeşim konu bu mu alla alla herkesin hayali kendine size ne benim hayalimden.. ben derdimi anlatıyorum. Siz lütfen cevap vermeyin bana. Teşekkürler

Şuanda asyalı olduğumu öğrendim

Ama iste her rahatsiz oldugunuzu, olay aninda bir problemmis gibi anlatmak yerine, ya normal bir zamanda konusmanizin arasina katip soylemeniz ya da bir daha tekrari olmasini bekleyip oyle gundem yapmaniz daha saglikli olur. Belki de iletisim seklinizi degistirmeniz lazim. Acikcasi yaptigim en ufak bir hatayi bile dan diye yuzume soyleyen birini uzun vadede ben de hayatimda tutmam. Ozellikle uslubunuz didaktik ve yargilayici gibi geldi bana okuduklarimdan. Elestirmek icin degil, kendinize belki disaridan bakmaniza yardimci olur diye yaziyorum.

Çok da fark etmiyor bence konu sahibesi yani o da bir cins beriki de bir cins ikisi de cazip değil Kariyer içinse git tabi, burda da mutlu değilim diyorsun madem kariyer açısından sağlam olan yere vınla en azından. Ben kendi yaptığımı tekrar tavsiye vereyim, gittiğin yerde iyi profesyonel networking yap, eğitim görüyorsan onu tamamla, sağlam bir şirkete kapak at, biraz da nakit biriktir sonra Türkiyeye hopla kral gibi yaşa.

Maalesef benim alanım daha sözel. Bu alandan ilerlemek istiyorum ama bakalım R Rosalind

Hangi ülkedesiniz aklıma direkt Almanya geldi nedense

Ay geçen bir arkadaşım da böyle söyledi bana sohbet ederken o da Koreyi önerdi. Ama üniversitelere baktığımda ise, Çin bana çok prestijli geliyor. Siyasi olarak biliyorum çok keskin çok sert ama eğitim için neden olmasın diye düşünüyordum.. bu arada, bu eğitimi burslu almayı düşünüyorum bunu burssuz karşılayacak gücüm yok maalesef

Ben de sizin hayatta hicbir hevesiniz, isteginiz yok mu diye merak ediyorum. Cevaplarinizin cogu sadece olene kadar gun dolduruyormussunuz, bombos bir hayatiniz, hicbir isteginiz yokmus ve olanlar da sacmaliyor/hata yapiyormus gibi. Bu kadar her seyden vazgecis hic saglikli durmuyor. Esiniz sevgiliniz cocugunuz evciliniz falan da mi yok sizi durtup kendinize getirecek?

Anladim. Cin'i hic bilmiyorum ama Singapur ile ilgili bir sorunuz olursa yazabilirsiniz istediginizde. Umarim istediginiz gibi olur her sey

Bence siz benim ne demek istediğimi tam anlamadınız, nasıl gideceksin eve diye sordular kızlar beni yalnız gördüler çünkü ve eve gidiş yolumuzda çok fazla evsiz insan var ve bazen yol falan kesiyorlar bişeyler istiyorlar gece vakti özellikle çok tekin değil yani. Daha geçenlerde böyle talihsiz bir olay duyduk. Onlar da incelik edip sordular. Nasıl döneceksin? Tek misin yardım edelim sana diye. Ben ise ev arkadaşlarımla, beraber dönüp dönemeyeceğimizi bilemedim bana bir şey söylemediler. Bunu anlatmaya çalıştım. İki saat önce tanıştığım insanlar bana böylesine ince yaklaştılar bunu özledim diye.. Hasta olduğum örneği de verdim o halde yardım istemem lazım değil ki yardıma ihtiyacım olduğu apaçık belli...

Aslında ben asyaya eğitim için gitmeyi çok istiyorum en büyük hayallerimden biri, kültürü bana uygun değil pek biliyorum ama dişimi sıkmak istiyorum

Bir önceki ve ondan önceki msjimi tekrar okur musunuz ne demisim? Döneceğim demisim ben yurtdışına yerleştim demiş miyim vallahi billahi lütfen dönüp bir tekrar okuyun. Ayrica ben onlar gibi olacagım da demis miyim tekrar okuyun. bence bu tarz polemikleri bilerek tirmandiriyorsunuz. Konu sahibinin konusunu daha fazla sabote etmek ve size prim vermek istemiyorum ama ben göçmen falan değilim. Kustahca olacak ama doktora yapıyorum su an dünyanın en iyi üniversitelerinden birinde, ben gece gündüz çalıştım buraya burs ile girmek icin. Türkiyede cok kucuk sayilan bir ilin küçücük bir ilcesinden geldim buraya ve doktora sonrası ülkeme döneceğim, yani göçmen olmak başka bir ülkeye gidip hayat boyu yerleşmektir ki ben bunu yapmıyorum. Ha yapadabilirim sizin gibi cahillere maruz kalmaktansa ama yapmayacağım. "Gez dolaş gel geri memleketine öğrendiğin şeyleri burada hayata geçir tamam." Tam olarak sizin yazdığınız şu cümleyi yapacağım. Daha fazla polemik yaratmayın ayrica bilmediğiniz kişi ve durumları agresifce yargılamayın. Ve tekrar yazıyorum kendinizi geliştirin. Daha çok para kazanmak için değil, gonul ve kalp zenginliği icin.

Hayalim gerçekleştiği için şu an burada olduğum için çok çok mutluyum inanın içimden gelmese de dışarı çıkıp oh be şükürler olsun diyorum... her saniyesine şükürler olsun asla mızmızlanıyormuş gibi görünmek istemiyorum ama 11 aydır buradayım ülkeye hiç dönmedim hissiyatım çok karıştı o yüzden dertleşmek istedim

Cok acayip bir bakış acınız var gerçekten. Bilimin nasıl olduğu ve ilerlediği hakkında araştırma yapmanızı öneririm. Doktoralar, çalışmalar, çabalar para icin değil sadece bilimsel ilerleme icin yapılıyor dünyaya kazık çakmak icin de değil. Kendi alanım üzerinden bakacagim olaya ama bir hastalığı oluşmadan önlemek üzerine bir çalışma yapıyorum ben örneğin. Amacım gerçekten topluma hizmet dünyaya kazık çakmak ya da hırs değil yani sadece. Siz çalışıp çabalamayi sadece para kazanmak, hırs, kazık çakmak üzerinden yorumluyorsaniz çok üzücü ne diyeyim. Ama hayat amacımız yalnızca bir ise gireyim dosyalarla sabahtan akşama çalışayım olamaz olmamalı. Bu dünyaya kimse kazık çakmaz ama ne bırakır ardında birazda o önemli hanımefendi. Tüm kalbimle diliyorum birazcık gerçekten birazcık bakış acınızı değiştirin. Cevap vermeyecektim ama üzüldüm bu msjiniza çalışmayı çabalamayi sadece para, hırs, kazık çakmak gibi kavramlarla kodlamissiniz kafaniza. Neyse herkesin kendi bakış açısı. Konu sahibinden de özür dilerim fazla sabote edildi konusu.

Ya işte dünyanın öteki ucuna gitsem beni bulur... ama diyorum ya doğru yani, sıkıntılı insan her yerde sıkıntılı. Daha bunlar ne ki, bir gün mesela arkadaşlardan birtanesi hafif bronzlaşmıştı ben de beyaz tenliyim, yanmıyorum fazla diğer arkadaş da öyle, neyse bana baktı güldü ay çok yandım diye ben de güldğm evet falan baya güzel yandın dedim, diğerine döndü sonra bu sefer o kız başladı bas bas bağırmaya ve başka bir gruplayız yani, işte sen bana zorbalık yapıyorsun zorbalık yapmayı kes tenini göstererek beni aşalığıyorsun. Kız iki saat açıklama yaptı canım ne alaka ben yandım, onu gösteriyordum diye hayır işte çocukluktan beri bronzlaşamıyormuş diğer kız, arkadaşın yaptığı zorbalıkmış. Diğer gruptakiler yanımıza geldi hayırdır mesele nedir falan diye, şimdi bunu nasıl açıklarsın? Yok canım şakalıyoruz falan dedim ben ama ne şakalaşması bas bas bağırıyor. Artık bu saçma sapan meselelerden gına geldi. Bunları tek tük örnek olsun diye yazıyorum neler var böyle doydum artık yani. Mental sağlığım yerlerde...

Lütfen konumu daha fazla mahvetmeyin. Rica ediyorum.

Ben de o yüzden genellemiyorum işte. Bu karşıma çıkanlar biraz garip geliyor. Kuzey Avrupadakiler buradakilerden daha nazikti..

Üffff bu ne ya. Bu dağ ayısı görgüsüz tavırları da kültür farkı diye yorumlamak bana ayrı komik geliyor. Hiç Avrupa'ya gitmedim ama Türkiye'ye gelen Avrupalı birkaç arkadaşımı gezdirdim. Bir tane de Çinli arkadaş bulmuştum sosyal medyadan onu da misafir etmiştim. Çok tatlı nazik kişilerdi. Çok güleryuzluyduler. Ama şu yazdıklarınızı okudum midem bulandi resmen. Çok çirkin bir tavır. Eğer hepsi böyleyse milyon dolar kazansam yaşamak istemem.

Bu içecek bir şey konusundaki muhabbetle bunu yapan aynı kişi. Durup durup bir anda patlıyor anlamsız yere o kadar anlamıyorum ki. Kalıyorum böyle. Hele bir de bizi hırsız tuttuğu konu var ona hiç değinmiyorum... İşte benim oda arkadaşım da başka bir terane, bir gün işte bir şey geldi markette başıma, ben de onu anlatıyordum tabi heyecanlı heyecanlı bana döndü dedi ki lütfen çığlık atmayı kes, benim bir sürü derdim sıkıntım var ben şok oldum. Ne çığlık atıyordum ne bir şey... halbuki ben onun bütüün dertlerini dinliyordum arkadaşlık etmeye çalışıyordum hani burada kimsemiz yok birbirimizden başka diye, bir de oda arkadaşım yani ne biliyim yaaaa bana böyle yapınca şok oldum ve çığlık atma kelimesini aşırı kullanıyor bezdim. Ondan beri konuşmuyorum mesela 1 aydır yüzüne bile bakmıyorum. Madem çığlık atıyorsam, anlattığım şeyi de dinlemek istemiyorsa neden konuşayım ki? Bir de böyle küçücük meseleleri öyle büyütüyorlar ki ben anlam veremiyorum. Çığlık atmak ne mesela, öteki diyor bana zorbalık yapıyorsun ten rengimle alakalı diyor... ay ne alaka allah aşkına tahammülüm kalmadığından artık her şeyi ben de o an söylüyorum işte. Dün konuşmuştuk ya her şeyi o an söyleme demiştiniz başka çıkar yol bulamıyorum napim...

Neyse ki o giden insanların şu tuhaf kafa yapısının duyacağı saygıya ihtiyacı yok gerçekten her yorumunuz birbirinden garip. Biraz mutlu olmayı denersiniz umarım.

Yaaaa çok teşekkür ederim. Bugün dışarı çıkacak gücü bulamadım kendimde, ama couchsurfing bir ara kullanıyordum. İptal ettim sonra aslında çok güzel fikir :)

Suriyelilerle bir olunabilir mi hanımefendi, Suriyeliler çocuk yapmaktan başka bişey bilmiyor ve çok büyük kısmı vasıfsız. Ülkelerinde savaşmak yerine buraya geldiler. Kaçtıkları için geldiler. Şimdi ülkesinden kaçan vasıfsız, eğitimsiz biriyle yurt dışına düzen kurmaya giden eğitimli, vasıflı, gittiği ülkenin ekonomisine katkı yapacak, sektörüne bişeyler katacak insanla nasıl bir olabilir? Tabii ki böyle bir insan da yabancı olduğu için bazı alanlarda zorlanır mutlaka ama direkt sığınmacı, göçmen statüsüne koymak doğru değil. Mesela bir sürü doktorumuz gidiyor şimdi bizim doktorlar değersiz mi, bir doktor yurt dışında nasıl "sığınmacı işte" tarzında yorumlanabilir? Atatürk bile beni Türk hekimlerine emanet edin demişler. Doktor bir örnek tabii, vasıflı vasıfsız arasındaki farkı anlatıyorum.

Nasıl bir yol izleyeceginize dair birşey diyemem tabii ama su sekilde bir çevirirsem mevzuyu nasıl olurdu? Türkiye de kalmıs olup hayaliniz gerceklesmemis olsaydı mesela? İsinizden memnun olmasaydınız. Arkadaslarimla bulusup konustugumuzda hepsi cok mutlu isinden memnun istedikleri hayati yasiyorken ben sevmedigim bir ortamda calısmak zorundayım, herkesin sevgilisi var benim tanistiklarimla fikir uyusmazligiimiz oldu yalniz hissediyorum.. diye konu acar miydiniz? Karalar baglamak yerine hayalime kavuştum simdi buralarda ortamimi nasıl saglamali nasıl keyfimi sürmeliyim kafasinda olunca belki bu frekansta enerji bulabilirsiniz bilemedim..

Keşke burs bulabilsem. R Rosalind

Neresi geliştirici tam olarak hanımefendi? Avrupa'nın nesi Türkiye'den farklı da Türkiye'de kendini geliştirememiş bir insan Avrupa'da geliştirecek söyler misiniz? Tek farkı maddi refahın daha yüksek olması. Avrupa'nın ne kültürü var ki? Gerçekten farklı bir kültür görmek isteyen insan Uzakdoğu ülkelerine gider. Geçen bir video gördüm internette, Japonların trene nasıl bindiğini gösteren. Git bak bakalım insan kendini geliştirebilir mi o balık istifi trende? Basmakalıp cevaplar vermeyin lütfen hayatın gerçekleri böyle toz pembe değil.

Gezmeyi anlarım, bende isterim dünyanın her yerini gezip görmeyi. Ama yurtdışında yaşama fikrini anlayamıyorum ben. Suriyeliler burada neyse, sende orada o oluyorsun yurtdışında yaşayarak. İstediğin kadar arkadaş edin, dil öğren, iyi bir işte çalış. Göçmensin en nihayetinde. İnsan neden göçmen olmayı ister ki? Gez dolaş gel geri memleketine öğrendiğin şeyleri burada hayata geçir tamam. Ama ben hayatımı yurtdışında kuracağım, orada yaşayıp onlar gibi olacağım demek gerçekten çok ilginç.

Ay yazik, hasta galiba. Ve cok mutsuz, dikkat cekmek icin yirtiyor kendini. Bu sorunu cikaran hep ayni kisi mi? Gormezden gelmek, muhatap olmamak gibi bir sansin var mi? Boyle insanlarin hayatinda olmasi tabii modunu dusurur, kaliteli yalnizlik daha iyi bir secenek bunlarla muhatap olmaktansa.