Ney daha kötü acaba, sensizlikmi yoksa varliginda hissettigim korkularmi Bilemiyorum, bir insan bir insani hem böyle bütün benligi ile severbilir ve ayni zamanda bu kadar onun varligindan korkabilirmi? Varliginin getirdigi zorluklara katlanmak kadar yoklugnun caresizligi, bunu düsündükce kafayi siyiriyorum gibi... Belkide bende bir tuhaflik var, belkide ben yanlissim, belkide bosu bosuna korkuyorum yersiz ve gereksiz bir korku. Yanlizligimi paylastigim sigaram bile teselli olmuyor bazen, sactigim gülücüklerin hepsi birer yalan, yedigim ekmek ve ictim su gibi biliyorumki gün gelecek ben bu yasadiklarimin hepsine gülüp gecicem ama o güne kadarda bagrima tas basip bu korkuyu yasamak zorunda olucam. Beklenen gün gelecek ise cekilen cile kutsalmis, bende beklicem, umutla, sabirla hergün belki biraz daha eriyip gidicem belkide hergün yasama sevincimden biraz daha eksilerek beklicem, fakat herne olursa olsun bu bekleyisten hicbirzaman vazgecmicem. Sen bunun farkinda bile olmicaksin hicbir zaman anlamicak yada umursamicaksin ama olsun sen bilesende bilmesende birgünden birgüne bana tesekkür etmesende olur cünkü Sen yasadigim en büyük mutluluk ve cektigim en büyük acisin. A Ally

teslimiyettir aşk! içinde kaybolup, derin girdabına ince ince süzülüp gireriz, korkularımıza rağmen.. büyük bir hakimiyet kurmuştur bizde aşk! yüceliği de, asilliği de bundandır aslında! hesapsız, sorgusuz, bile bile, hatta bazen de göre göre bu esarete yeniliriz.. aşk, bazen de böylesine yaşanan bir esarettir! ve bu yüzden de yaşadığımız en büyük mutluluk ve çektiğimiz inanılmaz acı olur... ellerine sağlık canım:)

guzel yazı olmuş... bence her ınsanın sevmekten hıc vazgecmeyecegı ama sevdıkce yada vazgecmedıkce... yasadıgı acıda vardır..

Öyle güzel özetlemişsin ki geçmişte yaşadığım duyguları. Evet varlığı çok büyük acıydı benim için olmaması gerekti aslında ama yokluğu da korkutuyordu.. Ama ben yokluğunu seçtim zor olsada..

canım çok güzeldi... KORKMA DÜŞLEMEKTEN.. HAYAL ETMEKTEN... DÜŞÜNMEKTEN ÖZLEMEKTEN SEVMEKTEN.. UNUTMAYALIM KORKULARDA BİZİM UMUTLARIMIZDA... ACILARIMIZ DİLİ GEÇMİŞTEN TEK YARA OLUR SADECE. VE KAPANIR... GÜNEŞ ACI İÇİN DOĞDUĞU GİBİ UMUT İÇİNDE DOĞAR.. Nil KK

Bilemeyiz canim, fakat sunu unutmamak lazim..

Boşuna dememişler aşk dünyanın en tatlı mutluluğu ile en derin acısından yapılmıştır diye... irem naz Canım

Cok tesekkür ederim güzel yorumlariniz icin. a. s. Yasadigim en büyük mutluluk ve cektigim en büyük acisin!! Bu satiri bir arkadasimdan duymustum, burda KKda yeni üye iken tanistim onunla! Şeniz Cok etkilendim hem yazidan hemde o arkadasmin cektigi o aciya ragmen yinede dimdik ayakta olmasindan ve dedimki kendime, hepimizin hayatinda bir insan vardir onun varligi kadar yoklugu da bizi cok korkutur... Onu kaybetmegi düsünmek bile imkansiz fakat onunla yasamakta cok büyük bir aci ve izdirap yasatir bize, bu es olabilir, sevgili olabilir, ana baba kardes evlad... isin garip tarafida bunu bize yasatan insan bundan habersiz olur...:çok üzgünüm: Feronia İyi ki varsın :) tek ayak

Yanlızlığımı paylaştığım sigaram bile teselli olmuyor bazen, saçtığım gülücüklerin hepsi birer yalan..

Aşk herşey demekti... Umuttu... mutluluktu... huzurdu... Acıydı... hasretti... göz yaşıydı... Korkuydu... Beklemekti çoğu zaman... Yanmaktı ateş gibi.. Paylaşmaktı herşeyi... Yada bi hayatı mahvetmekti... Deli divane etmekti, bazen insanın aklını yitirmesiydi... Gözü yaşlı hep güzel şeylerin olmasını ummasıydı.. hayal kırıklığına uğramaktı... sahte gülücüklerle etrafına gülümsemene neden olan şeydi... Sevdiğinin canı yandığında seninde canının yanmasıydı.. İçinden bir parçanın kopmasıydı. Bazende sınır tanımamaktı... bütün engelleri aşmaktı... Bazende korkuydu yarı yoldan geri dönmekti... Aşk herşeye rağmen yaşadığım en güzel şeysin ama çektiğim en büyük acısında... Aşk sendin! Mutluluğum sendin! Acımda sendin! Umudum da sensin... Geleceğim sensin... Bu da benden olsun.. gülsüm sultan senin yazın üzerine aklıma geldi ve hemen buraya yazmak istedim... A Ally

hepiniz o kadar güzel yazmışsınız ki canımda sıkkındı ilaç gibi geldi bu yazı bana evet gerçektende o aynı zamanda hem en büyük mutluluğum hem de en büyük acım neden hep böyle olur ki niye hep böyle olmak zorunda niye sadece mutluluk olmuyo acaba onların tarafından bakıldığında nasıl onlarda yaşıyorlarmı bu acıları ben senden daha çok üzülüyorum dediğinde acaba gerçektende benden daha çok mu üzülüyo Gxuxlsxuxm