Demek ki bazı hislerimde yalnız değilmişim! :) duygular girince işin içine zaten fırsatçılar kullanmakta gecikmezler zaten!! şu lisede gördüklerime üniversitede gördüklerimde eklenince iyi ki değişmişim diyorum!

Nasil degistiniz?:)

Bak duygularini en uc noktada yasamissin, benim gibi. Ama ikimizde gorduk hicbiri öldürmedi di mi bizi? Suanda yasiyoruz:) Bende eskiden duygularimdan kaçıyordum. Ama nasil kaçmak, sanki vebaliymis gibi, o duygularim. Bir seyler yasardim, kizim bunlar tiri viri seyler ne takcan, salla derdim kendime. Nitekim oyle de yaptim. Ama duygularında bir tabiati var, yasanmali ki onlardan bir seyler öğrenilsin. Neyse hep salla dedim salladim salladim bir baktim, hic beeklemedigim bir anda duygularim beni sallamis, alasagi etmis. O gün anladim ki o duyguyu dibine kadar yasasamda bitecek, ama boyle yapınca da sürekli duygularimla hareket ettim, oyle oluncada mantik devre disi kalıyor. Suanda dengelemeye calisiyorum. Kendime mühlet veriyorum, su kadar uzulcem, sonra icimdekileri yazcam, sonrada mantığimi kullancm. Bu ne kadar doğru bır yöntem bilmiyorum ama dengelemeye calisiyorum. Birinden kurtulmaya calismiyorum Çünkü yagmurdan kaacarken doluya tutuluyorum hep. En iyisi tabiatimizi degistirmeye calismamak, ona uymak. Uymak demisken, bir seyleri kabullenmekte olaya duyguyla degil mantikla bakmaya yardimci oluyor, dene istersen.

Orasi oyle ama ben kafama cok takan bir insanim ve baslarda sanki kalbimde bir engel varmis gibi hissediyordum abartmiyorum duygularimdan cok soyutlandigim zamanlarim oldu o zamana gore iyimiydi iyiydi ama yasanacak olan her ne varsa diye kabullenmeklede olmuyor canim kabullensen bu sefer neden boyle oluyor diyorsun onu cozuyorsun beynin yoruluyor sen yoruluyorsun aman zor isler bunlar ya... . push ; Kendiniarayankiz Her seyin bir anlami olmamali... tek ayak

Düşüncelerimizin ortak olması beni sevindirdi gercekten İnsanlara karşı acıma duygum yok gercekten çok acımasız bırıne dönüştüm ama bundan ben sorumlu değilim beni böyle yapanlar utansın diyorum bu kızlardada erkeklerdede gecerli mesafe her zaman iyi

Uzulmeyeyim, aci cekmeyeyim olayi bendede var Ama gordumki cekilcek bi aci varsa çekilir Sevinilmesi gereken bir duygu varsa o da olur Yani yasam bu her sey olur.. Keske biraz kabullenebilsek her seyi.

Amin canim hepiniz icin oyle... tesekkur ederim belki yanlis anlasildim belki yanlis yorum yaptim oyleysede ozur dilerim

Eger insanlari kiracaksaniz onlardan uzak durmak en guzeli. Bi de kavgayla agrisiz başınızı agritmayin yani. mrsmile California dreaming.. tek ayak

Bazen bencil olmak gerekiyor bu duygularda da eşyalardada herşeyde geçerli yani ben kendimi uzecek bişey varsa yada biriyse yapmam, gitmem, çagırmam cunku üzülmek istemem hem öyle kinde beslemem gunahada girmem kafam rahat olur doğru mu dusunuyorum bılmiyorum ama işte konuşalım biraz ihtiyacım var... amore_donna

Yani cokta kaderci olmamak lazim Sonuçta kaderimiz bizim cabamizla alakali Ama soylemek istedigim, kabullenince sorunun varligini inkar etmiyorsun ve daha cozumcu yaklasiyorsun. Aynen karisik meseleler bunlar. Umarim kendin icin yasanmaya deger seyler bulur ve bu sknti girdabindan kurtulursun canim

Ben duygularımı hep en uç noktalarda yaşarım sevindim mi tam sevinirim üzülünce aynı şekilde... Bundan yaklaşık 2 sene önce arkadsşım bana umursamamayı öğretti saolsun cok değişkendi birgun suratına baksa 2 gun bakmazdı cok üzülürdüm niye böyle davranıyor dıye hem düşünür hem sorardım sonra noldu sallamamayı öğrendim umursamamayı o öyle davrandıkça ben arka sıraya geçip test cozdum sonra duygularım hep arka planda kaldı ama bazen patlak veriyor işte yine o zamanlardan birindeyim...

Kırmak degil canım benimki tamamiyle yine uzulecem pskolojisi yanlış anlaşılmak istemem tamamen duygusuz bir insan degilim ama mantık duygularımdan önce geliyor böyle yorumlayabilirim Kendiniarayankiz Her seyin bir anlami olmamali... tek ayak

İyide neden böyle yargılıyorsunuz universiteye ilk giden ben degilim ama o ortama ilk defa girecek olan benim bunun hakkında konuşmam sizi rahatsız ediyorsa benim konularımı okumayın ve yorumda yapmayın böylece hem siz rahatsız olmazsınız hemde yorumunuzla karşı tarafı da üzmezsiniz teşekkür ederim...

Duygularini neden istemiyosun? Sanki dusmaninmis gıbı yazmissin İnsaniz duygularımızın olmasi cok normal onlardan kacamayiz Ya da tamamen kurtulamayiz Zamaninda bastirmissiniz simdide patlak vermis. Herkese saygiliyim demissiniz Bence önce duygulariniza karsi saygıli olun, onlar bizi bız yapan bir parcamiz. Atsak atilmaz, satsak satilmaz. Herkesin duygusunun rengi farklıdır. Senin üzüldüğün bir şeye baskasi uzulmez Baskasinin uzuldugune de sen uzulmezsin. Yani duyguların sana özel Onlari anlarsan, sıkıntının az da olsa birazi gider diye umuyorum.

Aynı duyguları paylaşıyoruz evimdeyim kimseyle doğru düzgün gorusmuyorum benim deeyimimle magarama çekildim soran olursa...

offff duyanda üniversiyete tek giden sensin sanır mrsmile California dreaming.. tek ayak

Merhaba ablalarim kizlar... Bugunlerde o kadar konu actim ki buraya ama napiyim oyle seyler oluyorki kimseye anlatamiyorsun ben tek kizim sizler benim ablalarim kardesimsiniz konusmak iyi geliyor sizinle her neyse... Ben biraz kendimi anlatmak istiyorum... Eskiden cok saftim cok iyi niyetliydim ve pekte konuskan girisken degildim ergenlik caginda tam tersi oldu bende esprili hayata karsi mutlu hayat besleyen bir kiz oldum taa ki 3 sene evvele kadar... İnsanlarin beni kullandigini farkettim ve kisilik degisirmi demeyin cok degistim.. Duygusalliktan eser kalmadi bende kimseye hic duygularimdan bahsetmezdim cok acimasiz oldum insanlar afra tafra yapinca sallamazdim eskiden 40 gun dusunurdum neden boyle yapiyor diye... Herseyi herkesin suratina soyledim bazen sakayla karisik... Noldu sonra arkadasliklarim cok iyiydi hic kavga kusluk olmadi ama hep yalniz hissediyordum kendimi esprili, gulen, ortamin aranan insaniydim ama yanlizdim... Sonra tekrar duygusalligima yenildim yine darbe yedim suan icimde o kadar nefret varki insanlara karsi boyle davraninca herkes icin iyi oluyor ama ben samimi bir ortam istiyorum ama olmuyor insanlara karsi hep mesafeli saygili olmayi ogrendim ama ben samimiyeti unuttum bu zamanda cunku cikar iliskisi almis basini gitmis mutsuzum universiteye baslayacam ama korkuyorum duygularima yenilip uzulmekten ne yapayim ablalarim kardeslerim biraz dertleselimmm?