Herkese merhaba. Benim geçen sene birkaç ay kadar narsist bir flörtüm olmuştu. Narsist olduğunu nasıl anladığımı uzun uzun anlatmayacağım ama; kendi aklımdan şüphe ettirmeye çalışma, psikolojik manipülasyonlar falan hepsi vardı. En basitinden "sen bana çok aşık olursun üzülürsün, sen ileride kesin benimle evlenmek istersin ama ben istemem, senden aslında müthiş faydalanabilirim" gibi gibi laflar eden bir adamdı. Ama bunların yanında bir sürü güzel anı da biriktirmiştik ve bazen bu anıları düşünmek benim için zorlayıcı oluyor. Flört sürecini tüm bu durumlardan dolayı şiddetli bir şekilde tartışarak bitirmiştik, zaten olayın bitmesi için ilk adımı atan da bendim. Olay bittikten sonra konuştuğum terapist de düşüncemi doğrulamıştı. Neyse, her zaman olmasa da zaman zaman durup dururken aklıma geliyor ve birden onu özlemeye başlıyorum. Örneğin sosyal medyamda ekliydi ve hikayelerime baktı mı diye takıntılı bir şekilde takip ediyordum bir ara sonra bu durumdan kurtulmak için sosyal medyadan sildim. Onun üzerine ne zaman wp'a hikaye atsam baktı mı diye düşünmekten kendimi alamıyorum; telefon numarasını silmem de çözüm değil çünkü ortak gruplarımız var. WP hikayelerime de bakar hala ama elbette bir anlamı olamaz. Olay bitene kadar ne kadar iletişimde kalma çabası içinde olduysam, olay tamamen sonlandıktan sonra bir kez bile aramadım. Tüm bu bozuk kişilik özelliklerine rağmen aklıma bazen geldiğinde heyecanlanmaktan kendimi alamıyorum ve içimden aramak geliyor ama kendimle savaşıyorum ve asla aramıyorum. Onun üzerine tanışıp/buluştuğum herkesi onunla kıyaslıyorum. 5 sene önce 8 yıllık ilişkimi bitirdim ancak böylesine iz bırakmamıştı. Sizce bu bir tür hala sevgi beslemek mi oluyor yoksa boşluktan mı? Başından benzer durumlar geçenler yorum yaparsa sevinirim.

Onun ben de farkındayım ya. Aslında sürekli düşündüğümden değil ama arada bir saçma sapan aklıma geliyor. Biruslanmaz

Adami takinti yapmissiniz Su laflari eden bi adama sumugunuzu atmamaniz gerekir mantiken Hala ozlemek heycanlanmak vs normal degil, takinti.

Olumlu ya da olumsuz böyle durumlara insan alışır. O çalkantıyı tekrar yaşamak istiyor olabilirsiniz. aynı zararlı madde kullanımı gibi

evet ben de bir tür zihin oyunu olduğunu düşünüyorum

Ben de zihnimin bu tür oyunlarına alışkınım artık. Karşı tarafla asla iletişime geçmem, kendimi bildiğim için ama yine de bu merak bu düşünceler zihnimin içinde beni alıp duvardan duvara vurur. Allah yardımcınız olsun

Boşluktan zihniniz iyi anıları öne çıkarıyor, içinizde ona karşı merak uyandırıyor. Kurtulduğunuz böyle bir durumda tekrar iletişime geçmek akıl işi değil. Başka şeylerle meşgul olun dikkatinizi dağıtmaya çalışın.

Dengemi bozmuştu resmen adam. Mesela buluşurduk dışarda; tam bir sevgili gibi davranırdı ama ona sorsak aslında "çıkmıyorduk" bir şeyler olmasını istediğini söylüyordu ama tam olarak ne zaman resmi olarak sevgili olmak istediği belli değildi paşanın. Dışarda sevgili gibi davrandıktan sonra ertesi gün aramaz sormazdı; isyan edince de acele eden taraf ben olurdum. Buluşma boyunca hal ve tavırları sürekli değişirdi; bir gün çok yakınsa diğer gün inanılmaz mesafeli davranırdı. Böyle davrana davrana 3 ayda beni bambaşka bir insana çevirmişti. Allah uzak etsin böyle insanları.

Boşluktan bence, size böyle iğrenç şeyleri söyleyen insanla ne işiniz var, ayrılmanız isabet olmuş evlilikte bu yaşanilanlari bin ile çarpiyoruz çünkü