Neler yapıyorsunuz mesela bizde faydalanmak isteriz

İşte bu yüzden cocuk yapmadan her şeye doymalı insan. Birinci cocuktan tecrübeli olup 2. icin beklemeliydiniz. Bir de siz tek neden cikmiyorsaniz onu anlamsdim cocuklari esinize bırakın ya da anne/kv ye siz cikin gezin. Rutinden kurtulun. Ev islerininde tamamı sizdeyse esiniz yardim etsin. Büyüğün kreş yaşı gelmiş onu önümüzdeki sene kreşe yazdirip siz de bir ise girin bakici tutun. Calismak sosyalleşmektir. Oğlunuzun yaşı küçükmüş ama dikkatini dagitacak şeylerle meşgul edemez misiniz? Mesela şarkı açın beraber el cirpin iki cocukla. Mirildanirlar en azindan sakinlesirler. Sesli kitap okuyun ya da dinleyin beraber.

öncelikle iki çocuk annesisin bir hava alayım diye çıktığın zaman kısıtlı, eve geldin yine sorumluluk e sende insansın yani oluyor hepimize böyle çünkü hayatta hepimizin yaptığı şeyler belirli bir rutin de ilerliyor ve bazen daha da bunaltıcı olabiliyor, terapi gibi şeyler var mesela sana sıradan gelebilir ama sokağında kedi kuş vs vardır onlara biraz yemek su bırakabilir mümkünse bunu izleyebilirsin dini yorum yasak ama şu kadarını söyleyeyim manevi anlamda kendini besle, ruha yönel onuda beslemek lazım ayrıca eşine gereksiz sarılmıyorsun hatta mümkünse oda sana sarılsın şu dönemde

Kesinlikle öyle, arkadasa oturmaya gitmek bile imkansz cocuklar biraraya geldimi insan oturdugundan bişey anlamıyor

Nasil sikilmaya vakit buluyorsunuz, bos bos bakmaya? Cok titiz biri degilim oyle saatlerce temizlik yapmam, yemek de pratik seyler tercih ederim. Ona ragmen gun boyu oturacak 2saati zar zor buluyorum.

Sabah 9 da uyanıyoruz, cocuklarin ustlerini degistirip, dia fircalama, yuz yikama, odalari toplama saat 10 oluyor Yarim saat onlar oyun oynuyor, Ben kahvalti hazırlıyorum. 11 e kadar kahvalti fasli suruyor, sonra onlara yarim saat cizgi film, ben o sirada mutfağı topluyorum, makinaya camasir atıyorum vs.. Cizgi film bitince onlar da pesimde dolanıyor.. 12 den 2 ye kadar, etkinlik oyun. O sirada ara ara mutfakta ogle yemegi pisiyor git-gel. 2 den 3 e kadar yine yemek fasli, cocuklarin ihtiyaçları.. 3 Te en kucuk oglen uykusuna. O oglen uykusunda iken, 1 numara 2 numaraya kitap okuyor. Ben de ya ev supuruyorum ya camasir ya bir kahve iciyorum. 1 saat kendileri oynuyor. 4 te kiz da uyanmis oluyor Yarim Saat kadar yine cizgi film aciyorum. O sirada aksam yemeğine biraz hazirlik yapıyorum. 5 te ara meyve saati kek saati Vs bir ara ogun piknigi yapıyoruz terasta. 1 saat kadar orada vakit geçiriyoruz. Genelde oyun hamuru yada futbol. Aralarda dans edip delirmece zamanlari yapıyoruz 5-10 dakikalik. 6 dan 7 ye ben yemek yapıyorum, mutfagi toparliyorum, onlar oyun oynuyor. Babalari 7-7.30 arasi geliyor. Aksam Yemegi, babayla muhabbet, banyo ve kapanis. Onlar 9 da uyuduktan sonra utu yapıyorum. Cunku fazla hareketliler uyanikken olmuyor Yatmadan once de genelde bir sonraki gunun etkinliklerini falan hazırlıyorum. Esim de yatmadan once evi toparlıyor, aksam bulasigini kaldırıyor. 3 cocukla bizde her sey ucu ucuna yetisiyor. Ama 2 cocukla da fazladan 1 saatiniz olur, dunya oynamaz. Elim yavas degil bence. ama mutfakta her gun ocak silinir, yada tezgah temizlenir vs.. 2 en gec 3 gunde bir evde nevresim/carsaf degistirilir herkesin. Cocuklar hareketli oyunlari seviyor, dolayısıyla her yer her yerde. Ama 5 yas ve 3 yasın duzenli olarak takip ettigi kitaplari var, her gun bir el atıyoruz. Yada 5 yas okumayi ogrendiginden beri her gun 1 kitap okuyor. Cocuklar uyuduktan sonra moduma gore, biraz milletle muhabbet, biraz diz-film, biraz yazma cizme, biraz esle vakit geçirme, biraz buralar :) Simdi ben merak ettim, nerede yanlis yapıyorum, neden bos vaktim yok?

Haha yaaa nickimi değiştiricem hevesim kaçtı şuan

Ben sizi çok iyi anlıyorum bu kısır döngü, rutin hayat tarzı sizi sıkan şey. Benimde 2.5 yaşında hareketli bir oğlum var. Babasıyla ayrıldık, yurtdışında olduğum içinde bırakabileceğim bir yakınım yok dolayısıyla tek bakıyorum, babası ara ara alıyor. Yarım gün çalışıyorum sabahları o esnada oğlum kreşe gidiyor burada Hem çalışmak hem de o esnada onun kreşte olması beni rahatlatıyor. Gün içinde ben de depresif duygulara girebiliyorum. Kendimle ilgili bir şey yapmak istesem önce oğlumu babasına bırakabilmek için zamanı ayarlamam lazım ha deyince yapamıyorum bir şeyle, Bu da haliyle beni kısıtlıyor, geriyor. bazı şeyler için büyümesini beklemem gerekiyor onun dışında evde spor yapmak, kitap okumak tarzında şeyleri yapıyorum o uyurken vs. O yüzden insan gerçekten hazır olduğunu hissettiğinde çocuk yapmalı bence. Eğer sizin bırakma imkanınız varsa bırakın birilerine bir nefes alın ertelediğiniz şeyleri yapın. sağlam bir psikolojiniz olmazsa onlar da etkileniyor bu durumdan

+1 Mesele kesinlikle sevdiğin bir şey bulamamakta.. Ben de evden çıkmak istemiyorum kitap okuyarak sevdiğim online oyunda takılarak zaman geçiriyorum ve hiç bunalmıyorum..

Dışarda değil de evde kendinize biseyler yapsanız? Mesela el işi yapın, süsler falan yapın. Böylelikle kendinizi mutlu etmiş olursunuz. Sıkılmaya vaktiniz olmaz.

Aaaa selamm benim hayat ve hislerimi yasıyorsun demekkkSnden farkım bende 3 cocuk olması. Tavsiyem sabir sabir bol sabir... Cocuklar büyüyecek elbet bizde normal hayatımıza döneceğiz kader arkadaşım...

1 anneyim yeteri annelik başkasının çocuğuna bir süre bakmaya benzemez 1 kimseye sitem ermedim çocuğuma bakmıyorlar diye 3 hicbir devlet kredi anaokulu akşama kadar olmaz yarim gündür ve birinin götürüp getirmesi gerekir. 4 kasiyerlik vs işlerinde max 3 bin alirsin 5 aldigin bu para ne kreşe ne de anasifina yeter cebe kalan 5 kuruş olur 6 cebe kalan 5 kuruş için çocuk mağdur edilmeye degmez Ruhum

Çok teşekkür ederm önerileriniz için

Şu sıralar annemde böyle dışarı çıkası yok baş ağrısı boş düşünme. Haftaya doktorda randevusu var bakalım. Bence piskolojik yolların birikimi ama. Umraımda öyledir kötü bişey çıkmaz. Sizdede aynı durumlar sanki. Çok bunalmıssınız

Sizi korkutmak istemiyorum ama hem çocuk bakımı için yardım almalısınız hemde psikolojik destek almalısınız. Konuyu ilk okuduğumda normal buldum iki çocukla hayat zordur çünkü. Ama bu durumunuz normal değil hiç. Kesinlikle destek alın kalıcı zararlar vermek istemiyorsanız çocuklarınıza ve kendinize

Kızlarr hepinize cookkk teşekkür ederim tek tek hatta tekrar tekrar okuyorum yorumlarinizi tek tek cevaplayamasamda yazdiklariniz cok onemli ve değerli hepinize tekrar teşekkür ederim

Çocuğum yok bende bunun çocuğum olmamasından kaynaklı olduğunu düşünüyordum Konu başlığı eşittir ben yani aynı... Hepimiz Depresyondayız

Ben mi yazdım acaba diye baktım.

Gezmek değil mesele mutlu olduğunuz aktiviteyi keşfetmek, kafa dağıtacak hobiler edinmek. Kendinizi neyin daha çok mutlu ettiğini bulmaya çalışın

Aynen yaşamak için bir sebep bulmak istiyorum.. covıd öncesi ve sonrasıı var artık. eski hayatımı çok seviyormusum..

Biraz çocuklardan uzaklasmalisiniz sanirim yok mu emanet edebileceginiz birileri. Çıkın bir gün esinizle sabahtan- akşama kadar vapura binin simit atın martılara, oturun bir yerde çay için falan illa lüks bir yere gitmenize gerek yok. Çocukların yaşları birbirine çok yakın ikisinede bakmak çok yorucu olsa gerek. Kendinizi rahatlatamiyorsaniz bir psikologa danişin

Arka arkaya 2 çocuk büyütmek Cook zor helede yardm yoksa bunalmanız normal

başlık aynı ben :) içeriğini birazdan okicam

aynı durumdaydım. iş hayatına geri döndüm. düzeldi. şimdi iş stresi ile boğuşmaktan fırsat kalmıyor

Gerçekten duzelecek mi ağlayarak yazıyorum ya şuan bile kucağımda gezdiriyorum sürekli bagırıp ağlıyor cok yoruldum artık 3nity anlattıklarınz cok güzel imrendim gerçekten. Ama ben bu oğlanla imkanı yok bunlari yapayım. Dolu makinenin düğmesine basıp gelene kadar kıyamet kopuyor resmen. Kızım bi kek istedi sabah, bi çırpip fırına vermek 10 dakika ama resmen yapışık gibi bırakmiyor. Yapar balkonda yeriz diye hayal kuruyodum güya. Kızım kendi kendine oynadı balkonda.. Herkes mi bu dönemlerden geçti acaba ya. Nasıl kafayı sıyırmadan kurtuldunuz. Kahvaltı etmek sofra kurmak vs bunları ozledim resmen. kızımla bile vakit geçiremiyorum. Zira zehir oluyor kalkıştığım herşey. Zaten 2. Hamilelikten itibaren doğumdan sonrada sanki kendi çocuğumu kabullenemiyorum hep kızıma haksızlık ettiğimi düşünüyorum. Doğunca geçer demişlerdi ama yok ya. Hiç abartmıyorum böyle. Tum gun bos bos memede duruyor durmasada ben oturduğum yerden kalkamıyorum sayesinde. Süttende kesicem karar verdim. bunyem okadar zayıf dustu ki doğru duzgun birsey yedgm yok o akşama kadar memede. gecede memede uyur. şuan bile omzumda evi turlattırıyor 1 saniye indirme imkanı yok ya. Başım dönüyor artik. Oldugum yere çöküp onuda agladıgı yerde bırakmak istiyorum Anneligimden süphe ediyorum artık cidden. Sanki hiç bitmeyecek gibi geliyor

Spor ve bir iki gunluk detoks. Uykunuzun gelmesi sanki vucuttaki toksinlerden gibi geldi. Detoks toksinleri atmanizi saglar. Spor da seratonin saglar. Detoks yalniz en fazla 1 hafta yapilir onu soyleyim. Instagramda evde aletsiz her gun spor yaptiran kisiler var takip edip onlarla yapabilirsiniz. Eger isterseniz ozel mesaj atarak birisini tavsiye edebilirim.

1-)Üye tavsiye verin demiş 2-)Devlet kresleri ve anaokullari var 3-)Ben sinif öğretmeniyim havadan konusmuyorum. Sinifin icinde 30 tane cocugu idare ediyorum. Örnek olarak youtubedan marakasi salla videosuna düsmeyecek bebek, cocuk tanimiyorum. Petsiseye baklagil doldurulup verilir sallar güler 4-)Kasiyerlik, satis danismanligi, sekreterlik, müsteri jizmetleri de is kapsamina girer 5-)Kimseye güvenerek cocuk yapılmaz. 6-)Bunlari cocuk yapmadan önce düsünecektinjz. 7-)Herkesi uzmanlik alani hakkinda konussun LadyNurr Rabbi heb li mines Salihin ;

nasıl boş vaktin yok kuzum arada kahve içmişsin ya... insanın gerçekten alnından öpesi geliyor.

şimdi böyle, bu bir zaman sonra düzelecek, inan büyüdüklerinde de gülersin hatırlayıp

Ben de aynı şeyleri yaşadim. benimkiler de 3 ve 6 yaslarinda iki erkek çocuk.. su cumlenize özellikle cevap yazmak istiyorum kafayı siyirmadan kurtulamadim. Ufak oğlum bir yaslarindayken ben de hergun ağlama krizlerine girerdim. Şuan az da olsa büyüdü az da olsa laftan anlıyor ve sinir krizlerim de azaldı. Yine bana kriz gecirttiriyorlar ama ufak oğlum küçükken olduğu kadar sık değil. O zamanlarım çok kötüydü inanın duygular normal ve bunu herkes yaşıyor. Ben de büyük oğlumla hiç ama hiç ilgilenemedigim için kendimi hep suçlu hissettim. Büyük oğlum geçen dönem birinci sınıfa başladı en özel anlarını kaçırdım yanında olamadım neden çünkü huysuzluk yapan küçük oğlumu gezdirmekle uğraşıyordum. Evet küçük de benim oğlum. o da benim can parçam. onu da herşeyden çok seviyorum ama büyük oğlumun özel anlarına şahit olamamak ve onunla istediğim gibi ilgilenememek beni daha da depresyona sokmuştu. Belki sizinki de öyle bir histir. Çocuklar Büyüdükçe bu hayattan zevk alamama durumu gittikçe azalıyor. Çünkü ben eskisine göre daha iyi hissediyorum kendimi umarım siz de en az zararla atlatirsiniz bu zor zamanları gerçekten çok zor sizi çok iyi anliyorum

Ben de çocuktan bir süre kaçmak istedim kaynanama bırakıp tatile gittim ama deli gibi özledim varlığı bir dert yokluğu ayrı dert anladım ki çocuktan sonraki hayatımda onsuz mutlu olmam mümkün değil. Büyüdüğünde en iyi yol arkadaşım olacak bunu düşünüp mutlu oluyorum. Hayatı içinde bulunduğumuz andan ibaret sanıyoruz mutsuzluğa en büyük sebeplerden biri de bu. Her şeyin güzel olacağına inancınızı kaybetmeyin.

Kesnlikle beni çocuklar cok etkiledi en cokta kücük olan. Zaten yapı olarak zaman zaman böyle olurdum çocukta tuz biber oluyo maalesef zaten birşey yapasım yok ama yapmaya mecburum bi yandan ağlayan paçama yapışan iki dk yemek yapmaya calıssam feryat fıgan aglayan cocugum var. Duş filan hak getire Büyük gene kendi halinde ama küçük mafediyor beni.

Ay size uzuun uzuuun anlatamayacagim siz evde 2 tanesiyle basa cikamiyormussunuz biz 30 tanesiyle basa cikıyoruz üzerine siz gibi her seyi cok bilen velilerle mesai saari disinda uğrasiyoruz. Ama özbakimi dahil olmadigi icin annelik kadar zor olmaz. Esinin eli armut toplamıyor herhalde. 9 yasindaki cocuga da özbakim, ödev yapma, planlama, kendi kendine calışma becerisi kazandiramadiysaniz lütfen sikayet etmek yerine aynayi kendinize cevirin. Birlestirilmis siniflarda dahi kendi kendine calisma becerisi kazandiriyor öğretmenler. Üye tavsiye istemis otur ağla derdine yan mı diyelim. Konu sahibi sizin durumunuz icin konusmuyorum lütfen yanlis anlamayın bebeklere yapılacak bir sey yok tabii ki benimki sadece ineriydi en dogrusunu siz bilirsiniz

Bende konuyu takipteyim bazen içimden hiç bir şey yapmak gelmiyor, çocuk falan zaten benim için imkansız. O sorumluluğu alamam, ben kendime bakamıyorum ben kendimi huzurlu edemedim çocuğa ne verebilirim istemem asla.

Kızlar ben ne kadar gezsemde eve donup 2 çocukla başbaşa kalınca bunalıyorum benim gibi olan var mı merak ettim. Kafam hiç dağılmıyor yani cocuklarda kücük sürekli gezilmiyor tabi ve çıkmakta sıkıntı oluyo cünkü küçükler. mecbur heryere eşimle gitmek zorundaym onunda işi oluyor sık çıkamıyoruz ama arada bi cıksamda gelince aynı sekılde bunalım takılmaya devam ediyorum hele ki buaralar 3-4 gündür surekli uykum var kafam ağır ve boğuluyor gibiyim evin içinde. Sürekli boş bakıyorum geçmişi/geleceği düşünüyorum bazen gereksiz yere eşime sarıyorum. yani tam da anlatamadığım bi his var. Yemek yapmak yemek su içmek hiçbişey içimden gelmiyor cocuklar icin zoraki kalkıyorum. Ne önerirsiniz bana... nası aşabilirim bu durumu. oğlum 1 kızım 3 yaşında.

Döndüğün yer kayın ailesinin alt katı olduğu için olabilir ayıcım, bu arada nasıl bi nick bu yaa

Çocuklar küçük olunca dur yapma koşma atlama düşersin açıktılar susadılar tuvalet nerde altını nerde değiştirsem imdatttttttt yani gezme otur daha iyi sizi anlıyorum

Aynı şeyleri bire bir yaşıyorum desem 2 çocuğum var benimde bir yerden sıkılma surem max 1 saat

Ya cok teşekkür ederim gerçekten cünkü cok kötü hissediyorum kendimi. ve kesinlikle aynı anlattığınız hisleri yaşıyorum umarım atlatabilirim bi yandan büyüğe karşı içim buruk bi yandan küçüğe, umarım cabuk geçer 1

Bu duruma düsecegimi cok iyi bildigim için cocuklarimın arasinda yedi yaş var. Sorguluyor insanlar neden bekledin vs. Iki çocuklu hayat hic kolay degil. Hele ikisi de küçükse, insana kahve içecek zaman kalmiyor. Konu sahibi, sizinkiler decok kucuk. Sık çıkamamanız normal. Ama birakmayin kendinizi. Hepiniz sagliklisiniz. Çok sükür biraradasınız. Havalar düzeliyor. Yasaklar kalkti. Kısa cevre yüruyüslerine gitmeye bakın. Kurtulursunuz umarim bu bunalimdan.

:)) su anda da kettle da su kaynatiyorum mesela, pirinc suya koymak icin. Tavanlara bos bos bakip sikilayim :))

Tipik depresyon belirtilerini saydınız. Yerinizde olsam spora yazılırdım. Egzersiz mutluluk hormonu salgılatıyor ve tatlı bir yorgunluk güzel bir uyku sağlıyor

Çocuğunuza sizin gerginliğiniz ve onu kabullenmeyişiniz geçiyor, o da bu nedenle huzursuz ve size yapışık. Kendi iç dünyanızı düzenlemeden bebeğinizin davranışlarını değiştiremezsiniz. Gerekirse ev işleri için haftada 3 gün yardımcı tutun ve psikolojik destek alın, lütfen.

Çözümleri ne kadar kolay ard arda siralamissiniz üniverste mezunuyum 10 parmağım ve çeşitli sertifikalarım var 7 ve 9 yaşlarında çocukların var ama çalışamıyorum cocuklarima annem ve kv bakmam diyor, arti asgari ücrete dahi iş yok nereye kreşe bırakıp calisacak acep, kresler ates pahasi bide digerine bakici bulacakmış kuzum siz isvicrede mi yasiyorsunuz burasi turkiye sirf akil vermek icin yazip karalamayın birseyler dediklerimiz mantikli olsun biraz