Merhabalar, Ben küçüklükten beri çok fazla fiziksel ve sözel anlamda sevgi diline maruz kaldım. Şimdi diyeceksiniz ki bunda ne sorun var? Babam bana babaannemin ismini bırakmış. Ben bu ismi benimseyemedim. Genelde insanlar bu isimle dalga geçti. İkinci ismim daha var. Genelde onu kullanıyorum. Babam ikinci isminle asla bana seslenmedi.. Babam annesine çok düşkün. Babaannem 50 yaşlarında vefat etmiş. Küçüklüğümden beri neredeyse her gün anlatır durur. Sadece bu değil sürekli geçmişinden, kavgalarından, nefretinden bahsediyor. Sürekli aynı türküleri açıp duruyor. Hayata ve insanlara karşı çok şüpheci. Paranoyak kişilik bozukluğu var kendisinde.. Çocukluğum pısırıklık içinde babamdan korkarak geçti.. Anneme karşı şüpheci tavırları beni de kardeşimi de çok üzüyordu.. Ben çocukken babam sürekli beni öpüp duruyordu. Böyle ıslak ıslak.. sakalları bata bata.. bu durum beni çok huzursuz ederdi. İstemesem beni çok terslerdi, azarlardı. Belki bazı arkadaşlar beni anlamayacak ama bu istemeden dokunma hali çocukluğumun en kötü taraflarından biriydi. Sadece yüzümü değil, elimi, kolumu, boynumu sürekli öperdi. Bu durumdan kaynaklı yetişkinlik hayatımda zorluklar yaşadım. Mesela eşim biraz fazla dokunda huzursuz oluyorum, bu duruma da ayrıca üzülüyorum.. Şimdi 28 yaşındayım. Babam hala beni kucağına oturtur elimi öper, yüzümü öper. Mesela babaannemin ismi Ayşe diyelim. Beni Ayşem Ayşem diyerek sever. Annesine duyduğu Özlemi bende arıyor... Ben bu duruma bir yandan üzülüyorum bir yandan sinir oluyorum. Çünkü bir yanım babamın baskısından öfkesinden yılmış durumda.. diğer taraftan beni bu kadar seven insana karşı böyle öfke duygusu taşımak beni çok yıpratıyor. Buraya yazma amacım dertleşmek.. böyle öfke ve sevgi arasında kalmış arkadaşlar konuşmak.

Bence artik kucaga oturtma opme olaylarini yaptirtmayin cok sagliksiz bir durum bu. Sizde terapi alsaniz iyi olur.

Bazen babanız, annenizden de önce kendinizi düşünmek zorundasınız. Yani niyeti ne bilinmez ama sizi rahatsız ediyor mu? Ediyor. Bunun için kendinize mi kızacaksınız? Şöyle derin bir terapi ne travmalar çıkarır bu çocukluğun ardından, belki ilişlkiyi bile kopatır ama.. en azından rahatsız olduğunuz tavırları engellemek artık yapabileceğiniz bir şey bence, çocuk değilsiniz artık

Elimden geldiğince kaçıyorum ama her seferinde suçluluk hissediyorum S

Evet ama teşhisi de ilaçları da kabul etmiyor. B Bikupakahve Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Baban yaşayamadığı anne sevgisini seninle bastırmaya çalışıyor belli ki. Annesine doyamamış sana sevgisini fazlaca gösteriyor sanırım. Baba artık evliyim kucağa oturma yaşını geçtim diyebilirsin.

Valla konu sahibesi kizma ama baban asiri sagliksiz biri gibi duruyor burdan, kafadan sakat sanki. Supheci demissin, bence psikolojik bir problemi var daha once doktora gorundu mu?

Destek almanız çok güzel, umarım faydası olur. Hangimiz kaçabiliyoruz ki çocukluğumuzdan.. B Bikupakahve Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Evet ama suçluluk hissediyorum. Bir de şeker hastalığı ileri boyutta. Kötü bir şey söylemekten de korkuyorum, yarın öbür gün vicdan azabı çekerim diye B bengumm 🌟 Üyelik İptali Anneler

Paranoyak kişilik bozukluğu varmış.

Şimdi artık yapacak bişey yok bence taciz veya istismar zannettim ama bana sadece kızını çok seven bir baba sevgisi gibi geldi benim dedem de hala kızlarını koynunda yatırır ağlayarak sarılır. Hoşunuza gitmiyorsa görüşmeyi kesin

Çok seviyor ama hata yapmadığımız sürece.. C

Terapistim var konuşuyoruz. Babamı böyle kabul etmemi tavsiye ediyor. Kendi yoluma bakmam ve stresle mücadelem için konuşuyoruz genelde. Bu dokunma mevzusunun üstünde çok durmadı.. o kadar çok travmam var ki sıra gelmiyor belki de.. Aslında anneme o kadar çok üzülüyorum ki bu hissiyatlara tahammül etmeye çalışıyorum . push ; C

UmarımBir yerde okumuştum, çocukluk hiç bir zaman içinden çıkamadığımız anayurt gibidir diyordu.

Sucluluk hissettirmenizi gerektirecek birsey yok sacmalamayin. Bu dusunceler icin iste sizinde terapiye gitmeye ihtiyaciniz var.

Karpuz söyleyip söylememede çok kararsız kaldım ama bence kucağına oturma yüzden öpme olayına girme. Babana karşı güven duymaman, ıslak öpmesi bana normal gelmedi. Hemen bir psikiyatri uzmanına git. Düzgün birisi olsun. Babana da istemediğini söyle. Artık seni etkilemeye başlamış.

Hastaymış babanız. Normal gözüyle bakmayın. Bu dokunma hali kimi olsa rahatsız eder.

Babana sinir oldum. Çok rahatsız edici