Ben yaptim bunu. oldum da. ama kaldiramadim. cunku o kisi olacak. kadar olgun degildim, onun gectigi yollardan gecmemistim, onun kadar cakal degildim ve o isi elime yuzume bulastirdik. ha vazgecmedim. yine yapacagim. ondan da iyi olacagim sadece biraz daha zaman

Bu konuyu ben de düşünmüştüm ve kendi içimde aştığımı düşünüyorum. Size de anlatmaya çalışacağım. Olmak istediğin kişi gibi davranmaya çalıştığında ve bunu kendi içinde hissettiğinde öyle yaşamak istediğinde aslında kendinden farklı biri olmuyorsun. Senin duyguların düşüncelerin seni o kişi gibi davranmaya itiyor ve duygu ve düşüncelerin de senin özünden geliyorsa sana aitse aslında senin bir parçan da o olmak istediğin kişidir. Böyle davranarak o parçanı öne çıkarmış oluyorsun. Ve böyle davranmaya devam ettiğinde bir gün geliyor o olmak istediğin insana daha da çok benzediğini ve sonunda o kişi olduğunu görüyorsun. Not: Ben bir kişiyi kopyalamaktan bahsetmiyorum insanın kendi kafasında oluşturduğu veya birçok farklı insanın farklı özelliklerinden etkilenmesi ile oluşturduğu bir karakterden bahsediyorum.

Doğru yolda ilerliyorsunuz. Ne ekerseniz onu biçersiniz. Başta size de garip gelir. Belki çevrenize de. Ama herkes alıştığı vakit olmak istediğiniz kişi olarak tanımlanırsınız. Kendinizi geliştirmeye devam edin. Kimse anasının karnından istediği kişi olarak çıkmıyor. Herkes bu yolda bir şeyler yaşıyor, öğreniyor, uğraşıyor. İçinize sindiği sürece devam edin bence

bu doğru aslında biraz, ama davranışlarının benimle alakası yoksa onaylamadığım tutumları varsa ve ben sırf başkalarının onayı için öyle olmaya çalışıyorsam bence bu yapaylık. ama ben zaten olmak istediğim özellikleri canlı birinde görüp ondan örnek alıyorum, bu olabilir bence.

Alakası yok. Asıl bir insan sürekli aynıysa bence gelişmiyordur. Ben de bu şekilde düşünüyorum.

Uzun bir süredir duyduğum fake it till you make it sözünden yola çıkarak gerçekten olmak istediğim kişi olmaya çalışmak veya öyle davranmak bana mantıklı geliyor. Mesela atıyorum bir dizi izliyorum veya gerçek hayatta birisiyle tanışıyorum konuşması düşüncesi tarzı tavrı hoşuma gidiyor ve böyle olmak istiyorum. Ama kendime bakıyorum sessiz bir çocuk olarak yetiştirildim kişilik olarak da çekingen, yer yer sosyal fobisi olan, insanların ne dediğini çok önemseyen biri oldum hep. Tabiki gidip başkalarının onayı için benimle alakası olmayan biri gibi davranmayı doğru bulmuyorum, ama herkesin kendine idol olarak gördüğü kişiler vardır, ben de izlediğim bir televizyon programında birinin duruşunu konuşma üslubunu özgüvenini beğeniyorum mesela ve böyle olmak istiyorum Herkesten şunu duyuyorum kendini sev kendin gibi ol. Evet ama kendim gibi davrandığımda kullanılmaya sömürülmeye açık saf kişiliğim yüzünden çok canım yanıyor. Gerçekten sırf övgü vs. almak için demiyorum, belki görünümümden dolayı böyle saf masum zannedilip "sen anlamazsın, sen bilmiyosundur dur ben açıklayım sana" tarzı cümleler çok duydum benim en büyük problemim özsaygımın olmadığını hissettirmem ve çok kullanılmaya açık gözükmem olabilir. Bu yüzden nasıl olmak istiyosam öyle olmaya çalışıyorum ama bunun sahte olup olmadığı konusunda da emin değilim. Bu konuda düşüncelerinizi merak ettim.

Bence sen -mış gibi yapmayip oyle olmaya bak. Yani nasil desem, kendinden ufak dokunuslar da ekleyerek hareketlerini, davranislarini o yonde egit. Ben de cok iyi niyetliydim, canimi yaktilar. Hayalciydim, uzuldum; en ala realist oldum. Saftim, hayal bile edemeyecegim kaziklar atildi akillandim. Artik bir kisiyi konusmasi dan dahi analiz edebiliyorum. Hassastim, baktim ki hassas insanlarin dunyasi degil burasi, torpulendim celikten zirhimi kusandim. Bu liste uzar gider... Ama birisine ozenmedim, hepsini kendim yaptim mesela. Birine benzemek icin degil, habitata uyum saglamak icin. Boyle daha mutluyum. Zarar gormuyorum, dusunduklerimde hic yanilmiyorum. Hayal kirikligina ugramiyorum. Baskasina benzeme. Baskasina benzemeye calisanlardan nefret ederim. Baskasini taklit edenlerden herkes nefret eder. Ozenebilirsin, ornek alabilirsin ama asla benzemeye calisma. Orjinal olmak asla eskimeyecek tek modadir.

Yapabiliyorsan yap elbette. Bu anlattıkların olması gerekenler zaten. İnsan yeri geldiğinde değişmeli, kendini yenilemeli, beğendiği ne varsa kendine katmalı. Burcunuz aslan mı?

Asıl yapmanız gereken kendinizi tanımak ve geliştirmek. birilerinin hareketlerine birilerinin düşünce-hayat yapısına birilerinin mimiklerine özenerek hiçbirşey elde edemezsiniz. Yola çok yanlış yerden çıkıyorsunuz. Herşeyin başlangıç noktası kendiniz olmalı. Şöyle görüneyim böyle düşünülsün hakkımda yada şunun gibi bunun gibi... değil doğru olan. siz kendinizi bulamamışsınız henüz. Bu taklit olayı çocukken yapılır, biri model alınır ve üstüne kendinden birşey ekleye ekleye yetişkin olunur. İşin doğası bu. Sizin bunu bu yaşta yapmaya çalışmanız işin doğasına aykırı

şöyle oluyor mesela, birinin videolarını veya işte bir dizide kesitlerini izlediğinizi düşünün. bölüm bölüm izledikçe düşünceleriniz şekilleniyor. bu gerçek hayatta zamanla tanıdığınız biri de olabilir tabi. sonra bu kişinin özgüvenli, güzel üslupla konuşan, jest ve mimiklerini iyi kullanan, olaylara daha mantıkla yaklaşan biri olduğunu anlıyorsunuz. kendiniz de aslında bu şekilde kültürlü, gelişmiş, asil vs. artık ne denirse böyle olmak istiyorsunuz. ama böyle biri olmadınız hiç mesela ben ikili tartışmalarda kendimi savunamam, sesim titrer, beni tanıyan biri özgüvensiz olduğumu düşünür genelde ki bunu bana söyleyenler de oldu. şimdi ben kendim olsam böyle mutlu değilim, o olmak istediğim özelliklerlerde ve tarzda olan kişiyi model aldığımda kendimle barışık değil mi oluyorum

Kendine bu kadar duvar örme bence, belki diğerlerinden sadece biraz fazla sabirlisin Veya başkalarını rahatsız eden şeyler seni etmez bu da seni daha hoş görülü yapar Bu seni kullanmaya açık yapıyorsa diğerlerin viziyonsuzluğu Yukarda yazmışsin ki kararlarim hep duygusal diye... biraz bencil olmaya çalış Yapıcı bencillikten bahsediyorum Eğer olaylar koşullar birinin ağır bir kaybına sebep olmuyorsa öncelik daima kendimdir her konuda

hahahaha çok teşekkürler önce yorum için çok tatlı anlatmışsınız:) ben de aslında bu durumu hep mantıklı buldum ama son zamanlarda kişisel gelişimle alakalı her tavsiyede kendini sevmek, kendin olmak konusu bana biraz kendimi sahte hissettirmeye başladı. mesela ben aslında duygusallığımı mantığımın önünde tutarım bu her kararımda böyle olmuştur, ama böyle olmak istemiyorum, bir yararını görmedim pek. bu yüzden mantığını ön planda tutan birinin konuşmasını davranışlarını gözlemlediğimde ben de böyle olmalıyım dedim ve bunu yapmaya çalışıyorum. ama bu kendim olmaktan çıkmak da oluyor bir noktada, bu kişinin mesela bir tartışma anında gayet sakin bir şekilde yerinde cevaplar vermesi, karşısındaki çıldırırken onun sesini bile yükseltmeden deyim yerindeyse kudurtucu davranması baya bir hoşuma gitti. ben normalde haklıyken haksız duruma düşebilecek bir hale girerim, sesim falan titrer sinirden. ben olduğum halde buyum yani ama ikili bir diyologda sanki benim yerimde o model aldığım kişi varmış gibi konuşmaya çalışacağım artık. verdiğimiz örnekler baya benziyor aslında, bence de bu kendini geliştirmek gibi bir şey çünkü tıpatıp aynı kişi olamayız zaten, sadece hoşumuza giden davranışları almaya çalışıyoruz. girlinred

çok güzel yazmışsınız teşekkür ederim o eski halinizi anlatırken beni anlatmışsınız gibi okudum, bu sene yeni insanlarla yeni bir ortama gireceğim ve bir şeyleri değiştirmek istiyorum ama o bambaşka değişim nasıl olacak bilmiyorum yani olur mu onu da bilmiyorum çünkü değişmeyecek şeyler de var bu hayatta diye düşünüyorum. Yepyeni birisini model almak, sanki oymuş gibi davranmak evet taklit etmek oluyor bir noktada ama yavaş yavaş kendi karakterimizi de istediğimiz şekilde oluşturmuş oluyoruz, tamamen birisini kopyalabileceğimizi düşünmüyorum. O önerdiğiniz kanalları çok izledim, eminim ki bana da faydaları dokundu ama kısa süreli etkileri dışında içimdeki o öz değişmiyor. Özümde ise olumsuz diyebileceğim özelliklerle yetişmiş birisiyim ve sanki ben bir özelliği almak yerine, kendimi başka birisi gibi düşündüğümde biraz daha karakterimde değişim olmuş gibi hissediyorum.

şöyle söyleyim, tamamiyle benimsemediğim davranışlar değil ama öyle olsam daha mutlu daha özgüvenli hissedeceğim ve daha sağlıklı ilişkiler kurabileceğim özellikler. kendim gibi olduğumda biraz saf bir tarafım olduğu için şu cümleleri duyuyorum "bak şunu bilmiyosundur ben sana söyleyim "aa sen onu biliyor muydun" veya işte ben insanlardan aşağıdaymışım gibi bakışlar. kısaca özsaygı problemim var ve bu karşımdakine de hissettirdiğim bir şey oluyor artık. ama örnek aldığım kişinin tavrını çok beğeniyorum, bu yapaylık olabilir çünkü ben öyle biri olmadım hiç ama öyle olsam daha mutlu olacağım sanırım ki isteğim o yönde. anlatabildim mi bilmiyorum. . push ;

olduğum selly :):) evet haklısınız gerçekten o özelikleri iyi oturtmak gerekiyor. ama ben şu yaşıma kadar nasıl desem biraz yanlış kalıplarla büyümüşüm. mesela birinin beni reddetmesi beni yıkar, birinin beni güzel bulmaması bile günlerce aklımdan çıkmaz tadımı kaçırır. özgüvensizim kısaca ve asosyallik de var biraz. model almak istediğim o kişiye baktığımızda gerçekten hayatta bazı şeyleri aşmış, özgüvenli birisi. ben de böyle olmak istiyorum mesela bu ölçüde ilerlemek onun gibi düşünmek, ama kendim olduğumda bu özelliğimle barışık olamıyorum çünkü mutlu değilim, olduğum kişi evet bu ve herkes de beni böyle biliyor ama böyle olmak istemiyorum açıkçası. lily86

Başlığı görünce bunu yazmaya gelmiştim bence mübah

Olduğun Selly mi umursadı bu durumu olmak istediğin Selly mi Şaka bir yana soruna yanıtım bunu yapabilmek için her adımını düşünen demir iradeli, süper kontrollü olman gerekir. Başarabiliyorsan ne mutlu.

Alışmadık totoda don durmayabilir.

Anlatmak istediklerimi çok güzel ifade etmişsiniz ben de böyle düşünüyorum. Tabi bunu her zaman yapamıyorum. Yine kendime ait olan o özelliklerim devreye giriyor. Yani o kontrolü sağlamak da çok zor. Benim istediğim o özelliklere sahip olan kişi gibi olmak biraz da aslında genetik sanırım. Sürekli tetikte olmak gibi, içimden geleni yapınca kendim oluyorum ama mutlu olmuyorum.

Sorunuzun cevabı herkese göre değişir bence, aslında doğrusu kendiniz gibi olmak değil midir? Selly gibi olmak ve olduğunuz gibi davranarak da karşınızdakilerin sizse saygı duymasını sağlamak daha mantıklı. Profildeki yaş doğruysa henüz 18 yaşındasınız, o yaşlarda çoğumuz daha saf ve tecrübesizdik, zaman içinde hata yaparak, arkadaş ve yakın çevreden kazık yiyerek yoğrulduk tecrübelendik, karakterimizi şekillendirdik. Bana kalırsa olduğunuz gibi davranın ama mesela beni rahatça kandırabilirsiniz sömürülmeye hazırım duruşu sergilemeyin, duruş sözlerden daha etkilidir, kendinize güvenmediğinizi saygı duymadığınızı gösterir şekilde mahçup bir şey bilmez gibi durmamalısınız, belki kişisel gelişim kitapları okumanızın yararı olur, özgüveni kazanırsanız bu halinize tavrınıza bile yansır.

hayır boğa :)

Bu anlattıklarınız kişinin kendini kandirmasi değil aksine kendini geliştirmesidir bence. Mesela konuşmanizda birkaç noktayı beğenmeyip başka birinin konuşmasını örnek almak kişinin konuşmasını geliştirmesidir. Bu kendimizi kandirmaksa diksiyon kurslarına gitmek de kendimizi kandirmak oluyor bu bakış açısıyla. Bu arada konuşma konusunda diksiyon kursunu öneririm, kursa gideceginiz süre zarfina kadar da internette bu tarz videolara bakabilirsiniz. Duyguları mantığın gerisinde tutma konusuna gelince bu da genelde yaş ve tecrübelerle değiştiğimiz bir ayrı nokta. Siz belli ki duygularınıza ağırlık verince uzulmussunuz ve bu tecrübeden yola çıkarak tam tersini yapmaya çalışıyorsunuz, bu da kendini kandırmak değildir. Diğer konuya gelince biliyorum demek kadar bilmiyorum demek de erdemdir. Ama çevremizdeki herkes bu erdemi anlayabilecek kafa yapısında olmadığı için duruma göre bazen bilmiyorum diyebilir bazense bilmiyorum demek yerine bildiğiniz konularda öne çıkabilirsiniz bu da kandırmak değildir. Bir arkadaş konusunda örneğin filmler konusu gectiginde konuya çok dahil olamazsiniz film kültürünuz yoksa. Ama ben hiç filmleri bilmiyorum demek yerine bir süre sonra konuyu bir şekilde ilgi alanıniz olan/bilginiz olan bir noktaya çevirip sohbete dahil olmak gayet normal.

Bence evet... copy paste yaparsın oldurursun da ama birileri fark edince cok gülünç ve ruh hastası durumuna düşersin haberin olsun Kendin olmaya çalış hal tavrinla, tarzınla uslubunla kabul eden böyle etsin... Varsa eksiğin elbette tamamla ama 'kendince'

mesela şöyle bir örnek vereyim, ben normalde hızlı konuşan konuşurken kelimeleri yutan birisiyim ama daha tane tane konuşmaya çalışıyorum artık, veya normalde duygularıyla hareket eden birisiyim ama mantığını ön plana alan birisini gözlemledim ve bana çok özgüvenli geldi ben de artık böyle olmak duygularımı mantığımın gerisinde tutmak istiyorum. normalde özgüven problemleri olan bir şeyleri bilmiyosam bunu hemen söyleyip sonra da bu konu yüzüne verilen birisi oldum, ama yine şunu gözlemledim kendi bildiği şeyleri bilmediklerinden daha ön plana çıkaran birisi daha özgüvenli hissediyor daha ciddiye alınıyor. kısaca benim kişiliğimde biraz özgüvensizlik biraz travmaya bağlı içine kapanma gibi durumlar var ve ben bunu başka birisini model alarak çözmeye çalışıyorum, biraz kendimi mi kandırıyorum bilmiyorum.

Olur sıkıntı yok. Benliğinden vazgeçip başka bir kimliğe bürünmek ayrı, tavır-davranışları örnek almak farklı şeyler. Ben de birinde takdir ettiğim bişey olursa örnek alır modellerim, başkaları da beni modelliyordur belki de. İnsan olmanın gereği ve insanı geliştiren bir durum olduğunu düşünüyorum.

hoslanmadigim huylarımı değiştirmeye calisiyorum. ama sunun gibi olayım gibi degil, kendimde farkettiğim durumları törpülemek gibi. neden baskasını kopyalamaya calisayim. iyi yönlerim olduğu gibi, sevmediğim değiştirmeye calistigim olumsuz yönlerim de var. herkes de boyle, dışardan görünenle veya -gösterilmekte istenenle- ic dunya cogunlukla uyumlu degil. ben de buyum, diyip kendine deger vermek onemli olan.

Olsun yakın yine de

bir noktada taklit etmek gibi hissettiriyor aslında beni, çünkü hiçbir zaman o kişi olmadım ve üzerimde eğreti duruyor gibi gözüküyordur belki. ama kendim gibi olduğumda olumsuz özelliklerimle beraber yaşıyorum ve beni üzüyor sonuç olarak. olmak istediğim kişi modeline girmek zamanla ona dönüşterecektir beni diye düşünüyorum

Biraz örneklendirebilir misiniz? Mesela normaldeki selly64 ile olmak istediğiniz kişinin bir durum karsisindakini değişimini yazarak somutlastirir misiniz?

ben de böyle düşünüyorum aslında ama şu kendini sevmek kendinle barışık olmak gibi kavramlara ters düşüyor sanki biraz. yani bu da me kadar doğru bilmiyorum çünkü kendimizde bir şeyi sevmiyorsak onu illa kabullenmek zorunda değiliz ben doğal halimi sevmiyorum mesela çünkü küçüklükten beri muhafazakar bir çevrede belli kurallarla susturularak büyüdüm ve artık bu kadar ezilmeye açık durmak istemiyorum

Ama karakterinizde olmayan şeyleri yapmaya çalışmak bir süre sonra yorucu olmaya başlar ve bana kalırsa olmak istediğiniz gibi davranmak üzerinize tam oturmaz, büyük gelen elbise gibi düşünün, sizde rahatsız olursunuz bana kalırsa çünkü mesela bana cevap veren selly olmayacak örnek aldığı kişi cevap verecek, belki selly'nin duyguları düşünceleri çok başka ama bana karşı güçlü bir imaj çizmek istediğinden bir nevi taklit yapmış olacak, bu yapmacıklık olur gibi geliyor ve karşınızdaki kişilerde bir süre sonra anlar sanki, birini örnek aldığınızı düşünmezler de samimi gelmezsiniz bana kalırsa. Ben maskülenimdir, benle istediğiniz kadar uğraşsanızda bir leydi di zerafeti yakalayamazsınız, ne kıyafeti ne tavır ne o hava mümkün değil olmaz, kıyafetlerden daral gelir, biri konuşurken sinirlendirirse argoyu basar kafana kalas yemediğine dua et derim anlatabiliyor muyum bilmiyorum, yani biri gibi olmanız için hamurunuzunda o kişi gibi olması lazım bence.

Bunun icin bir uzmandan yardım almanızı tavsiye ederim yasiniz genç çünkü Ozguvensizlik yenebileceginiz bir sey ama siz sanki hemen büyümek istiyorsunuz ve olgunlasayim diye acele ediyorsunuz gibi geldi Bu arada okula baslayin orada saglik hizmeti veren mediko denen bir yer var üniversitenin saglik ocagi gibi :) oradan psikolojik destek de alabilirsiniz hem öğrenci oldugunuzdan ücretsiz de olur.

Hayır bunun yaşla alakası yok kendi yaşına göre cool olmak falan diye de yorumlanabilir bu demek istediğim :) o özgüvensiz halimden kurtulmak istiyorum, bunu da tam istediğim bir kişi gibi davranarak bir süre sonra kendi karakterimi oluşturacak şekilde yapmaya çalışıyorum. kendim gibi olduğumda olumsuz özelliklerim: yetiştirme tarzımdan dolayı ortaya çıkan özgüvensizliğim, sosyal fobim, kendimi aşağılık gibi görmem, sinirlenince kendimi kontrol edememem tartışmalarda sesimin titremesi vs. yani bunlarla mutlu değilim sırf kendimle barışığım adı altında bunları kabullenmek istemiyorum lily86

Yasiniz cok genc ben uni gittigimde sizden büyüktüm orada herkes kendince olgun tavırlar takınıyordu ama hepsi de yasca benden büyüktü Ben kendimi zaman icerisinde yetistirdim bence acele etmeyin, herseyin bir zamani var. Değişim bir günde olmaz, zaman alir. 19 yasindasiniz, neden 30 yaşında gibi davranmaya calisasiniz ki? Birakin hayat olmasi gerektigi sekilde yogursun sizi, hata da yapın, yanlış da konusun, utanmayi da yasayin. Hic kimse 18-19 yaslarindayken cok özgüvenli olamıyor, çünkü toy bir yas. Hatta bazı gencler her seyi biliyorum havasında olup da gereksiz bir "cahil cesareti " gösterebiliyorlar. Siz bence yasiniza göre gayet iyisiniz. Hayat insani olgunlastiriyor zamanla. Siz yasinizin tadini cikarin

Bu mesajinizi alintilamak istedim örnekler içerdiği icin. Ben de sen iyi ol, sen alttan al, sen adim. at seklinde hep fedakar, iyi niyetli cici kiz olmasi gereken biri olarak yetistirildim. Yine özümde hassas, kibar ve nahif bir karakterim var. Ama daha özgüvenliyim, kendimi daha net ifade ediyorum, insanlara sınırlar çizebiliyorum. Eskisi kadar aa böyle yaptım ama alındı mi gücendi mi cok mu sert çıktım diye düşünmüyorum. Hanımefendi cizgimden cikmadan da kendimi düzgün ifade edebiliyorum. Şimdi gelelim bu kıvama nasil geldiğime. Özgüven konusunda videolar izledim, kitaplar okudum. Bilgi ve kültürel anlamda kendimi geliştirdikce kendimi daha net ifade eder oldum. Simdi bir ortamda beni de saf buldukları icin sen bilmezsin diyenler çıkıyor, anlatiyorlar ben de dinliyorum sonra pat diye daha bilgili olduğum konusunda bir cümle/kelime kullanıyorum karsimdaki şaşıp kalıyor :) ama bunu onu ezmek için ya da kendimi ispat etmek icin degil, seni dinledim saygi duyuyorum ama ben de biliyorumu tatli dille ifade etmis oluyorum. Bu arada birilerini örnek almak yerine, siz kimsiniz onu bulun. Yani mesela ben hazir cevap insanlari severim ama hazir cevap verecek kadar pratik zekali biri degilim ve bunu da kabullendim :) örneğin annem öyledir pratik zekasina hayranımdır Yani birilerine bakip kendinize örnek almayin ya da onun o yönünü denemeye calismayin. Evet "fake it 'till you make it" olayı bazi konularda geçerli olabilir ama herseyde değil. Bunda da yansittiginiz enerji devreye girer. Mesela bazi kadinlar kendiliğinden seksidir, dikkat cekicidir. Bakisiyla, tavrıyla. Ama ben degilim bunun da farkındayım siz de kendinizde olmasini istediginiz yönlerden ziyade sizin karakterinize ve enerjinize uyanı alın. Özgüven için de en azindan bir konuda kendinizi geliştirin, imkan varsa uzmanlasin. Bol bol iletisim kurun insanlarla. Mesela şu an ben o kadar cok insanla muhatap oluyorum ki, etrafimdakiler de lily'nin iletişimi guclu diye arkamdan bile konusuyorlarmis halbuki önceden susmaktan konusmayi unutmustum. Yani tavsiyem iletisim ve özgüven konularinda kitaplar okuyun, videolar izleyin. Youtubeda psikologlardan Tülay Kök, Beyhan Budak ve Esra Ezmeci gibi isimlere göz atın. Motivasyon konusunda da Başak Kablan, Şeyma Ünal gibi isimlere bakabilirsiniz. Zaten izlerken öneri videolari da çıkıyor, oradan oraya gecis yaptıkça ufkunuz genisliyor.

İnsanlar zaman icerisinde degisir ama birisini ornek alip hic benimsemediginiz davranislarini da kopyalarsaniz bu sahtelik olur. Hissetmediginiz, dogru bulmadiginiz hicbir sekilde davranmayin

Elbette bazı davranışlarımızı değiştirebiliriz, bu karakterimizi değiştirdiğimiz başka bi insan olduğumuz anlamına gelmez. Hızlı konuşmak sizi rahatsız etmeye başladıysa tane tane konuşmayı tercih edebilirsiniz, ben buyum hızlı konuşurum demek zaten mantıklı değil. Becerebiliyorsanız tane tane konuşmaya alışın elbette. Özgüvenim normalde düşüktür ben böyleyim demek de anlamsız, özgüven geliştirilebilen bir şey Hepimiz ömür boyu yeni davranışlar kazanırız. Ben mesela çok cimri biriydim, ailem de beni öyle bilirdi, kendimi törpüledim, bazı davranışlarımı tutumlarımı değiştirdim. Çok içe kapanıktım, asosyaldim üni yıllarımda şimdi o halimden eser yok. Elbette başkalarından etkileniriz, başkalarının davranışlarına özenip kendimizde uygulayabiliriz. Bunu yaparken kendinizi "kendiniz" gibi hissetmiyorsanız sorun vardr tabi, samimi olmaz yapmacık durur, taklitten öteye geçmez. İçselleştirmeniz lazım.

Başlığı gördüm, tam "fake it until you make it' yazacaktım ki konu başında sen demişsin zaten:)) Kendini düzeltmek istediğin konularda "mış gibi" yapip kendini tutmanın nesi kötü ki? Mesela ben bir ilişki sırasında çıt diye kolaycacik kirilabiliyorum, ve tamamen ilkel güdülerle kalbimi kıran kişinin canını sıkacak şeyler söylemek, trip atmak istiyorum. Ama çok uzun süredir bu davranışı kendime yakistiramadigimdan bir cevap vermek yerine telefonu benden uzakta bir noktaya bırakıp kendimi sakinleştirmeye başka odaya gidip, sonradan daha ılımlı bir cevap yazıyorum. Ya da yuzyuzeysek birkaç saniye düşünüp bu sözü söyleyip rahatladigimi düşünüyorum, ve rahatlama duygusunun akabinde yaşayacağım pişmanlığı hatırlıyorum ve öfkemi yutup daha sakin bir tepki veriyorum. Aslında bu vereceğim bir tepki değil ama kendime yakiştirdigim bir tepki. Bu neden beni olmadığı gibi görünen, ikiyüzlü biri yapsın ki? Keşke herkes kötü duygularini torpuleyebilse. Ayrıca bazı şeyler tekrar ettikçe sizin davranisiniz haline gelir, yapmak kolaylaşır. Mesela bu bahsettiğim şey eskiden benim için çok zordu ama artık cidden hiç zor değil... Ya da Mesela çok sık ekilirim, insanlar plan yapar yapar uygulamaya gelince kaybolurlar. Eskiden buna da sinirlenirdim, zamanla bazi kararlar aldım, umursamamak için. Çünkü biri beni ekti diye o şeyden vazgeçmeye, ya da günümü kötü etkilemesine izin vermeyi kendime yakıştıramadım. O yüzden kizmamis gibi yapip kendime başka planlar yapmaya başladım... Şimdi o kadar alıştım ki, biri beni ekecek gibi olunca hemen başkasını davet ediyorum, hatta geçen biriyle buluşmak için yıllık iznimi kullanacaktim, buluşma saatine on dakika kala, ben otobusteyken 'hasta hissediyorum, çıkamadım' diye beni ekmek istedi, anında uygulamadan gezdirecek bir turist buldum. Ne trip ne baska bir şey, kendime yeni ve keyifli bir plan yaptım Ya da geçenlerde doğumgünümdü, görüşeceğim kişi telefonunu acmadi ben buluşma mekanina varmış olmama rağmen . canımı sıkmak ya da o kişiye öfkemi sunmak yerine çok sevdiğim birini aradım, 'bugun benim doğum günüm, hadi bana kahve ısmarla' dedim, harika bir akşam üstü gecirdim :)) Yani eskiden cidden takilirdim ama fake it until make it felsefesi gerçek oldu ve artık bu benim için sıradan, takilmayacagim bir durum haline geldi:) Korktugumda ve endiselendigimde de aslında cidden endişelensem bile kendimi 'ufff, bir şey yok.. daha kötü durumlar yasadin' diye aldatıyorum :) bir süre sonra daha da rahatlıyorum cidden... Yani bence böyle devam et

Baska birini begendiginde o yonunu hayatina katabilirsin mesela ama yine asil senin özünden harmanlanirsa ancak yapay durmayacaktir. Baslarda seni mutlu eden kendini buldugunu düsündügün baska birinin halleri insanlarin tuhaf bulmasindan önce seni kendine yabancilastirir eger senden birşeylerle karismazsa..

19 yaşındayım :) mesela birkaç ay sonra üniversite açılacak ve orda ilk defa yüz yüze geldiğimiz insanlara karşı güzel bir ilk imaj vermek istiyorum. eskiden olduğum kişi gibi oldum hep ama biraz yetiştirilme şeklim biraz da genetiğimden dolayı saf, iyi niyetli, sessiz sakin, etliye sütlüye dokunmayan biri gibi gözüktüm. beni yakınlarıma söyleyin böyle derler mesela. ama olmak istediğim kişi bu değil, bu özelliklerimin tam tersi gibi davransam asıl mutlu olduğum kişilik özelliklerine sahip olmuş olacağım ama o da ben değilim. biraz hayatı sahte yaşamak gibi oluyor bu da ama sonucunda kendimi kabul edip daha mutsuz olmaktan iyidir diye düşünüyorum.

başlığa soru işareti koyamamışım çok gözüme battı