ahhhh şimdi bende öle düşünüyorum ozaman 20 li yaşlarda insan cahilmi oluyo salakmı oluyo anlıyamıyorumki... keşke senin gibi yada şidiki gibi davransaydım.. kendimi bukadar yıpratmak en büyük hatam oldu.. ama zararın neresinden dönersen kardır. bu site süpermiş insan rahatlıyo valla C

haklısın canım vesvese değil seninki. bu durumlarda çocuklar babaanneyi anne gibi görmeye başlıyor. mesafeyi korumaya özen gösterirsin. gerçi kırmadan da mesafe koymak zor oluyor ama yapman en iyisi. E EBRU 72

işte tüm mesele bu oysaki maddi durum elverdikçe mutlaka bir anne büyütmeli cocuğunu.. bu konunun tartışması bile olamaz... bir cocuğa annesinden daha iyi kimse bakamaz... yalnız aşım kaygısız basım diye boşuna dememişler...

derya0

canım sözleerimi üzerine alınmışsın sanırım ama tabi geneli kapsamıyor bu olay... senn annen bakmış çocuğuna sanlısın... benm annemde baksaydı çocuğuma benm gibi yetiştirirdi eminim... çünkü annem benm dediğimi yapar ve oğlum yada kızımı nasıl yetiştirtmek istiyorsam öle yetiştirir... aSLINDA BENM ANLATMAK İSTEDİĞİM KAYINVALİDE KISMIYDI... YİNE SANA BUNU Bİ ÖRNEKLE ANLATACAGIM... SUAN BENM BULUNDUĞUM BÖLGE İLE KAYNANAMLARIN BULUNDUĞU İL ARASI SICAKLIK FARKI ÇOK YÜKSEKTİR. YANİ BURASI SICAK ORASI SOĞUKTUR... GECENDE GİTTİK VE BANA KIZI TYIKAYALIM DEDİ BENDE HAYIR ANNE HAVA DEĞİŞİKLİĞİ HASTA OLUR BEN KIZIMIN HUYUNU BİLİYORUM DEDİM Kİ KIZIM DAHA 8 AYLIK YANİ HEMEN KAPIYOR Bİ HASTALIĞI FALAN ÜŞÜTMEYE KOYSUN YETER Kİ... BOYUN BÜKTÜ SANKİ NBİZ HİÇ BÜYÜTMEDİK DEDİ... NEYSE O GÜNÜN AKŞAMI KENDİ ANNEMİ KAYINVALİDELERDEN EVİNE BIRAKACAGIZ... EŞİME KIZIDA ALALIM YANIMAZA ANNEN BİŞİ YAPAR DEDİM :) SANKİ İÇİME DOĞDU... YOK NE YAPACAK 5 DK GELİRİZ YAKIN ZATEN DEDİ... NEYSE BİNDİK 5 DK ANCA SÜRDÜ GELDİM Bİ BAKTIM Kİ KIZIMIN SACI ISLAK NİYE ISLAK DEDİM... ODA YIKADIM DEDİ... NİTEKİM GÜZEL Bİ KAVGA ETTİM BEN SANA YIKAMA DEMEDİM Mİ DİE... GELELİM KIZIMA KIZIM YARİSİ GÜN HASTA OLDU Ç... BİZDE BÜYÜK Bİ KAVGA İLE CEKTİK GELDİK EVİMİZE... YANİ GENELDE KAYINVALİDELERDE BEN DAHA İYİ BİLİRİM BEN BAKARIM BEN YAPARIM HAVASI OLUYOR GELİNLERİN KURALLARI İSTEKLERİ HEP HAVADA KALIYOR... BENM TORUNUM KİMSE KARIŞAMAZ GİBİ... ORTADA DA ÇOCUK HEBA OLUYOR SANKİ DENEME TAHTASI GİBİ... TÖVBE TÖVBE... BENDE BUNU BÖLE GÖRDÜKÇE DELİYORUM... UMARIM ANLATABİLMİŞİDİR... SÖZÜM ANNELERİN İSTEKLERİNİ YAPMAYANLARA...

sanada sonuna kadar katılıyorum arkadaşım. sizinkiler elle yoğurt yedirmişler benim kayınvalidem leblebiyi ağzında çiğneyip 6 aylık çocuğuma yedirdi. beterin beteri var. evet çocuk sayısyla annelik değerlendirlilemez. çocuğa verdiğin emekle değerlendirilir C

ben bu filmi her yerde seyrediyorum.. sanada sonuna kadar katılıyorum... torun sevgisiyle yanıp tutuşurlar... sen gece boyu uyuymazsın çocuğun gazından sabah uyuyacağın 1 yada 2 saat odanın kapısına vururlar kahvaltı hazırla diye... yada misafir gelir rica edersin ufak tefek yardım istersin uyuyan çocuğu uyandırır kolundan çeke çeke hemde 40 günlük çocuğu... annene sölediğin gibi sölesende kocana şikayet eder... kocanda ana kuzusuysa.. yapayalnız hissedersin... ben bunların bin beterini yaşadım sürekli... şimdi çocuğum 12 yaşında... okadar yıprandımki artık eşim ailesinin yanına kışlık izinde yalnız gidiyo... çünkü depresan ilaçları kullandım.. şimdi çok rahatım... herkesin kayınvalidesi aynı değildir elbet.. ama insanoğlu kendisine nasıl gelinirse öğle karşılık verir... kayınvalidem bana sevgiyle gelseydi bende onu severdim... ama o bunu tercih etti... yanılıyomuyum arkadaşım

Neden önyargılı bakıldığını düşünüyorsunuz? Oysaki bu bu sitedeki kadınların uydurması değildir taa eskilerden beri gelen bir süreçtir. Kayınvalidelik herzaman diktadör olmayı hayal eden bir zümreyi kapsıyor.. Ve herzaman ben daha iyi bilirim fikrine sahipler buna kendi annem de dahil.. Kayınvalidem biz eskiden çocukların ellerini ayaklarını bağlıyorduk der daha aklıma gelmeyen ama duyduğumda hayretler içinde kaldığım bir sürü muamele..4 aylık çocuga salça yedirmeler ağzına anne sütünden hariç yogurd yedirmeler parmaklarıyla hemde.. gel gelelim anneme Çok defa annemi de uyarmışlığım vardır ne kadar titiz olduğumu bilir ve benim çocuk yetiştirmeme karışamaz.. karışmamalıda o nasıl anne olmayı becerebilmiş ise ben de becerebilirim.. kimse doğar doğmaz anne olmuyor çünkü deneyim şart. kayınvalidem daima bir sürü çocuk büyüttüğünden dem vurur yani ben mi daha iyi bileceğim sen mi daha iyi diyor.. kaldı ki bana göre çocuk sayısı değildir anneyi daha iyi anne yapan ona gösterdiğin ilgi alakayla dogru orantılıdır herzaman çok çocugu olanların çok daha iyi anneymiş gibi lanse edilmesi beni deli etmiştir.. tabi yazılarım bu kısımlarından sizi tenzih ediyorum yazmışken tüm fikrimi ortaya döktüm E EBRU 72

canım ne güzel yazmışsın içimdekileri dökmüşsün resmen benimde 9.5 aylık dünya tatlısı bi oğlum var çalışıyorum. işten ayrılma gibi bir durumum yok zaten 2 yaşından sonra kreşe vericem. şimdi babaannesi bakıyor dedesiyle birlikte. hemde kendi evini bırakıp bize geliyor. bizde bakıyor okadar fedakarlık yaparak. şimdiye kadar hiç söylenmedi. okadarda yoruluyor biliyorum gözüm arkada kalmıyor. sürekli oyunlar oynayıp, yürütüyorlar. dışarı çıkarıyorlar. nasıl seviyorlar. sorunlarımızda oluyor aynı evde. bazen dayanamıcak hale geliyorum ama anlatıyorum, konuşmaya çalışıyorum. inat, sinirli bir bebek olmasın istiyorum. bazen uygun bir dille eşime söylüyorum. eşim uyarıyor. kesinlikle birebir muhattap olmuyorum. bazen yaptığım yanlışlarda olmuştur. sonuç itibariyla azcıkta göz yummamız gerekiyor bence. bernysita

Ebrucum... bu taraftan bakınca çok haklısın... aslında genelde de haklısın ama ne var biliyor musun, sen o dönemi geçtiğin için artık daha rahat bakıyorsun olaya... dönemi yaşarken sıkıntılı oluyor işte... basit örnekler vereceğim şimdi sanırım anlaşılabilirim... bir arkadaşımın yaşadıklarından anlatacağım... oğlu kreşte arkadaşımın ama yılın hemen yarısında seyahatte olduğu için babaanne bakıyor akşamları, onunla kalıyor... geçen sızlanıyordu... artık yemeklerini çatal kaşıkla değil eliyle yiyor... masanın üzerindeki kırıntıları eliyle aşşağıya doğru süpürüyor, hapşırdığında burnunu koluna sürüyor, gelir misin diyen oğlum gelll diye bağırıyor... burnunu karıştırıyor, titizlikle yerleştirdiğim ve onun ellemediği dolapları artık karmakarışık vs. vs. vs... şimdi her anne kural olarak çocuğunu kusursuz yetiştirmek istiyor... ve alışkanlıkları bir an olsun bile değişen çocuk anneyi panikletiyor... aslında bu değişikliklerin hepsi geçici ve düzelecek şeyler ama anne panikliyor işte... eğer bu paniklemeye sebep olan kişi de babaanneyse durum katlanıyor... Annen seni yetiştirmiş sana göre sen mükemmelsin ve senin çocuğunu da seni yetiştirdiği gibi yetiştireceğine göre soorun yok, kayınvaliden eşini yetiştirmiş aaa bak şurda yanlışları var, e o zaman çocuğuma da aynı yanlışları öğretecek... ama olmaz istemiyorum... durumun özeti bu aslında... bana gelince... ben kızımı 7 aylık bakıcıya verdim, annem de kayınvalidem de dönüşümlü bakalım dediler... eğer aynı şehirde olsaydık ikisiyle de ya da herhangi biriyle hiç düşünmezdim evet derdim... ama değiliz... evimde annem de olsa başka insanlarala yaşamak istemiyorum ben... dolayısıyla bakıcı baktı kızıma... şimdi de daha iki yaşında olmamasına rağmen kreşte... sabahın köründe servise biniyor, öğretmeninin kucağında kreşe gidiyor... zor mu hem de nasıl... ama yapacak bişey yok... İşi bırakmaya gelince... büyük konuşmayayım ama asla... ben kendine güğvenen mutlu başarılı bir anne olmazsam, ki işimi bırakmam demk bunların hepsini kaybetmem demek kızıma yararımdan çok zararım olur eminim... . push ; Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

canım durumun müsaitse kendi evinse mesela yada işten ayrıldığında geçinebiliyosanız bebeğine kendin bak, tecrübeyle sabit...

tabiki kızına kıyamaması normal ama bende insanım onun yerinde ben olsaydım bi yerimm ağrısa bile ben yıkardım nihayetinde ameliyattan çıkmış derdim... sonuç mu? sonuç ise çok komik bence ne ekersen onu biçersin.. yaşlanınca gider kızına tıpış tıpışşş bakar kızı bi zahmet... ahtım var yeminim var iki cihan bir araya gelse bakmam bakmammmmm dirim

ben de bebek istiyorum ve şuan çalışıyorum ama bebeğim olursa işten çıkacağım kendim bakmak istiyorum imkanlarım elverdiği için ama işten çıkmak gibi bir durum olmasaydı benimde mecbur k. validem bakacaktı ve mutlaka babaanneye daha çok alışacaktı. bu kaçınılmaz birşey... ki benim k. validem bana çok yakın ben bakıcam ama o yine gelip bakacak yardımcı olacak. istemediğim şeyleri yaparsa mutlaka söyleceğim. belkide şımartacaklar ama ben müsade etmiycem.. şımarık bi çocuk olmasını istemiyorum.. C

canım aynı korkular bendede vardı doğurana kadar devam etti sen hele bi anne ol zaten kendin isteyeceksin babannesiyle samimi olsun sevsinler baksınlar diye.. şimdi yanlızsınız 3. bir kişi yani kaynanan sana afakanların basmasına sebep oluyor.. bende çok düşündüm bunu hatta sırf bu yüzden bebek yapmak bile istemiyordum.. ama bebeğim doğunca tüm düşüncelerim değişti sevmeseler ayrı dert edersin bence kaynana öcü değil tamam oğlunu kıskanır ama sen yön verebilirsin bazı şeylere bu kadar düşünme.. ben çocuğumu istediğim gibi büyüttüm kayınvalidemede baştan kurallarımı söyledim kızdığı darıldığı oldu ama şimdi herşey yolunda hiç bişeyi kafana takma.. sen istediklerini çocuğunun iyiliği için isteyeceksin bundan sonrada sana kimse istesede karışamaz sen kurallarını koydukça onada ters gelen şeyler muhakkak ki olacaktır zamanla uzak durur.. canım ben 10 ay evde kendim baktım sonra işe başladım bakıcı baktı 1,5 yaşındada kreşe başladık, sende en azından 2 yaşına kadar kendin bakarsın sonra sen işe beben kreşe.. kreş bence evden anneden hepsinden iyi çocuk için 6 ayda bir çok şeyi değişti yawrumun evde tv başında duracağına aktivitelerde bulunuyo uyuyo oynuyo maşallah çok memnunum ben.. o güzel sevgiyi bir kadının yaşayabileceği en muhteşem anı yaşamak için daha fazla bekleme bence sonra neden geç kaldım diye üzülürsün.. hakkında hayırlısı olsun.. E EBRU 72

çok haklısın. çocuk yapacaksan kendin bakmalısın.

haahahahah hiç dikkatimi çekmemişdi konunun eski olduğu dikkat ederdim genelde ama:) Z zsnn

oğluma kayınvalidem bakıyor; Çokda güzel bakıyor... Evet birebir annenin istediği gibi herşey olmayabilir Bu bakıcıda olsa aynı kendi annen olsada aynı Eğer çocuğu bir başkasına baktırmayı düşnüyorsan bu aileden biri olmalı bana göre.. Ben çok memnunum şimdilik...!!! İLerde ne olur bilemem büyüdükçe.. Ama titiz davranması hoşuma gidiyor.. Beni rahatsız eden şeyler oluyor zaman zaman ama bu kendi annemde olsa kaçınılmaz... Ben 2 yaşına kadar kendim baktım 1 senedir de kayınvalidem gayet güzel bakıyor.. Oğlum son derece sakin ve düzgün yetişiyor Allaha şükür... Öncedende hiç bu konuda önyargılı olmadım kayınvalideme karşı... Ancak bu benim yaşadıklarım.. Sizin kayınvalideniz ve yaşam şekliniz nasıl seyreder onunla ilgili peşin hükümlü olmak yanlış... Eğer çekinceleriniz varsa kesinlikle kendiniz büyütün... Bu günler br kere gelir hayatta dirim

benimde kızım 3 yaşında ve ben büyüttüm son 7 aydır çalışıyorum, ama yinede babanesine çok düşkün bebekliğinden beri onu görünce beni unutuyordu, arkasından ağlıyordu. Çalıştığım için artık evinde bakıyor kayınvalidem bazı akşamları eve götüremiyorum orda kalmak istiyo buda beni çok üzüyor. Babanesini daha çok seviyo diyorlr, emzirdiğim dönemlerde seni meme olmasa aramıycak bile diyorlardı buda benim canımı çok acıtıyor. Eskiden bebekti anlatamıyordu ama şimdi kendi sölüyo burda kalcm evi sevmiyorum gelmicem falan diye. Beni sevmiyormusun kızım özlemiyormusun diyorum, özlüyorum ama sen evde hep iş yapıyorsun diyo haftasonları çamaşır ev temizliği derken ona vakit ayıramıyorum belki ama dediğim gibi doğduğundan beri babaneci onun kucağında çok durdu 40 gün boyunca belki ondan diyorum kızım şuan bana kızdığında bile babaneme gidicem diyo çünkü orda hiç kural yok, yasak yok ne isterse alınıyor. dışarı çıktıklarında kaç çeşit oyuncak alınıp geliniyo devamlı abur cubur nasıl engel olucam bilmiyorum. üstelik yazın yazlığa gidiyorlar ve minik kızımıda götürcekler çünkü burda ona bakıcak kimsem yok, ilk defa ayrılcam, kayınvalidemde demezmi o ben varken durur aramaz seni diye nasıl bi işkencedir bu ya. Bi önerisi olan varsa yardım etsin bana çünkü kimseye anlatamıyrm derdimi, herkez normal bakıyo bu duruma... Z

Bana gore cocuk yapmaya karar verdiyseniz bir sekilde isinide ayarlamalisin. Ben full time calisiyordum hamile oldugumu ogrenince part time calismaya karar verdim ve bu istegimi dile getirdim. Is dogurmakla aksamdan aksama bebegini gormekle bitmiyor cunku. Tabikide gerek annen gerek kayinvaliden yardimci olabilir ve buda her zaman sinirli olmasi lazim. Benim kuzenim bunun acisini cok cekti hic bir zaman cocugunu ilk dis cikardigini goremedi, ilk emeklemesini nede ilk yurumesini hic birseye sahit olmadi. Annesi telefonla arayip kizim bugun cocugun yurumeye basladi dedi. Sevinci ne kadar olabilir ki? Anneannesine anne dedesine baba demeye baslamisti cocuk hakli olarak. Bence en guzeli kendini isini ayarlaman... Simdi kuzenim milyon verse gecmise donulmuyor. ALLAH nasip kismet ederse bebegimin herseyiyle ilgilenmek isterim. Annemle kayinvalidemdeminde yerleri basim uzerinde. La Que Sabe Atanamamış

Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

şahsen benimde bebeğim olursa sürekli annem bakamaz ve illaki k. validemede ihtiyacımız var.. bende çalışıyorum ve işi bırakma gibi bir durumum maalesef yok. açıkçası bebeğim olursa yavrum, konuşmaya derdini anlatmaya başlayana kadar onların bakmasını isterim.. ondan sonrasında ise iyice araştırıp temiz bir kreşe vermeyi düşünürüm... sonuçta kendi yaşıtlarının arasında büyümesinin faydaları daha çok.. ninelerinide bizimle birlikte görüp hasret giderirler artık:) benden sana dost tavsiyesi biran önce bebek fikrinizi uygulamaya çalışın... hamile kalmak sandığınız kadar kolay olmayabiliyor... dirim

Siz sanırım dediklerime bir bütün olarak bakamadınız. Görmeyiverelim dediğim şeyler saldım çayıra meselesi değil. Öyle büyük bir fedakarlık ki yaptıkları. Hiçkimse mükemmel değildir. Ayrıca çocuklarımın kişiliklerini en az sizin kadar ben de düşünüyorum. Onun için sürekli uzmanlardan fikir alıyorum. Kardeşi olacak diye çocuğumun ruh sağlığını düşünerek aklına ilk psikologdan yardım almak gerektiği gelen bir anneyim ben. Boşver olsun demek aman bakılsın da nasıl bakılsın demek değildir. böyle bir şeyi iddia etmedim. Çocuk büyütmek çok zor. Bu görevi üstlenen ebeveynlerimize biraz daha saygı göstermenin, tolere edilebilecek bazı yanlışlara göz yummanın çocuğun kişiliğine nasıl zarar verebileceğini anlayamıyorum. sukut oğlum olsun istiyorum

benmkide zeytini çiğneyip yedirmeye calışırken yakaladım... sonra ogünün akşamı evde yemek yiyoruz kocamın ağzına elime uzattım çıkar ciğnediklerini annene yidircem dedim :) D

valla cnm senn yaşadıkların kadar ağır yaşamadım ben ne yalan söyleyeyim... kocam ana kuzusu... şikayet etsede vızz gelir... orduyu getirsinler dönmem kararımdan ben o yüzden fazla yanaşamazlar bana... ona rahmen sivrilmeye kalkar kaynananam sonra alır tepkisini otuverir totosunun üstüne :) önce cocuklartımın sonra kendi mutluluğum için yaşamayı felsefe edindim ben... rahatsız olduğum bi ortamda durmam çıkar giderim mesafe ne olursa olsun farketmez... başkalarının mutluluğu için yaşamaktansa kendi mutluluğum içinde ölmeyi yeğlerim... sözllerinde çok haklısın sonuna kadar katılıyorum sana... D

Belli ki kayınvalidenizden çok çekmişsiniz. Çok büyük zıtlık var aranızda. Benim de çocuklarımın arası 2 yaş. Ve genç değilim. Çok büyük problemlerle uğraştığımı da belirtmek istiyorum. Keşke derdim sizinki gibi olsaydı diyecek kadar büyük dertlere rağmen pozitif bakıyorum olaylara. Çünkü çok şanslıyım iki tane kusursuz evladım olduğu için. diğer sorunlar çok belimi bükse de evlatlarımla sınanmamayı diliyorum sadece. Kıyamam tarzı değil benim yaptığım. Konusahibinin kayınvalidesi anladığım kadarıyla torun için hazır. Ve onu çok sevecek gibi görünüyor. Annelerin korkusu ya onu daha çok severse. Bunu ben de yaşadım. Annemi, hayatta en değer verdiğim insanı kıskandım. Ya çocuğum daha fazla severse diye korktum. Şimdi bunun çok gereksiz ve saçma vesveseler olduğun görebiliyorum. Boşuna acı çekmişim o kadar. Ben işten eve döndüğümde, saatlerce her ihtiyacını karşılayan, ona bakan annanesini gözü görmeden annem diye boynuma atlayan kızım var. E EBRU 72

evet çocuğa babannesi bakarsa büyük ihtimalle çocuk ona daha düşkün olcak.. bna babannem bakmıştı annem çalıştığı için onun yeri bnde apayrıdır ve doğal olarak annem yanımda olmadığı için o en güzel zmnlarımda annemle yaşamadıklarımı yaşadım babannemle hep geçmişe baktığımda anılarımda babannem vardır yani.. bnmle hayat buluyodu resmen sn gidince bn napıcam yalnz kalıcam diye üzülüp ağlardı bn evlendkten bikaç gün sonra da vefat etti 5 ay oldu hala ilk günkü gibi acısını yaşıyorum.. ya bazı şeyleri göze alın çocuk kimin yanında büyürse ona daha yakınlık besler bu kaçınılmaz yada işten ayrılıp çocuğnuza kendiniz bakın ve en gzl zmnlarını en anneye muhtaç zmnlarını sizinle geçirmesine izin vern.. C

bir başkasının baktığı çocuk elbetteki bkanın yetişirdiği şekilde yetişir.. siz şöle böle yapmayın desenizde yetiştireni örnek alır ve yetiştirene düşkünlüğü olur çünkü tüm gün onlar birarada üzüntüsünde-sevincinde-ağladığında-güldüğünde bakan kişi daha uzun ilgilendiği için çocuklar sığınacak liman olarak görüyor... bu aynı şekilde bakan içinde geçerli farklı bir bağı oluyor bakanın.. bende çalışyordum çocuğum olunca işi bıraktım.. bazen ozrlukllarını çeksemde iyiki bırakmışım diyorum çünkü çocuğumu ben yetiştiriyorum, istediğim şekilde neyi öğretmek istiyorsam onu öğretiyorum.. Allahım hayırlısıyla bebeişinizin olmasını ve kucağınıza sağlıklı birşekilde almanızı nasip etsin.. aslında şimdiden düşünmek sizi yorar, üzer zamanı gelince yaşamanız gerektiği şekilde yaşayacaksınız boşuna plan program olmuyor herşey faklı gelişiyor.. Allah kolaylık içinize ferahlık versin.. R rouges

İşte bu yüzden baştan kuralları koymak önemli. Elbette kimse kimsenin rolüne bürünmemeli bu konuda kesinlikle katılıyorum. Ara ara sınırların hatırlatılmasında fayda var. Dünya tatlısı bir k. validem var. Ben okuldayken öğleden önce oğluma bakar. Ben nasıl dersem, nasıl istersem harfiyen uygular. Ve hatta bazen nasıl yapması gerektiğini sorar. Ufak şımartmalarına ses çıkartmam, çünkü oğlum da onunla çok mutlu. Bayram tatilini iki gün uzattı. Perşembe, Cuma bir tanıdığımız baktı oğluma. Dün kadını aramış, eve geldim beni de aradı. Çocuk nasıl, sıkıntı oldu mu diye. Anne ben annesi olarak iyi baktığımızı düşünüyorum sen tasalanma, tatilin tadını çıkar dedim. Karşılıklı güldük. Kötü niyetli olmadığının farkındayım. O da benim kötü niyetli olmadığımı biliyor ama mesajı aldı. Bir de çocuklar kuralları mekanlara göre algılıyorlar. O yüzden çocuğun anne ve baba ile birlikte ayrı bir evde yaşaması şarttır. E EBRU 72

Hiç dertlenmeyin. Çünkü çocuklar bulundukları ortamların sınırlarını iyi bilirler. Şöyle ki; babaannesi ne kadar pohpohlarsa pohpohlasın çocuk aklı ermeye başladığında annesinin kurallarının farkına varır. Ve şu da var dede, anneanne, babaanne gibi sevgiye boğulacağı kişilerin arasında büyüyen çocuk çok daha mutlu ve sağlıklı bir birey olur. Baştan kurallarınızı yine de koyarsınız. İsteklerinizi açıkça belirtirsiniz. Bir de bence bu durumu şans olarak görmelisiniz, zira bebeğe anneanne ya da babaanne bir bakıcından daha iyi bakar.

ayyyy çok güldürdün beni valla süpermiş... bu kocalar herşeyi hakkediyo.. bende siyanürlü börek yapmayı bile düşündüm biara:)) C

sende haklısın canım kayınvalidenin yaptığı yanlış. sana kıyıyor ama kızına kıyamıyor. bişey daha var sen ısrarla yıkama diyorsun ama oda sana senin lafın benim bişeyim diyor inatla yıkıyor. bende hoş görülü davranamam bu durumda D

ben o şekilde düşünmüyorum. çocuktan çocuğa değişir. benimde yeğenlerim var 3 tane annem baktı. ama anneleri gelince bambaşka oluyor. sabahtan başlıyorlar annem ne zaman gelecek diye. anneleri gelincede yüzümüze bakmıyorlar. anne başkadır. sonuç itibariyle çalışan anneler için iki seçenek var. ya bakıcı yada babanne/anane kreş 2 yaş öncesi için çok erken. bakıcıdansa babanne/anane nin bakmasını tercih ederim tabi bu tercih meselesi. D

arkadaşlar teker teker yorumlarınızı okudum çok teşekkür ediyorum Allah razı olsun. Kendi annesi bakan arkadaşlar siz kayınvalidesi çocuğuna bakan annelerden daha şanslısınız. Annenize daha rahat davranabilirsiniz. Benim annemde eğer bebeğime bakabilseydi hiç düşünmezdim. Kesinlikle bir konuda hepimiz hem fikiriz bebeğe çok mecbur kalınmadıkça Anne.. bakmalı. Şimdi düşüncem daha sabitleşti çocuğum olduğunda çok büyük sorunum olmassa bebeğim 2 yaşına gelene kadar kendim bakarım. sonrası Allah kerim. ne kayınvalideler varya sanki gelinlere rakipp.. sürekli ben biliyorum ayakları. iyi kayınvalideleri tenzih ediyorum.. benim kayınvalidem iyi biri ama sınırı yok işte. geçen bi akrabasına gittik bebeki nasıl öpüyo. bebek öpülürmü yaa. diyoki ben gittiğimde bebek uyuyo anne dese gelinim ben bozulurum. çok düşkün olurum heralde İnşallah yakınımada taşınmazlar benim huzurumuda bozmazlar. eşim benle annesi arasında kalsın istemem ya beni üzer ya annesini.

Üzerime alınmadım. Sizin söyledikleriniz kendi fikirlerinizdi. Elbette ki herkes kendi yaşadığını bilir. Ailelerini en iyi kendi tanır. Kendi anneniz de olsa sizin her dediğinizi yapamıyor. Sadece ona daha kolay söylüyorsunuz. Komut vermek hoş değil her ikisi için de. Ayrıca kendi anneme bunu yap şunu yap demeyi de doğru bulmuyorum. O benim bakıcım değil çünkü. Ben kayınvalidelere karşı bir önyargı olduğunu düşünürüm hep. Ve benim annem her ne kadar fikir beyan edebilme lüksüm olmasa da bilirim ki annem benden sonra kızım bakabilecek 3. kişidir. 2. babam. Gözüm kapalı emanet edebildiğim, asla çocuklarımın hırpalanmayacığına, iyi bakıldığına kendim kadar emin olduğum insandır annem. Öyle büyük bir fedakarlık ki aslında çocuk bakmak. Annemin sosyal hayatı sıfırlandı çocuklarımın gelişiyle beraber. Her dakikasını onlarla geçirdi. Mesela çocuklarıma zararı olur diye televizyon olayını neredeyse kaldırdı. Arkadaşlarıyla özgürce programlar yapamadı. çocuklarım hastalandığında onların bütün kaprisini, yorgunluğunu anneciğim çekti. Bu dediklerim babanneler için de geçerli. Onlar da düzenlerini altüst edecekler. Onların da özgürlükleri sınırlanacak. Yorulacaklar. İşte ben bunu kabul edemiyorum. Evet çocuğunuzun saçı ıslak diye kıyametleri kopartmakta haklısınız. Ben olsam ben de kızardım. Ama o verdiği emeği düşünürseniz eğer, biraz tolerans gösterebilirsiniz. Benim de oğlum var. Gözünün içine bakarım. Öyle zor ki çocuk yetiştirmek. Her an çocuğum için ne yapabilirim diye düşünmek hayattaki en büyük mutluluk olduğu kadar çok da zor. Bir gün onun evladını, sorumluluk duymadan, sınırsızca sevdim diye eleştirildiğimi düşününce çok gücendiğimi hissettim. Yanlışlar yapabilirim. Kendi evlatlarımı yetiştirirken yapmış olabileceğim hataları evladımın evladına yaptığımda azarlanırsam bu beni çok incitir. Olaya bir de onların gözünden bakınca böyle düşünüyorum işte

kızlar ben çalışıyorum bebek düşünüyoruz ama kaynanamın bakma fikri aklıma geldikçe çalışmayı bırakasım geliyor. kaynanam kötü biri değil ama çok aşırı çocuk sevdalısı, çok şımartır çocujlarını. bende disiplini severim çocuğun her dediği yapılmaz ve her ağladığında poh pohlanmaz diye düşünüyorum. bide şu var çevremde çocuklar babanelerinden annelerine gitmek istemiyor bizim tanıdık evine çocuğunu ağlayarak götürüyo çocuğu gitmek istemiyor. babanelerine daha düşkün oluyor. öle bi durumla karşılaşmak beni çok üzer siz neler yapıyorsunuz sıkıntılarınız memnuniyetleriniz varmı. bi sorunumda ;kayınvalidem iç içe vıcık vıcık olmayı sabah akşm birlikte olmaya bayılıyor her fırsatta ya bize gelmek ister ya bizi çağırır yada birlikte oturmaya gidelim der. ya misafiri vardır ya misafirliktedir. şimdi kirada ev alana kadar çocuk yapmak istemiyorum. bebeği görünce yanıbaşımdan ev alır 24 saat birlikte olmak ister huzurum bozulur diye. valla ne yapsam bilmiyorum. gereksiz vesvesemi yapıyorum bilmiyorum SizBiz Maşaallah

ben çocuğuma kendim bakıyorum kendi kurallarım üzerine yetiştiriyorum... uyku saati belirli... yemek saati belirli... davranışları dahi belirlidir... kayınvalide yada herhangi bir büyükle büyüyen yada beraber büyütmeye calışan arkadaşlarım var... ve hep benm çocuklarıma gıbta ile bakarlar... atyorum bi oturmaya gittiğimde vitrinde yada bi başkasında bişi görür oğlum... alamaz.. uzanamaz direk benm gözüme bakar... anlarım almak istediğini... ufak bi hayır cvbı ardından uzaklaşır ordan.. almaz... bir kaç ay önce memlekete gittik malum tarun sevgisi her istediğini yaptılar her uzandığını verdiler.. yapmayın vermeyin dedm... gerekirse ağlasın dedim... kıyamadılar verdiler yine.. ve oğlum bu sefer ben hayır dediğimde dedesinin gözünün içine bakar oldu... yani anlatmak istediğim çocuklar çok güzel adam kullanmayı bilir istediğini kim yapıyorsa ona sığınır.. yani bu biraz önce arkadasın paylaştığı anneden sıkılma fikrinide çürütüyor sanırım... anneden bebekleri sıkılmazlar sadece anne çocuğu şımarmasın diye her istediğini yapmaz buda cocuğun işine gelmez... kim isterki şımarık bi çocuğa sahip olmak... bu gibi durumlarda hem fikir olmak lazımdır yani anne yada baba hayır diyorsa bu kural kesinlikle bozulmamalı... unutmayın ki gelecegin nesillerini bizle yetiştiriyoruz ve ağaç yaşken eğilir şimdi bu çok basit gözüken kurallar ileride çocuklarımızın kişiliklerinde önemli rol oynayacaklardır... bir annanne yada babanne tabiki gzl bakar her istediğini yapar torunlarının tabiki gözümüz arkada kalmaz... ama suan için her istediğini yapması içli dışlı olşmaları ileride ne gibi sorunlara neden olunur bilinmez... o yüzden bir bebeği mutlaka annesi büyütmelidir.. bebek büyük bir sdorumluluktur... bebek anne sevgisini... anne ise evlat sevgisini almalı... buda onun her anında yanında olup yaşadıklarını paylaşmakla gecer... son olara bir örnek daha vermek istiyorum dayımlar çok zenginlerdi her dediğini her istediğini yaptılar çocuklarının... çok şımarık büyüdüler... koca damlar 15 yasındaki çocuğa cay vs.. tasıyorlardı... sunu yap bunu yapta demekten çekinmiyordu çocuk... sonuç mu? sonuç dayım iflas etti 15 yaşındaki çocuk büyüdü koca adam oldu... evlendirmelik oldu nitekim artık bi başkasının altında calışacak emir alacak yapıyada sahip deil... evde boş boşş oturuyor.. babasının açtığı ufak caplı bi iş yerinide beğenip gitmiyor... yani çocuklarımızın her istediğini yapmak bakın nasılda etkili olmuş deil mi... çocuklarımız düşecekler... düştüğü gibi kalkmayıda bilecekler.. çünkü kimsenn yarın ne olacagı belli deildir buda benm nacizane fikrimdir...

Ayrıca şunu da belirtmek istiyorum. birçok karşı çıkanlara rağmen 2 yaşından sonra kreşi savundum hep. Kızım beklenmeyen hamileliğim nedeniyle çok erken kreşe başladı. 2 yıldır kreşte ve ondaki değişim beni çok gururlandırıyor. Uzun yıllar annaneyle kalmasını istemiyorum. Hem anneme kıyamam hem yavruma. C

Anneannenin yetiştirmesi ile babaannenin yetiştirmesi bile öyle farklı ki... Anneanne bakabilir çünkü sizi de o yetiştirdi sonuçta nasıl bir eğitim verdiğini biliyorsunuz ve iyi yetiştirdiyse muhakkak babaanneden daha iyi bakacaktır. Kuzenime babaannesi baktı ve hep kuzenimi annesine karşı kışkırttı. garip huylar edindi babaannesinden, olmayan temizlik alışkanlığı, bazı sebze ve meyveleri yememek, yalan söylemek, dedikodu yapmak ve cimrilik. Çocuk yetiştirmek çok zor iş... Bu arada konu 2 senelik :))

dogru söze ne denir C

İmza : Zoe.. teşekkürler

belli ki yaşınız benden büyük cünkü ben 23 yasında 2 çocuk annesiyim ilk yıl acemi bi gelinliğim oldu sonra baktım ezmeye calışıyorlar alttan alttan... hiç umurumda olmadı beni üzeni bende ezdim... sanırım yetiştirme tarzıyla alakalı bişi... yaşla ilgili deil... eşim çok dertli yetiştirilme tarzımdan hasbam ezemiyorlar ya o yüzden... ben halimden çok memnunum huyumuda suyumuda çok seviyorum maaşallah.. beni seveni sever beni üzenide üzerim... . push ; C

Aslında ebeveynlerde bitiyor iş. Neneler, dedeler ne kadar severlerse ve şımartırlarsa şımartsınlar, eğer anneler ve babalar kararlı olurlarsa çocuk bunu çok iyi ayırabiliyor. Ağlarsa ağlasın, dediğimi yapacak mantığını anlayamıyorum ben. Çocukların algıları çok açık. Eğer koyduğunuz kuralların gerekliliğini çocuklarımıza yeterince anlatabilirsek, onların ağlamalarına gerek kalmaz. Neden hayır dediğimizi onlara anlatmak bizim görevimiz. bunu iki yaşında anlatamayabiliriz belki ama büyüdükçe anlayabilecekler. benim çocuğum 2 yaşına kadar annaneyle büyüdü. Yemek kurallarını annem belirledi diye çocuğum terbiyesiz olmadı. Ya da bana hırçın davranmadı. Bakıcıyı hiç düşünmedim çünkü hiçbir bakıcı benim çocuğumu annem kadar sevemezdi. Çalışmaktan vazgeçmedim. Çünkü ürettikçe, çalıştıkça mutlu olan bir insanım. Başkasına bağımlı olmamak bana güven veriyor. Çocuklarımın çalışan ve başarılı bir anneleri olmalarını istiyorum. İki yaşından sonra kızım zaten kreşe başladı. Yetenekleri gelişti. Arkadaşları var. Paylaşmayı öğrendi. Kuralları artık daha net biliyor. Sonuçta o da keyifli ben de huzurluyum.

:) yok ya kocam yazık kıyamıom aslında ana kuzusu... aslında herseyi anası hakediyorda.. kocamda arada kaynıyo işte gariban :) La Que Sabe Atanamamış