Merhaba. 16 yasındayım yakında 17 ye gireceğim ve bu yaz sınava hazırlanacağım ygs ye. Sorunum ailem demiştim ama annem desem daha doğru olur sanırım. Derslerim çok yoğun oluyor boş zamanlarımızda arkadaşlarım bir yerlere gidiyorlar öyle uzağa falan da değil yani 1 otobüslük yoldur benim için. Beni de çağırıyorlar gitmek istiyorum ama asla izin yok bu yaşıma dek 1 kez bile arkadaslarımla gezmeme izin vermediler hiç dışarı çıkmadım onlarsız. Hoş onlarla da taş çatlasa yılda 1 kez çıkmışızdır çünkü annem babamla aramızda epey yaş var görüp geçirip yorulmuşlar daha halleri kalmamışmış. Tamam da onlar öyle diye ben de yaşlı gibi yaşıyorum bana yazık değilmi? Anne kızlarla şuraya gideyim mi diyorum normalde bana çok güvenir yani zaten tabiri caizse muhafazakarımdır onlar da bilirler. Ama ben öyle deyince bir bağırıyor agır agır laflar ediyor gidip napıcaksın otur yerine gezmen de eksin olsun diyo. Afedersiniz kızlarla bi vakıt gecirmek istedim diye'' ... kalkmış'' oluyorum. Ona göre hiçbir şeye gerek yok temel ihtiyaçlardan baska. aglamamak için zor tutuyorum kendimi. Babam da annem ne derse o. Ablam annemin tuzu biberi. Yaşıtım kuzenim bile yok ayrıca çevresi kötü bir semtte oturuyorum hayatım ev-servis-okul dan ibaret öyle sıkılıyorum ki yaşıtlarımın yaptığı şeylerin onda 1 ini bile yapmıyorum alışveriş vs ne olursa. Evde oturuyorum öyle annem diye cevap da vermıyorum kapıyı cekıp gıtsem dıyorum sonra vıcdanım sızlicak biliyorum. Şimdi yetti artık dedim arkadaslarımı 3 ay göremicem onlarla bir yere gidicez alışverişe yemek yicez falan ama annemin haberi yok. Okula gider gibi çıkmayı düşünüyorum. Ama içim içimi yiyo kötü bişi yapıyomuşum gibi ama izin istesem vermez ki kötü bişi mi yapıyorum buna nasıl çözüm bulucam çok bunalıyorum :'(

Evet mecburen yalan söyleyeceğim zaten ama bunun gibi 2. Bir yalan söyleme durumu olsun istemiyorum. Yoksa okulun kursu var, farklı kurslar var oralara gidip işi yürütebilirdim. Ama ne biçim bir vicdan ağrısı bu anlatamam Annem bana ne yaparsa yapsın ona yalan söyleyince kendimi kötü hissedeceğim. Arkadaş konusuna gelince, arkadaşlarım zaten evlerinin bizim evimize uzak olmasına ragmen birkaç kez bize geldiler, annemle tanıştılar, hatta annem onların anneleri ile de tanıştı. Ammavelakin yok, izin yok Asena hilal Dünya bir oruçtur ; iftarı ahirette

Yalan söylüyor olacaksın. Yalan söylemek kötü bir şeydir, onu soruyorsan. Ama seninkiler bal gibi hak etmiş o yalanı. Sonuçlarına katlanmak koşuluyla buyur yap... Ayrıca akranlarla gezmek, eğlenmek de bir temel ihtiyaçtır. Anne baban senin turşunu kurmuşlar galiba. Üniversiteyi başka yerde oku bari.

a aynı seyleri ben yasadım lise caglarımda okul eve yakında kız arkadaslarım bosderslerde bilardoya yada cafelere giderdi bende ev yakın diye eve gelirdim o aralarda bbg evi vardı onu izliyodm bigün babam isten erken geldi gazeteyi gözüme bi attı gözüm cıkıcaktı nerdeyse bunlar icinmi geliyosun ulan eve dedi allah beni öyle yetistirmiski kötü alıskanlıgım yoktu millet derselri asıp gezer bos dersleri kollardı bende 2 dders üst üste bos diye eve gelirdim ve babamden gördügüm idimat buydu lisede kızların cougu sigara icerdi ben asla icmedim hayatımda hatta böyle gaza getirip laf söylicek oldular dedim valla 50 yasıma gelince sigaradan ölmek istmem bosa cigerlerimi batıramam diye bi süür laf söylemistim onlar bana sigara verir icityim diye ben icmez anne eve getirirdim onlar yüzündne lisede hic arkadasım olmadı cünkü kimseye yollamadılar hepsi ya o... yada abisi sapık hic bi arkadasımın dogum gününe gidemedim ne rezil olmustum bütün okul canakkale gezisine gitti bi ben gitmemistim onlar yüzünden aileler cok yanlıs yapıyolar ben asla cocugum olsun allah kısmet etsin bu kadar baskı yapmıcam

Kesinlikle, yalan söylemeye mecbur bırakmış işte kızı. Bu daha ilk yalan, o sebeple konu sahibinin vicdani sizliyor ama malesef o kadin boyle izin vermedikce kızı da yalana iyice alisacak ve onlari ayakta uyutuyor olacak mecburen. Keşke anneler böyle olmasa. Biraz egitimli olsa cocuk yetistirmek konusunda.

Canım benim inşallah istediğin üniversiteyi kazanırsın ve yavaş yavaş şartlarını değiştirirsin. Benim annem o yaşlarda ya izin vermezdi, ya izin verir para vermezdi Üniversiteye başladığımda hemen part-time iş buldum eh haliyle imkanlarımı oluşturdum

Bende lisede böyleydim. Okul gezisi olurdu bir ben gitmezdim, sıra arkadaşımın kardeşim dediğim kızın doğum günü oldu bizim evin yakınında yani evden bir yarım saat uzaklıkta bir alışveriş merkezinde ona bile bir ben gidememiştim. Üniversitede de yine ailemle aynı şehirdeyim ama açıkçası liseye göre zincirlerimi kırdım. Üniversite 2'nin başında ilk kez erkek arkadaşım oldu tabi o zamana kadar pek yalana başvurmamışım ama artık mecbur kalıyordum doğal olarak. Erkek arkadaşımla ilk buluşmalarımız falan biz dışarıda bir yere gidecektik anneme de kızlarla sinemaya gidicem dedim. Bir de yaz ayıydı ben eve bir geldim zaten beyaz tenliyim güneşten yanmışım da yanmışım kıpkırmızı bir surat. Annem şöyle bir baktı sinemada yandın galiba bu kadar dedi Yani o kadar yalan söylemeyi beceremezdim, çekinirdim. Ama beni buna ailem mecbur bırakıyordu zamanla yalana da alışmak zorunda kaldım. Doğru bir şey mi? hayır. Ama yalana biraz da aileler mecbur bırakıyor. Hatta bir arkadaşım derdi annenin bu kadar üzerine düşmesine rağmen senin bile erkek arkadaşın var ya, demek ki baskı kurmak da engellemiyor diye :) Kısaca üniversitede aynı şehirde olsan bile ailenle, ders saatlerin daha esnek olacağı için, ders programını ailenin eline tutuşturmadığın sürece istediğin şekilde gezebilirsin canım Z

Bakin ama 16 17 yas aslında oldukca büyük. Kiz arkadaslariyla gezmesine izin verilmesi gereken yaş.

Üniversiteyi başka bir şehirde kazanmaya gayret et. Ha ama. Farklı bir şehre gidince o serbest kalmışlık hissiyle gezip tozmaktan okulu aksatma hatasına düşme seninle aynı kaderi paylaşan diğer kızlar gibi, yaygın bi hatadır. Böörtlen ablanın lafını unutma.

Benimkiler de öyledir. Evden kaçta çıktım, kaçta girdim hiç problem olmadı, sadece gittiğim yeri ve kiminle gittiğimi söylerim gece çıkarken o kadar. Aileler bu kadar baskılayınca çocuklar özgürlük alanını ilk bulduklarında kontrolü kaybediyorlar

Zaten erkek arkadaş işleriyle meşgul olacağımı hiç sanmıyorum çok karşıyım bu duruma.

aynı saçma şeyler bana da oldu bu kadar sıkı değildi ama bi sinemaya gitmek için yalvarır ağlardım. sayelerinde erken yaşta bi sevgili sahibi olup bütüüün o kızdıkları şeyleri yaptım :) tabi bu iyi bişey değil ama aileler bu tavrından vazgeçmedikçe kızları yalana sürüklüyorlar. B bitkiselhayat Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ebeveynler çok iyi bir şey yaptığını zannediyor ama çocuklarını böyle yalan a sürüklüyor işte..

abartı aileni ikna etmelisin ya da ikna edicek biriyle konuşturmalısın. ikna olmuyorlarsa da ufak kaçamaklardan bir şey olmaz :)

Aynen.. Karşılıklı güven biraz da.. Babam hep derdi, ben sana izin vermesem veya sıkıştırsam yapacağın varsa yine yaparsın ama bu sefer yalan söyleyerek yaparsın, affetmeyeceğim tek şey yalandır, onun dışında her şeyi affederim derdi. Canım babam..

Ben de tam tersi ev kuşuydum hep, annem babam derdi kızım çık gez arkadaşlarınla bir şeyler yap diye, ben de ona kızardım Gençlik işte.. S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

yalan değil de ters psikoloji uygulasan.. gezip tozmak için çok istediğini belli etmesen evi sevdiğini göstersen olabilir mi acaba? ben anlamakta sıkıntı çekiyorum bu durumları aileler şu kısıtlama konusunda dozajı tutturamıyor bir türlü.. olmazsa da önemli değil sınavın var ona odaklanır, üni de abartmamak konuşuyla gezebilirsin daha önünde uzun gençlik dönemi var anneni kırmaya değmez.

Teşekkür ederim ben de öyle düşünüyorum ama hep boğaziçi hayalim var derslerim de gayet iyi. Dısarısı olmaz dısarıya vericeğimiz para yerine istanbulda yarı burslu özele veririz diyolar :/ dediğim gibi buyuk de konuşmayayım ama kazanabileceğimi düşünüyorum il içinde.

Neyse az kalmış üniversiteye gitmene ne yap ne et başka ilde kazan gerçi ona da izin verirler mi bir muamma, merak etme biraz daha dişini sık eğer böyle devam ederlerse zamanı geldiğinde sen de kendi yoluna gidersin..

ama sen kötü bir şey yapmıyorsun ki bu senin kişisel gelişimin açısından da çok zararlı ilerde içine kapanık biri olursun kendini ifa de etme problemi yaşarsın istediğin kadar okul bitir ama kişilik aileden kazanılır onlar buna saygı duymalı yaşın küçük diye seni merak edebilir dışarıyı güvenli bulmayabilrler ama eve kapatmakla da senin ilerde çözemeyecein sorunlarla boğuşmana neden olurlar. senin vicdanın rahat olsun canım ben anneme dogru söylerdim ama o babama benim yüzümden yalan söylesin istemiyordum o yüzden bende uyduruyorum bir şekilde bak ben 26 yaşındayım üniversite okudum 6 yıldır çok sevdiğim biri var ve ondan bile ayrılmayı düşündüm çok bunaldıgım zamanlar oldu bence kendini dış dünyadan soyutlama bu seni güçlendirir canım ben senin gibi yaptım pişmanım bende eskiden yalan söylediğimde hakkı geçer diye düşünürdüm helallik istemek gerekir diye düşünürdüm ama insan o zamanlardaki gibi kalamıyor malesef sen kendini bil yanlış bir şey yapma yeter sonrasında için rahat olsun sen artık bir birey oluyorsun kendi kararları verecek olgunluğa erişiyorsun onlar seni hala bir çocuk gibi görüyorlar zamanla anlayacaklar büyüdüğünü yanlış arkadaşlar edinme onlarda sana güvenir zamanla. bazı durumlarda onlarla herşeyini paylaş sana yol gösterirler annenin dahi tanıdıgı doğru arkadaşlarınla dışarı çıkman yanlış bir şey değil canım

Benim annem babam çok karşı çıkmadı sinemaya da gittim alışverişe de gittim ama tabiki kısıtlı sürekli ararlardi falan gezmenin bi anlamı olmazdi yani Su an 20 yaşındayım sadece haber veriyorum :)) Az daha sabret canim . push ; S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

22 yaşına kadar hemen hemen böyle büyüdüm. Yan apartmandaki 20 senelik arkadaşıma akşam gidemezdim, dışarı çıkarken ezilip buzulurdum, yalan söyleyip çıkardım. Şimdi giyinip " ben çıkıyorum " diyorum. İlk başlarda zor oldu, hala kavga dövüş çıkıyorum bazen ama çıkıyorum. Aileler bazen kendileri mecbur ediyorlar bazı şeylere. M