sayfaların hepsini okumadım. ama şunu yazmak istedim. sizin beğenip de gitmek istemediğiniz doğu görevine binlerce vatan evladı gidiyor. bu 1. ayrıca giderseniz görürsünüz korktuğunuz gibi olmayacağını. bir de denizci olmayı kolay sanıyorsunuz ilk 10 yılın 8ini denizde geçiriyorlar haberiniz var mı?ilk evlilik zamanlarınızı tek geçirip ilerde çocuklarınızı tek başınıza büyüteceksiniz. sonuç olarak denizde olmasındansa karada olması size daha yakın olması için bir sebeptir. ömürboyu asker olmayı seçen biri için bu mesleğin zorluklarından ve cangüvenliğinden ise hiç dem vurmayacağım.

Kara Kuvvetlerini istememe sebebin, doğu görevi diyorsun. Bunu nişanlın açısından mı kendi açından mı sakıncalı buluyorsun? Yani asıl sebep, nişanlın için endişelenmen mi? Eğer öyle ise, kararına uymadı diye ayrılmayı düşünmen mantıklı değil. Sevdiğin için sakınıyor ama giderse ayrılmayı düşünebiliyorsun. Diğer yandan, kendin orada yaşayamayacağın için karşı çıkıyorsan, çocuğun istikbaline engel olma derim. Aile işinde çalışmak, dışarıdan rahat görünür ama fazlasıyla bağımlı bir hayattır. Nişanlın, kendine farklı bir yol çizmek istiyor ve en emin yol olarak bunu düşünmüş. Senden destek beklemek en doğal hakkı... Ama sen de mecbur değilsin. Karar senin.

işinde iyi amcalarıyla çalışıyor hepsi gözünün içine bakıyor yanlız biri inanılmaz gıcık onunla hiç anlaşamıyor işte bunu taktı kafasına da bi kişi için hayatımızı neden alt üst edelim aklım ermiyor hem askerliğide zor geçti kendi gördü şartları telefonda bitmicek bu askerlik gibi geliyor derdi şimdi şaka gibi onu istiyor tuz

yanlış anlaşılmak istemiyorum tabiki bu işi yapan bi sürü insan var. annem ms hastası o kadar uzağa gidersem naparım hiç gelemem buralara nişanlım inada bindirdi hiç benim tarafımdan düşünmüyor biraz anlasa beni bu onun tek başına alabilceği bi karar değil ortak bi yaşantımız olucak o böyle yaptıkça bende ona destek olamıyorum hatta hayallerine engel olduğumu düşünüp dahada mutsuz oluyorum

ben ayrılmak falan istemiyorum asla o bişeyi bu kadar istemese ben asla üzmem onu ama o anlamıyor beni eğer bigün giderse bende onunla giderim tabi ama oralarda tek başıma mutsuz olursam bu onada yansıcak keşke oturup birlikte sağlıklı kararlar alabilsek

şu işaretlediklerine kelimesi kelimesine katılıyorum.. zor zor gerçekten.. dışardan kolay görünüyo ohh lojamnı var kirası elektriği suyu hiç bişey tutmaz diye gıpta ediliyor ama o manevi eziyete katlanılması çok zor..

işte o tüm bunların farkında değil o bazen bir hafta bile eve uğrayamıcak peki ben napıcam herkesten herşeyden uzakta yanına gidebilceğim tek bi yakınım olmucak sonra onunla aramızda tartışmalar olucak mutsuzluğumdan dolayı işte ben tüm bunların korkusundan istemiyorum. burda bi düzenimiz var ailelerimiz var neden bunu bozupta oralara gidelim. huzuru öyle bulucağını sanıyor ama benim düşüncem dahada huzursuz olucaz bu yüzden kararım değişmiyor destek olamıyorum

. push ;

gerçekten kısmetten öteye gidilmez.. bence "istemiyorum da istemiyorum" diye boşuna kendini yorma biraz da akışına bırak.. belki onun sınavını da kazanamayacak.. askeriyeye girmek kolay iş değil.. kendinide nişanlınıda üzme.. bence oturun sınavı kazanırsa nasıl bir hayatınız olur kazanamazsa nasıl olur bunları konuşun.. erkekler bizim gibi resmin detayına değil bütününe bakıyorlar sen o detaydaki korkularını oturup ona güzelce anlatırsan seni anlayacağını düşünüyorum.. en azından ortak bir yol bulursunuz.. ha bu arada benim ailemde doğuda 8 sene görev yaptı çok şükür geçinip gittik.. yani oraya gidenlerinde canı can.. insan ekmek parasını nerde kazanıyosa orda yaşıyor mecbur.. G gulbridetobe

ortak bi karar alamıyoruz malesef bu aralar çk değişti o kadar çok konuşmaya çalıştım ki. güzelce anlatıyorum herşeyi neden istemediğimi zorluklarını zaten kendisi sinirli biri o kadar stresli bir işte kimbilir ne hale gelir mesleği bu olsaydı asla sesimi çıkarmazdım tanıştığımızda da bilirdim ona göre zaten kabullenmiş olurdum ama mesleği bu değil bi takıntı uğruna maaşı iyi diye tehlikeye kendini atmasını istemiyorum

bence üstüne varma. ne yaparsan yap kafasına kyomuş bi kere. belki kazanamadı diye hırs yapmış olabilir. çok zor ama bazen susmak en iyisi oluyo.

Aslında bir süre uzaklaşabilseniz her şeyden... Ne bileyim, uzakta bir akrabanız falan var mı? 2-3 gün beraber gidip ziyaret edebileceğiniz? Aileler müsade eder mi bilmiyorum ama akraba olunca iş değişir belki diye tatil demedim. Askerlik yapmış bir erkeğin buna özeniyor olmasına akıl-sır erdiremiyorum. Acaba ailesinden ağır bir laf falan mı duydu, biz olmasak ne yapacaktın, kendin hala bir yola başlayamadın vs vs... Bu tarz şeyler de erkekleri saçma sapan fikirlere iten nedenlerdir. Elinizden geldiğince kötü söz söylememeye hatta bu durum hiç yokmuş gibi davranmaya çalışın. Konusunu açtığında kapatmayı bile deneyin. Gerçekten merak ettim yani, kendi işinde bu rahatlığa alışmış biri hem maaşı olmadığını da düşünüyorum, ihtiyacı dahilinde alıyordur zaten de belirli hem de kısıtlı bir maaş ve sıfır rahatlıkla nasıl yaşamayı kafasına koymuş?

bende en çok ona üzülüyorum beni herşeyden önde tutmasını isterdim. sürekli benimle kavga halinde konuşamıyoruz ki ona göre ben ona hiç destek olmuyorum. hayatının her alanında hep yanındaydım bi konuda ters düşünce bu kadar yaptığım unutulmamalı bnce

uzun zamandır bu çıkmazdayım ve birilerinin sözlerine yol göstermesine çok ihtiyacım var. konu nişanlım kendi aile işleri var oda orda çalışıyor bi süre önce ordan çıkıp başka bir iş denemek istedi ama piyasayı ve işverenlerin haksızlıklarını görünce ordan çıkıp tekrardan kendi işlerine döndü. nişanlım geçen sene askerdeydi ve amcası astsubay izine geldiğinde nişanlıma akıl verdi askerliğini bitirdiğinde sınavlara girip uzman ol diye. nişanlımda karar verdi denize giricekti bende destek oldum inanın ondan çok ben koşturdum başvurusunu ben yaptım sınavda kapısında bekledim çok istiyordu bende onun mutlu olmasını herşeyden çok istiyorum ama olmadı mülakatlarda elendi. askerdeyken bu konu hakkında çok konuştuk ben denize girmesinde sonuna kadar destek olduğumu ama karayı istemediğimi hep belirttim. kendiside asla diyordu doğu görevi var olmaz girmem yapamayız oralarda derdi. askerliğini bitirdi geldi nişanlandık çok değişti bana o kadar çok baskı yapıyor ki denizin sınavını kazanamayınca kara kuvvetlerine yöneldi asla diyen insan şimdi giricem diyor. sürekli tartışıyoruz istemiyorum anlamıyor beni o kadar gücüme gidiyor ki sen herşeyden önemlisin dememesi. sınava girip giderim gelmezsen gelme bile dedi. anlamıyorum çok şükür işi var neden bu kadar üsteliyor. kararımdan dönmücem kendimce o kadar haklıyım ki geçen hafta o kadar ağladım ki tamam girmicem yapma böyle diye söz verdi bugün gene kavga ettik giricem diyor çok yoruldum napmalıyım nolur bişey yazın uzun oldu kusura bakmayın umarım anlatabilmişimdir derdimi. Meleknaz Herşeyin

benim eşim de polis onunda doğu görevi var ama ben kabul ettim. sonuçta ekmeğin nerdeyse sen orda olmalısın. ancak farklı bir bakış açısından bakarsak nişanlının seni umursamaması ve bu konuda seninle sürekli tartışması büyük bir sorun. hayatında seni herşeyden önde tutmalı

Erkekler bayanlara göre farklı oluyo işte. İdare etmek zor ama bi şekilde yapmakta lazım.. Bence öncelikle her türlü onun yanında olduğunuzu bi belirtin. Düzeltin bi aranızı. Girsin sınavlarına bırakın. Kazanacağı bile kesin değil ki daha.. Şimdi onun kafasında tonla şey vardır. Askerden döndü nişanlı evlilik olucak para kazanmak gerek falan filan.. İnat bile yapıyo olabilir şuan.. Yavaş yavaş anlatırsınız alttan alttan empoze edersiniz istemediğinizi. Ama bi yandan da nereye gidersen git yanındayım diyin.. Sen gelme ben giderim bile demiş inada bindirmiş resmen.. Sabırlı olun biraz.. Bende kendi kendimi çok yedim yapmasın etmesin diye. Yine bildiğini okudu. Ama vazgeçti sonradan mantıklı düşününce.. Darısı başınıza ya da hakkınızda hayırlısı neyse o olsun inşallah.. Ausencia _Alcatraz Kaçkını_ tek ayak

4 duvar arasında bekleyemem ben diyosun. Sen onun için fedakarlık yapmıyosan adam niye senin için sevmediği bi yerde akşama kadar çalışsın ki.. S

ona bugüne kadar hep destek oldum ama bunda olamıyorum hem kendim hem onun için korkularım var. komanda olmayı istiyor o görevlere gittiğinde ben o dört duvar arasında duramam endişeler bitirir beni. sonra annem var hasta hadi deniz kuvvetleri yakın yerlere gönderiyor ama diğeri doğu ordan buraya gelemem.

Bencede çok baskı yapmayın tedirginliklerinizi tabiki dile getirin. Ama o da her erkek gibi saygı görmek, düzenli bir gelir, iyi bir iş istiyor olabilir. Bir şeyi hedeflemek insana iyi hissettirir bunu hedef edinmiş kendine belli ki. Belki bunu hayatta başarılı olmakla eşleştirmişti kim bilir. Bence hayırlısını isteyin Allahtan tehliklei olabilir ama kimin ne zaman hayatının sonlanacağını bilemeyiz ki. Siz yinede anlatın tüm kaygılarınızı yine de istiyorsa bence bu arzusunun önüne de geçmeyin derim..

Bunu açıkca yazmanız gerekmez. Ben ilk yorumunuzu da göz önünde bulundurarak yazdım. Yazdıklarınızın bende biraz bencilce düşündüğünüz hissini uyandırdı Eğer nişanlınıza da aynı tavırda söylüyosanız ters tepki veriyo olabilir onu vurgulamak istedim sadece.. Sizin açınızdan bakıcak olursak bende şurda bir ay kadar sonra nişanlanıcam. Sevdiceğim babasının yanında çalıştı senelerce ama ailenin yanında çalışmanın verdiği bi eziklik olur insanda. Böyle ne kadar insan tanıdıysam hep bunu gördüm ben. Tek başıma bişey başardım demeye ihtiyacı vardır insanın. Benim sevdiğim babasının yanından ne zaman ayrıldı kafası o zaman rahatladı. Şimdi işi çok yorucuda olsa ben sesinde o huzuru hissediyorum. Ki çocukluğundan beri içtiği sigarayı bile bıraktı başka bi yerde işe başlayınca.. Benim sevdiğimde polislikti falan filan başvurmak istedi. Allah biliyo ya zerre kadar istemiyodum. Ben onu kaybetmeye dayanamam çünkü. Aynen sizin dediğiniz gibi doğuda olsam eve yarım saat geç gelse kalpten giderim heralde bişey mi oldu yoksa diye. Ama o başvurcam dediğinde söylediğim tek şey kesinlikle istemediğim ama eğer kararlıysanda her zaman yanındayım oldu. Sonuçta çalışacak olan o. Göreve gidip can korkusu duyacak olan o. O korku bizim endişelerimizin yanında hiç kalır bence. Nişanlın bunu göze aldıysa vardır bi düşündüğü. Sanada onun yanında olmak düşer bir şeyleri göze alıp.. Gerçekten seviyosan..

Bu durumda olmakla ve nişanlınıza kızmakta sonuna kadar haklısınız. Bir asker kızı olarak yazıyorum bunu. Bu meslek normal bir meslek değildir, insanın geleceğini hatta çocuklarının geleceğini tamamen değiştiren, karakterlerini yenibaştan yapılandıran meslekten öte bir yaşam biçimidir. Öyle göründüğü gibi de kolay değildir, belki zorluklarını ya da mesleğin seyrini anlatırsanız kendi de iyice düşünüp karar verip. Öyle bir anda yok amcam dedi, yok bilmem kim dedi diye asker olunamaz! Çünkü işini yapıp, çıkıp ay başı geldiğinde maaşını aldığın bir iş hiç değildir! Ayrıca kendi işini yapmamasının sebebi eğer kendi ayakları üzerinde durmak, ailesinden ayrılmak ve kimseye bağlı olmamak ise en büyük hatayı zaten burda yapar. Küçük bir yer olduğunu bile düşünsek en az 20 kişiden emir alıyor olacak, kendinden üstte 20 kişiyi kabul edebilecek mi? Hele sizi hiç düşünmeden ben sinemaya gidiyorum der gibi uzman olacağım ne demektir, deli cesareti herhalde...

Şöyle anlatmayı deneyin birde. Ben size geleceğinizin nasıl olacağı konusunda bir kaç fikir vereyim. Ama diğer arkadaşların da dediği gibi baskıcı bir şekilde değil, ben kabul ediyorum evet ama bunları yaşamayı kaldırabilecek miyiz, bu yüzden çekincelerim var diyerek konuyu açın. Öncelikle bir şehre ait olma duygusunu unutun, en iyi ihtimalle o da en iyisi 4-5 yıl aynı şehirde görev yaparsınız. Tam bir yeri öğrenip adapte olmaya başladığınızda hooppp sil baştan... Hiçbir zaman kendinizi yuvanızda ya da kendi evinizde hissedememe duygusuna kapılacaksınız çünkü öyle. Maddi açıdan şuanki durumunu bilemem nişanlınızın ama eline geçen para kira, her eve bir şekilde uydurmaya çalıştığınız ama uyduramadığınız eşyalara, taşınırken hasar gören elektronik cihazlara gidecek. Çocuklarınız hiçbir zaman diğer yaşıtları gibi dışa dönük olamayacak, çünkü onlar her zaman 'yeni gelen' sıfatıyla anılacak. Çocuklarınızın eğitiminden endişe edeceksiniz, asla istediğiniz gibi imkanlar sağlayan okullar, kurslar ya da çevreye sahip olamayacaksınız. Tabi nişanlınızın gece nöbetleri olacak, denetleme zamanları olacak, belki bir hafta eve zar zor uğradığı dönemler olacak. O sadece huzur ve dinginlik beklerken, siz bu sürede onu özlediğiniz için ilgisine ve paylaşıma aç bir durumda olacaksınız, dolayısıyla tartışmalarınızın ana teması'hep benimle ilgilenmiyorsun' olacak. Yılın 15 gün izin gününde hangimizin ailesinin yanına gitsek diyeceksiniz fakat zaman geçtikçe hiç kendinize ailece zaman ayıramadığınızı farkedeceksiniz. Sürekli birilerini ve bir şeyleri özleyeceksiniz, aileniz, bıraktığınız şehirdeki arkadaşlarınız, gittiğiniz yerler vs... Ha bu arada sizin de yapmanız gerekenler var tabi; komutan hanımlarını hoş tutmak! şaka gibi ama askeriyede böyledir), yapılan günlere veya toplantılara zorunlu olarak katılmak, nefret ettiğiniz insanlara sadece eşiniz için yalakalık yapmak vs... Şuan bunlar aklıma gelenler; kötü bir tablo çizdim farkındayım. Keşke elimde olsaydı da güzel şeyelr anlatabilseydim... Nişanlınıza belki bunları anlattığınızda en azından adil bir biçimde kendini ve seçmek istediği mesleği tartabilir.

bekleyemem yazmadım iyice okursanız dört duvar arasında endişeden nasıl durabilirim dedim.

Bu konuyu sürekli gündemde tutup tartışmak sizin aleyhinize olur. İnada bindirmek deyimi devreye girerse istemediğiniz sonuçlar doğabilir. Siz zaten yazmışsınız çok üzülüp ağladığım bir gün '' tamam bu kadar üzüleceğini düşünemedim, gitmem '' demiş ama aynı adam kavga sırasında ibreyi yine gitmeye çevirmiş. Neden? Çünkü erkekler ısrar, dır dır, benim dediğim olacak baskılarından hoşlanmaz çabuk yakar gemileri. Ama kadınca, naif, biraz ağlamaklı, sukut içinde anlattığınızda hemen değişir

aynen dediğin gibi kendi başına iş yapmak istiyor ve istediğin işin nasıl ciddi bişey olduğunu anlamamakta ısrar ediyor o kadar çok dil döktüm ki ordaki stres sıkıntı belkide şuandan daha kötü duruma sokucak bizi ama denicem diyor sanki çocuk oyuncağı A

Bence ortak kararlar almalısınız sadece nisanlizin veya sadece sizin dediğiniz olamaz. Bence oturup eğrisini doğrusunu Konusun hem ikidebi kararından donmesin nişanlınız bence bo sabit kararda kalması gerek o ne öyle bi giricem sınava sonra yok girmiycem iki gun sonra gine başlıyor giricem offf ben şimdiden yoruldum yazarken o yorulmuyormu değiş dokustan?

saolun inş hakkımızda hayırlısı olur belkide ben istemediğimi çok söylediğim için bu kadar inada bindirdi ama tamam diyip destek olsam öylede daha sıkı bağlanırdı bu isteğe bilemiyorum ki keşke o benim biraz huyuma gitse ve anlasa şuan arayı düzeltmeye çalışcak gücü bulamıyorum kendimde gerçektende sinemaya gidiyorum der gibi iyi ben giderim demesi o kadar kırıcı ki

evlilik stresine girdi çok fena bundan adım kadar eminim. bişeyleri ispat etmeye çalışıyor ama yanlış yapıyor. şuan burdaki hayatımızda o kadar huzurluyum ki ailesiyle aram çok iyi işleri gayet iyi yeri geliyor işe gitmiyor kaç gün kendi işi rahat. ama bu işi kafasına taktığından kavgalarımız çıktığından beri bildiğiniz hasta oldu saçlarında bisürü beyaz çıktı sakalları dökülmeye başladı şaşkınlıkla izliyorum onu nasıl bu kadar strese girebiliyor diye. insanlar neler çekiyor bi hastalıkla mücadele etse ne bilim ailesinden biri hasta olsa bu kadar stres yapıp hasta olsa dicem haklı ama bu halleri üzüyor beni

Şöyle anlatayım:) Babam jandarmaydı yani anlayacağınız çok daha fenası... Annemin bir anısı vardır, evlenmiş ve Şırnak Beytüşebbap'a tayin çıkmış, 2 haftalık evliyken. Annem de bir evin bir kızıdır, el bebek gül bebek derler ya öyle büyüyen biri:) Babam göreve gitmiş, 3 ay!! tam tamına 3 ay gelmemiş... Birgün biri kapıyı çalmış, açmış, ödü patlamış ve korkup geri kapatmış. Kapıyı çalan adam pislik içinde saç sakal karışmış, yolda görseniz evsiz diyeceğiniz biriymiş. Seslenene kadar annem babam olduğunu anlamadığını söylüyor. O 3 ayda evde tek başına oturmuş, tabi tv yok telefon yok, annem de sıkılmamak için bolca resim yapmış:) Hep gülerek anlatırlar ama işin gerçeği budur... Tabi zamane şartları çok ileri, böyle şeyler 30 sene öncesinde kaldı ama koskoca bir şehirde derdinizi anlatacak hiçbir yüz tanımıyor olmak insana koyan şey zaten. Allah biran önce nişanlınıza akıl fikir versin ne diyeyim, benim kocam olsa ve ben asker olacağım dese boşarım o derece:) Ama mülakatlarda biraz itilip kakılsa ya da çevresinde ona nötr şekilde anlatacak bir kimse olsa hemen vazgeçeceğine eminim, hatta bence bir şeyleri ispat etmek için bu yolda, kendisi de yapacağına inanmıyordur. Kısaca yaşadım, biliyorum ve bir daha ne ben yaşarım ne de çocuklarıma yaşatırım bu hayatı... Sizin de yaşamamanız için bol bol fikirler sunacağım emin olun:)