Az görüşerek tabi ki.

kizlar konu esim. 3.5 yillik evliyiz ve evlenirken iki aile pek anlasamadi. Genelde olan sorunlar hep dugun zamaninda olan ivir zivir seylerdi. Esimin ailesi yurtdisinda, benimkiler ise ayni sehirde. Surekli gorusuruz ve ailem esimi sever, oda onlari, ama yinede arada tam bir samimiyet yok. Sorun suki ne zaman esimle ailem bir arada olsa surekli ortami hos tutmaya calisiyorum. Ailem esime saka bile olsa, laf diyecek diye surekli esimi, esim aileme bir imada bulunacaksa surekli ailemi korumaya. espiri patlatmaya calisiyorum. Ozellikle esimin umursamaz tavrini aileme hissettirmemeye calisiyorum ve artik cok yoruldum. Sanki surekli esim acaba kirildimi biseymi oldu diye onun pesinden gitmekten cok yoruldum cunki aynisini o bana yapmiyor. Ne zaman ailesi ile bir arada olursak olalim hic bir zaman ben birseye uzuldummu kirildimmi diye dusunmuyor. Suc bende biliyorum boyle yapmamam lazim ama elimde degil. Ailem evlenmeden once esimle ilgili beni cok uyarmislardi bazi "cins" huylarina karsi ama ben pek dikkate almamistim. Simdi o huylari hep evimizde huzursuzluk yaratiyor ama aileme bunu caktirmak istemiyorum uzulmesinler diye. Ustelik bebegimizde oldu. Bosanacak derecede sorunlarimiz yok cok sukur ama artik onu idare etmekten biktim. Kendi haline birakinca cok bos bulunup babamin, annemin kalbini kiriyor. Bu dengeleri nasil saglayacagim?

Az görüşsünler birbiri ile. Neden haz almayan insanlar bir arada olun ki.