hem egitim sistemini hem dünyanın geldiği noktayı, insanlıgı, savasları, vs. herşeye deginmeye calıştıgım için kafanız karısmıs olabilir. herseyin bası egitim oldugu için konuyu okullardan actım ve insanların geldiği bu durum cocuklugundaki ihmaller egitimsizlikler oldugu için kızgınım öfkeliyim yıllarca verilen boş mekanik egitimlere.

Tahmin ediyorum yaşlarımız yakındır. Biyoloji anlatmak her öğretmenin harcı değil diyorum. Benim öğretmenimde öyleydi. Ama ben biyoloji öğretmeni oldum. Bölümüme isteyerek girmemiştim. Şimdi bölümüme aşığım:) Örnek vereyim dershanede çalıştığım dönemde balinaya balık diyen biyoloji mezunu stajyer arkadaş vardı.

hislerime tercüman olmuşunuz. daha da kötüsü ikinci sınıfa giden kuzenim var. matematik dersi çalışıyoruz. örneğin 26+42 toplamında bile önce tahmini sonuç gerçek sonuç ve ondalık sayıda en yakın sonuçu buluyorlarmış. bu çoçuklar ne bilecek böyle şeyleri. yazık in vino veritas in aqua

Kesinlikle katılıyorum. Hiçbir bilgi gereksiz değildir. Ben ne zaman "kim bir milyon" ister ve türevi yarışmaları izlesem inan saçlarımı yolasım geliyor. o kadar basit sorulara cevap veremiyorlarki cidden inanılır gibi değil diyorum içimden. İşte bunlar hep bilgi eksikliği..

Instagram hesabımda "Takdir ve teşekkür belgeleri, eğitim sistemimizin büyük bir sorunudur." diye yazınca, bir okur "Çok saçma fikir. Bu belgeler gerekli. Başarı ödüllendirilmeli." demiş. Acaba bu belgeler saçma mı değil mi? Bu belgelerin olması, eğitim sistemimiz hakkında ne tür mesajlar veriyor? BAŞARMANIN KANUNU Beynin doğal bir işleyiş mekanizması var. Yemek, seks, dostluk gibi yaşamda kalmak için gerekli olan tüm etkinlikler, beyne dopamin salgılatıyor. Aynı şekilde insan başarınca da beyin dopamin salgılıyor. Başarmak ne demek? Yaşamda kalmak için çevreyi kontrol edebilmek demek. Üç yaşındaki çocuk kendi başına yemek yiyince, altı yaşındaki çocuk bir odun parçasını taşıyınca, bir genç ilk avını yakalayınca, bir yetişkin bir ağacı devirip ev yapınca, başarı hissini tadıyor ve beyni dopamin salgılıyor. (Örnekler garip gelmiş olabilir. Çünkü insanlar yaklaşık 400.000 yıl boyunca 150 kişilik gruplarda avcılık ve toplayıcılıkla yaşadı.) Yani, başarmanın, direkt gerçek yaşamla ilgisi var. TOPLUMUN KANUNU Aynı şekilde toplumun da doğal bir işleyiş mekanizması var. Toplum, direkt kendisine yarar sağlayan insanları yüceltiyor. Örneğin, Da Vinci, Shakespeare veya Picasso eser üretti. Toplum onları yüceltti. Atatürk, Mandela, Gandi değişim yaptı. Toplum onları yüceltti. Newton, Einstein, Copernicus teori geliştirdi. Toplum onları yüceltti. Yani, etki yaratanların ya da eser/düşünce üretenlerin ödülünü toplum veriyor. Kısacası, başarmanın da liderliğin de toplumda ve çevrede kabul gören "gerçek" bir karşılığı var. Peki, insanoğlu, gerçek yaşamın dışına çıkarsa, ne olur? YAPAY KURGULAR Spor dünyasını düşünün. Doğada spor diye bir şey yok . Birisi, topu iki direğin içinden en fazla geçiren kazansın demiş, futbol ortaya çıkmış. Birisi potadan en fazla topu geçiren kazansın demiş, basketbol ortaya çıkmış. Bunlar yapay kurgular. YAPAY KURGU SORUNU Ama tabii yapay kurguların şöyle bir sorunu var: Bu sistemleri ödüllendiren doğal bir mekanizma yok. Ev yapmayı başarınca hayatta kalıyorsun , liderlik yapınca insanların hayatını değiştiriyorsun ama en fazla golü atınca, bunun gerçek yaşamda bir karşılığı yok. Bu durumda insanlar da demiş ki "Madem bu yapay kurguların gerçek yaşamda karşılığı yok ve doğa bu kurguları ödüllendirmiyor, o zaman biz ödüllendirelim." Kupalar, madalyalar ve birincilikler gibi yapay başarı sistemleri ortaya çıkmış. İnsanlar yapay işler yaparak, yapay ödüller kazanmaya başlamış. Peki, eğitim sisteminde durum ne? EĞİTİM YAPAY BİR KURGUDUR Eğitimde de durum farklı değil. Gerçek eğitim şudur: Michelangelo, Ghirlandaio'nun çırağıyken, ona hiç not vermemiştir. Sadece geri bildirim vermiş ve rehberlik yapmıştır. Toplum, Michelangelo'yu derslerinden 100 aldığı için değil, eser ürettiği için kabul etmiştir. İnsanlar, Atatürk'ü okul başarısından dolayı değil, liderliğinden ve cesaretinden dolayı kabul etmiştir. Ama okullar, çocuklara ne eser/ürün vermeyi ne de etki yaratmayı öğretiyor. Çocuklar gerçek karşılığı olan işleri yapmadığı için de gerçek başarı hissini yaşayamıyor. Peki, eğitim sistemi bu sorunu nasıl çözüyor? YAPAY BAŞARI HİSSİ Yapay sistemlerde olduğu gibi, yapay başarı mekanizmaları yaratarak. Yani, takdir ve teşekkür belgesi adı altında başarı hissini veren ödül mekanizmaları oluşturarak. Eğitimin gerçek karşılığı olsaydı, bu yapay ödüllendirme sistemine gerek kalmazdı. Sonuç olarak, takdir ve teşekkür belgesi, eğitim sistemimizin gerçek yaşamdan kopuk, tamamen yapay bir sistem olduğunun en büyük kanıtıdır. ÇOCUKLARIN DEĞERİ Daha da tehlikesi bu yapay belgeler çocuklara sahte başarı hissi vererek, gerçek hayat başarısından ve etki yaratmaktan uzaklaştırmaktadır. Ondan da tehlikelisi, aileler çocuklarının değerini yine bu yapay belgelerle ölçmektedir. Eğitim gerçek yaşamla bağlantılı olmadıkça ve aileler çocuklarını koşulsuz sevmedikçe, bu sorun devam edecek ve eğitim sistemi içinde kendimizi kandırmaya devam edeceğiz. Takdir belgesi alamayınca, intihar eden çocukların sayısı daha da artacak. Eğitim sistemi böyle yapay olmak zorunda değil. Gerçek yaşamla ilişkisi çok basit kurulabilir. Bunu kendimize dert edinmeliyiz. C caninfistigi

Neyle olacak peki? Gerçekten merak ettiğim için soruyorum. Bir çocuğa analitik düşünmek bu alıştırmalarla olmamalıysa nasıl olmalı, sizin çözümünüz nedir? Boyunlarından çip takıp analitik düşünme yeteneği uygulaması mı yükleyelim çocuklara? Ondalık değildir o çalışma kağıdında gördüğünüz. En yakın onluğa yuvarlamadır. Ondalık sayılar beşinci sınıfta işleniyor.

Peki fizik matematik önemli ama dil bilgisi önemli değil o zaman. Kendi dillerini yazamasalarda yazar olup çok satanlar listesine girebilirler eğer isterlerse. Ama fizik bilmeden pilot olmasınlar. Çünkü fizik önemli, dil de neymiş.

Özgür bolatın konu ile ilgili çok güzel yazıları var. Mesela parayı lidyalılar buldu. Bunu biliyoruz. Ama niye lidyalılar? Bunu bilmiyoruz. 2. dünya savaşı diye bir savaş var. Nasıl çıktı, niye çıktı bilmiyoruz. Türkiye nasıl büyük özveriyle bu savaşın dışında tutuldu yok. Sonra inönüyü kötü sanıyor cahiller... Eğitim sistemi kötü değil, çok kötü... en başta el yazısı faciası olmak üzere... çok dertliyim kızlar.

Benim zamanımda da öyleydi. Dilciyim ama matematik, fizik, kimya, biyoloji, tarih, coğrafya, edebiyat, felsefe... Hepsinden sınava girdim ve çözmeye çalıştım. Bizim zamanımızda sınav sistemi değişti. Edebiyat, tarih, coğrafya, felsefe ve matematik İngilizceden sonra puanımızı en çok etkileyen derslerdi.

Analitik düşünmek bir problemi çözmek için bilgileri ayrı ayrı kavrayıp birleştirip sonuca ulaşabilme yeteneğidir. Sadece okul hayatında değil insan hayatının her evresinde önemlidir. Analitik düşünebilen insanlar yetiştirebilsek mesela bdv konularının %80'ini yok edebiliriz. Aslında o gereksiz dediğimiz şeylerin çoğunluğu gerekli. Hangi açıdan baktığımıza bağlı sadece. Mesela hangi rüzgarın hangi yönden estiği, sıcak hava mı yağmur mu getirdiği gereksiz bir bilgi bir çok insana göre. Bence gerekli. Fazla bilgi göz çıkarmaz. Okul hayatım boyunca ezber yapmadım ben. Ezber yapmadığım için 15 sene önce lisede öğrendiğim bir bilgi kırıntısını çıkarabiliyorum alakasız bir zamanda derinlerden. Sistem ezbere dayalı değil, sistemi uygulayanlar ezbere dayandırıyor daha çok. Dediğim gibi eğitim sistemi dört dörtlük değil. Ama çocuklara hiç bir şey öğretmeyelim, rakam yuvarlamasınlar, fiilimsi öğrenmesinler ne gerek var demek de doğru değil.

Şöyle söyleyeyim bEnver yetenekli oldukları alanda eğitim alsalar bile bu alanda devam ettirebilecekileri garanti değil. Bir soru;mega kent İstanbul'da kaç tane buz pateni pisti var?Tamam bu çok önemli değil diyebiliriz en azından mesleki açıdan. ama dediğim şu her alanda gelisebilecek çocuklar yetiştirmek için her alanda fırsatlar sağlamak lazım. Bilime yada bilimsel gelişmelere dahi olanak sağlanamıyor. Bu yüzden bu alandaki eğitimler de sönük kalıyor sanki..

Bir eğitimci olarak çok söyleyecek şeyim var buraya sığdıramam sanıyorum. İlköğretimden geliyor sıkıntılarımız miniklere keyif aldırmak yerine onları yoğun bilgilerle boğuyoruz. Türkçe derslerine daha çok ağırlık verilip kendini ifade olayı, yazma arttırılmalı. İlköğretimde sınıf tekrarı pek yok. Öğrenciler ders çalışmayı öğrenemeden ve bir dolu eksik bilgiyle ortaöğretime geliyorlar. Lisede sistem tamamen farklı ve serseme dönüyorlar. Okulda ders saatlerimiz fazla müfredat yoğun konuları yetiştimek sıkıntı. Ayrıca müfredat değişim sıklığına ben yetişemiyorum. Finlandiya eğitim sisteminin temeli onların okullarının duvarları yoktur. Müfredatları çok çok çok nadir değişir ve derse giren öğretmenler karar verir. Başarılarını temelde bunlara borçlular.

B Birikiucdort Sizinle hemen hemen ayni dusunceleri paylasiyorum. Esimde bende anne-baba olmayi dusunmuyoruz ama dunyanin kurulu sisteminde yetistirilen cocuklar uzerine cok konusuyoruz. Eger anne olmak isteseydim asla cocugumu okula gondermezdim. Okuma, yazma ogrensin. Alisveris yapinca parasinin uzerini dogru alacak kadar 4 islem bilsin benim icin yeterlidir. Dans etsin, basket oynasin, yuzsun, enstruman calsin, yeni diller ogrensin. Bunun sonucunda bir basari elde etmek zorunda degil, sinav stresini yasamasini istemiyorum. Ilgisi varsa program yazsin, periyodik cetveli elementleri incelesin vs. bunlari hobi olarak yapsin. Okulda bir seyler ogretiliyor ancak yeterli gorulmuyor hafta sonlari kurslar, ozel hocalar, dersaneler, hafta icinde etut merkezlerinde odev yaptirmalar, yazin kamplar falan acikcasi vicdanli, duyarli nesiller yetismiyor mekanik bireyler saracak etrafi. Kreste birlikte oyun oynadigin en yakin arkadasin universite sinavinda senin rakibin, is hayatinda belki ustun olacak ve arkadas olarak degil ezeli dusman goreceksin. Istedigin seyleri elde etmen icin onlari geride birakip gecmen gerekecek. Daha iyi bir gelecek, daha iyi bir maas, en hizlisindan bir araba, en luksunden bir ev vs. bu yatirimi cocuk egitimi uzerinden yapiyorlar. Sadece Turkiye' de degil dunyada boyle. Kisi derseki ben cocugumu okula gondermem baska tarz egitim verecegim, cocugu sen dogursan da cocuk devletin cocugu, yaptirimlari var devlet elinden alir cocugunu . Yani is ebeveynlerde bitmiyor. Sistemin tumden degismesi gerek bu da kimsenin isine gelmez.

Yani temel dersler onlar ve bu dersleri almak zorundalar. Biz İngiltere de yaşıyoruz burada da öyle. kixim liseye gidiyor üni hazırlık aşamasında ve seçtiği derslerin yanisira o temel dersleri de almak zorunda. Aman çocuğum çok yoruluyor aman stres olmasın diye düşenmek doğru değil. Hayatin zorluklarına ve disipline alışmak zorunda.

Ufak dediğinşz değişiklikler için önce bunları uygulayabileyecek eğitimciler gerek. O eğitimcileri eğitecek daha büyük eğitimciler gerek. O uygulamalara uyum sağlayabilecek eğitim seviyesinde aileler gerek. Yani bugün başlasak bu ufak değişikliklere tahmini en az 70 yıl sonra belki idare edecek kıvama gelir.

Aynı şeyi savunuyorum az eğitim verdiklerinden yakinsaydim hakliydiniz ama aksine çok fazla gereksiz ve boş verdiklerinden yakiniyorum anlamı oldurduklerinden ezberden gittiklerinden bahsediyorum. cok fazla kurallarla bişey katmadan hep hafızayı makine gibi islediklerinden bahsediyorum. bu durumda fiilimsilere vb şeylere takilmayip arkadaşın yapabildiklerini desteklemem yerinde oluyor.

Eğitim sistemimiz yerlerde sürünüyor o yüzden size katılıyorum konu sahibi arkadaşım. Siniflar her tür zeka seviyesindeki çocuklarda oluşan karma karışık bir ortam. Tek tip çocuklar yetiştiriyoruz ne yazık ki.. Ödev konusu ise tam bir ızdırap. Çocuklar evlerinde ödev işkencesi görüyorlar, hani nerde huzur nerde bu çocukların çocukluğu..

Bir teog annesi olarak benim de bir iki lafım var. Eğitim sistemindeki bir çok bilginin çocuklara boşuna verildiğine sonuna kadar katılıyorum. Mesela dönüşüm geometrisi adı altında bir matematik ünitesi var ki, günlerdir acaba ne işe yarar, hangi konuda bir kenarından tutarım diye düşünüyorum. Mesela bir üçgeni çizebilmek için koskoca bir ünitenin acayip ifadelerle anlatılması ve bunlardan çocukların bunalması o kadar normal ki. O üçgeni çizmek bu kadar önemli midir? Çocuk pergel, gönye vs. olmasa üçgeni çizemeyecek mi veya çizse ne işine yarar? Türkçede fiilimsiler diye bir konu var ki evlere şenlik. Ben fiilimsileri bilmiyorum ama düzgün yazabiliyorum, okuyabiliyorum, okuduğumu anlayıp ifade edebiliyorum. Hele ki dil bilgisinin ıncık cıncık konulara girmesi çocukları resmen manyak ediyor. Vaktim yok daha yazardım ama neyse. Tabi ki çocuklarımızı yarış atı etmeyelim diyoruz ama bu düzende başka yapacak bir şey de yok. Allah sonumuzu hayır etsin.

Fiilimsiyi de dilbilgisini de saçma buluyor üyemiz ama onu bilmeden de yazıyorum diyor. O zaman sizin eğitim konunuza ters düşer. Kimse bir şey öğrenmesin okula gitmesin o zaman. Dilimizi yabancı dilleri öğrenmeyelim kurallarını bilmeyelim. Üniversite okuyan biri bilmeli ben de kardeşim de biliyoruz yani kime sorsak az çok bilir hatırlar bu basit konu ondan diyorum uzmanlaşmasına da gerek yok. Azra Kohen örneğiniz alakasız popülist yazar derler öylelerine tıpkı bir siteye yazan ergen kızlarımızın şu an yazar geçinmesi gibi. Eski ve çok bilinen yazarların günde ne kadar saat çalışıp yazı yazdığını bilmiyor olsanız gerek... Bir örnek de ben vereyim o halde yazarlardan gidiyoruz. Shakespeare'in İngilizceye birçok kelime kazandırdığı bilinir. Popülist yazarları bana örnek gösterip de bir şey bilmeye gerek yok canım işte hepimiz bir yere geliyoruz yahu diyip eğitim sisteminden dem vurmayın konunuzla ters düşüyorsunuz...

Verdiğiniz örnek üzerinden konuşayım. Fiilimsi bilmeyen kişi de yazar oldum demesine zaten. Elbette şekil anlamın önüne geçmesin. Ama yazarlık yapıyorsan bir işin başına geçtiysen o işin inceliklerini öğrenmek gerekmez mi?. Benim gibi sıradan bir insan bile rahat bir okuma yapamayacaksa nerde yazarlık nerde başarı?! Sözelci değilim ama bir yazı okurken imla olsun noktalama olsun hata varsa çok huzursuz oluyorum. Kitap bastıran biri bunu dedirtmemeli kendine.

Merhaba bayanlar uzun süredir egitim şartlarını zorluklarını sorguluyorum ve insanın dogasına aykırı şeyler okadar cok ki. Amacım türkiyenin standartlarını degil dünyanın sorununu dile getirmek. Bütün çocuklara yapılan eziyete itiraz etmenizi istiyorum. Siz annelerin artık ses cıkarmasını rica ediyorum. Özellikle son yıllarda cocuklara verilen sayfalarca ödevler, cesit cesit sınavlar, yarışlar, cocukları içine soktukları hırslar, hırslı olmayan cocuga ise yapıştırılan tembel basarısız sıfatları.. bunlar okadar sacma bir yarış ki. belki çok özel yetenegi olan cocuklarımızı daha aklı hiçbirseye ermezken, amacı sadece oyun oynamakken para kazanmak hayata hazırlanmak gibi şeyleri düşünemezken onu ders çalışması gerektiğine hatta çok çalışması gerektiğine odaklıyoruz. nedir bu dersler fen türkçe matematik vs.. bütün çocuklar bu derslerde basarılı olmak zorunda mı?ne sacma. bir kere insanın dogasına aykırı hiç birimiz eşit degiliz. Yatkınlıgımız olan konular cok farklı. Bu dersler bi çocugun ilgisini hiç çekmeyebilir ama cok zekidir farklı yetenegi vardır. bu cocugu daha küçücükken pasif ve yetersiz hissettiriyoruz halbuki. Sistem öyle bişey ki balıgıda, kediyide aynı agaca tırmanma yarışına sokmak gibi. Bi dk o balık aslında nekadar güzel yüzebilir. Siz onu bu şekilde sınayamazsınız demez misiniz. Cocuklara yapılanda bu hepsi cogu dersten basarılı olmak zorunda. Mesela müzik yetenegiyle dogmuş bir cocuk derslerde cok basarısız diyelim ortaokul lise derken puanları okadar düşük ki üniv. puanları yetmedi konservatuar egitimine hak kazanamadı!!!! Bu cocuk cok yetenekli ama belki en cok hakeden cocuk.. Egitim sistemi standart dersler üzerinden degil yetenekler üzerinden yapılmalı.. Hangi çocugun neye yatkınlıgı varsa bunları keşfetmek ögretmenlerin görevi olmalı ve tabiki annelerinde özellikle annelerin hatta. Ailelerin her cocuk özeldir filmini izlemelerini öneriyorum. Ozaman ne demek istedigim daha iyi anlaşılır. Evet bu sistemi degiştirmek çok çok zaman alır belki ama en azından verilen ödevlere yapılan zorlu sınavlara ders saatlerine itiraz edelim artık. Bunlar benim çevremdeki ailelerde gözlemlediklerim. Aglatarak şiddetle ders calıştıranlar dahi var. Cünkü onlarında üzerinde okul baskısı var. Eger cocuk ödevini yapmamıssa veliye ilgisiz muamelesi yapılıyor. Böylece veliler hem kendilerini hem cocuklarını kanıtlamak için cırpınıp duruyorlar. Henüz çocugum yok hamileyim ama bu durum simdiden cok sacma geliyor. Sikayet dilekçesi verecegim ama bu bir kişiyle olmaz tüm anneleri cocuklarının iyiliği için mutlu büyümeleri için daha cok eglenebilmeleri için ses cıkarmaya davet ediyorum.

Eğitim sisteminin içindeyim ve evet ağır değil müfredat. Bu dedikleriniz modern dünyada olacak şeyler değil. Sadece türkiyeye özgü bir durum değil bu, dünyanın hiç bir ülkesinde olmaz, olamaz. Çünkü bilim denilen bişey keşfettik. Bilimde ilerlemek için matematik, fizik bilmeli öğrenmeli, öğretmeliyiz. Tarih bilmeliyiz ki keşifler nasıl yapılmış, nelere sebep olmuş bilelim. Daha çok örneği verilebilir bunun da uzatmayayım. Evet eğitim sistemimiz yanlış ve eksik en başta da söylediğim gibi. Ama sizin kafanızdaki sistem de çok doğru değil. Bilgi olmadan, bilim olmadan insan eğitilmez. Doğayı anlamak için bile öğrenmek gerekir. Ağaçlar neden bu kadar önemli, neden fotosentez yapar mesela? O küçümsediğiniz dersler bunları öğretecek bebelerinize. Matematiğin fiziğin bu kadar yerildiği başka bir ülke var mıdır acaba?

Çoğu üniversite nitelikli değil ki. Her şehre üniversite açılarak çok mu güzel bir şey yapıldı sanki. Mezun olduklarında daha çok işsiz piyasaya düşmüş oldu. İstihdam artarsa üniversite fazlalığının bir faydası olur belki o da tüm öğretim görevlilerinin nitelikli olmasıyla başarılabilir...

Farklı deneyimleri olan arkadaşlar paylaşsınlar lütfen. Benim görev yaptığım yerden mi kaynaklanıyor bilmiyorum ama sanki biz daha bir "yarış atı" idik. 90larda çocuk olanlar bilir. Ben o zamana yetişemedim ama ilkokuldan sonra Anadolu lisesi sınavlarına giriliyordu. Ben 3 e geçtiğim sene sanırım kaldırıldı. Daha o zamanlardan başlıyordu sanki rekabet ve eğitim alanında başlıyordu. Şimdi ise rekabet başka şeylere kaydı. Popy olmak gibi, like olmak gibi... Ben mi yanlış yorumluyorum acaba?

katılıyorum, temel bilgiler yeter kim hatırlıyo fonksiyonları türev integrali falan

O ülkelerin şöyle bir avantajı var; nüfus sayıları bizden az. Bizim gibi nüfusu çok fazla olan ülkelerde ya eleme sistemi olacak ya da çok daha fazla üniversite açılacak. Fazla üniversite açılmasında sakınca yok ama tek bir şartla; nitelikli olacaklar. Bunun için de yetişmiş eleman gerekli. O zaman rekabet ortamı yine olur ama iş sahasında olur. Eleme iyinin de iyisini seçmek için yapılır.

Bende bütün gün eğitimi saçma buluyorum. Bana deseler ki yarim gün okula git diğer saatlerde sana kalsın ben gider bir spora yazilirim ya da bir kursa vaktim değerlenir. Her şey tamamen ders değil. Keske oyle yapsaydım diyorum hani kendime bir aktivitie bulsaydim haftasonu kursuna gitmiyorum diye sorumsuz damgasi yiyorum bence insanların kendine ayıracak vakitleri olmalı ilgi alanlari. Geçen derste kitap okuyorum diye sen ygsyi hallettin diye bir hoca kendince laf sokmaya çalışmıştı.

Her çocuğun bir yeteneği yok ki. Nasıl çocukları yeteneklerine göre sınıflandırıp o dersleri almasını sağlayabiliriz?

Ben sanırım baska bır bolgede yasıyorum, benım yasadıgım yer oyle elıt fılan degıl. Sınıfın yarısı spora gıdıyor, oylekı aıleler maddı durumları cok ıyı olmasada ne yapıp ne edıp ındırımlı bır sekılde yazdırıyorlar, veyahut dans kursuna gıdıyor cocuklar ben cevremde haldır haldır ders calısan bır cocuga daha rastlamadım yakın arkadasımın oglu teog'a hazırlanıyor evet cok calısıyor bos vakıtlerındede yelken kulubunde. Eger aıle bılınclıyse zaten butun zamanını cocuk ve ımkanlar dahılınde sanmıyorumkı haldır haldır ders calısmıs olsun. Ayrıca yetenek denmıs, denenmeden oda bılınmez cocuk cok ıster ama ıyı bır futbol oyuncusu degıldir de voleybol oynayabılır. Denemek lazım, eger okul, kres, vs kurumlar olmasa kı sporda bıle bu yarıslar var, ne olacak nasıl olacak. Neysekı hepımız mukemmel duzeyde bılgılı annelerız, bız egıtırdık zaten vaktımızde oldukca bol bılgımızde super, bız ısteyken nıneler bakıyor nasılsa. O gun senın bugun benım, herseyden haberdar olabılırlerdı.

Okullarda temel dersler veriliyor ve bunlar herkesin öğrenmesi gereken dersler. Sözel kısımlar dünyayı, evreni tanıtır. Sayısalla haşır neşir olmak, işlemler yapmak beyni geliştirir. Pratik düşünmeye fayda sağlar vs. Fizik, kimya, biyoloji, coğrafya bunlar hep hayatımızda olan şeyler. Tarih eski insanları, uygarlıkları anlatır. Türkçe dersinin önemini anlatmaya zaten gerek yok. Söyleyin hangi ders gereksiz? 70 yaşında profesörler hala cilt cilt kitaplar okuyor neden? Çünkü öğrenmek bitmiyor. O kadar kitaplardan öğrenmemiz gereken şeyler var.

Bende 90 larda okudum ama ozamanda gerçek matematik fen ogretilmiyordu malesef herşey ezberdi formüller elementler vs. belkide siz o dönemin şanslı ogrencilerindendiniz

resim derslerini istisnasız hep başkalarının çizdiği resimlerle geçtim, çöp adamdan sonrası yok, yok yani ne yapayım, ama ders diye koymuşlar, her sene önümüzde 2 portakal bir muz haydi natürmort çiz, arkadaşlar sayesinde geçerdim ortalamayı etkiliyodu malum, müzik keza yetenek isteyen bir ders, beden eğitimi bile öyle aslında, ters takla atamadım diye ne azarlardı beni hoca, deneyecem diye kulak kristallerim oynamıştı, 15 senedir de ters takla atamadığım için bir eksiklik ya da hayatımı etkileyen bir durum yaşamadım

Adı üstünde tahmin. Gerçek sonucu bulması istenmiyor zaten çocuklardan. Düşünme yeteneğini geliştirmesi için önemli alıştırmalar bunlar. Eğitim sistemimiz yanlış eksik diyoruz ama o konular oraya laf olsun diye konmuyor. Üzerinde düşünülüp taşınılıp araştırılıp diğer ülkelerden örnekler alınıp müfredatlar oluşturuluyor. Hiç bir öğretmen çocuğu gerçek sonucu tahmin etmeye zorlamaz. Önemli olan tahmin yürütebilmesidir sadece. Ama aileler kendi çocuklarını zorluyorlar bu konuda en doğruyu, en yakını bulması için. O şekilde çocukları daha başarılı olacak sanıyorlar. Kuzeninizin de başına gelen budur muhtemelen. in vino veritas in aqua

köy enstitülerini geri kursunlar bitti gitti, amerikayı yeniden keşfetmeye gerek yok, derdin dermanı bu, bence

Bu müfredattan değil de eğitmenden kaynaklı bir sorun sanırım. Benim de üniversitede böyle bir anım var, adam direk kitaptaki tanımı istiyor, aynı kelimeleri kullanmazsan puan kırıyor falan, ay ne kötüydü, bazen hala aklıma gelir, 10 almıştım sınavdan, 10 ne ya, bölüm birinciliğine oynuyordum o zamanlar düşünün.

İşte ben o fiilimsileri bilmeden de hayatta başarılı olabilirsiniz. Çok elzem değil. Bazen kızım anlatır bana. Eee ben o dediklerini zaten yapıyorum. Tek fark o şeyin fiilimsi olduğunu bilmiyorum. Kaldi ki bilmediğim fiilimsi benim güzel bir üniversite ve güzel bir bölüme girmeme engel olmamış. Hayattaki basarima da engel olmamış. Bilginin her türlüsü iyidir. Ama TEOG 1. Sınavında neredeyse soruların dörtte birinin buyana ayrılması dehşet verici. Kızım fiilimsilerde müthiş iyi benim bu konuda sıkıntım zaten yok. Ama birkaç arkadaşımın çocukları maalesef bu yüzden Türkçe testinden düşük aldı. Türkçenin katsayısının yüksek olduğunu düşünürsek TEOG puanlarının da ne kadar düşük olacağı ortada. Bu arada sevmediğim bir konuda bu kadar yazı yazacağım kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi. Genede zamane çocuklarına aciyorum. Çocukluklarını yaşamıyorlar.

egitim sistemimizin agır olmadıgına eminmisiniz. derdim bu zaten hem boş hem agır. hem okulda hersey tahtada anlatılmak zorunda degil örnegin botanik dersleri olabilir. ögretmenler bilinçlendirilmeli. vicdan dersi konulsun demiyorum ama bu hırsla yarışla vicdanlarının paylaşmalarının köreldiği kesin. küçük yaşta önde olmanın önemli oldugunu aşılamasınlar, hırsın yenmenin, en yüksek alanın takdir alacagını ögretmeseler yeterli vicdan egitimini temiz bi zemine veririm böylece. gücün simgesi amerika, dogaya yuksek saygısı olan hisleri gelişmiş evrenle işbirliği içinde olan ve ona sahip cıkan kızılderilileri katletmeseydi mesela. varsın yüksek katlı binaları yapan ezberden çalışan mühendisler yetişmeseydi. matematiği sadece matematik ögretmeni olmak için ögrenen insanlar olmasaydı cokta güzel olurdu ve hiçbisey eksik kalmazdı. mesela bizde hadi başlayın yarışı kim kazanacak desen herkes bi hırsla diğerini gecmeye kosullanmısken kızılderili bi çocugun biri kaybedip üzülmüşken ben neden sevinimki zihniyetinde olması o çocuguda alıp ayaklarını birleştirip yöresel danslarını yapması beni cok etkilemişti. işte bukadar ütopiğini yapamasakta artık biraz onların zihniyetine dönmeye ihtiyacımız var. Önceki

Sistemde hatalar var muhakkak. Keske devlet eğitime daha fazla katkı sağlasa.. en basiti olimpiyatlara bak türkiye'den kaç sporcu katılabiliyor. spora bile yeterli maddi katkı sağlanamıyor ve önemde verilmiyor. Ülke eğitime önem vermiyor. sorunumuz biraz da bu bence.

Mesela ben de sayısalcı olarak hangi eseri kimin yazdığını nerde kullanıcam merak ediyorum. Üstelik son sene lisedeki edebiyat hocamın hiç acıması yoktu. Türev integralden en yüksek notlarla geçip işime yaramayacak olan edebiyat dersinin beni geriye defalarca kez çekmiş olması çok üzücü.

O şekilde anlatanlar da var. Hadi diyelim sizin dediğiniz gibi oldu, sizin istediğiniz gibi anlatıldı dersler ülkenin her okulunda her sınıfında. Yine başarısız olanlar, anlamayanlar, ilerleyemeyenler olmayacak mı? Yine okuldan soğuyanlar, tabiri caizse kafası basmayanlar, üniversiteye gidemeyenler olmayacak mı? Başarı ve başarısızlık hayatın gerçeği. Kimi insan başarılı olacak kimi başarısız. Ya da farklı alanlarda başarılar yakalayacaklar. Önemli olan sizin çocuğunuzu beklentiler arasında sıkıştırmamanız. Sistem değişmez, belki iyileşir ama değişmez değişemez.

Hakli oldugunuz noktalar cok.. ama soyle de bir durum var, suanki egitim sisteminde hersey proje, hersey kes yapistir projesi.. ben 90 larda coxuk olanlardanim. Biz odev olarak matematik problemleri, okudugumuzu anladik mi, deneyler sorular cevaplar seklinde yapardik.. simdi odev diye verilen hicbir yapici birsey yok. Internetten indir hoop oldu sana odev, kasiklari kartona yapistir oldu yine odev. Bunu da 6.-7. Sinif ogrencisi yapiyor yani... sonra neden sifircilar artiyor. resmen embesil bir toplum yetisiyor, markette paraustu hesabi yapamiyor cocuklar ve bu boyle gidiyor.. okudugunu anlama orani en dusuk ulkelerden biriyiz. Hep bu reformlar sayesinde.. Cocuklarin yaris ati olmalariyla bir alakasi yok, bizim zamanimizda gercek matematik gercek turkce ogretilirdi simdi hepsi fasafiso.

. push ; P

Hoca çok gıcıkmış.:)Evet, aslında hocanın da büyük etkisi var. Mesela İngilizce'yi şarkılarla öğreten bir hoca vardı. Haberlerde çıkmıştı. Herkes böyle olsa keşke.

Olur mu öyle şey. Ne bilecek denir mi, yapmayın allah aşkına. Zihnini çalıştıracak, tahmin yürütmeyi analitik düşünmeyi öğrenecek o çocuk o alıştırmaları yaparak. Tamam gereksiz çok konu var da bu gereksiz değil. Gereksizden öte çok çok önemli hatta. Ondalık sayılar ikinci sınıf müfredatında yok ki.

Of of Öyle dertliyim ki ben de. Aynenn katılıyorum.

Aynı fikirdeyim. Üniversite açılacaksa da liseden bozma değil her şeyiyle üniversite gibi üniversite açılmalı. Nitelikli olmalı yani. Şu anki durum sizin yazdığınızla birebir maalesef.

Ama o noktaya kadar hıc bırsey almamış ılgısız kalmıs cocuklar o sorulara cevap veremıyorlar. Hayat bılgısınde bır hıkaye 12 tanede soru cıkar tamam. Yazdıkları cevaplara yanlıs dıyemeyız o cocuk nasılsa onu yazar, benımkıde oyle yazar. Önceden ders kıtaplarında konu anlatımları olurdu ben mesela bolme ıslemını pekala bılıyorum ama nasıl anlatıldıgını bılmıyorum bakmak ıcın 2. sınıf kıtabını actım goremedım Neysekı ucretlı etut uyelıgımız var actım bır vıdeo oaradan hem dınlettım hemde dınledım. ah ah in vino veritas in aqua

Benim zamanimda o kadar cok universite yoktu. Liseler degil de, universiteler olabildigince kaliteliydi. Iyi olan taraf, burada ogrenme guclugu ceken ogrencileri de dikkate aliyorlar. Disleksi vb. ogrenme guclugu olan ogrencilere mesela extra zaman verilebiliyor. Sistemimiz dogru degil, ogrencileri elemenin yolu bu olmamali. Lise duzeyinde temel derslerin sinavlarina yine girilir ama universite sinavinda nefret ettigim biyoloji sinavina girmek istemezdim.

Evet eğitim sistemi yanlış. Evet çocuklar yarış atı gibi yetiştiriliyor son dönemde sınavlar yüzünden. Ancaaak ilkokul ve ortaokulda öğretilenler hatta kısmen lisede öğretilenler hayatta her insanın bilmesi gereken şeyler. Mesela dört işlem bilmeyen bir insan korkunç yetenekli de olsa nereye varabilir? Fen bilgisinde kendi vücut yapısını yüzeysel de olsa öğrenmesi gerekli değil midir mesela? Ya da burda en büyük derdimiz olan kendi dilini yazamayan insanlar mı yetiştirelim? Konservatuar örneği de pek olmamış bana kalırsa. İlkokul sonrası yetenekli çocuklarınızı güzel sanatlar ya da konservatuar sınavlarına sokabilirsiniz. O kadar yetenekliyse zaten üniversiteye kadar beklenmez. Hadi aile bilmiyor bunu diyelim üniversite baraj puanı liseyi bitirebilmiş her bireyin geçebileceği seviyede. O kadarını dahi beceremiyorsa bir problem vardır. Barajı geçtikten sonra da olay yetenekte biter. Yani tamam eğitim sistemi yamuk da hiç bişey mi öğretmeyelim bu çocuklara? Boş beleş insanlar mı olsunlar?

Çok güzel bir konu olmuş bu aslında.. Her fikrinizle birebir uyuşmasamda daha 3 yaşındaki oğlum için malesef gelecek kaygısı yaşamaya başladım.. Eğitim şart ama nasıl şart?böyle eğitim olur mu?ne kadar verimli? 6 yaşındaki oyun çocuklarını sabit bir şekilde 6 saat sırada oturması ne kadar doğru? Oyunla eğlenerek bişeyler öğrenmeye evet ama bu sistem bu dayatma çok çok yanlış durumda.. Kendi ilkokul zamanıma baktığımda aklımda sadece korku, isteksizlik ve oyun oynamak varken o yazılara, sayılara gömülme mecburiyetim gelir aklıma.. Etrafımdaki tüm çocuklar ya okumaz-adam olmaz damgası yemiş ya da yarış ati gibi kolejden, etüte ordan özel derse koşuyor.. Ama fazla bilinçli aileler araya bale sokmayı da ihmal etmiyor.. Sistem yanlış ama aileler de yanlış.. Bu düzen değişmez o belli.. Cetvelle sıra dayağı yerdik biz en azından o kalktı bununla avunalim en iyisi!!

Analitik düşünmenin ne olduğunu tam olarak bilmiyorum. Tahminimce, herhangi bir konuda mantıklı bir sonuca varabilmektir. Yanılıyor muyum? Evet, okul bir şeyler katıyor ama bu koskoca 12 senede o kadar az ki. Yani gereksiz çok şey var. Her şey teoriye dayalı olduğu için ezber ağırlıkta. Dersler ya pratiğe dökülmeli ya da azaltılmalı. Ayrıca 12 sene boyunca özellikle bazı derslerde hep aynı şeyler gösteriliyor. Mesela;dilbilgisi , Tarih. Ben düşünmeyi, sorgulamayı kitap veya farklı yazılar, sözler okuyarak öğrendim. Ne yazık ki hem ödevler hem de sınava hazırlık öğrenciyi o kadar çok yoruyor ve vaktini alıyor ki kitap okumaya veya başka bir faaliyetle uğraşmaya vakit bırakmıyor. Hem okulu hem de etkinlikleri birlikte götürebilenlere helal olsun diyorum. İlkokuldayken her gün en az 3 tane ödev olurdu, yetiştiremezdim. Aklıma geldikçe sinirlenirim.

O daha çok ailenin görevi değil mi? Sizin çocuğunuza vermeniz gereken eğitimleri okulun vermesini mi bekliyorsunuz? Siz ne yapacaksınız peki bu süreçte?

İşte eğitim ailede başlıyor diyorum ben de zaten cute. Çocuk okula başlayana kadar aile sosyal bilinç veremediyse okul, öğretmen ne yapsın? Bir yere kadar ilerleyebilir o da.

dedigim gibi bi kısmın dışındaki ögretmenlerde bu durumda desteklenmiş olacak ve tabiki bahsettiğim sistem daha kolay gercekleşecek. Geride kalanlarsa müfredata uymak zorunda oldukları için esneklik verilecek cocuklarda ailelerde daha huzurlu olacak. Eminimki bu hayatta layıgıyla yasamak için en önemlisi tek yasam alanımız olan dünyayı besleyebilmek için huzurla varolabilmek için, hırsın, gücün, savaşın olmadıgı bi dünya için sizin savundugunuz sisteme ihtiyac yok. Çünkü hırslı insanların, bencil, basarılı insanların çogu güçlendikçe yok oluyoruz. Küçük yaştan okullardada ben degil biz ögretilmedigi müddetce yarış hırs basarı ön planda oldugu sürece bu döngü böyle gidecek.

Cocuklarimiz elbet temel dersleri gorecek. Hepsinin ayri bir artısi var hayatimiza ama sadece test usulü egitim yerine eski klasik sistem soru-cevap cocuklara ezbercilikten uzak tuttuguna inanıyorum. Su an sistemimizde mecbur eleme sistemi icin sınavlar yapiliyor. Bunlar da aslinda bir yandan torpil ve kayirmaciligi engelliyor ki, buna ragmen sorulari bile bulup sinavlara girildigini ogreniyoruz. Ama hala OECD raporunda dunya ortalamasinda az gelişmiş ulkelerle ayni seviyedeyiz. O zaman cocuklarimizin da cok çalıştığını söyleyemeyiz. Ders calismak da kotu bir sey degil disiplinli olmayi ve dusunmeyi saglar. Bu sorumlulugu cocuklara vermemiz gerekiyor. Tablet ve televizyon gibi zaman oldurucu seyleri derslerini yaptiktan sonraya alabilirsek, cocuklara haftada bir kitap okumasını saglayabilirsek, gunde bir saat ders, bir saat kitap okuma zaten yeterli olur. Dusunen bireyler ancak okuma ile olusur. Temel matematik gibi derslerde hayatin her alaninda olan derslerdir. Sayilarin dunya ile ilgisi vardir.

En yakın onluğa yuvarlama sanırım bahsettıgı sey bu, o kadarda zor konular değil bunlar. in vino veritas in aqua

Meraba arkadaşlar sistemden yakındık ama bu duruma ragmen bişeyler yapabiliriz diye düşünüyorum. Bi yazarın önerilerini okudum hoşuma gitti ve paylaşıyorum. Daha önceki yazılarımda ve kitabımda bahsettiğim gibi, mutluluğa ve başarıya iki farklı açıdan bakıyorum: başarı-odaklı mutluluk ve mutluluk-odaklı başarı. Bu iki konuya kısaca değinip başka bir konuya geçeceğim. BAŞARI ODAKLI MUTLULUK Başarı-odaklı mutlulukta kişi, başarılı oldukça mutlu oluyor. Çünkü başarı, onlardaki değersizlik duygusunu kapatıyor. Başarılı olamadıklarında ise yalnızlık ve depresyon başlıyor. Bu insanlar dış odaklı insanlar. MUTLULUK ODAKLI BAŞARI Mutluluk-odaklı başarıda, kişi olduğu gibi mutlu. Başarıya ihtiyaç duymuyor. Bu insanlar diğer insanların hayatına etkide bulunuyor. Bu 'etki' sonucu ise başarı kendiliğinden geliyor. Bu insanlar iç odaklı insanlar. Yani başarı, dış odaklılarda 'amaç'; iç odaklılarda ise 'sonuç' oluyor. Ben bu iki kavramı anlatınca, bazen ebeveynler şu şekilde itiraz ediyor: "Anlattıklarınız doğru ama TEOG ve LYS'nin olduğu bir eğitim sisteminde iç odaklı çocuk yetiştirmek mümkün değil." Bu gerçekten öyle mi? Sınav için çalışan bir çocuk iç odaklı olamaz mı? ARAŞTIRMA Texas Üniversitesi'nden Prof. David Yeager önderliğinde dünyaca ünlü yedi araştırmacı bir araya geliyor ve bir araştırma tasarlıyor. Grubu ikiye ayırıyorlar. İlk gruptaki öğrencilere şöyle bir paragraf verip, onlardan bir yazı yazmalarını istiyorlar. "Bazen hayat adil değildir. Çoğu kişi bunu değiştirmek ister. Bazıları daha az açlık olsun ister. Bunun için çalışır. Bazıları daha az şiddet olsun ister. Bunun için çalışır. Siz dünyayı nasıl daha iyi yapılabilirsiniz?" Denekler, bu soruyu yanıtlayan bir yazı yazıyor. İkinci gruptaki öğrenciler, böyle bir yazı okumadan, lise ile ortaokulun farkını anlatan bir yazı yazıyor. Peki bu iki grup arasındaki fark ne? DEĞER ODAKLI HEDEF İlk gruptaki öğrenciler kendi içlerine dönüyor, kendi değerlerini keşfedip değer odaklı bir hedef belirliyor. İkinci grupta böyle bir şey olmuyor. Bu çalışmadan tam üç ay sonra iki grubun da fen dersindeki notları karşılaştırılıyor. Sonuç çok şaşırtıcı. Değer odaklı hedef belirleyen grup, çok daha yüksek not alıyor. OKULDAN BAĞIMSIZ Dikkatinizi çekerim. Bu gruba ek ders verilmedi ve fen dersiyle ilgili hiçbir şey öğretilmedi. Derslerden ve okuldan bağımsız olarak, bu öğrenciler sadece değer odaklı hedeflerinin farkına vardı. Bu etki üç ay sonra bile kendini gösterdi. Peki, değerlerinin farkına varan kişi neden daha yüksek not alıyor? GEMİ Mİ LİMAN MI? Değer odaklı hedefi olanlar için önemli olan; gemi değil, limandır . Hedefi olmayanların, limanı yoktur. Onlar için her sınav ölüm kalım meselesidir. Gemi, liman olmuştur. Araç, amaç olmuştur. Bu öğrenciler korkularından dolayı; hedefi olanlar ise coşkularından dolayı ders çalışırlar. Korku engellerken, coşku enerji verir. Gidecek limanı olmayan kişinin enerjisi de olmaz çabası da. Sadece korkunun verdiği geçici enerji olur. Değerler, geçici değil sürekli enerji verir. Bu insanlar daha çok emek verir ve sonuç olarak daha başarılı olur. Hem de çok daha az kaygıyla. BU SİSTEME RAĞMEN MUTLULUK Sonuç olarak, sınav sisteminin büyük bir dert olduğunu biliyoruz. Ama bu, iç odaklı çocuk yetiştirmemek için bahane değil. Bu sistemde ailelerin yapabileceği çok şey var. Aileler, çocuklarına değer oluşturmada yardımcı olursa ve çocuk değer odaklı bir hedef belirlerse, sınav ve okul ölüm kalım meselesi olmaktan çıkar. Büyük resme hizmet eden bir araca dönüşür. Bu da çocuklara bitmeyen bir yaşam enerjisi verir. Böylece bu çocuklar hem mutlu hem de başarılı olur. NOT 1: Tabii keşke veliler değer oluşturmayı eğitim sistemine rağmen yapmak zorunda kalmasa. Bunu, eğitim sistemi ile beraber yapsa. NOT 2: Yeni müfredatı inceliyorum. Fikirlerimi daha sonra bir yazıda detaylı yazacağım. https://www.instagram.com/dr. ozgurbolat/ Önceki

Kesinlikle... Seridina Guru Anneler

Yazık valla. İnsan olamamış kişiler başımıza öğretmen kesilmişler. Ben öğretemedim, beceremedim demiyor da neler diyor.

Ahh ah.. Yavrum kıvranıyor resmen.. Keşke Türkiye'de de homeschoolling olsa. Tüm gün bizim olsa.. Yavaş yavaş istedikce ogretsem.. Merak ettikçe anlatsam.. Doğal olsa eğitimi, yaşayarak öğrense.. Çok sevdiği resim dalına dilediği kadar vakit ayirabilse.. Hep isteyerek içinden gelerek yapsa herşeyi..

Deveye sormuslar neden boynun egri diye o da nerem dogru ki demis. Eskiden ozel okullarla devlet okullari arasinda ucurum vardi. Son durum ne bilmiyorum. O yuzden yanlis bilgi vermeyeyim. Yalniz okudugum sistemde cok fazla yanlislik vardi. Mesela kimya, biyoloji derslerinde hic deney yapmadigimi, hep kitaptan anlatildigini bilirim. Matematik zaten sadece formuller uzerineydi. Sayisaldan girdigim icin, o zamanlarin kimyasi ve biyolojisi sonradan hicbir zaman isime yaramadi. Lise baslangic duzeyinde butun temel derslerin ogretilmesi gerek ama universiteye giris sinavinda gercekten gereksiz. Yurt disinda , temel dersler aliniyor zaten ama universiteye girerken kendine ozel dersleri secebiliyorsun. Mesela ben muhendislik icin gireceksem, matematik, ileri matematik ve fizik yetebiliyor. Biyoloji ve kimya icin kafa yemeye gerek yok. Sadece cok cok iyi universiteler icin 4-5 ders alan olabiliyor ama onlarda yine biyoloji ve kimya olmak zorunda degil. Ustelik sinavlar sadece sonuca dayali degil. Gittigin yol dogruysa ama hesap hatasi yaptiysan cok az bir puan kiriliyor. Hangi uniye girersen gir temel seviyede ingilizce ve matematik araniyor. Bunlar zorunlu dersler. Onun disinda sehir gezileri, ulke gezileri oluyor. Yegenlerimden gordugum kadariyla, devlet okullari ile ozel okullar arasinda bir ucurum yok. Temel seviye dedigim; lise1 duzeyinde dersler. Tabi ki sistem farkli oldugu icin birebir karsilastirma yapilamaz.

Biz 1. sınıfız, sesleri ilk dönem kapanmadan bitirdik, artık test çözmeye başladık

Ben okurdum işte. Okumam için okulda öğretmenin ödev vermesi ya da sınavda sorması gerekmezdi. Okurdum çünkü kitabın olmadığı bir hayat görmedim. Babam okurdu, annem okurdu. Kitap okumak zorunlu bişey değil tv izlemek gibi bir şeydi bizim evde. 9 yaşında kendi isteğimle nutuk okudum ben, kimse zorlamadı. Kimse bana ders çalış kitap oku ezber yap demedi. O yüzden diyorum ya okul bir yere kadar. Evet önemli, evet keşke daha iyi bir sistem olsa, çocuklar daha rahat öğrense. Ama her şey okul değil. Okula yüklenip aile sorumluluklarından kaçmayın. Anne babası kitap okumayan çocuk kitap okumaz, zorlamayla olmaz. Anne babası sorumluluk sahibi olmayan, sorumluluk bilinci aşılanmayan çocuk sorumluluk sahibi olmaz. Önemli olan okul değil, sizin çocuklarınıza ne verebildiğinizdir.

her şeyden az az bilen bireyler yerine bir alanda uzmanlaşacak bireylere ihtiyacımız var, az ondan az ondan değil, bu işin tamamı benden sorulur demeli, ara eleman açığımız var herkeste üniversite okuma merakı var, elini sallasan üniversite mezunu ama içi boş, sistem yanlış sistem yavan, devlet okulları bitik, neresinden tutsak elimizde kalır

Çocuğun eğitiminde okulu tek nefer olarak göremeyiz keza aileyi de. İkisi de çocuğun eğitiminden sorumlu. Keşke okullardan daha bireysel yetenekleri gözetilerek çocuklar muamele görseler, ama bu haliyle bile sırf aile tarafından verilecek eğitimden daha iyi olabilir. Aileler zaten bireysel bakıyorlar olaya. Ailenin desteği olmadan yetenekli çocuk şuanki sistemde kendini gösterebilir yine de, ancak daha orta düzey için ailenin desteği şart. Okulun desteği olmadan tek başına ailelerinse başarılı olabileceğini düşünmüyorum. Temel dersleri gerekli görüyorum, benim ileride işime yaramayacak demek çok doğru değil, hatta müfredat benim okuduğum döneme göre daha hafifletildi diye biliyorum. Ezbere dayalı eğitim vermeyelim diye bilgiyi de hepten küçümsemeyelim. Yeteneğimiz olmadığı konularda sıkılıyoruz bunalıyoruz, hepimiz öyleyiz, o noktada da biraz çocuklara destek olmalı

Sistem her ne kadar yarışa dönmüş olsa da sistem baştan berbat. Geçen seneki ya da senelerdeki OECD raporlarına bakıp kaçıncı olduğumuza bakabilirsiniz...

Kendi dilini anlamayan yabancı dilleri nasıl konuşsun o zaman? Kendi dilinin detayına kadar öğrenmen gerek tabii fiilimsileri bilmeyip doğru düzgün yazıp konuşuyorum ne demek? Bilinçli bir teog annesi olduğunuza emin misiniz? Çocuğunuz bunu duyup fiilimsilere gerek yok nasıl olsa anlayıp konuşuyorum der sınavda da yapamaz zaten yarış atıydı diğer çocuklarla kıyaslamaya başlarsınız sınav sonucu açıklandığında...

Her çocuğun yeteneği olsa dahi sırf yeteneği var diye temel eğitimi vermeyelim, herkesin bilmesi gereken şeyleri öğretmeyelim mi? Dünya tarihini, kendi ülkesinin tarihini bilmeyen çocuklar mı yetiştirelim mesela? O çocuklara temel eğitimi vermeden ne verebilirsiniz bir düşünün hanımlar?

Keşke işe yarasa sınavlarda heyecanlandı diye dayak yiyenlerdendim Okul ikinciliğim gitmesin diye arkadaşlarımla gezdim diye dayak yiyenlerdendim şu an her şey mükemmel annem babam gururlu ama bendeki travmalar baki...

Her yaz denizde boğuluyor, her kış sobadan zehirleniyoruz. Şu çocuklara yüzme dersi vermek imkansız mı? Sobadan zehirlenmek de matematikle ilgili olsa gerek? Soba konusunda pek bilgim yok?

Mesele sorumluluk bilinci aslında myflower. Bizim ülkemizde en çok eksik olan şey bu. Okula gitmenin ders çalışmanın çocuğun sorumluluğu olduğunu aileler kabul etmiyor ki çocuklar öğrensin. Konuda bile "kavga ederek ders çalıştırmaktan" bahsedilmiş. Görev bilinci verilmiş, sorumluluk aşılanmış bir çocuk zaten kavgaya gürültüye gerek kalmadan görevini yapacaktır. Ama aile çocuğun ders çalışmasını kendi sorumluluğu olarak gördüğü için sonuç bu oluyor.

Ve gerçekten sekiz yaşında bir çocuğun 46'nın 50'ye mi 40'a mı daha yakın olduğunu tahmin edemeyeceğini mi düşünüyorsunuz? Bu kadar küçümsemeyin çocuklarınızı, doğru şekilde anlatın sadece. Anlarlar.

Katılıyorum ve ekliyorum; anneler lütfen çocuklarınıza her mesleğin değerli, her dersin önemli olduğunu kavratın. Ülkemizde hala matematiği yapan çocuk zeki ama sözeli yapan çocuk değil gibi bir algı var. Değişsin bu artık. Lütfen.

Degilim tabiki :) ben bu konuyu acınca yorumlarda bi arkadaş özgür bolatı okumamı tavsiye etti düşüncelerimle paralellik gösterdiği için okudum ve cok begendim ilgili arkadaşlar için paylaşmak istedim.

evet sorumluluk bilinci ödevlerle derslerle verilmeye calışılıyor. Sorumluluk bilinci güzel şey ama neye karşı sorumluluk bilinci?Bi dogaya karşı sorumluluk bilincini nekadar geliştiriyor bu egitim. Dünyaya karsı sorumluluklarımızın nekadarını anlatıyor. Artık güçlü insanlara degil, bu yeterince var ve dünyanın hali ortada, artık vicdanlı duyarlı insanlara ihtiyacımız var dogaya saygıyı anlatmalılar, cana saygıyı anlatmalılar sabahtan akşama durdukları egitim yerlerinde.

Ben okulu çok gereksiz buluyorum zaten. Bilinçli ebeveyn olacaksın eğitimi evde vereceksin.. Ha okumayacak ipsiz sapsız olacak değil. Boş adam olmayacak. Koyun olmayacak ama her konuda bilgi sahibi olmak için araştırıp öğrenecek. Bence okul araştırmayı engelliyor.

Fiziğin matematiğin bukadar derinine inip hakkıyla verilmesi gerektiğini onca msjla anlattım size ama şuan anladim diyorsunuz konu sahibi fizik bilmeden pilot olunmalı vs savunuyo diyosunuz şimdi ben size ne desem boş olucak kusura bakmayın oyuzden nasıl isterseniz öyle anlayın.

Kesinlikle katılıyorum. Ve suanda yorum yazanların cocukları henuz olmadıgı ıcın cocukları tanımadıklarını dusunuyorum. Ayrıca cocuk butun bunları yapmazsa ne sosyal olabılecegıne ınanıyorum nede yenılıkle acık olacagını dusunuyorum. Benımde oglum okula gıdıyor kucuk daha ılkokulda, hafta sonu yuzuyor okul bıttıgınde suanda arastırıyorum ama bır kolejın kampına katılacak. hem dogayı tanıyacak fıdan ekecek hemde her gun 2 saat ıngılızce gorecek. Bence muthıs bır deneyım olacak, cocukları okula gondermezsek onlara bırseyler vermezsek butun gun hadı televızyonda ızlemesınler , tabletlede hıc oynamadıklarını varsaydık ne yapacaklar? ne yapabıleceklerını zannedıyorsunuz hanımlar Malesef butun gun oyun oynamıyorlar, ılgılerı cabuk dagılmasada sıkılıyorlar, mesela tablette ızledıgı bır vıdeodan deney yapmak ısteyebılıyorlar. Egıtım sıstemın yanlıslıgına bende katılıyorum ama bunu elestırıcez dıye kahve koselerınde oturabıleek bır cocuk yetıstırmek ıstemıyorum, Buarada ders calısmaktan kasıt kesınlıkle turkce hayat bılgısı matematık degıl benım oglum suanda evde duvarda kulac atmayı denıyor. Bır baskası sut cekmeyı calısıyor, bır suru ornek emınım cevrenızde vardır. Mucadele hayatın her alanında yok mu?

cok iddialı konusuyorum yeteneksiz hiçbir insan yok. Herkes cok iyi yapabilecegi dünyaya katkıda bulunabilecegi birşeyle doguyor ama bu şey illaki çok büyük meslekler degil cok küçük birşeyde olabilir. Yetenek oldugunu surdan anlarsın o işin egitimini almasan bile dogallıkla iyi yaparsın ve yaparken sadece ona odaklanırsın kafandaki herşey ucar. o anın içinde erirsin örnek verim. Mimarlık alanında calısıyorum ama bu degilmiş yetenegim yönlendiremediler cok daha basitiymiş yemek yapmak ve dans:)bunları cocuklugumdan beri ustaca yapıyorum ve yaparken kendimi unutuyorum.

Arkadaşlar önce şu tabloyu bir inceleyin. Öğretmenler sapır sapı dökülüyor. Neyi ne kadar biliyor öğretecek? Bu tablo öğretmenlerin kendi alanlarıında girdiği sınav sonuçları. Nerede o eski öğretmenler? Eğitim de öğretmenler de dökülüyor. Her geçen gün içi boşaltılıyor. Bir çok arkadaşın söylediği gibi eğitilen çocuklar sorgulamayı öğrenir. Sorgulayan nesil istenmiyor. Bu yoldan iki çocuğu ve onların bir çok arkadaşlarıyla geçmiş bir anne olarak söylüyorum. Zeka = Akıl değildir. Zeki olmak başka birşeydir, akıllı olmak başka şeydir.

Aynen katılıyorum çocuklar oyun oynamali kızıma oda yaptım masa bilerek almadım açılır kapanır bişey yapmayı düşünüyorum çocukları sürekli çalış çalış diye empoze etmek istemiyorum oyun oynamali i yavrum hayatın tadını cikarmali ama ne yazık eğitim sistemi buna izin vermiyor kirmizi

Sistem yanlış, sistem eksik dedim zaten. Ama lise düzeyinde bir çocuk zaten kendi ilgi alanını keşfeder. Tarihe ilgisi varsa okur, kimyaya fiziğe ilgisi varsa araştırır öğrenir. Müziğe ilgisi varsa bir müzik aleti çalmak ister. Sen kullanmıyorsun türevi integrali ama bir inşaat mühendisi kullanıyor mesela. O da tarihi umursamıyor belki. Çernobile amerikanın atom bombası attığını sanan gençler gördü bu gözler. Yazıktır günahtır, böyle yetiştirilmez o çocuklar.

Tamam siz sistemin değişmesini bekleyin o zaman ne diyeyim. Ben kabullenip, iyi yanlarından faydalanıp kötü tarafından korumaya çalışıyorum öğrencilerimi ve etrafımdaki çocukları. Kendi çocuğuma da böyle yapacağım ilerde çocuk sahibi olursam. Sistemi eleştireyim, reddedeyim derken çocuğumu heba etmek yerine sistemi nasıl kendi doğrularımıza uygun bir şekilde uygularızı araştıracağım. Size de kolay gelsin bana da.

Evet. Yine nereye bağlanıyor işin sonu? Paraya.

daha önce de söyledim müfredatı bilmediğimi. eğitimcisiniz anladım kadarıyla. 8 yaşındaki bir çoçuğa sayılara bakarak cevaplamasını sonra gerçek sonucun bulmasını sonra da yuvarlamasını istiyor sistem. sadece gerçek sonuçu bulamayarak matematik dersini yapamayan ve korkan çok fazla çoçuk varken bu kadar çok sonuçu olan matematikten hemem hemem hepsi korkar kaçar bence. çözümünde matematik dersini sevdirmek. matematik veya diğer dersleri severek anlayarak yapabiliyorsa bir çoçuk analitik düşünür

Ay evet. O konu ayrı bir facia M magicat tam zamanlı

Kizim 3. sinif. 1. sinifa basladiginda e l a t ve n harflerini yani 5 harf ogrendiklerinde ogretmeni toplanti yapmis ve bana kizinizin okuma kapasitesi yok buyuk ihtimal sinif tekrari yapacak demisti.5 harf ogrenmis 6 yasinda ki cocukta okuma kapasitesi olmadigini anladiniz ole mi dedim. daha fazla 1 sey diyemedim cunku uzasaydi inanin tokati patlatacak duruma gelmiştim. Bu şekilde baslayan egitim hayati iste. yazik cocuklarimiza

Sisteme ayak uydurabilen bir de uyduramayan çocuklar var ne yazıkki bir de gözlerini hırs büyümüş aileler.

evet okadar dogru ki bu söylediklerin resmen sisteme robotlar yetiştiriyoruz. Ama sistem ne olursa olsun herzaman cogunluktan korkulmustur kimse cogunluga ters gitmek istemez. Bütün anneler bi serzenişte bulunsalar itiraz etseler eminimki eski sistemden eser kalmaz.

Lisede herkes istedigi alani seciyor nerdeyse. Saglik lisesi, spor lisesi, meslek liseleri var. Temel egitimle beraber mesela ben fizik, kimya, biyoloji okudugum icin cok mutluyum. Esit agirlikciydim ama lise 1 de aldigim bilgiyle akil yurutebiliyorum bu konularda. Matematik keza oyle. Hayatin her alaninda gerekli bunlar. Yani kucuk bir cocugu direkt sadece sadece sanata yonlendirmek ve bu egitimi vermek diger alanlari pas gecmek hata benim icin. Cocugum olursa her seyi denesin, gorsun kendini tanisin, dunyayi anlasin isterim ben.

Yani hala anlamıyorum üniversite sınavına giren yazı alanında olan çalışan birisi fiilimsileri bilmeli bence. Dille uğraşmıyorsunuz belki de ondandır bilemem. Ama yani eğitim sistemini eleştirirken kendinizi de düşünmelisiniz bu kadar yıl üniversiteye girmek için sınava çalıştım ettim nasıl fiilimsileri bilmem ya da bana öğretilmez. Hadi oğlunuzun mu kızınızın mı karşısına çıktı bilinçliyseniz eksiklik duyduysanız araştırıp öğrenirdiniz ne bileyim bana garip geldi. Ayrıca da yalan atıp atmadığınızı bilemem teyit etmek için de bir ihtiyaç duymuyorum sonuçta sanal alemdeyiz. Çocuklarınıza başarılar dilerim...

lisede senden adam olmaz diye haykırılan tüm arkadaşlarım istisnasız özelde başarılı oldular kendi işini kuranlar oldu, bu eğitim sistemi kişiyi ancak köreltiyo, ama mecburuz heralde okula göndermeye, biz de var mı aile eğitimi? sanırım yok başka ülkelerde anne baba yeterli eğitim düzeyindeyse bu mümkün

Üstün Dökmeni çok severim. Bu alıntı da çok güzel.. çok doğru.. fakat okullardaki eğitim sistemi ile alakasız. Bütün bunlar ailenin verebileceği şeyler. Ve zaten her ailenin çocuğuna bu soruları sorabilmesi gerek. yani olması gereken zaten bu..

Öncelikle çok takdir ettim sizi. Bebeğinizle güzel bir ömür diliyorum. İnanın bu konu benim de yaram. Mesela hep hayalim psikoloji okumaktı. Ama olmadı. Neymiş efendim daha fazla matematik sorusu çözmem gerekiyormuş. Sosyal Bilimler de bile matematik sorusu çözenler ancak iyi okulları kazanabiliyor. Sayısal dersleri düşük olan öğrencilere gerizekalı muamalesi yapan dahi var. Ya da sayısal dersleri iyi diye bu çocuk zekidir deniyor. Kesinlikle eğitim sistemimiz berbat üstelik şuna da ekleyeyim. Her çocuk okumak zorunda değildir. Okumak istemeyen çocuk ilgili alanına göre yönlendirilebilir. Çünkü bu memleketin sadece mühendise avukata değil terziye kuaföre kasaba manava da ihtiyacı var.

BUNU MU İSTİYORSUNUZ - Çocuğunuz; Varsın, bir çivi bile çakamasın... ama, dersleri iyi olsun. Varsın, omuzlarda cenaze taşıyanlara bön bön baksın... ama, matematiği düzgün olsun. Varsın, evin çalan telefonuna cevap veremesin... ama, notları yüksek olsun. Varsın, eve gelen misafirlerinizle üç kelime konuşamasın... ama, fen lisesine gitmiş olsun. Varsın, ağlayan bir çocuk görünce ona gülsün... ama, sınıfın birincisi olsun. Varsın, kendisinin fazladan harçlığı olduğu halde; kantinden simit alamayan çocuklarla alay etsin... ama, öğretmenlerinin gözdesi olsun. Varsın, başını okşayıp hatırını soran bir yetişkine dönüp; " Ya siz nasılsınız efendim..." diyemesin... ama, yabancı dili mükemmel olsun. Varsın, oyun arkadaşları olmasın... ama, sınavlarda "on" çeksin. Varsın; Taziye nedir, bilmesin, Başın sağ olsun ne demek, anlamasın, Geçmiş olsun kime denir, niçin denir, haberi olmasın, Uğurlar olsun, ne anlama gelir farkında olmasın, Ama... karneleri süper olsun. Evet... varsın, tek dostu olmasın... ama, iyi gelir getiren bir mesleği olsun... öyle mi... - Bu çocuğu bu hale nasıl mı getirdiniz: Bandı üç ay geriye sararak, çocuğunuzla "nelerden ibaret" olan iletişiminizi dinlemek ister misiniz; "Oğlum, çıkar üstünü-başını... doğru derslerinin başına... Kızım, öğrenemedin gitti şu işi... hafta içi sokak-mokak yasak... Ne gezmesi... sen önce ödevlerini bitir. Oyun mu... gelmeyeyim yanına... Geçen dönemin berbat karnesini unuttuğumu sanma... Birazdan tek tek bakacağım ödevlerine... Yavrum, bıktım ama her akşam ders çalış demekten... Şu odanın hali ne küçük bey... Hayır efendim... siz de ana-baba olunca her akşam bol bol televizyon izlersiniz... Haftaya veli toplantısı var biliyorsun değil mi küçük hanım... Çocuklar... kesin şamatayı da elime sopa almayayım... - Çocuğunuzla bilmem ama, bu tarzınızla kimseyle iletişim kuramazsınız. - Mesela, çocuğunuz hakkında şunları hiç merak ettiniz mi: Elinin neye yatkın olduğunu, Gönlünün neler arzuladığını, Dilinin neye uyumlu olduğunu, Gözlerinin zevkini, Hangi oyunlardan hoşlandığını, Neleri "merak" ettiğini, Arkadaşları ile en çok hangi oyunları oynadıklarını, Hangi oyunlarda başarılı olduğunu, Futbolla ilgisini, basketle arasını, satrançla havasını... hiç merak ettiniz mi acaba. Bisiklet sürmeyi öğrenip öğrenmediğini, Resim dersiyle ilgisini, Müzikle arasını... hiç mi sormadınız... - Öyleyse çocuğunuzla: Ayağı yere basan bir iletişim kuramazsınız. Her sözünüze tepkili olması, Lafı ağzınıza tıkaması, Bazen de sizi terslemesi, Hayallerinizin suya düşmesi... hep bundandır... canım kardeşim. ÜSTÜN DÖKMEN

Sadece kuzenimin başına gelen birşey değil. Malasef bütün çocuklarda durum aşağı yukarı böyle. Sistemin yaptığı yanlışlardan biri matematikten korkan kaçan neslin psikolojisini anlamadan diğer ülkelerde böyle yapılıyor bizde yapalım demesi. in vino veritas in aqua

Evet, siz de haklısınız. Özellikle sözel dersler genel kültürdür zaten ve bilinmesi gerekir. Ama bunları bize hep ezberleyeceksiniz dediler. En saçma bulduğum şeylerden biri de şuydu;edebiyat dersinde o eserleri okumak yerine yazarı ve eserlerini ezberliyorduk. Bunun için canım çıkarak tam 2 saat harcadığımı bilirim sırf 10-15 puan fazladan alabilmek için. Sonraki sınavlarda böyle olmadı tabii. Birkaç tane bildiğim varsa yazmıştım, yoksa boş bırakmıştım. Hoca da imalı imalı bakmış mıydı, bir şey mi demişti neydi, tam hatırlamıyorum. Bütün eserleri okumak için fazla vakit yok, bunu biliyorum. Ama en azından birkaç eser okuyabilirdik. O zaman birkaç tane Tanzimat dönemi eseri okumuştum. O kadar güzeldi ve farklıydı ki benim için.

Sorun temelden başlıyor bırakın ilkokulu falan 2 yaşında 3 yaşında garipler sabahın altısında sokaklara dökülüyor kreş diye Sosyalleşmek, öğrenmek martavallarına asla inanmıyorum, çocuk ilk okula kadar annesinin dizinin dibinde olmalı ve 6 yaşından aşağı okula gitmemeli. Dünyanın em kötü eğitim sistemi içindeyiz, bu kadar yüklenmeye rağmen yine de hiç bir şey bilmiyor çocuklar en çok ona üzülüyorum, bari çektiklerine değse aldıkları eğitim. En içimi acıtan nokta sürekli yüklenmeleri okul, sınav, yabancı dil bitmedi spor, aktivite koş çocuğum koş, yazıktır bu evlatlara...

Konu çok güzel olmuş öncelikle. Konu sahibi yazdığın kurslar, özel dersler hepsi bir rant. Biliyorsun insanların birçoğu canımı al ama paramı alma diyor. Bu şekilde düşünüyor. Çok iyi bir anne olacağını düşünüyorum. Sevgiler Tursu sever Bazıları ölümsüz olmalı. tek ayak

Ben sayısalcıyım, lise tarih ve felsefe hocalarımın anlattığı dersleri hala hatırlarım. O zamanlar ilgi alanım olmamasına ve sadece haftada 2 saat görmeme rağmen çok kalıcı oldu öğrettikleri.

bu dertten çok muzdarip bir anne olarak katıldığım yerler de var, katılmadığım yerler de var.. Yorgun olmasam uzun uzun yazarım ama Finlandiya modelini örnek alsak yeter diyeyim..

evet eğitim sistemimiz berbat ama sizin yaptığınız analizlerde oldukça çelişkili ve hatalı bir kafa karışıklığınız var belli ki. neyi savunduğunuzu da anlayamadım belki de hastayım ondandır neyse şunu söylemek istedim bir çocuk sizin beklentinizdeki gibi yetenek yüklüyse zaten ne yaparsanız yapın o şekilde yeteneği olan çocuğun önünde duramazsınız eğitim sistemi berbatta olsa o çocuk bir şekilde aradan sıyrılır. kısaca deha, aşırı yetenekli vs olanlar içinde ayrıca sınıflar var merak etmeyin.

Turkiyede eğitim zaten yerlerde sürünüyor bir çok ülkeden gerilerdeyiz biliyorsunuz. Bu yüzden fikrinize katılmıyorum. Çocuk her konuda bilgilenmeli. ilerde öğretmen ve ailesinin de desteği ile yetenekli ve istekli olduğu konuda eğitimini tamamlar zaten. Fakat şu konuda hak veriyorum size. Hep matematik fen tarih vs değil çocuklara kitap okuma alışkanlığı verilmeli. Aileler bu konuda destek olmalı.

Hepimizin istediği o. Ama mümkün mü? Ya da biz görebilir miyiz? Aslında lisede sözel bölüm seçince haftada iki saat falandı matematik dersi. Onda da türev integral falan öğretmiyordu hocalar. Dil ve spor sınıflarında da aynıydı. Şu an öyle mi bilmiyorum. Müzik ve matematik birbirine çok benzer mesela. Yanılmıyorsam mozart matematik denklemleri üzerine yazıyordu bestelerini. Matematiği anlamayan müziğe yetenekli olsa da bir yere kadar ilerler demişti müzisyen bir tanıdığım da. Ama bizim ülkemizde bu çocuğun kafası matematiğe, derslere basmıyor sesi de güzel müzisyen yapalım bari diye keman derslerine falan başlayan aileler var. Ailelerin eğitilmesi gerek başta.

Evet ama sadece ailenin desteği olacak paraya değil. Devletin bu alanlarda destek olması gereken paraya.. Yılda bilmem ne kadar diyanete destek veren hükümet eğitime gelince yok diyor.

okulda verildiği kadarıyla kim hatırlıyo ki dünya tarihini falan, almanya yenildi diye biz de yenildik tarih bilgisi bu, ben meraklıyım konuya kitaplarımın çoğu tarihtir ama okulda anlatılan çoğu şeyi unuttum, özetle öğretilen şeylerin de verilme şekli yanlış, ezber paso sözel şeyler belki gerekli ama ben hayatta türevi nerde kullanıcam mesela, integrali fonksiyonları, vidanın bilmem neyin yarı çapı...

istediğiniz kadar uğraşın, su akar yolunu bulur o çocuklar meşrebi neyse onu yaşıycak yani çok kafa yormayın hiçbiriniz... in vino veritas in aqua

Eğitim sisteminin sadece rekabete dayalı olmasını bir öğretmen olarak ben de doğru bulmuyorum. Bunun yerine iş birliğine dayalı olması ve sistemin buna göre düzenlenmesi tabi ki daha iyi olur. Ama bazı durumlara da realist bakmak lazım.. Türkiye'de kaç milyon öğrenci var. Biz hala refah seviyesi yüksek bir ülke değiliz. Sistem çok sıkı denetlenemiyor. Böyle bir sistemde yeteneğin öğretmenin insafına kalmasını kim ister? Bu düzgün bir şekilde denetlenemediği için mevcut sistemde, objektif de olunamaz. Ve birkaç yetenekli çocuk iyi yere gelirken çoğu öğretmenin çelmesine takılır kalır. Mevcut sistem içerisinde veli bilinçli olursa çocuk başarılı da olabilir açıkçası vicdani ve psikolojik açıdan aile takviyeler yapıp dengelerse şayet. Ayrıca her velinin benim yavrum zeka küpü ama henüz keşfedilemedi diye gezdiği de bir gerçek. O yüzden mevcut durum bence "şimdilik" bu sistemi mecbur kılıyor. Ve iyileştirmelerin yapılması tabi durumu parlak hale getirir ama zaman ve iyi bir planlama lazım.. Bu olana kadar da çocukları ziyan etmek yerine sistem içerisinde en iyi nasıl verimli hale getiririze bakmamız lazım hem veli hem öğretmenler olarak.

Ben o kısmı çözemedim tam. Bizim nesil hem okula gitti hem dershaneye gitti hem özel ders aldı. Şimdiki nesilde böyle yetişiyor Bakıldığında eğitime çok önem veriyoruz gibi görünüyor değil mi? Başka milletten birine anlatsan afallar eminim. Liseyi hatırlıyorum. 5 gün okul 3 gün sabah 8 akşam 8 ders çalışıyorum. Haftasonu yine kurs. Gerçi yararını gördüm mü? Gördüm. Hukuku o bilgiler sayesinde daha doğrusu o temel sayesinde tutturdum ama hiçbir şey başaramayanlarda oldu. Aptal insanlarda değillerdi.

Şu an para kazanmak önemli. Yani aslında güç. Güçlü oldun mu okusan da olur okumasan da.

Çocukluğunuzdan beri yemek yapmayı dans etmeyi çok sevseydiniz hayaliniz bunlarla ilgili meslek olurdu. Kimsenin sizi yönlendirmesi gerekmezdi.

Aynen dediğin gibI. Çocuğa daha kuccukken verilmeli o sorumluluk duygusu. Çocuk bilmeli ders çalışmanın kendi görevi olduğunu. Tabiki asker gibi sürekli disiplin edilsin demiyorum çünkü fazlası depresyona sokar okuldan soğutur. O dengeyi iyi ayarlamak lazım.

Mifredatta ne varsa onu anlatacak yapıdaki öğretmenle ütopyanızdaki sistemin başarılı olacağını mı düşünüyorsunuz gerçekten?

Ben aldığım hicbir egitimden pisman değilim. Matematik geometri fizik edebiyat tarih... hepsi beynimin ayri bölgelerine hitap etti ve ben onlarla icli disli olarak zihnimi gelistirdigimi düşünüyorum. Simdi çoğu konuda kesin bilgilerim olmasa dahi okulda gördüğüm derslerin ışığında kendime bir çözüm yolu ya da en kötü ihtimalle neyin doğru olmadığını bulabilecek yeteneği hissediyorum. Evet oldukca yorucu tempolu bir sistemimiz var ama yetenekli cocuklari kesfetmek aile ve öğretmenlerin görevi. Benim birkaç arkadaşım yetenek sınavlarıyla yerlesti okullara. Ya da matematige fene yetenegi olmayan ama spora yetenekli arkadaslarim da kendi yetenekleri ile bir yön çizip ekmeklerini kazaniyorlar. Ki yani okudugum okul da öyle kolej falan değildi bildiginiz mahalle arasnda bir okulda ilkokulum. Şimdi üniversitede de oldukca kaliteli bir eğitim aldığımı düşünüyorum ve mezun olunca da cok faydali olacagimdan eminim. Evet sistem eksik vs ama asla gereksiz değil. Ben cok mutluyum, iyi ki o her branştan dersleri görmüşüm onlara çalışmışım o derlseri anlamak icin çaba göstermişim. Keske şu da şöyle olsaydı demiyorum. Simdi okudugum bölümde matematik görmüyoruz ama ben arada sırf zihnimi rahatlatmak vs için matematik geometri çözüyorum bazen de alıp bi şiiri inceliyorum. Çalışmayan ya da başarılı olmayan çocuklar varsa etrafınızda sistemden önce bir bakın bakalım etrafı ders çalışmaya öğrenmeye el verisli mi diye, çünkü bu da cok büyük bir etken. Kendimden biliyorum çünkü bazi faktörler odaklanmamda sorun çıkartıyor. Neyse çok uzattım. Benim açımdan kıssadan hisse: bence okul ya da sistem gereksiz değil ama bazı yönlerden eksik oldugu da aşikar.

B Birikiucdort son iki mesajınızı tam anlamadım siz Özgür Bolat mısınız yoksa alıntı mı yapıyorsunuz ondan?

son dediğinde popüler kültüründe etkisi var, misal yeni nesil abd vietnamda kazandı zannediyor, rombo ve bilimum hollywood filmleri sağolsun demek istediğim temel bilgileri verdikten sonra öğrencileri ilgi alanlarına göre ayır, baştan ayrılmış olsak ben muthemelen avukat ya da gazeteci olurdum, ama te liseye kadar zorunlu matematik vardı

Müfredat ağır mıdır? Bu sorunun cevabını bilemiyorum açıkcası. Fakat yıllar sonra fark ettiğim bir durum var. Tarıh kim kiminle savaşmış sonuç hangi anlaşma yapılmıştan öte bugünü anlamayı ve yorumlamayı sağlıyormuş. Felsefe bilgelik sevgisinden öte insanin aslında kendisini bulma yolculuğuymuş. Fizik ve matematik formüllerini ezberlerken kaçırdığım bir nokta varmış ki oda yaşama uyarlanabildikleri. Bence konudan çok metot yanlış. Ezber mantığı ancak teog, ygs, lys, kpss sınavının son dakikalarına kadar etkili.

Bende fiilimsileri bilmediği için sasirmaniza çok şaşırdım açıkçası bunda nevarki fiilimsi bilgisi hayatinda olmadan da alanında çok başarılı olabilir. Çok sevdiğim bir yazar var Azra kohen geçtiğimiz yıl kitap serisi milyon sattı hatta şimdi dizisi yapiliyo kadına sordular kitabinizda çok fazla yazım hatası vardı diye. ilgilenmiyorum dedi yazarda edebiyatçı da değilim iddiam yok insanları uyandırmak için yazdım dedi. Çünkü anlamı şekilden önde tutuyodu. yazar olmadığı halde yazmaya çalıştı ve en çok satan olabildi arkadasta gayet işini yapabilir

Ben de eşit ağırlık öğrencisi olarak 8 fizik netiyle rekor kırmıştım öss de. Öğretmen önemli.

Bu konu yarama tuz bastı. Atın beni denizlere.:)

Keşkeeee... Büyük oranda çözüm sağlanır.

Bak o sorun da eğitimsizlikten. Kış saati Türkiye şartlarına uygun. Kış saati izmitten geçen Meridyen. Yaz saati kars. Şimdi türkiyenin kaçta kaçına kars kaçta kaçına izmit saati uyar onu hesaplamamaktan kaynaklanıyor sıkıntı.

Hay klavyeni öpeyim. Ben konu sahibini anladım aslında. Çocuklara eğitim vermeyelim, bolca popüler kültür aşılayalım. Hepsini birer çiçek çocuk yapalım. Ne bildikleri ne kadar bildikleri önemli değil istedikleri alanda ilerleyip istedikleri mesleği yapsınlar. Hiç fizik bilmeden pilot olsunlar, yarım yamalak matematikle mühendis olsunlar, nota bilmeden müzisyen olsunlar. Yeter ki mutlu olsunlar. Sanırım ütopyası bu.

Yorum yazsammı bılemedım, olur mu hıc oyle sey. vicdanı vicdanlı olmayı ıyı bır bırey olması ogretılecek bır olgu olarak goremezsınız, sız nasılsınız, esınız nasıl, cevrenız nasıl, duyarlımısınız, olaylar, hayat yasayısınız bır suru sey var. Yanı oturup gel cocugum vıcdanı anlatacagım desenızde anlamazlar keza

bravo siz gerektigi kadar cocugunuzu sosyallestiriyorsunuz zaten ilgi alanları genişliyor. Ben okula göndermeyelim demiyorum sistemi hafifletelim bilgileri cok derinlerden vererek baslamayalım egitime daha yüzeysel mesela ezberden cıkalım artık topyekun yok edelim demiyorum egitimi. Evet egitim fazlasıyla var ama ögretim yok. ezber var. ezber dedigimde sadece sözel degil. Matematiklerimiz bile ezber. Formülleri ezberle çöz. Matematigi ele alalım mesela. Dogayı arastırarak buldular matematiği doganın matematiği keşfedildi pi sayısını 3.14 diye ögrendir ve problemde yerine bu rakamı koy çöz soruyu. Bu mudur?Egitimimiz bu işte halbuki pi sayısını inceletmeliler mesela dogadaki örneklerini vermeliler o çocuk hayretler içinde keşfetmeye koyulur. Matematiği zeki olma kriteri olarak degil kutsal birşeyi keşfeder gibi bakmalı baktırılmalı daha dogrusu. Temel egitim alınmalı deniyor ben bu egitimi ezberden alsam ne almasam ne?Mücadele bilgisayar gibi bilgiyi depolamaya calışmak oldu. Beyin üretmekten cok hafızasında tutmaya calısıyor. Bu sekilde egitimin ruhunu almadan ezberini alan mühendise mühendis bile denmemeli. Hafızası ve hırsı iyiymiş diyorum okadar. Özgün ne katmış mesela bu dünyaya okadar emek veripte. Yeni bir formül geliştirebilmiş mi?Varolan formüllerden standart evler yapmışsa onu her mühendis yapıyor.

Sevmedim ben bu ütopyayı. Alanlar seçilene kadar temel bilgiler temel dersler öğrenilmeli en hayati şeyler filan. Fiilimsi tabii ki de hayati önem taşımıyor tamam ama fiilimsiyi de niye bilelim işte okuyup yazabiliyorum onu bilmeden demek biraz garip. Alanlar seçildikten sonra da seçilen alanda yoğunlaşılır aynı zamanda imkanlar dahilinde film izlenir kitap okunur ya da işte resim kursuna gidilir. Gönül ister eleme usülü sınavlar kalksın donanımlı okullarda başarılı öğrencilerimiz donanımlı hocalarıyla beraber okusun. Ama işte şartlar elverişsizken böyle ütopyalar hayata geçmez geçemez...

bu şekilde anlatan hiçbi hocam olmadı var diyelim yüzde kaçı acaba. Herkes istedigimiz gibi egitim veriyo hayal edelim, bide saatleri azalttılar, tatillerde ödev degil dinlenme var, puan sistemi daha mantıklı hale getirildi, dersler tüm okullarda uygulamalı anlatılmaya calısılıyo matematikte bile, sınavlar daha esnek böylece korku, tehdit bilinci oluşturulmuyo, ögretmenler otoriteyle yönetmiyo anlayışla karşılıyo vs. ozaman işte cok daha basarılı olur cocuklar. Herseye ragmen basarısızda olabilirler sorun degil dedigim gibi herkes basarmak zorunda degil ama sonuç olarak cocukların tahmini %90 ı okuldan nefret etmez eminim cogu severek gider. bunlar ufak degişiklikler bence sizinde katmak istediğiniz cok degişiklikler olur . push ;

Cocuga egitim vermek amacsa bunu okulda desteklemeli hem okuldan bi dolu kafayla gelen cocugu düşünün ben bu durumda ona eglenme dinlenme fırsatı mı tanıyacagım, verilen ödevleri yapmaya mı zorlayacagım yoksa bahsettigim tarzdaki egitimi vermeye mi çalışacagım. Ozaman onlar cocukları günün çogunda makineleştirmeye calıştırırken geri kalanındada biz yanlışları düzeltelim. İyi bi egitim benim görevim ama onlarada emanet ediyorsam onlarında görevi.

Uslu sayilar aklimda ama cografya bilgilerinin hicbiri aklimda degil. Ogretmekle ezberletmek arasindaki farkin ne oldugunu bilmeyenlerin verdigi egitimler sonrasinda sinavlara giriyoruz. Iyi ezberlersen yetistirilen bitkiler, nerede hangi yanardag var bilirsin. Yoksa benim gibi hala bilemezsin. Maalesef birde egitimli insan deyince universiteli olma kriteri var. Sanki universiteler gercekten bilim yuvasi, egitim kriterleri yanlis. Tum bunlari bilebilmek icin cocuk sahibi olmaya gerek yok CuteMom bende cocuk oldum, fikir sahibi olmak icin bilgimde deneyimimde mevcut.

Aynen o. Zor değil tabi ki.

müfredatı bilmiyorum çalışma kağıdında olanları söylüyorum. tabiki de bende isterim bütün çoçukların tahmin yürüterek analitik düşünmelerini ama bu alıştırmalarla olmamalı

İyi de doğa sevgisi, canlıya saygı falan aşılamak için çocuğu karşınıza alıp arkanıza da bir kara tahta koyup ders anlatır gibi anlatmayacaksınız zaten. Kendi çocuğunuzla zaman geçirirken arada verilecek şeyler bunlar. Aynı zamanda bu dedikleriniz ikokulda özellikle hayat bilgisi dersinde konuşuluyor, anlatılıyor zaten. Sizin isteğiniz hiç ders olmaması, sadece sosyal olarak eğitilmesi mi çocukların? Anlamadım ben gerçekten. Öyle kafaları kazan olacak kadar ağır değil eğitim sistemiz. Hatta bomboş içi. Dert edecekseniz bunu etmelisiniz.

Ben bir de sabah erkenden okula gitmelerine karşıyım. Yavrum benim resmen uyuklayarak kalkıyor, akşam erken uyusada sabah çok zorlanıyor. Bedeni okula giderken beyni yatakta kalıyor.

cok ama cok dogru H

Bilime nekadar saygım var halbuki alanım olmadı halde fazlasıyla arastırıyorum dibine kadar inmeye calışıyorum. Matematiği küçümsüyorum ama hangi matematigi formülleri yerine koymayı sonuca ulasmayı yeter sanan matematiği eleştiriyorum. Daha dogrusu bunu bu şekilde ögreteni eleştiriyorum. matematiği dogadan esinlenerek buldular bi aycicek cekirdeginin diziliminden fibonacciyi buldular mesela altın oranı. bu küçücük bi örnek şimdiki matematikte ise bu şöyle anlatılıyor. çocugum fi sayısı :1,618 dir. fiyi gördügün yere bu sayıyı yazıcaksın denklemi çözmüş olucaksın. Bu dur işte eleştirdiğim matematik. halbu ki matematik dedigimiz sey evrenin kalbi mühendisliğidir.

ne yapılabilir biliyo musun örnek mesela. tam o derste yaratılan herkeste herseydeki fi anlatılmalı. nasıl hesaplandıgı ögretilmeli mesela matematik dersinde o çiçek işlenmeli. şimdiki sistemde ne komik olur degil mi