Hep iyi seyler yasamak istiyor insan onu mutlu eden yüzünü güldüren seyler. Hiç kötü seyler yasamasın istiyor. İkisi birbirinden cok farklı görünüyor ama ikiside bir. Mutlulluk acıyla bir. Birine iyi birine kotu hukmunu biz verdik aslında. Acı olmasaydı olgunlaşamazdık. Allah öyle ince bir düzen yaratmıski sadece gözümüzle gördüğümüz değil göremediğimiz niceleri var. Bu hayatın içine iyisinide koymus kötüsünüde geceyide gündüzüde. Herseyi muhakkak zıttıyla yaratmış. Zıttı olmayan hiçbirşey bu hayatta var olamaz. Bu yüzden mutluluğun yanına acıyıda koymus. Herşey muazzam bir dengeyle yaratılmış. Mesela her anı cok mutlu olsa insanın ki bu teklif bana sunulmuş olsaydı bir parça hüzün istemezdim ama yüce yaradanımız iyiki bunu bizim elimize vermemiş. Cünkü acı katıksız bir öğretidir, yanlış yolda olduğunu gösterip doğruya zorla çekendir bir öğretmen gibidir. Usulca kulağına fısıldar sanki yanlışlarını. Bu olmasa biz gelişebilirmiydik. Sadece buda değil görevi bizi bütün bir insan yapmaya teşfik eder. Biz kendi duygularımızı bile tam olarak bilemezken Allah evrene duygularımızın sinyallerini algılayan bir beceri vermiş. Buna göre yasayacagımız deneyimler yenide hazırlanmış. İçinden çıkamadığımız duygularımızı tamda onunla ilgili bir olay yaşayarak kırmıyor muyuz. Mesela herkese yaranmak isteyen bir insan düşünün. Kendinden sürekli fedakarlık eden kırıldığında sesini çıkaramayan sürekli yaranmak için iyilikler yapan bir insan bu. Hep alttan alan, içine atan, kızmayı kendine cok gören, belkide bunu yıllarca sürdüren insan. Bu insana kalsa ömür boyu hep böyle sürer kendinden verir değişemez. Ama Allahın yarattığı o mükemmel düzen napar acıtır canını acının ardında da mükafatını gizler. Mesela bu insanı ÖZGÜRLEŞTİREBİLMEK için öyle bir olay tasarlar ki. O sürekli iyilik yaptığın alttan aldığın hep kendinden verdiğin insanlar birgün gelir ufacık birşeyden senin nekadar kötü olduğunu hayırsız olduğunu söyler. Aman kırılmasın diye hep ince davrandığın insanlar senin için polyannacılık yapıyor derler. Sonra ben okadar iyi olmaya çalışmıştımda, yok kimseye yaranamazmışsın, hep alttan alan ben bikez kızdım diye bak gerçek yüzü buymuş dediler... demeye başlar insan. Velhasıl iyiki derler.. İyiki nekadar yaranmaya calışsanda yaranamazmışsın, böylece yaranmaya çalışmayı bırakmış olursun. İyiki acı bazen gelip insanı silkeler. Terazinin bir tarafına sürekli agır basan davranışlarını, diğer tarafına acı olaylar koyarak dengeler. Allah sadece insanın yeme içme ihtiyacını, bedensel ihtiyaçları için bir düzen yaratmamış. Öyle bir düzen yaratmış ki ruhumuzu eğiten duygularımıza göre şekillenen olaylarda yaratmış. Hemde herkesin ihtiyacına göre ayrı ayrı işleyen bir düzen. Ayettede bunu belirtmiş. BİZ HERŞEYİ BİR ÖLÇÜYE GÖRE YARATTIK.(KAMER SURESİ AYET 49) Aşamadıgınız bir kısırdöngü varsa biraz inceleyin almanız gereken ders nedir diye. Nerde hata yaptığımızı bulalım ki bunu bize anlatması için zor olayları beklemeyelim.

Yazdıklarınızı çok beğendim ve çok doğru buluyorum fakat fedakarlık tek başına olduğunda insan gerçekleri anlıyor malesef