Bunlar sizin kuşak için geçerli. Artık her şeyin internet üzerinden olduğu çağdayiz. Çocuklarınızı anlamaya çalışmaya devam etmedikçe sorun yaşamaya devam edersiniz.

Sanayiye verin çalışsın okul başlayana kadar. 19 yaşında delikanlı, artık hayat mücadelesini öğrenmeli yediği önünde yemediği arkasında olmamalı.

Bu durumu biraz cözmek için ve özgüvenini almasi çin uzakta okumasini istiyorum. Lakin devreye eşim giriyor, o yapamaz, onu kandirilar, kötü yollara düşer diye göntermek istemiyor. Geliyor beni oğlumu yük olmakla sucluyor. Tam tersi ben oğlumun sağlini düşündüğüm için istiyorum

Bize de ders olsun bence sorumluluk verelim aman yorulmasinlar diyoruz fedakar anne oluyoruz yas alıcaz rahat edeyim derken zorluk cekicez Evlenince eşi için de zor olacak umarım degisir biraz konusun ciddi bi dille.

Çocukken sorumluluk verdiniz mi peki yani odasini toplamasi markete ekmek almaya gonderme.. bence sehir disinda okusun basina bir sey gelmez bence.. burcu ne merak ettim

Kesinlikle katılıyorum.. Fakat bu yapıda ki çocuklar çalışma konusu için ikna edilemiyor. Ben çocuğun kendi içinden gelirse olabileceğine inanıyorum. Bizim zamanımız da İnternet, telefon vardı fakat bu kadar gençler tarafından yoğun kullanılamıyordu. . Biz 3 kardeş orta okuldan itibaren hep yazları çalışıyorduk. . Ben Üniversite dahil hep çalıştım hiçbir yaz evde oturmak istemiyordum. Biz kendimiz istediğimiz için ailemiz karışmıyordu. Şimdikileri de aileleri zorla hareket ettiriyor. Bizim dönemimizde ki çocukların, içindeki azim, hırs şimdikiler de yok.

Oncelikle cocugunuzu rahat birakin illaki hayati oyle devam etmeyecek ama sehir disi bir uni ona cok sey katar... onun yasida ben de oyleydim evden cikasim gelmezdi ama cok mutluydum oyle sanirim yorgunluk atiyor vucut... simdi is ev cocu derken o yillarm asiri ozluyorum benim kardesim de oyleydi hatta ben de ona kizardim ama sonra uni simdi is hayati o da normale dondu gayet basarili insanlarjz cok sukur

Ben de eskiden öyleydim. Ailemle yaşarken tüm gün odamda oturuyordum, saatlerce bilgisayarda vakit geçiriyordum ve annem artık bağırmadığı müddetçe ayağa kalkıp işin ucundan tutmuyordum. Odamın dağınıklığına birinin müdahale etmesinden rahatsız oluyordum. Ben bu hayat şeklini üniversitede ailemden uzakta okumayı giderek bıraktım. Bunu da bilinçli bir tercihle yapmıştım çünkü vergi dairesine gidip basit bir işi yapmaktan acizdim. Üniversiteye geldiğimde beni devlet yurdunda 4 kişilik bir odaya koydular gördüm günümü. Pis insanları gördükçe titizleştim. Arkadaşlarımın dağınıklığını gördükçe toparlandım. Bir anda değişik arkadaş gruplarına girince partilemekten paramı erkenden bitirip, ay sonuna kadar yurtta yemeğimi kendim yaptım. Yemek yapmayı böylece öğrendim. Arkadaş gazıyla ders ektikten sonra dersten kalınca hayattaki önceliklerimi öğrendim. Kesinlikle uzağa yollayın okumaya. Azıtacak çocuksa sizle aynı şehirdeyken de yapar bunu bence.

Fark etmedim, birleştirebilir Mune hanim

Aynı konuyu 2 kere açmak yasak. Değil mi Mune L lutti

19 yaşına gelene kadar siz neredeydiniz!?.. atalarımız boşuna söylememiş!, "ağaç yaş iken eğilir" diye.. bu saatten sonra çocuğunuzun asosyal yaşantısından sıyrılması kolay olmaz.. olmaz da değil! ama ilk önce "siz" , biz nerede hata yaptık diye bir özeleştiride bulunursanız sorunlarınızın çoğunu çözersiniz kanaatindeyim...

Arkadaşlar benim oğlum 19 yaşinda ama çok tembel. Yerinden kalkmak istemez, ellinde sürekli tel ve odasinda pc. Kilosu falan yok o konuda çok dikkat eder ve haftada 2 kere spora gider. Kişisel temizliğindede titiz, ondada sorun yok. Fakat başka hiç bir faaliyeti yok. Şimdi uni bekleme zamani, bir yerden positif haber aldikama oraya tanişinmasi gerek olduğu için yakin cevredekileri bekliyor. Yani otobüsle gidip hergün eve gelip yayilacak. Evde olmasi benim gözüme batan değil, genc adam gezsin tozsun eģlensin, bunlari yapsin. Bisiklet sür, yüzmeye git, çarşiya cik, kamp yap, yok, yokta yok. Odasini bir görseniz, girdiğim an tansiyonum cikiyor. Yerde çöplük, cikolata kağidi, boş pt şişeleri, çorap, tişort, pantolon ne ararsaniz. Yatağini üstüde ayni. Bazen bir ufak sinir krizi yaşiyorum fakat nafile, çocuğun içinden gelmiyor. Bu boş zamanda git biraz çaliş diyorum, yada oğlum ehliyete yazil diyorum ama o araştirmayi bile eriniyor. Hatta öyle kendi giyeceklerinin çoğunu bile ben aliyorum çünkü alişverişten nefret ediyor. Internettende olsa ilgilenmiyor. Ya bu kadarida olmaz ki!! Ben dayanamiyorum, bu yaşta ölü gibi yaşamak birde oğlum. Lütfen ben neyapa bilirim

Ablam ve yeğenim canlandı gözümde. İnterneti kapatın.

O yaslarda ben de oyleydim. Ailem bi yere giderdi ben gelmiycem der evde yatardim ve bu durumdan hic de rahatsiz olmazdim. Simdi de ne zaman bi aktivite olacak olsa ben basi cekiyorum cok hevesli bi sekilde. Bence bu yaslarda oluyor oyle, zamanla aşar kendini diye dusunuyorum :)

Eve ve internete bagimli bir hayat. Sosyal olsun gezsin tozsun denize tura havuza sinemaya gitsin diyor annesi. Evde sanal hayat tabi ki ölü hayat mezarda da yaticaz.

Aynı benim oğlumu anlattınız.

Peki siz, çocuk küçükken onu kurslara yazırdınız mı? Spora, yüzmeye yönlendirdiniz mi? Ev işlerinde görevler verdiniz mi? K

Kardeşim de böyleydi Hala değişen bir şey yok. Çalışıyor kazık kadar oldu durup durup ben işten ayrilicam sabah kalkmak zor geliyor diyor(25 yasinda) Bizimki değişmedi insallah sizin oğlunuz değişir

Bence çocuğu rahat bırakın. Üni haberi bekliyor diyorsunuz belli ki sınav dönemi yeni bitmiş. Evde dinlenmek istiyordur. Odası ile ilgili de kızıp bağırmadan ara sıra toplamasını isteyin. İstemiyorsa da kendi bilir. Ergenliğin son demleri sancılı olur.

çocuğu yetiştirirken sosyal bir kişiliği olmasına, her ortama rahatça girip çıkmasına, düşünce ve fikirlerini rahatça ifade etmesine, farklı sanat ve spor dallarına yönlendirmeler yapılmadıysa ve aman çocuğum bana dokunmasında işimi gücümü yapayım deyip bilgisayar telefon alıp eline onları verdiyseniz üzgünüm ama şuan çocuğunuzun böyle olmasından siz sorumlusunuz. he yok biz bunların hiç birini yapmadık destekledik ettik vs vs diyorsanız o zaman çocuğunuzda psikolojik olarak sıkıntı olabilir bir doktorlar görüşmeniz daha faydalı olacaktır.

Lütfen serbest bırakın şu çocukları. 19 yaşında bir birey gayet sağlıklı karar alabilir. Biz de ebeveynlerin bu yönlendirici, her şeye karışan tavrından sıkılıyoruz. Bu çağ böyle kabullenmek zorundasın. Ölü diye tabir ettiğiniz hayatın içinde ona göre güzel bir hayat var.

aaa ayni abim abimin bu huyu okadar sürdüki arkasindan hep toplayicilari olduğu icin mesleği gereği bizden ayrilip ilk gittigi yerde 2 parca beyaz esyasini bile almayi beceremedi yani hala ufacik sorunda eli ayagi birbirine dolanir ne yapacagini sasirip streslendikce daha feci durumlar ortaya cikar sorumluluk vermeyi deneseniz mesela bugun cok hastayim evi sen supururmusun gibi yada markete sen gidermisin gibi abime bir elektrik faturasi yatir gel derdik giderdi yatirmadan gelirdi neymis çok sıra varmış beklerken sıkılırmış yavaş yavaş alistirin sonra cok perisanlik cekiyorlar siz her daim hayatinda olmayacaksiniz olamayacaksiniz sonucta

aha benim oğlanın geleceği

Annem olur musunuz lutfen soz odami toplarim

hiç mi eline bi iş tutuşturmadınız bugüne kadar. işyaptıracaksınız başka çaresi yok onun

benim oğlumda aynı böyleydi... birde ben başak burcu kadınıyım temizlik titizlik ruhuma kodlanmış sanki... sonra oturduğumuz yerde bir üniversiteye gitti yani okul dönemi de hep böyle geçti... ne zaman ki kendi işini kurup evini ayırdı... sanki evrim geçirdi... şu an 27 yaşında, eli ekmek tutan, evi barkı temiz bütçe ayarlamayı, birikim yapmayı öğrenen bir delikanlı oldu... bize güveniyorlar annesi... biraz sabır... erkek çocukları daha geç olgunlaşıyor...

Bence kişilikle alakalıdır, yetiştirme de hata da yapıldıysa tuz biber olmuştur ama, çözümü derseniz hiç üstüne gitmeyin, çünkü bu yaştan sonra ne yaparsınız yapın, sizin çabanızla değişeceğini sanmam... Kız arkadaşı yok mu bu arada, olsa onunla gezer tozar, açılır, değişir büyük ihtimalle.

Sağolun kizlar içim biraz rahatladi. Görüyorumki çoğu ergen çocuklar böyleymiş. Bugün ben perdelerimi yikadim ve camlari sildim. Oğlumuda çagirdim perdeleri sen takiver senin boyun daha uzun dedim. Offladi puffladi yapti bir elindede telefonla

Çağın gençleri böyle sanırsam aynı sorun kardeşimdede var hayatta hiçbirseye hevesi yok çocuğun şaşırıyorum.. arkadaşsızlıktanda olabilir çevre önemli çocuğun sosyalleşmesinde

burcu ne. bir de benc aslinda fiziksel bir sıkıntı da oluyor bu enerjisizlik halinde. yani bir vitamin eksikligi veya baska birsey. mesela hasimato diye bir hastaligin adina ayni zamanda tembel gelin hastaligi diyorlarmis. eskiden de olan bir hastalik ama teshis edilmedigi icin tembellik olarak yorumlaniyormus. onun disinda bu karakter de olabiliyor. bence üzerine gitmeyin. siz tembelsin soylesin boylesin dedikce daha kötü olur. ben de hep agirkanli dedikleri tiptenim. aslinda tembellik ettigim tek alan ev. ev benim icin yayılma dagitma alani. sonra toplarim ama topladım mi cok temiz toplarim baya bir sure beni goturur. ama eve geldim mi paltoyu terine as cantayi yerine koy olayi ruhumda yok. her yana savurup iyice dinlenip yayilip oyle toplamaliyim. tabi bu da kimseye uymuyor. annem de beni cok elestirirdi. simdi bakiyorum da ozguvensizligim temelinde de bu var. belki tembelligimin temelinde de. ki disarda cok aktifimdir hatta herkea bu kadar cok isi nasil bir arada goturuyorsun falan der. benin oglum da elini bisiye surmek istemez. bazen ben de annemin bana davrandigi gibi davraniyorum ona. sorumluluk verecegim ama tenkit etmeden. su an kendine ait odasi yok biraz ondan da tam benimsemiyor temizligi. ve her isini ondan once yapmaya atılan bir babaannesi var evde. bu ikisini cozumu ulastirinca kendi kendine bunu sorumluluk almasini saglamaya calisacagim. umarim buyuyene kadar halledirim ben de :)

Teşekpr ederim Mune. Maalesef eşimde biraz gezme olayinda pasif. Gercekten hiç birkere olsun çocuklari alip götürmedi. Diyorum, bak negüzel iki tane oğlun, biri futbola çok merakli, al götür mac seyredin, yada bisiklet turu yapin. Yaşadiğimiz yerde hertürlü imkanlar var ama heves yok. Bazen yetiştirme tarzi diyorum bazende kişiliğinle alakali. Çünkü bu oğlum 6 yaşindaykende böyleydi, birkac kez saklanmişdi beni gezmeye götürmesinler diye.

Hem karakter hem yetistirme tarzi etkiliyor boyle seyleri Mesela benim esimin ruhu tembel, bazen derim is guc para derdin olmasa su koltuga yapisir hic kalkmadan gunler gecirirsin diye, o da keske der Ama annesi disiplinli bir kadinmis, cok calistirmis, herseyi ogretmis o yuzden cok da sorumluluk sahibidir Hergun yemek yapar, bulasik makinasini calistirir bosaltir, haftada bir ev supurur, cocuklara bakar, hepsi annesi sayesinde, bazen anlatir da sıkıyosa masayi toplamiyim annemin cenesini cekmektense sorumluluklarimi yapmayi tercih ediyordum diyor Benim oglan 10 yasinda, 4 yasindan beri sofrayi kurma gorevi onundur, yemegi bitince sofradan kalkarken mutlaka alir tabagini mutfaga goturur tezgaha birakir, copleri atma gorevi onun saat kac olursa olsun kalkar gider atar, kuc7k yasta sorumluluk vermek lazim ozellikle erkek cocuklarina

Tebrikler forum zabıtası

Ben de böyleyim rahat bırakın lütfen. Bende üni haberi bekliyorum. Sınava çalışırken aklımı kaybetmiştim şimdi de dinlenmek istiyorum açıkcası okul başladığında düzelirim diyorum.

Neredeyse birebir kardeşimi anlatıyorsunuz sandım İnterneti kapattırın canı sıkılıp bir iki arkadaşına gider belki

Birleştirme yapmıyoruz, diğerini başka uygun bir bölüme taşıdım. Ergenlik çağında her çocuğun farklı davranışları oluyor, kimi sürekli arkadaş çevresiyle kimi de odasına kapalı bir hayat yaşıyor, bu bir geçiş dönemi, üniversiteye gidince değişecektir diye düşünüyorum, alışveriş çoğu erkek çocuğunun erindiği bir durum hatta erkeklerin çoğu böyle, yeğenim annesi almasa 10 yıl aynı tişörtü giyebilir, eşim keza öyle, hiç sevmezler mağaza mağaza gezip kıyafet almayı lakin siz de baba da oğlunuzu biraz pasifleştiriyor gibi, babası hiç alıp dışarı çıkmaz mı? Ya da oğluna kandırırlar, yapamaz, kötü yola düşer demek dışında çocuğunuza güvendiğini belli eden tavırlar sergilemez mi?

. push ; pepperony