Kardeşim 1 haftada anamı ağlattı ne can dostu Şaka bi yana böyle beklentiler içine girmeyin. Dostluk diye birşey mı kalmış, herşeyinizi paylaşırsınız kardeşiniz gibi görürsünüz bi duyarsınız ki orda burda konuşmuş dertlerini.

Ben de dostluğa oldum olası önem veririm çok isterdim her şeyimi koşulsuzca, şeffaf bir şekilde paylaşabileceğim bir dostum olsun ama yok Var sandığım kişiler de aslında yokmuş, hep benim özverim ve anlayışımla idare ediyormuşuz ne zaman ki ben kendi dertlerimi anlatır oldum baktım karşımdaki sıkılıyor. Halbuki en zor zamanlarında yanında olmuştum. Ben dostum dediğim için kötü günde bile elimden geldiğince kendi dertlerimi ona yansıtmayıp onun sorunlarına çare aramışken, sonunda yine kötü olan ben oldum. Ben iyi kötü herşeyimi paylaşırken o derdi olduğunda bana koşar ama mutlu olduğunda hiç paylaşmaz gider keyfine bakardı. Bunu anlamam için kendimi bir adım geri çekmem gerekiyormuş. Hayatımdan gittiği için üzgün değilim ama. Çünkü gerçek dost zor zamanında yanında olandır. Bunun haricinde ben de arkadaşlarımı arar sorardım artık 2 senedir onu da yapmıyorum ne arayan var ne soran. Ama hayırsız vefasız olan benim :) Ben arayınca arkadaşız ben aramazsam hayırsızım ne yaman çelişki! Çok şükür ki kendime yetebiliyorum ve hayatımda ne sevgili ne eş ne arkadaş kimsem yok diyebilirim . Velhasıl benim de öyle gel çay içelim diyecek kimsem yok ama dert etmiyorum. Yapıyorum kahvemi, açıyorum müziği, bakıyorum keyfime Bunları anlattım çünkü seni anlıyorum konu sahibi. Ve aynı yollardan geçen biri olarak şunu diyorum, KENDİNE DEĞER VER. Sen kendini ne kadar önemsersen insanlar da o kadar önemser. Boşver arama kimseyi, özleyen arar. Aramıyorsa da gerçek dost değildir zaten. Yanında olması gerekenler olur olmayanlara da eyvallah de geç.

dost kötü günde belli olur velhasıl hayatin gercek yuzuyle karsilasmis bulunmaktasiniz.. hakiki dostluğun kalmadigini kötü günlerimde ögrenmiş biri olarak beklentisiz olmanın en guzel sey oldugunu anladim. Kimseye bir sey vermiyor kimseden de beklemiyorum.. size de tavsiye ederim..

Herkese ilk tanistiginizda 100 puan vermeyin. Ikincisi de aralarinda size dost olmayanlari eleyin. Herkesle samimi olmak zorunda degilsiniz.

Hayatimda bi suru insanla arkadas oldum. lisede universitede cok samimi olduklarim hatta her yemegi beraber yedigim arkadasim bile oldu. sonra bi sekilde bitti arkadasligimiz. lisede bi dostum kaldi yanimda 13 yila yakindir beraberiz kardes gibiyiz. onunla olmasaydi benimde dostum diyecegim kimse yok. cokta takmayin kafaya bu zamanda boyle kimse kimseyi tinlamiyor. herkes kendi hayatina odaklaniyor bu sizi sevmedikleri icin degil ama baska oncelikleri oluyo insanlarin

Aslinda arkadaşlarım sayıca fazla. Özellikle iş arkadaşlarım mesai saatleri içerisinde sohbet muhabbete yanıma gelirler. Geyik gırgır şamata yaparız. Ama bu kadar bunun dışında ne arıyorlar ne soruyorlar. Yaklaşık 1 aydir işe gitmiyorum. Çok zor bir süreçten geçiyorum telefonum 1kere çalmıyor. Ben onlarin zor zamanlarinda en basiti hastayken morali bozukken her an bi telefon kadar yakınlarında oldum. Kinse aramadi ben aradim. İs yerinde evliyken sozde çok yakın olduğum kiz arkadasim durumumu bilmesine ragmen ilk hafta disinda hic arayip sormadı. Genelde ben aradim. Derdimi de anlatmadım havadan sudan konustuk 4 yillik sozde en yakin kiz arkadasim evlendi baska sehirde bazen haftalar oluyor aramadigi. Aradiginda da 5 10 dk. Kavga eden bi tip degilim en fazla sinirlenince ağlarım. Suçu kendimde ariyorum nerde hata yapiyorum neden benim can ciger dostum yok bilemiyorum. Mutsuzluk paylaştıkça azalir. Bu dönemde insan yalnız kaldikca daha kotu oluyor Ben bilirim Pembe mürekkepli hanım

İnşallah karşına çıkar var çünkü öyle insanlar.

Yaaa kurban olurum :) İyi günüm de kötü günüm de her anımda yanımda olduğun için minnettarım sana.. iyi ki varsın güzel yüreklim :)

Kendinize bir can dostu edinin. Kedi köpek kuş vb benim üç kedim var mutluluğumu sevgimi aşkımı dostluğumu onlarla paylaşıyorum.

Bende soguk mizaçlı birisiyimdir. Dostum olmadığı gibi çok fazla arkadasım da yok. Kişinin kendine yetebilmesi ile alakalı bir durum bence bana göre bir problem değil. Günümüzde toplum ve aile yapısı yavaş yavaş çözülmeler yasıyor. Kimse göründüğü kadar mutlu degil kimse göründüğü kadar dertsiz degil. İnsanların öncelikleri değişiyor bu nedenle karşı taraftan her zaman beklentiyi sınırlı tutmakta yarar var.

cansın, sen de iyi ki varsın baliş :)) Y

Is hayatindan dost edinmeyi beklediginiz icin hayal kırıklığı yaşıyorsunuz bence. Is arkadaşından dost olmaz. Bunu bilerek yaklasmalisiniz. Orada herkes kendi cikarlarini kollar. Benim can dostum diyebilecegim 3 tane arkadaşım var. Büyük hatalar yaptigimda ve kotu gunler yasadigimda yanimda oldular. Artik iyi ve kotu gunde hep beraberiz. Gercekten arkadas oldugumuzu kanitladik diye düşünüyorum ve tabii ki hicbiri is hayatindan degil. 3u de okul arkadaşım. Küçük yasta insanın yargıları olmuyor. Tahammul seviyesi yuksek oluyor. Affedebilir oluyor. Bu yuzden kucuk yasta arkadaslik kurmak daha kolay. Biriken anılar fazla oluyor. Bir yastan sonra boyle iliskiler kurmak gercekten zor. Zaten gun icinde kakara kikiri geciyor, sıkı dostluk icin ozel zaman geçirmek lazim. Isten cikinca da kimsenin o enerjisi olmuyor zaten. Biraz da bu yuzden is hayatinda dost edinmek cok zor.

benim de dostum yok. o kadar alıştım ki yalnızlığa sanırım istemiyorum artık. yazın alerjik bir durum yaşadım. 15 gün kafam davul evden çıkamadım. işte o zaman kalan birkaç arkadaşımı da eledim. çokça bir kısmını da boşandığımda elemiştim. şimdi herkese merhabam var, ama evime kolay kolay kimseyi sokmam, ben de kimsenin evine gitmeyi sevmem. ailemden de kimse yok sayılır. artık umudum bitti, ne eş, ne dost kendime yetmem lazım. bir süre sonra zaten alışıyorsun, insan seçmeye başlıyorsun. başlarda zorlansam da şimdi memnunum.

benım bırtane dostum dıyebılecegım ınsan var bırbırımıze her derdımızı anlatabıldıgımız sırlarımız var ama can cıger degılız kotu gun arkadasıyız bırbırımızle sureklı gorusmeyız hep konusmayız aradıgında onu dınlerım ben ararsam o benı dınler arada aılece bırbırımıze gıder gelırız okadar sızın ıstedıgınız gıbı bahsettıgınız gıbı dostluk yok yanı... kendı kendınıze yetersınız kımseye ıhtıyacınız yok

Dostum dedigim kisilerden bile suan kopmus biri olarak dostluğa inanmiyorum... bu aralar nerdeyse arkadaşım da yok benim durum daha vahim

Çok soğuk biriyim, insanları tam anlamıyla tanımadıkça arama büyük mesafe koyarim. Onlar beni tanıyınca gerçek arkadaşlığım başlıyor. Liseden 3, Üniversiteden 3, ilk atandığım okuldan 3 evlendiğim şehirde çalıştığım okuldan 7-8 arkadaşım var sürekli beni arayan. Bosandigimda yanimda bunları buldum, Koskocaman bir ailem 4 bacım 3 erkek kardeşim ve eşleri var aslında şanslıyım. Ailem bana yetiyor, arkadaslarim kafam dağılsın diye ya arar ya mesaj atarlar ya gezme düzenleyen, geri duran hep benim. Çünkü yalniz kalmam gerekiyor bu süreci atlatmam icin. Allah size de yardim etsin biz burdayiz bak, hep yanınızdayız Tabi bir de burda tanıştığım arkadaşlarım var çok sevdiğim :)) iyi ki onlar da var Özellikle özgecim :)) Siminru Canım

Arkadasim var sirlarini bana anlatiyor geliyor gidiyordu. Ikimizinde cocugu var cocugumun hic arkadaşı yok dedi. Ben debana gel benimde yok oynasinlar dedim. Cani isterse geliyor cani istemezse gelmiyor. Cani isterse cagiriyor cani istemezse cagirmiyor. Ben onun sikintisinda isim olmasi haricinde hep gittim o an gidemediysem sonra muhakkak bi randevu ayarladim ama o onemsemiyor ne yapmaliyim dostsuz olmuyo? Isleri dusunce yanimdalar etrafinda birileri olumca beni unutuyorlar hemen vefa eksikligi var hepsinfe

Ne bilim insan arada birde olsa arkadasim nasilsin nasi oldun diye duymak istiyor

Ben de aynı durumdayım, gittiğim okulardan ve çalıştığım yerlerden yüzlerce arkadaşım oldu ama sorsan kaç tanesiyle görüşüyorum? Günümüzde eskisi gibi çıkarsız hiçbir ilişki olmadığı için ben beklenti içine girmekten vazgeçtim :)

bu devir de kimsenin can dostu yok hepsi iyi gün arkadaşı lay lay lom bir kötü günün olsun yanında kimseyi bulamazsın

biz ilkokuldan beri dört arkadaşdık kimseyi aramıza almazdık ama büyüdükce hepimiz değiştik ve en sonunda hepimizde koptuk Şuan sadece biriyle arada bir görüşüyorum başkada hic arkadaşım yok... ama mutsuz değilim yanımda eşim onun ailesi benim kendi ailem var, onlarla vaktimin büyük bir bölümü geciyor zaten. Geri kalan zamanıda eşimle başbaşa geciriyoruz. Bence cokta takmayın elinizdekilerle mutlu olmaya çalışın

benimde cok arkadas var ama can dost hic yok.. is arkadaslarim var öyle ama sadece isyerinde samimiyizdir ayda 1 kerede bulusuruz topluca yemege vs gideriz. Ama öyle istedigim vakit arayip derdimi anlatabilecegim yada aninda "hadi gel oturalim kahve yaptim" diyebilecegim biri yok. Cogu zaten evlendi öylece koptuk yada sehir disina gittiler. Hafta sonlarini genelde yanliz geciriyorum aslinda üzgünüm bu duruma ama bu zamanda zor can dost bulmak..

yillardir gorustugum nikah sahitligimi, dugun sadicligimi, nedimeligimi yapmis, kizimi isini gucunu birakip hastaneye gormeye ilk gelen insan olan can arkadasimin dogum yaptigini az önce tesadufen ogrendim ve cigerim sizladi. en guzel zamanlarinda yaninda olamadim ne cok isterdim onun bebeginide ilk goren ben olmayi, boyle bir sevinci ilk benimle paylasmasini ama olmadi çunku eşi sadece kendi arkadaslariyla gorusmelerini istiyor diye zamanla koptuk. ustunede konunuzu okuyunca size sunu soylemek istedim sizin onceliginiz olan insanlarin önceligi siz degilsiniz demek ki uzulmeyin

Bence can ciğer dost var. Bunu hissettiren ve hissettiğim dostlarım var şükür ancak kusursuz dostluk yok. Insanın yapısı gereği hatalar yapmış olabiliriz sevdiklerimize. Eğer sevginiz samimiyse bir şekilde aşılır.

Bu zaman da dost arama çok çok nadir seni olduğun gibi seven önemseyen insanlar.. İnsanın yeri geliyor okuyoruz burada eşi mutsuz ediyorken, arkadaştarkadaşta beklentiyi yüksek tutmayın pek fazla bence.

kesinlikle özellikle iş arkadaşları kapıdan çıktığın anda yabancı olursun

Bende ayni durumdayim bazen bunaliyorum 2 arkadasim disinda kimse yok etrafimda. Ailemden uzakta yasiyoruz cok yalniz hissediyorum bazen. Sorun bende mi diye dusunuyorum ama yok sanssizim bu konuda ona kanaat getirdim.

eskiden kalan insanlar dost oluyor yeni tasnıstıkların cok nadir . push ;

Birçok arkadaşlık boşanma sürecinde bozulmuş anladığım kadarıyla.. Benim can dostum ise ikinciye evlenince beni unuttu..

Benim için iş işte kalır özele taşınmaz bunu öğrendim özele taşınınca iş profesyonelliği kalmıyor cıvıtıyor insanlar Mesela işle ilgili ters düştüğünde, özelde de konuşmayıp küsenler gördüm halbuki kişisel bir durum değil işle alakalı ve iş yerinde kalmalı. Ama insanlar o kadar profesyonel değiller maalesef en azından benim çevremdekiler ozgeoz341 Mühendis

Artık dostluklar sahteleşti. Bende hep özenmişimdir can dostu olan insanlara ama bana da denk gelmedi öyle bir dost. 7 yıllık arkadaşım ben evlenirken kıskançlık yaptı aramız açıldı boşanma sürecindeyken de bitti arkadaşlığımız. Başka bi arkadaşım daha vardı yeni ilişkiye başladım ona vakit ayırmama rağmen kendi evlenemiyor diye mutluluğumda yanımda olmak istemedi şimdi gitti kendine ilgi gösteriyo diye kendinden 3 yaş küçük zengin bir çocukla görüşüyor falan filan. İnsanlar bi tuhaf ben artık ümidi kestim. Varlarsa varım yoklarsa bana ne diyorum.

Can ciğer dost diye bir şey yok. Bunu kabullenin ve rahat edin.