Helalmi? Helal güzelim!! Aynen böyle olucaksin insallah... a. shepimizin böyle olmasi gerek... bu erkek milletine pabuc birakmayin Allah yolunu ve bahtini acik etsin... sevgilerimle:1hug: O okypete

2,5 yıl oldu, çota yeni değil... C combine

öncelikle sizi tebrik ederim ilk sayfalarda yazdığınız dik duruşunuzdan ötürü. evliliğinizin yürümediğinin farkındasınız ve kendi imkanlarınızın oluşmasını bekliyorsunuz. kendi kafanızda hayatınıza yön vermişsiniz. ve bu yönlerin içinde bir çocuğun olmasını ben destekliyorum. kadın mutlaka anne olmalı diyenlerdenim ben. -tabi ki istiyorsa- yürümeyen evliliği çocuk yaparak kurtarmaya çalışmak, zaten biteceği belli olan bir evliliğe hamile kalmaktan daha feci geliyor bana. sorumsuz döven söven ama boşanılmayacak bir kocaya çocuk doğurmak daha kötü. siz hiç değilse çocuğunuzu babalı ama sevgisiz bir ortam yerine sadece anneli ama sevgi dolu bir ortamda büyütmeyi düşünüyorsunuz. ben beğendim bu fikri..

geçenlerde eski gün arkadaşlarım toplanmışlar benim de haberim oldu ve gittim kısa bir süre önce ben eşimden ayrıldım daha doğrusu kağıt üzerinde hala ayrılamadık ama epey zamandır ayrı yaşıyoruz bu yüzden arkadaşlarımın henüz haberi yok ya da onlar bana sormuyor ben de onlara anlatmıyorum durumu her neyse orda bir konuşma geçti belki bana istinaden belki tesadüfi bir konuşma arkadaşlardan birinin eşi iş seyahatindeymiş bir arkadaş bununla ilgili bir fıkra anlattı konusu tabiki aldatma fıkrayı anlatan arkadaş bir işimiz gelirimiz de allah göstermesin benimki böyle bi şey yapsa boşanamam da dedi bunun üzerine bankacı bir arkadaş valla ben tekrar kocayı nerden bulucam ne yaparsa çekicem mecbur dedi hiç sesimi çıkarmadan sadece dinledim ve güldüm içimden düşünün ki ne kadar zavallılar bankada çalışıyor arkadaş ve nerdeyse emekliliği gelmiş aldatsa bile bir daha kocayı nerden bulacağını bu yüzden de ne yaparsa sineye çekmeyi düşünüyor malesef kadınlarımız hala bu zihniyetteler ve kabulleniş sadece maddi nedenlerden dolayı değil en doğrusunu düşünüyorsun canım ve umarım senin her şey iyi olur çünkü katlanmak hiç bir zaman çözüm değil, bir şeylere katlandıkça daha çok eziliyor daha çok yıpranıyoruz çünkü... ay_82

haklısın, duygularımdan çok mantığımla karar verdiğim bir evlilikti. ama gerçeği insan imzayı atınca görüyor. bu kararı verirken, onun eşine sahip çıkacak, ayakları üstünde duran, evinin sorumluluklarını bilecek, artık belli bir olgunluğa gelmiş bir olarak göüyordum. imzayı atınca işler değişti... işin içine anneside girdi, ikisiylede evlenmiştim sanki, eşim aldığı maaşın miktarını bile gizliyordu. ev kurma işi işlerimizden dolayı düğünden sonrasına kaldı, çünkü ben çok yoğun çalışıyordum. derken düğün bittince kiralık ev tutmak istemedi, pislik içinde bir lojmana zorla tıkıldım, eşya alınmadı, paramız yok dendi, kendi bekarlık eşyalarımı kullanmak zorunda kaldım. yani benim iki yıl boyunca tanıdığım, sorumluluklarını taşıyabileceğine inandığım adam gitti yerine beni maddi manevi sömüren biri geldi. ne kadar akıllı, eğitimli, yaşını başını almış olsak ta erkekler bizden daha kurnaz. ben eğitimli hali vakti yerinde eğitim almış biriyim. elinde tutmak içinne lazımsa yapmış meğer. onun ailesi eğitimsiz, orta düzeyde maddi imkanları olan bir aile ama eşim eğitim almış bir adam. ben annesinin cahilliğine bakmadım, çünkü evlendiğim kişinin aldığı eğitimin yeterli olacağını düşündüm. annesini yakından tanımıyordum, babası vefat etmiş zaten. ama cahil bir annenin yetiştirdiği çocuğun nasıl olduğunu şimdi anlıyorum. her ne kadar kurcalasamda tanıma döneminde ailesinin iç yüzünü hiç açık etmedi. meğer eşim annesinin başka pek çok gelirleri olduğu halde maaşıını annesine verir kendisine sadece harçlık ayırırmış. evlenincede kadın bizim bütçemizin onun iradesinde olmasına çok çalıştı. daima alacak verecekleri takip etti. eşiminde hiç sesi çıkmadı. benim hatam evleneceğim kişiyi tahlil etmek oldu, eğer eşiniz bir birey olmayı beceremediyse maalesef aile büyükleri ilede evlenmiş oluyorsunuz. evlilik iki kişilik bir müessese, üçüncü biri bu dengeleri bozar. bu üçüncü, başka bir kadın, aile büyüğü, kaynana, görümce... kim olusa olsun ilişkinin dengesini bozuyor. sadece annesinide bu nikaha ortak etmesi değil mesele, sonuçta eğitimsiz bir kadın, benim eşim aklı başında olsaydı, annesinin benim haklarıma tecavüzüne zaten izin vermezdi. bu problem, kaynanam değil, eşim. ve yine aynı eşki, beni hasta, yorgun veya morali bozuk gördüğünde hiç hatırımı sormaz. mümkünse kendini başka şekilde oyalar. yani kaynana sadece bir yönü, eşimin kendi duyarsız, bencil yapısı bir başka yönü. uzun lafın kıssası, sadece bir imza ile birden frankeştayna dönüştü. dyeceksin ki hiç mi anlamadın nasıl biri olduğunu, evlenmeden önce dikkatimi çeken bazı şeylerin şimdi ne anlama geldiğini çözüyorum. mesela neden ailesinde bahsetmekten kaçındığını şimdi anlıyorum. ama o zaman, konu ona cazip gelmedi veya gereksiz buldu bu konuyu gibi nedenlerle konuşmadığını zannederdim. mesele benim ne kadar akıllı olduğum değil, onun ne kadar kurnaz olduğu. Exorcist Pantolonlu

sana çok komik gelecek ama bende çocuk için çekiyorum ama benimki daha doğmadı. şu an işsizim. en son hemşirelik yapıyordum. evlenirken ayrıldım çünkü sevmediğim bir meslekti ve çalıştığım yerden tayinle ayrılamam mümkün değildi. öğretmenlik okuyorum, 4. sınıfa geçicem inşallah seneye, seneye aynı zamanda KPSS sınavları için kursada gidicem. yani yeniden iş sahibi olabilmem için 1 yıla ihtiyacım var. maddi nedenlerden bir yıl daha boşanamam, ailem dediğim gibi boşanmamdansa ölmemi tercih eder. bir sorunumda çocuk... henüz çocuğum yok, yataklar ayrı zaten nasıl olsun. çocuğum olsaydı daha rahat boşanırdım belki, yeniden evlenmeyi düşünmüyorum çünkü, evlilik kurumuna inancım kalmadı. var mutlaka sevgi saygı sahibi erkekler ama benim aramaya hiç niyetim yok. doğal yollarla olamayacağı için tüp bebek teklif edicem. itiraz edeceğini sanmıyorum. benim yaşım 31. doğurganlık çağım geçmeden harekete geçmek zorundayım. ay_82

çok doğru düşünüyorsun,, kadın güçlü olduğunu gösetrmeli.. biz güçlüyüz canım... Allah yardımcın olsun. Gxuxlsxuxm

Ama bazı hemcinslerimiz malesef ama malesef gelır durumlarını yada çocuklarını bahane ederek boşanmıyorlar. çogu bayan aldatmalara dayaklara duygusal ve bedenen tacıze ragmen boşanmıyor. ama sonuçta olan kadına oluyor. BEN BıR ŞEYı MERAK ETTıM. SENı BU DÜŞÜNCEYE ıTEN OLAY NEDıR.

çok güzel yazmışsınız. bir hayata yazık etmeye, hiçbirşey için değmez. önce siz önemlisiniz.. siz, ruhsal ve fiziksel sağlığınız. dünyaya bir kere geliyoruz.. bir sadistin kahrını çekmeye gelmiyoruz.. F

kesinlikle katılıyorum canım... çocuk için katlanıyorum diyolar ama öyle kötü giden bir evlilikte kavga ortamında büyüyen çocuğun psikolojisi çokmu düzgün oluyo sanki ayrılınca bozulur idare edeyim çocuklar için deniyo.. dünyaya bir kere geliyoruz olmuyosa bırak gitsin... . push ; E

Ne diyoruz, her kadın önce okumalı, sonra ayaklarının üstünde durmalı ve ekmeğini eline almalıdır. Eğer tutunacak dalınız yoksa tabiki kocadan boşanamazsınız. Boşansanız size destek olacak birini bulamazsanız, ekmek paranızı kazanamazsınız nasıl boşanacaksınız? Benim çevremdede böyle çok kadın var, her şeyi sineye çekmiş oturmuş oturduğu yerde. Ben o kadınlara hiç kızmıyorum, kızamıyorum. Çünkü mecburlar. Baba evine gitseler kabul edilmeyecekler, boşansalar ellerinde meslekleri yok aç açıkta kalacaklar. Tabiii bu arada bilerek boşanmayan kadınlar da var. Bu kadınları yukarıdaki anlattıklarımdan ayrı tutuyorum. Sırf parası için koca kahrı çekenler var. Yani çalışabilecekken çalışmayan, yarım dönüm bostan yan gel osman deyip rahatını düşünen kadınlar ise bence her şeye müstehaktır. E

eşin oyle cıktı nıye butun erkekler hep aynı olucak degıl nacızane fıkrım o adamdan cocuk yapma sevmedıgın saygının kalmadıgı bı adamdan neden cocuk sahıbı olucaksınkı anlamadım benneyaptımki cocuk yuzunden butun hayatın boyunca suratını gormek zorunda kalıcaksınbenneyaptımki cok ılgınc geldı dusuncen bana benneyaptımki

canım, benim annemde aynı nedenlerle boşanmadı. emekli öğretmen, sürekli kocasından dert yanan bir kadındı. benim çocukluğum onların kavgalarını dinlemekle geçti. tabii, sevgi ve ilginin olmadığı bir evdi bizimki. en son babam onu aldattı annemde aynı nedenden boşanmadı genede; bir daha kocayı nerden bulacakmış. ben de ona bak 4 çocuğun var emeklisin kocaya ihtiyacın yok dedim bana sizi naapiyim bana koca lazım der gibi baktı ve kafasını çevirdi. maddi özgürlüğüde olsa kadında yanlız kalmaktan korkuyor ama komşum veya herhangi bir arkadaşım kadar derdimi dinlemeyen, hatırımı sormayan bir adamı niye sırf yanlızlıktan korkuyorum diye çekeyim. insanın dostları, en az iyi bir eş kadar doldurur hayatını. evlenmeden önce ağır bir depresyon geçirmiştim, üniversite yıllarında, tabii bizim evin huzursuz ortamı yüzünden ailemin zerrece yardımı olmadı, sevdiğim arkadaşlarımın hayata tutunmama yardımlarını hala unutamam. E

sizi gerçekten kutlamak istiyorumalkisalkisalkis aile kavramı sadece evlilikten ibaret değil, erkekler bazen bunu unutuyor, evlenince nasıl olsa evdeki hatun garanti psikolojisine girerek istediklerini yapabileceklerini sanıyorlar, sonuçta saygı gidiyor ve hiçbir şeyin de önemi kalmıyor, çevremde eşi yüzünden antidepresan alan, psikologlara taşınan o kadar çok kadın var ki.. önce siz önemlisiniz, hayatınızda hiçbir günü yeniden yaşama şansınız yok, onları boşuna harcamamak lazım a. s. scallywag

ne kadar zamandır evlisiniz sanırım yeni... E

canım bir şey sormak istiyorum seni üzmeyeceksem tabii...30 yaş civarında evlendiğini sanıyorum, bir hanımın en doğru kararı verebildiği bir yaş aslında çıkarken dikkat etmediğiniz yada gördüğünüz fakat önemsemediğiniz hangi huyu size boşanmayı düşündürüyor... Bunu buradaki diğer hanımlara fikir vermesi açısından yol gösterici olması için soruyorum... E

canım ya çok üzüldüm allah yardımcın olsun. Çok üzgünüm çoook ama sen çok aklı başında ne istediğini bilen bir insana benziyorsun umarım hakkında hayırlısı neyse o olur I

tek bir neden değil ki; evli olduğum adam evlenirken kına gecesinde yakılan kınanın kadına kendisni kocasına kurban ettiği için yakıldığını düşünen bir adam. bunu ilk ondan duymuştum. öylesine söylüyor sandım, ama ciddiymiş. iki yılı geçtik, evlendiğimiz günden beri, cinsel ihanet hariç her türlüsünü yaşıyorum. ki ben çok dik sağlam ve doğru durmayı bu güne kadar becermiş biriyim ve ezik bir tip olmamama rağmen bunları yapma cesareti buldu. annesi dul bir kadın, yıllarca annesiyle anne oğul ilişkisinden öte birazda sağlıksız bir ilişkileri olmuş. ben şimdi annesinin üstüne getirilmiş kuma pozisyonundayım. buda dert değil, sürekli yalan söylüyor, beni aptal yerine koymaya çalışıyor, tamammen ilgisiz ve sevgisiz tavırları. lafa gelince seviyor ama ben sevildimi hiç hissetmiyorum, çnü değer verdiğine dair en ufak bir iz yok. şu an çalışmıyorum, 31 yaşındayım. boşansam ailem sahip çıkmaz aksine herkesten çok onlardan çekerim. evlenirken işimden ayrıldığım için yeniden çalışmak için en az bir sene beklemem lazım... daha çok şey var ama sizleri sıkmak istemiyorum, sonuç olarak, oturup çekmeye niyetim yok, şartlarımı yeniden kurup bu işi bitiricem. ev hanımı olduğum halde iki gündür eve uğramıyor ve ekmek parası varmıydı acaba diye bile dert etmiyor, ve bu adam toplumda çok saygın bir pozisyonda, içi beni yakar hesabı cimcime eses

Valla canım ben 32 yaşında evlendim. Şimdi sevmediğin boşanmayı düşündüğün bir adamla çocuk yaparsan hem belki tekrar evlenme şansını azaltmış olacaksın hem de belki ailen bu sefer daha fazla karşı çıkacaklar boşanmana. Hata olur bence bu söyliyim. Tamam evlenerek bir hata yaptım diyorsun. Siz boşandıktan sonra bu adam çocuğuna maddi manevi ilgiyi gösterecek mi? Peki bunu bile bile o çocuğu dünyaya getirmeye hakkın var mı? I

bunlardan biride benim annem cnm.. seni çok iyi anlıyorum.. artık acınası halde..3 gün güzel 13 gün kavga dövüş.. sonuç 26 yılın sonunda fiziken ve ruhen yıpranmış bir kadın, ebeveynlerden nefret eden iki evlat.. büyük konuşmak istemiyorum allahım ama onun gibi olmamam gerek... daha nasıl anlatsam bilmiyorum yaşadıklarım buraya sığmaz.. burbuk

ben her kadının anne olmaya hakkı olduğunu düşünüyorum.. elbette sizin tercihiniz. babasız çocuk büyütmek çok ama çok zor tahmin edersiniz.. anne baba ayrı büyüyen çocuklar pek çok sorun yaşayabiliyor. bende anne olmayı çok ama çok istiyorum. şayet olmazsa evlat edinebilirm. kimsesiz bir çocuğu çocuğum benimser onu en iyi şekilde yetiştirmeye gayret ederim.. doğurmam şart değil.. siz neden böyle birşey düşünmüyorsunuz? yeni