Babasinin baska ulkede calistigini soyleseniz yani o yuzden gorusemediklerini ama Turkiyeye gelir gelmez hemen oglunu gormek icin gelecegini ne bileyim belki cocuk boyle ayriligi daha cabuk kabullenir.

Çok üzüldüm oğlunuz için.. Ne yazıkki var böyle babalar. Bir arkadaşım eşinden ayrıldı. Çocuğunun babası kesinlikle çocukla ilgilenmeyen, senede 1 kere görmeye gelen, nafaka bile vermeyen bir insan . Şükür ki çocuğu babaya düşkün değildi böyle zorluklar yaşamadı.. Siz mutlaka pedagogla görüşün, bu arada oğlunuzun aklını oyunla ilgiyle dağıtmaya çalışın.

Teşekkürler yorumlarınız için. Toplu cevap niteliğinde olur umarım. Ben ailemin yanındayım. Annem, abim, gelinimiz oğlum ve ben yaşıyoruz. Sevgi, ilgi, şevkat fazlasıyla mevcut hatta abim babasından daha çok ilgileniyor ama bende ilk kez tecrübe ediyorum çocuk için babanın yeri başka demek. Rabbim benim oğlum ağlarken yüreğimde hissettiğim o tarifsiz acıyı hiçbir anneye hissettirmesin dilerim. Evladının karşısında çaresiz kalmak çok acı.

Öncelikle eski eşiniz büyük karaktersizmiş bunu belirtmeden geçemeyeceğim. Çocuk için de sizin için de zor durum. Yapmanız gereken en doğru şey kendi ailenizden destek almak. Mümkün olduğunca çocuğu yalnız bırakmamak kalabalık ortamda olmasını sağlamak önemli. Ve en kısa zamanda profesyonel destek alın. Baba figürü çok önemli ancak nice cocuklar var babaları evdeyken babasız büyüyor. O nedenle kendini de suçlama. Bazı babaların yokluğu varlığından daha iyidir.

Acaba abiniz veya yakınınızdan başka biri sizi arasa babasıymış gibi oğlunuzla telefonda konuşsa nasıl olur?

Ailenizde sevgi ve ilgi dolu ortamda olması zamanla iyi gelecektir Ve tabii pedagog önerileri. Çok üzüldüm. Belki şimdi değil ama ileride "hayırlı bir başka baba" sizi en güzel mutluluklarla tanıştırabilir. İnşallah hep iyi olun.

Çok üzüldüm durumunuza çaresizliğinize. Ama siz çok güzlü bir kadınsınız ki böyle bir adama karşı dik durabilmişsiniz. İnşallah bu sıkıntılı süreci en az hasarla atlatırsınız.

Malesef artık babanın bilincinde inanmaz. Oyalama cümlelerine bile inanmaz oldu.

Öncelikle tez zamanda yavrunun da senin de yüzün Güler ins. dilerim hayırlı mukemmel bir insanla karsiallasirsin. ve o adamın yarım biraktigini mükemmel insan tamamlar. keske dünyayı çocuklar yonetse, tüm sorunlar şipşak cozulurdu. aslında şu vakit gerçekten çözüm :"başka baba" olabilir.

Pedagog, terapi...

Abiniz bir yakınınız erkek yokmu biraz erkeklerle oynamak istiyor belki. Erkek oyun abisi tutabılırsınız. Babayı da boşverin en azından uzak duruyor ve cocugu sıze bırakmış. Bu da nimet aslında. Velayet savaşları arasında da çocuklar kötü oluyor. İki taraf bır bırıne doldurup gonderıyor cocugu.

O kadar uzuldum ki çocuğunuza keşke herkes ebeveyn olmasa

Çok teşekkür ederim

Ayyy çok üzüldüm bende bosanmayi düşünüyorum sırf çocuk var diyorum. Karsimdaki Artık duzelicem deyince, çocuk için şans vereyim diyorum bilmiyorum çok zoe. Yaralar açılıyor çocuklar da _masumane_ Mis gibi huzur kokuyor❤ Anneler

çok üzüldümartık aramayın ve pedegog ne derse o şekilde davranacaksiniz tabii ki... erkekler nasıl böyle kalpsiz olabiliyor aklım almıyor

Gerçekten tükendiğimi hissediyorum artık ve ne yapacağımı nasıl davranacağımı şaşırmış vaziyetteyim. Sıkıntı Ocak'ta 4 yaşına girecek olan oğlum. Babasıyla 7 ay önce ayrıldık, 1 ay önce de boşandık. Bu süreçte çocuğu 3 yada 4 kere gördü. Boşanmaya yakın hiç aramayan adam sık sık aramaya görüşmek istemeye başladı . Ta ki boşandıktan sonra da bu durum devam edecekti ki benim bir karar vermem gerekti. Ben bir anneyim evet ve anneliğim herşeyden önce geliyo ama ben gururu da olan bir kadınım. Bir zamanlar zaten ona ait olduğum bir adamın boşandıktan sonra beni elinin altında görmesine, sahibimmiş gibi davranmasına müsade edemezdim. Oturdum düşündüm ya bıçak gibi bu durumu kesip atacaktım yada aman oğlumun babası arayı iyi tutayım da çocuğu görsün diye adamdan babalık dilenecek ve bu süreçte kendimi harcayacaktım. İlkini yaptım. Ve tek derdi benim elinin altında olmam olan adam 1 aydır oğlunu asla aramıyor merak etmiyor. Oğlum ise 1 aydır baba diye ağlıyor. Bir şekilde kafasını dağıttığım bu durum cumartesi günü malesef travmaya dönüştü. Ağlama krizine girdi "babayı özlüyorum, onu çok seviyorum gelsin beni alsın" diye dakikalarca ağlaması ve ikna etme çabalarımın sonuçsuz kalması neticesinde istemeyerek aramak mecburiyetinde kaldım. Numaramı engellemiş, engellese dahi gördüğünü bildiğim için biraz bekleyip tekrar aradım yine aynı şekilde. Aileme çok fazla saygısızlık yaptığından ve ailem kendisiyle muhatap olmak istemedikleri için arkadaşımı arayıp durumu izah ettim ve çocuğu aramasını söylemesini rica ettim. Arkadaşıma küstah bi şekilde bu olaylara karışmaması gerektiğini aramayı düşünmediğini söylemiş. Bu rahatlığı beni şaşırtmadı ama tabi delirtmeye yetti. Bende ailesini aradım. Ve artık çocuğun baba diye ağlamalarıyla baş edemediğimi ayrılmış olabileceğimizi ama çocuktan ayrılınmadığını söylerek oğullarını arayıp çocuğu aramasını söylemelerini rica ettim. Bir saat sonra beni aradılar ne yaptılarsa ulaşamadıklarını ama ulaştıklarında mutlaka söyleyeceklerini söylediler. Yedim mi yemedim. Ve çocuğunun onun için ağladığını bilen baba bugünde aramadı. Oğlum bugünde ara ara hep ağladı. Anne olarak kahroluyorum çocuğu "baban çok yoğun çalışıyor bu sebeple seninle ilgilenemiyor ama seni çok seviyor" gibi gibi uzayıp giden yalanlar artık tatmin etmiyor. Ve bana bugün "başka baba al" demesi çok traji komik. En önemli olay ise bu duruma bağlı olduğunu düşündüğüm oğlumun çok sinirli, asabi ve şiddete meğilli bir çocuk olmaya başlaması. Tekme atma, saç çekme, yumruk atma gibi. Bu konuyla ilgili hafta içinde bir pedagogla görüşmeyi düşünüyorum. Ben bunlarla boğuşurken onun yastığa başını nasıl huzurla koyabildiğini çok merak ediyorum. Ve böyle adamların ürememesini diliyorum. Beni cezalandırmak isterken çocuğunda tamir edilemez yaralar açan, travma yaşamasına sebep olan bir insanda vicdan ve merhamet olduğuna inanmıyorum. Benim oğlumun ona ihtiyacı varken kendisi kapı duvar. Yarın bir gün o özlem onu vurduğunda ben nasıl oğlumu görmesine müsade ederim? Ne olur bana bir şeyler yazın. Özellikle benzer süreci yaşamış olan arkadaşlar varsa nasıl üstesinden gelinir, ne yapılır yol gösterirseniz çok sevinirim. Lütfen hakkınızı helal edin uzun olduysa.

Allah yardımcınız olsun acaba uzmanlar ne düşünüyor bir şekilde atlatmasına yardımcı olurlar. Hani sonuçta ebebeynlerı vefat eden çocuklar bile atlatabiliyorlar. Süreci doğru yönetmek lazım herşeyin çaresi vardır inşallah R ramko

Oğlumla hayattaki tek şansımız bize gözü gibi bakan bir ailemin olması şükürler olsun.