Ben de öyleyim. Kimseyi aramıyorum. Özellikle akrabalarla telefonda konuşmak nedense içimi daraltıyor çok zorlanıyorum. Mecburen bayramda adet yerini bulsun diye birkaç yakın akrabayi arıyorum ama yani resmen saat kolluyorum, su saatte hepsini peşpeşe arıyim aradan çıksın diye. Öyle angarya geliyor. Arkadaşlarımı da aramam ki zaten bir iki tane konuştuğum arkadasim var. Onlardan da beklemem, ki kırk yılda bir ararlar onlar da. Kandil doğumgünü vs böyle günlerde de aramam.

Bana anormal gelmedi. Zaten sorunlar yasayip evinizi ayirmissiniz. Hepimiz yedigimiz kaziklardan sonra birilerinden uzaklasiriz. bunun burcla falan alakasi yok yani.

ıcımden aramak gelmıyorsa kısıyı aramam kımınle konusmak ıstıyorsam onunla konusuyorum ama elım dıgerlerıne gıtmıyorsa demek kı ıcımden gelmıyor dıyorum ve zorlamıyorum telefonda konustugum 3 kısı var bunlardan bırı esım

Off bu ben. Ama çocuğum torunum olsa ben de aranmak isterim şeklinde düşünmüyor. Çok sevdiğim bir yeğenim var. Beraber olunca 7/24 vakit geçirir konuşuruz ama ayrı şehirlerde olunca çok sık konuşmayız, neden aramadı da demem. Gerçi bu ara sürekli görüntülü konuşuyoruz ama pandemiden dolayı olan bir şey galiba. Arayamamak kısmını anlayabiliyorum. Anneannemi 10 günde bir aramaya çalışıyorum. Konuşacağım maksimum 3 dk ama arayamıyorum. İçimden gelmiyor, sevmiyor değilim ama konuşması benim enerjimi emiyor. Annem hatırlattığı an aradım aradım yoksa kalıyor öyle.

benim annem de benzer şeyleri yaşadı.

Kayinvalide falan deseniz tamam diyeceğim ama anneanne de aranır bence. Hani her gün ben de arayamam kandil bayram ve arada eserse ararım ama bana gönül koyuyorsa yaşlı başlı kadın, istemeden dahi olsa ararım :)

Aa ben. Ben bi de arkadaşlarına da boyleyim

evet yurttaki kızlar saatlerce konuşurlardı ya. bir keresinde hiç unutmuyorum oda arkadaşımız diğer oda arkadaşımızın dedikodusunu annesine yapmıştı. hatta annesiyle de kalmadı yengesine falan da anlatmıştı. bunları telefonla yaptı üstelik sadece. hatta bu telefon işini o kadar abarttılar ki iki oda arkadaşımın anneleri de birbirleriyle telefonda konuşmuşlardı. çok çocukçaydı. sonra araları bozuldu tabii.

Amin darısı tüm evlatlarımıza olsun sağolsun. Öyle düşünmeyin bence, bunları görüp yaşayınca bazı dersleride alıyoruz aslında. Yinede kızlar daha farklı bana göre. Gezegen X

Yani anneanne de aranır yahu. Bekliyor ve sitem ediyormuş. Arayıp bir iki dakika konuşamamak da abartılı geliyor bana.

Bende ayni sizin gibiyim bende kimseyi aramam aradigim sadece annemdir düzenli şekilde. babamı bile çok nadir.. Annemde dayin sitem ediyor aramadigin için diye söylenir bana dönem dönem. Kayinpederimide nadir aradığımda bin türlü strese giriyorum sanki tuhaf bir şekilde kimseyle sevmiyorum telefonda konuşmayı elimde değil

üzüldüm, başınız sağolsun ben öyle bir hastalık durumu duyduğumda hemen arıyorum ya. nolursa olsun eritirim buzları. kavgalar sağlıklıyken geçerlidir benim için. eğer hasta ise, durumu kötüyse haklı bile olsam bir adım atıyorum. ama yapı meselesi işte. kin mi duyuyorsunuz? anneannem de kin duyar mesela. ama kötü bişey yapılırsa kin duyar. iki kardeşiyle de senelerdir konuşmuyor. öldüler mi kaldılar mı bilmiyoruz bile. hele kız kardeşi tek başına. yaşlı ve tek başına, başka şehirde. bir küstü pir küstü. kin duyuyor yani. biz de koptuk mesela o kardeşiyle, birkaç kez bizdeki numarasından aradık ama ulaşamadık peşini bıraktık. hastalık başka bir şey ya. kimse hasta olsun istemem. akşam kardeşimle arayacağız anneanneyi bakalım. hayatlar sıradan zaten ne konuşuruz bilmiyorum, gündeme sallarız herhalde.

Ben de aramıyorum. Sevmiyorum. Benim hatta telefonları açmama gibi bir huyum da var. O an canım istemiyorsa açmıyorum. Huyum berbat, biliyorum. Ama içimden böyle geliyor. Engel olamıyorum. Napayım

Ay ben daha beterim sanırım konuşmak benim için resmen işkence işin kötüsü eşimi bile aramam gün içinde çalışıyor zaten bende çalışıyorum eve işe yetiseyim derken birde telefon muhabbeti yapamıyorum karsimdakide naber nasılsın demeyle kapatmıyor ki

çok geçmiş olsun B

Ben de sevmem telefonda konuşmayı. İşkence gibi gelir. Ama sizin torun nine ilişkiniz güzelmiş haftada bir bari arayın. Zorlayın biraz kendinizi. Diğerlerini de samimiyetiniz belirler ona göre arar ya da aramazsınız.

Çocuğum kova burcu olmasın aminn. Hep böyle aileye uzaksiniz. Dert belli derman belli neden yazdınız anlamadım . push ; W

Kesinlikle birde açmayınca trip yiyorsun yada geç açınca bizde kız tribini eşim atıyor açma tlfonu 10 dakika sonra kapıda

di mi yani aklımda olmasa dert de olmaz. yani hep aklımda ama aramıyorum belki üşeniyor olabiliriz.

Ben bu duruma gelinceye kadarım defa alttan aldım, hep affettim, hep vericiydim, hep koşulsuz sevendim. Ama bir yerde benim onlara ihtiyacım varken gelmediklerini gördüm, kimse elimden tutmadı, bizim okulda çalışan çaycı abla bile yardıma koştu onlar yoktu ortada. Sonra kovanın dolması gibi, taştı tüm duygularım ve sadece dünyaya getirdiğim, Allah'ın emaneti olan yavrularım ve ben bu dünyada önemliyim gerisi boş dedim kendime. Hiç vicdan yapma, senin sesini duymak isteyen seni arasın. W

Aynı ben... kimseyi kolay kolay aramıyorum. Çok zaruri olması lazım. Arayasım geldiğinde bile 30 tane şey kuruyorum, şimdi müsait midir, belki araba kullanıyordur, akşam yemek vakti mi ki vs.. ya da arayım ama ne diyeceğim falan, hep sonraya ertelemek için bir neden var. Öyle düzenli arayıp uzun uzun konuşanlar da bayıyor..3-5 dinliyorum, ama bir yerde kopuyorum muhabbetten. Telefon bana göre bir icat değil sanki. Zaten cep telefonu çıktığında da uzun bir süre edinmedim... zorla hem telefon hem hat hediye edilip elime tutuşturulana kadar. Ben de Kova'yım bu arada

yok doğru okudunuz kırgınlar birbirlerine. özellikle annemin çok kırıldığı birkaç şey oldu. az önce kardeşimle birlikte aradık, konuştuk biraz. mutlu oldu. bizi çok özlediğini söyledi. haftaya sana uğrayacağım falan dedim. sitem etmedi ben sitem eder mi diyordum aramıyoruz vs diye. hiç konusunu bile açmadı. aşılarını olmuş vs. en azından bir hafta 10 günde bir de olsa ararım bundan sonra. yani en azından bunu yapmaya karar verdim.

Anneannenizi kendi kizi bile sadece ayda bir kere mi ariyor? Dogru mu okudum ? Cok az bu ama, normal gelmedi. Mesela benim annem ve anneannem günde 2-3 kez konusurlar Genel olarak anlam veremedim neden böyle yapiyorsun, belki üsengeclik yorgunluk olabilir mi? Tabiki hergün aramak zorunda degilsin, ama anneannen üzülüyorsa gönlü olsun diye ara bence :) en azindan iki haftada bir. Baban icin de gecerli.

peki vicdan yapıyor musunuz? 3 günlük dünya işte yarın bişey olsa aramadım diye üzülürüm şeklinde düşünüyor musunuz? 28 yaşındayım. işim var çalışıyorum. zaten akşama kadar çalışıyorum akşamları da kendime zaman ayırıyorum. kafamda işle alakalı başka gelirler kazanabileceğim projeler var her akşam en az 1 saat uğraşıyorum mesela üzerinde çalışıyorum. zaman öyle geçip gidiyor. Y

Annanenizi kastediyorsunuz değil mi? HanimKelesimiGetir

Zaten 1 tane çocuğum var oda kız, okuyunca üzüldüm yaşadıklarınıza. Evlat ayrımı yapanlara bende çok tepkiliymdir, kız yada erkek fark etmez evlat evlattır bana göre.

Arayıp 2 dk hatırını sormakdan ne çıkar. Yaşlanınca insan bekliyordur. Benim düşüncem yarın bir gün bir şey olursa aklımda bir şey kalmasın. Ben elimden geleni yapayım diye düşünüyorum.

evet ilişkimiz güzel. ben her şeye rağmen bize olan sevgisinden emin olduğum için ona karşı kızsam bile kin duymuyorum, büyütmüyorum. yaşlı olmasının da bunda etkisi var. bazı şeyleri bizim gibi düşünemiyor kendine göre yorumluyor. ne yapayım bu yaştan sonra değişmez kimse. akşam tartışır kavga ederdik, sabah uyanıp odamdan çıkınca günaydın derdim hiçbir şey olmamış gibi devam ederdik. ki kin duyan bir insandır bunu bildiğim için uzatmam. istemem zira kin duymasını. yalnız şöyle bir şey var ben sinirlensem de hiç saygımı kaybetmem ona karşı. derdimi tane tane anlatırım gerekirse bin kere anlatırım. asla terbiyesizlik yapmam. sözlerime dikkat ederim. kin duydu mu duyar, pistir kini yani. o da bunu açıkça söylerdi, ben kardeşlerimi sildim gerekirse evladımı bile silerim kinlenirsem ama sen öyle değilsin, uzatmıyorsun, yanıma gelip nasılsın dediğin anda bişey kalmıyor bende der hep. bakalım. allah sevdiklerimizi başımızdan eksik etmesin. dediğinizi yapacağım. bu akşam aradık kardeşimle

al bende de o kadar sabahtan beri annemi arayacağım guya..

İnşallah devam eder biz daha bir buçuk yıllıksan böyleyiz Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

evet ben de sevmiyorum o muhabbetleri. kimse aramak zorunda değil. hiç aramıyor sormuyor diye sitem etmek hele de çalışan insana çok saçma.

Bende canım annemle falan konuşurum öyle hala teyze falan yok yani konusamıyorımm kimseyle aman yüz yüze gelince bişey olmuyor konusuruz ama telde bende sıkılıyorum

ziyaret çok daha tatmin edici aslında. bi ara benim de uğramam lazım eski evden almam gereken bazı eşyalar var hala daha. eski odamda kalan birkaç parça şey. ama hem saat yasakları, hem pandemi hem de iş güç derken ziyaret pek uymuyor bu aralar. bakalım biz kardeşimle bu akşam aramaya karar verdik

Ben de sevmiyorum telefonda konuşmayı. Kırk yılda bir ararsam anca. Hangi dağda kurt öldü derler hatta Benim genel olarak akrabalarla bağ kuramamak sorunum var. Teyze hala amca dayı... Benim için sokaktaki bi yabancıdan farksızlar. Çok soğuk nevale bir tipim. Ama olmuyor yani zorlasam da. İçten gelmeyince duygular. Ama sizinki gibi aileden biriyle araşmamak konuşmamak sorunu yaşadım. Ablamla yıllarca konuşmadım küstüm. Hastaydı sürekli hastaneye gidip geliyordu. Durumu kötüydü. Yine konuşmadım. Annem yıllarca sitem etti konuş diye, annemi kırdım konuşmadım. Ablam da çok üzülürmüş ben konuşmıyorum diye. En son 5-6 ay önce kanser teşhisi konuldu. Gittim konuştuk barıştık ama iş işten geçmiş oldu. Geçen ay kaybettim ablamı. Geçmişte konuşmadıgım zamanlarda kendimce çok haklı sebeplerim vardı. Ama bütün bunlara rağmen pişman oldum ben yıllarca konuşmadıgıma. Değmiyormuş hiçbir şey için. Siz zorla da olsa arayın ananenizi. Kaybedince pişman oluyor insan. 3 günlük dünya. Güttüğümüz onca davalar, ölüm gerçeği ortaya çıkınca tamamen boş geliyor.

Vıcık vıcık ilişkilerin olduğu sülalede kimseyi aramayacaksın kara koyun oldum. Sonra hepsi birbirine düştü kavga kıyamet... en iyisini sen yaptın diyorlar şimdi bana

iyi fikir, becerebilirsem deneyeceğim bunu. zaten bir tek o ikisi takılıyor kafama diğerleri önemsiz. ince topuk #kadıncinayetleripolitiktir! Anneler

Elbette ki herkesin kendi tercihi sevmeyebilirsiniz ama iletişim karşılıklı olan bir şey. Telefonla konuşmayı sevmiyorum adı altında biri beni hiç aramasa ben de tepki gösterir ve vefasızlıklara itham ederim. Hatta bu evet vefasızlık bence. Aramak isteyip arayamamak benim pek mantıcıma yatmadı. Konuşmak isteseniz aradınız demek ki konuşmak istemiyormuşsunuz

Ayyy tam da beni anlatmış diye okuyordum ki meğer burcumuz da aynıymış

teşekkür ederim :)

Bence kimse keyfine bu kadar kulak asmamali. Pasa gönlünüz ne istiyorsa hak verip yapmamalisiniz. Hayatta gereklilikler de var. Her zaman istediğimiz şeyleri yapamayiz. Bazen de canimiz istemese de yapmamiz gerekenler vardir. Yetiskin bir insan olarak zamaninda ayni evi paylastiginiz bir buyugunuzun arayip hatrini sormaniz gerekir. Caniniz istemese de yapmaniz gerekir. Bu bir cocuk ile yetişkin arasindaki farktir.

akşama bi arayayım bari aşı muhabbetini açayım veya kardeşimle beraber ararız belki. malum şahsa falan sallarız. muhabbetlerimiz böyleydi evde de deli gibi masterchef izler kritiğini yapardık ne günlerdi

bende araşmayi sevmem, akrabalarimin hepsi bilir benimle sadece yazışırlar. telefonda konusurken bunalirim hemen

aynen canım gerçi ben ne zaman dr gideceksin trasnfer için sorup duruyor ben yaptırdm düşük bile yaptı haberi yok( W

Aray"a"mıyorum dediğinizde aramak istiyorsunuz ancak bu imkan sizin elinizde değil ve çaresiz kalıyorsunuz gibi bi anlatım oluyor. Neden bu anlatım? Aramayı istiyorsunuz. Telefonunuz imkanınız var. Kim-nasıl engel? Bu arada ben de kovayım.

valla o çocuk sizin gibi birini anne diye ister mi onu da sormak lazım. sizin gibiler anlasın diye değil canım istediği için yazdım. sizden izin mi alacağım?

Yaşınız ilerlediğinde hiç aranmadığınızda bu günleri hatırlarsınız.

Bende hiç sevmem telde konusmayı bende aramam aynı tıpkı siz gibiyim. Bende kovayım. Burcla alakası va rmı acaba

Yanlız değilsin bnde varım Evlendikten sonra eş ailesiyle hep sorun oldu bu konu. Ama alıştılar artık mecbur

Telefonla konuşmaktan bende nefret ediyorum. anneannem dedem arıyordu beni sürekli ama artık onlarda aramıyorlar kırıldılar artık sanırım Telefon mu zıyaret mi deseler üşenmem giderim o derece

işte sıkıntı o. yani sizi de kendimi de üzmek istemem ama üniversitedeyken dedesini çok seven bir arkadaşım vardı. memleketine gittiğinde bir sebepten dedesine uğrayamamış. uğramak istemiş ama uğrayamamış yani. okul için döndüğünde dedesinin vefat haberini aldı, çok üzüldü ve pişman oldu mesela gitmedim, görmedim diye diye. hayatta böyle şeyler de var. gerçi pişmanlığa odaklanırsak sonu gelmez ama, öyle

Aha bu ben Telefonla konuşmaktan nefret ediyorum telefonla düzenli konuştuğum tek kişi eşim, onunla da ekmek al süt bitmiş muhabbeti annemi babamı bile görev gb haftada ya da on günde bir arıyorum. Kvgil desen benden ümidi kesti artık aramıyorsun muhabbeti dönmüyor çok şükür

Yalniz deyilsin bende oyleyimm kimseyi arayamiyorum herkes cok kusuyo bu yuzden bana. Babami bir yilda 2kere falan anca aramisimdir annemde kendisi arar hep anneannem teyzem dayim hep kendileri ararlar. Kv uzun sure kustu bana niye aramiyo sormuyosun bizi diye anlatamiyorumki ben herkese boyleyim kendi annemi aramiyorum senimi aricam. Esim evdeyse gunde 3kere annesini kardesini arar ben cok sikilirim boyle telde konusurken

o dediğinizi yapacak türden biri olsam konu açmazdım zaten. evet garip bir durum farkındayım. ama benim gibi olanlar da varmış. E

Bu telefonla araşma işini millet olarak abartıyoruz. Sadece nasılsın iyi misin diye 1 dakika konuşsan, niye aradı niye kapattı diye tribe giriyorlar. Kendi aramayanda karşı tarafa yükleniyor vay hayırsız, ah vefasız... Neyin hesabını soruyorsun? Çok istiyorsan ziyaretine git, daha kıymetli. Telefonla konuşmayı sevmiyorsan sevmiyorsundur. Bunda vicdan yapacak bir şey yok. Ne yaparsan yap her zaman birileri mutsuz oluyor.

sağol canım

evet vicdan yapıyorum bu yüzden ama buna rağmen aramıyorum ve bu huyumu da sevmiyorum.

Başkasına sormuşsunuz ama bende aynı durumdayım cevaplamak istedim.. bende telefonla konuşmasını sevmeyenlerdenim aramayinca haliyle araniyorsun üç kez arar sabah öğlen iş çıkışı hiç tavsiye etmem hep uygunsuz zamana denk getirir saolsun çocuğun altını alırken uyuturken

Arayamıyorum diyerek elinizde olanı elinizde değilmiş gibi bir hale getirir güç devreder ve sorunu yanlış yerde aramaya başlarsınız, çünkü arayamamalık değil durum. "Aramamak" hali ve siz bunu tercih ediyorsunuz. Sitemler aldığınız ve bu sitemlere muhtemelen yer yer hak verdiğiniz için tercihinizi sorguluyorsunuz, sorgulatıyorlar size. Yanlış okumadıysam arkadaş ve sevgili için böyle değil durum, onlarla görüşürüm telefonda diyorsunuz. Kişilere karşı bir seçim de var sanki, yani salt telefonlaşmayı sevmiyorum hali de değil. Akrabalara mesafeli kalmak isteminden midir acaba?

Buraya yazana kadar arar hem vicdanınızı susturur, hem de anneannenizin gönlünü alırdınız. Garip bir durum.

evet evet . push ; W

Allah bağışlasın evladınızı, ben eskiden annem annesine çekmiş, ben de anneme çekersem diye çok korkardım. O yüzden hiç kızım olmasını istememiştim. Acı ama gerçek bu.

bu bende de var ya bayram da aramadığım için trip atmışlar telefonda konuşmayı sevmiyorum hiç - nasılsın -iyiyim sen nasılsın - iyiyim napıyorsun - oturuyorum işte napim siz - biz de ye yapalım aynı.. sessizlik... o sessizlikten nefret ediyorum

süper, bu yolda ilerle sevindim senin adina.

Konuşacak bir şey bulamadığınız içindir. Ben de öyleyim.

Ben de ailem disinda kimseyi aramam. Umrumda degil hicbiri cunku.

Bilirim o vicdan duygusunu 3 gunluk dunya ise size yasattiklarini yasatirlarken onlar dusundu mu bu 3 gunluk dunyayi? Bu hayat boyle iste bizim gibi vicdanli insanlar bunu dusunuyor ama sonra insani oyle bir raddeye getiriyorlar ki tek cozum uzaklasmak oluyor. Sizi bu durumu getirenler onlar, o yuzden vicdan falan yapmayin.

hayır yanlış okumadınız. akrabalarımla zaten görüşmüyorum bile. anneanne vs yakın akraba. bu kadar mesafe koymak bana da gereksiz geliyor. bu akşam kardeşimle birlikte arayıp hoparlörü de açıp birlikte konuşmayı deneyeceğiz.

aklımda kalacağına aramak daha mantıklı değil mi ya? ama ne çok benim gibi aramayan varmış ona güldüm. yalnız değilmişim neyse ki.

ne çok aramayan varmış ya konu sayesinde ortaya çıktı birer birer

Şimdi düşününce benm torun büyüdüğü zaman beni aramasa çok üzülürdüm açıkcası.

Mesela bazen halam arıyor, ki kendisiyle duygusal bağım hiç yok gibi bişey. Merakından arıyor, ben evlendikten sonra hayatım onun için nedense cazip bir hale geldi, ne yapıyorum ne ediyorum eşimle nasılım vs merak ediyor. O kadar samimiyetsiz o kadar zorlama oluyor ki o birkaç dakikalık konuşma benim için anlatamam.

yaşımın ilerlemesine gerek yok ki şu anda da beni arayan soran yok I iklim

olabilir burcu şu yüzden söyledim duygularla değil mantıkla daha çok hareket ederiz ya hani o yüzden

başlığım bu yüzden arayamıyorum veya aramıyorum. yani telefonu kimse zincire vurmuyor. konuşma hakkım da var. aramıyorum: ben aramıyorum. arayamıyorum: aramak istiyorum ama içimde bişey sanki engel oluyor, ya boşver diyor ya sonra ararsın diyor ve bu sebepten istesem de arayamıyorum. saçma olduğunun farkındayım. istek konusu da yatıyor tabii altında. o istek yok ama bu defa vicdan yapıyorum. tabi allah başka dert vermesin de durum bu.

Konu sahibi çok benziyorum seninle.. bende öyleydim fakat bence altında yatan duygu kaygı duygusu, iç sıkıntısı falan oluyor aramak cokzor :) bende çözemedim

Aa bu ben Konuşmak bana eziyet

Belki sevildiğinden belki muhatabının da seninle konuşmak istemesinden emin olamadığından sende kendini geri çekiyorsun bir nevi hissetmekten kaçtığın şeyle yüzleşmek istemiyorsun bence. Yoksa aramadı diye sitem eden yaşlı kadını aramamanın sebebi 'ben telefon sevmiyorum yaa' olamaz. Önceki

Böyle olayları yaşayıncada bişi diyemiyorum şimdide. W

yani evet, empati yapabilen bir insanımdır. ben olsam ben de arasın isterdim.

Bende hic sevmıorum. Mesajlasmayı sevıyorum. Bazı ınsanların yapısı bu. Benı aramayana da hıc gonul koymuorum. Ama bazı ınsanlar o kadar sevıokı konulmayı. Bır ben sevemedım.

aslında vicdan durumu olmasa konusunu buraya açıp da üzerine cümleler kurmaya bile değmez der geçerdim. ama tuhaf biçimde vicdan da yapıyorum. kafam karışık. 3 günlük dünya diyorum şimdi aramıyorum ama yarın öbür gün bişey olsa aramadım diye pişman olur muyum diyorum. sonra diyorum ki kendime, eğer böyle düşünüp arayacaksan aslında kendin için aramış olacaksın amacın onu merak ettiğin için aramak falan olmayacak, bencillik ediyorsun diyorum kendi kendime. biz neden aranmak isteriz, özlendiğimizi, hatırlandığımızı bilsinler diye. kendi vicdanım rahatlasın diye aramak saçma. evet çok ciddi sorunlar yaşadık zaman zaman burda da çıtlatmışlığım var hatta. o sorunlarda anneannemin de payı var. uzaklaşmama sebep olmuş olabilir.

Ben de eskisi kadar çok sık aramam akraba, arkadaş, eş, dost vs. Çünkü telefonda konuşurken çok yoruluyorum. Hatta son zamanlarda annem bana psikolojik olarak çok eziyet ediyordu onu da haftada bir arıyorum. Yaş aldıkça insan gerçek anlamda bir kendine yönelme eğilimine giriyor bence. Dedikodu yapmayı da sevmem. Zaten benim yanımda biri diğerine atamaz. Çünkü yeri ve zamanı geldiğinde o söylenenleri muhatabına ileteceğimi bilirler. İspiyoncuyum yani. Hiç sevmem öyle arkadan tü kaka, yüzüne karşı canım cicim. Birikmişlikler de vardır. Sen farketmesen de içinden aramak gelmiyorsa kredilerini bitirmişlerdir.

Eşinizin gün içinde iki üç kez aramasını nasıl sağlıyorsunuz Nasıl davranıyorsunuz napıyorsunuz bu adama

evet yapı meselesi niçin gönül konulur anlamam su00 Guru Anneler

:) ben dün aradım üstümden yük kalktı. bundan sonra haftada bir de olsa aramaya çalışacağım. yine de aramak zor benim için. böyle bir sessizlik olunca falan sinir oluyorum. bol bol koronadan konuştuk napalım. aslında oğluyla bazı kötü şeyler yaşanmış olmasaydı daha samimi ve gidip gelmeli bir ilişkim olurdu. gider kalırdım falan. mutlaka maddi desteğimiz de olurdu. ama güzel şeyler geride kaldı maalesef. bazı kızgınlıklar var.

ayyy aynı ben

Arayıp ne konusucam şimdi ya? sorusu mevcutsa aynıyız. Annemi hergün veya gün aşırı, kardeşlerimi haftada bir bazen 10 günde bir, arkadaşlarımı ayda bir, akrabalarimi sadece birşey olursa onunla ilgili arıyorum.

Arayamamak dediğiniz nasıl oluyor bilemiyorum açıkçası, atla deve değil telefonu alıp arama yapmak. İsterseniz ararsınız, istemiyorsunuz ki aramıyorsunuz. Olayı yapamıyorum noktasına getirmeye gerek yok bence.

Anneanneyi bile aramamak bence biraz anormal ya. Ben de mesela bayramlarda kandillerde micmic bütün akrabaları aramayi sevmem. Belki canım konusmak istemiyor o gün kandil diye zorla nasıl arayayım. Annem hiç üşenmez yeni yilda bile alir eline telefonu oturur koltuğuna tek tek herkesi arar kutlar. Ben de canım konusmak istemezse mesaj atıyorum, yaşça büyük insanlar hatırlanınca mutlu oluyor çünkü. Yani anneanne de aranır, aranmalı. zaten ne konuşacak kadin. Hayirli kandiller dersiniz geçersiniz. Siz aramıyorsunuz diye gönül koymuştur yazik

Ben de oyleyim. Ozellikle soyleyecegim bir sey yoksa aramiyorum kimseyi. Ben de telefonda konusmayi sevmiyorum.

aynı evdeyken konuşacak çok şeyimiz vardı. şimdi ne konuşucam ben de bilmiyorum. korona konuşuruz herhalde. survivor izlemiyormuş ki izlese ondan konuşurduk. maksat muhabbet. ne konuşucam yani? M

günaydın kk'nın güzeller güzeli hanımları :) benim garip bir derdim var. aslında dert sayılır mı onu da bimiyorum siz karar verin bakalım dert mi değil mi. ben ailemden kimseyi telefonla arayamıyorum. aramıyorum ya da. mesela sadece annem ve kardeşimle yaşıyorum. onlarla samimiyetim had safhada tabii. eskiden anneannem ve dayımla yaşardık, biraz geniş bir aileydik. senelerce öyle yaşadık 10 seneyi geçmiştir. sonra aile içinde bazı sorunlar oldu ve biz ayrı eve taşındık. huzurumuz yerinde binlerce kez şükür. örneğin ben anneannemle çok samimi, muhabbeti çok iyi olan biriydim aynı evin içindeyken. kavga bile etsek ben asla uzatmaz, birkaç saat sonra yanına gider sohbet etmeye başlayınca gönlünü alırdım ve eskisi gibi olurduk. taşındığımızdan beri mesela onu özel olarak aramıyorum. o da bizi aramıyor. ayda alemde bir akşamları annem ararsa sesini duyuyoruz onda da telefonda sanki biraz tutuk gibi konuşuyor. annem şey diyor hatta bana, bizimle konuşmak istemiyor sanırım diyor. açıkçası hal böyle olunca zaten aramaya meyilli olmayan bir insan olarak ben de aramıyorum. geçen kandil diye annem aradığında bize sitem etmiş aramıyorlar diye. annem de sen de aramıyorsun demiş, onlar küçük onların araması lazım falan demiş anneannem de. aslında aramak istiyorum onu bazen ama aramıyorum. bilmiyorum neden. öyle saçma, anlamsız bişey var bende. sadece ona karşı da değil. mesela öz babamı falan da aramam pek. çok nadirdir o da yakınıyor bu durumdan ama onu da arayamıyorum. aramıyorum. diğer yakın akraba teyze hala vs onlara da aynıyım. aramıyorum. telefonla konuşmayı pek sevmiyorum. yasaklar sebebiyle zaten saat kısıtlaması pandemi vs derken ev ziyareti hiç yapmıyorum zaten, kimseye gitmiyorum. aramadığım için vicdan azabı çekmeme rağmen aramıyorum. arkadaşlarıma, flörtlerime karşı falan bu durumu yaşamadım şimdiye kadar. sadece aileden olanlara böyle. sonra adım vefasıza çıkıyor. anneannem hep aklımda ama niçin aramıyorum ben de bilmiyorum. şehir dışında okudum, millet annesiyle her gün konuşurdu telefonda ben 3-4 günde bir o ararsa falan konuşurdum annemle bile. bazen ben arardım. bu tarz bir durum yaşayan veya etrafında böyle olan var mı? bu arada ben zaten onları aramadığım için onlar niye aramıyor beklentisinde değilim. belki yaşanan kötü şeylerin etkisi vardır üzerimde, aramıyor olmamın altında yatan sebep budur da farkında değilimdir. yorum yapmadan geçmeyin lütfen, zaman ayırdığınız için teşekkürler :)

Bende pek aramıyorum kimseyi. Tlf la konuşmak beni geriyor daha doğrusu keyif vermiyor. Yan yana gelince böyle bi sıkıntı yaşamıyorum. Bişey söyleyeceksem ya da bi sıkıntı varsa ararım yoksa Tlf da goy goy yapmak bana göre değil. Sanırım herkesle konuşacak bişey bulamadığım ve boş muhabbet beni sıktığı için böyle.

Beni anlatmissiniz resmen. Herkes kusecek dereceye geldi benimle. Kasitli aramadigimi falan dusunuyorlar ama yaniliyorlar anlatamiyorum kimseye. Telefonda konusmayi sevmiyorum. iki cocukla firsatta olmuyor aramaya. Yengelerim teyzelerim dayilarim cogu zaman sitem ediyor. Annemi kardeslerimi ve anneannemi ararim sadece. Annem ve babam bir kac hafta once elestiri yagmuruna tuttular beni. Ne hayirsizligim kaldi ne vefasizligim. Akrabalarimi daha cok aramaliymisim. Iyi bir insan degilmisim. Telefonda konusmayi sevmedigimi bir turlu anlatamiyorum kimseye

haklısınız. bin tane haksızlığa karşı, evladının evladına yaptığı haksızlığa karşı sessiz kalması, ortada maddi ve manevi anlamda bir evladı yıpranırken diğer evladı sefa sürdü. aynı ev içerisindeki para meselesinden bahsediyorum bu arada. şey gibi algılanmasın, iki kardeşten biri çok zengin diğeri kötü durumda tarzı bir mesele değil. bu sadece tek bir örnek. e o kova doluyor tabiii. Posedion

Ben böyleyim, özellikle es ailesiyle çok sıkıntılar yaşadık ama napabilirim? Ben böyleyim. Resmen telefon fobim var. Kendi ailemi bile çok nadir ararım.

Ben de ailem ve sevgilim dışında kimseyi aramam, diğer insanlarla telefonda konuşmayı hiç sevmem. Arkadaşlarım ve akrabalarım hayırsız der bana. Sebebini bilmiyorum ama mesajlaşmak daha cazip geliyor. Yalnız değilsiniz :)

Onun için şimdi bile arasan çok mutlu edersin ananeni. Bizler yaşlandıkça bekliyoruz herhalde aranmayı.

aman bizimki de erkekçiydi. iki kız evladı okul okuyacağı yaşta iş hayatına atılmış. oğlu kaç yaşına geldi hala çalışmıyor. yedi bitirdi bizi herif. ama anneannemin gözünde oğlu çok değerli. hatta kendi kafasının içinde şöyle düşünüyor, biz onu bırakıp gittik ama oğlu yanında kaldı. biz birlikte yaşarken annem hep verdiği için geçim sıkıntısı çekmediler. şimdi çekiyorlar ama yine oğlu kıymetli. biz o kadar fedakarlık yaptık ama oğlu küfür kıyamet eşliğinde kovdu bizi. gidin bu evden dedi. ve kendisi buna sessiz kaldı. ben olsam o oğlana bir tokadı basıp sen ablana nasıl böyle konuşursun, bu eve bir ekmek bile almadın bugüne kadar der haddini bildirirdim. hala bir bahane ile oğlunu savunan birine ne diyebilirim ki? anlıyorum sizin ne demek istediğinizi. böyle şeyler de var işte. Vanillin Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yalnız değilsin canım bende aynı senin gibiyim annemle ablamla konuşurum ama babamı bile 2 yılda toplasan 2 kez aramamışımdır yengem falan arar geçen yine aradı 5 6 oldu aradığı çekindim hatta ama ne bileyim öyle arama huyum yok çok ta takmıyorum napayım yapım böyle

Ben de aramam

Büyükler bizim sığınacağımız limandır. Eğer çok büyük bir sorun yoksa ben aranılması taraftarıyım. Ananem ve babanem yaşamıyorlar ama sağlıklarında hep aradım. Teyzemi de sık sık ararım. Saatlerce konusmaya gerek yok ki bir hal hatır sormak bu kadar zor olmamalı. İnsanlar gün gectikce birbirlerine selam bile vermiyorlar.

İnşallah benim anneannem gibi biri olmazsınız da, torunlarınız sizi her gün ararlar. Benim annem ve anneannem aynı kafa yapısındadır. Bir bebekte pipi eksikse her şey eksiktir. Hatta yediği lokmalar bile ziyandır. Dayımın çocuklarına arsalar bağışladı her doğum gününde, gözüm yok inanın, ne halleri varsa görsünler ama bana öğrenciyken 5 lirayı çok görürlerdi. Geçen gün dayımın oğlu evi terk etmiş ve tüm arsalarını satmış, dedemi hastaneye kaldırmışlar.

Hahahah buna güldüm valla Şimdi şöyle aslında, dört katlı binada oturuyoruz biz ve alt kattaki komşular genelde evde olmuyorlar gün içinde, kısaca binada tek kalıyorum gibi bi durum, olur ya insanız yani başımıza her şey gelebilir, eşim tedbir amaçlı arıyor aslında bide daha 4 yıllık evliyiz yaaa, bi 10 yılı doldurunca böyle devam ediyor olursa haber ederim yine monicatak

Belki uzun yıllar beraber yaşayınca kendini dinlemek istiyosundur bilinç altında Akrabaları bilmem ama anneanneni ve babanı arasan birazcık zorla kendini uzun uzun gerek yok gönüllerini alıver iş için falan kimlerle kimlerle konuşuyoruz Haftada bir gün belirle bı gün babanı bı gün anneanneni aramayı alışkanlık haline getirmeye çalış bı bakmışsın aramayinca sen eksikliğini hisseder hale gelmişsin

Bende annem ve ablam disinda istemiyorum kimseyle konusmak. yuzyuze gelince gayet samimiyim ama telefon bana iskence gibi geliyor. onemli bi durum hastalik falan varsa ararim otesi cok zor. herkeste sikayetci niye aramiyosun diyor gercekten sevmiyorum konusmayi. hele bazilari ariyor en az bi saat konusuyor. hep boş meseleler sohbet bitiyor ama ben kapatmasam asla kapatmiyorlar. sirf bu sebepten aramiyorum vicdan yapiyorum yinede aramiyorum

Her gün istisnasız konuştuğum iki insan var; biri annem (sesini duymasam kötü hissediyorum belki farklı şehirlerde yaşamamızdan kaynaklı, ikincisi eşim; işteyken mutlaka gün içinde arar(2-3 kez) Onun haricinde benim de aklımda olup aramadığım çooook insan var. Acaba aramaya mı üşeniyoruz:)

Ben yazdım sanki. Şu an gebelik sebebi ile ücretsiz izindeyim. Evdeyken aklıma geliyor bazen. Bu özelliğimi de kırmak istiyorum. Yürüyüşe çıkıp uzun zamandır konuşmadığım insanları arıyorum. Ama sadece sevdiklerimi. Annanemi, halamı, birkaç arkadaş. Baktım ben aradıkça onlar aramaya başlıyor geri. Hiç hoşlanmıyorum bu durumdan sürekli kısır döngüye girdim. Mesela ben yürüyüşe çıkarken telefon moduna giriyorum. Ama evde alakasız bir iş yaparken 5 gün önce aradığım arkadaşım arıyor. Pöfff oluyorum hemen. Teyzemin kızı kaza geçirmiş ama böyle ayağını burkmuş. Hiç önemli bir şeyi yok. Whatsapp grubuna yazmış geçmiş olsun dedim muhabbet ettik bitti. Sonra annem merak edip evlerine gidiyor noldu diye e ben çalışıyorum o dönem. Gidemedim. Anneme beni Şikayet etmişler aramadım diye pöffffff yani. Daha da ömür billah aramam o kızı. Bu muhabbetlere hele gıcık oluyorum. Burcum akrep. Asosyalim evet.

Tam olarak aynı durumdayız bak kaç gündür dedemi arayacağım, aklımda yani ama hala aramadım. Neden ertelediğimi de bilmiyorum

Ben de telefonla konuşmayı sevmeyenlerdenim. Üniversitedeyken yurtta kimi arkadaşlarım saatlerce anne babasıyla konuşurdu, biz ailemle napıyosunuz iyiyiz modundaydık. Evliyken de ex ile ayrı şehirlerdeydik günde bir kez konuşurdum ancak . Akrabalarımı falan da hiç aramam buna kandil bayram vs. de dahil. bu hayatımdaki insanları sevmediğim ve önemsemediğim anlamına gelmiyor, yüz yüze görüştüğümüzde normal sevgiye dayalı bir ilişkim var çevremle. Onlar da bunu bilirler ve telefona anlam yüklemezler, zaten akraba, arkadaş uzun süre görmediğim biri varsa bi yoklar ziyaret ederim.

Bende kimseyi aramam. Şikayet ederler ama alıştılar napsınlar. :)

Bende aynıyım.. Hiç aklıma bile gelmez şunu arayayım vs vs.. genelde whatsup da yazisirim insanlarla.. sülalem sitem eder evet neden aramıyorsun diye.. açıkçası pekte umrumda değil.. takmaya değmez Boş ver..

Ben de bi annemi bi de en yakin arkadasimi ararim onun disinda sevmiyorum. Genelde mesajlasmayi tercih ediyorum. Bazi insanlar cok buyuk anlamlar yukluyor bu arama olayina. Misal babam, bi sokak asagimda yasiyorlar haftada 2 3 gun goruyorum her gordugunde niye aramiyorsun der. Laf olsun iste.