Ben karakterime kolay Yüreğime zor olanı, yani onu aklımdan çıkarmayı seçmişken herkes git ona konuş onunla yazmış.. .. Onsuz iyileşemezmiyim :s

teşekkür ederim beni geçeceğine inandırdığınız için :) burda neler okudum, neler gelmiş geçmiş, insanlar neler yaşıyorlar.. her okuduğumda da şükrettim halime. anladım ki insan zaman geçtikçe kabulleniyor alışıyor herşeye.. zaman geçtikçe düzeliyor herşey.. :) ve en önemlisi Allah çok büyük.. :)

Inanıyorsan ve sevıyorsan gıtmelısın bence pesınden.. Eger karsı tarafta sevıyorsa asla atamaz ıcınden, belkı ılıskısı bıle senı unutmak adına sarıldıgı bır daldır ama her ılıskısı olan da asıktır dıyemeyız ya.. Bır kapıyı calmadan dısarıdan bakarak, ıcerıde ne oldugunu hangımız anlayabılıyoruz kı.. Keske elımde carem olsa eskı gunlerıme donebılsem dıyorum.. Benım kı ımkansız hatta ımkansız otesı ama. Yıne de dıyorum ıste.. Eger senı sevdıgıne emınsen durma derım ben. Sonuc olarak bır arkadasında dedıgı gıbı.. Keske demek ıstemıyorsan denemelısın. Ne karsılık alacak olursan ol..

bana hiçbirşekilde ne kötü bi sözü ne de kötü davranışı oldu canım. Benim ona kızdığım zamanlarda bütün kötü davranmalarıma rağmen o bana hep çok iyi davrandı hatta.. :s hep sabırla bekledi beni.. Beni anlamayı.. Zaten ben onun beni sevmediğinden emin olsam şak diye unutucam. Ama beni gördüğü an yine bana sürükleneceğini bildiğim için bu kadar acıyo canım.. ve bunu bildiğim için bu kadar zor şuanda unutma sürecim. Şu söylediklerine aynen katılıyorum Ewet bir insanın yapmadığı birşey için pişman olması çok kötü birşey.. Ama ben iki sene boyunca onu bekledim aslında. hayatıma kimseyi sokmayarak ondan başka kimseyi düşünmeyerek. Bu iki senede yüzümün gülmesi de hep onun sayesinde oldu, gözümün yaşı da.. Yani ben aslında bir şans verdim içimde ikimize ve onu bekledim. Ama o hiçbirzaman açık açık konuşmadı.. Ben de hiçbirzaman hiçbir soru işareti kalmayck şekilde emin olamadım. Ama en son yaptığı , benim kabul edemeyeceğim birşeydi. İşte dedim benden vazgeçti. O vazgeçti ben de o zaman unutmaya karar verdim. 2 ay olucak işte..

Sana bana ulasman ıcın maıl adresımı vermek ısterdım, en azından bır dert ortagı bulmus olurduk ama ozel mesaj gonderemedıgımden, yazamıyorum kusuruma bakma.. Ins burada bızlere yardımcı olan herkese ALLAH en guzel ve en mutlu gunlerı ıhsan eder.

canım benim öncelikle hikayeni okudum çok zor bir durum gerçekten. benimde 9 yıllık bir beraberliğim var 2 yıl önce nişanlandık hatta.. lisede sevdi beni. sevdi beni diyorum çünkü ben hiç sevmemiştim en başında.. tıpkı senin gibi sevdirdi bana kendini.. bu uzun sevdaya sürükledi beni. bizde ayrılıklar yaşadık hep benim tarafımdan biten ayrılıklar. ama okuduğumda tek farkımız olduğunu gördüm "gurur". Aşkın önündeki büyük engel. güzelliklerle geçireceğiniz ömrünüzün en güzel günlerini bu gereksiz bir his yüzünden karanlığa bürüyorsunuz. bugün hala berabersek asla gurur yapmadığımız içindir. beni çok kızdırdığı halde yeri geldiğinde tekrar benim onu geri aramam, ben bitsin dediğim halde asla gurur yapmayıp bana geri dönmesidir... ne olur aşkınıza sahip çıkın, bu günleriniz asla geri gelmeyecektir. ömrünün en güzel günlerini bu şekilde harcama tatlım...

çok güzelmiş.. beni anlatıyor gerçekten. keşke hiç kadar sevseydi beni.. keşke hiç sevmeseydi. o zaman ben de onu sevmezdim :s biliyorum kendimi.. hiçbirşey başlamıycaktı o zaman ama herşeyi o başlattı. ilk önce beni sevdi, sonra da bana kendini sevdirdi.. o sürükledi beni sevdaya. o sürükledi bu çıkmaza. ömrümden iki sene gitti ondan başka bişey anlamadım hayattan. ve kimbilir daha ne kadar sürücek :s

eğer başka biriyle birlikteyse artık umut yok demektir. çok sevdiğin içindekileri anlatmandan belli ama emin ol geçecektir. 5 ay 10 ay belki birkaç sene sonra ama elbette geçecek. bi acı ilk günkü gibi kalsa kim gülebilirdi ki? çok kötü bir zamanımda en yakın arkadaşım kadıköye git demişti. gittim ve bana bak şimdi etrafına dedi. emin ol hepsi ömründe bikez aynı acıları yaşamıştır ama hala yaşıyorlar. unuttu bile bazısı bunu dedi. çok doğru geçti, gitti.

'' mevlam neyler, neylerse güzel eyler. '' =) A

Elbette ki onsuz da iyileşebilirsin. Bak ben de aynı durumdayım ama kadere de inanıyorum. Eğer varsa kaderinde o, elbet bir şekilde kesişir yollarınız. Yoksa da çabalasan da olmaz zaten. Ben yanlış anlamışım 2 yıl olan kısmı. Evet bekleyerek elinden gelenin belki de en fazlasını yapmışsın ama bazen adım da atmak gerekiyor. Son yaptığı şeyden kastın biriyle olması mı?

doğru mu yaptım yanlış mı bilmiyorum ama hiç bir adım atmadım zaten şimdiye kadar. ayrıldıktan sonra hemen hemen hergün konuştuk ama ben aramıyordum yada ben yazmıyodum. hep o aradı hep o yazdı.. ben sadece cvp verdim.. konuşmalarımız da diğer normal arkadaşlarımla olduğu gibi hiç deildi. sanki birbirimize aşıkmışız ama ayrıymışız gibiydi.. sanki birbirimize aşıkmışız ama söyleyemiyomuşuz gibi.. ' naber iyi senden naber iyi ben de ' gibi bi konuşma hiç geçmedi aramızda mesela. çok farklıydı.. hep çok özeldi onunla herşey :s antidepresana gelince hiç içmedim zaten canım :) bazen içsem mi acaba diye düşünmüyor deilim. öyle zamanlar oluyor ki ' yapamıyorum işte yarın sabah kesin başlıycam ' diyorum kendi kendime. sonra bişey oluyor, yüzüm gülüyor, kendimi daha iyi hissediyorum ve vazgeçiyorum hemen. yakıştıramıyorum da kendime. üniversite 2. sınıfa kadar ben dünya yansa ördeğin ne umrunda modunda hiçbişeyi kafasına takmayan gülen eylenen biriydim çünkü. hem ben ilaçla sahte mutluluk istemiyorum ki! aklıma kötü bir düşünce gelince hemen değiştiriyorum onu mutlu güzel anılarımı düşünüyorum. Allahıma bin şükür ailem yanımda.. arkadaşlarım var.. sahip olduklarımı ve olacaklarımı düşünüyorum. kendi kendime atlatabilirim diyorum. insanlar neler yaşıyorlar diyorum. Allahıma güveniyorum, kendime güveniyorum, dualarıma güveniyorum =) gerçekten de her geçen gün kendimi daha sakin ve daha alışmış hissediyorum.. :)

çoğu zaman kendimi çok kötü hissediyorum. bu içinde bulunduğum durum normal mi, hissettiklerim normal mi. yoksa gerçekten de bunu yaşayan bir tek ben miyim bu durumun içinden çıkmam için ne yapmam lazım bilemiyorum yoksa ben artık hep mutsuz mu olucam :s bu arada burası içimdekileri daha doğrusu hissettiklerimi olduğu gibi aktardığım nadir yerlerden birisi oldu. yoksa dışarda kimseye belli etmemeye çalışıyorum elimden geldiğince.. belki de bu yüzden konu biraz uzun olmuş, okuyan herkese şimdiden teşekkür ederim..

yorumun için çok teşekkür ederim.. Keşke dediğinizi yapabilseydim. Ben emindim beni istediğine.. Ama artık çok geç deil mi ki sizce :s Hem şimdi sırf ben facebookta ilişki durumumu değiştirdiğim için mi o da buldu kendisine hemen birini.. O yüzden mi hemen ertesi gün o da ilişkisi yok u kaldırdı.. Yoksa zaten varmıydı o kız. Aynı anda olması sadece bir tesadüfmüydü. Artık bunları da düşünmüyorum. Neyi niçin yaptığını.. İnat yada başka bişey.. Yapmış olması önemli. . push ;

''yalnızlığa elbet alışır bedenim, yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim.. çok zor gelse bile yaşar öğrenirim. ' sensizlik ' benim canımı acıtan..''

Değer mi gurur için sevdiğin adamdan ayrı kalmaya? Bazı olaylar olur, yalan, aldatma, saygısızlık vs. O zaman kendine duyduğun saygıdan uzak dur ondan derdim sana. Ama şimdi neden? Hiç pişman olmayacak mısın keşke demeyecek misin? Eğer aşılamayacak bir problem yoksa git konuş onunla.

''ne zaman bitecek tanrım bu acı.. yarını olmayan günlere kaldım. dünyamı ben yıktım kendi elimle aşkıma bir yuva kuramıyorum.'' A

maalesef ben de özelden msj gönderemiyorum canım bunun için belli bir msj sayısı olması gerekiyo sanırım.. :)

Ewet.. biriyle olması. Aslında o zaman herşeyi ondan beklemekten daha başka şeyler de yapsaydım ben de biraz adım atsaydım mesela, şuanda çok farklı olucaktı herşey buna eminim. Ama yapmadım adım atmayı bırak geri gittim ve olanlar oldu artık. Geçmişi değiştiremem. O da değiştiremez. Şuanki duruma bakmamız lazım artık.. Şuana göre hareket etmem lazım. Ben artık başka kimseyi sevmiycemi güvenmeyeceğimi biliyorum, onları geçtim. Ben sadece en kısa zamanda normal hayatıma eskisi gibi devam edebilmek istiyorum. Bir tek bu artık.. Çünkü o kadar zor ki. Belki de sadece onunla ilgili deil, belki de herşey üstüste geldi, bilmiyorum. Ama tek bildiğim hayatımda daha önce hiç böyle bi hal içinde olmadığım. :s tek bildiğim bunun en zoru olduğu ve bunu atlattığımda hayatta hiçbirşeyden korkmayacak kadar güçlü olacağım.. Geri kalan herşey kader.. Ben kadere çok inanırım.. Kaderinde varsa ne kadar kaçsan da o olur Yoksa ne kadar kovalasan nafile. inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

bazen diyorum geçicek elbet. bazen de diyorum niye bu kadar süründürdü o zaman. niye bu denli uzadı.. aslında niye uzadığını da biliyorum.. inandırdı çünkü.. hissettirdi.. gözlerimi kapattığımda sevginin, huzurun, teslim olmuşluğun sakinliği sarıyordu tüm bedenimi. yüzümü mutluluğun o kocaman gülümsemesi.. onunla konuşmamız bu etkiyi yaratıyodu her seferinde. o öyle olmasını istiyodu çünkü. öyle de oluyodu.. bu yüzden bu kadar sardı beni.. bu yüzden bu kadar sürdü.. çünkü ruhu ruhumu hiç bırakmadı. ruhum ruhunu bırakmadı. şimdi belki bikaç aydır hiç konuşmamış görüşmemiş olabiliriz. ama ben biliyorum ki beni karşısında gördüğünde yine bana çekilicek. koşulsuz, kayıtsız, düşünmeden ve sorgulamadan. bundan eminim.. ama artık olmaz zavedime. sen hep iradeli ve kararlı bi kızdın. olma ihtimalini düşünmiyceksin bile! o bunca zaman süren sadakati sona erdirdi.! ne olursa olsun bunu yapmamalıydı. ne için olursa olsun yapmamalıydı.. Jumblante

ben de senin gibiyim o zaman.. ben de hep karşı taraftan bekliyorum çünkü hep öyle oldu bu güne kadar.. öyle alışmışım.. aslında o da çabalamadı deil. adımlar attı hep bana. ona göre belki büyük ama bana göre küçük küçük adımlardı bunlar. o hep üstü kapalı konuşmalarıyla anlamamı bekledi bense hep açıkça dolandırmadan söylemesini bekledim. bu yüzden cesaret edemedim herşeyimle ona tekrardan gitmeye.. ellerimden kayıp gitti ve yüreğime saplandı koca bir sevda. ben de bunu öylece izledim.. çok sevmişsin belli demişsin ya hem de ne sevmek benimki.. altüst oldu dünyam. baksana sağlığımdan olmuşum onun yüzünden doktor antidepresan yazdığına göre oysa ben ondan önce böyle bi kızmıydım. cıvıl cıvıl hayat dolu ailemle arkadaşlarımla hep gülüp eğlenen gezen.. canım benim çok saol.. inşallah dediğin gibi geçer ama çabuk geçsin çünkü uzun oldu bu acı inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Bir yerde bir acı varsa, ama böyle ciğerden gelen gerçek bir acı, işte oraya rahmet yağar... hiçbir acı çektirenin yanına kalmaz. bilerek, isteyerek, sorumsuzca mutsuz eden muhakkak mutsuz olur. gerçekten içi yanan gerçekten yakanı bir sözüyle altüst edebilir... edilen ah'lar bir zaman tutar. çektirilen acı havada asılı kalmaz, çektirenin başına düşer. gerçek hayatta işler her zaman böyle yürümez diyen de olabilir buna ama; hayatın gerçek olduğunu kim söyledi ki... Hz. Mevlana

Gıtmedıgımız yer mı kalmıs Istandul'da.. hayır.. her mekana gırmısız sankı bır omur sıgdırmısız o 1 senelık zamana.. Sımdı her mekan ıcımı acıtan, her konusma onun hakkında olan, her gulen sevgılıler.. Ama ne yazık kı bıttı.. Elbet gececek acısı.. Ilk gunku gıbı hıssetmesemde agrısını, her gun bıraz daha bosalıyor ıcımden sankı.. Gozum hala telefonda, hala saatlerde sankı 21:21 olsa benı dusunuyormuscasına.. Inanmak en buyuk sey.. Bır gun hersey guzel olacak ınanıyorum arkadasım.. Sende ınan.. Inan kı guzel gunler cıksın onumuze.. Mevlam her guneşe yenı umutlar saklarmıs.. Bız kulları ne kadar acele etsekte, O acele etmez. Dogru zamanı geldıgınde, acımızı cekıpte sıneye bıseyler kattıgında bıze.. Ogrettıgınde yenı seyler bıze cvp verır.. Sadece sabretmek elde olan ve ınanmak.. Insallah cok mutlu olursun ve bu gunlerı gulumseyerek hatırlarsın. F

ömür boyu başka kollarda ama hep birbirimizin.. ne denir ki daha bu cümlenin üstüne ben bi de facebookla msn kapatmakla da kalmadım. telefon numaramı da değiştirdim ama o facebookta durumunu ilişkisi var olarak değiştirdiğinde yaptım ben bunları.. A

hepinize çok teşekkür ederim.. bu aralar ne facebook ne msn hiçbirini kullanmıyorum. nette bir tek kk ' ya giriyorum desem yeri. iyi ki sizler varsınız.. ii ki kk var.. o kadar destek oluyosunuz, yol gösteriyosunuz ve moral veriyosunuz ki kendimi daha iyi hissediyorum. güç buluyorum. Allah her zaman hepimizin gönlüne göre versin inşallah.. :) A

Bu satırları onu unutmak için bir savaşa girmiş yorgun ruhumla yazıyorum.. Birşey beklemeden, Değişmeyeceğini bile bile.. 23 yaşımdayım. Okulum temmuzda bitti.. Normalde şuan çalışıyor olmam gerekir, ki çalışmayı çok seven biriyimdir. Ama ben evdeyim. Hiçbirşey yapmaya halim yok sanki bazen canım yemek yemek bile istemiyor.. Önceki gibi hiç deilim. Duruldum. Halsizim, isteksizim, kırgınım, Hem de kırıcı.. Çünkü iki sene evvel bi adamı sevmiştim. Hem nası sevmek.. O da beni çok sevmişti.. Ama birşekilde ayrıldık işte. Deli gibi aşıkken gurur ve inat uğruna birleşemedik tekrardan.. Birbirimizle konuşmadan da edemedik ama ne ben diyebildim haydi gel ne de o.. Diğer yandan kimseyi de sokmadık hayatımıza başka.. Ama ben yapamadım. Gururumu yenemedim. Bir kere bile seviyorum ben hala seni demedim. Sadece bekledim.. Sadece geç kaldım. Şimdiyse bikaç aydır hiç konuşmuyoruz. Onu yine kaybediyorum. Ama yine birşey yapmıyorum. Unutmayı seçtim.. Zorlanıyorum. Çok zorlanıyorum. Allahım Nasıl bişey bu böyle.. Tarifi imkansız.. Yaşamadan bilemez kimse.. Hoş, Ben hep benden başka kimsenin böyle bir hal yaşamadığını düşünürüm.. O kadar ağır ki.. Benim bu hayattaki tek istediğim mutlu aşklı bol meyveli :) bir yuvaydı. Şimdiyse bu şansımı kaybettim. Onu kaybettim. Hiçbirşeyin anlamı kalmadı sanki.. Tabi ki de tek erkek o deil. Bi de çok var peşimde. Hiçbirini kabul etmiyorum. Koymuyorum hiçbirini kafamdaki yuvamın resmine, baba diye eş diye.. Niye beni sevdiler diye kızıyorum hatta onlara.. Sonra ona kızıyorum. Hiçbir halimi kaçırmasını istemezken, şimdiye kadarki en güzel en çirkin en üzgün en tatlı en şımarık anlarımı görmediği için çok kızıyorum ona her seferinde. En son da kendime kızıyorum şu halde nasıl olabilirim diye. Arkadaşlarımla bile buluşmuyorum, dışarı çıkmıyorum. Aslında onlara tamam deyip hayata karışmayı çok istiyorum. Ama elimde deil olmuyo. Markete bile çıksam boğulucak gibi oluyorum şu sıralar. Kendimi de çok yalnız hissediyorum. Öyle işlenmiş ki ince ince tüm hücrelerime, İçinde o olmayan hiçbirşey yapmak gelmiyor içimden. Ben çok mutsuz hissediyorum. Uyumuyorum. İçimden gelerek gülmüyorum. Hep ağlıyorum. Daha doğrusu son bir iki aydır onu bile yapamıyorum. Öyle kayıtsızlaştım. Psikoloğa bile gittik en sonunda annemin yoğun ısrarları sonucu. Halimi gören bitanecik annem de en az benim kadar üzülüyodur eminim.. Depresyondasın dedi.. Biliyorum dedim.. :) İlaç bile verdi. Aldı annem.. Aldı da bir tane bile içmedim henüz. Antidepresan içmeyi kabul etmiyorum bir türlü.. Belki de ilacı içmeye başlasam daha kolay olucak herşey ama ben kendime acı çektiriyorum böyle. Acı çekmeyi sevdiğimden deil, Kendimi cezalandırıyorum galiba.. Pişmanım çünkü.. Yapmadıklarım için pişmanım. Üzgünüm, Yorgun, Kırgın, Ve de solgunum.. Ne kadar anlatabildim bilmiyorum.. Ne yapmam lazım bilmiyorum. Öyle yaralıyım ki. Belki de sadece geçicek diyen birilerini bekliyorum.. Geçicek mi sizce.. Yine o eski, gittiği yere mutluluk ta götüren, cıvıl cıvıl kabına sığmayan hayat dolu ben olabilecekmiyim. Hiç bişey olmamış gibi devam edebilecekmiyim.. eski_bir_masal

öncelikle senin adına çok sevindiğimi söylemek istiyorum. allah tamamına erdirsin inşallah.. :) ben de aynı şekilde başta ona karşı birşey hissetmiyordum ama o uğraştı ve çekti birşekilde kendine. Sonra ben de istedim sevgiyi aşkı huzuru. Ve ' o ve ben ' deil de ' biz ' olduk. Bikaç ay sonra da sebebi hiç belli olmayan sırf karşılıklı inatlaşma sonucu saçma sapan bir ayrılık :s Doğru söylüyorsun ne diyim en güzel zamanlarımı şuanda kaçırıyorum hayatta Ama şu var bu 2 sene diye bahsettiğim süreç bizim ayrı olduğumuz süreç. Ama yine de kopamamıştık. Hep konuşmaya bahane arardı benimle.. En son da işte 3 aydır falan hiç konuşmuyoruz. Şimdi gidip te pat diye nası diyim aslında ben de seni sevmiştim diye şuanda bir ilişkisi varken nası yapıym :s ilişkisi ne kadar gerçek bilmiyoruz ama yine de haksızlık deil mi bu onlara..

arkadaşlar bir de ben dün gece bi gizli numara tarafından arandım :s o bu numaramı bilmediği için onun olabileceği ihtimalini düşünemiyorum bile :s ama bu numaramı bilen kişiler çok az ve onlar da gizli numaradan arayıp ta sesimi dinliycek kişiler asla deil.. ailem ve çok yakın arkadaşlarımda var numaram sadece.. :) o yüzden kafam karıştı biraz :s bugün de akşamüstü bilmediğim bi numara aramış beni. ama telefonum sessizde olduğu için ben sonradan gördüm bunu. açamadım yani kim bilmiyorum.. :s A

Belkı ayrıldıgını duyan katılımcı arkadasların vardır . push ;

ne yazık ki bunu yapmak için geç kaldım. iki aya yakın başka biriyle birlikte. benim başkasıyla olduğumu düşündükten sonra yaptı bunu.. niye yaptığının da önemi yok aslında, yaptı işte.. o yaptı ben bozamam diye düşünüyorum.. aklını karıştırmaya hakkım olmadığına karar verdim. kararım doğru mu yanlış mı bilmiyorum. kapattım facebookumu, msnimi de hiç açmıyorum. beni görmesine izin vermiyorum.. ikimiz için de daha kolay olur bu.. severken vezgeçmek zorunda olmak ne büyük acı..

Sen gerçekten çok sevmişsin belli her halinden Ama ben böyle şeyleri karşı taraftan beklerim genelde Yani o sana sahip çıksaydı keşke elinden tutsaydı bırakmasaydı seni... Belki mutsuzdur belki mutludur onu bilemicem ama acıların geçicek bir gün son bulucak inşllah

Aynı durumdayız seninle. Farklı sebepler olsa da. Eğer ondan geri dönüşü olmayan, katı sözler duymadıysan ve ortak kararla ilişkiniz bittiyse, bence ara ve duygularını söyle. Emin ol reddetse bile, ömür boyu taşıyacağın bir keşkeden muaf olursun. Ben terk edildiğim halde şansımı denedim. İşe yaramadı hatta daha çok kırıldım hala da acısını çekiyorum ama denemeseydim, keşke diyecektim ömür boyu. Bir ilişkisi varmış okuduğum kadarıyla. Eğer kısa süreli bir ilişkiyse henüz, belki o da duygularından emin değildir. Keşke deme ve onu arayıp duygularını söyle. Ne kaybedersin ki? En fazla seni reddeder. Bu acı, bu yarım kalmışlık hali çok daha beter yapıyor insanı emin ol. Ben 4 yıllık bir ilişkinin ardından hala "acaba karşısına dikilip konuşsa mıydım" diyorum ki benim durumum çok daha farklı. İçinden geçen her şeyi paylaşmalısın onunla... Yine de olmazsa, kader deyip yoluna bakabilirsin sonra. A

bir çok arkadas bi adım at demiş ama ben böyle düşünmüyorum o niye senin elinden tutmadı bi çaba harcamadı biz kızlar neden hep kendimizi suçluyoruz. bende antideprasan kullanmaya basladım sevdiğim hayatımda iken sadece onun bana yasattıklarını unutamadığım için sorunları daha çok deşip zarar görmemek için doktora basvurdum onun isteği ile ama ne oldu o ilaçlar bi tek bana zarar verdi ben uyuştum final zamanları idi aksam8 de uyuyordum ama o ise arkadasları ile sokakta orada burada gülüp eğleniyordu. bi arkadasım çok yalvardı o ilaçları kullanma kendi kafanda bitir bi mercimek tanesi kadar hap mı ii edecek oda kullanmıs ve sonrasında ellerinde titremeler kalmış. dinledim arkadasımı ve bıraktım antideprasanı bi kutu bile bitirmedim ama sonuç benimde ellerimde titremeler oluyo ve o ilacı içmeden sorunlarımla bas etmeyi öğrendim. kendin isteyerek o ilacı içmedende herseyin üstesinden gelebilirsin

İnşallah geçer acımız. Çok teşekkür ederim desteğin için.. İyi geldi yazdıkların.. Açıkçası benim çektiklerim artık 2 seneyi tamamladığı için geçeceğine dair bir beklentim kalmıyor bazen.. Bir buçuk sene ondan ayrı olmanın acısı son bikaç aydır da onu kaybetmenin verdiği hal :s Sonra diyorum ' Kendine gel zavedime. Saçmalama. Ne demek eskisi gibi olmıycak. O kim ki seni böyle değiştirebilir. ' . Seninkiyse daha yeni bir olay anladığım kadarıyla. Umarım çok fazla uzamaz. Ve en büyük yapacağın hata Sadece onu beklemek olur. İçin onunla dolduğunda bunu hatırla ve hemen bi silkele kendini çeki düzen ver. Bu duygunun seni ele geçirmesine izin verme. Sen bekliyceksen yine bekle. Ama bu sırada normal yaşantına da devam et.. Hayatının orta yerine onu yerleştirip te sadece onu düşünme sadece onu bekleme. Hayatı erteleme sakın.. Bir gününü bile böyle harcama. Sonra alışkanlık oluyor ' o ' merkezli yaşamak ve insan birden nasıl toparlayacağnı bilemiyor.. Geride kalan en güzel yılların oluyor..