El kadr cocuga da dirayetsiz yaftası yapıstırmak

Yani ben konu sahibinin konusunu sabote etmek cidden istemiyorm o yüzden uzuun uzun yazmayacagım. Cidden hic aklımıza gelmemisti. Keyiften calısıyorz zaten. Nasıl egleniyoruz bırakıp giderken bi bilseniz. Eminim konu sahibi de cocugu kendini yerken zevkten dört köse oluyırdur

Ama bu süreç kimsenin elinde olan bir süreç değil, çocuklara da yazık. Sorun kimin bakıp bakmadığı değil çocuk annesini istiyor sadece her çocuk gibi. Herkesin sinirleri gergin gelip geçici şeyler. İnsanlar bunaldı, herşey kötüye gidiyor. Kreşe vermekten de korkuyor insanlar ya hastalanırsa diye. İki ucu sorun. A

zavallı kadına da üzüldüm.. önce çocuklar, sonra torunlar... hayatı çocuk bakmakla mı geçecek öyleyse sizin kızı cumartesileri sabah oraya bırakıp çıkışta alıp evinize geçebilirsiniz.. çözüm üretmeye çalışıyorum...

Ben anneanne babannelere de üzülüyorum. Hayatları boyunca çocuk mu bakacak bu insanlar?

Ben de atanmaya çalıştım ki benimki 4 yaştan 7 yasa kadar kabullenemedi çok küçük ve yoklugunuzu ariyor... D damdan

Biz o yüzden esimin vardıyasında oraya bırakıyorduk Cidden kvdenin isi cok zor Hadi ayda 2 hafta esim de varken kızım gidiyor Ama görümcemin nerdeyse 7/24 cocuklar onda Bi pazarı bos Okadr kanıksamıs ki norml geliyor kvdeme Ama biz sana yazık derken, sizinkine bakamıcam ben cmrtsileri artk dedi Yazık hale biz düstük Annem tarafı zaten asla bakmam ben cmrtsi diyo Kaldık ortada kısmet S

Eşinizde mi cumartesi günü çalışıyor F

Ben anaokulunda çalıştım, kreş vs gördüm bir bilseniz kimleri çalıştırdıklarını. Siz sadece dışarıdan görüyorsunuz. Onlar aldıkları paraya bakıyor. Önemli olan çalışan insanlar bana göre.

Sadece çocuk değilki. Mesela benim kayinvalidem 3.5 aydir yasli babanneye bakti. Cuma gunu vefat etti. Bu surecte hic bir destek goremedim, aksine yardim etmek istedim ama iki cocukla mumkun olamadi. Hemde çalışıyordu. Nasil bize de destek ol diyebilirsin ki. Anca sevmek ister, bakmak değil O

Öyleyse neden minnet edersiniz ki bi süre çalışmayıverin çocuğunuzdan önemli değil çok muhtaç değilseniz eğer kızınız daha çok küçük kendimizi onun yerine koyarsak eğer anneanne babaanne bakmak istemiyor anne çalışıyor zaten göremiyor pek baba da çalışıyor yani çocuk açısından ne kadar yıpratıcı Bi durum hiç Bi çocuk bu durumu hak etmez yapmayın

Off Yarın is yerime ben cmrtsi calısamam, bebegimi bırakacak yerim yok konusması yapacagım. Belki isten ayrılacagım Hikayemiz cok benzer. Kızım 14 aylık. Yarım gğn calıısıyorm Annem asla bakmak istemiyor bastn ben cmrtsi bakamam dedi peki dedik Kvdem görümcemin cocuklara da bakıyor Dönüsümlü bakıyorlar Kvdemin sırasında kocam da oluyor Bu hafta sok yasadım Kvdem cmrtsileri ben bakamam dedi Kaldık ortada Cidden aklı olan bana da versin Konunuzu sabote etmek istemem ama el kadr bebem yük oldu herkese

Ne olur el kadar bebe demeyin. 14 aylik en zor zamanlari. Hem yurur cok hareketli olur, hem de neyin kendisine zarar vereceğini bilemez. Anneanne babaanne bakmayinca ben hic kizamiyorum. Zira ben de tam colugu cocugu büyütüp rahat edecegim donemde, o yasimda, bebek pesindr kosmak istemem. Yeri geliyor bizler bile cocuklarimiza karsi tahammulsuz oluyoruz. Sadece ctesi gelecek bir oyun ablasi bulamaz misiniz. Bence anneanne babaanneden daha mutlu olur. Haftaici cocuk bakan bir tanidiginiz guvendiginiz bir ailenin bakicisi size sadece ctesi gelebilir belki

Kimse torun bakmak zorunda değil. Uzaktan bir akrabam var oğlunun çocuğunu yıllarca baktı gelinin etmediği laf kalmadı. Ben olsam bende toruna bakmam. Arada severim o kadar. Üç günlük dünya herkes başının çaresine bakmalı. Bu güne kadar desteklerine şükretmek yerine sinir halinde insanları uzmeniz çok saçma.

Herkes kendi durumundan feragat edip bir müddet sizi idare etmişler. Fazlasını bekleyerek bencillik ediyorsunuz. Onlarında kendi evi düzeni vardır. Pandemi süreci ne kadar sürecek belli değil. Daha kalıcı çözümlere yönelmelisiniz. Kreş, bakıcı vs. Ayrıca pandemi süresince idare etmelerini istemenizi bahane olarak gördüm. Zira pandemiyi o kadar önemseyen her haftasonu türlü yerlere gezmeye de gitmez.

Inanilmaz uzuldum tarif edemem benim de 2 buçuk yasini biraz geçkin bir oglum var. Ailemle ayni sitedeyiz hep kuzenleriyle falan beraber büyüyor, komsu cocuklari, sitede arkadaslari var cok sosyal büyüyor. Dediginiz gibi, pandemide korkunc bir yalniz kalma yaşadık. Ben çalışmıyorum her an yaninda olsam da, cocuk o sosyallikten kopunca oyle zorlandi ki anlatamam. Lütfen profesyonel bir yardim alin kiziniz için. Cok yerlesmezse daha kisa surede cozebilirsiniz. Yoksa yetiskinliginde bile gecmeyecek yaralar acilabilir içinde. Siz de bir ömür bunun pismanligini yaşarsınız. Mutlaka cocuk psikologuna gidin, o bakıcı anlaminda da ne yapacaginizi soyler kizinizin durumuna gore

Çözüm bulmak sizin göreviniz önce aileleri suçlamayı bırakmalısınız. Tek sorun yalnızlık mı cidden? Yüzlerce çocuk yalnız büyüyor. Her zaman aileden destek alamadan büyütme durumunuz olma ihtimalini göze almalısınız. Benim kızım da benim işim sebebiyle önce annem baktı sonra başka şehire geçince hemen Bakıcı başladı o baktı. Aralarındaki iletişim çok iyiydi dediğiniz sorunları yaşamadım. Ayak tırnaklarına kadar yiyen bir çocuğun tek sıkıntısı yalnızlık değildir. Lütfen yanlış anlamayın farketmeniz için söylüyorum muhakkak onu endiselendiren başka birsey olmali

Önce cocugunuzu hastaneye goturun. Yaralar bereler ne için araştırın. Sonrada yatılı kres varmı arastırın.

Annemin sırasında annem 9-14.00 arası benim isim Kvdemin sırasında esim ve kvde Valla zor gibi muhtemeln bırakcm isi İsyeri de bıktı benim izin istememden Cok saolun

2 ay bakmış az mı? Benimki bı hafta baksa sukrederim. Ama zaten bence kızınızın başka problemleri var. Anneanne babaanneyi suçlamayın herkesin bir düzeni vAr ve mutlaka uzman yardımı alın

Ücretsiz izin alamıyor musunuz? Yani kimse bakmıyorsa ve kreşe de güvenemiyorsanız çıkın işten derim ben ki kolay kolay demem. Memurluk yine kazanılır ama bu yaşlardaki psikoloji çocukları kalıcı etkiliyor. Değmez hiçbir iş için çocuğunuza.

Gerginliğiniz cümlelerinizden bile yansıyor. Bu gerginlik kızınıza geçmiyor zannediyorsanız yanılıyorsunuz. Çocuğunuz iç dünyasında sorun yaşıyor tırnak yemesi, gece uykusundan uyanıp ağlaması bunun belirtisi. Lütfen etrafa kızmayı bırakıp çocuğunuzun durumuna odaklanın.

Çok zor durumdasınız, anlıyorum, sizi üzmek istemem ama anne ve kayınvalideniz hayatta olmayabilirdi? O zaman bir çözüm mutlaka bulacaktınız değil mi? Bakacak kimse yok diye çocuk doğurmama yoluna gider miydiniz, sanmıyorum. Evet ailelerden beklentimizin olması çok normal, ama istemiyorlarsa yapacak hiçbir şey yok. İki küçük çocuğum var. Oldukça zorlandım büyütürken, hala devam ediyor sorunları. Yanlarında sürekli söylüyorum ilerde çocuğunuza falan bakmam haberiniz olsun diye, şimdiden beyinlerine yerleşsin ki ilerde kabullenmeleri zor olmasın Allah mecbur bırakmasın ama gelecek hayallerimin içinde torun bakmak diye bir şeye asla yer yok, gerekirse bakıcı paralarını ben veririm ama lütfen bana bulaşmasınlar

Gecen bir arkadasimla tartistim da. Ona göre ben mutfakta saklaniyormusum, calismak yerine. Bende ona cevap verdim: Su anda ailemin en cok bana evimde ihtiyacı var. Cocuklar kücükken en cok anneyi ariyor. Kalabaliktan ciktigi da etkilemistir. Ama en cok sizi özlüyor. Yeni de bir ortam. Hem baskalari geliyor. Ya düzenli bir bakici ayarlacaksiniz yada bir pedagogla görüsmenizi öneririm cocuk daha cok bocalamadan. Digerlerine yoruma gerek yok. Iki ay anneniz düzenini birakip bakmis. En önemli kisi ama siz ve esinizsiz burda. insallah cabuk atlatir kücük. Üzüldüm onun icin. Oglumla yasit

Bakıcı olmadan olmuyor. Aile büyüklerinin bu konuda yardım ettiği 3,5 şanslı çift varsa şükretsin derim. Allahım yardımcın olsun inşallah.

Ben kızınızın sorununun sadece yalnızlık olduğunu düşünmüyorum. Sanki daha farklı bir sorun var gibi. Benim kızım da 21 aylık. Biz apartmanda da değiliz. Benim kızımında arkadaşı yok. Gerçi ben hala izindeyim. İşe başlasam nasıl olur bilmiyorum. O yüzden o konuda ahkam kesmek doğru gelmiyor. Online terapi eğitimleri var. Oyun terapisi vs. Onlardan yardım almayı düşünebilirsiniz.

Bende ogretmenim kizi. a 1.5 yasina kadar babanne bakti onun kizinin yanina gideceği zamanlarda da annem geldi ama agirlikla babnnedeydi. Annem kizimi bir kere besikten düşürdü yüzü gözü morluk içindeydi kayinvalidem bakarkende oda bir kez düşürdü... ve biz ikisine de bisey diyemedik çünkü bakmak zorunda değillerdi gecen yildan beri bakıcı var icim daha rahat çünkü hoşuma gitmeyen seyleri söyleyebiliyorum yada yapilmasi gereken seyleri söylüyorum. Bir bakici arayisina girin en mantiklisi o oluyor cunku çocuk da cok daha mutlu bir düzeni var ona kimin bakacağı ile ilgili bir endişesi yok sizinde kafaniz rahat oluyor. Dun bir arkadaşımla telefonda görüştük kizi gec konusacak annesi bakıyor çocukla hic oyun oynamiyor surekli kazak orup televizyon izliyorlar diyor cok üzülüyor ona da bisey diyemiyorum bizim icin burda diyor. Kimseye minnet etmeyin

Bakici yeterli gelmiyor 2 yasindan sonra. Cocuk oyun istiyor. Ben pandemi falan dinlemedim kreşe yazdirdim. Olmuyor cocuk evde cok bunaliyor, bakici desen ev hanimi ne katacak cocuga. Kreşte cok mutlu. Para bakiciya gidecegine kreşe gitsin

Öncelikle sakin olun.. Bu kadar öfkelenmenizi gerektirecek bir durum yok ortada. Oğlum 4 aylıkken bakıcıya bıraktık ve 3 sene içerisinde kaç defa bakıcı değiştirmek durumunda kaldık. Ama öyle ya da böyle büyüdü kimseye minnet etmeden. Şimdi 15 aylık kızım için bakıcı geliyor. Kafamız rahat baktırıyoruz. Bakıcımız işe başlamadan önce eşim babasının hastane işleri için il dışına gitmek durumunda kaldı. Benim de işe gitmem gerektiği için sadece 1 günlüğüne kayınvalidem kızıma bakmaya geldi. Ve eve geldiğimde 3 cümlesinden biri, "bu çocuğa bakıcı bakmaz" oldu. Kendi işleri yüzünden, üstelik sadece 1gün çocuğa bakarak bu kadar laf eden birine minnet etmediğim için kendimle gurur duydum resmen. İşin özü kimseden medet ummayın, bakıcılar canavar değil! Not; Bakıcımız işe başladı ve sorunsuz ilerliyor süreç. Bakıcımız kızımın çok uslu bir bebek olduğunu söylüyor :)

Allah yardımcınız olsun.. İş yerinizden bu süreçte izin alamaz mısınız? Yada ücretsiz izin gibi bir şey düşünemez mısınız? En Azından şu hastalık hafifleyip bakıcı alana kadar.. Ya da annelerinize bir miktar maddi destekte olsanız belki onlara da bu bakma işi cazip gelir.

Ne yapsınlar yani sizleri büyütmüşler onlara yardım eden olmuş mu acaba. Şimdi bir de torun büyütsünler zorunda mılar?Hayatları boyunca çocuk baksınlar bari. Bakıcı bulun arayan bulur iş arkadaşlarınız araştırsın. Ayrıca kızınız madem o kadar sıkıntıda bir pedagoğa götürün

Pandemi döneminde bakıcı tutmak sıkıntılı gibi geliyor ama inanın kafanız rahat olur. Kimseye minnet etmeden büyütün kızınızı. Çocuklar her ortama aslında ayak uydurabilecek yapıya sahipler, anne babalar olarak bizler tereddüt ile yaklaştığımız için bu çocuğa da yansıyor. Süreci daha sakin yönetmeli ve kızınıza bunu olağan bir durum olarak yansıtmalısınız. Belli ki sizin gergin haliniz ona da yansımış. Yanlış okumadıysam yarım gün çalışıyorsunuz değil mi? Aslında çok rahat idare edilebilecek bir zaman dilimi.

7 aylık memurum başka bir şehire taşındım. Bir önceki yerimde aile apartmanındaydım teyzemler amcamlar kuzenler... kızım 2 yaşına kadar çok güzel kalabalık ortamda büyüdü. Ben ise başladım taşındık. Bulundugumuz yer insan olarak çok soğuk bir yer. Kızım o kalabalıktan çıkıp böyle bir yere gelince bocaladı. En son bebekken gördüğü babaannesi geldi alışamadı onlar da çok ilgilenmediler. Pandemi dönemine denk geldiğim için ne kreşe verebildim ne birşey. Bakici deseniz daha hicbir kimseyi bilmiyorum hiç yoktan iyidir dedik. Biraz o baktı gitti. Cok gönüllü degillerdi. Annem geldi o da farksız. Isı gücü gezmekten ibaret. 2 ay da annem baktı. Şimdi diyor birdahaki yaza kadar kayinvaliden baksin. Yok o yazın keyfini geçirsin kışın kaloriferli yere rahatı için gelsin. Banane o gelsin yazın dedi bende sinirlendim zaten kreşe vereceğim ikinizde gidin birdaha gelmeyin dedim. Asabim bozuldu zaten kızım hala ortama alışamadı benim işe gitmeme alışamadı. Geceleri uyanıp ağlıyor. Tirnaklarini yemeye dudaklarını yolmaya başladı. Ağzı yüzü yara. Ayak parmaklarına kadar yiyor düşünün. Daha işten gelmeden ertesi günü hesaplıyor. Anne yarın işe gidecek misin vs. Babasi da aynı durumda. Moralim çok bozuk. Kizimin bu halleri ailemin kırk yılda bir yardımını bekledim en azından şu virüs geçene ortalık düzenlene kadar. Burnumdan geldi. Her haftasonu türlü yerlere gezmeye götürüyorum kimseye karışmıyor elimden geldiğince rahat ettirmeye çalışıyorum benim kızım yuk geliyor. Kacacak yer arıyorlar. Kızım 2.5 yaşında inanilmaz uslu bir çocuktur hanı çok yaramaz olur yorar diycem. Kafam çorba gibi oldu

Evet ben çalışmıyor olmama ragmen oglum cok bocaladi gerçekten. Ama en azindan bir kaygi yaşamadı. 10 dakika bile olsa kapinin onune indirdim, eve kum getirdim, kucuk elektrikli soba yakıp kuvet doldurdum, giydirip balkona cikardim vs. Annenin yaninda olmasiyla olmamadi arasında cok fark var diye düşünüyorum

Çocuklar alıştıkları ortamdan çıkınca sorun yaşayabiliyorlar. Yaşadığı kalabalık ortamdan sonra birden yalnızlığa düşmek, anneanne ve babaannenin gelmemek istemesini anlamasa bile gerginliğini hissetmesi yüzünden büyük ihtimalle bu yaralar ve tırnak yemeler. Bulunduğunuz yerde mümkün olduğunca ilgisini çekecek, mutlu olabileceği, yaşıtları ile bir arada olabileceği yerlere götürmeye çalışın. Evde siz birlikte etkinlik yapmaya çalışın.

Acaba siz de çok etkilenmiş olabilir misiniz yani bu değişimden memnun musunuz Çocuklar aslında kolay adapte olur ama ilk bakan kişi olan babaannesi mesela nasıl baktı yani fiziksel olarak değil ruhsal Bu annen de bu işi nereden çıkardı alıp beni bu allah ın dağına getirdi tıkılıp kaldım şeklinde söylendi mi Ya da aynı şekilde anneniz aman annen işe gitti de sen de bana kaldın büyü de kreşe git ya da ne olursa olsun bırakıp gideceğim modunda tehditli konuşurlar mı Bu cümlelerin aynısını bazı kişilerin ağzından duydum okur mu demeyin oluyor Size önerim de bakıcı bulun kimseyi tanımıyorum bahane değil aileler de gidince belki siz de daha huzurlu olursunuz kızınız da 3 milyonluk şehirde ben de kimseyi tanımıyordum şirketten buldum bakıcı ki kızınız konuşuyor da zaten

Hafta içi kim bakıyor yani cumartesi hariç? Bir de bu cumartesi çalışma olayı yeni mi ortaya çıktı? Hallolur inşallah.

Çocuktan çok siz bocalıyor gibisiniz. Bebeğinizin tırnak yiyor oluşunun bir sebebi de bulunduğu ortamın yüksek derecede gergin olması olabilir. Sıfır beklenti çok huzur. Mecbur değiller. Sıfatları ne olursa olsun, dünyaya getiren dişi ve erkek dışında kimse bakmakla yükümlü değil mevcut çocuğa. Herkes geniş ailede de büyümüyor, şartlar değişir, koşullar değişir. Siz kendi kendinizi yetebildikçe, sakinleştikçe ve çocuğunuzun bilinçaltına güven yerleştirdiğiniz sürece ciddi zararlar görmez bebeğiniz, korkmayın.

Herşeyi bir kenara bırakıp annelere gönül koymadan önce kızınızın sorununa hemen çözüm bulmalısınız. Tırnak yemek dudak yolmak ciddi bir sorunun geri dönüşü. Çok hareketli olmak gibi 2.5 yaşındaki bir bebeğin Uslu olması da bir sıkıntının sonucu olabilir. Yolun başından farkedin. İleride daha sıkıntılı zamanlar olabilir. Sizin gibi o da yabancısı olduğu ortama girdi. Uzmandan yardım alabilirsiniz. Esra

Işten ayrıldığın zaman çok zor duruma düşmeyeceksen işi bırakmanı tavsiye ederim. Çocugun kimseye yük olmuyor ama onun bakımıyla ilgilenmesi gereken sensin, annen veya başkası değil. Başkasına sitem etmek hiç doğru değil. Konu sahibi cevabim senin için de geçerli. yildiztozuu

Kadın iki ay bakmış yaranamamis. Napsin tüm hayatını size mi adasin anneniz? Gezmesin tozmasin yani işi gücü siz olun, oyle mi? Ay ne kadar garip. Kızınız bu kadar dirayetsiz ise pedagoga götürün.

Öfkeniz ekrandan yüzüme çarptı. Sakin olun. Bakıcı bulacaksınız başka yolu yok. Burdaki bazı arkadaşların bakıcılardan bu kadar kaçınmasının sebebini anlamıyorum. Ben bakıcı olsam ya da çocuğumu bakiciya baktırsam bozulurdum bu bakıcı düşmanlığına. Insanlar düzenlerini birakip yardim etmisler. Artık kendinize baska bir yol cizmek zorundasınız. Sürekli gidip gelip bakamazlar çocuğa. Beklentiler daima ilişkileri ve kişileri yaralar. Çocuk baktırmak ciddi bir beklenti ve ciddi bir iş. Çocuğun uslu olması bunu değiştirmez. Bi de gidin gelmeyin vb cümleler ilerde size vicdan azabı olarak dönebilir. Zira ben anneniz olsam gerçekten gider ve dönmezdim.

Orası biraz karısık Görümcem de cocıkları yolluyor Normlde cmrtsi calısmıyordu görümce Cmrtsileri online dersi varmıs artk Kvdem oraya gidecekmis Tercihini o taraftan yaptı maalesf Y

Dirayetsiz derken? o daha 2,5 yaşında bir çocuk

Eeee yani bu sosyal izolasyon büyükleri de etkiledi, bebeleri daha ağır etkilemesi normal. Büyükler yine bir noktaya kadar dayanabilir de, çocuklar tabi ki diğer çocuklarla oynayıp azıtmak istiyor. Konu sahibesi evde otursa bile çocuk yine sosyal izolasyon hisseder diye düşünüyorum.

kv ile birlikte eşiniz de haftaiçi evde oluyor gibi anladım, zaten yarım gün çalışıyormuşsunuz, kvnin geleceği haftaiçlerinde eşiniz idare etsin, kv sadece haftasonları gelsin madem..

Ablacım büyükler belli ki yapmak istemiyor, siz de zorlamayın o zaman. Bakıcı bence çocuğa istediği sosyalliği veremez, kreş/oyun grubu yoluna gidin. Pandemiye sebep kreş nasıl olur bilmiyorum.

Nerde bu cocugun babasi, konu sahibesi, yardimci oluyor mu? nedense tek basinasiniz gibi bir hisse kapildim, konuda babanin adi yok.

Çocuğunuzun durumu için bir uzmandan yardım aldınız mı?

Yanlış anlamayın ama o yaştaki insanlar için küçük yaştaki, hareketli çocuklara bakmak kolay değil. Yeri geliyor siz bile yetişemiyorsunuzdur. Anneannelere babaannelere bu kadar yüklenmeyi doğru bulmuyorum. Anneniz 2 ay bakmış zaten. O yaşta çocuk bakabilecek güce sahip olsalar çocuk dünyaya getirecek fizyolojiye de sahip olurlardı.

Eskiden bende annemden kayınvalidemden destek gormeyince sinirlenip üzülüyordum. 2 kucuk cocugum var. Biri 3 yasinda digeri 7 aylik. Simdi dusunuyorum onlar bizleri buyuttu, diger yandan yaşli anane bAbannelere bakiyolar. Birde 50 yasindan sonra torun mu bakacaklar. Ancak sevmek isteyecekler. Yine de hastane işi olunca destek olsunlar yeter diyorum artik