Cevabınız için teşekkür ederim öncelikle öyle bir şeye benim de ihtiyacım var her şeye tamam diyen bir insan oldum kendi fikirlerim yok bütün hastane belediye işlerine beni gönderir çarşıya gitmek istesem tek başına gidemez der problem oki ben bilgisiz bir ailenin kızı da değilim bekarken tüm özgürlüklerim elimde yedir babam polis annem eczacı sırf o istemiyor diye üniversiteye bile gitmedim açıköğretime gittim yaşım küçük lugünden mi bilemedim çok cahil işler yaptım işte

Aslında bu durum varmış ama siz de belirtmişsiniz evlenince birlikte olacağımız için geçer diye düşündüm diyerek. İnsanlar ne yazık ki değişmiyor. Şu an diyebileceğim sakin bir anında konuşun, üzüldüğünüzü belli edin ve ikna edebilirseniz öfke kontrolü için tedavi olmasını sağlayın. Başka da ne yapabilirsiniz şu an aklıma gelmiyor. Düşünceleri sıkıntılı eşinizin haber verseniz bile kavga yaratıyor, psikolojik destek şart.

biraz uzun yazacağım ama lütfen okuyun çok içimi dökmeye ihtiyacım var 2 yıllık evliyim ama birbirimizi 5 yıldır tanıyoruz 17 yaşındaydım tanistigimizda çok severek evlendik eşim her zaman çok sinirliydi yaşamın küçüklüğünden mi bilemedim her şeyini tamam dedim çünkü evlenmeden önce telefonda çok kavga ederdik yan yana gelince hiçbir sıkıntımız kalmazdi evlenince hep beraber olacağımız için sıkıntının olmayacağını düşündüm. evlenirken hiç parada pulda gözüm olmadı her şeyimi spotçudan aldım aileme yeni dedim altınlarımı ailelerin kararlaştırdığı gramdan almadım ama aileme istedikleri gibi söyledim birçok ev eşyamı kendimi aldim çalışarak ailemin istemediği bir evlilikti zorla ikna edip evlendim 1 yaşında kızım var şu an eşim çok sinirli dövmesi yok ama asabiyeti üst sınırlarda evlenmeden önce bu kadar sinirli olduğunun farkında değildim yani örnek vereyim geçen bir kavanozun kapağını skmamışım iyi yanlışlıkla kendisi elinden düşürdü neden kapatmadın deyip bağırdı başka bir kavanozu alarak bak eğer kapatmazsan bu şekilde yere düşer ve kırılir diyerek yere fırlattı. Yani bir misal daha her yere giderken izni alınması ister geçen evimin altında bime gittim haber vermeyi unuttum eve döndüğümde rayıp haber verdim unuttum sana söylemeyi BİM'e gidip nohut aldım dedim bunn için bileproblem yapıp ben erkek değilim miyim sen beni kale almıyorsun diyerek problem yapıp küstü. Bunun gibi onlarca küçük sebebten kavga ediyoruz C Cotton

Üzüldüm gerçekten. Tedavi olması şart üstelik intihara meyilli. Konuşurken doğru kelimeleri seçin. Mesela seni çok seviyorum ama üzülüyorum bazen lafların canımı çok yakıyor, senin de sevginden şüphem yok ama neden daha güzel olmasın herşey üstelik artık çocuğumuz da var gibi konuşmayı deneyin. Ama bunu yemek yerken ya da tv izlerken doğal bir şekilde yapın ki baskı hisetmesin. Ben de kendimi iyi hissetmiyorum açıkçası bi doktora gitsek mi ne dersin? Daha çok genciz belki basit çözümleri vardır vs gibi bi konuşma yapmayı deneyin. İkna olursa hemen ikiniz için de randevu alın, hem destek olursunuz hem de farkında olmasınız da sizinde psikolojinizin bozulmuş olması muhtemel.

öncelikle cevabınız için teşekkür ederim kendisi de sinirli olduğunun farkında ama tedaviye ikna edebilir miyim bilemiyorum daha önce konusunu açmaya çalıştım ama onun için bile büyük bir kavga yaşadık hatta kavga esnasında kendini balkondan aşağı atma isteği geldiğini bile söyledi aynı zamanda takıntılı bir titiz evi temizlerim beğenmez alir eline viledayisöylene söylene tekrardan sıler söylenmesebir şey demeyeceğim yapsın ama sen ailenden temizlik öğrenmemişsin ne bu pasaklılık ev çop gibi elestriler beni çok yoruyor açıkçası küçük bebeğim olduğu için her yere tam anlamıyla yetişemiyorum ama dediği kadar değilim

Buna daha da üzüldüm Resmen hayatınızdan vazgeçmişsiniz onun için. Keşke üniversiteye gitseydiniz. Sizi bencilce sevmeseydi bunu desteklerdi. Zararın neresinden dönseniz kar. Yukarda yazdığım gibi ikna etmeye çalışın. Olmuyorsa da daha fazla sizi yıpratmasına izin vermeyin, sonuçta bir de çocuğunuz var düşünmeniz gereken. Onun da sağlıklı bir anne babaya ihtiyacı var.