Elbette konuştuk. Kim bilir kaçıncı kez. Bu böyle gitmez duzelmemiz lazim dedik. Ama yok yok yok. Sabaha yine kavga kiyamet. Çocugun yaninda bari bağırma dememe rağmen aynı şeyi yaptı evden git dedim. Şimdi evde yok. Bilmiyorum bu huzursuz ortamda bebek nasıl büyür? Biz ne zaman kavga etsek hemen uyuyor bebek. Onu öyle görünce daha da üzülüyorum. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ben onu çok severek evlendim. Damızlık olarak seçmişsin vs gibi iğrenç yorumlara gerek yok. Başınıza gelmesi halinde beni anlayabilirsiniz anca. Sevgililik döneminde ayrıldım ama annem araya girdi ve evlenmemize vesile oldu. İlk 6 ay iğrenç geçti. Yine boşanacağım dedim ama mucize gibi düzeldi her şey. Sonra ben hamileyken 4 aylik civarı annesi koahtan yoğun bakima kaldırıldı. Bende aptal gibi tek başına kalamaz dedim evimiz kiraydı dağıttık eşyaları izmire taşındık istanbuldan kayinvalidemin yanına. Fakat bir süre sonra iyileşince asalaksiniz vs dedi evi dar etti. Daha sonra da kovdu. Bizde ailemin evine geldik. Fakat doğuma çok yaklaşınca ev tutamadik. Masraflar dolayısı ile eşya vs almaya da para bulamadık. Eşim babamın şirketinde çalıştığı için bol bol birlikte vakit geçirdik ve fazla muhabbet tez ayrılık getirir misali her şey çok kötü gitmeye başladı. Olay sizin zannettiginiz kadar basit olsa zaten buraya yazmayacağım. O kötü biri değil sadece agresifliginin önüne geçemiyoruz. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

ama siz ben de az degilim diyorsunuz, bilmiyorum eski konularinizi okumadim, ama esiniz de sizin gibi cocugunu size vermek istemeyebilir, yasi uygun olunca cocugun onunla yasamasini isteyebilir. bunlari hesaba katiyor musunuz?

Çocuk içinde bana kalırsa en doğru karar boşanmak.. böyle hır gür içinde büyümemesi lazım..

Bir öküzle ömür sürdürmek gerçekten çok zor. Çüsten başka kelimeden anlamaz çünkü. Küfürü size karşı ediyorsa affedilir gibi değil. Hiç konuşmayı denediniz mi? En azından çocuğunuz için. Bende az değilim demissiniz ona istinaden diyorum belli ki bazı şeyler karşılıklı cereyan etmiş.

Seninki ilk çocuk sonrası boşanma olmuyor güzelim. Yurumedigini bildiğin bir ilişkiyi evliliğe taşıyıp bir de bile bile çocuk yapmak oluyor

siz niye böyle bir evliliğe çocuk yapıyorsunuz ki? çocuk yapmamış olsanız çocuksuz boşanabilirsiniz. yazdıklarınız boşanma sebebi. bilmiyorum ya bi bebeğin vebaline girmek bana çok ilginç geliypr.

kelimeleri ağzımdan almışsınız.

Adamı yaklaşık 10 yıldır tanıyorsunuz. Karakteri sürpriz değil yani. Gayet iyi tanıyordunuz. Ve tüm konularınız evlenmeden önce de, sonra da gebelik üzerine. Adam baba olmak istemediği halde hamile kalmak için olağanüstü çaba sarfetmişsiniz. Ben onu her haliyle sevdim, o yüzden devam ettim, evlendim derseniz; şimdi neden şikayet ediyorsunuz derim. Aile terapisi, uzman desteği almak aklınıza gelmedi mi bunca yıl? Yazdıklarınız daha vahim. Huyu kötü diye terkediyorsunuz, anneniz istedi diye evleniyorsunuz. Boşanacakken bir anda düzeliyor, çok enteresan. Sonra 5 parasız ailenize sığınıyorsunuz. Ama "fazla muhabbet tez ayrılık getirdi" diyorsunuz. Yalnız bu kadar sıkıntı içinde tüm derdiniz; hamile kalmak. Bu hiç değişmemiş. Sizin de eşinizden geri kalmadığınız doğru. Çocuğun kaderi güzel olur inşallah.

Belki layık olduğu yere hayvanat bahçesine gitmiştir? Valla insanlar konusa konusa anlaşır derler ama sizin ki insanlıktan nasip alamamış ne yazık ki. Imkaniniz varsa şayet otobana davet edin onu.

Bebeğinizin de kocanız gibi küfürbaz ve şiddete meyilli biri olmasını istemiyorsanız, ayrılın. Eşinizin anne babası ayrılmamış ve sonuç; size küfreden, tırnaklayan koca.

Yıllardır biliyormuşsunuz böyle olduğunu. Neden evlendiniz ki böyle biriyle. Çocukla ilgisi yok yani.

Eski konularınıza bakınca neden bu adamla evlendiğinizi anlamadım. İlla bu adamı baba yapmak zorunda değildiniz. Daha düzgün birini bulur, ondan çocuk sahibi olurdunuz. Bebek hayaliniz gerçek olunca adamdan kurtulmaya karar vermeniz düşündürücü.

Bana kalırsa adamla işi bittiği için er geç boşar. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

tam olarak yazmak istediğim yorum..

o zaman o çocuğun vebaline girmiş oluyor işte. annelik sadece doğurmak değil ki doğurmamak da bazen.

Çünkü adamı damızlık olarak seçmiş. Tüm amacı anne olmakmış.

sen mükemmel davrandığın halde, o sürekli küfür ediyor...

Kaç sene geçmiş olursa olsun evlenince ilk bir sene de tanırsın eşini zaten canım. Öyle bir ayiyla çocuk buyutmektense bosanirim daha rahat güzel buyutursun beraber ken daha çok piskolajisi bozulacaktır

Bunun uzerıne bosanırsa cocugunu alıp ben bır nebze anlarım. Ama o gunahsız cocugu boyle bır ortamda adı cocuk var altında tutarsa, bu karaktersızlık oluyor...

İlk çocuktan sonra boşanan var mı? Neden bilmiyorum çevremde de oldukça fark ettiğim bir durum bu. Evlilikler sarsılmaya ve geri dönülmez bir hal almaya başlıyor. Benim eşimle 2007den beri tanisikligim, 2011den beri de beraberligim var. 2 yıllık evliyiz bir de bebeğimiz oldu. Ama fark ettim ki tek başıma iken çok şeyi tolere edebiliyorken artık kaldıramıyorum. Öncelik çocuğumun ruh sağlığı ve geleceği olduktan sonra aslında onunla senelerimi harcayarak ne kadar yanlış yapmış olduğumu anladım. Çok agresif biri. Ağzından asla küfür eksik olmaz. Çok sinirlendiğinde kolumu sıkar vs. Daha birkaç gün önce korkunç bir kavga çıktı kolumu sıktı tırnaklarını geçirdi yara kabuk bağladı şu an ama benim için o son damla oldu. Bende az değilim utanarak söylüyorum çokça karşılık verdim. Bu ne rezillik nasıl bir ailedir? Kendi annesi babası o çocukken birbirine giriyormuş. Şimdi o da kendi ailesi gibi davranıyor. Tek başıma sakin bir insanım ama küfrederek sürekli damarıma bastığı için sinir harbiyle geziyorum. Sütüm çekildi. Ayrılmak istiyorum ama biraz desteğinize ihtiyacım var. Tek olsam önemli değil fakat çocuğuma bu şeyi yaşatmak istemiyorum.

bebeğinizin öyle bir ortamda büyümesi ayrılmanızdan daha kötü