Nasil alacagim, ne yapmaliyim beni bununla ilgili bilgilendirin lutfen ve ne kadar ucret gerekir?Cunku annem benimle konusmuyor ve bu isine geliyor ona bagli kalmam ona yalvarmam hosuna gidiyor. Ama ben asla ondan para istemek icin konusup yalvaramam. Zaten pekte umursayacagini sanmiyorum. O yuzden sanirim psikologa bile gidemem..3hafta once bir olay daha yasadik konusunu anlatmak bile istemiyorum cunku yok artik deyip hani dalga geciyor yada fake dwmenizden korkuyorum o kadar komik bir konu. Bana yapmadigim birseyi gozleriyle gormus gibi yapmissindir kesin yapiyosun ben biliyorum diyor, hayir anne yapmiyorum diyorum. Hala yapiyosun biliyorum sen anlamiyosundur yapiyosundur farketmiyosundur diyor. Hayir anne yapmiyorum ayrica kahvalti masasinda konusulcak konu mu bu daha gozumu acamadim diyorum. Hala hayir yapiyosun biliyorum farketmiyosundur diyor. Anne ben 20 yasindayim bunu anlayamicak miyim farkedemicek miyim diyorum. Hala sus allah askina yapiyosun sen diyo, sanki gozleriyle gormus gibi. Anne bak gunahimi aliyosun gozunle gormeden diyorum.. Bana diyor ki (komsumuzun otistik bir oglu var 12 yasinda adi eren) Eren'de yapti annesi dediki kesin simdi şöyle şöyle yapmistir dedi annesi ve nolur nolmaz diye onlemini aldi, Eren yapiyorsa farketmiyorsa sende yapiyorsundur farketmiyorsundur ben biliyorum diyor. Artik sesim yukseldi yapmiyorum yapmiyorum anla artik yapmiyorum diye bagirdim Avuc iclerimi masaya tum gucumle vurmusum, ellerimin acisini hissetmedim bile ama onumdeki tabak paramparca olmustu ve ellerim morarmisti cam kiriklari ellerime girnisti bunlari olayin sokuyla ilk basta anlayamadim aglamaya basladim anla artik yapmadim diye bagirarak. Bana sen ruh hastasisin timarhaneye yaticaksan yat senle ugrasamam diyip masadan kalkip odasina cekildi. Ben resmen soka girdim ben bu degildim, ilk defa ben boyle sacma bir hareket yaptim bagirip tabak kirdim ellerim kanadi ve cok uzuldum boyle birsey yaptigim icin. Ama asla bu ben degilim.. Nasil oldu bilmiyorum herseye sabreden alttan alan herkesin gonlunu hos etmeye calisan cok sakin bir insanim normalde.. Nasil yaptim bilmiyorum hala sokunu yasiyorum normalde cok gucsuz bi insanim ama avuciclerimle tabagi kirdim. Ama ben onlara aglamiyorum ben problemlere aglamiyorum ben artik durduk yere hicbir neden olmadan hickira hickira agliyorum ne iyiyim ne kotu.

Annem 51 yasinda. Kanser hastaligi atlatti. Ona deger veriyorum uzulmesin diye her istedigini yapiyorum. Babam hayatta cok sukur oda calisiyordu isler kotulesti ayrilmak zorunda kaldi. Babamda bu aralar problemli. Annemle babam zaten genelde problemliler en kucuk seye tartisip haftalarca konusmayan cinsten. Annem babami ben disari ciktigimda surekli dolduruyor bir kiza sahip cikamiyorsun soz geciremiyorsun ne bicim erkeksin kimlerle geziyor nerelere gidiyor acaba diye. Kac sefer babamla karsi karaiya getirdi. Hatta annemin doldurusuyla bu konu yuzunden babamdan siddet gordum gecen sene. Kursa gidiyodum, ben senin kursa diyip gezmeye ciktigini bilmiyor muyum diye bagiriyor ki babam duysun. Babam sinirleniyor bana surat yapiyor. Makyaj yapinca oje surunce yine hazirlanmis gidiyor bir yere diyor. Makyaj yap oje sur gez anca bunlari bilirsin diyor. Halbuki yaz boyunca 6 kere evden ciktim ve sadece o 6 gun oje surdum. Ben 50 yasinda kadinim ben bu jadar rahat degilim diyor, ben yapamiyorsam sende yapamazsin diyor. Temizlik yapiyorum ev islerini yapiyorum, ertesi gun millete akrabalara hic is yapmiyor her seyi ben yapiyorum bana hic yardimci olmuyor diye anlatiyor. Surekli herkese, hic din ahlak bilgisi yok diye anlatiyor iddaa ediyor. Fakat benim ahlakim kendimedir onun bilmedigi belki bir cok seyden haberdarim ama yine de kabullenmiyor. Yapmadigim seyleri gozuyle gormus gibi yaptin biliyorum diyor. Kardesime ablan kac yasina geldi sunu bile bilmiyor sen benim en sevdigim cocugumsun diyor seviyor. Kardesim benimle dalga geciyor ve herkese anlatiyor ben ablamdan daha iyiyim diye. Kardesim 14 yasinda. Toplam 6 kere diaari cikmam sonucunda hepsine gec gittim bunlar dolayisiyla, evden cikiyorum oh cok sukur cikabildim mutluluguyla bu sefer erkek arkadasim kiziyor soyleniyod. Onada acikliyorum sabir gosteriyor anlayisli bir insan. İnanin baslasi olsa beklemez eminim. Cunku kimse boyle bir seyi cekemez.. Ama bunlari kabullendim cunku elimden bir sey gelmiyo artik. Bunlar bir rutin halinde hep. Ben artik durduk yere neye neden agladigimi bile bilmiyorum. Tum gun odamda yatagimdan cikmiyorum kimse gelip halimi hatrimi sormuyor zaten sorsunlarfa istemiyorum. Uyumak ve daha cok uyumak istiyorum. Ve bu yorganin altindan cikmamak istiyorum. Gunes bile istemiyorum.. Cok uzun oldu kusura bakmayin Gul

D vitamini.. Kesin baktiracagim buna, bu bilgi icin tesekkur ederim. Zaten kanser olma riski genetik olarak cok yuksek ve yatkin.. Allah sonumuzu hayir etsin.. Gul

Depresyonda gibisin.. Bi uzmandan yardım alsan? Gul

üzüldüm ya zor bir hayat. İnşallah Allah en yakın zamanda anneni ıslah eder. K

Bunu kac kere denedim anliyormus gibi yapiyor hatta gülüyor ama sonra yine yine yine ayni seyler, aslinda he deyip gecistiriyormus demekki diyorum artik.. Konu basliginda dedigim gibi, CARESİZİM.. Cunki aklimiza gelen iyilik yontemiyle her yolu denedim ama nafile.. misssimsek acemi

Sirkelen ve kendine gel Üzmek için bile vakit yok Psikologa bir git Bu durumun sebebini araştır Kitap oku, hayallerinde canlandır Arkadaşlarınla çık dışarı gez Emin ol biraz daha iyi olacaksın. Dipçe: Son yazdığınızı görmemiştim. Annenin dediklerine kulak tıka bir süre Ve anneni ikna et psikolojik tedavi almaya O da zor şeyler atlatmış belki bunun hıncını çıkarıyordur sizden Üzüldüm.. Hakkınızda hayırlısı olsun.

hmmm depresyonda haklısın kesınlıkle psıkologa gıtmelısın psıkolog en guzel dılle annenle konusur konusması lazım cunku annen boyle devam etmemelı kendınıde uzuyor senıde farkında degıl

Canım 20 yaşında bir genç kızı bu şekilde yıpratmaya hakları yok. Onlar annen baban olabilir. Annen büyük bir hastalık atlatmış. Kıyamıyorsun belli ki. Alttan alıp içine atıyorsun. Onunla konuştun mu hiç? Neden böyle yapıyormuş, beni üzüyorsun de. Kaç yıllık kızınım beni tanımıyor musun? Nasıl üzgün olduğumu görmüyor musun de. O senin annen sonuçta. Seni doğurdu, büyüttü. Bu hayatta seni koşulsuz sevecek tek insan. Sakince oturup bize bu anlattıklarını ona da anlatsan. Halinden anlamaz mı? Gul

Dışı seni yakar, içi beni durumu da olabilir. Çok tanıdım öyle dışarıdan hiçbir problemi yokmuş gibi gözüküp ne hastalıklarla ne sorunlarla uğraşan... İyi ya da kötü bu senin hayatın, ailemizi seçemiyoruz. Benim annem bipolar bozukluktan muzdarip. Çocukluğumdan beri bir iyidir bir depresyona girer. Elinde olan bir şey değil, sürekli ilaç kullanıyor. Çoğu kötü anım annemle ilintilidir mesela. Ama ben annemi artık böyle kabulleniyorum. Kriz anlarında onu ilk yatıştırmaya çalışan ben oluyorum. Kriz anlarını yaşayanlar bilir, çok ağır sözler söylüyor, her şeyde beni suçluyor, bazen kendine zarar vermek istiyor vs. Bu durumda soğuk kanlı olup doktoru aramak ve onu anlamaya çalışmak elimden gelen tek şey. Ama yapacak bir şey yok. Allah daha kötü dertler vermesin. Sen anneni böyle kabul et ve ona göre bir yaşam kur kendine. Baban için de diyebileceğim tek şey sen babanla ilişkilerini güçlendir. Malesef toplumumuzda baba ile ilişkilerimiz hep mesafeli. Mesela onun yönünden bakmaya çalış hayata, onun da işi zordur anlamaya çalış. Olmuyorsa bu da benim imtihanım diye bak hayata. İlişkilerinde dengeli olursan bu sorunları uzun vadede de olsa çözeceğine inanıyorum.

Seni annen bunaltmis

Bence siz değil anneniz bir uzmandan yardım almalı. Anlattığınız şeyler çok normal değil çünkü.

Kaç gündür böylesine bir iki gunlukse belki regl olacaksindir o yüzden boyle sebepsiz duygu değişimi yasiyorsundur

Ben de Istanbul da oturdugum halde, yine Ist universite okurken, ayri eve cikmistim. Sen de resti cek, 2-3 arkadas cikin bir eve. Babanla ayri konus bu durumu. Annanen de o kadar dusunceliyse gelsin o ilgilensin kiziyla. Ne demek senin yuzunden olecek, anne tarafi hepten kafadan kontak ya. Sen kendin bir silkin lutfen, nasil su ruh halindan cikarim, gelecegime odaklanirim diye dusun. Sen de kendini birakirsan, odalardan cikmaz surekli uyursan gencligin, gelecegin elden gider. Kendine acimayi birak, calisip maddi ozgurlugunun olacagi gunleri dusunerek motive ol. Sen kendine yardim etmesen, kimse seni ayaga kaldiramaz. Gul

depresyon ama bı sebebı olmalı?

Nasil alacagim, ne yapmaliyim beni bununla ilgili bilgilendirin lutfen ve ne kadar ucret gerekir?Cunku annem benimle konusmuyor ve bu isine geliyor ona bagli kalmam ona yalvarmam hosuna gidiyor. Ama ben asla ondan para istemek icin konusup yalvaramam. Zaten pekte umursayacagini sanmiyorum. O yuzden sanirim psikologa bile gidemem..3hafta once bir olay daha yasadik konusunu anlatmak bile istemiyorum cunku yok artik deyip hani dalga geciyor yada fake dwmenizden korkuyorum o kadar komik bir konu. Bana yapmadigim birseyi gozleriyle gormus gibi yapmissindir kesin yapiyosun ben biliyorum diyor, hayir anne yapmiyorum diyorum. Hala yapiyosun biliyorum sen anlamiyosundur yapiyosundur farketmiyosundur diyor. Hayir anne yapmiyorum ayrica kahvalti masasinda konusulcak konu mu bu daha gozumu acamadim diyorum. Hala hayir yapiyosun biliyorum farketmiyosundur diyor. Anne ben 20 yasindayim bunu anlayamicak miyim farkedemicek miyim diyorum. Hala sus allah askina yapiyosun sen diyo, sanki gozleriyle gormus gibi. Anne bak gunahimi aliyosun gozunle gormeden diyorum.. Bana diyor ki (komsumuzun otistik bir oglu var 12 yasinda adi eren) Eren'de yapti annesi dediki kesin simdi şöyle şöyle yapmistir dedi annesi ve nolur nolmaz diye onlemini aldi, Eren yapiyorsa farketmiyorsa sende yapiyorsundur farketmiyorsundur ben biliyorum diyor. Artik sesim yukseldi yapmiyorum yapmiyorum anla artik yapmiyorum diye bagirdim Avuc iclerimi masaya tum gucumle vurmusum, ellerimin acisini hissetmedim bile ama onumdeki tabak paramparca olmustu ve ellerim morarmisti cam kiriklari ellerime girnisti bunlari olayin sokuyla ilk basta anlayamadim aglamaya basladim anla artik yapmadim diye bagirarak. Bana sen ruh hastasisin timarhaneye yaticaksan yat senle ugrasamam diyip masadan kalkip odasina cekildi. Ben resmen soka girdim ben bu degildim, ilk defa ben boyle sacma bir hareket yaptim bagirip tabak kirdim ellerim kanadi ve cok uzuldum boyle birsey yaptigim icin. Ama asla bu ben degilim.. Nasil oldu bilmiyorum herseye sabreden alttan alan herkesin gonlunu hos etmeye calisan cok sakin bir insanim normalde.. Nasil yaptim bilmiyorum hala sokunu yasiyorum normalde cok gucsuz bi insanim ama avuciclerimle tabagi kirdim. Ama ben onlara aglamiyorum ben problemlere aglamiyorum ben artik durduk yere hicbir neden olmadan hickira hickira agliyorum ne iyiyim ne kotu.. fromrainforest... tek ayak

Okuyor musun? Eğer okuyorsan okullar açıldığında rahatlarsın. Evden uzaklaşırsın. Ama ben senin yerinde olsam şehirdışında okurdum. Yatay geçiş başvuruları ayın sonuna kadar devam ediyor. Kendine bir iyilik yap ve bu tımarhaneden kaç. Samsonn

D vitamini.. Kesin baktiracagim buna, bu bilgi icin tesekkur ederim. Zaten kanser olma riski genetik olarak cok yuksek ve yatkin.. Allah sonumuzu hayir etsin.. davetsizkullanici

Zaten bu zamana kadar hep oyleydi yemegimi yerdim isleri yapardim odama cekilirdim hemen, fakat artik ne film ne de muzik dinlemek zevk vermiyor mutlu etmiyor. Yemek desen cok mide agrisi cekiyorum yemek bile hosuma gitmiyor. Ne bicim bir kiz oldum boyle kendimden nefret ediyorum misssimsek acemi

Bi psikologa görünün, annenin bu hareketlerini de anlat. O dr sana yardımcı olabilir. Annenle de konuşmak isteyebilir. Ona karşı şöyle şöyle olun diye. Yani yanlış hareketleri varsa annenin, dr annene dr olarak söyler. lyaprakl

İnan surekli ediyorum, annemde kuran okuyan namaz kilan bir insan ona kiziyorum kuran okuyorsun namaz kiliyorsun ama gozunle gormeden gunahimi aliyorsun ve bu en buyuk gunahlardan diyorum kabul etmiyo. Kurani once anlamali insan, sonra arapca okumali diye dusunuyorum.. Ama okumuyor bildiginden sasmiyof, en dogru o, en akilli o, en cok bilen o, hepimiz cok salagiz en zeki o. Bu sene dedem vefat etti onun uzuntusu de hala uzerimden cikmiyor, bu annemide etkiledi. Ama acikcasi insanlar uzulmesin aglamasin diye ugrasmaktan kendimle hic ilgilenemez olmusum.. Cok yoruldum kizlar N

O onuda gezdim tozdum sanıyor birileriyle bulustugumu dusunuyor gunumu gun edip mutlu mutlu geldigimi dusunuyor, cunku dediklerini yaptim. Acikcasi disaridan da sogudum insanlardan da gunisigi beni rahatsiz ediyor yorgun hissettiriyor. Eskiden cikmak icin elimden geleni yapardim simdi bende cikmak isteemiyorum bu kadar sorunla ugrasmak istemiyorum cunku her ciktigimda olay oluyor. Bu testi deneyecegim ama oyle oldugunu sanmiyorum.. -mai- Puro

Canım annenin çok ciddi problemleri var eğer annen tedavi olmazsa senin psikolojinı iyice bozar. Sanki senden intikam alıyor gibi. Ben yapmadım sende yapmayacaksin der gibi belki de kıskanıyor gibi geldi bana. Babana da arası kötüyse

zamanla düzelir diycem ama biliyorum bu sana yetmiycek.. çok dolmuşsun içine atmaktan artık gözyaşların kendiliğinden akmaya başlamış.. insanın böyle dönemleri olabiliyor bazen ama senin anne faktörü biraz sıkıntı. önce onun değişmesi lazım..

Kızlar nasil baslasam bilmiyorum.. Kac kere sildim tekrar yaziyorum, bu yaziyi yazarken bile agliyorum. Surekli aglayasim geliyo durduk yere kac gundur cok caresizim neden agladigimi bilmiyorum cok kotu hissediyorum anlatamiyorum icinde bulundugum durumu. İyi de degilim kotu de degilim. Neye agladigimi bile bilmiyorum. Öyle nedensiz sebepsiz, gozyaslarimi tutamiyorum. Hani insan aglamamak icin kendini zor tutar ve saklamaya calisir ya o da olmuyor birden bosaliveriyor. Regl donemim gecti onunla alakasi olmadigini belortmek istiyorum. Yemek yemekten cok zevk alirdim, simdi bir lokma bile yiyesim yok surekli midem bulanıyor icim bulanıyor. Neredeyse gunun cogunu uykuyla geciriyorum. İcim daraliyor nefesim kesiliyor.. Hicbir sey tatmin etmiyor giyinmek istemiyorum, saclarim zaten ince telli ve seyrek bu siralar iyice dokulmeye basladi iyice cansizlasti. Aynalar korkulu ruyam, cunku gozlerim kipkirmizi ve cok yasli cirkin ve bayaa yorgun ozensiz bir kadin goruyorum.20 yasindayim. Ne yapacagimi inanin bilmiyorum. Yardimci olun.. Lutfen

babanı ikna et, annenin tedavi olması gerekiyor hastalık onun psikolojisini bozmuş, o da seninkini yerlebir ediyor. . push ; Gul

Depresyona girmişsinizdir. Uzmanla görüşün. Gul

Cok haklisin.. Ama babamda baska bir ege cikmama izin vermez bundan eminim. E zaten annemin doldurmalari yuzunden onunda bana cok guvendigi soylenemez..

Doldurma falan dinleme, önce babanla konuş. Doğru cümleler kullanırsan seni anlayacağını düşünüyorum. Mesela "annem yüzünden bunalımdayım" gibi anneni suçlar tarzda değil de iyi olmadığını, mutsuz olduğunu vs anlat babana. Annenle daha net konuş. Üzüldüğün şeyi anında söyle, içine atma . Akrabaları da boşver, anneannene sor bir bakalım Allah korusun annene bir şey olsa o sahip çıkar mıymış sana, akrabaların sahip çıkar mıymış?Ama dediğim gibi annenin gururunu incitmeden hareket et. Bir de böyle dönemler herkesin başına zaman zaman gelir. Aşmak için çabala, reşitsin tek başına para biriktirip bir şekilde psikoloğa gitmen senin için şart bence. Emin ol aştığın zaman daha çok güçleneceksin, bu günlere gülüp geçeceksin

Psikolog ve psikiyatristlere zaten ruh hastasi insanlarin hasta ettigi insanlar gider kardes.. annenin ciddi psikolojik sorunlari var bence... sen de onunla kala kala akIl saglIgIni yitiriyosun... depresyona girmissin zaten bu sartlarda girmen de normal bence...

Seni annen bunaltmis. Gezmek icin para sart degil, dun ciktim ben mesela, sadece bilmedigim sokaklarda yurudum, evlere bahcelere baktim, bankta oturup hava aldim. Gayet iyi geldi. Onun haricinde bir tsh testi yaptir derim. Tiroid sorunlari da insani duygusallastiriyor. Hicbir derdim yokken, reklamlara bile agladigimi cok bilirim. misssimsek acemi

Depresyondasiniz bence uzmana görūnūn.. yakinlarda kötū bi olay mı yasadiniz.

Böyleyse psikoloğa gitmeyi de kabul etmez annen. Sanki tüm stresini senin üzerinde atıyor. Dayanılacak gibi değil. Okuldan artan vakitlerde bir iş bul kendine. Hem paranı kazanırsın, istediğin gibi harcarsın. Hemde evde takıldığın vakitleri minimuma indirirsin. Akşam yatmadan yatmaya gelirsin eve. Yada restini çek, şehirdışına yatay geçiş yap. Tabii bu biraz daha cesaret gerektiren birşey. Maddi olarak daha zorlar.

Canim senin hic mi bir buyugun yok etrafinda ya, bir teyze, hala, kuzen falan? Bu yazdiklarini anlatsan. Annen hic normal degil, sanki olumden donmenin yarattigi bir sokla, hic gencligini yasamadigini fark etmis, acisini senden cikariyor, seni kiskaniyor gibi. Boyle olmaz, seni de dibe cekecek. Farkli bir yerde okul kazanip, yurtta falan kal. Babanla konus, senin de psikolojini bozulacagini gorsun. Olmadi hafta ici bir ise gir, ya da varsa uzakta guvendigin bir akraba, onlarin yaninda sinava hazirlan, bir sekilde su icinde bulundugun ortamdan uzaklasman lazim.

D vitamini.. Kesin baktiracagim buna, bu bilgi icin tesekkur ederim. Zaten kanser olma riski genetik olarak cok yuksek ve yatkin.. Allah sonumuzu hayir etsin..

Bunları baştan yazaydın ya... Sebepsiz yere ağlama olmuyor işte bu sanırım anneninde bir uzmandan yardım alması lazım. Baban hayatta mı? İlişkileri nasıl? Annen kaç yaşında?

sosyallesmeye çalış bence insan arasına karış iyi gelir KilicBaligi ✯✯✯ Albay ✯✯✯ Pro Üye 2 Eylül 2007 16.539 11.616 23 Ağustos 2015 Konu Sahibi Gul receli #7 Sebepsiz yere ağlama depresyon belirtisidir, biz size burada yardım edemeyiz lütfen psikolojik destek alın. Gul

Bu sene universiteyi yeni kazandim, annem sehirdisi kazandigim takdirde İstanbul'dan tasinacagimizi soyledi. Yani tek asla yollamiyor. Yoksa dusundum tabiki. Sehirdisinida bu yuzden yazamadim. Okullarin acilmasini iple cekiyordum ama artik umudum kalmadi iyi seyler olacagina dair. Cunku acilmasini bekledikce gunler yil gibi.. Acilinca da yine bi sorun cikar yine bir sey aksilik olur yine kotu seyler olur diye korkmuyor degilim.. Gul

Biraz kulaklarını tıkamayı dene duyma insanları. söylenenleri.. Görevlerini yap sonrada odana geç kitap oku, müzik dinle, film izle.. Görünmez olsun insanlar senin için böyle dene birazda Gul

Arkadaslarimin annesi kizlara hicbir sey bilmese de onlari ovuyorlar, koruyorlar. Sirdas gibiler ölumune sir tutuyolar. Ben yapamadim kizim yapsin gencliginin tadini cikarsin istedigi gibi gezsin arkadaslariyla eglensin mutlu olsun diyorlar. Eslerini kizina hedef almalari icin degil, aksine kizini daha iyi gostermek icin konusuyorlar. Arkadaslarim her aksam 10 - 11 de eve gelseler bile anneleri sorun etmiyor idare ediyor babalarini yatistiriyolar gaza vermek yerine.. Neden diyorum neden, her anne dogustan sefkatli degil midir? Bana karsi hic ama hic yok.. Zaten artik umrumda da degil ne annem, ne disardaki insanlar, ne disarisi ne icerisi hicbir sey mutlu etmeyecek beni biliyorum etmiyor da..2 haftada 5 kilo vermisim normalde cok zor kilo veren ben.. Gul

Anneannem var, teyzemle pek yakin degiliz, kuzenimde uzakta oturuyor. Anneannem annemi uzmemem gerektigini uzdugum halde benim yuzumden olecegini soyleyip duruyor bana. Annesiz kalirsam kimse bakmazmis etmezmis uzmemeliymisim onu, evet hakli da ama care mi?Hayir degil. Sadece beni susturup avutmaya calisiyor. Annemi de uyariyor tabi annem dinlemiyor o ayri.. Samsonn

Babamla da aralari acik, babamda bubaralar problemlemlo takip takmayacagindan emin olamiyorum :'( -mai- Puro

bu durum bende de vardı. bi takım sebeplerden dolayı dışarı çıkmama kararı almıştım ve gün ışığı görmedim. camdan dışarıya bile bakasım yoktu. uzun süre dışarı çıkmamak insanlarda türlü sorunlara yok açar. bende d vitamini eksikliği çıktı açık havayla irtibatımı kestiğim için. ve uzun süreli d vitamini eksikliği de psikolojik rahatsızlıklara, eklem sorunlarına ve enerji düşüklüğüne sebep oluyor. ailenin bu durumu anlaması gerek. uzun süreli d vitamini eksikliği kansere de sebep oluyo aynı zamanda. doktora git test yap ve sonucuna göre tedaviye başla. ailen de kendine gelsin bu ne bencilliktir

Bana bu halde bile yardim ettigin ve halimden anlamaya calistigin icin tesekkur ederim insallah senin icinde her sey bir an once guzellesir..