çocukken düşünce dizlerim kanardı, o an sıcak bir his vardı sadece zamanla o sıcaklık yerini kabuk bağlamaya bırakırdı kabuk da zamanla geçer, sadece izi kalırdı... şimdi de düştüm, kabuk bağlıyor yaralarım... ben hala kanayan dizimin derdindeyim... kanamasına, canımın acımasına hazır değilim ki, kabullenemedim ki... izi kalmasın, annem, babam üflesin, her şey geçiversin, ben de oyunuma devam edeyim istiyorum malesef... hayat izin vermiyor... sen büyüdün, kabul et yaşananları diyor. ben hala o çocuksu inadımla hayır diyorum, kabullenemiyorum... kismetsiz kedi 15senedirseviyorum

Hayat yolumda yürürken - çöp ve çiçek olarak pek çok şey topladım ve biriktirdim. yerimseniben Çöpleri ayağımın altına aldım - yükseldim. hihoyyyt Çiçekleri de baştacım yapıp yüceldim.:hooray: Hepsi benim artılarım ve onlardan bu ben yaratıldım.:CüvCüv: Gidebildiğim yere kadar - pekçok çöp ve çiçek toplayacağım. a. s. ilayda cem

darbeler güçlendiriyor doğru bii zaman sonra hayattan nefret ediyorsun...:çok üzgünüm: BENOZ GECE VE GÜNDÜZ

"Öldürmeyen darbe, güçlendirir" hep böyle değerlendirdim. a. s HONEYBEEE

hayat önümüze ne yemek koyduysa onu yemek zorundayız bende hep öyle yaptım.. kadere teslimiyetden başka çare yok eğer yaşadıgım herşeyi sorgularsam içinden çıkılmaz hale giriyor yaşam..

yaşadığım herşeyin arkasında durdum şimdiye kadar, ne yaptıysam, önümde onu buldum onu yedim, hani yemek yaparız ve malzeme neyse orataya nefis, yada çok kötü bir yemek çıkar yaa, işte hayatta böyle benim için ne yaptıysam onu yedim, ama bazende ben ortaya çok leziz şeyler çıkarmaya çalışırken, hatta çıkarırken gözlerimin önünde çöpe döktüler o yemekleri, ozaman hayatta acıların karşısında dik durdum, yaptığım herneyse bidaha bidaha yapmayı öğrendim, denedim, yanıldım, ağladım... hepsi benimm mühürüm oldu... gözlerimde saklandı o mühür Nadas

kendi yaptiklarimdan dolayi bazen uzuntuler yasadigim oldu ama cok buyuk acilar degildi, ve pismanlikta duymadim hicbirzaman nede olsa kendi secimimdi. yapmasaydim belki icim icimi yerdi niye yapmadim diye. ben en buyuk acilarimi daha ben dogmadan önce hayatima ve gelecegime yön veren olaylar ve talanlarla yasadim. iste sitemin buna. sebeb olanada asla hakkimi helal etmem. yinede cok sukkur beni guclu kildi bu olaylar. DingiltereKralicesi

hayat çok zor ve acımasız. hani çocukken ailemize yaptığımız tatlı kaprisler var ya... sonunda annen yada baban kıyamaz yapar dediğini.. aslında sen bilirsin yapıcaklarını.. hayatıda öyle sanır insan.. hayatada yaparsın kaprislerini.. ama istediğin olsa da bedelini ödersin mutlaka. ya da koca bir şamar yersin hayattan.. canı acıdıkça büyür insan... bende büyüdüm. düşe kalka şamar yiyerekten... kulitta İlahi

herkes kendine göre kendinin kaldırabileciğine göre acı çeker mutlaka bazen bize göre çok acımasızmış dayanamayacakmışız gibi gelen olaylar bir başkası için çok basit yaşanılası oluyor hayata herzaman tutunmak gerek zorluklar olmazsa bizler güçlenemeyiz yaşadığım her güçlük beni biraz daha olgunlaştırdı yaşadığım herana şükretmeyi öğretti A

yaşadığımız sürece bu hayatta, acıları da, sevinçleri de hep yaşayacağız... bazı acılar bizi derinden yaralasa da, hayat devam ediyor ve biz o hayatı yaşamak zorundayız... hatalarımız tabiki olacak, derler ya kimse dört dörtlük değildir diye, ama önemli olan hatalardan ders almak ve bu hataları tekrar etmemek... acılar demek istemiyorum ama üzüldüğüm, zamanlar oldu ama isyan etmedim hiç, hep Rabbim tarafından sınandığımı düşündüm ve daha fazla inançla ayakta kaldım... hayatta güçlü olmak zorundasınız, size ne verirse versin, pes etmek olmamalı diye düşünüyorum... sevgiler...