7-10 arası. Ben zaten 13 saatlik mesafeye taşındım. O yüzden kafam rahat. LeylaSultan93 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşimle aram düzeldi. Yazmissiniz kızınız büyümüş ikinci çocuğa bakma konusunda.

Tekrar aramızın düzeldiğini de defalarca kez söyledim. Konum hep sapıyor, rica ediyorum merak ettiğiniz biley varsa özelden sorun, benim konum bu değil. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

İyi annelik evladına kardeş vermek değildir. Kötü annelik de tek çocuk yapmak değildir. Üzülmeyin, her anne doğru düşünecek değil ya, kafanıza takmayın. Beni yanlış anlamayın ama sizin eşinize tek çocuk dahi verilmez. Çocuğunuzu sadece kendi istediğiniz için yaptığınızı farzedip hayatınıza devam edin bence. İnşallah evladınızla çok çok mutlu bir hayatınız olur.

Üzülmeyin bazen herşey olacağına varıyor.

Sizi düşündüren nedir T

Bence gerekli ya kardeş. Annem kardeşlerini hiç sevmez hep arkalarından konuşur ama yüzyüze gelince bı ses bı nefes yani en azından arayıp soruyorlar birbirlerini. Ben tek çocuğum çocuğum da tek çocuk muhtemelen yaşlanınca telefonum çalmayacak bile

Kızım benim için çok değerli evet, bunu kabul ediyorum. Ama tamamen çocuk için de dönmedim. Gerçekten pişman olduğuna inandım. Ayrılırsam da, iki çocuğumun olması neyi değiştirir ki. Her türlü güçlü olan benim.

Eşiyle ayrı yaşıyordu esi barışalım diyordu depremde enkaz altından eşi konu sahibini ve çocuğunu çıkarmıştı sanki yanlış hatırlamıyorsam kaynanası geçmiş olsun diye aramamışlardi kızmıştı

Siz o zamanda ayrılırsam tek çocukla kalacağım cocuguma haksızlık mı yapiyorum diye düşünüyorsunuz. Sırf çocuk için geri dönmüş gibisiniz ve bu çocuk olacak bu kafayla.

Kızınız 18 olmuş bu saatten sonra neyin baskısıni yapıyorlar

Biraz once esimle konusuyorduk. Tatildeyiz, kizim tek basina bir sey yapmak istemiyor ama kardesiyle her yere gidiyor. Kardes, maddi ve manevi zor evet ama olursa iyi oluyor yani

Teşekkür ederim E

Bu tamamen size ve aile yapınıza bağlı bir durum aslında net bir cevabı yok. Benim eşimle ciddi bir sorunum yok, şimdiye kadar tek çocukta kalmayı da hiç düşünmedim zira kalabalık bir aile kurmaktı baştan beri hayalim. Tek çocuk= ilgi alaka bombası, çok çocuk= sefalet ilgisizlik olarak da görmüyorum. Burda tek çocuğuna bakamayip TV karşısından almayanlari da okuyorum. Çok çocuklu ve gayet düzenli hayatları olan, her çocuğa tek çocuğu gibi davranmayı becerebilen tanıdıklarım da var. Velhasıl çok öznel bir konu.

Evet çok şükür ailem destek çocuk bakımında kendim de çalışıyorum

Eşiniz dahil size bencil diyen herkes o çocuk doğduktan sonra kapılarını yüzünüze kapatacak. Bebek ve siz yalnız kalacaksınız. Eşi yardım etmeyen kadınlar için her yeni çocuk yeni bir çöküş süreci bana göre. Yerinizde olsam ikinciyi düşünmem.

Kazara çocuk yapacak kadar bilinçsiz düşüncesiz biri değilim. Her ihtimali ince düşünen biriyim. Eğer değiştiğine inanmasam asla dönmezdim. Siz Nasıl bu kadar emin olabiliyorsunuz kesinlikle biteceğine. Onu merak ettim açıkçası. C

İstemiyorsan yapma. O bu şu eşin onları boşver. Gün sonunda bakacak maalesef sen oluyorsun.

Bu psikolojik baskı yıllardır bizde de var malesef... hem kendi ailem hem eş ailesi simdilerde de eşim başladı tek çocuk olmaz... Heleki k. v. hiç durmadan bıkmadan usanmadan hala benden ikinci çocuğu dogurmami bekliyor her zaman her yerde herkesin içinde dile getiriyor inanin bıktım Kızım 18inde artık yaş oldu 40... Geçen eşimle tartistik bu konuyu kızımız tek ne yapacakmış biz ölünce Dedimki senin de iki kardeşin var ikisinden de Sıtkın sıyrıldı yıllardır biriyle zaten görüşmüyor öteki desen başa bela anca yük bize... keşke olmasalardı eminim daha mutlu olurdun Onların öyle olması anne babamin yanlış yetiştirmesiyle alakalı ben öyle yetiştirmem dedi... Eğer çocuk istiyorsan bosanalim başkasıyla evlen zorluk cikartirsam namerdim ama ben bu çirkin dünya ya bir çocuk daha getirmem kararini ver ona göre dedim konuyu kestirip attım Sırf eşimi yada ailesini tatmin etmek için çocuk yapacak kadar aptal değilimAllah kızıma hayirli sağlıklı huzurlu uzuun omurler nasıp eylesin başka çocuk asla istemiyorum Heleki bu yaştan sonra... düşünmesi bile korkunç benim açımdan K. p ve k. v. bin baskilari devam ettikçe eşimle aramız açılıyor kavga gürültü günler süren küslük... Allah onları bildiği gibi yapsın ne diyeyim ki Oğullarıyla evliyim diye dayatmalarina boyun eğmek zorundaymisim gibi davranmaları dan cidden usandim Al oğlunu başına çal diyeceğim az kaldı

Eşiniz ne hakla ve yüzle ikinci çocuk istemediğiniz için size bencil diyor? Şuan iyi olmanız öncesini silmez. Tek bir kelime edememesi lazım size. İşi gereği doğacak çocuğu tek başına büyüteceksiniz üstelik. Sizin mevcut şartlarda acabaya düşmeniz bile enteresan geldi bana.

Çevremdeki herkes benim kızıma bir kardeş yapmadığım için bencil olduğumu söylüyor. Eşim de aynı şekilde. Yalnız mu kalacak bu diyor. Gel gör ki, daha önce eşimle büyük sorunlar yaşadım dava açtım. Sorun şuydu. Eşim, sinirlenince ağzına geleni sayan çok kırıcı cümleler kurabilen birisiydi bana ağır konuştu bende gidip dava açtım. Daha sonraları Net bir şekilde değiştiğine inandırdı beni ve vazgeçtim. Özellikle Depremden sonra aramız eskiye göre çok düzeldi. Ama sorun şu ki, ben eşimle barışmama rağmen ona tekrar eskisi gibi tam anlamıyla güvenemiyorum çünkü bir kere kırıldu o güven, kızım bu şekilde üçümüz birarada iken de çok mutlu. Sıkıntı şurada, eşim işi gereği zaten fazla evde durmuyor evde iken de sürekli yapılacak iş varsa benim ona 74636374 kere hatırlatmam gerekiyor yoksa o iş yerine gelmiyor en sonunda bana kalıyor, aslında ikinci çocuğu istemiyor değilim kızım da çok istiyor bize ağır geleceğini taşıyamayacağımızı düşünüyorum, ikisinin de boynu bükük kalıyor bunun vicdan azabı da beni yıptatıyor, ince düşünen detaycı birisiyim çocuk konusunda da maalesef by böyle. Bilemedim bilemiyorum. Şu anda kızımla güzel bşr dünyamız var ne zaman ne istese ona göre plan yapıp hareket edebiliyoruz ama nereye kadar. Bu arada çalışıyorum öğretmenim işe de ücretsiz izne çıkmam gerekecek, maddi olarak zaten ortam belli şu anda küresel çapta. Bu arada kızım 7 yaşında ve bazen düşünüyorum çok açıldı zaten ara. Çok riskli bir karar gibi geliyor ya iyi olursa sorun yok ama rüzgar olur da tersine dönerse, az iki gram huzurlu hayatımızın altına dinamit koyup patlatmak gibi geliyor bilmiyorum İkinci çocuk kararı, birinci den daha zormuş

Nasıl dogadostupanda

Ben erkek olsam bende isterim. Oh ne güzel. Benim eşim ortalama erkeklere göre daha iyi olmasına rağmen ben yapmıyorum. Sürekli evliligimizde gündemde bu var. Yaşımda her gecen gün ilerliyor. Adam niye istemesin? Kadına yük düşüyor.

Depremde kurtarmış o dimi Dasmeer

Ben bu bayanı öyle hatırlıyorum eşi kendisi enkazdan çıkmış enkazın başından onlar çıkana kadar ayrılmamış hatta enkazı kazmış elleriyle çocuğuyla esini çıkarmış eşimle 6 aydır ayrıyız diyordu annesiyle ilgili konu açmıştı hep azarlıyor ailem eşimin ailesi de geçmiş olsun demediler bana diyordu bosanmamislardi eşi barışmak istiyordu

Bir tane evladım var ikincisini de asla düşünmüyorum hiç de vicdan azabı duymuyorum evladıma her anlam da yetebiliyorum maddi ve manevi ikinci bir evladım olsa yaşadığımız şartlar da bu mümkün değil ki kardeşi de olmak zorunda değil neden yalnız kalsın ki çok saçma. Bunun için vicdan azabı duymayın bence ki dışarıdan bu tarz yorum yapanlara da çok sinir oluyorum bi arkadaşım vardı 2 çocuğu var birde 3. ye hamile kaldı durumları yok ev kira dolap boş çocuklar sefil hala bana kardeş yap bir tane diyordu ne cahilce geliyor gerçekten. Onun bunun demesiyle çocuk yapılmaz

Yaşları kaç bende boşanıyorum ama zorlanıyorum çünkü bu süreci alıp kafamı bi yerlere giderek atlatmak geliyor içimden çocuklar var yapamiyorum

Üç çocuklu biri olarak söylüyorum. Sakın yapma. Gerçekten tek çocuk ideal. Sürekli stres vicdan azabı ile yaşamak istiyorsan yap

Kendi annemle görüşmüyorum öfkeliyim. O ayrı konu ama. Bana kötü anne diyorsun ya ben sana kardeş verdim sen kendi çocuğuna vermedin dedi sanırım bu cümlesi yaraladı beni biraz

Ben çok abarttiginizi düşünüyorum.

Hangi konularda? Açar musunuz biraz

Sizin konularınızı az çok hatırlıyorum. Herkes çocuk yapmak zorunda değil, marifette değil. O kadar şey yaşadıktan sonra, şöyle değişti hayatımız, eşim, diyip ikinci bir çocuğu riske atmayı da doğru bulmuyorum. Huzurlu bir yuva vadedemeyen kimse o sebeple, bu sebeple çocuk yapmasın bence.

Evet, anne kız balık yemek istediler diye burunlarından getiren, yeni alınan evin kapısına penceresine duvarına onlardan fazla değer veren adam

Bir bebeğim var. Olmadan önce asla tek çocuk olmaz derdim ama şuan düşüncelerim çok değişti. Herşeyin fiyatı 5 kat falan arttı. Ülke mültecilerle doldu. Önümüzü göremez olduk her anlamda. Çocuk bakmak insanın ömründen ömür alıyor. Çocuk olduktan sonra insanların gerçek yüzlerini de gördüm. Desteksiz çocuk büyütmeye çalışmak sinir krizlerine sokuyor insanı. Her şey aşırı zor. Bir daha bunları yaşamak korkutucu geliyor. Bir de kardeşlerin anlaşacağının garantisi yok. Benim eşimin kardeşiyle bir bağı yok mesela. Eminim ki tek çocuk olsaydı çoook daha mutlu bi insan olurdu. Artık eğitimli insanlar geç yaşta çocuk sahibi oluyor ve genelde tek çocukta kalınıyor. Sizin de emin olmadığınız konular var, değer mi tüm olası sıkıntılara, iyi düşünmek lazım.

Ben anne olmadan önce, kimse tek çocuk olmamalı kardeş şart düşüncesinde biriydim. Çünkü kardeşlerimi çok seviyorum ve bence harika bir şey, ama; anne olduktan ve bir insan yetiştirmenin ne demek olduğunu gördükten sonra kesinlikle ikinciyi düşünmüyorum. Hele ki ülkenin şu ortamında birden fazla çocuk yapan bordo berelidir.

Kötü anne olduğunu bir kez daha kanıtlayan cümleler bunlar. Kardeş vermekle olsaydı benim annem best mom olmalıydı zira 9272273635 kardeşiz. Tek çocuğum var benim de. Dört yaşında kendisi ve sabrımın o kadar sonundayım ki. Bana bu kadar yetti Çocuk konusunda sözünü son dinlemeniz gereken kişi de eşiniz bence. Evlilikte sorun olmuş güven vermiyor, hiçbir işe el atmıyor sonra çocuk yap. Oldu paşam.

Benim 3 çocuğum var araları yaklaşık 2 yaş. O zaman eşim normaldi, yardımcı oluyordu her şeye. Şimdi ise ondan soğudum, ayrılmaya hazırlanıyorum. Buna rağmen iyi ki 3 çocuğum var diyorum. Tek çocuk olsaydı da mutlu olurdum. Çocuk kararı % 90 anneye % 10 babaya ait bence. Ne karar verirseniz verin, içinizden geleni yapın. Bencil değilsiniz sadece mantıklı davranıyorsunuz.

Keşke tek çocuk olsaydım.

Niye ikinci çocuğu şartmış gibi görüyorsunuz ki? Üstelik eşinizle geçmişte problemler yaşamış bir kadın olarak. Bence şart değil, kendinizi zorlamayın. Ben tek çocuğum, inanılmaz mutluyum ve asla da yalnız kalmadım. Eşimin kardeşi var, hiç görüşmüyorlar, birbirlerinden nefret ediyorlar. Bu iş, yani yalnız kalmak mutlu olmak konusu insan sayısıyla alakalı değil çevredeki insanların karakteriyle alakalı bir şey.

Ne konuda vicdan azabı duyuyorsunuz?

Valla bi tane oğlum var hayat şartları yüzünden ikinciyi düşünmüyoruz. He esimin 16 yaşında ilk eşinden kizi var sadece tatillerde kiz yanımıza geliyor. Herkese diyorum ablası var die. Yan yana buyumuyorlar diolar ama takmıyorum. Senede bi kere bazen 2 kere geliyor ama ablası olduğunun bilincinde zaten. Şimdi de anasinifina basliycak oğlum orda zaten arkadaş ortamı olacak. Kaynanamlarda hep dedi 2. Çocuk olsun die hepsinin ağzını kapattim. Hastalanınca ben bakiyorum. Biri hasta olunca diğeri de olacak hangi biriyle ilgilencem tek çocuk iyidir.

Ya evet kardeş güzel bir şey kesinlikle iyi ki ablam var o benim her şeyim. İyi ki iki tane çocuğum var onları gördükçe evet diyorum doğru gidiyor bir şeyler. Ama lütfen eşinizle problemler olduysa ve dava açacak aşamaya gelindiyse. Halinizden memnun iseniz yapmayın. Ülkenin şartları belli. Bir kreş olmuş 10 bin 15 bin. Bakıcı desen bulmak çok zor hatta yok yani. Bence hiç risk almayın yapmayın eşinize güvenmiyorsanız.

Ben bordo bereliyim gercekten cok zor. Kucukken buyusunler diye bekledim. Asil zorluk buyuyunceymis. Ee simdi sinavlarlari, kurslari. Resmen cocuga adiyorsun kendini.

Konu sahibi de ikinciyi yapar. İki ile boşanır olan ona olur.

Ben sizin konunuzu cok net hatirliyorum cunku ayrilirken bu kadar kararli olup guncelleme yapan bi uye gormemistim. Isteyen size istedigini desin. Kendiniz yasadiniz gordunuz. Olasi bir ayrilik durumunda cocuk anneye ait ve sizin evliliginizde istediginiz gibi yoluna girmemis. Kendinize şu soruyu sorun: tek basima 2 cocuk buyutebilir miyim? Cevabiniza gore yol alın.

Bencilce düşünmüyor musunuz asıl burada. Sizin çocuklarınızın ardında duracağınıza dair kimsenin eleştirecek birşeyi olamaz, her anne de bunu yapmalı zaten. Boşanmak hayatın sonu değil, gerektiği zamanda olmak zorunda ama bu çocukların bu boşanma evresinde etkilenmediğini, hatta bu durumu iyi yönetecek kapasitesi olmayan anne babaların bu çocukları perişan etmediğini mi düşünüyorsunuz. Risk varsa ne gerek var. G

Keşke vermeseydi de kendini geliştirseydi o zaman. ne alaka bir de ya sizin meselenizle bunun? A

Bencil diyenler sizin dört duvar arasında ne yaşadığınızı biliyo mu? O bencil diyenler mi maddi manevi gelecek yükseltecek sizi? Kocan zaten yardımcı değilmiş. Yalnız kalmasın diye kardeş yapılmaz, kardeş değil kalleş diyen dolu ortalık. Ay canım kardeşim diye gezinen ortada çok az hele ki bu devirde. Arkadaş bulur gider yalnızlığı bir şey olmaz. Ben de ne gördüysem arkadaştan gördüm kardeşim mahvetti ebeveynlerimizin de psikolojisini.

2 cocuk icinde maddi manevi hazir olmak gerekiyor. Allahıma binlerce kez sukurler olsun 6 yasinda bir kizim 11 aylikta bir oğlum var. Planlı bir sekilde yaptık karar verdik 2. Cocuga gelgeleim ablası bu durumdan cok memnun okulla acilacak kardesini bahcede bekletmemi istiyor. Tam bir ablalik yapiyor ona bu yasina ragmen Rabbim hakkinda hayirlisi neyse onu nasip etsin ama kendini hazir hissetmiyorsan yapma bir nevi insan bazen yetttoooo diye bagirmak istiyor A

Benim küçüğü bebek 2 yaş o yüzden biraz zorlanıyorum ama geçecek inşallah

Gerçekten istemiyorsanız özellikle manevi olarak gücünüz yoksa hiç getirmeyin dünyaya çocuk mutsuz, siz mutsuz... Benim de bir tane evladım var bir kere bile pişmanlık duymadım ona kardeş yapmadığıma öyle bir hissiyatımda yok böyle bir durumda kendinizi çok iyi ölçmeniz lazım

36 yaşındayım yani köprüden önceki son çıkış Zaten by sene de olmaz ise benden geçti artık diyeceğim, tereddüte düşüren bu C

Burda sorun cevre vaski yapiyor ama ben istemiyorum degil de, siz de istiyorsunuz ama kosullardan cekiniyorsunuz ve olumlu seyler duyup cesaret bulmak istiyorsunuz gibi geldi bana. Bu forumda olumlu seyler duyabileceginizi sanmiyorum. Kocanizla aranizdaki sorunlar olmasaydi ben icinizdeki sesi dinleyin istiyorsaniz baska biseyi dusunmeyin, bi sekilde maddiyat falan yoluna koyulur derdim. Ama babaya guveniniz yokken bence yapmayin, siz de cok yorulur yipranirsiniz C

Asla haksız değilsiniz, kimse sizi bencillikle suçlayamaz, herkesin kardeşi olmak zorunda değil, önemli olan annenin sağlığı ve psikolojisi...

Öncelikle eşinize güvenmiyor oluşunuzda çok haklısınız ve ikinci çocukta size destek olabilecek mi aynı şeyleri yaşatırsa kaldırabilecek misiniz o sorumluluğu? bu çok çok önemli. Zaten boşanma durumunda velayette anne de kalınca yine babalar uzakta eğlenip çocukları da arada görerek gayette hayatını yaşıyor peki bu durumda siz nasıl devam edebileceksiniz? bunları iyi düşünün derim. Ben yapmamanızı tavsiye ederim. Tek çocuk biri olarak yorumluyorum. Kesinlikle huzurluyum, mutluyum iyi ki kardeşim yok diyorum. Sebeplerine gelince; Ekonomik anlamda daha rahat okudum, gezdim, eğitimler aldım, Bahsi geçen eşiniz karakterinde zaten bi üvey babam vardı ancak bununla sınırla kalmamakla birlikte akrabalarım, çevremizde ki herkes o çocuğun psikolojisini alt üst edebilecek seviyede insanlar ve mesafeni korumak çok zor, Annem de çocuk yetiştirebilecek bir psikoloji de değil zaten çalışmıyordu bir geliri yok babam cimri, ekonomi b k gibi bu sefer huzursuzluk 2k olacaktı :), Yalnızlığı sevme huyum sanırım ana karnında başladı :)) çünkü çocukken bile istemiyordum hala istemem ve memnunum. Zaten bu şekilde büyürken alışıyorsun kimseye ihtiyaç duymuyorsun. Sayabileceğim çok fazla avantajı var bana göre. Bazı aileler sevgi saygı ve aile bağı konusunda çok güçlüler yani birbirlerine saygıda kusur etmedikleri gibi gerçekten değer veriyorlar ve ne yaparsan yap destekliyorlar. Annemle arkadaş, anne, kardeş gibi büyüdüm ancak annem dışında ki herkes düşmanım gibiydi. Tek bir kadın maalesef o çocuğun geleceğini, psikolojisini, özgüvenini düzeltip toparlayamıyor. Bunu çocuğunuza bir haksızlık olarak düşünmeyin zaten bu üst üste yaşadığımız ekonomik, kültürel... vs. tüm sıkıntıları az çok büyüdüğünde oda farkına varacak ve belki de iyi ki olmamış diyecek. Ben her şeyden önce mantığımla düşünür, yorumlarım. Kendi açımdan yorumluyorum ancak bunları ne yazık ki çoğu ailede görüyorum, Türk ailesi yapısında özellikle babalarda bu küfür, baskı, şiddet olayı çok fazla görülüyor. Sizde de bu var anladığım kadarıyla ve gerçekten yapması kolay üstlenmesi zor bir sorumluluk :)

2. çocuk beni aşırı aşırı zorladı. maddi değil ama manevi olarak tükendim. kızımla çok güzel bir dünyamız vardı. kızımın psikolojisi altüst oldu. bende sabır kalmadı. hala herkese patlıyorum 11 ay olacak nerdeyse. çok isteyerek yaptım ama herkese uygun değilmiş 2. çocuk valla. ama yapmadan da bilemiyorsun tabi ha oğlum iyi ki var o ayrı ama imanım gevredi o kadar diyim

Tek çocuğum var kız. İkinciyi düşünmüyorum maddi ve manevi. Allah rızkını verir diyolar ama vermiyo denendi. Eşimde bende istemiyoruz. Kardeşi olanlar sanki çok mutlu. Orta halli bi aileyiz. İmkanımı da kızıma kullanıcam. Duygusallığın yanında birazda mantıklı düşünmek gerekiyor.

Ben almayım teşekkürler :) tek çocuğum var Allaha şükür yetiyor Sizin durumunuzda da yapmazdım sanırım

Benim de bir oğlum var ve 2. yi düşünmüyorum konuya yazan tek çocuklu kisilerle benzer sebeplerle. Yalnız bazen şunu da düşünüyorum, egitimli, belli bir mevkiye gelmiş, cocugunu düşünen aklı başında bizim gibi insanlar tek çocukta kalıyor ama ulkedeki multeciler ve egitim/ gelir seviyesi düşük insanlar 3 5 Allah ne verdiyse uremeye devam ediyorlar. Ulkenin bi 50 yıl sonraki populasyonunu hayal edince içim daraliyor. Bizim tek çocukları da çok zor bir gelecek bekliyor bu ülkede maalesef...

Allah hepimizin yardımcısı olsun. Eğer aileniz size destek oluyorsa çok şanslısınız. Ben 3 çocukla yapayalnız mücadele edeceğim.

Ben boşandım kızımla yaşıyorum diye hatırladım. Çok anlatıyordu şöyle böyle diye. Hayırlısı olsun. Dasmeer

Bosanmamislardi dilekçe vermişti sanki ayrı yaşıyorlardı 6 ay falan demişti ki sanki

Iki erkek kardesim var biri buyuk biri cok kucuk benden. Buyukle yillardir kusuz, her sekilde bana zarardan baska bir seyi olmadi. Kucuk parasi bitince arar sagolsun, onun annesi gibiyim zaten ama parasi bitmese aklina gelmem. Hep bir kiz kardesim olsun istedim olmadi. Ama sunu bilir sunu soylerim bir kadinin en iyi dostu maasidir. Allah kizinizi hayirlisiyla okutmayi nasip etsin. Burada kac konu okuduk kadin kocasindan kaciyor kimse kapiyi acmiyor. Cidden cok zor ahir zaman ne kardes ne ana baba destek oluyor bazen. Eger evliliginiz cok mukemmel degilse bence zorlamayin ikinciye. Veya zamani gelmemistir. Evlilikteki sorunlari iyice cozun sonra dusunursunuz.

Annenin cehaletine bakın. Kardeş doğurmak iyi anne olmak mı? Bu muymuş sizi aşağılama kriteri. Aman ha, uzak durun.

Bizim de evlilik hayatımız ilk çocuktan sonra tamamen darma duman oldu ayrılık noktasına geldik benim eşim de bencil cimri biri ve kendi çocuğuyla bile anlasamiyor bana da diyor herkes bi çocukla mi kalacaksın bi kardeşi olmasın mi diye eşim iyi biri olsa evle ilgili çocukla ilgili ailesini düşünen biri olsa hiç düşünmez yapardım ama eşim sayesinde asla düşünmedim 2. cocugu

Bende öyle hatırlıyorum. Çocuğumla bir dünya kurdum diyordu. Çocuk etkileniyor ona da iyi davranmıyor vs diyordu.

Pandemi döneminde, oğlumun cok yalniz kaldığını düşündüm ve ikinci cocuk fikri o zaman aklıma düştü.. Oğullarımın yas aralıkları yaklaşık 4. Ben çok zorlandım özellikle küçüğün ilk bebeklik döneminde. Ikisi ile de ilgilenmek gerekirdi. Cunku ilk oglum da küçüktü zaten.. Büyüğün ilk günlerdeki kıskançlıkları, Hele küçüğün kolik krizi saatlerini düşününce, nasil gecti o günler diye düşünüyorum.. Geciyor yani ama yıpranıyor insan.. Allah ömür versin ikisine de çocuklarımın. Daha şimdi rahatlamaya başladığımızı hissediyorum inanın. (Küçük 3 oluyor) Çok güzel diyalogları var. Birbirlerini de cok seviyorlar.. Artıyla, eksisiyle bir durum bu.. Ama eğer yaş aralığını açmış olsaydım, ben de ikinci çocuğu sanırım yapmazdım.

Bu devirde 0 çocuk yada 1 çocuk diyorum ben. böyle iyise bozmayın.

Bende bir çocuk annesiyim, yorumunuzun her kelimesine katılıyorum

yapmamaya karar verdim, artı eksi hepsini bi kenara koydum ve olmamasının, olmasından daha iyi olabileceğine inanıyorum. Alınacak risk değil.. şu anda kızıma karşı sakin, ilgisi yetebilen bir anneyim ama ikinciden sonra herşey değişir.. maddi olarak ta kızımın imkanlarını kısıtlamak istemiyorum.. eşim konusunda da evet bir defa biz o bitiş çizgisine doğru gittik. Şu anda aramızın iyi olması, geçmişte olanları değiştiremez. Beni bu ikinci çocuk meselesi yüzünden bırakacaksa da bıraksın artık kendi içimde bu konuyu da açılmamak üzere kapatıyorum. herkese teşekkür ederim.

Tek çocuğum. Hiçbir zaman keşke kardeşim olsaydı demedim. İnsan varlığını bilmediği bir şeyin yokluğunu da hissetmiyor. Eşinizin, çocuğunuzdan isteğinden ziyade önemli olan sizin kararınız.

Eşiniz tüm ev işlerini paylaşmaya, 75937454 kez hatırlatmadan adam gibi iş yapmaya, siz yenidoğan bebeğinizle meşgulken büyük çocuğunuzla ilgilenip yemek yapmaya falan gönüllü mü acaba size rahat rahat "bencil" derken? Dışarıdan konuşmak kolaydır, size bencil demeleri de kolay. Hayatınızın kararlarınızı siz verirsiniz. O "bencil" diye bıkbık edenler gelip 4 duvar arasında sizin ne çektiğinizi görmeyecekler. Etki altında kalmayın. Bencil değilsiniz, akıllı ve mantıklısınız.

Kimse sizin 2. çocuğunuz olsun ya da olmasın umrunda bile değil bence. bunca yıls onra saracak mevzu aramış arkadaşlar, canları sıkılmış. yetiştirilme tarzıymış bilmem ne. sanki çocuk ömür boyu dizinizin dibinde yaşlanacak. biz dünyaya gelmişiz zor dayanıyoruz maddi manevi. kolaydı öyle. kendini az buçuk kurtaran ya da beklentisini düşürüp, yaşamayı becerebilen yaşadıklarını unutuyor hemen.

Ayrıca kardes de şans meselesi benim kız kardeşim var iyiki var diyorum sürekli arar konuşuruz ama esimin de erkek kardeşi var 1 sene küs kaldıklarını bilirim kardeş de anlasinca iyi anlaşamayan da çok oluyor

Düzeltme yapayım konu sahibinin eşi kendisini göçük altından falan çıkarmamış. Kendileri balkondan atlamış ve bacağı kırılmış. Eş kişisi muhtemelen şehirden çıkarmak ve güvenli bir yere götürmek için 2 gün uğraşmış. Öyle bir adam için bu da gelişme. Muhtemelen barışmaşarına da bu vesile oldu.

Siz boşandığınizi söylemiştiniz.

Konunuz bununla alakali. Ben eşinizin duzeldigine ihtimal bile vermiyorum. Karakter değişmez oyle. O kadar sıkıntı yaşadınız. Çocuk anlamında bir gram hayri olmayan bir adam o. Kazara oldu deseniz neyse bilerek bu adama çocuk vermek buyuk hata. Öyle yada böyle bitecek bir evliliğe.

Bebeğin bütün yükünü anne çekiyor yasamissiniz gormussunuz ve büyütmek keza öyle artarak ilerliyor sorumluluk çocuğu iki tarafta istemeli her zaman söylerim tek kişinin istemesiyle olmaz ama öncelik sizin istemeniz dediğim gibi bütün eziyetli taraflar bizde o yüzden kendinizi sıkıntıya sokmayın bir cocuksa bir çocuk birazda eşinize şuan guvenemiyormussunuz da istemiyorsunuz gibi geldi yani bir sikinti olup boşanıp tek çocuk mu iki çocuk mu dersen tek derim o yüzden siz ne istiyorsanız onu yapin bırakın çevrenizi esinizj T

Bence 7 sene çok uzun bir ara hiç gerek yok zaten kızınız artık yeni doğan bebek ile bir yaşına girince oynayacak dönemi geçmiş bi kaç seneye genç kız edalarinda takılır araları çok fazla olduğu için bi paylaşım olacağını sanmıyorum 2 ila 3 yaş evet ama 7 yaş bence gerek yok ben olsam yapmazdım

Benim de tek kızım var başka çocukta asla düşünmüyorum ona huzurlu ve mutlu bir ortam ve en önemlisi maddi yçnden de sıkışık yaşatmazsam benden iyisi yok. Zaten sizin eşinize tek çocukta fazla iki çocuk olduğunda onların sorumlulukları yaramazlıkları gelecekleri herşey sorun bunlara sabır edebilecek mi

Hangi konuda, beni düşündüren bi şey yok boşanma konusunda boşanıyorum o net dava açıldı avukat tuttum hatta davayı öne almak için avukatı sıkıştırıyor un 2 çocuğum var biri bebek o yüzden böyle gideyim bi yerlere kafam dağılsın yapamıyorum bu süreci evimde cocuklarimla atlatmaya çalışıyorum B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bence yapmayın eşinizle probleminiz varken hele hiç yapmayın zaten sorunlu evlilikte sorumluluklar ağır gelecektir ve aranız bozulacaktır şu an bile içinizde geçmişte unutamadığı iz şeyler var bende sizin gibi 2, çocuğu yapmıyordum eşime güvenmiyordum Allah nasip etti oldu şu an 2 yaşında ve boşanıyoruz yani olmayinca bu yerden patlak veriyor

Bir arkadasim vardi. Kardesi yurt disinda yasiyordu. Kizini evde birakip bir yere gitse, kardesi goruntulu olarak onunla sohbet ediyordu. Yada biz de yine kuzenler konusup, oyaliyor. Yani sart degil kardes ama guzel bence.

Üçe bölünüp hepsiyle ayrı ayrı ilgilenmek mümkün olsa keşke, insan birinden kıstığı zaman vicdan azabı duyuyor.

Tek cocukluyken ideale yakin bir hayatim vardi, iste maddi olarak iyiydik, esim yardimcidir, eve yardimci geliyorsu vs vs gayet oturmus bir duzenimiz, yillanmis bir iliskimi vardi. Ona ragmen 2. Cocuk baya zorladi. Depremden bu yana aramiz iyi yazmissiniz. Bence cok cok erken, elbette guvenmemekte haklisiniz. Ki ev isleri de sizdeymis. 2. Cocuk sizi 10 yil yaslandirir. Kendi keyfinize bakin bence bundan sonra. 7 yas cocugunuzla tiyatro konser gezin durun. Obur durumda ona da haksizlik olur. Siz hangi birine yeteceksiniz, babadan da cok hayir yoksa eger.

Sen eninde sonunda boşanacaksın, kesinlikle 2. yi yapma. Eski konunu hatırlıyorum. Boşanmamış olmana çok şaşırdım.

Ayrıca sizin durumunuzda, eşinizin laf söylemeye hakkı yok. Önce her alanda eş olarak üzerine düşeni yapsın ondan sonra ikinci çocuğu istemeyen eşine bencil desin.

Siz tek kişilik dev kadro oldukça 2. zor haklısınız. Bencil diyenler de önünden yesin, kapı kapanınca o anne neler çekiyor kimse bilmiyor.