Böyle düşünüyorsunuz ya ne diyeyim ki Allahin adaletini sorgulamak sizemi kaldi dönün bir bakin adaletlimi degilmi... engelli olup hayati yinede cok seven var çünkü onlar akildan degil sadece bedenen engelli ve sizlerde AKIL DAN tam bir engellisiniz...

Allah a ofkeliyim ki dikkatimi cekti, sen onun yarattığı ve sana sunduğu zibilyon tane nimetlerden faydalanan aciz bir kulsun, imtihan eder Allah sabredersen mukafatlandirilirsin, şikayet ettiginiz şeylere sahip olmak isteyen o kadar çok insan var ki isyan etmek bizim haddimize değil, sukredin daha ömür bitmedi Rabbim açar bir kapı isyan etmeden tevekkül ederek.

Benim hamile kuzenim yok..

Muhakkak artık yeter dediğimiz noktalar hepimizde oluyor, fakat Allah a ofkenlenmek onun adaletini sorgulamak haddimize düşmez, yaşadığı zor bir durum amenna gözünün görmesine elinin tutmasına sebep olan yaradana ofke duymak ve isyan etmek yanlis, isyan ederek daha büyük belalar getirmez mı Allah basina, Allah ım dayanamıyorum imtihanimi hafiflet demek var sana ofkeliyim sen nasıl bana bunları yasatirsin demek var, babam sınırlı demiş laf söylenmez demis, babasına niye beni uyandiryosun sen yatsana kanepede diyemiyor, babası ne yapar en fazla bağırır çağırır ki sorumsuz olduğunda bahsetmiş ona her hangi bir faydası yok, lakin Allah bize sonsuz nimetler sundu faydalaniyoruz hamd olsun Allah in gazabından korkmaz mı insan babasından korktuğu kadar valla ben korkarım Allah tan.

Herkesin bir kırılma noktası vardır. İsyan etmemiş pek az insan var bu dünyada. Mutlaka zor bir anımızda "neden ben" demişizdir. Bu konu üzerinde çok fazla üstüne gitmeyin bence. Zira konu sahibini bir nebze anlıyorum. Benzer bir durum var başımda. Babam değil ama bir başkası. Hemen hemen aynı huylar tavırlar. Herkes artık "ne hali varsa görsün" modunda. İşin kötü tarafı ömrü billah yakanda olacak. Kurtulamayacaksın. O direk bir şey yapmasa da yaptıklarından etkilenenlerle başedeceksin. Ben bu durumla dua ile başa çıkabiliyorum. Başka türlü zor. Gerçekten. En azından dua bana ümit veriyor. Ama olur ama olmaz bilemiyorum. Yine de başka türlü bir şey yapamadığım bir durum çünkü.

Umarım şansınız yolunuz açık olur ve bağımsız, özgür bir hayat kurabilirsiniz. Kendinizi üzmeyin, hayat inişleri olduğu kadar çıkışlarla da dolu kimse sonsuza kadar stabil ilerleyemez. Hayatımda bir şeyler yolunda gitmediği zaman kendimi bu şekilde teselli etmeye çalışıyorum, iyimserliğimi kaybetmemeye ve hayatımı daha iyi koşullara getirebilmeye çalışıyorum, elim boş dönsem de "En azından uğraştım, denedim" diyebilmeyi de bir başarı olarak görüyorum. Hayata kötümser bakarsanız gerçekten de işler kötü gidiyor.

Öncelikle sunu söyleyeyim gerçekten durumunuz cok zor bunu anlayabiliyorum fakat Allaha isyan ettiginiz sürece zaten kurtulamazsiniz. Isyan etmeyi birakip dua ederseniz ancak rahata erersiniz. Allah sizi daha beterinden korusun. Beterin beteri vardir sizinkide zor ama daha aci seyler var hayatta sagligin elden gitmesi gibi ölüm gibi...

Oldun olası sorumsuz bir babam var. Küçüklüğümden beri doğru düzgün çalışmaz acayip rahat biri sorumsuzluk diz boyu. Yıllardır 2 odada evde güneş görmez vaziyet fare gibi tıkılı yasıyoruz bir adım ilerlemedi bu adam varsa yoksa içer. Şuanda da işsiz. Benim de işyerim kapanıyor işsiz kalacağım malesef evde tüm gün dip dibe olacağız bu ev benim ruhumu daraltıyır gercekten artık tahammül edemiyorum nefret ediyorum psikologa da cok gittim ama olmuyor yapamıyorum suan mesela sinir fışkırıyor benden.. Genelde aksamları uykum gelince onların yataklarında uyurum sonra babam beyefendinin keyfine göre yapacağı vakit annem kaldırır geçerim diğer odaya kanepeme. Odam filan zaten olmadı bunları coktan gectim. Yaptıgımız odada sigara içer derdi bitmez bir asırı sinirli laf söylenmez kendisine paşa mübarek anlayış empati sıfır maksimum bencillik. Şimdi de ne güzel uyuyordum annem kaldırdı oturmus yemek yiyor daha tv deterjan aynı kanalı acıyor film izliyor cidden içim zaten daralmış durumda iş mevzusu yüzünden birde bu halleri çekiyorum.. Allaha o kadar öfkeliyim ki bir gün yüzü görmedim bu evde ne ben ve kardesim ve annem.. Evlenip kurtulmak istiyorum yada iyi bir işe tutunup güçlenip kurtulmak ama şansıma tüküreyim ki o da olmuyor bu 3. İşyerim ya kapanır ya krizden cıkarulırım bu derece şans yok... Suan sinirden basım ağrıdı (( cidden nefrett ediyorum

Elde değil işte insan bir noktadan sonra bıkıyor

Allah yardımcın olsun canım

istanbulun neresindensin? Bian kuzenimsin diye düşünmeye başladım bütün herşey mı aynı olur.. şaşkınım şuan :) belki de gerçekten kuzenimsin :)

Canım o şekilde düşünme ama isyan etme. inancını da kaybetme. Hep bu şekilde olucak değil. Belki kim bilir karşına çok iyi bir insan çıkar bütün sabrının sonunda ve çok mutlu olursun. Ne olursa olsun asla isyan etme.

Yok canım bulsada iş duramıyor kimseyle anlasamıyor tabi millet biz değil ki onun stresini kahrını ceksin uyumsuz biri. Bunlar yüzünden antidepresan kullanıyorum hep kendime zarar ama diğer türlü hiç dayanamıyordum. Cidden Allah adaletli filan değil. Bazı insanlar acı çekiyor bazıları ise sefa sürüyor

Aynı şekilde amcam var Anlattığın herşey birebir aynı. Bencil, senelerce çalışmamış, yaptığı tek şey için kızlarına eşine sakdırmak. yeni iki senedir filan işe girdi ama hala devam ediyor diye biliyorum. Amcamın kızı da girdiği her işte battığı için çıkıyor. Zor bir durum işsiz kalmamaya çalış başka türlü aynı evin içinde yaşadığın zaman sinirlerin her gün daha da yıpranır. Yada ona iş bulabilecek birileri yok mu etrafta?