Zamanla alisacaksin bende aynı durumu yaşadım ilk ay sonra alıştım B

Öyle zaten. Her kes aynı değil. Ve alışmak zor olabiliyor. Sizi anlıyorum. Ama eşinizi çok üzersiniz böyle. Ona hissettirmeyin böyle şeyleri. O ailesine karşı aynı şeyi yaparsa sonra baş edemezsinizz. Burda çok konu açanlar var kocam ailesinin yanından ayrılmıyo diye. Yani bi de böyle düşünün. Umarım toparlarsınız.

Yeni evliyim bende anneme çok düşkünüm ama alıştım artık anneme bile gidince kendi evime gitmek istiyorum. Alışma sürecindesin birde işe başlayınca daha kolay alışırsın

Ben evlendikten sonra hayatımın en zayıf olduğum dönemine girdim. Bir de annenler köye gitti istediğim gibi gidip gelemedim. Telefonla hasret gidermeye çalıştım boşanmak mutsuz olmak için evlenmedin değil mi? O yüzden kendini alıştırmaya bak. Gerekirse her gün git ama evine geri dön sonra azalt yavaş yavaş. Daha az üzülürsün.

büyümeden evlenmeseydiniz keşke eşinize yazık

5 senelik evliyim çok şükür keyfimiz huzurumuz mutluluğumuz yerinde daha ilk günden Evimi eşimi benimsemiştim sanki uzun yıllardır benim evim gibiydi :) 31 yaşımdayım ezelden beri kınasında salya sümük ağlayanlar evlenince ağlayanlar bana hep değişik gelmiştir sanki zorla evlendiriyorlar madem bu kadar üzüleceksiniz mutsuz olacaksınız evlenmeyin karşınızdaki insana da yazık eminim onunda anlayışı bi yere kadar devam eder en kısa zamanda toparlamaya bakın artık kendi yuvanız olduğunun farkına varın 6 yılın sonuna evlenmişsiniz bi de yıldırım aşkı ve hızıyla evlenseniz evet bu durumda olmanız anlaşılır ama 6 sene çok uzun bir zaman

Ben mi anormalim bilmiyorum ama ben evlendiğim ilk zamanlardan beri aile özlemi çekmemiştim. Ailemi çok seviyorum o ayrı ama eve bağlanmıştım ben. Kv kp görümcemle yaşamama rağmen. Eşimi 18 yaşımda sevmiştim. İlk ve tek sevgilim oldu. 23 yaşında evlendik. Ben hiç yabancılık çekmedim. Eşim bana hiç aile özlemi çektirmedi. Evlendikten 1 ay sonra annemlere gittim. Bizde adettir misafir çağırılır gelin babası evine o zaman gidilir ve gidildiyi gün kalır baba evinde. 1 gecelik. Ama ben o bir gece sabaha kadar zorla uyudum. Eşimi özledim. Ve ben sizin gibi sık sık da gitmiyorum. Ama her gittiğimde evimi özlüyorum. Ne bileyim. G

Esim boyle yapsa gercekten cok uzulurdum haklisiniz hakkini odeyemem inanilmaz anlayisli bana bu konuda B

bende balayındayken ağlıyordum sürekli :) yeğenimle vedalaşmam gözümün önüne gelir ağlardım, balayından döndüğümde işe hemen başlamıştım o yüzden ev iş derken ağlamaya zaman yoktusizde işe başladığınızda geçecektir bu haliniz

Yaaa Kendimi bir an yerine koydum, kısmetse yakında ben de aynı hisleri yaşayacağım, hep böyle hissederim gibi geliyor. Ben eminim bu durumu yaşayacağımdan, o yüzden bence normal yaşadıklarınız. Onca yıl geçirdiğiniz ev, aileniz, hatıralarınız... En kötü ayrılığınız bu sebepten olsun inşallah Zamanla alışıp bağlanacaksınız evinize de, bence aileniz de size sık sık gelsin oranın size ait ev olduğunu benimsemenize yardımcı olur diye düşünüyorum..

Aynısı bana da olmuştu. Bu sürecin geçmesinin Ardından oraya gidince Evine dönesi geliyor insanın. Geçecek yani yakın zamanda merak etmeyin.. B

Fikir olarak olgunlaşmakla duygusal olmak arasında fark vardır. Beş senelik çalışma hayatı olan, kendi parasını kazanıp ayaklarının üstünde durabilen biri için olgunlaşmamış diyemeyiz. Ailesinden ayrılmak zor gelmiş olabilir. Bence anlayışlı yorum yazmakta fayda var.

Dün gitmedim bugün de memlekete gidicekler 5 gün falan yoklar gidemiycem yani. Ama ugrucaklar sanirim giderkeb B

Düşünce yapınız harika teşekkür ederim

Konu sahibini pışpışlıyorsunuz ahh kuzum olur öyle diye ama bu forumda bu şekilde davranan erkekler de okuyoruz onlara öfke kusuyorsunuz, ben hiç hoşlanmadım konusahibinin tavrından toplasın kendini gerekirse zorla yesin her özlediğinde gitmesin olur mu böyle şey ya, cidden eş kişisine çok büyük haksızlık

Tavsiyelerini dikkate alicam teşekkür ederim :) M

Aslinda buraya konu acmamdaki en büyük etken normal bisey oldugunu gormekti bir cok kisi ayni durumu yasadigini yazdı geçici bir surec oldugunun farkına vardim kk sayesinde B

Ewt bayağı zor geçti ilk 1 yıl. 3. yılımı doldurcam biraz daha iyiyim. Hiç olmazsa sürekli ağlamıyorum alıştım. Anneme gittiğimde evimi özlüyorum mesela artık. Eşimden önce hadi kalkalım diye ben söylüyorum -Mihrimah Hasbunallahi ve nimel

bence geçici bi durum öyle zaman gelecek ki baba evindeyken biran önce kendi evine gitmek icin debeleneceksin... sıkmayın kendinizi alışma süresi olur illaki B

Herkesin yapısı farklı. Ben böyle hüzün tadında dramatik şeylerden hoşlanmam. Evlendim kocamla yaşıyorum net :))) Probleminizin zamanla geçiceni düşünüyorum. B

Guzel gunlerinizi bu sekilde heba etmeyin aile bagimlisisiniz malesef durum bu.. ama cok yanlis aileniz var ve guzel guzel evlenmissinz esinizinde hakkina girmeyin bence. Birqz empati yapin ayni seyi esiniz yapsa siz mutlu hevesli ama esiniz durgun mutsuz surekli ailem napiyorki fln diyr dusunen surekli ailesni arayan bi adam.? Ustelik cok kisa mesafedesiniz millet yurt disina gelin gidiyor haksizsiniz maaleesef cocukluk yapmayin evliliginizin hakkini verin sorumluluklarinizi farkina varin derim

Benim uyku düzenimde hic sıkıntı yok hatta gün icinde bile uyuyorum 2 saat once falan ugradi bana annemle babam bi kahve icip melekelete gitmek icin yola ciktilar tabi arkalarından kapiyi kapatir kapatmaz agladim yine. simdi 5 gün falan yoklar nehirnil111

kötü bir yorum yapmadım ki yaş değildi kastım düşünce yapısı olarak aileme yakınlığım 10-15 dakika bile diye belirtmemiş 12 dakika demiş 2 dakikaya kadar hesap etmiş yani. fikir olarak olgunlaştığını düşünmüyorum yaş kaç olursa olsun

Sana tavsiyem ailenin evine az git bu dönem ve hiç kalma. Hemen misafir ağırlama.. şöyle bir 6 ayı atlat. Ben çok severek evlendim.. ama evlendiğim gün sanki cenaze çıktı evdeb öyle ağladım. Balayımı da ağlayarak geçirdim. Sürekli annemlerde durdum... Durmadığım zamanlarda da kuzenimi kardeşlerimi yatıya aldım. Evime hiç alışamadım her günüm ağlayarak geçiyordu. Sonra arkadaşım dedi ki gitme bir süre ailenin yanina.. zorda olsa dediğini yaptım 2 hafta gitmedim. 2 hafta sonra 2-3 saat görüm eve geldim.. bir süre böyle yaptım ve bu şekilde anca alıştım. Şimdi 1 gün annemde kalıyorum evimi düzenimi özlüyorum :)) Bunu diyeceğim hiç aklıma gelmezdi :)) Sen sen ol dinle beni.. en güzel günlerini ağlayarak mahfetme. Çok sık gitme ailenin evine :) Hatta evliliğin ilk 6 ayı çok önemli eşinle bir birinizi ev içinde tanıyın pturtun evliliğinizi :) M

Ailenizi geçirememeniz cok aci olmus esinizr olan saygı sevginiz nasıl devam etti acaba insan sogur azbiri Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ya ben sizi anliyorum galiba. Ben ayri eve ciktim, evlenmedim. Hatta annemle aram da hic iyi degildi ama ona ragmen evimi ozluyorum. Bu biriyle alakali degil yani ne bileyim o evin aile sicakligini ozlemekle ilgili. Bence zamanla alisacaksiniz. Daha cok erken. Bunu dusunup kendinizi uzmeyin, zamana birakin derim. Esinize yansitmamaya calisirsaniz onu da uzmemis olursunuz. Mutluluklar dilerim. :) B

Çok normal. Hiç yadırgamayın. Bir süre sonra o ev yabancı gelecek. Ben annemlerde kaldığım zaman of keşke evimde olsam şimdi diyorum Louder

öffffff büyümekle alakası ne tam olarak?

Konu sahibi: 28 yasimda evlendim, ben de ailemden ayrilmamistim dahasi oyle uzulecegimi bile dusunmemistim. Aylarca tatildeymisim gibi hissedip zaman zaman agladim. Bundan sonra da annem babam ozledik dedikce telefonu kapatip aglardim. Bizim aramizda kilometreler vardi ama. Ailen "anne cay koy geliyorum" diyebilecegin mesafedeyse hic endiselenme, gececek ve buna zaman zaman ihtiyacin olacak. Ayrica daha evleneli 2 hafta olmamis insana olgunlasmamissin buyumemissin demek de muthis bir olgunluk ornegi tebrik ederim Önceki

Daha cok yeni. Zaman gecince tam tersi olcak. Kendi eviniz gibi rahat edemeyeceksiniz. Niye böyle diye sorgulamayin. Duygusallık zamanla azalir. Simdi keyfini çıkarın guzel zamanlar bunlar. Abse10

Benimle ayni seyleri yasamissiniz gecti diyebilmeyi iple cekiyorum

kıyamam seni çok iyi anlıyorum 5 sene önce yaşadım aynı şeyleri bnde aynı şehirde yaşıyorum ailemle bazen özlemden hala deli olurum ama evlilik de çok güzel tadını çıkar

Tek çocuk musunuz ya da tek kiz.

Ilk zamanlar belki normal olabilir ama 1 aydan uzun sürerse yardım alın.

Oyle tabi aileyle bi baska :) B

https://www.kadinlarkulubu.com/forum/threads/evlenip-aileden-ayrilmak-yeni-hayat.924627/page-12 Son sayfadaki sonuç mesajını okumanız kafi herhalde :) Mutluluklar

Sevişmek diyorum ayol, sarılın koklaşın ne biliyim bir sürü şey var yapılıcak. Evi ev yapan orda yaşadığın güzellikler bence. Eve kokunuz sinsin biraz Zaman geçsin. Gülün eğlenin, bu ne hüzün? Valla bana ilginç geldi.

Haklisiniz cok depresifim 13 yasimda cinsel tacize uğradım herkesten igrendim hayattan disiligimden igrendim ailem tek dayanagim oldu arkadaşım dostum herşeyim onlar evet evet cok haklisiniz hayat beni olgunlastirmamis... yas 26 ama olgunlasamamisim yazik bana...

Benim gibi bu durumu yasayanlarin hikayelerini okumak icimi ferahlatiyor gerçekten biliyorum bi surec gecicek

Aynen öyle

Zamanla evine alışacaksın, şimdi böyle hissetmen normal. Louder

bende böyleydim :))) annemlere oturmaya gittikten sonra kalkarken ağlayasım gelirdi. ama hepsi geçti şimdi de doğru düzgün gitmiyorum :))) evimin rahatlığını hiç bişeye değişmem B

Çok abartmışsın. Evlenendin sevdıgın adamla berabersın diye annen babandan kopmuş degılsın. Allah korusun aılen vefatta etmedi. Istedıgın an git gör ama sonra hayatına geri don. Evlılıgı ne kocana zehir et nede kendıne. Belkı öde basladıgında biraz daha normale donersın

Ayni seyleri yaşamışız hemen hemen konuyu açmadan önceki durumumdan daha farkli hissediyorum su an iyi ki varsiniz

Cok şükür cok mutlu bir ailede büyüdüm.. bu yuzden bu kadar zorlandim zaten

Ben de böyle dicegim günleri iple çekiyorum ama bu bir süreç farkindayim :) turuncu_girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

26 yasindayim yasla ilgisi oldugunu düşünmüyorum

Çok normal değil mi? Yeni hayatına adapte olamamışsın. Bu ancak zamanla olur. Yeni evlendiğimde aramızda saatlerce mesafe olmasına rağmen sık sık gider ailemle kalırdım. Haftada 3 kez babamla görüşüdüm, telefonları saymıyorum bile. böyle böyle alışacaksın fakat evini benimsemeye çalış. en başta sevmezsen bir daha sevmezsin ve sevmediğin bir yerde de mutsuz olursun. zamanla bu durum eşine yansır, tatsizliklar çıkar. Bunun için biraz gayret göstermeli, eşinle yada arkadaşlarınla kafanı meşgul edecek uğraşlar içine girmelisin.. şöyle düşün ;Yaşıyorlar ve ordalar, istediğin zaman gidip görebilir, vakit geçirebilirsin. yalnız eşinle paylaştığın hayata saygisizlik etmemek adına durum uzarsa çok belli etme. bu sefer kendiyle alakalı bir sorun olduğunu düşünmeye başlar ve ilk kavgalarınız burdan çıkar.

Gececek ama bos yere bu sureci kendinize ve esinize eziyet haline getirmeyin. Devamli ailenize giderek, devamli bunu dusunup yemek yemeyerek zaten gececek olan sureci uzatmaktan baska birsey degil. 4 yillik evliyim. Ailem farkli sehirdeydi simdi yurtdisindalar. En son 2 gun once annemi gordum. Ayrilirken el salladik ve ben daha sonra agladim resmen :) ama 5 dakikalik birseydi. Yeni evliykende birazcik uzulmus olabilirim ama hic gunlere yaymadim bunu. Hemen alistim zaten.

Dar bir bakis acisi..

Kadin icin de erkek icin de zor bir durum. Kisinin karakteriyle alakali erkek de olsa benim gibi depresif duygusal bir yapisi olabilir. Belki basima gelmeseydi ben dr dediginiz sekilde tepki verebilirdim erkege karsi. Ama bu isin kadini erkegi yokmus insan yaşayınca idrak edebiliyor ancak. Önceki

Öyle olacağına inandim cok yuksek tesekkur ederim :)

severek isteyerek evlenmişsin.12 dklık mesafe ve istediğin zaman gdebiliyosun. bence fazla abartmışsın B

ben hiç böyle bişey yaşamadım ve yaşayanları da yadırgıyorum. aileniz büyütürken bağımlı mı büyütmüş acaba? hani tek çocuğum evlendiğimde de başka şehirdeydik eşimle. hiç böyle bişey hissetmedim. bana hiç normal gelmedi. hatta ilginç ötesi bi durum

Biraz da karakterimle alakali sanirim asiri duygusal bir insanım

Ayy ben de yasadim. Agliyodum surekli. Geciyo canım geciyo evine canını zor atacaksin yakinda

Anlamadım bacım? Kadını erkeği yok demek istiyorum benim kocam böyle yapsa hadi git evine madem öyle derdim

Olaylar her insanda farkli etkiler yaratir demekki sizde bu sekilde yaşadınız nr diyeyim sansliymissiniz B

Geçecek bende herkesi işimi geride bırakıp güneydoğuda bir Allah'ın kulunu tanımadığımız ve aşırı sıcak eve geldim herşey ilk zordu. Ama sonra herşey Harika oldu. Eşime şubatta afrin görevi çıktı o gitti bende annemlerin evine. Gerçekten çok zordu evimiz eşim için çıldırdım bu seferde ora için ağladım. B

Adamı bezdirme yazık o da evliliğinin ilk günlerinde mutlu olmak ister

Aynı şeyi yazacaktım, siz yazmışsınız. İnsan düzenini değiştirince yadırgayabilir tabii ki ama yemeden içmeden kesilmek nedir... Bazı yorumları okudum, 1 ay ağlayanlar, 1 sene ağlayanlar, yolda yürüken ağlayanlar... E madem bu durum bu kadar normaldi, neden çoğu kişi "anneci" eşinden şikayetçi? Erkek yapınca "Ne var bunda, adamın yapısı duygusal demek ki. Kıyamam ailesine çok düşkün demek ki. Alışana kadar 6 ay 1 sene idare et" diyeni görmedim.

Aileniz hayatta ustelik 12 dklik bir mesafede, sevdiginiz adamla ayni evi paylasiyorsunuz zehir etmeyin kendinize en guzel gunlerinizi. Gurbette olanlari ailesini kaybedenleri dusunun ya da mutsuz evlilik yasayanlari. Valla bu durumun nasil ustesinden gelinir bilemedim ama guzel dusunun sukredin C captain price erkek

Ilerde belki gülerek anicam bu gunlerimi ama yasayan bilir iste.. Tesekkur ederim yorumunuz icin MirAy92 Aşk, celladına

Bir de ben evden çıkarken hic aglamadim annemle babam agladikca aglamayin dedim güle oynaya ciktim evden ama icim farkliydi yine bastırdım duygularimi onlar daha fazla uzulmesin diye. Demek istediğim aslinda cikarken aglamak istiyorsan ağlamalısın o anin yasanmasi gerekiyosa yaşansın. Bastirdim duygularimi simdi boyle patlak veriyo . push ;

Cevremdeki genel kani bu sekilde bu beni umutlandiriyor gercekten . push ;

1 aydan fazla surerse illaki yardim alirim uzun bir sure 1 ay

Evet evet aslinda evlendim de boyle oldu demek de yanlis annem memlekete gitti kisin yine agladim hungur hüngür Cok tesekkur ederim

Hiç unutmuyorum evlendiğimizin ilk haftalarında pazara uğramıştık eşimle. Evlenmeden önce annemle pazara gitmeye bayılırdım ve birlikte giderdik aklıma geldi ve ben hüngür hüngür ağlamıştım. Bende anneme çok düşkündüm. Evlliliğimin ilk 1 yılı hep annemi özleyerek geçti sürekli ağlıyordum. 10 yıllık sevgililik döneminden sonra evlendim eşimide çok seviyorum düşkündürde bana ama işte anne, aile özlemi, alışkanlıklar vs zor olabiliyo. Birde ben evlenince annem tek kaldı. Hem anneme, hemde bana acayip koymuştu ayrılık. Ki annemle mutlaka haftada 1 görüşürüz, gün içerisinde 100 kez konuşuruz.

zamanla geçiyor hatta evinizin rahatlığına alışıyorsunuz bır yere gıtmek ıstemıyorsunuz...

Masallah herkes de kiyamam yazik demiş. Bana cok tuhaf geldi aslinda soyle dusundum ya esim boyle olsaydi! Yani anne babasiyla mustlu neseli istahli, basbasa kalinca mustuz bir eş! Sonra o eşe burdan ana kuzusu damgası yapıştırıliverirdi. Lutfen artik evlendifinizin farkina varin. Siz hala annenizin biricik kizisiniz ama artik bir esiniz var. Hem de ne emeklerle birbirinize kavusmussunuz. Silkelenin ve kendinize gelin. Hic bir kadinin istemeyecegi koca profili gibisiniz. Annenize gelip gitmeleri biraz azaltin yeni bir yasam kurdugunuzun farkina varmanizi saglar. Ise baslayinca da daha cabuk toparlarsiniz.

Aminnnn tesekkur ederim:)

Hahahaha çok güldüm ya. Moralim de bozuktu. . push ; S Sevimlipanduf ☀☀☀☀☀☀☀☀ tek ayak

Hemen kendime ufak bir yapilacaklar listesi hazirliyorum :)

Ben 18 yaşında başka sehirde yaşamaya başladım bu kadar zorlanmadim. Sen hiç ayrilmadigin için olmuştur zamanla alisirsin şuan çok yeni ve bunu hissetmen normal

Bu kadar naif ve olması normal bir konuda bile olumsuz yorumlar yapıyorlar ya ne diyim. Demek ki mutlu bir aile hayatı varmış konu sahibinin ne güzel özlüyor ailesini. Bunu bizler de küçük büyük yaşamışızdır. Siz daha yoğun yaşıyorsunuz ama emin olun geçecek. Ben de uzuun süren ilişkim sonunda 28 yaşında evlendim. Evlendiğim ilk hafta bi gün hüngür hüngür ağladım annemi özledim diye :) Hem seni istiyorum hem annemi diye iç çekmiştim :) zamanla azalıyor hatta dedikleri gibi anne evine gidince kendi evini arıyorsun. Dönünce oh evime geldim diyorsun. 2 sene oldu evleneli geçen gün durgunlaştım canım sıkıldı annemle evimizdeki günlerimi çok özledim birden. Şimdi yemek yapardı ben yardım ederdim, bakkala giderdim pijamalarımla cola, ekmek alırdım diye diye burnumun direğini sızlattım. Hepsi güzel sızlamalar, rahat olun zamanla iyi olacaksınız

İzinli olunca boşluğa düşmüşsün, Zamanla geçer çok sık gitmemeye çalışın B

Keske benim ailemde 12dk. mesafede olsaydi carsiya pazara cikarken bi saat ugrasam yeterdi. Iyiki gurbete gelin gitmemissniz esinize yazik olurdu

ben çalışıyorum. ben hala gitmek istiyorum haftanın uc gunu mutlaka gidiyorum da. Önceki

Yolladilar mi

Ilk zamanlar boyle hissetmen normal. ama sen biraz abartmissin. Alisirsin zamanla. Ben de ilk evlendigimde senin kadar olmasa da sanki yeni evime tatile gelmis ve babamin evine illa ki donecekmisim gibi hissediyordum hep. Sonra gecti o his. Sen de alisirsin

1 yıldır evliyim ben de annemlere 2 saatlik uzaklıkta oturuyorum, gidip kalıyorum 1-2 ayda bi kaç gün ama insanın kendi evi kendi düzeni tamam ailemi özlüyorum evet ama en çok da kendi evimde rahat ediyorum evim evim güzel evim :)) B

Ne güzel demissiniz.. tamamen kafami rahatlatmak icin acilmis bir konuydu benimle ayni seyleri yasamis ya da yasamadan da beni anlayabilen insanlarin olduğunu bilmekti amacim tesekkur ederim:)

hiç bu duyguyu yaşamadıgım için senı teselli edemeyecem guzelım yaaa evlendık sankı yıllardır evlenmış gibiydim

Evlenip gurbete gidip ailesini senede bir gorenler var. Simariklik yapiyorsunuz bence G

ben 13 senelik evliyim.. evlendiğimde üniversite öğrencisiydim 21 yaşında evlendim.. ilk 1 sene annemlerin arkasından hep ağladım.. yaşımın küçük oluşuda etkendi sanırım.. ama geçiyor o mahzunluk.. şimdi kendi evimi özlüyorum anneme gelsemde.. bence normal bir süreç bu

Maksimum 4 ay ver kendine. Aralik olmadan gecmis olacak bu hislerin kuşum. Adaptasyon diye bisey var bu bi surec 26 yil yasadigin insanlardan ayri yasamak kolay degil.

Etrafimda bir cok kisi bunu söylüyor inanıyorum oyle de olacak

Zamanla evinizden baska bir yere gitmek istemeyeceksinizm :) esinizin yaninda aglayip adama da eziyet etmeyin bari.. B

Offf kocanin yerinde olsaydım evine yollardim seni. Bı senin mi ailen var B

Bu kadar duygu seline ne gerek var ki. Sevdiğin adamla yıllarca bekleyip evlenmissin, e daha ne istiyorsun? 12 dakikalık mesafede ki aileni özlemek ya da yemeden içmeden kesilecek kadar histerik olmak çok tuhaf.

Bende üniversiteyi kazandığımda birinci sınıfta o kadar ağlıyordumki ilk defa ayrılmıştım onlar gidince arkalarından ağlardım. Şuan bunları gülümseyerek yazıyorum. Sonra alıştım ama bir sene aldı daha sonrasında annemleri gülerek uğurladım. Sanırım zaman geçmesi gerekiyor bunun yaşla alakası yok bence.

Allah yardimciniz olsun

Bunlar hep can sıkıntısından. 12 günlük evli insan evinin evliliğinin tadını çıkarır. Ne kendine ne eşine hayatı zehir etmenin anlamı yok. Olgunlaşmayan insan evlenmemeli D Domateskafa Carpe

"Evde oturup TV izleyen kadın" derken "nasılsa kocam var, ne gerek var çalışmama" düşünce yapısındaki bir kadını aktarmak istedim. Şu an çalıştığınıza göre böyle biri olduğunuzu düşünmüyorum. Dediğiniz gibi bambaşka bir tartışmanın konusu bu. Fikirlerinizi aktardığınız için teşekkürler.

Çoğumuz herkes evleniyor diye evleniyoruz. Neden evlenmeliyim, evlenmek istiyor muyum diye sorgulamıyoruz.. Okul bitti, iş tamam, sevgili de var tamam sıra evlenmeye geldi. Gerekliliği hiç düşünülmüyor, sürü psikolojisiyle evleniyoruz. Geçer. Alışırsın. Daha da durgunlaşırsın. Durgunluğa da alışırsın.

Haklisiniz sukretmek gerekir herseye eşimde dunki konuşmamizda bu ornegu verdi aslında örnek cok ama oyle bir psikoloji ki gittikce ice cekti beni B

Umarim dedigin gibi olur inancimi yükselk tutmaya çalışıyorum

hiç böyle seyler yasamadım nedense hatta aksine bi rahatlamış özgürleşmiş hissetmiştim kendimi şimdilerde kv ler ve annemler haftada 1 de olsa bizi evlerine beklerken biz evden sadece dondurma almak için cıkıyoruz

Benim 13 saat biz ölelim o zaman. 10 ay oldu gormeyeli.

20 yasini gecmis her birey icin bu denli aile duskunlugu bana sacma geliyor...

Yaa cok tesekkur ederim yorumunuz icin sanirim boyle pozitif dusuncelere ihtiyacim var

bende sürekli annemin evinde ne rahattım herşey hazırdı, elbiselerim temiz, yemeğim pişmiş diye söylenip duruyorum. Bazende eşim yardım etmediğinde annem haklıymış el adama acımaz diyordu doğruymuş diye çarpıyorum lafı

Evlilik gibi önemli değişim noktalarında bunların olması normal. Fakat sizin ekstra bir 'güven ihtiyacı' durumunuz var gibi anladım. Kendi kişisel yapınızın kör noktaları da eklenince durum biraz depresifliğe dönmüş. Şimdilik bu duygu geçişleri normal fakat bu depresiflik, yememe-içmeme durumunu iyi takip edin. Zamanla azalıyor mu yoksa giderek derinleşiyor mu bu önemli. Kendinizi iyi gözlemleyin, umarım cabucak adapte olursunuz..

Özendim size keşke ben de kendi ailemin yanında bu kadar mutlu olsaydım da kopmak istemeseydim hiç onlardan.. Yeni hayatınıza alışırsınız merak etmeyin eşinizle probleminiz de yokmuş ne güzel

Bir insana bulunduğu durumda haklısın canım geçecek demekte destek vermeye girmeyebilir. Bazen gerçeklerle yüzleşmeli. Kimse de zaten hakaretamiz konuşup dibe çöktürmüyor. Evet her insanın yaşam akışı içinde rastladığı durumlara verdiği tepkiler farklıdır. Ama tepkilerin ölçüsü kendisini ve bir başka insanı etkiliyorsa kendisine bir çözüm bulması gerekir. Biz burda destek vermek için varız diye bir şey de yok ayrıca. Bir konuda yanlış görülen şeyi belirtmekte destektir.

Üzülmeyin daha çok yenisiniz alışırsınız. Bende annem babam düğün için borç yaptı aç kalıcaklar gibi geliyodu. Gidip gelip dolaba bakıp siz niye alışveriş yapmadınız diye ağızlarını arıyodum. Bi kere ağlayıp eşime annemlere alışveriş yapalım dolapları boş demişliğim bile var yani. Zamanla alışırsınız hatta evinize dönmek için can atarsınız. Ama alışana kadarda aç gezmeyin.

Ne kadar güzel aciklamissiniz durumu.. aynen dediginiz gibi yas olgunlasmama hersey hikaye bu cok baska bisey cok bebek-bebek sevmeyi

Tatlım yeni evlilik psikolojisi iste bak ne güzel rüya gibi anlatmışsın kendiniz boyamışsınız kurmuşsunuz ailen 12 dk mesafede arabamla gidiyosun geliyosin işin var esin anlayışlı Kız sen deli misin musmutlu olman lazım ne güzel bir hayatın var Bence zamanla alisirsin çünkü alisilmicak bir hayat değil maşallah çok güzel lütfen sınır sistemini böyle boş şeylerle yıpratma

Hayir kusmuyorum üzüntülü oldugumda direk yememe yansir icim almiyo ama söyle aksam esim isten geliyo sofra kuruyorum birlikte güzel yiyoruz tek basima yiyemiyorum

Esimin ailesi bir sokak ötede ama hic aileme git falan demiyor kica hafta 1 defa gitti bana istemiyorsan gelme bile dedi esim, aramizda mesafe olmasını istedigim icin gitmedim kayinvalidem cok soğuktur ben cok samimi bi ailede yetistigim icin bana tuhaf geliyor davranislari. Haklisiniz esimi de üzüyorum.. tesekkurler yorum icin

Umarim dediginiz gibi olur

Bence görüşme sıklığınızı azaltın sürekli görüşmek sizi daha çok yıpratır ve eşinizi düşünün şimdi bir şey demez ileride lafını yapar. Yapmasa bile kendini kötü ve eksik hisseder. Evde mutlu olduğunuz şeyler yapın 6 gün boyunca hem evinize alışma zamanındasınız. Örnek olarak kendi arkadaşlarınızı kahvaltıya çağırın. Yarın evinizde bir odayı değiştirin. İlk başlardasınız eşinize güzel bir akşam yemeği hazırlayın. Hem sıkmayın canınızı zamanla geçer. B

Tavsiyeleriniz benim icin cok degerli teşekkür ederim

Boyle arkadslarim oldu cevremde ve sonradan sikinti yasayanlarda oldu maalesf. Ben kendinize bi duzen kurup belli mesafelerle gitmnzi tavsye ederim. B

Soğudum zaten :) B

35 yasinda kocama deli gibi asik evlendim 1 yil boyunca hep agladim ama sonra alisiyor insan Yasadiginiz surec normal endise etmeyin Hayatiniz birden degisti Kabullenmek bir surec kendinize biraz musade edin Zamanla gececekgir bu his

Geçecektir değişik bir durum yoksa genelde herkes yaşar ailesine bağlı hep beraber yaşayan aileler de görünüyordur Sonra evine dönmeyi iple çekiyorsun dışarıdayken yani ailenin yanında keyif alsan da bir kaç zaman sonra evime gideyim diyorsun inan bana B

Yaklaşık 1.5 ay sonra düğünüm var ve bir an önce bitse bu süre diyorum inan Louder

Ben düğün için kız almaya gelir ya erkek tarafı, ağlamaktan yarım saat çıkamamıştim evden. Hayır çok duygusal değilim, hayır ailemden ilk defa ayrilmiyordum, hayir evliliğe hazır olmadığımdan da değil, hayır yasim küçük olduğundan da değil... Bir sürü şey sıralamış arkadaşlar ama olay o değil. Evlenmeden yeni eve tasinsam kendim öyle olmazdı. Bu başka bir şey... Sanki onların biricik kızı olmaktan cikiyormussun gibi ya da yeni aile kurduğun için yıllarca beraber yaşadığın ailen birazcik el kaliyormus gibi... Siz bakmayın burada yazanlara çoğu evlendikten sonra erkek ailesine daha çok gider. Hele çoğu bayramda ilk erkek ailesine gider falan... Şimdi bayramda uyanır uyanmaz gördüğün ailen var ama evlenince bir bayram görmüyorsun bile belki... Kadınla erkeğin evlenmesi hiç birbirine benzemiyor... Kim ne derse desin...

İçin sıkıyor çaresiz yalnız hissediyosun değil mi kıyamam zamanla geçicek emin ol canım herkes yaşayabiliyor ilk zamanlar . push ; B

Yook begenmemek degil kesinlikle farkli bi bakis acısıymis aslinda haklisiniz ev is bitmek bilmiyor

Aileden ayrı olmaya duyulan üzüntü duygusallıktır herkes yaşar. Yemeden içmeden kesilmek,12 günlük evlilikte bunu eşine yansıtacak kadar depresif olmak,12 dk lık mesafede görebildiği ailesinin nerdeyse yasını tutmak duygusallığa girmiyor. Sevdiği yanında. Yanında sevdiği olmadan tek başına eğitim için ülke değiştiren niceleri var. Veya gurbette ailesini senede bir gören evliler. İnsan hayatı tek başına yaşamamalı. Hele ki evlilik 2 kişilik bir hayattır. İlk zamanlar çok önemlidir. Bunun idrakinde olmak gerekir. 5 senelik çalışma hayatı 15 senelik çalışma hayatı, ekonomik özgürlük v. s insana olgunluk kazandırmaz. Olgunluk başka birşeydir.

12 dakikalık mesafede aileniz ve yemeden içmeden kesilmişsiniz.. Ya gurbette olsaydınız ne olacaktı haliniz... Biraz büyüyün ne olur...

Olgunlaşma laflarına da fazla takılma canım. Bu sevgiyle ve insanın duygusal yapısıyla alakalı. Kimi insan daha soğukkanlıdır kimi insan aşırı derecede duygusaldır ya da başka etkenler vardır. Zamanla iyice alışacaksın. Annenleri eve yemeğe falan çağır evde aktivite yapmaya çalış. B

Ailemden 2 sene başka şehirde yaşadım. 1 seneye yakın yurt dışınsa yaşadım. Evlendim yürüyerek 15 dk mesafedeydik. Sürekli ağlıyordum aynı durumlar vardı. Gece ağlıyordum artık eşim bir şey olduğunu düşünüyordu. Her gün annemgile gidiyordum falan bensiz yaşamaları bana seslendiklerinde odamdan benim çıkmayacak olmam annemle sabahları kahvaltı yapmayacak olmam vs vs. Daha çok içimi üzen burada anlatamayacağım şeyler de vardı. Sonuç : Geçti. 25 yaşında evlendim ben de. Zamanla alışacaksın

Senin de derdin "dertsizlik" galiba hemşire. Sevdiğinle evlenmişsin, annenlere yakın yerde yaşıyorsun, eşin de ilgili birine benziyo anlattığından. Eşinle bol bol sevişin, alışır gidersin.

Bu psikoloji bence normal degil. Herkes normal diyor fakat degil. Cidden degil. Birtek Türkiyede bu psikoloji'ye normalmis gibi bakarlar. Diger ülkelerde yetiskinler kendileri tasinnmak isterler. 20-23 yaslarinda yalniz yasamaya baslarlar. Bizde ise bir kiz aglamali, mutsuz olmali. Kiz bu yasina kadar bunu görmüs ki öyle yapiyor. B bayan_stress Ne kadar güzel tatildesin. Cocukta daha yok. Istediginizi yapin. Film gecesi yapin. Aksam esin eve geldiginde disarda gezin ve disarda yemek yiyin. Ne bilim, ben sonunda her aksam beraber uyucagiz diye seviniyordum ve aksam olmasini bekleyemiyordum hali ile Tabi ki sadece uyumak icin beklemiyordum

Yaa gerçekten mi ayni seyleri yasamis olmak icimi rahatlatiyor normallessiyor süreç. Tesekkur ederim yorumunuz icin B

Ben valla göbek atarım evlensem gitsem.. bizimkiler tam psikopat takıntılı tipler azıcık huzur lazım B

Cok normal bende öyleydim :) vakit gectikce... insanin kendi evi gibisi yok beee diceksiniz

Aslında normal ama biraz dramatize ediyorsunuz gibi geldi.. sonucta severek evlenmissiniz.. bende inanılmaz sekilde düskündüm aileme, evet mutsuzluk oldu tabi başlarda, ruhum sıkısıyodu düsündükce ama kendi evimede alışmalıyım diye düsündüm ve kısa sürede alıştım canım her istediginde gidip gördüm.. ki sizin mesafinizde okadar az ki.. Yemiyek içmiycek kadar olmanız biraz abartı geldi.. eşinizede üzüldüm oda her gün bunu cekmek zorunda değil.

Inan hic takılmıyorum kendimi içimi biliyorum çünkü. Burda derdimi anlattik ki sizler gibi insanlar yüreğime su serper bellki diye. Fikir ayrılıklari illaki olucaktir. Hayat boyle birsey

Cok şükür ki sizin gibi rahatlatan bunun normal oldugunu söyleyen insanlar var inanin bir olumlu yorum beni farkli bir boyuta taşıyabiliyor tesekkur ederim.. B

Çok normal canım bunlar, ben de aynı şeyleri yaşadım ama sonra kendi evini benimsiyorsun ve çıktığın evi yabacılıyorsun. Kendine zaman ver. Hepsi düzelecek.

Bu yazdıklarınızı eşiniz ya da herhangi bir erkek söylemiş olsaydı buradaki yorumlar çok farklı olurdu eminim. "Annesinden ayrılamıyorduysa evlenmeseydi", "Aile kurmak için yeterince olgun değilmiş" ve benzerleri havada uçuşurdu. Ancak kadın yapınca hoş görülmüş anlaşılan. Benim yorumum ise kadın erkek ayırt etmeksizin evlenme sorumluluklarını alamayacakların ve anne babalarından kopamayacakların evlenmemesi gerektiği yönünde. Aile evinden çıkmak bir hüzün verir mutlaka ama ötesi fazla bana göre.

Rica ederim canım herşeyi yaşamaya gerek yok biraz empati ile de anlaşılabilir bazı şeyler :)))

Oyle umut ediyorum bende

Aynen. Aglamayin yaninda. Kotu birsey oldu zanneder. Onu istemiyorsunuz zanneder. Durum buyuyup annenlerden bile uzaklasabilir ruhsal manada. Ayni sekilde ailenizin yaninda da aglamayin ki evde probleminiz var zannederler. Siz yok deseniz de inanmazlar. Kendi kendinizeyken aglayin ama problem yok :) cunku aslinda naif, tatlis bir surec bu yasadiginiz. M Musluk

senin ailen eşin artik, işte bizim toplumda ya erkek ya da kadin gercek ailesinin eşi oldugunu kabullenmedigi icin evlilikler sıkıntili gecior;sen artik o evin sahibisin evini guzellestir yemekler yap esine surprizler hazirla yani kocana kanalize ol, kuşlar bile ucmayo ogrenince yuvalarina donmezler. hatta bizde adettir gelin evden cikarken asla geriye baktirmazlar

aynı ben. Bikere akşam oradayken eve geri giderken onların yanında nasıl ağladım anlatamam. Şuan 9 aylık evliyim neredeyse. Alıştım ama hala hep onlarla olmak istiyorum. Bu çok normal, her kadının aynı şeyi yaşadığına eminim. Zaman verin kendinize. Zamanla düzelecek.

Ailemden 15 saat uzaklıkta bir yerde yaşıyorum evleneli 4 sene oldu. İlk zamanlar çok üzülürdüm çok ağlardım sürekli konuşurdum ailemle. Gerçi hala sürekli konuşuruz :) ama zamanla alışıyorsun. Bambaşka bir şehir ve çok sıcak alışık olmadığımdan çok zorlandım. Eşim mesaili çalışıyordu gece vardiyası falan çok korkardım. Ben alıştıysam herkes alışır herhalde :) Senin en azından ailen yakınında. Ama sürekli ailene gitmeni yada onların gelmesini tavsiye etmem yoksa alışamazsın evliliğe kendi evine. Geçici bir süreç canım. Artık sende kendine bir yuva kurdun aile oldun ilerde çocukların olucak inşallah bu şekilde kendini avutmaya çalış.

Konuyu da sonunu da okudum hemen gerçekten birebir ayni kendimi gördüm resmen. Sanki ben yazmışım.. uğraşmissiniz link gondererek cok teşekkür ederim

bir an bu yazıyı ben mi yazdım diye düşündüm:) o kadar benzer şeyler yaşadım ki hepsi geçici.. boğazım düğüm düğüm oluyordu ailemi çok özlüyordum baba evinden çıkmış olmak çok koymuştu.. evli bir kadın olmaya alışacakmıydım vs.. ama hepsi yerini o kadar çok güzel anıya dönüştürecek ki eşinle yaşamaya doyamayacaksın..25 yaşında evlenmiştim 5 sene flörtten sonra evlenmiştim çok istereyerk ama o zamanlarda beni gören evlendiğime pişman sanırdı.. eşinle her anın tadını çıkar tavsiyem

Esim de calismadigin icin diyor ise basladiginda degisecek koşa koşa eve gelmek istiyceksin diyor. Haklisiniz zaman herşeyin ilaci

Cok haklisiniz kendi kendimi dinliyorum iste.. ise baslayinca kafam dagilicak biraz az kaldi. Tesekkur ederim yorumunuz icin

Rica ederim ne demek :) Hiçbirimiz -en azından ben- psikolog değiliz ama adapte olmak diye de bir şey vardır, bunun farkında olsa insanlar keşke. Bir de bence kalan 6 gününüzü şöyle geçirin; "işe başladıktan sonra neler yapamayacağım?" diye düşünüp güzel şeyler yapın. Ben olsam evimi güzelleştirirdim, fotoğraflar çıkartırdım vs. B

Su an tek avuntum o ben de kendimi buna inansirmaya calisiyorum, calismaya baslayinca degisecek samantha

hiç sıkmayın canınızı inanın ki bende çok duygusaldım. çok zorlandım, ailem kalabalık herşeyin tadı onlarla güzel biz evde iki kişiyiz yalnızım diye düşündüyordum. hepsi geçti çok şükür :) HanimKelesimiGetir

Hahaha kiz yazik bize canim ben hala soyleniyorum degisen bisi yok kalksin yardim etsin bur zahmet

Elbette geçecek bunlar. Ben ailemle aynı şehirde bile değilim. Öncelikle şunun farkına varmalısınız. Ailenizden bir aile kurmak için ayrıldınız. Daha çok yeni olduğu için normal aslında ama öyle midenizi küstürecek kadar da bir durum yok. Halinize şükredin 12 dklık mesafe var arada. Ya 12 saatlik mesafesi olan ne yapsın. Şahsen bende ailemin yanına gidince evimi özleyenlerdenim. Zamanla sizde böyle olacaksınız.

bence cok normal. bende yasamistim bunu. hatta ben tek bunu yasayan benim saniyordum.. ayni donemlerde evlenen arkadasim da yasamis bunu. ki onlar 34 lu yaslarda evlendi ve sevgilisiyle ayni evi paylaşıyordu zaman zaman. hani biri demis ya buyumeden evlenmeseydiniz diye. alakasi yok. bunu o arladasim guzel aciklamisti. ev yeni esyalar yeni.. yasanmislik yok. onun verdigi sogukluk bizi de bunaltiylr esimle annemin evime gidiyoruz genelde demisti. bence de yasanmislikla alakali olabilir.. bazi insanlarda aidiyet duygusu daha fazladir. zamanla duzelirsiniz evinizde yasadikca yasanmislik arttikca

Canım yeni gelin. Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Bende daha 2,5 aylık evliyim. Tıpkı senin gibi evimizin her köşesinde emeğimiz var. Gün sayardım bir an önce evleneyim evimde yaşayayım diye. Balayına gittik her şey muhteşemdi eve bir geldim yatak odasına girmek istemedim 15 gün. Eve girince kasvet çökerdi üzerime. Günlerce hıçkıra hıçkıra ağladım. Evlendiğime pişman oldum. Eşime karşı sevgimi bile sorguladım. Anneme mesafem 5 dk hemde. Oraya gidince inanılmaz mutlu olurdum eşim gitsin ben orada kalayım derdim. Allah razı olsun çok destek oldu bana o dönemde. Hatta burada bile dert yandım bunla ilgili. Herkesle konuştum. Ama şimdi anneme 1 aydır gitmiyorum belki dışarda görüşüyoruz bazen ablamda piknikte falan. Annemin evi yabancı gelmeye başladı artık. Evim de evim yani şuan :) O yüzden hiççç canını sıkma. Herş ey geçiyor ve çok mutlu oluyorsun kimsenin yokluğunu aramıyorsun sonrasında. O dönemde bana, birg ün böyle konuşacağım söylenseydi çakardım ağzına ne diyorsun sen be sen beni anlayamazsın diye. Ama dedikleri doğruymuş inan. Her şey geçiyor..

Gozlerim doldu okurken.. B

Sizin adiniza inanin üzüldüm tabu ki beterin beteri var ama iste herkese icinre bulundugu durum cikmaz sokak gibi gelir ya sizler boyle yazdikca farkli acıdan bakabiliyorum

Bu sekilde olacağıni söyleyen cok kisi oldu bu dogal bi sürec sanirim yasanmasi gerekiyo T turkkadini

Cok cok fazla depresif bi yapım var bir de ben herseyi cok icime atıyorum esim gecen gün 40 dk falan konuştu adam diyo ki bana içini dok kalbinde aklinda ne varsa onu soyle yatağını mi özledin onu soyle ailenle balkonda oturmayi mi özledin ama nolur içine atma paylas diyo birkac kelime söylüyorum yine icime atıyorum. Kendimi cok dinliyorum. Bakalim nereye gidicek B

Zaten mutsuz ve psikolojisi yıpranmış durumda olan birine neden böyle bir mesaj yazıyorsunuz? Üstelik yaşını bile bilmeden?

12 dakikalık mesafe nedir ki? Evlenip ülke değiştirenler var, şanslısınız bence böyle düşünün.

Her insanın herhangi bir olaya tepkisi farklı olabilir. Siz kendinizi dizi izlemeye verirsiniz, ben yemek yemeye veririm, konu sahibi yememeye verir. Bunu tartışmak konu sahibinin psikoloğunun işidir. Bizler burada destek vermek için varız. Böyle bir konuda dahi konuyu açan kişiyi iyice zorlamak, "ben salak mıyım" düşüncesine itmek için değil. Başkalarının sorunlarına bakıp, kendi sorunlarımızı küçültmek de sağlıklı bir yaklaşım değildir. Herkesin üzüntüsü, sorunu kendinedir.

Kesinlikle öyle.. Bastırmayın, bırakın aksın duygularınız ve hissettiklerinizden korkmayın. Zaten kırılgan ve depresif bir yanınız varmış, bu değişimle birlikte bu durum tetiklenmiş. Bunlar aslında kişinin gelişimi için bir fırsattır, insan kendini daha iyi tanır ve zayıf yönlerini farkeder. Bu duygularınızı bir fırsata dönüştürün. Böylece eski travma ve yaralarınızı iyileştirme fırsatı yakalayabilirsiniz..

Bende ilk zamanlarda çok ağladım özellikle annemlere bize ziyarete geldiklerinde beni de götürsenize falan demişliğim vardır ya da annemlere gittiğimde sanki yeniden gelin çıkıyormuş gibi evden ağlayarak çıkardım

Bana hiç normal gelmedi.

Çok abarttığınızı düşünüyorum. Uzakta olsalar, uzak bir yerde yaşamaya başlasanız anlarım ama 12 dakika diyorsunuz,6 saat gidip oturdum ona rağmen üzüldüm diyorsunuz bana bu kadarı normal gelmedi. Zorla, sevmediginiz, istemediğiniz biriyle de evlenmemişsiniz. Sorun ne o zaman? Kendinizi biraz zorlayin evinize düzeninize alışmak için. Durumu kabullenmeye çalışın derim.

Cok tesekkur ederim yorumunuz icin . push ; B

Kacinilmaz son.. cok üzücü gerçekten

Sizin de zor gecmis allah yardimcimiz olsun B

Canım ben de evlendigimde ilk uc ay esimden gizli gizli aglamistim. Ben de uzun zaman konuştuğum sevdiğim bir insanla evlendigim halde. Şimdi aradan beş yıl geçti. Kendi evime de alıştım Eşimden ayrı bir yere gitmek istemiyorum. Annemlere esim yanımda yokken gittiğimde hemen evime geri dönmek ıstiyorum. Çok özlüyorum. Yani alisiliyor biraz zaman istiyor. Eşimle bu aralar aramız bozuk biraz uzaklassam ailemin yanına gitsem diyorum ama yapamıyorum nedense artık kendi evime baglanmisim. Kendi ailemi benimsemisim. Üst aile kavramını artık kafama kazimisim ki böyle düşünüyorum. Artık onlar da sen de farklı aile oldunuz. Ailene çok sık giderek onlara da yanlış düşünce verebilirsin. Acaba kızımız mutsuz mu diyebilirler. Alışmaya çalış her şey güzel olsun inşallah. .. B

Biraz yasanmislik biraz ailede mutlu büyümek biraz depresyona yatkinlik herseyden biraz biraz

Öyle bir zaman gelecek ki annen kardeşin akraban kimin evinde olursan ol bir an önce kendi evine gitme isteğnde olacaksın, sadece kendine zaman ver. Yeni hayat yeni düzen, yaşadıkların çok normal ama kendi içinde dramatize etmeye devam edersen depresyon olarak geri döner sana. O yüzden bunun geçici bir süreç olduğunu kabullen bir an önce. Mutluluklar dilerim C captain price erkek

Olabilir Önceki

Tahmin ettim. Tek kiz olduğunuz için ozellikle annenizle baginiz daha sıkıdır. herkesin yaşadığı bu klasik durumu daha zor atlamanız normal. Canınızı sıkmayın. Üstelik güzel şeyler yaşamışsınız evinizi almışsınız. Güzel bir tatil gecirmissiniz. Esinizi seviyorsunuz. Ailenize yakınsınız bi sürü artı şey sayabilirim. Açıkçası benim ilk evlilik zamanına düşündüm çok çok çok ama çok şanslısınız. Ben ilk evlendigim gün eşim gece 12 ye kadar ve diğer günlerin çoğu annesigilde durmayı tercih ettii. Onun annesinin yanından ayrılamamasi yüzünden ben babamgili şehir dışına uğurlamaya yetisemedim düşünün. Halbuki o istediği zaman ailesini görebilir aynı sehirdeyiz ama ben göremiyorum. Yani demem o ki halinize şükredin çok büyük bi sorun yok ortda esmaa_9153 2 prenses

Bu bir surec farkindayim gecicek insallah

Agladigim da oluyor güldüğüm de halkini ödeyemem ama artik ağlamıyorum . push ;

Umarim hersey cok guzel gecer.

Dün görüştüm ailemle yarin memlekete gidicekler c. tesi gitme durumları vardi ama annemle konustum yarin gitmeye karar verdik dedi esim uyuyo cok yorgun geldi isten ama gormek de istiyorum ailemi

Evet yazdiklarinizin farkinda olmalıyım evde yalnız oldugum icin çalışmaya

Ablam evlendikten kısa bi süre sonra bana gelmişti abimle aynı gun. Kahvaltıda baya bi iştahlıydı. Sizinle yemek yemek bi baßka demişti. :) Kimilerinde oluyo demek ki.

Arkadaslar selam. 12 gün once evlendim balayindayken hicbir sıkıntı yoktu gayet mutluydum cok eglendik. Ama eve donunce inanilmaz bi durgunluk istah kapanmasi yasadim, yaşıyorum. Bunların sebebi ise baba evinden cikmis olmak. Surekli ailemle olmak istiyorum onlarlayken istahim acik cok guzel yemek yiyorum, neşeliyim eve dönünce tekrar bi halsizlik hissi geliyo. Buarada esimle ilgili hicbir problem yok. Surekli bi ağlama istegi hatta dün akşam yine agladim esim pisman misin mutsuz musun falan demeye basladi. Hakkini yiyemem cok fazla destek oluyo beni anladigini hissettiriyo. Bi de kizlar ben hic ailemden ayrilmadim 5 yıllık çalışma hayatim var evden ise isten eve durumundaydim. Esim calismaya basladi benim daha 6 günüm var iznimin bitmesi. Bi de sunu atlamiyim annemlere arabayla 12 dk da gidiyorum arabam var yani istediğim zaman gidebilirim hatta dün 6 saat falan orda kaldim ama o bile yetmiyo sanki. Evi benimsememek de değil bu esimle 6 yil sonunda evledik evimizi birlikte çalışarak para biriktirerek aldim duvarini kapisini herseyini biz boyadik tadilat yaptik esim mobilyaci her cm inde emegimiz var yani. Sıkıntım sadece ailemin yaninda olmak istegi sürekli onlari düşünüyorum bozagimdan tek lokma gecmiyor saat 3 e geliyor sudan başka bisey gecmedi boğazımdan. Sizce normal mi bu neolur ferahlatin icimi..

Iste cok guzel biyere değinmişsiniz dediginiz gibi cok mutlu bir aile icinde büyüdüm bu sebeple ailemi evimi cok ozluyorum hepsi bu bu kadar basit yani tesekkur ederim bakis acınız icin :)

Ne hayatlar var degil mi kimimiz sinizin gibi kimimiz benim gibi aile ici mutluluk bu durumla paralel galiba Vernalagnia

Ne güzel:) yeni aileniz de mutlu bir aile olsun dilerim ^_^

Kesinlikle çok normal aynı duygusallığı ben de yaşamıştım. Sanki aile evinden gelin olup çıkınca bi daha gelemeyecekmişim gibi geliyordu. Zamanla geçiyor. Şimdi evime gitsem de rahat etsem diyorum.

Evet sizin yapınızla da çok alakalı bu durum. Eşinizin yaklaşımı gayet iyi, konuşmayı deneyin sık sık. Daha açık olun ve duygularınızı bastırmayın. Bu evliliğiniz için de çok önemli, bilirsiniz nasıl başlarsa öyle gidiyor iletişim şekli. Paylaşmadıkça ve bu depresifliğiniz devam ettikçe eşiniz içten içe size öfkelenebilir, o yüzden konuşun, paylaşın.. B

Rica ederim mutluluklar dilerim MirAy92 Aşk, celladına

Bence bu söylediğiniz konusuna göre değişiyor. Yani burada "evliliğim çok kötü uyuşturucu kullanıyorum" diyen birine elbette "haklısın" diyemeyiz, yanlışını gösteririz. Ancak konu sahibinin durumu 1 ay içinde düzelecek bir durum ve ona "abartıyorsun, neler çekenler var" demek katılıktan başka bir şey değil. Bunun yanında, elbette iş hayatına giren insan olgunlaşır. Evde oturup TV izleyerek hayatını devam ettiren bir kadınla çalışan kadın farklıdır. Bunun tartışmasına girmeyeceğim. Sonuç olarak farklı görüşlere sahip olabiliriz. Anlayışlı olmak lazım bu noktada da. Hangi fikri benimseyeceği de konu sahibine kalmış.

Alışacaksınız merak etmeyin her kadın nasıl alıştıysa anneniz nasıl alıştıysa sizde alışacaksınız. Ama çaba göstermeniz gerekiyor. Mesela evinizde misafir ağırlamaya başlayın ailenizi çaya kahvaltıya yemeye çağırın.

otur ye yani ne demek boğazımdan geçmiyor. B

Ben ilk bir hafta annemlere gelip hergün onlarda yemek yedim. Kendi evime alışamamış tuhaf tuhaf etrafa bakıyordum. kendimi oraya ait hissedemedim. uyanır uyanmaz anneme gidiyordum evlerimiz çok yakın olduğu için. dediğin gibi yemek yiyemiyordum. ama sonra sonra yanlışımı farkedip alıştım. geçiyor bu durum yani zamanla evde keyifli vakit geçirmeye çalış

Bende ilk evlendigimde oyleydim hatta ben bu evin hizmetcisimiyim diye aglardim B

yaş olarak demedim fikir, düşünce yapısı olarak dedim

Zaman gercekten herşeyin ilacı galiba . push ;

Ya resmen ayni şeyleri yasamisiz ben de buraya sonucu yazmak icin sabirsizlaniyorum biliyorum gelecek o günler

Ilk bende de oldu m. etme geciyo evine alisiyosun bi süre sonra

Evinde tv izleyen kadının da şartları koşulları farklı olabilir. Veya evde tv izlemek insanı küçültürken çalışmak yüceltmez. Mesela Ben 1 yıl evde sizin tabirinizle evet gerçekten tv izledim. O an ki şartlarım onu gerektirdi. Ama bu çalışan insanı benden üstün yapmadı. Şu an çalışıyorum tv izleyeni benden düşük yapmıyor. Ya bu zaten çok farklı bir konu. Size göre katı gelebilir bana göre normal bir durum değil. Ve ben de bunu belirttim

Umarim yasamazsiniz gercekten cok zor bir durum

22 yasinda universite son sinifta evlendim. ilk bir ay surekli aglardim sizin gibi. ama hic gitmedim annemlere sirf evime alisabileyim diye. bu yasadiklarinizi genelde hepimiz yasiyoruz o yuzden gecici bi durum.5 yillik evliyiz simdi bi gece bi yerde kalsam evimi ozluyorum. insanin evi gibisi yok bu durumu yakinda atlatirsiniz

Dikkate alicam tavsiyenizi tesekkur ederim T turkkadini

Yapmayın böyle şeyler. her şey yolunda evliliğinizin en güzel günlerini böyle şeyler düşünerek geçirmeyin. Zamanla alışırsınız. Zorla evlenmediniz sonuçta.

Biz esimle hic yadirgamadik ya sanki yillardir ayni evdeymisiz gibi hissettik cok da mutlu bir aileye sahiptim Sizin durum biraz fazla sanki karsi tarafi da dusunun hic iyi hissettirmezsiniz. Bir de bu konu erkek uzerinden olunca ne kadar farkli yorum geliyordu sasirdim bu cifte standarta Tez zamanda alisirsiniz insallah. U

Balayinda adet geciktirici kullandım 5 gündür reglim munasebetimiz de olamıyor canim ya :)) X

Valla canim anne evinde ekmek elden su golden demisler burda hem s hem evde calis cok aglardim cok sonra alistim gorevime zathara

Zamanla oturacaktır bende ailemden hiç ayrılmamıştım aynı 7. senede evlendik eşimle severek dört gözle bekledik yani ilk 2-3 hafta acayip zor gelmişti balayından dönünce o hasret çökmüştü sürekli de gittik geldik onlardan ayrılırken bir hüzün sanki yıllarca evlenmeyi bekleyen ben değilmişim gibi Ağladığımı eşime çaktırmıyordum o sahur gecelerinde iftar sofrasında az hüzünlenmedim eşim sonrasında itiraf etti gizli gizli banyoda ağlıyordu Nil diye çakmış meğer zamanla baktım ki onlar beni görünce mutlu, mutlu oluyorlar ailem orada bir şey olmuyor 1 aya kadar bir şeyim kalmamıştı şimdi gidip geliyoruz evimi özlüyorum yani uzun lafı kısası geçiyor kendi düzenin hatta çok daha rahat geliyor alışınca

Cogu insan universiteye gidince ailesinden ayri kalmayi ogrenir ilk kez. Siz bu asamalari yasamamissiniz sanirim. Aile onemli tabi ki ama biraz güclü olmaya calisin. Destek lazim ama herkes hayatta tek basina ve kendinden sorumlu. Siz de zamanla alismak zorundasiniz.

Herkesin yapısı farklı. Bir arkadaşım aylarca uyuyamamıştı. Bir senenin sonuna doğru uykuları düzene girmişti. Kafanıza takmayın bu durumu zamanla bu haliniz kalmayacak. Siz bile şaşıracaksınız. Annenizin evine gittiğinize kendi evinize dönmek için can atacaksınız. Ben de başlarda gözlerim dolu dolu dönerdim evime.

yediğinizi kusmuyorsanız yememeniz çok anlamsız. B

Cok pismanim iznimi boyle uzattigim icin bayramdan beri gitmiyorum yillik izin düğün izni bayram falan derken uzadı da uzadı..

Yakinda gecer bu his. Henüz cok yeni yasadiginiz duygular. Bir süre sonra önemi kalmiyor. Bakin benim evim diyince mesela sadece kendi yuvam aklima geliyor. Ben yurt disina geldim evlenerek. Güclü olmak zorundayiz, hayatimizda degisiklikler hep olacak. Ne istediginizi bilin ve kararinizdan dolayi da üzülmeyin, arada kalmayin. Bu dönemler gecici, fazla uzamadigi sürece sorun yok. Gidin yemek falan yiyin ya, bir de evde bos, ooh neler neler yapilir. Insanin kendi evi gibisi yok, zamanla anlarsin.