Bende oğlum 10 aylıkken işe başladım işe. Evet eşim oğluyla oynamayı seviyor ama düzenide aynı kalsın istiyor ama males düzenin aynı kalması mümkün değil arada ben yıpranıyorum hem ev hem iş

Ama bu psikoloji ile işten ayrılınca da sürekli oğlunuz ile bağımlı yaşayıp hayatınızı daraltacaksınız; bunaldıkça bilinç altında da olsa evde kalmanızın faturasını eşinize keseceksiniz. Bir de oğlunuzun bağımsız büyümesi derken babaannenin bakıp onunla zaman geçirmesi olabilir sıkıntınız ama çocuklar bağımlı olmamalı zaten. Belki buraya iyi yapmışsın diye destek olunsun diye konuyu açmış olabilirsiniz ama o yollardan geçmiş birisi olarak ben kararı tekrar gözden geçirin derim. A

en güzeli :) .

bende işi bıraktım kızım olunca önce pişman olur gibi olmuştum ama şidi ne kadar doğru bir karar olduğunu gördüm kızım çok mutlu çok şükür...

O zaman bebek vardı ve bakımı zordu; şimdi diyecek ki eskiden kaç saat dışarıda çalışıyordun bu işleri yine yapıyordun; şimdi, akşama kadar ne yaptın; parka gideceksiniz atıyorum; tezgahta bardaklar olacak; parkta amma kalmışsınız burası böyle kalmış diyecek belki Ayrıca temizlikçiye karşı çıkan birinin yardımcı olacağını ben çok da düşünmüyorum; ne yapıyorsun da temizlikçi alalım diye düşünüyormuş gibi geliyor bana. Yardımcı olup tabakları makinadan rafa yerleştirir belki ama kalan iş yine senin eline bakar gibi geldi.

hem çalış, hem yorul, hem didin hem de azar işitir gibi tembelsin damgası ye. çalışma otur evinde daha iyi.

Canım bak, bu sorunun net bir cevabı yok, sen karar vermelisin neyin senin için doğru olduğuna. Ama riskleri de göz önünde tut. Bütün gün evde çocukla bunalabilirsin; akşam eşinin ilgilenmesini istemen yine en doğal hakkın olacak. Bu sefer de, ben sabahtan akşama işte yoruluyorum, sen bütün gün ev de ne yaptın diyecektir eşin. En güzeli part time bir iş bulmak sanırım.

dınleme cnm yada dınle al bezı elıne gırıssın cam sılmeye gırısın utuye... tamam derse tamam ama olmaz derse dınleme okadar calışıyorsun yardımcı al

Evet hatun kişiler şöyle anlatayım konumu Masa başı bir işte çalışıyorum 2 yaşında bir oğlum var kv de bakıyor eşimde ticaretle uğraşıyor. İşim rahat sayılır bedenim değil ama beynim yoruluyor. Şöyleki ben erken işbaşı yapıyorum eşim oğlumu kvde bırakıyor. Ama akşam eşimden önce gidiyorum yemek yapıyorum çocukla ilgileniyorum vs. Eşimin gelincede çocukla ilgileniyor ki çocuğu tabiki ilgilenecek ama, şikayetleri bitmiyor, eve geliyorum dinlenemiyorum, bi haber izli yemiyorum çocuk uyusun sonra yemek yiyelim vs. En son artık bana sarmaya başladı tembelmişim diyor. Benimde artık şan teller attı bende çalışıyorum eve gidip herşeyle ilgileniyorum ama ben şikayet edemiyorum. Bende artık çok sıkıldım bu durumdan işten ayırmaya karar verdim konuştum patronum lada yerime irini bulana kadar çalışacağım sonra ayrılacağım. NEDİYORSUNUZ yast

valla benimde eşim söylenseydi bende aynı şeyi yapabilirdim..

Çalışma fikrini tamamen aklınızdan çıkarmayın bence; Bağımlı olmayı hiç sevmiyorum. Evlilik içinde mutlu yaşadığımız eşlerimiz boşanma durumu ortaya çıksa; hiç tanımadığınız bir kişi olarak hayatımıza girebilir. Bence kadın kendi başına her anlamda kendine yeterek bir evliliğin içinde olmalı.

Ben mi yanlış anladım acaba? Eşiniz evin işinin bitmemesinden yahut ev işi yapmasından değil çocukla ilgilenmesinden şikayetçi gibi geldi bana. ama siz tüm gün evde olsanız hatta herkesin evde geçirdiği zaman 24 saatken sizinki 48 saat olsa bile eşiniz eve gelince o 2 yaşındaki çocuk ile oynayacak. Bunun çıkarı yok; hatta o zaman daha çok ilgilenmesi gerekecek. Çocuk şimdi akşama kladar sizi de özlüyor; bu nednele sizinle de akşam zaman geçiriyor; siz çalışmazsanız tüm gün sizinle olacağı için eşinizin dibinden ayrılmayacak ki Eşiniz baba olmayı tam anlayamamış galiba; Tv'de haber vs çocuk uyuduktan sonr aizlenecek; haber saati bitmiş ise de internetten vs. halledilecek. Bir de erkek çocuğu ki önümüzdeki yıllarda da aynı tempo; benimle uslu uslu oturmalı oyun oynayan oğlum babası kapıdan girdiği anda bir canavara dönüşüyor. Kısaca işi bırakmanız sorunlarınızı çözmeyeceği gibi sizi bunalıma sokup üstüne eşinizin üzerine daha fazla yük bindirecek. Çoğu kişi iyi olmuş vs demiş ama çalışan kesim çalışmaktan bıktığı için madem durumunuz iyi dinlenirsin diye düşünüyorlar haklı olarak ama dinlenme sadece ilk ay oluyor; ondan sonrası tam bir kısır döngü haline geliyor. 9 ay oğlum ile evde oturdum; bunalımlardan bunalım beğendim.

Yani yetiştiğim kadarını yapıyorum evde olan kadınların bile evi sürekli düzenli kalmıyor. Ama benim kızdığım ben bu kadar çabalarken söylenen.

Çalışmayın. hem çalışıp birde tafta çekecekseniz. Çıkın eşiniz gecindirsin evi. Hem şu çok önemli çocuğunuza siz bakın fırsatınız varken maddi durumunuzda iyiymiş

Bende asla çalışmam demiyorum zaten ileride oğlum büyüyüp okula başladığında tabiki tekrar çalışacağım . push ;

Çocuga hazır bakan varken derken bence ihtiyacınız yoksa sizin bakmanız en güzeli olur. beynininzde dilenir evinizdeki huzursuzlukta biter böylece inşallah. bi an önce çıkmalısınız

Kendimi dinledim resmen senden. Benimde oğlum bütün gün benide görmüyor ama ben o kadar çocuğuma uzak kalmışımki babasını görünce beni umursamıyor. sürekli babasını istiyor. Ben evdeyken böyle değildi ama şimdi böylede olunca iyice üzülmeye başladım çıkıp oğlumla ilgileneceğim. İleride inşallah oğluşum büyüyünce yine çalışırım. Samsonn

Kardeş sen ona söylendiği zaman okkalı bi "kuzzzullllkurt" çek. Susar bence

işten ayrıldıgınızda zamanla olacaklar ; eşiniz ''sen zaten calısmıyorsun'' diye tabagını bile kaldırmayacak. çocugunu şöyle bir hop hop yapıp tvye agzını acıp bakacak. sen ise sabahtan akşama 4 duvar arasında koşturacaksın. Eşin bir kaç saatlik ev sorumluluğunu alamıyorsa işten ayrıldıgında çok sey beklememelisin. Hatta ev sorumluluğu değil çocuguyla oynamayı yük gören bir adam için iş bırakmak tuhaf hemde çocuk 2 yaısna gelmişken.

ÇOCUĞUNUZ İLKOKULU BİTİRENE KADAR çalışmayın, yerinizde olsam ondan sonra yavaş yavaş iş aramaya başlardım. Çünkü çalışmak bazen bir yaşam biçimi oluyor. Ben seviyorum çalışmayı. Ama küçük çocuk varsa çalışmak iyi değil. Kayınvalidenizden daha iyi bakarsınız onu.

Bencede en mantiklisi isten ayrilip cocugunuza kendinizin bakmasi

Aynen öyle yapıcam aslında eşimde çok çalışmamdan yana değildi ben istedim

Türkçe'de 'zıkkımın kökü' diyoruz :)) Bu da Kürtçe'de öyle bi kelime

yaranılmaz bu erkeklere. çalışmasan bu seferde harcadığına karışırlar.

Ben oğlum 3,5 aylıkken başlayıp 16 aylıkken bırakıp 25 aylıkken tekrar başladım. Aradaki 9 ay bana yetti. Benim anlatmak istediğim siz çalışın ya da çalışmayın o çocuk babası ile zaman geçirmek zorunda. Eşiniz eve gelince çocuk uyuyuncaya kadar olan zamanı çocuğa ayıracak o uyuduktan sonra kalanı onun ve sizin. Ama eşiniz çocuk uyuyunca ben seninle oturmak istiyorum oysa sen temizlik yapıyorsun vs diyorsa yardımcı ile sorunu çözmeye çalışın; ama ben çocuk ile oynamak zorunda kalıyorum diyorsa bu çalışmayarak çözülmez; eşiniz ile konuşarak çözülür. Bir de acaba kv bir şey mi dedi; ben bakmak istemiyorum gibi... Az kalmış oğlunuz kreşe gidecek siz de evde tek başınıza oturmak zorunda kalacaksınız bunu da düşünün tekrar iş bulmak zor. D damdan

Kesinlikle isinizden ayrilmayin. Madem maddi sikintiniz yok eve yardimci cagirin. Gerekirse aldığınız maas ona gitsin ama işten vazgecmeyin. Bir birey için ozellikle de bir kadin icin calismak para kazanmaktan çok daha fazlasidir.

Ben oğlum tam 1 yaşına bastığında çalışmaya başladım. Sabah eşim oğlumu kv bıraktı, akşam aldı getirdi. İşten geldiğimde yorgunluğumu bile atamıyordum. Gelir gelmez mutfağa gir sofrayı hazırla, çocuğum o arada gelip ayaklarıma dolanırdı "beni de gör anne ben de seni özledim" der gibi. Yemek ye, sofrayı kaldır, çocuğa banyosunu yaptır, üstünü giydir, azıcık oynaş, mamasını hazırla, yatır, uyut. Hemen uyuduğunu farzedelim, kalk banyonu yap, etrafı toparla.. gün içerisinde evde olmadığım için, çamaşır as, topla ütü gibi şeyleri de akşama sıkıştırmaya çalışıyordum.. derken yatağıma uzandığımda pert halde oluyordum, hala oluyorum.. kısmetse 1 aya kadar işi bırakıcam. Çocuğu küçük olan annenin, maddi durumu iyiyse ve eşi yardımcı olmuyorsa çalışmasına kesinlikle karşıyım. En azından çocuk 2/3 yaşına gelene kadar anne şefkatinden ve ilgisinden asla mahrum bırakılmamalı. İşten çıkmamın en büyük sebebiyse oğlumun son zamanlarda çok hırçınlaştığını farkettim, işe giderken arkamdan ağlamaya başladı, akşam geldiğimde yüzüme bakmıyor küsüyor.. bi de kv nin evinde ki amca dede gibi şahıslar vur oğlum, tükür oğlum, ısır oğlum.. çocuğumu iyice mağara adamına çevirdiler. Ellerinden bir an evvel kurtarmak istiyorum.

Yetişemiyorsan, ihtiyacın yoksa çalışma o zaman. Aile içi huzursuzluk olmaz en azından.

Cnm temizlikçi içinde ne gerek varmış o yardım edermiş ama sadece lafta kalıyor. Biz kadınlar eşimize ailemize destek olalım ortak bir hayat yaşıyoruz diyoruz ama onlar erkekler daha bencil oluyor malesef. Sibelim84

Cnm ben çalışmadığım zaman eşim yardımcı oluyordu karışmazdıda ben çalışmak istedim ki eşimde sürekli yorulmu yormusun çıkmıyormusun diyordu ben başlamışken bırakmak istemedim ama zaman geçtikçe ve oğlumunda benden bağımsız büyüdüğünü görünce karar verdim D damdan

Yargılamıyorsun biliyorum kendi yaşadıkların fikrini söylüyorsun teşekkürler. Temizlikçi fikrine yaşadığımız yerden dolayı karşı çıkıyor buraya temizlikçi çağrılır diye. Ama eşim öyle çalışmıyorsunda şunlarıda yap demez. Öyle kaba biride değil.

Keşke bir yardımcı alsaydınız da işi bırakmasaydınız, hazır başlamışken Çalışmak iyi geliyor insana, yazık olmuş