Hanımlar açmış olduğum bir konu var şu an ama desteğinizi istediğim bir konu daha var. 30 yaşımdayım, zor ve mücadele gerektiren bir yaşamım oldu. Annemin ani vefatı ile kolumun kanadımin kırılması, babamın fiziksel olarak bakıma muhtaç duruma gelmesi ve sonrasında yaşadığımız depremler, evsiz kalmak ve içine düştüğümüz her acidan düzensiz yaşam.. Önümüzü göremiyorum şu an ve bir an önce eski düzenli hayatıma, ev ortamıma kavuşmak istiyorum. Cocuklarim her zaman mutluluk sebebim ama ben sanki hayatımın bittiğini, yaşlandığımi ve en güzel zamanlarımin mücadele ile geçtiğini, ruhen çok yorulduğumu hissediyorum. Zaman zaman öyle hislere kapiliyorum, sanırım geçecek denmesine ihtiyacım var..

Ben de son 2 senede ruhen çok yaslandım Baya bir üzgün olduğum konular var. Yapacak bir şey yok Sahip olduklarınızı düşünün

Tabiki geçecek üzülmeyin lütfen. Babanıza bakmak ve çocuklar zor oluyor tahmin edebiliyorum. Rabbim Celle Celalühu tez zamanda kolaylıklar versin. Depremzedeyim çok iyi anlıyorum ama geçecek üzülmeyin lütfen defne-28

Bende depremzedeyim canım kişisel alanımı çok özledim, seni anlıyorum geçecek inşallah hep böyle kalmayacağız

Türkiye şartlarında genel olarak hepimiz öyle hissediyoruz merak etmeyin