Bugün olan deprem eski anıları canlandırdı. Biz büyük gölcük depremini yaşamış kuşaklardanız tabi, orada pek çok akrabamı, kaybetmiştim. Biz de aylarca sokakllarda çadırlarda yatmış, anca 3-4 ay sonra evimize girebilmiştik. Haritadan silinen, denizin altında kalmış mahalleler vardı kocaeli nde. Bugun ben uyurken yakalandım, evde tektim. En üst kattayız, şu an fiziksel olarak tek başıma merdiven inip çıkamıyorum. Bütün millet sokağa döküldü, ben hırkamı giyip telefonumu kapıp buzdolabının yanına çöreklendim deprem eğitimimiz var ya.. Kiradayız biz de. Bina çürükmüş sanırım ki sallanırken bildiğin çatır çutur sesler geldi çatıdan duvarlardan filan. Şu an görünürde bişey yok ama o sesler beni ikna etti taşınmaya. Hayır taşınmak da masraflı iş, böyle aniden filan bi sürü şey işte aman neyse. Bilmiyorum napıcam. Korkusu yetiyor işte. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi davetsizkullanici

Bulgaristanin Varna sehrindeyim .. Denize sifir. Omrumde hissettigim en belirgin sallanmaydi bu... İstanbulda ve yakinlarinda nasil hissedildigini tahmin bile edemiyorum! 15saniye kadar sallandi yatak besik misali perdeler ayni. Buralarda pek rastlanmadigi icin noluyoruz ya tansiyonum mu oynadi diye dusunup yatim mi kalkip kacim mi diyene kadar cok sukur ki gecip gitti.. Sizin hissettiginizin yarisinin yarisini anca hissetmisimdir ben coookk coooookkk gecmis olsun hepimize. themis1990 canım oğlum

Öyle tabi. Ama bu deprem denen merette hep böyle oluyor muazzam bi korku ama bitince unutup devam ediliyo. Hep aynı şey. Bugun oldu geçti mesela. Şu an rahat rahat yatıp uyuyoruz oturuyoruz vs. İşte taşınmak lazım ama kim bilir ne zaman taşınabilcez gelecek ay mı belli değil. Yani bu deprem meretinin psikolojisi çok acayip. Yangın sel tsunami gibi değil. Devam ediyosun hayatına. Bu rahat psikolojiye kızıyorum. Bugun bitmek bilmedi cidden. Normalde soğukkanlı olup panik yapan biri hiç değilim ama o çatır çutur sesler filan çok etkiledi yani. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi