Böyle düşününcekendime biraz daha geliyorum. Cocugumuz sagliksiz da doğabilirdi ve o zaman daha fazla üzülürdük. Her şeyde bir hayır var demek ki

Bazı şeylerden nasiptir ve kendi irademiz dışındaki şeyler yüzünden kendimizi suçlarsak hayat çekilmez bir hal alır. Bence biraz akışına bırakın bir şeyleri ve psikolojik yardım alın. Benimde çevrem bana çocuk deyip duruyor. Çok istiyorsanız siz doğurun diyorum. İnsanları susturamayacağımıza göre kulak tıkayacağız. Daha 5 aylık evliyim ben yaşım geçiyormuş muş. Söylenenlere takılsam 20 yaşında evlenir bakmayacağım kadar çocuk doğurup ev hanımı olmam gerekirdi. Boşverin. Ama şu süreçte yardım almanız iyi olur

O kadar haklısınız ki. Duyarsizlasmak istiyorum bazen. Kendimi eglendirmeye mutlu etmeye çalışıyorum. Ozguveni olan biriydim nasil böyle çöküş icine girdim anlamıyorum. Istedigim cocuk mu bilmiyorum belki de kendime gelmek istıyorumdur

Yaşım 28. Işe girmeyi istiyorum fakat suana kadar geri dönüş olmadı. Evet genetik rahatsızlıga ragmen denedik çünkü doktorlar olur da demiyorlar olmaz da demiyorlar. Sadece gebelik ilerlerse amniyosentez yapmamiz lazim diyorlar. Pgd öneriyorlar israrla ve o da fazlasıyla maliyetli. Şu durumda bu psikoloji ile o yola giremeyecegimi düşünüyorum. Genetik rahatsizliktan dolayi da yumurtalarım azalabilir böyle bir riskim varmış. Tesekkur ederim size de rabbim saglikli cocuklar nasip etsin. Isteyen herkese saglikli cocuklar nasip etsin

Yani orda anneler hatali iste. Elaleme cocugunun özelini yaymakta kime fayda var. Tamam ilkte anlattin ondan sonra susun. Bizim insanimizda hep güya moral verirken isi daha da kötüye sürer. Rahmetli babam hastayken bazi ziyaretciler kimin nasil cok hasta olup can cekiserek öldügünü anlatirdi mesela cevrenin bu konuda faydali birsey yaptigini sahsen nadir gördüm.. Kendinize hedefler belirleyin ve onlara dogru calisin. Kendinizi yipratmamaniz cok önemli.

Kendini suçlu hissetmene çevren sebep oluyor, çocuk sahibi olmak bizim çabamıza mı bağlı? Allah dilediğine verir, bazen imtihan eder. Maalesef kokuşmuş toplum yargıları çoğu zaman bize suçluluk duygusu veriyor, peki kendine sor, değer mi üzülmeye böyle saçma insanlar için? Ben de şuan tedavi görüyorum, atanamadım, pandemiden dolayı işten çıkarıldım vs vs. Yani ne yapayım, insanlar neler diyor neler, hiç de umrumda değil, gerçekten değil laf olsun diye değil. Ben kendime duyduğum saygıyı milletin torba olmayan ağzı yüzünden yitirmeyi kendime layık görmüyorum, sen de öyle yap lütfen.

Bunları söyleyen vardır mutlaka hayatında, bir düşün bence. Ama sen bardağın boş tarafına bakıp olumsuz olanları çekiyorsundur belki de. Dolu olan kısma odaklan. Kime ne senin evinin geçiminden, çocuk yapıp yapmamandan, bir tane mi beş tane mi doğuracağından... Hayat senin, geçim senin, vücut senin.

Ben diyorum sana, sen değerli ve önemlisin, kimsenin onayına ihtiyacın yok, lütfen buna inan.

28 yaşındayım. Is arıyorum uzun zamandir geri dönüş alamıyorum

Öncelikle cok gecmis olsun. Benim ablam da bir rahatsizliktan dolayi düsükler yasadi. Tedavi görüp öyle anne oldu. Psikolojik olarak nasil yipratici bir süre olduguna yakindan tanik oldum. Biz cevreye durumu belli etmedik cünkü millet cenesini tutmayi bilmiyor. Sacma sapan yorumlari engellemek adina kimse bilmedi. Kendinizi suclamanin bir anlami yok. Biliyorum söylemesi kolay. Ama önce durumu oldugu gibi kabul etmekle baslamalisiniz. Bir taraftan az da olsa para biriktirmeye calisin ve yine sinaviniza hazirlanin. Sadece olumsuzluklara odaklansaniz tabi ki bir süre sonra depresyon kacinilmaz olur. Psikolojik destek almanizi da öneririm.

Bir de kimseden değer vermesini beklemeyin. Bir insana kendi değer vermiyorsa annesi babası bile değer vermez.

Ne biçim insanlar bunlar ya ülkemizde çoğu kadın zaten toplum baskısından dolayı depresyona giriyor. Neden? Hiçbir vizyonu, birikimi, konuşacak kültürü olmayan insancıklar dedikodu yapıp kendini tatmin edecek diye!

Eskiden ben de her şeyi kafama takar üzülür kendimi paralardım. Ama bir süre sonra öyle bir noktaya geliyorsunuz o kadar tükeniyorsunuz ki hissetmemeye başlıyorsunuz. Bir vurdumduymazlık, umursamazlık çöküyor üstünüze. Ben öyle hissiz bir hale geldim ki cenazelerde bile bir şey hissetmiyorum. Ağlama, tepki olmuyor olması gereken durumlarda. Zamanla geliyor o takmama durumu. Kendi akrabalarımla görüşmüyorum mesela ben. Tek tük 2 kişi sadece. Çocuk baskısı mı? Ben doğurmak istemiyorum isteyen doğursun deyip geçiyorum. Herkes anne olmak zorunda değil. Herkes o sorumluluğu almak zorunda değil. Evlilik sadece çocuk için değil. Hayvan seviyorum ben çocukla uğraşamam deyince neler deniyor bana. Boşverin Ne zaman öleceğiz belli değil Hayat kısa ve zaten zor Daha da zorlaştırmayalım kendimize

İnsanlar anca soruyor kendi kafasına göre de saçma sapan konuşuyor. Onları kafaya takarak boşuna kendini üzme. Yaşını bilmiyorum ama en az bir sene çalışıp para biriktirsen tüp bebek tedavisi belki alabilirsin. Üzülmekle bir şeyler değişmez en iyisi bir yandan da para biriktirip motive olmak, psikolojinin sağlam tutmaya çalışmak senin için daha iyi olur

Maalesef çevremdeki insalar böyle kim ne yapmış kim ne demiş.. okumuş insanları bile okulunu bitirmiş çalışmamış koca parası yiyorum diye böbürleniyor hayatları evlenmek çocuk doğurmak. Ben bu kriterde hiç olmadığım için çok yadirgandim C captain price erkek

Merhabalar Ben 3 kez düsük yaptım. Genetik rahatsızlığım olduğunu öğrendim ama denemeye devam ettik. Doktorlar genetik tanılı tüp bebek öneriyorlar. Bunu da devlet karşılamıyor. Maddi durumumuz da orta halli. Ben çalışmıyorum şuan. Kpss ye falan girdim çalıştığım halde istediğim puanı alamadım. Bundan dolayı ve bebekleri kaybettiğimiz icin derin bir bıkkınlık icindeyim. Icimden hicbir sey yapmak gelmiyor. Kendimi suçluyorum. Benim yüzümden herkes üzülüyor diye düşünüyorum. Bu konuyu bilen birileri de bir kez mi tüp bebek yapacaksınız yani tek çocuk mu olacak gibi bir şey söyledi. Bu sacma sapan cümleyi bile icimden düşünüp duruyorum. Insanlar beni, bizi hiç anlamıyor. Çocuğumuzun olmama ihtimali, atanamamış olmam, anlaşılmamam, derdime kimsenin ortak olmaması beni fazlasıyla yordu. Depresyondayım ve çevreye karşı iyi rolü yapıyorum

Yas kac? Bir ise girip para biriktirseniz olmaz mi? Genetik rahatsizliga ragmen mi denediniz onu anlamadim. 4. 5 sene once tup bebek yaptim devlet bir kismini karsiladi universite hastanesinde ona ragmen masrafli onun da otesinde celik gibi sinirlere sahip olmaniz gerek. Kendinizi toparlayip oyle deneyin yol uzun sabir gerekiyor. Ve herkese anlatmayin benim tup bebek yaptigimi 5kisi falan biliyor. yipratici bir surec allah sabir versin

3 yıl çocuk istemedim, korunduğum halde akrabalar kısır diye dedikodumu yaptı. kaynanam hiç karışmaz bana o bile ne zaman doğurcan dedi. Canım ne zaman isterse dedim. Doğurdum inanmayan oldu eltisinin çocuğudur o, o kısır çocuğu olmaz dediler.. şimdide ikinci çocuk olmuyormu diyorlar kimsenin aklına bu kadın çocuk istemiyor yapmıyor gelmiyor. demem o ki insanlar konuşur doğurursun konuşur doğurmasın konuşur. Hiç kimsenin dediğini takmıyorum. Benim hayatım benim kararlarım. Sizde takmayın bu hayat "sizin" kimsenin lafına üzülecek kadar uzun değil..

Herkese her şeyi anlatmayın siz de. En mantıklısı o. Bir

Şöyle düşünün.. bebekleriniz yaşasaydı sakat veya ağır hasta olsalardı, bundan daha çok üzülürdunuz.. tevekkül edin.. 9 ay karnında taşıyıp kucağına alamayanlar yada doğdukdan sonra ölenler. sakat doğup bir ömür bakıma muhtaç olanlar var, herseyde bir hayır vardır. Bir arkadasimin tüp bebekle bile çocuğu olmadı, 8 sene sonra kendiliğinden oldu. Hayırlısını dileyin Allah'tan.. etrafınızdaki bu tip sizi aşağı çekmeye çalışan insanlardan uzak durun, çünkü bunlar insanların acılarından besleniyorlar..

Psikolojik destek almayı cok istiyorum. Cevreye karşı duyarsiz olmayı da. Psikolojimi duzeltip bir işe girip çalışmam lazim. Insanlara hicbir sey söylememek isterdim ama bizde bir kisi duyunca herkese anlatiyor. Anneler teyzelere teyzeler akrabalara... . push ;

Diyenler var elbette. Ben onlara bile inanmiyorum. Yaşadıklarımı yasamadilar bilemezler diyorum. Eşim bu konuyu konusmuyor benimle. Üzmemek için bir sey yokmus gibi davranıyor biliyorum ama derdime ortak olmuyor diye düşünüyorum. Hep bardağin boş kısmını görüyorum. Bunun da farkındayım H3RA_ İnsan

Sadece biri beni anlasın derdime ortak olsun istiyorum. Üzülme en degerli sensin desin istiyorum. Insanları takmamaya çalışıyorum ama beceremiyorum. Sözleri zihnimin icinde dönüp duruyor