BirkulSinem merhaba.. Yaşadıklarınızı bilemiyorum ama insanoğlunun bünyesinde var.. Akıllarda yasanan güzelliklerden çok yaşanan olumsuzluklar kalır. Anladığım kadarıyla eşinizle çok ciddi sorunlar yaşamışsınız ve doğal olarak atlatamıyorsunuz. Böyle bir şeyi kısa sürede atlatamamnız da normal bence. Belki profesyonel destek alabilirsiniz. Ama böyle güzel devam etmesini istiyorsanız sabırli olmalısınız. Eşiniz bu sekilde davranmaya devam etmeli, siz de eskiyi onun başına kakmamalısınız. Iki taraf da empati yaparsa zaten hersey daha kolay çözülür. Umarım hayatınız boyu mutlu olursunuz..

benim anladığım kadarı ile eşiniz durduk yere size psikolojik şiddet uygulamış. tekrar uygular mı uygulamaz mı bilemeyiz, tıpkı sizin içinizin soğuyup soğumayacağını bilemeyeceğimiz gibi. ama madem affetme yoluna gittiniz siz de çabalayın. ya terapiste gidin ya da ne bileyim tatile çıkın, başbaşa yemekler yeyin vs.

Herkese mutlu günler. Daha önce birşeyler yazdım bu platformda. Guzel dileklerde bulunan insanlar da var, peşin hükümlü şımarık insanlar da. Insanların başında türlü işler var, herkes sizin şımarıklığınıza katlanabilir psikoloji de olmayabilir. Zaten dolu bardağa damlayıp kalp kırmayın ve kendiniz de kırılmayın öncelikle. Düşüncesizce birseyler yazacaksaniz rica ederim YAZMAYIN. Bir süre önce eşimle çok sorun yaşadık. Ağır denilebilecek ama kendi aramızda kabul edilebilir olduğunu konuştuk, anlaştık. Aramızda çok şey gelişti. Çok değişti ama neyseki artık olumlu yönde. Hiç aşırı tepki vermiyor, kaba ve kırıcı konuşmuyor. Ben eşimle çok çok severek evlendim. Çok bağlıydık birbirimize. Bazı hatalarının sebeplerini biliyor ve anlıyorum. Bazılarını zamanla anlayabilirim ama bazılarını asla anlayamayacağım. Çok şaşkınım aslında nasıl yapabildi diye. Şimdi derdim ve merak ettiklerim şey şu, eşim bana karşi bir süre çok kaba, anlayışsız, suçlayıcı ve kelimenin tam anlamıyla "çirkin" davrandı. Her türlü şekilde kalbimi kırdi ve beni kendisine saygısıni, beğenilme hissini yitirmiş gücünü sevgisine inancını kaybetmiş aciz bir kadına dönüştürdu, beni ciddi bunalimlara sürükledi. Hala yaşadıklarımın etkisindeyim ancak şartlar değisti. Eşim son derece pişman, her gün göz yaşı ddökecek kadar üzülüyor, pişmanlığını aşkını dile getiriyor, boşanmaktan çok korkar hale geldi. Hatta küçük bir çocuk gibi davraniyor desem yeridir. Ben normalde değil sevdiğimin inanin düsmanimin gözyaşına kiyamam. Ve kocam eskisi gibi olsun, eski gunlerimize donelim diye cok dua ettim. Hicbir sartta onu birakmadim. Her seferinde geri döndüm ona ve ailem dahi gitme, dönme dediği halde iki gün ancak dayanabildim yokluğuna geri dondum. Boşanmaktan konuyu açan da ben oldum ilk. Bir kaç defa gündeme geldi, tabi bu tartismalar surecinde. Ben ne yaparsam yapayim sen gidemezsin bosayamazsin kendimi öldürürüm gibi şeyler söylüyordu. Zaten o zaman icin ne soylersek, ne olursa olsun ayri kalmayı bile düsünemiyorduk ikimiz de. Ama daha beter hayatı bana dar ediyordu. Şimdi ne boşanmak gibi ugursuz bir laf ettik ne de o kötü sözler kavgalar oluyor. Eşim hatasini anlamis, eskisi gibi olmaya calisiyor, ozurler diliyor, sozler veriyor... sizlere sormak istiyorum güzel insanlar çok seviyorum aşkım mı bitmedi ama güven hislerimi yitirdim, onu affedemiyorum sözlerine inanmıyorum, ona güvenmiyorum... sanki yine o çirkin sözler dökülecek ağzından hiç sebebi yokken huzurumuzu bozacak diyorum... Sevgimden askimdan yana suphem yok ama neden boyle oldu yada neden oluyor? Özür diliyor pişman ve cabaliyor ama neden kalbimiz tamir olamiyor? Üzgün ve pişman olduğu her halinden belli ama ailem hakkinda soyledikleri ona karşi bu öfke hislerine kapılmama neden oldu. Kisiligimle ilgili yaptiklarini affettim biliyorum ama aileme yaptigi soyledigi hersey icimde bjrikmis. Bu olumsuz hisleri atmak istiyorum ama nasil.. Sizler ne yasadiniz, buyuk kuskunlukler sonrasi guven sorunu nasil aşılır bir fikriniz var mı? Içimdeki sıkıntı, güvenememe, bir nevi soğukluk geçicidir degil mi... Aslinda Bir aile terapisi kesin almaliyiz diye dusunuyorum. Ama tecrubeleri de duymak istiyorum. Ilgilenenlere tesekkurler. - Pudra Pembe - Popüler Üye Anneler

Özelden yazayim canim

Düzelir değil mi... elbette ben de istemediğim şeyler yaptim. Ama o bazı şeylerde çok çizgiyi aştı. Zamanla affetsem bile ya guvenimizi ilgimizi sevgimizi hepten yitirirsek diye korkuyorum. Nasil affettiniz neleri dusunerek yaptiniz rica etsem anlatir misiniz - Pudra Pembe - Popüler Üye Anneler

Çok şukur olmadi - Pudra Pembe - Popüler Üye Anneler

Sinirliyken herkes birbirine bisiyler soyluyor canimm, biz kadinlarda söylüyoruz. Agzimizdan cikani duymuyor kullagimiz Benim esimde bana neler söyledi, yipratik birbirimizi aileleri katik isin icine, kalp kirdik ama ne oldu gene birlikteyiz o an dolmustuk cünkü. Zaman zaman benimde aklima geliyor, olacakmis diyorum lafa hayata katlanamam diyordum onceden simdi duydugum herseyi yutyum ve evime coxuguma sarildim.

Ne kadar yuksege cikarsaniz düsüsünüz o kadar sert olur. Yasanilan iliskilere fazla anlam yukleyince bu son kacinilmaz oluyor. Aşkı iki kisilik yasarken sorun pek olmaz zaten. Ondan buyuk aşkla basladik denir hep. Asıl mevzu diger insanlarla aileyle etkilesim-iletisim halindeyken yasananlar ve bunlara karsi gosterilen tavirdir zaten. Yoksa aşk iki kisilikken en fazla kiskanclik krizleri olur. Siz aşkinizi o kadar cok yüceltmissiniz ki fiziksel ruhsal çöküşünüze sebep olsa da birakmamissiniz. Karsinizdaki insan pek de saglikli bir yapiya sahip gorunmuyor. Insanin degisme ihtimali her zaman olasidir. Olabilir degisebilir iyi yönde ama durduk yere kimse aydinlanma yasamaz. Belki kaybetme korkusu yasiyor. Olumlu tavri zamana yayildigi oranda siz yeniden guven duyabilirsiniz. Size ailenize cevrenize bakişinda olumlu degisimi gozlemlediginizde yeniden guven duymaya baslarsiniz ancak. Şu an guvensiz olmaniz olagan bir durum.

Canim onceki konulari bilmiyorum fakat esininin altdatma konus olnusmuydu