İyi insan, iyi koca olur diye bir şart yok.

Sıkıntılı evlilik illaki bağırma çağırma kavgayla olmaz. Bazısı da psikolojiktir. İyi bir insansa hayır kurumu işletsin. Evlilik tek taraflı yürümez. Ev işlerine yardım ediyor diye de iyi koca olunmaz. Duygusal boşluğu kim dolduracak? evlilikte arkadaşlık önemli tabii ama bu asker arkadaşlığına dönerse orada hata var demek. Boşanmakla şyi yapmışsınız. İnşallah sizi sevip sayacak, kıymet verecek ve hayatınızı kolaylaştıracak bir adamla tanışırsınız.

Eşiniz ne kadar iyi olursa olsun sonuçta soğumuşsunuz aranızdaki sevgi bitmiş boşanmak için bunlar yeterli. Ortada vicdan azabı çekecek bir durum yok evlenmek kadar boşanmakta normal zamanla unutursunuz M

Bir de tasınmakta acele etme kendini sıkıntıya sokma flan diyor vicdan yapıyorum düşünceli davrandığı için

Bunlara bakınca boşanmanız mantıklı. Siz daha eril gücü yüksek olan bir insan mesela ev işini pasladığınızda sizinle tartışabilen veya sizi sahiplenebilen birini beklemişsiniz olmamış. Bu hissettiğiniz şey sadece boşluk ve alışkanlıkların verdiği boşluk hissi gibi birşey. Zamanla bu düşünceleriniz geçicektir.

Sanırım kavga dövüş olmadan bitmiş, olabilir en güzeli.. neticede geçen 8 yıl var bir alışkanlık olması çok normal.. Zaman her şeyin ilacı. Ev konusunda saygılı davranıyor bu güzel ikinizinde yolu bahtı açık olsun

Aranızda böyle hissedenler oldu mu..

Allah razı olsun..

Merhabalar.. 3 gün önce bosandim daha taşınmadim, tekim burda hala, yakında baba evine dönüş yapıyorum kısmetse.. Eş boşanmak istemiyordu ama evliliğe de benzemiyordu 8 yılım. Kişiyi kötüleyemem her istediğimde bana fazla fazla destek olabiliyordu ama evli hissetmedim, biseyleri düzeltme çabasını da bırakmıştım son zamanlarda. Yeterince sogumustum zira kizamayacak kadar. Bir yandan onun iyilikleri aklıma gelince vicdan mı yapıyorum bilmiyorum. Ne desem yapacak bir eş, fazla kişiye nasip olmayacak rahatimi ve ne hayaller kurarak başlattığım duzenimi bozuyorum. İyi bir insandı, zamanında beni çileden çıkarmış özellikleri ya da karşımda biri varmış gibi hissettirmeyisleri çok olabilirdi ama bazılarıyla kıyas yapınca çok çok üstün gördüğüm özellikleri de... Velhasıl yönetmek gereken bir koca da gibiydi.. yıllar saçma sapan geçti aslında her şeyi düzelttim kal gitme dedi ne desem yapacaktı vs belki ama ben ona esim gözüyle bakamayacaktim o kadar yıl böyle hissettikten sonra.. İşte pişman olacak mıyım bilmiyorum iyi tarafları aklıma geldikçe, şu an boşuna bunları düşünüyorum belki ama burayla, düzenimle kurduğum bağ da var... Hevessizim, kavga gürültüyle bosansam belki içim daha rahat olurdu daha mecbur hissederdim boşanmaya, evlilikler hep kadının çekmesi üzerine devam ediyor gibi de bir algı var kendimi Bi parça suçlu sorumlu hissediyorum sanki. Ama onu özlemem, bir eş olarak bir erkek olarak özlemem sadece iyi bir insandı beni kendinden biri gibi gördü diye düşünürüm. İşte karmakarışık şeyler...

Hakkınızda hayırlısı, mutsuz bir evlilik sürdürmek zorunda değilsiniz. Onun iyimser olması size vicdan yaptırıyor. Çirkişlesmeden bitmesi güzel olmus, en azından birbirinize saygınızı bozmamışsınız

Siz boşanmadan önce de konu açtınız sanki cümleler çok benziyor

Ben hala sizin boşanma sebebinizi, eşinizden sizi ne soğuttu anlayamadım. Net bir iki örnek verebilir misiniz?Mesela severek evlenmediniz mi, zorunlu evlilik miydi bunlar gibi veya yaptığı sizi soğutan davranışlar nelerdi. Sizin içinde sakıncası yoksa tabiki

Gerçekten hayatımda nasıl biri isteyebilecegimi tarif etmişsiniz. Oysa ailemin, herkes böyle koca ister sen anormalsin minvalinde konuşmaları oldu.. hadiozmanenerci Muhteşem

Boşanma nedeniniz ne? 9

Belki sizin sevginizi heyecanınızı hak eden daha aşık daha enerjik daha otorite sahibi, güçlü biri çıkar karşıniza olan olmuş artık vicdan yapmak için geç. Umarım ikiniz için de daha hayırlısı olur

Sizede üzüldüm Eşinize de. Ikiniz icinde hayirlisi neyse o olsun.. bir an once hayatlariniz duzene girsin insaAllah..

Başlangıç olarak kadin gibi hissettirmemesi istekli görünmüyordu yani, annesinin çok karışmaya çalışması pasif kalması, beni dinlemeyip iş kurup batması ve o süreçte çok yalnız kalmam devamında Bi pazar günü evdeyse o gün full uyuması. Kendine özen gostermemesi Hiç bir fikirle gelip hadi şunu yapalım vs dememesi Var yok gibi biseydi. Kendi kendimi oyaladim surekli ve kaynananin dedigi şeyleri düşünüp durdum. Biseyler değişirse evlilik başlar sandim hep olumlu konuşuyordu. Son iki yıldır da evdeyken evdeki tum ev işlerini ona pasladim mutsuzdum, gıkını çıkarmadan yaptı. işte soğudum derken en son zaman onla evli olduğumu hiç hiç hissedemedim ve biseylerin düzelmesi beklentim de kalmadı. Sanki çocuğumla evliymis gibi hissettim. Çocuğum yok bu arada. zaten son zaman hiç öfkem de kalmadı ona ağzımı açıp bisey diyebilcek gücüm bile. Hem boşanmaya mecbur hissettim h3m de bazi şeyler sknti olsa da ondan daha fazla insani olarak değer verebilecek kimse olmayacağını dusunuyorum gibi. Yine olsa yine bosanirdim belki ama çoğu kocalar bin beter gibi algim olduğundan şımarıklık mi yaptım diyorum sanırım. kafayı çevirsem sanki her yerde kadinlar daha sıkıntılı bir evlilikte devam ediyor Herkes kotu diblerabla eş eş eşeşe beş beş beşeşe anamın adı meneğşe Anneler

İlk yıllardan başlayan sorunlar. Kayinvalide, çok çalışıp bir işte tutunamamasi, çok yalnız kalmam o yıllar, yanımdayken de yalnız gibi olmam.. cinsellik diyebilirim sanırım çünkü hevesli görmedim hiç özellikle baslarda. Zamanla soğudum işte o her şeye tamam diyen biriydi ama. Pek var olduğunu kendi haliyle iş dışında kendi fikri icraatı olduğunu görememek.. Hep biseyler düzelecek düzene oturacak derken ben artık biseylerin duzelmesini de istemeyecek hale geldim. Biraz pasifti diyebilir8m sanırım. Tek hissettim işte o sadece tamam vs derdi kalırdı öyle. He ama bana iyi davranırdi işte bisey istersem yapardı. O tarz. İnsanlarla kıyaslayinca başka kocalar hep eziyet ediyor gibi geldiğinden daha Bi sorunlu hissediyorum kendimi bosanarak.

Umarım gönlünüzdeki neyse o olur iki tarafında