Çalışıyorum.. Çocuktan ayrıldığım ilk gün ve devamindaki günlerde hep bu hisle dolu olurdu yüreğim... Derste sokakta markette... Zaman geçtikçe alisiyorsun.. Sadece bir yerden baslamalisin artık.. Kaç yaşında çocuk bilmiyorum ama benimki 3 aylikti

bu yaz bizim kızı annemlerle yazlığa bırakıp 2 günlüğüne başbaşa bir tatil yapalım dedik, sabahtan çıktık, gezdik, denize girdik, deniz çok güzeldi, sürekli kızımız da olsaydı diye söylendik akşam çıktık rakı balık yaptık, uyudu mu iyi mi derken, arabayı da orda bırakıp minibüsle annemlere döndük siz yine bırakabiliyorsunuz yani, ben daha 1 gece bırakamadım. gündüz ya da akşam bırakabiliyorum ama gece illa ki aynı çatı altında yatacağız...

5 yasinda aslinda krese cok erken basladi oradayken sorun olmuyor. Bizde bakilinca da sorun degil, ama ben eve geldigimde evde olmayinca yada baska yerde kalinca bu anneanne dede olsa bile kabusa döüsüyor benim saatlerim. Normal degil bu davranisim biliyorum, aglamalar paniklemeler hic normal degil ama degistiremiyorum. D damdan

Konu sahbi için dedm bnm kızlarda 9 da uyuyr bz film izlerz teras kyfi yaparız en lüx eğlncemz bunlar

bence destek alın kesinlikle. çocuğu da bunaltırsınız ayrıca ileride çocuğunuz sosyal ilişkilerinde sıkıntı yaşar.

Şimdi neyse de bi 10 sene sonra da böyle olursan eyvah eyvah

biz de evde her gün başbaşayız zaten 9 da uyuyor çocuk, ondan sonra istediğimiz saate kadar istediğimiz şeyi yapıyoruz. dışarı çıktığımızda da özellikle bizim evde bakılsın istiyorum, halasını çağırıyoruz genellikle, gece onu öpüp öyle uyumak istiyorum. bana hiç de garip gelmiyor bu durum, 18 yaşıma kadar ailemden ayrı bir gece geçirmedim ama 18 yaşımda evimden 10 saat uzak bir şehirde yaşamaya başladım, hiç bağımsızlık ya da özgüven sorunum olmadı, aksine hep güvende hissettim kendimi, hala da saçma bir şekilde, bana bişey olmaz gibi gelir hep.

Normal değil. Ben 2 aylık bebeğimi anneme 1 saat bırakabildim, 1 saat bensiz durabildi diye seviniyorum : )

ya bırakın ne olursunuz güvendiğiniz insanlara çocuğumuzu bırakmak gayet normal yani sizin yanınızda başına birşey gelmiyor mu her halükarda başına bir kaza gelebilir sizinle yada başkasıyla

Annem de siz gibiydi kimselere bırakmaz emanet etmezdi bizi, Allah razı olsun tabii ki sevgisinden ve verdiği önemden kaynaklanıyor bu biliyorum hala aynı kafada değişen bir şey de yok aslında ama ben bu nedenle hep kızmışımdır anneme. Ne bir arkadaşımda kalabildim ne bir şehir dışı gezisine katılabildim annemin bu evhamları yüzünden. Böyle devam ederseniz özellikle ergenlik döneminde çok çatışırsınız aman kendinizi frenleyin. kahvetelvesi

Çocuksuz bir gecede neler yapılmaz ki . push ; D damdan

Ben daha 40 gunlukken anneme bırakmıştım. Eşimle bebeği kutlamaya çıkmıştık. Sütümü sagip biberona koymuştum. Hiç te bir problem yasamamistik.. sadece benim memeler taşmış güzelim bluzum süt içinde kalmıştı.. birde damizlik inek gibi süt korkuyordum o kadar..)) Tavsiye ederim çıkın eşinizle.. hem size hemde çocuğa iyi gelecek.

Bence o kadar anormal değil Benim 6 yaşındaki oğlum sadece bir gece bizden ayrı kaldı o da okulda gece yatısı etkinliği vardı Yani başbaşa kalalım diye 1,5 saat uzağa göndermem ayılıp bayılmam asla bırakmam Eşimle başbaşa evde de zaman geçiriyoruz çocuğun olmadığı o gece de dışarıda birer bira içip gelip yattık yapacak bir şey bulamadık Ama eşinize de hayranım üşenmemiş 1,5 saat gitmiş yarın da geri almaya gidecek 6 saati yolda geçecek sırf bir gece çocuksuz olmak için

Bence normal değil davranısınız Sizi büyüten kendi aileniz cocugunuza mi bakamayacak?

Çocuk olunca ne yapılamıyor diyeyim Ne bileyim bizimki 9 da yatıyor belki dışarı çıkamıyoruz ama biz eskiden de evde yiyip içmeyi severdik Sinema vs internet çözdü tiyatro konser belki çocukla gidilmiyor ama açıkçası çıcuk yokken de çok gidemezdik Bu arada bu yazdıklarım da gece değil akşam oluyor yani gece uyuyoruz