Babanizi eskiciye verin; yerine leğen, mandal vs alin diyemiyecegimize göre, mesleginizi elinize alip uzaklasin.

Supersin

yok canım şuan çok değer verdiğim biri var hayatımda. bana çok destek oluyor. okul bittikten sonra işe girebilirsem babamla minimum görüşüp kafamı rahat tutacağım. üstteki yorumda yazan gibi eskiciye verecek halim yok dertleşmek için yazmak istedim sadece buraya.

zaman ayırıp yazdığınız için teşekkür ederim :)

çok çok haklısınız, zaten keşkeci bir insan değilim. ama şimdi geriye dönüp baktığımda o ufacık çocuğun evden kurtulmak için birileriyle anlaşmalı evlilik yaparım ileride diye hayal kurduğunu hatırlıyorum. yani düşünün erkeklerden ve evlilikten ne kadar soğumuşsam anlaşmalı evleneceğim diye düşünüyorum, para karşılığı falan yani neyseki burası anonim bir platform da bu deli saçması düşünceleri ifşa olmadan paylaşabiliyorum ahahah amaan çocuk kafası işte

vallahi öyle ben tartıştığımızda saatlerce üzgün kalıyorum ama onun umurunda bile olmuyor. bir tek annemle dertleşiyoruz bu konuda. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kendini yıpratma oda öyle görmezden gelmeye çalış o yokmuş gibi davran düşündükçe kafayı yiyecek gibi oluyo insan

zaten görmezden gelmek dışında şuan elimden gelen bir şey yok. fakat huzurlu bir evde büyümek isterdim Lori

Cok basit okulu bitirin, uzakta bir is bulun, babaniz duzelmez degismez, kabullenmek olayi cozer

Ne aci gormezden gelemezmisin? Okulunu oku yaninda kurslar git. Oyalan. Okul bittiginde de mumkun olursa kendi evine gecebilirsin belki? Meslegini baska sehirde yapabilirsin. Allah yardimcin olsun

Aman aman. Gencsin daha. Buyuk hatalar yapma

Rica ederim

merhaba. üniversite öğrencisiyim ve ailemle kalıyorum. annemle genel olarak iyi anlaşsak da babamla sorunum var. karakter olarak çok farklıyız ve birbirimizi insan olarak sevmiyoruz. sadece kızı olduğum için beni sevdiğini düşünüyorum. dengesiz bir karakteri var. bazen sevgi kelebeği gibi etrafta dolaşsa da çoğunlukla küfür kıyamet, bağrışma eksik olmaz. çok kavga ederiz ve bütün gün ağladığım halde akşamında hiçbir şey olmamış gibi davranır. çocuk gibidir, inatçıdır. çocukluğumdan beri sayesinde sevgisiz bir ailede büyüdüm. kavga eksik olmadı. aşırı baskıcı olduğu için gönlümce gezip tozamıyorum bile. 21 yaşında yaşlandığımı hissediyorum sayesinde. sizlerle dertleşmek istedim. belki benim durumumda olan vardır? ya da tavsiyeleriniz var mı?

Keske! Keskeleri dusunmeyeceksin yoksa kafayi yersin