Başlık demişti benim yorum saçma oldu. Ortada ilişki yok ki evlilik ve heyecan olsun. Siz önce ilişkiyi başlatacak şeyler bulun

Başlığa cevap verıyorum ; hicbir şey sonsuz değildir!

Aynı isimde birçok kişi olduğundan sosyal medya hesabı var mı bilmiyorum. Bakıyorum ama ortak arkadaşlardan vs. bulamadım fotoğraf paylaşım uygulamasında. Face'de de eklemeye kapalı hesabı. . push ; D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sizin üzerine yorum yaptığınız başlığı, mesajlarınızı düzenleyerek kendi yorumlarınıza eklerseniz ; mesajlarınızdaki sır perdesi ortadan kalkacaktır. Konunun ilk başlığı neydi?

Kurtulmaya gerek var mı? Ortaokul lisede değilsiniz ki. Normal bir arkadaş olarak tanırsınız zamanla iyi biri ise arada etkileşim olursa yola devam edersiniz, hislerinizi belli edersiniz. İlla ki platonik, acıklı bir hoşlanma hikayesine dönemine gerek yok.

Haklısınız, ancak ben adım atabilecek biri değilim. Sadece bu duygudan kurtulabilmenin yollarını aramaktan başka çarem kalmadığını hissediyorum. Muhafazakar da olsa, herhangi bir beğenisi, hissi olsa adım atardı herhalde değil mi? D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Gidip seni seviyorum demeyeceksiniz herhalde? İş arkadaşısınız farklı birimlerde de olsanız. İş hayatınız var, yabani veya asosyal değilseniz selam verip sohbet etmeyi başarabilirsiniz. Konuşursanız belki kafanızda büyüttüğünüzü göreceksiniz

Ben diyalog kurmadan bu hoşlantıdan nasıl kurtulabilirim? Gerçekten fikirlerinize, önerilerinize ihtiyacım var şu an. zeynones

İlla ki ilişki olarak bakmayın. Sonuç itibariyle aynı iş yerinde çalışıyorsunuz. Bir şekilde arkadaş olarak diyaloga girin. Çekinmeye gerek yok. Bir bahane bulursunuz isterseniz. Belki de sizin hoşlandığınız adam o değildir. Tanımadığınız için gözünüzde büyüyordur.

İlk adımı atmak gidip yüzüne dan diye aşığım uleyn sana demek değil ki. Belli edin mesela. Muhabbet açın birimiyle ilgili olabilir. Ortak kullandığınız alanlar yok mu yemekhane gibi? Ne bileyim masasına oturabilirsiniz izin isteyip. Aklıma bunlar geliyor.

Yaaa çok özür diliyorum. Ne kadar hızlı davranmışsınız. Çok teşekkür ediyorum yorumunuz için. Evlilik ne alaka denirse diye düzeltme gereği hissettim ama cevabınız benim için faydalı oldu. Çok hoşlanıyorum, sanki bir şeyler olsa hiç sevmekten bıkmam, hep görmek isterim gibi geliyor herhalde platoniklik böyle bir his oluşturdu içimde.

Kendisi bekar onu biliyorum. Ortak arkadaşlarımız ne yazık ki yok. O farklı bir bölümde çalışıyor branşı farklı. Adım atamıyorum ki, şu içimdeki önyargılarım, korkularım engel adım atmama. Karşı tarafta bir beğeni olsa adım atmaz mıydı acaba? O da benim bekar olduğumu biliyor büyük ihtimalle. Bilmiyorum ya hayal kırıklığı yaşamaktan ve adım atmaktan çok korkuyorum. Keşke cesur olabilsem biraz. mor delisi

Karşı taraf adım atmadıkça benim için imkansız gibi adım atmak. O yüzden kendi içimde bitirmek için yol arıyorum. zeynones

Evlendiğinizde bu durum devam etsin ister misiniz ki? Eşimi çok severim ama her gün gördüğüm adama kalbimin çarpması bana mümkün görünmüyor. Kalp krizinden gideriz mazallah. Bence aşk bir tutku. Aynı ev içinde her şeyini gördüğün insana da zamanla tutkun azalıyor elbette. Bu bence kötü değil, aşk gözü kör eder derler ya o hissiyatla ömür boyu da yaşanmaz zaten. Ha bu demek değil ki gelince "geldi yine tipini sevdiğim" denecek. Yine mutlu oluyorum yeri geliyor yine karnımda kelebekler uçuşuyor ama aşk mı bu his, değil bence. Sorunun sonuna gelirsek niye aklınızdan çıkarmak istediğinizi anlayamadım.

İşte o özgüven de yok bende.

Yapı olarak ilk adımı atabilecek biri değilim, sonucunu göze alabilecek cesaretim olsaydı, belki olabilirdi ama gelin görün ki korkak biriyim bu konuda.

Konuşup görüşmemişsiniz ki hoşlantınız ciddi olsun. Bunun cevabını verebilmek için bir ilişkiniz olması lazım en azından arkadaşlık kurmuş olsaydınız adamı tanır ona göre hoşlanırdınız. Şu an yüzeysel bir hoşlanma bu. Dikkatiniz dağılmadığı sürece hoşlanmanız devam eder hatta hayaller kurmaya başlarsanız kafanızdaki imaja aşık da olursunuz.

Çok hızlısınız Başlığı böyle anlaşılacağı için değiştirdim ama yetişemedim sanırım. Çok teşekkür ediyorum yorumunuz için. Adım atacak cesaret olsa keşke bende.

Tek tek okudum. Herkese "hissi olsa adım atardı dimi" deyip bi onay beklemişsiniz. Sizin hissiniz var ama adım atmamışsınız, demek ki her hoşlantı hisseden adım atacak kadar cesur hissetmiyor.

Herhangi bir hissi olsaydı şimdiye kadar bir şekilde adım atardı sanırım öyle değil mi? Mutluluklar dilerim bu arada. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence selamlaşırken bişey sor işle ilgili falan. Kendini farkettir. sonra yine bi Adım atmazsa boşverirsin.

Bunun ibadetle ne alakası var tövbe tövbe bu tamamen özgüven meselesi. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Adam hoşlansaydı 6,7 ayda çoktan bir adım atardı diye düşünüyorum.

Sanırım, o benim dikkatimi çekmeden önce ben onun dikkatini çekseydim bir şekilde adım atardı değil mi? Keşke şu hoşlantı hissinden kurtulabilsem ben de.

Dikkatiniz dağılmadığı süreceden kastım ilginizi başkası çekmediği süreceydi. Neden hoşlanmaktan bu kadar rahatsızsınız. Evet genelde erkekler adım atar çekingen de olsalar hoşlanan erkek adım atar. Ama bazı erkekler de vardır zaten çok kadın ilgisi gördüğünden veya başka sebepten adım atmazlar. Adım atın, bekar mı değil mi öğrenin, arkadaşlık kurun. Sonra zaten ya hoşlantınız biter ya da karşılıklı bir şey olabilir.

Ben ilk adımı attım ama sonra bana uymayacak birisi olduğunu anladım artık ilk adımı atmam, sizin durumunuza gelecek olursak adamla tanışıyor musunuz, tanısmadiysaniz denk geldiğinizde siz şu bölümde mi çalışıyorsunuz diyip muhabbet kurabilirsiniz. Böyle adamların genelde bir olumsuzlukları oluyor ama dışarıdan göründüğü gibi mükemmel değiller.

Biraz cesaretim olsa keşke. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne olacak ki Birinden hoşlanmak ayıp değil neticede

O iş zor bence ya.

Bitebilir Değil hoşlantı aşk bile günün birinde biter İlk adımı siz atın bekarsa ve hayatında kimse de yoksa Ne kaybedersiniz ki

Aslında böyle anlaşılmaması adına başlığı değiştirmiştim ama soru içerisinde de buna sebebiyet verecek cümleler kurmuşum demek ki. Platoniklikten kurtulabilmenin bir yolu olsun lütfennn. Kendimi teselli etmek istiyorum, ne bileyim şöyle olumsuz bir davranışını vs. görsem, duysam belki soğurum kendi kendime ama yok görünce efendi duruşu, sessizliği buna engel oluyor. defne-28

Siz çekingenseniz ve karşı taraf size uzaksa ilkin kendinizi bir gösterin. Selamlaşma olabilir ya da sırf konuşmak için bir kişinin odasını veya odası dışında nerede bulabileceğinizi vs sorabilirsiniz. Teşekkür edince gülümseyerek ederseniz karşı taraf da iyi hisseder ve iyi hissetmesine sebep olacağınız için sizi en azından bir süre de olsa karşılaştığınızda simanızı hatırlar. Sizi bir kere gördü ve sizle diyalog kurduktan sonra bir yerlerde karşılaştıkça başınızla veya sözle selam verin. Bir yerde karşılaştığınızda size hal hatır sormaya başlar. Böyle böyle eğer hala bir şey hissetmeye devam ediyorsanız ve karşı taraf da bir şeyler hissetmeye başlarsa yavaş da olsa ilerler.

Yok kalsın, görenler benim için desin ki bu kadın ne saçmalamış Evlilikte aşk biter mi gibi bi şeydi

O his bir şey yaparak bitmez. Tanıyıp hayalindeki gibi biri olmadığını anladığında biter ya da tanıyıp hayalindeki adam olduğunu anladığında canlanır. Sizin ilk adım dediğiniz şey aslında kasacaginiz kadar büyük bir ilk adım değil ki. İlanı aşk etmeyeceksiniz. Hoşlandığınizi belli etmenize de gerek yok. Bir bahane bulun is yeriyle ilgili. Zaten başlar sohbet ve anlarsınız az çok sonrasını.

Başlığı değiştirdiniz ben boşta kaldım şu ama, olmadı

o hoşlantıların yerini zamanla neler alıyo bir bilsen bi bakıyorsun Allahın şizosu derken buluyorsun kendini çünkü dengeler şaşıyor ara ara V

Adamla tanıştınız, karşılıklı etkilendiniz, bir ilişkiye başladınız, o ilişkiyi evliliğe taşıdınız da evlilikte hayal kırıklığı yaşayacaksınız diye mi korkuyorsunuz? Beş hamle sonrasını düşünmek diye buna derler

Öyle bir yol yok.

Özel hayatını biliyor musunuz?evli bekar medeni durumu nedir öğrendiniz mi? Ortak arkadaşlarınız varsa ögle arası kahve yada hçsonu bir progrma yapıp bir araya gelebilirsiniz tanışmanıza aracılık edecek biri yoksa başka fikrim siz adım atın olacak ama sadece fikir

Kendinize güvenin sadece İşin sırrı bu

Niye bu kadar kasıyorsunuz ki? Gidin kahve molasında bir merhaba deyin tanışın olsun bitsin. İş arkadaşısınız sonuçta. İki muhabbet edebilirsiniz. Sonrasına bakarsınız artık. 5 hamle sonrayı hesaplayacağınıza bir sonraki adımınıza odaklanın.

30 yaşındayım, kamuda çalışıyorum 10 yıla yakındır. Hayatıma doğru düzgün birileri girmedi bu zamana kadar. Arkadaşlar vesilesi ile gerçekleştirdiğim ancak ileriye taşımadığım görüşmelerim oldu ama belirttiğim gibi ikinci bir görüşme olmadı hiçbirinde, bazen benden bazen karşı taraftan dolayı. Aklımda kalan biri de olmadı ama yaklaşık 6-7 aydır iş yerinden birinden hoşlanıyorum, beğeni de olabilir pek ayırt edemiyorum. Sürekli görmek istiyorum, sürekli aklımda, düşünmemeye çalıştıkça daha çok düşünüyorum. Yaşı benden 1 ya da 2 yaş küçük olabilir. Efendi sessiz sakin birisi, muhabbetimiz olmadı ama karşılaşınca selamlaşıyoruz kolay gelsin, iyi günler vs. onun dışında ayrı olarak konuşmuşluğumuz yok. İlgimi nasıl çekti bilmiyorum ama çıkaramıyorum resmen aklımdan, öyle adım atacak biri de değilim yani bir adım at deseniz yapım gereği benim için imkansız gibi bir şey. Ek olarak bu kişi muhafazakar, ibadetlerine dikkat eden birisi, ben de öyleyim elimden geldiğince. Bu sebeple de adım atabilecek cesarette ve yapıda biri değilim yani bilmiyorum araftayım bu his beni biraz yoruyor gibi. Konu başlığına gelecek olursak, böyle çok hoşlanıp karşılık bulup evlenen ama sonrasında hayal kırıklığı yaşayan oldu mu hiç? Mesela ben bu kişiyi görünce kalbim çarpıyor, her gün karşımda olsa baksam yüzüne sıkılmam, bakıp gördükçe çiçek açar kalbimde gibi geliyor. :) Belki platonik olduğu için böyle hissedip düşünüyorumdur. :) Kızlar karşımdaki kişi de çok hareketli dışa dönük biri değil, sessiz sakin biri. Aklımdan kalbimden nasıl çıkarabilirim bana yardım eder misiniz fikirlerinizle?

Hemen düzenleyeyim çok özür dilerim hızlı arkadaşlardan. Konunun ilk başlığı diğer üyenin de belirttiği gibi "Evlenince aşk biter mi?" gibiydi. Ortada bir ilişki olmadığı için evlilik ne alaka düşüncesi oluşturacağından düzeltme gereği duydum başlığı. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok haklısınız. Ben tamamen kendi açımdan düşünüyorum. Belki karşı tarafın hiç aklına bile gelmiyorum, belki fark ettirdiysem karşılığı yoktur, son ihtimal de bir hoşlantı varsa belki o da benim gibi cesur hissetmiyordur. Platoniklik ne zor bir şeymiş ya. Hiç ilk adımı atmadım ki bu yaşıma kadar, atabileceğimi de sanmıyorum. Ne yapsam da bu hoşlantı bitse diye çare arıyorum. Didik didik ettim interneti, bulamadım bir çözüm önerisi

Evet çok doğru bir yorum ama bende o cesaret ne yazık ki yok. Bu bende bir tabu, yıkabileceğimi, aşabileceğimi de sanmıyorum. Düşünmemeye çalıştıkça daha çok düşünüyorum. Bekar olduğunu biliyorum ama tabii kalbinde biri var mıdır bilemem. Dışarıdan sessiz, sakin, efendi bir duruşu var. Muhafazakar birisi birisi onu da biliyorum. Öyle olsa da bir şekilde bir yolunu bulup adım atardı herhalde hoşlansa değil mi? AbsolutPromise perfectly

Bilemeyiz ki. Buradan yorum yapmamız farazi. Bence ilişki konusunda tabularınız çok yoğun. Erkek isterse başlayacak diye bir şey yok ki. Sizde pırıltı olmuş bi merhaba demek zor değil. Ne olacak sizi beğenen seven biri olunca hemen onun sevgisine evet mi diyeceksiniz? O açıdan kalbinizdeki hissi öldürmeye çalışmadan önce oldurmaya bakın.

Eşim de ben de dindar ailelerin dindar yaşamaya çalışan çocuklarıyız. Yıllarca da görüştük bekledik evlendik. Bir şekilde insanlar tanışıyorlar kadın erkek ilişkisi fıtratımızda olan şeyler. Bunun nasıl olacağı ile ilgili ölçüler sadece sizin hayata karşı bakış açınızla ilgili.

Allah aşkına hangi hayal kırıklığı bizi hayattan kopardı. denemezseniz içinizde kalacak Sosyal medya kullanıyor mu, takipleşmeyi düşünür müsünüz?

Yani muhafazakar insanlar da görüp, tanışıp, sevip evleniyorlar

Tabii ki ayıp değil. Karşımdaki kişi muhafazakar biri, ben de öyleyim o cesareti gösterebilecek adım atabilecek yapıda değilim. Bu histen kurtulabilmenin yollarını arıyorum bulamıyorum.