İçim o kadar kırgın ki bu koca hayatta yapayalnız hissediyorum... Her şeye yetişmekten herkese bölünmekten herkese yaşanmaktan yoruldum mutsuzken Mutlu gibi görünmekten yorgunken dinç ve güçlü görünmekten... Ailemden herkesin her şeyine koşturmaktan yoruldum onlar yalnız hissetmesin boynu bükük kalmasın diye ya ben ya ben ne oldum... Hep yorgun oldum hep mutsuz hep haksız kimse elimden tutmadı kimse bi işime koşmadı kimse saçımı okşamadı ben yalnız doğum yaptım yalnız anne oldum ne annem ne babam ne kardeşlerim kimsem yoktu sadece çok sevdiğim eşim ama yine de kimseye gönül koymadım.. Yalnız ameliyat oldum yalnız okudum mezun oldum Ben ilkokula bil'e yalnız başladım korktum küçüktüm elinden tutanım olmadı ödevlerimle kendim baş ettim Üstümü kendim giydim kendim gittim geldim... Niye benim günahım neydi anne, benim günahım neydi baba... Ben sizin her şeyinize koştum kardeşlerim siz beni hep yok saydınız bi telefon açmayı bile çok gördünüz ama bi işiniz olduğunda aramaktan çelinmediniz kime koştum elinden geleni yaptım... Ama artık kaçmak gitmek bana yapılan haksızlıkları unutmak ve bir daha hatırlamak istemiyorum... Kardeşlerinize evlatlarınıza iyi bakın Sadece içimi dökmek istedim sesim çıksın istedim... hem ağladım hem yazdım... Yorum yapmak zorunda değilsiniz... Bugün varsak yarın olmayabiliriz zvjezdan

ne kadarda güçlüymüşsün geçmiş geçmişte kaldı artık unutmalısın tekrar tekrar hatırlayıp kendini boşu boşuna hüzünlendiriyorsun smile6081 Gözlüksüz bakıyorum hala

herkes o kadar sansli olamiyor malesef seninkinden kat be kat fazla seyler yasadim takma desemde icinde kaniyor kendimden biliyorum herkesin sinavi farkli iste ne yapacaksin benim yuzumu gulduren kizim oldu seninde evledindan guler insallah esinlede mutluysan gerisini bosver H E

İşte belki geçmişte kalsa bu kadar üzülmem hep taze kalıyor hep yenisi ekleniyor. Ben unutsam da yenisi yaşanınca eskilerde hatırlanılıyor honeysuckle istanbul