Öncelikle ne iş yapıyorsun çok merak ettim ki min 20,30 da evde oluyorsun. İşten ayrı daha iyi bir iş bul demek en basit bir o kadar oturduğun yerden konuşmak gibi bence. Zaten bu alternatifi zorluk yaşayan kişi yüz kere düşünmüştür senin de söylediğin gibi.. Şu aşamada biraz hayra inanarak kendini teselli etmeye çalış. Bu şekildeyse bir nedeni vardır ve hayra çıkacaktır. Sorunları günü geldiği zaman düşün. Mesela bebekle ilgili yaşayacakların, o zaman belki şartlar daha farklı olacak. Bilemezsin. Sen elinden geleni yaparak daha iyi bir yer bulmaya çalış sana daha yakın olan ama çalışmaya devam et burada. Sonra iş bulamazsan ayrı bir bunalıma dönüşür. Ama içinde bulunduğun durum içinde de güzellikler yaratmaya çalış. Yoksa günler geçmek bilmez.

Evde ailenle otursaydın da evde kaldım diye ağlardın. Bak burada o tarz konu açan yüzlerce üye var. Çocuğu bir zorunluluk olarak görüyorsan yapma zaten. Yok öyle bir dayatma. Hergün yemek pişireceksin, her gün temizlik olacak diye bişey de yok. Yetiştiğin kadar yap ama hayattan bezme yeterki.

Yazık değil mi 2 saatlik mesafede çalışıyorsun, sebebi ne? Kendini hizmetçi gibi kullandırırsan tabi ki mutlu olamazsın. Şımarık olan sen değilsin. Tuvaleti pis bırakmak, kirli çamaşırı yere atmak ne ya. Çocuklar bile yapmıyor artık bunu.

Cevaplar için teşekkür ederim. Mesai 18:30a doğru bitiyor İstanbul'un iki farklı yakasında çalışıp yaşıyorum, yolun kendisi+trafik 20:30u buluyor. Görgü kuralından kastım yemek yerken bıçak kullanmak, tuvaleti kullanıp çıkarken arkaya bir bakmak , yemeği yiyip tabağı masada bırakıp gitmek, çamaşır sepeti kullanmayıp kirlileri yere atma, kadını ikinci sınıf, hizmet ehli olarak görüp herseyi ondan bekleme vb. Birlikte yaşadıkça ortaya çıkan şeyler kısacası. Şımarıklık oluyor dediğiniz gibi benim bu hislerim. Büyürken rahattım, hayal edilen çizilmiş yolların gerçekleşmeyeceğini kabul edip devam etmem gerekiyor. Düşünmeden sadece otomatige alıp devam edenler gibi olmalıyım. Herkes gibi.

yani bu şekilde kendinizi bunalıma sokacağınıza oluruna bıraksanız... tabiki çocuklukla aile sorumluluğu almak çok uç noktalarda birşey herkes çocuk kalmak ister... Fakat mesela çocuğu düşünmeyin bırakın olsun olduktan sonra zamanı gelince düşünürsünüz. Vucudunuz belliki direncini kaybetmekte yoruluyorsunuz herşeyin üstünüze geldiğini düşünüyosunuz bu zaman zamaan bana da olur... eşinizdeki görgü kuralları eksikliğini konuşarak halledin olmadı oluruna bırakın kendisinin görmesini sağlayın..

canım ne iş yapıyorsun peki işin nedir. yorucumu ayaktamısın sürekli eşin tabikide haksız bazen benim eşimde yapar kirlisini atmaz yatak odasında tabi bu iç çamaşırı deildiir asla gömlek gbi atmaz bırakır odada bende kızarım kirli sepetinde ne varsa onları yıkıcam derım söylenirim bir iki dikkat eder yine yapar. ama erkek klasik erkek hassas bi bunyem var yemek bulaşık ev topla zman yetmıyor ama napalım iş güç hayat telaşı senın işin ne peki ne işinde çalışıyosun

İlk evlediğimizde mesaisi çok olan bir işte çalışıyordum, gerçekten çok ama. Mesela akşam 11-12 de çıktığım oluyordu, ev işi zaten imkansızdı yapmam, eşim de dışarıdan yemek sipariş ediyordu. Sonra bu şekilde 2 sene çalıştım, doğumdan sonra ayrıldım başka yere geçtim, şimdi rahatım ama her akşam evde beni bekleyen kızımla oynuyoruz saatlerce, çamaşır yıkanıyor vs. milyon tane iş ama alıştım bu düzene, 2 kişinin arkasının topluyorum resmen. Ama değer herşeye.

canım işinden memnun değilsen ayrıl ve çalışma, eşinin maaşı yeter mi ikinize? yetecekse çalışma..

İş yerine yakın bir yere taşınabilirsin, eşin ev işlerinde yardımcı olabilir. Artık herkes çalışan anne ve çocuklar gayet güzel yetişiyor. Her yaşın ayrı bir güzelliği var, çocukluk nasıl güzelse yetişkin olmak, bir işte çalışmak, para kazanmak, kendi ayaklarının üzerinde durmak da çok güzel. Hayatında sıkıntı yaratan şeyleri düzeltirsen hayattan zevk alacaksın. Sağlıklı şekilde kilo vererek zaten kendini iyi hissedeceksin, sadece biraz azim.

Emek olmadan yemek olmaz...!

evlilik ve yoğun yaşam sizi bu duruma sürüklemiş gibi öncelikle ev hanımlığınız mükemmel olmak zorunda değil işinize uygun bir yere taşınmaya çalışın ya da işinizi değiştirmeyi deneyin zaten sevmiyormuşsunuz yeni işi de en fazla sevmezsiniz eşinizden şikayetçi olduğunuz bölümleri ona söyleyin ama şu görgü kurallarına aykırı hareketleri bir yazın yine de; belki de siz bazı şeylere abartılı bir göz ile bakıyorsunuzdur burda çok farklı insan var değişik değerlendirmeler olabilir

Bu durumda olan sadece sen degilsin Herkes calisiyor ve inan hic kimse rahat is yapmiyor Herkesin zorluklari var ama mecburen katlaniyorlar, sen kendini doldurursan yaptigin isi gözünde cokkkk zor görürsen zaten o is dahada zorlasir.. Olumlu yanlarinida gör en azindan bir isin var sagliklisin.. Ilerde baska is bulna sansin varsa bulursun rahatlarsin...

Ufak capli depresyondasiniz gibi geldi bana.

Sevmediğim bir işte hoşlanmadığım insanlarla çalışıyorum ama para kazanmam gerektiği için "daha kötü işler olabilirdi" deyip susup oturmalıyım. Işten çıkıp eve gelmesi sıkıntı, trafik... Eve gelmem min. 20:30 - bundan sonra yemek ortalık toparlamaya isteğim kalmıyor. Eşim bazı görgü kurallarını yetişirken almamış ailesinden, bu da beni çok zorluyor. Bu şehirde boğuluyor gibi hissediyorum, keşke okulda kalsaymışım. Nefes alamıyorum. Sıkıntıdan yemek yiyorum habire, kilolarım arttı, daha çocuk doğurmak gerekiyor. Ona kim bakacak? İşe gidip plastik torbada süt sağıp anneme teslim edeceğim herhalde. Büyümek çok zormuş, yetişkin olup sorumluluk almak... Ağlıyorum ara ara. Aileme geri dönsem, gene çocuk olsam... Artık o zamanların geçtiğini onların daha da yaşlandığını farkettigimde daha çok ağlıyorum.

bu eşinize özgü bir durum değil ki kişilerin çoğunda var açıkça söyleyeceksiniz yemeği bıçakla yemese ne olur derim ben de bazen çok da kasmamak lazım ev orası en rahat olunacak yer tuvalet için uyarın; kirlileri sepete atsın; atmazsa yıkanmaz olur biter yemeği yiyip ben de tabağı masada bırakıyorum gecenin ilerleyen saatinde yahut ertesi gün topluyorum siz akşam 20.30 da gelip yemek yapıp bir de ortalığı toplarsanız fiziken ve ruhen dinlenemezsiniz bu da sizi yıpratır tabii ki eviniz mükemmel olmak zorunda değil; yardımcı alın ya da siz de biraz daha rahat olun sonra da işleri paylaşın eşinizle

Büyümek büyümek büyümek... kabul etmesi zordur bazı insanlar için. çünkü onlar acının içinden korunarak gelmişlerdir bu yaşa. ya da varlığın içinde mutluluktan şımartılarak gelmiştir. onlara sadece emeklemeyi öğretmişlerdir, yürümeyi daha öğrenememiş çocuklar..

Daha yakın mesafede bir iş aramaya başlayın bence, orada çalışmanız için bir zorunluluk yoksa tabi sözleşme falan gibi Eşinize gelince, mutlaka uyarmışsınızdır bir daha uyarın, daha olmadı cıngar çıkarın, tuvaleti kirli bırakmak, çamaşırları yere atmak nedir yahu, benim dört yaşındaki yeğenim bile kirlileri sepete atıyor. Ona biraz sorumluluk verin, mesela yoldayken arayın çok yorgunum, sofrayı kurar mısın gibi... Bunalmışsınız haliyle haklısınız da, biraz kendinizi rahatlatmanın çarelerini arayın. Çalışmadan hiç bir şey olmuyor tabi ama yaşam işkenceye dönüştüğü zaman çalışmanın da anlamı kalmıyor

işini değiştir eşine biraz sorumluluk ver sorunların çözülür.

Evlisiniz sorumluluklarınız var şevkle yapmanız gerelir. Kimsenin kolay hayatı yok iş güç çocuk ev eş hayat telaşesi.. Biraz silkelenin kendinize gelin Bukadar güçsüz ve aciz misiniz büyümekten kaçacak kadar.. Çözüm arayışlarını girin işinizi değiştirin, haftada bir gün yardımcı alın, eşinizden yardım isteyin işlerinizi düzene oturtun.

Merhaba okuyan herkese, giriş yapmadan şöyle bir BDV' yi okuyayım demiştim yazdıklarını görünce yorum yapabilmek için girişimi yaptım hemen.. dün işten çıktım akşam servisten indim eve ulaşmam için biraz yürümem gerek çokta hastayım hani hepimizin ömründe en az bir kere yakalandığı lanet gripler vardır ya işte öyle bir şey. Nasıl halsizim anlatamam... Zencefil almam gerek markete uğrayacağım ama ölüyorum çantamı zor taşıyorum, içimden bıktım çalışmaktan of pof diyorum, sinirliyim her şeye herkese kornaya basan arabaya, yoldan geçip omuz atan insana ses yapan çocuklara vs vs.. Sonra bir an dedim Yasemin sen ne yaptığını zannediyorsun yahu işin var ama hayalinde hep başka hayat var memnun değilsin, hastasın şuan ve dert yanıyorsun kime neye? Sağlıklı olduğun günlerde kaç kere şükretmişsin ki şimdi yılda bir kez hastalandığın için tiriplerdesin.. Hissetmek ne güzel bir şeydir oysa.. Sinilenebilmek, üşüyebilmek, terleyebilmek, aşık olabilmek, nefret edebilmek kısacası hissedebilmek ne güzel bir nimettir... Belkide hastalıklarımız günahlarımıza kefarettir kim bilir.. Uzun uzun kendimle kavga ettim yolda :) Velhasıl kelam anımızdan memnun olmalıyız dünden beri ben daha pozitifim hoş üzülsem bir şey değişecek mi hayır o zaman elimden geleni yapıp beklemem lazım... Her şey için... Umarım demek istediklerimi doğru ifade edebilmişimdir canım : Sevgiyle kal :)