Evet artık beni üzen bu hale sokan insanları görmek istemiyorum mahvettiler beni... Kaç yıldır benim cocuğum bile olmadı annem değil ama gelinle aynı ortamda olmak bana zarar veriyor. Eşimin ailesi de bana zarar veriyor. Çözümleri psikologla cok zor buldum iyi değilim... 1

Herkes beni aptal yerine koydu önce eşim ailesi eleştirdi sonra eleştirdiysek ne olmuş dendi iyi de ben sizin yüzünüzden elin memleketinde mutsuz oldum bunun hesabını kim vericek... Yok öyle eleştirdiysek ne olmuş demek bitti bende bundan sonra dinlemem kimseyi dinlemedi yesem ne olmuş derim o zaman. Bak nasıl oluyor 1

Arkadaşlar merhaba geçenlerde gelinle yaşadığımız bir konu açmıştım. İşte gelin bir kaç kere ben kıskancım fesatim iyi ki eltim yok iyi ki görümcem uzakta yoksa sık sık gelirse kavga ederiz gibi şeyler demişti. Sonrada kayınvalidem her türlü nasıl olsa beni idare eder. Dedi sonra bende bundan bir kaç gün sonra Instagram'dan cıkardım. Instagram'dan cıkardım diye annemin yanına gidip onun yanında olanca lafı söyledi hakaret etti sonra bende öfkeyle negatif insanlardan kurtuldum yazdım bu sefer de annem yazıları sil diye yazdı böyle bir olay. Nurdan cıkardıpım ders kendi hatam 1. Ben o kadın öyle deyince beni istemiyorlar beni eziyorlar gibi düşünüp beni istemeyini bende istemem deyip aslında hem gelini hem de annemi Instagram'dan çıkaracaktın sadece gelini çıkardım. İstenmemeyi düşünmemin sebebi. Geçen bayramda buna benzer bir olay yaşandı o tetiklendi. Gelin ben hatam olmadığı halde anneme komşularla olan sohbet de bir lafı yetiştirmiş geldiler hesap sordular. Babam duydu yanlış anladı ve üstüme geldi. Bu tetiklendi sonra yavaş yavaş çocuklukta da annem çalıştığı için ben anannem ve yengem baktı o da anannen de gelin hoş tutmak için bize hep ezdi. Şimdi de abimin eşini hoş tutmak için bana kızıyor. Eziklik duygusu bir türlü geçmedi. Biliyorum annem gelini abim ve torunlar için idare ediyor ama o an için sağlıklı düşünemiyorum. Belli ki ailemin yanına gidince cocukluk travmalarım tetikleniyor belki de uzun süre görüşmemek lazım. Terapistim adım atıp ailemin yanına gidip bazı konularda nasıl hissediyorsun bir bakalım demişti ama belli ki değersizlik duygusu beni kötü ediyor eşim sen yanlış düşünüyorsun sen ailen neden seni sevmiyor istemiyor gibi düşünüyorsun annen mecbur idare ediyor. Haklı ama sağlıklı düşünüp karar veremiyorum. Sadece tek bakıcağım şey burda bundan sonra bir şey beni rahatsız ediyorsa bir düşüncem sonra bir tepki vericem susucam veya sınırımı çizmek. Sınır çizmek ve insanların huyunu olduğu gibi kabul et dedi. Neyse çok teşekkür ederim artık devam edeyim mi terapiye yoksa başka şeylere mi odaklansam belli ki yaralarım ailemin yanında ve eşimin ailesi yanında çok tetikleniyor ve kötü oluyorum en iyisi iki tarafa da 4-5 ay kadar mesafeli olmak fazla görüşmemek galiba... 1

Mesafeli ol. Gerekirse anne babanla da. Eşin haklı olabilir. Karşınızda tehlikeli, ağzı zehirli lafı 1 ken 1000 yapan insan var. Ailende bu yüzden dikkat ediyor olabilir. Laf sokacak, onunla muhatap olacak herhangi birşey yapmayın. Eşinizle ve çocuğunuzla ilgilenin stresten uzak durun bundan sonra.

Resmen ben bugüne kadar boşuna ağlamışım. boşuna mız mızlanmışım resmen herkes annem de eşimde dahil aptal yerine koydu beni. Herkes bedelini ödeyecek bundan sonra bende bana bişi dediklerinde lafımı çat diye yapıştırıveririm. Kalp kırmak neymiş herkes görür bazen de götümü döndü veririm. Ondan sonra bu kız bizimle muhatap olmuyor derler olmucam... 1

Önceden de yazmıştım mesafeli olun sık görüşmeyin ve laf sokmayın hiç gerek yok. Ve terapiye devam

kaçıngan bağlanma benide bebekken annem çok küçük yaşta büyütememiş bu yüzden biraz ayrı kalmışız ama ben kırılgan değilim mesela ilişki kurma birlikte olma konusunda üzerime gelindiğinde koşarak uzaklaşasın geliyor o insandan ürkütüyor beni ilgi sevgi fazlası

Arkadaşlar gelin böyle yaptı dedim ya şimdi de anneme diyor muş ki ben kendimle ilgili özür dileyeyim dedim. Aman ben unuttum demiş madem unutacaksın. Neden telefonda olanca lafı ettin madem neden bu kadar annemlere bana sıkıntı yaşattın. Yani ben aptal mıyım. Eşimin ailesi de öyle lafı sokuyorlar eleştirdiysek ne olmuş diyor. Haa o zaman öyle mi bende o zaman cevabımı çat diye veririm. Kimse üzülmüş kırılmış diye bakmam. Kafayı takıp da üzülmem... Mız mızlanmam da ağlıyorum aptal gibi... Herkes beni bildiğin aptal yerine koyuyor. Bu ne yaaa olanca bağır benim bir hafta canım sıkılsın... Sonra ne olmuş diyor. Bu ne yüzsüzlük tür... Bu ne dengesizlik dir... O zaman bende onların yaptığını yaparım dinlemem bende onları ciddiye almam...

Neden bu kadar önem veriyorsunuz onlar sizi takmadıkça hırçınlaşıyorsunuz bırakın ne halleri varsa görsünler siz de uzak durmanız gerektiğini biliyorsunuz kimsenin kişiliğini değiştiremezsiniz girdaba girdikçe çıkamıyorsunuz gelinle annenizle

Bu kadar kırılgan olmamın sebebi de bebeklikten 0 - 3 yaş da anneyle cocuğu güvensiz bağlanmasından kaynaklanıyormuş... Annem de ben seni 40 Günlük ken bırakmak zorundaydım. Çalışıyordum deyince belli ki derinlerde bir bağlanma ve sevgi eksiklik yatıyor... Bir olayın altında bu kadar derinlik yattığını bende bilmiyordum ama ailemin yanında o eksiklik hiç bitmiyor... Güven sorunu yaşıyorum hala anneme ve babama karşı güvenim yok sevgi eksikliği var cocuklukta gelen...

Görüştüğüm de de iki tarafı dinliyormuş gibi yapar dinlemem. Ciddiye alıyormuş gibi yapar ciddiye almam...

Gülçin iyi bir terapi alman lazım, şimdiye kadar açtığın konular bunu gösteriyor

Terapi al . push ; ruhumun

Ben anladım ki yok iki aileyle de görüşmek bana iyi gelmiyor. Psikolog tamamen bağı kopatamazsın faln dedi ama bu durum farklı saçlarım beyazladı falan... Yok bu kadar kendime eziyet edemem artık tahammülüm kalmadı bana da yazık eşimin ailesi de yakın ama ne derse desinler uzun bir süre görüşmesem benim ruh sağlığım için daha iyi olucak yoksa ya kendime zarar vericem. Yada ailemden birinin canı okuyacağım... 1

Bir sure ailenizle gorusmeyin terapiyede devam edin. Bu psikolog iyi gelmiyorsa baska bulun ama mutlaka devam edin. 1

Asıl ben onları takmıcam yani k. validede eleştiriyor sonra eleştirdiysek ne olmuş diyor. Gelin de ben öfkelenince istediğim gibi patlarım sonra hiç bir şey yokmuş gibi hayatıma bakarım diyor öyle mi sen ister ağla ister sizla umrumda değil diyor yani öyle mi yani ben aptalım boşuna ağladım üzüldüm. Haaa tamam bundan sonra görürler bende her gittiğimde alırım kulaklığımı taktım telefonuna siz eleştirin ben müziğimi dinlicem der gıçıma da tınlamam... Geçerim başka odaya oturum bende bak o zaman ne oluyor görürler beni aptal yerine koyan bedelini öder. 1