Bende anneme kızdım arkadasina gitti de konuşmak istemiyor de dedim neden dedin bak ne yaşadım bugün dedim. Ama aradığı uzak arkadaşlarım söylemiş zaten galiba aramız bozuk gönlünü almak istiyorum demiş galiba artık kız durumu bilmeyince de ona birşey diyemedim, anneme söz geçirmedim ki kıza ne diyim

Bir kelimeyi çekip üstünden yürümeyi bekleyen canlar, sevmiyorum, ahmakça bir duruma düştüm ve ben bu durumdan hiç hoşlanmadım diyorum. Bugün aslında daha cesaret geldi, ben kimseyi kırmamak için uğraşırken paramparca olmuş halimi bugün toplamayi basardigimi gördüm. Gömdüğüm şey sevgi değil eskiler eskiye dair ne varsa, korktum evet acaba konusursam teslim olurmuyum diye ama boşanma kararı ve sürecini acısı geçiren varmı A Arya_Stark01

Koruma kararı çıkartacak kadar korkuyorsun ama içinden atamıyorsun!!! Bu ne yaman çelişki.

Merhabalar geçen haftalarda açtığım konuyu bilenler vardır, bugün iki hafta olmuştu evden çıkalı ilginç bir gün yaşadım anlatmak istiyorum... Eşimin şiddet olayından dolayı evden çıkmıştım. Okuyorum demiştim ya cuma günü yaşadığım şehirden öğrenim gördüğüm şehre vize sınavlarına gittim dört gün kalmak için. Tabi eşim demiyorum artık ben onu gömmeye çalıştığım için Rahmetli diyorum, bnm Rahmetli trenle gideceğimi tahmin eder düşüncesi ile her zamankinden daha değişik zamanlarda yola çıktım. Koruma kararım vardı zaten iki aylık, ama okulum ve kalacagim yer içinde koruma kararı çıkarttım. Beni yanliz yakalayıp konuşmak isteyeceğini bildiğim için gelmesini bekliyordum, ama gelmesin diye umuyordum. bnm arkadaşlarımı aramış İzmir'de olup olmadığımı sormuş, annemi de elti aramış annemde demek zorunda kalmış falan derken cumartesi gecesi yola çıkan bnm rahmetli pazar sabahi bnm olduğum şehre gelmiş. Üç gündür ders çalışmaktan harap olmuş halde sınava yetişmek için fakültenin girişine yöneldim ki bnm Rahmetli beni gördü. Tabi bend onu yönümü değiştirmeye çalışırken arkadaşlarım önden gittiler derken rahmetli kolumu tuttu bende kizlarrr diye bağırdım onlar rahmetliyi ilk defa gördükleri için anlayamadılar, eşim gelmiş dedim, elim ayağım titredi, hemen müdahale ettiler beni çektiler, bii dk senin için 600 km geldim dedi. Ve benden böyle bir tepki beklemiyordu şok oldu, çünkü beni ailemden ayrı yakalayıp ikna edecekti. Neyse ben ağlamaya başladım sakın hayır dokunma dedim şok üstüne şok yaşadığı çok belliydi, çünkü her daim affeden alttan alan eşi yoktu. Kızlarda ama bu yapılır mı sınavının bitmesini bekle konuşmak istiyorsan, kızın halini görmüyor musun diye azarlamaya başlayınca, ben okula girdim arkadaşım kızmaya devam etmiş derken neyse o telaşla sınava girdik. Kalbim tavan yapti, öfke, korku, zayıflık her birini hissettim. Neyse birinci sınavım bitti araya girdik derken baktım bahcede bekliyor. Koruma kararım olunca da polisi aradım geldiler, dediler şikayet etmeniz lazım onu göz altına almamiz için falan filan ama sınavım var okuldan uzaklaşamam, o zaman dediler gidelim biz konuşalım şikayetçi olduğunu, eğer uzaklasmaz isen işlem yapıp savcıya yonlendirecegimizi söyleyelim, sınavın bittiginde yine burda olursa işlem için ikinizide alalım dedi. Tmm dedim gittiler bulmuşlar demişler, rahmetli de sadece onu sevdiğimi söylemek için geldim demiş, polis aradı epey gözünü korkuttuk gitti merak etmeyin dedi. Bütün okul arkadaşlarım mevzuyu ister istemez öğrendi. Ben rahmetliyi daha tam gömememişim demekki, zayıflık gösterip korktum, konuşursam teslim olacağım diye o yüzden konuşmasına izin vermedim. Bazen sınırlarınızın olduğunu eş olarak seçtiğiniz insanlara göstereceksiniz. Anladım ki bugün bu boşanma süreci epey zor olacak, hala malesef içimde o var, ve onu atmak acılı olacak, ama artık kendime saygımdan bunu yapmalıyım. Bugün verdiğim tepki onu tepe taklak etti, artık boşanma davası açmam onu çok şaşırtmayacak, çünkü bugün ki tepkim onun gözüne korkuyu indirdi biliyorum... Arkadaşlarım iyiki varlardi, eğer onlar olmasa idiler direncimi saglayamayacaktim... Böyle işte derdim büyük ama başımda dik Acıtıyor ilacını da veriyor hayat işte...

Ya seviyorum demek ile alışkanlık demek farklı birşey. Sevgi degil eminim, sadece saçma bir andı, başka bir şehirde gelir diye tahmin ediyorsun ama pat diye çıkınca allak bullak olmak sahi

Koruma kararı çıkartacak kadar korkuyorsun ama içinden atamıyorsun!!

Bir şeyleri bitirmek zor ama herşeyden öte çocuklarına şiddet uygulayan, karısının kolunu kıran biri var karşınızda. Ne çocuklarınıza baba ne de size eş olabilir. Bir yola girmişsiniz umarım çocuklarınızla kendinize yeni bir hayat kurabilirsiniz. Keşke zamanında kıymetinizi bilseymiş. Pinkflambe

Ben oraya kelime bozukluğu olmasın diye yazdim çünkü kelime takıntım var bu bir. İki insanları dinlerken yargilamadan önce bi iki dakika düşünün. Bence de böyle bir toplumda çocuklar evlenmesin. Evlenmeyi yasayarak öğrenmek zorunda kalmasınlar... Haklısın! haklısınız buraya acımasızca şeyler yazınca rahatliyorsunuz ben sizi anlıyorum ama sizin gibiler insanların yaşadıklarını ne Zorlu süreç olduğunu göremeyecek kadar negatifce okuyorsunuz. Yaşadıkların kötü ama yaşın küçük böyle hissetmen normal belki de diye hafifletici bir kelime yazmak yerine, çocuklar evlenmesin cidden bazen kadınların acımasızlığına anlam veremiyorum...

Ben şu anda yeterince kızıyorum kendime. Sadece doğru olanı yapmak için direniyorum demeye çalıştığım. anlaşılmak ta güzel teşekkürler...

Kampusistan bölümü izlemis gibi his ediyorum. Cocuklar cidden evlenmesin ya. Rahmetli diye bir lakapmi olur? Ki rahmetli bile degil, benim rahmetli diyorsun. Evet evlenmekte, bosanmakta çoçuk oyuncagi degil. Zorlu süreçler. Umarim çabuk atlatirsin.

Bir şeyleri bitirmek zor ama herşeyden öte çocuklarına şiddet uygulayan, karısının kolunu kıran biri var karşınızda

Ben hemen icinizden atamadiginiza kizamiyorum bile. Şiddet uygulayan insanın sevdiği veya eşi olduğu an bunu kabul edebilmek de zaman alıyor. Aslinda insan yakıştıramaz sevdiğine ama olduktan sonra, siz en azından yasal olarak gerekenleri yapmışsınız. Ağladığınız da utanacak birsey yok. İyileşmeniz zaman alaçaktır. Kendinize fazla yüklenmeyin. Annenizde bundan sonra ağzını daha sıkı tutsun. Sizde kendinizi korumaya devam edin bu iyileşme sürecinde. Kimse sizden önemli değil. Adam olaydida kendini zamanında düzeltseydi. Polisi aramanizi ayri takdir ettim

Anneniz neden demek zorunda kalmış ki? Durumunuzu biliyor, Allah muhafaza okulda değilde yalnız olsaydınız. Oyle manyaklara hiç güvenmiyorum