eşin dürüstçe fikrini söylemiş. bunun üzerine ısrar etmenin anlamı yok.

Detay bilmiyorum, yani tam olarak hangi merkezlerde var bilmiyorum, ama "gönüllü annelik" diye bir şey var. Bazı çocuk esirgeme kurumlarında gönüllü olarak çocuklara bakıyorsun, oraya gidip onlarla vakit geçiriyorsun. Bunu araştırabilirsiniz.

Burda var mı koruyucu aile olan? Ya eşim de çok sever aslında çocukları, merhametlidir de ama dedi açık açık "elimde olan bişey değil çok güzel bişey iyi de düşünüyorsun ama ben ayrım yaparım o çocuğa da yazık olur belki daha kötü olur" dedi."daha başka bişeyler yapabiliriz uzaktan destek olalım"dedi ama ben de tam anlamıyla anne olmak herşeyi ile ilgilenmek istiyorum. koruyucu aile olan ya da evlat edinen varsa başta eşini ikna etmekle başlayanlar oldu ise tanışmayı ve fikir almayı çok isterim. 3nity

İlla evlat edinmek gerekmiyor bir küçüğün koruyucu ailesi olun. Ayrıca çocuklarınız kaç yaşında, anne diye ağlayarak uyandığına göre o da küçük diye düşünüyorum, üniversiteye gelmeden ben tercih etmezdim. Bu arada bu sadece sizin isteğinizle olacak iş değil, eşinizin de istemesi lazım. Yoksa küçükle ayrı eşinizle ayrı çocuklarla ayrı uğraşırsınız.

Ben de koruyucu aile olmak istedim. En azından bir çocuğun maddi manevi her türlü ihtiyacını karşılariz, haftasonu bile olsa aile ortami yasatiriz belki gidip goremeyecegi yerleri gezdiririz ne bileyim buyuyunce universite okutur evlendiririz diye çok isterdim ama eşim bunun büyük sorumluluk olduğunu, olur da bizim işlerimiz ters giderde o çocuktan ayrılma durumumuz olursa daha büyük travma yasayayacagini söyleyip kabul etmedi...

Bizde karı koca bu konuyu epeyidir gündeme aldık eşim ve ben hep gelen çocukla çocuğumuz aramızda ayırım yapmayacagimiz konusunda kendimize guveniyormuyormuyuz bunu çok olctuk bictik bu konuda yaklaşık bir yıldır dusuncemiz gelen yavruya haksızlık yapmayalim diye ve bu konuda karı koca kendimize güveniyoruz şimdi tayin dönemi netletsin yaz sonu bunu gündeme alacağız Eşiniz kendini hazır hissetmeli ve bu konuda güvenmeli adil davranacagina zamana bırakın bu konu hemen karar verilecek bir konu değil

Herkes böyle bir sorumluluk alamaz. Eşin zaten dürüstçe söylemiş bence zorlamayın sonra daha büyük problemlere sebeb olabilir diye düşündüm

Sevde_ ye katılıyorum bnde böyle bir uygulama duymuştum bu vesileyle oradaki birçok minik kalple ilgilenmiş olursunuz keşke imkanım olsada bende böyle birşeye kalkissam dedim icimden... böyle güzel gönüllere ihtiyacımız var

Biz eşimle geçen hafta koruyucu aile olmak için başvuruda bulunduk. Aile ve sosyal politikalar il müdürlüğüne gidip başvurmak istediğini söyleyince yardımcı oluyorlar zaten. Çok da ilgilendiler bizimle. Bizim şehrimizde 10 çocuk ve 8 aile bu yıl içinde kabul edilmiş. Bakalım ne zaman süreç başlayacak merak ediyoruz. Biz bunu çok eskiden beri düşünüyorduk. Bebek sahibi olamazsak da evlat edinmeyi düşünüyoruz zaten, hatta kendi bebeğimiz olsa da ikinci olarak bu dünyada zaten olup ailesi olmayan bir çocuğun elinden tutmak, evladımız yapmak istiyoruz. Şimdilik koruyucu ailelikle başlamak istedik. Ama hassas bir konu. Eşiniz istemiyorsa zorlamanın manası yok, çocuk için de olumsuz olur sonucu. İki kişi de aynı oranda istemeli bence.

Koruyucu aile olmak evlat edinmekten çok da farklı değil. sadece nüfusa geçirmiyorsunuz. çocuk sizinle kalıyor. isterseniz paralı koruyucu aile de olabiliyorsunuz. devlet eğitim, kıyafet vs. gibi para ödüyor size o durumda. ayrıca koruyucu ailelerin yanındaki çocukların sadece yüzde ikisi biyolojik ailesi tarafından geri istenmiş. bu çocuklar aileleri tarafından yurda verilirken geri alacağız evlatlık verilmesin denilen çocuklar. arkadaşların dediği gönüllü annelik haftasonu, bayramlarda falan evinizde ağırlayabiliyorsunuz tabi onun da süreci var.

Tebrik ettim bu guzel düşünceniz için. Koruyucu annelik fikri nasıl olur? Eğer Çocuklarınız küçükse biraz Büyüyünce düşünebilirsiniz. Belki o zaman eşiniz daha ılımlı yaklaşır.

Bu konu geçen sene bizim de gündemimize girdi. Bir kızım var 5 yaşında ve koruyucu aile olmak istedik. Eşim ilk başta tamam dedi ben araştırma sürecine girdim, yetkililerle konuştum vs. Ama bir sürü kriterleri vardı. Mesela bana evdeki çocuk 6 yaşından küçükse onun iyiliğini düşünerek 6 yaşını doldurmasını bekliyoruz dendi. Bir de evdeki çocukla yaş farkı artı eksi üç yaş olmalıymış. Yani en fazla yaşı 6+3 veya 6-3 olabilirmiş. Ben tabi kızım o zaman 4 yaşında olduğundan rafa kaldırmak zorunda kaldım. Ama o dönem tabiri caizse yandım tutuştum. Çok istekliydim, hayaller kurup durdum. Neyse aradan bi sene geçti geçen gün eşim diyor ki 'bi ara koruyucu aile olmaya heveslenmiştin, sen de bi garipsin ne garip bi istekti.' Sanki birlikte karar vermemişiz gibi. Eşim çok fena kandırmış beni yani. Senin eşin en azından neyi yapamayacağını biliyor. Takdir ettim.

şuraya ilişeyim :) Ben de eşimi ara ara yokluyorum ama epey negatif bu konuda. Ben de zaten şimdi değil bir 4-5 yıl sonra düşüneceğim için bu konuyu sadece fikre alıştırma anlamında arada sırada konuyu açıyorum. Ama hem ben sizin kadar kararlı değilim, hem de eşim istese bile aile büyüklerine kabul ettirmek anlamında sıkıntı yaşayacağımıza eminim. Büyük bir adım. Koruyucu ailelik ile başlamak mantıklı gerçekten

Benim de hayalimdi aslinda bu, sahane bir fikir. Ancak benim esim evlatlik, ve ailesiyle cok ciddi sorunlari var dolayisiyla bu konuya asla sicak bakmiyor. Durumunu bildigim icin bende israr edemiyorum. İnsallah ikinizi de tatmin edecek bir cozum bulursunuz

evlatlik cocugu olan ya da koruyucu ailelerin platformlarina dahil olun. sosyal medyadan ya da birebir tanışıklık kurun. başkalarının hikayelerini duymak esinize de isin olurlugunu gosterecektir.

Evlatlığın zor koruyucu aile daha kolay hatta devlet sayısını arttırmayı istediği için daha ılımlı yaklaşıyor. Koruyucu ailede anne baba değil teyze amca olmakta fayda var, baktığınız minik biranda başka bir aileye evlatlık verilebilir veya ailesi tarafından geri alınabilir o kısım zor tabii

Benim de iki çocuğum var ve zenci bir bebek istiyorum.. çok seviyorum onları, bayılıyorum. Yalnız psikolojim hiç uygun değil.. tedavim bittikten sonra deneyeceğim şansımı.. Sen de koruyucu aile olabilirsin. Bir çocuk evlat edinecegine, bir sürü çocukla vakit geçirip, yine bir sürü küçük kalbi mutlu edebilirsin. tabi ki evlat edinmek farklı.. en azından bir tanesinin hayatına dokunmuş oluyorsun. umarım herşey yolunda gider ve 3. çocuğunu evlat edinirsin

Benim Ananem koruyucu aile olmuştu birisine. yani ben bilmem o zamanları ben yoktum annem daha bekarken olmuş bu. Hafta sonları gelir kalırmış çocuk. Çoraplarından sarımsak soğan çıkardı derdi Ananem. Acıktıgım zaman ekmekle yiyebilmek için saklıyorum istediğimiz zaman yemek vermiyorlar dermiş Ona yeni kıyafetler alırlarmış götürmezmiş yanında elimden alırlar burda kalsın geldikçe giyerim diye. Okudu büyüdü doktor oldu. Bir hayat kurtuldu böylece. Ananemi ziyaret eder arada. Hastanede karşılaşsak hemen yardımcı olur falan. İşin sevap boyutu ayrı bir de hayat kurtarabilme yol gösterme şansı var. Ailesiz hiçbirşey olmuyor Benim için çok önemli.

Benim eşimde istemedi evlatlık almak, aynı eşiniz gibiydi düşüncesi, kendimi biliyorum öz evladım gibi davranamam dedi, insanın kendini bilmesi güzel bir şey bence. Şu durumda koruyucu aile olabilirsiniz, çocuk esirgeme kurumunda yapılan aktivitelere katılabilirsiniz, başka şekillerde çocukların yanında olabilirsiniz

+++++++ Adami takdir ettim durustce soylemis

Bildiğim kadarı ile tayin olduğunuzda çocuk sizin gittiniz aile sosyal politikalar il müdürlüğune nakil oluyor . push ; M Minel_ask Previously

Iyi guzel yaziyorsunuz ama o cocuklar hep cocuk kalmayacak, tek ihtiyaci gece sarilmaniz olmayacak. Buyume dönemleri, okulu, evlenmesi. Insanlar kendi öz cocuklarinda bile bazen dengeyi tutturmakta zorlanabiliyor veya kendi cocuklariyla bile anlasmazliklara dusebiliyor gordugum kadariyla. Eşinizi zorlamayin, kendini bilerek mantikli bir karar vermiş. defne-28

Gercekden imrendim size. Ben eşiniz gibi hissediyorum malesef. İcimde korkular olduğu için evlatlik alamazdim. Ben kimsesiz cocuklara bağış yapıyorum. Yaşadığım ülkede kimsesiz çocuklarla dialog kurmak yasat olduğu için elden fazlasi gelmez.

Eşin dürüstçe söylemiş, o sorumluluğu almak herkesin harcı değil.. Israrcı olmanin manası yok.. Arkadaslarin da söylediği gibi, gönüllü annelik yapabilirsiniz, masraflarina yardimci olabilirsiniz, kurumlara gidip ilgi, sevgi, sefkat gosterebilirsiniz..

Koruyucu aile olabilirsiniz. Onu bir deneyin isterseniz. Ayrica tebrik ediyorum, herkesin yapabilecegi bir sey degil istediginiz. Cogu insan" yav cocuklara yazik vs vs " der ama sizin gibi adim atmaz. O yuzden yurekten kucakladim sizi.

Bu benimde hayalim biliyor musun?dort cocugumuz var esim bu dusuncemi sacma bulsada olmasini cok istedigim hayal otesinde bir hayalim... Kendi canindan kanindan olani sevmek annelik yapmak kolaydir bence asil mesele kendi kanindan olmayana karsiliksiz sevgi ve sevkat gostermektir. Boylesi bir annelik daha kutsaldir esasinda... Allah'im insallah banada nasip eder anne sevgisine ihtiyaci olan bir cocugu sarip sarmalamayi...

Tebrik ederim düşünlerinizden dolayı. Benim de iki öz bir manevi oğlum var..

siz iyi bir annesiniz başkasının çocuğuna annelik yapmak isyeyecek kadar hemde... ama kocanızda haklı başka birinin çocuğunun sorumluluğu büyük... düşse birileri çıkıp çocuğu darp ediyorlar der... üstelik hep görüyoruz çocuklar büyüdükten sonra ya biyolojik anne babası yada kendi gerçeği öğrendikten sonra kendilerini dünyaya getireni arıyorlar bulunca da onların ellerini ayaklarını öpüyorlar senin emeklerde boşa gidiyor biyolojik taraf hazıra konuyor...2 çocuğun var zaten onları güle güle büyüt... ha birşey daha birde gen var... kimbilir nasıl bir aileden gelme bu çocuk.. genetik faktörler çok önemli...

Sizin dediginiz gönüllü annelik, gonullu ablalık.. hiç koruyucu aile olmak için bir başvuruda bulunup araştırma yaptinizmi? Koruyucu aile olmak kolay bir durum degil, prosuduru onunda baya hassas ve özenli. evlatlik almaktan daha kolay yanlari var ama koruyucu aile hemen ha deyince olunmuyor. ciddi başvuru gerekiyor, bizzat basvuracaksiniz, sosyal hizmet uzmanları evinize gelip araştıracak filan hiçte kolay bi süreç degil.

Çok büyük bir kalbiniz var öncelikke sizi tebrik ve takdir ediyorun. Ancak evlatlık çocuk konusu zor bir konu. Şöyle ki; birilerine empoze edilecek bir konu değil. İstemeeyene neden istemiyorsun denilemez. İleride belki eşinizden yana sıkıntı olursa o çocuk daha çok üzülecek. Ayrıca 2 tane çocuğunuz varmış bu durumlarda evlatlık almak daha zor oluyor diye biliyorum. Arkadaşların dediği gibi koruyucu annelik ya da ilçelerdeki çocuk esirgeme kurumlarında aktif olabilirsini

Merhaba oncelikle tebrik ederim sizi, bu düşünceniz icin. Ama esiniz istemiyorsa saygi duyun derim, hiç çocuğu olmadıgı zaman bile eslerden biri evlat almak istemiyor bazen. Saygi duymak gerek. bazı yurtlara emekliler belirli günlerde ziyaretler vs ediyor. bunu yapabilirsiniz hem sorumluluk gercekten zordur eminim. ben bi bayramda tatli çikolata vs alıp ziyarete gittim yuvaya, inanin cikinca o kadar ağladım üzüldüm ki, hepsi nasıl sarılıyor gitme diye, 2 gün kendime gelemedim

Harikasın, canım.

Ben çocukları o kadar çok seviyorum ki anlatamam. bir kızım bir oğlum var. ben bi de evlat edinmek istiyorum ama eşim diyor ki ben elimde olmayarak ayrım yaparım evlat edindiğimiz çocuğa da yazık olur. ben bi şekilde bu mümkün olabilsin diye çok dua ediyorum. bazen kızım gece anne diye ağlayarak uyanıyor sarıldığım zaman kafasını boynumun oraya koyup yeniden huzur içinde uykuya dalıyor. o zamanlarda kimsesiz çocukları düşünüp o kadar üzülüyorum ki. ben kendimden eminim asla ayrım yapmam. anne olmak içindoğurmak gerekmiyor illa ki. melek onlar ya sevgimi şefkatimi göstermeyi çok istiyorum. evlat edinemeyeceğim ama belliki. peki ne yapabilirim? Somut bi adım atmak bi çocuğun manevi destekçisi olmak istiyorum. önerisi olan var mı?

Hissettiğiniz duygu o kadar yüce ki, insallah hayalinizi gerçekleştirirsiniz...

Eğer koruyucu aile olursanız devlet çocuğa her ay ödemesini yapar. Mevsim geçişlerinde kıyafet alışverişi parasını, her okul döneminde kırtasiye parasını öder. Üstelik her özel okulda olan 'sehit cocugu- shçk çocugu'olan kontenjanindan özel okullarda okuyabilir- eğer siz azıcık peşinde kosarsaniz bu olayın. Ayrıca çok daha hızlı. Evlat edinmek için insanlar önce basvuru yapıyorlar, bir süre sonra evlerine görevliler gelip inceleme yapıyorlar, uygun bulunursa sıraya giriyorlar. O sıra da ortalama 2 senede geliyor. Kaldı ki eşiniz gönülsüz, eğer bunu görevliler anlarsa ilk ev ziyaretinde elenirsiniz. Yani bence sizin için çok daha iyi bir seçenek koruyucu aile olmak. Ayrıca koruyucu ailede çocuğun zaten bir ailesi ve kendi kardesleri oluyor. O yüzden 'ona baba olamam' triplerine girmeye gerek yok. Ona sadece yaşadığı bu zorlu süreçlerde destek olacak 'koruyucu aile' olmanız yeterli.

Biz kadınlar her daim anneyiz ama erkekler kolay kolay baba olamıyorlar. Şimdilik eşinizle birlikte kurum ziyaretinde bulunabilir, gönüllü olabilir, beraber organizasyonlar yapabilirsiniz. Eşiniz bu fikre alışır ya da alışmaz, ama siz en azından kimsesiz yavrular için bir şeyler yapabilirsiniz.

Ne kadar güzel ve merhametli bir kalbiniz var.

Koruyucu aile olun Biz de esimle zaman zaman konusuruz, o da ayrim yaparim diyor sen de yaparsin diyor, acikcasi kendimden de emin degilim yaparim gibi geliyor bana da Ama koruyucu aile cok farkli, birkac sene sonra bende basvurmak istiyorum koruyucu ailelige

Evlatlık alamazsınız koruyucu aile olun diyenler olmuş, koruyucu aile olmanın evlatlık almaktan pek bir farkı yok. hatta bir bebeğin koruyucu aileligini yapıp yıllarca evladımız gibi buyutebiliyorsunz, ama evlatlıktan farkı şu, ailesi istediği surette çocuğunu geri alabiliyor. o kısmı biraz travmatik. birde eşiniz istemiyorsa bu durum biraz zor, sebebine gelince koruyucu aile olmanın veya evlatlık almanın prosedürü okadar cokki eşinizin o aşamada çok destek olması lazım.

istediğiniz kadar çocuğun eğitim masrafını karşılayın. ileride sizi sevip sayarlar emin olun. ben de eşiniz açıkça söyledikten sonra ettiğiniz ısrarı anlayamadım o çocuklara iyi olmayacaksa kendi içgüdüleriniz için boşuna almayın. önce eğitim masrafını karşılayın, sonra izin dahilinde görüşün, merak etmeyin belki ömür boyu sürer bağınız. insan kendisine yapılan iyiliği unutmuyor.

Çocuklarınızla ciddi bir yaş farkı olursa bence ayrımcılık ihtimali düşer. Sizinkiler 15yaş civarındayken düşünün bence. Hem enerjiniz bölünmez, hem de ayrımcılık yapılmaz.

Hepinize teşekkür ederim. çogunuz koruyucu aile olmayı önermişsiniz ama onun da aslında evlat edinmekten farkı yok. ben bu hafta içi kuruma gidip bi sorayım. istiyorum ki manevi çocuğum olsun onun her şeyi ile ilgileneyim. özellikle de eğitimi ile. istediği zaman gelsin kalsın bizde. eşim buna razı olur hatta onun da hoşuna gider. baba olamaz belki ama çok iyi bir abi olur. birlikte güzel vakit geçiririz. ams bu sefer de yurda geri dönmek istemezse çocuk daha büyük bir yıkım olmaz mı? Birlikte vakit geçirip sonra yurda bırakmak çok üzücü olur bi de maks. 5-6yıla başka bi ile tayinim çıkacak onu da düşünüyorum nasıl olur ki? Bırakıp gitmek istemem kesinlikle. en güzeli evlat edinmek de işte o da olmuyor ( A anneveoglusu Alper'im ve Ömer'im hayatımın anlamları Anneler