engelli çocuğum olmamış olsaydı şimdiye göre daha kolay olurdu eminim. Aramızda aldatma şiddet olmadı. Aldatma derken kadınla aldatmadı ama arkamdan iş çevirdi güvenimi kırdı. Bana karşı ne sevgisinde ne maddi olarak cömert olmadı. Daha önce ayrılalım değimde bile ben çocuklarımdan ayrı duramam dedi. Yani seni seviyorum ayrılamam falan demedi. Duygusuz duvar gibi ama bana karşı. Tek bildiği cinsellik ve benim paramı harcama isteği, ailesine kendine hizmet etttirme isteği. Dışarıya döke saça harcar, dışarıdakilerin dediklerini yapar ilk zamanlar gözüm körmüş dedim ya aman kırılmasın aman kendini kötü hisssetmesin diye ne dediyse yaptım. Ama geç anladım tek amacı beni kullanmakmış

erken evlilik iste bu nedenle cok yanlis cünkü biz büyüdükce fikirlerimiz ihtiyaclarimiz hayata bakis acimiz insanlara evlilige bakis acimiz hersey ama hersey degsiyor ben 29 yasimda evlendim bence yinede erken evlenmisim penceremden

zor allah yardımcın olsun ama anlaşamıyorsan engeli olan evladına aileden biri bakacaksa olur sende işe gider gelirsin. ama eşin iyi biriyse hiç de yuvanı dağıtma muhur gozlum812003 Biricik kızım tek

zor ve ilginc bir durum, ne desem bilemedim. sevgi eskiden varmiydi peki? genc evlendim demissiniz, demek ki yasiniz hala genc. hayat sevgi ve guven olmadan cok zor tabii. anladigim kadariyla kendi kendinizi gecindiriyorsunuz. Cocugunuz icin daha ozel bakim evleri var, belki bu bir care olabilir. sevgi ve guven olmadan, neden surdurulsun bir evlilik, bilmiyorum

geçinmekle ilgili sorun olmaz, evi zaten ben geçindiriyorum. Onun aldığı kredisine gidiyor. Sadece elektirik, su vb. fatura ödüyor. Aileleleride çevreyi de düşünmüyorum artık. Sonuçta ben yaşıyorum bu hayatı. Hergün ben ağlıyorum. Eskiden onlar üzülmesin diye çok düşünürdüm. özellikle de babam mahvolur diyordum. Canım kadar sevsemde kendimi ve çocuklarımı düşünmeliyim önce. Aklıma takılan büyük oğlum altından kalakabilirmi. Çok duygusal ve babasına çok düşkün. Birazda onun için katlandım. En azından 18 olsun dedim. Birde küçüğüm ttek nasıl bakacağım. banyosunu bile eşimle yaptırıyoruz penceremden

Canim seni cok iyi anliyorum biz cok seviyiruz ama deger verilmiyoruz keske bende onu icimden atabilsem senin gibi sogusam kendime anlam veremiyorum iste neolursa olsun mutlu olunca unutuyorum huzurlu olimde duzelsin diyorum ama yok hatalar olsada bendeki bu baglilik bitmiyor bir arktasimda var oda oyle oldu ama o zorlan evlendirildigi icnde bastan buyana asik olamadi ve olaylarda olunca oda senin gibi oldu bir ben olamiyorum anlamiyorum kendimi arsizmi oldum artik bilmiyorum, sana şunu diyebirim umarim evliligi sürdükçe insalalh duzelursin tekrar icine mutluluk sicaklik girer yoksa gercekten senin icin işkence olacak allah huzur versin herkese CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

ya hayatımı sorgulamaya başladım özellilede engelli oğlum olduktan sonra ben neden bu haldeyim nerelerde hata yaptım ya da yaptık diye. İçimden başka bir kadın çıktı. Hep alttan alan aman üzülmesinler diyen kadın gitti. daha cesaretli herşeyi silebilecek bir kadın çıktı. Aklımın bir kısmı boşver evliliğin devam etsin bir süre ondan artık hirbirşey bekleme hayattan ne istediğin varsa tek başına yap diyor bir tarafımda onun cahilliğine, cimriliğine, bencilliğine duygusuzluğuna katlanma artık bırak artık aptalllığı diyor. Etrafımda başta kendi kardeşlerim yiğenlerimi gördükçe üzülüyorum. Eşlerini el üstünde tutuyorlar aşkla bakıyorlar gözlerinin içine. Ben 17 senedir oğlumun doğumu ve onunla geçirdiğim vakitler dışında hiç gülmemişim ki. Hep duvar gibi birisiyle hem maddi hem manevi bni sömüren biriyle beraber olmuşum. SEN ZATEN KAYBETMİŞSİN KAYBEDECEK HİÇBİRŞEYİN KALMAMIŞ DİYORUM. gemileri yakmak istiyorum. Doğru zamanı düşünüyorum B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

çünkü ben sevdiğim için ona kıyamıyordum. Ama o hep kendini düşündü hep bencil ve merhametsiz davrandı. Bunu birazda ben kendim sebep oldum. Çok sevdim. Gereğinden fazla ve lüzumsuz fedakarlık yaptım. Tepeme çıkardım. Oda bana değer verceği yerde paspas muamelesi yaptı. Anladım ama iş işten geçtikten sonra. Keşke diyorum ilk güvenimi kırdığında çocuğumu alıp gitseymişim. Şimdi daha beter hale geldim penceremden

aslında boşanmayı gerektirecek kadar bir sorun yok sevginizin bittiğini düşünmeniz dışında. geçmişte yaşıyor gibisiniz, geçmişte olanları unutup, çocuklarınız için yeniden sevmeyi ya da ötelediğiniz sevgiyi dışarı çıkarmayı deneyin. geçmişe takılı kalmak ve engelli çocuğa dair endişeler, iş hayatı ve belki aklınıza taktığınız diğer şeyler üstüste gelince siz kafa ve ruh olarak yorulmuş, bıkmış olabilirsiniz. boşanmanın sıfırlamak olduğunu düşünüyor olabilirsiniz. eminim başka yöntemler, çözümler bulabilirsiniz evliliğinizi ve hayatınızı renklendirmek, yeniden mutlu olmak için. Allah yardımcınız olsun.

Ayyyyy öyle demek istemedim :) Herkes usanır demedim, usanmak normal dedim:))) Bıkmayan, mutlu evlilikleri olan insanlar da var tabi.

Ayrilsan bi dert ayrilmasan ayri bi dert.. iyi dusun ne diim kardesim penceremden

gecmıs olsun canım kucuk cocugunuzmu engellı? nesı var sorması ayıptır penceremden

Çok iyi bir baba diyorsunuz. İyi bir koca olamamış ama ufak ufak alışmış bir şeylere. Ama benim ömrümden, gönlümden gitti artık her şey diyorsunuz. Anlıyorum ama boşanınca daha güzel bir yaşamınız olacak mı? Bilemedim, çok üzüldüm durumunuza. Hakkınızda hayırlısı olsun. Dilerim ayrılığa gerek kalmadan düzelir bir şeyler..

bak iste banyosunu bile beraber yaptryrz diosun. emin ol kimse babasi disinda o cicukla ilgilenmez ama kendim herseyn altindan tek basima kalkarim diosan elbet senin yasadiklarin onemli ayril derim. ben bu sekilde hasta cocugu olupta asla ilgilenmeyen babalar anneler gordum o yuzden soyluyorum zaten penceremden

cherry, naptin evliliklerimizde hic umut yok mu diyorsun yani

amin haklısın heleki güven gittimi bir daha hiç gelmiyor. O bana bir şey söylemez ama artık onun yaptıkları gözüme batıyor penceremden

Merkez sorun eşin mi? Yoksa başka faktörler mi seni hayattan soğutan da en basit buna atıyorsun topu. eşinse sorunlar neler? Neden bu noktaya geldin ona karşı? penceremden

yani iyi derken işine gücüne gider gelir, aldatma yok, sözlü yada fiziki şidddet yok, içki yok, kumar yok, ailemle ilgilenir, saygısızlık yapmaz, doktoruna götürür. çocuklarla ilgilenir, oynar yedirir, ilaçlarını verir, bezini değiştirir, doktoruna götürürür. Çocuklarına aşırı düşkün çocuklar da ona. ... ama diyorum ya kalbim tuzla buz oldu . push ; penceremden

Ne diim cnm allah yardimcin olsun ama bosandiginda da daha kolay bi yasamin olmayacak etraf baskisi gecim derdi daha da buyuyecek. simdi en azindan cicuklarina bakio eviyle ilgili ailenlede sorunu yok beb ayrilmamani tavsiye ederm. kimse sorunsuz surmuyo evliligini malesef hep bi sekilde evliliklerde sorun oluyor M

30 yaş civarı da evde kaldın baskısı oluyor bir an önce evlen bir an önce çocuk yap diye

iyi düşünün derim yani ayrılığın eksilerini artılarını evliliğinizin eksi ve artılarını düşünüp karar verin penceremden

Kotu bi durum bi kadin sevgi ister ilgi ister kibarlik ister anlayis sadakat ister.. odun gibi bi adamla yasam surmekte zor ama katlanmak zorunda kaliyoruz iste ne yazik ki penceremden

çocuğumdan ayrılamam canım. Onsuz nefes alamam ben. M

ama 6 yıldır ne maaşımı veriyorum nede dediklerini umursuyorum. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Merhabalar ben 17 yıllık evliyim.2 çocuğum var biriside engelli maalesef. Evliliği küçük yaşlarda yaptığım için büyüdükçe çok değiştim. Evliliğime ve eşime daha değişik gözlerle bakıyorum. O zamanlar çok safmışım, çok aptalmışım, aptal aşık... aşktan gözüme perde indirmişim eşimin beni sevdiğini zannetmişim. Ama bunca zaman yaşadıklarımız bizi iyice dibe vurdurdu. Artık ona güvenimde yok, saygımda yok maalesef en son sevgimde bitti. Yaptığı onca hataya rağmen sevdiğim için devam etmiştim. Güvenim kırılsa da hala onu seviyordum. Çocuk engelli olduktan sonra elinden geleni yapıyor onunla ilgileniyor ama benim gözümde artık bir anlamı yok...2 çocuğum olmasa hemen giderim o derece yoruldum, tükendim. Hani büyük çocuk 18 ine gelince tamamda küçüğü ne yapacağım ayrılırsak tek başıma bakabilirmiyim ona. Çalışıyorum ve çalışmak zorundayımda.

sizi anlamaya çalışsam da anlayamam. her insan ilgi ister, sevildiğini duymak görmek ister. kesinlikle haklısınız. ancak kendinizden önce düşünmek zorunda olduğunuz engelli evladınız var. eğer eşiniz olmadan evladınıza gerekli ilgi ve sevgiyi gösterebileceğinizi, yetebileceğinizi düşünüyorsanız, evliliğinizin kurtarılacak yanı kalmadığını düşünüyorsanız, yakın gemileri. bir de çevrenizdekilere bakıp evliliğinizi kıyaslamayın. her evlilik kendi içinde farklıdır. sizin bilmediğiniz nice sıkıntılar dertler barındırabilir içinde. Hakkınızda hayırlısı olsun. CakmaLaraCroft Evimin

Yaşınız nedir? Aşkınız bitmiş olabilir tabi, 17 senede aşkın bitmesi de aynı insandan usanmak da normal. 17 yıl uzun bir süre. 37 yaşım. Evlilik doğru kişiyle olursa aşkın ya da sevginin biteceğine inanmıyorum. Güzel paylaşımlar artıkça, güvende sevgide daha çoğalır diye düşünüyorum.

erken evlenmeye hiç niyetim yoktu aslında üniversiteden sonra düşünüyordum. Ama dediğim gibi o yaşlardaki toyluk annemin bağnazlığı eşimin ailesinin bağnazlığı bizi bu noktalara getirdi. Anneme birbirimizitanıyalım ben evliliğe hazır değilim ben evliliği değil okumayı düşünüyorum dedim. Annemde evlilik şans işi kızım flörtte zaten gerçek yüzünü göstermez iyiysede geçineceksin kötüysede geçineceksin sen idare edeceksin, falandı filandı. Ben bir söz keselim sonra 2 sene sonra nişan 4 senede sonrada evleniriz okuldan sonra da desemde. Sözden sonra tayinimçıkınca annem bir anda hemen evleneceksin ben senin peşinden gelemem. Zaten kız çocuğu gözü açılmadan evlendireceksin falan filan derken...6 ayda kendimizi evli bulduk. En zoruma gidende annem ailesinin nasıl bir aile olduğunu biliyormuş. Bile bile ateşe atmış beni penceremden

Yaşınız nedir? Aşkınız bitmiş olabilir tabi, 17 senede aşkın bitmesi de aynı insandan usanmak da normal. 17 yıl uzun bir süre.

sanırım sorun onun aile yapısıyla benim ona takındığım yanlış tutumdan oldu. Onların aile kadınlar konusunda bağnaz bizde de annem. Babam ve erkek kardeşlerim eşlerini el üstünde tutarlar. Onlarda ise tam tersi. babasıyla annesi zorla evlendirilmiş. Adam kadını hiçbir zaman sevmemiş, dövmüş, aldatmış, hatta üstüne kadın getirmeye çalışmış, annesi engel olmuş. Çalışıp kazandıklarını arkadaşlarına ve akrabalarına yedirmiş. Araba almış, ev almış. Kendi evinin damını yapmamış. Yağmur yağdığında evi su dolardı. Sigorta bile yapmamış kendine. Başkalarına harcamış durmuş. Ama gelgelim dışarıya göre harika bir insan cömertliğinden dolayı cenazesi kalabalıktı. Eşimin büyük abisi de eşini annesine karşı geliyor diye dövmüş ne zaman kadın hastalanmış iyi davranmaya başlamış. Şimdi bir dediğini iki etmiyor özellikle de çocuklarının torunlarının. Birgün aşkım hayatım canım dediğini duymadım eşine. Hep maço bir erkek. Küçük abisi farklı daha şefkatli canayakın konuşkan. Yetiştiriliş tarzı herhalde onlarda kadın hizmet eden çocuk doğuran birisi sadece. Anneleri de maaselef çocukları köşe yastığı gibi yetiştirmiş. Erkek hiçbir ev işine elini sürmez onları kadınlar yapar şeklinde yetiştirmiş. Neyseki azda olsa ben eşimi biraz değiştirdim. Abileri masadan bir tabak bile almazken eşim sofrayı toplar. Ama yaptırana kadar da canım çıktı. Çöp bile dökmezdi kadın işi o derdi.. kadın nasıl sevilir nasıl davranılır bilmiyorlar. Görmemişler ki. Hep kötü örnekler. Armut dibine düşer misali onlarda babalarına çekmişler. Aşk nedir sevgi nedir paylaşım nedir gezmek eğlenmek nedir görmemişler kadınlar hep annelerine ve kendilerine hizmetçi