teşekkür ederim bende en kısa zamanda bir psikologla görüşücem ağlamalarıma çağre bulunsun yeter Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali

MErhaba Deymezsin, Haklsınız, son derece keyifsiz bir ev hayatınız var. Evdekilerin değişmesini beklemek sadece hayal kırıklığı yaşamanıza neden olur. Yapmanız gereken böyle bir ortamdan nasıl daha az etkilenerek sağlıklı yaşayabileceğinizi keşfetmek. Bunun için de bir uzman yardımına ihtiyacınız var. Şu an hayatınızı çözümsüz görüyorsunuz, ama mutlak çözümler vardır. Bunları da ancak bir uzman desteği ile bulabilirsiniz. D deymezsin

aslında dr hanım bu olayların başlama sebebi var ama onları burda anlatamayacağım zaten uzun bir yazı oldu bir sayfaya daha yazdım bunları ama sizi bulunca yardım alamak istedim şimdiden teşekkürler bende bu konuyu arıyordum canım ama hiçde iyi değilim çünkü son zamanda daha sıklaştı neden yok eve girmek istemiyorum kapıya kadar gidiyorum içeri girince bi sıkıntı daha kapıdan girerken başlıyorum ağlamaya ama biliyorum bundan bir kaç sene öncede böyleydim ssakinleştirici falan kullanmıştım artık ağlamıyorum diye sevinmiştim ama yine ve çok ağır olarak başladı ailem babam olmasada annem çok karışıyo oturuyorum niye oraya oturdun onu niye öyle yaptın bizi dinlemedin güzel bi işin yok saçın kötü elbisen olmmaış hep başkaları onun gözünde yüksekte akşamda teyze oğlu gelini bizde gelin eltisini anlatılyo hararetli hararetli bende eniştemin yanında oturuyorum enişte keşke çekirdek alsaymışız dedim oda güldü geç oldu dedi annem çıktı kız lafını anlatırken bu saatte ne çekirdeğiymiş falan filan bbende anne bimiyosun niye öyle konuşuyosun dedim suç oldu yattım öbür odadan bağırıyo bana ya ben napım çok mu istedim böyle olmayı ama artık kaldıramıyorum bende küçük değilim ki 25 yaşındayım benden küçükleri dinlerde ben ne konuşsam suç eskiden çok konuşurdum her zaman kızardı bana sus her lafa girme diye bende bende sustum artık susuyorum şimdide hiç birşey konuşmuyomuşum dertleşmiyomuşum ben nasıl anlatayım kime söliyeyim içime ata ata şimdi ota... oka ağlar oldum allah aşkına siz söyleyiin ben napayım çok uzun oldu ama 7/24 ağlıyorum kimseye birşey anlatamaz oldum kelimeler boğazımda düğümleniyo bir kardeşim var 15 yaşında 3 lafından 2si evlende git oluyo küçük olsa çocuk dersin karşılık vermiyorum ama susmuyo bütün arkadaşlarım haftada 3 kere dışarı çıkar ortamları var ben aylarca çıkamam arkadaşım sahile inelim dedi desem olmaz aman napcan saat 8 olmuş der 7 olmuş der bu saattten sonra aşşamı inilir olur arkadaşım yok diye kızıyo ama bütün arkadaşlarımı beyenmeyen onlarla görüşme deyen de kendisiydi çalışırken yanıda benim yaşlarımda bir kız vardı yanında yok o bankacı bulmuş senmde hala bişey yok koca güne bankalardasın birini bulamadın bak o nerelerde ama yine buldu onu yaptı bunu yaptı bu yüzden çevremde kimse kalmadı işe git gel yemek hazırla bulaşık yıka yat uyu sabah kalk yine iş bir tek izin günüm var pazar günü ondada temizlik akşam oluyo son zamanlarda sanki ben gidersem herkes hıuzurlu olucakmış gibi geliyo çıkar yol bulamıyorum allah aşkına yol gösterin o kadar doluyum ki bundan kurtulmak istiyorum çünkü yakında ailemde yanım kalmıcak diye korkuyorum... Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali