Annenini suçlaman yersiz. Aynı şeyin senin başına gelmeyeceğini bilemezsin ki genelde kınadığın şeyi yaşamadan ölmezsin. O yüzden alışmaya çalış tabi eğer seni rahatsız eden davranışları vs. yoksa. Ayrıca da baktın olmuyor bu hırsını derslerine ver ve güzel bir üniversite kazanmak ve evden uzaklaşmak için dişini tırnağına tak. Kazanınca uç git. Herkes kendi hayatından sorumludur. Anneni suçlama.

dediğin gibi ergenliktesin su an. ve bazi şeyleri düşünemiyorsun anlayış gostemekte zorlaniyorsun. yasin biraz ilerlediginde sende aşık olup kendi hayatını kuracaksın. o zaman anneni daha iyi anlayacaksın. su an sadece biraz daha ılımlı olmaya çalış. annene karşı saygini kaybetme. başin sagolsun. baban için üzgünsun tabiki ama bunun suçlusu annen değil. malesef ki hayat devam ediyor sözü gerçek. her eşi ölen evlenecek, aşık olacak diye bir kaide yok ama bu insanların tercihi ve saygı duymak zorundayız. annemiz bile olsa.

Oncelikle basin sagolsun huzur icind2 yatsin baban Ergenlik donemindesin henuz cok gencsin Belli ki annen cok yorulmus cok yipranmis ve hayatina biri girmis simdi, onu da anlamaya calis Simdi baska birini seviyor olmasi babani hic sevmedigi yada az sevdigi anlamina gelmiyor Erkek yada kadin fark etmez tekrar sevmesi ve evlenmek istemesi cok normal, kendi kendine bunu kabullenirsen annenden de nefret etmezsin Zor seyler yasamis annen o da mutlu olmayi hak ediyor, anlayisla yaklasmayi dene Bir evladin ve bir esin sevgileri bambaskadir bunu unutma, annenin babana olan sevgisiyle senin babana olan sevgini kiyaslama Biraz buyuyunce cok iyi anlayacaksin demek istediklerimi

Bende yanlış buluyorum ama annemin yaptığı fedakarlıklarıda inkar edemiyorum.

Ah canım öncelikle başın sağ olsun. Mekanı cennet olsun babacığının. Her ölüm erken ölümdür ve her ölümün üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin o acı unutulmaz. Annenin birine karşı duygu beslemesi çok normal. Hayat arkadaşını kaybetmiş ve yanında ona destek olan ve ilgi gösteren en önemlisi güven veren biri olduğunda ona yönelmesi, özellikle bu hassas dönemde çok normal. Yani eğer baban hayatta olsaydı büyük ihtimalle senin düşündüğün gibi bir durum olmayacaktı çünkü annen o ruh halinde olmayacaktı. Şunu unutma ki sende bir gün aşık olup bir yuva kuracaksın ve evden gittiğinde annen tek başına kalacak. Geleceğini, hayallerini, isteklerini de mi gömsün toprağa? Babanın hatırasına saygı duyarak geride bıraktığı emanetleri olan siz evlatlarına iyi bakacak bir bey inanın size de bir dayanak olur. Biliyorum kabullenmek çok zor. Biraz zaman verin. Annene ılımlı davranıp yalnızca eve gelmesinden rahatsız olduğunu söylersen eve artık çağırmayacağını düşünüyorum.

Haklı tatlım. Sen onun yanında olduğunu hissettir bak yumuşak davran anne yüreği dediğini yapar ilgi göster ona PacemTeAmo

Öncelikle ergenlik döneminde olduğumu belirteyim. Forumlara fazla girmiyorum ama o çok çaresiz hissediyorum ve anlatacak kimsem yok. Babamı 1 yıl önce kaybettim kalp rahatsızlığı yüzünden. Annemle babamı ayırt etmiyordum ama babama acıdığım için üstüne daha çok düşerdim. Ve babama annemden daha çok düşündüm. İki ay önce falan annem arkadaşıyla konuşurken duydum, annem başkasına aşıkmış. Adamın kim olduğunu sonradan öğrendim. Çok iyi birisi ama benim umrumda değil. Ben annemi o adamla yan yana görmeye tahammülüm edemiyorum. Adamı severdim ama bu olayı öğrendikten sonra aynı ortamda bile bulunmuyorum. Akşam yemeğine geldiğinde sofraya gitmiyorum odamda yiyorum mesala. Annemin suçlu olmadığını biliyorum ama neden sinirleniyorum bilmiyorum. Bu konu ne zaman açılsa gözlerim doluyor. Annem babam için çok şey yaptı bunu asla inkar etmiyorum. Kalp nakli olması gerekiyordu. Kalp çıkana kadar hastanede gözetim altında kaldı ve hastanesi çok uzaktı yaşadığımız şehrin dışındaydı neredeyse. Annem sürekli gitti hastaneye onu görmeye. Kışın karın ortasında bile gitti. Bunları asla inkar etmiyorum ama babam ölmeden öncede bu adamla görüşüyorlardı. Eğer babam ölmeseydi aldatacak mıydı yani veya ölmesini mi bekliyordu?Düşündüm şeylerin çok çirkin olduğunu biliyorum ama yemin ederimki elimde değil. Annemin ne kadar zorlandığını abimle bize bakmak için yaptığı bütün fedakarlıkları, kadın başıyla neler yaptığını, dışarda nelerle mücadele ettiğini inanın görüyorum ama babamı o kadar çok seviyorum ki olanları kabul edemiyorum. Daha doğrusu kabul etmek istemiyorum. Bu adam hergün bizdeydi bir ara. Ben ev halimle sofraya oturmak istiyorum ama olamıyorum. Kendi evimde rahat olmak istiyorum çok mu şey istiyorum yani?Bunu annemle tartışırken söyledim. Benim dışarıdaki hayatta nelerle mücadele ettiğimi bilemezsin o bizim en büyük desteğimiz dedi. Böyle deyince ben açıkçası bana değer vermediğini düşünüyorum. Rahat olamadığımı söylediğim halde eve gelmesine engel olmadı yani siz olsanız ne düşünürsünüz?Ve ben annemin babamı benim sevdiğim kadar sevdiğini düşünmüyorum. Veya ben babama daha çok acıdığım için böyle düşünüyorum. Babam soğuk biriydi bende babama çok benziyorum. Annem sürekli şikayet eder huyumdan babanda öyle diye. Sevgi gösterilerini vıcık vıcık şeyleri sevmiyorum ve asabiyim. Annem gelip onu öpmemi istiyor mesela. Öpmek istemeyincede yanlış anlıyor yani onu öpmemem onu sevmediğim anlamına mı geliyor?Sadece gururluyum. Çok fazla kavga ediyoruz. Annemde çok zorluk çekti biliyorum. Geceleri kaç defa ağlayıp sayıkladığını duydum. Annem benden anlayış bekliyor ama kimse annesini sevgilisiyle görmek istemez bunu anlamıyor. Dediğim gibi neden bu konu açılınca bu kadar öfkelendiğimi neden böyle düşündüğümü bilmiyorum. Kafam çok karışık ve anlatacak kimsem yok. Arkadaşlarımla bu tür şeyler konuşmayı fazla sevmiyorum. O yüzden içimi dökmek istedim. Ve bu konuyu annemle kesinlikle konuşmak istemiyorum. Beni kendi halime bıraksın bu konuyu açmasın istiyorum. Annem bunu biliyor ama beni alıştırmaya çalışıyor. Ben kendi halimde mutluyum alışmaya ihtiyacım yok ama o bu konuyu konuşmak halletmek istiyor. Ben kendi içimde hallettim zaten. Adam bana kötü bir şey yapmadı biliyorum ama göresim gelmiyor o kadar nefret doluyum ki. Anneme kendi bildiğimi yapacağım dedim. Sen bilirsin ama o sana kötü bir şey yapmadı dedi. Haklı olduğunu biliyorum ama aklımı sanki başkası kullanıyor. Kafayı yeme noktasına geldim artık. Sürekli kendimle çelişiyorum. Tanışmalarına ben vesile olduğum için kendime lanet ediyorum aklıma geldikçe. Yarın bir gün gelipte evleneceğim derse annemden nefret etmekten korkuyorum, bir anda hayatıma giren bir adam yüzünden annemi kaybetmek, ondan soğumak istemiyorum. Çaresizim ve yetişkinlerden tavsiye almak istedim. Kafam çok dolu ve ne yapacağımı bilmiyorum.

Ben evladım için 100adam yakarım bir ne ki Evlat aşktır gerisi yalan Annen haksız insanın çocuğu olunca öncelikleri değişir Onun böyle içğnde fırtınalar kopacak ben elin adamıyla yemek yiyecem rahata bak Kardeş cazgır ol git pijamalarla ye yemeğini o utansın Eşi ölmüş birisiyim çok genç ve güzelim

Merak ettim kardesim. sen ne vesile ile nasıl tanıştırdin? Ben seni duygularını, hissettiklerini çok iyi anlıyorum. Çok normal geldi bana bu hissettiklerin. annene çoğu noktada kızdım biraz sabırlı davranabilir. surekli senden anlayış beklemesi doğru değil.

Hayatım öncelikle başın sağ olsun. Bence burada ayırt etmen gereken ilk nokta annenin senin "annen" olmak dışında bir de "kadın" sıfatı var. Evet baban öleli çok olmamış ama annenin başka birini seviyor oluşu babanı tamamen unuttuğu babanı hiç sevmediği anlamına gelmez. Babam ölmeden önce de görüşüyorlardı ölmeseydi aldatacak mıydı demişsin. Hiç düşünme bunları olsaydıyla bulsaydı birleşmiş hiç doğmuş. Artık gerçekleşme imkanı olmayan ihtimaller üzerinde kafa yorma

Baban ölmeden görüşüyormus.. hiçbir tutar dalı yok yazık!!! O

benim babam öldüğünde annem 40 yaşındaydı. 15 sene oldu keşke annem o zaman sevseymiş, evlenseymiş yoluna baksaymış diyorum. ben şimdi bile razıyım ama o geçti diye kabul etmiyor. baba acısını çok iyi bilirim ki benim babam aşk acılarımızda bizi teselli eden arkadaşımız gibi herşeyi anlatabildiğimiz biriydi. yalnızca babamı değil en sevdiğim şeyi kaybettim hayatımda. hayat geçiyor, büyüyoruz. evlendim, çocuğum var şimdi anlıyorum. ne kadar seversem seveyim ben yoluma bakacaktım. annem beraber yürüyeceği yoldaşını kaybetti, gelecek hayallerini kaybetti. çocuklar için büyük travma, ama annenin yeni bir hayat kurmasına engel olma. daha çok genç. ilk evliliğini 35-40 yaşlarında yapıyor artık insanlar. senin için zor olduğunu ama onun için çabalayacağını, zamana ihtiyacın olduğunu söyle. bu zamanda evimize gelmesin dışarda buluşun ki sindirebileyim de. maddi, manevi bir destekçisi olmasına engel olma.

Ah canım Öncelikle başın sağolsun. Sen babanın yerine kimseyi koymak istemediğin için böyle düşünüyorsun. Annenin de bir hayatı var. Yarın bir gün siz evlenince o yalnız kalacak. Lütfen bencil olma! Anne nin baban hayattayken o kişiyle arkadaş olarak görüşmüş olabilir. Sonradan sevmiş olabilir bilemeyiz. Allah tan hep hayırlısını dua et... Hayırlı olan neyse sizi bulacaktır.

40 yaşında annem. Konuşmak istiyorum ama kalbini kırmaktan korkuyorum çünkü söylemek istediğim ağır şeyler var. cayimin

Arkadaşlardı ilk başlarda ben 1 ay önce falan öğrendim ne zamandır sevgili bilmiyorum. B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Sadece sana şunu söylemek istiyorum canım bak bu hayatta en çok kendine güvenmelisin, geri kalan kimsenin garantisi yok. Sen derslerine yoğunlaş mutlaka çok çok iyi bi üniversite kazanmalısın sağlam bi mesleğin olmalı. Baban olmadığı için herkesten daha sağlam basmalısın yere, düşmemek için. Çünkü düşersen seni kimse kaldırmayabilir, bilemezsin. Ben de babamı kaybettim 2 yıl oldu seni anlıyorum gerçekten. Şuan senin için her şeyden önemlisi meslek. Anneni, onu, bunu boşver. Ben annenin yaptığını hata olarak görüyorum ama işin aslını bilemeyiz. kin tutma ne olursa olsun annen o senin, hata yapsa da annen. babanla ikisinin arasında olan meselelere kafa yorma. Sen annenle kendi ilişkinize bak Senin için en iyisi bu.

Öncelikle başın sağolsun. Allah rahmet etsin babana. Su anda boyle dusunmen normal, ama annenin yaptığı fedakarliklarida unutmaman cok guzel. Inanki annen su anda ne yapıyorsa sizi ve geleceğinizi düşündüğü içindir. Ben baban vefat etmeden görüştüklerini sanmam öyle olsa anlarsınız. Yeni baslamis olabilir. Biraz erken olmuş ama onunda kendine göre doğruları vardır. Annene sakin kinlenme. Genç yaşta eşini kaybetmiş bir kadın, içinde kimbilir ne fırtına kopuyor da belli etmiyor dur. O adam hayatınızda olsada olmasa da sen hep annenin yanında ol. Dusuncelerini annenle paylaş ki, hayatıyla ilgili vereceği kararlarda sizden destek alarak daha akıllıca kararlar versin. Bende evlenmeden eve almasını doğru bulmadım. Sen yinede annenin yaptıklarını sakin bir sekilde karsi la çünkü eminim iki evladının geleceğini düşünerek bir şeyler yapmaya calisiyor dur. KIRMIZIKURDALE

Kızdığım şeyde bu gitsin dışarda falan konuşsun ben evimde rahat olmak istiyorum.

Tamam baban öleli çok olmamış ama anneni de anlamaya çalış güzelim. baban ölmeden de görüşüyor olabilirler ancak eminim ki o zamanlar anneciginin öyle bi düşüncesi yoktu. Daha genç olduğunu tahmin ediyorum annenin. Anlayisla karşılayıp yanında olmalısın, tamam biraz erken olmuş da yine de yalnız ölmeyi kimse haketmez. oturup güzelce konuşun derim ben, annecim seni seviyorum mutluluğunu istiyorum ama daha babam öleli bi yıl olduğu için ben kendimi toparlayamamisken senin böyle şeyler düşünüyor olman beni incitir diyebilirsin. guzelce konuşup aranizda daha fazla soğukluk olmadan halledebilirsiniz, çünkü annemizden babamizdan daha yakinimiz yok ve olamaz da şu dünyada

Anne öncelikle anne olmalı sonra bakacak aşka maşka. Ben cok yanlış buldum kusura bakma. Babanı sevmiyorduysa cocuk niye yaptı yok gercekten seviyorduysa babandan kalanlarla yani sizlerle hayatını idame ettirecekti yani önce Anne olcaktı! 22 yasında 6 aylık bebegiyle dul kalan kuzenimi bilirim! Kadın gencti isteyeni coktu ama eşine aşkından kızını büyütmeyi tercih etti! Ve suan kızı 19 yasında gayette mutlular anne kız. O

sorunun cevabı annende gizli. annenle konusmayı denedin mi? belki de arkadaştılar. ne biliyorsun aldatacağını. üzme kendini lütfen. geleceğine konsantre ol. Milana22

Annenin tek yanlisi eve getirmesi Onun haricinde haksizsin...

annenin hayatına illaki birileri girecek. ama keske evde bu yaslarda kzıı varken eve davet etmese evlenir tamam ozman ama acılar cekti fedakarlık yaptı diye seni rahatszı etmeyedw hakkı yok Allah babacıgına rahmet eylesin bırak annen ne yaparsa yapsın degistiremiyorsun. eger ilişkileri daha önce basladıysa ozman bende senin gibi düsünürdüm ama sonradan basladıysa bu normal ilerde sende evleniceksin ozman anlardın. önüne bak kendi hayatını kurmaya calıs okulunu oku güzel bir iş bul O

Erkek kardeşin birşy demiyor mu evlenmelerine laf edeceğine bunu kullan resmiyet olmadan ne sıfatla çocuklarınla yaşadığın eve bu adamı alabiliyorsun de. Evlensin bari. Tabi evlenecekse karşı taraf.

Annene kızma bence. Onunda duyguları olan, birçok zorlukla mücadele eden, mutlu olmaya hakkı olan bir kadın olduğunu unutma. Daha önce gorusseler bile belki o zamanlar arkadastilar sadece bilemezsin. Eve getirmesi belkide sizi yakınlaştırmak içindir. Yanınızda edepsiz hareket ve sözcükler olmuyorsa yada gece birlikte uyumuyorlarsa buna da çok takılma. Zaten evlenecekler diyorsun. Kendi hayatına yogunlas. okulunu bitir ve gez toz eğlen. Bu yaşlar birdaha geri gelmeyecek

adamın devamlı sizin eve gelip gitmesinden rahatsız oman normal. ortada resmi bişey de yok. evleneceklerse evlensinler. raava