muhtemelen bir önceki yorumumda SSRI diye bahsettiğim ilaçlardan kullandınız, işe yaramasına çok sevindim :) incirzeytin bakın, işe yaradığına dair güzel örnekler de mevcut, bence bir doktora başvurun siz de :)

Bu sorunun sebebi cevredeki seslere odaklanmakla ilgili galiba. Bu sorununuzun çözülmesine sevindim. Bu sorundan kurtulan insanlar görmek umutlandırıyor

herkese kulak tıkacı işe yarar mı diye sormuşsunuz da alın deneyin yani kaç liralık şey ki bu eczanede satılan basit kulak tıkaçları bana kalırsa yaramaz sofrada onu takarsanız hiç kimseyi yani olağan konuşmaları da duymazsınız bu durumda da odağınız yine birilerinin ağız şapırdatıyor olduğuna kayar önemli olan bu seslerin rahatsız ediciliğine olan içsel algınızı kaldırmak çözümü ilaçsa ilaç terapi ise terapi yazdığınız seslerin çok güzle sesler olduğunu kimse söylemez zaten ama o seslere odaklanmayıp yaşıyoruz işte bazı kişilerin ses ve koku duyarlılıkları fazladır muhtemelen sizin de öyle dikkatinizi başka yöne vermeye odaklanın mesela hiç otobüste sakız çiğneyen birinden rahatsız olmadım hatta düşündüm düşündüm otobüste sakız çiğneyen birisinin görüntüsünü gözümün önüne getirmeye çalıştım olmadı bakmayın insanlara otobüse binince, kafanızın içi meşgul olsun etrafa algılarınızı kapatın evdeki çekirdek çitlenmesinden rahatsız oluyorsanız oturun onların yanına kitabını alın ve okuyun ya da nette dolanın ama ilginizi çeken bri alanda odağınız kitap olur okuduğunuz post olur ne yapıyorsanız o olur bu bir günde geçmez tabii ama odaklanarak etrafla ilginizi kopartmayı başardığınız anda bu sorunun en azından azalır gece artar özellikle uykuya dalmadan o saat sesine vs takılma daha çok olur çünkü hem etraf sessiz hem de sizin beyniniz artık uyumak dışında bir şeye odaklı değil mesela salonda sesini duyamadığınız tv yi yatmaya gittiğinizde odanızdan duyarsınız hayatta en sinir olduğum ses ne oldu biliyor musunuz oğlumu uyutmaya gittiğimde annemin çay karıştırma sesi çay kaç saniye karıştırılır ama o çocuk uyuyacak diye uğraşırken şıngır şıngır aylarca sürüyormuş gibi gelir aynı çayı şimdi karıştırınca sinir olma zira uyutmam gereken bir bebeğim yok özetle beynimiz değişik bir organ onunla ilgili sıkıntılarımızı esasen yine o çözüyor ama doktor yardımı da almak gerekiyorsa ertelenmemeli

İlacı kısa bir süre kullanmama rağmen gerçekten tekrarlamadı dört yıl geçti. Benim hayatımı çok zorlaştırıyordu bazen gerçekten ağlardım. Odada saat sesi olsa bile. Bende odaklanma sorununu çözdü ben buna bağlıyorum çevremi çok fazla dinlemiyorum artık. S

Kızlar benim için büyük bir dert oldu artık bu hastalık. Sırf bu yüzden toplu taşımaya kulaklıksız binemiyorum, toplu yemek davetlerine genelde katılmıyorum. Yatıya kalmak en büyük korkularımdan, sessiz ortamda yemek yenir ya da biri horlar diye canım çıkıyor. Şimdi de buna çatal kaşığın yemek yerken doğal olarak tabağa vurma sesi eklendi. Bu arada bunları bir restoranda falan yaşamıyorum, sessiz ortamlarda rahatsız ediyor. Çatal kaşık sesi yeni eklendi, büyük ihtimalle sebebi insanların yemek yediğini bildiriyor beynime. Yemek yerken ağız kapalı bile olsa çıkan o ses midemi bulandırıyor. En ufak sese tahammülüm yok bundan nefret ediyorum artık. Sakız zaten görmek bile rahatsız ediyor. Bir de mesela otobüste gidiyorum, biri sakız çiğniyor hemen kulaklığı takıyorum, sesi kesmiş olmama rağmen o ağzının görüntüsünden dolayı bile tekme tokat dalasım geliyor bakmamaya çalışıyorum. Hayatım boyunca böyle yaşayamam ki. Anneannemin dişi yok şu an, yeni yapılacak. Onunla asla aynı masaya oturmuyorum. Hem bir gün ben de yaşlanacağım hem de böyle hayat gitmez ki. Kızarıyorum, kalbim çok hızlı atmaya başlıyor. Bu hastalığın tedavisi yok deniyor, bazıları OKB'ye girer, o yüzden ilaçla hafifler diyor. Hiç başına gelen var mı? Boşuna ilaç kullanmak istemiyorum açıkçası. Ama eğer tedavisi buysa 10 ilaç da kullanırım yani. Gerçi beynimden bu sesi nasıl atabilirim bilmiyorum. Bu hastalığı yenen, mücadele eden, etrafında olan var mı? Nasıl yöntemler izlediniz ya da izliyorsunuz? Şimdiden Ramazan'da olacak geniş aile sofrası beni öyle geriyor ki. Acaba kulak tıkacı işe yarar mı? Başka nedenler için kullandıysanız, gerçekten sesi kesti mi mesela yemek masasına onu takıp otursam? Umarım tıp buna da çare bulur

Yaaa, çok mutlu oldum. İnanın çok büyük umut oldu. Bir anda fark etmemeye başladınız yani? Şuan abinizle aynı sofraya oturabilir misiniz? Bir de nüksetti mi hiç acaba? Mesela ben şey düşünüyorum bu hastalık geçerse ve bir gün yine biri yanımda çok kötü yemek yerse nükseder mi? Kullandığınız ilaç çok ağır geldi mi size ve bıraktıysanız, bıraktığınızda hastalık geri gelmedi o zaman?

Ya böyle yaşamak çok çok zor değil mi? Siz hiç çözüm bulmak istemediniz mi? pepperony

Bende yıllardır saat sesı odadaki en ufak bır ısık olmayacak tamamen karanlık olcak ses olmayacak asa komsuda her saat zıl calan saat vardı rıca etdım kaldırmadu annem artık kadın bnm hasta oldugumu o saat yuzunden uyuyamadımı falan soylemıs oyke gıtmıs sese guruktuye kalabalıga akrabaya misafıre tahammülüm yok yasın daha 26 boyle bır cok seyı kafamda sorun halıne getırıp yıpranıyorum

Çatal kaşık sesi, saatin tik tak sesleri, sakız sesi, hatta sakız çiğneyen bir insanın sadece görüntüsü, bilgisayarın fan sesi, çay içen insanların höpürdetmesi... liste böyle uzayıp gidiyor. Çözümü olduğuna inanmadığım için de bir yol denemedim. Rahatsız olduğum ortamdan uzaklaşıyorum. Diğerleri gibi umursamaz olmayı çok isterdim

ya yemin ediyorum aynısı. şapırdatmaya gerek yok, sadece çiğneme sesi, yutkunma sesi, beni o kadar rahatsız ediyor ki. aynı şekilde çatal-bıçak sesi de.. kalabalık bir ortamda yemem gerekiyorsa mutlaka televizyonun sesini açıyorum sonuna kadar, ama yetmiyor tabii. ailem de kabullendi artık, çoğu zaman tabağımı alıp kaçıyorum ben. aşırı sinirim bozuluyor çünkü. şimdi düşüncesi bile gerdi beni.

Çaresiz demişsiniz ya o yüzden şaşırdım Neyse tedavisine ulaşmanıza sevindim

2 ayda nasıl iyileştiniz merak ettim doğrusu?

Bu tarz durumlar gecmişteki travmalarla başlıyor. Bilincaltısal telkinler de bu durumlar icin işe yarar diye düsünüyorum. Mesela ben de sessizligi cok severim. Kucuklugumden beri sessiz bir evde yasıyorum. Gecen yaz komşumuz köpek almıştı Sürekli havlaması beni rahatsız ediyordu. oysaki köpek havlaması çok normal bir durum.2-3 ay sonra köpeği baska yere götürdüler. Bu durumu çaresiz olarak görmeniz zaten bilinçaltınızda blokaj oluşturuyor. Her seyin bir çözümü vardır. Sizi çok iyi anlıyorum. Bu durumu ilaç tedavisi olmadan psikolog eşliğinde de çözebileceğinizi düsünüyorum. instagramda da sayfalar var bilincaltı temizlemeyle ilgili. bilincaltınızda seslere karsı blokaj olusturmussunuz S

İlaç tedavisini bilmiyorum ama terapinin ciddi faydası olacağını düşünüyorum. Bu tarz rahatsızlıklarda kişinin kendi mücadelesi de çok önemli. Kendini bıraktıkça hastalığın dozu artıyor ki bugün çatal bıçak sesi yarın başka sesler de eklenir. Hastalığın sebebinini bulmak ve tamamen iyileşmese bile en azından sosyal yaşamı aksatmamak için terapi alın bence.

Evet kesinlikle

Bende de hafif düzeyde var bu rahatsızlık. Küçükken saat sesinden nefret ederdim odamın yanındaki odadaki saati bile kaldırtmıştım çünkü yan odadan gelen saat sesi bile uyutmuyordu beni. Allah'tan artık tik tak eden duvar saatlerini kullanan kalmadı. Horlama sesine de hiç katlanamam ama bu normal bence horlanmasından rahatsız olan çok insan var kuvvetli bir ses çünkü ama ben uyurken başka bir insandan gelen hiçbir sese katlanamıyorum nefes seslerine bile. Başka biriyle aynı odada uyuyamıyorum bu yüzden. Beni en çok zorlayan öksürük sesi. Biri öksürünce vücudum strese benzer tepkiler veriyor kalp atışlarım hızlanıyor. Eğer uzarsa yani kişi hastaysa ve sürekli öksürüyorsa ortamı terk ediyorum çünkü öfkeleniyorum. Zor bir rahatsızlık gerçekten ve ben de tedavisi yok diye biliyorum. İlaç kullanmayı da hiç düşünmedim.

Ben de aynı dertten muzdaribim. Çaresini bulamadım. Sanki yıllar geçtikçe eskiye göre daha çok rahatsız olmaya başladım bazı şeylerden. Eskiden de böyleydim ama şimdi daha da tahammülsüzüm. Az önce eşimin horlamasına dayanamayıp yastığımı alıp salona geldim mesela. Zor gerçekten

Cok gecmis olsun cok zordur tahmin ediyorum. Bence terapi bayagi ise yarayabilir ama cok iyi bi doktor bulmaniz gerekiyor.

Bende yıllardır ben ni boyleyım dıyorum benımde hafıf takıntılarım var yemek şapırtıdına ve sakıza asla ama asla tahammülüm yok bazen terk edemeyeceğim ortamda olunca ağlayasım geliyır sinirden horlama esyalarıma bnm haberım olmadan dokunulması bnm kullandıgım bırseyı yada bana aıt olup kullanmadım birsey bıle olsa ellenmesi odama gırılmesı ben varkn veya ben yokken bırı odama gırmeyecek hıc bır sekılde ınsanların aşırı seslı gülmesi yanımda bırı sacını kasıması vucudunda bı yarayı koparması ellemesı gbı kokulara bıde eve sıkılan parfum yan odadan ablsmın sıktıgı parfum kokusu mıdemı bulandırıyor asırı sese kalabalıga ınsanların seslı nefes alışı meyve yeyısı ellerını yalaması sarımsak sogan kokusu o kadar fazla kı nısanlımla bu konuda sımdıden catısıyorum eve gelınce işten şortla gezıyır yaz kız ben aksam esofmsn gıyılır gecd pıjama gıyılır yatılır yatakda sortla uyudugunu soyledı şimdiden strese gırdım ben yanımda sadece sortla evde gez yataga o sekılde gır bı kere tuyu kılı dokukur bn sacımı baglı tutarm gece orgu yaparım bende sgra kullanıyorm ama hergun dus alırım kapalı alanda ıcmem evde ıcılınce o koku benden gtmez mutfakda sıgra ıcsın odamda kul tablası kokusunu alırım bunun gbı dunya kadar sey ve o kadar yoruldum kı neden norml ınsanlar gbı gamsız degılım bırde bunlar olunca sınırden aglarım aglayınca uzulur uzuntuden ucuk cıkar asamıyorum bazı seylerı ve gercekden bazen sınır sıstemın cokuyor bu hayatda sadece bebeklerd cocuklara sabırlıyum bu konularda onlarn ypdıgıns tepkı vermiyorum

Ben yazdım sandım. Sakız yerine beynimi çiğniyorlar sanıyorum. Salatalık, biber havuç vb yeniyorsa mümkünse benim ev dışında olmam lazım Çok asabileşiyorum dayanamıyorum

Kulak tıkacı bunu yazarken aklıma geldi geçici bir çözüm olarak. Çünkü zaten kulaklık kullanıyorum ama başım ağrıyor artık. Sofradaki muhabbeti düşünecek durumda olmuyor insan yani. Benim geçici bir çözümüm vardı, bunu da deneyenler oldu mu diye sormak istedim, dediğim gibi dün gece artık kaşık sesinden uyuyamadım ne yapabilirim uyurken diye düşünüyordum, aklıma geldi. Ayrıca evet, gerçekten çaresiz bir hastalık, yani kesin bir çözümü maalesef yok. Bundan dolayı uygulanan ama kesin çözüm vadetmeyen birkaç yöntemi deneyen arkadaşlar var mı diye sormak istedim. Ben de tedavi olmaya karar verdiğim için. Yoksa oturup evde ölmeyi beklemiyorum yani. Belki tedavi gören olduysa doktor ismi de alırım diye düsündüm. Hatta bir arkadaşımız bir tür ilaçtan bahsetti, bana umut oldu belki bana da işe yarar yani doktora gideceğim tabii ki. Sadece süreçleri öğrenmek istemiştim. Çünkü bu dediğiniz gibi oturun onların yanına kitap okuyun asla olmuyor. Yapabilsem keşke ama kalp atışlarıma ve öfkeme kendi kendime yetemiyorum. Psikolojik bir rahatsızlık işte yaşamadan bilmemeniz çok normal sonuçta hiç deneyimlemediğiniz bir durum benimki kadar ileri boyutta olması. Mesela ben sizin yerinizde olsaydım o çay kaşığı sesini duymamak için yanımda bebek de olsa kulaklarımı tıkardım, 1 saniye, 3 saniye fark etmez tahammülüm yok. Bakmayın sakız çiğneyene demişsiniz, olmuyor ben bakmadan duramıyorum işte ancak ne zaman rahatlıyorum biliyor musunuz? Mesela otobüs dolunca başka insanlar ona bakmamı engellerse. Ya da ben kalkıp gidiyorum. Gerçekten zor bir durum teşekkür ederim yine de.

Bencede okb. Çok çokyazık size. Boşa ılac ıcmek ıstemıyorumda çok gereksız bır cumle. neden doktorlar gerejsız ılac verdınkı. Doktora gıdın acil bir sekılde Boyle yasanmaz

Damdan bu gerçekten bir hastalık ya zaten öylede kabul ediliyor tıpta. Odaklanma demek panik ataklı birine korkma demekle aynı şey. Yazdıkların doğru ama Tedavi şart

Tıp zaten çaresini bulmuş, ilaç tedavisi görüyorum hala . push ;

Çözümü gerçekten ilaçmış. Bunca yıl ben boşuna kendime eziyet etmişim mutlaka bir psikoloğa görünün derim giggles Shady's back. Anneler

Yani şöyle diyeyim ben daha 3-4 yaşındayken kardeşimin meme emme sesine kulak tıkamamla başlamış. Sonra bunlara bin tane şey eklendi. Kendimi bildim bileli bunla mücadele ediyorum ama artık dayanılmayacak hale geldi bir insan çatal bıçak sesine de gıcık olur mu? Bir de şöyle bir şey var, bir şeyle uğraştığım ortamda onu unutabiliyorum , fakat yemek anında her an kafamı meşgul edemem ki. Çekirdek yenmesine de kalabalık ortamdayken kafam alıyor ama evde ailem televizyon izlerken çitlesin deli oluyorum. Kimsede asla tolere edemediğim ağız şapırdatma ve sakız sesi. Bilmiyorum OKB mi bu sizce?

Umarım benimki kadar ileri boyutta değildir Çünkü ben çocukların yaptığı yemek yeme ve sakız sesine bile katlanamıyorum anne olursam ne olur bilmiyorum. Kulak tıkacı denediniz mi? Ya da terapi psikolog vs. ? Yararsız bulduğunuz çözümler nedir? Otrera

ne zaman başladı bu durum? kaç aydır/senedir var? tam okb diyemem ama düşüncelerinizi kontrol edemeyip defalarca o sesleri düşünüp kafanızda canlandırıyorsunuz ve kısır döngüye giriyorsunuz... bundan dolayı zihinsel telkin ve okb için kullanılan ilaçlar fayda edebilir diye düşünüyorum

İşte o dediğiniz telkinleri denedim ve 2-3 kere dayandım. Ama ondan sonra o kişinin berbat yediğini biliyorum ya, artık hiç onunla oturamamaya başladım. Çünkü sabır kalmıyor. Evet bakmadan yürüyorum artık ama istemediğin şey dibinde bitermiş ya hep yanımda arkamda bir ses duyuyorum ya da yola bakmak için şöyle bi kafamı kaldırıyorum bir bakıyorum sakız çiğniyor. Algıda seçicilik gerçekten. Bunların kimseye zararı yok zaten sadece bana var o yüzden kesinlikle tedaviyi deneyeceğim

hayır okb daha farklı olur, her takıntıya okb denilmemeli ancak sizdeki durumda bir nevi takıntı. yani odaklanmışsınız o sese, her durumda tetiktesiniz ya birisi ses çıkarırsa diye. bu da bir takıntı döngüsüne sokmuş sizi. bu döngüyü kırmanız ve zihninizin kontrolünü elinize almanız lazım. SSRI dediğimiz ilaçlar takıntılarda kullanılır ancak yalnızca reçeteyle alabilirsiniz, bilemiyorum bence faydalı olabilir gibi sizde

Bende de vardı abimle aynı sofraya bile oturamazdım şapırtısından. Çekirdek yediğinde sinirlerim tavan yapıyordu dayanamıyordum. Sonra başka sebepten depresyon tedavisi görmüştüm kullandığım ilaç bunada iyi geldi senelerdir çok rahatım aklıma bile gelmiyor artık.

işte o odaklanmamanın yolu doktordan geçiyorsa oraya gitmeli yani ben çaresiz dert deyip oturmayı olağan bulamıyorum da seslerden rahatsız oluyor ama sadece bazı zamanlarda ve bunun farkında bu durumda o farkında olduğu zamanları olmadığı zamanları ayrıştırıp sebebini bulmalı cidden bana mesela çok ilginç geldi kulak tıpası işe yarıyor mu diye sormak denemek kolay ve ucuzken onu dahi denemeden ilaçlar doktor buna çözüm olmayabilir diyorlar boş yere ilaç kullanmasam mı diye konuya girmek hastalık tabii ki de hasta oldum ben deyip oturmuyoruz ki yani ya yatıp dinlenelim iyileşelim diyoruz ya aman vitaminli şeyler yiyelim diyoruz ya doktora gidelim diyoruz hiçbir şey yapmayıp hastayım, çok ağır hastayım demek bana göre değil galiba konu sahibi doktor doktor gezdim çare bulamadılar yazsaydı yorumum daha farklı olabilirdi belki ama o çareyi aramış gibi durmuyor çareyi bulabileceği yer kendi beynini içi ve bunu da doktor yardımı ile bulabiliyorsa o yardımı almalı

Evet zaten çaresiz değilmiş Artık bu hastalığa sahip değilim diyebilirim şükürler olsun

anlamaya çalışıyorum o nedenle kendi hayatımdan örnek verdim ya o sesi kesmek için kulağımı tıkayamadım zira bebek yere düşerdi yani fayda maliyet analizi yapıp o sese ilişkin algımı değiştirip beynimi o an dışarıdan içeri doğru gelen ışığa odaklamaya çalıştım esasen derdim benim sesten rahatsız olmam değil, bebeğin uyumaması idi ama o sesi şu an asla duymam zira sessizlik olsun da bebek uyusun diye beni geren bir durum yok o sesten rahatsız olmamın sebebini bebeğin uyumaması olduğunu da biliyordum ama bebeğin uyuması için farklı bir çözümüm olmadığı için sesin kaynağına bir daha yapma dedim örneğin otobüste sakız çiğneyenden rahatsız olduğunuzu, tek çözümün de görmemeniz olduğunu biliyoruz o zaman otobüse binerken hiç insanlara bakmayın, kulaklığınız da var duymadınız da sesi ben anlıyorum onu bir kere gördüğünüz anda hep devam ediyor hissinizi o zaman hiç başlamadan engellemek lazım etkiyi kalp atışınızın fazlalaşması ve öfke olarak nitelendiriyorsunuz kalp atışının artımı vs zaten tamamen fizyolojik hale gelmiş o nedenle ilk yorumumda da dediğim gibi doktora gitmek iyi gelen var mı vs araştırmadan önce doktora gitmek lazım bence, zira her hasta farklı ama öfke neye dair yani ben rahatsız oluyorum buna rağmen yiyorlar düşüncesi mi öfkenizi körüklüyor mesela ben bilmesem rahatsızlığını yersem sanki bu kadar öfkelenmeyeceksiniz gibi geldi, bu tarz rahatsızlıklarda öfke, tepki daha çok aile bireylerine yöneliyor, toplum içinde tahammül için daha fazla çaba harcanıyor gibi uzmana dair önerimi tabii ki yineliyorum ama ben üstüne gidilmesi gerektiği kanaatindeyim bugün 1 dakika dayanırsın yarın 2 ama o fiziksel tepkiler oluşmadan kendini telkin etmeyi de denemelisin dün de yemişlerdi oturdum burada, bugün de oturabilirim gibi ya da ne bileyim birisi ile telefonda konuşun odağınız farklı olsun, 5 dakika durun o odada ertesi gün dün dayandım bugün de dayanırım deyin

Evet kesin olarak senin hastalığın şu, bu da ilacı gibi bir durum yok. Başka tedavilerde kullanılan antidepresanlar, bu hastalığa da yarıyormus. İki tane antidepresan kullanıyorum ben. Çok teşekkür ederim

Bu durum sizde yıllardır süren bir durum olduğu için telkinler 2-3 kerede işe yaramaz. Devamlılık sağladıkça olumlu etkisini görürsünüz

Çok zor Ama bir çözüm bulamadım malesef Konuyu okuyacağım belki bir fikir edinirim.