Ben ayni sehirde yasadigim akrabalarimi yillardir gormedim. Bazilari ile bir sorunum da yok ama yine de uzun zamandir gorusmedigim icin ihtiyac duymuyorum. Karsilasmisligim yok. Dugunlerine gitmedim Bayramda falan da iletisimim yok. Yokluklarini hissetmiyorum. Bu benim kendi secimim. Sen de seciminin arkasinda dur. Kimseye bunun hesabini vermek zorunda degilsin yetiskin bir insansin. Baskalarinin dediklerine kulak asma. Dugunune gelmeseler ne olacak cogu zaten kuru kalabalik. Cenazende fatihayi seni seven zaten okur. Sacma sebepler sunmus annen.

O, kardeşini seviyor muhtemelen. Bi de, sırf yakın akraba diye böyle bi şeyi konduramıyor. E akraba diye de küslük falan da kabul etmiyor. Kulak kapatmaktan başka çare yok

Her zaman söylerim " bütün akrabalarımı verip leğen mandal vs. Alabilsem keşke"

Anne ve babanız kardeşlik bağları sebebiyle, kardeşlerinin davranışlarını onaylamasalar da kardeşlik duygusuyla birbirlerini görmek isteyebilirler. Bu tür buluşmalarda bir araya gelirseniz; akrabalarınıza hal, hatır sorup, sonrasında ortamdan ayrılabilirsiniz.

Ağızlarını hayırlı bir şeye açmıyorlar evet. Zaten sorun da bu. Annemin kuzenlerinin çocuklarıyla aram çok daha iyi mesela. Hatta kankayım diyebilirim. Çünkü çok cana yakın insanlar ve kimyamız tutuyor demek ki. Öz teyzem ise çok soğuk ve beni sevmediğini her fırsatta gösteren biri. VenusYumi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Akrabalarım şehir dışında, ailem değil.

Uzakta mi bi de aileniz siz kopamamissiniz evden. Once evden kopun zihnen, sonra akrabalar civcivgagasi Açıyorum çiçek

Aynen öyle. Ama zaten şehir dışında yaşayan anne tarafından akrabalarımla muhatap olmak istemediğim için annem kimseyle anlaşamadığımı, sorunlu olduğumu iddia ediyor. Buna sinir oluyorum. Kimseyle durduk yere aram bozuk değil. Haklı olduğum halde haksızım annemin gözünde. Üstelik tek çocuk olduğum için akrabalığa önem vermem gerektiğini söyleyip duruyor. VenusYumi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Akrabalari ile arası iyi mutlu olanlar var mı? Allah daha çok arttırsın da konu sahibinin ve benim akrabalar kapatılsın yaaa.

Ayda yılda bir düğünde cenazede gördüğüm insanları artık orada da görmek istemediğimi söyleyince kötü ben oluyorum. Artık kendi aralarında görüşmeliler. VenusYumi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ayy evet, sevilmediğimizi de hissediyoruz onların yanında. İçimizden gelmiyorsa niye yanlarında olalım ki Anneler, özellikle bizimkilerin nesli böyle maalesef ama yalnız olmadığını bil. Takma

Akrabalarla din ve siyaset konuşma Aslında bu akrabalarla konuşma bencede

Kabul ettiremiyoruz. Sevilmediğimi ben biliyorum mesela. Annem diretiyor "Teyzen seni niye sevmesin?" diye. Sevmiyor işte, bir sebebi olmak zorunda da değil. Ben de onu sevmiyorum. . push ; civcivgagasi Açıyorum çiçek

Evet öyleyim de çık işin içinden. Ana değil mi sorunlu da olsan sevecek mi seni görelim? Hayır öyle değilim dedikçe üstüne gelirler, sen bi kabul et bak herkes nasıl rahatlical

Ailenizin velayeti altında değilsiniz artık. Sizi elinizden tutup; zorla bayram gezmesine, akraba görmeye vs götüremezler. Görüşmek istemiyorsanız, görüşmeyin.

Merhaba hanımlar, Ben çoğunlukla hem anne hem baba tarafından akrabalarıyla anlaşamayan bir insanım. Bu da benden kaynaklanan bir durum değil. Baba tarafından akrabalarım, yani amcalarım babama her konuda köstek olmuş ve kazık atmış insanlar. Bir tek Almanya'da yaşayan amcamla aram iyi. Çünkü yengem gerçekten çok iyi bir insan. Diğer yengelerim ortalığı mikser gibi karıştıran cinsten. O yüzden yıllar süren kazıklardan sonra nihayet aydınlanma yaşayan babam artık abileriyle görüşmüyor. Zaten Almanya'da yaşayan amcam hariç hepsi birbirinden cahil ve kötü insanlar. Annem ise her zamanki saflığıyla babama "Ne olursa olsun onlar senin kardeşin" deyip duruyor. Anne tarafım daha beter. Çünkü onlarla eğitim seviyeleri yüksek olduğu halde kesinlikle anlaşamıyorum. Siyasi görüş ve inanç konusu yüzünden uyuşamıyoruz. 40 küsur yaşındaki dayımın kızı hiç haddi ve hakkı olmadığı halde 32 yaşındaki bana vaaz vermeye kalkıyor. Utanmadan da beni "fitneci" olmakla itham etti. Oysa bu konulara hiç girmeyen bir insanım ama kafaya takmış belli ki. Tartıştıktan beri de konuşmuyorum. Teyzem ise zaten oldu olası beni sevmeyen bir insan. Fikirlerimiz de çok farklı. Kimse kimseyi sevmek zorunda değil. Ben bunun gayet farkındayım. Ancak akrabalarını her şeyden önde tutan annem mutlaka görüşmemi istiyor. "Sen evlensen düğününe kim gelecek?" veya "Cenazede bir Fatihayı kim okuyacak?" deyip duruyor. Bu da beni hem sinirlendiriyor hem de suçlu hissettiriyor. Zaten anneme göre her şeyin suçlusu ve sorumlusu benim. İnsanların anlaşmak ve görüşmek zorunda olmadıklarını anlamıyor. Sizce ne yapmalıyım?

32 yasindayiz ikimizde. Kimse bana akraba konularinda istedigini yaptiramaz. Size de yaptiramasinlar mesafe koyun didismeden annenizle. Bildiginizi okuyun. Zorunda misiniz yahu fatiha okuyacak adam mi kalmiycak allah korusun cenazeniz olsa bu mu dert...

"Siz değil" de. Sanki ağızlarını hayırlı birşey için açıyorlar da birde seni beni beğenmiyorlar eleştiriyorlar. Anneniz "aman Ali Rıza bey ağzımızın tadı bozulmasın" modunda diye ona uymak zorunda da değilsin. He he de geç. Kendin için en önemli şey yine kendi mutluluğun huzurun. Koskoca kadınsın kimse seni istemediğin bir ortama sokamaz.

Ben de 30 oldum ve tatil, düğün, bayram ziyareti falan yapmıyorum. İçimden gelmiyor, onları da sevmiyorum, zoraki ilişkileri de hiç sevmem. Annem de arada bi şey der, ki şu an aynı evde yaşıyoruz. Yabani der mesela Ona rağmen, "Yetişkinim ve kimle görüşeceğime kendim karar verebilirim, senin kardeşin, dostun vs. istediğini yap" deyip konuyu kapatıyorum. Sosyal medyam yok, olsa da ekleşmem. Numaramı da değiştirmiştim ve 3-5 uzak akrabamda vardır, o da gerçekten sevdiğim tiplerdir. Kimse zorlayamaz, ne derlerse desinler boşver