Bana göre hatn ne bilyiormsun, ben ezigim ve öyleyim evet öyleyim diyip diyip kendini bitiriyorsun ve o ezikligi daha cok yasiyorsun ve kendine geciriyorsun, ve bunun farkinda bile degilsin. Simid böyle konu acmisin burda herkes sana yardimci olmaya calisiyor, hepsini oku not al, ve bunlari kendine ve hayata gecir, yoksa oldugun yerde kürek cekmeye devam edersin. . push ; D

Nekadarda guzel bir konu. Arkadaslar benimde sorunum bu. Bir psikologa gidiyorum. Gecen sene cok calkantili bir iliskim ve nisan donemim oldu. O sirada gitmistim. Iyi anlastik vs. Ama o nisanlimdan ayrilacagimi soylemisti. Biz ayrildik. Simdide bana koc burcu ve teraziler zor evlenir diyor. Benimi korkutuyor acaba 32 yasindayim. Evlenmek yuva kurmakta istiyorum. Simdi o oyle soyleyince acaba budami dogru cikicak diye dusunmeden edememiyorum ve evet korkuyorum evlenememekten. Biraksammi acaba? Ne onerirsiniz? . push ; Olsen Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhaba Simge Hanım. Yazdıklarınızı okuyunca hem üzüldüm hem de nasıl böyle olabilir diye fikirler yürüttüm kendimce. Simge Hanım okuduklarımdanakmaya başladım, şunu anlıyorum, siz sürekli kişiliğim sorunlu diyorsunuz, öncelikle şunu kabul edin, adı üstünde KİŞİlik, bu kişinin kendisiyle, hayata bakışı, olaylara tepkileri, yaşama karşı tutumuyla alakalıdır ve bence içseldir. Sizin kişiliğinizi sizden başka kimse değiştiremez. Ve belli ki siz kendinizi sevmiyorsunuz, en büyük sorununuz bu. Öncelikle Neden? Bu soruyu sorun kendinize? Neden sevmiyorsunuz kendinizi. Çok seçenek olabilir kendinizi beğenmiyor olabilirsiniz, ya da yaşadığınız ayrılığın tramvası olabilir üzerinizde. Simge Hanım kendini beğenip beğenmemeyle alakalı bi örnek vereyim. Ben öğretmenim, atandığım ilk yıllarda ve ilk yerde o kadar çok ilgi görüyordum ki bazen bunalıyordum. Etrafımda sürekli insanlar vardı, dışarı çıkar eğlenirdik arkadaşlarımla. Bulunduğum ortamın gözdesiydim. Kendimi de çok beğenirdim. Haliyle insanlar da bana benim gözümle bakıyorlardı ve etrafım daha da cıvıl cıvıl oluyordu. Ama sonra ben birini tanıdım ve sevdim, ilk iki sene çok güzeldi, fakat sonraki senelerde beni kendisine benzetmeye başladı. Çok yakışıklı değildi, benim çevremden ondan daha yakışıklı beni beğenen insanlar vardı ama ben onun merhametini sevmiştim. Ama zaman geçtiköe beni kısıtlamaya engellemeye başladı. Artık ne dışarıda gönlümce gezebiliyor ne de yeni ortamlara girebiliyordum arkadaşlarımla. Sonunda bana yaptığı yorumlar yüzünden burnumu kafama takmaya başladım. Halbuki gerçekten yolda yürürken insanlar başını çevirir bakardı ama burnum mükemmel değildi ama yüzüme yakışıyordu bence. Sonra ben evde otura otura kendimi incelemeye ve burnumu iyice takmaya başladım. Bu insan da benden uzaklaşmaya başladı. Ben artık kendimi eskisi kadar güzel bulmuyordum. Yemin ederim ki bu çevreme de yansıdı. Çekim yayası olayı yüzde yüz gerçek ve ben burun ameliyatı oldum. Ameliyatımda sorunlar oldu, ve ben o güzel kız kendimi bi ucube gibi hissetmeye başladım. Arkadaşlarımla artık hiç görüşmüyordum sanki herkes benim yüzüme burnuma bakıyor gibi geliyordu, dışarı çıkmıyordum. Ailesi güzelliğe aşırı düşkün insanşlar, annesi sürekli beni eleştiriyor, amcası benim yanımda burnunda iz kalırsa eskisi gibi olmaz diyordu. Henüz evli de değildik üstelik. Ve bu arada aradan 4 sene geçti ve ben 26 yaşına geldim artık bütün arkadaşlarım da evlenmişti nerdeyse, onunla beraberken bile evlenme teklif eden insanlar oluyor, görüşmek isteyenler oluyordu. Ben herkesi redettim onun için, ve sonunda etrafımdaki o kalabalık dağıldı, Ben evde kaldığımı düşünüyorum şimdi. Hatta arkadaşlarım beni birileriyle tanıştırıyor ama beğenmediğim oluyor kimi zaman. Çünkü hala kendimi seviyorum, arkadaşlarım bana daha ne istiyorsun seninle evlenmk istşiyor diyorlar. Nasıl böyle bi duruma geldiğime inanamadım ilk başlarda ama sonradan kabullendim ve evlenmesem de mutlu olamaz mıyım diye düşünmeye başladım. Bu arada o sevdiğim kişiyle bi türlü olmayınca ben başka yere tayin istedim, çünkü öğretmenlik yaptığım yerdeki insanlar artık bana kimleri kimleri kaçırdın ve sonunda ne buldun, biz sana demiştik demeye başladılar. Şimdi yeni bir yerdeyim hayatımı sıfırlamaya çalışıyorum, yaşıtlarım hep evlendiler. Burda da hiç arkadaşım yok nerdeyse ama kendimi eve kapatmıyorum, kitabımı alıp sahile gidip okuyorum. Bi kahve içip etrafı izliyorum, insanlar ilginç ilginç bakıyor tek başına sahilde kitap okumam onlara acayip geliyor ama umurumda bile değil açıkçası. Bazen acayip ya da ilginç olmak marjinal olmak anlamına da gelir. Artık burnumu da böyle seviyorum. Yaşım ilerliyor gözümün yanında kırışıklıklar var hatta beni genelde üni öğrencisi sanırlardı ama geçen de bi öğrencim babam siz de daha küçük hocam dedi, babası çok genç evlenmiş. Moralim çok bozuldu günlerce ağladım hatta ama ben kendimi seviyorum, bal maskeleri yaptım, bakıma im, saçlarıma yağlar aldım sürüyorum. Canım benim insanlar kendilerini iyi göstermek için başkalarını alaşağı etmeyi çok sever, benim kendi kuzenlerim, en yakın arkadaşlarım alttan alttan ne oldu o kadar güzelliğine, peşindekilere ne oldu, güzel değil mantıklı olmak önemli diyor. Hani evlenemedin muhabbeti yapıyor bana, üzülmüyorum desem yalan olur ama evlenince insanın başı göğe ermiyor tatlım. Sen evlenmeyi falan bi yana bırak kendini sevmeye bak. Bir de lütfen ben eziğim falan deme, sen bunu kabul edersen herkes bayıla bayıla katılır sana. Çünkü ben de dahil her insan için Ah yazııık demek Bravo demekten daha kolaydır çünkü kendi eksikliklerinin normal olduğunun bi kanıtıdır kendilerinden kötü durumda olanlar. Bir de kırışıkarım var yüzüm yorgun demişsin. 15 gün boyunca saf balı yüze sür, 20 dakika beklet ve ılık suyla yıka. 15 gün yap ama sonra 20 gün falan ara ver yüz tahriş oluyomuş çünkü. Bir de niveanın bi kremi var adına bakıp yazarım gece ve gündü için anti wrinkle bi ürün onu kullan mutlaka. psikoloğa onca para vereceğine kendine yatırım yap tatlım:)

kendi deneyimlerini benimle paylaştığın için teşekkür ederim prenses006. bu arada 100 mesaj yazmadığım için özel mesaj hakkım yok, bu yüzden mesajına cevap veremedim bana psikiyatrının ismini yazabilirsen çook sevinirim. _Lavin_

merhaba kızlar nickim gibi dertlerim hiç bitmiyor maalesef ( nolur yardım edin bana, yalvarırım bir yol gösterin. 28 yaşındayım, şurda 29 olmama da birşey kalmadı ya neyse.. eski konularımdan da hatırlarsanız belki. sözlüydüm ama 5 ay önce söz atıldı. yaşımdan dolayı evlenemeyeckmişim gibi geliyor ve bunu çok kafama takıyorum. 1 ay kadar önce biriyle görüştüm. benden 2 yaş küçük, ama dedim belki olur belki ben de yuvamı kurarım diye.. ama olmadı 3 defa görüştük artık ne arıyor ne soruyor. zaten sözlümden ayrılmışım yaralıyım, bir de üstüne bu olay beni iyice mahfetti. öyle ki, yüzüm yaşlandı bile inanır mısınız (( normalde 28 olmama rağmen 3-4 yaş küçük görünürdüm, şimdi yüzümden o ifade gitmiş aynalara bakmaya korkar oldum, yeni kırışıklıklar eklenmiş yüzüme. hadi kırışıklığı boşver resmen yorgun bir yüzüm var artık (( başka bir sorunum da arkadaşsızlığım. hiç çevrem yok. anlatmıştım bunu da daha önce: sessiz çekingen bir yapım olduğu için lise yıllarımda çok hor görüldüm ve ezik bir kişiliğim oluştu. ne kadar çabalasam da arkadaş edinemiyorum kimse ezik biriyle arkadaş olmaya yanaşmıyor. işyerimde yapayalnızım. tek başıma yemek yemekten utandığım için öğlen yemekhaneye gidemiyorum dolayısıyla bütün günüm aç geçiyor işimde de performansım düşüyor ( bunca sorunum varken psikoloğa/ psikiyatre gitmeyi denemedim mi? denedim kızlar ama hepsi acıyla sonuçlandı ( zaten canım yanıyordu daha beter üzdüler beni. ilk olarak devlet hastanesine 2 sene önce psikoloğa gitmiştim. kadın beni öğrenci sanmış ve baya azarlamıştı. inanın ağlıycaktım nerdeyse ( gerçeği öğrenince de hiç ilgilenmedi bile derdimle, 2 hap yazıp başından savdı. 2. sinde dedim paraya kıyıp özele gidiyim. gittim ve kadına hayatıma pişmanlıklarımı anlattım. kadın ne dese beğenirsiniz? "sen onu niye böyle yaptın niye şöyle yaptın, keşke böyle yapsaydın" zaten benim acım bana yetiyodu bi de kadın keşke, keşke, keşke, keşke, keşke dedikçe sanki yüreğim kızgın şişlerle dağlanıyor gibi hissetmiştim :'(((((( 3. sünde geçen yıl gitmiştim. bir gazetede insanların dertleriyle ilgilenen bir yazar var, onun yazılarında devamlı bir psikolog adı geçiyordu. işte çok iyiymiş falan. üstelik de prof. ben o yazıları okuyunca gaza geldim, dedim ki benim derdime deva olabilir, madem çok iyiymiş. prof. istanbul'daydı, aileme binbir yalan söyleyerek gittim istanbul'a. ama sonuç: koskocaman bir SIFIR!!!!!! 3 defa gittim toplam 3500 tl para harcadım, test mest bişiler yaptı ama o kadar. ne adam akıllı bir tavsiye verdi ne başka birşey. sadece dinledi ifadesiz gözlerle. ben dayanamayaıp ağlarken beni teselli etmesini bekledim, "tamma simge herşey güzel olacak, hepsi geçecek" demesini sarılmasını bekledim. işine biraz duygu katmasını bekledim ama yok!!! tavsiye bile vermiyodu. 2000 lira verdim test yaptı bana; testi yaparken sorulara cevap verirken çabuk cevap veriyorum diye bana kızıp azarladı. test sonuçlarıyla ilgili de 3 cümle söyledi: düşünün 2000 lira para vermişim test için, sonucuna ilişkin sadece ama sadece 3 cümle söyledi!!!! bu psikoloğa yaptığım harcamaları kredi kartlarından yapmıştım borçları kapatmak için aylarca uğraştım (((( kızlar bu olay benden psikolog ve psikiyatralara güvensizlik oluşturdu. bir yandan çok gitmek istiyorum, ihtiyacım var, sorunlarım var: ezik bir insanım, arkadaş edinemiyorum, yuva kuramıyorum.. yalvarırırm bana çok iyi bir psikolog / psikiyatr tavsiye edin nolur ömür boyu dua ederim sizin için ((( insan halinden anlayan, derdimi kendi derdi gibi sahiplenen, ben ağlayınca duygusuz gözlerle bakmayan tam tersi beni teselli eden, tek derdi kazanacağı paracıklar olmayan psikolog ya da psikiyatrist... kızlar böyle birini tanıyor musunuz ((((

slm bacım ben 22 yaşında ve 3 yıllık evliyim yazını okudum sana yazmak istedim yaşında birşey görmedim ben 28 yaşındasın ne var ki bunda evlenirsin ben erken evlendim ama aklım olsaydı senin yaşlarda evlenirdim Amor-a

Bu anlattığıin psikoglari duyunca meslektaslarimdan utandimbu nedir ya insana moral verecegine dahadabozuyor G

İnsanın kendi elinde olan bir şey bu. Ne diye millet senin için ezik diyecek diye yemek yemiyorsun ki.. Valla ben üniversitedeyim herhalde üniversite kantininde tek başına oturmak senin iş yerinde tek başına oturmandan çok daha kötü görünür dışardan.. Ama inan öyle değil Banane ki milletin ne düşündüğünden? Gider otururum bir güzel yemeğimi yerim.. Hem bu insanların gözünde çok daha iyi aslında zamanla gelip insanlar seni tanımaya çalışıyor O yüzden "banane" yi hayatının felsefesi haline getir derim.. jeyloo

Öncelikle şunu belirteyim psikolog ilaç yazamaz, psikiyatrlar ilaç yazabilir... Ve şunu unutmayın, kime gidersen git insanın en iyi psikologu yine kendisidir. Verilen ilaçlar bir süre sizi frenler, bırakınca eskiye dönmeniz muhtemeldir, çünkü o ilaçların pek çogu bagımlılık yapar... O nedenle önce insan olarak, kendimizden başlamalıyız. Bu kötü düşüncelerden kurtulmak yine senin elinde. Kendine degişik ugraşlar bul ve her zaman kendini degerli hisset. Bazen elimizde olmayan sebeplerden dolayı hayatımıza yön veremeyiz, ama bu demek degil ki her şey kötüye gidecek. En kötü olaylarda bile, bizler için iyi bir şey mutlaka vardır :) Ama biz onu göremeyiz, önemli olan görebilme bakış açısına sahip olmaktır :) Senin öncelikle hayata bakış açını degiştirmen gerekiyor... jeyloo

Fiyatları da çok yüksek deil hem önce Allah seni sevsin o yeter bıcok ateist vsr sosyal hayatı super insan ilişkileri super Ondan sa Allah sevsin sonra gerisi gelir evlilik de kader ama bu ezikliginden duygusuyla evlenirsen esin de sana saygı duymaz

LaViNNia, evet dediğin aynen doğru, bu dertler benim hayatımın merkezinde. hayatımı etkiliyor, beni mutsuz ediyor. devamlı karamsarım. hayatı ıskalıyorum, yaşamım parmaklarımın arasından kayıp gidiyor sanki... istiyorum ki karşımdaki psikolog yada psikiyatr benimle iyice empati yapsın, kendi derdi gibi sahiplensin, çözmek için canla başla uğraşsın.. benim hayatı ıskalamam onları da rahatsız etsin, kendi kızları gibi görüp masaya yumruklarını vursunlar ve "bu sorununu hemen düzelteceğiz" desinler, bana tepeden bakmasınlar aşağılamasınlar istiyorum.. hadi şu devlettekiler neyse ama en son gittiğim prof. beni büyük hayalkırıklığına uğrattı ( tavrından, genel tutumundan canla başla beni dinlemediği belliydi. yeri gelmişken ailem konusunda da bişiler yazayım. bugünkü ezik kişiliğimde onlar da pay sahibi. evet beni okuttular ve doyurdular ama özellikle küçükken babam bazen beni başkalarının yanında aşağılar ve döverdi. lisede bana lakap taktılar, babam geldi bu lakabı sırıtarak bana defalarca söyledi. o yüzden bilinçaltımda aileme kızgınlığım var. çok muhafazakarlar, gezip tozmama kızıyorlar 28 yaşına geldim hayatımı yaşatmıyorlar. yukarda bazı arkadaşlar tatile çık yazmışlardı, işte tatile çıkmamamın bir sebebi de maalesef ki ailem çünkü biliyorum bana zehir ederler, ki çıksam nolcak arkadaşım yok ki ( limon1988 yeni başlangıçlara! tek ayak

Merhaba, Benim bir psikolog önerim var. Kendisi bu konuda kendini çok iyi yetiştirmiş ve Amerikada ki hastanelerle birlikte tedavi konusunda ortak çalışma yapmış tecrübeli biri. Size sitesini yazıyorum. ... Son düzenleyen: Moderatör: 11 Haziran 2016 F

3. en son gittiğim psikologtu, üstelik prof. tu kendisi. gazetede o belirttiğim köşe yazarı okur mektupları yayınlıyordu ve bu prof. u çok övüyorlardı ve ben de maddi imkanlarımı zorlayarak gittim, borçlanarak gittim sırf derdime deva olsun diye. ben ağlarken duygusuz gözlerle bakması beni çok itti. ben psikolog olsam karşımda biri ağlasa kayıtsız kalamazdım, en azından insanlık bunu gerektirmez mi? hadi onu geç, bir tavsiye bile vermiyordu yahu!!! sadece dinliyordu sadece... hayatımın en büyük hayalkırıklıkarından biri oldu bu psikolog. belki de benim ezik olduğumu anlayıp benle çok ilginlenmek istememiştir. bu arada ben de istanbul'da değil anakarada yaşıyorum. bu arada evlenmekten de geçtim ben böle ezik biri oldukça mutlu olamam zaten evlensem de.. önce kendimi düzelytmenin derdindeyim.

Sen senin her şeyin olabilecek birini arıyorsun, psikiyatrist/psikolog/Psikoterapist değil. Çünkü hayatında arkadaş/sevgili ve aile gibi temel sosyal çevre taşları eksik. Ancak psikolog/Psikoterapist yöntem ve çözüm konusunu danışana bırakır, aksi halde özgür iradeye aykırıdır. Ben bile okulda çocuklara en küçük öneride bulunurken kırk kere düşünüyorsam onlar bir yetişkine müdahale etmekte elbette tereddüt ederler. En son gittiğin psikiyatr hakkında; benim arkadaşımın da 20 yaşındayken bir evlenme saplantısı oluşmuştu, kitaplar yazan çoook ünlü bir psikiyatra gitti ve bir çok gereksiz test sonucu dikkat dağınıklığı var diye ilaç yazmışlardı. Maalesef bazı özel yerler yok mr, yok eeg gibi her hasta için gerekli olmayan testlere sokup para kazanabiliyorlar. Kişilik yapında da aile tutumlarının ne kadar etkisi olduğunu gördüm, belki de evlilik fikri o yüzden hayatında önemli bir yer almış olabilir, bilemetyiz ancak biraz ruhsal durumunu güçlendirirsen ailenle ilgili bu durumu da aşabilecek gücü bulabilirsin. Elbette ki psikolojik sağlık için gereklidir sosyal çevre ama iyi olmak için kimseyi bekleme, kendine hedefler koy 'bu haftadan itibaren yemeğimi yemekhanede yiyeceğim tek olsam bile' de. eline de al bir kitap bi taraftan yemeğini ye bi taraftan kitabını oku insanlardan rahatsız olmaktan korkuyorsan. İş yerindeki arkadaşlarına bir küçük iltifat et , karşındakini mutlu edince sen de bak nasıl mutlu olursun. Senin sıkıntın daha çok konuşma başlatamamaktan geçiyor, çünkü hep karşı taraftan bekliyorsun ama hayat böyle değil. Bazen sen,, bazen de karşındaki ikonuşmayı başlatır. Yap bi hamurişi çayın yanında dağıt iş arkadaşlarına, artık ilk adımı atmayı öğrenme vaktin gelmiş de geçiyor bile. Çok tercih etmesem de hazır tavsiyeler vermeyi, internet üzerinden ancak bu kadar faydamın dokunacağını düşünerek birkaç öneri sundum. Ancak bu uzman desteğine ihtiyacın olduğu gerçeğini değiştirmez. Bu arada dış görünüş ile ilgili ufak olumlu değişiklikler de bunlara eşlik etse daha da güzel olur. L lacrimas

Psikolog ve psikiyatrlar konusuna gelince çok isim yapmıs televizyonlara çıkan kişilerden pek fayda gelmiyor ne yazık ki, ticari kaygılar... . push ;

Bak yaşadıkların senin hayatının merkezi, sen yakından baktığın için de sorunların çok büyük. İstiyorsun ki karşındaki de dertlerinin büyüklüğünde saygıyla eğilsin, seni teselli etsin. Hekimler bunu yapmazlar, olabildiğinde normalize ederler durumu, çünkü herkes her şeyi yaşayabilir garipseyen ya da karşısındakini pışpışlayan psikiyatrist olmaz. Benim yanımda da zaman zaman ağlayanlar olur işim gereği elim değmemiştir asla, çünkü hayatta mutluluklar olduğu kadar mutsuzluklar da var, danışan kişi de bu duyguların pek çok kişi tarafından yaşandığını ve atlatılabilir olduğunu bilmeli. Sen bunu düzeltmek istediğin kararını vererek çok büyük bir adım attın ve bunu düzeltebilirsin, kendine uygun bir uzmanla birlikte. Senin aile yaşamını da bilmiyoruz biz burdan herhangi bir yorum yapamayız. Ama içini açabileceğin bir uzman, seni daha iyi değerlendirecektir. Yardımcı olacaktır. Ayrıca kendine bakışında çarpık düşünceler var, bu çarpışık ve yanlış düşünceler sadece senin algın, çevrenin algısı yerine bu düşünceleri koyuyorsun. Yani şöyle ki'Ben çok eziğim, herkes beni öyle görüyor' diyorsun ancak iş yerinden kimse böyle bir ifadede bulunmadı, belki de onlar sadece 'Herhalde topluluk içinde olmaktan, konuşmaktan hoşlanmıyor' diye düşünüyorlardır. Bu kendi kafanda kurduğun düşünceleri genele yaymak sana zarar verir. Konuşarak anlaşmaktan utanıyorsan sonradan görüştüğün kiişi ile mesajlaşabilirsin, daha önce bir ilişki yürütmüş bir insansın, zamanla ilk utangaçlıkların azaldığını bilirsin, yeter ki o direnci kır. Burdan söyleyebileceklerim bunlarla sınırlı, ama ala düzeltilmeyecek bir şey yok, bunu aklından çıkarma. M malenkaya

İnsanlar dan kendini soyutlaman bir işe yaramaz Aksine size daha çok Yanlızlık hissettirir Öncelikle işyerinde yemekhaneye gidin 1 hafta içinde muhakkak sizi masasına çağıran olur gidin oturun Kimseden ilk hareket beklemeyin Öncelikle kendiniz adım atın İnsanlara selam vermeyle başlayın önce Günaydın deyin işe başlarken insanlara Her zaman ilk adım evet atılmaz ama siz insanlardan kendinizi soyuluyor ken Kimse size adım atmaz Bir de ben de 27 yaşında 17-24 yaş arası isteyenleri olan ama şuan evde kalmış genç kızım Benim de özgüvenim eksik ben de ilkokul ortaokul döneminde çok ezildim okulda Kimseye kendimi ifade edemem O yüzden benim de birkaç arkadaşım var ama ben çözüm olarak artık kendimi soyutlamıyorum insanlardan Sabah karşılaştıklarıma günaydın diyorum mesela Bir süre sonra onlar beni yemeğe çağırmaya başladı Ama çok şükür kimseye muhtaç değilim Bir de ben 2 günlük bir tatil yaptım kız kardeşim ile o kadar iyi geldi ki 2 gün olsada Daha sonra kilo verdiğim de aslında ne kadar mutlu ve pozitif olduğumu hatırladım Takıntımı çözdüğüm de pozitif olacağıma inanıyorum Sen de öncelikle sende ki özgüven eksikliğinin ilk temeli neyden kaynaklanıyor ise onu bul çöz Koca adayı için de insanlar ile iletişime geçersen tanıdıkları olacaktır Bir de işyerinde kendinden çok bahsetme herşeyini anlatma sıkıcı olursun

esas senin ailene, annene, babana bol sabırlar dilerim. insanlara tepeden bakan tiplerden oldum olası hazetmemeişimdir.

O psikiyatriste o kadar para vereceğine yurt dısına seyahate çıksan senin için daha iyi olurdu kafa dağıtmak için. Ayrılık terkedilme acısı bende yaşadım geçmiyor bir türlü seninle aynı yaştayım bende 6 7 ay kadar önce yaşadım. Ama evlenemez miyim filan tarzı düşünceler aklıma çok gelmiyor daha çok o acının üstesinden gelmeye çalışıyorum. Arkadaşlar konusunda ise bence kurslara filan yazıl. Değişik ilginç aktivitelere katıl kendine güvenin gelir. Bu şekilde çevrende aranılan ilgi çeken biri olursun. Silik sünepe durma en başta ben öyleyim deme.

Öncelikle gerçekten uzuldum durumuna. Yorumları okumadım ama bazı yanılgılarını gördüm. Bazı şeyleri yanlış kişilerden beklemişsin. Psikolog ya da psikiyatrist hastasına sarılamaz, teselli veremez, "herşey geçecek, üzülme" gibi gerçek dışı teselliler veremez. Bütün bunlar o kişinin soğuk biri olmasından değil, meslek etiği gereğidir. Sanırım sen arkadasın olmadıgı için kendine parasıyla da olsa arkadaşlık yapacak insanlar aramışsın, ama doktorlar bunu yapamaz. Senin arkadaşa ihtiyacın var gibi geliyor bana. Sana sarılsın, teselli etsin, derdini paylaşsın. Bu arkadaşların, yakınların payına düşüyor, gittiğin doktorlardaen bunu bekleme. Arkadas sorununa gelince. Ben de sende özgüven sorunu sezdim. Etrafına insan çekmek istiyorsan ilk önce kendine saygın olmalı. Sen tek kalcam diye kendi kendini aç bile bırakabiliyor, insan içine cıkamıyorsan kimseye de cazip görünmezsin arkadaş olarak. Evet, eziklik bu ve kimse ezik birinden arkadaşlık namına birşey beklemez, istemez. Öncelikle kendini sev, saygı duy ve kendine yet. Tek başınaysan tek başınasındır ne olmuş ki? Tek başına yemek yemek eziklik değildir, pekala yersin. kendine güven, dışardaki milyonlarca insan senden daha üstün değil. Senin de bir ağırlığın var toplumda, ağırlığını bil, kendine saygı duy. İkinci olarak, güleryüzlü ol. Kendinle ve diğerleriyle barışık ol, etrafına gülümsemenle ışık saç. Bir köşeye sinme. Güleryüzlü bir insan çok güzel izlenim bırakır etrafında. Neyse, daha yolu var bunun ama benim için arkadas edınmek ıcın en önemli şeyler özgüven sahibi ve güleryüzlü olmaktır.

Rica ederim. :) Mesaj sayım 100 olmadığı için özel mesaj atamıyorum. Google'a tavsiyeediyorum yazıp ilk çıkan linke tıklarsan bahsettiğim siteye ulaşabilirsin. Meleknaz Herşeyin

oncelikle yemekhaneye gitmekle ise baslamalisin. git hatta en erken sen git. guzel bir masa bul otur. sonradan gelen yalniz biri olacaktir oturabilir miyim diye sorarlar. bir gun iki gun hep ayni masaya otur yavas yavas muhabbet kurarsin. inan bana kimse seni gozetlemiyor aa yalniz gelmis diye dusunmuyor. herkes karninin doyduguna ya da muhabbetine bakiyor. yuzun asik olmasin gordugun insanlara gulumse gulumsemek seni mutlu eder, karsindakini de. hicbiseyden eglenmiyorsan gidip yemegin tadini cikarmalisin. once bu adimi at.

Psikologların işi siz ağlarken sizi teselli etmek değildir. Bunu anneniz ya da arkadaşınız yapabilir ancak. Ama siz bu yönden yalnız olduğunuzu düşündüğünüz için psikologlardan bu tarz bir beklenti içine girmişsiniz. Artı psikologlar size direk şunu yap demek. O keşke, keşke veya bence diyen psikologun diplomasını yırtmak lazım. Kimse keşke ya da bence diyemez psikolojik danışmanlıkta. Keşke veya bence demek kendi kişiselliğini katmak olur ve bu da ne bilime ne de psikolojiye uymaz. Çünkü kimse sen değildir. Sana tavsiyem ise spora başlaman, kitap okuman olacaktır. Durumun varsa bir evcil hayvan besleyebilirsin. Çok güzel filmler izleyebilirsin. Yapacak o kadar çok şey var ki. Artı sıkılırsan bana mesaj atabilirsin. Ben psikoloji öğrencisiyim. Sana bi psikolog olarak değil ama daha profesyonel bir arkadaş gözüyle yaklaşabilrim. Umarım kendini gerçekleştirebilen, geleceğe umutla bakan bir birey olursun. Sevgilerle..

evleneceksen, evlenmeceksen bı tek allah bilir. çok saçma. benim de sosyal fobileri var. psıkoloğa gitmeye duşunurdum, ama bunlara duyunce çok üzüldum guvenelcek biri yok demek. sadece para emmiyorlar anladim kadarıle C

dostum belki farklı bir şekilde yaklaşacağım ama bence senin kesin tedavin namaz. bilmiyorum kılıyor musun ama kılıyorsan da kendini daha farklı ibadetlere ver bir alim der ki nasıl ki bedenin yemek içmek nefes almak gibi ihtiyaçları varsa ruhun da öyle ihtiyaçları vardır. her ruhun da farlı farklıdır. çağımızın en büyük sorunu olan bu psikolojik problemlerin sebebi ruhun ihtiyaçlartının karşılanmamasıdır. bence en güzel ilaç namazdır. sonrasında yapılan dua ise her şeye değer rabbimden en güzelini hayırlısını hayırlı zamanda iste. eminim o senin bu duanı duyacak sabret ondan istersen bir de hayırlısını istersen verir inşallah. eğer namaz kılıyorsan senin ruhunun ihtiyacının daha fazlası olduğunu gösterir. daha fazla ibadet et. Allah'a güven. ondan başka sana yardım edecek kimse yok bence. rabbim seninle olsun...

sözlüm askere gittiği zaman bir kopukluk yaşadık 3 ay kadar. sonra o dönünce tekrar birleştik ama o başka biri olmuştu sanki. o 3 ayın hıncını benden çıkarırcasına en ufak tartışlmada küfürler etmeye, hakaretler savurmaya başlamıştı hatta el de kaldırdı ama vurmadı. inceldiği yerden de koptu işte ( görüştüğüm kişi konusunda ise, devamlı adımları onun atmasıydı. yani ben çok çekingenimdir utanırım öle mesaj atmaya filan. sanıyorum ki devamlı görüşmek isteyen taraf olmaktan sıkıldı ( kendimi ezik hisediyorum lise yıllarımda çok mobing yapıldı üstüme gelindi lakaplar takıldı, sessizdim pasifdim çekingendim mücadele etmedim her yapılanı kabullendim ( ezik, arkadaş edinmeye çekinen bir insan olup çıktım işte ( siliğimdir, insanlar sanki görmez beni günlük hayatta, sanki ben yokmuşum gibi davrnırlar. yüksek sesle konuşmaya çalışsam bile görmezler beni ( ben de farkındayım özgüvenim hiç yok ben de psikologlardan medet ummutum ama onlar da ezdi beni ((

Sen sanırım hep psikiyatristlere gitmişsin, psikiyatristler psikoterapist değillerdir, klinik vakalara bakarlar, senin dilediğin ilgiyi onlar gösteremez iş alanları farklı. Bir diğer diyeceğim psikoterapiste gitsen dahi hiçbir psikoterapist tavsiye verici, teselli taşı değildir. Psikoterapist/Psikolojik Danışman/Psikologlar kişinin kendini tanıması, hayatında bir anlam bulmasında yardımcıdırlar senin yerine karar veremez ya da teselli için orda bulunmazlar. Senin beklentin bu sebeple yanlış, çünkü daha iş alanlarının farklılıklarını bilmiyorsun. Aynı zamanda depresif belirtiler de bulunduğundan psikiyatrist sana ilaç tedavisi desteği verebilir, ama bunun dışında bir psikolojik danışman/psikoterapist e ihtiyacın var. Ayrıca sana 'Amannnnn evlenmek çok da önemli değil, boşver' gibi tavsiyeler zaten yeterli gelmeyecektir. Aynı şehirde olsak yardımcı olurdum ancak maalesef İstanbul'a oldukça uzağım.

simgecim psikolog arıyorsan sana kendi gittiğim psikologu önerebilirim sana benzer sorunlarım vardı ve şuan gayet iyiyim ancak şunu söylemeliyim iş sende bitiyor ben dediklerini anlamaya ve hayatımı dusuncelerimi değiştirmek için çaba sarfettim.. Aslankizi

Merhaba, ben de çoğu arkadaşın dediğine katılıyorum. Bir psikologtan ya da psikiyatristten beklentilerinizle alan çalışanlarının yaklaşımları çok örtüşmüyor. Özellikle fiziksel temas çoğu psikoloğun tercih etmeyeceği bir şeydir. Çok farklı kültürel yapılar, çok farklı yaşanmışlıklar var sonuçta. Kimin neyi nasıl karşılayacağı, nasıl anlamlandıracağını öngörmek çok mümkün değil. Yaşadığınız deneyimler sizin de belirttiğiniz gibi hiç hoş değil. Kimsenin size kızmak, sizi azarlamak gibi bir hakkı yok. Bunun savunulacak hiçbir tarafı yok. Fakat bir psikoloğun görevi kesinlikle size tavsiyede bulunmak değildir. Psikolog sizin sürecinizde yanınızda bulunmak, sağlıklı değerlendirme yapabilmenizi sağlamakl ve sorunlarla başa çıkma yetileri geliştirmenize yardımcı olmakla görevlidir. Beklentileriniz biraz dostça bir yaklaşım istediğinizi hissettirdi bana. Fakat danışan - terapist ilişkisinin sınırları net bir şekilde çerçevelenmiştir. Dolayısıyla beklentiniz bu yönde olduğu sürece hiçbir psikologtan memnun kalamazsınız. O yüzden önce bir bu konudaki fikirlerinizi netleştirmenizi tavsiye ederim size. Öte yandan ortada birtakım sorunların olduğunu kabul etmeniz ve yardım arayışı içerisinde olmanız çok güzel bir şey. Bu sizin tünelin sonuna yakın olduğunuzu gösteriyor. Terapistinizle işbirliği yapmaya hazır olduğunuz anlamını taşıyor. Güvenebileceğiniz, kendinizi rahat hissedeceğiniz bir uzmanla birlikte sorunlarınızı aşmanız çok da zor olmayacaktır. MissCherryBlossom

Sayısız psikiyatrist ve psikologa gitmiş biri olarak şunu söyleyebilirimki; hiçbir işe yaramıyorlar.. Sadece para kaybı... Çözüm kendinde.. Bir işin var, demekki düşündüğün kadar özgüvensiz değilsin.. Bir işe girmek ve çalışıyor olmak da özgüven gerektirir... Çevrendeki özgüven sahibi insanlar senden üstün değiller.. Ayrıca kimsenin senin hakkındakini düşüncelerini önemseme.. Sevilmeyi ve onaylanmayı önemseme.. Nasılsan öyle ol toplum içinde..

Merhaba Anna cevabin icin tesekkurler bende yazini yeni goruyorum. Ben bu konuyu ona sordum. Yani neden boyle birsey soyledin dedigimde icten ice evlenmekten korktugumu aslinda evlenmek istemedigimi bu sekilde yaparak kendi icimde inat edip evlenmeyi istemeye ittigini soyledi. Aslinda korkularin uzerne gitmek gibi bisey. Ama bu bende ise yaramaz daha da korkutuyor. Suanda da evlenemicekmiyim acaba ben diye korkuyorum daha beter oldu. Zaten varolan iliskimde kotu gittigi icin icten ice gercekten inanmaya da basladim. Napicam bilmiyorum. Tavsiyeniz varsa cok sevinirim curiouss

mrb simge bilmiyorum konunu takip ediyor musun ama tavsiye istemişsin bende yardımcı olmak isterim... çok zor günlerin ardından bende psikiyatriye gittim... ankara da madalyon psikiyatri tıp merkezi var.. ilaçlarımı verdiler ve düzenli olarak 6 ay kullandım.. ancak ilaçlar her şeyin tedavisi değil.. şöyleki Allaha sıgın.. ibadet et.. dini kitaplar oku... ve bol bol dua et... bunlar senin için bir imtihan.. bunu verende Mevlamdır ki ancak dermanıda ondadır... ben yalnızım demiyordum hiçbir zaman biliyordum ki yüce mevlam yanımdaydı daima... beni sakın yanlış anlama... bildiklerimi senden sakınmak istemedim...

psikologlar sana tavsiyede bulunamaz ki tavsiyede bulunması meslek etiğine sığmaz. seninle empati kurar ama sempati kurup her şey geçecek üzülme demez çünkü her şeyin geçip geçemeyeceğini nerden bilecek seni boşu boşuna umutlandırımaz. psikologlar seni dinler ve sen kendin doğru yolu bulman adına yardımcı olmaya çalışır. sana deseki yeni bir çocukla tanıştın şöyle yap böyle davran ikinci buluşmada ne yapacaksın yine ona mı soracaksın. işin özü balık vermezler balık tutmana yardım ederler. ben olsam üniversite hocaların özelyerine giderdim. ankarada çok kaliteli kişiler vardır. birde sen birine gidince tüm sorunlarını çözmeyi beklemeyeceksin. böyle bir şey olsaydı hepimz verirdik paraları ve sorunumuz kalmazdı. sen değişmeyi istemelesin. diyelim ki iş yerinde yalnızsın kimse seni yemeğe davet etmiyor ne yapman gerekir? ya da ben sana bu sorunum olduğunu söylesem bana ne öneririsin prenses006

Arkadaşlar herkese merhabalar ben aranıza yeni katıldım. Simgecim, niyetim asla akıl vermek değil ne yaşadığını en iyi sen bilirsin muhakkak. Sen seni asıl üzen şeyin evlenip evlenememek olduğuna emin misin? Hayattaki en büyük amacın, basarın kesinlikle bu olmamalı. Bence önce insanın kendisini geliştirmeye, yeni beceriler edinmeye, hobilerle ugrasmaya ihtiyacı vardır. Kaç yaşında olursak olalım kendi özgüvenimizi sağlamlaştırmak için böyle şeylere ihtiyacımız var. Yapmaktan hoşladığın eminim bir çok sey vardır. O alanlarda kurslara gidebilirsin mesela. Çevren genişler, bulunduğun ortamdaki insanlarla çok anlasamıyorsan baska insanlar tanımayı dene. Ama bunu da kendine bir stres haline getirme. İnan kimse kimse için oturup olumsuz yorumlar yapmak için o kadar vakit harcamıyor. Önce kendini memnun et. İnan sen hemen yarın evlensen kendini aşırı mutlu hissetmeyeceksin, evlilik hayatın bir parçası tamamı değil ki. Tabiki çoğu insan yuva kurmak çoluk çocuk sahibi olmak ister. Ama bu tek amaç olmak yerine bırak senin hayatına eşlik edecekse etsin. İnşallah da olur çokta mutlu olursun. Ama lütfen tek yönlü bakma.

canım yazdıkların için çok teşekkür ederim, çok faydalı oldu. evet düzelmeyi, ruh sağlığımın iyileşmesini, bu melankolik ve karamsar havadan kurtulup neşeli bir havaya bürünmeyi o kadar çok istiyorum ki anlatamam... rica etsem o bahsettiğin sitenin adını yazabilir misin? HayalPembesi

merhabaaa ben de ayni senin gibi kendimle basedemiyordum. psikologa gittim, psikiyatra gittimm, ama sonuc olarak derdim bir bin artti, ilk olarak giden paralarim, esimden haberssiz gidiyordum zaten, zamanim, arti onlar care edemedilerse ben umutsuz vakayim dusuncleri beni yedi bitirdi. bir gun cok yakin arkadasimin yardimiyla, vasitasiyla diyelim, cunki ALLAH istemeseydi olmazdi, biraktim ilaclari, hem de efexor gibi ilaci ki, yoksunlug yapar, cok fenaydi,1 haftaya toparladim. dualarla hayata baglandim, spora diyete basladim. ve s ve s... farkettim ki mutluyum MASAALLAH. ben akilli bir kadinim dedim, benim artik bir baskasinin aklina ihtiyacim yok, doktorum ve o ilaclarin ne ise yaradigini biliyorum, onlarin yaptigini ben de kendime yapabilirim dedim ve onlari maziye gomdum, simdi sana tavsiyem ilk olarak gec aynanin onune kendine bak gozlerinin icine. basarabilecegine dair um supheleri yikip gecene kadar bak. icindeki seni kesfedercesine. de ki ben bu gune kadar ben degildim, bir baskasiydi ve ben artik kendim olmak istiyorum. o sevmedigim kisilikle mucadele edecegim cunki ben olan tarafim onu istemiyor ve onun hangi ozelliklerini de istemedigini cok iyi biliyor. de ve bir kagita yaz sevmedigin ozelliklerini. ve bunlara cozum dusun vakit buldukca, koy onune kagiti ve dusun. birer birer yok et ve ustunu ciz. bu 1/ kk de cokca vakit gecir. geyiklerde falan takil, ne ararsaN var burda, konulara fikir bildir, en iyi en akilli yoruma sahip oldugunu ve begenileri gorunce bi de arkadas edinince ilk olarak bilgisayar basina mutlu oturacaksin her seyden once. gercek hayattan once burda sosyallesmeye bak, bi de bakmissin durusun degismis, inan bana. her kes bana hak verir burda olan. bu 2. spora basla spor spor, depresyona birebirdirspor. normmalde kucuk olup serotonin salgisini artirmak icin gorevli aminoasitlerin bariyeri gecmesini kolaylastirir vee sen mutlu olursuuun, zira normalde daha buyuk olculu aminoasitler o baiyerden gecise izin vermezler, sen spor yaparken buyukler spora dalmisken firsat bu firsat dalar iceriye trigliseritler.:)bu 2 olumlamalarrr. gec aynanin karsisina her sabah aksam ve de ki ben guzelll kariyiiiimmm:))akilliyim, basariliyim, kariyer sahibiyim, arkadaslarim, cevrem var cok mutluyum, erkekler pesimden kosar ama ben takmam onlari cunki en iyisini bekliyorum. cunki en iyisine layikim, ve s olmasini istedigin her seyi soyle kendi kendine., beynini bir kaliba sokmus ve cazalandirmis durumdasin ve ona isgence ediyorsun. onun sana iyi biseyler sunmasini nasil istersin ki bu durumda. once ona iyi davranmaktAn basla. onu bunlara yani guzel seylere alistirarak yap bunlari, limbik sistemine bir rahar ver artik, daim uzuldugun zaman salgilanan kimyasallarin limbik sistemini ne hale getirdiyini biliyormusun. sakin kotu seyler dusunme, beynimiz bunlardan cok etkileniyor ve her daim gergin oluyor. olumlamalari en az 21 gun olmak sartiyla her gun yap, bir de bakmissin o kadaar inanmissin ki sinirlarini asmissin. INSAALLAH. BU 3 sari kantaron en az 3 bardak ic her gun. biraz aci ama olsun, cektiklerin daha aci degilmi. papatya melisa cayi ic. ayaklarini ilik suda dinlendir. psikologa para verecegine masaja spaya git. yuzmeye git. vucuduna iyi bak birsozle. alisverise cik, sacini kestir, imajini degis. sarkilar soyle, dans et. bu da 4,5,6,7,8,9, falan filan veeeee EN ONEMLISI HER DERDIN DERMANI KURANDIR. SIFANI KURANDA ARA. BOL BOL OKU. HER GUN 100 AYE OKU. BI BAKMISSIN 2 AYA EN GEC BITMIS. HIC ATLAMA. OKU SENI YARADANIN KELAMLARINI KI HAYATIN ASIL ANLAMI NEDIR TAM IDRAK EDESIN. BELKI DEFALARCA OKUDUN, AMA YINE OKU. OKU OKU. ARAPCASINI DA OKU. INSIRAH, NAS FELEK AYETEL KURSI YASIN NISA HEPSINI OKU. UYURKEN ZIKIRLE UYU. CUMA GECESININ SON 1/3 INDE KALK BOL BOL DUA ET. NAMAZ KIL. VE EN ONEMLISI BUNLARI HAYAT TARZI YAP. ALLAH YARDIMCIN OLSUN. IMKANSIZ HIC BIRSEY YOKTUR, YETER KI ALLAH ISTESIN.

yazını görünce yazmak istedim canım yaşın şuanda genç bence hemen kendni toparlamalısın nedir bu depresif hal ne insanlar var kaç yaşlarına gelmiş evlenememiş artık evlenme yaşı 30 lu yaşlar sen daha çok gençsin kuaföre git kendine bak ayrıca bırak sözlünde gitmişse gitmiş boşverr diğer görüştüklerinde gitmişse onlar kaybetti diyip geçiceksin hayatın sonu değil ya canından kıymetli ne var şu hayatta kendine güvenini kaybetmişsin öncelikle bu konuda kendi kendine bir terapi yap yok yüzüme kırışıklık geldi bilmem ne duyanda 45 ini aşmış sanır seni benim çevremde neleri vardı onlar bile evlendi evlenme işini dert etme kendine yeni arkadaş çevresi edin içime kapalıyım sessizim eziğim diye birşey yok kimse kimseden üstün değil şu hayatta. tatil yap yeni kıyafetler al eğer bu halinden memnun değilsen tarzını değiştir mesela eskileri düşünüp düşnüp kendini üzme psikolojin bozulduysa bir kişi önce kendini motive etmeli hayata karşı kendi kendinin doktoru olucaksn bu durumda eski aşkların için dr ye gitmiceksin çünkü onları hemenn siliceksin geçmiş geçmişte kaldı geleceğe bak ve bence hemen bir kitp edin onu oku hatta öneriler bile var onlara mutlaka bakmalısın

Allah yardımcınız olsun... Çok acı gerçekten hem madden hem manen kötü deneyimler... abherr

Bir de şöyle düşünelim : Birlikte yemeğe inen herkes birbirini çok mu seviyor? Birbirleri olmadan adım atamıyorlar mı? Yooo... Hasbelkader biraraya geliyorlar veya ben de geleyim deniyor, beni de bekleyin, giderken bana haber verin vs... Demek istediğim, özel davet bekleme, ben de geleyim demen yeterli. Tabii bunun için en azından bir merhabalığın olması gerek :) Biraz güleryüzlü, günaydın-iyi akşamlar diyen birisi olursan, neden seni de almasınlar ki? Diyelim almadılar, dünyanın sonu değil. Gider kendin oturursun, masana oturan biri elbet çıkar. Sanıyorum, hiç kendi kendine birşey yapmamış birisin. Bunu kırmak için, iş dışında kendi başına oturup çay, kahve içmeyi deneyebilirsin. Farklı kurslara katılmak, spor yapmak gibi aktiviteler de hem sosyalleşmeni sağlar, hem kendine güven getirir. Bu açıdan, seyahat önerisi de işe yarayabilirdi. Hem deşarj olur, hem gittiğin yeri fethetmiş gibi bir özgüvenle dönerdin. Ben bu tarz sorunların arkadaş ortamından önce, ailede başladığına inanıyorum. Ezilen, horlanan, bastırılıp sindirilen çocuklar, büyüdükleri zaman, çevreye uyum sağlamakta zorluk çekiyorlar. İllaki psikolog veya psikiyatriste gidersem düzelirim diye düşünme bence. Kendin de çaba göster. Onların da elinde sihirli değnek yok sonuçta. limon1988 yeni başlangıçlara! tek ayak

D delikiz124

söyledikleriniz çok doğru, iyi olmayan ama kendinin iyiymiş gibi reklamını yapan kişiler sorununuzun daha da büyümesine, çözümsüzmüş gibi hissetmenize sebep oluyor, her şeyinizden çalıyor ve her şekilde hayatınızın daha da kötüleşmesine sebep oluyorlar. gittiğiniz yerden ayrılırken kendinizi daha da kötüleşmiş olarak buluyorsunuz.. B

Konu, içeriği nedeniyle ilgili başlığa taşınmıştır.

sen izin vermezsen seni kimse azarlayamaz bu bir ikincisi daha 28 yaşındasın bu ne panik ben 31 yaşındayım ve bekarım ne yapalım kader böyleymiş ayrıca evlenme meselelerini takmadan önce kişisel gelişim yönünden kafana takman gereken meseleler var parasını verip gittiğin psikiatrist bile seni azarlayabiliyorsa orda bir soru işareti var demektir evlendiğinde uğraşman gereken bir kaynana bir kaç görümce ve kaynın olacak acaba hazır mısın? Rengeyigi

ALLAHın sevgili kuluyuz İNŞAALLAH kı, bızı hep huzurunda görmek istiyor Kötü yaradılışlı kişi Allah'a yalvarmasın diye Allah ona dert keder vermez. Unutma firavunun başı bir kez bile ağrımadı..!: Hz. Mevlana Ama biz ALLAHın sonsuz lütfuna sığınıyor ve her iki dunyada saglık, afiyet, huzur, mutluluk dileyelim, ALLAH YARDIMCIMIZ OLSUN Rabbena atina fid dünya haseneten ve fil ahireti haseneten ve kına azabennar. Birahmetike ya Erhamerrahimin Rabbenağfirli ve li-valideyye ve lil-Mü minine yevme yekumü l hisab. ::: ANLAMI ::: Allah ım! Bize dünyada iyilik ve güzellik, ahirette de iyilik, güzellik ver. Bizi ateş azabından koru. Ey bizim Rabbimiz! Beni, anamı ve babamı ve bütün mü minleri hesap gününde bağışla.

canım aslında önce kişiliğimi bi düzeltebilsem diğer meseleler de hallolur diyorum ama önce kendimi düzeltmem lazım (( psikiyatrdan azar yemek benim de hoşuma gitmiyor, ama genel olarak insanların eğilimi bana saygı duymamak yönünde demek ki parasını verdiğim psikiyatr bile tipimden suratımdan ezik olduğumu anlıyor ve bu şekilde davranıyor, ben de paramla resil olduğumla kalıyorum.

canan1989 arkadaşım yorumu tamamen doğrudur. ben ankarada ilk psikolog ararken sanırım gezmediğim psikolog kalmadı hemen hemen. 4 psikolog değiştirdim. ucuz diye gittiklerimden kimi rehber danışmanlık ofisi açmış, kimi psikoloji yüksek lisansı yapmış felsefe öğretmen, kimide psikoloji lisans bitirmiş ve ünlü bir psikolojik danışmanlık merkezinde terapi vermeye çalışıyor. çok param ve zamanım gitti bunlara. üstelik problemlerim bunların sayesinde daha da çoğaldı. daha sonra ankarada yüksek lisans ve doktorasını yapmış bir uzm. dr. klinik psikolog buldum. 4 ayda problemlerimi çözmemde yardımcı oldu ve şimdi çok şükür iyiyim. canan1989 dediği gibi işin ehlini bulmak çok önemli. yüksek lisans ve doktorasını yapmış bir klinik psikolog gerçektende sizin için daha iyi olacaktır.

Psikiyatri ile psikoterapi yaklaşımlarının farkını arkadaslar anlatmış. Öncelikle sadece YALNIZ sın senin dertleşmeye, arkadaşa ihtiyacın var. ONAYLANMAYA, SIRTININ SIVAZLANMASINA, HAKLISIN lafını duymaya... Psikiyatristler şöyle bir dinler ve ihtiyac dogrultusunda sana ilaç reçete eder. Çünkü tıp hekimidir. Psikologlar ise seni dinler, konuların not alır ve kavramaya çalışır. ARADA SANA YOL AYRIMLARININ OLDUGUNU ANLATMAK İCİN SORULAR YÖNELTİR. BU SORULAR Kİ ASLINDA MECBUR OLDUGUNU SANARAK YAPTIGIN HER SEÇİMİN ASLINDA KENDİ İRADENLE SEÇTİGİNİN, VE BAŞKA BAŞKA YOLLARINDA OLDUĞUNUN VURGULANMASININ SAĞLAR. yani sana sorulan sorular saldırı amaçlı degil, kişisel degil, farkındalık sağlamak amaçlı, tabi tavrı tarzını bilemem sen yaşadın... Hiçbir psikiyatr veya psikolog sana sarılmaz. Bu kanımca yasaktır. Birilerine yada bir şeylere zaafı olan insana bedensel dayanak olmak onu daha da güçsüzleştirmez mi?Hiçbir psikolog da arkadasınımış gibi vah vah seni anlıyorum çok çekmişsiniz yorumunda bulunamaz. İşi senin hayatınız ve karakterinizle yüzleşmenizi sağlamak. 1. cisi karşınıza gerçekten işini iyi yapamayan kişiler çıkmış olabilir. 2. cisi beklentilerin farklı, bu insanların görev tanımı farklı oldugu için kendini kötü hissettirmiş olabilirler. Bağırma, azarlama, kötü muamele zaten her meslekte oldugu gibi kabul edilemez. Bir de şunu demeden geçemeyecegim :ŞU TV DE ÇIKIP DA HASTAYLA TV DEKİ GİBİ SAMİMİYETLE VE SICACIK İLGİLENEN DR SANIRIM YOK. BU DURUMDA BİR KANDIRMACA. Ortopedi, dahiliye ve alternatif tıp dalında 3 prof. a bizde gittik. Dünyanın parasını döktük. Hatta ortopedist için akrabam Alman yadan geldi... ama adam müstehzi bir gülümseme ile bizi dinleyip yüzmilyonlar tutan tedaviler reçete edip gecer dedi. Bu arada bu tedaviler kendi saglık mrk. uygulanıyordu. İşini iyi yapan bir psikolog derseniz... İstanbul ALTINTEPE KIZILAY DA ZEYNEP ŞAFAK UÇAR HN. var. Ücretleri de dışardaki bir Psikolog a göre gayet uygun. 0216 489 55 06 dan randevu alabilirsin. Öyle 3 bin tl ler felan tutmaz inan. Şehir dışı oldugunu okudum sanki. Ama bu konuda tanıdıgım tek uzmandır kendisi. Gelmiş geçmiş olsun. Evlilik konusunda şunu söyleyebilirim :ÖZGÜVEN, TOPLUMDA KENDİNİ RAHAT İFADE ETME, ARKADAŞ EDİNME SORUNLARINIZI HALLETMEDEN SAKIN EVLENMEYİ DÜŞÜNME. ÇOK EZİLİR VE SIKINTIYA DÜŞERSİN. EVLENİNCE HAYATINIZDA EKSİKLİĞİNİ ÇEKTİGİN HİÇBİR ŞEY SANA BAHŞEDİLMEYECEK. AKSİNE ÜZERİNE FARKLI FARKLI SORUMLULUKLAR BİNECEK. 28 YAŞINDA KARAKTERİNİ OTURTMUŞ OLMAN GEREKİRDİ Kİ HAYATINDA BUNA ENGEL TEŞKİL EDECEK FARKLI SORUNLAR YAŞAMIŞ OLMALISIN. ASLINDA DERTSİZ OLAN BAŞINIZA DERT AÇMAK ARZUSUNDASIN:)) ÖNCE KENDİNİ GELİŞTİR, SENİ SIKAN-ÜZEN YANLARINI ONAR. SONRA İNAN KENDİLİGİNDEN İNSANLAR ÇEVRENE GELİP YERLEŞİR. HER FERT KENDİ BAŞINA ÇOK DEGERLİDİR. YETER Kİ İNSAN ÖNCE KENDİNİ SEVİP KABULLENSİN... K Kelebeka1 Papatyalar ölmez bayim, papatyalari öldürürler tek ayak

şu derdini acan arkadaslara hesap soran bazı arkadaşlar oluyor yada sert uslubla cevap veren ben buna cok üzülüyorum ya arkadaşlar.

Konularına göz attım da, senin bu durumda olmanın sebebi AİLEN! o kadar!

kendini yok yere hirpaliyorsun, kendini kendin eziyorsun, sen kendini sevmesem diger insanlar hic sevmez. Önce sen kendine basla islemlere kendini degsitirmeye ilk önce bakis acini degistirmeye sonra da bulursan iyi bir psikologa vs gidersin. Evlenmek icin gec kalmis degilsin, gec kalsan bile neye göre kime göre gec? Hayati sev kendini sev, sonra bak göreceksin ki arkadas cevrende olur sevgilin de... _Lavin_

Özgüven sorununun kaynağı diğer insanların senden üstün olduğu gibi çarpık bir düşünceye kapılmak.. Öyle değil, herkes Allah'ın kulu. Herkes eşit.. Herkes saygıyı hakeder.. Onların da çok eksikleri var... Belki sen onlardan daha iyi ahlaklı bile olabilirsin... Erdemli olarak'' bile fark atabilir bir insan bir insana.. Mutlaka senin de güzel bir özelliğin yada özelliklerin vardır... Sorun kaynağı evet biraz aile, biraz duygusallık, biraz kendini geliştirmemişlik.. Hepsi birleşir böylesi durumlarda.. Biryerlerde birşeyler yanlış olmuştur insan böyle hissediyorsa.. Ama üstüne yapışacak değil.. Ailenden öyle yetiştiysen değişebilirsin.. Ben ortaokul lise zamanlarında sıkılgandım biraz, sonra sosyal faliyetlerle attım üstümden.. Teşhis ne dediler bu arada.. Depresyon mu?Depresyon da özgüven eksikliği yapar.. Uzun zamandır mı böyle hissediyorsun yoksa yakın bir zamandan beri mi? Psikiyatrlar hep kafalarında doğru ilacı yazmak için meşgul eder oan. Bizim anlattıklarımızı analiz etmeye odaklarlar kendilerini. Mesleki açıdan kendilerini ağır tutarlar, sarılmazlar sanıyorum.. Mesela şöyle düşün, ben sağlıkçıyım, hastalar hep özel ilgi beklerler. Konu sağlık olunca beklentiler artıyor, hatta bu özel ilgi beklentisi sağlık çalışanını zorlanıyorbazen.. , O da insan nihayetinde.. Sende de oan öyle bir psikoloji oluyor. O yüzden seni anlıyorum ama bu beklentini doğru bulmuyorum... Arkadaşın sarılabilir ama.. Arkadaşın sarılmadığında kırılabilirsin.. Bazen arkadaşı bile sarılımıyor insana''geçecek''demiyor... Benim derdim de bu mesela.. Ben de çok gitmedim ama bir psikiyatrisin özel muayenehanesine bir yıl arayla 2 kez gittim:) . Sebat dahi etmedim senin gibi.. Oyüzden kadın beni anca tanıdı, tavsiye vermeye vakit kalmadı..45 dakika sürdü, kendisi sorular sordu bazen, genelde ben anlattım. Verdiği antidepresanın faydası oldu biraz... Ama pahalı olunca sık gidemiyorum.. Gitmişken özele gitmek gerek evet doğru.. Doğru değerlendirsini, etkin ilacı yazsın en önce o önemli.. Tavsiye konusunda sana katılıyorum.. Sanki pek birşey söylemeyecekler gibi... Bilişsel davranışcı psikoterapi varmış mesela, daha göremedim tabi... Psikiyatr yeterli gelmiyorsa psikoterapiye; psiklolog için özel danışmalık merkezleri oluyor ek olarak onlar da olabilir belki.. Hem ilaç hem psikoterapi yani.. Tercihin hep özel olsun, devlet hastanesini deneyeyim deme. Hasta çok vakit az.. Dolayısıyla ilgi az.. Üniversite proflarının özel muayenehanesi oluyorsa onlara git .. O gittiğin ünlü doktor psikiyatr mı, yoksa psikolog mu?Psikiyatrsa ilaç yazmış olmalı, yazdı mı?Psikologsa ilaç yazma yetikisi olmaz zaten, psikoterapi yapar.. Dediğim gibi ben daha çok denemedim, göreceğiz.. Umarım doğru doktoru bulursun.. Ama çok beklenti içinde olma.. Beklentileri fazla tutmak hayal kırıklığı oluşturur.. Mesela arkadaşlarından da seni davet etmelerini bekliyorsun.. Bekleme.. Ben de geliyorum deyip git onlarla.. Sakın tek yememek için hiç gitmeyeyim deme.. Sırf bunun için yemekten vazgeçilir mi?Üstelik performansın düşüyormuş.. Gerekirse tek ye.. Hayatının merkezi kendin olsun... Başkaları yemekteymiş yemekte değilmiş umursama.. Görürsen selam ver hal hatır sor.. Gerisini onlar getirir.. Herkesle arkadaş olamıyor insan sonuçta.. Ben de işyerinde yalnız takılırım ama kafama göre insan yok.. İlla onlarla arkadaş olacam diye birşey yok.. Hatta ben bazen yemeğimi odama getirir yerim kendi başıma daha rahat ediyorum.. Ben de biraz asosyal oldum ama çok şikayetçi değilim, kendimi bu zayıf dönemde korumak için kabuğuma çekildim.. Öncelikli olarak kendini düşünmeli, en çok kendine önem vermelisin.. Kendini geliştirmeye, iyileştirmeye odaklanmalısın. Seyehat turlarına katılabilirsin, insan yenilenmiş oluyor.. Ailen izin vermiyorsa azcık restçekmekten zarar gelmez umarım.. Arkadaşa gerek yokki bunun için.. Onlar gezdiriyor hem de yeni insanlarla tanışıyorsun.. Yurtdışı turu yapmak bile güvenini yeniler.. Kendi başına vitrin gez.. Kendi başına birşeyler yapmak da güzeldir.. Ben de eskiden yalnızlığı sevmezdim.. Şimdi alıştım.. Bak çalışıyorsun kendi paranı kazanıyorsun ne güzel.. Ev kızları napsın.. Yaşın çok geç değil.. Hiç evlenmemişsin..35 yaşında olup boşanmış olsan daha mı iyi.. En güzel çağlarındasın inan.. Senin yaşına özeniyorum şuan.. Vakitn var daha umursuzluğa düşme.. Kendine giyimler al, yüz bakımını ihmal etme, güzel kaliteli kremler kullan. Bu sayede yüzün toparlanır.. Hergün buz uygula;yorgun görüntünü alır.. Arada bir meyve, süt bal maskeleri yap.. Güzel şampuanlar, saç maskeleri al.. Kendini şımart.. Gerisi gelir.. İnsan kendi gayretiyle olsun, karşılıklı adımlarla olsun; yeterli arkadaş edinebilir. Ama mesele iyi, vefalı arkadaş bulmak biraz da..

Ayrıca o bal maskesi yüzü çok güzel canlandırıp, kendine getiriyor. ve niveanın o kreminin adı pure natural serisi. Tlara kapatma:)abi ekonomik durumun daha iyiyse clinique ya da estee laudeer ürünleri kullan. Onların daha etkili olduğunu duymuştum. Ayrıca düşün benim çok sıkı yönetim bir babam ve ondan çok korkan bi annem var, 26 yaşındayım bi kere bile tatile gidemedim yazları öğretmen olmama rağmen. Biliyo musun ben burun ameliyatı olduğum yerde bi arkadaşla tanıştık, ikimiz de aynı doktora gidiyorduk, onunla bile arkadaş olduk. İstanbula atandım hiç arkadaşım yoktu, şimdi o var mesela. Çok sıkıldığımda buluşuyoruz, geziyoruz, alışveriş yapıyoruz. Canım benim, sen kendini insanlara kapatma sakın:) O

Yorumsuz... Allah yakınlarına sabır versin. D

bukadar uzun düşünme taksite böl düşüncelerini hepsini bikerende düşünürsen hiç birini düzeltemezsın... mesala haftalık hedeflerin olsun bu hafta ne yapmalıyım ne yaparsam mutlu huzurlu olurum ne yapmak ıstıyorum bukadar... o hafta ondan sonrakı haftaları düşünme.. bu hayattanögrendıgım tek sey hayatına mudahale etmemen gerektıgıdır.. cunku yarın ne olacagı bellı olmaz ve planlrın degısır... belkı o haftalardan bırınde bı bakmısın cok aşık olursun bı beyaz atlıya

o ayrıldığınız nişanlınıza birşey diyemiyeceğim orda bir hatanız yok çünkü oda askerlik psikoloji ile olmuş galiba. ben size ne yazdım? herşeyi karşı taraftan bekliyorsun onlar arasın onlar çağırsın onlar gelsin onlar arkadaş kursun benimle bu şekilde olmaz. ! bakın kendi ağzınızla demişsiniz ikincisi için hep görüşmek isteyen taraf olunca sıkıldı diye ee siz bunu biliyorsunuz da hala neden devam ediyorsunuz bu duruma? iş yerine lise yıllarınıza gelelim, siz kendinizi öyle gördüğünüz için insanlarda sizi öyle görüyor gibi hissediyorsunuz fakat alakası bile yok. sizi kimse çağırmak aramak zorunda değil açık konuşuyum bende sizin gibi biri ile yakınlaşmam çünkü siz herşeyi karşı taraftan bekliyorsunuz herşe yi neden kendiniz yaklaşmıyorsunuz onlara arkadaş kurmak istemiyorsunuz mücadele etmiyorsunuz da kendi beyninize sürekli işkence ediyorsunuz ben eziğim ben şöyleyim su bu bakın böyle olmaz bu düşüncelerden sizin çok acilen kurtulmanız lazım çok hemde ilk olarak herşe yi karşı taraftan beklemekten bir vazgecin böyle devam ederseniz hayatta hep yalnız kalırsınız simge hanım ciddi derecede kendinize işkence yapıyorsunuz.

9 seneye yakındır psikiyatrist desteği alıyorum. psikiyatristimin 45 dakika terapi süresi vardır. konuşur ilgilenir zaman ayırır. yanında çok ağlamışımdır hele bu aralar her terapide bi ağlıyorum illa, çünkü ordan başka yerde ağlayamıyorum ama 9 senelik hastası olmama rağmen sarılıp herşey geçecek gibi bir yaklaşımı asla olmamıştır. bir de psikiyatristler sana duymak istediğini söylemezler, sana gerçek neyse onu söylerler. psikiyatristin görevi hasta pışpışlamak değildir yani. bazen benimki de çok sert konuşur ben üzülünce de sana duymak istediklerini söyleyecek değilim, hatalısın sen de biliyorsun der. durum neyi gerektiriyorsa nasıl davranman gerekiyorsa, ya da ne hata yaptınsa onu söylerler yani. ama ilerlemene katkısı olması bakımından. bu arada ünlü proflar hep bahsettiğin gibi oluyolar. ben de ünlü bi profa gitmiştim ankarada. terapi diye 10 dk oturuyorduk karşılıklı yemin ederim sadece 10 dk. nasılsın iyimisin ilacın dozunu şöle yap ya da aynı kalsın 3 ay sonra gel bu kadar. ve bu 10 dakikada da dünya kadar tel. bağlarlardı. sonra bu psikiyatristime gitmeye başladım. terapi süresince arayanlar ölüyorum dese bağlatmaz asla. terapi ilaç ve kendinin desteği ile yenersin inşallah güzelim D

size bir kaç soru sormak istiyorum. ilk olarak neden sözü attınız en geçerli nedeni neydi? diğer bir sorum bu görüştüğünüz kişi ile ne oldu da sizi aramaktan vazgeçti? 3. sorum olarak da neden kendinizi ezik hissediyorsunuz neden horgörülmenize izin verdiniz hiç arkadaşınız yok? bunların nedenlerini söyleyebilirmisiniz bana Ben sizin çok ciddi ölçüde özgüven eksikliği yaşadığınızı düşünüyorum. kendinize hiç bir şekilde güveniniz yok. iş yerinde yemekhaneye bile inmek istemiyorum yazmışsınız. herşeyi karşı taraftan beklerseniz yalnız kalırsınız neden sizinle kimse arkadaş kurmuyor bunu hiç düşündünüz mü psikologlara gelince geneli öyle dertten halden anladıkları yok ilaç yazıp gönderiyorlar farklı bir şey olmuyor siz bu sorunu kendiniz halledebilirsiniz isteseniz. çok karamsarsanız. beyniniz bu durumda boğulur gider.. jeyloo

merhaba, konuyu krizsavarın yorumu sayesinde gördüm. daha önce görsem daha iyi olurdu sanırım zira hesabınız pasif halde şuan. hiç bir psikolog ilaç yazamaz önce buna bir açıklık getirelim.. sonrasında psikologların "tamam simge herşey yoluna girecek" demesi gerektiği fikrine nereden inandınız bilmiyorum. her mesleğin bir prosedürü vardır değil mi? eminim çevrenizdeki bir çok kişi size sarılıp "üzülme simge, sen bunları haketmedin simge" demiştir. eğer bir psikologa gidiyorsanız bu tepkileri, size sarılmasını ondan bekleyemezsiniz. psikolog bir aynadır, duygular karşısında nötr olmalıdır ki sizi size gösterebilsin. ayrıca gittiğiniz psikologla 3 seans yapıp hiç birşey değişmedi diyorsunuz. sizin 29 yılda oturmuş kişiliğinizi, değişmesini istediğiniz duygularınızı psikolog 3 seansta değiştiremez, çözemez. çözerim diyorsa sadece yalan söylüyordur. verdiğiniz fiyatta gerçekten çok uç fiyat. keşke biraz daha ayrıntılı araştırsaydınız, daha önce gitmiş birileriyle konuşsaydınız bence siz ne istediğinize bir karar verin.. gerçekten değişmek, şuan ki duygu durumunuzdan çıkmak mı istiyorsunuz, yoksa birinin size sarılmasını mı? ilk 3 seansta psikolog size direk olarak birşey söylemez.. ayrıca tavsiye zaten veremez. hadi diyelim verdi. sizde gayet bu moddan çıktınız, iyisiniz, ooh hayat güzel. peki bir başka sorunla karşılaştığınızda ne olacak. ya yine çökerseniz? her seferinde psikolog mu çözecek sorunlarınızı? en iyi psikolog size "yaşadığım bu problemlerle nasıl baş edebilirim" i öğretendir, size sarılıp ağlayan değil. bu da 3 seanslık bir iş değil. umarım alanında çok daha başarılı bir psikolog bulur, ve değişimin bir kaç seansta gerçekleşmeyeceğinin farkındalığıyla terapi sürecinize devam edersiniz zathara

tamam beklıyoruz

empati kurmak senin dediğin anlama gelmiyor ki kimse masaya yumruğunuda vurmaz özel olunca adam senin derdini niye sahiplensin ki bir de kendini onların yerine koy her gelen olayda senin kadar üzülseler onlar ruh sağlığından olurlar. öncelikle psikologtan neler beklemen gerektiğini düşün, senin istediğin tarzda bir terapi yok, bir kuram yok. duygularını sana yansıtamaz . push ; D

Psikolog, psikiyatr sana koca bulamaz. Bu arada ikisi aynı şeyler değiller kesinlikle alakasız alanlar. Psikolog yalnızca terapi yapar dediğim gibi kimse senin sorunlarını çözemez. Kendin çözeceksin. Ne zannediyorsunuz bu meslek gruplarını anlamıyorum. Psikiyatr ise senin durumunu analiz ederek gerekiyorsa ilaç verir. Sorununu psikologlara, psikiyatrlara sığınmadan önce kendin çözmeyi denemelisin. 29 yaşında koskoca kadınsın, ya evlenemezsem diye ağlıyorsun resmen. Yaşına yakışır davran. D

Spora başla, en iyi ilaç görüceksin, ayrıca yemekhaneye git, yalnız da olsan, oraya gitmekteki amacın yemek yemek, biriyle dost olmak değil, amacına odaklan, ben de çekiniyodum yalnız gitmeye, artık yanıma birini istemiyorum, onu beklemek zorunda kalıyorum diye, önce yemekhaneye gitmekle başla, kendini zorla, görüceksin alışacaksın, spora da hemen başla, yoga meditasyon tavsiye ediyorum. ruhuna iyi gelicek bir spor salonu bul. Özellikle yoga meditasyon, toplum içinde rahat davranmanı sağlıyor. Mümkünse her gün git. Çok değişiceksin görüceksin. Ben değiştim. Oturup ağlamayı bırak, ben 34 yaşında evlendim noldu. Herşey evlilik değil, evlilikten beklentin çok olmasın, sonra daha çok üzülürsün, kendinle mutlu ol, ailenle, varsa kardeşlerinle. Evlendikten sonra görüyosun ki boşa üzülmüşsün, ailen altın değerinde, asıl beklediğin değeri sana veren senin ailen. C

Tabiki evlilik en son işin olmalı. önce kariyerinde yapmak istediklerine odaklan ki çocukla esle yapamazsın. sonra kısmette evlenirsin İNŞAALLAH. basımız göğemi erdi sanki. tadını çıkar ya. bekarlık sultanlıktıııırrr

Arkadaşım kendi doktorumu önerebilirim, Nişantaşında, bana ciddi destek ve yardımcı oldu, geceleri bile çok kötü hissettiğim zamanlarda aradım konuştuk, benimle ilgili herşeyi takip ediyor hatta arada kendisi arıyor sağolsun durumumu öğrenmek için. Dilersen yardımcı olabilirim..

Problemlerini atlatan bir daha geri dönüp bakmıyor İyi bir psikolog arıyorum İstanbul avrupa yakasından. Bana öneride bulunursanız çok mutlu edersiniz :-( B

Merhaba Simge :) nette dolaşırken tevafuken senin açtığın konuya denk geldim normalde pek ilgilenmesemde dikkatimi çekti ve okudum hepsini.. hatta sırf senin için üye oldum bu foruma :) yaşım senden küçük henüz üniversitedeyim ama bende hayatımın bir dönemini senin bu yazdıklarına çok benzer şekilde geçirdim bende 3-4 kez gittim psikologlara, psikiyatrlara ve sonuç seninde dediğin gibi midemi bulandırdı diyebilirim bi faydaları olmadı banada.. peki ben nasıl ve nerede buldum çözümü? çok açık ve net bir şekilde söyleyebilirim ki mucize bir kitapla tanıştım duymuşsundur belki Risale-i Nur denilen iksir tadında kitaplar.. başta anlamayıp sıkılsamda 2-3 hafta sonra baktım benim ruhum aç ve öğrenmeye muhtaçmış.. benimki sadece bir tavsiye unutma değerli olmasan Alemlerin Rabbi sana değer verip yaratmazdı taş, ağaç vs. de olabilirdin ama Rabbin seni insan yaratmış neden? çünkü seni seviyor ve Onu tanı istiyor :) tanı ki hayatının manasını bul inşaallah :)) bir de bu sitedeki yazı ve sohbetleri dinleyebilirsen çok faydasını göreceğine inanıyorumm :) Sözler Köşkü İnsanın okudukları ve dinledikleri hayatına çok büyük etkilerde bulunabiliyor o yüzden seçici olmak gerek

ilk ikisine bir şey diyemiyorum, yazık'tan başka; fakat sonuncusu haddime düşmez ama iyi bir meslek elemanıymış. artık psikoloğa mı psikiyatra mı gittiniz tam anlamadım ama. psikolojik sğalıkla ilgilenen insanlar tavsiye vermez, sarılıp "geçecek" demez, bol bol susar... bunlar bu işin idealize edilmiş halleridir, olması gerekendir. ama ben artık bu bilgilerin batı kaynaklı olduğu ve bizim toplumumuza uymadığı kanaatine verdim. psikologlara öğretilen bunlar; ama alanda istenilen bu değil sizde de görüldüğü gibi. psikologlara tavsiye, teselli iletişim engeli diye öğretilir; ama adam alana bir çıkar, karşısındaki gözlerini açmış, süper bir tavsiye bekliyor, öyle bir tavsiye ki hayatı değişecek... toplumumuza uygun bir terapi şekli geliştirilir umarım. davranışsal çabalar sizde güzel etkiler oluşturabilir. tildamilda

Arkadaslara katiliyorum, okadar para ile bir tatil yapsaydin yeni dogmus gibi olurdun:) Yemekhaneye inme sorusuna gelince, sen kendini soyutluyorsun, istiyorsun ki sen gitmeyince insanlar sorusun snei zorlasin, saniyorsun ki böylelikle ilgi cekersin, ama yanilyiorsun, hayat ve insanlar cok bencil ondan ziyade kimsede emcbur degil seni zorla götürmeye. Yemek saati her normal insan iner yemegini yemeye, sen tam tersini yapiyorsun. Insen yanliz dahi olsan er gec biri gelir masana oturu veya oturmaz, ama en azindan sen ac ve yanliz kalmamis olursun. Acikcasi ben cogu zaman dua ederim yanliz gideyim kimse beni yakalamasin, biraz kafa dinleyim diye. Sen olaya bu acidan bak, senin öglen yemegi yeme vaktin ve kendinle geciriyorsun yanina bir kitap al onu oku yemegini ye keyfini cikar, ne var bunda? Ruhuna ve kendine iyi geliyr. Sen önce kendine bir cok seyi degistirmen gerekiyor... sonrasinda evlenirsin, su an önce kendini düsün... D

Ne güzel paylaşımlar olmuş, harika yorumlar var gerçekten okuyana da iyi gelen yorumlar. iyi ki yazmışsınız...

Canım psikolog psikiyatrları bırak Allahına sığın, ondan baska sana kimse yardım edemez, ugur koşar ın Bana Allah yeter kitabını al oku. Doku. Dualarda var ne varsa, hacı hoca degilim, açık bir bayanım. N Nil-nehri

Önce iyi olmayı iste... istemek basarmanın yarısı... ruh ve beden bir bütündür. beden sağlığımız kadar ruh sağlığımız da cok onemlidir. sana onerim izmir esrefpasa devlet hastanesindeki psikiyatrist aybars beye gitmen. kendisi cok iyi bir hekim. kendisine ayvalıktan bile gelenler var. kendisinin özel muayenehaneside var. imkanın varsa özeline git. konuşmaları seni rahatlacak. B beyaz_

Sosyal fobiniz var. Bende de vardı. Aşmak için iyi olduğum yönlerimi güçlü yanlarımı ön plana çıkarttım. Asla başkasının senden daha iyi olduğunu düşünme. Benden daha güzel, benden daha akıllı diye düşünüp kendini sürekli küçük görürsen bir süre sonra otomatik olarak içine kapanık oluyorsun. Hı ben sosyal fobi mi nasıl yendim: nick'ime bakarsan anlarsın

Avusturya Sen Jorj hastanesinde bir doktor var.. 2 arkadaşım gitti.. çok memnun kaldı.. tavsiye ederim.. fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Siz kendinize ezik derken baskalari neden demesin? Kendi kendinize psikolojik baski uyguluyorsunuz ve insanlardan soyutluyorsunuz. Derdinize derman sadece sizsiniz. Siz dusuncelerinizi degistirmediginiz surece hic bir psikolog size yardim edemez maalesef ki. Yemekhanede yanliz yiyorsaniz nolmus?Emin olun sizden baska kimsenin gozune batmayacaktir bu. Anladigim kadariyla birilerinden davet bekliyorsunuz ama cogu zaman kimse kimseyi davet etmez. Zaten siz yemege inmeyince sizin oglenleri yemek yemediginizi dusunupte soylemiyo bile olabilirler. Bosu bosuna ac kaliyorsunuz. Bu umarim en kisa zamanda hersey istediginiz gibi olur.

Sevgili simge oncelikle beni ekleyebilirsin ben seninle arkadas olmak isterim.. Kucukken ebeveynler cocuklarini onaylamaz sirtini sivazlamaz ona guc vermezlerse ozguvensiz olurlar.. kendini suclarsin cun ki onlar seni suclamis sende suclanmayi ogrenmissin.. Hayatta kimseye bagimli olma guclu ol icindeki sevgi ve sefkat acligi insanla ra uzuldugumu gosterirsem bana sarilirlar beni severler icindeki boslugu gosteriyor.. boyle bir bosluk bebekken doldurulmaliydi artik buyudun bu tur davranislar karsi tarafa kotu yansir.. deveye diken insana... Lafi tamamen pisikilolojik bir yansima soyleki her iyiligi yaptim yaranamadim bilmem kim soyle yapti boyle yapti yarandi derler o soyle boyle yapan kisi kendi hak ve ozgurluklerini bilir ezdirmez karsi taraf bunu hisseder onun gucune saygi duyar kendini paralayan kisiye ise amaaaan der ve bilinc alti saygi duymaz.. Beton gibi saglam dur hayatta..

Mutlululuğun sırrını açıklıyorum! Çok basit aslında, ben de bu sene keşfettim ve bir süredir uyguluyorum. Hiç olmadığım kadar huzurlu oluyorum. Evet hazır mısın? İşte geliyor: BAŞKALARININ SENİN HAKKINDA NE DÜŞÜNDÜĞÜNÜ ÖNEMSEME. Ben de terk edildim geçen sene, ondan öncesinde öz güveni yüksek biri olmama rağmen, bu olaydan sonra yerlere düşmüştü öz güvenim. Geçtiğimiz yaz mezun oldum, bu buhranlı dönemimin için de bir de işsizlikle baş etmeye çalıştım. Halbuki para kazanmaya ihtiyacım yoktu ama dert ettim kendime. Çok mutsuzdum. Kendime ne güvenim ne inancım kalmıştım. Sonra bu böyle olmayacak dedim, oturdum kendimle konuştum. Ne oluyor kızım sana? dedim. Sen eskiden böyle değildin, neden mutsuzsun? Bir bir sıraladım nedenleri. "Terkedildim, şimdi insanlar terkedilmiş sevilmemiş diyecekler, o da beni beğenmedi sevmedi o yüzden terk etti" "iş bulamıyorum, insanlar mezun olalı aylar oldu hala işe giremedi diyecek, mesleğimi küçümseyecekler, herkes bana acıyarak mı bakıyor?" Bir saniye, burada bir yanlışlık var. Ben yaşadıklarıma veya yaşıyor olduklarıma üzülmüyorum, hakkımda ne düşünüleceğini kafama takıp mutsuz oluyorum. Heyy! İşte bu neden önemseyecekmişim ki onları? Benim hayatımda değer verdiğim sayılı insan var zaten: ailem ve arkadaşlarım. Geri kalan 7 milyar insandan bana ne? Zaten sevdiklerim beni bu tip şeyler yüzünden yargılamaz. Diğer insanları neden önemsiyorum? Hepimiz farkında olmadan bunu yapıyoruz, çevresi tarafından dışlanma korkusuyla sevdiği müziği rahatça dinleyemeyen gençler, popüler meslek değil diye istediği işi yapamayanlar, evde kaldım korkusuyla en güzel çağlarının tadını çıkaramayan kadınlar, yadırganma korkusuyla gönlünce giyinemeyen insanlar vs. vs. Bütün bunların tek bir sonucu var : mutsuzluk Aslında tek yapmamız gereken, "insanlar ne der" düşüncesini kafamızdan atmak. Başlangıçta zorlanırsın, birden olmaz ama zamanla oturuyor emin ol, ve o huzuru bir kere yakaladın mı bir daha kaybetmezsin. Sana tek tavsiyem kendini, ne istediğini bil, ben buyum demeyi öğren ve kendinle barışık ol. Kimseyi önemseme, seni olduğun gibi sevebilecek bir sürü insan var.

normal yaşantında bahsettiğin gibi biri olman çok doğal fakat sorduğun soruları ve verdiğin cevapları bir oku lütfen ) kendi İnanç kalıpların içinde başka düşüncelere yer vermiyorsun fakat yardım istiyorsun.. bu güzel bir başlangıç! nedir bu güzel başlangıç diye soracak olursan bana, Yazarak kendini gayet NET ifade edebiliyor ve Kendini çok Güzel savunuyorsun.. yani bu güzel bişey ve bunu farket!.. demek ki yaşamına dahil etmeden evvel eylemlerini, Kendini yazarak ifade edebiliyorsun ve güzel bir yazar olabilirsin, kendince denemeler yaz.. konu Senin Kendi "İnanç" kalıplarının "DOĞRU" oluşunu savunuyor olman ve ben ister abla diyebilirsin ister arkadaş farketmez DOĞRU diye birşey YOK! diyorum ve cidden yok :) sadece farklı bakış açıları var.. Senin pencerenden herkesin bakmasını bekleme lütfen.. ve Başkalarının Akıllarını okumaya kalkma! neden biliyor musun? aslında karşındaki kişiyi daha tanımadan yada hiçbir ilişki kurmadan ön yargılarla davranıyorsun Seni anlıyor muyum? evet anlıyorum çünkü Kendi geçtiğim süreçler içinde bende Senin geçtiğin süreçlerin tamamı olmasa da bir kısmını geçtim ve çoğu insan da geçiyor.. sana Özel değil yani ) Kendini fare gibi kapana kısılmış hissetmeni ve Yaşamındaki ve etrafındaki herkese "Bana bu bedeli ödettiniz, ezerek küçük görerek v. s gibi Sizde ödemelisiniz mesajı verdiğin sürece Kendini VAR edemessin canım... yaşadığın süreçleri Kendin Seçersin ve bunun Sorumluluğunu almak için Ağır Bedeller ödersin.. en büyük bedel ise "Kendinden Nefret ettiğini" kabul etmektir... Kendinden Nefret etmeye hakkın var mı? bana göre yok! çünkü Rabbimiz bile Son nefeste kuluna Hesaba çekerken sen yada ben farketmez yani kim oluyorum yada oluyoruz da zerre uzvumuzu yaratamazken, Bedenimizden hesap soruyoruz.. çözüm ne dersen? arkadaşlarımızın çok güzel önerileri ve tavsiyeleri var.. ben ve diğer arkadaşlarımızn sözlerine Karşı direnç gösterirken kendine ufa ufak sorular sor ve Kendi cevapalrını ister buraya istersen kendine ait bir yere yaz) her söylenene cevap verme arayışında olmaktansa, "Kendi kendine bir HEDEF seç" ve küçük küçük adımlar at.. mesela ilk aklıma gelen; günlük tut ve hergün kendine başardığın konular için ödüllendir ve bunu günlüğüne yaz mesela akşama kadar aç durduğunu söylüyorsun bu bir "Başar "bence :) kendine bir çikolata yada şeker ısmarla yada sevdiğin birşey yap.. "başkası için değil KENDİN için yap" çünkü ben yemek yemeden dursam dünyayı terki diyar ederdim heralde yada tansiyon eksilerde olup, leyla leyla gezip, ilizyonlar görmeye başlardım diye düşünüyorum :) yani demem o ki Sen süreçlerini yaşayansız.. ne hissettiğini yanlızca sen bilebilirsin, biz sadece izleyici olarak gördüklerimizi yorumlayabiliriz... istersen sürekli ağlayarak başta "Kendini" ve sonra etrafındaki kişileri uzaklaştırmayı seçersin,(çünkü Türk insanı olarak Çözüm odaklı değil Sorun odaklıyız, ve her adım attığın 10 kişiden 9 u hayatından şikayet eden, sanki hayatta tek dertli kişi kendi olan kişilerle doluyuz ve ben kendi adıma da artık yaşamdan Şikayet etmek sitemiyorum, zaten 33 senem geçmiş, bir 33 senenin garantisi yok yani seninde yok anlıyor musun?)istersen de "Yaşadığın her An ufak mutluluklar için ŞÜKÜR edip Yaşamanın tadını çıkarırsın" Yaşam sürekli şikayet için bile kısa bence psikoloji kitapları oku! hem onları anlamış hemde ön yargılarından vazgeçmiş olursun ve Kendini Sadece KENDİN İZİN verirsen iyileştirebilirsin Sevgiler ve üzme Yüreğini ve kimse de üzmesin yüreğini...<3

İlk olarak hiçbir psikolog ilaç yazamaz, ikincisi psikologlar sarılmak gibi yakın temaslarda bulunmazlar bulunmaları da hoş olmaz, üçüncüsü psikolojik testlerin hiçbiri 2000 tl değerinde değildir ki senin patolojik bir durumun da yok sana olsa olsa Beck Depresyon Ölçeği uygularlar ki oda genelde görüşme ücretinin içinde olur çünkü psikolojik testler genellikle kağıt üzerindedir yorumlaması kolaydır. Yani Hipnoz uyguladılarda bu kadar para aldılar desen haklı olabilirsin derdim ama bence ya sen kandırıldın yada bir yanlışın var Bu arada bende bir Psikolog olduğum için bu yorumu yazmak istedim çünkü psikologlar can yakmaz, yargılamaz, söyle yapıcaksın diye emir vermez. Yapamayız yani böyle bir şeyi mümkün değil hele ki gittiğin doktorlar eğitimli ve alanlarında başarılı insanlar.. Eğer psikolog desteğine ihtiyacın varsa illa alanında uzman birine gitmene gerek yok uygun fiyatlı bir çok dal merkezi var ve gerçekten çok başarılı psikologlar var seni dinlerler ve derdini çözmeye çalışırlar seninde çabanla.

Istanbul medipol hastanesinde mehmet yücel ağargün var, ! Antalya da tülay kök var tavsiye ederim canim E

ben arkadasın olmaması ile ilgili bi şeyler yazmak istiyorum. canım insanlar kendilerini iyi hissettiren insanlar ile arkadaş olmak isterler. anladığım kadarı ile sen sürekli melankolik bir ruh hali içindesin. ama bence biraz daha güleryüzlü, rahat olmayı denesen işyerinde ve özel hayatında daha rahat edersin diye düşünüorum. bi mesleğin var erkek arkadaşların da olmuş demek ki hoş da bi kızsın. senin gibi olmak isteyen milyonlarca insan war. umarım bunların farkındasındır. doktor sorununa gelince o insanlara ne ağır travmatik hastalar geliyor. senin durumun bu yüzden çok ilgilenmemiş gibi bir izlenim edinmiş olablirsin. umarım sahip olduklarının farkına varırsın ve bundan sonraki yaşantın da daha güler yüzlü olursun D

Konunuzun hepsini okumadim ama okudugum kadariyla cok uzuldum. Tam olarak okuyup size ozelden yazacagim psikiyatr da tavsiye edecegim.

psikiyatri. psikolog konusunda şansızlık yaşamışsın ama hepsi öyle değil.. bence biraz araştırdıktan sonra devlet hastanelerinde iyi bir psikolog bulabilirsin.. birde hiç bir psikolog hastasıyla dertleşmez ağlamaz sarılmaz bu kesinlikle çok yanlıştır... sen bunu isteyebilirsin ama başkası ona acıdığını düşünebilir. o yüzden sakince dinleyip yardımcı olması daha etik olur mesleki açıdan.. birde dikkat ettim her iki cümlende bir eziğim çekingenim vss diyorsun. sen kendine değer vermiyosun ki ilk önce.. en başta bu bakış açını değiştir.. asla eziğim gibi olumsuz şeyler söyleme.. bi insan neye inanırsa o olur.. çekingen olduğuna inanırsan çekingen olursun.. önce düşüncelerini değiştir.. yaşında bişey yok bunu dert etme.. karşına mutlaka iyi biri çıkacaktır... D

seni kınıyorum yazdıklarından dolayı, dalga geçer gibi cevap yazcaına hiç yazmasaydın. senin koca bulma derdin var sanırım, kişi kendinden bilir işi. nası okuduysan yazdıklarmı, esas derdimi anlamamışsın. ben koca derdinde diil kişiliğimi düzeltme derdindeyim kendimin derdindeyim. sen kaç yaşındasın pardon da? yaşla mı ilgili yani, psikologlardan İNSANLIK beklemek, alın teriyle kazandığımız PARAMIZI HORTUMLAMAMALARINI beklemek suç um oldu? o parayı kazanana kadar kaç saat çalışıyorum ben haberin var mı? hiç bir derde merhem olmayan bir psikoloğa vermek için mi

kendini ve sorununu bilen ve güzelce anlatabilen birisi için psikoloğa yada psikiyatriste ihtiyaç yok bence. sadece kendine güvenmen lazım. yemekhaneye inmen için illa bi arkadaşa gerek yok ki. ayrıca sana kimse bakmaz herkes aç karnını doyurmakla uğraşır. git güzelcene ye yemeğini sonra çık bence. sen kimseye bakmazsan sana baktıklarını görmezsen. önce kendine bi hobi bul. mesela ben nakıla uğraşıyorum bi hobi odam olmasını çok isterim şu an ne mekan ne şartlar uygun değil lakin şimdilik rengarenk kurdelelere bakmak bile beni mıylu ediyor. senrada kendini mutlu eden şeylere öncelik tanı. ikbal gürpınarın küçük mutluluklar şiirini dinlemenide tavsiye ederim. sonrada sıkça şükrettiklerini hatırla ve şükrünü bollaştır. annemizin sağlıklı ve hayatta olması gibi. bu bile benim yüzümü gülümsetiyor. birde arkadaş arıyorsan onların sana gelmesini bekleme sen onların arasına gir. bir gün giderken bi tepsi kek yap ve çayın yanında yiyin. şartlar müsaitse. umarım hayırlı arkadaşlı mutlu günlere çabucak erersin:)

https://docs.google.com/file/d/0B6PY9YNVxkMSSkk0b2paSkN6Nlk/edit benden de ufak bir katkı olsun.. kitap almaya yada okumaya zamanı yoksa, internette geçirdiği zamanlarda E kitap olarak okumasını tavsiye ediyorum bende umarım link açılır... O

Sözlenmiş, zamanla anlaşamayıp sözünü atmış olabilirsin. Bu herkesin başına gelebilir, bunun için canını sıkmana hiç gerek yok. Ve, yaşında da hiç öyle evlenemeyeceğin kadar büyük değil. Eskidendi o erkenden evlenmeler, artık kadınlar da erkekler de evlilik için olgun yaşları bekliyorlar. Hem evlilik işinin kısmet işi olduğuna inanıyorum. Kısmetinde olan, alnında yazan kimse eninde sonunda bir vesileyle onu bulursun. İnançlı bir insan olarak evlilik, eş konusunda böyle düşünüyorum. Bu yüzden sen hiç bozma moralini. Sözünü attıktan sonra daha acın tazeyken biriyle tanışmışsın, o da olmamış. Böyle durumlarda teselliyi başkasından aradığın zaman mevcut yaran iyileşmez, daha çok kanar. O yüzden önce kırılan kalbinin onarılmasını, kendine gelmesini, dinlenmesini beklemeli daha sonra yeni bir ilişki düşünmelisin. Psikiyatrlar ve psikologlardan dert yanmışsın bir de. Evet, psikiyatrlar konusunda hem fikiriz. Psikiyatrlar öncelikle dinlemeyi ve danışanlarıyla nasıl ilgilenmeleri gerektiğini öğrenmedikleri sürece asla iyi birer yardımcı olamayacaklar. Yıllarca TIP okuyup, TUSla uğraşmaktan kısacası derskolik olmaktan insanlarla nasıl iletişim kurulması gerektiğini unutuyorlar sanırım. Tek yoğunlaştıkları şey ilaç yazmak. İş ruh sağlığında bitiyor, kişinin zihninde bitiyor. Psikolojinizle ilgilenmeyip, önce ordaki hasarlara konuşarak müdahale etmedikten sonra ilaçlar hiçbir fayda göstermez bence. Psikologlara gelecek olursak şayet, Sanırım bilindik birine giderek yapmışsın en büyük hatayı. Herkesin gördüğü yerde, reklamını yapabilmek adına tabii ki güzel ve ilgili cevaplar yazacak. Bu şekilde ilgi, müşteri topluyor olmalı. Özel yerinde de ilgisiz, ve kaba davranıyor. Bir psikoloji bölümü öğrencisi olarak en son bahsettiğin profesörün yaptığı bana hiç mantıklı gelmedi. Ben ağlarken gelip sarılmalıydı falan demişsin ya hani. O konuda seninle aynı fikirde değilim. Yani şöyle ki, bazen çok normal gibi görünen vak'aların altından çok tehlikeli şeyler çıkabiliyor ve bu durum ilk seansta değil de birkaç seans sonrasında gösteriyor kendisini. Bu yüzden, danışanlarla fiziksel temas kurmamak hem danışan hem de danışılan açısından daha faydalı. Bir psikolog önce tüm dikkatini karşısındaki insana yönelterek dinlemeli; herşeyden önce dinlemeyi bilmeli. Daha sonra da duruma göre, yıkıcı değil de yapıcı tepkiler vermeli. Psikolojik durumlarda teşhis koymak çok kolay olmuyor her zaman. Uzun bir süreye yaymak gerekiyor terapiyi. Herkes uzman yardımı almaya yanaşmaz, ama sen iyi bir uzman arıyorsun. Belli ki düzelmeye meyillisin. Yani çabaların var. Bu iyi bir şey, çünkü sorunun farkında olmak ve yardım almayı isteyip bu konuda azimli olmak psikologların işini kolaylaştırır, tabi danışanların da. işte bu yüzden umarım en kısa zamanda iyi bir psikolog bulabilirsin. Bir site biliyorum, şehrini ve hangi meslek grubundan birilerine ihtiyacın varsa o meslek grubunu seçiyorsun; sana o şehirdeki bahsettiğim siteye kayıtlı kişilerin isimlerini gösteriyor. Bunun yanında o kişilerden destek almış kişilerin yorumları, bazen o kişileri eğiten hocalarının görüşleri falan da oluyor. Açık adres, mail adresi, sitenin msj kısmı var. Yanına gitmeden önce arayıp daha önce psikologlar tarafından hoş karşılanmadığını bu yüzden ön yargı oluştuğunu, aradığın kişiden beklediklerini söyle; maille de olur. ona göre git. -Ben üniversite hazırlık döneminde bu şekilde birkaç psikoloğa mail atmıştım, hangilerine attığımı hatırlamıyorum ama; geri dönüş yapmışlardı sağolsunlar.

Oncelikle ilaç kullanmayı düşünme derim çünkü tedavi etmiyo 1, sadece günü kurtariyo bırakınca daha kötü yapiyo 2 ve ilaçların tedavi etmediği gibi beynine yaptığı hasarı anlatmaya gerek yok 3. Psikologlara gidersen belki daha geniş bakış açısı kazandirabilirler. Ama kendi kendine de yetebilirsin. Her turlu düşüncenin başladığı yer beynin degil mi. Onun gorevlerinden biri 24 saat sana düşünceler uretmek. Sorun su ki sen o düşüncelerle derin bi bağ kurmussun bide duygu uretmissin. Yemekhanede tek oturmak ile ilgili fikrin ve sonrasında utanman ozguvensiz hissetmen gibi. Sen kendini nasıl hissediyosan insanlarda sana öyle davranmak ZORUNDA. Emin ol enerji meselesi. Bilimsel olarakta arastirabilirsin. Yapabileceğin şey düşüncelerinden ayrı olduğunu farketmen. Sessiz bi kosede sakin nefesler alip gozlerini kapatip onlarla ozdeslesmeden sanki sana ait degillermis gibi bir izleyiciymissin gibi gelip gitmelerini izlemen. Böylece inan bütün etkilerini yitiricekler. Kabaca anlattım araştırmak istersen osho nun yazılarına gözatabilirsin meditasyon veya tefekkür diye geçer. Bugun bu sorunun var 2 yıl sonra başka bi sorunun olucak ama beynin yine olumsuz şeyler anlattığında aynı yöntemi kullanabilirsin. Buyuzden inzivaya çekilmek meditasyon yapmak birçok probleme tek ilactir. araştır adamin dine bakış açısını kabul etmek zorunda degiliz E

Bu arada Dogan Cuceloglu icimizdeki cocuk.. sana nasil davranmislar goreceksin.. kitap bitene kadar benim a aaaaa nidalarim bitmemisti

çözüm adına hiç birşey yapmıyor, tedavinizin çok uzun yıllarca sürebileceğini söylüyor, sorununuza belki de sizde olmayan ama hiç olmayan tıbbi isimler veriyor, uzman olmadığınız için söylenenlere inanıyorsunuz, sıkıntınız her neyse yıllarca 5-6 yıl boyunca aralıksız terapi alacağınızı duymak size sorununuzun koskocaman çözülemeyecek bir şey olduğunu düşündürüyor. terapileri kötüye kullanmak isteyen fazlaca insan var, önemli olan sadece para kazanmak...

ben yemekhayene inemiyorum çünkü beni çağırmıyorlar. insanlar ezik ve pasif biriyle arkadaş olmak istemiyor (( evet acı ama gerçek dışlanıyorum. yemekhaneye yalnız gidince sanki herkes bana bakıyor, benle dalga geçiyor, "aaa şuna bak yemekhaneye gelmişşş yalnız gelmişş" diycek gibi düşünüyorum bu yüzden çok korkuyorum gidemiyorum yemek yemeye ((( tatil olayı tamam iyi ama tatil bittikten sonra yine sorunlaırmın içinde boğulmayacak mıyım? benim kişiliğim sorunlu tatil kişiliğimi düzeltmez ki, kalıcı bir çözüm istediğim için psikolog ve psikiyatr yollarını denedim ama her defasında duvara tosladım (

valeri

bu mesajınızın ustunden bir ay geçmiş ama görünce yazmadan geçemedim. bu kişi gerçekten psikolog mu yoksa boş zamanlarında falcılık mı yapıyor? uzmanlığından emin misiniz, aldığı eğitimlere baktınız mı? bırakın tabii ki, koç-terazi zor evlenir diyen insandan ne hayır gelir bir de doğru çıkar mı diye vehme kapılmışsınız. her şeyi de geçtim size nasıl böyle saçma bir argüman sunuyor ilginç. onun işi uzmanlaştığı yöntemle terapinizi yapmak, size yeni bir bakış açısı kazandırmak ve rehberlik etmek. astroloji de bilmiyor ki ordan konu açmış. Lütfen acilen kesin bu şahısla alakanızı.

hala ezik ve pasif diyorsunuz.! siz kendinizi ezik ve pasif görürseniz öyle olursunuz kendinize resmen işkence yapıyorsunuz o düşüncelerinizin hepsini silin atın kafanızdan kimse sizi çağırmak arkadaş kurmak zorunda değil siz yaklaşmassanız onlar size neden yaklaşsın neden böyle düşünmek yerine kendinizi maffediyorsunuz? neden siz insanlara yaklaşmayı denemiyorsunz Aerynn

İnsan sırtını yaslayabileceği kendisini anlayacak bir dayanak ister. Bu bir arkadaş bir sevgili yahut aile efradından biri olabilir. Ama an gelir ki o kişi bile sizi anlamaz derdinize deva olmaz. Bu arayış sürekli devam eder ta ki O'nu bulana kadar. Diyeceksin bende biliyorum. Bilmek değil uygulamak gerekiyor ve işin en can alan noktası o. Kolay bir iş değil. Şeytanın vesveseleri, nefsinin istekleri seni alıkoyacak. Tatmin olmak isteyeceksin. Bir erkeğin seni sevmesini ve değer vermesi, ortamda beğenilen birine dönüşme arzusu vs. şuan eksik olduğunu düşündüğün herşey gözünün önüne gelecek kısa vadeli çözüm yollarına sarılıp memnuniyetsiz kalacaksın. Öncelikle düşünce tarzından vazgeç. Daha fazla olumsuz düşünme. Sosyal faaliyetlere aktif olarak katıl. Yalnız ve yalnız O'ndan yardım dile yalnız O'na içini dök. Pişman olmayacaksın Z

canım bu yanlız oturma sıkıntısı bir arkadaşımdada var bakkala bile yalnız gidemez herkesin ona baktığını alay ettiklerini düşünür halbuki her hangi bir özrü kusuruda yok piskolojik büyük ihtimal yaşım küçükken bendede vardı bu düşünce üstüne giderek kırdım bu durumu şimdi tek başıma alışverişe çıkıyorum yemeğe gidiyorum arkadaşlarımlada yapıyorum tabi ama yalnız daha rahat ediyorum arkadaş edinmeye gelince karşıdan bekleme ilk adımı, sen at bu seni küçük düşürmez ne güzel bi işin var sosyal bi ortamdasın bir sürü arkadaş edinme şansın var. senden daha kötü durumda olup bütün gün evde oturan dışarı çıkamayan insanlar var sen pes etmeye meyillisin ilk önce bunu kır lisede yaşadığın olaylar özgüvenini yıkmış ama geri kazanmak senin elinde önce kendine güven kendini sev gerisi gelir emin ol cennetyarim Hadi Gelin

gittiğin psikoloğun eğitimini araştır, lisans psikoloji, yüksek lisans klinik psikoloji değilse hayal kırıklığına uğrarsın, verdiğin para ve zaman da boşa gider. klinik psikoloji yüksek lisansı olmayan psikolog terapi veremez. burada dikkat edeceğin iki nokta var. birincisi lisans eğitimini psikoloji dışında bir alanda alıp daha sonra psikoloji yüksek lisansı yapanlar. yani maden mühendisliği okuyup parayı bastırıp özel bir üniversiteden psikoloji yüksek lisans diploması alan birisi psikolog ünvanı almaya hak kazanıyor maalesef, senin gittiklerin de aslında maden mühendisi, fen bilgisi öğretmeni veya bir hemşire olabilir:) ikincisi ise psikoloji okuyup üstüne klinik psikoloji dışında bir psikoloji bölümünden yüksek lisans yapanlar, örneğin sosyal psikoloji, gelişimsel psikoloji vs. den yüksek lisans yapanlar. geçmiş olsun.

casper18 bu insanların yaptığı hasta bakıcısı olup kalp ameliyatı yapabileceğini iddia etmek gibi bi şey:) dolandırıcıdan farkı yok bunların...

...,... Ben senin yorumlarına bayılıyorum yaa...