Eski kafalara birşey anlatamazsın tabi tek derdimiz çocuk çünkü

Hayır bide belki Allah korusun kadının çocuğu olmayacak o zaman diyecek mi ayrılalım çocuğum olmuyor

Sahsen cocuk istemeyen birisiyle evlenmek istemezdim. Erkek arkadasiniz istemiyorsa ona zorl kabul ettiremezsiniz tabiki. Evlenmeden once bu konuyu konusmaniz iyi olmus. Sayet cocuk konusunda fikir ayriliklari varsa ayrilmak en iyisi benve.

Aileyi tamamlayan çocuk değil sevgi saygı ve güvendir. M

Durun size daha hormonlar uğramadı, onu da teğet geçerseniz tamamdır. 30 ve devamında bir hallenmeler geliyor bize

Tamam da çocuk tamamlamaz. Çook sevdiğim bir öğretmenimin çocuğu yok ama eşiyle olan aşkına ilişkisine herkes gıptayla bakar. Yani bu insanlar yarım mı oluyor tamamlanmamış oluyor? Kimine göre çocuk önemlidir kimine göre asla istemez, yapı meselesi. Türk kadınlarının genelinde var bu, "bizi aile yapacak şey çocuk" derler, aslında çok yanlıştır. Sevgi saygı güven ve huzurdur önemli olan. İyi geceler dilerim.

ablamın erkek arkadası aynı bu düşüncedeydi hatta evlendıkten sonra kazara hamıle kalırsan aldırırım diyordu ayrıldı kocasına sinirlendiği zaman lan keşke ayrılmasaydım yer içer keyfime bakardım diyor,

eşim bana çocuk istemiyorum deseydi ayrılmazdık büyük ihtimalle. nitekim evlenmeden önce, eğer çocuğumuz olmazsa ben tedavi vs işlerine asla girişmem, o süreçler çok yıpratıcı oluyor, ikimiz için de zor olur. çocuk olmazsa olur ama biz olmazsak olmaz, demişliği var. burada önemli olan nasıl olsa ikna ederim diyip yola çıkmamak. kabullenebilirseniz devam edin.

Evlilik olayina girene kadar biz de esimle cocuk durumlarini konusmamistik. Eşim de cocuk istemedigini soylemisti hatta benimki cok daha keskin şekilde cocuk istiyorsan ben yokum demisti. Benim icin cocuk olmazsa olmaz degildi. Evlendik, 2 ay sonra 5 yil olacak cocugumuz yok sikinti olmadi. Ama bu konulari net konusmaniz laazim oyle belki ilerde isterim, belki istememle olacak şey degil hele evlenince ikna ederim kafalarina hic girmeyin.

İstemeye istemeye adamı çocuk sahibi edecek haliniz yok. Bu ikna edilmelik bir mesele de değil. Ayrılın kararı kesinse.

Böyle konuları görünce aklıma Sertap Erener geliyor. Sevgilisi çocuk istemiyor diye çocuk yapmadı ve kadından ayrıldıktan sonra adam lise aşkı ile evlenip üstüne çocuk sahibi oldu. Ee kadınında yaş geçince çok istese de olmadı. Demem o ki çok iyi düşünün

Bende çocuk istemeyenlerdendim. Evlendim 3. ayda isteyerek hamile kaldım anladığım kadarıyla bu konuda kesinlikle istemiyorum demiyo ama yerinizde olsam ne yapardım bi fikrim yok.

O da 30 lu yaşlarda büyük ihtimal Bilmiyorum demek biraz ergence Ben olsam zaman kaybetmezdim biyolojik saat aleyhime işlerken 3nity

Acele etmezdim bir karar vermek için. Sonuçta sadece şuanlık bir fikir. Eminim ileride çocuk isteyecektir.

Sevgiliniz haklı bence. Sırf anne olayım diye bencillik yapmaktan başka birşey değil. Dünyanın geleceği rezil. Eğitim çökmüş Gençlerde gelecek fobisi oluştu haklı olarak Kolejler dünya para. Devlet okullarının durumu Ortada.. En güzel okulları bitirenler işsiz. Eğitimsizler yetkili koltuklarda.. Çok doluyum bu konuda çook. Daha yüzlerce sayabilirim.. Çocuk istiyorsanız evlenmeyin. İyice netleştirin de, karar verin. En baştan söylemiş fikrini. Ne desek boş.. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Hiç öyle birşey yok saçmalamayın

Sizin ve eşinizin önceliği birbiriniz değil de çocuksa evet olmaz. Öncelik çiftlerse gayet de olur

Benim eşim de sevgiliyken çocuk istemediğini söylerdi ben de 3 çocuk istiyorum derdim çünkü tek çocuğum kendim. Daha sonra evlenmeden önce en fazla 1 konusunda hemfikir olmuştuk. Ama evliliğimizin 6ncı yılı daha yeni hamileyim. Ilk 4 sene istemedi sonra da olmadı ama olmazken de oh diye içinden seviniyordu kesin bana belli edemiyordu tabi. Ama şimdi çok istiyor. Beni neyle besleyeceğini şaşırıyor çocuğuma iyi bak hadi çocuğu mu doğur diye gelip gelip duruyor. O yüzden belli olmaz ama o istemezken ben isterken sen evleniyorsan evlilikten beklentileri karşılaman gerekir diye sert çıkışabiliyordum. Çünkü öncesinde çocuksuz bir evlilik istemediğimi açıkça belirtmiştim. Olmasını istediği zamanı da ona bıraktım.

40 yıldır uyuduğuna saysın yahu. Olacak o kadar Maksimum 3 yılda normale döner..

Mesaj tekrarı...

ben de istemiyorum ve bunu sevgilime en başından söyledim. çocuk istiyorsan benle hiç ciddi düşünme dedim. yok illa istiyorum dese herhalde ayrılırdık çünkü birbirimiz için fikir değiştirmek zorunda değiliz.

Zamanında once neden bu konuları acar bu sevgılıler anlamam hep bır zamanı oldugunu dusunup bazı seylerı zamana bıraktık. Evlenmeden once evlılık konusunu acmadık bır zamanı varmıs onu bekledık sonra Allah nasıp ettı evlendık. Herkes bebek dedı esım o zaman ıstemıyordu bekledık bır yıl doldu dedık artık rabbım nasıp ederse bırde bebegımız olsun rabbım nasıp ettı oldu. Hepsı 7 yılımızı aldı yanı demem o bahar gelmeden cıcek acırmaya calısma cabuk soldurursun erkekler ya bastan cok ıster ya sa bastan hıc ıstemezler normal bır durum.

Ya bunu Ben de düşünüyorum. Kuzeni 40 yaşında anne oldu, onlardan görüp bebek bakmak çok zor filan diye düşünüyor. Bebeğin babası "hiç uyumuyoruz gece" diyormuş. Doğru olabilir ama 5 sene uykusuz kalmaya değer bence bir ömür çocuğunun olması. Belki o kuzeninden etkilenmiştir. :/ M

Senin gibi dusunen biri ile mutlu olabilirsn. Hicbir erkek ugruna annelik hakkimi harcatmam bu bi tercihtir.

Benim çevremde vardı böyle kişiler bende dahil çocuk istemiyordum ama evlendikden sonra aileyi tamamlayan çocuk oldunu anlıyorsun saçmalık değil fikir

Canım Allah nasıp etmıyecekse 18 yasında da vermıyor komsum 38 yasında dogum yaptı. Sevıyorsan evlenmeye yanasıyorsa bır sure sonra bebekte ıstıyecektır merak etme. Sevgılım deyımce ergen sandım kusura bakmayın artık 30 yas gec degılbu arada sen kendıne ıyo bak doktora gıt kıstın fılan var mı baktır artk kdınlar gec menepoza gırıyor

Ben de böyle söyledim kararın kesinse ve değişmeyecekse daha çok bağlanmadan birbirimize ayrılalım dedim ama bilmiyorum diyor. Kararı kesin değil. Kafası karışık sanırım. Net bir cevap alıp ona göre yolumu çizmek istiyorum ama o bilmiyorum diyor sadece. Ileride fikrinin değişip değişmeyeceği belli olmazmış. yuvarlanan asi bir panda

En başından beri çocuk istemiyordum hala istemiyorum esimde öyle bize hormonlar uğramadı çocul isteyen ve istemeyenler mümkünse evlenmesin olmaz çünkü

İyi de zaten sevgilinizin su anlik karar verdigi fikir ne kadar kalici olabilir ki? Belki yuku sorumlulugu agir gelmistir cevresinden cocuk buyutmenin zor oldugunu gormustur falan su an o yuzden ona cok uzak geliyor olabilir. Evlendikten sonra ben islerin degisecegini dusunuyorum zaten hemen cocuk yapilmamasi taraftariyim ben evlilikte. Once 2-3 yil gezersiniz rahat takilirsiniz sonra zaten esiniz de bence aileye bir uye daha gelme fikrine sicak bakacaktir. Ben bu sekilde dusunuyorum zaten kesin bir dille istemiyorum demedi diyorsunuz. Boyle surerligi olmayan dusunceler icin sevgilinizle tartisip aranizi bozmayin birbirinizi cok seviyorsaniz her sey guzel gider inanin.

Siz net missiiz belki bu kişi değildir yani tam konuşmak lazım hassas konular

Bunu size yapmaya hakkı yok. Ne demek bilmiyorum? Kim bilirmiş ona soralım madem. Size net bir cevap vermek zorunda. Israrla net konuşmazsa da siz "ileride çocuk istememe ihtimali olduğunu bildiğim biriyle evlenmek istemiyorum. Dolayısıyla seninle evlenmek istemiyorum. O yüzden seninle ilişkimi devam ettiremem" diyebilirsiniz. Doktordan çocuğu olamayacağını öğrenseydiniz, böyle yazmazdım. Ama sizi böyle sürüncemede bırakmaya hakkı yok. Özellikle de daha önce size çocuklu hayaller kurdurttuktan sonra.

Bir insan çocuk neden istemez ki? Sebebi neymiş

Doğru söylemiş zMana bıraksın zaten yası genç bellili. Cocuk sorumluluk demek zamanı gelince değişir fikri

Herkes sen ve senin cevren gibi degil. Bu yuzden cocuk isteyen de istemeyen de bu konularda özellikle biraz net olmali, konuşmali en sagliklisi budur. Bazen bazi konulara bakiş acisi degisebilir insanin evet ama evlenince degisir kafasiyla ilerlemektense olabildigince başta konuşmak lazim ne sekilde degisecegi, degismeeycegi belli olmaz herkesin, kesin degisir demek dogru birsey degil. Aile olmak cocuk yapmaktan gecmiyor herkes icin. Cocugu olan herkes aile degil malesef.

üremek üretmek lazım çoçuksuz evlilik olmaz yani.

Ya daha evlenmeden çocuk heveslisi olmasını beklemeyin, şöyle düşünün hımm çocuğumuz olmasa sorun etmeyecek falan. Ayrıca açıkça konuşun, ben 3-5 artık neyse yıl sonra mutlaka istiyorum ama sen hiç istemiyorsan bu iş olmaz diyin yani

Evleneceğiniz insanla çocuk konusunda aynı fikirde olmanız gerek. Evlendikten sonra çocuk istediğinizde "ben sana demiştim baştan" diyecek. İkna ederim diye düşünmemek lazım. Ben çocuk istemiyorum mesela. İsteyen biriyle asla evlenmem. Olsa da olur olmasa da kafasındaysa belki düşünürüm. Hayır ya onunla da evlenmem

Bu evlenmeyi düşünmüyorum ve yahut çocuk istemem diyen erkeklerin ciddi sorunları vardır. Hayır gelmez. Çocuk yoksa evlenmenin de alemi yok. Allah takdir etti ise olur.

Çocuk istemeyen bir adamla evlenmezdim. İleride ister belki fikri değişir ama şimdiden böyle pazarlık eder gibi konuşmuş. Öte yandan adam dürüst davranmış evlenince de öğrenebilirdiniz. Bu arada çocuk istersiniz, Allah takdir etmez o ayrı bir konu.

Saygı duyarım düşüncenize hayırlı geceler

Ben çocukları aşşşırı seviyorum ve erkek arkadaşım çocuk istememe konusunda kesin konuşuyor olsaydı ayrılırdım malesef. Çünkü o istemiyor diye benim çocuğum olmayacak mı ömür boyu, anneliği tadamayacak mıyım. Bir ömür bunun özlemiyle yaşayamazdım ki. Fakat onun için de durum böyle, özgür iradesi. Gerçekten istemiyorsa zaten asla baskı yapılmamalı, herkesin aile kavramı farklı olabilir. Saygı duymak gerek.. Uyuşmuyorsa düşünceler, yollar ayrılmalı. Çok zor olsa da.. . push ; C -Cheryl

Merak etme evlenince ister biz eşimle en başta anlaşmıştık ilk 1-2 yıl çocuk yapmayacağız diye evlendik 1 ay sonra çocuk istiyorum diye başladı

ya istemezse? insanlar değişir ihtimali ile olsa çıkılmaz. karşı tarafta aynı şeyi konu sahibi için düşünüyordur belki. şimdi bir şokla çocuk istediğini sanıyor, beni ne kadar sevdiğini anladığında vazgeçecektir?

Aman ya uykusuzluktan millet ölse bu kadar çok çoğalmazdık. Doğum sancısını unutuyoruz sezaryen ağrısını unutuyoruz da ikinciye üçüncüye hamile kalıyoruz. Bunu bile unuttuktan sonra erkekler hiç konuşmasın yani

Ben belirsizlikten hoşlanmam ve çocuksuz bir evlilik istemezdim.

Konu biraz derin fikir değişebilir ama eğer degismezse ben çocuk istiyorum diye asla diretemezsiniz çünkü baştan söylemiş. Yüksek ihtimalin 2 kişilik bir hayat olacağını düşünerek adim atın derim. Hakkinizda hayırlısı olsun.

Evet bence de ya istemezse? Bir tanıdığım çocuk doğurmaması, asla çocuk istememesi şartıyla evlendi, adamı sonradan ikna edeceğini sanıp şartı kabul etti ama kesinlikle ikna edemiyor, eşi baştan kabul etmeseydin diyor ki adam da haklı, böyle ciddi konularda fikrini değiştiririm ya da ben hamile kalırım mecbur bırakırım diye düşünmemek lazım, boşanma sebebi bile olabiliyor çünkü.

Baba olmaya hazır olmayabilir evet ama elbet birgün isteyecektir.

Merhabalar, bugün erkek arkadaşımın çocuk istemediğini öğrendim. Inanılmaz üzüldüm. Bugüne kadar bu konuda hiç olumsuz bir düşüncesi olduğunu ima etmemişti hatta arada şakasını yapardı çocuklarımız olunca vs diye. Ciddi düşünüyoruz evlilik planimiz var ve ben bunu öğrenince ne düşünmem gerektiğini bilemedim. Çocuksuz bir evlilik kesinlikle istemiyorum. Ama birbirimizi çok seviyoruz erkek arkadaşım da benden ayrılmak istemiyor. Tam olarak söyle söyledi "bugüne kadar çocuk konusunu hiç düşünmemiştim ve cocuk icin hevesli olduğumu söyleyemem, kesinlikle istemiyorum denemez ama benim için olmazsa olmaz değil. büyük bir sorumluluk bu. Hem çocuksuz çiftler de var. Seni seviyor olmam yeterli değil mi birlikte olmamız için vs..." Onu çok seviyorum evet ama çocuksuz evlilik istemiyorum. Ayrılırsak kahrolurum evlenip çocuksuz kalırsam da kahrolurum. Ne düşünüyorsunuz?

Sevgi saygı güven olmadan aile kurulmaz kurulmamalida cocukda tamamlar tabi bu kişiye göre değişir kimisi çocuk olsun diye uğraşır kimisi doğurduğunu atar yani bu kisiyle alakalı

Ihtimallerle yola devam edilmez ama bazen usteledikce olcagi varsada olmaz. Bu yuzden zamana birakip izleyebilirsinde vazgecmeyi deneyebilirsinde.

Hayatın ne getireceği bilinmez. Bir gün kararı değişebilir ama siz "olsa da olur olmasa da olur" diyebiliyorsanız evlenin. Kararı değişmezse pişman olmayın. Ben de çocuk istemiyorum. Birkaç ay sonra 30 olacağım, hormonlarda bir hareketlilik yok hala. Sevgilim "olsa da olur olmasa da olur, ama olmazsa daha iyi olur" modunda olduğu için bu konuda bir sıkıntı yaşamadık. Ama "ben kesinlikle istiyorum, çocuksuz olmaz" falan deseydi çoktan ayrılmış olurduk.

Sen ısteklı olma o zaman onlar ıstıyor evlenmek. Benım ıstedıgım sene esım ıstemedı evlenmek bende dedım kı ben ıstemıyorum ıse gırcem burda yenı kararlar aldım. Evlenmek ıcın bu kez o can attı.

Benim eşim daha sevgiliyken net olarak eğer sağlıkla ilgili bir sorunumuz olmazsa kalabalık bir ailemiz olsun istiyorum, çocuk istemem bir tane bana yeter diye düşünüyorsan bizden olmaz demişti Zaman içerisindeki değişmeyen en net fikri hala çocuktur. Çocuk istemeseydim birden fazla eşimle ciddi sorun yaşardık. O yüzden net bir fikir varsa çocukla ilgili olması yada olmaması ile ilgili öncesinde konuşulmalı.

Evet doğru saten bende yazımda konuşup net olunmasını yazdım

Evlendikten sonra ister

Herkes çocuk sevmek istemek zorunda değil. Eşimde kalabalık bir aile isteyen adamdı ama ben çocuk fikrine çok karşıydım, bu yüzden yol yakınken dönebileceğini söylemiştim sevgiliyken. Tercihi benden yana oldu ve güzel duygular yaşattığı için üç yıl sonra çocuk kararı aldık. Ama eğer çocuk olmazsa ben yaşayamam, modunda devam etseydi aşırı itici bulurdum ve evlenmezdim. Çocuksuz da mutlu olunabilir.

Duyduğumuz haberler benide 2. çocuktan vazgeçiriyor. Bi taneyi nasıl koruyup kollucaz o bile mechul. Aslında en mantıklısı dünyaya getirmemek. Dünya çok kötü oldu.

Siz keyfini mi bekleyeceksiniz ya kusura bakmayın da lurada bile sorumsuzluğunu belli etmiş

Hadi çocuğumu doğur demesi de iyiymiş

Valla ben de hiiiiiic istemiyor ve düşünmüyordum. Sonuç, gördüğün gibi

Kesinlikle. Yeğenlerimle o kadar aktif ilgilendim ki bekarken çocuğa doydum derdim. Evlenirken kesinlikle en az 2 sene bekleriz dedik. Hiç içimde çocuk isteği yoktu. Ama 1,5 sene geçip benim yaş da 30 u geçerken bende kıpırtılar başladı. Hormonların gücü diyorum buna Zaten nörolojik rahatsızlığım olduğu için ön hazırlık süreci de gerekiyordu. 6 ay yeni ilaca alışmayı bekledim vs. al sana 2 yıl.. Ama ilk gebeliğim düşük oldu. Tekrar hamile kalıp doğurmamla 3 yıl geçti. Eşim biraz daha beklemek gerektiğini düşünüyordu. 3 sene geçse anca sorardı eminim. Ama hamileyken de benden çok pimpiriklendi.

Ayrıl, 3 ay üzülürsün sonra unutursun. Evlat sahibi olmak istiyorsunuz, evlatsız kalmanın üzüntüsü bir ömür boyu sürer... Anne olmaya hakkın var, ya buna saygı duyup orta yolu bulup en azından bir çocuk yapmaya ikna olmalı ya da ayrılığı göze almalı...