Benimde çocuğum var 18 aylık kendim bakıyorum. planlamadan mi yaptınız çocuğu..

kvne söylesen bakmaz mı çocuğa

Siz yine de annenize aynı davranın ve hiç pişman olmuş olmayın. Bazı anneler ya da babalar çocukken kötü yaşadığı veya çocuk, genç yaşadığı travmalar nedeniyle hisssiz gibi görünüyor olabiliyorlar ama eminim sevgileri vardır sadece sevgi nasıl gösterilir ya da onlar için, içten içe sevgi sevmek yeterlidir. Siz yine de üzülmeyin dilerim daha sağlam baglariniz olur annenizle

Evet bir kız kardeşim var(14 yaşında) inanın yüzü hiç gülmüyor, sürekli mutsuz, babam çok çabalıyor onunla oyunlar oynar, gezdirir, şakalaşır yine de yüzünü güldüremez, bana gelir bazen kardeşim "abla keşke evlenmeseydin der, seni seviyorum der" annemde sürekli kardeşimden şikayetçidir hiç yüzüne gülmez. Bebeğime bakma konusunda da o kadar ısrar etti ki bebek yap ben bakarım diye, ben de bu sözüne güvendim, hala bakarım diyor ama ona muhtaç olduğumu bildiği için sürekli işi yokuşa sürüyor. torununu çok seviyor, bana ve kardeşime göstermediği sevgiyi ona gösteriyor, annemlere giderim bebeğimi indirmez kucağından, oradayken altını bile açtırmaz, sadece acıkınca getirir verir bana, Hatta bazen kıskanırım bebeğimi, eğer işe başlarsam beni az sever de anneme daha çok bağlı olursa diye. Böyle işte.

belkide sevgisini gösteremiyordur

Bu kAdar şikayet ettiğim birine çocuğumu emanet etmezdim annem bile olsa.. beni sevmedi torununa sevgi gosterip bakmasını nasıl bekliyorsunuz?

Üzüldüm butonu yetersiz kaldı

Asla kabul etmiyorum bu 'o da zorluk çekmiş' safsatasını. Çeken hele daha hassas olmalı kalbi daha çok sevgiyle dolmalı. Annelik nesilden nesile aktarılan bir şey değil. İçten gelen bir duygudur. Hele benim annem gibi evlat ayıran annelerin yatacak yeri yok. Ben son bir şans verdim doğumumda anneme. Ve bitti artık. İyi sağlıklı olsun bana yeter Allah muhtaç etmesin beni ona.

Size bunu yapın demiyorum ama şöyle yaşadıklarınızdan ötürü empati yaptım da... Ben heralde kendimi çekerdim, annemde olsa. Çünkü ben herkesten değerliyim. önce ben iyi olayım ki etrafımdakilere de faydam olsun. Böyle sizin gibi üzülüp, kırılsam, aklım hep orda olsa bebeğime bile özverili yaklaşamam.

Annem beni hiç sevmedi... Çocuktum gider eteklerine sarılırdım hiç sevgi göstermezdi, ancak o oturduğu zaman göz göze gelirdik, oturduğu zaman boynuna sarılır öperdim, öpme diye iterdi beni, öyle üzgünüm ki... Büyüdüm 27 yaşına geldim hala gider ben sarılır öperim, seni seviyorum derim, kalabalık ve çok yoksul bir ailede büyümüş, her gün dövermiş dedem bütün çocuklarını ve anneannemi belki de bu yüzden, bilemiyorum. Doğumuma iki hafta kala annesinin yanına şehir dışına gitti, o günlerde benim ve bebeğim için biraz riskliydi sürekli kontrole gidiyordum bebeğin suyu azalmıştı çok stresli ve yorucu bir süreçti benim için, yanımda annemin olmasını isterdim... Doğum yaptım, kayınvalidem Allah razı olsun çalışıyor işinden izin aldı 10 gün yanımda kaldı ben hiç teklif etmeden hem de, anneme de anne o 10 gün içinde senin kalmana gerek yok dedim sonrasında kalırsın tamam dedi, kayınvalidem işe başladı yalvardım yakardım 1 gece bile kalmadı yanımda, geceleri sancım olurdu, bebeğim ağlardı altını ıslatırdı eşim sağolsun ağırdır uykusu o uyanmazdı ben sürünerek kalkardım yataktan bebeğimin altını değiştirmek için, kendimi çok çaresiz hissederdim o günlerde annemi çok aradım yanımda... Şimdi bebeğim 6 aylık oldu işe girmem gerekiyor uzun bir zamandır işsizim, borç harç derken bin lirayla geçinmeye çalışıyoruz inanın, ve aradığım işi bulmuşken anneme sevinerek haber veriyorum, annem yine annesinin yanına gidecekmiş, benim şehir dışından dönüşümü bekle diyor, sanki işverenler sıraya girmiş beni bekliyor, Oğlumu götürürüm sevsinler diye, babam arada gönlüm gol olsun diye aa bebek annesini tanıyor ona bakıyor falan der annem "o daha çok küçük, tanımaz, öylesine bakıyor işte" der. Neden bu sevgisizliği? Kalbimin kırıldığını hiç görmüyor mu? ben bildim bileli annem böyleydi, çocukken arkadaşlarını görürdü beni hep tek bırakırdı, büyük büyük kadınların arkasında kaybolurdum, çocukken hiç sarıldığımızı hatırlamıyorum, bu satırları yazarken inanın ağlıyorum, ben ne yaptım ki ona? Köyde büyüdüm ben, çerçiler gelirdi anneler gününde para biriktirip bir başörtüsü almıştım niye bunu aldın diye kızmıştı bana, "götür bunun yerine işe yarar bir şey al demişti" çok kırılmıştım, Her anne çocuğunun karnelerini saklar, ben kendim saklamıştım, ilkokul ve ortaokul karnelerimi, hepsini çöpe attı. Çocuktum, annem bostanda ektikleri sebzelerin yanındaki yabani otları temizlerdi, ben içerde tv izlerdim diye bana kızardı, güzel kızım gel yardım et birlikte yapalım demezdi, hep emrederdi veya kızardı, ne yapsam beğenmezdi. Böyle davranırdı ben de küçükken bir kez "ben en çok kendimi seviyorum" demiştim hala bunu yüzüme vurur, insan kendisini sevmemeli mi? Bilemiyorum... Şu yaşıma geldim bir tatlı sözünü duymadım, evime gelir, diyelim bulaşık var hemen kızar eleştirir, sanki kendi evinde hiç bulaşık birikmiyor, hep böyle hep... Bu Hislerimi paylaşabileceğim arkadaşlarım elbette ki var ama annemi tanıyorlar, ona karşı olumsuz düşünmelerini istemem, o yüzden burada paylaşabiliyorum bunları. Ne olursa olsun ben annemi seviyorum.

Bende sevgisiz büyüdüm halada öyle çocuklarınızla bağ kurun yeter bubun için yazılar vardır bunları okuyun youtobeden izleyin P

Bende yazdıklarını ağlayarak okudum belki seninki gibi terslemedi annem beni hiç ama hiç sarılmadıda candan ciğerden hiç kızımda demedi 37 yaşındayım ve bu yeni yeni yaralamaya başladı çok kırgınım çok

Bu durumda bebeginizi annenize emanet edip mi ise baslayacaksiniz? Zor evet ama bence yapmayin

Valla hani diyorlarla ölüm var kirmayin kimseyi e bana ölum yokmu neden herkes rahat rahat kiriyor annemde dahil ee dedim iyi bende kiricam bundan sonra banada olum var kim düşünüyor hic kimse sende oyle ol anne olmuşsun muhtaç oldugunu gosterme neyle vur biliyormusun kimseye muhtaç olmadan nasil cocuguna iyi hatta cok iyi anne olunur onu goster annene gitme arama birak o arasin...

Sizi çok iyi anlıyorum. Daha beter günler yaşadım. Üstelik diğer çocuklarına sevgi gösterisinde bulunup beni dışladığı da oluyor. Kaç yaşında kabullendim bilmiyorum. Ama kabullendiğim andan beri ben de onu sevmiyorum. İçim buz gibi. Asıl sorun bu değil zaten. Anne sevgisinin nasıl birşey olduğunu bilmediğim için kendi çocuklarıma sevgi gösterebilmek için çok çok çok çaba sarfediyorum. İnsan annesinin kaderini yaşar derler. Bunun tersi olması için psikolojik yardım bile aldım. Ama ne kadar becerebiliyorum bilmiyorum. Her zaman her dakika kendimi eksik hissediyorum...

Yanınızda olup sarılmak isterdim size

Üzüldüm size. Yalnız ben, böyle bir anneyi sevmezdim; çocuğumu da muhatap etmezdim.

Sevgisiz büyüdüğü için sevgi nedir bilmiyor büyük ihtimalle. Zamanla da kalbi katılaştığı için senin sevgini de görmek istemiyor. Ne diyeyim rabbim kalp yumuşaklığı versin. Siz sevgisiz bırakmayın bebeğinizi sakın.

Baska coxugu varmi?Neden boyle davraniyor.?Alim karsiniza konusun dokun icinizdekileri belki bir nedeni vardirr yada sevgisini gosteremiyordur

Dinleyin derim ilgili başka videoları da var. Her çocuk şanslı olmuyor ebeveyn yönünden. Size yapilmayanlari çocuğunuzla yaşayın. Kendi yaralarinizi da sarın böyle. Yapılan kötü davranislari da çocuğunuza yasatmamis olursunuz. Öte yandan çocuğunuza bakmak istemiyorsa da yapacak birşey yok. Zorla baktiramazsiniz. Bakmak istese kendi teklif ederdi zaten.

Ah ahh senin annen yine iyi benimki bana düşman ölüorum desem oralı olmaz

Arkadaşımın eşi annesini küçük yaşta kaybetmiş. Babası da pek babalık yapan biri değilmiş onu da 9 yaşında kaybetmiş. Orda burda itile kakıla büyümüş. Arkadaşım grip olsa eşi öfkelenirdi. Nasıl hasta olursun gibilerinden. Ve yanında olup bakmak yerine evden uzaklaşırdı. Dışardan gören lanet olsun böyle eşe der. Fakat öğrendik ki adamın annesi de babası da hastalıktan ölmüş. Sonra zaten allaha emanet büyümüş. Anladık ki bütün kini hastalığa. Yüzleşince kaybetme korkusu yaşıyor. Ve verdiği tepkiler de eşine zulmetmek için değil, hayatla verdiği savaşta kendini yetiştirmesiyle alakalı. Hatta karısı doğum yaptığında da kaçmıştı böyle. Hiç ilgilenmemişti. Bi tane nine dedi ki. Anne şevkati bilmemiş görmemiş. Görseydi bi parça da olsa tesir ederdi ona, bilmiyor dedi. Velhasıl kelam kimisi kendi kabuğuna çekilip güçlü, umursamaz şevkatsiz pozları vererek kendini dışarıya karşı güçlü göstermeye, ispat etmeye çalışıyor. İçindeki yıkılmışlıkları böyle gizlerim göstermem diye düşünüyor. Sonra bu kalıp gibi oturuyor ve içinden gelse de sevgisini göstermeyi bilemez hale geliyor. Aynı şartlarda yaşayan Kimisi de ben hayatta yenilmeyeceğim diyerek tüm şevkatini ve yüreğini koyuyor. Bazı insanlar Sevilmenin ne olduğunu bilmeyince sevmesini de beceremiyor. Sarılmakta aynı.

Bebeğime bakma konusunda da o kadar ısrar etti ki bebek yap ben bakarım diye, ben de bu sözüne güvendim... burda sorunuzun cevabını vermiş konu sahibi baştan bütçeye göre değil annaanneye göre yapılmış çocuk... 2. Cisi uzun zamandır icsizim aradığım işi buldum kaçırmak istemiyorum demiş zorunluluktan değil istenilen iş bulunduğu için işe giriyor çocuk olmadan çalışılabilir di... bana anneyi bu kadar kötüleyip çocuğuma baktırmak saçma geliyor soğan ekmek yerim kendim bakarım yada bakıcıya veririm anlattığı gibiyse annesi, bakıcı daha düzgün bakar eminim.. kendi evladına sevgi göstermeyen torununami gösterir sevgi... E

bebeğinde bul umarım o anne sevgini. çok uzucu anlattıkların..

Annem de böyledir sanki kızı değilde elim ben. 37 yaşındayım inan saçımı okşadini bilmem sen yine seviyor sun anneni ben sevemiyorum içimden gelmiyor

Sizin için zorlu bir çocukluk geçmiş kötü bir durum annenizin çocukluğuna inmek lazım sanırım genellikle bu tarzda olan kişiler anne ve babadan sevgi görmeyip dışlanmış kişilerdir yazınızı okurken üzüldüm ama size tavsiyem takılmayın çocuğunuza odaklanın ona sevginizi verin anneniz sizinle değil muhtemelen hayatıda sevmeyen sadece ben dilini yani kendisini seven biri olabilir şuanki yaşantınızı ve geleceğinizi düşünğn çünkü malesefki annennizden size fayda yok bırakın sizin sinirlerinizle oynamasın kusura bakmayın bunları dediğim için evet belki anneniz birgün size gelir kalır o günde muhtemelen yaşlanmış gidecek yeri olmadığı içim size bana bakım der anne olmakla malesef gerçek anne olunmuyor üzgünüm iyi geceler E

Aynıyız

İnanın aynı şeleri yaşıyoruz

Pandemiyi evrende kimse planlamadı ve kısa çalışma ödeneğini kendi belirlemedi. Bin lira ile geçinmeye çalışıyorum diyor planlamadınız mı diyorsunuz

Bencede hak etmiyir anneniz bu sevgiyi çünkü annelik kutsaldır her anne değil. Allah yardımcınız olsun. Bende benzer büyüdüm ve hala kadin aynı. Onu sevmiyorum yapacak bir şey yok o kişilik teki insanları sevemiyorum ama saygısızlıkta yapmıyorum. JES

Bence siz güzel emek veren nadir annelerdensiniz ne güzel çocuklarınız için uğraşıyosunuz keşke tüm anneler böyle olsa

Mecburiyet, geçim sıkıntısı.

herkes sormuş cevaplamamışsınız bende sorayım K kiymalipatates başka kardeşiniz abiniz ablanız var mı? varsa onlara nasıl birgün çat çat yüzüne söyleyin herşeyi birde anneniz çocuğa bakar diye düşündünüz mü gerçekten?

Bende annemden sevgi sarılma gibi şeyler görmedim ama çocuklarımı bağrıma basa basa severm kuzum yavrum annem demediğim bir cümlem yoktur

Benim annem de benim için öyle ayılıp bayılmaz. Ben kendimi ona muhtaç etmeme yönünde şartlandırdım. Allah muhtaç etmesin ona derim her zaman. Sen de beklentilerini azalt. Azıcık daha sabredin biraz daha büyüsün bebeğiniz o zaman bakıcı bulur işe girersiniz. Ama daha çok küçük. Bu zamana kadar sabretmişsiniz az daha idare edin.

içten gelir yaaa annelik bilmeye gerek yok ki öncesinden.. tecrübe edinilip de aktarılan bişi değil ki çaba sarfedilsin sevmek için..

Aynıyız sanırım bende yaş 37 yeni yeni dokunuyor bu durum çok kırulıyorım ama bir şey diyemiyorm desem be olacak ki içinden gelmedikten sonra ısmarlama sevgi istemem

Ben boyle bir anneye cocugumu asla baktimazdim

kardeşiniz var mı? varsa ona davranışı nasıl? belki linçleneceğim ama bence anneniz bu sevgiyi hak etmiyor, ya ciddi psikolojik sıkıntısı var ya da gerçekten zalim... lütfen sürekli reddedilip, kırıldığınız yere ısrarla gitmeyin... daha fazla üzülmemek için yapın bunu