Her şerde bir hayır her hayırda bir şer vardır düşüncesi ile. Demek ki benim istediklerim benim için hayırlı değilmiş. Şu an yaşadıklarım hayırlı imiş. Bir de dünyaya hiçbirimiz öylesine gönderilmedik. Hala nefes alıyorsak bir hikmeti vardır düşüncesi ile. O hikmeti bulmaya çalışıyorum. Sen de öyle yap.

'Biraz delilik hayattan zevk almak için.. Birazda bilgelik hataları önlemek için bukadarı yeterli Mutlu yaşamak için..' demiş Osho. Bu ve bunun gibi bilge insanları, Beyhan budak gibi kaliteli kişileri takip edip onların zihnimi arındırmasına izin veriyorum. Arada meditasyon yapıyorum kabullenmek için. Zor çok zor pişmanlıklarla yaşamak. Ölümü hatırlamak olmuşa bitmişe razı olmak gelecekten umutlu olmak iyi hissetmemizi sağlayan durumlar oluyor. Güzel bi şarkı dinleyip sağlığıma şükretmek beni pozitif yapmaya yetiyor bazen. Bazı sabahlarsa pişmanlıklarla gözümü açtığım olmuyor değil tabii.. Düşersem kendim kalkıyorum yeniden.. Aileme arkadaşlarıma da duacıyım tabii.. Şükredecek şeylere odaklanmak bakış açımızı değiştiriyor dediğim gibi beynimizi bu yönde yönetmenin iç huzurumuza katkısı çok büyük. Hayatımızda ters giden şeyler çoğunluktaysa bunları öğrenmek kişisel gelişime biraz fazla eğilmek gerekiyor bana göre...

Özellikle 20 li yaşlardaki insanların şu hayattan bir beklentim yok demesi beni benden alıyor... ananız babanız mı öldü? Kanser hastası mısınız? Yatalak mısınız? Yani nedir bu bunalım halleri... o beğenmediğiniz hayatın bir tutamı için ne dualar eden insanlar var. Dün akşam 4 tane ms hastası yatalak çocuğuyla tek başına yaşam mücadelesi veren bir kadını izledim, küçücük kızı kanser hastası olan arkadaşımın paylaşımına denk geldim, babamın tedavi gördüğü onkoloji servisini düşündüm... asıl dert bunlar aslında... hayatta hiç bir şey istediğim gibi olmuyor diyenlere kimin hayatı dört dörtlük ki diyorum. Azıcık kendinize gelin yahu olanda bir hayır olmayanda bin hayır ara demişler. Offf neden şöyle olmadı neden böyle oldu diye kendini paralamak yerine, olabilecek şeyler için önüne bakmak ve sahip olduklarına şükretmek daha mantıklı değil mi? Ölüm dışında herşeyin çaresi varken, sayısı hızla artan depresif topluma akıl sır erdiremiyorum. Azıcık dua, azıcık çaba sonrası tevekkül... umarım herşey gönlünüzce olsun

Diyorum ki; Sen değiş, dünyan değişsin. Hiçbir zaman istediğin gibi olmamışsa sıkıntı kişinin kendindedir. Kendimde bunu fark ettiğim yaş 20'dir. Tam anlamıyla uygulayabilmem 30'u buldu. Çok şükür dış etkenlere karşı çabalar gerisini yaradana bırakırım, İç etkenler de kolay artık.

Nikiniz oğretmen, meslekdaşız. Atandınız mı bilmiyorum ama eğer atanmışsanız en azından 33 yaşında atanmak için hazırlanmıyorsunuz, psikolojik olarak kendinizi yıkık hissetmiyorsunuzdur. Bir de hem işsiz olsaydınız bu yaşta? Beğenmediğiniz hayat, bir başkasının hayali olabilir.

ölüm gerçeğini unutmayarak

mutlu olmak için büyük şeyleri beklemeye gerek yok. hayatta seçimlerimizi yaşıyoruz sonuçlarını da göze almamız gerekiyor. en önemli şey bence emek.. evet haksızlıklar yok mu? mesela üniversiteden mezun olduktan sonra çok istediğim önemli bir sınavı yüksek bir puanla geçtim, mülakata hak kazandım, mülakatta ardı ardına sorulan soruların hepsini cevapladım ama BAŞARISIZ oldum :) peki başarısız mıydım? tabi ki hayır! o zaman çok üzüldüm ama kısa bir süre sonra ne düşündüm biliyor musunuz? "ben emek vererek elde edebileceğim son noktaya kadar geldim. bundan sonrasında üzülmem aptalca olur." şu an o mülakatı geçmediğime o kadar çok şükrediyorum ki.. temel bazı şeyler var elbette yadsımıyorum. eğitimde fırsat eşitliği yok herkes kapasitesinin farkına varıp ona göre çaba sarf edebilecek algıya da ulaşamayabilir. bir birey farkına vardığı zaman yine bir şeyleri değiştirebilir bence. hiçbir zaman hiçbir şey için geç değildir. hayat bizim seçimlerimize göre şekilleniyor. işte bu yüzden, sızlanmak çok bana göre değil. çok uzun süre olumsuzluk bulutunun içinde kalamıyorum. anlık of puf yaparım ama :) hemen geçiverir, yeni duruma odaklanırım.

İşte bunlar hep şükürsüzlükten. Aza şükretse çok da gelecek, çoğu kişi bilmiyor ki bunu, bilse de inanmıyor.

Hayata bakis acinizla alakali bu durum. Ve hayattan beklentilerinizle. Koseli fikirleriniz varsa, misal bu yasa geldim evlenemedim, evlendim cocugum olmuyor, iyi niyetimi esim gormuyor gibi hayal kirikligi normal. Cunku sizin kontrolunuz disinda olan olaylara sadece seyircisiniz. Bir de zamanda degisti, yeni kurallar yeni oyuncular. Adapte olamazsak sonu husran. Hayat ve insan, ikisinden hersey beklenir iyi/kotu. P Pelinimben

İnsanın kendine zulmü çok kötü çok doğru dedin Üzüntülerimizin mutsuzluğumuzun çoğu sebebi biziz bence en çok biz kendimizi üzüyoruz.. . push ; M ManzaramDeniz

Vucudumun yuzde 80 i hayırlısı:)

Zulum, hele ki insanin kendine zulmu cok kotu. Surekli pismanlik duymak, surekli gecmisle yasamak insanin kendine zulumdur. Yasanan hersey, o an oyle gorunmese de, bizi büyutmek icin. Tek soyleyebilecegim kimsenin sine uzmesine izin verme. Ezilme, dik dur. Gerisi kendiliginden oluyor.

Geçmiş hayal kırıklıklarımı seviyorum ve gurur duyuyorum bana dirayeti öğreten ve beni ben yapan şeyler onlardı çünkü.

Başa çıkamıyorum, bunalıma falan giriyorum. İnanılmaz derecede umutsuzlaşıyorum. Ama şükretmeye ve ibadet etmeye çalışıyorum her zaman daha zor sınavlar olduğu için nankörlük etmek istemiyorum. Ve muhakkak değişim olacağına sabrederek bekliyorum.

Katılıyorum, bu dünyanın geçici olduğunu, bir imtihan dünyası olduğunu, yaşadıklarınızın sonsuza kadar sürmeyeceğini, ne düşünürsek onu yaşayacağımızı, her zaman hayatımızın kötü gitmeyeceğini, kötüden ders çıkarırsak sırada iyi olaylar olduğunu hatırlayarak... A aylaogretmen

Aynen öyle hem izin veriyoruz hem sonra sadece kendimizi suçluyoruz.. izin verdiysek bile bazı durumlarda üstüne gidip hesap sormayı bilmeliyiz kendimiz için yapmalıyız bunu. P

Her şeyin hayırlısı diyerek.

Benim ve sevdiklerimin nefes aldıgı günler bizim için sükür sebebi oldu artık. Hayal kırıklıgı olan seyler hayatımda varsa değiştirmeye calısıyorum. Benden kaynaklanan seyler değilse kabul ediyorum ve anın keyfini cıkarmaya calısıyorum.

Bunu aklınızdan cıkarın aklınıza böle seyler geldiğinde sizden cok daha kötü durumda olanları düşünün. Yiyecek bir lokma ekmeğe muhtac insanlar var.

hayal kurmak ve hayal kırıklığına uğramak şimdi kurulan hayaller hayatlar ile uyumlu ise hayal kırıklığı az olur ama kurulan hayal hayat ile uyumsuz ise ve kısa vadeli ise hayal kırıklığı çok olur örneğin yaşım 40 160 civarı boyum var kainat güzeli olacağım diye hayal kursam bana herkes güler değil mi kainat güzeli olamadım diye hayal kırıklığına uğrayayım mı ya da bugün konuştuk biz genç iken gelecekte nerede olmak istiyorduk hedefimiz neydi şimdi ne kadarını gerçekleştirdik diye kendimizi geliştirdik artık hayata o zaman baktığımız gibi bakmıyoruz bu nedenle hayallerimiz de değişti hayatlarımız da elde etmek için çaba gösterdiğin, yapmaya potansiyelin olan bir şeyi eğer araya başka unsurlar girip elinden aldı ise üzülürsün bu insanı kızdırır üzer ama hayal kırıklığına uğratmaktan ziyade daha da kamçılar henüz yaşınız genç uzun yıllar uzun bir hayat var önünüzde geçmişe takılıp kalmayın gerçekçi ayağı yere basan hayaller ile geleceğinize yön verin

İnsanların kötü olduğunu kabul edin ben onu ettikten beri çok rahatım

Aynı yastayiz benim de mutsuz olduğum aman bittim dediğim zamanlar oldu ama geçiyor yani. Başka bir şeyler buluyorsun sonra o eski konuları unutuyosun

Beni mutlu eden şeylere daha çok sarılarak, hayatın sadece hayal kırıklığına uğradığım konudan ibaret olmadığının bilincinde olarak... Mutluluk kadar üzüntüler de olacak hayatımızda. O üzüntülere odaklanıp kalmak, karamsarlığa gömülmek insanın kendi hayatından çalması gibi geliyor bana. Oysa sahip olduğum şu biricik hayatı daha güzel duygular içinde yaşayıp, ölmek isterim. İsraf etmek istemem kısaca. Bu bakış açısı, büyük acılarla bile baş etmeyi öğretti bana. Bazı acıların, hayal kırıklıklarının etkisi elbette tamamen geçmiyor ama siz önünüze bakmaya devam ederseniz, onlarla yaşamanın yolunu da buluyorsunuz.

Hissediyorum, başa da çıkamıyorum. 21 yaşında ölü gibiyim. Geleceğe dair ne bir hayalim ne de bir idealim kalmadı. Yoruldum, ruhum 70 yaşında gibi.

Şimdi bir yazı okudum. Belki gülüceksiniz ama ürdün kraliçesinin lüks hayatını anlatan. Bir tarafta kendine altın ayakkabı siparişi veren, günlerce 40. doğumgününü kutlayan bir kraliçe. Diğer yandan elektriği, suyu bile olmayan fakir halkı. Bazen soruyorum bunların anlamı ne? Kafam karışıyor.

Dua, maneviyat, yürüyüş yapmak çünkü içinizi herkese dökemiyorsunuz bazen konuştukça daha da kötü hissedebiliyorum A

Başa çıkamayarak nefes almaya devam ediyorum D Denizdeniz14 Cennet kuşum Damla'm Üyelik

sıkıntılar Allah 'tan gelmedıkçe (kaza, ölüm, hastalık, buyuk maddi sıkıntılar, zulüm sabredenlere ne buyuk mukafat var!)bunların harıcındekıler gerçekten ama gerçekten gereksız dertler. şimdiki dertlerin çoğu PIRLANTAM UFAK! icimdekicevher

Bu taraftan bakarsak dert edecek bin türlü şey bulunur. Eleştirelim ne iyi lakin dert edip kendime niye eziyet edeyim anlamadim.

5 dakika sonra nefes alabileceğimizin bile garantisi yokken yarınların bize neler getireceğini hiç bilemeyiz.. Bazen uygulaması zor oluyor biliyorum ama şu hayatta insan çoğu zorluğun üstesinden gelerek yaşayabiliyor ama umutsuz yaşamak çok zor.. ben ne kadar uyguluyorum bilmiyorum ama umutsuz olmak insanoğlu için çok tehlikeli.. Umarım hayal ettiğinden daha güzel bi hayatın olur..

Aslında tam sizin gibi iç dünyam. Nasıl başa çıkılır derseniz, aslında hiçbirzaman ve hiçbir şekilde. O kırıklar orda öylece duruyor ve sadece mutlu, meşgul olduğun zamanlar varlığını unutuyorsun. Ama ilk üzüntü ve yalnızlıkta tekrar hatırlıyorsun. Ben sürekli Meşgul olmaya özen gösteriyorum. En etkili yöntem.

Evet uzuntulerimizin sebebi bunun boyle olmasina neden izin verdim diye kendimize kizmamizdan. Karsimizdaki bizden degerli degil. Sirf onu kirmamak icin hakkimizi aramadigimiz icin kendimoze kiziyoruz aslinda. Bunu yasamamak icin bastan buna izin vermemek gerekiyor.

çok ama çok gençsiniz. hayat sizin için yeniden başliyor. sizin yasinizda bende birtakim zor gunler yasadim. ama hayak ettiklerim bir bir oldu zamanla. lutfen olumlu bakin ve kendinize inanin

Ben şöyle düsünüyorum yaşanani degiştiremem, beni uzen şeyleri geçmişe gidip degistiremeyecegime göre kabullenip gelecege bakiyorum. Mutsuzluguma sebep olan davranislarimi tekrarlamamaya gayret ediyorum, sorun olan insanlardan uzaklasiyorum. Kendinizin degerli oldugunu ve bu hayatin sizin oldugunu unutmayin, hayat üzülerek umitsizlikle tüketilecek kadar uzun degil. Her geçen gün ömrümüzden gidiyor degmez ki boşa geçirmeye.

Hayallerim kırıla kırıla hayal kurmamayı öğrendim.. Anı yaşıyorum. Beni üzenlere hayal bilebkurmayarak değer vermiyorum . push ;

Hayat bir anlık. Bir an sonra yaşamayabilirsin. Benim felsefem son kez yaşıyormuşum gibi yaşamak. Şimdi ve burada olmak. Her anın kıymetini bilmek... Ve çok fazla beklentiye girmeden yaşamak. En önemlisi de bu. sonanda

Başa çıkmıyorum. Yani bunun için bile mücadele etmiyorum. Hayal kurmamaya çalışıp akışına bırakıyorum. Sağlık olsun gerisi önemli değil kafasındayım. _Phantom-Opera_ Her şey kızım için... tek ayak cezası Anneler

Ne güzel demişsiniz

Her şerde bir hayır, her hayırda bir şer vardır. Ben hep böyle bakıyorum

Başa cıkamiyorum. Gunduz bir şekilde unutup devam ediyorum. Ama gece olup basimi yastiga koydugumda hep benimleler.

Önceden gündüzleri atlatip gece yaşıyordum acısını, artık gündüzleri de zindan gibi. Kısacası işin içinden çıkamıyorum 25 yaşındayım hayattan bir beklentim yok. Yaşadığım tüm olumsuzlukları neden yaşadığımı bilmiyorum neden yaşıyorum onu sorguluyorum asla isyan değil ama sadece merak ediyorum.

Ayni yastayiz.. benim hayatimdaki hayalkirikliklariyla ilgili basetme seklim, eger degistiremeyecegim biseyse akisina birakmak, degistirebilecegim biseyse de cabalamak seklinde oldu.

Bence sizin yaşadığınız şey sevdiklerinizle olan bağlılığınız sebebiyle. sevilen ama bir şekilde sizi terketmiş kişilerle alakalı, ölümün kendisi ile değil. Ölüm gerçeği aklıma geldiğinde hiçbir hayalkırıklığının, maceranın, sözcüklerin önemi kalmıyor kafaya takılması anlamsız oluyor

Hayal kırıklığına ugradigimda ya o hayali onarıp devam ediyorum ya da yeni bir hayalle devam ediyorum kırgın üzgün olabiliyorum ama daha kötü olabilirdi buna da şükür diyip yaşamaya devam ediyorum Loreth

30 yaşındayım yıllar önce biri bana şu an yaşadığım hayatı gösterse rüyadır diye kendime bi cimdik atardımHerkes geleceğin çok iyi olacağından bahsettiği zaman bana çok uzak ve imkansız görünüyor ben o kadar yaşamam diyorum. Derdim sadece anı ve günü kurtarmak Cestlaviee

Dusunmemeye ve kendimi oyalamaya çalışarak. Birde artık sorgulamıyorum. Olduğu gibi bırakıyorum. A

Aynen ama gençliğin cahilliği diyelim.. öyle konuşup hissediyorlar ama ah o günler geri gelse biz de hep hayal kurariz geçmiş için bugün ki aklıma neler yapmazdım neler yapardım. halbuki hiç bir işe yaramaz.. sorunuza gelince tam bas edemiyorum baş ediyorum desem yalan olur.. benim de gençliğinde hayal ettiğim gibi olmadı çoğu sey.. ama artık sağlık ve huzurun en önemli şeyler olduğunu bilerek, elimden geldiğince guvenli ortamda kalmak için cabaliyorum.. yillanmak böyle bir şey herşeye alışmak kabullenmek. bazi şeyleri degistiremeyecegini bilmek ve kimseye muhtaç olmadigin için sukretmek ve muhtaç olmamak için dua etmek.. (çok da yaşlı değilim ama bunu okuyunca 50 60 yaşında biri yazmış gibi hissettim:)

Hayal kirikliklarimin nedeni baska insanlarsa eger, herkesin gerceginin farkli oldugunu kabul etmeye calisiyorum. Biri beni uzduyse beklentimi karsilamadiysa bunun uzerine cok fazla dusunur, cogu zaman kendimde hata arardim. Simdiyse neden bu basima geldi dedigim olaylarda onun dogrusu buymus ki bunu yapti napalim diyip gecmeye calisiyorum. Bayan Yanak Nutellanın Lezzet

Bana genelde ölüm gerçeğini unutmamak hayal kırıklığı yaşatıyor. Ne zaman güzel günler geçirsem sevdiğim biri ölüyor. Hayallerim ve güzel günler kursağımda kalıyor. Şu an bunu yazarken bile burnumun direği sızlıyor. Hayattan hiç zevk almıyorum.

Benim yaşımda küçük değil bir çok şey için geç kaldım. bu da benim sınavınmış başa çıkılmıyor ben çıkamadım alıştım kendime söz veriyorum sonra yine ayni

Canım 21 yaş biraz erken olmuş bu his için. Allah yardımcın olsun.

Çıkamıyorum. G gelecekzaman66

Çok güzel cevap.

Cookk begendimnm yazmak istedim litha

Benden kaynaklanan şeyleri ben de kabullendim. Diyorum aylacım hakettin bunları. Ama onun dışında milyon tane şey oldu. Hiç alakasız hiç aklıma gelmeyen şeyler. Eskiyi düşünmenin kimseye faydası olmaz ama ne bileyim hep beni buluyormuş gibi hissediyorum.

Neler yaşadığımı buraya yazmaycağım. Zaten konum o değil. 33 yıllık yaşantım hiç istediğim gibi olmadı. Hiç hayal ettiğim gibi olmadı. Çok bambaşka bir hayat. Herşeyiyle. Bu saatten sonra değişir mi belki ama biraz da hevesim kırıldı gibi. Yani artık hayal kurmuyorum olayları akışına bıraktım. Sizlere sormak istediğim böyle hisseden var mı ve bu duyguyla nasıl başa çıkıyorsunuz? Dead Cell

Su an konunu okurken bir taraftan da doktor sirasi bekliyordum. Kafami kaldirdim. Karsimdaki yazi su: "Uzulme! Ayagina batan dikenler, aradigin gülün habercisidir."

Sabrederek zaten bu yalan dünya olduğu için hic bir şey dört dörtlük olmayacağı için bizler imtihan edilmek için yaşadığımız icin ne gelir Se gelsin ne verirse versin şükredip sabrederek başa çıka bilir sin bi de umut ederek