Ananem annemi 13 yasinda dogurmus kendisi cocukmus daha. bakamamis bakmak istememis dedemin memllekrtine gondermisler 4. yasindayken... annemle annesinin arasi da sizinki gibi ama ne olursa olsun sizin ayaginiza tas bassa annenizin cani yanar. kimsenin degil ama annenin hatalari unutulmali bence

Çocukken belki de çok bekledim bunları şimdi yapıyor bizde tam tersi o istiyor ben yapamıyorum yapim da da var bu durum aile ye karşı

Cok zor canim. Seni anliyorum. Calistigim icin kizimla aramizdaki bagin kurulmasi zor olmustu. Bir de annane babanne bakti ilk bir yil. Annem sagolsun bana verirdi ben eve gelir gelmez ama kayinvalidem elinden birakmazdi cocugu kolay kolay. O donem cok uzaklasmistik kizimla. Hep ben birlikte yattim sonra, devamli sevdim oksadim, ne zaman istese kucagima aldim sarildik sevistik. Cok emek vermek zorunda kaliyor insan hele de calisan anneyse. Uzaklastikca da uzaklasiyorsun eyer zorluklara kaplip gitsen. Hele anneniz sizi emzirememisse o bag zaten en basta sarsilmis ta olabilir. Belki bir piskologtan destek alabilirsiniz anne kiz. Baska nasil baginiz kuvvetlenir bilemiyorum. . push ; S

Estağfurullah yorumlarınız benim için çok değerli H

aslında kırıcı olmanıza hak vermemeliyim ama 3 ay kadar önce bir yazı okudum o zamandan beri düşüncem değişti haklısınız. yazının bir bölümünde şöyle diyor " siz evladınızı dövsenizde canınızdan bir parça sevginiz değişmiyor, ama evladınız canınızdan bir parça olduğunu henüz idrak edemediği için her dövdüğünüzde sizi annelikten biraz daha uzaklaştırıyor" farkında değiliz yada değillerdi ama çok doğru, ha anne çocuk arasında farklı bir bağ var o kabul ama çaba ve sabır gerekiyorki o bağ incelmesin.

oyle diyenlere bakma sen kucukken annesinden sevgi sefkat merhamet gormus insanlar, annesi hunharca doverken, ya da hakaret ederken hatirlasalar kendilerini ne hissederlerdi acaba buyuduklerinde. boyle hissetmek senin sucun deyil. ama dedigim gibi piskologtan yardim alabilirsiniz anne kiz. yoksa kolay deyil duzelmek. benim de annemin hayat sartlari cok zordu, calisan bir anneydi, ben annemden sefkat gordugumu hatirlamam, sert mizacimda bunun etkisi oldugunu dusunuyorum. annemi severim, onun icin herseyi yaparim, bu cok ayri, ama hala ona kirginim bazi acimasiz davranislarindan dolayi. H

biz de sevgisini gösteremeyen bi aileyiz. annemle değil de babamla hala yakın olamıyorum. bayramdan bayrama elini öperim. babam çok da konuşmaz zaten. öyle geldi öyle gidiyor napalım.

Teşekkür ederim anlayışınız için ama ben bilmiyorum ne kadar doğru ifade ediyorum sarılma ihtiyacı falan duymuyorum normal değil belki anneme çok açıyorum yaşadıklarına üzülüyorum her gün konuşuyoruz ama sınırlar var.

Sonraki yorumları okuduğumda farkettim zaten. ben yanlış anlamışım. ben o eksikliği hissediyorsunuz sandım. onun için kendimden örnek verdim. hani derler ya -- beni bir bir tek sen anladın, sende yanlış anladın

Sevgi anlaşmak değildir nedensizde sevilir... Anne bu, kimsenin içi sızlamaz annenin içi sızlar sana bişey olsa. Yani ille onunla bir bağ kurman için sana tensel yaklaşması gerekmiyor, onu kaybetmeden değerini bil, onunla yakın bağlarınızı kuvvetlendir. Yani sanki bana biraz sen takıntı yapmışsın gibime geldi tensel yakın değiliz falan diye, takma eğer taktın ise, bunu bir düşün. Annen yaklaşmıyorsa sen yaklaş, bak benim annemde pek sarılmayı opmeyi sevmez, o sevmesin der ben bazen zorla sarılır öperim, hatta bazen kızar ama yinede güler bazen bir yandanda: ) Bak ben takmamışım bu konuya, ben adım atmış noturlemişim. Yani o da öyle, onuda öyle sev, sen affet sen sev sen sarıl sen op, o annen senin, hayatta yuzu unutulmayan tek insan senin için, ayakları altında cennet olan ANNE o... Vakit geç olmadan yık duvarlarını, sevmek zordur ama çok güzeldir. Karşılıksız sever anne... Yeri dolmaz... Yinede bak ne güzel hiç üzmemişsin anneni, ben teşekkür ediyorum sana annenin adına...

Sorun sadece aradaki duvarsa. O duvarlarida yikmak sana dusuyor. millan la havle vela isla

aynen kv eşten eltilerden kv kp den yoksullluktyan çok çekmmiş çocuklarına yeterince sevgi göstermemiş yaşıda küçükmüş yazık çok yazık H

Benim bütün rüyalarım böyledir annemi kaybederim ve ağlarım şimdiki gibi ama işte 28 yaşındayım 11 yıldır dışardayım... o tensel bag kurulamadi galiba

Bende çalışıyorum en büyük korkum aynı duruma düşmek annem yeni yeni anlıyor bunların değerini ve bir anda yakın olalım diyor ama kolay değil işte

Bende sizin gibiyim annem bizi sarılıp öpmezdi doğru düzgün ve çok döverdi her nekadar kabul etmese de... Şimdi çok büyük fedakarlıklar yapıyor ama aklım hep eskide beni dövüşü erkek Kardeşimi daha farklı tutması ve sürekli tehtid edişi Sürekli dua ediyorum Allah içimdeki kini alsın diye ama en Ufacık bişeyde alevleniyor Kinci birisi değilim insanlara hep gereksiz şanslar veririm küs kalmaktan falan asla hoşlanmam ama şimdi de ben annem için kırıcıyım malesef. Rabbim yardım etsin içimize bol merhamet versin I ice floe

Ayri konu acmak cok mu zor?

Annemi çok seviyorum kin mi ne bilmiyorum ama kırıcıyım ona karşı. Başka insanların bana yanlışını çok rahat kapatabiliyorum ama anneminkini kapatamıyorum. Onun şartlarını düşünüyorum hak veriyorum şimdi ama işte elimde olmuyor bazı şeyler. Allah başımdan eksik etmesin o olmasa çocuklarım ortada kalırdı ama ne demeliyim bilmiyorum. Doğuma giderken ettiğim duaydı Allahım neolur anneme karşı kalbimi iyi et...

Varya calisan annelerin, ya da evhanimi olsa bile ailede huzursuzlugu olup kayinvalideden ya da esten cok ceken annelerin en buyuk problemi bu iste. Anne olmak cok zor. Cocugun ilk yillarinda besliyemedigin duygularini sonradan tamir etmek cok zor. En buyuk korkum benim bu acikcasi cocuklarim konusunda.

Huyum geregı herkesle aramda bı duvar vardır.. En samımı annemleyımdır ama onada zaman zaman ıstemeden set koyarım fazla bı arada kalsak.. ıkızler burcuyum herkesle hem sıcak, hem mesafeliyım..:S benıde yordu bu burç H

Sıkıntılar yasamıs evet sizinde onun yanında olmanız gerekiyor zaten bu kötü bir sey değil ki neden aranızda mesafe var ben hala anlamadım daha cok yanında olmanız gerekirken hannesli Desert

Benim annem küçükken çok bastirilmis bu yüzden o hissettiğinz duvar bizde de var.. Gülme öpme kahkaha atma gitme gezme sarilma vs böyle ogretilmisler.. Annem eğlencelidir ama disaridan çok katı gözükür çünkü yillardir ona bu öğretilmiş.. Belki sizin annenizde boyledir. Ya da o kadar mutsuzluk yasamis ki katilasmistir.. Ben büyüdükçe annemi değiştirdim. Siz de degistirebilirsiniz... Sarilirim, üstünde tepinirim, hatta yemek yaparken pijamasini bile çekerim:).. Butuun gençliğinde yapamadigi her şeyi benimle yapmasini sagliyorum.. Gittiğim kafelere götürüyorum, her yeni çikan şeyi ona anlatıyorum moda teknoloji vs... o zamani yasayamamış ama bu zamani yasasin istiyorum.. Hala "ne gerek var" der her şeye hem de.. Ama değiştiğini görüyorum... Siz de yapın bir şeyler.. Her şey mükemmel olmaz belki ama daha güzel olabilir..

Birde empati yap bol bol, empati insanları birbirine yaklaştırıyor. Yani mesela şuan annen dahada yakın olmak istemiş seninle, şuan kendini annenin yerine koy, ve mesela evladın sana bu durumda olumsuz tepki verse ne duşunursun? Ne hissedersin? Onları duşun... Konuda ne tevafuk etti benimde inş bu akşam annem gelicek, gozlerim doldu şuan çünkü 5-6aydır görmedim annemi, gurbetteler, babamı kaybettikten sonra çok çok daha iyi anladım değerini. Öyle ozledimki şuan annemi...

Ben simdi de onu kırmamaya çalışıyorum ve inanin anlatıyorum ama o daha fazlasınıni istiyor

kardesin asabiyete dokmus, sen de icine kapanmissin. bunlarin hicbiri senin kabahatin deyil canim. oncelikle bunu bil. annen cok istiyorsa yakin olmayi su an, ve bunu dile getirirse o zaman ona piskologa gitmeyi teklif et. cunku bu durum malesef annenin ve babanin olusturdugu bir durum. ve onlar duzeltmek zorundalar. mesela benim annem in cok yakin olalim gibi bir kaygisi hala yoktur. ben bunu benimle bebekken iyi bir bag kuramamis olmasina bagliyorum. su cocuklari etrafinda pervane olan annelere de hayret ediyorum dogrusu. Osen La yükellifullahü nefsenilla vüs'aha. tek ayak

Benim içimde hiç bir kin yok o olmasa biz bu günlere gelmezdik ama belki yapım bu yada bu hale geldim. I ice floe

Arada izinlik birsey yokki benim şikayetim de yok annem daha yakın olmamı istiyor ama bu da çok kolay değil

iste boyle oluyor canim, napican. biz de de annem bizi baktiricak insanlari bile zor bulmus calisirken, baska sehirdelermis cunku. maddi anlamda cok zorlanmislar ilk yillar. babamla aralari cok iyiydi, seviyorlar birbirlerini cok, ama annemim diyer hayat sartlari zordu. annem isten geldiginde babam bizimle oynarmis annem ev isi yaparmis. iste en buyuk yanlis, ben hala babama daha yakin hissederim kendimi. cunku babam bize annemin yapmasi gerektigini yapmis. ama annem bilseydi boyle olucagini tabi ev isini birakir bizimle ilgilenir oynardi sanirim. ama o zaman bilmiyorlarmis. babamin kardesleri hep anneme yuk oldular, maddi manevi.

kendin konu açsan cnm şu anda başkasının konusunu istila ediyorsun da azcık S

Ben değil annem takıntı yapıyor. niye biz eller gibi hep konuşmuyoruz diyor ki herseyimi paylaşrim ben o da ama istiyo ki hep arayım yanına gitmek için herşeyi yapayım çok hassas azçık sessiz ol altında birsey arıyor

Ama nolursa olsun anneniz sizin. Size bir kötülüğü olmamıs isteyerek olmaz da zaten. Böyle bir duvar olmasına aranızda hic gerek yok. Hem nolursa olsun gecmiste kalmıstır suana bakın siz. Hem sizde bir annesiniz anlayın onu

Babası zorla evlendirmis annemi babamla döverek. babam da tam odun bir sürü hastalık sıkıntı falan biraz da Bizden çıkarıldı sınırlıydi eskiden çok titiz. konu komşu akraba hep sıkıfikiydi şimdi taşındık bazı akrabalarla da uzaklaştık annem bir kaç yıldır elinde sadece bizim olduğumuzu farketti

Anne oldun şimdi daha iyi hissetmen lazım o duyguyu. Ne olursa olsun, hangi duvar anne ile kızın arasında durabilir ki. Yık o duvarı ve hayattayken sarıl ona, yarın o duvarın ardında olacak olan seni gör..

Burda onun hataları değil annem çok değerli bir kadın mesele benim o yakınlığı oluşturamamam MissPoine

Belki de aynı duyguları yapıyoruz haklısınız nötrüm ben kardeşim çok kızar ikisine de mutsuzlugunuza bizi ortak ettiniz der ama artık bir şeylerin düzelmesi çok zor H

maalesef bizden önceki kuşak genelde böyle sanırsam evlatlarıyla genelde mesafe, sevmeye unatmışlar, gülmeye fırsat olmamış, işten güçten bizimle oyun oynayamadılar. şimdi ise tabular her iki tarafda istiyorsa yıkılabiliyor tek taraflı olmuyor ben bunu anladım. Evlat olarak önce yapmanız gereken sadece şunu dşünün ya bidaha annemi göremezsem? hep bunu düşünerek o anınızı iyi değerlendirin, kime ne olacağı belli olmaz büyük yada küçük acı kimin kapısını çalar belli değil, ama madem mesafelisiniz bu düşünce size yardımcı olabilir ve kaliteli iletişim kurabilirsiniz

Allah yardımcınız olsun sizinki daha zor benim bir sıkıntım yok tam tersi o daha yakın olalım istiyor

Zamanında annemle babam boşandığında 8 yıl hiç görmedim annemi, sonra birlikte yaşamaya başladığımızda aramızda duvar falan değil bildiğin okyanuslar vardı. Rahmetli hayatımda tanıdığım en asabi, en soğuk insandı. Çocuklarına gülümsediği bile nadir görülmüştür. Despot, katı kuralları olan, asla yumuşamayan bir kadındı. Ben babama gittiğimde 6 yaşındaydım :) ama yıllarca kızdı bana babana gittin diye :) Sonra bir gün sanırım 20 yaşında falandım, bende asi bir çocuktum, evde bayağı bir hır çıktı ve bana yine dönüp asla affetmiycem babana gitmeni dedi; öyle mi anne dedim, benim gitme isteğimi neden kaale aldın bana bunun cevabını ver dedim, şimdi bu yaştayken söylediğim sözü dinlemiyorsun da 6 yaşındaki bir çocuğun lafına niye uyup da babasına verdin? Zahmet etme ben cevabını biliyorum, bir boğaz eksik olur dedin, babamı sevmemi fırsat bildin dedim. Bu sözler ağzımdan nasıl döküldü hala bilmiyorum, ablam, kardeşlerim herkes taş kesildi, ablam yeğenimi yan odaya atıverdi annem şimdi çıldıracak diye :) rahmetli durdu, baktı bana uzun uzun, aklından neler geçti bilmiyorum, sadece bana 8 yıl bamyayı ağzıma sürmedim diyebildi , gözleri doldu doldu, o gaddar annemin dudakları büzüldü, sen böyle mi sandın dedi, aniden o aramızdaki okyanus uçup gidiverdi, bana sarıldı, kucağına yatırdı, ana evladını istemez mi dedi. Bir daha hiç olmadı o mesafe, annem öldüğünde ben en iyi arkadaşımı kaybettim, hayatımda ondan başka kimseye kendimi tamamen açmadım, belki böyle içinizdekileri dökmeye, onunla konuşmaya ihtiyacınız vardır, şimdi varken, yanınızdayken bir deneseniz.

Ya iste o insanlar hep girdikleri o hakki odeyecekler oteki tarafta. Allah tan oteki tarafa inancim var da icim rahatliyor.

yanlis anlamisim kusura bakmayin. umarim duzelir ne diyim

aynen benim eşim gibi küçükken anne ile bağ kuramamışlar eşim hep dışarda imiş kv de soğuk biraz şimdide olmuyorrr maalesef çok uzaklar