Tsk ederim kirilmadim Babam yılbaşında para verecek onunla alacaz dıe ddm yada komple borcu kapatıp evde duracam k bakmayın konuma ilginiz için tsk

Bu konuya ne yazılır bilmiyorum. Çocuğumdan ilk defa doğuma giderken ayrı kaldım. Kızıma eltim bakacaktı amcasıyla gidecekti, babasının iş yerine götürdüm. 4 yaşına girmesine 2.5 ay vardı. İki gece ayrı kalacaktık ama onu oraya bırakışımı asla unutmam. O bakışı, gülümsemesine rağmen ayrılma korkusu, sesinin titreyişi. "Anne hastaneden yarın geliceksin değil mi," bir soru değil, geri döneceğimi bilme onaylanma arzusuydu. Akşam yengesiyle geldi, sabah doğumdan çıktığımda oradaydı. Kardeşinin ardından beni odaya gönderirlerken aklımda sadece kızım vardı. Ne hissetti kardeşini görünce, beni göremeyince korktu mu? Nitekim tahmin ettiğim gibi de oldu. Odaya girer girmez gözüm ilk kızımı aradı, yüzünde dehşete kapılmış bir ifade vardı. O gün hiç yanıma yaklaşmadı. Sanki bir yabancıymışım gibi bakıp durdu. Yerimden kıpırdayamadığım halde gel anneciğim yanıma yat, öpeyim çok özledim dememe rağmen sadece öpmeme izin verdi, öpmedi. Sanırım artık annesi olmadığımı düşündü. Akşama doğru gittiler. Fakat o gün dişlerimi birbirine vurdıracak kadar fiziksel acı çekmeme rağmen kızımın o yabancıya bakar gibi bakışlarından daha beter bir acı hissetmedim. Sezeryanlı olduğum halde geceleri aldım koynumda yatırdım. Gecelerce annemi istiyorum diye ağladı uykusunda. Sarıldım buradayım dedim, itti yine annemi istiyorum dedi. Her gece 10 dakikada bir uyanıp yanında olduğumu idrak edene kadar sayıklayıp durdu. Dikişlerime mi tekme atmadı, uyku sersemi elleriyle yüzüme mi vurmadı... 4 yaşındaki çocuk annesini kaybetme/paylaşma duygusu ile bu denli sarsıldıysa sizin çocuğunuzu düşünemiyorum.

Ne kadar kibarsınız. Konu sahibinin ve eşinin, bu konuda bilgi sahibi olmadığı çok belli aslında. 0-2 yaş arasında çoçuğun annesiyle, sonra da babasıyla olan ilişkisi tüm kişiliğini ve hayatını etkileyecek kadar önemli ve belirleyicidir. Bebek, bu dönemde ihtiyaçlarını ağlayarak ifade eder, anne veya temel bakım veren onun bu ihtiyaçlarını olumlu bir tavırla karşıladıkça gelişir ve büyür. Yetimhanelerde bakılan ve tüm fiziksel ihtiyaçları karşılandığı halde, duygusal ihtiyaçları yeterince karşılanmadığı için büyüyemeyen hatta hayatını kaybeden bebekler olduğu araştırmalarla sabittir. Merak edenler Web'e 'Romanya'daki yetimhaneler' yazıp araştırabilirler. Kısacası çocukların karnını doyurup, altını temizlemek yetmiyor onların büyüyüp gelişmesi için. Çocukluk travmaları hakkında yazılmış en önemli kitaplardan biri olan 'Köpek Gibi Büyütülmüş Çocuk' adlı gerçek olayları aktaran kitapta, özellikle 0-1 yaş arasında beyin sapının gelişiminde, annenin veya temel bakım verenin tavrının ve çoçuğa yaklaşımının önemi anlatılır. Beyin gelişimindeki aksaklık veya gerilik ilerdeki tüm hayatımızı etkiler. 0-2 yaş arasında güvenli bağlanmanın oluşabilmesi için bebeğe mümkünse annesi bakım vermeli. Güvenli bağlanma, çocuk için hayati bir ihtiyaç. Anne çalışıyorsa, çocuk mümkün mertebe, kendi evinde, tanıdığı, bildiği ortamda bakılmalıdır. Anne, işten eve geldikten sonra, ilk iş olarak, çoçuğun ihtiyaç duyduğu ilgi, sevgi ve fiziksel teması sağlamalıdır. Konu sahibinin durumunda olduğu gibi çocuk, aile büyüklerinin evinde bakılıyorsa, günün kalanını mutlaka anne-babasıyla birlikte geçirmeli. Çoçuğun sadece hafta sonunda evine geldiği durumlarda, ne yazık ki çocukla anne-baba arasında duygusal bir kopukluk olması muhtemeldir. Çocuk ebeveynleri ile o sevgi ve güven bağını bir türlü kuramaz, çünkü bunu nasıl yapacağını öğrenememiştir. Bu tip çocukların güvensiz, tedirgin, içe kapanık, duygularını tanıma ve ifade etmekte ve başkalarının duygularına empati göstermekte güçlük gibi sorunlar yaşaması hiç şaşırtıcı olmayacaktır. Son söz olarak hamile veya yeni anne olmuş genç üyelere söylemek istediğim bir şey var. Evimize yeni bir eşya aldığımızda düzgün çalışsın, aman bozulmasın diye kullanma kılavuzunu okuyoruz değil mi? Çocuklarımızın evdeki eşya kadar değeri yok mu ki; İnsan; çocuk sahibi olmaya karar verdiğinde: Bebek nasıl doğar? Nasıl büyütülür? Fiziksel ve duygusal ihtiyaçları nedir? Nasıl karşılanır? Karşılanmadığında ne olur? Sorularının cevabını merak etmez, aramaz, bulmaz? Ben de bunu merak ediyorum.

Ben kendim yarim gun calisiyorum anneme yakin uc sokak otesinden ev aldik annem bakiyor kizima. sabah sekiz bucukta uykusundan uyandiriyorum hazirlayip anneme birakiyorum isten donuncede az bir oturuyorum hadi evimize gidelim diyor eve gelince sukur evimize geldik evimiz sicacik anne diyor sonra da oyuncaklariyla oynuyor kendi evinde mutlu ona ait..

Sanırım gençlere bunu toplum empoze ediyor. Ev sahibi olmalısın hemen akabinde araba almalısın. Hatta bir kira gelirin bile olmalı diye diye evliliğinin ilk 10 yılını borç içinde birbirini yiyen, gezmeye, gezerken birbirlerini tanıyacakları zamanlar için harcanması gereken parayı bankalara yediren çekirdek ailelerimiz var artık. Terör olur, sağlık olur çocuk bırakmayı anlarım, ve bunu yapan çiftler en ağır şekilde bedelini de maalesef çekiyorlar istemeden de olsa. Ama para sebebiyle çocuk bırakmayı anlayamadım. Herkes bolluk bereket içinde büyümedi bu ülkede hala da öyle. Bunu çocuk doğmadan önce düşünseydiniz keşke. Bu konuda acımasızım ama sırf bu yüzden nasıl sorunlu bireyleri topluma kattığınızın farkında değilsiniz. Yazık günah değil mi anası ölmemiş, babası terketmemiş ama iki sıcaklıktan da en çok ihtiyacı olan zamanda yavrucak mahrum bırakılmış. Çok anaç biri değilim ama böyle şeyler okuyunca ben bile dayanamıyorum. O çocuk size ve babasına hep yabancı kalıcak üzgünüm siz de ona yabancısınız. ev çocuktan ayrı kalmaya bile değer bulunuyorsa ev aldıktan sonra çocuk olsaydı. Bu arada övünmek ya da birşeyin kanıtı olarak yazmıyorum. Bağlanmanın çeşitleri umrumda değil. Bebeğim her ağladığında kucakladım, sardım sarmaladım, yanımda da istediği zaman yattı. Bir yaşında odasını ayırdım, zorluk çekmedi, iki yaşına kadar emzirdim, üç yaşına girmeden akranlarıyla oynasın diye yarı zamanlı kreşe verdim. Hiç krizleri, benden ayrılmak istememesi gibi durumlar olmadı. Öğretmeni de çok mutlu ve huzurlu bir çocuk olduğunu söylüyor. Her çocuğun karakteri farklıdır tabi ama imkan varken bebeklerine sarılmaktan, kucağa alışır diye bundan imtina etmekten kaçınmayı ben yakın arkadaşlarıma tavsiye etmiyorum. Burdan kimseye akıl vermek haddim değil. bşr bebek evinin kiralık olup olmadığına bakmıyor, annesinin yanında olup olmasını daha çok önemsiyor. Bu konuda çok katıyım. Allah ayırmadıkça dünyevi sebeplerin en azından konuda geçen sebepleri yüzünden anne ve çocuk hele ki bebek ayrılmamalı. bu saatten sonra ne yapıcaksınız, ne yapılsa daha iyi olucak o da konu sahibinin bileceği iş. Bazı şeylerin telafisi zordur ama yanlışta ısrar etmenin de manası yoktur. Allah sizi de tüm darda kalanların da yardımcısı olsun konu sahibi.

E sağol ya. ALIŞMIŞ. Hangi hayat şartı bir anneye bunu normal kıldırabilir? Bebek bu yahu. Gerekirse evinizi, işinizi kayınvalidenizin semtine taşıyın. Bunu bu zamana kadar yapmamanız bile garip. Rahatmışsınız.

Yanlış mı okudum diye düşündüm... siz ciddi misiniz?h. içi 2,3 saat sevip evinize geri dönüyorsunuz.. ve o çocuğun duygusal gelişimini düşünmüyorsunuz... çocuğunuza o kadar üzüldüm ki.. yazık.

Siz mi, ben mi? Yazıp yazıp siliyorum. Konu sahibi @sevde_ adlı kullanıcıya; 'tepemin tasını attırma' demişsiniz ya, keşke bu tavrı kocanıza da gösterebilseniz.

Oğlum 2 yaşında kreşe başlamıştı. Hala da devam ediyoruz kreşe 3 yıldır. Bir sıkıntı yaşamadık. Bence en mantıklısı kreş. Kreş istemezseniz bir bakıcı bulabilirsiniz, gelip evinizde bakar bebeğinize. Ya da illaki kayınvalide baksın diyorsanız; sabah çok erken evden çıkıp çocuğu bırakabilir, akşam da alabilirsiniz. Ama çocuğun orada kalması, sizin evinize dönmeniz, çocuğunuzla günde 3 saat birlikte olmanız doğru değil diye düşünüyorum.

A Aden42 bizim de yüklü bir borcumuz var ve geçimimizde öncelik kazandigimizparayi borçlara harciyoruz. kalanini ev giderleri ve çocuklara harciyoruz. bu kış kendime mont alamadım mesela oysa montum yok ve çok ihtiyacim var. calisabilirim ama çocuklarımı bakıcıya versem maaşım bakıcıya gider. cocuklarimi anneme bırakabilirim ama annem 1 saat uzaklıkta yaşıyor. sahane ötesi bakar çocuklarıma ama çocuklarım benim için herşeyden önemli. yani eğer borçları düzenli ödeyemezsek çok sıkıntı çekeriz belki yiyecek bile zorlanıriz lakin aç kalicaksam çocuklarımla kalayım onların iyiliği için deyip ayrı kalamam çünku çok küçükler henüz. siz de ya işi bırakın ya kayınvalidenizle yaşayın. cidden simdşzor gelmiyor gibi görünse de ilerde bunun kotusonuclarini yaşayabilirsiniz. Şu an size çok ihtiyacı var çocuğunuzun.

Ev alınmış. Ve yeni evde kalmak için bu karar verilmiş. Ev kiraya verilip yeni evde oturulabilinirdi. Ya da ev kararı ertelenmeliydi. Çocuk değil süt çocuğu bırakılan çocuk. Evet aklım almıyor. En çare arayan üyelerden biriyim. Kolay kolay eleştiri yapmam. Bu bambaşka bir konu. Yolu aranmaliydi. Hepimiz zor şartlarda çalışıyoruz. Üstelik bir değil kaç çocuk var evlerde. Farklı yollar bulunmaliydi. Şimdi nasıl bulunduysa öncesinde olmalıydı bu.

Benim bir tanıdığım aile şu şekilde yapıyordu kız çalısırken. Bir hafta kayınvalidesinde hepberaber bir hafta da kebdi annesinde kalıyorlardı. Hafta sonu kendi evlerinde geçiriyorlardı. Siz de ya kayınvalidenizde hepberaber kalacaksınız ya kayınvalidene yakın bir eve kiraya çıkacaksınız ya bakıcı alacaksın ya da işten ayrılacaksın. Başka bir çözüm yok gibi. Sana en uygun hangi çözümse diğerlerine birşey diyebilirsin ama heralde evini kiraya verip yakın eve tasınmaya bişey demezsin heralde. Madem borçlardan dolayı çalısman lazım.

Bu forunda kadınların her zaman çalışması yönünde yazılarım oldu ama siz çalışmayin.. yani bu işi bian evvel bırakın. Ben çok üzüldüm ya.. Kızımdan bikaç saat bile ayrı kalamazken nasıl dayanıyorsunuz cidden hayret ettim.. 1 sene ayrı kalmak ne demek. Herekirse evde network isi yapın.. butik açın instagramdan daha hayırli olur

Size kendimden örnek veriyim. Aylik güzel bir kazancim ve iyi bir isim var. Ailelerden uzak bir şehirde yasiyoruz. Su an ucretsiz izindeyim. uzretsiz izin bitimi oglum iki yasinda olacagi icin krese baslatmak istemiyorum. Krese başlama yaşına gelene kadar da annenler gelip bakicak. Ancak ev ev üstüne de olmaz diye Oturduğum sitede hemen yan binada esyali ev buldum ve bir daha bu sekilde ev bulamam diye kiraladim ve yazdan bu yana bos eve kira ödüyorum. Annemler geldiginde orada kalsin diye. Bizim ev de kira. Bu surecte kenarda üç beş bisey vardı hepsi bitiyor. Tek esimin maaşıyla kıt kanaat geciniyoruz. Her ay kredi kartı ful doluyor. Kendime tek bir cöp bile alamiyorum. Esim de aynı şekilde. Sirf oglumun altin cagi olan erken cocukluk donemi verimli guzel gecsin diye. Tabi Yavrumuzun ihtiyaçlarını çok sukur karşılıyoruz yanlis anlasilmasin. Tabi esim basta ucretsiz izne ayrilmami hiç istemedi. kiralik evi de istemedi. Çünkü çok rahat sekilde yasiyordu. Hatta arabayi yenilemek istiyordu. Ama ben dinlemedim. rest çektim. Eger cocuguma kendim bakacagim, onunla birlikte olacagim bu sureci ve firsati kacirirsam omrum boyunca onu affetmeyecegimi suclayacagimi, basinin etini yiyip surekli gundeme getirecegimi soyledim. Bilir yaparım da. Ömrünü yiyeceğini bilir. Şimdiyse oglumun mutluluğunu, onun gelişimini gördükçe esim de destekliyor iyi ki izne ayrilmissin diyor. Demem o ki eşiniz baba, babalar anneler gibi olmuyor onlar yaşamadan anlamıyor, is sizde bitiyor.

Asgari ucretten azcik fazla maasla ev alacaginiza cocugunuza anne baba sevgisini verseydiniz ayni catinin altnda

Şu devirde işten çıkmayı hiç düşünmeyin, zira yeniden iş bulmanız çok zor olacak. En iyisi kayinvalideye yakın oturmak ya da bir sene daha böyle dişinizi sıkıp 3 yaş itibariyle kreşe vermek. Kendi çocuğunuzu büyütmek en tabi hakkiniz ama bunu en baştan düşünüp ona göre hareket etmeliydiniz. Zaten önemli olan ilk 2 sene ve siz bunu bir şekilde ayrı gecirmissiniz.

Vicdanim rahat olsa ne üzülürüm ne de çözüm yolu aramaya çıkardım Bakamama değil konu şükür evladimdan yuk değil bana tamam haksızlık bu biliyorum ama kum kasıtlı bu durumu kabul eder eğer bi derdi olmasa A

Ben bu kadarını yazmayayım artık demiştim, siz yazmışsınız iyi de etmişsiniz çünkü gerçek bu.

Beni şimdiye kadar bu denli sinirlendiren başka bir konu daha olmamıştı doğrusu. Küçükken annesinin ihmaline maruz kalmış ve ondan ayrılmış biri olarak diyebilirim ki bunun asla telafisi yok. Daha da geç olmadan çocuğunuzu yanınıza alın. Haftasonları yetiştirme yurdunda gönüllü olarak ben de gidip çocuklarla vakit geçiyorum şimdi sizin benden ne farkınız var ya? Bu şekilde olur mu? Eşim kiraya vermiyor ne demek? Bi kendinize gelin, bi silkelenin bu ne pasiflik böyle? Sesiniz çıksın biraz, siz o çocuğa bakım vermekle yükümlüsünüz. Ha diyorsanız ki ilerde babannesine-dedesine 'anne-baba' diyecek ona bir şey diyemem. Anne ya da babası olmadan büyüyen her çocuk sorunlu mu oluyor? Hayır tabi ki. Annesi-babası ölen bebekler de var, ama farkındaysanız 'ölmüş' diyorum. Bi şekilde geride kalıp bakım verenlerle sağlıklı bir bağ kurup devam edebiliyorlar. Ama sizin yaptığınız şey, bu kayıp durumlarından daha yaralayıcı. Çünkü varsınız, hayattasınız o yüzden buna uygun davranın.

Yeni ev aldik 1Sen

Kuru sogan kuru ekmek yerim cocugumu kimselere birakmam isi birakin. Parttime bulun. Krese birakin. Bakici bulun... kv size tasinsin siz kv yanina tasinin.

Laf kalabalığına gerek yok, işi bırak çocuğuna bak.. net.. geçen zaman geri gelmeyecek.. o çocuk büyüyecek ve sen kaciracaksin.. dusunmen bile hata..

Neden cocuğunuzu eve alıp gelmiyorsunuz yuh dedim bi anda bu bebişe çok alıştım derken sanki yabancı birinden bahsediyorsunuz

Eşinize göre bu durum normal anladigim kadarıyla ama siz bu durumu nasıl kabul edersiniz, bakıcıda rahat edemem madem çocuk benden ayrı mı kalsin diyorsunuz? Evinizi kiraya da veremiyorsaniz gider kayınvalidenizde kalırsınız ne kadar kalmanız gerekiyorsa, evlatsa söz konusu olan insan ne eş tanır ne de başka bir kimse..

Bakamayacaksınız doğurmayın Mesela çalışmanıZda değil Bizde çalıştık Ama çalışıyoruz diye parayı önceliklerimizin önüne koymadık analığımızı aile birliğimizi bu şekilde suistimal etmedik... İcap ettiğinde çalışma hayatını bırakıp çocuğumuZu seçmeyi de bildik...

Ben sizin esinize cok kizdim. Ne demek evi kiraya vermek istemiyorum. Esiniz duyarsiz olabilir ama siz onun annesisiniz. Onun size cok ihtiyaci var emin olun. Cocugu ya krese gonderin yada yakin bi yerden ev kiralayin. Kararli olun. Esinize sozunuzu gecirin. Gorumceniz hata yapti diye sizin o hatayi devam ettirmeniz gerekmiyor.

O çocuğun yerinde olmak istemezdim. Nenemle dedemle büyüyeceğim, anam babam her akşam "ziyaretime" gelecek. Allah razı olsun. Ne o, bir de yeni ev almışlar... size allah daha çok versin. Yazık diyorum.

Bence de hak ile ilgili değil bu durum. Tek maaşla geçinebilecek misiniz bence soru bu.

Psikoloji eğitimi almış biri olarak size katılıyorum. sedeflidondurma bu konudaki durum, Rahat rahat geçiniyoruz, bir ev alalım, ilerde rahat edelim, durumu değil. Konu sahibi ve eşi, boylarını aşan borçlara girip, ev almışlar. Onu ödeyebilmek için kadın vardiyalı çalışıp, el kadar bebeğini kv'de de yatılı bırakıyor. Eşi beyfendi de bu durumu gayet normal karşılıyor. Bebeğimizin nasıl yanında oluruz?u değil, 1 yıl içinde araba alırsak bebeği akşam eve getirebiliriz'in hesabını yapıyorlar. Ailece hepsinin psikolojik durumu incelenmeli.

Bu da mantıklı bir bakış açısı.

Yahu onlar da azcık sabrediversinler, yazık günah yavrucağa, torunları için biraz katlanıversinler, hiç kolay değil onlar için de ama en azından bebiş için karşılıklı fedakarlık yapmak gerek, rica ettiniz mi, konuştunuz mu hiç D damdan

Bir ev ugruna miydi bu ayrilik? İs yaptik battik, borca girdik, bakamayacaktik mecbur kaldik deseniz neyse de, ev araba almak icin cocuga bunu yasatmaya deger miydi? Dunya mali bu yahu, o evde cocugumla yasayamayacaksam ne anlami var...

Heralde siz aciklasaniz güzel olur derken emrivaki gibi algılandı evet algilanmaya da müsait bi şekilde yazmışım ama niyetim oyle degildi k. bakmayın. bilgiler için tesekurler. yuvarlanan asi bir panda

Aklım almadı minicik bebeği gece nasıl yalnız bıraktınız anne baba? Dünyada ki bütün çareler tükendi mi?

Burada fedakarlık edecek olan kaynananız Ya birlikte yaşayacaksınız Ya evleri yakına tasiyacaksiniz Masmavi bir

kendi çocuğunuzdan bu bebiş olarak bahsetmeniz çok ilgin. sanki komşunun evcil hayvanına alışmış gibi bahsediyorsunuz. çocuğu siz doğurmuşsunuz ama anne değilsiniz sanki. gerçekten ok garipsedim. kayınvalide yakınına taşının ve sorumluluk alın derim.

Kızlar size birşey danışmak istiyorum. Ben evleneli 6 sene oldu. Bu sırada bir yıl bir yerde çalıştım. Daha sonra şuan 3,5 senedir de bir yerde çalışıyorum. Martta iki yaşına girecek bir oğlum var. esim de asgari ücretten azıcık fazla olan bi yerde çalışıyor. Demem o ki benim bebise k validem bakio. Benim işim nedeniyle ve k valide evi uzaklığı sebebiyle evladım bir senedir onlar da kalıo. Biz işten çıktık mı hemen onlara gidiyoruz 6 gibi, 9 gibi geri eve geliyoruz bebegim orda kalıyordu. K valide 2 ay önce belinden ameliyat oldu bizdeler bebeğim de bizde ve k peder ikisi ben isdeyken bebeğime bakio. Ben gelince ilgileniyorum. Ama bn bu bebisin yanımda olmasına o kadar alıştım ve istiyorum ki işi bırakmayı düşünüyorum. Benim gibi işi bırakan var mı. Ben yoruldum bu durumdan evladimi kendim büyütmek istiyorum. Bu benim en doğal hakkım..

Eşime bu durumun normal gelmeside kız kardeşi yüzünden 12 yaşına kadar gorumcemin oğluda k validemlerde kalmis onlar bAkmış hosbess

Biz zaten beş sene yapmadık ev alalım dıe Ama kim biirdi extra bi borç olacagini reynax Canım

Bu sürecin sonunda çok güzel bir eviniz ve sizinle bir türlü bağ kuramayan bir oğlunuz olacak. Kar zarar hesabini siz yapin

Kayinvalideye en yakın evi tutarim, başka çarem yoksa ve çocuğumu yanımdan ayırmam, sabah bırakır akşam alirim

Estağfurullah benim alinganligim ve sacmalamam sizinle alakası yok. Asıl ben özür dilerim. Görüşleriniz Y orumlariniz çok kıymetli bizlerle paylaştığınız için tekrardan teşekkürler.

Belki benim de o yaşlarda bir evladım olduğu için konudan bu kadar etkilendim bilmiyorum ama ben o "bebişe" çok üzüldüm. Madem sizin için ev-araba almak daha önemliydi o zaman istediğiniz maddi düzeye gelene kadar çocuk sahibi olmayacaktınız. 0-2 yaş güvenli bağlanmanın olduğu yaşlar, tamam çalışan bir anne olabilirsiniz ama bebeğinizi yatılı bir şekilde bırakmak nedir benim aklım almadı. Doğum izniniz bittiğinde bakıcı tutardınız, seneye zaten kreş yaşı gelecek, evinize yakın bir kreşe verirdiniz. En azından evladınız anne-babasıyla büyümüş olurdu. Şimdi o uğraşıp didinip aldığınız ev ne işe yarayacak evladınıza "yuva" olamadıktan sonra...

Evet önceden bi pasifik vardı sanmayın ki işe gitmek için yanıp tutustum ben lohusa da 40 gün ayrılacam dıe ağladım ama hiç birşey elimden gelmedi ve bebeğim küçük hasta olmasın aman dıe dıe getirip götürmek için araba yok iş l valideye uzak dıe dıe çok heba ettim evladımi ben bilmiyorum zaten bi yüzden vicdan azabı var. Ama artık bitti yani dediğim eşime ya bebeğimle her gece koyun koyuna uyurum yada seni bosarim oldu ve sonuç iyi kızlar sizin de desteğiniz ve bu kadar kırıcı da olsa kendine getiren laflar iyi geldi aslında yapılabilir çözüm vardır A

Hsklisinizdir neler var neler Ben de k validem gil de kalmayı düşündüm zaten yada işi bırakmak yoksa çok yoruldum bir senedir neler çektim Allah affetsin beni Bertie Storyteller

Kendi beceriksizliğinizi hatalarınızı söylediğimizde de eşim izin vermiyor eşim kabul etmiyor Bahane bahane bahaneee Çocuğunuzu yetiştireceğiniz hayat şekli üzerinde bile söz hakkınız yokken Çalıştığınızın ne hayrı olacak

Ya kusura bakma ama 9da evine nasıl gidebiliyordun çocuğunu orada bırakıp. Gece napıyor, nasıl gülüyor mu, ağlıyor mu, hasta mı, nasıl dayanabiliyorsun? Neden herşeyi bir çırpıda yıkıp kayınvalidenin dibinden bir ev tutup da sabah bırakıp akşam gelince yavrunu almadın? Aklım hayalim almıyor.

Zaten bir seneye kreşe verirsiniz Bence gerek yok işi bırakmanıza kendi ayaklarınız üstünde durmak varken koca parası nereye kadar A

Açıkçası çocuğuna bakmak için işi bırak abi çok gördüm de, yaşı dolmamış çocuğunu tamamiyle iç evine bırakani ilk defa duydum. Yakınında olsa zorla bebeği anneden ayırdılar sanardim. Çok üzüldüm. Tek maaşla geçinemiyor iseniz bir an önce yakına taşınmayı düşünün derim. Bunu yapmam için gırtlağa kadar borç içinde ve çaresiz olmam gerek herhalde Ev almışsınız iyi güzel ama çocuğunuzu atmışsınız. Yarın bir gün çocuk dese madem durumunuz yoktu bakmayacaktın beni neden doğurdun diye, ne cevap vereceğinizi çok merak ettim.

Kimsenin dikkatini çekmemiş sanırım, siz çocuğunuzdan ' ben bu bebişe çok alıştım yanımda olsun istiyorum ' diye bahsetmişsiniz. Siz bile gereken bağı kuramamışsınız insan evladından bu bebiş diye bahseder mi? Çok merak ediyorum kayınvalideniz hayatta olmasaydı ne yapacaktınız sokağa mı atacaktınız çocuğu borcumuz var diye? Aynı şartlarda bir sürü insan var borçlu dertli, kimsenin aklına çocuğunu başından atmak gelmiyor. Size söylenecek çok ağır laflar var aslında. En hafifini söyleyip gideyim burdan, ne siz ne de eşiniz anne baba olmayı becerememişsiniz, sorumluluğunu alamayacağınız bir bebeği keşke dünyaya getirip de öksüz yetim gibi büyütmeseydiniz

Kv yakin bir yerden ev tutmalisin tek cozumu bu. Aksam bebegi alip sabah birakirsin. Ben oyle yaptim annemin sokagindan ev tuttum nasip olup bebek dogarsa sabah birakirim yada annem bana gelir bakar. Aksamda alirim yada annem gider. Esinin aldigi ucret yuksek degilken isten cikmayi dusunemezsin cocuk biraz buyudugunde tekrsr is bulman zor olur. Cocugun ihtiyacini maddiyat yuzunden karsilayamazsan da bu sefernyine uzuleceksin. Ama mutlaka gece cocugun yaninda olsun. Anne baba sevgisi gormeden buyumesin.

Keske ev alirken kv nin yakininda bor ev alsaydiniz. Yada ev almak yerine araba alsaydiniz da cocugu alsaydinz. Simdi eminim ki bebek isteyenler isyan ediyorlardir ki haklilar. Yada cocuk yapmasaydiniz. Kusura bakmayin ama bu yaptiginiz cok kotu. Esra

Kayınvalide büyütsün diye çocuk yapacağım ev kredisi 20 yıl sonra bitince çocuğu geri versin zaten üniversitesi düğün masrafı olur bir 10 yıl da ona çalışırım ayy çıldıracağım kinaye dahi yapamayacağım şekilde sinirlendim

Valla bebeğe de üzüldüm size de. Bir çok arkadaş yazmış ya kv size yakına taşınsın Yada siz ona. Nasıl dayandınız bebek nasıl durdu sizden ayrı. Ya Allah geçim sıkıntısı vermesin kimseye tek maaşla geçinmenizde zor. Allah yardımcınız olsun. VuslataDair evli ve 3

Tam sosyolojik vaka bence bu tip insanlar.. asgari ucretle insani sartlarda karinlari bile doymazken, ustune borclari varken, normal denebilecek bir eve bile kira odeyemeyecek durumdayken 300-500 fazla odeyeyim diye bir luksunuz olamaz, o 300-500 gecim paranizdir.. eh haliyle boyle insanlarin ev sahibi olmak icin cirpinmalari tam bir sosyolojik arastirma konusu.. hele bir de ev icin cocuklarindan bile vazgecmeleri psikiyatrinin de ilgi alanina giriyor bence..

Kolay kolay uyanmaz uyandığında da oyun oynayıp uyutuyor Bertie Storyteller

tamam vurmayin öldü konu sahibi bazen hafta ici bir kac gece birakmak zorunda kalsanizda genel olarak cocuklarda ev kavraminin karismasina izin vermemeniz gerekiyor.. herkes buna takilmis normal olarak ben ise farkli bir konuya takildim.. esiniz asgari ucretten biraz fazla aliyor, ev borcu haricinde borcunuz da var ama esiniz normalde bunu odeyebiliyor oyle mi? Neyle yasiyorsunuz siz yahu? Ben gercekten bizim milletteki ev sahibi olma askini anlamiyorum arkadas ya, sosyolojik olarak incelenmeli bu ev, araba saplantisi..

Hayır, hayır, şahsım için emrivaki olarak algılamadım. Tersine görüşlerime değer verip, konu sahibi için yardım istemenize memnun oldum. Konu sahibi için 'belki bilmiyordur' yazmanız hoşuma gitti, kibarca ifade etmişsiniz, ona vurgu yapmak istemiştim, anlaşılan kendimi doğru ifade edememişim, yanlış ifadem için özür diliyorum sizden.

Oturduğunuz ev kendinizin mi, nerde yaşıyorsunuz? Tek maaşla geçinmek zor. Peki evinizi taşısanız kayınvalidenin yakınına ya da bir süre anneniz gelip baksa sizin evde. Sonrada kreşe falan verseniz. Bence bir annenin en tabi hakkı çocuğuyla ilgilenmek. Çünkü çocuğun anneye ihtiyacı kadar anneninde çocuğa ihtiyacı vardır. Keşke böyle bi düzene hiç başlamasaydınız. Q Queen of the North Kuzeyin

icim karardi resmen, isi birakirdim hic dusunmeden, zira ancak oyle toparlanir bence. arkadaslarin tasinin vs onerisi de olsaymis cok guzel olurmus ama zamaninda, su an bence artik gec.

malesef gercek A

Yanlız beni ayakta tutan sadece oğlum bana öyle düşkün ki size bunu anlatamam. K validem i hiç aramaz ben olunca Zaten birşeyleri anlamaya başladığında bu yana hep ddm bizde kalmasada o surecde evladima biz ise mama getirmeye gidiyoruz sen babaanne ile dede ile kal ben mama alıp gelecem dıe hep konuşurdum'' bunubunun çok etkisi oldu şükür evladım ne kadar da olsa benimle Belkide bu beni ayakta tuttu bu süreçte Ama yetti bn evladımi ıstiyorum ve sizden bunun için destek istemistim ne yapabilirim dıe sağolun haya çözüm öneren oldu tskler A

Kendi cocugunuzla ayni evde kalinca ona alismissiniz. Kendi kurdugum cumlenin sacmaligina bir baktim su anda. 1 senedir nasil ayri yasayabildiniz? Insan baska bir cozum bulur, yine de el kadar bebeyi kendi evinden ayirmaz. Bundan sonra calismak isteyip istememeniz de tamamen size kalmis.

Geceleri kizim uyku moduna gecirmek icin iki saat onu bekliyorum daha da enerjisi artiyor babasiyla kosturuyor zipliyor ben sabirla onu bekliyorum. anne ben sizi ozluyorum diyor. gece uyumak istemeyen cocuk anneye babaya doymadigi icin uykuyu istemiyor gunun bitmesini istemiyor. bazen gece uyaniyor anne diye aglayip beni ariyor burdayim kizim deyip opuyorum sariliyorum. babayla da aralarinda mesafe olur. ilerde niye biraktim diye de pisman olursun. babasi bu durumda sana destek olmali kim oluyor beni cocugumdan mahrum edecek. evladinla arana daha sogukluk girmeden hatalarini tamir et saril ogluna birakma gerekirse isi birak. C captain price erkek

Inş bir sene sonra arabamiz olacak işte o zaman bebegimi getirebilecem ama benim sabrim ciddi kalmadı C Coconutoil lucky i like feeling shit, my stamina can take

Maddi durumunuz müsaitse tabiki ayrilabilirsiniz E

Eşiniz ne yapıp ne edip güzel bir iş bulmalıydı ve çocugunuza da siz bakmalıydınız. Ya da yanınızda kalmalıydı bebeginiz bir şekilde hallederek. Büyükanne büyükbabalar bir şekilde onlara bakar ama yanınızda olmadıktan yetiştirmedikten sonra, adam akıllı paylaşım olmadıktan sonra da o çocuktan ne bekleyeceksiniz. En kötü evi yakında tutup geceyi bebeginize geçirebilirdiniz Şu an bende düşünüyorum da, benim annem de haftada 2 3 babaanneme gelir beni görür giderdi ama ben doyamazdım. ne zaman bilinçlendim, aklım başıma geldi o zaman sogudum, uzaklaştım. Şimdi özlemiyorum bile, konuşsam bile gerisi gelmiyor. AA bir insan nasıl annesini özlemez, annedir görüş diyorlar ama anne olunca anladım, benim istedigim Meger, hasta isem yanımda olması, benim yemegimle, kahvaltımla okulumla, kıyafetimle, veli toplantım vs. İle babaannemin degil onun ilgilenmesini istememmiş. Ve sittin sene geçse içimdeki buz bu sebepten sogumaz eminim. Çünkü Kendimi çok dışlanmış hissettirdi bana. Siz de gerçekten anne olun bebeginize. Nerden dönerseniz kardır

Eğer işi bırakmaz araba alabilirsek öyle yapacam ins kızlar sağolun çok yıprandım kaç günler gözümün yaşı dinmedi Allah hiç kimseye yaşatmasın Sanki Allah korusun evladım ölmüş gibi yastaydim

Kızlar ben işe gidiyorum is den dönüşte cvp verecem Loreth

Allah yardımcınız olsun. İyi akşamlar. S

Piyasa çok kötü malum kriz var. Şimdi çıksanız bir süre işgücü piyasasından uzak kalmış olacaksınız. Bebeğinizde 2 Seneye zaten kreşe Başlama yasına gelmiş olacak. Tek maaşla geçinmek zor. Evini kira mı bilmiyorum. Ama ben olsam işi bırakmazdım. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

K validem gilinde kendi evi ne yazık ki Annem abimin çocuğuna bakio Araba yok evler uzak deli olacam . push ; 1Sen

Erken olduğunu düşünmüyorum çünkü burada araştırma yaparken 2,2.5 yaşındaki çocukların anne ve babalarıyla aynı odada yattıklarını filan görüyorum. Farkında olmadan böyle olmak istemiyorum sadece, tabii ki bazı şeyler akış içinde şekillenir ama bazı durumlar için de planlama yapılabilir kanaatindeyim. Çünkü Eminim her anne çocuğu için en doğrusunu yaptığını düşünerek yetiştiriyor ama insanız ve hatalar yapabiliyoruz. Ben bu hataları minimuma indirme peşindeyim. Hem kendim, hem bebeğim için en etkili ve doğru yöntemleri arıyorum aslında. Cevabınız için çok teşekkür ederim.

derin sularda sizi forumda takip ediyorum, eğitiminizi de biliyorum. Yakında bende kısmetse bebek sahibi olacağım. Her tecrübesiz anne gibi benim de birkaç tane önemli sorum var, mesaj atmadım açık yazıyorum ki benim gibi anne adayları da faydalansın yararlı bilgilerinizden. Araştırmalarıma göre ilk 6 aya kadar bebek ve anne ve baba aynı odada kalmalı ama bebek kendi yatağında yatmalıymış, ben 3 Aydan sonra ayırmayı düşünüyordum mesela. Bu işin doğrusu nedir? Aslında bu tarz konularla ilgili bir kitap önerebilirseniz çok sevinirim. Çünkü bebeğimi bana bağımlı yetiştirmek asla istemiyorum. Ücretsiz izne ayrılıp kısmetse 2.5 yaşına kadar da kendim bakacağım. Faydalı olduğunu düşündüğünüz kitap önerilerinizi bekliyorum. Şimdiden teşekkür ederim. ThankfulNovember Oğlum, canımdan

Arkadas bizim milletin aile bagimliligi bitmez.. kimse kusura bakmasin bu bagimlilik bitmedikce o kaynanalar yediginize de karisir, calismaniza da karisir, gezmenize de karisir.. bende gelinim rahat calissin diye yasadigim olumsuzluklara disimi sikmaya zorlansam bende karisirim.. kvalideniz cocugunuza bakmak zorunda degil, bu yuzden tasinmak zorunda hic degil.. lafa gelince benim diye sahiplenmeyi biliyorsaniz cozumu de siz ureteceksiniz baskasi degil..

Yaptiginiz cok yanlis. O cocuk sizi asla affetmeyecek. Bana babaannem annelik yapti diyecek. Yani gidin kv nin evinde yatin cocugu goturmek zor geliyorsa ama ayri kalmayin. Cok uzucu

K validem sağolsun ıi baktı Bn kaç günler ağladım yastığına sarılan sarila A

Ben sizin dediğiniz herşeyi vs psikolojik durumdur vb şeyleri çok iyi biliyorum Haa tabi taşınma vs şeyler yapılır mıydı inanın yakınından ev tutmak hiç aklımıza gelmedi bu evin derdi ile uğraşmaktan. Ama mümkün mertebe zanenettiginiz ben sadece 3 saat gittim aslında tam o değil ama her dk şu kadar durduk yazmak istemedim Bu bebise dıe yazmışım ben hem tlf yaziom hem de oğlum kucagimdayken yazdim o yizden karisiklik oluyor. Daha sonra şuan bebeğim yaklaşık 3 aydır yanımda zaten sadece işe gitme saatim hariç ayrı kalmıyoruz Gece de beraber yatıyoruz hem esim hem ben. Biliyorum yaptığım haksızlık hepiniz haklısınız hiç birşey demiyorum ama inanin en ufak aklıma çözüm gelmedi o zaman Ne valide gelip bizde kalmak istio Biz eşimle onlarda kalırdık ama bu hergune endeksleyemedik arada kar kis zamanı mecburiyetten ayrı kalırdık Haa bende zaten konu acmamdaki asıl amaç bnm şuan gelecek bi param var ona araba alıp bebegimi getirip gotureyim mı ise devam ederek Yoksa is den temelli çıkayım mı dıe sormak istedim Tabi ben bütün olan durum artık içimde bi acı olduğu için hep bunları dokuyorum Hangi anne istemez evlat kokulu bi uyku zannettiğiniz kadar gaddar biri değilim Haa acı soğan kuru ekmek doğru ama olmadı işte olamadı doğrusu oldurtmadilar siz siz olun eş denilen mahluğa para verip simartmayin fazlasini ister hep hiç rahatindan ödün vermez Ve bugün resti çektim işi bırakıyorum dıe alttan girip üstten çıktım artık haftada dört gün k validem bakiodu çocuğa o sürede de araba alıp tamamen bebegimi getirip goturecem ddm yoksa isden ayrılacam ddm (Şuan 3 aydır bebeğim yanımda tamamen sadece mart gibi k validem evine dönmek istio ben aynı durumları yaşamak istemediğimi fazlasıyla anlattim) Ayrıca oğlumla bağımız şükürler olsun iyi Ben isden geldiğim dk onunla ilgilenirim yatana kadar hiç peşimi bırakmaz her dk ilgim onda ve o da bunu istio vs vs bir suru seyy Önceki

Kar/zarar oranını doğru hesaplayamamışsınız. Evladınızda açılan yaralar hiçbir maddi gücün kapatamayacağı cinsten olabilir. Çok yakın bir tanıdığımız çocuğu 6 aylıkken çok ciddi bir kaza geçirdi. Değil çocuğa bakmak, kendi bakıma muhtaç hale geldi. Yıllar geçti çocuk büyüdü, bunun bir tercih olmadığının farkında olmasına rağmen düzeltemedi annesiyle ilişkisini. Hala suçluyor onu. Borç diyorsunuz bu devirde borcu olmayan mı var? Kv nize yakın bir eve kiraya çıkabilirdiniz kendi evinizi kiraya verip. Yada uygunlarsa onlarda kalabilirdiniz. Bu kadar zamandan sonra işi bırakmak yine düşüncesiz bir karar olur. Ya kayınvalidenizde kalın yada yakınına taşının.

Bu gerçek mi bakmayacaksa ne demeye doğurmuş. Evlatlık verse cocuga iyilik etmiş olurdu. Gerçekten yazık o yavruya çok üzüldüm. Konuya gelince Türk insanının ev mezusuna bu kadar anlam yuklemesini gercekten anlamiyorum. Gerekirse evi satin borcu kapatın ama yavrunuzdan bir gun bile ayrı kalmayın. Farkinda misiniz bilmem ama "bu beni de alıştım diyorsunuz" Y avrunuza yabancilasmissiniz. Daha da önemlisi belki yavrunuz size yabancilasmistir. Ayrica sizden önce annesiyle birlikte olmak yasamak onun en dogal ve birincil hakkı. Ev her zaman alınır, para her zaman kazanılır ama giden zaman, giden anlar geri gelmez. Hele ki anneyle bebek arasında güvenli baglanmanin oluştuğu ilk yıllar. Uzmanlar belli bir döneme kadar anneyle bebegin farklı odalarda kalmasını bile sakıncalı görürken ayrı evler... Allah korusun bebeginizde olusacak manevi bir hasari belki 10 ev parasi verseniz tamir edemeyebilirsiniz deger mi? Ağır olduysa kusura bakmayın ama bir an önce sarsilin ve kaybolan zamani telafi edip toparlayın..

konuyla ilgisi yok ama yazmak istedim hani böyle insanin derdi olurda insan yol gösterecek sakin birini arar ya tam da oylesiniz iste yazdiklarinizi okudugumda ufkum açılıyor bana cok iyi geliyor hep yazin lütfen hep olsun sizin gibi guzel yurekli iyi insanlar

Çocuklarla çalışan ve sıklıkla çocukluk travmaları ile muhatap olan biri olarak bu konu beni çok üzdü ve fazla yorum yapmak istemiyorum. Sadece şunu yazacağım, aynı durumda olsaydım aldığım evi kiraya verir, kendim oğlumla birlikte kv'nin evinde kalırdım. Ölüm ve hastalık dışında, hiç bir sebep beni çocuğumu, babaannesi dahil bir başkasının evinde bırakıp, evime gelmeye ikna edemez. Benim okuyup, şahit olduğum vakaları bilseniz belki siz de böyle düşünürdünüz.

Sizin tepeniz atsa ne olur allah aşkına ya... burda adam korkuttuğunuzu mu sanıyorsunuz... :) Ben sizin gibileri de bu şovları da çook iyi biliyorum evet.

Ya çok çok üzüldüm gözlerim doldu nasıl dayandınız :'( tmm borç olabilir hepimiz bu yollardan geçiyoruz da bebeğinizi bu kadar görmemek aklım almıyor düşünemiyorum şok oldum

Ben bıraktim hic pişman degilim ben ona doyuyom o da bana bu ikimiz ićin de en iyisi yerinizde olsam yeterince ayri kaldim deyip süresiz izne ayrilırdım doya doya vakit gecirip biraz daha buyudukten sonra tekrar dusunurdum mudpuppy Tatyana Volkova

K bakmayın ben durumu anlattım sagolsun önerisi olanlar yazdı da peki siz benim yazdiklarimi zerre okumammissiniz Ben getirip goturemem çünkü evler çok uzak arası Bakıcı asla tanımadığım insan Borç olmasa zaten şuan evdeydim Araba dememin sebebi cocugumu getirip götürmek için almak birikime belki kısmet olursa yakında da alabiliriz Evi kıra vermiyor esim bunu düşündük önce den A

Vallahi harikasınız konu sahibinin konusu ancak bu kadar güzel özetlenebilirdi. Ben de konuyu okuduktan sonra dönüp bir daha okudum çünkü sonuna doğru öyle bir cümle vardı o da alıştım ben bu bebişe acaba evlatlık falan mı diye tekrar tekrar okudum ve o bebişe çok üzüldüm. Ne olursa olsun annesinin yanında olmaya hakkı var.

Bende beraber yaşamayı düşünüyorum A

Ağır değil haklısınız Eşime ddm anne lerde kalalım dıe yazın annenler evlerine gitmek istediğinde dıe gülüp geçio tamam elin evi ama evlat için değer Yada araba alalım birikmişe bebegimizi getirip götürelim ddm bakalım vs dio Beni zora koşan bi taraftan da esim gibi hosbess

kesinlikle derin sularda lutfen yazin ki konu sahibi kendine gelsin birazda olsa her cozume bahanesi var kedi yavrusu gibi birakilir mi bir bebek ya ha ekmek alicak para olmaz o zaman tamam ama bu tamamen bahaneymis bak isin rengi degismeye basladi esi istemiyormusta laf anca neyse cok sinirlerim bozuldu bencede bahsetsin hatta ornek verme imkani varsa verse cok guzel olur belki gozu biraz açılır

Nasıl yani ya çocuk komşu çocuğu gibi öyle akşam görüp hadi biz evimize gidiyoruz sen kal diye bırakıp gidiyosunuz? Aklım almadı

Çocuğunuza kendiniz bakmak sizin hakkınızdır, değildir kısmını bilemem, bence buna eşler kendi aralarında karar vermeli. İşi bıraktınız diyelim, tek maaşla geçinebilecek misiniz? Bu kadar küçük bir çocuk anne babasıyla aynı çatı altında olmalı, aynı çatı altında uyumalı. Akşamdan akşama bir kaç saat görüşmek bana çok yanlış geliyor ya. Çocuğunuz doğmadan önce bunları düşünmediniz mi? Yerinizde olsam işten ayrılmak yerine, kendi maaşımı bakıcıya verir, çocuğum kreş yaşına gelene kadar öyle idare ederim. Hem işten kopmamış olursunuz, hem de yavrunuz sizinle aynı evde olur. Kayınvalide sizde kalmak zorunda, kendi düzeninden kopmak zorunda değil tabi ki, yani bunları düşünmeniz gerekirdi.

1 yıl daha mı ayrı yaşayacaksınız? Çocuk hayatının en önemli yıllarını anne-babadan uzak geçirecek, gerçekten çok üzücü.. Evinizi kiraya verip o süre zarfında eşinizin ailesiyle yaşayın veya yakından ev tutun. Başka çözümü yok. İlerde çok pişman olursunuz.

Lütfen kusura bakmayın, sizi kırmak da değil niyetim. Ama bir çocuk dünyaya getiriliyorsa hiçbir şey ondan önce gelemez. Evi satıp, borçlarınızı kapatamaz mıydınız? Ya da kiraya verip kayınvalidenize yakın taşınamaz mıydınız? Bu kadar sıkışıklıkta araba alabilecek misiniz peki? Onun parasıyla bakıcı mı tutsanız diyorum, uygulanabilir bir fikir mi cevap vermiyorsunuz. Cevap vermek zorunda değilsiniz elbette ama ben de bebeğe üzüldüğüm için düşüncelerimi paylaşmak istedim. Yarın çoçuğunuz babaannesi ile bağ kurup sizi yabancılarsa daha çok üzülürsünüz. Bebeğinizi en yakın zamanda yanınıza almanız dileğiyle.

Kayinvalidenize yakın ev bakin o çocuğun ailesiyle yaşamaya hakki var.

Tsk ıi aksamlar A

Ben konunun dinamiğini çözdüm sanırım. Konu sahibinin eşinin ailesinde böyle bir gelenek var. Doğan çocuklara onlar bakıyor yatılı. Konu sahibinin eşi babalık yapmayı bilmiyor, çocuğa zaten uzak. Misafirlikten misafirliğe görüyor. Konu sahibi eşinin ve ailesinin bu tutumu karşısında pasif kalmış. Kreş diyene yaşı küçük, bakıcı diyene ayy hayatta olmaz, yakına taşının diyene de yok eşim istemiyor diyor. En tahammül edemediğim insan davranışı. Bir konuyu çok dert ediyor gibi görünüp aklı selim çözüm yollarının her birine bahanesi olan insan. Eş istemiyor diye ayrı evlerde yaşanıyor, kaynana istemiyor diye kendi evine dönüyor ama tek lafı geçmesi gereken kişi olan "anne" sessizce bir köşede izleyip sonra da EN DOĞAL HAKKIM diye ağlıyor. Kendi çocuğundan "bir süredir birlikteyiz ben çok alıştım bu bebişe" diye bahsediyor. Konu sahibi kendine gelsin artık. Bu konu aşırı derecede sinirimi bozduğu için başka yorum yapmıcam.

Muhtemelen iş kayınvalidenize uzak, evde işe yakın Kayınvalidelerin evi kendilerinin değilse size yakın taşınsalar Ama ayrılmayı istemekte de haklısınız Yaza kadar idare etseniz yazın çocuğu kreşe verseniz yanınıza alabilirsiniz o zaman Ama dayanamıyorum diyorsanız da işten ayrılın sonra yine bulunur bir iş A

Senin durumun çok zor. Bebegin başka evde kalmamalı. Kv baksa da gece sizin yanınızda olmalı. Tek maaşla da geçinmek çok zor. Madem her akşam gidiyorsunuz bebeğinizi de alın sabah biraz uykudan fedakarlık yapıp bırakın. A

Kayınvalidenizde neden suç olsun kadın torununa bakıyor birde niye ev düzeni bozsun anne olarak siz kendi evladınızla bir arada olmanın yolunu bulacaktınız. Hifaa 13.10.2015 :) Anneler

kayınvalidede değil ki suç. siz kendi evinizi bırakıp onun evine yerleşmemişsiniz yakın yere taşınmak bile aklınıza gelmemiş. ama ne hikmetse kayınvalide suçlu. hayır, siz suçlusunuz.

Eşiniz çocuğa soğuk, hiç bir çözüme yanaşmamış, siz de pek ısrarcı değilsiniz gibi görünüyor yazdıklarınızdan. Neredeyse hiçbir haklı sebep olamaz bu devirde çocukla ayrı yaşamak için. Kendinizi haklı çıkarmaya çalışmayın. Yazık o minicik bebeğe. Anne baba kokusu olmadan büyüyüyor. İleride ya sizden uzak olacak ya da size bağımlı olacak. Sağlıklı bir bağlanma beklemeyin bu durumdan. Ne yapın ne edin çocuğunuzla birlikte yaşayın. Bu günler geri gelmez.

Gece uyanmiyor mu cocuk? O zaman ne yapiyor?

O zaman derdinizi açıkça yazın ki insanlar biraz daha anlayışlı yorum yapsınlar. Ev taksidi, araba taksidi deyince hangi anne bunları ödemek uğruna çocuğuyla ayrı evlerde yaşamayı göze alır diye sorar insanlar doğal olarak.. ilerde çocuk sorduğunda "anne ben neden babaannemle kaldım" diye "araba taksidi vardı oğlum" mu diyeceksiniz? Birçoğumuz iyi kötü borç harç içinde çocuk dünyaya getiriyoruz. Kimimiz işi bırakıyor kimimiz mecburen veya tercihen çalışıyor. Ama hepimiz çocuklarımızla aynı çatı altında yaşıyoruz bir şekilde. Çocuklar gece uyanınca ebeveynlerini çağırıyorlar. Çocuğunuza süt alacak paranız yoktur anlarım. Ama siz yeni evinizde otururken o çocuğun sizden kilometrelerce ötede yaşamasını anlayamam. Çözüm diyorsunuz söylüyoruz işte "Evinizi kiraya verip eşinizin ailesiyle yaşayın veya yakına taşının" Çocuğunuz sizinle yaşamalı.

Bebeginize uzuldum ben anne babasindan ayri

1 senedir aynı çatı altında kalmıyor oluşunuza üzüldüm ben. Aile birliği sağlanamıyorken geçim derdinde olmak bir garip. Akşamları neden çocuğunuzu almıyordunuz? Kafamda canlanmadı bir türlü, akşamları 1-2 saat oynayıp kendi evine dönen bir anne-baba..

Kar zarar bilemem ama işini bırakma tek tavsiyem budur ben o yanlışa düştüm yıllar önce çok çok kotuydu

Bebeğiniz adına çok üzüldüm bu bebişe çok alıştımda ne demek? çocuk sizin evladınız değilde günde bir iki saat gördüğünüz akrabanız olmuş resmen en mantıklısı kayınvalidenizin sokağına taşınıp çocuğunuzu yanınıza almanız o çocuğun anne babayla aynı evde yaşamak hakkı

Kayinvalidenizin yakinina tasinsaydiniz ya bari, bir yil boyinca minicik bebekten ayri yasanir mi

'Güzel bakan, güzel görür' diyorum ve güzel yorumunuz için teşekkür ediyorum.

canım sen gaza gelme. ekonomik durumunuzda o çocuğun geleceği için çok önemli. işten ayrılma. ve sakın çocuğu kreşe vermek gibi bir hata yapma. saolsun babanesi bakiyor zaten. sen evini kiraya ver ve babaneye yakın bir ev tut. bu şekilde hem çocuk bu zamana kadar aliştigi babanesindende ayrilmamiş olur. hemde sizle birlikte olur.

Aslında bir erken cocukluk uzmanı olarak konu sahibinin çocuğundan bu şekilde ayrı kalmasının çocuğun uzerinde nasıl bir etki etki birakabilceginden biraz bahsetseniz güzel olur. Belki bilmiyordur.

İşten çıkmak yerine kayınvalidenin sokağında bir ev bulsanız sabah bırakıp akşam alsanız olmaz mı? Tek maaşla geçinmek çok zor.

Geçip giden zamana yazık çok üzüldüm bebeğiniz için Ve biliyorsunuz ki kaçan zamanların asla telafisi olmayacak lütfen artık bebeğini verme ne olursa olsun yanında olsun

Bildirimleri nasil kapata bilirim? Bu konudan bildirim geldikce bunaliyorum gercekten sinirlerim bozuluyor aglamak istiyorum life is

Tsk ederim destek için.. Herkes haklı biliyorum ama inanın biz de çözüm bulmaya çok uğraştık her boş animızda yaninda olduk Izinlerimde getirdim eve Biliyorum haksızlık ama ben evde olunca düzelecek olsaydı düzeltmeye çalışırdık Esim bir sene daha sabret dio Ama bn bıktım bebeğim için üzülüyorum Zannediyorsunuz biz rahatız ama hiç öyle değil evlad hasreti bizi tuketti Şuan k validem bizde ameliyat oldu k pedrrle bebeğime bakio ama yaza biz rahat değiliz eve gitcez dio ve ben ayrılmak istemiyorum A

Yazdıklarınızı okurken gözlerim doldu, zira 1 ay önce ben de çok benzer şeyler yaşadım. 3 yaşındaki kızım babasıyla evde kaldı, ben doğuma gittim, 2 gece uzak kaldık. İlk ayrı kalışımız. Her gün yanıma geldi, uyumadan önce, sabah uyandığında görüntülü konuştuk ama o 2 gün gözlerindeki o buruk bakış var ya, hiçbir dikiş acısı o bakışın acısını veremez. Hastane odamdan ayrılıp eve giderken suratındaki ifade... Eve döndüğümde bir yabancılaşma mı dersiniz, kızgınlık mı, küskünlük mü, bir şey vardı... Birkaç günde geçti çok şükür. Bir travma yaratmaması için onunla bol bol konuştuk, sevdik, yanında olduk. Buna rağmen o 2 günün etkisi vardı. O yüzden bu konu çok içimi acıttı. Bu hayat tarzının hiçbir bahanesi olamaz.

2 senedir çocuk kayınvalide değil mi? Siz sadece günde 3 saat görüyorsunuz. Bağlanma sizinle değil, kayınvalideyle gerçekleşti yani. Bakımvereninden çocuğun birden ayrılması haksızlık bence. Çocuk kreş yaşına yaklaşmış, en önemli zaman bitmiş. Şu saatten sonra çok önemi yok işten ayrılmanızın. Çocuğun size değil kayınvalideye ihtiyacı var.

neden yani çocuğu nerede ise hiç görmeyeceğim ama bakıcı bakmasın ısrarınız yazmışsınız bir hafta 8-18 bir gafta 13-23 çalışıyorum diye 13 te işe gittiğiniz hafta çocuğu ne zaman gördünüz gece oldu eve geldi yattınız sabah kalkıp mı gittiniz yani şartlar zor diyelim hadi de o zaman siz kv de kalsaydınız yani akşam git çocukla oyna 9 oldu evimize geçelim yeni evli modunda bunu yaşarken insan hiç mi düşünmez bir yerde hata var galiba diye oğluma bakıcı baktı, kv dem de aynı şehirde oğlum 8 yaşında ve kv de bir gece dahi kalmadı çocuğun yeri ana babasının yanıdır hele de sizinki daha çok küçük pratik çözüm kvyi bu kışı sizde geçirmeye ikna edin olmuyorsa siz gidin onda kalın arabanız olursa da asla bırakmayın çocuğu kv evinde her gün getirip götürün gerekirse 1 saat erken kalkıp bir saat geç yatsın ama anası babası ile yaşasın

O yeni evi kiraya verip kiraya cikacaktiniz. Gerçekten inanamıyorum...

Yerinizde olsam arabaya vereceğim parayı sabah gelip akşam gidecek güvenilir bir bakıcıya verirdim. Çocuk size en ihtiyaç duyduğu dönemleri sizden uzak geçirdikten sonra ev ve arabanın ne önemi var cidden. Gerçekten bebeğinizi doyuramayacak yoklukta olursunuz anlarım ama henüz anne olmamama rağmen ev aldığım için çocuğumdan uzak kalacağım düşüncesi bana çok üzücü geldi. Ev ve araba alana kadar çocuk yapmasaydınız keşke, madem sizin için bu kadar önemli.

Sizde ayrı eşinizde apayrı ama kayınvalidenizde de hata buldum alim bizde kalsın ben bakim gece gündüz diyene kadar kızım onun annesine ihtiyacı var bir şekilde bulun çözümünü ben yine bakarım ama o daha süt kuzusu demeliydi. Eşiniz deseniz babalık duygusunun oluştuğuna inanmıyorum açıkcası çünkü erkeklerde geç oluşuyor üstelik onlara biraz daha kolay geliyor çocuk sesi olmasın istediğimizi yapalım edelim ekstra biriyle ilgilenmek zorunda kalmıyım uykularım bölünmesin diye istiyorlar ondan da size bir sürü bahane sunuyor el evi dediği anne babasının evi istese gayet kalabilir o evden çıkma sonuçta geldiği yeri unutmasın. Benim 8 aylık olcak bir oğlum var başta o kadar zordu ki bir tek benle duruyordu kimseyle durmuyordu yanında ben olunca kimseye ihtiyacı olmuyodu bunu biliyordu kimseyi aramıyordu babası deseniz o da aynı bahsettiğim gibi babalarda ne yazık ki duygusu sonradan geliyor. Size gelince muhtemelen siz de hepten yeni anne olmuşken bıraktınız ki durabildiniz dayanmaya çalıştınız diyim yada çünkü benim eşim kaynanamlara 1 saat çıkarsın yavrumu özlemekten çatlarım çok alışığım onla olmaya diye sizi düşünemiyorum bile ama onay verilecek bir durumda da değilsiniz İnanın ne diyeceğimi şaşırdım inşallah siz ve bebeğiniz için herşey çok çok güzel olur.

Hiçbir yanlış ana baba kuzusu olan bir yavrunun ayrı çatı altında büyümesine seyirci kalıp, çalışma saatleri bile bozuk bir işte çalışmasından daha yanlış degildir. Kariyerin varsa bırakma işini.

Ev araba değil konu başka borcumuz var ve calismama sebep o yoksa sadece ev borcu olsa esim hallederdi . push ; A

Neden yakında oturup bebeğinizi geceleri evinize almadınız? Çok üzüldüm. Bakıp bakmamak sizin hakkınız mı konusunu geçtim, evinde anne ve babasıyla kalmak o küçük bebeğin hakkı asıl. İşi bırakmak yerine akşam evinize alıp daha uzun vakitler geçirebilirdiniz. Kendi çoçuğunuz için "ben bu bebişe alıştım." diyorsunuz, kendi bebeğinize yabancılaşıyorsunuz farkında değilsiniz. Tek maaşla geçinmek zor, size işten ayrılın diyemem ama durumunuza muhakkak bir çözüm bulun. Gerekirse aynı apartmana taşının, işten çıkar çıkmaz bebeğinizi alıp evinize geçin. Ne yiyeceği, ne giyeceği ile siz ilgilenin. Aranızda anne evlat bağı kurulmazsa çok pişman olursunuz.

Zaten en olmanız gereken zamanlarda çalışmak durumunda kalmışsınız. Bundan sonra ufaktan okul hayatı başlar. Boşuna işten ayrılmayın. Alışmıştır çocuk zaten...

Para pul ev araba bunlar size ait bile değil. Giderken hicbirsey götürmeyeceksiniz. Bu pencereden bakarsak cocukta size Allah'ın emaneti, onunda sahibi degilsiniz yani anne babasisiniz ama uzerinde malesef bazi haklarınız yok Bunlardan birtanesi de ona bu sekilde bir durumu yasatmaniz.. Yarin birgün o cocuk ne düşünecek? Hic düşündünüz mü anneannesine anne diyen cocuklar var.. Kötü dimi? Bence kötü. Ya isi bırakın ya da yakın bir yerden ev kiralayin böyle iş olmaz cocuk en cok anne babaya ihtiyac duyar

Altı yaşında bir kızım var bi de şuan hamileyim, zaten inanılmaz hassasım bu konu inanılmaz sinirimi bozuyur ağlama isteği uyandırıyor hatta. Aynı zamanda uzman psikologum, sizin gibi çalışma bahane edilerek ki kadın devlet memuruydu, düşünün beşte işi bitiyordu çocuğunu başka bi ilçede uzak akraba bi aileye bakılması için verilen bi danışanım vardı. Kız çocuğu bir yaşından yedi yaşına kadar o ailede kalmıştı, o aileyi x anne y baba diye biliyordu bi de bakıcı olduklarını para verdiklerini de gizlemişler kızdan, kız çocuğu bana geldiğinde ergenlikteydi, kendi ailesinin dışlaması diğer ailenin para karşılığında baktığını öğrendiği için hissettiği yoğun kırgınlık vs vs, o kadar uzak bi mesafe vardı ki ailesi ile aralarında çok etkilendiğim görüşme süreçlerinden biriydi. Unutamadığım ailelerden biridir o aile, içten içe de inanılmaz sinirlendiğim anne/baba. Haftada bir görmeyle ebeveyn olmuyor ne yazık ki. Üç dakikalık mesafede oturan kayınvalidemde bile kalmasına izin vermedim kızımın bu yıla kadar onun evi burası bizim yanımız, bizim çatımız diye ben ortamdayken birebir bütün ihtiyaçlarını hep ben karşıladım hiçbir bakımını kimseye verdirtmedim. Daha bu yıl o da -son bir aydır-sadece cuma akşamları babaannede kalmasına müsade ediyoruz, ödev yapmadığı özgür olduğu akşam o gece zaten, orda bol bol şımartıldığı için hoşuna gidiyor yaşı uygun diye sesimi çıkartmıyorum. Bizde eşimle yalnız kalıyoruz bize de iyi geliyor. Çok yanlış yapıyorsunuz çok.

Ağlamak falan sizin vicdan rahatlatma yönteminiz olabilir. Lakin bunun o çocuğa faydası yok. Borcunuz çoksa yeni ev, araba almak ne oluyor? Bunun mantığı ne? Besbelli ki çocuk sizin önceliğiniz değil. Kendi kendinizi kandırmayın. Çözüm arayan insan ev, araba alacağı parayla borcunu öder, çocuğunu başkasının evine bırakıncaya kadar. Çocuğu olanların hepsinin evi, arabası mı var? Daha hala 1 sene geçsin de arabanızı da alınmış, ölme eşeğim ölme. Bırakın Allah aşkına ya. Sizin gibi bir aile biliyorum. Çocuğu sağlık problemlerinden dolayı bakım evinde yaşıyordu. Aile çocuğu çook nadir görmeye geliyordu. İşte senede 2 kere falan. Anasına ne zaman sorsan güya çocuğun hasretinden ölüyor, ağlamalar, çocuğu aslında ne kadar sevdiğini söylemeler... Çocuğu görmeye gelmez, neymiş, arabası yokmuş, işi yokmuş, parası yokmuş. Sizin gibi, bahaneler gırla... Bu sırada başka çocuğa hamile kalmayı bildiler tabii. Hani nasıl sizin borç gırtlakta deyip ev araba almanız gibi saçma sapan şeyler. Bu çocuk 4 yaşında öldü. 4 yıl gencecik anası babası olduğu halde öksüz yetim büyüdü. Ailesi çeksin şimdi ömür boyu vicdan azabını. Sıra bir türlü bu çocuğa analık yapmaya gelmedi, hayatta başka öncelikleri vardı. Aynı sizin gibi. Anası en son facebookta oğlunun fotoğraflarını soruyordu milletten, hani kendisinde birkaç tane var, başkasında varsa bari kendisine versinler ölen evladının diye. Bahaneleriniz de siz de hiç ama hiç inandırıcı değilsiniz. Ağlıyorum ölüyorum diye şov yapın, vicdan rahtalatın anca.

Kimin için çalıyorsunuz oğlunuz için ama oğlunuz babaannede kalıyor ve çok küçük bence ev taşısaydınız keşke ya da sabah erkenden götürseydiniz yani kalmak arada olabilir tabi ki ama sürekli zor olur küçük çocuğa S Spizella

Valla iyiymiş ben kedimi bile fazladan birkaç saat görmezsem deliriyorum o da beni özlüyor. Çocuğu bırakabilmek nasil derler mangal gibi yürek ister fakat şunu da ekleyeyim benim anneanne veya babaanne tarafından yetişmiş tüm arkadaşlarım annesine ciddi şekilde soğuk ve mesafeli.

Birde cocugunuz suan anlamaz zaten bana düşkün diye teselli etmeyin kendinizi. Buyudugunde aranizda uçurumlar olacak eger böyle devam ederse.

çocuğun sizi annesi olarak gördüğünden şüpheliyim. oyun arkadaşı ya da ablası sanıyordur bence. çocuğunu kayınvalideye bırakmak çok garip bakacak vaktiniz yoktuysa yapmasaydınız keşke herkes çocuk doğurmak zorunda değil. kimbilir nasıl bir psikolojisi olacak

Çocuğunuzla aranızdaki bağ zaten kırılmış. Başkasınınkini sever gibi 2 - 3 saat görüp nasıl bıraktınız? Bir de tutup hakkım değil mi bakmak diyorsunuz. Pes. Asıl o çocuğun hakkı annesiyle, babasıyla olmak. Sizin yüzünüzden ileride problem yaşayacak. Anlamıyor sanıyorsanız çok yanılıyorsunuz. Bakamayacağınız çocukları doğurmayın.

Bebek insan kullanmayı öğrenerek dünyaya gelmez, tamamen saf ve iç güdüsel olarak hareket eder. Yani ağlıyorsa ihtiyacı olduğu içindir. İhtiyaçları karşılanmadığı taktirde herşeyi "çaresizlikle" öğrenir. Nasıl bağımlı bir bebek haline getiririm derseniz ona doğduğundan itibaren saatli emzirme, uyku eğitimleri verme ve bilimum eğitimleri vermeye çabalayın. Böylece ihtiyaçlarının zamanlı, düzenli karşılanacağını ihtiyacı olsa dahi düzeni dışında ağlamaması gerektiğini "çaresizce"öğrenir ve ya içten içe ihtiyaçlarının giderilmesi için her an fırsat kollayan bağımlı bir bebeğe ve yahut da yine belirtiyorum "çaresizlik" içinde vazgeçmeyi kimseye bağımsız olmayı öğrenir. Nasıl bağımsız bir birey yetiştiririm derseniz de, her ihtiyacını karşılar, her ağladığında yanında olursanız, güvenli sıcak şevkatli bir meme sıcak bir kucak sevgi dolu sözlerle onu sarmalarsanız bir süre sonra annem zaten her zaman yanımda mesajını alacaktır. İşte o zaman sizden bağımsız olabilecek çünkü düştüğü zaman yaralarını saracak birilerinin varlığından emin. Daha hamilesiniz. Doğduğu zaman asla aman emzirme saatiydi aman uyuma saatiydi diye asla kendinizi zorlamayın. Elbette bazı ritüeller gerçekleştirin. Örneğin uykuyu çağrıştıracak şeyler yapın uyumadan önce ama 6 da uyumalıydın saat 6.01 oldu hadi artık uyumalı diye kendinizide bebeğinizi de zorlamayın. Yatak ayırma falan bunları düşünmeniz için erken değil mi? Bebeğiniz bir doğsun bakalım aranızdaki bağ nasıl ilerleyecek, şimdiden kendinize planlar yapmayıp akışına bırakın. Hayırlı mutlu doğumlar ve ikinize de sağlıklı bir yaşam diliyorum

Başta nasıl kabul ettiniz işten cıkınca 9 a kadar niye orda kalğyorsunuz 6 da evladınızğda alın gidin evinize bende çalışan anneyim sabahın 7 lerinde evladımğ bırakıp 5/6 da alıyordum yapacak birşey yok. Kv olsa sürekli olarak onun başkasının evinde uyumasına izin vermizdim

çocunuzdan ayrı olmanıza kalbim sıkıştı nasıl özlüyorsunuz kim bilir o size sizin konuza nasıl hasrettir, siz onlara yakın biryere taşınsanız yada onlar size yakın taşınsa, bir an önce çözüm bulurusnuz inşallahh C captain price erkek

Çünkü arabamiz yok ve evlerimiz bi ucdan bi uca getirip götürme sıkıntısı var Bizde memnun değildik ama Allah kahretsin ki borç belasi A

Bakiciya guvenemiyorun hiç yapamam Önceki

Belli belli bildiğiniz masaallah artık nerde eğitim aldıysanız şov için Bu arada amaç korkutmak değil sadece kizginligimi belli etmekti A

Merhaba, Ben bu konularda genel-geçer bilgilerden çok, kendi bebeğinizin tepkilerine ve ihtiyaçlarına göre hareket etmenizi tavsiye ederim. Her bebek, kendi mizacıyla doğar. Bizim elimizde bu mizacın üzerine benliğini oluşturur,(yaklaşık 2 yaş civarında) Bu benlik, 2-6 yaş arasındaki sosyal ve duygusal etkileşimlerle birleşince, nerdeyse kişiliğin tüm alt yapısı tamamlanmış olur. Bebeğinizin ağlamalarını doğumdan itibaren içgüdüsel olarak anlayıp, neye ihtiyacı olduğunu anlayacaksınız. Bundan hiç şüpheniz olmasın. Etrafı değil, bebeğinizi dinleyin. Duyarlı ve dikkatli bir anne olursanız, kısa bir zaman içinde bu konuda ustalaşacağınızdan emin olabilirsiniz. 0-2 yaş arasında, tüm ihtiyaçları geciktirilmeden ve olumlu bir tavırla karşılanan bebekler, anneyle güvenli bağlanmayı oluşturur. Sizin yüz ifadeniz, mimikleriniz, ses tonunuz, bebeğinizin ağlamalarına tepki ve cevap verme hızınız, bebeğinize dokunuş ve onu tutuştaki yumuşaklığınız, bu bağlanmanın kalitesini etkileyen birincil unsurlardır. Ben bebeklerin en az 1 yıl ebeveynleri ile aynı odada yatmasından yanayım. Oğlumun odasını o 14 aylıkken ayırdım, çünkü gece uyanıp emme durumu bitmiş ve kesintisiz gece uykusuna geçmişti. Bebeği, yatağında yalnız bırakıp ağlatarak ve onun güven duygusunu sarsarak, uyku eğitimi verilmesini doğru bulmuyorum. Kısa vadede anneyi rahatlatan bu eğitimin, bebek üzerindeki etkilerini somut olarak görüp o anda ölçemesek de ben güvenli bağlanmayı zedelediğini düşünüyorum. Bu konuda yaptığım bazı okumalar da bu fikrimi destekler nitelikte. Aletha Solter gibi yaklaşımını ve tarzını beğendiğim bazı uzmanlar, bebeklerin, en az 2 yıl hatta tercihen çocuk istediği sürece, ebeveynleri ile aynı odada uyumasını tavsiye ediyor. Ben bu kadar esnek bakmıyorum. Mahremiyet eğitimine bakışım ve sosyo-kültürel referans farklılığımız devreye giriyor bu noktada. Benim sınır yaşım 24 ay, en geç bu dönemde çoçuğun odası ayrılmalı. Siz de farklı görüş ve bakış açılarını okuyup inceledikten sonra, size en doğru gelen uygulamayı benimseyebilirsiniz. Biz uzmanlar, farklı ekolleri takip edip benimsediğimiz için, bu tip konularda, 'benim fikrim en doğrusu, bu şekilde yapılmalı' şeklinde bir bakış açısını ve yaklaşımı doğru bulmuyorum. Ben fikrimi söylerim, ebeveyn sorgulayıp gerekli araştırmayı yaptıktan sonra kendi tarzını oluşturur. Sazı elime alınca bırakamıyorum. Mesleki dezenformasyon, uzattıysam affola. Son söz olarak şunu vurgulamak isterim. Ebeveynleri veya temel bakım vereni ile güvenli bağlanmayı sağlayan bir bebek 'bağımlı' olmaz. Tam tersine okul öncesi dönemde, gerektiğinde ebeveynlerinden ayrı zaman geçirebilir. Bağımlı değil duygusal olarak bağlı, kişiliği ve benliği tam ve sağlıklı gelişmiş çocuk yetiştirmenin sırrı 0-2 yaş arasındaki bakım ve ilginin kalitesinde saklı. Son olarak başucu kitaplarımın görsellerini paylaşıp herkese faydalı olmasını diliyorum. Eklentiler 42bbc24c-dcf7-4deb-80c7-7a6898b1cfe5. jpg 95,9 KB · Görüntüleme: 32 a34fb1d5-edd3-431b-92d9-d82140949c79. jpg 128,1 KB · Görüntüleme: 31 1e64de9b-0f78-4a66-bc08-cc4fcf568c89. jpg 73,2 KB · Görüntüleme: 45 6ddac00f-9804-42c6-b4a2-74d22fb34647. jpg 123,1 KB · Görüntüleme: 32 IMG_0466. jpg 62,2 KB · Görüntüleme: 29 IMG_0510. jpg 87,7 KB · Görüntüleme: 47 IMG_0599. JPG 155,7 KB · Görüntüleme: 50 IMG_0601. JPG 139,7 KB · Görüntüleme: 30 IMG_0774. JPG 124,1 KB · Görüntüleme: 33 IMG_0526. jpg 111,4 KB · Görüntüleme: 29

40 yasindayim hala anne babami affetmedim, sizin bebeginize yaptiginiz seyin aynisini bana yaptiklari icin Kendi anneme de sormustum, size de soruyum, bakamayacaginiz cocugu neden dogurdunuz? Bir hayati boyle mahvederken vicdaniniz rahat mi?

Bizim bir tanidik var kiz ev hanimi esi calisiyor. bir cocuklari var ve bakici bakiyor. cocugu baba pazartesi bakicinin evine goturuyor, cuma aliyor. kiz calismadigi halde tum hafta cocugu yaninda degil oturuyor. daha dogrusu bol bol geziyor. bazi zamanlar hafta sonu gezmeye gideceklerse hafta sonu da almiyorlar. bu sekilde cocuk 4 yasina geldi. arkadasim duymus cocuk anne babasina sizin eve geldim diye konuşuyormuş. bu konuyu gorunce bu aklima geldi baya uzuldugum bir durumdur. tabi siz boyle degilsiniz yanlis anlamayin. aklima geldigi icin yazdim. maddi durumunuz yeterli degilse nasil isten ayrilacaksiniz zorlanmaz misiniz raava

2,5 yaşındaki kızım dışarda geçen günün ardından eve gelince "oh be, eve geldik" diyor. Dışarda korkup, tedirgin olduğunda "eve gidelim" diye tutturuyor. Mahallede gezerken "hangisi bizim evimiz?" diye soruyor. Anne-baba-çocuk veya her kimden oluşuyorsa ailelerin evlerinde yaşadıklarını biliyor. Ev kavramı çocukta güven duygusu yaratıyor, rutinini oluşturuyor. Hayat şartları zor kabul ediyorum ama içinde bebeğimle, çocuğumla yaşayamayacaksam ne yapayım ben o evi? Keşke etraflıca düşünseydiniz bu işi.

Evi de yeni almissiniz. Düşünmediniz mi hiç bunları alırken?

Ben vardiali çalışıyorum sabah 8 akşam altı Diğer hafta 1 de başlayıp akşam 11 de bırakıyorum bu da sikinti

Evdi, arabaydı derken olan çocuğa oluyor. Evladıma kendim bakmak istiyorum bu benim en doğal hakkım diyorsunuz amenna. Siz kendi hakkınızı böyle savunurken, çoçuğunuzun da anne-babasıyla kendi evinde uyuması en doğal hakkıydı diye düşünmeden edemiyorum. Çocuk sahibi olmak çok ciddi bir karar. Önünü, arkasını düşünmeden, çocuk için en temel şartları sağlamadan ebeveyn olunca, sonuçları da böyle ağır oluyor. Daha fazla bir şey yazmak istemiyorum çünkü kırıcı olmaktan korkuyorum.

Yani bir hafta akşamları giderseniz görüyorsunuz diğer hafta hiç görmüyorsunuz çocuğunuzu. civnilay hep yek, hep tek

K validem de var suç hiç bu konuda destek değil neymiş ben bakivereyim dedi durdu kendi annem abimin bebeğine onların yanına gitti ama bnm k valide hiç bir şekilde kılını kiprdartmadi. Tamam bnm için evinden olması gerekmez ama insan biraz dişini sikmaz mı ki bn isteyken evd3 yanlız olacak iş yaptirmam yemek vs yaptirmAm aç ye iç derim ama o bana bu konuda gelmem ddi durdu Yabancı ya bakıcı olarak korktum guvenemedim kızlar bnm bebeğim yemek konusunda mız mız zaten bisey yapar dıe korktum en azından k validem kendi kanından dıe birşey demedim SSiyah

Bravo. Sakin sozunuzden donmeyin. O bebek sizin evinizden bir daha cikmasin. Esiniz hayir demis, gulmus gecmis, bilmem ne yapmis. Bakin, esiniz bugun var yarin yok. El olur, baska birini bulur gider. Dunya bu belli mi olur? O cocuk sizin kaniniz, sizin yavrunuz. O sizden hic bir zaman gitmeyecek, hic bir zaman el olmayacak. Yatiriminiz cocugunuza olsun, esinize degil. Asla pasif kalmamaniz gereken, ilerde buyuk pismanliklar yasamaniza engel olacak seyler yapmaniz gereken bir konu bu. O cocuk sizin. Sizde kalacak. Gerekirse gunde 3 saat yolda gecsin. Cocugunuzla baginiz anca yeni olusmaya baslamis. Gec kalinmislik var. ama zararin neresinden dönulse kardir

Kızlar eşimle bu durumu hallettik evet keşke böyle bi durum olmasaydi Ama kim istemez evladı ile kalan vaktini harcamayı zat3n 3 aydır da yanımda Yaz gelince bu duruma çözüm bulduk şükür Artık her zaman yanındayım 2020 'nin ilk ayında da işi bırakıyorum bu arada o zamana kadar da haftada 4 gün k valide de kalacaz 3 gün zaten evimizdeyiz izinliyim bir gün iki gün de esim allah 'tan esim evladima bırakabiliyor yanliz Önceki

Eşinizin aileside bir değişik. Herkes cocugunu kvdeye veriyor maşallah. Ve ne uğruna? Ev borcu var. Siz kaza ile mi hamile kaldınız? Insan planlı hamile kalsa çünkü normalde ekonomik planlama da yapar. Sizin burda herhangi bir çözüm bulabileceğinizi zannetmiyorum, çünkü "en doğal hakkım" dediğiniz halde, sizin esinize ve ailesine söz geçirebileceğinizi zannetmiyorum. Bebege yazık. Kendi annesinden ayrı hep. Ilerde babaanneye anne desede kimse o cocugu suclayamaz