hayırlısı olsun öncelikle... çocuğunda olması biraz zorlaştırır durumu eminim ama yine de geri dönme niyetin yoksa güçlü dur...

DURUYAPRAK

çalışıyorum çalıştığım için eşim herşeyi benim üstüme yıkabiliyor du ya.. içim acıyor çok üzülüyorum.. sanki yer yerinden

teşekkür ederim canım ilgilenip okuyup cevapladığın için.. Yazdıkların beni biraz olsun rahatlattı.. Cumartesi ve pazar kıyafetlerimi aldım eve dair eşyaya dair hiçbirşey istemedim.. Ve o ben kıyafetlerimi alırken senin kararın saygı duyarım dedi kızımı alıp koklamadı bile.. Ve doğru karar verdiğimi bir kez daha anladım.. Allah benim kızımın ve bizim durumumuzda olanların yardımcısı olsun.. çok zor.. Ağlamakdan gözlerimi açamıyorum.. Ama geçecek.. 5 yıl nasıl geçtiyse bu da geçecek.. DURUYAPRAK

Merhabalar ablacım.. Ben evli değilim ve çocuğum yok ama annemle babam bundan 10 sene önce boşandılar. Çevremde de çok fazla boşanmış aile çocuğu var. Öncelikle şunu diyebilirim ki, eşiniz yeterli bir baba değilse değişmesi çok zor, bu konuda umutlanmayın. Benim annem de ben 8 yaşımdayken boşanma kararı almış ama bir umutla vazgeçmişti. Yaptığı en büyük hata buydu herhalde. Ne zaman ki boşandı, biz evde 3 kişi huzurlu bir aile kurduk kendimize. Eğer babası çocuğuna ve size karşı sevgisizse, aynı evde yaşıyor olmanız çocuğu daha çok etkileyecektir. Çocuklar iyi kötü her şeyi hisseder, bundan şüpheniz olmasın. Çocuğunuz da daha bebekmiş zaten, 1 yaşında, ileride onu kötü etkileyecek bir şey varsa bu boşanmış olmanız değil, babanın ilgisizliğinden kaynaklanabilir ancak. Ne boşanmış aile çocukları tanıyorum ki babaları üstlerine titriyor. Sorun yaratacak bir şey varsa bu boşanma eylemi değil, boşanma sonrası annenin ve babanın tavrıdır anlayacağınız. Üzülmeniz çok doğal. Bir insanla hayat kurup sonra ondan ayrılmak kolay değil. Benim annemin de toparlaması bir süre almıştı ama artık yüzü gülüyor resmen. Mutsuz bir evliliğe çok yakından tanık olmuş biri olarak eğer yürümüyorsa kesinlikle evliliğin zorla yürütülmesi taraftarı değilim. Bunları oturup etraflıca düşünün, acele karar vermeyin. Zaman her şeyin ilacı, bundan emin olabilirsiniz:) Kendinizi de kesinlikle yalnız hissetmeyin. Sizinle aynı dertleri yaşayan, size yardım etmek isteyecek birsürü insan var.. Umarım yardımcı olabilmişimdir.

aynen bende kızımı görüne bi perişan bi ağlama nöbeti.. Lütfen beni yalnız bırakmayın destğinize çok ihtiyacım var çevremde de destek olanlar var ama bu aralar bana ağrı yapıyor her konusma daha çok acıyor.. esmaeslem Annem. &#8734;. &#9829; tek ayak

güçlü olmak bu aralar olmuyor sanki bi yığının altında kalmışım gibi nefes alamıyorum.. Eşyalarımı aldım dur demedi kızımı alıp koklamadı onunla ilgilenmedi.. Ben bu adama 5 yıl verdim o beş saniyeye sığdırdı senin kararın saygı duyarım dedi.. Yazıklar olsun ya kal dese kalmayacağım ama insan yinede bi söz bekliyor.. Benim evim benim hayallerim kaldı o gayet mutlu ben 1 haftadır zor yemek yiyorum adam yemeğini yemiş çayını içmiş televizyonun karşısında keyif yapıyor.. DURUYAPRAK

bitecek bu günlerde ama insan gönlüne bunu anlatamıyor.. Oysa ne çok sevmiştim ne çok değer vermiştim.. . push ; DURUYAPRAK

Belki benim bunu yazmam sacma benden cokca buyuksunuzdur 16 yasindayim.. eger bosaniyosaniz kiziniza cok iyi bakmalisiniz benimdr annemle babam ayriydi.. ama ben bu boslugu hic hissetmedim hic bi zmaan babali cocuklarida ozenmedim cunku annem her zaman kapi gibi arkamdaydi.. her yonden bosluklarimi dolduruyodu siz ayrikdiginizda o buyudugunde tek hissettigi babalik boslugu olmuyo buyuyince belki arkadaslari olunca kardesleri olanlari ozenicek ben cok ozeniyodum.. ama annem her nasil becerdiyse benim o boslugumuda kapatti.. sizinde onun her konuda boslugunu kapatmaniz gerekicek sizin guclulugunuzla o da gucluluk kazanicak ablacik..

Her ayrılığın arkasında bir yas dönemi vardır. Boşanma arifesinde biri olarak sana yaşadıklarının normal olduğunu söylemeliyim. Biz 5 aydır ayrıyız. 5 aydır ben aynı duyguları yaşıyorum. Benim de çocuğum var ve ben de tam güçlü hissediyorken kendimi oğlumu görünce ağlamaya başlıyorum. Ama bitmesi gerekiyorsa bitmeli. Yoksa daha çok acı çekeceğiz ilerde. Eğer eşin bu 5 yılda kendini toparlayamadıysa yeterince şans verilmiş bence. Bir psikoloğa gitmelisin bence. Uzman birinden yardım alırsan bu durumu daha rahat atlatırsın.

defalarca konuştum yalvardım düzelmesi için çocuğumuzu düşnmesi gerektiğini söyledim tamam dedi ama hep aynı.. 4 yıldırı düşünüyorum 4 yıldır biraz daha dedim ama artık diyemiyorum benden çok kızımı korumam gerekiyor.. DURUYAPRAK

güçlü ol canım hayatın sonu değil boşanmak ben bebeğim 40 günlükken ayrıldım eşimden bende çok korkmuştum ama Allaha çok şükür ki her şey yoluna girdi kızım 11 yaşında ve ben inadına dimdik durdum benim de çok üzüldüğüm yıprandığım günler oldu ama destek aldım psikoloğa gittim şimdi ben huzurlu mutlu ve rahatım ama eski eşim sürünüyor. Senin yapman gereken tek şey çocuğunu düşünüp cesaretli ve güçlü olman gerisi geliyor zaten. bir garip oblomov

Kızlar zor durumdayım daha önce yazdıklarımı durumumu aranızda bilenler vardır.. Temmuz 26 da 5 yıl olacak evleneli.. Ama bu 5 yılda ömrüm tükendi.. Eşim sorumsuz yalancı 2 ayda bir iş değiştiren sürekli borç getiren biri.. Geçmiş dönemlerde paylaştıklarımı uzun uzun yazamayacağım canım çok acıyor.. Okursanız sevinirm.. Son 1 haftadır kızımı alıp ailemin yanına gittim benim evimle ailemin evi arasında 10 dakika mesafe var.. Eşim gelmedi bu süreçte annemi arayıp kızımı bile sormamış.. Bu durum beni daha çok yıprattı.. Ayrılma kararı aldım bu defa dönüş yok diyorum kendime ama garip bi üzülme acı çekme acıma duygusuna sahibim.. Kızımı görünce çok güçlü bi o o kadar üzgün.. Kızlar 1 yaşında bebekle ayrılık beni nasıl etkileyecek bu süreçte nelere dikkat etmem gerekiyor.. Ve dönmeyeyim asla değil mi.. Boşanan anneler yardımcı olursanız sevinirim.. akandeniz herşey güzel

geçicek inan ki gecicek bu hissettiklerin biticek sadece alışkanlık anlık bişi bu.. bende yaşadım yaşadıklarını 5 sene evlilik 4 yaşında cocuk.. şimdi bakıyorumda neden 5 sene cekmişim ki diyorum. keşke cok daha önceden bitseymiş. kanayan yeri kesmen gerekicek kesmezsen sana hep acı vericek ya şimdi ya daha sonra ama bir gün mutlaka ve bence bu yola girmişsin vazgeçme.. DURUYAPRAK

huylu huyundan vazgeçer mi? asla 5 yıl beklemişsiniz eşiniz aynı değişiklik yok bir 5 yıl daha bekleseniz ne olacak ki değişecek mi sanki hayır... değişmeyeceğine göre doğru karar vermişsiniz.. bebekle birlikte çok zordur boşanmak ama insan güçleniyor bebekleri için kendi için çevresi için çalışıyorsunuz kimseye muhtaç değilsiniz... Allahım hakkınızda hayırlısını versin inş. E EBRU 72

teşekkür ederim canım.. Inş. Düzelecek beni yalnız bırakmayın kendimle kaldığımda boğuluyorum.. DURUYAPRAK

5 senedir değişmeyen adam değişmez malesefeşinizin durumunu biliyorsunuz neden çocuk yaptınız? ben bu tür konularda çok sinirleniyorum çocuk konusunda çok hassasım çünkü anne babanın yanlışlarını çocuklar çekiyor sonanda

Esini karsina alip ciddi bir sekilde konusmayi denesen. Belki sana anlatamadigi bir sorunu vardir, ondan boyledir. Cunku esinin davranislari normal degil. Nasil bir baba kizini aramaz bir hafta icinde. Herkesin sorunlari var arkadasim. Hemen bosanmaktan yana degilim ben. Konusun, dinleyin esinizi. Eger hala pozitif bir gelisme yoksa o zaman arkaniza bile bakmadan bosanirsiniz. fnrbhc44

boşanmalar bana hep hüzünlü gelir ama yaşayan bilir tabiki. 5 yıl az bi zaman değil. aileniz destekse ve düzeleceğinden umudunuz yoksa dimdik durun. tabiki acı çekeceksiniz. tabiki üzüleceksiniz. 5 yıllık hayat arkadaşınız sonuçta. kızınızın babası. ama olmayınca olmuyor. maddi durumunuz nasıl? çalışıyorsanız kendinize yeni bir hayat kurabilirsiniz çabucak. huzuru görünce acınız hafifler. Allah yardımcınız olsun. DURUYAPRAK