evet değişmezler,6 yıllık evliyim güvenemediğimden çocuk bile yapamadım. Eşim çok dengesiz her evlilikte kavga olur ama bizim küçücük kavgalarımız da bile evden kovup, boşanalım diyebiliyor. İlk evlendiğim yıllarda fiziksel şiddeti de vardı değişen sadece dövmeyi bıraktı şimdi sinirlenince ya elini bir yere vuruyor yada bir tokat bu onun için şiddet değil.. Ailesi ayrı bir dert uzaktalar ama sürekli telefonda oğluna kötü yönde gaz veren bir annesi, sürekli benimle uğraşan bir eltim var. Annemlerin evine dönmüştüm 20 gün kaldım yalvardı, ağladı tekrar kendi evime döndüm.4 gün oldu döneli şimdiden başladı kabalığa en yakın zamanda bu evliliğe bende son vermeyi düşünüyorum. düşünüyorum. Malesef sevgiyle hiç birşey olmuyor.. evlenmek için onunla ne mücadele etmiştim ama boşuna..6 senem gitti, en güzel zamanlarımız kavga ile geçti. Annesigil yüzünden sürekli evde kavga çıkıyor. Böyle çıkmazda olmak inan daha zor, bir karar vermişsin sonunu getir. Ben 4 gün olmasına rağmen çok pişmanım döndüğüme..

hakkınızda hayırlısı

Bir insan değişmez canım genelde kadınlar erkeğe uyum sağlar ve ortalıkta ezik dolaşır ve adamda mutlu olur, bunu kabul ediyorsan dön ona geri

Smdi kendmizi kandirmaya gerek yok pek sanmiyorum bi insan 7snde neyse 70 de de o olur derler. Ama cok pismansa degisebilir insallah degisir de mutlu olrsunuz diye temenni ediyorum

şans ver tabi ama sonuç değişmeyecek bunu bilerek ver. bu duruma daha ne kadar tahammül edebilirim diye kendine sormalısın aslında. bence tahammül de ancak bir süre edebilirsin. zaten dayanabilseydin annende olmazdın. yesilimtrak prensip olarak insan

eşinizin psikolojik sorunları olduğunu ve bunların çocukluktan gelme şeyler olduğunu, yani hepsinin sebebinin yaşadığı şeyler ve çocukluğu olduğunu biliyorsunuz, bunun farkındasınız. Onu seviyorsunuz ve belli ki o da sizi seviyor. O zaman sevgi emek ister canım. Psikolojik yardım almasını sağlayın ya da aile terapistine gidin beraber. Kurtarılabilir göründü bana. Yazık etme.

Yok değişmiyorlar.. K

Değişmez, bu da bi çeşit hastalık, ilerde iyice psikolojin bozulur, bende bosandim, bu anlattıklarına extra fiziksel şiddet de vardı, önce insanın kendi mutluluğu, sevgi filan hikaye..

Ben arabesk seven bi kadin degilim. Dolayisiyla bu agdali anlatimdan etkilenmedim. Ben realistim. Ikiniz de seviyorsunuz tamam ama evlilik sorumlulugunu alamamissiniz. Bir insan hayati kararini anne baba kardesinden korkup vermez. Evliligine devam etme cunku devam edebilecek olsan baskalarinin sozunu dinlemez ben kocama sans verecegim der giderdin. Tum mesajlarini okumadim ama almiyosan psikolojik destek almani oneririm. Kendine bu kadar duygusal yuk yuklersen depresyona girersin. Biraz duygularini kontrol etmen ve reel hayata donmen lazim yoksa ipin ucu kacar Edit: Simdi eski konuna baktim, kullanici adi degismis heralde simdi hatirladim, coktan bitirilmesi gereken bir evlilikti, o konuda yazdigimiz yorumlari onemsememistin, bundakini onemser misin bilmem. Evliliginden daha kotu bi hayatin olacagini sanmiyorum bosaninca. Uzulmene cidden degmeyecegini kisa zamanda anlayacaksin

Ben de kimsenin değişmeyeceğine inananlardanım.. ama kadınız duygu sömürülerine karşı hemen yumuşuyoruz. kalbini bi kenara bırak ve sadece mantığını dinle bu adam bu güne kadar sana ne verdi de bundan sonra ne verecek.. sihirli bi değnek değmeyecek ki başka bi adam olsun karşında.

Bence olabilir neden olmasın. .. ama değişimi tamamen karşı taraftan beklemeden karşılıklı bazı noktalarda değişerek. .. iki taraf da fedakarlık yaparsa değişim sürekli kılınabilir belki.. ne bileyim o dekolten konusunda hassastır mesela sen de onun gece geç gelmesinden ikinizde birseylerden feragat edersiniz ortak noktada bulusursunuz. Çok mu iyimser baktım bilmiyorum ama barismanizi diledim gerçekten. Çünkü aşk varsa denemeye değer bitene kadar... esin aşkını bitirecek kadar uzmemis seni henüz. Evet mantıklısı artık kendini üzme sil at demek ama herzaman bir acabayla yaşayacaksın diğer türlü. .. Bence bir şans vermelisin ama en az 2 3 sene bebek dusunmemelisin. .. sizin hikayeniz henüz bitmemiş... fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

istisnasi var midir bilmem.. ama benjm hayat tecrubelerim sunu cok iyi gosterdi; insanlar degismiyor.. huy, su, mizac 7'de de 70'de de ayni.. ikinci sansi verip mutlu olani da duymadim pek..

Evliliğini sürdürme kararı alırken ailenle eşin arasındaki buzların erimesini sağlamalısınız Sensible. Ailen ve eşin yaşanmış olumsuzlukların tümüne sünger çekip hiç yaşanmamış kabul etmelidirler. Geçmişe dair akıl verme, ima gibi yaklaşımlar kaş yapayım derken göz çıkarmaya neden olur. Bu günlerden dersini almak isteyen almıştır zaten. Tekrar tekrar gündeme getirmek zarar verir. Nedense herşeyin çok iyi olacağı yönünde bir his taşıyorum. Jolyss

yazdıklarında bana da tam uyan öyle çok şey var ki. işte bu adamlar değişmez. çünkü değişmek istemezler. onlara göre BİZ değişmeliyiz. ver şans ver ama durumun iyiye değil kötüye gideceğini düşünerek. ne yani bu zamana kadar sana layık görüp söylediği hakaretleri bundan sonra bıçak gibi kesebilecek mi sanıyorsun? Adam olan adam zaten bu lafları hiç kullanmaz, karısına öyle bir sahip çıkar ki, kadın olan kadın da zaten bu adamın bir dediğini iki etmez. senin model kocası olup şans veren ya da her hangi bir mecburi sebeple evliliğini devam ettirenlerin yorumlarını oku lütfen. DEĞİŞMİYORLAR. eve geç gelme dersin, şuraya gitme, bunu alma dersin dikkat eder vs.. bu tarz somut şeyler konusunda değişir de hakaret eden bir dil ve o dilin kalbi değişmez.

Tam olarak sorununuz nedir? Hakaret ettigini soylemlerinizden cikardim ama tam olarak sorunu yazarsaniz belki daha fazla yardim edebiliriz.

yasanmıslıklar, alıskanlıklar... hiç kolay değil.. ama cok cok inandıgım birsey var insanlar değişmiyor, sadece dereyi gecene kadar değişmiş gibi yapıyor...

Yazdiklarinizi icimi yakti.. Ama kolay kolay boyle hissetmem icimde bi yerlerde denemelisiniz diye dusundum.. Ya hersey duzelir, gercekten.. Yada hic bir sekilde icinizin yanmayacagi noktaya gelir.. Iki durumda simdikinden daha iyi olmazmi?

benim söylicem tek şey bir insan değişmez bende şimdi 5 yıllık erkek arkadşımla ayrıldık. Sen sonuçta onun hatalarını çok iyi biliyorsun ve bence tekrar aynı şeyleri yapacaktır yapmasa bile bu sefer sen sürekli yaptıklarını yüzüne vuracaksın. hayırlısını iste allahtan.

Laale ablacim. Sen bana bundan 3 yil öncede cok cok destek olmustun. Bende seni seviyorum. Cok zor Laale abla cok. Aci cekiyorum. Kafamin icinde bin bir türlü sorular. Beni bir tek benim durumumdan gecenler anlar. Ates düstügü yeri yakiyor. Allah'a siginmaktan baska carem yok zaten . push ;

Elbette sizi bosanma raddesine getirene kadar cok cektirmis belli ki. Tekrar goze almaya deger mi bilmem Ama yazdiklariniz beni etkiledi. Icimden barismanizi istedim. Ins Rabbim nasip etsin de yuvanizda huzura kavusun ve esiniz degissin uzmesin sizi

Her hata icinde affedilme ihtimalini taşır. Affedecek olan taraf tamam kabul edebilirim, yer yutarim diyorsa... Ama bir hadi diyelim ikinci kez olur bu. O olay yasandiktan sonra tamamen yapmamak üzere degisebilir hatayi yapan. Fakat sürekli surekli ayni seyi yapiyorsa bu hata degildir, bu karakterdir ve değişmez. Ve bence sizin korkularinizin sebebi "ya bana bosandiktan sonra bir sey yapmaya kalkarsa" dusuncesi. O yuzden bir yaniniz sans vermek istiyor cunku o yaniniz yeterince cesur degil. Belki de aptal degil. Karsinizdakinin tamamen ne yapabilecegi, ne kadar ileri gidebilecegiyle alakali bunun cevabi. Nicki

Ben ayrılalı 3 sene, boşanabileli 1 seneden az fazla olacak. Ki ben 2 çocuğumla boşandım. Bilmediğim, daha önce yaşamadığım bir şehirde ailemden uzakta 2 kızımla yaşıyorum. En büyük pişmanlığım, neden bu adamla evlendim diye. Benim bu yanlış seçimimin cezasını çocuklarım çekiyor çünkü. Diğer pişmanlığım, neden daha önce boşanmadım diye. Çünkü bu adam ruh hastası, çünkü ruh sağlığı normal değil. Ondan normal hareketler beklemem yanlıştı. Hayatımı erteledim onun yüzünden, zaman kaybettim. Elbette boşanmak risk, ama bu şekilde bir hayat yaşamamıştım ki ben. En ufak şeyde aşağılanmaya çalışılmak, beni yanında eşi gibi görmemesi, ailesine ezdirmesi, beni yalnız bırakması, kendinizi benden aşağıda görüp beni kısıtlayarak üstesinden gelemeye çalışması. Facebook'ta habire ailece yapılan bayram ziyaretleri, denize gidenler, çocuklarıyla kocasıyla. Ben eksiğim işte. Benim çocuklarım eksik. Biz artık bunları yapamayacağız, yaşayamayacağız. Ama ne yapabilirdim? Baştan seçimimi yanlış yapmıştım, bana denk olmayan ruh hastasıyla evlenmiştim. Neyse, şu anda boşanmış bir kadın olmaktan, çalışan bir anne olmaktan pişman değilim. Her zorluğuna rağmen. İyi ki boşanmışım. Huzurum var, mutluluğum var, evlatlarıma daha anlayışlıyım, çevreme karşı daha iyimserim. Daha mutluyum.

İnsan 'isterse' değiştirebilir kendini. Sizin bunu ondan istemenizle olmaz.. Once_upon_a_time

hep aynı hikayeler. cümleler aynı. olaylar aynı. son aynı olacak. acıma hissi ve alışkanlıktan vazgeçememe korkusuyla çöpe atılan yıllar. zamanı gelecek ve o kararı vereceksin. ben kendim kararı verip uygulayamamıştım. ama Allah o kararı dualarım sonucu O'na uygulattı, aynı dediğin gibi küçücük incir çekirdeğini doldurmaz bir sebepten. Baktı ki bu kulu kendini harap ediyor, kendine acımıyor, Allah kuluna acıdı ve karşımdakine yükledi bu vebali ve sonunda ben içim rahat, keşkesiz ve soru işaretsiz sıyrılıyorum bu keşmekeşten. Allah sana da o istiklal gününü yaşatsın canım. Dualarını hep hayır için et. selamlar.

Öyle icten duygularla yazmissin ki ne diyecegimi bilemedim. Rabbim ikiniz icinde hakkinizda en hayirli olani nasip etsin

Hataları olduğunu kabul ediyor ve değişeceğini söylüyorsa şans verin derim. Kendini bu kadar iyi ifade edebilen bir kadını ''çünkü o erkek'' taşıması kolay değil. Seni taşıyabilmesine yardımcı olabilsen... Hakkınızda hayırlısı İnşallah.

can çıkar huy çıkmaz.. Bu dünyaya bir daha gelmeyeceksin. herkesin iniş çıkışları olabilir evliliğinde. KEndi değerini susarak belli edemezsin. tekrar şans vereceksende rolleri değişeceksin kıran inciten bağıran sen olacaksın.. baktın olmuyor. Yol verip gidecek GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Malesefki kimse değişmiyor. bende benzer durumdayım sizinki gbi bir eşim var. yasadiginiz sorunlar bizim evliligimizde de var çok terk ettim evi boşanmaya karar verip ama eşim her seferinde ikna etti Özür diledi ama ne oldu? Bir ay en fazla iyi sonrası yok. coooook zor bir durum senin tabirinle bende ölmüş bir ruh gbiyim ne varım ne yokum.. o kadar güzel ifade etmissinki. okurken gozlerim doldu. simdi bir yola cikmissin Allah yardimcin olsun. belki bu süreç normal ama ben senin yazın gibi paylasimlari görünce bosanmaktanda korkuyorum yani madem böyle bi evlilik de kötü boşanmakda o zaman iki kotuden birini secmek zorunda miyizişte bu sebeplerden mutsuz evliliğe devam ediyorum yıllardır. birde benim kizim da var bu sebepten daha zor bu karar. sanırım senin yok. yolun açık olsun.. D duygular

aslında ben de bir konu açtım. zaten sadece bir konum var. istersen bakabilirsin. ama özetle seninkine benzediğini söyleyebilirim. benim eşim içinde iki insan barındırıyor. biri bana aşkında ölüyor, biri de benden nefret ediyor. ortası yok ama. öfke kontrolsüzlüğü 2. karakterinin belirgin yanı. eli kolu durmaz. en ağır hakaretler benle ilgili her şeye gelir. her kötü söylediğimi hatırlar, hiç unutmaz, temcit pilavı gibi hep gündeme gelir her kavgada alakalı alakasız ve ve ve ailesine aşırı düşkün! en küçük bir ima benim ailesine saygısızlığım olarak görülür. en küçük kavga büyür böyle çığ gibi ve üzerinden aman zaman geçmesin sıcağı sıcağına hoooop adliyeye zorla sürüklenilir. böyle bi tip işte. ilkinde de aynısını yaptı, 2. ci de biraz daha ağır ama sistem olarak aynı davranışlar yani.

allah yardımcın olsun kardeşim çok üzüldüm. ben de yeni boşandım. kaygılar mutsuzluk gözyaşı ne zaman diner bilmiyorum. herkesin bir derdi var işte

Karakteri bu son yazdığınızdaki gibiyse değişmez. Geçmişten gelen bir yerleşme o, kronikleşmiş. Uzun uzun terapileri gitmesi gerekiyor yeniden bazı şeylerin yapılanması için az da olsa.. Söz vermekle olmaz..

Sevmek yetseydi belki bu duruma gelmezdik, sevgi tek başına hiç yeterli değil. Sevdiyse neden eziyet etti sorusunu defalarca soruyorum kendime. Belki o öyle sevdi, sevgiyi öyle gördü. Sev sev hakaret et, sev sev aşağıla. Ama yine sev, ve yine kötü söz söyle. Kısır döngü gibi. Mesele sevgi değilde, bir insan değişir mi sorusu?

Ben nefret doluyum. Aşktan, sevgiden felan değil yalan dolandan dolayı nefret doluyum. Nefretim madde halini alıp karşımdaki insanın tepesine düşse 'vıcık' diye bir ses çıkar o derece büyük yani.

Oyle icten yazmissiniz ki, cok duygulandim. hayirlisi hakkinizda

İnşallah canım inşallah seneler sonra kucağımda bir çocukla ailemin yanına dönmek istemiyorum, eşime katlansam ki biliyorum ailesi yüzündende olsa sonu ayrılık.. Çok zor bunları yaşamak Allah herkesin evine mutluluk, huzur versin.

Eşimle bir kere ayrılık noktasına geldik. Şiddetli bir tartışmanın ardından ben gideceğim demişti, biletimi al dedi. Kredi kartımı vermiştim gideceksen blōf yapma biletini al kendin git demiştim. Almadı tabi. O gün babamlada konuşmuşlardı, gideceğini söylemişti babama. Sonra o gece barışmıştık. Fakat evden ayrılışım ilk defa oldu. Çok gelgitlerim var. Aslında ayrılmak istemiyorum, ama eşimlede olmuyor. Anlaşamıyoruz. Ben sevgi bekledim, saygı bekledim, o ise kendi ağzıyla söylediği gibi sensible beni bırakmaz düşüncesiyle çok rahat davrandı. O kadar özlüyorum ki aslında, beni bu kadar yıpratmasına rağmen sarılıp mutlu olmak istiyorum, ama eşimin samimiyetinden emin olamıyorum. Boşanma davasını ben açtığım halde hiç istemeyerek boşanmak zorunda hissediyorum kendimi. Sevgi mi benimki yoksa alışkanlık mı bilmiyorum ama evimi özledim, yuvamı özledim hiç huzurum olmasada, huzurlu olduğum günlerin hayaliyle kahroluyorum. Niye böyle oldu, keşke böyle olmasaydı - işte bu soru ve bu istek, bu iki şey beni mahvediyor. Annemle, babamla, kardeşimle ve sevdiğim arkadaşımla konuşuyorum devamlı aynı şeyleri. Tek bir adım ileri gidemedim. Üzgünüm çok. Kalp acısı bu, yanıyor sanki. Herşey çok güzeldi, kendi elleriyle bilinçli olarak, ama işinde bu raddeye geleceğini tahmin bile etmeyerek yıktı yuvamızı. Şimdi pişmanlıklar içindeyim diyor. Ayrılan bir çok bayanın eşleri gibi barışmak için herşeyi deniyor, her yola başvuruyor. Çabalıyor, çabalayıp benden karşılığını alamadığı için ona dahi üzülüyorum. Kafamın içi hiç bu kadar dolu olmamıştı. Dönsem çocuk yapmaya bile korktuğum bir yuvam olacak, acabalarla yürüyecek belki bir süre belki hep. Dönmesem acaba pişman olur muyum diye düşünüyorum onca şeye rağmen. Hepsine bir çizik atıp hadi birdaha deneyelim desem, arkamda yine eşim tarafından bilerek ve bilmeyerek ezilmiş ve bu evliliğin felakete doğru ilerlediğini düşünen çok değerli bir ailem var. Çare arıyorum. Yolumu bulamıyorum, hangi taraftan gideceğimi bilemiyorum.

bi insanın sonradan kazandığı alışkanlıklar değişiyor ama kişilik asla değişmiyor, miş gibi yapıyor en ufak bi kıvılcımda gene özüne dönüyolar evli değilim ama acı tecrübeler bunu defalarca gösterdi.. gerçekten çok içten duygularla yazmışsınız Allah yardımcınız olsun hakkınızda hayırlısını versin inşaAllah.

Soru sadece bir insan degisir mi? ise cevabim tum deneyimlerimle koskaca bir hayirr malesef. aslinda benzer nedenlerle kotu giden bir evliligimiz, en az haftada bir tartisma ve karar alma gunumuz var artik duzenli hale geldi hayatimizin bir gercegi.. boyle hayat gercekten gecmiyor yokmussun, hicbirseymissin gibi davranilmasi sadece istedigi zaman evinin esinin oldugunu hatirlamasi... biz de hakaret filan yok ama onun disinda hersey benim sabrimi sinirlerimi zorlayan bir psikolojik baski sekli.. benim esim cok sakindir her dedigimi yapar gibi gorunur herkese gore benim avucumun icindedir ama dusun ki bir cm bile ilerleme kaydedemedim. en ufak degisiklik yokk 4 senedir.. aslinda bosanabilme karari alabilmek senin icin buyuk sans cok aci olsa da. nitekim bunu yapamayanlar var benim gibi..

Canm okadar güzel ifade etmişsin ki düşünceni okadar duygulandirdin ve okadar üzdün ki beni. Öncelikle Rabbimden şu mübarek bayram günü yüzü suyu hürmetine hangi kararı verirsen ver sana bundan sonra çok mutlu bi hayat vermesini dua ediyorum. Canm tabiki yaşadıkların çok ama çok zor anlattığın kadarıyla bu bi karakter kendini üstte olarak baskın olarak göstermeye çalışıyor demekki esin pasif gözükmek istemiyor öyle yetişmiş çünkü aileden böyle görmüş sen her açıdan ailenle şanslı büyümüş biri olduğun anlattıklarından anlaşılıyor bunun için zıt gibi oluyorsunuz birden sen nazikçe bişi istediğinde belki o terslemeyi bi büyüklük olarak görüyor. zor bi durum tabiki canm ama insanlar değişimi evet zor tabiki ama ne bileyim msj atmış nisanlandiginiz günü hatirlamis bi dinle bi gir bi konuşun bi şans belki seninde acaba mi keşke mi dememen için belli ki biraz sende tam anlamıyla bitirmemissin canm sadece ayrılık acısı değil çektiğin acaba nolurdu duzelirmiydilerde var kafanda bunlar belki bogcak gibi oluyo seni konuşsan sesin çıkmayacak gibi sanki ama biraz daha arkadaşım kendin için beklide ilerde kafandaki dindirmek adına belki defalarca konuştun anlatmaya çabaladin ama bak başını agritmam falan demiş sakince konuşun biraz canm bi daha. Eğer uzun olup bu canının sıkkın olduğu bi anda daha çok siktiysam kusura bakma kardeşim İnsiallah Rabbim hakkında hayırlısı neyse onu versin insiallah artık mutlu olur ve bu yaşadıklarının hepsini unutursun canm I

Ben de siz bunu yazdiginizda sizin eski konularinizi okuyordum. Ne guzel bir yureginiz varmis sizin. Ama o hic degerinizi bilememis. Yaptiklari psikolojik iskence. Siddetin baska bir turlusu. Ve eminim disariya el iyisi olup evdekine kotu davranan esinizin size yaptiklarini baskalarina anlattiginizda insanlar size inanmakta zorluk cekiyordur. Iyi biliyorum cunku ben de boyle biriyle 12 yil evli kalip bosandim. Biz kadinlar cok duygusaliz. Duzelmeyeceklerini bilsek de yuvamizin yikilmasini istemedigimizden icimizin bir yerlerinde acaba deriz hep. Ben de bu yuzden 12 yil devam ettim, caba sarfettim. Biliyorum ki esiniz size iyi olsaydi cok da guzel yururdu bu evlilik. Ben de oyle derdim. Hic uzulmeyin. Ben eski esimi duzeltmek icin cok ugrastim olmadi. Onun istedigi gibi olursam belki mutlu oluruz dedim olmadi. Beni sindirdi pistirdi pasifize etti... hakaretlerin boyutu her gecen gun artti. Yani onun istedigi gibi olunca da olmadi. En son aldatilma meselesinden bitti. Yani ben bazi seyler icin cevap bekledigimde ruh hastasi, kiskanclik hastasi olmakla suclandim ve evi terk etti. Belki o gitmeseydi ben hala pasifize oldugumdan durumun vahametinin farkinda olmayacaktim. Her seyde bir hayir vardir. Cok yerinde bir karar vermissiniz. Asla pisman olmayin. Dilerim cok cok mutlu olursunuz. Ben mutlu olacaginiza inaniyorum. Ben bosandim. Oglumla baska bir sehirde yeni bir duzen kurdum. Inan o kadar huzurluyum ki. Elbet bosanma sureci sancili bir donem. Biraz da ayriligin yas donemi oluyor tabi. Ben de bu yas donemi biraz uzun surdu.. Ilk yil dugunlere falan gitmek istemiyorsunuz ya da romantik filmler izleyemiyorsunuz. Ama inanin gunes yeniden aciyor merak etmeyin. Her sey cok guzel olacak. Aklima bir laf geldi belki cok uzattim ama: Cindirella ayakkabisini dusurdugunde donup arkasina baksaydi asla prenses olamayacakti... siz de arkaniza bakmayin... mutluluklar dilerim size.

Mesajlarınızın hepsini okuyorum kızlar. Hepsinden bir ders çıkarıyorum. Hepsinde ayrı ayrı yaşanmışlıklar ve acılar var. Allah sabır versin. Aile ile imtihan edilmel çok fazla zor. Ama Allah sabrınıda veriyor. Biraz mücadeleyi seviyorum sanırım. Pes edip bırakmak bana göre değil. Acıda çeksem illa sonuna kadar gitmek istiyorum. Acı çekerken dayanılmaz durumlara gelsem dahi. Şimdi baba evindeyim, aslında kafam rahat huzurlu gibiyim. Ama eksiğim işte. Yarımım. Ne tuhaf değil mi, bir bütün olarak gelinliğimle çıktığım bu evde şimdi kendimi yarım hissediyorum. Benim eşim pek gülmez, asıktr suratı. Güldüğü zaman güller açardı yüzünde. Hah böyle hep gül derdim, güldükçe daha çok seviyorum seni daha tatlısın, daha hoşsun, daha başkasın. O pek gülmezdi ama şimdi gözlerimi her kapattığımda o gülen bal renkli gözleri geliyor aklıma. Ah çekiyorum içimden, neden yaptın? Biraz daha insancıl olsaydın. Kalp kırmasaydın. Savaşmasaydın, sevseydik birbirimizi. Şimdi yok, ellerimden uçup gitmiş koskoca 5 yıl, yarım kalmış hikayelerim. Sokakta yürüdüm bugün. Çiftleri gördükçe boğazımın ağrısı anlatılmaz. Gözlerim hazır zaten akıtmaya, göz yaşlarımı tuttukça ateşin rengi gibi kızarıyor gözlerim. Nerde bir çocuk ağlasa içimde fırtınalar kopuyor sanki benim çocuğummuş gibi. Doğmamış, hayalini kurduğumuz bebelere ağlıyorum. Bizimde olacaktı, olmadı. Evliliğimizin ömrü yetmedi, dünyaya çiçekler vermeye. Nasipten öte geçilmiyor gerçekten çok doğru. Gitsen yeniden başlayalım desen olacak gibi değil kalsan bağrın yanıyor. Afedersiniz iki ucu bilmem neli değnek derler ya hah işte tamda ordayım. Değneğin tam ortasında. Sol ayağımı sola sağ ayağımı sağa atmaktan dengem bozuldu. Ama hep yerimde sayıyorum. Hala bıraktığım yerdeyim. Birde birleşmemi istemeyen canımdan ötelerim var, babam, annem, kardeşim. Nasıl çiğner geçerim onları? Gönlümün bir kısmı onlarla, diğer kısmıda kendi evimde kaldı. Bana kalan koskoca bir HİÇ sanki. Sanki değil, öyle. Dibe vurdum, çıkamıyorum. Çarem yok. Allah'ım tek çarem. Oluruna bıraktım artık hayırlısı. Birde mutsuz devam eden evlilikleri görünce daha da bir kötü oluyorum nedense. Mutlu olabiliriz belki hala diye ümit ettiğim için mi? Galiba. Tek tavsiyem; evden adım atmadan önce iyi düşünün. Bazen geri dönüşü olmuyor. Son ana kadar savaşmak gerekir, ben mücadele ettim ettim, dayanamadım bıraktım ama bıraktığım için de biraz üzgünüm. Bırakmasamda değişen birşey olmayacaktı gerçi. Belki zamanla. Ama nereye kadar? Hangi zamana kadar? Ömrüm yeter miydi? Yetse bile ben yeter miydim? Ben benden gittikten sonra ömrüm yetse ne olacaktı ki sanki? Ne anlamı olacaktı? Mutsuzum. Keşke mutlu olabilsem. Keşke o da mutlu olabilse.

Aslında mantiken cok iyi biliyosunuz sorunuzun cevabini. Ama gonulden farkli olabilecegine, yani degiseceklerine inanmayi okadar cok istiyoruzki.. Degiseceklerine inanmiyorum. Degisim ancak kendileri istedikleri zaman olabilir. Ama okadar memnunki onlar hallerinden, okadar hakli ve dogrularki kendilerince. Yani aslinda degismeyecegini biliyosunuz. Yinede kendinize son bir sans vermelisiniz belkide..

Bir insan değişebilir mi demişsiniz. Benim yanıtım evet kesinlikle değişebilir. Ama buradaki sır önce siz değişmelisiniz ki o da değişsin. Evet siz kendinizi haklı görüyorsunuz ve muhtemelen de haklısınız ama belli ki bugüne dek yaptılarınız yetmemiş. Bundan sonrasında eğer daha güçlü dururum o bana aynı davransa bile ben ona sevgi gösteririm, katlanırım diyebiliyorsanız, o da değişebilir. Karşısında bu kadar merhametli, sağlam duran, sevgi dolu bir kadın ona kendini değiştirme enerjisi verebilir. Ancak kesin olan gerçeklerden biri de; erkeklerin onları değiştirmeye çalışan kadınlara direnç göstermeleri ve uzaklaşmaları. Yani siz onu değiştirmek için çabalarken bunu hiç belli etmemelisiniz. Bunun için ise içinde bulunduğunuz ruh halinden çıkıp, dimdik ve güçlü bir şekilde ayakta durmalısınız. Unutmayın değişim sizden başlayacak. İşin gerçeği hak ettiğimizi buluyoruz.

İte kaka giden bir evlilik sonrası açtığım boşanma davası Sebepler sizinkilerle benzer: Psikolojik şiddet, kompleksleri, fiziksel şiddet ve aldatmayı gördüğü aile ortamı, saygısızlık, merhametsizlik, ailemi hiçe sayma. Davadan sonra aklı başına geldi , yalvardı, yakardı, ailemden özürler diledi. "Ben değiştim"i ispatlama çalıştı. 2 ay iyiydi. Boşanma davasını geri aldım. 2 ay sonra eski tas eski hamam. Her erkeğe genellenebilir mi bilmiyorum ama benimki değişmedi. Yeniden dava açtım 1 sene sonra.

Bnde bosanirken ayni duygular icine girmistim. Onu canimdan cok sevmistim.. Öl dese ölurdum belki.. Sonsuz sevdim ama kiymetimi bilmedi. Ben degisecegine inanmiyorum. Tekrar barissaniz da yine huyundan vazgecmez. İsterseniz deneyin ama tekrar hayal kiriklihina ugrarsiniz. Nasil kandim nasil inandim diye yiyip bitirirsiniz kendinizi

Üzülerek okudum.. Rabbim sizi hayirlisi ile kavuştursun.. Bi daha da uzmesin.. En azından keşke dememek adina son 1 sans vermeli diye düşünüyorum.. Acaba o sansi vermeli miydim dememeniz icin.. Son ana kadar ugrasip gerisini allaha bırakın derim ben.. samantha

Seni kardeşim gibi severim bilirsin canım. Ben değişmeyeceğini hatta dönersen daha çok mutsuz olacağını düşünüyorum. Şu an acı çekmen çok normal, iyi kötü yaşanmışlıklar var, anılar var ne de olsa. Bol bol dua et, Allah'a sığın. Çok gençsin güzelim. Biraz sabırlı ol nolur, güzel gelecek yakın inan...

O kadar güzel anlatmışsınız ki belli duygusal, kırılgan yapınız var ve belli ki eşinizi çok seviyorsunuz. Bu noktaya geldiğinize gore esiniz terkedilmeyi hak etmiş. Her insan 2. Şansı hak eder ama her insan değişir mi zor.

Canim 25 yilin ustunde tecrubemle kac kurtul derim. Degismez ve degismezler diyorum. Bende sans vermistim. Bir ayligina degismisti. Onca yildirda cekiyorum. KOCAMAN DEGMEEEEZZZZZZ!!!!!!!!! diyorum.

Saygı yok. Hakaret var. Psikolojik şiddet var. Çocukluğunda aile içi fiziksel ve psikolojik şiddete ve hır gür'e fazlasıyla tanık olmuş, birazda bu nedenle aile büyükleri tarafından kollammış, şımartılmış, yani kısacası şımartılmış bir eşim var. Kadına çokta değer verilmeyen bir ortamda yetişmiş, hırçın, öfkeli, kendini sert göstermeye çalışan bir eşim var ama aslında içinde korkak, alıngan, geceleri dişlerini sıkmaktan beni uyandıran bir eşim var. Benim hayatım ise aile içi huzurla geçti. Özgürlük, kadının değerli olduğu ve söz hakkı olduğu bir ortamda büyüdüm, ama kırılganım, çok hassasım, sakin bir yapım var, bastırılmaya susturulmaya müsait bir yapım var, öyle bir ortamda yetişmediğim halde. Eşimi değiştiremediö. Gücüm yetmedi. O doğup büyüdüğü ortamdan uzaklaşmasına rağmen olmadı. Hırçın bir karadenız erkeği. Sakinliğimle dindiremedim onu. Kötü söz, kötü muamele, ilgisizlik ve sorumsuzluk. Tek başına bıraktı beni evliliğimde. Kaldıramadım. Saygısızlıkta vardı. Hep o bilecek. O erkek çünkü.

Seni anladigimi dusunuyorum.. esinize bir sans daha Verin.. Bosanmak hic kolay degil.. Esiniz belki degismeyecektir ama siz bakis acinizi olabildigince olumlu yonleerini gormek icin degistrrssniz devam edebililirsinz

sanırım bu güne kadar burada en etkilendiğim içtenliğine ve samimiyetine karşımda görüyormuşcasına inandığım yazı buydu. ''ölmüş bir ruh'' ifaden beni bitirdi. bunu bende hissetmiştim hatta benden gittiğini görür gibiydim. kendimi sen gibi hissettim ve zor yazıyorum. umarım hakkında hayırlısı ne ise onu verir, o yolu gösterir sana Rabbim. benimse sana naçizane tavsiyemse şudur ki, içinde bitirmeden evliliğini bitirme hep sus dayan sabret diyemiyorum tabiki ama senin suan bir tarafın bitsin derken diğer tarafın yana yana onda iyi düşün ve gerçekten bitti artık diyebildiğinde bitir.

nerdeyse her evlilikte vardır uyuşmazlıklar tartışmalar anlaşamamalar... önemli olan bu olumsuzlukları olumluya çevirmek yada alttan almak yada huyuna alışmak... iki insan ayrı ayrı çok iyi olabilir ama çiftken iyi olmayabilir.. bir insan kötü olan huyunu gerçekten farkına varıp değiştirmek isterse en azından minimuma indirebilir.. boşanmak kolay dil istersen bir şans daha ver... hakkında hayırlısı neyse o olsun canım..

Of of aynı ben. Ne biçim bi kalbimiz var? Adamlar sayıp sövüyor biz de hala acıyoruz saf saf! Kendimize verdiğimiz değere bak!

ayy aynıı yaa hiç unutmazdı benimki de ben unuturdum ama bi bakardım ki o unutmamışş, işte unutmamak kindar fesat insanların işi her yorumumu yanlış anlardı, hep ben de şeytanlık varmış gibi dşünürdü aynı bunlar valla aynıııı

Boşanıyorum. Aralıkta 5 yılı doldurmuş olacaktık. Olmadı ama. Eş olmayı beceremedik birbirimize. Evin içindeyken bitirdiği krediyi şimdi yeniden kazanmaya çalışan kağıt üzerinde hala evli olduğum bir eşim var. O benim canımdı. O benim hayat arkadaşımdı. Çocuklarımız olacaktı. Öyle hayallerimiz vardı evlenirken. Şimdi karanlık bir odada, genç kızken bana rengarenk olan, hayallerimin merkezi olan odada, genç kızlığımın geçtiği odada başımı yastığa koydum ve hayatımın son yılları gözlerimin önünde her gözümü kapattığımda. Yanaklarım ıslak, gönlüm kırgın, sanki bedenimin içinde ölmüş bir ruh taşıyorum. Var mıyım yok mu bilmiyorum. İçeride babamlara bayram ziyaretine gelenler var, ama benim kalkıpta onlara misafirperverlik yapacak ne gücüm var ne de isteğim. Yapayalnız değilim, ailem yanımda. Ama bir yanım eksik. Bir yanım arabayla 3 dakikalık mesafede, tek başına aileainden uzakta Allah'tan başka kimsesi yok şu bayram günü. Niye diyorum? Niye? Neden kıymet bilmedin? Bilseydim şimdi içeride kahkaha atan insanların arasında olurduk. Bilseydin yanyana olurduk. Bilseydin kıymet, şu an kalbimiz acımazdı şu günlerde. Bilemedi ki. Boğazımda kocaman bir yumruk yok, sanki kocaman kocaman yumruklar var. Hiç haketmedim. Hatasız değilim, ama hiç haketedim. Evliyken yürüyüş yapalım mı diye soru sorduğum eşimden hakaret işitmiştim. Şimdi bir kaç saat önce mesaj atmış. Çok mu kötü durumun? Yürüyüş yapalım mı? Söz başını ağrıtmam. Bugün benim için özel bir gün. Bugün 18 temmuz. Nişanlandığımız gün, sevdiğime kabuştuğum gün". Hangi bir lafını yutupta güveneyim sana tekrar? Nasıl güveneyimde devam edelim hadi diyeyim? Son bir şansı nasıl vereyim, bu kadar şans vermişken yıllar boyu? Yinede soruyorum kızlar; BİR İNSAN DEĞiŞİR Mİ? Not: evlenip, eşine son şans verenlere soruyorum özellikle. İçimdeki acaba pişman olur muyumu yok etmek için. İyi bayramlar.

Kızlar bu resim benden size, yani boşanma kelimesinin orasında burasında yer alanlara gelsin.

cnm Allah yardimcim olsun. bende 3yildan uzun bir sure evli kaldim. cok gelgitler yasadim. herdefasinda duzelecegine soz verdi. ama ensonunda artik inanmak istemedim ve ayrildim. bende severek ayrildim. dunyam yikildi. cok acilsr cektim ama sevgi evlilikte yeterli olmuyor. ilk defa bosanmayi dusunmemissindir eminim seninde gelgitlerin olmustur. emin ol cok canin yanacak ama sonra gececek bunu bil. onunde guzel yillarinin olmasini diliyorum

Yasadiklarin tabikide uzucu yanliz degilsin cnm.. ben ikinci sans verdim su an bosanma asamasinda oldugum sahiza, onun icin yapmadigim fedakarlik kalmadi lakin karsimdaki insanin karaktersiz oldugunu gecte olsa farkettim ve bosanma karari aldim cunku onunla omrumu tukedemezdim.. tabikide aci cektim ama iyilestim.. gozlerimi actim, artik neyin ne oldugunu kavrayabiliyorum.. megerse ben evliyken kormusum yani..

evet canım çocuksuzluk büyük şans. ben de çocuksuzum ve iyi ki çocuksuzum. yeni hayat için engelimiz yok. lütfen bunun farkında ol. babam felçliydi 8,5 yıldır, sene başından beri hep hastanelerdeydik, hali içler acısıydı, Allah kurtardı ve Şubat 21'de vefat etti. annem dr. a gitti ve şok bir kararla bypass dendi. ameliyat oldu ve çıkamadı hastaneden. bak ben son olarak yaklaşık 2 aydır problemliydim kocamla. olur olmadık kavgalar çıkartıyordu ve annem yoğunbakımda hayat savaşı verirken. ben perişan haldeyken. 9 haziranda annem öldü ve annem öldüğünden beri daha beterleşti. en son da arife gününden beri ayrıyım. ailesi cenaze evine 2-3 kere 15 dklığına geldiler. akşam okumalarda kimse yoktu. kimse beni bir kere bile aramadı nasılım diye ve oğulları evi terk ettiğinde "git karının yanına destek ol" demediler. boşanma dilekçesi verildi, evimiz arabamız satışa çıktı hala kimse bu kızın üzerine bu kadar nasıl gidiyoruz, biz nasıl insanlarız demiyor. Al sana aile problemi. o aile problemi hiç bitmez ve çözülmez. ne kadar derdim var düşünsene? yemin ederim ayağa kalkacak halim yok ama yaşıyorum. kimseden medet umma. kimse için kendini üzme. kendine değer ver. belli ki iyi bir insansın. yazık etme kendine. daha beter durumla karşılaşmamak için kurtar kendini. dik dur ve karar al. kadına dair bölümünde "biz kadınız" diye bir konu var hanzade paylaşmış. okumanı tavsiye ederim.

Saygı yok. Hakaret var. Psikolojik şiddet var. Çocukluğunda aile içi fiziksel ve psikolojik şiddete ve hır gür'e fazlasıyla tanık olmuş, birazda bu nedenle aile büyükleri tarafından kollammış, şımartılmış, yani kısacası şımartılmış bir eşim var. Kadına çokta değer verilmeyen bir ortamda yetişmiş, hırçın, öfkeli, kendini sert göstermeye çalışan bir eşim var ama aslında içinde korkak, alıngan, geceleri dişlerini sıkmaktan beni uyandıran bir eşim var. Benim hayatım ise aile içi huzurla geçti. Özgürlük, kadının değerli olduğu ve söz hakkı olduğu bir ortamda büyüdüm, ama kırılganım, çok hassasım, sakin bir yapım var, bastırılmaya susturulmaya müsait bir yapım var, öyle bir ortamda yetişmediğim halde. Eşimi değiştiremediö. Gücüm yetmedi. O doğup büyüdüğü ortamdan uzaklaşmasına rağmen olmadı. Hırçın bir karadenız erkeği. Sakinliğimle dindiremedim onu. Kötü söz, kötü muamele, ilgisizlik ve sorumsuzluk. Tek başına bıraktı beni evliliğimde. Kaldıramadım. Saygısızlıkta vardı. Hep o bilecek. O erkek çünkü. youtube dan Özgür Piyade ismini arat ve cıkan videolardan evlilikle ilgili olanları onyargısız ve empati yaparak dinle. Çok şey değişebilir.

Cok gecmis olsun, hakkinizda hayirlisi olsun. Benzer seyleri yasamisiz. Su an nasilsiniz peki? Ben korkuyorum gelecegimden. Bir sans versem, sizinki gibi hice saydigi ailemi elimin tersiyle ailemi itip ona dönecegim, ya sonrasi? Orasi mechul. Evlilik nasil bir risk ise bosanmakta su an bütün yasananlara ragmen bir risk. Risk almaktan, hata yapmaktan, daha kötüsü olacak düsüncelerinden korkuyorum. Hayatimda hic böyle caresiz kalmamistim. Caresizim, carem kendimim, ama kendime care olamiyorum. Karsimda bana zamaninda deger vermeyen adam hatalarimi anladim diyor, yalvariyorum diyor, göz yaslarina boguluyor. Zayiflamis, erimis aksim, bir saat önce is yerime geldi. Hickirmalari kulaklarimdan silinmiyor. Delirecek gibiyim. Parfümünün kokusu üzerime sinmis, burnumun diregi sizliyor. Ne vardi üc günlük dünyayi bana zehir edecek?

Bilmiyorum inanın. Evlilik ve boşanmak o kadar karmaşıl bir süreç ki kesinlikle yaşamayan bilemez. Biri vefat eder acı çekersiniz sadece. Biri hastalanır üzülürsünüz sadece. Ama ayrılırken hayal kırıklığı, mutsuzluk, üzgünlük, öfke, acıma hissi, geleceğe dair ümitsizlik, endişe, mantık ve kalp arasında sıkışma hissi, niye böyle oldu soruları, sinirlilik hali vs vs bu böyle uzayıp gider. Dengem bozuldu, bir rahatlıyorum 15 dakika sonra çöküntü hali. Bir umutluyum iyileşeceğim diyorum, sonra birden karanlık bulutlar üzerime üzerime şimşekler çakıyor. Eşimide düşünüyorum hala, bunca eziyete rağmen. Kabadayı ortamıma geri dönecek, kadının evden erkeği bırakıp gitmesi ne demek oralarda düşünün. Akılsızlığının cezası yinede bu olmamalıydı diyorum. Keşke daha medeni bir ortama gidebilseydi yeniden mutlu olmayı, yeniden sevmeyi elbette tadacak ama çok çok zor bir süreçten geçecek, benimkinden daha zor. Bana kötülükte yapmış olsa üzerimde hakkı mutlaka vardır. Kendime olduğu kadar onada yanıyorum. Tekrar denesek desem korkuyorum, çok korkuyorum bu saatten sonra nasıl gideyim evim. Sadece ikimizin arasında olab bir problemde değil. Benim yakınlarımıda saymıyor, sevmiyor. Bana haksızlık yaptığında ona dur dedikleri için. O normal görüyor yaptıklarını. İşte en zor noktada bu, normal gördüğü için güvenemiyorum. Çok karmaşık herşey, kör düğümden beter.

amin arkadaşım.. Allah bunlardan uzak etsin bizleri

Gecmis olsun, hep mutlu olun. Her insan mutlulugu hakediyor. Günes gercekten aciyor mu? Yüzüme isigini hic vurmayacak gibi. Cok caresizim, cok git geller yasiyorum. Güvenemiyorum, pismanligi gercek mi bilmiyorum, ailemdende kopacagim dönersem. Onlarlada bozuk arasi, bu olaydan sonra iyice acildi.

Tam olarak sorunu bilemedigim icin kendi fikirlerimce yorum yapicam. Bosanma derecesine gelmek kolay bi durum degill yani ne sorunlar yasayip bu karari verdiniz kimbilir? Cogumuz agzimza aliyoruz bazen bu kelimeyi kizginlikla ama isin icraata donmesi sorun oldgnu animsatti bana. Gercekten buyuk bi sorununuz var ise cocugunzda yokmus olmcagni dsnysaniz brakin cocuk da yokken bitsin. Ama yazdiklarinzdan sevdiginizi anladim hala deli gbi seviyosunuz kocanizda pisman demekki oda seviyo bence bi kez daha deneyeblrsnz yuva kurmak kolay degil ama bozmak kolaydir. Rabbim su mubarek gunde insallah kocanizi size bagslasin duzeltsinn. Icimden barismanizi dilemekten baskasi gelmedi. Bian kendmi yerinize koydumda cok zor rabbim dusmanima vermesinn. Insllah mtlu olrsunuz