Aynen öyle düşünüyorum. Nevossss Bin dert var, bir sensin Deva Anneler

Yaşınız genç, hazır olmayabilirsiniz tabi. Daha çok çalışmak istiyor olabilirsiniz, daha çok gezmek istiyor olabilirsiniz, daha çok hayatınızı yaşamak istiyor olabilirsiniz... Bir de en azından kiradan kurtulma konusunda haklısınız, bence kirada olmak artı çocuk büyük finansal stres sebebi.

Haklısınız nelerle sınanacağımız belli değil hep hayırlısı ne ise onu diledim Allahtan. Her şeye çözüm bulunuyor bu hayatta bi sağlık geri gelmiyor çalışılıpta halledilemeyecek hiçbir şey yok.. Kaç yaşındasınız belkide hala umut vardır? Her şeyde bir hayır vardır kendinizi üzmeyin belliki kalbiniz tertemiz cümleleriniz bunu belli

Bu kadar da planlı yaşamaya uğraşmayın şu hayatı, bazen plan yaparken günü ıskalıyoruz. Ben 23, eşim 24 yaşındaydı çocuk sahibi olduğumuzda. Evimizde arabamızda yoktu. Çok şükür hepsi de oldu. Hiç pişman olmadık, iyi ki erken olmuş. Sonra iki tane daha doğurdum, en büyük hazinem onlar. Evi de malı mülkü de boş.

bizimle bu evliliği yaşayan 3. kişi sizsiniz herhalde? Bir konuda fikir uyuşmazlığı yaşamak geri kalan yolunda olan her şeyi negatife mi çekiyor? Bir ilişkide fikir ayrılığı yaşanamaz mı? Ben anne olmaya hazır değilim ama eşim baba olmak istiyor. Ben de eşimi sevdiğim, sevgi, saygı ve ilgi gördüğüm için bu konuda ortak paydada buluşma çabasındayım. Eşimle gayet iyiyiz, çocuk mevzusunda aynı fikirde olmadığımız için evliliğim yolunda değil boşanmalıyım sanırım dediğinize göre.

Eşinizin duygu sömürüsü eşliğinde sizi manipüle etmeye çalışmasıni doğru bulmuyorum... ailesi torun baskısı yapıyor olabilir mi acaba... Ben 40 yasindayim mesela 2. cocuk baskısı yapıyorlar hala yetmiyor eşimde aynı şekilde baskılıyordu beni her manada Birkaç ay önce sağlam bı kavga ettim çocuk istiyorsan bosanalim git başkasıyla evlen istediğin kadar çocuk yap diye... kesti şimdilik sesini.. ama ileride illaki yüzüme vuracak bir cocugumuz daha olsaydı diye.. Sonuçta doğuracak olan benim, sizsiniz erkeklerin isteklerinin ve fikirlerinin çokta bir önemi olmamalı Ne zaman hazır hissederseniz o zaman planlayın hamilelik sürecinizi.. her şey gönlünüzce olsun

İstemiyorum diyip sonra pişman olma ihtimaliniz yok mu? Ve zamanımızın olduğunu nereden biliyorsunuz? İstediğiniz anda şak diye olan bir şey de değil. Kendim yaşamaktayım ve biliyorum. 2.5 yıl boyunca asla istemiyorum diye tutturdum, eşim neyse ki çok üstelemedi. Sonrasında ben de istemeye başladım, şu an çok istiyorum,1 yıldan fazladır da uğraşıyoruz ve henüz olmadı. Çalışamamaktan vs. bahsetmişsiniz, ekonomik konularda haklısınız ama kadın hayatında hiç çalışmadan, kirada yaşayıp 3-5 çocuk yapan insanlar var. Siz neden 1 taneye bakamayasınız? Herkes de ev ve araba sahibi olmak zorunda değil, bunlar olmadan da mutlu okunup bir şekilde geçinilebiliyor. Evleri, arabaları olan ama mutlu olmayan, evlilikleri yolunda gitmeyen bir sürü insan var.

Mali olarak hazır hissetmemenizden cok psikolojik olarak hazır olmamanız olayı bitirir zaten. Kesinlikle gaza gelip hamile kalmayın. Farkındalıklı yaklaşımınız için tebrikler ayrıca.

Her seferinde bir daha konu açmicam diyorum yine açıyorum. Kendim kaşınıyorum ben Teşekkür ederim, haklısınız baktırmak lazım. S

Manifestliyorummmmm 7777777777 Maşallah size

Burada işler değişir. Kandırmıs oluyorsunuz. Konu ne olursa olsun evlilikten önce başka sonra başka değişti diye işin içinden sıyrılamazsınız. Adam dibine kadar haklı. Eğer evlilik öncesi siz çocuk istemiyorum demiş olsaydınız eşiniz diretse siz haklı olurdunuz. Adamı resmen kandırıp kapaklamışsınız açık konuşmak gerekirse

Evet aslında erken derken daha geç olmadan demek istedim. Ona kalsa geç kalmış durumda zaten. -EarthLing- ben Can nedir şimdi bildim... Anneler

Aslında kayınvalidem bakabilir ama ben kendim büyütmek isterim en azından 1-2 yıl. Kaygılarımda haklı olduğumu siz ve diğer arkadaşların yazdıklarını gördükten sonra daha iyi anladım. Çok zor bir sorumluluk.

Her nasip vaktine esirdir. Demek ki daha zamanı var. Bu bilince erdikten sonra evlat sahibi oldugunuzda eminim ki daha çok kıymetini bileceksiniz

Değerli yorumunuz için teşekkür ederim.

olay keşke akşam işten dönünce 1 saat sevmekle bitse, hamıla kalması, doğurması, deprresyonu uykusuzluğu masrafları neler var neler doğur demesi kolay

Dört yıllık evliliğimin üç yılında eşimde bende çocuk istediğimiz halde ki yaş aralıklarımız ilk zamanı düşündüğümde aynı sizin gibiydi biyolojik açıdan da bir engel olmamasına rağmen sebepsiz infertilite tanısıyla uğraşmış bir kişi olarak biyolojik dediğiniz durumun aslaa bir garantisi yok. Bu ihtimali mutlaka düşünmelisiniz.

Aramiz bozulur dekren resmen seni bosarim demeye getiriyor. Evliliginiz nasil iyi anlamadim. Evlenmeden once konusulmasi gereken bir seydi bu. Ileride istediginizde cocugunuz olmasa sizi suclayip bosar bu adam, uzgunum.

terapiye gidin. bebek kararı ortak alınmalı yoksa anneye çok fazla yük oluyor ruhsal olarak. psikolog bu anlamda eşinize daha sağlıklı düşünmesi için yardımcı olacaktır

En korktuğum şey de bu. İsteyince problem yaşayıp, keşke daha önce deneseydim diyecek olmam Allah bağışlasın yavrunuzu.

Ben evlenip geç çocuk yapanlardanim. Eşim bana saygı duymustu.( Eşinizin baskı yapması garip, 37 olsanız anlarım da) Hatta o kadar erteledim ki çevremdekiler tüp bebek tavsiyesi vermeye başladı. Ama isteyince oldu çok şükür. Sadece hamilelik sonrası bazı rahatsizliklardan dolayı 2 yıl tekrar hamile kalmamam önerildi. Kardeş zor görünüyor. Kardeş ihtimalinin azalması dışında verdiğim karardan çok memnunum. Gezdim, tozdum anne olduğumda gözüm dışarıdaki hayat, izlenecek dizi, gidilecek tiyatroda değildi. Hem de cevrede görüyorum. Çocukla rekabet halinde olanları. Benim kızım yaramazlık yapıyor ben kahkahalarla onu izliyorum, yaşam sevincini, muzipliklerini çünkü kendimi abla değil teyze hissettiğim zaman yaptım. Ev konusu günümüzde sıkıntılı ona birsey diyemeyecegim ama araba şart gibi birsey. 2 yıl çalışmamak için para ayırdım vs vs

Yorumunuzu okadar haklı buldum ki. Bende mesela sürekli bu tereddütleri düşünüp kararsız kalıyordum ama sonra karar verdik ve şimdi deniyoruz klomen kullanıyorum bekliyoruz bunay gebelik. 1 yıllık evliyim 28 yaşındayım bir boş gebelik yaşadım bekarlıktan beri adet düzensizliği var bazen prolaktinim yükseliyordu falan. Birde böyle hayal kırıklığı yaşayınca ilkten çok düşündüm. Kendimi hazır hissediyorum eşim çok istiyor bende istiyorum. Bende çok rahatıma düşkünüm şuan kiradayız ve şuan çalışmıyorum yeni ayrıldım çok şükür 1 yıl çalışmadan çocuk olana kadar idare ederiz diye düşünüyoruz bu kadar isterken sırf ev birikim yapmak için erteleyip sonrasında da olmazsa tabiki Allahın takdiri ama çok üzülürüz diye ertelemekten vazgeçtim maddiyat herşey düzelir :) rabbim tez zamanda size de dilediğinizi versin inş görünce yazmak istedim

Yaşınız anne olmak için ideal yaş. Sizin gibi maddi durumlar iyi olsun diye bekledik. Çok pişmanım ortka karardı ama ben eşimi suçladım daha sonra olmayınca da. Nasip meselesi ne zaman olacağını da bilemezsiniz. İsteyince hemen olacak birşey değil yani bunu da bilin. Sonra zaman geçince çevrenin hepsinin büyümüş 2. Si 3. sü olacakken oturup üzülüyor çare bulamıyorsun. Ortak istemek önemli evet ama bir taraf çok istiyorsa onun hakkına giriliyor bu da psikolojik bir etki sonuçta. Bekleyen isteyen taraf psikolojisi çok etkileniyor. Eşinizi seviyorsanız mutlu edin. Ev araba zamanla olacak şeyler birkaç yılda olacak gibi pek değil. Zaten 2 yıl geçmiş. Güzel şartlar sunmak bizim elimizde ama herşey iyi olacak algısına gerek yokmuş ben bunu anladım. Ve gelen bereketi ve rızkıyla geliyor. Diğer sıkıntılara da çözüm bulunur elbet.

Çok teşekkür ederim yaşınız ideal yaşlar sizin yaşınızda olsam çok üzülmezdim belki. Ama yıllar geçtikçe eksiklik duygusu çok üzücü birşey. Kaldı ben kardeşleri de olsun isterim elinizden geleni yaptıktan sonra takdir Allah ın. Şu hayatta maddiyat sıkıntılar vs herşey hallolur ve sıkıntı imtihan yurdu dünya burası hiç bitmez bitmiyor. Önemli olan doğru kararlar ve olumlu düşünmek olmak. İnşaallah en kısa zamanda kavuşursunuz. Amin duanıza

Bugün pozitif olmak için kendinizi zorluyorsunuz gibi bir hava sezdim. kenzinizi kanıylamaya çalışıyormuşsunuz gibi yazıyorsunuz her yoruma. eee sizin zaten baskın düşünceleriniz var. kimseye söz hakkı vermiuorsunuz ki. o zaman niye konu açtınız. ne desinler ki.

Ah kendi evliliğimi gördüm. Evlendiğimizde eşim 30 ben 26 yaşındaydım. Eşim ilk evlendiğimiz günden beri hatta nişanlıyken dahi aşırı baba olma isteği vardı bense hiç hazır değildim iş ev vs kendime zor bakıyorum diyodum. Aynı sizin eşiniz gibi nerde nezaman çocuk görse hemen iç çekmeler geceleri uyuyamamalar hayatı kendine de bana da zehir etmeler. En sonunda baskılara dayanamayarak tamam dedim. Bu sefer doğal yolla çocuk olmadı çeşitli tedaviler vs sonunda tüp bebek yaptırdık. Tabi arada da baya zaman geçti. Şuan eşim 36 yaşında ve 1bucuk yaşında bebeğimiz var hatta spontane gelişen durumla ikinciye hamileyim. Evet baba olmak yakıştı güzelde baba oldu istediği kadar varmış yani diyorum onları izlerken. Aşırı ilgili bi baba. kafada tam oturtamamıştım galiba ona rağmen tamam demişim korkularla karışık geçti hep yıllar olmadıkça da stres geldi üstüne hep sonrada kapıldım gittim yani duruma. Şimdi iyiki diyorum evet ama gerçekten çöktüğümü de söylemeden edemicem.

Senin gbi düşünüp gebe kalmadım Yasımız da aynı. İdi. 30 yaşında gebe kaldim. surekli bebeklerim anomali nedeniyle vefatvetti 2 kez. 2. Gebeligim down sendromu idi Sen hazırım dediğinde de vücudun geç kalmış oluyor. Suanki tek pişmanlığım genç anne olmamak Suan anne oldum tüp bebek yöntemiyle. Ama yetişemiyorum Genç anne olmayı çok isterdim.

Adam kafaya koymuş hayırlısı olsun diyelim. Erken babada olmayacak ama 30 yaşında zaten adam

Umutsuz demeyelim, biraz gerçekçi. Araba sahibi olabilirsiniz de ev sahibi olmayı beklerseniz daha çok beklersiniz. Bebek sahibi olmayı annenin istemesi babanınkinden daha önemli bence. Ama baştan istemediğinizi söylememeniz ya da fikir değiştirmeniz doğru değil. Ekonomik şartlar iki sene önce de güllük gülistanlık değildi çünkü.

çocuk gibi evliliğin temel taşı olan bir konuda fikir ayrılığı yaşıyorsunuz. bu konuda tehditlere maruz kalıyorsunuz baskılanıyorsunuz. tehdit ediliyorsunuz. eşiniz empatiden yoksun ve size damızlık gibi davranıyor. sıkılmış olduğunuzu belirttiniz.

Hayır evliliğiniz yolunda değil.

Eşiniz istiyor da buna ilişkin imkanı sağlıyor mu ona bakmak lazım. Çocukları sevmek ve çocuk bakmak çok ayrı kavramlar. Şuan ekonomik durumunuz nasıl, evin geçimini konusunda sizin en azından iki sene iş hayatından uzaklaşacak maddi imkanınız var mı? Hali hazırda konuşuyorum çalıştığınız için eşiniz ev işlerini eşit şekilde sizle paylaşıyor paylaşmıyor ise bile; ev işlerinin büyük kısmında düzenli yardımcı alacak maddi imkanı sağlıyor mu? Bunlara cevabınız evet değil ise ; eşinizin isteği bencillik. Zira hamile kalacaksınız, ev işlerinin çoğu sizin üzerinizde olan ve para için çalışmak zorunda kaldığınız bir ortamda bir de çocuk yükü alırsanız evliliğin izin dibine dinamit koymaktan başka birşey değil bu. Madem eşiniz çocuk istiyor, ev işlerini, çocuk bakımını yarı yarıya paylaşacak en azından size bir sene çalışmasanız bile kaygı duymadan yaşayabileceğiniz maddi imkan sağlayacak ondan sonra ağzını açacak. Hem işe git, hem ev yükümlülüğünü çoğu kadında olsun hem de çocuk bak demeyecek. Bu bencillikten başka birşey değil.

Eşinize istemiyorum dilini kullanmayın, araba alalım en azindan hamileykende doğuncada ihtiyaç bu stresi yasamak istemiyorum diyin bi basamak olur hemde bu baskidan kurtulursunuz. Bence şuan sizin kendisini oyaladiginizi düşündüğü için bastiriyo boyle bi hedef koyun hem zaman geçer hem biraz daha kafaniz rahat olur. Ödeme yapmiyorsaniz maaşinizdan her ay altin döviz hisse senedi alın hamileykende devam edersiniz almaya. Bende kenarda param olmayinca huzursuz hissederim. Biz evlendigimiz zaman arabamiz vardi ev almakta istiyoduk ama hic cocugu sonra yapalim demedik hamile kaldim ve ev almak nasip oldu doğurmama yakın taşındım gercekten bebek rıskıyla bereketiyle geliyormuş. Borcumuz var mi var ama borc olmadanda bir sey olmuyor ne yapalim. Yaş ilerleyip olgunluk arttikca kaygilar artiyor bu sefer hepten cesaret gidiyor bence

Aynı durum bende de vardı. Ben çalışmıyorum ama ben de kendimi hazır hissetmiyorum eşim sürekli söylüyordu artık olsun, özeniyorum vs diye. Aynı kelimeler bana da kullanıldı istemiyorum deme olmazsa görürsün, hakkıma girme falannn. Ondan birkaç ay istedim biraz kilo vereyim o zaman düşünelim dedim tamam dedi şimdi ben kilo verdim, sanırım o vazgeçti ben de açıkçası üzerine düşmüyorum.

Evlenmeden önce hiç mi konuşmadınız bu meseleleri? Evlilik öncesi konuşulması gereken en önemli konu çocuk değil mi? Bodoslama evleniyor insanlar, çok ilginç. İki kişi istemeden çocuk yapılmaz, anne istemeden hiç yapılmaz.

Keşke delirdikleri kadar dogunca ilgilenseler. Bence anne karari daha önemli, cocuk için ara bozacaksa evlenmeden önce anlaşma yapsaymiş madem.

Ben apayrı bir soru için konu açtım, bana direkt olarak 'evliliğin yolunda değil' yazan birine ne diyebilirim? Ben evliliğim sizce yolunda mı demedim. Mutluyum, yani konu bu değil demek istedim. O detayı da böyle yazanlar olmasın diye ekledim. Kendimi neden kanıtlamaya çalışayım, anonim bir profilim neticede. B BedeviHatun02 Kürt Kızı✌ tek ayak

Bebek sorumlulugunun cogu annede esinizin bu konuda baski yapmasi cok sacma bebek olursa calismak istemediginizi soyleyin kendinizi garanti altina almadan yapmayacaginizi bu konuda israr edersen aramiz bozulacak diyin o size diyor ya hangi hakla boyle bisey soyleyebiliyor anlamadim

Sırf eşiniz istiyor diye çocuk yapılmaz. Eşiniz çok istiyorsa gidip kendisine çocuk doğuracak biriyle evlensin

Bu şekilde çalışmaya devam edersek 2-3 yıllık süreçte standartlarımızı yükseltebiliriz. En azından 2 yıl daha ara vermeden çalışmam lazım..

Korundugumuz halde dış gebelik yaşadım o hormonlar bende aşırı anne olma isteğine sebeb oldu eşim durumu uygun şartlarla anlattı hoonlar düzene girince geçti çocuk isteği 2 sene de evlilik oturmuş oluyor genelde ama maddi konu sıkıntısı varsa konuşun esinizle biraz daha zamanımız var derseniz anlar

Dünyanın en iyi babası da olsa çocuğun büyük sorumluluğu annede oluyor. O yüzden bebek yapıp yapmamaya daha çok kadın karar vermeli.

şiddet, sadece fiziksel olarak gerçekleşmez. hindistancevizli

Bazı erkeklerde 30 yaş civarı yaşım geçiyor kaygısı oluşuyor. Normalde 30 yaş genç bir yaş iken kişi yaşım geçiyor diye içten içe kaygılanabilir. Biraz sizin biraz da eşinizin empati yaparak tatlı dille konuşup orta yolda buluşmanız gerekiyor. Mesela ben eşimle evlenmeden önce bunları konuştuğumuzda ben 1-2'den fazla çocuk istediğimi belirttim. Kendisi de o şekilde düşündüğünü belirtti. İlk çocuktan belli bir süre sonra ben 2. yi de düşündüğümü söyledim. Kendisi hemen hazır olmadığını, biraz daha sonra düşünsek daha iyi olacağını söyledi. Belli bir süre sonra tekrar konuşup ikimiz de isteyince denedik. Ne ben illa da hemen olsun diye tutturdum, ne de o ben istemiyorum diye tutturup da beni kırmadı. Destek1

Bırak delirsin sen bakcan çocuğa ne zaman hazır hissedersen o zaman

Psikolojik olarak hazır olmamanızı anlarım ki bu konuda gerçekten hazır hissetmeden kabul etmemelisiniz yoksa süreci çok zor atlatırsınız. Şuan geçim konusunda sıkıntınız yoksa çokta bunu düşünmemelisiniz bence maddi durumunuz kötüyken kenarınızda hiç birikim yokken çocuk yapmak hata olur ama iki kişi çalışırken bunu düşünseniz çokta zorlanmazsınız bence çünkü debir artık öyle oldu ki ne kolay kolay ev ne de araba alınabilecek durumda. Eğer yakın zamanda ev araba alma gibi ihtimaliniz yoksa eşinizde biraz haklı olabilir beklemek istememekte yaş geçtikten sonrada her şey zoe oluyor çünkü. Ama bu baskı ile olacak bir şeyde değil. Konuşup ortak bir zaman belirleyin bence siz durumu önce içinizde hissedin ve istediğiniz anı kollayın eşiniz de buna saygı duysun. Belki direk net kararla istemiyorum dediğinizi anlamayabilir zaman tanımasını

Evlilik öncesi sevgiliyken vs bu konuyu konuşmadınız mı?

Bence cok haklisiniz. Ev ya da araba alalim ondan sonra cocuk isticem diyin. Maddi olarak zorlanacaginizdan psikolojinizin bozulacagindan hem cocuk hem evle sizin ilgilenmeniz gerekeceginden bahsedin. O sizi manipule etmeye calisiyor sizde onun uzerinde baski kurun. Madem cocuk istiyorsun benim calismayacagim sekilde maddiyatin olmali diyin. Calismayi birakmaniz icin demiyorum tabi. Ama bir sure bebeginizle ilgilenebilecek kadar maddiyatinizin iyi olmasini isteyin.

Evet şimdi toz pembe durumlar anlatıp rahatlatmak isterdim sizi ama durum gerçekten bazen çıkmaza giriyor bazen psikoloji gidiyor bazen yetememe hissi oluyor bazen sinirden oturup ağlama durumları oluyor. Ben eşime en sonunda tamam çocuk yapalım derken ölçüp tarttım ve güvenimi boşa çıkarmadı. Eğer kötü bi gün geçirdiysem o günün akşamı durumu toparlamak için elinden geleni yapar Allah var. Gece kalkıp kendi ilgilenir çocukla kendi uyutur yada alır parka götürür ben evde biraz kafa dinlerim filan yardımcı abla tutar eve yetişemediğimde. Yani destek olmak için elinden geleni yapıyor benim yüküm de hafifliyor yada kötü ruh halinden çabuk sıyrılıyorum. Eşiniz de size destek olacak biriyse elinden geleni yapabilecek karakterdeyse işiniz daha kolay olur. Ama tabi genel olarak tüm sorumluluk yine annede oluyor.

Otuzumda evlendim 36 ma girdim Tüp bebek için rahim ameliyatı oldum sırf tüp bebek maliyetli düşük vs olmasın olursa diye, ciddi sıkıntı yokken. İyileşme sürem uzun sürdü üzerine başka engeller çıktı hayattan. Tüp bebeğe gideceğimiz zaman kimyasal gebelik geçirdim. Herşeyin düzene girmesi yine uzun sürdü. Sonra taşınmak zorunda kaldım başka şehir başka düzen. Bir mucize bekliyorum Allah ol derse olur. Sıkıntılar bitsin demek gerçekçi değil yaşayarak öğrendim. Sıkıntı sorun hep olur. Çünkü imtihan dünyası. Olumlu pozitif düşünmek en önemlisi. Bütün duyguları çevrenin sözlerini dibine kadar yaşadım. Allah tan umudum. Bu konu çok hassas insan bir üzüntüye çare bulamıyor. Ona da alışıyorsun. Desteğiniz için çok teşekkür ederim tüm kalbimle İnşaAllah hayırlı sağlıklı evlatlar bekleyen herkese diliyorum.

MaşaAllah ne güzel olmuş Bence benimde gözlemlediğim Allah rızkını bereketini veriyor. Zaten rızkına kefilim bunun yüzünden çocukların canına kıymayın diyor. Bende mükemmeliyetçi bir insanım herşey çok güzel olsun sonra diye eşime destek oldum çok isterken halbuki. Ama herşey normal sebepsiz 4 yıl olacak neredeyse nasip olmadı. 2 yıl ertelediğim için kendimi yedim. Evlilik oldu kaç yıl. Bazıları kaç tene çocuk var diye soruyor. Çünkü bizden sonra evlenenlerin 2. Si doğdu büyüdü bile. Bu öyle çıkmaz ve üzücü bir durum ki çocuğun bakımında bütün zorluklar yok maddi durumlar vs hepsi boş. Nasip olsaydı da hepsi hallolurdu diyorsun sonra. Hanfendi şimdi bunu pek baskın hissedemiyor. Ama böyle bir ihtimal var. Haklarında hayırlısı herkesin. Bebeğiniz sağlıkla analı babalı büyüsün İnşaAllah.

Burda insanlara derdimizi açıp Bi tavsiye bekliyoruz işte ama kötü niyetli olanlar hemen Ay olmaz ayrılırsın boşanırsım kötü gider gibi olumsuz cümlelerle direkt yargıya varıyolar. Bu insanların hayatlarında mutlu olmadıklarını düşünüyorum. Sizin konunuzda da çok haklısınız kendinizi hazır hissetmiyorsanız olmamalı önemli olan annenin hazır olması çünkü. Eşinizle güvencemiz olmadan ev vs. olmayacağını güzelce söylediğinizde de aynı tepkiyi mi veriyor

kadın hiçbir zaman çocuk yapmayacağım demiyor ki şu an hazır değilim diyor endişelendiği şeylerle alakalı endişeleri ortadan kalkmalı önce adama evlenmeden önce, evet evliliğimizin 2. senesinde çocuk yaparız dememiş ki garantisi verilmez zaten böyle şeylerin insanların arasında tabi ki konuşulur böyle şeyler evlenmeden önce şartlar olgunlaştığında çocuğumuz da olur aile oluruz bilmem ne kandırıp kapaklamış demek için çok kesin cümleler kurmuş olması lazım konu sahibinin evlenmeden önce

Evet ama çalışıyoruz, çabalıyoruz. Bu kadar umutsuz olmayın. Millet gayet de yapıyor bunları çalışarak.

Evliliginiz neye gore, kime gore yolunda ve cok mutlusunuz? Diretirsem esimle aram bozulur diyorsunuz. Esiniz mi doguracakmis? Siz maddi olarak ve psikolojik olarak hazir olmadan esinizin size baski kurmasi bana gore cok yanlis. Kaldi ki bunlar daha evlenmeden konusulur.

Neden bu kadar umutsuzsunuz? hln09 Şeytanın

Ben çok isteyerek yaptığım halde pişman oldum istemeden yapsam neler yaşarmışım o yüzden sakın gaza gelmeyin

Araba önemli önce araba alın bence. Sağlık sorunları olur altında araba olması iyidir bebek doğunca bebeği götürmek lazım taksilerle olmaz. Onun borcunu bitirip ondan sonra bakın hamilelik işlerine

burdan bakınca yolunda giden bi evlilik görmüyorum ben diretirsen aramız bozulur diyen adamla nasıl yolunda bi evlilik olabilir bu? yaşınız genç arkanızdan atlı mı kovalıyormuş adamın sizin fikrinize gram saygısı yok Prenses

Benim eşim çocuk istemiyordu. Benim istegimle hamile kaldım. Hem de ikiz oldu. Esim zaten istemiyordu inan çocuğu gibi benimseyemedi başlarda diyebilirim. Bu karar tek kişiyle olmuyor. Yasamis biri olarak eşin kadar senin de istemen önemli diyebilirim. Bence kendini hazırla eşinle mantıkli, olumlu şekilde konuş zaman iste sonra nasipse olur.

Bence her iki taraf kendince haklı. Adamı baba olmak istiyor diye suçlu göremem ama siz de hazır değilseniz yapmamalısınız tabi. İki ucu

Çocuk isteği hiç de olmayabilir sizde. evlilik önce si de baba olma isteğini belirtmiş eşin isteğini söylemesi bana anarmol gelmedi ne karar verirseniz hayırlısı olsun

Bence şart koun madem boyle istekli en azindan ev olsun sonra çoçuk olsun. Çocukdan sonra ev işi zor oluyor çocugunda ihtiyaçlari karşilanmali. Belki boyle ortak karara gelince ilişkinizde hasar almamiş olur hemde siz 1 2yil kazanmiş olursunuz zaten 30lu yaşlarda dogurganlik çok geçmeden yapa bilirsiniz bebekde einiz bu konuda sizi suçlamamiş olur sen uzatdin diye o yuzden olmuyor filan. Iki tarafinda gonlu olsun.

Amin inşallah yaşınızda hiçbir şey yok önünüzde daha güzel zaman var inşallah hayırlısı ile olur dua edeceğim sizin için Allah gönlünüze göre versin umut her zaman vardır

Evet ev daha zor bir hedef. En azından araba diyorum ben.

Maddi olarak hazır olmayınca psikolojiniz bozulur çünkü kendinizden sakınabilirsiniz ama çocuğunuza almadığınız şeyler size dert olucak. En azından altta araba olsun. Çünkü 2 yaşa kadar parka gitmek bile zulüm hastaneydi bi işin çıkar nüfus müdürlüğü hatta alışveriş bile çok zorlar. En zoru da ilk aylar en az 3 saatte bir uyanır. Eşin uyansa diyelim yine de ağlamasına uyanırsın ve sen uykuya geçene kadar zaten o ikinciye uyanıcak. Eşin çalışıp yorgun olucak o kadar istedin diye kavga ediceksin 1,5 yaşa kadar işine geri dönemek isticeksin ama o 2 yaşında herşeyi anlayıp beraber oyun oynamaya başladığınızda bu sefer de işe gidip bırakmaya kıyamayacaksın. Bakıcıya para vericeğime ben ilgilenirim diceksin. Çok zor bi karar ama çocuk aşkı da başka ilk zamanlar anlamıyorsunuz sonradan hayatınızın merkezi oluyor onun için yaşamak istiyorsunuz. Bebek yüzünden hayatınız kaysa beş parasız kalsanızda yanınızdayken yine olsa yine yapardım diyeceğiniz birşey. Yapmama kararında netseniz erteleyin istemiyor değilim sadece zamana ihtiyacım var tarzi. Ben çocuklari hiç sevmezdim eşimle de yapmayız diyorduk evliliğin 3ncü yılında yemek yerken birden bebek istermisin dedim. Ki nedenini bilmiyorum, o da olur dedi. Konuşma da çok saçmaydı yani o his birden de gelebilir.

İşte istemiyorum diyip kestirip atmamamın sebebi bu. Sonradan istersem, olmazsa ve bunları hatırlarsam diye. Ben maalesef o kirada oturup 3-5 çocuk yapanları cahil olarak niteliyorum. Hem maddi hem manevi bir yük burası bir gerçek. Son cümlede haklısınız ama önemsiz şeyler de değil maalesef. Allah size de nasip etsin, en kısa zamanda müjdeyi alın inşallah.

Tamam da ya hiç istemezseniz, hiç hazır hissetmeseniz ne olacak? Eşiniz istiyor diye, evliliğiniz bozulmasın diye yapayım bari denilecek bir şey değil ki çocuk. Kendisine söylediniz mi evlenmeden önce istiyordum ama şimdi istemiyorum, kendimi hazır hissetmiyorum diye? Benim 2 çocuğum var ama ablam yapmamayı tercih etti. Bana göre hava hoş isteyen yapsın istemeyen yapmasın ama eş çok istiyorsa açıkça konuşulmalı. Maddi kaygılarınız var ve evet bu önemli ama daha da önemlisi eşinize söylemeniz. Evliliğim yolunda diyorsunuz ama ben şimdi çocuk istemiyorum ne zaman isteyeceğimi de bilmiyorum derseniz yine yolunda olacak mı evliliğiniz?

Maddi kaygınız varsa ertelemeniz doğal. Benim peşpeşe 2 çocuğum oldu. 2 senedir kendime ait 2 saatim olmadı. İstediğiniz kadar yardım alın gece o çocuğa siz bakacaksınız. Sonra kalkıp işe gidemezsiniz. Rutini oluşana kadar yeri geliyor gecede 5 kere uyanıyor. Siz kesin bir dille belirtin. Eşiniz çocuk istediğinde ısrarcı ise çalışmayacağım deyin.

Bence açıkça konuşun. Sizin derdiniz özünde ev ve araba da değil. Anladığım kadarıyla ile çalışmak zorundasınız ev iş yoruluyorum dediğinize göre ev işlerinin çoğu da sizin üzerinizde, bir çocuğa yetecek gücünüzün olmadığını anlatın. Sizi darlamak yerine şartları iyileştirmeye baksın. Baba olmak isteyen oysa bunun için fedakarlık yapması gereken de o. Kaldı ki günümüzde Türkiye'de erkeğe boşanma halinde çocuk için sadece üç kuruş nafaka ödeme yükümlülük dışında bir sorumluluk yüklenmiyor. çocuğun sorumluluğu tüm ömür kadına yüklendiği bir ortamda, hiçbir kadın adam baba olacak diye hazır olmadan anne olmasını kabul etmiyorum.

Bencil olan eşiniz. Bu ortak verilmesi gereken bir karar. Evlendiğimizde eşim bir kaç yıl çocuk istemediğini gezmek ve birlikteligimizin tadını çıkarmak istediğini söyledi, bende saygı duydum çocukları çok sevmeme rağmen. Baskı kurup çocuk diye diretseydim hazır olmadığı halde şuan çocuğumun tüm ihtiyaçları ve sorumluluğu benim üzerimde olacaktı. Eşimde istediği zamanda oldu kızımız ve şuan en az benim kadar üzerinde emeği var herseyiyle canla başla severek ilgileniyor.

aylarca bin bir zorlukla çocuğu karnında taşıyacak, doğuracak, vücudu değişecek, psikolojisi etkilenecek, kariyerine ara verecek, eşinden harçlık almak zorunda kalacak olan kendisisiyse buyursun yapsın çocuk. bencil olan eşiniz.

Öncelik kadının hazır olması kesinlikle fakat eşinle aranızda iletişim anlamında bence sorun var. Sizin kaygılarınız maddi ağırlıkta ev araba birikim olsa kafanız rahat olacak mevcut durumunuzda ev araba alma imkaniniz var mi önünüzde ki 2-3 yillik süre içinde? Eğer yoksa eşinizde kendine göre hakli bu tek başına verilecek bir karar değil. Ev almak artık zor 5-6 sene bekleyelim derseniz bencillik etmiş olursunuz ama 1-2 yil daha duralim birikim yapalim diyorsaniz siz haklisiniz kesinlikle. Yaşlariniz biyolojik olarak uygun olsada kadinin 30 öncesi ilk cocugunu doğurması fizyolojik olarak daha sağlıklı bir durum

Aminn canım

Hanımefendi bodoslama evlenmedik. Çok severek ve zamanını bekleyerek evlendik. Bu konuları elbette konuştuk. Yukarıda da dediğim gibi şartlar yüzünden fikir değiştirdim. Evlenmeden önce evlilikte, hayatta maddiyatın bu kadar önemli olduğunu düşünmüyordum. Mutlu olalım, karnımız doysun da varsın bir şey sahibi olmayalım diyordum. Şu an o şekilde düşünmüyorum.

Evet benim de en büyük tereddütüm ya olmazsa ve eşim bana ben sana söylemiştim derse. O zaman kendimi çok suçlu hissederim. Çok çaresiz kalırım. Hobilerimden, rahatlığımdan, iş hayatımdan, birikimlerimden ödün verme fikri bile beni çok ürkütüyor şu an. Ruhum

Çok haklısınız. Kızım doğunca eşim çok güzel bir zamla yükseldi. Ben 1 sene izin kullanıp ise geri döndüm ve terfi aldım. Hep kızımın şansına yorduk

Yanlış anlamayın ama gelecek bir miras yoksa evler 3-4 milyon bu para 2 senede zor kazanılır, kredi çekip alsan krediyide belirli süre ödeyeceksin araba almaya çalisin en azindan bebek olunca araba şart zaten. Sonradan fikir değistirdiğiniz icin eşinizin haklilik payi artiyor bu ekonomide 2 sene bekleyelim desenizde borca girip mal edinmiyorsaniz çok bir kar olmuyor. Esiniz genc baba olmak istiyormus ki zaten 30 yasinda, cocuguyla arasinda 30+ sene olmasini istememesi hakli bir sebep bazi insanlar cocuklariyla arasinda 35-40 sene olmasini istemiyor saygu duymak gerekir. Manevi hazirlik icinde şunu diyebilirim yillarca evlat diye tutuşup dogurunca annelik bana göre değilmiş diyenler ile ben özgürlügüme duskunum bir bebege nasil bakarim diyip dogurunca iyiki anne olmusum diyenler kapışır

İki tarafında istemesi çok önemli. İsteyerek anne olsanız bile annelik çok zor. Eski hayatınız gibi asla olmuyor. Ev ve araba durumunda haklısınız. Bende eşimin çok istemesiyle hamile kaldım bana kalsa daha beklerdim heralde ama şartlarımız aynı değil. Benim ev, araba, bakıcı gibi maddi kaygılarım yoktu. Olsaydı heralde sizin gibi düşünürdüm ama benim eşimde sizin gibi düşünürdü. Şu ekonomik şartlarda ev, araba sahibi olmak çok zor. Çocuk yokken yapabildiğinizi yapmalısınız. Çocukların masrafı heleki okul başlayınca inanın sizin masraflarınızdan daha fazla olacak. Anne baba olmak güzel şey ama gelecek düşünerek mantıklı ilerlemekte önemli benim için.

Huzurluyuz canım gerçekten. Fikir ayrılılığı yaşadığımız tek konu bu. Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah

Evliliğim bana göre yolunda ve mutlu bir evlilik. Eşimle aram bozulur derken boğazıma yapışık doğuracaksın ulan demeyecek elbette. Kaldı ki bu evlenmeden önce konuşuldu ancak benim fikrim değişti. Takdir edersiniz ki hayat bazen planlandığı gibi gitmiyor.

Her ne kadar eski zamanlara göre babalar daha cok bebek bakimında yer alsa da yük annede emzirmesi hamileligi dogumu lohusaligi. Mesela su an esim de 2. cocugu istiyor aslına bakarsan ben de istiyorum ama en azindan 6 7 ay sonra. Maddi manevi insan hazir hissetmeli. Olmayacagi varsa erken düsünseniz de olmayabilir olacagi varsa istediginiz ay hemen gebelik olabilir bunu bilemeyiz bildigim tek sey annenin kendini hazir hissetmesi.

Allah bağışlasın bebişinizi Maaşımın neredeyse tamamını dolar yapıyorum. Son cümlenizde de çok haklısınız. sonradanprenses Ne olduysa sonradan

Evet çok haklısınız. Teşekkür ederim bu konuya değindiğiniz için.

İki tarafın da istemesi çok önemli elbette ama kadının istemesi daha da önemli. Çünkü her şeyden önce annenin hayatı etkileniyor hem fizyolojik hem psikolojik anlamda. Sizin bedeninizde bir canlı büyüyecek ve ilk zamanları tamamen size bağımlı olacak en nihayetinde. Vücudunuz değişecek, emzireceksiniz belki yaralar olacak, uykusuz kalacaksınız, halsiz düşeceksiniz, bulantı, mide yanması yaşayacaksınız belki. Hormonal değişiklikler sebebiyle duygusal dalgalanmalar yaşayacaksınız. Bütün bunlar sadece ve sadece anneyi etkilerken biraz daha fazla söz hakkımız olduğunu düşünüyorum bu konuda. Siz hazır değilim diyorsanız kesinlikle yapmamalısınız.

Ben hayalperest bir insan değilim. Son derece realist bakıyorum. Eşim ticaretle uğraştığı için ben bu konuda biraz daha rahatım açıkçası. Ki dediğim gibi geçen seneye göre baya baya ilerleme kaydetti. Ben bu istikrarı kaybetmek istemiyorum şu an için. Evet fikir değiştirmem doğru değil ama şartlar buna zorladı.

Eşinizin ve sizin şartlarınızı bilmeden yorum yapıyoruz tabii. Ama gidişat pek iyi değil, o yüzden böyle düşünüyorum. Ticaretle uğraşıyorsa sabit maaşlılara göre ihtimal daha yüksek elbette.

Çocuk çok güzel bir şey bence ama tabi hep bebek kalmıyor kendileri büyüdükçe sorumlulukları da büyüyor haytaların :) ben 4 yıllık evliyim ilk 2,5 sene hiç düşünmedik kendime güvenmedim rahatına düşkün biriyimdir uykucuyumdur falan.. bi sabah doğdu mesela anne olma isteği içime.. şimdi 1,5 yıldır deniyoruz olmuyor diyorum keşke hazır olmasamda yapsaydım aradan çıkardı şimdi büyümüştü çoktan Herşeyin hayırlısı ya ne zaman hazırsanız o zaman gelsin inşallah sonuçta anneye daha çok iş düşüyor, eşinizle aranız huzurluysa gerisi önemli değil ortak noktada buluşursunuz illaki :)

Offf tamam boşarım demeye getiriyor, tamam mutsuzum. Bin kere evliliğimin dinamiğini anlattım yukarıda. Hala yok o bu demek, yok o şu demek. Çok değişik insanlar var yahu. Neden anonim kimlikle mutluyum mutluyum diyeyim anlamıyorum. Kimse beni tanımıyor. Mutluyuz, iyiyiz neden yalan söyleyeyim? Konuştuk ama benim fikrim değişti diyorum. EVLİLİĞİM İYİ VE MUTLUYUM ARKADAŞLAR. KOCAM BENİ BUNUN İÇİN BOŞAMAZ ARKADAŞLAR. Ne cımbızladınız tek cümleyi.

Merhaba, ben 27 eşim 30 yaşında. Evliliğimizde 2 yılı ekim ayında doldurduk. İkimiz de çalışıyoruz. Rahat geçiniyoruz çok şükür ama ev, araba vs yok. Eşimin kendi işi, ticaretle uğraşıyor. Özellikle bu sene işleri açıldı çok şükür. Fakat ne ev ne araba borcuna girmedik bu süreçte. Eşim ise geleceğimizi düşünmeden, bencil şekilde baba olmak istiyor. Ben ne maddi anlamda, ne de psikolojik olarak kesinlikle hazır değilim. Anne olmak için kendimi yeterli hissetmiyorum. Özgürlüğüne ve rahatına oldukça düşkün biriyim. Akşam eve gidince yemeği yiyip bayılıyorum koltukta yorgunluktan. Çocuk sahibi olursam da çalışmak zorundayım. Hem çocuk, hem ev, hem iş yürütebileceğime inanmıyorum. En azından evimiz olsaydı, kira derdimiz olmasaydı birkaç sene tek maaşla idare edebilirdik . Fakat bu şartlarda çalışıp birikim yapmak, geleceğimizi en azından bir nebze olsun garanti altına almak varken ve anne baba olmak için daha zamanımız da varken eşimin bu baskısından çok bıktım. Bu konuda diretirsem aramızın bozulacağını bile söylüyor. Genç baba olmak istiyorum, bu hakkımı elimden alma, benim hakkıma giriyorsun diyor. Ne zaman bir bebek görse iç geçiriyor, bana sosyal medyadan bebek ürünleri gönderiyor; şunu alalım kalsın, şunu da alalım lazım olur diye. Yavaş yavaş malzemeleri alma derdinde. Bense kesinlikle hazır değilim. Allah nasip ederse daha zamanı var diye düşünüyorum. Ve istemiyorum deyince de bana sürekli negatif konuşuyorsun, bu şekilde söylersen zaten olmaz. Ve eğer olmazsa bu laflardan dolayı pişman olacaksın şeklinde konuşunca ben artık istemiyorum demeye de çekinir oldum. Ya olmazsa da beni suçlarsa diye. Off çok sıkıldım bu durumdan. Ben ne yapmalıyım? Bu konuda haksız mıyım? Bencil olan ben miyim? İstemeye istemeye sırf eşinin mutluluğu için çocuk sahibi olmak ne kadar mantıklı? Bu arada evliliğimiz gayet yolunda. Mutluyuz.

Maşallah size Bizim aramızda da evde mesela iş bölümü var. Ben silerim, o süpürür. Ben bulaşıkları yerleşirir yıkarım, o boşaltır. Çamaşırı ben yıkarım, o asar şeklinde uzayıp gider. Çok yardımcı bana sağ olsun. Çalışmadığım bir dönem oldu evde olmama rağmen işten gelip bana yardım ederdi. Bunları göz önünde bulundurunca babalığı da hakkıyla yapacağını düşünüyorum aslında. Tembel bir karakteri yok.

Valla ben bizim gibilerin ömür boyu ne ev ne de araba alabileceğini düşünmüyorum. o yüzden standartlarınızı kabullenerek ona göre kararlar verseniz daha isabetli olur bence.3, 5 senede değişecek şeyler değil çünkü. miras falan gelirse o başka tabi.

Yok o konuda asla hakkını yemem. İş bölümümüz var. Ben çamaşırı makineye atarsam eşim asar. Sofrayı ben kurarım o toplar makineye yerleştirir. Ben silerim o süpürür vs. Bende karakter itibariyle tembellik var biraz Uyuşuk bir insanım maalesef. Bunun için yetemeyeceğimi düşünüyorum. Destek1

Çocuklara düşkün baba harika bir şey. Kendi eşimden örnek vereceğim; Eşim evlatlarımıza o kadar düşkün ki sürekli doğurabilirim, altlarını alır, yıkama işi onda, parka çıkarır ben uyurum, akşam uyandıklarında benden önce kalkar bakar, iş yerine götürür, tatillerde ben dinlenirim o bakar hepsine, yapmadığı hiçbir şey yok ve bir gün of dediğini duymadım, iyi ki yavrularım var der. Bir hastane işimiz olmuştu ve büyük oğlum o zaman küçüktü hiç durmamıştı 1 sn. Eşim de onun peşindeydi ve hastanedeki hemşireler, hastabakıcılar dedi ki "adam bir of demedi geceden beri çocuğun peşinde olmasına rağmen, helal olsun" diye. 3. bebeğimiz gelecek nasipse ve ultrasonda uyuyor yüzünü göstermiyor diye doktorumuz karnıma biraz hafiften vurdu ve eşim hemen dedi ki "aman uyuyorsa lütfen uyandırıp rahatsız etmeyelim hocam" diye. İşte çocuk seven bakan erkek çok iyi baba oluyor. Ve o çocuğu taşıyıp dünyaya türlü eziyetlerle getiren size de çok iyi eş oluyor. Bunu anlatıyorum çünkü böyle bir babaysa ben olsam ertelemez yapardım ki yaptım da zaten. Hah şimdi sıra size gelecek. Annelik 7/24 uyanıklık halidir, beyniniz hep uyanıktır, hep kalbinizin elinizde olması demektir. Siz eğer o gücü kendinizde bulamıyor, bu hislerle başedemezseniz ve anne olmaya hazır değilseniz lütfen yapmayın. Hele maddi anlamda sizi yoracak bir süreç varsa önünüzde o maddiyatı da düzelttikten sonra anne olun. Ama iki tarafın da oturup bunları mantıklı şekilde konuşup icraate dökmesi gerekiyor. Birikim şu bu vs artık adına ne derseniz.

Evet çok yorucu bir şey gerçekten bu şekilde yaşamak ama elimde değil. Allah bağışlasın çocuklarınızı

İnşaAllah daha zamanı yoktur tez vakitte hayırla sağlıkla kavuşuruz. Teşekkür ederim.

Çok duygusal düşünüyorsunuz ve bu zamanda haklı düşünceleriniz. Ben evlenir evlenmez 3 ay sonra eşim ve kendi isteğimle hamile kaldım. Ama biz evlenmeden önce bu konuyu konuşmuştuk. İkimizde genç anne baba olmak istiyoruz, bir tane evladımız olsun başka istemiyoruz demiştik. Evlendikten bir süre sonra eşimle karar aldık Allah nasip etti. Ben 24 yaşındayım ve yaşa bakmıyor çocuk sahibi olmak. Ablam 36 yaşında mesela 33 yaşında evlendi 2 çocuğu peş peşe yaptı. Onada diyorlardı biyolojik saatin geçti çocuğun olur mu olmaz mı filan diye. Oldu ama çocuğu hemde denediği ilk seferde. Benimle yaşıt birçok arkadaşımın çocuğu olmuyor mesela biz daha çok genciz. Bu yaşla alakalı değil artık. Kısırlık, sebepsiz kısırlık, sebepsiz çocuğunun olmaması, kistler vs vs artık yaşa bakmıyor. 40 yaşında da rahatça hamile kalan var benim yaşımda olup çocuğu olmayanda var. Kendinizi hazır hissetmeden asla çocuk yapmayın. Çok mutsuz olursunuz. Çok büyük bir sorumluluk çocuk sahibi olmak. Bir ömür siz ölene dek sizle beraber olacak bir birey dünyaya getireceksiniz. Maddi yönden hadi neyse bir nebze iyi gibisiniz ama manevi olarak çocuk bakmak kolay diyene asla inanmayın. Ben hiç pişman değilim bir daha dünyaya gelsem yine eşimi seçerim yine aynı zamanlarda anne olmak isterim fakat benim çocuktan önceki hayatım, özgürlüklerim, hobilerim şu an rafta duruyor. Kreşe verene kadar da rafta kalacak ve kızım kreşe başladığında bende 20 lerin sonunda olmuş olacağım inşallah, o zamanda bu enerjim bedenimde olur mu olmaz mı muamma... Çok düşünülmesi gerek ama eşiniz istiyorsa yapacak tek şey terapiye gitmek. Bu onun en doğal hakkı. Baba olmak istiyor ve cidden erkekler ileri yaşlarda baba olduklarında daha az tahammülleri oluyor çocuklara etrafımdan hep böyle gördüm. Eşinize de üzülerek hak veriyorum Çok bekletip bir de çocuk sahibi olamazsanız ömür boyu sizi suçlayacak Ben sana zamanında demiştim beklettin gençtik şimdi yaş gitti ondan çocuğumuz olmuyor diyebilir...

İyi bir okulun anaokulu 3 yaş için yıllık 200.000 lira. Cocuk demek para demek. Cocugu dogurucak olan da bakacak olanda sizsiniz hazır değilseniz yapmayın. Terapiye gidin

Onlara göre herkesin evliliği kötü herkes boşanmali Eşinle konuşmaya devam et ilerleyen zamanlarda çocuk için düşünürsün. Ama şöyle bir şey yapın doktora gidin hamileliği engelleyecek birşey var mı bakın. Ilerleyen zamanlara atılan bebek fikri bazen sıkıntı oluyor. Tamam artık istiyorum denildiginde problemler çıkabiliyor. O yüzden önlemini al derim ben