Çok ama çok sevindim eski samimiyet olmasa da helalleşmek huzur verir

bazı şeyler ancak konuşarak çözülebiliyor, belki onun da kendince sebepleri vardır, belki çekinmiştir aranızdaki durumlardan dolayı. tabii hemen eski samimiyet kurulmaz ama içiniz rahatlamış olur:)

Aklıma gelmıstı ama, kim bilir ne planları vardı sabah, ne yapacsklarını dusunmuslerdır dıye dusundum kendımı ordakılerın yerıne koydum o kadar zor ki..

Kesinlikle katılıyorum artık mucizeler olsun her şey bir an önce daha iyiye gitsin. Rabbim bütün hepimizin yaralarını sarsın, bir daha böyle acılar yaşamayalım

Biliyor musunuz arkadaşınızın hikayesini okuyunca, yediğimiz içtiğimiz gezdiğimiz bir olan aynı odada evde kaldığım çok yakın bir dostumu hatirladim. 10 yılı aşkın bi dostum ve 1yılı geçti onla konuşmuyorum hemde dünyalık saçma sapan nedenlerden. Küstük ve bu süre içinde hamile kaldım, taşındık, doğurdum, bebeğim 9aylık oldu. Gururdan değil ama haklı kırgınlıklarım var ona Bu yazı beni biraz sarstı açıkcası. Sanırım ilk adımı ben atacağım her zaman ben atardım zaten. Hayat kısa öbür tarafa küs gitmemek gerek dünyalık şeyler için değmez.

Amin. insallah Leris Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok teşekkür ederim. Hatta attım bile en azından vicdanım rahatladı

Çok şükür. E

hep boyle olmasi gerek aslimda insanoglu olarak yapamiyoruz bazen hirsimizi bazen gururumuzu yenemiyoruz

Yüreğinize saglik

Sonuna kadar okudum, herşey gözümde canlandı sanki onları gördüm, gözlerim doldu söylenecek pek birşey yok. Haberlerde kameraların görüntülediği o bir tarafı göçmüş bir tarafı hala ayakta, balkonlar çökük camları kırık perdeleri ucuşan evleri görünce tamda arkadaşınızın söylediklerine benzer şeyler geçti aklımdan sadece ağladım. Çok acı çokkkkkkkkkkk

Hem de çok. . push ; E

Şükürki yasıyorlar

Tabi ki değmez hele can sağlığı varsa mala değer vermemeli, insan küs durmamalı. Özellikle şu dönemde kıymet bilmeliyiz derken kardeşim deprem bölgesine gönüllü gitti ve tüm sülale annemi arayıp bize neden haber vermediniz? Aramadan gidilir mi? Neyse siz haber vermezseniz bundan sonra da aramayız sormayız onu demişler. Şaka gibi ama bunu diğer evli kardeşimde söyledi kulaklarımla duydum. Sanki o çocuk tatile gitti. Bu dönemde bana da güzel bir ders oldu herkesin kalbi var ama vicdanı yokmuş.

Biz duyunca sarsıldık. yaşayanlar... Alllah im sabir versin

Her gece yarının planlarını yaparak uyuyoruz. Oysa yarına sağ çıkabilecek miyiz bilmeden

Aslında uzun zamandır aklımda ara ara da ne olacak sanki mesaj at gitsin diyip duruyordum. Hiç aramadı sormadı ortak arkadaşlarımızda var ama hiç bir şekilde haberleşmedik onlar aracılığıyla bile. Karar verdim ben zaten bu kadar uzun zaman küs kalamazdım ama hamileliğim doğumum bir kere bile ne aradı sordu kırgınlığım çok uzadı. Belki eski samimiyet olmaz aramızda en azından helalleşmiş oluruz

Ne yazık ki. Binlerce yarım kalan hayatlar...

Depremi şiddetli hissedip ama herhangi bir sıkıntısı olmayan şehirlerinde birinde yaşayan yeni evli bi arkadaşım var. Daha 2 ay önce binlerce liraya dayayıp döşediği evi 2 sn içinde bi ceketiyle kaçarak boşalttı. onla da hep aynı şeyleri konuştuk.. Hep hatırımızda kalması gereken şeyleri böyle acı tecrübelerle yeniden hatırlıyor olmak ne kadar kötü.. Bundan sonraki her Günümüzü son günümüz gibi inançla merhametle kalp kırmadan yaşamak dileğiyle..

Rabbim yaralarını saracak olaylar yaşamayı nasip etsin inşallah tüm depremzedelerimizin.. Bir süredir sadeleşmeye çalışıyorum, bu depremde gördüm ki doğru yoldayım.. hayatı, yaşamayı ertelememeliyiz..

Sonuç olarak değmiyor bir hayatımız var bunun bilincinde olmalıyız.

Merhaba sevgili kadınlar. Sizinle depremden kurtulmuş bir arkadaşımla yaptığımız konuşmayı paylaşmak istedim. Sabırla okuyanlara teşekkürler. Korkunç güne uyanip hemen arkadaşıma ulaşmaya çalıştım, ancak günler sonra ulasabildim. Her saniye yıl gibi geldi. sevdiğim saydığım birisiydi. her ihtimal vardı. Uzun bekleyiş ve dusunceleri anlatmaya gerek yok zaten tanımadığımız insanlar için bile endiselenip, sevindik üzüldük, ağladık. Bugün ulasabildim şehirden çıkmış güvenli bir bölgeye gelmişti. Çok şükür ailesinden bir kaybı yoktu, henüz kırkı çıkmamış bebeği,5 yaşındaki kızı, çok sevdiği kocası, ailesi... hepsi iyiydi. Bu fasillari geçtikten sonra nefes almadan dinlediğim ve her kelimesiyle beynimden vurulmusa döndüğüm o konuşmayı başlattı. o gece çoluk çocuk akrabalar kızımın doğum gününu kutladık abimin eşini cagirmamistim, nedenini bile hatirlamadigim bir sebebten 10 yıldır görüşüyormuyorduk. abim geldi ya neyse. çocukları yıkadım, kızım prenses tacıyla uyumak istedi, sabah arkadasiyla parka gidecekti unatmamasi lazımdı. oğlan da huysuzdu kalabalığı sevmedi gazı da vardı oflandim puflandim emzirdim yatırdım gece uyanırsa diye mamasını hazırladım. kocam sabah işe gidecekti bı sandevic hazırlayayım diye mutfağa girdim. Kocamla bir kahve keyfi yapıp günümüzü konuştuk kahve bardakları mi? aman nasılsa yarın yıkarım dedim tezgaha bıraktım. misafirden misafire açtığım özene bezene dizdigim misafir odasını derleyip toplamıştım, bir oda kokusu fisfisladim kapısını kilitledim.. siyahlari çamaşıra attım, aman bu saatte geç oldu çalıştırmayayim dedim ve kocama seslendim : ofsabah işe giderken çalıştırmayı unutma! Misafirler için aldığım sunumluklarida dolaplara yerlestirdim. takim bozulmamaliydi. Bir duş aldım, gece bakimlarimi yaptım. e bir maskeyi haketmistim, sabah yorgun uyanmak istemiyordum. -kocamla yatağa geldik off bu bebek yine ağladı hadi ben emzirdim yorgunum diyip pışpışlasin diye babasına verdim. - - Sabah işe erken gidecem diye hayiflandi bir iki yaptı verdi bebeği döndü uyudu. Ben de söylene söylene uyuttum bebeği uykuya daldım. Ve gözümü açtığımda ev yikiliyordu can havliyle kaçmaya çalışıyorduk çok değil uyuduğum sürenin ustunden 40-45 dk gecmisti. Ne çok plan yapmıştım sabaha oysaki. Kullanmaya kiyamadigim koltuklar tabaklar paramparça, uyandı diye oflayip pufladigim oğlum ağlasın diye sarsiyordum. Pandufsuz yere bastirmadigim kızım corapsiz, montsuz en önemlisi prenses tacı olmadan sokaktaydik. Sahi yengem nasıl ya bir şey olduysa ya kırgın gidersek birbirimize. Diye devam eden onlarca soru işaretiyle geçen bir sohbet oldu tek kelime edememiştim sadece dinlemiştim. Bir anda tüm hayatın yok oluyor, her evde farklı bir hayat saniyeler içinde. gerçekten değer mi kilitli odalarda kullanmadığımız koltuklara misafir gelince çıkartılan tabaklara. Bebeğim ağlıyor diye sizlanmaya, eften puften sebeblerle kalp kırmaya küs yatmaya. Hayatımız bu denli bir saniye içinde alt üst olacakken lütfen yaşayalım insanca sevgiyle, saygıyla. Oturup bir düşünelim başımıza ağrılar girecek kadar değer mi o şeyi düşünmeye, içine atmaya, kinlenmene ofkelenmene, uzulmene Hayat kısa zamanimiz varken insanca yaşayalım.. Not: yengesiyle barismis :) Çok uzun oldu derdimi anlatabildim mi bilmiyorum, yanlış yazdıysam özür dilerim. O tabakları kullanın, o koltuklara oturun. Seviyorsanız sevdiginizi söyleyin, kimse vazgeçilmez değil arkasından kendinizi heba etmeyin. kendinize çok iyi bakın.

Ve bu sadece 1 kişinin yaşadıkları. Kim bilir ne hikayeler daha var. Çok çok acı

Aynen öyle bir dünya kıyafeti olanlar başkasının yolladıgi çoraba muhtaç kaldı. almamız gereken çok ders var, alabilirsek.

ben de öyle önceden çok yakın olduğum sonra bazı sebeplerden çok konuşmadığım bir arkadaşımı aradım. hem de hiç neden aramız böyle oldu demeden normal bir sohbet ettik, hiç bozulmamış gibi.. sanırım aynı düşüncedeydik ondan. iyi geldi ne yalan söyleyeyim

Saniyeler bile kıymetli.

Sagsalim dönmesi duasıyla kahramanımızın. Kimsenin ne dediği artık önemli değil herkes evinde iyi olsun.