Aklima ne geldi kurabiye poğaça falan yap yada al herkese dagit ona da ikram et. Sonra da nasil falan diye sorabilirsiniz. iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

Ne oldu kız acıldın mı?sonra Filledouce Belki Bir Gün Herşey Değişir tek ayak

Bende merak ettimmm valla) naptinn acaba oldu mu biseyler lily86

Azıcık pratik düşün erkekler karşıdan bi ışık görmeyince hemen arkadaş kanka moduna bağlıyorlar bizim neyimiz eksik Arkadaş olmak için adım at sen baktın onda bişey yok arkadaş moduna bağlarsın gizemli ol tam anlayamasın arkadaş mı olmak istiyor hoşlanıyor mu diye

Belkide annenden cekindigi icin ilk adimi senden bekliyordur. Annenin dedigi gibi en azindan muhabet kur. Herseyi karsi taraftan beklemekte bence yanlis. En azindan konusabilirsin. Gerci bende seninle ayni durumdayim. Ve ilk adimi degilde en azindan konusmayi, muhabet kurmayi deneyecegim. Kaybedecek birsey yok. Ilk adim dedigimiz sonucta acilmak degil. Gerci ben benimkini görmüyroum bile bir haftadir görsemde heyecandan konusamam ya R

bende merak ettim ne oldu? o mu acildi sen mi? hala acilamadiysaniz bence onunla birazcik dialog kur. kiyafeti hakkinda iltifat edebilirsin. kurabiye fikri bence cok iyi. yanlislikla carpip ozur de dileyebilirsin D

Annenizden çekindiği için uzak duruyor olabilir mi? iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

Ben birinden hoşlanıyorum. Yani hoşlanmak değil de, beğendim işte. Annemin iş arkadaşı. Annem, çalıştığı yerdeki herkesin annesi/ablası gibidir. Beğendiğim kişi de benim yaşlarımda. Annemle araları çok iyi. İş arkadaşı gibi değil, abla kardeş gibi. Ben ilk karşılaştığımızda onu fark etmemiştim. Telefonla oynuyordum aptal aptal. Hatta annem ona o arada şaka yapınca gözüyle "abla demesene öyle" falan diyerek beni işaret etti. Zira o da o sırada benim annemin kızı olduğumu bilmiyordu. Sonra annem söyledi, X sana bakıyordu dikkat ettin mi diye. Sonra merak ettim X kimmiş ya diye bakmaya gittim annemin iş yerine. Sadede geleyim çocuğu beğendim. Önceden görsem önceden de beğenirdim. Daha sonrasında üç defa daha aynı ortamda bulunduk. Kalabalık bir ortamda, ben varken asla konuşmuyor. Ağzını bıçak açmıyor, yani iş makinesiyle girilse laf alınmıyor o ağızdan! Herkesin muhabbet ettiği ortamda beyefendinin sesini duymak mümkün olmadı. Halbuki annemle o kadar şakalaştıklarına göre gayet neşeli biri, sordum da anneme. Neşelidir, konuşkandır falan diyor. Elimizdeki şeyler sadece, annemin dikkatlice fark ettiği bakış, ben varken 180 derece tavır değişimi, 5 6 defa da uzaktan bana bakarken yakaladığım bakış. Beni beğeniyormuş gibi hissediyorum. Tabi uyduruyor da olabilirim ama hislerim bu yönde. Annem de aynısını düşünüyor, ki ketum biridir muhtemelen emin olmasa kalkıp bana söylemezdi. Sonuç olarak ben onu beğeniyorum, muhtemelen o da beni. Şimdiiiii, kalkıp bana açılmasını ya da numaramı istemesini falan beklemiyorum. Çünkü muhabbetimiz yok. Birebir diyalogumuz sıfır. Kalkıp anneme ben senin kızını beğendim falan diyecek hali yok. Facebooktan bulması için de biraz zorlaması gerekli. Çünkü annemle soyadlarımız bir değil ve annem şu an facebook kullanmıyor. Yani durum pek olacak gibi değil, akıl var mantık var. Ortak bir tanıdığımız daha var aslında, ama inanılmaz safça bir kız, eskiden benimkinden hoşlanmış ve annemle de inanılmaz samimi. Yani ona ufak çıtlatsa anlamaz, anlatsa anneme söyler diye onu da katamaz. Ki neden yapsın yani böyle şeyleri, saçma. Bunların üzerine falcı bana dedi ki; "seni beğeniyor, annene gerçekten değer verdiği için senden yeşil bir ışık görmeden hayatta adım atmayacak. Adım at, en azından muhabbet kur. Gerisi gelecek vs vs" Baktırdığım falcıyla bayağı fal geçmişim var, tarihi tavsiyesi falan tutuyor. Ama ben de diyorum ki muhabbet kurmak için bile olsa neden ilk adımı ben atıyorum? Yani atıyorum şu an ben onu beğenmesem o beni beğense ve çabalasa nasıl garip bir durum olacaksa aynısı benim için de geçerli. Annem de "dışarıda görüşmesen de muhabbetin olan elli tane insan var işyerinde sende ona karşı bir garip davranıyorsun bari onu bırak" diyor. Evet ben de o varken asla yüzüne bakmıyorum nedense. Ortada bir beğeni varsa o adım atsın istiyorum, arkadaşlığı bile o kursun istiyorum. Kime anlatsam "eee açılmazsayı geç arkadaş bile olmazsanız senin ne çıkarın olacak bu işten? rahat ol azıcık" diyor. Bu düşüncem çok mu katı? Değiştirmeli miyim? Adım atmamı öneriyorsanız ne yapmalıyım? Normalde adım atmaktan gocunmam da, ne bileyim niye ben atıyorum yani. Beğenisi varsa bile annemle arkadaş olması onu çözümsüz mü bırakıyor gerçekten?

Kişiliğine bağlı olarak değişir sakin içine kapanık ise bence adım atmaz Gözlemle zaten anlarsın adım atıp aramayacağını Eğer adım aramayacağını düşünüyorsan sen küçük adımlar at bence merak etme ölmezsin :) Bunlar doğal şeyler yaşın kaç bu arada artıkbu işlerde erkek attı kadın attı diye bişey kalmadı Sana git senden hoşlanıyorum de demiyorum laf at sohbet et işten konuş illa ki bulursun Ben lisede küçücük haliyle sadece bakışlarla belli ettim birine sonra o da bana takıldı kaldı aşık olmuştu 5 yıl çıkmıştık sonra ayrıldıkta o önemli değil :)))) neyse çok takılma arkadaş olursun en fazla ilerisi gelmezse

anlaşılan bu kişi annenin de onayladığı biri madem adımı sen atmak istemiyorsun onunda klendine göre çekinceleri olabilir o halde annen birşeyler yapcak canım senin adına onun ilgi yada iş alanı ile ilgili bir soru sorsun bizim kızın şu konuda bir araştırması var netten vs bilgi topladı ama pratik anlamda senin bildiğin şeyler sana zahmet bir yardımcı ol yetiştirsin şu işini muhtemelen annene anlatmaya başlayacak şöyle böyle diye o zaman da annen dur bana anlatma zaten işim çok veriyim kızımın telini bir yardımcı ol desin bak kimse adım atmadı sende telefon geldiğinde haberin yokmuş gibi davranırsın olur biter

Ben de bu ihtimale yoğunlaşmak istiyorum açıkçası. Yani beni beğenmemesinden iyidir. Annemle çok iyi bir diyalogları var. Gerçekten abla kardeş gibiler. Ama annem olduğu gerçeğini değiştirmediğinden çekiniyor olabilir. Yani annem "sen benim kızıma nasıl yan gözle bakarsın" diyecek biri değil.