O sizin görüşünüz saçma bulabilirsiniz fakat bilimsel gerçek, itopik bir şey değil ki beyinsel kökenli, sorunun kaynağı tranva o kadar çok iylesmeler var ki. Üstelik hiç bir zararı olmayan birşey. Smoothieee

Ve kesinlikle bu söyledikleriniz obsesif kompulsif bozukluğu olan bireylerde var, daha dikkatli olmaya çalışırken herşeyi batirmaktan korkar, mükemmeliyetçi davranır vs. Konu sahibi kesinlikle bir psikiyatri gözünde değerlendirilmesi lazım.

Yazdıklarınızı okuyunca bir pedegoğun kitabı geldi aklıma. Şöyle diyordu, çocuklarınızın koltuklara tırmanmasına izin vermezseniz, karıştıracak diye dolaplarınıza kilit vurursanız, tam bir şeye adapte olmuşken onu düşeceksin diye uyarırsanız sakar olur. Annenizle bir konuşsanız çocukluğunuzu ve bir uzmana danışsanız problemi çözebilirsiniz diye düşünüyorum.

Belki asperger olabilir? Kadınlarda asperger sendromunun genelde pek teşhis edilmediğini çünkü sosyal adaptasyon yeteneklerinin erkeklere göre daha güçlü olduğunu okumuştum bir yerde.

Umarım çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz için

Bu sevindirici bir durum aslında yani yanlız olmadığımi bilmem ama ben yinede kendimden rahatsz oluyorum yaş

İnsanın evladı söz konusu olunca malesef ki herşeye inanıyorsunuz. Ayrıca inanılan şey eğitim ben saçma olduğunu düşünmüyorum kaldı ki otizm dışında bir çok sorunu olan çocuklarımız eğitimle nereden nereye geliyor. İnanmak istiyorsunuz çabalıyorsunuz evet tamamen normal olmayabilir ancak bir süre sonra olumlu şeyler olmaya başlıyor. Ağır otizmli çocuk görmedim bilemiyorum ben kendi çocuğumda yola çıkarak yorum bildirdim

Yanlis anlamayinda bir öğretmenin boyle seylere inanmadi bana inanilmaz sacma geliyor Larka

Çok zor Allah yardımcınz olsun Özel eğitim öğretmeniyim ordan biliyorum. Size birini önerecem barış muslu yu takip edin. hatta daha dün otzumli bir iylesme hikayesi vardı.

Merhaba, otizm dendi ancak yaşı çok küçük olduğu için eğitim aldırın dendi ve sonrasında olmadığı anlaşıldı. Atlattık derken eğer ilgi göstermeseydik ve eğitim aldirmasaydik kesinlikle otizm e benziyor dendi ancak 3 aylık eğitim sonunda olmadığı açıklandı. Allahım güç kuvvet versin tüm özel yavrularımiza ve ailelerine inşallah

İyi akşamlar herkese. Bu kez konu kendimim yani kendimi sürekli sorguluyorum. Bebeğime atipik otizm teşhisi konulmuştu atlattık şükür. Ancak çocuk doğduğu andan itibaren ben bir farklılık olduğunu fark ediyordum daha geç ilerliyordu yasitlarindan evet gözle görülür değildi ama az da olsa gerilik vardı. Neyse ben bu kadar araştırmalar sonucunda hep intertene şüphelendiğim şeyleri aratirken kendimi sorgularken buldum kendimi. Örnek veriyorum annem beni doğururken oksijensiz kalmışım ancak müdahale edilmeden kendime gelmişim bu bir tık sorgulatiyor Şöyle iki işi bir arada yapamam örnek olarak ben telefonla biriyle konuşuyorsam biri gelip yanıma birşey diyorsa ben iptal iki tarafa da cevap veremiyorum Çok sakarim, bu huyumu bildiğim için çok dikkatli hareket etmeme rağmen biri vuruyor elime sanki firlayiveriyor elimdeki. İş yaparken örneğin çok özen gösteriyorum herkesin şipşak halletrigi işleri ben uğraşıyorum uğraşıyorum onların ki gibi olmuyor mesela. Çok çabuk yoruluyorum ayakta kalmaktan, uzun süre oturamamda mesela ayaklarımı toplarım bı sure sonrada uzanmam gerekiyor vücudumu tasiyamiyorum gibi oluyor. Farkediyorum aşırı hareket ediyorum böyle elimde değil dürtüsellik var otururken bile farkında olmadan ya saclarimla oymatiyorum ya ellerimle farklı şeyler yapıyorum yatarken bile sonradan geliyor aklıma dür hareket etme diye telkin ediyorum kendimi öylece uyuyuveriyorum Birde küçükken de hiç hayal kurmazdim yani aslında hayal dünyam yok diyebilirim ve çocuğumun öğretmenleri soyut oyun becerisi kazandırın çocuğa diyorlar örneğin işte bowling topunu o atacakmis ben duba olacakmisim devrilecekmis falan bunlar bende yok yani. Benim önüme koyarsanız yaparım. Herkes beni çok kandırır aşırı iyi niyetliyim ve herkes arkamdan iş çevirir aklım kurbazliga katakulleye asla çalışmaz uyanmam da zaten alalade laf söyleyip kavga etmedikten sonra benimle. Hep içime kapaniktim hala öyleyim biriyle konuşurken ne konuşacağımi bilmem heyecan basar kısıtlıdir stres yaparım. Eskiden çocuktan önce çok kitap okurdum derslerinde çok başarılı bir öğrenciydim. TV açsam saatlerce böyle hipnoz olmuş gibi izlerim. Ve bağımlılık derecesinde izlemeyi çok seviyorum. Yani sizce bu bendeki şeyler normal mi yoksa bende otizm li veya hiperaktivite olabilir mi foktora gitmeli miyim? Kardeşimle konuştuğumda. cok fazla araştırma yaptığım için ve çok psikolojik baskı sebebiyle ozguvenimin bittiğini söylüyor. Bir psikiyatri ye başlamak istiyorum aslında ama bilmiyorum. Aslında yani bir rahatsızlık mi bu yoksa karakter özellik mi benim gibi olan var mı bunu merak ediyorum Fikirlerinizi paylaşırsanız sevinirim

Teşekkür ederim :)

Ablam da annem demans olunca psikatriye gitti ve dikkat eksikliği var dediler belki öyle bir seydir. Bu arada babam da bipolar olunca lityum seviyesini olcturmeye çalıştı ama belirti olmadığı için olcmemisler yani bazen insan bir konuya çok odaklaninca kendinde de saçma bulgular tespit edebiliyor. Bana gayet normal gibi geldiniz ben de çok sakarimdir ve okul dışında pek başarılı bir hayatım da olmadi genel olarak dikkatim daginiktir mutfağa gidip ne için gittiğimi unuturum fln bur sürü kişiye anlattım bunu herkes aa aynı ben diyor:)

Ben de otizmli bir çocuk annesiyim. 8 yaşında, 2 yaşından beri eğitim terapi derslerle geçti yıllarımız. Atlattık dediğiniz ne anlamadım? Otizm grip değil ki atlatasınız ya vardır ya yoktur. Varsa hafif / orta/ ağır gibi dereceler vardır. Atlatmak nasıl oluyor? 6 yılda yüzlerce belki binden fazla otizmli çocuk ve aile ile görüştüm "atlatan" görmedim.

Bana oldukça bilinçli geldiniz ama yazdıklarınızın tamamını birleştirince belki ciddi olmayan bir şey teşhis edilebilir. Belki destek alarak daha iyi hissedebilirsiniz kendinizi. Çocuğunuz için de kendinizi suçlamayın. Erkenden fark edip iyileşmesini de sağlamışsınız zaten.

Allahım aynı şeyleri yaşıyoruz bi işi yapıpda içinden çabucak çıkamam ev işleri mesela gözümde dağ olup büyüyor zamanı yetiremiyecem korkusu yüzünden ev işi yapamıyorum yazdığınız çoğu şeyi yaşıyorum ve böyle yaşamak çok zor bilenler varsa ne diyecekler bakalım benim anksiyetem var ama herşeyde anksiyeteden değil yani

Durumunuz için konuyla alakalı bir uzmana görünmeniz gerekiyor. ADHD vs. olabilir. Aslında bu saydığınız özellikler çoğu insanda yaygın bence. Mühim olan bunların sizin hayatınızı ne oranda etkilediği.

Bu da yüksek bir ihtimal. Umarım kısa sürede doğru bir yönlendirme ile daha iyi olursunuz

Oyun terapistligi tam olarak ne oluyor merak ettim? Smoothieee

Atipik otizm, en hafif dereceli olanıdır. Aslında otizmdem çok sosyal iletişim bozukluğuna benzer ve tedavi ile geri çevrilebilir.

Yanlis anlamayin benim oglumda otizme egilim teshisi aldi iki aydir egitime basladik tabiki bende bakiyorum daha once baktim o kisiye ama cok guvendigim doktorum sarlatan egitimsiz vs diye anlatinca cok sasirmistim bilmiyorum tabi denemekten zarar gelmez

Çocukların oyunla kendilerini ifade etmelerini, ortak oyun becerisi olmayan çocuklara birisiyle nasıl oyun kurulabileceği sosyal gelişimlerini desteklemek ve bilişsel gelişimleri desteklemeyi amaçlayan bir dal diyebilirim anaokulu öğretmeniyim aynı zamanda

Otizm değil gelişim geriliği imiş yani, tv izletmeyip oyun oynayıp bol bol sosyal ortamlara sokunca gelişim geriliği kalmaz tabii. Eğer otizm olsaydı kendinizi bu kadar didiklemeye vaktiniz kalmaZdı zaten :) bu yazdığınız maddeleri aynen bir kağıda yazıp bir psikiyatriste gitseniz o tanı koyar mutlaka. Oğlumun psikiyatrı yoldan geçen 10 kişiyi tas gele çevirip detaylı muayene yapsam 7 -8 inde bir tanı konabilecek şeyler vardır hatta tüm dünyada bu böyledir. Yüzde yüz "normal " " ruhsağlığı iyi" insan bulamaZsınız demişt. Önemli olan gündelik yaşamı etkileyip etkilememesi eğer etkiliyorsa ilaç terapi çözüm bulunur

Evet bize de böyle belirttiler

Aslında yazdıklarınızdan ne kadar bilinçli bir anne olduğunuzu görüyorum. Bana kalırsa kendinizle ilgili yazdığınız durumlarla ilgili şikayetçi iseniz iyi bir uzmana danışmak sizi gerçekten rahatlatacaktır. Kendimde disleksi benzeri bazı şeyler farkettim, üniversitede eğitim dersleri alırken. Bir çoğu da çocukluktan süregelen ailemin götürdüğü uzmanların çok üstüne durmadığı kendimin aşmaya çalıştığı şeylerdi. Bilinçli olarak farkettiğim, kendimde ki farklılığın adını koyabildiğim dönem anksiyete tedavisi görüyordum, psikiyatrım böyle bir durum olabileceğini ancak hayatımı idamede zorlamayacak boyutta olduğunu aşamadığım noktada destek almam gerektiğini ifade etmişti. Bazen sorunlarımızda boğulmak, fazla farkındalık da bizleri kaygılandırıp yorabiliyor.

Evet aynen, zaten doğum dan itibaren TV izletmeyip sürekli oyun oynamama rağmen ağır ilerliyordu, oyun terapistiyim aynı zamanda kendim o yüzden yeni doğan zamanında farkettim anormalliği evet ama doktorlar ok adar emindi ki 3 doktora götürdük direk otizm dediler birbirlerinden bağımsız bir şekilde. Meğer benimkinin anne dışında birisiyle eğitime ihtiyacı varmış. Sonuç gelişim geriliği olarak kaldı. Bu maddeleri yazdım belirttiğim gibi acaba karakter meselesi mi yoksa bir rahatsızlık farklılık olabilir mi çünkü artık bazen kendimi çocukların bile kandırdığını görüyorum yardım almalı miyimdi teşekkür ederim yorumunuza

Bence bu ara çok takıldığım için daha yüksek oranda ama belkide hep çoktu farkında değildim ADHD yi araştıracağım ne olduğunu bilmiyorum, haklısınız

Bu şey değil mi yaaa, ben

gerçekten mi biraz sevinebilir miyim müsaadenizle Larka

Bahsettiğiniz kişiyi anlayamadım. Ama ben kendini Instagram dan pazarlayan doktorlara gitmekten yana devlet ve etrafımızda ki insanların güvenerek önerdiği psikiyatristlerde konuşarak ilerledik hepsi umut var çok hafif etkilenmiş görünüyor eğitimle aşabilirsiniz dedikleri için çok çaba sarf ettik 3 ay sonra kontrol de değil olsa bu kadar çabuk toparlama olmazdı dendi. Doktorun ismini özelden yazabilir misiniz merak ettim düşündüğüm kişi mi diye acaba. Turnbackthehandsoftime