O zaman sizinkisi psikolojik bir durum. Genel olarak ben de evliliğe pek uygun insan değilimdir ama evli olmak da bana batmaz. Eşiniz ne diyor durumunuzla ilgili?

Ne kadar oldu ki evleneli? Yaşın da çok küçük, daha fazla garipsemen normal aslında bir zamana kadar P

Bekarken bekarım havası oluyor eski hayatın daha iyiymiş gibi geliyor benimde öyle hissettiğim zamanlar olmuştu ama 1 sene sonra evliliğe alışıyorsun iyi ki evlenmisim bir hayatı tek değil iki kişi yaşamak daha güzel ortak dertleriniz sevincleriniz oluyor iyi bir eşiniz varsa değerini bilin bence

Benzer durumlardan baska durumlardan bi sürü sebepten Cicek

Herkes çok doğal, evlilik sıkıcı, erken evlenmişsiniz vb. demiş ama kendi deneyimime göre bana o kadar da normal gelmedi. Normal olmamasında da sorun yok. Doğru, evlilik uyum isteyen bir şey ve herkes evlilikten aynı şeyleri beklemeyebilir, hepimiz farklı özelliklere sahibiz. Bu açıdan zorlanmak doğal. Ben de benzer bir durumda evliyim ve memnunum. Belki neden memnun olduğumu anlatırsam sizin için kıyaslayacak bir şey olur. Evliliğe "uu evliyim, evlilik de neymiş, bu muymuş" gibi bakmıyorum yani işte sevdiğim adamla aynı evde yaşıyoruz, şu an hayatım böyle. Bazen toplum kadınları evlenince her şey değişecek, evlilik adlı bir kafese girecekler ve ona uygun davranmalılar gibi bir baskı altında bırakıyor. Bence evlilik insanın hayatında alacağı en büyük karar ama her şeyi değiştirmek zorunda değil. Toplumun bakış açısına göre bakınca "kendini gerçekleştiren kehanet" oluyor ve hayat özellikle kadın için sıkıcılaşıyor. Örn: Evlenince böyle gezemezsin laflarıyla büyüyüp evlenince gezmemesi gerek diye düşünerek bunalabiliyor insan oysa evlilik senin ve eşinin ürettiği bir şey, nasıl isterseniz öyle yaparsınız. İkiniz iyiyseniz bir sorun yoktur. Neyse ben memnunum çünkü evlenmeden önceki hayatıma dair kaybettiğim bir şey yok, sadece değişen şeyler var. Zaten kendi başıma ailemin olmadığı bir şehirde yaşıyordum, kendi gelirimi kazanıyordum, sevgilimi seviyordum. Şimdi ailemi daha az görüyorum ama yanımda eşim var, ikimizin geliri birleşince daha rahat olduk, sosyal hayatımı planlarken eşimi daha çok düşünüyorum. Ama eşim hiçbir planıma engel olmuyor zaten engel olunacak plan da yapmıyorum. Kalkıp işe gidiyoruz, işten birlikte çıkıyoruz, eve gelince yemeği birlikte yapıyoruz , bir şeyler izliyoruz, oyun oynuyoruz, ne yazık ki bazen ders çalışıyoruz mesleklerimiz yüzünden, tabi ki bazen sıkılıyoruz ama yalnızken de sıkıldığım oluyordu, evlilikle ilgisi yok. Eşimin nöbetçi olduğu zamanlarda başkalarıyla sosyal aktivitelerime daha çok vakit ayırıyorum ama yaşadığım yerde çok çevrem yok. Kişilik olarak ilişkilere çok değer veren biriyim, yalnızlıkla sorunum yok ama sevdiklerimle birlikte olmak bana çok iyi geliyor, bu nedenle eşimle olmayı seviyorum, bir de pandemi nedeniyle uzun süre uzakta kalmıştık, bu açıdan da mutluyum. Kök ailelerimizin işlerimize karışmasına ya da gelip uzun süre (2-3 günden çok) evimizde kalmasına izin vermiyoruz, onlar da çok sorun çıkartmıyorlar. Pürüzler yok mu? Elbette var. Ama o pürüzlere değdiğini düşünüyorum. Her şeyin bir bedeli var. Umarım böyle devam eder. Sizi sıkan ne varsa düşünüp evliliğinizi ikinize de iyi gelecek şekilde biçimlendirebilirsiniz sonuçta size ait bir şey.

Ya umarım en kısa zamanda alışırsın senin yaşlarındaykende bende evlenirim ne olcak ki dedim he ailem daha yaşım küçük olduğu için karşı çıktı ama iyi ki çıkmış. Gerçekten şuanda bir sürü yüküm olacaktı ne bileyim şuan ki yaşadığım hayatı yaşayamayacaktım hep birine hesap vermek zorunda kalacaktım iyi ki karşı çıkmışlar diyorum. Keşke ailen biraz diretseydi sana ama iş işten geçmiş artık bu hayata alışmaya çalışacaksın evliliğine zarar vermeden. Umarım mutlu olursun

8 ay oldu. Evet yaşım küçük ben de farkındayım ama mesela şunu düşünüyorum bu ara çevremde benden 3 yaş küçük insanlar da evleniyor. Bence evlilik yaşla kısıtlanmamalı ya kimi için erken dediğimiz geç bile olabiliyor. Benimki de yaştan ziyade farklı bir şey sanırım ama kabul erken evlenmek istemezmişim :)

Herkese merhaba, Umarım güzel bir gün geçiriyorsunuzdur. Benim son haftalarda içimi kurcalayan kafamı çok rahatsız eden bir konu var. Henüz yeni evliyim 25 yaşındayım. Eşim çok çok iyi biri ve aslında hiçbir sorunumuz yok konu eşimle ve yaşantımızla ilgili değil. Ben sadece gün geçtikçe evliliğin baan göre olmadığını anlıyorum. Şu anda da hayatımda hiçbir şey değişmedi, özgürüm, istediğimi yapıyorum. Belki kaba tabirler rahat batıyor diyebilirsiniz ama belki benim gibi olanlar vardır. Daha önce benim gibi hisseden var mı? veya ne yapmalıyım. Gerçekten böyle düşünürek eşime de haksızlık yapıyorum ama şu an aklımda sadece "neden evlendim ki" düşüncesi var, kurtulamıyorum bu düşünceden. Şu an oturduğumuz evi sevmiyorum küçük bir ev belki odur tetikleyen ama yine de gerçekten acaba evlenmese miydim acele mi ettim diye kendime çok kızıyorum. Fikirleriniz benim için çok değerli olacak, teşekkür ederim şimdiden :)

Daha yeni evlisiniz, evliliğin güzel yönlerine odaklanıp tadını çıkarmaya bakın, idontcareelo Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhaba yanıt için teşekkür ederim. İnanın hiçbir özgürlük kısıtım yok :) yalnızca "evlilik" "evli olma" kavramları beni boğuyor kendimi bu kavramlara ait hissetmiyorum P

Siz sanırım beni tamamen anladınız çok mutlu oldum :) evet adapte olamıyorum, belirli bir özlemim de yok sadece evli olmak istemiyorum, ama boşansam yine eşimle sevgili kalmak istiyorum

Adaptasyon sorunu yaşıyor olabilirsiniz. Annemin evinden çıkıp ilk geldiğimde eşimin sürekli evde dolaşması bana da batmıştı açıkçası. Halbuki sürekli beraber kalan insanlardık. ama sanki 10 15 gün sonra hep gidecek gibi geliyordu. Evde kendine ait yer edinmesi falan batıyodu. Sürekli dibimde olması vs. Sonrasında alıştım. Evin her köşesinde onu aramaya başladım. Alıştım yani. Ev büyük etken burda. Evini sevememiş benimsememiş olabilirsin. İnşallah geçici bir süreçtir

Sorun eşimle degil demişsiniz ama bence şu durumda sorun eşiniz aslinda. Eşinizin illa kotu biri olmasina, kavga etmenize gerek yok. Ama karşidakinin iyi biri olmasi tutku ve aşik olmak için yeterli değil bazen. :) Sizin durum böyle bence bilmem anlatabildin mi...

Evliliğinizde duygusal olarak bir şeyler eksik sanki. Bana geçen his böyle. Yoksa en güzel zamanlar kavga gürültü alışma süreci de olsa evliliğin ilk zamanlarıdır bence. Evi birlikte yürütmek, yeni bir şeyler denemek öğrenmek, aynı şey için çabalamak çok tatlı.

size de teşekkür ederim, evet ben evlenmeden anlamadım erken olduğunu amann ne olacak ki dedim. Ki şu an yine bir sorunum yok sadece dediğim gibi ben evli olmaya alışamadım, evliyim bile diyemiyorum öyle eğreti geliyor benim için kendime yakıştıramadım

Teşekkür ederim yorumunuz için. Sevgimde hiçbir sorun yok. tamamen sevdiğim için evlendim, mantık vs de yok. belki yanlış gelecek ama eşimle ilgili tek sorun biraz maddiyat olabilir ben biraz daha rahat bir yaşama alışkınım yine de çok bir şey değişmedi, yine param kendime sorun evlilik kavramının bana göre olmaması sanırım. Aslında niye böyle hissettiğimi tam bulamıyorum. Sevgimde, hislerimde sorun yok eminim, sadece saki önüme çıkacak fırsatları engellemişim gibi geliyor yanlış anlaşılmasın ilişki manasında değil :)

Çoookk haklısınız, bende evlenmeden önce asla 30 dan önce evlenmem diyordum, ama öyle güzel bir ilişki yaşıyorduk ki, ara sıra beraber kalıyorduk eşimin evinde. sanırım hislerime kapılıp erken bir karar verdim ve bu beni zorluyor. Çocuk tövbee, isteyene versin Allah

Ya bence yanlış düşünüyorsunuz 25 yaşlarda evlenmek güzel ama şimdi ne tip biriyle evli olduğun önemli. durgun hareket etmeyen hep yatan oturan bir adamla 25 yaşında evli olmak demek köşe minderi demek. eğer gezmeyi seven aktif eğlenceli biriyse bence evlilik muhteşem bir şey. hele hemen çocuk yapmak zorunda olmamak daha da güzel. hem evlisin hem özgür düşünsene çocuk bakma sorumluluğu olmadan yatıp kalkmak gezmek tozmak müthiş bir şey. nerden baktığınla ilgili. çalışıp para kazanıp karşılıklı çatır çatır o parayı borca da olsa yemek müthiş bir şey. akşam özleyerek eve gelmek hadi dışarı çıkalım deyip koştura koştura gece yarısına kadar el ele dışarda cirit atmak muhteşem bir şey. tartışıp ertesi gün aşkla öpüşmek muhteşem bir şey. tamamen hangi pencereden baktığınıza bağlı. ama siz karamsar bakıyorsunuz. bu şekilde evliliği diri tutmak zor olmalı. enerjiniz bol olsun biraz ayol :)

Adamin sizin icin ne yaptigi onemli degil ki, yeterince sevmiyorsan birini isterse onune dunya sersin memnun olmazsin biyerden sonra, ama sevdigin biri yarisini yapsa mutluluktan uçasin. Bu böyledir. Maddiyat vs olduğunu sanmiyorum. Eşinizle omur gecirmeyi dusuncek kadar sevmiyorsunuz. Sizin akliniz yaşanmamişliklarda kalmiş. Bu nasil anlatmaksa Anlaşilmiştir umarim.

Çok tatlısınız :) evet şimdi açık oldu sanırım eşim gerçekten iyi karışmaz, rahatsız etmez beni ne mtlu edecekse ona yapar. sorun bende :) umarım geçer bu halim çok sağ olun

Evet, haklısınız ama bilerke belirtmiştim genelde eşten dolayı vs sanırım bu tarz sorunlar oluyor. Ama ben mutsuzsam mutlu olmak için her şeyi yapar az biraz bu durumdan bahsettiğimde de istersen biraz yalnız kal kendini dinle, nasıl mutlu olacaksan öyle yapalım vsvs dedi. Konu benimle sanırım, maddiyat vs işin içine girince ben afalladım

25'te evlensem ben de sıkılırdım ya biriyle beraber yaşamıştım o yaşlarda öf dedim 5-6 ay sonra sıktı yani yaşla da alakalı

Aa bu bende de olmuştu ama evlilikten sıkılmak olarak değerlendirmemiştim. Bazen başka bir odaya geçip kulakliklarimi takip muzik dinliyordum bir şeyler yapiyordum. Çunku yalniz kalmaya alişiktim. Eşime garip gelmiş yaptiğim ama bir şey de dememiş bunu çok sonra soylemişti. Ama hemen varliğini alişmiştim. Bu seferde ayri kaldiysak butun gun konusup gece kamerada uyumaya başlamiştik.

Yalnız değilsin. Hepimiz öyle diyoruz

Bazilari hemen adaptasyon olur yeni duruma bazilari da geç. Ben de çok severek evlendim. Evimi de eşimi de çok seviyordum ama ilk aylar zorlandim. Uyurken bile kendi baba evimdeki yatagimda cam kenarinda uyumayi ozlerdim. Sonra alişiyor insan. Şimdi baba evimde fazla duramiyorum. Hemen kendi evimi istiyorum. Bu sureçte ama hayati zindan ederseni ve surekli bikkin davranirsaniz geri donuşumsuz sogukluk yarana bilir aranizda. Çunki evliligin ilk aylari her iki taraf için de zorlu bir sureç. Beraber gezin, film izleyin, birbirinizin tadini çikarin. Emin olun sevgi varsa mutlaka alişacaksiniz evlilige

Yeni bir hayata alışman evet zor ama biraz yaşın erken evlenmek için. Keşke biraz daha düşünseydin ne bileyim hayatını yaşasaydın bu güzel zamanlarının tadını çıkarsaydın. Evet eşinle beraberde çıkarabilirsin ama sonuçta evli olduğun için ister istemez bir baskı hissedebilirsin. Ama bence senin az önce okuduğum konuya göre çok çok normal sıkıntın. Bence o üyede gelip buraya bir baksın yaşıtsınız 2. evliliği yapmayı düşünüyor bide 2 çocuklu biriyle hey allahım ya. Tatlım sen yeni hayata alışamamışsın ama umarım en kısa zamanda alışırsın.

evet sizin adınıza sevindim :) çok uzattım ama sorun şu ki benim yüküm de yok nasıl desem istediğim gibi yapıyorum her şeyi ev işi vs de sadece gerektiği için bulaşık çamaşır o kadar ki eşimle ortak eşitlikte yapıyoruz umarım alışırım

Evlenmeden önce ne bekliyordunuz? Hangi konuda hayalkırıklığı yaşadınız? . push ; X

Cok rahat bi evlilik olsa bile aksam eve gelince annenin hazirladigi sofraya oturmak temiz carsaflarda yatmak utulenmis kiyafetler giymekle bunlarin hepsini ya da bi kismini kendin yapmak ayni sey degil. Evinde yatili yardimcin yoksa tabi. Ustune cocuklar eklenince tam hunilik oluyo

Aynı şeyi düşündüm. Hayatımın en macerali, en keyifli dönemine 25ten sonra girdim.. bir önceki sevgilimle evlensem ben de aynı hisleri yaşardım eminim. Zaten ayrılma sebeplerimden en büyük sebebi ilişkimizin evliliğe evrilecek olmasıydı. 25 bence çok küçük bir yaş evlilik için.. daha yeni para kazanmaya, kendi paranla rahatça gezmeye gitme yaşları. Evlilige, bunca sorumluluğa çok da gerek yok... Seviyorsan çık tatillere, dolaş haftasonlari beraber, her güne bir plan yap, bazen beraber kal. İlla evlenmek zorunda değilsin ki. Ama konu sahibi olmuş bir kere:) bari keyfini çıkarmaya çalışın eşinizle. Kendinizi 'evli kadin' olarak düşünmeyin de sevgiliyken beraber kaldığınız zamanlardaki gibi düşünün. Sıcak yemek derdine koşmayın mesela, o zamanlar gibi gelince masa oyunu falan oynayın, beraber mutfağa girin, çıkın dağınık dursun bulasiklar, muzik açın, şarap açın, dizine yatin sohbet edin, koklaşin.. artik eski düzeniniz neyse öyle bir gün geçirmeye çalışın. Bırakın evi b. k götürsün. Evlisiniz diye eviniz tertemiz olmak zorunda değil, yarın toplarsiniz beraber:) Biraz daha 'evli çift' gibi değil de 'ayni eve çıkan sevgililer' gibi takılmaya çalisin.. bence size iyi gelecektir. Maddi sebeplerse elbet çözülür.. destek almayan çoğu kişi evliliği borca batarak yapıyor, ilk yılları ekonomik kaygılarla geçiyor. Ama merak etme genelde zamanla, taksitler krediler bitince rahatliyorlar. Eğer o arada supriz bir bebek aileye gelemzse kredi taksit bitiminde siz de rahat edersiniz, çok takılmamaya çalış

Kişiden kişiye göre değişir tabii ama bence erken bir yaşta evlenmişsiniz. Günümüzde okuldur, işin gücün oturmasıdır derken yaş 27-28 leri buluyor. Olgunlaşmadan evlenince o sorumluluk altında ezilmiş hissetmek çok normal. Evi sevmeyince de üstüne tuzu biberi olmuştur. Tavsiyem çocuk için acele etmeyip birey olmanın tadını çıkarın ve evliliğe alışın. Çocuk olursa ekstra yükümlülükler oluyor üstelik yaşınız çok genç.

Arkadaşlar yaşamayan pek anlamıyor bu sorunu. Ben 30 yaşımda evlendim. Gezdim tozdum, para kazandım harcadım, sevgililerim oldu. Bekarlığın tadını doyasıya yaşadım. Eşimle de gerçekten çok aşık evlendik. 2 güzel yavrumuz var ama ben de diyorum ki evlilik bana göre değil. Sebep mantık evliliği, tutku eksikliği değil inanın. Başka bir şey bu.

Sevgili olmanız ile evli olmanız arasında değişen şeyler nedir? Belki bunları listelerseniz sorunu bulup çözebilirsiniz. Eğer siz zengin bir aileden gelirken evdeyken hiçbir fatura vs yi düşünmeden yasarken şimdi ikinizde çalışarak aynı şey olmuyorsa bu durumda ailenizin refahını özlüyor olabilirsiniz. Flirtoz bir yapınız var mıydı önceden bunu bilemeyiz. Eğer sevgiliyken bu konularda daha rahat biriyseniz sadık olma zorunluluğu da rahatsız ediyor olabilir. Eşiniz ailesi ile klasik kaynana görümce sorunlarınız varsa evlilik size bunu çağrıştırdigi için bunlardan kurtulmak istiyor olabilirsiniz. Eğer sevgililik ve sevgide sorun yoksa evlilik ile bağlantılı ya da evlilik nedenli yapmak isteyip yapamadiginiz şeylerde sorun olmalı. Herkesin böyle hissettiğine katılmıyorum bu arada. Bu şekilde hissetmek normal değil. 25 yaşında evlenmek de çok erken değil ayrıca. Ortalama bir yaş olduğunu düşünüyorum.

25 yaş evlenmek için çok erken değil. 20 yaşında evlenmişsiniz gibi karşılanmış da 25 yaş evlilik için uygun yaşların içinde erken yaşlardan denebilir belki. Evlilik yaşı ortalaması en geç olan ülkelerde ortalama yaş 30, ortalama otuz ise otuzdan erken ve geç evlenenler var demektir. İnsanlar 80 yıl yaşıyor. Bu durumda +/-6 yaş fark edebilir normal evlilik yaşı dağılım aralığı. 25-29 yaş zaten insanların en çok evlendiği yaş aralığı, siz bu aralığın başındasınız. 25 yaşında beyin gelişimi tamamlanmış oluyor, kişisel gelişimine önem veren, düşünüp karar veren, hayatı ve ilişkisi müsait olan bir insan 25 yaşında evlenebilir. Kişisel farklılıklar elbette olabilir, insan her yıl değişiyor ama 25 aşırı erken, vah tühlük bir şey yok yani. Yani bazı konularda ergenlik 25te bitiyor diyen bile gördüm, hangi gelişim psikolojisi makalesinde görmüşler merak ediyorum. 18-29 yaş arası beliren yetişkinlik olarak kabul edilir ama bu aralık kişiye göre değişebilir. Beliren yetişkinlik kişinin yetişkin olduğu ama kendi evi olmayan, kendi parası olmayan, dünya görüşünün oturmadığı, henüz eğitimi bitmemiş, iş bulamamış olduğu bir dönemdir. Bu kriterleri genel olarak karşıladığında tamamen yetişkinliğe adım atar. Kimi insan 22 yaşında bunları tamamlar, kimi 35'inde. Konu sahibi için demiyorum da sizin tanıdıklarınız gelişimini tamamlamadıysa bu yaşla ve ergenlikle ilgili değildir.

birlikte olduğunuz insanla bir probleminiz yoksa ve her sey aynıysa belki de dert ettiğiniz sey "evlilik" değil de kendi evinizi çekip çevirme, yeni biriyle yaşama sıkıntısıdır. büyük ihtimalle daha önce aile evinden çıkmadınız yani tek ya da arkadaşla yaşamak gibi bir deneyiminiz yok. o yüzden birden bire kafede, restoranda belki arada sırada tatillerde vakit geçirdiğiniz adamla aynı evde yaşamak tuhaf gelmiştir. alışkanlıklarınızın değişmesi de huzursuzluk yapabilir. evlilik diyince belli kalıplar geliyor insanın aklına ama zaten geleneksel, muhafazakar tipler değilseniz birlikte yaşayan iki sevgiliden hiçbir farkınız olmuyor. 25 yaş bana evlenmek için erken geliyor ama eğitimi bitmiş, işi gücü olan, belli bir sosyal yaşantısı olan insanlar için o kadaaaaar da erken sayılmaz, çok da dert etmeye gerek yok bence bunu. yenGEnC

Tam bahsetmedim üzmemek adına ama üstü kapalı şekilde, sevigli olduğumuz hali özlüyorum gibi şeyler demiştim. tamam o zaman istersen annende kal yine sevigli gibi konuşalım bi bak aradaki farkı gör, ne hissedeceksin ayrıyken dedi. Eşimi çok seviyorum yalnızca dediğiniz gibi olabilir psikolij olarak zorlanıyorumdur

Evliliğin nasıl kısıtladığını anlamadım su anlattığınızdan. İşiniz yok mu çalışıyor musunuz? Bütün gün evde dura dura adama mı sardınız ev mi bastı noldu

Engellenmiş gibi hissetmeyin eşiniz size karışmıyor anladığım kadarıyla istediğiniz gibi kariyer yapıp para kazanabilirsiniz hiçbir engeliniz yok. Evlilikte bu çok önemli bir durum ve buna sahip olduğunuz için çok şanslısınız. Yaşınız genç evliliğiniz yeni, istediğiniz evi ve hayatı kurabilirsiniz. Olumlu düşünün:)

Olduu evet çok güzel. Sonra evinden de evliliğinden de hepten soğusun.

bence de sorun eşinle alakalı. evlilik sorumluluğu ev çekip çevirmek zor geldi desen anlarım ama evlilik sevdiğin insanla birlikte yaşamanın yasal hale gelmesi aslında. eşini gerçekten seviyor musun? bir de çok erken evlenmişsin.

Zaten dilediğiniz gibi yaşayabilen özgür biriyseniz evliliğin size zararı olmamalı. Demek ki yeterince özgür değilsiniz. Yaş olarak evet erken evlenmişsiniz bana göre. Ben 30 yaşında evlendim, evlilik beni kısıtlamıyor hiçbir konuda. Bir çıcuğum var, en çok kısıtlayan şey anne olmak onun da sevgisi zaten bu açığı kapatıyor. Sizin yaşantınızda evlilikle alakalı değişim ne olduysa onu gözden geçirmeniz gerekiyor.

bu da etken sanırım :/ kesinlikle haklısınız

Çok teşekkür ederim yorumunuz içimi ısıttı :) dediğiniz gibi bekarlık havası sanki daha rahattım gibi geliyor, çok sağ olun :) mutluluklar diliyorum bol bol

Sorun eşinizde değilse para yoktur. Parasız mutlu olunmuyor. Ben de yeni evliyim borç ödüyoruz bunaldım parasız mutlu anca 3 gün olursun sonra aynı hikaye

Bu çok doğal. Evlilik doğası icabı sıkıcı birşey. Bir de çok erken degil ama birazcık erken evlenmişsin. Ben 33 yaşında evlendim. O kadar sıkılmıştım ki bekarliktan. Sizin tam gezip, tozma döneminiz. Rahat olun çok doğal. Geçen bir arkadaşım da aynısından bahsetti. Evliyim demeyin 2-3 sene sevgili gibi yaşayın. Bol bol baba evinde kalın.

Evlenmek için evlenmiş olabilirsiniz. Eşinizi gerçekten sevmiyorsanız, yol yakınken ayrılın bence.25 yaş kimine göre evlilik için uygun bir yaş ama ben 30 yaş öncesi pek sıcak bakmıyorum.

Mantık evliliği mi yaptınız? Eşinizi sevdiğinizden değil iyi biri olduğundan bahsetmişsiniz. İnsan eşini sevdiği zaman birçok sorunu olsa bile onunla aynı eve ait hissediyor kendini. Biraz duygularınızı inceleyin tartın. Sevmiyorsunuz demiyorum yanlış anlamayın, ne istediğinizi anlamanıza yardımcı olur düşünmek.

Sevmeden evlenmek, ten/fikir uyumsuzluğu, yeni çevreye uyumsuzluk ve para. Seç beğen sebepleri...