Kadın işten eve uyumaya geliyorum yazıyor, millet kalan boş vakitlerinizde ilgi alanınıza yönelin yazıp duruyor okuduğunu da anlamıyorlar sanki. Konu sahibi büyük ihtimal istanbulda yaşıyor orda çoğu işyerinde 6 buçuk 7 den önce işten çıkılmıyor o trafikte eve geliş 8 9 yemek mi yesin duş mu alsın uyusun dinlensin mi? Yoksa hiçbirini yapmayıp ilgi alanı olan bi kursa mi gitsin o saatten sonra.. Konusahibi bunların hiçbiri gerçekçi çözüm değil, çok radikal kararlar alamazsan o çarktan çıkamazsın şehir değiştirmek iş değiştirmek kendi işini kurabilmek vs gibi

valla ben kafası 1-0 çalışan bir kadınım. 1-0 çalışması beynin nedir araştırın. fikirlerden korkarım, sizin ki gibi bu devirde abesse. ha sizin hayatınız, istediğinizi yaparsınız. ama burayı okuyan daha genç arkadaşlara kötğ örnek olmamalısınız. aydın olmak sizin yazdıklarınızı alkışlamaksa da kör cahilim demekten onur duyarım.

' çocuk üretmek ' diye bir şey mi varmış -Ne iş yapıyorsun? - çocuk üreticisiyim Bunu yazan arkadaş kaç çocuk üretti merak ettim doğrusu, zira şu an beklentim çok yüksek

o zaman size sorum şu: erkek- kadın eşit mi? yada değilse kim üstün? ve hangi konuda? lütfen beni aydınlatın. penceremin dar kalmasını istemiyorum. ATTRAENTE ACTA EST

Ortamını sevmezsen iş zülüm gelir. Ortamını güzelleştir. Nasılmı güZel bakarak. Ek olarak iş ara. İşini değiştir yenilikler gelsin hayatına. Çok bunalırsan git bir hafta doktordan rapor al bir kendine gel sonra devam çalışırsın. Önceki

kimin kötü örnek olduğuna siz karar veremezsiniz. her kes iki tarafında yazdıklarını okuyor. ve neyin doğru olduğunu anlıyor. insanlar salak değiller anlarlar... beyni 1-0 çalışan birinin bunu anlaması lazımdı ama neyse... ikinci olarak; aydın olmak; fikirlerden korkmamaktır. zıt fikirler çarpışmadan hakikat ortaya çıkmaz. benim fikirlerimi 'abes ve devre uygun değil' gibi yaftalamak ta sizi haklı yapmaz. bende sizin fikirleriniz için uçuk kaçık fikirler desem haklı mı olacağım? alkışlama mevzunu ise siz uydurdunuz. ona cevap yazmıyorum.

Ahmaklık dememeli ama dediginiz gibi herkesin doğruları farklı burdaki kadınlar kendi doğrularını dayatmaya çalışıyolar farklı olana da hakaretvari davraniyolar Liona

Uzun mesai saatleri, haftada tek gun izin... insan nasil mutlu olabilir ki? Ben eski isime bisiletle giderdim. Hem trafikle bogusmazdim, hem spor olurdu hem de insan bir sure hareket edince mutluluk hormonu salgiliyor:) Isin yakinsa ve uygunsa bisiklet alabilirsin. İnan ki evden ise degil tura cikar gibi cikip mutlu oluyordum. Ya daaa evin ve metronun arasi otobusle isin arasi falan uzunsa scoother alabilirsin. Fiyatlar oyle ucuk degil-biraa arastirirsan. Tüm yolu gitmesen bile duraga - ise kadar surersin. Sonra da kol çantası gibi geçirirsin sirtina. Benim simdiki isim asiri yakin olmasa ben de alacam birtane :) Onun disinda evli misin? Her aksam bir gun arkadaslarinla bulusabilirsin. Hatta rituel olabilir her carsamba o grupla aksam çıkabilirsin mesela. Ben cevremden mutlu degilim. Ufku dar, yasamayi bilmeyen, tek derdi muhabbeti evlenmek olan insanlar mesela neredeyse hepsi. Ben de bu durumu of pof kimseyle cikamiyordum diye geçiştirmiyorum, turist gezdirme uygulamasi var couchsurfing. Oradan "su an musaitim" uygulamasini aciyorum is çıkışı o yorgunlukla turist gezdiriyorum, cok keyifli oluyor. Ya da iki gece onceki gibi bir mekana gidip birseyler icip sohbet ediyoruz. Hem yeni insan taniyorum hem dilim gelisiyor. Ayrica bir hamagim var. Decatlondan 79 liraya almıştım -netten de siparis verebilrisin. Haftada en az bir gun is cikisi gidiyorum 1 otobusluk agaclik alana. Iki agac arasi hamagimi kuruyorum, birami aciyorum buz gibi... bazen kulaklikla müzik dinliyorum bazen kitap okuyorum bazense sadece gokyuzunu izliyorum. Insan dogadan uzaklastikca yalnizlasir. Ayrica ben heryerden 1 arabayla agacli bir alana ulasilacagina inaniyorum turkiyede. Ozellikle istanbuldaysa. Ayda 1 kere tiyatro bileti alabilirsin. Bir suru sehirde devlet tiyatrosu var. 12 lira bilet. Sirf ekim ayinda 1 bale 2 tiyatro bir de gosteriye bilet aldim mesela. Sali gunu is cikisi kostur kostur gidecem hircin kiz izleyecegim mesela. Eminim ki yorgunlugumu alacak... Onun disinda spotfy ve netflix indirebilirsin otobus yolculuklarin icin. Otobustesin ama en azindan sevdigin diziyi izlersin. Ya da filmi. Hem internetten de yemiyor indirirsen. Boylece "bugun sadece calistim" olmaz, "bugun calistim ve russian dollsun keyifli bir bolumunu izledim" olur :) Pazarlari da evde oturma. Yillik izninde memlekete gitme. Aileni cok ozlediysen bilet al onlar sana gelsin.

kadının dış dünyada hayatın gerçeklerinden haberdar olması, güncel yaşamı takip etmesi kesinlikle bazı insanları korkutuyor ne yazık ki.. madem bu kadar kötü kadının çalışması, eşinin parasına güvenip evinde oturanlar maddiyattan dolayı çalışmak zorunda kalan kadınlar maddi destek versinler, o kadıncağızlar da evlerinde oturabilsin. ve yaklaşımınız çok doğru. hayatta herşey bir anda değişebiliyor. bir kadının özelliklede emeklilik çalışması gerektiğini düşünüyorum. yaşlılık için gençlikte çabalamıyor muyuz zaten?

Seni çok iyi anlıyorum. Bende bir zamanlar böyleydim. Ama çalışma ortamında çok baskı vardı. Aldığım para asgari ücretin biraz üstüydü. O kadar çalışmaya ve baskıya aldığım para tatmin etmiyordu. Çünkü istediğim şeylerin çoğunu alamıyordum. Çok şükür geçiniyordum eksiğim yoktu ama kendimi iyi hissetmek için yapabileceklerimi yapamıyordum. Bu da beni her gün mutsuz ediyordu. Bu yaz evlendikten sonra şehir değiştirdim ve işten ayrıldım. Ama suan daha mutsuzum. Keşke yine aynı parayı alsaydım ve baskı görseydim evde oturmasaydım.

Sözde tatilim çok, o kadar yıpratıcı bir mesleğin içindeyim ki evde bile gün içindeki olumsuzlukları düşünüyorum. Başım arı kovanı gibi giriyorum yatağa. Kulağımda hep uğultu. 10 senelik tecrübeye rağmen yetersiz, çaresiz hissetme duygusu. Sağlığımı da pek iyi görmemeye başladım mesleğimi sevsem de bazen çalışmasam daha mı mutlu olurdum gibi hislere kapılıyorum bu yüzden. Oysa ne emekler verdim bu noktaya gelebilmek için. Koca bir sene kpss için yaşamadım da yaşar gibi yaptım sanki. Ama kendi kazandığımız parayı, hesap vermeden harcayabilme mutluluğunu tatmak için, yarınımızı daha güvende hissetmek için bunca mutsuzlukla cebelleşmek zorundayız. Cidden şu üç günlük dünyada istediğimiz hayatı ne kadar, kaçımız yaşıyoruz diye düşününce iyice depresyona giriyorum. En iyisi fazla düşünmemek.

tam benim konum. 13 yıldan beri bir fiil çalışıyorum. Kısmet olursa önmüzdeki yazdan itibaren 6 ay ücretsiz izin almayı düşünüyorum. tabi evde durursam sıkılırım. Bir gezi planı yapacağım. karadenizden başlayan. bunları yapmak için oz amana kadar para biriktirmem lazım. Siz de bu şekilde imkanınız varsa deneyin derim. bakalım ben ayrıldıktan sonra dönüşte yazarım burada nsl geçtiğini.

merhaba kaç saat çalışıyorsun? M magicat tam zamanlı

Ekonomimiz iyi olsa. Herkes haftada en fazla 40 saat çalışsa. Yaşamaya vakit kalsa. İnşallah şartları daha iyi bir iş bulursunuz.

bana kendi hakikatım uygun ve ben bir insanın okuyup çalışmamayı seçerek o okulda okuyup ardından çalışacak, ülkesine katkıda bulunacak bir insanın hakkını yemesini istemem. Emin olun çok kadın artık bir firmada olmasa bile evinde veya ofisinde veya dükkanında üretmeyi seçiyor. Maddi zorunluluğum yok nasılsa diyip evde oturmayı ben biraz meşhur dizi utc nin sarmaşık sitesi sakinliğine bağlıyorum. Belki de ben üretkenliği sadece çocuk doğurmakla sınırlandırmadığım içindir.

2 yildir mezun ve issizdim. Sinavdi evlililkti derken evde patlamak uzereyim. Cok sukur 1 2 haftaya yeni isime basliyorum. Insan evde durunca kendi kendini dinliyor nereye saracagini sasiriyor, calismak insani dinamik tutat hem vücuden, hem ruhen. Ben biraz karamsar buldum sizi, sanki bi tik daha cok kötüyü dusunuyor gibisiniz. Calismanin iyi yanlarina odaklanin, malesef gunumuzde tek maasla gecim cok ck zor.

Bence asıl sorununuz iş değilde monoton giden hayatınız Sadece calısmak icin yasamak diye bişey yok Sonucta iyi kötü para kazanmak icin calısıyorsunuz paranızı kendinize harcamıyormusunuz Aksamları arkadaslarla bulusun sinema cafe yemek vs takılın işyerinde kazandıgınız parayı harcayın öyle gidin eve mesela Veya depresif haldesiniz arkadasınız olmayabilir yoksa kurslara spora vs gidin paranızı harcayın İşi amac değil gezmek tozmak eglenmek icin arac olarak görürseniz bu kadar mutsuz olmassınız Tüm hayatınızın merkezine işi ve uykuyu koyarsanız tabiki mutsuz olursunuz

uzun uzun cevaplayabilirim ama, şu kısa örnek sorunuzu açıklar. uçağa binerken de uçağın düşme ihtimaline karşı paraşüt kuşanıyor musunuz? kuşanıyorsanız bu yazdıklarınızda yerden göğe kadar haklısınız.

Çalışmayan kadın kıymetsizdir diye bir şey yok. Çalışan kadın güçlüdür diye bir şey var. İhtiyacı olsun ya da olmasın. Dünyanın binbir türlü hali var. Şimdi paraya ihtiyacı olmayan kadın yarın bir gün çalışmaya muhtaç kalırsa hele ki belli bir yaştan sonra çok zorlanır. Sadece para da değil aslında olay, çalışmak insana farklı bir sosyal çevre, farklı bakış açıları kazandırıyor. Yetiştirdiğim çocuk için de annesinin çalışan, sosyal ve farklı bakış açılarına sahip olması önemli diye düşünüyorum. Kendisine veya çocuğuna bir şey almak istediğinde eşinden izin almak ya da para istemek zorunda olmayan bir kadın olmak da güzel bir şey aslında. Her şeyden öte çalışmanın bana verdiği özgüven duygusu beni mutlu ediyor, eşime ve çocuğuma da olumlu yansıyor. Kadın personellerime de her zaman evlenseler, çocuk yapsalar da işi asla bırakmamalarını tavsiye ediyorum.

Açayım o zaman, çalışan kadın hayat karşısında güçlüdür. Eşim işini kaybetti diyelim, ya da daha ileriye gideyim Allah göstermesin ama hayatını kaybetti diyelim, çalışmıyor olsam birilerine muhtaç yaşamak zorundayım. Çocuğumu da muhtaç edeceğim ayrıca. Olmaz ya eşim şeytana uydu beni aldattı, çalışmıyor olsam ayrılırsam ne yaparım diye düşüneceğim. Çaresizlik yaşayacağım. Eşim benim hayat ortağım işimi kaybetsem para istemekten yerinmem elbette ama istediğimi alabilmek, kendi kazandıģım parayla eşime hediye alabilmek, kendi kazandığım parayla ona bir kahve, bir yemek ısmarlayabilmek çok güzel bir duygu. Merak etmeyin çocuğuma da ayıracak vaktim var. Ben şunu merak ettim siz evde otururken çocuklarınızla ne gibi aktiviteler yapıyorsunuz? Ben çalışırken sinemaya da gidebiliyorum, pikniğe de gidebiliyorum, şehir dışı seyahatler de yapabiliyorum, balık tutmaya da gidebiliyorum mesela. Siz neler yapıyorsunuz? Biraz ayrıntılı yazdım ki burada bunları okuyan genç kızlarımız çalışmamak hakkında bir kez daha düşünsün.

Mesleginuz nedir? Siz calismazsaniz geliriniz nasil? Cocugunuz var mi? Cocuk olunca calismak zor, çocuk yoksa calismamak sikici bence. Cocuk evde oyalıyor. Ama cocuk yoksa bir sure sonra emin ol sikiliyorsun. kahvetelvesi

Evde durunca da sıkılıyor insan ama haftanın 6 günü çalışmakta sıkıcı

Ben de çalışmıyorum, tabi ki sevmeyecekler:)

Benim de son günlerde dedim bu. İşten eve evden işe.. Üstelik iki evladım var. 12 saat çalışıp eve gidiyorum yemek bulaşık dersler yatış saati... Derken bütün günler bu şekilde. Ne kendime ne eve ne de çocuklarıma vakit ayıramıyorum. Hatta bugün işten ayrılmayı bile düşündüm ama iş bulmak çok zor.. Daha ne kadar dayanabilirim bilmiyorum ama inanılmaz yorgun hissediyorum artık.. Sana da bi tavsiye veremiycem maalesef, kelin ilacı olsa misali.. Ne diyelim Allah çalışma gücü versin.. Sonuçta yaşadığımız sürece ihtiyaçları karşılayabilmek için çalışmak gerek T

Herkes istediği gibi yaşar, bunun sorgulanmasını doğru bulmuyorum ancak çalışan kadını ezilen, birinin buyruğu altından çıkamayan, çocuğuyla ilgilenemeyen, eksik yarım bir kadın olarak görülmesini asla anlayamam. Sevip güvendiğiniz adamın yirmi yıl sonra aynı adam olacağını ya da yaşayacağını garanti edemezsiniz, oysa ki patronunuz insanlık sınırını aşıyorsa iş değiştirmek kadar basit bir seçenek var. 25 yıl hiç aralıksız çalıştım, 17 yılı aynı şirketteydi, yeri geldi babamdan görmediğim iyiliği gördüm patronlarımdan, her zaman hayır duası ile anarım. Evde sadece kocanın himayesinde, sadece çocuk büyüterek geçen bir ömür ne kadar faydalıdır? Çalıştığım sürece geçinmek için tüm yatırımımı yaptım, evim, arabam, birikimlerim elde kar ama daha önemlisi hayvanlara, ormanlara, öğrencilere, yaşlılara bir sürü canlıya elim değdi yıllar boyunca, bu dünyada arkamdan dua edecek, zikredecek, beni hayırla anacak şeyler bıraktım. İşim sayesinde okumaya, öğrenmeye, hayata katılmaya, kendimi geliştirmeye fırsatım oldu, şu an çalışmıyorum beş aydır, evde de üretebildiğim şeyler var, herşeyden önce 800 kitabı aşan bir kütüphanem var, yatırımlarımla hala hayır işlerine yardımcı olabiliyorum. Allah uzun ömür versin ama eşime asla muhtaç değilim tüm bunlar çalışmam sonucu oldu, şimdi siz kalkıp çalışmak ezilmektirden girerseniz konuya burayı okuyan binlerce genci yanlış yönlendirmiş olursunuz. Siz çalışmamayı tercih edebilirsiniz ama çalışanı karalama hakkınız yok. Evet zordur, hem ev, hem iş bir yandan çocuk ağır bir tempodur ama hayatta hiçbir şey kolay değil, yaşadığımız devrin ağır şartları altında sevdiğiniz, güvendiğiniz adama da tüm maddi yükü bırakmak ne derece sevgidir onu da anlamam zor. Ha toplumda bu dengelerin kurulamaması, kadına çok fazla yüklenilmesi gibi haksız durumlar yaşanmıyor mu yaşanıyor ama yeni ve farkındalıkları olan, hayatı gerçekten paylaşabilen bir nesilde yetişiyor, umutluyum onlardan

Ben 2 sene mi issiz geçirmiş olarak, çalıştığım için çok mutluyum.. bence siz aksamlarınızı değerlendirecek aktiviteler yapın.. akşam gezmesi, yemeği, alış verişi..

Ne kadar kibar ve guzel bir yorum. Kadın düşüncesini söylemiş neler yazılmış iyi ki bi çalışıyolar çalışmasalar boyle neyi savunucaklar Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

paraşüt sadece bir örnekti. örnekte boğulmuşsunuz. size biri ''atı alan üsküdarı geçti'' deyince; atın hızından, üsküdarın mesafesinden, yoldaki yokuş ve çalılıklardan bahsedersiniz herhalde... Seridina Guru Anneler

yok ben çalışarak memleketime faydalı şeyler üretmek ve hastalara şifa olmak için yaşıyorum. alkışlar sizin olsun, evinizde rahat rahat otururken.

erkek le kadının eşit olduğu tek nokta var, o da her ikisinin de insan olması ve insan haklarına sahip olması... bunun dışında hiçbir konuda eşit değiller. adı üstünde biri kadın biri erkek... öyle olmasa; çocuk istemeyen erkekler birbirleriyle, çocuk istemeyen kadınlarda birbirleriyle evlenirlerdi. madem eşit; neden özellikle karşı cinsi seçsinler ki evlenirken? hangisi denk gelirse artık... :) değil mi? şimdi bu yazdıklarım komik gibi görünüyor. ama eşitliği savunanların varacağı son nokta bu. hatta bazı ülkelerde cinsiyetsiz insanlar türemeye başladı bile. hemde ünlü...

Saatlerinizi azaltma imkani var mi? kirmizilihatun

Ne iş yaptığınızı yazmamışsınız ne yazık ki. Eğer gerçekten çok ağır bir işiniz varsa çalışmak istememeniz çok normal. Türkiye de özel sektör denilen bir durum var ve çoğu gerçekten çok acımasız. Mesai saatleri çok uzun ve alınan ücret çok ama çok az. Bundan dolayı sizi anlayabiliyorum. Çalışmak güzel ama yaptığınız işe göre de değişir bu durum. Gayet güzel, rahat bir işte çalışır hakkınızı da alırsanız çalışmak güzeldir ama tabiri caizse köle gibi çalıştırılıp iki kuruş alınca çalışmak güzel değil. Bundan dolayı işinizi bilmemiz gerekir size yardımcı olabilmemiz için. Umarım hakkınızı alabileceğiniz ve mutlu olabileceğiniz güzel bir iş hayatınız olur.

tek derdiniz bu olsun :) H honey bunch Guru Anneler

Öncelikle isyerindeki saatlerinin de hayatina dahil oldugunu hayatinin bi parcasini oldugunu kabullen. Ise gidince hayata mola veriyormuş, isten cikinca da hayata kaldigin yerden devam ediyormuş gibi düşünme. O iş de senin hayatinin bi parçası. Ise gittiginde de yasiyosun. Oraya gidince hayatini duraksatip ordan cikinca devam etmiyosun. O yuzden isyerindeki zamanlarindan da keyif almaya calis. Ne is yapiyosun bilmiyorum ama mesela oglen yemege arkadasinla çık sohbet et. Çalıştığın sirada kahve iç. Yani isyerinde de kendini mutlu edecek biseyler bul. Aksam eve gelir gelmez uyuma aksamlari aktif olmaya çalış uyku saatine kadar plan yap. Önceki

Tek tek cevap verilemeyecek kadar korkunç bir yorum. Yıl 2019 ve memlekette bazı kadınlar böyle düşünüyor gerçekten korkunç

mehmet aslantuğ'da aynen böyle konuşan hülya avşar'a ne güzel bi cevap vermişti: "Hiçbir kadın geleceğini bir adamın vicdanına, aşkına, günün sonunda bir gün aklının karışmasına bırakmamalı"

Bir süre kendinizi sıkın. Sıkı çalışıp seveceğiniz çalışma saatleri daha uygun bir meslek edinmeye çalışın. Büyük şehirlerde çalışma saatleri maalesef ki genellikle böyle. Kendinize daha çok vakit ayırmak için bir süre buna katlanmak zorundasınız. Ama bu motivasyonunuzu artırsın bence yapabilirsiniz.

Burada okuduğum "ekonomik gelirim de yok eşimden ayrılırsam nasıl yaşayabilirim? Aileme de yük olamam "tarzı cümleler, "işimde tacize uğradım" cümlesinden çok daha fazla. İşyerinde yaşadığınız olumsuzluklara yasal yollarla çözüm bulabiliyorsunuz ama çalısmamanın verdiği caresizliği yasalar çözmüyor.

Her çalışan zaman zaman bu kısır döngü fikrine kapılmıştır. Bunun çözümü araya farklı aktiviteler koymak; sabahları kahvaltı yaparken sevdiğin bir kitaptan bir kaç sayfa oku, öğlen aralarında şirket dışına çık, akşam koşa koşa eve gitme biraz dolaş arada tiyatro, konser gibi planlar yap. Kazandığın paraya hedefler koy; bu ay hayvan barınağına şu kadar yardım edeceğim, şu kadar fidan dikeceğim, ilkokul öğrencilerine ya da darülacezeye şu kadar vereceğim, x yatırım için şu kadar biriktireceğim gibi. İnsan ne olursa olsun amaçsız, hedefsiz yaşayamaz bunlara dikkat et, o maaşı senden başka bekleyenler olması seni motive eder. Çalışıyorum yorgunum uyku uyku uykuuuu modundan çık, daha çok gencim yapacak çok şey var diye düşün, 25 yıl böyle çalıştım İlaveten çalışmadan yaşamak diye bir şey yok, evde de çalışıyorsun, 5 aydır evdeyim yine bir disiplinim var, yine sorumluluklarım var, insanoğlu yatmak üzerine yaratılmamış, hayatın her anında çalışıyoruz

Paraşütle atlama konusunda uzman değilim. Ama belli bir yükselik, basınç, rüzgar hesaplaması yapmak gerekiyor atlarken sanırım. Uçak kazası raporu diye bir program var onu çok seyrettim, uçak düşerken paraşütle kurtulmak pek mümkün görünmüyor. Ama hayatta başınıza gelebileceklere karşı birtakım şeyler kuşanabilirsiniz. Çalışmak da bunlardan biri. Çalışarak sadece kendimi değil ailemi de birtakım olumsuzluklara karşı koruyabiliyorum.

kendinize göre hakikat üretmişsiniz. harikasınız. kendinize göre trafik kuralları, anayasa, ne bileyim iç tüzük filan da üretiyormusuz? gülmekten kendimi alamıyorum. beyni 1-0 çalışan insanları seviyorum. :) N

Her zaman soyledim eger paramla mutlu olacagim seyler yapmazsam ertesi gun ise gidemem. Yani eger paramla istedigim bir kiyafeti alamazsam bir filme bir tatile gitmezsem cocugumu mutlu edecegim bir seyi yapmazsam ertesi gun ise gidemem net. Ha kimi icin ise gitme motivasyonu bankada biriken parasidir kimi icin gittigi tatil kimi icin yedigi kimi icin yaptigi birikimidir. Motivasyonunuzu bulun ne yapmak istediginizi

17 senedir calışıyorum. Yoruldum mu? Evet yoruldum. Küçük bir yerde yaşıyorum, o nedenle kendime, eşime, çocuğuma ayıracak vaktim kalıyor çok şükür. Ama büyük şehirlerde çalışmak zor. Birebir insanlarla muhatap olduğum bir işin içindeyim. Yazın büyük şehirlerden buraya gelenlere bakıyorum tatilde bile mutsuzlar sanki. Enerjileri yok, gülümsemiyorlar. Büyük şehirlerde çalısanlara Allah kolaylık versin. C captain price erkek

Bir dönem çalıştım şimdi çalışmıyorum. Kendimce çalışmama sebeplerim var ama çalışmama sebeplerimi çalışan kadınlara bir şekilde hakaret ederek güçlendirmeye çalışmanın bir manası var mı? Çalışmayan kadın içinde haddi aşan hakarete varan sözler sarf edildiği oluyor burada, her konuda olduğu gibi bunuda uçlarda yaşıyoruz. Herkes istediği gibi yaşasın. Kimse kendini tercihini savunmak için başkasının tercihini yerden yere vurmasın. Zaten birşeyleri isteyerek yaşıyorsanız ne kendinizi ispat etme derdine düşersiniz ne de diğerini kötülemek gibi bir çabanız olur.

istemeyen, ihtiyacı da olmayan, bir şekilde garantisi olan çalışmayabilir evet. onda hemfikiriz. ama çalışmadan üretememek neden erkeğe mahsus ve neden çocuk üretebilen tek varlık sizmişsiniz gibi yazdınız? nihayetinde dünyanın yarısını oluşturan tüm kadınlar, tüm dişi hayvanlar, hatta erkek deniz anaları bile başka bir canlı dünyaya getirebiliyor. çok matah ve özel bişey değil. kaldı ki bu çocukları da kendi başımıza yapamıyoruz, bi erkeğe ihtiyacımız var. ne oldu? erkek de üretmiş oldu değil mi? bu konuda erkeklerden üstün değiliz ki? hatta bir kadın erkeklerden tek üstünlüğünün doğurabilmek olduğunu düşünüyorsa bana kalırsa hayata baktığı pencere çok dardır.

Hayat şartları insanı zorluyorsa mutsuz olmak normal. Yaşamak için çalışmamız lazım, çalışmak için yaşamak değil.. ama Türkiye'de karın tokluguna haftanın 6 günü çalışıp hiçbir yere gezmeye gidemeyince istediğini alamayınca böyle. hissediyor insan..

Harikasınız.. Tam olarak budur!

aydın olun diye ahkam keserken aydın olmaktan bi haber olan sizsiniz. gerçi bebek için üretmek terimini kullanan birinden ancak saldırganlık beklenirdi. elbette orda kendi düşüncem bana göre doğrudur ben de buna göre hareket etmeyi tercih ediyorum dedim. siz çok detaylı düşünerek ama aynı zamanda makinaymışçasına çocuk üretebilen biri olduğunuz için tabi benim düşünce yapım basit gelir. ben kendi kafama göre anayasa belirleyemem ama siz kendi kafanıza göre doğaya aykırı olup çocuk üretebiliyorsunuz. hani doğada üremek vardır ya, üretmekten başka birşeydir o. siz bana gülün ne olacak ki? insanlar fikirleri doğru ve değerli olanların laflarına bozulur. ben sizin o yazdığınız yazıyı çok çirkin, üslupsuz ve kötü örnek olarak değerlendirdim. dilerseniz suzan avcı kahkahası atın, burada kadının çalışması ve kendini geliştirmesi için son derece güzel yazılar yazan arkadaşlar beni bir şekilde destekliyor ya, onun kıymeti paha biçilemez.

Ya Yaptığın işi sevmiyorsun Ya da işyerinde huzurlu değilsin. Mesleğiniz nedir? Başka bir iş bulma imkanınız yok mu?

Aynı şekilde bir işim vardı günde 3 saatimi yol alıyordu sabah 7 evden çıkış akşam 7,5 eve giriş yemek uyku başka hiç bişey yapmıyordum işimi değiştirdim haftada 2 gün iznim var işim ev arası 5 dk iznim hafta içi de olduğu için bi değişiklik oluyo... İş değiştirme şansınız varsa çalışıyorken iş bakın derim yoksa da arada alabiliyorsanız yıllık izin alın değişiklik olur sizin için...

Kadınlar klübünde bu zamana kadar okuduğum en saçma gereksiz yorum..

helal olsun vala... elın adamına tahammül gösterıyoruz. eve gelınce evladına eşine tahammül yok. kapitalizim yutuyor kadınları resmen. yorgun stresli kadın çalışıyorum diye eşine demediğini bırakmıyor. modern kadın çünkü. ondan sonra en ufak şeyde ben boşonoyorom.

işten çıkınca asla iş yerini düşünmeyin işteyken de küçük de olsa molalar vermeye özen gösterin iş dışındaki zamanızı size iyi gelecek şeylerle doldurmaya çalışın çok bunaldığınızda iki üçgünlüğüne de olsa izin alıp kendinize zaman ayırmaya bakın önerilerim bunlar

taa eski zamanlardan başlayacak olursak, köyde yaşayan pek çok kadın tarlada çalışmıştır. yeri gelmiş doğumunu tarla kenarında yapıp çalışmaya devam etmiştir. diyelim ki köyün hanım ağası olsun, işleri yönetmek için gerekirse hesabın kitabın başına oturmuştur, tarlaları gezip ırgatlarını kontrol etmiştir. bu da bir nevi çalışmaktır - ihtiyacı olmadığı halde. bana göre çalışıp üretmeyen bir kadının çocuklarına katabileceği şeyler kısıtlıdır. bir kere günceli, dışarıdaki hayatı sağlıklı takip edemez. diyeceksiniz ki sosyal medya var, emin olan orada paylaşılanlar gerçek hayatın en az 5 kat hafifletilmiş hali. çalışan bir annenin çocuğu oldum. annem bana zaman da ayırdı, hatta kadın çalışınca bana göre çocuğu ile geçirdiği zaman daha kaliteli oluyor. bütün gün evde olup yada dışarda cafelerde oturup zaman geçirmektense kısıtlı zamanda çocuğa daha çok şey katan aktiviteler yaratabiliyor. annemin çalışıyor olması bana genel kültür ve insanları tanımak adına da çok şey kattı. iş hayatında yaşadıklarını her zaman paylaşırdı - anlayacak yaşa geldiğimde bunun üzerine sohbet de ederdik - ve o anlattıkları kendim iş hayatına girince bana ışık tuttu. çoğu kez hatalardan annemin deneyimleri ile döndüm. iyi ki evde oturmamış, sadece beni "üretmekle" kalmamış :) öyle olsa bu yaşımda ona kızardım :)

Sen mühendis miydin? ATTRAENTE ACTA EST

Ülkemizde çalışma saatleri ve haftada 6 gün çalışmak insanı bunalıma sürüklüyor. Sabah 6da evden çıkıp akşam 7-8 de eve gelen bunu haftanın 6 günü yapan kişi nasıl mutlu olsun? Ben sizi haklı buldum. Evet çalışmak için yaşıyoruz ne ara sosyalleşsin insan ne ara kendine vakit ayırsın sevdiği şeyleri yapsın. Mesela haftaici bir gün hava güneşli insan çıkıp o an yürümek istiyor ama iş yerinde kapalı ortama tıkılıp kalmış isten çıktığında ise akşam oluyor zaten. Durumunuza çözüm yazamadım çünkü ben de böyle düşünüyorum

Ben çözümü vardiyalı çalışmakta buldum hergun sabit ise gitmek bna göre degil. gerci mezun oldum yillarca vardiya çalıştım alışkanlık hrld sonra birden gündüze geçtim hayattan sogumustum. vardiyanin eksileride var tabi ama bana daha çok zaman kalıyor sanki. C

alkış toplamak için değil, samimi görüşlerimi yazdım. ve fikirlerine değer verdiğim, hali hazırda yazdıklarını takip edip beğendiğim kişilerin benim alkış çabam olmadan desteklemeleri, beğenilerini bırakmaları bana saçma düşüncelerimin olmadığını kanıtladı. şimdi siz kendinizi haklı çıkarmak için çabalıyorsunuz ya, buna da "siz aydın değilsiniz, aynı fikirler birbirilerini tabi destekler" gibi bir yorum yazarsınız. iki günde çözülecek kadar belirgin ve düz bir bakış açınız var çünkü. bence uzatmayalım. siz eşinizin parasıyla evinizde oturmayı seçmişsiniz. bense her daim yeni ve beni ilerletecek eğitimleri alarak insanlara yararımın az bile olsa dokunduğu bir işte çalışmayı seçtim. karşıma "benim durumum iyi, evlendiğimizde çalışmanı istemem" diyen kişileri reddetmiş biri olarak iyi ki yolumdan sapmamışım diyorum. beni tatmin eden kariyer yapmış olmak değil sadece. hayata anlam kattığımı, belki hiç tanımayacağım insanlara bile şifa gönderebildiğimi bilmek. bu nedenle sizinle ne kadar tartışsak da görüşlerimiz o kadar zıt ki, ortak nokta bulmamız imkansız. yukarıda da anlattığım gibi farklı hayat tarzlarını benimsemişiz. benim çocuğum olur mu bilemem ancak dünyanın herhangi bir yerinde bir insanın ürettiğimiz bir ilaçla iyileştiğini bir yerlerden duyabilmek, şahsıma edilmeyen bir teşekkür, direkt bana yönlenmemiş bir alkış olsa da beni sonsuz mutlu ediyor. oysa eve kapanmış bir kadının - bakın şahsına direkt değil bunu seçen her kadına söylüyorum - ömrü boyunca çocuklarından ve eşinden bir takdir duymaya mahkum olacak. çünkü dokunabildiği başka kimse olmamış olacak.

Valla bence doğru düşünüyorsun bende çalışmayı sevmiyorum. Çalışmıyorum da. Ama burda çalışmayan kadınları pek sevmiyorlar

Çocuk üretilen bir varlık değildir. Çocuk doğurmak sizi diğer kadınlardan daha kıymetli ve değerli yapmıyor. Çocuk doğurmak son derece biyolojik bir olay. Doğadaki bir çok canlı eşeyli ve eşeysiz şekilde üreyip çoğalıyorlar. İnsan da onlardan sadece birisi. Kaldı ki çocuğu da tek başınıza yapmıyorsunuz. Bir erkeğe ihtiyacınız var. En azından spermlerine. Çocuk yetiştirmek bir iş değildir. Bir süreçtir. Çocuk yetiştirmek kadına değil ebeveynlere ait ortak bir süreçtir üstelik. Kadın ve erkek birbirine üstün değil, birbirinin eşidir. Çocuk doğurmak bir değer katmaz kadına. Annelik kadının hayatta üstlendiği rollerden sadece bir tanesidir. Sizin bu hayatta üstlenebileceğiniz tek bir adet rolün olması başka kadınların hatası değil. Çocuk sahibi olmak isteyip de olamayan bir sürü kadın var. Yazınız sadece çalışan kadınları değil anne olamayan kadınları da aşağılıyor bilin istedim. Kadın çalışır çalışmaz. Bu o kadının kendisinin vereceği bir karardır. İstemiyorsa çalışmasın. Eşi zengindir çalışmasın vs. Ancak iş hayatı kadın için bir güvencedir. İnanmayacaksınız ama iş hayatı kadının çocuğu için de bir güvencedir. İş bulamama, ailesel sebeplerle okuyamama vb sebeplerle çalışamayan kadınları tenzih ederim.

Teşekkür ederim. Yanlız, düşüncesini çalışmayı ahmaklık olarak gördüğünü söyleyerek dile getirirse elbette karşı yorumlar alır. Ben çalışmıyorum ama çalışmamayı savunmuyorum tercih ediyorum sadece. Herkesin şartları, hayata bakışı, öncelikleri farklı. Fikir dayatmasına gerek yok o yüzden ne çalışmakla ilgili ne çalışmamakla ilgili.

Aslına bakarsan her şey belli bi süre sonra sıkıcı oluyor

kendini kuluçka makinası gibi görmek mi dersiniz, çocuğu üretilen bir mal gibi görmek mi? çocuk sahibi olmak için "üretmek" kelimesini kullanan biri ne derece sevecen bir anne olabilir, o ayrı bir tartışma konusu. bunun bence 2019'da olmakla bile alakası yok. 1919'da da bu düşünce tutmazdı. ve çok haklısınız, yorum korkuncun da korkuncu..

Ya hayvanli yoruma koptum K

malesef çalışan herkesin yaşadığı psikolojik sorun bu.. buna bende dahilim... ama çlışmak zorunda olduğumuzunda farkındayız.. malesef hayat bu döngüden ibaret.. bunu içinize atıp düşündükçe daha çok üzülürsünüz... pazar günlerini hiç bir şekilde evde oturmadan geçirin ve sosyal aktivitelere yönelin... grupça yapılan düzenli farklı aktiviteler yapın.. hem yeni çevre edinirsiniz hemde farklı bir uğraş olur astrojurnal

Herkese yorumlariniz icin cok tesekkur ederim Benim gibi bu durumu yasayanlar derdimi paylasmis bir cok arkadas fikir vermis hepinize tesekkurler Bugun daha iyi hissediyorum bu konuda, sanirim bazen bunalim geciriyor insan benim gibi hissedip bu konuyu okuyorsan ve ayni hislerdeysen o hisler geciyor ve hayata pozitif bakarak devam ediyorsun bunu okuyan arkadasim o yuzden kendini strese sokmamaya calis bosver. Bir cok soru soran olmus alintilamadim unuttuklarim olmaz insallah soyle ozetleyeyim Isimi sevmiyorum, bir cok is degistirdim sevdigim is yok malesef ben artik buna inaniyorum cunku her is yerinde kotu kalpli insanlar var kisacasi iyi is diye birsey oldugunu dusunmuyorum artik. Ama yinede calismak istiyorum kendi ayaklarimin uzerinde durmak, insanin kendi kazandigi parayla aldigi bir sakiz bile cok kiymetli sevdiklerime kendi calisip kazandigim paramla hediye almayi cok seviyorum. Cocugum olmuyor henuz bir tani konulmadi olmayacak demedi hicbir doktor ama sabirsizlikla anne olabilmek icin can atiyorum insallah banada ve isteyen bekleyen herkesede nasip olur insallah. Kisacasi cocuk yok calismasam evde naparim. Hadi o sorun degil ben evcilim cok severim sıkılmam ama "elalem". Malesef elalem ne der bu konuda diye dusunuyorum cunku herkes coluk cocuk yok calismayip ne yapacak mantiginda herneyse. Kisacasi artisi eksisi hesapladigim zaman sonuc calisacagim oluyor. Bugun ise gitmek istemiyordum. Yarin da ise gitmek istemeyecek canim ama isimi kaybetsem isten cikarilsam uzulurum isimi kaybetmek istemiyorum. Boyle bir psikoloji bende anlayaniyorum. Iyi gunler oluyor kotu gunler oluyor bazende konuyu actigim gunki gibi cok kotu gunler oluyor. Ama hayat bu hayat boyle iste Destegi icin herkese cok tesekkur ederim

bende senin gibi düşünüyorum. Bana göre böyle düşünmemin sebebi çalışma şartlarımın zorluğu. Haftada 1 gün tatil 10 saat mesai yıllık izin sadece 1 hafta kullanabiliyorum. Geri kalanını kullandırmıyorlar. O bir haftada ne yapılırsa artık. evliyim 2 çocuğum var. Ve 17 senedir çalışıyorum. Ben nasıl seveyim çalışmayı. Ben ağlamayayım da kimler ağlasın

Çok iyi bir mesleğim var. Çalışsam çok iyi şartlarda yaşarım. Ama çalışmayıp orta halli olmayı tercih ettim. Çünkü çalışmayı sevmiyorum. Sabah uykusunu seviyorum. erken kalkmaktan erken yatmaktan hoşlanmam. gece kuşu olmayı severim. Uykumu almadığım zaman agresif oluyorum. Biyere yorgun olarak gitmeyi sevmiyorum zevk alamıyorum. işten yorgun çıkıp, cinemaya gitmek istemem. Evet çalışınca maddi olarak huzurlu rahat oluyorsun ama ya diğer isteklerin. Birdaha yaşayamayacağımız hayatımız. Geri gelmeyecek günler. Nasıl istersem kafama göre yaşamak istiyorum bu hayatı. Oyüzden eğer imkanların, çalışmadanda iyi kötü gidebilcek durumdaysa bence çalışma. bize yeten evimiz ve arabamız var. Eşim çalışıyor. Birde çocuk. Eşimde sağolsun hiç zorlamadı. Bence hayat sizin, istediğinz gibi şekillendirin. B

Bana da oyle geliyor ama evde durmak da zdvkli degil. Soyle ki gezip tozmam bir sinemaya gitmek istiyorsun iste tam bu nokta da para lazim. Ama zengin koca bulut ya da zengin olursan durum baska.

Ya sevmediğin bir işte çalışıyorsun. Ya sevmediğin insanlarla çalışıyorsun. Ya da sevmediğin bir şirket iklimi var.

yok biz anlamadık

Kesinlikle ilgi alanlarınıza yönelin. İşten kalan boş vakitlerinizi hobilerle değerlendirin. Çok klasik cevap biliyorum ama işe yaradığını düşünüyorum. İnsanların aklına hobi denilince ahşap boyama falan geliyor. Aslında öyle değil. Mesela Ben doğayı incelemek doğada zaman geçirmeyi çok isterdim. Mesela her pazar doğayla iç içe olan biryere gidebilirsiniz. Bütçenize uygun bir sistem oluşturursunuz.

alkışlarla yaşamaya devam edin. tebrik ediyorum sizi... astrojurnal

Şuan da bende senin gibiyim. Çalışıyorum ama zorla hatta şuan gözlerim kapalı yazıyorum bu mesajı. Şu ara eşim de işsiz o yüzden çalışmak zorundayım ama zorla Mesailer uzun başka hiç bir şeye zaman kalmıyor

Ben de aynı sizin gibi düşünüyordum. Haftanın 6 günü sabah 7de uyanıp 1 bçk saat yol gidiyordum ce akşam çıkış 6 buçuk+1 buçuk saat yol. pazar günleri öğlen olunca içime ağlama hissi gelirdi yarın iş var diye. yaşadığımı hissetmezdim bunu da sevgilime söyler onu da bunaltırdım. bunun yoğun ve 6 gün çalışmakla ilgili olduğunu düşünüyorum. Ben işten çıkmakla buldum çareyi. ct pazar tatil iş de bulamıyorum ankarada napacağımı bilmiyorum ben de. yalnız değilsin yani o bunalımlar bu şqrtlarda çalışan herkeste var. Çalışırken hafta sonu tatil olan iş bak bence. Bulamazsan da çık benim gibi delirip yorgunum diye ağlamayı bekleme

Aslında var. Var ama çok nadir. Maalesef biz güç toplumuyuz. O yüzden ne kadar güç, o kadar rahatlık. Bu devirde de güç=para. Bu kadar kadın buraya yazıyor demek ki sorun yaşıyor. Bir de ellerinde ekonomik özgürlüklerinin olmadığını düşünemiyorum. Ben bizim yaş grubumuzun da bu kadar travmatik şeyler yaşamasını da bir nevi bu duruma bağlıyorum.

Eskiden buna benzer bir konu açmıştım, bir bak istersen. Ben de şimdi dönüp okuyacağım. 3 yıldır ikinci çocuktan dolayı evdeyim, ise donesim gelmiyor yaaa En çok boş vakti olan işe koşunuz, en çok para verene değil bir defa gelinen hayatta sabah 8 akşam 5 çalışma bir de ebedi hayata inanmıyorsan anlamsızlığı iyice ayyuka çıkan saçmalık. zaman zaman gelen ani bunalım nedenlerinden sadece bir tanesi. ölecez lan? ölecez anlıyor musunuz? çok zengin olsak, harika mobilyalarımız olsa, çok saygıdeğer bir statü... www.kadinlarkulubu.com astrojurnal

Konu sahibi bence senin sorunun çalışmak değil ama çalıştığın iş. Gerçekten işini sevsen bu derece bunalmazsın gibi geliyor bana. Aslında bu bence çok genel bir durum. Ülkemizde ki en büyük sorun şu; çok az kişi istediği işi yapıyor ülkenin koşullarından dolayı. Resime ilgisi var ama hemşire oluyor. Neden? Garanti iş. Tiyatrocu olmak istiyor, öğretmen oluyor. Neden? Çünkü devlet memurluğu ve tatili var. Doktor oluyor. Neden? Çünkü sayısalı iyi ve iyi sayısalcılar doktor olur. Resim yapsa, tiyatrocu olsa ne olacak? Muhtemelen aç kalacak. Bu durum nasıl düzelir hiç bilmiyorum.

Kendine ders vermek istiyorsan işinden istifa et.. Bu günlerini özlersin =)

Cumartesi günü çalışmak yıpratıcı olsa gerek. İşten çıkmadan başka işlere bakın. Özellikle cumartesi çalışılmayan yerlere. Ne iş yapıyorsunuz? Muhasebe gibi bir işse sıkıcıdır... Cumartesi işyerini açık tutan patronları da Allah ıslah etsin...

Gunumuzde hemen hemen hicbir erkek cok zengin de olsa karim cocuklarimiza baksin guzelce yetistirsin benimde basimin taci olsun her istedigini yapayim demiyor. Erkekler paralariyla ezmeye calismaktan baska hicbir sey yapmiyorlar. Sizin bu yazdiginiz aslinda olmasi gereken bir durum ama gercek hayat boyle degil.. Evde olupta deger verilen bir kadin ben gormedim. Kadinlar her firsatta kendini gelistirmeli calismali ve ayaklari ustunde durmali. Bu hayat bir erkege bagli gecirilecek kadar ucuz degil. Bir gun adam sıkılsa bosanicam dese kadin ne yapacak bunuda hic dusundunuzmu?

kocasının karşısında güçlü durmak için; birilerinin emri altında güçsüz bir pozisyon seçmekten bahsediyorum. hani demişsiniz ya paranız varsa çocuk bir şey istediğinde kocadan izin almak gerekmiyor diye. çocuk çarşamba günü hava çok güzel olacak pikniğe gidelim dediğinde kimden izin alacaksınız? patrondan! ben illaki birinden izin alacaksam o kişi kocam olsun. sevip güvendiğim adam. ne üdüğü bilinmeyen patron değil...

çalışmayan biri olarak şunu söyleyebilirim; ihtiyacı olup ta çalışanlara bir sözüm yok. ihtiyacı olmadığı halde çalışmak isteyenleri gerçekten anlamıyorum. çalışmayan kadının kıymetsiz görüldüğü bir zamanda yaşıyoruz maalesef. kendime ve çocuklarıma rahatça zaman ayırabilmek varken, neden elin adamlarını zengin etmeye çalışayım. birazdan üreten insan olmak diye bik bik bik diyenler olacak. onlara sözüm şu: çalışmadan üretememek erkeklere mahsus. dünyada çocuk üretebilen tek varlık olan benim işim çocuk yetiştirmek olmalı. dünyadaki diğer sakil işleri bırakın da hiç bir şey üretemeyen erkekler yapsın. erkeklerden üstün olduğum tek konudan vazgeçip; onlarla aynı kulvarda sidik yarışına girmek biraz ahmakça bir fikir gibi geliyor bana. bir arının bal yapmayı kıymetsiz görüp, ineklerle süt üretme yarışına girmesi gibi...

biraz önyargısız okusaydınız, orada neden özelikle üretmek kelimesini kullandığımı anlardınız. ayrıca fikirlerden korkmayın. aydın olun.

Velevki çalışıyorsunuz... Evde ne yapacaksınız? Geçiminizi nasıl sağlayacaksınız? M

Dağa, ormana taşınıp barınma, yeme içme, giyecek ihtiyaçlarınızı kendi kendinize hallederseniz çalışmanıza gerek kalmaz. Para bulunmadan önceki zamanlardaki gibi yaşamanız gerekiyor. Yok ben parayı bileyim ama çalışmayayım derseniz, zengin koca olur, milli piyango olur, aile desteği olur bunlara yönelin. Yoksa neden işe gideriz? Felsefe sorusudur.

Ben sadece kendimi değil arkadaşımı örnek verdim. Ayrıca sadece örnek olay olarak aktardım, genel bir hükme varılmasını talep etmedim. Niye beni genel bir hükme varmaya çalışmakla itham ettiğinizi ve herkesi, kadınların evde oturmasının daha doğru olduğuna ikna etmeye çalıştığınızı da anlamadım. Bu son derece bireysel bir karar. Herkes oturur kendi şartlarını, hayata bakışını, eşiyle-ailesiyle ilişkisini gözden geçirir ve ona göre karar verir. Benim doğrum çalışmak, kendime yatırım yapıp topluma faydalı olmaya çalışmaktır, sizin önceliğiniz kendi eviniz ve ailenizdir. Birbirimizi ikna etmeye uğraşmayı boş ve anlamsız bir çaba olarak görüyorum. Yaptığım yorumda sadece son cümlede size ithafta bulundum buna rağmen tüm yorumumu alıntılayıp karşı tez üretmeye çalışarak yorulmuşsunuz.

kendinizi örnek vermişsiniz. kişisel örnek vermeniz bir şey ifade etmez. ondan bir hükme varılamaz. çünkü mesela biri de çıkar, iş hayatı sebebiyle hayatının nasıl kabusa döndüğünü yazar. hayatım zindan oldu der çalışan kadın. ne yapalım şimdi. buna göre hüküm verelim mi? bence her ikisini de bırakıp işin mantığını tartışalım. patronla eş kıyasına gelince; birinden emir almaktan kaçarken, diğerinin emri altına girmekle övünmek mantığıyla yazıldı. Zerdem2016 Bir Melek Diliyorum ❤ tek ayak

Sonuna kadar katılıyorum. Umarım bir gün benim evladım da sizin gibi annemle bunları bunları yapardık diye anlatır.

Çalışmakla anne olmak arasında nasıl bir bağlantı kuruluyor da bu tip konularda mevzu muhakkak oraya bağlanıyor anlayamıyorum. Çalışmıyorum amaaa bak ben çocuk doğuruyorum, daha önemli iş yapıyorum. Komik arkadaşım komik, hem doğurup hem çalışan kadın ne oluyor o zaman? Hem evde hem işte "üreten" yüzbinlerce belki milyonlarca kadın için şu yazılanlar komik ötesi. Çalışın çalışmayın kendi bileceğiniz iş de şu mevzuyu her zaman anneliğe bağlamayın itici oluyor.

Kapitalist duzenin ongoruleri bunlar. Yapacak birsey yok. He, tek cozum issiz adaya gitmek, ama o zaman da elektrik vs olmadan yasarsiniz. Uzgunum, tesellisi yok. Zorunlu kabullenme var J janemarple

olayın evlilikle, cinsiyetsiz çocuklarla ne alakası var? konuyu dağıtıyorsunuz. mantıksızlığa cevap veremiyorum maalesef.

Yalnız o çocuğu erkekle ortak üretiyorsunuz... Meruem ama değilseniz tabi...

Evet sana katılıyorum. Çocuğum var ama bu beni özel ya da üstün yapmıyor. Sonuçta dünyada ki her dişi eğer bir problem yoksa üreyebiliyor.

İşinizi ona göre seçin? Mesela benim üstüm yok ve insiyatif kullanabiliyorum. İyi bir eğitim ve iyi bir meslek bu sorunu çözer. Zamanında akıllı olup, kendini bu yönde geliştirmek işi çözer. Ayrıca da çocuklarımızın her istediği her an olmayacak hayatta. O gün olmaz başka gün gidilir pikniğe. Kaldı ki neden siz çalışmayı birinin emri altında ve saatlerce evden uzak olmak görüyorsunuz? Eğer çevreniz o şekildeyse böyle algılamanız normal tabii ama benim yazılımcı, tercüman olup home office çalışıp deli para kazanan arkadaşlarım var. Ne patronlarından ne de kocişlerinden izin alıyorlar. Bence olaya öyle de bakın. Yani çevrenizde gördüklerinizden ibaret değil dünya. Her çalışan kadın iddia ettiğiniz gibi dışarılarda çalışıp, eve yorgun argın gelip çocuklarına tahammülsüz olmuyor yani. Benim annemde çalışan bir kadındı. Öğretmen kendisi ve ben ne zaman gelsem evde olurdu çünkü ona göre ders alırdı. Çalışan kadınların hepsi ezilmiyor çünkü. O sizin algınız. Şunu da belirteyim; eşimin durumu iyi çalışmasam çalışmam yani. Şu an izindeyim sonra da kurumumun içinde bulunan bir kreşe vereceğim çocuğumu. Ben mesleğimi de, üniversitemi de bunları düşünerek seçtim ve istediğim zaman çocuk sahibi oldum. İsteyince oluyor yani atla deve değil. Son düzenleyen: Moderatör: 20 Ekim 2019

Olayın özeti Sizi alkışlıorum

Son düzenleyen: Moderatör: 20 Ekim 2019

Sizi noktasına kadar öyle iyi anlıyorum ki M

Uçaklarda paraşüt bulunmaz çünkü atlatabilmek için 3500 irtifa ve sabit hız gereklidir. Ayrıca bir çok kaza çok hızlı olur ve o kadar insanın o kadar kısa sürede atlayabilmesi imkansızdır ki eğitim almazsanız atlarken basınç yüzünden bilinciniz kapanır ve sağlıklı bir iniş gerçekleştiremezsiniz. Bir de işin maliyet kısmı var tabii. İşin uzmanı olarak yazdım. Bilmiyorsanız öğrenin. Kendini güvenceye almak ayrı bu ayrı.

evet çalışan ebeveynler çocukları bir başına evde bırakıp kapıyı üstlerinden kilitliyorlar. Haklısınız.

Bir yıl öncesine kadar sizin gibiydim. Çalışmak dünyanın en zor şeyiydi. Her gün keşke işi bırakabilsem diye kalkıyordum yataktan. Sürekli mutsuz ve depresiftim. Çünkü iş yerimi ve ortamımı sevmiyordum. Bir sürü tembel insanın içinde para kazanıyorsam hakkını vermeliyim mantığıyla çalışan tek insandım ve bu yüzden de her iş üzerime kalırdı. İşimle evimin arası 2,5 saatti ve günde 5 saatim yolda geçiyordu. 1 yıl önce başka bir yere tayinim çıktı. Son bir yıldır mutlu, huzurlu ve keyifliyim. Sizin için de aynısını dilerim. Sabredin ve mümkünse iş değiştirme fırsatı yaratmaya çalışın. Güzel günler sizin olsun

bence o üyede boşuna mantık arıyorsunuz. kadınların tek başına üreyebildiklerini, bu sebeple erkeklerden üstün olduklarını düşünüyor.

Kimse üstün degil. Haklar ve şartlar konusunda herkes eşit. Fiziksel bir özellik kimseyi üstün kılmaz. Zira çocuk dogurabilmek üstünlük olsaydı çocuk sahibi olmayan, olamayan tüm kadınlar alt sınıf olarak kabul edilirdi. Bu da iğrenç bir düşünce.

Ben çalışmayı ve yaptığı işi sevenlerdenim. Çalışmak bana maddi konfor yanında manevi anlamda da çok şey kattı. 23 yıldır ara ara yorulsam da işimi tamamen bırakacak noktaya hiç gelmedim. Genç arkadaşlara örnek olması açısından bir olay anlatayım. Lisede en samimi olduğum sıra arkadaşım mühendis oldu, ben Matematik bölümünü terk edip okul öncesi öğretmenliği okudum. O evlendikten sonra işi bıraktı, iki çocuğu oldu. Eşi de iyi kazanan bir mühendisti. Ben oğlum doğunca verdiğim üç yıllık ara hariç hep çalıştım. Arkadaşımın eşi 3-4 yıl önceki darbe girişiminden sonra psikolojik olarak rahatsızlandı ve malulen emekli oldu. İkisi de lise öğrencisi olan çocuklarının tüm ihtiyaçlarını ve evin geçimini sağlamak için arkadaşım iş aramaya başladı. 20 küsur yıldır çalışmayan bir mühendis olarak kendi alanında iş bulamadı. Mecburen daha düşük ücretle, farklı bir pozisyonda işe girdi. Bana söylediği şu cümle hiç aklımdan çıkmayacak. Hayatın bana hazırladığı bu kötü sürprizden haberdar olsaydım mesleğimi asla bırakmazdım. Uzun lafın kısası insan şu hayatta önce Allaha sonra kendine güvenmeli. Eşlerimiz zengin de olsa, çok para da kazansa, hayatta hiç bir şeyin garantisi yok. Patronla eşi kıyaslamanın mantığını da hiç anlamadığımı söylemeden geçemeyeceğim.

Babasını çok küçük (10) yaşında kaybetmiş bir arkadaşım vardı. Annesi çalışmıyordu. Kız ne dershaneye gidebildi ne de kitap alabildi. Üniversiteyi kazandı evet ama taşra üniversitesi diye tabir edilen bir üniversiteyi... parasızlık yüzünden gidemedi. İkinci sene yine girdi sınava. Bu sefer yaşadığı şehrin yine diğer üniversiteyle aynı ayarda olan üniversitesini tutturdu. Oraya gitti. Gitti ama mezun olunca iş bulamadı. Çünkü üniversitesi de bölümü de maalesef vasattı. Eminim o kızın annesi çalışsaydı, şu an arkadaşım çok farklı yerlerde olurdu. Hayatın piknik yapmak yanında bir de böyle gerçekleri var. Başka bir tanıdığımdan daha bahsedeyim. Anne doktor, baba doktor. Kız lise de ünlü bir özel okula gitti. Sonuç? Boğaziçi'ni kazandı. Psikolog ve İstanbul'un en pahalı semtlerinden birinde kliniği var. Evet çok zeki ama anne babanın maddi desteği olmadan borçsuz iş yeri açmak hem de zengin semtinde? Bu mümkün mü? Hayır. Kızkardeşi yurtdışında okuyor. Tek baba çalışsaydı eminim böyle olmazdı. İşte iki hikaye, iki yaşam öyküsü. Pay çıkarmak isteyen çıkarsın.

dilerseniz suzan avcı kahkahası atın, burada kadının çalışması ve kendini geliştirmesi için son derece güzel yazılar yazan arkadaşlar beni bir şekilde destekliyor ya, onun kıymeti paha biçilemez. sizin cümlenizdeki altı cizili yerler, kimin alkış sevdiğini açıkça gösteriyor. Seridina Guru Anneler

Para para para varlığı bir dert yokluğu yara. Mecburuz akarken doldurmalıyız. Bazılarıda har vurup harman savuruo bunuda yapmaman lazım. Akarken doldurmak lazım. Arada bır gezsenız fln sevdıgınız seylerı yapsanız daha ıyı olur.

yazınız o kadar karışık ki cümle cümle cevaplayacağım. kırmızı sizin yazınız siyah benim. Çocuk ÜRETilen bir varlık değildir. altta canlıların ÜREMEsinden bahsetmişsiniz ya... cevabı orada... Çocuk doğurmak sizi diğer kadınlardan daha kıymetli ve değerli yapmıyor. evet doğru. beni değil bütün kadınları kıymetli yapıyor. Çocuk doğurmak son derece biyolojik bir olay. hayvanlar için dediğiniz doğru. ama biz insanlar için biyolojik, psikolojik, sosyolojik, pedagojik, ... ojik, ... ojik bir olay. lütfen üstünüze alınmayın. Doğadaki bir çok canlı eşeyli ve eşeysiz şekilde üreyip çoğalıyorlar. İnsan da onlardan sadece birisi. onlarınki yavrulama. bizimkisi çocuk; yani insan yetiştirme. arada çok fark var. insan ile hayvan arasındaki farkı nasıl göremediyseniz bu zamana kadar? Kaldı ki çocuğu da tek başınıza yapmıyorsunuz. Bir erkeğe ihtiyacınız var. En azından spermlerine. Çocuk yetiştirmek bir iş değildir. Bir süreçtir. Çocuk yetiştirmek kadına değil ebeveynlere ait ortak bir süreçtir üstelik. ama ebeveynlerin ikisi de çalışıyor ve çocuk evde yalnız. mükemmel bir çocuk yetiştirme tarzı... Kadın ve erkek birbirine üstün değil, birbirinin eşidir. kısmen doğru. birbirini tamamlayıcıdır. birinde olmayan diğerinde vardır. Çocuk doğurmak bir değer katmaz kadına. bu insanlar için geçerli değil... Annelik kadının hayatta üstlendiği rollerden sadece bir tanesidir. doğru... Sizin bu hayatta üstlenebileceğiniz tek bir adet rolün olması başka kadınların hatası değil. bu kısım tamamen anlamsız. Çocuk sahibi olmak isteyip de olamayan bir sürü kadın var. Yazınız sadece çalışan kadınları değil anne olamayan kadınları da aşağılıyor bilin istedim. istisnalar kaideyi bozmaz. Kadın çalışır çalışmaz. Bu o kadının kendisinin vereceği bir karardır. İstemiyorsa çalışmasın. Eşi zengindir çalışmasın vs. bu arada eşim de zengin sayılmaz TUİKe göre. Ancak iş hayatı kadın için bir güvencedir. İnanmayacaksınız ama iş hayatı kadının çocuğu için de bir güvencedir. kadın ve çocuk için en güvenli güvence AİLE dir. İş bulamama, ailesel sebeplerle okuyamama vb sebeplerle çalışamayan kadınları tenzih ederim.

Soyle diyeyim sizin durumunuz 2 seye sebep olabilir: 1) Cidden ya yaptiginiz isi ya da isyerinizi sevmiyorsunuz. 2) Isle ilgili bir probleminiz yok ama hayatin monoton olmasindan sikayetcisiniz. Evden ise, isten eve yazmissiniz, bir hobiniz, arkadas cevreniz olsaydi bence hayattan daha cok zevk alirdiniz ise de gelir giderdiniz. Yani hayatinizin monoton olmasinin sebebi is degil ki. Ayrica isten ayrildiniz diyelim, eee 24 saat evde oturacaksiniz o zaman hayatiniz daha mi heyecanli olacak? Spora yazilin, bir ilgi alaniniz aktiviteniz olsun. arkadaslarinizla gezin... sonra tekrar bakin hayat tatminim nasil diye.

cinsiyetsiz insanlar dedim çocuklar değil. hani şu kılık kıyafeti ve makyajıyla erkek mi kadın mı belli olmayan insanlar. neyse konuyu anlamak isteyen anlamıştır sanıyorum. C captain price erkek

Eğer tamamen kendime ait bir gelirim olsa asla calismazdim, burda calismak uretmek guzellemesi yapmayacagim, sabahın köründe kalkip calismayi seven insanlar calissin isterdim. Ama calismayi sevmiyorum diye de kocam ve babam dahil kimsenin eline bakmam, o yuzden lotodan buyuk ikramiyeyi tutturana kadar devam..

bu siteye yazanlardaki bakış açısını gerçekten anlayamıyorum bazen. böyle bir konuyu komik bulmak ne alaka? Allah uzak etsin böylelerini gerçekten

Uzun süre işsizlik çekenler hoşlanmasalar da işe giderken motive olmanın bir yolunu buluyolar. Siz de öyle düşünün bakalım, işiniz olmasaydı elinizde ne kalıcaktı.. . push ;

Tükenmislik sendromu gibi geldi bana.

Cok sukur isim var is arayan bulamayan cok insan var Allah issizlere tez zamanda hayirli kapilar acsin. Sukursuz olmak istemiyorum ama artik calismak icin yasadigimi hissediyorum, isten eve geldim neden uyumak icin peki neden uyuyup uyanacagim ise gitmek icin. Hayatimiz is. Her gun ise mutsuz gidiyorum. Aksam mutsuzum cunku yarin yine is var. Bir pazarimiz var diger gunler sadece calismaktan ibaret. Ben bu durumu nasil da cevirsem baska turlu goremiyorum. Bakis acimi degistiremiyorum lutfen bana mantikli birseyler deyin arkadaslar ben mantikli dusunemiyorum cok bunaldim.

Bir musibet bin nasihatten iyidir ile başlayayım İşsiz kal zamanın nasıl çöp olduğunu anla Kocaya kayınvalideye komşuya olmadı halıya say o zaman çalışmanın ne demek olduğunu aslında iyi birşey olduğunu anlarsın Ekonomik boyutunu geçiyorum zaten Biz burada ne desek anlamıyacaksın

Mantıklı örnek verin o zaman hanımefendi? Cevapta ona göre olur.