Sorunlarımı kimseye anlatmam genelde. Çok çok yakınım olmadıkça. Anlatsamda çok yüzeysel kısaca. Durumum hastalıklı bir hal farkındayım. Benle yeni tanışan insan bile bazen bütün hayatını açık seçik döküyor sorununu anlatırken. Çok yıpranıyorum ama değişemedim de N Nazendeyuregim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İlk ve en önce kendini düşünerek. Önce "can" sonra "canan" kendini ikinci plana atmak depresyona götürür. Kimseyi kutsallaştırmayın kalbinizde

Yukarıda nasıl diye sormuşsunuz ya ben de sizin gibi birisiydim bir arkadaşım en ufak bir sıkıntıya düşse en ufak bir grip olsa her gün sabah akşam ararım daha iyi misin başın ağrıyor mu burnun akıyor mu defalarca arardım defalarca sorardım yalnız sizin bu kadar ince düşünmenize rağmen en ihtiyacınız olduğu zamanlarda insanlardan yardım görmeyerek karşılığını bulmayarak darbe yiye yiye insan bırakıyor artık

Kuzum bende öyleyim biriis hastayım dediğinde takıntı yapıyorum düşünüyorum N Nazendeyuregim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sorunu olan benim dert ettiğim kadar dert etmiyor gördüğüm kadarıyla.

Benimde saçlarımda beyazlar giderek artıyor. Dediğiniz gibi sorunu olan anlatıp rahatına bakıyor biz bir de soruna kafa yorup benimsiyoruz. Benim de dönüm noktası yapmamın vakti geldi

Kitap tavsiyesi müthiş oldu

yeni bir kavram var; empath kisileri duydunuz mu daha once? tarif ettiginiz duruma uyuyor gibi, karsidakinin hislerini kendi hisleri gibi yasayan ve bunu somutlastiran fiziksel aci vs ceken insanlar var. Biraz arastirin istersiniz, empath olabilirsiniz N Nazendeyuregim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aynen oyle. Kalbinizin yumuşaklığı fazla. Bu hayatta "savaşçı" olmalısınız. Doğan cüceloğlu'nun savaşçı adlı kitabını okumanızı tavsiye ederim.

Siz de çok hassassınız. Erken yaşlanmaya kadar gider bu durum N Nazendeyuregim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kendime dönerek. Baktım hasta oluyorum. Başkalarının yükünü taşımaktan saçlarım ağardı, psikolojim hiç sağlıklı değil. Dönüm noktamsa sorununu anlatan bir arkadaşı gece aradım aklıma bir çözüm geldiği için. Uyuyormuş açmadı. Bense onun için uykusuz kalmışım Onunla konuştuktan ve uyuduğunu öğrendikten sonra o sabah dedim ki kendime sana yükleyenler fosur fosur uyuyorlar. Sen uykundan oluyor üzülüyorsun, dert senin oluyor. Manyak mısın sen Bir daha kimsenin derdine çözüm bulmaya çalışmadım, biri dert anlatsa ben daha çok dert anlatmaya başladım. Ben öyle yapınca kimsede bana anlatmamaya başladı Böyle böyle kendime döndürerek bitirdim

Çabalıyorum inşallah kurtulurum. Siz tam olarak atlattınız mı zeysmother Eylülün

Bu durum bende çocukluğumdan beri var N Nazendeyuregim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende çok üzülüyordum hatta zombi kızın babasını ısırdı kaç gün düşündüm niye yedi mutlu olacaklardı diye. :) Ama şu cümleyi söyler telkin ederim kendimi acıma acınacak hale gelirsin. Saçma mi evet ama kural gibi geliyor bana artık. Allah birine bir dert vermişse en merhametli ve deva sahibi de o değil mi? sen niye bu kadar üzülüyorsun deyip susturuyorum içimde ki sesi. Umarım sizde dinlediğiniz sıkıntıların etkisi altında kalmazsınız. La havle çekebilirsiniz bunun için rahatlatır diye biliyorum.

Maruziyeti azaltmaniz lazim o zaman, ben de tam olarak sizin gibi gibiydim yavas yavas azaldi bu durum, haber izlemeyin dunya gundemi vs takip etmeyin, negatif bir sey anlatilan ortamda cok durmayin ve en onemlisi bizim kotu giden seyleri uzulerek duzeltebilecek gucumuz yok, duzeltemedigimiz bizden bagimsiz seyler oldugunu kabullenmemiz lazim. Kotu seylerin nedeni de degiliz. Ben tamamen normale donmemekle birlikte bu durumu kabullenerek bayagi astim

Hayat böyle çok yorucu oluyor

Ne yazikki

Sizin yaşınız bana göre daha küçük siz erken dönün bu yoldan Ben 40 yaşımda anladım aileniz kardeşiniz bile olsa fazlasını yapmayin her zaman insana zarar veriyor çok geç farkettim üç kız kardeşiz en küçükleri bendim Ama şu an en yaşlı ben gösteriyorum

Aha aynı annem gibisiniz. Sal kendini demekten kadın bencil oldu beni bile düşünmüyor

Çocukluğumdan beri var. Aşırı yorucu. Aynı dediğiniz durumları bende yaşıyorum. Sorunu yaşayandan önce ben bayılıyorum

Öneriler için teşekkürler, deneyeceğim

En iyi tavsiyeyi doktorunuz verecek gibi görünüyor size. N Nazendeyuregim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende boyleydim Suan kendi derdimi bile takmıyorum amann dünya çekilecek gibi değil daha da zorlastiramam

Evet duydum. Kalabalık ortamlarda da biraz fazla durunca enerjim tükenmiş oluyor. Acil yalnız kalacağım yerde bir müddet durmam gerekiyor böyle durumlarda. Bu kalabalığın enerjisini çektiğimiz için oluyormuş. Bu da empathlarda görülüyor. Kalabalık pazarlara gitmek benim için kabus gibi. Empatlara çok çok benziyorum. Ama insanların duygusunu bu kadar sünger gibi çekmek çok yorucu. N Nazendeyuregim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Arkadaşlar birisi sorundan bahsedince olayı sanki ben yaşamış gibi hissediyorum ve günlerce aklımdan çıkmıyor. Ailemden biri hastalanıyor hastalanandan fazla ben hastaymışım gibi ruh haline girip üzülüyorum. İnsanlarda benimle dertleşmeyi sever bende dinlemeyi seviyorum ama duygularını mıknatıs gibi çekiyorum. Olayı yaşayandan fazla ben üzülüyorum. Bu normal değil. Başkasının derdini sorununu neden bu kadar sahiplenip içinden çıkamıyorum. Bir tavsiyeniz var mı

Yaş kemale erince bırakıyorsun diyecektim ama sizde 31 yaşındaymışsınız Ben otuzların başında bırakmıştım bu huyumu N Nazendeyuregim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Devlet hastanesine psikiyatriye gittim ilaç kullanılacak bir durum değil dedi. Özellerde psikologlar da çok pahalı öümkün değil gitmem P

Peki nasıl?