Destek alın ve maddi durumunuz sıkıntıya uğramayacağınız halde ise; yeteneklerinizi keşif açısından bu boş zamanınızı bir fırsat olarak değerlendirin. Bu arada iş başvuruları yapmaktan da kaçınmayın, belli mi olur, biri olmaz diğeri olur ve tamamen buna da bel bağlamayın. Resim, müzik, tiyatro, spor vb. alanlardan herhangi birine ilginiz varsa ; bence tam da şu anda nostaljik bir trene binebilirsiniz bir kurs ile. Geçtiğimiz gün profesyonel bir resim kursu araştırıyordum , bir yandan da youtube'u kazıyordum. Şöyle bir şey buldum: Yani... :) Karartmayın içinizi, kendinizi keşfe başlayın zamanınız varken. AlisVolatPropriis Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yeni şehirde iş-kurs imkanları var ise araştırın; art arda bu kadar değişiklik insanı köksüz hissettirir ve savrulmanız da gayet normal. 1)Evlilik, yeni eve ısınma 2)Şehir değiştirme, yeni şehre ısınma 3)Eşinizle gelen, yeni aileye ısınma 4)Çalışırken işi bırakmak, yeni boş zamana ısınma Eee, ne olacaktı ki? Elbette buhran yaşarsınız. İş, hobi, bir hedef ve gerekli noktada psikolojik destek; bir şeyiniz kalmaz.

İssizlikten bence kendinize bir hobi mi edinseniz? Spora gitseniz kurslara gitseniz kafanız dağılsa. Aileleri mutlu etmek imkansızdır onlar hep beğenmeyecek bir şey bulur nasılda sıkmayın canınızı mutluluktan huzurdan önemli bir şey yok

Hanımlar merhaba. Sizlere bir şey danışmak istiyorum. Evlenene kadar hiç sorunum yoktu mutluydum neşeliydim. Evlendikten sonra sevmediğim bir şehre yerleştim eşimin olduğu şehre. İşimi bıraktım geldim. Yaşadığım birkaç sıkıntım oldu son zamanlarda her şey üst üste geldi. Eşimle inanılmaz mutluyum ama bu bile yetmiyor iyi olmama. Aileler arasındaki dengeyi kurmaya çalışırken cok yıprandım özellikle annem. İşssizlik sürekli evde olmak sevmedigim bir şehir bunlarda eklenince sürekli ağlama krizlerine giriyorum. Annemin ya da ablamın evliliğimle ilgili söylediği olumsuz bir söz olunca elim ayağım titriyor bayılcakmış gibi oluyorum. Hersey daha kötüye gitcekmiş gibi hissediyorum. Ölmekten korkmuyorum bazen keşke ölsemde kurtulsam diyorum. Sürekli endişeliyim. Geleceğim de hep dört duvar arasında kalıp çıldırcakmış gibi hissediyorum. Kimseyle görüşmek istemiyorum. Çıkış noktası bulamıyorum ne yapcağımı bilmiyorum tek bildiğim hiç iyi olmadığım ve olmayacağım. Benim hastalığım ne Patidostu Çok pati az insan çok

1.5 senelik evliyim aslında ortada hiçbir şey olmamasına rağmen annem kuruntu yapıyor ve bunları bana anlattıkça olan bana oluyor AlisVolatPropriis Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşimle çocuğumuz da olmuyor onu yazmayı da unuttum bak AlisVolatPropriis Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bunalim ve belirsizlik. Biraz da ozguven kaybı var gibi yazmışsınız. Bir erkeğe bağlı olmak sizi çok zorluyor. Hobi bulun kursa gidin iş arayın bırseylerle ilgilenin. Kafa meşgul olmazsa kendi kendini bitiriyor. Aileniz yada baskasi siizn evliliğiniz hakkında olumsuz konuşursa mutluyum maşallah de nazar değmesin diyin yada duymazdan gelin. Bunlar birikir birikir, kafada kurarsınız, eşinizle aranızda sorun olur. S

Spora gitsemde kursa gitsem de hayatımda ruh halimde hiç birşey düzelmeyecekmiş gibi hissediyorum aile mevzusunu kafaya takmıyım diyorum da elde değil ki işte S Se-Be Aktif

Kaç kere söyledim de iste etki etmiyor bu da artık ben de sürekli bir endişe yapıyor aman o kötü birşey demesin aman o öyle davranmasın Kurslara da yazıldım spora da gittim hic birsey mutlu etmiyor artık D damdan

Calismaya alisan insan evde duramaz. Yasadiginiz sehirde imkanlar varsa kurslara veya spora falan gitseniz?

Ya ne güzel sıralamışsınız aynen tam da öyle köksüz savrulmuş gibiyim bu küçücük şehirde iş imkanı yok malesef benim mesleğimde zaten ülke durumu malum, psikolojik destek almayı düşünüyorum

İş hayatına alışkın biriyseniz hem işi bırakıp hem başka şehirde olmak zorlamıştır sizi. Üstteki arkadaşın dediği gibi hobiler edinmeye çalışın kurslara gidin bir yandan da iş arayın, her şey yoluna girer canınızı sıkmayın

Eşinizle mutluysanız, aileniz de olsa söylediklerine kulak tıkamayı öğrenmeniz gerekiyor. Niye "rahat bırakırsanız ben gayet mutluyum, neden huzursuz olmamı sağlamaya çalışıyorsunuz" diye ağızlarının payını vermiyorsunuz? Onun dışındaki bunalımınız gayet normal ama. Çalışan bir kadınken, bildiğiniz bir yerdeyken, büyük değişiklik yapmışsınız ve muhtemelen şuan zamanınızın çoğu da evde geçiyordur. O zaman iş arayışınız devam ederken, kurstu, atölyeydi, etkinlikti koşturun. Boş kalmayın.

Yok bende evliligimde olan hic birseyi anlatmam. Ama annem esimin ailesine bilenmis durumda bana cok iyi davranmalarına ragmen, rol yaptiklarini dusunuyor. Oyuncafeyi bir arastirayim

Tiroide baktırınca ne oluyor ki bilmiyorum onu ah ah önceden minicik şeylerle mutlu olurdum kimseye de anlatamıyorum boyle sizin yazdıklarınızla kendimi iyi hissetmeye çalısıyorum Teşekkür ederim nelluniverso Her birimiz kendimize ait bir Evrenin

Hastalık değil canım iş hayatından çıkınca normal böyle şeyler kendini oyalamaya bak olumsuz laflara aldırma gün gelir iyi derler gün gelir kötü derler. Çocuğun olursa hepsini unutursun bile. Olumlu şeylere odaklan olumsuzlukları rafa kaldır illa bir hastalık arıyorsan tiroidine baktır gerçekten duygularımızı yönlendiriliyor AlisVolatPropriis Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Psikologa gittiniz mi? Ve aktif olarak iş arıyor musunuz? Aileniz sizi bu kadar mutsuz edip geriyorsa, bir süre mesafe koyun, görüşmeyin. Sizi uzaklaştırdıklarını anlarlar belki. Yokuspokus

Neyin kuruntusu Ona da dert yanıyor musunuz Ben ailelere kan kusunca küçüklük şerbeti içtim denmesi gerektiğini savunurum Ailem her şeyi en son duyar, n son babalar duyar Küçük şehirde imkan varsa işi kurun örneğin oyuncafe çok popüler bu sıralar . push ; Loreth

Kaç yıllık evlisiniz? Evliliğini iyi gidiyormuş, aileniz neden olumsuz yorum yapıyor? D