Buyuk sehirdeyim bende de ayni sorun. Ailem evlenmeden gidemezsin mantiginda. Ev kalabalık bir duzen yok, calisiyorum ama neye yarar. Sosyalli 0. Arkadaslarimin cocuklari ilkokula basladi nerdeyse. Bekliyoruz iste kismet D damdan

Babamin ayri eve cikmam konusunda hiç sicak bakmayip kabul etmeyecegine eminim ama iste yinedw bi umut ara ara babama soykemeye cesaretim olmasada bazen 3 yila kadar ayri eve cikacam diyorum annemin yaninda bwlki babamin kulagina gider diye. Umudum belki babam 36 yasinda karismaz artik yönünde Yoksa şuan icin ben ayri evi birakin arjadaskarimda yatiya kakamiyoru. Hazen gec kalislarim evee kiyamet konusu olabiliyor. Birde yaş konusunu benim takinti ettigimi düsunenler var illaki benimde etkim var bu konuda ama hsni deyim yerindeyse ici gecmis biri gibiyim zaten en yakin arkadsslarim 25-27 civarindalar ama iste bazen ruhum onlarin enerjilerine yetismiyor. Bi yorun sahibi cok guzel bi ornek yazmis onlarin yurudugu yollardan geceli cok oldu diye gercekten bununda etkisj var birde sanirim aile faktoru falsn oyle eglenebilen insanlar olarak buyumedik ne ben ne kardeslerim mesela gecen arkadaslarla spontan bisey gelisti gezmeye gidelim dedik heoimiz arabays bindik son ses muzik hepsi eglene eglene sarkiya eslik ediyor bende baslarina birsey gelmesin diye yankarinda giden teyze gibiydim benim icin trajikomik bi durumdu Benimde hosuma gidiyor insanlarin eglenip cismasi ama fitrat geregi alısamadi herhalde yapamiyorum Zaten eve cagiramadihim icin mumkun mertebe arkadaslarimla disarda bulusuyoruz ama ne bileyim bende isterdim arkadaslarima is cikisi bana gelin demek gitmeyin bu aksam yatiya kalin demek rahat rahat yasayabilmek Belki birgh bunlari yasarim ama bazi seyler zamsninda guzsl yada ben gevesleri cok xabuk kirilan biriyim Belki birgun istedigim hersey olacak ama ben hevesimi yitirmis olacagim gibi geliyor

mesela arkadaşlarınız çağırdığında gidin yatıya kalamıyorum diye bir şey yok babanıza anlatın yatıya kalınabildiğini zaten siz memur onlar memur yani memur bir yalnız kızın evinde kalmanız neden sıkıntı olsun ki hatta gerekirse pembe yalanlar ile korkmuş vs deyin biraz duruma alıştırın bu arada kimseyle tanışamam diyorsunuz da yani oralarda nasıl evleniliyor eğer görücü usulü yaygınsa şimdiye kadar evlenmek için kapınıza gelenler olmalıydı ille de başka şehirden evlenmek zorunluluğu yok ki işinizi yazmamışsınız ama sizin kuruma gelen hiç mi erkek yok hatta teyzeler de meraklıdır memur kız ile oğlunu evlendirmeye, tanıştıran yok mu daha da ötesi, eş dost akraba size gelir kurumdaki kızlarla tanıştır birilerini diye

Günaydin kızlar uzun zamandır yogunluk nedeniyle giremedim... Muzdarip oldugum bir derdi paylaşmak için buraya girdim ki sağlık sıkıntıları ailevi problemleri maddi konularla ilgili dertleri okuyunca kendimi derdimi yazmaya utandım ama yinede paylasma istegi yazmaktan geri bırakmadı. Çünkü burada paylaştığım dertler genelde yakınlarımla paylaşabildiğim seyler olmuyor. 33 yaşinda kendi mekleketim olan doğu bölgesinde çakılı kadroyum ailemle yaşıyorum eş durumu dışında başka hiçbir tayin seçenegi yok eş durumu gibi bir muzicemde yok:) Malum doğu bölgesi olunca genelde herkesin ilk atama yeri oluyor mecburisini bitiren ilk tayinde gidiyor. Zaten işe yaş olarak geç başladım ben basladığimda bile is yerindeki tüm arkadas oldugum kişiler benden küçüktü onlar bile yavaştan yavaştan gitmeye başladilar velhasılı kelam kendi memleketin olunca herkesin arkasindan su döküp uğurlamak bana düşüyor Birde söyle bir durum söz konusu ailemle yaşadıgım için evime oyle misafir alma gibi bi sansim pek olmuyor yani kırk yilda bir anca. Allah var ailemin birsey dedigi yok ama babam annem kardeslerim bütün gün evde pandemiden oncede sonrada degisen birsey yok. Haliyle geldiklerinde ne ben ne arkadaslarim rahat etmeyecekleri icin cagiramiyorum kimseyi. Yeni arkadasliklar edindigimde evine cagiran olursa pek gitmiyorum çünkü belli bir zaman sonra davet etmem gerekecek bunuda yapamayacagim icin maalesef git gide mecburi asosyallik oluşmaya basladı bende. Bekar çevre hep yaşı benden küçük daha deli dolu biraraya geldiginde eglenmeyi seven kişiler onların yanında kendimi yaşlı biri gibi hissediyorum Yaşima yakın olanlarda evli barkli cocugu olan kişiler Oturduklarinda konu hep evden cocuktan eşten ve eş ailesinden oluyor bu seferde orda kendimi görünmez bi varlık gibi hissediyorum. Ara arada konu neden benim evlenmedigime ve pisman olacagima geliyor orasida ayrı mesele. Hani diyemiyorum ki ben oturup iki satır muhabbet edecek arkadaşı zor buluyorum kaldı evlenecek kimse... Git gide daha icime kapanıklaştım işler zaten cok yoğun ama yogun olmasa bile artik odamdan çikasım gelmiyor cünku bulundugum ortamlarda zaten gorunmez varligim... Eve gelincede kendime ait bi odam bile yok oturup kendimle zaman gecirebileceğim kafa dinleyecegim bir yer bile yok Uzun lafın kisasi sanırım mutsuzum hemde çok zaman zaman kendimi kafesin icindeki kuş gibi hissediyorum önunde yemegin suyun iki oyunxagin oldumu hersey yeter gibi gorülen o hayvancagizlar gibi

Keşke bir kız arkadaşla ayrı eve ciksaniz hem arkadaş olursunuz hem çevreniz genişler hemde ortak ilgi alanlarınız olur gezer tozarsiniz. ben sizi çok iyi anladım çok haklisiniz artık bir yetiskin kadın olarak tabiki kendinize ait düzeniniz olsun istersiniz.

doğu bölgesi diyince ne kadar doğu bölgesi? kendi evine çıkamayacak kadar sıkıntılı bir doğu bölgesi mi?

Maariftakvimi oturduğunuz ev kendinizin mi kira mı? Müstakil mi apartman dairesi mi? Kiradaysanız babanızın duruma alışması için ailenizle karşılıklı ya da altlı üstlü daire tutabilirsiniz, babanız belki yine karşı çıkar ama bir süre sonra kabullenir bence, yine yeme içme ailenizle olsun isterseniz onlarla yer içersiniz ama diğer zamanları kendi evinizde geçirirsiniz. Evin en büyüğüyseniz aileniz kardeşlerinizin ablası olduğunuzu her daim hissettirdiyse ve siz de zaten sakin bir mizaca sahipseniz iş arkadaşlarınızla vakit geçirmek istediğinizde iş arkadaşları gibi değil de ablaları gibi davranıyor olabilirsiniz, öncelikle ablalık gömleğini atın üzerinizden, siz onların arkadaşısınız birlikte vakit geçirirken onlardan sorumlu değilsiniz, eğlenip anın tadını çıkaran yetişkin bireylersiniz

Yaş ve bekarlık kısmına kendinizi kaptırmayın bence İşe başladığımda çalıştığım yerdeki en genç insandım Ama öyle insanlarla tanıştım ki 50 yaşında çocuklu insanlardan bahsediyorum yeri geldi mi benden daha enerjik daha eğlenceli oluyorlardı Yaşlıyım, sıkıcıyım vs gibi etiketleri siz kendinize koymuşsunuz yani Aksi gayet mümkün Ayrıca çağıramıyorum diye insanlarla görüşmeyi kesmek de yanlış geldi bana Eve çağıramazsam dışarıda bi yere oturmaya çağırırım yani Herkes zaten niye çağıramadığınızı bilir ve anlar Önemli olan aradaki muhabbetin iyi olması Tek sıkıntı gerçekten odanızın olmaması olmuş Belki mümkünse yeni bi eve taşınabilirsiniz ailenizi ikna edip Diğer sorunlarınızı biraz da siz kendi kendinize açmışsınız

Madem ayrı eve sıcak bakmıyorlar o halde siz de biraz destek olun, dubleks bir eve taşının. Hem aynı ev hem de sizin kendinize ait bir alanınız olur.

33 yaş coook genç yahu. Devamli yasliyim, icim gecmiş, enerjilerine yetisemiyorum diyorsunuz ne alaka? İnsanlar etraflarinda ne arkadas ne sevgili olarak boyle negatif, soluk insanlar gormek istemez. Herkes mutlu insanlara yonelir, ilgilenir. Ben 28 yasimdayim 18 yasindaki kuzenimle gayet sohbet edip gezip tozabiliyordum asagi kalir yanim yok hiç. Eşim 36 yaşinda benden bir eksiği yok eşimle de sohbet ederiz, gezer tozar eglenirdik birlikte, hala heves ve planlarimiz var. 33 ne ki... Çooook genç, yasliyim yasliyim diyorsunu ben de 45-50 yasinda saniyorum( 45-50 yasindakiler alinmasin. ) Mutlu olmayi hayatiniza girecek insanlara veya olacak birseye baglamayin, siz mutlu olun insanlar size yonelir zaten. Yaşliyim kafasindan da cikin.

Doğu bölgesi ne kadar doğu bölgesi diye soranlar olmuş. Ben İstanbul'dayım ayrı eve çıkartmıyorlar bekar çıkmaz ailesiyle oturur mantığı. Hoş çıksam ne olacak. Yalnızlık vurur bu sefer de. Seni en iyi ben anlıyorum. Yaşıtız ve aynı durumdayız. Hatta ben bu sebeple depresyona girdim sanırım. Ağlama krizlerim başladı. Geleceğim yokmuş gibi hissediyorum. Bir çevre oluşturamıyorum. Herkes yoluna bakıyor ben dışarda kalıyorum. Çocukluların muhabbeti zatenn ya sarmıyor yandışarda bırakıyorlar beni canım sen bilmezsin diye. Gençlere de ben ayak uyduramıyorum. Onların yaşamak şstediği hevesleri on yıl önce yalayıp tükettim zaten. İş yerinde evlenenleri hayırlayıp uğurlamak hep bana düştü. Çocuklarını hayırlamak bana düştü. Hiç hayırlı olsun mesajı alacak bir olay yaşamadım. Geçer bu günlerde sabır diyorum 33 yıl ne geçti de şimdi ne geçecek

Neden kendi evinize çıkmıyorsunuz?

Doğu bölgesi ama zaten alışık olduğunuz düzeniniz, aileniz, her şeyiniz orada. Yani sizin için bir başkasına olduğu kadar çok dezavantaj yok. okumuş ve çalışan bir kadın olduğunuza göre, anlayışlı bir aileniz var. eger yaşadığınız yerse güvenlik sıkıntısı yoksa kendi düzeninizi kurma isteğinizi ailenize anlatın. Yaşınız Eger profilde yazan 33 ise, ben arkadaş seçimi konusunda yazdıklarınızın bahane olduğunu düşünüyorum. Ben de 33 yaşındayım, 25 yaşında arkadaşım da var 45 yaşında da. paylaşımlarınızın ne olacağı konusunda siz yön verin biraz da. ayrıca evlerine davet ediliyorsanız gidin. Siz de dışarıda ağırlayın. Ailenizle yaşadığınız için evin uygun olmadığını söylemek ayıp degil gunah degil. Bence biraz kafanızdaki kalıpların dışına çıkmaya bakın, size iyi gelecektir :)