... fazlası da bize değil, başkasına gidiyor yine. evde yorgunluğunu, eve hapsolmayı ben çekiyorum ama... Aynen ben de bu durumdayım efla benim şim de işkolik ve ortaklar abisiyle işte ortak değiller ama parada ortaklar Benim eşim de çalışmayı çok seviyor ama para kazanmak hırsı değil onun ki yeni birşeyler yapıp becerme hırsı. Böyle mutlu oluyor. Kendi işi var başka işlere marak salıyor, uğraşıyor. Hatta bazen kendimi kötü hissediyorum acaba ben mi böyle yaptım bu adamı diye ama yok. Kendimi kontrol ediyorum öyle aşırı bir isteğim açgözlülüüm yok. Onun kazandığı bana yetiyor. Konu sahibi senin de eşin böyle galiba çalşmayı seviyor. Ama benimkisi biraz farklı. Benim isteklerime önem veriyor. Pazar günleri çalışmasına kati sürette karşıyım pazarları birlikte geçiriyoruz. Konu sahibinin işi daha zor allah yardımcısı olsun.

Arkadaş ne kadar çalışırsa çalışsın ne kadar kazanırsa kazansın hiç biri sana mutluluk vermez Bi sohbet muhabbet seninle şöyle bir yürüyüş yapıp ilgilenmedikten sonra İşte erkekler bunu anlamıyor Konuşmayı dene derdini anlat Anlarsa ne ala anlamıyorsa hamilesin bebeğin her duygu değişiminden etkileniyor yapısı ona göre şekilleniyor Bunu düşün ve kendini mutlu edecek ne varsa onu yap Otur kitap oku hem bebişine hem kendine :) hava müsaitse kısa mesafe de olsa yürü temiz hava al Efla bize bağışla

Aynen canım para kazanma hırsı değil yeni şeyler yapma hırsı. Yeni projeler yeni planlar bazen onu böyle ağzım açık dinliyorum Dükkanı olsa ne bleyim dükkanda çalıştıkça daha çok para kazanacak olsa pazarları çalışsın diyeceğim ama bu ek işlere çalışıp beni ihmal ediyor olması dokunuyor MissCherryBlossom

Nasıl anlatsam bilmiyorum Dert mi onu da bilmiyorum. Bu ara gebelik hormonlarımda yüksek etkisi vardır belki de. Gelelim mevzuya. Eşimin iyi bir işi var geliri gayet iyi fakat onun haricinde ek iş alıyor. Ben çalışmıyorum ama evde sıkılıp üzerine de düşmüyorum. Bİr dönemde aynı sorunları yaşamıştık bir ara düzelir gibi oldu. Şimdi daha beter bir şekilde aynı hale döndü. . Eve geliyor. Biraz gönlüm olsun diye birlikte 1 film izliyoruz. Daha sonra herkes kendi işinin başına çekiliyor. Hatta ayrı odalara. BEnimde kendi uğraşlarım oluyor elişi vs. Ses çıkarmıyorum pek. Problem şu ki: Pazar günleri bile erkenden kalkıp projesine oturmak istiyor. Son 1 aydır da pazar günleri de şirkete gitmeye başladı. Haftanın 7 günü çalışıyor. Küsüyorum ağlıyorum hoşlanmadığımı belirtsem de suratta yapsam değişen hiç bir şey yok Birlikte alışverişe gitmek bir yerleri gezmek bunlar sadece benim hayallerim. Sorun yapıyorum çünkü daha 1 yıllık evliyiz. 4 ay sonra bebek gelecek zaten birlikte yapacağımız şeylerin bir çoğu ister istemez kısıtlanacak. Bu ara fazlasıyla düşünüyorum. Ona karşı da aşırı ilgisizleştim. Neredeyse yüzünü bile görmek istemiyorum. Ben alışverişe arkadaşlarımla gideceksem, sıkıntımı onlarla paylaşacaksam, bir çok şeyimi ailemle birlikte yapacaksam ben neden evlendim ki. İstanbul'la ilgili bir yeri görmek istesem eşimle olmuyor bu. İşin en kötü yanı ikimizde burada gurbetteyiz. Birbirimizden başka kimse yok. Akraba çevresi yok. Birkaç sayılı arkadaşlarımız var o kadar. Onlarında birçoğu ya karşıda oturuyor yada bize uzak mesafedeler. Araba olmadığı için otobüsle gezmekten nefret ediyor kendisi. Fakat ben ondan beni al ücra köşelere götür de demiyorum. Bir akşam kendi oturduğumuz semti dolaşsak bu bile yetiyor kafa dağıtmaya. Oturup bu beklentilerimi konuşamıyoruz da iş ya kavgaya dönüyor ya da ben ağlıyorum dayanamayıp hiç bir şey konuşamıyoruz. Ona göre ben anlayışsız bir insanım o yoruluyor geliyor işten ben sorun yapıyorum. Ama duruma bakıyorum aldığı maaş iyi Allaha şükür, borcumuz derdimiz yok.3-5 çocuk sahibi değiliz ki onlara yetiştirme derdi olsun. Benim hakkımdan alıp işine veriyor ve o paradan bereket bekliyor Bu ara beklentilerimde aşırı arttı. Yani gözüme batıyor her şeyi. Dokunacak olsa elini itesim geliyor. Eş gibi değil ev arkadaşı gibiyiz.

ark ım benm derdime de parmak basmışsın. senin eşin en azndan yeni başlamış pazar ları çalışmaya biz evlendiiğimzden beri eşim 7 gün çalışıyor. ve beni memleketine getrdi ve gidecek 1 kapım ve ark ım yok. doğuya geldm ank dan. her h. sonu ağlayarak geçrdm üstelk ailesi de burda. beklentileri var ve bi de bunlardan dolayı kavga ediyoruz. 1 yıl olmadı evleneli ama güzel günümz pek azdr. en azndan ark ların var canım. ben de çooook dertliyim

iş konusunda hırsları ya da endişeleri vardır bilemiyorum. bebeğin gelecek olmasıyla birlikte kendinde önemli bir sorumluluk olduğunu düşünüp işine 4 elle sarılmış da olabilir. siz evde olduğunuz için, şu an ilginiz onun üzerinde. gebelikten önce çalışma hayatınız var mıydı bilmiyorum ama, genelde bu durumlar çok oluyor. adam dışarıda çok çalışıyor, evde dinlenmek istiyor, bazen konuşmaya bile zor enerji buluyor. siz de bütün gün evde 4 gözle onun gelmesini, birşeyler paylaşmayı bekliyorsunuz belki, ama onda o enerji kalmıyor. 7 gün çalışması gerçekten kötü, eşim de 7 gün çalışır, yazdığınız şeyleri ben de dönem dönem çok yaşadım. bazen tam zamanlı, bazen yarı zamanlı çalıştığımda, bazen de evde olduğum zamanlar... bir film izlemeye bile ikna edemem, alt yazıyı o sevmez, ben seslendirmeyi sevmem. ortak noktada buluşalım dedik, ikimiz de keyif alamadık :) kendi halimizdeyiz artık. ben istediğim filmleri tek izliyorum... bir de kolay kolay dışarı çıkmayı sevmez, evde oturmayı sever... arada ben de parlıyorum sizin gibi... benim için de fazla paranın bir kıymeti yok, ben de kazanıyorum, o da... fazlası da bize değil, başkasına gidiyor yine. evde yorgunluğunu, eve hapsolmayı ben çekiyorum ama... araba alınca durum pek değişmedi bizde... böyle yazınca, ben de aynı durumdayım yahu :)) belki hormonların etkisiyle siz çok daha şiddetli hissediyorsunuz bu duyguları. vakit bulduk mu, tiyatroya gideriz, veya ortak arkadaşlarımızla buluşuruz, çok keyif alırım bunlardan, o da alıyor gibi ama, devamı gelsin diye çabası yok... eşinizi karşınıza alın, tek tek hissettiklerinizi söyleyin. belkentilerinizi söyleyin. şurada bir plan yaptım, gidelim deyin. siz yönlendirmeye çalışın biraz. ondan beklemeyin, eskiden ben de beklerdim, beklemem ile kalırdım. en azından 15 günde 1 günü sadece size ayırsın. bebekten sonra zaten bu kadar beklentiniz kalmayacak... bunu hatırlatın. ben arada bir bunu yapıyorum, bir süre devam ediyor. sonra yine eskisi... kişiliği böyle, 180 derece döndüremiyorum. ben biraz kabullendim durumu. siz umarım daha güzel sonuçlar alırsınız.

hamileliğinden dolayı aşırı duygusalsın. eşin bebek için çok çalışıyordur. yakında anne olacaksın. vaktin nasıl geçtiğini bile anlamayacaksın. sıkıntıların geride kalacak. CakmaLaraCroft Evimin

Siz çok bir şey istemiyorsunuz ki Bulunduğumuz semti bile dolaşsak yeter benim için, çok bi yerer götürmesine gerek yok bile diyorsunuz üstelik Her eş bu kadarını bekler.. Eşiniz işkolik ya da bebekten ötürü daha fazla kazanmayı hedefliyor olabilir Bi şekilde herşeyin iş/para olmadığını size de vakit ayırması gerektiğini anlatmanız lazım, anlatınca tartışma çıkıyorsa yazabilirsiniz H hulyadem

işkolik olabilir. benimki de öyle. hatta daha beter. en yoğun olduğu zamanlar da evlenmeden önceki dönem ve yeni evli olduğumuz dönemdi. cicim aylarını çalışarak geçirdik yani :) her gün bir film izleyebiliyorsanız ne mutlu size. nereden baksanız bir saat demek bu. bizde o da yok. şu anda ben de gece, gündüz çalıştığımdan çok sıkıntı yaratmıyor ama bir süre sonra işlerim hafifleyecek. en azından akşamları işim olmayacak. o zaman ne yaparım bilmiyorum. ama şöyle de bir şey var. bir arkadaşın da dediği gibi mal mal otursa bütün akşam, tv izlese, yüzünüze bile bakmasa, sizinle konuştuğu kelimeler çay getir, yemek getir'den ibaret olsa ne olacaktı. tanıdığım evli insanlardan evlilikleri 3, 5 yıllık olunca, öyle olanlar çok çünkü. en azından bizimkiler iş yapıyor, para kazanıyor. açıkçası tv izleyip, göbeğini kaşıyan erkek görüntüsü beni çileden çıkarıyor. sanırım ben de işkoliğim :) çok sıkıldığınızda bir haftasonu için gezi planı yapabilirsiniz. ben bu çözümü buldum. bu yüzden döndüğünde normalden daha fazla çalışması gerektiğinden kıyamıyorum bazen. zaten az uyuyor ama çok sıkıldığımda yapıyorum bunu. gerçi bebek de olacakmış sizin. bebeği kısa süreli birine bırakıp, bir süre birlikte "dışarıda" vakit geçirebilirsiniz. evde olunca illa ki işine bakmak isteyecek çünkü. bir de işim var çıkamam diyebilir. ama insan sürekli çalışınca, işkolik olsa da sıkıldığı, bunaldığı zamanlar olabiliyor. siz sadece kendinizi düşünür gibi değil de, onu da düşünerek; sıkıldığı zamanları anlamaya çalışarak, o zamanlar için bir plan yapabilirsiniz. masa başında çalışan insana, şöyle yeşillik bir yerde yürüyüş çok iyi geliyor. bir de kendinizi başkalarıyla karşılaştırmayın. herkesin kişiliği, çalışkanlığı farklıdır. kimi adam normal mesai saatleri içerisindeki işine bile zor gider, zorunda olmasa onu bile yapmayacak. kimisi de bir dakika oturmayı kayıp olarak görür.

Sevgili İcetea, sen üzülme, bak hamileymişsin de. Eşinin de eminim kendine göre gerekçeleri vardır. Ama bence sonu kavga da olsa karşılıklı sağlam bir konuşma yapmak gerekir. Bayanların genelde ortak sıkıntısıdır bu. İnan yalnız değilsin. Bizim yaradılışımız, zevklerimiz, uğraşlarımız farklı. Onlar ise duygudan yoksun.