Kıyamam sana.. Ne kadar zamandır evlisin? Benim böyle durumlarda en çok korktuğum şey, sevgi göstererek katettikleri mesafelerini daha sonradan farklı beklentilerine amaç olarak kullanmaları bu tarz insanların... Kimse kimsenin evladını, gelin de olsa damat da olsa, evladı gibi sevemez.. Ölürüm sana da dese inanmam... Çok zor bir durum... Kabullenememek değil seninkisi, içsel bir bilinçaltı mesajı.. bir güvensizlikten kaynaklanan kabullenememe durumu.. çünkü gerçek değil ve bunu hissediyorsun.. günü geldiğinde bu bir beklentiye dönüştüğünde nasıl hareket edeceğini şu anda bile kestiremiyorsun.. Bu kötü mü? Hayır... Yeni evli isen eğer... Yine de bazı şeylerde mesafeli olman.. senin de kendi karakterinden gelen ve fakat onları kırmayacak doğrularını arada gündeme getirmen gerek... Böyle yapıp, kendi doğrularının da olduğu bir aile ortamı çizebilirsen, o zaman orayı daha fazla sahiplenebilirsin... Bence sevgilerini bir dene.. ne kadar gerçek.. Mesela senin için doğru olan bir şeyi söyle.. Sana mantıklı gelen herhangi bir şeyi... Yalnız bu mantıklı gelen şey, "söylesem mi?" diye kuşku duyabileceğin bir şey olsun.. yani tepkilerini bilemeyeceğin bir şey.. ve mutlaka senin doğrun olsun... Eğer yumuşakça yaklaşırlarsa, kabullenirsin zaten... ancak bu sorunun cevabı, aslında beklediğin gibi olursa... hissettiğin şeyde zaten haklısındır.. Kabullenememenin bir nedeni vardır... Karışık yazdım, ama eminim sen beni anlarsın... Selamlar, S

canım öncelikle hiç karışık değil. çok anlaşılır yazmışsın.. çok sağol... Ben 2 yıllık evliyim..29 yaşındayım... oları çok iyi tanıyorum aslında. eskidende tanıyordum.. benim biraz karışık... benim ailem egelii onlar iç anadolulu bide grüş olarak kapalı diyeyim. tabiki herkesin görüşü kendine.. saygı duyarım... ama gelin kaynana mevzularıı pek karışık onların... Neyse... benim ailem egede.. onlar iç anadoludaa... ben başka şehirde oturuyorum... hatta ve hatttaaa eşim şu anda doğu görevindee 2 yıl ayrıyız... bende ailemin yanında kalıyorum... ama arada onlarada gitmem lazım.. ve 2 yılda ilk kez geçen ay gittim.. yalnız olarak ilk kez diyorum.. eşimle daha önce hep gittik tabiki. ama gittim kaldım 1 hafta. tamam herşey çok güzel. beni çok seviyorlar. ama kabullenemiyorum.. benim burda ne işim var diyorum.. çok konuşuyorum çok yorum yapıyorum.. her yapılana karşı çıkıyorum.. o öle olmaz böle olur... falan ii zaman geçiriyoruz.. ama akşam olup yatağa uzanıyorum. yok diyorum ya ben böle biri olamam... yani bi türlü kendim olamıyorum... doğal olamıyorum.. sürekli bi bilmişlik halindeyim.. buda beni sinir ediyor tabiii... kikirikli Canım

Sorunlar az olur çok olur... kayınvalide iyidir, kayınpader şöledir, yok görümcem,,,, evet hepsi bi gelir bi gider,, bi seversin bi sinirden geberirsin... ama asıl sorun onları kabullenememek sanırım. ben artık bunları okudukça böle olduğunu düşünüyorum... ve asıl sorunum bu ben onları kabullenememişimmmm sürekli onlar kokmasın bulaşmasın durumundayım. belkide herşey bu yüzden bu kadar batıyor insana. Serotonin

Hayır canım, Asıl sorun, senelerdir baktığı oğlunun aldığı kızı bir türlü kabullenemeyen kayınvalidelerden çıkıyor... Küçük sorunlar, kayınvalidesini kabullenemeyen taze gelin adaylarında çıkıyor.. onlara da nedense kayınvalidenin iyisi düşmüş olduğundan sanırım.. Elbette bunun karşılıklı istisnaları vardır.. S

işte benimkinler beni kabul etmiş durumda. o yüzden diyorum ya ben kabullenemedim diye.. hatta fazla kabul etmiş durumdalar.. yani ben onların kızızm direk.. evet bu iyi bişey ama. kendi kızlarıda var ama onu hiç önemsemiyorlar. kendi kızlarınıda kayınvalidelerine adamış durumdalar. e doğal olarak o evin grevleride bana kalıyor. ve görümcemde beni çok sevmelerinden rahatsızlık duymuyor. çünkü artık orası onun evi değil. ben o evin geliniyim ve kızıyım herşey bana yakışır. bu biraz ters değilmi. ne bileyim benim erkek kardeşim yok ama. annemi babamı başka bi bayanın eline bırakmam istemem sanırım. yıllarca bana bakmışlar. elin kızı nerden bilsin benim anamın babamın huyunu suyunu dimi ya.. Serotonin