biliyormusun.. belki cahil cesareti diyeceksin ama... bu çocuk yüzünden işimden oluyordum... eşimle sorunluydum.. öğrendiğimde kutsal aylardaydık... ve benim sağlık sorunum var beynimde tümör var.. hamilelikte büyüyüp büyümeyeceği ise %50 lik oranda riskli.. düşün aklına daha olumsuzluk geliyormu.. ama yapamadım... yapamadım... başka açıklaması yok.. ya mucizem olacak dedim yada felaketim... herşeyi niye bu kadr göze aldım bilmiyorum.. olayların çok ortasında belki yanlış bir karar ama bu çcouk doğacaktı içime öyle doğuyordu. nitekimde kaçınılmaz sonla doğacak sanırım( minikdepresif Vazgeçtim

Aldırmamakla en iyisini yapmışın ha hayattaki 4 yasındaki kızını öldürmüşün ha karnındakini aldırmışın fark yok!!!

biliyorum.. hamile kaldığımı öğrendiğimdede çok çelişkide kaldım.. hep aldırmayı düşündüm.. ama inancıma aykırı geldiği için yapamadım( öğrendiğimde üçaylara denk gelmişti. çocuk aldırmanın çok günah olduğunu biliyorum.. yapamadım( onun katile olamam dedim.. o zmaanda sonumuz olmayacağını hissediyordum ama yapamadım bilmiyorum annemisiniz ama eğer onu aldırırsam kızımada birşey olur korkusunu duydum şimdi daha mı iyi diyeceksiniz ama inanın bilmiyorum.. kalakaldım.. hangisi daha kötü bilemiyorumsenağlama

Evet anneyim, hakkınızda hayırlısı olsun. Fakat bu benim düşüncem tabii, bu durumda iken dünyaya suçsuz bir bebek getirmeyi düşünemez ve aldırırdım. minikdepresif Vazgeçtim

Bencede doğrusu bu. Anlaşamamış olabilirsiniz ama genede bir babası var. Anlaşmazlığın bedelini canıyla ödemek zorunda değil. İnş ilerde kızlarına sahip çıkar. Halinizi gören Allah elbet karnınızdakinide halini görecekdir.

Ne diyeyimki ben size, evliliğinizde bir çatlak oluşmuş, daha yeniyken tekrar hamile kalmışsınız. Ve tekrar boşanma aşamasındasınız. Niye sadece kendinizi düşünürsünüz anlamıyorum, bir bebek gelecek dünyaya, bu yükü nasıl kaldıracaksınız? Hadi kazara hamile kaldınız e aldırsaydınız, neye güvenerek doğurmayı düşündünüz? A

sağol cnm dua edin bana... A

canım tesadüfen girdim ben buraya ve yazını gördüm... ben 2 kez bebeğimi kaybettim aldırmadım ama kendi düştü ben bunun acısını hala yaşıyorum ve sen kendi bebeğini öldürecektin emin ol bunun altından kalkamazdın aldırmama kararına saygı duyuyor hatta destekliyorum çünkü bunun önleminin baştan alınması gerekiyordu önleme rağmen gelmişse de senin fikrini sormamış bu bebek ve onun hayatına son verme gibi bir lüksün yok bence... Hem çocuklarından güç alarak yaşabilirsin yalnız değilsin bütün kadınlar bilir anne olan bir kadın çok güçlüdür çünkü olmak zorundadır... rabbim yardımcın olsun smuwiLa

açıklamadan ziyade olanları anlatmak istedim... ve çaresizliğimi.. çaresizlik içinde bir işaret bekledim ii yada kötü.. doktorum aldır deseydi aldıracaktım.. ama öbür türlü için onun günahı yok dedim.. onun canını almakda benim haddim değil dedim. ama mantığım tam tersini söyledi... evet şimdi üçümüz içinde hayırlısı.. zor günler bekliyor ama ilk boşanma olayındaki gibi değilim sanki daha güçlüyüm gibi tersi olamsı gerekirken... yada cidden yorulduğum için ne olacaksa olsunu bekliyorum.. MuzipRakkase Üyelkiptali istiyrm

kendini güzel anlatırsan neden anlamasın senin cocukların en güzeli anne baba ile beraber büyümeleri çocukların ama inanın bana huzursuz bi evde büyümelerindense boşanmış anne babanın cocugu olmak daha iyi. eğer eşinizle çocuklarınızla ilgili anlaşabilirseniz, ayrıldığınızı ama anne babalıktan istifa etmediğinizi hissettirirseniz herşey daha güzel olur diye düşünüyorum. anne değilim gözlemlerime dayanarak konuşuyorum. hayırlısı olsun hakkınızda. A

senağlamahikayemi okumuşsunuzdur... bundan birkaç ay önce paylaşmıştım... ihanetten dolayı aldatıldığımdan dolayı ne yapacağımı bilmiyordum sizlerle paylaşmıştım... o günden bugüne neler değişti ve ben ne haldeyim.. şimdi bir tek şuna inanıyorum beterin beteri hakikaten varmış((( boşanma kararı almıştım en son. dilekçem hazırdı. pazar akşamı konultuk anlaştık.. gece yalvardı yakardı ağladı yapma dedi... sen ne istersen o olacak dedi.. binbir yalvarma.. bir hata bir daha olmayacak yeminler yakarmalar.. bir kızımız var(( bam telim... yavrum var... nasıl yapıcaktım.. ama yapmalıydım hazmedemiyordum... korktuğum oldu ben ikna etti. .. sonrasında bir iyi bir iyi bir ilgili alakalı sormayın gitsin... ilk günler gibi.. gelelim birbuçuk iki aydır... ilgisiz alakasız varmışım yokmuşum belli değil.. ve en kötüsü ben hamileyim(( böyle brşeyi nasıl yaparsın diyeniniz oluyordur ama inanın bende bilmiyorum.. korundum.. yıllardır korunduğum şekilde korundum ama hamleyim.. şoklardayım.. şimdi beş aylık bir kızım daha oalcak( ve son bir buçuk iki aydır eşimle gene kötüyüz.. ve bugün tartıştık.. ve ayrılmaya karar verdik... ben bir karnımda biri 4 yaşında iki kızımla kalakaldım.. ayrılmayı ben teklif ettim. madem istemiyor niye onun suratsızlığına katlanayım diye.. şimdi birşey hissetmiyorum.. açıkçası böğüre böğüre ağlarım gibi geliyordu ama ağlamadım hiç.. boşluktayım sanırım yada şokmu diyorsunuz ondan işte... yada o kadar bıkmışım ki yaptıklarından etkilemedi bu karar beni. tek düşündüğüm kızlarım ilerde beni anlarmı?senağlama

Allah korusun öyle en kötüsünü düşünmeyin. olan olmuş artık. Allah sizi kızlarınıza, onları da size bağışlasın. A

hiç bi açıklama yapmak ya da sebep aramak zorunda değilsin kendini ikna etmeye mi çalışıyorsun bilmiyorum istemişsin bu bebeği belli uğurlu gelir sana inşallah.. ben olsam bende aldırmazdım.. en büyük özlemim bi kız çocuğu.. ama henüz bi eşim bile yok.. ben evliliğe cesaret edemeyenlerdenim.. dualarım seninle herşey güzel olsun senin içinde minik içinde.. ayca88