Üniversite sınavlarına çalışırken bu kadar ağır olmasa da bizimkiler de buna benzer davranışlar sergiliyordu farkında olmadan. Hatta annem bir gün trajikomik bir cümle sarf etti hala aklımıza geldikçe güleriz 'Bulaşık mı önemli ders mi' Sürekli yanıma gelip konuşmaya çalışırlardı can sıkıntısından. Ben de çözümü yazın geceleri balkonda çalışmakta buldum hem gündüz sıcağı olmuyordu hem de gece herkes uykuda olduğundan çok sessiz ortam oluyordu. Sabaha kadar çalışıp öğlene kadar uyuyordum. Öğlenden de akşama kadar dershane akşamdan geceye kadar annemlere vakit ayırıyordum kimse şikayet etmeden olay çözülmüş oluyordu. Yapabilirseniz gece çalışın ya da büyük bir şehirdeyseniz çok sessiz güzel kitap-kafeler var bazı büyük kitapçılar da var oturup çalışabileceğiniz halk kütüphaneleri ya da üniversite yakınsa evinize üniversite kütüphanelerini düşünebilirsiniz. Eğer hiçbir yol bulamazsanız kulak tıkacı alın bir çift seslenildiğinde duymamış olursunuz oda arkadaşım koridordaki sesten rahatsız olduğunda böyle bir yöntemle çalışırdı.

Kütüphaneye gidin daha rahat çalışırsiniz kendinizi önce siz düşünün ki başkaları da sizi düşünsün atmivararkamda

Ne yazık ki bazı aileler böyle, sanki çocuklar zorla gelip hayatlarına girmiş gibi davranıyorlar. Basamakları yavaş yavaş çıkmaya çalış, hemen hedefindeki yeri kazanmaya çalışmaktansa önce yapabildiğin kadarıyla bir yere yerleşmeye çalış ki, işin ve evin olsun, sonra kendi evinde istediğin gibi hayalindeki yer için çalış. İnsan ne yazık ki ailesini seçemiyor. Ne kadar boğucu bir durumda olduğunu yaşamayan anlamaz. gamzeugurum

Maddi durumumuz iyi demişsiniz, bence bir özel yurda yerleşin. Kendi ayrı odam olduğu halde en verimli yurtta ders çalışabiliyordum ben Edit: Tabii uygun etüt salonu, çalışma odası vs. bulunan yurtlar yada tek kişilik odalar...

Anneannem laftan anlamıyor. Bu ortamdan kaçmak için evlenmeyi bile düşünüyorum. U umran80

24 yasinda koca kadinsin, kimse bize de al cocugum bu masa senin su kose senin demedi. Git caninin istedigini al, evin en musait yerine de kiy, calisma alanini kendin olustur. ayrica duzenli olarak her gun belli bir saatte cik kutuphaneye git. Anneanne pesinden gelecek degil ya? Sen pasif kalma

Kendime ait bir alan istiyorum sadece. Değer görmemek beni yıprattı. Üniversite dönemimde kütüphanelerde geçti zaten zamanımın çoğu. Ya da ailemden uzakta yaşamak istiyorum. Aslında ders çalışıyorum. Sadece saygı görmüyorum. Ders çalışamıyorum dedim ama ben daha çok çalışmak istiyorum ve anlayış bekliyorum. Sanırım bu da düzelmeyecek en iyisi benim gitmem gibi görünüyor.

Kutuphane cok mu uzak gercekten? 1 saatte surse karda olursunuz bence. Kardesim evde konsantre olamadigi icin sabah kutuphanenin acilis saatinden aksam kapanis saatine kadar kutuphanede ders calisiyor. Evde calismasina gerekte kalmiyo boylece.

Ay okurken daraldım. Neden kardeşinizin çalışma masasında bilgisayarında çalışamıyorsunuz? 1den fazla bilgisayar varmış neticede. Kitaplarınızı balkona değil de çekyatın altına koyun küflenmiş hastalık kaparsınız yoksa. Geçici bir işe girin dicektim ama kpss çalışıyormuşsunuz. Anneanneniz çalışmanıza engel oluyorsa lafınızı esirgemeyin, şu an yemek yapamam anneanne ders çalışmam gerek, şu an konuşamam ders çalışmam gerek deyin başka odaya geçin. Bizim komşunun kızı da böyleydi wcye girip ders çalışıyordu alan yoktu evde çalışmak için.

İmkanlarınızı kendiniz yaratmalısınız. Bilgisayar varsa bilgisayarı çekin öyle çalışın. E bir yerden başlamak lazım... Erkek arkadaşınız var mı? Onla ortak çalışın. Mesela ben çok görüyorum starbucksta kahvesini alıp kpss çalışanı? E başka türlü de düzen oturtamazsınız. Haydi kalkın ve bir yerden başlayın..

kütüphane çok uzak evet M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

24 yaşında değil de, 17 yaşında bir genç kız yazmış gibi. Bence probleminiz bu. Kütüphaneye gidin? Benimle konuşmayın çalışırken deyin? Ananeyi susturun? Tam zamanlı kpss mi çalışıyorsunuz? Part time çalışmaya başlayın bence. 24 yaşında bir kadın 100 tllik tv sehpasını alabilmeli?

Sustan anlamıyor yaşlılar esimin babannesi bizdeydi ben ders çalışırken sürekli konışuyordu ve kızım çok çalıştın diyodu en iyisi kutuphane

Saçmalamaa. Evlenince çok güzel ders çalışırsın sanki canım, sizinkiler senin düşünme yetkini de etkilemiş. Git herhangi bir kafede otur çalış. Parkta otur çalış. İyi sabrediyorsun. Gerekirse evdeki herkesle küs ohh kafan rahat olur kimse seninle konuşmaz. En son çare bu yani.

Çok mu uzak kutuphane evde daha çok zaman gidiyor bence baksana

sacma bir düşünce. kütüphanede bal gibide cakısırsın

Gayet açıklayıcı yazdığıma inanıyorum. İlk olarak düzenim yoksa kütüphaneye gitmem bile fark etmez zaman kaybı. Benimle konuşmayın diyorum karşıma alıp konuştum ve anlamıyorlar.

Bir suru oneri gelmis Evlenmeyi bile dusunuyorum diye cevap vermissiniz Sanirim siz icten ice evlenmek istiyorsunuz Aday var mi bari

Üniversiteyi şehir dışında okuyacaktın hata yapmışsın D

Kardesinizin kitaplarini kenara cekip kendinize neden alan yapmiyorsunuz. Kaba bir tabir olacak ama aglamayana meme yoktur bu hayatta.

Aslında mantıklı bu küsme fikri :)

Yumusak huylu bi insana benziyosunuz ve maalesef bazi aileler boyle evlatlardan haz etmiyolar ne hikmetse! Gunduz uyuyup gece calismayi denediniz mi, gece en olmadi mutfak musaittir.

Her elimi attığımda kavga konusu olan durumlardan biri. Hatta her şey kavga konusu bu evde Y

Biz evde 5 kişiyiz bana saygı duymuyorlar ki. Zaten emekli ailem var her an gürültülü bir ev. Babam her dakika bilgisayar başında. Ya da tv başında nereye gitsem beni oradan çıkartıyor. Kütüphane uzak. Kendi alanımı yaratmam için bu evden gitmem gerek.

Evlenmeyi düşüneceğine bir işe part time girip kendi tek göz bile olsa evini tut oku. Ailen izin vermiyorsa o zaman bana yer ayarlayın de 3 hafta zaman ver gideceğim yoksa de

Gece çalışıp gündüz uyuma fikri bana çok mantıklı geldi :) çok teşekkür ederim witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Bu durumu ne kadar iyi anladığımı tahmin edemezsin konu sahibi. Bazen çirkef ya da başına buyruk olmak gerek. Çirkefleşip hakkını alacaksın ya da çıkıp gideceksin çözümü dışarda arayacaksın. Ben akşamları kpss kursuna gidiyordum gündüzleri çalışıyordum. Bütün masraflarımı kendim karşıladım o dönem, sonunda da atandım. Hazırlık sürecinde sürekli dışarda olduğum için güzel bir arkadaş çevrem oldu Arada boşluklar bulduğumda o çevreyle çok da güzel vakit geçirdim. Hala özlediğim bir dönemdir. Eve dönüşüm akşam 9-10 du. Dinlenip Bi iki saat ders çalışmam 12yi buluyordu herkes uyumuş oluyordu zaten. Evlenmek kolaya kaçmak gibi görünse de sonrası çok daha zor.

Ilginçmis gerçekten.. Normalde aileler yeterki çocuğum okusun die kendinden taviz verir seninkiler ise tam tersi.. Ben bi anlam veremedim.. Mesela sizi daha iyi anlayacağına inandığınız bi büyüğünuzle bu durumu tüm ciddiyetiyle paylassaniz.. Bu ortamda ders falan çalışamıyorum benim kpss kazanmam gerek deseniz ne derler?Yada kendinize bir kütüphane belirleyin hergün çalışmak için oraya gidin... Emin olun çok yararını göreceksiniz...

24 yaşına gelmişsiniz artık. Bir şeyleri ailenizden beklemek yerine kendiniz yaratmalısınız. Kütüphane yoksa kafe olur dershane olur. Çıkamıyorsanız itiverin bilgisayarı kenara çalışın. Pasif kalıp başkalarından beklemeyin küçük değilsiniz artık.

Bulunduğun yerde dersane yok mu her sabah git dersanede çalış akşam eve don uyu sabah herkes uyurken erken kalk devam et çalışmaya

Nerede yaşıyorsunuz allah aşkına sakin bir kafe de mi yok ortalıkta? Ya da ilköğretim lise falan? Gidin boş bulduğunuz bir yerde çalışın. Ben de ağır bir bölüm okuyorum sabah 8de evden çıkıp akşam 9 10 da döndüğüm oluyor. Evde çalışmıyorum çünkü ne olursa olsun dikkat dağılır insanlar siz ders çalışacaksınız diye put gibi oturamaz ya. Illa ses olacak. Kütüphaneye giderken 1 saat bile harcasam çok daha verimli çalışmış olacağım için bunu kayıp görmem. Illa uzak diyorsanız gidin bir kafede oturun çalışın. Bahane üretiyor gibi geldiniz bana.

Merhaba arkadaşlar. Ben 24 yaşımda üniversiteyi yeni bitirmiş bir bireyim. Ailemin gözünde tam olarak neyim bilmiyorum. Sebebine gelirsek... Çocukluğumdan beri bir odam yok. Çocukluğumdan beri çalışma masam yok. Üniversiteyi ailemin yanında okudum ama kendime ait bir alanım yoktu. Biz iki kardeşiz. Ama ailede beş kişiyiz. En başından beri anneannem de bizimle yaşıyor. Ben genelde anneannemle aynı odada çekyatta uyuyorum çünkü salon soğuk oluyor. Anneannem her sabah çekyatı toplattırıp her akşam bana yeniden yatak yaptırtıyor çünkü rahatsız oluyormuş. Ders çalışmak için portatif masa kullanıyorum ama anneannem bundan rahatsız oluyor. Ders çalışmama izin vermiyor ve sürekli konuşuyor. Diğer odalara gittiğimde de sürekli yanıma gelip konuşma açmaya çalışıyor hatta bunu tüm aile bireyleri yapıyor... Kardeşimin bir odası var ama odayı yatmak için kullanıyor. Ve masasında da bilgisayar var çalışamıyorum o odada. Ev kendi evimiz ve ailemin durumu da iyi... Ama bana bir alan oluşturun dediğimde oralı olmuyorlar. Eski tv sehpasını atıp yerine bir çalışma masası almak çok zor geliyor onlara. Evde tam 3 tane televizyon 2 tane bilgisayar ve tablet var, istediklerinde bir çalışma masasından daha pahalı şeylere yönelebiliyorlarken, bana verdikleri bu değer zoruma gidiyor. Onlardan sadece biraz anlayış bekliyorken onlar bana ne anlayış ne de alan veriyorlar. Kitaplarım balkonda duruyor ve rutubet oldular. Bu şekilde nasıl kpss çalışacağımı bile bilmiyorum. Masanın başına oturuyorum anneannem yemek yapmamı istiyor. Kızlar ne olur bana akıl verin artık dayanamıyorum. Bu belki bazılarına göre sorun değildir ama her gün bu evde içim bunalıyor. Bu sene kpss yi kazanmam lazım. Ne yapmalıyım bana fikir verin. Şimdiden teşekkür ediyorum. Q queenofhaters Yaşa Mustafa Kemal Paşa! tek ayak

evden sabah çıkın kütüphaneye gidin akşamda dönün o zaman kimsenin ne dediğini düşünmezsiniz içiniz rahat bir şekilde istediğinizi yaparsınız

Kütüphane herkes çalışamaz, neden konu sahibinin üstüne gidiliyor? Her kütüphane 4 4lük değil şehir merkezinde değil, üstelik acikabilir, kitaplarını taşıyamaz. Bazı kütüphanelerde ses oluyor bundan rahatsız olabilir. Herkesi kendi koşulunuza göre degerlendirmeyin. Konu sahibi sen haklısın. Ailen vermesi gereken değeri vermiyor. Sen biraz sert çık zorla ayarla kendine birşeyler.

Annemle konuşuyorum ama yapacak bir şeyim yok diyor. Aslında üniversite yaşantım boyunca her zaman konuştum. Sanırım işlerine gelmiyor. Kütüphaneyi de denedim ama gidene kadar zaman kaybediyorum. Bir şekilde ailemi ikna etmem gerek ama bilemiyorum. Bazen evlensem mi diye düşünüyorum çok daraldım. Q queenofhaters Yaşa Mustafa Kemal Paşa! tek ayak