İNAN BUNLARIN HEPSİ GEÇECEKa. s SEN ŞUANDA DÜNYANIN EN GÜZEL VARLIĞINA SAHİPSİN:ecrin_bebek:BİRDE BÖYLE DÜŞÜN HAYATIM İLK ÖNCE KESİNLİKLE BEBEĞİNLE YATMAYACAKSIN, ÇÜNKÜ SENİN KOKUNA ALIŞIR VE SENSİZ DURMADIĞI GİBİ SAĞLIKLI BİR DAVRANIŞ DEĞİL. KENDİNE OYALANACAK BİRŞEYLER BULMALISIN BEBEĞİN HİÇ Mİ UYUMUYOR:sm_confused: YARIM SAAT BİLE UYUSA SENİN İÇİN KENDİNE AYIYARACAĞIN ZAMAN DEMEKDİR. İNAN BEN OĞLUMU ALIYORDUM YÜRÜYEREK BANKAYA FATURA YATIRMAYA GİDİYORDUM BU BİLE BANA DEĞİŞİK GELİYOR VE RAHATLIYORDUMyerimseniben 10 DK. BİLE OLSA BEBEĞİNİ EŞİNE BIRAK VE YÜRÜŞ YAP SANA BİR ŞEY SÖYLEYEYİM Mİ ARKADAŞIM, NEFES ALIYORUM, SAĞLIKLI BİR BEBEĞİM VAR, BENİ SEVEN BİR EŞİM VAR DİYEREK EN ÖNEMLİSİDE EŞİMİN VE BENİM SAĞLIĞIM YERİNDE DİYE OLUMLU YERİNDEN BAK OLAYLARA YANİ BARDAĞIN BOŞ YERİNİ DEĞİLDE DOLU TARAFINI GÖRyerimseniben İNAN HAYAT ÇOK GÜZEL VE YANINDA GÜZELLİKLER VAR DEĞERİNİ BİL HAYATIN KEYFİNİ ÇIKAR TATLIM:1hug:

Bu kadar borç içindeyken neden bir bebek yaptınız ki... Bebek demek daha da borç demektir.. Çoğu şeyden uzaklaşmaktır... Ama niye niye niye demekle bi sonuca varılmıcağı için allah kolaylık versin... Gxuxlsxuxm

işte çocuk olduktan sonra böyle oluyor hep.. önceden 1 kişiyle ilgilenip sonrada 2 kişi zor. bide çocuk olunca eve tıkanıp kalmışsın o yüzden sıkılmışsın.. melekberkenin dediği gibi komşulara git onları davet et geçer.. Eftelya6122 YaŞıYoRsAm AşK

akşam eşimle biraz konuştuk. o da farkında. çok sinirli oluyorum bazen tüm hırsımı ondan çıkarıyorum. ama o da hiç yardımcı olmuyor. evi fena halde dağıtıyor. zaten ucunu yakalayamıyorum bir türlü. ev dingonun ahırı gibi. çok titiz biri değilim normalde ama bu kadarına da dayanamıyorum. hergün çamaşır yıkamaktan kurutma derdinden usandım valla. makina yıkasa bile as kurut katla ütüle gına geldi valla. ama dün içime bir kıpırtı düştü. mayıs ayında amerikada yaşayan ablam eşi ve çocuğuyla gelecek. doğum yaptığım zaman da gelmişlerdi ve ben sezeryanlı olduğum için beraber gezememiştik. hatta pek fazla da görememiştim onları. bu sefer planlar yapıyoruz nerelere gitsek diye. o yüzden biraz heyecanlıyım...:1hug:

nereden başlasam anlatmaya bilmiyorum.7.5 senedir evliyim ve 7 aylık bir kızım var. ilk bebeğimiz. eşimi seviyorum o da beni. evine çok bağlı kızını beni çok seviyor eminim. hiç dışarı çıkması felan yoktur. kızım sağlıklı çok da güzel...:ecrin_bebek:buraya kadar herşey güzel. amaaa evlendiğimizden beri bitmeyen bir borcumuz var. sürekli ev değiştirdik ve tam düze çıktık dedik başka birşey çıktı. yine tam iyiyiz dedik bebişimiz oldu. özelde doğum yaptım. dünyanın borcu var şimdi. kızım bensiz beş dk durmuyor. hastalandım dr a gittim eşime evi dar etti. bi kuaföre gideyim dedim gittiğime pişman oldum. kaynanamın hışmına uğradım. kızıma bakması için ona bırakmıştım... benneyaptımkigece bana sımsıkı sarılmadan uyumuyor. bırakırsa yakamı eşim ilgi bekliyor... kendime hiç vakit kalmıyor.. iki tane arkadaşım var birinin yeni bebeği oldu zırt pırt gidemem. öbürü uzakta. havalar soğuk dışarı çıkamıyorum. evdeyken de kızım hep onunla ilgilenmemi istiyor. örgü bile öremiyorum. bı rahat bırakılsam evde kendimi meşgul edecek şeyler bulurum hatta elişilerim birikti. kafamda birsürü proje var ama hiçbirini hayata geçiremiyorum. o kadar sıkıntılıyım ki anlatamam. sürekli ağlamak istiyorum. biyerlere gitmek için de para lazım. o da yok.. ufff gerçekten kötüyüm...

Bence bebekleri böyle alıştırmamak lazım arkadasım bebegini kucaga cok da alıştırmadı ve cok rahat onu yataga bırakıyor yapıyor işlerini.. artık sen dayanacaksın.. zordur bebek bakmak.. anne olmak kolay degil işte.. . push ; K keykey

geçer canım sıkma sen canını hepimiz aynı dönemlerden geçtik benim kızımda bana hiçbişey yaptırmazdı fırsat vermezdi büyüdü çok şükür allah onların eksikliğini vermesin chicek bebişim ve

Sürekli seninle beraber oldugu icin sana cok bagli kizin, ama merak etme biraz daha büyüsün gecer bu durum.. kaydirigubbakcemile5. Bence sen kendi kendinede cok SIKINTI yapiyorsun, inanki herkesin gönlünü yapman mümkün degil dört dörtlükte olamasin, o yüzden cok stress yapma kendine...:1hug: Ay suna yetisemedim, ay cocuk, yok yemek yok esim vs. vs. bu liste uzar gider hangi birine kosturacaksinki, birde maddi sorunlar oldumu oda tuzu biberi oluyor... Birak güzelim hic kafani bos yere yorma, bir yarim saat bile olsa kendine vakit ayir bir markete cikmak biraz dolasmak bile yetiyor bazen... Mükemmel insan yoktur olmaya calisma... sen yipranirsin:teselli: Eylul-son

aynı durumun beterindeyim canım, bana bakıp şükret diye yazıyorum, sen en azından o uyuyunca yada işlerin bitince bi şekilde bence kendine vakit ayırabilirsin aha planlı olursan.. ben üstelik tez yazmaya çalışıyorum sayfaların arasında kafam allak bullak, bende diorum ki tezim olmasada bebişimle oynasam hep... şükret canım nolur vede planlı ol B&M FB & M &

ah canım benim hiç üzme kendini inan hepsi geçecek.. benim kızımda 13 aylık bende seninle aynı dönemlerden geçtim ve birçok kadın neredeyse her anne yaşıyor bu tür sıkıntıları... tüm vaktini bebeğine ayır öyle çabuk büyüyorlar ki bugünlerini bile arayacaksın emin ol.. ne çabuk büyüdü diyerek bebeklik hallerini özleyeceksin... Annelik ne kadar güzelse o kadarda zor... Ama inan geçici dönemler bunlar bak yaşamış biri olarak söylüyorum sana... Güle güle büyüt bebeğini her sıkıntılı anında bebişine sarıl onun bir gülüşü değiştiriyor insanın tüm ruh halini göreceksin bak.. :)) Z

sağolun kızlar moral veriyorsunuz insana. arkadaşın biri o kadar borcunuz varken niye çocuk yaptınız diyor.. borçlarımız o zaman bitmişti ve akabinde bebek oldu. napalım. komşum da yok. apartmanda komşuluk yok maalesef. annemler de uzakta. kendimi çok sıkışmış patlamaya hazır gibi hissediyorum. tv radyo hep açık zaten hiç kapanmıyor ki.:1no2: SutluKahve

ahh ahh aynı dertten muzdaribiz desene.. benim oğlum 1 buçuk yaşında ama ilk 9 ay hatta 1 yıl çok zor geçti şimdi de zor ama en azından yürüyo koşuyo oyuncaklarla ilgileniyo.. ama şimdi de ortalığı fena halde karıştırıyo ve tehlikeli şeylerle uğraşabiliyo yani sürekli gözün üstünde olacak.. ilk zamanlar ben de depresyona girdim kışın daha kötü oluyo hava soğuk biryere gidemiyosun falan.. bırakacak kimse de olmayınca yandın işte.. çocuğun yükü sadece annede olunca anne çok yıpranıyo çocuğuna verimli olamıyo.. bu günler geçer merak etme bu sıkıntılar normal ama asla sanırım bekarlık hayatımız gibi olamayız büyüseler de aklımız hep onlarda olacak ve rahat edemiycez alışmaktan başka çare yok sanırım.. G Gabriel_

Canım benim bak kendinde söylüyosun bi bebeğin var seni seven bi eşin. Düşünsene bi bi bebeğe sahip olabilmek için insanlar nelerini feda etmiyorlar, yalnız kalmış hiç evlenememiş, sevgiye muhtaç ne insanlaer var. Ama sen bunlardan biri değilsin. Borcun olduğunu söylüyosun sanırım eşinin bi işi var zamanla ödersin düşünsdene ya çok kötü bi hastalığın olsaydı veya çocuğununun veya eşinin çok hasta olduğunu düşün. Ama çok şükür değil dünyanın borcuna razı olmazmıydın. Sana çok pembe bi gözlükle bakıyomuş gibi gözükebilirim ama inan değil, geçen bi arkadaşımın hastalığı için hastaneye gittiğimde orda ağlayan hasta bi bebeği dinlediğimde hissettiklerimi anlatoyorum sana. Bunları bi kenara bırakalım gelelim asıl meseleye iğnsan doyumsuzdur. Dışarı çıkıp gezsende bişyler yapsanda sonunda yine kendini bi şekilde musuz hissdebilirsin. Çünki mutlulukların kısa sürecektir. Asıl huzur insanın içindeki huzurdur. Bu da bi şekilde olur. Allah için yaşamak bizi var eden yaratan Rabbimize yönelmek, ona nasıl kavuşabileceğimize ulaşabileceğimize yollar aramak. İşte gerçek mutluluk bu inan. Zikr etmek Allahı hissetmek onunla olmak istemezmisin. İşte mutluluk burda.

ah arkadasim keske benimde cocugum olsada ben hic evden cikmasam; zaten cocugum olmadanda ben bunalimdan cikamiyacagim herhalde ne yapacan dunya hali sabir sende sabir de Allah daha buyuk bir dert vermesin B betican

Böyle bir konuyu bende daha önce açmıştım. Oğlumu tek başıma doğurup, nerdeyse tek büyüttüm diyebilirim. Babası da sabaha karşı geliyodu işten. Düşün bir,, sabah yedide bir başlardı ağlamaya, akşam yediye kadar ağlardır gazdan. Bu arada bırak kendime vakit ayırmayı, tuvalete bile gidemezdim. Çünkü kucağımdan bırakınca ağlamaktan çatlardı. Sağolsun komşularım yemek getirirdi de, bi kolumda onu emzirirdim, bir elimle de yemek yerdim. Belki 6 ay böyle gitti. Ağlama krizlerine giriyodum, eşimi arayıp kendimi öldürücem diyodum. O kadar bunalmıştım ki delirmek üzereydim. Sonra baktım olacak gibi değil, hem kendim hem de eşimin isteğiyle psikoloğa gittim ve loğusalık depresyonuna girdiğimi ve ileri derecede olduğunu söyledi. İlaç tedavisine başladık ve 1 senedir hala devam ediyorum. Tam bitecekti ki başımıza hiç olmadık yere 15.000 tl borç çıktı. Ben oğlumu bırkaıp çalışamıyorum, evimiz de kira, borçlar dağ gibi, elde doğru dürüst para yok. Doktora kontrle gittim, bunları anlattım, biraz daha devam edelim, eğer şimdi bırakırsan, tekrarlar depresyon dedi. Benim sana tavsiyem, sakın kendini suçlama. Herkes beni suçluyordu, kendin yapıyosun. İlk sen mi doğurdun, otur evinde çocuğuna bak diye. Ama yaşamayan o psikolojiyi ve ruh halini bilemez. Eşin bile seni anlayamaz belki. Ve inan insan elinde olmadan yapıyor bunları. Bence eşinle konuş ve bir psikiyatrise git. İnan bana çok faydası olacak. Ben şimdilerde o günlere göre çok daha iyiyim. O zamanlar eşimle hergün birbirimize giredik, hiçbir şeye tahammülüm kalmamıştı. Ama Allah'a şükür şimdi iyiyim... Bu arada bebeğinizi de Allah bağışlasın... ECZACIMM Papatya

seni çok iyi anlıyorum. benimde 1.5 yaşında kızım var ve bana kafayı yedirdi. ben duygularını pek belli eden biri değilim yılda bir kez patlarım. içimde ne var ne yoksa dökerim. yine aynısı oldu ve ben patladım. annemde kızımı aldı şuanda o bakıyo 4 gündür onda. ama cidden çok sıkılmıştım. zor bi durum eşin evin bide çocuk derken insan çok bunalıyor. bekle biraz büyüsün geçer düzelir diyolarya hepsi hikaye. ben hala alışamadım evliliğe. bunun bi çözümü yok maalesef. alışmaya çalışmaktan başka... Feronia İyi ki varsın :) tek ayak

Canim cok üzüldüm gercekten bu sIkIntili hallerine ama birde söyle düsün. Ya esin hayirsizin biri, cocugun hasta olsaydi Allah göstermesin. Ozaman daha zor olacakti hayat. Gecici bir süreligine bazi seylerin yerine oturmasini bekleyeceksin. Bebegin büyüyecek, borclarinizda bitecek insAllah. Allah büyüktür. Hic kafani bos islere yorma. Su an kafana o projeleri, veya yarim kalan danteli, örgüyü takma. Bunlari ilerdede yaparsin, acelesi yok. Allah korusun düsüne düsüne sagligindan olursun, daha kötü olur. Peygamberimiz Hz. Muhammed , sıkıntının hastalıklara yol açtığını şu hadisi şeriflerinde buyurmuşlardır: "Her kimin huyu kötü olsa, kendi nefsini sıkıntıda tutar ve her kimin kederi çok olsa, kendisini hasta eder." "Çok türlü kaygılanmalar, çok türlü hastalıklar getirir." "Hak Te'ala'nın yarattığı mahlukta kaygıdan daha kötü ve daha şiddetli birşey yoktur." Isin dini boyutuna giriyorum belki ama gercektende bu sözleri okuyup sonra 3 kez düsünürsek ne kadarda dogru oldugunu anlariz. Bu günlük hayat mesguliyetleriyle alakali annemden yana dertliyim, oda böyle herseyi kafasina takan biridir, yok su olmadi, yok evin isi kaldi, yok yemek yandi, yok borclar var falanda filan. Simdi ne mi oldu? Depresyon geciriyor.. Degmez canim, takma kafani, bebegini düsün, onun sana ihtiyaci var. Esinle el ele, tek yürek olup herseyi atlatacaksiniz insAllah. Rabbim herkesin sIkIntilarini azaltir insAllah. N nam KIZLARR HEP

çok tanıdık bir cümle olucak ama yinede söliim. merak etme Allahın izniyle hepsi geçecek. ve belkide sen arkana bakıp neden bu kadar canımı sıkmışım diceksin. dünya tatlısı bebişine bak ve onun için kendin için mutlu ol. bunlar geçici şeyler. Allah sağlık versin.

melekberkeye katılıyorum... bu arada Allah bağışlasın R rhodora Noldu

canım kendine sorun aramışsın resmen. maddi yönden bişe diyeyemem de zamanım yok demişsin bunu dert etme bence benim gibi olsan ne yaparsın eşim kıskanç dışarı yanlız koymaz calıştırmaz bebişimde yok olmuyo nereye kadar arkadaş muhabbet sonra evinde yanalıssın gene ama senin bebişin var onla vakit geçiriyosun ne güzel bebek olmasaydın inan daha cok herşeyi kafana takarsın allahın sana ödülü bebiş bence tadını cıkar asspirin minik

Tam tipik Türk kadını misali, hem Allah bağışlasın çocuk, hemde ev işleri arasında sıkışıp kalmışsınız. Birde üstüne üstük borç... İlk başta evde çocuk ve senin için değişik alternetifler bulmalısın, tv, radyo gibi... en azından belki sürekli kucaktan vazgeçer. Arkadaşlarının yerini tutmaz ama komşularınlada bir kahve bir çay muhabbeti dene.. İlerde ev ekonomisine katkıda bulunacak bişeyler de yapabilirsin...