Arkadaslar merhaba, sizden ricam lütfen okuyun ve bilenler veya fikri olanlar yorum yapsın, yol göstersin bana.. Yaklaşık 1 senedir acaip dusunceler icerisindeyim, sürekli annemin babamın kardesimin basına bi iş gelicegini, Allah korusun ölüceklerini düsünüyorum, evden cıkarken, işe giderken, tatile giderken, deli gibi arayıp kontrol etmek istiyorum sürekli.. Mesela en ufak şeyleri hemen ' kesin ölüceğini hissetti o yuzden boyle soyledi ' tarzında yorumluyorum. Örnek vereyim size. -bugun bardak kırdım, annemde kızdı bi is beceremiyosun elindeki bardagı tutamıyosun vs vs diye soylendi, sonra ölsem gitsem kardesine nasıl bakıcaksın, sen bakıcaksn kimse bakmaz, sana vasiyetim bu vs dedi. -az once kardesimin elinde havlu vardı, sinek oldurmeye calısıyodu, avizeye carptı, avize biraz sallandı, hemen kafamda kurmaya basladım, bu avize annemin kafasına duserse, beyni patlarsa, ya hastaneye yetistiremezsem... Bu şekilde hastalıklı dusuncelere kapıldım, bu sadece normal bir aileyi kaybetme korkusu mu yoksa psikolojik ve ciddi bir rahatsızlık mı? Ben bu dusuncelerden cok rahatsız oluyorum, surekli panik haldeyim, boş kaldıgım, kafamı yastıga koydugum an hep bunlar var aklımda, kafamda kurup kurup sessiz sessiz ağlıyorum.. Umarım beni anladınız ve yardımcı olabilirsiniz.. simdiden tesekkurler. Ha birde az once yerde 2 tane ölü sinek bulduk, bunu bile annemi kaybetmeye evde kotu bisi olucagına yoruyorum, annem ruyasında anneannemi gorur bunu bile kesin bisi olucak diye dusunup duruyorum, ciddi boyutlarda artık bu iş..

Bitti bitti, o günden sonra bir kez daha konusalım mı yazdı cevap vermedim daha da ses yok, ama bu sorun uzun suredir var malesef, artık cok rahatsız oluyorum dusuncelerimden. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Bende evet, sabaha karsı bi kalkar bakarım annem yatakta mı kardesim yatakta mı nefes alıyorlar mı.. yani guzel birsey aslında ama artık yaptıgım seylerden keyif alamıyorum, 3 gun gittigim tatiller cehennem azabı gibi geliyor, annem 3 saat aramasa dehsete dusuyorum. hannesli Desert

tabi allah korusun ama, şimdi söyleyeceklerim için yanlış anlamayın beni anne babanın ölmemesini istemek imkansız bir şey. sizden önce ölmemelerini istemek ise bence biraz sağlıksız bir düşünce. benim annem babam Allah gecinden versin ama benden önce bu dünyadan göçmeliler. ben önce ölmek istemem yani. çünkü olması gereken bu aslında. Allah bilir ama ölümler bile sıralı olmalı... anne babanın evlat acısı yaşamaları bence çok çok daha zordur.

obsesif kompulsif bozukluk P

şimdi yanliş cevapvermiş olmayim da panik atak hali bu galiba. bir tanidiğimda ayni siz gibi. ve ben gibi ama galiba ben sizden bi TIK daha arkadan geliyorum. bendede var her an bişey olcak kaygisi. kontrol mekanizmasi gibiyim. herkesi yokluyorum her gün bişey mi oldu diye. psikiyatris panik atak tedavisi veriyor. Ben randevu bulamadim uygun bir günüm yoktu. artik gitmem lazim çünkü düşün düşün kafam kazan gibi oluyor sizinde haliniz vaktiniz varsa gitmeyi ihmal etmeyin derim.

belki annenizin "ben ölünce sen kardeşine bakacaksın.."şeklinde konuşmaları ya da daha önce buna benzer söyledikleri varsa bunların etkisinde mi kaldınız çok acaba? "sorumluluk" duygusu kemirir insanı çünkü.. zor bir durum.. bi dönem eşimi ve kızımı kaybetme korkusu çok yoruyordu üzüyordu beni.. anlıyorum sizi.. bazen yorgun, mutsuz, sıkıntılı olduğumuzu anlamıyoruz böyle sinyaller veriyor ruhumuz.. zamana bırakarak telkinle atlatılıyor geçici şeyler ama çok yoğun sıkıntılı iseniz yardım almak da fayda var.. "ölüm"ü düşünmekten kaçmak yerine "ölüm" de var o zamana kadar sarılmalı sevdiklerine hayata.. demeli sanki.. sıkıntılarınızdan kurtulmaya çalışın, mutlu olmaya, değişik meşgaleler bulmaya çalışın.. uçup gidecek bu durum da..

psikolog ilaç vermez. terapi yapar. psikiyatr ilaç verir. Asabisirin22 80lerin sonu 90ların başı :/ Anneler

Bence bir psikiyatriste görünmelisin

Kesinlikle bende oyleyim, utanmasam kucagımda gezdiricem gercekten, bazen dusundukce cıldırıcak gibi oluyorum, anneme bakıp bakıp aglıcak duruma geliyorum, bu dusunceler o kadar cogaldı ki cok yoruldum.

Anksiyete - obsesyon belirtileri gibi bencede psikiyatriye gitmende fayda var Z

Hep karıstırıyorum zaten bu ikisini

Neden 1 senedir bu düşüncelere girdin neden önceden olmuyodu bunun üstüne gitmek lazım bence.. Birden sebepsiz başlamış olamaz, sevdiğin bi insanı mı kaybettin yoksa ailenle daha da mı yakınlaştın, yalnızlık çekiyosun ve onlarsız yapamam mı diye düşünüyosun? Senin dediklerin banada olmuştu üst üste akrabalarımı kaybettim ve hepsinide telefonla öğrenmiştim.. Bu yüzden her telefon çaldığında bi kötü oluyodum ve annem konuşurken ağlama sesi fln duyuyodum sonra bi bakıyodum meğer annem gayet normal gülerek konuşuyomuş telefonda.. Aklıma saçma sapan ölüm senaryoları geliyodu, senin avize olayı gibi.. Zamanla aştım bunu, kendime şöyle söyleyerek aştım.. Evet her an ölebilirler doğru ama daha ölmeden üzülmek saçmalık. Öldükleri zaman üzüntünü yaşarsın, hayattayken niye yaşıyorsun ki?. Sonuçta sen öleceklerini düşünüp sürekli tedirgin oluyosun ama onlar belki 90 yaşına kadar yaşayacaklar ve sen atıyorum 30 yıl boyunca her an onların öleceğini düşünerek hayatını geçirmiş olacaksın.. Yaşanmamış bi olay için üzülmek çok saçma geldi bana ve bu şekilde kendimi inandırdım, ölmeyeceklerine değil, sadece olmadan üzülmemek gerektiğine.. Bence bunu takıntı haline getirme, bişeyi düşünmemeye çalıştıkça daha çok düşünüyosun bence.. O yüzden düşünmemeye bile çalışma sadece kafanı dağıtacak bişey bul, o düşünce aklına geldiği anda üstüne düşünmek yerine hemen başka bişey yap.. E Ershd Çabucak geç zaman! tek ayak

o anne hassasiyeti bende de var fazlasıyla özellikle ölümün yanı başımızda olduğunu düşündükce... tüylerim ürperiyo hatta bazen annem babam öldükten sonra ki hayatlarını düşünüyorum hesaba çekilecek zamanı benim sevaplarım onların olsun diye düşünüyorum gerçi orasını Allah bilir :) yok ben dayanamam annemsiz bir hayata herhalde karşıdan karşıya geçerken çocuk gibi elini tutuyorum kadının sanki ben onu doğurdum Helena

tanı koymak olarak düşünme ama ya ciddi takıntıların oluşmuş ya da panik atağa benzer bir şeyler yaşıyorsun galiba. psikolog ve psikiyatr a gitmelisin bence. sürekli kaybetme korkusu ile yaşanmaz. geçmiş olsun... Z

Ailede henüz çok kayıp oldu, 10 yıl once anneanne ve dedemi kaybettik, etkilendim düşkündüm anneanneme ama bundan olabilir mi bilmiyorum, ciddi stresli bir olay yaşamadım, ama işimden dolayı biraz çalkantılı bir dönemden geçtim ve bu süreçte aileme çok yakınlaştım, onları bırakıp işe bile gitmek istemiyorum. Mesela universitede boyle bir sorun yoktu, yine kaybetmekten korkardım tabi ama, hic boyle su olucak bu olucak aklıma gelmezdi, hergun okul sonra gezerdim rahat rahat, eve gidince 1-2 saat görürdüm onları. Yaşım buyudukce artıyor korkum, annem yaşlı bir kadın da değil gerçi, ama düğünümü göremez çoçuğumu göremezse diye kendimi sıkıntıya sokuyorum resmen. Ve kesinlikle evet dusunmemeye calıstıkca cogalıyor, sanki biri gelip bu dusunceleri zorla bana itiyor gibi, bu aralar surekli telefonda oyun oynuyorum, işten dosya getirip saatlerce onları okuyorum, kek börek yapıyorum, daha az dusunuyor gibiyim, düne kadar uzun suredir yoktu aklımda, birden yine basladı.. P

Canim bence bi psikiyatriste falan gorun tamam ara ara herkes dusunuyodur ya bisey olsa ama bu derece degil hastalik derecesinde olmus bu sagligin icin gorun derim canim

psikiyatriye gitmende fayda var arada düşünmen normal öleceklerini ama her an her dakka bununla yaşanmaz ki E Ershd Çabucak geç zaman! tek ayak

herkes ailesini kaybetmekten korkar ama normal düşünen kimse böyle senaryolar kurmaz bence kafasında

panik atak türü bir rahatsızlık gibi yengemde de bu tür şeyler vardı bence en yakın zamanda iyi bir psikiyatriye git. geçmiş olsun hayallergercekolsa Rabbim, tüm bekleyişlerimizi Hayirla sonlandir... Anneler

kaygi bozuklugu ve obsesyon tabi ki psikolojik bi mesele rahatlamak icin psikologa gidebilirsin :) E Ershd Çabucak geç zaman! tek ayak

Canım zor bir dönemden geçiyorsun. Noldu tamamen bitti değil mi o iş? Sıkıntıların düşünce sistemini bozmuş yardım alabilirsin bunlardan kurtulmak için.

Bu korkularla psikologa gitmiştim. Benim korkularim sonradan oluştuğu için buna neden olan sebepleri buldu ve soyledi genelde başka streslerle basa cikamadigimizda böyle şeylere sardigimizi bunun bir yansitma olduğunu anlatmisti.. Ve bu korkulara yansittigim asil sorunum hemen çözülecek konusulup duzelecekbir durum değildi kabullenmem sakinlemem için ilaç yazip vermişti..

bende bi dönem sezen aksunun geri dön şarkısını dinler dinler annem babam kardeşimin ölürse ne yaparım diye düşünürdüm. deprem olursa vs herhangi bi sebebten bişi olsa bile ben öleyim onların öldüklerini görmeyeyim diyodum. ki hala böyle... kabuslara kadar taşınmıştır bu durum. ama senin gibi rahatsızlık olduğunu düşünmemiştim hiç. geceleri kalkıp nefes alıyolarmı diye kontrol ediyodum. şimdi de eşimi kontrol ediyorum. bana normal geliyo sevdiklerimizin hayatından endişelenmek... ama kendimizi paralamamamz lazım tabiki diye düşünüyorum. J Janet Jak Esim Durme, durme

Bende babam vefat ettikten sonra öyle oldum. bakkala bile gitse geri gelemicek sanıyorum herkesi. çünkü babamda trafik kazasında vefat etti. ama seninki biraz aşırı sanırım bi psikiyatre görünmelisin. K

Aklima Yedi Numara adli dizideki Zeliha geldi. Onun kadar evhamlisini hayatimda görmemiştim. . Ama bende de biraz var bu. Yani aile kısmı var. Cok endiseleniyorum onlar bir yere gidince falan. Allah yokluklarini gostermesin diyorum. Ayrica cok kayip verdiyseniz böyle seyler dusunmeniz normal, ben cok kayip verdim bu halim ondan. . E Ershd Çabucak geç zaman! tek ayak

valla anlamak ne kelıme anlıyorum cunku sen esıttır ben demek bu okuduklarımdn sonra takmamaya calısıyorum doktorda gıttım ılac verdı mal gıbı yaptı benı kullanmadım tabı sen gıt sende farklı olabılır ama gecıcı bı durum olabılır cok kafam karıstı suan Asabisirin22 80lerin sonu 90ların başı :/ Anneler

Obsesyon başlangıcı gibi düşünceler. Bir psikologla görüşsen?

Tabiki oyle eninde sonunda cogumuz bu acıyı tadacagız, bazen onlardan once ölmek istiyorum, sonra yaşamak istedigimi dusunuyorum, haklısınız en olması gerekeni sıralı ölüm, eninde sonunda alısıyoruz sevdiklerimiz olmadan yaşamayada.. bunlarıda biliyorum, dusuncelerimi frenlemeye calısıyorum 3 gun dusunmuyorsam 4. gun aklımdan cıkmıyor, dusunmekten yoruldum resmen.