Ben çok kötüyüm nefes alırken göğsüm yanıyor bütün korkularım kaygılarım geliyor nolur konuşalım

Herkeste farklı tezahür ediyor sanırım. Ben de sürekli aldatıldığım ve insanların bana yalan söyledikleri, sürekli açık arama vardı. Şimdi düzeldi eskisine oranla daha iyi hissediyorum tedavinin 3. ayındayım. Ama bazı şeyleri sadece ilaçla halledemiyoruz, buzlu camın arkasından bakıyoruz gibi hissediyorum bazen. Aranızda böyle benim gibi düşünen var mı?

Bendeki biraz daha komplike bir durum 10 senedir psikiyatrik sorunlarım var. Sizi cok iyi anlıyorum istemdisi beyniniz yapıyor. Gerekiyorsa doktor uygun görürse ilaca baslayin şuan ben mecburi basladim çünkü artık baska çarem kalmadı. Aslında o maddi sıkınti sizin uyuyan anksiyete durumunuU tetiklemis olabilir. Yani vardi ve uyuyordu o olaydan sonra tetiklendi. Ya da o olay zinciri başlattı. Umarim en kısa sürede toparlarsiniz. Size tavsiyem paikiyatri ilac uygun görürse baslayin ve düzenli yürüyüş yapin, ayağınızı toparaga basın, yoga ve meditasyon yapın bunlar destekleyici

Ya dışarı çıktığımda hep korkuyorum hep disarda atak geçirdim çünkü hani tekrar geçirirsem naparim ne ederim gibi nefessiz kalıp kalbim duracak hissi var hep ama bunları önceden hiç yasamazdim paxera kullanırken hiç böyle sıkıntılar yasamazdim simdi her gün bu haldeyim

Evet haklısınız durum ciddiyse çare ilaç tabii. Kendinizi iyi hissedince iyileşince bırakın önemli değil. Bende direnemicem büyük ihtimal hayatı zehir ediyoruz anı yaşayamıyoruz. Ben en güzel yerde bile mutlu değilim mesela. Eşimden bile uzaklaştım varsa yoksa kızım gözüm başkasını görmüyor sorumluluk duygum çok panik atağım gözüm hep üstünde çevremde arkadaşlarım ne kadar rahat onlara bile karışıyorum o

Ekimde 30 olacak

Bende ki kötü bir şey olacak hissi sadece ve durup düşünüyorum. Dışarıdan bakan kitlendigimi veya huzursuz olduğumu kesinlikle anlayamıyor. Kafamda senaryo üzerine senaryo yazıyorum. En en en başında çarpıntı oluyordu yıllar önce o gelince umursamıyorum artık. Ama bu durup düşüncelere dalma ve sessiz panik olayını atlatamıyorum bunun gibi bir durum yaşayan var mı? Biri ile paylaşınca o an dışarıdan bakınca soğukkanlı durduğum için senin bir şeyin yok gayet iyisin diye geçiştiriyorlar. Bu düşünceler sadece iş yaparken aklıma gelmiyor.

Dışarı çıkınca geçiyor sanırım bugün nasilsiniz P

Geçmiş olsun herkese arkadaşlar iyi akşamlar. Bende de çok fazla var psikolojik sıkıntılar. Kafamda hep olumsuz bir ses asla susmuyor ya kafayı yicem takıntılarım var. Kızımla oyun oynarken kaşı açıldı koşma oyunu ben başlattım ve çok kötüyüm kendimi suçluyorum ağlıyorum 2 gündür yemek uyku yok delircem benim yüzümden kızımın kaşı çıkmıcak ve ben her gördüğümde kendimi suçluycam psikiyatri den sıra aldım ilaç kullanmak hiç istemiyorum aslında H

Sürekli ilaca karşı durarak da bi nevi ilacın tedavisini geciktiriyoruz aslında. Ben de yıllarca kullandıktan sonra bıraktım çok şükür kurtuldum diye seviniyordum. Tekrar atak gelmeye başladığında hayır başlamayacağım diyordum ama neler çektim bir ben bir Allah bir de eşim bilir. Her gün acillik olmaya başlamıştım. Tansiyonum bile yükselmeye başlamıştı. Mecburen istemeye istemeye ilaca başladım bütün yan etkilerini yaşıyordum. Resmen vücudum ilaca direndi. Ne zaman ki bu ilaç bana şifa olacak zamanı gelince bırakacağım gerekirse de tekrar başlayacağım diye düşünmeye başladım kendime geldim. Maşallah diyeyim regl önceleri hariç kötü hissetmelerim baya azaldı.

Bende de yoğun çarpıntı eklem yerlerimde güçsüzlük uyuşma ve göğüs sıkışma hissi var başka şeylere odaklanınca azalıyor geri kafaya takınca artıyor birde küçük bebeğim var perişan oldu H

İş yaptığınızda bir oyalandiginiz sey oldugu icin dusunmuyorsunuz ancak beyin yalnız kaldığında düşünmeye basliyor benim mesela su aralar calisma, iş olayları maddi konulara takıldı beynim durup durup onu düşünüyorum. Cok işsizlik yasadim bu ülkede o cok travma yaşattı bana sürekli aklimda o var. Benim komplike biraz psikolojik sıkıntım artık baş edemediğim için doktora gittim ve ilac başladık. Bilmiyorum nereye kadar gidecek ancak beni en çok üzen konu potansiyelimin bu ülkede tamamen ölmesi. Umarım siz de iyilesirsiniz ben artık yaşıyorum ama işte öyle modundayim

Allah yardımcınız olsun çok zor. İlaç kullanamıyorsunuzdur muhtemelen A ahusmom12 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sizde mi benim gibi misiniz reedd

Çok sagolun. Bütün güzellikler sizi bulsun

Sizde ki minör depresyon gibi mi? B

Bn efexor kullanıyorum önceden paxera kullanıyordum fakat bünyem mi alıştı bilmiyorum geçen yaz Bi türlü düzenlemedim doktor değişikliğine gittim o da ilacımı değiştirdi fakat her gün kaygili ve korkuluyum P

Sizi cok iyi anliyorum onlari cok yasadim ama bilin ondan daha kotusu de var su anada tum yuzum uyusuyor normalde midem bulaniyor ve uyuyamiyorum benim icin en agri bunlar delirecek gibi oluyorum T

Evet 7 senedir ve bugün aşırı kötüyüm her şey üst üste geliyor ve ben bugün intiharı bile düşünüyorum D designer23 Sadece

Tabiki canım ben atlattım ama ben ölmeyi de düşünüyordum açıkçası sürekli kendime takıntı yapmıştım sürekli nabzımı yokluyordum mesela

Çok haklısınız. Tavsiyelerinizi deneyimleyebilirim. Teşekkür ederim. Umarım sizin de en kısa sürede sorunlarınız şifaya kavuşur.

Iyi olmanıza sevindim dün baya kotuydunuz

İlaç kullanıyor musunuz sakın olmaya çalışın lütfen. biliyorum elinizde değil inanın bende ilaç kullanmama rağmen her gün korku kaygı endişe halindeyim P

Kızlar ne kadar ilaç kullanırsak kullanalım bizim de iyileşmeyi istememiz gerekiyor. İlaç sadece bozulan beyin kimyamız için bize destek oluyor işin kalan kısmı yine bizim elimizde. Bazen çok zor oluyor insan nereye kadar diye düşünüyor. Psikoterapi alan arkadaşlarım bile zaman zaman atak yaşadıklarını söylüyorlar. Demek ki terapi+ilaç bile olsa yine bizim çözmemiz gereken konular var. Ben umutsuzluğa kapıldığımda yalnız değilsin diyorum kendime. Neden ben diye soruyorum sonra şükrediyorum ya dermansız dert olsaydı ya günden güne eriyip gitseydik kötü hastalık sahibi olsaydık. Evet bu da çok zor ama yine de çok şükür en azından yolun sonunda ışık var en azından minimumda bunları yaşama ihtimalimiz var önemli olan ümitsizliğe kapılmadan, dünü, yarını düşünmeden şu ana şükredip yolumuza devam edebilmek

Aslında herkesin başına gelebilecek şeylerden birini yaşamışsınız ama biz diğer insanlara göre daha hassas olduğumuz için dünyanın en kötü şeyiymiş gibi düşünüyoruz. Eğer başınıza gelen her şey için çöküş yaşıyorsanız destek almanızı tavsiye ederim. Ama sadece bu olay için tabii ki ilaca başlamayın. Seneler sonra belki de güleceksiniz oyun oynarken yaptık diye. Allah beterinden korusun. teknoloji gelişti genç kız olunca çizdiriverir bi kaş olur biter çok rahatsız olursa.

İlaç kombinasyonları dışında çözüm yok valla. Bir de kafa dağıtmak için uzaklara gitmeyi öneririm. Sırf anksiyete depresyon ve gündelik dertlerden uzaklaşmak için trabzon ve rizede annem ve babamın köyüne geldim dağın başındayım şuan duş, wc, hijyen ve yemek sıkıntısı ile biraz doğal stres yaşıyorum şehir stresinden daha iyi

Kısa bir dönem önce maddi sıkıntılarımız vardı o dönemde sadece onlara odaklıydım. Meğer nimetmiş o dert gördüğüm sorun. O zaman huzurum varmış. Sadece ona odaklıydım çünkü ne zaman sıkıntı çözüldü beyin boş kaldı hooppp panik/anksiyete. Ayın ortasında Dr. Randevum var iç hastalıkları bölümüne aldım. Detaylı kan tahlili verip vitamin eksikliğine baktıracağım. Sonrasında ise psikiyatriye randevu alacağım. İlaçtan haz etmiyorum ama artık ipin ucunu toparlayamıyorum.

Sosyal fobi, panik atak, depresyon, sindirim sorunları her şey paket halinde geliyor. Bir noktadan sonra hayatı akışına bırakmak lazım. Bizim gibiler genelde mükemmeliyetçi ve her şeyi kontrol altına almaya çalışıyor bu huylardan kurtulmak lazım önce ama yapabilmek mesele işte...

Dışarı çıkıyorum ben tam tersi evde duramıyorum zaten evde kendi kendime kalınca çok kötü oluyorum . push ;

Bence çözemedikce üzerine sosyal fobi vs de ekleniyor. İnsan bir yere çıkmak istemiyor. Konu sahibi ben de panik atak yaşadım. Hayatı zehir eden bir durum. İlk atakta hastanelik olmuştum. Ama inanın bunlar birer zihninizin size oynadığı bir oyundan ibaret. Bunu kendinize kabul ettirmeniz gerekiyor. Gelen düşüncelere korkularınıza Ben iyiyim! diyebilmeniz gerekiyor. Halen arada yaşıyorum ama eskisi gibi değil. Bunun için İzzet Güllünün videolarını öneririm. Ama bir kez dinlemeyin defalarca dinleyip günlerce dinleyip kendinize o düşünceleri empoze etmeniz gerek. Söyleyeceklerim bu kadar dostlarım. Son düzenleyen: Moderatör: 3 Temmuz 2023

İYİ AKSAMLAR ARKADASLAR BENDE NİŞANLILIK DÖNEMİM 3 YIL SÜRDÜ AİLELER PANDEMİ ZOR BİR DÖNEMDEN GECTİ SONRASI EŞİMLE YASADIKLARIM SIKINTILARIM PANIK ATAK KRİZLERİ GECİRDİM DEPRESYONE GİRDİM 27 YASINDAYIM İŞE GİDEMEZ HALE GELMİŞTİM SUAN KISA ANLATIYORUM AMA 6 YILDIR BU DURUMUN İÇİNDEYIM MALESEF ÖLÜM GİBİ BİŞEY BEBEGİM KARNIMDA 4 AYLIKKEN KALBI DURDU VE ONDAN SONRA YIKILDIM İLAÇ KULLANMAYA KARAR VERDİM COK ZAYIFTIM KİLO ALM TOPARLADIM PSİKOLOGA DA GİTTİM İLAÇTA KULLANIYORUM BANA İYİ GELDİ ESKİYE GÖRE DAHA ÖZGÜVENLİYIM SUAN YİNE OANIK ATAK GELİYOR YOGUN BİR SIKINTI KAYGI HATTA KORKU YASIYORUM İŞ YERINDE BİLE AMA HERSEY GEÇİCİ N

Evet bu durumu yaşayanlar her konuda hassas maalesef bu durum beni çok bunaltıyor bu olay tuzu biberi oldu hep böyleyim yıllardır haber bile bakamıyorum ağlıyorum herşeye destek almam gerekiyor artık yoksa ilaca çok karşıydım ama baş edemiyorum hayatı zehir ediyorum kendime . push ; H

Haberlere bende bakamıyorum hassasiyet fazlasıyla bende de var S

Tabikide konuşalım bizi bizden başkası anlamaz zaten uzun sürelerdir mi bu hastalıklasiniz reedd

Tam olarak kaygı yaptığınız konular nedir özel değilse? Ya da bunlarla ilgili bir travma yaşadınız mı? reedd

Yaşınız kaç reedd reedd

Ben de lustral kullanıyorum

Dışarı çıkabiliyor musunuz sosyallik nasıl iç sıkıntısı var mi sizdede

Bende de hep bir kötü bir şey olacak düşüncesi var. Sürekli aklım olumsuz şeylerde oluyor

Siz hangi ilacı kullanıyorsunuz? Doktor bana prozac+ meresa verdi kaygı ve depresyon için. Anksiyete var mı yok mu bilmiyorum, ama geçmişe kıyasladığımda çoğu kurgumun, şüphemin geride kaldığını ve daha mutlu hissettiğimi düşünüyorum.