Konu sahibi sosyal fobisi olduğu için her işte çalışamaz diye düşünüyorum. Sosyal fobi ha deyince yenilecek türden birşey değil. İnsanlar bunun için tedavi görüyor. Kendini zorlayarak sadece daha da zorlaştırır durumunu. Başlangıç aşamasında insanlarla muhatap olmayacağınız bir bölümde çalışmaya başlayın. Mağazacılık part time olabilir. Kasa da değil de reyonda hörev alın. Maaşınızın bir kısmını psikoloğa kişisel gelişim kitaplarına ayırın. Bir tanıdığımızın oğlu varsı. Liseyi üniversiteyi açıktan okudu ve bu süreçte hiç çalışmadı bir işte. Sonra bir mağaza da reyon görevliliğine utana sıkıla başladı şimdi yükselmişmiş bile. Bu kişi biz misafirliğe gittiğimizde yüzümüze bakamaz ellerini ayaklarının arasına alır yere bakarak konuşurdu. Mağazada tutunması bana devasa bir şey gelmişti. O yaptıysa herkes yapabilir diye düşünüyorum

Bu günki aklım olsa ben de kuaförde çalışırdım. En azından ağda yapmayı, kaş almayı öğrensem gene iyiydi Markette klimanın altında toplu satış yapıp elinde içecek olan ayıcık /fok vereceğiz diye titreyip duruyordum... ne oldu bana ne kattı?! hiç!! Kuaförde çalışaydım keşke

Ayol ne aramakası fönü.. diyorum ya ağdayı kaşı bilsem iyiydi 42 yaşında "çırak " arayan birisi olursa kulağın delik olsun okul çıkışı giderim artık

Ben biraz kiyafetlerimden dolayi biraz da dedigim gibi saclarim cok dokuk tepesi kel gibi Allahin gucune gitmesin belki çoğunuzun sohbet etmek istemeyecegi gorunuste biriyim Galiba insanlara itici geliyorum bu yuzden kimse benle yakinlik kurmak istemiyo cirkin ordek yavrusu gibi

İnsanlar özellikle sizi dışlamazlar, niye dışlasınlar? Siz kendinizi onlardan eksik gördüğünüz için aralarına giremiyorsunuz. Eksik değilsiniz, önce bunu kabullenin. Ailesi destek olan yaşıtlarınız bile şu an çalışıyorlar, en basitinden tatil parası biriktiriyorlar. Siz kendinize üzülmekle geçiriyorsunuz bu zamanı ihtiyacınız olduğu halde. Bi silkelenip kendinize gelmeniz gerek. Çalışmak özgüveninizi de artırır.

Üniversite lise gibi değil merak etme. Market reyon işlerinde stand hostesi olarak gunluk para alıyordum. Haftada ıkı gun duruyordum haftasonları. Sonra bır marketler zıncırınde parttıme kasıyer olarak ıse basladım. Ogrencılerı alıyorlar parttıme. (17:30/22:00) Isı ogrenene kadar bır ay ezıldım musterıler salak dedı falan ama bır ay sonra ogrendım kasayı musterılerle ışetısım kura kura hem ıletısımım gelıstı hem de sımdının aylık uc bını gıbı bır para gecıyordu elıme onunla da cafeye de gıttım ust basta aldım. Yorucu tempoda bıraz da zayıfladım. Okulum bır donem uzadı ama degdı valla.

Kuzum çalışma hayatım 14 yaşında başladı.14 ve 15 yaşlarında tüm tatilimi çalışarak geçiriyordum. Üniversiteyi kazandığım yıl da tüm yaz çalışmıştım. En ucuz sosyalleşme yöntemi bir işte çalışmaktır. Hem maaş alırsın hem etrafında iletişim kurman gereken bir sürü insan olur. Bu insanlar da iş gereği seninle görüşmeye mecburdur. Biriktirdiğim parayla okul formamı, kitaplarımı alır kalanını döviz yapardım. Üniversitede de çok yerden burs almıştım okulum bittiğinde ciddi bir para birikimim vardı.. tabi benim canım annem de asgari ücretle çalışıp bir yandan kendisi İzmir gibi bir şehirde hayatta kalmaya çalışıyordu bir yandan bana destek olmaya çalışıyordu. Kendine üzülmeyi bırakırsan ilk adımı atacak itici gücü bulursun. Başka çarenin olmamasından daha azim verici bir güç var mı şu hayatta?!

Konuyla belki çok alakalı olmayacak ama üniversitede lisedekinden daha güzel ve doyurucu ortamlara gireceğimi, kitap zevki müze gezmek gibi hobiler paylaşabileceğim arkadaşlar edineceğimi sanmıştım. Meğer lisedeki saçma sapan tipler öyyylece üniversiteye geçiyormuş. kısacası kimseyi gözünde büyütme. Aralarına giremem muhabbete katılamam diye kasma. Atomu parçalıyor değiller yani

Yazan herkese tesekkur ederim Bana destek olabilecek bi ailem yok maalesef Mecbur calisacagim dediginiz gibi Yine de kendime hic guvenim yok Yani icimde hep bi hayatta 10 0 geride olma hissi var burukluk var Ne yaparsam sizce insanlar beni arkadas olarak sever kabul eder Yabi birileriyle ilk nasil arkadaslik baslatabilirim Lisedeyken de hic aralarina karisamazdim herkes tenefuse cikardi ben sinifta tek kalirdim bazen anlasilmasin diye wc de beklerdim zilin calmasinj Garip bi sekilde gruplara dahil olamiyorum

Ben de üniversiteye gittiğimde benzer durumdaydım, çok fazla kıyafetim yoktu, olanlar da dandik şeylerdi. Gençliğimde heves bile edemediğim için şimdi hala giyinmeyi beceremiyorum. O durumda olmak da biraz ezik yapıyor insanı, giderken çok stresliydim ama sınıfta muhakkak senin gibi sakin kişiler de olacak birbirinizle arkadaşlık edin, hergün dışarda takılıp cafelere giderseniz o okul bitmez zaten. Vizelere finallere haftalar önceden çalışmaya başlamak lazım, ben okuldan çıkıp yurda gelir düzenli tekrar yapardım, sınavlar da rahat geçerdi. Ara sıra sınıfta kafanın uyduğu kişilerle takılırsın bakarsın ilk sene bitmiş bile. Gözünde çok büyütüp kendini strese sokma, ben yaptım ordan biliyorum :) benim bölümüm de eğlenceliydi grup projeleri, ortak deneyler filan vardı, öyle olunca arkadaşlık da kuruluyor. Bir de derslerin iyi olursa herkes seninle arkadaş olmaya çalışıyor zaten, not isteyenlerin yoğun ilgisi oluyor, not vererek arkadaşlık kurma kimseyle, çıkar üzerine dostluk olmaz. Ben Türkiye'de değilim malesef ama orada olan arkadaşlar da az kullandıkları iyi durumdaki çanta, kıyafet gibi eşyalarını böyle öğrenci arkadaşlarla paylaşsalar güzel olur. Okul başlayana kadar kuaförde çalışmanı tavsiye etmişler muhakkak dene, ben hep diyorum keşke üniversite okuyacağıma kuaför ya da terzi olsaydım, özellikle yurt dışında çok iyi meslekler. İyi bir terzi mühendisten daha çok kazanıyor, hem eğlenerek çalışmış hem de daha az yorulmuş oluyor. Onlar bana, ben onlara özeniyorum

Vakıf üniversitelerinden uzak durun derim. Bazı üniversiteler adeta gençlik dizisinden fırlama gibiler. Zengin veya zengin görünmeye çalışanlarla dolu. Bana komik görünüyorlar. Her neyse, ben devlette okudum üniversiteyi. Tişört ve pantolon giymeyeni dövüyorlardı. Hala da öğrenciler benzer tarzda giyiniyorlar. Çoğunun durumu çok da iyi değil. Her gün kafelere gidilmiyor. Para olmadığı halde kıvırmalar yok. Tabii arkadaş çevrenize bağlı. Kabul göreyim diye havalı gruplarla takılmayın. Fazlasıyla ezik hissedersiniz. Siz kabul göreyim derken sizi parmağınızda oynatırlar da. Artık üniversitelerde oryantasyon programları oluyor. İlk hafta okula adapte olmak için etkinlikler yapılıyor. Ona katılırsınız. Biriyle ilişki kurunca da gerisi gelir. Kulüp ve kariyer merkezlerinde eğitimler de oluyor. Onlara da katılın. Okulun ilk günü yemekhanenin nerede olduğunu birilerine sorup onlarla yemekhaneye gidebilirsiniz. Kısa süreli muhabbet edince onlar sizi gördüklerinde selam verirler ve böyle böyle muhabbetiniz olur. İlla bir gruba dahil olmanıza da gerek yok. Kendinizi şartlamayın. 3 sene grupsuz takıldım. Amfide ve laboratuvarda yanımdakilerle sohbet ederdim. Son sene ödev sebebiyle bir grubumuz oldu da sonra beraber takıldık. Para konusuna gelince de, para gider diye ucuza veya beleşe yerler bakardık Halimize gülerdik. Kimse de bizi yargılamazdı. Üniversite ortamı lisenin devamı zaten. Türkiye'nin her yerinden öğrenci olacak.

Öncelikle inşallah size burs çıkar mutlaka başvuru yapın çıkmazsa da hem okuyup hem çalışmanızı öneririm öğrenim kredisi de alabilirsiniz ama part time olarak avmde mağazalar kafeler vs düşünebilirsiniz çalışmak çok iyi gelir. Sosyalleşmek için de sakın kendinizi zorlamayın temkinli olun ilk önce zaten sınıfınızdan birkaç kişiyle tanışır birlikte kantine gider bir şeyler yaparsınız hemen insanlarla kaynaşmak sıkıntı olabiliyor saçma bir arkadaşlık kuruluyor. Çok güzel bir üniversite hayatınız olmasını dilerim

Kesinlikle aynısını yaşadım. Çok ciddi hayal kırıklığı yaşamıştım. Yurdumuzun hemen yanı tiyatroydu, arkadaşlarıma yalvarırdım gidelim diye. Oturup ciddi ciddi Seda Sayan izlerlerdi, en iyisi yine Beyaz Showdu Kendileri kaybetti ben 3 liradan tüm oyunları izledim

Beypazarı kurusu rica edeyim. Ağda yapmayı öğretmenin bedeli beypazarı kurusudur

Kesinlikle katılıyorum. Utanıp sıkılmayacaksın. Direkt söyleyeceksin pahalı vs diye şakaya vuracaksın. Böyle bir söyleme, kimse kötü bakmaz ki sadece onaylar. Çünkü gerçekten pahalı. Ben böyle diyen arkadaşlarımla dışarı çıkınca onların bir şey almamasını hiç garipsemiyorum. Yani sonuçta dışarı sohbete çıkıyorum onlar da geliyor önemli olan o. Ama burada bir şey alacak insan çağırmalı yoksa her seferinde onlar dışarı çıkalım diye ısrar eder ama sadece ben bir şey alırsam o zaman garipserim işte, insan kullanılmış hisseder. Ha bu arada üniversitede herkes her gün farklı şeyler giymiyor. Arkadaşlarım da ben de belli kıyafetleri giyiyoruz hatta özdeşti üstümüze. Ben mesela koca kışı tek sweatshirt ile neredeyse bitirdim. Artık üstümden ameliyatla alacaklar diye de espri yapıyordum. Okulun üstünde fakülte işlemeli sweatleri var. Onları her gün giyen de vardı. Sanki defileye gidiyoruz. Kıyafet aşırı önemli değil Okul kışa denk geldiği için en rahat en sıcak tutacak ne varsa onu giyiyorsun bakmıyorsun bile emin ol. Yazlık da muadil şeylerden alırsınız, sorun olmaz.

Yaa demeyin öyle. Karşınıza iyi insanlar çıksın inşallah

Üniversite okuyan herkesin ekonomisi iyi değil. Nasıl atlatıyor insanlar yıllardır bu durumu? Şakaya vurarak. Öncelikle kesinlikle çalışacaksın, o zaten şart. Sonra espriyle karışık ben gelemem fakirin yüzü gülür mü hiç falan diyeceksin seni pahalı bir yere çağırırlarsa. Zaten dersler, iş, projeler falan derken hem açılırsınız sosyal anlamda hemde gerçekten sosyalleşme zamanı geldiğinde elinizde para olur.

Bir yerlerden burs almaya ve part time işlerde harçlık çıkarmaya çalışın bence. Hayat maalesef herkese eşit değil Ve para insanın özgüvenini çok yükselten bir şey bunu kimse inkar edemez bence

Böyle kişileri duyup okudukça biraz sert eleştireceğim ama özgüvensiz değil de o gözünüzde büyüttüğünüz kişiler gibi görünseniz sizin insanları küçümseyeceğinizi düşünüyorum. Ben de insanlarla hemen anlaşamam, uzak dururum, soğuğum ama bu beni eleştirler vs değil yorgunum kimseyle muhattap olmak istemiyorum bundan. Siz kafanızdaki kalıptan çıksanız bu tür çekinceleriniz kalmaz. Dediğim gibi ama bu tür korkuları olan insanların asıl en büyük eleştiri yapan kişiler olduğunu düşünüyorum.

Kizlar benim sorunum su ki ben universteye baslayacagim Bu konuda birkac cekincem var 1) maddi durumum berbat Dolabimda hic kiyafetim yok desem yeridir Bi kot iki tisortum vardir adam gibi Ayakkabi canta mont desenjz zaten o kadar kotu ki hepsi en son on yil once annemin aldıklarını kullaniyorum hala cocukca seyler Alisveris yapmaya yapmaya giyinmeyi bile bilmiyorum neyi neyle uydurabilirim bilmiyorum bakiyorum genc kizlar cok guzel giyiniyor benim param olsaydi bile ne alacagimi bile bilmezdim kendimi hic gelistirmeye imkanim olmadi bu konuda 2) sosyal fobim var arkadaslik kuramiyorum insanlarin arasina karisamiyorum beni sevmeyeceklerini sikilacaklarini beni istemeyeceklerini dusunuyorum Kalabalik bi grubun arasina girmeye cekiniyorum Mesela ilk gun diyelim oturmus bi grup kantinde sohbet ediyo olsun aralarina girebilmem mumkun degil bunu nasil asacagim ki Bi insanla konusurken bile heyecandan neresine bakacagimi sasiriyorum goz goze uzun sure gelemiyorum saga sola bakiyorum yere bakiyorum elimdeki nesneyle oynuyorum sohbetine anlattigi seye bile komsantre olamiyorum sonra kendisiyle ilgilenmiyorum gibi yanlis anlasiliyo Bide iki tl nin bile tasarufunu yapmaya calisiyorum param olmadigi icin uzun yol olsa bile yuruyerek gidiyorum ben nasik kantinde oturur cay icerim nasil beni cagirdiklari yerlere giderim nasil bi gruba katilabilirim ki bu halde Bi cagirir iki çağırır gelmezse cagirmazki kimse anlamazki durumunu Hadi anladi diyelim ogrenci haliyle o mu bana cay ismarlayacak olmaz ki oyle 3) saclarim cok seyrek bide oldugumdan cok buyuk teyze gibi gorunuyorum kendime hic guvenim yok Lutfen bana yardim edin fikir verin ben bu konuyu sizden baska kimseye anlatamazdim gozlerim dolu dolu yaziyorum

Üniversite tercihlerinizi ailenizin olduğu şehirde yapmanızı, dersten kalan zamanlarda da bir işte çalışmanızı öneririm. Üniversitenin etrafındaki kafeler genelde öğrencilere iş veren mekanlardır. Aynı zamanda okulun etrafındaki fotokopicilerde de çoğunlukla öğrenci çalışır. Ben marketlerde promosyon işlerinde çalışıyordum.. ödev ablalığı da okul sonrası için yapabileceğiniz işler arasındadır. üniversiteye gidince zaten sürekli kantin sohbeti olmuyor

Üniversite okurken aynı zamanda çalışıyordum hem sosyalleşme hem de aileye yük olmamanı sağlar. Sen kendin gibi ol elbet seni de seveceklerdir neden sevmesinler etrafta yapay insan sevmekten iyidir merak etme

Üniversiteye başladığımda bir tane pantolonum vardı o pantolon mezun olana kadar uzerimdeydi hatta son bir hafta kala yırtıldı üzerimde. Mezuniyete katılamadım elbisem yok alamadım diye. Yani yalnız değilsiniz ama bu bende ozguvensizlik yaratmadı tamam öyle çok sosyal değildim ama öyle insanlardan kaçacak kadarda uzak değildim. Çok zor geçti okul hayatım ama buda bana ders oldu kpss yi kazanıp atandım şükür. Şimdi ki aklım olsaydı part time çalışırdım ailevi nedenlerden dolayı çalışamadım ama çalışan arkadaşlarım vardı ve kendilerine çok güzel yetiyorlardi sizde çalışın

Para yoksa mecbur okurken çalışıyorsun öyle yapacaksın. Şehir dışında okumanı tavsiye etmem zaten para yokken bu devirde çok zorlanırsın. Kendi şehrinde tercih edeceksin ama iyi üniversiteler tutuyorsa zaten burslara da başvurursun.

Üniversiteye başlayınca kısmi zamanlı öğrenci olarak üniversite bünyesinde çalışabilirsin çeşitli bölümlerde. Örneğin kütüphanede, arşivde, çeşitli dairelerde. Bir burs kadar aylık ücret alırsın derslerden arda kalan vakitlerinde. Gidip başvurursun hem sağlık sigortası da yapıyorlar. Fıstık gibi iş. Hepsi de basit işler. Ailene yakın bir üniversite olursa eve gidip gelirsin çok masrafın da olmaz. Derslerini aksatma.

Şuraya birkaç burs imkanı ekleyeyim; esnaf odaları, sanayi odaları da burs veriyor. Meslek odaları genelde kendi meslek adaylarına burs veriyor, mimarlar odası mimarlık öğrencilerine gibi... Vakıflar, dernekler güzel burs verir, onları da araştırmak lazım. Özel büyük şirketler, holdingler hem burs hem staj imkanı sağlıyorlar. Eşimin ekibinde üç yıldır çalışan aynı stajyer var mesela. Part time çalışıyordu, bu sene mezun olunca muhtemelen tam zamanlı eleman olarak alacaklar işe. Yetişti çünkü artık, öğrendi her şeyi.

Benim universitede edindigim ilk arkadasimjn da cebinde parasi yoktu ama ozguveni yerinde bi kizdi. Yurumeyi severdi uzun uzun yururduk, sohbet ederdik ve cok eglenirdik, ben ona İstanbul'u ogrettim oyle yuruye yuruye hic de para harcamazdik. Benim canim bir sey cekerse ona da ismarlardim o zamanlar bir sey ismarlamak mesele degildi gercekten, simdi ogrenciler ancak kendini doyuruyordur, o yuzden para harcama konusunda cekinceli davranmani kimse yadirgamaz. Gelgelelim benim arkadasim islere girdi, calisti parasini kazandi, ustune basina istedigini de aldi, istedigi restoranda yemegini de yedi. Merakli ve kesfetmek icin yasayan bir kizdi, biz okulu bitirdik o yine sinava girip hem ikinci uni okudu, hem calisti. Simdi doktora icin yurtdisina gidecek, hepimizin su an hayalini kurdugu sey calisti, basardi. Senden tek farki ozguveniydi, sen de onu bu yeni hayatina basladiginda yavas yavas kazanacaksin eminim, yeter ki iste sana ayak uyduracak arkadaslarin da olacaktir.

Bedenin, boy & kilon ve tarzın ne? Kapalı mısın açık mı? Bana özel mesaj ile kargo bilgisi yollarsan ben bazı eşyalar göndermek isterim sana. Kullanılmamış şeyler. En azından bir sorununu çözeriz. Sosyal fobi sende olan bir konu, bol bol gelişim videosu izle. Kombine de internetten bak. Elinde beyaz pantolon varsa beyaz pantolon kombini diye.

Okul acilana kadar bir ise girin calisin para biriktirin ikinci el kıyafet uygulamalarinda hesap acin uygulamayi ogrenin orda temiz kiyafetleri cok uyguna kullanilmamis etiketli kiyafetleri bile alabilirsiniz. Dis gorunus hersey olmasada cok sey. Kendiniz kombin yapamiyosaniz inatagramdan guzel giyinen birilerini takip edin onlar ne giyiyorsa benzerlerini alin giyin bu kolay kisim. Sosyal fobi icin destek almaniz lazim kendi basiniza halledebileceginiz bisey degil siz hossohbet keyifli birisi olursaniz illaki kendinize arkadas bulursunuz ayni zamanda okurken ufak tefek islerde calisip burs almaya calisirsaniz bir sekilde aralarina katilirsiniz bukadar karamsar olmayin

Eğitim fak profesörü konferans vermişti psikolojiyle ilgili genel bir konuda mesela, hem genel kültür hem mesleki anlamda faydalı bir şey git dinle... tek başıma gittim kimse gelmedi. Önemli konserlere, tiyatro oyunlarına da öyle yalnız gittim.

Üniversteyi dizilerdeki gibi herkesin zengin ve son model arabayla geldiği bir yer olarak görmeyin öncelikle. Her yerden gelen bir sürü insan var kendi kafanızın uyduğu sizi anlayacak insanlarla arkadaşlık yaparsınız. Maddi ümkansızlıklarınız var ise çalışabilirsiniz. Hatta su an bir işe girip harçlığınızı çıkarabilirsiniz. Allah sağlık sıhhat versin para çalışılır kazanılır kendinizi insanlardan geride hissetmeyin

Hepinize destek oldugunuz icin cok tesekkur ederim kendimi bi suru kiz arkadasim bi suru ablam varmis gibi hissettim sayenizde

Yani kantinde oturan bir kalabalığa karışmak, masaya oturmak da herkesin yapabileceği bir şey değil zaten. Yapmaya da gerek yok. Siz de yavaş yavaş kurarsınız arkadaşlıkları. Bir de calismasaniz bile en azından KYK'ya başvurursunuz harcliginiz çıkar birkaç parça alırsınız bir şeyler. Üniversitede de herkes öyle çeşit çeşit giyinmiyor biraz gözünüzde büyütmüşsünüz başlayınca anlayacaksınız.

Aha!! Ben de bir yandan ütü yapıyorum bir yandan burada geziniyorum az sonra da valiz yapacağım. Aksilik olmazsa yarın yola çıkıyorum Ankaradan istediğin birşey var mı U ucanhayaller Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Arkadaş edinmek biraz şans biraz da enerji uyuşma meselesi, sizin çok da elinizde değil. Kendinizi küçük görmez ve insanlarka yüksek enerjili iletişim sağlarsanız, illaki birkaç kafa dengi insan bulursunuz. Bir iki kere deneyin baktınız olmuyor o insanın çok da üstünde durmadan yenisine geçin KudrAlobar Ayak

Üniversitelerin açılmasına 3 ay var. Bu sürede en azından part time bir iş bulup çalışabilirsin, bikaç parça kıyafet alır gerisini okul için cebine koyarsın. Okul sürecinde ders programına göre çalışacak iş bulabilirsin. Üniversite öğrencilerine iş çok. Ben okul yıllarında kuaförde bile çalıştım mesela. Böylece saç bakımım fönüm manikürüm bedavaya gelirdi, üstüne para kazanırdım. Bunun bursu var kredisi var bir de. Bu aşamada şartlarını da göz önünde bulundurunca ailenin yaşadığı şehirde okuman hayrına olur sanki.

Ahahah ben sana öğreteyim gel. Cırt cırt yolarız

Valla benim çok işime yaradı kuaför tecrübesi. Aldım eve bir kuaför fönü bi kesim makası bir ara makas aylarca kuaföre uğramadan yaşayabiliyorum O dükkanlarda sıra beklemek, ayna karşısında saatlerce oturmak çok bayıyor beni. İki hafta önce hadi bi senedir kuaför eli değmedi gidip saçımı kestireyim dedim adam içine mıçıp bıraktı yine pişman oldum.

Ben de üniversite okuyorum ve elime lisede olduğundan daha çok para geçiyor, belki senin de öyle olur direkt umutsuzluğa kapılma. Burs çıkmazsa da ihtiyacın olduğu için krediyi mutlaka al. Büyük şehirlerdeysen belediyeler öğrencilere burs veriyor. Mesela İzmir bu sene aylık 400 lira veriyordu, İstanbul yılda 3 bin lira. İyi bir bölümde okursan, burs veren çok yer var gerçekten. Onun dışında çalışabilirsin, benim çoğu arkadaşım çalışıyor. İstanbul'da günlük işlerde 150 lira veriyorlar en az, diğer şehirlerde öğrenci için bu kadar iş alternatifi olduğunu görmedim ama çok detaylı bildiğim konular da değil. Burslu olarak özel üniversite falan yazmazsan maddi durumun sıkıntı olmaz çünkü ülkede herkes şu an zor dönemlerden geçiyor. Öğrenciler kendi aralarında senin düşündüğün gibi sınıflandırmalar yapmıyor o yüzden. Mesela bu sene arkadaşlarla yemekhaneye gitmiştik, okuldan tanıştığımız bir kız da bizimle geldi. Neyse oturduk devlet üniversitesinde 3,5 liraya aldığımız yemeği falan yedik, sonra biz metroya giderken o kız 'ben arabayla geldim' dedi. Üstü açık spor arabası varmış bizim üniversiteyi yazmasına da çok anlam veremedik ama sonuç olarak insanlar üniversitede böyle şeyleri daha az umursuyor. Bir de üniversite öyle bir ortam ki, gerçekten kafa dengi birilerini bulmak daha zor o yüzden insanlar sosyalliğe daha aç oluyorlar ve herkes birileriyle tanışmaya daha hevesli. Dış görünüşe göre arkadaş seçen insanlardan zaten bir şey olmaz ve ben de o tarz muhabbetlerle ortaokulda karşılaştım sanırım en son. Dediğim gibi kredi alırsan ve günlük ya da part time işlerde çalışırsan her öğrenci gibi yaşayacağını düşünüyorum. Yeni bir ortama gireceksin, istediğin kişi olmak için çok güzel bir ortam o yüzden sosyal fobi konusunu umarım aşarsın. İnsanları bu kadar önemseme, kendi yaşıtlarının olduğu bir ortam en son çekineceğin yer olmalı. Üniversiteye geçince birden herkes çok havalı, çok akıllı ya da güzel olmuyor. Dümdüz devam ediyoruz kaldığımız yerden.