Bende öyleyim yalaka olacaksın şaksakci olacaksın ki sevilesin ortamlarda aranasın öyle olmadığımız için arkadaş yapamam bende yapsamda hani hayatıma eğrelti gibi olur herşeyi mi anlatamam en iyi arkadaşım dahi olsa gün gelir bana kazık atar diye tetikte olurum zaman bu zaman yani yapacak birşey yok yıllar geçtikçe en iyi arkadaşin annen oluyor tabi anneden anneye fark eder neyse sıkma canini kendin sev daima ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Herkes sahteci sosyal medyada bozmuş olabilir özentilik de var

Merhaba, Aslında benim sorunum yalnızlık çevremde kendimi yalnız hissediyorum. İsyerinde olsun evde olsun hayatı paylaşıyorum ama dolu dolu değil. Ailemle yaşıyorum evde herkes kendi halinde. Kiz kardeşim var hiç konuşmaz benimle bir konu olmazsa. Benim bir derdim olduğunda kimse dinlemek istemiyor. Erkek arkadaşım var oda yoğun çalışıyor iki kelime kendimle ilgili konuşunca sıkılıyor. Hep eğlenceli olmak lazım. Sanirim ince düşünen kişileri kimse istemiyor. İsyerinde de arkadaş olmaya çalıştım artık yoruldum onlar isterlerse gelsinler diyorum. Kimsenin peşinde koşmak istemiyorum. En son eski komşumuzun kızı vardı watsap grubu kurmuş benide ekledi. Taniyordum hepsini ama orda da kafayı bana taktılar. Sanki üstüme oynuyorlardı. Ciktim sonunda bunaliyorum gereksiz insanlardan. Yoruldum sanırım akışa bırakmak en doğrusu.

Günümüz insanımızın sorunu samimiyetsizlik ve dinlememe herkes internet ve yalnız, ama bol beğeni alıyor O

Ben de anlamadım, kedi bakıyorum diye dışlandısdfggg. Kimseye boyun eğmezseniz yalnız kalıyosunuz maalesef. İnce düşünen, kibar, haksızlığa gelemeyen, saygılı biriyseniz dışlanıyorsunuz.

Yani aslında hep yanında olduğum bir arkadaşım vardı oda benim zaafimi bilirdi ve ordan vurmaya kalktı görüşmeyi kestim. Dediginiz gibi herşeyi anlatmamak lazım insanlar vuracaklari yeri iyi biliyor sonra. H

Ben şuna takildim erkek arkadasin yogun konusmak istemiyo sıkılıyo dedin ya, benim esimde oyle bi oturup iki çift laf edemiyorum ya sıkılıyo ya bunaliyo, tamam tamam ne cok konusuyosun diyo 2. cünlemde benim de arkdasim yok diyorum ki eşim olsun bana yetsin o da olmuyo, keske diyorum icimden sohbet edebilecigim uzun uzun konusabilecegim bir adamla evlenseydim, cunku disardan kimse kalmiyo evdekilere siginmak istiyosun o da yok, bence bundan ders cikar canim, sevgilin seninle arkadas gibi olsa kimseye ihtiyac duymazdin bile

Biraz doğrucuyum herkes samimiyetsiz geliyor bende öyle olmaya başladım sanki H

journaling denen bir kavram var günlük tutma ama çocukken tuttuğumuz türden değil. belki ona başlayabilirsiniz. hem kişisel gelişim için hem de dingin ve iyi bir yaşantı sürmek için işe yaradığını söyleyebilirim. sabah uyandığınızda o günkü hislerinizle alakalı, o günle alakalı 5 dakikalık bir şeyler karalayabilirsiniz ve akşam uyumadan önce de aynı şekilde günü değerlendirdiğiniz, o gün hangi olaylara nasıl tepki verdiğiniz ama aslında neler hissettiğiniz gibi. journaling kavramını biraz araştırırsanız belki daha fazla ve farklı şeyler bulabilirsiniz, size booolca mutluluk ve huzur dilerim canınızı sıkmayın H

Dogru söyleyeni dokuz köyden kovarlar hesabı da galiba sizin ki. Herkesin nabzına göre şerbet verip aman, canım, cicim demezseniz, yalakalık yapıp ta gerçekten beğenmediğiniz halde "ayy canım ne kadar yakışmış" diye yorumlar yapmazsanız kusura bakmayın yalnız kalmaya mahkumsunuz. Böyle insanları kimse sevmiyo neden bilmem. Kendimden biliyorum o yüzden de yalnızmışım kimse konuşmuyomuş umrumda değil. Gelene hoş geldin gidene güle güle.

Aynen insan gibi davranınca dışlanmış oluyoruz sanırım ama neşeli herkesle samimi olduğum zamanlarda da suistimal ediliyorum neyse isteyen gelir yapacak bişey yok galiba H