Hayır madem öyle bir durum var erteleseydiniz cocugu. Şimdi pnun zamanından çalmaya kimsenin hakkı yok. Siz de Bence uğraşmayın laf anlatmaya Çocuklar kenar süsü olsun diye doğurulmuş belli ki yani Foto çekilip sağda solda paylaşmak için Tabi ki eksik kalmamalıydınız..

Teknik olarak çocuğuna anneyi yarım saat görmesi nasıl yeterli olabilir? Ben bile şu yaşımda bu kadar az gördüğüm sevdiğim bir arkadaşım bile olsa 30 dakika yanıma uğrasa " ya birgün olsun biraz fazla kal, iki laf edemedik" derim ve böyle hissederim. Kaldı ki minik bir bebekten bahsediyoruz. Yani bir de robot değil ki bu çocuklar, yarım saat durduk tamam bu ona yetmiştir artık densin. Bilmiyorum ama evcil hayvanların bile evdekilerle vakit geçirmeye ihtiyaçları oluyor, bahsi geçen minik bir bebek. Anneye müthiş bir özlem duyar ama doğru kelimelerle dile bile getiremez. Ama bu hissettiği şeyleri değiştirmez. İçgüdülerden ve doğamızdan tamamen uzaklaşmış da değiliz sonuçta. Orada, gözünün gördüğü bir yerde annenin olduğunu bilmek sürekli verimli vakit geçirilmese bile bebekte rahatlama hissi yaratır.

Elle tutulur, gerçekçi tek yorum. Harfi harfine katılıyorum.

Doktorayı aslında en çok onun için yapıyorum yaşadığım şehir çok küçük ilerde bir gelecek verebilmek için. Ama bu sefer de ilk çocukluğundan çalıyorum

Tabii burda sağlığı önde tutmak lazım çünkü sağlık olmayınca ne cocuga ne doktoraya faydası olur Valla cok zor ya ben tezsiz yüksek lisans yaptim o bile zor geldi

Uykudan kısmayı hiç tavsiye etmiyorum, az uyuyunca ve sürekli yapınca ne çalıştığından bir şey anlıyorsun ne de kendine hayrın oluyor. PhDdeyken 1 ay üst üste her gün az uyudum, sonunda bir gün gözlerim karardı yığılıp kalmıştım

Tek duam bu emeklerin işe yaraması en azından birde babası var yanında. Kötü bir anne diyemem kimseye ama zamanlama yanlış. Yarım saat yeterli diye bir gerçek olduğunu sanmıyorum.

Mühendis annelere o kadar saygi duyuyorum ki.❤ Onlar birer superwoman Ogretmenlikten once 3 yil özelde calistim, Cumartesi dahil günde 8 saat mesaili bir tempoda. Gercekten cocuk büyütmek icin cok zorlayici bir tempo. Bu kadar yorucu bir tempoyla bir daha calismak istemedim, gunes doğmadan uyanip, günes battiktan cok sonra eve geliyordum. Hayat bu olmamali diye düşündüm ve hala da öyle düşünüyorum.

Ben de doktora yapıyorum. 27 aylık bir kızım var. Geçen sene yeterliliğe girdim. Şöyle yaptım 1 ay kadar eşim ve kayınvalidem akşam 9 a kadar kızıma baktı, sonrasında uyuttuktan sonra çalıştım. Hem de çalışan bir anneyim. Asla kötü bir anne değilsiniz. Hem çocuğunuza bakar hem de doktoranızı yaparsınız. Okulumuzda illa ki çocuğu olan, bir yandan da ders çalışan hocalarınız vardır. Belli bir süre maalesef kendinizden fedakarlık yaparak geçecek. Geçtiğimiz ay bir sınava hazırlandım. Gece 12 den sabah 7 kere kadar çalıştım. Uykusuz kaldım ama başka türlü olmuyor. Ayrıca kimseye ben kötü bir anne miyim? Diye sormayın. İnsanlar sizi anlamadan aaaa çocuğa 2 saat mi ayırıyorsun derler. 2 saat kaliteli vakit geçiriyorsanız yeter. Tüm gün bebeğinin yanında olup, bağırıp çağıran, şiddet uygulayanlar var. Boşverin ve sınavınıza odaklanın. Başarılar diliyorum Not: sınav jürinizdeki hocaların çalışma alanlarına bakmayı unutmayın

Şu an ilköğretim yıllarından daha önemli tabi ki

Aslında anladigim şu, 9 mesai baslangici 17 kreş ve mesai bitis 20.00 kütüphane çıkış 22.00 çocuklar için uyku saati Yani hafta içi doktoraya ayırdığın saat sadece 2,5 saat O zmaan bu 2,5 saati neden en kıymetli zamanından kullanıyorsun ki? Yani bu 2,5 saat neden çocuğunun en aktif olduğu, kresten çıkıp heyecanla gününü anlatacagi zaman diliminde olsun? Pekala uyku saatinizi değiştirip bebeği uyuttuktan sonra siz uyuyana kadar çalışabilirsiniz kendinizi bir odaya kapatıp. Eminim eviniz kütüphaneden daha sessizdir, haftada bir falan kütüphaneye kitap değiş tokusuna gidersiniz, o gün uzun uzun kalirsiniz... Ya da işe giden çoğu insan güne 6 olur olmaz başlıyor. Siz de 6da kalkıp kütüphane açıksa kütüphaneye geçip oradan ise geçebilirsiniz . Güne böyle başlayıp yatmadan da kısa bir zaman ayirsaniz bence ne eşinizden ne çocuğunuzdan zaman çalmış olursunuz. Bir doktora öğrencisinin zaman yönetimi çok iyi olmalı, sizde bu eksik bence. Bunu oturtursaniz siz de bebeğiniz de daha mutlu olabilirsiniz

ben şuan kendi çocuğuma kayınvalidem bakıyor 4 aylıkken işe başladım mesela işten 6 da çıkıyorum ya sanki bebeğim saati biliyor gibi saat 6 da huzursuzlanmaya başlıyormuş mesela 6 da değil de 7 de alsam ortalığı inlettiği oldu ben konu sahibinin çocuğunu çok sakin buldum çocuklar biliyor sanki saatleri mesela cumartesi günü çalışmam gerekti bir gün eşimle kaldı evde oğlum huysuzlanıp ağlayıp durmuş sürekli çünkü alıştı biz her cumartesi beraber gezmelerimize beraber yemek yemelerimize konu sahibinin çocuğu nasıl ortalığı inletmiyor ben ona şaşırıyorum yada benimki daha 21 aylık ondan böyle recheel fredoom=hallucinations Anneler

Allah aşkına bir uzmanların ismini yazsanıza. Hangi uzmanlar diyormuş. Uydurup birde uzmanlar diye eklemeniz

Kütüphanede çalışmak yerine çocuk uyuduktan sonra evde çalışsanız? 9buçukta yorgunluktan sızmanızın nedeni git gel yapıp kütüphanede vakit geçirmek. Oysa st 5 te işten geldikten sonra akşam çocuk yatınca kapansanız hem evde çalışırsınız yol olmaz hem de çocuk size doyar. Kötü veya iyi annesiniz demek bize düşmez. Hayatınızı bilmiyoruz. Fakat vakti sorarsanız yetersiz. Çocuk küçük. Doktora bittiğinde zaten size çok da ihtiyacı kalmayan bir sürece girmiş olacak. Elbette yine ihtiyacı olacak da, ilk çocukluk çağı da kaçıyor işte çabucak.

Kötü değil ama ilgisizsiniz. Bencilce geldi birazda. Çocuğum için yapıyorum diyorsunuz ama ondan ilgi ve alakayı kesiyorsunuz dahası hırslısınız. Bu kadar hırs iyi değil. RagnarLodbrok Ölürken

Ya ben yazdigim mesaji unutmusum buraya hakikaten sert olmus. Uslup icin ozur dilerim. Doktora surecinden gecmis biri olarak ne kadar yipratici oldugunu bildigimden sinirlendim herhalde. Olay danismanda bitiyor dedigim gibi eger cok baskici olmayan sizi rahat birakan bir danismaniniz varsa cocukla doktora beraber yurur aksi durumda zor olacak.

Ok de burda kim gune gitmekten bahsediyor yani olaylari biraz carpitiyorsunuz.. yok efenim tum gun tablet veren anne varmis gunden gune kolunda tasiyan varmis.. iyide bu verilen ornekler konu sahibinin vicdanini biraz rahatlatabilir ama durumu degistirmez. Baskalarina bakarak ben super anneyim demenin mantigi nedir yani? Banane millet cocugunu nasil yetistiriyor ben kendime bakarim.. baskasi hic bir yere goturmez cocugunu ben her yere gotururum diyelim birisi 5 saat verir digeri hic vermez tablet mesela diyelim.. Konu sahibinin yapmaya calistigi sey cok guzel ama bu yogun tempoya kendisi depresyona filan girebililir.. ayrica nisan degil bir kac sene daha boyle yazmisti.. Kisa sureli stres iyi birseydir, insani dinc tutar ama uzun sureli stresin maalesef kotu sonuclari olabilir. Yani degecek mi sonucunda ona bakmak lazim.. ama o cocugunda bu gunleri geri gelmeyecek.. birde ben dusunemedm kac saat ustune mesai birde ustune ders her gun evden uzak yasamak Gibi.. aile onemlidir.. keske bu kadar agir yukun altina girmeden cocuk yapmasaydin konu sahibi ama artik gittigi yere kadar diyeceksin.. cunku girmissin bir yola..

Öğretmenim Ve freud tan tutun tüm psikiyatristler psikolog pedagog ne isterseniz hepsi, 0-6 yaş için hayatın yüzde doksanı dır der.. konu sahibi keşke doktora için bu kadar gözü evladını görmeyecek kadar yırtınacağına, açıp bi pedagoji kitabı okusaydın.. Çocuk kimin umrunda ama dimi.. ünvan kariyer, bana bunu diyecekler, daha önemli.. kısaca yazık o çocuğa.. doktora yapsan ne olacak çocuğuna annelik edememişsin.. kocan da, az biley bilse, annenin yerinin ne kadar eşsiz ve doldurulamayacak olduğunu düşünür, ama o da kendı çıkarları peşinde.. o şehirden gideceklermiş.. ne mühim olay..

Bizim toplumumuzda anne her zaman ev işleri, kocası ve çocuk bakımı konusunda saçını süpürge etmesi gereken bir role büründüğü ve çocuk bakımında en çok -hatta tamamen- anne görevli olmalıymış gibi görüldüğü için, konu sahibinin çocuğuna istemeyerek az zaman ayırması yanlış görülüyor. Ama yanlış değil. Hayatta yaşanacak normal bir şey. Kaç tane ev hanımı, çalışmasa bile gerçekten zamanını düzgün şekilde çocuğuna ayırabiliyor? Cidden böyle ev işlerinden, ıvır zıvır derdinden kaç anne çalışmadığı halde günde en az 2 saatini çocuğuna ayırıyor? Konuyu açan kişi eğer akademide dilediği yere gelirse gelecekte çocuğuna çok iyi şekilde zaman ayırabilecek. Maddi manevi rahat edecek. Annelik babalık öyle yanında çocuğu tutmakla olmuyor. Bir çocuğun ihtiyacı olan şey huzurlu bir ev, sevildiğini, güvende olduğunu bildiği şekilde yaşamak. Annesi zaten günün 2-3 saatini oğluyla iyi zaman geçirmeye ayırıyormuş. Kocası ev işlerine, çocuğun temel bakımına yardımcı oluyormuş. Önemli olan konuyu açan kişinin çocuğu ve kendisi için düzgün bir denge kurabilmesi. Bu dengeyi kurduktan sonra günlük beraber zaman geçirme sürelerinin hesabı önemli değil. Çocuk yetiştirmek, analık, babalık yapmak beraber geçirilen süreyle alakalı değil.

Çocuk da yaparım kariyer de diyorsunuz ama yapmakla kalmıyor işte.. Belki geleceği için çabalıyorsunuz fakat oğlunuza bu yaşlarında ayıramadığınız her vakit onun gelişimini sekteye uğratır ve bunu ilerleyen dönemlerde anlayacaksınız. Ayrıca çocukluğu bir daha geri gelmeyecek. En güzel zamanları..

İş yerinde öğle aranızda çalışabilirsiniz, sabah bir saat erken kalkıp çalışabilirsiniz. Ben acil olmadığı sürece akşamları çalışmıyorum benim de 4 yaşında oğlum var. Niye kütüphanede çalışmanız gerekiyor? Ben evde çalışıyorum ve oğlum yatınca çalıştığım oluyordu ya da haftasonları 2-3 saat çalışıyordum. İş yerinde öğle arasında çalışıyordum. Yani hergün kütüphaneye gidecek kadar yoğun çalışmanız gerekli mi? Evde akşam oğlunuz yattıktan sonra ya da sabah erkenden çalışmanız neden mümkün değil? Sadece oğlunuz için de değil, evliyseniz eşiniz için de sıkıntı. Ailenizden kopmuş oluyorsunu. 8 de kütüphanede çıkıyorsanız ailecek yemek de yiyemiyorsunuzdur bu sıkıntılı bir durum sizin için. Kötü bir anne değilsiniz tabi ki ama zamanınızı farklı değerlendirebilirsiniz.

9buvukta yatağa geçiyoruz kitap okuyup uyutuyorum ya da beraber uyuyoruz çünkü ben de yorgun oluyorum M MelatoniN

Bilmiyorum bana doğru gelmedi anneyle geçirilen süre bu kadar kısıtlı olmamalı diye düşünüyorum

simden yana sıkıntı yok işi evden ve yemeği falan yapıyor. Aksine bu şehirden gidebilmemiz için destek oluyor teşvik ediyor. Temizlik de hemen hemen yarısı onda. Çocuğum için 1 sene dondursam öbür sene kaldığımız yerden devam edecek. Acaba diyorum hemen bitirmeye odaklansam ilköğretim yılları daha önemli oralarda en azından nispeten daha boş olurum yoksa işi ağırdan alıp uzayabildigi kadar uzasın mı? Oğlumla olan saatim sadece ona ait oluyor. B

Ağlıyorum şu anda köşede. Konu sahibesine sanki babanızı öldürmüş gibi saldırmışsınız, saldırmayı bırakın.

Ay evet evet, teşekkür ederim. Günaydın

Bunu düşünüp konu açıyorsunuz kötü anne değilsiniz. Olsanız bu sizi rahatsiz etmezdi. Ama vicdanınız rahatsız demek ki iyileştirilmesi gereken şeyler var. Yoğunluğu azaltacak neler olabilir? Çocuğun dünyaya gelmek kendi seçimi olmadığı için, varsa bir zorluk, ebeveyn göğüs germeli diye düşünüyorum.

Evet haklisiniz, benim asil hedef kitlem ne doktorasi ne calismasi ottur cocuguna bak tarzi yorumlar, kafalardi. Katiliyorum size, gerekirse yemegi disardan söylemeli, bir Saat erken kalkip ders calisip, aksamlari bir Saat daha fazla vakit ayirmali. Ben gece Saat 2/3/4 gibi Saat kurup iki Saat ders calistigimi bilirim sirf cocugumdan o vakti almamak icin.

Kariyer yapan anne/çocukların maalesef süreci zor ilerliyor. Bu şekilde bir hissiyatınız oluştuysa çocuğunuz uyuduktan sonraya erteleyebilirsiniz belki ders çalışma sürecinizi. Bahsettiğiniz süre 4 yaş için biraz az geldi maalesef bana. Hem her ailenin kendi iç dinamiği farklıdır. Çocuğunuzdaki sinyalleri takip edebilirsiniz.

Katılıyorum, Doktora tez aşamamın sonuna geldim. Yüksek lisans ve doktora süreçlerimle birlikte 7 yıl geçti, 7 yıllık da evliyim ve ona yeterli ilgili sevgiyi veremem korkusuyla çocuk yapmadım. Bitirince denemeye programladım kendimi. Öyle bir şey ki bu geriye dönüş yok, kariyer mi öncelikli evlat mı bunun kararını iyi vermek gerek. Ön plana alınacak çocuksa geri planda kalması gereken şeyler olacaktır, hem çalışıp hem doktora yapmak aşırı zor ve yıpratıcı zaten. Başka hiçbir şeye vakit kalmıyor.

Linç gelebilir yazacaklarıma ama yazacağım. Bir konuda asgari ücretli birine "asgari ücretli birine bir çocuk bile fazla" diye çok yüklenilmişti. Ben bu gelir düzeyine sahip değilim ama hep aklıma geliyor. Çocuk sadece maddiyatla ilişkilendirilmeye başlandı son dönemde. İçinde bulunduğumuz ekonomide bunu anlıyorum, kesinlikle maddi bir boyutu var. Herkeste maddi kaygılar vardır. Ancak aynı düzeyde maneviyatında etkisi olduğuna inanıyorum. Bazı pedagogların yarım saat annesini görmesi yeterli olduğu söylenmiş yorumlarda. Komik buldum. Kendi alanım olduğu için rahatlıkla söyleyebilirim ki; 4 yaşındaki bir çocuğun günde yarım saat veya bir saat annesini görüyor olması gelişim açısından uygun değil. Çocuğu sadece bilişsel gelişimle ve maddi imkanlarla değerlendirmeye çalışan bir bakış açısı gelişti artık. Üzücü. Bütünüyle değerlendirmek lazım. Kimseye "kötü anne" lafını söylemem. Fakat zaruri durumlar yoksa, vakit bu kadar az olmamalı.

Heh evet baglandiklari baska birileri olacaktir, cocukla kim vakit gecirirse ona baglaniyolar... bi anne olarak anneye duskun olacagina o yastaki cocuk baskasina duskun olmasi uzucu bence.. ha calisan kadinlarin cocuklarida anneanne vs bakarsa duskun oluyolar ama ayni sey degil bana gore. Yani bir ic rahatlatma olabilir bu yarim saat meselesi.. kimse kimsenin yerinde degil.. o yuzde bir baskasi bizim yerimize konusamaz evde kal ya da kalma diyemez.. ama yarim saat ciddi bir sacmalik bana kalirsa.. calisan anne olmak sorun degil zaten, cunku 3-4 saat gecirebiliyorsun cocuklarinla o sekilde..

Herkesin anneliği kendine. Benim ikiz yeğenlerim Kırgız Bakıcılarla büyüdü. Kardeşim önce benim mutluluğum dedi. Çocuklarını anneme ve bakıcılara bırakıp yurtdışına da giderdi. Bu çocuklarda nasıl etki etti dersen "anne merkezli" olmaktansa daha özgür ruhlular. Ben 42 yaşında anne oldum. Bebeğime doğdu doğalı kendim bakıyorum. Kızım Tuvalete girmeme müsade etmiyor. Akademik kariyer isteğiniz vardıysa daha güzel planlama yapabilirdiniz. Benim en yakın arkadaşım inanılmaz idealist bir kızdı. Berkeley Üniversite'sinde doktora yaptı. Şimdi Odtü'de öğretim görevlisi. 38 yaşında anne oldu. Derslerinden arta kalan bütün zamanını oğluyla geçiriyor. Çok yoğun bir programının olmadığını söyledi. Hatta yazın konuştuğumuzda oğluyla Bodrum'a yazlığa gitmişti.

Yoo avuntu niye olsun hani sos bil bölümleri ise yaramaz zaten doktora yapsanız bile denmis ya ben de ise yarayacak bir bölüm diyorum, zevkine yapmıyorum yani. D

Kotu anne degilsiniz ama maalesef 4 yas için cocuk biraz fazla sizsiz kalmis uykudan fedakarlık yapıp çocuktan yapmasanız sanki daha mantıklı gibi Veya en azından bu günleri düşürün 7 değil 3 olsun her gün fazla

Ben bu mesele için görüşmedim zaten hiçbiri ile, ana konum bambaşka şeylerdi ama bundan da bahsetmiştim her birine. Eşim 19.30 da gelir ve oğlum 20.30 da uyumuş olur. Bazen daha geç de gelebiliyor hatta. Ebeveynle geçirilen kaliteli yarım saat çocuk için yeterli demişlerdi hatta biri 20 dakika demişti. Bilemiyorum doğruluğunu yanlışlığını - söylenen bu idi.

Sizinki annenizin mizacından kaynaklı. Pandemi döneminde sağlık çalışanları karantinaya girmişti. Çocuklarından ayrı kalmışlardı. Buluşma videolarını yayınlıyorlardı. Ben ağlayarak izlerdim o hasretlerini, özlemlerini. Benim annemde öğretmendi. Okuldan gelişini hatırlıyorum. Kan ter içinde kalırdı. Arkadaşları güne filan gider, annem koşa koşa eve gelirdi. Bizi nasıl doyuracağını bilmezdi. Kayınvalidemde çalışan bir kadınmış. Bankacı. Eşimi anneannesi büyütmüş. Çocukluğunu anlatırken anılarında hep anneannesi var. Kayınvalidem inanılmaz despot bir kadındı. Oğluyla hep emir kipiyle konuşur, ağzından "teşekkür ederim" lafını duymadım.

Birsuru şey yazılabilir, kötü denir geleceği için denir Benim emin olduğum tek şey çocuğun çok eksik kaldığı, ve hersey olup bittikten sonra pismanligin çaresi olmayacagi Akşam eve geldikten sonra ona vakit ayırın gece geç yatın Bugunlerin asla tekrarı yok, nasıl dayanabiliyorsunuz

Zaten bir mesleğiniz var çalışıyorsunuz r gelecek zaten sunulmuş ona. Doktora bence kendi egonuz için yapıyorsunuz

Kötü iyi anne ayrımını bilmiyorum. Evladının iyiliğini en çok ana babası ister elbet. Evladınıza çok çok az vakit ayırıyorsunuz, bu bir gerçek. Siz de bunun farkında belki de vicdan muhasebesinde olduğunuz için bu konuyu açtınız. Sizi bilmem, ama ben bunu yapamazdım. İş hayatında yeteri kadar evlatların vaktinden çalıyoruz. Bir de eğitim için ondan uzak olmak istemezdim. Şu anda bir çözüm var mı bilmiyorum ama ben hem size hem eşinize hem de evladınıza çok üzüldüm. Eşiniz de sizden ve üç kişilik yaşamdan mahrum kalıyor.

Çok yoğunsunuz ya okurken fenalaştım. Ben de hem çalışıp hem okuyorum ama doktora yapsam herhalde dağda inzivaya çekilirdim. Sizin bir de çocuk var. Allah yardımcınız olsun

İyi ya da kötü diyemem ama bence geçirdiğiniz süre çok az. Üstüne üstlük 3 yıl sürecek bir süreç. Yaşadığımız yer küçük onun geleceği için yazmışsınız da küçük olsun işiniz var iyi kötü bir geliriniz var bence çocuğu annesinden mahrum bırakmaya değmez. Bem bu tempoda çocuğuma az zaman ayırarak devam edemezdim.

Haftasonları 1 saat bile olsa çocuğunuzla başbaşa vakit geçirmenizi öneririm. Mesela ara ara kütüphaneye hep birlikte gidebilirsiniz, 1 saat çocuk bölümünde beraber kitap okuyup daha sonra babasıyla gönderirsiniz siz devam edersiniz. Ben 2. çocuğuma hamileyken okula gidiyordum, derslerimi yetiştiremediğim zamanlar kızımın önüne kalem kağıt koyuyordum beraber ders çalışıyorduk ben daha çok ders çalışmaya çalışıyordum gerçi ama iki kelime öğrensem kardır modundaydım. Samimiyetle söylemek istiyorum ki kötü bir anne olduğunuza inanmıyorum ancak bu vakit dört yaşındaki bir çocuk için az hem de bu durum üç sene daha devam edecek diyorsunuz. Hafta içi iki üç gün ders çalışmayı uyku saatinden sonraya bırakabilirsiniz mesela bunun gibi ufak tefek değişiklikler hem size hem çocuğunuza iyi gelir.

Doktoranin size faydasi olacak mi ilerde? Calistiginiz isten aldiginiz para size yetiyorsa cocugunuzun vaktinden calmayin bence. Annesini gorsun cocukcagiz. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Aa 1982 den beri yetistirilmiyorlarmis o zaman çocuk psikiyatri uzmanı mi diyeceğiz ay bir yerde demeyim cahil gozukmeyim hatta bu bilgiyi satarım

21 aylik dedigin cocuk daha 2 yasinda bile degil.. cocuklarin uykularinin tamamen duzene girmesi 2,5-3 yasti..

Yorum yazan tek tek cevap veremediğim herkese teşekkür ediyorum

Bu beraber birseyler yaparken ekstra zaman icin gecerlidir, yoksa hicbir cocuk icin ebeveynle sadece 30 dakika günde yeterli degil. Bizde esim mesela cok yogun calisiyor bu arada. Aksam gelse cocuklar bacaklarina yapisiyor hemen. Sadece yarim saat cok az

Sosyal bilimlerde bir alan

Babasi bu duruma isyan etmiyor mu? Ben ayni durumda olsam esim cocugu sadece aksam 8den 9a kadar gorse biraz sert cikisirdim kendisine. Haftasonu da yoksun bu cocuk seni ne zaman gorecek babamin evinden mi getirdim deyip biraz sitem ederdim.

Teşekkür ederim sizi biraz tanıyorum ve yorumunuz kıymetli. Evet çözüm arıyorum. Kendimce söyle düşündüm. Su yeterlilik bi aradan çıksın da. Tez döneminde daha fazla vakit ayırayım çocuğa. Arkadaşların dediği gibi 5ten 9a kadar ilgileneyim. O saatten sonra çalışamam ama artık sabah erken kalkayım. Ama Nisan a kadar böyle devam etmek zorundayım çünkü anca yetişiyor. Ayrıca çok tanınmamak için yazmadım ama doktorayi bitirdiğimde kapıların açılacağı bir bölümdeyim yani zevkine yapmıyorum doktorayi sıradan bir sos bil bölümü değil

benzer bir hatayı ben yaptım. benimki mecburiyettendi. ama yine de pişmanım. ve neler kaçırdığımı 2. çocuğumla anladım. ilkinde yaşarken anlamamıştım bile tam olarak. mecburdum bir yerde ama o kadar da değil. istesem ertelerdim. ama korkuyordum. işime ve iş yerime güvenmiyordum. işsiz kalırsam olacaklardan o kadar korkuyordum ki. hem iş, hem kpss hem toefl hem formasyon. bir ipte bir sürü şeyi oynatmaya çalışıyordum. şimdi öyle pişmanım ki. 8-9 aylıkken bile işten gelir. biraz öper koklar babaannesine verir ders çalışmaya otururdum. özetle pişmanım. belli bir yaştan sonra size olan ihtiyacı azalıyor zaten. ya doğmadan önce yapmak lazım yada biraz daha büyüdükten sonra.

Pedagogların söylediklerine de inanmayacaksak kime inanacağız

Kötü bir anne değilsiniz, sonuçta eşiniz de ilgileniyormuş. Bu ebeveynlik, özellikle annelik işi çok abartılıyor üzerine anlamsız vasiflar yükleniyor, çünkü Türkiye'de çoğu anne vasıfsız başka vasfı yok mecbur tek sığınağı bu. Ama sonuçlar da ortada, toksik ebeveynler toksik bir gençlik. Bizim neslin özellikle, annelerinin ev hanımıydi çoğu, kızlarını daha küçük yaşta psikologu yaptılar dert ortağı yaptılar, çok daha kötü örnekler var yani. Sadece kendinize bu kadar yüklemeyin, rahat bir evde daha özgür bile yetişebilir çocuğunuz.

O yaştaki bir çocuk erken uyur. Çocuğu uyuttuktan sonra da çalışabilirsiniz. Çocuk akşama kadar zaten sizden ayrı kalıyor yetmiyor birde eve bırakıp kutuphaneye gidiyorsunuz. Beraber geçirdiğiniz vakit çok çok az.

Hayatın çok zor ve yıpratıcı ben de çalışıyorum eve gelince çocuklar 4 saat sonra geliyor yemekti ödevdi biraz ortalığı sil süpür hop herkes yatağa ben buna ne zor bir hayat diyordumki sizinki karşısında lafı bile olamaz Çocugunuza kaliteli vakit ayırın ve kötü bir anne değilsiniz iş kolik ve kariyer odaklı bir anne olabilirsiniz biraz oturun soluklanın sizin hayatınızı okuyunca durmadan hızla giden bir tren canlandı gözümün önünde Stres den hasta olursunuz el olur 0 fridabaci Yağmur, kahve,

Çalışan annelerin çoğunun vicdanı rahat değil ztn. Ne kadar ilgilensende yeterli gelmez Annesiyle büyüyüpte bi kere oyun oynamamış çocuklar var. İçinizi ferah tutun

5 yasina kadar anneannede duracak cocugu dogurmasaymis keske. Herhlde cocugunuz yok.5 sene nedemek hic bilmiyorsnuz

Kendisi egitim icin gorustugum bir hocam. Odeme yapmiyorum.

Ben oyle her gun is harici surekli calismami gerektirecek bir doktora sureci gecirmedim, acikcasi o kismi hala anlayamiyorum. Oldukca dengeli bir surec gecirdigimi dusunuyorum ki bu surecte evlendim, isimde ekip liderligine yukseldim ve doktorayi da 4 senede bitirdim. Ama yine de kopek sahiplenmek cok istiyorduk esimle, artik tezi vermek uzereyken sahiplendik ki onumuzu gorelim, tamamen ilgilenebilelim diye. Simdi ben savunmami da verdim, minigim de 1 yasina girdi, yavru kopeklik zamanini da doya doya yasadik. Ben genel olarak dengeden yanayim, ama konu sahibi tamamen bir anda bir konuya kanalize olabiliyorsa, istedigi her seyi ayni anda elde etmeye calismayacak, bazi seyler ister ister istemez geri planda kalacak. Bu kesinlikle ama kesinlikle cocuk olmamali.

Kendisi için de yapabilir doktorayı. Bu kötü bir şey değil ki. İşi son derece iyi olabilir, çalıştığı kurum da. Hayata bir kere geliyoruz hepimiz. Hanımefendinin idealleri varsa ve bu doğrultuda hareket ederse ona bencil diyemeyiz. Çalışma saatleri konusunda bir düzenlemeye ihtiyacı var yalnızca. Sadece çocuk değil kendisi için de sağlıklı değil süreç. 20lerin başında genç bir kadının kaldırabileceği bir tempo bu ama anne olmuş, sorumluluğu artmış, bedenen de biraz yorgun bir kadın için muhakkak ağır gelecektir. Çözülemeyecek bir sorun değil bence.

Kadının yaptığı doktorayı bencillik olarak görenler ne kadar uçsa, sizin mevcut düzeni savunmanız ve farklı yol gösterenlere fesat demenizde o kadar uç. Kadın ne güzel doktora yapıyor, bu yaptığı kendisi kadar çocuğunun geleceği içinde fırsata dönüşebilir, örnek olabilir. Gerçekten zor ama muazzam bir şey yapıyor. Ama bunu yaparken bedeli çocuğuna ödetmesi doğru değil. Gerekirse 1 sene 8 saat değil 6 saat uyuyacaksın. Hedefe giden yol meşakkatlidir çünkü. Karar bizimse fazla eforu da biz göstermeliyiz. Yorumum da bunu görmesi içindi. Aşırı titiz bir kadının gün boyu evini temiz görmek için çocuğunu bir kenara koyması ile kariyeri için bir kenarda beklemesini istemenin farkı ne? İkisi de çocuğun ihtiyacından ve zamanından çalmak değil mi?

Bu sanırım saatleri uygun olmayanlar için minimum saatleri belirtiyor. Açıkçası üzerine çok konuşmadık çünkü bana minimum 2 saat ilgilensin baba deseler ne yapabilirdim ki? Bana denilen ebeveyn ile geçirilen kaliteli 20-30dakika yeterli cümlesi idi. Bahsedilen; vakti olmayan ve yoğun çalışan eşim gibi ebeveynler olabilir. Misal işten gelir gelmez "yorgunum bi dur" demeyip "seni özledim" diyerek çocuğa koşuyor ve ilgileniyorsa yeterli geliyor olabilir. Çocuk sevildiğini hissediyor ve diğer ebeveyn zaten yanında ise sorun olmuyor sanırım.

Evet, çalıyorsunuz. 9 yaşında bir çocuğun ebeveyn gereksinimi ile 4 yaş bir değildir. Şuan için onun en az etkileneceği bir düzen kurmalısınız, en azından kütüphane olayını her gün değil haftasonu 1 haftaiçi 2 şeklinde ayarlayıp, çalışmalarınızı evden kotarabileceğiniz şekilde düzenlemelisiniz.

Benim gittiğim pedagoglar böyle diyordu mesela. Eşimin geçirdiği vakti yeterli bulmuyordum ancak ebeveynle geçirilen nitelikli yarım saat sağlıklı gelişim için yeterli imiş.

Esimden yana sıkıntı yok işi evden ve yemeği falan yapıyor. Aksine bu şehirden gidebilmemiz için destek oluyor teşvik ediyor. Temizlik de hemen hemen yarısı onda. Çocuğum için 1 sene dondursam öbür sene kaldığımız yerden devam edecek. Acaba diyorum hemen bitirmeye odaklansam ilköğretim yılları daha önemli oralarda en azından nispeten daha boş olurum yoksa işi ağırdan alıp uzayabildigi kadar uzasın mı? Oğlumla olan saatim sadece ona ait oluyor.

Hangi uzmanlar günde 30 dakika yeterli diyor?

Ilerde cocugunuzla geciremediginiz vakitlere üzülecek gibisiniz. Yıllar ucup gidecek, cocuk büyuyecek. Beraber anılarınız olmayacak bu yıllardan

ne malca bir yorum yahhuuu, konu sahibesine neden saldırıyorsunuz? Kadın anne oldu diye hayatından, kariyerinden tüm emeklerinden vazgeçmek zorunda mı? Neden kendini çöpe atsın bu kadın çocuğum oldu diye... zamanın sıkışık olduğunun kendi de farkında, ne yapsam diye konu açmış. Ayrıca çocuk başıboş köşeye atılmış değil, babası bakıyormuş işte. ne fark eder ha anne ha baba bakmış, size göre kadın varını yoğunu çöpe atıp saçını süpürge etmeli çünkü öyle değil mi?

Siz nasıl bir annesiniz sabah uyanıp gece yatana kadar çocuğuyla etkinlik mi yapan bir annesiniz herkes dönsün kendisine baksın çalışıyor diye bu onu kötü anne yapmaz gayet çalışkan bir kadın ben taktir ettim açıkçası

Gebelikle çalışma olmuyor mu? Riskiniz mi var? Riskiniz yoksa mesela bence de sizin yaptığınız yanlış

Yarım saat konuşuluyor yahu benim köpeğim bile yarım saat oynasam 2. Gün tepki veriyor ağlıyor beni istediğini belirtiyor yarım saat nedir abartmayın günde yarım saat ile çocuk mu buyutulur yetiştirilir hele ki bebeklik caginda

Çocuğa günde yarım saat ilgi yeter diyen çocuk gelişimci kimmiş ya söyleyin de gitmeyelim. Mantıklı bir bakış açısıyla bakılırsa bile şu soylenilenin yanlış olduğu ortada. Bir çocuğun duygusal ve fiziksel gelişimi için ona bakan bir anneye ihtiyacı var. Hadi hepimiz malesef ki çalışmak zorundayız doğru ama o çocuğu yapıyorsak bir zahmet günün en azından üç dört saati ayırmak ZORUNDAYIZ. Kariyerinde üst noktalara gelmek isteyen 35 den sonra çocuk yapmalı bence. Çocuğa günün nasıl geçti diye sorsan zaten geçti yarım saat. Ne ara sarilacaksin, şakalaşacaksin, bir derdi varsa dinleyip gozlemleyeceksin. Bir anne çocuğunun halinden tavrından ne yaşadığını anlamalı yarım saat gördüğün çocuğu "tanıman" imkansız

Çok normal bir süreç yaşadığınız. Benim üniversitemden hocam kendi doktorası sırasında çocuğa yetemediğini düşündüğü için oğlu 5 yaşına kadar anneannenin evinde kaldı. Annesi-babası çalışan arkadaşlarımda da benzer şekilde aynısını yaşayanlar var. Hiçbirinden de kötü anne gibi şeyler duymadım. İyi annelik ve babalık sürekli beraber zaman geçirmekle olsaydı, ne harika nesiller yetişirdi. Önemli olan çocukla düzgün zaman geçirip, temel ihtiyaçlarını karşılayıp onu hayata doğru şekilde hazırlamak. Sonuçta kütüphaneye sizi bağlamadılar zincirle, okulunda gösterisi olur gidersiniz, önemli olan bunlar. Gerektiğinde zaman ayırırsınız. Hem aktif iş hem doktora yapıyorsunuz. Bu şekilde olması normal hayatınızın. Az zaman ayırıyorsunuz ama yapacak bir şey yok. Kötü annelik böyle bir şey değil.

Alakası yok ben toplumun anneye biçtiği rolü yerine getirmiyor diye belirtmedim konu bu değil ki zaten karşıyım buna. Zaman ayırmayan ebeveynlerle neden kıyas yapalım mesele bu da değil. Onların nasil olduğu ilgilendirmez bizi neyse sıkıntı yok bakış açımız farkli Laale Aşikardır Zat-ı

Ilk başta düşükte olsa riskim vardı sonra zaten bir yıl ücretsiz izin olacak bence bir yaş çok küçük ben en azından iki yaşına kadar yanında olma taraftarıyım ya da ilk yıldan sonra normal iş saatleri ya da daha az çalışacağım bir iş istiyorum. Bu firmada ise girersem yurt dışında fabrika kurulumuna bir ay iki ay gitmem gerekirdi malesef

Çocuğun ilk öğretim yılları da önemli fakat en önemli zamanı 0-6 yaş arasındaki zaman. Şuanda 4 yaşında ve size en çok ihtiyacı olduğu zamanlar. Bu kadar tempo çok ağır gelir. Ayrıca bu zamanları bir daha geri gelmiyor. Size karşı hep bir eksiklik hissedebilir. Temponuzu ailenizi de düşünerek ayarlayın. Planlamanız çok ama çok kötü. Bu dönemde yaşadıkları ilerideki hayatını ve psikolojisini çok çok etkiliyor. Biraz kendinize biraz oğlunuza ve birazda eşinize vakit ayırın. Size bu kadar yoğun tempoda çalışmak ağır gelmiyor mu?

Babası A

Çocuğunuzun size en çok ihtiyaç duyduğu dönem. İnanın geçen yıllarınıza üzüleceksiniz. Doktorayı bırakın diyemem ama çocuğu uyuttuktan sonra çalışamaz mısınız?

Bence siz çocuğunuzu çok erken yaşta kreşe vermiş birisi olarak böyle konulara pat diye atlayıp ölümüne bunu savunmanizin altında bı pişmanlık yatıyor. Yoksa bu denli savunulamaz böyle bişey. Kaç defa denk geldim çocukların erken yaşta kreşe gitmesinin çok çok iyi olduğunu, aileyle çokta uzun zamanlar geçirilmesine gerek olmadığını vs vs... ısrarla söyleyip duruyosunuz. Ama bence kendinizi bile ikna edememissiniz bunun doğruluğuna. Objektif olarak baksanız kendinize anlardiniz..

Teşekkür ederim moral oldu

Yazdıklarıniz da haklılık payınız oldukça fazla, Doktora okumaya niyetlendim dese, belki yorumum, sizin yorumunuzdan farklı olmazdi ama zaten başlamış bir kere. Bir de ben suçluluk hissettirmek istemedim. Ama ben olsam asla başlamaz çocuğumu anne sevgisinden, anne ilgisinden mahrum bırakmazdim. (Şu an evden çalışıyorum, ona rağmen çocuğuma yetemediğimi düşünür dururum. Ben anne sevgisi nedir bilmiyorum; kolu anne ısırığından eksik olmayan bir çocuktum ben. Diş izleri ve o morluklar hiç eksik olmadı bedenimden, öyle ki;okul da kavrulmuş sıcaklar da bile kısa kollu giyinmez, arkadaşlarım sorduğunda kardeşim ısırdı derdim. Anne sevgisini, varlığının verdiği duyguyu bilmediğim için çokta empati kuramadım açıkçası. Ama çocuklar üzülmesin ya.

Ben calisan anneyim, kucuk oglum da ilk okula baslayana kadar her gun ise gitmeyecegim, maksimum sureyi onlarla gecirecegim demistim kendi kendime ve kendi isim oldugu icin basarabildim bu zamana kadar. Oglum 43 gunlukken calismaya baslamistim ama yani kariyer ve anneligin birlikte yurutulmesi gerektigini, asla anne olunca isin gucun birakilmamasi gerektigini savunurum her zaman. Ama konu sahibi sizce de dizinki biraz fazla degil mi? İstediginiz kadar kaliteli gecirin zamani, gunde bir saat size yetiyor mu gercekten? Doktor unvanini aldiginizda cocugunuzun buyudugune sahitlik edemediginiz icin hic pisman olmayacak misiniz? Ben yeri geliyor 48 saat cocuklari goremiyorum ama sonraki 3-4 gun onlardan ayrilamiyorum. Bu arada size de yazik degil mi? Bi manikur yaptirin, arkadaslarinizla kahve icin vs vs

Bencede biraz düzenlese daha iyi olur, hem kendisi icin de. Ben konu sahibinin kendisine de üzüldüm. Kendisi de yipraniyordur iyicw

bu dediğiniz çalışan anneler için uygun değil 21 aylı oğlum var mesela 20.00 da uyutmaya çalışıyoruz o bizimle oyun oynamak istiyor perdelerin içine saklanıyor onu bulmamızı istiyor ve 21.00 dan evvel uyutmaya kalkarsak çok ağlıyor çünkü bizimle vakit geçirmek istiyor zaten eve geliş saati 18.45

Sizi suçlamayan ve durumunuzu yargılamayan bir mesaj yazmaya geldim. Bu kadar dobra yorumun içinde belki benim benzer tecrübem bir nebze fikir olur. Doktora ders dönemindeyken evlenmeye karar verdik. Annem konuyu babama açınca babam "keşke doktorasını bitirip evlenseydi" demiş ben bu fikri ile dalga geçip "doçentliği alıp evleneyim daha iyi olur" demiştim ve Allah cezamı verdi Zaten çok disiplinli ve sistemli çalışan biri olmadığım için, bir de zor bir konu ve metoda atlayan bir hayalperest ve gizli mükemmeliyetçi olduğum için 7 yıllık çileme merhaba dedim. Kızım doğduğunda evliliğim 2 seneyi geçmişti ve benim elimde sadece kızıma 7 aylık hamileyken yapmış olduğum saha çalışmasının bulguları vardı. Tezimi sunduğumda kızım 2,5 yaşındaydı. Ben bu süreçte ağırlığı teze değil çocuğa verdim ancak bu da mükemmel çözüm değildi. Bu kısıma dikkatinizi çekerim. Doktoranın 6. senesinde bana bi geldiler. Bir şekilde bitirmem gerek dedim. Her konuda olduğu gibi geniş zamanda rahat yapılacak işi, çok kısa bir zamana sıkıştırdım. İki yılda düzenli çalışma ile geleceğim noktayı yaklaşık 6 ayda bitirdim desem yalan olmaz ama her şeye yetme, çocuğuma yansıtmama derdine kendimi perişan ettim. Tezimi bitirdiğim tarihten tam bir yıl önce tesadüfen bir ilkokul arkadaşımla karşılaştım ilkokuldan sonra hiç görmemiştim haliyle derin bir sohbete başladık. İlkokuldayken de disiplinli ve hırslı bir kızdı. Biraz ketumca anlatayım adres göstermeyeyim. Zor bir alanda ve bulunduğumuz şehre çok yakın bir şehire uzmanlığını yeni almıştı. O alanda bizim şehirdeki üniversitede fakülte kurulacaktı ve kendisi buraya geçecekti. Bana kadro beklediğini söyledi. Sen napıyosun deyince "doktora aşamasındayım ama bişey yapamıyorum kızım küçük odaklanamıyorum" dedim. Annene bırak çalış dedi. Zaten gün içinde genelde öyle yaptığımı söyledim. Amirlerim anlayışlı davranıyorlardı. Yıllarca eziyet edip ordaki son senemde hidayete ermişlerdi öğlene doğru evden çıkar kızımı iş yerime çok yakın olan anneme bırakırdım. Öğleden sonra 2,5-3 saat uyurdu mutlaka ben de 5'te gelirdim. Yumuşak bir geçiş oldu bizim için. Bunu arkadaşıma anlattığımda "öyle demiyorum tamamen bırak" dedi. Kendisi öyle yapmış. Çocuğu yaşına girmeden bu şehre getirmiş, uzmanlığı bitene kadar çocuk annesinde kalmış. Başka türlü çalışamazdım dedi. Ben çok şaşırdım ama bişey demedim. Gerçekten yapabileceğim bişey değil. Varsın geç olsun ama dengeli olsun dedim. Sona yaklaşırken son 2-3 ay gece gündüz çalıştım o süreçte çocuğumda bariz bir yoksunluk görmesem de vicdan yaptım. Keşke vicdan yapmasaymışım. Çünkü çocuğumla bağımda bir sorun yok. 10 yaşında ve konu ne olursa olsun açık bir iletişimimiz var. Ayrıca bazı durumlar sebebiyle zor bir çocuk ve ben şimdi doçentliğe hazırlık sürecinde de aynı doktoradaki gibi bin parçayım. Bu sefer birken iki oldular 5'e kadar okuldalar. Geri kalan süreyi tamamen birlikte geçirdiğimi söyleyemem. Bazen babaları ile 1-2 saat takılırlar ben çalışırım. Bazen gece dersim, öğrenci görüşmem olur anneanne ya da babaannelerinde bizi beklerler eşim işten geç çıkıyor. Hatta babaanneye gidince yalvar yakar gece orda kalmak isterler sabah gider alırım. Biz böyle bir denge kurduk ve gözüm hep açık. Çocuklarımda bir durgunluk, yabancılaşma vs hissetsem anında sistemi değiştiririm. Varsın doçentlik de doktora gibi geç olsun temiz olsun herkesin hayatında herşeyin zamanı var. Bu arada yukarda bahsettiğim arkadaş uzun süre kadro bekledi ve kaderin cilvesi mi diyeyim ikimiz de aynı ilanda aynı dönemde kadroya atandık. Mesleğimiz çok emekli, yıllarımızı verdik ve sadece geçinmek için yapılacak bir meslek asla değil bu sebeple özel hayatımızla dengelemenin bir yolunu bulmamız gerek. Çünkü toplum maalesef çocuğun bakım yükünü ve fiziksel olduğu kadar duygusal ihtiyaçlarını olması gerektiği gibi anne babanın eşit paylaşmasına hazır değil Vermişler bize gazı "annelik şöyle böyle sen başında olmazsan çocuk seri katil olur, toplumu anne yetiştirir her şey senin sorumluluğun her başarısızlık senin suçun..." Baba nerde? Neyse uzatmayayım. Kendi adıma bu koşullarımın da avantajları olduğunu söyleyebilirim. Çocuklarımın böyle bir anne modeli ile büyümesinden yana içim rahat. Çünkü nitelikli zaman da geçiriyorum çocuklarımın duygusal ihtiyaçlarına ben çocukken ev hanımı olan annemden daha fazla kafa patlatıyorum. Kendimi de biliyorum Allah var 24 saat evde oturmaya yüreğim yok. Evde bunalıma giriyorum kendime faydam olmaz ki çocuğa olsun Konu sahibi ben de sosyal bilimciyim ama alanlarımız farklı olabilir. Sizin çalışmalarınız benimkilerden ağır olabilir. Benim doktora tezim başarılı olmayabilir üniversiteniz ve alanınızdaki duayenleriniz benimkilere göre daha nitelikli, daha kurumsal ve zorlayıcı olabilir. Bu sebeple daha yoğun bir çalışma temponuz vardır anlıyorum. Size tek tavsiyem her gün olmaz tabi ama bazı günler erken paydos edin. Bu günler çok çabuk geçiyor daha çok zaman geçirin ama benim yaptığım hatayı yapmayın. Ben belki doktora sürecinde biri iken kızımı öncelemeyi tercih edip onla daha çok zaman geçirdim ama tezim her zaman kafamın içinde bir çuval taş gibi ağırlık yaptı. Oyunlar oynadık parka gittik vs ama belki mutsuzluğumu yansıtmışımdır belki de mutsuzluğumu yansıtmamak için kendimi yemişimdir bu da bana zarar verdi. Yazları tatil planı yapmadım o dönem. Tez dururken tatili hak etmiyorum diye düşündüm. E o zaman otur yaz. O da yok ilk profesyonel psikolojik desteği o zaman aldım. 6 seans sonra adam beni salladı Siz artık gelmeyin sizin bir derdiniz yok tez bitince ortada sorun kalmayacak dedi. Allah var bir taktiği çok işe yaradı sizinle de paylaşayım. Motive olmak için imajinasyon yöntemi deneyin dedi yani kendinizi tezi sunarken, tez bittikten sonra hayal edin dedi. Ortada tez yok ben her gece sunumu kafamda yaşıyorum, tezden sonra çıkacağım tatili kurguluyorum Yalnız söylemesi ayıp tezi iyi sundum eksikliklerimi öyle bi makyajladım ki Tezi teslim ettikten sonra eksikleri tamamlayıp sunu dosyasına ekledim. Savunma esnasında "sayın hocalarım elinizdeki nüshalarda bu kısım, tablo, şema vs. yok sizlere danışmak istedim sizce tezde yer alması uygun olur mu?" dedim. Tez sonrası hukukum olan bir jüri üyesi "bize edecek laf bırakmadın çenemizi kapattın" dedi. Başka sebeplerle benden hoşlanmayan açık aramaya çalışan jüri bir ay sonra kendi öğrencisine "böyle sunum mu olur? Hiçbişey bilmiyosan bari carmenin sunumunu dinleseydin" demiş. O yaz hayatımın en rahat, güzel ve bol tatilli yazıydı. Kızımla bütün açıkları kapattık. Kendisi oldukça özgün, aristokrat ruhlu ve bilmiş bir şahıstır ama bizimle herşeyi konuşur, hakkını da çatır çatır savunur. Yüzüme ifade etmez ama kayınvalideme benimle ilgili övgü ve güven dolu şeyler söyler. Önemli olan koşulsuz sevgi, önemli olan özen göstermek. Bunu 24 saat yapabileni alkışlarım ama benim hayat serüvenim buna müsaade etmiyor. Ben çalışma hayatına geç başlayan ama öğrencilerinin hala hayranlıkla bahsettiği öğretmen bir annenin kızı olarak onunla gurur duyuyorum mesleğimde onu model alıyorum. İlkokuldayken babamı yakın bir şehre idareci olarak görevlendirdiler. Haftanın beş günü orada lojmanda kalır haftasonu gelirdi. Çocukken anlamazdık ama büyüdükçe çevremizden babamın oradaki mücadelesini dinledik. Terör bölgesi olan bir yerde nasıl dirayetle insan kazandığını duyduk. Daha geçen sene bir memur bana babamın o dönemde memurlara yaklaşımını, devlet erkanını ağırladıkları zamanlarda babamın cüzdanını aşçıya bırakıp "ne gerekiyorsa burdan al" dediğini anlattı. Bunlar benim için çok kıymetli Zaten babam evde olsa oturup tv izleyecekti o dönem babaların tolünü bilen erkek sayısı çok azdı İsterim ki çocuklarım da benim topluma katkılarımı görsün ilham alsın. Kendilerine verdiğim değeri idrak edebilsinler çocukluklarını güzel anılarla hatırlasınlar. Evet "annem geç saate kadar çalışırdı, bazen bilgisayarın başından ayrılmazdı şehir dışı yurt dışı seyahat ederdi ama bizimle oynardı gezerdi pikniğe giderdi tatilde şunu bunu yapardık" da desinler. İki karpuzum var ikisini de düşürmeden taşımaya çalışıyorum. Adımlarım yavaş kollarım yoruluyor ama birini diğerinden ayrı göremem. Çocuklarım dünyam, servetim en kıymetlilerim ama ben anne olduğum kadar bir eşim, arkadaşım, öğretmenim, akademisyenim. Önce kendi çocuklarıma sonra çocuğum gibi gördüğüm öğrencilerime, mesleğimin özü itibariyle topluma hizmet etmeliyim ve biraz duygusallaşayım bu donanımı edinirken destek olan aileme, eşime bu ülkeye ve Atatürk mirasına borcumu ödemeliyim Sevgili konu sahibi dengeyi kurabilmek için sürekli tetikte olmak sürekli sorgulamak yorucu ama emin adımlarla yürütüyor. Kızımın arkamdan kapıyı kapatırken "hadi sen okuluna git biz anneannemle eğlenicez" diye gülerek beni uğurladığı günlerde daha verimli çalıştım. Teze bir gün kala sunu hazırlamak için babası ile eve gönderdiğim kızım apartmana girerken birden dönüp "sen de gel" diye mızmızlanınca ve babası dikkatini dağıtıp eve götürdüğünde içim burkuldu. O unutmuştur ve iz bırakmamıştır ama bende kaldı. Gönül isterdi ki ben de en geç hamileyken savunmaya gireyim ama olmadı. Bekar, çocuksuz ya da çocuğu yetişmiş büyümüş annelerden ve her koşulda ev ve çocuk sorumluluğunu kadına yükleyen erkek akademisyenlerden çok daha fazla yıprandım ama geçti gitti. Bizim işimiz diğer işlere pek benzemiyor bu adanmışlığı anlamayanları anlayışla karşılıyorum. Nitelikli ya da niteliksiz başka bir işimiz olsaydı ücretsiz izni veya işten ayrılmayı diğer koşullarla birlikte ben de düşünebilirdim ama pek çok sebeple bunu düşünemiyorum. Doçent olmadan da emekli olabilirim derdim unvan değil. Puan ve atıf odaklı da değilim. Yaptığım işin hakkını vereyim, bir soruna çözüm bulayım, alnımın terini akıtayım varsın yavaş olsun az olsun... Okuyucuların büyük bir kısmını 87 paragraf önce kaybettim ama sosyal bilim doktorantı olan konu sahibinin son cümleyi gören kişi olduğunu garanti edebilirim

Doğruyu istiyorsanız Evet, ilgisiz ve kötü bir annesiniz. Hasta değilsiniz hastanede değilsiniz tamamen keyfi olarak, cocugu ilgi bakımından istismar ederek yapıyorsunuz ne yapıyorsanız.. eksik olsun öyle doktora...

Var bu konuda değişik görüşler. Şöyle ki "attachment parenting" diye bir kavram çıktı yurtdışında. Güvenli bağlanma ebeveynliği diye Türkçeleştirebiliriz. Bunu savunan birçok çocuk gelişimcisi ilk 2 yılın çok önemli olduğunu ve mümkün olan en fazla zamanı birincil ebeveyniyle çocuğun geçirmesi ve bunu da kaliteli olarak yapması öneriliyor. Bunun temsilcileri katolikmiş ama bu yüzden diğer bazı çocuk gelişimciler birincil bakım verenin genelde anne olduğunu, bu görüşün kadınları eve kapatıp çocuk bakmaya zorladığını ve dini nedenlerle savunulduğunu düşünüp itiraz da etmişler Maalesef bu sert bilim olmadığı için ve birçok çalışma çok farklı sonuçlar gösterebileceği için çocuk yetiştirmenin kesin budur denilen durumu yok. Herkes inandığına, içgüdülerine bakarak elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyor. Günümüzde tek maaşla geçinmek zor. Olmasa bile birçok kadın artık kariyer yaparak tatmin oluyor. O yüzden eskisi gibi evde kalıp çocuk bakmak istemiyor ki ortam da buju destekliyor. O yüzden yarım saat ilgilenin üzülmeyin diyen uzmanlar da çıkmış belli ki. Bunun çalışmalarına bakmak lazım. Bence o annesi yarım saat ilgilenen çocuğun birincil bakım veren ve çok daha uzun saat yanında olup bakan başka bir yetişkin vardır. Çocuk o yetişkine bağlanıyordur, ondan hayatı öğrenip gününü paylaşıyordur. O yüzden sağlıklı bir birey olabiliyordur. Yani bitki gibi çocuğu salıp günde sadece yarım saat görün diyen hiçkimse olduğunu düşünmüyorum. O çocuklar da artık kim bakıyorsa ona bağlanıyordur.

Belki calisma saatleri azaltma sansi vardir.

Anaokulu mu? Ama evdeysen cocuk neden tum gun kreste . push ; duruguzel

Günaydın. Sabah sabah şöyle bir sarılarabilir miyim?

Kütüphaneye gitmeden kulaklıkla evde otursanız iki saat, akşam yemeğini atlasanız, gece bir saat uykudan kıssanız toplam 3 saat daha zamanınız olur. Çocuk zaten 7 de uyur. Siz de uyuduktan sonra geri kalanı halledersiniz. Kötü anne diyemeyiz, ama daha özverili olmanız ve sanki daha fazla zaman geçirmeniz daha iyi olur gibi.

Ben uzman değilim de bana göre okul öncesi dönem daha önemli. Tabii ki okula başlayınca ödevleri ve görevleri olacak, o zaman da size ihtiyacı olacak. Ama okul öncesi dönem beraber oyun, sarılma, gülüşme zamanı değil mi? Eşinizin destek olması süper de dediğim gibi üç kişi beraber zıplayacağınız anlar da çok kıymetli bence...

Yani icindeki fesatligi yorumlarina dökmüs arkadaslara bisey diyemiyorum. Sizi gercekden tebrik ediyorum, kolay degil yaptiginiz. Bence kaliteli bir Saat gecirmek, cocugu canta gibi kolunda o gün senin bu gün benim tüm gün gezdiren annenin verebileceginden daha cok.. ki nisana kadar demissiniz. Tahammül edilemeyecek bir süre degil ki

Ben instagram da takip ediyorum bu sayfayı. Bir çok dedikleri şey benim annelik anlayışım ile uyuşuyor. Belki takip etmek isteyen vardır diye yazmak istedim "Attachment Parenting Türkiye" sayfanın adı

Yarı yarıya diyebilirim çünkü ev yükü de onda KIR PAPATYASII

Linc yemeyeceksem evet çok az görüyorsunuz çocuğu Sizi özlüyordur

Yaşınız kaç? Dogurdugunuzda 38-40 gibi kritik bir yastaysaniz bir bencillikle - tren kaçmadan - çocuk yapmak isteyebilirsiniz, bunu anlarim. Ama yaşınız gençken önünü sonunu düşünmeden böyle bir işe girişin çocuğun vaktinden calmanizi anlayamam. Sonuçta hamile kaldığınızda işinizi de, bu sürecinizi de, işi bırakırsaniz gecinemeyeceginizi de biliyordunuz. O zaman neden birkac sene beklemediniz ki? Kötü annesiniz diyemem ama çocuğunuzun gözünde hayalet bir anne olduğunuz keisn.. muhtemelen biraz büyüdüğünde ona iki ilgi gösteren, nazlatan insanı iyi kötü demeden hayatının merkezine koyacakfir

Katılıyorum tamamen. Çocuk hali hazırda babasıyla olduğu ve sizinle de vakit geçirebildiği, geceleri beraber uyuyabildiğiniz için çok büyük eksiklik hissetmiyordur. Ama çalışan bir anne olarak ben çocuğumu çok özlüyorum. Ben azminizi tebrik etmeye geldim. Sanırım yapamazdım.

Size gelen yorumlarin cogunu agir buldum. Cocugunuz varken de kendinizi gerceklestirme basamaginda yer alabilirsiniz. Planlamaniz hatali sadece. Ben yuksek lisans yaparken erken uyur 3 4 gibi kalkar calisirdim. Yahut gec uyur, erken kalkardim. Uykusuzluga dayanamiyorsaniz ya işinizden ya doktoranizdan vazgecin. Bu yollari tatmis birisi olarak maddi problemim yoksa kesinlikle işi birakir, doktoraya devam ederdim.

Size katılıyorum. İstismar diyenler ihmal ile istismar arasındaki farkı öğrensin. İstismar yapmaman gereken bir şeyi yapmaktır. İhmal ise yapman gereken bir şeyi yapmamaktır. Bu olsa olsa ihmal olur. Evet fiziksel ihmal olmaz. Babası yedirip içirip giydiriyordur. Ama anne tarafından duygusal ihmal olduğunu düşünüyorum

Bunu da yazmadan geçemeyeceğim Çalışan bir annenin çocuğuydum hem öyle sizinki kadar da değil. Sağlık çalışanı olan bir anne nöbetleri olan. Biraz bakıcı biraz kreş büyüyüp gittim. Gece yatmadan çok dua ederdim yarın annem işe gitmesin evde olsun diye. Hele nöbetini olduğu geceler sabah olsun annem gelsin beraber oynarız diye yatardım. Sabah olur annem gelir kısa bir süre sonra hali ile uyumak isterdi. Tabi bana yine bakıcı yolları kreş yolları görünürdü. Çalıştığı dönemde maddi olarak hiç eksik kalmadım herşeyin en iyisini giydim yedim çeşitli kurslara gittim. Ama hep eksik kaldım. Onunla paylaşamadığım herşeyi başkaları ile paylaşmayı öğrendim. şu an 35 yaşındayım annemle aramdaki bağ o kadar pamuk ipliği ki. Lise yıllarımda çok asi biriydim. İçimde ona karşı hep bir öfke vardı. Çünkü beni tanımıyordu. Bi derdim olduğunda hiç oturup dinlemedi ağladığımda kapıdan şöyle bi bakar geçerdi. Biliyorum yorgun olduğu için zaman ayıramazdı ama bu benim suçummuydu? Bi gün olsun neyin var kızım diyerek yanıma oturmadı. Hala aynı öfke içimde ama sadece artık anne olduğum için daha ılımlıyım. Evet seviyorum evet canım ciğerim ama yıllardır yaşanılanlar en ufak bir kıvılcımda alev almaya hazır şekilde içimde. İşin açıkçası aramasa aramam sormasa sormam. Sağlıklı olduğunu iyi olduğunu bileyim bana yeter. Benim ona ihtiyacım olduğu tüm zamanları görmezden gelmiş birine şu an kendimi yakın hissedemiyorum açıkçası. İnanın anneme en son ne zaman sarıldığımı bile hatırlamıyorum..

Kötü bir anne değilsin ama süperman olmaya çalışan birisin. Bana çok yorucu geldi. Devlet memuruyum ilk kızımda 1 yıl, ikincide 2 yıl ücretsiz izin aldım. Üçüncüye hamileyim 2 yıl daha alacağım. Zaman hızlı geçiyor, elimde imkan varken bu süreyi çocuklarla geçirmek istiyorum. Herkesin hayat tercihleri farklı. Çocuğu istismar ediyorsunuz yazmışlar. Katılmıyorum kesinlikle. Birlikte geçirilen o 1 saat eğer güzelse, birlikte kitap okuyup sarılıp uyuyorsanız bu da fena değil bence. Yine de inşallah ileride pişman olmazsınız keşke küçük hallerini kaçırmasaydım diye.

Parayı verip satın alınmış olanlar onlar.. söyleyeceği şeyler işinize gelsin ki sürekli gidin..

İyi veya kötünün bir tanımını, sınırını ve ölçüsünü belirlemek oldukça zor. Benim çocuğum üç yaşında 2 yıl ücretsiz izin aldım. Pandemi dönemi evde yalnız baktım. 23 aylıkken kreşe başladı. Evde kaldığımız süreç boyunca mükemmel anne miydim? Sanmam çok çok bunaldım çünkü. Çevremde benimle aşağı yukarı aynı zamanlarda anne olmuş on arkadaşım vardır. Kimi anneler ücretsiz izin sürecine doyamadı. Ben bi yerden sonra işe gitmeyi dört gözle bekledim. 20 ay emzirebildim. 1 yaştan sonrası benim için eziyetti. Kimi arkadaşım 9 ay emzirebildi kimisi 30 ay seve seve emzirdi. 'Kreşe erken mi verdim? Gün içinde çok uzun süreler kreşte mi kaldı?'soruları kemirmeye başladı içimi bu sefer de. 4 yaşına kadar kreşe vermeyen anneler vardı. Yarım gün çalışma şansı olan anneler vardı. Biz ise 7.45te evden çıkıp 18.45te eve dönebiliyorduk. 2 yaşına kadar sıfır ekranla büyüten arkadaşlarım oldu. Ben yapamadım. Organik besleyen çeşit çeşit tarifler deneyenler oldu. Ben yine yapamadım. Daha aklıma gelmeyen bi sürü detay vardır. İyinin sınırı yok. Kötünün de sınırı yok. Benim iyi olduğum ya da nispeten iyi olma şansımın olduğu bazı noktalarda da başka anneler ideal davranamadılar/yanlış yaptılar. Ben kendimce ortalama bir anne olduğumu düşünüyorum. Daha iyisi olmaya çalışmak için şartlarım, kişiliğim ve psikolojim şu an uygun değil. Bile isteye çocuğumu ihmal etmemek, her zaman mutlu olamayacağını kabullenerek olabildiğince mutlu bir çocuk olmasını sağlamak benim amacım. Annelikte ölçütüm kendimi ikna etmek. Siz de kendi içinizin rahat ettiği bir düzendeyseniz dert etmeyin. Yok değilse zaman planlamanız için birçok arkadaş önerilerde bulunmuş zaten alternatifleri değerlendirin.

Evet cocuklarini tv basinda buyutmek dogru degil ama evde bir annenin varligi cocuga guven verir. Konu sahibi evde degil, kotu gercekten.

Kötü bir anne kelimesi çok ağır bir kelime bunu kolaylıkla söylebilen arkadaşlara şaşırıyorum. Doktorayı da evladınız için yapıyorsunuz belki ileride bunun için size minnettar olacak sizi rol model alacak. Evet çocuğunuza ayırmış olduğunuz süre az ama ufak tefek düzenlemelerle halledebilirsiniz diye düşünüyorum bu durumu

Bu şekilde kullanan var evet. Kullanılabilir de. Ama alandan birisi kendine niye pedagog der anlamiyorum

Ya herkes yazmis çoğunu da begendim ama bu nasil bir uslup arkadaş yaaaa

Herseyi geçtim çocuğunuzla bu kadar az vakit geçirmeye gönlünüz nasıl razı geliyor, hiç mi ozlemiyorsunuz.. Uyuduktan sonra ders çalışmanızın imkanı yok mu Kötü annelik demek fazla olabilir ama belki yetersiz olabilirsiniz, çünkü bir bakıma tercihen böyle yapıyorsunuz, zorunluluk yok..

Annemin ameliyat olduğu hafta çok ilgilenemedim yani öyle günlerce değil 3 veya 4 gün toplamda 1 saat oynamisimdir en son topunu getirip ağlıyordu. Ben 1 hafta az ilgilensem ertesi hafta tribini unutturmak için daha çok uğraşırım yahu hemen huysuzlaniyor modu düşüyor bizde tuhaflık var herhalde

Terazi var tartı var herşeyin bir zamanı var...

Umarım alınmazsınız ama bu çok çok yanlış bir örnek. Konu sahibesinin durumu kötü olabilir ama bu verdiğiniz örnek de en azından onun kadar kötü. Çocuğum olduğu diye mühendislik diplomasını çöpe atamazsınız. Madem yapmayacaktınız bu işi neden 4 yıl okudunuz, onu geçtim elinizdeki diplomayı da mühendislik yapmayı da çöpe atmışsınız. Daha farklı şekilde yapabilirdiniz pekala, 2-3 yıl çalışıp sonra çocuk sahibi olabilirdiniz veya yine mühendislik yapardınız ama çalışma saatlerini azaltırdınız. Tonla çalışan ane/baba mühendis var, hepsi bir şekilde dengeyi buluyor. Kendi hayatınızı da, kariyerinizi çocuk oldu diye atıp gitmişsiniz. Çocuğa sevgi gerek tabi ki ama anne oldum diye kendinden vazgemek de çok yanlış.

Kızım 4 yaşında doktoram 6 sene oldu biraz daha kızımla ilgilenmeyi bırakıp tez yazmazsam doktoradan şutlayacaklar beni. Bence siz kısa sürede bitirirsiniz her akşam 3 saat ayırabiliyorsanız. Belki 2 saat çalışıp sonra çocukla ilgilenip 1 saat daha çalışma olabilir tekrar gece kendinizde o gücü bulabilirseniz

Ona daha iyi bir gelecek sağlamak için çabalıyorsunuz. Şimdi anlamıyordur belki ama ileri de size hak vereceğini düşünüyorum. Zira ekonomi olarak battıkça batıyoruz.

Mal? Seviyenize inemeyeceğim...

Merakimdan soruyorum. Verdiginiz örnekte cocuk 5 yasina kadar anneannenin evinde kalmis. Yani dediginiz gibi temel ihtiyaclarini karsilamak, kaliteli zaman gecirmek ve hayata hazirlamak o 5 sene icinde cogunlukla anneanneye kalmis olmuyor mu?

Siz uzman görüşünü yazıyorsunuz tabi ama çocuklar fabrikasyon ürünü gibi tek tip olmadığı, duygusal ihtiyaçları farklı farklı olabileceği için çocukla geçirilen yarım saat yeterli sözü tek başına bir anlam ifade etmiyor bende, ciddiye alamıyorum.

Ben de annesi uzun saatler çalışmış olan çocuklardanım. Anne yüksek gelirli kariyer işinde doktora vs gibi şeylerdeyse kötü anne kariyer peşinde anne gibi ithamlara sokuluyor. Benim anneminki mecburiyettendi. Babam evden aylarca gider annem iki işte birden çalışırdı. Biz ilgisine saate bakarak karar vermezdik. Sevgisini gösterişinden bizimle ilgileniş şekline hiçbir şeyimiz eksik olmadı. Yok şu kadar zaman geçirilcek bu kadar geçirilcek laflarına takılmayın. Vakit ne kadar kaliteliyse o önemli. Bazu Ev hanımı anneler var 24 saat evde çocuğunun sınıfının şubesini bilmez. Biz yeni nesil kadınlar çocuk da yaparız kariyerde

Ben kötü anne olduğunuza kesinlikle inanmıyorum. Sorumlulukları arasında sıkışıp kalmış, gereğinden fazla telaşlı, sanki süreci de gözünde fazla büyütmüş bir kadın görüyorum. Yeterlilik için 2 hakkınız var biliyorsunuz. İlkinde olmazsa ikincisinde mutlaka başarırsınız. Üstelik yeterlik sınavı da ders dönemi boyunca özellikle zorunlu derslerinizde yoğunlaştığınız kuram, felsefe, uygulama, yöntem ya da her neyse onlardan farklı sorular içermeyecek. Sosyal bilimlerdeyseniz büyük çoğunlukla kuramlar, alanda adı geçen baba bilim insanları ya da yöntem ve modeller hakkında mukayeseli sorular çıkacaktır. Örnek bir araştırma önerisi yazmanız istenebilir. Alanınızla ilgili güncel yaklaşımlar, modeller, uygulamalar her ne ise bunlar hakkında bilginizi ölçebilirler. Eski-yeni karşılaştırması istenebilir. Alanın tarihi gelişimi sorulabilir. Kısaca kıyıda köşede kalmış küçük detayları sormazlar size. Ders döneminde sıklıkla üstünden geçtiğiniz konu başlıkları ele alınır. Sözlü sınavda da yazılıda yaptığınız bir hata, ya da yeterince açıklayamadığınız bir husus varsa önce buna açıklık getirmeniz istenir. Ya da neyi neden savunduğunuz sorulur. Sonra da sıklıkla güncel uygulamalar, alanla ilgili araştırmaların yoğunluğunun hangi başlıklarda olduğu, tezde çalışmayı düşündüğünüz konu başlıkları ve gerekçeleri, alanınızda kullanılan araştırma yöntemleri gibi sorular olur. Daha önce yeterliğe girmiş üst dönem arkadaşlarınız varsa sorular hakkında fikir alabilirsiniz. Bence yeterlik sınavı zor değil sadece kapsamlı bir sınav. Bilgiyi, düşünceyi bir bütün haline getirmek gerekiyor. Zaman açısından size tavsiyem kütüphaneye gitmek yerine doğrudan eve gelmeniz ve ailece zaman geçirmeniz. Kendinizi ne amaçla olursa olsun ailenizden bu denli uzaklaştırırsanız bir zaman sonra yalnız ve çaresiz hissetmeye başlarsınız. Akşam birlikte vakit geçirip yavrunuzu uyuttuktan sonra eşinizle güzel bir kahve ve ders başı. Saat 1e kadar çok rahat çalışabilirsiniz. Haftasonları da kütüphaneye tam gün gitmek yerine 2 yarım gün gitmeyi tercih edebilirsiniz. Ya da siz evde çalışırken eşiniz oğlunuzu alıp gezmeye, oyuna çıkartabilir. Tez döneminde zaten bu yoğunlukta çalışmanız gerekmeyecektir. Orada süreci biraz daha esnetebilirsiniz. 2 senede bitirmek yerine 3 senede bitirebilirsiniz. Aksi takdirde sağlığınıza da zarar verirsiniz. Başarılar dilerim :) Ekleme: Bir de aklınızda bulunsun, sözlü sınavda yanınızda mutlaka küçük bir not defteri bulundurun. Sorular biraz detaylı olacağı için aklınızda tutmanız çok zor olacaktır. Hocalara da soruları tekrar ettirmek şık olmayacağından anahtar kelimeleri not defterine yazarak sorulara rahatlıkla cevap verebilirsiniz. Bir de anahtar kelimeler görsel olarak yan yana geldiği için düşüncelerinizi toparlayıp kendinizi ifade etmeniz de kolaylaşacaktır.

Orasi muhakkak, ama insaniz sonucta yanlis yapabiliriz. Benim kizimda dil gelisimi icin mesela erken basladi krese

Birsey eklemeye unuttum: Sagliginiza da dikkat edin lütfen. Yogun stres hastaliklara sebep olabilir

Kac yasinda cocugun? B

Çocuğunuzla kim ilgileniyor? B

Aaa iyice saçmaladınız yalnız

Keşke bu zamanı seçmeseydiniz doktora icin, ama devam etmeniz gerekiyorsa bende kızım doğduğunda üniversitede okuyordum ve okuduğum bölüm zor bir bölüm olduğu için okuldan sonra düzenli ders çalışmam gerekiyordu, o uyuduktan sonra uykumdan kısmama gerek kalmadan çalışırdım. Çünkü o yaştaki bir çocuk zaten erken uyur, o uyuduktan sonra 90 larda yaşıyormuşuz gibi kütüphaneye gitmek yerine evde çalışabilirsiniz birkaç saat.

0 ile 6 yaş arası çok önemli konu sahibi. Ben bir mühendislik bölümünden mezunum ve üniversitelerde en yuksek puanla girilen okulda okudum. Uc yıl çalıştım ve hamileyken sırf küçük bir risk olmasına rağmen bıraktım. Bir yıl olacak ve çocuk iki yaşına gelene kadar girmeyi düşünmüyorum tekrar işe. Çalışmaya başlayınca yoğun bir işe girmem çünkü bu çocuk bir daha bana bu kadar ihtiyaç duymayacak. Evet kariyer önemli çocuğun geleceği için de önemli ama altı yıl bekleyebilir. Yani uykunuzdan taviz verin hafta sonu vakit geçirin madem.

Gülben Ergenli'ğe soyundular herhal!... Meslek ne o da belli değil. Sosyal bilimler falan pek iç açıcı gelmedi.. Umarım çektiklerine değer..

Çalışma işini sabah işe gitmeden önce erken kalkıp yapabilirsiniz. Akşam 10da uyuyup 6 da kalksanız 2 saat çalışma yapsanız bu akşam çalışacağınız 3 saatten daha verimli olur diye düşünüyorum. Akşam kreş çıkışıda bütün vaktiniz çocuğunuza kalır.

Cocuk krese gittigi icin erken yatiyodur neden kutuphaneye gidiyosunuz cocuk yatinca calisin doktora bir zorunluluk degildiki onun icin falan yapmiyosunuz ne alaka cocugum icin dotkora yapiyorum? Kendinizi kandirmayin haftasonuda dahil calismaniz asiri abartili evet cocuktan cok sey caliyosunuz cocuk annesini gunde bir saat goruyor

Doktora yaptığınız alan nedir?

Çoğu arkadaş çocuğunuzun uyku saati sonrasında çalışabileceğinizi yazmış zaten. İlk okuduğumda benimde aklıma aynı şey gelmişti. Hatta ablam yaptı aynısını. İkiz bebekleri vardı ve yardımcısı olmadan tek başına bakıyordu. Bebekler sabah 6-7 de uyanırdı, uykusuz kalma pahasına her gece 24 ten sonra koyu bir kahve içip 2 saat ders çalışıyorum derdi. Hani demişsiniz ya "bende uykusuz kalıyorum, çocuğum uyuduktan sonra çalışamam" diye. Doktora yapmayı seçen çocuğunuz değil ki sizsiniz. Bedeli neden siz fiziki yorgunlukla ödemek istemiyorsunuz diye çocuğunuz ödesin?

Evet kötü bir annesin. Ondan en güzel zamanları çalarak ona en büyük kötülüğü yapıyorsunuz.

Bence planınızı biraz değiştirebilirsiniz. Mesela kütüphaneden 1 saat erken gelip çocuğun yatma saatini 1 saat ertelerseniz gün içinde 2 saat daha kazanırsınız. Haftasonu da çocuğunuzla aktivite için mutlaka ayırdığınız bir 3-4 saatiniz olsun. Çocuk için kariyerden, kariyer için çocuktan vazgeçmek. İkisi de bana doğru gelmiyor.

Hocalarımdan biri de post doc için çocuğunu boşlamış. Kaç yıl geçmesine rağmen araları iyi değildi oğluyla. Bazıları bir şey olmaz demiş ama çocukta illa bir eksiklik oluşur. Çalıştığı için çocuğuna vakit ayıramayan annelere yetişkin olduklarında bile unutmayan çocuklar var. Anneliğini kötüleyeni bizzat duydum. Sebep ise çocukken yeterince ilgilenilmemesi. Duyunca bayağı şaşırmıştım, hiç beklemiyordum. Bundan çıkardığım sonuç çocukluk çağı gerçekten önemliymiş. Bazı şeyler o zaman eksik kalmışsa ileri vakitlerde de onun eksikliği unutulmuyor.

3 yıl çok uzun bir süre bu süre zarfında günde 2 saat çocukla ilgilenmek çok az çocuğun annesiyle bağ kurduğu zamanlar birde iyi düşünmelisiniz filmdelisi

Gördüğü vakitte nitelikli zaman geçiriyorsa yetiyor işte. İster 4 saat evde olsun ister yarım saat.

Doktoradan sonra çocuk planlasaydın keşke. Dönüp bu yaşlarını hatırladığında hemen hemen olmayan bir anne simgesi hatırlayacak

Buna katılıyorum eve bu kadar yorgun ve yorulmuş gelmese 9da cocukla uyumaz belki konu sahibi. 5de eve gelinip çocukla biraz vakit gecirseler, ailece yemek yeseler, çocuk uyusa, o noktada belki daha dinlenmiş şekilde 2-3 saat çalışabilecek. Uykusu gelse de uykudan feragat edip calışmalı makul bir saate kadar. Herşeyden feragat ediliyor, aile hayatı birlikte yenilen yemekler, hatta çocukla gecirilecek vakitten ama uyku feda edilebilir benim açımdan bakılınca bu gruptan sadece durup düşününce, diğerleri idare edilemez yıllarca/aylarca, sürdürulebilir/sağlıklı bir düzen değil bu. 4 yaşında küçücük çocuk, annem bana daha iyi bir gelecek sunmak için çalışıyor diyecek olgunlukta değil ki, annesini anlayabilecek durumda değil.

Zamanınızı daha verimli planlama şansınız var mı? Kariyer şu zamanda çok önemli ancak, çxukşar da ızla büyüyor ve bu yaşları tekrar geri gelmeyecek. Ne kadar çok kaliteli, xaman geçirirseniz o kadar iyi. Büyüynce zaten kendi bağımsızlıklarını isteyecekler. Ya da size daha yorucu olacak ama çocuğunızla geçireceğiniz vaktin olabildiğince, birlikte, aktif ve dolu dolu olurması önemli. Hayat kısa çocuğunuzla bol bol zaman geçirin, ama hayat aymı zamanda ekonomik olarak çok çok zorlaştı o yüzden kariyerde önemli malesef. Mutlu bir hayatınız olsun inşaalah Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

evet uykumuz hiç düzenli değil gece 2 3 kez kalkıyoruz o yüzden iş yerinde zombi gibi geziyorum 18 aydır

Bir çocugun en özlenecek zamanları.. ben atananana kadar çocuk fikrini erteledim hep sırf ona daha iyi zaman ayırmak için hatta ilk 5 yıl kızım okula başlayana kadar ek ders bile almadım. kurs açmadım. ilerde pişman olabilirsiniz bu açıdan malesef. Acilen kütüphane işini bırakıp en azından aksa. lari çocuğunuzla kaliteli vakit geçirin. Uyuyunca evde çalışın

Ben çocuğu bırakıp ikişer saat bakıma gittiğimde ki haftada bı kez yani ne olacak... çocuğumdan çalmış hissediyorum Sizdeki farklı bir rahatlıkmis Rahatsızlık olsaydı ya bu düzeni bozardiniz ya çocuğu sonra yapardınız ya doktorayi

Hic üzülmeyin. Yine de büyük cocugunuz. 1, 2 yasinda olsaydi olmaz derdim. Ben de doktora yaptim. Tez donemi 3, 4 yaslarindaydi. Bakici buldu..6 ay kütüphaneye gittim hergun. Aksam geldim. Üzerimden yükü attim. Simdi o da ben de mutluyuz. Bunlari düşünmeyin. Direniş var, yılgınlık yok.

17den sonra cocugunuzla vakit gecirip birlikte yemek yiyip 9da aksam uykusuna uyuttuktan sonra evinizde calisabilirsiniz. Malum teknoloji gelisti kutuphaneyi evinize getirebilirsiniz.

Size cevap vermek için iki gündür bekliyorum banlıydım. O kadar ferahlattı ki yazdıklarınız. Elbette sonuna kadar okudum hem de birkaç defa Diğer yorumlara da çok teşekkür ederim. Ortak görüş doktoramı uzatmam yönünde oldu. Mecburen öyle yapacağım artık. Sizin anneanne babaanne yaninizdaymis ne büyük şans Siz de bahsetmişsiniz tam olarak disiplinli biri sayılmam ben de zaten öyle olsa tabiki evde çalışırım ama evde bir rehavet geliyor gözüme işler ilişiyor ya da çocuk uyuduktan sonra çalışmak hadi bir gün iki gün olur da bunu hayatının disiplini haline getirmek lazım bu zamana kadar yapamadım bundan sonra nasıl olur nasıl yaparım bilmiyorum. Yapanları ayrıca tebrik ediyorum. Yıllarca lise ve üniversitede devlet yurdunda kalmış biri olarak kütüphane ortamına şartlamışım kendimi. Allahtan yakın eve. Bi yorumcu demiş 90lardan kalma gibi kütüphaneye gitmek nedir diye gerçekten öyle. Bi yaşam koçundan destek mi alsam

Mesela benim ablamda ilgilenmez fazla ama çalıştığı için değil evdeyken de öyle. Ben bunun karakterle ilgili olduğunu düşünüyorum.

Bende bilmiyorum işte sizin adınıza çok üzüldüm o kadar çok çocuk var ki böyle büyüyen özellikle bizim nesil anne ilgisi göreni çok azdır bende annemden çok ilgi görmedim dizinde ağladığımın farkında bile olmayan beni kovup git dizime yatma diye iten bir anne ile büyüdüm zaten böyle yazma sebebim de bu anne sevgisi ilgisi olmadan büyümenin bana verdigi zararı o çocuk da yaşamasın istedigim için benim annem sevse bile gösteremeyen işe yetişmek için bizimle ilgilenmeyen bir anneydi daha okula yeni başladığım zaman bile kendi yemegimi kendim yapar yerdim çünkü annemin ona ayıracak vakti yoktu bu yüzden biliyorum ki çocuk için anne çok önemli üstelik bu süreç bir kaç ay degil öyle olsa idare edilir sonra yeri dolar belki derim ama yıllarca sürecek bişey zaten doktora bitince çocuk anneden kopuk kendine yetmeyi ögrenmiş bir birey olacak sonra da çok üzülecekler çocugum bizden uzaklaşıyor aramızdaki bag zayıfladı kafa söze gelmiyor diye iş işten geçtikten sonra iyi şartlarda yaşamak vs hikaye böyle ailesinden yeterli ilgi görmeyen çocuk neler yaşıyor yanlış yollar seçiyor heleki şu çagda zaten korumak çok çok zorken aradaki bag ne kadar kuvvetli olur çocuk ile ne kadar ilgilenirse o kadar iyi

sizin çocuğunuzu sizden çok kimse düşünemez, evinizin içini de en iyi siz biliyorsunuz. eğer çocuğunuzla iletişiminizde bir problem yoksa, yoktur. fakat 4 yaşına göre biraz az zaman ayırdığınız da bir gerçek. benim 4 yaşında bir kuzenim var, annesi ve babası akşam 9a kadar çalışıyor, çocukta kreşten sonra ya teyzeye ya anneanneye bırakılıyor. onlar da tabi anne gibi etkili bir bakım sağlayamıyor, annesi 9 da almaya gittiğinde eve gidecek diye heyecandan yerinde duramıyor ve erken uyuduğu için gittiği gibi uyuyor. çok sağlıklı olmuyor doğal olarak. tabi sizinki evdeymiş, babası da yanında. planda ufak tefek değişikliklerle biraz daha zaman ayırabilirsiniz bence. WOMAN

Ben karşılıklı olan bağdan bahsettim. Bu bilimsel bir şey uydurduğum bir şey değil ki benim. Ben sorumluluktan bahsetmiyorum. Baba da bir annenin yaptığı her şeyi yapabilir elbette konum o değil. Konum anne ile bebek arasında kurulan bağ ve çocuğun bu sebeple doğduğu andan itibaren anneyi başka bir algılama şekline sahip olması. Emzirmek bile başlı başına inanılmaz bir bağ kurma sebebi. Bebek doğuştan kokusundan tanır mesela annesini babasıyla ancak zaman içinde bağ kurar. Doğal olarak çocuğun anneden alacağı tatmin duygusuydu burada bahsetmek istediğim şey.

Ya diyende sıkıntı yok. Diyen ne bilsin. Ben mesela pittiroloğum desem ne bileceksin Sorun kullananda... Yurtdışında almadıysan bu eğitimi sorarım ben Türkiye'de hangi kurumdan aldın? Kim sana pedagog unvanı verdi diye.. Psikiyatristsen psikiyatristsindir. Çocuk gelişimci, çocuk psikoloğu, çocuk psikiyatristi vb vb bir sürü meslek var zaten Şüpheli yaklaşıyorum ben pedagogum diyenlere Sahte psikolog gibi

Hamile ve çocukluyken yeterliliğe giren, aynı zamanda çalışan ve evlatlarıyla da vakit geçiren arkadaşım vardı. Başka bir arkadaşım da doktora döneminde 2 evlada sahip oldu. Hem eşine yardımcı oldu hem doktora yaptı hem de çalıştı. Sınavlara gece çocuklar uyuyunca çalıştı. Tezini yazarken ve yeterlilik sınavı için de yıllık iznini kullandı. Yıllık izninizi yeterliliğe az kala kullanabilirsiniz. Yeterlilik sınavına daha varmış. Ben son haftalarda çalıştığım için bana çok geldi ama alan farkı da var. Tez dönemi bence daha rahat geçiyor ama sosyal alanda bilemedim. Bizde proje yaz, malzeme al diyene kadar 1 sene geçiyor. Deneye kadar da örnek topla veya müsait çalışma alanı bul vs. Tez yazımına gelince bir yerlerimiz tutuşuyor. O da taş çatlasın 2 ay. Sosyalde anket gibi uygulamalı bir durum yoksa literatür tarama dışında vaktinizi almaz gibi. Çocuğa da vakit ayırmaya çalışın derim. Bugünleri bir daha bulamazsınız. Belki bazı şeyler için de geç olur. Doktora yaparken de evlenilemez veya çocuk doğurulamaz mı? Bu bana mantıksız geliyor. Yapabilen yapıyor. Ben kaldıramam diyen zaten ya işten ya doktoradan vazgeçsin.

Herkesin şartları farklı. Doktora yapma nedenleriniz size aittir. Ama süre az. Bir şekilde tolere etmeniz lazım. Herkes çalışmak zorunda hele şu zamanda. Ama bir yolunu bulmanız lazim.

Siz bir daha o pedagoglara gitmeyin bence.

Belki de istisnalardan birisi olabilirsiniz evet. Karnındaki bir canlıyla bağ kurmak şartlanarak yapılan bir şey değildir muhtemelen. Hamilelikte salgılanan bambaşka hormonlarla ilgilidir. Bilimin ortaya koyduğu şeyler gerçek dışıysa bilemeyeceğim tabi. Aşağıda yazdıklarınız ise yine söylediklerimden bağımsız, yapılan işler. Bilmediğiniz bir şeyi yapmakta zorlanabilirsiniz. Ne alt değiştirmek, ne banyo yaptırmak ne de gaz çıkarmak benim bahsettiğim şey zaten. Alt değiştirme hormonu yüklenmez zaten kimseye :)

Hayir o saydiklariniz da kotu anne degil. Kimsenin baskalarinin annelik, egitm yontemlerini boyle elestirmeye hakki yok. Cocugu sadece haftasonu goren anne iyi anne ama cocuga tabletle yemek yedirem kotu anne? Bu nasil kistas ya. Bir takim olgulari dusman edinip cevresel tum kosullardan bagimsiz olarak o şeyi yapan yapmayani iyi kötü diye siniflandiriyor herkes. Ekran gostermeyip organik besledin oooooo super annesin bravoooooo, günümüz super anneliginin anahtari

Ayni konuyu bir erkek acsa da ayni seyi soylerdim ben.

Gec baslamis sanki, aslinda genelde 2,5-3 yas iyi diyolar 4 yastan sonra anaokulu.. birde hemen tam Zamanli degilde yavas yavas okula alistirmak daha iyi.. ama sizin durumunzda yapacak birsey yokmus cunku diger turlu hic gidemeyecekmis. girlinred

Kotu anne demeyi dogru bulmuyorum. Iş+ doktora kucuk cocukla yurutulecek surec degil. Doktorayi birakmak mantikli degil, sonradan ayni zihinle geri donemeyeceksiniz. Isi birakma imkaniniz var mi?

Ben üç çocuğumu kendim büyüttüm, o halde bile ne ara büyüdüler, zaman nasıl geçti diye şaşırıyorum. Esimle konuşuyoruz söyle olmuştu, böyle yapmışlardı diye hemen hemen her devrelerinde yanındayım ama o halde bile daha çok zaman gecirseydim, daha çok oyun oynasaydim, daha sabırlı olsaydım diye hayiflaniyorum. Giden zaman asla geri gelmiyor. Bir çok kadın çalışmak zorunda hepsine saygım sonsuz, Ama sizin durum biraz aşırı geldi bana. Çocukla paylaşımınız nerdeyse yok gibi, onun için yapıyorum diyorsunuz ama onun sizin diplomaniza değil size ihtiyacı var...

Eminim ki zevkine yapmıyorsunuz ama Nisandan sonra ciddi bir çözüm bulmalısınız. İlkokulda daha çok ihtiyacı olur kısmına katılmıyorum. Çocuklar ilkokulda atomu keşfetmeyecek biri okuma yazmayı öğretir babası da halleder. Şu an bence koşulsuz sevgiye anne sıcaklığına ihtiyacı var. Sizi anlıyorum gebeliğimi öğrendiğimde aynı zamanda çok iyi bir iş teklifi gelmişti belki bir daha bu şansı elde edemem üretim fabrikası tasarlayan bir proje mühendisi olacaktım sayılı kişinin yaptığı bir iş çok üzüldüm. Ama iki buçuk yılım işsiz olmak zorunda. Yorum yaparken amacım sizi linclemek değil bu yüzden anlatıyorum. Biraz uzatmaniz sizin hayatınızı evet biraz zorlayacaktir. Ama o çocuğun hayatında çok şeyi degistirecektir

Hayır yazdığınız ilk cümle gibi bir şey demezdim babaya da ihtiyacı var çocuğun ama asla anne kadar değil. Anneyle babayı asla aynı kefeye koyamayız bu konuda. Bir kere bizim hamilelikle birlikte hormonlar sayesinde bizde aktif hale gelen bazı duygusal davranışlarımız ve o çocukla zaten 9 ay karnımızda taşıdığımız için bambaşka bir bağımız var. Doğumda ve doğum sonrasında hormonsal değişiklikler nedeniyle özellikle aşk hormonu olarak da bilinen oksitosin hormonu devreye girer. Annelerin çektikleri acılara rağmen bebeklerini gördüklerinde o acıyı unutup yeniden doğurmasını sağlayan hormondur bu. Eee bu kadar mucizeye baktığımızda sizce de anne ile baba aynı şey demek mi?

Size kesinlikle katılıyorum. Çocuk için de değil ki bu. İnsanların hepsi çok çalışmaktan mutlu olmak zorunda değil kesinlikle. Ben nöroloji uzmanı olarak çalışıyordum eşşekler gibi (2 ş ile) istifa ettim işyeri hekimliğine geçtim çok daha az saat çalıştık ve çok çok daha mutlu oldum. Çocuk için değil yani şimdi kızım 8,5 aylık işi bıraktım 2 yaşına kadar kendim bakacağım. Kendi istediğim ve öyle uygun gördüpüm için. Çalışmaya bayılan bir insan değilim ama çocuk bakmayı çok sevdim mesela. Benim de etrafımda çalış da çalış, çalış da çalış diye baskı yapan çok insan oldu hepsini savuşturdum. Bu dünyada mutlu olmaya geldik hiç önemsemeyin insanları :) Konu sahibi: bu durum kısa birkaç ay deseydin babasının primer ebeveyni olması eleştirilmezdi. Çalışması değil burada eleştirilen. Zaten anne baba çalışırken çocuk da kreşte. Ama iş bitiyor ders başlıyor ve 3 yıl sürecek deniliyor. Bence çözüm bulmanız şart. Çocukla kaliteli 1 saat geçirmeniz güzel ama yetersiz. Ya uykunuzu feda edeceksiniz ya mümkünse iş saatinizi düşüreceksiniz ya da doktorayı daha uzun zamana yayacaksınız. Sonra çok pişman olabilirsiniz. Siz pişman olmasanız oğlunuz olabilir. Bunun ihtimali bile düzeltmeye çalışmanız için yeterli sebep olmalı.

Şahsi fikrim; çocuğun vaktinden değil uykunuzdan 2 saat ayırın. 10'dan sonra 2 saat evde gayet çalışabilirsiniz.

Şimdi bana annesi hayatta olmayanlar ne yapsın diyenler olacaktır, ama bir annenin hayatta olupta olmaması daha insanı acıtır.

kesinlikle kötü anne değilsiniz ne anneler gördüm çocuğu başından sağmak için TV tablet telefonla gün geçiren yemeği bile tabletle yediyor anneler neymiş yemek yemiyormus bu simdi iyi anne oldu öyle mi yapmayın çocukla geçirilen kaliteli zaman çok önemli goz teması ten teması çok onemli sağlıkciyim çevremde cerrahlar var iki çocuklu sabah akşam hastanedeler gece araniyorlar doğum ameliyat cogu özel sektor CTs dahi calisiyor. Ee kötü anne mi oldular sadece pazar günü çocukla vakit geciriyor bol bol sarılın sevdiginizi söyleyin onu siz uyutun kitap okuyun yemeğini siz yedirin babasida oyun oynatır dışarı çıkarır mutlu anne mutlu çocuk bazı şeyler planladgnz gibi gitmiyor ama sevginiz gücü çok büyük

Yani evet ikisine de yetememek çok kötü. Ben gece kızımla yatıyorum yarım saate uyuruz. Sonra gece kalkmaya çalışıyorum. dün 5 te kalktım sabah 7 ye kadar çalıştım. Sonra işe gittim. Böyle de deneyebilirsiniz. Akşam erken yattığınız için uykuyy alıp kalkıyosunuz. Ben 6 da çocuğu aldım 3 saattir beraberiz şimdi uyumaya geçiyoruz işte.

Sosyal alan mı değil mi anlamadım dogadostupanda

İstisnayım o zaman, ne diyeyim... Ne emzirdim, ne doğurdum diye bağ kurdum ne de karnımdayken ayrı duygulara kapıldım ve daha birçok şey.. Bence yüklenen anlamlar farklı, bunları sanki içten geliyormuşcasına belki de şartlanarak yaşanıldığını düşünüyorum çünkü ilk bebeğimde ne nasıl yapılır, eşimden öğrendim. Alt değişiminden tutmasına, gaz çıkarmasından banyosuna vs, bizde ona yüklendi herhalde hormonlar, başka açıklama kalmıyor geriye..

Siz nasıl baş ediyorsunuz bu tempoyla? Çok zor gerçekten ben yapamazdım... Tabiki kötü bir anne diyemeyiz, bunu buradaki kimse söyleyemez bence. Ama çocuğunuz ve onunla olan ilişkinizin sağlıklı olması için daha fazla zaman ayırmalısınız. Planlamanızı buna göre tekrar yapın bence.

Ben sizin düzeninizde çalışıyor olsam 5te çıkar çocuğu alır eve geçerim, çocuk uyuyana kadar beraber vakit geçiririm. O uyuyunca da dayanabildiğim kadar ders çalışırım. Amaç çocukla maksimum vakit geçirebilmek. Ben şu anda hibrit çalışıyorum gündüzleri. Geceleri de online çalışıyorum. Oğlumu 16.45te okuldan alıyorum eve geçiyoruz, o 21.00de uyuyana kadar tüm vaktim onun. Yemeği, meyvesi, oyunu her şeyi beraber yapıyoruz. Uyuduktan sonra da gece 2-3e kadar ev işleri ve online olarak çalışma ile uğraşıyorum. succulentaski

YAni bende sınava hazırlandım ama onu ihmal etmemek için geceleri uyumazdım veya iki saate indirmiştim uykuyu yemin ediyorum. Üstelik çalışıyordum da. Siz uykunuz yerine çocuğunuzdan feragat etmeyi seçmişsiniz. Biz size soralım Sizce iyi bir anne bunu yapar mıydı?...

Bence kötü anne değilsiniz. Ama haftasonunu çocuğunuza ayırın. -nemesis- Half

cocuk babasiyla berabermis, bi sey olmaz. aynisi babalar ekmek parasi icin yapiyor, kimse de bir sey demiyor. babasi bakmasaydi farkli dusunurdum ama. ayrica evet cocugu erken uyutup calismayi da dusunebilirsiniz.

Bakın ben çalışmasından şikeyetçi değildim. Yorgun olup bana hiç zaman ayırmamasından şikayetçiydim. Orda da belirttim. En basiti Ergenlik zamanlarımda kendi çapımda üzüntüler yaşardım hiç derdimi anlatmışlığım yoktur. Onunda neyin var diye sormuşluğu yoktur mesela. Çünkü hep yorgundu uyuması gerekirdi ya işten gelmiş olurdu ya da işe gidecek. Annesi tek çalışan çocuk ben değildim bu kadar kopuk olmaması gerektiğini başka ailelerde gördüğümde bu nefret büyüdü içimde zaten. Tabiki artık tek maaş ile ev geçinmez. Tabi ki anne çalışmalı. Ama herşey para demek değil. Bu hırs ile çocuğu bi kenara atıp kendi kendine büyümesi beklenmemeli. Bir çocuğun maddi ihtiyaçlarından çok duygusal ihtiyaçları giderilmeli öncelikle. Ben şu an çocukken giydiğim kıyafetleri değil de annemle babamın izni denk geldiğinden gittiğimiz tatilleri orda yaptıklarımızı hatırlıyorum mesela

Şu an yeterlilik süreci olduğu için biraz ağırlaşmış olabilir bu durum geçicidir; ancak teze geçince hep bu şekilde olmazsınız anca tik dönemi yaklaşınca bir de savunma döneminde yine biraz yoğun olabilir. Önemli olan çocukla geçirilen kaliteli zaman diye düşünüyorum.

Şimdi let the linch begin olmasın lütfen ama şunu yazmadan geçemeyeceğim: benim için en mühim mesele annenin var olması. Bir işe yaradığını hissediyorsan, kendini gerçekleştirdiğine inanıyorsan bence sorun yok. Ne ev hanımları biliyorum çocukları tv ve bilgisayar başında büyüdü. Zamanın niteliği önemli, kaç saat evde oturduğun değil. Ha ön sayfalarda yazmışlar bir zaman düzenlemesi yapmalısın muhakkak. Günde bir saat yeterli değil, hele de üç yıl sürecek demişsin ki bu çocuğa ağır gelir. Ben olsam başlamazdım mesela doktoraya falan ki 9 senelik anneliğimde minimum çalışıyorum halen. Ama artık başlamışsın, süreci doğru yönetmeye mecbursun

Çocuğa doğru düzgün annelik yapmıyorsunuz ki siz Bide gelmiş kötü anne miyim dşye soruyorsunuz Çocuğa anneliği babası yapıyor

Bu süreci çok kolay atlatan denge kuran arkadaşlarım var. Benim gibi sürekli mobbinge maruz kalıp ders ve yeterlilik süreçleri dahil burnundan getirilenler, yönetimle ters düşenler yahut bölümdeki öğretim üyelerinin aralarındaki husumetin dahi yeterlilikte doktora öğrencilerinden çıkarılıp yeterlilikte haksız şekilde bırakılan kişiler de var, bir de çalışma alanına göre de değişebiliyor durum. Ben süreci çok zor geçirenlerdenim o yüzden her şeyi aynı anda yürütebilirim demedim, bunların hepsini kaldıracak bir ruh hali ve yeterlilikte değildim. Yapabilen de elbette vardır. Önemli olan kendini tanıyıp neyi yapıp yapamayacağını bilmek diye düşünüyorum, kervan yolda düzülür hallederiz mantığı hele ki böyle ciddi kararlarda; bana göre değil, planlamaları iyi yapmak gerek.

Butun cocuk gelisimi uzmanlari. Ve kizim icin duzenli gittiğimiz uzmanda dahil bu gruha.

Haftasonlarini bari cocugunuza birakin. Calisiyorsunuz cabaliyorsunuz saygi duyuyorum ama bu yaslar jet hiziyla geciyor ve tekrar kazanamiyorsunuz. Bu yüzden kendim doktota yapmaktan vazgectim. Pisman da degilim.

Ziyadesiyle değecek bir bölümde yapıyorum D

Gercekten yeterli mi kotu bi gün geçirdiğinde annenin şefkatli kollarında huzur bulmak istemez mi yada öğrendiklerini heyecanla annesiyle paylaşmak istemez mi? Temel ihtiyaçlarla bitmiyor bunun duygusal yönü peki Bir çocuğun en çok anneye ihtiyaci var

Kötü annesiniz gibi bir ithamda bulunamam. Her anne baba ne yapıyorsa evladı için yapıyor, eminim onun geleceğini düşünerek bu yola çıktınız ama geleceği kurtarayım derken günü kaçırıyorsunuz. Kreşten aldıktan sonra çocuk yatana kadar çocukla kalıp vakit geçirseniz, miniğin vaktinden değil kendi uyku sürenizden çalmış olursunuz. Sadece bir öneri. Hayat sizin, kariyer sizin, kararlar da sizin doktora yapmaya devam etmek istiyorsanız da en azından iyi bir plan program yapmalısınız. Bir evladın anneyle geçirdiği sürenin 1 saat olması beni çok üzdü

Gerçekten o kadar şaşırdım ki esime söyledim nasıl ya diyor nasıl yokmuş diyor Çocuk psikiyatristine de ben pedegog diyordum kısaca

Hangi uzman o?

Kötü veya iyi annesiniz demek benim haddim değil ama çocuğunuzu kendinize hasret bıraktığınız aşikar. 4 yaşında oğlum var benimde, anne kuzusu yani henüz o. Planlamanızi gözden gecirin derim. Okuldan aldıktan sonra çocukla vakit gecirip, akşam yemeği uyku sonrası evinizde çalışmanız daha fazla vakit ayırmanızı sağlar çocuğunuza. 9 da yatar zaten çocuğunuz en geç. Sonra 2-3 saat vaktiniz olur çalısmaya. Tamam çocuğunuzun geleceği için çabanız anlıyorum ama o bir daha 4 yaşında olmayacak, bunu unutmayın. Size ihtiyacı var Haftanın 2-3 günu en azından çocuğunuzla vakit geçirin.

Kötü bir anne diyemem ama çocuğunuza bu kadar az zaman ayırmak yanlış, 3 ay sürecek olsa neyse ama 3 yıl çok uzun bir süre. Ya işininizden ya akademik kariyerinizden vazgeçmeniz gerekir bence, çocuktansa.

Hiç kötü anne falan değilsiniz aksine çocuğunuz ilerde sizinle gurur duyacak emin olabilirsiniz. Ama biraz daha zaman ayırmalısınız size çok ihtiyacı var. Bir de zaman hızlı geçiyor sonra o dönemlerini çok arıyor insan. Acaba yeteri kadar sevdim mi, öptüm mü, oynadım onunla gibi kendinizi sorguluyorsunuz. 1 saat daha hafta içi, birkaç saat daha hafta sonu olarak düzenleme yapmalısınız.

Vicdani olarak sorumluluk hissetmelisiniz zaten. Doktoranin bir acelesi yoksa bekleseydiniz keşke. Daha 4 yaşında ve günde sadece 1 saat annesini goruyor. Onda da gün içinde olanlarimi anlatsın, oyun mu oynasın, sadece sarılıp yatsın mi. Ki muhtemelen çoğu olmuyordur. Onca yorgunluğun üstüne siz o 1 saati nasıl verimli gecirebiliyorsunuz çocukla

Yani aslında yarım saat te çok bir çocuğun annesine olan hasretini gidermesi için, günde beş dakika ilgilenin yeterli diyor uzmanlar.. Çokmus bile..

Maalesef öyle. zaman geçince daha iyi anlıyor insan. O

Ben de günde yirmi dk vakit geçirmek yeterli özgüven gelişimi için diye bir bilgi hatırlıyorum ama nerde okudum hatırlamıyorum. Şaşırmıştım hatta. Ama konuşma gelişimi gibi başka açılardan yeterli midir bilmiyorum. Bir de az önce ön sayfalarda okudum bir üye yeterince vakit geçiremiyoruz diye 4.5 yaşındaki çocuğunu gece yanında yatırıyormuş, bu da fazla geldi mesela

Gerçekten çok zor. Ama bu akademik kariyer de mafya gibi girdik çıkamıyoruz. Ha emeklerim çöp olmasın diye diye ömrüm bitti yaşlı gösteriyorum bi dünya kilo aldım

Yeterlilik aşaması için bir şey diyemem Tez aşamasındayım Öncelik her zaman oğlum Oyun oynamak istediği için tezi bıraktığım çok olmuştur İlk sırada hep o 3 yıl boyunca vaktinden çalmamalısınız. Bana abartı geldi 3 yıllık tempo. Dediğim gibi yeterlilik hariç.

Neden asla anne kadar değil, açıklayayım. Anneler yeri geldiğinde her türlü role girmenin sorumluluğunu alabildiğinden bu, babalar yapamayacağından değil 'yapmadığından'. Evladına anne gibi olan babalar da var, lütfen artık şu algıları yıkalım ve anne gibi baba olan adamlar, baba özgürlüğündeki anneler, dengeli ebeveyn olacak nesiller yetiştirelim.

Sanki aktarımda bir hata var gibi. Böyle denildiği zaman anladığım şu: Çocuk anne babayı gün boyunca hiç görmesin. Sadece 20 dk görse ve beraber kaliteli ve nitelikli 20-30 dk oyun oynasalar yeterli olur. Herkes pedagog demiş ama bende erken çocukluk eğitimi uzmanıyım. Benim bilgilerime göre bu hatalı... Ama şu ikisini kıyaslamak gerekirse 30 dkyı tercih ederim ve öneririm: 1. anne/baba ev işi yaparken çocuğun evde kendi kendine takıldığı 5 saat 2. anne/babanın duygusal ve fiziksel olarak çocukla yakınlık kurduğu ve ilgilendiği 30 dk

Her işi iyi yapan gibi gelen hastayı müşteri olarak gören de var. Ben kedimi veterinere götürdüm psikolojik tedavi görüyor bana günde bir saat ayırın dedi. Bu kedi yani büyüyen yetişen bir çocuk değil. Ben hiç okuduğum kitaplarda dinlediğim pedegoglarda böyle yarım saat yeter gibi bir şey duymadım. Günde yemek yapmaya insan yarım saatten fazla zaman ayiriyor bu yetişen büyüyen hayata hazırlanan bir çocuk

Valla ben işsizim ama yine de hafta içi çocuğumu 2 saat görüyorum. Çünkü kreşe sabahın 7sinde gidiyor. Eve de babası getiriyor o da 5te 5 buçukta alabiliyor. E çocuk çok yorgun oluyor akşam 7de 7buçukta yatırıyorum. E gün bitti gitti. Zaten 1 saat yemek yiyor. Kaldı 1 saat onda da ne isterse onu yapıyor. Haftasonu da özel oyun oynadığım falan yok. Ama anneliğimi yapıyorum. Bakımından, yemesinden, sevilmesinden sorumluyum. Onu 10 dk okşamam bile yetebiliyor ona bazen. İşe giricem diye totomu yırtıyorum ayrıca. İşe girersem sizin gibi çalışmak zorundayım. Kötü anne falan değilsiniz.. R Rosalind

Çok teşekkür ederim mutlu oldum bazen burada çok uzun yazdığım için insanları darladığımı düşünüyorum Önceki

Her ailenin dinamiği farklı olabilir bence. Önemli olan 8 den sonra geldiğinizde ev işi yapıyor musunuz yoksa çocukla mı ilgileniyorsunuz sadece ve ilgilenirken tüm beyniniz ve ruhunuzla orda mısınız? Bazen saatlerce çocuğun yanında olunuyor ama kafa başka yerde oluyor, o da anlamsız. Haftasonu tüm gün çalışmıyorsunuzdur sanırım. Mesela cumartesi ailece kahvaltı yapıp beraber parka gidip 2 gibi falan çalışmaya başlayabilirsiniz. Pazar daha erken derse başlar akşam üstü vakit geçirirsiniz gibi. Ev işleri için sanırım yardımcı falan geliyor yoksa bu tempoda eşiniz de yetiştiremez işleri siz de. Yani iyi bir planlama ile her şey yapılabilir bence tabi siz çok yorulursunuz.

O ev hanımı olduğundan bir süre sonra ben zaten farklı bir şehirde yanlız yaşamaya başladım o yüzden onu çok deneyimleyemedik. Ama onun çalışırken bahanesi her zaman yorgunum olurdu ondan yola çıkarak bunları dedim. Bir anne ne olursa olsun çocuğuna ilgisini sevgisini vermeli bu konudan çıkacak en net sonuç bu.

Bende doltorayı kendi bencilliği için yaptığını savunanlardanım. Bende fesat oluyorum sizin tabirinizle. Şuan ücretsiz izindeyim tek maaşla zorlanacakmıyım evet. Doğalgaz gelmiş 3000. Babam git çalış bozdur izni biz bakarız diyor ama kabul etmiyorum aç değilim açıkta değilim. Çocuğumdan önemli değil. Evdeyim diye günlerede gitmiyorum. Sabahtan akşama bebişle oynuyoruz. Uyuduğunda giriyorum İnternete. İki bölüm bitirdim acaba çocuk gelişimi mi okusam nasıl faydam dokunur yavruma diye yoksa yüksek lisans için mi uğraşsam diye düşündüm. Sonra ikisinden de vazgeçtim. Hem enerjim yok hemde çalışacağım bşr saat dersi çocuğa ayırırım. Bana muhtaç.

gerçekten phd li olmanız bir fark yaratacak mı kariyerinizde? sosyal bilimlerde phd akademisyen değilseniz bir katkı sağlamayacaktır ülkemiz koşullarında. umarım kariyer planınızı doğru yapmışsınızdır ve bu kadar emeğinize değer. çocuğunuz küçük. bu yaşları geri gelmeyecek.

Bir kadına berbat bir annesin demek çok ağır değil mi? Sanki çocuğunu dövüyor gibi bir tepki vermişsiniz. Evet hata yapmış ama o kadar da değil.

Bir koltukta iki karpuz tasinmaz demisler. Hem calisip hem doktora yapabilir ki bu bile cok zor. Araştırma safhasinda robot gibi oluyorsun. Benim 1 saat farkinda olmadan bombos duvari seyrettigim cok olmuştur. Bu yogunluga cocukla ilgilenmeyi ekleyemez. Birseylerden feragat etmesi lazim

Kır papatyası Sana bir sır vereyim Türkiye'de pedagog unvanı yok... Müge Anlı Mode On: Sen beni çıldırtmak mı istiyorsun, senin pedagogun yok, senin pedagogun yok ki Müge Anlı Mode Off

çocuğunuzla kaliteli vakit geçirip, anılar biriktirebiliyor musunuz? bence en önemlisi bu. ben çocukken annem ev hanımıydı ama o kadar az anımız var ki. yani önemli olan evde olmak ya da uzakta olmak meselesi değil. birbirinin yaşamına hakikaten tanık olmak önemli olan. sizin ayırdığınız vakit sanki fazla az gibi. çok yorgun oluyorum, uyuyakalıyorum demişsiniz. daha dinç olabileceğiniz, farklı bir plana geçme şansınız yok mu acaba? ben de şu an hamileyim, en önemli yaşların ilk çocukluk yılları olduğunu düşündüğüm için tam tersi bir yol izleyip, işten ayrılacağım, benim de en büyük korkum hep birlikte olacağız nasılsa diyerek rehavete kapılıp, değerli anılar biriktirememek, zamanı basite almak mesela. kendi iç sesinizi dinleyin bence, hislerinize güvenin. ona göre bir karar verin. Z zsnn

cocugunuza ayirdiginiz zaman cok az ya cocuk yapmayi erteleyecktiniz ya doktoranizi. kotu bir annesiniz yada degilsiniz demek ne kadar dogru bilmiyorum ama cocugunuza uzuldum. evet oglunuzdan caliyorsunuz en guzel zamanlarini sizle geciremiyor bence baska bir yol dusunun. ben yanlis buldum.

Ayni konuyi bir erkek acsa ama sen babasin, cocugun gelecegi icin bla bla diye guzelleme gelirdi. Ama anne olunca ouuvv nasil cocugu birakir kariyer yaparsin imin tinrim. Uzmanlar diyor ki gunde 30 dk nitelikli vakit cocuga yeterli. Eger gunluk 1 2 saatin tamamini elinize telefon karsiniza tv almadan cocukla birebir vakit gecirerek harciyorsaniz hic uzulmeyin gayet yeterli. Yok o vakit yemekle temizlikle geçiyor cocuga bir sey kalmiyorsa o sikinti.

İlgilenmekten kastınız nedir? Mesela kumanda ve telefonu tamamen bırakıp coxuga odaklanıyor mu?Oyunlar oynayıp kitap vs okuyor mu? Sokağa cıkarıp parka götürüyor mu? Akran grubuyla bi araya getiriyor mu? I

Yoo hic alakasi yok. Bu denli yogun calisan veya eve az vakit ayiran erkek de olsa ben ayni tepkiyi veririm sahsen. Cocugumuz bile yokken esimin is cikisi bensiz bir plan yapmasini vs hic istemiyordum, cunku zaten butun gun gormuyorum gunun az bir kısmı bana kaliyor ve onu da baskasina veya baska ise vermesini kabul edemiyorum sahsen. Simdi cocugumuz var, kizim babasini ozluyor ve esim isten biraz gec gelse bu cocugun uyku saatine kadar seni gordugu birkac saat sen ne hakla gec gelirsin diyorum her seferinde. Ki oyle. Kizimin babasiyla gecirecegi zamandan calmaya hakki yok hicbir bahaneyle

Çocuk annesiz büyüyor, annesi sanki hiç yok dünyada sadece babası varmış gibi bir şey olmuş sizinki. Çocuğa çok üzüldüm açıkçası. Baba, anne kadar ilgilenemez sonuçta. Çocuk Allahın bir emaneti. Onu yapmaya biz karar verdiysek, en iyi şekilde de bakmak zorundayız. Dünyalık olan hiç bir şey kariyer de dahil, çocuklarımızdan daha önemli olamaz. Her şey para değil, varsın imkanları biraz kısıtlı olsun ama anne ilgisiyle, sevgisiyle büyüsün yeterki carmenares

Akademisyen değilseniz sosyal bil'de doktora yapmanın efor kaybı olduğunu düşünüyorum. Enerjiden, zamandan, sağlığınızdan. Çalıştığınız işi bilmiyorum. "Dr" ünvanıyla terfi edecekseniz eğer umarım çektiklerinize değer. Allah eşinizin ve sizin yardımcınız olsun.

çocuğun en güzel ve en önemli zamanlarında anne yok. vicdan yapmakta haklısınız yapında bi zahmet zaten keşke ikisinden birini seçseydiniz. yazık olmuş çocuğa

Siz çalışmıyor musunuz ya da çocuğunuz var mı? Ben de çalışan annenin çocuğuyum. Eskiden çocukken ve gençken annemin hemen yorulduğunu, hiç kafa dengi olmadığını, benimle ilgilenmediğini düşünürdüm. Kendim de çalışmaya başlayınca, çocuk sahibi olunca annem onca işe güce nasıl yetişmiş diye düşünüyorum ve içten içe onu anlayıp yapamadıklarını normal karşılıyorum. Ona karşı eski kızgınlığımdan eser kalmadı, tam tersine çocukmuşum dünyadan haberim yokmuş diyorum

Doğuştan büyük bademcikli olduğu için kbb doktorumuz 4 yaşında kreşe vermemizi söyledi. Bu arada 4 yaş sınıfına gidiyor. Anaokulu zaten okulu. Ben yanlış yazmışım. Ağustosta yaz okulu ile oryantasyon yaptı zaten. Sıkıntı yok yani evladımızı herkesten çok biz düşünüyoruz. Bodoslama iş yapmayız hele konu çocuğumuzsa.

Seviyesiz insanları muhatap almıyorum, istediğiniz gibi, lütfen rica ediyorum. tam da size yakışır şekilde yazmaya devam edin. .

Çocuğunuzun en çok anneye ihtiyaç duyduğu zaman dilimlerinden birinde siz yoksunuz. Yazılanlara katılıyorum ya çocuğunuzu başka zaman doğursaydınız ya doktoranızı başka zaman yapsaydınız. Günde 1 saatle çocuğunuza ne katabilirsiniz? Karakter gelişimi için en önemli yaşlarda daha 3 sene yokum diyorsunuz. İşlerinizi bitirip çocuğunuza dönmek istediğinizde bakalım o sizi isteyecek mi. Evet oğlunuzdan çalıyorsunuz o kadar bariz belli ki bu durum sormanıza şaşırdım

Çocukla ilgilenmek için yarım saat yeter mi Bunu kim söylediyse nasıl saçmalayacağını şaşırmış.

68 yaşından sonra mı? Asıl maraton doktora sonrasında başlıyor.

Maddi olarak da eksik kalsa o zaman da niye çalışmadı dersiniz? İnsan ne yoksa onun peşinde. Kadın keyfinden mi çalışmış. Benim annem ev hanimiydi mesela benim kardeşim de zamanında alınamayan eteği kafayı takmış durup durup onu söyler. Şimdi poşetlerce kıyafet alıyor. İlla bir yerlerden feragat edilecek. Mesela bende istediğim bölümü özelde okuyabilirdim tek maaş varken mümkün değildi. İçimden ah keşke iki maaş olsaydık diye gecirmisligim var. Konu sahibi süre olarak az zaman geçiriyor bunda hem fikiriz. Ama şu zamanda anne otursun mentalitesinden cikilmali. Tek maaşla yüksek rakam olmadıkça gecinmek imkansiz. Ve eğitim bile artık parayla. Bazısı öyle der bazısı böyle der. Çalışan çalışmayan tüm anne babalar çocuklarına zamanı ayirmali.

Okumak bağımlılık gibi ama cocuk varken de zor cidden Allah kolaylık versin

Normaldir canim Gececek bi kac aya.. Yani sen sadece calisiyorsun boylesin birde ustune 3-4 saat ders calisip cocugunu gormedigini dusun.. Buararda tum gun pertin cikmis, 1 saat kaliteli Vakit ne olabilir? Cidden en kaliteli vakit 4 yasindaki cocuk icin annesinin koynunda yatmaktir sarilmaktir herhalde o 1 saat icin, etkinlik filan hak getire bence

Oğlum bir yasindayken kpss ye hazirlanmistim. iki yaşına kadar haftada 6 günü bakıcıya gitti, bakicimiz Allah razı olsun çok iyiydi ama yine de o günler için çok üzülüyorum, atandım mi?evet, istediğimi elde ettim mi? Evet ama oğlumun o günleri geri gelmeyecek ben bundan dolayı çok ama çok üzgünüm... çünkü bu benim hatam. Eğer çocuğum olmadan önce atanma işini halletseydim bu durumu yasamazdim

Kötü annesiniz diyemem ama hakikaten kötü plan yapıyorsunuz belli ki. Doktorayı erteleyin ya da çocuğun uyanık olduğu saatlere program yapmayın derim.

Kötü bir annesiniz diyemeyiz elbette size ama birlikte geçirdiğiniz saatler çok az, hafta sonu da dahil buna üstelik. Çalışma saatlerinize bir düzen getirmeniz gerekiyor bence. Sizi daha çok yorabilir bu ama çocuğunuz için olması gereken bu. Ayrıca eşiniz içinde zor bir süreç. Evde yok gibi bir şeysiniz. Ben eşiniz olarakta kabul etmezdim böyle bir tempoyu, üç yıl süreli hem de.

İhtiyaç bakımından oğlunuzun yaş grubu ilgi, alaka, birlikte vakit geçirme konusunda daha fazlasını isteyen grupta ayrıca. İlkokul belki birinci sınıfta biraz daha vakit gerekiyor ama ikinci sınıftan itibaren, okul, ödev derken çocuğun anne babayla geçireceği zaman otomatikman azalmaya başlıyor. Ama dört yaş anne baba ile çok daha fazla haşır neşir olmak istedikleri bir yaş. Uzman değil anne görüşürü

Çocuğunuzun en azından akşam sizinle aynı sofrada yemek yiyip sohbet etmeye ihtiyacı var. Bu yaptığınız duygusal anlamda istismar bence. Günde 1-2 saat geçirdiğiniz zaman ne sizin ne de evladınız için verimli bir zaman dilimi değil. Bir çocuk sahibi olmak bir hamur yoğurup şekillendirmek gibi şu an içine kattığınız herşey ileride onu etkileyecek. Sevgiden ilgiden mahrum kalan çocuklar travmalarla büyüyorlar şu an fark etmeseniz de ileride fark edeceksiniz. Sadece sizi değil, bu travmalar kendi de dahil olmak üzere etrafındaki bir çok insanı olumsuz etkileyecek. Zaten 4 yaşında bir çocuğun bir anneden beklentisi nedir ki sevgi ve ilgiden başka? Ben zamanlamanızı çok yanlış buldum. Kariyerinizin evladınızın önüne geçmesine izin verecektiniz madem keşke çocuk fikrini erteleseydiniz. Varla yok arası bir anne ile büyümeyi hiç bir çocuk hak etmiyor. Baba neyse de anne bir çocuk için dünya üzerindeki tek tutunacak dal belli bir yaşa kadar. Çocuğunuzu şimdiden öğretilmiş çaresizlik ile büyütüyorsunuz. Aldırdığınız hiç bir eğitim hiç bir kurs vereceğiniz hiç bir para anne sevgisine en ihtiyacı olduğu dönemde yanında olmamanızı örtmeyecek. Üzgünüm ama gerçek bu. Nasıl bu kadar emin olduğumu soracak olursanız kendimden biliyorum...

benim de 2 yaşında bir oğlum var bende 9:00-18 :00 çalışıyorum oğlumu alıp eve geçiyorum evde de yemek yap yemek ye derken çocuğumla ne kadar ilgilenebilirim ki oda garibim yanımda bacaklarıma yapışıp kucakla diyor ama cumartesi pazar tamamen oğluma adıyorum sabahtan çıkıyoruz evden eşim ben oğlum akşam uyku saatinde eve dönüyoruz 2 yaşında bir çocukla da anca avm gezip yemek yemeye farklı kafe çocuk parklarına yada çocuklu arkadaşlarla buluşuyoruz. en azından sizde hafta sonunu evladınıza vermelisiniz.

Son kelimesine kadar okudum:)

çocuğum uyuduktan sonra çalışamam bende uykusuz kalıyorum diyen bir kişiye bencil derim. o çocuk dünyaya gelirken annesini seçemiyor ama biz çocuk isteyeceğimiz zamanı seçebiliyoruz dimi

Doktorayi her zaman yapabilirdiniz. Ya da cocugu baska zaman dogurabilirdiniz. Gunde 1 saatle ona ne verebilirsiniz ki? Isten sonra birlikte olsaniz neyse. Hafta sonu da yok. Siz bosa ciktiginizda o cocuk zaten kendine yetmeye baslayacak ufaktan. Kotu bi anne degilsiniz ama kotu bi planlayicisiniz

Ben mühendis oldugum halde, bos zamanlari cok diye ögretmenlikte kalmayi tercih ettim. Mesaiden erken cikildigi icin cocugumla ayni anda evde olmayi, yazin uzun günlerde gerekirse aylak aylak oturmayi ama onunla oturmayi tercih ettim. Gene de hep kendimi üzgün hissettim : " Çocuk ayakkabisini saat 8'de bir bagliyor, aksam 6'ya kadar. Ben evde olsam, cocuk, oglen eve gelirdi ona kapiyi acardim, bi ayakkabisini cikarip içerde uzanirdi" Biz, bazen kari koca, hala cocuğumuzun 4 yasini filan özlüyoruz " yarim saat o günlere dönüp gelmek diye bir sey olsa" diyoruz. unv akademik kariyer yapmadikca, ailemden zaman calip master doktoraya vermeyi hic düşünemem. Zaman asla geri gelmiyor. Tabi bu benim düşüncem

Yeterliliğe girme hakkı 2 değil mi? Zamana yayın. Olduğu kadar olsun. Olmazsa 2. de kasarsınız.

Sakin mi olsanız. İstismar değil ihmal olur olsa oösa. Öğretmen olarak istismar ile ihmalin farkını bilmeniz lazım. Geleceği için mecbur yapıyorum. Yaşadığımız yerde kreş bile yok demiş. Sadece planlaması kötü. Bir de sanırım inek öğrenci

Çok doğru yazmışsınız. Bende de var öyle bir durum. Çalışan anne çocuğuyum, 2 yaşında kreşe başladım. Babam iflas etmese o dönem annem işe daha geç başlayabilirdi ama mecbur kalmış. Çocuk aklıyla o mecburiyeti anlamıyorsun. Üstelik yoğun mesaili çalışıyordu. Küçükken hep annem beni sevse yanımda olur bak herkesin annesi yanında diye düşünürdüm. Koşullar öyle gerektiriyordu anlıyorum hakta veriyorum bir yerde ama bu durum benim küçükken bunları hissetmiş olduğum gerçeğini değiştirmiyor. Daha geçen sene çocukluğa dair bir konu oldu ben dedim hiç mutlu bir çocuk değildim, hep annemi özlerdim, mümkün olsa keşke çocukluğumu silebilsem. Çocuğa ilgi vermek o yaş grubu için çok çok önemli

Size neden bu kadar yuklenildi. Eskiden memurlara doğum izni verilmiyordu annem 27 yıllık memur 2.5 ay izin alabilmiş. Gittiğim kursta 70 yaşında bı öğretmen hanım var o lohusaligi biter bitmez 41. Gün işe çağırılmış. Eskiler işlerini bıraksa mıydı. Eğer annem biraksaydi işini kendi ayakları üstünde duramaz ve aynı evin içindeki huzursuzluktan çocuklarının da etkilendiği evliliğini sonlandiramazdi. Babamın ağzının içine bakardı para versinde su ihtiyacımı goriyim diye. Küçükken arkadaşlarımın annesi evde benim annem işte diye üzülürdüm açıkçası ama sadece bu kadar, işten gelince ve haftasonu tüm ilgisini üzerimde hissettiğim için annem çalışiyo diyordum. Şimdi büyüdüm yetişkin oldum bı ise girdim ve dehşete düştüm annem bunca yıl bunları çalışırken mi yapmıştı! Anne olmak bu kadar zor muydu? Ve anneme hak verdim, şimdi onu el üstünde tutuyorum müsaitsem ona bir tane bile ev işi bırakmıyorum. Anne çocuğunu ihmal etmiyosa çocuk kendi kendine yetebilmeyi ogreniyo. Ev hanımı olup ta ek gıda olarak cocuga danone yediren, ya da önüne bir poşet paketli gıda koyan anne mi iyi anne ya da babalık görevini sadece eve para getirmek sanıp eve gelince götür çocukları çocuk sesi çekemem ben diyen baba mi iyi baba? Konu sahibi saatleri değiştirerek çocuğunuzla daha çok vakit geçirebileceğiniz bı düzen kurabilirsiniz. Mesela erken uyuyup sabah çok erken kalkmak gibi o saatler inanın insanın zihni çok açık oluyo iş çıkışı halinizden daha dinç olursunuz. Kolaylıklar diliyorum güçlü anneye

Hayır çocuğunuzun geleceği için yapıyorsunuz neticede.

İyi miyim kötü müyüm demeyin. Fazla vakit geçirmeyen kötü olmuyor belki farklı bir tabir kullanılabilir ama kötü ağır bir söz olur. Vicdan olarak daha iyi bilirsiniz kendinizi. Doktora ne bilmiyorum o yüzden yorum yapmıyorum buna ama umarım çocuğunuzla daha fazla vakit geçirebilirsiniz. Mutluluk diliyorum

Genelde kardes konularinda cocugun hakki yeniyor yeterince ilgi gosterilmiyir deniyor burda ama sizdede durum daha kotuymus. Bence kotu anne degilsindir yani yabanci biriyle birakmiyorsun sonucta babasi bakiyormus ama sen dayanabikecek Misin daha bir kac yil bu tempoya

Ben kötü anne diye anca çok uç noktalarda olan annelere derim, geçenlerde çocuğunu yurda vermek isteyen bir anne vardı mesela, o işte anne bile demem ben ona. Size gelince, kendinize de çok fazla yükleniyorsunuz, çocuğunuzun da en güzel zamanlarından çalıyorsunuz ama asla kötü bir anne değilsiniz. Doktora akademik kariyer harici, çokta öyle hemen yapılması gereken bir şey değil. Dondurma imkanınız varsa dondurun mesela, hem kendinize, hem çocuğunuza, hem de eşinize yeteri kadar zaman ayırın derim.

Bahsettiğiniz şeyde o hormonlar sayesinde kadınlar bunları içgüdüsel olarak yapıyor ya, ben yapamadım, anlatmak istediğim buydu. Ne yükleniyorsa bana yüklenemedi yani Olabilir, kendimden yola çıkıp herkesi bir tutmam abes olsa bile 'anne' ve 'baba' kavramlarının çok fazla öğretilmiş hatta dayatılmış sorumluluklarla şekillendiğini gözlemlediğim bir dünyada yaşıyorum ve bu düzenin de ancak çekirdekten başlanarak değiştirilebileceğine inanıyorum. Kısaca konuya dönersek, evet annenin zaman planlaması uygun değil, çocuğun zamanından yiyor ve değişmesi, uyarlanması gerekir sonuna kadar bunun ardındayım lakin bu baba olursa da 'aynı' gerçeklik söz konusu benim için.

Muhendisim, doktora savunmami yapali birkac ay oldu, ayni zamanda kurumsal bir sirkette ekip lideriyim. Ne yeterlilik asamasinda ne de tez doneminde bu kadar uzun duzenli ders calismami gerektirecek bir durum yasamadim. Sosyal bilimler oldugu icin mi anlayamiyorum bilmiyorum ama Yine de bu sekilde bir calisma sistemi ile verimli calistiginizi dusunmuyorum. Calisma suresini, kalitesine tercih ediyorsunuz gibi gorunuyor zaten o yuzden surekli calisma ihtiyaci duyuyorsunuz. Her seyden once bir insan olarak haftasonu en az 1 tam gun dinlenmeye ihtiyaciniz var. Anne oldugunuz icin bugunun en az yarisinda cocugunuza zaman ayirma sorumlulugunuz var. 1 haftasonu tam gun, hafta ici de 2 aksam ders calissaniz, diger gunler kendinizden ve ailenizden vakit kalirsa calisirsiniz. Siz sagliginizi kaybettiginizde, ailenize yeterince vakit ayirmadiginizda, cocugunuzun en guzel zamanlarini kacirdiginizda yaptiginiz kariyer sizi mutlu edecek mi, sanmiyorum. Hayatta yaptiklarimizdan daha cok yap madiklarimiz icin pisman oldugumuzu dusunuyorum.

bu sizin bahaneniz. tamamen kendiniz için yapıyorsunuz işte. bencillliğiniz karşısında şok oldum geçmişini çalarak gelecek verilmez

Yalan söylememizi istiyorsan başka ama gerçeği istiyorsan berbat bir annesin. Yukarıdaki arkadaşın dediği gibi doktorayı yaparken bebek neden yaptın, ya da bebek yaptın neden doktoraya başladın. Yeterlilik sürecinde olduğuna göre muhtemelen daha ilk yılın sonundasın. Yeterlilik süreci biraz daha yoğun olur ama sonra rahatlayabilir, ama bu tamamen danışmanın yaklaşımına ve araştırma konuna bağlı.

Ya da çocuğun size ihtiyacı olduğu zamanları geçtikten sonra calisabilirdiniz iş de veya dersinize.

O kadar iyi anliyorum ki... Turkiye'deyken cok iyi bir universitede arastirma gorevlisiydim. Ama cok sorunlu bir danismanim vardi sagolsun. Yurtdisina PhD icin geldim ve ilk senenin sonunda ise basladim. Savunmami verdigimden beri diyorum ki bi daha akademinin kapisindan gecmem Tabii ben muhendisim ozel sektore gecis kolaydi benim icin. Akademisyenligi birakmamin en onemli sebebi liyakat olmamasi malesef

bende çalışıyorum, ayriyetten de ek iş olarak instagram üzerinden satış yapıyorum. akşamları sadece kızımla zaman geçiriyorum hafta sonunu da kızıma ayırıyorum. bazen evden çalıştığım hafta sonlarım oluyor ama onun ihtiyaclarını karşılamak için, onunla sohbet etmek veya onu dışarı çıkartmak için muhakkak vakit ayırıyorum. kendime vakit ayıramıyorum inanın. üstelik ben buna rağmen çok az vakit geçirdiğimi düşünüyorum ve yanımda yatırıyorum. kzıım 4,5 yaşında. berbat bir annesiniz kötü bir annesiniz diyemem muhtemelen onun geleceği için bunları yapıyorsunuz ama malesef bu yaşlar bir daha geri gelmiyor.

Yahu mecbur veya değil, isterse vıttırı zıttırı olsun, kadın kendi için bir şey yapıyor, hakkıdır ve sorguya açık değil. İster eğitim ister başka bir şey, sebebi kimseyi bağlamaz lakin planlamada hata var dediğiniz gibi. Zamanlamayı doğru yaptığı anda sorun çözülecek. Yorumları okudum asabım bozuldu, kimi nerden vursak derdindeyiz...

Dört yaşında bir oğlum var ve ben de aktif bir işte çalışıyorum mesaisi 9.05 olan aynı zamanda doktora yapıyorum şu an yeterlilik aşamasındayım akşam 17'de çocuğu kreşten alıp eve bırakıp kütüphaneye gidip saat 20:00'ye kadar ders çalışıyorum eve gelip çocuğumla maksimum bir ya da 2 saat ilgilenip uyuruz haftasonu da kütüphaneye gidiyorum ve bu süreç doktora tez aşamam da dahil olmak üzere belki en az üç sene daha devam edecek acaba oğlundan çalıyor muyum diye düşünüyorum hafta sonu en azından tam bir gün verebildiğim zamanlar da oluyor ama tabi bu biraz nadir oluyor bu konu hakkında ne düşünüyorsunuz vicdani olarak sorumlu hissediyorum? Ses kayıt uygulaması ile yazdığım için yazım hatalarını dikkate almayınız.

ilk mesajda uyuttuktan sonra çalışıyorum demişsiniz ikincisinde ise uyuturken ben de uyuyorum hangisi doğru? diğer arkadaşların fikirlerine katılıyorum, çocuğunuz uyuduktan sonra 2 saat çalışın, hem işten çıkıp o yorgunlukla apar topar derse başlamayıp siz de dinlenirsiniz dolayısıyla uyuyakalmazsınız Z zsnn

Siz de biliyorsunuz kendi durumunuzun garipliğini. Kamuoyu yoklaması yapıp vicdan rahatlatması mı bu. Kimse kimsenin anneliğine kötü diyemez

bu nasil bir uslup.? Bide dövseydin kadini. Evet 4yasinda bir cocugun anneye ihtiyaci var ama sonucta babasinin yaninda kapi komsuya birakmamis. Bende cogu yoruma katiliyorum ve anne icinde yorucu bir sürec. Ben olsam bu Tempomaya dayanamazdim.

15 dk da yeterli mi asfagagahah

Kötü anne demek bu kadar kolay olmamalı. Sonuçta çocuğu bırakıp eğlenmeye gitmiyorsunuz. Ancak terazinin ibresi epey bi şaşmış . Kendi adıma doğru olanın bu olduğunu düşünmüyorum. Yeni bir denge bulmanız lazım. Zor işler çocuk + çalışma hayati+ doktora kolay gelsin.

Nitelikli zamanla, çocuğun anne babayı tüm gördüğü saat aynı şey mi acaba? Uzmanların çocuğunuzu günde yarım saat görseniz yeter dediğini sanmıyorum.

Şahsen ben çok doğru bulmadım. Evet gelecek önemli ama anneden alınacak o tatmin duygusu çok daha önemli. Plansız bir hareket olmuş. Doktorayı bitirip öyle dünyaya getirmeyi seçerdim ben. Ki bunu seçtim :) Birincisi uyuttuğunuz saat bir çocuk için hiç uygun bir saat değil. Çocukların 20.00-20.30 arası yatması ve sabah en geç 8.00de uyanmaları gerektiğini belirtiyor uzmanlar. Özellikle 0-5 yaş grubunun. Fikrimizi sorduğunuz için açıkça yazmak istedim üzdüysem özür dilerim.

6 aylik bebegim var freelancer calisiyorum sadece bebegim uyurken calisiyorum bu zamanlari asla geri gelmeyecek cocugunuzun madem vaktiniz yoktu baska planlariniz vardi neden yaptiniz

Bir çocuğun tek ihtiyacı olan şey annesidir kesinlikle siz günde sadece 1saat vakit geçirerek anne olmuyorsunuz kusura bakmayın. İyi veya kötü diyemeyiz ama siz başka şeylerden fedakarlık yapacağınıza oğlunuzdan yapmışsınız çok üzüldüm oğlunuz için en azından okul çağına geldiğinde başlasaydınız doktoraya şuan çocuğunuzun size ihtiyacı var bu zamanlar ger gelmeyecek kariyerinizi elbet yaparsınız vicdan azabı çekmekte çok haklısınız umarım bir çözüm bulursunuz.

Elinizi sallasanız uzman a çarpıyor malum; illa bir söyleyen olmuştur.

Ben süreyi cok cok az buldum. Aksama kadar zaten yoksunuz bir de alip birakip kütüphaneye gidiyorsunuz. Kötü bir anne tabiki degilsiniz ama bu kadar az bir zaman diliminde annesini görüyor olmak evladinizi üzüyor olabilir. İsten cikinca direkt eve gidip cocugunuzu uyutana kadar onla zaman gecirin o uyuyunca doktora calismalariniza devam edin bence.

Annenin yeri ayridir sonucta gozunu acti seni gordu.. Bak simdide gunde yarim saat yeterli denmis nasil yeterli Olabilir bu ya? uzman bile soylese soyle bi oturup dusunmemiz gerekmez mi? Acaba diye.. doktora gidincede tatmin olmadiysak baska bir doktora daha gidiyoruz dimi? Bu konuda eminim fikir ayriliklari vardir eger bunu bir pedagog soylediyse.. asla gitmezdim boyle bir uzmana, uzman bile olsa.. yarim saat asla yeterli olamaz 4 yasinda el kadar bebeye..

Asla kötü bir anne değilsiniz, ama uyku surenizden verip ders caliscaaginiz sürenin en azından 1 saatini daha yavrunuza ayirsaniz hem vicdani olarak hemde kendiniz için rahatlayabilirsiniz deneseniz, hem iş hem kariyer hem aile ne güzel eminim saatlerde ufak degisikliklerle bunu halledersiniz H3RA_ İnsan

Sizin vasitanizla anlatmak istedigim birseu var. Iki enstitü var birisi sosyal bilimler digeri fen bilimleri enstitüsü. Sosyal bilimler cok genis bir alan. Iibf, psikoloji, arkeoloji, hukuk, bazi ogretmenlik bolumleri vs icinde barindiriyor. Bazi arkadaslar kucumsemis ama konu sahibinin bolumunu bilmiyoruz. Gercekten kariyerine katkisi olabilecek bir bolumde doktora yapiyor olabilir

Yani bilemedim bence iş ve PhD bir arada çocukla bir arada götürülebilecek bir hayat şekli değil, hele ki tez zamanı gece gündüz tez yapıyorsun zaten. Hayat planlamanız kötü olmuş sankim, çocuk sahibi olmak PhDden sonra olmalı bana kalırsa veya PhDye çocuk okula/kreşe başladıktan sonra başlamakta fayda var. Kariyer hedefi olan insanlar o meşgaleler bittikten sonra çocuk sahibi oluyor genelde , kafa daha rahat oluyor. Şu noktada sizin için 2 yol görüyorum ya işi bırakıcaksınız, PhD işlerini gündüz yapıcaksınız çocuğa zaman ayırcaksınız ya da PhDyi 1 sene dondurcaksınız. Hem iş, okul, çocuk çok aşırı yorucu, zaten çocuğa da zaman kalmıyor. Birini aradan çıkarmanız lazım. Çocuk çıkamayacğına göre:) iş veya PhDye ara verirdim ben olsam.

Hiçbir çocuk daha çok parası var diye mutlu olmaz evet maddi olarak hiçbir eksik hissetmeye bilir ama dönüp baktığı zaman ailesi ile geçirdiği zamanlar yeterli mi olacak. kadın bu kadar sorumluluk sonrası çocukla ilgilendiği saatler kesin perişan halde olur o yorgunluk ile çocuga yeterli enerji kalır mı ben varlıklı Bi dedigi iki olmayan Bi ailede yetiştim ama dönüp baktığımda yaşam şartlarımdan daha çok ailemin sevgisine onlarla zaman geçirmeye açlık duyduğumu görüyorum cebimdeki para hiç mutlu etmedi beni ama en ufak güzel anı hafızamda hazine gibi saklı duruyor. Düşünceniz yanlış değil çocuga iyi bir hayat vermek gerekir iyi şartlarda büyümesi önemli kadın onun için çabalıyor elinden geleni yapıyor ama böyle durumlarda ya bu egitim olayı ertelemesi gerekir ya çocuk sahibi olma zamanı buna göre düşünülmeli anne baba ile bağlarının oluştuğu en önemli dönem çocuk için ileride açıgı kapatılamaz temeli saglam olmayan bir binanın kalan kısmı istedigi kadar gösterişli olsun en ufak şeyde yerle bir olur bu çocuk için de bu durum geçerli hayatı çok güzel olabilir ama içindeki eksik olan şeyler ne olacak 1 2 saat anne görmek bir çocuk için çok çok az

Şehirden taşınmak istemenizin küçümseniyor? Buna dair tek cümle okumadım. Evet hiç öyle bir yerde yaşamadım ne benim ne eşimin ne ailemin mesleği buna uygun değildi. Velev ki mecbur kaldım yaşadım kreş olmayan yerde çocuk sahibi olmayı düşünmezdim. Sizin komple planlama sıkıntınız var. Hafta içi günde 1-2 saat vakit geçirdiğinizi yazan sizsiniz yalnız. Siz zaten bu koşullar altında çocuğunuza bir şey vermiyorsunuz, veremeseniz. Günde bir saatle ne katabilirsiniz ki? Çocuğunuzun karakteri sizden aldığı eğitimle şekillenmeyecek en basiti. Daha 3 sene bu şekilde diyorsunuz. 3 sene sonra oğlunuz ilkokul çağına geldiğinde pat diye hadi ben geldim mi yapacaksınız? O çocuk sizi güle oynaya kabul mü edecek? Size hiç kızgın olmayacak mı? Herkesin annesi yanında sen neden yoksun demeyecek mi? Çocuğunuzun en güzel zamanından çalıyorsunuz. Hayır benim anlamadığım madem bu kadar zorunluluk olarak görüyorsunuz doktorayı, o kadar yoruma da katılmıyorsunuz. Siz bu konuyu neden açtınız?

Ama bu çalışması ile alakali değil annenizin yapısı ile ilgili. Ev hanımı da olsa ilgilenmeyen ilgilenmez. recheel fredoom=hallucinations Anneler

Çocuğa uzuldum size ihtiyacı var o uyuduktan sonra falan çalışsanız olmazmi

Şehirden taşınmak istemem; neden küçümseniyor anlayabiliyorum. Hiç kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde kreşin bile zor bulunabildigi bir yerde yaşamamış bazı üyeler sanırım. Evet oğlumun bu yaşları kıymetli ama ilerleyen yaşında burada kalırsak hiçbir şey veremeyeceğim. Sadece çocuğum için boşanmıyorum diyen kadinlar gibi çocuğu bahane etmek de doğru değil tabi itiraf ediyorum ben de istiyorum ayrıca çocuğumla oynuyorum ben ya gıdıklıyorum ne bileyim resim falan yapıyoruz yani. Kaldı ki sabah da 8de kalksak 9a kadar orada da vakit geçiriyoruz yani

Bi de yırtın istersen feriha bu ne abartı yahu? Siz psikolojik sorunlu falan mısınız?

Sen bilirsin konu sahibesi, 5 ay daha direneyim dersen olur. Amma uzun yıllar bu şekilde sürecek deseydin o zaman ya işte parttimea geç saatleri azalt, ya da freelance geç derdim. PhDn iyiymiş madem bırakma. iyi bir program yazmışsın diren o zaman, çünkü dondurup gelince aynı momentumu bulamıyorsun. Bol şans dilerim, umarım atlatır geçirirsin.

Neye değecek? Bence sizin kararınız zaten net burda sizi avutsun istemissiniz insanlar

Kötü anne diyemem ama hernekadar ilgilenen babaanne, anneanne vs varsa da çocuk anne ilgisine ihtiyaç duyar. Çocuğunuza yeterli zaman ayırın.

Kimseye kotu bir annesin demem. Herkes evladini sever ve yetebildigi kadar bir annedir. Ama benim hayattaki kistasim once bir insan ve br kadin oldugunu unutmamak, once kendine deger vermek. Cunku insan kendini sever ve kendine vakit ayirirsa evladina da daha faydali olur. Evin duzeniyle veya mesela cocugunun egitimi, beslenmesiyle kafayi bozup kendini unutan kendini ikinci ucuncu plana atan kadinlar da mesela asik kotulugu yine dolayli yoldan evlatlarina yapıyorlar. Sizin durum daha da vahim. Ne kendinize, ne evinize, ne isinize, ne evladınıza, hicnir seye yetemez yetisemezsiniz bu tempoyla. Doktoranin acelesi neydi? Ya da doktora yaparken çalışmak anne olmayan biri icin bile cok zorken, işi birakip doktora egitiminize odaklanma imkaniniz yoksa neden boyle bir yola girdiniz? Bu kadar hirsa gerek varmi? Yillar sonra doktora diplomaniz bu kacirdiginiz zamanlar karsiliginda size yetecek, sizi tatmin edecek ki onun muhasebesini yapin kendiniz karar verin

Çünkü kreş uzakta ve tek araba var. Eşim de arabayla gidiyor. Giderken bırakıyo dönerken alıyor. Bazen ben alıyorum erken eşim işe izbanla gidiyor arabayı bana bırakıyor(bu arada işi 30 km uzakta) ama şu an buralarda yol çalışması var. Yeni ehliyet aldım çocuğu tehlikeye atmak istemiyoruz. Bu arada kızım ilk defa bu yıl kreşe başladı. Bu zamana kadar hep benimleydi. Sosyalleşmesi için yolluyoruz.