son olaya yorum yapmayacağım birbirinize karşı çok dolmuşsunuz belli. eğer eşinden ve evliliğinden soğuduğundan eminsen hiçbir umudun kalmamışsa en yakın zamanda bitirmek en doğrusu bence

Bugun yine kavga çıktı şöyle ki ben buna birkaç haftadır çok soğuğum yani her anlamda. O da yüz bekliyor ama cidden soğudum özellikle bu evden kovduğumdan beri.. ben istiyorum ki birkaç hafta hiç birbirimize bulaşmayalım sakinlik olsun sinirlerimiz tamir olsun ama yok adam anlamıyor biraz önce gene canımı yaktı.. dün akşam annemlerde yemek var, onun da hastaneye gitmesi gerekiyordu gunduz. arabayı aldı akşama kadar getirir misin yemek var dedim tamam dedi. saat 6 da burda ol o zaman anca gideriz dedim tamam dedi. sonra hastane çıkışı gene anasına uğramış daha 2 gün önce tüm gün ordaydı ve dolayısı ile 6 da evde olması gerekirken 7 de geldi. kız zaten 9 da yatıyor 1 saat neden bu kadar önemli demeyin yiyip hemen eve geçmemiz lazım ki kız uyusun evde. ben bir şekilde anneme gittim bu aradı neden geç kaldın dedim annenlere başka zaman uğrardın dememle ya sen de amme büyütüyosun diyip bu bana bağırmaya başladı bende apar topar kapadım telefonu. tabi, butun sinirlerim altüst oldu ki kendisiinin de sinirleri bozulmuş bayağı bir. bugün hiçbirşey olmamış gibi davrandı ben de aynı şekilde gayet iyiyim hadi alışverişe çıkalım dedik giyindik çıktık.. evde sabah birkaç kez bana yılıştı; ben de yüz vermedim. dünkü olaydan değil genel olarak bir soğukluğum var bu davranışlarından dolayı. ve bu yılışmalarını samimi bulmuyorum, ardından gene aynısını yapıyor çünkü. ben yüz vermeyince bozuldu ve bir daha sana yanaşmıcam dedi. ben de tamam yanaşma dedim. valla çok çaba harcadım ama olmuyor dedi bu arada 2 gün önce evlilik yıldönümüzdü onu bile unuttu yani çaba bu mu.. ben de bunu söyledim asıl sen unuttun dedi bana inanmadı. aslında ben unutmamıştım ama ortada kutlanacak bir durum yok ve de onun birşey yaparak gönlümü kazanmasını beklemiştim. herneyse sonra arabaya bindik bu başladı gene mahalle karısı gibi dırdıra. o kadar çok çenesi var ki anlatamam.. yok işte ben istemiyormuşum bazi şeyleri bıdıddıdıdıd yapmaya canımı sıkmaya başladı.. ben de ya sus artık konuşmak istemiyorum bıktım çenenden neden sürekli huzursuzsun sen kavga çıkarma peşindesin anlamıyorum dedim. o da bağırmaya başladı yok işte evlendiğimizden beri ona bir kez yakışıklı dememişim bilmemne dememişim ben de sen bana hiç sevgi gösterdin mi ki dedim.. ben sana vericem istediğini dedi bana. sonra biranda geri döndü eve gidicez dedi bizi bıraktı çıktı dışarı... biz eve döndük çocuğumla o da gidip birkaç parça yiyecek almış kapıyı açtı bıraktı sonra çekti gitti yine. artık haftasonları olmasından nefret ediyorum çünkü her daim kavga çıkıyor... buna ne yorum yapacaksınız kızlar? . push ; M

Eşiniz sanki sizin kadar ayrılmak istemiyor veya çocuk için devam ettirmek istiyor gibi geldi bana. Evliliğinizi kurtarmak için ikiniz aynı şekilde çaba gösterdiniz mi?Sınırları zorladınızmı yani herşeyi denedinizmi yoksa onun heraketlerine nazaran uzaklaştınızmı? Bunu diyorum çünkü türk aile yapısında bayandan biraz daha yapıcı sabırlı olması beklenir. Yoksa sevginiz azalıp kenaramı çekildiniz... Biraz daha çabalasanız bazen ilişkiler öyle bir sürece girerki tartşmalar kavgalar herşey düğüm düğüm olur belkide oluru vardır ben öyle sezdim karşılıklı konuşup ilişkinizi düzeltme kararı alsanız sanki herşeye yeni başlamış gibi... Çünkü ortada aşılamıcak bir sorun yok bence, tabi anlattığınız kadarıyla...

ne yaşadığınızı anlattıklarınız kadarıyla biliyoruz... eşinizi sevmediğinizi söylüyorsunuz ki bu ilişkinin bittiği anlamına geliyor zaten.. Çocuk konusuna gelince anne babaların isteklerinden daha çok onların istekleri çok daha önemli... bir pedagogla konuşun bu süreçte çocuk yara almasın... siz eşinize katlanamıyor olabilirsiniz ama çocuk için bu gerekliyse katlanmalısınız yada diyelim ki siz eşinizden ayrı duramıyorsunuz çocuk için ayrı durmak gerekirse durmalısınız çocuğun menfaatleri herşeyden önemli...

Çocuğun huzursuz bir ortamda büyümesi çocuk açısından çok sakıncalı. Hangi yaşta boşanmış olursanız olun bu çocuğu aynı şekilde etkileyecektir. Huzursuz bir ortamda annesinin ve babasının birbirlerine saygı göstermedikleri bir aile olamadıkları git gel bir yuva da büyümesinden se Herkesin kendi düzenini kurduğu belli koşulların oturduğu bir ortamda büyümesi daha iyidir. Tabi bu konuda uzman kişilerin görüşleri daha sağlıklı olacaktır bir pedagogdan yardım alabilirsiniz. T

Cnm ayrılmak yerine eşini değiştirmeyi denesen sevmeyi... Bu zor olmaz inan bana al karşına konuş bi kere tatlı dille seni sevyrm de ona kendn için çocuğun için şans tanmlsn gene olmazsa en son yol olsn boşnmk T turamit

Eşinizin sizi, sizin onu sevdiğiniz kadar sevmediğini söylemişsiniz ama ben burada takıldım doğrusu, sevmeyen bir adamın çocuğunu gözü görmez ve boşanmayı vakit geçirmeden kabul eder. Aranızdaki sorunları ve tartışmalarınızın nedenini açıkça anlatmamışsınız, belki de düzeltilebilir sorunlardır kimbilir. Bir yuva kolay kurulmuyor bence herşeyi bir kez daha gözden geçirin. Eşinizin annesi konusuna gelince, babası olmadığı için annesine sahip çıkmak düşüncesi bence çok olağan. Lütfen bir kez daha düşünün, yaşadığı evden kovulan bır erkek eger hala gıtmıyorsa bu çocugu için değildir emin olun, bence eşiniz sizi seviyor fakat iş öyle bir yere gelmiş ki bunu dile getirmekte zorlanıyor olabilir... Umarım hakkınızda hayırlısı olur...

Merhaba kızlar, konuyu açan kişiyim. 5 seneyi gözden geçirdiğimde, sadece mutsuzluk ve ben olmayan bir ben görüyorum desem abartmış olmam sanırım. Malesef hep yeni evlenen çiftlere özenerek bakıyorum. Mutluluk hikayelerini anlatanlara -eşi ile - gıpta ile bakıyorum. Ben buna sahip olamadım. Aşk hayatımda aradığımı bulamadım. Eşimde evlendikten yarım saaat sonra değişim hissettim. Çok ilginç değil mi? Resmen imzadan yarım saat sonra ve balayı süreci de dahil bana karşı daha sert davranmaya başlamıştı. O dakikaya kadar her zamanki gibi politik davranıyordu demek ki. Eşimin böyle bir karakteri var, a düşünür b der, b düşünür c der. İnsanlara çok nabza göre şerbet verir. Sanırım evlendikten sonra bana her dediğini yaptıracağını köprüyü geçene kadar ayıya dayı diyeyim diye düşündü ve bu günlere geldik. Kendisinde öfke kontrolü sorunu var. Bugünlere nasıl geldik? Son 1,5 senedir, her kavgamızda evlendiğine lanet etmeye başladı. Benimle tanıştığı günden tutun da tanıştığı mekana kadar lanet okuyordu. Kavga olmadığı zaman normal zamanlarımızda da evliliği dikkat edin evliliğimizi değil bu müesseseyi hep sorguladığını farkettim. Dediğim gibi biz bir aile olamadık. Hep tek tabanca olduk. Ben ve o iki ayrı karakter aynı çatı altındaydık. Evliliğin tanımı eşime göre değişmeliydi, evlilikler kötüydü saçmaydı. Evlilik özgürlüğü kısıtlayan bir kurumdu. vs. vs. E peki neden evlendin o zaman dediğimde ise cevap evet neden evlendim oluyordu? Sürekli yalnız kalma isteği başladı; siz ailene gidin, ben şuraya gidicem vs.. Evlilikten bunalmıştı iyice. Ve sonra gitgide daha az vakit geçirmeye başladık. Evlilikle ilgili ve evliliğimizle ilgili, sürekli negatif konuşmalar yapması benim kalbimi yaralamaya devam ediyordu ancak boşanma fikrine uzaktım. Ancak bir yerden sonra bana da tak etti ve acayip bir soğuma geldi bana. En son yine incir çekirdeğini doldurmayacak birşeye aşırı tepki gösterip üzerime yürüdü yürümekle kalmadı omuzumu itti. Çocuğa meyve yediriyordum o tabağı eliyle fırlattı. Çocuk ağlamaya başladı ve ben o aşamada evden kovdum. Konu da eşimin bana laf sokmaları üzerine ağzından zehir akıyor dememdi. Buna aşırı sinirlendi. Sürekli boşanmak isteyen adam ben resti çekince neden evden gitmedi onu anlamış değilim. Çocuktan ayrılmak istemiyor sanırım bir süre daha. Ancak çocuklar için ne kadar küçükse o kadar az etkileneceğini okumuştum bir yerde. Sizce de böyle midir yaşayan var mı aranızda, şu anda 1,5 yaşında kızım.

ne kadar doğru bilemem ama benim mantığıma göre çocuğun büyümesini beklemek çok yanlış olur. nerde inceldiyse orda kopmalı. kararından eminsen bir an önce bitirmelisin evliliğini. böyle bir hayatın içinde çocuk çok daha fazla yıpranacaktır. ama ayrı olursanız sizin geriliminize kavganıza birbirinize olan kötü aşağılayıcı tavırlarınıza şahit olmamış olur ve hafızasında böyle kötü resimler yer almaz. büyüdüğünde anlayacaktır zaten anlaşamamanın ne demek olduğunu. büyürken de asla baba sevgisinden ve ilgisinden mahrum kalmasın. annelerin yaptığı en büyük hatayı yapma. eşinden intikam almak için çocuğunu kullanma. babasını suçlayarak kötüleyerek ondan soğumasını sana yakın olmasını isteyebilirsin ama evladının içinde baba yarası açmış olursun. ayrılsanız bile çocuğun babasıyla ilişkisinin sıcak ve samimi olmasını sağlama çalış. D

Konu 2011 senesinin konusu... M

mutlu olmayan bir ailede çocuk büyüyeceğine, anne baba kendi hayatlarında bir düzendeyken büyümesi daha sağlıklı geliyor bana.. tabi şimdi daha küçük çok fazla etkilenmeyecektir belki ama ilerki yaşlarda aklı daha fazla erdikçe soracak cevap arayacaktır ki bir pedagogla konuşmak en iyisidir. mutsuzsa bir evlilik zaten sadece çocuk için devam etmemeli.. Hakkınızda en hayırlısı ne ise o our inş.. her iki taraf içinde tabi..

bugüne onunla nasıl geldin, ilişkiniz nelerden geçti neleri atlattı nerelerde tıkanıp kaldı? Hayatında o varken artı ve eksilerin neler yokken neler olabilir ve olacak? Çocuğunun hayatına nasıl yön vermke istiyorsun ve bundaki en önemli payı olan babasını nasıl yokluğuna alıştıracaksın. Çok iyi düşün... Boşanmak senin için tek yolsa vazgeçme. Kimseyide umursama sen bu hayattan ne bekliyorsun ona bak. Onu yaşa.. Herkes için hayırlısı olsun inşallah ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Merhaba arkadaşlar inanın çok dertliyim ben. 1,5 yaşında kızım var eşimle şiddetli geçimsizliğimiz var. Çocuk doğduktan sonra daha da arttı ve şu anda boşanma arefesindeyiz. Bu süreçte çok düşündüm bazı şeyleri ve en başından beri belki de eşimin mantık evliliği yaptığına kanaat getirdim. Eşim beni, benim onu sevdiğim kadar sevmiyordu bana göre. Kendisi aşırı sinirli ve kavgacı birisi. Ben de karakterimden dolayı alttan alamayan karşılığını veren biriyim. Dolayısı ile anlaşmamız imkansız. Eşimden son dönemde aşırı derecede soğudum en son kavgamızda evden çıkıp gitmesini söyledim. Ev bana ait bir ev çünkü, evlenmeden önce alınmıştı. Çocuğumla kendim gidecek değilim sonuçta. O da bana baktı ve çocuğumuzdan ayrılmak istemediğini söyledi. Velayeti hep anneye bırakılması gerektiğini düşünen birisidir ama böyle bir laf etti bana. Ben de ne olacak o zaman anlaşamıyoruz dedim ve bana bir süre daha çocuğumuzla vakit geçirmek istediğini söyledi. Sanırım çocuktan ayrılmak onun için zor olacak bana daha önceki kavgalarımız da da çocuğu ne kadarda bir görebileceğini sormuştu. Bir de ben ona bir kez çocuk büyümeden bitirelim bu işi o zaman dediğimded bana senin amacın çocuk beni tanımadan ayrılmak demişti ki alakası yok bilinçsiz bir anne olmadığımı çocuğumu çok sevdiğimi biliyor. Sadece çocuk az etkilensin istiyorum bunun yaşı nedir? 2 yaşına geldiğinde babam neden eve gelmiyor artık diye sorar mı? Onların ayrılması daha mı zor olur bana akıl verin. Şu bir gerçek ki eşimi sevdiğime de emin değilim hatta sevmiyorum diye düşünüyorum artık. Biz hiçbir zaman bir aile olamadık, hep annesinin yanına koştu. Ben hep 2. planda kaldım. Beni yanına almaz kendi başına ailesini ziyaret eder, son derece bencildir, tembeldir ev işlerine hiç yardımcı değildir, asosyaldir tek arkadaşımız yok görüştüğümüz, saldırgandir sürekli durduk yerde sataşır, ve politik bir karaktere sahip ki bu da hoşlanmadığım birşey. Şimdi arada 1,5 yaşında kızım olmasa anında boşanıcam ama bu durumda ne yapmalıyım kafam çok karışık bana akıl fikir verin. Şu anda çalışmıyorum 1 seneliğine kızımı büyütmek için işten ayrıldım ama 6 ay içinde işe girme planım var. İşe girip de mi boşanma işine girişsem, bu kadar süre dişimi mi sıksam bir şekilde bilmiyorum. Şu anda ayrı odalarda yatıyoruz ayrı odalarda tv izliyoruz çünkü artık sinek uçsa kavga çıkıyor aramızda. Çocuğum şu an birşleyin farkında değil, ilerisi daha mı kötü olur nolur fikir verin bana.. (

Bu tipler değişmez hayatını heba etmeden ayrıl boşan, kızın belli günler içersinde babasıyla görüşsün ablamda bebek doğur doğmaz eşi onu terk etmişti kızı babası ile beli günlerde görüşüyor okulda notları çok iyi, arkadaşlarıda çok bence iyi ama iş konusunu aksatma, işin olursa güçlüsün D