Bende yıllarca hep atanıp gitme hayali kurdum sonra başka şehire evlendim yapamadım çok özledim ailemin yanına geri atandım. Uzakta olsaydım yapamazdım kaldıramayacağım şeyler oldu onlarla atlattım. o zamanlar niye döndümki dediğime bugün iyiki dönmüşüm diyorum. Babam vefat ettiğinde annem oğlumla kafasını dağıtabildi birbirimizle sardık yaramızı uzakta olsak delirirdim muhakkak. Bunları üzülün diye anlatmıyorum ama gurbete evlenmek ailesine bağlı insanlar için doğru bir seçenek değil okuyan olursa ona göre karsr versin diye yazmak istedim. Sizin içinde umarım şartlar uygun olursa ya siz ya onlar taşınır birleşirsiniz

Zamanla alışırsın canım böyle hissetmen normal bence. sonra ailenin evine gidince de can atacaksın evime gideyim diye

Evet aynı durumdayız eşimde bana bilet aldı yakında gideceğim ve tüm bunları bilseydim asla evlenmezdim ahh ahhhh eddie

Kesinlikle her harfi dogru. En başlarda boyle hissediyorsun. Ben gozumu acar acmaz gunaydin demeden annemi arardim yani. şuan evimde evim diyorum zamanla gececekk

Bence aile evindense insanın kendi evi kendi alanı çok daha güzel, benim düşüncemce. Ben annemlere bi haftalığına bile gittiğimde evimi özlüyorum O1deren87

Ne kadar seversen sev gurbete evlenmek akıllı işi gelmiyo bana artık. Anneciğin hasta olur çorba yapıp kapısında bitemezsin. Yeğenlerin doğar büyür. Büyüdüklerini anlamazsın. Pek çok özel gün sensiz kutlanır. Arkadaşların hamileyim der. Karni burnunda hallerini sosyal medyadan takip edersin ancak. Bekle ki şartlar müsait olsun, ya da eşin ikna olsun da ailenin yakınında düzen kurabil. Ne gerek var Allah aşkınıza? Hangi aşka hangi kocaya değer diyorum elimde değil.. Neyse alışıyor insan tabi bir zaman sonra. Siz de alışacaksınız üzülmeyin.

Evliliğin ilk zamanları olur İlk defa aileden ve yaşandığını yerden ayrıldıysan çok normal Ama 2-3 ay içinde geçmezse o zaman eşinle mutlu olup olmadığını sorgula . push ; Nurov Less is more Anneler

Benim de henüz 2 yaşında bir kardeşim var Şimdi nişanlıyım ve evlenince nasıl dayanacağım diye ara ara kuruntu yapıp ağlıyorum ben de. Üstelik çok şükür hiç sorunsuz bir ailem var, halalarımdan teyzelerime dayılarıma kadar. Evinde sorun olanlar bu özlemi daha az yaşayacaklardır muhtemelen ama bizim için çok zor. Yine de doğanın kanunu bu diyip toparlanmak, evi ve yeni hayatınızı benimsemeye çalışmak lazım sanırım. Çünkü elbet bir noktadan sonra o evden ayrılacaktınız. Belki evlenmeseniz de böyle olacaktı. Bir ailede çocuk doğar, büyütülür, o büyür ve kendisi bir aile kurar. Bu değişmez. Zamanla alışırız inşallah D

Benim 4.5 ay oldu. 2 kez de ailemin yanına gittim ama içimde ki Özlem hiç azalmadı hiç alışamadım da. Eşime de dedim evden ayrılıp yolculuk için o arabaya bindiğim anı daha önce yaşayabilseydim, hissetseydım, sen buraya gelmeden evlenmezdim diye. Esimi çoook seviyorum. Dünya iyisi. İstediğim de yolluyor, şimdi babama bilet alıcaz biraz hastalık durulsun. Sürpriz için o gunu bekliyorum. Sonra yazın ben gidicem diye diye avutuyorum kendimi. Evimi çok özlüyorum. Annemi babamı nasıl bırakıp bu kadar uzaga geldim. Deli miydim ben dıye soruyorum kendime. Sizde benim gibisiniz ruhsl olarak yani

Çocuğunuz olduğunda gecer bu duygular yine tabıkı özlersiniz ama bukadar değil ve bukDR aklınıza gelmez benim öyle olmuştu

Bilmiyorum ki bende ilk evlendiğimde zorlanmistim ama oglum doğunca adapte oldum arkadaşlar gelmeler gitmeler çocuklara etkinlikler derken şimdi öyle özlemler pek olmuyor birde yeni kızım oldu aklıma gelecek pek vakit bile kalmıyor belkide yıllar geçtikçe alışıyorsun sizin daha çok yeni alisirsiniz sıkmayın canınızı sağ olsunlar sağlıklı iyi olsunlar da uzak olsunlar

İnşallah Allah rahmet eylesin bu arada shewastwenty Hoşça bak

ben de ilk zamanlar annemlere gittiğimde eve dönüş vakti gelince kapidan cikar cikmaz aglamaya başlardım onlar bize gelince gittikleri zaman kapiyi kapatir kapatmaz aglardim ama heralde alistim 2 sene oldu artik ALLAH ebedi ayriliklar vermesin

Ben de yeni evliyken annem gile çok yakın mesafede oturmama rağmen ne kadar zoruma giderdi. bize uğrayıp giderken gözden kaybolan a kadar bakardim. Aģlardım. Orda banyo yapmak isterdim. sonra sonra alıştım. 5 yıl sonra gurbete gittim o zamanda çok özledim ama yıllar yıllar geçti. Şimdi en rahat yer kendi evim. çoluk çocukta olunca insan en çok kendi evinde rahat ediyo. böyle düşünmen çok normal. bence herkes bi parça hissetmistir yani Kolaymı aileden ayrılmak. ama zamanla hepsi gececek W white

İnşallah öyle olur teşekkür ederimmm

O zamanda annem torununu görüntülü konuşmalardan sevmeye mahkum diye üzülüyorsunuz. Bebeğime doyamıyor. Koklayamıyor. Gelse kalsa bir zaman her gidiş daha zor. Alışınca hep görmeye daha çok zoruna gidiyor insanın. N NfsEge Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Zamanla geçicek ve evim evim güzel evim diyeceksin. Evini özleyeceksin başka yerde rahat edemeyeceksin

Merhaba kızlar evleneleni üç ay oldu başka bir şehire gelin geldim hemşireyim işimi, ailemi eski yaşantımı o kadar çok özlüyorum ki her sabah uyandığımda acaba annem uyandı mı kahvaltı mı yapıyor acaba şuan napıyor diye çok düşünüyorum evimi düşünüyorum aile yaşantımızı herşeyi düşünüyorum onları bırakıp gitmek bir yumruk gibi saplandı içime severek evlendim ve evlenmeden önce böyle şeyler olacağını tahmin etmedim hayat o kadar toz pembe görünüyordu. Eşimi seviyorum severek evlendik çok anlayışlı ve bana düşkün bir insan ama içimdeki özlemi söküp atamıyorum bu düşünceleri aklımdan çıkaramıyorum umarım zaman herşeyin ilacı olur içimi dökmek istedim

Bana da oluyor, ben de yeni evliyim bir de 9 haftalık gebeyim. defne-28