Bakın emin olun ben de sevmem, kapı eşiğine ayakkabiyla basmam, ayakkabimi disarda cikaririm, apartmana asla basmam, maksimum kapı eşiğine basarim, ona da ayakkabi ile basmadığım için, ayrica eve girince çoraplarım dahil tüm dışarda giydiğim kiyafetlerini çıkarir ev giyimine geçerim, yani hassasiyetinizi anlıyorum lakin 90 yasinda kadından da aynı performansı bekleyemeyiz değil mi? Gönül kırmaya gerek yok diye dedim ben. Bakın bir hanimefendi demis kapı önüne kilim serin diye o olabilir, yada yaz geldi zaten halılarınızı kaldırabilirsiniz.

Yavrunuz eğer istiyorsa kendisi her yeri elleyeceği ve sevdiklerine koşacağı için, onun bu içten gelen duygusunu bastırmak istemiyorsunuz, dolayısıyla evet salıyorsunuz. Çocuk ağacı, çöp tenekesini, arkadaşını, akrabalarını, öğretmenlerini öpmek istiyor. İçindeki sevgiyi tarif edebilmenin yolu, dilde değil onlar için. Birkaç ay önce çocuklarımı okuldan alırken, küçük oğlumun sınıfta en çok kavga ettiği arkadaşı geldi birden bana 'aa x in annesi' diyerek sarıldı, belime dolandı ayrılmıyor Ah güzel yavrum dedim, yapıştım yanaklarına, ilk gördüm ömrümde ama o sevgisini söndürmek istemedim. Bunalmaktan ziyade sosyal olmak istiyorsunuz. Bir süre sonra çocuğunuz ve eşinizle beraber aynı çember içinde olacaksınız etkileşimde. Bir şeyi yorumlarken, konuşurken, dertleşirken aniden gündelik hayatınızın küçük ailenizden ibaret olduğunu görmek can sıkacak ve en basiti 'farklı bir kelime' duymak için bile, misafir isteyecek, hoş sohbetlere kapıları daima açan olacaksınız. Ya siz gidecekseniz koşa koşa evden sohbet için, ya birini bekleyeceksiniz. Öyle ikrammış evin haliymiş, çayı koydum kahveyi yaptıma kadar düşecek en ruhu besleyici sosyalleşmeyi isteyeceksiniz. Genelleme yapmamın sebebi benim şahsi gözlemimdir, sadece kendim değil etkileşim içinde olduğum yüzlerce anne. Herhalde böyle olunur yani

40 dokturduk demissiniz bu yazdiklarinizi 40 gun boyunca gelininizin evinde kalarak mi yaptiniz? Oyleyse mutlaka rahatsiz olmustur, esimin ailesi beni pamuklara da sarsa 40 gun evimde kaldiklarinda rahatsiz olurum ki ben zaten kibarca yalniz kalmak istedigimi soylerim o kadar beklemeden.

Kusura bakmayın fakat yanlış olduğunuzu düşünüyorum. Hamileyim ama daha doğum gerçekleşmeden anneme, ablama neyi nasıl istediğimi anlatıyorum. Konu sahibinin ailesi gibi eşimin ailesi sınırları pek yok. Ben soğuk duruyorum genelde. Ama doğum yaptığım ilk gün geleceklerse de çocuğun babası dahil kimsenin sigara ya da parfüm kokusuyla ya da pis elleriyle bebeğime dokunmasına müsaade etmem.

Sen uyu biz cocuguna bakalim teklifi igrenc bir tekliftir. Baya evine cocuguna cöktük biz ev bizim gibi davranicaz buna alişsan iyi olur demektir. O teklifle gelen cok yakinin harici bir kisiye verilecek tek cevap "defolup giderseniz ben de cocugumla koyun koyuna uyurum zaten" dir.

Ah seni çok iyi anlıyorummmm saçma sapan şeylerrr. O kadar çok haklısın ki. Benzer şeyleri yaşadım oğlum doğduğunda cocugum mışıl mışıl uyurken uyandırmaya çalışmalar sanki dünyadaki tek çocuk benim oglummus gibi saçma sapan çok seviyorum ölüyorumlar. Ben senden çok seviyorum senden iyi bakarım demeler. Ve senin yaşadığın benim durumumdan gerçekten daha fazla. Bende senin gibi aşırı mesafeliyim zaten o mesafeyi azalttığın an hazırlar hemen vıcık vıcık sırnaşmaya A

5 sene sonra bu şekilde mi olunuyor çok merak ediyorum. Allahım nasip ederse o günleri görürsem kendimi çok merak ediyorum. Öyle hijyenik bir anne değilim hiç bir zaman da olmadım. Ama kendim de hoşlanmam şap şap öpülmekten, yavrumu da elletmem! Bilmiyorum çok mu bunalacağım da gözüm kapıda biri gelse diye bekleyecek miyim ben de acaba?

abartın dicektim ki zaten çok fazla abartmışsınız.. kadıncağız 4 ayda epi topu bi iki defa gelmiş bence az bile gelmiş. benim çocuğum olacak birinci derece akrabağlar az gelecek vallahi darılır kırılırım. yedi yabancı olsalar anlayacağım da... kendi ağızınızla söylemisiniz nefret ettiğinizden batıyor size

Biz sizinle anlaşamadık. Ya siz beni anlamak istemiyorsunuz ya da ben kendimi doğru ifade edemiyorum. Bana niye masumlar apartmanındaki safiye muamelesi yaptınız ki şimdi Temizlik takıntım yok . Aylardır silinmemiş camlarımı, sepetten taşan kirli çamaşırlarımı görseniz anlarsınız. Çocuğunuz var mı bilmiyorum. Bebekle duş almaya zor vakit bulurken sürekli eve misafir gelmesini ve her geldiklerinde az da olsa evi temizlemenin ne kadar zor olduğunu az çok tahmin edebilirsiniz diye düşünüyorum. Bebekten önce evime gelen herkesin başımın üzerinde yeri vardı. Şimdi de var ancak bebekli birinin evine daha önce hiç gelmezken şimdi bu kadar sık gelmek... Bilmiyorum. Kimse beni odaya kitlemedi. Sinirden strsten tadını çıkaramadım. Ayrıca yardım, isteyen kişiye edilir. İstemeyen bir insana zorla yardım etmeye çalışmak, başkalarının hayatına burnunu sokmak insanları darlamak oluyor bence. Dilerim yaşadıklarımın aynılarını yaşarsınız. 1.5 ay boyunca kişisel alanlarınız size sorulmadan siz istemeden ihlal edilir de siz geçinirsiniz. Dramıma burda son veriyorum. Sağlıcakla kalın

Eşler çözmek için uğraşsa bile anneleri anlamıyor genelde ama gelin söyleyince daha bir giriyor beyne. Benim kayınvalidemle hiiiç sorunum yok yükte olmaz bana hergün gelse yemeğimi yapardı izin versem ama ben sınırlı olmayı severim aşılmasını sevmem o yüzden hemen önünü kestim. İstemediğiniz şeyleri söyleyin kimsedende çekinmeyin bunu yapmaya başladığınızda devamında daha rahat söylersiniz herşeyi. Pinkflambe

Mesafeyi korumasaydınız doğumunuzda girerlermiş heralde

nefret ettiginiz icin tahammülünüz yok kısmında haklısınız farkındayım. Bendeki tüm kredilerini kullanıp tükettikleri için tahammül edemiyorum. Herkesin temizlik ve hijyen anlayışı farklıdır bunun da farkındayım, bana pis gelen başkasına gelmeyebilir. Lakin bu konu benim için gercekten çok hassas. Dışarı basılıp evime girilmesini hiç sevmiyorum. Makineye atıp yıkayabileceğim ya da silerek temizlenebilecek şeylerin kirlenmesi hiç problem değil evimde. Ama halılarımı her seferinde yıkamaya veremem ki, öyle kullanınca da hiç içime sinmiyor. İnsan kendi evinde rahat rahat gezemesin mi? Zaten bu konuda çözüm önerisi almak için açmıştım konuyu

Yeni doğmus bir bebeğe tabikide dokunmasın ve sevmesinler nereyi ellediği belli olmayan ellerle annesinin dokunmaya kıyamadığı bebegi sevebilcegini sanıyor millet. Aynı şekilde nefes vere vere yaklaşmaları kucağa almak istemeleri çok yanlış işler. Yenidoğanin sadece annesine ihtiyaci vardir bos kalabalıklara değil

Haklısınız öyle yapabilirim. İlk geldiğinde doğum yapalı 5 gün olmuştu ve o halimle dikişlerimle eğilip kapının önünde genişçe bi alanı çamaşır suyuyla silmiştim içim bir nebze olsun rahat etsin diye. Tabi apartmanın içi sonuçta ne kadar temizlenebilirse. İkinci geldiğinde habersiz geldiği için hazırlıksız yakalandım. Onlar gittikten sonra hemen halıları kaldırıp evi sildim ve ertesi gün halıları yıkamaya vermiştim.

Umarım biraz olsun bana benzer de temastan rahatsız olur yavru. Sosyalleşme kısmını da yaşamadan yorum yapamayacağım. Şu anda yalnızken çok rahatım, çok şükür.

Babaanne dediğiniz kadın doksan yaşında. İnsan ömrü ne kadar ki, şurada idare edeceğiniz ne yani. Çocuk gibi bir ayağı çukurda insandan dert yanmışsınız. Hiç mi hoşgörü bilmezsiniz, insaniyetsiz geldiniz bana. İki çocuğum var. Keşke annem, kardeşim ya da kv, görümcem aynı yerde olsaydık da sırayla hepsine baktırsaydım kafasındayım şu an. İnsanlarla aranızı bozmayın ki sonra lazım olduklarında kapılarını çalmaya yüzünüz olsun. Ha rahatsız olduğunuz konuları kibarca dile getirebilirsiniz. "Doktor bağışıklığı düşük dedi, kucağa almadan önce ellerimizi yıkamalıymışız" gibi açıklamalar yapabilirsiniz

Kimsenin "bu da dert mi" diyecegini sanmiyorum. Bahsettiginiz durumlar cogu evlilikte buyuk sorun oluyor. Cozmek kolay degil.

Bu sorunları yaşayan çok oluyor sanırım. Hatta sezaryen doğum yapacak kişilerin, planlanan doğum tarihini bilerek kimseye söylemediklerini okumuştum yakın zamanda. Mantıklı mı bilemedim. Aynı şehirde olanlar için diyorum özellikle. A Arg1 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Çok abartiyorsunuz, yeni doğum yapmış anneler içgüdüsel sanırım hep sizin gibi oluyor, aman kimse çocuğuma dokunmasın sevmesin vs... İnanın etrafınızdaki insanlar da yeni doğum yapmış olduğunuz için size sabrediyor, yoksa lohusa sendromu çekilecek dert değil. Nefes alın, gudulerinize yenilmeyin, insanları bu kadar kırmayın. Çocuğunuzu bu kadar sevdikleri, değer verdikleri için onlara minnet duyun.

Haklı olabilirsiniz ancak 3 yıllık evliliğimde şimdiye kadar evime hiç gelmemişti. Şimdi çocuklu halimle onlar gelmeden önce ve gittikten sonra temizlik yapmakla uğraştığımdan sanırım gözüme batıyor. Normalde kendisi hiç dışarı çıkan bir insan da değildir müstakil evi var bahçesine bile inmez yaz kış. Geçinmeye gönlünüz yok kısmına katılmıyorum. Herkesin bir sınırı vardır, o sınırı çok astıkları için artık ufak şeylere bile tahammül edemiyorum. Son 4 aya kadar bizim hiç bir sorunumuz yoktu ailesiyle. Bazı şeyler oluyordu tabi ama göz ardı ediyordum. Çocuk doğduktan sonra hayatıma inanılmaz bir giriş yaptılar. Benim eşimle ve çocuğumla geçireceğim en güzel en özel zamanlarımı mahvetmeye kimsenin hakkı yoktu. Sayelerinde doğumu ve sonraki 1.5 ayı çok kötü hatırlıyorum. Hayatımda belki sadece bir kere yaşayacağım bir olaydı bu benim için. Bı insanın hayatında kaç kere çocuğu olur ki? Ben niye o günlerimi sinir ve stres sahibi olarak her gün ağlayarak geçireyim. 90 yaşındaki kadına anlayış gösterelim ama kimse bana anlayış göstermesin. Allah uzun ömürler versin eşimin Anne babası torunlarıyla daha çok vakit geçirirler severler oynarlar inşallah. Ama ben bebeğimin o yeni doğmuş minnacık hallerini doya doya yaşayamadım onlar yüzünden.

Dışarıda basılıp eve gelinmesini zaten kimse istemez ama kalkıp bunun için halıları yıkamaya vermek fazla geldi. Bunun için eve birinin gelmemesini istemek de aynı şekilde. Çocuğum var evet. Bebekli kadına misafir gelen artık evi her şekilde görmeyi göze alacak demektir. Hiç kasmaya gerek yok. E bebeğinizi görmek için geliyorlar zaten neden bebeğiniz yokken gelsinlerdi evinize? O zaman gelmiyorlarmış şimdi bebek var diye bebek için gelmek istiyorlar Ben sizi anlamadım evet duş almaya zor vakit buluyorsunuz madem gelen eş ailesine siz bebeğe bakın ben banyo yapacağım diyemiyor musunuz? Sen uyu biz bakarız dediklerinde de kızıyorsunuz. Bu durumu avantaja çevirmek elinizde olan bir durummuş aslında. Yardım isteyene edilir siz de çocuk baktırmak için mecbur kalmışsınız ki yardım istemişsiniz bu şekilde devam ederseniz otur kendi çocuğuna bak demeleri olası ve haksız da sayılmazlar. Kendi kendinize sinir stres olup durmuşsunuz. Biraz salsanız çok daha rahat edersiniz hala daha aynı kafa yapısında ilerliyorsunuz. Bu durum sadece size zarar. Kimse benim kişisel alanımı ihlal edemez çünkü buna ben izin vermem. Eşimin ailesini de takıntı halini getirmedim sizin aksinize o yüzden inşallah aynılarını yaşarsın bedduanız mı temenniniz mi artık neyse havada kalıyor. Siz de sağlıcakla kalın

Ya evet sınır ihlali vs ayıp şey ama sizi de çok pasif buldum ben. 90 yaşında kadının söylediklerine takılmayın evde yalnız kalmakla ilgili söylediği şeyleri kastediyorum. Geldiğinde de gerekirse 3 kez söyleyin ayağını oraya basma diye uyarın eşiniz koluna girip kapıya yaklastirabilir hatta. Tüm halıları yıkatmaktan daha kolay bir işlem bu değil mi? Birde her şeyi eşinizden beklemeyin ailesine açık açık kendinizi ifade edin. Yardım ettiğiniz için teşekkür ederim ama ben bugün evde dinlenme günü yaptım kendime ya da günümü şöyle planladim gibi gibi. Ağlamak sizlamak bir işe yaramıyor malesef kendinizi sakince açık ve net ifade etmelisiniz. 90 yaşındaki babaanneyi de tatlı tatlı agirlayip laf arasında evde yalnız kalmak çocuğumla baş başa zaman gecirmek çok hoşuma gidiyor diyebilirsiniz bikac kez.

Çocuk baktırmak için yardım istemedim ben onlardan. Kendileri ben işe başlayınca bakacaklarını düşünüyorlar ortada konuşulmuş bir şey yok aslında henüz. Sizin kişisel alanınız hiç ihlal edil mediği için bu kadar rahat konuştuğunuzu düşünüyorum. Ben konuya böyle böyle şeyler oldu bunaldım daraldım bu sebeple de tahammülümün azaldığını kabul ediyorum yazmışım siz bana abartma diyorsunuz. Sonra da ben sizin yaşadıklarınızı yaşamam ben buna izin vermem diyorsunuz. E yaşamayacağınız şeye abartma yazmak kolay oluyor heralde. Kimse evime gelmesin bebeği görmesin demedim ki ben? Her Allah'ın günü evimde birileri olmasın, sürekli çat kapı birileri gelmesin istemiştim sadece. Ben öyle rahat edemiyorum, siz ediyorsunuzdur kişisel bir tercih. Bunu bana niye çok gördüğünüzü gerçekten anlayamıyorum. Var saydığınızın aksine geçinmeye gönlüm olduğu için kimsenin kalbini kırmak istemediğimden bu duruma geldik. Biz babaanneye Max 2 haftada bir gidiyoruz zaten çocuğu görmesi için. Bu sebeple de onun bu kadar gelmesini garipsedim sanırım. Ancak daha ılımlı olmayı deneyeceğim. Paspas vs gibi başka bir öneriniz varsa da almak isterim. Legendwomen LİFE GOES ON EVERYTHİNG

4 ayda 3 ziyaret bana çok gelmedi. 90 yaşında bir kadına karşı daha anlayışlı olabilirsiniz. Sınır bilmemeleri konusunda haklısınız ama bence sizin de geçinmeye gönlünüz yok. Eşinizin ailesini takıntı haline getirmişsiniz. Bu şekilde devam ederseniz güzel giden evliliğinizde sürekli sorun yaratan bir insana dönüşürsünüz.

Çok haklısın babane icin kapı önüne uzunca bi kilim pas pas koy en azından tek onu yıkarsın. Eve gelince kolanya tut ellerine hoşgeldiniz diyip ellerinizi yıkayın diyemiyosan kolanya tutmak mantıklı olur.

Calisma saatleriniz nasıl olacak yol süresinide katarak. Anane-babane daha mantikli gibi. Ama isin icine aile buyukleri girince kendi anneside olsa insanin illa mudahil olunuyo kaldı ki karisan kaynana ile nasıl olur bilmem. Valla cok zor bu işler ya calisan anne olsan bi dert evde olsan ayrı bir dert

Yani burasi uyelere acık bir platform, kurallara uyduğum sürece her yere her şeyi yazabilirim. Neye kime yorum yapacağıma karışamazsınız. Siz konu sahibini yermekte özgürseniz ben de sizi yermekte özgürüm diye düşünüyorum. Evet hayatta guzel giden iliskiler de var tabiki. Sizinkisi gercekten öyle mi orasını artık siz bilirsiniz.

Temizlik takıntınız varsa hiçbir takıntı normal olmadığından bu konuda hayatınızı siz ve etrafınızdaki insanlar için kolaylaştırmak adına psikolojik destek almayı düşünün derim. Hemen hemen hepimiz gelen misafirden önce ve sonra temizlik yapıyoruzdur kendimize göre ama evi kırklamıyoruz neticede. Ev temiz kalsın diye insanlar eve gelmesin mi? İnsanların çocuğunuzu sevmesi, görmeye gelmesi sizin için sinir harbi geçirecek bir sorunsa hala aynı görüşteyim geçinmeye gönlünüz yok. Sen uyu biz çocuğuna bakalım teklifi çoğu yeni doğum yapan annenin balıklama atlayacağı memnun kalacağı bir teklif. Siz buna bile çocuğuma bakmanıza istiyor muyum acaba demişsiniz. E şimdi mecbur baktıracaksınız işe dönünce. Bir gariplik yok mu bu durumda? Bence çok abartıyorsunuz. Hatta dramatize ediyorsunuz. Ne yaptılar da bebeğinizin yeni doğmuş halini doya doya yaşayamadınız? Sizi odaya kitleyip bebeğinizi elinizden mi aldılar? Ne yaptılar bu kadar? Yetişkin kadınsınız, hep başkalarını suçlama eğilimindesiniz ama bebeğin annesi sizsiniz. Siz müsaade etmeyecektiniz yaşananlara

Sizi çok iyi anlıyorum. Lohusalık zamanımda eşimin abisine ve genel olarak ailesine gıcık oluyordum Kendinizi strese sokmadan ağırlayın, eşiniz yardım eder size, sıkılırsanız çocuğu uyutmayı bahanesiyle yanlarında durmazsınız. Geçiyor hepsi merak etmeyin, siz sadece bebeğinizle olan vaktinizi güzel geçirmeye bakın, gerisi boş... Umberlee

Haklisınız. Ama lohusa doneminde hata esinizde. Diyecekti ailesine anne yanlis anlama ama rahat edemiyir vs. Diye. Aile belki de iyilik yaptigini düşünüyordur ne bilsinler. Yasli kadin da yastan dolayi boyle gelsin vs deyip duruyor yaslilarin akli belli noktalarda gidiyor cocuklasiyir malesef onu da bir zahmet cocugu uyaracak anne baska zaman gideriz diyecek. Benim anneanne de oyle. Cidden yaslilik ozlediginden falan değil. Annem uygun dille uyariyor. Yani esinize deyin ailesini uygun dille uyarsın baska cözüm yok.. kadin tek gelmez getiren kimse desin disari basma diye mesela R Rosalind

Evin içindeki paspaslardan koyun kapının önüne. Sadece onu yıkarsınız. O kadar sınırı aşmışlar ki iyi yapsalar da kötü yapsalar da gözünüze batacak. Muhtemelen 40 çıkana kadar yalnız kalınmaz deyip deyip tepenize gelmişler. Geçmişi sürekli hatırlayarak yaşamak size zor. Sonuç itibariyle hayatınızdaki insanlar. Siz sınırlarınızı korumaya devam edin. Şöyle ki çocuk olduktan sonra inanılmaz aştık biz de sınırı. Çalışırken kızıma da bakıyorlar. Benim bakma stilime göre baktıkları için de sorun yaşamıyorum. Genel bakış açısı olarak da çocuğun ahlaki ögeleri de aynı bizler için.

Yooo abartı bişey göremiyorum. Çok sinir bozucu cidden. Mesafeye rağmen boylelerse yakın davransan kim bilir neler olacakmış M

Evet içgüdüsel olarak dünyaya getirdiğimiz küçücük savunmasız bize muhtaç bir varlığı korumak istiyoruz bunun nesi yanlış anlayamadım. Tüm canlılar yeni doğmuş yavrularını korumak isterler çünkü. Yeni doğan bebeğin bağışıklığı henüz yok ki mikroplara hastalıklara çok açık durumda. Valla keşke bana sabretmeyip evime gelmeyi bıraksalardı hiç meraklı değildim doğrusu.

Çok haklısınız keşke ben de sızın gibi yapasaydım. Bu konularda pasif kaldığımı itiraf etmeliyim. Eşime söylemek dışında bir şey yapmadım. O çözer sandım çünkü benim ailemle ilgili şeyleri kendi aileme ben söyledim. M

Bence siz de onların tam gelecekleri zaman annenizi ya da sevmedikleri birini çağırın. Onların durduğu kadar dursunlar. Hatta onların çocuğa bakmalarına da karışsınlar. Rahat vermesinler. O zaman gelmek istemezler. Eşiniz dengeyi kuramıyor tek çözüm bu. Düşünün onları ne rahatsız eder diye. O kişileri çağırın o şeyleri yapın

Konunun başına hak verebilirdim lakin sonunda evet abartmışsınız hatta kendi ağzınızla söylediğiniz gibi nefret ettiginiz icin tahammülünüz yok. 90 yaşındaki kadıncagizdan sizinki gibi bir hijyen beklemezsiniz. 3 adım dışarıda attı diye eviniz leş gibi olmaz merak etmeyin.

Bir kere soğudun mu kalp ısınmıyor ne yazikki eşin hatrina katlanıyoruz seni anlıyorum ama bazen olmuyor birşeylerin önüne gecemiyorsun geçmişi düşündükçe daha da öfkeleniyor insan

ayy sanki bundan 4 yıl önce ben yazdım bunu... kendimi okudum şuan. aynı konuyu açmıştım bende geçmişte... seni anlıyorum kesinlikle. benim kvde aynı. çocuk doğana kadar hep bir sınır vardı. çocuk bir doğdu tüm sınırlar açıldı =) ordan iltica ettiler evin içine =) çünkü bir çocuğum oldu. onlarla soy ismi taşıyan, oğullarının çocuğu... ben burda tohumu taşıyan süs yastığıydım. şehzade geldi. herşeye karışma hakları doğdu. evdeki terlikten tutun da çocuğu emzirme sürene, uyku düzenine kadar. sonra beslenme girecek sana biraz spoiler vereyim. orda da karışmak isteyecekler. benim dez avantaj çalışıyor olmamdı. o yüzden o sınırları kesmek zor oldu. hep tartıştık. eşimle bile aram açıldı... size önerim hemen o sınırı çekin... kendiniz bakacaksanız işiniz kolay. kadın tutacaksanız ona bile karışıp kadını delirtebiliyorlar... kısaca kırmazsanız kırılan siz oluyorsunuz. lahusa halinizle de siz kırılmayın bence. o çocuğun sağlıklı bir anneye ihtiyacı var. ben çözümü çocuğu kreşe yazdırmakta buldum. anca 3. yılın sonunda rahata erdim kısacası. hala müdahale etmek istiyorlar ama artık çocuk yanıtını veriyor. 4 yaşına geldi, babane sen karışma, ben istemiyorum diyor çocuk..

Yani babane anane bakıyor aklınız kalmıyor canı kanı diye. Ama daha ii bakar mı derseniz şans diyebilirim. Herşeye müdahale ediyorlar çocuğa bakarken. Ekran veriyorlar mesela. Ben vermeyin dememe rağmen cocugu TV'ye alistirdilar. Sonra da eee siz de izlediniz aptal mı oldunuz dediler. Karsi çıksan da gizli izlettiler izletmiyoruz dediler. Türlü türlü şeyler.. dut alerjisi olan çocuğa kan yapar diye bile bile dut verdiler. Gece hastanede sabahladik. Kısaca daha iyi bakmadılar. Ama bana tecrübe oldu bir daha çocuğum olursa kesinlikle güvenilir birini bulacağım. En azından ver dediğini veriyor yapma dediğini yapmıyor

8de evden çıkıp 6da evde olacağım. Bebeğimi biraz daha kendim büyütmeyi çok istiyorum ama maalesef özelde çalıştığım için daha fazla izin alamıyorum. İşten ayrılsam bir daha bu şartlarda iş bulmam çok zor Prenses

Demeyin!! Korkulu rüyam :) Ben şu an ücretsiz izindeyim 6 ay sonra ise başlayacağım mecburen. Kreş çağına gelene kadar annem ve eşimin annesi dönüşümlü bakacaklar çocuğuma. O kadar çok korkuyorum ki o zaman azcık kalan bu sınırlarımızı nasıl koruruz diye. Güvenebilecegimiz bir bakıcı bulabilirsek daha iyi olur diye düşünüyorum ben. Ama herkes babaanne-anneanne daha iyi bakar diyor. Benim için başka bı postun konusu olacak bu :) Çok şükür ki siz atlatmışsınız bu süreci darısı başıma.

Abartmıyorsun. aşırı gıcık bir durum. kocanız da suçlu. bunlara işi gücü olmayan varoş, ortalığı birbirine katan, fitne, fesat bir gelin lazımmış. bu sefer de gelin para getirmiyor, oğluşmun paralarını yiyor diye şikayet ederlerdi. adamlar da ayrı bir halt. eee madem eğitimli, elit birisiyle evlenmekte gözün var neden aileni idare etmeye yanaşmıyorsun. bu adamlar sizin gibi gelişmiş insanları haketmiyor. bırakacaksın kendi varoşluklarında boğulsunlar. eşiniz de kıymet bilmeyen, kaybetme korkusu olmayan, sizi düşünmeyen birisi. sadece sizin evliliğiniz de değil, bu ülkedeki evliliklerin neredeyse tamamı eğitimli, aklıbaşında kadınlara uygun değil. bence en iyisi evlenmemek. ama kadınlarımız istiyorlar yine de durmuyorlar.

Emeklerinizi karsı tarafın rızasıyla ve istegiyle ortaya koyduysanız zaten sorun yok ama mesela bebegini kendi yıkamak ya da kendi istediği sekilde yikamak isteyen birinin iznini almadan kendi kafanıza göre iş yaptıysanız, bebeğinin kiyafetlerini kendi yıkayıp ütülemek, kendi istediği şekilde kaldirmak isteyen anneden önce amaa hevesim var ay cok heyecanliyim diye kendinizi ortaya attıysaniz emeklerinize acımaktan önce duygularını incittiğiniz biri var mi diye dusunursunuz. Yoksa burada yardim istendiğinde yardım eden kisiler elestirilmiyor aksine onlarin emeklerine teşekkür ediliyor. Ayrıca neticede o emekleri siz isteyerek verdiniz, birilerinden teşekkür beklemek için minnet ettirmek için bir seylere emek veriyorsanız vermeyin.

İki kardeşim var evliler. Eşleri doğum yaptığında yanlarıdaydık. Evleri temizlendi, bebeklerin kıyafetleri yıkandı, ütülendi, lohusa yatakları hazırlandı, yemekler pişti, misafirler ağırlandı. Her iki gelinimiz de yalnızca bebekleriyle ilgilendiler. Banyolarını yaptırdık, kırklarını döktürdük. Tüm kalbimle umuyorum ki sizin düşündüğünüz şeyleri düşünmemiş olsunlar. Emeklerime çok acırım yoksa.

5 sene sonra şu halinize güleceksiniz eminim. Çünkü ben öyle yaptım. İlk bebek öyle bir bocalama, sağa sola sataşma, her şeyi en üst düzeyde yaşama hali. Çocuğunu aylarca şişe suyuyla yıkayan, her girdiği ortamı elinde derece ve nem aletiyle ölçüp giydiren, bebeğinin fotosunu çekti diye akrabaya çemkiren bir anne olarak söylüyorum bunu, şuan çocuklar kaldırım yalamadığında ohh diyorum, aman biri gelse de kafam dağılsa diye kapıya bakıyorum İnsan ilişkileriniz de zaman geçtikçe normalleşecek, size göre fazla gelen onlara göre olağansa onlar azaltacak, siz tolerans arttıracaksınız falan filan.

Babaannesi için yazdığınızda çok hak verdim evi kirletmelerine bende rahatsız olurdum ve benim kp'de dışarıdan gelip elini yıkamadan oğluma dokundu maalesef bende hiç sevmiyorum koskoca adamı da nasıl uyarayım bilemiyorum çok sinir bozucu evet. Ancak dört ayda üç defa bana fazla gelmedi. Bakış açısı yanlış ya da haksızsınız diyemem bana normal geldi sadece diyebilirim. Benimde oğlum üç ay on günlük. Ben çok rahatsız olduğum için uzun süre ailem bende kaldı eşim öyle düşünse çok üzülürdüm çünkü bebeğime bakacak durumda bile değildim ki keyfini çıkarayım. Şu anda da gündüz hep birlikteyiz çünkü hiç duran bir bebek değil tek başıma bakamıyorum sizin bebeğiniz usluysa yalnız kalmak istemenizi anlıyorum aslında. Öyle olsa bende bazı günler yalnız kalmak isterdim sanırım. Yine de eşimin sabrı beni ona çok bağladı ailemle uzun süre yaşadı ben iyi olayım diye. Sizde nasıl istiyorsanız eşiniz bunu sağlamalı. Elbet torunları görsünler ama her gün sizi rahatsız ediyorsa azalması ki azalmış doğru olan.

Ben bu tarz konularda ailesi için "ama onlar da böyle" diyen eşte suç buluyorum. Siz yapacağınızı yapmışsınız ama sizin arkanızda duran bir eşiniz yoksa işiniz zor. Arkanızda durmak derken sizi kendinizi savunmak zorunda bırakmayacak bir davranıştan bahsediyorum. İki çocuğum var. Çocuklarla ilgili kararlarda eşim anneci davranır gibi oldu bir kez, bana bu çocuk neden ağlıyor diye sormadığın güne kadar bu çocuklarla ilgili kararları ben veririm dedim, konu kapandı. Kimse de buna müdahale etmedi, edemedi :) Biri 5 diğeri 7 yaşında. Hala aynı durum geçerlidir. Size tavsiyem, kesinlikle bakıcı bulun. Bu biraz şans işi ama aileden kime baktırsanız eninde sonunda yüz göz olacaksınız. Oğlumu 2,5 aylık, kızımı 28 günlükken bakıcıya bırakıp işe döndüm ben. Kararımdan da hiç pişman olmadım.

Hemen hemen herkes bu şekilde çalisiyor zaten hem 1 yasinda yeme icme duzenleri serbest oluyo oyundanda anliyolar 2-3 aylikken calismak zorunda olanlari dusununce insan bunada şükür diyor. Bende hemen hemen öyleyken baslayacagim

Çok geçmis olsun size de. Siz bakabilecek durumda değilmişsiniz ama tabiki eşiniz bu durumda idare etmeli. Ben de öyle olsaydım yanımda ailemi isterdim eşimin ailesini değil çünkü hiç rahat edemiyorum başkalarıyle zulüm oluyor bana. İlk bir hafta eşim vardı o yardım etti bakmama. Sonrasında da ben düzeldim çocuğuma yalnız bakabilecek kadar iyiydim. Bu insanlara korona dönemi bile el yikamayı öğretmedi ne yazık ki biz en sonunda çareyi yalan söylemekte bulduk. Bebeğin yüzünde bişeyler çıktı alerjisi varmış doktor dışardan gelince mutlaka ellerinizi yıkayın dedi dedik. Eşim şimdi hep uyarıyor ailesini geldiklerinde ellerinizi yıkayın çok eline yüzüne dokunmayın diye... Yalan söylemek zorunda bırakanlar utansın napiim

Merhabalar herkese, Bazılarının bu da dert mi diyeceği ama benim içimi kemiren bı konuyla geldim. Sorun benim eşimin ailesi ve babaannesi. 29 yaşında, iyi bı üniversiteden mezun olmuş, gayet iyi işi olan 3 yıllık evli bir kadınım. Beni tanımanız için bunları söyledim konuyla alakası yok. 4 ay önce çocuğum oldu şu anda ona baktığım için izindeyim. Eşimle evliliğimiz sırasında hiç bir zaman büyük problemlerimiz olmadı. Ta ki çocuğumuz olana kadar. Oğlumun doğmasıyla çok büyük sorunlar başladı. Şöyle ki benim eşimin ailesi bana göre çok birbirine bağımlı insanlar. Örnek vermek gerekirse annesiyle her gün mutlaka telefonda konuşur bazen gün içinde 2 3 kez konuşurlar. Ben ailesine karşı hep mesafeli olmaya çalıştım. Çünkü o mesafeyi bir adım aştığım anda onların koşarak o mesafeyi ihlal ettiğini gördüm. Vıcık vıcık ilişkileri hiç sevmem, eşimin ailesine de eşim hatrına saygı sınırlarını aşmadan görüşmeye çalışıyorum. Onlar da bu mesafeyi hissetmiş olacaklar ki beni pek sevmediklerini düşünüyorum, muhtemelen hayallerindeki gelin ben değildim. Oğlumun doğmasıyla bu mesafeyi koruyamaz oldum. Doğum yaptığım gün hastaneye gelip gece 12ye kadar başımda dikildiler. Dikişlerim acıyor yorgunluktan ve uykusuzluktan ölürken odadan çıkmadılar bu kız da dinlesin demediler. Doğumdan sonra aynı şekilde devam etti. Her gün gelmeye devam ettiler bazı günler sabahın 9undan akşam geç saatlere kadar kaldılar. Ben birileri varken uyuyamıyorum daha kötü oluyo dememe rağmen sen git yat uyu çocuğa biz bakarız dediler. Ben sizin benim çocuğuma bakmanızı istiyor muyum bakalım? Tek isteğim yalnız kalıp dinlenmek ve çocuğumla vakit geçirmekti. Sözde yardım adı altında eziyet gibi günler geçirdim. Eşimle bu dönemde çok fazla kavga ettik tabi. Ailen gitsin istemiyorum her an tepemdeler dinlenemiyorum çok anlayışsızlar vs. Dedim. Haklısın ama onlar benim ailem napayım onlar da böyleler dedi hep. Bir de yeni doğmuş bebeğime ellerini yıkamadan dokunmalar, buram buram parfüm ya da sigara kokarak oğlumun yanına gelmeleri var. Sinirden kuduruyordum. Bir ara boşanmanın eşiğine geldik. Bu arada küçük bir yerde yaşıyoruz benim ailem de eşimin ailesiyle de 5-10 dklik mesafeseyiz. Benim ailem geldiklerinde hiç o kadar uzun kalmadılar her gün gelmediler. Kardeşim gelmeden önce abla müsait misiniz diye sorardı hep. Bazı günler bı bugün yalnız kalıp dinlenmek istiyoruz diye reddettim. Yani onun ailesini istemeyip kendi ailem sürekli bizdeydi diye anlaşılmasın diye yazıyorum bunu. Neyse 1.5-2 aydan sonra bu durum biraz düzeldi her gün gelmez oldular. Ama ben bu yapılanlardan o kadar irrite oldum ki artık eşimin ailesinden nefret eder oldum. Hiç onları görmek gitmek istemiyorum. Şu anki asıl sorunuma gelecek olursak eşimin babaannesi. 90 küsur yaşlarında. İstiyor ki sürekli ona gidelim. X gelsin X niye gelmiyor Xin çocuğunun fotoğraflarını gösterin. Eşim gece çalıştığında falan alwayanforever gelsin bizde kalsın eve yalnız napiyo falan filan.. o kadar darlaniyorum ki size anlatamam. Çocuk olduktan sonra 5 katına çıktı diyebilirim bu durum. Şimdi Çarşamba günü bize gelecekmiş. Zaten çocuk olduktan sonra 2 kere gelmişti. Hiç bir yere çıkamayan kadın son 4 ayda 3 kere bize gelmiş olacak. O kadar istemiyorum ki öğrendiğimden beri içime öküz oturdu. Eve girerken ayakkabılarını 2 metre ötede çıkarıp yürüyüp öyle giriyor eve, nefret ediyorum. Geçen sefer o gittikten sonra halıları yıkamaya vermiştim. Bu hassasiyetmi eşim ve ailesi de biliyor ve eve girmeden kapının dışına basmazlar asla. Ben şimdi ne yapayım zaten sevmediğim insanlar bir de evim yine leş olacak. Dışarı basılıp eve girince ben o evde rahat yaşayamıyorum. Yoksa başka her türlü kirlensin hiç umrumda değil eşyaya değer veren biri değilim ama yine mı halıları yıkamaya vereceğim çok mu abartıyorum. Edit: 4 ayın birikimiyle çok uzun yazmışım kusura bakmayın.

Doğum yaptığım güne gittim eşimin üç tane yeğeni iki günlük bebeği kucaklarına almaya çalışmalarimi desem opmeye kalkismalarimi desem ustune birde hastaneden yeni çıkmışım bebek sevcekler diye yanımda kalcaklardi iki gözüm iki çeşme ağlıyorum çünkü kafam yerinde değil kalmasınlar diye ağrı bir yandan sütum inmedi onu dert edinmekten kafayı yicektim benim hamileliğim de berbat geçti lohusaligimda anlamayanlarin arasında kalmak kadar kötü bişey yok şükür ki eşim sonunda benim arkamda durdu istemediğim şeylere müsade etmedi

Eşimin babaannesi birinci derece akraba olmuyor yalnız.

100 kere de düşünseniz yine evlenirdiniz 26 yaşında evlenmişsiniz çünkü eğitimli bir kadın için erken, demek ki evlenmeye meyilli karakterde bir insansınız. o yüzden bilsem evlenmezdim demeyin bile bile evleniyor Türk kadını halkımızın büyük kısmı böyle sınırını bilmeyen, görgüsüz, ölçüsüz, kişisel alana saygısız insanlardan oluşuyor. üstelik de bu insanlar %90 sizin çocuğunuza bakacaklar değil mi? hem çocuk baktırıp hem sınır koymayı nasıl düşünüyorsunuz mesela? yani kusura kalmayın da bu ülkede bu ülkenin insanıyla evlenip çocuk yapıp bir de onlara baktırıyorsunuz... anneniz sizi kadir gecesi doğrmuş da aşırı şanslı ballı bir insan değilseniz normal koşullar atlında ne bekliyordunuz ki?

"Sonra da eee siz de izlediniz aptal mı oldunuz dediler" Bi an bizimkilerden bahsediyorsunuz sandım Bahsettiğiniz şeyleri ben de yaşayacağımı tahmin ediyorum. Sadece eşimin annesi değil kendi annem de benzer şeyleri yapar.

Yok çok haklısınız hissettiklerinizde normal. Ancak yeni anne olan annenin heyecanından yeni babaanne ve anneannene olanlarda da oluyor. Görmek istemeleri çok normal ama habersiz gelmeleri anormal. Ev 5 dk lik yer diye her gün görelim diyorlar muhtemelen. Türk aile yapısında çok alışılagelmis bir durum niyetleri kötü değildir büyük ihtimal biraz siz sinir olucaksiniz biraz onlar sonra çocuk bir bakmışsın buyuyor :) evde bulursan 1 saat bırakmayı gozluyorsun onlara işin olunca falan falan :)

Bu değer vermek değil, işsizlik, aylaklık, kimse saracağını şaşırma. boşbeleşlik. benim ailem beni sevmiyor mu yeterince değer vermiyor mu yani? Haftada 2,3 defa konuşuruz. seven insan o kişinin özel alanına saygı duyar. bu kadar seviyesizce görüşürsek kavgalar yaşanabilir diye düşünür. saygısız sevgi göz çıkartır ancak. ki böyle sevgi olmaz. illa birine saracaklar bu bebek de bahane olmuş. saldırmışlar kadıncağızın üstüne.

Kavga etmeden, kötü olmadan yakanızı bırakmazlar, açıkça set çekeceksiniz gerekirse büyük sorun çıkarıp eşinize de gereken sınırı çizeceksiniz, net olmadıkça bu böyle devam edecek, ben yeni evliyken daha çocuğum yokken bu tarz şeyler yaşattılar bana sonunda kavga dövüş eşime seni bosuyorum dedim sırf ailesinden kurtulmak için, onlar da yapış yapışlar bir ev gibi olalım gelin bize hizmet eetsin kafasindalardi, kavgadan sonra hepsi melek oldu, şimdi kafam rahat eskisi gibi zırt pırt rahatsız edemiyorlar, size tek tavsiyem sessiz kalmayın, korkmayın...

Bunu niye bu kadar mesele ettiniz? Babaanneye diyeceksiniz ki "Babaannecim gel burada çıkar ayakkabını, öyle yerlere basarak giriyorsun içeri, halı kirleniyor." Hatta dindar bir kadınsa o evde namaz kılındığından falan bahsedin. Bu kadar basit. Aynısını ben doğum yaptığımda eşimin ailesi de yaptı. Baktım ki eşim sorunu halledemiyor. Kayınvalidemi arayıp "Hepinizin gelmesine gerek yok. Babam seni bırakıp kendisi eve geçsin." dedim. Kadın şaşırdı çok garip bir şey istemişim gibi, niye ki dedi. Rahat edemediğimi söyledim. Konuşursanız her şey hallolur.

Ilk cocuk hamligi. 2. de kaşarlaniyosunuz merak etmeyin. Ben ne zaman dogursam bana kayinvalidemden gorünür. Kadinin girtlagina cökesim gelir. Cozumu onu kv olarak diil cocugumun babaannesi olarak gormekte buldum. Sonucta onun da oglunun cocugu. Surekli sevmek gormek istiyodur dedim. Ikincide acik acik yardim gerekirse cagiririm benim basima üsüsmeyin darlaniyorum dedim. Ben bu gibi durumlarda duzenli orta ayar huzursuzluktansa bi kerelik buyuk. huzursuzluk yasamak taraftariyim. Bu durumunuzda bi tek siz huzursuzsunuz. Oysa esinizin ailesi o da huzursuz olmali. Son kez uyarip sen soylemezsen ben soylerim diyeceksiniz. En son annesini karsiniza alip zirt pirt gelmeyin diyeceksiniz. Zaten sevmiyolarmis cok bisey kaybedeceginizi dusunmuyorum X

Gelin dogum yapinca gelinin evine çöken tayfa kızlari doğurunca anlayıs abidesi kesiliyor gelinin cani yok fikri yok gibi tepesine çökmekten ne anlıyorlar bilmiyorum ben Allah ıslah etsin hepsini. Esimin rahmetli babaannesi bize herrr gün gelirdi herrr gün günde iki defa kafamda öterdi bir de gündüz kusağı programları actirirdi ben uyumak isterdim ev sobalı tek odada soba var dinlenmek isterdim uyudugun günlere say derdi ah ahh insanı belli bir noktaya getirip bir de soguk olmakla sucluyorlar sogutan kim acaba?

Haklısınız ona diyecek lafım yok. Ama hiç çözüm olarak neler yaptınız onlardan bahsetmemişsiniz topu eşinize atmışsınız çözsün diye. Sizin şuan memnun olmadığınız durumunuzun içine işe dönünce bebeği anane babaanneye baktırmakta çelişki yaratır. Zaten bir bebeğin 3 kişi tarafından yetiştirilmesi bence kişiliğinde karmaşa yaratır. Babayıda dahil ederseniz 4. Normalde anne ve baba ortak tavır sergilemediğinde bile çocuklarda hareketler istenmeyen şekilde oluyor kaldı ki siz ne annenizin ne kayınvalidenizin istediğiniz şekilde kurallarınıza uymalarını sağlayamazsınız bu işin sadece bebeğin gelişimi için olacak olan kısmı ortadan kalkacak olan sınırlara girmiyorum bile. Bakıcı ayarlamanız en iyisi olacaktır en azından ben evde yokken bebeğin başına gitmeyin falan dersiniz akşam gelin görün dersiniz eve kamera koyarsınız. Den başta söylediğim gibi siz çözüm olarak ne ürettiniz istemediğiniz hareketlerde erkekler napayım benim ailem onlarda vs diyor genelde benimde eşimin ailesi bebekten sonra çat kapı gelme huyu edinecekti engellemeseydim. Eşime söyledim aynı sizinki gibi ben nasıl gelmeyin diyim annem babam onlarda benim dedi öyle mi diyosun ozaman bizimkilerde böyle gelmeye başladığında rahatsız olma sakın dedim annesine söyledi kaç kez anlamadı oğulları söyleyince ciddiye almıyorlar ben devreye girdim bugün annemlerle planımız vardı gelceğinizden haberim yoktu plan kaldı sen gelmek istediğinde evden çıkmadan beni ara evde olmam falan hem ben sevmiyorum böyle hazırlıksız yakalanmayı dedim konu kapandı. Her gelmeyle ilgili konu açıldığında bana haber verin dedim. Elini yıkamayana çocuğu vermedim sigara kokana cok sigara/parfüm kokuyosun vermem evin içine yayılan bile zararlı dedim ilk öptüklerinde öpmeyin dedim gittim cocuğuN öpülen yerini yıkadım yadırgadılar bozuldular ama alıştılar. Tavrınız net ve umursamaz olmazsa sizi kimse kaale almaz bu bir gerçek kendinizi böyle dertlendirdiğinizle kalırsınız.

Ben konu sahibine yazıyorum siz neden cevap verme gereği hissediyorsunuz? Ben konu sahibini "inşallah sizin gibi düşünmüyorlardır" diyerek yerdim siz niye üzerinize alınıyorsunuz? Hayat sadece buradaki psikopat gelin ve görümcelerden ibaret değil. Burası dışında gayet ahlaklı, iyi huylu ve kardeş gibi olan gelin görümce ve kayınvalide gelinler de var. Alıntılamazsanız sevinirim.

Damdan düşeni damdan düşen anlar. Ben sizin hissettiklerinizi anlıyorum. Ben çareyi mesafeyi arşa cıkarmakta buldum. Huzur var mı derseniz oldugunu düşünmuyorum. Dediğinize de katılıyorum. Istemeden verilen yardım yardım degil müdahaledir. Türkiyede torun sevdasının çok abartılı tepkilere sebebiyet verdiğini, bunun sebebinin de kadinlarin kendi cocuklarinda yasayamadigi annelik sevdasini torununda yasama hevesi oldugunu dusunuyorum. Zira onlar da zamaninda bebeklerine doyamadı. Bu işin birileri kırilmadan cozümu cok zor. Kirilan hep siz olmak istemiyorsanız çat çat konusacaksınız yoksa ipin ucu kaçinca bir daha yakalamasi çok zor. 90 yaşındaki teyzeyi biraz idare ediverin, eve girerken terliği ayagına gerekirse yapıştirın. Kocanizdan da medet ummayin zira erkekler icin anneleri kutsal birer melektir. Benim kocam buna benzer meseleler yuzunden beni seytan bile ilan etti. Uc aylik bebegi ailesinden sogutmakla bile itham etti ki benim o donem tek derdim bebeğimin besin alerjisiydi. Pisman oldu mu derseniz arada kirintisi var ama yurekten bir pismanlik gosterdiğini hiç sanmiyorum. Ben size biraz olsun destek olmak icin geldim. Bana da en azindan bunlari soyleyen biri olsaydi biraz olsun yuregim hafiflerdi belki. Oyle iste. Gun sonunda geriye kalan kocaman bir yalnizlik.