Biraz uzun oldu arkadaşlar, okumaya üşenirseniz kınamam =) Aranızda aynı durumda olan var mı bilmiyorum. Bundan tam beş sene önce bu aralar, iki yıllık erkek arkadaşım beni terk etti. Beni artık arkadaştan öte göremediğini, onun için kapıdan giren herhangi birinden farksız olduğumu söyledi. Zaten ilişkimiz süresince de beni önemsemiyor, sevmiyor ve arayıp sormuyordu. Aynı okulda olduğum ve sekiz senelik arkadaşım olan bu kişi, biz sevgili olduktan sonra çok değişmiş ve beni insan yerine koymamış, başka herkese benden daha çok önem vermiş, hayatının hiçbir anına beni dahil etmemiş, aylarca görüşmediğimizde iki haftada bir mesaj atmak dışında beni bırakın sevmeyi, hatırladığına dair hiçbir şey yapmamıştı. Ben gerek sevdiğim, gerek ilk sevgilim olduğu, gerek hatayı sürekli bende gösterdiği için herşeyi sineye çektim, sebebi hep kendimden bildim. Doğumgünümde mesaj atmasın da arasın diye ağlayarak Allah'a yalvardığımı bilirim, ve öyle bir haldeydim ki bu bana anormal gelmiyordu. Çok üstüne düşmem, aşırı sevmem, normal olmayan bir sevgim olması gibi bahaneler sunuyordu bana, halbuki üç ay aramasam neden diye sormazdı, bunun anormal olduğunu kabul ettiğimde iş işten geçmişti, tarifsiz yaralar almıştım, tam da ÖSS dönemimdi. Alabileceğimden belki 10 puan düşük aldım, ÖSS'ye 10 gün kala başka birine aşık olduğunu öğrenmeme müsade etti çünkü. O kadar senenin hatrına mezuniyetimizde benimle bir dans bile etmedi. Üstelik ayrıldıktan sonra ondan uzak durmama izin vermediği, arkadaş kalma bahaneleri ürettiği halde. Ona göre hep çevremde olması, arkadaş kalmamız, hiçbir şey olmamış gibi sohbet etmemiz çok normaldi, hatta her türlü zaafımı kullanıyordu. Sevgimi görmezden gelip "biz artık arkadaşız" kisvesi altında beni incitecek, kıskandıracak herşeyi yapıyordu. Onu geri kazanmak için kendime olan saygımı yitirdim, sanki ben eski ben değildim. Ondan kaçmayı başardığım her yerde karşıma çıktı. Hep ben yenildim, zayıf düştüm. Günlerce ağladım. Ailem halime çok üzüldü, hepsi perişan oldu. En son, ayrıldıktan yedi ay sonra ona bir mail atarak, artık onun hayatımda herhangi bir yeri olmadığını, onunla arkadaşlığımı, hatta tanışıklığımı bitirdiğimi belirten nazik bir mail attım. O maili okuduğunu da şifresini girerek gördüm, emin oldum. Herhangi bir cevap gelmedi, beklemiyordum zaten. Sonra, şimdiki erkek arkadaşımla tanıştım. Görür görmez aşık oldum diyebilirim, tüm dertlerimin çözümü oydu sanki. Yine de temkinli davrandım, onu kırmaya asla dayanamayacağım için emin olana kadar beklemek istedim. Ve biraraya geldik. Ona, ondan önceki tüm olan biteni, hiçbir şeyi saklamadan anlattım. Beni çok iyi anladı ve bana çok yardımcı oldu. Herşeyi birlikte aşacağımızı söyledi, aştık da. Eski erkek arkadaşımın bana yaptığı herşeyi nedenleriyle açıkladı, benim suçum olmadığını gösterdi bana. Bu arada ben, kendime olan saygımı böylesine yitirmeme sebep olduğu, gözümü kör ettiği için nefret doluyordum ona. Bu arada, ilişkimi öğrenen eski erkek arkadaşım, adeta bir süt dökmüş kedi gibi aramalara, sormalara başladı. Ona mailimden bahsettim, almadığını söyledi. Arkadaşça konuşuyormuş gibi, yeni sevgilime dikkat etmemi, beni üzebileceğini falan söyledi. Anlayacağınız aşırı derecede kıskandı, ondan vazgeçmemi hiç beklemiyordu. Aldırış etmedim. Sonraki günlerde beni kıskandırmaya çalıştı, ben de bir kavga çıkararak, hatta hakaret ederek ondan bir daha asla haber almak istemediğimi belirttim. Koptuk. Sonra beni sevgilimle gece kulübünde gördü. O an suratındaki ifadeyi görmek, çektiğim onca çileye değen tek şeydi. Adeta kıskançlıktan ikiye ayrılacaktı, yıllarca seni asla kıskanmam ayağı çektiği halde. Sonra yılda bir kere beni özlediğine, buluşup konuşmak istediğine dair mesajlar attı. Cevap vermedim. En son bir küsür sene önce bana facebooktan mesaj atmış. Dostluğumuzu özlediğini söylemiş. Erkek arkadaşımla da konuşup bir mesaj hazırladık ve yolladım. Gayet sakin bir mesajdı ve artık benim için insan olarak birşey ifade etmediği, dostluk adına da olsa herhangi bir iletişim kurmamızın mümkün olmadığı ve bunun ona nazikçe son uyarım olduğu yazıyordu. "Ne yapayım sen haklısın elveda" tadında bir mesaj attı ve bu son iletişimimiz oldu. Sorunuma gelince, ben bu mesajlar sırasında, benimle iletişim kurduğunda gayet sakin bir şekilde cevap verdim ya da olayı gayet olgunlukla karşıladım. Çünkü içimde ne unutamamak, ne aşk, ne herhangi bir olumlu duygu var. Hatta ciddi anlamda "yazık üzüldüm, hala neyin peşinde..." diye hissettim her seferinde. Ama aradan bir süre geçtikten sonra, her seferinde aynı nefret geri dönüyor. Rüyalarımda bazen onu tartakladığımı, canını yaktığımı görüyorum. Facebookta gördüğüm zaman, başkalarına yaptığı yorumlara falan bakıp gıcık oluyorum, bir kaşık suda boğasım geliyor, öylesine sinir oluyorum varlığına. Yüzünü gördüğümde ellerim kaşınıyor tahrip etmemek için. Her hareketi yapmacık, özenti, zavallıca geliyor. Karşısına çıkıp, ona bu güne kadar içime attığım herşeyi bağırmak istiyorum, çünkü hiç yapamadım. Benim rahatsız olduğum, geçmeyen bu saf nefret. İntikam namına, ben birşey yapmadan Allah benim ahımı onda bırakmadı. 5 yıldır sevgilisi yok, beni sevgilimle görünce de canı çok yandı. Yani artık bir davam yok, ama bu nefret yakama yapıştı, gitmiyor bir türlü. Bana yaptığı bazı öküzce hareketleri hala içime sindiremedim, ara sıra erkek arkadaşıma anlatıp bir nebze rahatlıyorum. O da benim içimi gayet iyi bildiği için, benimle konuşup sakinleştiriyor. Ona sahip olduğum için Allah'ıma binlerce şükür. Yine de korkuyorum, bu nefret daha kaç sene gider, nasıl geçer? Ben evlenip, çocuk yapıp hala eski sevgilimin yaptıkları aklıma geldiğinde sinirle mi dolacağım? Ben artık sakinleşmek, ona karşı nötr olmak istiyorum. Daha kaç beş sene gerekiyor bana? Başınızı şişirdim, fikirleriniz için şimdiden teşekkür ederim. Lütfen "unutamamışsın sen onu, hala seviyorsun" yorumlarını en baştan yapmayın, dört buçuk yıllık ilişkim olduğunu unutmayın. Ben sorunun bu olmadığını zaten bildiğim için oturup herşeyi yazdım.

tek çözüm ondan haber alabileceğiniz herşeyden uzak kalmanız ortak arkadaşlarınıza da artık ondan bana bahsetmeyin adını bile duymak istemiyorum vs. deyin bir süre sonra unutacaksınız emin olun zaten mutlu bir beraberliğiniz var artık eskiye kafa yormayın

Canım mesajını dikkatle okudum. Önceleri sevdiğin bu genç adam, son derece şımarık bencil bir insanmış. Senin onu nasıl sevdiğinin görerek sadistçe bir zevk alıyor, kendine övünme payı çıkarıyormuş. Senin vazgeçtiğini görünce içine sindirememiş. Çünkü sen ona öyle değer vermişsin ki gün gelip, senin ondan yüz çevireceğin aklına bile gelmemiş. Sen onun kendisini havalarda hissetmesine neden olmuşsun. Egosu sürekli senin tarafından tatmin edilmiş. Senin aklın başına gelince yada onun çekim alanından kurtulunca, o insanın ne kadar bencil, hatta kötü denilebilecek bir kişilik yapısına sahip olduğunu görmüşsün. Sevgin doğal olarak nefrete dönüşmüş. Belki de kızdığın kendinsindir. Çünkü ben olsam böyle bir insana bu kdar değer verdiğim için kendimi çok ama çok suçlardım. Neticede gururum kırılırdı. Bu duygular bu nefret hemen geçmez. Ancak sen kendini suçlamayı bırakıp, bu adamın nefretine bile değmeyeceğini düşünmelisin. Bir abla hatta "anne tavsiyesi " diyebilirsin :)Şimdiki erkek arkadaşına dör elle sarıl canım. Bu geçmiş olayı da çok gündeme getirme. Şimdiki sevdiğin genç sana çok destek olmuş, o da fazla ypranmasın. Yaşadıklarını bir hayat tecrübesi olarak kabul et ve arkana bakma. Sevgiler... DuRu@--'- HAYALİM, AŞKIM VE

aynı şeyi bende yaşadım.. lise 2 de aşık oldum.. okulum 4 yıllıktı kısa bi zaman çıktık ama beni çok üzmüştü üstelik benden sonra sınıf arkadaşıyla çıkmaya başlamıştı. lise 4te düğün davetiyelerini dağıtıyorlardı.. o sıralarda şimdi çok sevdiğim insanı tanımış olmama rağmen içimi acıtmıştı bu manzara.. şimdi aynı meslekteyiz ama şans eseri onu hiç görmüyorum.. ama görsem nefretim artacak biliyorum.. bence artık onun facebook sayfasına falan girme. çünkü onu her görşünde nefretin dinmek yerine körüklenecek..

Ayy ne güzel yaaa, masal gibi. İyi ki hortlatmış konuyu arkadaş. Mutluluğunuz daim olsun chocolatestar

aradan onca sene geçmiş bırakın artık geçmişi ve nefreti... öyle birini hiç tanımadığını düşün... sana onca acı çektirmiş biri, o kim ki onun için üzülüyorsun ve nefret ediyosun... onun sayfasını kapatmışsın, mutlu olmaya bak... nefret iyi bişey değil, seni bitirir bunu unutma... MyLO Hep Mokoko Hep

Canim basindan gecenleri buyuk bir uzuntuyle okudum. ama suna kesinlikle emin ol zamanla geciyor. eski erkek arkadasimdan ben de olesiye nefret ediyordum oyle boyle degil beni o kadar rahatsiz etmisti ki anlatamam. karslikli hatalarimiz olmustu elbette ama bu nefretime engel degildi. neyse gel zaman git zaman yeni sevgilimle birlikte vakit gecirdikce aklima gelmemeye basladi. ve zaman icersinde icimdeki nefret notrlenmeye basladi.. bu surec ne kadarlik biliyo musun sadece 3 sene. hicbirsey senin gencliginden hayatindan hayattan aldigin zevkten daha onemli mi allah askina? onun sana ulasabilcegi her turlu iletisim aletini kapat. feysbuksa feysbukunu maillerinde maillerini degistir, ve gerekirse ondan artik hicbirsekilde haber almak istemedigini de ortak arkadaslariniz veya ondan haber getiren birisi varsa onlara belirt. zaman gectikce aklina dahi gelmeyecek icindeki nefret intikam hirsi biraz olsun dinecek. emin ol dinecek cunku cogumuz o yollardan gectik ve gectigini dindidigini artik sokaktaki insanlardan bir farki olmadigini gorduk. sana karsi olan hatalari ve haksizca muamelesi icin onu Allaha havale et. zateen kimsenin ahi kimse kalmaz emin ol. F

Kendi hikayemi okudum sanki. Hatta hep düşünüyordum bi ben mi bu kadar saf gibi seven diye ama değilmişim. Aynılarını yaşattı bana aynı senin gibi ilk aşkımdı. Aylarca aramaz sormazdı, kıskanmam seni ayaklarına yatardı, neler yapmıştım kırılan gururumu daha yeni yeni onarıyorum. Seni çok iyi anlıyorum onun da pişmanlığını çok gördüm, görüyorumda. İçimde o kadar çok nefret var ki ona karşı neden bana yaşattı onları diye. aynı senin gibi dövsem, öldürsem içim rahatlamaz. Hiçbir şekilde nötr olamıyorum ona karşı. ama sen bir yönden çok şanslısın bence hayatında biri var artık diğerine karşı bırak nefretin bile olmasın. Neden ona nefret hissediyorum diye bile düşünme. Rahatlamak için bile olsa hiç konuşma mutluluğuna bak ona karşı olan nefretin aklına geldiği zaman hemen başka şeyler düşün. zamanlada nötr olursun canım... :1hug: irem naz Canım

Merhaba, evet evlendim 10 yıllık sevgilimle :) tabi nefret falan da kalmadı onca yıldan sonra...

cnm şimdi benim kafam karıştı. unuttuğun yada zamanında acı çektiren bir insandan intikam almak ve bundan zevk duymak çok normal. normal olmayan hala içinde bu nefret neden bu kadar taze. çok uzun zaman olmuş. ne olursa olsun aradığımı bulduysam eğer iyi veya kötü geçmişe asla takılmazdım heralde. üstelik çok anlayışlı bir erkek arkadaşın var ki çoğu kız arkadaşlarının eski sevgilileriyle olan dialoglarını dinlemeye tahammül edemez. bana hakettiğim değeri vermedin, seni sevdim beni sevmedin, seni bekledim değişmedin, in intikamı içinizde büyümüşde büyümüş. ama sanırım erkek olsun kadın olsun hep bize acı çektirenler yaşamımızda kalıcı izler bırakıyor. ama doğru olan geçmişi nefreti tamamen hayatımızdan çıkarmak. yoksa bugünü hiçde değmeyecek bir adam için asla sağlıklı yaşamazsına. s. O okypete

Facebook yorumlarına bakmak zorunda degilsin ki... sil facebooktan.. bence erkek arkadasının kıymetini bil. rüyalar bilinç altıdır cok düşünmüşsün onu. zaten anlattıklarına bakınca seni aramayan sormayan biriyle aslında hayali bir ilişki yasamışsın.. hala derdin ne onu anlamadım onun facebookundaki yorumlara bakman bence en basta seni destekleyen seni seven erkek arkadasına karşı yapılmış bir hatadır.. erkek arkadasın eminim onun yorumlarına baktıgını bilmiyordur... nefret etmen için bir şey yapmamaış bence seni zaten hiç sevmemiş öyle düşün hiç aramamış hiç ilgilenmemiş bu onun degil senin hatan sen seni doğumgününde aramayan aylarca senle buluşmayan biriyle cıktıgını mı sanıyorsun canım... artık sil onu kafandan her sey sende bitiyor.. sevgilinle mutluluklar diliyorum sana abartma olan olmuş ve bitmiş... chocolatestar

Çok teşekkürler :)

canım artık sen kazanmışsın... artık ondan nefret bıle etme... onla olan hıçbirşeye bakma... nefret bıle bir insana verdığın degerı gösterir bak ne guzel mutlusun mutlu bır ilişkin var... o kendı derdıne yansın... o çatlıyordur emınım boş ver takma bunlara chicek bebişim ve

Canim seni diger arkadaslara yaptigin mantikli yorumlardan taniyorum. Baskalarina bu kadar iyi akil verirken insan kendine gelince bazi seylere cozum bulamiyor. canim, oncelikle nefret etmek bile bir deger vermedir. en kotusu nedir biliyor musun, hicbirsey hissetmemektir. ne nefret, ne sevgi... sifir, koca bir hiclik. umurumda degil, olse de kalsa da durumu. iste o duyguya erisirsen o insan senin gozunde tamamen onemini yitirmis olacak. canim seni hic sevmemis, aci cekmissin, hepimiz yasadik. ama lutfen artik ona bir sunger cek ve erkek arkadasina gecmisini anlatmayi birak. Ne kadar uzdugunun farkinda degil misin? sen belki farketmiyorsun ama ister istemez erkek arkadasina korku veriyorsun. ya geri donerse ona diye. oncelikle bunu birak ve arkadsin da dedigi gibi iletisimini bitir tamamen. issiz adam filmindeki gibi. bloke et maillerini alma gerekirse telefon numarani degistir, o kisiyi bloke edersen yorumlarini da almazsin sanirim. zaten senin okuyacagini biliyor. ozellikle yapiyor. maksat, seni tekrar kendine baglamak. kafa karistirmak. yenildi ya kabul edemiyor. ve seni seven bu insanla tertemiz bir baslangic yap. kafani karistirmasin artik. nefretin bile aslinda kafa karismasindan ileri geliyor. halen neden boyle oldu? ben ona ne yapmistim? ben neden bunu hakettim diyorsun, ic hesaplasma yasiyorsun. birak gitsin artik. ne hali varsa gorsun. zaten sen kazanmissin. chicek bebişim ve

hiç onunla irtibata geçmeyin. geçtiğiniz an sizin ona ilgili olduğunuzu sanacaktır. birde belki bunu bekliyorsa, tam canına minnet olacaktır. iilşkinizi bozmak için, elinden geleni yapmayacağı, ne malum... bir de bunu erkek arkadaşınız öğrenirse, yanlış anlayabilir. siz ne kadar nefretiimi haykırdım, desenizde, içinde bir nebze bile olsun, kuşku oluşabilir. bu nedenle bu nefreti yok etmeye çalışın. arkadaşların dediği gibi facebokka girmeyin. onun yazılarını okumayın. yalnız, 5 yıl bu nefretin hala devam etmesi de ilginç. bir yanım, bana ne kadar kızsanız bile acaba ufacık bir sevgi kırıntısı mı var içinizde diye düşünüyor. aslında, çoktan unutmanız gerekirdi... L Loiseauxrouge

ben evliyim sadece evliyim Z zipzip

Konuyu okuyup aklında güzel bir cevap belirleyip tam cevapla tuşuna basacakken konunun 2009 yılında açıldığını görmek benim içinde hayal kırıklığı oldu :/// hep byull'un yüzünden.

evet haklısın belki ama arkadaşım birde şurdan baksak daha hayatın çok başındayken erkek kavramını daha yeni tanımaya başlamışken genç kızlığa yeni adım atmışken zor şeyler yaşamış olduğunu... nefretin blinç altına işlemiş aslında biraz düşünmesen aslında ona nefret dahi hiç birşey hissetmiceksin sadece ona ulaşabilceğin herşeyi yok etmekle başlayabilirsin bir ömür boyu mutlu olman dileğiyle... . push ; MaviNAZLI çünkü aşk senin

tesekkur ederim, daha da uzatmamak icin yazmamistim ama yazdiklariniz cok dogru. aslinda kendime kiziyorum ve sanirim kendimi bir turlu affedemiyorum. bu sevmekten ya da unutamamaktan degil. bir de o zamanlar yaptiklarina anlam veremedigim icin takinti haline getirmistim benim icin resmen bir saplantiydi. iliskimize ragmen platonik bir sevgili gibiydim. bunlar bugunku nefretime sebep oldu. cok guzel seyler soylemissiniz, tesekkur ederim... chicek bebişim ve

İşte adalet bulmuş yerini.. İşte tanrının adaleti.. İşte o anki gözyaşlarının bedeli.. Kurban olduğun allah kimseyi o durumda bırakmasın bir kadını ağlatmak.. yok yere günahını almak.. duygularını kullanmak... sonuç herşeye değer bence... senin mutluluğun ve onun mutsuzluğu... ona duyduğun öfk ve nefret asla aşktan yada sevgiden kaynaklanmıyor... zamanında onu ne kadar çok sevdiysen... o kadar çok büyük beklentiden doğan büyük bir kırgınlığın yarattığı nefret oluşmuş sende. bir zamanlar besleğin sevginin yerini nefret almış yani... bu geçmez canım.. içinde oluşan sevgin geçer ama nefret geçmez.. bırak ya allahından bulmuş daha ne olsun ki... sana ömür boyu mutluluklar diliyorum... allah sevginin ve sevdiğinin en güzel günlerini senin sevginle yaşatsın tatlım... valla yemekten kalktım dayanamadım yorum yazdım... o derece keyiflendim bu yorumu yazmak büyük zevk verdi bana... hey kurban olduğum allahım ne büyüksün sen..

hayat bu iniş çıkışlarla dolu.. bir de kötüyü görmeden iyinin değerini anlamıyoruz maalesef.. eğer o erkek arkadaşı ona öyle davranmasaydı belki şimdiki sevgilisinin değierini anlamayacaktı.. bu açıdan bakıp bi kayıp değil de ders çıkarması gereken kendini biraz daha olgunlaştırıp güçlendiren bir deneyim olarak bakmalı.. hayat öyle acı sürprizlerme dolu ki.. hep tetikte ve güçlü olmalıyız ayakta kalmalıyız.. geçmişe fazla takılmayıp sadece alacağımız dersi alıp önümüze geleceğimize bakmalıyızz chocolatestar

Hangisiyle evlendin anlamadim? ufunkitos

arkadaşım bence nefrette bir duygudur o kişi tamamen aklınızdan cıkamamıs ve korkarım bu cok uzun bir süre böyle kalacak... erkekler böyledir işte peşinden koşan bayanı değil aksine kosturtanı tercih ediyorlar herne hikmetse... sana yeni arkadasınla mutluluklar diliyorum chocolatestar

zaman herşeyin ilacı diye boşa dememişler. sana onca şey yapmış ve her defasında sen gururunu ayaklar altına almışsın önce içinde ona nefret duyacağına canım kendinede de suç aramalısın en başında hatalı oLan sensin ve şimdi yılların intikamını çıkarmış ve savaşı sen kAZANMIŞ DURUMDASIN. ve hiç bir zaman kendinden fazla başkasına değer verme hiç kimse senden önemli değil şimdi mutluluğu bulmuşsun nefretin zaman geçtikçe azalır umarım.

Sana inanamıyorum ya :S neden yaptın bunu neden :/// -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik