Bana biraz bahane buluyorsunuz gibi geldi. Hayat atama ile gireceginiz bir isten ibaret degil, ozelde calismak icin is bulamazsaniz da gonullu olarak bir yerler arayin. Sizin yasinizda ben bir siyasi parti, bir dernek uyesiydim. Gonullu calismalara katildim, vakit gecirdim. İngilizceyi beceremediyseniz italyanca deneyin, ispanyolca deneyin. Hic bir seyi denemezseniz neyi nasil yapacaksiniz ki

Ben iki sene evde oturmuştum Kızdım, ağladım, isyan ettim, küfür ettim Hepsini yaptım Keşke yapmasaymışım Boşuna kendimi hırpalamışım İlk işime girdiğimde "iyiki şimdiye kadar başvurduklarımın hiçbiri olmamış" demiştim Şimdi maddi manevi emeklerimin karşılığını aldığım dönemdeyim O zamanlar annemle babam bile dalga geçerdi benimle şimdi de geldiğim nokta sanki şans işiymiş demeye getiriyorlar lafı geçince :) Hayır diyorum Ben çalıştım Ben kazandım Ben hakettim Bu benim başarım Ben yaptım Şimdi üni okuyanlara beni örnek gösteriyorlar oku diye Seninde öyle olacak Bir kapı kapandı mı "Tamam daha iyisi olacak" de

Evet biliyorum. Ancak YDS teferruatlı bi sınav, tecrübe ve birikim olmadan tek başına üstesinden gelmek zorlaşıyor. Derdim sadece İngilizce de değil, günlerimi verimsiz geçirmek. E

Mezun olalı tam 1 sene oldu. Elimde kpss puanım bile yok. Düşünüyorum düşünüyorum 1 sene boyunca ne yaptım bulamıyorum. Tek bir kitap bile okumadım. Hiç okumadan durmazdım. Yeni dizi-film hiçbir şeye başlamadım. Devamlı izler dururdum oysa. Sanki hayatımı dondurdum kaldı öyle. Ne yapacağım bilmiyorum. Bir taraftan sürekli iş başvurusu yaparken diğer taraftan acaba yüksek lisans mı yapmalıyım diye düşünüp ales'e falan girdim. Ne yapıyorum ben de bilmiyorum artık. Sınavda durdum ve düşündüm gerçekten. Buraya neden geldim dedim. Çevrenin evlen baskısından da bunaldım. En sonunda "ben gönül eğlendiriyom evlenmicem" dediğim için sanırım 2 hafta bu konu açılmadı. Ama sonra tekrar devam... Başta körelmemek için mesleğimle ilgili çalışmalar yapıyordum. Artık onu bile bıraktım. Mesleğimle ilgili bir şey görünce amaaan deyip geçiyorum. Tek dostum yumuş yumuş sıcacık battaniyem. Bütün gün birlikteyiz kendisiyle. Yani yalnız değilsiniz. Öneride bulunamıyorum maalesef. Çünkü kelin ilacı durumu mevcut

Bundan birkaç sene önce düğüne katıldık annemle. Birkaç teyze geldi hepsi de oğlunu övüyor bana. Dayanamadım dedim ki zaten hepinizin oğlu çok iyi biriniz de eksiğini söylemez sonra bir baktım kayboldu teyzeler

Spora gidiyorum. Kitap okuyup dizi film çok izlerim. Birde bol bol şehir dışına çıkıp geziyorum. Turlara falan katılıyorum.

Heh tam da benim gibi biri. Az önce ben de konu açtım buna paralel:) Yönünü bulamayanlar arasına hoş geldin.

Tabi ki öyle yapın. Burada okuyoruz, etrafımızda görüyoruz. Doğru kişiyi bulmak öylesine zor ki. Bölümünüz ne? Yüksek lisans yapıp hoca falan olmayı düşündünüz mü? agresifkiz

Selamlar, Ben Mühendislik son sınıfım staj arıyorum. Ama hiçbir yer bulamıyorum. Bulsam bile çok ekstrem zor bir mülakata sokuyorlar. Haliyle bunalıyorum. Bundan suçluluk duyuyorum. Bunalıma giriyorum. Aileme neden beni dünyaya getirdiler diye de kin besliyorum ara sıra. Diğer arkadaşlarımı dinlediğimde de aynı düşüncelere ve kaygılara sahip olduklarını söylediler. Okuma yazma oranı arttı. Herkes artık Üniversite mezunu. Firmaların çoğu battı. Gençler işsiz. Bunun çözümü var mı bilmem ama üzülme sorun sende değil. Sorun sistemde

Hepimiz zorluklardan geçioruz. Bu mübarek gecenin hürmetine sıkınyılarımızı dindirsin rabbim. Kendini kapatma iş ara kendine. Yapabilirim diyeceğin nir iş. En azından bişeylerle uğraşırsın. Ağır depresyondan geçen biri olarak söylüorum hiç girme depresyona. Umarım atanırsın. Atamamazsanda dünyanın sonu değil canım. Şükrünü eksik etme. Ve asla vazgeçme.

İnşallah bu sabrın sonu selamettir.. E

Bende bir buçuk senedir evdeyim. Arada iki ay çalıştım anlaşamadık çıktım. Atanmayı bekliyorum KPSS puanımda var ama sağlık alanında ilk kez bu kadar uzun zamandır alım yok. Deli gibi alımı bekliyorum zihnen yoruldum. Erkek arkadaşım uzakta görüşemiyoruz sadece telefon. Aynı senin gibi o kadar yanlış arkadaşlar seçmişim ki şimdi görüşmüyorum. Diğer iki samimi arkadaşım okuyorlar bu yüzden hep meşguller. Sinemaya gitmek istiyorum bir filme bazen ya da kahve içmek istiyorum çağıracak kimseyi bulamıyorum. Aslında ben yalnız takılmayı çok severim. Evde olmayı da çok severim hep okurum bir şeyler izlerim. Ama bu işsizlik hali insanda yalnızım hissi uyandırıyor. Kendimi kaybolmuş hissediyorum. Amaçsız hissediyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum korkuyorum bazen gelecekten. Sen hangi şehirde yaşıyorsun ve bölümün nedir?

Hayat zor. Zoru başar. Depresyona girme. Evde kendini dinleme. Yürü çık bişeyler yap. Kendi kendine kaldıkça kafanda sorunlar büyür ve yük olur daha zor gelir. Hep bir arayış içinde ol. Hep bir iyi olma modunda ol.

Hayatın bundan ibaret olmadığını fark ettiğim için konu açtım. Önerileriniz için sağ olun. E

Bir yıla yakındır odamda yorganım ve yatağımla yaşıyorum. Babam dalga geçiyor evin içinde beni görünce. Kümesinden çıktın mı diye.

Bu zamana kadarki plansızlığınızın ve yanlış davranışlarınızın bir sonucu bu aslında. Ama toparlanmak için geç değil, gerçekler yüzünüze çarparsa şu andan sonra neden değişmesin her şey? Hayat bir mücadele ingilizce çalışmaya devam edin, iş başvurularına devam edin çıkın eleman aranıyor denen dükkanlara yolda girin konuşun, hiç bir şey olmazsa gönüllülüklere katılın, halk eğitimdeki kurslara gidin. Boş durmak tabi ki dayanılcak bir şey değil. Ama çaba lazım. Ayrıca sevgilizle güzel planlar yapın, arkadaşlarınızı çok yargılamayın arada bir kahve için, en önemlisi bundan sonra da sosyal ortamlarda iyi ilişkiler ve network kurmaya özen gösterin bence.

Bir de bu var evet, çevrendeki yaşıtların eklendikçe tüm sosyal çevren sanki zorundaymışsın gibi seni evliliğe sürüklemeye çalışıyor. Bi salın bizi. Bi rahat bırakın. Sizden biliyoruz sanki Bayan Yanak Nutellanın Lezzet

Tam da başlıktaki gibi aslında. İçinde bulunduğum zaman diliminde ne yapmam gerektiğini, kendime nasıl yetmem gerektiğini, hangi yola sapmam gerektiğini bilemiyorum. Deneyimli, görmüş, aydın kadınlarımızdan önerilerini bekliyorum. Derin bir depresyon eşiğindeyim sanki. Üniversiteden geçtiğimiz yıl mezun oldum. Bir yıldır işsizim. Elimde sadece iyi bir KPSS puanım var ancak bölümümde alım olmadığı için şimdilik bir işe yaramıyor. Vasıflı vasıfsız iş ayırt etmeksizin zilyon yere başvuru yaptım. Sadece bu süreçte iki kurum tarafından arandım. Bir tanesi sigortasız çalışmayı teklif ettiği için kabul etmedim, bir diğeri beni "biz size döneriz" diyerek aramadı. Spora başlayım diyorum, erteliyorum. Çok geniş bir arkadaş çevrem yok. Bir elin parmağını geçmez görüştüğüm arkadaşlarım. Artık onlarla görüşmek ya da sohbet etmek de tat vermez oldu. Herkesin hayatı değişti, düzeni değişti. Buluşmalarımızda çalıştığı yerlerdeki çocuklarla olan flörtlerini, kayınvalide adaylarının mülklerini, müdürlerinin asabiliğini ya da eski sevgililerinin stalklarını dinlemekten gına geldi. Mutlu zamanlarını başkalarına ayırıp sadece bir derdi olduklarında Elif'i aramalarından bunaldım belki de. İngilizcem hiçbir zaman yeterli olmadı. Mezun olunca genel ingilizce kurslarına gittim kesmedi, yeterli gelmedi, üstüne düşmedim. Yüksek lisans düşünüyorum YDS çalışayım diyorum, kurslar ateş pahası, bir sınava hazırlanacak maddi manevi gücü kendimde ararken vazgeçer gibi oluyorum. Bir kaç kursla görüştüm fiyat aldım ancak kendi içimde yeterli hazzı bulamayınca rafa kaldırdım. Günler ellerimde ufalanıyor. Haftada bir sevgilimle görüşüyorum, diğer günler evdeyim. Şehir dışına çıkıp kafa dağıtayım desem yanıma alacak bir arkadaşım yok, ya çalışıyorlar ya zamanları yok. Ben ne yapayım? Nerelere gideyim? Evde durup hiçbir şey yapmadıkça adeta köreliyorum. Ev insanı sanki kendine hapsediyor, bir süre sonra insan çıkmak da istemiyor. Herhangi bir yerde çalışıp sosyalleşeyim dedim onu da bulamadım. Bunaldım. Okuduğum okuldan, seçtiğim arkadaşlardan, yaptığım tercihlerden pişmanlık duyuyorum. Daha iyi ataması olan bi bölüm okusaydım diye hayıflanıyorum. Bu süreçlerden geçmiş olanlar ya da empati yapabilenler siz neler önerirsiniz? Bahar artık benim hayatıma da gelsin. İleride dönüp baktığımda boş geçmiş boşa geçmiş yıllar görmek istemiyorum.

ingilizceye evde de çalışabilirsin. . push ; E

"Bir şeyler yap" dediklerinde NE YAPAYIM NEEE diye bağırasım geliyor. Hoşbulduk, tez zamanlarda güzellikler gelsin insallah.

Sizin yaşınız 24 değil mi ben 22 yaşında olcam mayısta etrafımda böyle baskı yok. Nasıl size böyle yapabilirler? Millet evliliğinden mutlu mu ki sizi de buna teşvik ediyor. Onlar samimi değil. Dinleme lütfen onları C captain price erkek

Kendi alanımı geçtim, vasıfsız işlerde dahi iş bulamadım ben. Umarım sizin bahtınız açık olur. Bayan Yanak Nutellanın Lezzet

bölümünüz nedir bence kendi mesleğinizi yapın başka bir sınav için çalışıyorum sizi anlıyorum en son eeh yeter be diyip hayatımdaki herşeyi sıfırladım şu an sadece ders çalışıyorum eğer size hiçbir şey mutluluk vermiyorsa oturun kaç almanız gerekiyorsa ona göre hayvani bir çalışma yapmaya başlayın. burada genelde gir bi yerde işe şeklinde cevap veriyorlar ama ben oralarda da mutlu olabileceğinizi düşünmüyorum içinde kalınca insanın mesleği. böyle hissetmeniz doğal ama kafanızda büyütüp kendinizi küçümsemeyin elbet devran döner önemli olan dönene kadar çarkı zorlamak ve bu sabra sahip olmak

Bir de ne zaman evleneceksin soruları da çoğalıyor E

Şakayla karışık da olsa insanların beklentisi oluyor evliliğe dair. Kendim gerçekten istemediğim sürece zaten evlilik düşünmem, ekonomik özgürlüğümü elime almadan hiç istemiyorum zaten. E