Kesinlikle okuyacağım, teşekkür ederim cikom

Kocan sana netti gardaş? Derdin ne senin?

Senin ufaklık nekadarlik canın R

Kocam bana birşey yapmadı kardeşş, ama bir arkadaşımın eşi arkadaşıma yaptı. Başka bir arkadaşımızla aldattı. Şimdi bende paranoyak oldum eşime karşı işte. Birde zaten Sinirlerim bayağı yıpranmış durumda, geliyorum gidiyorum eşime çatıyorum sanırım en kısa özeti bu R

Kırmama gerek bile yok çünkü bütün şifrelerini biliyorum benim adım ve doğum yılım telefonu da hep elimdedir. Zaten iş dışında 1 dk mız ayrı da geçmez. ve 8 senedir böyle.

Bu durumunuzun bir nedeni yani bir kaynağı mutlaka vardır ancak destek alırsanız çözersiniz. Hayatı kendinize de eşinize de zindan etmeyin. Sonra çok pişman olursunuz. Ufak tefek şeylere de hiç takılmayın. Can sağlığı herşeyin başında. Allah yardımcınız olsun.

Kesinlikle psikolojinn bozulmuş ve kim ne derse desin şuan sana batıyor. En yakın zamanda yardım al muhakkak. İnan çok ıyı geliyor ben 1,5 aydır yardım alıyordum. Ama sadce konuşuyordum. İlaç istemedim. Konuşmak bıle okadar ıyı geliyor ki.

Ailemi affedemiyorum, eşimi affedemiyorum, kendimi affedemiyorum. Boğuluyorum, nefes alamıyorum bazen. Diyorum al çoçuğunu da kaç git buralardan, kaybettir izini. Arama sorma hiçbirini. Kafamda kuruyorum, ölçüyorum, biçiyorum, herşey tamam ama gitme zamanı yine onlara kıyamıyorum. Ama onlar benim kalbimi kırarken hep kıyıyorlar. Hepsine kırgınım, bazen gerçekten ciddiye alınmadığımı farkediyorum. Ben herkes için hayatımdan çok ödünler verdim. Ailem için Kendimden hayatımdan, hayallerimden geçtim ama sonuç;yapmasaydın oldu. Evet hiç bir iyilik karşılık beklenerek yapılmıyor, yapılmamalı ama karşılığı da yapmasaydın olmamalı. Eşime de çok kırılıyorum ne dese alınıyorum.8 senedir gözümün içine bakan, bana aşık ve benimde çok sevdiğim bir kocam var. Ama son zamanlarda küçücük olumsuz birşey yapsa benim içim acıyor. Haddinden fazla tepki veriyorum Bu arada ee biz ne yapalım diyebilirsiniz, sadece içimi dökmek istedim. Buradan başka kimseyle paylaşamam ki...

Sinirleriniz yıpranmış bunu eşinizden çıkarmayın! adam iyi hoş diyorsunuz, erkeklerinde bir sınırı var zorlamayın. Kafanızı dinleyin biraz çıkın şu olumsuz düşüncelerden. Şuan ki bulunduğunuz duruma bakın ve mutlu olun Geçmişi kurcalamak sadece sizi yıpratır bunu aşamıyorsanız da etrafınızın size karşı hoşgörüsünü kaybetmeden yardım alın.

Bu aralar bende normal değilim zaten farkındayım ama sebeb bulamıyorum artık eşim ne yapsa kırılıyorum, üzülüyorum. Sadece Aldatılma düşüncesinden de değil ki gitme isteğim eşimin ailesine de çok fedakarlık yaptım sırf eşimin hatrı için ve karşılığında gördüğüm muameleden de eşimi sorumlu tutuyorum sanırım. İki aile arasında kalmaktan da bıktım.

ne oluyar biliyor musunuz? İnsan bedenen yorulduğunu anlıyor da ruhen yorulduğunu anlayana kadar ruh çöküyor, etrafınızdaki insanların yaşadıkları sizinde başınıza gelecek diye bir şey yok ama gelmeyeceğini de bilemezsiniz ama bilgiğim birşey var ki "erkek" denilen mahluk üstüne fazla gidildiğinde, gerekli gereksiz tepkiler gördüğünde ilgiyi kesiyor, alakayı bırakıyor, sizi anlamaya çalışmak yerine "ben onun gözünün içine bakıyorum o benim kıymetimi bilmiyor" kafasına giriyor. ve erkek siz üstüne gittikçe sıkıştıkça hırçınlaşıyor ve tabiri caizse kedi gibi üstünüze atlıyor kurtulmak için zarar veriyor eğer yaptıklarınızın başkalarının yaşadıklarından kaynaklı gereksiz agresiflik olduğunu düşünüyorsanız, uykusuzluğun paranoyayı tetiklediğini de belirterek geceleri yardım istemelisiniz eşinizden, ya da gün içinde eksik kalan uykunuzu almaya çalışmalısınız, çocuğunuz enerjinizi azaltıyor belliki uykusuzlukla ve stres ve yaşanan kötü tecrubeler de eklenince beyin "eror" veriyor dinlenin, ruhunuzu dinlendirin, muhakkak yardım alın ve eşinizi bu kadar mükemmel görmeyi bırakın. mükemmel olan önce sizsiniz.

Sinirlerim zaten bozuk aslında bu aralar. Birde şöyle bir şeye tanık oldum. Bir arkadaşım diğer arkadaşımın eşiyle birşeyler yaşadılar. Eşi de öğrendi. O günden beri sanırım bilinç altıma aldatılma korkusuda yerleşti. Eşimi çok seviyorum o da beni çok seviyor biliyorum ama diyorum kendi kendime aldatılırsam öleceğimi bilsem affetmem, aldatılmaya da dayanamam. Aldatılan arkadaşım eşini affetti, mutlu mesut yaşıyorlar. Beni paranoyak yaptılar. Ki benim senelerdir gözümün içine bakan bir eşim var ama diyorum güvenme kızım erkek milleti işte bu durumda eşimde çok üzülüyor ama elimde değil önceki gibi tamamen güvenemiyorum

Hmm bnde oğlumdan firsat bulunca yazabiliyorum valla

Bu aralar iyi olmamanizin sebebini soylesenizz northamerica Terzi, kendi söküğünü

rica ederim küçük şeyleri gözünde dağ yapma, büyükse de biraz önemseme gerçekten kendin için ruh halin çocuğunu da etkiler, ve herkes aynı değil ki, arkadaşın eşinin yapması, seninkinin de yapacağı anlamına gelmiyor eşini en iyi sen tanırsın zaten, evinde mutlu olduğun şeyleri gör ve onlara tutun canım anesaysa anasının

Lohusa lık kafası tam. Bende böyle olmuştum. Hatta buraya konu bile açtım eşimin tüm facebook mail şifrelerini kırdım. Adam püru pak çıktı. Sonra kendimi deşifre etmeseydim iyiydi gerçi

depresyona girmişsiniz bence doktro değilim ama bir doktordan etyid ettirin şaka maka bir doktora gidin adama da yazık üstüne varmayın

psikoloğa gitmen gerek...

biraz mükemmeliyetçisiniz bence ama şunu hatırlayın hepimiz kuluz ve kimse mükemmel değil eşinize suçsuz yere böyle zulmederek hiç iyi bir şey yapmıyorsunuz.. ailelere gelince gereksiz yere fedakarlık yaptığınız herkes gün gelir yapmasaydın der o yüzden başkalarına hakettiğinden fazla değer vermek yerine kendinize verin

Ortada fol yok yumurta yok. Siz niye eşinizi itham ediyorsunuz?Adam evine bağlı ise ve hala şüpheler içinde iseniz psikolojik destek almalısınız.

O zaman git doktora ne bekliyorsunuz acaba? Tamamen ilerleyip herkesi huzursuz edip mutlu olan evliliğini mutsuzluğa doğru götürmeyi mi!

İnşallah canım. Teşekkür ederim. Yazmak iyi geliyor hem bir iki destek almak, hemde yazarken o ilk sinir geçiyor ve insan kendinde olan hataları da farkediyor sanırım

2 yaşında canım cikom

Çocuğumun müsaade ettiği kadar yazabildim ama aşağıdalarda biraz daha açtım

Eşim çocuğumla zaman geçirme oyun oynama konusunda çok iyidir. Ama gece uyanamaz yardımcı olamaz. Ve sürekli uykusuz kalmakta beni yıprattı biraz. Çok teşekkür ederim dikkate alacağım noktalar var kesinlikle. R

Anladım canım. Olmuşla ölmüş e çare yok. Elbet bir gün senden tekrar bişey ister sende yapma. Ailen bile olsa dar gününde yanında olmayacaksa üstelik manevi olarak herkese ederi kadar değer vereceksin. Uyku düzeni zamanla oturacak bende çok çektim benim Afacan dan. Şimdi 4 yaşında anaokulunda sabahci yaptım. saat akşam 9 diyince uykum geldi diyip uyuyor şaka gibi

Pardon Konunuzu tam açik olarak yazmamaisinizki ustu kapali yazmisiniz

bakın bu yazdığınız gerçek bir hayat dersi. kesinlikle ama kesinlikle kimse için kendinden vazgeçmemeli bir kişi, sonu her zaman e yapmasaydın olur. istisna da yoktur bu konuda. size örnek vereyim diyecektim ki, hayat bu örneklerle dolu, birini seçemedim. geçmişe hayıflanmayı bırakın, bugünden itibaren hayatınızı kendi istediğiniz şekilde yaşayın.

Saçlamalama, eşinin ne suçu var? Eşini de kendini de üzme böyle davranarak

Bir yazı yazıyorsunuz rahatsız oldugunuz dutlrumlari açık açık yazın. Sen ne iyilik yaptın sana ne nankörlük yapıldı. Yazıp rahatlamak için bir karalama defteri gerek dertlesmek için ne yaşadığınızı bilmemiz gerek. Yoksa nerden bilelim bir sorun mu var yoksa bebeginiz uyumuyor yorgunsunuz diye sizmi abartıyorsunuz. Bizde ona göre dertlesiriz. Nacizane fikrimi zi soyleriz R

sanırım tükenmişlik sendromu yaşıyorsun çünkü bu durum biraz benide anlatıyor her halta eşimin neden olduğunu düşünmeye başlamıştım bir ara ama çok şükür geçti... tabi kırgınlıklarım hem kendi aileme hem eşimnin ailesine geçmeyecek ama herşeydende kocam sorumlu değil tabiki... biraz kendini dinleme şu iç sesi yok etsek herşey düzelecek ben bir ara kendimi dolduruyordum tam gaz adam gelince en ufak bişeye patlıyordum... artık yapmıyorum destek alsan daha iyi olur tabi ama ilaçsız...

Aynen şükredecek yerde dert yaniyorsunuz bence yatip uyuyun su çocuğu olmayan kadinlar niye yatip uyumaz bilmiyorum su saate kadar bu satirlari gozumden uyku akarcasina yaziyorum oğlum uyusa hmen uykuya dalacagim ama nerdeyse 6-7, sattir uğrasiyorum A

2 yaşında ise uyku problemi yavaş yavaş kurtulacak kıvama gelmiş anne sütünden kestinmi. Sabah kaçta kalkıyor sen gel önce şu Afacan in uykusunu halledelim :)))

oluyor arada, insan yoruluyor yeni yeni atlattığım bir dönem var benimde ciddi anlamda hiç ama hiçbir sorunum yokken MUTSUZUM insanların her halini kaldırabilirim, aklınıza gelebilicek en sorunlu insanla geçinebilirim ama kendimle geçinemiyorum kendimle barışık değilim iş ev aile eş ve çocuk bunların içinde kendisine yer bulmaya çalışan bir kadınsan ihmal edildiğini, ilgisiz kaldığını düşünüyor olabilirsin, ailene hayatın boyunca fedekarlık yapsanda artık senin kendi ailen var önceliğiniz bu olmalı, bu bir sorun değil diyenler de olacaktır sizin yazdıklarınız bir sorun eşinizin iyi biri olması, ailesine düşkün olması harika şeyler ama belkide iyi olurken atladığı, sürekli yaptığı için monotonlaşan ve sizin bir tık daha fazlasına ihtiyaç duyduğunuz bir şey vardır, belki bir iki sosyal arkadaş, belki eşinizle bir yemek, ya da sedece kendinizi vererek yapabileceğiniz bir aktivite çocuğunuza kendinizi fazla adamış olabilirsiniz, siz öylesine yetiyorsunuzdur ki çocuğunuza eşinizin de vazifelerini üstlenmiş ve iki katı yorulmuş olabilirsiniz, bırakın biraz da babası alsın sorumluluğu, yemekten sonra bi yarım saat oynasın ama oynamaktan kastım televizyon izlemek, telefon veya tabletle oynamak değil fiziken oynasın, saklambaç, kovalamaca, körebe herhangi bişi boyama yapmakt bile olur o yarım saatten siz de ayaklarınızı uzatın ve dinlenin biraz kitap karıştırın, yok mu bir arkadaşınız gidin bi kahve için ev dışında çalışıyorsanız iş dışında eşiniz dışında birşeylerden sohbet edin belki arkadaşınızın bir sıkıntısı vardır onu dinleyin kendinize zaman ayırın ama kendinizden uzak şeyler yaşayın ama en önemlisi bir psikoloğa gidin zira bunlar biriktikçe bunalım depresyona depresyon daha zor şeylere dönüşebilir. allaha emanet olun R

gitme isteğiniz bana "Nietzche ağladığında" kitabındaki karakteri hatırlattı, tam uyuşmasa da, okumanı tavsiye ederim kendi kendinize böyle düşünüp üzülüyorsunuz, ailenize zarar bu durum, eşin madem gözünün içine bakıyor, kafanda kurma canım şüpheyle yaşanmaz

Çok teşekkür ederim, dikkate alacağım R