Bugün 2yil olcak cennet kokulumu kaybedeli. Geriye baktığımda vay be bunları benmi yaşamışım diyor; insan keşke üzülmeseydik dediğimiz birçok olay oluyor. Değiyor mu Asla ama bunları yaşarken de insan olgunlaşıyor. Acı ama bir bakımdan gerçek hayatın kanunu kabul etmek. Ve bak herşey unutuluyor hayata devam ediliyor. Mecbur bu hayat bunu gerektiriyor. Rabbim gerçekten sabir versin ki mükafatı da büyük olsun. Bende inanıyorum ki inşallah yeni bir başlangıc yeni bir anne olma çabaları ama asla o günleri yaşama fırsatı vermesin rabbim umarım bu mücadelemiz boşa gitmez rabbim kimsenin kucağını boş bırakmasın.