Bu konuya yazmamak iÇin çok direndim ama dayanamadım... Annemin hastalık ve ölüm sürecinde ben de kendimi KK'da buldum hep... konu açıp anlatıp rahatlıyordum. 7 ay oldu annemi kaybedeli.. babamda 12 sene önce gitti. Evliyim, 3 evladım var ama bazen ben de kendimi kimsesiz hissediyorum. Ne yazıldıysa onu yaşıyoruz, zor ama insan bir şekilde yolunu buluyor. Ben her gün annemin sesli mesajlarını dinliyorum. Neler yaşadım şu 2 sene içinde hala inanamıyorum... Anneniz iÇin Allah inşallah mucizesini gösterir, bol bol anı biriktirin. Bu korku ile yaşamak çok kötü yaşayan bilir ama düşünmemeye çalışın, anı yaşayın sevgili konu sahibi, umarım anneniciğiniz sizinle sağlıklı uzun ömürler yaşar..

Aynı şeyi babam için yaşıyorum su an. Durumu kritik. Ki bizim asla mükemmel bir baba kız iliskimiz olmadı, bize yapmadigini birakmadi. niye bu kadar kendimi harap ediyorum bilmiyorum ama yasamayan bilemez... sabır ve kolayliklar diliyorum.

Evet gidiyor, aldığı tedavi çok ağır değildi çünkü. Şimdi eğer farklı bir tedaviye geçireceklerse zorlanabilir diye düşünüyorum. Ben de bi gideceğim İstanbul'a bu hafta bakalım ne diyecekler kemoterapisi için

Ağlattınız beni Anne hassas noktam. Allah şafi ismi ile şifa versin inşaallah. Allah büyük. Ümit kesilmez. Anacığınıza acil şifalar dilerim

Annem yanımdayken soramıyorum asla ya. Çünkü çat diye negatif bir şey söylüyorlar moral sıfır. Bir kere dosyayı annemin önüne atıp sen kansersin bu ne böyle her yere yayılmış her şey birbirine girmiş diyen bir doktor da görmüştük maalesef. Annem olmadan sorayım bir dahaki gidişimizde

Ağlattın beni ah canım

Ah canım, anne olunca söz konusu olan kişi bir başka oluyor tabi. Allah sizi birbirinize bağışlasın, acil şifalar versin inşallah

Yerinizde olsam açık açık sorardım doktora. Çünkü bu işler çok teknik İşler. O yüzden yorum yapmak ne kadar doğru olur bilmiyorum.

Mübarek gün diliyorum Rabbim kalıcı şifalar versin amin

Allah yardımcınız olsun İnşaAllah anneniz iyi olur

Allah acil şifalar versin Bir de Hacettepeye götürün bence orası çok daha iyidir diye düşünüyorum. Biz annem için her iki hastaneyi de denedik hacettepeden çok memnun kaldık. Umarım bir an önce şifasını bulur anneniz de

Anneniz şuan Ankara'da mı istanbuldayken nasıl gidip tedavilerini oluyordu sık sık gittiniz mi bundan sonraki süreçte yanınızda mı kalacak bir an bile yalnız bırakmayın

Anneler ah anneler... Hiç üzülmeseler, hastalanmasalar, hep yanımızda olsalar... Allah acil şifalar versin. Tüm kalbimle dua ediyorum

Önce komo ile küçültüp belki sonrasında ameliyatı uygun görürler. cok zor ama ümitsiz yaşanmaz asla.. annemi aynı dertten kaybettim tiroid ca idi. Ama sizinki tedaviye olumlu cevap veriyor sanırım. insallah yüzünüze evinize sağlık gelir.. hüzün girmez

Allahım acil şifalar versin inşallah.

Rabbim bolca şifa versin annenize, size de güç kuvvet diliyorum. Zor evet ama daha keyifli anlar yaşayıp güzel anılar biriktirin, sevginiz zaten ölümsüz. İnancınızı kaybetmeyin, umarım her şey beklediğinizden çok daha güzel ve sağlıklı ilerler.

O nasıl bir doktormus öyle ya Yani sorun bence de. Yani eğer kemoterapi ile geçme imkanı varsa veya küçülme imkanı doktorlar onu tercih etmiş olabilirler. Yani kötü düşünmeyin hemen. Önce bir sorun sonra bakarsınız duruma. Anne olunca tabii ki her şey çok daha zor ama lütfen olumlu kalmaya çalışın.

Ruhsuzlaşıyorlar, sürekli hasta görmekten ve artık hasta ile konuşayım, iyileşme gücü insanlarda var onu destekleyeyim moral vereyim, karşıdaki insan diye bir düşünceleri kalmamış.

çok geçmiş olsun. şifalar diliyorum. umarım ki iyileşecek çabucak.

Allah anneniz de içinde tüm hastalara şifa yakınlarında güç ve sabır versin.. ne üzüldüm okuduklarıma ama.. ne denir de bilmem ama şükür ki annenizi tanıyıp, dünyanın en çıkarsız sevgisini doyasıya tadmışsınız. Evet bu his doyumsuz bir yerde de ama hayatın kuralı, siz iyi olun ki o da iyi olsun. Hem işte bilinmez de Allah bilir.. keşke destek alabilseniz bir terapi yani, iyi gelirdi dediğim gibi böyle zamanlarda biz iyi oacağuz ki çevremize de faydamız dokunsun. Tekrar güç diliyorum size..

Cok uzgunum. Babami kaybettigimden beri bende annemle ilgili ayni senin gibi dusunurum. Her gordugumde yuzune iyice bakarım oper koklarım. En ufak hastalansa icim yanar. Seni cok iyi anliyorum. Teselli cümlem yok. Allah yardımcın olsun

Diyecek bir şey bulamıyorum, tüm kalbimle şifasını diliyorum.

Allah kalıcı acil şifalar versin inş anneciğine

Şimdi benim tıp bilgim sıfır ama mantıklı düşünce dokuyu küçültüp ameliyat yapmak daha mantıklı sanki. Yani annenizden vazgeçtiklerini sanmıyorum. Bir de kanser ileriki yaşlarda çok daha zor ilerler diye duymuştum. Eğer bu doğruysa annenizin yaşı aslında bir avantaj. Allah acil şifalar versin.

İnsan kaç yaşına gelırse gelsin annesinin küçüğüdür. Acil şifalar diliyorum

Normalde tedavisi İstanbul'da sürüyor, tek yaşıyor çünkü istemiyor birini bunalıyormuş. Ben Ankara'dayım burada daha çok hasta oluyorum diyordu. Az önce dedim tedavini komple buraya alalım, yok istemem ben tedavimi alırım yine gelirim kalırım falan. Koskoca kadını bunca sene zorlayamadım kaldığı yerde arkadaşları var seviyor evini falan ama artık yok, gelecek

Peki ptk işlemi önerildi mi? Karaciğere atladıktan sonra sarılık da gelişiyor tümörler safra yollarını tıkadığı için... Fakat kitleler çok fazlaysa ptk da yapılamıyor. Karnındaki şişliğin sebebi de o bölgede asit birikmesi. Belki çekebilirler ama uygun hale gelmesini bekliyorlardır. Aynı süreçten geçtim, babamın gidişinin 3. yılı olacak. Burnumun direği sızlıyor yazarken bile... Yerinizde olsam başka doktorlardan da fikir alırdım dosyasını götürüp. Prosedürler hep aynı ama gerçekçi olduğu kadar cesur da olan biriyle karşılaşırsınız belki... Anneniz İstanbul'daysa ben de Anadolu yakasındayım, refakatçiye ihtiyacı olur da kimseyi bulamazsa bana ulaşın... Dilerim denenecek yeni kemoterapi ilaçları çok çok iyi gelir, umudunuzu sakın kaybetmeyin. Kalıcı şifası olsun.

Hemen inceleyeyim çok sağ olun V

Başınız sağ olsun, o kadar haklısınız ki. Annem de hep dik durmaya çalıştı, yapabileceği başka bir şey olduğunu bilseydi çok farklı olurdu ama yoktu ya da bilmiyordu, dayağını yedi belki de benim başımda yuva olsun diye sustu. Alkolik adamlarla uğraştı sustu. Sustu ama bir yerde patlak verdi işte. Susmasaydı, aç kalsaydım ama o her şeyi içine atıp hastalanmasaydı keşke ama işte.

Ben de dördüncü evrede öğrendim annemin kanser olduğunu ve evet doktor aynen öyle fırlattı attı sonuçları bu kadının her yerini sarmış dedi öyle bir konuştu ki annem duyacak diye aklım gitti. Benim de babam yoktu. Ben hep kendimi annemi örnek alarak güçlendirmeye çalıştım. Onun da annesi öldü kimsesi yoktu dayandı, şöyle yaptı böyle oldu hep diye. İyileşmesi için yalvarırken Allah a bir yandan da hep aksi durum başıma geldiğinde dayanma gücünü vermesi için bana dua ettim. Umarım şifası vardır annenin daha geçirecek çok güzel günleriniz vardır.

Çok üzüldüm, mekanları cennet olsun inşallah. Benim de 10 sene oldu babamı kaybedeli. O zamanın telefonları kalmadı tabii, taşınma o bu derken kaydettiğim verilerim de gitti. Babama dair anılarım ufak ufak kayboluyor, ona dair en üzüldüğüm şey o. Sadece birkaç fotoğraf var hafızamda asla unutamadığım, 10 senedir benimleler her iyi anımda. Yaklaşık 5 sene mektup yazıp mezarına bırakmıştım, işte liseden mezun oldum baba, "senin için yaşıyorum" derdin hep, üniversiteyi de kazandım sayende, üniversiteden de mezun oldum, biriyle tanıştım, evlendim :) Çünkü herkesin mezuniyetinde babasının yanında olmasını, benim olmamamı kabullenemedim uzun süre. Evlenirken damada söylenen "kızımı üzme haa" cümlesinin dillendirilmemesini kabul edememiştim. İnsanların düğünlerinde babalarıyla dans ederken benim edemeyişimi kabullenememiştim. Ki bunlar babamla çok yakın olmamama rağmen olan şeyler. Annemde durum çok daha farklı olacak biliyorum. Torun görebilecek mi mesela, elimden tutabilecek mi ben tökezlediğimde, "ben de sen bebekken böyle yapardım" diyebilecek mi bilmiyorum. Çocuklarım olursa sadece fotoğraflardan gösterebilecek olmam çok üzüyor. Bir şey olursa gidip annemin evini toplarken her yanda eşyamı göreceğimi düşünmek çok üzüyor. Daha ilk kestirdiği saçım duruyor evinde :) bilmiyorum çok zor. Çok yazdım ama kusura bakmayın, genel olarak baskılanarak büyüdüm duygularımı göstermem çok mümkün değil benim için. Evde anlatamadıklarımı burada paylaşıyorum. Rabbim size de sabır versin

Çok teşekkür ederim öncelikle, normalde İstanbul'da yaşıyor ama Ankara'ya gelmeye ikna etmeye çalışıyorum içim rahat etmiyor artık. Ptk'nın ne olduğunu bilmiyorum açıkçası hayır. Karaciğere uzanan deniyor raporda da, ilk gittiğimiz doktor diğer kitlelerin birinin uzantısı olabilir tek başına oraya sıçramamıştır demişti ama bugünküler "çok yayılmış böbrek akciğer yumurtalık karaciğer" dedi. Bir görüş daha iyi olur dediğiniz gibi. Başınız sağ olsun G Gabriel_

Burnum sızladı

O kadar üzüldüm ki zor tutuyorum kendimi. Allah ım bir mucize nasip etsin annenize tüm Kalbimle diliyorum.

Allah acil şifa versin

Teselli edilecek bir şey yok zaten ya, dedemin vefatında da saçma sapan şeyler söylemişlerdi iyice sinirimi bozuyordu. Giden gidiyor arkasında kalanlar toparlayamıyor maalesef herhangi bir cümle bunu değiştiremiyor, keşke değiştirse. Başınız sağ olsun

Bundan bir kaç ay önce ne hissettiginizi anlayamazdim. Annemde rahim kanseri oldu, çok şükür su an iyi ama o bir kaç gün öyle kotuydum ki. Kimi arayacağım, kime dert yanacagimz, kiminle koşulsuz mutluluğumu paylasacagim diye. İnsan o oluşacak boşluk hissiyle bile nefes alamıyor. Rabbim sağlık versin, bir mucize olsunda anneniz iyileşsin insallah

Allah acil şifalar verir umarım.

Her doktorun hassas olması lazım da özellikle onkoloji doktorlarının bu kadar gaddar olabilmesini ben anlam veremiyorum. Bu arada haklısınız, annemle konuşuyoruz yani koca hastane, kaç kere yatış yaptılar tahlilleri hızlandırmak için. Yapılması yararına olsa yaparlardı, demek ki değil. Ben farklı şeyler de üstüne eklenince bir yerde patladım sanırım

Hem annesini hem de babasını birer gün ara ile kaybetmiş biri olarak gözlerim dolu dolu oldu yazdıklarınızı okurken.. Evet dediklerinizin hepsini yaşadım. Ama inanın ani ölüm çok zor... Sizin anneniz yanınızda henüz.. Güzel anılar biriktirmeye bakın sarılın, öpün, gezin... Sonra bunlar teselli ediyor insanı.. Kardeşiniz var mı, biz teselliyi birbirimizde bulduk.. Yoksa evladınız, eşiniz.. Hayat sizin için devam edeceği için zor da olsa bir şekilde tutunuyorsunuz hayata.. Ama siz şanslısınız çünkü anneniz hala hayatta ve umut hep var..

Allah affetsin betimlemelerinize güldüm biraz :) Ne diyelim onun da yaşayacak ömrü varmış. Çok teşekkür ederim, kendisi hiç takan biri değil. Ya da göstermiyordur belki ama hangi arkadaşım annemle tanışsa senle annen yer değiştiremiyor mu o daha kafa kadın der :))

Bir de İzmir de Prof Ünal AYDIN ı duymuştum. Kritik vakalarla uğraşıyor farklı tedavi planlamaları yapıyor. İmkan olsa bir görüş alsanız keşke.

Fazla yere yayıldığı için istemiyorlar diye anladım aslında. Metastatik kanserlerde bir yeri alsanız diğer yerde pırtlıyor çünkü maalesef. Ama küçülse de bizim için, benim için iyi şu an, ona da razıyım çünkü kadının karnı 8 aylık gebeler gibi oldu. Çok sağ olun

Acil şifalar diliyorum anneciğinize

Sanirim tedavinin en buyuk asamasi moral. Eski esimin dayisi kanser. Beyninde vardi, baska yerlere sicradi. Adamin umrunda degil. Hanimi bosayip, pavyondan yeni bir kadin buldu. Maasim karima kalmasin, evde de oturmasinlar deyip kirayı odemedi, karisi ve cocuklari evden atildi. Her gun alkol icer, gezer. Kafasina eser memlekete gider diger kardeslerinde kalir. Kemoterapi aliyor, oda ameliyat olamadi. Hatta tedavi etmek istemediler ilk basta, ölecek demislerdi. Baska bir hastaneye gitti oyle kemoterapiye basladilar. 3 senedir turp gibi. Umarim anneciginiz iyilesir. Moralini yuksen tutmaya calisin. Strese girdikce hastalik dahada kotuye gidiyor gibime geliyor.

Ölüm insanı çaresiz hissettiren tek olay. Babam 3 sene oldu ebediyete intikal edeli. Babamla beraber çocukluğum gitti. Fotografını taşıyorum yüzünü unutmayayım diye. 16 gün komada kaldı. Her gün 1 asır gibiydi. Hep umut ettim. "Benim babam savaşcıdır. Bunu da atlatacak" diye bekledim ama babacığımın yorgun bedeni daha fazla dayanamadı. Hayatı boyunca çok uğraştı, çırpındı. Bize bir şeyler bıraktı ama keşke 1 çöp bırakmasaydı fazladan 5 sene daha yaşasaydı. Kızlarımın doğumunu görseydi... Gerçi ben ona yine doymazdım ama olsun. Babamı özlemediğim tek bir günüm bile yok. Bazen gözlerimi kapatıyorum. Onu hayal ediyorum. Ben hayatımda kimseyi babam gibi sevmedim Allah annenize acil şifalar versin. Allah inşAllah size mucizesini yaşatır.

Tum kalbimle anneninizin iyileşmesini diliyorum

Başınız sağ olsun

Hastayken kendisi rahat bi şekilde hastaneye gidip tedavi olabiliyor muydu tek başına

Yazdıklarınız çok, çok üzücü ama ne kadar net dökmüşsünüz içinizi. İyi geldiyse lütfen yapmaya devam edin. Umarım anneciğiniz en kısa zamanda şifasına kavuşur. Allah yardımcınız olsun, dualarım sizinle.

Biraz daha iyiyim hanımlar. Çevremde genelde kemoterapi bile vermiyorlar umut görmedikleri hastalara, kemoterapi ile ilerlemek istedilerse demek ki umut var. Ne kadar süremiz var bilmiyorum ama hatalarımdan çıkardığım en büyük ders kırmamak, sevdiğimi sürekli söylemek, geçirebileceğimiz en güzel zamanları geçirmek. O yüzden bunun üzerinde duracağım. Çok çok teşekkür ederim herkese iyi dilekleri, duaları için. Rabbim tüm hastalarımıza şifa versin

Kesinlikle oyle bende babam ve oglumda oyle sacma seyler duydum ki, artık birinin kaybinda sesimi hic cikartmiyorum.. Allah annenize hic acı cektirmesin o hastalığın sızısını bile hissettirmesin. Hic bir anneye acı vermesin Rabbim. Tek yapabilecegmz dua etmek

Babam öldükten sonra bende hep annemi düşündüm. Kendimi öyle teselli ettim. Ya babam değilde annem ölseydi. Allah geç yasta versin. Ebeveynin olmadan bu hayatla mücadele etmek çok zor hatta imkansız. Babamdan sonrası zaten bk gibi. Annemden sonrasını hiç düşünemiyorum

Acil şifalar diliyorum anne benim için dünya demek

Allah yardımcınız olsun. Allah acil şifalar versin.

Bazı sorularımı gören olduysa annem kanser hastası. Metastatik kanser, yayılıyor ve sürekli bir yerde çıkıyor. Bir gün doktora annemi almadan girdim sordum, hani tamamen iyileşme olamaz sadece rahat geçirmesini sağlayacağız demişti. Yaklaşık 75 doz immünoterapi aldı. Yumurtalık kitlesi 18 santimi geçti İstanbul'da ameliyat yapmadılar Ankara'ya getirdim, şehir hastanesi iyidir dedim gösterttim konseye soktular. Yayıldığı için riskli olduğunu düşünmüşler ve ameliyat yapmıyorlar. Şu an böbrek (1 böbreği tamamen alındı, diğerinin yarısı alındı ama kalanında da var kitle) akciğer yumurtalık ve yeni öğrendiğimiz karaciğer metastazları var. Şimdi muhtemelen yeni bir kemoterapiye geçecek. Yaşı 68 olacak birkaç ay sonra. Ve ben çok kötü hissediyorum. Durup durup bakıyorum bir şey olursa yüzü aklımdan silinmesin diye. Babam vefat edince telefonunu silmiştim dayanamayıp, annemin mesajlarına bakıyorum cuma mesajları atar hep sanki yakın zaman sonra o cuma mesajları kesilecek. Arkadaşları arayacak, hepsiyle tek tek konuşmam gerekecek. Bunları hep babamda yaptım ama yaşım küçüktü çok idrak da edemedim ama şimdi kaldıramıyorum çok ağır geliyor. Kimsem olmayacak, bende olmadığı günlerde her gün görüntülü arar en az 1 saat başını şişirirdim. Yemek yaparken arardım, şimdi arayamayacağım belki. Bir derdim olduğunda gidemeyeceğim. Hala yatarım dizlerine hadi sev beni derim, diyemeyeceğim. Bir oyunu var telefonunda 16bininci bölüme gelmiş, o oyunda daha fazla ilerleyemeyecek. Bana seneler önce orkide gelmişti ben bıraktım soldu attık sanıyorum, dallandırmış budaklandırmış halbuki, o çiçek de ölecek. Şu an aldığı kemoterapinin çok halsizleştirici etkisi yok ama yeni alacağı belki elden ayaktan düşürecek. Çok sever gezmeyi, herkese "boğaz çocuğuyum ben" der, gider ormana gider denize gezer, belki gezemeyecek. Ölüm Allah'ın emri, daha annem yanımda ama şimdiden nefes alamıyorum bile. Aslında derdim var ama derdimin bir çözümü var mı bilmiyorum sadece iç dökmek istedim içimde büyüyor çünkü her şey. Ameliyat etmedikleri için de umudu kestiler gibi geliyor o yüzden çıktı hepsi içimden şu an

Rabbim anneciginize şifalar versin, yaşadıklariniz çok zor okurken içime işledi hisleriniz, Allah sizede güc kuvvet versin. Demesi kolay belki ama olumsuzlukları kenara atıp anneciginize sımsıkı sarilma zamanı, diyorum ya yaşayana bunu uygulaması zor belki, ama en içten sekilde annenize şifalar, sizinde güçlu olmanızı diliyorum

Allah yardımcınız olsun. Ümidinizi asla kesmeyin. Anne çok başka bir şey dünyada en çok sevilen. Benim arkadaşımın annesi de benzer durumdaydı doktorlar çok olumsuz konuştu. Ama mucize oldu son kemoterapiye yanıt verdi şu an iyi gidiyor. Sizin için de aynısı olur umarım. Benim size tavsiyem annenizle bol bol vakit geçirin bırakın kocayı şunu bunu hiç aklınıza takmayın. Dua edelim yer gök dua derler. Anneniz iyileşecek inşallah