mezhep meselesi değil demişsiiniz ama sayfanın başına da dip not gibi belirtmişsiniz.

Arkadaslar esim aleviydi ben sunni büyük bi sknti yapmadim ailem karsi cikmisti ama ikna oldular evlendik. Ama hayatimi cehenneme cevirecegini bilmiyordum. Mezhep meselesi degil insanlik meselesi. Ilk bastan anlatacagim ki... nisanliyken bi kere el kaldirdi vurmadi ama elini kaldirmisti. Aslinda esim altin takmak istemiyormus ama bana söylemiyordu sürekli hep asabiydi sinirliydi bana kendisine uymayan birsey oldugu zamsn sürekli küfrediyor el kaldiriyordu.. sonra bi anlik sinirle bitiyordu bes dakika sonra hicbisey olmamis gibi konusabiliyordu. Evlendik nikahlandik 14 temmuzda nikahimiz vardi ben cok korkmustum o gün cikalim beraber dedigimde bana babana ne söylerim sana birsey olursa demisti... orda baslamisti aslinda benim ona karsi aptallasmalarim yalancinin biriydi. 15 temmuz ilk tokatini atti ben millet ne söyler aman simdi 1 gün gelin oldu birakti gitti derler diye aileme söylemedim. Daha önce yurtdisinda yasiyordum türkiyeyi bilmiyordum neyse evlendik cok güzel bi dügünümüz oldu herkesin hayal ettigi gibi fotograflar cekti dügün yapti bana. Balayida hayal gibiydi. Dügün gecesi ailem dügünden ayrildiklari gün yine basladi olay ailem gitti bana yapmadiklari iftira kalmadi ailesi bana kacak gelin dedi altinlari aileme verdigim icin ben balayina götürmek yanimda tasimak istemedigim icin babama verdim bana bi kasa acacak oraya koyacakti cünkü esim bunlari düsünmüyordu onun icin sadece Anne. Kacak gelin oldum, o... oldum, teyzesinin evinden kovuldum dügün gecesi gelinligimle beraber anneannesi evini acti oraya gittik. Daha sonra balayina balayinda ondan okadar sogumusum ki iliskiye giremedik ister istemez bende agrilar oldu. Onu red edince bana bagirdi asiri sekilde korktum bana sen beni sevmiyorsun dedi gitti sahilde sakinlesti geldi. Neyse o gün okadar aci cekerek gerdege girdimki sanki tecavüze ugramistim. Bana okadar piskolojik baski yapiyorduki ben yapmazsam o gün beni sevmez esim diyordum. Balayimiz güzel gecmisti eve döndükki.. Iki gün sonra kendisine fake hesaplar acip kizlara yaziyordu bende yeter artik dedim burnumu kirdi. Polise verdim sikayetci oldum polis sendede hata var dedi sikayetimi geri aldim neyse. Bu olay kapandi bitti derken bonzaiye basladi. Neden basladin daha önce kullaniormuydun diye sordugumda bana seni dövdüm sucluluk hissi var diye basladim dedi. Ama meger daha öncede kullaniyormus. Asil konuda benim yazistigim biri vardi daha önceden ben o kisiye sadece selam yazmistim beni dövdügünde evet hata yaptim yazmamaliydim ama onun icin dövmüs. konuyu öyle bi hale getirdiki artik kötü olan ben olmustum aldatan kadin sinifima girdim bu sefer terk etmek istedigimde beni babama söylemekle tehdit ediyordu serefini bes paralik edecegim senin herkese snlatacagim hrrkese gösterecegim bu messji diye artik bnde aldattim herhalde aldatmasamds sucluyum sonuc olarak yazmamaliydim dedim. Evet sucluydum ve korktum sustum bonzai ictiginde tedavi görelim diye yalvardim bu sefer deli olan sensin sizofren hastasi sen git tedaviye ben degil dedi. Simdi onun yaptigi eziyetlerden sonra gercektende depresyon a girdim. Zaten evlenmeden öncede sürekli ailemi özlüyorum diyordum. Umrunds degildi. Umrunda olsa dövmezdi. Ailesine söylemek zorunda kaldim. Bonzsi kullandigini. Cünkü bonzaiyi öyle kullaniyorduni krizler geciriyordu teyzeme anlattim teyzem sen aötalmisin ölüp kalirsa yaninda ne yapicaksin dedi iyiki demis anlattim. Aileme anlattin sen kötü bi kadinsin dedi. Ailesinin elinden pekte birsey gelmedi. Tedaviye babasiyla beraber az bucuk gittiler ilaclar falan derken o arada ben hamile kalmisim hamileligin boyunca onu kullandi ve ben artik üzüntüden dayanamadimmi bilmiyorum doktor düsük riskin var demisti evde kalman gerek dedi o gün disari ciktim cünkü yalniz evde onun yaptigi seyleri düsünerek agliyordum.. maalesefki düstü bebegim eve geldigimde. Ben bebegime aglarken onu sucladim bu sefer bana sen yaptin doktorun söyledigi seyleri yapmadin dedi onun uyusturucu kullanmssi ben hamileyken kötü degildi ama ben disari ciktigim icin kötüydü. Bebegimi ksybettikten sonra dahada agir bi depresyona girdim. Kaynanama diyordum lütfen yardim et icmesin diye bana almanyaya gidin orda kullanmaz diyordu. Aylar gecti böyle en sonunda dedim almanyaya gidecegim ailemin evine dönecegim döndüm döndügüm gün neden bunlari ben cektim neden kimse bana yardim etmedi dedim.. birde derlerki devlet kadina sahip cikmiyor diye polisler bana yardimci olmasaydi hic kimse yardim etmeyecekti. Komsularim sadece göz yumdu izlediler sadece bi komsum haric oda maddi yönden yardimci oldu borc verdi Sagolsun bilmiylrum almanyada bi kadin dövülse benim icim el vermezdi ama gerci bende hissizlestim artik. Okadar aciyi yasarken ben nerdeydi herkes diyorum... neden daha önce dönmedin aklin nerdeydi derseniz yurt disinda kücük bi mahallede oturuyoruz orasida türkiyeden bi farki yok bana kötü gözle bakarlar diye dönmedim ama öyle degilmis ben kendi kendime yuvami kurtarayim mutkuyduk aslinda bu seyler benim basima gelmis olamaz diye bastirmaya calistim sürekli. Bi kadin nekadar sevilmezse bende okadar sevilmedim. Piskolojimi öyle cok bozmuski erkekler bana sadece seytan olarak zombi olarak geliyor. ilkduyansenol kaça