guncelleme:benim arkadasimin ailede boyleydi kiz en son isyan bayragini cikti gitti sevdigi adamla evlendi gitti.

ablam dışarı çıkmaz, çıkarsa da annemle.. ama ben arkadaşlarımla vakit geçirmek istiyorum. Annem istiyor ki ayda bi gun taş çatlasn iki gun gezeyim. Bi arkadaşımın adını söyleyip çıkıcam dediğimde "daha geçen hafta görüşmediniz mi? Daha dün telefonla konuşmadınız mı" diye itirazları oluyo hep. Neden diyorum "ne gerek war ki" diyo. Dünyayı da gezsen sonu yok diyo.. ben ısrarcı olup kavga ettiğim için hayırsız oluyorum asi oluyorum. F

Ben üni yi başka bir il de okudum ve yurt dışına da çıktm.. ama her hafta sonu annem gelirdi.. mezun olunca orda devam etmek istedim. Biz değiştik, sana karşı daha anlayışlı olacagız diye ne yeminler etti annem de yanlarına geldim. Her geçen gün baskı arttı. Boğulur oldum. Nöbetteki günlerimi de dışarıdan sayıyorlar sanırım.. her gün dışarıdasn diyorlar. Nisanın ikinci haftası uzmanlık sınavına girdim ve o günden beri sadece bir gün arkadaşlarımla dışarı çıktm. Annem bana sabah diyor ki "sen ewe girmeden gezsen yine doymazsın" dedim ki ben de "siz rüyalarınızda beni sokakta görüp ona mı inanıyorsunuz?" Bir yerde yanlışlık var ama nerde?

Kime sorun olacak ki? Olursa da olsun, taşının, sonra ister istemez kabullenirler. Ne istiyorsanız onu yapın, çocuk gibi izin almak da nedir? Bir de neden başka bir şehre gitmek istiyorsunuz? Olduğunuz yerde arkadaşlarınız varsa, hastaneden de menunsanız ayrı eve çıkın, karışanınız görüşeniniz olmaz. Doktormuşsunuz, maddiyat da problem değildir. Bu yaştaki yetişkin bir insanın maddi probemi yoksa ailesiyle yaşaması zaten garip bence. -adre- nosce te ipsum... Anneler

benim ailem de baskıcı yani sadece dışarı çıkma meselesi değil onların siniri stresi beni çok etkiliyordu iş için çok uzak bi yere atandım. yalnız kalırsın diye tehdit ediyorlarmış ya bence yalnız kalmak kadar güzel bişey yok artık tatillerde bile pek gitmem kendi düzenim var böyle daha mutluyum. bence uzak bi yere atanmak en iyisi tamam ailem seviyorum gerektiğinde biaraya da gelinir ama sürekli olmuyor

Kıyaslamak istemiyorum ama annem beni ablamla her daim kıyaslıyor. Sürekli eleştiriliyorum. O zaman benim de onları eleştirme hakkım olmaz mı?

Bir bakıma haklısın aslında bir taraftan da onların gözünden bakıyorum da dışarda bir çok olaylar yaşanıyor malum özgecanımız gibi.. bu tür olaylarda belki ailenin bu denli üzerinde baskıcı sahiplenici olmalarını tetikliyor olabilir.. 28 yaşındasın özgür olmak istiyorsan bu senin tabii hakkın ama anneler babalar ister ki çocukları onlardan her konuda izin alsın herşeylerini bize danışsın.. Belki de bunları yapmadığın için ailenle zıt gidiyorsunuz.. Yapmak zorunda değilsin yapıcaksın demiyorum ama ailen için mesela onların gönlü olsun diye isteklerini yapmanda bi sakınca yok bu arada aranızdaki buzlarda erir hem.. birbirinizi daha iyi anlamaya çalışırsınız belki de.. kendin açından değilde onların açısından bak olaya birazcık.. Aile hiçbirzaman çocuğunun kötülüğünü istemez çünki.. :)

Uzmanlık sınavına girdim. Tercih yapıp gideceğim artık. Yerleşemezsem de bi duruş sergilemeliyim farkındayım..

Ailen kısmen yeni eve çıkma fikrine de iyi bakmayacaktır. Başka bir yeri yazsan onda da sessiz kalacaklarını düşünmüyorum. Kesinlikle senin çizgini belirlemen lazım. Tamam annelerde bir koruma içgüdüsü var merak etme var ama ararsın haber verirsin olur biter. Bu kadarı 28 yaşında bir genç kız için fazla. Kırmadan al karşına konuş derim ben. Çabalamaktan zarar gelmez. H

Ablan ailene gaz veriyor olmasin?

Zaten mecburi hizmetler, sınavlar, doktorluk yoğun bir yaşam stili; kalan az zamanı öz bir biçimde, içinden geldiği gibi değerlendirmelisin. Zaman ilerledikçe, yaşımız arttıkça hayat zaten bize yeni yeni sorumluluklar yüklüyor, anın tadını yaşamak lazım. Lisede üni sınavı, ünide finaller, ilerde tus kpss, yüksek lisanslar evililik, çocuk, artan iş yoğunluğu.. Her fırsatta kalan zamanı en iyi şekilde dinlendirip motivasyonu arttırmak, enerjiyle dolmak, dinlenmek lazım. Ailenin kendilernce haklı sebepleri olabilir ama herkesin sebebi kendini etkilemeli, onların düşünceleri senin düşüncelerini, onların istekleri senin isteklerini etkilemesin. Ukte kalacağına kendi isteğin doğrultusunda pişman olmak daha iyidir. Meslek seçiminde, yaşam stilinde, düşüncelerde.. Zaten dünyadaki tüm karşıt görüşlüler kendi filrini karşıya empoze etmeye çalıştığı gibi, bu durum aile büyüğünde de olunca iyice zorunlu bir dayatma haline geliyor. 3 günlük dünyayı, dilediğin gibi, kendi isteklerine düşüncelerine uygun olarak yaşamak varken.. Neden zorunluluklarla yaşayasın ki. Ki isteklerin absürt şeyler de değil. Herkesin yaptığı, yapma hakkı olduğu normal şeyler. Sen sokakta donla gezicem, evde kaplan besliyecem gibi şeyler demiyorsun ki, karşı çıkılabilsin. Adı üstünde, senin hayatın. :)

Di mi yaa. Hiçte aklıma gelmemişti. Sağolun bu cin fikriniz için. Siz de olmasanız böyle konular açmaya devam edecektim

Yemin ederim paranoyak oldum. Annem ben dışarıdayken beni aradığında sesi azıcık soğuk gelsin huzursuzluktan ölüyorum.. ama dediğim gbi farklı, sorunlu, istekleri bitmeyen benim.. Samsonn

Her aileye gore degisir o. 28 yas onemli degil, bazi ailelerin yasantisi farkli. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Ben bu filmi senelerce izledim canım, sorun sende değil. Dediğim gibi savaşacaksın bunun başka yolu yok. Bir süre sonra ya hak verdiklerinden ya başa çıkamadıklarından ötürü kabulleniyorlar.

Huzur olmayan bir evde nasil yasayabilir ve mesleginizi icra edebilirsiniz ki.? zaten yeterince mesleginiz yorucu birde evde güzel bir ortam yoksa nasil dinleneceksiniz lütfen il disimi olur ayri evmi olur uzaklasin Ailenizin ssükür etmekeri lazim gelirken hayatinizi zindan etmelernie lütfen IZIN vermeyin Allah Yar ve yardimciniz olsun amin

Ya 28 yasindasiniz, doktor olmussunuz, actiginiz konuya bak, gidin tutun kendinize bir ev ayri yasayin bu kadar basit.

Eee evlenin ozmn? Yani o kisiden eminsen nisanlan ve ozmn ailen bisey diyemez amaaaaaaaa ailenden kacmak icin evliligi dusunme. Gercekten istiyorsan yap. Aileyi bi sekilde insan cekiyor ama sorunlu bir kocayi omur boyu cekemezsin.

Ozmn iki seceneginiz var... 1. Baska sehire gitmek. 2. Ablaniza yakinlasin ona gore davranin onun yanindayken. Bakin nasil degisecek. Benimde bu basimdan gectigi icin biliyorum.

1- Aileni diğer kişilerin aileleri ile kıyaslama- Herkesin yaşayış tarzı bir değil 2- 28 yaşındasın, kendi paranı kazanıyorsun o zaman karşına alıp isteklerin hakkında konuş. Çocuk değil yetişkin olduğunun farkına varsınlar.

Puanım istanbul a yetmiyor. Edirneyi falan yazacagm. Bir daha hazırlanmak istemediğimi söyledim annem de "internetini kapat, milletin gezdiğini görmezsen senin de canın istemez oturur çalışırsın" diyor.. bu yüzden de kavga ettik zaten

Annemin üzerimde emegi çoktur ama hep der ki ben olmasam sen okumuzdın. Senin gözun gezmede tozmada. Bı kıymeti yok mesleğimin..

Yeni eve çıkmak pek mümkün gözükmüyor ama il dışı için çabalayacağım.. şimdi daha güçlü hissediyorum.. kendimde kabahat buluyordum ama yok. Onların beklentileri fazla ve ben oyle mutlu değilim.. umarım bi gün beni anlarlar..

Doğru diyorsun ama işte aile durumunda benim öğrendiğim tek şey mantık aranmayacağı. Annem olmasa da babam da sizinkiler gibiydi, bütün arkadaşlarım dışarda dolaşırken ve dışarıya çok modern görünmemize rağmen 1 saat dışarıda kalsak laflar kavgalar olurdu. Arkadaşlarımın ailesi ile kıyaslamam bana sadece üzüntü verdi, çünkü kimsenin yapısı bir değil

Zaten başka yolum kalmadı.. boğuluyorum.. onlarla karşı karşıya gelmek istemiyorum ama mecbur kalıyorum.. teşekkür ederim fikirleriniz için :) . push ;

Haklısın mantık yok ama sonu ne olacak? Itaat mı edicem? Mutsuzum bu şekilde bunu görmüyorlar. Ya da görüp anlamıyorlar.. çocuk değilim ki artık eylul2807 Supermom Anneler

neden hastanın acil durumu çıktı demiyorsunuz mesaiye kaldım öyle istediğim vakit çıkamıyurm v. s. siz doktor musunuz gerçekten yoksa sağlık personelisiniz de kendinizi doktor sınıfında mı değerlendiriyorsunuz? genelde sağlık personelleri bu tür şeylerin ayrımına varamayabiliyorlar genelleme doğru olmaz tabii de... SutluKahve

Merhaba arkadaşlar. 28 yaşındayım doktorum ve aileme çok yakın bir hastanede çalışıyorum.. işten eve gidiyorum evden işe. Nöbetten çıkıp bi kahvaltı yapacak olsam, eve dönerken trafiğe takılıp geciksem yahut 4-5 saate gelirim deyip 6 saat otursam sorun.. sürekli "niye aramıyorsun, neden haber vermiyorsun" diye söyleniyorlar bana. Dışarı çıkarken "çılabilor miyim" demek yerine "çıkıyorum" dediğim için kavga çıkıyor.. Yaşıtlarım benim gbi değil ve ben yoruldum artık. Dışarı çıktığımda arayıp "biz bir-iki saat daha oturucaz" diye haber verdiğimde de annemin "doymadın di mi!" diyip suratıma kapatmak gbi tepkileri var.. evde oturursam benden iyisi yok. Çok hayırlı evladım. Ama çıkmak için diretir, kavga edersem benden kötüsü yok. Çok asiyim. Zaten çocuklarım da bana aynısını yapar falan filan.. Ablam var. O da annem gbi düşünüyor. Ve ben tartışmaktan, daha da önemlisi kendi istediklerim içon diretirken "hayırsız, kötü" ilan edilmekten yoruldum.. Yemin ederim uyum saglamaya çalışıyorum. Arkadaşlarım 5 kez dışarı çıkalım diyorsa bir tanesi için izin istiyorum.. ama olmuyor işte.. Bu sabah da kıyafet yüzünden tartıştık.. olmuyor işte belki de ben asiyim gerçekten de.. Yorumlarınızı bekliyorum.. Z

Zaten ablama çok yakn davranıyorum normalde. Oyle zamanlarda sorun yok. Ama arkadaşlarımla da çıkmak istediğimde olay çıkıyo. Erkek arkadaşımı bile nöbetteyken 10-15 dk görebiliyorum. Bütün gün görüştüğümüz en son ocak ayıydı düşünün.. o daha sabırlı benden. Evlenelim geçecek diyor ama en güzel yıllarım geçiyo.. P Perilice567 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Asil sizde Zeka olmasa olmazdi hicte birsey bende cocuklatimin Doktor olmadini cok isterdiml Cok desteke cikardim ama olmayinca olmuyor ben istedigim kadar isteyeyim destek cikayim anneniz cok düsüncesiz gercekten sanki cok kolaydi Doktor olabilmek sizi kutlarim Boyle güzel bir mesleginiz oldugu icin hayirlihayirlarai olsun insallah R

Uzmanlığı kazandım. Yakn bi il yazdm. Başta baya sorun oldu ama şimdi herkes kabullendi. Hatta kazanmış olmamın sevincini yaşıyorlar. Ablam özel bi şirkette müdür aslnda ama bilemiyorum ki.. D

Biraz sinirlendim bu yazıyı okurken. Çok saçma ya cidden. 28 yaşında birisiniz ve size karışmaları o kadar saçma ki. Ben de saha küçüksünüz zannetmiştim. Her neyse bakın bunu yapın demiyorum ama, ben olsaydım izin almazdım. Ailemin karşısına geçer: ''Ben artık 28 yaşındayım ve bana zerre karışmaya hakkınız yok. Yeter artık cidden yeter. Bundan sonra size nereye gideceğimi ne yapacağımı söyleyeceğim o kadar. Sizden izin almayacağım yapacaklarım için. Eğer bana hala karışmaya devam ederseniz de bu evden ayrılırım. Sizden ayrı yaşamaya başlarım.'' derdim. Ama eğer bunları söyleyebileceğiniz gibi değilse durum ve baya bi sorun çıkacaksa, o zaman kendine birlikte eve çıkabileceğin bir arkadaş bul. Ailene durumu anlat. Ve hala diretirlerse de izin almadan çık. Bak yanlış anlama senin ailene karşı gelmeni falan istiyor değilim. Sadece sen 28 yaşındasın ve sana karışmaya çalışmaları çok büyük bi hata. Ben olsaydım böyle yapardım ama senin içinden geçen yani yapmak istediğin bu değilse yapma. Bu arada erkek arkadaşın falan var mı? Ya da ileride evleneceğini düşündüğün biri falan? Sen buna cevap ver de ben sana konuyla alakalı bir şey daha söyleyeceğim. J

Sevgilim işletme mezunu. Annem onu da beğenmedi. Yoksa biz mutluyuz. 3 yıl oldu bizim. Ama işten çıktı kpss ye hazırlanıyor ailenin rızası olmadan olmasn diyor. Geçen yıl da hazırlandı ama çok sıkı çalışmamıştı. ama bu sene daha iyi.. kazanırsa evlenicez inşallah C castleinthesnow Better things are coming tek ayak

Gercekten saskinlikla okudum, inanilmaz gercekten. 28 yasinda, cok guzel bir meslegi olan, akli basinda genc bir bayansiniz. Aileniz sizinle gurur duymali iken siz nelerle ugrasiyorsunuz gercekten pes vallahi. Hayir 18 yasinda felan degilsiniz, artik olgun bir insansiniz. Aileniz size nasil guvenmez aklim almadi acikcasi ve okurken bunaldim resmen. Gercekten bu nasil bir guvensizliktir? Asagi yukari ayni yaslardayiz ve ben ailemden bu yasima kadar nerdeyse hic izin almadim. Ama ailem bana cok guvenirdi, annem seni tek basina dunyanin obur ucuna yollarim o kadar guveniyorum der her zaman Allah razi olsun. Tabiki herkesin ailesi, yasayis cevreleri ortamlari farkli ama bilmiyorum aklim almiyor iste. Elbette disari cikacaksiniz ya cok stresli ve yorucu bir isiniz var ne saniyor aileniz laylaylomla mi mesaiyi bitirdiginizi? Ablaniz evli mi acaba, o kac yasinda? Niye yangina korukle gidiyor, ne bicim bir abla bu? Cok sinirlendim ya. Isiniz gucunuz yerinde acaba ayri bir eve mi ciksaniz, bunu da sorun ederler muhtemelen ama? Cok uzuldum durumunuza ablanizla konusmayi deneseniz nasil olur acaba? O kadar mi anlayissiz hic mi dinlemez sizi? Kardesler birbirlerini kollayip gozetmeli, birbirlerine arka cikmali, yeri geldi sirlarini saklamali. Maalesef kardes kavrami da yitirdi gercekligini.. . push ;

Ya zaten dediginiz gbi sabahlara kadar gezeyim gbi bi isteğim yok. Nöbetten çıkıyoruz arkadaşlarla bi kahvaltı yapıyoruz saat oluyo öğlen 12-1. Annem arıyo tabi. Söyleniyo bi ton. Ne diye aramıyormuşum haber vermiyormuşum. Yani gunduz vakti belli ki bir yere takıldım. Bir yere gitmek için 4-5 gün öncesinden izin istiyorum. Hastanede arkadaşlar akşam yemek yiyelim bir yerde diyorlar annem diyo ki ne gerek var. Gündüzler bitti mi ki akşam çıkıyorsunuz.. çaresiz kabullendim artık ama artık yapamıyorum..

Peki ablan ne iş yapıyor? Seni kıskaniyor oolabilir mi

28 yaşındasın artık neyin doğru ve yanlış olduğunu bilecek kadar ve kendi sorumluluğunu alacak kadarsın annen hastamı ki sen artık çocuk değilsin, cahil olduğunu sanmıyorum tahsilin var böyle annelere kızıyorum anneler kızlarını sadece ergenlikte gevşekl bırakmayacak sonra zaten hayata atılıp yaşamına bakacaksın, sosyal olup gezeceksin stres atacaksın yeni insanlarla tanışacaksın ama annenin yaptığı annelik değil artık ego tatmini başka hobisi, arkadaşları yok mu onlara yoğunlaşsın sende kendi düzenini kur kendini sürekli baskı altında hissetme, bence otur konuş bazı şeylerin değişmesini istiyorsan, anne senin hayatını yaşamıyor o başka kuşak

Anneniz sizi sevmiyor değil tam aksi aşırı seviyor... Bende bir anneyim kızım kaç yaşına girerse girsin azıcık geç kalsa korkarım, etraf o kadar kötü ki... Otur annenle konuş burada nasıl anlatıyorsan öyle anlat... Yoksa il dışına tayin isterim ne yaptığımı nasıl olduğumu hiç bilemezsin de... D

Böyle bir mantık olamaz ya. Evlendiğinde neyapacakmış anneciğin.

Hay Allah ne yorucu bir durumdasin. Okumus, kendini gelistirmis, doktor cikmissin ama ailenin emrinden biturlu cikamamissin. Tek caren karsilarina gecip oturup konusman. 'Beni boguyorsunuz, dayanamiyorum, icimde cok buyuk dert ediyorum de. Ozgurlugumu bukadar kisitlamayin de. Simdi bekarim, birakin biraz gezeyim tozayim de. Yanlis bisey yapacagimdanmi korkuyorsunuz, ben o yanlis seyi sizin ruhunuz duymadan yatak odamdan bile yapabilirim, ise gidiyorum diye ciktigim her an yapabilirim, derdiniz ne artik katlanamiyorum' de. Biraz isyan bayraklarini cek yani. Birazda vurdumduymaz ol. Bende cok gezerdim, annem ara ara cileden cikardi, ama gonlunu bi sekilde alirdim yine. Ama bekarliginda gezmeyeceksinde evlendikten sonra kocanin gozunun icinemi bakacaksin, beni biyere cikarsada gezsek diye. Hem evlendikten sonra arkadaslarinla simdiki kadar sik ve rahat gezemiyo insan. Sen sabahlar olmasiiin diyerek sabaha kadar dimtis dimtis egleneyim demiyosunki anladigim kadariyla, arkadaslarinla bi terasta keyif yapmanada bi zahmet izin versinler. Izin vermiyorlarmi? 'Ozaman bundan sonra sizden izin almadan gezmem gerekecek, kusura bakmayin' dersin. Zorla eve baglayacak degillerya? Kendi huzurlari icinde senin huzurun icinde artik rahat versinler.

Asi falan değilsin, hatta tam tersi munis bir kızsın. Yaşın 28 artık izin almak durumunda değilsin. Sen kırımayayım, üzmeyeyim dedikçe hayat ellerinin arasından akıp gidiyor ve geri gelmeyecek. Bu yüzden direnmelisin. Evet çatışacaksın, evet arada kırgınlıklar olacak ama hayatını başkalarının istekleri doğrultusunda yaşayamazsın.

28 yasinda kendi kararlarini kendi verebilecek bir hanimsiniz. Ailen durunu iyice abartmis seninde kendine özel bir hayatin oldugunu unutuyorlar sanirim.. Ayri yasama imkanin varmi bilmiyorum ama eger varda, bence hic durmamalisin.. Kendi evine cikmalisin!

Eskiden çok inatlaşırdım. Şu son bi iki senede iyice korkak oldum sebebini bilmediğim bi biçimde.. dışarı çıkmak için izin istemeden çarpıntım başlıyo yeminle.. vucudumda döküntüler çıktı stresten artık..

Neden ayrı yaşamıyorsunuz? O yaşta izin mi istenir, saçma.

Ayrı eve çıkın en mantıklısı bu

ne kadar çok benzer yanımız varr böylee :) benim ailemde aşağı yukarı aynı. sevgilimi de istemedikleri için buluşmamı istemiyolar. ben de çalışmadığım günlerde kütüphaneye diye çıkıyorum. akşama kadar çalışıyorum akşama bi iki saatliğine de olsa sevgilimi görüyorum. çözümü böyle buldum. biz ne kadar büyüsekte ailelerimiz değişmez. ancak evlenince kurtulabiliriz gibi geliyo :))) Z

Tıp okumuşsunuz işiniz gayet iyi. Aileniz sizi. Bukadar sık Boğaz etmesi çok Saçma. Ben okurken daraldım konuyu. Il dışı çıkmanız Şart.

Bende 30 yasindayim ve boyumda cocugum var ve maalesef bugun olmus herseyime karismaya calisir ailem. Nereye gittin, kimle gittin. Niye aldin. Kaca aldin gibi seyler. Ama ailem boyle yapacak bisey yok. Aslinda farkli olan sensin onlardan o yuzden onlar seni anlamaz. Onlar bildiklerini dogru bilirler. Ablaninda karismasi tamamen kiskancligindan, sen yapiyorsun o yapamadi diye emin ol. Eger yapabilirsen bir evini tut, maddiyat sorunsa is yerinden bir kac arkadas beraber tutun. P Perilice567 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yakında oturmamı istiyor zaten.. uzağa evlenip gitmemi de kabullenmez ki

Annem beni yalnız kalmakla tehdit ediyor. Il dışı yazmamam için.. . push ; eylul2807 Supermom Anneler

merhaba, hikayelerimiz çok benzer geldi sizin adınıza çok üzüldüm ondan yazayım geldi. Ben annemle babamın evliliğinin 14. Yılında doğmuş tek çocuklarıyım, anlayın yani ne kadar üzerime düşülüyor ne kadar pimpirikleniliyor üzerimde. Buna rağmen 18 yaşında bir Allah'ın kulunu tanımadığım istanbula üniversiteye geldim. Ha okuduğum okuldan tam burs kazanıp emrivaki yapmasaydım gelebilir miydim tabiki hayır. Annem üniversiteye hazırlanırken sen gidersen ben ne yaparım, ben seni beni yalnız bırakasın diye mi yetiştirdim vs. Dünya'nın lafını etti. Yok üniversiteye gidince biz sana burada hiç karışmayız zaten. Bir sürü vaat. Inanmadım çünkü ailemi tanıyorum. Siz inanmışsınız çünkü ailenizi tanımanıza rağmen hala iyi niyetinizi koruyorsnuz. Ben şimdi 23 yaşındayım ve haddim olmayarak size önünüzde iki yol olduğunu söylüyorum. Ya profesyonel bir yalancı olacaksınız, her arkadaşınızla buluştuğunuzda hastanede işim uzadı, biri benden şunu istedi, yok arkadaşımın nöbetini tutuyorum, artık o sizin yaratıcılığınıza kalmış. Ya da yoruma açık olmayacak şekilde ne yapmak istediğinizi söyleyeceksiniz. Ertesi gün arkadaşınızla mı buluşacaksınız akşamdan ama öyle liseli gibi değil biz yarın şununla dışarı çıkacağız diyeceksiniz, e tabi Bombardıman gelecek. En başta ne gerek var. Daha yeni buluştun vs. Vs. Ilk olarak kendinizi haklı göstermeye çalışmayacaksınız. Siz zaten 28 yaşında kocaman kadınsınız ve zaten haklısınız. Bunu önce bi siz kabullenin. Özledim diyeceksiniz, plan yaptık tek kelimelik sinirlenmeden ama kesin cevaplarla. Sonra tabi ne asiliğiniz kalacak ne hayırsızlığınız, en başta gidemezsinler gelecek. Takmayacaksınız. Kararlılık aile ilişkilerinde kazanmanın ilk adımı. Ve ne yazık ki hak verilmez alınır. Asisin denilince ben böyleyim alışın diyeceksiniz, Hayırsız denilince siz Hayırsız evlat görmemişsiniz istersem size yalan söylerdim ruhunuz duymazdı diyeceksiniz. Bu kilit cümle bir daha bana bu lafları edersen hep yalan söylerim ruhunuz duymaz. Bu yapacağınız blöfün kilit noktası. Ama yine de evden kavga gürültü de olsa çıkacaksınız. Bu 3 sefer olur sizi 50 kere ararlar, 5 sefer olur kızarlar 20. Seferde eve gelince hoşgeldin kızım derler. Yeter ki siz kararlılığınızı gösterin. Annelerin her dediği yapılınca genelde elini veren kolunu kaptırıyor, her şeye evet denilince bir kere hayır diyince kıyamet kopuyor. Ve her istenilen yapılınca sizin bir kişiliğiniz kalmıyor. Kavga edin, savaşın, yılmayın. Bu satırları size bir gün dışarı çıkınca ben seni okumaya mı gezmeye mi gönderdim oraya, sen sokak köpeği misin laflarını duyan bir insan yazıyor. Ilk seferinde oturdum ağladım, baktım tek Başıma çürüyerek ölmekten iyidir laf yemek şimdi öyle diyince evet sokak köpeğiyim diyorum. Az miktarda yüzsüzlük iyidir ve emin olun size de iyi gelecek. Aileniz Mucizevi bi şekilde değişmez, siz onları yontacaksınız, kendi Hakkınızı kendiniz alacaksınız. Yoksa çok üzgünüm ama daha çok üzülürsünüz evde otururken. garrulous Koca göbeğinin sevgilisi <3 Taze gelincik :) tek ayak

27 yaşındayım. Üniversiteden bu yana izin aldığımı hatirlamam. Hatta gecen yaz tatile giderken bile tatile gideceğim dedim gidebilir miyim demedim. Belki bu da yanlış

Oyle haklısınız ki.. evde oturdum diye yaranamıyorum bile.. hayat akıp gidiyo ve ben karışamıyorum.. W

Ne saçma, siz çocuk değilsiniz ki... Asi falan da değilsiniz bence. Oturup anne babanızla vakit geçirecek değilsiniz. Onlar sizin yaşıtınız değil, arkadaşınız değil. Ailenizle bu durumu konuşmalısınız bence. Sürekli evde takılmaktan ve hayatınıza müdahale edilmesinden bunaldığınızı söyleyin.

Hayır üniversiteyi ist a çok yakın bir il de okudum. Ilk 3 yıl servisle gidip geldim. Çok yorucuydu. Neredeyse sınıfta kalacaktm bunun üzerine eve çıktm. Ama annem her hafta gelirdi yanıma. Tabi o zamanlar daha kararlıydım. Evden ayrı olmak cesaret vermişti. Mecburi hizmet kuraları için orayı tercih edicektm ama ailem kesinlikle karışmicaz vaatleriyle ikna etti beni. Her geçen gün de baskı arttı.. Bundan sonrası için kesinlikle bana saglam durmak düşer farkındayım. Vah'lanmak çözüm değil biliyorum..

Birey olduğunu kabul edemiyorlar gercekten. Bence "siz de beni böyle kabul edin o zaman" modunda takılın. Sizi cok üzüyorsam ayri eve çıkayım rahat edin deyin. Gitmenizden korktukları zaman tavirlari o kadar değişecek ki siz bile şasiracaksiniz P Perilice567 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anneniz tabi ki uzerinde cok hakkı vardir. Ama sahibiniz gibi davraniyor. Siz onun evladisiniz kolesi değil. Okurken ben daraldım sinirlendim. Madem her türlü elestiriliyorsunuz mutsuzsunuz. O zaman dilediginiz gibi yasayin. Ben inadina cikabilir miyim demezdim mesela. Ya da onlarin gonlu olacak diye dışarı cikmamazlik yapmazdim. Siz de karismaya alistirmissiniz.

bu durum sizi arkadaslariniza karsida kucuk dusurur bence. bir kahvaltiya bir yemege gidiyorsuz. bakin mesals bugun benim kardesim saat 6 da arkadaslariyla yemege gitti. ustelik bugun siyasi olmasin diye soylemiyecem yasak cunku bugun gunlerden ne annem dikkatli ol kizim dedi. endiselendi biraz. ama ne isin var demedi. benim annem babamda cok duskun bize. ama bu kadari olmaz. aileniz cok baskin asiri baskici bir aile bazi aileler evlatlari uzerinde baski kurmayi severler. benim cevremde bu tip aileler var D

Ablam da benim gbi değilmiş sorunlu olan ben mişim.. ben çıkıyorum demem bile kavga sebebi yemin ederim. Çıkabilir miyim demek zorundayım.. Kötü hissediyorum çok kötü.. sevilmiyorum. Sürekli arkamdan da konuşulup eleştiriliyorum.. yorgunum.. sorun çıkmasn diye susuyorum. Kabullenmeye çalışıyorum ama onu da yapamıyorum..

Neden izin istiyorsunuz? 28 yaşında iyi bir işi olan genç bir hanımsınız. Bence ailenizden ayrı yaşamalısınız hatta.

28 yaşındasın ve çocuk muamelesi Aman ya Rabbi

Ben de atanmadan once oyleydim herseye karisirlardi il disina atandim askimi bulunca evlendim ama hala d karismaya yonetmeye calisiyor annem ama basaramiyor D

Farklıyım evet ve bunu asla kabullenmek istemiyorlar. Oyle yoruldum ki. Bu sabah ağlaya ağlaya nöbete geldm.. sorun çıkmasn diye ses çıkarmıyorum. Bir ay evde otursam sonrasnda iki gün dışarı çıksam olay.. sessiz kaldıkça da iyice sindim.. yemin ederim izin istemeye ödüm kopuyor artık. Yıllar içinde kocasını kabullenen kadınlar gbi oldum..

Kesinlikle il dışı tercih yap

Annen bir travmamı yaşadı acaba çünkü kızımın arkadaşının ablası trafik kazasında ölünce şart koşmuş evlensede yakınında ev tutmasını zorunluymuş, kıza şimdiden baskı uyguluyor henüz üniye giden kıza

yok artık, aileler çocuklarını neden hep dibinde tutmak ister ben anlam veremiyorum. Biliyorsun o çocuğun bir gün büyüyüp kendi hayatını kuracağını..

Süper bir mesleğin var, niye ailenle yaşıyorsun? Şehrin farklı bir ucunda iş bul, bu bahaneyle kendi evine çık bence.

Haklısınız.. ben sorun olmasn dedikçe daha da fazla oluyor beklentileri.. biraz yüzsüzlük iyidir cümleniz kilit bence.. işte ben onu yapamıyorum. Bu benim zayıflığım işte.. bu yaz böyle geçmeyecek, geçmemeli.. bu yaşımda sevgilimle bile görüşemiyorum. Geeçekten yorumlarınız için teşekkür ederim :)

Aile sadece yetiştirmek, hayata ilk adım dersleri vermek için var. Mesela bir üniversiteden mezun olduğunda nasıl derslerin olmaz, o okuldan sayılmassın, bağımlı olmazsın, ailede de öyle olmalı. 28 yaşında bir insana böyle karışılmaz, sen kendi kararlarını verecek yaştasın. Ailelerin 18 den sonra zaten baskı vs hakkı yok , gençlikte de aile yardımcı, karar bireye ait olmalı sonucunda. Ama aileler ne yazık ki kendi fikirlerinizi kanunen uygulama yaşınızı baya bir geçseniz bile karışmayı görev biliyorlar. Yetiştiriliş tarzı, din vs, baskıcı gelenekler. Bunlara dur demezsen daha çok üzülürsün. Gençlik kaç yıl, ki tıp okumuş birisin şuan uzmanlık vs öncesi rahat ve genç yıllarındasın, aile sorumluluk vs olmayan yıllar. Bu yıllarını sen yaşamayacaksın da kim yaşayacak. Ailene karşı gelsen en fazla azıcık pişman olursun ilerde, ama karşı gelmezsen hep şöyle böyle yapsaydım kendim karar verseydim diye keşkeler, ukteler kalacak içinde. Emin ol 2. Seçenek daha kötü. Tecrübe edinmek her zaman daha iyidir, iyi de kötü de sonuçlansa da. Sen kendin bağımsız bir bireysin. Kimsenin baskısını çekmek zorunda değilsin. Kısıtlanmak zorunda değilsin. Hayatı kendin tecrübelerinle keşfetmelisin. Evde kalarak değil. İstediğini giyebilirsin istediğin yeri gezebilirsin. Ailen gelecekte değişmez ama senin geleceğin değişebilir. İstersen.. Ablana gelirsek, o da kısıtlandığından sen de kısıtlan istiyor bence. Kimseye eyvallahın olmasın bu hayatta derim ben.

benim kardasim calismadigi halde boylesorunlar yasamiyor siz koskoca doktorsunuz toplum tarafinda saygi duyulan bir meslege sahipsiniz. bende aileme cok duskunum ama bu kadar olmaz. asla anne babanizin kalbini kirin demiyorum ama sizi kucuk dusuruyorlar hele cevreye karsi. gerekirse blof olarak hayri eve cikicam deyin. ablanizda size saygu duymak zorunda.

Aslında uzmanlık sınavında il dışı tercih yapmak istiyorum ama o da sorun oldu tabi ki yast

Ben doktor değilim ama sağlıkçıyım. Doktorları iyi tanırım yani. Tıp okumak malum zor zanaat. Zaten onu okuyup bitirene kadar aileyle bir kopukluk oluyor illa ki diye düşünüyorum. Bu arada fakülteyi de mi ailenizin bulunduğu şehirde bitirdiniz bilmiyorum ama dediğim gibi o okulu bitirene kadar illa ki kopukluk olur. Sizin durumunuz farklı geldi bana. Tuhaf. 28 yaşınıza gelmişsiniz mis gibi mesleğinizi elinize almışsınız. Tahmin ediyorum ki çok zor şekilde geldiniz bu duruma. Okul stresiydi, sınavlardı, hocalardı derken tam çok şükür diyeceğiniz yerde aileniz çıkmış karşınıza. Sizin yerinizde olsam 'orada durun bi bakalım' derdim illa ki. Tabi ki onlara sert çıkın demiyorum, sizi bu duruma getiren yine onlar çünkü. Abartmışlar fazlaca. Siz tavrınızı kırıcı olmadan koyun bence. Uzmanlık için farklı şehir tercihi de sizin için cazip sanki. Hem alışmış olurlar.

Zaten verdiğini düşünüyorum. Yıllardır böyle.. P Perilice567 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Artık arkadaşlarım bile anlamaya başladı.. valla bu akşam nöbetteyim sabahtan ilk iş konuşucam zaten. Artk bi sonu olmalı H

Kendini huzurlu hissedecegin biyeri seç devlet gonderdikten sonra ne diyebilirlerki. Z

Rica ederim ne demek görevimiz

Anladım canım birazda seni anlamalarını istiyosun ee haklısın da.. Ablan nasıl davranıyor anneye karşı senin aksine merak ettim? Nasıl oluyorda sen hayırsız evlat moduna giriyorsun en ufak bi olayda.. Hiç annenle ciddi ciddi konuştun mu "işimde gücümde mesleğimi sağlamlaştırmaya çalışan akşam oldumu tıpış tıpış eve gelen sana laf getirmeyen bi çocuğum şükret haline sen hayırsız evlat görmemişsin" diye söyle annene.. Bi dönem bende annemle çok atışırdım en ufak bişeyde hiç hoş olmayan bi kelime kullanırdı bana ve ben biyerden sonra yüksek sesle konuştum dedimki annemsin bana kız gerekirse döv ama o kelimeyi kullanma şuana kadar ne o... luğumu gördün ağrıma gidiyo demiştim.. Beni kaule almış olucakki davranışlarını değiştirmişti.. Belki sende ciddi manada konuşursan eğer annenle anlayabilir seni canım.. Bunu senin çözmen gerekir konuşarak evden ayrılarak değil bu hatayı yapma sakın.. ozaman kopar bağlarınız buda çok kötü olur..