Bugüne kadar bu dediğinize hiç dikkat etmedim artık sayenizde bende dikkat edicem :))) ipeqbojuqu La

Ayni sorun bendede var bende kalabalik ortamlarda konusmaya cok cekiniyorum. Kendimi tam olarak ifade edemiyorum ve hep bu nedenle insanlar tarafindan yalnis anlasiliyorum. Bende kisisel gelisim kitaplari okuyorum ama faydasi olmuyor maalesef. Umarim bu sorunu asariz

öğretmen çocukları genelde böyle oluyor gibi gözlemledim de doğru mu gözlemlemişim diye sormuştum ama yanılmışım yanlış bir genellememmiş demek:) C cranial

aynen ya bazen kendimi çok pısırık hissediyorum cok cekingenim özellikle yeni tanisiyosam... ezik miyim lan ben diye bagirasim var. kadinlar kulubunun kendinden emin hanimlari bizim derdimize care bulsunlar valla cok hayra girerler

Yapiniz boyledir bazilari cok konuska okur bazilari daha sessiz sakin. Ozguven sorununuz olmayabilir. bosbos konusup kuru gurultu yapan insanlari gordukce sessiz insanlara saygim artti

ailende öğretmen var mı?

Ayna karşısında konuş. Kendini videoya çek sonra da izle mesela. Benim sendeki gibi bir problemim yok ama bu videoya çekme işi işine yarar belki. Ben bi ara Youtube'da yayın yapsam mı diye düşündüm, bi dönem, kendimi telefonun kamerasına çektim falan aslında kamera da güzeldi ama profesyonel bir çekim değildi tabi, ben de amatör gözükmek istemediğim için vazgeçtim bu fikirden. Ama videoda kendimi izlediğim zaman bayağı dinlenesi, sohbet edilesi biri olduğumu düşündüm. Mimikler falan çok önemli. Sen kendini beğenirsen bi kere başka hiçbir şey umurunda olmuyor ve bazı tabuları yıkabiliyorsun. Ben mesela eskiden sesimi hiç beğenmezdim, ne telefonda ne videoda. Kaydedince falan sanki başka birinin sesi gibi geliyordu. Sonra çevreden sesimin ve ses tonumun aslında iyi olduğuna dair yorumlar aldım. Bununla alakalı birkaç gelişme daha olunca benim de hoşuma gitmeye başladı. Çevreden de diksiyonun çok düzgün, anlatımın çok iyi falan gibi yorumlar aldıkça o sıkıntı gitti. İnsanız, az ya da çok beğenilme, takdir edilme ihtiyacı hissediyoruz. Bu noktadan sonra birisi çıkıp da sesin çok kötü ya da görüntü olarak tipsizsin falan dese bana hiç umursamam bile. Aşmaya çalış, karşındaki de insan.

Hanımlar öncelikle merhaba lafı uzatmadan ve sizi sıkmadan hemen sorunuma geçmek istiyorum ben 20 yaşındayım insanlarla muhabbet edemiyorum özellikle büyüklerle çok çekiniyorum ortak konu bulamayacakmışım gibi oluyor. Ailemde herkes çok konuşkan, kibar ve tatlı dilli. Bense yapamıyorum sanki bunları yapınca benim üzerimde çok yapmacık kalıyo. Bu sıkıntımı nasıl yenebilirim bana yardımcı olabilir misiniz? Kendimi nasıl geliştirebilirim? Çok fazla da kitap okuyan biriyim aslında. Şimdiden çok teşekkürler :) C

Bende aynı sıkıntıyı yaşıyordum fakat bunun sadece benden kaynaklı olmadığının farkına vardım, karşıdaki insana göre gerçekten değişiyor. Çevremdeki insanlar başta çok soğuk olduğumu sonrada asla öyle olmadığımı söylerler, çünkü ben konuşsam da karşımdaki insandan aldığım tepki yüzünden konuşmam ya da konuşurum. Hatta konu bile açmıştım bu konu hakkında, konuşacak şey bulamıyorum diye ama samimi olduğum insanlarla saatlerce konuşurum. Kesinlikle muhattap olduğun kişiyle de etkisi var.

Aynı sorun malesef bende de var ya :'

özgüven ile alakalı bir durum değil. YaseminYC Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

O insanların da sizin gibi yiyip içip mıçan, sizden farklı olmayan insanlar olduğunu düşünün. Kendine güven sorununuz varsa, psikologla, kişisel gelişim kitaplarıyla aşabilirsiniz. Aşılmayacak bir dert değil. Ama mutlaka aşın, çalışma hayatında çok büyük bir dezavantaj bu. Kendine güvensiz adam ezilmeye mahkumdur maalesef.

Bununla alakalı kişisel gelişim kitapları okuyun. Madem çok kitap okuyorsunuz kolaylıkla asabilirsiniz. Tabi inanmak 1. Kural :)

Desteginiz ve öneriniz için çok teşekkür ederim

Haahah tabiki :) desteğiniz ve öneriniz için çok teşekkür ederim :)

Sen benim ikizim olabilir misin acaba? Aynı sıkıntılar hepsi birebir ben kendimi yazın güzelce dinlendirip kisisel gelisim kitaplari okuyup insanlarla daha fazla icli disli olmaya gayret edicem gelisme olursa yazarim tekrardan :)

kalabalık gruplara / kitlelere karşı kendini ifade edememe kouşmada tutukluk bir fobidir. sahne fobisi gibi. sahneye çıkarsın yüzünü kaldırıp sahne karşısındakilere bakarsın ve dilin tutulur. kem küm edersin. tam bir fiyasko. ben bunu yaşadım benim sahne fobim var. 10-20 kişiye karşı rahat konuşuyorum ama sahneye çıkıp bir şey anlatacaksam durum feci oluor bununla ilgili bir film bile var. gerçek bir olay. amerikanın mı ingilterenin mi ne başkanı böyle. 2-3 kişi ile konuşuyor ama grupa hitap edemiyordu. en son dublör bulunuyor adama arkasından o konuşuyor adam ağzını kıpırdatıyordu. . push ; champagneshimmer Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Gercekten cok haklisiniz bu biraz karsinizdaki insanin karakteri, kültürlü olmasi/olmaması ve zevk alinan konulardan da kaynaklı olabiliyor düşününce size hak vermemek elde değil ilginize teşekkürler :) W

Ya bu nasıl bi yorumdur bayıldımmm.. :)