Evliliği henüz hazmedememişsiniz demekki, Evlendiniz Için birinci derece aileniz eşiniz oluyor. Annenizi Babanizi Özlemeniz Gayet normal. Ama hayat böyle birşey herkes kendi yuvasini kurar. Sık Sık Arayin, Tatiliniz olduğunda yanlarina gidin, hasret giderin. Sanirim istanbul 'da cevre edinememişsiniz henüz. Bu pademi geçtikten sonra, firsatiniz olduğunda aktifitilere katilin. Sosyaleşsin, böylede arkadaş edinmeye başlarsiniz. Eşinizle bol bol gezin Istanbulu keşfedin.

Bence istanbulda yasamak da basli basina mesele sonradan gelenler icin. Sorununuz bu da olabilir. Insani tuketen, enerjisini emen bi sehir.

Aynen Hazmedememişsiniz Henüz. Pademi tüm dünyayi psikoljikte etkiledi, yasaklarda cabasi. Bu Günlerde geçecek

Aslında arkadas çevrem var ama iste evde oldugumuzdan dolayi kimseyle bir araya gelemiyoruz... Ucakla kisa mesafede her iki aile de, tatillerin bir kacini mutlaka ailelerle geciriyoruz, benim ailem de geliyor buraya normalde... dediginiz her sey bizde var ama benimki evliligi icsellestirememek sanirim. yalniz

Kesinlikle oyle

Merhaba Yaşım 33, 1 senelik evliyim, esimle 2 yil flort ettikten sonra evlendik, yani normal bir hayatimiz var aslinda, ikimiz de beyaz yakaliyiz, esimin geliri iyi cok sukur. Ben de eylulde isten ayrilmistim hatta konu da acmistim is bulamiyorum diye ama buldum nihayet, hele bu donemde ilac gibi geldi... Genel olarak bir sorunumuz yok... Geziyoruz, arkadaslar, tatil, yurtdisi vs. Ben 4 senedir İstanbuldayim ondan once hep ailemleydim, kizkardesim de burada ogrenci, ayni yil geldik ikimiz de İstanbul'a. Kendi ailemle de baglarimiz kuvvetlidir, huzurlu mutlu bir cocuklugumuz oldu. Ama sorun şu, ben sıkıldım İstanbul'dan, bulundugum yerden... Sanki ailemin yaninda olmaliymisim gibi geliyor, yaslaniyorlar ve ben yanlarinda degilim, bir seyler kaciyor, zaman geciyor gibi hissediyorum. Kizkardesimin daha yasi kucuk oldugu icin o bireyselligin tadini cikarmakla mesgul. Esimin ailesi de farkli bir sehirde ama onun da böyle dusunceleri yok. Diyeceksiniz ki artik internet var, görüntülü görüşme vs, bir tık uzağımdalar ama öyle değil işte, anlatabildim mi bilmiyorum. Ben büyüdüğüm şehri özledim, ailemi özledim... Bazen niye geldim ki bu şehre diyorum ve kendime çok kiziyorum.. Esime de anlatmiyorum kirilir diye, sorunu kendinde arar... Zaten o da bu ara oyuna sarmis durumda ben yatiyorum o sabaha kadar oyun oynuyor ben uyaninca o uyuyor bu sefer ama bunu tölere edebiliyorum sıkıntım bu konuyla alakalı değil, daha derinlerde gibi.. İcimi dökmek istedim. B Benim Sultan İnsan Kendinin