canım babam onu tanıyor aslında biliyo musun, yani tamam bi insanı tanımak için belki de aylar yıllar gerekir ama... en azından bizim tanıştığımız zamanlarda, yan taraftaki dükkanda yazın çalışırken babamla oldukça muhabbetliydiler, hem eniştem hem babam... ikisi de bişey alacaksanız ordan alın, o çocuk temiz bir çocuk diyorlardı. halini, tavrını, saygısını yakinen biliyorlar... bu yüzden de eniştemle konuşmuştu, durumu anlatmıştı 2 sene önce. eniştemin olgunlukla karşıladığını söylemişti. ama babamlar birden parlayınca eniştem öyle bir çark etti ki... onlar da "oğullar"ının lafını dinlediler tabii... babam o zamanlar bana "ya okulun yada evlenicem diyosan okulu bırak gel seni evlendireyim" demişti. o kadar rest çektiler bana... şimdiyse... tekrar babamın karşısına geçmeye çekiniyorum... annemin aracı olmasını isterdim amaa... o da destek değil... anneme bişeyler karaladım, umarım okuduğunda yüreğinde bir yumuşama olur da babamı ikna eder... ilgilendiğin için ççok teşekkür ederim canım..

buna rağmen bana biri var sana talip deyip duruuyorlar inanabiliyor musun annemle mektuptan sonra elbette ki konuşacağım, muhakkak benimle konuşacaktır ama babamla konuşur mu onu bilmiyorum.. eğer babamla konuşursa da benimle de konuşacaklarını ümit ediyorum... umarım size hayırlı ve güzel haberler verebilirim... eski_bir_masal

peki sebep ne biz burdan diren et falan diyoruz ama geçen bir forumda okudum kadın önceki topiklerinde hep babam hiçbir zaman olur demedi demiş konusu da şuydu eşi evine bakmıyormuş çalışmıyormuş sorumsuz demek istediğimi anlatabildim inşallah

ağızlarından kötü bişey duymadım, tabii komşu kızı, bu kadr zamanda nasıl tanıdınız ki birbirinizi vs gibi şeylerin dışında (onlar öğrendiklerinde 6 ay olmuştu daha..) halbuki kendileri de severlerdi tanıdıkları kadarıyla. isteselerdi biraz daha tanımak çaba gösterir, biraz adım atarlardı... ama istemediler... ben zaten arkasındayım, annemle konuşmayı defalarca denedim ama sonu hep kavgayla bitti... bir kez daha deneyeceğim inş. bu kez huzurla sonuçlanır...

benımde kuzenımde vardı bole bı durum enıstem katıyyen ızın vermıyordu gıt evlen bız olmayız yanında dıyordu sade enıstem olsa ıı ablası annesı kımse ıstemıyordu ama kız tutturdu ben onu sevıyorum evlenecegım dıye ızın vermezsenız hıc evlenmem baska bırıyle evlendırırsenız bozanır gelırım gerısını sız dusunun dedı konustu babasıyle hep sonuccc nısanlandı valla dedımkı valla bravo yanı ben olaydım coktann bırakmıstım oda dedıkı demekkı tam sevmemıssın demektır sende tum gucunu koy ıkna kabılıyetıu goster nasıpse olur bol sans curiouss

o kadar olgun konuşuyorsun ki, şu söylediklerini 3 hafta kafamda kursam babamın karşısına geçince konuşamazmışım gibi geliyor... annemin arkamda olduğunu bilsem, bana destek çıktığını bilsem, babamla konuşmamın sonunda annem ikna etmeye çalışırdı en azından... inş senin gibi olgun, ağlamadan sızlamadan, rahatlıkla kendimi ifade edebilirim... yazdıklarını okuyunca bile çok duygulandım... sakinlikle konuşup halledebilirim inş...

boylesi durumları babalarla konusmak bazen cidden zordur ama bence babanın baska aracı insanlardan bunu duymasındansa senden duyması daha iyi olur. zamanında baban sana ya okul ya evlilik demis ama o zaman ögrenciymissin. simdi hem erkek arkadasın hem de senin durumunda epey değişiklik olmus. yani baban yine karsı çıkacak diye bir sey yok. babanla cesaretini topla ve konus. ola ki yine olumsuz yaklasırsa o zaman aracıların konusup ikna etmesini deneyeblirsin. ama ilk olarak senden duymalı yoksa bir yabancının gelip kızıyla ilgili bir seyler konusması hosuna gitmeyip babanı sinirlendirebilir. bir de tavsiyem babanla konustugun zaman evde kimse olmasın. ablan, enisten ve annen bu duruma karsı ise konusmanıza mudahale edip babanı etkileyebilirler. babanla yalnız kalmaya bak, tüm cesaretini topla ve konus ben de beni istemeye gelecekleri zaman ağlayıp duruyordum. babama bir türlü soyleyemiyordum. benim annem de ben soyleyemem sen soyle dedi. sonunda ben konusmak zorunnda kaldım. ilk cumleyi kur sonrası geliyor umarım en kısa zamanda sorunsuz bir şekilde halledersin.. iyi haberlerini bekliyorum

teyzem yok bir dayım var... ablam var ama o da benden yana değil.. çok kötü ve iki arada bir durum.. kimse üzülsün istemiyorum ama birileri muhakkak üzülüyor... ve ben arada kalıyorum..

ben babama karşı konuşamıyorum bir türlü.. saygısızlık etmekten korkuyorum, kestirip atmasından korkuyorum... yani annemden bir destek bekliyorum hep. sevdiğim de şimdiye kadar hep "benden önce senin annen baban vardı, onları üzemeyiz" dedi. biz sadece onların gönüllerinde kırgınlık olmadan bu iş hallolsun diye ümit ettiğimizden bekledik ama... işte gel gör ki korkarım ortalık karışmadan olmayacak siyah_ Kedi Canını

aylaar önce derdimi anlatan bir konu açmıştım, sanırım yanlış yerde olduğundan çok fazla bir yorumla karşılaşamadım aslında işin en başından itibaren burada anlatmıştım. http://www.kadinlarkulubu.com/kiz-isteme/439011-kafam-cok-karisik.html gerçi hala ilgilenen soran arkadaşlar var sağolsunlar ama ortada hiçbir gelişme yok... şimdiyse yorumlarınıza ihtiyacım var, hala... annemler umreye gittiler mayıs ayında ve ben döndüklerinde geleceklerini söyledim. ablamsa bana kesinlikle pat diye ailesinin gelmesinin uygun olmadığını, yoksa evden kovulabileceklerini söyledi.. biz de araya birilerini sokmak için 5 -6 aydır uğraşıoruz. sebepse ortak hiçbir tanıdığın olmaması... sevdiğimin tanıdığının tanıdığının... tanıdığı biri babamın çok değer verdiği birini tanıyormuş. adamla konuşmuşlar, benim bu işe karışmam uygun olmaz demiş... ve ben annemle bir kez daha konuşup, bütün bu süreci anlatıp, olmuyor araya birini sokamıyoruz, sen babama desen gelmek istiyorlar diye konuşmam gerekiyor... ama annem o kadar kesin ki, ben yardım etmem babanla halledin diyor... bu yüzden annemle konusmaya cesaret edemiyorum bir türlü... çünkü olumsuz bir cümlede kafamda kurduğum tüm cümleleri unutuyorum, ağlamaya başlıyorum. e noluyo, ağlayarak iş hallettirmeye çalışıyor gibi oluyorum... 2 haftadır annemle neyi nasıl konuşacağım diye kuruyorum kafamda, ama korkuyorum... mektup yazsam anneme dedim, böylece söylemek istediğim herşeyi sakince, hiçbirşey atlamadan karşısında da ağlamadan anlatabilirim diye düşündüm. sevdiğimse bu bir küslüğü düzeltmek gibi bişe değil, böyle yaparsan annen bu durumu basit karşılar dedi kafam hala çok karışık, lütfen yardım edin...

sanırım sen linkini verdiğim konumu okumadın canım.. ben 2 yıl önce ailemle bu mesele yüzünden çok büyük br kavga yaşadım. o dönem babamla da konustum ama bana ya okul ya evlilik dedi, okulumun bitmesine bi yıl kala... bu süre zarfında sevdiğim memuriyete girdi, ben okulumu bitirdim. annem görüştüğümüzü biliyor, annesiyle görüştürmek istedim kabul etmedi. babanla halledin ne halledecekseniz diyor. babamla halledebilmem içinse araya aracı sokmam gerektiğini söylüyor ablam da.. yoksa öyle çıkar gelirlerse kovulurlar, dedi bana... bu durumu bile bile hadi gelin nasıl diyeyim.. annemle konusup, babamla konusmasını istemek zorundayım. ama kabul etmezse babamla nasıl konusurum, onca kavgadan sonra... C

Sorun aslında nasıl birisi olduğu değil, ona güvendiği halde seninle bir şeyler yaşaması. Anlıyorum paytakcım. Haklısın gerçekten çok zor bir durum ama baban anlamalı bunu. Annen aracı olur umarım ama aracılıktan sonra karşılıklı konuşursanız, siz istemediğiniz için onunla evlenmesem bir gün sizin istediğiniz kişiyle evlenip çok mutsuz olursam hiç vicdan azabı hissetmez, üzülmez misiniz tarzında konuşabilirsin aslında. Umarım her şey gönlünce olur.

korkunun ecele faydası yok derler bılıyoruzkıı okulun bıtmıs bı sorun kalmamıs herhalde demekkıne ınceden tanıolar sevgılını hıc agızlarından kotu bıse duydunmu pekı caktırmadan agızlarını ara gercekten ıstyorsan sende arkasında durursun konus guzelce hersey karıyer olmamalı bence yanı erkek ıcınde ole evıne sahıp cıkacak gecındrecek durumdaysa yeterlı olur babanız sevgılınız hakkında ne dusundugude onemlı sız gec olmadan konusun bence

maalesef benim annem arkamda değil, hatta ablam bile yanımda olmuyor. bu durumda fazlasıyla yalnız kalıyorum. babamla konuşmam gerekirse ve annem bir kez daha babanla halledin derse oldukça zorlanacağımı biliyorum. anneme bir mektup yazdım dün gece, ağlaya ağlaya. umarım o da aynı duyarlılıkla okur ve beni karşısına alıp konuşmayı dener...

Siz şimdi konuşmadığınız halde mi ortalık karışacak diye endişeleniyorsunuz? Daha önce bu konudan bahsettiniz mi? Hem komşu kızı muhabbeti bir sebep mi ben anlamadım kötü bir şey değil ki sebep olmuş işte güzel de olmuş.. Bu bu aile görüşmeye gelmek istiyor dense istemiyoruz mu diyecekler? Genelde görücü durumları olur ya gelelim konuşalım diye.. Babanla konuşmaktan neden çekiniyorsun kendini ifade edebildikten sonra, belki hiç korktuğuna değmeyecek baban senin konuşmandan etkilenip gelsinler bir konuşalım diyecek..

Okumadım arkadaşım. Şimdi anladım. Anneler genelde kızlarının arkasında olurlar böyle meselelerde umarım senin annende destekçin olur diyeyim. Okulunda bitmiş sevdiğin de işini edinmiş son engelinizi de aşarsınız inşallah, aşılmayacak şeyler değil, babalar kızlarına kıyamazlar ben olsam her şeyi göze alır kendim konuşmayı denerdim çünkü ne istediğini ancak sen en iyi şekilde anlatabilirsin babana. eski_bir_masal

konuşulunca öyle bir kavgadır koptu ki... beni okulumdan almayı bile teklif ettiler zamanında... annem hiç yanaşmıyor, ben araya girmem diyor... ne halledecekseniz babanla halledin diyor. eee babam da hala görüşüyor olduğumuzdan habersiz... inşallah hayırla olur dediğiniz gibi, teşekkür ederim güzel temennileriniz için...

evet benimki olumlu oldu:) insallah seninki de oyle olur canım insan cok korkuyor. defalarca babamın karsısına gecip konusamadım. en sonunda bi anlık cesaretle basladım lafa. ilkten bir çıkışır gibi oldu ama ben sakin olmaya calıstım. sunu soyledim;bu konusmayı yapmak benim icin tahmin edemeyecegin kadar zor. o yuzden lutfen beni dinle. amacım seni uzmek degil dedim. babam da sakinlesti. dinledi beni.. ama üstüne basarak soyluyorum babanla yalnız ol. evde konuya mudahale edecek kimse olmasın. baban etkilenip vereceginden farklı bir tepki de verebilir. ben de annemle cok rahat konusurum ama babamla boyle konularda asla konusamazdım. bu yuzden daha oncede yazdıgım gibi cok agladım nasıl konusucam diye. ama emin ol babalar ne kadar mesafeli gorunse de uygun ortamı yakaladın mı aynı anneler gibi yakın olup seninle konusabiliyorlar. baba olmalarından kaynaklı bir duvar var sanki ve onu korumak zorunda hissediyorlar ama netice sen evladısın ve senin sevgin o duvarı yıkıyor. süreci sakin bir sekilde idare etmeye gayret et. ilk etapta cıkısabilir. sakin kalmaya calıs. ağlama. onu da anladıgını soyle. konusun. endiselerini gidermeye calıs. karsı cıkarsa nedenlerini ogren ve yapabilecegin acıklamalar varsa yap. yani demek istedigim babanla inatlasır gibi degil de gercekten uzlasmaya calısarak konus. seni anlayacaktır ins

bu tür konuşmalar beni oldukça motive eddiyor biliyormusun... annem yine ve tekrar ben konuşmam derse yapacak başka birşeyim kalmayacak sanırım. senin konuşman olumlu sonuçlanmış anladığm kadarıyla... umarım ben de sorunsuz sıkıntısız atlatırım bu günleri... çok teşekkür ederim canım, ciddi bir destek gibi hissettim yazdıklarını...

konuyu baştan sona tamamen okuyamadım ama, bunlar konuşulunca halledilecek sebepler gibi.. dilerim hakkınızda her şey hem gönlünüzce hem de hayırla olur.

Paytakcım seni anlıyorum çok zor bir durum ama bence en güzel çözüm babanla senin konuşman. Zor olacaktır eminim ama içindeki her şeyi ona dök direk. Onu sevdiğini nasıl bir insan olduğunu anlat biraz. O kadar sorundan sonra biraz zor ama en azından tanımak için bir şans vermelerini iste. Tepki verirse de en başta bu yüzden onlara anlatamadığı çekindiğini söylersin. D

birinci sebep şu; o bizim dükkanımızın yanında çalışıyordu biz tanıştığımız zamanlar... komşu kızı muhabbeti var... ikincisi; bizim neden haberimiz olmadı, onun ailesinin haberi vardı da bizim neden yoktu en başında diye trip attılar... bir de ben bilg. müh. bitirdim, y. dışında okudum. sevdiğim burda okuyor daha, hukuk kazanmış ama maddi durumlardan okuyamamış. Tekrar tekrar denedi ve şu anda hem memurluk yapıyor, hem açık öğretimde kamu okuyor hem de karma eğitimle maliye okuyor. ve bu işe girmesinin tek sebebi belli bir maaşım olsun ki annenlerden istemeye yüzüm olsun diyeydi. maliye okumaya da yine "açık öğretimde okuyor" demesinler diye didindi girdi. sence bu kişi sorumsuz olabilir mi?

Çok üzüldüm ya şimdi konularını okuyunca :105: Annelerimiz benziyor biraz, o yüzden sanırım. Teyzen yok mu annenle konuşsa? Ya da en olmadı babana kendin anlatacaksın C