annenden kop artık 37 yasında bir kadınsın ve sen neysen çocugun da öyle olacak bu gidişle. zor çocuk olmasıyla zaten işaretleri vermiş sana. psikolojik destek almıyorsan hem çocuğun için hem kendin için bir an önce yardım al. anneni sağlıklı biçimde bir kenara koymayı başarınca da içindeki sesi rahat rahat dinlersin. . push ; prag Hayat

hepinize fikirleriniz için çok teşekkürler. annemden izin almıyorum tabi ki, fakat çok etkileniyorum. benimde karasız olduğum bir konu için bu tedirginliği yaşıyorum belki de. Neyin doğru olduğu mantıklı düşünülerek bulunamıyor işte. Duygularım ikinci çocuğu istemiyor. Gücüm, cesaretim yok... Gelin görün ki anneme anlatamıyorum... D damdan

Hmm ok^^

Arkadaşlar merhaba Ben evli 37 yaşında bir bayanım. 7 yaşında bir kızım var. Bu yaşımda hala annemden çok etkileniyorum. Bazen söyledikleri hzuzurumu bile kaçırıyor. En ufak bir konuda annemin onayı olmazsa içim rahat etmiyor. Bu yaşta hala bu kadar annemden etkileniyor olmam beni çok üzüyor; fakat yine de gerçeği değiştiremiyorum. mesela son zamanlarda gündemdeki konu 2. çocuk meselesi... ben ve eşim bu konuda çok istekli değiliz. Kızımız çok zor bir çocuktu hala da öyle. Her ikimizin de aileleri şehir dışındaydı ve nerdeyse hiç gelemediler. Ben işimden ayrıldım. Sürekli kızımla igilendim. biraz da titiz bir anneyim. Kızımın üzerine çok düştüm; çok ilgilendim; fakat nihayetinde çok da yıprandım. Şimdide 1. sınıfta... 1. sınıf çok zor geçiyor. Konuşma bozukluğu ve öğrenme güçlüğü teşhisi kondu kızıma. Çok bunaldığımı ve yorulduğumu hissediyorum. annem bir taraftan ikinci çocuğu yap diyor. Yaşın geçiyor. Düşünme artık diyor. o öyle söyledikçe etkileniyorum. hem istemiyorum hem istemediğim için huzursuz oluyorum. Aslında anneme de hak veriyorum. ilerde pişman olursun, mutlaka kardeşi olsun diyor. Ama inanın hiç gücüm ve cesaretim yok. ben tekrar çalışmak ve sosyal bir hayat yaşamak istiyorum. Doktora yapıyorum. İyi dercede ingilizce biliyorum. iyi iş tecrübelerim var ve artık çalışmak istiyorm. İkinci çocuk olursa çalışamam. hem ben pimpirikli bir insanım, bebeğimi bakıcıya bırakamam hem de annem buna asla izin vermez. Annem de bakmaz. Sizce ne yapmalıyım. Kendi duygularımama kulak vermeliyim. Yoksa gözümü kapatıp ne olacaksa olsun mu demeliyim. D damdan

ikinci cocuk konusunda anneniz hakli... anneler tavsiye verir her zaman evlatlarinin iyiligini dusunur. bence siz tavsiyeleri emir olarak telakki ediyorsunuz. sonuc olarak icinde bulundugunuz durumu en iyi siz bilebilirsiniz. hayatta bi evlada verilecek en guzel hediye KARDESTİR... WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Ben anlamadım annen bakıcıya izin vermiyor seni bu kadar okutmuş çalıştırmıyor bebeğe de bakmayacak o zaman ne gerekçeyle ikinciyi yap diyor Yani yardım ederim bile demeden ille de kardeşi olsun diye çocuk yapılır mı Imza: kendisi ve 5 yaşındaki oğlu tek çocuk olan ve ikinciyi yapmayı hiç düşünmeyen 35 yaşındaki anne Tek çocuğum oğlum da öyle kalacak

Sadece buraya yorum yapmak istiyorum. Demekki annen seni yeterince özgüven sahibi biri olarak yetiştirememiş. Fikirlerini almak, fikirlerine saygı duymak ayrıdır, her konuda annenin eteğine yapışmak ayrı. Bence kendi özgüveninizi bi gözden geçirin. Çocuk yapacaksanız da kendi isteğinizle olsun annenizin istemesiyle değil.

Benimde küçük bir kızım var. Ikinci çocuk meselesi benimde gündemden düşmüyor hiç. Ben istemiyorum en azından şimdilik bana uzak görünüyor. Bence siz içinizde kararınızı verin sağlam şekilde. ondan sonra etrafta sözü açılınca neden istemediğinizi kararlikla belirtin. Eğer siz kendi içinizde gelgitler yaşıyorsanız etraftan etkilenmeniz doğal. Çocuk her şartta büyür maddi açıdan bakıldığında evet fakat onun manevi açıdanda doyurulmasi gerektiği unutulmamalı. Bilinçsiz şekilde nasılsa büyür denilerek en büyük hata yapılmıyormu zaten. Bu sizin evliliginiz ve hayatınız. Ismarlama çocuk olmaz görüşündeyim ben. ChopSuey... tek ayak

Çok iddialı ve yanliş bir cümle değil mi?Tek çocuk yapip, her şeyiyle onun üzerine düşmek.. Allah korusun ileride başina bir şey gelse nasil avunur insan? Yanlış anlamayin kimin kaç çocuk istediği onun bileceği iş. Bunu sadece "tek çocuğum oğlum kalacak" cümlenize istinaden söyledim.

İkinci çocuk güzelmiş, değilmiş, orasını bilemem de; bir 7 sene daha çalışmazsanız bir daha çalışamazsınız gibi gözüküyor. Hayallerimi daha fazla ertelemezdim ben olsam; her kadının asli amacı "çok çocuk sahibi olmak" olmak zorunda değil. Çalışmak sizi mutlu edecekse çalışın lütfen.

37 yaşında insansınız ve hala annenizden izin mi alıyorsunuz istemediğiniz şeyleri size dayatmasına izin mi veriyorsunuz tabi ki annelerin fikirleri çok önemli ama belli bir noktadan sonra insan kendi karalarını kendi vermeli

Ben tek çocuğum bunu değiştirenden amz bence berbat değil Oğlum da öyle kalacak derken 35 yaşındayım ve zorlu bir tedavi ile oğlum oldu Bundan sonra yeni bir çocuk imkansıza yakın onun için öyle yazdım Tek çocuk olmak çok kötü değil toplum genelde çok çocuğa alışkın olduğu için tek çocukların zor bir hayatı olduğunu düşünür ama öyle değil daha bağımsız oluyorlar genelde Bir de bence amaç desteği olsun kardeşi olsun paylaşsın ise arayı çok açmamak lazım Yaş farkı fazla olunca beklentileri farklı iki çocuğa yetişmeye çalışan anne ve babalar oluşuyor bu da hayatları daha da zorlaştırıyor

Annen gelip bebeğine bakacaksa yap bence 2. çocuğu Okumuşsun çalış kariyerine bak çocuk demek ömür törpüsü demek.

Tek çocuğum ve çoğu kez kardeşim olsun istedim. Çok şükür anneannemin yanına gittiğimde kuzenim vardı hep onunla oynardık.. Üstünde otururlardı anneannemin ve ben çıkmazdım oradan. Hatta 3. sınıfa kadar orada okudum, zorlayarak.. Kardeş şart diyenlerdenim. Son

İkinci çocuk fikri güzel bence canım ya. Ben de çok sorunluymuşum annem birden kardeşime hamile kalınca onu düşürmek için çok çabalamış ama aksine kardeşim çok akıllı bir çocuk olmuş, annem şimdi başta istememiştim ama iyi ki doğurmuşum falan diyor. Belki ikinci çocuğun çok uyumlu olur. Biz dört kardeşiz. En küçüğümüz 18 yaşında. Evde tek o kaldı. Annemle babam 5. yi de mi yapsak, bu da gidecek, biz napıcaz falan diyorlar. Hem kardeşi olursa kızın çok bunalmaz, ona da değişiklik olur. Ben şimdi annemin evine gidiyorum, erkek kardeşim okuldan gelene kadar deli oluyorum. O olmayınca çok sıkılıyorum evde. Bu fikri bir düşün istersen... Son

Bilakis siz asıl cevabımi anlamamissiniz. Ve anafikrini... Neyse tamam. Anlayan anlamıştır. Öte yandan sizin fikrinizi degistirme amacli en ufak dusunmedimki fikrimi yazarken, hemniye değiştirmeye ugrasayim ayol :)

Mesela ben asla 2. yi dusunmuyordum. Kızım suan 8 yaşında vee 2.5 aylık bir bebeğim var aniden fikrim değişti. Oldu. çok zor iki farklı çocuk ama çokta güzel. Önce kızım prenses gibi büyüdüğü için bu fikre ve kardeşine alisirken zorlandı. Ama şimdi iyiki olmuş diyor çok seviyor bakımında bana çok yardımcı oluyor. Geleceğe dair hayaller kuruyor onunla. bigün biz olmadigimizda babası ile, omuzunda aglayabilecegi ve gözü kapalı guvenebilecegi bir kardeşi olduğunu bilmek beni mutlu ediyor. ayrıca zorda olsa 2 çocuk daha farkliymis yasamasaydim inanmazdim bu düşünceye.

Ikinci cocuk fikri guzel bi fikir. annenizden etkilenmenizle ilgisi yok bence sizde kararsizlik yasiyorsunuz bu konuda. bencede bi dusunun derim. hersey daha iyi olabilir belkide sizi zorlamayacan bir bebek olur kim bilebilir. hersartta buyuyorlar. Munzevi Zencefil Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

E etkilenmeyin... esfiser

Hemen niye öldürdünüz ki? Ayni mantikla sahip olduğun tek evladin da ölebilir. Ne demek istediğimi hiç anlamamişsiniz. Ayrica bu benim fikrim. Siz istemiyorsaniz çocuk bile yapmayin, beni ilgilendirmez. Ben kardeşi olan biri olarak tek çocuğa karşiyim, bu fikrimi de siz değiştiremezsiniz. Dolayisiyla ya ölürse gibi gereksiz argümanlara gerek yok.

İnsanlar böyle hayati meseleleri niye buraya sorarlar anlamam. Kızınızda öğrenme güçlüğü ve konuşma bozukluğu olması ciddi sorun. İkinci çocuğun yorgunluğuyla bunlara nasıl vakit ayıracaksınız? Yeni bir bireyi dünyaya getirmek sizce "Gözümü kapatıp ne olacaksa olsun" denebilecek kadar kolay mı? Kızınız, bebeğiniz derken özlediğiniz sosyal hayatınıza geri dönme isteği sizi bunaltacak mı? Vs vs. Ayrıca yaşınız annenizden izin almayacak kadar büyük. Bizim toplumda anne- çocuk ilişkisi ast- üst ilişkisi olduğundan mı acaba tüm bunlar?