Hanımlar merhaba. Çok dolu olduğum için buraya yazma ihtiyacı duydum. 25 gün önce öğrendiğimiz dedemin hastalığıyla uğraşıyoruz. İsmini bile hala söyleyemeye dilim varmıyor evet ama dedem maalesef kolon kanseri. Karaciğere sıçramış durumda ve doktoru 2 gün önce "yapabileceğim hiçbir şey kalmadı"demiş. Buna rağmen ben umudumu hiçbir zaman kaybetmemeye çalıştım. Dedemde şu an sarılık olduğu için kemoterapi bile alamıyor. Bilirubin değerleri düştüğü zaman kemoterapiye de alacaklar. Bugün çoğunuzun da ilk defa duyacağını düşündüğüm karaciğer diyalizine başlandı. Benim için sevindirici bir haber çünkü yapabileceğimiz bir şey kalmadı diyip yine de başka yöntemlerin denenmesi beni umutlandırdı. Ama maalesef ki dedemi birkaç saat önce yoğun bakıma aldılar . Serviste yeterli hemşire bulunmaması ve yoğun bakımda daha iyi bakılacağı gerekçesiyle. Ama cümlenin içinde 'yoğun bakım' geçince kalbim sızlıyor. Sona mı geldik diye düşünüyorum. Sonra diyorum ki hayır sarılığı temizleyip kemoterapiye başlayacağız ve her şey yoluna girmeye başlayacak. Ama çok korkuyorum. İlla ki aramızda bu yollardan geçenler vardır. Konuşmaya dertleşmeye çok ihtiyacım var. GÜNCELLEME: Geçen hafta pazar günü dedemi kaybettik maalesef.

Zamaninda bizde cok hasta yolu bekledik. Allahtan acil sifalar diliyorum. Insallah fazla agri sizisi yoktur. Sizede sabirlar diliyorum. Insan sevdigini öyle görmeye de dayanamiyor

çok teşekkür ederim. bu dediklerinize ben de canı gönülden inanıyorum ama başkasından da duymaya ihtiyacım vardı sanırım. umarım bir gün buraya kurtulduk haberleriyle gelirim bir gün

insanın başına gelmeyince çevresinde olunca söyleyip geçiyor ama kendisi yaşayınca kalbi sızlıyormuş. ben olumsuzu hiç düşünmek bile istemiyorum. olumsuz olana yakın olduğumuzu biliyorum ama inşallah olumsuzluktan bir an önce uzaklaşırız. olumsuz olan hakkında dediğiniz şeylere de katılıyorum. ama işte yüreğim ve aklım böyle bir şeyi görmek duymak dahi istemiyor. yorumlarınız ve iyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim. umarım bizim şu an yaşadığımız süreci olumlu bir şekilde atlatmışsınızdır. Pamukannesi83

Allah şifa versin. Bilinci açılsa korkmayın. Allahın izniyle hızlıca iyileşmesini sağlayıp, kemoterapiye alırlar.

çok teşekkür ederim. Tüm şifa bekleyen hastalara da..

Hic de yasamaz gibi geliyor insana, ama anlamadam dibinde bitiveriyormus maalesef... Elbette olumsuz dusunmeyin, her zaman olumlu cümleler kurun ki siz iyi oldukca cevrenize de guc verin. Ben babamda yasadim, 4. Evre yemek borusu kanseri idi. Ogrendigimzde butun vucuduna yayılmıştı. Zaten sinsi ilerleyen bir cesitmis. Doktorlar o tabloda 6 ay ömür bicmisti, babam 3 yıla yakin yaşadı onun üstüne. Ancak maalesef sonra kaybettik, 2013te... Her hikaye farklidir. Siz sadece kotunun olma ihtimalini unutmadan iyiye odaklanın. Cok geçmiş olsun

başınız sağolsun. Allah kimseye bu hastalığı yaşatmasın.

çok teşekkür ederim. ağrısı var ama bağırsak ameliyatı geçirdi 27 Aralıkta ve bağırsağı torbaya bağlı. ameliyat yerinin ve yarasının ara sıra ağrısı olduğunu söylüyor sadece. dayler

Allah şifa versin. Tez zamanda sağlığına kavuşsun. Bilinci acıkmış ne mutlu size. Yogun bakımda daha özel bakilacagini düşünüp kendinizi hirpalamayin. Eminim emin ellerdedir ve tedaviye baslicaktir kısa zaman sonra

Merhaba, duygularinizi yaşayan biri olarak cok iyi anlıyorum. Oncelikle saglik, sihhat diliyorum. İnşallah toparlayıp guzel bir surecle kavusacaksiniz. İkinci olarak baska bir şey daha söylemeye geldim, bir diger dilegim, olur ya, anmak dahi istemeyiz ama olumsuz bir sey olursa dilinizde hep şu olsun, acı cekmesin, cektirmesin bu hastalık, her ne olacaksa en az aci ile olsun dualarim sizinle...

Belki aynı şeyler belki daha ağırını yaşadım ve yaşamaya da devam ediyorum. Benim kızım 22 aylık ağır kalp hastası ve kalbinin hiçbir zaman tamamen düzelme şansı yok. Kalp nakline hazırlayın kendinizi diyorlar ama ben umutluyum aklıma dahi getirmek istemiyorum. Sadece böyle bir konu olunca yazmak istedim. 22 ay boyunca 2si açık kalp ameliyatı olmak üzere sayısız operasyon ve sayısız komplikasyonlar atlattı. Yoğun bakımın ne demek oldugunu en iyi ben bilirim.. O kapının arkasında günlerce haftalarca beklerken dedim ki ben bu zamana kadar hiç acı çekmemişim. Yani şuraya tüm yaşadıklarımı, maddi manevi ne kadar zorluklar çektiğimi anlatsam kelimeler yetmez. Geçiyor bir şekilde deliyor, deşiyor ama geçiyor neticede. Önümüzde hayati tehlikesi yüksek olan bir kalp ameliyatımız daha var korkmuyor değilim fakat inancım var. Kızımı bu şekilde yaşatan Allah'ın elbette onunla ilgili güzel planları da vardır diyorum. İnancım olmasaydı bunca şeyi sanırım atlatamazdım.. İnandığım için hiç bir zaman yüzüstü olmadım çok şükür. Evladım bana emanet edildi bende emanetin sahibine.. Sende iyi olacağına herşeyin geçeceğine hep inan. Zira başka türlü geçmiyor. Dedeciğine bol şifalar diliyorum. En sağlıklı şekilde ayrılsın oradan..

çok teşekkür ederim. tüm beklentimiz o yönde. en kısa zamanda inşallah kemoterapi aşamasına geçebiliriz dayler

Allah şifa versin.