Kaba bir insanın terapiste gideceğini sanmıyorum, çocuğa karşı sevgisi olduğuna da. Hem size hem evladınıza şiddet var ortada. Ayrılıcam dediğiniz zaman bile şiddet uyguluyor, bence ailenizle paylaşın durumu. Yarın öbürgün öfkesini kontrol edemeyip dayak atmaya da başlar. Öfke kontrolü yok çünkü. Size bunları yaşatmaya hakkı yok.

Siddet varsa evliligi bitirin. Bu adam düzelmez. Size ve cocugunuza yazik. Bu adamla ayni evde büyümesi onu olumsuz etkileyecek.

Dayak varsa daha ne düşünüyorsunuz? Kaldı ki iyi baba bile değilmiş. Ne verebilir ki oğlunuza bu tavırla. Bir de öğretmen olacaksınız, ilginç.

Esiniz negatif enerji santrali bizimki de oyle ben daha soyle yapalim mi demeden sanki yapmisiz da dunyanin butun olumsuzluklari bizi bukacak gibi davranir. Bende ona artik yapacaklarimi anlatmiyorum kafamın dikine gittigimi soykediginde sana anlatsam ne olacakti daha baslamadn bitecekti diyorum. En azından sonucu çok zoruma gitmiyor ben yaptım ceremesi neyse çekerim diyorum olumlu gidenden de onun faydalanmasina izin vermiyorum. Böyle insanlarla yaşamak çok zor. Sürekli koşmaya çalıştığı nda ayagina birinin çelme takması gibi. Benim sizin gibi mesleğim olsa sanırım bosanirdim.

Onda haklisiniz telefondan kafasını kaldırmadan dinlemesi sadece olumsuz yönden bakması ilgilenmediğini gösteriyor.

Kesinlikle öfke kontrol bozukluğu var.. Ve benimde dayanma gücüm kalmadı

Siddet hakaret varsa tek cozum bosanmak. Bosaninca cocuk babasiz kalmiyor. Esler bosaniyor. Cocuk babasindan bosanmiyor. Adamin bosaninca babaligi bitmeyecek ki.

Kreş açmak istiyorum, her şeyi planlıyorum. Hayallerimi anlatıyorum. Konuşmak istiyorum. Elinde telefon, anlattıklarımın içerisinden hep olumsuzu bulup getiriyor bana.

Küfür saygisizlik siddet varsa cocugun babasız büyüsün. Öfke kontrolü olmayan iğrenç erkeklerden nefret ediyorum. Not:Benim esimde de öfke kontrol bozukluğu vardı bosandim. Kurtul.

Kaba ya, dışarıdan bakınca narin, saygılı gibi görünür ama ev içinde tam tersi. Çorapları bir yerde, donu başka yerde. Lan, lun konuşmalar. Doğru lafa asla gelemez hemen küfür. Hatta damarina basınca ittekler, sıkar kolumu, boynumu.. İçer. İçkiye verdiği parayı görmez gözü. Gidiceğimız terapisti sorunun benden kaynaklı olduğuna inandırır yani o derece bambaşka bir adam evde ve hayatta.

Uzuldum durumunuza haklısınız acaba bir yardim mi alsaniz birlikte O

Cocuga 'baba' olarak faydadan cok zarari varsa ne yapilabilir ki? Kimseye muhtac olmayacak konumdaysaniz cekmeyin bu adami.

Bende şimdi okudum. Son durumunuz nedir Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Cok ozur diliyorum ama birakkk hatta kosarakk kac degismiyorlarr aslada degismiycekler iyiki meslegin varrrr senin durumnda olsam meslegmde varsa 1 dk durmam bitirmek kolaymiiii? Vallahi kolay ya baba olmaz olsun oyle baba kusura bakma bir ara bende boyle seyler yasadim gidecek yerim meslegim hicbirseyim yokk mcburluktn kaldim ha degistimi hayir sadece hafifledi!!!

Cok uzuldum. Bugun iyi baba kotu baba yi ayirabilecek yasta degil. Ama buyudugu zaman boyle bir babayla daha buyuk sorunlar yasanir gibi. Allah yardimciniz olsun. C captain price erkek

Ne oldu ne bitti anlatın bari. Ne yaptınız?

Bugün olanı anlatayım mesela. Oğlum icin yemek hazırlıyorum, genelde her yaptığım işe onu da dahil ederim. Sıkıldı, oyun oynamak için ağlamaya başladı. 'Sus lan' diye bağırdı. Düzgün konuşması gerektiğini, psikolojisini hareketlerinden olumsuz etkilediğini söyledim. Bana da aynısını dedi. Babası olarak oynaması, ilgilenmesi, gerektiğini tek ebeveyninin ben olmadığımı söylüyorum hazretlerine, bir kulağından giriyor diğerinden çıkıyor. Defalarca konuştum bunu anlamıyor yani. Arada sinirle baya bir konuşma geçti, sus, kes sesini hep böyle cevapları. Sensiz günlerim olucak bu sondu dedim, çenemi, kolumu sıktı, itti, küfür etti.. Şiddet öyle tokat, tekme, morluk seviyesinde değil ama şiddet sonuçta. Ya ruhuma uyguladığı şiddet var ortada.

Doğası kaba yani. Emin olun işinde iyi bir terapist onun rolünü yutmaz. Sağlıklı boşanmak ya da mümkünse şayet onu normalleştirmek için terapi şart. Gitmeye ikna olmazsa da kendinizi ve çocuğunuzu o ortamdan kurtarmak önceliğiniz olmalı catlak yumurta

E tamam daha neden düşündüğünüzü ben anlayamadım. Boşanmama sebebiniz ne? S

Şiddet mi.. bir öğretmenin bunu soruyor olması ne acı. Ne güzel mesleginiz var. Çocuğunuzun küfür eden, annesini döven sinirli bir babaya mi ihtiyacı var? Yoksa mutlu huzurlu güleryüzlü bir anneye mi? Bunu kendinize ama ozellikle çocuğunuza yapmayin.

Cocugunuz icin icinde buyudugu ortam cok sagliksiz -ileride bir suru sorun yasayabilir. Esinizin dayak ve kufur etmesine izin vermemelisiz. Boyle evlilik olmaz!! Kendinize guvenin. Esiniz sizi ekonomik anlamda bagimsiz olmayin diye sizinle umut verici konusmaya bilir.

Oğlunuz daha küçük boşanma kararı almadan önce oğlunuza nasıl yaklaşmanız gerektiğini bir uzmana danışarak öğrenin önce derim. Sonrasında buna göre boşanma yoluna gidersiniz. Büyüdükçe daha zor olacaktır boşanmanız. Eşiniz sağlıklı bir ruh halinde gibi gelmedi bana. Küfür, hakaret, tartaklama, sık alkol tüketimi vs. Bir avukata da danışın. Boşanma süreci uzun yıllar alıyor. Anlaşmalı boşanma yollarını arayın derim ben. Gözünüz kesmiyorsa da üzülerek çekeceksiniz diyebilirim ama düzelme zor maalesef. Sizin durumunuzda olup boşanan hemcinslerim hep sonrasında bi oh çekmişlerdir ve kocaları hep bu süreçte pişman olmuştur. Çoğu evden attığı için erkekler yuvalarının kıymetini maalesef uzaklaşınca, mahrum kalınca idrak ediyorlar. Ekonomik sıkıntı yaşamayacağınız bir mesleğinizde var gibi. Sabrınızın sonuna gelmeden ani bir kriz yaşamadan önce danışın diyorum yine bir uzman ve avukata. Allah yar ve yardımcınız olsun. Zor durumunuz. yalniz

Aile terapisi düşündünüz mü? Genel tavrı mı kaba, yoksa belli konularda mı o hale geliyor?

1 senelik konuyu yeni zannedip yazmam gebito

Benim burda sevdigim bir ablam var. Esi siddet uyguluyordu. Kil payi kurtuldu bir kere. Bosandi ama cocuklari uzun süre bu evlilige sahit olduklari icin ücününde bugün psikolojik sorunlari var. Bence siddet icerin bir evlilik bosanmaktan daha cok zarar verir

Özel bir okulda öğretmenlik yaptım, oğlumun doğumuna yakın bıraktım işi. 3 senedir çalışmıyorum ama oğlum için çok fazla çabalıyorum. Ben su isterken bile lütfen demeyi, birisinin kalbini kırınca özür dilemeyi, istediği bir şeyi birisi yaptığı zaman teşekkür etmeyi öğrettim. Saygılı, sevgili iyi bir insan olsun diye uğraşım. Ama karşısındaki baba ona lan diyor, annesine ufacık bir sinirde küfür ediyor. Ne oldu benim çabalarıma ' Ahh hemen öğretmenlik yapamasam da, girerim bir ise ama çekmem bu adamı bıktım diyorum, çok diyorum bu aralar bunu kendime ama babam nerde' diye soruyor o an oğlum. Bitiyorum. İlgisi yok, gün icerisinde oynadığı, ilgilendiği 5-10 dakika ama babasi diyorum Soruyor, seviyor Çaresiz hissim bundan.

Bi ilişki terapistine gitseniz, çünkü 15 sene evvel böyle değildi diyorsunuz, bir yerde yanlış giden bir şey olmuş belki bulup onu duzeltirsiniz. Bi uzmandan yardım alın.

Herkese merhaba, 5 senedir aranızdayım aslında ama ilk defa kendimi çıkmazda, yalnız hissediyorum, birileriyle konuşmaya ihtiyacım var. Hayalleri olan ve her zaman hayallerinin peşinde koşmuş bir insanım. Yine yapmak istediğim şeyler var ama eşim, ahh eşim! her zaman hevesimi kırıyor. Hayat arkadaşım dediğim adamla ortalama 15 sene önce tanıştık, aynı mahalledeydik. Çok güzel zamanlar yaşadık. Ve çok severek evlendik. Ama o evlendiğim adamla, şuan yaşadığım adam arasında dünyalar kadar fark var. Evliliğimizin 5. senesi, her zaman fedakarlık yapan taraf oldum, onu kendini düşündüğünden çok düşündüm ama kaba, saba, iğrenç bir insana dönüştü. Sürekli ağzında küfür. Susmam, hayatta ezdirmem kendimi ama bana şiddete kadar gidiyor gözü dönünce. Kendime geçtim 3 yaşındaki oğluma yaptığı kaba hareketlere, ilgisiz, sevgisizligine tahammül edemiyorum. En iyisini öğretip yaptırmaya çalışıyorum oğluma, babasi benim tam tersim Hep kötü örnek oluyor. Aslında öğretmenim ama oğlumla zaman geçirmek için ara verdim, böyle bir durumda da yaşamak çok zoruma gidiyor. Olmaması daha iyi diye düşünüyorum. Hayatımdan çıkartıp oğluma hem annelik, hem babalık mi yapmalı? Babasız birakmamalı mı?

eğer şiddet varsa zaten hem kendiniz hem de çocuğunuz için en iyisi boşanmanız olur çocuğunuz böyle bir evliliğin içerisinde büyüyeceğine babasını ve sizi ayrı ayrı görmüş olması onu daha az etkiler hem babasız kalmayacak ki, babasını yine görecek sonuçta. sadece o ortamda değil de daha sakin ortamda. şiddet olmasaydı geri kalan olumsuzluğu çokta takmamanızı söylerdim

Neler oldu konu sahibi bu 2 yılda? Dasmeer

tedavi olmayı ister mi

Babasız bırakacağım dediğiniz adam oğluna odunluk örnekleri sergileyen annesi de döven adam. Yani olmasa da olur. Eşinizin hangi yönü iyi de oğlum babasız kalacak diye üzüldünüz

Ne yapmak istiyorsunuz da eşiniz hevesinizi kırıyor şu an Cicek

Ben de cok fazla tecrubeniz yoksa ve hep olumlu yönü ile bakiyorsaniz bu kres meselesine sizi uyarmak istemis olabilir. Ama siddet derken size nasil bir siddet uyguluyor yada ogluna karsi nasil davraniyor bunlar da cok önemli

Öğretmen olunca bunları yaşaması ayrı zoruna gidiyor insanın.. Sadece 'aşk' olsun derdim, mutluluğun peşinden gitmek ilk adımımdı. Babamın dengin değil sözlerine bile aldırış etmedim, aşk için.. Ama böyle olması insanı farklı yıkıyor, buna emin olun.

Vay bee, 2 sene önce açmışım bu başlığı, 2 senede neler yaşadım, neler değişti hayatımda anlatsam roman oluurr. Aslında zamanında benim yaşadığımı yaşayan, çaresiz hisseden canımlara bir güç olur gibi de hissediyorum..

Dayak varsa çözüm bellidir aslında. Ama sonuna kadar mücadele etmek adına tedavi olmasını isteyebilirsiniz, aile danışmanı olabilir veya. Yani gönlü varsa. Yoksa yapacak birşey de yoktur. Çocuğunuz için yapacaksınız zaten bunu.

Anladım yalnız hiç deneyiminiz yoksa çok zor. Belki de hevesle olumsuz yanları görmüyor sadece iyi düşünüyorsunuzdur o da size bir de şöyle düşün diye diğer tarafını gösteriyordur. Pamukannesi83