Ben sizi önceki konularınızdan biliyorummm. Fransız ev arkadaşı falan çok tatlı bir üyesiniz, keşke bir çay içsek şaka bir yana, anladığım kadarıyla arkadaş olmak isteyeceğim tarzda bir kadınsınız. Neyse yıkama yağlama kısmını geçiyorum, çok güzel ama çok yoğun ve zor bir işte çalışıyorsunuz anladığım kadarıyla. Bir miktar tükenmiş, depresif hissetmeye başlamışsınız. Depresif hislerin bir boyutu da hiçbir şeye enerji bulamamak, çoğu şeyi ertelemek, en ufak sorumlulukta dahi üzerinde baskı hissetmektir. Eve tavuk almayı bile dert edinmeniz bana bunu düşündürdü, çünkü benzer bir tükenmişlik dönemindeyim, her şey en ufak bir sorumluluk bile bana dağ gibi geliyor. Ama biriktikçe de bize daha büyük zihinsel yük oluyorlar. İzninizle ilgili tavsiyem şu olabilir, vaktinizin tamamını aileniz ile geçirmeyin, çünkü dediğinize göre sizi tazelemek yerine daha da yıpratıyorlar bir şekilde. İznin bir kısmını kendinizi dinlenmiş ve yenilenmiş hissedeceğiniz aktivite ve mekanlara ayırın. İyi akşamlar

Bende senin gibi col dertliydim bu kosusturmacalardan. sonra gecen ay sindirim sisemi bozuklugu sikayetiyle doktora gittim ve bagirsaklarimda birden fazla kitlenin oldugunu ailemde kanser olanlar fazla oldugu icin karacigerime sicramadan alinmasi gerektigini ogrendim. Haftaya cok buyuk bir ameliyata giriyorum 20 den fazla o kitleyi almak icin kalin bagirsagim komple alinacak. Ve zamanla yarisiyoruz suanda. Ve yasim daha 30 yasin basi. Evlendim daha evimin hayrini goremedim. Aileme doyamadim bu hastaligim cikti. O yuzden suan yazdiginiz dertleri ben gulumseyerek okuyorum. Allah saglik versin yeter. Cok stres yapmayin lutfen

tatil, aile evi, ev demek dinlenmek demek çoğu insanın lügatında. e zaten olması gereken iyi hissetmek, daha huzurlu uyumak demek bu gibi zamanlarda. siz tatile çıkmıyorsunuz, daha yoğun bir yere gidiyorsunuz ondan bu kadar stresiniz. iş+aile sizin için iki zorlu kavram bence. annenize tatil demeyin, iş aldık türkiyede vs diyin kaç yaşınıza gelmişsiniz bi şekilde güzel geçirin o 1 ayı. onu bunu düşünmekten kendime sıra gelecek mi derdine düşün bence artık. borç isteyene de yok diyin, alanlara da bi mesaj atın ihtiyacım var bu ay verebilir misin dşye. gerekirse her ay arayın, parayı nasıl kazandığınız ortada. siz de yatarak kazanmıyorsunuz hoş onlar da pişkin pişkin olmasın.

Yok artik biliyorlar tatile geldigimi ben de gercekten bir senedir gormedim ozledim de ama strese sokuyorlar

Onumuzdeki mayis bitiyor. En buyuk kk

Su aralar her gun bir konu aciyorum ama kusura bakmayin baska anlatacak kimsem yok. Icimi dokuyorum burda. Yurtdisinda calisiyorum ve her izin oncesi inanilmaz bir strese giriyorum, nedenini bilmesem de. Insanlar tatili iple ceker, benim burnumdan geliyor, sebebini de anlayamiyorum gerci. Kafami takacak bir seyler buluyorum surekli ve cok sinirli oluyorum patlamaya hazir bomba gibi. Cok uzun olacak sadece cok bos vakti olanlar ve uzun detayli seyleri okumak hobimdir diyenler okusun. Daha once de cok yazdim, bir multeci kampinda calisiyorum, yasadigim koy sehirden 3 bucuk saat uzakta, calistigim kamp da koyden 1 saat uzakta, her gun 2 saat git gel yapiyoruz sabah erken cikip. Agustos basina kadar korona sebebiyle kampa gidemedik birkac kisi disinda, rotasyonla gittik. Agustos'un basindan beri calisiyoruz normal. Ben 1 Eylul'de bir aylik bir izne cikacagim. Benim islerimden biri yurtdisindan bir arastirma kurulusuyla isbirligi yaparak kamptaki iki saglik merkezinde kadinlara siddet taramasi yapmak. Yani gelen kadin hastalara doktorlar hemsireler bir anket yapiyor, cesitli cinsiyete dayali siddet turlerini yasayip yasamadiklarina dair. Sonra da kamptaki psikolojik, medikal, yasal hizmetlere yonlendiriyorlar. Bunun hakkindaki egitimleri gecen sene sozkonusu arastirma kurulusuyla beraber verdik ve her hafta bunu takip ediyorum doktorlara psikologlara soruyorum filan. Bu sene koronadan once tekrar egitim verecektik ama koronadan dolayi doktorlar cok yogundu, online egitim icin bilgisayar ve internet altyapisi yok zaten ingilizce bilmedikleri icin tercumanla bir yerde yapmamiz lazimdi egitim vermek de koronadan dolayi yasakti, yapamadik. Agustos'ta korona kurallari gevseyince yapalim dedim. Bu sefer de arastirma kurulusu erteledi, en son 24-27 agustos arasi yapmaya karar verdik, yani iznimden onceki hafta. Bu hafta verecegimiz bu egitimi ve baska 2-3 apayri isimi daha hazirliyordum ki Burundi baskani Pierre Nkurunziza'nin gectigimiz aylarda olmesi ile birlikte kamptaki Burundili multeciler medyada "biz ulkemize donmek istiyoruz ama insani yardim calisanlari bunu engelliyor!!!!111!!!!" soylentisi cikardi diye calistigim kurum acilen devletle beraber donmek isteyen multecileri gonullu geri gonderme sureci baslatti, tabi ki buna ofisteki herkesle beraber ben de dahil oldum, geri gitmek isteyen multecileri sisteme kaydetmek "bakin gercekten gitmek istiyor musunuz emin misiniz son karariniz mi?" diye sormak, yanlarindaki refakatsiz cocuklarin aileleri Burundi'de miymis diye arastirmak, haklarinda devam eden yargisal surec var mi, kullanmalari gereken ilac var mi bakmak, sonra da korona testine yonlendirmek, otobus ayarlamak, bunlari yapicaz. Simdilik kayit merkezinde insanlari karsiliyoruz devletle beraber. Dun tam seminere hazirlanirken "CABUK KAMPA GELIYORSUN" dediler diye gittim, aaa ne gorelim, tercuman yok, butun gun sadece formlari gozden gecirme isi yaptim . Aksam da 9'a kadar toplanti yaptik. Sonra "sana ihtiyac yok" dendi. Ben de "iyi ofiste kalirim" diye dusunurken aksam 11'de "YARIN SABAH 7DE KAMPA GIDIYORUZ, SANA DA AILE BIRLESTIRME- AYIRMA PANELINDE IHTIYACIMIZ VAR" diye mesaj geldi, okey dedim, ve geldim, su an kampta, telefonumun dandik internetinden bu satirlari yaziyorum, cunku tahmin edin ne oldu, panelde bana eslik edecek Goc Idaresi yetkilileri ortada yok. Bana yine "form gozden gecirme" isini verdiler, baska isler de istedim ama sistem cokuk oldugu icin bos bos oturuyorum. Bu arada arastirma sirketi surekli ariyor "proformayi bugun gondermezsen para veremeyiz egitim icin" diye, tamam diyorum, ben zaten dun takim arkadasima soylemistim, onu ariyorum, "aaaaa ben onu yapmadim yanlis anladim" diyor, kizamiyorum da cunku o da 8 aylik hamile. Ama yani o an "ben sitifa ediyorum, sevgiler" diye herkese mail atasim geldi. Baska bir is icin iki multeci sikistiriyor, onun icin de patronuma soyledim, ama bu hengamede cevap vermedi, artik ne olacak bilmiyorum. Ha bu arada, baskentten bu is icin bir suru is arkadasimiz geldi, koyumuzde otel olmadigi icin evlere paylastirdik, Kenyali bir arkadasim da bende kaliyor. O da bana bugun "aksama pazardan tavuk alip kestirelim , sarap alalim, yemek yapalim" diyor, birine tavuk da aldirmam lazim cunku biz koye donunce pazar yeri kapanmis olacak. Zaten kendisi asiri patavatsiz bir insan, evimde gecici olaral kalan ve hoslandigim ama bana karsilik vermeyen Fransiz ev arkadasima hemen dedi ki "Sissst En Buyuk KK'yla sizin ne is?" utancimdan yerin dibine girdim. Bu kadar strese ragmen ailemin yanina donmek de istemedigimi fark ettim. Cunku annem beni cok strese sokan bir insan. Kendisini 1 senedir gormuyorum, ama ne zaman Turkiye'ye gitsem izinden aglayarak dondum. Cunku asla dinlenemedim. Beni aptal saptal islerle oraya buraya kosturuyor. Gerekmedigi halde 12029 tane kan tahlili yaptiriyor, bavuluma sacma sapan ilaclar koyuyor, komsunun oglunun yengesi beni gormek istiyormus, onu goreyim diye zorluyor. Sabahlari "cok uyuyorsun" diye saat 7'de kaldiriyor. Simdi de tatile gidelim diyor ama "ne zaman gidecegiz?" sorularima cevap vermiyor. Cidden ailemin beni asla anlamadigini, hatta su dunyada hickimsenin beni anlamadigini dusunuyorum. Ve gercekten herkes borc istiyor benden su aralar, sonra geri verdikleri de yok. Daha gecen gun is arkadaslarimdan biri borc istedi o an hayir diyemiyorum veriyorum. Ve konusacak kimsem yok gibi. En yakin arkadasim Turkiye'de ve issiz, o da surekli intihara meyilli. Ben kampta tecavuze ugramis cocuk dosyalari incelerken bir de en yakin arkadasimin intihara tesebbus ettigini ogreniyorum. Babam desen hasta. Korona kaparsa olebilir. Buna ragmen arkadaslarim dugunlerine davet ediyor . Cok abartiyorum evet yetiskinlik hayati boyle bir sey ama napiyim ya, yakin cevreme bu sekilde sikayet etmek istemiyorum sizi tanimadigim icin ediyorum zaten hepimiz baskalarinin dertlerini okumayi seven insanlariz hobimiz bu degil mi canlar?

Yaaaa cok tesekkurler, sanirim korona sebebiyle karantina + tatile cikma sebebiyle arkadaslarimla gorusmeyi erteleyecegim malesef ama telefonda konusalim?

Hahahha inan o kadar çok ihtiyacım var ki . push ; Milana22

Hayat bana da çok keyifsiz geliyor. Bir de üstüne derdi tasası bitmiyor. Bu kadar sıkıntı ne için diye düşünüyorum ben de. Ama ölene kadar yaşayacağız mecbur. Saçma sapan hedefler koyup oyalanacağız işte iş, aşk, para, cart curt.

Korona olmasa da keske buradan tanistigimiz cool kadinlarla parti yapsak belki gelecek sefere

Ne zaman istersen, yaz bana ozelden atarim numarami O

Cok gecmis olsun ama siz de uzulmeyin tabi ki demesi kolay ama yasiniz cok gec hem de kanser artik korkutucu bir hastalik degil gonlunuzu ferah tutmaya calisin. Bir an once atlatacaksiniz insallah. Ameliyatiniz da umarim sorunsuz gecer. Cok sevgiler ve bir an once sagliginiza kavusmaniz dilegiyle.

Sizi biliyorum konularınızdan. Bu kamptaki göreviniz ne zaman bitecek? Size hiç iyi gelmiyor sanki. Aileyle yaşanan stres yine diğerlerinden daha iyi gibi. En azından kanınız canınız. En buyuk kk

Yok artik biliyorlar tatile geldigimi ben de gercekten bir senedir gormedim ozledim de ama strese sokuyorlar. F FearEatsTheSoul Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de eylülde turkiyede olacagim, gelsene bana geldiginde, ben seni bi soyle sallayip kendine getiriyim kuzum Cok ciddiyim teklifimde, dalga gecmiyorum inan, yaz bana gelince

Ben sizi cok seviyorum. Konularinizi okumayi seviyorum. Uslubunuzu seviyorum. Just relax baby!

Ben boyle durumlarda en kucuk stresimi bertaraf edip kalanlara odaklaniyorum. Sizin yerinizde olsam aksama yemek yapalim diyen arkadasa 'Canim ben halledemeyecegim tavuk isini sanirim, aksam evde ne varsa yapariz' der, kime tavuk aldirayim ben donmeden stresini atardim kafamdan. Kampta ulasabileceginiz bir bilgisayar var mi? Internet yoksa bile telefonunuzun internetini baglayip hazirlamaniz gereken dosyayi hazirlasaniz? Madem bugun yapacak daha onemli bir isiniz yok, soran olursa dosyalari gozden gecirdim tamam simdi bu isi halletmem gerekiyor dersiniz. Sonucta bir sekilde isinizi bitirdiginizde -en iyi olmasina gerek yok- kendinizi daha iyi hissedeceksiniz. Aile konusuna cozumum yok. Benim ailemle de tek problemim benim akademik kariyere devam etmeyecek olusum. Doktora yapiyorum su an gecen sene birakayim dedim kiyamet koptu :) Calisan evli yetiskin bir kadin olmamin onemi yok, profesor olmadigim takdirde ailem universiteyi bile bitirmemisim gibi tepki verecek eminim. Simdi doktorayi bitirecegim ama isimi seviyorum akademik kadro kovalamam endustride devam edecegim diyorum diye her Turkiye' ye gelisimde ayni konusma dongusunde ilerliyoruz. Annem de babam da profesor, sanki kendileri akademik kariyer yaptigi icin beni de zorunlu goruyorlar gibi. Bir dokun bin ah isit oldu benimki. O yuzden diyorum senede birkac defa gorusulup uzaktan yurutulen aile iliskisi en guzeli. Ben de boyle 3 haftaligina falan Turkiye'ye gittigim icin dediklerini duymamazliktan geliyorum, tatli tatli gorusup geri donuyorum :).

Ya cok tesekkurler guzel tavsiyeler vermissiniz, tam bu konuyu actim, bir anda baska isler geldi baya bir yogunlasti, sonra saglik calisanlari arayip semineri iptal ettiler, katilamayiz dediler, simdi ben izindeyken yerime semineri yapabilecek birini ariyorum Offf ama sizin durumunuz cok daha zormus benimkinden. Benimkiler bir yerden sonra mesleki konularda "kizim sen artik bizi astin nasil istersen oyle yap" kafasina girdiler. Hatta is guc konusunda benim 5 bilgim varsa 10 zannediyorlardir muhtemelen, hic bilmedikleri bir alan oldugu icin. Sizinkilerde o onay da yokmus. Kolay gelsin size de valla. F FearEatsTheSoul Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik