Ben öyle değilim işte bana normal gelmiyor. Kışın hiç görüşmediğim kimsenin ortak panda olsa kapınında oturmam. Yapmacık ve tutarsız geliyor bana S

Çok uyumlu, "sen bilirsin" "bana uyar" " maksat birlikte olmak" tarzı tiplerin pek kıymeti olmaz. Varlıkları yoklukları belli değildir. "Hayır." "Canim istemiyor." " ay yok sevmem." Gibi cümlelerle sivrilmek lazim. O zaman totonda dönerler.

Kaynanam ağzıma s ı çar ama ben ona cevap veremem gorumcekle aynı yastayiz beni azarlar cevap veremem evde hüngür hüngür ağlarım eşimin gözünde değersiz hissederim kendimi ama neden böyleyiz bilmiyorum inanın duzelmek için elimden gelen herşeyi yaptım olmadı

Gerçekten benim gibi hisseden çok varmış. Çok üzücü bir durum. Bizlere böyle hissetmeyi öğrettiler bence.

Orası sanırım size ait bir yer. kilidi yok mu?

Askim onlar sevimsiz seviyorsa senin sucun yok

Hemde çok inan ne rahatsız eden var ne canımı sıkan canım istese bebeğimi alıp her yere tek başıma gidiyorum sadece görüştüğüm tek bir arkadaşım var bana yetiyor çok sıkça görüşmeyiz onlada yani kafam rahat daha hizmetmi edecem geçmişte salakligimdan yaptım helal hoş olsun ama karşıdan bisey görmeyince bn de saldım artık

Ah bi olsa öle sağlıklı ilişkim şimdi sorun olmazdı. Ben bildim bileli arkadaşlıklarım hep bu yönde. Alttan alan kırılan ben

Yani bu değiştirilebilecek bir şey. En azından ben degistirdim :) Bir kere hep sizin uslu olup alttan aldığınız, ayak uydurduğunuz ilişkiye ihtiyacınız yok. Bir düşünün bakalım var mı? Herkesin zaman zaman ayak uydurduğu ama kendisine de uyum saglanildigini göreceği sağlıklı ilişkilere ihtiyacı vardır. Kaybetmekten korkmayın. Sağlıklı ilişkileri kucaklayın.

Ben de tavsiye istiyorum özellikle iş hayatinda özgüvensiz ve ezik gibi hissediyorum kolayca güveniyorum ve dedikleri şeylere alınıyorum of of bu psikologlar neden pahali ya

Siz kendinize değer vermeyi öğrenin önce, biz kendimize ne kadar değer verirsek insanlar da bize o kadar değer verir.

Yanlız kalmaktan neden korkuyorsunuz?tamam insan bazen birileri olsun birşeyler yapalım diye düşünüyor ama açıkçası ucu zamandır yanlız kaldığım için artık kimseyi aramıyorum.. kendi kendime eğleniyorum

Kendi canınıza kıymet verdiğinizde. Gereksiz fedakarlığı bıraktığınızda düzelecek. Kesin bilgi.

Kaç yaşındasın niye canın gitsin insanlar beni kullanacağına yalnız kalım daha iyi kendini düşün kalk silkelen kimse benden değerli değil de değerlisin zaten

O kısım normal değil zaten. O konuda siz yüz veriyorsunuz ki gelip kapınızda oturabiliyor. Kullanıyor yani. Çünkü bir şey demeyeceğinizi biliyor. Ama insanların müsait olduklarında, istediklerinde, öyle uygun gördüklerinde birileriyle görüşmek istemesi normal.

Ayyy evet aynı bende böyle düşünüyorum

Bazen insanlara ihtiyaç duyduğunu çok fazla belli eden insanlar diğer insanlara itici gelebiliyor. Sırf görüşmek için her şeyi sineye çeken, her şeye tamam diyen kişiler genelde toplumdan dışlanırlar ya da kullanılırlar. Arkadaşınızın müsait olmadığında görüşmek istememesi, kabul etmemesi gayet doğal. Normal olan bu zaten.

Evet ben çok uyumluyum. Uslu çocuk benim. Ama bu huyumdan nasılvazgeçeceğim ki? Sanki uyumsuz olsam herkez kaybedeceğim çok yanlız kalacağım hissi var?..

Kendine inan bir kere cvp verdin mi inan devamı geliyor KudrAlobar Ayak

Bir an kendimi okudum sandım bu durumdayım bende bir tavsiye veremem yorumları okuyayım bende

Mutlu musun peki yalnızlığınla

Aynen... hatta alan kırılmasın, darilmasin diye laf sokmadıkların bir başkmışsın sana laf sokuyor. seni çocuğu sanıyor, emir vereceğini düşünüyor.. galiba arada insanları aşağılamak lazım. çok mütevazı olunca sonuç bu oluyor.

Adım adım o yöne doğru gidiyorum ama genede anlaşan iki üç arkadaş görsem içim gidiyor. Ben nerede hata yapıyorum diyorum. Eskiden çok daha kötüydü im şimdi bugünlerin daha iyi yani eskisi kadar kafaya takmıyorum

Üzüldüm, neden böyleyiz peki?

Bu anlattığımız tam olarak benim

Merhaba arkadaşlar, daha öncede böyle buna benzer konu açmıştım. Tam düzeldi sandım yine geri geldi bu hislerim. Bununla ilgili psikologa da gittim biraz iyi geldi ama ücretleri fazla geldi, daha fazla gidemedim. Sorunum şuki ikili ilişkilerde kendimi çok değersiz ve önemsiz hissediyorum. Ve bu öyle bir hal aldıki, bu hareketlerimede yansıdığı için arkadaşlık ilişkilerim berbat hatta yok. Bir kaç örnek verirsem, diyelim eve görüştüğüm bir insanı davet ediyorum korona dan önce, çay, kahve muhabbet gayet iyi keyifli vakit geçiriyoruz ama sonra devamı gelmiyor, benim çağırdığımla kalıyor. Daha sonra ne arıyorlar ne soruyorlar.. Görünmez gibi yaşıyorum. Bir defa kapı çalıp nasılsın iyimisin diyen kimsem yok. Sonra ben hep kendimi başkalarının yanında ezik gibi hissediyorum. Bu sizlere komik gelebilir ama cidden bu hissin önüne geçemiyorum biri Bi laf çarpsa bana asla cevabını veremiyorum. Hemen elim ayağım titriyor sinirden. Çocuklar arıma çok kolay laf söz edip eleştiri biliyorlar. Oysa ben kimsenin çocuğuna kolay kolay bişey diyemem. Yine Bi örnek, görüştüğüm bir arkadaşım, yaşıt çocuklarımızda var. Hep o müsaitse görüşüyoruz, müsait değilse asla görüşmez asla kabul etmez. Yani nasıl anlatsam, müsait değilim diye kapıdan bile geri çevirebilir. Örnek olarak verdim Ama ben öle değilim müsait olsamda olmasada her zaman insanlarla görüşmeye açığım. Ama gel görkü gözlerinde pul kadar değerim yok. Biraz karışık oldu umarım anlatabilmisimdir. Görüşme mevzuları na takılmayın şimdi korona var zaten herkezden elimi ayağımı çektimde bir telefon edeni halimi soranım yok.

Dediğim gibi ya uzaklaşırlar ya kullanırlar. Bu komşunuz da sizi kullanıyor demek ki. Ben olsam "kışın kapımı çalmayana yazın bahçe keyfi yok şekerim" der geri gönderirim mesela. Yani insanlar kendi istedikleri zaman birbirleriyle görüşürler zaten. Hala bence normal.

En güzeli insan alışıyor demi

Yani aşağılamaya gerek yok Bu benim tarzım değil. Ama yok sayabiliriz. Bizi umursamayanları biz kafamızda öldürebiliriz.

dönem dönem değersiz hisseden biri olarak yazayım ki herkes önce kendini sev, kendine değer ver diyor. maalesef okunduğu kadar kolay değil. sanırım rol yapmak gerek alışana kadar. bir de insanlara bunu belli etmemek için içinizde yaşamanızı tavsiye ederim

Kendinizi asla insanlara göre ayarlamayın. Sizin de müsait olmadığınız zamanlarınız olsun. Kendinizle aranız nasıl peki? Siz kendinize gerçekten değer veriyor musunuz? Kendinizi gerçekten seviyor musunuz? Evet tabi ki seviyorum demeyin. En son ne zaman sadece kendiniz mutlu olun diye bir şey yaptınız? Eğer bu tarz şeyler yapmıyorsanız başlamalısınız. Bir gün kulaklığı takıp kişisel gelişim konuşmaları dinleyerek yürüyün mesela. Ya da kitap okumayı seviyorsanız sevdiğiniz bir çayı ya da içeceği alıp öyle keyfini çıkartın. Sizi gerçekten güldüren bir video açın tamamen ona odaklanın. Bakım günleri planlayın. Kendisine değer veren insanlara her zaman başkaları da değer verir. Bu genellikle böyledir. Bütün bunları yapıyorum diyorsanız ama hala böyleyse farklı bir durum vardır belki de. Bu ilişkilerde istemeden takındığınız bir tavır da sebep oluyor olabilir. Birde yanlış anlamayın sürekli şunu yapalım bunu yapalım diyen bir insansanız yapışkan insan izlenimi de verebilirsiniz. Şayet ben o tür insanlardan çok uzak dururum. Hoşlanmam beni iterler. Kendime ayırmam gereken vakitleri gasp etmeye çalıştıklarını düşünürüm. Belki siz de iyi niyetli olsanız bile bu şekilde düşünmüş olabilirler.

Kendimi görüyorum burda ama bebeğime kimse bisey diyemez orda dururlar işte çünkü kimsenin hakkı yok ama diğerlerinin aynisini yasıyorum ama bu şekil daha iyi uzaklaş bence yaptigim gibi bn uzaklaştım

Aynıyız be

Kendinize verdiğiniz değer başkalarının gözünde ne kadar değeriniz olduğuyla ölçülü. Üzücü bir durum. Halbuki kendinizle yalnız kalabilseniz, bundan zevk alabilseniz belki diğer insanlara bu kadar muhtaç olmazsınız. Biraz bunu deneseniz? O kadar yalnız kalmamalıyım diye çabalıyorsunuz ki daha da batıyorsunuz sanırım. O arkadaşınız aradığında müsait olsanız bile değilim deyin. Bi kere deneyin bakalım ne değişiyor. O komşu bahçenize mi geldi. Selam verin ama ilgilenmeyin mesela, kendi çocuğunuzla oynayın veya kitabınızı okuyun. İnsanlar kendini bu şekilde nimetten sanmasınlar. Size tavsiye verecek yaşta değilim. Sadece şunu demek istiyorum bu kadar çabaya rağmen yalnızısınız madem her halükarda biraz da çabalamayın. Bence insan kendisiyle baş başa kaldığında iyi vakit geçirebilmeli. Üzmeyin kendinizi. Herkesin yanlışı kendini bağlar, siz değerinizden bir şey kaybetmezsiniz

39 yaşındayım psikoloğu dediki çocukluğumdan gelen bir hismiş bu. Aslında gittipim seanslar çok iyi geldi bana. Ama ücreti çok pahalı şimdi dahada fazla artmıştır. Ben ailemde de böyleydim. 4. çocuğum ve ölr arada derede büyüdüm ne babamdan nede annemden sıcak bir sevgi ilgi görmedim. Z

Görüşmek istememesi normal tabi, bende aksini demedim de izah da edemedim. Yani tamamen kendi isteyince görüşüyor. Müsaitliği bahane. Zaten bu sadece küçük bir örnektir. Misal Bi komşum var koca kış kapımı asla çalmaz. Yazın bahçeye açılan bi kapım var, ortak alan gibi. Ordan dibinden ayrılmaz..

Yalniz kal inan yalnızlığa alışacaksın kimse rahatsız etmesin diceksin . push ; S Seul098 Az insan,