Bu konuda yalnız olduğumu sanırdım. Bir tek benim öyle sanırdım. Hayır fiziksel benzerligimiz olmasa kesinlikle evlatlık olduguma kanaat getiricem fakat maalesef benziyoruz. Hayatım boyunca hep cogu arkadasımın ya da akrabamın annesi icin keske bu benim annem olsaymış diye iç geçirdim. Kendimi ne kadar şanssız hissettiğimi anlatamam kelimelerle tarif edemem. Bu bir insanın basına gelebilecek en kötü şeylerden birisi. Hayatın boyunca icinde kapanmayan bir yarayla yasamak zorundasın Sokaktan bir kedi sahiplendim. İnanın onu doğurmadığım halde annemin beni sevdiginden belki 1000 kat daha cok seviyorum. Hayvan olmasına ragmen bazen cok yaramazlik yapip beni sinirlendirse bile gönlünü incitmemeye calışıyorum. Ama annem aynı senin anlattığın gibi bana karşı kaba, sevgisiz ve saygısız. Fakat erkek kardesim icin bu durum tam tersi. Onun icin canını bile verir. Allah sahittir. Beni kendi tercihinin bir sonucu olarak dogurup büyütmesinden baska bir hakkı yoktur üzerimde. 18 yasından beridir ayrıyım ondan. Bekar olmama ragmen. Beni kendi evinde istemez. Ona öyle kızgın ve kızgınım ki... Cünkü ben onun yüzünden babam ve kardesimden de uzak yasamak zorunda kaldım. Babamı da sevmez. Hep hor görür, aşağılar, azarlar. Babamın yerinde olsam onu coktan boşamıştım. Yazık adamcagız 40 senedir katlanır. Tüm bunlarla ilgili ilk defa icimi bu kadar döküyorum. Ne acıdır ki meğer yalnız değilmişim diye sevineceğim

Her annenin evladini sevdigine asla inanmiyorum. Yavrunun yuzune bakinca merhamet edemiyosa o kadin duygusuzdur. Hem cocuklari arasinda ayrimcilik yapiyor. Zamaninda babaannem de tek erkek cocuk diye amcami kayirmis kizlarina ayrimcilik yapmis babam dogana kadar.

Benbilirim bu duyguyu içini yakar canını acıtır.. elleri görünce boynun bükük kalır. Lisedeyim hiç unutmam yurtta arkadasımın annesi geldi. saclarını okşuyordu eliyle.. Ah ne özenmiştim içim nAsıl kıyılmıştı. Annemin eli hiç değmişmiydi sacıma. yine bi kuzenim yatardı annesinin dizlerine annesi sacını okşamıştı yanımızda. İçim nasıl sızladı. Onun yerinde olmayı ne kadar da cok isterdim. Yengem cocuklarını kuzum diye severdi, öperdi. Ablamla o gece birbirimize ilk kez itraf etmiştik. Annem bize bunları demiyor diye. Sarılmaz, öpmez bayramdan baurama anca.. Sever ama belli etmez derler bu sözler teselli edemez ki bizi. Yıllar sonra adamın birinde teselliyi buldum sanmıştım da anlayamamıştım. Sevgi sözcükleriyle kandırmıştı doldurmuştu içimdeki o boşluğu. Ne güzelmş böylesine tatlı sevilmek demiştim. İşte o boşluğa konuvermişti bi karaktersizşn biri.. Şimdi gurbetteyim. Çok da özlemiyorum. Allah uzun önür versin. Ah şimdi yanımda olsa şöyle yapardı bunu derdi diyemiyorum. Kavgalı bir ailede büyüyen biri olarak ilk solukta gurbetin acımasız kucağına attım kendimi. Yağmurdan kactım doluya tutuldum. Geri dönmeyi her düşündüğümde aynı kavgalar beni olduğum yerde bıraktı. Bilmez anne sevgisi alanlar o boşluğu. Sen bir anne cocuk görürsün yan yana. Bense anne ile cocuğun birleşmiş ellerini.. biri yavrun diye bağırsa yolda hangi şanslı cocuk diye dönüp bakarım gıptayla.. Okulda cok da başarılı olamazsın, meslekte de öyle.. adam olamazsın sen derlerdi zaten dersin. Ama hergün yinede ararsın anneni nasılsın iymisin den cokda öteye gitmez konuşmalar.. Kuzumlar canımlar bitanemler yok konuşmalarda. Soğuk, ıssız ve sakindir. Uzun boşluklu... e daha ne yaptın.. Hani beklersin beklersin gelmez o sözcükler.. ne bileyim... Anne baska bişeymiş ama anneliği yaşatmak başka... Sevmeyi lüks hale getirince anne ilk bulduğuna koşuyorsun işte.. Cok hata yaptım. Farkettim ve durdum. herseyi koydum o boşluğa hiçbşey dolduramadı daha..

Ahh canım benim. . Bihter34 Rabbi Hebli

Ailemizi seçemiyoruz. Olduğu gibi kabul etmeye çalış.

Sevgileri yarınlara sakladınız cekingen, tutuk, saygılı... diyor şair aynen öyle

Benim annemde evlat ayırımı yapar. Beni irder hep. Önceleri çok takar çok üzülürdüm, sonra onun annesininde öyle olduğunu hatırladım. Anneme olan düşkünlüğümü bağımı minimalize ettim. Beklentimi oldukça düşürdüm. Artık ne sevgisizliği ne de diğer evlatlarını kayırması, hiçbiri oturmuyor içime. Alıştım.

Kardesleriniz varmi? eger varsa bu durum sizemi özel yoksa anneniz diger kardeslerinizedemi ayni S

canım senin yazdıklarını sadece senin benim gibi yaşayan bilir anlar, ne güzel anlatmışsın bi okadar hüzünlü, bilselerdi ilk baştan büyüklerimiz, sevgiyi küçüklere vermeyi biz küçüklerde hem sayar ve severdik bizi sevenleri...

Bazı anneler sevgilerini saklıyor belli edemiyor demekki üzülme canım sen gene de üzme anneni onun duası yeter sen evlatligini yap git yanina

Vardır canım hangi anne evladını sevmez dert bi yapısı vardır belki o seni dokuz ay taşıyan kişi yıllarca yemek yapan seni okula gönderen kişi elbet sever

Bazı insanlar sadece kötü. Sosyal kimlikleri yüzünden ne kadar yakıştırmasakta olabiliyorlar. Kendinizi suçlamayın boşuna. Sevgi saklanabilecek birşey değil.

keşke yazdığınız gibi herşey gül liman olsa demekki konu sahibi bu konuyu yaşıyor ve üzgün, şimdi onun annesi ile ne yaşadıklarını bilemeyiz, nasıl kalbi kırılmışki buraya yazmış hayır! sen yanlış anlıyorsun aslında annen çok iyiydide sen onu anlayamamışsınmı diyeceksin? merhametden nasipsiz çok anneler de var yok sayamayız maalesef kaldıki ufacık hayvanlar bile biliyor hangi insan merhamet yoksunu hemen oradan uzaklaşmış gidiyor zararı dokunmasın diye...

Benim annemde öyle maalesef yalnız değilsin yapıcak bişe yok seçilmiyor ki aile...

9 yaşında kardeşim var.. hayır ona canım yavrum annem şeklinde... A

tamam annesi kızına yapsın duasını da, katılmadığım şey... olmayan sevgisinimi saklıyor, yüreğinde evladına sevgisi olan bir annede ya merhamaeti hep vardır yada yoktur meydana çıkar bu halleri her evladına baktıkca! gerisi ise palavra!

Senin icin cok üzüldüm ama en azindan kayinvaliden iyi birisi annenin yerini tutamasada ondan da azicik anne sevgisi görüyorsun bazi anneler böyle 9 ay karninda tasirlar dogururlar sonra da umursamazlar kendi cevremde yasamasam bende inanamazdim böyle seylerin gercekden yasandigina Vaveyla_90