Yahu bu konuya bir cok kisi benden daha kotu yorumlar yazmis sizde ne merakliymissiniz biri bisey dedimi hemen aaa bak bu bunu demis vah vahlamaya allah bilir mesajin tamamini okuyaniniz bile yoktur siz bu kafayla suru pisikolojisi iste aysemi dert edinin siz bys

Annemi yillar once kaybettim cok zor kabus gibi birsey. Bir annenin birden o halde oldugunu gormek caninizi cok yakiyor eminim. Insan kabullenemiyor uzuluyor deliriyor hepsi birer travma. Ben hep neden benim annem öldü herkes annesiyle mutlu mesut diye cok aglardim hala da aglarim 20 sene olmasina ragmen. Sen de annenjn bu haline cok uzuluyorsun. Cok zor Allah yardimciniz olsun. Kendini cok kasma idare etmeye calis. Uzuldum annene ve sana. Kolayliklar dilerim.

Şaka mısınız siz!

İyi de, bir küstahlık yapmış yetmemiş, bir de herkese saldırı terbiyesizlik yapıyor. İnsan kendini ister istemez konu sahibinin yerine koyuyor ve bu gibi yorumlar iç acıtıyor. Biraz farkına varsın istedim. Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Asalak

Sabahlari bas agrisiyla kalkiyorum ve uyanip gercek hayata donmekten korkuyorum cogu zaman. Eskiden huzur kokan ev simdi kambusa donustu ve kendimi caresiz hissediyorum artik. Annemin hastaligi huzurumuzu aldi, goturdu. Namaz kiliyor ve biraksak her namazda saatlerce tesbih cekiyor yuruyerek. 2-3 senedir bu boyle. Mudahale etmezsek bu sefer cisini tutamiyor ve altina kaciriyor. Sadece kiyafetleriyle sinirli kalsa iyi, cogu zaman halilar ve yerler islaniyor. Idrar kokusuna alistik zaten. Isten eve geldigimde bu kokuyu aldigimda beynimin uyustugunu hissediyorum. Yuruyerek tesbih cekme olayi yuzunden kac kere kriz gecirdim ama olmuyor. Asla vazgecmiyor bundan. Kulaklari da duymuyor cihaz kullanmasina ragmen. Boyle olunca muhabbetlere katilamiyor ve konusmuyor da. Yeme, icme, namaz kilma ve hasta abisini arama disinda hicbir faaliyeti yok. Bu aralar orgu ormeye yoneltiyorum onu. Gayet de duzgun ve hizli oruyor. Sasirtiyor beni. Yasamaktan biktim. Dua etmeyi de biraktim haliyle. Her gece yatmadan once semaya yonelttigim olme istegimden sonra hangi ruh haliyle dua edecegim ki? Uzun yazdim, kusura bakmayin lutfen. Sahip oldugunuz seylerin kiymetini bilin. Evinizde huzur varsa sizden sanslisi yok.

Annemden değerli dememiş ki halılar için. Kaldı ki evin idrar kokması gerçekten çok olumsuz ve moral bozan bir mesele. Demans hastasına bakmak çok zor.

Yavrum, seni cok iyi anliyorum, babam alzeimer, bu hastaligi yasamayan bilmez o yuzden sacma sapan yorum yapanlara takilma Koskoca babami 3 yasindaki cocuk zekasina sahip olarak gormek benim icimi nasil yakiyor bir ben bilirim bunu Ancak hastalik bu yasaniyor, yapacak bir sey yok, maalesef su anda tedavisi olmayan hastaliklar bunlar, cok zor, kahroluyorsun ama bunu kabullenmek ve hayatina devam etmek zorundasin, sen bir turlu kabullenme asamasini gecemedin, imkanin el veriyorsa psikologa git, ben annemi de gonderdim psikologa cunku o da kabullenemedi, cok kahroldu, iyilessin eski haline donsun istedi, cocukca hareketlerine anlam veremedi, konduramadi, sonra baska yasli ciftlere bakip ben yasliligimizi boyle hayal etmemiştim dedi iyice kahroldu Ama ne zaman kabullendi hastaligi ve onunla yasamayi ogrendi simdi tekrar gulmeye basladi annem, elbette yine cok uzuluyor ve cok zor bir hayati vat ama kabullendikten sonra isyan etmeyi birakti Ne zaman istersen bana ozelden yazabilirsin, elimden geldigince destek olmaya calisirim sana

Sizin de. Öyle demeyin, benim hastalığı hazmedecek buna alışacak çok zamanım oldu sadece. Başlarda ben çok daha kötü haldeydim. Sevindim şimdilik bakımlık hali olmamasına. Diş fırçalama, duş alma, saç tarama gibi şeyleri yapabiliyor mu? Bu küçük şeyleri dahi rutin olarak yaptırmak çok önemli. Bizimkini de benim orada olmam mı etkiliyor, bilmiyorum. Ben onun yanındayken banyoya kendisi gidiyordu ama külodunu indirmeden oturuyordu tuvalete şimdi onu da düzgün yapıyormuş ben yokken. 1.5 ayda daha bir kaza olmadı dedi babam. Ben oradayken her gün batırıyordu evi. Bazen ilgi çekmek için yapıyor bazı şeyleri, fark ediyoruz evde. Kendi aramızda konuşmamızı falan istemiyor hiç. Bu da öyle gibi geliyor bana biraz. Anneden kızına direkt geçen bir gendeki bir bozukluk erken yaşta çıkmasına sebep oluyormuş. Ben de B12 oranlarımı yüksek tutmaya başladım. Annemin doktoru 700-800'ün altına düşmesin dedi bende 300 bile yoktu, 500'lere çektim şimdilik, daha da yükselecek umarım, takviyelerime dikkat ediyorum. Hırçınlık bizde de son iki yılda çıktı öncesinde yoktu. Klasik belirtileri birebir olmadı hiç. Beyninde sarı benek veya beyinde küçülme durumları hala daha yok. Beynin bir görselini görmüştüm, en iç kısmı eski anıları hatıraları saklıyormuş. Bu hastalıklar da beynin dışından içine doğru giderek etki ediyormuş. O yüzden önce geçmişte yaşamaya başlıyor hastalar. Bizimkini doktora götürmek dahi çok zor bu ara, doktorları hemşireleri dövüyor, mr çekilecekti dikildi oturmadı. Küfürler, insanları itmeler babam zor sakinleştirdi. Bir de korkum normal hastalıklarını bile fark edemeyecek olmamız. Sık düşüyor bir yerini acıtsa söyleyemiyor. Bacağını çarpıyor "elim acıdı" deyip acıyla elini tutuyor mesela. Normal bir grip bile olsa ağır geçiyor, ilaç zaten zor, suda eritip meyve suyuyla içirebiliyoruz anca. Her ilaç da eritilmiyor sonuçta. Çok zor çok.

Ne desem bilemiyorum, o kadar üzgünüm ki. Sana, Milanaya, bu hastalıkla yüzleşen mücadele eden herkese. Annen şu an tam olarak nasıl bilemiyorum, hiç kendine geliyor mu, sizleri tanıyor mu, normal bir şekilde konuşabiliyor mu bilmiyorum. Ama bil ki annen senin bu şekilde umutsuz, mutsuz, tamamen hayattan bıkmış olmanı asla istemezdi. kızımı senin yerine, kendimi de annenin yerine koyuyorum, hastalıktan çok bu canımı acıtırdı bilseydim, farkında olsaydım. Annen senin canın biliyorum, yaşadıkların da çok zor onu da biliyorum. Allah yardımcın olsun diyorum sadece. Milana22 baban için de çok geçmiş olsun, annenin söyledikleri çok içimi acıttı

Halı değil de paspas kilim kullanabilirsiniz temizlemesi kolay olur.

Su an bakicilik bir durumu yok aslinda. Uzun sure tesbih cekerken kacirdigi kucuk cisi disinda verdigi bir rahatsizlik yok. Kendi halinde zaten. Birileri geldiginde canlaniyor, kalabaligi seviyor. Bu tur hastaliklari aile hastaligi olarak tanimliyorlar. Kisiden cok cevresini etkiliyor bu hastalik. Bazen bencil oldugumu, onu anlamadigimi dusunuyorum ama buna da alisacagim. Genelde bu hastalarin hircin oldugu soyleniyor ama annem tam tersi sinirleri alinmis gibi. Gerci demansin cesidi cok, bu nedenle farklilik gosteriyor olabilir. Anneniz cok erken yasta yakalanmis bu hastaliga ama artik o kadar yaygin ki bu hastalik... Eskiden yasli hastaligi iken simdi gencecik insanlarda bile gorulebiliyor. Guclu oldugunuzu konularinizdan biliyorum. Aramizda 10 yastan fazla yas farki var ve gucunuzu, sabrinizi gordukce kendimden utaniyorum. En guzel gunler sizin olsun.

Bazı insanlar başkaları üzerinden kendini övüp kendini vicdanlı addederek egosunu tatmin etmeyi çok seviyor. Özelikle burada çok görüyorum böylelerini. Hasta bir insana bakan bir insanı kimse hadsizce eleştiremez. Herkes haddini bilsin. Ayrıca hasta yakınlarıyla ilgili bir doktorun şöyle dediğini okumuştum. Hasta bakimi cok zor bir iş ve bir süre sonra bu agir yükten dolayı o kişiler de o hastalığa yakalanıyor. O yuzden devlet hastalar icin bakıcılık hizmeti vermeli. Konu sahibi bence siz de mutlaka bir bakici tutun. Boyle hem psikolojik hem fiziksel olarak cok yipraniyorsunuz.

Kusura bakma da her mesajinin sonuna gulen yuz koymsk bile uzucu. Konu hali degil ki kadinin annesi hasta ve o ortam onu cok uzuyor. Kardesim kanserden vefat etti 4 ay once. Son bir ayinda kör oldu yatalak oldu. Bilinci gitti surekli altinu defistirdik o hastane odasindaki o idrar kokusu hala zihnimden cikmiyor. Iki ayri yardimci tutmustum ama o hal o koku beni perisan ediyordu. Koku degildi sorun kardesimi o hallerde gormekti.

Dipte hisseden bir insanın kafasının üzerine basınca iyi hisseden zavallılar bunlar. Şu kısım o kadar doğru ki! Bu sitede duygu sömürüsü yaparak duyarsız vicdansız halini fark etmeyenler çok rahatsızlık verici.

Sizi net anlıyorum Anneannemde de demans başlangıcı var ve affedersiniz kakasını altına yapıyor 20 30 yıl önceki olayları 200 kez anlatıyor bazen aşırı geçmişte yaşıyor... Çoğu şeyi reddediyor vs vs ki bence çözümü bakıcı siz de nefes alırsınız biraz bu durumu kabullenmek zor ama hayat akıyor anneniz için bir yerde durmuş olabilir... ama siz gençsiniz sizin için akacak akmalı Bakıcı tutun bence ve kendiniz için guzel şeyler yapın kendinize daha çok vakit ayırmıs olursunuz... çünkü malesef demans ne yaparsak yapalım düzelmiyor... Bazen de düşünüyorum ki anneannem geçmişte yaşadığı guzel olayları da 200 kez anlatıyor oradan aklıma geldi... acaba geçmişte yaşamaları daha mı iyi? Daha mı mutlular? Ben annenize bakmayın demiyorum ama kendinize de bakın diyorum...

Bakiniz burdada halidan bahsetmis yüklenin

Çok özür dileyerek yazacağım, anneniz yetişkin bezi kullanır mı? . Daha çok yatalak hastalarda yada erken bunama hastaları kullanıyor. Aklıma böyle bir şey geldi. Allah yardımcınız olsun gerçekten çok zor bir durumdasınız E

Annem su an kendinde, bizi taniyor, istedigi zaman gayet normal bir sekilde konusabiliyor, disarida gunluk yuruyusunu duzenli bir sekilde yapip eve duzgun sekilde donebiliyor, yollari sasirmasi falan yok, istahi falan da iyi ama hayattan kopus durumu var. Arada inliyor mesela. Ruhu daraliyor sanki. Cok sag olun. D Daxe Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

ben bu uyenin onceki konularini da biliyorum. birazcik dusunebilen herkes de annesini degil annesinin rahatsizligini dert ettigini anlar. kolay degil hanimefendi annenizin birden bu hale gelmesi. bu uye bunu yasadi. bilmeden atip tutmayin. hatanizi kabullenip oturmaniz gereken yerde de ne yapacaginizi bilin, daha cok isinize yarar. ekleme: allah annemizle bizi sinamasin demissiniz, annesiyle sinanan kadina dediklerinize bakin.

Çok ağır konuşuyorsunuz ya, tamam üslup falan kötü ama bırakın kendi kötülüğünde debelensin dursun:/ Ben bu tarz insanlar için hiç Allah'ı falan sokmuyorum araya:/

İsyan etmeyin, anneniz hayatta. Annenizin ölmüş olmasi sizi uzmezmiydi. Anne olmadan belki anlamasin ama inanki bebeklerde ayni yani annende küçükken sana o sekilde bakıyordu, ama asla ictdn kızıp isyan etmezdi. Annenizin durumu belli size birkaç çözüm önerisi sunabilirim. Öncelikle halılarınizi toplayın ve misfarin olmadigi surece sermeyin. Büyük insanlar icinde bezler bulunmakda ayrıca misafiriniz geldiginde halılarınizin kirlenmemesi icin kullanabilirsiniz. Birakin anneniz bir saat tesbih ceksin, Sinirlenmeyin ona sakin ve anlayisli davranin. Aksamlari evdeyseniz ix en azindan namaz vakitleri yaninda eslik edebilir ve bittigini dusundugunuzde annenizi uyarabilirsiniz. Annenize farkli ugraslar edinin mesala boyama gibi, ayni kagidi 10 kerede ust uste boyasa bu sizin icin problem olmaz sanırım sonucta bu bor hastalık. Unutmayın sizde hasta olabilirsiniz yada felç kalabilirsiniz, delirebilirsiniz... O yüzden annenizin size küçükken nasıl şefkatle baktığını hatırlayıp simdi siz ona bakın. Allah isyan eden kullarını sevmez, bilki sen isyan edersen başına bir zaman oyle bir musibet bela gelirki, geriye dönüp keşke annneme daha iyi baksaydım dersin. Eğer ki allaha inanıyorsan sabret kardeşim, belki 10 sene sabredersin ama sonunda allah sana cok güzel bir yaşam verir.

Yahu karsinizda annesi icin cok uzulen, ölmeyi bile dusunen genc bir kadin var, ne kendini bilmez bir yorum bu boyle, sadece siz yanlis anlamissiniz konu sahibini, donun bir kendinize bakin

Canım ya, yatılı bir bakıcı almaya durumunuz müsait mi? Şimdi hiç bir şikayeti olmayan insanlar bile 2-3 bine tüm ev işlerini gören kadinlar alıyorlar. Özbek, türkmen falan. Evinizde bir düzen olurdu, hem annen ile ilgilenir, hem yemek temizlik yapardı.

Siz insanları salak yerine mi koyuyorsunuz? O parantezin içinde yazmışsınız Mesele hali miydi? Kolay mi sanıyorsunuz annesini o halde görmesini? Eve girerken bu kiz her seferinde, gerçekten annesini, annesinin gözlerini gormeyi hayal ediyor. Gercekten ihtiyaci olan buyken, o kapiyi actiginda, o koku onun yuzune gercekleri vuruyor. Her seferinde hayal kırıklığı. Gerçekten hali mi mesele? Kiz hayatina son vermeyi dusunuyor caresiz hissediyor, siz kiymetli halilariniz diyorsunuz. Sonra tepki görünce de Kim bilir annenize nasıl davranıyorsunuz demissiniz. Kotu muamele ile suçlamışsınız. Allah size vicdan versin.

Neden hala devam ettirip surduyorsun konuyu. Velev ki haklısın ki o kısım olmamış karşında üzgün biri var ve kolay birsey yasamiyor. Bazı insanlar anlar geri adım atamaz siz onlardansiniz gibi hissettim. Bu ayıp bişey değil gönül almak pişman olmak hatayi kabul Etmek te bir erdemdir.

Senin dediğin şeyle bizim yazdıklarımız çok farklı herkeste anladı boşuna uğraşma

Ilginc gerçekten dert diye bahsediyorsun ya dert dedigi annesi, anne ne demek anne candir anne kandir allah annemizle bizi sinamasin. Sende beniom yazdioklarimdan halilara takılmışsin onu ne yapcazsirf muhalefet olmak icin olmayın komik duruyor.

Daha yolun başındasınız konu sahibi. Ben psikolojik yardım almadım. Başında alsaydım bu süreç benim için daha rahat geçerdi belki. Annem hastalandığında 46 yaşındaydı. Ne yapabiliriz diye düşündüm, eve bakıcı alma şansımız hiç yoktu, bakımevine yatırma düşüncesiyle hala barışamadım çünkü hala çok genç. Onu 70'lik ninelerin dedelerin yanında hayal ettikçe ayrı bir kahroluyorum. Çok güzel kadındı annem. Hiç de yaşını göstermezdi. Öbür yandan bu hastalık çok başka. Profesyonel bakım gerektiriyor kesinlikle. Biz anlayamıyoruz hastalığın nasıl seyrettiğini. Yanlış algıladığı şeyleri ısrarla düzeltmeye çalışırdık sanki düzelecekmiş gibi. O beyaza siyah diyorsa evet siyah demek lazım oysa. Bİr de hasta yakınını hastanın kendisinden daha çok yıpragıyır bu hastalık. O çocuk gibi, farkında bile değil. Çevresine zor asıl. Bizim yaşadıklarımızı siz baştan yaşamayın. Kendinize de psikolojik destek alın, anneniz için de imkanınız varsa yatılı bakıcı. Hem bakımıyla ilgilenmek zorunda olmadığınızda annenizle geçireceğiniz vakit de daha kaliteli olur, daha etkili etkinlikler yapabilirsiniz siz de daha az yıpranarak.

Hasta olan anne olunca dünyası alt üst oluyor insanın, annem kolon kanserinden öldü, hastalığın başında ilk ameliyatında kolostomi takıldı ve ben 19 yıldır Allahım kimseyi dışkısıyla sınama diye dua ediyorum, yaşamayana anlamak çok zor, son iki yıl aklı gidip gelmeye başladı, kemoterapinin yan etkisi olarakta parkinson yaşadı, koskoca annem, masaya yumruğu vurduğu zaman erkekleri bile geri bastıran annem başka birine dönüştü, bunu kabullenmek zor. Kimse annesini bakmaktan şikayet etmez ama insanız bazen çok zor geliyor, 80 kilo kadını evir çevir kaldır yatır, üstünü değiştir, temizle gücümün yetmediği çok zaman olmuştur. Ağrısı olduğunda yatıp uyuyamazdım sabaha dek, yanısıra devam eden bir işim ve ailenin içinde bir ton sorun vardı. Böyle 9 yıl geçirdik ama şu an o dönemde psikolojik bir destek almadığım için, kendimi o kadar parçaladığım için pişmanım çok çok derin izler kaldı çünkü o yüzden öncelikle bİr yardımcı edin ve kendine psikolojik destek sağla. Hastalığın dönüşü yok allah ömür verdikçe bununla yaşanıyor ama sen sağlam olmazsan ona da faydan olmuyor. Rabbim kolaylıklar versin sana da tüm hastası olanlara da

Huzur icinde yatsin babaniz. Oyle tabii. Yoklugunu dusundukce kahroluyorum. Bu sekilde de olsa sicakligina hala ihtiyacim var. Desteginiz icin tesekkur ederim.

Konu sahibi annesine bakmaktan şikayet etmiyor ki. Anneniz ya ölmüş olsaydı demişsiniz. Bazı durumlar ölümden daha çok can yakabilir. Annesini ani bir trafik kazasında kaybetmiş biri olarak bunu söylüyorum. Çünkü annemin yaşlanmaya başladığını idrak ettiğimde içim parçalanmaya başladı. Bazı şeyleri tekrar tekrar sorduğunda bunuyor mu acaba diye düşünüyordum. O benim annemdi, onun ilerde beni unutacağını, tanımayacağını, küçük bir çocuk gibi olacağını düşnmek beni mahvediyordu. Elbette ki böyle bir durumda ona bakacaktım. Sıkıntı ona bakmak değildi, gözümün önünde eridiğini, hastalandığını, acı çektiğini görecek olma düşüncesi beni yaralıyordu. Annemdi o benim, canımdı, enerjisi bitmeyen meleğimdi. Bir gün enerjisiz kaldığını görecek olmaktan korkuyordum. Ve hiçbir hastalığı olmayan annem bir anda gidiverdi. Şimdi diyorum ki hasta olmadan, yatalak olmadan, acı çekmeden, hiçbir şeyi unutmadan, tertemiz gitmesi hepimiz için daha hayırlıydı belki de. Yani sonuç olarak bana kalırsa bazı şeyler ölümden daha fazla yaralar insanı. Daha çok üzer, daha çok parçalar. Konu sahibine Allah yardım etsin, sabırlar versin inşallah.

Konu sahibi arkadaşım Allah acil şifalar versin annenize. Yaşamadan atmak kolay. İnsan en sevdiğine bu acı hastalığı konduramaz, çare olamama duygusu yıpratır. Eğer imkanınıza varsa yardım alın, yardımcı tutun. Omzunuzdaki yükü hafifletin. Kendinizi ayakta tutmanız için bu şart. Çok üzüldüm sizin için. Lütfen güçlü durun.

Öncelikle Rabbimden annen ve annem için bütün anneler için şifa dileniyorum.. Ben onun dilencisiyim. Biliyorum çok zor bi durum bazı yorumları okudum çok acımasızca olduğu için devam edemedim. İnsan annesini hep diğer anneler gibi dimdik, güleryüzlü, iştahla yemek yerken, jet hızıyla mutlulukla temizlik yaparken görmek istiyor. Tam tersi durumda herşey insana batıyor. Yaşamayan da çok kolay yargılar. Sanki herkes annesinin altını değiştirip peşinden koşuyormuş gibi rahat konusur. Allah annene şifa versin seni de bu şekilde sınamasın inşallah. Sabret kardeşim

Konumuz hali değil belki ben kendimce bir yorumda bulundum ve konu sahibi beni haksiz buldu neyse siz neden bu kadar halida hali diye takildiniz parantez içinde yazdim evet annenizden degerli halilariniz diye benim icin hali bir maldir ev gibi araba gibi bardak gibi, burda birisi yorum yazmis halilarin kokusu degil onu o halde gormek asil mesele diye hadi ben mesajda yanlis anladim yanlış yazdim madem öyle yle konu sahibide oyle yazsaydi ben nerden bilelebilirim halilarinin gerçekten pis kokmasindan mi sikayet ediyor yoksa vurgumu yapiyor, artik daha bana mesaj yazip kendinizi hakli cikarip konu sahibininde bana yuklenmesi icin gaza getirmeyin, ben gerekli aciklamami diger mesajlarimdada yaptim dahada size yorum yapmicam, halilalariniz ve hayatta anlamak istediklerinizle size mutluluklar.

Butun bu yazdiklarimdan halilarin annemden degerli oldugunu dusundugum kanisina varmaniz, zeka seviyenizin dusuklugune isaret ediyor. O nedenle yorum yapmayacagim daha fazla.

Ben anlatamadim, sen basardin ama. ❤

Ayıp yahu!

Ne kadar acı çektiğini anlayabiliyorum. Seni asıl üzen hep yanında olan başını dizine koyacağın mutsuzluğunda seni avutacak eve geldiğinde yemek kokularının geldiği mutfağa yöneldiğin günlerin geride kalması. Evet annen küçükken sana öyle baktı ama o anneydi ama sen evlatsın. O nedenle böyle hissetmen normal. Anneni özlüyorsun anlıyorum. Şımarmayı bağırıp çağırmayı nazını çekmesini özlüyorsun. Yaşarken ölmüş gibi olması canını yakıyor. Ama yapabilecek hiçbir şey yok. Her insan Farklı sınanır bu hayatta. Bu da senin sınavın. Bu durumu kabullenemediğin için çok zor geliyor ve evet çok zor. Ama kabul et artık ve buna yönelik çözümler üret. Bu senin başına geldi. Bununla ne yazık ki yüzleşip kabullenmen gerekiyor. Eski anneni anılarının en güzel yerinde tut onunla ve vedalaş ve yeni annenle tanış. Onunla yeniden başla. O zaman hayat daha çekilir olacak emin ol. Allah yardımcın olsun

Bu hastalık öyle beter bir şey ki. "İsyan etmeyin hayatta" diye bir şey yok. O hayatta değil çünkü. O, o değil artık. Anneniz ölmese de benliğini kaybediyor. O olmuyor artık, bir kabuktan ibaret oluyor. Onun ucuz bir kopyası gibi sadece ona benziyor. Benimkinde de var, 6 yıl oldu teşhis konalı. Bazen diyorum ölseydi daha az acırdı canım. En azından hatıralarım temiz kalırdı. Güzel anılarım olurdu. Onu titiz çalışkan neşeli haliyle hatırlardım. Şimdi bir kaç yıl sonra ölse hasta haliyle kalacak aklımda. Gecenin bir yarısı bağırmalarıyla, kafasını duvarlara vurmasıyla, bardakları tabakları kafasına vurmasıyla, sakinleştirmeye çalışırken beni dövüp dudağımı kanatmasıyla, kakasını çişini yataklara koltuklara yerlere yaymasıyla, benim öğüre öğüre ona anlayışla yaklaşıp üzerini ve evi temizlemeye çalışmalarımla kalmasaydı aklımda keşke. Böyle sanki çok sevdiğiniz bir insan ölmüş de ona çok benzeyen biriyle konuşuyormuşsunuz gibi bir acı oluyor.

Bu lafinin ustune ne soylersen soyle hic bir etkisi olmaz. Istersen yazdiklarin 5 sayfa olsun. Bu hadsizligi yapmamaliydin. Ustelik bunu ölmek isteyen bir kadina soyluyorsun. bu kadar insan tepki gostermis biraz olsun utanmaliydin

"Koskoca babami 3 yasindaki cocuk zekasina sahip olarak gormek benim icimi nasil yakiyor bir ben bilirim bunu" İşte bu. Tam olarak bu. Kedim bile kumunu biliyor oranın dışında bir yere yapmıyor annem niye bu hale geldi diye hıçkıra hıçkıra ağladığımı bir ben bilirim.

Yorumlari ve iyi dilekleri icin cok tesekkur ediyorum herkese. Yasimin olgunluguyla ve kabullenisle devam edecegim hayatima. Umarim her sey yolunda gider.

Allah yardımcınuz olsun bu kadar kötü yorum yapanlar acaba bu durumu yaşamış mı? Birde sizi suçluyorlar, çok yazık empati yeteneği düşük insanlar maalesef her yerde mevcut, Konu sahibi arkadaşım sen sabırlı ol gerekiyorsa akrabalardan destek al vefa akrabalarınız varsa tabi bazısı sadece iyi gün dostu çıkabiliyor, gerekirse psikoloğa gidip raharlatıcı ilaç yazdırın Arada müzik dinleyin ruha iyi gelir bir kk takılmak beyni değişik yönlere çekmek hafifletir, bu sizin imtihanınız sanırım, daha az acı çekmek için kabullenin, o vakit yükünüzün azaldığını hissedeceksiniz

Canimsin cok sagol tatlim, valla bu o kadar berbat bir hastalik ki, esimdende bende de genetik olarak var ve ikimiz de her gece dua ediyoruz, allahim ne hastalik verirsen ver ama evlatlarimiza aci bize bu hastaligi verme diye, gercekten cok cok zor

Bez takmak sanırım en iyi çözüm şu an için. Gerçekten çok zor. Bir bebeği çize alıştırırken bile o kısacık süre ne kadar zor geçiyor büyük bir insanın hele ki annenin ki çok daha acı geliyor, zor geliyor. Eğer öğretseniz mesela bi alarm kursanız her saat başı yada her yemekten sonra tuvalete gitmesini tembihleseniz aklına gelir mi bilir mi hastalığın seyri nasıl bilemiyorum.. Bir de terapi alabilirsiniz kendiniz için zira zor bir süreç. bir de evde kuranı kerim açıp dinleyebilirsiniz inanın sakinleştirir. Eline kuranı alıp oturur kısa süreli bile olsa.

6 yıldır bu sürecin içindeyiz biz de, bazı iyi durumlar oldu hafif bir iyileşme gözlemledik ama temelde yine aynı. Ben kabullendim ve bu hastalıkla yaşıyoruz yapılabilecek başka bir şey yok. Kabullenmiş halimle bile sık sık onu düşünüp ağlıyorum. İnsanın anneye ihtiyacı hiç bitmiyor, bu burukluklar hiç geçmeyecek. Kimse annenin yerini tutmuyor.

Hasta misin sen? Bakici tutacak durumumun olmadigini nereden biliyorsun? Ne yapabirim diye yardim istedigimi nereden cikardin? Boyle actigim her konuda senin gibi bir yobaz cikip o kafasiyla akil veriyor. Bes para etmezsiniz! Konu acmaktan bile nefret ediyorum senin gibiler yuzunden.

Senin gibi annenizden değerli olan hali dememiş ya siz cidden hatanizi kabul edeceğinize şunu yapıyorsunuz

Evet, gunluk rutin aktivitelerinde bir sorun yok. Her gun 1 saat disarida yuruyusunu bile yapiyor, ardindan eve gelerek kahvaltisini yapiyor. Ilgi cekme gayreti bizde de var. Oyle belli ki... Anlamamazliktan geliyoruz cogu zaman. Aman dikkat edin. Biliyorsunuz risk altindayiz. Annemin ailesi var onunla ilgilenen. Benim o da olmayacak. Sizin guzel bir aileniz ve saglikli bir yasantiniz olur umarim. Zor ama mucadeleye devam... Yarin herkes icin belirsizken yarini fazlasiyla dusunerek bugunu golgelemenin anlami yok.

Annemin ananesi ayni boyle idi. Belki buraz acimasiz bulunacak mesajım ama anneniz icin uygun bir bakimevi bulmaya calisin. Ninemde onceleri boyle idi. Ki uzgunum ama bunlar iyi gunleri. Bu hastalik malesef iyiye gitmiyor. Daha sonlari artik hagizasi iyice tukendigi icin ozellikle geceleri camlara cikip polis cagirin beni kacirdilar diye bagiriyordu. Kaldigi ev gencliginde yasadigi ev olmadigi icin taniyamiyordu orayi ariyordu. Sonralari cisiyle beraber kakasinida altina yapmaya. O kakayi duvarlara surmeye basladi. Yaptigi kakayi yemeyede basladiginda kendine zarar verneye basladiginda bakimevine yatırdılar. Istediginiz kadar sevin 24 saat gozunuzu ayirmamaniz gerekiyor bir yerden sonra ve bu gercekten mumkun degil. Ananem yatiriyordu kapilari kilitliyordu kacmasin diye camdan atlamaya kalkiyordu kaçırdılar beni diye. Bir yerdenn sonra hayati tehlike yaratiyorlar kendilerine. Ninem ozel bir bakim evinde kaldi. El bebek gul bebek baktilar. Duygusal degil ama mantikli olani bu malesef.

Evet halıların kirlenmesinden sikayet eden ben oldugum icin zeka seviyem baya düşük ilk olarak kendini sinir harbinizd engel olun, burda bu sekildw bir cevabı duymak hoşunuza gitmedigine göre annenize nasıl davranıyorsunuz düşünmek bile istemiyorum, sizin gibi evlatlar ne. Desem neyse hayatinizda başarılar.

Anlattıklarınız sizin bebek, annenizinse yeni anne olduğu dönemde yaşananlardan çok farklı değil, o size sabretti bu yaşınıza geldiniz, lütfen isyan etmeyin ve şeytana uyup sinirlenmeyin, kaybettiğinizde bir de vicdan azabıyla mücadele etmeniz gerekmesin.. Allah çok çok sabır versin inşallah bu sınavı kazanırsınız...

Abuk bulma neden abuk buluyorsun ki, ben gayet düzgün konuşuyorum. Annem yiyor, içiyor, namaz kılıyor yazmışsın ne güzel işte, yatalak olsa allah korusun bunların on hepsini sen yapicaktin belkide oykle düşün, duymasın az duysun azcik bagiriver konuşurken hiç duymamasiondan iyidir, yani bakici tutacak durumun olmadığı belliki buraya yazıp ne yapabilorim diye yardım istiyorsun bende cozum üretidim, sohbete katilmamasina veya duymamasina cozum uretemem sonucta değilmi, simdi benmi. Abugum

Ayşem midir nedir şu akıl fukarasını alıntılamayı bırakın artık. Değmez. Böyle insanlardan gerçekten nefret ediyorum. Forumda bir ton var. Sorsan üzüldüm derdine, yardımcı olmak istedim der, araya tekme tokat sıkıştırmadan edemezler. Ayıp bu ne biçim yorum diye haksızlığa ses çıkarınca da ''Sana ne benim yorumumdan sana mı sorcam. '' der işin içinden çıkarlar. Dipte hisseden bir insanın kafasının üzerine basınca iyi hisseden zavallılar bunlar. Keşke üye olurken site bir şekilde enerjisini alsa da ''Siteye kabul edilecek kadar insan değilsiniz. '' mesajı ile üyelikleri reddedilse..

Cok zor gercekten, size de cok gecmis olsun, keske gitse bitse ama tedavisi bile yok bu hastaligin, iyilesme umudu yok tam tersi her gecen gun daha da kotulesmelerini izliyoruz caresizce

Allah kimsenin başına vermesin ama siz halden anlayacak biri değilsiniz. Başına gelmeyen anlamaz. Yaşlı bakmakla hasta bakmak üstelik böylesine bi hastalığa aynı şey değil. Sürekli aynı şeyleri yaşamak her gün insanın psikolojisini pert eder. Dilerim hiç bi zaman yaşamazsınız ama yaşarsanız da şaşırmam. Kınadığınız başınıza gelmeden rabbim canınızı almazmış.

Kadın halılarım annemden daha değerli mi demiş? Neye dayanarak bunu dediniz G

Tesbih olayında kriz geçirecek ne var kadın hasta anlamıyor işte örgüyü biliyor ama derseniz o tür rahatsızlıklarda eski olaylar hatırlanır A Scandal in Belgravia

Bakiniz halidan bahsetmus yuklenin

Ya boşver canım ya. Ne kolay sınanmadığın dert için atıp tutmak. Seni uzeni engelle gitsin, hiç bir mesajı görünmüyor.

Allahım ne günah işledim de bana bu derdi verdin dediğin zaman için sana kolaylık yaptım, arama hiç, buradan okur hatırlarsın.

Öncelikle geçmiş olsun. Babamı 4 ay önce bu illet hastalıktan kaybettim. Bu amaçsız gezinme dönemi hastalığın en yıpratıcı dönemi. Daha sonra yatağa bağlı yaşadığı dönem başlıyor. Bu süreçte altını temizlemek dışında bir de yatak yaraları ile mücadele başlıyor. Biz yardımcı almadık çünkü annem istemedi. Bakanlar için aşırı derecede yıpratıcı sizi çok iyi anlıyorum. Yaşamayan asla bilemez. Sormuşsunuz ya ne yapabilirim diye cevabım şu hiç bir şey yapılamıyor maalesef. Ne kadar konuşsanız da bir şey değişmiyor. Altına külot bezlerden takın ve sabredin. Çünkü bu ölüme giden bir süreç. Ben şimdi diyorum ki keşke babam yaşasaydı, yatsaydım ama yine de yanımda olsaydı. Nefesi ne kıymetliymiş, özlemi ne zor. Ben bir kere öf demedim, sevgiyle baktık. Sabır sabır bol dua başka yapılacak birşeyi yok. Sormak istedikleriniz olursa özelden de yazabilirsiniz.

mesajin geneline baksan duzgun zanneder iyi bir sey diye begenir gecersin. satir aralarina bak. kadinin cani sikkin morali bozuk su yaptiginiza bakin ya. halilari annesinden degerliymis. nerede yaziyor? sizin eviniz surekli idrar koksun da "aaa annemin cisi" diye kokuyu icinize cekin gorelim madem. ne sacma sapan akillar yorumlar ya. koskoca mesajin icindeki bir cumle icin yaptiginiza bakin cok ayip. bu psikolojideki bir insan haliyi degil allah allah hava niye bugun boyle ki diye bile dert edebilir. biraz daha insani olmakta fayda var.

Kafamiz brz daha dagilmis sevindim gercekten durunumuz zor Ben Suan anneyim yeri gelio cocugumuza bile Sabrimiz olmuyor. Biri demisti cocuk sabir isidir diye gercekten oyle birde Ben hemsireyim yogun bakimda hastalarin altini aciyrm Kaka yapio temizlyrm bir daha yapio. Agiz bakimi tirnak bakimi. Neler neler arkadaslardan eve gidip bakam verenlerde oluo hastanelerde bakici. Yada Hemsire bulablrsnz yardimci olacak guvenilir insanlar... Ayni memleketteysek bende seve seve yardim ederdim bu durumda gercekten insan kostek degil destek ariyor bazen bu duygulari yasamanzda normal saglik diliyorum

Hanımlar lütfen sakin olun ve yazarken kelimelerinizi özenli seçin, bu tip hastalıklar hiç de kolay hastalıklar değildir, sevdiğiniz birinin gözünüzün önünde eriyip gitmesini görmek insanda sağlam bir psikoloji bırakmıyor ve evet annenizde olsa zaman zaman hastaya bakmak zorluyor, herkes çelik gibi sinirlere bitmek bilmeyen bir güce sahip olamaz, yorulursunuz, moraliniz bozulur, etkilenirsiniz, ki bunu anlamak için yaşamak gerekmez, anneniz babanız sizin süper kahramanlarınızdır, hiç yaşlanmayacak, hasta olmayacak, ölmeyecek zannedersiniz, sizden 1 bardak su bile beklemeyen, her işini kendi yapan, eve geldiğinizde bıcır bıcır konuşan anneniz bir anda üstünü bile değiştiremez hale gelince kahroluyorsunuz kolay değil. Alzheimer'ı tanıyorum yaşadık biliyorum, kanseri de, iyileşsin diye çabalarken umut diye sarıldığınız her yöntemin hayal kırıklıklarını da bilirim, bir insanın size yabancı gibi bakıp korkarak anne diye feryat etmesini, acıdan inlemesini yüreğiniz kaldırmıyor maalesef. Summer-girl, anneniz için elinizden geleni yapıyorsunuz, üzülme desek de üzülürsünüz çünkü bu hastalık yaşayana da bakana da zor olan bir hastalık ama en azından vicdanınız rahat olsun ve lütfen yaşamınızın elinizden kayıp gitmesine izin vermeyin. Tüm hasta yakınlarına sabır ve şifa diliyorum.

Ananem alzheimer 3 aşağı 5 yukarı aynı seviyede. Çok zor bi hastalık özellikle bakan için. Benimde annem bakıyor Allah yardımcısı olsun diye dua ediyorum. Antidepresan kullanıyor musunuz? Hastalara bakan hasta yakınlarına kesinlikle veriyorlar. Eğer gitmiyorsanız bi psikiyatri ye gidin durumu anlatın. Anneniz değişmeyeceği için, siz hayatınızı değiştirin. Çok zor bi hayat, Allah yardımcınız olsun. Ve bence lütfen dualarınızdan vazgeçmeyin

Sunu dicem doğru bir şey diyince nedesen herkes suclar ee nede olsa dogru soyleyeni dokuz koyden kovarlar demi. Ben 17 yasimda neneme bakmistim yillar once hicde sikayet etmemistim, bazen geceleride yaninda yatardim, yemegini yapar saclarini tarar, ustunu degistirirdim. Sonradan oldugunde keake yasadiginda biraz daha ilgilenebilseydim diye düşünmüştum. Simdi ben o mesajda ne yazmisim sizlerde halen ne diyorsunuz. Cok değişik, halilara takilan ben olmusum, benim mesajimda halilara takilan siz dwmekki halilarda keramet

Konu sahibi sizi anlayabiliyorum yengemin annesi de hastaydı ve herkes kafayı yemek üzereydi. Onlar bakıcı tuttular, bakıma muhtaçtı çünkü. Uzaktan davulun sesi hoş gelir derler ya bu da öyle bir şey. İdrar kaçırması için de mesane pedi kullanabilirsiniz şu an kullanıyor musunuz bilmiyorum. Yaşlılar çocuk gibi aslında ve gerektiğinde de uzman yardımı almaktan çekinmeyin. Acil şifalar dilerim.

Hanımefendi çok güzel şeyler yazmış, halı ayrıntısını sonradan farketsem de o haricinde diğerlerine katılıyorum. Ben de böyle önerilerde bulunacaktım. Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Allah yardımcınız olsun inşallah. Benim de babam bir buçuk yıl boyunca yatalaktı. Altından aldık. Az çok sizi anlıyorum. Sabırlı olun. Bir de hasta bezi giyebilir kabul ediyorsa, en azından idrar konusunda çözüm olabilir. Kendinizi yıpratmamaya çalışın. Bir gün hepsi geçecek inanın.

Umarim basiniza gelir de o zaman akliniza duser yaptiginiz bu abuk yorum.

Allah kolaylık versn öncelikle. Çok zordur eminim. Faydlaımolamıcam size ama şu çamaşır gibi olan hasta bezlerşnden kullanmaz mı acaba anneniz. Çok kullanışlı oluyorlar, çamaşır gibi olduğu için de rahatsız etmiyor belki izin verilir buna.

Hakaret hani? Dusuk zeka seviyedise sahip dugunu hatirlatmam mi hakaret oldu? Guldurdunuz beni.

Allah aşkına şaka mı yapıyorsunuz? Bu mesaj ile sizin ki aynı mı? Bu mesajda öneri, fikir ve yardım var. Sizin mesajınız :

Annem su an kendinde, bizi taniyor, istedigi zaman gayet normal bir sekilde konusabiliyor, disarida gunluk yuruyusunu duzenli bir sekilde yapip eve duzgun sekilde donebiliyor, yollari sasirmasi falan yok, istahi falan da iyi ama hayattan kopus durumu var

Bir psikiyatriste gidip ilac kullanmaya baslasaniz mesela sizi sakinlestirecek hayata daha pozitif bakmanıza sebep olacak bir ilaç... huzur çok önemli bu ilaç sayesinde iç huzurunuzu bulabilirsiniz olaylara daha yumuşak bakabilirsiniz en azından bu dönemi bu şekilde atlatabilirsiniz diye düşünüyorum çünkü kendi başınıza iç huzuru yakalayamayacaginiz aşikar.. Allah yardımcınız olsun C Cotton

Çok geçmiş olsun canım benim

Mesajımı düzenledim. Halı kısmındaki parantez işaretini geç farkettim malesef.

Bende babamı ağır bir hastalıktan sonra kaybettim. Sizin durumlarınızı yaşamadık. Bilinç kaybı yoktu çünkü, ama genel olarak size tavsiyem imkanınız varsa psikolojik destek almaniz. Almanyada mesela bazı hastalıklar için yardımlaşma grupları var. Belki Türkiyedede vardır. Biraz kendinize de bakmaniz şart bakım yaparken, çünkü hasta yakını olmak oldukça zordur. Allah yükünüzü hafifletsin insallah. Anneyi veya babayı hasta görmek bir çocuğun görmek ve yaşamak istediği en son şey. Ve evet hastalık evin ruhunu değiştirir. Biz ne kadar da herseyi çekip cevirdiysek de eskisi gibi olmuyor.

Gerçekten sabah sabah sinirlerimi zıplattınız. Acil bir beyin mr ı çektirin, kafatasinizin içinde tüm tıp dünyasını sarsacak gerçekler yatıyor olabilir.. Haberlere çıkarsınız, bu yaşıma beynim olmadan nasıl geldim diye anlatırsınız.

Aslinda biraz kabullendim de yine de zor geliyor Milana. Icim hep buruk, ruhum bu agirligi tasiyamiyor. Olmuyor iste, yapamiyorum. Yasimin olgunlugunu sergileyemiyorum. Hayatimin tum rengi alinmis gibi. Cok uzgunum. Destegin icin gonulden tesekkur ediyorum. Hayat sana en guzel seyleri yasatsin.

Bir bakıcı işinizi kolaylaştırır bence. Düşünün derim.

Kadın halılarım annemden daha değerli mi demiş

Rabbim yardımcısı olsun hem annenizin, hem sizin... aklıma bişiy gelmiyor gerçekten..

Yahu halı değerli değil ama kimse her gun işten gelip halı temızlemek istemez hayat durmuş gibi hissetmek istemez... vallaha kaka kokusu evden çıkmıyor temızlemek zaten zor... Bunları yaparken ağlaya ağlaya yapıyorsun... Basit iş mi... Karşımızda genç kadın var hangimiz her gün bunları yaşamanın kolay olduğunu söyleyebilir ki? insan hayatını yaşamak ister

Yıkanan halılar alanz, birde anneniz hasta bezi kullansa aslında ni nevi psikolojik olarak iyi hissedersiniz. Koku insanın hayatını etkileyen bir durum hele birde annenin rahatsızlığı seni iyice çıkmaza sokmuş. Allah yardimciniz olsun inşallah. Sen isyan etme ölmek isteme bu bir sınav hersey geçicek üzülme. Kardeslerin varmi? Sen kaç yaşındasın? Kardeşlerin varsa sıraya koyun bez alma eylemini bakım eylemini sosyal hayattan kacinmayin. Psikolojik olarak belli kuralli sistemler rahatlatır. . Anneniz yük gibi olduğundan değil daha mutlu psikoloji inanın eve annenize yansır. . En ufak örnek olarak evladım herşeyim ama ara ara hava değişsin diye eşime bırakırım markete çıkarım değişiklik olur ve çocuğa daha verimli olurum.