Çocuk okula başlasıktan sonra velayet değişimi çok daha sıkıntılı arkadaşım kızını bu sebeble alamıyor çocuğun düzeni değişmesin okula başladı diyor iki sezondur yazın da mahkemeler adli tatil acayip bir kısır döngü Emira SY Nirvana Anneler

Şartlarınızı anladım bir hata yapmışsınız telafisi zor görünüyor. En azından çocuk iyi ortamda büyüyor. Hakkınızda hayırlısı. Burada üstünüzden ego tatmini yapacak bir sürü yüzyılın annesi çıkacaktır. Umarim linç yemezsiniz. Herkesin yaşadığı kendine zor. Yargılamak doğru değil.

Bence çocuk illa annede kalmalı, onun yeri annesinin yani diyenler fena halde yanılıyor. Çocuğun yani kendisini en mutlu hissettirecek ebeveynin yani... Küçükken annemle babam tartışınca çok korkardim, ' ya beni anneme verirlerse ' diye, çünkü tam bir babaciydim Çocuk babasının yanında prenses gibi yetişiyor, iletişimi iyi, sevildiğini hissediyor... Ama bir anda babasından çok çok çok uzağa, küçük bir şehre, belki de kendi odasının bile olmadığı bir eve gidiyor. Üstelik evde anlaşamadığı ergen bir abla var... Ve ev ev üstüne olmaz sozü... Siz kendi evinizde olsanız bir şekilde düzeninizi kurabilirdiniz kizinizla, ama siz zaten o evde misafir sayilirsiniz. Yani evin siz dışımızda belirlenmiş kuralları var... Ne bileyim... Bence önce kendi şartlarınızi düzeltmeye bakın. Ya da eşinizin şehrine taşınmanın bir yolunu bulun, özel okul mu olur, sözlesmeli öğretmenlik mi olur. Bir hal çaresine bakıp haftasonlari yanınıza almak için dava açabilirsiniz. hem böylece haftası rahat rahat çalışırsınız... Ayrıca birşey söylemek istiyorum. Biz de tam 9 sene bir akrabanın çocuğuna baktık. (Akrabayı zerre sevmeyiz. İşe başlayınca çocuk daha çok küçük ben çalışayım siz gunduz bakın, çok zor durumdayız diye verdiler, sonra olaylar olaylar... Önemli değil ama 9 sene biz baktık. 9 senenin sonunda nihayet annesine gitti. Sonuç? Yaz tatilinde bizdeydi ve kesinlikle gitmek istemedi. Bugün 'gel alalım seni, liseyi bizde oku' desek uçar gelir. Bilmem anlatabiliyor muyum? Çocuğun yeri illa da annesinin yani değildir, bazen babasının yani bile değildir ... Çocuğun yanı mutlu olduğu yerdir

Sizin ayrı düzeniniz olsa tamam ama bu durumda babada kalmalı gibi görünüyor

Boşanmadan sonra kendinize bir düzen kuramamışsanız aileye bağlı bir yaşantınız var ev ev üstüne. Dava açmadan önce en acilinden kendinize bir hayat kurun evinize yakın bir yerden ev tutun bir maaşınız ve geçiminiz olsun sonrasında mutlaka velayeti alın üstünüze.

+1 Truman Show Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence bu duzeni bozmayin

Bence bu duzeni bozmayin. Mumkunse esinizin memleketinde bir es bulmaya calisip mesafeyi kisaltin. Yazik cocuga top gibi sekmesin bir orda bir burada. Nuhtufan Hiç öpmiyim

Baba evlenmeyi düşünüyor mu Evlenince çocuğu kendi size vermek isteyebilir Bir iki tanidigimda öyle oldu

Zor bir durum. Bilemedim şimdi. Ama bence hiçbir çocuğa istisnaları hariç anne gibi kimse bakamaz. Senin gibi cocugunu düsunemez, senin gibi sevgi veremez. Maddiyat belki verir ama maneviyat veremez. Babayla olan iletisimi icin bir sey diyemem ama bence kizinla gecirdigin saatleri artirmalisin. Belki cocuk sana daha cok baglanir ve aldiginda da babayi o kadar ozlemez. Vaktini daha cok ayir cocuguna alistir kendine. Sonrada velayeti isteyebilirsin. Ben olsam alırdım. Y

Baba evlenmeyi düşünüyor mu Evlenince çocuğu kendi size vermek isteyebilir Bir iki tanidigimda öyle oldu bendimm Popüler Üye Anneler Kulübü Kayıtlı Üye 29 Ekim 2013 5.473 9.986 23 Eylül 2017 Konu Sahibi Nar-Agaci #34 Düzeni değişecek size gelirse evet ama yarın bir gün babası evlenirse dünya iyisi de olsa, üvey anne gelicek ve yine düzeni değişecek bence.

Maalesef çok üzülerek söylüyorum bunu ama çocuğunuz tam birine bağlanma donemindeyken ayrildiginiz için şuan sizin yerinize bakımıyla en çok kim ilgileniyorsa onu koymuştur. Babaanneyse babaanneyi mesela. Babasınin yeri de onda çok farklı şuan. Ben de kizinizla aynı sehirde yaşamanız taraftariyim. Günde bir saatte olsa onu yoklarsiniz bir gorunursunuz en azından. Baba evlenirse de o zaman velayetini alirsiniz. Şuan alirsanız bütün düzeni alt üst olur. Birakmanizin sebebini sorgulamayacagim. Hiçbir anne bırakmak istemez. Allah yardımcınız olsun..

Çok üzüldüm geçmişi değiştiremeyiz ama geleceğe doğru adım atmak lazım Çocuğun yeri annenin yanı desem o tarafta düzen kurulmuş zaten sorunsuz geçiyor günleri... bunu bir çocuk psikoloğu ile görüşseniz olmaz mı Ben çocuk orda kalsın demek istiyorum ama içimde orda kalsın derken çok rahat değil sanki yanlış gibi ama düzenini bozup al çocuğunu yanına demek de olmuyor Çok üzüldüm durumunuza Allah hayırlı kapılar açsın ATTRAENTE ACTA EST

Siz iyi bi annesiniz. En azından bende bu acıları çektim içimden gećenleri yazacağım kesinlikle yargılama değil bu benim haddime değil zaten.. 5 yaşındayken annem ev ve eşyalar karşılığında velayetimi babama verdi. Ama o beni hiç görmeye gelmedi.. yıllar sonra geldiğinde 14 yaşımdayken velayet davası açtı ve ben istemedim mahkemede. Benim mantığıma göre daha sık görmeye çalışın eski eşinizle uzlaşın ve kalma görme sürelerini uzatın. Mesela yazın 1 ay siz bunu 2 ay yapın. Ama velayeti bence almayın. Babadan size geldiğinde daha çok tepki alabilirsiniz.. Siz gerçekten iyi bi annesiniz biraz daha büyüdüğünde şuan çok erken -ki hırçınlaştığından bahsetmişsiniz- daha da yan etkileri olabilir. Sizi düşman belleyebilir yaşı çok çok küçük daha. Bi süre daha bekleseniz en azından. Allah size sabır versin çook zor bi durum içinizin yangını elbet dinmeyecek ama ben bilgisizim sadece yaşadıklarımı ve babam alıştığımda okula gitmek iatemediğim onsuz uyuyamadığım donemlerdi 6 7 yaş hatta 11 yaşına kadar babamsız uyuyamazdım... bu kadar alışmıssa size zor olacak. Özür dilerim uzattım. Siz en iyisini bilirsiniz. Rabbim yar ve yardımcınız olaun inşallah.

hukuki boyutlarını bılmıyorum ama şunu söyleyebılrıım velayet olayı çocuğu bir eşya gibi oradan oraya sürülüyor bence düzeni oturmuşsa ve babayla da mutluysa çocuk buyuk ıhtımal zaten sızde kalmak ıstemeyecektır. mutlaka kızınızı özleersiniz ona bşy diyemem ama onun bulunduğu şehirde ya da daha yakın bır sehırde ücretlı öğretmenlık yapma şansınız yok mu? böylece daha sık görürüsünüz çünkü baba da iyi bir baba anladığım kadarıyla ve kız bu sefer düzenini bozmuş olacak

Bu da bir seçenek evet. Ama özel sektör tecrübem hiç yokken orada alabileceğim ücret belli. Tek işle büyük şehirde geçinmem mümkün değil. Haftaiçi ve haftasonu ek iş yapmam gerekecek ve yine kızıma vakit ayıramayacağım.

Çocuk mutlu iyi bakılıyor demişsinizpeki siz ona aynı hayat standardını sağlayabilecek misiniz ne iş yapıyorsunuz siz işe gidince kim bakacak bunları önce kendinize sorun . push ; Law Yüz, gez, oku, izle, dans et👌 Kayıtlı Üye 12 Şubat 2009 3.122 1.706 35 23 Eylül 2017 Konu Sahibi Nar-Agaci #57 Yargılamak kimsenin haddi değil yaşadıklarını bilmiyorum kimse evladından kolay vazgeçmez.. Bu çocuk senin çocuğun, psikolojisi bozulmuş olabilir babasını ozleyebilir bu durum senin çocuğun oldugu gerçeğini değiştirmez.. sen karnında tasidin sen acısını çektin senin canından bir parça dünyaya geldi, isterse saraylarda olsun benim cocugumsa olduğu kadar, yapabildiğim kadar on ayakkabiyle değilde bir ayakkabiyla ama Ben büyütecegim.. çünkü ben dogurdum! bir Türk annenin karşısında dağ dursa annelik gücüyle onu bile yıkar geçer eminim. Teyzeye gelince iki gün kavga eder üçüncü gün birbirlerine kardeş abla olmayı öğrenirler.. Çocuğunun en güzel zamanlarını sen gör, eller değil... Bu vicdanla mutlu olamazsın, hiçbir annenin çocuğundan ayrı mutlu mesut hayat yaşayacağını sanmıyorum. Allah büyük de davani aç...

Yalnız tekrar dikkatinizi çekerim

Herkes mutlu mesut yasiyorken neden cocugun düzenini bozacaksiniz, yapmayın lutfen. O cocuk sizin oldugu kadar babanin da cocugu, ikinizden birinde kalacakti o kesin, daha iyi imkanlari olanda kalmis, isabet olmus. Burda cocugun faydasi sizin kisisel isteklerinizin onune gecmeli. Duzen kurulmusken her seyi altust etmeyin.

Olan olmuş kızın baba da kalmış. Bırak bundan sonra da baba da kalsın. Bak arkadaşım sen korkak bir kadınsın velayet konusunda da korkak davranmışsın şimdi de aynı şekilde korkak davranarak dava açmaya çalışıyosun. Git kızının yaşadığı şehre bir düzen kur. Sık dişini kızını günde yarım saat görsen kafi İki güne bir görsen bile kafi. Zamanla bir düzen oturtursun Ama bunları yapamam dersen hiç var olan düzeni bozma.

Sizin ayrı düzeniniz olsa tamam ama bu durumda babada kalmalı gibi görünüyor. Allah yardımcınız olsun. Herkes için iyi olacak bir çözüm bulursunuz inşallah.

Hukuki boyutunu bilmiyorum çok içim sızlayarak okudum. Davayı açarsanız bu süreçte kızınız çok yıpranır şayet kazanıp yanınıza alırsanız da hem sahip olduğu imkanlardan hem babasından ayırdığınız için içten içe size bilenebilir de. Çünkü sizin ev ortamında teyze ile de anlaaşamıyormuş. Babadan ayrılıp sizle baş başa yaşamayacak anladığım kadarıyla siz ve ailenizle yaşayacak. Çok zor. Kızınızın yaşadığı ilde ya da yakın bir ilde bir hayat kuramaz mısınız? Çok zor biliyorum ama böylesi bana daha mantıklı geldi.

Hanımlar

Babası çok iyi bakıyor demissiniz

Babası çok iyi bakıyor demissiniz. Bence ondan ayırmayın. Yakınına taşınmak mantıklı bir fikir gibi duruyor. Ne yapım ne edin o şehre tasinin. Ailenizden madi destek te alabilirsiniz. Herşey kızınız için 1Sen

Bencede çocuğun düzenini bozmak iyi olmaz. Biraz daha sabredip durumları düzeltip yakınına taşınsanız daha iyi olur gibi

Zor bir durum

Konuyu açtığım saatin münasebetsizliği ve bu münasebetsiz saatte bu kadar uzun bir konuyu okumanın zor olması sebepleriyle sanırım bu gecelik pek fazla bir yorum alamayacağım. O yüzden telefonumu bir kenara bırakıp yatayım. Ben yattıktan sonra yorum yazacak olan tüm arkadaşları uyandığım gibi cevaplandıracağım inşallah. N Nar-Agaci

Çocuğun düzenini bozmayın. Daha sık görüşmek adına nasılsa düzenli bir işiniz yokken, çocuğunuz neredeyse oraya yerleşin. Baba ile çocuk yetiştirme konusunda her istediği yapılmaması gerektiğini görmesi için yeni süreci bahane ederek bir çocuk psikoloğuna gidin.

Sizi asla ama asla kimse yargılayamaz. Ne yaşadınız ne oldu bitti bilmiyoruz. Başta sorsaydınız velayeti vermeyin derdim. Babanında asla şansı olmazdı. Fakat şu durumda çocuğun belli bir düzeni var ve seviliyor. İlgi görüyor. Almayın velayeti. Davayı kazansanız da kazanmasanız da asla bu düzeni bir daha kuramazsınız. Yoksa teyze ila kavga yeğen ile kavga çokta dert değil mutlaka çocuğunuz baba evinde de sıkıntılar yaşıyordur.

Siz de tahmin edersiniz ki bodoslama gidemem bir kadın olarak ancak ayağım sağlam basacaksa gidebilirim. Aöf okuyorum lisans. Ancak onun bitmesi ve atama durumunda gidebilirim ki bu sene daha 2. Sınıfa geçtim. En iyi ihtimalle 1 yılda atanma halinde bile en az 4 yıl sürecek yani. Ve evet benimle başbaşa yaşamayacak. Ailemle birlikte yaşayacağız benimle birlikte kalması halinde. Ve bu şekilde birkaç demo yaşadık dediğim gibi. Ayrı eve çıkmayı da maddi gücüm kaldırmaz.

Bence eski esin ile konuş. Nafaka vs üzerinde anlaş onun şehrine git veya o kızı ile birlikte senin şehrine taşınsın. Tamam bosanmissiniz, ayrı yasayacaksiniz ama 16 saat yol çocuk için cook büyük haksızlık. Bu arada esin sana evlilikten bir ev bıraktı sanırım. O evi ne yaptın. Onu kiraya verebilirsin. Ailen ile o evde oturuyorsan, ailen başının çaresine baksın sen evi kiraya ver kızının şehrine taşın. F fozgeb

Kk da kadinlarin acimasizca elestirilmemek icin uzun uzun aciklama yapmak durumunda kalmalarina üzülüyorum. Boyle olmamaliydi. Hemcinslerimizi boyle bir korku icerisine sokmamaliydik. Konunuza gelince, ben cocugu almamaniz taraftariyim. Cunku cocugun babadayken bir sorunu yok. Kendiniz soyluyorsunuz iyi bakiliyor, babasi cok iyi babalik yapiyor diye. Siz de annelik kismini doldurmaya calisin yeterli. Duzenini bozmayin cunku cocuklar coj fazla olumsuz etkileniyor bu durumdan. Esinizin memleketine gitme imkanim yok diyorsunuz o halde daha sık cocugunuzu gormeye calisin. Ayda bir gidiyormuşsunuz, belki sartlarinizi biraz daha zorlayarak ayda 2 defa gidebilirsiniz yanina. Yalniz kiziniz yaninizdayken babasina gitmek istedigi zaman goturun. Teyzesiyle sorun da yasiyormus. Yaninizda gecirdigi zamanlari ilerde kötü hatirlamasin. Haa ilerde babasi evlenmek isterse o zaman kizinizi yaniniza alabilirsiniz. Yok illa dava acicam derseniz de iftira olayina girmeyin bence. Bosandiginiz zaman size cocugun velayeti konusunda neyi sart kostuysa onlari dile getirin. Baba bunu pazarlik haline grtirmemeliydi.

Büyükşehirde yaşıyorlar. Ve evet bu yapılması gereken fedakarlıksa elbet yapmalıyım. Fakat bir düşünelim. Orada tek başıma kadın olarak yaşamanın manevi zorluklarından bahsetmeyeceğim. Fakat haftaiçi ve haftasonu geçinmek için full time belki gecelere kadar çalışmak zorunda kalacağım. Elbet bu da sorun değil. Fakat yine kızıma vakit ayıramayacağım. Ve kızım akşamları 10 da uyur. Yine onu görebileceğim zamanlar aşırı kısıtlı olacak ve üstüne üstlük yorgun ve şimdikine nazaran daha parasız bir anne...

Baba da anne gibi çocuğun ebeveynidir, çocuk illa ki anne de olmalıdır diye bir şey yok Zaten geçen zaman içerisinde anneden ayrılmanın zorluğunu atlatmış çocuk, bir düzen kurulmuş Boşanmış ebeveynlerin çocuğuyum, 6 yaşımda kendi isteğimle babamda kaldım Babam maddi olarak annemden çok gerideydi, yetersiz bir babaydı yine de 14 yaşımda beni anneme verince hayatımın yıkımını yaşadım diyebilirim. Ömrümce hiç bir şeye o kadar üzülmedim ve geri dönüşümsüz olarak yaralandım. Benim iyiliğim için yapılmış bir hareketti ama babam ölene dek affetmedim, şimdi 40 yaşına gelmişken ancak yüreğim yumuşadı babama, çocuğunuza bunu yapmayın. Daha çok vakit geçirmeye, ilgili olmaya, yanında olmaya çalışın ama alıp da onun küçücük dünyasını karıştırmayın. Belki büyüdüğünde gelmek, kalmak sizinle vakit geçirmek isteyecektir ona bu yolları kapatmayın. Tüm bunlar yerine kendinize bir düzen oturtma için çabalayın, yalnız bir kadın olarak lafından bir kurtulun önce, yalnız bir kadın her şeyi yapabilir, kendim yaptığım için biliyorum ve İstanbul'da yaşıyorum. Çocuğunuzla diyaloğunuzu devam ettirirken, kendi düzeninizi kurun, güçlenin, anne ben gelmek istiyorum diyeceği zamana hazırlıklı olun. Ufkunuzu genişletin önce, öğretmenseniz, illa öğretmen kalmak zorunda değilsiniz, özel sektörde de pek ala daha çok kazanacağınız bir iş yapabilirsiniz gibi

Bi lokma ekmeğimiz olsun ama kızlarım yanımda olsun artık o hayatına alışmış senin yerine muhtemelen babayı koymuş

Sizin durumunuza benzer iki anne var tanıdığım, velayetleri geri aldılar. Hukukçu değilim ama ilk davada neden almadığınız sorgulanıyor, ne değişti de istiyorsunuz diye sordular. Çocukların yaşları 5 ve 11 di. İki anne de yaz tatili için kalmaya geldiğinde çocuğu babaya yollamayıp, dava açtılar. Hakkınızda hayırlısı...

Mesaj tekrari yenGEnC

Bir süre sıkıntı çekersin, sonrasında rahatlarsın.. herşey kızın için, böyle düşün.. biraz birikim yapar, farklı sularda yüzersin.. emek olmadan yemek olmaz.. zamanında babam kamyon şoförüydü, hiçbirimiz aç kalmadık.. azmetti zirveyi gördü.. sen de bir yerlerden başlamalısın.. risk al!

Yedi yaşındaki teyzeye annesi baksın, 4 yaşındaki yavruna da sen! İki tane kızım var, babam zengin bir adam, eşim de öyle.. boşanma durumu olsa ben çalışmayan öğrenci bir anneyim. babamdan yardım kabul etmem ama çocuklarımı vermemek için ölümü göze alırım.. zengin bir baba varken, öğrenci bir anneye kim çocuk verir? AMA BEN DAUGHTER İM ALIRIM!!!

açıkcası çocugunuzu bırakmanız büyük hata ama bi kere olmuş bu süreç çocugunuzu çok yıpratacak tabi sizi de çünkü hali hazırda bi düzeni var ordan direk çekip almak zor olur babanın da bırakacağını hiç sanmıyorum bence bura da yorumları bırakın siz bi avukattan danışma alın sizin için en doğrusu bu olur her kafadan bir ses var burda hiç sağlıklı değil.

Yalnız tekrar dikkatinizi çekerim. Biz o aşamayı geçtik artık. O konuda konuşmak faydasız. Konu velayetin el değiştirmesi konusu. Ve bu konuda da belli başlı şartlar var. Ve hangi durumun kızımın menfaatine daha uygun olduğunu bulmaya çalışıyorum. Yeni boşanma durumunda elbette doğru olan velayetin annede olması. Buradaki hatamı kabul ettiğimi zaten belirtmiştim. Fakat aradan 1.5 yıl geçip te bir düzen kurulunca durum takdir edilir ki daha farklı oluyor.

Sanırım konuyu iyi okumadınız veya takip etmiyorsunuz. kadın kızının babasına iftira atmayı bile planlıyor. niye niçin... zamanında vermeseydi kızını... bir sürü bahane sıralayıp durmuş... bir baba eşine çocuğunu almak için iftira atsa iyi baba mı olur... kadın kızının yaşadığı şehre yerleşmeye bile milyon tane bahane bulup, aslında kızının büyümesi için uygun olmayan bir ortama sokmaya çalışıyor, babadan koparıp 16 saatlik uzaklığa kızı sürükleyecek

Eski kocan iyi bir adam olup düzeldiğine inanıyorsan.. yeniden başlamayı denesen daha mantıklı

Bende kalsın dedim ama açıp açıp bakıyorum konuya yorumumu düzenleme şansım olsa emin değilim diyeceğim

Dava ilk acildiginda alin derdim ama su duruma gelinmis, bosu bosuna kizinizin duzenini bozmayin.

Düzeni değişecek size gelirse evet ama yarın bir gün babası evlenirse dünya iyisi de olsa, üvey anne gelicek ve yine düzeni değişecek bence.. Yassdığınız şehre gitmeniz sizi zorlamasının yanı sıra, kızınıza vakit ayıramayacağınızı söylemişsiniz ya.. Ne bileyim şimdi değil belki ama büyüyünce kızınız annem bi hata yapmış ama sonrasında yakınıma geldi, şartlarını zorladı, yanımda olmayı çalıştı der.. Tabi yıne bence.. Hayırlısı olsun..

Velayet el değiştirme davasında da araştırdığım ve danıştığım kadarıyla çocuğun fikrinin dikkate alınması için minimum 7 yaşında olması gerekiyormuş

Hayatimda ilk defa bir anneye cocugu almayin diyecegim ama dedim valla Cocugun duzeni var, mutlu bir hayati var Eger onu oradan alip kendi ailenizle yasatacaksaniz almayin Kardesinizle de anlasamiyormus Yazik kiziniza Ayri ev tutacaksaniz yada esinizle ayni sehirde yasama imkaniniz varsa acin velayet davasini

çocuk alışmış, bir düzeni var, babasını da çok seviyor belli ki hiç alıp da rahatını bozmayın. BethHarmon

Kolay kolay tartışan bir insan değilim. O yüzden dediğiniz gibi zavallıca yapılacak yorumları anca göz ardı edebilirim. Ki zaten konumun kapanmaması ve sabote edilmemesi için böyle davranmalıyım.

Aynı durumlardan geçtim diyebilirim boşanma kararı aldığımda ailem destek değildi üstelik, üni okumama rağmen hiç çalışmamıştım evim de yoktu herşeye sıfırdan başlayacaktım ama asla kızımdan ayrı düşünmedim bunu, yıllar sonra bana bir dişim ekmeği çok mu gördün demesi çok ürkütücü geliyordu bana ki hep gördüğümüz duyduğumuz böyleydi, dediğim gibi başıma ne gelecekti bilmiyordum ama hiçbir zaman kızımdan bağımsız düşünmedim kendimi. Yıllar geçti, iki yıl anaokuluna gitti 1. sınıf 2. sınıf derken şuan 3. sınıfta Allah yardım etti ailem pişman olup destek olmak istedi çok şey düzeldi Seni yargılamıyorum insan zaten düşünemez hesaplayamaz boyutta yaşıyor o zor günleri Ama kızın senin elin ayağın gözün.. kendinden ahrı düşüneme onu güçlü ol herşey düzelecektir

Bende kalsın dedim ama açıp açıp bakıyorum konuya yorumumu düzenleme şansım olsa emin değilim diyeceğim.

Ben de hatana dikkat çektim zaten.. açık yazıp çokça kırmak istemedim..2.5 yaşındaki bir çocuğun yeri annesinin yanıdır.. şu aşamada iyi bakıldığına eminsen ve davayı kazanamazsan, aynı şehire taşınıp eski eşle anlaşmaya varmalisin. . yine kendimden örnek vereyim.. çocuğumun iyi bakıldığına eminsem, düzenini bozmaz, yaşadığı yere taşınırım. . eski eşimle anlaşıp, çocuğumla daha çok vakit geçiririm. atıyorum, bir hafta benimle kalır bir hafta onunla. yada orayı daha çok seviyorsa 1 hafta benimle kalır 2 hafta babasıyla.. gündüz görürüm gece bırakırım falan gibi.. şu saatten sonra bütün zorlukları göze alıp yakınında olmalısın. eski esin senin yakınına gelmeyeceğine göre sen kızın için oraya taşınmalısın

Ortak evi ne yaptınız? Satsanız, o şehirde bir düzen kuramaz mısınız? Nafaka var mı? Eğer isterseniz bulundukları şehirde, ailenizin desteğiyle de düzen kurabilirsiniz. Biraz korkuyorsunuz sanırım. Bilemedim. Herkes düzen demiş ama daha 4 yaşında, her şeyi unutur zamanla. Pedagoglar eşliğinde bu süreci yurutebilirsiniz. Kız kardeş hallolur. Bulunduğu yerde de elbet anlaşamadığı kişiler vardır. Eğer gerçekten şefkatli, sabırlı, fedakar bir anneyseniz bence açın davayı. Aklımı tek kurcalayan, tamamen size taşınacağını duyduğunda öfke oluşabilir size karşı. Ya sizde olduğu zaman iki kat üstüne düşüp kendinize alıştıracaksınız, ya da o şehre taşınıp daha çok vakit geçirdikten sonra dava açacaksıniz.

Çok üzüldüm geçmişi değiştiremeyiz ama geleceğe doğru adım atmak lazım Çocuğun yeri annenin yanı desem o tarafta düzen kurulmuş zaten sorunsuz geçiyor günleri..

Tüm yorumları okuyamadım belki hukuki boyutunun cevabı verilmiştir. Velayet kısmına yüzde yüz hakimim diyemem ama babası iyi bakmıyor demedikce ve bunu ispat etmedikçe alamazsınız. Bir kere anne çocuğu kendisi vermedikce, annenin ahlaki bir sorunu olmadıkça, kesinlikle velayet babaya verilmez. Ama siz bu haktan vazgecmissiniz ilk davada. Şimdi ne değişti der hakim. Ispat etmeniz zor. Çocuk illa 7 yaşından önce dinlenmez diye birşey yok. Psikologlar eşliğinde çocuğun dinlenmesini talep ederseniz dinlenebilir. Ama hakim dinlenmesine gerek gormeyebilir de. Evlenirseniz bu velayeti almak için güçlü bir sebeptir. Kardeşinizle anlasamiyormus, 1 2 hafta içinde babasını ozleyip hırçınlık yapıyormuş. Orda bir duzeni var, iyi bakıldığını söylüyorsunuz. Bence düzenini bozmayın çocuğun. Bir de, hic birimiz başınızdan geçenleri tam olarak bilemeyiz ama ilk boşanma sürecinde çocuktan kopmak her zaman daha zordur. Bunu yapmışsınız siz 2.5 yaşındaki cocugunuzdan ayrılmayı göze alabilmissiniz. Şimdi pismansiniz evet. Diyelim çocuğu aldiniz ve kardesinizle olan anlasmazliklar, duzeninin bozulması, babasına olan özlemi boyutu değiştirdi ve dayanamaz hale geldiniz. Yine mi vereceksiniz çocuğu? Bu ihtimal, telafisi olmayan tahribata sebep olur. Eşinizin yaşadığı şehre tasinamaz mısınız? Uzak ve aileniz yok, anlıyorum. Ama tek oda da olsa bir ev tutarsiniz, her hafta sonu sizde kalır. Hafta içi de görüşürsünüz.

Hanımlar. Yargılayarak olayı polemiğe çevirmek kesinlikle çözüm olmayacak. Bunun hepimizin farkında olması çok çok güzel. Herkes istediği yorumu yapmakta özgür farkındayım. Fakat Yargı içeren yorumları göz ardı etmek durumunda kalacağım. Konumun asıl amacı olan 'yardım alma' nın gerçekleşebilmesi için. Konuyu çok soğukkanlılıkla yazacak oluşum duygulardan soyut bir insana geldiğimden zannedilmesin asla. Bilakis duygularımı zaptetmek için kendimi zor tutuyor olacağım. Ama makul bir karara varabilmek için duyguları zapt altına almak daha sağlıklı diye düşünüyorum. Ve belki burada sizlerle fikir alışverişi yaparken o sahte güçlü kadın profilinin ardında hüngür hüngür ağlıyor olacağım. Konu şu ki Yanlış bir karar olan evlilik. Bu evlilikten meydana gelen müşterek bir çocuk. Ve en çok ta çocuğun psikoloji bozulması ile çocuk 2.5 yaşındayken gerçekleşen bir boşanma. Psikolojisi alt üst bir anne. Babanın anlaşmalı boşanma için şart sürmüş olması ve bir iki sebepten daha ötürü benim velayeti babaya bırakma şeklinde yaptığın büyük hata. Ve babanın müşterek evi bırakarak çocuğu da alarak memleketine gitmesi. Aradan geçti 1.5 yıl. Kızım 4 yaşını bitirdi. Anaokuluna başladı. Aramızda 16 saat mesafe var. 1 ay en geç 2 ay içerisinde o 16 saat mesafeyi giderek hep kızımı gördüm. Ondan uzak kalmadım. Birkaç sefer de 1 er aylık sürelerle yanıma aldım. Vayy fedakar anne 16 saat yol gitmiş her ay denmesi için demiyorum bunları. Ki zaten fedakarlıktan bi haber olduğum son derece bariz. Sadece velayeti bırakarak anneliğimden istifa etmedim. Yaptığım hatanın kızımda yaratma ihtimali olan travmaları en aza indirgemek adına çaba sarfettim. En azından kötünün iyisi olabilmek adına. Kızımın terkedilme hissine kapılmaması adına. Onda boşanmanın etkilerini hafifletmek adına. Ve itiraf edeyim bir parça da çığlık çığlığa olan vicdanımın en azından yaşanabilir boyutta olması adına. Kızım babanın yanında iyi bakılıyor eminim. Baba boşandıktan sonra tanıdığım en iyi babalardan biri haline geldi. Bu net. Sürekli gidip görüyorum zaten. Kızımın hal ve tavırlarını gözlemliyorum. Baba ve ailesi ile de iletişim halindeyim zaten. Kızım aile ortamında yetişiyor. Boşanmış bir aile çocuğu olmasının etkileri ne yazık ki mevcut. En büyük faktör babanın kızımın her istediğini yerine getirmesi. Şımarık yetişiyor diyebilirim. Fakat psikolojisi bozuk bir çocuk denemez kesinlikle. Ki bu konuda öğretmeni de aynı fikirde. Kızım beni özlüyor evet. Ama benimle kaldığı zamanlar da 1 ya da maksimum 2 hafta içinde de babayı özlüyor. Burada hırçınlaşıyor. Ve ne yazık ki bazen olmayacak isteklerini yerine getirmediğimde beni babasına gitmekte tehdit edebiliyor. Ve 12 yaşında teyzesi var kızımın. Pek anlaştıkları söylenemez. Kızım benimle kaldığı zamanlar teyze ve yeğen arasında problemler maksimum düzeye ulaşıyor birkaç hafta sonra ve arayı bulmak için ben en çok ta annem müthiş çaba sarfediyoruz. Sarfedilen çaba söz konusu Olamaz elbet. Ama tek çocuk olarak büyümeye alışmış iki çocuğun psikolojisinden bahsediyorum. Baba kızına inanılmaz düşkün oldu. Kızım da her kız çocuğu gibi babasına düşkün elbette. Kızımla aramdaki diyalogta büyük sorunlar olduğunu söyleyemem. İki taraf arası manevi tablo bu şekilde. Maddi tabloya gelirsek babanın düzenli bir işi var. Ben ise ücretli öğretmenlik yapıyorum. Aldığım ücret ve yatan sigortam belli. Ailem ise maddi olarak ortanın bir tık üstü diyebiliriz. Yani kendi gelirim tam olmasa da ailem dolayısıyla maddi sıkıntım yok. Bir çocuğun anneye olan ihtiyacı da yadsınamaz bir gerçek. Asıl konu ise : Velayetin el değiştirmesi için bir dava açmak istiyorum. Fakat bu sadece kızımı özlediğim ve onsuz yarım olduğum için bencilce bir istek mi yoksa alınması gereken isabetli bir karar mı kestiremiyorum. Ve çocuğun iyi bakılması, velayetin babada olmasının çocukta ağır psikolojik sorunlar meydana getirmiyor oluşu mevcutken, baba velayeti kesinlikle vermek istemiyorken ve ben de bu kadar özenli bakıma rağmen sırf kızımı alabilmek için eski eşe çocuğa bakmıyor diye iftira atamayacakken, hadi alçaldım ve kızımı alabilmek adına iftira attım diyelim kesinlikle kanıtlayamayacakken bu davayı kazanma olasılığım nedir? Evet durum bu. Genel hatlarıyla çerçeve bu. Her geçen gün kalbimdeki yük ağırlaşıyor. Öyle zaman oluyor ki kalbimdeki hasret fiziksel bir acıya dönüşüyor. Dayanılmayacak gibi oluyor. Özellikle kızımı gidip gördükten sonra 1 hafta dünya da cehennemi yaşıyorum. Tam kendimi teskin etmişken deli gibi özlüyorum gidip görüyorum. Ve herşey yeniden sarıyor. Böyle de bir paradoks... Şimdi olay genel hatlarıyla bu iken benim velayeti alma isteğim son derece haklı mı? Kızımın menfaatine uygun mu? Yoksa herkes artık düzenini kurmuşken kurulan düzene bencilce bir çomak sokmak mı? Ben çıkamadım işin içinden. En doğrusunu kızım için bulmak istiyorum. Ve tekrar avukatlara sorum Şu şartlar dahilinde açılan davayı kazanma olasılığım nedir? Truman Show Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İçim parçalandı, tek bildiğim birşey var ki şu hayatta ne olursa olsun ancak ölüm ayırır beni evlatlatlarımdan. 4 yaşındaki çocuk demiyorum benim gözümde bebek o hala annesinin yanına yakışır. Anne genel ev çalışanı bile olsa çocuk anneye verilir 7 yaşına kadar diyor avukat. Baba da ayrı kaldığında ğzülebilir ancak bir annenin yaşadığı acıyı yaşayamaz. çocuğu annenin yanına alması için maddi şartları önemli değil bence baba bunu nafakayla karşılar. kedimvekahvem she believed she could so she fucked it all

Bence eski esin ile konuş

çocuğun orda bi düzeni var ve sanırım da mutlu gibi. ama bilmiyorum ya annelik başka ben olsam almaya çalışırdım gibi geliyor. valla çok zor bi durumdasınız, üzüldüm sizin için de. arkadaşların dediği gibi daha yakın bi yerde iş bulmaya çalışsanız daha sık görseniz mesela.

Ben olayın çocuk psikolojisi tarafından bakıcam

en güzeli eski eşinizle tekrar bir araya gelmenin yollarını araştırın.

Ücretli öğretmen demek üç ay işsiz kalmak demek. Ücretli öğretmen demek seneye yerinize kadrolu bir öğretmen gelebilir demek. Maalesef düzenli bir geliriniz olmadan evladıniza maddi olarak refah yasatamazsiniz. Bir anne olarak elbette çocuğun en büyük ihtiyacı sizinle beraber olmak ama hakimler olaya çocuğun maslahatı olarak bakacaktır. Çocuğun kurulu düzenini çok gerekmedikce bozmak istemezler. Belki üvey annesi olsa kızımin üvey anneyle büyümesini istemiyorum diye bir gerekçe sunabilirsiniz. Şimdilik en doğru hamle doğru zamanı beklemek gibi görünüyor. En kısa zamanda mezun olup eski esinize yakın bir yere atanın. Kurulu duzeniniz ve düzenli geliriniz olsun. Sonra da babasıyla konusun. Bu kız hep bebek kalmayacak ergenliğe de girecek. İlk agdasini sen mi yaptıracaktır? İlk adet olunca sen mi ped vereceksin vs şeklinde amacının da onları ayırmak olmadığını iyi niyetli olduğunu ispat ederek eşinin de sana hak vermesiyle anlaşmalı olarak böyle bir yola girin yoksa iftira atarsan ömür boyu yüzüne bakamazsin ki bakmak zorunda kalacaksın evladın için. Ayrıca mesele ego savaşına dönerse en çok evladıniza zarar görür...

Sen bir kadının anneliğini hangi cüretle burdaki 1 mesajından sorguluyosun sen çok mu iyi niyetlisin? Ne garip insanlar var yahu.