Baban ölürse mutlu olacağını hiç sanmıyorum keşke benim babam yaşasa bir evladın böyle demesi beni üzdüHerkesin bir kişiliği var bu yaştan sonra değişmez olduğu gibi kabul edin çok kafaya takmayın bildiğinizi yapın aynı evde bu kadar olur zaten özgür olmak istiyorsanız ayrı eve çıkmanız gerekiyor ama onunda malesef günümüzde bedeli baya ağır. kısacası böyle meseleden babayla küsülmez nefret edilmez sadece he deyip geçin.

Nolur peki aile yapısına uygun olmayanı yaparsanız

Babanla barismani tavsiye ederim :) ne olursa olsun saygi duy yoksa pismanlik duyabilirsin

Bir bayan arkadaşınızla yaşama şansınız yok mu aynı evde kalmak gibi KIRMIZILIKUCUKKIZ Melisa'cım 🌸 Kayıtlı Üye 5 Ocak 2013 2.783 4.638 13 Haziran 2022 Konu Sahibi LADY VEGA #25 adınıza çok üzüldüm umarım bir şekilde içiniz ferahlar. dermanı yok demişsiniz ama daha fazlası olmaması için yapabileceginiz birşey var. asla bu durumdan kaçmak için ya da kısa sürede oldu bittiyle evlenmeyin. hayatınıza girecek kişiyi iyi tanıyın. sizin yaşadıgınızı çocugunuza yaşatmayın. nacizane tavsiyem. kendine yapılan bişekilde sindirilir ama çocuguna yapılanı kaldıramazsın

Anladım. Annem de sizinki gibi bir aileden geliyor. İnanın kaç yaşında kadın yeni kıyafet giyip gidemezdi, babası eleştirirdi sürekli sorardı. Evi babasının istediği yerden almadı diye azar mı yemedi, hatta istediği ismi koyamamış kardeşime. Hala üzülür buna. Toparlıyorum hayatınızın ipleri siz de olsun. Yoksa hayat akıp gidiyor.

Tahmin etmiştim. Malesef herkes anne baba konusunda sansli degil. Gerektiginde tavrinizi koyun. Her dedigine boyun egmeyin. Zaten her sekilde uzuluyorsunuz, en azindan icinizde biriktirmemiz olursunuz.

Var ama bu o şekilde bir baba değil. . push ;

Evlilikle ilgili benim de çok korkum var. Eş kişisini sırf bana inat olsun diye istemeyebilir. İşleri ya babanı seç ya da onu noktasına getirebilir. Bunları yapmasa bile evlilik sürecinde para harcadığı için bana hayatımın travmasını yaşatabilir. Sizinkini bilmem ama benimki beni hiç sevmedi sanırım. Baba olmaya hazır olmadığı bir dönemde doğmuşum. Baba olduğu için bana hep aynı nefretle bakıyor gibi

Her yaptığınız hareket aile yapınıza uygun olmak zorunda değil. Evi tutacaksınız ve ben gidiyorum diyeceksiniz. Yoksa sorunlu bir aile sizi evlendikten sonra dahi rahatsız etmeye devam eder zaten.

Yahu adam daha ne yapsın kötü ve toksik bir baba olmak için her yolu denemiş Nefret ediyor gibi insan bakar mı evladına? Bu baba nefret edilecek baba değil diyorsunuz.. Bu bile yeter. Böyle birini tanıyorum. Babası öldüğünde rahata kavuşmuştu. T Tohru Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aşırı dayağı mı yok? Orayı anlamadım var ama az mı demek istediniz? Yoksa kumarı mı aşırı?

Bu asla sizin suçunuz değil. İstemediği bir dönem bile olsa iyi ve sağlıklı bir insan evladına böyle davranamaz. Babanız maalesef ağır hasta.

Bilmem konu sahibine sorun isterseniz

Yazdığına göre yorum yapıyorum yazmadığı birşey varsa bilemem bu neyin kafası ya

Annenle baban birlikte mi?

Nefret edilesi çok babalar var.

Tamamda eski anne babaların yüzde 80-90ı toxic zaten. özellikle dediğim dedik sevgisini gösteremeyen babalar tipik birşey. benim için bunlar nefret edilecek sebepler değil en fazla hoşlanmıyorum, anlaşamıyorum derim ölse rahat ederim diye düşünmek için daha ciddi sebepler gerekir tabi bu benim kendi fikrim. annem çok zor bir karakter ve bana çok fazla zarar verdiğini düşünüyorum geçmişte ama ondan nefret etmem mümkün değil ben anne babamın mükemmel olmadığını biliyorum ve onları hatalarıyla kabul edip seviyorum sonuçta kimsede mükemmel evlat değil. konu sahibi yetişkin olmuş, işide var baba evinde yaşıyor oranın kurallarına uymak durumunda kalıyor haliyle ne zaman kendi evine çıkar o zaman istediği gibi yaşar malesef durum böyle ekonomik özgürlük olmadan tam anlamıyla özgürlük olmuyor. nefret etsede etmesede şuan babasıyla kalmak zorunda nefret ederekte bir yere varılamaz sadece kendini yıpratır.

Seni en iyi ben anlarım. Aynı babanın sinir hastası dayak atan küfreden ve hep kavga cikaranina sahiptim. evlenmeden kurtuluş yoktu bize abimhil bile dahil. evlendik kurtulduk ama annem hala o sinir hastası adamı çekiyor. Aynı huy aynı tavur hiç değişiklik yok malesef H Hayat ne garip

Böyle bişey aile yapım gereği mümkün değil. Bizde ancak evlenirsen kendi evine gelin gidersin mantığı var malesef.

Merhabalar, Sanırım biraz hassas bir dönemden geçiyorum. İçimi dökmek biraz sohbet etmek istediğim için açıyorum bu konuyu. Benim babamla aram hiç iyi olmadı. Klasik asla tatmin olmayan daha ufacık ilkokul öğrencisiyken bile benden kendisi gibi olgun sorumluluk sahibi biri olmamı bekleyen. Sürekli eleştiren, lafının nereye varacağını bilmeden ağır ağır konuşan bir babaya sahibim. Yaş 28. Artık ağırıma da gitmiyor babamı görmeye tahammül edemiyorum. Birlikte yaşıyoruz ve pazar günü o evde olduğu için bana işkence gibi geliyor. Oldum olası ben okulda, dershanede, işte mutluydum. Babam yoksa mutluyumdur. Öyle içkisi kumarı aşırı dayağı yok evet bunlar için şükrediyorum ama psikolojik olarak beni bitirdi. Sürekli bizi kontrol etmek ister, eve alınan domatesi bile kendisine sorarak almamızı, herşeyimize onun karar vermesini, maddi manevi sürekli kendisine muhtaç olmamızı bekler. Soğudum. Evimden de ailemden de, çocukluğumdan da. Bazen babam ölse mutlu olur muyum diye düşünürken buluyorum kendimi sonra kendimden utanıyorum nasıl böyle düşünürüm diye. Uzun oldu biraz ama bugün içim çok dolu. Anlatılacak çok şey var aslında ama derinlere inmeye gücüm yok pek.

Bende de benzer sorun var. Babamla aynı evin içinde senelerdir küsüz. Bizim sebeplerimiz sizinkilerden farklı ama. Ben de hiç katlanamıyorum gerçekten her hareketi batıyor. Ben istesem ayrı eve çıkarım ama ailemin durumu iyi değil eve katkıda bulunuyorum. Kendi evime çıksam iki eve bakacak gücüm yok. O yüzden mecburen yanlarındayım. Odamda kendi kendime ona sinirlenirken buluyorum kendimi. Yarın öbür gün evlensem beni ondan istemelerini vs de istemiyorum. Bunu kabul edecek bir erkek çıkar mı karşıma bilmiyorum. Bunları düşünürken çok geriliyorum. Sonra beni bunları düşünmek zorunda bıraktığı için babama daha çok sinirleniyorum. İyi bir baba olmak bu kadar zor muydu? Size bir tavsiyem yok ne yazık ki kendim de aynı durumdayım. Yalnız değilsiniz bunu bilin.

Oyle dusunme seni seviyordur

Onu çok düşündüm ama maddi olarak da şu krizde bir sonuca varamam ve eve dönersem o zaman her şeyi daha kötü hale getiririm. Keşke hayat pahalılığı bu denli olmasaydı. Özel sektörde çalıştığım için maddi kazancım da sıfıra indi neredeyse

Ne okudun bilmiyorum ama atan ve kurtul derim. TeraziBurcu 'Uçuyoruz evet. Çünkü güzeliz' Üyelik

Benim babam etliye sütlüye karışmayan biri. Sevgisi standart aslında, bizim toplumda öyle baba sevgisine boğulan çocuk pek yok zaten. Bizim esas sorunumuz onun sorumsuz ve bizim problemlerimize karşı kayıtsız olmasıydı. Annem de çok farklı değildir. Çocukluğumdan beri nasıl kendi kaderime terk edildiğimi büyüdükçe anladım. Küçükken fark etmezdim. Sanki kendi kendimi büyütmüşüm. İçimde bitmeyen bir yalnızlık hissi var. Üstüne benim bazı sorunlarımın olduğu bir dönem yine sıfır alaka gösterince ben çok üstüne gitmeye başladım. O dönem hemen her gün kavga ediyorduk. O zamanlardan beri de küsüz. Birkaç sene geçti bu olayların üzerinden. Şu an ona saygı da duyamıyorum sevgi de. Evlilik işine ailenin bu kadar dahil olmadığı bir kültürden olsaydık keşke. Ben evlenirken ondan istenmeyi, evleneceğim kişinin onun elini öpmesini vs istemiyorum. Bu onu onurlandırmak olur ve bunu hiç hak etmiyor. Bizim gibilerin çok anlayışlı ve geleneksel olmayan insanlara denk gelmesi lazım çünkü evlilik aşamasında böyle şeyler çok sorun oluyor ne yazık ki. Sorunsuz ailelerde bile sorun çıkıyorken sorunlu aileleri düşünemiyorum.

Kendi evinize neden cikmiyorsunuz? Bu konuda sorun cikarir mi?

Nereden biliyorsun?