Yalniz kalmak derken kendi ozunuze inmekten bahsediyorum. Siz kendinizi unutmussunuz etrafinizdakileri mutlu ediyim derken. Artik biraz da kendinizi mutlu edin. Surekli yalniz kalin demiyorum ama kendinize de vakit ayirin. Icinize donun. Sevdiginiz seyleri yapin. Dusunun. Ne biliyim ozunuzu yeniden bulun. Bu nasil anlatilir ki? bendegilim

Evet garip bi hal aldım. Önceden böyle değildim umursamazın tekiydim. Ama şimdi en ufacık bişide hem sinirlenip hemen ağlamaklı olabiliyorum. Kendimi net ifade edemiyorum. Etmeye çalışsam yanlış yönlerede çekilebilcek cümleler kuruyorum. İnsanların bana olan güvenleri kaybolmuş gibi. Çok rahat iletişim kurabilen ben şimdilerde güçlük çekiyorum. Hayatımın her alanında böyleyim ama. Mesela annemle. Annemle şakalaşıyım diyorum. Hop konu ciddiye dönmüş biz tartışıyoruz yada ablamla. Okucam şu dersaneye yazıldım hazırlancam diyorum boşa masraf yapmasana kendine dio. Sonra işimde. Bana bi iş veriyolar. O işi hemen halledip başka bi işten bahsetmeye geçmişken; verdikleri işi yapamamışım havası yaratılmış oluyo ve bana gülüyolar. Bende haliyle laf sokma zorunluğunda hissediyorum kendimi. Ve son olarak ilişkim. Yeni barıştık. Yani 1 ay oldu. Haklıyken haksız durumuna düşmüş olarak buldum kendimi ve sevdiğim için elimi uzattım. Oda tuttu. Herşeyi bana bıraktı halbuki ama inanın öyle değil. Ben çabalamıyorum o herşeyi hallediyo. Çünkü ben çabalarsam elime yüzüme bulaşıyo. Ve bana ' sen hiçbişi yapamazsın ' diye geliyo. Çok kez uyardım. Bak herşeyi söyle ama bu cümleyi kurma. Kendime olan güvenimi, özgüvenimi kaybediyorum dedim. Başlarda kurmaya devam etti ama ağlamaklı suratımla karşılaşınca bana söz verdi. Ben seni anlama yönüne gidicem sende saçmasapan davranmıcaksın diye. O ne öyle diceksiniz ama evet haklı. Saçmasapan davranıyorum. Düzeltiyim die el uzatan benken tripten tribe koşuyorum. Ve bu hayatımın her anlamına yansıyo. Şimdi ne yapılır, nasıl herşey toparlanır aklım basmıyo. Bu sadece aşk hayatında böyle değil dediğim gibi ama sebebide aşk. Eskisi gibi vurdum duymazda olmak istemiyorum ama bi yerden tutunup kendimi ayağa kaldırmak istiyorum. Fikirlerinize ihtiyacım varrrr... lyaprakl

Kesinlikleee Anahtar kelime tamda bu. Ama yok. İşte bunları günde bin kere kafamdan geçiriyorum. Olmazsa olmasın be yeter diyorum. Sonra durup aynanın karşısına geçip ama seviyosun diorum. Orda kilitlenip kalıyorum işte. Önceden daha güzelmişiz diyip üzülüyorum işte halime. Ve ben üzüldükçe her yerde içime siniyorum. Kabuğumu anca bu üniversite işinde kırıcam gibi. Ama o zamana kadarda geç kalmak istemiyorum. -mai- Puro

arada oluyor herkeste ama surekli bi hal. aldiysa bi uzmana gorunmenizde fayda var

Kaç yaşındasın? Öğrenciysen, okul da tatil olunca çok boş kaldıysan sıradan şeyleri kafana çok takıyor olabilirsin. bendegilim

Bazen oluruna birakmak gerekiyor herseyi. Kaybetmekten korktugumuz an kaybetmeye basliyoruz. Ben ne zaman oyle dusunsem hep kaybettim. Hata yapmamak icin ugrastigimda da hep elime yuzume bulastirdim. Hersey olmasi gerektigi gibi oluyor aslinda. O yuzden korkmadan yasamayi ogrenmek lazim. O zaman ozguven de geliyor insana. Biterse bitsin, ben o olmadan da yaparim dediginizde karsi taraf kaybetmekten korkuyor bu kez. Birakin hersey olmasi gerektigi gibi olsun. Hayati cok da kasmamak lazim bazen. bendegilim

Çok bağlıyım çok seviyorum vs vs ama barışmasamıydık dediğimde oluyo şimdi. Tek bir hayalim var. Oda okumak. Ve inan onuda takıyorum kafama. Kendime inanıyorum yapabilceğime falan. Ama çevremden bu yönde bişi duymamama rağmen bana inanmıyolarmış gibi geliyo. Ve cidden bu konuda tek destekçimde sevgilim. O bana cidden çok inanıyo. Bunu hep dile getirio. Bu seferde ya kazanamazsam die korkuyorum :/ anlıcağın ne emmeye geliyorum ne gömmeye :) -mai- Puro

Bence sorun sende değil. çevrende.. onlar sürekli sana yapamazsın tavrı ile yaklamışlar ki sende artık psikolojik olarak acaba öyle mi diye düşünüyorsun. ailen neyse de senin başaramayacağını düşünen ukala insanları def et hayatından

Bu tam olarak böyle anlatılır :) Şimdi anladım işte. Teşekkür ederimm.

Depresyonda olabilir misin acaba? -mai- Puro

Alnanin zamani gelmistir. Biraz kabuguna cekil. Ozune din. Icine bak. Kendini tani. Eski haline donnekicin bir sure kendinle yalniz kal. Bir de bunu dene. bendegilim

Bence sana asıl zararı sevgilin veriyor. Çok bağlanmışsın ona, kaybetme korkusundan kendi kendini yemeye başlamışsın. Yarın bir gün ayrılırsanız tamamen dibi görürsün gibi geliyor. Kendini, hayallerini düşün. Hayatının yönünü değiştirebilecek yaştasın. Yeteneklerini keşfet, onları geliştir. Okulun için uğraş. Kendin için yaşa. Bu yaşta rutine girmek neden?

Bilemiyorum. Ama kendime bi yön çizemiyorum. Ha kendime akıl veriyorum ama oda uçuyo gidio. Hep ağlarken buluyorum kendimi bendegilim

Hayatımda memnun olmadığım şeyler var. Herşey rutine bindi ve zaman kaybediyorum gibi hissediyorum. Bana gülmeleri önemli değil. Ama yanlış yaptığımda gülsünler. Doğru bişi yapınca ben kendime olan güvenimi, iletişimimi falan kaybediyorum. Acaba diyorum anlatamıyomuyum ben kendimi? Türkçeyi eksikmi kullanıyorum heyecandan yada saflıktan? sonanda

23 yaşındayım. Çalışıyorum. Bu sene üniversiteyi zorlucam inşallah. Kafaya çok takıyorum herkes gibi ama neyi taktığımı ve ne yaptığımı bilmeden asude_bahar

Kendime nasıl zaman ayrılır bilmiyorum. Zaten zaman ayırırken yanımda olucak bi arkadaşım bile yok. Evimdeyim sadece. Dizi izlemekle geçiyo işten sonra kalan saatlerim. Ve sevgilimle bişiler yapıoruz arada. Birazda kendimden taviz veriyorum aslında. Kaybetmekten korktuğum biri var hayatımDa. Onunla herşey düzelirse bende düzelicekmişim gibi. Söyledim zaten böyle olmama en büyük etken sevgim. Çünkü o beni içime sindirdi. bendegilim

Kanıtlama çabası derken bunu kastediyordum. Kimseye birşey ispat etmek zorunda değilsin. Ne sevgiline ne çevrene. Sevgilin sana inanıyorum diye arada gaz verse de aslında özgüvenini o zedeliyor bence. Saçmasapan davranıyosun, hiçbirşey beceremezsin falan diyormuş. Tabii yine de sen bilirsin. Birde kendimi ifade edemiyorum, Türkçemin yetersiz olduğunu düşünüyorum demiştin. Bunun için boş zamanlarında bol bol kitap okuyabilirsin. Hem aklını da meşgul eder. Gerekli gereksiz herşeyi kafana takmazsın. sonanda

Aynen öyle. Adım gibi bildiğim bi işi yaparken bile acaba diyorum kendime. sonanda

Ozguven sorunun var lyaprakl

Evet özgüvenimi kaybettirdiler bana. Doktora gitmeyi denedim düşündüm ayarladım ama vazgeçtim. Kendim aşarım diye :/ -mai- Puro

kendine biraz zaman ayırsan sanki yoruluyorsun da aslında beyin olarak çok fazla o yüzden böyle davranıyorsun gibi geldi bir de kan değerlerine baktır b vitamini filan? eksiklikler hormonlar sandığımızdan daha çok etkiliyor psikolojimizi gibi bendegilim