2 senelik evli sayılırım. Şuan hiç istemediğim bir semtte, bütün hısım akrabanın tanıdığın yakınlarımda olduğu, kayınvalidenin üst katında ortalama 10-15 senelik müstakil bir evde oturuyorum. Bunu belirtiyorum çünkü insanlarla mesafeli olmayı tercih eden, gereksiz yakınlığı sevmeyen, sık sık karşılaşmaktan hoşlanmayan, insanların ağzına laf vermeyi sevmeyen bi yapım var. Bu yüzden tek hayaimdi birazda uzak bi semtte ev sahibi olmak. Evlenirkenki hedefimiz eşimin zaten iyi olmayan işini düzene sokup 1-2 sene sonra ev almaktı. Düzene girmek bir yana eşimin işleri kötü gitti, iş değişikliği yaptı 4-5 ay oldu. Ha bugün ha yarın kendimizi toparlicaz derken ben, 2 senede 1 arpa boyu yol alamadık hatta geri adım attık. Şimdi çocuk düşünüyoruz. Ben biraz daha bekleyebilirim aslında ama eşim çok çok istiyo. Çalışıyorum, doğumdan sonra çalışmaya devam edicem. Bu konuyu çok düşündüm, fikirlerine güvendiğim birkaç yakınımada danıştım ama halen çok ikilemdeyim, bu yüzden sizlerede sormak istiyorum. Gönlüm diyor ki; sık dişini Lola ama 3 sene ama 5 sene bu ev için bi harcama yapma çocuğunu doğur, işe başla eşinin işleride yoluna girsin , sonra hayallerin olan evi al. eski bi evin içinde evliliğinin ilk yıllarını, eşyanın evinin hevesini alamadan geçir. Yani sabret. Aklım ve mantığımda diyorki, Lola kendini kandırma. Şuan kendinizi zor geçindiriyorsunuz. Üstelik çocuk bile yokken. Çocuk olacak onun masrafı olacak, benim aldığım maaş asgari ücretin az üstü, eşiminde şuan bundan fazla kazandığı söylenemez. Eşimin işleri artacak, ben iş bulucam, şuan nekadar olduğu bile belli olmayan aylık gelirimiz net 3-4 bin olacak ki biz hem ev geçindirelim çocuk bakalım, hemde ev kredisi ödeyelim. Yani bu ihtimal bana çok uzak geliyor ne yazıkki. Ve bu ihtimali düşünerek diyorum ki, eşimin ailesininde onayını aldıktan sonra çünkü başka kardeşleride var , Lola sen bu eve güzel bi tadilat yaptır, bu evi benimse ve otur. İleri doğru şartlar olgunlşaırda kredi ödeyebilecek duruma geldiğimizde gerekirse yatırım için küçük bi ev alırız. Çok kararsızım. Evet kesinlikle burda oturmayı istemiyorum aslında ama ev alıcaz diyede hayal dünyasında yaşamak istemiyorum, gerçekçi olmaya çalışıyorum. Buyüzden realist görüşlere ihtiycım var. Gönlümü dinleyip ev alacağımız o belirsiz zamanı mı beklemeliyim, yoksa gerçekçi olan aklım ve mantığım mı bu evi yaptırp benimsemelimiyim?

Aklım ve mantığımda diyorki, Lola kendini kandırma. Şuan kendinizi zor geçindiriyorsunuz. Üstelik çocuk bile yokken. Çocuk olacak onun masrafı olacak, benim aldığım maaş asgari ücretin az üstü, eşiminde şuan bundan fazla kazandığı söylenemez. Eşimin işleri artacak, ben iş bulucam, şuan nekadar olduğu bile belli olmayan aylık gelirimiz net 3-4 bin olacak ki biz hem ev geçindirelim çocuk bakalım, hemde ev kredisi ödeyelim. Yani bu ihtimal bana çok uzak geliyor ne yazıkki Bana bu şık çok mantıklı geldi, ben olsam mantığımı dinlerdim. Allah yardımcın olsun.