Belki sizin için saçma gelecek ama benim için hayatımı çürüten bir konu. Amaçsız yaşayan bir insan olup çıktım evlendiğimden beri, bir yıl üç aylık evliyim ve evlendiğimden beri hayatımın bir anlamı kalmamış gibi hissediyorum. Evlendim, başka şehire yerleştim bulunduğumuz il de sadece eşimin ailesi var. Tüm hayatımı geride bırakıp geldim, ailem, arkadaşlarım, amaçlarım hepsi orada kalmış gibi. Ne yaparsam yapayım alışamıyorum, olmuyor. Yeni bir çevre edinemiyorum, çabuk güvenen bir insan değilim tanıştığım insanlar da geneliyle eşimin arkadaşlarının eşleri felan, hepsi riyakar, yalancı, dedikoducu tipler. Nasıl seveyim bu insanları sevemiyorum. Eşim de zaten yoğun çalışıyor, haricin de bana pek bir faydası yok çünkü ne yaşadığımı anlamıyor ona basit geliyor bu durumum. Çalışmıyorum da, açık öğretim öğrencisiyim dersleri de salladım istemiyorum hiç birşey, yalnız gezmekten de bıktım. Bütün gün evde oturuyorum, oturduğum yerden çevre edinecek değilim tabi, samimi olduğum hiç kimse yok tamamiyle eve kapandım. Hayatım da ki tek güzel şey gebeliğim, ama onun içinde endişeleniyorum. Bu çocuk dünyaya geldikten sonra bütün gün evde mi oturacak benimle? Ya iyi bir anne olamazsam ona ihtiyacı olanı veremezsem bir başıma üstesinden gelemezsem? Yeni memleketten geldim, bir hafta oldu eve her girdiğim de ağlıyorum. Kabullenemiyorum annesizliği, kimsesizliği. Bu kadar zor olacağını bilsem asla uzağa evlenmezdim. Ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum, her geçen gün dahada derine düşüyorum bu çıkmazın içinde..

Ben üniversite okumak için Ankara'ya gittim. Annem babam beni yurda yerleştirip gittiler tanıdığım bi kişi bile yok daha 17 yaşındayım. Ya o kadar güzel bi süreçti ki benim için tek başıma yürüyüşler yapıp şehri keşfettim onla bunla plan yapma derdi olmadan tek başıma tiyatrolara konserlere gittim kurslara katıldım. Kadınların bu aileden ayrılma konusunu trajedi haline getirmesi bana çok drama queen geliyor. Tamam özlüyorsun filan da düşün kardeşin evine gelemiyor ne acı gibi cümleler de kusura bakmayın çok bayık. Hayatın kanunu işte bi yerde ayrılmak lazım aileden. Sonra da ana kuzusu olmayan erkek evlenmesin diye yazıyoruz konulara. Sizin yaptığınızın bundan ne farkı var. Bir büyükşehirdesiniz kendinize sıfırdan hayat kuruyorsunuz tadını çıkarın.

Canım ilk sene bunları yaşaman bunları hissetmen normal. Eşinin çevresi ile samimi olmak zorunda değilsin. Merhaba merhaba yeterli. İnsanların çoğu zaten dedikoducu malesef.. ailecek görüştüğün sürece yani eşin varken, bir problem olacağını zannetmiyorum. Bende ailemden uzak yerde evlendim ve nasıl olduğunu biliyorum. Ama zamanla alışacaksın kendi çevreni oluşturacaksın. Zaten az kişi olması çok daha güzel. Ben samimi bulmadığım herkesi eledim açıkçası. H M

Ay bende aynı senin gibiyim eşim ailesiyle de samimi olmak istemiyorum pek kafa dengim değiller ve ben öyle kv görümceyle tın tın gezecek bi tip değilim ayda bir görüsürüm eşimi memleketime gitmek icin iknaya calısıyorum kafayı yememe az kaldı

Teşekkür ederim, iyi ki yazdınız ferahladım.

Bu hayatta her yere senle gelmicek ailen yada hic kimse.. teksin kararlarini tek yasayacaksin.. annenler flan gelemezmi? Ya da bi ara kac azcik.. kabullenmen ne kadar cabuk olursa okadar kolay olur senin ici

Ay canim seni anliyorum ama zamanla geciyor bunlar.. bende ayni seyleri yasadim. Bide insanlara bu gozle bakma.. nasil bakarsan oyle seyler yasarsin. Neden herkrs dedikoducu riyakar olsu n? Sen dua et sabret zamanla karsina guzel insanlarda cikar. Ya bide kurs filan kendine mesguliyetler edin.. zamanla gecer yeterki sen gecmesi icin ugras..

Rica ederim ne demek, umarım herşey düzelir :)

bence sizin asıl sorununuz uzakta evli olmak değil evliliğe hazır değilmişsiniz gibi geldi bana anlattıklarıza bakınca eşinizin varlığı pek işe yaramamış ben de uzaga geldim hatta herşey neredeyse anlattıgınız gibi oldu ama eşime sıgındım mücadele etmek için bir sebebim vardı herşeyimi emanet edebildiğim sevdiğim adam.. bu kadar dert etmeyin aileniz her daim yanınızda olamaz aileden uzak kalmaya dayanamıyorsanız hala başka biriyle uzaklara gidecek durumda değilsiniz demektir

Amaçlarini hedeflerini sen belirlersin Anladiğim kadariyla sadece birileriyle arkadaslik kurmak hedefin Bence cocugunla ilgilen Derslerine calis okuku bitir kpssyi kazan atan bir işe başla gerisi gelir zaten Bambaska bir ortama girirsein Napican eşinin arkadasinin ortamini. madem yalancilar riyakarlar... Anjina

Son cümleniz muazzam.

İşte insan yaşamadığı şeyi anlamıyor o yüzden arkadaşlara kızmıyorum asla. Anladığınız için sevindim inanın. Evet aynen kız kardeşiniz bile çocuğunu alıp size gelemiyor ne kadar acı. Benim eşim gitmez burada kendi işini yapıyor, başka bir yerde çalışıyor olsa dersin ki orada aynı el işi burada aynı ama öyle değil. Benim hiç umudum yok. umarım sizin eşiniz ikna olur..

Bilmiyorum, haklı olabilirsiniz.

Bulundugunuz sehirde ne yapiyordunuz? Şu arkadaşı olmayinca yaşamaktan vazgecen insanlari anlayamiyorum cidden.