Daha önce alt komsum üst komşum diye konular acılmisti yaptigim yorumlar begenilmemisti. Buyurun evinde gürültü eksik olmayan çaresiz bir anne. Yoruma begenmedim işareti atan arkadaslara sesleniyorum.. ne yapsın şimdi bu anne çocuklarini baglasin mi komsuyu rahatsiz ediyolar diye.. kimsenjn evinin icinde yasami bilip bilmeden yargilamayin yorumlarimin hala arkasindayim her evden ses cıkabilir çunku icinde yaşam var kimse bile isteye seste çikarmaz zaten.. azcık duyarli olun.. Karacay size gelince gercekten cok uzgunum evet biz annelerin işi gercekten çok zor ama bu gunlerin gecicegini dusunerek yaşasan ben buyuk ogluna gercekten uzuldum şimdi siz anlata biliyorsunuz bizlere icinizdekileri o cocuk kime anlaticak hep icinde yasiyor ve bu cok kötü. Alıp karşınıza konuşmayi deeyin lutfen azcik rahatlasin yavrucak. "Oglum gel birazcik sohbet edelim seninle konusmayi ozledim evimizin icinde mutlu olmadigin bir durum varmi birlikte cozum bulabiliriz" gibi konusmaya baslaya bilirsin. Cogu kisi esine yazms yardim etmiyo diye. Evet etseydi zaten suan bunalimda olmazsiniz ama esinizin yapmadigi yardimlari sizde yıldım artik deyip yapmazsaniz ne olur yavrucaklarin hali cocuklariniz icin saglam durun lutfen bana gore siz mukemmel bir annesiniz

Yorumlarınız için çok teşekkür ederim. Bahsettiğiniz filmleri eşime izletmek isterim ama savaş filmi deģilse izler mı sıkılır gider mi bilmem. Çoğunuz eşinizden yardım isteyin yaptırın gibi yorumlar yazmış. inanın cok konuştum cevaplar ''oldu onu da ben yapayım hem dışarda hem evde çalışayım. Eziyetliyse doğurmasaydın, Bi sende mi çocuk var, Ne yapıyorsun ki'' Artık bunları duymaktan bıktım. Boşanmayı defalarca düşündüm. Ama her seferinde cesaret edemedim. Bir de bu telaşı kaldırabilecek psikolojide değilim sanırım. Ben de artık eşimi eş gibi görmüyorum. Ev arkadaşıyız sanki o eve erzak getiriyor faturaları ödüyor. bunun karşılığında yiyip içip yatıyor. Camaşırları yikanıp ütüsü yapılıyor. Daha öte bir bağımız yok. Evet kesinlikle psikiyatriste gitmek istiyorum. Oğlumu da eğer sorunları gecmezse uzmanına götürücem ama biliyorum ben iyi olmadıkça onu iyi edemem. Ahh ben böyle bir anne olacaktım haa ne hayallerim vardı. Bütün ezber bozuldu. Don bir şey daha büyük oğluma istediği gibi muamele etmezsem kesinlikle işi inada bindiriyor. Günde 1 bardak su içiyor içmiyor yemek desen bir öğün iki lokma. Onu da yapmasa ne olacak bu çocuk. A Arya_Stark01

Bi ara fırsat bulup EŞİNİZLE birlikte tully filmini izlemenizi tavsiye ederim, belki eşinizin aklı başına gelir.

Konudaki tek suclu esiniz Zor bir cocuk annesi olarak sizi anliyorum ancak bu cocuklari tek basiniza yapmadiniz Neden esiniz ile konusmuyorsunuz? Bu adam boyleydi ise de neden evlendiniz ve cocuk yaptiniz?

Keşke böyle bir adamdan ikinci çocuğu yapmasaydınız yalnız kalacağınız belliymiş zaten. aklıma gün içerisinde yardımcı almalısınız büyük çocuğa yazık olacak yoksa ATTRAENTE ACTA EST

Ben farklı birseyi merak ettim, ikinci çocuğunuzun hamileligi streslimi gecti huzursuzmuydunuz?

Gerçekten mi Ne kadar üzüldüm anlatamam Ne denir bilmiyorum ama lutfen kalkın o yataktan çıkın Kan degerlerinize vs baktirdiniz mi Allah'ım ya cidden çok üzüldüm lütfen iyi olun lütfen

Siz anneliği başarmışsınız ama kocanız babalığı becerememiş bence. Bütün sorunlarınızın sebebi bu. Babalık sadece çocuk yapmakla olmuyor. Eşinizden destek isteyin. Büyük oğlunuz içinde mutlaka bi uzmandan destek alın bence.

Mutsuz evliliklere katı yorumlar yapıyorum genelde bu sitede çünkü ben anneden ziyade çocukla empati yapabiliyorum. Birbirini çok seven ama tek ortak noktaları olmayan asla anlaşamayan anne babayla birlikte büyüdüm. 3 gün üst üste kavgasız, tartışmasız geçtiğini bilmem. Bana sorsalardı zaten en büyük yanlış evlenmeleriydi boşanın derdim ki dedim de ama sonra fark ettim ikisi de boşanmak istemiyor. Onlar bu düzeni kabul etmiş, alışmış böyle devam ediyorlar. Hala da aynılar. İnsanlar konuşacak bir şey hep bulur. Bakın biz neden boşanmadık diyoruz bir başkası neden boşanıyorsunu sorguluyormuş. Olan çocukları geri veremeyeceğimize göre şimdi ne yapabilirsiniz onu düşünün. Eşiniz kendi açısından bakınca haksız değil. Karakteri böyle hep böyleymiş. Çocuk doğmasını da istememiş o yüzden sen istedin al sen bak diyor. Adamın babalık vasfı yok, eş vasfı para getirmekten ibaret. Bütün bir ömrü bu şekilde geçirmek istediğinize emin misiniz? Yaşınız, eğitim durumunuz ne bilmiyorum ama düzenli bir gelir eşinizin boşluğunu çok rahat doldurur. Büyük çocuğunuza gelince hayat normale döndüğünde gittiği okulun rehberlik öğretmeni ile görüşün mutlaka o size nasıl bir yol izlemeniz gerektiği konusunda yardımcı olur.

Aynen dik duracaksın mecbursun bakmaya en azından büyükle ilgilenmeye mecbur benim büyükle yemeği banyosu uyutması dersleri etkinlikleri hep babası yaptırıyo ben küçüğe zor bakıyorum dedimya kolik inanılmaz zorluyo

Erkekler öyle ya istiyolar anca bizdede durum farklı değil ilk çocukta eşim istemişti bi düşüğüm oldu nasıl üzülmüştük şimdi oğlum 6 yaşında minik daha 4 aylık bide erkek çocuğu kız gibi olmuyo benim oğlum küçükken benim kuzenim 6 yaşında gelir oynatırdı ben birsürü işimi hallederdim şimdi oğlum kardeşinle oyna diyorum iki dk sonra anne ben yoruldum diyo bu arada bende güya tecrübeme güvendim ama o iş öyle olmuyomuş

Sizin sucunuz degil ki bunlar bebeginiz zor bi bebek eş destegi yok tabiki yetişemezsnz psikolojnz bozulur... zamanla herseyin rayına oturacagna inanıyorm büyüdüklerinde hersey unutuluyo fakat bu süre zarfında bolca sabır gerekiyooo.. artı o kocanıza diyecek laf bulamıyorum ne biçim babaysa bu adamlara evlat vermemek lazm aslındada neyse...

Esiniz cok insafsızmis. Büyük oglunuzla dersde mi calisamiyor?

Geçen gün 8 çocuğu olan ve 9. Ya hamile olan bir Amerikalı kadının instagram hesabına baktım. Kocası her akşam işten gelince evi süpürüp siliyormuş. Çamaşır bulaşık ve yemek büyük çocukların işiymiş. Kadın ben hamile ya da emzirirken bebekten başka bir şeyle ilgilenmem yazmış. Yani bu kadın iyi naneyse biz neyiz biz iyi naneysek o ne? Sorun siz de değil ülkemizdeki erkeklerde

İyi bir annesiniz çünkü farkındasınız.. bebeğiniz zor bir bebek kızım da öyleydi... 3 yaşından sonra geçiyor büyük oranda biliyorsunuz.. burda kritik nokta büyğk oğlunuz. Büyük oğlunuzla ilgili kaygılarınDan babasına da bahsedin hergün 1 saat büyük oğlunuzla vakit geöirmeye çalışın sevdiği birşey yapın.. birebir ama.. ve gerçekten herşeye yetişmek zorunda değilsiniz eşiniz tarafından yargılanmaktan korkmayın. S

Kurtulcaksın benim oğlumda 6yaşında küçük 4 aylık ve kolik deliriyorum evde ama yapacak bişeyimiz yok yaz gelsin parklara gideriz sende çıkarırsın rahatlarsınız abisi kardesini parkta oynatır en azından

Kötü bir anne olduğunu sanmıyorum sadece insansın ve cok bunalmışsın. Eşinden yardım iste otur konuş birazda o ilgilensin sen annesi isen o da babası senin kadar onunda sorumluluğu. Tek basınıza herseye yetişmeye çalışmayın yardım şart.

Çocuklarınız için lütfen destek alın. 1.5 yaşındaki çocuğun sürekli ağlaması ve kucak istemedi de normal değil. Yavaş yavaş bağımsız olmaya başlamalı. Eşiniz de çocuklardan biriyle ilgilensin bı zahmet. Yada bir yardimci abla filan bulun. Hem size hem bebelere byazik.

Maddi durumunuz yetiyorsa virüs olayları durulunca eve bir yardımcı alın en azından oğlunuzun ödevlerini takip etsin

Sarılıyorum öpüyorum gulüşüyoruz ama yeterli olmuyor eskiden saatlerce oyun oynardık. Şimdi sarılmaya zor fırsat buluyorum . push ; Kumdan Kale Dance? Üyelik İptali Anneler

çocuklarda sizin anneliginizde sorun yok. sorun asalak eşinizde. niye bu kadar susuyosunuz bu adama anlamadim. itinayla hatirlattigi bi gün verin eline kasigi icirsin propolisi. erkekler bayilir ben anlamam bilmiyorum demeye neden yaya yaya telefonla oynayacak cunku değil mi. kendi annenizi sorgulamak yerine evdeki amip e cocuklarin onada ait oldugunu hatirlatin

Sorumluluk bilen görev paylaşan bir eş varsa annelik zor değil. Bu konuda sorun çocuklar değil, koca!

Önce eşinizle konuşun ne kadar zorlandığınızı anlatın, sizi anlamasını isteyin ondan destek beklediğinizi belirtin. Büyük oğlunuz için pedagog şart mutlaka götürün ve siz de mutlaka psikolojik destek almalısınız ama bu sadece sizin çabanızla olamaz eşinizi de bu sürece dahil etmek zorundasınız. Kötü anne falan değilsiniz insansınız en nihayetinde sabır taşı olsa çatlar bu şartlar altında kendinize ayıracak bir banyo zamanınız bile yok. Benim oğlum da 1,5 yaşında ne dersen tersini yapma dönemine girdi tüm oyuncaklarını yere atıyor, halı üzerinde değil inatla parke üzerinde oynuyor evde ne gürültü yapıyorsa illa onla oynuyor, alt komşum rahatsızlığını belirtti elimden geleni yaparım dedim ama çocuk hatta daha bebek dur dur dur diyerek de yetiştiremem, gürültü gece olmadığı sürece çok engellemiyorum ki keşfetme merak duyguları körelmesin, bir de komşu nedeniyle kendinizi iyice strese sokmayın. Apartmanda oluyor gürültü bazen biz onları hoş görüyoruz bazen onlar bizi. Allah yardımcınız olsun

Nereden başlayım nasıl anlatayım bilmiyorum arkadaşlar. uzunca bir yazı olabilir lütfen kusuruma bakmayın. Ben biri 7 diğeri 1.5 yaşında iki erkek çocuk annesiyim. ilk oğlumda ağır bir doğum sonrasi depresyon atlattım. O çok zor dönemden sonra ikinciye kendimi hazırladım, annelik tecrübeme güvendim ve asla ilk oğlumdaki gibi olmayacak diye şartlandım. Ama olmadı. Ben iyi olacaksam da bebeğim bırakmadı. ilk 6 ay sadece ayağımda ve göğsümde susuyor diğer türlü kesintisiz gece gündüz ağlıyordu. Toplamda 1-2 saat uyuyamadığım halüsinasyonlar görmeye başladığım zamanlar oldu. Sonrasında bu ağlamalar bir tık azaldı. Yani günde 4-5 kez 5-10 dakikalık bir zamandan bahsediyorum. Gece yine uyku yok. Emzirirken uyuduğum kadar işte. Ve sonunda 1 yaş dolunca sütten kestim çünkü uykusuzluktan ve yorgunluktan delirmek üzereydim. Artık gecede 5-6 defa uyanıp biraz su içip biraz ağlayıp geri uyuyor. Toplam uyku süresi 7-8 saat. Gün içinde huysuzlugumuz aynı devam. Bazen oyun oynarken bile çığlık çığlığa ağlayarak oynuyor. Yemek yedirdikten 5 dakika sonra tekrar yemek diye ağlıyor ama yemiyor çünkü aslında tok. Su diye ağlıyor eline suluğunu verince fırlatıp ağlamaya devam ediyor. Eline geçen herşeyi ben yetisinceye kadar yere defalarca vuruyor ki alt komşumuz bu dönemden önce bile bizden şikayetçiydi şimdi ne düşünüyorlardır diye içim içimi yiyor. Bir de her an kapıma gelecekler endişesi yaşıyorum. Gelelim büyük oğluma ona kardeşinden sonra çok yüklendim. Ses çıkaracak, gürültü yapacak da bebeģi uyandıracak diye aklım çıkıyordu. Anasınıfı için oğlumu yedirip, hazırlayıp götürmek tam bir felaketti çünkü bunları yapmam için bebeği kanepeye yatırmam gerekiyordu ki bu evde bitmek tükenmek bilmeyen çığlık çığlığa ağlama demekti. Ve ben cabuk ol acele et diye diye büyük oğluma bağırıyordum. 1. Sınıfa başladı durum değişmedi. Küçüğün bagrışları arasında ödev yapmaya calışırken bu sefer büyük oglum da '' anne kardeşimi sustur'' diye ağlamaya başlıyordu. Zamanla büyük oğlumda tik başladı sürekli gözlerini kırpıyor. Ve zaten olmayan iştahı tamamen gitti. Artık zorla yemek yiyor. iyice huysuz bir cocuğa dönüştü. Mesela su istiyor elime aldıģım bardağı beğenmiyor. istediği bardağa suyu dolduruyorum bu sefer su bardaktaki hizasına kafayı takıyor. Suyu uzatıyorum. Masaya koy oradan alıcam diyor. Masaya koyuyorum. bu sefer masanın neden kenarına koydun ortasına koymanı istemiştim diyor. Velhasıl sabırla her dediğini yapmazsam o suyu asla içmiyor. Ve bu her konuda böyle. Gece gundüz altını ıslatıyor ve bunu çoğu zaman bilerek yapıyor. Tuvalet cok uzak, tuvaletim birden geldi diyor. Hergun o yastık çarşaf ve örtü mutlaka makinaya giriyor. Ve bütün bunları küçük oğlumun doğumundan sonra aramızdaki bağın kopuşundan ötürü yaptığını biliyorum. Eşimin yardımı yok denecek kadar az. Hatta herseyi yemek, temizlik camaşır, ütü ve çocukların bakımı, ödevi eksiksiz yetismemi bekliyor. Evi hergun silip süpürmemissem ' cocukları iki günde bir banyoya sokmamışsam ya da sallıyorum ogluma o gün boliporis damlasını icirmeyi unutmuşsam itinayla hatırlatıyor. Birtek ben banyoya girersem bebeğe bakıyor o kadar. Ona da en fazla 10 dakika. Sonra oğlum banyo kapısında ağlamaya başlayacağı için hızlıca girip çıkmam gerekiyor. Bütün bunlar aslında şuan aklıma gelenler. Sabırla okuyabimişseniz tesekkür ederim. artık depresyonun ötesine çıktığımı hissediyorum. Delirmenin arefesinde gibiyim. Sürekli nefesim daralıyor kendimi balkona zor atıyorum. Küçük oglum pesimden gelmeden önce 1-2 dakika nefeslenmeye çalışıyorum. içimde bastırmaya çalıştığım büyük bir öfke ve mutsuzluk var. Bi taraftan da çocuklarima yetememenin vicdan azabını çekiyorum. 2. Çocuğumdan önce kendimi neredeyse kusursuz bir anne gibi hissediyordum büyük oğlumla çok iyi anlaşıyorduk mutlu olduğunu hissediyordum. şimdi ise mutsuzluğunu iliklerime kadar hissediyorum. anneligim bes para etmez. Olmuyor olduramıyorum. Yapamıyorum.

Depresyona yatkın bünye olunca biraz daha zorlaşıyor herşey bence psikolojik yardım almanız şart özellikle büyük oğlunuz için. Benim oğluma eşim benden daha çok bakar ama yine de çok ağlayan ve gece çok uyanan bebek olunca yıpranıyor insan. Allah kolaylık versin illaki büyüyecekler birlikte kanka olacaklar :) yaş aralığı biraz daha yakın olmalı iki çocuk düşünenler için

Altini islatma isinin ustune egilin derim, su ortam bi normale donsun bi pedagog gorsun yavruyu. Minik olanin huysuzluklari tolere edilebilir, hangimizin cocugu melek. Ama buyuk oglanin ustune egilin derim. Esiniz de bi zahmet cocuklarla ilgilensin.

Not: eşinizin halinizi görerek, kendisi atılıp iş yapması gerekir. Yazık, günah gerçekten. Bazen siz ne derseniz bazı insanlar değişmez, benim eşimin karakter meselesi, yıllarca kendi işini kendi yapmış biri. E tabi bazı erkekler senelerce ailesinden uzak da yaşasa kendini geliştiremez, hazır yemek söyler, hazır temizlk vb. Şansla da işgili inanın çok zor ama emin olduğum birşey var ki EŞİNİZ SİZE YARDIM ETMELİ şart bu ama nasıl olacağını bilmiyorum

Konu bir yıllık İnşallah herşey düzelmiş yerine oturmuştur şimdi

Kötü bir anne olduğunuzu düşünmüyorum. Size yardımcı olmayan adama ikinci çocuğu doğurmanız büyük cesaret. Dahası eğer planlı bir gebelikse zamanlamanız çok yanlış. Tam oğlunuzun okula başladığı dönem, en ilgiye ihtiyacı olan, hayatının en önemli dönemlerinden birinde siz küçük bebekle ilgilenmek zorundasınız. Eşiniz kendi açısından bakınca haksız değil. Zaten hep böyleymiş. Karakteri bu yani ilk gündem beri. İki çocuğu da o istememiş siz istemişsiniz. Haliyle sen istedin buyur bak o zaman diyor. Kusura bakmayın sırf kendi anne olmak isteğinizle aman çocuğum tek kalmasın düşüncesiyle istemeyen adama bir çocuk daha vererek bencillik etmişsiniz. Çocukların her şeyden önce iyi bir aile hayatına ihtiyaçları var. Sizi eleştirdiğim nokta sadece sizi değil böyle yapan tüm anneleri eleştiriyorum bırakın çocuğunuz yemezse yemesin. Ben ömrümde kendi rızasıyla yemeyip açlıktan ölen bir tane çocuk görmedim. Disiplin kuramamışsanız üstünde. 7 yaşında bir çocuğa hala sizin su götürüyor olmanız zaten yanlış. Hadi götürdünüz sizi parmağında oynatıyor siz de kabul ediyorsunuz. Nasıl düzelir bu durum bilmiyorum ama fazla alıştırmışsınız. Eşinizi darlayın temizliğe yardımcı kadın tutun. Hiç değilse bu yükten kurtulursunuz

Oncelikle. kotu anne. iyi anne fikrini. kafandan cikar. Kotu bir anne evlatlarina yetemedigini dusunup buraya yazmaz. Sen elinden geleni yapiyosun ve bazen yetemedigini hissediyosun. İki- uc cocuklu bir evde buyugun bir kac yili harcanir bu her ailede boyledir aradaki yas farki kac olursa olsun dedigim sey aci ama gercek... Annesin ama robot degilsin yetebildigin kadar elinden geldigi kadar her ssyi yapiyo musun? Yapiyorsun degil mi? Zamanla kucuk bebegin de buyuyecek ve buyuk. oglunda oyumlar oynayacak zamanlari gelecek ama. her sey zamanla... Erkeklere gelecek olursak birak su instagramdaki kadinlarin koydugu mukemmel baba fotograflarini, erkekler bi yere kadar yardimci oluyor yardimci olsada cocuklarin anneye daha cok ibtiyaci oluyor... Verecegim tek tavsiye kendini suclamadan elinden geleni yap, bu gidisat temelli degil bunu hep kendine hatirlat. Sen mukemmel bir annesin bunu da bil cocuklarini dusunen dahaniyisi olmak isteyen!

Siz iyi bir annesiniz. Esiniz kotu bir baba ve kotu bir es. Ikinciyi sen istedin sen bakacaksin diye isin icinden cikiyormus. Bu da onun bahanesi, kaçış yolu olmus. Sirtinizdaki yuku almak yerine bir de onun yukunu tasiyorsunuz. Eve yardimci alsaniz arada bir temizlik utu falan icin. Cunku bunca seye tek basiniza yetismeniz zor. Esiniz de madem herseyi dort dortluk istiyorsa siz de yardimci istediginizi soyleyebilmelisiniz. Bazi seyleri eksik buldugunda da onun size dedigini siz ona soyleyin: "Sen istedin sen yap". Buyuk oglunuzun bardak ornegindeki tavri ilgi, dikkart cekme istegi, sevginin ilginin kucuge kaymasindan dolayi onun da bu sekilde isteklerini yaptirarak kendince ilgi gordugunu dusunmesi olabilir. Allah yardimciniz olsun. Tek basiniza cok zor. Eve en azindan ev isleri icin bir yardimci almazsaniz isiniz zor.

Ahh canım yaa okudum ve çok üzüldüm.. Benimde aynı yaş aralığında iki oğlum var ve küçük huysuz bir bebek bende küçük doğduktan sonra büyük oğluma bazı şeyleri hızlı yapması için çok yukledigim zamanları hissettim ve durdurdum kendimi çok vicdan azabı çektim geceleri ağladım kendimi topladım. Buyuk oğlum bu süreçte bazen benden daha olgun davrandı anne sen kardeşime bak ben hallediyorum dedi yapamasa da çabaladı şükür şimdi hallettik demi anne büyüdü kardeşim diyor ama bence eş desteği çok önemli sen iyi bir annesin ama eşin iyi bir baba ve eş değil. Seni böylesine yalnız bırakmak büyük vefasızlık. Benim eşim akşam gelir çocuklara adar kendini ben kendimi özel işlerimi yaparım yeri gelir arkadaşıma kahve içmeye giderim o yedirir yatırır haftasonlari beni kaldırmaz kahvaltılarını yaptırır yani demem o ki çocuklardan çok eşiniz sizi mahveden. Bu işe acilen bir çözüm bulmanız gerekiyor kocanızla konuşun böyle gitmez.

KARACAY O öyle olmuyor işte bir tek anne bakacak diye senet mi imzaladın acaba seninde nefes almaya hakkın var kusura bakma ama ben böyle bir eşe su bile vermem hak etmiyor çünkü. Dün eşim kalktı yemeği yaptı benim çocuklarımda aşırı zor. Yapamaz yapmıyor demiceksin yapması için zemin hazırlıcaksın. Ben öyle yapıyorum aman ev mi tozlanmış açıyor süpürgeyi yapıyor yapması da gerek. Yetişemiyorum hangi birini yapayım diyorum yetişmek için kendimi yormuyorum hayat çok kısa. Birde büyük oglun için bir uzmanla görüş.

Başaramadığım anneliğim bence acımasızca olmuş, bazı çocuklar çok zor oluyor ve eş desteği tam olsa da olmasa da anne çok zorlanabiliyor. İnşallah her şey daha iyi olur tez zmaanda.

Rabbim yardımcınız olsun inşallah ama öncelikle bir psikolojik destek hem siz hemde büyük oğlunuz için almalısınız diye düşünüyorum. Küçüğe gelince acaba korkutuyorlar mi en azından bir korku muskası yada evin içinde kuran felan mi açsanız tv den telefondan İnanın sizin adınıza çok üzüldüm. Bu ve bunun gibi sebeplerden bende çok korkuyorum

M Milenamila

Kabahat sizde. Bırakır giderim görür hazır sofrayı temiz çamaşırları. İnsanda biraz merhamet olacak. Bir gün tek bir gün bırakın gidin çocukları baksın. Bir gün baksa anlar sizin ne yaptığınızı. Şu asalak herifleri beslemeye mi geliyorsunuz dünyaya ben anlamıyorum. Yardım etmiyorsa yemek yapmayın çamaşır yıkamayın kendini yırtsın dursun. Bunu da mı yapamıyorsunuz

Küçük oğlunuz da yaşadığınız bir çok şeyi eksiksiz olarak oğlum da yaşadım. Ama ben tek çocukluydum bunları yaşarken. Sizi çok iyi anlıyorum. Bazı çocuklar zor oluyor eşiniz olacak kişi destek değil. Maddi imkan olsaydı yardımcı alırdınız diye düşünüyorum zaten. Diyeceğim tek şey, elinizden geleni yaptıktan sonra kendinizi yargilamayin. Hepsi geçecek. Ama gerçekten, masal değil, gerçekten geçecek.. Önce azalacak, sonra yerini farklı zorluklar alacak, ve siz çok güzel alisacaksiniz

Yaşadığınız zor bir durum. Sizin de çocuklarınıznda psikolojik desteğe ihtiyacı var. Şu eve kapandığımız günlerde şiddeti artmış olabilir güçlüklerin. Beklemeyin şu an bir çok psikolog ve psikolojik danışman online hizmet veriyor. Pedagog değil bir oyun terapisti tercih edin çocuklar için. Ayrıca şu anlattıklarınızın hiç birini görmüyor mu eşiniz? Onun desteğin eksik olması da sorunu kökleştirmiş bence.

Ekleme: psikolog a eşinizle birlikte gidin. Onun yardımcı olması gerekiyo tek başınıza yapmadiniz. Ev işlerini ikinci plana atın sadece çocuklarınızla ilgilenin. Uutuler temizlik herşey kalsın yemek de kalsın cocuklar yesin

Bu kadar kendimi gordugum hissettiklerimi ifade edilen bi yazi okumamistim cunku bende tam olarak boyleyim. Allah size sabir versin suan nasilsiniz bilemiyorum ama insallah tum bu sorunlari atlatmissinizdir

Yapmayın çok üzüldüm. Yaşadığınız ağır bir depresyon gibi görünüyor. Eşiniz geç de olsa farkına varmış. Zamanla toparlarsınız olumsuz düşünmeyin. Ölümden başka her şeyin çaresi var. Bu süreçte ailenizden ya da bir yakınınızdan destek alabiliyor musunuz?

Ev işi konusunda her şeye yetişmeye çalışmayın ve kendiniz için profesyonel yardım alın. denizliligenc1995 Umut dolu insanlarız tek ayak

Tibette yedi yil filmini izlesin bi de bence Nasil insan olunur konulu

Küçük çocuğunuzun ağlama krizleri umarım psikolojiktir ama olmayabilir de hastaneye götürürseniz şu tesler yapılıyor Tam kan sayımı, CRP Tam idrar tahlili, idrar kültürü İskelet grafileri Batın USG Kan glukoz kalsiyum elektrolit düzeyleri Beyin omurilik sıvısı incelenmesi Spesifik metabolik testler EKG Tabi ki Allah korusun ama eğer çok huzursuzsa belki bir ağrısı vardır bence göz ardı etmeyin.. Eğer sağlıklıysa da çok benzer şeyler yaşadım yaşıyorum bazen delirdim mi delirmedim mi acaba diye aynaya bakıyorum.. dişimizi sıkmaya devam Bu günler geçecek elbet

Okulların açık olduğu zamanlarda öğretmenimize durumu anlattım küçüğün çok eziyetli olduğunu bu yüzden büyüğüme rahat ders yaptıramadığımı. Öğretmenimiz de eşiniz yardımcı olsun dedi. Akşam eşime söylediğimde '' benim eşim öyle bir insan değil'' deseydin dedi. Yanı hayır ödeve yardımcı olmuyor. Bazen küçük oğlum biz ödev yaparken o kadar çok eziyet ediyor ki sonunda ben de bağırmaya başlıyorum. O zaman küçüğü alıp uyutuyor. Uyku saati değilse uykusu yoksa bile uyutuyor. Oynatmaktansa ayağında sallayıp tv izlemek işine geliyor.

Siz kötü bir anne değilsiniz, kocanız sorumsuz bir koca ve baba! Ne işe yarıyor acaba, ne demek babalık görevini yerine getirmemek ve bütün sorumluluğu sizin üstünüze yıkmak. Size yapmadığınız şeyleri daha doğrusu yapamadığınız şeyleri söylerken siz ona babalığını hatırlatın. Babalık eve ekmek getirmekten ibaret değil. Kendiniz ve büyük oğlunuz için psikolojik destek almanız lazım. Önce kendinizle başlayın sonra oğlunuzla devam edin. Ağlayan hırçın bebekler annenin psikolojisini alt üst ediyor, sonra da gergin anne gergin bebek bu kısır döngü oluyor. Sizin rahatlamaya ihtiyacınız var. Allah kolaylık versin, eşinize de vicdan merhamet versin.

Sorun eainizde esiniz size yardim etmek zorunda onunla kavga edin buyuk oglanin derslerini aksam o yaptirsin ara sira kucuge baksin ki siz buyukle ilgilenin boyle olmaz he elini biseye surmuyorsa size bir yardimci bulaun haftada bir iki gun temizlik yapsin en azindan temizlik derdiniz olmaz cok zor. Ufak bebege her istedigini yapmadiginiz aglamalarina kanmadiginiz bir sekilde egitimmi desem onu vermek zorundasiniz yazik buyuk oglana

Büyük oğlunun huysuzluklari aslinda ben burdayim beni de gör çığlıkları.. Onu sebepsiz yere sarılın sevin öpün. Kızım da kardesi olunca öyleydi. Sebepsiz ağlamalar bağirmalar... Biliyorum bütün bu durumlar çok zor... Ve siz tek başına duruyorsunuz. Eşinize iş buyracaksınız yardim edecek ya da eve haftada bir yardimci alacak.. İkincisi de küçüğe bakmaya daha çok alismasi lazim. O baksın. Siz vaktinizi büyük oglunuza ayirin onunla ilgilenin. Onun size şuan daha çok ihtiyacı var. Bir de şu iyi annelik kötü annelik kavramını kim cikardiysa Allah belasını versin. Herkesin şartları aynı değil... Genelde iyi diye tbir edilen annelerin bir eli yağda digeri balda. Onlara hiç takılmayın. Siz iyi bir annesiniz

Kendinize çok acımasızca davranmissiniz. Çevremdeki çoğu insan bir tane çocuğa bakarken cinnet getiriyor. Ki ben bile oğlum ve es işleri arasinda sıkışıp kalıyorum bazen ki tek çocuk. Siz iki çocukla birden ilgileniyorsunuz ki biri çok küçük diğeri tam ilgi bekleyen bir yaşta. Burada eşleştirilmesi gereken bir kişi varsa o da eşiniz. . push ; M

Siz anneliği değil de eşinız babaligi yapamamış demek geldi içimden...

Sırf bu okuduklarım sayesinde asla anne olmak istemiyorum Çok zor annelik Rabbim yardımcınız olsun

Eşinize hiç yüklenmemişsiniz çok ilginç. Bu kadar yalnızlığı nasıl kabullendiniz? Söz konusu çalışıp para kazanmaksa en kolay kısım bence yani sizin evdeki sorumluluğunuzun yanında.. İşten geldiğinde hiç değilse büyük çocuğun ödevleri ile ilgilenebilir. Küçükle oyunlar oynayabilir ya da. Yazık psikolojinize çok üzüldüm. Bence bu hayata bu düzende devam etmeyin. Eşiniz size destek olmak zorunda! Bir cinnet şart anlaşılan.

2 değil 3 çocuğunuz var bence en büyüğüne bir cinnet işi çözer. Mutsuz ve yanliz bir eş tabiki cocuklara yetmez. Psikolojik destek alın ve eşinize haddini bildirin.

Büyük oglunizu kesinlikle pedagog a götürüp yardım alın. Siz de psikolog a gidin ihtiyacınız var. Bugünler geçecek üzülmeyin. Her bebek farklıdır sizinki çok ağlayan bı bebek demek ki. Kanguru kullanmayı denediniz mi? Kucaktayken diğer işleri yapardiniz

Benzer durumlar yaşadım. Eş yardımı o kadar kilit bir rol oynuyor ki, ruh sağlığını inanılmaz etkiliyor. Şansızlığınız, eşinizin sorumsuzluğu malesef. Tavsiyem büyük oğlunuzla birlikte hareket edin, küçüğe koştururken. İş bölümü yapın birlikte. Bağı güçlendirmek için geç kalmayın. 2sinin dikkatini çekebilecek etkinlikler yapın. Örnğn, büyüğe ödev yaptırırken küçüğün önüne boya kalemleri, oyun hamurları, sulu boya vs meteryaller bırakın. Oyalansın, dikkati dağılsın. Playstore dan, 2yaş bebekler için uygun eğitici oyunlar indirin. Küçüğün ağlamaları, büyüğün kırgınlık ve öfkesi elbet geçer de kalas kocanızı naparsınız bilemedim.

Benim oğlumda 7.5 yaşında birinci sınıf ama bana çok yardim ediyor 5 aylık kardeşine çok güzrl bakıyor. Sabah bildiğiniz hasretle uyanıyor anne sen uyu ben kardeşimle oynayacağım diyor kucağına alıyor öpüyor güldürüyor falan... Büyük oğlunuzu da işe katın yardim etsin size inanın büuük oğlum bu sabah kahvaltı hazırlamaya kalktı. goguldan yağdan yumurta nasıl pişirilir diye mikrofona dediğini duydum da yetiştim. O sadece yumurtaları çırptı. Birde çay yapmış bir baktım demliğe soğuk su koymuş üstüne de çay atmış anne ocağı yak diyor. Yanı bana çok yardim eder sizde çocuktur o batırır etrafı demeyin onada görev verin bence. Küçük çocukta siz nasılsanız ona yansıyor duygular rahatlamaya çalışın bu bir dönem hep böyle gitmez. Tabi hep evde çocuklar iyice bunaldılar. Dışarı çıksa inanın hiç birini yapmazz bu huysuzlıkların. Biraz sabır ev içi değişik etkinlikler yapın hep birlikte. Herşey ev işi yemek ütü değil biraz salın gitsin..

Bence sen gayet iyi bir annesin ama üzgünüm eşin pek iyi bir baba ve eş değil. Allah merhamet versin mübarek gün.

Nasıl bir hamilelik geçirdiniz bilmiyorum ama bebekler o andan itibaren sizinle, sizin stresiniz, mutluluğunuz ile büyüyor. Büyük ihtimalle eşinizin istemediği bebek olduğu için bu halde o minik. Şu anda da sizin bu stresinizden etkileniyor ve huysuz bi şekilde büyüyor. Tabi büyük de aynı şekilde... Siz değişirseniz, dünya değişir. Siz düzelirseniz, dünyanız düzelir. İnanıyorsanız dua edin. Meditasyon yapın. Rahatlayın. Ve kuralcı olun, sürekli kendinizden vermeyin, Kumbara boşalınca "Kötü Anne" oluyorsunuz.

Es desteğinden once cocuklarinin ikisininde psikolojik destege ihtiyacı var ve sizinde

Buyuk olan sizden ilgi bekliyor belli, suyu 10 farkli sekilde isteyerek veya altini islatarak. Bir bardak su icin ben bu kadar sabredemezdim acikcasi. Iciyorsan al su burda der gecerdim. Yetersizlik hissinden dolayi biraz otorite kaybetmissiniz. Ama yine de tek basina 2 cocuga yetmek cok zor. Baba ya buyuge odev yaptiracak, ya siz odev yaptirirken kucukle oynayacak. Yani bu is bu sekilde olmaz. Varligi yoklugu birse hic olmasin. Hic yoktan beklentiniz olmaz strese girmezsiniz

Bilmez miyim Allah'ım ne çektim. Gündüz gaz gece kolik o kadar kötü bir dönemdi ki. Eşimin en fazla o dönem faydası oldu bana. Geceye doğru 1 saat kadar susturmaya çalışıyordu ben uyuyordum. Hatta bayılıyordum. O çığlık içinde bildiğin yorgunluktan baygın düşüyordum. Ama o bir saat bana yetiyordu. Sabaha kadar direnmemi sağlıyordu. Şuan o kadar kötü değil ama benim depodaki bütün enerjide bitti.

Merhaba Allah kolaylık versin, çok üzüldüm bu kadar yorulmanıza, ama unutmayın siz asla yetersiz anne değilsiniz. Ben de kendimden örnek vereyim. Ne yemek ne temizlik, bir çatal dahi kaldıramayacak durumdayım diye kendime hergün kızıyor ve ağlıyorum. Bebeğimi hep ayağımda uyutuyorum, yerine koyunca devamını sağlayamayacak kadar beceriksizim. Wcye zor giderdim artık kolay ama geceleri uyurdu şükrederdim, şimdi zorlaştı ve sıklaştı uyanmaları. Allaha şükür benim eşim çok yardımcı, hatta yardımcı değil, asıl işi yapan. Aklınıza ne gelirse tüm yemek, çamaşır, temizlik ona çok üZülüyorum ve ben buna rağmen ye te mi yo rum. Şuan bile ayağımda, gözüm düşüyor, korkuyorum uyucam diye. 2 saatlik uyku günlerce... öyle halsiz ve güçsüz hissediyorum ki... eşime halim yok sen yap demiyorum. Eşek olsa anlar depil mi? İnsan olmak bunu gerektirir. Halimi görüp o hallediyor. Yoksa ben çokkkk tükenirdim, ama ama ama en çok şükrettiğim; iyki var, iyki sağlıklı ve bizimle. O yüzden güçsüz ve halsiz de olsam şükrediyorum. Yazan; bitkin anne❤❤❤

Bahsettiğiniz ufaklık suan ayağımda zorla sallıyorum. Ama benim bir avantajım var eşim bana büyük destek. sanırım eşinizle konuşmalısınız. size yardımcı olmak zorunda

Eşinize ağzının payını vermezseniz bu düzen böyle gider. Önce siz iyilesemezseniz pedagogun çocuğa yapacağı hiçbir şey olmaz. Burada kadınlar çoğu zaman dişlerini sıkıyor. Çünkü en azından bana iyi bir eş değilse bile çocuklarına ilgili bir baba diye teselli buluyorlar. Sizinkinde o da yok. Size de öyle bir psikolojik baskı yapmış ki eşinizden daha önce kendi anneliğinizi sorgular olmuşsunuz. Bu adama bir dur deyin. İsine gelmiyorsa evden ayrılmasını söyleyebilirsiniz zira evdeki tuzluk eşinizden daha çok işe yarıyor.

Evet çok haklısınız bunları yaşayan ben değilde bir başkası olsaydı ben de aynı yorumları yapardım. Bir çocuk mutlu anne baba ortamında büyümek ister. Ben büyümedim mesela ama kendi kendime örnekte olamadım. Önce erkekler hep böyle galiba diye düşündüm babam ve eşim aynı kalıplı çünkü. Sonra bi baktım gayet iyi eş ve baba olabilen insanlar var. Bu sefer ayrılmaya niyetlendigimde bütün hemcinslerimin sen nasıl annesin çocuğunu babasından ayırıyorsun. Yazık mı değil baskılarıyla karşılaştım. Bir eşin ilgisiz olması ayrılma sebebi değilmiş. Herkes neler çekmişte sabretmiş. Yine kendime döndüm. Kendimi sorgulamaya basladım ben de mi var bi terslik ben mi büyütüyorum demeye başladım. Öyleydi böyleydi derken 7 sene geçti gitti. Evet bu mutsuz evlilikte beni mutlu eden yüzümü güldüren birtek oğlum vardı. Ben de bir tane daha olsun istedim. Bu noktaya geleceğimi bu kadar yorgun düseceğimi hiç düşünmemiştim.

hehe annelik hep yetersizlik hissi bence. ben de kendimi asla yeterli gormuyorum. keske zamaninda uyku eğitimi alsaydiniz. bence uyku melegi, pinar sibirsky artik kim varsa arayin, verin parasini ve egitimi satin alin. gec degil. boyle olunca o cocuk gunde 12-14 saat uyuyacak size de 10-12 saat zaman kalacak! buyuk ile ilgili sikintilarin olmasi normal ama yavrum cok stres olmus. bunu da siz cozeceksiniz. bol bol sarilin. sık sık onu sevdiginizi onun cok degerli oldugunu soyleyin. misal tv izliyorsa sarilip oyle izleyin. Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

Sorması ayıp filan değil eşiniz ne halt yiyor bunlar olurken ve ne demeye var o insan. Hayır hiç kolay kolay söyleyeceğim bir şey değil de ayrılında hiç olmazsa onun stresi olmasın bari. Onun iki gömleğini eksik ütüler iki kap yemeği eksik olur. Merak etmeyin anneliginiz kötü değil. Bozuk Psikolojinizin sebebi de çocuğunuzdan ziyade eş olacak adam

Kücügü icin kanguru alin. Is yaparken sirtimitda tasiya bilirsiniz. Sizi his eder, onada eylenceli gelir sizde en azindan isinizi daha cabuk bitirip zaman kazanirsiniz. Virus gecincede destek alin ve su kocadan kurtulun

Biri veya eşiniz size yardim etmesse isiniz zor gibi görünüyor... KARACAY

Annelik değilde bebeğiniz karakteri zor burda eşinize kızdım tek başına mı yaptın çocuğu Herşeyi sana yüklemiş eve gelince biraz bebekle ilgilensin sen de büyükle vakit geçir

Eve ve eşinize verdiğiniz çabayı azaltın, kalan zamanı çocuklarınıza ve kendinize ayırın. Eşinizin her kıyafeti ütülü olmak zorunda değil, ev her zaman bal dök yala olmak zorunda zaten değil. Hesap sorarsa ben de buyum buna yetiyorum demeyi bilin. Çocuklarınızı ihmal etmekten çok daha iyidir. Bunaldığınızda nefes alın, uzaklaşın zihnen ortamdan. İnancınız varsa dua ya da başka başka rahatlama biçimleri deneyin. Ama eve ve eşinize bu kadar emek vermeyin. Çocuklar daha fazla hakediyorlar. Sizin ruhunuz da zihniniz de eşinizden önemli. Sizdeki rahatlamayı çocuklarınız da hissedicek tavırları değişecektir eminim.

Bugün kadınlar kulübünde panik atak ile ilgili konulara bakayım derken konuma tekrar yazıldığını gördüm. Malesef daha kötüyüm. Çocukluğum, evliliğim ve çocuklarım. Bütün yaşadığım olumsuzluklar şuan panik atak, ansiyete, klostrofobi ve daha teşhis edemediğim birçok fobi ile bünyeme yerleşti. Son iki gündür bütün gün yataktayım. İç sıkıntısı, çarpıntı, baş dönmesi ve bulantı yüzünden ne eve ne çocuklara bakabiliyorum. Ve daha kaç gün böyle olurum bilmiyorum. Cocuklara eşim bakıyor yeme içme hep eşimde. Zamanında bunun yarısı kadar destek olsaydı böyle olmazdım. Ne zaman tükendim o zaman gösterdi kendisini ama ben benden geçtikten sonra ne fayda. Psikoloğa gittim ilaçlar ağır geldi. Kendi kendimede bu illetlerle baş edemiyorum.. Gündüz bir ölü akşam ruh gibiyim. Yaşamıyorum ama ölemiyorumda.

Akli melekeleri yerinde olan kimsenin anneliğine laf etmem. Yerinde olmayanında zaten sorumluluğu yok. Eminim çocuklarınız için en iyisini yapıyorsunuzdur. Ancak 2. çocuk bencillik hayata karşı bir isyan ne bileyim inat vs öyle bişey olmuş. Bu kadar hiç bir adama 2. çocuğu doğurmanın manasını anlayamıyorum. Yaptım oldu çünkü istedim. Yetişemiyorsunuz ama yazık günah değil mi, sizde insansınız ve insan yetiştiriyorsunuz. Üstelik yapayalnız...

Bence bunların altında ki en etkin sıkıntı kocanız. Ruhunuzu enerjinizi sömürüyor. Once onu susturun. O susunca ve siz her şeye yetişmek zorunda kalmadığınız da ruhunuz dinlenecek. Ve sakinliğiniz yavrularınıza da geçecek. Suan onlara sadece kaygı ve huzursuzluk yansıyan. O enerji akımı o kadar güçlü ki siz gerçekten huzurlu ve rahat olmadığınız sürece hiç bir şey yoluna girmeyecek. Onları bol bol sevin öpün dokunun konuşun şefkatli sesiniz bile çoğu sıkıntıları arındırır ama önce siz sakin ve huzurlu olmalısınız. Eşiniz hiç bir şeyin farkında sa olmayabilir. Buraya yazdığınızı aynen ve daha detaylı şekilde konusun.

Olmamış olan anneliğiniz değil, eşinizin babalığı, hem anne hem baba hem eş olmaya çalıştığınız için fazla gelmiş

iyi bir cinnet geçirsen ii olacak bu ne rahatlık okurken snir oldum

Tipa tıp aynısını yaşıyorum kizim 5 kucuk 1 yaşında büyüğü ile cok guzel giderken bütün ilgi onda iken kardesininde olmasını cok istedi 3 yaşında küçüğüne hamileydim cok hareketliydi yerimd2n ziplatiyordu son zamanlarda esim artik abartma falan diyordu hatta ve doğduğu bunun 10. gününde bizim kiz kendini kucakta yüzü dışarı gelecek şekilde etrafı izlemek adına kendini gezdirdi bize yoksa asla yatmıyordu çit sesine uyanan bi bebek büyüğüne aman sessiz ol tv yi kıs izleme oyun oynarken ses çıkarma derken cocugu iyice paronaya yaptim altına kaçırmaya basladi geceleri her gece degil ama tuvalete yetişemiyorum diyordu her defasında kizdinmi diye soruyordu boyle seyler icin hic kızmam ama hep bi tepki bekliyordu benden küçüğü yürümeye basladi hicmi oturmaz hicmi normal olmaz masa üstlerinden alıyorum 5dk bir kızımı pandemi yüzünden anasınıfında vermedik sokagada çıkamıyor doğal olarak hep evde ama bir nebze olsun eşiniz yardim etmeli ben o bakmasa yemek bile yapamıyorum cok sukur sagliklilar elbet gececek anneler bazen herseye yetisemeyebiliyor

Malesef yasaklar yüzünden ailemden kimseden yardım isteyemiyorum. Aslında haberleri bile yok üzülmesinler diye söylemedim. Ama yanımızda iki kaynımda var. Onların bile çok faydası oldu çocuklarıma baktılar. Normalde depresyonla ilgili ataklarım oluyordu ama son iki gündür korkunç haldeyim. Sabah çocuklarıma şöyle bi baktım. Heralde dedim çocuklarımı görüp göreceğim son halleri bu. Büyüdüklerini göremem. Yorumunuz için teşekkür ederim bir gün iyi olursam burada paylaşırım. . push ;

Cennet boşuna annelerin ayakları altında değil. Sabret kardeşim geçecek bu günler. Sen iyi bir annesin bundan emin ol.

Ev işlerini salın. Hiçbirşeye dokunmayın. Yemeği falan 3 kişilik yapın. Eşiniz insan değil. Bu muameleyi hak ediyor. Ev işlerine yardım etmezse bok içinde yaşasın.

Sen anne olmak istedin de, hiç sordunmu oglun o aileye üye olmak istedi mi? Var olan fakat olmayan babaya sahip olmak istedi mi diye? Hadi ilk çoçukta neyin ne oldugunu bilmedin, çoçuk nasil büyür bilmeden, 2ci çoçuk ne cesaret? Annelik sadece kendi içgudüsel duygularini tatmin etmek mi, yoksa çoçugun psikolojik, fiziksel ihtiyaçlarini tatmin etmek mi? Adam zaten var ile yok gibi ise, niye bosanmiyorsun? En azindan bir agiz daha az doyar, daha az kiyafet yikanir ütülenir ve baski azalir. Cocuklarin psikolijisine iyi gelir. Bare babalari gerçekten yok olur. Üzüldum o çoçuklara yaa

Çocuk büyütmek çok zor birde yanınızda veya yakınınızda büyükler yoksa daha zor Keşke ilk çocuk daha büyük olsaymış birde gerekli sabırı olmayan bence 2 hiççççç doğurmamalı insan kendi kapasitesini bilmeli Herkes doğur diye neye göre? Bana uygun mu? Sabrım var mı? Yeterince maddi olarak yeterli olacak miyim? Uyku fedakarlığımdan ne kadar dayanıklılık göstere bilirim? Baba dahil olacak mi, çocuk bakmaya? Yoksa kıçını dönüp uyuyacak mi ben bütün günlerce uykusuz kalınca? Soru çok, çözümü yoksa, sonuç kalıcı depresyon, hayattan zevk almama, eşler aradı büyüyen kavga! Size bol sabır diliyorum duygusal olarak sizi mutlu eden hobiler edinin

Bir kaç soran daha oldu. Evet eşimi boşayabilirim. Babamdan kalma emekli aylığı ve bağlanacak nafakayla çok da zorlanmadan yaşarız. O noktaya defalarca geldim her defasında büyük bir öfkeyle bırakıcam dedim. Aradan günler geçip öfkem yumuşadıkça da çocukların baba oğul ilişkisini tamamen bitirmekten çekindim. Büyüğüm bu kadar kopuk değildi babadan. Küçüğüm hala babam diye atlıyor üzerine. Boşanırsam bunu ellerinden alırım diye düşündüm. Büyük oģlumda makat çatlağı problemi var tuvalete gitmeye korkar oldu. Doktora gittik verdiği kremler bir işe yaramadı. Dün çok kötü oldu karnı ağrıyor ama tuvaletini yapamıyor. Babamı çağır anne dedi. Çağırdım. Babasına ''baba popo acıtmayan krem alır mısın?'' diye ağladı. Babası da kötü oldu. İyi kötü sakinleştirdik tuvaletini yaptı rahatladı. Hala kötü zamanlarında babasını istiyor. Evet bana yardım etmiyor, çocuklarla en fazla oynadığı 5 dakika ama çocuk baba dedi mi babası yanında. Kafam allak bullak. Bütün sorumluluğu en başından sırtlanmayacaktım. Birazını da ona bırakacaktım. Şimdi nasıl yaparım bu adamı değiştirebilir miyim bilmiyorum. Çocuk ağladığında ben sustururum. Bu hep böyle oldu. Artik susturmadan babasının kucağına koyumuversem. Ya da büyüğün eline ödevini tutuşturup babasının yanına mı göndersem.

Buyuk oglunuzdq otizm olabilir mi? Cok cesitleri var bir arastirin isterseniz ona gore davranirsiniz cocuk onlar ozellikle annesinin kotulugu icin bir sey yapmazlar. Psikolojik destek alabilirseniz iyi olur.

önce bir durun ve sakin olun.. sizin stresinizi çocuklar çok iyi algılıyorlar ve size geri yansıtıyorlar.. kocanızı karşınıza alıp açık açık konuşun.. yardım etmeyecekse yardımcı tutacağınızı söyleyin, sert çıkın biraz kendinizi ezdirmeyin.. büyük oğlunuza üzüldüm, ilişkinizi onarmak için birebir vakit geçirmek lazım ve sırada küçüğe babası bakacak mecbur yani iş kocanızda bitiyor.. bu duruma asıl sebep olan kişi o...

Bence buraya dertleşmek için açtığın konu bile herşeyin geçeceğine olan inancını gösteriyo az kaldı ben daha başındayımbu arada benim eşimde başlarda çocuğu kucağına almıyodu ben istemedim tek çocuk kalacaktık bu niye böyle ağlıyo ben istemiyorum diye kendinide benide yordu ben yatak döşek hasta oldum stresten vertigonun daha ağırı bi hastalık var ondan okdum 3 ay çıkamadım yataktan kendimi taşıyamıyodum şükür şimdi iyiyim biraz baktı okmuyo yardım etti ama ben mecbursun falan diye yedim başını bana istemiyorum tek çocuk kalsa bile dememişti doğumdan sonra dese ne farkeder

Nehir-derin2 Allah sana da çok çok sabir ve kolaylık versin. inşallah özünde sakin bir bebektir de bu kolik süreci bittikten sonra seni daha fazla yormaz:) Benim eşim evlenir evlenmez çocuk istedi. Ama sonuç bu.

Küçükken yaramaz olan mi? Çok üzgünüm ama iyi ebeveyn olamamıslar. Eğer bu şekilde devam ederlerse, bağ kuramazlarsa ömür boyu taşıyacak bu çocuklar bunu. Niyetinizi anlıyorum, annenin bunalmislugini da anlıyorum ama sorumluluk her zaman yetişkindedir. Elvo

Eşinizden daha fazla yardım. almaniz lazım gerekirse aile bireylerinden. Psikolojik destekte alsanız çok iyi olur Allah yardımcınız olsun

Bacım sen bu heriften ayrılamaz mısın? Annen bakamaz mı biraz size. Bilemiyorum. En azından annenlere gitsen biraz kafa dinlesen olmaz mı? Eşin konusunda seni anlıyorum çünkü benim ki de böyle. Ne yapsan boş. Ama ben kötü bi anneyim diye asla düşünme. Büyük oğlana bol bol sarıl. Mesela o bardak değil bu dedi. hemen sarıl boynuna "aman da benim oğluşum şu bardağı mı istemiş " filan gibi flört et bakalım nasıl olacak. Biraz enerji aktar yani. Biliyorum. Enerjin yok ama kuzum böyle yaparak kendini de şarj edeceksin. Ben uzaktan bile seni sevdim. Mücadelen ve sabrına hayran kaldım. Öperim yüreğinden

Anneliginize laf etmeyin bence sorun yalnız kalmanız diye düşünüyorum. Esinizde biraz destek olup üzerinizden sorumlulukların bir kısmını alsa en azından belli bir süre hallolur diye düşünüyorum

Okurken içten içe size çok kızdım ve özellikle birinci çocuğunuza çok çok üzüldüm. Fakat sonlara doğru Bunun bilincinde olan, Bunun için savaşmaya hazır bir anne gördüm. Çocuklarınız bu açıdan şanslı. En azından yeniden baştan başlayabilirsiniz ıkı evladınız için. Şartlarının nasıl, çözüme nereden başlayabilirsiniz bilemiyorum, yeniden bir yapılandırma yapın. Ölçüp biçim, söz verin, Bir uzman desteği alın. Eşinizle bazı konularda daha derin konuşun. Yapın bir şeyler işte. Ergenlik yaşlarına gelmeden iclerindendeki bu öfkeyi ve sevgisizliği, geri itilmişliği unutturmalisiniz.

Siz ne durumdasınız? Allah size de çok çok kolaylık ve sabır versin. Biz daha iyiyiz çok şükür en azından çocuklarım daha iyi. Küçük oģlum gün içinde kendi kendine ya da abisiyle oyalanmaya başladı. Artık evimin işlerini daha rahat yapabiliyorum. Büyük oğlumun altına kaçırmaları göz tiki bitti şükür ve psikolojisi daha iyi. Ama ben daha toparlayamadım. Mutsuzluk hissi hep benimle. Benim teşhisime göre artık nur topu gibi panik atağım ve ansiyetemde var gibi ama çocuklardan dolayı doktora gidip bunu teyit ettiremedim :) Şimdilik iyi olabilmek için kendi kendimi telkin etmeye devam ediyorum. Hakkımızda hayırlısı. M

En zor zamanlarındasınız bunu en iyi siz biliyorsunuz. Küçük oğlunuz da üç yaşını geçtiğinde onunla da iyi anlaşacaksınız. Geçexek bugünler. O da kendini ifade edecek, size yardımcı olacak. Sadece sabredin. Çok çıkmazda hissediyorsanız yardım online yardım araştırması yapın.

Bence eşinizi boşverin onun yaptıklarına odaklanmanı kendinizi üzmekten başka bi işe yaramaz. Bunu ondanyana hiç umudunuzolmadıgı için söylüyorum. yoksa tabiki yardım etmeli o ayrı. Ev işlerini yapmayın en azından mecbur olduklrınızı yapın yemek gibi. Çocuğun banyosu gibi. evi hergün süpürmeyin kendimize çocuklarınıza vakit ayırın. ben kimseden duymadım annem evi süpğrmezdi diyen. Ama annem bizle ilgilenmedi diyen çok var. Çocuklar stresi anlar ve öyle davranmaya yönelir. Ne olursa olsun sevginizi gösterin onlara bakın nasıl değişecekler. Uyku konusunda da tavsiyem devamlı uyutmaya çalışmayın. Azıcık uyudugı ona yetiyo kalkıyo. Ama uyku aralıklarını arttırabilirseniz uydugu zamanlarda artar. Allah yardımcınız olsun

Suç senin değil canım benim. Hödük kocanın hiçbir şeye yardımı olmadığı halde bir de sana yapamadıklarını hatırlatan o adamın suçu. Mükemmel olmak zorunda değilsin. O gün bütün işlerini yaomak zorunda değilsin. Biraz rahatla nefes all bu kapanma ile yeni kararlar all. Ev işlerini azalt cocuklarinla otur çocuk gibi oyun oyna. O kocan olacak adama da söyle kalksın yemek yapsın M mel_dem

Canı istediği saatte kalkıyor keyfince duşunu alıp hazır yıkanmış ütülemiş tertemiz kıyafetlerini giyiyor. kurulu masaya oturup karnını doyuruyor. Canı mı sıkıldı dışarı çıkıyor. Kafası mı şişti ayrı odaya çekiliyor. Bu evde en çok o yaşıyor.

Bu duyguları hissetmenizin en büyük sebebi Eşiniz.. O size destek olacak bunun başka çaresi yok. Olmuyorsa size yemek ve temizlik konusunda yardımcı olabilecek bir yardımcı tutmalı. Böyle beleşten, göbeğini kaşıya kaşıya aile babası olunmaz!

Çoğunluk böyle şaşıracak bir durum değil bu Bir yakın arkadaşım safra kesesi ameliyatı geçirmişti bende yanına gittim geçmiş olsun diye onun öküz kocası çocuğun öğlen yiyeceğini okul için hazırlamadı kadın kalkmak zorunda kaldı o halde çocuğunu okula hazırladı bende ağzım açık izledim ki bende tabi yardımda bulundum, çoğu kadın erkek yardım eder diye beklentiye girmesin çoğunluk halen öküz ve bencil

Cocugun ihtiyaci su ve yemek degil. Düzendir. Huzurdur. Onlar yerinde olsa, yemegide, suyuda yer içer. Senin psikolojin bu telasi kaldiramiyor, peki çoçuklarin? Yazik degilmi o çoçuklarda bu evlilige sahit oluyorlar? Ilgisiz babalari, bitmis durumda anneleri var? Ne için? Etraf sana dul demesin diye mi? Bu sekilde hiçbirsey degismez. Cocuklar daha hirçin, psikolojileri iyicene bozular. Cocuklara ne vereceksen, ilk 6 yilda vermen lazim. Bu süreç karakterin temellerini atiyor çünkü. O adami birak ve annenlere git. Bunu çoçuklarin için mecbur yapmak zorundasin. O çoçugun psikiyatriste ihtiyaci yok. Diyorum ya, düzen ve huzur.

Birebir seninle aynı şeyleri yaşadım aynen büyüğün 1. sınıf stresi küçük sürekli kucakta eş ortada yok ama beni motive eden ne oldu biliyor musun küçük çocuğum doğduktan sonra yoğun bakımda kaldı o kadar korktum ki ölecek diye. Çok şükür iyileşti sağlığına kavuştu. Bu sebeple ağlaması, sürekli kucakta olmasına hiç şikayet edemedim. 1 yaşında sakinleşti. Ondan sonra bir süre 2 çocuğumla birlikte yattım. Biri bir yanımda öbürü diğer. Çok faydasını gördüm

Okurken yasadim resmen. cocuklariniz gercekten zorlar. Esinizin cenesini kapatmasi ve size birilerinin az da olsa nefes almaniz icin yardimci olmasi

Buna hakkınız yok. Bu yaptığınız bencillik. Siz sadece kendinizi düşünmüşsünüz, çocuklarınızı değil. Çocuklarınıza sordunuz mu babasız yaşamak istiyor musunuz diye? Yetebildiğinize inanıyor musunuz başlığınız beceremediğim anneliğim olduğu için soruyorum? Çocuklarınıza babanız var aynı evdeyiz hala resmi nikahlıyız ama aslında yok nasıl bir his böyle yaşamaktan memnun musunuz diye soracak mısınız ilerde? Sperm bankasından hamile kalsaydınız, adamı boşayıp kendinize çocuklarınızla bir hayat kursaydınız tamam o zaman belki anlayabilirdim sizi ama adamla aynı evde nikahlı kalayım o faturaları ödesin ben işini göreyim ama babalığa dair hiçbir şey yapmasın biz üç kişilik ayrı bir aile olarak takılalım. Bu nasıl normal geliyor size benim aklım almıyor

Siz kötü bir anne değilsiniz Sadece yalnızsınız ve tüm genç annelerin düştüğü hatalara düşmüşsünüz Eşiniz yeteri kadar eleştirilmiş zaten o konuya girmeyeceğim, arkadaşlar doğruları yazmış Başka bir konuya dikkatinizi çekeyim, her istediği yapılan ve kuralları belirleyen çocuklar büyük sorun. İki tane kardeşimde ve iki tane de üst komşumda var, aynen sizin yaşadığınız sıkıntıları yaşıyorlar çünkü günümüzde psikoloji adı altında çocukların her istediği yapılıyor, annelerini hizmetçiye çevirmelerine olanak tanınıyor. Benim yaşım 43 rahmetli anneme bardağı neden oraya koydun desem alacağım cezayı düşünemiyorum. Dövmekten sövmekten bahsetmiyorum ama kurallar vardı, anne büyüktü ve saygı görürdü. Elbet çocuktuk yaramazlıkta yaptık, seste yaptık ama her şeyin bir sınırı var, yaramaz çocuk akıllı olur, her şeyde özgür olsun şöyle olsun böyle olsunun sonucunu sokaklarda görüyoruz, çocuklar kadar anneninde ruh sağlığı önemli. Kurallarınızı koyun ve uygulayın hem kendiniz hem de çocuklarınız için. Büyük oğlunuzda bazı sorunlar olduğu aşikar ona biraz daha ilgi lazım belki bir pedagog desteği iyi gelebilir

Asla basarisiz bir anne degilsin. Bazi cocuklar zor oluyor. Benim oglum 3 yasina kadar emdi ve gecede 5 kere uyaniyor beni emzik niyetine kullaniyordu. Calistigim icin bende cok stres yapiyordum. Sonra baktımki ben stres yaptikca cocuk hissedip daha çok huysuzlaniyor. Sonrasinda kendimi teskin etmeye basladim, nefes terapisi yapiyordum ve sürekli ayetel kürsi okuyordum. Cokmu bunaldin camı aç burnundan nefes alıp ağzindan nefes ver bunu öfke veya stres aninda 10 15 kere yapsan rahatlarsin. Birde şükür ilaç gibi geliyor. Yani senden daha iyi durumda olanlar yerine daha kötü durumda olanları düsünüp şükretmek gibi. Mesela masallah cocuklarin sagliklı hastane kapilarinda çocuklarina şifa arayanlar var. Mesela evlat evlat diye yanip tutusan kardeslerimiz var. ne güzelki rabbim aratmadan 2 tane birden vermis. büyük olanida azarlama yaramazlik yaptigini huysuzlugunu baskalarinin yaninda konusma sürekli yüreklendir. Mesela yaramazlik yaosa bile aaaaa benim oglum bugün hic yaramazlik yapmadi annesini hic üzmedi diye sarıl. bak göreceksin zamanla huysuzlugu gececek.

Ben anne olmak istedim buna hakkım olduğunu düşündüm. Yetebileceğime inandım. Ve zaten bana zerre faydası olmayan bir adamdan medet ummadım. O yuzden konuyu ilk açtığımda eşimden cok bahsetmedim. Eşinden yardım iste, sesini çıkar, bir cinnete bakar diyenler var ama eşim bunların zerresinden anlayacak biri değil. O kendi hayatında biz çocuklarımla üçümüz ayrı bir hayattayız sanki. Bazen eşim köyüne gidip 10 gün gelmiyor. Büyük oğlum babasını sormuyor bile. Aklına gelmiyor. Hayatımızda O kadar yok ki.

Cocuklarinizin her soyledigini yaparak kendinizi yipratirsiniz. Su icmiyorsa nereye kadar icmeyecek sizce? Sadece sizi deniyor. Aynen bahsettiginiz depresyonlari yasadim. Cocugum cok zor bir bebekti. Asla ikinciyi yapmayi dusunmem, anca rayina oturdu bende bazi seyler. Simdi 4,5 yasinda istedigi bir seyi asla bana yaptiramaz ben yapmak istrmiyorsam. Bence siz de yapmayin. Esinize zaten sinir oldum, pasa hazretlerine bir Cinnet gecirin de gorsun dunya kac bucak

2 çocuk annesiyim, seni cok iyi anlıyorum. Asla kötü bir anne değilsin, sadece çok yorgunsun. Soruldu mu bilmiyorum ama etrafında annen akraban, misal küçük oğlunu günde 1 saat emanet edebileceğin kimse yok mu? Ha bi de şunu sorucam. Bu adamı boşama olanağın yok mu? En büyük yük o senin hayatında.

Siz kötü bir anne değilsiniz eşiniz kötü bir eş ve babalığı sadece eve ekmek getirmekten ibaret sanan birisi. Yazdıklarınızı okurken hissettim ben gücünüzü. Maşallah en zor dönem 1. Sınıf olan ve 2 yaş sendromuna yakın bir bebeği hem de bütün ev işleri ile birlikte idame ettirmek herjesin harcı değildir. Bu bile sizin ne kadar güçlü olduğunuzun ispatı. Bu yoğunlukta bir de 2 güne bir banyo olayını yapabiliyorsunuz ya sizi canı gönülden tebrik eder, anneliğiniz karşısından saygıyla eğilirim

Sıkıntı eşinizde elbette ki yardım etmek zorunda, ayrıca büyüğe kardeşi gelmiş de olsa onu hala çok sevdiğinizi hissettirmeniz lazım ki bu davranışlarından vazgeçsin, dikkat çekmek için yapıyor gibi

anne değilim ama öğretmen olarak yorum yapabilirim. Siz mükemmel anne olmaya çalışıyorsunuz. Çocuk suyu siz istediğiniz gibi koymazsanız neden içmesin. Susayınca içer. Sizi sınamasına izin vermeyin. Ağlayarak bir şey anlatırsa ağlayarak konuştuğun için anlamıyorum, kendine gelince konuşalım deyin. Sanki çok panik yaklaşıyorsunuz. Biraz rahat olmaya çalışsanız. Mükemmel olmak zorunda değilsiniz. Sevgiyle yaklaşan her anne mükemmeldir.

Kafa dinlemeye ihtiyacın var sadece kötü bı anne değilsin sen. ananne babaanne yokmu birkaç saatliğine onlara bıraksan yada onlardan biri sizi gelse sen dışarı çıksan biraz hava alsan. gerçi Corona var ama kalabalık yerlere girmezsin snde

Keske o adamdan 2ci çoçuk yapmasaydiniz. Bak "oglumun kardesi olsun" diye diye, ne oldu? O adamdan yillar önce bosansaydin, ayaklarin üzerine dursaydin oglun için çok daha iyi olacakti. Simdi çoçugun ilgisiz babasi var ve üstüne fazla ilgi isteyen kardesi var. Kendisi ne oluyor? Halen geç degil. Bu adamdan bosan ve annenlere tasin. En azindan annen bir süre yardim etsin. Ondan sonra bir ise gir ve düzen kur çoçuklarina. Ayrica demek istiyorum ki es faktörün yaninda en büyük sorun disiplinsizlik. Kural koyman gerekiyor. Oglun o bardaktan içmek istemyormu? tamam o zaman içmeyecek birsey. Aglarsa aglasin. Küçük içinde ayni sey geçerli. Sirf agliyorlar diye herseylerini yapmak iyi birsey degil cidden. Ama sen o kadar bunaldin ki esinin yardim etmemesi, baski kurmasi, mutsuzlugundan. Artik kural disiplin hak getire. Yani sende fazla yiprandin. Ondan dolayi diyorum ki bir müddet annende kal. Kendini biraz toparla, sonrada düzen kur, disiplin kur.

kocanıızı merak etmiştim yaşıyormuş meğer

Bu adam sizi seviyor mu ne kadar ağır bişey bu Kendi çocuğu değil mi büyükle ilgilensin o zaman

Kendinizi sorgulayıp suçlamanız çok acımasızca olmuş, çocukların zor oluşu sizinle alakası yok o bir dönemdir gececektir keşke en az 4 yıl ara verip 2 çocuğu doğursaydınız, çünkü çocuk büyütmek dünyanın en zor işi biraz hafife alıp 2 ciyi doğurmuşsunuz buna deli cesareti diyorum, Ben o cesareti kendimle göremedim bulamadığım için 2 doğurmadım kapasitemin Farkındaydım, neyse ki çocuklar büyüyor Biraz daha sabırlı, olun durumu kabüllenin İsyankar olup kendinize işkence etmeyin

Buyuk oglunuzda takintilar baslamis. Bilerek yapiyor diyorsunuz ama bence degil. Keske bir cocuk psikiyatristine goturseniz. Önceki

Vicdan merhamet bi erkekte olması gereken en önemli özellik bunu hep diyorum

Sizin yardıma ihtiyacıniz var biraz dinlenmeye.. hem zihinsel hem bedensel yorgunluğunuz sizi psikolojik olarak etkilemiş ve duygularınızı yoğun yasamaniza neden oluyor. Benim çocuğumun kardeşi daha doğmadı hamilelikten öncece inat bi cocuktu. her konuda maşallah var tek sorunu inatlik. Hem ben hem babası ilgiliyiz kurallarimiz Vs de var. Ona rağmen o da su istese suraya koy, yok ben oraya demedim diye aģlamasi Vs var şu 1 haftadır daha iyi. Biraz da huyundan herseyi kafanızda kardeşi doğdu ihmal ettime yorup üzülmeyin. Herşeyi elinizden geldiğince yapiyormuşsunuz duşunuz bile 10 dk imiş. Eşiniz yardım etmiyorsa aileden destek alın haftanın belli günleri. Zamanla zaten geçicek inşallah. Anne olmak hep iyisini de yapsan neden daha iyisini yapmadım diye vicdan yapmak zaten. Dünyanın en güzel ama en zor şeyi. C Canlicenaze Aktif

Ağlayarak sana her istediklerini yaptırmalarına izin verme istikrarlı ol hayır dediğini ağladığında evet deme bırak ağlarsa kendi kendine ağlasın zamanla ağlayarak sana bir şey yaptıramayacaklarını anlarlar Önceki

iyi de sizin sorununuz küçüğün zorluğu, büyüğün kıskançlık sonrası tepkileri, yetememeniz vs değil ki.. asıl sorun el elde el baş üstünde oturan bencil merhametsiz saygısız kocanız.. sizin de çocuklarınızın da durumu kocanızın eseri.

Benim de 1 kızım var anlattıklarınızı okurken kendim yaşamış gibi oldum. Çok zorlandım çokkkk, hala da zorlaniyorum. Bebeklik dönemi çok zordu, ayni sizinki gibi kanepeye yatırdığım an başlıyordu ağlamaya. Tuvalete bile gidemiyordum çığlık çığlığa ağlamaya başlıyordu kız, yan komşu işkence yapıyorum falan zannediyordur heralde. Eşimin hiç yardımı olmaz, ben de işe gidiyorum yoruluyorum ordan okula geçiyorum der. Kızıma kızdığım zamanlar çok pişman oluyorum ama elimde değil boğulacak gibiyim bunca işin gücün içinde. Ve tüm bu yaşadıklarıma rağmen ikinci bebeği istiyorum bazen.

Bunu diyen erkek milletine 5 dk çocuk emanet edemezsin. Bakamaz annesi seni istiyor der getirir bırakır yanınıza. Siz annesiyseniz o da babası. Çocuklara babalık yapmaktaktan eşine kocalık yapmaktan aciz herif. Boşan diyeceğim konu sahibi. Bu adamla bir ömür mutsuz ve yorgun olmak istemiyorsan tabi. Babasıni hatirlamıyor bazen büyük olan demişsiniz.10 gün köye gidiyor ne demek? Eş burada çocuklar burada. Aile hayatı yaşamıyorsunuz şuan siz. O adam evin ihtiyaçlarını karşılayan bostan korkuluğu şuan. Boşanmış bekar anneden tek farkın medeni durumun sanırım.

Bunca şeyi tek başına göğüsleyebildiğine göre sen harika bir insansın. Ama eşin insan değil.

Anneliğinizen ziyade eşinizin babalığına laf edin. Eşiniz biraz baba olabilseydi, siz yine kusursuz anne olabilecektiniz. Öfkeyi içinizde biriktirmeyin, eşiniz öfkenizi bilsin ki bi zahmet o da yardım etmenin de ötesi sorumluluklarını bilsin.

Ne diyeceğimi bilemedim. Allah feraha kavuştursun. Tek kabahatiniz eşinizin istemediği çocuğu istemek. Geri kalan problemler tek başınıza yetmeye çalışmaktan. Varsa imkanınız yardımcı birini bulun. Eşinizi dahil edin diyemiyorum belli ki sonuç alamıyorsunuz. Dua edin de kalbine merhamet gelsin.

Kusursuz anne olacagim dusuncesi ile herseyi kendiniz basarmak istiyorsunuz ve esinizden belki de siz yardim istemiyorsunuz. Yonetemediginiz sey cocuk degil kendinizde yarattiginiz stres. Siz sakin ve ilimli olursanjz hersey yoluna girer. Siz stres yaptikca bunu evlatlariniza da yansitiyorsunuz ve hersey cigrigindan cikiyor dolayisiyla.

Kalbinizi ferah tutun. Siz iyi bir annesiniz. Küçükken yaramaz olan çocuklar büyüdüklerinde çok akıllı ve başarılı gençler oluyorlar, göreceksiniz inşallah o günleri ve onlarla gurur duyacaksınız. En azından sağlıkları yerinde diye şükredin. Ve siz şükrettikçe şükredecek sebepleriniz çoğalacak. Zamanla düzene girer, yoluna girer herşey. Yeterki siz biraz daha sabırlı olmaya devam edin. Sonrasında bu sabırlarınız size şükür olarak geri dönecek. Birde zamanınız varken bol bol öpün sevin oğullarınızı, mis kokularını içinize çekin bol bol. Evlat kokusu cennet kokusudur, hiç tadamamış olanlar var. Hazır cennet demişken; Cennet annelerin ayaklarına serilmiş... Sabretmeye, şükretmeye devam edin

Dün çok bi işe el sürmeyim de çocuklarımla daha fazla ilgileneyim dedim. ama sadece dağınıklığı toplayıp 4-5 öğün yemek hazırlamak çamaşır yıkayıp serip toplamak banyo ve tuvaleti hızlıca elden geçirmek küçüğü oyalamak sakinleştirmek derken geriye yine zaman kalmadı. Küçük oğlumun yapısı bu huysuz. Kendi halinde oynarken bile oyuncaklarıyla kavga ede ede oynuyor. Büyük oğlumla yemek aralarında ara ara boşluklarda sohbet ettim. Şakalaştım. Sarılıştık falan o bile yetti ona. Dün daha bi keyifliydi. Gelip gidip bana izlediği çizgi filmleri falan anlattı. Ben kendimi bir toparlasam büyüğümün pedagog ihtiyacı bile kalmayacak. Küçük oğlumdan önce ne kadar çok vaktim kalıyordu. Büyük oğlumu saatlerce parkta oynatıyordum. Pastane, oyun alanları geziyorduk. Şuan korona olmasaydı diyorum cocukları yine eskisi kadar gezdirebilecek ne zaman ne de psikolojim olacak mıydı? Türkiyece koronadan kurtulurken ben de bu depresyondan kurtulmalıyım.

Sen kötü anne değilsin de, eşin kos kocaman bir öküz. İnsafsız merhametsizin teki. Onun babaligi nerde?

Sizin anneliğinizi sorgulamanız üzücü zaten kendinizi paralıyorsunuz. Kocanızın kendini değiştirmesi gerek iki çocuk da onun evladı. 2. ciyi siz istediniz diye onun babası değil mi? Oğlunuza bağıracağınıza kocanıza bağırın avaz avaz bağırın ki kendine gelsin, kardeşin yükü abide değil babada olmalı.

uyku eğitimi verin...

Suan benim 4 yaşında olan kızım, ve 3 aylık bebegimle aynı durumdayız, fazlası var eksiği yok anlattıklarının ama biliyorum ki gececek.. azıcık daha sabır canım.

Tamam birinci çocuğu yaptınız ama bu adam birinci çocuk da da yardım etmemiş ne diye 2 yi yaptınız Üzgünüm ama gerçekler bu her insanın yardıma ihtiyacı vardır bebek zor bir bebek ve eşinizin de yardımcı olması küçüğe bakamıyorsa en azından işten geldikten sonra buyugun ödevlerine yardım etmesi bir şeyleri telafı etmesi gerekırdı Bana göre asalak bir eşle yaşıyorsunuz Oğlunuzun ve sizin psikolojik desteği var Ben burada en çok buyuk çocuga uzuldum karakter denen şey küçük yaşlarda şekilleniyor ve bazı durumları ilerde degıstırmesi daha zor oluyor lütfen ertelemeyin siz ve büyük oğlunuz Ayrıca iyi bir evliliğinizde yok evliliğiniz içinde yardım alın iyi bir anne değilim anneliğim vs vs demenin şuan hiç bir faydası yok yardımsızlıktan diyelim ona lütfen düşünüp durup alınması gereken önlemleri geciktirmeyin Biraz da masaya yumrugunuzu vurun eşiniz için pasif olmayın siz ve çocuklarınız söz konusu

Ev islerinden elinizi eteginizi cekin. En basitinden utu yapmak yerine kahve yapip icseniz beliniz, kolunuz dinlenir arti en onemlisi biraz beyniniz dinlenir. Sen nasil kadinsin, sen nasil annesin bilmem ne diye sacmalarsa sakin bir sekilde bu kadarina yetebiliyorum deyin, kavga bile etmeyin. Acilen bulasigi, camasiri, utuyu, temizligi minimuma indirin. Yemegi 2 gunluk yapin isitin isitin yiyin. Begenmeyen yemesin. Ayrica yetersiz degil aksine baya beceriklisiniz. 2 cocukla yetistiginiz isleri agzim acik okudum. Bu kadar is yukune can dayanmaz, isyan etmeniz cok normal.

Yaşadığınız durumu o kadar iyi hissettim ki içimde, ah guzel anne keşke bazen burada yorum yapmaktan daha fazlasi gelse elimizden diye düşünüyorum. Ben de anneyim, oğlum 2 yaşında, tek çocuk herşeyi beraber yapıyoruz, bazı zamanlar ben bile zor olabiliyor diyorsam sizi gerçekten iyi anlıyorum. Maalesef ki insanız ve tek başınıza yapabilecekleriniz bir kere bunyenize aykırı, sizin de dinlenmeye, nefes almaya, kişisel gereksinimlerinizi karşılamaya ihtiyacıniz var. Burada esinize çok ama çok büyük bir gorev düşüyor, size destek vermeli, cocuklarin bakımında, sakinleştirilmesinde aktof rol almalı. Bunu ciddi olarak konuşun, konuşmak yetmiyorsa bence mutlaka bir uzmanla beraber görüşun ki durumun farkına varsın. Benim kişisel tavsiyem büyük oğlunuzu kensinize çekin ve aranızda ki bağı kuvvetlendirmek icin ozel olarak çabalayın, beraber bebekle ilgilenmek, oyun haline getirmek gibi. Hayatıniza müzik dans gibi beraber enrjinizi atabileceğiniz aktiviteler katmayı deneyebilirsiniz. Bu dönemde apartmanlar özellikle zor olmaya başladı yaşamlar, ama yapacak bir şey yok, cocuklarımizın ruh sağlığı daha önemli. Meditasyon yapmayı deneyin, ilk başlarda zor ya da anlamsız gelebilir ya da zor ama bebeği uyuturken bile dinlendirici müzik açıp gözlerinizi kapatıp sakinleşmeye çalısabilir, kendinizi bir ormana ya da sahil kenarına gitmis gibi hayalleye bilirsiniz, ben de çok işe yaramıstı. Ve eğer mümkunse eve standart getirin, yapılan seylerin saat organizasyonu gibi. Çocukların çok hassas dönemleri, bu vakit oluşacak hasarlar ileride büyük problemlere dönüsebilir, tik vb seyler bizim fark edebildiklerimiz, cocuğun içinde yaşadıgı bambaşka seylerde olabilir ki hissettiginizi belirtmişsiniz mutsuzlugunu. Küçük bebek ise hem kendi huyu olabilir huzursuzluk bununla beraber ortamda ki huzursuzlukla kendini guvende, iyi, konforlu hissetmiyor olabilir yani siz iyi oldukca onlarda iyi olacak. Destek alma imkanınız varsa o da değerlendirilebilor yardımcı vs, ama mutlaka mutlaka uzman gorüsü alın. inşallah yakın zamanda düzene girer