Ama böyle mesajlara çok üzülüyorum.. bende daha evvel benzer acıları yasamis anneler için hüngür hüngür saatlerce ağladığımi bilirim, ama benim için ağlamasın kimse Allah sizden de razı olsun, dua edin. Evladım en güzel yerde, evet acıyor yüreğim, kucağımda olsun çok isterdim, ama takdiri ilahi

Allah sabırlar versin, gönlünüze ferahlık versin. İmtihan dünyasındaki en çetin imtihanlardan birini yaşamışsınız. Cennetle mükafatlandırsın inşallah. Yeniden toparlanma gücü versin

Bu farklı bir durum, kendinize şans verip terapiyi deneyin bence, Ebru Şallı oğlunu kaybettiğinde terapi aldığını söylemişti, hatta bu konuda youtube'da bir kaç şey söylemişti, etkilenmiştim hayattaki duruşu karşısında. Bilmiyorum; böyle durumlarda benzer acılar yaşayan insanlar birbirini daha iyi anlayabilir.

Çok zor tahmin edebiliyorum.. ama geçcek İnshaAllah.. Okadar beklemssiniz bunun üzerine bu olanlar imtihan ama bu bu sondu Allah'ın izniyle evlatların kucağı ni dolduracak İnshaAllah

Haklısınız.. teşekkür ederim

Allah'ım, cennetligini nasip etti, dünyada da yaşayıp cenneti nasip edeceğini de versin ins

İki kez okudum, doğru anlayim diye.. Takıntı oldu dediginiz nedir, 8.5 yıl bı çocuğum olsun istemem mi? Peki abarttigim ne, dört ay olmuş, böyle bı acı yaşıyorum ve başedemiyorum demem mi? Bunu burada paylaştım diye onca destek mesajı geldi, naçizane fikir veren de oldu, ama sizin bunları yazmanizda ki amacı anlayamadım. Bı samimiyet de hissettirmedi bana yazdiklariniz.. Ki paylasimlarimi bile doğru okuyamamissiniz, ilk ve tek evladımdi... Ben, ilk evladı yanında olupda ikinci evladını ugurlayan ve onun acısından ilk evladini ihmal ettiğini düşündüğüm bı anneye dahi bunları bu şekilde yazmazdim, zaten gönlü mahzun bir de ben hüzünlendirmeyim derdim. Üzdünüz beni

Allah kalbinize ferahlık versin, gerçekten dayanması zor bir acı terapi alırsanız süreci daha iyi geçirebilirsiniz aslında. Süreç diyorum; çünkü acınız bir gün hafifleyecek, yeniden nefes almaya, gülümsemeye başlayacak, hayata karışacaksınız. İmtihan Dünyasındayız malesef, acılarımızla yaşamayı hepimiz öğreniyoruz, öğreneceğiz. Rabbim sabır versin

Sarilalim, dinsin yüreğimizde mi aci. Umudum bundan önce de baki sonra da. Ben giden yavruma yaniyorum, baş edemediğim nokta bu

Biliyorum yaşadığımız açıdan daha beterleri de var, Allah yardım etsin

Başınız sağolsun. Allah sabrı cemil versin. Bilinçli ve maneviyatlı gördüm sizi. Çocuğunuz niye vefat etti? 9 yıl çocuğunuz olmadı, bir yöntemle hamile kaldınız? Doğurduktan sonra mı vefat etti?

Allah razı olsun

Zamanla olması gereken herşey olacak, buna izin vereceğim. Hayattan kopmuş degilim, sadece yapmam istedigim şeylerin sayısı az, zorlanıyorum kendimi. Akışına bırakıyorum. Teşekkür ederim

Allah sabır versin. İnşallah atlatırsınız en kısa sürede. Psikolojik destek almıyorsanız alabilirsiniz aslında. Ailenizin yanına da gitmek istemiyormuşsunuz ama yanınızda insanların olması atlatmanıza daha yardımcı olur

Başınız sağolsun sizi çok iyi anlıyorum ben de benzer seyler yasadım o süreç hele kabus gibiydi hala şaşırıyorum akıl sağlığımı nasıl korumuşım diye. Ben kırkım çıktı hemen iş başı yaptım dışarı çıkmak hayatın olağan akışına kapılmak bana iyi gelmişti. Zaten bunu bana psikiyatristim ve psikologum tavsiye etmişti. Siz de destek almaua başlayın ve ne yapın edin dışarı çıkın.

Aynı durumu yaşadım hemde iki defa kimsenin sözü desteği teselli olmuyor kesinlikle psikolojik yardım alın sezaryen olduğumdan 3 ay analık iznim vardı biter bitmez işe başladım çok sevdiğim bi iş olmadığı halde tedaviyle birlikte çok iyi geldi bi yerden başlayın hemde hemen Ama öncelikle tedavi ben öylesine iş yerinde başsağlığı dilerseler bile canım yapacağından aman bi ilaç verir bende vurdumduymaz bi insan olurum diyerek gitmiştim ama gerçekten çok faydasını gördüm Allah sabırlar versin bu acıdan sonra en büyük dileğim kimse evlatla sınanmasın inşallah

İçime ateş düştü gerçekten. Rabbim sabrını versin, başınız sağ olsun. Ama böylesine bir acıyla başa çıkmak için tedavi olmanız şart.

teşekkür ederim. benim uzun zaman geçti. şimdi iki çocuğum var çok şükür. kafanızı rahatlatmak için söylemiştim. bu sıfata sarılarak acınız hafiflemez diye düşünüyorum çok takıntı haline getirmeyip artık yolunuza bakmalısınız pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

BuDunyaninMukafatiOlmali size kocaman sarılıyorum, güzel anne, zamanın iyileştitici gücü var, kendını ona bırakmanı tavsiye ediyorum, işinden ne geliyorsa onu yap, fotoları kaldır diyen olmş bunu siz İstemedikçe yapmayın emin olun bi sabah kalkıp onu gercekten kalbimizde yaşayacağına inanıp siz kaldırcaksnz, daha toparlanamadım diye kendinizi de suçlamayın lütfen herkesn süreleri farklı oluyor, 5 yılda alışan da oluyır 5 ay da alışan da o yuzdn kendınızi bırakın, siz nasıl yas tutuyorsanz bırakın yas ta sizi tutsun bi süre sonra sağlıkla ayağı kalacaksınız, bebeğinizin adına iyilikler yapın, nu iyilik maddi olarak değil de birinin gercekten hayatına dokunmak gibi,, onun size şefatci Olması içim bol bol dua edin,

Kolay kolay yorum yapmam ama insan böyle anlarda kendinle aynı yollardan geçmiş birini arıyor, bende nerdeyse onuncu yılda aldım evladımı kucağıma.. Ondan önce bir düşük yaptım kürtaj oldu içimde öldü.. Yıllardır dik duran ben kürtajdan sonra çöktüm. Allahım dedim olmamasına alıştım ama oluyormuş gibi olmasına alışamadım ama buda imtihan asla isyan etmiyorum dedim... Ama inan geçecek yine anne olacaksın ve iyi ki isyan etmemişim iyi ki inancıma sığınmışım diyeceksin.. Allahım buna da şükürde geç.. Bana arkadaşlarım hep senin kadar çocuğu olmayıp tevekkül eden görmedşk derlerdi. Bende derdim ki yüzde yüz kısırlık yoksa umut vardır. Bir kere olmuşsa seninde yine olacaktır. Bana inan ama önce sen kendine inan lütfeeeeen gel sarılalım

Rabbim kalbinize ferahlık versin

Şimdi kardeşini bekliyorsun sanırım canım, Allah afiyetle kavuşmayı nasip etsin, dua beklerim

Bende bu acıyı tam 3 kez yaşadım. Rabbım bir daha yaşatmasın ins hicbirimize. Rabbım evladın varlığıyla yokluğuyla sınamasın. Saçlarımı yolmaya kendime zarar vermeye başlamıştım artık. Hep dua ediyordum Allahim uyuyup uyanayım yanımda bir bebek olsun diye. Artık hamile kalma, sağlıklı hamilelik geçirme, sağlıkla doğurma gibi bir süreci kaldıramayacağım diyordum. Şimdi 2 kızım var. 1 hafta önce büyük kızımın 9. Yaşını kutladık. Hepsi geçiyor Rabbım sabrınıda selametinide veriyor canım benim. Ins sende biran önce ferahlığı aydınlığa çıkarsın

Cumleyi degistirmis. Cok daha agir bir sey yaziyordu. Her okudugumda benim icim parcalaniyordu. Kendisi ne hissediyordur kim bilir...

Allah sabır versin. Yalnız kalmamaya çalışın acılar paylaşarak azalır. Rabbim yardımcınız olsun.

Teşekkür ederim, kuran kursu öğreticisiyim, başka işde yapamam, kendi mesleğim için bı seylsr yapabilirim belki ama onun için de enerjimi toparlamam lazım, şimdi içinde bulunduğum ruh haliyle nasıl olacak hiç bilemiyorum.

Psikolog destegi ile her sey cok daha guzel olacaktir.

G Gabriel_

Maşallah, yüzüm güldü inanın, sizin adınıza cok sevindim. Kendi adıma, yanlış anlatmak istemem kendimi, ben bundan sonrası için ümitvarim, Allah dilerse yani dilediyse oğlumun kardeşlerini de verir ama ben oğlumun durumuna üzülüyorum. Kabullenememek değil benimkisi, biliyorum mutlak bir güç var verdiği gibi alan ama anneyim işte dayanmıyor yüreğim ya da bu kadar dayanıyor

Başınız sağolsun, Allah sabır versin, cennette sizi bekliyor inşallah yavrunuz.

Çok ama çok üzüldum gercekten.. bu bir imtihan yapacak birşey yok Malesef. Başın sağolsun Rabbim İnshaAllah sağlıklı hayırlı ve uzun ömürlü evlatlar nasib etsin.. eşine dayan.. birbirinize güç verin.. Allah sabır versin.. Sen hala bir Annesin.. hiçbir şey değişmedi sadece araya hasret girdi İnshaAllah doğacak evlatlarında bulursun teselliyi tez zamanda Rabbim aratmadan nasib etsin

Alacagim.. Araştırmaya başlayacağım. Ben kendime ve eşime çok güveniyorum, eşim güvenimi boşa çıkarmadı ama ben kendime yetemiyorum, 33 yıllık hayatımda ilk kez hissediyorum bunu.. Haftada bir olan evden dışarı planları ikiye üçe çıkaracağım. pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Babamın acısına, calişmasaydim cok cok daha zor dayanırdim. Başta hic kolay olmadı. Sınifta birdenbire üzüntü ve yokluk hissi çöktügü oldu. Bir gün agladim hatta. Bi ögrenci kalktı sarıldı. Meger beni cüzdanimda babamin resmine bakarken görmüs bir gün.. Benimle bir aglayanlar oldu. Lisede calisiyorum ustelik. Bugün 2. dönem başlangıcı kendimi eski günlere göre daha iyi hissediyorum. Allaha sıginmak ve çalışmak oldu iki çıkıs noktam. Ama zor mu zor. Sevdiklerini kaybedenler anlar ancak

BuDunyaninMukafatiOlmali Size sabırlar diliyorum Lotus'un bu yorumunu dikkate alın bence. Ben hazır olmadığım bir gebelik yaşadım ama düşükle sonuçlandı. Buna rağmen her düşük hikayesinden, telefonuma indirdiğim o takip aplikasyonundan inanılmaz etkileniyordum, sildim aplikasyonu. Çok kötü bir tecrübeydi. Hala çok üzülüyorum ki sizi düşünemiyorum.. Tabi ki yasınızı tutun ama yaranıza da tuz basmayın. Bunları yaparak bebeğinizi hayatınızdan çıkarmayacaksınız. O her zaman kalbinizde yer alacak zaten. İşe başlamak istemez misiniz? Belki sürekli düşünmek zorunda kalmazsınız.

Uzman yardimi alamaz misin?

Allah sabır versin size yüreğinize ferahlık versin inşallah,

Allahım acil sabırlar versin inşallah.

Her okuduğumda içim parçalanıyor demişsin ya, ben zaten en uç noktada yanıyorum yani beni etkilemiyor du, siz kıymetli arkadaşlarım uzuldunuz diye o yazıyı değiştim, ama diğerleri kalacak beni böyle bileceksiniz.

Allah sağlıkla sihhatle güzel gunlerini göstersin, ins kendimi yanlış ifade etmemisimdir

Acıyla baş etmekten ziyade acınızı kabul edin, evet oldu yaşandı ve canınız çok yanıyor.. ama Rahman'in söndüremegi hiçbir acı yok. insan bu acıyla değerli, siz de! elbette çok zor ama taşıyan o yüce gönül değil mi içinde her duyguyu. mucizeniz inşallah tekrar sizi bulsun. dua edeceğim bunun için

Allah'ım mekanını cennet etsin babacinin, orda kavuşmak nasip olsun ins

Size tavsiyem kullanici adinizi, altinda yazan cümleyi değiştirip alttaki doğumdan sonra gecen gün sayisi yazısını kaldirmaniz olacak. Bunlar her daim acınızı taze tutmaniza sebep oluyor. Bunun üzüntüsü ve stresi de yeni gebeligi engelliyor olabilir.

Cok uzuldum gercekten basiniz sagolsun

Canım acın çok taze ve bu bir parçan. Çok normal böyle hissetmen veya daha kötü hissetmen. İnşallah hafifler birazcık olsa yüreğin ferahlar. İçine atma görmezden gelme acını. Bu acıyı yaşaman nasıl diyim hislerini dinleemen ağlaman gerekiyorsa Adıyaman gerekiyor. Yoksa ilerde acın biraz daha hafifleyince bir yavrun daha olduğunda daha sağlıklı olabilmek için. Yoksa zaten tranvatik bir durum. Baskılarsan daha tranvatik şeylerle başedersin. Ne bileyim çocuğun üzerine aşırı düşmeye başlarsın. Şimdilik bırak acını yaşa, kendini dinle, kendini suçlama elimizden ne gelir? Sen tek ve özelsin bunu unutma. Biraz daha hafifleyince çık dışarı bol bol en azından hava al insanları izle. Belki şimdi değil ama işe dönmekte sana iyi gelir. Ama bu süreçte hislerini acını dostlarınla paylaş. Hislerini konuş çekinme

Tedaviyle gebe kaldım, her şey yolundaydı. Sezaryene iki hafta kala plasenta erken ayrıldı, yoğun kanamam oldu.

bilmiyordum sizi sitede görmeme rağmen. çok üzüldüm başınız sağolsun allah acılarınızı hafifletsin tez zamanda

Kaybınız elbetteki zor başınız sag olsun ama bu kadar denemek, başka birsey düşünememe ısrarla yenisini yapmaya çalışmak, yani bir nevi takıntı hali doğru değil. Siz varolan bir birey olarak daha önemlisiniz bunu unutmayin. Siz resmen kendi varliginizi buna adamis gibisiniz. Henüz daha dünyaya gelmemiş, tanımamışsiniz bile, onun yerine hali hazırdaki evladinizla daha cok ilgilenseniz daha saglikli olur. ikinci cocuk olmasa ne olur ki? Hayati bu kadar kendinize ve cevrenize zindan etmeyin. Su an icinde bulundugunuz durumdan bi türlü çıkamadığınız besbelli. Acin büyük vari laflarin size iyi gelecegini hic sanmiorum üzgünüm. Aci çekmeyi de abartmamak gerekiyor.

RABBİM sabır versin. İnanın çok zor sizi anlıyorum vardır RABBİM in bir bildiği. Ablam 5 doğum yaptı 4 çocuğunu kaybetti. Mecbur ayağa kalktı çok üzüldük ama ALLAH verdi ALLAH aldı. Eşim 1 ay önce gencecik yeğenini kaybetti. Çok zor perişan durumdayız hiç aklımızdan çıkmıyor. Anne babası delirmek üzereler. Sabah kalkıp hep beraber plan yapıyorlar, 2 saat içinde kaza geçirip ölüyor. Buna nasıl dayansın annesi teselli edecek hiç bir kelime yok. RABBİM yüreğinize ferahlık versin hayırlı sağlıklı evlatlar nasip etsin inşallah size.

Allah hepimize afiyet versin, bende gececgini hiç dusunmuyorum ama elbet hafifletecek, Rabbim gücünü verir ins Noisy Girl

Doğumdan sonra bı teselli bulmak için üye oldum, o an hissettiğim gibi oluşturmuştum profili... Acım dışardan hiç bı şeyle deşilmiyor, hala beşiği kurulu, odası kurulu, ultrason görüntüleri, hala evin dört bı köşesinde.. ben zaten çok yaniyorum bu şeyler rutin oldu bana zarar vermiyor gibi düşünüyorum bilmiyorum yanlışda olabilir..

İns, ona itimadim tam.

Allahım bol bol sabır versin ne diyeyim. Evlat çok başka çoook

Tabiki siz bilirsiniz ama bence tekrardan bir bebek düşünün, o size nefes olsun can olsun. Hersey o zaman sizin için daha iyi olur. O sizin bebeğinizdi ve kalbiniz de halen. Onun yeri ayrı sizde. Ama hayata bir yerden dönmek gerekiyor inanın. Rabbim bol dayanma gücü ve hayırlı sağlıklı evlatlar nasip etsin size

Evlilik yılımız ve travmamız aynı... sizi çok iyi anlıyorum P

Aslında terapiye sıcak bakıyorum ama ne olacak mesela, ne diyecek ne yapacak da iyi gelecek diye merak ediyorum. Daha evvel sıkıntı sorun yaşadığımda psikologa gittim üç beş ay, çok fayda göremedim, kendi kendime başedebikeceğimi gördüm zaten süreçte bitti devam etmedim, kendim halledebildim. Ama şimdi ki gibi bı acıyı ilk kez yaşıyorum, son olsun ins

Allah gücünüzü şükrünüzü artıracak güzellikler, hayırlı evlatlar nasip etsin inşallah en hayırlı zamanda en hayırlı şekilde, kolaylaştırsın ve ulaştırsın tüm gönlünüzden geçenleri.

Hayırsız olacaktı sözü içimi acıtıyor, onun yerine böylesi hayirliymiş diyelim Z zsnn

allah hepimizi farklı farklı sınıyor işte. isyan etsek ne fayda üzülsek ne fayda mecbur kaderimizi kabul ediyoruz. evlat acısısı da en zorlarından biri. ama o sizin cennet kapınız. inşallah acısı hafifler zamanla ve kucağınız dolar bir evlatla.

İnsanlar dertlerini rutinlerinde yaşıyor, ben normalde de sürekli gezeyim, dışarı da vakit geçireyim diyen biri değildim ama yine de hayatı yasamayi seven biriydim, bu süreçte hepten içime kapandim. Çabalıyorum ama bu kadar oluyor galiba

Üstüne bir de "HAYATI BU KADAR KENDİNİZE VE CEVRENİZE ZİNDAN ETMEYİN", Yazmışsınız, inanın çok kırıldım, ve burda "özelini açtın ve haketmedigin sözleri duydun" diye kendime kizdim! samantha

bende yaşadım evlat acısı ne geçiyor nede unutuluyor. insanın kalbinde ince bir sızı hep kalıyor. şimdi 1 evladım rabbim ona ömür versin. umarım en kısa zamanda toparlanırsınız ve hayırlı evlat alırsınız kucağınıza.

Allah sabırlar versin hepsi geçecek ama inanın. o kadar çok bu durumu yaşayan arkadaşlarım oldu ki, şimdi hepsinin çocuğu var. sakın kendinizi bırakmayın. Rabbim size başka bir evlat vererek acınızı unutturacaktır emin olun

Kendinize nefes alacak alan birakmamissiniz. Nereye baksaniz bebeginizi hatirlayacaginiz esyalarla donatmissiniz evinizi. Unutmak elbet mumkun degil ama bu aciyla yasamaya alismak lazim. Esyalarini kaldirin, ultrason fotograflarini da tabi. Arkadasin dedigi gibi kullanci adinizi degistirin. Siz bebeginize kalpten zaten baglisiniz bunlara ihtiyaciniz yok ki. Bunlar beni etkilemiyor diye dusunebilirsiniz ama bence cok etkiliyor. Ve her gun bir sebeple evden cikmaya calisin. Biraz temiz hava alin iyi gelecektir. Bulundugunuz sehirde doktora randevu bulamiyorsaniz kendi kendinizi iyilestirmek icin cabalayin. Ama her seyden once iyilesmeyi isteyin. Rabbim gonlunuze ferahlik versin. Tekrar anne olmayi nasip. etsin insallah.

Herkesin bir derdi var durur içerisinde... Aminn. Teşekkür ederim

O en güzel yerde ELHAMDÜLİLLAH. Ama gönül isterdi ki şimdi kollarımda olsun, akıbeti cennet olsun, olmadı..

Tüp bebek tedavisi ile hamile kalmıştım. İkizdi evlatlarım. Biri gitti, biri kaldı. 835 gün geçti üstünden. Ne yüzünü gördüm ne sesini duydum ne de kokusunu içime çekebildim. Koskoca 835 gün... Acısı hiç geçmiyor ama alışıyor insan. Sevdiğin birinin yokluğuna alışmak ne kadar acı olsa da alışıyor. Allah sabrını veriyor. Rabbim dayanma gücü versin size de, çok iyi anlıyorum yüreğinizdeki yangını. Allah kimseyi bu acıyla sınamasın. İnşallah hayırlı, sağlıklı evlatlar nasip eder de onlarda teselli bulursunuz biraz da olsa.

başınız sağolsun Allah sabır versin acınızı azaltsın

Mesleğiniz de mükemmel maşallah

Yaşadığım şehirde bir tane psikiyatrist var ona da aylardir sira bulamiyorum, sıra bulsam da gidebilecek miyim bilmiyorum, çünkü doğum yaptığım hastanede.. Akşam eşim gelene kadar yatak modundayim, elimi çoğu şeye durmuyorum gibi. Kulluk sorumluluğum olmasa yataktan mi çikmayacağım... Eşim geleceği zaman biraz enerji topluyorum eve çeki düzen veriyorum, yemek filan telaşına giriyorum, o da eşim için, yani beni kötü gormesin bı de bana üzülmesin, acı onunda acısı diye.. Normalde çok güçlü bı yapıya sahibim, 10 yıllık evliliğimizde evlat ile ilgili bir sürü sınavdan geçtik ama asla yılmadım pes etmedim ama böyle bı acıyla da sinanmadik

Canım tavsiyeye ihtiyacın yok aslında. Zaten yazarken de :) biraz da paylaşmak istemişsin bu çok güzel bir adım senin için. Bence anlattığın kadarıyla herşey yerli yerinde gibi. Evet çok zor ve acı verici olduğunu düşünüyorsun. Halkısın bende senin gibi düşünüyorum. Tabi ki senin gibi hissedemem. Ama hepimiz yanındayız. Bence arkadaşın bir önerisi olmuş hamilelik yazısını kaldır artık seni kötü yapar die. Evet arkadaşta haklı ama kendini hazır hissetmedikçe zorlama. Sana tek tavsiyem gerçekten başedemediğini düşünüyorsan en azından bir kaç kez terapi almanı rica ederim. Hem şuan cennet de olan yavrunu üzmemek adına. Hemde yeni olacak kardeşler için. Özelliklede kendin için. Kendini suçlama asla. Suçlancek bir durum yok. Ama belki de bebeğin o kadar iyi masum bir insan olucaktı ki belkide bu dünyadan erken alındı. Gönlün vi ruhun rahat olsun o zaten en güvenilir yerde. İnşallah seninle de bu imtihan ve dünya hayatı bitince kavuşucaktır. Ancak bazı acılar işte ağır ve zor maalesef keşke olmasa. Şu an en iyisi biraz kendine zaman vermen. Kendini dinlemen acını yaşaman. Zamanla ayağa daha sağlam basıcaksın ben inanıyorum sana.

Anlıyorum seni ama kendine eziyet etme.. Rabbim senin sabrını sinamis.. inshallah karşılığında vericek..

Teşekkür ediyorum hepinize

Evladım, canım oğlum cennete gideli 113 gün oldu. Yılların beklentisi, dile kolay 9 yıl... Yaşananların yorgunluğu... Dayanılmaz acılı günler geceler yaşıyorum Yaşadığımız şehirde şu an eşimle yalnızız. Eşim çalişiyor, Yani çarkın içinde, ben ise tercihen evdeyim. Aslında bı mesleğim var ama üç dört yıldır yapmiyorum.. Geçen yıl şubat ayında hamile kaldım, ondan sonra güzel bı yolculuk başladı telaşlı heyecanlı... Yaşasaydı oğlum 113 günlük olacakti, rüya gibi günler yaşayacaktık ama o gitti gideli ben büyük bı kabusun içindeyim, hiç bı şeyle tatmin olmuyorum, mutlu olmuyorum. Elhamdülillah, inancım ayakta tutuyor beni ama sıkça tökezliyorum.. Ailem başka şehirde, onlar sıkça gelip gittiler bu geçen aylarda ama ben onların yanına gitmek istemiyorum, oglumdan uzakta bı yere bı defa iki günlüğüne gittim, kafamız dağılsın diye, onda da keyif almadim. Çok yaniyorum içim her bir dakika yanıp kavruluyor. İlk kez yakın kaybı yaşadım, ama bu yakın kaybı gibide değil, sanki ben kendim ölmüş gibiyim.. Normalde kişi kendi öldüğünde farkında olmaz, bilmez ama ben farkındayım ve biliyorum yaşıyor gibi değilim

İsyan etmedim Allah'ım muhafaza etsin, oğlumun kaderi bizden bagimsizdi, babası beni bu şekilde teselli ediyor.

Üzülürüm, bana dua edin yeter, yanmasın kimsenin içi benim acımdan.. O kadar güzel bı bebekti ki onun annesi olduğum için gurur duyuyorum

İns bunları duymak çok iyi.. Aynen destek almak istiyorum, belki bu konuşmalardan sonra da öne alabilecek adimlarim olur. Kendimle alakalı ilk kez, "kesin- yaparım - ederim" demedigim bı dönemdeyim, yeni ben'e alışmam da bı hayli zor oluyor.

Amin teşekkür ederim. Yazdiklariniz, dualarınız çok kıymetli.

Allah acıni hafifletsin inşallah. Sana kocaman sarılıyorum. soyle yapsan bir yerlerde çalışsan ama zor sıkıcı bir işte değil. Seni ferahlatacak bir iş. İnsanlarla muhatap olacak bir iş