meraba arkadaşalar. ergenlik çağını çok zor atlattım. 4. sınıfta adet oldum ve ailemin hiç yardımını görmedim. erken adet olmam ve ailemin desteksizliği bende kapanmaz yaralara yol açtı. yaşıtlarım teneffüste ip atlarken koşarken ben arkama çıktımı acabalarla karın ağrılaıyla boğuştum çocuk denecek yaşta. toplumdan bu yüzden hep geri kaldım. şimdiyse giremiyorum çok zorlanıyorum. evliyim ve eşim çok sosyal bi insan bi yere bi topluluğa gidelim diyince resmen o gün hasta oluyorum. o günü atlata kadar ne tv izliorum ne başka bişi hep nasıl gidicem napacam ya beni dışlarlarsa ya benle kims ekonuşmazsaaa die kendi kendimi bitiriyorum. bi ortama girince utanmaktan hiç bişey yapamıyorum sesim bile çıkmıo sohbete katılamıyrm selam verirken bile sesim çıkmıo sanki sinek vızıltısına dönüyorum. bana tavsiyeleirniz olursa çok sevinirim.

eşiniz bu durumunuzun farkında mı?mesela neden gelmiyorsun filan diye sorduğunda ne diyorsunuz?bence en iyisi psikoloğa gidin durumunuzu anlatın en iyi öyle aşabilirsiniz bu durumu. A

Sorunun sosyal fobi ya da başka değişle anksiyete bozukluğu... Bir uzmandan yardım alman çok faydalı olur. Sorununu tek başına çözebilir misin bilmiyorum ama utanılacak bir şey değil. Yaşamını daha kaliteli hale getirmen için yardım al ve kendini bu yalnızlıktan kurtar

çalışmıosan eğer bence bi işe gir derim benzer problemler sorunlu ergenlik bendede vardı telefonda bile bi yeri arayıp derdimi anlatamıodum en basitinden tüp veya su istemek için bile arayamıodum fakat işe başlayınca ilk bir kaç ay zor geçti ama şuan durum çok farklı sizede tavsiye ederim

Konu, içeriği nedeniyle ilgili başlığa taşınmıştır.

önce toplumla kaynaşmak, budur çaresi.. kitaplar sonra.. cesaretini toplayacaksın. insanlar tek tiptir lakin çeşit çeşit karekterli olanları vardır.. lafları sözleri bunları hoş göreceksin. sanki iyi bir şey dedi.. öyle algıla.. yoksa kendini bitirirsin. herkesin senin fikrinde olmasını beklemek yanlış. bazı insanlar fazla açık sözlüdür dobrayım diyede övünür.. kalp kırdığının farkına varmaz yada varmak istemez. herşeyi boş ver içinden geldiği gibi yaşa, davran.. dünyaya bi daha gelmeyeceğiz. . push ; sweetcherypie

profesyonel bi destek alman şart ama öncelikle bu sorununu eşinle paylaşmalısın ki sana en çok yardım edecek kişi kendisi korkularınla yüzleş bu da kendi kendine yapabileceğin bişi olabilir bnde ilk işe başladığım yıllarda patronumla yada bende bi üst makamdaki biriyle konusurken resmen sesim kısılır titrerdi kekelerdim haklıysam bile susar konusamazdım şimdi oooo utanmasam kavga etcem haklı oldummu D

bulunduğum şehirde psikologlar çokta iyi değil. bir kaç defa gittim ama ilaç verdiler hep ben anlattım ne yapmam gerektiğini sölemediler

Psikologlar ilaç yazmaz, psikiyatriye gitmiş olabilir misin?

psikologtu cnm antidepresan yazdı

bu arada çok kitap okuyrm özellikle kişisel gelişim. ama bi faydalarını göremiyrm insanlarla kaynaşma konusunda. bi topluma girincede muhakkak birinin bi lafıma alınıp günlerce o lafı düşünüp hasta yatıyrm

toplumun bir parçası olduğun halde kendini toplumdan soyutlamak yanlış. evet toplumla içi içe olmak bunun içinde çalışmak..

cnm seni cok iyi anlıyorum bende de şu an depresyon ve anksiyete bozuklugu baş gösterdi. hem psikiyatr hem de psikologa gidiyorum. kaldı ki ben cok sosyal bir ınsanım ama işte insanın gecmıste yasadıgını acı tecrubeler etraftan gordugu guvenını sarsan hareketler beyıne yerleşiyor. ve insanoglunun ilk varoluşundan beri süre gelen bir mekanızma ila beyin bedene şu sınyalı veriyor. dısarı cıkma ya da o kısıyle gorusme sana zaar verir. eger zorla cıkarılırsan dısarı kalp çaptıntıları terleme bas dönmesi mide bulantısı oluşuyor. çunku beyinin ilk görevi bedeni korumak ve gecmıste yasadıgın sıkıntılardan dolayı beyin bunun tekrarlanmaması ıcın bedeni korumak için aslında bedene kaç uzaklaş sinyali veriyor. kalbin daha hızlı atıyor ki koşabilesin. kaçabilesin. bu ilkel insanlardan bu zaman kadar kalan bır gen. kaç veya savaş. şu an sen savaşacak durumda degilsin. ama beyninin bu tutumunun seni ele gecirmesine izin verme. bir uzmana git. ilk önce bir psikloga git. kesinlikle ve kesinlikle esine iyi olmadıgını soyle. bu da bir rahatsızlık. konuş doktorla derdini acıkca anlat. neler hissetigini ve ne istedigini hayattan anlat. savaş bununla. yoksa beyninin sürekli verdigi kaç komutuyla bir omur boyu yasamak zorunda kalırsın. düzeleceksin. kendine inan. sweetcherypie

Birden olmaz :)Yavaş yavaş yenebilirsiniz:). Normaalde bende içe kapalıyım. Ama şimdi ilaçlar ve yavaş yavaş üzerine giderek eskisi kadar değil

kesinlikle doktordan yardım almalısın zaman zaman herkes bu sorunları yaşıyor ama bir şekilde aşılıyor recheel fredoom=hallucinations Anneler

Yani söyleyecekleriniz söyleyin normal bir hızda normal bir tonda kararlı bir şekilde söyleyin. insanlar sizin yanlışınızı aramıyorlar bunu unutmayın. rahat olun. DuruKo

farkında beni arkadaşlarımdan soyutluyorsun dio. çoğu zaman tartışıyoruz. gidince çok mutlu oluyor. gitmeyince küsüyoruz. arkadaşları yeni yeni evlenio çoğunun eşi hamile bizle birlikte evlenenlerin 2. cocupu oldu. gidince mevzu hep çocuk oluyor bu durumdan çok sıkılıyrm.5yıldır bebeğimiz olmuyor çünkü. eşimde bu durumdan hiç rahatsız değil çocuğun olmamasından. benim kadar takmıyor yani