Cok zor bi Hayatiniz varmis Allah yardimciniz olsun.. Allah icinize ferahlik versin.. Hic biseyi hic kimseyi cekmek zorunda degilsiniz.. Bu anneniz dahi olsa.. gercekten Anne var anne var böyle Annelerde olmaz olsun.. evlat onlara Allahin emanetidir ya böyle hor görmek neden ben anlayamiyorum yazik degil mi.. eger mesleginiz varsa cocugunuz biraz daha büyüyünce bütün prangalarinizdan kurtulun kendinize Evladinizla güzel bir Hayat kurun

Anne de koruyucu kollayıcı olmayınca geriye pek bir şey kalmıyordur eminim... Ne diyeyim ki.. Sabir...

Olan olmuş. Çocuğunuz sizin ağladığınızı, mutsuzluğunuzu gördükçe o da dünyaya karşı güvensiz mutsuz biri olacak. O da evlilikte zorlanacak. Bunları zerre kadar ona yansıtmayan ki o da büyüyünce annem yüzünden mutsuzum demesin

Jüpiter kocanı istemediğini biliyorum ama bir müddet boşanma. Çalışmıyor ama çocuğuna bakıyor, sonuçta babası. Biraz büyüsün kendini idare edebilsin, rahatsızlığı malum. Bana bebeğimi camdan fırlatırım diyen kadına çocuğumu emanet etmezdim. Aynı şeyleri biz de yaşadık canım. Babamı savundugum için bana beddua etti annem. Konuşmadım bir kaç sene. Çok kızmıştım. Sonra basına kötü bir şey geldi. Mecbur konuştuk. Kabullendim durumu. Benimki de böyle dedim. Artık ne söylerse söylesin tamam, haklısın deyip geçtim. Geçen sene de vefat etti zaten. Şimdi diyorum ki bastan hiç münakaşa etmeseydim. Sen vicdanlı bir insansın anladığım kadarıyla. Sonradan pişman olmamak için söylemek istediklerini yut. Senden para istiyorsa hiç polemiğe girme. Kredi için başvurdum kabul etmediler, kenarda da yok, olsa veririm de, kapat konuyu. Cok fazla da muhattap olma sinirlerini yıpratmamak adına. Maalesef haklılık bizi mutlu etmiyor. Haklı olduğunu düşünüp sinirlerini de bozma. Sana ihtiyacı olan bir evladın var, o herkesten önemli. Yapamam diyorsan da görüşmeyi tamamen kes o zaman. Allah yardımcınız olsun. ❤❤❤❤

Gercek bir defa acitir. Sonra saglikli karar alinir. Ama yanlis sebebe dayali avutma insani uyusturur, hata yaptirir. En sonunda kisi sorunu cozmek bile istemez. Kolay degil biliyorum. Cozumu isteyin gerisi gelecektir.

sağolun teşekkürler Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır

annele gorysme. kocani sonra halledersin.

Buda senin imtihanin. Uzuntunu derinden hissettim keşke eşinle çok iyi olsan da annenin yoklugunu hiç aramasan

Ben de pek anlaşamam annemle. Küçükken, misafir çocuklarının yaramazlıkları yüzünden insan içinde vururdu bana. Hiç unutmam, bir kere tv de kendi istediğim kanalı açtığım için dövüp misafir çocuklarından ve annelerinden ağlata ağlata özür diletmişti. Abime gelince iş, "çocuk psikolosi" der dururdu. Evlendim, abimin nişanında yaptıklarını benim düğünümde yapmadı. Ahh ahh keşke ben de diğer insanlar gibi "annemsiz yaşayamam" diyen çocuklardan olsaydım ama değilim maalesef. Öyle konuyu görünce anlatasım geldi..

Çok üzüldüm okurken. Benim de annemle sorunlarım var ve bir gün her şey düzelir diye umut ederdim. Artık kabullendim. Uzaklaşmak ve sorunlu ebeveynleri uzaktan sevmek aşkların en güzeli. Bir şey isterlerse yok bende de deyip çıkmak lazım işin içinden. Umarım ben de düzgün bir iş bulup kendi evime çıkarım uzaklaşırım artık.

aynen canım bende bir yerde okumuştum, ve bunu öğrenince bir aydınlanma geldi sanki en azından nedenini öğrenmiş olduk, sebepsiz değilmiş yani babaannen annene çektirdiyse filan, annen de ona olan öfkesini belki bilerek, belki bilmeyerek sana yönlendiriyor. sen peki babaannenle aranız nasıl A

teşekkürler

aynen ihtiyacı yok, bende biliyorum bişey bırakmayacağını oğluna bırakır sadece Safsarisin Oğlum herşeyim 💙 Kayıtlı Üye 6 Şubat 2018 11.181 14.548 21 Haziran 2019 Konu Sahibi Jupiter neptun #44 Yıllarca annem tarafından ezildim, siddette gördüm cocukken. Babam bizim herseyimizle ilgilenirdi, okul, veli toplantısı, kırtasiye, dogumgunu, hatta inanır mısın 17 18 yasinda adet bozuklugu olurdu kadin dogumcuya bile babam götürürdü. 2 kiz kardeşiz Ben yillarca bunlarla savaştım. Neden babam da annem degil diye. Arkadaslarimin annesi oturup onlarla erkek arkadaslarini konusuyordu arkadas gibilerdi yani. Dertlesiyorlardi Benim annem 17 yasinda sevgilim var diye babama soylemekle tehdit ediyordu. Ama sonra nedenini anladim gec oldu ama anladım, hatta babama da soyledim.. babam olmasaydi annem bizi parçalardı. Babam onun anne olamadigini ne kadar cahil bir insan olduğunu anlamis ki bizi onun eline bırakmamış herseyimizle ilgilenmiş. Inanir misin kıyafet alisverisine bile babam götürürdü. Bunun üstüne bu renk yakışır kızım diye. Sonuc mu evliyim. Annemle görüşmüyorum. Buna ragmen yine de görüştüm ama en son esimin yaninda bana hakaret etti. Demem o ki sende görüşme. Ben akıllandım darisi başına Kizma bana ama akıllı degilsin bu konuda canim kendini ezdirme ve ona iyilik yapmak zorunda degilsin gitsin alsın dayinla ev. Sen cocugunla ilgilen.

Cooook dogru G gulendam_34 inanmak yolun yarısıdır :) Kayıtlı Üye 27 Nisan 2012 14.079 15.762 21 Haziran 2019 Konu Sahibi Jupiter neptun #55 para istediğinde ne dediniz inşallah bakarım falan demediniz net bir şekilde söyleyin anne veremem ev alırken de sana yardım ettim kardeşimden isteyebilirsin diyin çocuğunuza kim bakıyor bu arada

çok teşekkürler beni anladığınız ve kalbinizde hissettiğiniz için inanın şuan sarılmış gibi oldu duanızda bana da yer verirmisiniz

Babaannem der susarım❤

Bence biraz bebeginiz buyudukten sonra sırtınızdaki bütün kamburlari atın.

hayvan deyip geçmemek lazım, onlarda olan içgüdü o hissiyat malesef bazı insanlarda yok aynen insana insan gerek eş konusuna hiç girmesek ordan da çıkamayız şuan bebeğe o bakıyor burda açtığım ilk konu eş kişisiyle ilgili aldatma olayı var malesef ben şuan o konunun üzerine sünger çekmek zorundayım bir süre daha o hala bildiğimi bilmiyor ona karşı sevgi filan olmadığı için içimde, umrumda değil açıkçası ama çok rezil bir durum bazen diyorum bir anda 5- 10 yıl filan geçse de eş kişisinden boşanmış, anneanneden uzakta bir hayat kurmuş olsam şuan çok uzak görünüyor ama sabrediyoruz yapacak birşey yok malesef

Siz anne olunca annenizin "anne" olmadığını iyi anlamışsınızdır... inanın çok zor değil seni hayatımda istemiyorum, artk görüşmeyelim demek... bunu yaparsanız büyük bir rahatlama yaşayacağınıza emin olabilirsiniz

Amin çok çok sağolun Annenize Allah Rahmet Eylesin... benimki de bana ne beddualar ediyor boş yere, keşke böyle olmasalardı aklıma gelmiyor değil, ya birgün bana muhtaç kalırsa o zaman ne yaparım diye... aynen neler neler söylemek istiyorum da hiç bir şey söyleyemiyorum... sadece sabrediyorum, en güzeli fazla muhatap olamamak ama sonuç değişmiyor malesef ama onun istediklerini yapınca filan oo çok iyi oluyoruz, ama 1-2 gün sürüyor en fazla sonra sonuç yine hep aynı aynen haklı olmak mutlu etmiyor ama artık diyorum ki tamam mutlu olmıyım artık vazgeçtim sadece mutsuz olmıyım yeter haklısınız babası sonuçta, bakıcı, ev arkadaşı vs. olarak görüyorum zaten bu arada bizi de babaannem büyüttü, Allah sağlıklı uzun ömürler versin, annem çalıştığı için o baktı bize yani bizim üzerimizde emeği daha çok, annemin çocuk bakıp büyütmekle alakası yok, ilk ve tek torunu sözde çok seviyor filan arada parka çıkartmakla birkaç parça kıyafet almakla anneanne olunur sanıyor herhalde

Beni de babaanneme cok benzetirlerdi, annem beni cok sevmez. simdi nedeni bumuymus yani bilimsel olarak hic bu acidan dusunmemistim

Sehir dışı harika bir fikir bence ne kadar uzak o kadar iyi banada nasip olur insallah.

çok teşekkürler sağolun, bu yazdıklarınız bana nasıl güç veriyor bir bilseniz, okurken gözlerim doluyor, yazıklarınızda o kadar haklısınız ki, yavrumun varlığı tek dayanağım ama bu yaşadıklarımı acaba ona da yansıtıyor muyum diye düşünüyorum dün kuzum düştü alnını koltuğa çarptı, nasıl ağlıyor, o ağlıyor ben ağlıyorum benim canım yanıyor sanki sonra o sustu ben hala ağlamaya devam ediyorum yavrum bana nasıl bakıyor

Iyi dileklerin icin cok cok teşekkür ederim. Rabbim tum isteyenlere versin insallah, sağlıklı sihhatli, guzel huylu evlatlar. Ben de akraba da yok, var da onlarla da gorusmuyorum. Yine de şanslısın gercekten. Halanin gelmis olmasi falan. Ve eevet dedigin dogru insana insan lazım. Ama kaldi mi o insanlardan? Ne guzelki guzel insanlar varmis. Kesinlikle dogurmakla anne olunmuyor. Yavrusuna bakmayan kopekler var, yavrusu olmadigi halde bakan kopekler var. Inanir misin benim köpegim kedime bakmıştı. Bize elletmemisti kediyi.. sana da esinle mutluluklar dilerim bir ömür ve evladinla.. esinle alakali da biseyler yazmissin çalışmıyor falan gibi anne konusundan ona odaklanamadim. Umarim o da düzelir

Ay o zaman kesinlikle vermeyin para falan size bişey bırakacağa benzemiyor ayrıca ihtiyacı da yok bence

Kocanın zaten sana hayri yok. S3n ona bakıyorsun. Mutlaka biriyle yasamak zorunda değilsin. Kovana yedirecegin parayı kreşe ver. 18 aylıktan itibaren alıyorlar. Annenle de selami sabahı kes. Evladımız minik ama huzur dolu 2 kişilik bir ailen olsun.

anne dedim biliyorsun kredim var (daha önce ilk emekli olduğunda 1 yıl önce filan ne kadar borcun var bankaya sor kapatalım filan demişti, lafta yani, bişey yapacağından değil öyle kaldı, ben zaten bildiğimden üstünde durmadım) zaten zor geçiniyoruz ayın sonunu zor görüyoruz dedim nasıl yardım edeyim sana "evdeki otursun yesin diyor" tamam anne dedim bu krediyi kapatalım size kredi çekeyim ne dese "zaten bana gelince akıllanıyorsun" anne dedim bu demek normalde nasılım sence, cevap yok konu orda kapandı tabiki yardım etmeyeceğim, geçti o devirler

Tabiki her zaman...

Sirf babana benzedigin icin sana bu muameleyi yapan bir insandan bahsediyorsun. Bunlarin pismanligini yasar elbet ama sende actigi yaralar kapanmaz. Kendine bir iyilik yap ve o kadini hayatindan cikar. Anne demek bu demek degil. Senin de cocugun var, sen ona bunlari yapar misin? Karsindaki resmen bir psikopat.

Hanimlar yapilan eziyetlere mantikli aciklama bulmaya calismayin. Bu zulumu yapani aklamaktir. Hayatta en haz etmedigim, hakkimi da helal etmedigim adama benziyor cocugum. Simdi canimin icini, bitanemi ona benziyor diye hirpalasam yeri mi? Cocuguma bakinca onu gormuyorum bile. Bu arada tipkisi. Bu karsinizdaki kisinin kotu bir insan olmasi ile alakali. Kotu ve kendini duzeltmek istemiyor. Zayif gordugu ile top gibi oynuyor. Hepsi bu.

inşallah Allah herkesin gönlüne göre versin

aslında amaç sadece ordan kaçıp yuva kurmak da olmayabilir mutlu huzurlu bir yuva kurma ihtiyacı, kaçıp kurtulmak isteğinden daha mı ağır basıyor acaba B

Valla pek saglikli bi durum. yok. davranislar sözler normal degil zatem siz de bunun farkindasiniz.. enerjinizi annenize degil kendi kurdugunuz ailenize verin. Benzerini yakin arkadasim yaşıyor.. psikologu annenle mesafeli ol demiş..

Bilmiyorum ben çok üzüldüm, kocaman sarılmak isterdim size. Tek diyebileceğim bu...

şuan 52 yaşında genç yani daha aramızda 20 yaş var benden 2 yaş küçük bir erkek kardeşim var, şuan yurtdışında normalde çok düşkünlerdir birbirlerine ama bana kalırsa kardeşim de biraz annemden uzaklaşmak için gitti onun da istediği şey ev, araba para filan zaten alsın hepsini tepe tepe kullansın artık tek istediğim şey, sağlık ve huzur gerisi önemli değil 20 yaşından beri çalışıyorum, hiçbir şeyim yok, evini öde, para ver vs. ilk eşimden boşandığımdan tazminatı bile ona verdim, niye çünkü eşya vs. güya masraf etti ya bu evliliğimde 5 kuruş katkısı yok, herşeyi eşimle ikimiz yaptık, ben kredi çektim hala onu ödüyorum sanki tek derdi para olmuş gibi hayır para verince de kıymetli olsak o da yok, önceden de böyle miydi, ben mi görmüyordum bilmiyorum

aynen en güzel çözüm uzaklaşmak, inşallah gönlünüze göre bir iş bulup ayrılırsınız onlardan, ama yanlış bir evlilik yapmamak için de çok dikkatli olun olur mu, mutlu huzurlu bir yuva kurmak isterken daha kötüsü de olabiliyor malesef

Çünkü size zarar veren o da o yuzden tabi akillancaksiniz ona karşı Ay lafa bak. Evet benim hikayem böyle daha anlatsam sayfalar yetmez belki de kendine şükredersin hatta bisey diyim mi üzülme ama ben 2 yaşındayken ağlıyorum diye beni dövüp balkona fırlattı benimde burnum kanadı ve ağladım, aldı sonra beni yatağa yatırdı. Pisman oldu güya. O zamanlar yüksek bir yatağı vardı cok cok iyi hatırlıyorum. Bunu kendisinin yuzune de vurdum bise diyemedi. Insanlar şaşırıyor ama ben 2 3 5 yasimi cok net hatırlıyorum 2 yasinda cocugun tek sucu yaramazlik yapmak. Evet babam hayatta dun yanima geldi kahve içtik. O da az değil ama bana 1 kez bile vurmadı. Demem o ki gercekten görüşmeyince insan mutlu oluyor ve 2. Evliligini yapmışsın evlenince hele insan hic katlanamiyor bu kadarına. Hadi eskiden genctin cocuktun cahildin vs diye kendini avutup hatayı kendinde ariyorsun ama lohusa bi kadina boyle davranilmaz. Ben gercekten artık hic görüşmüyorum yarin birgun cocugum olsa da tek başımayim. Kaynanam parkinson hastası. Hani bana yardim etmeye can atar biliyorum sağolsun ama ben artik onu da yoramam Zaten ben hep tek başımaydım. En iyisi kabullenmek. Ben diyorum beni sevmiyor seni sevmeyenle görüşme sende diyorum kendi kendime.

Asla yalniz degilsin

yaa sizde mi, şaşırdım açıkcası yorumlarda filan görüyordum ama böyle bir hikayeniz olduğunu bilmiyordum bir yandan üzüldüm bir yandan da böyle bir babanız olduğu için sevindim, o hayatta dimi, haklısınız annem de yazmış "bir bana gelince akıllanıyorsun diye " artık yeter ya bende görüşmek istemiyorum azıcık kendimi toparlıyım, önce şehir dışı sonra yurtdışı filan neresi olursa sırf onunla görüşmemek için gidicem yani ama şuan o kadar yorgun hissediyorum ki hiçbir şeyle mücadele edecek gücüm kalmamış gibi

aynen haklsınız teşekkürler

psikolog öyle dediyse vardır bir bildiği bende böyle yapıcam şuan 10 gündür filan görüşmedik gayet de iyiyim çok şükür

evet haklı olabilirsiniz ama aklama değil değil anlamlandırmaya çalışmak diyebiliriz, sebep arama çabası belki de ama bizzat tanık olduğum bir olay var konuyla ilgili arkadaşımın 2 oğlu var büyüğü biraz yemek filan seçer, zor bir çocuk sayılabilir, arkadaşım çocuğun yanında diyor ki aynı babası, onlara çekmiş, huysuz vs. hem çocuğa kızıyor hem eşine ve ailesine, tamam böyle düşünüyor olabilirsin ama bari en azından bunu neden çocuğa yansıtıyorsun ki, bizlerin de yaşadığı buna benzer şeyler çocuklarımıza gelince elbette babalarına da benzeyecekler, sonuçta dünyanın en kötü insanı da olsalar o çocukların babaları bunu değiştiremeyeceğiz o yüzden ben eş kişisine karşı nefret filan hissetmek istemiyorum, bana ne yaparsa yapsın umursamıyorum ve evet iyi bir baba sayılabilir kısmen de olsa, boşansak bile çocuk için bir araya geleceğiz yeri geldiğinde, ona karşı nötr kalmaya çalışıyorum, yani herhangi bir iyi yada kötü duygum olsun istemiyorum.

bende burda boşanma konularında gördüğüm kadarıyla, kendi ailesiyle buna benzer sorunlar yaşayanlar arasında da boşanma oranı daha yükseliyor gibi ama bu bizim suçumuz değil malesef ailemizi biz seçemiyoruz.

Eyvallah haklısınız çok teşekkürler evet iyiki yavrum var, onun için güçlü olmak zorundayım, bencede kesinlikle onlarsız daha mutlu olurum

Kesinlikle cok haklısın. Ama biz birini aklamaya çalışmaktansa kendimizi rahatlatıp unutmak istiyoruz.

Allah Rahemt Eylesin

aynen anne olunca daha iyi anlıyor insan bazı şeyleri, kendinden önce çocuğunu düşünüyorsun, ama ben bunun böyle olduğunu kendim yaşayınca anladım, yoksa bildiğim şeyler değildi, onun bunların pişmalığını yaşayacağını sanmıyorum, yaş aldıkça tuhaflaşmaya başladı, giderek maddiyatçı bencil bir insana dönüşüyor malesef annen mi baban diye seçme şansım olsaydı babamı seçerdim, hem fiziksel hem karakter olarak ona benziyorum, ki artık onu anlıyorum annem yüzünden bu durumdayız parçalanmış bir aileyiz, ben sadece aile olmak istemistim evlenerek ama demek ki olmayınca olmuyor, bu durumu da kabullenmem gerekiyor artık

Kendimi bildim bileli bu durum böyleydi, hani ergenlik filan derken, üniversite, iş hayatı filan herşey değişti ama bu durum hiç değişmedi, sürekli tartışma, laf söyleme, yaptığım hiçbir şeyi beğenmeme, hep eleştiri filan... Ben artık annemin beni sevmediğini, istemediğini filan düşünüyordum. Çocukluğumdan beri bana karşı sizin sülale böyle, sizin sülale şöyle, yani babamın sülalesi, sen bize düşmansın, bana bişey olsa sevinirsin... vs Hani diyorlar ya anne olunca anlarsın diye aynen öyle oldu, artık bu düşüncelerimden eminim, doğumda sadece 2-3 gün kaldı yanımda keşke onda bile kalmasaydı, hastanede annem bebeği tutarken biraz yamuk tutuyordu, hatta birkaç fotoğrafta da öyle çıkmış, eşim "bebeğin boynunu biraz düzeltirmisin" dedi diye "şimdi camdan aşağı fırlattıracaksınız" filan dedi, düşündükçe ne kadar acı bir olay, hastaneden eve gelirken de kavga gürültü buna benzer birkaç cümle... Yıllarca bana karşı bu kadar acımasız olmasına filan alışmıştım ama söz konusu bebeğim olunca kesinlikle tahammül edemiyorum, lohusalığım boyunca annem yüzünden çok ağladım, sürekli herşeye laf söylemeleri, en ufak bir itirazda bağırmalar filan, telefonu kapatmalar, alışkınım aslında dilinin ayarı yok, saman alevi gibi bağırıp çağırıp sonra hiçbirşey olmamış gibi davranmalar ama artık tahammülüm kalmadı, Bana karşı bu kadar acımasız olması benim babama benziyor olmam, bir yerde okumuştum kadınlar eşleriyle sorun yaşıyorlarsa, ona benzeyen çocuklarına da tepkili davranıyorlarmış, onlardan alamadıklarını öfkelerini, çocuklarından çıkarıyorlarmış, bende tam olarak bunu yaşıyorum, Acaba istenmeyen gebelik miydim diye düşünüyorum, bana hamileyken çok sıkıntılar yaşamış babamla ailesiyle filan, hatta ben doğduktan sonra bir kere üstümü mü ne kapatmış nefessiz kalmışım, bir kere üstüme biri basmış filan, bunlara benzer şeyleri duymak ne kadar kötü, ne kadar üzücü, 2. evliliğimi birazda onun yüzünden yaptım, 30uma yaklaşmışım bana şiddet uygulamaya kalktı boğazıma filan sarıldı, hastaydım salonda yatıyordum annem güne mi ne gitmişti, gelsin diye beklerken, ordan başka yere filan geçmiş neyse geldi tartışmaya filan başladık, sonra ne oldu nasıl oldu anlamadım su içerken arkadan boğazıma yapıştı, evden nasıl çıkıp gittiğimi hatırlamıyorum ağlaya ağlaya babaannemlere gittim orda kaldım... bu olaydan sonra belki de hemen evlenmeye karar verdim Mutlu ve huzurlu bir yuvaydı tek istediğim, sonuç yine hüsran, bu arada eş kişisi çalışmıyor çocuğumuza bakıyor, annemin olaya bakışı, paranı ben yiyemedim o yiyor, ki kendisi 1 yıl oldu emekli olalı, hala çalışıyor, 2 evi var emekli olunca araba aldı, 2. evi beraber aldık 4 yıl boyunca her ay en az bin tl verdim ama asla adı geçmiyor, hiçbir zaman dile getirmiyor, herhalde yıllarca okuttu ya ona sayıyor, ama asla hakkımı helal etmiyorum... sonuç olarak aştım artık umrunda değil diyorum annem yeni bir süprizle geliyor, dün watsaptan msj atmış, dayımla ortak yer alıp ev yapacakları yazlık tarzında, öceden haberim vardı siz bilirsiniz alın güzel olur filan diye konuşmuştuk, dün benden para istiyor... şaştım kaldım ya, benim zaten zar zor geçindiğimi kredimin olduğunu filan biliyor, buna rağmen nasıl ne cüretle benden para isteyebiliyor ya, ben çocuğumu 3 aylıkken bırakıp işe gelmişim, hiç mi vicdanı sızlamıyor anlamıyorum, artık Allaha havale ediyorum, bir tavsiye, bir akıl, bir teselli verin lütfen çok üzgünüm, bu konuyu açarken kaç yerde ağladım, bu aralarda aşırı duygusalım dokunsan ağlayacağım... bu anneyle bu eşle 21 aylık bir bebekle ne yapacağım neden boşanamadığımın bir nedeni de budur, boşandıktan sonra gidecek bir anne baba evim yok maalesef, bu arada babamla resmi olarak ayrı değiller ama uzun yıllardır ayrı yaşıyorlar babamın bizden uzakta başka bir hayatı var kafasına göre yaşıyor, ara sıra görüşüyoruz, kardeşim 2 yıldır yurtdışında

Su an yapman gereken tek sey, elinden geldigince birikim yapip cocugunla kendine bir hayat kurmak. Sen cocugunla bas basa bir ailesin zaten. Sana hayri olmayan insanlar hayatinda olsa ne olmasa ne. Seni somurmekten baska ne yapiyorlar? Onlarsiz daha mutlu olursun bence. Ve en onemlisi cocugunun mutlu bir anneye ihtiyaci var.

aynen çok haklısınız ya, böyle düşünmemiştim, bu konuya daha dikkat edicem. evet kesinlikle profesyonel yardım almak istiyorum artık kendim çözemiyorum çünkü sürekli yeni birşey çıkartıyor karşıma

Amin çok sağolun Chek Sebebi neydi ki

çok üzücü bir durum keşke öyle yapmasalardı, bizde açtıkları yaraların vebali ne olacak acaba evlat ayırma konusunda sevgide aynı olmasa bile bari davranışta eşit olsalardı erkek evladın kıymetli kız evladın kıymetsiz olduğundan mı bu ayrımcılık... herşey zamanla geçiyor nasılsa işte o zamanı bekliyoruz

Anne bende olmadigini biliyorsun benim ihtiyacim var sen bana para ver varsa diyin, sonra da kapatin gitsin her arayisinda böyle konuşun. Kotu konuşur canınızı sıkar bir iki ama her seferinde sakince ağzının payını verin en sonunda o da boyle taleplerle gelmez ve de görüşmenizi minimum a indirin.. kismet bu olur ya baska sehirde hem siz hem esiniz is bulursunuz ilerleyen zamanlarda gidersiniz o zaman.. esinizle ilgili yorum yapamayacagim nasil biri oldugunu bilmediğim icin amaa eger iyi bir baba ise 3 4 yasina kadar bakmasi cok iyi olur yavrunuz için. O da işe girerse bakici ve/veya kres ayarlarsiniz.. ama Allah askina annenizin size daha fazla zarar vermesine izin vermeyin.

Jupiter bugün bana yazmıştın cvp actığım konuya bende hikayeni gördüm gezinirken dualarımda sana da yer vereceğim sen güçlü bir annesin bnm de sana sarılasım geldi Allah a emanet ol

aynen bu da bir neden haklısınız babaannemi çok seviyorum gerçekten Allah ona sağlıklı uzun ömürler versin çünkü ona bakınca bile gerçek sevgiyi hissedebiliyorum saf, karşılıksız, çıkarsız... normalde de otoriter biridir babaannem aile içinde herkes çekinir filan ama çok da sevilir şuan zaten boşanırsam onun ne kadar üzüleceğini biliyorum, bu da beni daha çok üzüyor Allah'tan aile içinde herkes annemin durumunun farkında, onun yüzünden evlendiğimi hepsi biliyor bu durum bir nebze olsun yalnız olmadığımı hissettiriyor. onun varlığı bile bana güç veriyor...

Haklısınız gerçekten. Kaçıp kendi yuvamı kurayım derken daha kötüsünü yapabilir insan fark etmeden.

Annenden beklentini sıfıra indir sevgi anlamında. Maddi yönden güçlen. Sonra da sırtındaki küreleri indir. Allah yardımcın olsun.

Babaanne size bakıyor diye ve eğer sen de babanneye anneden daha düşkündüysen sana garezi ordan geliyor olabilir. Babaannemi istiyorum dediğim için kaç kere dayak yemisimdir bir bilsen. Bunun bütün sebebi de karısıyla annesi arasında denge kuramayan erkekler yüzünden. Baban su an kendi hayatını yaşarken annenle sen uğraşmak zorunda kalıyorsun.

Cocugunuzun onunde aglamayin. O size guveniyor. Annem agliyorsa guvende degilim diye dusunur. Korku dolu, urkek bir cocuk olur. Size tavsiyem ozellikle travmalara bakan bir psikolog ile gorusmeniz. Cok faydasini goreceksiniz.

Eyvallah canım çok sağolasın Allah Razı Olsun hakkımızda herşeyin hayırlısı kardeşim

herşeyi geçtim ilk evliliğimde akciğer embolisi geçirdim ağzımdan burnumdan kan pıhtıları geliyordu, bacağımda damar tıkanmış akciğerlerime pıhtı atmış nefes alamıyordum, ölümden döndüm 17 gün hastanede yattım, ömür boyu kan sulandırıcı ilaç ve varis çorabı giymek zorundayım, bazen özellikle yazın filan ve çok yorulunca daha çok ağrıyor, doktorun bir tanesi hastalığını kabullen artık demişti, ondan sonra yüzleşmiştim ve artık alıştım, ama sağlığım bile annemin umrunda değil, bazen ayağım ağrıyor dedimde ağrıycak yani normal filan diyor, ya beni sen doğurmadın mı neden bu kadar vicdansızsın be kadın, hani diyorum 20 yaşında anne olmuş bir şey bilmiyor filan, ama onun kuşağında herkes aşağı yukarı o yaşlarda anne oluyordu, peki benden esirgediği annneliği kardeşime yağdırması, aralarının çok iyi olması... ki ben kardeşimi çok seviyorum ama bizi uzaklaştıran annem...

haklısınız gerçekten artık yüzünü bile görmek istemiyorum, aynı ortamda olunca sürekli bir gerginlik negatiflik oluyor, başka bir şehre filan gitmeyi düşünüyorum ama çocuğum çok küçük onun büyümesini beklemem gerekiyor malesef, yeni bir hayat kurmak için maddi manevi güçlü olmam lazım şuan hiç hazır değilim, hani diyorsun 9 ay karnında taşımış annedir ama yok yani bir yere kadar

Babannem suan vefat etti ama o da beni ezerdi cok da sevmiyordu yani. ve evt anneme cektirmis biraz demekki neden buymus ya bir ara aklima gelmisti ama osekilde degil ama bu beynin yaptigi bir oyun sonucta ne diyelim yapacak bisey yok ozaman

üzülme kardeşim kabullenince biraz rahatlıyor insan

sağolun teşekkürler Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır. Anneler

Yeni doğmuş bebek için pencereden attıracak mısınız dedi? Ben mi yanlış anladım. Eğer doğruysa ben annem de olsa bir daha yüzüne bakmazdım. Siz hiç tepki vermediğiniz için böyle yapıyor olabilir mi? Ben olay çıkarırdım orada.

Sakın para falan verme, bu yaştan sonra ne yapacak mezara mı götürecek? Sen hayatın başındasın senin ihtiyacın var asıl onun sana yardımcı olması lazım. Bırak bu taleplerini yerine getirme de o yaksın gemileri. Nedir bu kadar vicdansızlık, bencillik anlamıyorum...

Bu yazacagim insan olana agir gelir ama annenizi yok sayin. Hakkin rahmetine kavustu deyin. Ne gorusun ne de size maddi manevi yaklasmasina izin vermeyin. Siz guclu bir kadinsiniz. Cocugunuza bakabilirsiniz. Sirtinizdaki asalaklari bir silkeleyin, kurtulun yuklerinizden. Annenizin sebeplerini bosverin. Yapmamasi gereken seyleri yapmis ve pisman degil. Uzak tutun kendinizden. Top gibi oynamasin sizinle ve cocugunuzla. Allah selamete cikarsin. Evladiniz size verilen bir hediye. Onunla guzel bir hayat kurun lutfen.

aynen diyorum annem bana sahip çıkmamış elin adamından ne bekleyebilirim ki acaba yetiştime yurdunda büyüseydim bu kadar acı çeker miydim, en azından mutlu bir aile filan hayal ederdim filan gerçekler bu kadar acı vermemiş olurdu belki de

Yuzune bile bakilacak bir insan degil...

Insallah bizi de teselli edicek yorumlar gelir burdan bu durumu yasamak öyle zor ki. Annen ölse nasilsa toprağın altinda diyorsun veyaa baban ölse ama varken yok olması insanda herseyi bitiriyor

valla bu sitede okuyuncaya kadar kendimi tek zannederdim. degilmisim...

yok ben çevremde gözlemliyorum hep gerçekten ayrımcılık var. hatta ayrımcılık olmaması çok daha nadir bir durum öyle söyleyeyim.

ahh canım ya 2 yaşında bir çocuk melek ya neden böyle yapılır ki... ama bazen haberler izliyoruz ya doğurup cami avlusuna filan bırakıyorlar yani o zaman şu gerçek bir kere daha ortaya çıkıyor doğurmakla anne olunmuyor... inşallah sizin de hayırlısıyla çocuklarınız olur, ve evet şimdiden tek başına olduğuzunu kabullenmek daha katlanılır kılıyor bazı şeyleri, ama akraba arkadaş vs. en azından bir süre bir destek gerekiyor insana sağolsun halam gelmişti ara ara yemek filan yapıyordu, yani kendi annemden görmediğim desteği ondan gördüm, siz en güzelini yapmışsınız görüşmemekle eşinizle çok mutlu olun ve sağlıklı güzel çocuklarınız olsun inşallah

Çok üzücü. . Hiç babanıza benzediğiniz için böyle şeyleri yaşadığınızı düşünmeyin anneniz in psikolojik rahatsızlıkları var. Evlat sevgisi yok, belki rahatsızlığı yüzünden kimseyle bağ kuramıyor. Ne eşiyle kurabilmış ne doğurduğu yavrusuyla. . Tedavi olmalı. İnsana değer vermeyenden, küçümseyenden, saygı duymayanlar, bencil, acımasız kişiliklerden hep korkmusumdur. Böyle insanlar bana göre ağır hastalar ve tedavi edilmeleri lazım.

Arkadasim anne dedigin o kadinla neden hala gorusuyorsun? Kendine ne kastin var?