aslında yuvayı kurmasıda yıkması da zor hep bi emek var maddi manevi ama yinede en zoru yıkması birde ortada çocuk varsa... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Teşekkür ederim asli310709. SizBiz Maşaallah

kız hata yapmış ne olursa olsun sölemesı lazım bnce ama bu yuzdende yuva yıkılmaz çok çocukça... yazık bıde hamıletabı hala hamıleyse 19 yaşındakı cocuktan guvencesı neymış çok merak ettımmm? bilgescım cok haklısın bnde senın gibi dusnuyorum...

ikiside zor.. biri mutlulukla yepyeni bir hayata başlamak için çekilen zorluk diğeri beklemediğin bir son için üzüntü sıkıntı kederle çekilen zorluk. semss

kızın suçu altınlarını eşinden habersiz babasına vermesi borçlarını ödemesi için bu arada kızın babası alkolik, son olarak kız hamileydi çocuğu aldırdımı bilmiyorum A

Yıkmak çok daha zor... İnsan ne kadar mutsuz olursa olsun hep bir umut taşıyor içinde ya da evlilik denen kurumun ağırlığını hissediyor üzerinde, ciddiye alıyor! Bir anlamda evliliğin bağlayıcılığı çok fazla... Toplumun, çevrenin yüklediği roller çok fazla. İyi eş, iyi anne imajının zedelenmesini istemiyor ve her şeye tahammül eder buluyoruz kendimizi... Korkularımızı bırakıp evliliğin verdiği rehavetten de kurtulmamız gerekiyor... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

bu devirde yuva kurmak çok zor güvendıgın ınsanı bulmak samanlıkta iğne aramaktan zor artık... yıkmak ise pamuk ipliğine baglı artık stres yükü daha fazla insanlar konusurken ne dedııgnı bılmıyor o yuzden yıkmak daha kolay... dilyar bitanecik

yuva kurmak ısteyen bırbırını seven 2 ınsan öyle yada böyle senelerını bekleyerek iş guc yada askerlıkle gecırerek daha sonra evlenıyorlar... sonuçta evlenıyorlar ama boşanmak o kadar kolay değil bnce benm bıtırmek ıstedıgım zamanlar olmuştur cıkp gıdıp bıdaha gelmek ıstemedıgım ama bı turlu ciddi ciddi konuşup bıtırememişizdir... yada şöyle söliyim evlılıkte yaşanan sorunları dusunup ya ben ne dusunuorum, neden cekıorum dıyıp mantıklıca eşinin karşsına gecıp ben boşanmak istiyorum demek bnce çok ama çok zor olmalı ben şahsen bunu yapamam bunun için cesaret full olmalı yada kendımden gecmış olmalıyım... birde şunun şu noktası var boşanırsam ne yaparım? bana ne gözle bakarlar?hayatıma nasıl devam ederım?nerde çalışırım?çocuguma nasıl bakarım?anne baba evınde yapabılırmıyım?yada ailem benı ıyıce kısarmı hayattan dulum dıye?... bide bu soruları dusunmek var bnce kım ne derse desın evlılık bi şekilde kurulur... ama yıkmak o kadar kolay değil... sizin verdıgınız örneklere gelınce sanırım erkekler ıcın evlılık daha kolay bıtırılıo... onlar cunku dul olmuyorlar yada çalışıp hayatlarına devam edıp yıne evlenebılıyorlar...19 yaşındakı bı adam zaten cocuk nasıl evlenır hayret ettım hemde gunumuzde...?evıne bakabılırmı?tabı işi bitti alemler onu bekler zavallı kız bı ergenın hatasının bedelını ödeyecek...

yuvayi kurmak da zor, yikmakta zor elbette, insan evlenirken bircok insanlar vardir yaninda icinde mutluluklar vardir inandigin, güvendigin, esin olacak bi insan vardir yalniz degilsindir. okadar mutlusundurki icinde korkularin yoktur. evlenecegin insanin seni sevdigini, hicbir zaman birakmayacagini, seni sirtindan vurmayacagini düsünür mutlu olur bundan cesaret alirsin. paradada sikinti ceksen, insanlarin yardimindanda sikinti ceksen bi sekilde kurulur o yuva. ama yikmasi bi daha zordur. yapayalniz birakirlar seni. okadar emeklerini bi anda elinden alirlar. bir pacavra gibi atarlar seni sokaga. ne yasadigin onlar icin önemli degildir. bilmek istemezler, görmek istemezler icinin acisini. o kosakoca cevrenden, seni sevdigin sandigin dostlarindan kimsecikler kalmaz etrafinda. anlarsinki kötü gün dostu yokmus. icin kan aglar, yillarca yipranmissindir, sirtinda yillarin verdigi o koca yüklen, o koskoca agirliklarlan kala kalmissindir. o yüklerle yeniden bi hayata baslamalisin. o yükleri hafifletmelisin. koca bi boslukdasindir artik. hele bide cocuk varsa daha bi zordur yikmak. hep cocugun icin sabredersin, her adiminda yavrum icin dersin. yaa yavrumun yasadiklari diye düsünürsün. neden o neden dersin. ayrilinca insan cocuguna baktiginda daha bi cok ici sizlar. bi babanin cocugunu sevdigini gördügünüzde neden benim yavrum da simdi babasinin kolllarinda degil diye düsünürsünüz. neden böyle bi babanin cocugu oldu diye isyan edersiniz. acaba yavrumda kiskaniyormudur diye durup düsünürsünüz. " ellbette kiskaniyordur, elbette oda imreniyrdur"! der icinizden bir ses... ayrilikda okadarda zor seyler vardirki yaz yaz bitmez. ama yine de bu kadar zorluga karsin senin gurunu yikan, evini, cocugunu düsünmeyen, kendi zevklerini düsünen, sana ihanet eden, siddet, hakaretler uygulayan bi insanla yasamasi daha da bi zordur. . push ; B

Vallahi bu sordugun soru adamina göre degisir, eger kafadan catlak yani delüü ise kurmasida kolay yikmasida ( ema arkadasin verdigi misal gibi, yani 19 yasinda evlenmis ve 1 sene sonra ayrilmis ve cocuk daha askere gidecek yeni). Deliye her gün bayram misali bu insanlarin ciddiyetine, egitimine, aldigi terbiye, örf ve adetine bagli. Ama bana sorarsan yuvayi kurmakda zor, yikmakda zor, söyleki: Hic bir yardim almadan herseyini iki kisi yuvamizi kurduk. Ha birde en zor olani hadi evini kurdun kimsenin yardimini almadan ama en zoru o dogru insani bulmak aslinda olay orda basliyor. A

yıkmanın daha zor olduğunu düşünüyorum. çünkü evlenirken sonuna kadar güvendiğiniz bir adam var karşınızda, çok sevdiğiniz... boşanırken, boşandığınız insanı tanıyamıyorsunuz, alıştığınız bir hayat var. ve eski halini çok sevdiğiniz bir koca... her ne kadar sonuna kadar deneseniz de iki taraflı, elinizden tek başınıza bir şey gelmiyor... hayatta yapayalnız, güveni kırılmış, nereden başlayacağını bilemeyen bir insan olarak kalıyorsunuz... içinizdeki sevgi bitmiyor, çünkü evlendiğiniz adamın hala orada olduğunu düşünüyorsunuz... her şeye, tüm hayallere, umutlara tekrar başlamanız gerekiyor... ve toplumun gözünde dul olduğunuz için her an evlenmeye hazır profili oluyor, onlarla da mücadele ediyorsunuz... evlenirken uğraştığınız zorluklar size acı vermiyor, belki kırıyor... ama boşanırken yaşadıklarınız sizi fiziksel olarak mahvetmekle kalmıyor, ruhunuzu da paramparça ediyor... tecrübeyle sabittir... C cornella

Bu kadar boşanan olduğuna göre yıkmak kolay komşumum oğlu geçen yıl evlendi bu yılda anlaşamak diyor boşanacağız diyor yaş 19 henüz askere gitmedi

Arkadaşlar evlendiğimden berı herkes söyluyor şu cumleyi ''yuvayı kurmak zor yavrum yıkmak çok kolay''Bende evlenmeden önce katılıyordum bu söze belkı bız çok kolay kurduk yuvamızı ama yıkmak bence kurmaktan daha zor gıbıme gelıyor... cunku eşimle ne yaşadıysak yaşayalım yuvayı kolay kurduk sözun aksıne, yuvanın yıkılmasının kolay oldugunun aksıne bı turlu yaşadıgımız aksılıklere, tartışmalara ragmen yıkılmadı... ben yuva kurmanın çok kolay yıkmanın cok zor oldugu kaanatındeyım... sizler ne dusnuyorsunuz sevgiler... T turamit