Söyledikleriniz çok doğru, bunun farkındayım. Çünkü kimse kimseyi o kadar takıp düşünmüyor. Fakat benim boğazıma bir düğüm oturuyor her seferinde, uzun süre de gitmiyor. Kendime kızıyorum çünkü başkalarının bunları düşündüğünü zannetmiyorum. Ama benim pek elimde değil maalesef . push ; kulitta İlahi

Kızlar ben kendimi sosyal ilişkilerimde başarısız biri olarak görüyorum. İnsanlara ne kadar iyilik yapmaya çalışsam tam tersi durumlar yaşıyorum, kimseye yaranamıyorum ve kötü duruma düşüyorum. Kendime güvenimi çok kaybettim. Bu da beni insanlardan uzaklaştırıyor ve içime kapatıyor. Bir de eskiye göre biraz hassas ve kırılgan oldum Mesela geçen arkadaş beni yarın sabah kaldırır mısın dedi. Kalktım çaldırdım uzunca, ertesi gün okulda beni suçladı, bir kez çaldırmışım fazla çaldırmamışım. Ben sabahın erken saatinde birisi için kalkıyorum sonra da suçlanıyorum. Buna benzer şeyler benim çok sık başıma geliyor, insanlara olan sempatimi yitirmeye başladım. Lütfen yardım edin

Bencilliğin adı özgüven oldu olalı, hadsizlik hat safaya ulaştı. Verdiğin örnekteki arkadaşın, özgüveni yüsek olduğu inancıyla kibirleniyordur. Oysa yaptığı düpedüz haddini aşmak. Edepsizler cesaretinden dolayı alkışlanır oldu. Özgüvenleri varmış ya! Hadsizlere seninde verecek bolca yanıtın vardır elbette tatlım, lakin terbiyen izin vermez. İsmet Paşa'nın dediği gibi Bir toplumda ahlaklılar da ahlaksızlar kadar cesur olmadıkça o toplum düzelmez

Şaka bi yana ayıp bu yapılanlar. Ben de seninle aynı şeyleri yaşıyorum. Ve o yüzden iyi olduğuna az bi şey inandığım insanlara yapışasım geliyor bırakmak istemiyorum ama onların da aynı şeyleri yapmalarından korkuyorum. Sadece kendinin ne kadar değerli olduğunu düşün. Senin onlardan ne farkın var? Kibire kaçmamak kaydıyla, ki anladığım kadarıyla çokk temiz kalplisin :) Ne kadar önemli olduğunu düşün. Salla diğerlerini. Ben öyle yapıyorum. Olmayacak diğer türlü... B

Az ye de kendine uşak tut diyeydin

Size katılıyorum, bazı dönemlerde bahsettiğiniz gibi olabiliyor düşüncelerim. O an ruh halim iyiyse kaldıramayacağım şaka, yanıt veremeyeceğim durum yok gibi. Ama son dönemlerde biraz daha hassas oldum ve böyle şeylere üzülmeye başladım, sebebini bilmiyorum.

bunlar normal seyler canim garip degilsin tabiki, insan hatalar yaparak ogrenir hayati bu bahsettigim arkadasim varya? 9 senedir taniyorum ve artik huyunu tamamen ogrendim, cok asailayici hareketleri vardi okulda gorende 9 sene degilde bi kac haftalik tanigi degilde dun tanimis, kani isinmamis bi kiz snar beni simdimi ne oldu?hala goruyorum o kizi, ama mesafeli davraniyorum, en iyisi bu bence SUNU OGRENMEN LAZIMKI BASKALARINI KIRMAMAK ISTERSEN, ZAYIFSIN SANIYOLAR SENI bi ornek, mesela biri sana basta tanistiginzda cok sert davrandi, sonra seni tanidikca yumusadi, beyninde dersinki, bu kiz tehlikeli, cok kirici ola bilir dikkat etmem lazim ama o ayni kisi sana basta tanistiginzda yumusak davransa, sessiz bi kiz gibi olsa, Beynin sana derki bi kiz korkak, bagiramaz rahat ezerim ben bunu yani tavsiyem birinci ornek gibi olman, bende oyle yapiyorum, ise yariyo ama tabi o ornekte kirici olmak degilde, guclu, hic bi sozun altinda kalmayn bi kiz oldgunu belli etmek, yapmadan yapa biliceklerini gostermek

sanırım insanlara gerektiğinde net tavır koyamadığın için oluyor... yani şu anlattığın durumda karşındaki insana bunun senin görevin olmadığını sadece içinden geldiği için yaptığını ve böyle bir tepki yerine teşekkürü hakettiğini ima edecek kısa cümleler kurmalısın... ha gerisi ona kalmış ister anlar sana saygı duyar ister çeker gider...

komikmiş tavrı... bundan sonra bırak kendi işini kendisi yapsın...

tekrar...