ihihi:)) yaf yok istedigin gibi giyin bende kucuk gosteriyom ve halada cizgi film karakterli buluzlar giyom ve hepte giyecem:))))boyle cok kadinsi giyinemem makyajda yapamiyom topukluyla ise duserim kesin:)))) benim demek istedigim konusurken yani bi sekilde olgun somurtkan degilde hitap ederken kardesim gibi bisiler dersen kisinin kafasinda zaten aa bu beni kardesi gibi gordu benden hoslanmiyo tarzinda uzak duracaktir baska niyeti varsa.. normal takiliyosa sohbet esnasinda yasini bi ara soyluceksin zaten hemde konuya kardesim olaark baslamis olacaksinsonrada ayyy gercekten kucukmu gosteriyom hay Allh iyiligini versin de bende bi zamanlar takiyodum.. hala bana derler cocuk gibisin buyu diye.. :))) napam derim bu benim yapim degisemem kimse icin:)) takmiyosan ve karsi taraflada girgir takilirsn cok komik oluyo:) mileltin merakida hic bi konuda azalmiyo buna emin olabilirsin ben bunu anladm uniyi kazandim ayyy ne zaman bitircenn:)) uni bitti ayy ne zaman caliscan filanca basladi o sunu yapiyo bu bunu bide n zaman evlencen :)))))))ayh evlenenler ve calismaya baslayanlarin baslari gogemi erdi snki diyorum pehhsshem ben kendime bakarim bi Allah bide pasa gonlum bilir diyorum sanada kolay gelsin takma gercekten:) kimseye zarar vermedimiz surece istedigimiz gibi yasamak en guzeli:) herkes ozgur zaten seven sever sevmeyene yallahbol girgirli ve mutlu gunlerin olsun

arkadaşlar gerçekten çok büyütüyorsunuz bu yaş meselesini yaşlar otuzlardan yirmilere düştü gerçekten neden bu kadar dert ediyorsunuz zaten genç yaştasınız 18 kalamayacagımıza göre. bu sözü çok seviyorum insanlar yıllar geçtikçe yaşlandıklarını zannederler halbuki yaşamadıkları için yaşlanırlar. bu genç yaşta içiniz neden geçiyor bırakın kendinizi hayatın akışına...

hayatımı kendi kafama göre yaşıyorum ama insanlar tarafından dışlanmak gibi bir bedel ödüyorum aynı zamanda... Laale Aşikardır Zat-ı

canım bende 27 yasındayım ama senin demen gibi spor giyinirim yasımın çok çok altında gösterdiğimi söylüyorlar mesela 21-22 gibi bende çok neşeliyim biri bana yasın bu kadar gösteriyor derken hiç utanmıyorum seviniyorum ne güzel diye... he ayrıcada ben hiçde kendini geliştirememiş felan gözüyle bakmıyorum olaya bu benim yapım ve beni kabul eden böyle etsin etmeyende yol alsın umrumda değil yani :) sende fazla abartıp dallandırıp budaklandırmıssın olayı görende bişi var sancak ne dertler var ne dertler ohoooooo Önceki

teşekkür ederim.. sanırım bazı yaraları sarmaya çalışırken zaman umduğumdan hızlı geçmiş olmalı.. bir anda kendimi 29 yaşında buldum ancak ne yaraları sarabilmişim ne de toplumun benden beklediklerini yapabilmişim... belki zamanı boşa harcamanın verdiği suçluluktur bilemiyorum... ama tabi ki bu oturup da hiçbirşey yapmadım demek değil... aksine diğerleriyle aynı kulvarda olabilmek için hep geriden tam gaz koştum ama yetişemiyorum.. biryerden sonra nefesim kesiliyor... çnkü ne kadar uğraşırsam uğraşayım hep geriden geliyorum..

Güneş'cim akıl verme olarak görme ama gerçekten aynı şeyleri yaşadığım için söylemek istiyorum bunları yani genelde böyle bir ruh hali içindeyim ben de ve hangi şartlarda bunu aşabilirim hangi şartlarda aynı mutsuz hallerim devam eder farkedebildim gerçi sen de düşünmüşsün bunları farkedebilmişsin ama öncelikle herşeyden vazgeçmiş salmıştım kendimi bir ara, bazı nedenler vardı tabi durduk yere olmadı en önemli nedeni de sosyal fobi rahatsızlığıydı. daha sonra yanlış insanlarla karşılaşmak etrafım çevrem ailemin tutumu vs. benim de çevrem yok bazen çok canım sıkılıyor gece kalkıp netin başına geçiyorum bakıyorum nette de yapacak hiçbişeyim yok daha fazla sıkılıyorum kahrediyorum kendimi bazen isyan ediyorum kendimi aşmak ve geliştirmek için çok istekliyim ama yeterince azimli değilim. anladım ki hayatımda birisi olduğu zaman bu benim için bir itici güç oluyo. yani şöyle diyim normal zamanda yapmak istediğim ve motivasyon eksikliği vs. yapmayı sürekli ertelediğim birşeyleri hayatımda birisi varken daha isteyerek yapıyorum. normalde yapmak için parmağımı oynatacak halimin olmadığı şeyleri ben güle oynaya yapıyorum. bazen umutsuzluk çöküyo içime eksik hissediyorum kendimi karamsarlaşıyorum ama çok sürmüyo. hele bu kişi sizi olduğunuz gibi kabul eden biriyse ve biraz da mesafe olarak uzaksa çok daha iyi. insan sosyal bir varlıktır kimseyle birşeyler paylaşmadıkça resmen insan olduğumuzu unutuyoruz. ben bunu farkettim güzelim sana bunu önerebilirim biri olsun hayatında bence ben sosyal fobili biriyim ilk etapta zorlanıyorum ama seni öyle de sevebileceğini hissettirmelisin ve bu zaman içinde kendini aşabilir işte bu planlarını hayata geçirebilirsin.

son dediklerin için demek istiyorum;küçükken şımarık olanlar büyüyünce herkesi şaşırtan uslu insan olabiliyor, uslu olanda büyüdüğünde içindeki canavarı bi şekilde çıkarıyor zaten.. yani genelde böyle.. ben mesela çocukken çok sessiz ağzımdan cımbızla bile laf alınmazken şimdi sustur susturabilirsen oluyorum bazen:))))yani bu yapınla ilgili o kunuda kimse sana dil uzatamaz rahat ol arkadaşım.. yani bi yapından yada düşüncenden bahsettin die kimse zeka testi yapar gibi amann kaç yaşında ama çocuk gibi diemez:)çoğu insanda var bu dediğinden.. yani yaşı ufaktır ama dışgörünüşü ve davranışı itibariyle sanarsın olgun yaşı büyük yani, yada tersi işte.. ama tam yaşını yaşayanlarda var tabi.. kendini kaç yaşında hissediyorsan öyle ol.. ama kimisi vardır dış görünüşüde yaşıda büyük gösteir ama kalkıp dışarda aldırmadan çocuk gibi hoplar zıplar ergin gibi olur olmaz yerde sırıtıp kahkaha atar bu tip olma tabi sakın.. ayrıca sen gençsin hala..30 yaşları ben genç görüyorum.. helede dışgörünümünde ele vermiyormuş aldırma.. biri sorarsada saklamana gerek yok.. hayatını istediğin gibi yaşamakta özgürsün.. hesap verecek değil kimse.. senin yaşadığını bende yaşadım benden büyük kadınlar tarafından.. lise yıllarında özelllikle küçük sanılıp sonra yaşım öğrenilince nasıl davranış sergileniyor bizzat yaşadım.. berbat i his olduğunu sen gibi biliyorum yani.. bende minyon tipliyim ve göstermem yaşımı ondan.. kendini kaç yaşında hissedersen öle olmakta senin hakkın yani.. ilk yaşını belli edecek gibi ol sonra hissettiğin yaşı ortaya çıkar bu şekilde kimse garip bulmayabilir.. . push ;

güzel yorumlarınız için teşekkür ederim arkadaşlar.. sizin de katkılarınız sayesinde gerçek sorunumun kökenini bulmak üzereyim.. zaman zaman bu konuya girip hakkımda yapılmış olan yorumları tekrar tekrar gözden geçirip düşünüyorum.. çünkü bu sorunu halletmeyi gerçekten istiyorum canıma tak etti gerçekten.. bu konuya çok önem verdiğim için etraflıca düşünüyorum... görüşleriniz sayesinde şimdi kafam daha netleşti... benim sorunumun kaynağı sanırım hayatta somut bir amaç edinememek ve yeterli motivasyona sahip olamamak... bir amacım ve motivasyonum olmadığı için de beni gelişmeye birşeyleri bitirmeye itecek olan bir sebebi kendi içimde değil de dışarıda arıyor olmam.. kendi içime baktığımda sanki bunlar çok da büyük sorunlar değilmiş gibi gözüküyor ama birşeylerin yanlış olduğunun farkındayım... şu anki şartlarıma bakarak birşeyleri bitrimemin veya değiştirmemin hayatımı da çok etkilemeyeceğini düşündüğüm için neden uğraşayım kendimi sıkıntıya sokayım ki diyorum... halleeceğim şeylerin sonunda bir mutluluk görmüyorum.. okul bitirmek bir yana kilo verme konusunda bile böyleyim... şartlar böyle diyorum evde oturuyorum diyorum kilo versem ne vermesem ne diyorum.. nitekim verdiklerimi de bir süre sonra alıyorum...

Yorumların hepsini okuyamadım ama yaşları 29,23-21 oalan arkadaşlar genç gösteriyorum yazmış. Arkadaşlar sanki 35 in üstünde 40' lara gelmiş gibi konuşuyorsunuz. O yaşlarda genç göstermek gibi bir durum olamaz hele ki bekar ve bebek doğurmamışsanız. Yaşınız ilerlediğinde psikolojinizi düşünemiyorum. Bence özgüveninizi oluşturmalı ve kendinizi geliştimelisiniz.

Senin sorunun sanırım yaşınla ilgili değil. Sen hayata geç kaldığını düşünüyorsun. O yüzden yaşını küçük gösterip bir nevi kendini iyi hissediyorsun. Ama 30 yaş hiç de geç değil bir şeyleri başarmak için... Şimdi tam zamanı yaşamanın, mutlu olmanın... ukalady

Benim tanidigim bir kiz vardi. 83 dogumlu. Kiz normalde etli butlu. Ayiptir soylemesi kafasi ve kalcasi da cok buyuk Babasi, bir Rus bayan icin annesini terk edip bunlari ac birakmis. Kizda rus takintisi baslamis. Saclari cok cok acik platin sari. Garip makyaj yapip kendisini ingiliz gibi tanitiyor millete. Yalanlariyla buldugu yabanci bir erkekle sirf evlenebilmek icin dunyanin parasini harcadi. Sonunda evlendi. Ama hergun kavga ediyorlar. Tum aksilikler o kizi buldu. Bu ulkede yasayabilmasi icin almasi gereken oturum vizesini malesef turkiyeye gidip alacak. (ben evlendigimde 3 haftada evliligimiz onaylandi ve hemen kimlik kartimla vizem geldi) O kiz, ben de dahil buldugu butun arkadaslarini yalanlari yuzunden kaybediyor. Hala yalan soylemeye devam ediyor. Internette Acmis oldugu bir blog var. sadece kendisinin kafa resimlerini koyuyor photoshop lu. Herkes inaniyor, Sonra gercekten gorduklerinde benim gibi sok oluyor. Yani demek istedigim ne olursan ol ama kendin ol. Insanlar seninle arkadaslik kuracaksa yalanlar uzerine degil dogrular uzerine kurarlar. Nereye kadar devam eder bunlar? Ben de sigarayi biraktiktan sonra cok kilo aldim. daha once ayni senin gibi 10 yas genc duruyordum. giyim tarzim hep spordu. ama bunu gercekten sevdigim icin yapiyordum ve bana yasimi sorduklarinda asla yalan soylemiyordum. Gerci hala oyleyim yasimdan 5 yas genc duruyorum. buldugum yeni arkadaslar benden 9 yas kucuk ama bana abla demiyorlar. biz cok iyi anlasiyoruz. sende benim gibi yap. yoksa hic arkadas kalmayacak etrafinda. sevgiler.

buna benzer bı sıkıntı bendede var. tabi bunun yanında baska sıkıntılarımda var. ama arada dusunuyorum neden bu skıntıyı yasıyorm dıye. sebeblerınden bırı su, hayatta yasayamadgım cok sey var cok eksik yasamısım. ayrıca evlılıkten haz almıyorum ve yasım artık evlılık yası.. daha korkmaya baslıyorum.. hayallerımın yakınına dahi yaklasamadım dıorum ki bu vakıtte sonra nasıl olcak? sorular sorular... W

Yaşımdan utanıyorum diyo ya.. Öyle bi dille yazmış çok da memnun değil bana göre şikayetleri var.. Birebir yaşadığım için iyi anlıyorum ayrıca..

her konuda kendine güvenirsen böyle saçma şeyleri kafana takmazsın canım. bende 28 yaşındayım ama herkes beni 23 24 sanıyor ama ben hiç bunu kullanmadım hayır 28 derim herkese aaaa yalan derler. bu benim daha çok hoşuma gidiyor bana 24 diyenleri şaşırtıyorum. kendine güven kendine olan saygını yitirme derim ukalady

canımcım mesajını görünce çok mutlu oldum lens kullanmayı bıraktım ve elimdekileri çöpe attım canım... o yüzden sanırım eskisi gibi takılamıyorum buralara.. bahane kalmadı boş konuşmayı da sevmediğim için pek birşey yazmıyorum artık... ama seni görünce çok sevindim eski bir dostumu görmüş gibi oldum yazdıklarını çok beğendim canım.. hem umut verici hem de gerçekçi şeyler yazmışsın suçlamadan ve yargılamadan... özellikle de eğitim konusunda ben de seninle aynı görüşteyim ama maalesef ailem bu konunun özellikle üzerinde çok durduğu için bende büyük bir baskı unsuru oluyor.. diplomam olmazsa toplumda ezileceğimi düşünüyor babam... sanırım kendisi gençliğinde tahsil durumundan dolayıçok ezilmiş olmalı ki aynı şeyi benim de yaşamamdan korkuyor galiba... kendisi de okulu benim gibi senelerce aşırı uzatarak bitirmiş birisi... yani onun da baskıyla bitirdiği ve severek okumadığı çok belli... onun haricinde bir işte çalışmıyor olmam da benim kendimi "işe yaramaz, pasif ve üretken olmayan bir asalakmışım" gibi hissetmeme yolaçıyordu ama şu an bunu da aştım sanırım... çevremdeki insanlar beni çalışmadığım için tüm gün evde boş oturduğumu hatta dışarı bile çıkmadığımı düşünüyorlar nedense.. sanırım herkes çalışmayan insanların böyle bir hayatları olduğunu düşünüyorlar.. ama şu bir gerçekki çalışmıyor da olsam evin düzenini yürütme sorumluluğunun büyük kısmı benim üzerimde... yani onların zannettiği kadar da pasif ve işe yaramaz birisi değilim.. aktif ve üretken olmanın tek yolu sadece bir işte çalışıyor olmak olmamalı dimi... o yüzden insanların düşüncelerini de takmamaya başladım :) evlilik konusunda da artık hayatımda bir kimlik veya sıfat edinmek için yanımda acilen bir erkeğe ihtiyaç duyma hissimde de yoğun azalma var.. sırf bu nedenlerden dolayı evlenmeyi istememeliyim diye düşünüyorum artık... ben bu konuyu açalı biraz zaman geçmiş.. konu açtığımdan bu yana bazı düşüncelerimde olumluya yönelik değişimler oldu... konuma renk getirdiğin için teşekkür ederim canım :)

aslında bunu yapmayı da denedim.. ama nedense insanlara bunlar inandırıcı gelmiyor.. bahane yarattığımı veya kötü gönüle teselli misali ezilmemek için kendim bile inanmadığım halde savunuyormuşum gibi algılanıyor... inanın ben mutluyum ben iyiyim dert etmiyorum laflarını da dedim.. ama sanırım insanlar benim halimden memnun olduğuma değil kendi düşüncelerine kendi değerlerine bakıyorlar.. yani benim kendimi eksik ve kötü hissetmem sanki onlara haz veriyor.. sonuç olarak yine toplumda onların gözünde değersiz olmak damgasını yemekten kurtulamıyorum... iyiyim dememe rağmen bana teselli verir gibi üzme canını, sıkma canını diyip teselli adı altında beni ezmeye çalışıyorlar.. oysa ben onlara bu konuda dertliyim demememe rağmen... Önceki

bide soyle cok sinir oluyolar:)) ayhhh ne evlenmesi hayatimin baharindayim ben zati baksana sen bilem beni ufacik bi kiz sandin:))) bunu denedigim var:))))))))sonrada ufaklik diye konusursan cok bozuluyolar en sonunda pes edip abla kardes olunuyo hakkimizda herseyin hayirlisi cnm.. her gece vicdanimiz rahat uyuyosak en onemlisi bu.. kendimden biliyom taktim taktim ise yaramadi boyle cok guzel olyo:))) hayirli geceler.:)) pardon sabahlar neyse iste

Öncelikle Allah utanılacak birşey vermesin diyorum... Yaş olayına neden takılıyorsunuz ki, önemli olan hissettiğiniz yaştır, hersene biten yıl bizi yaşlandırmıyor ki, yaşadıklarımız, kendi kendimize yaşattığımız stres, üzüntü vs. den yaşlanıyoruz.. Elalemin dediklerine takılmayın hiçbir zaman, siz olduğunuz gibi olun, siz kendinizle barışık olursanız inanın ozaman daha mutlu olursunuz. sevgiler..

yanlış anlaşılmışım ben sadece genç insanlarla görüşmüyorum.. tabi ki yetişkinlerle büyüklerle de sohbet ediyorum... yani yaş ayırtetmeden her tip insanla konuşurum ben... ancak yaşıma göre şu anki durumumu kıyasladıklarında utanıyorum.. sorun da bu zaten...

Arkadaşlar uzun lafın kısası çevredeki insanların yaşıtlarıma göre olmam gereken konumlarda olmadığım ve yapmam gerekenleri yapmadığından ötürü olumsuz tepkileri ve saygısız davranışlarına ve eski samimiyeti göstermemelerine maruz kalmamak için veya yaşımı öğrenmeden önceki samimiyetlerini rahatlıklarını yakınlıklarını yitirmemek için genç görünüyor olmamı kalkan olarak kullanıyorum... daha doğrusu kullanmak zorunda kalıyorum... durum kısaca budur... yoksa başka türlü ben kendimi gençlere de yaşıtlara da kabul ettiremiyorum.. hoş hala da ettirebilmiş değilim... o kadar sohbetten sonra yaşımı ve durumumu öğrenince bana ot gibi yaşamışsın diyen bile oldu düşünün ne kadar canımın acıdığını..

belki burada çözüm bulamayabilirim... derdimi bile doğru ve anlaşılır şekilde anlatmaktan acizim sanırım... konuyu bir noktaya vardıramasam da içimi dökmek dertleşmek istedim

Konu başka yere gelmiş sanırım. Konu sahibi küçük görünmekten şikayetçi değil. Aksine öyle sanılmak hoşuna gidiyor. Gerçek yaşını öğrenenler farklı davranıyorlarmış. Gençler, büyük olduğunu öğrenince uzaklaşıyormuş. Kendi yaşındakiler ise bu yaşa kadar ne yaptığını sorguluyormuş. . push ;

ben sonunda esas derdimi anladım galiba.. toplum içindeki konumum nedir bunu bilmek istiyorum.. hatta hiçbir konuma sahip değilsem de bir konum yaratıp orada yer almak istiyorum... hiçbir tarafa ait olamamak en çok canımı sıkan şey... ve şimdi mesajınız sayesinde anladım ki benim kendi konumumu tespit etmem ve ben şuyum diyebilmem için illa ki falancanın arkadaşı.. veya filancanın sevgilisi veya eşi.. veya filanca firmasının görevlisi olarak bir sıfat ve konum elde edemeyeceğimi anladım... sanırım bunların hiçbirisi bana benim bir çocuk mu yoksa yetişkin bir birey mi olduğumu göstermek için yeterli değil gibi.. çünkü hepsi başkalarına veya dış etkenlere dayalı...

canım şuan seni en iyi ben anlıyorum sayfada benimde bir konum var şuan hala açık belki okumuşsundur. işim olsa bile gün içerisinde 5-10 dk girip cvp yazıyorum yorumlara ama artık inan okumaya korkar oldum dediğin gibi bazı şeyleri defalarca açıklamama rağmen hala açıkladığım şeyle ilgili beni yargılayanlar var evet bazen bazı konular banada saçma geliyor acımasız yorumlar yamak yerine kapatıp başka konuya geçiyorum bukadar basit. birdaha konu falan açabileceğimi sanmıyorum sitres yaptım resmen fhrye

evet canım aynen duygularıma tercüman olmuşsun... bundan güzel anlatılamazdı yaşadıklarım inan.. beni tam olarak anlayan birilerinin de olduğunu görmek gerçekten çok güzel... çok teşekkür ederim bu samimi analizin için.. ben derdimi sayfalarca dil dökerek anlatamadım ama sen 1-2 mesajla herşeyi anlattın... çok teşekkür ederim ukalady

güzel görüşlerin için teşekkür ederim canım :) canım zaten genç delikanlılar insanın boşa ömrünü yer bunun farkındayım.. yani onlarla duygusal ilişki peşinde değilim.. çünkü onlara yar değil olsa olsa abla olurum.. sadece yaşıma rağmen hala onların ilgisini çekebiliyor olmak hoşuma gidiyor sadece hepsi o kadar... yani hala gençler beğeniyor olduğuna göre bende iş bitmemiş demekki diyorum kendime. haklısın canım herşey eğitim, çalışma hayatı veya medeni durum değil tabi ki.. ama en basit ortamlarda bile malesef bunlar soruluyor insana... ve o kadar dilimize yerleşmiş ki hayatımızda bir kere daha görmeyeceğimiz kişilere bile ayaküstü sohbetlerde bunları soruyoruz.. ve arkasında herhangi bir niyet de olmayabiliyor... insan bunların hepsine boş cevap verince kötü oluyor haliyle.. yada sen umursamasan bile karşıdaki bunu umursuyor.. canım çok şükür ki sağlığım yerinde.. tek sorun küçük yaştan beri yaşımdan büyük sorumluluklar almış olmak ve sanırım bu durumdan sıkılmak.. ve şu an biraz fırsatını bulmuşken insanların hayatımı sorgulamasına aldırmadan kulak tıkayabilmek ve kafama göre yaşamak istiyorum sanırım... bu tatil sürecinden sonra da toparlanıp belki de almam gereken yola devam etmek... yoksa önceden işhayatını da gördüm ben... bir de 21 yaşında annemi kaybettim babam da emekli oldu... ben de evişlerini yürütmek ve babaam gözkulak olmak adına işi bıraktım ve evde oturup evişi yapıyorum bu durumda evlenmem de beklenemez tabi ki.. biryandan da okulu bitirmeye çalışıyorum...

Bence zamanı dşünmeyin bile eğer onuda düşünürsek geçmişte belkide yapamadığımız çok şeyleri aklımıza getirir bizide mutsuz kılabilir... Siz sadece geleceğe bakın mutlu olmaya çalışın bence hayat yaşamak için çok güzel çünkü

Benzer sıkıntılar bende de var yaşımdan küçük gösteriyorum sırf bunun için saçları sarı yaptım olgun göstereyim diye. daha yeni koyulttum saçları aynaya bakıyorum en fazla 20 yaş. ııh olmadı dedim gittim yine sarıya döndüm bazıları e işte ne güzel diyebilir ama işin aslı o değil. henüz evlenmemiş hayatını yoluna koymamış biri için hiç de güzel değil. ozaman daha çocuksu durduğunu hissediyorsun. belki 30 yada 40ından sonra işe yarayabilir. avantajları da yok değil, mesela üniversiteden mezun olalı kaç yıl geçmiş arkadaşların çoluk çocuğa karışmış ama küçük görünümünden dolayı yeni mezun sanıyorlar. benim de işime geliyor ama benden küçük kardeşim için "abin" diyen her insanı düşmanım gibi görmeye başlıyorum. Ben minyon da değilim ama yüz hatlarım daha küçük gösteriyor beni. bu anlamda hareketlerime çekidüzen vermeye gayret gösteriyorum. sonuçta tek gerçek benim kimliğimde yazılı olan yaşım.

dilimin döndüğünce sayfalarca anlatmaya çalıştım ama özetlemeye çalışayım.. benim derdim toplum içinde herhangi bir gruba veya kategoriye dahil olamayışım ve bunda insanların davranışlarının da etkisi var.. herşeyden evvel görünüşümden dolayı yetişkinler ve yaşıtlarım beni küçük sanıyor.. ve üstüne üstlük yaşımın gereklerini yerine getirmediğim de öğrenilince onların gözünde sosyal değerim sıfıra iniyor ve üzülüyorum... resmen çocuk görüyorlar beni... gençler ise kendine eşit görüyor görünüşten dolayı ancak yine yaşımı ve konumsuzluklarımı öğrendiklerinde yine hiçbir şekilde diyalogda olmak istemiyorlar... abla olarak bile göremiyorlar beni... hiçbir yaş grubunun gözünde hiçbir sosyal statüm olamıyor buna üzülüyorum... neredeyse kişilik bunalımına girdim.. genç kızmıyım.. çocukmuyum.. kadınmıyım.. yetişkinmiyim neyim bilmiyorum... bunu çözmenin sanırım 2 yolu var.. böyle hoşuma gitmeyen tavırlara maruz kalmamak adına okulu bitirip bir işe girebilirim belki ama yine bunları başkasının yönlendirmesiyle yapmış olacağım... öte yandan bunları yapmadığım için de sosyal çevrede kendim rahat edemiyorum...

bunu hiç böyle düşünmemiştim.. acaba olabilir mi haklısın canım napıp edip ya davranışla yada görünüşle belli edebilmek gerekiyor sanırım... ama ben imaj değiştirerek yaşımı belli eden görünüm elde etmeye çalıştığımda ise maalesef büyümüş de küçülmüş gibi veya annesinin topuklu ayakkabılarını giyip rujunu süren küçük kızlar misali gözüktüğüm için kendi haline bıraktım işi.. yapım nasılsa ona göre giyiniyorum zorlamadan... aslında davranışlarım çok da hoppa değildir olgun konuşurum.. belki de yaşımın anlaşılması için biraz somurtmam ve asık surat mı olmam gerekiyor ne ilahi canım neşem yerine geldi valla

ben de minyonum falan, neyse zaten yaşımda daha 22 ama yaşıma uygun insanlarla takıldıgım için böyle sorunlarım olmuyo yani yolda yürürken liseli cocukların falan baktıgını görüyorum, muhtemelen onlarla yaşıtım falan sanıyolar ama, hiç onlarla muhabbet edebilicek bi ortamda bulunmuyorum, özellikle kaçtıgımdan değil, neden böyle bişeye gerek duyuyim ki. anlamadım valla, neden kendi kandırıp hem başkalarını hem kendilerini oyalıyosun ki? eğitim durumu dediğin ne? ne farkeder yani şimdi de okuyabilirsin, görende 50-60 yaşında okuma yazma bilmeyen biri sancak seni aşkta yaş olmaz bencede yani sevdikten sonra git istersen kendinde 10 yaş küçük biriyle takıl banane? ama seninki öyle de değilki yazdıgın kadarıyla, arkadas ortamın bile onlardan oluşuyo gibi

yorum için teşekkür ederim ben aslında bugüne kadar gerçek hayatta yaşımla ilgili hiç yalan söylemedim.. sadece onların beni sandıkları yaşta düşünmelerini bozmadım o kadar... itiraf ediyim ki bazen internet ortamında kişisel sohbetlerde yalan da söylemiş olsam sonradan pişman olup doğrusunu söylemişimdir.. ve tabi bunu kabullenen de oldu kabullenmeyen de... işin ilginç tarafı aslında yalancı biri değilimdir.. sadece yaşım ve yaşıma bağlı olan şeyler konusunda yalana meyil var... onu da insanların davranışları beni bunu yapmaya itiyor..

merhaba arkadaşım... sanırım biraz bende de suç var gibi... neden dersen ben küçükken çok sorumlu bir insandım ama son yıllarda çok umursamaz oldum ve hayatı saldım diyebilirim... inan ki çalışıyor olmak.. mezun olmak veya hayatımda birinin olup olmaması umurumda değil... ama evden dışarı adım attığımda sokaktaki herhangi bir vatandaşla ayaküstü konuşurken bile en basit sohbet bile benim için zehir olabiliyor.. ağustos böceği gibi yaşıyor olmamın bedelini bu kadar ağır ödememeliyim bence.. insanlardan aşırı bir şey bekleemiyorum yeterki günlük sohbetlerim zehir olmasın bana... çünkü konuşulanlar ve sorulanlar aynı... ama belki onlar da haklı bunlar belki bir insana en kolay sorulan ve sohbet için laf açan konular buna birşey demiyorum... ama cevabımdan sonra bana karşı görüşleri canımı sıkıyor... zaten şu an üniversite son sınıftayım ancak okulu kaç senedir bitiremiyorum.. sırf bu yüzden üniversite sondayım bile diyemiyorum çünkü o sene bitirmem bekleniyor...

Bazı yorumlar empatiden uzak, çoğu yorumsa empatik ve doğru yönlü olmuş.. Kendini güzel ifade ediyorsun;bu bile kendine güvenmen için bir sepep. iki kelimeyi bir araya getirebilen meramını güzelce anlatan insan belli bir kültürdedir;kendini hiçe sayma;ki etrafına baktığında görürüsün. Üni. okuyup türkçeyi düzgün kullanmayanları da görüyoruz... Yaş açısından... Seni anlayabildim. Biraz ben de yaşadım ;ben de hissettim buna benzer şeyler;ama seninkinden daha hafif dozda.. Ben de hayata geç kalmışışlık hissettim senin gibi.. Genç bir kızdan ziyade yaşımdan olgun olmuştum hep yeni yetmelik zamanında ve bu beni çok yormuştu. Yormayabilirde de ama yapımı zorlamışım yordu. Şimdi yaşım 30 dan fazla. Ve ben artık kendimi olgun olmak için zorlamayı bıraktım. Olduğum gibi;çocuksu biyolojik yaşı 30dan fazla bir kızım.. Yapım bu;ruhum çocuksu. Ben de gerekmedikçe yaşımı söylemiyorum;gerekirse söylüyorum.25 yaşımda fazla göstermediğim için şaşırıyorlar. Kalıtımın etkisi diyorum. Ve budurum hoşuma gidiyor.. Hoşuma gitmesi de normal.. Bu konuda kendinle barışık olmalısın..29 olup 35 göstermek de var;halime şükrediyorum;sen de şükret canım.. Gerisini de kafana takma. Oluruna bırak.. Sen kafana taktığın için herkes üstüne geliyormuş gibi hissedersin. Sen kendinde eksik hissedersen insanlar da bunu farkeder ve neyazıkki insanlar da kendini bilmezlik ve cahillik edip eksik görürler. Bak bu da onların eksiği ama onlar kendiyle barışık;eksik meksik cahil mahil ama kendilerine güvenleri tam;sen de kendinle barışık ol;senin de kendine güvenin tam olsun.. İnan herkesin birçok kusuru var. Senden bile çok kusuru vardır belki. Ama sorsan dünya iyisidir. Çaktırmazlar da ;başkalrının ağzına laf d a vermezler;açık da vermezler.. Öyle insanlar.. İşyerimdeki insanlar benim geçmişimi bilmez mesela. Gerek de yok.. Gizemli olmak daha güzel:)Ha yaşımı söylüyorum ve bu halimle gurur duyuyorum.. Kendim gibiyim;ruhum çocuksu;yapım bu.. Ama laf edecklerin ağzına laf verme canım;canın sıkılıyorsa bu durumlara; sen de gizemli davran;açık etme çocuksu ruhunu yabancıların yanında. Sana dost olanların yanında sal kendini.. İş üni. durumuna gelince üni son sınıf okuyormuşsun;onu güzelce bitir. Ne okuyırsun bilmiyorum. İş imkanı olan birşeydir umarım. Eğer iş bulma sıkıntılıysa iş bulabileceğin bir mesleğe yönelebilirsin.. Geç kaldım diye kasma kendini.. İnsanların şu dayatmasını anlamıyorum..30 yaşını geçince illa birşeyi elde etmiş mi olmalı.30 yaşını geçince yaşlıymış gibi muamele etmesi çok saçma.. O yaştan genç olanlar görecekler ki o yaşta yaşlı olunmuyor;o yaştan fazla olanlar neyin yaşını sorun ediyorlar ;kendileri de geçmiş o yoldan;kendileri neler elde etmişler;kendileri elde ettiyse sana niye cakja satıyorlar. Bırak canım insanların kendi cahilliği;kendi bilemzlikleri.. Sen elinden geleni yap; olmayanı zorla olduramazsın boyun eğ... Bir şeyi yapacaksan kendin için yap;toplum baskısından değil.. Bir eşin; bir işin ;eksikliğini hissediyorsan kendin için hisset.. Gençliğini yaşayamadığını düşünüyorsan yaşa abartmadan.. Herkesin yaşadığı bir değildir;seni anlamayabilirler.. Gerekene gereken cevabı güzelce kendinle barışık şekilde ver.. Ha haklı olduğuna inadığın bir tavsiye olursa onu dinlersin.. Ama sınırlarını belli et;belli etmezsen sınırına giren çok olur.. Arkadaş sıkıntısına gelince.. Ben de kendimden küçüklerle görüşüyorum. Kendimden büyüklerle de görüşüyorum;yaştan ziyade ;bekar arkadaşlarla daha iyi anlaşıyorum;daha çok boş vakitleri olup bana daha çok vakit ayırdıkları için;kız kıza daha iyi vakit geçirdiğimiz için. Evliler bir anda büyüyor sanki.. Kriter yaş olamaz;akıl yaşta değil baştadır... Ha belki herşey bahanedir;Belki kendini mutsuz hissediyor da olabilirsin. Belki depresyon başlangıcı da olabilir canım;herkesin başına gelir;sen derdini söyledin diye kimse sana yüklenemez.. Ne güzel çözüm arıyorsun yolunda gitmeyen şeyler olduğunu düşünüyorsun.. İnşallah istediğin güzel şeylere hayırlısıyla kavuşursun.. Kendinle barışık olur;kendinle guru duyarsın.. Yeri gelir bizlere akıl verirsin. İnsanın anı anını tutmaz..

arkadaşın sorunu küçük gözükmesi değil. küçük gözüktüğü için yolda durakta bile ayaküstü konuştugu birinin gerçek yaşını öğrenemsi üzerine aaaa peki evli misin, çocugun var mı, çalışıyor musun gibi sorular sorması üzerine hepisine olumsuz cevap veriyor olması ve insanlarında işgüzarlığı işte maalesef aa geç kalmışsın tepkilerine üzülüyor. Nil KK

anladım canım düşündüğüm gibi de olabilirdi bu kötü bişey değil, benim de hoşuma giderdi, kim istemez ki kendinden genç birileri tarafından beğenilmeyi, kendini yaşlı hissettiği dönemlerde. benim teyzemle aramda 6 yaş falan var, ama teyzem bizim ortamımıza çok rahat uyum sağlar, kimse olgun diye özellikle konuşmalarına dikkat etmez, arkadaş gibi oluruz, o biraz arkadaş çevresiyle de alakalı. mesela üniversite ortamında bu tür şeylerin hiç lafı olmaz, yaşınızı sormazlar, öğrenseler de diyaloğunuz değişmez. internet ortamında da aynı şekilde, canım cicim diyip, benden küçük sandığım birilerine öğüt verip, annem yaşında olduğunu öğrenebiliyorum, ya da tam tersi oluyor, ama bu en fazla hitap şeklimizi değiştiriyor, kimse ''ha pardon o zaman sen büyüğümsün ben senin sorununa yorum yapmıyım sen daha iyi bilirsin'' demiyor. karıştırdım biraz sanırım:83: ama kısacası bahsettiğin o arkadaş ortamının özelliği o. herkes o tepkiyi vermez yani.

valla ben de yaşımdan küçük gösteriyorum (21 yaşındayım) aynen minyon da değilim ama kıpır kıpırım, enerjiğim, hayat doluyum.. liseye mi gidiyorsun diyorlar, yüzüm genç duruyor biraz.. çok hoşuma gidiyor:78::78:, genç göstermek iyi bir şey,, yaşlanmak istemiyoruuum..

canım konuyu ilgiyle takip ettiğin için ve güzel analizlerin için teşekkür ederim gerçekten çok anlayışlı bir insansın evet canım küçük göstermenin bazen öyle istemediğin şeylerden kaçma gibi avantajları oluyor.. bilmemmi iyi yapmışsın bazen gerçekten istiyorlar öyle hareketleri :) merhaba olayını senin yorumunda sonra şöyle düşündüm de.. evet haklısın canım aslında sıkıntı ettiğim şey merhaba kelimesinin kendisinden ziyade beni ilk kez gören ve sadece kısa süreli iş ilişkisi konumunda olan birisinin bana böyle sanki yıllardır arkadaşıymışım gibi o havayı vererek ve gülümseyerek merhaba demesiydi.. yani o anki duruma göre olması gerekenden daha yakın bir tarzda merhaba şekliydi.. aslında bunda kötü birşey yok tabi asık suratla mı selamlasaydı dimi.. merhaba demesinde birşey yok tabi ki.. belki de beklediğimden daha farklı tarzda olduğu için beni şaşırtmıştı :) yani bir yetişkine denen merhaba gibi değil de yaşıdına arkadaşına tanıdığına denen bir merhaba gibiydi.. yani görev icabı söylenen nötr bir merhaba değildi... bunu da ben küçük gösterdiğim için böyle heralde diye yorumlamıştım ama sorun değil.. demekki bir şekilde o görevliyi gülümsetmeyi başarmışım.. hiçbirşey yapmamış olsam bile :)

evet canım herşeyimiz dört dörtlük olsun derken "çok yönlü" olalım derken "hiç yönlü oluyoruz" bu sefer.. üzerine eğildiğimiz konuya kendimizi çok kaptırıyoruz ve diğer şeyleri unutuyoruz.. bunu bize hatırlatan bir yöntem bulsak iyi olacak..

buna da şükür canım.. bak gör demekki bu konuda yanlız değilmişsin napsak acaba canım? :) HanimKelesimiGetir

29 yaşındayım bende küçük gösteriyorum ve yaşımı gururla söylüyorum...30 'a bir kaldı ama taş gibi hatunum çokta mutluyum herhalinle her yaşınla mutlu ol önce bunu kabullen.. her yaşın ayrı bir güzelliği var gerçekten... senin sorunun genç erkeklerin senden bu yüzden uzaklaşmasımı acaba?

Gözönünde olmak bu gibi Celiskileri de beraberinde getiriyor. Benim de cevremde 30-36 yas civari bayan bekar arkadaslarim hayli fazla... Bunlardan Birisi var daima onun bunun kalbini kirar, insanlari kullanir. Fakat Baska bir digeri cok tatli bir kisilige sahip. Bilgisayarini yanindan ayirmaz, bir bakmissiniz tenhalarda dua ediyor, kitap okuyor, kimseyle yarismaz. Inan ben bu arkadasimin haberi olmadan ona cok dua ediyorum. Fakat itici davranislar icine giren arkadasa mesafe koydum kirilmamak icin uzagim. Insanin sevilme katsayisi yasiyla, evlenip evlenmemesiyle alakali degil ki! Kariyer, evlenme, aile, cinsiyet, fizik, irk, dil v. s. insanin elinde olan durumlar degildir. Acizligini hissedip Hakka SIGINMAK en kuvvetli kaynaktir be Guzelim.

Klasik 29 yaş sendromu diyebiliriz bende yaşıyorum nispeten. İnsan 29 yaşına gelince psikologların deyimiyle bir bakıyor şimdiye kadar ne yaptım ne yapamadım tarzında. Eğer birşeyler elde edememişse ya da yaşadığı hayat istediğii tarz değilse ciddi mana da psikolojik sıkıntı yaşayabiliyormuş.

bana göre insan yasini yasamali cevreniz yasinizi söylediginizde insanlarin size karsi degismesi cok normal bence kendinize güvenin ve yasinizi yasayin kabullenin o yasta oldugnuzu fgnce be

İlginc bir konu gercekten. Tam olarak neyi dert ettiğini anlamadım ama seni biraz anlıyorum sanırım. Aynı yaşlardayız, bende 21-22 yasında çocuklar tarafından ilgi gördüğümde hoşuma gidiyor ama sonradan yasımı öğrendiklerinde uzaklasması veya abla muamelesi yapmaları bana pek de dokunmuyor çünkü ben zaten kendimden küçüklerle duygusal bir seyler yaşamaktan haz etmem. Ama tabiki hersey kısmet büyük konusmakta istmem. Ama benim dert ettiğim kısım yasımla ilgili olarak, neden hala evlenmedin, elini cabuk tut vs gibi sorular. Soncta evlilik kısmet meselesi ve el cabukluğuyla alakası yok :)

Yaşınızı küçültün? inanmazlarsa kimliğinizi gösterirsiniz veya yaşınızı sorduklarında; "bayana yaş sorulmaz bilmiyor musun?" gibisinden küçük çapta bir espri yapıp geçiştirebilirsiniz? Allah başka dert vermesin yeter ki... taktığınız konu bence çok çok küçük... ama tabi sizin psikolojinizi de anlamaya çalışıyorum. Yine de her yaşın ayrı güzelliği vardır diye düşünüyorum, hatta şarkısı bile var... :) Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

yasli degilsin ki :)) gencligimde kelimeleri kullanilmis:) sahsi fikrim bu durumdan karsindakilere yasini hissettirerek kurtulabilirsin.. mesela 20 lik bi delikanli seninle konusuyosa soyle ablam tarzinda.. bastan tanimaya calismalar ve sonradan yasini ogrenmeleri onlari kizdiryor.. o yuzden boyle tepki veriyorlar.. o delikanlilar seni yasitlari sanip belki asik oluyolar.. yasi ogrenince sok oluyolar tabi.. o yuzden bastan yasi belli etmek en mantiklisi.. herkesin egitimi ne olursa olsun calissin ya da calismasin.. bu kendini ilgilendirir.. bence sakaya vurp hic takmayin bile.. ayrica en basitinden insan yabanci dil ogrenebilir vs vs aktiviteelre katilabilir.. ogrenmenin yasi yokki.. baskalari icin degilde kendimiz icin yasamak gerek:) hayatta istedigini yapacaksin ben bunu bilirim:herkesin ilgilendigi alanlar mutlaka vardir.. o yuzdne milleti bosver yapmak istediklerini yap:) millete ne yapsan yaranamassin.. okusanda evlensende en iyi syeleri dahi yapsan mutlaka kulp bulunur ve sinir bozarlar.. en guzel cozum siz benim hakkimda oyle dusunuyosunuz ama bende sizinle dalga geciyorum

merhaba arkadaşlar.. ben bu konuyu açalı biraz zaman geçti ve bu süreç içindeki gelişmeleri anlatmak istiyorum... ben açıkcası yaşıma göre kendimi hiçbir yönden gelişmemiş hissediyordum yani konu sadece bir işte çalışmamak okul bitirmemek ve evlenmemekten ibaret olmadığını.. hayatımın en küçük en basit alanında bile yaşıma göre geri kaldığımı düşünüyormuşum.. hatta kişisel bakım ve görünüm konusunda bile.. güzellik dolabımda bile gliserinli bir sabun ve basit bir arko krem vardı yanlızca yüzüme kullandığım.. ve diğer kullandıklarım da hep basit ucuz şeylerdi.. evet bu lise çağında o zamanın şartlarında böyleydi ama ebediyen böyle olacak değil.. çok şükür maddi imkanlar da o zamanın imkanı gibi değil.. ben şimdi karar verdim aynı bütçeyle ucuz şeyler alıp çokca alıcağıma daha pahalı daha esaslı şeyler alıp az sayıda almaya karar verdim ve hakikaten bunu uyguladığımda çok mutlu oldum... mesela 10-20 çeşit renk ucuz ojeler yerine kendime yakıştığını bildiğim bir rengi esaslı bir markadan 1-2 oje olarak almaya karar verdim.. ben meğer harcamalarımda bile bir öğrenci psikolojisiyle hareket ediyormuşum.. herşeyden evvel ben kendimi olduğum yaştan küçük görüyormuşum... yani belki size garip gelebilir ama alışveriş davranışımı değiştirmek bile bana kendimi daha olgun hissettirdi... artık bu açtığım konuyu daha az taktığımı farkettim.. ve inanır mısınız? aldığım şeyler kaliteli olduğu ve beni mutlu ettiği için dersimi bile daha istekli çalışmaya başladım.. derse karşı ilgim arttı... çünkü kafamda çok yük varmış... ayrıca internet bağımlılığı da olgunca bir davranış değildi.. onu da yenmek adına gün içinde pc yi bırakıp balkona çıkıp oturup etrafın sesini dinliyorum ve gerçekten ruhuma iyi geliyor... dışarı çıkarken de kendimi aşırı spor ve rahat tarzdan sıyrılmaya karar verdim.. evet kıyafetler içinde rahat olmak önemli ancak bir düztaban spor ayakkabı ve eşofman altıyla ve bir sweatshirtle dolaştığım sürece toplum içindeki sosyal duruşumun ve insanların davranışlarının asla istediğim gibi olmayacağını farkettim... şu an oldukça fazla kilolarım var o yüzden giyimimde çat diye değişiklik yapamam.. çünkü aldıklarım kısa süre sonra bana olmayacaktır diyet sürecinde olup kilo verdiğim için.. zaten tutup da ofis çalışanları gibi döpiyes giyecek de değilim.. o yüzden hiç değilse aksesuar olarak bu yönde bir değişikliğe karar verdim ve uygulamayı düşünüyorum.. şimdi kafam daha net olduğu için eğitimimi de tamamlayabilme konusunda içime bir umut geldi... aklımda birşey tutamadığım için hafıza sorunum olduğu için derse de yanaşmazdım ama hafızayı güçlendirdiği iddia edilen gingko biloba bitkisinden aldım ve kullanıyorum bakalım... meğer kendim için biraz yatırım yapmam gerekiyormuş... ben anladımki çoğu insanın çocuklara saygısı var yetişkinlere saygısı var ancak yeniyetme olan veya görünen kişilere saygısı yok... bir de hayatında bazı şeyleri tamamlamamış kişiler eğer yaşından da küçük gösteriyorsa tamamlamamış olduğu şeyler insanların gözüne daha çok batıyor bunu da farkettim.. çünkü gerçekten yaşını görünümüyle belli eden kişiler çalışmıyor da olsa eğitimi yarım da olsa insanlar bunu sorgulamıyor veya eksiklik olarak görmüyor... ben karar verdim her ne kadar tipim yaşımı göstermese de şu anki imajımla üzerine tuz biber ekmeyeceğim.. hepinize teşekkürler arkadaşlar konuya katılımınız için :)

Canım benim nerelerdesin sen:)))), ben de bişeyler söylemek istedim sana naçizane... öncelikle Güneşcim 30 yaşına girince birden bire herşey değişmiyor kendimden biliyorum:))) ne çizgilerim çıkıverdi hemen ne de yaşlı hissettim kendimi... bir söz vardır ya hanii çok klişe" kaç yaşında hissediyorsan kendini o yaştasındır" diye... gerçekten de çok doğru... dünya dönüyor 30 ların ardından 40 lar geliyor... ve bi bakmışsın ömür bitmiş o yüzden bulunduğun AN'ı iyi yaşa ki geçmişin güzel anılarla dolsun..."sen ne istiyorsan onu yap" derim ben sana... nasıl yaşamak istiyorsan öyle yaşa... içinden nasıl düşünmek geliyorsa öyle düşün... kendini 19,20 mi hissediyorsun ya da öyle mi görünüyorsun ne güzel işte... bırak aksın hayat akışına... evlilik konusuna gelince O kişi karşına çıktığında kader giriyor işin içine zaten, istesen de istemesen de kaçamıyorsun... iş, üniversite vb konularda ise hiç takılma"eğitim cehaleti alır eşşeklik baki kalır"sözününe istinaden nice üniv. mezunu abidik gubidik tipler var etrafta... sen kendin ol gerisi boş.. iyi bak kendine Güneşcim Chess

iyi fikir canım verdiğin taktikler çok güzel.. bunu deneyeyim gerçekten böylece sadece benim arkadaşlığımı isteyen kişiler konuşmaya devam edicektir... evde kaldın diyene de yallah derim artık.. yada madem evde kalmışım neden benimle vakit öldürüyosun falan derim iyice bozulur.. yada yaşımı öğrenene kadar dibin düşüyodu noldu derim olaya farklı açıdan bakmamı sağladığın için çok teşekkür ederim canım :) haklısın valla canım herşeyi bitirenler de cennet hayatı yaşamıyor... hepsi bitse de illa yine birşey bulacaklardır dimi :)

öncelikle teşekkür ederim canım güzel iltifatın için... utandım şimdi sağol canım.. yanlız değilsin demek de bence büyük birşeydir.. bu da bir yardım elidir.. mesajımı okudun ve kaale alıp cevap yazdın sonuçta birçokları gibi okuyup da birşey demeden geçip gidedebilirdin.. daha ne olsun :) canım bu topiği açmamın inşallah belki sana da faydası dokunur... en azından ona vesile olmuş olayım.. belki bana gelen önerilerden sen de faydalanabilirsin

Bende 29 yaşındayım, bende çok küçük gösteriyorum beni de 22 anca zannediyorlar ama ben gururla 29 yaşında olduğumu söylüyorum, insanların hoşuna gitmen neden bu kadar önemli senin için? Eğitiminden memnun değilsen tekrar başla tatlım, silbaştan, ben mühendisim ama edebiyat okumak istiyorum şuan çalıştığım halde dershaneye yazıldım ve tüm akşamlarımı ve haftasonumu kapadım, neden? hayallerimin peşinde olmak için, bir de kimse yokmu hayatında? genç delikanlıların yaşını öğrenince sana olan tavırlarının değişmesi çokmu önemli senin için :44:

böyle ancak kendini kandırırsın

ot gibi yaşamakmı?nasıl bi zihniyet bu yavv... insan genç kalmayı başarabiliyor yada genç gösteriyorsa ot gibimi yaşamı oluyormuş:)))bunu böle düşünenler bana göre ta kendisi açıkcası:)))yani her stresten, işten uzak kalıp vurdumduymaz olan yan gelip yatarak hiç bişey yapmayan insanlar genç kamazki eğer bu kastedildise?denecek bişe yok yani cevap bile yok o zihniyete başka:))))

Şu an nasıl bir hayatın olsun isterdin mesela? Böyle memnun musun? Neyi değiştirmek isterdin? . push ;

güzel yorumun için teşekkür ederim canım :) evet tabi ki herşey sadece insanın belli başlı özelliklerinin künyesinden ibaret değil huy çok önemli buna katılıyorum.. senin verdiğin örnekler daha derin ilişkiler ve uzun arkadaşlıklar da tanışıklıklarda geçerli şeyler.. yani tabi ki de yeni tanıyor olduğun kişiyi de aynı süzgeçten geçiriyorsundur da... demek istediğim şey ben bu gibi şeyleri beni yeni tanımaya başlayan ve tanımak isteyen insanlar tarafından görüyorum.. ha diyceksin ki zaten o senin neyin olur boşver diyeceksin... ama her ortamda aynı durumu yaşamak canımı çok sıkıyor.. bunu gittiğim mağazadaki satış elemanından tut oturduğum sitenin kapısındaki güvenlikçilere kadar en ilgisiz insanlar bile hayatıma burnunu sokmaya akıl vermeye çalışıyor.. yaşım bilinene kadar durum böyle değildi.. sadece liseli bir genç kızmış gibi biliniyordum ve kimse başka şey sorgulamıyordu... hatta o zaman daha çok saygı ve ilgi görüyordum sanki... ve sürekli yaşantım yabancılar tarafından yüzüme vuruluyor gibi geliyor.. o yüzden birileriyle arkadaşlık geliştirmeye bile çekinir oldum... bu durum beni herkesten ve heryerden soğuttu diyebilirim

bence bu kadar sorun etmemelisin rahat ol insan olarak hep hayat bizim önümüzde bir arkadan gideriz hayatta mutlaka geri kalırız mutlaka yapmak isteyipte yapamadığımız başaramadıgımız birseyler olacak hep çıtır lolita olarak kalamayız hem iyi yanından bak daha genç gösteriyormuşsun bu yaş sendromu otuza yaklaşınca birçok insanda oluyor sadece sana katılmadıgım tek konu var yaşını her ortamda söylemek zorunda değilsin seni rahatsız ediyorsa espiriye vur gülgeç bence ama yalan söyleme ve bu durumdan rahatsız olmamalısın... bir arkadaş kişilik bozuklugu falan gibi biseyler söyledi durum o kadar ciddi oldugunu sanmıyorum benim fikrim

beni olduğum gibi kabul eden kişileri bulsam onlarla vakit geçireceğim tabi ki.. ama o kişileri bulmak kolay olmuyor... belki o yüzden her yaş grubundan insanla konuşarak bunu bulmaya çalışıyorum.. o kişilerin nereden çıkacağı hiç belli olmaz.. belki yaşı küçük olur ama mantalitesi olgun olabilir.. yani bu konuda da her kapının ipini çekiorum desem yeridir.. Allah beni inşallah öyle kişilerle karşılaştırır

haklısın tabi ki sonsuza dek aynı görünümde olmayacağım bu gerçeğin ben de farkındayım... aslında bana kalsa ben şu anki konumumu o kadar sorun etmem ancak insanlar benim yerime.. hatta benden bile fazla bunları sorun ettikleri ve bana karşı davranışlarını da ona göre yönlendirdikleri için malesef benim için de sorun olmaya başlıyor.. çünkü ben yaşıma eğitimime medeni durumuma veya çalışıp çalışmıyor olmama göre değerlendirilmek istemiyorum ama maalesef ki bunlar bir insanın temel künyesi olarak görülüyor... ve saygısız davranışlara maruz kalıyorum bunları da haketmediğimi düşünüyorum... sanırım anlatabildim derdimi...

bunu okuyunca çok üzüldüm, bende de boyle hissiyatlar var içinden de çıkamıyorum örneğin geçen senemi bunları düşünerek geçirip 1 senemi daha kaybettim. başını kuma sokup oturup düşündükçe iyice içinden çıkamıyor insan. sonra çok yakın bir tanıdığımı kaybettim kafama da dank etti. hayat kısa, resmen kısa. insanları toplumu onu bunu düşünürken kendi hayatımızdan oluyoruz. gene böyle kendime acımalar geldiğinde sallanma silkin kalk içimdeki ses sen de sus diyorum deli gibi :) Amor-a

erkekler ve karşı cins konusunun aslında sizin düşündüğünüz gibi olmadığını konunun önceki sayfalarında defalarca belirttim.. o yüzden tekrar belirtmeye gerek duymuyorum.. zaten yanlış anlaşılacağımı bile bile bu riski alarak bu konuyu açtım... beni abla olarak görmelerinden hoşlanmamak illa ki başka şeyler düşünüyorum demek değil... beni kendilerine eşit olarak görsünler arkadaş olarak görsünler ve rahat bir diyalog olsun istiyorum arkadaş sıfatıyla olmak istiyorum hepsi bu kadar... içimi dökebileceğim ve bu kadar cevap alabileceğim başka biryer yoktu...

aslında vanatajları kendin dezavantaja dönüştürüyorsun yaşından utanama olayını başda kaldır bence o kavramı kaldırınca gerisi gelecek. avantajın şu ki artık o hale geldiki lise öğrencileri bile 30 yaşında gösteriyor 29 olupta yaşından küçük göstermek isteyen çok kişi vardır. yani diyeceğim o ki kimseye kulak asma eğitim durumu felan bahane okumanın zaten yaşı yok ikinci üniversite de okuyabilirdin okulu bitirmemiş de olabilirsin buna kimse karışamaz, yargılayamaz...

güzel yorumun için sağol canım... evet ben de hep o bahsettiğin ortamlara çok özenmişimdir.. ve belki de başıma ne geliyorsa herkesi kendime eşit görmekten geliyor sanırım bilmiyorum.. küçüklüğümde hep yaşça büyüklerim bana büyüklük tasladıkları için ben de çevreme aksini yapıyorum doğrusunun bu olduğunu düşünerek... bu konuya bir arkadaşın yaptığı yorumdaki ihtimal yüksek gibi... yani genç erkekler sanırım benimle diyalog kurarken başka beklentiler içine giriyor olmalılar.. oysa işveli cilveli biri de değilimdir sadece güleryüzüm var o kadar... ve gerçeği öğrenince de beni karalamaya ve belki kötü hissettirmeye çalışıp kendi çabalarının boşa gitmesinin acısını çıkarmak istiyor da olabilirler... istesem baştan yaşımı da söylerdim ancak bir resmilik bir mesafe olmasın istediğimden büyük olduğumu belli etmiyordum.. galiba yanlış yapıyorum...

tatlım kendine güvenini asla kaybetme! olduğun gibi görünemiyosun dış görünüşünden dolayı. e sende göründüğün gibi oluyorsun haliyle. kendini farklı gösterdiğin bi durumda yok. bırak yanında olmayanlarda olmasın. kendini geliştirmen için de geç kaldığını düşünmüyorum. kurslara git bunun cok yararı oluyor. web tasarım kursuna gidip şuan güzel bi gazetede çalışan insanlar tanıyorum. şuna emin ol ki şanslısın minyon olmak güzeldir :) hiçbişiy için geç değildir sen içinden geleni yaşa elalem zaten çok biliyor!

Sabahtan beri vaktim oldukça okudum okudum okudum ama halen tam olarak anlamadım.. Yaşınızdan küçük gösteriyorsunuz, o yüzden çevrenizi gençler oluşturuyor. Kendi akranlarınızla beraber olunca eğitim, iş, özel hayat konularına girince canınız sıkılıyor.. Ama siz okulunuzu tamamlamadığınız ve işiniz olmadığı için şikayetçi de görünmüyorsunuz.. Hani tam olarak sorun nerede? Madem yaşıtlarınızın sorularından rahatsızsınız neden eğitiminizi tamamlayıp iyi kötü bir işe girmeyi düşünmediniz? Yoook ben memnunum diyorsanız konu neden dert köşesinde? . push ;

kadında en güzel yaş 30lu yaşlar. takıntı yapmayın. H hulyakevin o beni prenses, peri

ayy ne güzel işte yaşını gururla söyle bence kaç kişi var 29 olupta 20 gösteren ben olsam söylerdim yanii çıtır bi 29 ne güzel işte:)

Bu saatte uyanık olmanın verdiği rehavetle yazdıklarım anlaşılıyordur umarım Güneşcim, imla hatası doldurmuş olmalıyım

yüzüm genç duruyor:))21 yaş zaten genç yaşlı sanıyorsun herhalde kendini:) Bende 15 yaşındayım ama çok minyonum 10 yaşında sanıyorlar

bir kimlik ve kisilik bunaliminizin oldugu acik, size ait en birilcil dogrular hakkinda insanlari yaniltmaya calismaniz yada onlarin bu yanilgisindan hoslanti duymaniz kisilik bozuklugu gibi gorunuyor, kaldi ki yasinizin altinda davranislar sergilediginizi kendinizde belirtmissiniz. Ayrica toplumun istekleri, begenileri sizin icin neden boylesine cazip? Siz bu hayata sirf birileri sizi onaylasin diye gelmediniz, benlik duygunuzu gelistirmeniz ve ben benim icin yasiyorum fikrini benimseyebilmelisiniz ancak bunlari bir basina yapamadiginiz belli, size tavsiyem, cevreniz icinde guven problemi yaratmadan, uzmanlardan yardim almaniz, kolay gelsin.

güneş sen bana görede olgun bi insansın iki gündür bu konuyu takip ediyorum ve neredeyse bütün yorumları okudum. seni anlayan ya da anlamaya calışanların yanında eleştiren, yanlış anlayan, şuçlayan insanlara bile zahmet edip birşeyler yazdıkları için nezaket gösteriyorsun. hemen hemen herkesin mesajını beğenip altına sinirlenmeden kendi ifade etmeye çalışıyorsun. bu bile duyarlı bi insan oldugunu gösterir. ama çokta hassassın aynı zamanda. ben evliyim yaşım 26 hani bazen kapıya pazarlamacılar gelirya bana o zaman annen evde yok mu diye soruyorlar düşün artık! ilk zamanlar üzülüyordum ama şimdi bunu avantaja çevirdim yok deyip kapatıyorum kapıyı suratlarına. ayrıca kargocunun bile sana merb diye hitap etmesi sana özel değil canım. ben de internetten sürekli alışveriş yaptıgım için cok fazla kargocu geliyor kapıya genelde de merhb diyorlar. hatta kimliğin önüne arkasına bi dakika kadar bakıp afedersiniz inanamadım da çok küçük gösteriyosunuz demişti bitanesi. hem ayrıca bu durum senin sevimli görünmenden de kaynaklanıyor olabilir. kimisi kapıyı hafif aralar kimisi gülemseyerek açar. yani bu kadarını kafana takma vesselam.

Arkadaşlar bu konu üzerinde biraz daha düşündüm de... beni sıkan üzen meselenin aslında sadece yaşım olmadığını anladım... ancak işin büyük kısmını yaş kapsıyor tabi ki... yani şöyle ki... yaş konusunu bir anabaşlık olarak düşünürsek bu başlığın altında başka dallara ayrılan diğer sorunlar da mevcut.. hani eğitimimi tamamlayamama veya iş yada vesaire gibi konularda eksiğim olduğunu ve yaşıtlarıma göre hiçbirini (1 tanesini bile) yerine getirememiş olmamın ve toplumun bunu anlamasının uzun sürmemesinin verdiği bir üzüntü vardı ya... işte ben aslında neden bu iş ve eğitim gibi kendimi geliştirmem gereken konulara da yönelemediğimi ve bunlar için uğraşmakta isteksiz olduğumu da anladım... ben yetersiz diyalog ve arkadaş azlığı ve samimiyet yetersizliği, ortamsızlık vesaire gibi nedenlerden ötürü sosyal tatminsizlik içindeyim... ve maalesef ki bu durumun yaşamımın her alanına olumsuz olarak yansıdığını farkettim... örneğin oturup ders çalışmak yerine birileriyle konuşmayı.. konuşacak birilerini bulmayı tercih ediyorum... bu konuda çok açlık çekiyorum.. mesela şu an ders çalışmam gerekirken ve bu çok daha iyi olacakken ben burada şu an bu satırları yazıyorum... ve beni hayatta şu an için en fazla mutlu edebilecek şeyin sosyal açıdan veya diyalog açısından doyuma ulaşmam gerektiğini düşünüyormuşum... çocukluğumda da durum böyleydi ve şu an sebepler farklı bile olsa hala sürmekte... ben bununeksikliğini sorun ettiğim için kendimi kendi gelişimime veremiyorum... sadece bir oyalanma.. kendimi mutlu edebilme birşeylerden zevk alabilme çabası içindeyim... canım boşluktan sıkıldığında evde günlük yapıcak işlerim de bitmişse ilk aklıma gelen şey birileriyle konuşmak kafa dağıtmak oluyor... yani sürekli kendimi avuturken buluyorum kendimi... ve sürekli mutlu olduğum hayallerin konusu genelde aynı oluyor.. birileriyle başarılı bir şekilde sohbet sürdürmek ve onların beğenisini kazanarak ilgi odağı olmak... sanki hayatta başka bir amacım yok gibi mesela pencereden dışarı baktığımda bile oyun parkında birbirleriyle oynayan etkileşim içinde olan çocukları bile görsem onlara özenip iç çekiyorum... çünkü ben bunları zamanında doya doya yapamadım... tabi ki oyun parkında oynadım ama ailemin aşırı katı tutumları yüzünden çekingendim ve hiç yaşıtlarımla diyalog konusunda başarılı olamadım... ve de daha küçükken bile fazla kilolarım nedeniyle alay konusu olup dışlanıyordum... sanki... yaşamadığımı hissediyorum... sanki herkes hayatı yaşıyor.. ben izliyorum gibi...1 hafta önce muhabbet kuşum öldü onu da çok özlüyorum.. bu acıyı duymamak için artık hayvan beslememeye karar verdik...

ne güzel anlatmışsın ya sanki ben yazmış gibiyim bi çoğunu.. ama bişey eksik ben o kadar küçük göstermiyorum ( özellikle küçük görünmeyi neden kendine dert etmişsin anlamıyorum herkes küçük görünmek ister hatta bunun için neler neler yaptırılıyor.. kendinden küçük tiplerin seni beğenmesi de kötü bişi değilki ama yaşını öğrenince abla muhabbetine girmeleri çok aptalca o ayrı.. sonuçta erkekler kendilerinin torunu yaşındaki kızlara sulanmayı kendilerine hak görebiliyorlar.. yani sen de kendinden küçükten de hoşlanabilirsin gayet doğal bişey bu.. ben de küçük göstersem kendimden küçüklerin de beni beğenmesi hoşuma giderdi.. sayfaların hepsini okumadım o yüzden tam anlamadım ama sanırım okulunu bitirmemişsin... ben bitirdim de ne olduki yine oturuyorum öyle kös kös.. yani bu da pek fazla problem değil... evlenme konusuna girmicem.. hı ayırca şunu da söylemeden geçmiyim bence kendini büyük göstermek için uğraşma yok kıyafet değişmek yok saç rengi falan... ya sonuçta illaki yaşını göstericeksindir ilerde bırak bari şimdi küçük göster işte ne güzel.. şunları sorucam bide saç rengin neydiki ne yaptın gözüne lensmi takıyordun spor giyinince de mi genç görünülüyor.. yani ben de küçük görünmek için senin vazgeçtiklerine başlıyım bari :) Önceki

önce nedenlerin neler olduğunu bulmaya çalıştım ki sorunu çözmek kolay olsun diye.. bir hastaneye gittiğimizde bile önce teşhis sonra tedavi yapılır.. bu da bunun gibi... evet itiraf etmeliyimki çocukluğumu ve 30 dan önceki yaşlarımı hakkıyla yaşayamamanın verdiği burukluk var mesela lisedeyken o anki yaşıdım olan o genç kişiler benimle konuşmak için asla heves göstermediler bu açıdan sosyal doyuma ulaşamamıştım.. sınıfta filan hiç arkadaşım yoktu... çünkü o an için pek de cazip biri değildim.. kendime bakmazdım sadece kendimi derslerime verip sınıf geçicek kadar iyi notlar alamya adamıştım kendimi.. ve ailem nasıl olmamı istiyorsa öyle biri olmuştum.. küçük yaşta büyük sorumluluklar aldım diyebilirim üzerime.. ve çok çekingendim sorunlarım daha ağırdı... ama bu ilgiyi geç de olsa şu an görüyorum ve hayatta içimde ukte kalmaması adına gençlerle de arkadaşlık kurmaya kapımı açık bırakıyorum.. ki geriye dönüp baktığımda yapmadım dememek için.. çünkü biliyorum ki yaşım 35- 40 olduğunda gençlerle etkileşim şansım ve onlarla enerji alışverişinde bulunma şansım yok denicek kadar azalıcak... hayatımla ilgili ne yapabilirim e gelince... şu an için bitirmesi en kolay olan şey okul olsa gerek.. açıköğretimdeyim ve son sınıftayım...5 dersim var onları verirsem mezun olacağım... belki böylelikle hiç değilse küçük gösteren ama en azından çalışmıyor ve evlenmemiş olsam da eğitimimi tamamlamış birisi olarak daha rahat olacağım sanırım.. çünkü eğitim daha zorunlu gibi sanki.. çalışma kveya evlenmek biraz da kişinin tercih meselesine veya kısmete bağlı... eskiden çalışıyordum ama bazı büyük nedenlerden ötürü bırakmak zorunda kaldım ve hala çalışma şansım yok.. o yüzden o konu bana şimdilik çok uzak.. geçmişte lisede senenin yarısında okul değiştirerek okumama rağmen neredeyse teşekkür belgesi alıcakken.. şimdi rahat şartlarımda önümdeki okulu bitiremiyorum.. eski azmim kalmadı sanırım..

sanırım biraz daha hızlı koşmalıyız çok daha hızlı :) nopenoname

şimdiden böyle demeye başlarsan 35 ine geldiğinde iyice karamsar olursun bu yüzden bunları düşünmekten vazgeç. Ayrıca sana gerçekten değer veren bir insan yaşın ve ya statün yüzünden sana tavır almaz seni seven insan bunu önemsemez. Seni sevmeyen gerçekte değer vermeyen insanlar yüzeysel şeylere bakar ki böyle insandan da hiçbir yarar gelmez. En iyisi sen zamanı yaşını unut, bende senin gibiyim genç gösteririm ruhum gençtir.. bana da olmadık yerde yaşımı sorarlar beni genç kız zannederler evlenince kilo alırsın derler gülerim.. bilmezler ki ben evlendim boşandım ohoo neler yaşadım.. ama hiç bozmam durumu, yaşımı da söylerim ama ne yaşadığımı söylemem sen de böyle ol kendinden küçüklerde giderse gitsin zaten duygusal anlamda senin dengin bir insan senden yaşça büyük olmalı :)

Arkadaşım şimdi düşünmen gereken tanıştıklarına yaşını kaç söylemen gerektiği mi yoksa hayatınla ne yapacağın mı?Okumamış olmak seni utandırıyorsa oku dışardan falan bitir. Çalışmıyor olmak utandırıyorsa okumanı bitirip işe gir. Yok insanlara yaşımı ne desem mi senin sorunu şu anda? Kendine bir hedef koy karar ver ve uygula bu kadar basit.

hayır sürekli yeni birileriyle tanışma çabam yok.. aksine arkadaşlarım az sayıdadır.. sade bir yaşantım varıdr. ancak günlük hayatımdaki işlerimi görmek adına dışarı çıktığımda bile bu gibi şeylerle karşılaşıyorum.. o yüzden dert ettim... yoksa aman arkadaş sayımı çoğaltayım hayatıma yeni kişiler alayım derdinde değilim...

ben 21 yasindayim ama 25 falan gosteriyorum ve bu moralimi bozuyo siz kucuk gosterdiginiz icin sevinmelisiniz S SheZofren... tek ayak

bence senden küçük erkeklerin ilgisini çekmeyi sevmek hoş değil. etik olmasından falan değil. ama 20 yaşındaki erkekle 29 yaşındaki bi kız arasında çok uçurum var.30-39 olsa neyse. ben olsam bu şekilde düşünceğime, kendi yaşıtlarımla ilgilenir, onların genç görünmemle ilgili övgülerine sevinirdim. P

ne iyi etmişim valla şuraya konu açıp da içimi dökmekle :) iyi geceler canım tatlı rüyalar

güneş'çim, çok anlayamadım ama gecenin bu vaktıinde konuyu, anladığım kadarı ile yazayım:) bende 33 üme yaklaştım ama ruhum 23 lerde kaldı, dolayısyla görüntümde 33'ü hiç yansıtmıyor ama bana göre görüntüden evvel senden yansıyanlar ruhundan yansıyanlar kişinin gözünde seni belirliyor bir şekilde... ben mesela kkdan arkadaşlarla msnden görüşüyorum, tanışıoruz vs genelde yaşları benden küçük 17 yaşında olan ve çok sevdiğim her telden çaldığım biri, her sohbeti ederim keza 30 yaşında da varonunla da benzer diolaglarım olur.. sen bu konuda biraz kasıyorsun kendi sanırım, yaşın bir önemi yok, insan hissettiği yaştadır benim nüfus 32 ama ruhum 22 ne olacak şimdi.. üstelik çok cocuksuyum, şımarırım,6 yaşındaki kızımla parkta sallanırım bazen, ama yerine ve ortamına göre de hareket ederim yeri gelince.. ayrıca insanlar yaşını yadırgasa bile ilk etabta, senden yansıyanlarla senin yaşını vs gözarda ederler, seni yaşarlar, yaşın bu anlamda önemi yok ki ukalady

Bana çok yabancı bu anlattıklarınız o yüzden anlayamıyorum. Başkaları benim 50 ya da 18 yaşında olduğumu düşünse ne olacak ki? Herkes için yıllar geçiyor, zamanı durduramamak bir kusursa, evet hepimiz utanmalıyız yaşımızdan. Millet ne demiş, ne düşünmüş ne önemi var? Bu konuda sadece kendimle ne kadar barışık ve mutlu olduğumu önemserim.

kadının yaş'ı sorulmaz.. çünkü oda bilmez ağladığı gecelerin hesabını kitabını... kızlaar ayrıca yaş önemli deil ki kadın her yaşta kadın yeterki kendıne baksın geliştirsin kendini kendine güvensin bi kadını en güzel gösteren şey kendine güvendir bence bırakmayın sakın kendinizi ve olumlu düşünüüünn H hulyakevin o beni prenses, peri

EVLİLİK nişan bunlar kader kısmet işi eğitim de balki zamanında imkanların yoktu... Şimdi ufakta olsa bir işin varsa yoksa da bulabilirsin maaşı az olsun önemli değil.. Çalışman bile saygı duyulman için yeterlidir... Dediğim gibi kursa gidip kendini geliştir. Dışardan eğitimini tamamla herkes evlenecek diye bi kural yok herşeyin zamanı var... Sen kendi ayakların üzerinde durup kendi alın terinle paranı kazandıktan sonra sana herkes saygı duyar... Duymayana da güle güle

klasik kadın yaş kompleksi. Sen gençlerle takılmak mı istıyorsun yoksa kendı yaşıtlarınla ciddi ilişkımı istıyorsun anlamadımkı sorunun ne.. sorunun ne evlenmıs ne eğıtım tamamlamamıs olman mı.. istediği yaş gurubuyla takılmakta özgürdür, tabi onlarda senle takılmak isterse. Ne zamana kadar kaçabılırsın gerceklerden. kozmetık sağolsun kadınlar artık yaşlanmıyor. cok genç ama saçı bası dökülmüş 35 gıbı gösteren erkeklerde az değil. kendı durmunu gızlemen ıcın yaşını kullanmana gerek yok neysen o sundur sonucta. kendınle barısık olman gerek. yaşını gösterıp göstermemen değil sorun.

Fazla sorun ediyorsun.30 una gelmiş herkes dört dörtlük, her şeye sahip ve başarılı değil. Sen de geç kalmış sayılmazsın. Bir yerden başlaman lazım. Farkı kapatmak senin elinde. Yakala hayatı. İlelebet genç görünmeyeceksin.

Evet 29 yaş sendromu ciddi bir durum diyebilirim etkilerini yaşadım ama yavaş yavaş atlatıyorum.

yorum için teşekkür ederim.. hani toplumun bazı dayattığı şeyler var ya.. o yaşa gelen insan mutlaka eğitimini bitirmiş olması gerekir.. çalışıyor olması gerekir evlenmesi veya en azından nişanlı olması gerekir vesaire gibi... bu vasıfların hiçbirisi bende yok.. kendimi sıfır gibi hissediyorum... ama genç görünüşümü kullanarak kendimi lise öğrencisi gibi zannettirdiğim zaman hiç sorun olmuyor... hep yalan söylemedim tabi insanlara... daha doğrusu onlar yaşımı sormadıkları sürece söylemedim ve beni genç zannetmelerine izin verdim... gerçek yaşımı duyup şaşırdıklarında e sormadın ki dedim sonra da malum neden çalışmıyorsun neden evlenmedim.. nere mezusun gibi hoşuma gitmeyen sorular başlıyor ve istedikleri cevapları alamadıklarında bana saygı duymuyorlar.. mecbur kalıyorum biryerde..

evet canım söylediğin bazı şeyler bana çok benziyor gerçekten... zaman zaman internet ortamında da yapıcak birşey veya konuşacak kimse bulmadığımda daraldığım çok olmuştur aynen anlattığın gibi.. evet benim de aslında vurgulamak istediğim şey "insan sosyal bir varlıktır" temasıydı ki.. bu lafı sen benim ağzımdan almışsın... insan çokyönlü bir varlık ve yönlerininden birisi veya bikaçı eksikse ister istemez rahatsız oluyor.. mesela biryerimiz ağrıdığında bile sanki bütün canımızı oradaymış gibi hissederiz.. ve sadece ağrıyan yerimize odaklanırız.. ağrımayan yerlerimizi dikkate almayız çünkü oralarda herşey yolunda gibi algılarız... bu da tıpkı onun gibi... bir de insan belirli ve sürekli ve düzenli olarak görüşebileceği kişiler istiyor hayatında.. çünkü böylelikle kendini başkalarıyla karşılaştırabilme şansın oluyor ve benlik algısı gelişiyor.. hangi noktalarda hayatın neresindeyim.. tam olarak hangi çerçeve içinde duruyorum... kimlerden ilerideyim kimlerden geriyim... veya hangi açılardan durum böyle.. bu gibi soruların cevabını da daha net almış oluyor insan.. ama sosyal çevre yetersiz kalınca bu soruların sonu gelmiyor tabiki.. Önceki

anlamadığım şey siz sürekli yeni birileriyle tanışma halinde misiniz?ben hayatıma habire yeni birilerini almayı sevmem mesela. herşeyi baştan anlat kendini tanıt şöyle böyle pek külfetli gelir bana. herzamanki nsanlarla takılınca zaten herşeyi bildikleri için bu tip problemler olmuyor. ben de küçük gösteriyorum 27 yaşındayım. geçen başıma gelen bir olayı anlatayım mesela. yeğenimle (19) gittiğim bir konserde 20 yaşında dansçı bir çocuk geldi benimle muhabbet etmeye çalıştı. ben de şaşırım tabi ama yeğenm çok bozuldu o 19lukken çocuğun gelip benle tanışmaya çalışmasına "biliyor musun o 27 yaşında" dedi hemen çocuğa. hani bu durum hem hoşuma hem komiğime gitti. sonra oradan sıvıştık. ama ben evli olduğum için zaten biriyle bir şey yaşayamayacağım için bu durum beni üzmedi ama senin için durum farklı tabi. yalnız nasılsan öyle giyin ve davran. hiç bir şekilde kendini değiştirmeye zorlama.

bence çevreyi boşuna kafaya takıyorsunuz fhrye

merhaba arkadaşlar... açtığım konuya katkınızdan dolayı hepinize teşekkür ederim :) konuyu açtığımda bu yana biraz zaman geçti ve bu süreç içinde kendimi daha iyi hissetmeye başladım.. bahsettiğim sorunlarımı düzeltmek adına herhangi bir yerden başlamam ve adım atmam gerektiğini biliyordum ve ilk önce işe giyimimden ve saçımdan başladım.. gardrobuma gözattım ve yaşımı ufak gösteren ve genç görünümüme tuz biber eken kıyafetlerin neler olduğunu tespit ettim ve verebildiklerimi ihtiyaç sahiplerine verip onları mutlu ettim.. artık pembeli renkli renkli çizgileri olan ve arkadan kapşonlu gri eşofman üstü tipi şeyleri giymekten vazgeçtim.. gardrobumdaki daha nötr renkte olan şeylerle dışarı çıkmaya başladım.. geri kalan 2-3 parçayı ise sadece evde giymek üzere başka bir köşeye kaldırdım ki dışarı acilen çıkacağım zaman elime onlar çıkagelmesin diye... saç rengimi de değiştirdim ve beni daha olgun gösteren bir renge boyattım.. bunlar aslında çok büyük değişiklikler değil ama kendimi yeteri kadar iyi hissetmemi sağladı... kıyafet tarzımda bariz değişiklik olmadı.. şu an yine spor giyiniyorum ancak çocuksu gösteren renkler giymiyorum... dışarı çıkmadan önce aynaya baktığımda artık daha olgun görünümlü birisini gördüğüm için yaşımdan da utanmıyorum... genç delikanlılar hala ilgi göstermeye devam ediyorlar ancak artık onların ilgisiyle ruhumu beslemediğimi ve artık bu durumun beni tatmin etmediğini farkettim... yani gençlerin ilgisinin bana birşey katmayacağını düşünüyorum artık ve öyle bir olaya da artık günlük sıradan bir olaymış gözüyle bakabiliyorum.. artık bu konuda daha hazımlıyım diyebilirim.. inanın dün bir genç bana yaklaştı ve ben konuşurken yüzüne bile doğru dürüst bakmadım... geçmişimde doğru dürüst genç yaşlarımı yaşamadığım ve fazla erkek arkadaşım olmadığı için içimde ukte kaldığını söylemiştim.. hatta dışarıda el ele dolaşan genç sevgilileri görünce özenirdim içim giderdi o yaşlara geri dönsem diye.. ama dün dışarıda birçok genç sevgililere rastladım ve yaşıma eskisi gibi kahretmediğimi gördüm... artık bu genç sevgililere bile özenmiyorum.. çünkü biliyorumki gençlikteki ilişkiler geçici ve 2 günlük... artık çok yakışıklı olmaları bile beni etkilemiyor.. dolayısıyla artık sadece yaşıtlarımın ilgisine karşılık vermeye açık olacağım... artık yavaş yavaş konumumun farkına varmaya başladım sanırım... hatta yaşımı gizlemeyi düşündüğüm yeni tanıştığım genç bir delikanlı vardı onu tekrar gördüğümde hiç çekinmeden yaşımı da açıkca ona söylemeyi düşünüyorum.. isterse samimiyeti azaltsın isterse abla desin isterse bir daha hiç görüşmesin.. sonucu ne olursa olsun umrumda olmayacak... eskiden böyle şeyler olacak diye gizleme gereği duyardım ancak şimdi bu bahsettiğim kişiye yaşımı söylemek için sabırsızlanıyorum.. çünkü ondan duygusal açıdan bir beklentim yok.. bu yüzden rahatım... benim artık bu yaştan sonra karşı cinste arayacağım şey onunla sevgili olmak değil.. onunla ciddi bir ilişki kurmak hatta yuva kurmak amacıyla görüşmeliyim böyle birşey olacaksa... bu amaçları da dışarıdaki genç delikanlılarla gerçekleştiremeyeceğimi biliyorum.. evlilik konusunu da eski zihniyetimdeyken kendimi topluma kadınmış gibi göstermek için ve saygı kazanabilmek için evlenmeyi istiyormuşum.. böylece çocuk olmadığımı yetişkin olduğumu herkese kanıtlamış olacaktım... ama artık düşüncem değişti.. bendeki bu çelişkinin nedeni babamın yaşının benim yaşımdan çok çok büyük olması nedeniyle babamın beni hala çocuk gibi görüyor olmasının da etkisi olduğunu düşünüyorum.. çünkü onun gözünde ben hala yeniyetme bir genç kızım... yaşını göstermeyen ablam için bile aynısını düşünüyor.. babamın yaşı 70 ün üzerinde ve kendisi 50 yaşındaki adamlara bile çocuk diyen birisi..

Arkadaşım konuyu okuyunca beni anlatıyorsun sandım. Bende 29 yaşındayım ve gören 20 sanıyor. Eğitimime dışarıdan devam ediyorum ve evli de değilim. Ama bu konuyu senin kadar takmıyorum. Evet seni anlıyorum. İnsanlar yaşını duyunca önce şöyle bir bakıyorlar genelde ve bence bunun altında kıskançlık var. O kıskançlıklarını da seni sözüm ona aşağılayarak, kendini eksik hissettirerek tatmin etmeye çalışıyorlar. Benim açıköğretim de okumamla alay etmek isteyenlere hadlerini öyle bir bildirmişimdir ki. Çünkü bilgime, genel kültürüme çok güveniyorum ve üniversite mezunu ne insanlar gördüm, hatta yüksek lisans yapanlar;senin kadar çok şey bilmiyoruz diyorlar. Yani sen kendine güven ve kendini geliştir. Allah vergisi yeteneklerinin üzerinde dur. Ben bir de şu taktiği deniyorum. Yaşımı soranlara "kaç gösteriyorum"diye soruyorumve cevap tabi ki 20-21 olunca 29 yaşındayım diyorum ve bu karşı tarafın hoşuna bile gidiyor. Hatta bana ya sana abla demesem olur mu o zaman falan diyor çevremdekiler çünkü kasmıyorum ve tabiki diyorum. Düşünsene belli bir yaştan sonra kadınlar zaten yaşlarını küçültmek için uğraşıp duruyorlar. Biz bu konuda Allah vergisi bir şansa sahibiz. Ya 10 yaş yaşlı gösterenler. Onların durumu zor asıl. Şükredelim:) joey just

canım sorunum insanların hepsi yaşımı öğrendikleri zaman ve yaşıma göre tamamlamam gereken şeyleri tamamlamamış olduğum için bana karşı olan sohbet tarzları tavırları kendini gayet hissettirecek şekilde tersine dönüyor derdim bu... yani oturup 1-2 hoş sohbet bile edemiyorum.. yüzeysel sohbette bile böyle.. gençler örneğini farklı yaş gruplarından örnekler verebilmek için bahsettim.. bunu nasıl anlarsınız bilmiyorum ama ben özel ilişkilerden bahsetmiyorum normal sosyal ilişkilerden bahsediyorum...

Canım bende 27 yaşımdayım boyum 168 60 kiloyum yani minyon değilim üstelik evliyim bir kızım var ama herkes beni bekar ve yaşımı daha küçük zannediyorlar. Eşim bu duruma sinir oluyor hatta kıyafet alırken bile anne tarzı şeyler giymemi istiyor ama ben hala spor ve moda kıyafetler alıyorum hep de böyle giyineceğim ve ben bu durumdan çok mutluyum. Ruhum hala 20 yaşında bir kız gibi eşim bana sürekli çocuksu davranıyorsun der

yorum için teşekkür ederim.. ancak önceki cevaplarımdaki gibi tekrar yinelemek istiyorum.. çünkü sanırım gözden kaçmış... ben sadece kendimden gençlerle ilgilenen bir insan değilim.. yaşıdımla da büyükle de küçükle de konuşurum.. yani sadece küçüklerle sadece yaşıtlarımla konuşurum diye bir sınırlamam yok... ha bu arada o kişilerle konuşuyorum diye onlardan duygusal ilişki bekliyor olduğum sonucunun da çıkarılmasını istemiyorum... samimi bir arkadaşlık veya dostluk.. yada belki sadece eğlence arkadaşı da olabilir... yani tabi ki gidip de sevgilimi veya eşimi 20 yaşında birisi olarak seçicek değilim.. o kadar da aklımı kaçırmadım... hem ben genç insanların yanına özellikle gidip konuşmuyorum... görünüşüm onların ilgisini çektiği için onlar bana yaklaşıyor ben de terslemiyorum yakınlık gösteriyorum olay bundan ibaret... A asu70

bende küçük gösterenlerdenim. gerçi yaşım daha 19 ama beni 15 filan sanıyorlar. her gören lise 1-2 öğrencisi gibi görüyor bense üni 2. sınıftayım. lisedeyken hatta geçen yıla kadar hareketlerim çocuk gibiydi, gerek kıyafet gerek konuşma olsun daha cıvıl cıvıldım ama bu yıl kendimi yaşımın gerektirdiği şekilde hissediyorum ve öyle davranıyorum. geçen yıl beni çocuk gibi severlerken sınıf arkadaşlarım, bu yıl daha farklı hareket ediyorlar, daha mesafeli konuşuyorlar. hem genç görünmeniz çok güzel kadınlar genelde küçük görünmekten mutlu olurlar. bence siz biraz daha yaşınızın gerektirdiği gibi davranmalısınız. çünkü 18 yaş ile 29 yaş arasında çok fark var. görüntünüz küçük gösterebilir ama ruh haliniz nasıl o dönemde kaldı anlamadım... değişmiyorsanız çekincek bişey yok 29 yaşındayım cıvıl cıvıl bi insanım deyin bitsin, yada gençlerle değil yaşıtlarınızla takılın...

şu kadarını söyleyebilirim ki keşke gerçekten göründüğüm gibi 18 yaşında olsaydım... şu an 29 olup da bu durumlarda olmak yerine gerçekten 18 olup da şu anki şartlarımda yaşamak isterdim o zaman herşey daha kolay olacaktı benim için.. ama malesef ki mümkün değil... geçmiş olan yaşlarımda ne yazıkki yaşantımda ve türkiyenin şartlarında böyle kolaylıklar bolluklar yoktu hayat çok kolaylaştı imkanlar arttı... ailemin katı görüşleri bile zamanla değişti.. şimdiki gençlere bakıp iç çekiyorum açıkcası ne kadar şanslılar diye... keşke 18 olsam da lisede okuyor olsam diyorum... biliyorum belki çoğunuza saçma gelicek ama eski yaşlarıma dönmeyi isterdim... ama şu anki bilincimle ve şartlarla olmak kaydıyla... belki yaşamadığım yılları düzeltme telafi etme şansım olurdu..

güzel yorumların için çok teşekkür ederim :) eline yüreğine sağlık diyorum.. valla hiç tanımadığın görmediğin benim için oturmuşsun vakit ayırıp uzun uzun yazmışsın ne kadar teşekkür etsem azdır... buraya yazılan her bir kelimenin benim için ayrı önemi var.. çünkü bazen bir kelime bile insanın kafasında beyninde bir fikir ampulu yakabiliyor veya bir kıvılcım çaktırabiliyor.. anahtar kelime olabiliyor yada söz... o yüzden herkesin yorumu benim için çok değerli.. evet canım aynen senin de yaşadığın gibi ben de küçük yaşlarda hatta son bikaç seneye kadar aynı senin gibi yaşımdan büyük sorumluluklar taşıdım.. o yaşta ailemin huyuna suyuna giderek onlara sorun olmamaya çalıştım.. zaten bu konuda baskı vardı çünkü babamla annemin çok da iyi bir evliliği yoktu sürekli kavga çatışma vardı o yüzden bir de çocuk olarak benim sorun getirmem sorun çıkarmam istenmiyordu birbirlerine yetiyorlardı yani... ve açıkcası bunları taşımaktan yoruldum.. annem vefat ettikten sonra birşeyler değişti tabi.. evin sorumluluğu ev işleri falan bana kaldı.. o arada babamın da yaşı geldi emekli oldu ve evde oturuyor benim gibi... o evde otururken benim işten eve akşam yorgun gelip onunla ilgilenemeyişim yüzünden mırın kırın etti ve işi bıraktım... yani hem kendi hayatımı yaşamaya çalışıyorum hem de evin günlük işlerini yürütmeye çalışıyorum deneye yanıla doğruyu bularak.. bazen saldığım da oluyor ama Allahtan babam o konuda da anlayışlı.. sadece okul üzerinde önemle duruyor.. son senelerde birşeyleri saldığımı söyleyebilirim.. bu saldığım şeyler hep kendi hayatımla ilgili şeylerdi.. ama hepsini tamamen bırakmadım.. mesela psikolojik sorunlarımı iyileştirebilmek adına kişisel gelişim konularına dalıp ona odaklanıp okulu ihmal etmek gibi şeyler.. yada kilo vermeye spora odaklanıp ev temizliğini aksatmak gibi şeyler diyebilirim.. herşeye yetişemiyorum tek başıma.. dışarıdan da yardım destek yok bana ... o bahsettiğin cahil olup da kendine güvenen insanlara da gıptayla bakıyorum vallahi o cesareti güveni nerden alıyorlar bilmiyorum... valla o konuda benim o kişilerden ders almam lazım aslında... annemin vefatından sonra herşey üzerime yıkılınca hangi yaramı kapatacağıma öncelik vermek konusunda çok şaşkınım hala..8 sene oldu ama şaşkınım... annem ev işleriyle de ilgili değildi onun yerine evin içini ben adam ettim inan.. eşya seçimleri bile doğru değilmiş... zamanla evin içinde büyüklü küçüklü değişimler yapıp hayat kalitemi yükseltmeye çalıştım.. temeli yani... bunlar yapılırken o arada sosyal açıdan ve diğer açılardan eksik kaldım tabi... çocukluğumdan bu yana sürekli sorumluluk altında olmam beni sıktı yani.. ve bitmiyor... yaşım da ilerledi bu ileride daha büyüklerine de yelken açıcak... şu an sanırım dinlenme havuzundayım ama bu süreç de uzun süremeyecek gibi..

yasından kucuk olan ınsanlarla gorusmen ve senı lıse talebesı sanmalarından hoslanman ılgınc geldı gercekten bence bıraz olgunlastırın kendınızı

sen de çok zarifsin berrylipsciğim teşekkür ederim ayrıca derdime ortak olduğun için de teşekkür ederim evet canım gerçekten de insan kendinde göremediği hataları kusurları kötü yönleri karşısındakilerin kendisinden daha rahat göreceğini düşünerek ister istemez onlara kulak vermek zorunda kalıyor... aslında eleştiriler insanı suçlayan ve yıkıcı tarzda olmadıkları sürece gerekli şeyler... insan kendini eleştirmeyi sorgulamayı bilmezse ve çevreye kulaklarını tamamen kapatırsa hatalarının farkına varıp onları düzeltip gelişemez zaten... o yüzden eleştirilere açık kalmaya çalışıyorum... ama tabi bu lafları söyleyen kişilerin de niteliklerini incelemek gerekiyor.. sanırım senin demek istediğin de buydu :) teşekkür ederim canım güzel katkın için

Eğitiminizi devam ettirebilirsiniz çünkü yaşınız müsait. Sizi olduğunuz gibi kabul edemeyen insanları da umursamayın. Her zaman dürüst ve doğru bir cevap verin çok rahatsız olsanız bile. Aklı başında, mantıklı olan insan sizi böyle kabul eder. Gerisini de sallayın gitsin T

29 yaş büyük bir yaş değil, insanlara bunu söylemekten utanmamalısın. İnsanlar yaşını duyunca neden değişsin sana öyle geliyor herhalde. Hem insanlar genelde yaşından küçük gözükmek isterler Allah da sana doğuştan bu özelliği vermiş. Bu tür bir konu için yalan söylemeye, kendinizi sıkmaya hiç gerek yok. Ayrıca herkes eğitimli olmak zorunda değil. Kendinizi bu yönden eksik hissetmeyin.

bu yazınla ilgili sana bişi söylemek istiyorum ama burdan yazmak istemiyorum mesaj atarsan konuşuruz B

Yazdıklarınızı okuyurum.. Analiz etmek gerekirse gerçekten aklı başında birisiniz.. Ve objektif olarak kendi analizinizi açık yüreklilikle yapıyorsunuz. Bunda bilinçsiz olmadığınızı gösteriyor.. Öncelikle nasıl göründüğünüz önemli değil ; kimlerle anlaşabildiğinizdir.. Elbetteki anlaştığınız kişilerle arkadaşlık kuracaksınız. Fakat bu arkadaşlığın ve çevrenin size kattıklarını çok iyi düşünün.. Kurduğunuz arkadaş çevresinde, size katkısı bulummayanı eleyin. Yaşlarla yapmayın bunu.. İlköğretimden üniversiteye kadar ; artık dışarıdan vermek çok kolaylaştı.. Öncesinde ortaoğretimi bitirmek için 3 sene gerekliydi, şimdilerde krediyi tamamladığın taktirde bir yıl iki ayda bitiyor.. Keza lise aynı oranlarla düştü v. s.. Sonrasında dışardan bir üniversite okumak hiç zor degıl artık.. Oturdugunuz yerden yaşınızı küçülterek, ya da okulunuzu yalan yanlış söyleyerek v. s mutlu olamazsınız.. B, r süre sonra sizde bu yalanlarınıza inanırsınız ve kendinizi gerçekten öyle görmeye başlarsınız.. Farkında mısınız bilmiyorum ama bu psikolojık bir durumdur.. Sonucunuz bu şekilde vuku bulursa tedavisi zordur.. Bu kendinizi olduğundan farklı görmeyi bir tarafa itip oldugu gibi sevmeye ve sevdiğiniz kendinizi geliştirmek için çabalara girmelisiniz.. Madem okul çevre sizin için önemli bunun için adımlar atmalısınız.

Sevgili Güneş, konunu anlamaya çalışıyorum. Başka bir noka dikkatimi çekti. Güvenlik görevlisi, kargo görevlisi, satış danışmanları vs... Bu kişilerle diyaloğumuz genellikle merhaba-teşekkür ederim-iyi günler demekten ibarettir. Kalkıp ta kaç yaşındasın, ne iş yapıyorsun, evli misin diye sormazlar. Çalışmıyor olmana dayanarak, acaba diyorum, zamanın bol olduğu için gereksiz sohbetlere mi giriyorsun? Fikir sadece...

çok güzel yazmışsın canım bence yaşın başın etiketlerin bi önemi yok, insan içindeki öze bakmalı anı yaşamalı, etiketlerin peşinde koştukça hep ulaşılması gereken başka bi etiket bulup, bu defada onun peşinde koşup yaşadığını unutuyo insan:13:

Pekii bir şeyi daha merak ettim... İnsanlar sizin hakkınızda konuşuyorlar, olumlu olumsuz yorum yapıyorlar, sizin söylediklerinize inanmıyorlar. Tamam kabul! Ama bu onların sorunu, siz niye bunları dert ediyorsunuz? Kim ne düşünürse, neye inanırsa inansın! Siz sizi anlayan, sizinle uyum sağlayan kişilerle vakit geçirseniz daha iyi olmaz mı?

güneş bana bi bakarmısın

teşekkür ederim canım yorumun için :) evet şu an yan gelip yatıyor görünüyorum ama geçmişte ne zorluklara göğüs gerdiğimi ve neden eğitimimi bitiremeyip neden evlenmediğimi bir Allah bilir... zamanında bunları yapmak istiyordum ancak şimdi istek kalmadı diyebilirim... ben bunları dert etmiyorsam artık karşıdaki da dert etmemeli diye düşünüyorum...

ot gibi yaşamakmı?nasıl bi zihniyet bu yavv?yani insan genç kalmayı başarabilmiş yada genç gösteriyorsa bu ot gibi yaşamaklamı ilgilidir?bunu böle düşünüp söleyenler dediklerinin ta kendisi bana göre bu zihniyetle.. yani ille vurdumduymaz, hiç stres nedir bilmeyen, hiç çalışmamış yan gelp yatarak aldırış etmemiş üzülme nedir bilmeyen kişilermi genç kalırmış bunumu kasteddiler acaba?bu bile olsa dediğim gibi nasıl zihniyet:))))yok yani cavep bile yok bu akıllara:))) boşuna bu gibi insanlar yüzünden canını sıkma sen.. yaşlanmıcan en azından çabuk şanşlısın bile..

yaşımdan küçük erkeklerin beni beğenmesi hoşuma gitmez zaten beğenmiyolarda şimdiki 18 20lik çıtırların maşallahı var hem çok güzel hem çok ince hem çok bakımlılar onlara pek hitap etmiyorum yani :84: HanimKelesimiGetir

evli arkadaşlarının, komşularının arasında hepsi eşlerinden, evliliklerinden bahsediyor. çocuklular, çocuklarından, hastalıklarından okullarından. işi olan işe gidiyor zaten genç kızlar lay lay lom.. erkekler seninle gönül ilişkisi yaşamak istiyor ama yaşını öğrenince o da olmuyor. kendi yaşıtındaki erkeklerden iyi biri denk gelmiyor. e ben ne yapayım diyorsun değil mi? kime katılayım hangi gruba dahil olayım.? muhtemelen çocukluk arkadaşınız filanda yok. evlen artık, yaşında gelmiş falan diyenlerde var duymamazlıktan gelemiyor insan anlıyorum. bana da demin çocuk ne zaman diye sordu komşunun biri. vakti gelmişmiş. sanki hemen oluyorda biz yapmıyoruz. insanların ne dediğini boşver canım onlar hep bişeyler söylerler.

hoşuma giden yönler de var gitmeyenler de var.. hatta bazı olaylar aynı bile olsa bir gün hoşuma gidebiliyor ama günümde değilsem gitmeyedebiliyor... mesela gençlerin ilgisini veya sohbetini her zaman kaldıramıyorum... veya bir yaşıdımın bana çocuk muamelesi yapmasını... canım aslında benim tek derdim başlıkta da yazdığım gibi yaşım... keşke yaşım görünümümle uygun olsa inan okul bitirmemeyi işe girmemeyi şunu bunu umursamaz olurdum çünkü onları bitirmiş olmak zorunda olma yaşında olmamış olurdum... gözüktüğüm yaşta olsaydım herşey bambaşka olurdu...

tekrar merhaba arkadaşlar.. geçenlerde evli ve çalışan bir arkadaşımla konuştum ve hayat görüşüm değişti diyebilirim... ben bugüne kadar hayattaki bazı olayların aşama aşama ve sırasıyla yapıldığını düşünürdüm... yani mesela bir basamak bitti bir sonraki üsttekine çıkarsın ve altta kalan basamaklarla tamamen ilgin kesilir gibi düşünürdüm... açıklayabilmek için şöyle örnek vermeye çalışayım ben hep hayatın şu sıralamada gittiğini ve bir basamak bitirilmeden diğerine geçilmediğini sanırdım... mesela atıyorum.. önce yaşadığımız temel hayatın şartlarını iyileştirirsek ondan sonra kişisel bakım ve güzellik konusunun halledildiğini ondan sonra sosyal çevre edilnildiği ve sosyal çevrenin verdiği güvenle okulda başarılı olunduğu... sonra okul bitince işe girilip para kazanıldığını... sonra da kısmette varsa evlenildiğini düşünürdüm.. yani iş evlenmeye gelene kadar ondan önceki bütün aşamaların halledildiğini ve bitirildiğini sanıyordum ve bu yüzden okulu falan bitirmediğim ve iş sahibi olmadığım için asla evlenemeyeceğimi düşünüyordum ama artık öyle düşünmüyorum... ve evli olan kişilere gıptayla bakardım benim hayatımda çözüp bitiremediğim sorunları çözmüşler ve o aşamaları geçmişler diye.. meğer öyle değilmiş.. bir insan sosyal çevre edinmeden de evlenebiliyormuş... yada atıyorum okulu eğitimi bitirmeden de işhayatına girebiliyormuş nitekim geçmişte ben de girmiştim... ama malesef ailem bana yıllarca yukarıda anlattığım şekilde hayatın aşamalarını dayattığı için ben de hep o doğrultuda düşündüm... ablamın hayatındaki aşamalar da bu sıralamaya uygun şekilde ilerlemişti o da somut örnek olmuştu ama demekki herkesin hayatı o sıralamada gitmek zorunda değilmiş.. ama geçen konuştuğum evli ve çalışan arkadaşım da iş güç ve koşturmadan temel hayatını oturtamadığını ve marketten bir el kremini bile zar zor aldığını söyledi... demekki her evli olan insan hayatının temelleri tamamen oturmuş ve şartları en iyi noktaya gelmiş kişiler değillermiş.. bu demek oluyorki birşeyleri yapmayı beklemek için bazı şeyleri kafamda bitirmeyi beklememen gerektiğini anladım.. çünkü günün birinde ben de evlenebilirim ve şuanki oturduğum evin çevresindeki faydalandığım şeyeler evli olduğumda oturacağım evin çevresinde olmayabilir.. bugüne kadar hep alışveriş merkezlerinin evime uzak olmasından ve hayat şartlarımın hala oturmadığından şikayet ederdim.. kafamı bunlara taktığım için de derslere bakamıyordum çünkü saçımı yıkayabileceğim şampuanı aradğım şamuanı en yakın hangi marketten bulurum diye bile kara kara düşünürdüm.. bizim burası biraz mahrumiyet bölgesi gibi çünkü.. kırın ortası gibi birşey... evsahibi olduğumuz için evi değiştirme taşınma şansımız da yok... fazla sosyal imkan da yok... ben bu sorunlarla boğuşurken şampuanımı bulmaktan bile acizken nasıl bir iş hayatım olabilir yada nasıl bir eşle hayatımı devam ettirebileceğim diye kara kara düşünürdüm... demekki sorunlar keskin çizgilerle ayrılmıyor.. hepsini birarada yürütebilmekmiş mesele...

istersen doğduğundan beri ytarak ömrünü geçir ama bu yinede ot gibi yaşamaya girmez dediğim gibi yani sen ne yapıyorsan kendin için doğru olanı bulup yapıyorsundur sonuçta.. o nasıl bi şahıssa sende öle olmak aynı şeyleri düşünmek zorunda deilsinki.. bunu anlamalılardı ot gibi dienler.. bu sadece ya tembelliktir yada yapından keynaklanan çekingenliktir seni durduran vb falan.. ama ot saçma:)engelli arkadaşlarımız var çalışamayan onlarada girer bu denilen o zaman.. yada bi çok kişinin sorunu var.. ondan ayıp etmişler açıkcası.. aldırma hiç bu denilenleri ondan.. o denilenlerede böle anlatmana gerek yok hiç cvpta verme cahile laf anlatak ve uğraşmak inan çok zor yine dediğinle aldığın cvplarla kalırsın.. dediğim gibi dier yorumlarımda şanslısın bence.. bende yaşımı göstermem çok tepkide aldım, huzursuz eden lafta duydum ama şanslıyım.. anne olsam genç olcam.. eşim şanslı olacak en başta genç gösteren biri olacak yanında.. her daim genç ve zeki.. sende şanslısın ondan hiç olumsuz düşünme.. bıra steen istediğini desin yapsın.. derinss

nilcim özür dilerim cevap yazamadığım için... saat çok geç olmuştu ve çıkmak zorunda kaldım aynı bende senin gibiyim nilcim ve senin ruh yapına bayılıyorum inan.. sakın bozma kendini derim canım ukalady arkadaşımız sorunumu çok güzel anlamış ve açıklamış.. hatta tam olarak anlayan nadir kişilerden birisi... ben sosyal ilişkilerimde en derin ilişkilerden tut en yüzeysel ayaküstü sohbetlerde maalesef yaşım ve şu anki konumlarımın birbirini tutmaması yüzünden insanların hoşuma gitmeyen tavırlarıyla karşılaşıyorum... en basit bir sohbette bile aman yaşım sorulacak mı diye tereddüt içinde kalmaya başladım ve iyi giden bir sohbetten bile zevk alamaz oldum... ve birisiyle diyaloğum biraz gelişmiş olduğu zaman da yaşımı öğrenince aynı şekilde davranacak mı bu güzel sohbet aynen sürecek mi gibi korkular yaşıyorum... burada dert paylaşırken bile sözümün arasında gençlerle konuşmamın da hoşuna gittiğini değindim ama maalesef yine yanlış anlaşıldım ve başka tarafa çekilmek istendi... sanki özel ilişkilerimde gençlere ilgi duyuyorum gibi düşünüldü... oysa kişi beni abla olarak görüp kasılmasın arkadaşı olarak görsün kasılmasın isterim... rahatça benle gülebilsin şakalaşabilsin isterim... yaş ayırtetmeden sohbetten hoşlanmanın neresi kötü ki dimi canım... karşımdaki kişi beni yaşıdı sanıp başka gözle bakabiliyorsa bu benim suçum mudur? hem ayrıca ilgi çekmek beğenilmek hangi kadının kızın hoşuna gitmez ki... yani bu illa ben küçüklerle çıkıyorum demek değil.. ama yok anlatamadım ben sadece yaşımdan genç göstermemin bir süreliğine insanların yaşımı ve konumumu sorgulamasını geciktirdiğinden ötürü bana getirdiği getirdiği avantajları yaşadığımı bahsettim ancak bunlar uzun sürmüyor maalesef... Allahtan ki genç gösteriyorum yani...

eğitim konusunda utanıp yalan söyleyeceğine açıköğretimde okumayı denesen sence daha akıllıca olmaz mı? ayrıca kendini geliştirmek için okuman yeterli. elimizin altında artık internet de var şu an kullandığımız üzere. ordan araştırıp çok fazla şey öğrenip de kendini geliştirebilirsin. bence utanıyor demek mazeret değil. istiyorsan yaparsın. yalan söylemekten çok daha kolay emin ol. yaş konusuna gelince cekincen yukarıda bahsettiğim sebeplerden kaynaklanıyorsa onu bu şekilde halledeceksin. ama senden küçük insanların sana yakın olup sonra abla muamelesi yapmasının eğitimle ilgisi olmadığına göre, bence kafana çok takma. bunun 30u var 40ı var 50si var. hayatın boyunca utanacak mısın? hayatın gerçekleri bu yaşlanıyoruz. doğal akış böyle utanacak bir durum yok, herkes aynı, kimse ayrıcalıklı değil. kaçış yok... ozdn benim güzel öteki

şimdiye kadar merhaba-iyi günler ayrımına pek dikkat etmemiştim. kapıya gelen kargocu ne derse desin umrumda olmaz. çok ayrıntıcısınız galiba ukalady

çok güzel bi özelliğe sahipsin ne güzel beni de eşimin kardeşi sanıyorlar :) sen de benim gibi bu durumdan memnunsun ama memnun olmadıgın daha çok şey de var anlaşılan ve benim buradan anladığım sen hayatının bütününden memnun değilsin. bana kalırsa genç delikanlıları falan bırak canım geçmişi geri getiremessin ancak kendini kandırırsın bi bakmışsın bi gün yaşın başın hepten geçmiş. seni üzmek istemem ama okul, iş herşey bunlarla sınırlı değil ki. burada yazan ya da uzaktan gıpta ettiğin her kadın çalışıyor mu sanıyorsun ya da üniversite mezunumu ki kendini eksik hissediyorsun? hayatta sağlıktan daha önemli hiç birşey yok. ne çok çocuk var kolu bacağı olmadığı için cocukluğunu yaşamayamıyor, ne çok genç kız, erkek var okula gidemeyip zorla çalıştırılan evlendirilen! bunlarda gençliklerini yaşayamıyor. senin durumun nedir bilmiyorum ama bence çoooooook geçmişe değilde şöyle bi yakın geçmişine bakıp durum değerlemesi yapsan yolunu daha sağlıklı çizebilirsin.

Arkadaşım bence biraz kafanda fazla kuruyorsunuz gibime geldi.. İnanın bizim de hayatımızda macera yok.. Herkes bir yerlere bir şekilde tutanabilme çabasında, maddi manevi hiç kimseye muhtaç olmayalım diye o sizin bahsettiğiniz zorunlulukları görev edindik..

İşte mesela neden bunları dile getirmiyorsunuz? Birisi iş, okul durumunuzu sorduğunda halinizden memnun olduğunuzu neden anlatmıyorsunuz? Bakın siz kendinizden memnun olduğunuzu söylemezseniz eleştiriler hep gelir... Sizi sizden başka kim savunabilir ki? Sonuçta okulunuzun son senesindesiniz, ama bitirme gibi kaygınız yok. Çalışmak ya da evlenmek gibi konuları da dert etmiyorsunuz. Sizin sorun etmediklerinizi başkaları konuştuğunda neden ağızlarını kapatmıyorsunuz?

bi an kendi yazdığımı okuyorum sandım aynen valla yaşanmamışlıklar yakamızı bırakmıyor neyse buna da şükür

verdiğin moral için sağol canım :) yani tabi ki kafası beyni olgunsa neden olmasın... kendimden 10 yaş küçük biriyle çıkmak veya evlenmek istemem ama 3-4 yaş benim için sorun olmaz.. tabi ki senin dediğin gibi beni kendisine abla olarak hissettirmeyecekse...

canım eskiden ben toplumda sevilme beğenilme kabul edilme gereksinimi duyuyordum ama artık değiştim eskisi kadar bunlara gerek duymuyorum.. konuyu açalı zaman geçti üzerinden.. bir anlık bunalım sonucu açmıştım belki de... şimdi toplum içinde daha olgun bir imaj takınıp yaşıma yakışır şekilde davranışlar sergilemeye başladım kendimi yeni halime alıştırıyorum.. böyle olunca gençlerin ilgisine de ihtiyaç duymamaya başladım... bunun sebebi biraz da bulunduğum çevrede hep gençlerin olmasıydı sanırım.. çünkü yaşıtlarım ya evli çocuklu oluyor veya işine gücüne gidiyor yani farklı bir düzenleri ve zamanları var o yüzden burada varlarsa bile karşılaşmıyoruz hiç.. ama olsun illa hayatımda birileri olmak zorunda değil öyle değil mi :) yani yanlızlık korkusundan ötürü gençleri de kafaya takmış olabilirim.. çünkü yaşıtlarım tarafından ilgi görmüyordum...

kesinlikle daha ilerleyen yıllarda ne yapacaklar şimdi böyle Laale Aşikardır Zat-ı

22 yasındayım 17 18 gosterıyorum mınyon falan da deılım 1.63 cıvarıyım yanı.. Ama bnce kıyafet de etkılı hep spor ayakkabı yandan canta takarım topuklu falan nefrret ederım

ne demek efeeemm.

milleti hoşnut etmek niye bu kadar önemli ki? bebishim kk'nın

sosyal tatminsizliğimin kapanmaması yüzünden yaşıma göre yapmış olmam gereken şeyleri yapamadığımı farkettim ve şu an yaşımın öğrenilmesi de tatminsizlik sorunumu daha da arttırıyor.. böyle bir kısırdöngü var.. şartlarım yüzünden oldukça az kişiyle görüşebiliyorum onlarla da durum malum anlattığım şekillerde oluyor... bu sorunum çözülmeden kendimi ben nasıl eğitimime derslerime vereyim bilmiyorum.. aklım hep bunda... hayatımda hep zorunluluklar ve sorumluluklar ve görevler var.. hiç sosyallik.. eğlence macera gibi şeyler yok...

Toplum için değil kendiniz için yaşamaya başladığınız anda hiçbir sorununuz kalmaz. Laale Aşikardır Zat-ı

canım benim tek dert ettiğim şey yaşım öğrenildiği zaman hayatımın sorgulanması ve burun sokmaya çalışıp akıl vermeye çalışmaları... veya yaşımı öğrenene kadar iyi hoş davranan kişilerin öğrendikten sonra tavır değiştirmeleri... çünkü ben kimseye senin yaşın küçükmüş sana mesafeli davranayım aman demiyorum... veya büyükmüşsün o zaman senle herşey konuşulmaz havasına girip önceki yakın diyaloğu yoksayıp mesafe koymuyorum.. ama mesela atıyorum alışverişe gittim yada atıyorum bir mağazaya gittim alışveriş edeceğim... orada bile bu bahsettiğim durumlar ortaya çıkıyor.. hiçbirşey olmasa kapıma gelen genç kargo görevlisi ben ona iyi günler şeklinde resmi şekilde hitap etmeme rağmen bana sırıtarak arkadaşıymışım gibi "merhaba" diyor... gelip muhabbet etmek isteyen yada etmeye çalışanlar kendileri.. yoksa ben kendi halimde yaşayan etliye sütlüye karışmayan bir insanım... ayrıca konumdaki bütün mesajlarımı okumamış olacaksınız ki benim gençlere ilgi duyduğumu düşünmüşsünüz.. konuyu açarken farklı yaş gruplarının bana olan tavırlarına yönelik olarak örnek verdim sadece... hem beğenilmek kimin gururunu okşamaz hoşuna gitmez ki? sadece ilgi çekiyor olmaktan hoşlandığımı söyledim tutup da genç kişilerle ilişki düşünüyorum demedim ki...

Geç kalmışsan da görüntün geç kalmamış;tadını çıkart:)Kendinden birkaç yaş küçük bir erkekle bile evlenebilirsin minyon tipin dolayısıyla. Ama bu durumu suratına çarpacak daha genç erkeklerden uzak dur ki;yaranı kanatıp durmasınlar.

Sadece yazınızı okudum verilen cevaplara ve sizin açıklamalarınıza bakmadım. Bağımsız olarak yorum yapmak istedim. İnan canım benim kadar minyon ve küçük gösteremezsin. Ben de 28 yaşındayım. Bebekken 2 kilo doğmuşum. Hep kan iğneleri, vitaminler felan öyle geçti. Ama okul hayatım başalyınca hep sağlıklıydım ancak iştahsız. Regli olana kadar gelişimim gayet normaldi ama regl olduktan sonra boy uzamam durdu ve 1.50 sınırını bile geçemedim. Herzaman beni küçük zannettiler benden 5 yaş büyük kardeşimi ağabeyim sanıyorlardı çoğu yerde çocuk muamelesi görüyordum. Yaşıtlarım ile ilişkilerim olamıyordu karşı cins olarak yanii.. Ama çok güzel arkadaşlıklarım vardı kız- erkek. Her yaştan arkadaşım vardı. Liseyi bitirdim işe girdim açıköğretime yazıldım üniversite ama çok yoğun çalışıyordum özel sektördeydim ama üstün bir çaba harcar 4 katlı işyerinin her bölümüne koştururdum. Kendimi hep sevdirmeyi bildim ama tek sorunum asosyal olmamdı. Sanıyordum ki insanlar benimle arkadaşlık yapmak istemezler, yanlarında istemezler, beğenilmeme korkusu hep oldu ama ayrı bir sempatimde vardı bunu biliyordum. Karşı cinslerim beni tanıdıklarında ilgi duyuyorlardı çünkü yakından tanıyorlardı ve yaşımı göstermeme rağmen benden birkaç yaş büyük ve uzun boylu insanlardı. Yanii diyeceğim şu ki sana özgüven lazım. Allah herkesi farklı şekillerde yaratmış. Eğer o insanlar yaşını öğrenince senden uzaklaşıyorsa sorun sende değil onlarda sığ görüşlü insanlar. Kesinlikle yalan söyleme, yaşını küçük gösterme bu ortaya çıktığında daha kötü duruma düşersin. Ben şu anda evliyim 4 senem bitecek ve eşim 1.78 boyunda. Severek evlendik ve mesela eve satıcı felan gelir ben açarım kapıyı annen evde mi felan derler o derece ama eşimle hiiçç sorunumuz olmaz. Önemli olan karakter ve kişilik. Benden benden küçük insanlarla da anlaşırım çocuksuyumdur benden 10 yaş büyük insanla da anlaşırım yerine göre çocuksu yerine göre olgun. Artık bunşarı aşman lazım yoksa mutlu olamazsın.. Önceki

anladım çok üzüldüm anneni erken kaybetmene. takdir Allah tan diyelim. herşey Allah tan. isyan etmedikten sonra bi sorun yok tabi ki sıkıldığımız anlar olacaktır seni anlıyorum aslında küçük küçük şeyler birikmiş içinde dağ olmuş. yaşayamadıklarına hayıflanıyorsun. canım senin ne olduğun nasıl olduğun değil kendini nasıl pazarladığın önemlidir insanların gözünde. eğer sen kendine acımayı bırakmassan insanlarda sana acımaya devam ederler. sen cevaplarını boş diye nitelendirirsen onlarda boş diye yorumlarlar. insalar doyumsuzdur okula giderler bölüm beğenmezler, evlenirler kadir kıymet bilmezler, çocukları olur benimki kız onunki erkek derler. araba alırlar daha iyisini isteler. kısacası hep istiyoruz istiyoruz istiyoruz ama yine de mutsuzuz mutsuzuz.. tek farkımız ne biliyor musun sen mutsuzluğunu belli ediyorsun bense belli etmiyorum ya da o vs..

Sen bir bayansin hem de turksun. Neden bunu bu kadar onemsiyorsun? Soylemeye calistigim evet egitim, kendini gelistirmis olmak ve bir meslek sdahibi olmak suanki toplumda onemli ama egitimini tamamlamamista milyonlarca kadin var. Ve kadin olduklari icin bu normal karsilaniyor. Benim senin gibi bir tanidigim erkek arkadasim var. Kendisi 27 yasinda ve 18-20 yasinda gorunuyor. Ve o da kucuk gorunmenin cok avantajli oldugunu ve yasnin sorulmasindan hoslanmadigini soyluyordu. O da minyon tipli biri. Onun durumu daha da zor. Ne askerlik bitmis ne okul bitmis ne adam gibi bi isi var.. Erkek olunca dolayisiyla beklentiler de degisiyor. 27 yasinda birinden meslek sahibi olmasi ve askere gitmis olmasi beklenir. Olmadimi olmuyor. Ve bu arkadasim benimle evlenmek istiyordu. Ve bu sebeplerden dolayi onu red ettim. O hayata benim gozumde bir erkek olarak gec kalmisti. Ama durum senin icin farkli. Sen bir bayansin senin icin beklentiler o kadar yuksek olmayacak. Ve bence sende "kendi yasitlarin"la takilmalisin. Neden kendinden yasca kucuklerin seviyesine inmeye onlara kendini sevdirmeye calisiyorsun ki? Her yas guzeldir. 29 cok buyuk bir yasta degil ustelik..

toplum için dünyaya gelmedin canım. hayatının merkezine toplumun düşüncelerini koyarsan baştan yenilgiyi kabul etmiş olursun zaten.. olgunlaşmamış yaştaki ahmeti, içi fesatlıktan kaynayan ayşe teyzeyi, yolda tanıdığın aliyi veliyi ''onların fikirlerini önemsediğin bir kefeye koyar ve böyle yansıtırsan, onlarla sınırları başta çizmezsen sana her yorumu yapabilme hakkını en başta veriyorsun demektir. sen de bir başka şey fark ettim ki o da bu ortamda dahi herkesin seni iyi bilmesini istediğini yansıtan bir profil çiziyor olman. gördüğüm kadarıyla bir kişiye de kalkıp sana katılmıyorum deyip ciddi bir tepki vermemişsin. unutma dünyada herkes seni iyi bilmek zorunda değil.. önemli olan seni kişilikli olarak bilmeleri. eğer amacın bir kişiliğin olduğunu karşı tarafa bildirmek olsaydı bu tür sorunlara daha az maruz kalabilirdin. kendini milyonlarca insanı memnun etme yolunda heder etmektesin ve farkında değilsin. bunları düşünüp hayıflanacağına oturup ciddi bir çaba gösterebilirsin iş ya da eğitim konusunda. o zaman takdirler kendiliğinden gelir zaten. ve sende o takdirler için değil kendin için bir şeyler yapmış olduğun için bu tür şeyler senin için basit kalır. bir gün yaşı büyük bilge bir kedi sürekli kendi kuyruğunun peşinde koşan dönüp duran ama bir türlü kendi kuyruğunu yakalayamayan acmi yeni yetme bir kedi görür.. ona sorar ne yapıyorsun böyle.. küçük kedi cevaplar;kuyruğumu yakalamaya çalışıyorum ama bir türlü beceremiyorum der. buna karşılık büyük kedi;ben de sen gibi yıllarca kendi kuyruğumun peşinden koştum ancak yakalayamadım. ne zaman ben kendi yoluma doğru gittim, kuyruğumu kovalamayı bıraktım işte o zaman kuyruğum hep benim peşinden geldi... Kısacası sen kendi işine bakarsan kendin için bir şeyler yaparsan insanlar seni gözlerinde otomatik olarak yüceltir zaten.. ve unutma hayatta en çok korktuğun yerlerden imtihan görürsün.. kimse öldüğünde dünya malıyla kariyeriyle 1-0 galip gitmiyor öteye.. yani hayata geç kalınmış diye bir kavram yok. sen çalış bi işe gir, ufakta olsa hayatını kendi başına idame ettirebilceğin bir işin olsun gerisi hikaye..

bütün yorumları okudum neredeyse herkes olduğundan küçük gösteriyormuş. şaştım bu işe

güneş seni solotica forumundan biliyorum az cok onceliiikle mukemmel gözlerin var :) sonrasında ne olmuşuz 29 olmuş ne var yani? ben de senin gibiyim okulum uzadı cilgiinlar gibi. benim tüm arkadaslarım evlendi evlenmeyenler yükseklisans yaptı bebelerine patik yapıcak kıvamdayım. herkesler yürümüs maaslar birseyler esim bu esim su demeler. bi ben hala anna baba yanında aile depresyonu çeken aile yükümlüllüğü çeken... arada bi depresyon geliyor bana. ulen diyorum nerdeyse 30 olucam bunlar hala cekilcek seyler mi?! millet ikinci cocugu doğursam m diye ugrasıyor bende hala icraat yok. bankada 3 kurus param yok ne cocuk yaparım ne kariyer. sarkılarda bile izim yok. yok annem yok diyeee düsünüp üzülüyorum ama üzüldükce bi yere varmıyor ki günescim sen acmasaydın vallahi billahi bu topiğin aynısını acmayı düsünüyordum. o nedenle sana verebileceğim bi öğüt yok ki. verecebileceğim tek sey, yalnız değilsin kuuuzuuuum demek :) genciz daha vallahi genciz. su yasımda alacağım 3 kurus maası esime verip bi de üstüne kaynana dinleseydim... su günümü bu duruma tercih ederim. bundan daha da genctik aile sorumluluğu aldık ve yendik. simdi daha da büyüdük ve hala genciz. 35 olalım 40 olalım hala genc olacağız. mühim olan kendimiz nasıl hissettiğimiz.

madem eğitiminizden utanıyorsunuz, neden eğitiminize devam etmiyorsunuz? hiçbir şey için geç kalmış sayılmazsınız. benim annem 40 yaşından sonra liseyi bitirdi, şimdi açıktan üniversite okuyor... eğitim için hiçbir zaman geç değildir. madem utanıyorsunuz, o zaman bir şeyler yapın derim ben. ki bunda utanılacak bir şey yok, okumayıp da ne başarılar elde eden insanlar, kendini geliştiren insanlar tanıyorum ben...

yo aslında tam aksine yaşım ilerlediği için korku ve telaştayım... gençlerle birada olmayı özellikle ben istemiyorum ama onlar beni kendine yakın görüp diyalog kuruyorlar.. ben de gençliğimde geçmişte çekingen ve asosyal yetiştiğim için bu gibi şeylerden mahrum kaldığımdan ötürü hoşuma gidiyor diyebilirim... yanlış anlaşılmasın bunun arkasında bir art niyet yok.. o kişilerle sohbetim sadece arkadaşlık çerçevesi içinde.. daha fazlasını ben de istemem zaten... haklı olabilirsiniz.. annemi kaybetmek ve evi çevirmek evişlerini yapmak zorunda olmak emekli olan babamla ilgilenmek ona gözkulak olmak gibi büyük sorumluluklarım var eğtimim de bundan aksadı zaten... gençken de sorumsuz birisi değildim ama şimdi şartlarım biraz rahatladı ve sorumsuz olma lüksünü kullanmak istiyorum belki sadece...

derdin yok dert arıyorsun hayatı akışına bırak

Bir bayanın en güzel yılları 30 45 arasında geçermiş diye duydum ama o yaşlarda olmadığım için bilemiyorum tabi=)

biraz da mükemmeliyetçi yapından kaynaklanıyor cnm. ben de öyleyim mesela sınavlara hazırlandığım dönem kendime nerdeyse hiç bakmam. sanırım ki dersler şuan benim saçımdan başımdan daha önemli. sonra düşünülmesi gereken şeyler bunlar. halbuki hiç alakası yok. belki ben sınav için yollara düşmüşken o rüzgarda savrulan maşayla bukle bukle yaptığım saçlarımla birini görüp etkileneceğim ve etkileyeceğim :) ama diğer türlü kendimi derse de veremiyorum saçlarım da işte öyle kendi halinde bu sefer ben ikisinden de oluyorum :)) yani aslında birine ağırlık verip diğer tarafı ihmal etmemiz yanlış. bu yanlışı çook yaptım da ben de :)

çok ilginçmiş? 15 yaşındasın ama evli ve hamilesin, aynı zamanda 10 yaşında duruyorsun.. 21 yaş genç ama liseden sonra insanın yüzündeki o çocuksu ifade kayboluyor.. ben makyaj yapmam asla, o yüzden yaşıtlarımdan genç duruyorum demek istedim..

canım söylediklerinde yerden göğe kadar haklısın ne diyebilirim ki... ama yaşantımdan bir kesit veriyim de neden kötü hissettiğimi anla... mesela biyerde gayet de iyi görünümlü 19-20 yaşında bir delikanlıyla karşılaşıyorum ve gayet de arkadaşca güzelce davranıp kibar davranıp konuşuyor arkadaş olmak istiyor.. gayet güzel sohbet ediyoruz... ben öyle tepeden bakan biri de değilimdir abla tavrı takınmam hiç.. herkesi eşit görürüm... ve derken yaşım soruluyor ve ben dürüst olmak adına gerçeği söylediğimde ise ve o an hayatımda birisinin de olmadığına bakarak bana yaşımdan dolayı evde mi kaldın diyecek kadar kabalaşabiliyor insanlar... yaşımın bilinmesinden sonra hoşsohbete limon sıkılıyor tabiri caizse...

Bende senin gibi soranlara gerçek yaşımı söylemem. Aslında ben minyon değilim boyum 170 hafif de balık etllyim yaşım 27 ama herkes 22 23 zannediyor bende hiç gerçek yaşımı söylemiyorum ama ben utandığım için değil muziplik olsun diye ses çıkarmıyorum.

belki de arkadaş çevrem geniş olmadığı için sosyal özlem duyuyor olabilirim.. geçmişin de etkisi var tabi.. yaşıtlarım beni adam yerine koymuyor onların yaşlarındaki şeyleri yapmadım diye... benimle konuşmaya hevesli olan sadece gençler var ve bunlar da genelde erkekler oluyor... ve genelde de başka düşüncelerle bana yaklaşıyorlar... ben de ortayı bularak onlarla abla ilişkisi değil ama duygusal ilişki de değil ikisinin ortası olan arkadaşlık ilişkisi ortak paydasında olmak istiyorum... onlarla sohbeti de geri çevirirsem tümden yanlız kalacağım.. hiçbir gruba dahil olamıyorum nasıl iştir bu anlamadım? yoksa kimsenin hayatında hiçbir sıfatla yer almayıp ölü gibi mi yaşayayım? zaten öyle gibiyim şu an..

mesela bir yerlerden başla okulun sanırın bitmemiş okulunu bitir biran önce iş başvuruları yap bir şeyler için uğraş.. bu arada kurslara katıl... illa hayatta tutunmak için birine ihtiyacı yokki insanın bu konumlarda pat diye elde edilemez ki uğraşmadan sonuçta herkes olduğu yere gökten zembille inmiyor... çocuk mu yetişkin mi olayı da açık sen genç bir bayansın yani çocuk değil yetişkinsin bunun dış etkenle alakası yok! E

Aynen katılıyorum hem her yaşın ayrı güzelliği yaşanmışlığı var ayrıca bir sürü kursa gidip kendini geliştirebilirsin... Hem genç hissediyorum diyorsun hem hayattan vazgeçmiş gibisin yaşın sanki 90 daha 29 şurada

yasıtın olan ınsanlarla gorus;bu sekılde yalana da gerek kalmaz. G

Her yaşın kendine güzelliği ayrıdır ister küçük duralım ister büyük bende yaşımı göstermem duyanlar inanmaz bile.. Ben mennunum yaşımdan bırakın sizde mennun olun hayatın keyfini çıkarmaya çalışın Önceki

merhaba arkadaşlar.. ben farkettim ki şu anki yaşımdan utanıyorum... yaşım şu an 29... sorunumu şöyle açıklayayım... ben dış görünüş olarak minyon yapılıyım ve yüzüm falan da olduğundan genç gösteriyor.. bir de spor giyimli olmamı ve yer yer çabuk heyecanlanan pek olgun davranamayan cool olamayan biri olduğum da düşünülürse... şu an insanlar tarafından 18-20 arası zannediliyorum ve bu durumu da hiç bozmak istemiyorum... çünkü birçok açıdan işime geliyor... çünkü herçekten ruhum ve aklım hala o yaşlarda... gençliğimi doya doya yaşayamamış olmanında büyük etkisi var.. birçok hevesim içimde kaldı... kendimden genç olan insanlarla da kendimden büyük olan insanlarla da rahatça konuşabiliyorum.. ta ki yaşım veya eğitim durumum sorulana kadar... ama bir noktadan sonra illa ki bu tür sorular soruluyor engelleyemezsin ki... sonra kişi yaşımın büyük olduğunu öğrenince bana karşı görüşü davranışları falan benim istemediğim doğrultuda değişiyor... örneğin genç delikanlılar beni yaşıdı sanarak sıcak bir şekilde arkadaşca sohbet ederken yaşımı duyduktan sonra ise kendimi yaşıma göre geliştiremediğimi anlıyorlar veya bana abla muamelesi yapıp benden uzaklaşıyorlar ve yakınlık ve sıcaklık bir anda mesafeli bir saygıya bırakıyor kendini... ki ben ikisini de istemiyorum... bu yaşıma kadar eğitimimi tamamlayamamış olmam ve kendi hayatımı kuramamış olmam beni utandırıyor.. biraz da bu yüzden yaşım kimseler tarafından bilinmesin istiyorum ve genç görünmek işime geliyor... lise öğrencisi sanıldığım sürece benim için pek problem olmuyor... yetişkinler nazımı çekiyor.. genç insanlar ise yaşıdı sanarak yakınlık gösteriyor.. bu durum çok hoşuma gidiyor... ama soranlara da yalan söylemek istemiyorum.. söylersem de huzursuz oluyorum... lütfen yardım edin ben bu durumlarda ne yapmalıyım? yaşım veya eğitim durumum sorulduğunda ne demeliyim sizce? doğru söylesem olmuyor.. yalan söylesem olmuyor... söyleme o zaman diyebilirsiniz... söylememeyi tercih etsem o da saçma olmazmı? yazdıklarımdan belki akıl olarak olgun olmadığımı düşünenler olabilir ama aksine hiç öyle birisi değilimdir.. küçüklüğümden beri hep yaşıtlarımdan daha terbiyeli ve olgun davranışlara sahiptim ve öğretmenlerinin hepsi de öyle derlerdi benim hakkımda... yani şımarık tiplerden zıp zıp zıplayan tiplerden değilim

Güneşcim, ben seni anladım, yok şöyle bakmaman lazım, şuna şöyle bakman garip geldi diye yorum yazanlara pek kulak asmasan iyi edersin, çünkü çok hassassın, duyarlı, oldukça zarif bir insansın, çok iyi biliyorum bu yönünü Evet öyle ya da böyle karşısındaki insanın hassas olduğu konularda çoğu insanın kendi kafasında kurduğu eksik görme durumunu yansıtacak bir şey söylemesi durumunda -çok abartılı olmasa da- o konuda hassas olan karşıdaki insan inciniyor bu günlük yaşamda sıklıkla oluşan bir durum, bunun kırıcı konuşmuş olan kişinin flört niyetiyle yaklaşmış olması, uzak akraba olması, yaşça büyük olması, küçük olması, kargocu olması, güvenlik görevlisi olması, sinir bozmaya çalışması farketmiyor;kişi demek ki dışarıdan böyle biri gibi görülüyorum diye düşünmeye başlıyor... Senin durumunda, ki senin gibi son derece ince düşünen, en objektif bakışa ulaşmaya çalışan mükemmeliyetçi bir insan böyle durumlarla karşılaşınca hayattaki duruşuma, durumuma en objektif bakan insan dışardan bir bakışla bakan insan olmalı galiba diye bir yanılgıya düşebiliyor, çünkü zaten çok hassas, en kırılgan olduğu konu... Daha önce topikte arkadaşların da belirttiği gibi nice üniv. mezunu, hayatını yoluna koymuş, evlenmiş barklanmış vs. insan var, düşünmekten bir kanıya varmaktan iki lafı bir araya getirip konuşmaktan aciz bir saymakla tükenmicek sayıda insan tanıyoruz. İnsanların eğitim-kültür-medeniyet seviyesi üniversite hazır verilen eğitimle sağlanmıyor ne yazık ki... Bence onların yargılarını kafana takmayıp hatta bundan ders alarak sen onları kafanda bir yere koymayı başarsan;sana hakettiğin değeri veremeyecek zihniyetteki insanlarla vakit kaybetmez, moralini de bozmazsın Güneşcim berrylips can be a lucid

canım ağzından bal damlıyor hamile değilim ama inşallah hayırlısıyla olur:)

evet ben de zaten bu tür diyaloglarda aynen sizin dediğiniz gibi seviyeli olmaktan yanayım.. nitekim bazen düzenli aralıklarla sürekli aynı yerlere gidince ister istemez diyaloglar gelişiyor ve iş yaş ve vesaire sormaya kadar gidebiliyor.. bu tabi ki ilk gidişte 2. gidişte olmuyor ama 3. de biraz başlıyor... konuda bahsettiğim kargo görevlisini ise hiç tanımıyorum ilk defa yüzünü gördüm ve o kargo şirketiyle ilk defa bir işim oldu... ancak görevlinin yaşları bana yakın olduğu için beni yakın bulup iyi günler yerine merhaba diyerek başladığını düşünüyorum.. bunda yine görünüşümün etkisi olsa gerek.. kadın gibi görünüyor olsam bana merhaba diyerek başlamazdı... güvenlik görevlisine gelince bizi orada oturan sakinler olduğumuz için ailece tanıyorlar.. babam onlara haddinden fazla sohbete giriyor ve onlar da benim neler yapıyor olduğumu biliyor haliyle.. bu durum da ayrı sinir bozucu.. o da ailemin hatası... hakkımda ona buna detay veren ve bu durumlara fırsat veren aslında kendisi... ben çok ketumumdur..

haydaaa, aslinda ne kadar güzelll demek geliyordu icimden minyon bir hatun olarak, ama yazdiklarinin devamini okuyunca ciddi ciddi rahatsiz oldugun belli, keske bunu dert etmesen kendine, bu konuda sanslisin diyecegim, gercekten!!! bende ergenken yasimdan buyuk gosterirdim, ama sonradan yasimi kimse tutturamadi, hep oldugumdan daha genc oldugumu sananlar cogunlukta... bundan dolayi üzme kendini canimm, kendine güven, bu senin icin daha dogru olur... hem daha avantajli. bence bosuna üzme kendini! kendinle barisik olmaya bak!

aynı durum bende de var canım :) yaşım olduğundan küçük gösteriyor ve hep benden küçük erkekler bana karşı ilgi duyuyordu ben de çözümü şöyle buldum,, kendimden küçüklerle değilde yaşıtım ya da kendimden büyük insanlarla doldurdum çevremi.. bu sayede yaşım sorulduğunda problem olmuyor :) gerçi yaşım daha 23 ama yine de durumunu çok iyi anlıyorum.. eğitim konusuna gelirsek.. cahillikle eğitim çook farklı şeyler.. bir insanın üniversite mezunu olması o insanın cahil olmadığını göstermez.. bilakis benim üniversitede tanıdığım bir çok insan sadece diploma almak için geliyordu ve sorsanız ki şimdiki cumhurbaşkanamız kim belki onu bile bilmezler o derce cahilin önde gidenleri :) bu nedenle her üniversite mezununu büyük görme,, ya da eğitim görmeyenleri küçük görme.. kendini geliştirdikten sonra kimse sana ne mezunusun diye sormaz.. cemil meriç kör olacağını bile bile okudu ve kör oldu peki sonra vazgeçti mi? hayır kızı ümit meriç okumaya başladı onun yerine.. sen de ilgi duyduğun alanda kendini geliştirebilirsin cnm.. çocuk psikolojisi,, aile eğitimi ve danışmanlığı.. belediyeler seminerler veriyor sertifika alıp anaokullarında çalışabilirsin.. yani sen kendini yetiştirmeye başla.. kolay olmasa da artık başlaman gerek cnm.. ve pes etme

29 yaşına özgü bir psikolojik rahatsızlık çeşidi olduğunu bilmiyordum... bi araştırayım bakıyım netten neymiş :) teşekkür ederim... Amor-a

Yani tamam "insan hissettiği yaştadır" derler ama sen biraz fazla abartmışsın sanki. Ne kadar genç gözüksen de ortada kaçınılmaz bir gerçek var. Seninki 30 lara yaklaşma telaşı değil anladığım kadarıyla. Genç hissetmen güzel fakat öyleymiş gibi davranman sağlıklı değil. Artık gerçek yaşını saklama aşamasına gelmişsin. Oysa normalde yaşınla şaşırtıp gurur duyman gerekirdi. Gençlerle birarada olma isteğin de düşündürücü geldi açıkçası. Her yaşın ayrı bir güzelliği var. Gençlikteki sorumsuzluğu ve tasasızlığı hepimiz özleriz. Ama öyleymiş gibi davranarak yaşanmışlıklarını gözardı edemezsin. Genç gibi düşünemezsin çünkü onca yıl yaşadıkların var. Sen bir çeşit kaçış-saklanma olarak kullanıyorsun sanırım. Belki yardım alman faydalı olur. Eğitimimi tamamlayamadım diyorsun. Telafi etmen imkansız mı?

Ama bu arayış içinde olmak da doğru değil bana göre... Arkadaş, dost aranmaz ki.. Olmadık bir yerlerde bir tanışım, muhabbet olur, hayat tarzlarınız çok farklı da olsa küçücük bir nokta buluşursunuz, o sizi büyük bir dostluğa yönlendirir.. Ama dediğim gibi bu arayarak ya da deneyerek olmaz. Hayat yolunda karşımıza çıkar ya da hiç çıkmaz. Çıkmıyorsa da yapabilecek pek bir şey olduğunu sanmıyorum..