Amin. Teşekkür ederim Evet konuşmayı denedim. 2-3 ay aklında kalıyor mutlu mesut yaşıyoruz. Sonra gene unutuyor. Bir de annesinin kardeşlerinin yanında hepten zıvanadan çıkıyor

sizi anlıyorum, o takılmalar, uğraşmalar, gereksiz espriler... insanın özellikle de canı sıkkınken tahammülü kalmıyor. ve bunları iyi niyetle yaptığını, güya moralimi düzeltmek için olduğunu açıklamaya çalışması da cabası ben sakin zamanlarında konuşarak çözmeye çalıştım, gereksiz yere yıprattığını, boşu boşuna üzdüğünü, istemeden iyi niyetli yaptığını ancak benim için zor olduğunu vs. anlatmaya çalıştım hala da çalışıyorum eskiisi gibi değil 1 sene gibi bir sürede birazcık anladı ama bazen yine takılmaların dozu kaçıyor. canımın sıkıldığının farkına vardığında da yine boş konuştum dimi özür dilerim diyor. bu anlarda bende de sinir kalmıyor gerçi, anlaması benim için önemli özellikle mutlu olduğu keyfi yerinde olduğu zamanlarda dozunu k açırıyor benim eşim. annesinin yanında yaptıklarından bahsetmiyorum bile, siz tahmin ve takdir edersiniz... çok şükür eskisi gibi değil özellikle de annesinin yanında dikkat etmeye çalışıyor. ama bunun için çok konuştum. aslında çok konuştum demeyim de şöyle söyleyim. çünkü bi sorunla ilgili ne kadar çok konuşursanız erkeklerle konu o kadar laçka ve çözülmez hale geliyor ben bunu öğrendim. bu şekilde çok üzerime geldiği zamalarada biraz sabır birazcık ta aynı espiri tarzıyla cevap vermeye çalıştım, bazen bilerek sustum, kızgınlık göstermedim bazen dinlemediğimi ifade ettim ama mutlaka tepkim ne olursa olsun her bu şekilde diyoloğun sonunda bir iki cümleyle konuyu sakız etmeden gereksiz yere beni üzdüğünü iyi niyetli olduğunun farkında olduğumu ancak karşılık vermenin bazen benim için zor olduğunu beni, zora soktuğunu filan belirttim. bunları o takılmalarıın arasında söylersem hiç anlamazdı ama konu bitince açık açık ve sakince konuştuğumda anlatabildim derdimi bir de hiç bir zaman şöyle ol böyle ol diye değiştirmeye çalışmadım ve ondan daha sakin davranmasını istediğimde de amacımın onu değiştirmek olmadığını ona bir şekilde empoze edip inandırdım. çünkü erkekler biz onlardan bişe istediğimizde onları kallıba sokmaya çalıştığımızı filan düşünüyor, önyargı oluşuyor. şimdi düşündüm de sanırım biraz da ben alışmışım bazen onun espirileriyle karşılık veriyorum farkında olmadan o da çoğu zaman farkına varıyor söylediklerinin saçmalığını biraz uzun yazdım kusura bakmayın, benim için çok sorundu hakikaten evliliğimin ilk zamanları onun için faydam olur düşüncesiyle accık uzattım galiba bu arada annenize de çooook geçmiş olsun, Allah acil şifalar versin bidiqperge

erkeklerin genelinde mi var bilmiyorum ama ben artık takılmıyorum. ondan bu durumu düzeltmek için çaba göstermesi bana yetiryor bu da tanıdıkça oluyor diye tahmin ediyorum. benim daha ciddi, insanlarla daha mesafeli olduğumu görüdükçe biraz daha çaba harcıyor. mesela iş çevremde biraz resmiyimdir. işle ilgili bir ortama girecekse tembihlerdim önceleri çünkü resmi mesafeli bir imajım var eşimin bana takılması benim bütün imajı götürecek :)) neyseki artık sınırlarımı büyük ölçüde biliyor ama diyorum ya annenin yanında yine tozutuyor. ben artık eşimi o anlarda çocuğa benzetiyorum. dokunmuyorum, istediği kadar coşsun diyorum artık napıyim ama dediğim gibi ondan sonra da ya pardon annemin yanında yine çok şımardım özür espirileri dönüyor. bence siz de biraz rahat olun. düşünsenize diğer türlü somurtkan biri olsaydı ömür geçermiydi benim için daha zor olurdu onun için çok önemsemiyorum ama nerde ne zaman ve ne kadar olması noktasında ölçüsü noktasında konuşmalarımız oldu tabii siz de sakin sakin konuşmayı deneyin derim bidiqperge

Acaba eşinizi karşınıza alıp böyle konuşmayı denediniz mi? Umuyorum her şey düzelirr... Allah annenize de acil şifalar versin inşallahhh bidiqperge

tam olarak bahsettiğiniz şakalar nasıl bişey? bidiqperge

vebahargeldi... Bu kadar olur. Benim yaşadıklarımı sanki harfi harfine tarif etmişsiniz. Gerçektende iyi niyetle sadistlik ancak bu kadar birarada bulunabilir. Acaba erkeklerin genelinde mi var bu? Ama bakıyorum başka çiftlere en azından toplum içerisinde birbirleriyle uğraşacaklarına birbirlerini destekleyen pohpohlayan tavırlar dikkatimi çekiyor. En azından ufak bir onaylama cümlesi bile duysam yetecek. Ama işte...

Bir mektup yazsanız sayfalarca... Şöyle ilk zamanlarınızdan bugüne kadar olan ilişkinizdeki değişimleri sizi üzen noktaları ve işe giderken gün içerisinde görebileceği bir yere gizlice koysanız? Değişik bir heyecan olur ve belki de sözler yazıya dökülünce daha anlamlı olur eşiniz için... pembekalpp aşk herşeye