Boşanmak deyince kavga kıyamet küfür geliyor ya akla siz saygılı bir şekilde boşanınca da garipsemişsiniz ama en iyisi olmuş demek ki aslında elden gelen her şeyin yapıldığını herkes görmüş İki iyi insan da olsanız anlaşamayabilirsiniz hakkınızda hayırlısı buymuş zamanla daha iyi olursunuz umuyorum

Roman okur gibi okudum içimden bişey aktı gitti sanki Bosandiginiz esiniz size ne hissettirdiyse olumsuz anlamda ne yasattiysa sanki o anı yasiyormuscasina kagida yazin, dökün içinizi. Baş edemediginiz cok uzuldugunuz anda o kagidi okuyun.

Herkese selam. Ben zeyno. On senelik birlikteliğim, beş senelik evliliğim iki ay önce bitti. Hem de öyle sessiz sakin, öyle olaysız bitti ki. Belki de bu forumun hiç şahit olmadığı bir şekilde bitmiştir... Ailelerin asla kavga etmediği, paylaşılamayan tek bir şeyin olmadığı, tek bir hakaret kötü sözün olmadığı, ağlaşarak biten bir bitiş... İkimizde çok iyi insanlardık ama beraber olamadık. Olduramadım. Onu değiştirmeye, iyileştirmeye çok çabaladım. Yaralarını sarayım istedim ama olmadı. Beni bir kadın gibi görüp sevemedi. Onun için annesinden farklı bir kadın olamadım. Yıllarımı, en güzel hayallerimi, umutlarımı ve onun eşyalarını bir günde topladım. Gelip eşyalarını yüklenip gitmesi otuz dakika tuttu tam olarak. Bitti. Belki de en başından beri yanlıştı, belki ben zaten hep boşuna kürek çektim. Çocuk istemedi, çocuğumuz olmadı. beş senede bir kere bile tedavi görmedim. Göremedim. Ve işte böylece, otuz yaşımda tekrardan hayata tutunmaya çalışmak zorunda tek başımayım. Günlerim anlamsız ve çok boş geçiyor. Yalnızlıkla ve daha çok yalnızlıkla boğuluyorum. Boğuluyorum. İyileşemiyorum. Her gün her saatimi keşke ölseydim diyerek geçiriyorum. Nefes alamıyorum. Herkes geçer diyor, zaman diyor. Zamanla geçecek olan şey ne ki? Yıkılan hayallerim, uğradığım haksızlıklar, giden yıllarım yada yaşadığım o aşk... Zaman bana neyi verecek? Zamanla ne geçecek? Aslında çok basitti. Ben sadece bir yuvam olsun istemiştim. Başka hiç bir şey istememiştim. Basit bi yuva. İçimin ışıkları söndü. Ne yapmalıyım bilemiyorum. Bu süreci nasıl geçirdiniz siz? Neler yapmalıyım? Bu hayatı nasıl yeniden sevebilirim?

Ne kadar düzgün ifade etmişsiniz kendinizi bazen bu anlatımlar kişinin nasıl biri olduğunu gösteriyor ve aklı başında kadınların özellikle evlilikte mutsuz olmalarına daha çok üzülüyorum.. Umarım içindeki o ışıklar tekrar yanar. G

Tebrik ederim sizi umarım hepimiz sizin kadar güçlü olabiliriz.

Bu hayatta en büyük acı ne? Evlat acısı, Allah hiç birimize göstermesin. Bununla birlikte evladını toprağa veren anne babalar bile yaşamaya devam ediyor. Eşimin yeğenini 29 yaşında toprağa verdik, eşi ve 1 yaşında kızı vardı, kızımız şimdi 23 yaşında. Diyeceğim o küllenmeyen hiç bir acı yok şu dünyada Gerekirse psikolojik destek alın. Zamanla sizin üzüntünüz de azalacak ve içiniz soğuyacak. Şu dünyada ölümden başka her şeyin çaresi bulunur, yeter ki çare aransın.

Bir kadın, kendisinden çocuk istemeyen bir erkekle neden evli kalır? Tek bir cevap var o da kadın da cocuk istemiyordur. Siz de demekki istememissiniz. Ha eger isteyip te o istemiyor diye evlilige devam ettiyseniz kusura bakmayin ama kendi kul hakkiniza girmissiniz ve kendinize yapmışsınız bu kadar üzüntüyü vs Onun harici zaten sizi kadin gibi görmediğinden bahsetmistiniz. Siz neden bu evlilikte gururunuzu bu kadar ayaklar altına aldınız bu cok incitici degil mi?

Seni çok iyi anlıyorum.. Şu an ben de boşanma aşamasındayım, seninkinin aksine hakaret küfürler gırla.. Böyle olması açıkçası benim işimi kolaylaştırıyor daha da nefret ediyorum... boşanmışsınız, çovuk da yok bekar yeniden başlamanız daha kolay olacaktır.. İnsana zor gelen alışkanlıklardan, bildiği düzenden kopmak ama bilinmeyene yolculuk yapma cesaretini gösterip, yaşamınızın bilinmeyen yerlerini keşfe çıktığınızda hayata dönersiniz ve kalbiniz yeniden atmaya başlar. Hayatta olmanın macerası ve heyecanı geri gelir. Unutmayın, korkularınızın ötesine geçtiğinizde zenginliğinizi keşfedeceksiniz..

Evt herşeyin ilacı zaman, ama bu zamanı kendini hep motive edip pozitif düşünerek geçirmelisin. Devamlı geçmişte yaşarsan seneler geçse bile fayda etmez. Onca yıl birlikteliğiniz alışkanlıklarınız var bunları bir haftada unutacak değilsiniz, bu yüzden biraz zaman ve sabır lazım...

İnanın Çok üzüldüm ama sanki siz boşanmak istememişsiniz gibi geldi bana 10 yıl uzun bir süre illaki unutulmayacak hatıralar vardır zaman dicem çünkü bitek o geçiyor zaman geçiyor belki başka bir kapı açılır sana Allah'tan ümidini kesme bı konuda keşke bende öyle olsaydım dedim kavgasız gürültüsüz bosanmişsiniz demek ki eşiniz sizden tamamen vazgeçmiş uzmeyin kendinizi.. ama işte bende nekadar eşimi sevsemde karşılıklı boşanmayı isterdim o yanaşmıyor düzelsin istiyorum düzelmiyor herkes farklı Allah yardımcınız olsun

Uzulmeyin desemde elbetteki her acinin bir kulleme sureci vardir. O sureci bitirmeye calisin. Yasiniz henuz cok genc yeni guzel bir hayat sizi bekliyor. Pozitif bakin dunya cunku bu dunya okadar kisa okadar kisa ki bh kadar aciya uzulmeye heleki baskasi icin uzulmeye hic degmez.

Ahhh... Aynı şeyleri yaşadım, yaşıyorum. O boşluk hissi inanılmaz acı. Gelecek hafta duruşmam var ve umarım sorunsuz şekilde biter. Bir aylık süren bir evlilikti benimki ama yine de müthiş acıdı canım. Boşanmış olmak, hayallerinin yıkılması, gelecege dair umutsuz olmak çok ağır.. Fakat geçiyor ve geçmek zorunda. Ben ilk zamanlarda ilaç tedavisi gördüm bir ay hiç ağlamadım uyuştum sanki. Sonra sosyalleşmek hayata tutunmak için çabaladım, meditasyon yaptım, spor yaptım, bana ben lazımım diyip kendime baktım daha doğrusu. Ölmeyi istediğim zamanlar da cok oldu, hala zaman zaman diyorum keşke o ilk acıyla ölseydim diye ama yaşıyoruz işte.. Zorundayız.. Sevmek kendimizi iyi hissettiren müthiş bi duygu. Bişeyleri yada birilerini sevmeye çalışın bunu hissedin, sahip olduğunuz şeylere bakıp şükretmeye çalışın. Zamanla geçmiyor fakat oldukça azalıyor acısı.. Tamamen ne zaman geçer o da benim için muamma şuan...

Bosanmadan once daha mi cok mutluydun. Simdikinden daha mi iyi durumdaydin ki.. guzel bir rüyanın icinden kabusa mi uyandin da olmek istedin.. sen aldigin emanete ihanet mi icindesin.. belki yarin daha guzel olur ne biliyorsun..

Birden fazla sorun vardı. Fakat en temel sorun, sorumluluk alamıyor oluşuydu. Çocuktan farksızdı ve ben o çocukla yaşayamadım artık.

Boşanma konusu ve yine ben :)) Boşandım 29yaşıma basacağım. Hayata hiç bir zaman geç kaldığımı düşünmedim. Boşanırken cebimde 5kuruşum yoktu. Her zaman Allahım sen biliyorsun dedim. Koşulsuz, şartsız inandım. Aradan 1 sene geçti. O 1 senede ben hep kendimi motive ettim. Ailem de sağ olsun çok destek oldu. Ve ben iyileştiğim ve kendi hayatımı yoluna koyduğum dönemde nişanlım karşıma çıktı. Rabbime şükür çok mutluyuz. Hani yazmışsınız ya hiç sorun yoktu... Sorun olmasa zaten boşanmazdınız. Kendinizi kandırıp, üzmeyin. Adam sizden çocuk bile istememiş. Bundan daha büyük sorun olabilir mi? Durumu dramatize edip kendinizi daha fazla üzmeyin. Kalkın ayağa, dimdik bir şekilde. Meydan okuyun hayata. Ölmeden kendinizi mezara gömmeyin... hayat çok çok çok güzel ve kısa. Hiç kimse için üzülmeye değmez.

insan istedikten sonra yapamayacağı şey asla olamaz. Siz yeter ki iyi olmayı isteyin

Ben boşanmadigim icin ne hissettiklerinizi bilemiyorum tabi. Ama zamanında başka sebeblerden dolayı benzer durumda hisseden biri olarak bir süre profesyonel yardım almanızı öneririm toparlanabilmeniz için. Işığımızı tekrar bulmak mümkün. Benim hayatım 30dan sonra gerçekten başladı diyebilirim. Sizin içinde geç değil. Allah size sabır güç kuvvet versin inşallah

Hiç sorun yoksa pismansaniz, barışın. Niye hayatı kendinize zindan ediyorsunuz onsuz olmuyorsa?

Demın baska bır konuya da yazdım. Kendı konumda vardı. Hayatta cok acı yasadım mı, evet. Cocugumun olmaması, bosanmam, bosanmanın ardından cocugun hıc aranmaması ve senelerce katlanarak buna baglı yasadıgım sorunlar ve onları çözerken cok uzuldum. Yasadıgım butun acılarıda canlı tutmaya calıstım ama yok, sadece anlatıyorum gozlerım bıle dolmuyor bunları anlatırken, bır tuhaf hıssızlık cokuyor. Yanı kısacası gececek, bıraz kalsaydı belkı ıyı olurdu tamamen acıyı unutmakta ıyı bısey degıl. Ama sanırım beyın siliyor, bunu özellikle yaptıgımı sanmıyorum

Ah canim benim ya 2. evliliğin sonuna gelmiş biri olarak seni çok iyi anlıyorum yasadigin boşluğu anlamsızlığı kırgınlıkları ama inan geçiyor sadece zaman gerekiyor Çalışıyor musun, ailen ne durumda, çok klişe ama dünyada ölümden başkası yalan be canım en büyük acılar unutuluyorsa...

Insan arapça "nisyan" kelimesinden oluşmuştur. Ve nisyan. "Unutan" demektir. Insan unutan bir varlıktır. Acılar unutulmasa insan yasayabilir mi? Hangi anne 2. çocuğu dünyaya getirir, ilk doğumunun ağrısını unutmasa? Unutacaksın. Biraz dua et. Allah sabredenlerle beraberdir. Bugünler geçecek. Kendine sık sık bunu tekrarla. Allah daha büyük acılar vermesin.

Şu cümleniz çok dikkatimi çekti; Beni bir kadın gibi görüp sevemedi. Onun için annesinden farklı bir kadın olamadım. Galiba sizler, çok iyi iki dostmuşsunuz. Ve ayrıca galiba yaraları iyileştirmeye çabalayan, ilişkinin sorumluluğunu tek başına üstlenen, bir çeşit güvenli liman konumunda olmuşsunuz. Boşandığınız eş, sizi bir kadını sever gibi sevemediyse, siz de kendinizi hiç bir zaman aşık olunmuş, hayranlıkla beğenilen bir kadın gibi hissedememişsinizdir. Bu, çok tüketen bir his. Bu kadınca değersizleştirilmiş olma duygusunu zaten daha uzun yıllar boyu taşıyamazdınız. Taşımaya kalkışmanız, bir kadına özgü isteklerinizi, beklentilerinizi baskılamayı gerektirirdi ki, kendi üzerinizde yarattığınız basınç, büyük bir patlamaya yol açardı eninde sonunda. Ayrıca başlangıçta taraflarda aşk duygusu yoksa, sonraki zamanlarda yaratılması mümkün olmuyor. Yani, sabredeyim, bir gün benim bir kadın olduğu fark edip bana aşık olacak, diye yıllarca beklemenin de bir faydası yok. Boşanmanız hayırlı olmuş gibi görünüyor, anlattıklarınız itibariyle. Şu sıra hüzünlü olmanız, sorgulamalar yapmanız doğal ve insani. Ama yavaş yavaş bitirmeye çalışan bunları. Dışarı çıkın, yürüyün, bir yerlerde müzik dinleyin, ilginizi çekiyor ve imkanlarıız elveriyorsa, y. içi-y. dışı geziler yapın. Acının verdiği gizli zevkten kurtarın kendinizi. Olan biteni artık hiçbir şekilde düşünmeyin. Çok gençsiniz henüz, ne güzel. Önünüzde upuzun bir yol. Hayatınızın aşkı ile karşılaşmanızı ve uçmanızı diliyorum.

Hayatta her şey istediğiniz gibi olmaz, hayatın da planı var. Ne varmış tek siz boşanmadınız ayrıca zil takıp oynayın ki çocuğunuz yok, çocuğu olanlar büyük sorun yaşıyor. Şimdi özgürsünüz. Kendinizi kapıp koyvermeyin, sosyalleşin, dünyanın tek adamı o değildi, ayrıca kıymetinizi de bilememiş. Artık melankoliyi tuvalete atıp sifonu çekme vakti. Hadi dostum toparlan, geçmeyen ne var dünyada.

Cok uzucu gercekten. Bunca yilda olmayan sey neydi evlilik oncesi de çok uzun zaman gorusmussunuz?

3 çocukla ortada kalmış bir çok kadın var hemde mesleği olmayan hatta şiddet gören.. acılar çeken bir çok kadın var ölmeyi seçmek için kaybettiğiniz veya fazla hiç birşeyiniz yok çocuk gibi.. tabiki zor ama yaşınız küçük kesin biri çıkacaktır hayata pozitif bakın sağlığınıza şükredin sessizce gidebilmiş ayrılmayın diye şiddet görmemişmisiniz lütfen hep kötü örnekleri düşünün. hayat okadar kısa ki takılacak hiç bir şey yok. çaresi olmayan ne sorunlar var aslında çaresi olmayan tek şeyde ölüm.. bence silkelenin yanlızlığın biraz tadını çıkarın bazen ona bile ihtiyaç duyan çok insan var.. huzur içimizde . push ;

Kendi adima hicbir aciyi unutmadim Ustesinden geldim bazilari hala yara seklinde kaliyor ve aciyor. Insan sadece devam ediyor yoksa unutmuyor ve gecmiyor. Zaten unutursak biz biz olmayiz ki... Bazen de unutmamak gerekir ki ayni aci ve hatalara dusmeyelim. Visnereceli24 Zamansız gelecek güzelliklere ihtiyacımız var. 🌸 tek ayak

Ne zaman geçecek? Baba soyadını alınca oh diyeceksin. Önüne bakacaksın. Boşluk şu anki durumun. SABIR.

İnsan yaşayamam dayanamam dediği herşeye dayanıyor. Merak etmeyin unutup tekrar aşık bile olacaksınız...

15 senedir tanıdığınız biri sanırım çocukluk aşkı gibi birşeydi. 15-16 yasında Başlayan ilişkileri sağlıklı bulmuyorum sizin için de zamana bırakın o hersey çözer diyebileceğim. miniminimarg Bir umut lazım şimdi

Allah sabır versin okuyunca o zorluğu hissettim sanki. Bir adam yaşına göre olgunlaşamamışsa hiçbir zaman olgunlaşmıyor bunu anladım ben hem babamdan hem de karşıma çıkan olgunlaşmamış adamlardan... her şey çok daha güzel olur umarım, Ramazan ayındayız bolca dua edin isyan etmeyin umudunuzu kaybetmeyin daha çok gençsiniz ve çocuk da yok. Ders almanız gereken bir süreçti belki de, dersinizi aldınız ve bitti şimdi başka bir hayat var.

Sanırım ilişkiniz tek taraflıydi gibi hissettim. hep siz sevmiş çabalamış olsun istemişsiniz ve sonunda olmamış bitmiş gbi CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

En zorunu atlatmışsınız. Bu sancılı süreç yaşanacak, acilarinizi da yaşayacaksınız, hayata umutla da bakacaksınız. Ben de boşandım 11 yıldır da ikinci evliligimi yaşıyorum. Sizi çok iyi anlıyorum. Altı ay içinde toparlanmaya başliyorsunuz. Kendinizi meşgul edecek bir şeylerle uğraşın çok düşünmeyin.

Darısı Başıma B