Kızınızın yanında size şiddet gösteren babasını çok mu seveceğini düşünüyorsunuz? Tüm bunları yapan babası için neden güçlü olmadında bu adamdan ayrılmadın der ilerde bence... Daha geçen gün okudum biri yazmış çocuklugundan beri babası annesinede kendısınede sıddet gostermıs keske olmasaydı demıs.. Annesinin güçsüzlüğünden dolayı ezık ve psikolojıkman cökük hıssettıgınden bahsetmıs... Belkı babalık görevını uzaktan daha iyi bir baba profılıyle cızebılır cocugunuzun gozunde ama bu sekıldekı bırı bugun sıze yarın cocugunada sıddet gostermeyecegının garantısı yok... Böyle bir babayla yaşamasındansa medeni bir şekilde yollarını ayırmışlar zihniyetiyle ilerde daha özgüvenli olabilir diye düşünüyorum ki tek ayrılan anne-babası olan çocuk kendisi olmayacak...

Güçlü olun kararinizin arkasında durun bir ilişkide şiddet ve aldatma oldu mu bitirilmesi gerek. En azından ben öyle düşünüyorum. Kızınız huzursuz şiddet ortamında büyüyecegine baba diye ağlaması daha iyi en azından sizden uzak kızıyla vakit geçirebilir hakkınızda hayırlısı olsun

Bende bu yüzden ayrilma kararı aldım zaten psikolojisi bozulmasın

Kızınızın babası ölmüyor siz babasıyla boşanıyorsunuz. Babası hala kızın babası olmaya devam ediyor. Diğer çocuklar gibi babasıyla el ele yine dolaşabilir yani. Şiddet dolu toksik bir evliliğin içinde büyümesinden bin kat iyidir

Çocuğunuz ilerde büyüdüğünde, okuyup mesleğini eline aldığında, anne veya baba olduğunda, benim annem çok güçlüymüş diyecek emin olabilirsiniz, hayat her şeyi öğretiyor bize çoğu zaman doğruyu ya da yanlışı seçmek bizim elimizde oluyor siz onu doğru yetiştirirseniz o da doğruyu görecektir, eminim çok güzel bir evlat olucak, o sizin yol arkadaşınız. hayat daha yeni başlıyor

İnşallah öyle olur O

Teşekkür ederim.. ben kendimi geçtim zaten anne olduktan sonra herseyimi kızıma adadım.. kendimden çok kızım için istiyorum boşanmayi ileride psikolojisi bozulmasın diye..

Bence abartmayın. Babası öledebilirdi. boşanılmayacak durum değil. Kızınızla beraber terapi alın.

Oldukça dramatize etmişsiniz, gerek yok, kendinizi üzüyorsunuz. Gayet de babasıyla elele yürüyebilir, vakit geçirebilir, beraber her şeyi yapabilirler baba kız; sadece boşanıyorsunuz, adam hala kızınızın babası.

Bence boş yapıyorsunuz öocuğun arkasına sığınmayın. Evde dayak yiyen kötü muamele gören bi anne görse daha iyi olur dimi o zaman eksik kalmaz.. iyi kurtulmuşsunuz bi daha aynı hatayı yapıp beter bir sonla çocuğunuzun hayatını da mahvetmeyin bu kadar romantizmi bırakın eğer psikolojik açıdan güçlü hissetmiyorsanız mutlaka destek alın, size güç veren insanlara danışın

Güçlü olmak zorunda değilsin. bırak kızını annene cik tek başına dışarı sonra içinden geldiği gibi ister ağla ister bağır çağır sonra toparlanmış bir şekilde kızının yanina git Güçlü olacaz diye diye pehlivan olduk Biara ben boyleydim okadar kendimi sartlamisimki doluyum ama bı damla gözyaşı akitamiyorum böylesi daha zarar. Ayrıca hiç üzülme adam olursa gayet kızınida görebilir. Orda kalırsan Allah korusun çocuğa kadar şiddet başlayabilir. İnan bana iyiki diyiceksin dua edicegim kızın ve senin icin Pamukannesi83

Bencede abartma. Benım babamla annem boşanmadı ama cok az yurumusuzdur el ele. Bole bı ortamda buyutöek cok mu guzel cocugunu. Adam bıldıgın pislik. Kurtuluorum dıye sevınmen lazım. Hepımız sevdık olmayınca olmuo. Ve sen9 yılını harcamısın.

sizin kızınızın döven, söven bir babaya değil de güçlü duran bir anneye ihtiyacı var. onun yerine üzülmekten çok böyle bir babayı evden uzaklaştırdığınıza dua edin derim. boşanma kararıyla kendiniz için iyilik etmişken aynı zamanda o 9 aylık bebeğiniz içinde iyilik ediyorsunuz. babanın yokluğu kimi zaman üzücü değil, gayette mutluluk verici bir durum olabiliyor. sizin durumunuz gibi mesela. hakkınızda her şeyin hayırlısı olsun . push ; poncikellazey Üye Anneler

Biraz daha nazik bir dille ifade edebilirsiniz düşüncelerinizi.. romantizm değil benim amacım ben zaten çocuğum için katlanmistim bu zamana kadar hayati mahvolmuşum diye ama baktım daha kötüye gidiyo hersey bu seferde çocuğum için bu karara vardım o evde kalsaydım daha kötüşeyler olacaktı.. herseyi kızım için yapıyorum şuan kızım için nefes alıyorum, kızım için bir adım atmadan ilerisini düşünüyorum.. sadece fikir almak istedim ne yapabilirim diye

Allah yardımcınız olsun ama çocuğunuz için o ortamda büyümek kadar kötü bir şey olamaz size vuran ilerde kızına da elini kaldırır. Kendini gücünüzü bulun çocuğunuz var ve sağlıklı bir yapıda olamıyorsanız destek alın yaşadıklarınız da kolay değil sonuçta

Tekrardan merhabalar arkadaşlar.. gecen gün bosaniyorum diye buraya yazmıştım. hayat hikayemi anlatacak halim yok çünkü o kadar çok şey yaşadım ki.9 aylik dünyalar güzeli bir kızım var. o kadar zoruma gidiyor ki şuan hergun düşünüyorum ileride herkes babasıyla el ele gezerken benim kızım geriden izleyecek, ihtiyaci olduğunda babası yanında olmicak, mesela ilk konuşmaya başladığında ilk yürümeye başladığında hiçbir yerde yanında olmayacak. çok ağır şeyler yaşadım zayıfladım bedenen ayaktayım ama ruhen çöktüm. Cok şiddet gördüm çok ağır travmalar atlattım. ustelik severek evlenmiştim.. şimdi çoğu kişi gelip iste sen barışmak istiyosun falan diyecek. Ben barışmak istemiyorum şuan bana herkesten ulaşmaya çalışıyo. numara uzaklaştırma hepsini aldi zaten.. benim üzüldüğüm tek şey ben bu kadar acıyı nasıl kaldiricam nasil atlaticam? Kizim bazen baba diye ağlıyo o kadar zoruma gidiyo ki. kizim için üzülüyorum sadece. artik güçlü olmaktan güçlü durmaktan çok yoruldum. cok deger verdim çok sevdim ama olmuyormuş demek ki. beni hep tehdit etti hep hor gördü hep elinin tersiyle itti.. sadece ihtiyacı olduğunda yanımdaydı. Sabahlara kadar eve gelmediği oldu. alkollu gelip defalarca şiddet uyguladı en sonun da dA kafamı yardı. ölümle bile tehdit etti. bebeğimi ona verirsem bosanacagini yoksa onu doldurmakla bile tehdit etti..25 yaşındayım ama 50 yaşında gibi hissediyorum kendimi. Ben bütün bu olanlari nasil atlaticam. nasil üstesinden gelicem..

Size bir örnekle cevap vermek isterim. Benim kronik bir hastaligim var. Bir ara öyle agrilarim vardi ki yatagin üstünde kivranirken bende düsündüm ben buna nasil dayanacagim diye. Cünkü ayaga kalkacak halim yoktu. Sonra düsündüm de: Madem bu aci su anda benim bir parcam, o zaman bende onu kabul edip, ayaga kalkana kadar misafir edecegim. Sonra fiziksel ve psikolojik olan bütün yardimlari aldim. Toksik insanlari hayatimdan cikarttim. Kafa yapimi da degistirdim. Hastaligin artik beni kontrol altinda tutmasina ve daha da cok asaga cekmesine izin vermedim. O zamanlar cünkü depresyon ve panik atak tedavisi de görüyordum. Simdi sizin durumla benim durumum aslinda birbirine benziyor. Siz su anda o yatakta aci icinde kivranan bensiniz. Size tek tavsiyem: Bütün acilari, olanlari oldugu gibi full kabullenin. Onlarin size bir süre eslik edeceklerini de. Ama hayatinizi yeniden insa etmek icin elinizden ne geliyorsa yapin. Aciya odaklanmak yerine mutluluga odaklanin. Cocugunuzun eksik kalacagini düsünmek yerine, siddetten uzak ve huzurlu bur ortamda büyümesine odaklanin. Evet babasi kötü biri, ama onun icin canini vermeye hazir bir annesi var. Biz kadinlar istesek tüm acilarimizi hayatimizi yeniden insaa etmeye kullanabiliriz. Yeter ki acinin bizi yenmesine izin vermeyelim. Allah hakkinizda hayilirsini versin. Bence Bebeginiz cok sansli, annesi herdaim yaninda.

Annesi, babası tarafından şiddet gören bir çocuk olmaktansa, annesi ve babası ayrı bir çocuk olması çok daha iyi bir seçenek. Dua edin ki ayrılabilir, kurtulun. Siz kocanızdan ayrılıyorsunuz. Baba başka, koca başka... eğer düzgün bir babaysa çocuğunun yanında her zaman olur. Hakkınızda hayırlısı olsun

Kızınız annesinin kafasını yaran babayla çok mutlu olur emin olun. Yani hadi siz katlanmaya razı olsanız bile, kızınız için boşanmanız lazım ki, yarın öbür gün çocuğunuz bu davranışı normal kabul edip, kendine yapılmasına da izin vermesin. Tövbe yarabbi ya. Niye kendinize drama yaratıyorsunuz. Tamam, insanın düzen değiştirmesi her zaman zordur ama sizin motivasyonunuzun çok yüksek olması gerekir. Karpuzlu araba