merhaba arkadaşlar. aslında yazacağımdan değil ama 7 senedir içimde kaldı derdimi paylaşmak istedim ben de. bugüne kadar hayatıma 5 kişi girdi. biraz ilginç bir hikaye. başlıyorum. 1- sevdim, alay edildim, hiç suçum yokken aldatıldım. dönüp ardına bile bakmadı. ben onun üstüne 4 sene kimseyi hayatıma almadım. o olmadığı halde sevgime ihanet bile etmedim. 4 sene boyunca ağladım. anksiyete de cabası. 2- dört sene sonra birisi çıktı karşıma. yakınlaştık. hoş birisiydi ama meğerse ona çıkma eden bi salak bunu aldattı diye acısını benden çıkarmak istemiş. yani bi nevi kıskandırmak diyelim, birbirimize taktı sonra bizi. kullandı beni. kullandı derken kendine yapılanı bana yaptı. sonra ardına bile bakmadı. 3- 1 sene sonra birisi çıktı karşıma, çok iyi anlaştık, yaklaşık 2 ay boyunca birlikteydik, gezdik tozduk, fotoğraflar çekindik, 1 sene önce ayrıldığı eski sevgilisine dönmek istiyormuş. onca fedakarlığıma rağmen dönüp ardına bile bakmadan çekti gitti. 4- son olaydan yaklaşık 3 ay sonra tıptı bana benzeyen biriyle 3 gün üst üste karşılaştık. hayatıma almak istemezken bir anda hayatımın içinde buldum kendisini. benim gibi kore filmleri-dizileri izlerdi kendisi de. 3 aylık güzel giden bir birliktelikti ama bir gün telefon açtı ve eski sevgilimle tekrar konuşmaya başladık ve seninle görüşmeyeceğim dedi. aslında olay o değilmiş. yeni birisini bulmuş ve her fırsatta onunla yatıyomuş. 5- insanlardan tiksindiğim bir zamanda ve son olaydan yaklaşık 4 ay sonra birisiyle tanıştım ben. ben ama tıpkı ben. giyiminden kuşamından tut, dinlediği müzikten izlediği filme, giydiği ayakkabıdan kullandığımız telefona, hatta telefonda kullandığımız yazı karakterine kadar tıpkı bana benzeyen birisiydi. 2 sayfa ortak özellik çıkarmıştık bi keresinde. onun için hediyeler aldım, süprizler yaptım, karakalem tablosunu yaptım, kısa film çektirdim, kral ve kraliçe yüzüğüne varana kadar aldım. hayatımın aşkıydı, zaten ömrüm diyordu bana. ama kendisine askıntı olanlar daha tatlı geldi ve şimdi onlarla birlikte. tam 3 ay oldu. ben hayatım boyunca iyi biri oldum hep. ailem pek yanımda olmadı. mutluluklarım hiç olmadı. 4 senem şiddetli anksiyete ile kabus gibi geçti. ve bugün hayatımın son günü. eğer az önce içtiğim bir kutu hap işe yararsa. ve ölmeden önce bunları anlatmak istedim. ben hayatın gayrimeşru çocuğuyum. hiçbişeyim olmadı. ama bütün bunları hiç hak etmedim. şimdi bütün bunlar bir cana mal oldu. derdimi size anlatmak da güzeldi. iyi dileklerimle. biiirrrr

bence de iyi etmişsin.. anan da zaten 9 ay karnında seni aşk acısı yüzünden kendini öldür diye taşıdı öyle değil mi?