Buraya yazdığınız en azından buradan bir başlangıç yaptığınız için kendinizi ödüllendirin. Burası size tam bir yönlendirme veya destek olamaz ama en azından karşılıklı kahve içtiğiniz bir komşu gibi düşünün. Hayatınız bir anda kötüleşmiş veya bir şekilde artık devam etmeye hacetiniz kalmamış gibi hissetmişsiniz. Ne yazık ki hayatta bazen her gün hızlıca yaşadığımız iniş çıkışların, inişi daha derin ve çıkışı daha uzun olduğu süreler olabiliyor. Bu süreci böyle kabul edin. Kendinize haftada bir gün veya en azından bir kaç saat tanıyın. Bu sürede bambaşka bir yerde hayal edin kendinizi. Günde beş dakika mesela meditasyon yapabilirsiniz. Mindfullness denen bir teknik var, kısa sürede en etkin yöntemlerden birisi. İnternetten bakabilirsiniz. Yavaş yavaş kendinize hedefler koyun. Çok basit hedefler. Bugün güzel bir banyo yapacağım. Sevdiğim içeceği içeceğim vs gibi. En önemlisi de bu arada enerjinizi toplar toplamaz bir uzmandan destek alın. Kızınızı böyle kabul etmek zorundasınız ve onun da sizin gibi desteğe ihtiyacının olduğunu unutmayın. Dünyada farklı insanların olduğunu ve bunların onların doğaları gereği olduğunu unutmamak gerekiyor. Eskiden insanların daha geri kafalı olduğu düşünülürdü ama aslında köylerde veya toplumda bir sürü farklı eğilimi olan insanlar vardı ve bu insanlar olduğu gibi kabul edilirdi. Kızınıza kimliğini bir süre saklamasını önerebilir ve uzmanla terapi almasını sağlayabilirsiniz. Okulda akran zorbalığı yaşayabilir ve bunun önlemini almak gerekir. Eşinizse anlayış göstermeyebilir ve şuanki bulunduğunuz durum kötüleşebilir. İlk önce siz ayağa kalkmaya çalışın, sonra çocuğunuzu ve ailenizi.

Destek almak mecburiyetiniz olmuş. Bunu geciktirirseniz her sey daha da sarpa saracak. Ki şu an anladığım kadarıyla girift hale gelmesi sizin gerçekleşmesine izin vermemeniz gereken şeylere izin vermenizle başlamıs gibi.

Gerçekten mi? Ben anne olarak neler düşünüyorum biliyor musun? Benim kızım yetişkin bir birey olduğunda toplumdan dışlanacak korkusu var ve aile yaşamı annelik duygu olmayacak gibi dini ve ahlaki değerler apayrı tabi inanılmaz etkiliyor beni. Ama hep içimde ben üzülüyorum diye benden gizleyeceğini hissediyorum.

Bende ergenlik dönemimde bol tişörtler alırdım erkek reyonundan. Kargo pantolon falan giyerdim. Çok takılmayın bence. Ama ona çok güzel oldun şöyle böyle diye iltifat edin. Mesela hediye makyaj malzemesi alsanız ne tepki verir. Kendime aldım bunu da sana aldım deseniz? Kaç yaşında bilmiyorum ama

Önce bir kahve yapın kendinize, sonra hafif bir müzik açın. Dinlendirici, klasik müzik, ritm şeklinde olabilir. Kahvenizi yudumlayıp, müziği dinlerken bizlere cevap yazın. Kendiniz için atacağınız ilk adım, keyfiniz olsun ve devamı gelsin.

Tamam işte dediğim gibi. Geçici bir süreç muhtemelen. Bazı ergenler bu yaşlarda böyle oluyorlar. Benim kuzenim de o yaşlarda öyle davranışlar sergilemişti. Konuşmaya çalışınca da bağırıp çağırıyordu. En son hiç sesimizi çıkarmadık bu konu hakkında tek kelime etmedik. Kendiliğinden geçti unuttu gitti. . push ;

Feragat edin haklarınızdan. Mutlu olmadiginiz Esınızın isini kolaylastırmaktan vazgecın mesela ve isten ayrılın Yasam standardınız azıcık dussun ve Bosanın. Hem karnım doysun hem pastam dursun olmuyor malesef Keske olsa ama oyle bir dunya yok

Eşimle sorunlarımsa apayrı. Çok sakin bir yapısı var ama bu sakinlik asla uyum değil bildiğini okuma. Beni hep geçiştirdiğini, zaman kazandığını, dikkate almadığını biliyorum. Çıkarlarına göre davranan birisi. 3 yıldır evliyim ama ayda 20 gün evde değil neredeyse. Ben ona yakın olalım diye şehir değiştirdim o ise şimdi bu şehire gelmiyor. İşi nedeni ile biliyorum ama insanların senden kaşıyor şakaları bile artık inanılmaz üzüyor.

14 yaşında baba sevgisi görmedi ilk evliliğimden kızım benim. Erkeklere karşı güvensiz ve erkeksi kızlardan hoşlanıyor gözlemlerime göre

Adım atmadıkça hiçbir şey değişmeyecek. O psikolog ayağınıza gelmiş olsa bile cesaretiniz yoksa boş. L Leame Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence siz bunalmışsınız. Anlaşabildiğiniz bir arkadaşınız varsa eve çağırın kimse yokken biraz dertleşin. Güvenilir biri olsun tabi. Ya da siz çıkın ama küçük bebekle de zor oluyor. bende çalışmak istiyorum ama bebeğim küçük. Yani herkesin bir derdi var.

Ama onunla alakalı olmayadabilir. Benim dediğim gibi giyimim falan o şekildeydi ama babamla aramız çok iyiydi. Daha sert daha ters davranırdım güçlü hissetmek istiyordum belki de.

Hayır doğuştan beri değil son iki senedir böyle hatta erkek gibi davranmıyor yada giyinmiyor bilmiyorum geçen ay etek alırken bu ay erkek reyonundan gömlek alıyor.

Cocuklar icin bisey diyemem buyuk okulda kucuk uyudugunda kendinizle basbasa kalabilirsiniz ama siz bu dunyaya esinizin isini kolaylastirmak icin gelmediniz ve baska yasayabileceginiz bi hayat daha verilmeyecek kendinizi harcamayin lutfen girlinred

Bence rutinden ve görevlerinizden sıkılmışsınız, mutsuzluğunuzun büyük ihtimalle tek sebebi bu. Çocukları nineleri falan varsa oraya haftada iki gün bırakıp gezmeye çıkın. Yalnız kuaföre, sinemaya gitmek çarşıda yürümek bile iyi gelir filmdelisi

8 ay kadar oldu eşimin ticari ilişkileri nedeni ile şehir değiştirdik ve beni iş yaptığı bir firmada çalıştırmaya başladı. İş yerinde yönetici olarak çalışıyorum ve işveren o kadar sorunlu ki benim iş yapış şeklim asla onun anlayışı ile uyuşmuyor. Ve mobbing yapılıyor. Eşimse ticari nedenlerle bir süre daha çalışmamı istiyor

Kızınızla bu konuda tartışmayın ama artık öyle videolar varkı kızlar erkek gibi erkek çocukları kız gibi makyaj yapıyor, malesef eğer internette çok vakit geçiriyorsa izledikleri şeylere dikkat edin derim, izlediklerinden etkilenebilir, sabırlı olmanız ve kavga etmemeniz gerekli ama kızınızla oturup 1 defa da olsa konuşmanız lazım nasıl hissetti nasıl başladı sorgulamanız açısından kızmadan üzüldüğünüzü belli etmeden sadece dertleşmek için konuşun ona göre bir yol izlersiniz. Eğer büyüdüğünde de o yöne eğilimi varsa seçimiyle kendisi yüzleşmek zorunda siz sadece yanında olabilirsiniz, şimdiden bunları düşünüp üzülmeyin bakarsınız geçici bir durumdur. İstemediğiniz işe gelince bir kaç ay daha dayanın olmadı yaza okullar kapanınca istifa eder çocuklarla tatile çıkarsınız ailenizin yanına mesela. Herşeyin bir çözümü var rabbim hastalık vermesin.

Yinede gerçekten güçlü bir kadınsınız belli... dışardan herkesin hayatı güzel gözüküyor sanırım siz onlardan gibi duruyorsunuz.. biraz daha sabredin bu arada destek alın inanın bütün yorumlar iyi niyetlice yazılmış fakat size yeterli gelmeyecektr bunu hissettim...

Rutine bile ayak uyduramamissiniz ki siz ya saldım çayıra mevlam kayira bir hal almış bu kadarını herkes yapıyor bir bakın çevrenize herkes evlat büyütüyor ve zorlanıyor herkesin eşi ilgisiz çok çalışıyorlar çünkü, eşine destek olan tek siz değilsiniz. Siz kendinizden vaz gecmissiniz önce bı kendinize gelin. Ne istediğinizi bilmiyorsunuz aslında sorunun nedeni bu, bırak ya ev işi dursun yapma bir hafta çürümez ev çok çok bir misafir gelir ay bu ne der geçer takılmayın böyle şeylere ve bebeginize kendinize vakit ayırın çocuğun ödevlerini bir hafta yapmayiverin Allah aşkına önünde upuzun zaman var öğrenir elbet. Herkesi kendiniz de dahil bı salin bir rahat bırakın size en iyi gelen şeyi yapın müzik mı yemek mi gezmek mı... Kocayi beklersen bir ömür beklersin onlar ahıra bağlanmış öküz gibidirler bir ömür gık demezler yemi önüne at geç. Siz kendinize gelir kendinizle başa çıkarsanız her şey çorap söküğü gibi gelir önce kendinizi sevin kaygilarinizdan kurtulun sakin olun takmamayi öğrenin sonra yapmak istediklerinizi belirleyip sağlıklı kararlar alın

Mesajınız için çok teşekkür ederim. Çok güçsüz hissediyorum. Aslında hayatımda kendimi bildim bileli hep zorlu sınavlardan geçtim ve hep mücadele ettim. Her seferinde huzurum sonunda benim oldu. Ama şuan eşimle işimle ve kızımla öyle bir çıkmazdayım ki neredeyse pes edeceğim. 3 -4 cephede savaşacak gücü bulamıyorum. Ve en kötüsü o huzurlu günlerin geri geleceğine inancımı yitirdim.

Kızınızı en iyi siz tanırsınız, çocukluğundan beri böyle belirtileri var mıydı? Erkek kıyafetlerine özenmek, kızlardan çok erkeklerle arkadaşlık etmek gibi? Eğer böyle belirtiler varsa doğuştan öyledir ve siz kızınızı böyle kabullenmek durumundasınız. Ama önceden böyle belirtiler yoksa ve kızınız birdenbire böyle bir değişim yaşadıysa muhtemelen ergenlikten dolayıdır, yaşıtlarından farklı görünmek istiyordur. Üzerine gitmeyin, bu konu hakkında bir şey sormamaya çalışın yoksa ters teper.

Kaç yaşındaydı kızınız? Konunun tamamını okumadım ama belki hayranlıktır? Mesela kız çok güzeldir?