Annem sormasin etmesin demiyorum, ben anneme arkadaşlarımı da anlatıyorum. Bircok seyi paylasirim ama buna rağmen bana boyle davranıyor. Sevgilim olsa ona da soylerim ama bu şekilde davrandikca olsa da soylemem ki. Evet disarida cok fazla manyak insan var ama ben artik 21 yaşında biriyim. Bazi seylerin ayrimini yapabiliyorum en azindan bu kadar sıkmasina gerek yok. Bu şekilde davranilmasi ağırıma gidiyor. Seneye mezun oluyorum. Çalışmaya basliyacagim nasil devam edecek ki boyle? Yapmadığım seyler hakkında surekli ustume ustume gelinince sinirleniyorum, üzülüyorum. T

Standart bir turk annesini anlattin bence. Az cok Muge Anli izleyen annelerimizden. Bende bir kiz annesiyim. Kizim 1 yasinda. Suanda surekli kendime "o bir birey" diyorum. Fakat icim icimi yiyor. Disarida ki bu kadar kotuluge nasil karsi koyacak diye. Munevver geliyor aklima. Ozgecan geliyor. Kotuluk hep var, biz nefes alamayacak miyiz onlar var diye dersen, sende haklisin. Bazi sinirlar icinde kalmakta hem guvenli, hemde sorunsuz olabiliyor. Evlilik baska bir boyut. O konuda endisen olmasin. Ayni yastayiz. 2 yil once kurdugum cumleleri kurmussun. Suan sana klasik bir anne atasozunu soyluyorum: "Anne olunca anlarsin."

Merhaba arkadaşlar, uzun zamandır beni rahatsız eden bir konu var. Sizlerden ne yapmam gerektiği hakkında fikir istiyorum. Ben 21 yaşında üniversite son sınıfa gecmis bir genç kızım. Ailemin yanında üniversite okuyorum. Bu yaşıma geldim ama annem hala sanki lise ogrencisiymisim gibi davranıyor bana. Yani eve belli saatlerde gidip geliyorum. Akşam mesela geç kalacaksam( genelde en gec 8 bucuk 9olur) hep eve haber veririm. Arkadaslarimla bir şeyler yapacaksak onu da haber veriyorum yani burada bir sıkıntı yok ama annem sürekli kontrol altında tutmaya çalışıyor. Bazen tavır yapıyor. Cok nadiren gec geliyorum zaten. Onda da arkadaslarimla oturuyorum. Bunun dışında sevgili konularında aşırı bir tavır takınıyor. Sevgilin var mi diye surekli soruyor. Gec kalsam surekli sevgilin mi var, sevgilinle mi bulustun diye sorup duruyor. Sevgilim olmasını istemiyor. Calis paranı kazan öyle bulursun diyor surekli ve gerçekten bıktım. Surekli ayni seyin muhabbeti dönüyor. Hatta sevgilim yok ama kendisi var zannettigi icin laf sokup bazen küs gibi tavir takınıyor. Normalde annemle konusup paylasmayi severim. Sevgilim olsa anneme anlatmak isterim ama bu durumda asla olmaz. Olmadığını söyleyince de yine inanmiyor bence. Gereksiz yerlerde bu konuda bana laf çarpıyor. Benimle tanismak isteyen, ilgi gosteren erkekler oluyor okuldan falan. Anneme desem tanisicam, bulusucam diye evden cikartmaz o derece. Sanki cok kötü veya yanlis bir şeymiş gibi davranıyor. Sevgilin olursa derslerini etkiler diyor. Hep bu tarz seyler söylüyor. Normalde de cok tutucu bir insan degil aslinda baska konularda. Bir kiz kardesim daha var ve liseye gidiyor. Bana o zamanlar da cok sert davranirdi bu konuda. Kardesime oyle yapmıyor, ona daha yumuşak davranıyor. Lisedeyken, ortaokuldayken hep saçımı at kuyrugu toplar eteğim uzun olsa da etegime karışırdı. Güvenini kıracak bir sey yapmadım, okul hayatinda da basariliyim ama bana guvenmiyor. Annemle biraz zitiz hayat goruslerimiz zevklerimiz pek tutmuyor acaba bundan mi? Sizce ne yapmaliyim? Seneye mezun olacagim ve universite hayatim siradan bir lise hayati gibi gecti. Gercekten kendime üzülüyorum bazen. Ablalarim ne yapayim bana bir yol gosterin. Konusuyoruz ama yine de duzelmiyor. Sevgili konusunda cok katı. Ileride evlenmeye kalksam evleneceğim kisiyi begenmez karışır. Sizce ne yapayim?

Bence anneniz başınıza bir şey gelmesinden korkuyor ortalık manyak dolu. Bence annenize karşı daha paylaşımcı olun okulu arkadaşlarınızı fln anlatın.. o zaman kızım bana her şeyini anlatıyor hissine kapılır daha az sorguya çeker. Tabii şahsi fikrim bu benim.

Klasik bir Türk annesi ama şu da var, sen çalışmaya başlayınca ne olacak? Baba evinden koca evine mi göndermek istiyor seni? Kendi hayatı çok mu güzel geçmiş koca evinde? Benim annem de böyleydi, üniversiteyi dışarda okudum, Türkiye'nin istediğim yerlerini gezdim para biriktirip, çalışmaya başlayınca da yurtdışına çıktım, gezip görmek senin de hakkın. Sevgili konusunda benim ailem de çok sıkı davranışlardır, üniversitede sevgilim oldu ama asla anneme söyleyemedim çünkü babama söyler kıyamet kopar diye. Evleneceğimi söylediğimde de bana hiç bir şey söylemedin şimdiye kadar sevgilim var demedin diye bozuldu valla o güveni vermezseniz çocuğunuzun hayatından bir haber olursunuz, anneler biraz taşın altına elini koyacak zaman değişti

Bence annen kismen hakli eger duygusal biriysen, sevgililik islerini is bulduktan sonra yapmani oneririm Aksi halde karsi tarafin en ufak hareketinde moralin dibe batar ve derslerini yapamazsin. Ben esimle tam universite son sinifta tanistim. Ama o kadar korktum ki beni uzecek bir hareketi olursa diye. Cunku toparlanamayacagimi biliyordum.