Ben tek çocuğum iyi ki de kardeşim yok. Etrafımdaki insanların kardeşi var da ne oluyor?Bazı zamanlarda kardeş sadece maddi manevi yük.. Herkesin fikri kendine ama bence bi çocuğun kardeşi olacaksa aradaki yaş farkı az olucak. Aksi takdirde Türkiye şartlarında kardeş sorumluluk oluyor gözlemlediğim kadarıyla bir baltaya sap olamasa, büyük kardeş bu durumu dertleniyor kendini sorumlu hissediyor. Büyük çocuğun başına bela oluyor o zaman o küçük kardeş.2-3-4 yaş fark olacaksa kardeş olabilir ama sonrası için kardeş olmamalı... Sizin de sorunlu bir evliliğiniz varmış boşanma aşamasındasınız çocuğunuz da 6 yaşında artık ne çocuğu?

Tek çocuğum ama şimdi 2 çocuğum, eşim var. Neden yalnız olayım. Ama yalnız kaldığımda da hiç eksiklik hissetmem. Kimseye ihtiyaç duymam. Bu da tek çocuk olmamın getirisi bence.

Bi çocuğunuz daha olsaydı şu yıpratıcı süreçleri 2 çocuk ile yaşayacaktınız. Bir de böyle düşünün.

Babasi baskasiyla evlenir onan kardeş olur merak etmeyin. Genelde oyle oluyor. Ben de ikinci cocuk duşunmüyirum kuzenleriyle falan iyi olsun napayim

Valla ayni uzuntuyu yasiyorum bazen. Hep cok cocugum. olsun istedim. Ama onunuzdeki sene icin 105 bin tl okul ucreti odedim gecen hafta. Bu rakam 210 olsa odeyemezdim. Veya odesemde bir sekilde hayat kalitesini dusururdum. O yuzden 2. yi yapmamak manevi olarak uzse de maddi olarak kafi. O yuzden ne diyoruz nitelikli yalnizlik niteliksiz kalabaliktan iyidir..

Hayır ilgisi yok o konu ile bunun, bambaşka konular yani, üzüntümü paylaşmak biraz dertleşmek istedim sadece girlinred

bu sorunun tek bir cevabı yok. herkese göre değişir bu ama dünyada iyi bir kardeşin yerini alabilecek bir alternatif olduğunu düşünmüyorum ben. iyi bir kardeş, anne ve babadan kalan en güzel miras oluyor insana. ama kardeşlerin arasındaki ilişkiyi de ailelerin belirlediği bir gerçek.

Sizin boşanma davamıza bişey demyrm durumunuz bambaska ama ikinci çocuğu sadece pahaloliga bağlamak aşırı yanlış çocuğun herşeyden önce sevgiye ihtiyacı var çok zengin olup çok imkanları oyujcaklari en iyi okullarda en olup piskolojisi bozuk insan çok daha fazla. Maddi durumu kötü olup yettigiyle mutlu olanda çok ikisi farklı tabi sevginiz varsa bir çocuk iki çocuk üç çocuk ta olur devgi yoksa sabır yoksa ilgi yoksa milyarder olsan ne fayda anlamyrm

Neden sadece sizin açınızdan düşünüyorsunuz ki? Boşandıktan sonra eşiniz muhtemelen evlenir ve kardeşleri olur çocuğunuzun belki. Üzüldüğünüz bir durumsa kin gütmeyip kardeşlik bağlarıma destek olursunuz. Çık gençsiniz adam bekar kalmaz.

Neden olduğunu anlamadığım bir şekilde tek çocukla ve tek çocuklarla ilgili inanılmaz bir olumsuz önyargı var. Tek çocuk yapan annelere bazen gizli bazen açıktan baskı yapılarak tek çocuk kötüleniyor kendi annemden biliyorum. İster istemez bilinç altınızda izleri vardır bunun. Bilinç altınıza kulak asmayın :) Kızınızla mutluluklar ve huzur dilerim.

Bence 6 yas aralik cok zaten. Kendi cocuklarim arasinda da 6 yas fark var :) daha kucuk bebek o yuzden cok deneyim aktaramayacagim. Ben ikinciyi kendim istedigim icin yaptim. Cunku kardes olup simsiki gorusen cok az insan var etrafimda. Kardes olsunlar kardeslik yapsinlar diye bir beklenti riskli geliyor bana. Bizlerin etrafinda bol kardes vardi, hepimiz iki kardestik. Simdi cevrede herkesin tek cocugu var. cocuklar zaten herseye uyum sagliyorlar. Onlarin da rutini bu olacak. Boyle yasayacaklar. Bence bunu dert eden bi biz anneler olacagiz. Cocuklar yetiskin olduklarinda cok da umursamayacaklar.

Kardeşimle aramızda 10 yaş var. O geldikten sonra benim dünyam renklendi ama nedenini de söyleyeyim, çoktan boşanmış olması gereken ama ısrarla bir arada kalmaya çalışan aşırı işlevsiz bir çiftin tek çocuğuydum. Kardeşimde mutluluk denilen şeyi öğrendim, sevmek, sevilmek, fedakarlık... Eğer mutlu bir tek çocuk olsaydım durum farklı olurdu ki şimdi yetişkin aklıyla düşününce, tek ben dert çekecekken, kardeşim de dünyaya gelip travma yaşamış boşu boşuna. Ailemin bencilliğinden başka bir şey değil. Kendi çocuğum şu an tek, mutlu büyüyor, sevgiyle büyüyor. İkinciyi düşünmüyorum şu an için. Mutsuz evlilikleri devam ettirmeyin, çocuğunuza mutlu bir ortam sağlayın bu yeterli bence.

Istedim :) cok seviyorum

Kimisi de yaş farkı az olunca sıkıntı diyor Ne değişik işler herkese göre başka şey Ama yaş farkı çok olunca sanırım artk bir küçük anne baba oluyor büyük olan çocuk M MelatoniN

Kardeş olmayınca eksik hissetmemek de, tırnaktan fazlası olabilen arkadaşlar da, yanında biri olmadan annesine kafa tutabilen kadınlar da var ama. Evlatlarınıza mutluluklar dilerim . push ; P -pelin Aktif

Tek çocuklar yalnız desek davayı geri çekip çocuk mu yapacaksınız? Herkesin yaşantısı kendine özel. Siz de durumunuza olumlu yönden bakın herkesin yaptığı gibi.

38 yaşı bitiriyorum bu sene. Tek çocuğum. Bir oğlum var 8 yaşına girdi, tek çocuk. Tek de kalacak. Ben hiç yalnız kalmadım, oğlum da kalmaz Allahın izniyle, kuzenleriyle çok samimi, beraber büyüsünler diye elden geleni yapıyoruz. Mutlular çok şükür. Mutluluk biraz da insanın içinden gelmeli. Çevresel faktörlerin etkisi inanın daha az. Bir çocuğunuz varmış Allah bağışlasın hayırlı evlat olsun yeter.

Zaten konu sahibi boşanma asamasinda. Eğer ikinci çocuk düşünüyorsa başka biri ile olur.

Bence kardeş çok güzel birşey, iyiki kardeşlerim var. Olmasalardı çok eksik olurdum. Birsürü arkadaşlarım kuzenlerim var ama hiç biri kardeşlerimin tırnağı olamazlar. İlerde ben ölünce beraber ağlasınlar diye değil, hayat boyu omuz omuza büyüsünler gerekirse birlik olup bana bile karşı durabilsinler diye kizima kardeş doğurdum, iyiki doğurmuşum. Çok şükürde öyleler. Bazen saç başa ama çoğu zaman omuz omuza, kafa kafaya el eleler, inşallah da hep öyle olurlar. Ha maddi manevi iki çocuğa yetemeyecek olsaydık yada mutsuz evliliğim olsaydı tabiki düşünmezdim, ama ozaman birtanede düşünmeden ayrılırdım.

Yaşınız çok genç, her ne kadar evlilik düşünmüyorum deseniz de bu işler kısmet, hakkınızda hayırlısı. Artık bir çoğumuzun tek çocuğu var, benim de 1 tane oldu 2.'yi istedik ama kısmet olmadı. Evliliğinizi sürdürmek istiyorsanız bu size kalmış birşey, eğrisi doğrusuyla en doğru kararı siz vereceksiniz. Ancak sadece 2. çocuk için iyi gitmeyen bir evliliğe dönüş yapmayın derim.

Aradığım yorum :) Şu an eşimin erkek kardeşinin kendisi ve ailesiyle büyük sorunları var abi olarak eşim sorumlu hissediyor. Zor bişey bence kardeşlik hiç iyi kardeş ilişkileri de görmüyorum

Her şey maddiyat değil. Manevi iklim çok çok önemli. Bence kardeşten ziyade kalabalık çevrede yetişen çocuklar kuzen yeğen arkadaş daha sağlıklı çocukluk geçiriyorlar. İlla kardeşten ziyade yalnız buyutmeyenler daha şanslı bence. Benim de çocuğum tek. Ama isterdim akraba arkadaş yeğen kuzen gibi geniş çevrede büyüsün. Ya da bosaninca bile tek çocuk büyütmek yine zor. Ayrildigin eşten çocuk olayı da mümkün olamaz. Ama sizin kardeşleriniz varsa onların çocukları ile buyutun. Mesela iki çocukla ayrılmak onların bakımını sağlamak çok daha zor. Yeri geliyor hasta oluyorsun çocuğa baktiracak insan bulamiyorsun. O yüzden genis çevresi olanları ben şanslı buluyorum.

Ya ciddi miisn :) ben de istiyorum koruyucu aile olmayı, seninle konuşmak istiyorum :))))

Benim bir erkek kardeşim var annemiz öldü kardeşimle öyle yakın değiliz, ben kendi eşim çocuğumla meşgulüm daha çok ve de babamla ilgileniyorum. O da kendiyle ilgileniyor başka şehirlerdeyiz. Yani kardeş olunca da hayal ettiğiniz gibi olmayabiliyor, düşündüğünüz gibi de olabilirdi ama olmadı bizim için

Sorsanız tek çocuk zavallılık, rezillik derler. İnsan kendi evladından başka kimseden sorumlu hissetmemeli kendini.

Çok teşekkür ederim Aslında bende maddi manevi tüm imkanlarımı sadece kızım kullansın istiyorum, yani bir kardeş aynı zamanda herşeyin de ikiye bölünmesi demek olacaktı.. teşekkür ederim tekrar içime bi nebze su serpildi zaten mantıken olmaması lazım. Yani şu gereksiz duygusallığı bi atamadım üstümden sadece gitti

dogru, ama bazen cocuk olduktan sonra mutsuzluklar baslar veya hamilelik surecinde baslar o tartismalar mutsuzluklar. Dasmeer

Tek çocuk olduğum için çok mutluyum. Ailem bana verebilecekleri en iyi imkanları sundular. Kardeşim olsa bunları Bir sonraki jenerasyonda muhtemelen daha fazla tek çocuk olacaktır. Bu ekonomide çok çocuk çok zor. S Shalini

Benim iki çocuğum var. Kendimde iki kardeşim ve kardeşim ile aram çok iyidir, yakinizdir birbirimize. Ama buna rağmen ikinci çocuga, ilerde aralarında bu şekilde bir bağ olmayabilecegi olasılığını da gözönünde bulundurarak karar verdim

İsterseniz özelden yazayım zaten en baştan çok karışık ama kısaca dava çekişmeliye döndü inatlaşmalar vs sürüyor bi netlik kazanması halinde net bir şey yazıcam çok merak eden var bende hayatım düzene girsin istiyorum ama insanız neticede hep bi sıkıntı soru işaretleri bitmiyor zaten yardım alıyorum yani terapiye gidiyorum, sürecin sancılı düşünceli gergin olmasının normal olduğunu düşünüyorum bende artk akba988

35 yaşındayım 6 yaşında bir çocuğum var, tek çocuk olmasından öncelikle ben mutluyum bakamayacağım bir evladı Allah isteyene nasip etsin..

Tek çocuğum. Kardeşim olsun isterdim. Anneme babama bi şey olacak diye ödüm patlıyor. Ama yapacak bi şey yok.

Yani boşanmaya karar vermişsin adamdan bunu düşünmeye lüzum var mı diyorum. Bir de iki çocukla boşanma nasıl olurdu onu düşün. Sen çocuğunun kardeşi yok diye üzülüyorsun sanırım ama nasip böyle şeyler.

Benim de bir cocugum var. Ikinciyi dusunmuyorum. Bakamayacagim bir cocugu dunyaya getirmek istemiyorum. Hem maddi hem manevi olarak. Dogum sonrasi depresyonu yasadim bir sure. Ikinci cocugu dusunmemekte bu da etkili tabii benim icin. Ayni seyleri bir daha yasamayi goze alamiyorum. Bir yandan da illa kardesi olsun, destek olurlar dusuncesini de anlayamiyorum. Her kardes birbiriyle iyi mi geciniyor sanki? Dusmandan beter olanlar var. Allah esirgesin. Her seyin hayirlisi. Once bir bosanmaniz sonuclansin hem. Bunlari dusunup daha da yormayin zihninizi.

Memur maaşıyla iki çocuga bakılabilecegini düşünemiyorum ben, okul masrafına bile zor yetişiliyor çogu zaman.

Ben tek cocugum. Yalnizlik hissim yok. Oturup neden kardesim yok diye uzulmedim simdiye kadar. Cocugum yalniz kalmasin dusuncesi annelere ait bence, cocuklari etkilemiyor

Çocuğunuzu aktif biri olarak yetiştirirseniz tek çocuk olmak onu etkilemez, kardeşli olup birbiriyle çok iyi bağlar kuranlar kadar kanlı bıçaklı olunan, olmaz olsaydı denilen kardeşler de var ya da hayat şartları yüzünden her biri bir şehre dağılmış, çalışma hayatı, kendi hayatını idame ettirmeye çabalama, çoluk çocukla ilgilenme derken birbiriyle ilgilenemeyen kardeşler var, velhasıl kardeşli de olsanız yine yalnızsınız. Kızım tek çocuk kardeşinin olması nasıl bir şey bilmiyor bilmediği şeyin eksikliğini de çekmiyor, sosyal biri ve geniş bir arkadaş çevresi var, hayatından gayet memnun. Sizin çocuğunuz da hayatından memnundur üzülmeyin.

Kardeş illa aynı ana babadan olmaz bir de rahat ol

Su devirde bile kardesler birbirini aramiyor 20 30 sene sonrayimi dusuniyorsuniz saglikla büyütün evladinizi. herkes yalnizdir bu hayatta evladiniz bile sizi bırakıp gidecek bayramdan bayrama arayacak belki. sizin kafanız karismis baskasi ile de kardeş yaparsiniz eşiniz olmak zorunda mi. iyice düşünün

Evet tek çocuk sahibi olanlar genelde bencil olmakla suçlanıyor. Ama inanın bencil olsam asıl bu kadar düşünmezdim yani. Konforu düşsün istemiyorum hem kardeşi ile iyi anlaşacak diye biley de yok riske atamadım kızımın standartlarını diyeyim kısaca. Anneniz de emin olun sizi düşünmüştür en çok

Bu konuda ki gelişmeleri paylaşabilir misiniz benimle? Çok merak ettiğim bir durum. S Spizella

Boşanma kararı almaktan pişman gibisin. İkinci çocuğu barışmak için kullanıcaksın ya da evliliği düzeltme planı olarak görüyorsun. Kararın kesin olsaydı bu şartlarda 2. çocuğa değil adamdan kurtulmaya odaklanırdın.

Buna katılmamak mümkün mü..

Kardeşi de olsa yalnız kalmayacağının garantisi yok ki. Bazı kardeşler olmaz olsun dedirten cinsten oluyor.

2 çocuğum var. Ve cocuklar büyüyor. Artık maddi yük ayrı, çocukları edepli, vicdanli, kibar, çalışkan yetiştirmenin derdindeyim. Ccouklar çevreden ve malesef tv den çok etkileniyor. Sosyal medyada görüyorum, çocukları çok endişeleniyorum. Etraf çok kötü. Bir de kardeşi olup, gerçekten kötü olan çok var. O yuzden hiç dusunmeyin.

Neden ikinci oldu o kısmı pek anlayamadım kusura bakmayın MorAnka

Mutsuz evlilikte sadece ikinciye değil ki birinciye de haksızlık olur.

Boşanma sürecindesiniz birkaç çocuğunuz olsaydı belki de mutsuz yaşantınıza katlanmak zorunda kalacaktınız. Boşanma sonrası eski eşinizle daha çok muhatap olmanız, nafaka konusunu kafanıza takmanız gerekecekti. Şimdi yavrunuzla el ele verip yeni bir hayata başlayacaksınız yolunuz açık olsun. Hayat ne getirir bilinmez, belki yeniden evlilik yaparsınız ve kızınızın bir kardeşi olur

Herneyse, konu bu değil demişsiniz sürekli. Boşanma aşamasındasınız, hani kocanızı affetmek mi istiyorsunuz, bi çocuk daha yapmak istiyorsunuz tam olarak ne istiyorsunuz? Tek çocuk bence yanlız degıl, kuzenleri olur arkadaşları olur her şey kardeşte değil. E

tabi ki :) şuan görüşmeler devam ediyor yani önümde uzun bir yol var ama ben inanıyorum her şey güzel olacak :) aklınıza takılan sormak istediğiniz bir şey olursa ve buradan yazmak istemezseniz özelden de yanıtlamaya çalışabilirim

Çocuk güzel birşey ama çok mutlu bir evliliğin varsa, psikolojin sağlamsa ve maddiyatın da yeterliyse. Oğlum 6 yaşındayken boşanma aşamasına gelmiştik sonra barıştık ve ben çocuğum olsun diye doktora bile gitmişken olmadı da barıştığımız gün hamile kaldım. Beklenmedik bir hamilelikti şok olmuştum. Neyse iyi ki oldu kızım Allah sağlıklı ömür versin inş ama hayatım aşırı zorlaştı. Oğlum tam büyümüştü herşey başa sardı ve ben kızım bebekken boşandım. Bir eve boşanma lafı gelince o boşanma önünde sonunda oluyor. Birşey olmaz tek çocuk. Önemli olan huzurlu bir hayat yaşaması.

İyi geldi yorumunuz yani tek çocuk olan birisinin kardeş istememesi iyi geldi teşekkür ederim..

Tek çocuk büyüdüm ve hiç yalnız hissetmedim. Ne çocukken ne de şimdi ihtiyaç duydum. Annem biraz istiyordu da iyi ki yapmamış. Hem ekonomik açıdan zorlanacaktı hem de psikolojisi iyi değildi Özellikle bu dönemde çok iyi düşünmek lazım. Sırf yalnız kalmasın diye ikinci çocuk yapmak ne kadar doğru bilmiyorum. Ama güzel bir evliliğiniz vardır geçim probleminiz yoktur ve eşinizle birlikte çok istiyorsunuzdur o ayrı. Boşanma aşamasındayken bunları düşünmeyin derim. İnanın tek büyüyenler bu duruma alıştığı gibi aksine daha güçlü ve huzurlu büyüyor. Bilmiyorum ben öyle hissediyorum en azından :) Bana hep '' yine gideceğin bir kardeşin olur '' dediklerinde bile ihtiyaç duymuyordum evet güzel bir şey zor anında kardeşinin olması ama iki kardeşi çıkar ilişkisi, kıskançlık olmadan gerçek kardeşlik duygusuyla büyütmek çok önemli. Bizim sülalede bu yoktur mesela hani miras için birbirini öldürenler var ya onun gibi yabancıdırlar birbirlerine bence bu yalnız büyümekten çok daha kötü :)

tabi ki :) inşallah gönlünüze göre olur herşey sizin de

Neredeyse 10 yaşıma dek tek çocuktum, çocukken biraz yalnız hissediyordum. Kendi kendine vakit geçirmeyi, hayal kurmayı ve arkadaş edinmeyi öğrendim. Sonra kardeşim oldu, birkaç sene oynadım sonra büyüdük, kendi arkadaşlarımı edindim. Kardeşim olduğu için tabi ki memnunum ama kardeşim olmasa yalnız olmazdım. Mesela hiç kız kardeşim yok ama bana sorarsanız kardeşim sayılacak arkadaşlarım var. Bir de cidden kaynaklarınız çok bol değilse çocuk sayısının artması çocuğa sunulan imkanları azaltıyor, büyüdüğünde tek çocuk olmanın avantajları çocuğunuzu memnun edebilir. Kardeş olmasının en büyük avantajı anne babanın yaşı ilerlediğinde aile bağlarını güçlü tutması, ebeveynlerle ilgili destek alacak birinin daha olması. Kardeş olmaması sosyal destek olarak büyük bir yalnızlığa neden olmaz bence çocuk sosyalleşebildiği sürece. Bu nedenle çocuğunuzla güzelce ilgilenirseniz, çeşitli imkanlar sunarsanız sorun olmaz gibi geliyor bana.

ben de tek çocuğum. küçükken arkadaşlarımın kardeşleri olduğu için kardeşim olsun isterdim hep fakat büyüdüm ve eksikliğini hiç yaşamıyorum. hatta çoğu zaman bazı kardeş muhabbetlerini gördükten sonra iyi ki tek çocuğum diyorum. yani özetle üzülünecek bir şey olduğunu düşünmüyorum.. hatta çoğu zaman kardeşin kardeşe külfet olduğunu bile düşünüyorum

Aksini idda etmedim Ama kardeş gibi kardeşi olan kadınlar beni daha iyi anladığına eminim Teşekkür ederim bu arada, Allah herkesin evladını bağışlasın

İşte son viraja girince sanırım ihtimaller denizi bitmiyor insanın kafasında.

Kardeş insana külfet. Ailemin tüm ilgisi ve maddiyatinin, gecinden gelsin ama mirasin sadece bana kalmasını tercih ederdim. Ya hele araya 6 7 yaş girdikten sonra tamamen büyük çocuğa eziyet yani.

Tek çocuklar da bencillikle suçlanıyor evde yalnız kalamayacak seviyede insan bağımlısı olmamız lazım herhalde bencillikle suçlanmamak için. Canım anacım gibi siz de çok haklısınız.

Ben bu soruya kendimden yola çıkarak cevaplamak istiyorum. 10 yaş büyük bir abim var. Baba gibi olması gerekirken bana karşı sevgisiz ve bazı hareketleri düşman gibi. Çok üzüldüğüm anlar oldu. Benim abim neden böyle diye. Ben ondan ufacık bir sevgi beklerken o bayram günü beni evinde istemedi. Yarım saat oturup kalkacaktım, yarım saat için bütün gece evde ağlayıp bağırdım. Kendi kendime söylendim . Duvarlarla gece 12lere kadar konuştum. Ha şu da var. Bazı kardeşler de kardeşi için dünyaya kafa tutar. Kardeşten ötedirler. O ilişkiler ayrı. Kısacası çocuğunuzun böyle bir ilişkisi olacağına tek çocuk olsun inan daha iyi. En azından ömür boyu üzülmez, sevgiler size <3

sıkıntılı olmayan bir evliliğim var ama ben de tek çocukta kalıyorum. Evet tek çocuklar yalnız. Sürekli bizle oynamak istiyor ama kardeş işi bence daha sıkıntılı bir de onların kavgası bilmemnesi.. ekonomi zaten malum. ben daha da yapamam ilerde kendisi istiyosa çok çocuk sahibi olsun

Sizin için de zor olmuş anladığım kadarıyla çocuk sonrası, benim için de zor oldu aslında.. şimdi düşününce yemin etmiştim bir daha çocuk yok dşye.. hemen bunu kabul edeyim de. Sanırım bu ihtimal sonsuza dek yitip gideceği için sorular soruyorum hepsi bu..

yok ben birinci cocuk icin yaptim yorumumu, aslinda kendi hayatimdan da yola cikarak.

34 yaşındayım tek çocuğum var, bazen ben de düşünüyorum anne baba ölünce hiç yakını olmayacak mı diye. Ama bu hayatta da 2 çocuk fazla. gebito

Ben tek çocuğum ve kızımda tek çocuk olarak kalacak. Nedense tek çocuklar zavallı olarak görünüyorlar da hiç alakası yok. Küçükken yani ben 7 yaşındayken kuzenim doğdu. Sonra onun kardeşi oldu falan derken ailemiz kalabalık bir aile oldu. Olmayabilirdi de ama bu yalnız kalacağımız anlamına gelmezdi. Bir de insanlar genellikle kendilerini baz alarak konuya yorum yapıyorlar doğal olarak ama şartlar çok değişken. Eskiden bütün aile aynı şehirde hatta aynı mahalledeymis ve kardeşlik bağı daha farklıymış. Bizim çocuklarımızın aynı yerde kalacağı ne malum? Zaten trafik, iş güç, hayat tantanası derken insan ancak kendine vakit ayırıyor. Bir de artık o kadar çok tek çocuk var ki... yani çocuğunuz kendini yalnız hissetmez. Merak etmeyin.

Evliligin iyiyse kocan gerçekten iyi bir adamsa ikinci ucuncu cocukta olur ama berbat giden bir evliligin varsa cok zor cok...

7-8 ay önce boşandım ben de, şuan kızım 7 yaşında. Tekrar bırakın evlenmeyi, en azından şuan için hayatıma erkek sinek istemiyorum :) üstelik yaşım 43. Kızım yıllardır kardeş istiyordu ama babası yanaşmıyordu. Şimdi anne kız kalınca bir kardeşi olmasını ben de daha çok istedim. zaten yıllardır aklımda olan, yine kızımın babasının kabul etmediği bir fikri hayata geçirdim ve koruyucu aileliğe başvurdum :) inşallah olumlu sonuçlanır... siz de araştırabilirsiniz düzeniniz oturduktan sonra

37 yaşındayım. Oğlum tek çocuk, yeğenim tek çocuk, kuzenlerimin çoğunun tek çocuğu var. Oğlum yeğenim ile birlikte büyüyor, o benim kardeşim diyor. 2. Çocuğu düşünmüyoruz.

tek cocuk olmak nasildir bilemem yani cocugunuz acisindan yorum yapamam fakat mutsuz bir evlilikte 2. cocugun olmasi 2. cocuga haksizlik bence. tartismlarin oldugu bir evde psikolojisi bozuk bir cocuk yetistirmektense olmamasi daha iyi. hem anne mental anlamda yorgun olursa nasil iyi yetistitebilir ki 2. cocugu

Bir yanim diyor ki iyi insan olsun herkes kardeşi olsun. diger yanım anlassa da anlasamasa da 1 tane kardeşi olsun Rabbim verirse diyor. Yumurtalarınızi dondurun bence şimdiden ilerde zaman ne gösterir bilinmez kaderiniz De iyi bir insan evladı olur sonra gönlünüzden yine bu şekilde geçerse yumurtalar olursa denenir

Asla esirgemem, o benim herşeyim.

Benim oğlum 17 yaşında ve hiçbir zaman kardeşe ihtiyaç duymadı. Gayet memnun tek olmaktan. Okuldan, öğretmenlerden tek bir şikayet duymadık bugüne kadar. Hiç şımarık olmadı, sevildi ve sayıldı. Ben 41 yaşındayım ve bugün de aynı şeyi ısrarla söylüyorum: Keşke hiç kardeşim olmasaydı. Kardeş her zaman destek olmuyor, emin ol. Bela olanı atsan atamıyorsun da, can sonuçta. Kedi sahiplen, kardeş kardeş yaşasınlar.

Bu pahalılıkla ikinci çocuk her halükarda zor olurdu bence. Evet tek çocuk olmanın da zorlukları var ama iki çocuğa sunulacak imkan tek çocuğa sunulursa geleceği de daha parlak olabilir diye düşünüyorum ben. İmkanı iyi olan çocuk zaten dışarıda sosyalleşir, geniş çevresi olur çok da yalnızlık çekmez. Kardeş kardeşe anlaşamama ihtimalleri de var.

Kardeşim ve ablalarım iyiki varlar Bir sürü yakın arkadaşım, yakın kuzenim var ama hiçbiri onların yerini tutamaz. En en en yakın olanı bile. Benimde yaşları yakin iki çocuğum var. İyiki yapmışım ikisinide. Beraber paylaşımlarını görmek, ileride birbirlerine destek olacaklarını bilmek ve daha bir sürü güzel şey beni çok mutlu ediyor. Ama maddi manevi veya başka durumlarda eksiklik varsa tek çocukta fazla. Çok kişisel bir konu bence. Birçok duruma göre değişir.

Bu kadar sorunlu evliliğe bir çocuk daha getirip onu da aynı sorunlarla üzmek haksızlık olmaz mıydı? Mutlu devam eden bir evlilik olsa 2. Çocuk yapsa mıydım düşüncesini anlarım da boşanma aşamasında bunu düşünmek saçma geldi bana. Tek çocuklar yanlız mı? Bu değişir. Ama bazen kardeşi olan da yanlız kalıyor. Siz ilginizi, sevginizi çocuğunuz üzerinden esirgemeyin.

Benim de benzer Eşim erkek kardeşinin babasıymış gibi hareket ediyordu... Babasının alamadığı sorumlulukları almaya kalkıyordu.. Boşanma noktasına geldik. Asla eşimin yerinde olmak istemezdim. Babanın yapmadığı babalığı yapmaya çalışmak çok abes çünkü. Herkes kendi çocuğuna baba olmalı.. Kardeşi olan insanlar bir daha dünyaya gelseler ve kardeşi olmadan hayatlarına devam etseler ve sonra sorsam kardeşli hayat mı kardeşsiz hayat mı diye ben eminimki çok büyük bir kesim kardeşsiz hayat der.. Ben sınıfta da öğrencilerime soruyorum nasıl kardeşinizle aranızdaki ilişki diye Hepsi kardeşinden şikayetçi ağlıyor ders çalışamıyorum ödevimi yırtıyor annem bana baktırıyor bir sürü şey.. Çocukluktan başlayan bir süreç bu.. Kardeş her zaman bi ayak bağı geliyor bana.. İyi anlaşan kardeşlerde vardır elbette ama Hiç olmasaydı ne zararını görürdünüz ki. Tek çocuklar bencildir cümlesi var evet ama kardeşine bakmak için ezileceğine gereksiz sorumluluk hissedeceğine varsın bencil olsun. Hiç önemli değil..

Tek çocuğu savunacağız. Daha önce bir konuya benzer bir mesaj yazmıştım ama bulamadım. Ben tek çocuğum. 32 yaşındayım bir gün olsun kardeş eksikliği hissetmedim. Üstelik çocukken kuzenim filan da yoktu cidden yalnız bir çocuktum ve başıma hiçbir şey gelmedi. Anaokuluna başlayana kadar evde sıkıldım evet ama sıkıla sıkıla ne oyunlar kurdum. Kendi kendime okumayı öğrendim sıkıntıdan. Bu kendi kendini oyalayabilmek yetişkinlikte büyük avantaj. Linç gelecek ama etrafımda da sağlıklı kardeş ilişkisi görmedim desem yeridir. Büyük kardeşe gereksiz ebeveyn sorumluluğu yükleniyor küçük kardeş kendi sorumluluğunu almakta zorlanıyor söz meclisten dışarı. Bu arada 15 yaşında babamı kaybettim ve o zaman da vay bir kardeşim olsaydı demedim. Hani biz ölünce tek başına acı çekmesin diye müthiş bir mantıkla 2. yi yapanlar var ya. Acıyı bıçakla ikiye kesip yarısını birine yarısını diğerine veremiyorsun sonuçta, acı aynı acı. Velhasıl tek çocuk olmak iyidir. Kafa rahat özgürlük bol.

Bu pahalılıkta falan kısmınıda bi kenara alalım boşanma aşamasına geldiğiniz adamdan 2. Çocuk yapılmaz. Yaptınız varsayın daha sonra boşanırsanız, tekrar bir boşanmanın gündeme geleceğini bildiğiniz halde ikinci bir evladıda aranıza dahil ettiğiniz için ona haksızlık yapmış olursunuz.

Kardeşi olanlar var olan bir şeyin yokluğunu düşündüğü için tek çocuklar yalnız, bir başına gibi düşünüyor bunu anlayabiliyorum. İnsan bilmediği bir şeyin yokluğunu da hissetmez o yüzden kendim dahil hiçbir tek çocuk arkadaşımın kardeşim olsaydı diye dert yandığını duymadım. Yalnız değilim kendi adıma eşim, annem, babam, kızım, arkadaşlarım, kuzenlerim var. Her kardeş iyi olacak diye bir garanti de yok ayrıca. Nice kardeşler var olmasalar daha hayırlı. Şu an daha boşanma aşamasındasınız düşüncelerinizi anlıyorum ama size tavsiyem kendinizi bu kadar hayata kapatmayın. Yarın bir gün karşınıza kimin çıkacağı belli olmaz. Kendisini çocuğuna adayan, hayatına kimseyi almayan, bunun ihtimalini bile değerlendirmeyen insanlar var çevremde hepsi sonradan pişman oldular. Ayrıca hep tek çocuk olarak kalacağına neden kesin gözüyle bakıyorsunuz bu kadar? Belki çocuğunuzun babası tekrar evlenip çocuk yapar

29 yasinda 1 bucuk yillik evli ve tek cocuk bi insan olarak belirtmeliyim ki kardessizlik hic kotu bisey degil. Kardesiniz varsa bu sekilde dusunmeniz normal cunku var olan birinin yokluğunu düşünmek size kabus gibi gelir. Bi cok arkadasim var ayni seyi dusunuyolar. Manevi anlamda cocuklari olduktan sonra cok yipranmalarina ragmen ama tek kalmasini istemiyorum acaba bi kardes daha mi yapsak diye fikir sorduklarinda onlarada hep ayni seyi soyluyorum. Biz tek cocuklar olarak bu sekilde buyudugumuz icin hic bir eksiklik hissetmedim su zamana kadar :)

Böyle bişeyi neden kafaya taktınız ki tek cocuk her zaman daha iyidir H