43 yaşında anne olmuş biri olarak ben de aynı, duyguyla okudum.

O kafa rahatlamyor Ben de yaşlı ebeveynlere sahip olan biri olarak eskiden bu korkulari yaşardım. Sonra evlendim hayatımın merkezi eşim oldu onu kaybetcem diye hergun yuregim ağzımda. Bikac aya anne oluyorum... Bu korkular evladima yonelecek bu sefer. Bitmez yani bu çile C Camille_claudel

Yaşla ne alakası var nenem 90 küsür yaşında babam 51 yaşında vefat etti.

evet haklısın A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Bir çocuğum olsun diye kendimi paralıyorum ne zamandır, şimdi bi düşünce aldı beni, ben kendimi bu kadar paralarken, zar zor doğurduğum bebe benden utanacak demek ki. Zalımsın dünya Bu arada eşimin ve benim ailelerimiz çok genç öldüler, 45lerini bile göremediler. Ama babannem 95 yaşında ve hayatta, eşimin de dedesi ve babannesi 90+ ve hayatta Yani boş triplere giriyorsunuz benim annem babam 22 yaşında çocuk sahibi oldular da yanımda mı kalabildiler? Hepsi bir gün ölecek ne mutlu ki size hala hayattalar ve yanınızdalar, eşim gencecik yaşında ebeveynlerinin kemoterapilerine koşturmak zorunda kaldı, yaşlı olsalar onları mı suçlayacaktık sizin gibi. Sanmıyorum. Kişilik meselesi. Ha bir de yakın zamanda kuzenim vefat etti 35 yaşında ve 8 yaşında ikizleri vardı, onlar büyüyünce kime isyan etmeli. Kafanızın içindekini kullanın biraz, etrafınıza bakın insanlar neler yaşıyor.

Seni o kadar iyi anlıyorum ki, annem 39 yaşında doğurmuş beni. Babamla aralarında 6 yaş vardı. annem büyük babamdan. ilkokula kadar gücü yettiğince ilgilendi tabi ki benimle ama babamla daha çok etkinliğimiz olurdu. Tek çocuğum bu arada. herşeyi babam öğretti kardeşi yok başının çaresine bakabilsin diye. ilkokuldan sonra deyim yerindeyse ipimi bıraktı annem. orta lise üniv. hep yalnızdım. her işimi kendim gördüm. üniv. kazandım arkadaşlarımın anneleri çorabına kadar alışverişini yapıp çanta çanta bavulla gönderdiler çocuklarını. Benim annem hiç bir şeyime karışmadı yaşı ilerlediği için gücü yetemedi. içinde 2 parça kıyafetle tek çanta gittim üniversiteyi kazandığım şehre. halam ilgilenirdi hep o konularda benimle. aynı yaşta oğlu var. aynı yıl aynı şehri kazanınca yine halam ilgilendi ihtiyaclarımın çoğuyla. Ben Üniversitedeyken babam felç geçirdi yatalak oldu. . 65 inden sonra annem baktı babama mecbur kalınca Allah gücünü veriyor demekki. O arada atandım evlendim düğündü nişandı halalarım kuzenlerim yardımcı oldu hep yine. Ben hep çocuk yapmayacağım derdim hele annemin yaşında asla derdim. büyük konuşmuşum demek ki evlendim eşimle aramda 6 yaş var ben büyüğüm annem gibi. şuan 38 yaşındayım hala kararsizim ama olursa annemin yaşında anne olacağım hayat gerçekten çok garip. Babamı 2 yıl önce kaybettik. Annem 77 yaşında şuan Allah uzun ömür versin. annemi erken kaybedeceğimi düşünürken babam daha önce vefat etti. Ben de ne çok biriktirmişim bu postu bekler gibi. uzun oldu biraz ama yaşa bakmıyor yani bu korkular.

bebeklinick Bu karanlığın sebebi

merhaba arkadaşlar günün birinde bana biri böyle sitelere kendimi dökeceğimi söyleseydi gülerdim ama hiç arkadaşım olmadığından kendimi burda buldum. Annemle aramda 34 babamla ise 55 yaş var maalesef aşk evliliği değil ikisininde 2. evliliği. Çocukken böyle şeyleri asla farketmezdim taaki okula başladığım dönem arkadaşlarımın aileme özellikle babama olan bakışları, insanların deden mi soruları beni gerçekten duygusal bir insan olduğu için çoğu zaman sosyalleşmemi eksilttirdi. Ailem eski kafalı değildir çoğu zamanda iyi anlaşırız fakat tecrübeli deneyimli olmaları çoğu zaman bende üstüme geliyorlar bazen düşünüyorum acaba 20lerinde beni doğuran bir annem 20lerinde olan bir babam nasıl olsaydı diye çok şükür ellerinden geldiğince benim hiçbişeyimi eksik etmediler fakat ben ergenlik dönemimde onların bu konuda kalplerini çok kırdım ama inanın nasıl düşünmeliyim hiç bilmiyorum bu sene 20 yaşıma gireceğim. Fakat bu bahsettiğim durumları yenebilmiş değilim ve üstüne üslük yaşlanıyorlar diye her an ölürler düşüncesi benim kafamı allak bullak ediyor. aynı durumu yaşayan birileri veya bir büyüğüm varsa bana yardımcı olabilir mi?Kafamı nasıl rahatlatabilirim. Çok yazdım sanırım, iyi geceler.

üzgünüm... allah rahmet eylesin ve evet haklısın söylediklerinde

evet ama her çocuk ailesinin daha genç olmasından memnun olur tabii ki ihtimaller var ölme konusunda ama arkadaşlarımın aileleri daha yeni 50ye gelirken onlardaki stres bende daha fazla mevcut bunu yenemiyorum Blackangel95 Cehenneme Giden Yol Iyi Niyet Taslariyla

40+ yas annesi olacagim Insallah, cocugum sizin gibi dusunurse uzulurum

Genç anne babaların bir çoğunda cocugu uzerinde kendi egosunu tatmin etme dürtüsü var bu yuzden bence daha zor olabiliyor bazen. Ama yaşı daha ileri olanlar çoğu konuda çocuklarının mutlu olacagi sekilde yaşamalarını istiyorlar. Benim anne babamla aramda çok yaş farki yok ama asla anlasamiyorum. Amcamin da yasi cok ileriydi kuzenimle ayni yastayiz ama o da 20 yasindayken babasi 70 lerindeydi ve inanilmaz bir bag vardi aralarinda. Hep imrendik kiskandik iliskilerini. Belki kaybetme korkusuydu tetikleyici duygulari ama her ne olursa olsun ailesine asla yaranamayan bir ben ve babasının hep dag gibi arkasinda durdugu bir kuzen olarak büyüdük. Avantajlarina odaklanirsan inanki cok daha mutlu olursun. Ayrica ecel yasa bakmior maalesef. Ölümün herkes icin var olduğunu bilerek yaşamak da kafani rahatlatır..

Ben de 38 de doguracagim kismetse bikac gun icerisinde. Esim de 45 yasinda:) ah bize vah bize o zaman:) ailem bana hep sevgi dolu yaklasir bana haram yedirmez hickimseye muhtac etmez hastayken basimda sabahlar derdimi dinler merhem olur diye dusunmek yerine bizimki 12-13 yasinda bizden utanacak demek ki. Boyle dusunmenize uzuldum hem de cok. Artik insanlar kendini hazir hissetmiyor veya hissetse bile hemen olmuyor. Belki siz de 30 larin sonunda dogurabileceksiniz belki de 40 veya hic olmayacak. Ayrica olum su an su saniye de gelebilir. Yasli diye olmek zorunda degil insanlar. 20lerimde 6 arkadasimi kaybettim cesitli sebeplerden. Bol bol gidin ailenize sarilin onlari sevin yanlarinda olun. Hayatiniz icin tesekkur edin.

Evet bizimde babamla ilişkimiz aynı kuzeninki gibi fakat bilemiyorum belkide çok kompleks yaptığımdandır teşekkür ederim söylediklerin için bi nebze buraya içimi dökme rahatlattı

Ben de çok asi bir ergenlik geçirdim yaptıklarımı, söylediklerimi anlatmaya utanıyorum. Yaşlı değillerdi ama ergen aile çatışması yaş farkına bakmıyor.2O li yaşlarda ben de bunun vicdan azabını yaşadım çünkü erginliğe ulaştıkça aslında onların kaygılarını daha iyi anlayıp onların penceresinden bakabiliyorsunuz, işte bu noktada kendi hatalarınız da ayna gibi parlıyor gözünüze. Sonra öğretmen oldum tam ergenlerle çalışıyorum ve şunu çok net ve kesin şekilde ifade edebilirim. Eğer ki sallabaş, özgüvensiz, silik sönük değil ise her ergen aile ile çatışma yaşar. Bunun dozunu ayarlayan ergen değil ailedir. Aile ne kadar onun zıttına gider tatmin etmeyen yasaklar koyarsa o ölçüde tepki ile karşılaşır. Aile ne kadar bilinçli ne kadar bilgili ise kriz anlarını o derece iyi yönetir ve ergeni öfkelendirmez. Tabi her aile bir sene önce sözlerinden çıkmayan yavrularının bir sene sonra içinden çıkan şeytanı, kendilerine çemkirmesini kabullenemez ; bastırmaya çalıştıkça da daha büyük sorunlar yaşar çocuk gitgide aileden uzaklaşır. Yani demek istediğim yaşadığınız durumlar sizin hatanız değildi, sağlıklı her bireyin yaşadığı sıradan durumlar. Aranızda 40 yaş fark olsa da 18 yaş fark olsa da aynılarını yaşayacaktınız. Ölümde yaştan bağımsız 90 yaşında dedesi sağ olan arkadaşım 36 yaşında aşılardan önce coronadan hayatını kaybetti. Biri 5 biri 2 yaşında iki evladı babasız kaldı.

Aslında yaş aralığı gayet normal canım özellikle şu dönemde emin ol artık herkes geç evlilik yaptığı için en az 40 yaş zaten olacak ebeveynler çocuk arasında ki bence normali bu bakma sen 15 yaşında evlendirilen 16 yaşında kucağına çocuk verilen çocuk yaşta insanlara normal olan zaten senin ailen aslında ben 27 babam 67 yaşında annem de 56 yaşında bana da garip bakan arkadaşlarım vardı çünkü onlara göre annesiyle arasında 15 yaş olması daha doğru kendi adıma bir gün anne olursam 40 dan önce doğurmam

Kimin ne zaman ölecegini ancak Allah bilir. Yasi buyuk olan degil zamani gelen ölür. Allah anne ve babaniza uzun omurler versin, sagliklari yerindeyse de korkma, dua et :)

Çocukluk ve ilk gençlik yıllarımda hep annem babam bir gün ölecek diye düşünürdüm ve kahrolurdum. Kabuslar görürdüm, bir yere gitseler kafayı yerdim falan. Abime hep derdim ki anneme babama bir şey olsa naparız mahvoloruz, o da derdi ki korkma len ben varım bakarım sana. Ben 20 yaşındayken asla düşünmediğim, daha önce aklıma bile gelmeyen bir şey oldu ve abim vefat etti. O günden beri korkmuyorum. Evet onlar ailemiz ama bir gün bizi bırakıp gidecekler. Bizde kendi çocuklarımızı bırakıp gideceğiz. Allah sıralı ölüm versin, kimseye evlat acısı yaşatmasın yeter.

allah rahmet eylesin, doğru söylüyorsun yenmeliyim bu konuları M mel_dem

Ben 26 yaşındayım annem beni 35 yaşında doğurmuş. Babamla ikisi yaşıt. Bende anaokuluna giderken arkadaşlarımın annelerinin anneme abla demesinden durumu çakmaya baslamistim. benimde annem ve babam geri kafalı değil modern ve anlayışlı. 20 yasinda insanlar ne kadar eğitimli olursa olsun hayata karşı deneyimsizlikten cahil oluyor. buyuzden olgun akıllı hayat tecrübesi olan ebeveynlere büyümenin heyet iyi olduğunu düşünüyorum,

evet onları mutlu etmek için çabalayacağım teşekkür ederim

Bazı şeyler bizim elimizde değil, elimizde olmayan şeyler için dertlenip sürekli modumuzu düşürmesine engel olmalıyız diye düşünüyorum. Çünkü sayısız ihtimal var ama gerçek bir tane. Jenerasyon farkına bağlı sorunlar illa ki vardır ancak aranızda sevgi ve saygı olduktan sonra gerisi mühim değil. Bir de insan yaşı ilerledikçe sinirlendiği şeylerin olağanlığını da görüyor ve geçmişteki düşüncelerine bazen hüzünle, bazen utançla bazen de tebessümle bakıyor. Benim için artık pek çok şey olağan bu yüzden.

Ben de aynı sorunları yaşadım. Annem beni dogurdugunda 32 babam 36 yaşındaymış. Size göre az tabi hatta bu devirde normal bile ama genel arkadaş çevremde gördüğüm kadarıyla ve o zamanlar için çok fazlaydı. Eskiden farkında değildim çok sonra annem kanser olunca ölüm korkusuyla fark ettim. Annemi kaybettim. Hep babamı da kaybetme korkusu yaşadım. Evlenirsem bir ailem olursa geçer diye düşündüm bu his ama geçmiyor çünkü içime işlemiş. Şimdi belki utanıyor onlara öfke duyuyor arkadaşlarına söylemeye utanıyor olabilirsin. Ama yaşın olgunlaştıkca bu durumun onların da elinde olmadığını fark edeceksin. Onlar da böyle olsun istemezdi. Her şeyi kontrol edemezsin. Sosyalles kardeşlerin yoksa bol bol arkadaş edin akrabaların iyilerse onlarla yakinlas. Bu düşünceleri kafandan çıkarmaya çalış. Evet bir gün onları kaybedeceksin ama bu 20 yaşında anne baba olmuş ebeveynlerin çocukları için de geçerli

merhaba seni ben anlarım ben doğduğumda annem 29 babam ise 48 yaşındaymış. kardeşim doğduğunda annem 34 babam 53 kardeşim seni daha bile iyi anlar. çok zor oldu özellikle babamla. kuşak farkı çünkü... bizimkilerin de ikinci evliliği idi ve aşk evliliği değil. babam ben 2 yaşındayken emekli oldu. sonra tek işi gücü biz olduk, babamla şöyle bir kafa dengi olup eğlenemedik. hep deneyimlerini aktarma, akıl verme gibi durumlar yaşandı. ben lisedeyken babam kalp rahatsızlığı yaşadı. sonrasında anjiyolar, tedaviler, kalp ameliyatı... daha sonra başka ameliyatlar... geçen yıl safra kesesi alındı bu sene pankreası iltihaplandı gibi... annem nispeten genç olmasına rağmen 6 sene önce rahmetli oldu. e babam da 80 yaşında. başka şehirde yaşıyordu alıp onu benim yaşadığım şehre getirdim. yani böyle hastalık süreçleri de yaş dolayısıyla fazla oluyor ve çocuklar hep ailelerinin hayatının bu aşamasını görüyorlar. ben babam gençken nasıl biriydi bilmiyorum mesela. zor yani...

Allah'ımmmmm 16 sene sonra oğlum burada bu konuyu mu açacak O 20 yaşındayken ben 58 oluyorum

Bu konuya benzer bir konuya yorum yapmıştım konu sahibi babasının 50 li yaşlarda ve hastalığı olduğunu eşi ısrar ettiği için çocuk sahibi olmak istediğini ama kız kardeş istemediğini bu yaşlarda sıkıntı olacağını yazdığı için linç yemişti. Ama sebeb sonuç ilişkisi olmuş sizin konunuz resmen :) Ben o yüzden karşıyım yaşın 50 li yaşlarda bir birey varsa çocuğun olmasına zira gerçekten çocuk ve aile için ciddi sıkıntılar doğuyor. Evet yapıp mutlu olanda var Allah sağlık vermiş ama bu zamanda artık erken ölümlerin daha da arttığı sağlığımızın gençlerde dahi kötüleştiği bir dönem. Benim annem ikinci evliliğini kendinden 20 yaş büyük biriyle yaptı annem şakasına çocuk istediğini söyleyince üvey babam çocuk bana dede mi diyecek baba mı saçmalama demiş kırk yılın başında doğru bi şey söylemiş iyi ki de olmamış gerçekten şimdi ayrıldılar mesela üvey babam üç kez kalp krizi iki kez beyin kanaması geçirdi geçen haftada trafik kazası geçirmiş takla atmış iki kez tövbe estağfirullah buna nasıl yorum yapılır bilmiyorum ama adam hala ayakta Ama çocuğu olsa psikolojisini düşünsene her an ölecek korkusu sağlığı kötü olduğu için hep endişe içinde bu açıdan bakmıyorlar hiç. Yok onlar istediği yaşta çocuk yapar baharlarını yaşamaya haklarını var biz yaşamasınlar demiyoruz zaten dibine kadar yaşasınlar ama çocuksuz Sizi anlıyorum o yüzden. Benim annem 47 yaşında şuan ben 25 yaşındayım. Şimdiden sağlık sorunları başladı şuan yalnız olduğu için bırakamıyorumda olduğum şehirde de iş bulamıyorum ne gidebiliyorum ne kalabiliyorum gerçekten insanın ödü kopuyor bi şey olacak diye ama tartışmadan da olmuyor onun yaşı gereği sinir eden tavırları bizim gençliğimizin verdiği sabırsızlık bi arada olunca kavga çıkıyor sonra pişman oluyorsun :) Bu yüzden aileden uzak yaşamak iyi aslında en azından bi düzene alıştırıyorsun kendini.

biliyorum ama yinede çok takıyorum

Sağolun aynen hiç düşünmeyin bende sizin gibi düşünüyordum babam genç yaşta vefat etti kendi ana babası 90 yaşına gelecek neredeyse.

Teşekkür ederim söylediklerin için

Benim babamla aramda 48 yaş vardı. Hiç sizin gibi bi kafa yapısına sahip olmadım. 2 sene önce onu sonsuza kadar kaybettim. Yeri geldi beni lünaparklara getirdi yeri geldi evde oturup dinlendi ve ben her koşulda saygı duydum. Siz de bu durumu kabullenin. Çok yoruluyorlar ve dinlenmeleri gerek. Sürekli sizinle ilgilenemezler. Kurban psikolojisine girmek yerine hayatınızı daha güzelleştirmeye bakın. damaged

Minnosum oğlumu 37 kızımı 38 yaşında doğurdum, eşim oğlumu doğurduğumda 40 kızımı doğurduğum 41 yaşındaydı. İnan ki ve iyi ki 20 li yaşlarımda doğurmadım. Hele evlenmeden önce ki 2 sene öyle güzel ve hızlı yaşadım ki... Önümde arkamda yaşanmamış içimde kalan evlatlarım bana ayak bağı ya da yük olduğu hiç bir şey yok. Çocuktan anlamak cok önemli yaştan ziyade özgür bırakmak, yaşının getirdiklerini yaşamak, anlayabilmek, iletişim kurmak önemli. Benim annemle aramda çok yaş farkı yok da ne kesinlikle anlaşamıyoruz... Halamın kızı doğum yaptı kansermiş gebelikle birlikte o kadar ilerlemişti ki 23 yaşında dev hücreli kemik kanserinden öldü. Bir arkadaşımın annesi genç yaşta intihar etti. Bir arkadaşımın annesi genç yaşta öldü. Babana dede diyen arkadaşlarının acaba yüzde kaçı sizin babanızın size verdiği değeri verdi acaba. Olaya iyi yönleri ile de bak. Anne ve babanın kalbini bu konu için kırma.

Annem 21 yaşında beni doğurmuş babam 24 imiş. Sizin aksinize ben de okula başladığımda kimsenin benim annemi ciddiye almadığını düşünüyordum çünkü arkadaşlarımın anneleri daha bi anne anneydi benimki abla gibi o yüzden sanmayın ki diğer türlüsünde çok mutlu olacaktınız. Ben 30larımın sonuna doğru anne olacağım şimdi bebek beklerken düşündüğüm hazırlandığım o kadar çok şey var ki bazen kendi kendime yahu beni Allah korumuş minicik bebek 21 ve 24 yaşında iki ebeveynle diye düşünüyorum sorumluluk isteyen iş çünkü, gelişimi beslenmesi bilmem ne yani annem gibi yirmilerin başında aklım bi karış havada olsaydı acaba bebeğime yeterince özen gösteremez miydim diye düşünüyorum. Ölüm herkesin başında, artık yaştan ziyade nasıl yaşlanıyorlar diye bakın. Mutlular mı huzurlular mı stres kilo spor hareket bunlar önemli. İnsanı en çabuk stres çökertiyor

Yeter ki iyi anne baba olsunlar. Genç olup hayırsız olmalarından iyidir

Merhaba kader arkadaşım Benim anneminde ikinci evliliği ve aralarında 20 yaş fark var. Ben çok büyük yaş farkına karşıyım çünkü genel olarak gördüğüm durum şu aralarında kuşak çatışması oluyor tabi evlenmeden canım cicim aylarında birde dediğiniz gibi aralarında aşkta yok ama işte evlenme isteğiyle birbirlerinin düşünce ve yaşayış biçimlerini sorun etmiyorlar sözde. Ama evlenince işler değişiyor biri milattan önce kalma biri yeşilçam devrinde Aralarında sıkıntı beni de etkiliyordu tabi sürekli kavga, tartışma bunalmıştım. Birde erkeğin yaşlı olması daha kıskanç olmasına sebep oluyor. Ben artık dede baba olayını da geçmiştim aralarında boy farkı da var annem uzun babam kısaydı Allah var bizden sağlıklıydı beslenme şekli ömrüne ömür katıyordu. Ama gün geçtikçe yaş ilerledikçe sadece anneme değil bana da sıkıntı doğurmaya başladı. Ayrıldılar şimdi. Ama anneme bakıyorum da babamdan daha yaşlı görünüyordu psikolojik olarak yıpranmıştı. Ölüm düşüncesini ne kadar düşünürseniz kendinizi o kadar erken bunalıma sokarsınız. Kimin ne zaman ölüp yaşayacağını bilemezsin. Babam üç kez kalp krizi iki kez beyin kanaması geçen ayda trafik kazası geçirdi araba 3 kez takla atmış arabanın resmini atmış bize ezilmiş resmen. Adam zımba gibi o yüzden hiç düşünmeyin. Muhtemelen siz üniversite dönemindesiniz ben o yaşta üniversitedeydim gezin okuyun eğlenin şimdiden yıpratmayın kendinizi

Ölüm yaşa bakmıyor malesef benim babam vefat etti mesela bunları düşünmenin manası ne anne baban değişmicek varken kıymetini bil kimin ne kadar yaşayacağı belli olmaz.

Ben de senin gibi seyler yasadim. Ama insanlarda ne dertler var. İnsanlarin psikolojileri bozuk cunku oyle kotu bir hayat sartlarina sahipler ki. Anne babasi genc ama hayatta degil kaybetmis ya da anne babasi hayatta oyle cahiller ki nasil davranmalari gerektigini umursamiyorlar bile cocuklarina. Oyle genc anne babalar var ki bosanmislar evde huzur yok. Tek derdin arkadaslarinin anne babanla yasli olduklari icin dalga gecmeleri mi? Annen belli baban belli. Ahlak yoksunu bir ailen yok. Seni haram lokma yedirmeden buyutmusler. Ahlakli namusunda insanlar. Asil onemli olan budur. Ayrica hayat tecrubesi demissin. Senden 20 yas buyuk annen baban da olsaydi yine de sana tecrubeli geleceklerdi cunku anne baba olmak demek bu demek. Her turlu senden tecrubeli olduklari icin her zaman konusacaklardir. Bu dediklerinin yas farkiyla bir alakasi yok. Ayni zamanda yasli da olsalae yanindalar. Arkadasimin cok genc annesi gogus kanserinden vefat etti mesela. Ölüm illa yasliya gelmiyor ki. Ki su anda hastalik gelmedigi surece yasam boyu cok uzamis durumda.

Benimde kizimla aramda kırk yaş var babasınında 39. Ben neyseki yaşımı gostermiyorum o nedenle arkadaslarinin annelerinin yaninda hiç sırıtmıyorum. Bu yaş farkina ragmen ilişkimiz gayet iyi gayet anlayisli bir anne oldugumu düşünüyorum. Ergenlik çağında şu an herseyi gelir bana anlatir ben de olur olmaz herseye kızmadan dogruları neden öyle olmaması gerektigini açıklarım. Babasiylada iliskisi gayet iyi. Ne kadar ömrümüz olduguna gelince orasınıda Allah bilir umarım cok uzun yillar yaninda oluruz da korur kollariz onu.

34 yaş anne olmak için son derece normal bir yaş, yaşlı değil ki? 55 baba olmak için geç bir yaş ama evet. Babanın annenden 21 yaş büyük olmasına takmıyorsun da bir de üstüne ikisini aynı kefeye koyuyorsun yaşlılar diye... Annen, babanın çocuğu olabilecek yaşta, bilmem farkında mısın? Kadını yaşlı göreceğine önce bir bunu düşün.

Benim de anne ve babamla aramda 38 ve 37 yaş fark var. Aynen bende aramızda yaş farkının olduğunu okul döneminde anladım. Hepsinin anne babaları gençlerdi. Bazen anneme torunun mu derlerdi bana da anneannem mi derlerdi. Bu olmazsa da aile yaşları konuşulursa genelde benim anneannem de o yaşlarda derlerdi. Çok garip hissederdim. Kesinlikle jenerasyon farkını her geçen yıl daha çok anlıyorum. Dünya teknoloji ile birlikte çok hızlı ilerledi benden az küçük insanlarla benim bile aramda fark varken ailemin yaşlılıkla beraber sanki o farkı daha da artıyor gibi. Öyle çok yakın ilişkimiz hiç olmadı hep özellikle annesi ile arası çok iyi olan arkadaşlarıma hep özenmişimdir o dönemlerde. Sonuç olarak aynı şeyleri hissediyoruz ve ben hep onlara bir şey olacak ya da yaşlılar işte bakıma muhtaç hale gelicekler gibi kaygılarla geçti yıllarım. Ama o kadar sene kimseye daha bir şey olmadı çok şükür. Kader kısmet diyorum artık ve hayatıma bakmaya çalışıyorum. Kaygılarını biraz olsun dindirdim gibi. Zor bir durum ama genç ailelere de her an her şey olabilir. Beni en çok zorlayan jenerasyon farklılıkları galiba onlarla baş etmekte bazen çok zorlandım da zamanla daha az efor gerektirdiğini anladım. Olabildiğince olumsuz düşünmemek gerek.

Allah rahmet eylesin

40'ta da istesen de doguranayabilirsin ama. 40 da kadin icin biraz gec bir yas I

Ben ilk kızımı 26 yaşımda doğurdum. Ama bende ona akıl veriyorum. Deneyimlerimi anlatıyorum. Allah uzun sağlıklı ömür versin inşallah. Fakat ölüm işi sirayla değil onun için anın tadını çıkarmak lazım. Ayrıca annemi babamı çok severim. Benim için çok kiymetliler. Geçmişi geri getiremem. İlla ki uzmusumdur ama bundan sonra çok dikkatli davranıyor um

ölümün yaşla ilgisi yok ailenizde yaşından değil tecrübesinden konuşuyor ileride anlayacaksınız :)

büyük ihtimalle düşüneceklerdir ama zamanla da geçecektir o düşünceleri

Başınız sağolsun neden vefat etti... Rabbim başka acı göstermesin. Konu sahibi annenle arandaki yaş normal.. babanla fazla ki benimde babamla aramda 43 yaş var. 37 yaşındayım babam 80. Evet yaşlı ve bakıma muhtaç ama kaderin önüne geçilmiyor... arkadaşımın babası 60 olmadan vefat etti. Yaşamadan bilemezsin. Ben ikinci evladımı yeni kucagima aldım ilerde senin gbin dusunurse çok üzülürum.. çünkü önemli olan iyi anne baba olabilmek.. sen zannediyor musun ki çocuk yaşta anne baba olanlar kıymet bilsin.. annem ilk evliliğini 15 yaşında yapmış bebeğim ağlarken sokakta oynuyordum öyle geliyordum diyor düşün... çocuğun çocuğu olması çok kötü birsey

Böyle hissettimeniz, kaygilanmanız çok doğal. Öte yandan bu durumu değiştiremezsiniz. Insan elbette ister anne ve babasının daha dinamik hallerini görmeyi ama bu sizin iradenizin dışında bir durum. Bundan sonrası içinse onlara daha fazla önem vermek, rahat ettirmek vs gerek bence.

Annemle aramda 18 yaş var. ben de diyorum keşke azcik daha olgun olsaydı:) herkes kendisinde olmayanı istiyor... Halbuki yasin ne önemi var. Hayatta olsunlar, sağlıklı olsunlar. Daha ne defne-28

Benim anne babamla aramda 20 yaş var Zaten ayrıldılar, ayrılmış anne baba çocuğuyum. Bizimkiler de çok genç evlenmişler Pek çok konuda tecrübesiz oldukları için hep başkaları tarafından yönetilmiştir. Evliliklerini bile başkaları yaşamış düşünün. Anne baba değil de iki ergen sanki Yaş falan hikaye insanın kendini tanıdığı yaşta evlenip anne baba olması taraftarıyım. Bu da min 30 bence Benim de çocuğum olsa aramda en az 35 yaş olacak bu gidişle Günümüzde gayet doğal ayrılacak Yersiz kompleks yapmışsınız. Sibelim84

biliyorum ama aklıma geldiği an kendimi durduramıyorum düşünmekten keşke bunu başarabilsem I

Tecrübeli olmaları yaş farkından değil, anne baba olmalarindan kaynaklanıyor. Daha genç anne baba olsalardi da aynı olacakti. Ölecekler diye de üzülme, Azrail in yaşla anlaşması yok ve bütün çocuklar anne babalarının ölmesinden korkar. Ben 36 yaşındayım ben de çok korkuyorum.