Canım tekrar cevap yazıyorum çünkü ev hanımlarının komşularıyla çay içerken dedikodu yaparak vakit geçirdiklerini söylemiş ya birileri o denilenlere istinaden: Bu durum herkes için geçerli değil asla. Ben hep evdeyim, lojmanda oturuyorum komşularımın hepsi çalışıyor dolayısıyla görüşücebileceğim bir komşum bile yok. Arada bir pazara giderim, hafta sonları eşimle dolaşırım, bazen de ya misafirim olur ya da biz arkadaşlara gideriz. Vasat bir hayatım var belki görünüşte ama insanın vaktini nasıl geçirdiğine bağlı aslında bu. İnanır mısın kendimi evime, eşime, çocuğuma adadığımdan beri daha mutlu bir hayatım var. Çocuğumla daha iyi ilgilenebiliyorum. Kendimi daha iyi bir ev hanımı, anne olarak yetiştirmek için faydalı programlar izlemeye, netten araştırmalara vererek geçiriyorum zamanımı. Çalışırken yapamadığım şeyleri yapmaya başlayabildim çok şükür. Dedikodu yapmak isteyen her yerde yapar. Eşim bazen yakınır durur işyerinde yapılan dedikoduların aşırılığından arcak81 Serra'm

evet canım cocuklarımız ıcın gelecek kaygısı ıcın calısıyoruz yoksa calısmayı cok sevmıyorum ama evde oturmaktan da sıkılırım bılıyorum su an yenı bı durumum daha var hamıleyım ve cok daha zo rbı donem benı beklıyor ama bu sefer 1 yıl ucretsız ızın kullanıcam ınsallah hıc yoktan bıraz evde kalıcam cocugumu buyutucem dıgerıylede vakıt gecırıcem ved eoldugum donemde de durumuma bakıcam ona göre kednıme bır yol cızıcem ınsallah

merhaba aynı sorundan muzdaribim kredi borcu ödüyoruz bu yüzden çalışıyorum fakat bebeğimi hergün üstelik annem bakıyor bırakınca yarım ölüyor sanki imkanınız varsa çalışmayın çocuğunuzla vakit geçirin derim borcumun bittiği gün işten çıkmayı düşünüyorum kreşe hele kesinlikle vermem yavrumu

mrb arkadaşım yorumların hepsini okuyamadım. nekarar verdin bilmiyrum. işin rahatsa imkanları iyiyse bence çalış. zaten 3 yaşından sonra kreşe yarım günde olsa verin diyorlar. arkadaşların önerdiği gibi kreşten için rahat olsungit bak gözlemle. ama çalış ben şehir değiştirdim evlenince işi bırakmak zorunda kaldım. evlenincede iş bulamadım. evdeyiz. oğlum var 14 aylık keşke çalışsaydım. ama bunlarda kısmet. kolay gelsin caım sana. arcak81 Serra'm

tabıkı anne sevgısı canım ama parada onemlı bı arac hayatımızda malesef yanı aslında onalrın demek ıstedıgı kadın hayatta basıan ne gelecegı bellı olamz bunalrı düşünerek calısmaay devam etmelı bu mantıkta cok yanlsı deıl aslında ama calsırısak da bazı seyelr yarım kalıyor malesef SenEsittirBen Limon

Kreşi bir araştırın derim. Bu arada başka kreşlere bakın. Evde bakıcıyla kalması bana çok ters geliyor. Bakıcı ne yapabilir ki. Bir çocuğu sabahtan akşama kadar oynatmak çok zor bir iş. Altını açmak, ağzına yemek doldurmak bakmak değil sadece. En azından bir arkadaş grubunun içinde daha hızlı vakit geçer diye düşünüyorum. Çalışan anneler de çocuklar da perişan oluyor. Aynı sıkıntıları biz de yaşadık. Aylarca kara kara düşündüm. Oğlum çok sinirli geliyordu kreşten. Sonra 5-6 kreşi gezdim.(15 günlük iznim de böyle geçti çalışan anne hali ) şu anki kreşten memnunum. Oğlum daha ılımlı oldu. Birçok sıkıntımız geçti. Öğretmenlerin hali, tavrı, uslubu hemen yansıyor çocuklara. İş konusunda birşey diyemem. Sonuçta dengeler çok önemli. Ev de çalış, işte çalış, bizim de dengelerimiz alt üst oluyor. Eğer çocuklarımız güvenli ellerdeyse 3 yaşından sonra çalışabiliriz. Tabi akşamlarımızı onlarla birlikte yemek yapıp yiyerek oyun oynayarak en azından bir saat birlikte vakit geçirerek değerlendirebilirsek. egem07

yorumun ıcın saol canım henuz bı karar vermedım 2ncı bebegıme hamıle kaldım dogumdan sonra ucretsız alacagım o durecte düşüneceğim bunları ınsallah dedıgın gıbı calısmak guzel ama bır anne ıcın bence yarım zamanlı olmalı neden dersen hem evıne hem cocuguna hem kendıne yetmek ıstersen boyle ee tabı boyle bı ıs te yokben bıraz ıcıne kapanık bı ınsanım yanı ınsanların dedıgı seyelrı cok takarım mısal ıs yerınd euzerıme bı ıs yıkmaya kalksalar bas edemem ama cok takarım uzulurum stres yaparım boyel bı yapım var yanı yoks acalısmak guzel dedıgım gıbı ama ıste artı ve eksılerı var herkes ıcın hayırlısı olsun senınde bebısını allah bagıslasın krese gelınce ınanırmısınız hala gdıemedım kontrol etmeye ıs yerınde yogun bı donemdı sonra hamıle kaldıgmı ogrendım fılan derken bı turlu gıdemedım ama aklım orda tabı kısmet ıns fırsat bulabılrım yoksa ertelemek deıl nıyetım ama olmadı ıste

canım 4 ay zamanımız yoktu bosta beklemedık yanı ablam bakmayı bıraktıktan 10 gün sonra verdık krese o donemde esım baktı düşündük ama güvenemedik yanı bakıcı bana daha rısklı gelıyor acıkcası arcak81 Serra'm

Canım konuyu yeni gördüm bende çalışan bir anneyim 20 aylık kızıma çok şükürki annem bakıyor ama annem bakamayacak olsa bende kreşe vermeyi düşünürdüm çünkü çevremde hem bakıcıyla büyüyen hemde kreşe verilen çocuklar var ama kreşe verilenler çok daha öndeler her yönden bence bi çocuğa bakmak sadece yedirip içirmek temizlemek uyutmak değil dolasıyla kreşin her yönden daha verimli olacağını düşünüyorum çocuğuna kendin bakmak tabiki harika bişey ama hayat şartları zor ve ben bir kadının eğer istiyorsa çalışmasını savunan bir insanım sonuçta evde olduğunda tüm vaktini ona ayırabilecek misin ama çalışınca arada özlem duygusu da yoğun olduğundan çoğu vaktini çocuğa ayırıyorsun hem çalışan bir anne olarak hemde çalışan bir annenin çocuğu olarak annenin 8 saat dışarıda çalışması çocuğu olumsuz etkilemez görüşündeyim evet çalışırken kızımı çok özlüyorum onunda beni özlediğini biliyorum ben eve gelince daha mutlu oluyo ama zaten çocuklarımız için çalışmıyor muyuz arcak81 Serra'm

bende oyel düşünüyorum bakıcıya asla güvenemem en azından toplu ortamda bazı seylerın yapılma rıskı daha az ama evde cocukla tek basına bırını bırakmak mantıklı gelmıyro bana da bırde dıyorum kı bıraksam nolcak en ıhtıycaı olan zamnda yoktum zaten yanında 3 aylıktan berı calısıyroum oglum 2yasına gırecek 2.5 ay sonra zaten ama sımdı de ıhtıyacı var bılıyorum bırde buyuyunce der mı acaba keske calsısaydın dıye :26: arcak81 Serra'm

bu arada kreşe bigün gidicem izlemek için merak edıyroum oglumun hareketlerını aynı zamanda oturup konusurum hocası yada kres sahıbıyle ıns ızın alıp gıdıcem en yakın zamanda arcak81 Serra'm

büyüyünce tekrar işe dönecekseniz hiç ırakmayın böyle alışsın ama kontrol edin tabiki başka sorunlar olmasın. ama çalışmaya ihtiyacınız yoksa sizin büyütmeniz elbette yerinde olacaktır.

herşeyi neden biz bayanlar yükleniyoruz? neden hep biz düşünüyoruz? tamam fedakarlıkta yapılacak ama hastalıkta, zor durumda. çocuklarımız bizim için özel, değerli, biricik. ama aynı zamanda o çocuklar eşler için de kıymetli. hanımlar çalışın. çalışmanız çocuğunuza bakmanızı engelliyorsa eşinizle bu durumu çözmeyi deneyin. fedakarlık karşılıklı olursa sevgi, tek taraflı olursa sömürü oluyor. çalışmak bir insana zevk veriyorsa aynı zamanda deşarj olmasını da sağlar. evde oturup sıkıntısını biriktiren sinirlenen anne olmaktansa bence çalışan anne olmak daha iyi. BeyazBulut

merhaba... benim de 21 aylık ikizlerim var... okuyunca yazınızı biraz duygulandım... kreş için biraz küçük bence çocuğunuz... yani ben öyle hissettim kendi çocuklarımı düşünerek... diğer mesajları okuyamadım ama eğer maddi açıdan bi sıkıntınız yoksa ve tabii ilerde pişmanlık da yaşamayacaksanız işten ayrılıp çocuğunuzla vakit geçirmeniz güzel olcaktır diye düşünüyorum... annelik çok farklı bi duygu bence kimse bi anne kadar ilgili alakalı olamaz çocukla... bi de çocuk gelişiminde ilk 3 yaş çok önemli diye duymuştum ve anne çalışıyosa kreş yerine 3 yaşa kadar bakıcı olmalı deniliyo... arcak81 Serra'm

Canım hayırlısı olsun çok sevindim Allah sapasağlam kucağına almayı nasip etsin bebişlerini güle güle büyüt:)) yaz gecesi

4 aydır bir bakıcı arayıp bulabilirdin. İnternetten de araştırabilirsin psikologlar 3 yaşından önce çocukların kreşe verilmesindense evde bakılmasını tavsiye ediyor. Yani anne veya büyükanne veya bakıcı tarafından bakılmalı diyorlar çünkü o yaşlarda çocuklar bağlanacak güvenecek bir kişi tarafından bakılmaya ihtiyaç duyuyor ve kreşte her çocuğa o ilgi verilebilir mi şüpheliyim. Bence ara birini bul. Kimsenin bakıcısı armut pişip ağzına düşmüyor herkes araştırıp buluyor. Biz tanıdık herkese sorduk en sonunda sitenin bahçıvanının eşini bulduk. Güvenebilmek için de birkaç ay ses kayıt cihazıyla dinledim. Psikologların ve çocuk psikiyatristlerinin bu konudaki yorumlarını mutlaka oku internetten canım. arcak81 Serra'm

Merhaba, Ben henüz anne degilim ama kendi cocuklugum ́dan örnek vermek istiyorum, ki en sevdigim zamandir cocuklugum. Benim annem ablamlarda ise gitmis, bende ise isten ayrilmis ve ev hanimi olmus ve ben bunun icin anneme hergün tesekkür ediyorum. Okuldan döndügüm ́de beni hep camda beklerdi, evde sicak yemek hazirdi, benimle oynar bol bol vakit gecirirdi, kisin disari cikar kardan adam yapardik. Beraber cizgi film izlerdik aksamlari sicak cikolata esliginde, o sicak cikolatanin tadi hala damagimda, bir daha o tadi asla alamadim ictigim sicak cikolatalarda. Krep yapar evi mis gibi kokuturdu. Disarda oynamaya cikardim, annem camdan seslenirdi "duyguluuu yemek haziiiir, eve gel yavrum". Kisacasi canim annemin sayesinde coook güzel bir cocukluk yasadim, doya doya. Okuldaki arkadaslarimin cogunun boynunda anahtar vardi, cünkü anneleri ve babalari calisiyordu ve eve anahtar ile girip aksama kadar onlarin gelmesini bekliyorlardi. "Anahtar cocuklari" deniliyordu onlara. Evet ablamlar ́da, bende annemi ayni derecede seviyoruz belki ama bazen eskileri hatirlayip o günlerden bahs edince acikca benim annecigimle paylastigim ve hatirlayabilecegim daha fazla anim var. Ben dogdugumda babamin is durumu daha iyimis, annem ev hanimi olabilmis. Ablamlarda ise oda eve katkida bulunmak icin mecburen calismis. Annemin bana yasattigi cocuklugun güzelligini bildigim halde, görünen oki ilerde bende mecburen ise gitmek zorunda olacagim maddi durumlardan dolayi bir bebegim oldugunda. Ama ilk 3 yil mutlaka evde kalmayi düsünüyorum, en azindan cocugum ana okuluna baslayana kadar, ondan sonra ́da sadece yarim gün falan calismak isterim. arcak81 Serra'm

arzucum yeni gördüm yazdıklarını, yerinde olsam kreşteki hocalarla konuşurdum, hatta ısrar eder bi süre orda oturup uzakktan gözlemlerdim. için rahat etmeli mutlaka, anneyiz biz... arcak81 Serra'm

canım saol aynı sekılde düşünüyorum bıgun ızın alıp gıtmeyı fakat eısm fazla büyüttüğümü düşünüyor hatta dün beni rezil etmiş kreşe o verip alıyor alpiyi biliyosun eşiniz nasıl diye sormuşlar sormayın hocanın söylediğinden beri iyi deil basımın etini yiyor gelmek istiyor felna demiş öncesinde de gdiecem dediğimde terslenip gelceksın dedı nıye dedım kendı cocuguma gözükmesemde korıdardada görünem dıger cocukalr ıcın ıyı olmazmıs kuralları oyleymıs ama gelsın fılan demısler ıyı olmadı yanı snakı esler arasında tutarsızlık varmıs gıbı boylece kreste onemsemez sonucta babası memnun annesı deıl dıye:26: T

ancak duygularıma bu kadar tercüman olabilirsiniz, tamamen aynı şeyleri yazacaktım bende. çalışan bir anneyim ve bu durumdan çok mutluyum. bence çocuklarla çok vakit değil nitelikli vakit geçirmek önemlidir. yalnız kreş yaşı bence 3 ya da 3,5 olmalı. başarılı bir psikolojik danışman, iyi bir eş ver çocuklarına her anlamda yetebilen bir anne olduğumu düşünüyorum.. bu konuda mütevazi olamayacağımhiç çalışmamış bir bayan için tabii evinde çocuğuna bakmak çok güzel bir duygudur ama daha önce çalışma hayatında olmuş sırf çocuğu için işini bırakmış bayanların uzun vadede evde yararından çok zararı dokunabileceğini düşünüyorum. çünkü bir süre sonra bunalabilirler, yetersiz hissedebilirler, hayatları hep aynı döngüdeymiş gibi gelebilir ve en kötüsüde sosyal hayatlarını özleyebilirler. bu da çocuğuna olumsuz davranışlar olarak yansıyabilir. mutlu anne mutlu çocuk demek.. tabii burada genelleme yapmıyorum, herkes böyledir demiyorum. görüğüm bazı durumlar sonucunda oluşan düşüncelerim bunlar. ehlimana Guru Anneler

ben çalışıyorum. inş doğrusu budur... öyle umuyorum :26: arcak81 Serra'm

Ah canım benim kıyamam sana, oğluşun muhtemelen ortama alışmaya çalışıyodur. Benim kardeşim de öyleydi. Bazen okulda birilerine sinirlenirdi ağlardı, eve gelince gayet iyiydi. Sonralarda gayet aktif bi çocuk oldu. Çocuğum yok ama gördüğüm bu :)

ısn canım aynen bende o sekılde hadibakem oğlum bırakma

çalışmak çok güzel ama maddi imkanlar yeterliyse bir daha asla bebek olmayacak çoçuklarımız için fedakarlık yapabiliriz diye düşünüyorum birde çoçukların annlerinin elinde şekilllenmesi gerekir zira haftasonlarında kayınvalideme geliyoruz tüm hal ve tavırları değişiyor babanne anneanne ler aşırı şımartıp huylarını bozuyor bundan kesin eminim evimizde mükemmel herşeyi dinlerken burda hep onlara sığınıyor onların hergün hayatımızda olması çoçuğumuz tüm hal ve davranışlarını etkiler ayrıca en güvenilir bakıcı bile benim gibi oyun oynamayı öğretirmi benim gibi akşama kadar yemek ye diye uğraşırmı çoçuğumuz için maddi imkanları olsun diye çalışırken onun başkasına bırakmak bana göre değildi çalışmıyorum belki çoçuklarım büyünce diyordum ama şimdi onuda düşünmüyorum eve gelince beni bulmalı annem yok oraya gideyim nasılsa işte yada arkadaşımı eve çağırayım bunları yaşmasın diye çalışmıyacağım baya uzun oldu.. . push ; ehlimana Guru Anneler

benim annem hep çalıştı hala da çalışıyor. ne oldu derseniz anlatayım: 1- ben karşımda hep güçlü, 2- eve geldiğinde çocuğunu özlemiş ve onla 1 saatte olsa kaliteli doya doya zaman geçiren, 3- diğer insanlarla karşılaştığı için kendini geliştiren , 4- evde olupta sıkılmayan, tüm yükün altına tek başına girmiş olan değil eşiyle evin sorumluluğunu paylaşan bunun sonucunda da yıpranmamış bir anne gördüm. ayrıca bazı arkadaşların söylediği kreşe ver fikrine katılıyorum. çünkü annem beni 2,5 yaşında verdi ve ben şuan her yönden çok iyi birşey yaptığını düşünüyorum. çalışan anne çocuk için her zaman daha iyidir diye düşünüyorum özel durumlar olmadıkça.:) kadesa

bende çocuğum olunca çalışmak istemiyorum sıkılıyorum çalışırken bide evlenince çalışmak fikri bilmiyorum ayrıca insan çalışmayınca evde oturuncada kendini geliştirebilir yani pasta börek yapıp her gün gün yapmıyor ki insanlar artık ev hanımları bilinçli ve bir çok çalışan kadından daha aktif. evlenincede işte çalış yorul sonra eve gel yemek yap acele acele temizlik yap çok zor ama tabi çok güzel bir işin olur kariyerin olur çalışrsın ama yani öle önemli bir iş yapmıyorsan evde otur daha iyi ona buna hizme edeceğine tabi maddi sorrunlar yoksa.

Cocuklarin herseyde cok bir anneye ihtiyaci var bu acigi ne anneanne ne halane teyze kapatabilir. Benim bircok arkadasim bu sorunlari yasiyor bir kismi isi birakti bu yuzden. Benim fikrim eger calusmaya ihtiyacin yoksa bence herkes kendi cocuguna kendi bakmali bende on gun icinde allah nasip ederse oglumu kucagima alacagim bu sorunun cevabini cok dusundum ve bende izinlerimi kullandiktan sonra isi birakacagim benimde iyi bir kariyerim ve kazancim var haa belki bu kadar luks yasamayacagiz ama kimseyede muhtac olmayacagiz ben yine is bulurum calismak istesem calisabilirim ama o cocuk bir daha bebek olmayacak bir daha onun o hallerini goremeyeceksin belki bircok seyine tanik olamayacaksin belki kucukken birsey fark edilmiyor ama buyuyunce yasadigi osikolojik sorunlarinin altinda hep bu neden yatiyirbenim pedagog arkadasim var oda bana ayni seyi soyledi bir cocugun en once annesine ihtiyaci var dedi ve kendide oyle yapti Baskalari ne der bilmiyorum ama benim fikrim bu tabi calismaya gercekten ihtiyacin yoksa. Madem bir cocuk dunyaya getirdin o zaman fedakarlikta yapacaksin O olympias

Merhaba arkadaşlar 21 aylık bir oğlum var 3 aylık oldugunda işe dönmek durumunda kaldım başta gözüm arkada deildi ablam baktı yeğenler eniştem felan çok seviyodu 17 aylık olunca ablam bıraktı bakmayı mecburen kreşe verdik küçük olduğu için çok sorun yaşamadık ya da öyle sandık bilmiyorum kreşte disiplinli bi yer memnunuz ilgililer ama eskisi gibi kamera sistemi yok biliyorusnuz yasaklandı. Aklım hep oğlumda her gün çelişki yaşıyorum içimde doğru mu yapıyoz onun için diye. Belki bakıcı neden düşünmediniz diye sorabilirsiniz çevremde tanıdığım kimse yok bakıcı için zamanda lazım alıştırma süreci güven v. s o yüzden acildi durumumuz kreşe verdik. Henüz konuşmuyor oğlum bikaç kelime dışında herşeyini anlatabiliyor ama hareketleriyle ben dayanamadıgım ıcın eşim bırakıp alıyor genelde ama eşimin geç çıktığı zamanlar oluyor işten o zaman ben alıyorum bu hafta da öyle geçen öğretmenine sorudma yak üstü var mı bi sorun diye yok ama sadece bzie katılmıyor dedi çekiniyormuş büyüklerden çekiniyo utanıyo biliyorum ama artık 4 ay oldu öğretmen ve gruptaki cocuklardan artık çekinmiyordur dıye umuyordum:26:ne zamandır dedım 3-4 aydır dedı yanı basladıgından beri nerdeyse dedim yok ılk basta oyle deıldı gün güne boyel oldu dedı aksam eşime soyeldım arabada bunaldı ilgili bi babadır ama soruna pek gelemıyo ertesı sabah bırakırken sormus tekrar hocaya yok o kadar deıl sadece korıdora yemege cıktıgımzda altını degıstıren bayandan fılan cekınıyo demısler bana katılmıyo bıze demıstı anlamaıdm bu ısı yanı cocugum aksama kadar bi köşede oturuyo mu mutsuz mu dıye düşündüm açıkcası eşim daha fazla üstünde durmadı ama ben yapı olrakda bıra zşüpheci kafamda herseyı sürekli kuran bi tipim halıyle söz konusu cocugum olunca daha da stres yapıyorum demem o ki bazen işi bıraksam mı dıye düşünüyorum ama oyled ebsaka sıkıntıla rolacak belkı ogluma gene yetemıycem faydalı olamıycam sadece sevgımı verebılrım dıyorum:44:bırde ogluma hamıelyken şimdiki işime giridm sartlarım güzel calsıma saatlerım dısında 9-6 yım ıste hereks oglun ksımetıyle geldı edı o yuzden bu kararı vermek cok zor oyle günler geçiyor çelişkiyle eşimin fikri evde durursam daha da bunalırım herseyı kafama takıp büyütürüm diye biliyor beni yani oğlumu sabah 8-9 gıbı bırakıp aksam 6 da alıyoruz kreşten aksamları 2-3 saat vakıt gecırebılıyorum yanı oglumla bırde haftasonlraı ıste birde bişey farekttim evde cok mutlu oğlum oyunlar oyanyan bı cocuk ama kreşteki reısmlerde hıc güldüğünü görmedim ben mı kafama takıyorum sızlerınde görüşünü almak ıztıyorum belkı yorumlarınızla daha da kafam karısıcak herkes kendı fıkrını söylüycek sonucta ama en azından içimi döküp biraz olsun rahatlamak istedim belkı benım durumumda olanlar vardır fikir alışverişi yaparız arcak81 Serra'm

çalışmak insanı özgür kılar.. herkes çalışmalıdır. çocuk annesinden 8 saat ayrı kalmakla eksik bir çocukluk geçirmez.. evet çocuk için ilk 3 yıl çok önemlidir ama kayıp saatler telafi edilse de kayıp bir emek telafi edilemez.. istatistikler çalışan annelerin çocuklarının okul hayatında da iş hayatında da daha başarılı olduğunu ortaya koymuştur. ha kadın iş ve ev arasında çok yorulur ve bu yorgunluk psikolojisine yansır. ama geçicidir. çalışmanın ve üretmenin hazzı güzeldir. üreten kadın, toplum içinde yer edinen kadın manevi olarak tatmin olur.. manevi olarak tatmin olmuş kadın çocuğa kek pasta ve ütülü kıyafetler dışında pek çok şey daha verebilir.. çalışın hanımlar çalışın.. bu ülkenin çalışan üreten EMEKÇİ kadınlara ihtiyacı var.. yeterince pasta börek yiyerek bir kaç nesil geçirdik.. artık yeter.. çalışın üretin düşünün okuyun... aslolan budur...

allah bagıslasın yavrularınızı cok haklısnız zaten ben de bılıyorum sadece ıste o pısman olma durumu o benı düşündürüyor işin içinden cıkamıyorum bir türlü birde evde olupta kalıtelı vakıt gecırme olayı var herkesın savundugu bu ama ne bıleyım cocuguma dövüp bagırmadıktan sonra sürekli oyun oynuycam bıseyler öğreticem dıye bısey yok deıl mı sonucta ev ısı yemek fılan cok zaman alaıyor ona verdıgım sevgı yeterlı olur mu :26: . push ; arcak81 Serra'm

Bu kadar üzmeyin kendinizi. Bir numaralı kural, siz çocuğunuzu bırakıp işe giderken suçluluk duyar mutsuz giderseniz çocuğunuz da kesinlikle bunu hisseder ve mutsuz olur. İçiniz rahat etsin diye yapacağınız şey ise ayaksütü sormak yerine bir yarım gün izin alıp gidip öğretmenlerle ayrıntılı bir konuşma yapmak. Siz onu güle oynaya bırakın ki gittiği için üzülmesi gerektiğini düşünmesin. Zaten 21 aylık olmuş oğlunuz, e zaten seneye çalışmasanız da yavaş yavaş kreşe başlamanız gerekecek. İçinizi ferah tutun, takipte olun. Kreşten kaynaklanan bir sorun yoksa, çocuğunuzun iyi bakıldığından eminseniz içinizi karartıp çocuğunuza da bunu yansıtmayın.