qecenin_sabahi42; ama bak artık o ortamdan uzaklaştın ve yaşadıkalrını tekrar yaşamayacaksın o yere geri dönmeyeceksin, hatanı anladın ayrıca.. Bunları yaşayıp hem de daha fazlasını yaşayıp baba evine dönemeyen, kabul edilmeyen ve bunu çekmek zorunda olan bir çok kadın var. Sen çok şanslı olduğunu unutma ailen var sana sahip çıkan. Yaşında küçük henüz hayatını yeniden şekillendirebileceğin zamanın var daha önünde.. Herşeye yeniden başlamak zor değil. Ama sen hala kararının doğru olup olmadığından enim değilsin. Sana aklından geçenleri söyleyeyim. Eğer eşinin ailesi hayatınızda olmasaydı, eşinle daha güzel bir hayat süreceğinizi düşünüyorsun, onların eşini yönlendirdiğini ve eşinin hala seni sevdiğini bu sevgiye ayrılmakla yazık etmiş olabileceğini de düşünüyorsun. Dönsem herşey değişir mi eşim aklına başına almıştır belki yanı şeyleri yapmaz düzelir, ya boşuna ayrılır pişman olursam gibi düşünceler. ınkar etsende aklının bir köşesinde var aslında bunlar. Bu kadar düşünmen, rüyalar görmen bu yüzden.. Ama hayatım gerçekler var. Bir insanı ailesi o kadar yönlendiremez demekki kendisi de sana gereken değeri vermemiş. Saygı zaten yok. Ailesine siz ne yapıyorsunuz demeyen insandan hayır gelmez bunu bil. Hayatını düzene koy ve hiç yaşanmamış say etrafına bak haline şükret...

canım çok geçmış olsun hata yapmışsın ama bunlar hak edıceksın dıye bı şey de olamaz kendıne çok çok ıyı bak kesın gıtmelısın ıhmal etme bence:)

haklisin ablacim, ben halime bin kere sükrediorum ama ne bilim ya gururuma cok dokundu... yani ben neler neler yaptim az bucuk sende biliosun, ve yaptigim bütün fedakarliklarin karisligi bu olunca cok kanima dokundu... ama kararim kesin bosanacam bu yoldan geri dönmem keisnlikle ailemi bi daha yari yolda birakmam ölürüm daha iyi Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali

canımm sen buraya da mı üyesin aşk masalından gece mavisi ben bende burdayım.. Merhaba... Ama daha önce o forumda da dedim sana kafanı takma herşey yoluna girecek. Neyse ki sığınacağın bir ailen var seni abğrına basan ya olmasaydı.. Beterin beteri vardır. Kendini toparla ve yoluna devam et. Kendini geliştir yetişrir.

Mrblar... Benim adim Merve 19 yasindayim ve bundan 8 ay önce kacarak evlendim... Almanyadan trye ye kactim... akilsizlik yaptim cok pisman oldum sonradan... Ailemle felan baristim dügün dernek yapildi... Ailem tekrar almanyaya döndü bende trde kaldim esim trde yasiodu... Her neyse evliligimin ilk 2 haftasi rüya gibiydi diyebilirim... Ailesiyle beraber yasioduk... ne olduysa ailem almanyaya dönünce oldu... Dayak yemeye basladim güya sakadan vuruomus ama her tarafim mosmor oluodu... Icmeye basladi... bende ickiden nefret ederim... herseyimi ailesi ve kendisi elimden aldi laptopumu telefonlarimi... ne ailemle görüsebiliodum nede disariya cikabiliodum... Ailesi en mahrem konularda bile karisiodu dogum kontrol hapi kullanmam yasakti ve istemeden hamile kaldim... aslinda daha bebek sahibi olmaya hazir bile degildim... dedigim gibi ailesinin zoruyla oldu... Cok cookk uzun seyler var aslinda ama detaya girmeye gerek yok... Simdi bosanma davasi acildi 09.07 ilk durusma... Ben ailemin yanina geleli 4 ay oldu... Bana cok seyler yapti biliorum ama nedense hala icimde sevgisi var... silip atamiorum... aklima gelior hep oturup agliorum... Bide üstelik bebegimide kaybettim... buda üstüne tuz biber oldu... bana hakaretler mi etmedi iftiralar mi atmadi... bisürü seyler yazmis mahkemeye sinirlerim iyice bozuk hep üzülüorum diyorum tamam benim hatamdi kacmak ama bu kadarini hakketmemistim diye... acaba depresyonda miyim bunalimdaymiyim sölermisiniz? Pskologa gidiyim mi? G