Kimya Mühendisliği önü açık, güzel paralar kazanabileceğin bir bölüm. Yeni mezun birkaç arkadaşım güzel işler buldu, oradan biliyorum. Psikoloji konusunda bilgim yok yanlış bilgi vermeyeyim şimdi. Ben de eskiden mutlu olacağım bir meslek sahibi olmak isterdim. İşimi severek yapayım, her gün mutlu uyanayım falan... Ama öyle olmadı. Bilgim olmadan rastgele tercih yapıp bir bölüme geldim. Öyle pişman oldum ki anlatamam. Her gün ruhum acı çekiyor ya. Okula gitmek istemiyorum, bu mesleği istemiyorum. Ben matematik ve fizikten nefret ederim mühendislik nasıl bana göre olsun? İlk sene derslerim de iyiydi. İç sesimi bastırabiliyordum o yüzden. Şşş kapa çeneni kız, ne güzel okuyoruz işte diyodum ona Derslerim kötüye gitmeye başlayınca iç sesim dans ederek "ben demiştim zuhahaha" diye bağırarak geri döndü. Okulum uzadıkça uzadı. Ben de sonunda bir plan yaptım. Dedim bütün paramı bidon bidon benzine yatırayım. Gece okula gizlice girip her yeri güzelce benzinlerim. Sonrada yanışını izlerim nihohaha Şaka yapmıyorum, okulu yakmama çok az kalmıştı Okulum bu dönemin sonunda bitecek umarım. Yani artık bitsin n'olur. Bütün yetkililere sesleniyorum buradan Bölümümle tanışmamız görücü usulü oldu ama zamanla birbirimizi tanıdıkça ona ısındım. Bence sen de okulla işin bittikten sonra mesleğini seveceksin. Okulda bu kadar çok başarısızlık üst üste gelince insan bölümden de hayattan da bıkıyor. Ne yaşama hevesi bırakıyor ne bir şey... O yüzden başka şeylere yöneliyorsun böyle. Birde şu var: bu okula 5 seneni verdin. Bir anda bırakıp gideceksin, eline de hiçbir şey geçmemiş olacak. Ben bunu göze alamadım o yüzden bırakamadım okulu. Yaşım da genç aslında "hayallerini takip et" temalı bir cevap vermemi bekliyor insan ama okulunu bitir diyerek mesajımı sonlandırıyorum

Eskiden çok idealist bir insandım, ama şu an inanın şöyle piyango falan vursa okulu tamamen salacağım, lise mezunu olayım ama huzurum olsun. Ben de nispeten daha hafif olur diye düşünüyorum kendi bölümüme göre, İzmirde kalmak istiyorum dediğiniz gibi ayda 1000-1500 lira arası para kazanabilirsem İstanbul'a dönmek zorunda kalmam.

Ben de psikoloji okumak istiyorum Ama zevkine. Şuan okuduğum bölümde devam ederken psikolojiyle ilgili olduğumu fark ettim ben de 5 yıldır 2. sınıf okumak şuan pişman olduğun bir şey olmalı. Bundan 5 yıl sonra da neden bir 5 sene daha harcadım demek var.. Yapabileceğine inanıyorsan hem çalış hem yeniden istediğin bölümü oku derim. Hem sevmediğin bölümü okumak, hem yalnızlık falan seni çok bunaltmış. O yüzden bu bıkkınlık. Sevdiğin şeyleri yap bak nasıl canlanıyorsun. Bence eminsen daha fazla geç kalma

Ben psikoloğum. Eski cazibesi kalmadı bu mesleğin eğer çalışmak zorundaysan okuma derim. Kendine daha garanti bir meslek bul. Çok fazla kontenjan açıldı yığılma oldu bu meslekte. Ders saatleride az değil okula devam etmek zorundasın. Okuduğun kimya bölümünde de iş bulma sıkıntısı var sanırım. Keşke bölümü sevmediğine karar verdiğinde kendine hemen başka bir yol çizseydin. . push ;

Neye gore kime gore gec kalmislik? 5 senede 2. Siniftasin ve bu sekilde nefret ederek daha bi 5 yil da ancak bitirirsin ama kendini de yiyip bitirmis olursun. Ama simdi herseye bi rest cekip azimle calisip istedigin bolumu kazanirsan 4 senede bitirmis mutlu bir birey olursun. Onemli olan gecen zaman degil o her halukarda gececek. Onemli olan senin bu gecen zaman zarfinda mutlu olman... kritanzem

Üzülmeyin, ne güzel bebeniz var. Ben de çok istiyorum. Hormonlarım doğurmam için yalvarıyor ama daha 10 sene yapamayacağım gibi duruyor. Erkek arkadaşımın annesi ziraat mühendisi, bir gün bile işini yapmamış hep resim çizmiş. Kendini ressam olarak tanıtıyor, tablolarını internete koyuyor. Mali bir getirisi olmamış ona ama memnun halinden. Umarım size hem maddi hem manevi tüm doygunluğu yaşatır çizmek. :)

Çok teşekkür ederim güzel yorumlarınız için, psikolojiyi bitirmek yeterli olmuyor, yüksek lisansıyla beraber en iyi ihtimalle 30 yaşında mezun olacağım. 8 sene geriden geleceğim. Allahım neden en başında psikolojide diretmedim nereden yazdım bu bölümü bilmiyorum. Sistem değişti evet, benim sözel çalışmam gerekecek matematik ve fenden eksiğim yok yetişir diye düşünüyorum. Ama hayatımda hiç Türkçe ve coğrafya çalışmadım. kritanzem

Canm benjm abimde babamda muhendis bana da tercih zamani muhendislik yazdirmadilar bayan icin zor diye ben smdi ozelde ogretmenlim yapiyorm aile grubundan Cumartesileri msj atiyolar hepsi evde kahvalti yapiyo yada uyuyo oluyo ben ise 8 de mesai baslamis calisiyor oluyorm. Bosver bunlari kendini kanitladiktan sonra ozel sektorde sen istenilen kisi araman muhendis olursun. Ve ayrica 1 saat bile mesaiye kalsan ucretini adam akilli fazladan alirsin Maasi da iyi oluyor muhendislerin tecrube arttkca yilda memurlar %4 zam icin ter dokerken muhendisler bir anda %50 bile zam alabiliyorlar. Dedigim gbi universite hayati ders calismak seni bktrmis olablr bende sevmiyordm herkesin basina geleblr :) ama bi calismaya baslayp kendi parani kazaninca ayaklarının uzerjnde durunca bence isini de seversn :) is yerinde herkes sana muhendis hanm diye sorular sordukca hosuna gidecekTir eminim :)

24 yaş asla geç değil. yeter ki sizde o heves, o azim olsun. tepeden bir bakış açısıyla yargılamak istemiyorum ama, bir iki kişisel gelişim kitabı okuyup "ya psikoloji çok güzel yaaa" diye düşünmeyin. kendinizde o potansiyeli görüyorsanız başka! biraz akademik yayınlar okuyun bakalım. üniversitelisiniz gidin bakalım kütüphaneye popüler kültür kitapları değil de, ciddi ders kitaplarını okuyun. mesleğe bakınca çok cazip geliyor. genelde hastanelerde çalışan psikologlar zarif, iyi giyimli hoş kadınlar oluyor. hekimler gibi ağır bir eğitim ve süreç de gerektirmiyor. çocukluğumda bana cazip gelen, adeta bir fotoğraf gibi aklımda olan bir kare yüzünden seçtim mesleğimi diyebilirim. çok severek okudum bölümümü. hala da iyi ki okumuşum diyorum. mesleği çok sevmedim ama, kendime kişiliğime göre bir yol buldum ben de yaşayıp gidiyorum :) ama ben de dönüp baktığımda, farklı bir tercih yapabilirmişim diyorum. tıp okuyabilirmişim mesela. bu yaşımda ilgimi çekiyor oysa o çağlarda aklımın ucundan bile geçmedi. sonuç olarak, başa dönelim. okul biter bir şekilde. 3-4 yıl insan hayatında nedir ki? kimya ile ilgili iş alanlarını iyi araştırın. onu hedefleyin. yok yine diyorsanız ki sevmedim, sevemedim o zaman da yeni bölümünüzü okurken yapabileceğiniz işler var. öğrencilerle çalışan ajanslar, saatlik işler vs. artık her şey reklam lansman oldu. bu tarz işler izmir'de de vardır mutlaka. . push ; hanmadi Love

Konfüçyus un bir sözü vardı. Eğer Sevdiğin işi yaparsan, hayatın boyunca bir kez bile çalışmış olmazsın.. Hiçbir şey için geç değil

5 senede hala ikinci siniftaysaniz, birakmak ailenizin hayrina olur bence. Daha azimle okuyacaginiza inandiginiz yeri kazanmaya calisma fikrinizi destekliyorum. Ancak finansal kisimdan ailenizden destek alamazsaniz ne yapacaginizi bi dusunun

Çok teşekkür ederim yorumunuz için, makale ve ders kitaplarını inceleme işini en kısa zamanda yapacağım. Bir kaç yorum önce de söylediğim gibi, başarısızlıklar arka arkaya geldikçe benim akademik özgüvenim çok düştü. Hararetli bir şekilde altından kalkarım ben bunun ya diyemiyorum, çekiniyorum. İnsanlarla ilgilenmeyi, tavsiye vermeyi sevdiğimi biliyorum. Elbette koskoca bilim dalının sınırlarını insan sevmek çizmiyor. Ama ben bu hayatta neyi sıkılmadan, boğulmadan yapabilirim diye düşündüğümde aklıma gelen tek yol bu. Bu okurken çalışmak hususunda bahsettiğiniz işler tüm öğrenciler için olan işler mi, yoksa psikolog adaylarına özgü alanlar var mıdır öğrencilerin çalışabileceği? Sizin bölümünüzü okurken, iş bulurken en çok zorlandığınız konular nelerdi acaba? kritanzem

Orası öyle tabi, her şey aynı anda tamamen istediğimiz doğrultuda gitmiyor, 4 4lük olmuyor çoğu kez; oradan hüzünlü olduğum şeyin, başka taraftan eğlencesi cıkıyor... Hayat yani :) Konusunu açmıştım bunun, orada bir üye "Hayaller lanetlidir" gibisinden bir cümle kullanmıştı. Bu hayal, benim lanetim gibi, öyle ki direkt drama kraliçesine bağlayabilir, ağlak ifademi yüzüme giyerek "Çok istiyordum" diyebilirim Çiziyorum illa, yani çizmesem zaten duramam da, işte bir hayali ne kadar istediğiniz ve o yöndeki yeteneğiniz ile ilintili bir durum sizinki de. Yani "Mühendislikte olmuyor, psikolog olmak istiyordum, onu olsam nasıl olurdum?" buğusu mu yoksa "Ben psikolog olmak istiyorum ve bu meslekte iyi olacağımı hissediyorum. Biliyorum bunun azmi, sevgisi ve yeteneği bende var" netliği mi... Bu eşiği bi geçmeniz gerekiyor. kritanzem

Krizantem sen daraldın bu ara, Canım yaşın daha çok genç neden olmasın. Ama kazanacaginin garantisi yok. Ben olsam bi silkelenir, hem okula asılır hem de sınava çalışırdım. Kazanırsan yakarsın gemileri :) Hem kafan derslere yogunlasirsa erkek arkadaşını da kendi haline bırakırsın bi süre. Onun da düşünme fırsatı olur

Erkek arkadaşım da birebir aynısını söyledi, başarısız bir mühendis olacağına vay be diyecekleri bir psikolog ol dedi. Başarısızlıklarımın ardı arkası kesilmiyor, artık ''acaba ben geri zekalıydım da 24 sene fark edemedim mi?'' noktasındayım. Bir şeyleri becerebilmem lazım artık. Özür dilerim yaranızı deştiğim için, siz neyi itelemiştiniz? hanmadi Love

Siz o vasfı aldıktan sonra kaç yasında olduğunuzun bir önemi yok. Nasipte varsa çok daha iyi yerlerde çalışma sansınız bile olabilir. Yas faktörünü engel olarak görmeyin. L

Doğrusu ilki, mühendislikten uzaklaştıkça psikologluğa yaklaştım. Ama akademik konularda özgüvenim eser miktara düştü şu geçtiğimiz 5 yılda. Asla ''Ben Kritanzem'im ya hu, altından kalkarım, başarırım, ben istersem her şey olur.'' diyemiyorum. Pısırık pısırık bi di bını mı denesem? bilki dıhı iyi ılır, dıhı mıtlı ılırım. diyebiliyorum. O bile bir umut oldu benim için.

Yaramı deştin kardeş Aynı günde ikinci "Hayal-hayat" seçimli konu... O geç kalma hissini iyi bilirim, hayaline 15 sene geç kalmış biri olarak ve geç kalmaya devam ediyorum. "Genç ve başarılı" tanımının yan yana kullanılamayacağı zamana doğru itelemek hayalimdekileri... Kız istiyorsan, eminsen başla. Başarı, emek-sevgi-sabır ve itinadan gelen bir şey. Sevmediğin işte ortalama olacağına, sevdiğinde bir numara ol oradan kazan.

anladım ama bence halledersın ya hıc sayısalı olmadan kardesım malıye bıtırdı yapılır yanı yterkı ıste bu bolumu ne zaman bıtırecegın garantımı bıttıkten sonra heemen ıs bulup bulamıcagın o zaman kac yasında olacagını da bılmıyosun tabı e o zaman

Çok teşekkür ederiiim.

Siz psikologsunuz sanırım, yani psikolojiden 30 yaşında da mezun olsam bir şeyler yapabilir miyim, bir dezavantajı olur mu? kritanzem

Kelin merhemi olsa hesabı oldu biraz ama aslına bakarsan al benden de o kadar. Bunaldim ama b.. k sürdürmemeye çalışıyorum Yok canim ne felsefesi, size 1 tane yeter :))

Psikoloji bölümü bildiğim kadarıyla pek ağır değil. Hatta haftalık ders saati çok az diye biliyorum. Sizi şu an asıl üzen maddi durum. Psikoloji okurken part time çalışırsınız, yazları da full çalışırsınız bu sayede ailenize pek yük olmazsaniz içiniz de rahat eder. Olur yani bence

Umarım altından kalkarım hanmadi. :') Daha buradayım bakalım hep beraber yaşayıp göreceğiz.

Est. Benim yaram değişmeye müsait durduğundan o. :)) "Yapma demiyorum, yap, ama hobi olarak yap" zihniyetinin bir kurbanı olarak, ressam olmak... Seninkine yakın bir bölümden mezunum. Ve mesleğimden nefret ediyorum-yapamıyorum. Şimdi de evde kendi kendime devam ettirdiğim şeyin, kursuna gitmeye çalışıyorum 14 aylık bir bebe ile. Yarım yamalak, öyle işte.

Of keşke ya bir de bizim okul zaten Yaaa ne sigarası bırak onu elinden. Senin şuan ciddi bir karar vermen gerekiyor, ya devam ya tamam. Devam edebilecek motivasyonun ve isteğin yoksa seçenek belli... Ama her türlü çok çalışman gerek. Yapabilirsin de neden olmasın? kritanzem

arkadas haklı

Merhaba, konuları biraz arka arkaya açmış olacağım ama yalnızım, yalnız kaldıkça düşünüyorum, düşündükçe daralıyorum. Kendimi çok geç kalmış hissediyorum. Bu yaşımdayken gelmeyi hedeflediğim noktada değilim. Şöyle ardıma dönüp bakıyorum da, sanki hiçbir şey başaramadım hayatta. Boşa yaşamışım gibi, hiçbir şeyim yok gibi hissediyorum. Hep kardeşimi ben okutacağım diye düşünürdüm, ama hala ailemden destek alıyorum. 24 yaşındayım. İngilizce kimya mühendisliği okuyorum ve bölümümden nefret ediyorum. Üniversiteye 2012 yılında, ÖSS ye ikinci girişimde girmiştim. Çok mutlu olmuştum şehir değiştireceğim, özgür olacağım diye. İzmir'e çok büyük umutlarla geldim. Bölüm derslerimin başladığı ilk sene çok mutluydum, ilk dönemim çok güzel geçti, neredeyse tüm derslerimi verdim. Sonra hayatımda bir çalkalanma oldu, ve ben yarım dönem kadar okuldan uzak kaldım. Bu yüzden de sınıfta kaldım. 1. dönemi önceden verince toplam 2 dönem ve yaz tatili okula gitmemiş oldum. Koptum ben sonra okuldan. Ardarda derslerden kalmaya, okuldan soğumaya başladım, sadece okulumu mu sevmiyorum yoksa bitirince bölümde çalışmak da mı bana göre olmayacak bilmiyorum. Bildiğim tek şey hayalimin bu olmadığı. Ben sayısalcıyım fakat hayalim psikolog olmaktı, hala öyle. İzmirde olduğum süreçte kiramı babam, kişisel giderlerimi annem karşıladı. Babamla ayda bir kez muhatap olmam gerek ve ondan hoşlanmıyorum. Anneme yük olmak moralimi bozuyor. Özel ders veriyorum ama bütün ihtiyaçlarımı karşılamıyor tabii. Yakında kredi geri ödemem de gelecek. Canım maddi konularda da sıkkın yani. Diyorum ki, bölümü bırakayım. Başlayalı 5 sene oldu, hala 2. sınıftayım. Bir beş sene daha bununla kaybedeceğime yeniden sınava girip psikoloji yazayım. Bana bu konuda destek olabilecek insanlar erkek arkadaşım ve kardeşim. Babam da annem de muhtemelen köpürür bu habere. Öte yandan da kendimi çok yaşlı, çok geç kalmış hissediyorum. Dostlarım hayatlarını kurmuş, paralarını kazanırken kimileri bebek beklerken hayata yeniden başlama fikri, yeni bir bölüm fikri, ya bunu da beceremez bunda da başarısız olursam ihtimali beni çok korkutuyor. Psikoloji okuyup, işsiz, parasız kalma ihtimalinden de ayrıca korkuyorum. Üstelik sanki kardeşimin hakkına giriyormuşum gibi geliyor okulu bitiremediğim her gün. Sanki canımı alacaklarını bilsem oturup o termodinamiğe çalışamayacağım öyle tiksindim ya. Tüm bunların ışığında; ben çok mu geç kaldım? Sizce bölüme devam edip uzun sürecek de olsa bitirip para kazanma olasılığımın yüksek olacağı ama muhtemelen sevmeyeceğim işi mi yapayım, yoksa tüm kaygılarımı bırakıp, nerden dönsek kardır deyip, bu yaştan sonra becerip beceremeyeceğimi bilmediğim, ama çok ilgili olduğum ve dostlarımın yakışacağını düşündüğü psikoloji bölümü için mi çalışayım? Ve aranızda psikolog hanımlar varsa bana biraz imkanlardan, zorluğundan, çalışma hayatlarından, maaşlarından bahsedebilirse inanın çok memnun olurum. Sevgiler. yildizlibulut - tek ayak

Hepsinin okyamadim ama psikoloji bölümünü annenlerin olduğu şehirde yazarsın masrafın olmaz E

Sorma, ya erkek arkadaşımı boğazlayacağım, ya okulu yakacağım. İnanılmaz bunaldım. Ben de böyle düşünüyorum. Ama tembel de biriyim öte yandan, ikisini aynı ayna yürütmeyi deneyeyim ama ÖSS yi ön plana alayım diyorum. Bir aklım da bir sene daha okuyup teknikerlik diploması al diyor. Acaba psikoloji tutmazsa felsefe mi yazsam limon?

Keşke aöfte de olsa, ikinci üniversite olarak okurdunuz, tertemiz. Çok, çok bunaldım. Bugün ilk defa ikinci paket sigara açtım. Sağlığımı da bozuyor bu bölüm.

Benim bi arkadasim 5 yil matematik okuduktan sonra 5. sınıfta radikal bi kararla ayrildı iki yıllık bi bölüm okudu ve atandi bazen radikal kararlar vermek lazim..

Ben olsam bölümü birakmazdım Sınavı kazanacagınin garantisi yok Hadi kazandın diyelim O bölümle ilgili calısma hayatının olacagınin da garantısı yok Ülkemiz koşulları malum ortada Ya kazanamazsan Kazandıktan snr iş bulman için de zaman gerekli Psikoloji okusan ne iş yapacaksın kendini farklı alanlarda da geliştirmen gerekir ÜZgünüm ama bu ülkede ne insanlar istediği Bölümü okuyor Ne okuduktan snr istediği mesleği yapamıyor Ülke kosulları zaten cok zorda Ben kimsenin güle oynaya işine gttiğini sanmıyorum T

ayrıca evet gencecıksın daha 24 ne kı hayatın bası nıye oyle kotu hıssedıyosun kendını onunde koca bır omur var sekıllenmeyı bekleyen nasıl mutlu huzurlu hıssedıceksen nereye aıt oldufunu hıssedıyosan o yolda yuru ve kımsenın onune cıkmasına musade etme senın hayatın bu annen veyaa baban calısmıcak o meslekte yada o bolumu onlarda okumuyo herseyı sen yasıyosun bu hayat senın L

turkıyede olsaydım bende ıkıncı unı olarak psıkolojı okumayı ıstıyodum aynı yastayız ve bence nerden donsen kar otur tekrar hazırlan unı sınavına sınav sıstemı degıstı sanırım turkıye de ne zaman sınavlar bılmıyorum ama yetıstırebılecegıne ınanıyosan basla. ayrıca kardesının hakkına nıye gıresın onun kısmetı ayrı senınkı ayrı bız 3 kardes aynı zamanda unı okuduk hıcte haklarına gırdıgımı dusunmuyorum aynı sekılde onlar hakkındada benım hakkımı yıyıyolar dıye dusunmedım. bence hayallerını gerceklestır psıkolojı benımde hala hayalım ve deger bence

Ahaha, çok güldüm yorumunuzu okurken. Ben de bazen asılayım diyorum, en kötü 2. senenin derslerini verip teknikerlik alıp çıkayım diyorum. Annemi üzmeyeyim diyorum. Ama ayaklarım geri geri gidiyor, hep bir bahanem var okula gitmemek için. İnsan kendine yalan söyler mi ya? Ben kendime yalan söyledim, adet ağrısı çekiyorum yatam da uyuyam geçerse giderim dedim ağrım olmadığı, yalnızca çok hafif bir sızım olduğu halde. Ayaklarım geri gide gide cin oldum, ters döndüler. Para çok cezbedici, ama bölümü 10 senede bitiren birini iyi bir şirket işe alacak mı? Kocaman bir soru işareti. Keşke biri al, bu sektörde çalışmamak şartıyla diploman, defol git dese. Alırım inanın, sırf şu beş senem çöp oldu dememek için. Fabrikaların önünden bile geçmem. kritanzem

Sınav sonrası tercih yaptırırken öğrencilere her 10 eşit ağırlıkçıdan 5'i psikoloji diyor. Ne var bu psikolojide anlayamadım hala. Bölüm çok güzel ona lafım asla yok yani bir insanın hem kendi ruh halini tanıyıp hem de bunu başkaları üzerinden meslek olarak icra etmesi harika ama son dönemdeki bu yükselişi anlamıyorum. Türkiye'de psikoloğa gitme yüzdesini de düşünürsek çok zengin ve havalı bir muhitte danışma hizmeti vermeyecekseniz bence gerek yok. Psikologluk biraz çevre gerektiren bir meslek yani tavsiye üzerine ününüz artıyor ve iyi para kazanmaya başlıyorsunuz yoksa iş imkanı çok çok iyi değil. Ha yüksek lisans yapıp ilerlerseniz orası ayrı, o zaman çok güzel bir hayatınız olabilir.

Sarılalım yere batsın okulu, atom fiziğine de profesörlüğe de lanet olsun.

Evet benim zamanımda da çok popülerdi, çok kalburüstü çevresi olan biri değilim ama ağzım çok laf yapar belki faydasını görürüm. Sanırım yüksek lisanssız klinik açamıyor psikoloji okuyan öğrenciler. Ben bir furyaya kapılmak için yaşlıyım aslına bakarsanız, insanlarla ilgilenmeyi, içinde insan olan bir şeyler yapmayı istiyorum. Stajımda gördüğüm mühendislere bakmak bile beni daralttı. Bir odanın içinde, bilgisayar başında, tozun toprağın içinde çalışıyorlar sahada. Bilmiyorum para için değecek mi? Ama aç da kalmak istemiyorum okulu bitirip. Keşke daha erken davransaydım gerçekten. Bu yüzden geç kalmış hissediyorum. Kafam çok karışık. kritanzem

Değil mi ya, ben de güle eğlene okuluma gitmek istiyorum. Benim de hoşuma gitmiyor evde kös kös oturup anneme yalan söylemek, okul iyiydi anne demek. Ama ya onu da beceremezsem, üzerime yapıştı akademik başarısızlık. S

Bu hayata hepimiz sadece bir kere geliyoruz, ve bunu sekillendirmek bizim elimizde. Mutsuz olacagin hicbir isi yapma, inan ki insanin ic huzuru, mutlulugu her seyden daha mühim. Ayrica hic de gec kalmis degilsin daha genceciksin, mis gibi de hayallerini gerceklestirirsin. 40 yasinda üniversiteye baslayanlar var, ve cok iyi sonuclar aliyorlar. Bence hayallerinin ve ic huzurunun pesinden gitmelisin.

Evet bu mesaj da çok mantıklı... Yokuspokus

Kimya ogrt mezunu biri olarak soyleyim termodinamik seven var midir :) hic sanmiyorm. Bende analitk lab i 5 yilda zar zor verdim. İsteyerek mi gittm kimyaya pek saylmaz aslinda eczaci olablrdm ama cok iyi bi unide okumak hayalimdi iyi uni siradan bolum okudum. Pdr okumayida cok istiyodum bi sayisalci babam oldgu icin hic bi zaman musade etmedi. Unide evet cok zorlandm sevmeye sevmeye gittim ama mecbur olduğumu bildigim icin afedersn essek gbi calstm 5 yilda zor gectgm derslerim oldu sacma sapan organik sinai diye dersmiz vardi vizesinden 01 almistm saka gbi. Severek okumadm ama isimi severek yapiyorm. Bana sorarsan part time is bul kendine hem calis hem psikoloji oku. Yeni sistemi universte giris sinavini takp ettiysen zaten sozel cokta calismana gerek yok eskisi kadar soru sayisi olmucak hatta sosyal hic cozmeyecekti sayisalcilar ama tepki alinca getirildi tekrar. Hayallerinin pesinden gidebilirsin ben gitmedim gec kalmislik hissi vardi bende istesem tekrar okuyabilirdm ama ona bile usendim. Gucun varsa tekrar basla hayata. Ama zorlarsan kimyayida bitirirsin bence okumayi sevmeyebilirsn ama calisirken bunlarla cokta muhatap olmucaksn isini seversn bence :) karar senin canm Allah yardmcin

Kardeş depresyondasın belliki bende depresyondayım gel sarılalım insanlar pis kaka zaten sitesakini Lakin biraz sakin.. tek ayak

Okuduğun bölümün hatırı sayılır puanı var. Bu sistemde bunu başardıysan her şeyi başarırsın