Benim illa boşanacak bir evliliğim yoktu. Bazı evlilikler ziyan oluyor kar zarar oranına bakarsak.30 yaşında boşandım.9 yıl oldu. Çocuk olmaması benim kaybım oldu. Keşke bir çocuğum olmuş olsaydı. Ben her yönden ziyana uğradım.

bazen diyorum. bosanmak büyük bir yükten kurtulmak ferahlamak olurdu cocuk. olmasaydi...

Peki çocuksuz 32 yaşındaki ben için çok mu geç?

Erkegin boynu bükük olmuyor çünkü genelde kendi parasını kazanıp hayatını idam ettirebiliyor, boynu bükük olmuyor çünkü boşanan bi erkeğin hayatındaki tek değişiklik karısının koynunda yatamıyor olması. onun dışında yine evi var, rutin ihtiyaçlarını gideren bi annesi var, ayağına dolanan nereye bıraksamda çalışabilsem diye bi çocuk sorumluluğu olmuyor. Ama kadın öyle mi? Elalem ne derin dışında ürkmesi gereken bi hayat var önünde, çocuğu var, çocuğuyla baba evine dönmek var. Bırakıp çalışsa zaten babadan ayrı bi de anneden mi ayrı kalsın diye düşünülüyor, çalışmasa babaevinde hem kendini hem evladını yük gibi hissediyor. Sizin yorumunuz çok doğru ama çocuksuz çiftler için, yada çocugu büyümüş meslek sahibi anneler için.

öncelikle bosanan butun kardeslerime allahtan güc diliyorum ve bunu basarabildiginiz için kutluyorum.. cnku eminim. bosanmaktan cekinen aile baskisii cevre baskisi gibi etkennler yuzuunden ne illet kocalara ve ailelerine boyun eģen kadinlarimiz vardir... ben esimle buyuk bir kavga aninda dusunuyirum oturup.. simdi bunla bosansam nolucak cocukda var.. maddi durum da yok ailenin yanina siginicam cocukla.. ve orda eskisi gibi olmayacakhic birsey. gelinlikle mutlu mesut ciktigim evime kucamda cocukla ezilmis boynu bukulmus bir sekilde donucem ve orada beni neler bekleyecek mutlaka kendimi siğinti gibi hissedicem ailem bunu hissettirmese bile mutlaka ben boyle hissedicem... bunun gibi bir suru sorun... en iyisi kirada olsa kendi evini kurmak galiba... ben bosanmis arkadaslarimla konusmak istiyorum.. yasadiginiz kabusu atlatip hic gelin olmamis gibi bir hayat surebildinizmi... buarada yanlis anlasilmasin cekilemeyecek kadar kotu bir evliligim yok rutin idare eder tarzda bir evliligim var istemedigim seyler yasayinca bu his geliyor ve gidiiyor sadece.. ama hic belli olmaz hayatins neler gosterecegi

o öğretmenlerin, memurların, diğer çalışanların katlanma sebebi öğrenilmiş çaresizlik bence biraz, o alandan çıkarda daha kötü şeyler olacağı hissi, boşanınca tüm toplumun onlara düşman olacağını şimdi durumlarından daha kötü bi hale geleceklerini düşünüyorlar, evli olmayı statü sahibi olmak gibi gördüklerinden o statüyü kaybetmek istemiyorlar.. kendi gerçek hayatımda gayet güzel paralar kazandıkları halde boşanmayan arkadaşlardan edindiğim çıkarım bu, üstelik evlilikleri kötü gittiği halde bir çocuk daha yapıyorlar, kronik mutsuzluk dicem de, belki de onlar kronik mutsuzlukla mutlu oluyorlardır...

"Boynunuz bükük" dönerseniz ömrünüz boyunca ezilirsiniz, bunu söyleyeyim. Neden yani bu boyun büküklüğü ben gerçekten anlamıyorum. Erkek boynu bükük olmuyor, hatta rahat rahat yeniden evlenebiliyorken siz neden boynu bükük olasınız? Bakın evlenmek iki insanın hayatlarını beraber paylaşmaya, bir aile kurmaya karar vermesi demek. Bazı durumlar olur, umduğunuz gibi çıkmaz. Anlaşamazsınız. Böyle bir durumda da yollarınızı ayırırsınız. Sevgiliden ayrılmaktan bir farkı yok, tek farkı belli başlı prosedürlerin yürütülmesi. Mutsuzsanız, ite kaka bir arada duruyorsanız, çocuklarınızı da kendinizi de daha fazla mutsuz etmemek için yollarınızı ayıracaksınız. Maddi durumu sıkıntılı olan kadınlar var ama isteyen için bunun bir engel taşıdığını düşünmüyorum. Burada bir hanım yazmıştı, eşinden şiddet gördüğü için sığınma evine kaçıp üniversite bitiren sonra da bir şirkette müdür olan. Ekstrem bir örnek olabilir ama kadın isterse önünde kimse duramaz. Boşanmak istemeyenler sırf "Elalem ne der" mantığıyla hareket ediyor, kızıyor ve üzülüyorum. Bu hayatı elalem değil, siz yaşıyorsunuz.

kadinin okumasi meslk sahibi olmasi cok buyuk bir etken evlulikte kadin icin aama azonede okuduk bdv de ogretmen ve dayk yiyor beyax isik goruyor ama onunda sebebi ailesi

Bu arada konu sahibi kolay olmaz elbette ama çok mutsuzsan yürümeyecek gibiyse ailenle konuş zamanla işe falan girersin herkesin yapabileceği işler vardir elbet yavaş yavaş kurtarsın hayatını. Hiç detay vermeissin kaç yasindasin nasılsın sorun yasiyorsun

Çocuk varsa, kadının hic evlenmemiş gibi hayatına devam edebilmesi bence mümkün değil. Çocuk bir insana her konuda yüktür. Prens ve prenses anneleri lütfen alınmasın ama bu benim icin böyle. Çocuk evliykende ağir bir sorumluluk, boşanınca daha beter tamamen kadina kalıyor bu ağir sorumluluk. Bence çok zor. Not: Coluk cocukla bosanmış, hayatinı devam ettirmeye calisan kadinlarida tebrik ederim ayrica...

Hiç çocuk istemememin belli başlı sebeplerinden biri.. Düşünüyorum, şuan boşanma aşamasındayım bide çocuğum olsaydı, bu kadar rahat olabilir miyim? Herkes beni öğrenci sanıyor 24 yaşındayım ama 18 gibiyim çok rahatım çünkü.. Kendim için yaşıyorum şuan başka bi sorumluluğum yok. Benim çocuğum olsa şu durumda depresyona girerdim, kesin!

Kararınızdan eminseniz asla geç değil. Ama sürekli bu ikilemde kalarak yılları tüketebilirsiniz.

ay canim. cok tatlisin ve haklisin birde 4 cift gozun bebek gozu oldugunu duaunsene oyuzden cocukluya bosanmak. genel. anlamda zor

bazen dusunuyorumda cocuksuz bosanmak gercekten cocuklu bir bayana gore vok daha kolay... bekar gibi hayatini devam ettirmek gibi olur.. ama ben ve benim gibiler her kavgada cok cok dusunuyor cocuk var diye... bilemiyorum ama. cocuk. olmasaydi galiba bende surdurmezdim ortada cok buyuk etkenler yok ama ailesiyle cok sikinti yasadim onlari gormek zorunda olmak beni cok yipratiyir esimde asla sahio cikmaz bana onlar konusunda... sevgi ask da yok ona karsi bende... sadece zor bulunan iyi insanlardan birtanesi benim gozumde...

Sizin adınıza çok sevindim. Tek basınıza biyerden baslar, yepyeni bir sayfa açabilir, bekar gibi takilabilir, kendinizi cabucak toparlayabilirsiniz.

Konuların hep insanlara soru şeklinde sen boşanıyormusun yok derdin ne açık açık yazsana veya kendine dert mi arıyorsun. D Depiedra Hedef 60... tek ayak

Cekilemeyecek derecede kotu bi evlilik degilse ve rutinse bence bosanmayin. ayrilsaniz baskasiyla evlenseniz buyuk bi askla bile evlenseniz yine rutine baglayacak. en azndan cocuklarinizin babasi Ben 2 aylik evlilik yasadm cocugum yok. ailem surekli sanki hic gitmemissn gbi dese de cevrenin sacma laflari yasadgn travmalar mahkeme salonlari filan derken cok yipraniyosun. benim gercekten cekilmeyecek bi evliligim vardi. en basta erkek degildi ve cinsel hayatim yoktu. sorunlu, surekli reddeden, evini gecindirmeyen, benden maddiyat bekleyen, yalan soyleyen, aileci ana kuzusu, enerjisiz, sinsi, sevimsiz biseydi. Allah kurtardi. bosanmam cok hakli sebeplerleydi benim. bosanmam gerekiyodu. sadece 2 ay olmasna ragmen cok zorlandm basta ailemn yanina donunce. cok agir bi surec ve buyuk sorunlar olmadigi muddetce bosanilmamasi taraftariym. Her kadina kavga aninda bosanma hissi gelir. fitratimiz boyle. o yuzden de dini nikahtan bosama hakki erkege verilmis. biz daha duygusaliz habire bosuyoruz bize kalsa. O yuzden yernzde olsam evliligme sarilirdm sıkı sıkı sanrm. dedgnz gbi normal bi evlilikse.

Okuyup meslek edinseydiniz eğer ne bu hislere kapılırdınız nede aile yanında sığıntı olurdunuz. Kimseye eyvallah etmeden otururdunuz evinizde, bakardınız çocuğunuza. Manevi taraftan elbette boşluk, yalnızlık vs gibi duygular yaşanır ama geçer.. Chess

Çocuklu olunca güllük gülistanlık olmuyordur elbet, çocuğum yok belki o yüzden tam olarak empati kuramıyor olabilirim. Ama sırf çocuğum var diye de insanların kendine eziyet etmesini, "Kaderim neyse çekerim" tavrını doğru bulduğumu söyleyemeyeceğim. O çocuklar anne babanın sürekli kavga etmesi, babanın anneyi darp etmesi gibi şeylere şahit olurlarsa ruh sağlıkları çok bozuluyor. Daha mutlu olmuyorlar yani. Ben herkese boşanın demem, çift terapistleri var iletişimsizlik problemleri baş gösterdiği zaman. Onlar çok yardımcı oluyor. Ama bazen evlilik kurtarılamıyor, ipleri koparmak gerekiyor.

Boşandığım zaman hayat bitti sandım ama o yalancı adama ve sahtekar ailesine daha fazla katlanamayacaktım. Kendime yeni bir hayat kurdum, ama işim kazancım çok iyi çok şükür... Ailemde hep destek oldu hem manevi hem maddi. Şimdi yeniden gelin oluyorum bir haftaya, hem de telli duvaklı. Nişanlım hiç evlenmemiş daha önce ve hiç sorun etmedi bu durumu. Mutlu mesut yaşayıp gidiyoruz. Artık değişti ailelerde zihniyette. çalışıyor olmasaydım da babam açısından bir şey değişmezdi, hep el üstünde tuttu beni, eminim o zaman da el üstü de tutardı. Çocuğum yok ama olsaydı eminim ona da sahip çıkardı. Elbette bir iç huzursuzluk Yaşar insan, yıkılan yuva... ama hayat böyle çok düşünmemek lazım bazen. Dilerim boşanıp benim gibi canı yanan herkes yine benim gibi mutlu günleri de görür.

Bazen bende düşünüyorum bende 32 yaşında ve cocuksuzum minnie

Cocuk mevzusuna katılıyorum. bizim kedilerimiz var, cok sukur cok da mutluyuz ama bazen girgirina takılıyoruz ayrilirsak kedileri vermem sana diyoruz birbirimize. esim kizlarimi sana vermem deyince kalbime tas oturuyor resmen. aksam eve girince 4 cift minik goz kapida karsilamayacak mi beni diyorum aglayasim geliyor. cocugu olanlar icin duzeni bozmak elbette cok daha zor. Tabi bunlarin hiçbiri kisinin kendine saygisini, yasam onurunu kaybedecek kadar mutsuz oldugu bir birlikteliği surdurmesine yetmez. iste o noktaya gelindiyse de her kadin eger gerçekten isterse mucadele edebilir ve mutlu olabilir bence.

Acayıp özendim sana hemde cok hem babana hem yaşantına hayat kader işte cok şanslısın

Evet eskisi gibi hayat sürebildim. SIFIR MOD %100

Maşallah diyelim :) Allah senin de kalbine göre versin. Hayat devam ediyor bir şekilde

hihi evet benim. konularim bu şekilde insanlarin dusunce yapilari farklidir kimi insan kendiyle ayni seyleri yasayanlari yada ayni duygulari hissedenleri dinlemeyi sever. bende onlardan biriyim.. he neden sordun.. Hayalperest5 Hayalperestim, bulutlardayım, uçuyorum tek ayak

Kesinlikle. Cogunlukla tum yuk annede oluyor, boşanmada cocuk annede kaliyor. Eger babadaysa, toplum kadina yükleniyor sen nasil birakirsin cocugunu sen nasil annesin kimbilir ne yaptinda sana vermediler cocugu falan şeklinde.

Bir anne olarak tamamen katılıyorum. Boşanma gerçekleştiğinde eğer çocuk varsa kadınla erkek eşit değil.

Bilemiyorum. Ama şunu söyleyebilirm ki ; kadın okuyacak işte.. mesleği olacak elinde. kimseye muhtaç olmayacak. Sırf iyi bir işi maaşı olmadığı, tek başına bir hayat kuramayacağı için durumuna katlanan çok kadın gördük bu forumda.

Bende yasim geciyoo esimden ayrilsam birdaha evlenmek zor evlenene kadar yas iyice geccek cocugu da istiyorum diye dusunuyordum cocugum da oldu sukur simdide isin icinden cikamadigim zaman ayrilsammi acaba diyorum ee kizimi diyom babasiz mi buyutcem yok olmaz birbirlerine cok duskunler diyorum boyle gel gitler hep yasaniyor..

Hem de yaşı küçük. Süper. Hiç evlenmemişle dahi evlenebilir rastlarsa.

Aileni evine git, bir süre annen çocuğa baksın sen de para biriktirip çocuğunu da alıp ayrı bir eve çık.