Evet psikolojin bozuk. resmen birebir benim basimdan gecenleri anlatmissin. evliligimin Ilk bir yili ayrilikla sinuclanacakti. Iyi bir psikiyatristle bir yil tedavi oldum. suan eski halim yok. istersen ozelden yazabilirsin sorun olursa. evliligin psikolojin yuzunden cikmaza girmesin.

Sız ıyıce bunalmıssınız sanırım calısmıyosunuz da bır an once pskolojık destek alın sevgınız ve saygınız da bıtmeden.

önce bi kan testi yaptır, kansızlığın, b12 eksikliğin, troidin vs varmı bi baktır bunlar çok sinir yapar. eğer varsa tedavini ol. yoksa psikoloğa gidip terapi yada antidepresan kullan. kendine ve çevrene zarar verme. bi yerden başla. düzelince geç kalmışım keşke daha önce gitseydim diyeceksin.

haklısın bunun için uğraşıyorum zaten eşimi daha fazla üzmek istemiyorum ve üstüme çocuğumda etkileniyo bu durumdan

öfke kontorol bozuklunuz var sanırım.. herşeyin farkındasınız.. sizin gibi pek çok insan var.. psikiyatriste gidin özele gidin mümkünse.. daha uzun süre muayne olabilirsiniz.. faydası olur.. bende ailemden farklı bir şehirdeyim annemde rahmetli oldu.. evliliğimin ilk yıllarında eşimin ailesi ile sorunlarım olmuştu.. zamanla geçer.. eşinizde arada kalıyor.. her aklınıza geleni eşinize açmayın bence.. evlilik yıpranıyor zamanla.. I ice floe

Merhabalar, öncelikle teşekkür ediyorum böyle bir sayfa oluşturduğunuz için..3 yıldır evliyim 30 yaşındayım ve 2 yaşında bir oğlum var, sorunum evliliğimin başlangıcından itibaren sürekli gelen bir buhran yaşamam, her şeyi kendime dert ediyor sürekli bunun için eşimle tartışyorum, ha gerçekten dert edilecek konular oluyo olmuyo değil ama olmayacak şeyleri de haddinden fazla büyütüp eşime ağır sözler söyleyip onun kalbini kırıyorum elimde olmadan, aşırı bir öfkem var en ufak şeyde parlıyorum hemen sinirleniyorum yardım edin bir fikir verin lütfen bu huyumdan nasıl kurtulabilirim.. olaylar karşısında sakince oturarak konuşarak halletmek istediğimde bile yine kızıyorum eşimin cvp olarak verdiği kullandığı bazı kelimeler bile yetiyo sinirimin tavan yapmasına haksızlığa uğradığımı eşimin beni yeterince olaylar kaşısında savunup arkamda durmadığını düşünüp sinir krizleri geçiriyorum... memleketimden uzaktayım ailemden de, senede bir veya iki kez bir araya gelebiliyorum kendi ailemle, pek sosyal bir hayatım yok samimi bir şekilde konuşup dertleşebileceğim kimsede, bulunduğum yere eşimin ailesine ve en önemlisi evliliğe alışma aşamam beni çok bunalttı ve yıprattı, eşim çok iyi bir insan yukarda allah var çok da sabırlı peygamber sabrı derlerya aynısı, onun çabalarıyla ayakta duruyo bu evlilik bana göre eşimi seviyorum fakat kırıldığımda gözüm bişiy görmüyo gitmek istiyorum sadece, yaşanan tatsız durumlardan hep pişmanlık duyuyorum üzülüyorum ama zorumada gidiyor bir yandan, tartışmalarımız zaten çoğunlukla ailesi kaynaklı oluyo tmm her ailede olur oluyodurda ama ben kendime engel olamıyorum bana karşı birisi bişi yapsa senin ailen şöyle senin ailen zaten böyle diyip ağlayarak eşimden çıkarıyorum acısını ( sonrada tartışmaya dönüyo bu durum, ben tartışmak ileriki zamanlarda bu günlerimi böyle hatırlamak istemiyorum... sizce nasıl kurtulabilirim bu durumdan bir fikir verseniz pinkstrap

Allah yardımcın olsun inş atlatırsınn

olabilir tabiki konu sahibinin icini bilemem sonucta sadece bana öyle geliyor dedim yazdiklarindan dolayi..

evet aynısı eşimin ailesiyle sorunlar yaşadım her fırsatta zihnimden geçenleri eşimle paylaşıyorumm

amin çok bunaldım inanın

kaç yaşındasn ablamı demeliyim yada arkadaşım bakın bulmuşsunuz iyi bir insan sabırlı anlayışlı neden bu şansı öfkeye çeviriyosun anlamıyorum bu devirde düzgün karakterli erkek bulmak çok zor ınan ben evli degilim ama çevremden o kadar sey duyuyormkı evlenmek istemiyorum öfkeni kontrol et sakın olmalıyım de sürekli bir süre sonra beynin seni o yonde hazırlıcak ve sakın olursun kanımca kendi kendini yiyip bitirme unutma bu dunyaya bir daha gelmeyeceğiz

Canım bak peygamber efendimiz evlilikte kadının ve erkeğin yapması gerekenleri belirtmiştir.. Çokta güzel şeyler. Bunları araştırıp dualar edip içini ferahlatabilirsin.. Tabi felsefe haline getirmen lazım bu kuralları.. B

evet farkındayım gerçekten çok üzülüyorum

Psikoloğa giderek başlayabilirsin, bu şekilde evliliğin de uzun sürmez, eşine huzur vermiyorsun bu davranış biçimiyle.

özür dilerim özelden nasıl yazılıyodu acaba kafam yerinde değil pek

seviyordur arkadaşım.. kocasının ailesi haksızlık yaptığında kocası hep destek olsun istiyor.. biri eşi diğeri ailesi.. koçasıda bunalıyordur..

Bunun sevgisizlikle alakasi yok. agir depresyonda. bire bir ben yasadim cok iyi anliyorum onu.

Herseyin acisini neden ondan cikartiyorsun onu suclar gibi Sevmiyorsun gibime geldi..

Altında yatan bir sebep vardır onu bulup çözerseniz bişeyiniz kalmaz Boncuk4693 Flowers open, when you come to my world tek ayak

Bu durumlardan aynı senin gibi bende geçiyorum uzak bi şehirdeyim ailemden sosyal yaşam olmadığından sıkılıyor uz bu sekilde patlak veriyor allah yardım cımiz olsun