ben öok asabiydim çok baırırdım sinirlendim mi eşim o yönümü çok törpüledi ama halen asabiyim sadece bağırmadan derdimi anşatmayı öğrendim :) ama bu değişim evlilik içinde değil flört döneminde ollmuştu zaten bnormalde ben iki yüzlü sinsi kıskanç arkamdan dedikodu yapıp iş çeviren insanlara merhaba bile demem çevremde tutmam ama eşimin annesi görümcem ve kaynım bu tip insanlar olduğu halde onlarla görüşüp konuşuyorum en büyük değişimim bu oldu eşimin hatırı çok büyük çünkü onun dışında ikimizde de bir değişiklik olmadı arkadaşlarımız da sosyal hayatımız da birbirimize tavrımız da aynı biz 3 yıl flört ettik evlenmeden o nedenledir belki

daha duygusal oldum.. ama inadımı hala yenemedim... yaşam koşulları illaki bişeyleri değiştirmek zorunda heleki evlilik ise konu apayrı evlendiğim zamanlar dahi hiç zorluk çekmedim eşimden yana bu yüzden pek bi değişim olmadı bende sadece bebek meselesi yüzünden eccik psikopata bağladım o kadar kaydirigubbakcemile3 mawro biraz ayrılık biraz

benimde deistiğim çok nokta var mesela çok deli doluydum uçar kaçardım simdi nerdeeee tebessüm ediyorum nasıl yapmışım die birde esim çok kibar bende öyleyim yoksa eskiden lalı lulu konuşurdum yemek yapmak mı? höng olurdum simdi ise harikalar yapıyorum birde eskiden çok tutucuydum ailemin durumu ii deildi şimdiii ohoooo su gibi harcıyorum birde herkesin dediğini kafama takardım şimdi tııınn eskiden salaştım simdi gayet ii giyiniyorum asosyaldim simdi sosyalim bu deisikleri herkes söylüyor tabi bunların hepsi eşimin sayesindeee bu arada anne olduğum için fedakarlığı ve sabrıda öğrendim L

Arkadaşlar benim asıl sormak istediğim ortak noktalarda birleşirken siz siz olmaktan ne kadar çıktınız? Ya da yeni halinizi sevdiniz mi yoksa sadece eşinizi sevdiğiniz için mi bu halinizede alıştınız.

Köyde yaşamıyorum sadece bu kültüre ait bir aileye gelin oldum hem de hayatında hiç köy görmemiş biri olarak. Benim sizlerle paylaşmak istediğim evlilikle beraber ne kadar değiştiniz ya da ne kadar değişmek gerekir yoksa tabi ki mutluyum.. Dünyalar tatlısı oğlumla ve eşimle. Nelerden vazgeçtik, çok mu susar olduk fazla mı anaç?Hırçınlık ve çılgınlıklarımızı frenledik ve iyide oldu ama karakterimizden ne kadar ödün verdik vs... Z

kılo aldım :) önceden tarıfsız yemek yapamazdım sımdı kafamdan uyduruyorum yemeklerı :)) hem kendı aileme hemde k. validemlere ve onların cevresıne.. eşimin cevresıne karsı sorumlulukllarım var ona gore davranıyorum.. bazı konularda olsun davranıs acısından olsun kasmam gerekıyor kendımı. eskıye gore daha bakımlıyım en azından :) önceden çok asabiydim simdi sakınledım :) önceden sosyallim sımdı asosyel gibi bişi oldum oda yasadıgımız yerdne kaynaklanıyor.. şehırden beldeye gelın gelınce mecbureeeennn...

içimdeki deli kızım uslandı o kadar uslandıki az daha beklersem sümsük olup çıkacak... bi kaç gündür çok kötü gidiyor herşey. dün sabaha kadar uyuyamadım ve de en çok bunu düşündüm "ne çok şey yaptım, ne çok değiştim " ben hep bulutların üstündeydim 4 yıldır şimdi sanki yerin 7 kat dibindeyim.. kötüsü canımdan çok sevdiğim adam benden daha beter dipte sanki.. onu çıkarmam için ona 1 tek güzel söz söylemem için yalvarıp hüngür hüngür ağlıyor.. çıkaracakmıyım onu oradan bilmiyorum.. onu mu azat etsem yoksa kendimi mi? ben neysede herşey nasıl olduda böyle birden bire değişti (((((((((((

Evlilk 2 kişi ile olan bişey ve karşndaki insan kesinlikle seninle aynı olamaz. Bu durumda değişmek çok normal bence. Ama bunun tek taraflı olması yıpratıcı oluyor. Aslında evlilikte kavgalarda insanların değişmeye direnmesinden çıkıyor. Herkes kafasına göre davranmaya çalışınca anlaşmazlıklar çıkmaya başlıyor. Karşılıklı olarak alttan alıp birbirine uyum göstermeyi öğrenmek gerekiyor. vereliniortak Ben de iki kişilik düşünmeyi öğrendim. Aldığım her kararın sadece beni değil eşimi de etkileyeceğini öğrendim. Ve eskiden olduğu gibi her istediğimi yapamıyorum artık..

çok değiştirdi herşeyden önce silkelendim genç kızlıgın verdigibunalımdan kurtuldum aile kavramına girdim sıcacık yuvanın huzuruyla boguldum kimi zaman kimi zaman kasvete büründüm sonra bocalandım bebegimoldu kendime bidhaa geldim şimdi anney, m çok güçlüyüm herşeyi aşabilcegime inanan ayakları saglam ba-san eşine ailesine sahip çıkan

ben evlenmeden önce gülerdim hemde kahkalarla ama şimdi sadece bir tebessüm suratımdaki ifade bide yaşımın geç olmasına rağmen çok olgunlaştım birde evliliğimin bana annelik duygusunu yaşattı en önemlisi anne oldukdnsonra daha sabırlı ve susmayı öğretti kısacası ben çok değiştim

aslında evlilik değiştirmiyor insanı geçen zaman değiştiriyor yaş geçiyor daha bi mantıklı düşünmeye başlıyor insan daha bi merhametli oluyor sanki. yaş geçtikçe gözünün yaşı bile kirpiklerinde bekliyormuşcasına bi film bile ağlatmaya başlıyor. yaş geçtikçe mutluluktan bile ağlamayı öğreniyor insan. M

hem şartlar daha iyiye gitti. herşey daha güzel diyorsuuz. hem de tartışma da senin için ne kadar değiştiğimi görümüyor musun? diyorsunuz... eyvahedigeldismile neden ki? iyi olan rahat olan şartlara hepimiz daha kolay alışırız zaten. bu durum tam tersi olsa sizi anlayabilirim ama... :sinifsinif: ben anlayamadım sıkıntınızı?

beni evlilik teki sorunlar çok değiştirdi oğlumu kaybedişim eşimle maddi sorunlar duragan sessiz kız oldum çıktım

yuzde 95 degistirdi esimide 99 oraninda degistirdi! inanilaz bisey keramet warmis gercekten demekki kaydirigubbakcemile3 G

RABBİM evlatlarımızı korusun her zaman. Evet insanın eşinin sahiplenmesi çok güzel ama evlenene kadar her işini kendi halleden birinin şimdi su faturasından bile bi haber yaşaması beni düşündüren. . push ; sahrud72 Baskılar bizi

Hiç değişmedim diyebilirim. Bir tek bebeğimiz olunca daha sağlıklı beslenmeye başladık o kadar. lizbeth80 ya olacak ya

katılıyorum evlilikte insanı biraz değiştiriyor belki ama yaş geçtikçede insan olgunlaşıyor. hayata daha bir ciddi bakmaya başlıyor. üstüne birde annelik eklenince tabiki daha da sorumluluk sahibi oluyor insan zeynepb 2 mayıs hedef

evlilik degilde nişanlılık bile beni degiştirdi.. nişanlımda da degişmeler var.. ben kafasına göre yaşayan tabiri caizse kimseyi takmayan biriydim.. takmaya başladım.. kendı basıma birey olmadıgımı ögrendim.. temsil ettigim bir erkek oldugunu ve ona göre adım atmam gerektigini ögrendim.. kısacası daha agır başlı olma yoluna meyillendim.. asabiyetimle başa çıkmayı da ögrendim.. hayat tozpembe insanlarda o kdr iyi degilmiş.. 21 sene ögrenemedim de nişanlanınca ögrendim.. ögretenler saolsun.. bunlar fikri ve hayati bir degişime neden oldu.. evlenince nolur düşünemiyorum.. bu kdrı bile kafi. P

bende istanbuldan çerkezköye geldim bildigin minicik kasaba gezilcek tekl yeri pazar bildigin semt pazarı sobalı evde yaşamaya başladım zorlanmadımmı çok çünkü kimsem yok burda tekim ailesiyle beraber oturuyoz üst katımda annesi alt katımda ablası eşimin 3sen oluyo ama gel görki arada insan kendinden birine ihtiyaç duyuyo bana göre olmayan çok şeyi yapar oldum hamileyken bile tonton odun kırdıgımı bilirim sogugu bile bi başka buranın 12saat işte olan eşimi bekliyom evde bütün gün işte kızımllayım zor ama kötde değil ne demişler dogdugun yermi doydugun yermi doydugum tabikide burda doyuyom çok şükürr ailesiyle ilk sene pek anlaşamadık ben istanbu lkızı onlar erzururm dadaşlar ben açık onlar kapalı şimdi oturdu daha yeniyeni çok seviyolar beni alla h raz ıolsun

olgunlaştırdı... bekarken vurdumduymaz biriydim evlilik ve özellikle bebek sahibi olmak büyüdüğümü açıkça gösterdi bana. hadibakem oğlum bırakma

evlilik beni çokk değiştirdi çokkk kibarlık filan kalmadı çatır çutur konuşmayı öğrendim arsız biri oldum çıktım işte... insanın evliliği yeniden doğuşu gibi bişey bekarki halinden eser kalmıyooo bekarken canım cicim dedikçe el üstünde tutuyolardı... evlenince para etmiyor... nekadar çirkeflik yaparsan okadar seviliyosun ne manyak psikopatça bişeymiş bu VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

diğer mesajınıza göre bu açık olmuş diğerinden anlayamadım kusura bakmayın. şehirden köy hayatına alışmak oldukça zordur. elbette... hele ki az gelişmiş bir köy ise oldukça zordur. bu konu da ki değişimi anlıyorum. büyük bir fedakarlık var ortada.. bir çok şeyi göze alıp gittiniz elbette.. oradaki şartlara göre hareket ediyorsunuzdur mecburen. kendimi kaybettim derken? Z

evlilik beni değiştirmedi beni değiştiren annelik oldu önceleri kızdığım zaman bağırıp çağırırdım kimi kırdım umursamadan kızım olduktan sonra sinirlerim alındı sanki :)) müthiş bi sabır oluştu bende. bu halimi seviyorum. kötü yanı biraz içime atmayı öğrendim. eşim değişmedi o heepp aynı:)))

biz evlenmeden de degismeye basladik, cünkü herkesin davranislarinda hatalar var, birbirimize daha iyi uyum saglamak icin bazi yönlerimizi degistirmek zorunda kaldik.. mesela ikimiz de ara sira alttan almayi ögrenmek zorundaydik .. ikimiz de bi konuyu uzatmamayi ögrendik .. buna benzer bir sürü seyi degistirdim, degistirdik :)) KIZILCIKLI Kıskandığım

herkes değişiyor canım. çünkü herkesin hayat şartları sorumlulukları da değişiyor. eskiden kendime su bile almaya mutfağa gitmeyen ben. evde mutfaktan çıkamıyorum:) kafama göre çıkıp gezemiyorum. eskiden olsa bisikletime atlar dolaşırdım. köpeklerimle evde ki düzene ayak uydurmaya çalışıyoruz. çok değiştim. hele ilk zamanlar çok bunalıma girdim. bu değişim beni üzmüştü.. zamanla alıştım. şimdi mutluyum. eşimde değişti elbette.. yeni bir ben artık. daha uysal daha sabırlı biri oldum.:icecream: