Bence daha uygun bir çevrenin olduğu bir muhite taşınmayı düşünün. Çocugunuz elbet sosyalleşecek en azından daha düzgün çocuklarla sosyalleşmesine vesile olun.

Artık kötülük sadece sokakta değil ki. Asıl tehlike dijital dünya. Evde nasıl koruyacağım ben çocuğumu diye dertleniyorum ben asıl. Çünkü büyüdüklerinde telefon ve bilgisayarları kiişisel sınırları içine giriyor. Steril bir fanusun içinde büyütmek yerine doğru ve yanlışı ayırt etmeyi öğretmeliyiz bence çocuklara. Böylece gözümüz kapalı dünyanın öbür ucuna bile gönderebiliriz. Bir de anneler, başka bir annenin yetiştirdiği çocuğu çok kolay etiketliyorlar. Kapıya gelen çocuklar belki de sandığınız kadar yanlış yetiştirilmiş çocuklar değillerdir.

Ben göndermiyorum maalesef güvenemiyorum ve dediginiz gibi zaman bizim zamanimiz gibi degil. Bina da bir arkadasi var ailesini tanidigim icin sadece onunla dolasıp hava alıp geliyor. M Mutlulukolsunartik Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Peki çözümünüz var mı bu konuda? Tamam diğer çocuklar kötü, kötü alışkanlıklar edinebilir kızınız bu yüzden görüştürmek istemiyorsunuz. Buraya kadar sorun yok. Ama bu çocuk nasıl sosyalleşecek? Nasıl arkadaş edinecek? Evde dört duvar arasında mı zaman geçirecek?

Aynı mahallede mi oturuyoruz acaba konuyu ben açmışim sanki. Tek fark benim kizim henuz küçük ben yaninda aşşaği iniyorum, insanlari gozlemlemeyide severim buyuk kuçuk hepsini. Kisacasi insanda seciyorum. Bir sure kizimin hepsiyle oynamasina musade ettim mecburen, ama eve gelince aksamlari masal anlatir gibi uygunsuz davranislari anlatiyordum. 1 2 cocuk var aileleri dikkat eden, elinden geldigince cocugunun egitimine dikkat etmeye calisan onlari belirledim, kizimi onlarla daha cok yakinlastirdim. Simdi disari ciktiginda onlarla oynuyor, onlari ariyor ailelerininde numaralarini aldim, onlarda gozlemlemis olacaklar ki gonul rahatligiyla oynatiyorlar. Disari cikacagimiz zaman ariyorum musaitlerse kendileri indiriyor genelde 2 cocuklular bana emanet ediyolar bazen gozumun onunde oynuyorlar. Sizede boyle bir yontem tavsiye ederim. Son olarak tasinmakda planlarimin arasinda cunku bir zaman sonra kontrolu bu kadar elimde tutamayacagim kesin. A Arya_Stark01

Şimdinin 10 yaşı erken ergenlik maalesef. Benim çocukları indirdiğim de gözlemliyorum o yaş grubunu. Tiktok videoları çeken , erkekse kufurlesip ufak çocuklara zorbalık eden tipler mevcut. Bir yandan da büyüdükçe biliyorum ki ne kadar kacinsam da okul da falan karşılaşacaklar. Çünkü kaliteli bir yerde oturmak da çözüm değil. Plaza da oturup koluna çukur dövmesi ciziktirip cetelesen veletler gördü bu gözler.. Sanırım çözüm çocukları iyi yetiştirip, onlara güvenmek de. Çünkü elimi ancak 12-15 yaşına dek üstünde tutabilirim.

Bir de benim gözlemim aşırı steril çevrede yaşayan, ne ailede ne arkadaşta yalan dolan vs görmeyen, kavga gürültü bilmeyen insanlar herkesi böyle zannediyor ve kanmaya çok meyilli oluyorlar. Çok iyi ailelerden, steril çevrelerden gelip iki güzel lafına kanıp şerefsiz insanlarla evlenen, ya da herkese kanıp kefil olan, borç veren insanlar da çok var. Çünkü söylenen her şeyi doğru zannediyorlar, herkesi kendi -kendi çevresi gibi görüyorlar. Mesela bizim bir aile dostumuz da bu duruma örnek, adam "gerçekten zorda olmasa istemezdi" diye düşünüp buyuk iyiliklerin altına giriyor insanlar için. Oysa aslında herkes o ve onun yetistigi kulturdeki gibi anca çok zorda kalınca Rica minnet bir şey isteyen kişiler değil ki, nice kişi yolunu bulmuş, kendini acindirip milleti kazikliyorlar... Bunların hepsi cam fanus yüzünden bence. Hatta ayse kulin de buna örnek. Üc kuşak sülalesini anlattığı kitapları vardı, sonra kendi hayat hikayesini yayinladigi iki kitap daha çıkarttı Ailesi köklü bir aile, yalan yok, aldatma yok, ailesi için yaşayan adamlar, günlük çekişmeler hariç olaylara karışmayan kadınlar... kendisi de doğuyor Ankara'nın nezih bir semtinde, yazları adalarda köşkler, okuyor teyzesinin de öğretmenlik yaptığı Robert kolejinde... adeta bir camdan fanus. Ama yaşarken bunun etksini çok görüyor. Mesela herkesi kendi ailesi gibi düzgün sandığı için, söylenen sözlere kandigi için yanlsi evlilikler yapıyor, iki koca - dört oğul Boşanma davalarında çeşitli iftiralar duyuyor, iş hayatında bazı şeyler yasiyor. Gerçek dünyayı bilmediği için o kadar saf, o kadar naif düşünüyor ki, olan yine ona oluyor... Cam fanus konusunda ben de böyle düşünüyorum. Bir çocuğu cam fanusa koyup onu dunyanin kötülüklerinden uzaklaştırmak bir ebeveynin yapacağı en büyük kötülüklerden biri bence Çocuklarınızı gerçek dünyaya hazırlayın. Kimse onlara sizin kadar merhamet gostermeyecek, bari ilk darbelerini hala sizin kanatlariniz altında olduğu yaşta yesin ki nasıl kalkabileceğini onlara gösterin

Kurs evet ama çocuk istiyor mu? Yaz okulu, etkinlik kulübü vs bulabilirseniz daha iyi olur sanki. Bunun yanına bir de sevdiği kurs eklersiniz spor ya da sanat hangisini isterse. Ama kızınız henüz oyun çağında. Yaşıtlarıyla oyun oynayabileceği bir ortam gerekiyor bence.

O aşağıya indiğinde sizde onunla inin, seyredin vakti gelince eve beraber çıkarsınız. Hiç görüştürmemek ters tepebilir, en azından kontrol sizde olur.

Anneniz sizi korumaya çalışmış. Yalnız olmak yanlış kişilerle arkadaş olmaktan iyidir. Yalnızlıktan zarar gelmez ama o arkadaşlardan kazanacağız kötü alışkanlıkları bırakmak veya hayatınıza vereceginiz zarar daha büyük olabilirdi. Bu arada çocukluk arkadaşım var ve inanın bana insanlar cocukluktaki masum halleriyle kalmıyorlar. ahde vefa gerek diye arasıyoruz bazen ama dostluk yaşla olmuyor. Arkadaşları geçen kizima iftira atıp suclandirmak istemişler ki benim onu savunmayacagimi düşünmüşler muhtemelen. Kızımın böyle birşey yapamayacağını söyleyince sustular sonra gelip özür dilediler.

10 yaşında bir kızım var ben de 35 yaşındayım. Ben doksanlar çocuğuyum yani bilenler bilir sokakların güvenli insanların masum oldugu mükemmel yıllar. Şimdi kızım 10 yaşındaki kızım dışarda oynamak istiyor ki otudugum semt itibariyle insanlar biraz çocuk yetiştirme konusunda biraz duyarsız. Açayım biraz hemen çocuklar nerede olduğundan hiç haberleri yok. Küfür etmeleri sorun değil. Ya da annelerine isimle hitap etmeleri yada kitap okumaları ki zaten ailelerde okumuyor. İşte burada kızımla oynamak istiyorlar kızımda onlarla ama ben istemiyorum. Çünkü yaş olarak etkilenecek yaşta olduğunu düşünüyorum. Gecen akşam 8 de çağırmaya gelmişler ellerinde telefonla müzik açmışlar falan. Bı taraftan da kizimin dışarda oynamasını da engellemek de istemiyorum. Kaldım arada bı akıl lütfen.

Semti değiştirmeye çalışsanız

Yani ben de hem ev işleri hem okul itibariyle vaktim olmuyor her zaman

Bazen de ön yargılı olabiliyoruz. Bizim sokakta da var bi kız 13 yaşındaymış erkeksi bi tipi var hiç hoşlanmam. Tanıdım kızı çok da şekermiş insanlar siz nasılsanız öyle davranıyorlar. Yaşınızda büyük değil. Onlarla voleybol yakar top oynayın o kadar hoşlarına gidiyor ki. Beni balkonda görünce çağırıyorlar gel abla diye benim çocuklar küçük tabi. Gözlemlediğim bu şekilde. Hem sizin yanınızda küfür de edemezler uyarırsınız da çok da güzel söz dinliyorlar

Ben de varoş çocuğuyum. Arkadaşlarımın yanında onlar gibi de oluyodum yeri geldiğinde. Biraz daha büyükken küfür de ediyodum ama tutup da sokaktaki gibi davranmıyodum başka yerlerde de. Bu bence biraz da kızınızın karakterine bağlı. Ben tek çocuktum hep benim ailemi merak ederler beni taklit ederlerdi.

Müsait olduğunuzda inin o zaman. Arada da kızınız insin. Siz indiğinizde de gözlemlersiniz ne yapıyor, ne konuşuyorlar. Hatta ben olsam eve davet eder yakından tanımaya çalışırdım çocukları. O yaş grubundayken annem keskin bir dille görüştürmüyordu bazı arkadaşlarımla, izin verdiklerini de ben sevemiyordum. Bu yaşıma geldim en sağlam dostluk olan çocukluktan arkadaşım yok çünkü annem yüzünden olamadı. Ben görüşmelerini kesmenizi istemem, yıllar boyunca etkisi sürecek bir travmaya sebep olabilirsiniz farkında olmadan. merve consume obey

Değil 15te olsa akşam 8de dışarıya göndermem okuluna derslerine hakim olsun gündüz saatlerinde okul arkadaşı yada mahalle arkadaşı ile görüşebilir oda dışarda sadece benim gözümün görmediği biryere asla göndermem kızın daha küçük çeşitli romanlar hikaye kitapları al beraber kitap okuma saati falan yapın o saatlerde ilgisini cekecegi kitaplar olsun duruguzel

90lar cocugu 11 yas ergen annesiyim, annem o yillarda calisandi, bende okuldan cikar evime yemek yer sokaga cikar, oyunlar oynardim. Kizim simdi sokaga cikmaya korkuyor, arabalardan. Arkadaslari var elbet birlikte avm ye gidiyoruz, onlar sinemaya gidiyor ben magaza geziyorum. Telefon elinde. Sinemadan cikip. Kahvecide sutlu birseyler icip guya ozgurluklerini kutluyorlar :)Derken cikarken alip evlere servis ediyorum.

Gerçek şu ki Çocuğun sosyalleşmesi gerek Sürekli evde kimseyle görüşmeden duramaz O durumda bi yerden sonra internetten görüşmeye başlıyorlar Ama hava karardıktan sonra ben de pek tercih etmem çocuğumuz dışarda olmasını erkek kız hiç fark etmez Mahalledeki arkadaşlarıyla hava kararana kadar görüşmesine izin verirdim Zaten şimdi çevresini kontrol etmeye çalışsanız da yaşı büyüdükçe bu imkansız olacak Üstelik bu çok koruyucu tavrınız yüzünden size arkadaşlarının kötü yönlerinden hiç bahsetmeyecek Siz çocuğunuza değerler eğitimini iyi vermeye çalışın O iyiyi kötüyü ayırır zaten

Ne yazık ki sen niye öyle söyledim ben niye böyle yaptım olayı değil ahlaki boyutu da var. Kızlar nerede ailelerin hiç. Haberi yok yalan söylemek çok doğal. M Mutlulukolsunartik Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Oturduğunuz yerdeki bütün çocukların kötü yetiştirilmiş olması mümkün değil. Mutlaka iyi çocuklar ve iyi aileler vardır aralarında. Onlarla arkadaşlık kurmasına teşvik edebilirsiniz.

Annemin görüştürmediği arkadaşlarım şuan çok iyi yerlerdeler, aslında o zamanda kötü değillerdi sadece annem tanımayı reddedip ön yargılı davranmıştı. Hep içimdedir belki eve davet edip tanısaydı başka olurdu. Yaa, ben 10 yaş civarı diyince daha masum şeyler bekliyordum şuan farklı düşünmeye başladım. KudrAlobar Ayak

Mahalede oynamasini izin veremiyorsan, cocugu mecburen bir aktiviteye, hatta bir kaç tanesine yazdiracaksin. 10 yasindaki cocuk bu, evde baska ne yapsin? Ki semt güzel olsa bile, aktivite daima iyidir bir çoçuk için. Beceriler kazanir, sosyallesir. Ve aksam 20de o yastaki cocuk zaten yatmak için hazirlanmali, tabiki disarda oynamamali.

Ben de doksanlar çocuğuyum. Tüm mahalle sokaktaydi, annem aynı sizin gibi milleti kinar, bizi göndermezdi. Hem tehlikeli diye korkardı hem de sosyoekonomik olarak düşük bir mahalle. Tüm gün kapı onunde oturan kadinlar, küfürlü konuşan çocuklar, annee suuu diye çığıran cocuklar, çocuğunu sabah salıp gece eve alan - nerede olduğunu bile bilmeyen analar... Tamamen sizinle aynı sebep. Sonuç? Çocukluğumda güzel anılarım oldukça az. Resmen evde kitap okuyup ablamla evcilik oynamaktan başka bir şey yapmazdık. Basketbola voleybola falan da vermezlerdi, 3 ay evde sıkıntıdan patlardik. Çocuğunuza bunu yapmayın bence. Çok yanlış bir davranış. Bir de gitmeye gitmeye, oynamaya oynamaya mahalleden de dislaniyorsun, arkadassiz kalıyorsun. Bizi kimse oyununa almazdı mesela. Bunun etkisi olarak ablam ergenlikte inanılmaz arkadas düşkünü biri olmuştu. Arkadaşıyla bozuşunca sevgilisinden ayrılmış gibi günlerce gozleri dolu gezerdi. Bu hali unide eşiyle tanışana kadar devam etti. Sonra bitti neyse ki. Beni de soyle etkiledi, cocukken o kadar az anım var ki, hayatta anı kazanmak için tonla şeye çabalar oldum. Yani ilk onsekiz yılımi size yarım saatte Özet geçebilirim ama son oniki yılımı on günde anlatamam:) hani Harry Potter'i hiç izlememissindir de bir filmini sevince birkaç gün içinde uykusuz kalıp tüm filmlerini izleyip tüm kitaplarını sipariş vermişsindir ya, işte öyle bir açlıkla bir şeyler yapmaya çalışıyorum hayatımda. Bunca soyutlamanin cocuğa yarari değil zararı var kesinlikle. Ayrıca bir cocuk kötü arkadaşı da görsün, kendi savunma mekanizmasini geliştirsin. Benim çevremde o kadar sigara içen, küfür eden arkadaşım vardı ne sigaraya heves ettim ne küfüre mesela. Kişi kendisini bildikten sonra... belki de siz böyle sıktığıniz için o dışlanma korkusuyla herkesin her şeyine he diyen, ezik bir kız olacak. Sırf dışlanmamak için ileriki hayatında istemediği şeyleri istiyor gibi davranacak. Ve düşününce alttan alta suçlusu siz olacaksınız. Boyle de bir şey var... Cam fanusta çocuk yetişmez bence, biraz salın kızınızı

Çocuğunuz herşeyi anlayabilecek bir yaşta. Ona doğruyu-yanlışı öğretebildiyseniz bu yaşa kadar arkadaşlarının yanlış davranışlarını örnek almaz hatta onlara doğruyu anlatır. Benim oğlum 7 yaşında ama tam da böyle davranıyor. Gün içinde birkaç saat sizin gözetiminiz altında yaşıtlarıyla oynamasında hiçbir sorun yok bence M

10,5 yaşındaki kızım eylülde ortaokula başlayacak inşallah. Sabah 8 de servise bindirip akşam beşte alacağım. Çocukların bu kadar kısıtlanmalarını doğru bulmuyorum. Mahallenizdekileri görüyorsunuz, peki ya görmediğiniz çocuklar? Serviste, okulda vs? Ayrıca çok elit gördüğünüz ailelerin çocukları da çok ilginç davranışlar sergileyebiliyor. Siz çocuğunuza neyin iyi neyin kötü olduğunu öğretin, bırakın arkadaşlarını kendi seçsin.

Sizin anlattiklarinizi okuyunca aklıma geldi. Liseyi yatılı olarak okudum. Türkiye'nin her yerinden 20-25 kız çocuğu zor bir okulda bulusuyorsun. Rekabet kizkavgasi gırla. Benim gibi sokakta her tür çocukla oynayanlar hemen kaynasirken, ana-babasinin sosyo-kulturel kaygılarla o kurs senin bu bale benim yetiştirdiği ama mahallesinde oynatmadigibir arkadaş ilk sene hiç kaynasamadi. İkinci sene tam samimilestik derken Msn'de tanıştığı bir adama (adam diyorum üniversite 3'e gidiyordu) kaçtı. İki merhabam olan kızı kalktık gece gece babasıyla Ankara barlarinda aradik. Babası da öyle hot-zot biri de değil. Adam bürokrat, modern son derece kibar biri. Desem ki kız evdeki şiddetten zulümden kaçtı. Yok neymiş asik olmusmus çok sevmismis. Bu tiple birinci sınıfın ortasından beri yazisiyormus. Tabi arkadaşı olmayınca kimse de farketmemis. İyiyi kötüyü doğruyu yanlışı bilen bir çocuk en azından iki kelam edecek insanlarla iletişim kurar. Belki ana-babasinfan sakladığı derdini açar ona. Beni de ne saçmalıklar dan arkadaslarim alikoymustur. Annemin tanimasa kesinlikle tasvip etmediği arkadaşlarım hem de.

Ben 80'ler çocuğuyum. Çocukluğum Ankara Bahçelievler'de geçti. Sabah sokağa çıkardım, 8'den önce eve girdiğimi hatırlamıyorum. Arkadaşlarım hep erkekti. Misket oynardık, bisiklet yarışı yapardık. Ama bizim semt çok güvenilirdi. O zamanlar göçmen yoktu, suç oranı düşüktü. Köşedeki bakkal amcamızın, aşağı kattaki komşumuzun gözü hep üstümüzdeydi. şu an bende çocuğumu sokağa salmam. Her türlü sapıklık oluyor. Sosyalleşecekse okulundaki arkadaşlarıyla sosyalleşsin. İmkanız varsa güvenilir siteye taşının. Orda güvendiğiniz bir ailenin çocuğuyla arkadaşlık kursun.

Camdaki kız yapmayın kızınızı ama akşam 8 de de bırakmayın tabi. Kızınızla konuşun bu saatlerde güvenli olduğunu düşünmüyorum beni anlamanı istiyorum lütfen tarzı. Gündüzleri bırakırsanız da gözünüz üzerinde olsun devir kötü ama aşırı bunaltmak da tehlikeli. Yukarısı bıyık aşağısı sakal durumu.

Mahalledeki çocuklarla oynamasına izin vermeyecekseniz çocuğun sosyalleşmesi için alanlar yaratmanız gerekiyor. Ona bir alternatif sunmalısınız. Aksi halde içine kapanık, asosyal, arkadaşlık kurmayı bilmeyen bir çocuğunuz olacak.

Şöyle yapayım diyorum bir iki kurs ayarlayayim. Evi de değiştireyim ama bu ikincisi konusunda cesaretim yok. . push ;

Bu durumda taşınmak dışında tek çare kurslara, faaliyetlere yönlendirmek sanırım. Eminim daha olumlu arkadaşlık örnekleri gördükçe mahalledekilerle görüşmek istemeyecektir kendiliğinden. Yanlış bir tutumunuzda size cephe alıp onlara daha da yaklaşabilir çünkü