Şu yasinda evden kacarak düzen filan kuramazsin, hayatini dahada mahvedersin. Resit degilsin, bir meslegin bile yok. Nerede calisacaksin, kazandiginla kira mi verebileceksin? Ne ara okuyacaksin? Anca gidip elalemin yanina siginti olursun ve emin ol kimse bunu karsiliksiz yapmaz.

Dışarda ne hayatlar var ah bi bilsennn, henüz acın taze başın sağolsun Rabbim sabır versin ama kaçmak gitmek çözüm değil, kardeşin de henüz bi bebek sayılır benim de 4yaşında oğlum var eksikliğimi hissettiği an hemen bir arayış içine girer sesimi biraz duymasa panik yapar.. biraz da kardeşinin açısından düşün çok zor bi durum ama inan zamanla aşılmayacak hiç bi dert yok çözümü sakın dışarda arama...

Okul rehberlik servisi ile görüşün mutlaka

Kendi düzenimi en az üç yıl sonra üniversiteye başlayınca kurabilirim ve üç yıl asla dayanamam ki bu evde B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Düşündüğüm şeylerin yanlışlığını 'harika' bir üslupla belirtmişsiniz teşekkür ederim şuan hemen ikna oldum

Canm böyle saçma şeyler düşünme.. günlük evler günlüğü 100 liradan başlıyor parana hiç güvenme.. evde çalışamıyorsan okuldan snra yemeğini yedikten sonra düzenli olarak 2-3 saatliğine kütüphaneye git orda çalış. Babanada durumu anlat. ya 4 yaşındaki kardeşine senden daha çok acıdım İnan onun tam ilgi zamanı yavrum anneside yok kreşe fln başvurun kardeşine içn değişiklik olur enrjisini orda atar.

Canım sen güçlü biri olmalısın yaşın ve yaşadıklarından dolayı bunları hissetmen çoook normal ama dünyanın en kötü ailesi olsa bile ailen onlar sana dolardaki insanlardan kötü davranamazlar belki asıl sorun okuldan sonra sosyal olmak istemen dışarıya çıkıp arkadaşlarınla buluşup bişeyler yapıp kafanı dağıtsan iyi gelebilir ama evden ayrılman hayatının hatasını yaptırır

Eğer yanılıyorsam ve yanıldığım için üyeliğiniz aktif edilirse özür dileyeceğim ama ölümle ilgili konularda insanların duygularıyla oynamanıza müsade edemem, karar verin anneniz mi vefat etti yoksa hem anneniz hem babanız mı? Yoksa hiçbiri mi? Yaşınız 15 mi, 16, 17, 24 mü? Benim sayabildiğim 8-9 üyeliğiniz var. Bir daha olursa deşifre edeceğim demiştim, @darlingsoap ya da @altinsuyu, sonsuzgeceli veya @limonlukek13 müsünüz? @turkuazgece mi, @kedisevenkiz mi yoksa @naneliseker987 misiniz? @pieceofcake de sizsiniz @limonlucikolataa da sizsiniz değil mi? Daha kurcalasam kaç üyelik bulacağım kimbilir?

Babana söyle seni okul sonrası etüd e yazdırsın 2 saat yeter Verimli çalışır tekrar yaparsın Eve öyle gider dinlenir ailenle ilgilenirsin Ablan da azıcık elini taşın altına koysun

Ablam sinava hazirlaniyor surekli ders calisiyor pek ilgilenmiyor ama benim ders calismama o kadar firsat vermiyorlar B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Başın sağolsun. Annesizlik çok zor bilirim. 16 yaşındasın şu an tek derdinin derslerin olması gerekirdi değil mi. Ama işte hayat biz annesizlere çok zor. Bir de şu acıdan bak durumuna kardeşin 4 yaşında anneye en muhtac zamanları. Sen ona kol kanat germelisin. Kardeşine kızıp evden kaçmak neden. Bu dönemde ailece psikoloğa gitmelisiniz. Rabbim yardımcınız olsun

Öncelikle başın sağolsun canım. Ben 5. sınıfa başlayınca annem calismaya basladi haliyle ev isi kiyafet yemek isleri ayrica lafimi dinlemeyen iki erkek kardes ve ara ara yine kardeslerimle yasit erkek kuzenim benim başımdaydı bu arada lise sona gidene kadar bu durum böyle devam etti. Artık bende bikmistim küçük yasta bu kadar sorumluluk verilmesinden. Universiteyede yasadigimiz sehirde kazanmak kosuluyla ve yine ayni ev hanimi rolüyle gidebilecektim. Bende uniye acikogretimden devam edip işe başladım. Ama tabi is temposunda zamanla okuldanda sogudum ve kaydimi dondurdum. O zmanalar saniyordum ki bu evden kurtulursam daha mutlu olurum. Haliyle erken yasta evlendim. Peki suan mutlu muyum? Eşim yonunden bir skntim yok ama cok daha iyi bir statude olabilirdim. Biraz daha sabredip ders calisip bir ogretmen olabilirdim. Guzel bir sehire atanabilirdim. Bu sekilde uzaklasip biraz kafami dinleyebilirdim. Şimdi bu kacmak gocmek fikrinden uzaklas ve benim yaptigim hataya düşme. Gerekirse gece kardesin uyurken ders calis iyi yerlere gel. Ama sunuda unutma kardesin henuz cok küçük onu yuk olarak gorme. mamamio Tüm mal varlığım, çevremdeki malların varlığıdır😏 Anneler

Mesaj tekrarı

Basin sagolsun Allah rahmet eylesin oncelikle. Kardesin henuz 4 yasinda ve annesini ariyordur bu hircinligi ondandir. Ama sakin sakin evden gideyim deme disarisi senin de tahmin edemeyecegin kotu kisilerle dolu, inan bana su an sana kotu gelen o evini oyle bir ararsin ki. Sakin.. Sen derslerine odaklan elinden geldigince de kardesinle ilgilen.

Seni biliyorum bu böyle gitmez ki. Kendini yiyip bitiriyorsun. Evden çıkıp gitmek yok. Tuvalette de olsa o ders çalışılacak sen okuyacaksın. Kütüphaneye git bir bankaya git, cafeye git çalış. Sen yeter ki çalış. Hırs yap.

seni diğer konularından da biliyorum ve takip ediyorum denk geldikçe. cidden sorunlarını aşman için psikolojik bir destek alman gerektiğini düşünüyorum. bu kötü bir şey de değil üstelik. eğer ilaç da vereceklerse kabul etmen gerek çünkü daha kötüye gidebilirsin. önceden üzüldüğünü hissederdim konularında şimdi bir de öfke hissediyorum. kaçacağım diyorsun? nereye? elindeki paran ne kadar idare edecek seni? kime güveneceksin? kime dert yanacaksın? baban başınızda. ablan var. kardeşin var. sen ne yaşadıysan onlar da yaşadı. birbirinize kenetlenmeniz lazım dağılmanız değil. ayrıca ben bir öğretmenim ve sınıfımda 24 öğrencim var. ki bunun haricinde benim başka sınıflara da dersim var. bu ne demek biliyor musun? en az 24 kişinin özel hayatını, başarısını, başarısızlığını aklında tutman ve onlara ihtiyacı olduğunda koşman demek. aralarında boşanmış aile çocuğu olanlar var, annesi ya da babası olmayanlar var, olsa bile ilgi görmediği için büyük anne-babasıyla yaşayanlar var. bunların sonucunda kimisi o kadar hırçın ki yanına yaklamamıyordum o izin vermediği sürece. derste aniden ağlayarak sınıfın kapısını çarpıp çıkan öğrencim oldu mesela sırf sorunları var diye. dinledim. tavsiye verdim. yine dinledim. destek oldum. yanında oldum. yani öğretmeninin sana ilgi göstermesi sana sınıfta birden nasılsın demesi değil. o adım atmıyorsa sen git yanına. ayrıca arkadaşların... seni üzüp hatırlatmamak için belki de konuşmuyorlar. benim en en en yakın arkadaşım annesini kaybettiğinde 17 yaşındaydı. o üzülecek diye anneme seslenemezdim yanında mesela. bunlar hep onu düşündüğüm içindi. yardım al. derslerine tenefüste de çalışıp hafiflemeye çalış. ablana sana yardımcı olması gerektiğini söyle. hırslanıp içine kapanarak aklındaki sorunları çözemezsin güzelim. konuşman ve anlatman lazım.

Şu an sana böyle geliyor ama durum kötü de olsa alışıyor insan. Dediğim gibi kendine biraz zaman ver Samsonn

Öncelikle başın sağolsun canım. Ben 5. sınıfa başlayınca annem calismaya basladi haliyle ev isi kiyafet yemek isleri ayrica lafimi dinlemeyen iki erkek kardes ve ara ara yine kardeslerimle yasit erkek kuzenim benim başımdaydı bu arada lise sona gidene kadar bu durum böyle devam etti. Artık bende bikmistim küçük yasta bu kadar sorumluluk verilmesinden. Universiteyede yasadigimiz sehirde kazanmak kosuluyla ve yine ayni ev hanimi rolüyle gidebilecektim. Bende uniye acikogretimden devam edip işe başladım. Ama tabi is temposunda zamanla okuldanda sogudum ve kaydimi dondurdum. O zmanalar saniyordum ki bu evden kurtulursam daha mutlu olurum. Haliyle erken yasta evlendim. Peki suan mutlu muyum? Eşim yonunden bir skntim yok ama cok daha iyi bir statude olabilirdim. Biraz daha sabredip ders calisip bir ogretmen olabilirdim. Guzel bir sehire atanabilirdim. Bu sekilde uzaklasip biraz kafami dinleyebilirdim. Şimdi bu kacmak gocmek fikrinden uzaklas ve benim yaptigim hataya düşme. Gerekirse gece kardesin uyurken ders calis iyi yerlere gel. Ama sunuda unutma kardesin henuz cok küçük onu yuk olarak gorme. M

Psikiyatriye gitmen gerek gerekirse ilaçda kullanacaksın aile dostum çocuğunu kaybetti küçük yaşta psikiyatriye gittiler anne-baba ilaç tedavisi gördüler doktorsuz olmaz doktora gitmen şart, ayrıca evden kaçmayı falan aklından çıkart dışarısını evinden iyi değil.

Canım kardeşin çok ufak ve annesini arıyor anne eksikliğinden dolayı bu şekilde davranıyor. Aynı şekilde sende öyle. Yaşadıkların zor şeyler ama tahammül edemeyecek şeyler değil bu söylediklerin. Ailecek birlik olmanız gerekiyor. Kaçmakla çözüm bulabileceğini zannetme senin kardeşine destek olman gerekiyor. Bir de paikolojik destek alman gerekir tahammülün kalmamış kimseye. Anlıyorum herkesten ilgi bekliyorsun ama insanlar olayı unutup hayatına bakman için seninle farklı bir şekilde davranmıyorlar. Kardeşine karşı biraz daha anlayışlı olmalısın. Babaannenin de canı yanıyor babanın da herkesin. Aslında hepinizin acısı ortak ama hepiniz ayrı ayrı bir başınıza yaşıyorsunuz.

Amcanlar da mı destek değil? Yengen falan çocuk konusunda arada yardımcı olabilir aslında.. Allah güç versin canım ama kaçmak çözüm değil. Kendini perişan edersin. Zaten dünyanın çivisi iyice çıktı aman diyim sabırlı ol..

İdare ediceksiniz ablacım başka yolu yok. Sarılın birbirinize.. Kardeşinin ne hissettiğini ben anlatayım sana. Aylardır annesini görmüyo.. en bağlı olduğu her nazını çeken anneciği bi anda yok oldu ortalıktan ve buna anlam veremiyo. Bunun hırçınlığı var ve ilgi bekliyo. Aradığı ilgiyi bulamayınca daha da hırçınlaşıyo. Ablan ve sen bir olup kolunu kanadını sarcaksınız o meleğin.. Kaç yaşında olursak olalım anne acısı herkese zor.. yaşadığınız şey hiçbirinize kolay değil. Birbirinize tutunup bağlı bi aile olmak mı yoksa iyice kopup ayrılmak mı? İlerisini düşünüp ona göre kararlar alıp uygulamalısın. Kardeşin de o aradığı ilgiyi bugün sizlerde göremezse yarın her türlü kötü yola ve boşluğa düşmesi çok muhtemel. Bencil düşünme olur mu kuzum?

Başın sağolsun tatlım, sen 16 yaşına gelene kadar annen vardı ama 4 yaşındaki kardeşin senin kadar şanslı değil. Bu durumda biraz erken olgunlaşmak zorunda kalacaksın. Dışarıda evden daha cazip gibi görünen hayat gerçekten çok kötü. Sakın ama sakın evinden ailenden uzaklaşma.

kaçta herkeze yem ol bu yaşta işe mi alırlar evli bayanlara neler yapıyorlar sen kaldıki askeri ücretin yarısını koklatmazlar ev kirası yalnız evde kalma bırakılar seni tek çakalların içinde harcanırsın bencede kaç devam et hiç bekleme okula nasıl devam edersin o çok düşündüğün okulun varya işte çalışmaktan ayaklarının sızısını hissetmekten uyuya kalırsın okul mu kalır o hayatın içinde en fazla şanslıysan birinin kapatması olursun dene ve gör kendi akraban böyle kardeşinin yaramazlığına laf ediyorsun başını taşlara vurursunda geç olur devam et sen bencede kaç amazon

Kardesinizi anlamaya calisin 4 yasinda annesiz kalmak ne demek bir dusunun. Siz 16 yasindasiniz boyle tepki verirseniz el kadar cocuk ne yapsin cok uzuldum. Bir uzmanla gorusemiyorsaniz okulunuzun rehberlik servisine basvurun. Mutlaka yardimci olurlar size

Ya benim içimde hırs yok, hırs olsa da kardeşim sağolsun ders çalıştırmıyor bana. Okuldan gelince ya kardeşimle ilgilenicem ya da ders çalışıcam gibi davranılıyor, ama benim biraz da dinlenmem gerek. Sonuçta daha üç ay oldu düzenim hemen oluşmaz ki.. Ama beni kimse anlamıyor Zaten üniversiteye kadar mesleğimi elene kadar ohoo belki de ölürüm o zamana kadar. Çok uzun ya içim sıkılıyor..

Bilmiyorum ki ama birilerine muhtaç olmam kendim bir yere girip çalışırım Böylelikle babannemgilde her fırsatta yüzüme vurmazlar verdikleri iki gram ilgiyi sonsuzgeceli She saw suicide as the only way out tek ayak

16 yaşında koca kızsın. Evet anneni kaybetmen büyük eksiklik. Ama o yaramaz dediğin kardeşin size annenden emanet. O daha çok küçük durdan, susdan anlamaz. Senin koruyucu, kollayıcı tavrına muhtaç. Evden ve hayatındaki kişilerden kurtulma planları yapana kadar mevcut durumunu nasıl daha verimli hale getirebileceğini düşün. Maddi olanaklar el veriyosa kardeşinle hem gün içerisinde ilgilenebilecek hemde ufak tefek eb işlerini yapacak birini bulabilirsiniz. Kardeşine ve ablana dört elle sarıl. Kolay olanı seni zelil edecek hayatı degil, seni güçlendirip olgunlaştıracak hayatı seç. Bencilliğinden vazgeç.

Kardeşime çookçoook ilgi veriyoruz ne derse yapıyoruz hatta ilk zamanlar camdan dışarı oyuncak atıyordu atsın diye oyuncak vermişliğimiz bile var.. Şimdi tabi bu kadar olmasa da hala istediği şeyler hep yapılır, kardeşim zaten annemin ölmesinden önce de böyleydi ama bu olaydan sonra elbette daha da arttı. Ama artık düşünmem gereken kişi kardeşim değil de kendim olmam gerekmez mi ya sürekli başkalarını düşünüyorum kimse benim nasıl olduğumu sormuyor kimse gerekli ilgiyi göstermiyor öğretmenlerim arkadaşlarım sanki onlar için ben böyle bir olay yaşamadım da normal devam etmem gerek.. Ama öyle değil zor bir olay yaşadım yaşıyorum neden kimse empati yapmıyor ki çevremde? . push ; sonsuzgeceli She saw suicide as the only way out tek ayak

Son konunada yazmıştım. Rehber öğretmenle olmaz bu iş Senin doktora gitmen lazım Babana neden söyleyemiyorsun? Evden kaçtığın zaman daha mı iyi olacak herşey? Lütfen babanla konuş ve doktora git.

Yok yanlış anlamadım haklısınız ama psikiyatri ilaç verirse kullanmak istemiyorum Bir de babama nasıl derim bilmiyorum Rehber öğretmenimle görüşüyoruz aslında o gerekli olsa yönlendirmez miydi?

Öncelikle başın sağolsun canım. Ben 5. sınıfa başlayınca annem calismaya basladi haliyle ev isi kiyafet yemek isleri ayrica lafimi dinlemeyen iki erkek kardes ve ara ara yine kardeslerimle yasit erkek kuzenim benim başımdaydı bu arada lise sona gidene kadar bu durum böyle devam etti. Artık bende bikmistim küçük yasta bu kadar sorumluluk verilmesinden. Universiteyede yasadigimiz sehirde kazanmak kosuluyla ve yine ayni ev hanimi rolüyle gidebilecektim. Bende uniye acikogretimden devam edip işe başladım. Ama tabi is temposunda zamanla okuldanda sogudum ve kaydimi dondurdum. O zmanalar saniyordum ki bu evden kurtulursam daha mutlu olurum. Haliyle erken yasta evlendim. Peki suan mutlu muyum? Eşim yonunden bir skntim yok ama cok daha iyi bir statude olabilirdim. Biraz daha sabredip ders calisip bir ogretmen olabilirdim. Guzel bir sehire atanabilirdim. Bu sekilde uzaklasip biraz kafami dinleyebilirdim. Şimdi bu kacmak gocmek fikrinden uzaklas ve benim yaptigim hataya düşme. Gerekirse gece kardesin uyurken ders calis iyi yerlere gel. Ama sunuda unutma kardesin henuz cok küçük onu yuk olarak gorme.

Madem bulunduğun ortamdam bu kadar nefret ediyorsun, hafta içi okulda olmayı eve tercih ediyorsun, söyle seni yatılı okula yazdırsınlar. Evden kaçmakdan daha mantıklı değil mi? Hem gürültüden uzak okursun, hem kimseye minnet etmemiş olursun. Cebinde 3 kuruş parayla kendi başına hayata atılma planların varsa başına çok çeşitli şeyler gelebilir. Hiç korkmuyor musun?

Bak canım diğer konularımı oku bende 18 yaşındayım sakın ama sakın asla! Başka bir erkek için asla baba evinde vezirdim koca evinde rezil oldum. Burger King ve McDonalds 16 yaşında eleman alıyorlar işe gir çalış okuldan sonra part time 2 sene içinde para biriktir sonra üniversite için biriktirdiğin parayla hangi dış şehir olursa DEFOL GİT en iyisi bu keşke ben de defolup gitseydim. 2 sene sabret ve derslerini sıkı tut sıkı sıkı da ders çalış. Lütfen eğitimine önem ver ben 18 yaşındayım evlendim çok pişmanım çok hem de keşke baba evinde olsaydım da dayağa katlansaydım

Kardeşimden rahatsız olmuyorum ki... Sadece ona bakma sorumluluğunu tamamen üstlenmekten yoruldum babannem zaten ben yaşlıyım benden bir şey bekleme modunda hep.. Bugün sınıfta deneme sınavı sonuçlarımız açıklandı ve ben sınıfta sonuncu olmuşum mesela.. Çünkü doğru dürüst çalışamıyorum bir bugün iyi çalıştım dinlenmeye vaktim kaldı o kadar. sonsuzgeceli She saw suicide as the only way out tek ayak

Gerçekten mi ya çok üzüldüm Ben zaten evlenmek istemiyorum bu yaşta asla düşünmem ama bu evden gitmek istiyorum nere olursa Burdan daha iyi olur eminim M madamdaisy 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

ablan da sizinle ayni evde yasamiyor mu? neden tüm yuk sende gibi

Güzelim daha çok küçüksün. Bak kendimi örnek vereyim sana. Ben de senin gibi küçükken kaybettim annemi. Benimde başımda akıl veren bir sürü kişi oldu ama kimse bu kız iyi mi diye sormadı. Babam evlendi. Evim yuva değildi artık bambaşka bi yer oldu bir anda. Ne olduğunu anlamadım bile. Her toparlanmaya çalıştığımda başka bir şey çıktı karşıma ama yılmadım. Okudum. Kaçmayı hiç düşünmedim. Çünkü ne olursa olsun kimse beni babam gibi sevip sahip çıkmazdı ki. Çalıştım çok iyi bir üniversite kazandım. Meslek sahibi oldum. Sonra evlendim 28 yaşındayım bi de bebeğim var şimdi. Kaçmayı hiç düşünme tatlım olur mu? Kütüphanelere git ders çalışmak için. Kardeşini de sev güzelce ilgilen kızmadan bak o çok ufak daha çoğu şeyi anlamıyor. Sen bilinçli akıllı bir genç kızsın. Kardeşlerinle birbirinize sahip çıkın.

İnan bana dışarısı daha daha beter kötü sakın evinden ayrılma bu zor günler zamanla geçecek yaşın büyüdükçe geri bakıp iyiki kardeşlerimleyim diyeceksin.. benimde senin yaşında kızlarım var seni çok iyi anlıyorum

Böyle Düşünme Herşeyden evvel bir ailem var sen büyüksün ve ablasın annenin yerini artık ailede sen aldın hem derslerinde başarılı olup hem de ailenle ilgili olmalısın. Bu bunalımdan kurtulamıyorsan yardım al

16 yaşına ve yaşadıklarına göre oldukça aklı başında görünüyorsun. Bence kendi hayatın için daha yaratıcı planlar yapabilirsin aslında. Evden kaçtıktan sonraki planın ne olur? Nasıl bir yol izlemek isterdin mesela? Düşün ki şu an topladın herşeyini ve çıktın evden. ilk adımın ne olurdu? Planından bahseder misin biraz, ona göre daha objektif bir yorum yapayım.

git hemen iyi bir doktora. eğer veriyosa da kullan. ankarada yaşıyosun sanırım mutlaka çok iyi hocalar vardır hastanelerde. başına böyle şeyler geldiyse hiç bekleme... benden sana tavsiye

sonsuz limitli bi kredi kartın yoksa hangi paranın yeteceğini ben bilemiyorum.

Kardeşim kreşe gidiyor bugün o da hastaydı gidemedi. Ama normalde ben okula o kreşe gidiyoruz ve aynı saatte dönüyoruz yani o hep yanımda oluyor ve cidden ödev yaptırmıyor kağıtlarımı yırtıyor kalemlerle duvarları boyuyor ödevlerimi çiziyor pedagog'a da gitti halbuki ama bir şey değişmedi

Yengemin de kardeşim yaşında bir çocuğu var o kız. O şımarık değil ama istediği şey olmazsa deli gibi ağlar. Yani ikisinin de durdurulması çok zor. Yengem pek ilgilenemiyor C captain price erkek

Canım benim başın sağ olsun. Umarım kısa zamanda rahata kavuşursun ama henüz 16 yaşında evden kaçılmaz ki? Bir de buraya onlarca konu açtın yüzlerce nasihat aldın ama tedaviye yanaşmıyorsun inatla. Bu böyle sürüp gitmesin. Evden bu yaşta kaçsan kimlerin eline düşersin belli değil.

ablacım yanlış anlama ama başımızdan bişeyler geçti biliyorum... hemen psikiyatriye git. böyle olmaz

En kötü ev en iyi dışarıdan iyidir Bunu unutma.

Bakın sen ne yaşadıysan kardeşlerinde aynısını yaşadı rahatsız olduğun kişi kardeşin ve sadece 4 yaşında. Biraz daha anlayışlı toleranslı olabilirsin tamam çok kötü birşey yaşamışsın ama bir de ablan var o ilgilenmiyor mu ya da ders çalışacaksan babaannene bırak kardeşini, hiç olmadı kütüphaneler var git orada çalış yani seçenek çok. Sırf kartdeşin yaramazlık yapıyor da ders çalışamıyorsun diye evden kaçılır mı? babanız başınızda yiyecek ekmeğiniz var akrabaların aynı apartmanda ablan var hiç olmazsa. Hayat bu kadar basit değil hemen kaçayım gideyim olmaz herkes birşeyler yaşıyor kaçsan nereye gideceksin nasıl okuyacaksın dersleri iyi olan bir kız kaçmayı değil nasıl okuyabileceğini düşünür kiö okutacak seni ancak seni kandıran birine kaçarsın daha da beter olursun

Şehir kütüphanesi uzak mi. Yakınsa yanına sandviç yapıp hafta sonları git. aksama kadar ders çalış, kitap oku, dergi oku. Yanına termosla kahve al evden. Keşke dışarda daha rahat bir ortam olsa. Git şurda kal desek. Ama üniversiteye gidene kadar böyle olacak. Okuluna bakacaksın.

Canm Kardeşin o senin çok küçük hepiniz küçüksünüz üstünüze yük binmiş zor tabiki ama böyle isyan edip kaçıp gitmeyi düşünmek olmaz dışardaki hayat yaşadıgın hayattan çok daha zor. birbirnize kenetlenmeniz lazım. psikolojik destek alırsan iyi olur senin için kolay değil yaşadıgınız

Evdeki o küçük kardeşinin sana ihtiyacı var yazık. Durumunuz kötü mü kardeşini kreşe verseniz sen de güzelce derslerine çalışsan. Durumun kolay değil ama insanın en huzurlu yeri evidir. Evden kaçarsan çok pişman olursun. Bu kez dönmek istersin dönemezsin. Adını kötüye çıkarır ailen. Öyle birşey yapma tamam mı? Annen yaşasaydı size tahammül edemeyip evden gitseydi affedermiydin. Yapma lütfen aileni üzme. Kardeşin uyurken çalış.

Demek ki güçlüymüşsün ki öyle demiş :) dışarıdan güçlü görünüyorsun anlaşılan. Ama içine de atıp iyi görünmeye çalışma gerekirse ağla paylaş birileriyle ki sana yardımcı olsunlar. İnsanlar seni iyi gördükçe demek ki geçti atlattı sanılıyor. Bide şunu söyliyim kimseden birşey bekleme illa ki ilgi göstersinler diye bekleme. En çok ailenle birlik ol babanla paylaş gerekirse. Evet o sorumluluğu alacak yaşta değilsin zor gelir şimdi çok iyi anlıyorum çünkü ben 16 yaşımdayken iki kardeşimin sorumluluğunu birden üzerimde buldum. Okula götürüp getirdim yemek yaptım herşeyleri ile ilgilendim. Bunaldım patladım ama geçti hepsi :) Senin en azından babaannen var ondan yardım almaktan çekinme. Herkese sırtını dönüp herkesi dışlama. yaşlıların dediklerini de kaale almamaya çalış onlar öyle..

Maalesef uzak S Spizella

Ergenlik. tp10

Canım paran varsa psikologa git yaşın daha çok küçük. Psikiyatr a gitmek için daha erken bence psikoterapiye açık birisin. Git anlat dök içini. Seni o kadar iyi anlıyorum ki... 16. yaşım hayatımın dönüm noktasıydı. Ama inan dışarıda hiçbir şey yapamazsın.

Okuldan dönünce de kendini at bir odaya kilitle kapıyı yat uyu. Ortalıktan el ayak çekilince, herkes uyuyunca bu sefer sen uyan, çalış. Bende sıkıntılı bir ortamdaydım lise yıllarımda ve sınava hep böyle çalıştım. Herkes uyurken yaktım ışığımı, çalıştım dersime. Şu an öğretmenim ve çalışıyorum. Allah senin de yolunu açık eder inşallah.

Basın sagolsun. Herşey üst üste geliyo gibi olmus. İnan evden kaçınca daha kötü olacak. Sen haline şükret bi evin ve kardeşlerin var. Sen mutlu ol ki Annen mezarında rahat uyusun.

BitAnem, Allah annene rahmet eylesin sizlere de sabır versin. Düşündüğün şeyler sana ne kadar normal geliyorsa bana da o kadar anormal geliyor. Sakın evden kaçıp gitmeyi düşünme, minik kardeşin elbet yaramazlık yapacak lütfen ona da bağırma. Ablasısın sen onun, annesinin yokluğu onu da kötü etkilemiştir. Bu süreçte kimse senden tüm notlarının 100 olmasını beklemez zaten. Derslerini aksat demiyorum ama ders çalışamıyorum diye kendine dünyayı dar etme. Bulunduğun şehirde kütüphane vardır gidip orada ders çalışabilirsin çok bunaldığında,

Problemim baska ne olabilir merak ettim cidden

Kuzum öncelikle başın sağ olsun. Yaşadıkların gerçekten çok zor. Ne yazık ki dünyada çok fazla acı var ve bunlar malesef bizim hayatlarımıza da yansıyor. Birazcık sabret ve üniversiteyi besle. İstersen bu süreci bir psikologla beraber geçir. Yaşadığın şeyler evet hiç kolay değil ama insanlardan bir şeyler bekleme çünkü her zaman beklentilerine karşılık bulamayabilirsin. Ne yazık ki bu durumdan kendini kurtarabilecek olan yine sensin. İçinde bulunduğumuz durumun düzensizliğinden rahatsız olduğunu anlayabiliyorum. Kolay değil ama bu düzensizlik içinde kendi düzenini kurmaya çalış ve sabret

Sen öyle san gerçekten öyle san o iyi sandığın insanlar sana düşman oluyor düştüğün zaman dik dur oku P

Canım empati yapmak çok güç bir şey. Kimse kolay kolay empati yapamaz yalnızca yapabildiğini zanneder. Eminim arkadaşların yalnızca annenin kaybını sana hatırlatmamak için sana eskisinden fazla ilgi göstermiyor veya konuyu açmıyorlardır. Ben lisedeyken arkadaşmızın annesi vefat etmişti ve biz başsağlığına gittikten sonra sınıfta anneye ilişkin bir konu dahi açmamaya çalışmıştık. Çok samimi olduğum bir insan değildi ve ben de o olaydan sonra ona ekstra bir samimiyet göstermedim çünkü kendisine acıdığımı vs sansın istemedim. İşte arkadaşların da bu durumu önemsemedikleri için değil seni daha fazla üzmemek için sana farklı davranmıyorlar

Konularını biliyorum. Yaşadığın durum çok zor, onun da farkındayım. Ve bence sen de evden kaçıp gitmenin mantıklı bir hareket olmadığının farkında olacak kadar akıllı bir kızsın. Öncelikle kaybın sadece senin değil 4 yaşında olan kardeşinin, ablanın ve babanın da kaybı. Sen ne kadar üzülüyor isen onlar da o kadar üzülüyor. Yaşının küçük olduğu acısının da küçük olduğu anlamına gelmiyor. Hepinizden daha çok ihtiyacı var kardeşinin annenize. Ama ne yazık ki anneniz artık bedenen yanınızda olamayacak. Ama neyse ki siz ablaları var. Onu da anlamaya çalış lütfen. Çekirdek ailenizde kaybınızın acısı derinden yaşanıyor ama sizin haricinizde kimseden medet ummamayı öğrenmen gerekiyor. Hayatın acımasız yönüyle çok erken tanıştın ama bu acımasızlık seni yıkmasın, aksine güçlendirsin. Rehber öğretmeninin mesleğinde ne kadar yetkin olduğunu bilemiyorum. Ama ben de sana burdaki diğer ablaların gibi gerçek bir uzmandan yardım almanı öneriyorum. Vereceği ilaç ve tavsiyelerle hayatını daha kolaylaştıracağından eminim. Lütfen metanetli ve mantıklı ol. Sevgiler.

Başın sağolsun canım benim. Ama kaçmak kesinlikle çözüm değil. Şu an nefret ettiğin o ev dışarıdan iyidir. Bi arkadaşın söylediği gibi yatılı okula gidebilirsin istersen. Kardeşin de daha çok küçük onu da anlamaya çalış. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu daha bilemez ki o da sizden ilgi görmek istiyordur.

Ya güzel kardeşim, sen 16 yaşında değil misin? Kaç paran var? Ayda 5 bin bile eline geçse, sen reşit değilsin, ne kira ödeyebilir, ne fatura üzerine alabilirsin. Kimlere güveneceksin bu çocuk yaşında bu işler için? Ya yurda yazdırın ya evden kaçıcam de ailene.. belki tutar. Bugün dersin yoksa aç internetten "Taken'i" izle. Paris'de geçen, Liam Nelson olan.

Lütfen bir anlık şeylerle evden kalkıp gitme. Daha ne kötü aileler ortamlar var. Sanırım lise 3 de olman gerek az kaldı sabret biraz. Benden sana tavsiye yakınlarında belediye kütüphaneleri yada fakültede kütüphaneler vardır. Okuldan sonra ve hafta sonları git ve ders çalış. Biliyorum çok zor bir durum. Ama inan evden gitmeye kalkarsan şuan ki hayatını arayacaksın. Ben evleyim. Kaçtım evlendim. Pişman değilim ama keşke ailem düzgün olsaydı başka imkanım olsaydıda kaçmasaydım dediğim oluyor. Sana bi kaç tavsiye verebilirim bir ablan olarak kulak asarsan. Şuan evliyim okuyorum aynı zamanda. Hafta içi okuldayım genelde dersimin bittiği saatlerde eşim evde oluyor. Eve gelmek yerine kütüphaneye gidiyorum ve %100 verimli oluyor. Boş zamanlarımda hobilerimle ilgileniyorum. Müzik kursu ve örgü gibi şeylerle uğraşıyorum. Kafamı boşaltıyor ve kesinlikle stresimi alıyor. Birde muhtemelen okulda kursların vardır. Dersin olmadığı saatlerde okul açıktır. Okulun kütüphanesine gidebilirsin. Okulda ki rehberlik öğretmenine düzenli aralıklarla git. Görevleri bu ve seni dinlemekle yardımcı olmaklq yükümlü. Eğer hiçbir sonuç alamazsan kaçmak için yeterli gördüğün parayla bir psikiyatriste git. Kaçma ablacım. Yazık etme kendine. Dışarı sandığından çok daha kötü..

Probleminin ders calisamamak olduguna emin misin? 4 yasindaki cocuktan yetiskin insan davranisi ve anlayisi bekleyemezsin. Sabirli ve anlayisli olmalisin. Zor zamanlar geciren sadece sen degilsin. Kesinlikle ve kesinlikle 4 yasindaki anne kuzusunun annesiz kalmasi cok cok cooook daha zordur.

iki sene sabret. üniversiteye başka ile gideceksin zaten

Ya gerçekten şuan çok kötüyüm çok berbat bir durumdayım ve buraya yazmak istedim Ben 16 yaşındayım, 3 ay önce annem bir kazada vefat etti. 3 kardeşiz, ablam ben ve kardeşim. Kardeşim aşırı şımarık bir çocuk 4 yaşında, kesinlikle yerinde durmuyor, beni de ders çalıştırmıyor. Aile apartmanında oturuyoruz, babaannemgil ve amcamgille aynı kattayız. Ben evden gitmek istiyorum artık çünkü evimizde huzur yok. Ders bile çalışamıyorum kardeşim çok haylaz bir çocuk bana fırsat vermiyor. Babaanemgilde zaten yaşlı oldukları için kardeşime fazla tahammül edemiyorlar. Bugün okula gidemedim hastaydım, güya biraz ders çalışırım vs dedim ama tabiki kardeşim durmadı bir sürü şeyi kırdı ben de bağırdım zaten sinirliyim, bir de babaannem geldi o sırada ona da dedim ben ders çalışıcam çalıştırmıyorsunuz sonra da düşük alınca kızarsınız falan diye. Babannemde huysuz birisi o da bana bağırdı güya bize verdikleri manevi ilgiyi yüzüme vurdu resmen. Ya çok çok yalnızım kimse beni anlamıyor. Babam desen o da hem derslerimizde başarılı olalım ister hem de kardeşimle ilgilenelim ister. Bıktım artık ya. Benim yaşımdaki kişiler hafta içlerini sevmezler hafta sonlarını iple çekerler ama bende durum tam tersi. Okul benim için evden bin kat daha iyi. Ama derslere falan da katılamıyorum artık çünkü moralim bozuk oluyor genelde, zaten kardeşim ders çalıştırmıyor bana. Her şeyimde bir sorun var. Sürekli ilaç kullanıyorum organ eksikliğim var hayatım zaten ilaçlarla geçiyor artık, iki üç gün içmeyi aksattım hemen hasta oldum off Yemin ediyorum şu evden daha kötü bir ortam olamaz. Başıma gelebilecek şeyler bu kadar kötü olamaz. İnsanlar bana ilgi göstermiyor ve kimseye derdimi de anlatamıyorum. Ha bu arada okulu övdüm falan ama öğretmenlerim de durumumu bilmelerine rağmen hiçbirisi bana ilgi göstermiyor. Hepsi için normal bir öğrenciyim yani en azından sınıf öğretmenimizin birazcık benim psikolojimle ilgilenmesi gerekmez mi? Onun da umrunda falan değilim. Nereye gideceğimi bilmeden gitmek istiyorum. Zaten daha başıma ne gelebilir ki? Yanımda param da var bana yeter. Evet haberlerde neler neler okuyoruz yani ben de biliyorum ama inanın ben bu evin içerisinde çıldıracak gibi oluyorum, her an sinir krizi geçirecek gibiyim. En azından biraz kafamı dinlemek istiyorum. Kimseye bir şey demeden gitmek bir daha da geri gelmemek istiyorum. Ya ölücem ya da gidicem buralardan gerçekten başka bir yolum yok B benyoruldum. Üyelik

Aslında yazdıklarından ne kadar olgun, bu fikirlere uzak bir kız olduğunu sadece sinirle bir anlığına bunlara kapıldığını düşünüyorum. Çok bilinçlisin, yaşadığın duruma rağmen bu kadar güçlü durabilmen bile bence büyük bir başarı. Hassassın, alıngansın, sevdiğini kaybetmenin acısını yaşadın biliyorsun, ailenden geriye kalanları kaybetmeyi göze alabilir misin? Hepimizin bu yaşlar da böyle düşünceleri oldu, ben çok asiydim anneme dünyayı zehir ederdim, şimdi onlardan çok uzaktayım ve varlıklarının huzurunu o kadar çok arıyorum ki. Evliyim, eşim var, ama ailem kadar sağlam tutunamıyorum ona. Aile bambaşka bir şey, onların sana, senin onlara çok ihtiyacın var. Acın çok büyük, bir şair " tatmadığın acının hakkın da konuşmak kolaydır " diyor, kimse senin kadar acını yaşayamaz, beklenti içine girme. Biraz toparlan, asla kendini bırakma, destek al psikolojik olarak vee buraya başarı öykülerini yaz. Herşey güzel gönlünce olsun, Allah sabırlar versin, anneciğinin mekanı cennet olsun. ♡