Ne desem bilemedim konuyu da tam anlamadım. Aileniz evlat ayırıyor, çok yanlış, onu anladım. Ama yengeler vs niye sizi öne sürüyor her şeyde? Ailenizden dolayı mı? Hani onlar bir şey diyor susuyor biz de onun üstünden diyelim mi diyorlar? Peki kardeşinize niye demiyorlar onu da aynı aile yetiştirdi? Sizden 10 yaş küçük mü bu kardeş? Aileniz de vur abalıya tarzı bir aile olabilir ama karakteristik olarak siz zaten nahif bir karakterde olabilir misiniz? Eğer öyleyse ki biraz öyle geldi oraya odaklanın derime H

Aglayin. Ayip birsey degil ki. Hepimizin sevilip kabul edilme ihtiyaci var. Heleki cocuk olarak ebeveynlerimize karsi. Ama: Ebeveynlerimiz kendi yetersizliklerinden dolayi bizim ihtiyaclarimizi karsilayamiyorlarsa bu onlarin zayifligi, ama ayni zamanda bize zarar vermeye hakki yok. Yok saymalar, kücük görmeler, baskalarin yaninda asaglamalar bunlar cocuga verebileceginiz en büyük zarar verecek davranislar duygusal acidan. Kücük seyler degil. Cocukken hayatda kalmamiz onlara bagli oldugu icin muhtacliktan birsey söyleyemiyoruz. Ama artik yetiskin bireyler olarak hem kendimizi, hem icimizdeki kücük kiz cocugunu koruyabiliriz. O yüzden kendinizi korumak herseyden önce ilk vazifeniz

Eşinizle evlenince onun aile çevresine yeni bir imajla giriş yapmış, kabul görmüşsünüz. Kendi ailenizle yaşadığınız durum, geçmişe dayanıyor, kökü sağlam. Mümkünse bir bayram günü ya da büyük bir aile toplantısında delirmeniz lazım ki taşlar yerinden oynasın.

Aman boşver ya üzme kendini. Ama şöyle benimle böyle konuşmayın hayat benim hayatım ister kursa giderim ister gitmem. Sessiz kalırsan tepene binerler ses çıkartmayı öğren. Bizim toplumumuz kavgacı olmayan naif uyumlu kişileri ezdikce eziyor. Asıl olması gereken bu aslında ama işte değişik toplumumuz var. Bazen banane uğraşmak istemiyorum dedikçe üstüne geliyorlar. Ben özellikle iş ortamında yaşadım. aaa baktım olmuyor bende zehirli dilimi çıkarttım ortaya küstüler bu sefer Alıngan falan diyen insanlar bana kendileri alındı. neden herkes herşeyi soylemekte hak görüyor kendinde sıra kendine gelince ağlarlar. Istediğini söyleyen istemediğini işitir nokta.

Annen bir zorba.. Kendisi ne iş yapıyor misal? Büyük ve sözü geçen bir şirkete ceo'mu oldu? Ayrıca bu tavırlar evlendikten sonra mi başladı? Eğer öyle ise damadı onaylamamislar, şimdi birikmislikler çıkıyor.

Sanırım ailenize hiç carlamamışsınız.

Benim annemde oyle herseye negatif herseyi hayat enerjimi sömürüyor ciddi anlamda yapamazsin edemezsin hala ayni bazen tamam sus cok negatifsin kendi negatifliginle bizi cekiyorsun asagi diyorum onuda kabul etmiyor.. tek derdim ayri eve cikmak bebemle. annemle bayagi bi sure görüşmemek planim sizin hayat enerjisini somurenlerde uzak durun... bi kere yetti yafff bu ne kan emicilik diyorum butun enerjimi hayallerimi bile emiyor cocigmla konuşuyorum soyle yaparız böyle yapariz ordan hemen atliyor butun hayaller yikik bak bu kdn 70 yasinda bazen otur kadin demi namazini niyazini kil kenarda otur rahat rahat ama yok ılla edecek icine degsmiyorlar o yüzden uzak durun en büyük ablam cok uzaktir aramaz sormaz ayda yilda bir hayati gayette iyi... bazen wampir kadin diyorim hic umru degil ertesi gun yine ayni konuşma sekli yine kavga çıkıyor yeterr diyorim wampirrrr

anneniz toksik. bazı insanlar anne olmamalı. böyle bir anneye sahipseniz alttan almanızı önermem. saygıyı hak etmiyor, bir sinir krizi her şeyi çözer.

Bir insanın sınırları yoksa insanlar ezmeye bayilir. Anneniz iyice sacmaliyor bence . Benim kendi tecrübem bu yönde: Insanlara yeri geldiginde haddini bildirmesen seni ezip geciyorlar. O yüzden yeri geldigi zaman herkese anladigi dilden agzinin payini vereceksin. Ben bunu yapmaya basladiktan sonra tabiki tepki gördüm.. ama: Sen sınırlarini cizerken tepki gösteren insanlar senin sınırların olmamasından faydalanan insanlar..

Canınız, aileniz, cok sevdiginiz de olsa mesafeli bir duruşunuz olsun. Kırgın olduğunuzda bakisinizdan belli edin ve ortamı değiştirin. Farkında olmadan biz kendimiz o hadsizlesme hakkini başkasına veriyoruz. Ilk hatasında hey orda dur bakalım demediğimiz her kötü yaklaşılan adimlarda daha da çok yaklaşmasına sebep oluyoruz. Çok geç kalmış olsanız da insanları durdurmak sizin elinizde. SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Evlat ayrımını nasıl yapıyorlar ben onu anlamıyorum. Sanki biri evlatlıkmış gibi davranamazsın ya. Sizde annenize gereken cevabı verin bence ezdirmeyin kendinizi madem bu kadar kırıcı konuşabiliyor. Benim ki çok şükür aksine iltifatlara boğar ama şöyle söyliyim bir yanlışı olduğunda birine dememesi gereken bi şey dediğinde de uyarıyorum onu. Sırf anne baba akraba diye her şeyi doğruymuş gibi kabul etmek zorunda değilsiniz.

Aynısı olmasa da bir değişik versiyonunu yaşıyorum. Konuşmak da kısa süreli çözüm sağlıyor. Evin bir külkedisi bir de prensesi var. Ders çalışmak için bile oturamam çoğu zaman çünkü soru çözerken ortasında lap diye odama gelip, şunu yap bunu yap diyen; yapmadığımda tüm gün surat ve tavır yapan ebeveynim var. Prenses olanımız ders çalışırken haşa odasına bile gerekmedikçe girilmez. Hadi küçük yaşı o ne anlar da, ebeveynim ben onun yaşındayken bütün evi temizletiyor, temel yrmekleri yaptırıyordu. Sanırım ben çocuğu değildim, hele kendi kardeşleri içinde değersizliğimi hep hissederim. Kuzenlerime laf asla söylenilemez mesela, onların koruyucuları var. Anlatacak çok şey var da neyse. Sınavlara hazırlanıyorum, bu her dakika bir şeyler talep edilen ortamda becerip de kazanabilirsem; kök ailemle iletişimimi minimumda tutacağım. . push ;

Çok iç içelik var ailemiz de, her konuyu duyuyorum genelde aynı ortamlar filen oluyoruz örneğin kuzenim suçlu bi konu da diyelim ben en ufak yorum yapim ya sesler yükseliyor yok yanlış dedi yok sen çok alınganlık yapıyorsun, ben olaya acaba ben mi gercekden alınganlık ediyorum mu diye de düşündüm eşime arkadaşıma anlatiyorum doğruca olayları ya sen haklısın diyorlar, ama gelin görün ki susup kalıyorum beni stres topu olarak sürüyorlar aslında şöyle düşünüyorum annem beni savunmadi hak vermedi için etrafta bana kendini rahat hissediyor. Hani sanki arkamda ailem yok da kolay lokma geliyorum, kız kardeşim tahsili baya yüksek bense ev de çocuk büyütüyorum ailemin bana sundu seçenek buydu ama o benden daha kıymetli tahsili yüksek diye de baya saygı duyuluyor kıskanmıyorum gurur duyuyorum ama bu tutarsizca davranışlar beni aşırı etkiliyor uzuyor zaten çocuğum konusunda çok hasas ve takıntılıyım, böyle ayrım görünce de nasıl olur diyorum ben asla kıyıp da rencide etmem çocuğu mu

İnanın çok üzülüyorum boğazım da düğümler bi ağlasam rahatlıcam o haldeyim

Herkese iyi geceler kizlar, biraz yazıp fikir alıp rahatlamak istiyorum, etrafım da yani çevrem de genelde biri birine bir şey diyeceği varsa kızcaksa beni ortaya atıp onun üstünden laf sokuyor alakam olmayan olayların içinde buluyorum kendimi, eşim in tarafında oyle değil yanlız burda baskinim ama kendi ailem tarafından resmen herkes beni saf mı görüyor mal mı görüyor anlamıyorum annem hele evlat ayırmanın sınırlarını zorluyor oyle uzuluyorum ki anlatamam kardeşimle kiyaslamalar, kardeşim bi kursa yazılmış abla sende gir dedi annemin dediği o yapamaz beceremez onun cesareti yok böyle enerjimi emiyor, bana geçenlerde kardeşine bir şey deme kilo almışsın dedim. Üzülür o diyor senin gibi değil, halbuki bana ağzına geleni sayıyor ayı gibisin hayvan gibisin göbeğin çok yok bilmem ne kizlar çok üzülüyorum neden beni pasif görüyorlar napmam lazım, mevki kariyer gercekden çok mu önemli ondan mı bi b.. sayılmıyorum bu durum çok üzülüyor beni

cok toleransli oldugunuz icin olabilir her ailede bir tane el ustunde tutulan oluyor nedense, kimse ona laf edemiyor. Diger cocuklar da hep eziliyor