şımaracak kadar ilgi göstermediler ama kötü birer anne baba da olmadılar sevgilerini hissettim hep babam daha da çok belli ederdi diyebilirim ama şu ilk çocuk daha baskı altında kalıyor lafına bende inanıyorum. bende en büyüğüm en küçüğümüz de kız. şimdi kızkardeşim 23 yaşında olmasına rağmen çocuk gibi sever babamı babamda onu. ben biraz çekingenim pek sarılıp öpmem sevgimi çok belli etmem biraz da yapı meselesi sanırım yada ne bileyim onlar beni daha çok kısıtladıkları içinde olabilir ama şimdi kızlarıma her fırsatta sevgimi belli ediyorum. öpüyorum sarılıyorum çok sevdiğimi hep söylüyorum. onlara kızdığımda bağırdığımda sonra dönüp gerekirse özür de dliyorum bence de çocuklar sevgiyi ilgiyi evde bulmalı. bu sevgiyi hissetmeyen çocuk maalesef dışarda arıyor ve kötü insanlarla karşılaşabiliyor

başkalarını bilmem ama benim ailem demedi. onların yaşadığı devre göre babam çocuklarını çok iyi yetiştirdiğini düşünüyo ki haklı. hepsini iş sahibi yaptı. çok zor şartlarda olduğu halde. ama mesele sadece iş sahibi yapmak değil. onları hayatta kendine öz gvenli bireyler olarak yetiştirebilmekte. mutlu bireyler olmasını sağlamakta. 8 kardeşiz ve kardeşlerimin hepsi ben de dahil mutlu olmayı beceremiyoruz. çok karamsarız. asla nşelenmeyiz. öyle bi ortamda yetiştik. ben onlardan şu noktada ayrılıyorum, hayatın bizim için belirli bir süreliğine verilmiş bir zaman dilimi olduğunu düşünüyor ve günümü gün etmeye kedersede dozunda yaşamaya çalışıyorum. anneme kalsa hergün ağlarız. D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

Sevgi ailede verilmeli ki, çocuk ya da yetişkin dışarıdaki sahte sevgilere kapılmasın... sevgiyi dışarda arayan o kadar çok insan var ki, bazen sonu hüsran, bazen de sevinç oluyor değil mi?

bende ıyı bır cocukluk yasadım halaa öyleyımm. madamcocomo tek ayak

bnım yasadıklarımıı bebegımee yasatmak ıstemem elımden gelenın en ıyısını yapmak ıcın ugrasıcagım

Ne kadar üzücü bir durum değil mi? çocuklar fotoğraf makinesi gibi, ne görse çekiyorlar. sevgiyle büyüyen çocuğun çizdiği resimlerde farklı oluyor, oynadığı oyunlarda, kullanığı sözcüklerde.. Evdeki çiçeğimizi bile sevdiğimizde bize taze, yeni yapraklar vererek karşılık vermiyor mu... Amonra

sende çok iyi bir evlat olmuşsun onlaraki arkalarından allah razı olsun diyorsun canım... senide ne güzel yetiştirmişler işte.

bize olmasa da belki de içten içe demişlerdir abla mesala annem bi ara bana çocuk yapmam konusunda ısrar değil de nasihatlarde bulunuyodu. ben de çocuk nasıl sevilir bilmiyorum anne görmedim ki demiştim o an bembeyaz kesmişti rengi hiç bişey demedi bana ama mesaj yerine ulaşmıştı onu anladım D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

bnım yasadıklarımıı bebegımee yasatmak ıstemem elımden gelenın en ıyısını yapmak ıcın ugrasıcagım Amonra

bir-kadın çok güzel tespitler bunlar ve toplumun kanayan yarası değil mi... . push ; W

Esencim, elbette birçok kişi şimartmayın der, ayıp der, vs vs.. dünyada herkes gerçekten, içten gelerek sevmeyi bilse, sevdiğini söylese sanırım bu kadar karmaşa, aldatmaca yaşanmazdı değil mi? M M e

İnşallah canım, benim felsefem bu, çocuk ailede doysun herşeye... Amonra

sen çok şekersin sıcaksın amonra :) çokta iyi bi anne olucaksın A almor

kesinlikle öyle... suçu işleten sevgisizlik.. hatalı tercihlerin sebepleri sevgisizlik... evden kaçmaların sebebi sevgisizlik... kötü alışkanlıkların sebebi sevgisizlik... hep kökeninde sorunlu aileler yatıyor.. Amonra

ağladım bunlara o kadar ihtiyacım varmışki siz yazınca kötü oldum bunları diyebileceğim kızımdan baska kimsem yok ona sarıldım herşeyim o oldu elimden geldiğince her fırsatta söylüyorum bazen kızıyor anne ben bebekmiyim diye.. belki sıkıyorum onu ama tek varlığım o

teşekkür ederim esen umarım öyle olurum . push ;

ben ailemde sevgi görerek büyüdüm babam öperek koklayarak tatlı dilli ile sevgisini ifade eder annem babama göre öpmez pekde sarılmaz ama hiç bir zaman sevgisinin eksikliğini göstermedi biliyorumki o kardeşimide beni çok sever. bende anneyim 2.5 yaşındaki kızıma hep seni çok seviyorum nazlı kızım diyor çok mutlu olup ne kadar ne kadar diyor bana :) Canım annem ve babam iyiki varlar. halan babam onlara gittiğimde öper kucaklar. eşime çok garip gelmişdi bizim birbirimze bu kadar düşün olmamız onların aileside tam tersi babası öpüp koklamaz, sohbet ilgi anlamında soğuk bir insanlar. Bence insan sevdiğini hep söylemeli gizlememmeli kızım yavrum dmek zor olmamalı

bu hayattan başka bir hayatımız olmadığına göre, sevgimizi sonsuz göstermeliyiz.. başka bir zamana ertelememeliyiz.. başka hayat yok çünkü.. ve yarın çookk geç olabilir herşey için..

ben 33 yaşındayım hala babamın kucagına otururum. burnundan öperim annem elini yanagıma koyar öyle yatarım. çocuklugumdan beri böyleydi hala öyle. bekarım allah kısmet ederde evlendiğimde cocugum olursa ne yaşadıysam bende onlara yaşatıcam. ben şanslı bir çocuktum halada öyleyim. allah başımdan eksik etmesin anne ve babamı...

çocuk sanki sevmek, kendinden bir parçanın can bulması için değil de zorunluluktan yapılan birşeymiş gibi... beni babam hiç istememiş 4. kız olduğum için. annem de babama kızıp merdivenlerden atlarmış, ip atlarmış, ağır kaldırırmış sırf ben düşeyim diye. ölü gibi doğmuşum, yiyecek ekmeğim varmış diyorum... 12 yaşımdaydım babam öldü zaten. iyi oldu ölmesi. insan olduğumuzu hatırladık. annem desen cahillik işte. içinde o annelik duygusu çok azdır. ama ders işte bunlar bana. ilerde çocuğum olursa nasıl davranmamam gerektiğini çok iyi öğrettiler sağolsunlar. annemle son 3senedir anne-kız olduk. çok seviyorum onu. umarım o da beni çok seviyordur. son zamanlarda gördüğüm birşey var ki artık insanlar gerçekten istedikleri için, çocuk özlemi çektikleri için çocuk sahibi oluyorlar. bu çok güzel. şimdiki çocuklar çok şanslı. gözlerinin içine bakılıyor. insanlar bilinçleniyor. 15-20 sene sonra şu anki çocuklardan hiç biri "bana kızım bile demediler" diye bir cümle kurmaz inşallah...

Küçüklüğüm çok güzel geçti sevgisini hem annem hem babam çok güzel gösterdi özellikle babamla arkadaş gibiydim. Evlendim her şey değişti artık kimseye ne inanıyor ne de güveniyorum bir yanım eksik hep ne kadar kızsam da bir yanım hep anne baba diyor _eftelya_

malesef öylè ;-( A

babamla ilgim yok. annem de bebekliğimden beri çalıştı hep. çok erken işe gider, çok geç gelirdi. yüzünü görmezdim pek. ama çalışmasaydı beni çok severdi annem eminim Amonra

Bitanem öyle güzel dile getirmişsin ki, inan gözlerim doldu, bir içten gelen "" kızım "" kelimesi bile ne kadar mutlu ediyor değil mi... Elbette herkesinsevgi dili farklıdır ama sonuçta ortak nokta sevgi, nasıl gösterilirse gösterilsin, hissettirlmesi yeterli değil mi..?

canım benım yaaa karşından sevgı gördukcee sende nasıl bıseyy oldugunu daha ıyı kavrıycaksınn. en azından sana yapılmasını istemedıgını sende baskasına yapmazsınn

Bitanem, maalesef hayat bazen çok acımasız oluyor, çok dengesiz oluyor. ama ne olursa olsun alnımıza yazılanı yaşıyoruz.. geçmişi tamamen silemezsin belki ama unutmaya çalış. eminimki yavrunla arkadaş gibi, sevgiyi en üst noktada yaşayan bir annesin.. Acılarımızı, kırgınlıklarımızı içimize hapsetmeyelim dedim ya, gerçekten anlatarak unutabiliriz, anlatmak istemediğin şeyler olabilir, onlarıda kağıda dök, yazmakta rahatlama yöntemidir. ama buraya yazarsanda paylaşacağın, belki fikir alacağın çok arkadaş var.. kendini hiçbir zaman yalnız ve çaresiz hissetme... konuşmak istediğin zaman, birşeyleri anlatmak istediğin zaman ben buradayım en azından, her zaman dinlemeye, drtleşmeye, fikir vermeye hazırım... honeysuckle istanbul

sevgini ne zaman söyleyeceksin ve göstereceksin? bu hayatta!!!

ben resmen askeri disiplinde yetiştiğimi söyleyebilirim annem çok katı kuralları olan bi kadındı oteriterdi sertti beni severdi muhakkak, evlat sonuçta.. sevmediği hissine kapılmadım hiç ama sevgisini daha fazla gösterebilseydi belki de bugün daha sevgi dolu daha merhametli bi insan olurdum. çoğu zaman sevgimi nasıl ifade edebileceğimi bilemem hala koskoca kadın olmama rağmen. görmedim çünkü nasıl yapılır, bi insana nasıl dokunulur, nasıl sarılılır.. mesala biz bile kız kardeşimle yeni yeni aştık bunu her fırsatta sarılıp sevgi gösterisinde bulunmayı belki de araya özlemler girdiği için hasretle kavuştuğumuz için böyle kolay oldu. tabi yıllar geçti annemde o katılığından bayağı bi kaybetti şimdi daha yumuşak belki de artık ondan uzaktayız özlüyo onun için daha şevkatli hatta kız kardeşimin bi gün hüngür hüngür ağlayarak beni aradığını bilirim okumak için ilk şehir dışına gittiğinde abla annem bana kızım.. dedi diye o kadar tesir etmiş ki ona annemin kızım demesi.. sonra anneme anlatmıştım ben bunu o günden sonra annem daha sık sevgisini belli etmeye başladı bize çok da görmüyorum aslında anneme o da öyle görmüş yaşadığı hayat şartları katı olmaya itmiş onu yine de herşeye rağmen en iyi en vefakar annedir benim annem babamsa anneme nazaran daha net bi adamdır yavrusu kızı düşmez dilinden çok rahat özledim de der çok rahat kızdım da. ama ben yine de küsmüyorum onlara. geç de olsa eşimde öğreniyorum sevgi nasıl ifade edilir nasıl dile gelir can bulur

İkisi de benimle çok ilgilenirler 21 yaşıma geldim hala ilgide azalma yok ama babam çocukları öyle öpmeyi filan sevmez ama acayip oynar zaman ayırır ne biliyim ayaklarında filan hoplatırdı beni küçükken şimdi de kuzenlerim var küçük onlarla oynar hep her gittiğimizde marketten mutlaka bişi alır onlara ıvır zıvır çok iyi anlaşır çocuklarla bana da öyle davranırdı ama öyle canım cicimli değildir sadece çocuklara bireymiş gibi davranır. Annem daha çok öper sarılır tabi onla daha sırnaşığız.

O kadar mutlu oluyorum ki, böyle şeyler duyunca, eminim çocuklarımız bu anlamda çok ama çok şanslılar. Kim duymak istemez ki sevildiğini, sevgi daha da bağlayıcı bir unsur... Bir_kadin

Ailesi tarafından sevilmediğini düşünen bir bayanın söyledikleri içimi acıttı bugün... küçüklüğünden beri hiç duymamış annesinden ve babasından kızım, yavrum kelimesini ve içinde ukde kalmış. anlattı ve ağladı.. bende sizlere sormak istiyorum, anne ve babanızla kısacası ailenizle ilişkileriniz nasıldı ve şimdi nasıl? Ben sevginin her zaman gösterilmesi taraftarıyım. bu konuda sizler ne düşünüyorsunuz..? Buyrun...

Hiç şaşırmadım, harika bir duygu gerçekten, bende ailemde sevgiyle büyüyenlerdenim ve 14 yaşındaki biricik kızımı da aynen sevgiyle büyütüyorum. onu çok sevdiğimi çok söylerim, aynı şekilde eşimi sevdiğimide kızımın yanında söylerim ki, sevginin yoğun olduğu bir ailede büyüdüğünü anlasın diye... Sevgi sözle olsun, davranışlarla olsun kesinlikle gösterilmeli. Hani derler ya, söyleyip de şimartmayın çocuğunuzu diye, kesinlikle katılmıyorum, çocuk bırakalım da ailedeki sevgiyle şimaracaksa şimarsın...

teşekkür ederim Songül.. malesef öyle.. bu yarayı ömrüm boyunca hep taşıdım içimde kız çocuğu diye sürekli aşağılandım suçum neydi ise babam rahmetli anneme benden bahsederken hep kız yada kızın derdi bi gün kızım demedi duymadım ben o kelimeleri oysaki küçücük halimle yıllarca gözünün içine baktım yapamadığım en ağır ev işlerini yapmaya çalışırdım gücüm yetmesede beni azıcık sevsinler diye her yaptığım kabahatti onun için soruyordum bazen neden bana böyle yaptınız diye cahildik acemiydik ilk çocuk sendin diyorlardı 15 yasında evlendirdiler ben kızımın 16 yasında doğum yapmasına göz yumamazdım vicdanım elvermezdi geldim 37 yasına hala öyle annecimi kaybettim ama babam hala öyledir aylarca görmese umursamaz eşimden ayrıldım bi gün yalandanda olsa sormadı bana kızım ne haldesin diye maddi bişey beklemedimki. neyse çok uzun oldu bitmez yaşanan acılar ve sanırım böylede sürecek rabbim herkesin kuzusunu bağışlasın insallah evladın yeri çok farklı.. ThirtyFouR

kesinlikle doğru tespit

annemle aram cok cok iyi, her konuda konusabiliyoruz o benim en büyük sirdasim, destekcim, pusulam. babam sevgisini pek gösteremeyen bi insan. bi kere bile kendiliginden sarilip öpmemistir beni. kizim der, cagirirken "dünyanin en güzel kizi" diye cagirir ama onunla aramiza son zamanlarda baya gerginlik girdi. anneme cok büyük haksizliklar yapildi hem babam, hem ailesi tarafindan bende bunlari gördükce annemi koruma cabasiyla cephe aldim herkese. anneme kimse bisey diyemez

bahane bunlar canım.. insan kendi içinden canından cıkan bir parcaya nasıl böyle davranabilirki.. ben 16 yasındaydım anne olduğumda tabiki hatalarım oldu ama hep arkadastım kızımla ailemin hatasını kendi hayatımla ödedim halada ödüyorum bastırılmış ezilmiş olarak hala hakkımı arayamıyorum çoğu zaman brada bunları anlatmak ne kadar doğru bilmem ama patlıyor insan bazen... ha yapılacak bişey varmı yok bitti geçti yıka yıka yaralayarak geçti hala ağlarım bazen ama burayı okuyan yeni anneler böyle davranmaz en azından canımsın güzel dileklerin için teşekkür ediyorum basını ağrıtmazsam yazarım tabi bazen konuşmaya anlatmaya candan bir insana o kadar ihtiyaç duyuyorumki..

bitanedirr onlarrr hıc kıyamazzz butun aılem. bir aılen bır kızım gerısı hep erkek el ustundeyımdır hepp sagolsunlarr

O kadar çok varki bu nedenin arkasına saklanan anne, baba... cahilliği anlarım, ilk çocuk büyütmek zordur, herşeyi onda öğrenirsin ama sevgi vermenin acemilikle, cahillikle alakası yoktur, ister cahil ol, ister bilgili kendi canından olan candır, nasıl sevgi gösterilmez.. yaşadıklarınıza çok üzüldüm, anneciğinize de Allah rahmet eylesin... yavrunuzu Rabbim size bağışlasın. siz sevgi ve ilgi anlamında görmediklerinizi, duymadıklarınızı kızınızla yaşarsınız inşallah. istediğiniz zaman paylaşmak adına, rahatlamak adına yazarsanız sevinirim. içinizde yaşamayın, içinize hapsetmeyin bu duygularınızı... honeysuckle istanbul

11 yasındayken babamı kaybettim 11 yasına kadarki dönemi çat pat hatırlıyorum mükemmel bi babm varmış diyorum cok güzel anılarla hatırlatıyor kendini babamdan bi tokat yemişliğim olmadı erkendende kaybettim zaten annemse bana hem baba hem anne oldu annemde mükemmeldir bizlere cok bağlıdır babam öldüğü zaman bile acısını gömdü içine bizlere sahip çıktı babamın eksikliğini bana hiç yansıtmadılar ne annem nede abilerim evin en küçüğüyüm bu durumdan daha az yara alayım diyre cabaladılar baba eksikliği ne olursa olsun dolmuyor dolmayacakta aileme bu konuda cok şey borçluyum evlendim... kocam baana yeri gelir babalık yapar hiç üzmez ailemdeki sıcaklığı yakınlığı aynı derece ondanda görmüş oldum iyiki varsınız canım annem abilerim ve canım kocam Amonra

Beni umutlandıran şimdiki aklı başında, daha bilinçli anneler babalar.. sanırım sevgisiz büyüyen çocuk sayısı daha da azalacaktır. Acaba annelerimiz babalarımız da, bu anlamda keşke demişler midir? Amonra

ofkeye sebep o kadar seyvarki aslinda zor bastiriyorum cogu seyi.. songulun dedigi gibi sevgi yasagi gibi bir seydi bu adetler cocugu sevmek ayipti sevginin ne ayibi olurdu? ne gunahi olurdu? toplulumumuzda bir yara bunlar cahil insanlarin sevgisizligi genelde pratikli siddet olurdu dayak tokat ve daha beteri okumus insanin siddeti genelde psikoloijik oluyor diye dusunuyorum onune gecemeyecekler sevginin ego tatmini yapamayacak cahil insanlar agirlik koyamayacaklar, egemenlik kuramayacaklar nefretlerini kusacaklari zaman tuhaf kacacak hersey sevgiyle olsaydi bu yuzden sevginin adini AYIP-GUNAH koydular ZAYIFLIK SIMARIKLIK koydular.. en küstahi ise sevgiyi sindirmenin adini SAYGI koydular - simartma basina cikar - kizini dovmeyen dizini dover - kiz cocugu eksik etek ne isi var? - eti senin kemigi benim hep el ne der telasi.. ay baya karamsar oldum..

galiba ilk çocuklar acemiliğe geldiğinden babamın ben evlendikten sonraki itirafıdır mesala bana annemde desteklemişti babam sen bizim acemiliğimize toyluğumuza geldin nasıl davranacağımızı bilemedik ki hep sende yanlış şeyler yaptık doğru sandık diye ama diğer kardeşlerim farklıdır senin dediğin gibi daha haklarını ararlar itiraz ederler benim yapamadığım herşeyi yaşadılar kıskançlık mı değil daha iyilerini yaşasınlar ama burukluk herhalde. _eftelya_

Sevginin yapamayacağı birşey yok, dün akşam haberlerde izledim ve ağladım, belki birçoğunuz izlemişsinizdir. evletlık olarak verilen bir bebeğin, sonradan %92 engelli olduğu anlaşılıyor ve en başta o anne babanın verdiği sevgi ve ilgiyle şuan % 95 sağlıklı bir birey haline geliyor... en başta sevgi ve sonrası gelir inanın... Lütfen yavrularımızdan sevgimizi esirgemeyelim... smuwiLa

ne kadar güzel abla ben de böyle olucam anne olursam şımarırsa sevgiden ilgiden şımarsın ilgisizlikten başka yollara sapacağına varsın şımarık desinler . push ;

kesinlikle öylee.. 6 yaşında bir kızcocugunun barbie bebeğini pis böcek diyerek dövdüğünü gördüm ben. inanamaadım gözlerime... nasıl bir cocuk psikolojisi bu.? ne yaşatıolar ona evde kim bilir?

Kesinlikle eminim demeyi çok isterdim ama sadece inşallah diyebiliyorum... honeysuckle istanbul

bir akşam eşimin kuzenleri filan oturuyoruz içiyoruz eğleniyoruz çakır keyifiz hepimiz. eşimin büyük kuzeni görümceme döndü ve dediki nunnaya bak ne güzel evlendiğinden beri ne borçlar ödedi ne stresler yaşadılar ama hiç yansıtmadı hep mutlu hep güleryüzlü eşiylede hiç arasını bozmadı böle şeylerle. baksana yüzünden belli çok huzurlu byümüş çok belli. çok güzel sağlıklı bir ortamda yetişmiş demişti. ben tabi duymamazlıktan gelmiştim ama sonrasında düşünmüştüm evet haklı, biraz da üzülmüştüm gerçi çünkü görümcemde o büyük kuzenimizde hep anlatıyorlar nasıl yetiştirildiklerini fazla sorumsuz aileleri var. Bir_kadin

Ah canım, çok teşekkür ediyorum. açtığım konularda hep kendimizden birşeyler bulalım, eğrisiyle, doğrusuyla tartışalım istiyorum. bunda da başarılı olabiliyorsak hep birlikte ne mutlu bize...

Kıyamam yaaa, bir saç okşaması bile insanın içinde uhde kalıyor... E

kızım lafı hep kullanılır hatta çok nadirdir ismimizle hittap ettikleri. babamda annemde öle seni seviyorum filan demezler ama hep demiş kadar olurlar. el temasıyla gülümsemesiyle nasihatlarıyla her akşam yattığımızda koca kız olmuşsakta babam gece 3-4 gibi uyanır odamıza gelir üsütümüzü kontrol ederdi üstümüz açılmışsa örter yorganımızı filan. kaç kez üstümü örterken uyanmışımdır. annem hiç geceleri kalkıp örtmez ama babam işten ne kadar geç gelirse gelsin ne kadar yorgun olursa olsun üşenmez hep kalkar yapar bunu :) annemle hala bir araya geldiğimizde muhabbetin dibine vururuz. beraber çarşıya çıkar alışveriş yaparız dertleşiriz. gerçekten hem annem hem ablam hem arkadaşımdır. hele bütün kardeşler hep berabersek ooh değmeyin keyfimize bir odaya girip annemide ortaya alıp çıldırıyoruz resmen ben ailemi çok seviyorum ve benim kurduğum ailede öyle olacak :)

Sevgi tabiki gösterilmeli. Canım ailemm.. Onları cok seviyoruuummm. honeysuckle istanbul

sanırım bu hayat bana her konuda acımasız oldu.. alnımıza yazılanımı yaşadım yoksa ailemin bana yazdığı hayatımı inan bilmiyorum karsı gelseydim belki şuan bu durumda olmazdım. evet geçmişi silemiyoruz ama unutamıyorumda çünkü giden benim ömrümden gitti canım ne kadar çabalasamda artıl bişeylere geç kaldığımı düşünüyorum yazıyorum çok fazla yazıyorum hani hep derler ya hayatım roman diye işte belkide o durumdayım yani çaresizim kimsesizim ve artık bu yalnızlık duygusu hayatta elini tutacağın kimse olmaması dahada çok batmaya basladı bana çok şükür kızım var onunla eğleniyorum rabbime binlerce şükür tek kazancım o canımsın ben buradayım demen bunu bilmek hissetmek bile o kadar önemliki anlatamam sana çok teşekkür ediyorum sevgiler.. Defhne

gercekten böyle bir sey insanin icinde daima kalir gercekten cok üzücü bir sey benim annemde bana pek demez kizim yavrum canim... vs hep ismimi söyler aysegül diye ama biliyorum ki annem beni cok seviyor babamda tam tersidir sürekli sen kac yasinda olursan ol benim yavrumsun der sürekli pamuk prensesim ve yumosum diye sever bu kisiliklede alakali mesela benim babam öyle severken annem o kelimelerin birini bile kullanmaz W

ben babamla hi anlaşamıyorum 26 yaşındayım bir kere kızım demedi ve artık demesinide istemiyrm kuznlermle fevkalade ilginenen benden küçük yengemle daha çok ilgilenen kızım diyen insan bnden bu ilgiyi sevgiyi esirgedi varsın olmasın bundan sonra asla affetmicem onu

Uzun biraz belki sonra kısaca evlendikten sonra çok değiştiler sırtını döndüler eşime karşı mahcup ettiler vs.. Evlendim ne halin varsa gör oldu yani

Teşekkür ederim

ne güzel anlatmışsınnnn. seni seviyorum demek ayıp geliyor bize. cıvıklık diyoruz. aslında ne güzel dimi insanın sevdiği herkese seni seviyorum diyebilmesi..

eskiden kızım derdi babam M M e

22 yaşındaym annem yada babm kendimi bildğmden beri bikere olsun saçımı okşayıp yanağmdan opmemşlerdir acı ama gerçek içimde yaradır bu benim sevgyi dişarda aradım olmadı anne baba sevgsinin yerini tutmuyo hiçbirşey benimle ilgilensinler sadce saçımı okşasınlar die hastalanmış rolünü az yapmadmama olmadı neyse canları sağolsun alıştım artık kendi kendime yetmeye ben onları cok seviorum buda yeter bna D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

Şu 2 mesajı okurken engel olamadım kendime. Zamanlama harika olmuş... Az önce kız kardeşim hiç beklemediğim, bugüne kadar görmediğim bir şekilde bana yaklaşıp, kucağıma yatmaya çalışıp durdu."Sen beni sevmiyorsun" demeler, kendini sevdirmeye çalışmalar falan. Kuzenimin kızı var,3 yaşında. Beni çok seviyor, bende ona çok düşkünüm. Hastalanmış,40 derece ateşlenmiş falan. Duyunca dedim yarın gideyim diye. İşte ondan sonra başladı kardeşim bana sırnaşmaya."Bak ateşim var, bende hastayım, sen beni sevmiyorsun" falan. İşi şakaya vurdum falan ama garip oldum. Bende sevgimi hiç gösteremem. Nişanlıyım,9 senedir seviyoruz birbirimizi ama sözle "Aşkım, Bitanem, Hayatım, Seni Seviyorum" gibi kelimeler kullanamadım. Ancak ve ancak mesajla, o da zor oluyor ama bari mesajla yazayım diyorum. Bazen uzun zaman yazmıyorum, yazdığım zaman nişanlım şaşırıyor... Bende anne-babamdan sevgi gösterileriyle büyüyen bir çocuk olmadım hiç. Kardeşim bana göre daha açıktır o konuda, gider annemi öper, dizine yatar. Annemle ilişkileri bana göre daha iyidir. Üniversite zamanımda ben evde olmadığım için onlar daha bir yakınlaşmışlardı birbirlerine. Çoğu zaman kendimi bu evden biri değilmişim gibi hissederim. Evde yaşıyor muyum, yaşamıyor muyum... Yetiştirilmeyle alakalı. Aman büyüklerine cevap verme, şöyle yapma, böyle yapma, ayıp vs... diye diye çok sessiz biri olarak kaldım. Kardeşim ise hiç benzemiyor bana. Keşke öyle olabilseydim diyorum içten içe. Kardeş kıskançlığı mı? Değil ama, adını bende koyamıyorum... temmuzz

benimde çok şükür ailemden yana sıkıntım olmadı. babam çok otoriter olmasına rağmen annemden çok sevgisini belli ederdi. dedem babamı hiç kucağın alıp sevmemiş. babam beni ve kardeşlerimi kucağına aldığında yemin ettim evlatlarımı kucağımdan indirmeyeceğime derdi. evlenene kadar benim saçlarımı babam taradı. hala da ilgilidir. sürekli telefon eder ve telefonu seni seviyorum kızım demeden asla kapatmaz. annemde sarılır öper ama babam kadar rahat sevgisini gösteremez. ilk evlendiğimde eşim bizim ailemize çok şaşırmıştı. ne kayınvalidemin ne kayınpederimin bir kere eşimi öptüğünü sarıldığını görmedim. resmen birbirleri ile alakaları yok. ama bizim evimizde hep bir neşe hep bir birlik vardır. yemek yenilirken bile herkesin gelmesi beklenir ayrı ayrı yemek yenilmez. eşim annemin kucağına yatar annecim der ama kayınvalidemin omzuna elini attığını görmedim hiç. bir kere annecim kelimesi kullandığını da duymadım. uzun lafın kısası; sevgiye muhtaç büyümedim çok şükür. Allah aileme uzun ömürler versin. şuan hamileyim ve asla oğluma eşimin ailesi gibi davranmayacağım. nekadar büyüsekte insan aile sevgisine muhtaç. sevgi olmayınca hırçınlaşıyoruz. bunu eşimde gördüğüm için evladımı asla böyle yetiştirmeyeceğim. E

ben ailenin en küçüğüyüm. babam beni torunu gibi sevdi. ilgilendi. ablamlara ve abimlere nazaran çok şanlıydım. annemde beni çok severdi. ama rüyalarımda hep bi eziklik hissederdim. sevgi vardı bizde ama değer yoktu. o yüzden kendimi yıllarca çok değersiz hisstim. çocuklarıma kzıyorum yeri geliyo bi iki pataklıyom ama onara her fırsatta değerli olduklarını hatırlatmaya çalışıyom. sözlerini dinlerim. oyunlar oynarım. seni seviyorum derim. onlarla tepeden konuşmam asla. hep göz seviyesinde iletişim kurarım. umarım geleceğe kendine öz güvenli olarak taşıyabilirm onları. çünkü öz güven olmadan bu hayta tutunmak çok zor. ve bunu kendi kendine başarmak iki katı zor. . push ;

Bende sevgisini kolay söyleyebilen ve gösterebilen biriyim, eşimde, kızımda öyle. ben eminim ki sende şevkatli, sevecen bir anne olacaksın. bunun için korkma sakın.. Amonra

Kesinlikle katılıyorum tatlım. hayatta hiçbirşeyi ertelemeye gelmez, çünkü yarına çıkacağımızın seneti yok... G

Eskiden anne babalar büyüklerinin yanında çocuklarını sevemezlermiş, ayıpmış, nedense!! onun için sevgi azlığı yaşayan çok herhalde... Şöyle bir baktığımızda ailenin ilk çocukları daha içe kapanık oluyor, küçüklerse daha farklı... Amonra

Anne deyince içim acıyor artık içimi acıtan oldular...

tabi abla bekarken afedersin annemle kedi köpek gibiydik ben herşeyine zıt giderdim çoğu şeyi inadına yapardım o benden inat zaten dememe gerek yok ama şimdi annemle olan muhabbetimize görenler inanamıyo ana kız değil bacı kardeş sanki keşke yıllarca da böyle olsaydık da ben annemi üzüp kırmasaydım diyorum ona inat yapıp. bazı şeyler zamanla öğreniliyo demek

Evlendikten sonra sanırım özledikleri için biraz daha düşkünler bana. Annem sarılır gidince, babam eskisinden daha güler yüzlüdür, sohbet eder falan. Eskiden böle diildik, şimdi daha iyiyiz bide 10 yaşında kardeşim var sanırım onun etkisiyle daha çocuksever oldular. Ben doğduğumdan liseye kadar annem çalıştı. Babam da ya işte ya arkadaşlarıylaydı genelde. O yüzden pek samimi olamadık. Severler ama çok da belli etmezlerdi. Bir dediğim iki olmazdı maddi olarak çok şey verebiliyorlardı. Annem sevgisini belli ederdi çoğu zaman ama yorgun argın eve gelince bana tahammülü de azdı. Şimdi çalışıyorum. Maddi olarak çok da iyi değiliz. Ama ilerde çocuğum olursa işten ayrılmak istiyorum. Onun büyüdüğüne şahit olmak istiyorum. Benim yetiştirdiğim bir çocuğum olsun istiyorum. Sanırım bende bu eksikti :85: M