Bu konuda uzman birinden yardim almayi denediniz mi? Belki siradan insanlarin veremedigini bir doktor verebilir.. Insan zor zamanlarinda konusmaya cok ihtiyac duyuyor. Genelde anlasilmak icin degil ama anlatip rahatlamak icin. Tabi anlatmak, derdini paylasmak, derdini azaltiyor mu? hayir.. Ama hic degilse biraz rahatliyorsun. Bence susma. Yeni insanlarla tanismaya calis. Onlarla konus. Hatta derdin neyse onlara benzer seyler yasayan insanlarla iletisime gec. Burda sayisiz kadin var, senin derdini paylasanda elbet vardir. O sekilde hem birbirinizi daha iyi anlar, hemde daha iyi yardimci olabilirsiniz diye dusunuyorum L lacrimas

merhaba, ben yaklaşık 5 yıldır yalnız yaşayan, boşanmış bir bayanım.. sürekli yalnızım.. buraya sayfalarca yazabilir, konuşabilirim belki ama yapamıyorum. korkunç şeyler yaşıyorum, hayatım gerçekten hiç kolay geçmedi ama konuşamıyorum. birilerine anlatıp sıkmak istemiyorum, kimseyle arkadaşlık kurmuyorum. takıntılı bir ilişkim vardı bitti ve sabah akşam onu düşünüyorum. normalde çok girişken, kendi işini yapan, kimseyle sorunu olmayan biriyim, ama hiç konuşabileceğim birilerini göremiyorum. tüm çevremi, arkadaşlarımı sebepsizce uzaklaştırdım, çünkü hiçbirinin yanında rahat ve mutlu değildim. hayatımda ki sorumluluklara bakıp, birde onların hayatına bakınca bana çocuk gibi geliyorlardı çünkü. içimdekiler beni yakıyor adeta.. ve her geçen gün alkole daha çok sarılıyorum. zamanında anlattıgım hiçkimse anlamadı, ondan mıdır bilemiyorum. hayattan pek umudum kalmadı, eski azmimde yok, halbuki güçlü kadın derler bana.. o gücü tekrar kazanmam mümkün mü? nasıl kurtulurum bu yalnızlık ve asosyal hayattan? bu suskunlukla gidişatım hiç ii değil..

Mrb, Ilk basta sunu soylmek istiyorum, psikologa gittiginizde o sadece sizi dinleyecek, yani saatlerce konusacaksiniz icinizi bosaltmak adina cok iyidir fakat psikolog size sunu yap boyle sosyal biri olursun, yada soyle yap yanlizliktan kurtulursun gibi cumleler kurmaz, sizin bildiginiz seyleri size iade eder, sizin daha saglikli dusunmenizi saglar. Eger maddi durumunuz yerindeyse, benim tavsiyem, kluplere uye olun, ( mesela ; spor salonu, dans ogrenme salonu, tasarim kurslari, yani akliniza gelebilcek ve sizin zevkine uyan bisey bulup oraya yazilin, hem orada yeni insanlar tanimis olursunuz, hem eglenirsiniz ogrenirsiniz, hem yanlizliktan kurtulup daha bir sosyal hayatiniz olur. elbette alkoluda azaltmis kimbilir birakmis olursunuz zamanla. Unutmayalimki kendimize tek yardimci yine kendimiziz, diger insanlar tavsiye verir, veyahut dinlerler ama kimse kalkip elinden tutup'ta hadi gel sana yeni bir hayat sunacagim demez, bu sadece sizin elinizde.

merhaba, yanıtlarınız için ne kadar teşekkür etsem azdır, her cümleniz benim için öyle değerli ki.. sürekli çalışıyor ve evde ki zamanımı da yalnız geçiriyorum, bir yere çıkmak istesem hep yalnızım. bu sıkıntılı günlerde kimle konuşmayı denesem o kendini anlatıyor. çok zorlanıyorum. ilk defa böyle bir forumda paylaşıyorum sıkıntımı.. söylediğiniz gibi birkaç kez psikiyatriye gittim ama herşeyi sil baştan anlatmak ve oradan çıktıgımda ne yapacagımı bilmemek beni sıkıyor, dolayısıyla randevulere gitmiyorum. bir söz vardır ya 'insana insan lazım' çok dogruymuş. hayatımda bu kadar yalnızlıgı hak edecek ne yaptım bilmiyorum. alkol aldıgımı söyledim evet ama gayet kontrolde tutuyorum artık, yılbaşından sonra almamaya karar verdim. söylediğiniz gibi sosyal ortamlara girmeye çalışıcam, bu hafta eğer başarabilirsem tek başıma dışarıda içmek yerine tiyatroya gideceğim. sürekli ağlamaktan, geçmişi hatırlamaktan yoruldum bişeyler yapacagım.. umarım başarırım