Dün akşam televizyonda bir program vardı, "çocuklar kaç yaşında olurlarsa olsunlar anne-babalarının hissettiklerini hissederlermiş"... yani kısaca mutsuz anne-baba "mutsuz bir çocuk", kimse kusura bakmasın ama, çocuk için katlanıyorum lafı bana hiçç inandırıcı gelmiyor. Mutsuz aile ortamında büyüyen çocuklar ileri de illa ki sorunlu oluyorlar. Örnek aldıkları aile tipi kendi aile tipi olduğu için evlenince de kendi ailelerinde mutsuz oluyorlar. Bir anne bence önce kendi mutlu olmalı, özgüveni olmalı ki, çocuğuna gerçek mutluluğu ve özgüveni verebilsin.

onunla mutsuzsanız onsuz mutlu olun evlatlarınızla T

11 sene az bir süre değil alışkanlık olmuştur artık eşin sende ayrıldığında çok ararsın içki, kumar, dayak yoksa ayrılma derim tekrar evlensen daha beteri de çıkabilir karşına pişman olursun birde çocuğun var mimsiar

11 sene bi omur geldi bana ya walla ben 1,5 senede pes etmis durumdayim gecip giden gunlerim degersiz mi diorum sabir isi benden daha sabirlisin canim

Canım benim zaten ben mahkemeye verdim onu. Mahkemeliyiz yani. Yek düşündüğüm maddiyat artık. Şimdi ki aklım olsa bu kadar sabretmez baştan bitirirdim. İşte insan düşünemiyor. sabredeyim düzelir diyiyorsun. Ama canım inan bir kişi neyse o yıllarda geçse değişmiyor. Bence mutsuzsan ve maddi sıkıntında yoksa değmez. Geçen 1 senene bile yazık. Bir daha o yıllara geri dönemiyorsun. İyi düşün canım. Bu hayata bir kere geliyorsun çünkü. Ömür geçip gidiyor. Herkesin mutlu olmaya hakkı var. İnsanlar mutsuz olsun veya yanlız yaşasın diye mi evleniyor. Artık kimseye sabredin demiyorum. Biten kendin oluyorsun

Aynen dediğinize çok katılıyorum. Bazen düşünüyorum çocuklarım için evliliğimi sürdüreyim diyiyorum ama o kadar mutsuzum ki onunla. Bu mutsuzluğum çocuklarımda yansıyor ne yazık ki.

canım cocukta var diyosun biraz olummlu düşnki güzel seyler olsun

bence çevrenizde evliliklerini zorla sürdürenlerden siz daha iyi durumdasınız en azından zorla katlanmak durumunda değilsiniz istemediğiniz adama... sizinle aynı sorunları yaşayıp eş olmaya devam eden insanlar inanın hallerinden hiç de memnun değiller ve sizden daha mutsuzlar buna emin olun. sevgi boşluğuna düşecek bişey yok, önce kendinizi ve çocuğunuzu sevin bu size fazlasıyla yeter.

Arkadaşlar 11 yıllık evliyim.11 yıldır ilgisizlikten, alakasızlıktan birlikte sohbet etmemekten, tatail yapmamaktan ve bir yerlere gitmemekten bıktım usandım. Ve adamdan buz gibi soğdum. onunla bu konu üstüne defalarca konuştum, değişen hiç bir şey yok. Çocuğumda var. Şimdi resmi olarak mahkeme kararı ile ayrı yaşıyoruz. Onun yüzünden psikolojim bozuldu. sevgi boşluğuna düştüm. Ve sevgi boşluğu beni öldürecek. Çevremde pek çok evlilik var benim gibi eşleri ile sorun yaşayan. Bizde aynı şeyleri yaşıyoruz diyiyorlar. ama eşliklerini o şekilde devam ettiriyorlar. Nasıl devam ettiriyorlar anlamadım. Kafayı yiyecem artık. Bazen diliyorum bütün erkekler böylemi?Kızlar sizlerde aynı sorunu yaşıyormusunuz?Yaşıyorsanız nasıl baş ediyorsunuz bu durumla.

durumlarımız çok benzer.. konumu ve bana gelen cevapları oku istersen.. kendi adıma ben de baş edemiyorum artık

cocugun için fedakarlık yapabilrisin ama kendinide sıkıntıya sokma iyi düşün güzel düşün S

Katılıyorum size. Şu dünyaya insan bir kere geliyor. Oda mutsuz olmak için değil. İnsanlar sanıyorki mutsuz evliliği sürdürürsem çocuğuma fedakarlık etmiş olurum. Mutsuz evlilikte çocuklarda mutlu olmuyor inanın.

cok yakin seyleri ben de yasiorum 1,5 yildir evliyim ve edicek iki kelime yok o kadar zaman nasil katlandin onu merak ediorum ben

Katlanamıyorsun zaten psikolojim bozuldu. Çocuk için katlanalım diyeiyorsun ama olmuyor ya