Çünkü onlar yapacağını yapmış kendi adlarına konu kapanmış oluyor biz de bir şey yapamadığımız için içimizde büyümeye devam ediyor konu. En temizi o an tepki vermek kavgaysa kavga gerginlikse gerginlik. Bize dert olacağına onlara dert olsun mantığı.

Çok haklısınız kızlar, ben bazen tepki verdiğim şeyleri de hatırlayıp tekrar tepki veriyorum ya. Bugun ki öyle oldu mesela. Benim durum baya vahim sanirim birde üstüne eşim tarafından durup dururken kavga arayan bir insan olmakla suçlanıyorum. Gerçi dışardan bakınca öyle görünüyor ama elimde değil... pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Ben de geçmişteki bazı olumsuz olaylara çok takılırım. Durup durup sinirimi tazelerim. Ama bu bize zarar veriyor en başta. Bunu yapmamak lazım. Carpe diem inşallah!

Önceden veremediğiniz tepki şuan açığa çıkmıştır. Fakat böyle durumlarda nefes alın fevri davranmayın.. haksız duruma düşersiniz çünkü çok uzun zaman önce olmus bir durum. Birde fazla vaktinizi var galiba bireylerle uğraşın bu sizi yipratmaktan başka bi ise yaramaz ve suçlu duruma düştüğünüzle kalırsınız. Hatalı davranmişsiniz. Birdaha tepkinizi ertelemeyin.

ooo aile içinde her olayı anında tepki verirseydi tek bir evli çift kalmazdı.

Amannn demir tavinda dövülür olay olduğu vakit sinirlenir tepkimi veririm orda biter uzatmanın ruhuma yük yapmanın ne Anlamı var hergünümü zehretmenin ne Anlamı var

senin bu yeteneğine gerçekten bayılıyorum. Keşke yarısı bende olsaydım. Bende eşimin ailesi tarafından çok ezildim. Aklıma geldikçe ağlıyorum, Düşündükçe eşimden soğuyorum. o an cevap verebilseydim diyorum keşke. ama olmuyor.

Konuyu hıc anlamadım. Ama terapı alın

Destek mi alsanız. Pek normal bir durum değil. Hani bende geçmişte bana haksızlık yapılıyorsa ve dost aile sohbetinde adı konu geçerse sinirlenirim de ama kalkıp 3-5 yıl sonra ki olaylar için kimse ile kavga etmem

Bende de var bu durum. Bence gereken yerde gereken tepkiyi vermeyince konu kapanmış gibi görünsede beyinde bitmiyor. Bende yaklaşık 9 ay önce boşandım. Evliyken yaşadığım şeylerde hala aynı şekilde sinirleniyorum. Düşünmesem sıkıntı yok. Ama oturup o yaşadıklarımı düşünüp öyle bir öfkelenip kinleniyorum ki tüm vücudumu sarıyor. Evli olsaydım muhtemelen sizin gibi eşime konuyu tekrar açar ve büyük kavgalar ederdim. Hatta öyle bi kin bürüyor ki beni eski eşime hakaret dolu mesajlar atmamak için kendimle savaşıyorum o anlarda. Ama benim hep zamanında sustuğum, sindirim, kabul etmek zorunda kaldığım olaylarda bu durumu yaşıyorum. Ben boşanırken ve evliyken hiç intikam alamadım, bana yaşattıklarını ödetemedim ondan çok yoğun bende ki bu duygular

Benimde aklıma geçmiş çok gelir. Ama gün yüzüne vurmaya gerek yok sonuçta geçmiş geçmişte kaldı. Bu yüzden tatsızlık yapmayın. Tedavi olabilirsiniz bunun için çünkü buda bir sorun.

Evet tam olarak böyle bende sizin gibiyim ya hiç fark yok inanın. Yorumunuz tavsiyeleriniz için çok teşekkür ederim dikkate alıcam kesinlikle umarım aşabiliriz çok zor çünkü genel anlamda da psikolojimin iyi olmadığını düşünüyorum ben

Yani eskiden yaptığım saçma sapan şeyler aklıma gelince birkaç saniye ölü taklidi yaptığım oluyor kendi kendime ama 3 sene önce olan olaydan bugün kavga çıkarmak mantıklı değil pek. Bir psikoloğa görünün derim

Baska bir sorun daha vardir, o sebeple durup dururken kavga ariyorsunuzdur. Bilinçaltinizda bir konuda esinize kizginsinizdir, kendinize ya da ailenize veya gecmisinize...

Bazı yaşanmışlıklarda eğer o an istediğim tepkiyi verememissem o öfke bende de kolay kolay geçmiyor. Hepimiz her olayı sindirip unutup rafa kaldirsaydik büyük ihtimalle ermiş olurduk.

Sonraki yorumlarimda bir uyeye daha detayli anlattim. Onu okursaniz yardimci olur size.

Bundan sonrası için yapabilirsin. Farkında değilsin galiba ama hala kendinden veriyorsun.

Ben de çok şiddetli bir şekilde yaşıyorum bu durumu. Mesela bahçe için aydınlatma almıştım, babam aydınlatmayı takması için çağırdığı elektrikçi arkadaşının aklına uyup mahalledeki lamba gibi güçlü bir florasan takmıştı. Çok sinir oldum ama arkadaşına ayıp olmasın diye bir şey demedim. Sonrasında babamla tartışsam da olan olmuştu. Üzerinden seneler geçti, odamda uyumaya çalışırken bir gece gözume o aydınlatma ilişti ve gecenin üçünde büyük bir öfke nöbeti yaşadım. Bu öfkem çok da uzun sürdü. Sonra babamın gözleri bozuk olduğu için o ışığı bizim kadar şiddetli görmediğini farkettim. Bunu anlayınca babama olan öfkem dindi. Böyle küçük olaylarda da bizzat bana yapılmış şeylerde de bazen kafayı takıp kendimi kahrediyorum. En çok bana zarar. Sonra çevreme zarar. Depresif olduğum zamanlarda daha fazla oluyor. Mesela tez yazarken gecenin bir körü 3 yıl önce olan bir şey için ağlama krizine girip kriz bitince yüzümü yıkayıp tez yazmaya devam etmiştim. Belki de içimizdeki stresi atmanın bir yoludur. Ben şahsen takıntıya meyilli bir insanım, bilinçli bir çabayla kendimi engellediğim oluyor. Yani bıraksam aklım gidecek farkındayım. Aşırı kaygıdan kaynaklanıyor, onun da farkındayım. Böyle anlarda dikkatimi dağıtacak şeyler yapıyorum. Yürüyüşe çıkmak gibi mesela. Ilk kaygı bozukluğunu bir hastalık sonrası yaşamıştım, aklıma o konu her geldiğinde online bir platformdan yabancı dil alıştırması yapıyordum. Böylece hem bir dil öğrendim hem de akıl sağlığımı nispeten korumuş oldum. Bu krizler geldiğinde bilincinizi korumaya çalışın. Kendinize "dur" deyin. Gerçekten sesli olarak "papatya dur" demek gerekiyor. Kendinize sesli olarak telkin verin. Ve mümkünse dikkatinizi dağıtacak bir şeyler yapın. Bu stresli hayata daha ne kadar bu şekilde dayanabilirim bilmiyorum. Bence bizim gibiler önce stres yönetimini öğrenmeli. Bu takıntılı durum da yönetemediğimiz stresin bir sonucu bence.

bende kayınvalide, kayınpeder ve görümce yi görünce görmesem bile bazen adı geçince sinirleniyorum. bazen iki üç gün sürüyor. sizin babanızın gözü bozukmuş hafifletici sebep, bizimkileri ben napayım, kalpleri bozuk.

Bende bu aralar eş ailesine karşı var bu durum, eş hatrı için ses etmediğim katlandığım şeyler yeniden aklıma geliyor ve sinir oluyorum hem onlara hem eşime. Konu kapandı üstünden zaman geçti mantığı ile bakıyor karşı taraf haklı olarak ee hala aynı konu mu kapatmadık mı diyor haklı olarak. Sonra soğuk olmakla konuyu uzatmakla suçlanıyorsun. Bak yazarken yine sinirlendim.

Ay evet yengeç burcuyum kesinlikle bende öyleyim yani o an tepki versem günlerce kavga edip tartışmış olsam bile ilerde hatırladığım zaman daha bi çok tepki veriyorum

Bu olay bende de var bu kadar geçmişe dönük şeyler için olmasada. Ve dünyanın en saçma şeyi resmen

Kesinlikle kavga etmeyin karşıdan sinir edebilirsiniz sadece. Eğer onlar kavga edersede sakın cevap vermeyin haksız duruma onlar düşsün. Benim kv kavga çıkardı ben hiç cevap vermedim eşimin yanında demediğini bırakmadı sustum. Şimdide görüşmek istiyorlar ama kavga edip haksız duruma düştükleri için eşime neden gelip gitmediğimi sorduklarında eşim cevabını veriyor. Benim değil onların başı eğildi. Ben artık muhatap olmuyorum en temizi bu. Kaç kere özür diledi kv ama umrumda değil bitti artık. Size tavsiyem yapabiliyorsanız size zarar evren herkese bir sınır çizin sınır aşılıyorsada uzak durun en güzeli bu. Başka türlü çekilmiyor.

Sizinle yaşamak çok zor olmalı, değiştirin huyunuzu, çok kotu bir huy. Demek ki güncel derdiniz yok ki eskileri kurcalayip dert buluyorsunuz

Bende yaşıyodum insanı çok yoran bişey. Zamanla mı oldu yoksa ben mi değiştim bilmiyorum ama o zaman olanlar şu an umrumda değil. Önemli olan benim. Benim hayatım. Başkaları yüzünden bugünümü heba edemem. Böyle yaparak eşinizin gözünde de takıntılı biri olursunuz.

Bu huy cekilmez gercekten, etrafinizdakilere Yazik. Ayni seyi durup durup sakiz gibi uzatman insani hayattan sogutur valla

Kesinlikle işte bunu geç algıladım ben, daha doğrusu eşimin hatrı vardı artık yok o yüzden bundan sonra içimde kalmayacak hiçbir şey, kavga etmek değil aynı onlar gibi gülerek lafımı sokacağım dışardan bakınca suç bulamiycak kimse bana görünürde bı şey yapmış olmiycam çünkü. Bı de böyle deneyelim bakalım

Benzer şeyler yaşamışız benim kv de saçmalar saçmalar özür diler, ama ben mesafe koyamiyordum başka memleketlerdeyiz tatil olunca eşim rica ediyordu onun hatrı için gidiyordum mesela. Şimdi düşününce keşke gitmeseymişim diyorum. Mesafe koyacak fırsatım varken neden koymamışım diye. Şimdi bı de torun olmuş oldu ortsk nokta. Artık imkanlar doğrultusunda sınır koymaya çalışacağım seviyesine inmeden tavrımı koyacağım inşallah

Yani bendeki sorun su ki o zaman cevap verdiğim susmadıgım şeyleri de dusunup tekrar sinirleniyorum. Kendime diil ama karşıdakine, olaya. O zaman da tepki göstersem simdi de on kere de belkı yine takılır Benım aklıma.. biraz takıntılıyım sanırım bazı konularda

Kalp bozukluğunu da kabul etmek lazım. Yani hafifletici sebep değil ama o da öyle, değişmez, kendini sinirden harap etsen de değişmez. Uzak durup yoluna devam etmek gerekiyor. Bir de gerçekten içinizden çıkmayan bir olay varsa intikam almalı. Insan o zehri akıtmalı. Ya konuşacak yada misilleme yapacak ama içinden o zehri atacak. Ben psikoloğuma sordum bu sinirlenme olayını. Zor bir dönemi atlattıktan sonra ara ara yaşadıklarım aklıma gelip sinirleniyordum. Psikoloğum bunun kısa sürdüğünde ve günlük hayatımı etkilemediğinde normal olduğunu söyledi. Hayatını etkiliyorsa ve 1 günden uzun sürüyorsa anormal dedi. Yani biraz duygusal mükemmeliyetçi de olmamak lazım, bazı olaylara öfkeleneceğiz, üzüleceğiz, ağlayacağız ama bunu normal sınırlar içinde yaşayacağız. Her duygu insan için ve aslında öfke de dahil kötü duygular da sağlıklı. Sınırı aştığımızı fark edince bilinçli olarak durdurmak gerekiyor. Bunu yapamıyorsak destek almak gerekebilir.

Belkide zamanında tepkinizi gösteremediğiniz olaylar zamanla sizi rahatsız edip su yüzüne çıkıyodur. birşeye sinirlendiğinizde içinize atmayın hemen çözmeye çalışın. geçmişe takılıp kalırsak bugünü yaşayamayız.

Sizin durumunuz aynı mı bilmiyorum ama ben kendimi iyileştirirken bunu çok yaptım. İnsan yaşadığı olumsuzlukları kafasından silebilmek için onları tekrar tekrar yaşıyor/düşünüyor. Mesela ben de 11 senedir eşimle birlikteyim şu an çok mutluyuz. Fakat eski ilişkimi düşünüp narsist olduğuna karar kıldım ve sürekli kendimi yiyorum. Nasıl olur da ben o manyağa bana saygısızlık yapma hakkını verdim diye. Sonra kendime güzel şeyler söyleyip bunları düşünmemem gerekdiğini ve mutlu olduğumu hatırlatıyorum Bunu yapmazsanız tüm gün kafanızda dönüyor. Ben şu an niye huzursuzum bir sorun yok derken beynimin bir köşesinde bunların kalıp beni huzursuz ettiğini anlıyorum. Siz de böyle bir şey yaşıyor olabilirsiniz. Düşünün ve son kez karar kılıp kafanızdan atın.

Bende de aynı durum var. Gece yatıyorum tam uyuyacağım aklıma bilmem kaç yıl-ay önce olmuş şey geliyor. Kendime hayret ediyorum nasıl nerden aklıma geliyor? O kadar sinirleniyorm ki sanki 10 dk önce olmuş gibi. Tüm detaylarıyla hatırlıyorum hatta. Yabancıya anlatamıyorum, manyak der. Hatta o kadar sinirleniyorum ki o kişi karşımda olsa hesap soracağım. Bu yüzden psikiyatra gitmek istiyorum ama korkunç pahalı. Devlette 15 dakika vakit ayırıyorlar neyime yeter? Özellerde en azından uzun uzun konuşma şansın var. Ne yapacağım bilmiyorum

Genel hatlarıyla nasıl ödevlendirmelerden oluşuyordu? Şimdiye kadar 2 farklı psikoloğa gittim ancak yol kat edemedik onlarla. Şu an tekrar başlamak için güç buldum diyebilirim.

Yengeç burcu musunuzz? Annemi gördüm okurken. İsterse 10 sene geçmiş olsun ilk an gibi tepki verir ağlar vs.

İşte bu yüzden ben hep cevap veririm. Hatta annem bazen sussan ölür müsün der? Yok ölmem ama bunalım yaşarım. Ben yaşayacağıma karşımda ki yaşasın derim. Sizin durum takıntı gibi olmuş sanırım.

Evet bende de var,20 yil önce esimin ablasinim yaptigi kalitesiz bir seyi surekli hatirlayip sinir olmaktan bunaldim artik. Daha cok var aslinda ama özellikle ablasinin dedigi bir laf var onu hatirliyorum ve esime söylüyorum ki adamcagiz ne yapsın şu an biliyorum ama yenilir yutulur bir hareket degildi, simdi olsa lap lap verirdim cevabini da. Bu konuda bir tespitim oldu benim; bu gecmiste sinir olunan şeyleri hatirlamak mutsuz bir animizda ya da işler yolunda gitmiyorken oluyor hep dikkat edin. O yüzden de sardiriyoruz galiba O an her sey yolundaysa, keyfimiz yerindeyse bu hatirlama olmuyor ya da erteleniyor Ya da en azindan ben de böyle oluyor.

Kesinlikle haklısınız bende aynen böyle yaptım. Onlar gibi gülerek laf sokmayı herşeyi alttan yapmayı çok denedim ama olmadı. Artık görüşmüyorum en güzeli uzak durmak. bayramda gittim eşimin yanında gene öyle gıcık gıcık gülerek laf sokup saygısızlık yaptılar. Hiiç ortamı bozmadım güldüm eğlendim :) eşim görmüş oldu ama birdahada gitmedim. Orda cevap verip tartışma kavga da çıkabilirdi çünkü anlaşamıyoruz biz. Ozaman yüzyüze bakacak halimiz de kalmaz. Diğer türlüde ben onlarla görüşünce içim içimi yiyor lafları yüzünden. Sanırım eşimde kabullendi artık bunu E elsa83

çok tşk ederim bu yorumunuz benim için çok aydınlatıcı oldu.

Zamaninda soylemek isteyip sustuğun, susmak zorunda kaldigin ne varsa hepsini unutmak icin psikoterapide bir yontem var. Bir şey dinleyerek beynin frekansini bir dalgaya çekiyorsun, sonra bir metin dinliyorsun, sonra imajinasyonla gozunun onune o kisileri getiriyorsun. Sustugun, soyleyemedigin ne varsa soyluyorsun. Gerçekten soylemis gibi oluyorsun sonunda. Dilerim herkes benim terapistim gibi isinin ehli birine denk gelir.

Psikoloğa gitmelisiniz.

Bence de destek alınmalı kendi kendimize aşabileceğimizi sanmıyorum ben de böyleyim ne yazık ki

ben de öyleyim ya var mı bir cözümü. surekli eskileri hatırlayıp sinirleniyorum. mesela gecen gun tam uyucaz dedim ki 2019 aralıkta senin en yakın arkadasın boyle boyle bır sey demisti sen de cevap vermemistin neden sustun o dogru muydu neden boyle yaptın bilmem ne kavga cıkardım sonunda arkamı donup uyudum.

Kızlar selam. Bu aralar aşırı yaşıyorum bu durumu yani önceden de vardı da bu aralar resmen tüm günümü falan alıyor bu sinir hatta daha fazla. Mesela bundan 3 bucuk sene önce bi olay olmuştu yani bi komşu eşimden birşey istemişti, eşimde ben bıraksam kabul edecekti. Bugun bunu hatırladım ve sanki bugun olmuş gibi öfkeli sinirliyim. eşimle de tartıştık bu yuzden yani o konuyu tekrar açıp sen nasıl kabul ettin diye saydırdım baya. Bu durumu birtek ben mi yaşıyorum? Nasıl aşabilirim bunu fikir verin kızlar. Eşimle baya bozuldu aramız şuan. Konu uzamasın diye çok detay vermedim ama genelde farklı konulardada yaşıyorum ben bunu..

Banada oluyo bu Ama ben olayı cözdüm zamanında verilen tepkiler az olunca böyle oluyo Karşı tarafa kırılıyosun affetmiyosun ama üzerini örtüyosun Affetmediğin için oluyo aslında

Aklınıza gelip, içinizden gıcık olabilirsiniz birkaç dakikalık da olsa ama yıllar önceki olay için eşinizle durup dururken kavga etmek hiç normal değil.

Bende tepki vermezsem zamaninda sunu deseydim Bunu deseydim derim.. genelde cevap veririm o ayri... ama birseylere tepki vermis olsamda, aklima gelince sinirlendigim seyler olur.. dusuncemi degistrmeye calisirim

Buna benzer bir seyler yasiyordum ben de. Terapi aldim iyilestim. Ama oturup konusmali bir terapi degil bu. Odevli, farkli uygulamalari olan bir sey.