Evet orasi zor ama bir konus bakalim ne dicek

Merhaba kızlar, annemle çok zor zamanlardan geçtik

Doktora gotur bir danisin

İnşallah bakalım M

evet ama nasıl ikna ederim bilmiyorum R

Benim annemde de benzer şeyler vardı. Normalde yaygın anksiyete ve panik atak ilacı kullanıyor. İlaca kafasına göre ara verdiği dönemde daha kötü oldu. Daha sonra yoğun korku kaygı duyunca dayanamayıp tekrar başladı. Şu an baya iyi durumda Burda sizi uyarmak istediğim noktalar var. Çevredeki insanlar deli misin vs. dediği için ilacı kullanan birey kafasına göre bırakmak isteyebiliyor. Doktor nasılsın diye sorunca iyileştim diyor. Devlet hastanesindeki doktor da test uygulama imkanı olmadığı için hastanın dediğini doğru kabul edebiliyor Ben doktor ile özel olarak konuşup annemde gördüğüm bütün belirtileri söylemiştim. İmkanınız varsa iyi bir psikiyatriste götürün

Merhaba kızlar, annemle çok zor zamanlardan geçtik. Benim sorunlu evliliğim olduğu için özellikle ilk zamanlarda annem hep beni düşünüyordu kontrol altında tutmaya çalışıyordu beni, hep arıyordu gün içinde ve ona yalan attığımı düşünüyordu. Eşimin bana hep kötülük yaptığını düşünüyordu. Teyzemlerle de benim için kavga etmişti aylarca küs kaldık sonrasında barıştık. Şu anda da anneme her şeyimi anlatmıyorum. Mutsuz olsam da yatsıtmamaya çalışıyorum, her şeyin yolunda gittiğini düşünüyor şu an. Aradan uzun zaman geçti bu olaylardan tabii. Sonrasında daha toparlamıştı annem de daha iyiydi. Rahatlamıştı biraz en azından. Her neyse şu anda da yine aynı şekilde hatta git gide dozu artıyor ben psikolojik bir rahatsızlık olduğunu düşünüyorum. Şu anki durumu bana karşı değil, çevresindeki insanlara dostlarına karşı hatta eşine yani babama karşı. Hiç kimseye güvenmiyor herkesin onun arkasından kötü kötü konuştuğunu ve ona kötülük yapmak için planlar kurduğunu düşünüyor. Herkesin onun her şeyini eleştirdiğini, onu çekemediklerini, ikiyüzlü olduklarını falan gibi gibi şeyler düşünüyor.. Mesela çok sevdiği bir arkadaşının hakkında bile böyle düşünüyor. "Onun aslında öyle olduğuna bakma çok sinsi benim arkamdan kim bilir neler diyor" diyor. Ve ufacık bir şeyden alınıyor insanların kalbini kırabiliyor, parlıyor. Yavaş yavaş çevresindeki dostları da uzaklaşmaya başladı annemden. Çünkü dediğim gibi her şeyi çok abartıyor. Kimsesi kalmayacak çevresinde korkuyorum. Bende başetmekte zorlanıyorum artık. Hep kuruyor kafasında olmayan şeyleri. Teyzemlere karşı da aynı şekilde şu anda. Evet hislerinde bazen yanılmıyor, iki yüzlü insanlar da oluyor bazen çevremizde. Ama artık gerçeklikten uzaklaşıp devamlı kurmaca yapmaya başladı. Çok üzülüyorum, yoruluyorum. Ne yapacağım bilmiyorum internetten araştırdığımda bu özellikler paranoyaklıkta olabiliyormuş. Çeşit çeşit türleri var tabii. Bilmiyorum gerçekten kafam çok karıştı. R