Tek taraflı ne kadar olur bilmiyorum abim ben üniversite okurken de hiç aramazdı hayatımın dönüm noktalarında da hiç varlığını hissetmedim şimdi arasam konuşacak konu bulamam o denli uzağız yengem aradığı için onunla iletişim halindeyiz bir de ben yeğenlerimi arayayım göreyim diye aramıyorum onlar arıyor ama yüzyüzeyken her türlü ilgiyi sevgiyi gösterir hediyeler alırım ama doğum günlerinde aramak içimden gelmez mesela, zamanla sevgi ilgi görmedikçe iyice uzaklaştım belki de çünkü çocukken anlaşamayan kardeşler bile evlenince paylaşımları artıyor birbirine bağlılıkları artıyor gibi geliyor, ben ailenin okumuş durumu iyi kızı olmaktan sebep sadece para mevzularında hatırlanan biriyim genelde fakat benim yapım da dediğim gibi mesafeli ve değişmesi çok zor gibi

Çok acı Ben de buna benzer şeyler yaşadım İçim hep yanar Hem kardeş ile hem ablam ile Bizde de herkes soğuk ama emeklerime yanıyorum da yanıyorum, içime kazık oturmuş gibi

Buna kesinlikle katılıyorum yengemin ailesi inanılmaz bağlıdır birbirine kardeşleri için canlarını verirler çünkü aileden almışlar. Bizde ise annem asla arabulucu olmadı çünkü kendisi de sevgisini gösteren biri değil anneme sarılıp öptüğümü bilmem bayramlar dışında, ihtiyaçlarımı karşılar ama bahsettiğim sevgi ve ilgi bağı olmadı hiç şimdi bakıyorum ebeveynler çocukları için yaşıyor her hatasında yanında oluyor varını yoğunu seriyor, bunun da aşırısı zararlı biliyorum ama sevgisiz çocuklar olmasından iyidir öyle kalabalık sofralarda mutlu ailelere özeniyorum çok büyük bir nimet

o bağ çok küçük yaşlarda kuruluyor genelde. Anne babanın tutumu da önemli Düşündüğümüz gibi herkes yeğenine ölüp bitmiyor. Biraz da mesafe girmiş bence aranıza.

Benden 7 yaş küçük erkek kardeşim var ben büyüttüm, annem çalışıyordu ona anne oldum, abla oldum, öğretmeni, arkadaşı, sırdaşı oldum... Ogrendigim- yapabildiğim, yapamadığım- öğrenemediğim her şeyi öğrenmesini ve yapabilmesini sağladim... Sonuç mu 2 haftada bir 5 dakika göstermelik arayan gorevmis gibi konuşup kapatan derdini halini sormayan bi insan nankör, vefasız samimiyetsiz... Al sana kardeş, al sana bağ

O bağı istemeyen gelistirmeyen bir taraf da sizsiniz.

En basindan beri zayif olsun zaten. Yoksa sömürüyorlar, gerek yok. Bir de miras bolusmeden kimse demesin mukemmel kardesim var diye. Ak koyun kara koyun isin icine para ve mal girince belli olur

Hiç konuşmuyoruz yengemle araşıyoruz çocuklarla konuşuyoruz abimi senede bir görüyorum o zaman da hiç sohbet falan olmaz aramızda eğitim farkından dolayı da olabilir konuşacak bir konu olmuyor iki yabancı gibiyiz yani R rouges

canım hiç üzülme. bizde 5 kardeşiz, 4 kız bir erkek. Bizim ailede de hiç bağlılık yok. Ablamın ikisiyle küs değiliz ama yabancı gibiyiz. bayramda seyranda, cenaze, düğün de karşılaşırsak yabancı gibi merhabalaşırız. nasılsan dan sonra sohbet edecek konumuz olmaz. Abim zaten hep bizden soyutladı kendini. onunla bir alakamız yok. sadece şehir dışında olan ablamla telefonlaşırız. Bu durum şundan kaynaklı annemiz, babamiz bize kardeş olmayı öğretmedi. zaten çok anlaşamıyorlardı. evde öyle sıcak bir ortam yoktu. Babam 4 yıl önce vefat etti. eskiden bayramda baba evinde karşılaşırdık. babamın vefatıından sonra annem de artık kalabalık misafire tahammül edemiyorum, yaşlandım dedi. Toplu karşilaşmalar da bitti., babamla beraber. Ama bazı aileleri görünce içim burkuluyor. insan gıpta ediyor. yapacak birşey yok.

Ben de yeğenimi çok severim, beraberken tonla oyun kurar, tüm vaktimi odada oynayıp, dans edip, kitap okumaya harcarim. Ama yeğenini çocuğu gibi gören insanlara kıl oluyorum. "Öleyim senin yoluna" modunda olurlar ya, sabah akşam internette annesi gibi paylaşım yaparlar. 'hayatimin anlamı' , 'sen varsın her şey tamam' tarzında insanlar, ablasinin abisinin evinden cikmayanlar... sizin de karşınıza çıkmıştır. Benim çevremde oldukça var ve bana çok hastalıklı geliyor bu haller. Yine sev ama sen onun annesi değilsin, o senin çocuğun değil. Anneden rol çalmaya hiç gerek yok :) Tabii ki benim düşüncem bu. Zaten bu modda olanlarin daha kendi çocuğu olmamış oluyor, yoksa kendi bebeği olanlarda bu davranış biçimini hiç görmedim :) Neyse, sizin konuya gelince de belli bir sene kurulmamış bağ, bu saatten sonr da kurulmaz bence. Boşu boşuna kendinizi yormayın, derim ben. Sonucta zamanla uzaklaşmış degilsiniz, zaten eskiden de beraber mutlu anılarınız yokmuş Bazen olmayınca olmuyordur... Yeğenlerinize yine doğum gununde hediye alın, aradıklarında açın ama içinizden gelmiyorsa da kendinizi kötü hissetmenize gerek yok. Kimse halasizliktan, dayisizliktan etkilenmez. Benim annemle babamın toplam kardes sayısı 12, çocukluğuma dair pozitif etkisi olan kişi sayısı sıfır :) hatta tanımadıklarim bile vardı. Zamanla tanışıp kimini sevdim, vs vs... Hiç de hayatımda bir etkisi olmadı 'herkesin halası var benim niye yok' diye. Açıkçası umrumda bile değil.

Çok üzüldüm, o kadar samimiyken bağların kopabilmesine şaşırdım bizim hep kopuktu çünkü, umarım emeklerinizin değerini anlar bir gün kardeşiniz

Başka söze gerek kalmadı.

Aileden kaynaklialesef, anne baba onlarin kardesleriyle olan iliskileri rol model, malesef bizde ayni durumdayiz, kim kime dum duma lily86

Senin kimse aklına gelmiyor. Benise kimse aramiyor bile. Gurbet elde başıma bişey gelse en son kardeşlerim fark eder.

O yeğenlerine ölen biteni boş ver Onlar hep gösteriş vayyy ne ilgili ne sevgili densin diye yapılıyor Oğlum bir yeğen Yılda bir iki gören arayıp sormayan dahi fotosunu sosyal medyaya koysam olur mu dedi Şok olup hayır dedim zira çocuğu oynatıyorum modunda paylaşım yapacak gören de hep böyle sanacaktı Abinize gelince farklı hayatlarınız farklı yaşam gaileleriniz var muhtemelen de ataerkil bir yapı Örneğin yeğenleri akşam abiden arayın önce bir hal hatır sorun sonra yeğenlerle konuşun siz yenge ile iletişim kurdukça abi ile paylaşım artmaz ki

Dediğiniz gibi aile anne baba arasındaki ilişki çok önemli. Sizi birbirinize bağlayan şeyleri aslında gözle görmek, kulakla da duymak gerekirdi. l İleride evlendiğinizde çocuklarınız da kuzenleriyle yabancı gibi olacak. Zira biz de kuzenlerimizle çocukken biraraya gelince oynardık. Ama büyürken ve şimdi neredeyse hiç görüşmez olduk. Kandil ve bayram mesajları, yüzyüze gelince sohbet dışında bir yakınlığımız yok. Çocuğuma bunu yaşatmamak için uğraşıyorum diyebilirim. Benim kardeşlerimle ilişkim iyidir ve oğlumun da kuzenleriyle sürekli görüşmesini isterim.. Bence abinizle bunu konuşun samimi bir şekilde. Eminim anlayacaktır.

Birde şu abla olsaydı, kız kardeş olsaydı daha farklı olurdu olayına ben inanmıyorum. Etrafımda gördüğüm çok sayıda abla kardeş kanlı bıçaklı gibi. Çocukluktan beri gelen didismeyi, kıskançlığı büyüyünce devam ettirenleri gördüm. İyi anlastiktan sonra abi abla farketmiyor. Abi abiligini ya da abla ablaligini bildikten sonra hiçbir farkı yok. Evet belki insan ablasına daha özel şeylerini anlatabilir ama böyle abla da her zaman bulunmuyor ne yazık ki. Tamamen nasıl yetistirildigize bağlı bence kardeşlik ilişkileri.

Kardeşlik mi ben o kelimenin anlamını bulamayali seneleeeeeer oldu kimin ne zaman nerde nekadar yardımına kostuysam nankörlük gördüm şimdi görüşmüyoruz kafam rahat en azından.. kardeslerimden çok daha iyi olan dostlarım var elhamdülillah

Ben abimden asla babalık tarzı bir yaklaşım görmedim aramızda iki üç yaş var ama paylaşım sıfır, babam da soğuk ve mesafeliydi üstelik çocukluğum babamdan korkarak geçti vurmazdı ama asabi ve tahammülsüzdü ihtiyaçlarımı hep anneme bildirdim o da babama, şimdi garip bir şekilde babam çok sevecen ilgili oldu yaşlandıkça ama gene de babama olan soğukluğumu aşamadım çünkü tüm karakterimi o yıllar şekillendirdi şimdi gösterdiği sevgi beni daha güçlü yapmıyor O

Abinin şu an yaklaşımı nasıl? defne-28

Abim yok bilemeyeceğim ama kiz kardes daha farkli oluyor. kiz kardeste bir yana yeğenlerim icin herseyi yaparim.. Bende cok sevgi dolu bir insan degilimdir. Ama yegenlerimin yeride her zaman baskadir . push ; yenGEnC

Okurken aaa ben de diye diye okudum sonuna üzüldüm Benim de 8 yas küçük kardesim hem kardes hem. evlat gibidir Simdi bile derdi sıkıntısı olsa beni arar abla naber diye baslar sonra dertlenir :) hatta annem ve diger kardesim onu küçük diye aciz gibi gordugunden yakınır hep derim önce beni ara ben seni motive ederim koskoca adamsin elbette yapabilecek yasta ve olgunluktasin (27 yasinda). Evde ne kadar cocuk gibi görüldüyse ben de onu hep bir birey olarak gördüm, sorunlar yaşadığımızda karsima alıp ablacim, oglum neyin var neden böylesin diye sordum konuştum sakinlestirdim. Şimdi de oyleyizdir, hem ablasi hem de annesiyim. Diger kardeşimle iki yas var aramizda aslinda onunla da çocukken yakindik, hatta arkadas gibiydik yaslar yakin oldugu için. Simdi evli ve ister istemez bağımız koptu. Eşi kardesim anneme gelse sinir krizi gecirir, ben gittiğimde her hizmeti ben görürüm gelin hanim özellikle uzak durmaya çalışır. Yani bazen hayat insani farkli yerlere sürükler, iletisim azalabilir ama önemli olan hislerdir. Mesela benim. de yegenim oldu fotograflarindan bile keske yanimda olsa da az minciklasam opsem koklasam diyorum. Ama tabii ki mesafe var aramizda ister istemez. Belki de bu icten gelen bir seydir bir de ne kadar uzak kalsak da cocukken birlikteydik ve mutluyduk. Şu anki iletisimin de çok uzak olmamasi ondandir diye düşünüyorum. Bir de herkes ne veriyorsa onu alıyor Konu sahibi abiniz size ne kadar yakin davranır onu da sormak. lazim O uzak duruyorsa siz de uzak duruyorsaniz aradaki bağ kopuyor bir sekilde Tavsiyem şu olabilir, hayatta kan bagi sart degil diyenlerdenim. Belki yakin bir arkadasiniz belki komşunuz da sizin icin kardes gibi olabilir çok da dusunup kendinizi uzmeyin

Aynen ben de sizin gibi bir ortamda büyüdüm L Leame Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşimin anne babası da soğuk, sevgi göstermeyen insanlar. Çok arayıp sormazlar birbirlerini. Aile kaynaklı oluyor bu durumlar maalesef. Dert etmeyin, yapacak birşey yok.

ben de ayniyim. abimle kucuk yastan itibaren pek gorusmedik, simdi de gorusme imkanimiz var ama tercih etmiyoruz anlasamiyoruz. o kendi ailesini kurdu, esiyle cocuklariyla mutlu. ben de eksikliklerini hissetmiyorum. yegenlerimi gorunce tabi severim, oynarim, dogum gunlerinde aramaya hediye gondermeye calisirim ama bu kadar sadece. olmuyorsa olmuyor yani zorlayinca daha yapay bir iliski olur o da hic hos degil. saglikli, iyi olsunlar o yeterli.

Aile bağları sıkı olan insanlara çok özenirim çünkü benim de içimde hep bir uktedir bu sıcak aile ilişkileri. Ailede herkes birbirine karşı soğuk, en basitinden bayramlarda bile el öpmek çok zor gelir bana çünkü zorunluluk olduğunu hissediyorum yani içten gelmiyor :/ benimki ana babadan kaynaklanıyor, sevgilerini asla gösteremediler ve ben ve kardeşlerim de bu şekilde yetiştik :/ Sevgimi kolay kolay gösteremiyorum ve içimdeki duyguları yeterince ifade edemiyorum. Ama elimden geldiğince de törpülemeye çalışıyorum. Siz de dert etmeyin bu şekilde yetişmişseniz ekstra yapacak bir şey yok gibi görünüyor

Benim abim, babam gibidir. Kaldı ki, babam vefat edince gerçekten babalık yaptı. Eli hep üstümdedir. Yaş farkınız olmasaydı çok çok daha yakın olabilirdik ama yaş farkı olunca 'abi baba' oldu. Allah eksikliğini vermesin, arkamda dağ gibi abim var demek çok güzel bir duydu. Allah uzun ömürler versin. Abim bekar bu arada. Çocukları olsaydı çok ama çok severdim. Abiden gelen sevgiyle. Sizin böyle bir baginiz olmadığı için çocuklarına karşı da soguksunuz haklı olarak, bu sizin suçunuz değil.

Bence birazda o bağ için çaba gerekebilir.. görüntülü konuşmak isteyen yeğeninizi keşke geri cevirmeseydiniz. en azından müsait olduğunuzda tekrar dönüş yapabilirdiniz.

Dedelerim kardeşleriyle kötü baba amca kardeşleriyle kötü e valla bizim de kötü olmamamız neredeyse imkansız, küçük yaşta aile bunu aşılamıyorsa buyuyuncede o bağ olmuyor. Biz birbirimizden hep nefret ettik kardeşlerimizle Onların zalimliği benim başarı öyküm oldu Şu an hiçbiri ile konuşmuyor hatta kadinlar kulununda böyle konu acilmadikca aklıma bile gelmiyorlar.

Herkes mıçmıç olmak zorunda değil Bana göre en iyisi bu zaten Ne bileyim böyle yeğen sevgisi falan aşırı abartı hareketler bende sevmem Seversin tabi de böyle ölüp bitmeler falan saçma geliyor bana

Selamlar öncelikle çevremde gördüğüm abi kardeş bağları o kadar sıcak ki sorun bende mi diye düşünüyorum. Abimle aramızda birkaç yaş fark var o evli çocuklu şu an hayat şartlarından uzaktayız ama aynı evdeyken de hiç kardeş gibi değil iki yabancı gibiydik. Sarılmayı öpmeyi bırakın sohbet edip dertleştiğimizi bilmem. Genel olarak aile ilişkilerimiz soğuktu ben ve abim annem ve babamla da sevgi dolu değildik belki de annem babam bize bu sevgiyi vermediği için böyle yabani olduk. Şimdi ben yeğenlerime karşı da hiç sıcaklık Özlem hissetmiyorum tamam görüştüğümüzde ilgileniyorum oyun oynuyoruz vs ama bir sene aramasam aklıma gelmez, bakıyorum insanlar yeğenlerine ölüp bitiyor ama ben bi el kadar yabancı hissediyorum onlara karşı, genel bi soyutlanmışlık hissediyorum aile ve kardeş bağlarına, içimi dökmek istedim sadece

Bugün yengemle konuşurken yeğenim görüntülü konuşmak için ısrar etti ben telefonda konuşmayı bile sevmiyorum üstüne görüntülü konuşmak eziyet gibi geliyor müsait değilim dedim ama sonra da kötü bi halayım diye düşündüm çocuk çünkü idare edebilirdim oradan esti bu konuda genel olarak soğuk bir yapım var zaten

Kesinlikle anne sağlıyor bunu Ben esimin ailesinde bunu gördüm Acayip kadın birbirine bağlamış. Sabah akşam uzakta olanı ararlar görüntülü. Yılda bir kez gelmesine ragmen sıfır uzaklik. Hep yanlarında gibi kızkardeşleri Aile içi de öyle birbiriyle aşırı samimiler.

Sorunlu olan siz değilsiniz.. Bir çocuk ailesinden ne görüyorsa çevresine de onu yansıtıyor.. Yani gelişimizde yüzde yüz olmasa da çok ciddi bir oranla kişiliğimizi insan ilişkilerimizi çevre faktörü yönlendiriyor.. Çocuklar aslında hamur gibi nasıl şekillendirirsen o şekli alıyor bence.. Mesela bende kalabalık çok iç içe bir ailenin kızıyım.. Kardeşleri bırak amca dayı falan hayatımızın çok içindeler.. Sık sık görüşürüz birbirimizden her daim haberdarız.. Yani bende bu şekilde gördüm ailemden böyle de devam etti.. Bana da çocukken farklı gösterilse farklı davranılsaydı bende başka türlü olurdum.. Çok nadir de olsa ailesi buzdolabı olup sıcakkanlı insanlar da var tabi.. İşte bazen çevre yüzde doksan etkilerken bazılarını da bir yerden sonra daha farklı ortamlar mı yoksa başka olaylar mı bilmiyorum etkileyip daha sıcak bir insan olmasını sağlayabiliyor.. Aslında baktığımızda o da yine çevrenin etkisi..

Benden 3 yaş büyük kız kardeşim var, o bana değil ben ona ablalık yapmışımdır. O yüzden pek anlaşamıyoruz. Cocuk konusunda da anlasamiyoruz. Bence olmuyorsa zorlamanin mantigi yok, kendileri ilgilensinler. Kan bagin var diye toksik iliskilerin icinde bogulmanin anlami yok. Gerektigi gibi davran geresini dusunme.

Haklısınız küçük yaştan itibaren birşeyler eksik kalmış. Sıcak aile bağlarına çok özeniyorum fakat içimden gelmiyor zorlamayla da olmuyor bunlar