Sizin olmanız anneniz için bir engel değil tam tersi inanılmaz destek olmuştur. 44 yaşında ve 25 yaşında kızı var. Çok şanslı. Kendinin desteğe ihtiyacı var bu toksik bir ilişki. Sizi etkilemesi normal ama bunun bilincinde olun. Kendi mutsuzluklarını size yansıtmasın

Bir ise gir madem farkli eve cik surekli anneni mi cekiceksin seninde psikojini bozar. Belki oda evde calismani degilde ise girip calismani

Benim abim öyle ama bazen iyi oluyor. Ortamda hep dikkati çekmeye çalışır. Mesela bir konu anlatır uzatır uzatır detaya boğar, soru sorsan bile sinirlenir sonra siz bir şey anlatırken hemen keser, dinlemek istemez ee der, sürekli saçma sapan yorum yapar

Annen çok genç ve evet çok fedakarlık etmiş ödün vermiş Ve bunun kızgınlığını yaşıyor Mutlu olmak sevmek sevilmek istiyor bence Bir daha size ben sizin için şunu bunu yaptım derse Annenizi karşınıza alın ve "anne mutlu olmak senin de hakkın eğer hayatında birini istiyorsan destekleriz" derseniz inanın herşey daha iyi olacak

Bu konuyla ilgili pek çok kitap var. Boş Ayna Annenin duygusal yokluğu gibi Hatta birini aşağıya ekledim. Bunları alıp okuyun derim. Okuması zor acıtıyor ama fayda göreceksiniz. Sınırlar diye de bir kitap var onu da tavsiye ederim. Bu arada siz istediğiniz terapiyi yardımı alın anneniz değişmeyecek. Ama siz kendinizi korumayı sınır çizmeyi öğreneceksiniz. Burada sayfalarca anne ve babaları konuşalım şikayet edelim çözümü yok. Çözüm kendimizi korumayı ogrenmekte.

Malasef bizde annemle öyleyiz her yaptığımı eleştirir milletin bayıldığı. yemegime burun kivirie ben gurmeyim der. Bebek bakışımı. beğenmez aldığım. kiyafetu beğenmez evimin düzenini beğenmez eşyamı beğenmez herşeye bir laf söyler ve sadece bir kez değil defalarca soyler. Boyuma güler kiloma güler halbuki diğer insanlardan hiçbir farkım yok ha bide milleti över arkalarından konuşunca da hah günaha girdin diye beni delirtir üzgünüm yardım edemicem size çünkü benim durumum daha vahim

Aniden mesela dikkat çekmek için odadan çıkması var mı? veya insanlar otururken o da masada sohbet var, bir anda masadan kalması sonra tekrar masaya oturması, böyle siz konuşurken başkası ile arkadan öflemesi, pöflemesi, sürekli mimiklerinde aşırılık var mı? Kendi kendine böyle triplere girmesi, sürekli övgü beklemesi, bir anda kızıp bağırıp ağzına geleni sayıp sonra küsmesi. Küsmelerde komik komik davranışlar, kapıyı pencereyi çarpmalar ve sorduğunda üstüne gelip bağırmalar. Sanki dünyada en nefret ettiği insan sizmişsiniz gibi. İyi olduğunda inanılmaz yapay sevgi gösterileri. Anneme özellikle tiyatro sergiliyor, ağdalı konuşmalar.

Herkese merhaba, 25 yaşındayım annem 44 yaşında babamı yıllar önce trafik kazasında kaybettik bir de erkek kardeşim var 20 yaşında. Annem ufacık bir tartışmada sürekli bir şeyleri başımıza kakıyor bunu genel de bana yapıyor, senin için evlenmedim senin için şunu yapmadım sen olmasaydın evlenirdim. Sürekli kendisiyle beni kıyaslıyor şu haline bak ben senden genç duruyorum kardeş sanıyorlar, aynanın karşısına geçiyoruz aramızda 10 kilo anca var benim kadar oldun biraz kilo ver vs aşağılar gibi ezer gibi davranıyor halbu ki çok kilolu bir insan da değilim 61 kiloyum. Gerçekten hiç anlaşamıyoruz annemle, evde kendimi yük gibi hissediyorum iyi bir şey yaptığım zaman aferin demez ama ufacık bir hatam da yüzüme vurur. Yaptığım salataya bile bugün laf etti, bazı insanların elinde ayrı lezzet olur bazılarıda ne yaparsa yapsın güzel olmaz bu salata niye böyle dedi. KPSS hazırlanıyorum 2 senedir evdeyim atanamadım maalesef evden gitmek gibi bir seçeceğim olamaz, evlenmekte kaçış değil hayatıma evlenebileceğim biri de girmedi. Annem neden böyle davranıyor, başka birilerine şen şakrak tatlı tatlı konuşuyor kendinden küçük iş arkadaşlarına falan ama bana hep bir sert hep bir yargılayıcı. Rabbime o kadar dua ediyorum ki atanayım kafam rahat olsun huzurum olsun diye. Maddi yönden hiç bir eksiğim yok evde ama hep diken üstünde hissediyorum annemle değil de kaynanamla yaşıyormuşum gibi. Ne yapmam lazım nasıl davranmam lazım neden annemle elektriğimiz uyuşmuyor. Var mı annesi bu şekilde sert olan yargılayan. Gerçekten kendimi çok ezik çaresiz hissediyorum bazen.

Annem annenizin birkaç katı olabilir. Küçüklüğüm şöyle geçti; öksürdüğümde "geberirsin inşallah" bisikletten düşüp dizime kocaman bir cam saplandığında "ohh canıma değsin" babaannem anneme bir şey derse annem direkt bana tokat atardı hiçbir şey yapmamış olsam bile. Durup dururken onlarca tokat yemişimdir bu sebepten. Şunu da hiç unutamam. Köye babaannemin evine gitmiştik. Annem dışarda dolaşıp eve gelmişti. Elinde böyle kırbaç benzeri ağaç dalı var hani incecik olanlardan. Vurduğun zaman fiyuu diye ses çıkartır. Annem ne zaman babaannemden dedemden bir laf işitse beni o dalla kırbaçlardı. Sonradan anladım ki o dalı beni kırbaçlamak için dışardan bulmuş. Çünkü öyle değnek yapılacak bir şey değil. Başka bir amaçla alınmış bir şey değil. Hep yanında dururdu. Sinirlendikçe bana bütün gücüyle kırbaç çekerdi. Beni de görseniz küçücük bir kızım o zamanlar. Nasıl kıyar insan. Burnum sızlıyor bunları yazarken. Biraz daha büyüğümde; sen yapamazsın ki ne yaptın bugüne kadar ben adam ettim seni sen nerenin köpeğisin seni doğuracağıma taş doğursaydım. Tabi ben bu yaşlarda kendimi hatalı görüyordum. Ben kötü biriyim o yüzden annem beni sevmiyor. 26 yaşımda atandım. Dolayısıyla anne evinden çıktım. 27 yaşında evlendim. 28 yaşında çocuğum oldu. 28 yaşında araba alıp aktif kullanmaya başladım. Bunların hepsi bir basamak. Basamakları çıktıkça gördüm ki hatalı olan ben değilim. Suçlu olan ben değilim. Annemin yapamazsın dediği ne varsa yaptım. Ama annemin bana karşı olan algısı asla değişmedi. Hala daha beni aşağılar. Kendi eşyalarını benimkiler ile kıyaslayıp bana trip atar. Halbuki ben anneme sırf beni birazcık sevsin diye neler aldım ne paralar verdim. Olmuyor yani kardeşim. Tedavi olmadıkları sürece bu durum değişmeyecek. Bunu kabullen olayın senle alakalı değil annenle alakalı olduğunu bil. Ve dikkat et annenin sesi senin iç sesin olmasın. Hayır ben yapamam deme. Allah yardımcın olsun. İnşallah toparlanırsın. Şimdi 32 yaşında kalbim ruhum kırık dökük. İç sesimden annemin sözleri çıkıyor bazen. İyileşmeye çalışıyorum.

Annem ağzı aşırı ve Hızlı laf yapan biri özgüveni de çok yüksek konuştuğunda herkes susup onu dinlesin ister ama kendi kimseyi dinlemez özellikle bize sürekli eleştirir darılır kendini göstermeyi çok sever. Biz kardeşimle ikimiz onun sayesinde çok özgüvensiz büyüdük çünkü hep bizim adımıza konuşurdu hala da öyle şu anda da sürekli eleştiriyor her herr hareketimizi hep bizi insanlarla kıyaslıyor

Atanıp güzel bir yuva kurmanıza çok sevindim yazdıklarınızı okurken gerçekten kalbim acıdı. Sanırım Rabbim annelerimizle sınıyor bizi. Umarım toparlanırsınız

Fazla diyalog haline girmeden KPSS'ye odaklanın. Maalesef bazı anneler böyle...

Evett oda var annemde.

bazen ben de sinirleniyorum çıkışıyorum bu sefer kavga çıkıyor küsüyor. KaramelDelisi Geçmiş geçmiştir, gelecekse

Sizi dünyalar kadar seviyordur, sizi hiç suçlamıyordur aslında ama kişiliği gelişmiş değil. Anneniz kendi hala çocuk gibi. Toksik ebeveynler diye kitaplar ve videolar var izleyin. Sizinle alakalı değil bu.

Yaa bu annelere ne oldu boyle anlamiyorum. Ben de kucukken farketmezdim kendimi suclardim ama zerre hatam olmadigini 32yasimda farkettim. İster istemez karakterime de yansidi kucukluk yasantilarim. Ne dersem diyeyim yanlis anlar alinir once aglar sinir krizleri gecirir bana sayar sover sonra küser sacma sapan tripler tek kelimelik konusmalar falan. Onceden asiri takardim ama artik sallamiyorum. Her tartismamizda beni en derin yaralarim nerdeyse ordan vurur ben de sinirlenip kizinca ben oyle demedim senin icin pislik dolu her seyi yanlisa cekiyorsun der siyrilir. Ben sinirlendigimle kalirim. Ama artik ne yapiyorum : dönüp arkami gidiyorum. İstedigini soyle umrumda degil diyorum o zaman susuyor lutfen moralinizi bozmayin bizim de kaderimiz boyleymis demek ki

Firdevs yöreoğlu?

Bizimki de öyle. Sabah kalktığımda ağzımın koktuğunu, yerken çok ses çıkardığım gibi yıllarca benim inandığım şeyler söyledi ta ki hayatımdaki kişiler, yakınlarım böyle bir şey olmadığını söyleyene kadar. Herkesi kontrol etmeye çalışır ve sürekli eleştirir. Aslında kendilerine güvensizler ve sürekli onay bekliyorlar. Bundan devamlı kendilerini övüyorlar

Kesinlikle bunuda diyorum ama evlilik gibi niyeti yok. Hayatındaki her şeyden kardeşimle beni genel de beni sorumlu tutuyor ve acısını benden çıkarıyor.

Benimde annem geçen kaynanamın yanında o reçel öyle mu konur hamaratsiz dedi bazen cidden gülüyorm. görümceme de sürekli keşke bizde yani benden için diyor senin kadar düzenli. olsak diyor Begüme bir kolunu surt sana çeksin diyor el tarafına denirmu bunlar. Sezeryanla doğum yaptım aman normal yapsaydın nolursun ki dedi çıktı kadın. Beni hiçbir zaman beğenmedi bende yıllar boyu onu memnun etmeye çalıştım evlerimiz Cok yakın bir anda geliyor amaaan gene dağınık diyor bir sürü laf konuşuyor mesela. E çocuk 2 yaşında dolaplardaki giysiyi bile yerlere atıyor napabilirim. Arama mesafe koyamıyorm çünkü ona üzülüyorum babamdan çok cekti yıllarca dayak yedi aldatıldı piskolojisi bozuldu elbet tek zoruma giden kimseye değil kardeşimle bana böyle davranması

Benim kayınvalidem böyleydi. İnanılmaz despottu. Eşime hiç rica ile konuşmaz, emir verirdi. "Şu faturamı yatır. Buraya götür." Eşim 3 yaşındayken boşanmış, bir daha evlenmemiş. En sonunda yalnız başına öldü. İnsan ne yaparsa kendine yapar. Sizde o evden bir an önce kurtulmaya bakın.

cocugunu sevmek boyle bir sey degil.. bu sevgi de degil.. ama anne iste ne de olsa emek vermis, o yuzden araya mesafe koyup minimum iliskiyle devam etmeli bence.

Evliliği bağlılık olarak gördüğü için istemiyordur. Üstüne fazlaca sorumluluk düşüp istediğini yaşayamadıgindan böyle konuşuyor. Sakin yaklaşımla sorun şimdiye kadar böyle yaşamak zorunda kalmış olabilirsin ama bundan sonra nasıl yaşamak istiyorsun biz artık kendimizi idare edebiliriz deyin, 2 günlük tatil teklif edin gerek sizinle gerek yalnız. Bir şeylerin değişmesi için kırılma noktası gerek

Bir dahakine istedigin hayati yasa biz büyüdük sana ayak bagi degiliz. dunyaya bizi sen getirdin bakmak mecburiyetin vardi ama artik büyüdük yolunu istedigin gibi çiz seni destekliyorum diyin... sen mukemmel bir anne ise bende mukemmel bir evladim beni sen büyüttün çünkü diyebilirsiniz. Evlatlar ebeveynlerin aynasidir

Siz pasif davranırsanız, annenizin tavırları devam eder. Maalesef anne babalar da bazen gereksiz çıkışlar yapabiliyor. Alttan almayın, siz de çıkışın. O zaman daha fazla saygı duyar. Biraz sesiniz çıksın, saygı çerçevesinde tabi.

Sanırım benim evde ve atanamadığım için böyle oluyor. Neticede mecburum kavga da etsek bu evden gidemem. O yüzden tüm sinirini stresini vs benden çıkartıyor gibi

annenin stres topu olmussun. kafanda ondan beklentini silip kendi hayatina bakacaksin.

Belki terapi almasını sağlayabilirsiniz.

Benim annemde boyle yasadigi sorunlari kiz krdesimden cikariyor 4 kardesiz onu secmis kendine kurban olarak. Doktora falan hayatta gitmez kesinlikle sinir hastasi gecen cocukluk tramvalarimizi konustuk hicbiseyi kabul etmedi hatirlamiyorum ama yaptiusamda iyi yapmisim dedi okadar sinirlendim sogudumki elimizdende bisey gelmiyo ben evlendimde kardesim cok mutsuz

Kesinlikle aynı durumdayım. Haketmişsinizdir laf anlamazdınız bende döverdim gibi cümleler kullandı

Guzel bir uslupla cevap verin. . Cevapsiz birakmayin soylediklerini. Benim annemde boyle onun yuzunden kisiligim cok kotu. 30 yasinda farkina vardim keske daha onceden cevaplar verseydim. Hala beni baskalariyla kiyaslar ve bende onu kiyaslarim ayni sekilde. Boyle yaparak susmayi ogrendi. Elestirir vs. Baskalarina yalakalik yapar gibi konusur. Dusundum de millete yalaka gibi olacagina bize gercek sevgisini gosterseydi. Ve mesafe kurun. Fazla vakit harcamayin baktiniz bozuk plak gibi devam ediyor hemen yanindan ayrilin. Dersinize verin kendinizi.

Öyle kızsan üzülsen de espri yaptın ne alınganım olur. Söyleyin ben tartışmadan söylüyorum bağırıyor hemen en zedeleyecek şeyi söyler sonda sakinleşir. Ben abim gelecek diye strese giriyordum. Evime geldi sürekli susmadı eleştirdi. Eşim bile artık tahammül edemedi. Bir gitsin artık bu durumuna geldik. Başkası gelsin, arkadaşı veya benim arkadaşım mesela bana laf sokmaya bayılır, karşıdakine yaranmaya çalışır, o kadar salak görünür ki farkında bile değil. Espri yapar gibi Sürekli bir gerginlik, bağırıp çağırma tartışma çıkaracak diye. Annem de haksızsın oğlum saçmalama yerine ikiniz de sussun der. Yalnız kalınca kabul eder. Zor gerçekten hayatımdan çıkardım daha doğrusu bahane buldu benimle görüşmedi ben bir süre haklı olduğum bir konuda ondan özür bekledim, görüşmeyi kestim ama olan anne babamla ilişkime oldu. Bir şekilde hassasiyetimizi azaltmamız az şey paylaşmamız gerekiyor B bengumm 🌟 Üyelik İptali Anneler

basına gelmesi tabikide çok ayrı durum ama kim olursa olsun bu tarz kendini geliştirememiş cocuk beyinli insanlara tahammül edemiyorum. 40yasında olupta 12yasında er gen gibi davranan mantıklı düşünme yetisi olmayan yargılamaya kalkıncada psikolojik sebeplerin arkasına sıgınan sendromu insanlar. ana baba farketmez. ben bu durumlara daha sert bakıyorum. kendi annemde zamanında bana psikolojik baskı uygulamıştı ve acımadan uzaklaştım. bana zarar veriyosa sırf beni dogurdu diye onu idare etmek zorunlulugum yok. düzelmeyi kabul etmiyosa kendi basının çaresine baksın. tam tersi onun size akıl verip annelik yapması gerekirken bu yasta aksini yaşamak bu durumu dahada kalıcı hale getirir. o evden ayrılma şansın yoksa onu görmezden gel yok say. unutmayın cogu insan ürer ama herkes anne baba olamaz. bu tipleride altttan almak o psikolojik sorunlarını dahada körükleyip ilerletir.

Geçmişin hıncını sizden alıyor, size tavsiyem atanmaya bakın... P pistanemmm Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

şimdi çocuklarım var diye boşanamayanlar, çocukları var diye hayatına devam edemeyenler bu topiği okusun... keşke imkan olsa da kırık kalplerinizi sarabilsem... hiç biri senin suçun değil.. sizin suçunuz değil.

Dediğim gibi maalesef benim de annem kendinden çok memnun kimsenin lafını duymaz herkes anneme dersen ne kadar dağınıksın diye annem de bana der halbuki Benim evim hiçbir zaman o kadar dağınık olmadı ve küçük bebeğim var halbuki beni kendi yetiştirdi onu gözü görmüyor maalesef beni kendine rakip görüyor sanırım sevine sevine yemek yapar çağırırım kahvaltı yapıp çağırırım hepsine bir şey bulur gider

Benim annemde böyle degismiyor bunlar hayatinizi yasayin 40 yildir ayni terane icindeyim. Geldiğimiz nokta sifir defalarca konusuyorum.. 60da bi abla var onunda babasi öyle dramla besleniyorlar şaka gibi