Bende tek cocugum ama kilo konusunda kıyafet konusunda benıde kırar uyardıgım halde. Ama onun dışında iyiyiz yine. Kardeş olmasada yaşanabılıyor diye yazmak istedim

Benim de annem öyledir. Çok eleştirir. Bir şey beğenip alsam üstüme yakıştırmaz, eleştirisiyle kalp kırar. Evlat ayrımı yapmadığını söyler ama evlat bunu hisseder. Benim de ailem arkamda değil. Kötü şeyler yaşasam bunu asla anlatmam. Çünkü bilirimki asla arkamda durup bir sırtımı sıvazlayanim bunlar da geçer diyenim olmayacak. Ama ben hep ders çıkarıyorum. Asla öyle bir ebeveyn olmicam. Çocuklarıma aynı psikolojik şiddeti, fiziksel şiddeti gostermicem. Sevgiyle buyutucem onları diye kendime teselli veriyorum. Kendimi geliştiriyorum. Çünkü insan onu anlayan, onunla arkadaş gibi olacağı, bir kahve icebilecegi, eleştirmeden, ofkelenmeden korkmadan içini dökebileceği bir anneye babaya sahip olmayı, kitap, şiir hakkında konuşmak istediği bir ebeveyni olmasını ister yani en azından ben öyleyim. Benimde sevdiğim var ben sevgiyi anlayışı vefayi onda gördüm o yüzden sevgiye iyiliğe merhamete inancım onunla arttı. Etkilenmezsiniz diyemem ama en azından umursamayin. Ben ne zaman bıraktım. Bir gün bir elbise almıştım eleştirince gözünün önünde yırtmistim öfkeyle karışılık üzüntüden o günden sonra umursamadım. Ben ne istiyorsam onu yaptım. Nasıl iyi hissediyorsam öyle yapmaya karar verdim. S

Herkese merhaba Ben 27 yaşında bekar bi insanım ailemle yaşıyorum Annem her zaman beni eleştirir her konuda memnuniyetsizdir benle ilgili Mesele en son pazar günü bi elbise giymiştim bana aynadan kendine bak o sana yakışıyomu yok karnına bak yok arkana vs diye yorum yaptı Kilo oldugumu bende biliyorum ama her seferinde kilomla ilgili yorum yapıyo Vucuduna bak bacaklarına bak ben bile senden zayıfım diye Sürekli beni eleştiriyo onlara şuana kadar maddi manevi hiç bi zararım olmadı ama mesela kardeşim onların başına büssürü borç açtı yine ona bi laf söylemiyo ona bişey derken cok narin onu kırmak istemiyo Hep oglum oglum diyo ama bana hiç kızım demiyo mesela O telefonunda xım diye kayıtlı mesela ben normal adımla Hiç bi zaman ona gösterdiği ilgiyi anlayışı bana göstermedi Başıma bişey gelse dahi paylaşacal bi ailem olmadı arkamda diyebileceğim kimse yoktu Mesela sevgilim var eğlenmek istiyo ama ben evlilikten cok korkuyorum yaşadıgım bu şeyler yüzünden belkide evlenmek istemiyorum Asla ve asla cocuk sevemiyorum özellikle erkek cocuklarını hiç sevmiyorum S

Yorumunuz için cok tesekkür ederim İnşallah sevgimize büyüteceğimiz evlatlara sahip oluruz Tek temennim annem gibi olmamak bu benim en büyük kabusum