Çok sevindim sizin adınıza. Nasıl bir dönemdi acaba? Hep haksız mıydınız? Yada eşiniz mı öyleydi? Hakaret var mıydı? Mikropik

Merhaba oglum dogduktan sonra ben kaynakli boyle bir dönem gecirdik sinirimi yorgunligumu esimden cikarir olmustum vss. Cok iyi bir cift terapistine gittik 6 seans aldık sadece - doktorumuz yeterli buldu cunku ikimizde cozum odakliydik bosanmak degil devam istiyorduk- Öneririm.

Psikolojik destek de aldım ama düzelmiyor hiç bir şey. Sözleri unutamıyorum. O da altı üstü kızgınlık anında söylendi diyor. Unutmadığım için de suçluyor. Geçmişe takılıp kalan insan konumunda okuyorum. Çok çaresiz hissediyorum

Eşinizde bu durumu bildiği için size psikolojik şiddet uyguluyor. Kendinizi değersiz hissetmenize neden oluyor. Siz isterseniz sizden güle oynaya boşanacağını söylüyor. İnsan yalnızda mutlu olabilir. Siz kocanıza bağımlı gibisiniz. O da bunu hissettiği için sizi istediği gibi yönlendiriyor.

İyilik yapıp yüzüme vuruyor. Dedim ki yıllarca senin ailenle aramızı düzeltmenin yolu sorunu konuşmak. Yok ama konuşturmadı. Onları cam fanusun içine koydu. Ben de kinlendim maalesef. Yaptığı baska iyilikleri güzellikleri gözüm görmedi. Düzeltemedim. Toparlayamadim. Kendimi çok suçluyorum. Üzüntüye bağlı kronik bir hastalığım var VuslataDair evli ve 3

Bazen çok güçlü hissediyorum ve boşanmam gerektiğine inanıyorum ama bazen de o kadar yalnız hissediyorum ki. Aile bağlarım çok zayıf. Kardeşim ne arar ne merak eder. Yalnız ve sevgisiz kalmış hissermiyorum. Eşim bana bu güven ve sevgiyi verir diye düşünmüştüm. Verdi de ama benim çok yanlış bir insan oluşumdan galiba bozuldu her şey

Siz cok degerlisiniz, kimseyi idare etmek, pohpohlamak zorunda degilsiniz. Bu hayata bir defa geliyoruz, neden surekli kan baginiz bile olmayan bir adamin hakaretlerini cekesiniz ki. Hayatinizin merkezine kendinizi koyun. Cocugum olsun yalniz kalmayin diye dusunuyorsaniz, o cocugun da ilerde sizi cok seveceginin, omur boyu arayacaginin hic bir garantisi yok. Cocuk da babasina benzerse, ya da direk onu rol model alirsa ne olacagini hic dusundunuz mu?

Destek in lutfen bu tek basiniza cikacaginiz bir surec degil

Duygusal manipülasyonu şimdi biraz araştırdım. Sanki benim durumuma uyuyor gibi. En haklı olduğumu düşündüğüm konularda bile kendimi sonunda özür dilerken buluyorum. Beni onsuz bırakmakla tehdit ediyor sürekli. Yalnız ve çaresiz hissediyorum. Önce bir şeyler verip sonra yüzüme vurup sonra da almakla tehdit ediyor. Ne bileyim bunlar bence benim yaşadıklarım

Bizim evliliğimiz başladığından beri boşanma lafı var. On yıldır. Belki onun bile Bir ağırlığı kalmadı k a h v

Ben yaşımdan yalnız kalmaktan, çocuğum olmamasından dolayı geri duruyorum

Öfke kontrolü yok sanırım eşinizin sizi manipüle ediyorda olabilir. Bence aile terapisti e gitmelisiniz. Ben sizin yerinizde olsam şu soruyu sorarım kendime "benim istediğim evlilik bumu? Ben bu evlilikte mutlumuyum? Bi çocuğum olursa bu evde bizle mutlu olurmu?

Kimse kimseyi çekmek zorunda değil bu hayatta. Ne siz onu ne o sizi. Ama sorunlarınızı ailenize yıkmayı bırakın. 30'lu yaşlarda olduğunuzu tahmin ediyorum. Evet ailelerimiz bir yere kadar bizim hayatımızı ve kişiliğimizi şekillendiriyor ama bir yaştan sonra bu bizim elimizde. Nasıl bir insan olacağımıza biz karar veririz.

Öncelikle kendinizi bu kadar değersiz hissetmeniz ve size bunu 'en yakınınız' olan eşinizin hissettirmesi üzücü. Çocukluğunda annesinden yeterince sevgi ve ilgi görmemiş insanlarda 'değersizlik hissi' nin olduğunu düşünüyorum. Bilmem yanıldım mı? Bir erkek kök ailesini eşinden önceye koymuşsa orda ciddi sıkıntılar baş gösteriyor. Ve siz ne yaparsanız yapın bu önceliği asla değişmez. Siz de bekler durursunuz, "acaba benim varlığımın farkına ne zaman varacak, beni ne zaman sevecek?" Sizce yalnızlık duygunuz evliyken de yok mu? Üstelik huzursuzluk ve değersizlik duyguları da bonusları. Sanırım evliliğinizdeki sıkıntıların nasıl çözüleceğinin anahtarı "yalnızlik korkunuzu" yenmenize bağlı.

Yok hiç dolamadım. Ben kimim ki öyle bir şey yapayım.

Akil oyunu oynuyor. Hergun birine hakaret etsen, sonra da soyledigime bakma desenkjarsindaki yine ayni sekilde hisseder mi sana? Bir laf vardir: insanin fikri neyse zikri de odur derler. Yurekten gecen seyler agiza duser. Ustelik insan gercek yuzunu kavga aninda soyledikleriyle belli eder. Esin sacmalamis resmen. Seven insan sevdigine kiyamaz.

Bak konunuzu okumadım İnsan kendisini mutsuz hissediyorsa boşanır Tek sebep mutsuz olmak bu da yeterli ve en büyük sebep. Bir hayatımız var Küçük olarak görülen sorunlar biriktikçe birikip insanı daha derin mutsuzluklara sürükler.

Ama kavga yokken gerçekten iyi davranıyor. Aileme de iyiydi. Artık öyle değil gerçi

Psikolojim çok bozuk sanırım. Ama hayatım boyunca çok da iyi olmadı. Normal düzenli bir ailede büyümedim. O da benim bu psikolojik sorunumu çekmek zorunda değil sanki değil mi

Yalnızlıktan sevilmemekten o kadar çok korkuyorum ki sonanda

Yanlış anlamayın ama ne yapıyormuşsunuz ki bu adama, hakaret edip bağırıp çağıyormuş? Sebebi varmış ya, neymiş o? k a h v

Evliyken çocuk istemeyip ayrılırsam çocuk yapmadim diye pişman olmak ikilemi Sizin kafanızın karışık olduğunu gösteriyor Güven vermemiş size zaten ki çocuk yapmamissiniz zaten bu ilişkide teksiniz Onlayken çocuk yapmayacaginia göre ve onla anlaşamadığıniza göre neden evlisiniz

Bu sekilde seviloyor musunuz peki? Hakaret eden seviuor mudur sizce?

Benden güle oynaya boşanacağını söyleyen adamın yanında saniye durmam. Güle oynaya devam etsin hayatına. Hatta bırak söylemeyi esprisini yapsın yine sonuç aynı olur

Yalnızlığı kendi yalnızlığımı birisinin pis huylarını çekmeye tercih ederim

bu tarz konuları buraya açınca yorum yapan kadınların kocaları kesinlikle sövmeyen, hakaret etmeyen, hiç incitmeyen mükemmel insan oldukları için hemen boşan derler, sana bunu yapıyor katlanma, daha ne duruyorsun, kadına bak kendine hakaret eden adamla bi de çocuk yapmış, a 2. de yapmış derler. seni anlayan biri olarak yapacağım yorumu. ben de çocuk yokken eşim küfretse hatta dövmek değil ama azıcık incitse bile korkurdım şimdi ayrılırsam ne yaparım, ya pişman olursam, ve evet çocuğum da yoktu, o korku da vardı. ama eşiniz değişmeyeceğinin sinyallerini veriyorsa yol yakınken ayrılmasanız bile yaptıklarını sineye çekmeyin. mesela bir süre evden gidin. ben zamanında bunu ypmadığıma çok pişmanım, şimdi 2 çocuğumla normal günde bile evden dışarı çıkmak zorken. başımı alıp gitmek daha zor.

Neden böyle olsun ki?! Ondan başka çareniz olmadığına nasıl inanabiliyorsunuz? Karşınıza bu adam çıkmadan önce nasıl yaşıyordunuz? Yalnız olmaktan bu kadar çok korkuyorsanız kendinizle ilgili bazı problemleriniz olabilir, yüzleşmek istemediğiniz alışkanlıklarınız-huylarınız olabilir. Bence şu anda boşanmayı vs biraz rafa kaldırıp yalnızlık korkunuzun üzerine gidin. Bunun nedenini bulursanız, kendinize güvenir ve kendinizle barışırsanız gerektiğinde boşanma kararını kolayca alabilirsiniz. Boşanacak bir durum yoksa da yine kendinizle barışmak işe yarayacaktır.

Herkese iyi günler diliyorum. Bir önceki konumun devamı niteliğinde bir konu açmak istedim. Çünkü artık iyice sıkışmış ve çıkmazda hissediyorum kendimi. Eşimin hakaret dolu sözlerinden, onun ailesi ile olan uzaklığımdan, yıllardır mutlu olamadığımızdan bahsettim. Bir aydır yine kavgalıyız. Her hareketimden anlam çıkarıyor. Anlam çıkaracağı hareketler de yapıyorum galiba bilerek. Annesiyle konuşuyorum ama çok sıcak degil mesela. Kendimi çok kötü bir insan olarak hissetmeye başladım. Eşim kötü sözler söylediğini ama bunların sebebinin ben olduğumu, onun hatası olarak elimde sadece sözlerinin olduğunu söylüyor. Yani sormak istiyorum. Hakaret, bağırıp çağırmak, aşağılamak bir sorun değil midir? Bunları söyledin deyince de onlar sadece söz, sen her zaman şekle önem verirsin, yüzeysel bir insansın diyor. Kafayı yemek üzereyim. Bana karşı içinin rahat olduğunu, istersem boşanabileceğitimizi, benden güle oynaya boşanacağını söylüyor

Bu adam ile iyi zamanlarında anlaşıyorsunuz, ihtiyaçlarınızı aksatmıyor, aldığınıza sattığınıza karışmıyor. Ruhunuzun beslendiği yer bu. Bu sayede onunla olabiliyorsunuz. Çocuk olduktan sonra hiç ayrılmazsınız, tek başına çocuk bakmak zor çünkü.

üzüntüye bağlı kronik bir rahatsızlığım var diyorsunuz O zaman bu adam sizin celladınız konumunda farkında mısınız verin yolunu gitsin yani Allah selamet versin

Altı ustu kızgınlık anıysa o alsın tedavı. Öfke kontrol bozukluğu var demekki. Tedaviye ıkna edın cıft terapisi alın. Kımse kımsenın hakaretını cekmek zorunda degıl. Uzulmeyin cozum arayın olmuyorsa da yapacak bısey yok yıpratmayın bırbırinizi Bissunicole

ailesini diliize cok doladiysaniz konusturmamistir. savinmada kalmistir hep. yalniz

Olacak tabi ki. Yani evli kalsam yapmayacağım ama boşanırsam da pişman olurum keşke yapsaydım diye. Pişmanlıktan çok korkuyorum

Ben deli gibi çocuk isteyen bir insan da değilim. Benim istedin zamanlarda da o istemedi zaten. Bununla ilgili de konularım var yıllardır. Ben sevilmek, güvenilmek, güvenmek istiyorum. Ama onunla ne zaman tartışmaya girsem haksız oluyorum. Kendimi anlatamıyorum galiba. Ya da ben inanılmaz problemli bir insanım o da olabilir bilemiyorum. Ama baştan beri hakaretsiz sözü olmadı konu ailesi olunca E

Ben de söylemem. Ve hiç bu derece ağır bir laf söylemedim. Zaten ben ağır konuşan bir insan olsam, sözlerin ne önemi var falan demez eminim. Bir üye çok güzel belirtti aslında burada. Eşim benim duygularımı sürekli maniple ediyor belli ki.

İkili ilişkilerde duygusal manipülasyon kitabını edinip mutlaka ama mutlaka okuyun. Eşinizle iyi iken hissettikleriniz asıl gerçek olan..

Yalnızlık hiçte kötü değil.40 yaşında yalnız bir kadınım tek başıma yaşıyorum hiçbir sorunum yok. Evet bir çocuk sahibi olmayı isterdim ama bundan bı beş yıl öncesinde şu an hiç öyle bir isteğim hiç bebeğe bakacak enerjim de yok. Benim korkum böyle kendimi kötü hissettirecek ilişkiler oldu hep. Daha mutlu olmak için hayatıma birini alırım yoksa ben böyle iyiyim. Ama hayata sizin gibi bakan arkadaşlarım da var. Ne zaman ve nedenin kararı sizde. Benim fikrim bosanma fikri aklınıza düştüğünde bitiyor evlilik bu sene değil seneye bilemediniz bı dahaki seneye ama sonuç hep aynı oluyor.

Bence bu kadar ağır bi söz Ben bunu şakayla bile eşime söyleyemem çok üzülür suratı düşer içine dert olur. Kavgada bile demem yani. Çünkü değer veriyorum. Bana söylerse de o andan itibaren yüzümü göremez. küpte ne varsa dışarı o sızar. Eşinin içindekiler bunlar ki seninle böyle konuşabiliyor.

Çocuksuz olmak boşanma sonrası sizin için büyük avantaj, kavga etmek hakaret duymak yalnız kalmaktan daha iyiyse hayatı iki tarafa da zehir etmeye devam edin. Belli ki artık dayanamıyorsunuz birbirinize

Cocugu olsa adam cocuga da ayni davranacaktir.

Yok öyle bir şey, ne demek sözlerime değil davranışlarıma bakan bir insansın Hayır efendim davranış kadar söze de bakılır, herkes haddini bilecek, kavga anında bile ağzından çıkanı kulağı duyacak

Sırf çocuk istediğiniz için mutsuz bi evlilik yürütülmez. Mutlu bir evlilik varsa çocuk istenir. Her çocuk mutlu bi ailede büyümeyi hak ediyor bence.

Yukarıda anlattığınızla bu çelişiyor. Eşiniz size psikolojik şiddet uyguluyor. Size saygısı yok, sizi kaybetme gibi bir korkusu da yok.

Aynen öyle. Okumaya devam edin aslnda sizi korkmanızın sebebi de onun tehditlerinin bilinçaltınızdaki etkisi. Yoksa siz korkmuyorsunuz onsuz kalmaktan. Şartlı şurtlı yanımızda olcak insanlara ihtiyacımız yok, güvenli ve huzurlu bir ortamda şart-şurt pazarlık alış-veriş olmaz. Birlik beraberlik olur. Umarım iyi olur herşey sizin için de.

Eski konularınızı bilmiyorum okumadım. Size boşanın veya boşanmayın diyemiyorum ama kafanız bu denli karışıksa bi psikologdan yardım alıp doğru karar verebilirsiniz. Bence aile terapistinede başvurmalısınız.

Bu gelgitler tabii ki normal ama boyle bir evlilik icin cocuk yanlis olur.. Estağfurullah neden yanlis insan olasiniz ki. Karsiniza sizi gercekten sevecek biri cikacaktir. E

Cemreler düştükten sonra boşanın bu ilk sorunuzun cevabı. Anlattıklarınız yetmiyorsa eğer boşanmaya, boşanmayı tecrübe etmek için boşanın yine de bu da 2. Sorunuzun cevabı

Mutsuz bir evliliğe çocuk yapma planınız mı var? Sırf yaşınız geçiyor diye... Yazık olmayacak mı o çocuğa?

Saglikli dusunemiyorsunuz bana kalırsa.. Uzmandan destek almalisiniz.

Bence saglıklı dusunemıyor olabilirsiniz. Yardım alın. memurmussunuz kımseye muhtac degılsınız. Madem cocuk istiyorsunuz evlı kalarak da yapmam dıyorsunuz, bosanırsam da olsun ısterım dıyorsunuz. Psikologa gitmenizi tavsiye ederım

Aile danışmanına gidelim demiştik ama kaldı öyle. Üzerine düşünmedi. O zaman daha kötüye mı gider diye de korkmuyorum. Eşimi sevip sevmediğimi bile bilmiyorum. Ona karşı kızgınlık, kırgınlık ve vicdan azabı hissermiyorum sadece bazen misspinky

Narsist mi kendisi Bakın onun yaptığı tamamen sizi manipüle etmek yaşmış çocukmuş bunları boş verin bu adam ömrünüzü yer sizin ben olsam boşanırım

Onların sadece sözden ibaret olduğunu söylüyor. Benimkinin ise davranıştan. Yani sözün değersiz olduğunu. Öze önem vermeyen bir insan olduğumu söylüyor. İyice kafam karışıyor. Ben çok büyük bir sevgi ihtiyacı, korunma, önemsenme ihtiyacı ile evlendim. Sorunlu bir ailem vardı. Fakat yumuşak bir şekilde anlatmadı bana sorunlarını. Ailesiyle ilgili bir şey olduğunda güzelce konuşmadı. Hep bağırdı. Hakaret etti. Şimdide eğer sen gerçekten sevseydin sözlerime rağmen aileme sıcak davranırdın diyor. Böyle midir doğrusu?

İşte manipüle ediyor sizi. Normal ve kendiniz gibi düşünemiyorsunu o dönemlerde. Ama kurtulabilirsiniz, ben 3 yıllık evliliğimden kurtuldm, baştaki sendelemelerimi atlatınca hiç pişman olmadım. o kitabı sonrqdan okudum keşke daha önxe okusaymışım dedim hep.

Ailesine karşı soğuğum. Bunun başlangıcı da yine eşimle ilgili. Hep beni suçladı. Onlara toz kondurmadi. Sürekli bağırdı bana aşağıladi. Onlar da aramıyor dediğimde, sen aranacak insan mısın dedi mesela. Bende iyice uzaklaştım ailesinden. Ama hep suçluyum. Her zaman

İnanılmaz korkunç bir düşünce.

Siz bir psikiyatriye gidin, dogru karar veremiyorsunuz, buradan biz ne desek bos, bagimlilik gelistirmissiniz esinize

şimdi yalnız ve sevilmiyorsunuz ki. üstüne hakaret işitiyorsunuz.

Bana hakaret eden insanlar anam babam dahi olsa mesafe koyarım. Kendi ailesinin hakaretlerini bilip onları sevmiyorsun şöylesin, böylesin diyecek herifide koca diye yanımda tutmam boşar atarım.

Bosanmak icin ille dayak yenek gerekmiyor. Siddetin her turlusu onur kiricidir. Bu fiziksel siddet de olabilir, psikolojik siddet de. Ki psikolojik siddrt insani yavas yavas kisiliksizlestirir, ruh dengesini bozar, depresyona sokar. Hakaret, kufur, asagilama psikolojok siddet. Ve evet onur kirici. Ve bosanma nedeni.

Gerçekten mi? Çok teşekkür ederim öneri için. Okuyacağım mutlaka. Peki aramız kötü iken neden çok çaresiz ve yalnız hissediyorum sizce?

Evet dediğiniz gibi, ihtiyaçlarım maddi anlamda tam karşılıyor. Gittiğim geldiğim yere karışmıyor. Bazen hediye alır, sürpriz yapar. Ama o zaman da illaki yüzüme vurur. Sonra da ben böyle değildim sen beni bu hale getirdin der. Kısaca huzurum yok. Mutluluğu geçtim. Ama güvence için, işim gücüm olsa bile ayrılmaktan korkuyorum. Kırk yaşından sonra nasıl olacak diyorum. Çocuk yapmayı da düşünmüyorum aslında ama bosanirsam pişman olurum diye korkuyorum P

Pişmanlıklarım çok fazla. Uygun bir eş olamadım diye düşünüyorum. O da zaten benden vazgeçmekten dünden razı. Boşanmalı mıyım? Ne yapmalıyım? Çok mutsuzum E

Yaş ilerledi. Yıllar geçti. Sanki hayatım son demlerinde gibi hissediyorum. Aramız iyi olduğu zamanlarda ilişkiden çok sıkılıyorum. Ayrılmak istiyorum. Bu evlilik düzelmez diyorum ama o beni suçlamaya başlayınca birden elim ayağım boşalıyor. Mideme kramplar giriyor. Çaresiz ve yapayalnız hissediyorum

E boşanın o zaman, neden eziyet ediyorsunuz ikiniz de hem birbirinize hem kendinize?

Çok enteresan bir düşünce biçimi gerçekten. Ne diyeceğimi bilemedim.

Gerçekten bu kadar ani olarak bosanabilir misiniz? Bu kadar ağır bir laf ve durum mu? Bende gurur falan kalmamış galiba. Lafı yiyip oturumak normal olmuş. Hep boşanma tehdidi onun elinde. Ben sadece bir kere söyledim. Onda da yalvarmadı tabi benim gibi. Yapmayalım falan dedi. O kadar çıkmazdayim ki

bir evliligin icinde sevilmiyor olmak daha mi kolay? . push ;

Aramız iyi olduğunda kendimi güçlü hissediyorum. Ona ihtiyacım olmadığına inanıyorum. Ona karşı kinlenmiş hissediyorum. Ama aramız kötü olduğunda paniğe kapılıp hemen yalvar yakar oluyorum. Manyak oldum iyice deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik