Bence çocukluğunuzda yaşadığınız tacizle ilgili psikolojik destek alın. Erkek arkadaşınızla yaşadığınız şeyi eğer o anda isteyerek yaşadıysanız takmayın kafanıza. Ancak karşı koyamadığınız için yaşanan şeyler varsa insan ilişkilerinizle ilgili de bir destek almalısınız. Geçmişe takılıp kalmayın. Geçmişte yaşadıklarımızı değiştiremiyoruz. Geleceğimize de ancak küçük dokunuşlar yapmaya çalışırız ama ne olacağını bilemeyiz. O yüzden sadece bugünümüz var elimizde. Bugünü yaşamaya bakın.

Tacize uğramak senin suçun değil Sevgililerinle yaşadıklarında bana göre suç değil

Keşke sevgilim dediğim kişi ile de yaşanmasaydım diyorum A

Ablacım çocuk yaşta, genç yaşta zaten kendini savunamayacak durumda oluyorsun. Sapıklar da bunu bilerek kurban seçiyorlar. 30+ kadınları da kimse taciz etmiyor mesela çünkü karşılık alacaklarını biliyorlar. Lise çocuğunu taciz etmek kolay. Yiyorsa gelsin bana sataşsınlar.

Çalışmıyorum dönem dönem aklıma geliyor olanlar. Kendi kendime çözüyorum bazen. Ama yetmiyor sanırım

Tacize ugramak senin hatan olamaz. Sevgilinle eger sen de istiyorsan yakınlaşmak da hata olamaz. Senin bedenin yalnız sen bundan ıbaret degilsin.

Kızınizi bir akrabasiniza dahi kalmaya göndermeyin. Kuzenleri ile arasında mesafe olsun. Ve arkadaş olmaya çalışın Bence çocuklara anneler babalar insanların tehlikeli olabileceğini söylemeli. Kesinlikle arkadaş olun. Benim annem saf bir kadındı öyle kötülük düşünmedi. Kurnaz olmak gerekli kesinlikle.

Kafamda deli soruların olduğu konuyu açmışsınız pişmanlıklarınızı anlayabiliyorum ama kendinize nedenini sordunuz mu hiç ben bu tarz şeylerin aile tutumundan kaynaklı olduğunu düşünüyorum ama muhafazakar bi ailem var diyorsunuz peki nasıl oldu da pişman olacağınız şeyler yaşadınız bunları yazmamın sebebi yaşadıklarınızdan ders almak 5 yaşında bi kızım var ve ben geleceğini düşünüyorum şimdiden ortam çok bozuk erkeklerin kullanmasından korkuyorum bi taraftan da kızımı korucam diye baskı yapıp kızımı daha çok yanlışa sevk etmekten de korkuyorum MissCherryBlossom

Uzun yıllardır dediğiniz gibi yapıyorum. Taciz edildiğimi kimseye demedim Ailemden birileriydi diyemedim Unutmaya çalışıyorum dönem dönem aklıma geliyor. De_Beauvoir

Geçmişi düşünmek hataya yol açar. Güzelce bir tövbe edin ve hepsini unutun. Yeni bir sayfa açın. Düşünmek size fayda etmiyor aksine daha da aşağı çeker. Her insanın yaşamında berbat şeyler oluyor... Yalnız değilsiniz.

İstismara uğrayan insanların kendini suçlaması aslında sık görülen bir durum. Ben de yaptım ama şöyle düşün, birisi güçsüz duruyor, kendini savunamaz görünüyor diye gidip zarar verir misin? Vermezsin. Çünkü bizde merhamet duygusu geliştirebilmişiz, çünkü iyiyle kötüyü ayırt edebilmişiz tavırlarımızda. Birinin kapısını açık görsen girip eşya çalar mısın? Ben çalmam. İşte bu ahlaktır. Bırak ahlaksız olanlar suçlu hissetsin.

O noktalardan uzak durmak

Çalışıyor musunuz; biraz kafa dağıtıcı bir şeyler lazım. Bu anlattıklarınızın bir kısmı zaten sizin suçunuz değil; bundan sonra düşünmemek için adımlar atmak en iyisi.

Her insanın keşke yapmasaydım dediği bir sürü olay vardır. Hatta hep derler ya, şu aklımla 10 sene öncesine gitseydim diye. İşte o cümleler hep pişmanlık kaynaklıdır. Önemli olan şu ki; geçmişten ders çıkarıp bir daha tekrar etmememiz. O zaman tecrübe oluyor İşte bizler için. Taciz konusunda ise destek almanızı öneririm. Geçmişe sünger çekin, olmuşla ölmüşe çare yok.