Hı bu arada üni. mezuniyetime de gelmediler./gelemediler.

Sana bütün samimiyetimle cevap vermek istiyorum. Aynı şeyleri ben şuan yaşıyorum. Ama ben pes ettim tavrımı koydum. Bundan sonra görmediğim değeri asla vermem. Arkadaşlık önemli bi kavram ama kişinin kendisine olan saygısından önemli değil. Sen verdiğin değeri samimiyeti alamıyosun. Alabildiğin kadar değer vermelisin.

o bağ kopmuş bir kere, ilk arkadaşınıza gitmeyin bence, ikincisine de hamile diye hediye altın taktıysanız gerek yoktu, arkadaşlarınızı ve altınları unutun bence

merhba kimse cvp yazmamış ben yazıyım dedim. ayrı şeyler banada oldu hala da oluyo maalesef. bence insalar çok bencil. oyüzden böyle oluyor. tabi bende zaman zaman safmıyım diye düşünüyorum. bence o doğum yapacak arkadaşına gitme gerek yok... ben o tarz kişilere gittğimden çok pişmanım.

Saflık değil bence bu. Ama gereksiz yere değer veriyorsunuz insanlara. Zaten ayrı şehirlerdeymişsiniz. Yediğiniz, içtiğiniz bir değil. İyi kötü anlarınız beraber değil. İnsan hayatında bir tek doğum, düğün, mezuniyet gibi önemli anlar yok ki.

Biz okuldan çok iyi bir grup arkadaştık. Üniversite yıllarında da genelde benim önayak olmamla farklı şehirlerde olmamıza rağmen görüştük. Mezuniyetlerine de gittim. Düğünlerine de gittim, hediyemi de taktım. Bu arkadaşlarımdan birisi evlendiğinden beri zaten arayıp sormuyor. 1 kere konuştuk sadece. Hamilelik haberini bile Facebook'tan rastgele öğrendim. İsteme töreninde de hiç bi arkadaşımı çağırmayacağım demişti, sonra baktım fotoğraflarda üniversiteden arkadaşları var. Evlendim , iş değiştirdim, taşındım vs. hiçbirinde aramadı. Şimdi başka yerde oturuyorlar bir ay sonra memleketimize gelip doğum yapacak. Gidip yine altınımı ya da hediyemi vermeli miyim? Ya da sadece arayıp tebrik mi edeyim? Diğer arkadaşım da evlendi gittim, hamilelik haberini verdi, başka şehirden memlekete gelince sağ olsun aradı görüşelim diye. Evime davet ettim, ilk kez gelecekti. hazırlıklar yaptım ama bazı sebeplerden 1 saatten az kaldı. Doğumundan sonra göremem diye hediyesini verdim şimdiden. Arkadaşım ise eli boş gelmişti. Bir şeye ihtiyacım olduğundan değil. Ama ben düşünmesini beklerdim. Evlendiğimden beri evime ilk kez geliyordu. Bizim burada bir ev hediyesi götürmek adettendir. 1 liralık bile olsa elin boş gidilmez. Sorun şu; genelde ben ararsam sorarsam bir görüşme organize edersem görüşüyoruz arkadaşlarımla. Evliler tamam, ben de evliyim ama! Zaman ayıramıyorlar desem benim onlardan daha az tatilim var. Arkadaşım gelicem dediğinde o gün işten izin bile aldım. Kızlar ben saf mıyım? Ki bence öyle gibi görünüyor! İşin maddiyatında değilim ama ben elim dardayken düğünlerine giderken hediyemi borç harç alabiliyorsam, düğünleri başka şehirde olmasına rağmen gidebiliyorsam, en azından aranıp sorulmayı hak etmiyor muyum? Çok mu önem vermişim arkadaşlık kavramına? Z

Canım benim onlar senin gibi yakın görmüyorlar bence kendine. baksana çağırmaya tenezzül bile etmemiş üstüne birde çağırmayacağım kimseyi demiş. Ben olsam görüşmezdim. Sende öyle davran. Normal zamanda akıllarına bile gelmiyorsun gibi görünüyor maalesef sen daha fazla verici olmuşsun benim gibi. ama sonunda yine unutuldum bende kimse bu kadar değeri haketmiyor inan bana üzme kimse için canını. gerçek dost olamaz onlardan...

Tamamen katılıyorum.