Merak ettim burcun nedir acaba? A

bunun için kurslar var, toplum içinde konuşma, insanları etkileme vs diye uzar gider, bu tarz bi kursa gidebilirsin esos_ ÖMRÜMÜN

hepinize teşekkür ederim güzel yorumlarınız için.. iyi geldi yazdıklarınızı okumak motive oldum.. haklısınız niye takıyorum ki kafama kendimi üzüyorum... ağlıyorum.. kendime zarar veriyorum... başarmanın tek yolu inanmak ve güvenmek.. bende öyle yapıcağım.. kendimle barışık ve özgüvenli olucam.. dertlerimi anlatacak arkadaşım vs. olmadığı için belki fazla büyütüyorum tepki veriyorum... böyle sizin yazdıklarınızı okuyunca rahatladım resmen üstümden yük kalktı.. teşekkür ederim hepinize ayrı ayrı.. Leithia Frühling in

Canım benim rica ederim, biraz bile yardımım olursa ne mutlu bana. Başlıkta öyle "kendimden nefret ediyorum" diye bir şey görünce, insanın aklına neler geliyor. Yanlış bir şey mi yapmış, birisine zarar mı vermiş, çok mu kötü birisi... bir insan neden kendinden nefret ediyor diye merak ettim de baktım. Bu söylemini kesinlikle değiştir. Gördüğüm kadarıyla nefret edilecek değil, çok da sevilecek narin ve güzel bir yapın, kişiliğin var. Özgüven çok önemlidir. Öyle özgüven sahibi insanlar var ki, kendilerine inanıp, değer verdikten sonra ne durumlarda neler başarıyorlar. Hayat kendine onu zehir edecek kadar karmaşık bir şey değil inan buna. Her şey kendi değerini görmekten geçiyor, bunu kimseden bekleme, önce kendin farket ve sonra gerisi gelecektir inan. Kimseye öyle pat diye cevap yapıştırman şart da değil, buna takılma, kimseyle alıp vereceğin bir şey yok ki zaten sen kendine yettikten sonra. İnan bana bazen ben de öyle hissediyorum. Bir yerde bir haksızlığa uğrarsam da o an bir şey diyemezsem sonra keşke böyle deseydim vs. diye kızıyorum kendime ama sonra düşünüyorum deseydim ne olacaktı, ben daha mı üstün olacaktım, o daha mı aşağılık olacaktı ya da bir şey mi kazanacaktım, olay çözüme mi kavuşacaktı?. Hayır sadece egom daha tatmin olmuş olacaktı ama belki de durumların gerilememesi daha iyi olmuştur diye düşünüyorum. Bazen de cevabımı çat diye yapıştırıp karşımdakini eziyorum, bozuyorum, sonra düşününce ne gerek vardı ki diyorum, ne oldu yani başım göğe mi erdi. Hayır gereksiz enerji tükenmesi iki taraf için de. Bu yüzden boşver, herkes aynı şekilde kavgacı, hazırcevap, hırçın olsaydı neler olurdu. Sana bana da ihtiyaç var bu dünyada:))) Ama senin öncelik yapman gereken şey, kendinle ilgilenmen:) A

O zaman öncelikle kendinle ilgili sahip olduğun olumsuz yargılarından bir kurtulmaya başla. Sen kendin hakkında, korkak, aciz, sulugöz vs. gibi yargılarda bulunursan başka türlü davranman da çok mümkün olmaz. Kendine güven, kendine değer ver. Ve çok samimi söylüyorum yukarıda yazdığım şeyi inanmasan da uygula bir kez kendini sevmek için, işe yarıyor. Herkes önce kendi değerini kendisi belirler çünkü mutlak olan budur. Başkaları karşısında acizlik hissediyorsan, bu başkalarını kendinden üstün görmektir, neden ki. Kimse kimseden üstün değildir, öyle olduğunu sananlar büyük bir yanılsama içerisindedirler. İster kendilerini üstün, ister aciz görsünler. Sen olman gerektiği gibi, olman gereken yerdesin. Kendi değerini gör lütfen en kolay böyle çözersin gibi geliyor bana. A

Ama olmaz ki böyle, sen kendinden nefret edersen kim seni sevebilir ki. Neden kendine böyle haksızlık ediyorsun. Yazık değil mi sana. O kadar ağladığına göre demek ki çok duygusalsın, hassassın. O zaman kendine dışarıdan bir bakıver, başkasıymış gibi, al bebeklik fotoğrafını eline güzelce bak ona, nasıl masum, nasıl değerli, başka bir bebekmiş gibi bak, hiç bir şeyden haberi yok sevilmek istiyor sadece, güzel yaşamak istiyor, çünkü hakediyor bunları. O bebek sensin işte, hala içinde senin, korkuyor, ağlayıp duruyor, çünkü onu sevmiyorsun. Lütfen bir an hayal et onu kucağına al, sarıl, özür dile ondan, nefret ettiğin ve onu üzdüğün için. O her şeyin en iyisini hakediyor, sev onu. Sen sev ki kendini herkes de seni sevsin. Hayat mücadele zaten, birisi sana kötü bir şey söylediğinde, aynı şekilde karşılık vermek zorunda değilsin. Kötü söz söyleyen de kendine söyler zaten, sadece bunu bilmez. Sen o temiz saf bebeği korumaya çalış sadece, çok incitmelerine izin verme ama illa ki kavga etmek zorunda da değilsin herkesle, herkes gibi hırçın olmak zorunda değilsin. Kendine bu kadar haksızlık etme. Git kendini sev biraz, tek ihtiyacın olan bu. lilyum10

bende tam tersi işte olsun evde olsun kendimi ezdirmiyorum anında cevabımı veririm hiçte esirgemem lafımı. böyle olmanı tavsiye ederim inan ezik oldunmu iyice eziyolar...

Benim mesleğim de psikoloji üzerine. Sizin gibi hisseden o kadar çok kişi var ki. Biz burada ne desek çok ta yardımcı olmayacaktır. En güzel yol psikolojik yardım alamk. Öyle ilaç flan değil. Konuşmak sadece. Bilemiyorum yaşantınız, çocukluğunuz nasıl geçti ama sizi etkilemiş olan olaylarda olabilir. Ya da aile yapınız. En güzeli yardım almak diyorum İyi günler:) zafya

arkadaşlar yorumlarınız için hepinize teşekkür ederim... kendimi geliştirmek için bir çok kitap okumaya başladım.. olumlu düşünmeyle ilgili kitaplar aldım. eşimle konuşurken bile bi olayı anlatamadığım için o bile kızıyoo bana.. 5 yaşındaki çocuklar bile benden daha iyi cümle kuruyoo.. kelime haznem çok kısıtlı.. biri bişey dese kendimi tutamıyorum hemen ağlıyorum çok hassas yapıp var. bu huyumada sinir oluyorum.. ağlayınca zaten herşey kopuyoo.. ne konuşabiliyorum ne kendimi savunabiliyorum.. haklıyken bile haksız duruma düşüyorum... aslında psiikolağa felan gitmek istiyorum ama malesef izinsiz çalışıyorum 7 gün boyunca çalışıyorum 10 saat felan.. kendime zaman ayıracak hiç vaktim yok... sizin yorumlarınıza ihtiyacım var bana tiyolar verebilirseniz çok sevinirim.. acizlik insanın başına gelen en kötü şeymiş meğer...

Kaç yaşındasın? Bende ergenlik dönemlerimde çok sulugözdüm herşeye ağlardım, kendimde kusur arardım ama o dönemlerimden kurtuldukça kendime güvenmeyi, yerine göre lafımı esirgememeyi, herşeye ağlamamayı öğrendim. İnsanların kişiliği zamanla oturuyor eğer tahmın ettiğim gibi 18 yaş civarlarıysan bu durumlar normal ama değilsen psikoloğa görünmeni tavsiye ederim.. A

Bazı insanlar aciz olmayı severler, hemen her konuda ağlamayı zayıf gözükmeyi, bu bizim elimizde zayıf gözükerek, kendimizi bu şekilde odaklayarak hiçbir avantaj sağlayamayız bunu kendi başınıza düzeltemiyorsanızz psikolojik ve psikiyatrik destek almalısınız. en kıa sürede düzelmeniz dileğiyle A

bence pskolojık yardım almana hıc gerek yok.. ınsan kendı kendısının psıkologudur bence. cunku senı senden baska kımse ıyı anlayamaz ve tanıyamaz kendındende nefret etmemelsın.. bence aksıne sevmelısın... cunku 1. sabırlısın 2. merhametlsın 3. aglıyorsun duygusalsın kımseyı kıramazsın senı kıranlar olur ama sen kıramazsın bu nedenlede senın degerını anlamayanlar utansın :) bundan dolayı kendını sev :)

teşekkür ederim yorumun için... özgüvenim hiç yok dediğin gibi kendimi aciz görüyorum hep... özgüvenli olucam kendime söz veriyorum... bunun için kitaplardan yardım alıcam.. biriyle tartışırken o an cevap veremiyorum ağlıyorum yaaa... ancak akşam yatarken yada o olayı daha sonra düşünürken o kadar güzel cevaplar verebiliyorum ki kendi kendime ama dışarı yansıtamıyorum hep içimde yaşıyorum.. bide ben hep yalnız kaldım çok samimi arkadaşlarım olmadı.. sürekli konuşacak dertleşecek hiç arkadaşım olmadı.. belki de yalnızlığında vermiş olduğu bişey vardır.. bilemiyorum... konuşmaya konuşmaya konuşmayı unutmuşum heralde... dermet FURKANIM VE

26 yaşındayım... ergenlik dönemimde bile bu kadar ağlamıyordum heralde.. ama dün eşimle biraz tartışırken lafımı hiç esirgemedim ağlamadım da dimdik durdum... kendime sakın ağlama dedim... iyi bi gelişme benim için.. normalde hemen ağlardım ve susardım cevap vermezdim... eşimde bana gelince çenen açılıyor diye tersledi biraz... kimseye bişi diyemiyorsun bana gelince susmuyorsun diyo oda..

büyük ihtimalle küçükken ihmal edilmiş önemsenmemiş söz hakkı verilmemiş bir çocuksun. kendini değerli görmezsen kimse seni değerli görmez. özsaygı ve özgüven kazanmakla ilgili kitaplar okumalısın. psikolojik destek al mutlaka cikom

balık burcuyum. burcumun özelliği heralde hassas olmam

nedir yani kafana taktığın... şu güzel hayatta çık gez dolaş... dik dur, kendine güven... önce bir psikoloğa git... konuş... valla ben gidiyorum... çok rahatım.. ilaç kullanmana gerek yok... sadece konuşmak bile yetiyor... şişli osmanoğlu hastanesi aziz beyi öneririm...

bence insanları hayatından silmekten ve kaybetmekten korktuğun için alttan alıyosun sürekli. bu korkularını yen öncelikle. insanlara çok değer verme ve her söylediklerini umursama. kimse vazgeçilmez değildir. A

Canım benim sorunun için konu açıp bu kadar kelime ve cümle kurabildiysen, emin ol günlük yaşantında da kendini gayet iyi ifade edecek kadar kelime kapasitesine ve yeteneğine sahipsin demek. Bu yüzden öncelikle bu saçma düşünceden kurtul ve kendini suçlamayı bırak! kesin bir dille söylüyorum çünkü yok böyle bir eksikliğin. Konuşma dilimize gelince, kendimizi iyi ifade için etmek için hangimiz gramer kurallarına uyarız? yada kaçımız 20-30 bin kelime haznesine sahiptir? Nitekim günlük konuşmada kendimizi ifade etmek için maksimum kullandığımız 1000-1500 kelimedir, ve bu rakamada 7-8 yaşında ulaşıyoruz zaten. Evet canım artık bu konudaki olumsuz düşünceni kafandan sildiğini varsayıyor ve şimdi istersen asıl sorunun üzerinde yoğunlaşalım. Sorunun temelinde toplumda olan Olumsuz düşünceler hastılığı yatıyor, ve uzun süre devamlılığında ise Genel Anksiyete bozuklukları ortaya çıkıyor. Sendeki belirtiler Genel anksiyete belirtileridir canım. Ayrıca bunu çok iyi bilmen gerekir ki bu sadece sende yada azınlıkta olan bir hastalık değil. Bendede olmak üzere bir çoğumuzda belli düzeyde var ve kaçınılmaz çağın hastalığıdır. Ve bunu böyle kabullenip derin bir nefes alarak rahatlamanı isityorum. Örneğin hepimiz kaygının bizi nasıl hissetirdiğini biliriz, zorlu bir sınav öncesi kalibimiz hızlı atar, biriyle ilk kez buluşacağımız zaman midemize kramplar girer, aile sorunlarımızı kafaya takıp endişeleniriz, yada iş verenden maaş artışı beklentimizi bahsetmeden önce oldukça gergin oluruz vs.. dahada çoğaltılabilir örnekler, ve bunların hepside vücudun tehlikeye verdiği doğal bir tepkidir, ve bunda büyütülecek bir şey yok! Yapman gereken; Şimdi sakin bir kafayla oturup düşün zihninde seni engelleyen, sınırlayan, ve yaşam enerjini tüketen, kendi kapasiteni çoraklaştırıp kullanmana set koyan ne kadar düşüncen varsa bir listesini oluştur, sonrada teker teker üzerine gidip sorunlara odaklan. Tüm olumsuz düşünceleri olumlu düşüncelere çevir, bunu önce davranış yada bir eylem olarak gerçekleştirmen gerekmiyor sadece ilk etapta düşünceler ile yapman yeterlidir, ve düzenli telkinlerle bilinç altına kaydet. Bir süre sonra sende göreceksin ki telkinde bulunduğun tüm olumlu düşünceler davranış ve eylemlerine de yansımış, tüm zihnini sarmış kendine özgüveni tam, kaygı ve endişelerden uzak başarılı pozitif bir insan oluvermişsin :) Sonuç; ben bu durumunu ciddi bir dert olarak görmüyorum, çünkü benim ve diğer yazan arkadaşların yorumlarını biraz dikkate alırsan emin ol kısa sürede üstesinden gelirsin, öyle düşündüğün derecede ciddi tedavilik yada doktorluk bir durumun yok, lütfen bu psikolojiyi kafandan at ve Kendinden nefret etmeyi bırak! hepimiz seni seviyoruz, sende önce kendini ve aileni sonrada bizi sev :), dualarımız seninle. Olumlu güzel haberlerini bekliyoruz. Allah başka dert vermesin. A

hadi bakalım inş. canım buraya güzel şeyler yazmanı bekliyorum bugun ilk günün olsunn

damlacım merhaba... yorumların için tşk. ederim.. ben yazarak kendimi çok iyi ifade edebiliyorum.. bi konu üzerinde sayfalarca yazabilirim ancak konuşmaya gelince aynı performansı gösteremiyorum kem küm ediyorum doğru cümle kuramıyorum. doğru cümle kurmak çok önemli... anlatmak istediğimi doğru ifade edemediğim için yanlış anlaşılmalara sebep oluyor... nedendir bilmiyorum ki konuşurken dilim dönmüyoo vs.. inş. bu sorunuda atlatırım... anladım ki benim biraz konuşmaya ve desteğe ihtiyacım varmış.. dün kardeşimi hastaneye götürdüm.. serum taktılar.. oradaki hemşireyle tartıştık.. ve ben kendime inanamadım.. ilk defa ağlamadan konuşabildim ve savundum... çok mutlu oldum... normalde benim o durumda hemşirenin karşısında ağlamam gerekirdi.. ama ben hemşireye tartırşdım bağrıştık... ve ben ağlamadım.. kendimi tuttum... bu benim için çok büyük bi olay.. beni cesaretlendirdi.. kendime şimdi daha çok güveniyorum.. sayenizde bana söylediklerinizle başarşdım.. inş. daha iyi olacağım.. A

anladığım kadarıyla bünyen çok zayıf en ufak birşey de kendini salıveriyorsun ve çareyi ağlamakta buluyorsun Bu sorun şimdi çözülmesse ilerde daha kötü sonuçlar doğuralabilir biri sana haksızlık yapacak düşün sene sen aglayacaksın kendini savunamayacaksın.. Bende senin gibiydim. senden biraz daha dayanaklıydım ama ne konuşabilirdim ne kendimi savunabilirdim hemen ağlardım bazen hala yine ağlıyorum Ama anladım ki böyle yaparak eziliyorum güçsüz oluyorum zayıf oluyorum ne gerek var herşey istemekte bitiyor eğer sen gerçekten istersen inan bana olmayacak şey yoktur Biraz olaylar karşısıda güçlü olmayı dene biraz da olsa sakın ağlama dimdik dur ve insanlarla konuşurken gözlerini kaçırma korkma hiç birşeyden Bu birazda. öz güven eksikliğinden kaynaklanıyor özgüvenini geliştirmek için kitaplar var onları okumalısın ilk olarak sonra beynine ben kendimden nefret ediyorum değil de ben kendimi seviyorum cümlesini aşımalısın bir şeyi ne kadar düşünürsen ne kadar takarsan o şey zaten cekim yasası dolayısı ile gerçekleşir Bugün başlayabiirsin atıyorum kendin için bir kaç cümle kur artık dim dik olacam ağlamayacağım değil de. Artık dimdikim herşeye karşı güclüyüm ve asla ağlamıyorum gibi bu sözcükleri bilinç altına yerleştirmeyle başla işe bak saçların dökülmüş yazık değil mi? Yapma bunu kendime öz güvenini geliştirmek için bir çok kitap var onları oku zamanla düzeleceksindir bu söylediklerimide unutma . push ;

çok teşekkür ederim.. bende bunu yapmak istiyorum.. ama galiba biraz desteğe ve motivasyona ihtiyacım var.. bende başarıcam ve dimdik ayakta duracam...

haklısın tabikide.. neden cevap veremiyorum diye hemen başlıyorum ağlamaya... ağlamasam aslında sorun olmayacak belki ama.. mesela müdür bana bişey diyince ben hemen ağlamaya başlıyorum haklı olduğum konuyu savunamıyorum.. buda beni üzüyor düşündürüyor işte... WunJo

bu o kadar abartılacak bi durum değil bazı insanlar hazır cevaptır pat diye yapıştırıır bazıları öyle değildir. patavatsızca hemen cvp yapıştırmaktansa susmak daha güzel bunu bi erdem say sıkma canını.. hem kime laf yetiştirecen ki sakin ol. olan sana olmuş saç baş gitmiş işte. cvp veremediklerinin umrunda mı sanki A

mrb. arkadaşlar artık ne yapacağımı şaşırmış durumdayım.. kendimi savunmaktan acizim... doğru cümle kurmaktan acizim... cesur ve dik duramıyorum.. biri bişi dese hemen ağlıyorum.. ağlamayıda abartıyorum hırs yapıp nerdeyse sabaha kadar ağlıyorum... niye cevap veremedim.. niye böyle yaptım diye düşünüp duruyorum... iş yaşantısında olsun normal yaşantıda olsun... biri bişey dediği zaman ağzımı acıp cevap veremiyorum... ben niye böyleyim diye düşünmekten kafamda saç kalmadı.. doktora gittim stresten saçın egzaman olmuş dedi... bana yardım edin... ne yapmam lazım.. en nefret ettiğim huyum sulu gözlü olmam a deseler ağlıyorum... bana yardımcı olun lütfen... A acelyaozlem