yalnız değilmişim demek ki :/ bende böyleyim aynen ya.. bir de bende ayrıca şöyle bir sorun var bende üni. birinci sınıftayım çevremdekilere bakıyorum sınıfımdakilere fln inanın istiyorum onlar gibi olmayı konuşmayı ama içimden tek bir kelime gelmiyo çünkü bana yapmacık geliyor insanların çoğu bir türlü ısınamıyorum sevemiyorum. aynı zamanda çokta sessizim bende dediğiniz gibi içime kapanığım ya eskiden bu kadar değildi bu durumum gittikçe kötüye gidiyor napmak gerek bilmiyorum asosyalliğe çevirmesinden korkuyorum

:83:4-5 ay önceki, halim aklıma geldi.. umarım birdaha böyle birşey yaşamam..15 yaşındaydım 10 a gidiyorudum.. Aksiyette ve böyle bir şey vardı. Derse bile katılamıyorumdum adım gibi hatırlıyorum bir gün derse katıldım kalktım ayaga konuşuyordum, bi ter bastı bir titreme Bayılıcaktım sanki O kadar fazla titredimki, kafamı bile kontrol edemiyordum.. Benim yakın arkadaşım bile yoktu kaldıki erkek arkadaşım olsun. Ama atlattım çook şükür.. İlaç ve ortam değişikliği en azından bir kişi bile hayatımda çok etki etti.. Yazın 3 ay sırf onunla vedalga geçişlen kilolarımı keyifli bir şekilde verdim. NLP kitapları okudum. Sormak istediğiniz bir şey varsa size yardımcı olmak için elimden geleni yaparım :) Ayrıca yaşıma bakmayın, bir süre sonra insan psikolojisiyle bayağı ilgili olduğumdan bir çok kişiye bilimsel konuşmalar yaptım, umarım kolayca bundan kurtulursunuz... :83: . push ;

aslında haklısın.. ama şöyle, aslında çevremdekilere başlarda ısınmış gibiydim sonra hiçbiriyle uyuşmadığımı farkettim o yüzden konuşmayada pek gerek duymadım sanırım ama dediğin gibi aslında okul bittiğinde kimse birbirini görmücek bile, hal böyleyken onlar normal iletişim içindeyse ben neden olmayım tabii.. farklı bi bakış açısı olmuş belki bu açıdan düşünüp daha farklı olmaya çalışabilirim hatta çalışcam.. çok teşekkür ederim ilgin için

Küçüklüğümden beri içe kapanık sessiz sakin rahat olmayan biriyim. bu bana ailemin en büyük hediyesi sanırım. Çok sessizim içime kapanık biriyim bende istemem sessiz olmayı ama yapım geregi böyle bir huyum var ve bu huydan bıktım. Üniversite öğrencisiyim 3. yılım ve Herkes niye hiç konuşmuyorsun neden sessizsin demesinden bıktım. Bir laf söyleyeceğimde hep nasıl davranacağım nasıl yaparım diye kendime kuruntu ettim Arkadaş ortamına girdiğim zaman çabuk sıkılıyorum. Sohbet edicek bir laf bulamıyorum. Mesela okulun ilk dönemi birinci sınıftayken neredeyse kimseyle konuşmadan 4 ay gidip geldiğimi biliyorum ben. Dönem dönem değişti bu hareketlerim mesela çok yakın arkadaş ortamımda konuşurum ama yabancı biri gelsin ağzmı açamam. Ve insanlardan çok çabuk sıkılan biriyim çevremde hemen hemn insan kalmadı diyebilirim 3 yakın kız arkadaşım ve sevgilim dışında şuan o kız arkadaşlarımlada konuşmuyorum aramızda bi kaç bir şey yaşandı sürekli yurtta oturup can sıkıntısı içerisindeyim sürekli uyumak istiyorum. Bugün sevgilimle bu konuyu konuştuk neden böylesin sıkılmıyor musun böyle yalnız kalmaktan arkadaşların senin için önemli falan filan diye o zamn pek önemsemedim ama şimdi kafamda sürekli kurmayaa başladım diyebilirim bu durumumu nasıl atlatabilirim yardımlarınıza ve yorumlarınıza ihtiyacım var sanırım

Ama kendimi bildim bileli böyleyim ben sanki aşamayacakmışım gibi

iyi akşamlar tekrardan sınavlarım olduğu için pek giremedim internete bitti çok şükür sınavlarım. Durumum hala aynı aslında bu durumum için bi uzmandan yardım almayı hiç düşünmedim. Hazır evimede gelmişken değerlendirmem gerekir bu tatilimi en kısa sürede atlatmam gerekiyo yarın öbür gün üniv. bitse naparım ben

Bende bir sure oyleydim, ama sonra kendim SIKILMAYA basladim kendimden... asil sorun konusunca, nasil toparlicam felan dusunmeyeceksin akisina birak herseyi... inan bana akisina birakinca zamanla unutuyosun Ve sessiz biri. olmaktan vazgeciyosun...

bende aynı durumdayım ama hapları oluyormus bunların arastırıp almayı düşünüyorum heycanı stresi azltıyormus en azından önemli günlerde alır atarım baska türlü asamıcam bu sıkılganlıgı

Ben bir şeyi merak ettim en çok. O kadar sessiz olup da nasıl sevgili yaptın?

gidiyo gülüm aynen devam ediyor. yada ben yenemedim bu durumu. insallah sen yenersinkonusan utanmayan rahat kızlara imreniyorum.

bende aynı durumdayım inan seni cok iyi anlıyorum cok kötü cünkü. cocuklugumdan beri böyleyim inan napsamda degişemedim. bu durum beni cok zorluyor. napmam lazım bende bilmiyorum ama kendimi sevmiyorum ne vardı rahat stegi gibi konusan heyecanlanmayan utanmayan biri olsaydım. bu durum bizi cok kötü etkiliyor eger bi çare bulursan banada söyle lütfen bende cok kötüyümiş hayatımıda etkiliyo bu durum ask hayatımıda B biranne54