Uzman mısınız? Sırf merak ettiğimden soruyorum başka türlüsü ayıp olurdu, direkt sordum o yüzden. Bekleyelim görelim ne yapayım, elimden geleni yapayım ki biterse de gözüm arkada kalmasın diyorum. zeytinin

Eski konularinizida okudum simdi. Cok naif ve kirilgansiniz belliki esinizde kendi sorunlarini ortmek amacli kaba davraniyor. Zorla psikologa goturmekten baska careniz yok. Birlikte oldugunuz zamanlarda esinizin performansi nasil bekarlik aliskanliklarini devam ettiren erkeklerde erken bosalma problemi yasanmasi normal bunu dert ediyor olabilirmi. in vino veritas in aqua

Bakın hanımefendi bilakis kendim yaşadığım için yazıyorum. Tek taraflı çabayla olmaz. Taraflardan biri uğraş veriyorsa, diğer tarafın o uğraşa bakıp ben de elimden geleni yapayım demesi gerek. Konu sahibesi çok çaba sarf etsin, kendi içinde bir şeyleri aştın güzel ama adam aynı adam. Dönüp bakıp ama bu adam aynı diyorsun kendi kendine işte orda tıkanıyorsun. Asıl gaddarlık bir insana tek taraflı çabayı yüceltmek. Değmediği eninde sonunda anlaşılıyor çünkü. Konu sahibi kendine iyilik değil kötülük yapıyor biri de çıksın bunu yazsın dedim.

Tam da böyle mesajlar için buraya artık bir şeyler yazmama kararı aldım. Böyle dümdüz :) ben de biliyorum tabii ki böyle sorular sormayı ben de zamanında kendime sordum ama artık açıklayamadığımı anladım o kadar yetenekli değilmişim. Anlatabilirim sandım ama öyle olmuyor.

Eşinizin bu konuda hiç çaba göstermiyor aksine her çözümü reddediyor olması normal mi sizce?

Hahah bana kendimi bos beles bi uye hissettirdin ayni seyleri dusunuyordum!! :))

Bazen düz düşünmek daha iyi. Yazınızı okudum. Siz çabalıyorsunuz. Size bir şeyler oturuyor, siz ağlıyorsunuz. Tek taraflı uğraşan bir insan görüyorum, siz uğraşırken eşiniz nerde?

Arkadaşlar merhaba, Bir süre sonra konumla ilgili güncelleme yapacak enerjiyi nihayet toplayabildim. Burada amacım bir yorum yapmanız değil açıkçası. Boş yere sizi meşgul etmek istemiyorum. Sadece bu tür konularda benden başka o kadar çok kadın aynı dertten muzdarip ki, bir nebze de olsa rahatlamalarını istiyorum. Güncellememin amacı budur. Tabii isteyen yorumunu da yapsın. Bazılarınızın bildiği gibi bir süredir (Kurban bayramından beri-yani 12 Eylül-eşimden gizli) psikoloğa gidiyorum. Bu arada merak eden illa olacak o yüzden şunu da yazayım o tarihten beri birlikte olmadık, eşim bir defa yaklaştı ancak ben istemedim . Terapilerim hala devam ediyor. Kırk takla atarak gidiyorum çünkü eşime gerçeği açıklayamadığım için bazen zor oluyor. Her neyse, psikoloğun söylediğine göre gelişme gösteriyoruz ve esas problemimiz iletişim. Eşim bu konularda benimle konuşmaya cesaret edemiyor. Fakat ben de olanlardan sonra konuyu açma konusundaki eski cesaretime ne yazık ki sahip değilim. Aldığım tepkiler bende bir ürkeklik yarattı, daha da geri gider miyiz ilişkimizde diye. Aynı şeyi yaşayan kadınlara söylemek istediklerim: Bu durum her ne kadar arap saçına dönse de içinden çıkılmaz bir durum değil. İmkanınız varsa psikoloğa gidin ben kafamı bayağı bir toparladım. Çok sabır istiyor. Gerçekten bazen boşanayım olsun bitsin diyorsun, derdin cinselliği geçeli yıl olmuş vs... Hepinizi anlıyorum arkadaşlar. Boşanmak da bir seçenek tabii ki, isteyen gitsin boşansın. Ben de bir süre sonra ne durumda olacağımı hala bilmiyorum. Ama psikoloğumun dediğine göre eşim benimle konuşmak istiyor ancak çocukken kendisine hislerini anlatmak hiç öğretilmemiş, o da her şeyi alaya almış bu şekilde kendine bir duvar örmüş o yüzden açılamıyor. Korkuyor. Çocukluk, aile, yetişme şekli, inanç hepsi bir insanın karakterinde birleşen, onu bir bütün haline getiren şeyler. Daha burada sayamadığım, hatta yazarsam üzülürsünüz diye saymadığım şeyler var. Eşimle ben yaklaşık 1,5 yıldır evliyiz. Ailesi Balıkesir'de yaşıyor ve her fırsatta bizi çağırıyorlar ve çocuklarına değer veren bir aile değil. 1,5 yıl dolmak üzere, hala her fırsatta bizi çağırıyorlar. Biz İstanbul'da yaşayan 2 genç insanız. Kiradan başla zaten her şey diğer şehirlerden fazla masraflı. Ben 8 ay işsiz kaldım. Kayınpederimin kredi kartıyla zamanında mobilya vs almıştık hepsini ödemiştik ama öğrenim kredisi bitemedi ve bizim kartta limit kalmadığı için onu ordan ödüyorduk (iki ayda bir 521 tl) eşim arayıp bir kere, sadece bir kere için "Baba bu ay hiç paramız kalmadı ve kendi kartımıza yatırmam gerekiyor yoksa market alışverişini yapamayacağız. Bu ay için ödeme yapamayacağım ama önümüzdeki ay kesinlikle yapacağım." dedi diye çocuğun yaşamadığı pişmanlık kalmadı. Babası 2-3 gün sonra arayıp "Beni sürekli bankadan arıyorlar." falan demeye başladı eşim düzgünce tamam baba falan dedi yine de ödeyemedik ama morali yerle bir oldu telefonu attı kırdı sinirden. Peki ben bunlarla esas neyi anlatmaya çalışıyorum? Bu çocuk değer görmemiş. En başta, en temel, en çekirdek kurumdan, ailesinden değer görmemiş. Normal bir şekilde yetiştirilmemiş. Kendini kapatıyor ve duvar örüyor. Ailelere çok ama çok dikkat etmek lazım, eşinizi seviyorsanız destek olmak kendisini açmasına yardımcı olmak lazım. İsterseniz boşanın yine dediğim gibi bu bir tercih. Ben psikoloğun teşviğiyle bu kafaya gelebildim. Pes etmek istediğim çok an oldu. Ama her seferinde eşimle ilgili, bu durumun onun suçu olmadığını ve boşanmanın çözüm olmadığını söyledi. Artık çalıştığım için tabii kendimi de oyalayabiliyorum. Geçenlerde çoookkk uzun zaman sonra bir ağlama krizi geldi. Eşim yine uzun zamandır ağzından çıkmasını beklediğim şeyi sordu:"Neyin var?" bu soruyu çok kez duydum ondan tabii ki ama samimi sormak başka. Ben o an tabii konuşmak istemedim vs ama konuşacağım. Ben psikoloğun dediklerini yapıyorum ve bu benim hayatım için geçerli olan bir durum. Kimseye aynısını yap diye tavsiye vermek niyetinde değilim, tavsiye gibi algılarsanız da çok acayip bir şey yazdığımı düşünmüyorum. Esas sorunun ailesinden ve yetiştirilme şeklinden olduğunu, ki tabii ki toplumda cinsellikle ilgili hepimizin bildiği önyargılara hiç girmiyorum, söylüyor sürekli terapistim. Size önermek istediğim şey: İmkanınız varsa bir psikoloğa gidin, eşiniz gelmek istemeyebilir ama siz gidin, kendiniz için bunu yapın. Kendinizi, moralinizi aşağı değil yukarı çekmeye çalışın. Dünyada bu durumu yaşayan bir tek siz değilsiniz ve hiçbir duygu sonsuza kadar sürmüyor. Kendinize yazık etmeyin. Ben çabalıyorum inşallah çabalarım sonuç verir. Bu uzun ve hakikaten tam sabır işi gerektirir dediğimiz meşakkatli bir yol. Benim amacım elimden geleni yapıp olmuyorsa ondan sonra ipin ucunu bırakmak. Ey kadınlar :) hepinizi seviyor ve hepinize huzur dolu bir yıl diliyorum. Sevgiler..

Peki ne olacak bu konu, yani cidden bu şekilde sonuç alacağına inanıyo musun, senden kaynaklı olmayan bir sorunla uğraşıyosun tek basina Medusan Were all mad

Eşim normal değil ki bunlar normal olsun. zeytinin

Onun ben de farkındayım, daha eski konulara baktınız mı bilmiyorum ama psikoloğa kendi psikolojim için gidiyorum. Neyin nereden geldiğini anlamam konusunda çok faydasını gördüm. Bu gibi bir durumla yaşamanın insana yaşattığı zorlukları umarım hiç yaşamaz hatta tahmin dahi edemezsiniz. Bununla tek başıma başa çıkmaya çalışmam delirmeme sebep olabilirdi. Ama yazdığınız şeye de katılıyorum, karşı çıktığım düşünülmesin bu cevabımdan. Ben daha çok elimden geleni yapayım olmazsa da olmaz düşüncesindeyim. Ancak şunun farkına vardım ki-yine psikolog sayesinde, onun yönlendirmesiyle-böyle bir şey kısa sürede çözülemez. İster iki kişi birden gitsin isterse tek. Öyle 1-2 ayda çözülecek iş değil. Tabii kişilerin karakterine göre de değişir bu dediğim, bu ikimiz için geçerli. Yorumunuz için teşekkür ederim. 1500 seans epey pahalıya patlardı doğrusu ben de o kadar uzun sürmesini istemem :)

Herkes sizin istediğiniz şekilde mi yaklaşmalı olaya ben onu demek istiyorum. Kim istemez iki kişi beraber sorunu halletsin ama olmuyor ben hic bu durumu yasayip kabul edip tedavi olan adam gormedim ben de benzer seyleri yasiyorum ve durum ayni malesef oyle debelenmeler beraber halledelimler pek fayda gostermiyor. Bir kere zaten isteksiz olan bir adama isteksiz oldugunu kabul ettiremezsiniz cunku isteksiz. farkli yollar denemek neden bu kadar kotu olsun ki kendisine de iyi geliyorsa iliskisine de yansimissa nesi yanlis. Yorum yapmayin demedim ama baltaliyorsunuz her seyi.

Iyi de adam kabul etmiyor ki bu durum da olan adamlar zaten kabul de etmiyor durumlarini yani sizin pek cikar yol da gosterdiginiz yok ne yapsin o zaman siz soyleyin konu sahibi zaten her yontemi denedi bir de bunu denesin ne olacak.

sen cok guclu bir kadinsin gercekten ve esini de cok seviyorsun insallah bu cabalarin sonuc verir de mutlu olursun. ayni durumdayim suan ve cok mutsuzum hem issizim hem de evliligimde ayni cinsel problemler var ama esimi sevdigim halde bazen gercekten kacip gidesim geliyor eski hayatimi ozluyorum ben suan psikologa gidemiyorum ama is arayisindayim ve ise basladigim gibi gidicem. evlilik cok kolay degil her sey disardan gorundugu gibi toz pembe degil biraz caba gerektiriyor her konuda bu da bizim sorunumuz insallah atlatir ustesinden geliriz.

Boşa gitsin düzelmez bence.. adamda çaba yokki.. siz onun davranislarini anlamlandirmaya calisiyorsunuz psikologunuzla ama ne kadar yol aldiniz ki.. ilk konun nisanda acilmis.. ocaktayiz.. ilerleme?

tebrik ederim sizi umarim ayni sorunlari olan diger hanimlar sizin cesaretinizden cesaret alip onlarda mutluluga giden yola dogru adim atarlar... umarim sizde istediginiz mutluluga en kisa zamanda ulaşırsınız

konunuzu kapattırın bence zira bu cevaplarınız insanda ama neden diye sorma ihtiyacı doğuruyor

Bence anlamamak daha iyi, dert sahibi olma durduk yere :)

E yani tamamını okudum kendimi tebrik ediyorum, ama. şunu anlamadım açık açık eşiniz le konusamiyormusunuz, yani eşiniz kocacigim herifim sence hersey yolundami, ben mutlu değilim cinsel olarak skntilarimizin farkında değilmisin, bu bni mutsuz ediyor?

Ben bu konudan hiçbir şey anlamadım. Psikoloğa niye siz diyorsunuz ki, eşiniz gitsin zira bir tuhaf olan o siz normalsiniz.

İşte bunlar işe yaramazsa bir noktada bıraktığım zaman bu dedikleriniz, bu ilgim tamamen kendime dönecek. Fakat 7/24 derdim bu değil tabii ki kendimle de meşgulüm. Empati dediniz evet tabii kurmasam onu anlayamam ki, ancak hayatımın otasında olmayıp nerede olabilirdi onu da bilemiyorum. Eşim bu bahsettiğimiz kişi. Her gün aynı şeyleri dert ediyor aynı şeyler için debeleniyoruz. Bir bu konuda iletişimsizlik yaşıyoruz geri kalan şeyleri konuşup birbirimize destek olabiliyoruz. Yine de herkese söylediğim gibi siz de haklısınız. Bu sadece bir tercih. Bırakıp gidebilirim de, elbet düzelmezse olacağına bakacağım. Şimdilik süregelen bir şey için elimden geleni yapmaya çalışıyorum ne yapalım. Herkesin bir derdi var benimki de bu, diyerek.

Uzgunum ama cok sacma geldi psikologun soyledikleri, sizin tek basiniza gitmeniz, sorun sizdeymis gibi bir durumun olusmasi.. psikolog esinizi gormeden, onunla konusmadan kafasina gore tani koyuyor.. hayal dunyanizda kendinizce esinizi akliyorsunuz. Cinsel problemi varsa doktora gitmeli esiniz yoksa boyle duzelecegini sanmiyorum.

masallah diyeyim tebrikler BirKulunuCokSevdim Hoş gelişler ola Mustafa Kemal Paşa

Merhaba, teşekkür ederim evet kabaydı, şu anda değil. Bir de kendisini ifade edemiyor yani o konuda erkekler zaten genel olarak kadınlarla bir değil ama benimkinde ekstra bir durum var. 5 yaşına gelip konuşamayan çocuklar olur ya agresif davranır kendini ifade edemediği için, onun gibi. Erken boşalma yok eşimin kafasında bariyerler var onları aştırmaya çalışıyoruz işte şu an. Zaman alacak olan da bu. Yoksa biz her gece sevişsek ne olacak Allah aşkına? Oturup derli toplu konuşmak lazım. Şimdi burada sanırım tam ifade edemiyorum ancak adım adım ilerliyoruz her seansta. Bakmayın psikoloğum konuş diyor benim eskiden biraz cesaretim kırıldığı için 3 cümleden birini söyleyebiliyorum yine ters teper mi diye. Tepmiyor ama konuya da dalamıyoruz. İnanın neyi dert ediyor eşim bilmiyorum, bir tek "Normal yollardan bebeğimiz olmayacak bizim tedavi olmam gerekebilir" yani çok içine kapanık ve içinde ne yaşıyor senin benim duyduğumuz cümleye verdiğimiz tepkiye nazaran ne kadar farklı bir şey çıkarıyor tüm bunlar düşünce şekliyle ilgili. Bakalım neler olacak..

Ben hiç bir şey anlamadım

Psikoloğa gitmen kesinlikle kötü değil, helal ki kendim için gidiyorum diyosan, ama dediğim gibi olay 2 kişilik sen en fazla bu meseleyi takmamayı öğrenirsin uzman desteğiyle . push ; CathyLizzie ❤ bin şükür Allah'ım.

Kendiniz yaşamadığınız için sanırım bu kadar kolay asıp kesiyorsunuz. Bahsedilen konu oyle basit bir şey değil ki bu kadar cabuk vazgeçilsin evlilikten bahsediyoruz yıllarca sürmüş ilişkiler bunlar. Ne bunu yaşayanı anlarsınız ne de onun esini ne de aralarındaki ilişkiyi bilebilirsiniz o yuzden tam da bir seyler duzelirken kivilcimlanirken bari bu kadar gaddar olmayın. D damdan

Ne mutlu size:)

Merhaba, eminim iyi niyetlisin ama birkaç aydır psikoloğa gidiyorum ve nasıl desem, eşimin isteksizliği bedensel değil. Düşündüğü gibi eşcinsel olsa benim bir dokunuşumla bilmem neyimle tahrik olmaz diye düşünüyorum. Zaten zamanında neler neler düşündüm ama çok şükür bu ihtimal elendi, psikoloğun da takdiriyle tabii. Şu an daha iyiyiz ama artık burada güncelleme yazmayacağım bambaşka şeyler algılanıp alakasız şekillerde yorumlar yapılıyor normale dönmüşken onları okuyunca kafam karışıyor. Sana söylemiyorum, şu yüzden yazıyorum: Üzülme çünkü eskiden yazdığım konulardan çok ötedeyiz şu anda.

canım merhaba ben diğer 2 konunu da okudum da ya acaba eşinin cinsel tercihi farklı olabilir mi? belki kendine bile itiraf edemiyordur? yani bazı erkekler var öyle evliliği paravan olarak kullanan ne bileyim ailesine eş dosta karşı senin adına üzüldüm cnm zeytinin

Çabalarınız ve sabrınız gerçekten takdire şayan. Tebrik ederim sizi. Ama ben de kafanızda eşinizin problemlerini evirip çevirirken eşinizin olayın neresinde olduğunu merak ettim. Sorunlarınızın kaynağı kendisi değil mi? Sizin tek başınıza yardım almanız ne kadar sonuç veriyor? Çabalarınızın sonuç vermesi için eşinizin anlaması gerekmiyor mu?

Eski konularinizida okudum simdi

Kimse boşansın demedi ki ortada 2 kişilik bir problem var ve tek kişi bunu çözmeye çalışıyo, gaddar olupta ne dedi ki insanlar, burda kimse kimseyi kimsenin eşini ailesini vs tanımıyoruz o zaman hiçbir konuya yorum yapmayalım mı?

Hepsini okudum hatta yetmedi eski iki konuyuda okudum ne kadar boş beleş bi uyeyim :) Herşeyi anladım sizi daha doğrusu çabanizi takdir ettim fakat tek anlamadığım şey kocaniz bu çabanın neresinde? Umuyorum ki eşinizden gizli saklı psikoloğa gitme gereği duymadığınızi, asıl gitmesi gereken kişinin o oldugunun farkına vardığını ve birlikte gittiğinizi de yazarsınız buraya.

Konuşmaya çalışıyorum ama kaçıyor