Bana çok normal geldi. Ben de yaşadım bunları. Kaygı, korku, heyecan, mutluluk, panik, stres... Yepyeni ve bilmediğiniz bi hayata adım atıyosunuz. Hayatınızda bi çok şey değişecek. Bu değişimin sizi mutlu edip etmeyeceği endişesi, aileler arası anlaşmazlık korkusu, evlilik sürecinde bi aksilik çıkar mı stresi, sevdiğin insanla yaşama heyecanı vs. tüm duyguları bi anda yaşıyorsunuz. Bende ekstra olarak berbat bi aile ortamında büyümenin yarattığı evlilik korkusu da vardı :) Ya nikah masasında "hayır" deyip kaçarsam diye düşünmüşlüğüm bile var.

Çok normal. Evliliğe yaklaştıkça sanki ailemi terkediyormuşum gibi hissetmiştim ben. Sevdiğiniz adamdan eminseniz geçer bu düşünceler zamanla.

Aliskanligin alistigin hayat degisecegi icin böylesin vazgecme sakin. Sonra iyiki olmus diyeceksin.. Tukenmislik sendromuna girme bebisim Herkee evleniyor Sen de evlenmelisin bu hayat yalniz zor. Kendi evin kendi hayatin Tanisirlarken ne. giyecen onu dusun napacan bunları

bütün yaşantınızı değiştirecek bir karar alıyorsunuz. panik yapmanız gayet normal. ama bu bence güzel bir panik güzel bir stres güzel bir heyecan. aile tanışmasında da lütfen buradaki bazı üye arkadaşlar gibi kaynanam bana ters baktı ne ima etti görümcem saçını savurdu benden hoşlanmadı galiba gibi alınganlıklar yapmadan eğlenmeye mutlu olmaya bakın

Dertsiz basina dert ariyosun bence

27 yaşındayım. 2 bölüm arasında seçim yapmak yerine 2 üniversite de okudum. İstediğim her şeyi yaptım.. Çok sosyal ve güzel bir hayat yaşadım. Geriye dönüp baktığımda şu eksik kaldı diyebileceğim bir şey kalmadı. Yıllardır ben bunları yaparken arkadaşlarımın düğünlerine katıldım, çocuklarını sevdim... Zaman geçtikçe bazen o mutluluklar benimde olsa keşke diye içimden geçirirken çokta kafama takılmıyordu. Evde kaldım aman illa biri olsun modunda hiç olmadım. Zamanı gelince elbet olurdu mantığındaydım. Evet sonunda zamanı geldi ve biri oldu, çok güzel giden bir ilişkim var şükürler olsun. Aylardır erkek arkadaşımla evlilik, mutluluk güzel hayaller kurarken her şey toz pembeydi. Taa ki hayalden çıkıp gerçeğe dönüşünceye kadar. Aile tanışması olacak haftaya ve ben durup durup kendime "NE YAPIYORUM?" diye sormaya ve tuhaf hissetmeye başladım. Mutsuz muyum? Bir sorun mu var? İkisi de hayır. Peki ben neden böyle hissediyorum? Suçluluk psikolojisine girmek üzereyim. Her şey güzelken hayaller gerçeğe dönüşüyorken bende oluşan bu stres, panik, huzursuzluk karışımı tam olarak tarif edemediğim ama bana sürekli yukarıda ki soruyu sorduran his neyin nesi? Yaşayan var mı daha önce bunları Yorumlarınız için teşekkür ederim

Haziran ayında düğünüm var bana bile arada oluyor ben napıyorum hissi çünkü hayatınız tamamen farklı bir düzene giriyor bu normal kendinizi rahat bırakın bence çok düşünmeyin.

Yeni bir hayata adım atıyorsunuz alışkanlıklarınız öncelikleriniz mecburiyetleriniz herşey yeniden oluşacak. Önceniz çok güzel olduğundan sonrası için panik yapmanız gayet normal. Allah mutlu mesut etsin :)

Eş adayına ve aileye ısınamadıysan bence bir problem var demektir. Kafana uysaydı hemen severdin oh be

Teşekkür ederim yorumlarınız için. Kafamdaki asıl sorunun ne olduğunu bulamıyordum soru işaretimin bile ne olduğunu tam ayırt edememiştim. Şu an sayenizde doğru soruyu buldum galiba. "Değişecek hayatımın neler getireceği düşüncesi" şu an olan hislerime tam olarak tercüman oldu diyebilirim.

O kaygı korku, ailelerin işin içine girmesi ister istemez sizi geriyor. Bence çok normal hisler bunlar. Yabancılarda bu durumlar hiç olmuyor çünkü Zaten istediklerinde, hayatındaki kişiyle aynı evde yaşıyorlar. Evlenseler de bu onlar için yeni bir hayat, yeni adım olmuyor... ama bizde öyle mi? Hayatın daha önce hiç olmadığı bir yoluna giriyorsun. Doğup büyüdüğün evden, ailenden çıkıyorsun ve bambaşka bir kültüre giriyorsun. Bekarken hayatta yapmam dediğin bir çok şeyi de yapıyorsun, kabul etmem dediğin bir çok şeyi 'evlilikte olması gereken fedakarlık' adı altında kabul ediyorsun. Bunların hepsi gerçekten çok büyük sorumluluklar, belki de bilinçaltınız bunları algılıyor... Eğer sevdiğiniz adamdan eminseniz, evlilik gerçekten çok güzel birşey. Değilseniz, kendinize biraz daha zaman tanıyın derim. Çenem düşmüş yine kusura bakmayın Mutluluklar dilerim şimdiden

Çok güzel anlatmışsınız, teşekkür ederim evet bilinmezliklerle dolu dünyaya adım atma endişesi tam olarak yaşadığım