Odama geldi çik git dedim hayır oturcam dedi. Benden iri yüzüme bende saçını çektim bağırmaya başladı. Babam geldi sanki ilk ben vurmusum gibi oldu. Ayırdılar bizi ben odaya geçtim. Sonra geldi saçımı çekmeye başladı bende çektim saçımı ağlamaya başladı sonra babam geldi bana vurdu. Çok aciyacak şekilde değil ama o ağlıyor diye kolumdan doğru asıldı. Ya ne saçma sapan şeylerle uğraşıyorum artık biktim R ruhsuz87

Kendinizi yipratacak kadar sorumlu değilsiniz kardesinizden, hatta hiç değilsiniz. Ablalik başka sorumluluk üstlenmek başka. Kendinize haksizlik etmeyin, bu zamanları kardesiniz de olsa kendinizden çok baskasi icin yipratarak gecirmeyin...

Tabi öyle ama çok sorun ediyor kafasına ona da hak veriyorum şimdi alıp karşıma düzgünce konuşacağım. Böyle olmuyor vs diye. Çok üzülüyor aslında sürekli acaba şurayı gelir mi acaba bı sene daha hazırlansam mı ikileminde. Ama bende bıktım artık. İnsan eve gelince bı güler yüz gorup tatlı dil duymak istiyor. Sürekli bağırış çağırış kafam yerine gelmiyor artık. Yokuspokus

Sorumsuz kardeş deli eder bilirim. Bu kadar düşünmek yerine vereceksin yazın ağır bir işte çalışsın, hayatın zorluklariyla tanışsın o dili bak nasıl tatlı tatlı şakır. Bunlar hep kiyamamaktan. Var bizde de aynı model. Bir de hiç bir şekilde memnun edemezsiniz haspami I

Üzülüyorsa yapsın, yapacaksa üzülmesin. Herkes gücünün, emeğinin, şansının yettiği kadar okuyor ediyor. Bir açıdan hak veriyorum o sınav bu sınav koşuşturmaca içine çekilen, hayatı sınav haline dönüştürülen gençlere, sistem bozuk. Ama bir o değil bu durumda olan. Yaşı küçük değil, geç kalınmış bir yaş da değil. Siz yüz vermeyin, umursamayın, sürekli sınav konuşmasına katılmayın. Bu kadar büyük huzursuzluk sebebiyse, belki bir rehber öğretmen tavsiyesi, ya da terapist desteği alsın. Oralı olmayın siz artık.

Bende de var ayni kardesten sen shirdisinda yapmazsin yazma dedim dinlemedi gitti 1 hafta sonra aglaya aglaya geldi bu sene de puanin dustu zatn yapma tercih bosuna dedim bana bagirdi cagirdi inatlasti ben de hic cevap vermedim arkamdan her sey onun yuzunden oldu enistemle surekli karisiyorlar demis cok gucume gitti bundan sonra senin ablan yok ne yaparsan yap dedim pisman oldu tercih yapmadi seneye napayim diye soruyor sen de oyle yap hic karisma senin destegini gormeyince etekleri nasil turusur. Su an sen hep pesinde kostugun icin simariklik yapiyor deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aynı evin içinde yıpratmamak zor oluyor. Sürekli bağırış çağırış valla biktim artik

Türkiye birincileri, dağda çobanlık yapan çocuklardan, tarla sürüp gece mum ışığında çalışanlardan, yokluklardan çıkıyor çoğunluk. O çaresizlik, hayatını kurtarma çabası, nasıl bir başarı doğuruyor. Siz verdikçe alır, aldıkça da şımarır anca kardeşiniz. Özel lise diyorsunuz, üzerine özel ders vb. Neden? Yapacak olan çocuk her halükarda yapar, çalışır eder. Siz ona alternatif sundukça, başarmak zorunluluk olmaktan çıkacak onun için. Bırakın, kendi nasıl toparlayıp kazanacaksa kazansın. Onun arkasını toplayıp onun yerine planlayıp, onu ittirmeyin. Kendisi azmetsin yapsın. Sizin gibi.

Mumkunse ailenizle konusun yaz tatilinde bir ise sokun calissim biraz hayatin gerceklerini anlasin belliki kardesiniz kucuk oldugu icin simarik buyutulmus masraflarini karsilamak icinde soz vermeyin. birakin gelip o sizden yardim istesin her seyi altin tepside onune sunmayin I

Kesinlikle çok şımarık küçükken sedef hastalığına benzer bir şey çıkmıştı annemle babam o yıl hiç karismadilar istediği her şeyi yaptılar bu yıl da çok stresli diye istediği çoğu şeyi yaptılar. Çok şımardi. Seneye babama minnet etsin de görsün T

Sürekli aynı şey. Hep bağırış çağırış çok sıkıldım. Huzur denen bir şey kalmadı içimde. Kardeşim 19 yaşında bu yıl özel liseye vermiştik zaten az çok borcumuz olduğu halde bı de onun masrafları çıkmıştı. Sağolsun çok tutumlu üst üste saçma sapan masraflar cikardi. Cozmedigi halde saçma sapan bir sürü kitap aldırdı. Ders çalışmaktan çok nasıl çalışabilirilim onlara yöneldi. Çok strrsliydi. İyi dili de yok. Sürekli bağırış çağırış. Kendisinden de aynı şeyi beklemiyorum ama ben lise dönemi hem çalıştım hem sahiden tutumluydum. Ailemin farkindaydim onlardan istemek yerine kendim kazandım vs ama boş tabi. Şimdi kazanamadı bı yer canı sıkılmasın diye üstüne gitmedim hiç seneye özel ders alırsın hem ben karşılarım masraflarını zaten okul da olmayacak sınava konsantre olursun nasıl çalışacağını daha iyi biliyorsun artık. Zaten çoğu kişi ilk senede kazanamıyor diyordum ki doğru zaten. Ben hata yaptım babamın korkusuyla istemediğim bı bölüme gittim. Hiç zevk almadım derslerden de okuldan da. Onun da aynı hatayi yapmasını istemedim. Ama insan hiç iyi dil göstermez mi ya sahiden sinir oluyorum. Artık küçüklüğüne de veremiyorum kaç yaşında tamam stresli anlıyorum ama tüm yıl böyleydi sadece işi düşünce ablası oluyorum. Bu hallerine deli oluyorum. Hafta içi zaten ilaçların da etkisiyle eve gelir gelmez uyuyorum resmen. Çok yorucu bı işte çalışmadığım halde aşırı yorgun hissediyorum. Bir de sürekli onun dırdırı beni felaket yıpratıyor. Şimdi sakinleşmek için içmem gereken ilaçtan daha fazlasını içtim. deliriyorum. Ustumdeki tişörtü yirttim sinirden. Tek laf edilmiyor sürekli bağırış çağırış. Artık sahiden yetti. Babam desem o da öyle. Kaç kere evden ayrılmayı düşündüm annemin çok uzulecegini düşünüp vazgeçtim. Ama huzur denen bı şey kalmadı içimde. Sürekli bağırış çağırış. Artık kekelemeye başladım sinirden. Yokuspokus

Az önce konuştum yine aynı şekilde bağırıp çağırıyor. Aptal şey bı iyi dili yok. Cidden daha muhatap da olmam ne halt yiyorsa yesin. Seneye babama minnet etmesin diye ona ben sana özel ders için para veririm diyorum ama anlayan kim. Seneye uğraşsın dursun babamla