Ben de 2. gebeliğimde benzer duygular yaşadım. Hatta doğduğunda da çok ısınamadım. Şu an 3 yaşında ve evin büyük neşesi konumunda. Duyduğum vicdan azabından dolayı günde 200 kere sarılıyorum kendisine. Sanıyorum ölene kadar da içimden çıkmayacak bu azap. Annem diyerek bana sımsıkı sarıldığında gözyaşlarım sel şeklinde içime akıyor. Kirpicik sarkastik kirpi

O hormonlar bana aşırı mutluluk ve sakinlik vermişti. Eşim hala der, senin karınından çocuğu eksik etmeyeceğim dünyanın en tatlı insanı oluyorsun diye. Çünkü normalde gerçekten hareketli, dik kafalı ve genelde asabi bir insanım. Dünya yansa 'aman benim koltuğumun ucuna gelene kadar alevler, oturayım bari' sakinliğine erişmiştim. Yani normalde olmadığımız biri haline geliyoruz. Korkulacak bir durum yok. Ayrıca şu dünyaya bir canlı getirmek, bizler için sevindirici ama bebeğimiz adına duyduğmuz her türlü gelecek kaygısından dolayı oldukça hüzünlü bir hal oluyor, normaldir.

mutsuzluğun ailevi sorunundan dolayıdır. hamilelikten kaynaklı olduğunu düşünmüyorum. ilk dönemler böyle duygusal dalgalanmalar olur da çoktan atlatmışssın o dönemleri Son Edebiyat Yolunda gitmeyen şey

Fiziksel etkisi herkeste farklılık gösterirken psikolojik etkisinin aynı olmasını bekleyebilir miyiz?

Ablam ilk hamileliğinde çok pozitifti 2. Hamileliği şu an ve çocuk doğana kadar görüşmesek mi diyoruz şaka ile.. öyle sinir bozucu bir hali var ki.. kendi bile şaşkın.. ruh halinizi çok etkiliyor olabilir durumunuz.. bol bol gezin rahatlamaya çalışın..

Teşekkür ederim..

canım duygusal olunuyor cak fazla normal

Sorunlarımın etkilediğini farkındayım Ama hayata karşı genel bir mutsuzluk isteksizlik moral bozukluğu var Bu üzüntümün dozunu hormonların çok arttırdığını düşünüyorum Bebek kıyafetlerine bakmak bile istemiyorum Hevesim hiç yok Vücudumdaki değişikliklere alışamıyorum hamile olduğumu unutuyorum çoğu zaman karnım dahada büyüyecek kilo alacağım.. doğum korkusu.. doğumdan hemen sonra küçücük bir bebekle tek başıma ne yapacağım becerebilecek miyim onu mutlu huzurlu büyütecek miyim Bebeğimin sorumlulukları nasıl bir çocuk olacağı çevremde o kadar ailesine asi çocuk görüyorum ki bunları düşünüyorum Benim ailem çok uzakta yaşıyor annem doğuma gelir belki on on beş gün kayınvalidemde her şeye yetişebilecek mi bilmiyorum şimdiden yalnız büyütme korkusuda var beynimde yazarhanim35 Yazar

Bu konuda perspektif kazanmak için iki kez hamile kalmisligimin yani sıra zaten yabancı bir ülkede yasamamdan dolayı her türlü izledim o dediğiniz belgeselleri. Fakat siz sanırım ne demek istediğimi anlayamadınız. Ben diyorum ki bazı kadınlar içinde oldukları durumu kafalarında olduğundan fazla buyuturler Bu kadinsal olan her durumla ilgili böyle. Hamileligin etkilemedigini söylemiyorum bu etkiye teslim olmak diyorum. Bunu aşmak için hiçbirşey yapmamak "amam canım hamileyim tabiki her halimi kabullenecekler"diye düşünmek diyorum.. Bu kez açıklayıcı oldu mu?

Hormonlardan olsa bile kendini mutlu hissettirecek keyiflenmeni saglayacak bir seyler yap. Bebek seni mutsuzlugunu hissedip etkilenmesin Kirpicik sarkastik kirpi

Hormonlardan. Rahat ol. Ama bu surecte psikolojik destek alabilirsin. Yarari olur, zarari olmaz. Bir de her gun acik havada yuruyus cok iyi gelir. Son Edebiyat Yolunda gitmeyen şey

Beklemiyorum tabiki. Ama psikolojik etkiyi daha da psikolojik hale getirmeye gerek yok. Bazı kadınlar regl olmayı, hamileliği, lohusaligi ve menopozu olduğundan fazla buyutür kafalarında ve birazda bu yüzden etkilerini daha yoğun yaşarlar. Şartlanmış kabulleniş diyorum ben buna. Tabiki herkes farklı yaşar bu yüzden. Anlatabildim umarım.

Öylemi bende tebrik ediyorum o arkadaşınızı öğrenmenin sonunun olmadığını idrak edebilmiş. Salt Sartlanmislik demiyorum. parantez içinde "zaten olan etkiler"diye belirtmistim az önce. Herneyse anlatamamisim demek ki.. sorun değil. . push ;

Merhabalar Hamileliğimin 14. haftasındayım Hamileliğimin başlangıcından beri kendimi mutsuz hissediyorum Siz sormadan söyliyim istenen bir bebekti eşimde yardımcı oluyor ev işlerinde süt içirir yumurta yapar meyve yedirir bebişini sever karnımdayken Ama ben mutsuz hissediyorum sürekli Her an hiç mutlu olamıyorum Hormanlardan dolayı mı bu Ailemde kafama taktığım bikaç sorunum var biri oldukça üzüyor beni Ama iyiyim dediğim bi anda bile hiç mi iç huzurum olmaz Bebeğim olacağına seviniyorum uykusuz kalacağımı yorulacağımı bilsemde tek endişem ona iyi bir anne olabilmek her anlamda.