Merhabalar. Hayatınızda herhangi bir dönem her şeyin belirsiz, geleceğinizin nasıl olacağı hakkında hiçbir şey bilmediğiniz, olmak istediğiniz insan olamayıp arkadaşlarınızı bile kafanıza uygun seçemediğiniz bir zaman yaşadınız mı? Ben senelerdir bu haldeyim. Hiçbir hedefimi gerçekleştiremedim şimdiye kadar. Istanbul'da bir okulda ailemin yanında işletme okuyorum yine gelecekte ne olacağım belirsiz. Muhafazakar bir aile, muhafazakar bir çevrede yetiştim. Düşüncelerimiz, hayata bakış açılarımız tamamen farklıydı. Ilk gittiğim lise, bayağı elit bir yerde özel liseydi, her şey değişecek hayallerime kavuşacağım dedim, memur çocuğu olarak ayak uyduramadım, tam ergenlik çağı, özgüvenim sıfırlandı, kilo aldım sonra okul değiştirdim, ikinci okulun çevresi çok kötüydü, bilen bilir abla abi, yurt olaylarının bol olduğu bir lisediydi. Üniversitedeyim hala kendimden üst gördüğüm insanlarla arkadaşlık yapamıyorum, karşı cinsten kaçıyorum; arkadaşlarımı, çevremi bile istediğim gibi oluşturamıyorum, hayatımı nasıl istediğim gibi oluşturacağım? Geleceğimden korkuyorum. Okuyorum, kendimi geliştirmeye çalışıyorum, kurslara gidiyorum ama vizyonum sıfır. Belki çok alakasız ve uzun oldu farkındayım ama gerçekten korkuyorum. Her şey çok belirsiz. Ya her şey istemediğim gibi olursa? Ya bu korkularım yüzünden çevremdeki herkesin olduğu insan olup hayallerimi gerçekleştiremeden yaşlanırsam? koskoca Istanbul'da aynı çevrede sıkışıp kalmış gibiyim sanki. bu korkularımı nasıl aşacağım ben? saatlerce ve hevesle hayaller kuran ben, kafamı yastığıma koyup hayal kurmaya korkar oldum, hiç bir hayalimin yanına yaklaşamadım bile. Herkes için çok basit bir şey bile ben kurup da yapamayınca zor ve uzak bir hale geldi gözümde. Artık kendimi tanıyamıyorum sanki. 22 yaşına geldiğimde bile hala aynı mı olacaktı her şey? Böyle olmamalıydı

Herkesin hayatı belirsizdir. Bırakın 1 seneyi 1 gün sonrasını bile kimse bilemez. Siz elinizden geleni yapın ne demişler tedbir senden takdir allahtan. Bu kadar kafa da büyütmeyin

il dışından gelen birkaç arkadaşım var ama aileleri ayrı evlere çıkmasına izin vermiyorlar. giriş çıkış saatinde haber verilen yurtlarda kalıyorlar. aslında ben de sizin gibi düşünüyorum ama işe girsem bile ona bütçe ayırmam zor gibi. belki bir iki sene sonra kafayı yememiş olursam S

Ailenizden ayrı bir eve çıkın ve göbek bağınızı acilen kesin. Üniversitede mutlaka aileden uzak olunması gerektiğini düşünenlerdenim. Kendi evini kurup, kendi yemeğini pişirince yavaş yavaş özgüven kazanacaksın. Bunun için önce az da olsa para kazanmalı, ev arkadaşı vs bulmalısın.

of bilmiyorum. kaç sene oldu, çabaladım ettim hiçbir zaman istediğim olmadı hep havada kaldı hayallerim. yaşıyorum ama öylesine, tatsız tuzsuz her şey nery83 Independence is happiness. Anneler