Anlıyorum... Allah sana daha çok güç versin inşallah musmutlu olun kızınla... En azından hakikaten medeni bir şekilde ayrılabilmişsiniz.. Sonradan yine birbirinize destek olabilmişsiniz.. Sanırım bunu asla eşim yapamaz öyle bir ruha karaktere sahip değil... Biterse de kötü biter bizim evliliğimiz.. Benden yana değil ama ondan yana öyle olur... Kafasında kırmızı çizgileri var.. Ne kadar yanlış da olsa o öyle gördüğü için doğru odur... Ben daha 2,5 senelik evliyim... Umarım düzelir... Sana bol şans ve bol huzur diliyorum bundan sonra...

canım ALLAHIM YARDIMCINIZ OLSUN ama ailene söylemen gerekiyor bu durumu yanlış yapıyorsun mutlaka arkanda duracaklar ama bunu bilmeleri hakları var yoksa kırılırlar geçmişte yazıklarını da okudum çok zor süreç atlatmışsın bu adam psikolojik olarak rahatsız ve sizi de bu rahatsızlığa sürüklemiş çok geçmiş olsun kimse yuvasını yıkmak istemezdi ama son çare bu oluyor bazen...

ailelerin bilmeye hakkı var. böle bişi yapmayın söleyin onlara denizden gelen

O kadar şeffaf güzel dürüstçe anlatıyorsun ki.. Bu yüzden her yazdığını derince okuyorum ve çok dikkate alıyorum... Çok teşekkür ederim... Allah bundan sonra verdiğin hiçbir kararda seni utandırmasın.. Kızının senin geleceğin parlak olsun inşallah..

eşiniz sorumsuzluğumu kafa yapısı mı uymadı?

Hakkınızda hayırlısı olsun. Ailenize şimdiden söyleseniz iyi olacak. Ve size destekçi olmaları güzel.

Hayırlısı olsun dilerim, Allah herşeyi gönlünüze göre kat ve kat daha güzelleri ile yaşatsın. Zor bir süreç, eminim yaşaması çok daha zordur.

Hayırlısı olsun, kendin için bi karar almışsın iyi veya kötü. Şimdi düşünmen gereken bir de bebeğin var. Onu düşünerek, süreçten en az zararla ayrılması için en uygun şartı bulmalısın. Mesela ayrı eve çıkarsan bebeğine kim bakacak gibi? E EBRU 72

karariniz kesinlesmeden kimseye soylemeyin o halde.. siz duzelirsiniz, insanlar unutmaz, bi de ona uzulmeyin..

Bence de eğer ailelerle sorun yaşamadıysan hem kendi ailene hem onun ailesine durumu çıtlatmalısın. Yoksa yuvanız kurulurken destek olan insanları çiğneyip geçmiş, hiç bişeye saymamış gibi olursun. Kaç yıllık evliydiniz? Sorun ne tam olarak? Sevgi hiç mi kaldı?

dilerim hakkında hayırlısı olur ve prensesinle çok mutlu bir hayatın olur

Sabahtan beri ilk kez boğazım düğümlendi yazdığınızı okuyunca. İnşallah en kısa zamanda siz de hayırlı bir evlat sahibi olursunuz. Kızımı çok seviyorum ve tek üzüldüğüm onun sağlıklı bir aile ortamında yetişemeyecek olması. Eşim de ben de elimizden geleni yaptık, bir tek bizim ilişkimizi dışardan bir gözle değerlendirecek bir uzmana gitmedik. Hep kendi içimizde kaldık ve ufacık konular fazlasıyla büyüdü. Arada saygı kalmayınca ne güzel günler hayal edebiliyorsun ne de daha fazla çabalamak için güç bulabiliyorsun. hakkımızda hayırlısı...

Kendi konumu hortlatmak gibi olacak ama... eski konularımı okurken buldum kendimi. Bu konudan çok sonra, kasım ayı başında boşandık. Konuda bahsettiğim dilekçemizi verdikten çok sonra gün aldık, daha doğrusu o aldı. 15 gün sonraya gün verdiler ve herşey gerçekten de 5 dk içinde bitti. hakim "gerçekten istiyor musun, fikrin değişti mi" diye sormadı bile. memur, işini yaptı, evrağını imzaladı bitti. ben 1 ay kadar ailemle kaldım. bir ev tuttum ve eşyalarımı tamamladım. kızımı sabah anneme bırakıp akşam alıyorum. rahatladım mı? hayır... bu süreç gerçekten çok zormuş, yaşayan bilirmiş. kötü ayrılmadık, adliyeden sonra beraber döndük. Hala kızımızı birlikte dışarı çıkarıyoruz haftada 2 kez. onun en az şekilde etkilenmesi için. Böyle işte...

Ailelere söylediğimiz zaman herkes konuşmak isteyecek. Herkes akıl verecek ve daha da yıpratıcı olacak süreç. Daha önce de bu noktaya geldik, karıştılar ve daha da beter oldu. Şimdi benm ailem onu, onun ailesi beni suçlayacak, herkes birbirine girecek, gerek yok. Kırılmayacaklarını düşünüyorum çünkü içten içe herkesin istediği bu sanırım. . push ; U utku

Kafa yapılarımız uyuşmadı diyelim. Samsonn

En guzeli bosandiktan sonra soylemek. Biraz sok oluyorlar ama en azindan kararinizi degistirmeye calisma, fikir verme gibi durumlar olmuyor . push ; iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

maddi taleplerinizi yaptınız mı? sonradan çok pişman olursunuz yapmadıysanız?

Ben kızımla ayrı bir ev tutup yeni bir hayat kurmayı planlıyorum. O ise ailesiyle kalacakmış. Annem rahat gelebilsin, kalabilsin diye yakınından arıyorum, umarım bulurum.

Bir seneden uzun süredir evliyseniz ve anlaşmalı boşanıyorsanız duruşmanız en fazla 5 dakika sürer. Anında boşuyor hakim. Allah yardımcınız olsun. Şimdiden ev bakmaya başlasanız iyi olur. BenveUtkum

Boşanmak güzel birşey değil demiştim ben ama galiba siz yazarken yanlış oldu. Temenniniz çok güzel, keşke ayrılmak diye birşey olmasa evet.

Eşim de oğlak.. Ebeveyn - çocuk ilişkisini bilmiyorum ama eşim de söyler 'bana benzeseydin didişirdik' diye.. Biraz alttan alınmaya, sakinleşene kadar üstelenmemeye ihtiyacınız var.. Tabii burç sonuçta, ne derece doğru bilmiyorum ama ikinizde de inatçılık had safhadaysa zor, çok zor...

Zor evet. her şeyden önce alışılmışlık var. Bundan sonraki hayatınızda inş. çok mutlu olursunuz.

Of canim ya, oncelikle cok uzuldum. Ama dik durusunu da takdir ettim. Benimde haziranda 4. Yilimiz olacak. Ama ayni sekilde bitmis durumdayiz. Ayni evin icindeyiz ama asla evli degiliz gibi. Hislerimiz coktan bosandi aslinda, sadece ben fiiliyata geciremedim.

Bence önce bi ailelere söylemeliydiniz canım.. Ailesi sonucta belki onun ailesi bi şekilde hallederdi yada konuşurdu. Birde 15 aylık bebiş var ortada. Keşke iyice bi düşünseydiniz Allah hakkınızda hayırlısını versin canım ya üzüldüm aile kolay kurulmuyor

Aminnn. Çok teşekkür ederim. Allah senin de evine huzur getirsin, inşallah sorunları aşar, mutlulukla yaşarsınız.

Allah yardimcin olsun.. her seyi denediysen, son care bosanma olduysa, yapacak bsy yok.. kimse bosanma niyetiyle evlenmez ama isler her zaman istedigimiz sekilde yurumuyor.. karari alma asamasi cok zordur.. adim atmissiniz, Allah hayirlisini versin.. ailenin destek olmasina cok sevindim.. yalniz, dilekce verildiyse artik aileler bilmeli.. neden gizliyorsunuz? emin degil misiniz yoksa?

sizinkine çok benze bi evliliğim var ifade ettiğin herşey bizde de var peki sana bir sorum olacak terapiste gitseydinişz faydası olur muytudu? yoksa o kırgınlıklar ın ağırlığı mı baskın çıkardı BenveUtkum

Defalarca düşünüldü aslında. En ufak bir tartışmada bile işi dilekçe vermeye götürüyoruz. Çiftlerin normalde konuşarak, tartışarak anlaşabileceği basit bir konu üzerinde bile boşanmaya varan kavgalar edebiliyoruz. Tahammül anlamında ikimiz de sıfırı tükettik. O benim varlığıma bile tahammül edemiyor. Ben de onun hiçbirşey yokmuş gibi beklentiler içine girmesine...

Çok çok zor bir süreçti ve hala da devam ediyor. Size tavsiyem aile danışmanına mutlaka gidin boşanma kararı almadan evvel. Üçüncü bir göz, tarafsız bir yorum etkili olabilir. Bazen insan olayların içindeyken, dışarıdan bakamıyor. Eşinizi ikna edin ve mutlaka gidin. Faydası olur diye düşünüyorum. İlk başta sudan çıkmış balığa döndüm. Yıllardır herşeyi birlikte yapmaya alıştığımız için çok eksikliğini hissettim eşimin. Kızıma yansıtmamaya çok gayret ettim fakat daha 2 yaşındaki kızım bir gün yanağımı okşayıp "anne üzülme" dedi herkes diyordu da onun demesi ayrı bir dokundu bana. İnanır mısınız o küçücük insanın tesellisi bana dünyalara bedeldi. Eşim de o süreçte yanımızda oldu, ben de onun yanında oldum. Konuşmak istediğinde konuştuk, ben istediğimde dinledi. Haftada iki gün birlikte dışarı çıkardık kızımızı. Arada didişecek birşey kalmadığı için, belki de hiç olmadığı kadar iyi anlaştık :) Ev bulma ve eşya işleriyle meşgul ettiğim için kendimi, oturup da karalar bağlamaya fırsat vermedim kendime. Şimdi daha güzel değil, ama kötü de değil hayat. Maddi yönden sıkıntı çekmiyorum çok şükür. Kavgasız gürültüsüz bir hayat da rahat ama tam anlamıyla rahatlamış hissetmiyorum kendimi.

Haziranda 4 yıl olacaktı. Aslında belli bir sorun yok, aldatma, alkol vs. gibi. Ama bolca geçimsizlik, psikolojik şiddet, ego savaşı, karşılıklı hakaret ve bir türlü aramızdan çıkaramadığımız aileler mevzusu. Dışardan bakıldığında iyi bir aileydik çünkü birey olarak iyi insanlarız, evliliğimizin de iyi olduğu düşünülüyor. Ama bir araya geldiğimizde kedi-köpek gibi sürekli didişiyoruz. Artık yalnız kaldığımız her an kavga etmeye başladık ve her kavganın sonunda "ver dilekçeni bitsin" aşamasına kadar geldik. Sanırım bu durumda sevgi varsa bile kırgınlıkların altında fazlasıyla ezildi.

Aileme yakın bir ev kiralamayı düşünüyorum. Bebeğime annem bakar, zaten haftada 3 gün o bakıyordu. Ben çalışırken bakımı konusunda sıkıntım yok.

ailenizin yanınızda olması ve çalışmanız büyük şans hakkınızda hayırlısı olsun.

İyilik dileyenlere çok teşekkür ederim. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Umarim kizinizla cok mutlu olursunuz.

Şaka gibi.. Okurken dedim acaba ben mi yazdım... Bu kadar denk gelir.. Şu an ben de öyle bir durumdayım ki... Benim de 15 aylık oğlum var, eşimle çözemediğimiz problemler çok... Ruh hastası olduğuna inanıyorum... Her küçük tartışmada öfkesini kontrol edemiyor çok ağır laflar ediyor.. Yine o zamanların birindeyiz... 4 gündür apartta kalan iki yabancı gibiyiz.. Evlilik danışmanına gitmezse asla devam etmeyeceğim.. Şu an insan gibi konuşamıyoruz ilk fırsatta söyleyeceğim... Gitmezse gerçekten kendi bilir.. Şansın varmış ailenle aynı şehirdesin... Ben gurbetteyim.. Çalışıyorum... Eğer olumsuz bir şey olursa ne yaparım diye düşünüyorum... Allah yardımcın olsun... Gerçekten bir evde huzursuzluk bitmiyorsa bi taraf muhakkak fedakarlığı az yapıyordur.. Keşke eşin de gitseymiş danışmana.. Hayırlısı olsun..

Umarım herşey gönlünüzce olur. Aileyle kalmak da çok güzel bence. Güvende oluyorsun, sevdiklerinle berabersin, yalnız değilsin, yeniden bir aile olmak huzur veriyor insana. Yalnız olsam ailemle kalmaya devam ederdim ama benim bir kızım var. Ona ait bir hayat düzeni kurmak istedim. Ailemle kaldığım dönem de çok güzeldi benim için

Terapiste gitmeyi ben istedim hep. Eşim de gitmem taraftarıydı ama şahsi olarak sorunum olduğunu düşünüyor. Ona göre problemlerin kaynağı bendim, kendisinde hiçbir hata yoktu. Mesela eşim çok şüpheci, beni bu konuda itham etmediği şey kalmadı, gerek kendisi gerek ailesi! Benim sabrımı fazlasıyla zorladı, sonra surat asan, bağırıp çağıran ben olduğum için suçlu ben oldum. Burada konum vardı benim yakın zamanda, ordaki olayları bile unuttum, kırgınlıklarımı bir kenara koydum ama bir türlü karşılıklı unutup yeniden eski biz olamadık. Terapiste gittiğimde bana "ona da saçma sapan, kendini haklı çıkaracak şeyler anlatmışsındır" dedi, daha ne diyeyim bana bakışıyla ilgili... Uyuşamadığımız nokta hiçbir zaman "biz" olamayışımızdı bence. Ona göre ailesi 1. sıradaydı ve ben çabalayarak onlara verdiği değer kadar değer görmeye hak kazanmalıydım. Ailesi her çağırdığında yemeğe gitmeliydik ama bizimkilere gitmemeliydik. Onun annesi bakmalıydı bebeğe, bizimkiler bakmamalıydı. Onun ailesi bana istediğini söyleyebilirdi, benim kırılmaya hakkım yoktu, büyüklerdi çünkü.

Burçlarınız neydi canım size çok benziyor bizimkisi

Hakkında hayırlısı. Ailelere söylememe sebebiniz nedir?

Ailenizi arkanıza alarak çok daha sağlam durursunuz, bu tarz meseleler de hem manevi destek olarak hem karşı taraf içinde ailenizin yanında olmanız size avantaj sağlar, aileniz ayrı yaşamanızı problem edecek mi? bence sular durulup herşey rayına oturana kadar ailenize durumu açıkça anlatıp yanlarında olmalısınız.. tabi bu karardan yeterince eminseniz Samsonn

Aileler bizim işimize her karıştıklarında daha büyük felaketler geldi başımıza :)

İnşallah en iyi karardır boşanma kararınız. Ailenize söyleyin. Karar alınmış, dilekçe verilmiş.

4 yıllık evli 1 çocuk sahibi genç çift... oysaki birlikte gezilecek ne çok yeriniz anlatacak hikayeniz ve çocuğunuzla birlikte geçireceğiniz ne güzel günleriniz vardır ama olmayınca olmuyor tabiki elinden geleni yaptığına inanıyorsan ayrılman en doğrusu herkesin bir derdi var bu hayatta kimisi kocasından çekiyor işte uğraşıyor kimi de bizim gibi çocuk sahibi olabilmek için herşeyin hayırlısı..

O kadar dalgınım ki günlerdir tarihine bakmamışım bile... Nasıl bir süreçti? Kızın sen alışabildiniz mi? Nelerin eksikliğini çok hissettin? Yazdığın herşeyle o kadar çok aynıyız ki... Aynı eşimle biz... Sence şimdi daha mı güzel hayat? Biraz bişiler yazar mısın bu sıra çok ihtiyacım var.. curiouss

hakkınızda hayırlısı.. artık kararınız kesin.. bundan sonra daha güçlü olmanız gerekecek.. ilk etapta ailenin desteği önemli bence.. bir süre orda kalabilirsin.. yada ev tutucaksan annen yanında kalabilir..

hayırlısı olsun hakkınızda ne güzel iyi bi şekilde ayrılmışsınız en azından tabiki zor bi süreç.. güzel günler sizin olsun

Kafa yapınızı uyuşturmanın bir yolu vardır. Bu yaptığınız en kolayı ama Yapmayın, düşünün, süre tanıyın kendinize. gerekirse bir müddet ayrı kalın, düşünün taşının. Çocuğunuz var sonuçta, böyle kolay olmaması lazım bu işin sonunun. Nedir uyuşamadığınız noktalar? Uzman yardımı alın.

biz olamadık derken anlattıklarınla çok doğru bir tespit yapmışsın aslında.. belki alkol, şiddet, aldatma yok diye bir çok kadın katlanabilir ama ne kadar sağlıklı bir yapı olur o evlilik, adı aile olur mu, çocuk mutsuz bir ortamda ne kadar sağlıklı olur orası meçhul.. zaten her tartışmada boşanalım cümlelerinin kurulduğu evlilikler çok sağlıklı yürümüyor çünkü iki tarafın da aklında olmazsa ayrılırım bir kalıp gibi oturmuş oluyor.. dilerim rabbimden sen evladınla beraber kalan hayatında huzuru bulursun.. ailen de arkanda madem her şey günü gelince yoluna girer..

konunu hortlatmak değilde burda bir çok kişinin yapmadığını yapmış durumundan haberdar etmişssin ne güzel. sorumluk sahibisin sanırsan bu adam seni nasıl boşadı.

bence sonuçlanmadan önce ailenize söylemelisiniz

Üzüldüm, sizi sevenler de şok olacak öyleyse. Keşke terapiye eşiniz de yanaşsaydı. Üçünücü bir göze, tarafsız olarak ilişkinizi gözlemleme fırsatı verilseydi. İnşallah hakkınızda en hayırlısı olur.

Herşeyden bur hayir vardır. Düzenini kurduktan sonra zamanla herşey okur

hakkında hayırlısı olsun arkadaşım..

vuuu konu eskiymiş denizden gelen

İnsanın hayatını kökten değiştirmesi zor bir durum tabii ama karar verdikten sonrada insan herşeye alışıp adepte oluyor... Hakkınızda hayırlısı...

Bosanmak güzel bir sey demeniz cok dokundu bana. Keske kimsenin yuvasi huzursuz olmasa ve evlilikler bir ömür sürse...

Rabbim hakkınızda ennn hayırlısını versin.. Sizin için dua edeceğim..

Çok teşekkür ederim. umarım öyle olur. Eğer seviyorsan eşini, bir kere daha düşünmeni; eğer çocuk varsa iki kere daha düşünmeni tavsiye ederim. düşünmek nasıl biter diye değil; nasıl düzeltebilirim diye olsun. Boşanmak iyi birşey değil ve anlatıldığı gibi bir "oh boşandım bitti" durumu olmuyor. Her ne yaşamış olursan ol, sonrasında acaba bitmese miydi diye düşündüğün anlar çok oluyor.

Bir kadın kolay kolay yuvasını yıkmaz. Hakli sebebleriniz vardır eminim. Hayirlisi olsun.

Zor günler ama geçecek. Umarım düşman olarak ayrılmamışsınızdır ve daimi bir dostluğunuz olur.

boşanmanıza çok sevindim. belki sevinilecek birsey degil bir düğün gibi tebrik edilen birşey değil boşanmak ama ben sizi çok takdir ettim. boşanmak yeni bir hayat kurmak çok zor fakat ne kadar sıradan olsada zamanla alışacak ve bence çok ama çok daha güzel günler göreceksiniz. ben hiçbir yuvanın savaşmadan yıkılması taraftarı değilim ama çoocuğunu bir sürü kavganın gürültünün içerisinde büyütüp kendini mutsuzluğa mahkum edip alışkanlılarının ve korkularının adını seviyorum ya da çocugum için diye adlandırıp hayatı yaşamadan bitiren kadın erkek herkese çok kızıyorum. medeniyet bu kadar zor değil anlaşamayan savaşını verir herseyi dener ama makul bir süredede olmuyorsa bitirir anne babayı baba anneyi kötülemez çocuk için yapılacak en güzel şey iki tarafın bu süreci iyi yönetmesi ve ayrı bile olsak biz senin yanındayız mesajını vermesi benim düşüncem. 25 yıllık evliliğini bitiren bir abla tanıyorum24 yaslarında iki kızları vardı aldatılmış bırakmamış dayak yemiş hep sabretmiş çocuklar için diye 25 yıl sonra yine aldatıldıgı kadın için kocası kadını boşadı. bu kadın bütün güzel yıllarını cocugum için elalem ne der diye diye yedi btirdi evet kolay olmadı 45 yasında bir kadının boşanması resmen bu yastan sonra deyip deyip duruyordu ama üzerinden su an 3 sene geçti bu olayın 8 ay kadar cok zor günler yasadı ama şimdi cocuklar ona kızıyor neden biliyor musunuz? daha erken boşanmadığı için bu eziyete kendileriyle beraber onlarıda ortak ettiği için babalarının annelerini sevmediğini bile bile annelerinin ona tenezzül ettiği için şimdi babalarını daha cok seviyorlar çünkü o evde huzuru olmayan adam yüzünden kızlar hep annelerinin aglamalarına sahit olduklarından babaya kin güddüler. şimdi ise biliyorlar ki babaları annelerini sevmiyor onları değil kadın mutlu nafakasını alıyor yiyor içiyor sosyallesti bir ev hanımı olmasına ragmen yıllar sonra yüzü gülüyor ve tek pişmanlıgı daha erken boşanmamak. kısacası zor günler gecer hanım efendi olmuyorsa olmuyordur. hiç üzmeyin kendinizi

Allah yardımcınız olsun