Zaten once ortaligi kaldiran o usulden nefret eden ben artik cok kotu bakmiyorum ciddiyet iceren bir usul beni geriyor olsa gerek

Konuya nereden basliyacagimi bilmiyorum benzer seyler yasayanlari merak ediyorum. Yaptigim bir hareket oyle bir yere geliyor ki iyi amacli yaptigim halde kotu seylere aklima gelmiyecek seylere sebep oluyor. Kucuk bir hata yapsam buyuk hata yapmis gibi aci cekiyor ve isin icinden cikamiyorum. Istedigim seyler icin cok ugrastim olmadi hayirlisi dedim gectim fakat her sey cok anlamsizlasti soyle soyliyeyim meslegim icin ugrastim badireler atlattim olmadi erkek arkadasim olmadi ve diyorum ki artik olsa ne olucak ki... Ailem iyidir fakat annem de hakli kendi capinda duzenini kur diyor gorucu usulu biriyle gorusmek istemiyorum kendim de bulamadim sevecegim icime sinen biri olmadi. Karakter olarak da zor guvenen ve seven birisiyim ki calismadan baskasindan para alip onunla yasayamam yanlis anlasilmasin karakterim o yonde degil. Kendimi maneviyata verdim soyle dusunur oldum neden universite bitirdim ki keske onun yerine maneviyata yonelseydim zamanimi bosa harcamisim ve kendimi yipratmisim. Arkadas ve akrabalara baktigimda herkes is guc aile sahibi ben de suan biri bile yok ve bunun yaninda surekli hayir cevabi almam ve yaptiklarimin hep cig gibi buyumesi beni uzuyor yasayip gitsem ne olucak sanki tabi ki hayat zor ne dertleri olanlar var biliyorum ama nefes almak istiyorum ara sira guleyim istiyorum cok sey mi istiyorum. Hata bizler icin var ve yapmamiz normal ama sanki ben bedelini daha agir oduyorum ve bu beni kiriyor. Bir isimde cok ugrasmadan yipranmadan halolsun sans bir kere gulsun.. MariD Everybody forgives everybody for everything tek ayak

Zaten once ortaligi kaldiran o usulden nefret eden ben artik cok kotu bakmiyorum ciddiyet iceren bir usul beni geriyor olsa gerek. Fikriniz icin tesekkurler belki sans vermek lazim. _CaNanSu_

Herkes hayatta bazı dönemler kendini şanssız umutsuz amaçsız hisseder geçici bi durum emin olun sahip olduklarınıza baksanız mutlu olacak çok şeyiniz vardır emin olun

Evet ard arda gelmesinden ve durumun tekrar etmesinden dolayi yasadiklarim ve o ufak kirinti icin cabaliyorum.

Sizin yerinizde olmak isteyen o kadar çok kişi vardır ki, "keşke ben de onun gibi içime sinmeyen biriyle evlenmeseydim, şimdi bu halde olmazdım" diyen. O yüzden içinize sinen biriyle evlenmek için bekleyerek doğru yaptığınızı düşünüyorum. Görücü usulüne de baştan kurallarınızı koyarak sıcak bakabilirsiniz. Ailenize "bir kahve içerim ama sonunda beğenmezsem asla tek laf etmeyeceksiniz" diyerek yeni insanlarla görüşebilirsiniz. Doğru insanın karşınıza ne zaman nerede çıkacağı belli olmaz. En kötü ihtimalle yeni birini tanımış olursunuz.

Evet ev ortami yapiyor insani bolumum iyi bir bolum is gorusmelerine gittim fakat kendi tanidiklarini aliyorlar sizi cagirmalari formalite oluyor bu konuda hayal kirikligi yasadim. Aslinda ortamlara girdim guzel kizsin derler olgunsun derler fakat olmuyor zaten cogu kisinin iliskisi oluyor olmayani bulmak ve size uygunu bulmak cok zor yada bazilarina zor bilemedim. Evede kendimi kapatmak zorunda kaldim galiba cunku artik icimden bir ortama girmek gelmiyor sorulan sorular ve laf sokmalar insanlarin egolarini tatmin etmesindense yalniz kaliyim diyorum cunku ugrasmalarindan iyidir.

Uzaktan uzağa sempati duyduğum bir arkadaş:))) Biraz karamsar gördüm... Yaş kaç? Evlilik için geç kaldığını mı düşünüyorsun? Çalışıyor musun?

Seni teselli edecek olumlu bir dal arıyorsun ama olmayan bir dönemdesin sorun bu. Birini edindiğinde geçecek hepsi. Boşuna değildi, hepsinin sebebi ve gereği vardı. Yapman gereken sakince ve sabırla beklemek. Beklerken zihnini bir hobi ile kurs ile meşgul etsen, bu kadar çok düşünmesen iyi olur. Çok düşünmek de sağlıklı bir şey değil maalesef :)

Cok dusunmek iyi degil elden gelmiyor bazen sonu gelmiyor dogru tesekkurler.

:)) Hangi bölüm bitirdiniz? İş imkanı kısıtlı mı? Çalışıyor olsanız bu denli düşüncelere kapılmazdınız... Hem sosyalleştikçe karşınıza size uygun birileride çıkabilirdi... Ev hayatı bezdirir... Düşünmek için çok vaktiniz oluyor evde... Ve bu tarz düşüncelere kapılmanız normal...

Evet hiç şaşırmadım... Torpilin girmediği bir yer kaldımıki? Babadan Zengin değiliz veya arkamızda sağlam bir dayımız yok ki:)) İlişkisi olmayanı bulmak zor... Ve artık herkes herkesin eskisi:))) Artık ilişkilerde ciddiyet göremiyorum... Vıcık vıcık Herşey çok çabuk tüketiliyor... Çoğu ilişki evliliğe kadar gitmiyor bile... Veya evlendiniz diyelim... Tahammül de kalmadı... Bağlar çok çabuk koparılabiliyor... Kendinizi eve kapatmak zorunda kalmayın lütfen... Laf sokmalara kulakları tıkayın... Göğsünüzü gere gere çıkıp gezin, tozun... Elaleme neymiş! )

Sırf evlenmiş olmak için biriyle evlenmek çok saçma zaten. Mesleğiniz ile sıkıntı ne anlamadım lakin şu an içinde bulunduğunuz durum ve ruh haliniz; her şeyin üst üste gelmesinden dolayı. "Boşuna yapmışım, boşuna çabalamışım" diye düşünmeyin. Hiçbir çaba karşılıksız değildir. Yeter ki sabretmesini bilin. İnanın, inanırsanız en ufak bir umut kırıntısı hayatınızın gidişatını bir anda değiştirebilir.

Durumu cok guzel anlattiniz aslinda boyle olmasi normal diyorum. Ben zaten o gorusteyim de elalem beni biraksa iyi olucak. Desteginiz icin Tesekkurler.

Konuya nereden basliyacagimi bilmiyorum benzer seyler yasayanlari merak ediyorum

Duygularimiz karsilikli ben de size sempati duyuyorum :)) Yasim gec degil 26 biliyorum ama galiba birikmislikten oldu bir de evlilik pesinde kosan biri degilim uygunsa kurulmasi gereken bir kurum diye dusunuyorum. Destek olucak bir erkek arkadasim olsa iyi olurdu ve calismiyorum basarisizlik da baska seyler de olunca boyle oldum galiba.