Bir yeğenim var annane dede ile büyüdü 13 yaşına kadar babasını hiç görmedi Babasınında bir girişimi olmadı o zamana kadar Başkası ile hemen evlenmişti zaten Yanımızda sevgiyle büyüdü 6 7 yaşlarında babam nerede falan diyordu sonra hemen unutuyordu 13 yaşına geldiğinde annesine kızgınlığı başlamıştı o engel oluyor onun yüzünden babasız kaldı zamnedıyordu Babasına ulaşıp görüşmelerini sağladık İki üç kez gördükten sonra Bir daha gitmek istemediğini bizimle daha mutlu olduğunu söyledi Şimdi 19 yaşında baba kelimesinin hiçbir anlamı yok onun için Kısa dönemlerde anneye kızsalarda çocuklar herşeyi anlıyor zamanla hak veriyorlar Yeterki sen onun iyi büyümesi için elinden geleni yap Gerektiğinde psikoloğa götürmekten çekinme İlgisiz bi baba ile büyümektense yokluğu daha iyi Yanında olup sadece görüntüde var olması daha kötü

Varken yokluğunu yaşayacağına, hiç olmasın daha iyidir. Kötü anıları olmaz en azından. Çocukluğum babamla annem ayrılsın diye dua ederek geçti. Hiç sıkma canını sen mutlu ol ki kızın da mutlu olsun. bir günlük tut bence, kızım büyüdüğünde okur her şeyi anlar

Hiç düşünmeyin siz şimdi bunları, çocuklar büyüdükçe dillendikçe babalarda değişiyor çocuklarına daha düşkün oluyor. sizin gibi babada şuan bir sürecin içinde herşey düzene girsin oda evladıyla ilgilenecektir. Daha bunları düşünmek için çok erken anladığı yaşta hala baba aynıysa pedagog' a götürürsünüz.

Bi pedagoga git ve nasil yol izlemen gerektigini ögren...

görümcem aynı şekilde biri 1 biri 3 yasında ıken eşinden boşandı anane, anne, dayı ve dede sevgisi almış cocuklar ancak baba sevgileri hep eksik sizden rica edeceğim tek birşey var, bebeğiniz buyudugunde sakın babasını ona kötülemeyin görümcem ve eşimin ailesi bunu o babasız kalan cocuklara çok yapıyorlar ve ben inanılmaz üzülüyorum eşler anlaşamamış olabilir ama bebek/çocuk babasını kötü bilmesin ltf, bunu evladınıza yapmayın size de kolaylıklar dilerim Allah içinize ferahlık versin

boşanmanız gerektiğini konuşamadığınızı ve kızınızla ilgili sağlıklı olmuyacağını için ayrıldığınızı ve bu benzeri soruları bir pedagog konuşarak en sağlıklı şekli konuşabilirsiniz

Ve en onemlisi yanliz degilsiniz bunu sakin unutmayin, bu dunyada ve bu ulkede binlerce bekar anne var

Söz onu çok mutlu, huzurlu ve güvenli bir ortamda büyütürseniz o soruları sormaz.. Babam beni niye aramıyor dediğinde ona bahaneler bulmak yerine aynı soruyu siz ona sorarsanız, yani neden aramıyor ki derseniz kendi soruların cevabını kendi bulursa sizin sorumluluğunuz ortadan kalkar.. Eğer size tam anlamıyla güvenirse neden doğurdun, neden boşandın gibi sorular sormaz..

Ne yapsana babanın eksikliğini dolduramazsin bir süre sonra ne kadar alırsa da duruma hep bi eksiklik olacak ne yazıkki. Allah kolaylik versin.

tahminimce bu soruları 4-5 yaşlarında ancak sorar. o zaman da siz daha da dinçleşmiş, tecrübe edinmiş, daha güçlü bir kadın olarak en doğru cevapları verirsiniz. kaldı ki siz toparladıktan sonra inş. çocuk için de bir pedagog yardımı alırsınız. şu an için kendinize odaklanın. siz mutluysanız kuzu da mutludur.

Babasi insallah tahmin ettiginiz gibi davranmaz da kizinizda bu sorulari sormak zorunda kalmaz. Eger olurda hakli cikarsaniz yardim alin bir uzmandan cunku cocuk icin hele hele kiz cocugu icin baba cok onemli

Bunu düşünmek için bence çok erken. Henüz kızgınlık, kırgınlık aşamasındasınız. Sinirler yatışınca belli bir düzen oturur. Ben yaşamadım ama çevremde her türlüsünü gördüm. Çocuğu vermem diye süründürüp bir süre sonra çocuk nedir unutan, boşanırken sizin gibi dargın olup sonradan ilgili davranan... Önce ilgiliyken başkasıyla evlenince verdiği sözleri tutmayan, çocuk büyüyünce ilgisini kesen de gördüm. Şimdiden üzülmeyin, zamanla herşey değişir.

Iciniz rahat ilsun, hersey bitsin diyeceksiniz ki ohh iyi ki yapmisim cocugumu :) Onlar dunyanin en guzel seyi ve bir annenin en buyuk destekcileri, siz kendi kafanizdan bu dusunceleri atin, sonrasi daha kolay olacak inanin Ve bekar annelik gercekten guzeldir, googleda bi search yapin bekar anne blogu var takip edin, o annenin durumu farkli evlat edinmis ama cok guzel paylasimlarda bulunuyor

3 yasindan itibaren sormaya basliyorlar Bu sureci bir pedagog destegiyle atlatmanizi oneririm, her cocugun karakteri ve gelisimi farkli oldugu icin uzman destegi sart Dedeyle ayni evde olacak olmasi cok guzel cunku bir erkek figurune ihtiyaci olacak ve dede rol model olacak ona Anne babanizla ciddi bir konusma yapin, cocugun disiplinine ve egitimine kesinlikle karismamalari gerekiyor, onlar simaryan ilgi gosteren taraf olacak siz ise disiplin veren bunu anlamalari ve uygulamalari cok onemli Evet cok zor ama imkansiz degil, guclu olun, bekar anne olmak guzeldir :) beraber paylasacaginiz cok fazla sey ve biriktireceginiz tonlarla ani olacak, cok ozel bir iliskiniz olacak V3 sakin unutmayin siz kendinizi sucamazsaniz onun aklina bile gelmez sizi suclamak, bu tamamen yetiskinlere has bir dusunce sekli

3 yıllık ilişkimizin ardından evlenip 3yılın sonunda kötü bir şekilde boşanma aşamasındayız. Öyle ki şu an bir iletişimimiz hiçbir şekilde yok. Bu arada 10 aylık kızım var. Ailesinin dediğine göre eşim boşandıktan bir süre sonra evlenir, haliyle tümden kızımla iletişimini de keser. Zaten 2 haftadır görmek istememesinden belli ilgisizliği. Sorum şu ki babasız çocuk büyütmek zorunda kalan varsa tecrübelerinizi anlatabilir misiniz? Ailemle yaşayacağım, anneanne ve dede sevgisiyle büyüyecek, ben de çalışacağım ama aklı ermeye başlayınca "babam beni sevmiyor mu, neden beni doğurdun" gibi sorular sorduğunda nasıl ikna edebilirim? Boşanmanın olumsuzluğundan etkilenmeden bebeğimi büyütmek için neler yapabilirim, tavsiyeleriniz var mı? C captain price erkek

Kiz bebekleri daha sakin oluyor. Teyze dayi var mi? Onlar varsa daha kolay olur. Tabi ilgililerse. Aciklama konusunda acele etmeyin zamani geldiginde aciklama yaparsiniz. Hem o zamana kadar sartlar degisebilir. Tek tavsiyem zaten dusundugunuzu sanmiyorum, ikinci bir evlilik yaparken cok dikkatli dusunun. Hatta yapmayin en azindan kiziniz belli bir yasa gelene kadar.

Babayı veya baba tarafını kötülemek çocuğa yapılan bir yanlışlık olur bunun bilincindeyim. Kötü bir şey söylemek istemem asla ama nötr olabilirim. Mahkemenin izin verdiği görüşlerden fazlasını görmesini de isterim hatta yeter ki medeni bir şekilde çocuğu alsın, yetirsin ve iletişimimiz olsun. Korkularım var sadece ama inşallah korktuğum gibi olmaz. Hayırlısı demekten başka da bir şey gelmiyor elimden. Tüm çocuklar analı babalı sevgiyle büyüsün inşallah

Cok dogru bir yontem uygulamissiniz. Korumaci tavirla ya da bizi birakir mi diye endise ederek gorusmelerine engel olsaydiniz annesine kinlenecek, kafasindaki soru isaretleri artacakti. Konu sahibi, arkadasinki guzel bir ornek olmus.

kız çocuğu babay düşkün oluyor ama daha ufak olduğu için şanslısınız. aklı erecek bir yaşta olsaydı baya sıkıntı olurdu. benim eşimde bir iki günlük şehir dışına çıkıyor kızım 3,5 yaşında ve sürekli babam ne zaman gelcek diye sorup hüzünleniyor. 5 aylıkken ayrılma durumumuz olmuştu o zaman ben daha çok yıpranmıştım markette babasının kucağında çocuk görünce ben ağlamaya başlardım.

Kızınizin bu soruları sorabilirsiniz yaşa geldiğinde zaten siz biraz daha tecrübeli bir anne olacaksınız. Şartlar değişecek... Tamamen bir varsayım ile konuşuyorsunuz. Adam belki iki yıl arayıp sormayacak sonra aklı başına gelecek belki hiç bırakmayacak bilemeyiz. Dinginlesin. En zor durumlarda da bir psikolog dan destek alırsınız.

bunları pedagogla görüşün, daha sağlıklı olur.

Siz düşünmeyin o düşünsün, çünkü sonradan dank ediyor ailemizde örneği var. Yıllar sonra kızım da kızım diyecek ama kızınızın ona çok da fazla ihtiyacı olmayacak emin olun. Uygun yaşa geldiğinde pedagog eşliğinde tüm gerçekleri anlatırsınız.

Dedesi varmış. Babasının açlığını çok hissedeceğini düşünmüyorum. Benim kızım bir yaşında değildi ayrıldığımda. Ama çok şükür bir sıkıntısı olmadı.

Rabbim kolayliklar güzel günler nasip etsin.

onu da o zaman düşünürsünüz yahu. çocuklar annelerinin düşündüğünden daha dirayetili bence. illaki baba sevgisini arar ve durumu sorgular. o zaman da pedagog yardımı ile durumu açıklarsınız. sıkmayın canınızı.

allah onun kolayligini verir gercekten isteyene... cok sanslisiniz ki anne ve babaniz size destek... cevremde cok insan var... annesiz ya da babasiz cocuk buyutenn... hatta, o yuzden kullandigim sosyal paylasim sitelerinde anneler ya da babalar gununde kendini anne ya da baba gibi hisseden tum bireylerin gunune itafhen kutlama mesaj yazarim. sevgiler ve kolayliklar dilerim

Eşim işi sebebiyle ani beklenmedik zamanlarda göreve gidiyor ve gelmesi bazen uzun sürebiliyor. Misal yakında 10 ay gidecek ve sadece bi ara on gün gelebilecek belki biz onu bi ili kere günü birlik görmeye gidebilicez. Kızım 26 aylık. Babasına aşık geçtiğimiz ayrılık sürecinde ( 1 ay ) kızım parkta babasının salladığı çocuğu görünce benim babam nerde diye ağladı saatlerce. Neden babam yok neden babam yok. Hamileliğimin son ayı olduğu için bende çok duygusaldım. O yaşadığım acıyı tarif edemem. İnş eşin kızına önce ilgili davranıp sonra çocuğu ortada bırakmaz bunu ona yapmaz. Hiç ilgilenmezse yokluğunu hissetmez açığı kapatırsanız. Ama o baba sevgisinin tadına bi kez baktıysa çok zor olur. Allah yardımcın olsun.

Nefret ediyorum böyle erkeklerden İyi git evlen ne b. k yersen ye de, neden çocuğunu görmüyorsun?!? Allah kahretsin böylelerini okuyunca çok kızıyorum N nane_molla

sanırım her koşulda sorunlu bir evde çocuk büyütmekten iyi olacaktır. yaşı ilerlediğinde bu konuya içerlediğini fark ederseniz uzman desteği alırsınız ona göre davranırsınız şu aşamada bunları kafanıza takıp ekstra üzüntüye grimeyin bence annenin morali iyi olacak ki çocuk da iyi olsun

ne güzel iş ya tohumlarını saçmak ama boşanınca bi daha o çocuğu aramamak... bu konuda uzman birine danışmak lazım bence çünkü çok realist konuşursanız belki çocuğunuz kendini değersiz hisseder ya da çok avutursanız gelicek vs diye bu defa da hayal kırıklığına uğrayabilir biz boşandık diye derseniz sizi de suçlayabilir içten içe. boşandınız da babasından ayırdınız gibi. zor durum

Boşanma kararımız için vicdanım rahat. Daha önce olsaydı, acaba kurtarabilir miydim derdim ama şimdi boşanmaktan başka çare yok. Bebek olana kadar fena değildik ama bebekten sonra tahminimce ailesinin de gazlamasıyla evliliğimiz tepe taklak olmaya başlamıştı. Belki çok erken şimdiden bu soruyu sormam ama tek üzüntüm en çok etkilenenin masum bir bebek olması.

Kızınız biraz büyüdüğünde mutlaka soracak bu soruları. Yeğenimden biliyorum. Zaten çok nadir arardı 5 yaşından sonra hiç aramadı baba olacak herif. Bazen sorardı babam beni neden sevmiyor diye. Kahrolurdum bu soruya ne cevap verilir ki. Kolay olmayacağını söylemek isterim. Amacım sizi korkutmak değil ama eğer baba ilgisizse çocuklar için çok zor.

benim annem-babam ben 2 yaşını doldurmadan boşanmışlar ama bu yaşıma kadar neden babam yok demedim. cidden inanın demedim. annem bana çift ebeveynlik yaptı. dayım ve anneannem keza öyle. yokluğunu aratmadılar. bu faktörler çok önemli. baba olamaz kimse tabi ama aratmazsanız sıkıntı olacağını sanmıyorum. kız çocukları daha uysal oluyor.