ben de bir zamanlar öyleydim. terapiye gidiyordum iyi geldi. başka olaylarla da başıma geldi hayat içinde. belki onlar da güçlendirmiş olabilir beni bilemiyorum. ama şimdi zerresi yok. life is

Psikiyatrise gitmeye de mi cekindiniz acaba? Belki içinde bulunduğunuz durumdan kurtulmak o kadar da zor değildir. İyi bir doktor sayesinde kurtulursunuz belki. Çarşıya bile gidememek ciddi sorun.

Profesyonel destek almayı düşündünüz mü? İş hayatında bu olmuyor işte maalesef bazen düşünüyorum çalışmasaydım da böyle olur muydum diye belki biraz ama ortaya çıkmazdı belki. Utangaçım der geçerdim belki ama iş hayatında durumlar çok daha farklı boyutlara ulaşıyor.

Hep değil ama toplantılarda çok zorlanıyorum. Kaçma şansım olsa o ortamdan kaçarım o derece

Ben de birebir aynı durumdayım 1 ay oldu işe başlayalı memurum çok fazla stres oluyorum bitkisel sakinleştirici şuruplarla geçiştiriyorum şimdilik bir de evliyim çocuk düşünüyoruz ama hiçkimse bu durumumdan haberdar değil lisede başladı benim. normalde hiç böyle biri değildim ilkokul ortaokulda.. tüm önerilere açığım napabilirim bu sosyal fobi ve anksiyete için?sanki bende artık kemikleşti napsamda hiç geçmicek gibi. Ankaradayım önerilebilecek çok iyi psikoterapist ya da psikiyatrist var mı? Gerçekten aşırı yıpratıyor sf

maalesef tam bi illet sosyal fobi, keşke toplum karsisinda konusmaktan cekinmek kadar basit olsa... Pazara, çarşıya tek başima gidemiyorum bile ben. Bi işim var ama mutlaka önunde sonunda insanlar bi tuhaflik oldugunu seziyorlar bu yuzden sık sık tayin istiyorum;ara sokaklarda insan olmayan yerden gidiyorim ve yillar gectikce oturuyor bu hastalik o yuzden bence bi uzman destegi al, ben gittim ama yeterince cabalamadim

Evet kafaya takmamak çok önemli kendimize yapıyoruz ne olursa olsun önce kendimizi düşünmeliyiz aslınd bunun bilincindeyim.

Ben bilmiyorum bu durumu. ben çalışan bir kadınım toplantılarda mesela rahatım... Merakımdan soruyorum o an kafandaki düşünceler ne oluyor? Onlar etkilemesin? Ne biliym kötü görünüyorum, saçım bozuk gibi düşünceler gibi bir şeyler mi geliyor? defne-28

Ayni ben ya nasil utaniyorum aptallasiyorum bir gorsen normalde cenesi dusuk biriyimdir herkesle hemen arkadas olurum ama is guc kalabalik olunca bende iptal.. hatta biara magazaya is gorusmesine gitmistim ne alakaysa adama elimden heris gelir cok guzel duzenli calisirim hizliyim diyecegime ben anne oldugum icin her isi yaparim dedim adamin bakisi gozumun onunden gitmiyo yillardir sacmaliyorum hep boyle

Benim eşim toplum önünde konuşmamak için, sunum yapmamak icin üniversiteyi bırakmış. Siz düşünün artık.

Aman bosver çoğu insan böyle. Hatta bazi ünlü sarkicilar ve bazi oyuncular bile tir tir titriyorlar. İşte olay bu. Titresende morarip kizarsanda konuş. Herkes aman yanlis birsey konusmayayim aman rezil olmayayim duygusuna sahip kimse caktirmiyor. Kafana takma.

bana bakıyorlar hissi çok etkiliyor sanırım

söylediklerinizi araştıracağım teşekkür ederim . push ;

Aynı ben ilaç kullandım emdr seanslarına gittim ve bir de öğretmenim sınıfta hiç bir problem yaşamıyorum. Eskiye nazaran tabi daha iyiyim ama hala anksiyete yaşıyorum mesela toplantı olacak deyince beni bir endişe alıyor toplantı kötü geçmese de öncesi beni bitiriyor sf bende yerini anksiyeteye bıraktı.

Evet toplantı sunum zamanı çok fazla oluyor ama mesela patronla falan konuşacak olsam da oluyor.

Profesyonel yardım almanızı tavsiye ederim. Tek başınıza altından kalkmanız zor ve zaman alır.

Hafif bi antidepresan + beta blocker + psikoterapi sizin olayınızı çözer. B

Benimde Sosyal fobim var bazı konuları aştım ama hala toplum önünde Tek başıma konusma yapmak korkunç geliyor.

niye insanları bu kadar ciddiye alıyorsunuz. evde annene babana kardeşine karşı nasıl rahat konuşuyorsan onlara da öyle davran onların kardeşinden herhangi bir farklılığı yokki

Okuyorum araştırıyorum nasıl yenebilirim o an tamam ama kalabalık bir ortamda konuşacak olunca ben yine iptal oluyorum. Bata ellerim titremeye başlıyor sonra dizlerim kalp atışlarım kulağıma baskı yapıyor nefes alamıyorum ve o duruma devam edecek olursam sonu bayılma olacak sanırım. Üniversite mezunuyum çalışıyorum ama aşamıyorum. İlk başlarda telefonla konuşmaya korkardım yine zaman zaman insanlar yanımdayken korkuyorum telefonla konuşmaktan. Şimdi bir tık iyileşme var sanırım o konuda. Ama toplantı olduğu zaman bana söz gelmesin kimse bir şey sormasın diye dua ediyorum. Sorsalar o an iptal oluyorum. Ama yeni insanlarla tanışırken çok rahatım çok konuşurum. Sonradan bu korku sarıyor beni. Profesyonel destek almayı düşünüyorum ama şu an bütçem çok müsait değil. Tecrübesi olanlar varsa yardımcı olursa sevinirim. Kendimi eve insanlara kapatmak istemiyorum.

Allah sizi yaahiç güleceğim yoktu, gece gece ne güldüm sayenizde, Allah iyiliğinizi versin

Düzelir düzelir dert etmeyin

Bilemedim ki... Benim ilk toplantılarımda terlerdim heyecandan. Terlediğim anlaşılcak diye üdşünürken daha çok terlerdim. Ona benziyor gibi. Ama şimdi olmuyor. Sadece konuy aodaklanıyorum kafamda

Genel olarak duyduğum sf yerini anksiyete bırakıyormuş ben o evreye geçtim mi ayrımında değilim çok aslında. Meditasyonlara sardım bu aralar hep ilgilenirdim zaten ama sosyal fobi için bir meditasyona başladım 3 gün oldu sanki daha dik durmaya başladım ya da psikolojik bilmiyorum. elif-yalova

Korkularımızın üstüne gitmek en iyi çözüm galiba, herkes aynı durumda merak etmeyin. Öldürmeyen şey güçlendirirmiş, ilk başlarda ben de öyleydim ama konuşa konuşa alışıyorsunuz. Bende de var biraz, insanların peşinde koşmayı da sevmiyorum

Bende öyle Makesef

Zor ama zamanla aşabilirsiniz Kalabalığa karışmalısınız

Bunu tam olarak çözemedim aslında sebebini tespit edemedim. Bilgi yetersizliği olduğunu düşünmüyorum ya da güzel görünüp görünmeme de değil bi yerden sonra ki düşüncem kafamdan geçen şimdi konuşurken sesim titreyecek ve ne kadar öz güvenimin eksik olduğunu anlayacaklar oldu başka bir şey geçmiyor kafamdan. Bu yüzden söylediklerimi toparlayamıyorum çünkü heyecanlandım sesim titredi diye aklımdan geçiyor hemen. Daha da kötüsü eskiden çok oluyordu şimdi biraz daha nadir ama insanlarla göz göze gelince başım titriyor bu berbat birş ey.

Kaçmak çözüm değil gibi geliyor bana eşiniz kendine göre çözümü bulmuş civnilay hep yek, hep tek

Zaten bu sosyal fobi tanıdığın, çoğunlukla aynı ortamda bulunduğun insanlar arasında oluyor. Oraya da sıklıkla gitseniz başlayabilir. Bence destek alın.

anne olduğum için çok güldüm buna

Ben de okul hayatı boyunca hep öyleydim öğretmen bana bir soru sormasın ya da derse kaldırmasın diye gerilip, kızarıp dururdum biraz yapı biraz da yetiştirilme tarzıyla ilgili olduğunu düşünüyorum Yıllar sonra bu durum anksiyete halini aldı Artık ne insanları ne de olayları eskisi gibi takmıyorum kafaya çünkü ne yaparsak kendimize yapıyoruz

İşte o çaktırmama kısmını beceremiyorum ben heyecanımı kontrol edemiyorum maalesef

Kalabalığa karışma konusunda çok adımlarım oldu. Mesela kitap okumayı çok severim bir topluluk var heemn hemen bütün şehirlerde kitap okuyanlar toplanıyor belirlenen kitap üzerine sohbet vs şeklinde. İlk gittiğimde tek başıma gitmiştim. Aradım ben geliyorum diye çıktım gittim tek başıma tanımadığım onca insanın içerisine. O zaman heyecanlanmamıştım mesela ama nasıl olduğunu bilmiyorum. Yine olsun yine giderim ama zamanla değişiyor korkularım.

Umarım