Danışman hoca ailevi durumlara karışır mı bilmiyorum. Önceki mesajımda demek istediğim baban konuşmaya gelse dahi alnında zaten bu Desmondun babası yazmıyordur kim tanıyacak. Hadi ortalıkta bağırdı çağırdı diyelim bu durum onu rezil eder seni değil. Üniversite okuyan aklı başında insanlar bunu dert etmez. Kimsenin ailesi dört dörtlük değil.

okulunu bitir. bi işe gir. sonra ayrı eve çık. başka çaren yok.

Desmond kendi konumdan geldim buraya :) senin ailen daha da abartmis dediğin gibi, duşa karışmak nedir o şekilde? universite konusunda merkezi yerleştirme puanı ile geçiş var, notların iyi olmasa bile puanının yettiği bir uniye geçebiliyorsun sonradan. Ben bunu yapmıştım, kavgalarına, sorunlara artık dayanamayıp değiştirmiştim okulumu. Ki ilk okulum alanındaki en iyilerdendi. Psikolojik olarak depresyonda olduğunu hissediyorsan öncelikle psikolog/psikiyatriste git, ben keşke o zamanlar gitseymisim diyorum -aslinda gitmiştim de annem ilaçları bulup çöpe atmıştı-. Çünkü böyle donemlerle inatlaşma ve hüzünle yanlış kararlar verilebiliyor. Onun dışında biraz sert ol. Ben sert olduktan sonra daha da sınırda durmaya başladı ailem. Şimdi de hala bana evlenene kadar yok öyle rahatlık tarzı konuşuyorlar, konumda okumussundur, ben de öyle bir düşünceyi kabul etmiyorum diyorum, içimde binbir korku ama dıştan cesur gözükerek. Sessizlesiyorlar. Yapabilecegin en iyi şey okulunu bitirip güzel bir işe girmek. Ayrılabilir oradan ayril, olmuyorsa derslere odaklan. Üç maymunu oyna bir süre. Look Up Move on honey ;) Anneler

Sabır, başka yolun yok. Eline ekmeğini alıp ekonomik özgürlüğünü kazanıp durursun ancak karşılarında. Seninkilerin dilinden olmasa da benzer telden ben de çok sıkıştırıldım ailem tarafından. Benim de okuduğum kitaba karışıldı ve kestirip atıldı salt kitabın isimlerine bakılıp. Lise voleybol takımından çıktım bir sinirle, annem "Kıçın görünüyor o taytlarla" dedi diye. Çok inatlaştık, restleştik. Sonuç benim sinir hastası olmam, ailemin seneler sonra gelen pişmanlığı oldu. Dediğim gibi, senin ailenin telinden çalmadılar ama bizimkilerin de müziği bana uymazdı. Ben ne zaman ki çalıştım, yoluma baktım, o zaman sesleri yavaş yavaş azaldı. Azaldı diyorum çünkü annem hiçbir şartta susmuyor, evlendim çoluk çocuğa karıştım annem yine bilindik annem. Başka çıkış yok maalesef, sabır, ekonomik özgürlük Desmond. Ayrı eve basıp gitmesen de, eline paranı al, güzel bir yerde çalış, hayatına biri de girer, güzel bir beraberlik; her halükarda o evden çıkacaksın. Sadece güvencen olmalı, bu da para ile oluyor maalesef.

Artık onların iznine bakmicaksın bende babamla bir kavgadan sonra kedimide klıp dayımla yaşamaya başlamıştım ben ne okuyordum ne de çalışıyor 2,5 sene kadar sürdü senin iyi anlarım ne haldesin

Keşke gitseydim küçük kardeşim ve beni buraya bağlayan insan yüzünden gitmemeyi tercih etmiştim. A

Başına kötü şeyler gelen insanları genelde iyi anmaya çalışır bünyemiz. Ben ona bir şey olduğunda iyi adamdı demek istemiyorum ki diyemem de genele uymuyorum pek bu konuda. yuvarlanan asi bir panda

Şu mesajını okuyunca ne kadar da benziyoruz dedim. Aynı fikirdeyiz

Biliyorum ama kisa bir sure sonra, mezun olduktan sonra hayatini kendi istedigin dogrultuda idare edebilirsin, az biraz sabir

Daha 1. sınıftasınız yani 3 yıl daha var okulun bitmesine. Ben okurken hafta sonları standlarda çalışıyordum ve günlük iyi para alıyordum ayda 2 3 kez çalışsam harcligim çıkıyordu mesela. Siz de böyle işler yapabilirisiniz. Babanız çok cimriymis su faturasına her ay 20 tl aha da bu benim payım deyip verirsiniz mesela böylece dus almanıza bir şey diyemez. Evet yaptıkları yanlış asla savunmuyorum ama malesef maddi olarak bağımlı olduğunuz ve o evde yaşadığınız sürece onların borusu ötecek. O yüzden bi an önce çalışıp para kazanmaya bakın derim.

Yok bu kreasyon farkından falan farklı. Saf eziyet çektirme, hayattan soğutma arzusu. Sadece 'namus' olarak baktıkları bir şeyi namuslu bir şekilde evlerinden gelinlikle falan uğurlama düşüncesi. 12-13 yaşlarımdan beri böyle ayrıca yardım bile aldık. Doktorun karşısında gülerek ha böyle yapsam düzelecek yani diye tiye almışlığı falan var. H honey bunch Guru Anneler

açık yazacağım desmond, ayrı eve ya da yurda çıkamazsın, izin vermezler çalışsan da vermezler.. yapacağın ennn mantıklı şey notlarını yüksek tutup bir şekilde kapağı ülke dışına atmak.. bakma sen önce tırt-pırt 40 şey söylerler ama sonrasında kabul ederler.. yurt dışı yüksek lisans burslarına bak mutlaka bir yandan da yabancı dilini geliştir.. yoksa evlenene kadar böyle gider, zaten kendi kafalarından biriyle evlenmeni isterler..

Taşrali derken ne demek istediginizi anlayamadim. Biz de köy kökenliyiz. İzmir'in köylerindeniz. Babaanem ilkokul mezunuydu ama asla cahil degildi. Mesela bizim köyde misafir gelince çift geldi diyelim ki kari koca, yer yoksa erkek yere oturtulur, kadin yüksek bir yere oturtulur. Köylü milletin efendisidir. Aslinda Anadolu insani cahil filan değil. Medeniyet Anadolu'dan çıkmıs. Tarihi bir arastirsaniz. Daha sonra Arap kültürü bizi etkisi altina almis ve cahillesmisiz.

İşte ben onlardan olmak istemedim. Ki geç başladım zaten birinci yılım ve 22 yaşındayım. İster istemez hocalar farklı şeyler düşünecek. H honey bunch Guru Anneler

22-23 yaşında ki isyankar hallerim geldi aklıma. Benim babam da beni bir yerlerden alma konusunda çok ısrarcıydı. Gerçekten o anlarda bende çok öfkelenirdim. Sonra okul bitti evlendim. Babamı mumla aradım. Çalışmaya başladım. Boşandım ve yine ailemin yanına döndüm. 28 yaşındayım hala bir yere giderken babam mutlaka sorar Aileyle yaşıyorsan kurallara uyacaksın maalesef.

Ama bana kızma yahu. Sadece bana çok sempatik geldiniz. Babama bu yaşımda zincirlerini kırdırmaya çalışıyorum. İnan bu da başka bir zorluk. Ne olursa olsun benim babam benim başımın tacıdır. Ama dikkat et denize düşüpte yılana sarılma.:)

İnsanlar birbirlerini özellikle ailelerini, mutlu etmek adına uğraşırken; bana sahip olduğunu sanan insanlar, kurduğum ufak dünyadaki tüm huzuru silip atıyorlar. O kadar saçma geliyor ki düşünce tarzları ve yapmak istedikleri, küçük hesaplarla uğraştıklarını görünce onlardan o kadar uzaklaşıyor ve soğuyorum ki. 22 yaşıma basacağım bir buçuk hafta kadar sonra. Şu güne kadar birçok şeye burunlarını soktular, okuduğum kitabın türüne kadar karışmaktan bahsediyorum burada öyle alelade bir durum değil. Öyle bilinçli bir karışmak, oturup konuşmak da değil. Tehditler, şantajlarla yıldırdılar desem daha doğru olur. Karabasan gibi üzerimdeler. Ne kadar hayır öyle değil ben özgürüm burası bir Cumhuriyet devleti kimse kimsenin yaşam hakkını gasp edemez desem de benim en yakınlarım yaşama hakkımı gasp ediyor. Bu noktaya getiren olay ise; dün duş alırken babam gelmiş 'bu ne her gün her gün duş alınır mı' diye başlamış bunu lanet olası cimriliği yüzünden de yapıyor. Her neyse çıktım annem odaya geldi 'naptın sen bir şey mi yaptın delirmiş baban' falan diyor. Neyse o da geldi odanın kapısına 'okulunu, bölümünü yaz gidip hocalarla konuşacağım' diyor. 'Ben çocuk muyum dedim orası ilkokul lise mi?Gidip ne diyeceksin beni rezil edeceksin' falan dedim. Ya düşünsenize böyle bir şey olduğunu herkes bana ilginç bir canlıymışım gibi bakacak. Herkes acaba ne sorunlu bir kız ki buraya kadar geldi ebeveyni diye düşünecek. Hocaların gözündeki konumum yerle bir olacak. Ayrıca kimse ne kadar ilgili velisi var hocalar daha çok ilgi gösterir falan diye duyar kasmasın. Ne düşüneceklerini çok iyi biliyorum. Ya reşit bir insanın böyle bu durumda olması o kadar acı ki. Her zamanki gibi ben ben susmayıp kafa tutunca 'S G ' dedi. Ondan o kadar nefret ediyorum ki anlık da olsa ona karşı güzel şeyler hissettiğimde kendimden de nefret ediyorum. İstediğim hayatı yaşayamıyorum. Çalışmaya başla öyle yaşa diyenler falan olacak. Bu hayatımın en güzel anları. Öğrenciyim, gencim ama lanet olası şeyler yüzünden bunaltılıyorum, daralıyorum. Öyle ki bu evden çıkıp gitmekten başka çarem kalmadığını hissediyorum çoğu zaman. Bunun için maddi imkanım da gidecek yerim de yok. Oldu da gittim, onları kesinlikle kaybetmiş olacağım buna da cesaretim yok. Her yönden kaybetmiş hissediyorum. Ailesiyle iyi anlaşan insanlara bakıp bakıp iç geçirmekten bıktım. Ps; okuldan gelince her gün duş aldığım için cinsellikle ilgili şeyler ima ediliyor bu kadar bağnaz ve gericiler.

A anon Siz üniversiteye hazırlanıyordunuz, nereyi kazandınız? Umarım istediğiniz yer olmuştur. A

3 ogrenci kizin yanına 4. Olarak girebilirsin. Büyük şehirde değilsen böylece çok ekonomik olur, masrafları 4e bölmek. Tüm marketler, Koton'lar, LCW'ler ve tüm organizasyon firmaları part time öğrenci çalıştırıyorlar. Bu evde yaşasan bile çalışmak senin için daha iyi bir seçenek. Çünkü haftanın 3 günü çalışsin, 5 günü çalışıyorum dersin, kalan günler rahatça gezer eve geç gelebilirsin. Ya da dışarıda eglendigin zamanlar, arkadaşlarınla takildigin zamanlar arayıp 'depo sayımı bitmeden gelemeyecegim. Bugün fazla mesai var' dersin. Evdekileri yatmadan yatmaya gördüğün için daha az denk gelir daha az kavga edersin. Ve kendi paranı kazandığın için seni asalak gözüyle görmezler. Çalışmak bence tüm öğrencilerin yapması gereken birşey... Ayrıca ekonomi ne kadar kötü olsa da kendini tutan, masraflardan kisan bir öğrenci olursan kalabalık bir evde kendini idare edebilirsin. Ben mesela kucuk bir şehirde ogrenciydim. Ailem ben istemeden para gönderirdi , bursum kredim falan da vardı. Şehirdeki en ekonomik evlerden birini tuttum( 300 liraydı, pazArlikla 270 yapmıştık kirayı. İki kişi olduğumuzdan 135 oderdim aylık). Kaloriferi, sohbeni olmadığı için ucuzdu. Para gitmesin-zaten soğuk şehir diye buzdolabı almadım, çamaşır makinası TV falan zAten yoktu :) minimalist bir ev, laptopum internet bağlantım bile yoktu. Böylece tüm paramiz faturalara gitmemiş oldu^^ Devlet kredisiyle kirayı ve faturaları ödüyordum (200 liraydı o sene kredi). Bir yerden bulduğum 100 liralık bursla da ev alışverişi falan yapardık. Ailemin gönderdiği 100-150 lirayla cep harcligiyla da okuldaki yemek icmek-otobus parasi, sosyal ihtiyaçlari falan karşılardim. Krallar gibi de yaşardim yani o dörtyüz lirayla:) Ama kendime okul bitmeden 20 şehir gorme hedefi koymuştum :) bu yüzden de paraya ihtiyacım vardı. Her yerden kısarak yaşadığım için daha kısacak bir yerim kalmamıştı :) ben de palyacoluk yapmaya başlamıştım. Bazen palyacoluk, bazen yüz boyama, bazen hosteslik, bazen düğünlerde yer gösterici, ve bunun gibi bir ton saçma iş :) böylece bir şekilde kendimi döndürüp ailemden para almadan rahat rahat gezebilmiştim. Bence sen de yapabilirsin. Tabii ki, bugün herşey daha pahalli. Ama o sene asgari ücret 700 liraydı, şimdi 2000. Yani çalıştığın işten sana daha çok para verirler. Ayrıca o zaman 200'dü devlet kredisi, şimdi 500 Ucuz ev dersen İstanbul'un Bagcilarinda öğrenci arkadaşlarım 600 liraya kalıyordu geçen sene (3 kişi oturuyorlardı) yani arayan gerçekten bulabilir ekonomik ev. Bence herşey böyle bir aileyle yaşamaktan daha iyidir. Ben yapamam, edemem falan diye çok düşünme. Çalışmak senin şimdi de ilerleyen yıllarda da tek kurtuluşun olacak. Ailemizi seçemiyoruz maalesef. Senin payına da bunlar düşmüş. Ağla, sızla, üzül... Hiçbir etkisi olmaz. O yüzden hayatı bir yerden tutup değiştirmeye çalış bence. Kolay gelsin simdiden

Evden ayrılana kadar bu sıkıntıları yaşayacaksın. Burası gelişmiş bir avrupa ülkesi değil. Birkaç kuşak öncemiz eğitimsiz taşralı, ne bekliyorsunuz? Özgürlüğünüze, kişisel tercihlerinize saygı mı? İş yerinden para kazanıyoruz ama özel hayatımıza karışamazlar değil mi?

Ona da izin vermiyorlar yine de başvurmuştum çıksa bir şekilde gidecektim. A

Ergen psikoloğu. Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

dersin ama bu yaşta değil elbet... bende babamdan çok çekmişlerdenim.. Allah gani gani rahmet etsin babacağızımaa... şimdi 40 yaşındayım.. inan bana gölgeleri bile yetiyormuş.. kaybedince ve belirli bir yaşa gelince anlarsın.. anneni arada bırakmamak adına geleceğini okumakla kurtarmak adına biraz daha ılımlı sabırlı ol. baban sinirliyken öfkeliyken aynı şekilde karşıklık verme.. iyi bir anına denk geldiğince tatlıca söle ne sölemek istiyorsan. inan bana bir gün gelecek sana bu yaptıklarını anımsamayacak sadece güzel anlarınızın hayali kalacak sende.. ne olursa olsun ana baba yaa.. varlıkları yeter insana.

Pardon? Siz para aldığınız yerin kölesi mi oluyorsunuz? G

Danışman hocaya söyleyip biraz rahatsız edici bir konuşma yapmasını istemek geldi aklımdan. Kızınız 22 yaşına gelmiş böyle arkasında dolaşırsanız kendine güveni kırılır gibi falan. Ne derece dinler bilemiyorum ama belki kendini bir sorgular.

İzin istemeyecek ki. Çalışıp parasını kazanınca çatır çatır ayrılacak ailesinin yanından.

Milana kendimi bunlara rağmen geliştirdim ama yaşamayı her sevdiğimde önüme duvar gibi çıkmalarından nefret ediyorum. Yaşama isteğimi alıp götürüyorlar.

Babanem var iki kişi yaşıyorlar 3+1 evleri var söze gelince çok seviyorlar ama sorumluluk almaya gelince hiçbir şekilde yanaşmıyorlar. Yani Bibi bana sahip çıkacak bir büyüğüm de yok.

Kaçıncı seneniz bu 1 mi? Okul 4 yıllıksa başka yere geçmeye çalışın ya da yurt için uğraşın. Ciddi bir baskı altındasınız belli oluyor. En kötüsü bu baskılara boyun eğmeniz olur. Yorumlarda gördüm de asla bunu yapmayın.

Aileniz delirmiş, Allah kurtarsın

Desmond, hayatımızdaki bktan süreçler bizi iki seçeneğe yöneltir her zaman. Ya kendimizi salar, canımızın acısına odaklanarak kurban rolüne alışır ve kaybeden-yarım yamalak kalan olma yoluna gireriz, ya da tam da bu zamanda asılır acıya değil daha çok acı olmaması için geleceğe odaklanır ve kazanan olma yoluna gireriz. Anlıyorum, üst üste gelir moralin bozulur, sürekli aynı gergin hava psikolojini bozacak hale getirir seni ama önünde hala seni o evden çıkaracak bir kapı açık duruyor. Şimdi o kapının önünde dikilip ardına bakarsan olmaz. Kapıdan geçmen gerek. Finallerin de yoğunlaşman gereken tek şey şu an. İnadına asılmalısın. Biraz daha burada at stresini ama günü bitirmeden gözünün yaşını silip finallerine çalışmaya başla bir an evvel.

Oldu sağolun.

Ben sinirli, psikolojisi çok iyi olmayan, cahil bir baba gördüm. Evet huzursuz ediyor ama bence kötü bir baba değil. Birçok insanın babası bu söylediğiniz şeyleri yapıyor. Çok can sıkıcı ama aniden kaybetseniz çok üzülürsünüz ve yaptığı hiçbir kötü şey aklınıza gelmez inanın

Yurtta kalabilirsin başvurdun mu?

Yardım derken aile terapistine mi gittiniz A

Madem aileniz böyle başka şehire gitseydiniz keşke üni. için. Hata etmişsiniz aynı yerde kalarak. Bursla bile yurtta geçiminizi sağlardınız. Şimdi de ailenizle inatlaşmayın. Dinlemeyin onları. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Pardon ama nasıl bir tür isyankarlık yukarda paylaştıklarım? Benimle yaşıt insanlar 'nereye gitsek okuldan sonra, bu haftasonu neler yapsak' diye düşünürken benim uğraştıklarıma bakın. "Nasıl daha özgür hissedebilirim?" yalnızca bu. Bir miktar serzeniş de bunun için az bile. Babanızı bulmuşsunuz hiç bırakmayın bir daha bu arada :) Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

O üyeyi benim konuma da bekliyorum. Ateşler püskürebilirim. Oldu sürekli kendimizden ödün verelim. Kendimizi harcayalım onlar mutlu olsun diye. Onlar hiçbir şey yapmasın ama biz eksilmiyoruz çünkü.

Ben sana ne diycem, senin gibi kadinlari gorunce gurur duyuyorum ben sizlerle Icinde bulundugun aile ortamina gore kendini gelistirmis, toplumun buyuk kesiminden daha akilli, daha olgun, daha kulturlusun hemde bu yasinda Seni cok iyi anliyorum, en guzel senelerin bu baski ortaminda geciyor, ozgurluk, saygi duyulmak, evde huzur, sicak bir ortam ve en onemlisi sevgi istiyorsun ki zaten akli basinda her insan bunlari ister Ama bunlara sahip olmaman seni yildirmasin, kisa bir sure sonra mezun olup calismaya basladiginda cekip gidebilirsin ve istedigin herseye sahip olabilirsin ve inan bana ozgur olmak cok guzel bir duygu Sen cok akillisin desmund, zaten farkindaligin yuzunden bunlari hissediyorsun, baska turlu olsan ailenin baskisi sana bunlari hissettirmeyecekti, farkli olmak zordur ama iyidir de, guclu dur tatlim, gececek bugunler

bunun için zorlamayın ne yaparsanız yapın, dedim ya bu dönemde olmuyor maaalesef.. aynı duygulardan geçtim inanın.. babam evden br yere gidince uçuyordum.. başkalarının aile yaşantılarına özeniyordum.. ergen aklı çocukluk arkadaşıma beni evlatlık alsanız bile demişliğim var.. o kadar güzel bir ailesi vardı.. en çok da babası babaydı yaa. kulakları çınlasın.. ancak dediğim gibi bu duyguları zaman geçip belirli bir yaşa hem babanız hem de siz geldiğinizde anlayabilirsiniz. babanızda belirli bir yaşa geldiğinde o da üzülecek emin olun sizlere karşı böle davrandığı için.. biz kardeşler başta ben hiç konuşamadım babam bağırdığında evde terör estirdiğinde.. yine kardeşlerim arada konuşurdu ben onu bile yapamazdım.. susardım hep (( bugün yokluğu öle zor ki.. inan bana kelime yok yazabileceğim (( Allah kimsenin başına vermesin. boğazım düğüm düğüm.. özür dilerim bu kadar meşgul ettiğim için.. keşke yıllar sonra da sizinle görüşebilsek babanızla olan durumu bilebilsem.. şayet o güne gelirseniz Allah sağlık sıhhat versin anarsınız beni.. tek bir tavsiye mümkün olduğunca sessiz kalın ne kendinizi ne annenizi çünkü hep arada anneler kalıyor. biz de çoğu zaman öleydi. evde huzursuzluk çıkmaması için siz üstünüze düşeni yapın.. inanın hepsi geçecek ve sağlık olsun da ne güzel günleriniz olacak babanızla ailenizle.. kıymetini bilin bu günlerinizin.. ona karşı hissettiğiniz duygularda kendinizi suçlamayın içinizden hangi duygunuz geçiyorsa onu da yaşayın.

Birçok aile böyle emin ol. Baş kaldıran genç sayısı arttı, çünkü; artık daha bilinçli herkes. Hakkını, sınırlarını, yaşama özgürlüğünü biliyor. Ama ailenin olduğu jenerasyon hala aynı, hala o bildikleri kafada. Değiştiremezsin, hakkın olan şeyi talep etsende alamazsın onlardan. Belki part-time bir işe girip ev dışında daha çok kalabilirsin. Okuldan sonrada direk işe başlar, ayrı eve çıkaraın.

Çok zor bir durum tahmin edebiliyorum. Senin burada tek odaklanman gereken okulun ve geleceğin. Evden çıkıp gitmek için başka yollara sapmasın aklın. Kendi geleceğini kurduğunda istediğin insanları alırsın hayatına. Aslında çalışsan hem kendi paranı harcayıp söz sahibi yapmazsın hemde bu kız bize muhtaç değil diye bir adım geri dururlar. Okula falan gelirlerse de senin rezil olacak bir durumun yok. Hocalar ne aileler görüyor ilk gelen seninkiler olmayacaktır. Ailen rezil olur sen değil.

Aileni değiştiremezsin ancak keşke zıtlasmak yerine orta yolu bulmaya calıssan en azından ayrı eve cıkana kadar Tabiki düşünceler jenerasyon farkından kaynaklı olucak bicogumuz yasamısızdır Ancak bu kadar nefret edecek kadar kendinizi doldurmasaydınız keşke onlarda kendi caglarında yasadıklarını yasatmak istiyorlar farkında değiller devrin değiştiğinin Kötülüğünü istemiyorlar emin ol sadece bizim devrimizi kabullenemiyorlar Oturup adam akıllı güzel güzel konussanız halledebilirsiniz gibi geldi Yokuspokus

Belki ilerde ben de sizin gibi hissedeceğim bilmiyorum. Sarılacak bir yılan bile yok çevremde, istesem de yapamam yani..

İnanın insan yerine koymuyor özellikle babam. Artıkmışım gibi davranıyor. Ailem tarafından böyle bir muamele görüyorum. Anlamıyorum sorun bende mi? Ama yok ben kimsenin etlisine sütlüsüne karışmam, herkes bildiği, istediği ve mutlu olduğu şekilde yaşasın isterim. Şu an sinirden ve elimden bir şey gelemediği için ağlıyorum. Oysa finallerim var ona çalışmalıyım. A

Ekonomik özgürlüğün yok. Onların kölesisin. Milana22

Benim babam yoktu annemle lise dönemimde boşandılar maddi yardımı asla olmadı annem büyütü okuttu liseden itibaren yazları ve okul zamanları part time çalıştım tezgahtarlık yaptım garsonluk yaptım okudum tamam aile sorunlu olabilir de sen de çabalayabilirsin yani onlar yapmıyorsa sen yap sınavım var da bahane değil ne sınavlar gördük uykusuz yorgun

Üniversiteye kayıt için babamla gitmiştik. Amfiye grup grup alıyorlardı öğrencileri. sıram gelince kapıya yöneldim, görüşürüz baba dedim. Ben de geliyorum dedi. Çok utanmıştım. Bi tek benim ebeveynim içeri girmek istemişti. Kapıdaki görevli babamı durdurdu, amca siz burada bekleyin dedi. Olur mu ben onun babasıyım dedi. Evet ama o artık kendi işini kendi halledecek öğrenci olan o dedi görevli. Babam hala arkamdan ama o reşit değil yapamaz diye söyleniyordu. Okula hocalarımla konuşmaya geldiğini düşünemiyorum çok utanırdım. Üniversitede görevli biri olarak da ana babası gelip hocayla ders/not konuşanları da çok yadırgıyorum. Kazık kadar öğrenci kendi işini halledemiyor diye geçiriyorum içimden. Keşke şehir dışı üniversite kazanıp gitseydin