merhaba katılıyorum sana insanlara artık güvenilmiyo canilik diz boyu aileden başkası yalan bence

Nefret etme... Kalbine o duyguyu sokma, seni mutsuz eden insanların yanında etrafında olmasındansa yalnız ol.. Çünkü; Ben öyleyim ve daha da mutluyum...

Kimse benim kimsesizliğimden cesaret bulmasın, en güçlü anımdır yalnızlığım! Çünkü ben daima tek başıma iktidarım... en sevdiğim sözlerden birtanesi... bu dünyada kötü insanlarda var iyi insanlarda... herkes bir yol yöntem tutturmuş gidiyor... şu hayatta tek bir gerçek var o da ailen... annen-baban varsa kardeşlerin... gerisi yalan... hatta bir filmde şöyle bir replik vardı asla unutmam, unutmayacağım ; "Sana bir şey söyleyeyim. Bu dünyada ya üzersin ya da üzülürsün. Bu yüzden de böylesi kokuşmuş bi dünyada güvenebileceğin bişeylere ihtiyac duyarsın. Peki bu ne biliyor musun? Aile tabiki. Bunun dışında kalan herkes er yada geç seni sırtından bıçaklayacaktır...

arkadas konusunu diyorsan kesinlikle daha beter... bir kere yabanci insanlarla konustugun dil bile ayni olmadigindan ne kadar yakin olursan ol arada hep bir duvar oluyor, kulturel acidan mesela... ayrica burada arkadasliklar daha mesafeli, daha soguk ve sanki daha cikar uzerine kurulmus... bizdeki gibi arkadasliklar yapmak zor ulke disinda...

maalesef bende 30 lu yaşlarıma yaklaştığım bu dönemlerimde pek çok kayıp verdiğimi düşünüp yalnızlaştığımı hissediyorum... lafa gelince herkes ben varım derde, görünüşte bişiy yoktur... bir sürü dert dinle, otur acıyı sevinci paylaş... sana gelince susar herkes, kapılar yüzüne kapanır gibi.. en güzeli insanın sosyallikten kopmadan kendiyle barışık, arkadaş olabilmesi.. kimseden fayda yok bunu görüyorum... ve bırak herkes herkes için istediğini desin düşünsün, eden ettiği kadar buluyor.. iyilik eken iyilik bulur zaten... insanları tanımak güç gerçekten... M

sizin drumunuz daha zormuş yaa başka ulkede olmak

canim bosver sen bildigin yolda yurumeye devam et, o sagdakini soldakini cekistiren dedikodu yapan bencil tipleri hayatinin her alaninda goreceksin. isyerlerinde komsularinda bunlardan bol bol olacak. sen kendini oldugun gibi muhafaza et bir sekilde birseyler yoluna giriyor ilerde. arkadaslik dedigin zaten belli bir yasa kadar suruyor canim 30una dogru geldiginde sagina soluna bakiyorsun etrafinda pek kimse kalmamis, herkes evlilik coluk cocuk derdine dusuyor. arkadasim icin canimi veririm falan bunlar bos sozler, hele bir sevgili bulsunlar yuzune bile bakmayacaklar senin. bosver canim sen, hayatta sen onlardan daha basarili olursun eger bu gozlemci analitik sagduyulu bilincli kimligini kaybetmezsen. uzulme gencliginin guzelliginin kiymetini bil, keyfini cikar, bu yillari ileride cok ozleyeceksin. . push ;

herkesi kendim gibi gördüğüm için bu kadar hayal kırıklığına uğrayıp bunları yazdım aynı düşünceleri paylaşmıyoruz. yine de yorum için tşkler.

yalnız olma konusunda yalnız değilmişim en başta yazımı yazarken sanki herkesi yargılamış gibi olmuşum ama herkes değil tabiki de belki de karşıma gelecekte iyi birileri çıkar hala umudum var:) M

Nefret etmeyin... İnsan deyip geçmeyi öğrenin... Rahat edersiniz... Herkes en çok kendini düşünür... Siz ne yapmış olursanız olun!!! resusitasyon

hem de nasil... ne son sor ne ben soyleyeyim yani... K

benim de candan ayni ulkede yasadigim tek bir arkadasim yok... hepsi fasa fiso arkadasliklar... onemsiz yani... turkiyeden bir kiz geldi ayni sehre... onunla iyi oluruz diye dusunmustum ama onunla da olamadik... her 2 lafin birinde kocasi... kocasi kocasi kocasi kocasi... evliligi evliligi... mutlulugu... surekli bir seyleri ovuyor... bana bir kere bile gormedigim adami surekli ovup duruyor fenalik geliyor... kendini ovuyor... yemeklerini ovuyor... kilosunu ovuyor (ki ben daha zayifim :86: )akliniza gelebilecek her sey... boyle kibirli insanlara asla sicak olamiyorum... yeni evli diye boyledir dicem ama sanmiyorum, huyu boyle sanirim... bir de muhafazakar biri yani... bir yere gel desem gelmez ama beni cagirir gitmemi ister... insanlar cok ilginclesti artik... hic eskisi gibi degil... B

Nefret etmek dışında bende aynı duyguları paylaşıyorum. Sanırım fazla duygusal olanlar, fazla kırılgan oluyor Fazla doğrucu olanlar, insanları olduğu gibi kabul etmekte zorlanıyor Fazla merhametli olanlar, fazla verici oluyor herkesin derdiyle dertlenip aynı hassasiyeti karşı taraftan da bekleyip hayal kırıklığına uğruyor ve kendisini kendi kabuğuna çekmeye başlıyor ve yalnız kalıyor L lotus89 Prof. Yaşam Koçu Anneler