Güzel kardeşim şimdi yan konudan geldigimden ya benim kafa dağınık ya sizin kafanız biraz dağılmış. Kendinize anormal demissiniz. Öncelikle Lutfen kendinizi bu şekilde yaftalamayın. Kardesimi anormal olduguna inandirisam diye bir cümleniz de var ki şaşkınlıkla okudum. Bunlari yapmayin. Değerli bir bireysiniz. Unutmayin herkesin yetenekleri meziyetleri vardır. Sizin de keşfedilmeyi bekleyen kim bilir hangi yönleriniz vardır. Altin yere dusmekle pul olmaz ama önce siz degerinizin farkina varin. Esyalariniza sahip çıkın. Baktiniz kar havası hic tartismayin kardesinizle annenizle, zamanla siz dengeyi oturttugunuz zaman hersey daha guzel olacak. Ailecek psikolojik destek almaniz hem sizin hem kardesinizin hem tum ailenin yararina olur.

tatlıısnız. mutlu oldum. stjyrdrdiceksiniz

Size sarılasım geldi. Ne güzel tıp okuyorsunuz, bitirince evden ayrılırsınız. Sabredin ama lütfen kendinizi de sevin.

özel alanım var. ama aynı evde olunca yine sorunlara maruz kalıyorum doğal olarak. anlatabilsem bu kadar bıkar mıydım. kavgalarımız bile bu ikisi beni üzüyor bi de sen üzme oluyor. övgülerim de hiç sesini çıkarmadın ama bu ikisi evin huzurunu kaçırıyor oluyor. U umran80

anormal değil de norml değilsin denildi. o yüzden bu ifadeyi kullandım. tıptan vazgeçme fikrine uzak değilim. stjyrdrdiceksiniz

kendim için elimden geleni yapacağım. teşekkür ederim.

Okulu bitirip o evden ve aileden uzaklaşın, yoksa doktorluk gibi ağır bir mesleği icra edemezsiniz. Böyle bozuk sinirlerle olmaz, hayatınıza mal olur. Telefonunuzu geri alın, telefon sizin. Psikolojik destekle güçlü olmayı öğrenmeniz gerek. Allah yardımcınız olsun.

Anne babaların hep güçlü olmasını, hiç hata yapmamasını istiyoruz ama onlar da sıradan birer insan. Senin benim gibi çocukluk travmaları olan insanlar. Emin ol çoğunun sadece bedeni büyümüş kafa hala küçük belki sevgisiz ve ilgisizlikle yoğrulmuş. Sana tavsiyem anne babandan ya da ailenden uzaklaşma. Ama onları iyileştireceğim diye de kendini telef etme. Aile içinde kendine düşen görevleri yap ve kendine özel bir alan da oluşturmaya çalış. Bir de anne ya da baban hangisine daha yakın hissediyorsan konuşup anlatmaya çalış. Yoksa ailenden kopar bir ömür bunun mutsuzluğunu

güçlüsünüz siz. gelecekle ilgili iyi dilekleriniz için teşekkür ederim. sizi de tebrik ederim. U umran80

Canım benim, güzel kızım... Ne yazık ki her anne anaç olmuyor. Eminim sen sevgi dolu ve saygılı bir anne olacaksın... Hepimiz anlaşılmak, onaylanmak, kabul görmek istiyoruz; bu yaşamsal bir istek ama uzun yıllar sonra bir gün anlayacaksın ki kendini sevmekle başlıyor her şey. Kimse dinlemesin, kendine anlat. Seni anlayacak birileri de mutlaka zamanla hayatında yer edinecektir. Geçecek merak etme

Canım emin ol sen anormal değilsin sadece sevgi ve ilgiden yoksun kalmışsın Maşallah ne güzel tıp fakültesini kazanmışsın helal olsun sana Ailenle çok fazla konuşmamaya çalış anladığım kadarıyla konuştuğunuz zaman işler sizin için iyi olmuyor az muhabbet kurarak okulunu bitirmeye bak sonrasında kendi ayakların üzerinde durursun zaten ben buna eminim bu kadar tartışmalı bir ailede tıp kazanan biri kafasına koyduğunu başarır. Kardeşinden telefonunu al sana lazım olduğunu söyle vermek zorunda çünkü senin telefonun. He bide ilerde iyi yerlere geldiğinde ailen sana yanaşabilir seni sömürmeye çalışabilir tavrını netleştirmen lazım o zamanlar geldiğinde asla kendini suçlu hissetme. Burada olur musun o zamanlar ben olur muyum bilmiyorum ama şimdiden yazmak istedim. Seni en temel ihtiyaç olan sevgiden mahrum bırakan insanlara hiçbir şey borçlu değilsin çocuğu sınava hazırlanıyor diye dış dünyaya kendini kapatanlar var tüm planlarını çocuğuna göre yapanlar var senin ailen sana bunları yapmamış bunları unutma olur mu. Doğurup karnını doyurmak anne baba olmak için yeterli özellikler değil bana göre. Sen çok kıymetlisin canım benim lütfen kendinde bir sorun arama sorun sen değilsin buna emin ol ❤

Zeka olmasa kazanman imkansız sende matematiksel zeka varmış algilamasan nasıl kazanacaksın azim büyük bir etken olmasa zekada bir işe yaramaz hepsi bir bütün kimseye bakma yolun uzun başarmaya odaklan her şey çok güzel olucak inşallah ruhundaki yaralari sarmaya çalış U umran80

Mutlaka destek alın. Terapi görün. Kendinizi iyileştirmeye bakın. stjyrdrdiceksiniz

teşekkür ederim.

Yazınızda kendinizi "anormal" olarak etiketlemişsiniz. Kendinizi veya başkalarını etiketlemeyiniz, hele kendinizi neyle etiketlerseniz ona mahkum edersiniz. Siz anormal değil yaşadığı travmalar sonucu kabuğuna çekilmiş ve değersizlik sorunuyla baş etmeye çalışan birisiniz diyelim. tıp gibi kazanması zor okuması daha zor bir bölümde olmanız hala mücadeleye devam ettiğinizi gösterir. Ailenizin ilgisini sevgisini yanlış gösterme sorunu var belli ki, size pahalı şeyler alıyorlar, kardeşinizi zeki diye size övüyorlar vs belki kendince sizi böyle takdir ediyorlar ama bilmiyorlar ki bu saçma tavırları hem ailenizle sizin aranızda hem de kardeşler arasında problemlere sebep oluyor. Okulunuzun kaç senesi var? Aileyle aynı şehirde misiniz veya başka şehirde mi? stjyrdrdiceksiniz

yaklaşık nisan mayıs ayından itibaren telefonum kardeşim tarafından alıkonuldu bi nevi. kendi telefonu bozuk olduğu için ben benimkini 1 2 haftalığına almasına ve çok ihtiyacı olduğu anlarda alması için izin verdim. ancak biraz depresyonda olduğumdan ve kendi değersizliğimi çokça dile getirdiğimden kardeşim galiba benim telefona ihtiyacım olmadığını düşündü. çünkü telefonu alma nedeni de kendi için çok önemli işlerdi. karşısında aciz bi insan görünce kendi değerinin büyüsüne mi kapıldı da bu kadar duyrasız oldu bilmiyorum. zaten onun da annem gibi narsist olduğunu düşünüyorum. biraz aile hayatımızdan bahsedeyim. ilkokulda annemi çok zorlamışım. o yüzden bana hep bi tepkili. ben ilkokul yıllarımı hatırlayamıyorum kimin için daha travmatik acaba anne! bana daha geçen aylarda zeki olduğunu düşünmüyorum sadece sorumluluk sahibi ve azimlisin ama kardeşin zeki bence o senin kadar çalışmasa da olur tarzı bi şey dedi. tıp kazanmama rağmen... lisemde de yetersizliğim had safhadaydı. bundan farklı gitmedi. yani ne kadar kötü geçirebilirsem o kadar kötü geçirdim o 4 senemi ve içime attım hep. üniversitede ufak bi aydınlanma yaşadım. çünkü artık kafam rahattı. kafam rahat olunca yaşadıklarımı anlayıp depresyona girdim. yani özet olarak anormalim. asıl konumuz olan kardeşimden bahsedicem telefonumu alıkoyandan, zeki olandan değil. bu kardeşimin ciddi psikolojik sorunları olduunu düşünüyorum, yüzüne de söyledim. ama psikolojisinin bozuk olduğuna onu inandırırsam çok kötü delirecek diye korkuyorum. o yüzden biraz da telefonun bu kadar uzun süre onda kalması olayını büyütmedim. bi insan verebiirse verir değil mi? şimdi kardeşim annemle hiç anlaşamazdı. kardeşime annem vuruyordu lisede şöyle ki. ben eve gelirdim eve geldiğimde kardeşimin kolu, bileği mor ve ranzada uyurken annemi de yatak odasında uyurken evi çıt çıkmayan bi sessizlikte bulurdum. kardeşimle aynı odada kaldığımızdan ister istemez hep kavgalara şahit oluyordum 12. sınıfta sınav senemde bile kavga ederlerdi. saygı yoktu evde. annemle kavgaları kardeşim onu eleştirdiği için olurdu. annem eleştiriden nefret eder. kardeşimde biraz gıcık tip lafını hiç esirgemez. yani ömür boyu kavga edebilme potansiyellleri var bu ikisinin hatta üçünün. babam da az değil. o da bu kardeşime çok karıştı şunu yapamazsın bunu yapamazsın iki ters hareket görse or mu olacaksın derdi. bir diğer benim için travmatik olan kavga da 6 da banyoya girdiği için servise geç kalacaktı bu yüzden babam sabah sinirleip ranzamızın ayağına vurmuştu ve kırılmıştı. neyse ailecek iletişimimiz kötü. konuşmazsak sıkıntı yok ama. ben konuşmayan, sinen örneğiyim bu ailenin bu anlattığım kardeşim de car car konuşan. bu car car konuşan tarafından hakkım çok yeniyor ama küçüklüğünden beri hem annem hem babam ona kötü davrandığından ve travma bıraktığından kızamıyorum ona. bi nevi ona anne babalık yapmak istiyorum. ama telefon işinin de suyu çıktı. sizce haklı mıyım.(aramızda 13 ay var yaş olarak) bu arada annemin benden zeki olduğunu düşündüğü kardeşimi de pamuklara sardığı söylenemez. genel olarak sevgisiz. babam da öyle. ama bize gelince mükemmel anneler bbalar. siz aile görmemişsniz nankörler kafasındalar. ve mesela evdee sadece bana pahalı şey alınır nedenini sorduğumda onlar çalışmadı onlar bi şey hak etmiyor diyerek aldıklarını bana verirler. neden sana veriyorlar elin kolun yok mu derseniz evet ben de yetesizlikle mücadele ettiğimden hiçbir şeyi kendime layık görmem. o yüzden elimde ne varsa son 9 10 yıldır annemler benim yerime düşünüp emrivaki yapıp almışlardır. konu dağınık oldu. görüşlerinizi ve sorularınızı bekliyorum

. tıp kazandığımda da mutlu olamamıştım o sevinç de içimde kaldı. o kadar yükün altından çıkmıştım ama daha da yüklü bi süreç beni bekliyordu. ama geç de olsa kendimle gurur duyuyorum. teşekkür ettim.

ders çalışırsam geçer. teşekkür ederim.

Bence psikolojik destek alın aileniz yüzünden hem okulu hem de evde olanların yükünü kaldıramazsaniz eğer yazık olur size, okulu bitirmeye gayret edin daha sonra da koşarak uzaklaşın o evden kardeşiniz de masum bence kendini savunmak la iyi yapıyor gibi o anne babaya karşı, telefon konusunda haklısınız bişey diyemiyorum fakat kardeşinizle aynı kaderi paylaşıyorsunuz hem ablalık hem annelik yapıp kendinize yakın tutun. Bu arada tebrik etmeden geçemeyeceğim tıp okumak herkesin harcı

bu hale gelmemin sebebi matematik. aslında iyi olduğum bi konu yokmuş ilkokulda. emek verince en iyi dersim oldu sonradan. üni sınavında fulle yakın yapmıştım. bu arada annemin bi ağrıma giden lafını da söyleyim ilkokulda arkadaşınla seni türkçe sınavına çalıştırdım arkadaşın 100 aldı sen 50. benim suçum ne o zaman demişti. R Rowena

Tıp okurken neden o evdesiniz. Benim yegense tip okuyor hep istanbuldaydi aileden uzak. Şimdi de California da evde hiç

Her şeyi kafana takma canım benim annem de bana saf diyo ama ben öğretmen olfim hatta kpss bile kazandım sistem kurbanı olmasam yıllardır memur olucaktim hala saf diyo kardeşin zeki sen sadece çalışkansin diyerek büyüttü beni beceriksiz aptal gerizekalı sen beceremezsin ehliyet alamazsın üni okuyamazsin taksam şimdi travmalariyla uğraşan hasta bir kadın olurum ama güçlü ikinci bebeğini bekleyen bir anneyim onların ebeveynligi okadar biz iyi ebeveyn olucaz yara açan değil gönül saran güç veren onlarla yaralarimizi kapatıcaz bunları hep düşün kk ablam böyle demişti de bol bol çalış oku guclen çok iyi bir doktor ol sonra çok iyi es ve anne olucaksin ne derse desin kim bilir onu nasıl buyuttulerde sana böyle yapıyor sen çok akıllı bir kızsin bunları değil umutla geleceği düşün

siz de umarım. aslında yurda çıkmak istediğimi söyledim. sırf bu yüzden okuluma yakın yere taşındılar. sorun yer değildi. ben gerçekten sizinle yapamıyorum desem de anlamıyorlar. sinir krizi geçirdim yeter diye bağırdım.1 2 gün sonra böyle bir konu açmamışım gibi evdeki fix kavgalardanmışçasına devam ettiler. çünkü bizde evde kavga olur bayağı sesli 2 saat sonra hiçbir şey omamış gibi konşurlar. yıllarca adapte olamadım zaten buna. içime attım ben. kendi derdim olsa da sustum ben de kavga çıkarmayım diye. cotard sendromu The official Jane Doe. Anneler

Ben tekefonun başkalarına verılmesıne cok karsıyım. Siz tıp kazanmıssınız. Bazı aıleler boyle. Yalnız deılsınız. Ne guzel bır meslegınız olucak ve kurtulacaksınız. Ya kurtulamayanlar. Ben sızınle gurur duydum

Öncelikle kendi subjektif yorumumu söyleyeyim, tıp fakültesi kazanmak için evet azim ve çalışmak çok önemli fakat zeka da bir o kadar önemli bir unsur. Yani size o azmin karşılığını verebilecek zekaya sahipsiniz ki, o okulu kazanmışsınız bu bir. İkincisi, evet o aileden uzaklaşmak zorundasınız. Öyle veya böyle. Hayatımızdaki zehirli insanlardan her kim olursa olsun uzaklaşmak, bizim kendimize borcumuzdur. Mesleğiniz insanla ilgili. İnsanın belki en savunmasız, en sade haliyle ilgili hatta. Bir hekim olarak çok fazla şey görecek ve deneyimleyeceksiniz. Sağlam sinirler size ileride çok lazım olacak, o yüzden bugüne kadar olan olmuş fakat artık kendinize ve psikolojinize sahip çıkmanız gerekiyor. Maalesef ailemizi seçemiyoruz. Bazılarımız hayata geriden başlıyoruz, bu değişmeyecek. İnsanın ilk sığınağı anne babasıdır. Fakat onların size sığınak olmayacağı bu kadar belliyken, bunu kabullenmemek sadece zaman kaybetmektir. Belli başlı duygulara saplanıp kalırsınız. Size diyorum fakat ben benzer şeyleri 28 yaşında ancak kabullenebildim, siz benim kadar geç kalmayın derim. Çünkü inanılmaz ozgurlestim sanki üstümde koca bir ağırlık vardı da çekip aldım gibi oldu. Sonuç olarak yine aynı yere geliyoruz, kendinizi o ortamdan çekip çıkarmanız gerekiyor. Sizde bir anormallik yok. Olsaydı bu yaşananlar size normal gelirdi, sorgulamazdınız. Mümkünse profesyonel destek de size iyi gelecektir. Umarım çok mutlu olursunuz ❤

Çok ıyı bır doktor

teşekkür ederim. öyle tipler değiler. başarı haricinde bi şey beklemiyorlar. söylerler de paranız ilgilendirmez diye. aslında onlara sorduğumda bizim dünyamız evlatlarımız diyorlar ama kime göre neye göre. galiba sürekli aynı ortamda olmak buna sebep oldu. genel olrak dış dünyaya

en büyük pişmanlığım bu ama inanın elim çalışmaya gitmedi. stjyrdrdiceksiniz

iki güzel söze o kkadar hasret kaldım ki. yorumunuzu ağlayarak okudum. anneme az biraz çıtlatmıştım kendimi negatifiklerinden bıktım deyip odama göndermişti. ondan sonra çok kötü olup soyutlandım zaten. arkadaşım kalmamıştı bari anneme açayım dedim kendimi. olmadı. ama kardeşim dinledi beni. o biraz rhatlatmıştı beni aylar önce.

Evet gerçekten çok güzel bir terapi boş bırakma kendini ödevin yoksa tekrar yap ingilizce çalış vs fee fi fo Ya hep ya

teşekkür ederim. sarılmış kadar oldunuz. . push ; stjyrdrdiceksiniz

kardeşimin babam ve annemle arası iyileşti liseden sonra. sadece rutin olrak kavga ederler. sonra hiçbir şey olmamış gibi yaşarlar. alıştılar buna. kardeşim 4 aydır telefonumun onda olmasına da alıştı. bu arada yakın zamanda sinir krizi geçirdiğimde evdeki huzursuzluğun sebebi olduğumu ve hiçbir sorunumuz olmadığını söyledi telefon hala ondayken. yeni telefon almaya karar verdim ben. hem kendim için de bi şey yapmış olurum. fikirleriniz için teşekkür ederim. U umran80