Önce kendinizle barışın. Her halinizi sevin. Kısık sesinizi de sevin. Ben bana yeterim dediginiz an başlar özgüven. Sonra insanlarda sizi farkeder. Heyecan yapmayın hic bir ortamda hic kimsenin sizden bir fazlası yok bunu bilin.

Merhaba kizlar. 26 yasindayim. benim sorunum özguven eksikligi. teke tek insanlarla iyim sohbet ederim ama kalabalikta konusamiyorum. universitedeyken hoca sunum yaptirmişti nasil yaptm hatirlamiyorum bile heyecandan. insanlar yuz guzelligimi cok begeniyor gozlerimin cok dikkat cektigini soyluyorlar. bi yere girdigim zaman her yerimi inceliyor insanlar. bende bundan rahatszlik duydugum icin zamanla bende bi takıntı olustu. biri bakarken acaba benim su an neremi inceliyor da ne dusunuyor diye icimden geciyor surekli. Konusurken sacmaliyorum acaba rezil oldum mu diyorum. saygın biriyle ya da benden buyuk biriyle muhabbet edince kasıntıdan kemiklerim agriyor. rahat olamiyorum. bazi insanlar mesela hocayla cok samimi olurken ben saygidan dolayi ciddi duruyorum. disarida kalabalik icinde de ayniyim. o yuzden beni kendini begenmis burnu havada sanip sevmiyorlar. Zamanla tanidikca ay sen hic boyle bi insan degilmişsin diyorlar. birine birsey sorcagim zman sorsam mi acaba diye cekine cekine bi hal oldum. aslinda ne var ki karsidaki de insan diyip pat pat konusamiyorum. Universitedeyken bildigim soruyu sırf kalabalik diye cevaplayamiyordum. Sesim zaten cok kısık beni duymuyor kimse. sohbetin dışında kaliyorum kimse beni ciddiye almiyor. uyum saglayamiyorum. kucukken ailevi cok problemimiz oldu. bazen ona bagliyorum. annem de oyledir. cok sessizdir. zamaninda o da cok sey yasadi. ingilizce kursuna yazildim yok dil sinavi icin. kayit yaptirirken iceri girdim herkes birbiri ile aile gibi sicacik ortam. simdiden beni tedirginlik sardı. ders baslayinca napicam nasil davranicam ya beni sevmezlerse. ilk gidince ne yapayim bu kez uni zamani gibi olmak istemiyorum. bu kiz da ne sempatikmiş demelerini istiyorum artik. benim size sorum ben ozguvenimi nasil kazanirim. doktora psikiyatriye gitmek degil de sizin yaptiginiz ve gercekten ise yarayan birseyler var mi sunu yap bunu yapma diyebileceginiz, bana vereceginiz taktikler var mi. bana bu konuda yardimci olur musunuz havali- Ömür sanıldığı kadar uzun değil... tek ayak

Önceden ben de öyleydim bazı konularda.. Mesela bir kafeye girsem bişy yesem herkes bana bakıyor tuhaf görünüyorum diye düşünürdüm.. Çalışıp para kazanınca geçti o düşünceler.. Kendime sürekli şunu telkin ederim. Insanlar hakkında ne düşünürse düşünsün boşver. Tuhaf görünmüyorsun herkes gibisin.. Herkesin kafasında kendi işleri vs var aslında herkes için o kadar da önemli değiliz. Kimsenin fazlası yok. Hatta kendime şunu derdim.. Sen girdiği sınavlarda başarılı olan işi olan kitap okuyan başarılı biriism. Yaptığıni çoğu kimse yapamıyor. Kendinle gurur duy. Bu şekilde internette vs özgüven için neler yapılabilir önerileri var bakabilirsiniz

Evet herkes eşit bende kendime bunu diyorum ama iste ortama girince olmuyor. sanki hele bu da konusmaya başlamiş derlermiş gibi hissediyorum. bu yaştan sonra olmaz diyorum en basinda olcakti diyorum. dil kursu yeni ortam. artik onlara kendimi boyle tanitmak istemiyorum Manolya-- Popüler