Hayatımızdaki "EN"ler güzel bir başlık olmuş. Hemen aklıma "EN"çok yaptığım dalgınlık geldi :) Her seferinde eşimle kendimin çay bardaklarını karıştırıyorum. O bol şekerli bense yok denecek kadar az şekerli içeriz. Çayımızada şekerlerini ölçümüze göre atıp öyle getiririm. Fakat her seferinde ya o ya ben ilk yudumda ayy bu ne deyip bardaklarımızı değiştiririz. Neden bilmiyorum sürekli dikkat ediyorum ama yine yine yapıyorum aynı dalgınlığı. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Arkadaşlar gelin burada hayatımızın "EN"lerini paylaşalım... En çok güldüğünüz, yer yarılsa içine girsem dediğiniz, en çok korktuğunuz :18:, en çok üzüldüğünüz veya en mutlu olduğunuz anlar:92:... Kısacası bütün "EN"lerimizi paylaşalım burada... Keyifli bir topik olacağını ümit ediyorum. Eğlenceli sohbetlerrr :119: Masalsularam Sakın beni bırakma... tek ayak

Konunuz İlgili Başlığa Taşınmıştır..

Ben hemen başlıyorummm... Küçükken sınıfta gülmekten altıma kaçırmıştım çok utanmıştımmm Uyku sersemi yaptığım saçmalıkların haddi hesabı yoktur... Bi sabah gene uyku sersemi uyandım akşamdan sıkma yapmıştım onu almak için mutfağa gittim baktım telefonumun şarjı bitiyor, şarj aletini aldım ve kendimi telefonu yerken sıkmayı da şarja takmaya çalışırken buldum Oldum olası ağlayan insana dayanamam bi şekilde teselli vermeye çalışırım ancaki çocuk aklımla vermeye çalıştığım teselli hayli gülünçtü... O zamanlar hamile bayanların yolda yürürlerken bebeklerini düşürdüklerini ve bunu nasıl farketmediklerini anlayamazdım. :26: Çok sorumsuz oldukları için kızardım üstüne üstlük. Karşı komşumuz çocuğunu düşürmüştü, yanına gittik annemle, kanepede uzanmış ağlıyordu Ayşe Teyzeciğim dedim, neden ağlıyorsunuz? Gezdiğiniz yerlere bir baksak belki buluruz diyerek teselli vermeye çalışmıştım, o haldeki kadın katıla katıla gülmüştü buna... Aklıma geldikçe yazacağımmm :81:

Türk kahvesi içesim geldiğinde mutlaka yapacak başka işim oluyor ve taşırıyorum ah bu huyumu sevmiyorum sonra ocak temizle Masalsularam Sakın beni bırakma... tek ayak

Geçen yıl en çok üzüldüğüm konu rahmetlı babamdan kalan plaklar vardı 70 li 8 0 li yıllardan annem eski dolabını eskiciye verirken plaklarıda vermiş anneme sordum sen bu babamdan kalan plakları neden verdin diye dediği artık toz almaktan bıktım Masalsularam Sakın beni bırakma... tek ayak

gercekten cok üzücü.. dayanamazdim..

kafamın dalgın olduğu, iş aramakla cebelleştiğim, izini sanını bilmediğim bir sanayi sitesinde kaybolduğumu sandığım yağmurlu bir günde hiç tanımadığım bir adamın arabasına binmiştim.. nasıl bir boş bulunmadır hala düşündükçe çıldırmamak elde değil...:26: çok korkmuştum gerçekten, acayip çaresizdim, kendime kızıyordum bir yandan... hala daha aklıma gelir... bir diğeri de üniversite de silahlı bir çatışmanın tam ortasından sağlam çıktığım da şok geçirmek üzereydim... kafamın kenarından sıyrılırken o mermiler, nasıl hayatta kalmıştım bilmiyorum... her şey bir anlık işte... gazetede üçüncü sayfa haberi olmaktan Allah ın bir lütfuyla kurtulmuştum deryaf Hamdolsun Ya

Taniştiğim bir beyfendi ile ilk kez ve ılk tanıştığımız gun ozel baş başa kahve içmeye çıkmıştık sohbet edıyorduk vs vs bende ayağamın üstüne oturmuştum koltukta bagdaş kurar gıbı ondan sonra kendısıne dedım ben bır laobaya gıdıp gelıcem ve tam yurumeye baslarken PATTT! dıye yere duştum starbucks dakı herkezzzz bana bakıyordu ayağam uyuşmuş! pufff! yerdeyken ben ona baktım o bana baktı ondan sonra bana sordu ıyımısın bende tamam dedım bırsey olmadı laobaya gıttım ondan sonra hemen ordan cıkmak ıstedım ve cok utanmıstım ama hala benden hoslanıyor galıba cunku sonra beraber gulduk şakalaştık duşmemın hakkında ve ordan çıktıkdan sonra nargıleye davet ettı 3 saat orda geçtı

bu çok hoşmuş gerçektennn ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Üzücü olmuş gerçekten.. Gidenlerden kalan tek şey hatıraları... Masalsularam Sakın beni bırakma... tek ayak

ayy inanamıyorummmm çok korkunççç :18: ama sende akıllıymışsın ha o bardak nerden geldi aklına belkide kötü niyetli biri girmek istedi sessizce ama o bardak ses yapıp sen bağırınca etraftan duyulur diye gitti ayyy ALLAH korusun YARABBİM:18: canım dikkat et yalnız yaşıyomuşsun birde hatta gece yatarkende kapığı kilitle:18: resusitasyon

gecen hafta sözlü bir sinavim vardi, haftalardir bir arkadasla haril haril calisiyoruz.. her sabah erkenden üniversitenin kütüphanesine gidiyoruz, genelde herkes orada calisir. kütüphane 3 katli, ve sinav dönemlerinde tiklim tiklim doludur hic bos masa ve sandalye olmaz. hep erkenden giderdim oturacak yer bulmak icin. Sinava iki gün vardi ve ben o gün yer bulamamistim. kütüphanenin her bir katinda danisma yeri vardir, yani kütüphanenin yardimcilari orada oturur ve ögrencilere sorularinda yardimci olurlar.. neyse ben yer bulamayinca gittim üst kattaki danisma yerine oturdum, cünkü orasi aylardir kullanilmiyor... esyalarimizi cikardik ve calisiyoruz, baktim bir cocuk geliyor, hic afedersiniz demeden wc ́yi sordu bende söyledim yerini ve devam calistim, baktim yarim saat sonra yine biri geliyor ve yine wc ́yi soruyor... gelen soruyor giden soruyor, megersem bizi danisman sanmislar, jeton yeni düsüyor tabiki, gülmekten yerlere yikiliyoruz... biz o gün hic calisamadik, sürekli birileri geliyordu.. ve en sonunda artik sinirlenerek herkese " biz burada ders calisiyoruz artik rahat birakin bizi " demeye basladik... bu duruma gülsemmi aglasammi :)