aten kolaylikla olmuyormus. Tup bebek cok zahmetli ve masrafli. Ben sizin yerinizde olsam korunmamaya devam eder, olursa mutlu olur olmazsa da kafamda o defteri kapatırım ilerleyen yıllarda. Sonucta bir cocugunuz var, ikinci olsun diye israrci olmaya gerek yok. Korunmayin olursa yine de sizi sevindirir

Atanıp öyle denerdim yerinde olsam küçük bebekle yada hamileyken kim uğraşacak. korunmayın madem zor oluyor o arada siz kpss çalışın gidişata göre karar verin. ben tek çocuğu bırak hiç çocuk diyorum ama sizin aklınızda varmış zaten kardeş fikri nasip olmamış bence içinizden gitmez o istek eğer imkanınız varsa kardeşi olsun ama yoksa dünyanın sonu değil. kardeş asıl yaşlılıkta lazım anne baba gidince bir tutunacak dal olur insana ama kızınız belki aile kuracak onlara tutunacak falan bunu kimse bilemez birde kardeşin hayırsız veya sağlıksız olması durumu var destek olsunlar derken yükte olabilir yani bilmiyorum bence insan bu kadarda gelecek odaklı düşünmemeli birde çocuk için değilde kendiniz istiyorsanız yapın kardeşi. mesela benim kardeşim çok iyidir hoştur çok severim kendisini ama yıllardır onun psikolojik problemleriyle akademik başarısının kötü olmasıyla ilgili şeylerle uğraşıyoruz ailece onun problemlerinden yorulduk yani benim ailemle geçireceğim kaliteli zamandan o kadar çok çaldı ki artık bazen keşke tek çocuk olsaydım dediğim zamanlar oluyor.

Seni en iyi yine kendin tanırsın. Çocuk 30'da da yapılır 40'da da. Önemli olan bakacak mentalin ve ekonomik gücün var mı? Çalışmıyor olmak zaten bir dönem canını sıkmış. Birde tedaviydi kürtajdi zaten bunlar zaten insanı yoran şeyler. Tekrar aynı şeyleri hisseder miyim diye sorun kendinize?

Benim için bu devirde tek çocuk yeterli rabbim hep ona sağlık versin diyordum. Oğlum 3 yaşına girdi iş hayatına başladım düzenimiz oturdu oğlum bu düzene alıştı derken süpriz bir şekilde hamile olduğumu öğrendim ve hala tam anlamıyla adapte olamadım ilk gün okdr ağladım ki şimdi korkumdan alışamıyorum rabbim o günkü isyanıma karşılık ya alırsa benden diye eşimde çift taraflı varikosel vardı amilyat oldu çok zor hamile kaldım hele 2. Düşünsek yine uzun süreçten geçersiz diye düşünüyorduk yani demem o ki istediğimiz kadar plan yapalım kısmetimizde yoksa yicek lokması yoksa yıllar heba olur kısmeti varsa gelecek o zaten

Ben bu sebepten bile hiç çocuk istemiyorum. 2. Çocuğu asla düşünemezdim.

Kendinizde bakacak gücü bulabiliyorsanız, gerçekten bunu çok istiyorsanız ve tekrar yaşayabileceğiniz olumsuzlukları atlatabileceğinize inanıyorsanız bence yapın. Bu eşinizle birlikte vermeniz gereken bir karar. Yani bunu önceden beridir çok istediyseniz ve içinizde kalacaksa ve de bakıp da ilgilenebilecek gücü kendinizde buluyorsanız deneyin. Ama yok kendimi o kadar hazır hissetmiyorum, ilgilenmem, geçinmek zor olacak, işimde yükselmek benim için daha önemli diyorsanız da vazgeçebilirsiniz. Biz ne desek de önemli olan sizin ne hissedip, ne düşündüğünüz ve de neyi daha çok istediğiniz.

Cok gecmis olsun Bana biraz garip geldi, kpss ile atanmak gibi bir hedef belirlemişken, ustelik 6 sene okudum cocukla evde oyun oynuyorum diye kendinizi de elestirirken, yeniden çocuk sahibi olmayi dusunmeniz. Zaten cocuk çocuk diye senelerinizi gecirmissiniz, bence isinize gucunuze bakin artık. Atandiktan sonra gene cocuk dusunurseniz denersiniz. Yaşınız kırkı da gecmis gibi dönüm noktasindayim modunuzdan da çıkın bence. Bu düşünceniz kpssden vazgecip cocuk yapmak icin bahaneden ote bir sey değil gibi, kendinizi böyle motive ediyor olabilirsiniz. Ama yapmayin daha 30 yasindaymissiniz cok gencsiniz. Hakkinizda hayirlisi olsun, allah gonlunuze gore versin

Benim çevremde tek çocukta kalmak isteyen herkesin geniş ailesi var çocugunun akran kuzenleri vs zaten birlikte buyuyup arkadaşlik ediyolar diye düsünüyolar. Yaş olarak düsünmeyin sanirim cocugunuz zaten kücük şuanda, biraz iyileşin toparlanin öyle karar verin.

Haklısınız aslında bilgisayar reklamına bile ağlıyorum bu ara hormonlar beni ele geçirmiş olabilir.

Çok teşekkür ederim kızlar gerçekten çok aklı selim cevaplar okudum. Tabiki de son kararı vermek bana kalmış ama bu konuda fikirlerinizi merak etmiştim. Bi arkadaşın dediği gibi dönüm noktası olarak düşünmeyip akışına bırakmak en iyisi sanırım. Ama önceliğim kariyer olacak buna tamamen emin oldum. Ben durumum iyi olsa bile kocamın eline bakan ondan haçlık alan biri olmak istemiyorum. Kendi işim kendi maaşım olsun istiyorum çünkü ben böyle biriyim U

Niye dönüm noktası olsun? Oturun sınava çalışın. Bebek isteğiniz varsa korunmayin. Zihniniz rahat oldu mu hamile de kalırsınız. Ben oglumu 35 yaşımda doğurdum. Yani kpss'ye çalışın, atanmaya bakın. Belki Allah iki mutluluğu bir arada yaşatır...

Çok geçmiş olsun. Benim için tek çocuk yeterli mesela bu ülkenin şartlarına, kendi kapasiteme göre yeterli geliyor. Ama herkes farklıdır siz bakabileceğinizi düşünüyorsanız bunun arkasından gidebilirsiniz. Ya da kariyere odaklanıp korunmayıp olursanız şansınıza olur. Belki o süre içinde belli bir miktar para biriktirmiş olursunuz gelecek günler için

Çalışmaya başlamadan 2. Çocuğu düşünmeyin derim. Çok elzem değil bence pişman olacağınızı da sanmıyorum ama ileride isterseniz yaşınız daha genç.

kesinlikle tüp bebek süreci çok yıpratıcı. ilk tüp bebek tedavimde hiç bilmeden başlamıştım o yüzden bi şekilde geçti. ama şu an neyle karşılaşacağımı bildiğim için hiç cesaret edemiyorum. soralbeysu

Geçmiş olsun en kısa zamanda iyileşirsiniz inşallah. Ben bunu kendime göre yazacağım. Benim yaş 40'a yakın birkaç yıldır evliyim, çocuğum yok. Biraz geç evlendim öyle kısmet oldu ama hiçbir zaman çocuk diye özlem çekmedim. Allah bağışlasın kızınız varmış dünyalar kadar seviyorsunuzdur. Onsuz bir hayat size çok boş geliyordur, bunlar çok güzel duygular olmalı. Ama sizinle bu konuda aynı duygu seviyesinde hiçbir zaman olamam. Çünkü deneyimlemedim. Eğer çocuğum olmadi diyelim sizin deneyiminizde hiç olamayacağım. Kardeş sevgisi de böyle. Mesela benim 1 tane kardeşim var, çok seviyorum iyi ki var.. ama arkadaşım tek çocuk. Kardeş sevgisini ona anlatınca ona bu sevgi abartı geliyor. Gerek var mı kardeşe diyor. Onu yargılamam çünkü hiç kardeşi olmamış hiç deneyimlememis o sevgiyi anlamıyor. Sizin 2. Çocuğunuz olsa gene çok seversiniz ama kızınız eğer hiç kardeşi olmazsa çok da eksikliğini hissetmeyecek. Çünkü deneyimlememis olacak. Deneyimlemediğin şeyin eksikliğini gerçek anlamda hiç bilemezsin. Bana da çocuksuz nasil yaşıyorsun diyorlar gayet güzel yaşıyorum vallahi diyorum :) Çocuğu olanlar gibi hissetmem mümkün değil. O yüzden çocuk konusunda kendinize göre karar verin. Bir çocuk sahibi daha olmak istiyorsanız olsun. Yalnız bir şey sormak istiyorum.. Bir gelir kalemi eve giriyor diyorsunuz. 3 kişisiniz, 2 çocuk daha gelecekti. 5 kişi tek gelir gerçekten geçinebilecek miydiniz? Bizde 2 maaş var, ev kirası yok, biz anca geçiniyoruz ki çocuk masrafı yok. Kedimiz vardı maalesef yaşlılıktan vefat etti onun masrafı da artık yok. Çok çocuklu aileler bu ekonomide ne kadar bütçe ile geçiniyor çok merak ediyorum. Bunu yargılamak için sormadım. Gerçekten merak ettim. Çocuk konusunda sizin kararınızı daha önemli buluyorum. Çocuk aklı bu ileride de 5 yaşındaki çocuğun aklına uyulup çocuk yapılır mı ne yaptınız niye yaptınız der. O yüzden sizin ve eşinizin kararı bence çocuk konusunda belirleyici olmalı.

Lütfen bunu kimseye sormayın. Ve bugün bir karar almayın. Zamana bırakın. Daha bugün kürtaj olmuşsunuz. Hormonlar hala nirvana.

Ben kalabalık aile olmayı seçtim. Bu yolda ilerliyorum. Sizin kalbiniz ne diyor? Eğer meslek ağır basıyorsa tabi ki de mesleğinize odaklanın. succulentaski

Çok geçmiş olsun Bende senin durumuna benzer durun yaşadım, geçen sene dış gebelik yaşadım ve sağ tüpüm alındı. Bana normal yollar zor olur tüp bebek deneyin dedi doktorum ileride pişman olmamak için tüp bebek denedim oda kimyasal gebelik ile sonuçlandı Ben senin yaşlarında iken kesinlikle istemiyorum diyordum, şuan 36 yaşındayım öyle düşündüğüm için inan çok pişmanım çünkü 35 yaşından sonra çok zor oluyor bu süreçler. Şuan gözümde o kadar büyüyor ki eşim ikinci tüp bebeği deneyelim diyor ama ben artık istemiyorum tüp bebek yıpratıcı bir süreç ve ben dış gebelikten sonra psikolojik olarak zor zamanlar yaşadım hala daha yaşıyorum benim kızım 11 yaşında bu arada Eğer maddi olarak imkanın varsa ve içinde geliyorsa erteleme derim zira yaşın ilerledikçe pişman olma durumun var ve iş işten geçiyor U

Öncelikle çok geçmiş olsun. Daha yeni kürtaj olmuşsunuz ilk önce toparlanmaya çalışın. Karar sizin ama bence sadece kariyerinize odaklanın. Yani tek önceliğiniz kariyeriniz olmalı. İlerde ikinci çocuğunuz olursa olur olmazsa da dünyanın sonu değil.

Başınız sağolsun ve geçmiş olsun şuan 1 çocuğunuz var akışına bırakın toparlanin 2. Çocuk eğer kismette varsa zaten olabilir. Strese gerek yok. Şuan için eğer kariyer çalışma vb. Yapacaksanız kafanızı da bi dinleyip dağıtmış olursunuz.

Bence kpss çalış çocuğu da oluruna bırak. 30 birşey değil ki. Şimdiki aklım olsa ilk çocuğu 35 de hemen ardından ikinci çocuğu yapar 20leri ve 30larin başını keyifle gecirirdim

Benim oğlum tek çocuk öyle de kalacak hayırlısıyla inşallah Pişman değilim ama bu benimle alakalı Ne psikolojik ne maddi ne manevi hiç bir şekilde yokum :)

tek çocuk için bile yıllardır uğraşıyoruz. bende iki cocuk taraftarıyım ama olmuyorsa zorlamanın anlamı yok. devlette aşılama düşünebilirsiniz.

Ben olsam once atanir sonra 2. cocugu dusunurdum. Bu sure icinde de sıkı sıkıya korunurdum. Ikizler icinde basiniz sagolsun, Allah bir daha boyle bir aciyla sinamasin sizi

İşte malesef içimdeki heves bu mental yorgunluk yüzünden gölgelendi. hero_gril Hayallerinizin sesini kısmayın Anneler

Gecmis olsun oncelikle ama neden kısa surede menopoza girecek gibi bir dusunceye kapıldınız ki.. Daha yasınız cok genc. Bir evladınız varmıs saglıcakla buyutun onu inş. Normal yolla hamile kalabiliyorsunuz demek ki zamanı geldiginde nasibinizde varsa yine Allah bir mucize gonderir ins. İkinci cocuk için kızınızın okula baslamasını bekleyebilirsiniz bu sure içinde de kpss ye çalışırsınız ve atamanız da olursa ins tekrar gebelik için tedaviye veya denemelere baslarsınız. Bu surecte ayrıca ikinci cocugu gercekten isteyip istemediginize de karar verirsiniz simdi ki gibi kararsız olmazsınız. Hakkınızda en hayırlısı olsun inş.

Öncelikle geçmiş olsun. Ben 30 yaşındayken daha ilk çocuğumu kucağıma almıştım. Kendinize kafanızı dinlemek için zaman verin.

çocuk kararı başkasına göre verilmez. bakacak olan sensin, kendini yeterli görüyorsan doğuracaksın hazır değilsen yapma, çocuğa da kendine de zarar. ama sanırım hiç kimse tam kendini hazır hissedip de çocuk yapmıyor orası da ayrı mesele.

Bence akışa bırakın, hayat kendi karar versin. Çabalamayın, ama korunmayın da. Bebek gelecekse, kendi gelsin. Zorlamadan, tüp bebek filan işlerine girişmeden. Gelirse de hayırlısı, gelmezse de hayırlısı...

bence sal olursa olur kafasına gir bir tane var işte şükret büyüt

Ben de biraz öyle düşünüyorum. Çocuğumun kardeşsiz kalacak olması da üzücü ama en azından kuzenleri var onlarla kardeş gibi büyür diyorum Prenses

Merhaba kızlar, Ben 29 yaşındayım. 21 yaşında evlendim. Severek evlendik eşimle hala çok mutluyuz bir sorunumuz yok çok şükür. İkimizde üni mezunuyuz. Mesleğim var ama şimdiye kadar hep özel sektörde düzensiz işlerde çalıştım. Evlendikten sonra ilk iki sene çocuk istememiştik, hayatımızı yaşadık, güzel geçti hep balayı gibi. Sonra çocuk istedik ve asıl olay ordan sonra başladı. 3 sene çocuğumuz olmadı. Doktorlar, tedaviler tabiri caizse kapı kapı çare aradık en son üfürükçüye bile gittiğimi hatırlıyorum çaresizlikten :) o senelerde sadece çocuk odaklı yaşadım tek derdim hamile kalmaktı hep depresiftim. Halbuki gençliğimin tam güzel zamanlarıydı, Heba ettim. Sonunda tüp bebekle hamile kaldım çok şükür dünyalar tatlısı bi kızımız oldu. Hem hamilelik hem büyütme süreçleri çok güzel geçti. İlk çocuktan sonra hiç korunmadık ikinciyi hemen istedik ben kalabalık ailem olsun istemiştim hep. 2.5 sene olmadı, geçen ay hamile kalmışım hem de ikizlere. çok sevindim ne güzel üç çocuk olacak kalabalık olacağız artık çocuk defterini de kapatır kariyerime odaklanırım diye düşünmüştüm. Çünkü 2.5 senedir çocuk bakıyor olmak kariyerimde ilerlemiyor olmak beni içten içe huzursuz ediyordu. 6 sene üni okudum boşa gitti evde çocukla evcilik oynuyorum diye hayatı sorguluyodm bi ara. Neyse hamileliğim malesef devam etmedi kalp atışı yoktu vs. Bugün kürtaj oldum. Kürtaj masasında yine hayatı sorguladım. Ve bu konuda fikrinizi almak istiyorum: Tekrar bu çocuk olayları artık gözümde büyümeye başladı. Hamile kalmam zaten zor, tüp bebek fiyatları olmuş 100 bin, tedaviyi kaldıracak psikolojim yok, hamile kalsam kalp atışı var mı sağlıklı gebelik mi vs hep bi zor süreç. Kalabalık aile olma hayaline veda edip, çocuk olayını rafa kaldırıp kpss çalışıp atanıp hep hayalini kurduğum öğretmenlik mesleğimi mi yapmalıyım? Yoksa tüm zorluklarına rağmen hem ikinci çocuk hem de bikaç sene gecikmeli de olsa atanma olayını birlikte mi götürmeliyim? Normalde hep kalbinin sesini dinleyen biriyim ama yaşadığımız dünya, savaşlar, ekonomik şartlar bunları düşününce böyle bi ortama ikinci çocuğu getiripte napcam diyorum. Fikriniz nedir kızlar? Tek Çocukla kalma kararından ilerde pişman olur muyum sizce? 30 yaşıma aylar kaldı dönüm noktası gibi bi yerdeyim artık kafamda bişeyleri netleştirmem gerekiyor gibi hissediyorum fikirlerinize, tecrübelerinize ihtiyacım var

Kendi kararım ile tek çocuk sahibiyim. Hiç aklıma bi tane daha yapsam diye gelmiyor. Kızım 5 yaşında Hamilelik olsun çocuk bakımı olsun o eziyeti de tekrar çekmeye gönüllü değilim açıkçası Benim hiç böyle planım isteğim olmadığı için bana konuşması kolay ama sizin böyle bir isteğiniz varsa bi ihtimal pişman olabilirsiniz yapmazsınız. Çocuk çok aşırı maliyetli bişey, okulu giymesi gezmesi oyuncağı kursu... bence deli işi :) birden fazla olunca sevgi vs olarak ne fark hissedilir bilemiyorum yani bi tanesi neyse hepsi odur heralde. Ama iki üç çocuğa zaman açısından da yetişebileceğimi düşünemiyorum, birini okula götür diğerini kreşe kursa vs bırak, biri acıkır öbürü yıkanması gerekir biri hasta olunca öteki de olur falan.. kendime 2 kat iş yükü

Çocuk büyütürken akıl sağlığını korumak büyük marifet. Birden çok çocuğu olanları ve bunu düşünenleri ayakta alkışlıyorum

Şuan küçük o zaman cocuğunuz yaşinizda genç biraz zaman verin kendinize öyle karar verin olmazsada zorlamayin her seyde bir hayir vardir zorlamamak lazim tüp bebekte çok pahaliymiş gercekten hiç cocuk olmasa deneyin derdimde zaten varmiş Allah bağışlasın

Kararsızsanız biraz zaman tanıyın kendinize karar vermek için. Benim kızım üc yasına girecek. Yeni yeni kendime geliyorum. Hop birdaha bu süreci yaşamak istemiyorum. Mesleki ve kişisel anlamda hayallerim var onlara yoğunlasacağım. Üç yıl sonra falan belki istersem tekrar deneyeceğim bebeği. Olursa olur nasip. Ama benim kalabalık aile hayalim olmadı hiç sizi o noktada anlayamam. Otuz oluyorsunuz mesela atansanız etseniz 4 yıl sonra çocuk düsünseniz olmaz mı.. hem tekrra bebek özlemis olursunuz. Bana üc yaş çocuk ye i savaştan cıkmıs anne gibi geliyor tekrar o savaşa girmeye ben hiç hazır değilim. Bunlar8n cevabı sizde

Evet hatırlıyorum ağrılar sızılar içinde her türlü fedakarlığı göstererek kucağınıza aldınız oğluşunuzu üstelik doğduktan sonrada bir anne için endişe hiç bitmiyor malesef. Çok çok geçmiş olsun bu arada. Bi yandan aynı zorlu süreçler insanın gözünde büyüyor bi yandan da dediğiniz gibi bebek kokusu özlemi.. kalabalık aile olma isteği insanı hevese sürüklüyor. Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah

Eşimle ben gidince hayatta yalnız kalmasın bi kardeşi olsun düşüncesi de hep aklımda ama bi yandan şartlar of off. Kararsızlık. Bir de dediğiniz gibi şu an hep benimle oynamak istiyor kardeşi olsun onla oynasın beni bi salsın da istiyorum aslında

Sizin için de hayırlısı olsun siz de zor bir süreç yaşamışsınız. Bence biraz toparlamaya çalışın ev ve çocuk psikolojisinden çıkın bakalım.

Şu kadarını söyleyeyim 3 çocukla üniversite okuyup atandım.

Ben her şeyden önce kpss çalışıp atanmaya bakardım. Bu süreçte de kafaya takmadan çocuk sahibi olmak için korunmayabilirsiniz. Kendiliğinden olursa hem işiniz hem bebeğiniz olmuş olur. Olmazsa işiniz olmuş olur. Maddi olarak rahatlarsanız belki o zaman tüp bebek de düşünebilirsiniz ben ekonomik rahatlığın insana bi güvence ve manevi olarak güç verdiğini düşünüyorum. Zaten bir çocuğunuz olduğu için böylesi mantıklı geldi bana. Hiç olmasaydı o zaman farklı şeyler tavsiye edebilirdim.

Olayın maddi boyutu size kalmış tamamen. Gelirinizi giderinizi bilemeyiz ama dersenizki tek maaşla iki çocuğun sorumluluğunu alabiliriz, ozaman zorlayın. Şahsi fikrim bu devirde büyük sorumluluk istiyor. Ben düşünmüyorum mesela, ben de hamileydim kalp atışı duyulmadı ve sonlandı şuan diyorumki iyiki olmamış, üstesinden gelemeyebilirdik hem maddi hem manevi. Kendimize güvenmiyorum, o miniğe de yazık diyorum çok iyi bi gelecek verebilecek seviyeye geldiğimiz zaman düşünebilirim. Siz de iyi düşünüp karar verin hayırlısı olsun hakkınızda.

Yanlış attığım bir mesajdı. Düzenledim altta.

Tek çocukla yola devam etme kararı mükemmel Hiç bi eksiklik olmaz merak etme Hiç üremek zorunda değiliz Bitanesi sağlıklıysa şükrünü yap yoluna bak

Öncelikle kaybınız için çok üzgünüm Kardeş çok önemli Allah korusun ilik nakli gibi kardeşe ihtiyaç duyuyor insan yeri geliyor Ama ekonomi ortada vardır bir hayır diyip kariyerinize odaklanın çocuğunuza en iyi imkanları sunarsınız

Şuan tamamen cocuk isini unutup kendine kariyerine ve kızına odaklanabilirsin 40 yaşında tüp bebek ile ikinciyi düşünürsün daha sağlıklı geldi şuanda bu fikir.. gecmis olsun bu arada..

Merhabalar. Yaş olarak daha tecrübeli arkadaşlar vardır ama benimde 2 buçuk yaşında kızım var, başka çocuk eşim çok istese bile inşallah düşünmüyorum. Asla olmasın asla istemem şöyle böyle diye büyük konuşmuyorum. Tedbir bizden takdir Allahtan. Ablamda üniversitede hoca, ayrıca bir yandan da kitap yazıyor, doktora tezi kitap oluyor. Oda benle aynı zamanda çocuk yaptı, peşine de 2. Yi yaptı bile isteye yaşı 36. Geç evlendi. Herkes üstümde baskı kuruyor ablamın bu durumda bile 2. Yapmasının nedeni ben ölünce kardeşi olsun el ele olsunlar istemesi. Ben de istiyorum ama maddi durumum şu an 2 bebeğe bakacak kadar değil. Sizinde olacağını sanmam. Şu zamanda her şey o kadar pahalı ki. Sadece maddiyatla da alakalı değil çalışacaksınız 2 çocuğa kim bakacak. Ben annem ya da kv bakmasına karşıyım. Bakıcıya da güven mi olur milletin kendi öz ailesi torunlarına neler yapıyor bakıcı sizin gibi bakamaz. Yardımsız 2 çocuk hayal gibi artık. Maddi ve manevi psikolojimiz 2 çocuğa da yetecek mi diye çok düşünmek lazım. Ben çok ayrıntılı düşünüyorum. Doğan rızkıyla gelir lafına da pek inanmıyorum. Çünkü her doğan rızkıyla gelseydi bebekler açlıktan sütsüzlükten soğuktan ölmezdi. Ben de inşallah başka çocuk düşünmeyen 1 evlat annesiyim. Allahım hiç çocuğu olmayanlara versin. 1 çocuktan fazlası şu zaman için çok büyük bir sıkıntı... çok üzülerek söylüyorum. Bunlar benim fikirlerim

Bende akışına bırak hayatına devam et ama korunma olursa olur olmazsa nasip zaten yasin 29 ikinci çocuğumu 32 de doğrdm sayılır o nedenle o yaşlara gelince tekrar düşünürsün ne yapmak istediğini

Sürekli görüşülen beraber büyüyen kuzenler arasındada bağ güzel oluyor, kardeşin en güzel yani bence yaş araligin az olacak cocukluk döneminde paylasimlarin cok olacak beraber büyüyeceksin ve kök ailenden anne baban olmasada birisi birileri daha olmuş olacak. Yoksa iki cocuk arasina 7+ yaş koyuldugunda zaten pek paylaşim olmuyor. Birde bu devirde ciddi ekonomi istiyor cocuklar, buyudukce masraf katlaniyor diyorlar bende tazeyim bu konuda bakalim ikinciye cesaret edebilecez mi

Öncelikle çok geçmiş olsun kaybınızla ilgili olarak. Yaşınızla ilgili tespitiniz haricinde her şeyin gayet farkındasınız. Maddi, manevi, ülke durumu, savaşlar vs. Önce şu hormonel dengeniz bir düzelsin sonrasında kendinize sorun bir çocuk daha doğurmalı mıyım diye. Artıları ve eksileri yazın bir yere. İhtiyacınız olanın iş mi çocuk mu olduğunu hislerinize bırakın. Yinede fikir beyan etmem gerekirse kariyerinize odaklanın, hem psikolojik olarak iyice toparlanmış ve güçlü hissedersiniz kendinizi. Ekonomik olarak biraz birikim yapmış olursunuz 35-36 yaşında tüp bebekle mi nasıl olacaksa hayırlısıyla olur çok geç değil.

Sizinle Haziran annelerinde beraberdik siz ikinciyi düşünüyor musunuz?

Bu çok kişisel bir konu ama. 39 yaşındayım, tek çocuğum var. İkinciyi düşünmedim asla. Kendim de tek çocuğum, hiç kardeşe gereksinim duymadım, çok şükür mutşu bir bireyim. Neden illa herkes kardeşe ihtiyaç duyar diye düşünülüyor anlayamıyorum.

Bu arada kira gelirlerimiz var biraz ona güvendik sanırım yoksa tabiki bir maaşla 5 kişinin masrafı imkansız. Hayat çok pahalandı malesef E

Bence böyle bişeye gerek yok ilk cocugunuz zor olmuş sonuçta tedavi üfürükçü falan sil baştan bazı şelere dönmeye gerek yok ayrıca kardeş bu hayatta bi şart değil herkes kardeşinden memnun değil hani şöyle bir düşünce var toplumda biz ölürsek tek başına napacak, emin olun kardeşi olursa önce miras kavgası, sonra çatışma ileri giderse küslük.. gerek yok.. herkesin kardeş ilişkileri iyi değil kardeş ilişkileri iyi olması için bence arada 10,15 yaş olması lazım zaten o zaman kıskanclıkta pek olmuyor ha bana sorarsanız ona da gerek yokta... siz bilirsiniz.. zaman çok kötü, düzgün çocuk yetiştirebilmek hayli güç, maddi olanaklar iyi olsa dahi

Aaaa evet hatırladım Ben bayağı kararsızım. 15 gün sonra 35 yaşımı dolduracağım. Yeni iş değiştirdim. Bu iş yerimde 1 -1.5 yılım dolmadan düşünemem. O zaman 36-37 yaşımda doğum yapacak kuvvetim olur mu bilmiyorum. Otoimmün hastalığım var hatırlar mısınız bilmem son 2 ayım yatakta geçmişti. Yine zor geçerse o zaman 3-4 yaşlarında olacak bebeğime haksızlık etmiş olur muyum? Yoğun çalışıyoruz iki çocuğa yetecek enerjim var mı bilmiyorum. Oğlumda bazı sağlık problemleri yaşıyoruz. Çok ciddi değil ama karaciğeri ile ilgili bir problem. Bayağı korktuğumuz bir dönem oldu. Daha ciddi hastalıklardan şüphelenildi falan. Şu anki durumuna şükrediyoruz. Sağlıklı gebelik sağlıklı doğum sağlıklı çocuk büyütmek imkansızmış gibi geliyor. Ya daha kötü şeyler yaşarsam bir oğluna şükret hayatına bak diyorum kendi kendime. Ama diğer taraftan ben de kalabalık olmak istiyorum ve deli gibi yenidoğan bebek kokusu özledim Eşim hiç istemiyor şu an bu saydığım sebeplerden bize bir tane yeter diyor ama öncesinde hep 3 çocuk derdik biz Siz daha gençsiniz vaktiniz var bence düşünecek zamanınız da var biraz akışa bırakın.

Bu tamamen sizin vereceğiniz karar aslında. Çünkü insanlar farklı farklıdır ben gibiler hiç çocuk istemez, diğeri bi tane yapar hayatına devam eder, bazısı da 2,3,4 çocuk yapar onlarla mutlu olur.. kalbinin sesini dinle istediğin neyse onu yap.

Öncelikle başınız sağolsun geçmiş olsun diliyorum sonrasında bu devir artık kalabalık aile olmak bir sürü çocuk büyütme devri inanin değil hem maddi hem manevi olarak.. bence kariyerinizde yükselmek daha mantıklı bir seçim olacaktır

Çok teşekkür ederim yazınız için gerçekten çok güzel ifade etmişsiniz ve bana farklı bir bakış açısı kattı. Gerçekten bi duyguyu yaşamadan onun eksikliğini hissetmez diye düşünüyorum. Yani bu şey gibi hayatımda hiç baklava yememiş olsaydım canım baklava çekmezdi çünkü tadını bilmiyorum. U