Yorumlar için çok teşekkür ederim. 2 yıl bitmek üzere evliliğimizde.

Cinsel yaşamınız nasıl?

Evlilikte rutin var tabi ki bir düzenle ilerliyor buna katiliyorum ama konuşamayacak kadar yorulmak mi yoksa konuşmamaya bahane mi buluyorsunuz? İnsan en kotu yatağa yatar uyuyana kadar bir şeyler konuşur konuşmak istedikten sonra. Konuşma denilen şey ayrica vakit ayrilmasi gereken bir olay değil ki. İkiniz ayri şeyler yaparken, farkli seylerle ilgilenirken ya da dinlenirken bile konuşabilirsiniz aslinda. Yorgunluktan degil de başka bir kopukluk sanki

evle ilgili sorumluluğun çoğu sizde olduğu için rahatsız oluyor olabilir misiniz acaba

Bekarken ailesinden bekliyordu belki de

Dimi... Oturup arkası yarın Brezilya dizisi izleyip çekirdek çitlemek varken niye evlenilirki

Kadınları mutsuz eden yegane şey bu belki de. Erkekler evlenince oooh rahata kavuştum kafasına ulaşıyor. Çok sinir bozucu bu çok haklısın. Kadinlarsa yaşamak istiyor ama çoğu erkek rahata kavuştum kafasında olduğu için bunu görmüyor bile. Formülü var mı? Belki zaman. Dört yıllık evliyim ilk zamana. gore çok daha iyi. Belki biraz daha şans vermen lazımdır. Eşinle bu durumu paylaştın mi peki?

Eşinizi artık sevmiyorsunuz, bunu kabullenmekle başlamalısınız işe... Evlilik dediğimiz şey rutin demek zaten. Güzel olan tarafı da bu.

Daha yeni evlisiniz sanırım.. Ama cinsellik konusuna dikkat etmenizi öneririm evliliğin temel taşlarından biridir. Anlasiyorsaniz ve herhangi başka bi sıkıntı yoksa biraz zaman verin evliliginize. Kendinize farklı uğraşlar bulmayı deneyin, eve bağlı kalmayın, en azından gun içinde can sıkıntınızi giderecek bı uğraş bulun. He birde çocuk düşünmeyin çünkü rutinleri sevmeyen bir insansanız çocuklu hayatın karmaşık ama aynı zamanda sıradanligi modunuzu feci şekilde düşürebilir ve dahada çok tartışmalara yol açabilir. O yüzden çocuk olursa işte sıkılmam falan gibi bı düşünceniz varsa atın kafanizdan önce eşinizle birbirinize iyiiice alışın, zaman tanıyın birbirinize forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

bekarlıktan nasıl bir döngü bekliyorsunuz bulaşık çamaşır ütü fatura dışında?

Kafama estiği gibi yaşayan, canı sıkıldığında denk gele bir çanta hazırlayıp şehir değiştiren, gecenin bir vakti uyku tutmayınca hazırlanıp yürüyüşlere çıkan, enerji dolu biriydim. Elbette evlendiğimde bir miktar bundan ödün vermem gerektiğinin bilincindeydim, ancak eşim de ben gibiydi, bu yönümüzü tamamen ortadan kaldırmamız gerekmeyecekti, böyle düşünüyordum. Eşimle evleneceğimizde de onun maceracı yönüne güvenmiştim, uyumluyduk. Eşim, aynı zamanda çocukluk arkadaşımdı da, iyi tanırdım, bilirdim. Deniz kıyısında biralarımızı tokuşturarak az sabahlamadık, ne sohbetler ederdik... Evlendik ve sene geçmeden içinden overdoz ev erkeği çıktı, koltuktan kazımam gerekiyordu bazen, dışarı çıkarmak için. "Gezelim, gidelim" dediğimde uyar ama hep ben demekten, "Hadi hadi" diye gaz vermekten sıkıldım. İsterdim ki bir planla karşıma çıkabilsin, ben "Artık kullan iznini, sıkıntı geldi!" demeden, kendini ayarlasın. "Hadi gir koluma yürüyüşe çıkalım" diyebilsin... Bu kadar işkolik, bu kadar ev kuşu... Fazla. Kimi için şahane, ama benim için sıkıntı. Çocuk olana kadar yer yer bunun dövüşünü yaptım eşimle. "Evlilik buysa, ben evlenmemeliymişim" dediğim de oldu. Çocuk olduktan sonra ise rutinin de rutini geldi. Eşimi seviyorum ve eşim gibi biriyle evli olduğum için çoğu açıdan kendimi şanslı da hissediyorum, ancak göreyim-gezeyim hevesimi, aniden içinden geldiği gibi bir yerlere çıkıvermeyi öyle bir törpüledi ki birlikte yaşadığımız süreçte, bu kadarının haksızlık olduğunu düşünerek yer yer kendimi ona sinirlenirken buluyorum. 8 senenin ardından bir miktar ona benzedim de sanırım. Hüzünlendim la, gidip bi sövesim geldi adama.

Bekarken nasıl bir hayatınız vardı? Gezmeyi tozmayı evlenince eşinizle de yaparsınız. Maddi açıdan bekarken de ev geçindirme sorumluluğunuz yok muydu?

Bu eşinizi de olumsuz etkiliyordur mutlaka. Sorunları, kaçarak veya içinizde yaşayarak, çözemezsiniz daha da büyür hatta. Karşılıklı, sevgiyle şevkatle konuşun bunu. Daha keyifli bir hayat için ikinizin de karşılıklı çabalaması gerekiyor. Ve sevdiği insan için çabalamaya değer bence. Sorumluluklar sizi yormuş ve son zamanlarda flört eksik kalmış ondan, bu mutsuzluğunuz ve çözülmeyecek bir sorun deüil bence

Vur dedik öldürdü

Bizler de Barbie evlerinde yaşamıyoruz tabi ama evliliklerin büyük çoğunluğu bu rutinlerden oluşuyor. Eğer eşinizi yeterince sevmediğinizi düşünüyorsanız ve evlilik sizin için katlanılmaz bir halde olmaya devam edecekse, yolun başında iken ayrılmanızı tavsiye ederim.

Evlilikte bir rutin olduğu doğru ama iki kelime edemeyecek kadar iletişimsiz olmak, nadiren denilecek kadar dışarı çıkmak ve haliyle paylaşımın az olması normal değil bence. Çoğunlukla ne bekliyordun denilmesi garip geldi o yüzden.

Evlilik evet genel anlamda bu diyebiliriz.. Bekarken tam ulasamadiklari, buluşup buluşup ayrilmalarin oldugu heyecanlı bir ilişkide yorgun da olsalar gayretliler, ancak evlendikten sonra istedikleri zaman dokunabilecekleri kadar yakınız yan odada hatta üç adım ötedeki kanepedeyiz. Bu rahatlık ondan ne yazık ki.. Bir zaman sonra kirli çamaşırları makineye atarken sorguluyor insan tabi " Ne için evlendim?" Çocuktan sonra ise sorgulamayı bırakıyorsun bu tam anlamıyla lüks oluyor. Boş anlar sicak bir kahve içmek, ortalığı toplamak rahat duş alabilmek için falan var.. :/ Gördüğü küçük bir ot parçasına romantizm patlatan, kahvesinin köpüğünden, makarnanın ketçapına kadar kalp süsü yapan pembik gelinleri disari alalim..

Bence kişiler renk katmaya çalışmalı. Yoksa zor. Kendi adıma asla bir evlilik insanı değilim. Kendi adıma buraya da konu açtım. Evliliğin ilk başında. Bende bana göre değil bu iş diye düşündüm başında. Çok sıkılıyordum. Fakat eşimle konuştum. İkimizde iyiyiz hosuz ama benlik değil diye. Herkes kendine bir ceki düzen verdi. Konusuruz şimdi. Bazen o çok yorgun olur. Uyuklar koltukta. Ben ders çalışıyorum. İsim bitince onu uyandirim. Yatakta mutlaka konuşuruz. Sakalasiriz. Ama dediğim gibi başta ben neden evlendim diye önce kendime çok sordum. Sonra eşime. Susup köşe cekilmedim. Mutlu olmak için evlenmissek birbirmizi mutlu etmeliyiz diye çok söyledim. Cidden su an eğleniyorum. Köşeye çekilmen ne istiyrosaniz söyleyin. Mesaj yazın. Kendinizi anlatın. Dipnot: ne kadar çok çok yazmışım.

Dediğim gibi ütopik şeyler beklemiyorum evlilikten. Rutin elbette hepimizin hayatını oluşturan bir durum. Bende çalışıyorum bu arada. Benim sıkıntım bu rutinin içinde git gide yalnız kalıyor oluşum. Kendisine o kadar çok anlattım ki, o gün iyi oluyor diğer gün aynısı. Arada hevesle hadi gel çıkıyoruz demesini beklerdim, bir kahve içmeye bile olsa. Yada gelirken sevdiğim ufak bir çikolatayı alsa bile nasıl mutlu olacağımı biliyor. Mevzu değerli hissettirmiyor oluşu. Yoksa inanın şımarıklık edip fazla şeyler beklemiyorum. Sevgiliyken o kadar ince ruhlu bir adamdı ki bir an şüphe etmedim evlenirken. Nasıl oldu da bu hale geldi bilemiyorum. İşten gelip devrilip yatıyor, bazen anında uyukluyor. Yorumlarınız için de çok teşekkür ederim gerçekten. Çoğunuzun yazdığında kendimden bir şeyler buldum. Çok sağ olun.

Kac ay ya da yıllık evlisin? Oturma süreci olabilir emnim herkes yaşar bu süreci hele çalışan biriyse evlenince bi sorgular hayatını

Yaa ne kadar çok benziyoruz öyle ben bir senelik evliyim düzelir bu durumlar diyorlardı da düzelmiyor demekki. Sen de umursamaz ol dediler o da bi yere kadar oluyor bir senem hayatımı sorgulamakla geçti. Hani silip atacak oluyor insan ama o da olmuyor. Sevgi ilgi bunlar temel ihtiyaç bence ve bunlardan yoksun olunca herşey boş. Hani doyumsuzluk değil veya hayatın merkezine onu koymakta değil sadece tatmin edilmek acıkınca yemek yiyip doymak gibi ama yani bunu anlatabilmek ne kadar zor. Seni çoooook iyi anlıyorum ama benim de çözümüm yok olanları da takipteyim. ZmraKs Ya ümitsizsiniz, ya da ümit sizsiniz Anneler

Evlenmeden önce epey sosyal bir insandım. Arkadaşlarımla vakit geçirmek, onlarla tatile gitmek, sabaha kadar oturup muhabbet etmek çok hoşuma giderdi hep. Eşime kaç kere teklif ettim, gel yürüyüş yapalım, hadi film izleyelim, karşılıklı kahve içelim gibi gibi. Benim baskımla birkaç kez bunları yaptı evet ama çoğunlukla yorgun gelip uyuyor. Gözler hep bayık, benim enerjimi de sömürüyor. Bekarken de evi geçindiriyordum tabi fakat şimdi eşim böyle olunca sorumlulukları yerine getirecek motivasyon bulamıyorum kendimde. defne-28

Bu benim galiba. Ben yazmış gibiyim maalesef ben de beklediğini ve istediğini bulamayanlardanim. Evlenmeden önce daha mutluymusum. Halbuki bazı şeyleri yapmak ne kadar basit mutlu olmak ne kadar basit ama adamlar anlamıyor.

Yaa ne kadar çok benziyoruz öyle ben bir senelik evliyim düzelir bu durumlar diyorlardı da düzelmiyor demekki

Valla maalesef evlilik budur. Nadiren böyle olmayan evlilikler var, o da şans

bekarken çalışmıyor muydu? o zaman yorulmuyor muydu? bekarken fatura ödemiyor, yemek yapmıyor muydunuz? bekarken muhabbetiniz neydi/nasıldı dışarıda mı buluşuyordunuz sürekli? evlenince iş ve gündelik hayatınız nasıl bu kadar değişmiş olabilir ki? bekarken peynir ekmek mi yiyordunuz evlenince 8 çeşit mi yapmaya başladınız bilemedim ki... iş şehir vs vs mi değiştirdiniz? tuhaf geldi. evli değilim ben ama birlikte aynı evde olduğumuz zamanlarda erkek arkadaşım evde sıkılan biri olduğu için :) biz benim yalnız halime göre daha fazla dışarı çıkıyoruz. yoksa ben gerekmedikçe 1 ay evden çıkmam mesela. . adam sıkılıyor diye ben ona uyuyorum biraz, o da ben evi seviyorum diye bana uyuyor biraz. ortayı buluyoruz kısacası. 2 çift laf etmek için boş zamana gerek yok ki biriniz yemek yapar biriniz makine boşaltır, masa kurar o arada muhabbet edilir. yani bizim aynı evdeyken öyle oluyor. evde en çok mutfakta muhabbet ediyoruz. . sonra şarap koyup film açıyoruz... film izlerken muhabbet edemiyoruz. ya da acele bir iş varsa, ben çalışıyorum bilgisayarda yine muhabbet edemiyoruz mesela o markete filan gidiyor. benim uyku sorunum var, uyuyamıyorum ama adam yoruluyor ve tak diye uyuyor... o yüzden ben de bazı işlerimi o uyuyunca yapıyorum. böyle böyle geçiyor bizde. evliler nasıl yapıyor bilmiyorum.

Ben sizi çok iyi anladım. Malesef samimiyet doğallık çok önemli evlilikte. dogal akış önemli. formaliteden yaklsamak işin düşünce inanılmaz sıkıcı hatta bence yapmacık. yahu o cinselliği k disindada kibar ol gzuel soz şöyle demi o iş için yapma bunu. Valla evlilik değişik bir kurum Farklı bir hayata geçiş belarliktan. Bunu jeyacanli kılmak ve mutlu olmak siLerin elinde. bence erkekte özellikle çok iş var. plan yapmak eğlenceli olmak yaratıcı olmak lazim

Ne kadar oldu evleneli

Şunu da eklemek istiyorum müsaadenle. Erkekleri etraf evlen evlen diye darlayınca erkekler cennetin kapısından gireceğim falan sanıyorlar. Eve bir hanım gelecek ve her şey muhteşem olacak. Hayır sen o hanımla ilgilenmezsen, iki muhabbet edip incelik gösterip şu kasvetli hayatta deşarj etmezsen bu gemi yürümez. Kimse senin cariyen değil. Halbuki kadınlara evde güzel giyin, dırdır etme, şu yemekleri sever onları pişir şeklinde akıllar veriliyor. Sebep?

Pek iyi olduğu söylenemez, ben yanaşmıyorum daha çok.

İçinizden gelmedi için yaklasmamaniz normal, çünkü suan zoraki bir hayat yaşıyorsunuz hissi var içinizde, boyleykende cinsel olarak arzu duymamaniz normal tabi

Hep öyle bi sure sonra rutine dönüyor.. . Evlilik öyle harika süper diye anlatılan masal değil malisef...

Ben de evlenince her şeyin daha güzel olacağına inanıyorum, böyle konuları görünce de üzülüyorum. Umarım evliliğiniz düzelir.

Siz çalışmıyor musunuz? Eş ne iş yapıyor da bu kadar yorgun? Çalışan kişiler genelde hafta içi yorgun argın geliyor ve pek bir şey yapılmıyor ama hafta sonunu değerlendirebilirsiniz

Çok keyifli

Ne sandıydınnn

Her akşam havai fişek patlatıyoruz biz

Ben de bunu merak ettim. Esas problem buymuş gibi..

Bence bir de şey var. Erkeklerin çoğu "gençliğimi yaşadım, artık evleneyim" modunda, bir nevi durulma dönemi olarak görüyor evliliği. Ama kadınların çoğu 'evlen kocanla gezersin' ekolunde aileleri olduğu için 'gencligmi yaşayamadım, ailem endiselendigi için çok katı. Bari evleneyim, eşimle gezeyim, eve geç saatlerde geleyim' olarak görüyor evliliği Sonrasi haftasonu telefonda oyun oynayarak geçiren erkekler ve 'eeee yine evdeyiz' diye kavga çıkaran kadınlar...

Dertleşmek için üye oldum. Çok severek evlendik. Evlenmeden önce bir yanlışını görmedim, ikimizden de emin olarak evlendim. Şimdi de bir kötülüğü yok ama anladım ki evlilik bana göre değilmiş. Bu döngü halinde devam eden rutin beni boğuyor. İki çift laf edecek hali olmuyor çoğu zaman. Sebep olarak işte çok yorulduğunu söylüyor. Dışarı çıkıyoruz fakat nadir. Hayatın telaşesi içinde savruluyoruz. Faturaları hesapla, topla, böl, market alışverişi liste yap, çıkar topla, işten gel yemek yap ütü yap çamaşırları yıka katla, eşinin ailesinden saçma insanların söylemlerini hazmetmeye çalış.. oooof diyorum. Bazen kendisine sinirlenince yüzünü görmek dahi istemiyorum, her hareketi batıyor. Keşke şu an yalnız olsaydım dediğim an çok oluyor. Evlenmeden önce her şeyin daha da güzel olacağına inanırdım. Beklentilerimi düşük tutsaydım belki de bu kadar üzülmeyecektim. Karşılıklı olarak o tutku bitti gibi hissediyorum. Normal ev arkadaşıymışız gibi düşünün. Bu beni çok üzüyor aslında. Öyle anormal, vov şeyler beklemiyorum evlilikten tabi ki. Sadece daha sevgi dolu daha sıcak biraz da heyecanı olan bir evlilik beklemiştim. Benim gibi düşünenler varsa siz neler yapıyorsunuz? Nasıl kendinizi mutlu ediyorsunuz böyle durumlarda?

Bende öyle hissediyorum çoğu zaman benim yüksek beklentilerim olmadı hiçbir zaman en küçük şeylerden mutlu olan bir insanım 8 yillik evliyim ama esimle yas farkından belki belkide kafa yapimizin uyusmamasindan bilemiyorum ama çok mutsuz hissediyorum kendimi çoğu zaman bu mutsuzluk artık beni çok boğuyor yardım almayı düşündüm ben belki fayds görürüm diye sizde yardım alabilirsiniz doktordan maalesef kadının yükü evlilikte daha ağır erkek bunu goremeyebiliyo olan kadına oluyor.

Zaten evlilik kendi icinde yeni bir duzene dahil olmak degil mi.. 2 kisinin ayri bir duzen kurmalari.. Yani her cift sizin gibi degil, gayet neseli ve heyecanli evlilikler de mevcut. Ama utudur, faturadir, kv gelin cekismesidir, temizliktir bunlar oluyor.. Olmak durumunda..

yetiskin hayata hos geldin. hem sorumluluklari yerine getirip hem de zevk alacagin seyler yapmaya bak.

Bende çalışıyorum. Eşim makine mühendisi, daha çok tasarımıyla da uğraşıyorlar aktif olarak. Sürekli hareket halindeler bu sebeple yorucu bir iş. Haftasonu da dinlenmek istiyor kendisi. Umarım daha fazla kötüye gitmeden bir çözüm bulabilirim. Yorumunuz için teşekkür ederim

Ben hak veriyorum size zira aynı düşüncedeyim şuan bekar ve mutlu Evliliğin güzel yanları da var elbet ama bu rutine bağladığında heyecan veya hareket olmadığında çok sıkıcı ve depresif bir hal alıyor. Tabi beklentiye göre değişiyor bundan memnun olanda var o ayrı. Ama ben sürekli seyahat etmeyi seven aktif ve sosyal biriyim. Arkadaşlarımla etkinliklere katılmayı farklı aktivitelerde yer almayı seviyorum bundan rahatsız olacak biriyle evlenirsem burada hata benimdir. Ruh eşi dedikleri şey bu işte. Yeri geldiğinde yalnız kalmayı yeri geldiğinde de o günü birlikte geçirmeyi isteyeceksin bunu problem eden biriyle yapamam ki anneme bile bazen beni bi sal diyorum ki bu arada 25 yaşındayım daha hiç sevgilim bile olmadı şimdiden katlanamıyorum çoğu şeye bu yüzden evlenebileceğimi pek sanmıyorum yani hayat benim için seninkinden daha zor Benim ilacım seyahat etmektir şehir dışına yurt dışına yılda biri ki kezde olsa gitmeliyim yazları zaten durmuyorum e eşim evde pineklemeyi yatmayı seven biri olursa başım sağolsun Allah korusun hayırlısı olsun tabi ki hepimiz için ama keşke evlenmeden biraz daha düşünseydin muhtemelen sende farklı bir şeyler arıyormuşsun. Ya da konuş hafta sonları birlikte farklı şeyler yapın Nevossss Bin dert var, bir sensin Deva Anneler

Ne kadar zamandır evlisiniz bilmiyorum ama 1 buçuk yıllık evliliğimde ilk aylara bakınca epey olumlu anlamda gelişme olduğunu söyleyebilirim. Klişe olacak ama bence zamanla oturuyor, güzelleşiyor evlilik. Bence biraz daha zaman vermelisiniz. Bahsettiğiniz şeyler ütü, bulaşık, çamaşır, alışveriş evet sıkıcı olabiliyor ama alışılıyor zamanla. Arada bir kendinizi bu rutinden uzaklaştırmak örneğin tatile gitmek veya bir kaç hafta ailenizin yanında kalmak gibi şeyler de bence iyi gelecektir. Maksat ev ortamından, sorumluluktan biraz olsun uzaklaşmak. Çalışıyor musunuz? Sürekli evde olmak insanı bunaltıyor. Özellikle eşiniz çalışıyor siz bütün gün evdeyseniz sizin için daha zor. Bi meşguliyet edinmelisiniz. İlk zamanlar bende bekar hayatımla evlilik arasında uçurumlar görüyor bu yüzden sürekli bunalım halinde oluyordum. Zamanla, alıştıkça eşitleniyor bence bu durum. Eşinizin ailesiyle de sık görüşmek zorunda değilsiniz hoşlanmıyorsanız görüşme sıklığınızı azaltabilirsiniz.

Boşanıyorum

En sevdiğim ahahahsh

Siz esinizi sevmiyorsunuz. Rutinden baska ne olacakti ki evlilikte? Rutin istemeyen zaten evlenmesin. İlk mesaji okuyup yorum yapiyorum ama cinsel hayatinizda da boyleyseniz daha yeni evliyken isiniz cok zor.

Dediğim gibi artık ben pek yanaşmıyorum. Günlük hayatımızda sus pus olan adam konu cinsellik olduğunda bülbül kesilince, bir mutluluklar hayatım aşkımlar havada uçuşunca bana samimi gelmiyor.

Beklentilerinizi eşinizle konuştunuz mu?

Evet bir rutin var;ama bekarken de bir rutin vardı. Bence tutku yok aranızda...

Bunun bir de bebekli versiyonu var yaşıyorum. Sorumluluk almak bazılarımız için çok zor. Boşan diyemem ama çocuk kesinlikle yapma. Ben eskiden çok hızlı yaşardım, evlenince kısır döngüden kafayı sıyırdım. Ama şimdi döngünün içine kendimi bıraktım.

Evlilik bu muymuş?Günaydın mı desem ne desem?

Bizim en azından boş günlerimiz oluyor. Genelde atıyoruz kendimizi dışarı ya da ev içinde zaman geçiriyoruz. Ne kadar az beklenti, o kadar çok huzur...

Yavrum bizde her gün o bar senin bu bar benim gezmiyoruz. Evlilik zaten monotonluk arada karşılıklı olarak yaptığımız şeyler var. Hayatın düzeni fatura ödemeden, temizlik yapmadan geçmiyor ama senin sevgin bitmiş bence. Birde tutku ve seks onlar olmadan evliliği yürütmek cidden zordur.

Evlilik rutindik getirir bu da zaten rahatlığı dinginliği ve mutluluğu getirir yorumuna katılıyorum. Bazı erkekler böyle sus pus oluyor, benimki de böyle ben o kadar çok konuşuyorum ki zamanla bana ayak uydurdu şimdi beni konuşturmuyor hep kendisi konuşuyor. Cinselliğe gelince de gidin öpün koklaşın nedir ya bu genç yaşlarımız ne zaman gelecek tavşan olmamız gerek.

Ne bekliyordunuz da olmadı somut bir örnek verebilir misiniz? Hayatın telaşesi içinde savrulmak evlilik bekarlık fark etmiyor bence. Evlilik bir yerden sonra rutine bağlıyor, bu normal ve kaçınılmaz. Siz daha iki senede bıktıysanız belki de dediğiniz gibi evlilik size göre değildir. Böyle severek evlendiyseniz iki senede her hareketinin size batması da normal değil. Bence sizin sevginiz bitti, bu yüzden yaşadığınız hayattan mutsuzsunuz