Oğlunuz babaannesinin kucağını seviyor ama o kucak sizin yalnızlığınıza pek çare değil sanki. İşin içine tehdit de girmiş, boşanmama sebepleriniz bahaneden öteye geçmiyor, bunu fark edin.

Bence de babasıyla konuşun kulağını çeksin. Bu ne sorumsuzluk, hala bekar hayatı sürüyr.

Bu arada Allah yardımcınız olsun. Ama bende düzelir diye bir ümit bekliyorum. Yani çok değil, sadece biraz daha bekliyorum. Sonra bascam g. t. e tekmeyi

sen çocugun babaannesinden önce kendini ve çocugun hayatını düşün mutlulugun herşeyden daha önemli kocanla ciddi ciddi konuş istersen

Hiiic bir yere kaciramaz.. siz yuvanizi iyi mi zannediyorsunuz? Oglunuz ileride sizin kavgalarinizi babasinin davranislarini anlayabilecek yasa geldiğinde babasinin bi kopyasi gibi yetisecek belkide Allah korusun. Siz gelecegi dusunerek oglunuz icin en sağlıklı yuvayi kuracaksiniz.. Ayrica soylemeden edemeyecegim o nasil bir çirkin üslup kocanizdaki.. "karı" nedir ya? Hic mi edep yok bu adamda.

İnsan niye evleni? Mutluluk için huzur için.. Ve sizde bunlar yok.. Çocuğum mutsuz olmasın diye çekilmez bunca şey.. Kafayı bile yiyebilirsiniz, ciddi psikolojik sorunlarınız olabilir peki o zaman ne olacak?

Eşinize bu sıkıntılarınızı anlattınız mı? Anlatmışsanız tepkisi nasıl? MissCherryBlossom

Evli olmasaydiniz da beraber bir dukkan isletiyor olsaydiniz dayanacak miydiniz? Kaba davranmasina, itina etmeyisine, anlayissizligina, .. Bosaninca kari koca olmaktan vazgeciyorsunuz anne ve baba olmaktan degil. O yuzden cocugum var diye kendinize durust davranmaktan kacinmayin. Mutsuz bir anne kadar zarar veren bir sey yok cocuga.. ozellikle de bu kucuk yaslarinda.. Dogrusu esinizin sozunu dinleyecegi bir aile buyugunuzden yardim istemek olabilir. Ama daha dogrusu bir evlilik danismanina gitmek. Kendim kendimi kisirdöngüye girmis disardan harika görunen ama iceride beni tuketen bir evlilikten danisarak kurtardim ben. Cocugum var diye razi gelmeye calistigim saygisizligin haddi hesabi yok. Üstelik bunu yapanlar esim de dahil hic de cocugum var / cocugu var diye bir seyden geri kalmiyorlardi. Bir kac seyi iyi dusunmelisiniz: Aileniz bosanma karari alirsaniz destekler mi? Sosyal cevreniz bunu tolere eder mi? Ekonomik olarak geliriniz var mi aileniz gelir saglar mi? Duygusal olarak altindan kalkabilir misiniz? 30lu 40li yada 50li yaslarinizdaki kendinize nasil bir hayat layik goruyorsunuz? Karari alin hemen harekete gecmeyin. Danisin, konusun, acikca ifade edein ve kararli bir durus sergileyin. Net olarak nelerin degismesini istediginizi ve neden degismesini istediginiz ifade edin. Hemen olmayacaktir ama eger cabaliyorsa destek olun ancak gevsemeyin. Kararli durus onemlidir.

Süslü bir kafes.. benim yaşadıklarımın aynısı bende uyuşturucu da var . push ; V Vander

Selam herkese Bazda yazdigi gibi, nerdeyse iki sene evligim ve 8 aylık çok güzel bir oğlumuz var. Kocam ile aram çok kotu. Evliligimizin belki bir yada iki ayı güzeldi ama maalesef gerisi çok kötüydü... Hep duzeltiriz diyodum daha da kötüye gitdi. Anlasamiyoruz esimle ve beni en çok üzen şey kendisi bekar gibi yaşıyor. Çok kavga etmiyoruz çoğunlukla susuyorum ama içim yanıyor. Sanki bogulcam bazen, bazense sanki patlicakmisim gibiyim. Kocam sabah çıkıp aksam 11 gibi eve gelir. Çok para sıkıntısı var ondan anlayış göstermek istedim ama olmuyor daha. Daha dayanamıyorum. Sanki süslü bir kafesdeyim gibi geliyor bana. Ben yanlız olmak için mi evlendim? Eskiden çok sarılmak, öpmek ve ona dokunmak isterken simdi hiçbirini yapmıyorum. Beni her defasında geriye cevirirdi sarılmak istedigimde. Belki ondan daha istemiyorum. Bunu neden yapdi bilmiyorum. Simdi ise bana bazen "adam kocasına sarilmazmi kari" diyor. Çok bunalimdayim. Her gün aglamakla geciriyorum. Çocuğum olmasa çekip giderdim. Ama babası, babaannesi, dedesi, halasi, amcası onu çok seviyorlar. Ve oglumda babannesini çok seviyor. Hep onun kucağına gitmek istiyor. Simdi ayrilsam çocuğumu bu güzel yuvadan ayircam ve belki mutsuz olacak. Ve sadece oğlum değil kocam ve aileside mutsuz olacak. Bunu istemiyorum. Sadece mutlu olmak istiyorum. Yanlizlikdan o kadar bikdim ki. 40 sene gecsede Ölsem bile diyom bazen. Bana lütfen bir fikir verin? Ayrılmak mi doğrusu yada oğlum için mutsuz yasamak mi? Ayrılıp cok yakinda bir ev tutsam da çocuğumu istedikleri zaman gorseler... Ama kocam ayrılırsam oğlumu kaciririm bulamican biyere gotururum diyor. Ben oglumsuz yaşayamam...

öncelikle çocugu kaçırma gibi bir durumda hapis yatmayı sonrasında da çocugunu görmek için sürekli para yatırıp gözetim altında görmeyi sağlaması parası olmazsa da asla göremeyecgını göze alması gerekir. yani öyle kaçırdımla bitmiyor bu işler. bunu göze alabilecegını sanmam. kendi göze alsa ailesi için yapamaz. boşanma konusuna ise bir şey diyemiyorum. parası yok saat 11e kadar dısarda ne yapıyor?

Sizin de mübarek olsun. Umarım düzelir.

Yüzüğü evde takip dışarda çıkarmadığını nerden bileceksiniz Gece 11 de geliyorsa ne ara çocuğuyla ilgileniyor gerçekten çok iyi bir babaymis ferhunde001

bu tehditlerle mi yanında tutacakmış sizi? nereye kadar gider ki böyle. ayrılmak istediğinizin farkında mı? ona rağmen devam mı ediyor hareketlerine?

Madem sadece ilk bir iki ay güzeldi evliliginiz gerisi cok kötüydüde neden birde üstüne o adamdan cocuk yaptiniz?

Yıldım şu başlıktan gerçekten yıldım, çocuğum var boşanamam, çocuğun mutsuz iki ebeveynle yaşayıp daha mutsuz bir çocuk olması umrunuzda değil çünkü Nurov Less is more Anneler

konu 2015in. neler neler olmistir simdiye... Nurov Less is more Anneler

Eşinizin gece 11de gelmesinin sebebi nedir? İşte oluyorsa ve borçları da varsa destek olmalısınız.

Kacirma isi hikaye, bir b. k yiyemez, merak etmeyin. Sizi sindirmek icin oyle diyor, amacina da ulasiyor. Bence ciddi ciddi konusun. Ya adam gibi evlilik hayati yasariz, sorumluluk sahibi bir insan gibi eve vaktinde gelirsin, ya da ben yokum diyin. Bir de adamin mutsuz olmasini istemiyorum demissiniz, oraya takildim. Siz her gun aglarken o adam sizi dusundu mu hic acaba? Kendi kendinizi yemeyin sizi takmayan bir adam icin. Bu adam sizi zerre umursamiyor, gitseniz de evden yemegi camasiri yapan kadin gitti, duzen bozuldu diye uzulur maximum. Net, ciddi konuşun. Tavırlarının yanlış olduğunu, böyle bir evlilik istemediğinizi söyleyinç En kötü inceyse kopar.

Ayrılınca hayat Güllük gülistanlık olmayacak bence eşinizle mutlu olmaya bakın.

Söyle sormak isterim: borc içindesiniz. Bu neyin borcu ve ne zaman bitecek. Aksam saat 11e kadar nerde. bosanmayi düşünmekten önce profesyonel destek almayi düşünmezmisiniz?

Coook TSK ederim. Şahane bi cvp di. Ailem almanyada olduğu için zor olacak. Onlar ayrilmamda yardımcı olurlar tabiki sonuna kadar beraber kalmayı deneme şartıyla. Yani psikolog gibi. Para konusunda yardim ederler ama nereye kadar? Çocuğum 8 aylık ve kirese verene kadar sürer. Kendim almanyada lise mezunuyum ve mesleğimi de aldım. Yani zorluk sadece oğlumun çok küçük olmasında başlıyor. Zaten epeydir kocanın babasına danışmak istiyordum. Onunla konussam belki oğlu ile konuşur da birşey değişir. TSK ederim gene MissCherryBlossom

Önce eşinizle konuşun. Olmazsa aile büyükleriyle istişare edin. Ona göre bir karara varın. Çocuk var diye boşanmak istememenizi anlarım, ama bazı evliliklerde de insan daha fazla günaha sürükleniyor. Misal; Eşler birbirini istemiyor, soğuyor. Bu sefer ilgi başka birine oluyor. Helali dururken harama bulaşıyor. Tehlikeli!!!

Gene hepsinize TSK ederim. Hislerimi tam dile getiremediğim için ona mektup yazdım. His etdiklerimi, bunalıma girdiğini felan. Ve sonunda 3 seçenek sundum. 1. Bekarligindan vazgeçip mektubun arasındaki yüzüğünü takip bana her gün az da olsa vaktini ayirmak. Bana gitdiği yeri söylemek. Yuvasına saygı gösterip sahip çıkmak. 2. Boyle devam gitmesi. Ama sonu kotu olur. 3. Anlaşıp ayrılmak. Çocuğumuzu düşünerek tartışmadan ve anlaşarak. Her gün gore bilir çocuğunu. Nafaka bile istemedim... Mektubun arasında en son dugunumuzde takdiolsun zugu koymuştum. Mektubu okudu. Yüzüğü takdi. Bisey demedi çünkü annesi gelmisdi o an. Aksama konuscaz inshallajlh gene. Ama galiba iyiye gitcek gibi gibi. Ümidim birden takla atdi... Hayırlısı. Belki bir gün eskiden hisse tdiklerim ona karşı ge i gelir... O yüzüğü ben takması için çok şeyler denemisdim. Tatlı dille. Sevgimle. Ama hiçbir zaman takmamisdi. Ayrılmayalim diye takdi... Bi yönden iyi, çünkü onun için muhimsiz değilmişim, bi yönden de çok kotu buraya kadar mi gelmesi lazımdı bi yüzüğü takmak için? Hepinizede ayrı ayrı TSK ederim. Desteklerini ve düşünceleriniz için. Regaib kandiliniz mübarek olsun

Aradan zaman geçmiş ama neye karar werdiniz G

Herkesin cevapları için ayrı ayrı tesekkur etmek istiyorum. Ceyz ->> evt bazen isi için geç kaliyor. Ozaman zaten anlayış gösteri yorum. Ama bazen de is diyor kahvede oturuyor. Ve bunu sonra babasından duyuyorum. Yada kankisinin yaninda oluyor. Sanki kankisini benden daha çok seviyor... Muzurtilki --> allah razı olsun. En çok kalbime giden cevap sizden geldi. Çünkü siz beni anladiniz. Belki kimsenin beni anlayamicagi kadar. Annem ile konusdum bu konuyu. Annem bana boyle dedi: kızım erkekleri onlar istemedikleri sure değiştiremezsin. Sen kendini değişir. Kocana hep iyi davran, aşık surat olma, küsme ve sabırlı ol. Birgün değerini bilecektir. Buna ragmen dediği gibi yapamadim. Hep etrafimdaki eşleri görüyorum. Beraber delilik yapıyorlar. Elele tutusuyorlar. Guluyorlar. Hatda beraber aglayani bile gordumde kiskandim... Kim bilir ne güzeldir beraber ağlamak dedim... Piskologa kesinlikle gitmek istiyorum ama su an para durumumuz iyi değil. Piskologa gitmeden zaten bosanmicam. Ama psikoloğun da faydası yoksa... Umudum yok gibi.. Benveutkum -> allah size sabir versin. Nedir su erkeklerden cekdigimiz dimi Biz onlar için neler yaparız da onlar bunu görmez... Hepimize allah sabir versin. U

sizi çok iyi anladığımı düşünüyorum aldatma yok, şiddet yok diye sadece "kadın olduğunuzu hissetmek, aşkı hissetmeyi istemek, eşinizle zaman geçirememek, sevgili gibi olamamak" gibi duygular sebebiyle boşanırsanız bencillik etmiş olabileceğinizi düşünüyorsunuz ileride birgün, o çocuk size kendin için beni babamdan ayırdın der mi diye korkuyorsunuz bence bu duygularınız bencillik değil ve bence evet boşanmak için geçerli sebepler çünkü hiçbir kadın, sırf anne olduğu için kendi duygularını bir kenara bırakıp, yıllarca böyle yaşamamalı fakat önce, evliliğinizi yoluna sokabilmek için elinizden gelen herşeyi yaptığınıza kesinlikle emin olmalısınız, hem kendi vicdanınız için, hem çocuğunuz için... bunu yapmanın yolu da eşinizi karşınıza alıp konuşmak değil, içinize atmak hiç değil daha önce de bir konuda yazmıştım, buraya konu açan bir üyenin yazdıkları bence örnek alınacak cinsten, maalesef şimdi konuyu veya üyeyi hatırlayamıyorum, yazdıklarını hatırlıyorum o üye, evlilik terapistine gittiğini yazmıştı ama eşiyle değil, çünkü eşi kabul etmemişti kendisi gitmişti ve o seanslarda evliliğini yoluna koyabilmek için kendisinin neler yapması gerektiğini öğrenmişti eşine karşı tavırlarını değiştirmiş ve sonunda eşi de değişmişti çaba sarfederek mutluluğu nasıl yakaladığını yazmıştı bence siz önce böyle birşey deneyin eşinize karşı verdiğiniz tepkiler veya tepkisizliğiniz sorunlarınızın çözümünü engelliyor olabilir davranışlarınız, yaklaşımlarınız çözüm odaklı olmayabilir profesyonel bir bakış açısı, size çok şey katabilir ortada bir yuva ve bir çocuk var bence denemeye değer...

Sanki beni anlattın. Benimki de öyle bekar hayatı yaşamaya bayılıyor. Neymiş beyefendi gençliğini yaşamamış. Şimdi bir laf dicem banlancam ama dur daha kibarlaştırarak söyliyim. Onun edeyim gençliğine yani. Evlenmeselermiş. Sanki silah zoru ile evlendirdik mübarekleri. . Birde benimki onu çok sıktım diye başka nanene de yedi ama çocuk için onu da affettik ama adam şimdi hayatını yaşıyor. işten çıkıyor gece saat 12 den sonrasını bilmiyorum ne zaman geliyor.

Ayrıl ayrıl.. Sen mutsuzsan cocuk mutsuz olur. Pamukannesi83

ver ver ver nereye kadar siz onun ailesini düşündüğünüz kadar onlarda sizi düşünseydi eğer cocuklarının kulaklarını çekerlerdi değil mi? U

Tesekkur ederim cevaplariniz için, O kaçırma sözünü panikleyerek söyledi bence. Gitmisdim nerdeyse çünkü. Oğlunu çok seviyor ondandır diyorum. Bi yönden biliyorum öyle birşey hic yapamaz. Dediğiniz gibi. Ama bi yandanda oğlunu o kadar çok seviyor ki onun için herşey yapıyor. Belki bunu da yapar... ? O kari diyiside köyde büyüdüğü için öyle benim için sorun değildi hicbir zaman. Yeri geldiğinde hayatım da diyip nazik lesebiliyor yani. Kavgamizda herkezde gibi haftada bir iki kez ve çok kotu değil çünkü kötüye kaçmadan susuyorum. Ona sevgimin azaldığını ve ayrılmayı düşündüğümü ve onun bekarlık hayatından bikdigimi söyledim. O herşeyi borçlarına atıyor ve para diyor. Borçları kapatayim seninle gezcem diyor. Benim derdim gezmek değil ki... Onu kaç kere dedim ona anlamıyor. Bekarlık hayatından bikdim dediğimde "bana zincirmi takcan" diyor. Bu beni her zaman çok uzuyor. Ben onu hic sikmadim ki. Son zamanlarda sadece üstüne gitmeye başladım beni yanlız birakiyorsun diye. Sevgim çok ama çok azaldı. Yalan yok mimiminacik seviyorum daha. Ama sanki o da gitdi gidecek. Her gün agladigimi hic söylemedim ona. Onun karşısında da aglamam zaten. Ağlamaya yaklasirsam giderim başka odaya is yaparım yada kitap okurum. Ben aglamami başkalarına göstermeyi hic sevmem. Burası anonim diye yazdım. Aslında iyi kalplidir benim kocam ama hem büyüme tarzı hem de maalesef o dağ gibi borçlar yüzünden boyleyiz. Bi kere bana gül getirdi. Onuda bi posetin içine koymuş. Kimse görmesin diye. Evde de gülü çıkarıp vermedi. Poseti elime tutdurdu. Yani aslında kalbi iyi ama kendi evinde görmediği için ona ters geliyo boyle hareketler. Boyle savunduguma bakmayın sadece doğruyu söylemeye gayret ediyorum ki yanlış anlaşılma olmasın. Anlicaniz oğlum çok iyi bir yuvada ve babası onu çok ama çok seviyor. Sadece benim mutluluğum için bu yuvayı bozmam olurmu ki? U

Herkesi düşünüyorsun da kendinizi düşünmüyorsunuz. Dağ başı mı burası zor kaçırır çocuğu hem size verirler çocuğu 8 aylıkmıs kime verecekler. Ayrıca mutlu anne mutlu çocuktur siz mutlu olun çocuğunuza daha güzel bakın.

Muhtemelen haklisinizdir... Tabiki babaannesi istediği zaman görür hatda ben ayaklarına kadar getiririm ama onlar beni kesin dislarlar bos yere bosandim diye. Bosyere değil tabiki ama onlar için öyle olacak. Eski kafadan maalesef kocamin ailesi... Tabiki bu sebep değil bosanmamak için. Kocam ile bi Konuşayım da... U

Şu an ayrılık kararı vermek için çok erken görünüyor. Sadece çocuğunuz için değil. Evliliğiniz için de çaba harcamaya değer.. Bu arada maddi durumdan dolayı terapiye gidemeyeceğini yazmışsın. Gidebileceğin zamana kadar, davranış ve tutumlarında değişiklikler yapmayı deneyebilirsin. Ona baskı yapmadığını, anlayış gösterdiğini söylemişsin. Ama artık birlikte vakit geçirmek istediğini.. Geç geldiğinde, bugün sana çok ihtiyacım vardı, kendimi çok yalnız hissettim, ama işin var diye rahatsız etmek istemedim, aramadım diyebilirsin.. Suçlamadan, baskılamadan, sadece hislerinden bahsederek işe başla... Boşanmayla tehdit etme.. Hele boşanacağım deyip vazgeçmek tüm gücün onun eline geçmesine sebep olabilir. Yani yapmak istemediğiniz, yapmayacağınız şeylerle tehdit etmeyin... Kendinize çocuğunuz haricinde meşgaleler bulun.. Babaanneyi çok seviyormuş bebeğiniz, günde bir kaç saat onlara emanet edip bir aktivite yapabilirsiniz... Ya da sadece yürüyüş bile olabilir bu.. Her neyse siz bulun.. Yani tüm dikkatiniz eşinizde yoğunlaşmasın.. Onun ailesi dışında sosyal çevreniz var mı bilmiyorum. Yoksa mutlaka edinin..

Boşananların tamamına yakınının çocuğu var

Anaa konu eskiymiş kim hortlattı, şimdiye bi çocuğu daha olmuştur kesin

Evliliğindeki sorunları çözmek istiyorsan önce psikolojini düzeltmelisin. Bunun için psikoloğa gidip esinle aile danışmanına gitmelisiniz. Baktın o kadar çabaya karşı evliliğinde yine mutsuzsun o zaman boşanmayı düşürsün. Çocuğunda ömrü boyunca depresif bi annesi olmasını istemez bence hep bebek kalmayacak

Cutemom --> ailesi bana her zaman sevgisini gösterdi. Belki de kocamdan daha fazla seviyolardir beni... Annesi kaç kere ogluna söyledi dinlemedi. Babası kızıp durdu gene dinlemedi. Dun babasına danisdim da sağolsun anladı beni. Ama onunda soyledigi, sabırlı ol kızım. Kocanın kafası çok dolu bu aralar. Haklida olabilir. Ama kocamin karakterinde var maalesef. bir sene önce kafası dolu değildi ama gene ayni affedersjniz okuzdu... Ne diyim artik bilemedim Marjinaly

bence de boşanmayın, bir süre daha deneyin. kaybedilen sevginin geri kazanılabildiğine bizzat örneğim. eşinizin iyi bir kaybetme korkusu yaşaması lazım sanırım. ben kesin boşanma kararını aldıktan sonra evliliğimiz bir nebze düzeldi diyebilirim. o zaman boşanmadığıma pişman değilim.