Bende son zamanlarda hep bunu düşünür oldum. Ben tahammül edemiyorum ama dünya artık böyle dönüyor. O yüzden artik hic kimseyle iletişim kurmak istemiyorum. Birlikte bişey yapmak da. Hep bi açık aramak çünkü. Hep bl sorgu sual Bi kere eşimle kavgamizi anlatsam habire araniz nasil senin kocanda şöyle demeler falan. Sanki kocasi bulunmaz hint kumaşı gibi. Hayirdir üzgün gibisin anlat rahatlarsin diyenlerin derdimi anlattigimda suratinda oluşan o haz ifadesi. Kime ne anlatacağımi şaşırdım. Gercekten üzgün olduğumda anlatacak kimsem yok. Anlattigim dertleri de başkasından duymak da cabası. Yarim saat bile dayanamıyorum artik. Konusacak şeyler bulamıyorum. Hep bi dedikodu bi cekememezlik. Dünyada konuşacak konu yokmuş gibi. Ben kendimi soyutlamayi seçtim. Çünkü onlar gibi olmak lazim. Arkadan konuşup canim diye sarilmak lazimdi ben yapamam. Ha belki hic dostum yok ama kafam da rahat

değil mi asıl sorun bu.. seviyormus gibi yapmak. Sevmediğini belli edince de soğuk nevale, ayak uyduramayan biri olarak atfediliyorsun. Kulak ardı edip yaşantına bakmaktan baska care yok demek ki... SIFIR MOD %100

Aranıza bir duvar örerek..

Ben hayatıma o kadar samimiyet kuracağım insanlar almıyorum artık samimi olmaya çalışan çok ama soğudum artık dostluklardan arkadaş gibi görünen sinsilerden.. eski yediğim kazıklar bir ömür yeter bana sağolsunlar. Zaten iki tane dünya tatlısı kız kardeşim iki tane de çocukluk arkadaşım var e daha ne olsun fazlasına gerek yok..

Sahte insanları hayatımdan çıkartarak.

Artık birçok insan sahte ve bu durumda yalnız kalıyorsun...

Vallahi son konumu okursanız, bundan sonra kesinlikle sahte olmayı öğrendim. Dost acı söyler ama arkandan konuşmaz, başkalarına senin açığını vermek yerine seni uyarır lafı külliyen yalanmış!!! Bundan sonra, en iyi dostum da dahil ki bu kişi öyleydi, ne hali varsa görsün, ben de karşısında içimden gülerek izleyeceğim.. Kaç gündür uyku uyumadım, kilo verdim. Değmez arkadaşım, sahte ol, huzurlu ol.

Iste akışına bırakmak olmuyo her zaman, illaki yapmacık olmak zorunda kaldığımız yerler oluyo bazen. Konuşmak ağır şeylere mal olcaksa ya da susmak tersini yapıyoruz mecburen.

Sahte hareketlere hiç gelemem çünkü samimiyet benim için en önemli şeylerden biridir ben mesafe koyarım hep böylelerine selam hal hatırdan ötesini geçmez muhabbetim. M

Arkadaş çevremde yada çok muhattap olmucağım insanlarsa hayatımdan çıkarıyorum. Akraba içindeyse merhaba merhaba bu kadar.

Ben şahsen umursamıyorum öyle insanları. muhabbettimi eder gerisine karışmam. Banane ne yaparlarsa yapsınlar kendi hayatları. Herkesin kendi doğrusu yanlışı farklı.

Evet toplumdan soyutlanma pahasına gerekeni yapıyorum. 32 yaşındayım. Vaktim kıymetli. Böyle sahte, yapmacık, samimiyetten yoksun kalabalıklara ayırdığım vakit içimi acıtıyor benim.. Bir iki kez zorladım vaktinde. Bu da ortama girmiyor soğuk şey demesinler diye.. İnsanlara şans vermek için denedim. Eve geldiğimde hissettiğim şu oldu: '' Battaniye altında yatıp dizi izlesem daha iyiydi..'' Bu yüzden kesinlikle zorlamıyorum. Geçen akşam iftar vardı işten herkes gitti. Ben gitmedim. Küçük samimi gruplar tercihimdir. Evine gittiğim insanı yermem. Evimin kapısını açtığım insana da sonsuz güvenmeliyim. İyi niyetinden emin olmalıyım. Eksik aramayacak, eksiklerimi tüm samimiyetiyle kucaklayacak. Aksi ilişkilere ihtiyacım yok gerçekten. Size de tavsiye ederim.

belki de en güzeli böyle insanları tamamen hayatımızdan çıkarmak fakat bu bazı durumlarda mümkün olamıyor. bazen bana çok çok yakın davranan sonra sebep yokken mesafeli davranan sonra işi düşünce hiçbir şey olmamış gibi tekrar yakınlaşan bir arkadaşım vardı. iyi olduğunda o kadar yakın davranıyordu ki. ve ben her seferinde gardımı düşürüyordum, sonra bir bakmışım mutluluğunu başkalarıyla paylaşıyor, ben aklına bile gelmiyorum vs. çareyi bana nasıl davranıyorsa aynı şekilde davranarak bulmuştum ama bir süre sonra baktım ki bu dengesizlik benim de dengemi bozuyor. dayanamadım bir öylesin bir böyle tavrına anlam veremiyorum dedim ve kesin kararımı vererek yakınlaşmaya çalıştığında belirli bir mesafeyi aşmasına izin vermedim. ağzımdan çıkacak her lafımı başkasına iletebilir düşüncesiyle paylaşımımı sınırladım. yukarıda bahsettiğim kişi hayatımda olsa da olur olmasa da olur niteliğinde bir insandı. ama tecrübelerime göre maalesef arkadaşlıklar hep çıkarlar üstüne kurulu. evet benim de kardeşim dediğim dostlarım vardı ama zaman gösterdi ki senin zor gününde dost dediğinin de yüreği sızlamalı, mutlu gününde de senin mutluluğunu kaldırabilecek karakteri olmalı. kardeşlerimi , bu karaktere sahip olmadıklarını idrak edince içim yana yana çıkarttım hayatımdan. insanlardan beklentimi sıfıra düşürdüm, içimden gelmiyorsa kimse için kılımı kıpırdatmamaya karar verdim. bir fedakarlık yapcaksam da kendi vicdanım için yapıyorum.

Ben başa çıkmıyorum. Direkt iletişimimi kesip uzaklaşıyorum. En güzeli.

belki hemen tepki verince aşırıya kaçılmış gibi olunuyor ama benzer şeyleri yaşadıkça sessiz kaldıysam ben çok pişman oluyorum hadlerini bildirmediğim için.

En yakın dostumun beni tanıştırıp sevgili olmamız için ısrar ettiği adam tarafından o arkadaşımla aldatıldığından beri bu yöntemdenden daha yaratıcısını görmedim. Duyar, görürseniz bilmeyi çok isterim :)

bi suru konustugum insan var.2 tane cocukluk arkadasim bi tanede kardesten ote gordugum dostum var. hepsiyle mutluyum. sizin dediginiz gibi insanlarda etrafimda var ama onlarin huyunu anladigim anda cikariyorum hayatimdan. sevmiyorum sahte insanlari nefret ediyosa bile yuzume karsi yapsin. esimin ailesinden boyle cok insan var. hayatimdan atamasam da mecburi durumlar disinda asla gorusmem samimi olmam. hep soguk dururum. sizde oyle yapin

Ben başa çıkmıyorum anında yok ediyorum hayatımdan. Sert mizacım var kimse de kolay kolay iletişim kuramaz kişiliğimden taviz vermem.

Ben de aynı şekilde. En kötü yalnızlık bu insanlarla bir arada olmaktan iyidir. En azından şimdi yüzüme konuşurken arkamdan ne çevirecek diye düşünmezsin.

Ben bunu yapiyorum. Aslında toplumdan soyutlanmam gerekirken tam tersi, merak edilen, saygı duyulan oluyorum. Mesafe güzeldir. Insan objektif bakabilir. Siz bunu yaptiginizda "biz birbirimizin kuyusunu da kazariz, attigimiz kuyudan yeri gelir ceker cikaririz, sen yapayanliz kal" tavri takiniyorlarsa bilin ki aslında sizin gibi olmak istiyorlar ama içlerindeki karalık buna izin vermiyor. Mutlu olmak demek rahat vicdan demek. Rahat vicdan demek dürüstlük demek. O allengirli oyunlar zaten insanların psikolojisini bozan, çıkmaza sokan, bugün insanlık ne hale geldi dememize neden olan. O yüzden o oyunların dışında kalmak en güzeli

Başa çıkamıyorum Hayatımda tanıdıgım en sahte insan kv dem Yüzüme canım yavrum deyip Eşime kac kere bosanip geleceksin yapamayacaksın dediğini duydum. 5 senelik evliyiz hala da bosanacağız diye pusuda bekler Ama yüzüme ayagina taş değse kizim ben üzülürüm der Nefret ediyorım böyle insanlardan Ben sahteliğini gördüğüm insanla mecbur kalmadıkca muhatap olmuyorum rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

akışına bırakıp her şeyin olması gerektiği gibi olduğunu mu düşünmeli, bilemedim ki. Sonucta yaptıklarımızdan da yapamadıklarımızdan da, söylediklerimizden ve söyleyemediklerimizden dolayı pişmanlık yaşamayacak mıyız

Benim en vefalı dostum; yalnızlığım. Asın bayrakları Bu konu benim her ne kadar gündemimde de olsa, konuşmaya değer görmüyorum. Modum.

Bazen hayatından çıkaramayacağın insanlar da oluyor mesela eşinin ailesi ya da kendi ailenden insanlar. Ben hazır cevap olarak canımı sıkan şeyleri söyleyerek gerektiğinde hırsımı alarak başa çıkmayı öğrendim.

Ne kadar guzel bir konu, sonunda gercekten BDV'de adam gibi tartisilacak bir konu acilmis. Bence buraya daha fazla yorum yazilmali, eminim benim de cok fazla ogrenecek seyim vardir. Universite son sinif olacagim son sene, ben de en buyuk sahteliklerden birinin icindeyim sayilir, kendime ayni soruyu sorardim hep ama hayatta beni bazi noktalarda sahte yapti. Nasil anlatsam bilemiyorum, birbirinin arkadasindan konusan korkunc insanlar daha sonra can ciger kuzu sarmasi, ne kadar dogru kalmaya calissam da bu hayatta kotuler hep yag gibi uste cikip yine beni yerin dibine soktuklari icin artik cabalamiyorum. Her zaman kendim olmaya calistim ve calisiyorum, sen kotu ben kotu nasil degisir bu toplum dedim ama baktim hayatta beni bu yone cekiyor. Herseye iyi niyetle yaklasiyorum ama cevremdekilerin cogu supheci, aslinda yaptigim birseyi iyi niyetle yapmisim karsi taraf altinda birseyler aramis, ben birinin arkasindan konusuyorsam benim icin arkadaslik bitmistir ama bakiyorum ki diger insanlar hem dedikodu yapip hem de arkadasliga devam ediyor. Ben aylarca birbirinin arkasindan kuyusunu kazanmis adamlarin ayni masada yemek yedigini gordum. Neler gordu bu gozler, en yakin, 10 yillik arkadasimin basarima kostek oldugunu anladigim anda bitti benim icimdeki o insanlara olan "tahammul" seviyesi. Yani artik basa cikmiyorum, ailemden baska kimseye deger vermiyorum, guvenmiyorum ve supheyle yaklasiyorum, bana selam verirse veriyorum, vermezse vermiyorum. Bana nasil davraniyosa bende ayni sekilde, hayatta kalmak icin boyle bir yontem buldum. Ailemden baska kimseye duygusal bag hissetmeyerek ve birsey beklemeyerek. Eskiden birinin davranisini begenmiyorsam tahammul edip kabulleniyordum, simdi direk konusmayi bitiriyorum. Cunku hayat insanlarla ugrasmak icin cok cok cok kisa. Seni mutlu eden seylere yonel...

Mutlu olmadığım zamanlarda bile şen kahkahalarla ortalığı inleterek

Ben de buna anlam veremiyorum ve bazen boguluyorum böyle insanlar etrafimiçin sardikca kacasim geliyo esimin yaşadığı şehirde akraba aile çevresi hep anlattığın gibi Annesi oğlunu bana karalar sonra oğlu gelince öve öve bitiremez ben şok oluyorum ve bu en basiti benim yalan olduğunu bildiğim şeyleri benim yüzüme baka baka baskalarina doğru gibi anlatiyorlardi ve tahammül edemedim bütün herkesle mesafe koydum düğün bayram oda karsilasirsak kimseye gitmem kimse gelmez arkadasta olmuyo tabi bu insanlarin içinde ama yapacak bişey yok benimde bi dosta ihtiyacim var ama malesef insan yok çevrede herkes cikarci bencil iki yüzlü yalan dolan olmus

Hep doğrucu davut oldum kalabalık arkadaş çevrem kalmadı Arkasından sövüp yüzüne övenler de canciğer oldu Sahtelikler arasında yaşamak ve yalakalık hiç bana göre değil Yıllardır böyle mutluyum:) Böyle ilişkiler yaşayanları da hiç anlamam:)

evet yorumlarla yalnız olmadığımı farkettim. tek çözümü sanırım bi süre kendi içine kapanmak. ben de farkettim böyle mutluyum.. bir tartışma ile bitti koptu bağım benim arkadaşlarla ama keşke öyle değil de bu sebeple bitirseymişim.. tutarsızsınız ben daha fazla aranızda durmak istemiyorum diyerek. En azından suclu beni ilan etmezlerdi, dolaylı dolaysız yoldan. Neyse sağlık olsun Ha bi de bi grup daha var işyerimde. bu grubun bi üyesi geçenlerde bana uzak duruyorum onlardan herkesin içinde yeriyorlar dedi.. haftalar sonra bi baktım telefonda kuzum diyerek konuşuyor, benden de çekinmeden. Vallahi pes diyorum, ben birinin hakkında bi baskasına atıyosam o bi baskasının yanında canmlı cicimli konusamam o kişiyle

arkamdan konuşan ama yüzüme gülemeyenler var benim de

Evet ama her gün yalan dolan dinleyip, "acaba bu ne kazığı atacak?" düşüncesinin yorduğu kadar yormuyor yalnızlık..

Politik davraniyoruz bazen ister istemez, özellikle eş ailesine karşı. Ben de bundan çok rahatsizim ama gerekli oluyor bazen, buna ne yapmalı?

Bu bahsettiğiniz şey insanları değerlendirmek için çok güzel bir fırsat aslında. Zaten arkadan konuşan birini gördüğüm an anlıyorum ki benim de arkamdan epey konuşulmuş. Öyle olduğunda hiç çaktırmadan ilişkimi merhaba seviyesine indirgiyorum. Tabi bu iş arkadaşlıkları için geçerli, diğer türlü görüşmeye gerek yok. Telefona iki kere cevap vermeyince anlaşılıyor zaten.

sanırım insanlara yanacak kadar yakın, donacak kadar uzak durmamakta iş.. bi de her şeyini anlatmamakta dediğiniz gibi. kirpi teoremi

insanlari ben de bu konuda anlamıyorum. herkes herkesi sevmek zorunda degil. ama seviyormus gibi yapmasi da hic normal degil. bu tamamen rol. göründüğü gibi değil aslolan. bu bana sanki insanlarin kendi eksikliklerinden kaynaklaniyor gibi geliyor. kendiyle yuzlesemeyen herkesin kendisini sevdigini dusunen dunyanin merkezinde olduunu dusunen ve hastalikli ruh halleri olan insanlar böyle sahteler bence. ama o kadar yapmacik o kadar asikar ki isin asli. acaba diyorum aynada kensilwrine bir bakiyorlar mi boyle nasil gorunduklerinin farkindalar mi? gercekten komik hallere düşüyorlar. boyle insanlardan uzak duruyorum. ama nedense onlar israrla yakinlasmak istiyor bunu da hic anlayamiyorum. o kadar bunaltiyorlar ki terslemek zorunda kalıyorum bu kez duygu sömürüleri geliyor ardindan. kurtulamiyoruz sanki her zaman her yerdeler.. cok sıkıcı. kaciyorum böylelerinden... ama bir de durumu idare etmek var. bahsedildiği gibi es ailesiyle ayni ortamda vb durunlarda bulunmak istemedigimizde huzurumuzu bozmamak adina sessiz kalabiliyoruz. ama bir jyke bir boyke davranmakla ayni degil bence.

R Raiden 10 senedir iş hayatındaym eşimin iş arkadaşları normal arkadaşları benim iş arkadaşlarım hatta çocukluk arkadaşlarım. Zamanla bir bir değiştiler. Ama değişen biz gibi anladılar. Anladım ki benm meselelerimi onlara anlatınca başkalarına anlatılıyor anladım ki dertler anlatıldıkça kuyum kazılıyor. Milletin eğlencesi oluyor. Evime hırsızlık yapmaya geldi karı koca diyen çift, hırsız dediği çift ile tatilllere çıkıyor. İş yerinde görmek bile istemiyorum dediği kişi ile iş çıkışı aliışverişlere gidiliyor... Ben anladım bu dünya bana uzak. Kendi kendimize eşimle yetmeyi öğrendik ailelerimiz ve biz. Vakit geçirmeyi kendime dönmeyi bildim. Çok da mutluyum. 2 arkadaşım var uzaktalar. Yine de yetiyorlar. Aile de yetiyor. Öyle insanlar olacağına hiç olmasın. Sizin evliliğinizi mutluluğunuzu üzünütünüzü göz ucuyla dinlerler. Rol yaparlar. Tekim, eşim de tek ama gerçeğiz. Mutluyum..

Öyle insanları hayatımdan çıkardım ama cıkaramadıklarım var onların yaptıklarıylada ilgilenmiyorum.

Beni eskiden kesin çizgilerim vardı.. dedikodusunu yaptığı insanla kanki olan, haset olan insanları eledim çevremden :) Eleye eleye insan kalmadı. O yüzden belki çirkin gelebilir ama kategorilere ayırdım. 1-Selamlaştıklarım, denk gelirse birlikte vakit geçirdiklerim. 2- birlikte vakit geçirmekten keyif aldıklarım, plabkar yaptılarım 3- canlarım kuzularım :)) 3. Kategoride birisi haset, ağır dedikoducu, kuyu kazan, fitne ficur olamaz. Hemen her şeyimi rahatça paylaştığım insanları alırım. Onlar hayatımda hep bir şekilde vardır. 1-2 numaradaki insanlar ise zamana ve mekana göre değişiklik gösterir. İş değişikliği ile değişir.. taşınırsam değişir gibi gibi

Çok nankör tanıdım, hiçbiri 'kedi' değildi... Bunu yazmak geldi icimden :)

En yakinlarima bile artık hiç birşeyi mı anlatmiyorum annem olsun ablam olsun çünkü gün geliyor o anlattıklarım yüzüme vuruluyor, artık önce kendi aileme bakıyorum kocamla sorunum varsa kocama söylüyorum kimseye anlatmiyorum ki devir artık menfaat devri. Doğru soyluyeni dokuz köyden kovarlar şimdi kimse doğruya bakmıyor ne yazık ki ama bana uymayan insanları da hayatımdan çıkardım zamanla.

bosuna dememisler deveye diken insana s lazim diye. Annamarie34 Born to

Yalnız kalma pahasına iletisimi kesiyorum. Baska türlüsünü yapamıyorum. Özellikle is hayatımda bunun cok sıkıntısını çektim. Dedikodusunu yaptığım insanla hicbirsey olmamış gibi kahvaltı yapamadığım için her zaman sirketteki uyumsuz, asosyal, içine kapanık kişi olmuşumdur. Özel hayatımda da hicbir zaman beraber deli gibi eğlendiğim arkadaş grubum falan olmadı. Bir tane arkadaşım var sadece. Böyle daha mutluyum, kafam rahat. Ben herseyi fazlaca düsünen bir insanım. Kendimi duvardan duvara vurmayı pek severim. Sevmedigim, arkasından konustuğum, arkamdan konustugunu bildigim bir insanla hicbisey olmamış gibi devam ettiğim zaman, politik olmaya çalıştığım zaman yüzüne güldügüm zaman kendimdem nefret ediyorum. Sende böyle iki yüzlüsün icinle dışın bambaska, kendinle hep celisiyorsun diye günlerce kendime eziyet ediyorum. Yalnız da olsam dısarıdan geçimsiz yada uyumsuz görünsem bile böyle çok mutluyum.

Fazla samimi olmazsaniz hicbir sikinti yasamazsiniz. Kalkip birileri icin haddinden fazla seyler yapip, bir cok ozelini dokuo ondan sonra insanlar oyle insanlar boyle. Arkadasliklari belli duzeylerde tutarssaniz basiniz agrimaz.

peki eşinin ailes size yamuk yapsa def edebilir miyiz? görüşmek istemiyorum dediği insanlari eşiniz hatiri için görüşebilir misin? ben hayatimdan çikardiği kişilerle yine görüşmek istemem. yamuk yapıp bana dönüp helalik istiyo. ben kabul etmedim.. yine başlamak istemiyorum... şu sahte insanlar temiz kalpli güzel insanlara sahteliği öğretiyorlar. eskidenn çok arkadaşim vardii. evlenince teker teker çikardim hepsinden... nadir görüştüğüm var hiç de orali olmuyorum. akrabalarim da babama yamuk yaptı.. babam bu yamuk yapanlarla gçrüşüyor sinir oluyorum sil gitsin diyorum onlar ailem diyo.. babaannem hiç babami tutmadi. o yöne kırgınım. Eşim kendisine yamuk yapanlarla asla görüşmez. çok kindardir.. sahte insanlari uzak tutmasi için kin tutmasi gerekir.

Ben de öyle yaptım, çıkarttım hayatımdan çoğunu. Her gün görmek zorunda olmak ve bakışlara katlanacak olmak beni yoruyor.. esergry Nirvana Anneler

çokk doğru çokkk :)

En son kalan arkadaşımdan da kazık yedikten sonra evet benim de hiç arkadaşım kalmadı. Eşim, ben, kedilerimiz ve ailelerimiz ve bizden mutlusu yok.

Benim hayatımda da vardı böyle gereksizler. İşte adı üstünde gereksizler ve artık yoklar. 2 tane çok sevdiğim arkadaşım var neyse onu söylerler onlar bana yetiyor ve enerjimi düşüren kimsede olmamış oluyor çevremde.

Başkasını bilemem de ben iğreniyorum bu tip insanlardan. Ben çok kasıyorum sanırım.. Daha yeni bir paylaşımlarını gördüm hatta sosyal medyada bir kuzenin, arkasından en ağır küfür ettiği öteki kuzeni ile rakı sofrasındaki paylaşımını. Eşimin akrabası bunlar. Ve ben daha nişanlıyken notunu vermiştim daha henüz tanıdığı birinin yanında böyle konuşan, benim arkamdan neler yapmaz diye.. İnsan biraz haysiyet sahibi olmalı diye düşünüyorum.. Sevmiyorsam sevmiyorumdur..

ben ruh halime göre takılırım. bazı dönemler onların yaptığı gibi gıybetlerini yapıp yanyanayken sahbet etmekten çekinmem bazen de tahammülüm kalmaz tamamen uzaklaşırım. kendi çıkarınıza göre hareket edin

Bir sahte de benim:) Bir zamanlar-ozellikle ergenlikte yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen bir arkadaşım var. öyle cahil, öyle dünyayı bilmez ve boş geliyor ki... 'el alem ne der' diye yaşayan, hiçbir isteği için çabalamayan, 'umarim kocam gezgin biri olur, ben de onunla çıkarım yurtdisina' diyen, ben 'beyaz atlı prense ne gerek var? Uçak diye birşey var. Gidelim yazın bilmemnereye, hem vize de yok' deyince 'ben kızım, nasıl gideyim?' diyen , çok iyi para kazanıp ne kurs ne seyehat, sadece kıyafet -kuafore harcamasi, ezber siyasi fikirleri, asla kitap-hediye hakkında konuşamamak, erkek arkadaş bulunca bizi unutup ayrılınca hemen bize koşması... Uyuz oluyorum kıza. Tahammül edemiyorum ennn yakınımdaki insanlardan birinin böyle boş biri olmasına. Bana kattığı hicbirsey yok. Ama fırsat buldukça da görüşüyoruz. Ben de 'bu sahtelik neden?' diye düşünüyordum çokça zaman. Hatta aramıza mesafe de koydum bir süre. Zaten o erkek arkadaş bulunca arayıp sormadiği için zor olmadı mesafe koymak :) Sonra bir gün ben yolda fenalastim. Ve aklıma ilk onu aramak geldi -cunku evlerimiz çok yakın. Ve bir problem olunca hemen birbirimize kosariz yıllardır. Tam iş çıkışı saatiymis zaten, geldi beni aldı, azıcık kendime gelince eve yürüdük beraber Ne kadar karşılıklı birbirimize uyuz olsak da yirmi yıldir birbirini tanımanın bir samimiyeti var aramızda. Bin tane bana uymayan huyu olsa da kalbi temiz, iyi bir insan ve birbirimizin zor anında yanındayız... Hala uyuz oluyorum, daha geçen gün alakasız bir nedenle tartistik mesajda. Ama yine de çok seviyorum :))) Bazı insanlar kardeş gibi oluyor yani bir süre sonra, ne kadar rahatsız olsan da hayatından çikartamiyorsun, çıksın da istemiyorsun Visenyaa

ne yapıyoruz sılıyoruz. daha bır ay önce sıldım attım... o kadar tıksındımkı o kişiden iğrenç ötesı iğrenç.. samımıyet kurmuyorum artık kımseyle bir kişi var yeter. nabza gore şerbet verıyorum ve çok huzurluyum. sureklı laf sokma ve yerme çabasında olan ınsanlarla hemen alakamı kesıyorum. samaimi olduğum ınsanlara bıle temkınlı yaklaşıyorum.. artık yoruldum kazıklanmaktan.. yalandan menfaatten ve sessizliğime gomuluyorum.. bu sefer hastamısın, solgunmusun dıyenlere yok muhattap olmamak için ölü taklıdı yapıyorum demek istıyorum.. insanlardan bıktım! kocam annem babam kızım kardeşlerim olsun yeter.. gercekten değer veren onlar sadece.. yalnızlık çok güzel

yine helallik istiyolarmış :) ben delireceğim bu kurumda. dahil olmadığım bir tartışma çıkıyor, ve halihazırda bunu bekleyen, bana tavır alan insanların olduğunu görüyorum. kendimi tırnaklayacağım artık. takmadan devam etmek ne zor . push ; rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hiç arkadaşım yok. Eşimle evimdeki hayvanlarımla, sokaktaki hayvanlarımla mutluyum. Fazlasınaa hiiç gerek yok. Bir yamuk mu yaptılar heemeenn def ederım hayatımdan. Neden canımı sıkayım 3kruşluk insanlar için.

Yanımda birinin yanlışından bahsedip ve hakkında konuşup ertesi gün, ertesi hafta aynı kişileri aynı karede görmek.. Ben onu evime almam deyip birbirlerinin evlerinden çıkmamak.. Günümüz ilişkileri gerçekten bunu mu kaldırıyor sizce. Gerçekten tüm ilişkiler böyle mi, eskiden beridir mi böyleydi? Asıl suç bir şekilde bunun parçası olan bizde midir yoksa? Bir tek ben mi garipsiyorum bu durumu? Hoşlanmıyorum çekememezlik tabirinden ama etrafın bu duyguyla dolup taşan insanlarla doluyken, kaostan beslenen insanlar varken arkadaş dediğin kişilerin seni dolaylı- dolaysız yollardan onların diline düşürmesi? Bu sizce kabullenilebilir bir şey mi.. İnsanlara kazanmak yetmiyorken, başkalarının kaybettiğini görmek istiyorken hem de? Peki ne yapmalı? Sizi aşağı çektiğini düşündüğünüz insanlardan uzak mı durmalı, toplumdan soyutlanmak pahasına olsa bile? '' Biz arkadan atıp tutsakta iyiyiz, eğleniriz - dışlanan, kötü olan sen '' algısındaki '' kötü '' mü olmalı karakterinden ödün veremediğin, sahte olamadığın için? Yoksa çevreni, çevrendekileri kabullenip tevazu göstererek devam mı etmeli? Haklı olmak mı, mutlu olmak mı, güçlü olmak mı..? İradem dışında gelişen şeyler benim, karakterimin değerini düşürebilir mi? Düşürmüyorsa neden böyle hissettiriyor? Sanırım bulamıyorum sorularımın cevabını. Benim gibi düşünen, menfaatsiz bir dost bulamadığım gibi. Ya ilişkilerin hepsi bu türden, ya bende bir sorun var.

ne kadar da yaratıcı bir çözüm