Evet maalesef kendimi çok yalnız hissediyorum. Ama yine de sırf yalnızlıktan kurtulmak adına tanıdığım herkesi yakın çevreme almıyorum. Menfaatim üzerine kurulu bir arkadaşlık istemediğim için.. A

Seni sevmeyeni sende sevme hayattadaha onemli seyler var aile gibi

Haklısınız, ancak ailemin yeri başka arkadaşlarımın yeri başka

O arkadaşınıza değer veriyorsanız ve sizin için önemli bir arkadaşlıksa onunla iletişim kurun. Buraya yazdığınız gibi açık açık konuşun. Aramızda bir sorun var mı, ben şöyle şöyle hissediyorum diye. Hem onu suçlayıcı bir dil kullanmamış olur hem kendinizi ifade etmiş olursunuz. Sonra gerekirse bir kez daha bu konu hakkında konuşursunuz. -Eğer sizin için çok değerli bir arkadaşlıksa ve değerli bir insansa- Baktınız arkadaşınız aynı devam ediyor o zaman siz de uzak durursunuz. İnsanlara göre hayatımızı şekillendirmemek biraz kişilik biraz yaşanmışlıktan kaynaklanıyor. Kiminin karakteri böyledir kendisini ön plana alır hayatında, kimi tecrübe edine edine bu yolu bulur. Ama hayatta bazen her şeyi tecrübe etmek yerine başka insanların tecrübelerinden de faydalanabiliriz. Bu hayatı şekillendirme konusunu mesela ne için soruyorsunuz? Örnek verebilir misiniz? Kendinizi sevmek konusunda da şunu sormak istiyorum. Kendinizi şuan az mı seviyorsunuz? Mesela nasıl biri olsaydınız kendinize olan sevginiz artardı sizce?

Arkadaşıma değer veriyorum, kötü bir ahlakı olmadığı için. Birlikte zor zamanlar atlattık ve bana zamanında gerçekten çok iyiliği dokunmuştur. İnsanlarla açık konuşmaya çekiniyorum istemediğim bir şeyi duyarsam diye ama kendi üstüme fazla gelmeye başladım bu sefer de. Sorunu sürekli kendimde arıyorum. Kendimi sevmediğim de burdan ortaya çıkıyor. Bazı huylarım vardır belki insanları rahatsız eden diye sürekli kendimi hesaba çekiyorum. Kendini hesaba çekmek güzel bişey belki ama ben bunu abartarak bir gün boyunca düşüne düşüne kendimi harap ediyorum. Olduğunu varsaydığım kötü huylarım olmasaydı, etrafımda yakın arkadaş olarak gördüğüm ve beni de öyle gören birkaç kişi olsaydı kendimi daha çok severdim..

Umursamıyorum, bir arkadaşım var normal zamanlarda hergün bazen iki günde bir mutlaka günde yarım saat 1 saat konusurduk sımdı evlere kapandık vırus nedenıyle aramayı sormayı kestı bırkac kere yazdım ne yapıyorsun dıye baktım cok da ısteklı degıl ben de aramıyorum aklıma bıle gelmıyor acıkcası

Dediğiniz eleştiri ortamlarında çocukluğumdan şu yaşıma kadar fazlasıyla bulundum. İnşallah cesaretimi toplayıp arkadaşıma bu konuyu bir şekilde açmaya çalışcam ya da hemen şimdi bütün hissettiklerimi açıkladığım bir mesaj yazsam mı sizce? Diğer dediklerinizi de dikkate alcam. Çok teşekkür ederim yardımcı olduğunuz için.

Arkadaşınıza değer veriyorsanız bunu hem arkadaşınızı suçlayıcı bir dil kullanmadan hem de kendi içinizden geçen hisleri anlatarak iletişim kurun. İnsanlarla genelde açık konuşmamız gereken durumlar olur ve doğru iletişimi bu şekilde sağlarız. Siz zaten açıkça konuştuğunuzda doğru üslupla konuştuğunuzda kırıcı bir ifade ya da sizin istemediğiniz bir ifade duyacaksanız bilin ki o size sizin ona verdiğiniz kadar değer vermiyor ve arkadaşlığınıza bakış açınızın farklı olduğunu gösterir. Sizde bundan sonra ona göre davranırsınız. Bence işe buradan başlayabilirsiniz. Çocukken ya da geçmişte belki yeterli sevgiyi hissedememiş ya da sürekli eleştirilen bir ortamda bulunmuş olabilirsiniz. Bizim de kendimize sevgi ve şefkat göstermeye ihtiyacımız var. Bir olayı değerlendirirken kendinizi o olayda suçlu görürken şöyle düşünün: Mesela o yaşadığınız olayda kendinize kızıyor ve öfkelendiğiniz şeyi siz değil de başka biri yapmış gibi düşünün. Kendinizi suçladığınız gibi o kişiyi de aynı derecede suçlar mıydınız? Bence suçlamazdınız. Düşünmek güzel şeydir fakat kararında olunca güzeldir. Bazen düşüncelerimiz soyut olduğu için gözümüze olduğundan daha korkutucu gelebilir. O düşüncelerin geldiği anda onları yazıya dökmeyi deneyin, belki biraz daha somut hale getirdiğinizde siz de olayları biraz büyüttüğünüzü fark edebilirsiniz. Yakın arkadaş olayına gelirsek siz ilk önce kendinizle yakın arkadaş olmayı başarabilirseniz o zaman başka arkadaşlıkları da daha iyi kurabilirsiniz. İnternette bu konularla, kendimizi sevmekle alakalı güzel anlatımlar mevcut. Bu tarz konularla alakalı kitap ve videoları izlemek belki yardımcı olabilir. Beyhan budak kanalına vb şeylere de bir bakın isterseniz. Kendinizi sevmeniz dileğiyle.. A

Merhabalar, Burda bahsedilen dertlerle kıyaslanamayacak kadar küçük bir derdim var. Kız arkadaşlarımdan birinin beni gerçekten hiç sevmediğini hissediyorum. Bunaltmamak adına sık sık yazmam. Diğer arkadaşlarımızla beraberken iyiyiz ama ikimiz yalnız kalınca benle konuşmak istemiyor gibi sonra görüşürüz deyip konuşmayı bitiriyor. Yani benimle sadece üzülmeyeyim diye konuşuyor sanki. Veya ikinci bir seçenek olarak önceden yaşadığım arkadaş kazıklarından dolayı bu arkadaşımın da beni sevmediğini düşünüyor olabilirim. Size sormak istediğim gerçekten sevdiğiniz bir arkadaşınızın sizi sevmediğini hissettiğinizde nasıl bir yöntem izliyorsunuz? 'İnsanlara göre hayatınızı şekillendirmeyin' diyorlar evet, ama bunu nasıl becerebilirim? Daha da önemlisi kendimi nasıl sevebilirim? H

Madem öyle hissediyorsunuz o arkadaş size çok mu lazım?Yalnız mısınız arkadaşınız yok mu? Konuşun bi sorun mu var biraz soğuksun diye A

Rica ederim. Aslında bu kişiden kişiye değişir. Ben olsam şu durum için arkadaşımla normal bir konuşma başlatırdım, merhaba nasılsın gibisinden. Sonra konuşmanın ilerleyen kısımlarında onu suçlayıcı bir dil kullanmadan hissettiklerimi açıklar, aramızdaki iletişimin toplu arkadaş ortamındayken daha farklı yalnızken daha farklı gibi olduğundan bahsederdim.. bir sorun mu var acaba diye sorardım.