Erkek çocuklar evde paşa gibi olduğu için kendi düzenini kurmaya gerek duymuyor. Hepsi "ben anne babama çok düşkünüm" der. Bir sorun yok sen abartiyosun der. Düşünün eğer o evde her istediğiniz önünüze gelseydi hiçbir ev işine karismasaydiniz ne zaman ne yaptığınıza kiminle görüştüğünüze karisilmasaydi gene ayrı eve çıkıp kendi düzeniniz olsun ister miydiniz?

Ayrı ev senin için zor görünüyor. Abisi olan herkes senin çektiklerini çekti ve çekiyor. Tek diyebileceğim bu kısır döngüden ve sıkışmışlıktan kurtulmak için evlenme. Çünkü genel olarak hatalı evlilikler bu durumlardan ortaya çıkıyor. Bence en güzeli senin kurtuluşun gibi görünen okuldan sonra memuriyet + tayin

bizim ulkemizde malesef kiz cocuklari kac yasinda olursa olsun anne babanin tapulu mali oluyor

Kesinlikle. Üstelik abim de onlar gibi, gelecek planları hep onlarla ilgili. Evlenmeyi düşünmeyebilir anlıyorum ama kendi hayatını kurmak gibi bir derdi de yok. O öyle olunca da sanki ben aykırıymışım gibi oluyor.

Ben sizi hakli gördum, bence simdiden biriktirebildiginiz kadar para biriktirin ilerde evden cikmaniz daha kolay olur.

Yok evlenmeyi düşünmüyorum :) ama memur olunacak bir mesleğim yok. Belki başka bir şehirde iş bulurum ama bunun için de burda az da olsa tecrübe kazanmam gerekiyor.

Hayır kötü değilsiniz. Siz kendinizi kötü hissedin diye aileniz elinden geleni yapmış.

Onun için iş bakmaya başlıyorum yavaştan. Ama yine de bişey değişmeyecek bence

Sorunum ailemle ve kendimle alakalı. Ailemi seviyorum genel olarak büyük bir sorunumuz yok. Ama farklı düşüncelerimiz var. Evdeki herkes birbirine çok bağlı, ama ben onlar gibi değilim. Özellikle annem ve abim hem birbirine hem bana aşırı bağlılar. Evet sevgi güzel bir şey belki ama aşırı olması ve duygusal olmaları benim hoşuma gitmiyor. Ben tek başıma hayatımı kurmak istiyorum yalnız yaşamak istiyorum. Onlarla da görüşmek istiyorum tabiki ama kendi evim kendi dünyam olsun istiyorum. Ancak bunun için bir çok engel var. Mesela; şu an yaşadığımız şehir dışında iş bulma ihtimalim daha düşük ve zaten başka bir şehire gitmek istemiyorum. Bu şehirde ayrı eve çıkmak istesem annem ve abimin tepkisi; "sen bizimle yaşamak istemiyor musun, sen zaten bizi hiç bir zaman önemsemedin" vs vs olur. Ki bu da benim vicdan yapmama neden oluyor Babamın tepkisi ise engel çıkarmak olur ve muhtemelen büyük bir kavga çıkar. İkinci sorun ise babam şu an başka bir şehirde yaşıyor ve annem de onun yanında. Yani şu an ben abimle birlikte kalıyorum. Evet abimi seviyorum ama evdeki çoğu işi ben yapıyorum ve bu durum benim sinirlerimi bozuyor. Benim okulum biticek, uzaktan devam ediyor ve uzaktan bir kaç küçük iş alıyorum. Yani hep evdeyim. O da çalışıyor ve yüksek lisans yapıyor, haftanın çoğu günü gidiyor. Ama evde olduğu zamanlarda yemeği ben yapıyorum, ona söylediğim zaman gidip hazır yemek alıyor, bulaşık yıka diyorum saatler sonra yıkıyor. Her şeyi ben yaptığımda kendimi enayi gibi hissediyorum. En basitinden çay demliyorum ona vermesem vicdan yapıyorum, versem neden ben veriyorum hep diyorum) bir yandan kötü bir insan mıyım ki abime vereceğim bir çayı düşünüyorum diyorum, bir yandan da bişeyi de o yapsın istiyorum. Ve sıkıldım bu durumdan. Çalıştığı zamanlar neyse ama tüm hafta evde de olsa bir şey değişmiyor. Ve dediğim gibi kendime ait bir düzen istiyorum ama şu şartlar altında çok zor sizce ne yapmalıyım ve ayrıca kötü müyüm bunları düşündüğüm için merak ediyorum..

Belki de haklısınız bilmiyorum. Benim de sürekli ders çalışmam gerekiyor iş bulabilmem için ama ev işinden yemekten vakit kalmıyor. Tamam istediği zaman yapsın ama o yapana kadar mutfağın hali harap oluyor haklısınız muhtemelen başka bir erkeğe hiç katlanamam ama bence herkes üzerine düşeni yapmalı. Eşitlik olmalı mutlaka

Ben çok masumane bulamadım seni, uzaktan eğitimde tüm gün evdesin. Abin çoğunlukla dışarda. O getirsin sen yap, kardeş kardeş geçinin yani. Yok çay getiriyorum filan ne bileyim bana çok basit geliyor. Dışardan yemek söylüyor yani cimri değil, zaten erkekler ha deyince kalkmazlar, ben eşime bulaşık makinesi boşaltma işi sende diyorum ne zaman isterse o zaman boşaltır. Benim istediğim zamanda çoğunlukla boşaltmaz. Aynı şekilde erkek kardeşime de sabahtan söylerim yapılacakları akşama kadar yapsın istediği zamanda. Kardeşlik çok güzel bir duygu. Bence abin gayet normal. Sen biraz bunalmışsın sanırım. Erkek kardeşimle aramızda 9 saatlik yol var ama gel dediğimde hiç düşünmeden gelir. Yeğenleri ile ilişkisi de çok kuvvetlidir ve güzeldir. Sana tavsiyem kendi kanından canından bir erkeğe senin tabirinle hizmet etmek zoruna gidiyorsa. Evlenme sakın. Abini de evlenmeye ikna et. Onu evden gönder

Kesinlikle çok doğru

once gecimini idame ettirecek surekliligi olan bi isin olmasi lazim