Jimnastik gibi sporlar hariç her şeyi yapabilirsin dedi.

Merhaba iyi geceler. Buraya iç dökmek için yazıyorum. Yazarken çok gevezeyimdir o yüzden biraz sıkabilir artık kusura bakmayın. Daha önce bir sürü konu açmıştım hatırlayan varsa anlaşılıyor ki mental sağlığım hiç iyi değil. Psikolojik destek aldım ama görüşmeler hiç hayal ettiğim gibi gitmedi. O sıralar bana hayatı dar eden sorunları anlattım ve ilaca başladık. Anksiyeteme ve okbme iyi geldi ama bu sefer depresyonum hiç olmadığı kadar kötüleşti. Zaten şimdi desteği bırakmak zorunda kaldım. Çünkü burada yazdıklarının yüzde birini bile kelimelere dökemeyen, doktorun karşında kasılıp kalan bir korkağım. Böyle yazarak iletişim kurabileceğim bir uzman bulabilseydim iyi olurdu ama bulamadım. Maddi olarak da büyük bir külfet, bu yüzden ilaçları kriz anlarına saklıyorum çok az kaldı bilmesinler. Ben en son ne zaman kendimi mutlu hissettim hatırlamıyorum. Ben en son ne zaman hiç ağlamadan bir gün geçirdim hatırlamıyorum. Bomboş yaşayan, dünyaya da kendine de insanlara bir fayda sağlayamayan, hatta basbayağı safi zarar olan biriyim. Anksiyetemin çok yoğunlaştığı dönemler yaşadım. Okb de aynı şekilde. Temizlik takıntısından dolayı mis gibi cep telefonumu sabunla yıkayarak bozdum 3 kuruş paramla yenisini aldım. Her gün panik atak krizleriyle uyuyup uyanıyordum çok zor günlerdi. Okula gitmeyi bıraktım ondan sonra. Gidemedim çünkü evden çıkamayacak kadar kötüleştirmişti ataklar beni. Gram sevmedim zaten okulu da bölümü de. Devam zorunluluğu yok sadece sınavlara giderek okuyan çok kişi var. Hatta bunlardan biri okul birincisi oldu. Ben artık hayatımı değiştirmek istiyorum ama nereden başlayacağımı bilmiyorum. Kendimi inanılmaz değersiz hissediyorum. Böyle olduğumu herkes anlamış olmalı ki 1 kişi dışında hiç arkadaşım yok. İnsanlara burada yazdığım gibi sorunlarımdan asla bahsetmememe rağmen, diğerleri gibi konuşmaya çalışmama rağmen hep negatif enerji yayıyorum sanırım. Vebalıymışım gibi kaçıyorlar benden. Hep ben çağırıyorum kimse beni buluşmalara çağırmıyor. Ben de tek başıma gidiyorum kafelere. O da artık sıktı. İlişkiler daha kötü, etrafta sarmaş dolaş mutlu çiftler görünce içim yanıyor kalbimin ortasına sanki biri bıçak sağlıyor ve onu içeride çeviriyor gibi bir acı. İnsan mutluluk görünce böyle hisseder mi? İnsan mutluluk görünce mutlu olur, hadi belki hiç umursamaz geçer. En kötü ihtimal vıcık vıcık bulur çiftleri, kendince güler geçer. Ama hiç acı hisseder mi? Akıl mantık almıyor ama hissedebiliyormuş demek ki. O mutluluklara asla sahip olamayacağını sadece dışarıdan izleyip hayal kurabileceğini bilince hissedebiliyormuş. Görüyorum şimdiki ilişkileri. Hiç kimsenin kimseye tahammülü yok. Thank you, next modunda çoğu ilişki. Bu benim benimsediğim tarz bir şey değil ama inanılmaz büyük bir lüks olarak geliyor bana. Biriyle sorun yaşadı mı her şeyi bırakıp gitmekten bahsedene kalması için saatlerce ağlayarak yalvarmışım, kırıldığımda bir kere bile gönlüm alınmamış, özür dilenmemiş özürü geçtim kusura bakma kötü hissetmeni istemiyorum gibi cümleler bile çok görülmüş. Karşı taraf kafasına esti mi canı sıkıldı mı ben yazana kadar bir daha asla yazmamış. Günaydın mesajını hiç almamışım. Gitmesinler diye rahatsız olduğum halde ayarsız cinsellik konularını, giyimime hayat görüşüme karışılmasını, hatta suratıma karşı sövülmesini bile sineye çekmişim. Kızdırmayayım sonra gider ben yine yapayalnız kalırım diye. Bu düşünce biçimi kulağa pek hoş ve etik gelmiyor bunun ben de farkındayım ve bu durumdan hiç memnun değilim. Ama benim bir next'im olamıyor maalesef. Mecbur hissediyorum idare etmeye. Çünkü bu kadar uzun bir yalnızlık çok çok çok zor. Arkadaşlıkta da aşkta da yapayalnızım. Konuşmak için konu açıyorum sanıyorum beceremiyorum herkes arkamdan alay ediyor benimle. Diğer hemcinslerim görüyorum. Gençliğin ışıltısı var gözlerinde. Hayat dolular. Çok havalılar. Bakımlılar kuğu gibi süzülüyorlar fıstık gibi giyiniyorlar geçtikleri yolu aydınlatıyorlar. Onları çok kıskanıyorum. Onlar gibi olabilmek istiyorum ama asla olamayacağımı biliyorum. Bu yüzden kendimden iğreniyorum. Saldım zaten kendimi sürekli abur cubur ve çikolata yiyorum kilolarım var, spor yapmıyorum. Hiç iyileşmeyen cilt sorunlarım var fondöten+kapatıcıyla bile cildim berbat. Göz çevrem düzensiz uyumaktan sürekli ağlamaktan ve genetikten dolayı çökük ve koyu. Ailemle yaşıyorum çok istediğim gibi giyinemiyoru, giyinsem de yakıştıramıyorum. Saçlarım çok kalın asla hiçbir şekil almıyor. Mağara adamı gibi diyorlar saçlarıma. Çok çirkin hissediyorum. Eskiden ölmek de istemiyorum yaşamak da derdim, ama şimdi sadece ölmek istiyorum.

Ya ben sizde kendimi gördüm resmen. kariyer hırsı gençliği harcamak istediklerimi diğer hobileri gönül ilişkilerini benden alıp koparacak diye cok korkuyorum. Hayatta dengeli ve ölçülü olmak gerek bu da benim size naçizane tavsiyem olsun. birini yaparken birini kaçırmayın hayatta. çunku hep boyle olacak. bu vakte kadar yapmışsınız bundan sonra yapmayın. Farklı bir dünyayla bakın. Hiçbir zaman hayat beklemiyor beklemeyecek. Ben bakış açımı değiştirdim sizde değiştirin. Mükemmeş insan yok mükemmel gelecek yok mükemmel ilişki de yok yaşayın gitsin. çok kurcalamayın. :)

arkadaş olabiliriz hiç arkadaşım yok diye asla üzülmeyin lütfen

Yakın bir arkadaşının ve bir sevgilinin olmaması üzücü. Ama bu herkesin hayatının en az bir döneminde başına gelir. Seninki ne kadar sürer bilmiyorum ama bu süre zarfında günlük yazarak içindeki dökebilir, hislerinin sebeplerini yazarak bulabilirsin. Kendini sevmek için de her gün yapacağın rutin şeyler olsun, ve onları her gün aksatmadan yap. Sabah elini yüzünü yikadiktan sonra aynada kendine öpücük atmak, yatmadan önce esneme hareketleri yapmak, veya her gün bir tane yeni ingilizce kelime öğrenmek. Basit şeyler olabilir ama her gün bunu aksatmadan yaparsan kendini sevmeye ve kendine güvenmeye başlarsın. Sevgiler

Bir seans zaten ateş pahası olmuş artık nasıl giderim hiç bilmiyorum. Bir asgari ücret gidiyor neredeyse 1 ayda sadece terapiye. tenesemisir Her şey insanlar

kocaman sımsıkı sarılmak ıstedım ya sıze... kendınızı caresız hıssetmenız kalbıme dokundu cok uzuldum, ne desem faydası olur ıcınızı rahatlatır bılmıyorum ama zarar zıyan bır ınsanım dedınız ya cok degerlı bır ınsansınız ıyıkı varsınız. ben sıze deger verıyorum. aynada kendınıze bakıp mutlaka bır sebep ıcın yaratıldım kendımı sevıyorum demenızı ıstıyorum kendınız ıcın bırsey yapmaya baslamanızı ıstıyorum kendınıze ozel bır zaman takıntılardan uzak uzuntuden uzak sıze bırseyler katacak bırsey seramık kursları var fıncan tabak yaparsınız :) ahsap boyama olur veya gonullu olarak bıryerde bulunmak hayvan bakımı-kımsesızler veya huzur evlerıne zıyaret gıbı bırsey yapın ıstıyorum... bu sekılde bır adım atın hayatınıza

Teşekkür ederim ne kadar iyisiniz :)

Seni suçlamıyorum, silkelemek için biraz sert yazdım. Bak burası senin yaşında olmak isteyen insanlarla dolu. Gençsin akıllısın eminim güzelsindir de insan dert sahibi olmaya meyillidir. Hasta olursun gözün dünyayı görmez iyileşirsib yırtılan ayakkabına dertlenirsin. Bi şeyin y peşinden koşarsan olmaz illa arkadaş ararsan bulunmaz. Akışa bırak önce kendinin en iyi versiyonu olmaya çalış. Yaz en iyisi yazmak. Sorun ne bu bana ne hissettiriyor sebep ne? Ne olsa mutlu olurum? Örnek saçım çirkin, bu bana kötü hissettiriyor, kestirsem güzel olur gibi. accessdenied

Aura zamanla olur emin ol çoğumuzda yok. Bi Esra ezmecinin kitaplarını al oku işe yarar

Ne güzel kuzeninize imrendim. Size de. Ben de ince saç ince vücut isterdim. Ama orada yazdığım aslında normal yüz/vücut güzelliği değil. Daha çok aura gibi bir şey.

Tabi ki oldu hala da oluyor. Bu saatte yatırmayan da bu zaten. Ama sabah olunca yine ayni kararlilikla devam etmek zorundayim. Bak mutluluk, basari, ozguven parayla alinmiyor. Anne baba da alamiyor keske onlar alsaydi istedigim bi oyuncagi alir gibi :) Bu dunyada sana bunlari verebilecek kisi yalnizca sensin. Tabi kadere de inanirim bn kaderde de varsa alirsin hepsini. Zaman o kadar kiymetli ki gercekten yasayinca anliyor insan. Telafisi olmayan tek sey. O yuzden gunleri saymak yerine bi yerden baslamalisin. Bunu sadece sen yapabilirsin. Psikolojik sorunlarini, korkularini sadece sen aşabilirsin. Bisiklet surmeyi ogrenirken seni birakan o kisi gibi acimasiz hayat. Biraktiginda o bisikleti yalnizca sen surebilirsin ya da dusersin. Soylediklerim klise gibi ama o kadar gercek ki. Bak bi dene ya en azindan denedim dersin. Sonra yine en kotu ihtimalle bu pozisyonuna gelirsin.

Yere cakilmanin avantaji: Cakildiktan sonrs tek yön kaliyor o da yukari. Nasil psikolojik olarak o delige girdiysek kendimizi tekrar cikartmamiz lazim. Biz kendimizi daha kabul etmemisken etrafimizin bize bayilmasini beklemek biraz uc. Söyle söyliyim: kendi yasadiklarimdan yola cikarak psikolojik sıkıtılar olanlar kendisiyle ve etrafiyla verimli iliskiler kurmakta oldukca zorluk cekiyor. Bunun cesitli faktörleri var. Uzun yazip da sıkmak istemiyorum. Size ben en dipdeyken yaptiklarimdan bir kac örnek veriyim: - Gercek arkadaslik olmayan iliskilerimi ve toksik insanlari tamamen hayatimdan cikarttim. Kalabaliktan 3 kisi en fazla kaldi diyebilirim. - Okuluma plan yapip bitirmeye gayret ettim. Diplomami o plani uygulayarak aldim. - kendime baktim. Cok kilo kaybetmistim. Yemek yemeye basladim tekrar. Psikolojik olarak iyi olmadiginiz zamam öz bakiminiz yetersiz kaliyor. Ona cok dikkat edin. Hasta bir sevdiginize nasil sebgi ve sefkatle yaklasirsaniz, kendinize de iyilesme sürecinde öyle yaklasin. - yalnis kararlari sürekli kendi yüzüme vurmayi onlarla yüzleserek biraktim. "Ne kadar salagim"- kafasi sizi hep asaya ceker, halbuki bugününüz ve geleceginiz elinizde. - kendimi baskalariyla kiyaslamayi biraktim. Evet "Allahim bu kadinsa, ben neyim?!" Diyecek kadar güzel kadinlar var. Ben onlardan degilim belki, ama kendi vücütumla ve görünüsümle zamanla gayet baristim. Artik eski komplekslerim yok. - Spor yaptigimi söylemeyi cok isterdim, ama maalesef toto spor icin kalkmadi Ama daha cok yürüyüs yaptim. - en cok neleri sevip sevmedigimi düsündüm ve sevdiklerimi yapmaya gayret ettim. - en önemlisi: Ic dünyanizi bastirmayin. Niye böyleyim, ama böyle oöamadim diyerek sadece kendinizi kücümsüyorsunuz. Öyle iyilesme olmaz - kitaplari cok severim: kitap okuyun. Sevdiginiz herhangi bir kitap olabilir Ve en önemlisi: Kendinize empati gösterin. Herseye gücünüz hemen yetmeyecek. Bunlar normal. Zamanla beyniniz kendini daha olumlu düşünmeye alistiriyor. Cok gecmis olsun. Insallah zamanla kendiniz icin cözümler bulursunuz

Oyle yapmaya karar verdim bn de ama umarim hayat o sartlari saglar. Akisina biraktim da sonu guzel bi yere cikar umarim. Hepimiz icin

Tabii haklısınız :) Bu özelliklerimi dışarı yansıtma konusunda başarılı olup olmadığımı bilemem ama şöyle sıralayabilirim. -Bunu iyi özellik olarak yorumlar mısınız bilmem ama yazayım. Çok fazla öyle anım olmamış olsa da mutlu olduğum, sevindiğim bir durumda nispet yapmayı sevmem. Herkes görsün, herkesin gözüne sokayım düşüncesi olmaz. Sevdiğim ve o konuda yarası olmadığını bildiğim yakınlarımla paylaşırım. Özellikle gizlemem de kimseden ama hava atmak, nispet yapmak benim tarzım olan şeyler değil. Daha mütevazi olmayı seviyorum. -İnsanlara nasıl olduklarını sorarım. Dertlerini paylaşır destek olurum. Onların nasıl hissettiklerini önemserim. -Teşekkür etmeyi ve özür dilemeyi bilirim. Bazen özür dileme konusunda sorun yaşıyorum ama yüzüm olmadığı için. -Kimseyle asla dalga geçmem. Alay etmem. -Sevmeyi çok iyi bilirim. Sevdiğim insanları mutlu etmek isterim onlarla ilgilenirim. -Herkes hakkında hemen kötü şeyler düşünmem. Aklıma kötü düşünce gelirse de geçip gitmesini beklerim. -Hiçbir düşünce tarzına ya da görüşe fanatizm derecesinde bağlanmam. Hatta sahip olduğum net görüşler bile yok. Neyin hepimiz için daha doğru olduğuna inanıyorsam onu desteklerim. Gerekirse kendi doğrularımı da sorgularım. Başka da vardır illa ki ama şimdi yazamadım.

Goz altina kapatici kullan, cilt ve kilo ptoblemlerin için abur cuburu kes, spora basla, kimsenin kum torbasi olma, kimseye eyvallah etme.

Benimlede arkadaş olabilirsin

gel arkadaş olalım :)

Ben zamaninda panik atak ve depresyon hastasiydim. Bir süre psikolojik destek de aldim. Maalesef terapistimle pek bir ilerleme olmadi. Orda ama temel sorun onu benim ondan bulimia oldugumu sakladigimi düsündügü oldu. Ben bulimia degildim. Ama mutsuz ve depresif süreclerde yemekten icmekten de kesiliyordum. Yemek yemek, yani temel ihtiyaclar bile aklima gelmiyordu. Ama onun bulimia oldugumu düsünmesi tedavi süreci olumsuz etkiledi. O yüzden iyilesme yoluna daha cok kendim girdim diyebilirim. Ic dünyamiza göz attigimizda belki sorunun ilk önce tam ne oldugunu hemen de göremiyoruz. Genelde sebep olan sadece bir iki sebeb olmuyor. Bir cok faktörler birlesiyor. Cocuklugumuzdan, öz güvenimizden tut öz sevgimize kadar. Yasadiklarimiz, bize yasatilanlar. Insan o karmasanin icinde kayboluyor o anda. O yüzden gercekten sıfırdan baslayip bütün hayatina bakmalisin. Mesela cocukken duygusal ihtiyaclarin karsilandi mi? Siddet var miydi? En büyük korkularin nedir? Seni sen olmaktan alikoyan nedir? Yani kendini didikliyorsun resmen. Bunu yaparken günlük de tutabilirsin. Ve bunu yaparken bir cok olumsuz duygu ile karsi karsiya kalacaksin. Hayatinda mesela sana degersizlik duygusu asilayan biri olduysa öyle durumlarla da yüzlesmen gerekecek. Su anda depresyon yüzünden kirlenmis bir pencereden hayatina bakiyorsun. Önce bir ic temizlige baslamalisin. Duygusal veya fiziksel olarak eksik kalan nedir? Önce herseyi oldugu gibi görüp, kabul etmek lazim. Simdiye kadar bazi seyler kötü mü gecti.. evet öyle. Payim bunda büyük mü? Elbette. Ama biz cogu zaman unutuyoruz: Biz genelde 20 yaslarinda daha hala elimize verilen duygusal imkanlarla hareket ediyoruz. Bize ne kodlanmissa onu tekrarliyoruz. Bazen insanlar neden olumlu iliskiler kuramiyor diye üzülür, halbuki dogup büyüdügü ortamda hicbir zaman saglikli ve güzel iliskiler görmemis. Veya icine "sen sevgiye layik degilsin" tohumu ekildi kücükken. Bilemeyiz. Bildigim tek birsey var: Zamaninda iyiki canima kiymadim. Kiysaydim ne bugün ki kendi halimi görmezdim. Anne olup evlatlarimi görmezdim. Sevgiyi tatmadan göcüp giderdim. Iyi ki. Sizde pes etmeyin. Iyilesmek sabir istiyor. Bir günde bu duruma gelmediniz. Bir günde cikamazsiniz. Ama cikmak icin temeli. atmaya bugün de baslayabilirsiniz❤

Ben de isterim neden olmasın ki :) Pamukannesi83

Bunun üstüne gitmezsen daha iyi hale getiremezsin ki, bence bir an önce spora basla, hrm denge kontrolü, hem seratonin, hem kas guclendirmesi ile vücuduna daha fazla hakim olmak icin mutlaka spor yap, kimse ilk gunden turnuva ayari performans gostermiyo zaten, evde internetten videolar bul, mutlaka duzenli bi sekilde yap. Cok cok iyi gelecek her acıdan. Su ruh halini bile duzelticeksin zamanla. Hic bir yerden baslamazsan hic birseyi degistiremezsin. C

Çok güzel bir yazı bu. Evet ben de kendime pay cıkardım. Konu sahibi arkadaşımın buradaki sorulara cevap bulması, gerekiyorsa bir defter tutup bunları yazmasını ben de öneririm. :) Çoğu duygu içimizdeki biyerlere biz küçükken kendimizi bulmamıza daha çok varken ekiliyor. Ve insanın bu alışkanlıkları bu düşünce tarzlarını beyninden atması zor oluyor. Ama kişi eğer gerçekten yürekten istiyorsa bu değişimi önünde hiçbir engel duramaz. Doktora gittim düzelmedim dedin tabi ihtiyaç duydugunda doktora git ama asıl panzehir sende unutma bunu konu sahibi arkadaşım bide 20 yaşındasınnn yaaaa en cılgın yaşlar toparla kızım kendini. Pamukannesi83

Bu son yazdıklarınız bana pek el üstünde tutulmak gibi gelmedi. Sizi koruma altında aslında ezmişler. İlk başta sevdiler dediniz sonra deştikçe neler çıktı farkında mısınız? İlkokul zamanlarım benim de 1-2 öğretmen yüzünden travmaya dönmüştür mesela. O yüzden seneye ilkokula başlayacak çocuğum için içten içe endişe ediyorum. Sanki o da benim yaşadıklarımı yaşayacakmış gibi geliyor. Ona bir problem olduğunda tıpkı aileniz gibi aşırı tepki vermekten korkuyorum. Ve bunu çözmem gerektiğini biliyorum.. Tedavinizi bırakmayın. Sorun hem geçmişte hem de şimdide. Kendinizi kabullenin ve üzerine gidin. Herkesin problemleri var kimse dışarıdan göründüğü gibi değil..

Sagolun. Allah razi olsun. Cocuklarima insallah iyi bir anneyimdir Söyle söyliyim: Ben bugün tekrardan bir terapiye baslasam önceden not tutardim. Kendimde gözlemlediklerim ile ilgili ve sorunlarin bana göre ne olduklarina dair. Cünkü ben fark ettim ki benim seanslarimda (bir tanesi 45 dakikalikti hep) bazen tamamen bos yeni olaylara takilip kalmisiz. Biz hic asıl olan derin mevzulara inmedik. Iyi ve tecrübeli bir terapist orda belki daha iyi yönlendirirdi, ama bana göre benimde daha cok hazirlikli gitmem daha iyi olurdu, ama bunu o zamanlar bilemedim tabi. Insallah kendinize göre bir terapist bulursunuz. ❤

İlaçları kafana göre bırakıp başlamamalısın. İyileştireceğine daha kötüleştirir. Kendini sevme konusunda yorumuna katılıyorum, herkes kendini sev der ama nasıl kendimizi seveceğimizi söylemez. Saçma gelecek belki ama benim doktorun söylediğini paylaşayım. Gerçekten fiziksel olarak kollarınla kendini sar, ellerinle kollarını okşa. Bunu bana ilk söylediğinde absürd gelmişti ama çok ile yaradı. Ödev gibi yaptım bir süre. İçimdeki bana ait olmayan beni değersiz hissettiren o sesi her fark ettiğimde bunu yaptım. Bu değersizlik duygusu geldiğinde genelde bir olay illaki oluyor. Genelde çocukluktan kalma olduğu için, kendimi küçük bir çocuğu telkin eder gibi telkin ettim. Kendimle küçük bir çocukla konuşur gibi konuştum. Aslında vaktinde duymaya ihtiyacın olan şeyleri kendine söylüyorsun. Dışarıdan bakan deli der ama varsın öyle ol sen kendinle barışta... Pes etmeden biraz dene, iyi gelecektir.

Çok eminim sana öyle geliyordur. Bir de kendine kötü konuşmayı bırak. Senin kendine vermeyi layık görmedğini kimse sana vermez. Bak bi arkadaşım var ki ben takılmam ama çirkin yani ama öyle alımlı ki ismi atıyorum fatma olsun fatoş diyene benim adım fatma lakaptan hoşlanmam der. Aurası öyle yüksek ki herkes peşinde. Etrafına bak herkes tal bebek mi? Ben de takılsam saçlarımı sevmem incecik derim oram şöyle buram böyle derim. Herkesin güzel bi yeri vardır. Senin beğenmediğin vücut birilerinin hayali. Ve 20 ile 30 arasında öyle fark var ki daha vücudun yüzün saçın kendini bulmadı. Sen yaşlarda kilolu saçı yağlanan burnu şiş biriydim vücut oturdu şu an saçım kuru burnum ince kilom 0 beden. Zamana bırak çok oynama. Yine sen yaşlarda bi kuzenim var hata etti bence erkenden evlendi ama saçları genetik bembeyaz, 100 kilo ve fıstık burunluydu ama görsen kendini nasıl seviyor laf etmeye cesaret edemezsin. Kendine haksızlık etme.

Eminim sizde öylesinizdir C

Az çok bilgim var ama pek okumadım. Doktorum da anlatmadı. Ama bu durum benim için yeni değil ilaçlar bırakmadan önce de böyleydim. accessdenied

Nasıl bir spor yapabilirim sizce Çok ağır olmamalı ama sırtımda platin var riske atmak istemem esergry Nirvana Anneler

Nereden başlayıp ne yapacağım ki mesela nasıl sevilebilirim sahte bile olsa yeter bana N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Yaşım 20 Elimden geldiğince objektif anlattım. Tüm çıplaklığıyla döktüm hislerimi. Tabii kısa da tutmaya çalıştım anca bu kadar kısaldı. Haklısınız dert anlatmak kötü değil hatta gerekli ama bazen bazı insanlar zor dönemler yaşadığında sürekli herkese sıkıntılarından bahsederler ya onu yapmıyorum demek istedim. Yoksa laf arasında konu açılınca söylüyorum tabii. Demagoji yapmıyorum ki, ne hissediyorsam aynen yazıyorum. İlaç konusunda da bir çare bulamadım henüz. Bu bahsettiğim durumlar hep vardı ama azdı. Şimdi pik yaptı. İlaçlar etki etmedi bunlara. Anksiyete içindi onlar.

İyileşmiş olmanıza çok sevindim. Evlatlarınızın iç dünyası nasıl bilemeyiz ama çok şanslı gibi görünüyorlar hayatlarında sizin gibi biri var. Bu hayatın onlara bir hediyesi. Sizin adınıza da onlar adına da sevindim. Bu bahsettiğiniz kendini dedikleri olayını ben de yapıyorum aslında. Çok fazla üstünde durmadım ama aklıma geldikçe kendime hep benzer sorular sorarım. Aslında bu bahsettiğiniz şeyleri bir uzmanla detaylıca konuşmak isterdim ama böyle yazarak anlatıp iletişim kurabileceğim bir uzman var mıdır bilmiyorum. En azından ilk seans için.

Hayır tam tersi çok üzerime düşüldü. El üstünde tutuldum. Sağ olsunlar beni çok seviyorlar onlar da olmasa şimdi akıl hastanesindeydim veya intihar etmiştim. Kendimi çok değersiz hissettiğim zamanlar da oldu tabii. İçime kapanık olmamla ailem hiçbir zaman barışmadı. Hep değişmemi istediler. Zorbalığa uğrayıp dayak yediğimde bana kızıp bağırdılar kendimi ezdirdiğim için. Derslerde hocalar sesimin hiç çıkmadığını söylediği için kızdılar. Okula gitmekten korkar olmuştum o zamanlar. Hemen yukarıda bir yorumda yazdım motor becerilerim koordinasyonum kendimi bildim bileli zayıftı. Bu yüzden de bayağı sorun yaşardım ailemle. Bisiklet sürmeyi öğrenemediğim için babamın boğazımı sıktığını hatırlıyorum. Zaten geç yürüyüp geç konuşmuşum herhalde annem öyle söylüyordu.

Ne güzel tavsiyeler bunlar

Merhaba. Naçizane tavsiyelerde bulunmak istiyorum. Hatta kendimden yola cikarak nasil depresyonlarimi bastirdigimi soylemek istiyorum. Oncelikle sunu kabul et hicbir zaman en iyisi olamazsin ve olmak zorunda degilsin. Bu dunyada bazi insanlar gercekten sanslidir. Ama sorsan onun da problemleri vardir mutlaka. Baskalariyla kiyas yaparak mutlu olunmuyor. Hep kendinle kiyas yapmalisin. Olabileceginin en iyisi olmalisin. Fiziken de statu olarak da aklina ne gelirse. Cabalamalisin asil onemli nokta bu bence. Sonuca ulasamayacak bile olsan en azindan mucadele ettim dersin. Vicdanin daha rahat olur. Ama unutma ki hicbir acidan hicbir zman mukemmel olmayacaksin zaten. Insanlarin mutlulugunu gorup uzulmen bence en dogal sey. Bnde de boyle oluyor. Mutlu oldugum zamanlar ise insanlarin acilarina mutsuzluklarina daha cok uzuluyorum. Istemsiz oluyor kendimi cok sorgulamistim kotu bi insan miyim diye ama o anki psikolojimle ilgili oldugunu anladim. En aza kanaat eden mutlu oluyor bu dunyada bn de buna inaniyorum. Kendimden yola cikarsam akademik basariyi takinti haline getirdim ve en sonunda istedigimi yaptim. Fakat bunu yaparken calisma hayatina gec atilmak zorundayim. Ya da hemen calismaya baslayip hayalimi ertelemek zorundayim. Ustune hayatima birini almak istiyorum ama alamiyorum cunku yolumu cizemedim bi turlu. Guzel de bulunurum ve birisi bi gun bana guzelligini kullanamiyorsun demisti. Bu laf canimi sıktı dogrusu. Cunku aldigim bikac teklifi kabul etseydim su an maddi acidan rahat bi hayatim ve guzel bi evliligim olabilirdi. Ama bn sırf kendimle olan derdimden okul hayati yasiyorum ve yaslaniyorum. kariyer olarak Istedigim noktaya geldigimde bu sefer hayati kacirmis olmaktam korkuyorum muhtemelen de oyle olacak. Yani bana gore bn kendi elimle kendi hayatimi mahvetmis biriyim. Bu dusuncelerle 5 yildir depresyondayim aslinda kimseye itiraf etmesem de. Keske daha az okuma heveslisi, daha kanaatkar hatta daha az guzel olsaydim da yeter ki ic huzurumu yakalasaydim. Kendi derdimi anlattim daha cok ama diyecegim o ki beklentilerini az tut bu hayatta. Mukemmel olmak zorunda degiliz ve olmayacagiz da. Ama kendinin de en iyisi olmaya cabala her anlamda. En azindan hafif egzersizler yap mesela bikac kilo kaybet. Yuzun icin dermapen falan var dene. Kiyafet almak icinden gelmese bile yakistirmasan bile hep en guzel en iyi halinle cik sokaga. Mankende durdugu gibi durmak zorunda degill. Yani cabala. Bosver cagirmasin arkadaslarin sen cagir ne olacak ki? Gecirdigin vaktin keyfine var gerisini bosver. Eninde sonunda yalniz insanoglu zaten. Bu ugras seni bi sure alikoyar depresiflikten. Sonrasi belki daha da guzel olur. Bilemezsin..

Teşekkür ederim ne düzgün insanlar varmış burada.. Hakkınız ödenmez P

Kız çocukları geç saatlere kadar falan herkesin girip çıktığı yerlerde çalışmamalıymış taciz eden takip eden çok olurmuş şimdi onlara sorsak onlar da bu durumda olmayı hiç istemezmiş mecburiyetten çalışıyorlarmış parasızlıktan. Ben de bu yüzden anca evde internetten falan çalışabilirim başka türlü olmaz. C

Tamamını okumadım ancak psikiyatrik ilaçlar öyle saklayayım kriz anında bir tane atayım hop iyi olayım denilecek ilaçlar değil. Bu şekilde kullandığınız için sağlığınız bozuluyor olabilir. Hiç mi okumadınız, görmediniz, duymadınız, doktorunuz da mı anlatmadı?

Bu konunun ana fikri "ben kendime değer verip sevmezsem, kimse de bana değer vermez"

Ha bir de etrafıma sor ışık saçıyorum, tuzum kuru çünkü böyle yansıtıyorum ama bir de gel içime bak bu aralar. Tabii ki millete cool durucam.

Göz altı kapatıcısız zaten çıkmıyorum hiç. Ben de istemezdim kimsenin kum torbası olmak ama yalnızlık çok zor, bakmayın bazı insanların övmesine. Aynı kişiler flörtleri 1 saat geç yazsa komalık oluyorlar. Karantinada gördük 2 haftada duvarları tırmalayacak konuma geldi insanlar. Normal tabii, insanız. Ben yıllardır yaşıyorum bunu bir de. Tabii ben şu an sağlıklı düşünemiyorum o ayrı ama yalnızlık çok zor o insanların tek şansınız olabileceğini hissetmek çok zor bu da bir gerçek.

Yazınızı defalarca okudum düşüne düşüne. Söylediklerinize ben de hak veriyorum. Ama gerçekleştirecek gücü bulamıyorum kendimde. Size de böyle olmuş muydu?

Ne güzel yazmışsınız, elinize sağlık. Teşekkür ederim. -Hayatımdan çıkarabileceğim herhangi bir insan yok. O konuda yapmam gereken bir hamle de yok. -Okulu okuyorum şimdi sorun yok, kendimi öldürme isteğinden vazgeçip ders de çalışabilirsem çok iyi olacak. -Öz bakım konusunda bir şeyler düşünebilirim evet nereden başlarım bana ne yakışır hiç bilmiyorum ki. -Haklı olabilirsiniz, insan dediğiniz hata yapmak için var biraz da. Fark etmek önemli. -Yani aslında çok güzeller anlamında söylemiyorum, sanki herkes benden çok daha mükenmelmiş gibi hissettiğim için insanlar gözümde büyüyor. Bu durumun ben de farkındayım ama engel olmakta pek başarılı olamadım şimdiye kadar. -Spor kalsın şimdilik çok acil değil -Sevdiklerimi ben de yapmaya gayret ediyorum ama bir yandan bu hisler beni çok uzaklaştırıyor her şeyden. Kısır döngüye girdim. Kendimi dinliyorum sürekli, Dinledikçe kötü oluyorum. Kötü oldukça daha çok kendimi dinliyorum. -İç dünyayla ilgili maddeyi çok anlamadım, ne yapmam gerekir ki nasıl olur iyileşme? -Kitapları ben de çok severim Okumak ve yazmak en büyük zevkim. Güzel dilekleriniz için de sağ olun. İyi geldi diyebilirim bu yorum. Hasret kalmışım konuşup paylaşmaya.

yaşın kaç bilmiyorum ama çoğu şey sandıkların, düşündüklerin falanz Emin değilim sandığın gibi mi ya da sen nasıl davranıyrosun. Güvendiğin insanlara dert anlatmak kötü değildir, sizi yakınlaştırır. Atlayarak okudum kök sebep bir aşk ilişkisi mi bilmiyorum. Her halükarda bu nevi ilaçları bırakmak, canın isteyince içmek çok tehlikeli. Bence ne yap ne et tedavini sürdür. Senin kendinden esirgediğini kimse sana vermez. Her şey de el için yapılmaz. Süslendim eleman beni sevmedi öleyim o zaman. E oldu! Kendine saygısı olmayana kim saygı duyar ki. O göz ışıltısı dediğin aura bu. Hastalığa da çok sığınıp demagoji yapma. Bunarrt gelebilir ama abartma. Anan bana ölüo evin göçük altında kalıp organların çalınmadı. Gerçekçi ol. Özdeğer çalışması yap. Esra Ezmeci okuyarak başla istersen yöntem öneriyor. Psikolojiden girmen ağır gelebilir. Tekrar söylüyorum tedavine devam et. O şeyler şakaya gelmez ilaca başlamak bırakmak kötü güne saklamak falan senin bileceğin işler değil. Hatırla. Tamam kendine göre ağır şeyler yaşamışsındır illa ama olan oldu ve bitti abartma. İyiye odaklan. Exti nexti sevgili arkadaştı sonra. Kendin için sen napıyorsun ona bak.

Emin ol herkesin sıkıntısı problemi vardır. Demişsin ya yasitlarima bakiyorum herkes mutlu ışık saçıyor, bi sen mutsuz sıkıntılı olduğunu hissediyorsun falan. Öyle bisey yok yani. He sıkıntısı olmayan olabilir küçük büyük olan olabilir gonul ister kimsenin olmasin veya başetme ifade etme konusunda herkes farkli tepkiler gösterebilir. Disardan 2 dk yanindan gectigin insanin hayatini bilemezsin. Banada hep öyle derler ama 2 senedir zaman zaman yaşadığım ruhsal sancilari ben bilirim. Ama dışardan böyle gözükmüyorum. Aslinda her konuda konuskan biriyim kendini iyi ifade ettiği söylenen biriyim ama duygusal dünyamı ifade etmede sıkıntılarım var. Duygusal olarak kendini ifade etmede sıkıntı yasayanlar bence birikiyo birikiyo ve patlak veriyo çünkü 2 sene öncesine kadar böyle bi problem yaşamamıştım. Her neyse kendimizi daha da sevmeyi öğrenip güçlenmemiz lazım.

Çalışmayı istedim ama ailem izin vermiyor o yüzden çalışamıyorum. Anca evden İnternet üzerinden falan çalışabileceğım bir iş olursa çalışabilirim. Başka türlü izin vermezler. Ehliyet henüz almadım.

Teşekkürler bence çok güzel bu öneriler. R... ile başlayan ilacı mı kast ediyorsunuz) Ben de pcos ile ilgili olduğunu düşünüyorum ama doktor doktor gezdim doğum kontrol hapı verdi tedavi süresi bitince yine başa döndü. Boynumda da bir siyahlık var o hiç geçmiyor. Keratin bakım kaç para acaba? Çalışmıyorum okuyorum. Ama bölümümü okulumu sevmiyorum diploma için okuyorum sadece.2. sınıftayım. yinandyang

Teşekkür ederim siz de iyi ki varsınız. Keşke dünyadaki herkes sizin gibi olsa.

Farkında mısınız sürekli olumsuz yönlerinize odaklanıyorsunuz. Diyelim ki bütün bu olumsuz özelliklerine sahipsiniz. Neden bunlara çözüm aramiyorsunuz. Mesela ben saç ve cilt problemlerime çözüm ararken çok iyi youtuberları keşfettim ve onları izlemek keyif verir oldu. 28 yaşındayım 3. bölümümü okuyorum bölümümü severek okuyorum. Hukuk okuyormuşsunuz çok iyi bir bölüm aslında ancak mutlu degilseniz ne kadar erken dönerseniz o kadar iyi. Ya da çift ana dal yapabilirsiniz. Mesela hiç hobilerinizden bahsetmemişsiniz hobileriniz neler? Part time çalışmayı denediniz mi? Kendinizi meşgul tutarsanız sürekli olumsuz düşünmekten kurtulmuş olursunuz test edildi işe yarıyor :)

Peki kendimizi nasıl seveceğiz kimse ondan bahsetmiyor C

Gerçekten ilginç önerilermiş. Ben de bir deneyeyim teşekkürler.

Yaaa İster misiniz ki

O sorulara cevaplarım var aslında benim ama nasıl kullanacağını bilmiyorum. G Guylussac Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ailen neden izin vermiyo calismana?

Bu arada evet çarem terapist ben de biliyorum ama ben en azından ilk seansı böyle yazarak geçirmek istiyorum sorunlarımı bu şekilde ifade etmek istiyorum. Bunu yapabileceğim birini bulabilseydim çok iyi olurdu. Yüz yüze gerçekten kasılıyorum neden bilmiyorum. esergry Nirvana Anneler

Teşekkür ederim:) Evet farkındayım hep olumsuz yönlerime odaklanıyorum. Hatta az bile yazdım olumsuz yönlerimi. Hepsi dış görünüşe ilgili şeyler değil. Ben de üzerine gitmeye, değiştirmeye çalışıyorum. Hobi olarak okumayı severim. Sadece roman falan değil makale olur, ilgi duyduğum bir konu ya da bilim dalı hakkında yazılmış bir şey olur fark etmez. Yazmayı da severim. Dil öğrenmeyi severim. Müzik dinlemek film izlemek vs bu tarz şeyleri saymıyorum. Bunlar hobi değil daha çok zevk diyebileceğim şeyler benim için. Part time çalışmayı denemedim ailem sıcak bakmıyor ayrıca ben kendim de pek yanaşmadım bazı sebeplerden dolayı. Evden çalışılabilecek işler araştırıyorum ve birkaç şey buldum. Onları denemeyi düşünüyorum.

biraz yüzeysel gelebilir ama kendinizi iyi hissetmek için öncelikle yapabileceğiniz basit adımlarla ilgili birkaç önerim olacak. öncelikle her gün tempolu yürüyün açık havada. yarım saatle başlayın birkaç gün sonra 45 dakika sonra 1-2 haftadan sonra 1 saate çıkarın. ketojenik diyet yapın. sağlıklı ve hızlı kilo verirsiniz. 21 günde muazzam sonuç alınıyor. kilo verince cilt problemleriniz de azalabilecektir. gerekirse cilt için çok bilinen ama yan etkileri olan bir ilaç var doktor kontrolünde kullanın. ilk süreci kötü olsa bile sonuç iyi oluyor. saçınız için keratin bakım yaptırın. kendiniz için bir şeyler yaptıkça ve sonuç aldıkça kendinizi yavaş yavaş daha iyi hissedeceksiniz. tabi bu kadar basit asla değil. iyi bir terapist olmalı mutlaka. online de olabilir. bu yaşlarda kendinizi tanımaya çalışmalı, ilgi ve yeteneklerinizi açığa çıkarmaya çabalamalısınız. mesela eğitiminiz nedir? üniversite okuyor musunuz? çalışıyor musunuz? cevap yazarsanız ona göre biraz daha açabiliriz konuyu..

evet R ile başlayan ilaç. pcos ile ilgiliyse ketojenik diyet size çok iyi gelir. hem kilodan hem şekerden kurtulacaksınız hem cildiniz düzelecek. aileden desteğiniz varsa, sertifika programlarını araştırın. okuduğunuz bölüm zorlayıcı değilse, çalışmak için şartları zorlayın. öğrenciyken yapılabilecek organizasyon vb. işler ama tabi hangi şehirde olduğunuz da önemli. ehliyetinizi aldınız mı?

Bence bunu doktoruna danis, ne tür bi ameliyat olduguna göre yönlendirir seni.

Çocukluğunuz nasıl geçti? Bana göre hiç sevgi ve ilgi görmeyen kişiler zaten sevgiyi hakkettiklerini düşünmezler. İyi şeyler olsun istemezler bilinçaltında bunu iterler.. Sizin derdinizin dermanı kk değil terapist. Neden tutuk kalıyorsunuz? Halbuki dert insanı söyletir.. accessdenied

Sen biraz dik durmaya baslamazsan ailen dahil herkesin her dedigine eyvallah diyerek zaten mutlu olamazsin, önce kendi kararlarini verebilecek kapasitede oldugunu ailene anlatarak basla, bi iş bul, kendine guvenin gelsin. . push ;

Haklısınız ben de herkes çok mutlu demek istemedim aslında sadece onlara imreniyorum çünkü seviliyorlar değer görüyorlar. Dostları sevgilileri var. Onlarla sorun yaşasalar bu sefer yenisi geliyor. Dışarıda yalnız gezmiyorlar mutlaka birileri arayıp bir yerlere çağırıyor. Ona özeniyorum ben. accessdenied

isterim tabi ki neden istemeyeyim. :)