Küçükmüş yaşın, zamanı gelince biyolojik saatin çalar evlilik korkun gider bence. O yaşlarda ben de istemezdim evlilik. Gerçi 24'te evlendim aniden :) İyi bir eğitim almışsın, iyi bir işin olur gelecek korkusuna kapılmana gerek yok bence her anlamda.

Bdv var yetmez mi? Şahsen kk ya bekarken üye olsam evlenemezdim bende konu sahibi gibi evlilikten korkardım sanırım

yok ben hic ablalarım demem. Abla kelimesinden hoslanmıyorum, baskasıdır o :) yasım 23

Aslında haklılık payın çok fazla. Kendi düzeninden hayatından memnunsan hiç gerek yok evliliğe. O klasik oku çalış evlen çocuk yap olayına girmek zorunda değilsin.

Aynen öyle cok buyuk tecrube burada okudugumuz her konu Allah yasayanlara sabır versin. Bazen fake diyoruz ama yasayan bilir yazık uzuluyorum

Kızlar bu konu bir dert degil ama fikrinizi almak icin actım. Yani aslında dert olmaya başladı biraz da. Ben her şeyden korkuyorum. Mesela bazen evlilik konularını okuyorum, cok zor geliyor evlenmek, cok yakın bir arkadasım evlenecek, o yasadıgı surec, yok ceyiz yok bohca, nisan söz bilmem ne. Hep bir vasfı olmayan ama elalemin agzına laf vermemek icin uyulan anlamsız kurallar. İlişkinin sınanma süreci gibi. Bunlar elle tutulur seyler hani bir sekilde aşılıyor da, işin duygusal boyutu cok zor geliyor. En basitinden biriyle görüşüyorum, lafı evirip cevirip evlilik hayat falan gelecege getiriyor. İste evlenmeyi dusunmuyor musun, ben dusunuyorum, cocuk sever misin falan. Bana cok korkunc geliyor ve artık surekli böyle seyler duymaktan psikolojim bozuldu. Kendimi manavdaki meyvelerden biri gibi hissediyorum, biriyle görusuyorum konusuyorum her sey guzel ama kasaya gidelim dediginde birden soguyup uzaklasıyorum kacıyorum. Sepetten yere düşüveriyorum. Bir tane arkadasım var, aramızda duygusal bir iliski yok ama bana karsı fazla samimi davranıyor, cok duzgun bir cocuk gercekten, mükemmel bir insan diyebilirim. Hani gercekten su an evlenmek zorunda olsam onunla evlenebilirdim o derece. Ne zaman görüssek üstü kapalı oraya cekıyor konuyu. En son evlenelim mi ne dersin, ne guzel olur dedi. Sırf evlilik aile vs muhabbetine girmemek icin sanırım artık kimseyle bir iliski yasayamayacagım. Birinden hoslanmaktan korkuyorum artık, evlilik amacıyla bir iliskiye baslamak cok mide bulandırıcı geliyor, ya da söyle diyeyim bir iliskiye baslasam eninde sonunda evlilik olacak diye cok korkuyorum. Belki cok asık olup da bir iliskiye baslasam bunlar guzel gelebilir, ama mantıklı dusunmeye calısıyorum. Çok aşık olmayı beklersem muhtemelen birine kafayı takıp daha da zor bir hayat yasayacagım. Çivi çiviyi söker sonuçta, benim de korkularımın üzerine gitmem lazım. Su an evlenen bircok arkadasım genelde daha mantıksal hareket edip adayı secip sonra da sevdiler, kanları ısındı. Dürüstce de soyluyorlar deliler gibi asık olmadıklarını. Çalışmaya baslamayı dusunuyorum yakın zamanda ama ya bir gun baska bir sehre ya da ülkeye gitmek zorunda kalırsam diye cok uzuluyorum. Bugun bir iş yerine cv gönderecektim ama İzmir ve Ankara'da da yerleri varmıs, vazgeçtim; ya beni oraya gonderirlerse diye korkuyorum. Bir yandan aslında guzel olur kendi hayatım olur, kendi evim kendi duzenim olması icin illa evlenmek zorunda degilim özgür ve kendi ayakları uzerinde duran bir birey olurum diye dusunuyorum ama sonra evden ayrılacak olmak beni cok uzuyor, ben buradaki duzenimi hayatımı cok seviyorum. Evim, arabam, köpeğim, ailem, arkadaslarım her sey o kadar guzel ki. Yemek yemeyi ben cok seviyorum mesela, ne bileyim baska bir sehre gitsem bu kadar guzel yemekler yiyemem boyle guzel yerlere gidemem diye dusunuyorum cok uzuluyorum. Dünyanın en guzel yerine gitsem bile evimi özlüyorum. Bu sene bütün yaz yurtdısındaydım, oradayken boyle dusunmeye basladım galiba. Su an ezan okunuyor mesela, nereye gidersem gideyim ezan böyle okunmuyor. Yurtdışında ezan sesi bile yok. Hep sanki burada son zamanlarımı yasıyormusum gibi geliyor.

Aynen, değinmek istedigim husus buydu aslında. Çevredeki insanlar o kadar evlilik odaklı ki ilk görusmeden itibaren hedefe güdümlenmis olarak yaklasıyorlar. Bu da beni cok korkutuyor. Hani daha sevme ısınma olayı olmadan hop evet sonuca gelelim dermis gibi.

Bende sunu anlamıyorum imzayı atan herkes fabrika cikisli robota donuyor saniyorsunuz. Evlilik asamasinda istemedigin gereksiz seyleri yapmazsin. Bircok kiside bir nikah kiyiyor, belki bir yemek daveti oluyor... Dugun ille soyle yapilacak diye bir kural yok. Herkes adetlerin icinde bogulup, elalemin agziyla is yapip, evlendi diye 3-5 te cocuk yapip ev isleriyle perisan olup kafayi yemiyor yani. Duygusal olarak kimseyi evlenecek kadar sevemiyorsan o ayri birsey

23 yasinda evlilik dusunme zaten, kork, kaç, daha cok cok erken.

Bu söylediklerinde haklısın canım ama işte bdv varya bdv ama farklı açıdan bakmak gerek türlü türlü insan var bu dünyada.

Evlilik amaç değil, sonuç olmalı bana göre. Yani biriyle bir ilişkiye başlayacaksın ama sebebi ''evlenmek'' olmayacak. O kişiyle kafan uyuşacak, birbirinizi tamamlayacaksınız aradan zaman geçecek taraflar isterse/gerek görürse bu işi evliliğe götürecekler. Yoksa da aynen devam.

Sanki evlilikle alakalı kötü bir şeye yakinen şahit olmuş gibisin yoksa neden bu kadar korkasın? Hayat değişimden ibaret. İstesekte istemesekte bir takım değişiklikler oluyor, olmalı da... Dead Cell

Evet, burada herkes aynı seyi söyledi ben de biraz bunu dusunuyordum demek ki dogruymus. Çok aşık olunca insan butun bu zorluklar kolaylık gibi gelir

Amin inşallah benim de tek istegim bu, resetlenmek birazcık da

evet di mi, toplum robot gibi olmamızı bekliyor. oyle olmayınca da yapıstırıyorlar yaftaları. neden sonunu bile bile bir maceraya atılayım ki

Allah Allah karıştırdım sanırım evliliğin sorumluluğundan korkuyor olabilir misin?

Valla cok tesekkur ederim benim hissettiklerimi birebir yazmışsın, inan ben de ışık gördüğüm insanlara cok sans verdim, bunu yaparken kendime de şans verdim aslında, yeni birini sevmek icin, mutlu olmak icin ama aynı dedigin gibi sevmedigim birinin elini tutunca midem bulandı. Benim de uzun bir iliskim oldu, cok aşık oldum ve cok sey yasadım. Hatta gecen gun onu benimle yurudugu yerde baska bir kadınla gördum ve cok uzuldum o gun, cok kırıldım. İlişkimiz bitmis olmasına ragmen kendimi aldatılmış hissettim. Birkaç sene sonra sırf evlenmiş olmak icin sevmedigim ama kafamın uyustugu biriyle evlenmekten korkuyorum. Bunun icin de ailemi üzüp düzenimi bozmaktan. Çok sükür her seyim var, ya ileride olmazsa, yokluk cekmekten cok korkuyorum. Korkuyorum korkuyorum diye diye de bir sey olmuyor tabii.. :) Allah hepimizin gönlüne göre verir insallah, pismanlık cok agır bir sey.

Bir cok bayan zorda kaldigi icin evleniyor ya ailesinden kaciyor ya da maddi zorunluluk erkege dayanmak istiyor sonu hep husran ama mecbur kaldiklari icin evlilik yapiorlar ebru211

Her evlilik kötü, her erkek şerefs. z değil ki ama hayatım. Hayatın döngüsü işte, sürekli bir şeyleri bekliyoruz. Mezun olmayı, yazı, kışı, araba almayı, evlenmeyi, çocuk yapmayı, aşık olmayı vs vs.. Her şey güzel gitse de korkuyomuş konu sahibi. Demek ki bir sıkıntı var :)