Herkesin hayat şartları farklıdır. Siz zaten affetmişsiniz. Bu kadar aşamıyorsanız çift terapistine gidin. Ama zaten çocukluğunuzu zehir eden anne-babadan da ne fikir alırım ne dediklerini umursarım.

Zaten hayatınız boyunca çekmişsiniz, hayatınızı yaşayamamışsınız. Sizi ne mutlu edecekse onu yapın. Mutsuz olduğunuz yerde durmak istemiyorsanız durmayın. Şu hayatta kendiniz için bir şeyler yapın.

Ilk isiniz annenize babaniza mesafe koymak olsun. Kendi zehirlerini kendilerine bol bol kullansinlar. Anneniz kendi mutsuz hayatini sizin de yasamanizi istiyor. Yapmayin. Bosanmak istiyorsaniz bosanin. Ama annenizle babanizla görüsmeyi imkan oldugu kadar azaltin.

Ben olaya şöyle baktım aslında siz hayat görüşünü sorguladığınız, evliliğe olan duruşunu beğenmediğiniz anneniz olmuşsunuz. Bence siz bunu kaldıramıyorsunuz. Annenizi yargıladınız babanızın aldatmasını görmediği ve kabullenmediği için onu eleştirdiniz ama aynı şeyleri kendiniz yaptınız. Tek farkınız sizin olayı bilmeniz ve eşinizin kabul edişi ama sonuç aynı değişen bir durum olmadı. Ben olayların hep sonucuna bakarım, bir olay, durum bana ters geliyorsa ve bunları eleştiriyorsam o zaman bende farklı sonuç olmalı ama sizde değişen birşey yok. Hadi anneniz babanıza aşıktı, ekonomik özgürlüğü yoktu kendi tercihiyle olayları göremezlikten geldi. Sizin ekonomik özgürlüğünüz var, olayları farklı bakıyorsunuz ama gene o eleştirdiğiniz annenizin hayat görüşlerini benimseyip susuyorsunuz bence siz kendinize kızgınsınız kimseye değil. Hayatınızda kırmızı çizgiler olmalı size zarar verecek duygusu düşünceleri olan insanları o çizğiyi fazla geçirmelerine izin vermemelisiniz ve en önemlisi bu hayat sizin bunu unutmayın.

Valla o koca mutlu olmayi hak etmiyor. Aldatmasaymış Ve yani siz ogrenince hemen diger kisiyle iliski bitirip size geliyor diger kadin da tmm ok mu diyor. Benim aklimda da olurdu acaba hala konusuyolar mi diye Tekrar guvenmek zor Ve bazi anneler babanin cocuga kizmasindan gizli bri zevk aliyor sanirim psikolojik bir vaka

Terapi alırsanız; Ya eşinizi gerçekten affedip çabasına karşılık verecek, evliliğinize mutlu olarak devam edeceksiniz. Yada boşanmanızla ilgili bahanelerinizi çürütüp, kafanız rahat bir şekilde karar vereceksiniz. Her iki şekilde de arafta kalmaktan kurtulacaksınız. Karar vermeden ziyade önceliğiniz bu olmalı.

bence terapiste gitmelisiniz. konuda hatalı olduğunuz bir nokta yok bence, çevre ve yaşadıklarınızın etkisiyle olmuş şeyler, kendinizi suçlu hissetmeyin. ama bundan sonrası için de ders alın. boşansanız da ailenizle olan sorunlar bitmeyecek, o yüzden öncelik terapist olmalı bence sonrasında evliliğiniz konusunda da karar verirsiniz

Destek ve alinbence

Öncelikle siz çok kıymetlisiniz bunu kendiniz kabul edin önce... Naçizane fikrim eğer bir konuda birini affediyorsanız, geçmişe sünger çekin, yok adla çekemem diyorsanız da affetmeyin. Geçmişi unutun ve ailenizle aranıza mesafe koyun.

Bir de bana göre burada affedilmeyecek insanlar eşinizden ziyade anne ve babanız. Hala da hayatınıza burunlarını sokuyorlar.

sanırım tamda sorunum bu aslında ben affedememişim, affetmedim baskılara boyun egdim.

Ailenizle ilişkinizi azaltmanız gerekiyor galiba. Yetişkin bir insanken onların baskısıyla sizi aldatan adama dönmek zorunda hissetmişsiniz sanki. Başkaları nelere katlanıyorsa katlanıyor, hayat sizin hayatınız. Adamı da anlamadım üste çıkmaya mı uğraşıyor ne halt ediyor. Siz kocanızı affedemiyorsanız, kendiniz ve çocuğunuz için daha iyi olduğunu düşünüyorsanız boşanın. Kocaman kadınsınız yakınlık kuramadığınız ailenizi memnun etmek için evli kalmayın.

Belkıde kendınızı affedemedınız

Peki siz ne yapmak istiyorsunuz? B Bihterinpekisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Affetmişsiniz artık. Affetmenin ilk kuralı yaşananları geride bırakmaktır. Eşiniz çaba sarfediyor bunun için anladığım kadarıyla. Bir adım da siz atsanız belki evliliğiniz yoluna girer.

Tam emin olmamakla birlikte bir terapiste gitmenizi ve ailenizle geçmişten gelen sorunlarınızı çözmenizi öneririm. Şu kader motifi denen şey cidden etkiliyor insanları çevremde görerek ikna oldum

çok tesekkurederim cok guzel yorumlamissiniz.. tamda dediginiz gibi hissettim esime karsi oyuzden yıkimim agir oldu

Böyle bir anne babanın manevi desteğini almak için biraz fazla düşünmüşsün bence. Belli ki bu zamana kadar gelmende pek bir katkıları olmamış. Eşin konusuna gelince affedemiyorsan çift terapisine gidin ya da sen git bu yaşadıklarını unutmak için şuan güven veriyor 3 yıldır anladığım kadarıyla ama bu işin hiç bir zaman bir garantisi olmaz. Aldatılan için de olmaz aldatılmayan için de bu tehlike her zaman vardır. Onun için b planın halihazırda dursun. Önceden yaşadığın için muhtemelen ilki kadar etkilenmezsin öyle bir durumda. Şuan stabil durumda boşanmak çok daha yıpratıcı olur böyle bir karar vereceksen de terapiden sonra ver bence.

Aslinda artık bunu dile getiriyorum susmuyorum ama ciddiye alinmiyirum anne sen bana iyi gelmiyorsun diyorum is cikisi evimin kapisnda beni bekliyor buluyorum... ah bir cesaretimi toplayip sehir disinda bir yere tayinimi istesem olacak belki ama iste vicdani duygularimi yenemiyorum arkamdan ne diyeceklerini umursamamazlik yapamiyorum U

İşe yaramaz bencil bir anne babayla görüşmeyi sürdürmenin de dini Ve VicDANi yükümlülüGU OLdugUNU DUSUNmUyORum YA

Allah razı olsun Rabbim bundan sonrasını çok güzel etsin çok teşekkür ederim cani gönülden mutlu olmanızı diliyorum Rabbimden. Herşey bir adımla başlar kararınıza çok sevindim kendiniz için yapın çıkmaza girince çıkış yolu göremiyor insan bi bakış açısı açmış olursunuz hayatınıza, bu adim herşeyi değiştirsin Rabbim yardımcınız olsun.

Merhabalar..35 yaşındayım 13 senelik evliyim eşimle severek evlendik, bir oglum var 11 yaşinda Biraz ailemden bahsetmek istiyorumm Cok sert bir babaya sahibim kucukken gozuyle bizi korkuturdu misafirlikte susadim dahi diyemezdimm genc kizligimda bir gun arkadaslarimla bir aktiviteye katildigim olmamistir babam okuldan sonra hep isyerine cagirirdi sirkette hep ona yardim ederdim, eve geldigim gibi direk uzerimi degisip giderdim annem babani kizdirma orda yemegini yersin derdi hemen beni gonderirdi.. İcimde cok ukte kaldi o donemlerden.. Annem ise babamin gozunun icine bakan ona olan aşki hayranligindan onu mennun etmek icin cabalamaktan beni ve kardesimin mutsuzlugunu goremeyen etrafta cok sevilen guzel komsuluklari arkadasliklari olan neseli bir bayandi.. Ama bize karsi tutumu hep baban kizar babani kizdirma baban onu giynesin dedi baban onu oyle yapmasin dedi vs vs hep babamla korkurularak buyudun diyebilirim.. Annemle hicbirzmaan dertlesip muhabbet ettigimiz olmadi babam bu kadar sert iken annemle yakin olup bag kurmayi 20 yasimda cok istedim eksikligini en yogun hissettigim donemdi O donem anneme yanastim okuldan arkadaslarin sinemaya gidecegini benimde cok istedigimi beni bir kere idare etmesini rica ettim cok istiyordum cunki sinav varmis de anne lutfen 2 saat gecicek de babama dedim, yorumsuz kaldi duygusuzca tamam ama ogrenirse baban cok kizar dedi... Velhasil ben goze aldim gittim eve geldigimde babam sen arkamdan işmii ceviyorsun Anneni dinlemiyormusun diye ill kez fiziksel siddetini uyguladi kokrumdan altima kacirmistim... Annem bu durumda ben sana baban kizar demistim deyip kenara cekildi ozaman annemlede bag kurma umidim bitti.. Universiteyi disardan okuyordum babam gondermedigi icin.. bu surectete tabi babamin sirketinde calisiyorum bu zamanlarda isyerinde daha cok kaldigimdan birseyler sezdim farkettim babam isyerinden bir bayanla annemi aldatiyordu ben emin olduktan sonra bunu anneme soyledim cok uzun olmasin diye detay girmicem ama elimde o kadina yaptigi alisverise ait faturalar olmasina ragmen annem sen babana iftira mi atmaya basladin orda calismak istemiyorsun babana iftira atiyorsun dedi babamla o bayanla yuzlesti annemi oyle birsey olmadigina ikna ettiler annem bana kinlerek hayatina devam etti babam uzerimdeki baskiyi cogaltti o donemde esimle tanistim isyerinde ayakustu 5-10 dk konusmalarla 6 ay flort donemimiz oldu sonra evlendik.. Hayatimin hatasini o donem boslugumdan dolayi herseyi esimle paylasmak oldu beni anliyordu sevecendi bu beni an kendine baglayan tek sebepti.. anlasilmak sevilmek ilgi gormek beni mest etmisti disarda oturup bir cay icemedigim adamla evlilik karari aldim.. Simdi evliligime geliyorum esim beni bundan 3 sene once aldatti msjlarini yakaladim, yikildim en guvendim adam babama donusmustu hemen evi ayirdim bu surecte annem ayri babam ayri baskiya devam etti yuva kolay yikilmaz cocugun var kiz halinle cocuk buyutemezsin sen evliligi kolaymi saniyordunlar vs vs halbuki 30 yasina gelmisim ama hala bir birey oldugumu kabullenmiyorlardi bu donemde yine yogun bir depresyone girdim esim hergun kapima geldi pismanligi dile getirdi tatli tatli annen nasil yuvasini kurtaran oldu sizi babasiz birakmadi sende bunu yapma dedi... Ve ben affettim ama o an ruh halim anne baba baskisi esimin heekesin onunde ayagima kadar egilip ozurdilemeleri eve hediyeler gondermesi kapininaltindan evime mektuplar birakmasi vs vs bende kendimi artik cevresel faktorlerden simasiriklik yapiyor gozuyle yorumladiklari icin buna kendimi mecbur hissettim ve affettim.. Fakat bu gecen 3 yillik surec beni inanilmaz etkiledi kendime guvenim kalmadi esime karsi paranoyakim hicbirseyden mennun olmuyorum aslinda farkettim ki ben icimde affetmemisim bunun acisinida cekiyorum hep aklimda o yazismalar esim ne zaman telefonu eline alsa supheleniyorum ne zMan gecikce hesap soruyorum hep bir paranoya halim esim artik bana sen iyi degilsin sana rahat batiyor gecmisi onume koyup duruyorsun yaptim bir hata kendimi duzelttim oldu bitti diyor ama ben affedemiyorum kendimi degersiz hissediyorum oyle cikikmaz bir hale girdimki esim beni hediyelere bogdukca kendi ailesi tarafindanda nankor kiymet bilmeyen biri olarak goruluyorum ama ben mutlu degilim benim istediklerim bunlar degil meslegim var ezik bir bayanda degilim isyerimde herkes agzima bakar ama evime geldigimde kocamin bana her tavri batiyor hep birsey ariyorum opusu sarilisi tatli sozleri bana hep sahte geliyor donem donemde kendimi sucladigim oluyor... sonra silkenelim hayir hanimeli bunu kendine yapma onlar yanlis sen dogrusun diyor.. Annem benim simarik nankor oldugumu soyluyor ona gore boyle bir kocayi bulmusum elimde meslegim var diye nankorluk ediyormusum boyle rahatlik icinde yasayip kocami bir hatasinda silemezmisim ben bosanirsam arkamda degillermis milletin kocalari neler neler yapiyormusta kadinlar yinede mennun etmek icin saclarini supurge ediyorlamis mista mis boyle boyle orneklerle benim ruh halimi depresyonumu daha cok pekistiriyor.. Ben degersizlikler icinde varlik icinde yasamaktansa kazandigim parayla oglumla mutevazi evimde huzurlu samimi bir yasam surmek istiyorum.. Cok uzun yazdim ama degisik bakis acilarina cok ihtiyacim var kendimi cok mutsuz degersiz hissediyorum en kotusu herkes samimiyetsiz sahte geliyor boguluyorum adeta. Yorumlariniz elstirileriniz benim icin cok kiymetli okuyanlar icin cok tesekkurederim baya uzun oldu.

Aklınızı karıştıran nedir?Yani sırf baskılara boyun eğip eşinizi affettiğiniz için kendinize mi kızıyorsunuz?Bosanirsam ailem maddi manevi yanımda olmayacaklarını söyledi demissiniz. Zaten bu yaşınıza kadar ne zaman yaninizdaydilar?Ve siz halen böyle bir beklenti içinde misiniz?Bakın madem affetmissiniz bırakın eşiniz size kendisini ispatlasin. Surekli hesap sorarak, nerdesin, ne yapıyorsun diye baskı yaparak bu iş yürümez. Sizi kaybetmemek için, bir şeyleri düzeltmek için eşiniz cabalasin. Siz oğlunuzla hayatınıza devam edin. Evladinizla bol bol vakit geçirin. Yuruyuse çıkın. Sanki onunla bir hayat kurmussunuz gibi hayal edin. Kendinize hobi edinin, size yeni şeyler öğretecek bir şeyler olsun bu hobiler. Hem kafanız dağılır, hem kuruntularinizdan kurtulursunuz. Önce bir karşınızdakinin çabasını görün ve ona göre not verin. Baktiniz yine olmuyor, içiniz soğumuyor o zaman başınızın çaresine bakarsınız. Anne babanızla da görüşme sıklığını azaltın, her sorununuzda onlara koşup dert anlatmaktan vazgeçin. Nasilsa anlamıyorlar, kendinizi uzdugunuzle kalırsınız.

Bence kendinizin ne istediğini düşünün kimseyi düşünmeden ona göre hareket edin

Kendisi çok güzel ifade etmişsiniz bunları psikologa anlatıp yardım alabilirsiniz o size boşan ya da boşanma demez ama kararlarınızı arkasında durmayı öğretir

O zaman şimdi bir karar verin. Affedip evliliğinize devam mı edeceksiniz yoksa gemileri yakıp boşanacak mısınız? Böyle arafta kalarak hem kendinizi hem eşinizi hem evladınızı yıpratırsınız.

Bu cocuklugundan bu yana hep annesinin babasinin sevgisi ve saygisi icin cabalayan bir evlat icin normal düsünceler, ama siz artik yetiskin bir bireysiniz. cocukken kendinizi kotuyamazdin8z belki, ama simdi koruyabilirsiniz. Bunu en cok icinizdeki o kücük cocuga borclusunuz cünkü onunda iyilesmeye hakki var

Ailenizle araya sağlam bir mesafe koyun ve boşanma kararınızdan vazgeçmeyin. Yazdıklarınıza bakılırsa güçlü dirayetlisniz. Tek hatanız affedip biletini kesmemek olmuş bunu yapmaktan vazgeçmeyin. Hak edene ne hak ediyorsa onu yapın, başınız ağrımaz. Eş kişiniz vurdumduymaz ve sizi hak etmeyen biri.

O zaman affetmeseymis

ben yuvanizi yikmayin diyorum mademki hatasini anladi esiniz lütfen sizde eseleyip durmayin gecmisi birakin gecmiste kalsin hayatinizda mutluluklar sizinle olsun zbzbzbzb

Çok üzüldüm yaşadıklarınıza. Ama bence eşiniz gerçekten hatasını anladı çok pişman ve tekrarının olacağını zannetmiyorum... Bence sizin öfkeniz ailenize. Onlar bu kadar herşeye söz sahibi olmaya devam ederse daha çok mutsuz olacaksınız. Eşinize madem bir şans vermişsiniz bence biraz rahat bırakın kendinizi gerekirse eşinizle birlikte destek alın bence evliliği kurtarabilirsiniz.

Allah kolaylık versin sizin için en doğru olanı görmeyi nasip etsin. Burdan sallamak kolay affetmeseymjs bidi bidi.. Hem aileniz hem eşinizden hayal kirikliklari yasamışsınız kolay mi? En doğru karar sizde. akıl vermeye gelmedim dua etmeye geldim bana temiz güzel bi kalbiniz olduğu geçti yazınızdan.

Şu an etrafa karşi ben de oyleyim kimse samimi gelmiyor ve artik onlari çekmek gibi bir zorunluluğum olduğunu düşünmuyorum. Bana samimiyetsiz gelen herkesle iletişimi kesdim. Sen zaten ailenin normal bir dusuncede olmadiklarini biliyorsun. O yuzden onlarin laflarinin seni etkilemesine izin verme. Hayatinla ilgili karari yine sen verirsin. Sevmediyin biryerde durmaya kimse seni mecbur edemez. Bunun farkinda ol ve hayatinin kontrolunu eline al

Aldatılmak her kadını sarsar ama sızın için en zoru eşinize her anlamda cok güvenmek ve bağlanmak. Cocukluk dönemınde kuramadıgınız anne baba bagını esınızle kurmuşsunuz. Aslında bu hem güzel hemde maalesef bır taraftan yıkım olmuş. Bıreylıgınızın farkındasınız, memnunıyetsizlıgınız şımarıklıktan degıl, bunu kendinize yapılmasını kabullenememışsınız. Cok haklısınız kim paranoya olmazki. 11 yıl önce verdiğiniz karar o zamanın en dogru kararıydı bence bundan pişmanlık duymayın.

Ailenle az görüş annen değişik bir kafa yaşıyor. Kocanı sevmiyorsan boşan Seviyorsan sürekli eski konuları açma

Güven benim için de hassas konudur ve bir kere yıkıldı mi bir daha kurulması mümkün değildir. Birazda takıntılı insan olduğum için sürekli aklımda kalır o ki yapan bir daha yapar tezini büyük oranda kabul ediyorum. Bu konuda seni anlıyor ve hak veriyorum. Elbette düzelen ve bir daha yapmayan insanlar vardır. Güzel tarafı ne biliyor musun? Sen kendine güvenen kendi ayakları üzerinde durabilen güçlü bir kadınsın. Ne mutlu sana ki hayatını devam ettirirken birine ihtiyaç duymuyorsun. Aslında ne yapacağını bence biliyorsun. Bir kere geldin şu hayata yaşamak istediğin hayatı yaşa başkalarının doğrularını değil.

Ben meseleye geniş açıdan bakıyorum. Sizde bu anne baba varken bosansaniz nolucak? Baskı baskı baskı rahat vermezlerki size. Bana göre boşanmak eğer daha iyi bı hayatınız olacaksa gerceklesmeli. Şimdi en azından başında kocası var derler bı nebze rahat edersiniz. Ben size iyi bir psikologtan terapi almanızi tavsiye ederim. Anne babanizla aranıza net sınırlar cizmeniz lazım sizin hayatınızda esas sorun eşiniz değil bu iki insan çünkü. Esinizde çabalıyor gibi görünüyor buradan bakınca. Aldatmayı ovmuyorum tabi ama her aldatan da mutlaka ayrılmalı bosanmali mi bilemiyorum. Eğer aldatan taraf hatasını kabul edip bundan ders cikarmissa tekrarlamiyor ve çaba sarf ediyorsa denemeye ve affetmeye değer diye düşünüyorum.

Ya ayrılacaksıniz ya da bu konuyu bir daha açmayacaksiniz. evli kalmaya devam edip hem kendinizi hem çocuğunuzu hem kocanizi mutsuz etmeye hakkınız yok.

Uzman desteği aldınız mı hiç? Yaşadıklarınız hep travma sebebi, bunları tek başınıza ya da bizlerin başkalarının yorumuyla aşamazsınız. Önce bir terapiste gidin ondan sonra hayatınıza yön verin derim. H

Çok teşekkurederim yorumunuz çok degerli benim için, ayrica içime bir huzur verdiniz icten samimi cok güzel yazmissiniz. Hayal kirikligi en cok deneyimledigim duygu oldu.. Terapiste gitmeye karar verdim, birde bu sekilde deneyecegim, bende cok istiyorum icim huzurla dolsun gecmisi unutup mutlu olayim.. Duaniz icin Allah razi olsun, Sizede ben dua edecegim gune bu yorumla baslamak cok iyi geldi geecekten tesekkurederim. Rabbim kimsenin evinden iç huzuru eksik etmesin.

Annene babana çok yakın olma hatta ne uzak durursan o kadar iyi.. eşinle aileden kaçmak için evlenmişssin belli o dönem ona sarılmıssın.. ama artık yeter kendine gel bak oğlun var işin var yani kimseye ihtiyacın yok.. boşan bırak o adamı.. daha gençsin belkide daha iyi bir gelecegin olur kendini sev yeter