Yaa Kumar bir bağımlılık gerçekten. Oynarken sebep ne sunuyordu? Maddi imkansızlıklar çok muydu mesela? Bir çıkış yolu için mi yoksa defalarca keyfi bir şekilde mi devam etti? . push ; M

Bence bu bir tür travma bagimliligi. Mesele sizin hala sevmeniz veya onu geri istediginiz degil. Ama icinizde acilan yaralar kapanmamis. Ve onlara sebep olan o kisi oldugu icin, cözümün de onu pisman ve cökmüs oldugunda oldugunu düsünüyorsunuz. Ayni zamanda yalniz ve mutsuz olsun ki, bu durumdan "kazanan" olarak cikmasin. Cok insani duygular bunlar ama: Cözüm kendinize ve hayatiniza odaklanmakta bulacaksiniz. Siz hayatinizi daha iyi yerlere tasidikca o zaten arka plana düsecel, cünkü ona bagladiginiz umutlari ve hayalleri kendiniz hayata gecireceksiniz. Ek not: beter olsun

Hiç böyle düşünmemiştim. Olabilir belkide benim yapamadıklarımı düzeltemediklerimi şuan kendisi yapmış mı belki merakım ondandır Pamukannesi83

Sizinki hırs gibi geldi bana. Yıllarca onu düzeltememiş, istediğiniz adam yapamamış olmanın getirdiği yenilmişlik hissi olabilir mi?

Sebep sunmuyordu çünkü oynadığını bilmiyordum. Eskiden oynamış ama bırakmış gibi yapanlardan yani. Son dönemlerde kendim gördüm ancak kabullenmedi. O kadar kaybetmişki hergün daha fazlasını kazanacağım hırsına kapılmış. Ancak hırsına yenik düşenlerden oldu X

Kendiniz ve kızınız için en iyisini yaptığınıza inandığınız zaman bakmayı da bırakacaksınız

Anladım. Üzüldüm, hayırlısı olsun inşallah. Sizin şu süreçte böyle hissetmeniz çok normal diye düşünüyorum. Kendim yaşamadım ama bir yakınım boşandı. Aldatılmıştı, buna rağmen hep eski eşinin Whatsappta çevrimiçi olduğu zamanlara bakıyordu. Sırf eski eşi görsün diye durum paylaşıyordu sonra eski eşi durumunu görmüş mü diye defalarca bakıyordu. Kardeşleri kızıyordu, bakma etme diye. Ama insanın elinde değil galiba. İnsanız, mantıkla hareket edilse bile zaman zaman duygu karmaşaları olması normal. Hele ki böyle boşanma sonrası süreçlerde. O yakınım bu durumu büyük ölçüde atlattı. İçinde elbet yaşadığı şeyler vardır ama dışardan bir göz olarak onun eskiye göre daha iyi olduğunu gördüm ben. Zamanla bazı yaralar sarılıyor, izi kalsa da. İnşallah sizde zamanla toparlanırsınız. Rabbim iyi insanlarla denk getirsin.

Düzelmek istemeyeni hiçbir zaman düzeltemeyecektiniz. Boşa ömür harcamaktan kurtuldunuz. Odağınızı kaydırın, bu şekilde takılı kalır, yaşayamazsınız, kalan ömrünüz onun yaşadığı hayatı izlemekle geçer.

Neden boşanmıştınız? M

Çok güçlü duruyorum karşında, pişman olsun istiyorum. Pişman olsun da bir daha hayır demek istiyorum. İçim soğumadı tabiri vardır ya tam öyleyim sanki aynen dediğiniz gibi beter olsun X

Zaman her şeyin ilacıdır demişler.

O zamanın o kadar çabuk gelmesini istiyorum ki anlatamam

Yanyana gelseniz mutlu olur musunuz? Bir şans daha istese verir misiniz? Geçmişi silip tekrar onun mutlu olabileceğinize inanıyor musunuz? Cevabınız hayırsa wptan facede vs bosu bosuna bakmayı takıntı haline getirmeyin derim. Yeni hayatınıza odaklanın

Keyfinizden boşanmamışsınız. Artık geçmişi eşelememin anlamı yok. Genç, bekar bir erkek. İlla ki hayatına biri gerer ama bu vakitten sonra sizi ilgilendirmez. Sizde önünüze bakın. Borçsuz, icrasız bir hayat sürmenin keyfine varın.

Hanımlar Merhaba; Daha önceki konularımdan bilen bilir yeni boşandım. Şuanda belki kendime bile itiraf etmekte zorlandığım asla cevabını bulamadığım şeyler oluyor ben de. Eski eşimi sürekli insta face gibi uygulamalardan takip eder haldeydim neyseki son dönemde azaldı. Hiçbir paylaşımı vs olmadı da zaten. Sürekli whatsappta online mi diye bakarken buluyorum kendimi, farkında bile değilim elimde telefon bir bakıyorum onun sayfası Kapatıyorum hemen yapma kızım oh bitti ne guzel mutlusun, kızında yanında diyorum ama yok bir şekilde giriyor aklıma. Kızım için mecburen karşılaştığımız zamanlar oluyor. O anlarda böyle hissetmiyorum yaptıkları geliyor aklıma. Erimiş bitmiş resmen bencilce olacak ama oh olsun diyorum resmen. Sonra yine düşünürken buluyorum kendimi, acaba beni düşünüyor mu? Hayatına birini aldı mı? Bu süreç ona kolaymı geldi vs vs bir sürü saçma sapan şey... Hayatımdan çıkardığım gibi aklımdan da çıksın istiyorum. Ve düşündüğüm için kendime çok kızıyorum. Sizce bu süreç normal mi? Yoksa ben mi normal değilim anlamadım gitti

Hiç böyle düşünmemiştim

Alışkanlık sadece. Zamanla yokluğuna da alisacaksiniz

İddaa bağımlısı olmuştu resmen. Bense evin yükünü çeken herşeyi göğüsleyen o mazlum Sonra bir gün gelip bana değer vermiyorsun beni eziyorsun aşağılıyorsun mutlu değilim ayrılalım dedi. Birkaç gün sonra eve gelen icra kağıtlarından öğrendim dağ gibi borçları.

Yok gelmeyiz artık. Bunu ikimizde istemeyiz.

olur öyle