Bence saydıklarınızın çoğu normal, sadece " Beni sadece annem babam uyarır " demesini yanlış buldum ben, o da eğer siz bu şekilde telkin veriyorsanız. Hayatta herkes herkesi uyarabilir. Özellikle başkalarına karşı yanlış yaptığında yaptığın yanlışın muhattabı tarafından uyarılırsın. Normali budur.

Herkese şunu söyle onu. Annnesi benim en iyisini ben bilirim herkes doğurduğuna baksın de ve bunu gözlerinin içine bakarak söyle. Dayak çözümse getir de senin çocuğunu iyice bir döveyim de ya da sen çocuğunu dövde ben bir göreyim de. Hey Allahım yaa akıl fikir ver.

Milletin şımarık, hayır/olmaz bilmeyen çocuklarından bize gına geldiği için, çocuğunuzu yetiştirme tarzınıza karışıyorlardır belki.

Çocuk sürekli eleştiriliyorsa aileler tarafından yanlış yetiştirilmiş bir çocuk var ortada, hesabı size kesilecek yarın, ne ekersen onu biçersin, Ama aileler kör ve sağır

Yanlış çocuk yetiştiriyormuşum... çocuğumu yanlış yetiştiriyormuşum. Soluksuz yazmak yerine keşke önce çocuğum ye sahiplenip sonra konuyu anlatsanız. Sanki başkasının çocuğunu yetiştiriyor, olaylarda üçüncü kişisiniz gibi bir anlatım. Yanlış çocuk değil sizin çocuğunuz.

Küçük olan kediyi seviyor dokunuyor kedilerim bebeğe çocuğa alışsın istiyorum büyük olan bir süre sonra zıvanadan çıkıyor o zaman kapatmak zorunda kalıyorum malesef küçüğü taşıyorum sonra sürekli kedi olan odaya D

Yani yazdıklarınız yanlış şeyler değil zaten, kimse de "sen haksızsın, çocuğuna bağırıp çağırman ve vurman lazım" demez. Ancak benim hayatın normal akışında gördüğüm kadarıyla, insanların aynı yorumları yaptıkları zamanlarda ailelerde gerçekten sorun oluyor. Bu ailelerin en yaygın söylemi de "her çocuk farklı, bizimki dinlemiyor, vs.". Yoksa söylediğiniz gibi kendisinin ve diğer insanların sınırlarını anlayan, ailesiyle sakin iletişim kurmaya alışkın, bağırma çağırma olmadan büyüyen ve güvenli bir bağ edinmiş çocuklar parmakla gösteriliyor davranışları düzgün olduğu için. Bana o yüzden sizin yazdıklarınız pek uyumlu gelmedi. Sahip olduğunuzu düşündüğünüz yaklaşımla, gerçekte uygulayabildiğiniz farklı olabilir. Çevredeki insanların çocuğunuza kızdığı bir durumu örnek verebilir misiniz mesela? 1-2 örnekten anlaşılır.

Anne değilsen normal karşılanır zaten bu durumu "anayım ben anaa" Lar anlar

Yanlış anlamazsanız çocuk yetiştirmenin tek ve beklenen çocuk olmakla alakasını kuramadım ben. Herkesin her evladı kendisi için ayrı özeldir. Tek olunca çocuk daha özel olmaz bana göre. Diğer yazdıklarınız da yerine göre olumlu ya da olumsuz olabilir. O yüzden tam olarak anlayamadım eleştirilerin kaynağını. Örneğin çocuğun istediği her şeyde diretmesi ebeveynlerinin hayır cevabından anlamaması olarak da yorumlanabilir. İstemediği her şeyde avazı çıktığı kadar bağırması neden? Sakince anlatmıyor mu istemediğini? Kimsenin kızmasına izin vermesin evet ama davranışının muhatabı olan kişinin basit uyarısını da mı almak istemiyor? Belki evladınızın tüm tepkileri gerekli ve yerindedir bilemiyorum konunun uzmanı olmadığım için. Ama her gittiğiniz yerde aynı eleştirileri almanız düşündürücü geldi bana.

Asla serbest davranmıyor. Ki ben zaten öyle bir tip değilim birisini rahatsiz etmek başı boşluk üslubum değil. Anlatamadim her zaman ki gibi Canımı sıkan mesela bu insan kendi çocukları benimkine vurunca yada kızdırınva ve benimki üzülüp tepki verince olay çıkarıp benim neden bagirmadogimi sorguluyor falan. Ama benimkine bişey olsa oyun oynuyor siniz diyor. Yada benimki bişey yapsa ben benimkileri uyarır onlara ah vah der teselli ederim. onda asla yok öyle bişe benimki dayak yese oyun der gecer ve benim ona bagirmami ister. Canımı sıkan bu birde kalkıp bana akıl verirler. E

Misafirlige gittiğinizde çocuğunuz çok mu serbest davranıyor.

Şu dönemde yetişen çocuklar genel olarak çok yaramaz, o halde diğer çocukların aileleri uyanıyorsa çocuk çevrede ciddi anlamda rahatsızlık oluşturuyor demektir. Bence çocuğunuzla nasıl iletişim kuracağınızı anlamak için bir psikoloğa gidin.

Ay bir arkadaşım var aynı onun gibi yazmışsınız. Bir duvar boyu kitaplığı var içinde onlarca çocuk gelişimi kitabı. Çocuğu ozguvenli yetistirecegim diye hepimizin ağzına s. çtı çocuğu valla iki kelime konuşamaz olduk kafa beyin bırakmadı kimsede. Artık tahammül edemediğim için görüşmüyorum. Okulda da arkadaş edinemiyor annesinin tek prensesesi. Kimse uyaramaz, kimse kızamaz, sadece sakince konuşulur anlaması beklenir. İsterse yapar istemezse yapmaz bir birey. Ama biz birey değiliz nedense sadece onun istedikleri oluyor

O çocuklar topluma karışıyor farkındaysanız

Çocuk gelince eve kedileri bir odaya kapatıp kapiyi kilitleyin, yanlarına kumunu mamasını falan koyarsanız en azından güvende dururlar. Ben de çocuk gelince kuşumu ya odaya kapatıyorum ya da en azından kafese kapatıyorum, çünkü çocuklar özellikle kuş gibi küçücük bir canlıysa vahşice öldürebiliyor bile hayvanı. atom

Bizde de var hayır denilmeyen bir çocuk. Mesela misafirliğe geldiklerinde saat akşam 10, oyuncak sert topları takır takır yerlere attı bir defasında. Annesi asla müdahale etmedi ben utana sıkıla büzüle büzüle alt kat komşular rahatsız mı olur acaba falan demek zorunda kaldım. Sen çocuğuna hayır demek istemiyorsun diye ben neden kendimi tanımlamak istemediğim bir hale bürünmek zorunda kalayım. Kimsenin çocuğu bir başkası için özel değil, kabul edelim ki. Zaten 10 yaştan sonra size de o kadar özel gibi gelmemeye başlayacak, ergenlikle beraber sizin de dayanmakta zorlanacağınız halleri oluşacak. O olgunluğa şimdiden erişmek daha sağlıklı herkes için.

Bence bir uzmana danisin. Belki gercekten yanlis olan birsey yapiyorsundur, belki de sonuna kadar haklisindir Seni, davranislarini, cevreni bilmeden gormeden, konusmalara ortama diyaloglara sahit olmadan, yapacagimiz her yorum cok ama cok yanlis olur.

Çocuklar sınır ister yetişmeleri için gereklidir otorite. Siz karşınızda yetişkin gibi konuşarak hallediyoruz zannediyorsunuz ama bu değil.. Okul hayatında öğretmene karşı arkadaşlarına karşı aynı beklenti oluşur onda

Ay özür dilerim, psikolojik gelişim konusunda bilgim yok, cahilliğime verirler inş pattis

Herkes diyorsa vardır bir sıkıntı diye düşünüyorum Kimse kimsenin çocuğunun şımarıklığına katlanmak zorunda değilki Evet çocuk sizin ama aynı zamanda toplumunda çocuğu ona göre yetiştirilmeli diye düşünüyorum

Pedagog ile görüştük bir kaç kez gayet normal bir sıkıntı yok

Şımarık ve prenses prens modundaki çocuklardan bık geldi biraz yani aileler aman benim dolapsu kızım en birinci en zeki modunda genelde öyle duyuyor görüyoruz Belki siz de böyle mi gözüküyorsunuz acaba arkadaşlarınız tarafından bilemedim

Maalesef. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Kuzenimin kızı böyle saydığınız gibi. AMA, annesiyle sohbet etmemize izin vermez, mutfaktan bir sürü yiyecek hazırlatır yemez. geçen gün bize geldiler, evde çikolata yoktu "bütün dolapları açsın bakıcam inanmıyorum" dedi annesine ve eğer "açayım baksın" deseydim annesi hiç de hayır demeyecekti. Hiiiiiç yapmayacağım bir şey, geçen gün otururken kuzenime "yahu sen bu çocuğa kızsana biraz" dedim. Durdu, baktı kaldı. Bu çocuğun daha farklı yaramazlıkları da var, herkesin çocuğu elbette kendini ilgilendiriyor ama inanın başkasının çocuğunun eziyeti hiç çekilmiyor, şahsen ben görüşmüyorum çocuğuna dur, kalk demeyenlerle artık. Zaten bi ton şey düşünüyorum, elin çocuğunun çenesini çekemem bir de.

Kardeşimde oğlunu her konuda koruyor, kimseye laf ettirmiyordu simdi 7 yasinda aşırı şımarık, oda şuan pişman, çocuk her konuda korunmaz, yaptığı hataları yanlışları bilecek, uyaracaksiniz, ceza verceksiniz ama dövme vurma tabiki olmaz. Kendinin büyüklere karşı saygılı olmayı bağırmadan konusmayi ogretceksiniz, yarın oburgun sizde çok pişman olursunuz. Destek alın muhakkak

Çocuk bu dövüp ceza vererek eğitim olmaz. Konuşur anlatılır. Çevremizde hepimizin eleştiren birileri olur. En basitinden kaynanam gelir 30 yıl önceki eğitimi anlatır beni şişirir. Çocuğunuz çevresindeki herhangi bir çocuğa isteyerek zarar vermiyor ise bence duymazdan gelin.

Çocuk sizin iyisiyle kötüsüyle herseyine siz katlanacaksaniz kimseye söz hakkı düşmüyor. dışardan herhangi biri çocuğumun yetiştirilme tarzı hakkında herhangi bir yorum yaptığında beşiğimi siz mi salliyorsunuz, olur da bir gün kapınıza ben bu çocukla yapamıyorum diye gelirsen bana kapıyı açmayın! Diye net bir şekilde uyarıyorum bir daha iyi kötü konusmuyorlar. En azından yüzüme arkamdan ne konuştukları çok da tinnnn

çocuğunun şımarıklığı konusunda objektif ve haklı az ana baba gördüm

İstemedigine tabi ki hayır desin, demeli ama diretmek normal gelmiyor bana. Öte yandan zorbalığa zorbalıkla cevap vermek uygunsuz bence. Ben iki çocuguma da sana vurana sende vur, seni kırana daha beterini yap demedim, demem de. Acayip güçlüler haliyle vursa merdivenden düşse vurdugu cocuk, kafasını çarpsa korkunç bir durum ortaya cıkar. Okuldaysa öğretmenine söylemeli ben varsam ben mudahil olurum ama vurana vur olmaz. Evin tek ve beklenen çocugu çumlesi cok şey anlatıyor bu arada aslında. Bana kızamazsın konusunda öğretmeni uyarınca ona da diyor mu böyle bilemedim. Ben hep ögretmeninin uyarilarını dikkate almasını öğütledim mesela. Başkası kızsa siz bana karisamazsınız der kızım ama öğretmenini yada büyükanne, teyze vb büyüklerini tersleyemez bu şekilde. Belki farkinda degilsiniz ama her istedigi yapılan, şımartılan bir cocuk olabilir çocuğunuz. Belki bundan tepki alıyorsunuz. Öte yandan oğlum 4.5 yasında her zaman birey olarak gördüm, konuştuğunda dinledim, anlamaya çalıştım, birşey olmuyorsa neden olmuyor anlattım, anlatiyorum, asla diretmez, neden diye sorar anlatırim, arada yine sorar ne diyeceģim diye yoklar, aynı cevabi alinca üstelemez. Bakıyorum oyuncak için yada istedigi olmayınca kendini yerlere atıp aglayan, bas bas bağıran cocuklar da var. Bunları da bir anne, baba yetiştiriyor. Her istedigi yapılınca bu sonuç kacınilmaz. Bilemiyorum her anne cocuğu icin en dogrusunu yapmaya calişır muhakkak ama illaki yanlışlarımız da oluyordur. Bazen dikkate almakta fayda var söyleneni.

Ozellikle niye sizin cocugunuza boyle yapiyorlar?

Kızlar ya yanlış çocuk buyutuyormusum. İstemediği bir şey karşisinda hayır dediği için İstediği her şey için direttigi için. Ki konuşup mantıkli cvp verince ikna olur ama zorbalik karşısında zorbalık yaptığı için. Evin tek ve beklenen çocuğu olduğu için. Yaptığı hatalarda kizmayip nazikçe uyardıgim için. Yabancı başka kimselerin kizmasina izin vermeyip bana kzamassin bana sadece annem babam kızar uyarır dediği için. İstemediği bir şey karşisinda avazı çıktığı kadar bağırdıgi için. Şımarık ve yanlış çocuk yetiştirmiş im. Dovsem bagirsam ceza versem iyi bir anne olucakmisim sanki çok tolere ediyormusum. Misafir lige gittog her yerde bunları duymaktan bıktım. Ben oarin in çocuklarini nasıl yetiştirdiğini elestirmiyorsam söz bu hakkı nereden buluyorsunuz. Anlamıyorum artık ya Her konuda koruyorum arkasinda duruyorum diye tepeme çıkarıyormusum 6 yaşında bu arada yavrum

Yok yav, anneyim, hatta ikiz annesiyim ama "anayım ben anaa" değilim ondan galiba fmfkf

Siz nazikçe uyariyorsunuz ama o istemediği birsey karşısında sizin tabirinizle avazı çıktığı kadar bağırıyor bu bile birseylerin yanlış gittiğini gösterir demekki sizin nazikliginizden hiç birsey almamış Ayrıca anne baba disinda bazı yakınlarda uyarabilir çocuğun sağlıklı iletişim kurmasına engel oluyorsunuz. Hic mi bırakıp nefes aldığınız insan yok hiç mi şımaracagi bir yakınınız yok hiç mi iyi polis ihtiyaciniz yok? Çocuk etrafa zarar veriyor karşıdakinin sınırlarını aşıyorsa gayet uyarılarilabilir sınırlarını bilmeyen çocuklar ile kimse uğraşmak zorunda degil

Kuzenim yazdı sandım. O da duygusal duygusal etrafa böyle sitem eder. Çocuk gelişimi, hayır dememek, üstün zekalı çocuk filan diye bir şeyler zırvalar. Ama dünyanın en itici çocuğuna sahip. Eşya, hayvan, insan demeden herkese saldırabileceğini düşünür. Kedimin yavrularını kaşla göz arasında incittiğinde çocuğu parçalayacaktım neredeyse başlarım onun çocukluğuna. Kimse kimsenin doğurduğunu çekmek zorunda değil şayet arsızlık yapıyorsa

Tabi ki döverek çocuk yetiştirilmez ama çocuğunuzun davranışları aile içinde sürekli eleştiriliyorsa bir düşünmek lazım. Belki bir uzman desteğine ihtiyaç vardır. Herkese evladı tatlı gelir, doğru gelir ama bazı çocuklar çığrından çıkıyor, sevgiden fark etmiyor ebeveynler.

Çocuğa tabii ki şiddet ceza olmaz ama bu kadar fazla eleştiri alıyorsanız çocuğunuz çok şımarık ve yaramaz olabilir mi? Bu aralar hayır demeyen anneler moda ama hayır denmeli çocuğa. İstemediği seylerde avazı çıktığı kadar bağırması, istediği her şey için diretmesi normal şeyler değil.

Siz böyle anlatırsınız tabii, bir de karşı tarafı dinlemek lazım

Tatlım şımarık oldukları için değil olağanüstü denecek kadar zeki olduklarından öyle çocuklar

Benim görümcem çocuğunu bu şekilde büyütüyor konuşarak bize geldiğinde kedilerini bağırarak kovalıyor hayvanlar onun yüzünden çocuklardan korkuyor artık delirecek gibi oluyorum korkutuyorsun yavrum yapma bak onların da korkuları var yüksek sesten kovalanmaktan hoşlanmiyorlar sakince sevebilirsin diyorum dinlemiyor yine aynı hep aynı annesi hiç birşey demiyor son geldiğinde yine kovaladı hayvanı bu defa kafasını masaya çarptı kedim yatak odasına kilitledim çocuğa da içeri geç dedim koridordaydi elimlede hadi yaptım annesine gidip ben birşey yapmadım burdan gidelim dedi bende abla hiç birşey demedim hadi içeri geç dedim kedinin ödü koptu artık dedim oda buda çocuk ya hani bilerek yapmıyor dedi çocuk 5 yaşında başka bir misafir daha vardı görümcem gidince hüngür hüngür ağladım çok zoruma gitti ben bu özgür büyütülen büyüklerine saygı duymayı paylaşmayı kesinlikle bilmeyen yeni nesil çocuklardan bıktım gerçekten bıktım özgür büyüsün diye ağzımıza etmedikleri kaldı bence hepsi sorunlu çocuklar oluyor hiç bir şekilde baş edilmiyor

Uzman desteği alın. Böylece çocuğunuza yanlış davranışlarınızı da düzeltirsiniz. Biz çok faydasını gördük. Şiddetle tavsiye ederim

Demek prens/prenses sendromuna giren çocukların ebeveynleri sizin gibi insanlar.

Tabi başkaları kızsın, azarlasın durumunu desteklemiyorum ama çocuğunuz da illallah ettirmiş olabilir mi gittiğiniz yerde ki insanlara? Ne yalan söyliyim bize gelen çocuklarda da evlat olsa sevilmez dediğim oluyor. Ama asıl sebebi yine anne baba zira çocuk eşyalara zarar verirken bile annesi asla dur demiyor izliyor öyle boş boş. E buna hiperaktif denmez. Eğitiyorum hiç denmez. Sen çocukla iletişim kurmaz öğretmezsen çocukta seni ciddiye almaz tabi. Kendisi üstün görür o ortamda. Çocuğum yok ama kuzenlerimi annemle ben büyüttük diyebilirim. Çocuk anne babasından gelince böğürüp, çığırarak istediğini elde eden biriyken bizimle kaldığında kibarca istemeyi, kapı çalmayı öğreniyor. Demek ki şımarık çocuk yok şımartılan bir çocuk var. Unutmayın onlar sizi çok iyi anlıyor sadece belli etmiyorlar. Beni dinlemiyor diyip kenara çekilirseniz ne yazık ki ilerleyen süreçte çok daha zorlanacaksınız. Uzmanda değilim yanlış anlamayın ama çocuklarla iletişimim çok iyidir. Onlar kendileriyle konuşanı severler.

Kural tanimaz ve yaramaz çocukların annelerine sorsan zaten fazla zekadan yapıyor çocuklar herşeyi

Hm farklı bir durum sanırım çocuklarınızı eziyor abiniz ve çocukları ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Pedegog Adem Güneş'in çok sevdiğim bir sözü var der ki; "bizim aile terbiyesi almış, sınırlarını bilen çocuklarımız okula gidince sınır bilmeyen çocukların kum torbası haline geliyor". Bu yüzden sınırlarını bilen çocuklar yetiştirilmeli... Tek ve beklenen bir çocuk olabilir ama unutmayın herkesin çocuğu kendine özel sayıyla alakası yok bu durumun. "Kimse uyaramaz"demenizde bir sıkıntı var bence, zira olası bi durumda gerektiğinde bir büyüğü bence uyarabilir... çocuk bu mükemmel olamaz ki... kırmadan dökmeden usulunce uyarılmasnda sakınca olduğunu düşünmüyorum.