Hatice Kübra tongarın yanılmıyorsam İyileşen çocukluğumdu bi araştırın derim tamda bu konular üzerine.. T turkkadini

Mrb iyi geceler ablalar ve kardeşlerim sizden bir çözüm almak istiyorum kendimden çok kızlarım için lütfen yardım edin biraz uzun olucak okumanızı isterim... Biz 7 kardeştik 3 kız 4 oğlan kızların en küçüğü bendim annemi benle olan ilgi ve alakasini pek hatırlamam yok gibiydi evet yanlış okumadınız varla yok arasıydı sağolsun iki ablam aslında gerçi onlarla 4 ve 2 yil vardi aramda yani öyle büyük degillerdi benden.. Neyse Allah razı olsun iki ablamdam onlar beni hep yıkadı saçlarımı taradi baktı hiç annemi hatırlamıyorum bile ilgi alaka konusunda varsa yoksa iş yapın evi toplayın inanın yemin edebilirim belki yalan gelebilir hani kızız sonuçta regl oluruz ağrılı geçer ya uzanmak istersin bize o bile asla nasip olmadi... Bi gün bile buramiz ağrıyor uzanalım dinlenelim yok akli fikri temizlikti... Babam desen annemden beterdi oda tarlaya gidin bahçeye gidin derdi dışarı çıksak iş içeri girsek iş nefes almak yok sanki 7 çocuğu iş için doğurmuşlardı... Annemde pek haksız sayılmaz babam bir iş verirdi disarda 1 saate bitmiş olucak yoksa seni mahvederim derdi. bu sözleri iyi aklınızda tutun benim sıkıntım ıste burda başlıyor... Babam aynı şeyi bizede yapardı bu iş bu dk yada saat bitecek derdi bitmese bizi ölümüne döverdi ama ölmezdik annemde bir şey yapmazdı ama biz babam annemi döverse deli olurduk dayak yiyecegimizi bile bile araya girerdik bizdr yerdik ben cok yedim mesela o dayaklardan... Annem temizliği çok severdi derli toplu olmayı babamda çok severdi duzeni herşey yerli yerinde olucak olmsaysi vay bizim halimize... Bunları kısaca anlattım bilin istedim bazı şeyleri şimdi anlatacaklarimdan bana lütfen kızmayın yada kızın ama bi şeyler söyleyin sonuç verin... Benim 2 kızım var biri 2 buçuk yaşında biride 6 yaşında olucak... Kızlarımın odası ayrı dünya kadar oyuncakları var herşeyleri var çok şükür aldım oynuyorlarda ama çok dağılıyor biliyorsunuz niye oda düzenli değil diye kızlarıma çok kızıyorum öfkeleniyorum ama vurmuyorum vurmamak için kendimi kasıyorum bugün bunu daha çok iyi anladim ki benim piskolojik bu normal olamaz benim durumum.. çocuk dediğin oynayacak dağıtacak uyumaya yakın toplanıp uyunur ben sanki gösteriş diye almışım kizlarim artık çok üzülüyor farkındayım bi daha yapmam diyorum ama bazen yine oluyor... Bugün kızlarıma dedim ki "Bu oda toplanacak 20 dk sonra gelip bakiyorum yoksa oyuncuklarinizi çöpe atarım yeter artık bu ben degildim babamdi sanki konuşan...

yazdığınızı okurken gözümde masumlar apartmanı canlandı.travmalarınız var ve çok doğal bunca yaşanmışlığa karşı? destek mi alsanız bi uzmandan? . push ; D

Yıllardir görülen rol model kolayca geçmiyor siz farketmeden siner içinize bende çocukluk yillarinda gorup de asla yapmam dediğimiz şeyleri yaşarken buluyorum kendimi bu konuda suçlama gibi bir durum asla olamaz sizi sürekli içinizle savasirsiniz çünkü iç genişliği lazım yapmamaniz için bunun içinde gelişmesi gerekir ruhumuzun adem güneşin yotube da videoalri var adım adım izlemenizi ve kataplarini özellikle bırak ve rahatla kitabını okumanızı tavsiye ediyorum israrla eğer farkettiyseniz değişmek ve degiştirmek sizin elinizde

Çocukların odalarına müdahale etmemelisin oyun sırasında. Orası onların yaşam alanı. Onlara özel. Tehlikeli bir şey yapmıyorlarsa oyuncakları ile istedikleri gibi oynayabilirler oyun sonunda hadi süreyi başlatıyorum diyip telefondan falan süre tutun ya da bi şarkı açın şarkı bitene kadar bu odayı toplayabilir miyiz yarışması yapın. Işık hızıyla toplarlar zaten

Bu sizde travma yaratmis bence musait bi zamanda destek alin hem kendiniz hem evlatlariniz icin bilinc altiniza yerlesmis bu durum siz kendiniz basa cikamazsiniz gokkusaginadusenbukalemun Yanlış yaptıysam doğrusu hoşuma gitmemiştir. 😌 Anneler

Bilinçaltınizdan gelen ebeveyn diye bir kitap var. Yazarı bir doktor. Tam bu konuyu anlatıyor, cok faydalı bilgiler buldum ben. Bunu okusanız eminim bu sorun çözülür. Ben yine de özet geçeyim: beyin hücreleri yeni şeyler ogrendikce beynimizde ağlar yani yollar kurar. Bu öğrendiğimiz şeyi tekrarladikca da o yollar gelişir. Siz ailenizden yillarca gördüğünüz şeyi öğrendiniz ve en iyi bildiğiniz çözüm yolu o oldu. Simdi çocuğunuzla benzer durum yaşayınca otomatik olarak, geçmişte ogrendiginiz tepkiyi veriyorsunuz. Bunun yanlış olduğunu bildiğiniz halde böyle davranıp sonra da uzulmenizin sebebi, beynin otomatik tepki vermesi. Çünkü biraz düşünüp olgun tepki verseniz ve bunu uygulamaya devam etseniz hem zaman alacak hem yorulacaksiniz. Oysa geçmişte kısa bir çözüm öğrendiniz: bağırmak, tehdit etmek gibi. Sabır ve kararlılık gösterirseniz beyin hucreleri yeni bir yol daha kuracak. Ailenizin beyninizde kurduğu yol ise kullanılmadığı için belki bir patika halini alacak. Siz kararlı oldukça yeni açtığınız yol, otobana dönüşecek ve o yolda araba sürmek daha kolay olacak. Bunu başarmak için yılmadan tekrar edin diyordu yazar. Bir de bu geçmişten gelen tetiklenmeleri fırsata cevirebileceginizi yazmış. Şöyle ki: siz kendi çocukluğunuzda yaşadığınız sıkıntıları çocuklarınıza yansıtıp ben çektim o da çeksin diye hareket edersiniz istemsizce. Ben de çocuktum benim suçum neydi, gibi. Ama bilinçaltı, geçmişi size hatırlatarak aslında kendini tedavi et, demek istiyor. Geçmişte sana ne yapıldığını gör, farkına var, kabullen ve geçmişte bırak. Bunu yaptigin an, bilinçaltı o tetiklenmeleri bırakacaktır diyor.

Hepimiz evlatlarımıza kızıyoruz zaman zaman ve malasef çocukluğumuzda kendi yaşadığımız travmalarımız bu süreçte sürekli ortaya çıkıyor. Sorunu gördünüz, babanız gibi davranma ihtimaliniz var. O zaman önlem alacaksınız. Öfke kontrolü yazıları okuyun, çocuklara nasıl söz geçireceğiniz ile ilgili Instagram hesapları bakın. İnanın çok fazla yazı var. Ben sizi çok iyi anlıyorum. Kızım saçımı avucuna dolayıp yolduğunda sinirle kolunu yakalayıp sıkmıştım. Bu annemin hareketiydi. Kolumun üst tarafını sıkar popomo sırtıma popoma falan vururdu. Bende şok olmuştum, ben de panik olmuştum. Ama öfkemi kontrol etmeyi öğrendim ve kızım 3 olacak nerdeyse ona yaşadıklarımı yaşatmıyorum.

Korku kültüründe büyüdüğünüz için farkında olmadan korku kültürünü yaşatıyorsunuz. Uzman yardımı alın, sakinleştirici takviyeler kullanın . Evin durumu dağınıklığı canınızı çok sıkıyorsa oyun haline getirin. Haydi en hızlı kim toplatacak oyunu oynayalım diyin, süre tutun, hatta aralar da donun Başta yapmak istemeyeceksiniz ancak yeteri kadar tekrar ederseniz davranışı içselleştirir ve daha gönüllü yapmaya başlarsınız. böyle şeyler ne yazık ki çaba istiyor, emek istiyor ve zaman istiyor. Yeterince çabalar be sabrederseniz sonuçların çok güzel olduğunu görebilirsiniz. Z zeraseba MELEĞİMİ

Annenizi ne kadar kötü anıyorsunuz değil mi? Aynı şekilde anılmak mı isterdiniz? Cocuklarinizdan özür dileyin odalarını dağıtsınlar uyunalarına yarım saat kala herkes kendi oyuncaklarını toplasin olsun bitsin yapmayın yanlış oldugunu biliyorsunuz onksr sizin travmalarinizi ödemek zorubda değil onlar stres topunuz değil onlar aciz değil sizi kalplerinde öyle bi cezalandirirlarki keske dersiniz evin altı üstüne gelseydi de böyle yapmasaydım Bagirmayan anneler kitabini da ayrica tavsiye ederim

Size yapilani onlara yapiyorsunuz zaten kendinizde cozmussunuz cocuklari rahat birakin dagilirsa dagilsin sizin gibi annelere sinir oluyorum cocuklar cocuklugunu yasiyamiyor. Engel olamiyorsaniz psikolojik destek alin bir hafta kizmiy atlatiyim diyorsunuz ne kadar sacma bir hafta sonra hersey duzelecekmi cahillik etmeyin B

6 yas neyse de 2 yaş bebe ne anlasın oyuncak toplamaktan? Oyuna çevirin, birlikte toplayarak. Kutular var büyük, onlardan edinin düzenleyin beraber. Bütün oyuncaklar ortada, ulaşılabilir olmasın zaten, atıyorum legolar bir kutuda, bebekler bir kutuda vs olsun. Değiştire değiştire çıkartın yerlerinden oyuncakları, hem sıkılmazlar, hemde hepsi ortalığa dökülüp saçılmadiğı icin toplamak kolay olur. Kızım 8 yaşında, oglum 29 aylık, ben bu şekilde çözüm buldum,1 kutu iniyor onunla oynuyorlar, oyun bitince beraber toplarız temizlik yapacaksam, yoksa kalabilir dert etmiyorum, başka oyuncak isterlerse ortadakiler kaldırilır diğer kutu çıkarilır. Oyuncakları da verimli kullanmış oluyoruz, dağınık ortam oyun oynamaya bile elverişli olmuyor, bu sayede az dağılan bir oda, keyifle oynanan oyunlar oluyor. Bakın çocuk onlar, tabi ki oynayacaklar dağıtacaklar. Dün inanın evi 3 kez süpürdüm hala cam kırığı topluyorum yerlerden zira oğlum eline geçirdiği cam tabağı hole fırlattı, gayet gülerek eğlenerek yaptı bunu, kızamadim bile. Kucakladım salona götürdüm geri gelip topladım süpürdüm. 2 saat geçmedi, tezgahtaki 1 şişe dut pekmezini indirdi yere, haydi yine sil süpür. Dün yumurta istedi pişirmeden yumurtayı veriyorum eline tutuyor, bekliyor neyse o ara cici yumurta güzel yumurta derken çat yere düştü yumurta, yerler yapış yapış. Yine sil süpür. Yani ne yapayım şimdi döveyim mi, bağırayım mı? İse yarar mı asla. Yarın yine olacak buna benzer şeyler. Çocuk bu bir anda yapıyor ne yapacaksa, kızarak, bağırarak birşey öğretemem. Dün kızmadım yumurta olayına bugün daha dikkatli tuttu elinde sabırla bekledi, çatalı aldı dikkatle çırpmama yardım etti, tuzunu döktü içine eğlendi. Oturdu yedi. Sizde anlamaya çalışın çocuklarınızı. Güzellikle halledin, sağlıkları yerinde olsun da yapılamayacak temizlik, toplanamayacak ev yok. Yeter ki iyi olsunlar. Bir kez çocuk oluyoruz, sizde bir kez çocuk oldunuz, geri getirip değiştirme şansınız yok, hala üzülüyorsunuz düşününce o günleri, çocuklarinızda ilerde üzülsün istemiyorsanız sakin kalmaya çalışın.

böyle benzetmelere, geçmişi yadetmeye gerek yok. çok güzel kitaplar var bu konuda. onları okuyabilirsiniz ya da psikoloğa danışabilirsiniz.

Bu arada kızlar eşimde kızıyor bana çocuklar oynasın normaldir küçüktür daha onlar diyo o an gözüm de kulağımda bir şey hissetmiyor bütün odak noktam o oyuncaklar yerli yerinde olucak oda ev düzenli olucak bi anlık piskolojik bir şey oluyor Allahım sen bna güç ver Yardim etki bu 1 haftayı rahat atlatayım ki gerisi gelmesin artik

Farkına varmışsınız ne güzel. Emin olun en yakın zamanda düzeltirsiniz kendinizi. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Akşam yatmadan her yeri toplayın. Çocuklara küçük görevler verin. Bunu hayata hazırlanmaları sorumluluk almalari için yapın. Büyük olan yatağını toplasın her gün. Ama mükemmel olmak zorunda değil asla. O toplasın. Sen olmadı o görmeden üstünden geçersin. Sofra kurup toplarken yardım etsin. Küçük olan çamaşır aşarken mandal falan isteyin. Oyuncakları bu sepete koyalım hadi diyerek onada öğretin. Bı oyuncakla işi bitince kaldır ondan sonra digerini al diyin. Bizim büyük beş buçuk yaşında. Bazen yapio bazen yapmıo. Ben de bıraktım dağınık odayı. Sonra yerdeki arabaya bastı. Canı acıdı. İşin bitince oyuncaklarini toplasaydin araba canını acitmazdi. Bidakine topla oğlum dedim. Tamam anne dedi. Dediğim gibi her zaman yapmıyor. Ama hatırlatıyorum. Bu odada sen yasiyorsun. Dağınık olursa oyun oynayamazsin. Aradığını bulamazsın. Oda şimdi kardeşine öğretiyor. Biz oyuncakları üç ayda bi falan dönüşüm yapıyoruz. Oyuncak kolileri var. Bı kısmıni hep kaldırıyorum. Üç ayda bi dönüşüm yapıyoruz. Sanki yeni oyuncak gelmiş gibi seviniyor.

Benim annemde çok titizdi. Bizide diken üstünde yetiştirdi. Şimdi evimde biryer dagınık olsa evin heryeri pis sanıyorum. Annemin evime gelmesini istemiyorum kusur bulacak diye.

benim annem de temizlik hastası, eli dursa ayağı durmuyor. ben küçükkende öyle illa ki her yer düzenli toplu olsun istiyordu benim yaptığım hiçbir şeyi de beğenmezdi. şimdi evime geldiğinde bende misafir ağırlarmışçasına ortalığı topluyorum ona rağmen "şu ayna da kirlenmiş bez getir de sileyim" diyor. kendi evimde bile diken üstünde oturtuyor çocuklarınız bir defa çocukluk yaşayacak, siz o kadar travma yaşamışsınız, aynılarını yaşasınlar ister misiniz? ve ya sizin de arkanızdan büyüyünce böyle konuşmalarını.. oyuncak bu tabi ki dağıtılacak. ve çocukların gelişimi için en önemli zamanları şu an, şu yaşlar. elbet dağıtılan toplanıyor mu. oynadıktan 5 dk sonra ve ya gece yatmadan ne farkeder. çocuklarınıza izin verin, kendinize de. ne onlar bir daha bu yaşta olacak ne siz sipsip52 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hatice kübra tongar

Durumunuzu çok iyi anlıyorum, benim de en büyük korkum kendi çocuğuma ebeveynlerimin bana davrandığı gibi davranmak. Bazen ebeveynlerimin yaptığı bir şeyi kendimde de görüyorum üzülüyorum ama bizi böyle diken üstünde yetiştirdiler. Başka türlü nasıl olur hiç görmedik ki... Ama bunun arkasına sığınıp çocuklarınıza ailenizin size yaptığı gibi davranmayın. Bırakın, sizin çocuklarınızın bu hayatta daha mutlu bir çocuk olabilmek için şansları olsun. Kimi anneler ve babalar geçmiş sorunlarını çocuklarına yansıtır ve kötü ebeveynler olur, kimisi de geçmişten ders çıkarıp çocukları için çok daha iyisini yapar. Bunu düşünün ve kendinizi daha iyi bir ebeveyn olmaya zorlayın. Gidip onlardan özür dilemeniz bile harika bir başlangıç. Umarım her şey dilediğiniz gibi olur. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Dağılan oyuncakları toplayıp sinirlenmek yerine, Oynandıktan sonra nasıl düzenleyeceklerini, odalarını nasıl kullanmalarını gerektiğini öğretebilirsiniz. günlük bu tür ufak işler vererek hemde çocuklarınıza düzenli olmayı öğretirmiş olursunuz. 3 yaşındaki kızım ve 4 yaşındaki oğluma ben böyle yapıyorum. bende aşırı düzen isteyen biriyim. delirme, coşma fırsatını çocuklarıma mutlaka hergün veririm. Ama oyun sonunda bende yardım ederek toplar düzenleriz.

Oyun oynadıkları sırada oyunlarına dahil olup oyuncakları dağıtmalarına yardım edin. Hep beraber özgürce oynayın toplamayı düşünmeyin. İçinizdeki çocuğa yasaklanmış olan şeyleri yapın onlarla ve beraber oynayıp beraber toparlayın.

Çok haklısınız aslında 1 hafta yapmasam böyle artık yapmam bunuda biliyorum. özür diledim kızlarımdan sonra bir daha olmaması için elimden geleceğinide söyledim söz verdim inşallah yaparım da. Birde bi şey sorucam bu kitabın yazarı kim S Spizella

Biraz huzurunuz kaçsın ayol. Cocuklariniz için oyuncaklari dağınık görmeye tahammul etmeye çalışın. Terapi şart ama kendi kendinize de cabalamalisiniz

Ailenizin size reva gördüğü hayatı çocuklarınıza yaşatmayın. Psikolojik destek alın. Bu bir zincir gibi siz o zinciri koparmazsanız anneniz neyse o olacaksınız.

Sizin kafanizin icinde hala annenizle - babaniz var, sanki cocuklariniz odayi toplamayinca gelip babamiz sizi dovecek gibi davraniyorsunuz, ozgur degilsiniz, Psikolojik destek alin, belli bir kalipta yasiyorsunuz

sanki 7 çocuğu iş için doğurmuşlardı Bu dediğinizde sanki kelimesi fazla. Büyükler küçüklere bakmış. İşçi gibi çalıştırmışlar hepinizi. Şu açtıkları yaralara bak. Şöyle düşünün o ev sizin olduğu kadar çocuklarınızın da. Onların da eşyalarını istedikleri gibi kullanma hakkı var. Başka bir oyuna geçmeden önce bu oyuncakları toplayıp sonra başka oyuncakları çıkarmalarını söyleyebilirsiniz. Lütfen kendinize yaşadığınız kötü durumları tekrar etmeyeceğinize dair söz verin. Dağınıklık toplanır ama kırılan kalpler çok zor iyileşiyor.