allahım eşinize ve tüm hastalara acıl şifalar versin çok üzüldüm bende eşimn nefesini kontrol edrim hep eşimde beni kontrol edermiş allahım sevdiklerimizden erken ayırmasın uzun ömürler versin inşallah ölüm allahın emri tabi ama genç insanlar ölmesin inşallah

icime kocaman bi kasvet cokmusken icim daralirken tamda uzerine bir konu oldu bu. ölüm.. hersey yalan tek gercek.. bendede maleaef ayni psikoloji uzerine cok titredigim esim.. biricigim.. herseyim.. moral nese kaynagim.. antidepresanim.. sevgilim.. ona ya birsey olursa dusunceleri... musmutlu bi nisanlilik donemi ardindan dugun dernek ve evlilik ve bir cocugumuz var dunya tatlisi.. bircok insanin cenesini yormus bir mutluluk hikayemiz var.. dugunumuzde kiskancliktan ne yapcagini sasiran insanlar doluydu.. biz birbirimizin gozlerinin icine sevgi dolu bakarken. onu cokkk sevdim vede seviyorum.. bir yakinimi kaybettigimde ya onada birsey olursa sorulari psikolojimi mahvediyordu. ya dusunsenize ortada hicbirsey yokken kaybetme korkusuyla agladigim kendime iskence cektirdigim cok olmustu.. gece uyanip nefes almadigini zannederek korkmalarim ve misil misil uyudugunda sevinerek sukrederek sarilip yatmalarim cok olmustur hamileligimin 8-9. aylarinda dr. esimde kanserden suphelendi.. birkac ay sonrada dogrulandi. tedavi goruyor suan. hamdu senalar olsun diger kanser turleri gibi hizli yayilan ve hayati tehdid eden bir tur degil. ama ogrendigimde yikildim. yasama sevincim gitti. . hernekadar doktor olan yakinlarmz ve esimin doktorlari endiselencek birsey yok desede icimdeki o kipirti gitti yok oldu... doyasiya gulmelerimin yerini baska seyler aldi..

allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun, bende daha 6, 7 gün önce kuzenimi bir trafik kazasında kaybettim, çok zor anlayabiliyorum, en kısa zamanda psikolojik destek almalısınız, biran ince önüne geçilmeli yoksa sizde cevrenizdekilerde zarar görebilirsiniz

canım ben 13 yaşında kaybettim babamı. dün tam 14 yıl oldu. hala içim acıyor. bende de var kaybetme korkusu. eşimi çocuklarımı... sürekli öyle bir durumda ne yaparım nasıl başa çıkarım diye düşünüyorum. tek tek... hepsi için... belki de düşüne düşüne aştım. veren ALLAH alan ALLAH. elbette zor olacak, elbette acı çekeceksin; ama geçecek. hepsi geçecek. hepsiyle ebedi bir hayatta kavuşacağız. o yüzden sıkma canını, üzme kendini. inna lillahi ve inna ileyhi raciun.

Basınız sağolsun. Babanızı kaybettikten sonraki 6 aylık süreç için normal.

Cok olagan bir psikolojidesin, ben de gecen yil en degerli arkadasimi kaybettim meme kanserinden. 5 yasinda bir cocugu vardi ve en cok ona kahroldum. sonra fobiye donustu ben de ölürsem kizima ne olacak diye uykularim kacti, aglama nobetleri geciriyordum, komple kanser taramasi yaptirdim bisey cikmadi. psikiyatrik tedavi gordum hala da devam ediyorum...

Babacım da çok severdi bunu

Çok geçmiş olsun Allah acil şifalar versin. İnanın gözlerim doldu okurken Allah size gayret, kuvvet vesin. Doktorlara güvenmek lazım bak korkulacak bir şey yokmuş. Bize her görüştüğümüzde daha kötü olacak demişlerdi ve oldu. İçinizi ferah tutun dua edicem.

Çok şükür hiç bir pişmanlığım yok. Babacım ne isterse yaptım, şunu pişirelim dedi pişrdim bazen birlikte, elini tuttum, gözünün içine baktım, seni çok seviyorum babacım dedim, biliyorum kızım diyordu. Randevu aldım zaten.

Başiniz sağ olsun, gerçekten zor çok zor.. kolay atlatılmıyor, ben de babamı kanserden kaybettim 6 ay içinde,11 yıl oldu hala anneme de bir şey olursa ben naparım korkusunu yenemedim, bazen annem uyurken nefesini dinlerdim işte çocukluk, şimdi biraz azaldı ama hala en buyuk korkum devam ediyor, Allah yardımcımız olsun, babanızın mekanı cennet olsun.. güçlü durmaya alıştırırsanız kendinizi hep sağlam durmaya telkin ederseniz belki faydası olur, ben öyle yapıyorum

Şimdi yas dönemi herkese göre farklılık gösterir. Yas döneminin ve yas döneminin bitip bitmediginin araştırılması gerek. babaniza karşı bir suçluluk mu var? Iste söyle yada böyle yapsaydim bu olmazdı gibilerinden. Böyle düşündüğünüz için eşinize karşı yer değiştirme savunma mekanizması geliştirmiş olabilirsiniz. Bunlara uzaktan müdahale edilemez. bir psikologla görüşün. Eğer kaybetme duygusu devam ederse panik atağa cevirebilir.

velhasil korkmamak gerek aslinda. insan korkulariyla yuzlesmeli ki basina geldiginde yikilmamali. hersey biz insanlar icin. esinize ve kendinize cok dua ediniz. dualardan baska siginacak hicbirsey yok. simdi bu yazdiklarimi okudukcada sukredinki sizin hersey yolunda ve inaninki oylede gidecek. ben cok cok korktum. bu tip seyleri yasayanlara en buyuk onerim o korkuyu yenecek seylerle ugrasmak. ben halada inanamiyorum basimiza gelenlere mutlu animda gulucukler atarken bogazimda birsey dugumlenip kaliyor... Allahu tealaya yalvariyorum hepte dua ederdim beni onsuz eyleme acisini gosterme diye. ama en iyisini hayirlisini O Yaradan bilir. simdi dualarimsa hep cennette ailecek birlikte olabilmek. ben esim oglum ailem hepimiz. cunku bu dunya son lu herkesin bi sonu var ama ahiret sonsuz.. ben sonsuz mutluluk istiyorum dualarimda... cok uzun oldu icimden dokuluverdi cumleler. dedim ya zaten tamda dolmustum. uzerine oldu konun.

Gidcem zaten. Benim intiharı düşünecek raddeye varmadı çok şükür, sizde ihmal etmeyin, bebişten sonra devam edin.

Canım ben de babamı çok küçükken kaybetmiştim hangi yaşta olursa olsun zordur. Allah yardımcın olsun. Babanın da ruhu şad olsun. Ben de bunu yaşadım küçükken babam ardından çocukken çok sevdiğim dedem ardından lisede çok sevdiğim öğretmenin üniversitede cocukluğumdan beri en yakın olan arkadaşımı kaybedince ben de bu psikolojye girmiştim. Öncelikle kesinlikle bu hafi de olsa ağr da olsa bir psikoloja en azından bir seans git derim. İnsan yakınını kaybedince önce hayat çekilmez geliyor. V esanki hayatın tek ve en buyuk gerçeği ölüm müş gibi olur. Ama hayır hayatın en buyuk gerçeği yaşamaktır. Belkiş ölüm her an ensemizde ama her an yaşamaya da devamediyoruz. Esas olan ölüm değil yaşam yani. Ve ayrıca Allah a dualara sığınıp Rabb den sana sabır ve metanet vermesini dilemeni tavsiye ederim. Psikologu da ihmal etme tabii :) Herşey gönlünce olsun

Kısa bir süre önce babamı kaybettim. Çok kısa bir sürede , kanser olduğunu öğrendik, ameliyat oldu ve öldü. Bu süreç zarfında babam hep bendeydi ve babamla ilişkimiz çok güzeldi her zaman. Şimdi sorunum san ki eşimi de aniden kaybedecek mişim, başına Allah korusun bi şey gelicekmiş gibi geliyor ve ağlamaya başlıyorum. Bu geçici bi şey midir, yoksa daha kötüleşir mi? Başından buna benzer bi şey geçenler varsa yardım edin lütfen! Başka bi foruma da yazdım ama buradan daha çabuk sonuç alırım diye buraya da yazıyorum. Çünkü daha da kötüye gitmek istemiyorum.

Öncelikle cevap verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Ben de artık bi uzmana görünmek istiyorum. Zaten depresyona girdim çıktım çok şükür. Arada böyle garip düşünceler geliyor aklıma. Bide çok zor ağlıyorum rahatlayamıyorum kolay kolay. K kuruyan

Sizin de başınız sağ olsun. Çocukken kaybetmek daha zordur herhalde, biz bu yaşımızda zor atlatıyoruz.

1tanesi canim bende cok sevdigim dayimi kanserden kaybettim ögrenmemizle ameliyata girip, ameliyat sirasinda ölmesi 15 gun icinde oldu maalesef. Cok zor rabbim sana ailene sabirlar versin. Bir sure insanda korku oluyo aileden baska birini kaybetme korkusu. Bol bol dua et canim, istersen psikologa git rahatlatir biraz. Topragi bol olsun.

Öncelikle başınız sağolsun. Babanızın mekanı cennet olsun. Geçici bir durum olabileceği gibi, kalıcı ve tedavi gerektiren bir durumda olabilir. Arkadaşımda sürekli bu düşüncelerdeydi ve en sonunda borderline teşhisi konuldu ve kısa bir sürelik tedaviden sonra eski haline geri döndü. Bence bir psikoloğa danışmanızda yarar var.

öncelikle başınız sağolsun cok acı bir durum allah sevdiklerinize uzun ömür versin bende kayınvalidemi aniden kaybedince korkularım başladı ya anneme bişey olursa ya kocama bişey olursa diye günlerce uyumadıgım oldu 2 kez düşük yaptım düşük yapmadan önce rüyamda görmüştüm düşük yaptıgımı şimdi rüya görünce hemen kötüye yoruyorum kötü rüyalar görüp sabahlara kadar agladıgımı bilrim kötü bişey oldu ıolacak diye telefon calsa kapı çalsa birinin ölüm haberi gelmiş gibi oluyorm bundan 2 3 ay önce aşırı derecedeydi kafayı yemek üzereydim gece hiç uyumuyodum intiharı düşünyrdm allaha şükür şu aralar tamamen geçmesede azaldı gibi psikiyatiriye gittim ilaç yazdı ama bebek tedavisi görüdgüm için yarım bıraktım kaygı bozuklugu ve panikatak başlangıcı dedi şuan sizi okadar iyi anlıyorm ki hemen bir uzman yardımı alın iyice artmadan zira benm bu durumm eskiden beri vardı kötü bir olay yaşayınca hortluyor ve artıyor gün geçtikçe

bu cok normal... dedem ve dayimdan sonra bende ayni tedirginlikleri yasadim ve ilk zamanlar gibi olmasa da hala yasamaya devam ediyorum. ama sunu hatirlayinca rahatliyorum... Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber... Hiç güzel olmasaydı ölürmüydü peygamber?... Öleceğiz müjdeler olsun, müjdeler olsun! Ölümüde öldüren Rabbe secdeler olsun!

Dr a gittim. Şimdilik normal, eğer devam ederse bir kaç ay sonra görüşelim dedi.