Tüylerim diken diken oldu boğazıma bir şeyler düğümlendi sanki. Duygularımı yazmakta zorlanıyorum. Allah rahmet eylesin ADALET yeyzeye.

Okurken tüylerim diken diken oldu. Hayat insanlara her türlü acıyı iyiyi kötüyü ne yazık ki yaşatıyor. Önemli olan Adalet Teyze gibi onurlu ayakta durabilmek...

Daha öncede okumuştum bu yazıyı tekrar okudum tekrar gözlerim doldu çok güzel.. keçi kxixz

bu yazı çok güzel alkisalkisalkis

aynen canım yaaa tüylerim ayağa kalktı. atatürke verdiği sözü tutmak, insancıl ve dürüst olmakda ayrıcalık. dayanma gücüne ise şaşırmamak elde değil. ne kadar güçlü ne kadar metanetliymiş, şimdi nerde bizlerde böyle dayanma güçü, iki evladı kaybetceğizde yetişmiş, okumuş. kendimizi salmazmıyız acaba :sinifsinif: allah korusun elbette ama gercekten takdir edilecek bir hanımefendiymiş, yardım severliğiylede dolu yüreklere taht kurmuş alkisalkisalkis.

çok haklısın canım ya... insanın içini sızlatıyor hikaye. boğazım düğümlendi okurken Kardelen Nothing's gonna change my love for

Sabah namazını kıldıktan sonra telefonla bir taksi ister. Şoför bir günlük gezdirmek ücreti olarak Adalet teyzeden 500 lira ister. Adalet Teyze cömerttir &#8220;ben sana 650 lira vereceğim&#8221; der. Ve önce Anıtkabir&#8217;e giderler. Adalet Teyze Atatürk&#8217;e verdiği söz doğrultusunda Anıtrkabir&#8217;i her ay aksatmadan ziyaret etmektedir. Atatürk&#8217;ün kabrine bir kırmızı karanfil koyar ve Fatiha okur. Adalet Teyze Anıtkabir&#8217;den sonra bankaya gidip para çeker. Bundan sonra Adalet Teyze ile taksi şoförü arasında şu diyaloglar geçer: -Nereye gidiyoruz? -Bankaya... -Anıtkabirde Atatürke bir söz verdiğinizi söylemiştiniz. O söz nedir? -Atatürk, lisedeyken okulumuza gelmişti Atatürk. Beni de ona çiçek vermek için seçmişlerdi. Çiçeği verdiğimde bana ismimi sordu. Bende Adalet dedim. Bunun üzerine Ne güzel ismin varmış dedi. Okulu bitirince ne olacaksın dedi bana. Hemşire dedim. Oda Güzel meslek ama bence sen Hakim ol ismine çok yakışır dedi. Ben kadından hakim olmaz ki dedim. Kaşlarını çattı, Sen istedikten sonra olur. Senden söz istiyorum hakim olacaksın dedi. -Olabildin mi Adalet Teyze? -Evet ben Cumhuriyetin ilk kadın hakimlerindenim. -Sende ne hikaye varmış Adalet Teyze. -Adalet Hanım bankada işini bitirip çıktı. -Nereye gidiyoruz? -Seyranbağlarına -Ne iş yapardı amca? -Subaydı. Kore savaşında şehit oldu. Bir binanın önünde durdular. Osman beklemeye başladı. Bir ara merak etti. Binanın uzaktan görünen levhasına baktı. Seyranbağları Kız Yetiştirme Yurdu yazısını okudu. -Yarım saat sonra Adalet hanım göründü. Yanında orta yaşlı kibar bir hanım vardı. Adalet hanımı arabaya ağır ağır bindirdi. Kadın Adalet Hanım size ne kadar teşekkür etsek azdır. Her zaman yanımızdasınız. Kızlar da sizi çok seviyor. Ne olur arayı çok uzatmayın. Yine gelin dedi. -Adalet hanım, buğulu gözlerle ınşallah. Kızlara selamımı söyleyin. Ben de onları çok seviyorum. Onlara iyi bakın dedi. -Nereye Hakim Teyze? -Hemen iki sokak öteye -Osman iki sokak ötede bu sefer başka bir binanın önüne park etti. Bu binada da Ankara Seyranbağları Huzurevi yazıyordu. -Yine 1 saate yakın bir bekleyişin sonunda bu sefer etrafında bir çok yaşlı kadın ve adamla çıkageldi Adalet Hanım. Sarılıp öpüştükten sonra oradan ayrıldılar. Osman dikiz aynasından Adalet Hanımın gözlerinden akan yaşları fark etti. -ıyi misin Hakim Teyze -ıyiyim Osman. Eski dostları görünce insan bir hoş oluyor -Nereye gidiyoruz? -Cebeci Asri Mezarlığına -Teyze nerelisin sen? -Aydın Sökeliyim. Babam orada pamuk ekerdi. Annem ev hanımıydı. Sonra Kurtuluş Savaşı oldu. Babam savaşa gitti. Söke işgal oldu. Biz dağlara kaçtık annemle. Saklandık dağ köylerinde. Savaş bitince Sökeye döndük. Allaha Şükür Babamda sağ salim döndü savaştan. -Sonra ne oldu? Liseye Aydına gönderdi babam. Orada Atatürkle karşılaştım. Sözümü tutmak için ıstanbula gittim. Hukuk fakültesine girdim. Orada rahmetli eşimle karşılaştım. O Harbiyede okuyordu o zaman. Mezun olunca evlendik.. -Çocuğunuz var mı? -Bir kızım bir oğlum vardı. -Neredeler şimdi? -Oğlum dışişlerinde çalışıyordu. Fransada Ermeniler öldürdüler. -Üzüldüm Hakim Teyze. Başın sağ olsun. O da babası gibi şehit oldu yani -Evet. Şehit babanın şehit oğlu. Allah kimseye evlat acısı vermesin. -Amin. Ya kızın? -O eşi ve çocukları ile ızmitte yaşıyordu. Öğretmendi. 1999&#8242;da depremde hepsi vefat ettiler. -Allah rahmet eylesin. Boş boğazlığımla üzdüm seni Hakim Teyze kusura bakma -Sanki sormasan aklımdan çıkıyorlar mı evladım. Sen üzülme sağol -Geldik Teyze -Tamam evladım. Al işte paran artık gidebilirsin. -Hakim teyze buradan nasıl döneceksin? Ben seni bekleyeyim eve bırakayım. -Yok beni alacaklar buradan -Hakim Teyze bu para fazla. Kusura bakma ben sana yalan söyledim. Taksinin sahibi benden 350 lira bekliyor. Affet beni. 350 yi ona veririm. Gerisi kalsın. Bende para istemem. Bugün senden aldığım hayat dersinin parasal karşılığı yok zaten. -Çocukların var mı? -ıki tane ellerinden öperler. Taksinin güneşliğinden çocuklarının resimlerini çıkarıp gösterdi. Sessizliğin ardından Osmanın elindeki parayı ittirdi Adalet Hanım.. -Onlara bir şeyler al benim için. Onları okut. Ama yalansız, dolansız, çok çalışarak helal lokma ile büyüt ve okut. Atatürkün bana yaptığı gibi içlerindeki gücü fark etmelerini sağla. Bir de vatanını, milletini sevmelerini öğütle onlara. Osman Adalet Hanımın ellerine sarılıp öptü. Ona iyi evlatlar yetiştireceğine söz verdi ÖLECEĞıNı HıSSETMıŞ &#8220;Ertesi gün Ankarada garip bir yağmur yağıyordu. Sanki gök delinmişti. Osman taksiyi mal sahibinden almış, durağa gelmişti. Çay ocağının yanında duran gazeteyi aldı. ılk sayfadaki haberlere göz gezdirdi. Siyaset doluydu gazete. Hiç anlamazdı. Sıkılıp adli olayların yer aldığı üçüncü sayfayı açtı. Taksiciler arkadaşları ile ilgili kötü haberleri genellikle oradan alırlardı. Göz gezdirirken bir haber dikkatini çekti. Dün gece geç saatlerde Cebeci Asri mezarlığında bulunan cesedin Cumhuriyet tarihinin ilk Kadın Hakimlerinden Adalet YILMAZa ait olduğu belirlendi. Adalet YILMAZın bulunduğu yerdeki mezarların eşine ve oğluna ait olduğu belirlendi. YILMAZ vefat ettiği gün bankadaki tüm parasını çektiği, bu parayı ikiye bölerek Seyranbağlarındaki bir kız yetiştirme yurdu ile bir huzurevine bağışladığı belirlendi. Polis, Adalet YILMAZın mezarlığa ölmek için gittiğini düşünüyor. Osman bir anda sarsıldı. Gözyaşlarına engel olamıyordu. Taksici arkadaşları hiçbir şey anlamadılar. Bir daha da hiç anlatmadı Osman bu yaşadıklarını. Herkesin tek bildiği Osmanın bardaktan boşanırcasına yağan yağmur altında Gökler bile sana ağlıyor diyerek ağladığı&#8230;&#8221; kadınınsesi.comdan alıntı