Eşinizle konuşarak anlaşabileceğiniz hiç bir nokta yok mu, çok üzgünüm sizin için... Eşin maddi durumu iyi olsa belki nafaka ile bir noktaya kadar geçim kolaylaşabilirdi sizin için. Evden çalışma konusunda ne yapılabilir diye düşünüyorum, çok kazandırmaz elbette ama iğne oyası el işi gibi şeyleri çevrenize yapıp satsanız akmasa da damlar... Çocuk çok küçük bakacak guvenebileceginiz biri olsa şu dakika çıkın derdim ama o da yok...

Biraz tuhaf bencede ama beni ders çalışırken görünce sinirleniyor ama sınava girdiğini frlan bikiyor bunlara birşey demiyor. On dedim zaten açıktan okuyacağım diye, o da sadece kadınların olduğu bı meslek olacak dedi. Aden02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kendim için değil oğlum için korkuyorum inanın. Kadın sığınma evi devamlı değil ki, bı yerde hayatımı kurmam gerekecek ve ben yapayalnız bir başıma oğluma ya yetemezsem.. aynı zamanda hem ev hem iş hem oğlumun okulu, hastalanirsa bakacak kimsem bile olmayacak. Gece vakti hastaneye götürmem gerekti diyelim kimsem yok ve bu zamnda kadınlar ne kadar tehdit altında yaşıyor biliyorsunuz.

Çok üzüldüm sizim için yavrunuz için daha çok üzüldüm. Allah yardımcınız olsun demekten başka birşey gelmiyor elden destina0505 Kül

Lütfen vazgeçme. Kopma hayattan, kendinden. Bu bataktan çıkar kendini ve oğlunu. E

Evden sadece çalışabilirim. Aradım evden iş imkanı bulamadim. Okul evet devam ediyorum yapabildiğim kadarını oğlum kitaplarımı yirtmasina rağmen elinden alıp çalıştım, eşim sırf görmesin de kızmasın diye gece değil gündüz tek calisabiliyordum. Buna rağmen tyt ye girdim, matematik frlan hic yapamdim ama beklediğimden daha iyi aldım fazla değil puanım.. ama en azından bi umudum oluyor feruzecerci Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Zorla evlendirilmemişsiniz kaçmışsınız. Hem de bu adam için üniversiteyi bırakmışsınız. Çocuğu da bile isteye yapmışsınız. Daha fazla hata yapmamak için doğru bir adım atın ve kadın sığınma evine gidin.

en azından okul çağında olsa çocuğu belki.. hangi şehirde olduğunu bilmiyorum ama asgari ücretle bir iş bulsa en kötü evden 7.30 da çıkıp 6-7 de eve gelecek, cumartesi de en kötü yarım gün çalışacak, o gün/saatler arasında ne kreş var ne bakıcı bulur..15 aylık çocuğa çoğu yerde zaten kreş yok. bakıcı bulsa o saatler bakacak kişi 6-7 bin liradan aşağı istemez. 1+1 ev tuyacak olsa çoğu şehirde en kötü 1.5 lira, eşya yok, belli başlı bir işi yok. aile gelme diyor. mesela ne öneriyorsunuz tüm bu durumlar için? annesinin kahrından öleceğini filan düşünmüyorum ama gelme bakmayız ya da çocuğu getirme diyen aileye gitse orada huzuru olmaz. belki babasının evinde de zaten kıza bebeğe verecekleri 1 oda bile yok... . kadın sığınma evlerinde de bildiğim kadarıyla birkaç aydan sonra kalınmıyor.

İyi geceler arkadaşlar. Ben 2 buçuk senelik evliyim ve bu zananin tümü sorunlar, şiddet, kavga, bağırma, küsme ile geçti. Zamanla ikimizin de sevgisi bitti ki onun başta da yoktu eminim aksi halde şiddet olmazdi. Ama ben çok soğudum ve bu açtığım kaçıncı post bilmiyorum. Açıkçası yine çözüm bulamayacagimi da biliyorum.. ama çevremde anlatıp da beni anlayabilecek pek nadir kişi var. Bu yüzden buraya anlatmak istiyorum bazen. Bosan diyeceksiniz ki bende bunu uzun zamandır istiyorum ama ailem hiçbir şekilde arkamda değil, boşanacaksan elin çocuğunu istemiyoruz diyorlar. Bebeğim daha 15 aylık, açıkçası onlara göre kadın eşini idare etmek zorundadır herzaman alttan almak zorunda, asla eşi ne kadar bagirsa kızsa da bagirmamak zorunda. Cok çok cahil bı toplumda yaşıyorum. Eşim calismama da asla izin vermiyor, kadın sığınma evi diyenler oluyor ama bebeğim küçücük oraya gidersem herkes peşime düşecek ailem dahil,. Yeni bir hayat kurmak için herkese izini kaybettirmem gerekecek bu da çok çok büyük bi cesaret istiyor. Kendim için değil oğlum için korkuyorum ona zarar gelirse, hastalanirsa bir başıma koca şehirde destek olacak tek kimse bile olmayacak. Bu devirde kadın olmak ne kadar zor bunlar da aklıma geliyor, onu koruyamamaktann korkuyorum. Sadece bebeğim için duruyorum ve ilk fırsatta boşanmayı düşünüyorum açıkçası. Ama bazen yoruluyorum, tek dayanagim olan oğluma sarılıyorum ona belli ettirmemeye çalışıyorum. Niye yazdım bende bilmiyorum ama anlatmak istedim sizlere. Lütfen linclemeyin empati kurarak konuşmaya çalışın.

Öncelikle, kimse sizi bu konuda linçleyemez linçleyen olursa da üzerinize alınıp üzülmeyin. Kimse kimsenin yaşam biçimini tam manasıyla bilemez. Ben olsam boşanırım derim ama ben değilim ne aynı imkanlar ne aynı şartlar altındayız. İnsan bazen yabancı kişilerle konuşup içini dökmek istiyor bence ne cevap alırsanız alın buraya yazmalısınız bi nevi terapi gibi düşünün. Eşinizle konuşup yaptıklarından dolayı nasıl hissettiğinizi anlatmayı denediniz mi? Belki insafa gelir Aden02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İşte anlatmak isteyip anlatamadigim şeyler...

Bana aylık sadece çok az miktar harçlık verir, o da sadece ihtiyaclarima yetiyor yada yetmiyor. Durumumuz iyi değil Fazla detaya girmek istemiyorum ama bu yüzden evden iş imkanı baktığım oldu ama bulamadım. H

Arıyorum bu tarz iş ama bulamıyorum ki

Bizim toplumda çocuk erkeğin ve ailesinindir, sanki kadının hicbir katkısı yokmuş gibi..

Cümlemizin inşallah

Aileniz arkanızda değil, çalışmıyorsunuz, maddi geliriniz yok. Eşinize dair anlattıklarınız sebebiyle merak ettiklerimi sorayım. Kitapları alırken eşiniz bu parayı nereye harcadın demedi mi? Sınav başvurusunu nasıl yaptınız? Sınav ücretini nasıl ödediniz? Çalışmanıza izin vermeyen, ders çalışırken görürse kızacak olan adam ; sınava girmenize nasıl izin verdi ve siz sınavdayken oğlunuza baktı?

Allah hidayet versin kocana bacım

Maalesef ben de aynı şeyleri yaşıyorum. Sanırım biraz daha sabretmek gerekiyor, ben de çocuğumun büyümesini bekliyorum. Umarım siz de tez zamanda kurtulursunuz.

Dedikleriniz çok doğru, ama bunu nasıl asabilirim bilmiyorum. Aslında ailem sürekli beni korkutuyor kadın sığınma evine gidersen anne ölür kahrından. Oralarda mahfolursub, oğlunu yurda verirler vs vs. Birde hayatım boyunca hep ailem tarafından baskı gördüm ve kisitlandim. Bunların da etkisi olabilir belki H

Yapan nasıl yapıyor? Korkma cesaret et. Önceki konu üzerinden 7 ay geçmiş. 7 ayda ne yaptın? Okumaya devam ediyor musun, iş aradın mı?

Biraz para biriktir çocuğun da az daha toparlasın sonra vur tekmeyi ayıya...

Allah yardımcınız olsun. Çok üzüldüm size çok zor biliyorum ama sabredin çocuk büyüyene kadar bu aradada okulunuzu bitirin birikim yapın ve lütfen lütfen lütfen korunun. . push ; Z zxshermine

Bir yığın kadın tek başına yaşayıp cocugunu büyütüyor. Gece de gündüz de hiç de tehdit altında kalmadan yaşarsın. Her yere de kendi başına gidebilirsin. Cesaretin ve özgüvenin eksik sanki. Bir an önce hayatını değiştirmek için adım atmak zorundasın. Asıl eşin senin ve cocugun için büyük bir tehdit Aden02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çünkü sizin ailelerde onu benimsemiş ve yaşamış, nasıl kızıyorum insan evladına sahip çıkmazmi, şiddetin idaresi altan alması olurmu eskidem kadınların ekonomik özgürlüğü yoktu bu zamanda, küçücük bebeğe elin çocuğu demek ayrı bir vicdansızlık, siz doğurdunuz neden çocuklar erkeklerin diye bahsediliyor onuda kızıyorum bir çocuğun yeri annesinin yani, şiddetin sonu sizin hayatınıza mal olabilir, ailenizle konuşun ciddi ciddi eşiniz ailenizin tavrından dolayı şiddet uyguluyor, benim kızıma biri şiddet uygulayacak dünyayı ona dar ederim, ailenize çok kızgınım ve size üzüldüm kadınlar niye hep erkeklerin şiddetine hakaretlerine maruz kalıyorlar değişmeli aciz değilsiniz lütfen mücadele edin bir yolunu bulursunuz, çocuğunuza yazık şiddet ortamında büyümesi yazık çok üzgünüm... pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Umarim bende bir gün kurtulurum. O kadar istiyorum ki

Ex ile iki yabancı gibi idik. Koltuğu ayrı, bardağı ayrı idi. Surekli suratı düşük, mesafeliydi, kendine kahve yapar, kendine mısır patlatırdi, istediği saatte istediği yerde yatardı, istediği zaman istediği şeyi yerdi ya da yemezdi.. Örnekler uzar gider.. işte böyle böyle en sonunda ex oluyorlar

Niye elin çocuğu diyorlar onu anlamadım. Çocuk sizin değil mi?

Kitabı mutlaka okuyacağım. Aslında kendime guveniyorum, seviyorum hatta bu evde başta oğlum sonrada kendimle biraz olsun vakit geçirince mutlu oluyorum. Sınırlarım da var hatta geçen telefonumda kadrsi gördü sordu, dedim ki tedbir amaçlı indirdim. Ama eşim çok çok inatçı ve karktersiz biri bubyuzden baş edilmesi çok zor

Bekara karı boşamak kolay sözünü insan evlenince daha iyi anlıyor.. Benimde 21 aylık oğlum var, çok iyi anlıyorum. İnsan önce evladını düşünüyor. Bana kalırsada öyle olması gerekir. Aileniz destek olmayacaksa bu şartlarda herşeye sıfırdan başlamak çok zor. Bebek olmasa insan herşeyin üstesinden gelir. Çok çalışır, az yer, az harcar düzen kurar. Ama bebek bi dünya masraf. İlgi alaka göstermek şart. Boşverin yabancı gibi yaşamaya devam edin. Çocuğunuz okul çağına gelene kadar küçük küçükte olsa birikim yapmaya çalışın..

Dedikleriniz in her harfinde kendimi buldum.. çok teşekkür ederim tavsiyeniz için, öyle yapacağım

Eski konularınızı okuyup geldim. Gece gece çok ürperdim çok üzüldüm sizin için. Bu herif eninde sonunda sizi öldürür arkadaşım. Sizin çocuğun yaşı gelir gelmez bir eğitim kurumuna verip para kazanıp bu heriften kurtulmanız lazım. O arada evde falan öğrenilecek kenara para atılacak bir şeyler ile ilgilenseniz falan?

Eşinizin maddi durumu nasıl çalışıyor mu? Size maddi olarak destek olur mu? Şiddet olmasaydı önerilerim başka türlü olacaktı ama şiddeti görünce tüm öneriler boşa çıktı kafamda. Tek düşündüğüm ekonomik özgürlüğü sağlamak ve kendinize hayat kurmak zorunda olmanız... Yoksa şuan ben de eşimle iki yabancı gibiyiz de kendisi triplerde olduğundan kitap okuyor. Allah korusun şiddet olursa olacak şey belli. Üniversiteyi bırakmışsınız sanırım, önlisans kpss ya da lise kpss'ye girip şansınızı deneyin, çocuğunuz da o zamana kadar büyümüş olur. Şimdilik o adamla iki yabancıya dönüşmek daha mantıklı yüz göz olmaktan daha iyidir. Aden02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anneniz siz o adamdan şiddet görürken kahrından ölmüyorsa siz sığınma evine gidince hiç ölmez. Siz sadece kendinizi ve oğlunuzı düşünüp hareket etmelisiniz

Ben düzeldi sanmıştım işte o konuda çok büyük hata yaptım. İnandığım sırada da hamile kaldım. Bu zamnlar bide pek mantıklı dusunemiyorfum çevremdekiler pek bilinçli olmadığı için evlilik böyle saniyordum

Şimdi şöyle doğduğumuz evin kaderi bu. Orda sevilmemiş, itilmiş kakilmiş bir kız çocuğu iken, şimdi aynı kaderi devam ettiriyorsunuz. Anneniz babanız sizi ne kadar sevmedi ise siz kendinizi o kadar sevmiyorsunuz. Bu ayna nöronlarla karşı tarafa net geçiyor. Adam diyorki bu bana mahkum. Bı kötü haber daha vereyim, siz nereye kaçarsaniz kaçın bu kader sizinle devam edecek. Nerden mi biliyorum? Yakından desem yeter herhalde. Yapılacak şeyler şunlar: Kendini sevmek Kendine değer vermek. Kurban rolünden çıkmak Dünya başına yıkılmış gibi düşünmemek Mümkün olduğunca para biriktirmek. Zaten kendine güvenme kısmına çok katkısı olacak. Zaten kendini seven saygısı olan insana, herkes bı geri vites yapıyor. Birde bir kitap onereyim, psk Fatih reşit Civelekoğlu Evlilik Kader mutluluk tercihtir. Kitabın ismi mutlaka okuyun.

Şiddet kısmını kaçırmışım bu arada.. Allah yardımcınız olsun.. Aden02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sizin için en olması gereken de iki yabancı olmak zaten. Böyle koca olmaz olsun boyu posu devrilsin Allah bildiği gibi yapsın tez zamanda belasını bulsun siz de kurtulursunuz inşallah. O çocuk olmamalıydı ama ablacım nedir bu şiddet gören kadınların ısrarla bu heriflere evlat vermeleri anlamıyorum. Hadi şiddet göreceğini tahmin edemezdin olabilir ama görmeye başlamanıza rağmen hamile kalıp çocuk yapıyorsunuz o güzelim çocuklara yazık ben de şiddetli bir evlilikte yetiştim. Bende açtığı yaralar 25 oldum hala yerli yerinde. Mahvediyorsunuz bizi