Benim küçük bebeğim var evde 3.5 aylık onunla vakit geçiriyoruz bol bol. Okullar kapanınca eşim de evde bebekten dolayı zaten çok Çıkmıyorduk ama süreç uzayacak gibi. Arkadaşlarla sürekli gittiğimiz bi cafe vardı orda yendiğimiz yemeklerin hayalini kuruyorum

Hiç gitmedim daha önce psikologa yada psikiyatra. Sadece bu karantina sürecinin psikolojiye etkilerini okurken genel psikologların hangi şeyler normal değil bu süreçte dediği şeyleri okudum. Oradan bir çıkarım yaptım. B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

ben de aynı anlattıklarınızı yaşıyorum. senelerdir belirli zamanlarda da yaşarım hiç destek almadım. kendim çaba gösteriyorum iyi olmak için, kötü hissettiğimde hemen bitki çayı yapıp balkona kuruluyorum bir şeyler izliyorum. hareketli müzikler dinleyip kendime gelmeye çalışıyorum, resim çiziyorum, şu an mümkün değil ama dışarı çıkıp kısa bir yürüyüş yapıyorum çok iyi geliyor. kendiniz çabalamalısınız bence

O hastaneye gitme fikri cok fena, allah saglıkcıların yardımcısı olsun Sagligin yerindeyken sıkılmakta nimet. Karantına once bana, eskiden ozgurken sıkıldığım zamanların aslında nimet oldugunu ogrettı. Agrı da, karantinada saglıklı sekılde sıkılmanın. Hepbırlıkte saglıklı bir sekilde atlatalım ınsallah

Meditasyon yap. Meditopia diye bir uygulama var telefonuna indir. Paralı bir uygulama ama 2 hafta falan önden bir ücretsiz deneme süresi veriyorlar. Aldıkları her kuruşa değer bir uygulama.

Sıkıntılarınız okey. Peki sorunların kaynağı nedir? Ne oldu da bu sorunları yaşamaya başladınız?

Mutlaka gidin. Buradakiler yada kendi kendinize yapacağınız çalışmalarla kalıcı çözümler bulamazsınız. Bu süreçte meditasyon yapmak iyi gelecektir. Mistikyol gibi kanallarda güzel dinlendirici meditasyonlar var.

Herkese merhabalar. Şu an çoğunluğun yaşadığı sıkıntıyı yaşıyorum galiba. Hiç iyi halde değilim ve çevremden de iyi değilsin, şu süreçten sonra bir yardım al diye birkaç kez telkin alınca durum vahim gibi geldi. Hepimiz zor bir süreçten geçiyoruz. Şükür ki dışarıda çalışmak zorunda değilim bu salgın zamanı. Çalışmak zorunda olan kişileri de düşünüp şükrediyorum halime evet. Bunları yazıyorum ki çünkü şöyleleri de var seninki de dert mi şükret diyenler olacak elbet diye. Gelelim sıkıntıma. Çalışma hayatım yoğundu. Çalıştığım iş yerinden memnun değildim ama işimi seviyordum. Bu salgın olunca bir ara verdik iş yeri olarak. Anladım ki çalışmak psikoloji için çok önemliymiş. Mezun olur olmaz çalışmaya başladım. Hiç bu kadar boş zamanım olmadı. Normalde de spor yapan, düzenli kitap okuyan biriyim. Gelin görün ki bu boş zamanlarda bunların hiçbirini yapamıyorum. Hiçbir şey yapamıyorum. Sabah akşam düşünüyorum ne olacak diye. Ne okuduğumdan birşey anlıyorum ne izlediğimden. Zaten belirsizliklere gelemeyen, anında demoralize olan biriyim varın bu süreçte siz düşünün beni. Artık ben de bir takım sorunlar da çıkmaya başladı. Psikologların normal değil dediği herşey var bende. Nedir bunlar; -Yeme içme bozukluğu (hiçbirşey yiyemiyorum. Zar zor günde 2 öğün o da azar azar. Aralarda da hiçbirşey yemiyorum. Bazen halsiz düşüyorum) -Uyku bozukluğu -İşlev bozukluğu -Hep aynı şeyler düşünme, stres, kaygı vs. Hepsi var ben de. Ha bir de dalgınlık. Bir şey izlerken aslında izlememem. Aynı odada bana seslenmeleri, bana soru sormaları ama benim duymamam, çünkü kafamdaki düşüncelerden kimseyi duymuyorum sanki. Evet bazıları için şımarıkça gelebilir ama varsa sizin yaptıklarınız, önerileriniz vs. almaya geldim. Ben bu süreçte psikolojimi nasıl korurum. Sizce de bu süreç bitince yardım almalı mıyım.? Almalıysam nerden almalıyım psikologdan mı psikiyatrdan mı almalıyım? Umarım bu süreci bir an evvel atlatır düzlüğe çıkarız. Sağlık diliyorum hepinize.

Evimizde oturuyoruz, sağlık sorunumuz yok, ailemizle zaman geçiriyoruz, kendimize zaman ayırıyoruz. Tamam evet belirsiz bir süreç ama uyum sağlamaktan başka çaremiz yok. Bu kadar stres meselesi haline getirip sağlığı bozmanın ne anlamı var? Kendi kendinizin psikoloğu olun bu süreçte, olumlu düşünün.

Saydığınız herşey bende yıllardır var malesef ama hiç destek almadım.

Düşününce şöyle birşey var. Ben kendimi bildim bileli gelecek kaygısı yaşayan, ana odaklanamayan biriyim. Ya geçmişteyim ya gelecekte. Nefret ediyorum bu özelliğimden. Yani normalde de hep bir gelecek kaygısı yaşayan, belirsizliklerden hoşlanmayan mutsuz olan biriyim. Böyle de belirsiz bir sürece girince ben de bu hisler hat safhaya çıktı. Yani bu sürecin öncesinde de çok rahat mutlu bir dönemde değildim. Ama yine de kendime iyi gelecek şeylerin arayışındaydım, birşeyler yapıyordum. Yine yapardım mesela 2 hafta yada 1 ay sonra herşey düzelecek denilse yine yaparım. Çünkü o net süre beni rahatlatıyor. Ama birşey bilmemek, öngörememek beni huzursuz ediyor normalde de. Ama bu süreçte bu hislerim hep pik yaptı.

Evde yapmak istediğin birşeyler yok muydu hiç, ne bileyim ben uzun süredir çalıştığım için aklım hep evde yapacaklarimla dolu olurdu, şu an doğum izindeyim gerçi ama :) Evdeyim deme mutlaka spor yap leslie tavsiye ederim ve tibet yogası, dolap düzenle, klasiklerden filmler izle genel kültür anlamında, kitap alışkanlığın yoksa bile popüler kitaplardan oku, temizlik düzenleme ztn şu ara yapılan şeyler ama insana terapi gibi geliyor. Varsa bi çay bi kahve yapıp balkonda vakit geçir, bana çevrem hep onları aramamamdan sikayet ederdi yakınlarını arkadaşlarını görüntülü ara, dizi izle ki filmden ziyade daha çok vakit aldığı için mantıklı şu ara, daha bir sürü şey sayabilirim isteyene

Aynısı vardır bende de, of cok sıkılıyorum of gecmeyecek galiba bu kafasındaydım. Cok yemenin aksine ben yemeden ıcmeden kesılmıstım hem stres hem sıkıntı hem korkudan. Sonra bir yerım agrımaya basladı. Agrı ve hastaneye gitme fikri, meger hıc bıyerın agrımazken sıkılmak ne buyuk sansmıs dedirtti bana. Agrısız sancısız evınızdesınız, ac degıl acıkta da degılsınız. Gececek dıyıp kendinizi sakınlestırebılırsınız. Allah hepimizin yardımcısı olsun.

Nedendir bu kadar yüreğinizi, psikolojinizi yoruşunuz? Virüsün topluma vereceği zarar, biyolojik anlamda psikolojinin yanında devede kulak gibi.. lütfen bunaltmayın kendinizi, ne güzel evimizdeyiz. Ailemizleyiz. Sağlık için bir süre durduracağız işi gücü, sosyalliği. Bu süreci kısa süreli bir dinlenme farz edelim, belki içe yönelme.. hayatın durmak bilmeyen maratonundan bir sıyrılış.. Kitaplara sarın, başka bir kapı açılacaktır. Rus edebiyatını tavsiye ederim. Bu haberleri vs. Fazla araştırmayın. Birşey olmasa da insanın nefesini daraltıyor Tedbirli olalım ama panik olmayalım. Psikolojimiz çook kıymetli

Kriz zamanları aslında en çok ilerleyebileceğimiz dönemlerdir. Önlemlerinizi alın kesinlikle ihmal etmeyin fakat onun dışında virüs yokmuş gibi davranın ve ruh halinizi koruyun. Hiçbir şeyi değiştirmeye gücümüz yoksa endiselenmekte sadece bize zarar verir. Dünyada çok ciddi birçok durum yaşandı. Zaman herşeyin ilacı elbet düzelecek. Evde olmayı sevin ve tadını çıkartın

aayyy valla cok sükür permesanımdam kremalarıma dondurulmus ıspanagımdan pizzasına böregine önce herseyini aldım ki canım bisey cekerde yapamazsam diye tatlı malzemeleri kuvartur cikolatalar soslar kremalar ohh misss valla bide lost dizisine basladım mı tamam :))) evde vakit nasıl gecicek yoksa valla cok sukur saglıklıyım önceligim o esim isten geldimi gıda söktründe calısıyo cunku peynirci tereyagcı üretmezse biz nasıl alırız dimi :)) saka saka aman calıssın bide butun gun kocayla ugrasmıyım :)))))) keyfim yerinde kısaca valla

Bence sizin durumunuz anlık işe yaramazlık ve kapana kısılmışlık hissinden kaynaklanıyor olabilir. Aynısı bende de oldu, Allahtan ben eve iş getirmiştim de biraz onlarla oyalandım ama yeterli olmadı tabi. Çözümü sabah erken ve akşam geç saatlerde dışardaki hayvanları beslemekte buldum. İşe yarar hissettim kendimi.

Anladım. Merak ettiğim şey şu. Psikolojik tedavi gördüyseniz Dr size sorunların kaynağı olarak hangi yaşadığınızı olayı gösterdi, siz şu olayda şöyle hissettiğiniz için etkisini bu şekilde yaşıyorsunuz dedi mi? Sorun bulunduysa çözüm için neler yaptırdı? Sorun bulmadiysa sadece rahatlamaniz için uygulama mı veriyordu?

Aynen bende çok sıkıntıya soktuğumda kendimi bi yerim ağrır... Anksiyete belirtisiymiş sıkıntılar, ağrı ise o sıkıntı sonucu vücudun verdiği tepki.