bir de baba-kız olarak pek bir paylaşımımız yok aslına bakılacak olursa. Annem vefat etmeden önce hele hiç yoktu. Ondan sonra da aynı evi paylaşıp beraber yemek yapma, yeme vb dışında yine pek olmadı. Arada beraber üçümüz yemeğe falan gidiyoruz dışarı. O kadar. Ama nedense çok üzgünüm.

Normal tabii ki. Hele ki evinden hiç ayrılmamışsın, anneciğin nurlar içinde uyusun, babacığınla başbaşa kalmışsın, bir anda düzenin değişecek. İnsan 10 gün Antalya'ya tatile gidiyor da yine de bir afallıyor. Sen şimdi sil baştan başlayacaksın. Ara ara sen gelirsin, baban gelir, kardeşin gelir, her gün görüntülü konuşursunuz. Alışırsınız hepiniz inşallah. Allahım yolunu açık etsin, her şey gönlünce olsun inşallah. G

Orası tabiki öyle Elimden gelen her şeyin en iyisini yaparım. Ben de öyle düşündüm. Yılda bir kaç kere biletini alırım yanıma gelir ya da ben gelirim. 33.5 gün şuan izin. Yukarıda da yazdım aslında, baba-kız olarak yoğun paylaşımlarımız ya da bir bağımız yok ama içime çok dokundu tek kalacak olması. Ve evet bu korkular dışında bence de başka mantıklı bir sebep yok :)

Vicdansızlık değil. Hayatınızı kurtarmak bence. Bence koşarak gidin. Arkanıza dahi bakmayın. Babanızi tourist vizesi ile yanınıza alirsiniz. O da yeter. Gidin. Burda yaşamak her gun daha da zorlaşıyor

Çok teşekkürler

İçine değil dışına bak

Kesinlikle vicdansizlik degil. Babanız ne düşünüyor girmenizle ilgili merak ettim MissCherryBlossom

Ne güzel bir kişi daha kendini kurtariyor çok kıskandım

Babam çalışıyor 56 yaşında o yüzden komple götüremem ama dönem dönem tabiki gelecek uzun uzun da kalır inşallah :) -nemesis- Half

Böhö. Ben olsam gidebilir miydim hayır kısmına kalbim buruldu. Vicdansızlık mı gitmek sizce? Oraya gitmesem elbet bir gün evleneceğim belki de başka bir şehirde yaşamak üzere evleneceğim O da aynı şey olmayacak mı

Boğa burcu olarak aidiyet duygumuz çok yüksek Sizi çok iyi anlıyorum. Oraya gidince de zorlanacaksiniz babanızı da goturseniz

o ne demek ola ki :))

Bence de kesin etkisi var

E sen git, sonra Vize ile yanina tatile gelir gider o da. F flower_rose

Çok sevindim tebrik ederim, umarım hakkınızda hayırlısı olur. Tabi böyle hissetmeniz normal. İnsan şehir değiştirirken bile korkuyor. Siz farklı bir ülkeye farklı bir kültüre adapte olacaksınız. Bilinmeyen bir süreç elbette korkutur ki, babanız için de ayrı endişeleniyormuşsunuz yalnız kalacak diye. Ama kardeşiniz dönecekmiş 8 ay sonra. Bazen aynı ülkede olsak da başka sebeplerden ailemizden ayrı kalabiliyoruz hayatın akışı gereğince. Artık iletişim daha kolay hem. İstediğiniz zaman görüntülü de görüşürsünüz. Ama bence çok güzel bir fırsat elde etmişsiniz, gönlünüzü ferah tutun. Umarım her şey gönlünüzce olur. İşleriniz aksamadan ilerler. Bol şans.

Normalde sorunlu sevgililer eşler için söylediğimiz sıralamayı sizin için söylemek istiyorum: Kaç kaç kaç kaççç

Doğru :) Gitmeye karar verdim ben de. Babam da çok çok destekledi hatta ona konuyu açarken emin olmadığımı, teklif olduğunu ve değerlendirdiğimi söyledim. O direkt niye düşünüyorsun hemen imzalasana, böyle bir fırsat bir daha karşına mı çıkacak, kesinlikle gitmelisin vs diye yaklaşınca içim çok rahatladı

Arkana bakma kac bacim.

bence de doğru bakış açısı bu, bugün bekarsınız ama ilerde evlenip evden ayrılma ihtimali yüksek ve ülkemizde de yaşamak evliler için sanki x2 daha zor. gidin, çok olmazsa, alışamazsanız dönersiniz ama gitmezseniz hayat boyu pişmanlıkla ve kendinize karşı vicdan azabıyla yaşar durursunuz. ben evliyim ve 2 çocuk var. özellikle çocuklarım için gitmek istiyorum ama eşim asla konfor alanından ayrılmayı göze alamadığı için kesinlikle kabul etmiyor. yaşayamadıklarına pişman olmaktansa, yaşayıp görmeyi denemeyi isterdim ben olsam.

merhaba gittiniz mi hangi şehrine? yerinizde olmak isterdim çok sevdiğim bir ülke hatta bu gece rüyamda gitmişim ama pasaportumu unutmuşum tuhaftı :)

Kaç kurtul şansın varsa dönme

Çok benzer stresleri kardeşim yaşadı 2 sene önce. Şimdi o da aynı sen gibi Hollanda'da yaşıyor, Amsterdam'da. Çok mutlu, 3 sene sonra oranın vatandaşı olmaya hazırlanıyor. Hatta düğünü için şu an İstanbul'da, ki burayı çok sever, ona rağmen Hollanda'ya döneceği günleri düşünüyor. Oranın sessiz sakin ve düzenine alışmış bile. Burası karışık dahi geliyor :) Umarım sizin için de öyle olur. Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah.

Teşekkür ederim darısı başınıza inşallah. Daha güzelleri olsun.

Gayet normal duygular. Bi de şöyle düşünün. Allah korusun yarın öbür gün babanınız bir ihtiyacı olduğunda TR de kazandığınız para ile ne kadarını karşılayabileceksiniz. Halbuki çarp Euro'yu 10 ile burda babanı rahat ettirecek istediğin hizmeti satın al. Zaten şu covid biraz rahatlasın, babanız arada yaşadığınız yere gelir sizle zaman geçirir. Ayrıca yıllık izniniz yaklaşık 40 gün filandır herhalde. Bu sürede siz hem gezersiniz, hem ailenizle takılırsınız. Korkularınızdan başka burda kalmak içim tek mantıklı sebep bulamazsınız.

Bence gitmeyin ülkedeki cefayı tek biz mi çekeceğiz? korkularınız normal gitmeyiverin. Canla başla gitmeye istekli hevesli birinin hakkı olsun...

Cok sevindim hersey gönlünüzce olsun

Babanız yanliz kalıcak diye bu fırsatı kacirin sonra birgün babanizda göçüp gidince ah edersiniz.. Annem babam çok duskundum ben hep dinledim ama iyi yonlerdirme olmayınca iyi bir mesleğim olmadı fırsatlar hep kaçtı gitti şimdi kimse değil ben düşünüyorum hep kara kara.. Birgün herkez tek kalabilir ama ilerleyin başarılı olun mutluyum diye yazın oralardan

Benim de en sevdiğim şey seyehat etmek ama her yolculuktan önce kendimi engellemeye çalışıyorum, midem agriyor lavabodan çıkamıyorum... Ben de anlam veremezdim ama zamanla öğrendim ki beyin konfor alanından çıkmaktan korkuyor ve sana 'yapma' sinyali gönderiyor, kendisini bilinmeyenden korumak için. Mesela evliliğinde mutsuz kadınların bosanmak için adım atmaktan korkması da aynı sebepten. Kötü de olsa beyin en azından biliyor orayi, gelecek belirsiz... yani kötü bir 'bilindik' , muallak bir gelecekten iyi geliyor beyne. İnan bana tek sebep bu:) Babani da merak etme. Sen doğmadan önce de bir hayatı vardı, sen olmadan da iki sene pekala idare edebilir. Her şey insanlar için, çok fedakar olmamak lazım...

Babanızı düşündüğünüz için böyle hissetmeniz normal.. ama mantıklı açıdan baktığınızda, artıları ve eksilerini tarttığınızda bu fırsat cazip geliyorsa kaçırmayın bu teklifi bence. Hem kardeşiniz de geliyormuş. Belki de çok iyi durumlar karşınıza çıkıcak. Hayırlısı olsuunn

Normal. Baban için endişeleniyorsun doğal olarak. Ama bu fırsat her zaman çıkmaz. Kendin için iyi olacağını düşünüyorsan kaçırma.

Merhabalar, Son konumda da bahsetmiştim belki hatırlayanlarınız vardır, yurtdışına taşınma ihtimalim vardı kendi şirketimin Hollanda şubesi ile görüşmelerim vardı. Olumlu döndüler, dün sabah kontratımı da yolladılar. Anlaşamadığımız bir iki konu vardı onları da halletmişler. Maaş da beklediğim gibi. Her şey iyi yani. Yıllardır, hayatımın bir döneminde bir süreliğine yurtdışında yaşamak istiyordum ben. Fakat aldı beni korkular, kaygılar... Böyle tepki vereceğimi beklemiyordum. Babamı yalnız bırakacağımı düşünüp ağlıyorum (annem 2 sene önce vefat etti, kardeşim de erasmusa gidiyor ama o dönecek 8 ay sonra) Dün elim ayağım zangır zangır gezdim tüm gün. Bugün de anksiyetik haller ve ağlamalar arasında gidip geliyorum. Yani sevinemedim anlamadım. "Oley be gidiyorum" diyemiyorum. Sizce normal mi bu durumum? Acaba içten içe istemiyor muyum?

Babanızdan sizinle gelemez mi peki. Bir arkadaşım da benzer durumlarla reddetti ama cok pişman olacak. Simurgp

Önceki konunuza da yazmıştım çok sevindim sizin adınıza Babanız için üzülmeniz çok normal, her zaman ailemizden ayrılırken -fiziksel olarak bahsediyorum- çok üzülür ve zorlanırız. Ama manevi olarak hep yanında olmaya devam edeceksiniz.. Görüntülü konuşma sayesinde mesafeler yok gibi oldu. Biz de ailelerimizden farklı şehirlerdeyiz, aylarca görüşemiyoruz iş durumu vs.. Görüntülü konuşma ilaç gibi oluyor.. Umarım bu iş size çok güzel kapılar açar. İlk konunuzda da içime güzel bir enerji doğmuştu. Hayırlı olsun

Boğakızı olduğun içindir bu haller.

O hissi biliyorum ben Ona vicdan deniliyor. Babanızı geride bırakmak vicdanınızı rahatsız ediyor. Sizin yerinizde ben olsam gidebilir miydim, hayır. Ama size bütün kalbimle gitmenizi öneririm. Burası yaşanacak bir yer olmaktan çoktan cıktı. Ben yengeç burcu insanıyım. 5 sene önce evlenirken havlumu nereye astıysam ayni yere asarim. Ben değişiklikten hazzetmem. Bu sebeple bu coğrafyada degilde avrupanın kuzeyinde doğmuş olsaydım, iddia ediyorum ki bunun kıymetini bilirdim. Ama şimdi 30 sene burda yaşadıktan sonra bu kadar köklü bir değişiklik yapamazdım sanirim. Lütfen gidin. Gidin ve arkanıza dahi bakmayın. Babanız dert olmasın. Turist vizesi ile gelip 3 ay sizinle kalır. Sonrasinda da kardeşiniz geliyormuş zaten. Bol şanslar dilerim. Yolunuz açık olsun

Çok teşekkür ederim, inşallah.

Babaniz genc calisiyor kiz evlat olarak hislerinizi anliyorum ama muhtac adami yuzustu birakmiyorsunuz ki. Kendi geleceginizi kurun sonra cok pisman olursunuz allah yolunuzu acik etsin

Çok teşekkür ederim, sağolun