geçmiş olsun. ailelere yakın oturmanın zorluklarından bahsediyoruz genelde bdv de, ama uzak oturmanın da çok zorluğu var ve birini siz yaşamışsınız yeni.

Geçmiş olsun öncelikle babanıza. Sorun evlenip gurbete gelmeniz değil de işinizle ilgili gibi geldi bana. Yıllık izin hakkınız yok mu, o yoksa da mazeret izni alabilirdiniz. İzin sizin hakkınız. Evlenirken aynı şehre evlendim ama hayat beni başka şehirlere sürükledi. Siz de bireysiniz ve sizin de yaşayacağınız yeri seçme hakkınız var, ama bunu yaparken başka faktörleri düşünürsek ooooo ipin ucu kaçar. Buna ailemiz de dahil. Evlenmek demek kendi ailemizi kurmak demektir zaten. Anne-babanız da böyle aile oldu. Kendinizi suçlamayın ama sağlık söz konusu olduğunda işyerinize dişlerinizi gösterin.

neyse çok geçmiş olsun. Allah beterinden korusun. herşey biz insanlar için. bence siz işinize, bulunduğunuz şehre bağlanmaya çalışın. zamanla herşey bir düzene oturur. oinone27 Guru Anneler

öncelikle çok şanslı oldugunuzu söylemek isterim. okurken duygulandim. ameliyattan uyanirken kızım diye sayiklamasi çok güzel bir duygu olsa gerek sizin icin. buda gösterir ki aslinda ne kadar iyi bir evlatsiniz ve babaniz sizi çok seviyor. merak etmeyin babanız sizin sartlarinizi biliyordur bu kadar istemeside ameliyattan ziyade halen evden gidisinize alışamamış olmasıdır. o dengeyi korur izinlerde ziyerete giderseniz zamanla daha kolay olacaktir iki taraf içinde. vicdan azabina gelince o ömür boyu gecmiyor. emin olun çok iyi bir evlatsiniz ve babanızda gerçekten bir baba. geçmiş olsun saglik sihhat dilerim babaniza.

bence annen çok düşüncesiz biriymiş. ufak bir operasyon için seni orda üzüyor. üstelik elin kolun yetmez, sana destek olacak eşinden başka kimse yok. babam yoğun bakıma girdi acaba kardeşlerimi arasak mı diye düşündüm. il dışında okuyorlardı. artık çok ağırlaşınca eşim aradı. ki biri gelene kadar vefat etti babam söylemedik yani. herşeyin bir yolu yordamı var.

İş arıyorum zaten bulur bulmaz değiştireceğim. Hastalık falan ama derken evlendim diye ailemi silmem, üzülmemem, özlememem, hastalandıklarında kafama takmamam falan mi gerekiyordu. Olgun olmak böyle bişey midir? Ayrıca isyan etmek değildi amacım sadece fazla üzgün, çaresizdim. Benim için aile herşeydir. Eşim bir yana onlar bir yana. Kimse için kimseden vazgeçmem, çocukluksa çocukluk. A anneveoglusu Alper'im ve Ömer'im hayatımın anlamları Anneler

Çok zorda kaldığınız zamanlarda rapor ayarlayabilirsiniz. Şu izin konusunda cimri davranan yöneticileri de Allah bildiği gibi yapsın...

Öyle bi düşünce içinde değilim sadece konuyu evliliğime bağlamanız garip.. Çünkü evlenme olgunluğuna erişemeyecek bişey yazdığımı yaptığımı düşünmüyorum. Sanki problemim evliliğim gibi yazmışsınız oysa benim problemim uzaklıktı. Evliliğimle ilgili kötü bir cümlem yok. Neyse herkes istediğini düşünmekten özgürdür, buda sizin düşünce şekliniz. Teşekkür ederim. Seridina Guru Anneler

Evet öyle deseydi belki bu kadar ağlamazdım ama annemide bu yüzden suçlayamam. Normalde düşüncesiz değildir, hiç bişeyi bana hissettirmemeye çalışır, sanırım oda panikledi. Bilemiyorum.

Öncelikle geçmiş olsun. Daha çok Yen'i sayılır 8 ay gibi bir ayrılık. 22 yıldır gurbetteyim memleketime senede bir veya iki kere giderim yada ailem gelir yılda bir. Alışıyor insan zamanla ama bazı zamanlar oluyor ki burnunun direği sızlıyor. Az önce annemi terminale bıraktım 1 aydır bendeydi eve bir girdim bomboş mis gibi kokusu hala duruyor kendimi yapayalnız hissedip ağladım.

geçmiş olsun bilemedim ne denir her an ailelerimizin yanında olamayız ki babam kalp krizi geçirdi annem aradı gece 3 mesafe 7-8 saat otobüsle eşim sabah olsun ben götüreyim seni araba ile dedi çocuk da küçüktü gittik gördük babam iyileşti vs vs ama o neden çağırdınız modunda idi mesela beklentiler hayata bakışlar farklı tek çocuk musunuz ya da uzaktaki tek kişi misiniz neden sizi sayıklamış acaba

Geçmiş olsun. Gurbet her anlamda zor, özellikle böyle hastalık durumlarında 2 kat zor. Uzaklık büyüdükçe büyümüştür, anlayabiliyorum. Allah yardımcınız olsun. Ama kendinizi fazla da yıpratmayın. Yavaş yavaş alışılan bir şey. Annem 30 yıldır gurbette anca sindiriyor.

Merhaba kızlar, sadece dertleşmek istedim. Eşimle uzun bir sevgililik döneminden sonra 8 ay önce evlendik. İkimizde farklı şehirlerdeydik. Eşimin işi sebebiyle farklı bi şehire geldik. İkimizin de aileleri 6-7 saat uzaklıkta. Burada ikimizin de tanıdığı hiç kimse olmadığı için çok fazla zorluk çektim. Evlenip ailemden, arkadaşlarımdan ayrılmak zaten zor iken onları 7 saat geride bırakmak ayrı bir zordu. Hiç kimseyi tanımamak, konuşacak hiç kimsenin olmaması ayrı bir zordu. Daha yaşadığımız farklı farklı sorunlar, zorluklar. Eşim hep çok destek oldu ve yavaş yavaş alıştım, arkadaş edindim, işe girdim. Geçen ay babam ufak bi operasyon geçirdi 1 gün izin alıp gidebilmiştim. Patronum izin konusunda sıkıntılı birisi, yarım saat izin desen köpürüyor. Bi şekilde verdi. Bugün tekrar benzer bi operasyona girdi. Ama izin vermeyeceği belliydi, babamda gelmene gerek yok zaten küçük bi işlem dedi. Sonuç itibariyle gidemedim, gitmedim. 2 saat önce annem aradı, ağlıyor. Babam ameliyattan çıkmış narkozu atarken beni sayıklıyormuş. Orada olduğumu kapıda onu beklediğimi zannediyormuş. "Kapıda bekliyor neden gelmiyor, kızım gelsene, niye bıraktın gittin beni, yanıma gel elimi tut kızım" gibi. Annemde uzun süre sayıkladığı için beni aradı babana buradayım de en azından narkozu atana kadar rahatlasın dedi. Bana da telefonda aynı şeyleri söyledi, iyi misin buradayım ben dedim iyiyim dedi, sesimi duyunca rahatlamış gibiydi. Ama içimden bir parça gitti. Çünkü gerçekten orada bekliyor olabilirdim. İstediği gibi yanında, elini tutuyor olabilirdim. Ama yapamadım, yapmadım. 1 saat önce tekrar aradım, söylediklerini hatırlamıyor ama daha iyiydi. Eşimi çok seviyorum, çok iyi, anlayışlı, ilgili, problemimiz de yok ama orda da ailem var. Şimdi üzerimde büyük bir vicdan azabı var. Neden ailemi bırakıp buralara geldim ki? Ne işim var benim bu şehirde? Yada işi gücü boşverip neden gitmedim ki? Çok kötü bi evlat mıyım ben onları bırakıp buraya geldim, birde ihtiyacı varken beni sayıklıyorken yanında olamadım? Hayatım hep böyle mi olacak, kötü anlarında destek olamayacak mıyım? Üzerimde ağır bir suçluluk duygusu, ağlamak dışında hiç bişey yapamıyorum burada..

Hepinize teşekkür ederim güzel düşünceleriniz için, zaten babam şu anda daha iyiymiş yarım saatte bi arıyorum konuşamasa da haber alıyorum. İşim özel sektör ama kurumsal bi yer değil orta ölçekli bi firmadayım ve öyle yıllık izin mazaret izni gibi şeyleri uygulamıyorlar. Zaten işte arıyorum bir yandan ancak bulunca çıkabilirim. Diğer sorulan soruda kardeşim var tek çocuk değilim ama ben babama çocukluğumdan beri düşkünümdür, küçükken düştüğümde bile anne yerine baba diye ağlarmışım. Babamda aynı şekilde bana düşkün. Birde kardeşim zaten yanındaydı ben yokum diye sanırım. Ayrıca üniversiteyi şehir dışında okudum, ilk kez ayrılmıyorum 4 yıl ayrıydım ancak o zaman hastalıkları yoktu daha rahattı kafam. Birde o zaman geri dönücem zaten düşüncesi vardı. Gerçi şimdide gurbette olduğum için isyanda değilim. Zor anlarında yanında olamadığım için üzüldüm. oinone27 Guru Anneler

Fazla bağımlı yetişmişsiniz ailenize bence. Üniversitede falan da mı beraberdiniz hep? Yani aileden bir süre sonra ayrılmak lazım zaten. Bağımsız bir birey olarak yetişebilmeniz için bu önemli. Eşinizle sorununuz yokmuş. Sorun çıkarmayın böyle düşüncelerle kendinize bence. Aileniz de demek ki bağımlı size ki adam narkozun etkisinde bile sizi kaybetme acısı yaşıyor evlenip gittiniz diye.

Ben yazdiklariniza gore yorum yapiyorum diyorum. Buraya konu actiginizda sadece duymak istediklerinizin soylenecegini neden dusundunuz ki? Neyse umarim ailenizle tekrar bir araya gelebilirsiniz. Babaniza da cok gecmis olsun

Ben zaten operasyon olduğunu biliyordum canım geçen ay ameliyattan çıkar çıkmaz söylemişti doktor, sürekli arayıp sordum. Annem bilmediğim bişeyi pat diye bana söylemedi. Sabahtan beri kötüydüm babamın beni sayıklaması daha da kötü yaptı sadece. A anneveoglusu Alper'im ve Ömer'im hayatımın anlamları Anneler

Bence sizin sinirleriniz fazla gerilmis. Cok gecmis olsun babaniza. Isyeriniz bu kadar sertse ya baska is bulun ya da tamamen birakin. Bir de kusura bakmayin evet hastalik falan ama ben evlenme olgunlugunda bir insan olmadiginizi dusundum konunuzu okuyunca. Ailenizi biraktiginiz icin isyan etmeye baslamissiniz

Ben tek çocuğum ve ailemden ayrıyım. 3 saat mesafedeyim ama ayrıyım en nihayetinde. Kusura bakmayın ama bana fazla dramatize ediyorsunuz gibi geldi. Anneniz babanızın yanında, kardeşiniz var. Operasyon anlattığınız kadarıyla basit bir operasyon. Siz bence fazla düşkünsünüz babanıza ki kendiniz belirttiniz bunu. Hiçkimse sonsuza kadar anne babasıyla yaşamıyor en nihayetinde. Eninde sonunda ayrılacaktınız. Eğer ayrılmak istemiyorsanız da ona göre şekillendirecektiniz yaşantınızı. Annem de kendi ailesine çok düşkün ve bilerek o memleketten ayrılmayacağı iş bulup eş seçmiş. Onun şansı yaver gitti ama benim onlarla aynı şehirde yaşama imkanım ona göre daha az. Devir şartlar değişiyor. O yüzden rahat olun. Allah babanıza şifa versin.

canım babana çok geçmiş olsun rabbim şifa versin. Bende evlendim gurbetteyim 12 yıldır. Annem geçen sene meme kanseri oldu ameliyatına ve bir kere ancak ziyaretine gittim. bu yıl babam kolon kanseri oldu 6. kür kemo alıyor bir kere ameliyatına gidebildim. seni öyle iyi anlayorum ki alışmak ve dua etmekten başka birşey kalmıyor inşallah rabbim onlara sağlık bizlere güç verir

işte baban seni sayıklıyor. kapıdasın sanıyor falan demeseydi de, çıktı maşallah çok iyi uyanmasını bekliyoruz, kendine gelince seni arayacağız falan deseydi moral olurdu sana da.

Ben bu duyguları 15 senedir yaşıyorum maalesef.. çocukların okulu falan derken birde 12 saat yol olunca yazın gidiyoruz genelde.. kışın bazen onlar geliyorlar 15 günlüğüne falan.. her sene daha yaşlanmış görüyorum annem babamı.. üzülüyorum bende.. kardeşimde uzakta.. hiç hayrım yok benimde.. keşke tayin falan olabilsek yakın yerlere ama olmuyor işte.. sağlık olsun diyorum tek.. herkesin kaderi belli benimde böyle yazılmış diyorum kendi kendime.. gurbet çok zor valla..

Oncelikle babana gecmis olsun. Bende 16 saaik yoldayim ailemle. Uzulme bu kader. Evet gidemiyorum ama yapacak birsey yok. Bunu kafama takmiyorum alistim ben. Senin cok yeni ben 12 senedir ayriyim artik inan hiic koymuyor iki evladim var. Ozleyince gelir yazin biz gideriz. Durum bundan ibaret sen de uzylme kotu evlat degulsin kaderin bu. İyi oldugunu bil yeter musait olunca gidersin sikma canini.

Teşekkür ederim, dedim ya eşimle iyiyiz çok şükür, ben alıştım buraya 8 ayda ufakta olsa bi çevre bile edindim. Tek problem zor zamanlarında onların yanında olma isteği.. Tekrar teşekkürler. Teacher01 KarmaşıkBeyin tek ayak

Neler hissettiğini o kadar iyi anlıyorum ki... Memleketimden 3 saat uzakta bir şehire okumaya gittim ben de. Ama daha ilk senemde benim sınavımın olduğu bir gün babam kalp krizi geçirmiş. Bir hafta sonra eve ziyarete gittiğimde söylediler o kadar kötü oldum ki günlerce ağladım. Sürekli aklım evde kalmaya başladı bir de küçük kardeşim var. Ben yokken başlarına bir şey gelecek korkusundan uyuyamıyordum bile. Hala endişelerim var, ama o zorlu zamanı atlattım az da olsa. Size önerim kendinizi suçlamayın. Çünkü hayat bu insan ekmeği, geleceği neredeyse oraya sürükleniyor. Kimileri okyanus ötesine gidiyor, kolay mı? Babanızın yanında olmanız sadece orda bulunmakla Olmaz zaten. Eminimki babanız orda olmasanız da desteğinizi ordaymışınız gibi hissetmiştir. Böyle moraliniz bozulur mutsuz olursanız onlar da huzursuz olurlar.

Evlenip başka şehire geldiğim için isyan ettiğimi nerden çıkarttınız? Zorda olsa alıştım dedim, arkadaş edindim, işe girdim dedim. Eşimle aramız iyi dedim. Özlüyorum ediyorum bile demedim alışmaya çalıştım dedim. Tek problemim ailemden ayrı kalmak, zor anlarda yanlarında olamamktı buda çocukluksa çocuğumdur. Teacher01 KarmaşıkBeyin tek ayak

Ben yazdiklarinizi okuyunca evlenip baska sehre gittigi icin isyan eden birini gordum yorumumu da ona gore yaptim. Olgunluk ozlememek uzulmemektir diye birsey soylemedim ben. oinone27 Guru Anneler