kötü bir durum anlayabiliyorum ama o senin baban sen yine vicdanını rahatlat zaten gidecekmiş

Bilmiyorum inanin.. Gunes_123

Haklisiniz :) Gunes_123

ben sizinle benzer sorunlar yaşadım yaşıyorum ailemle bekarım ailemle birlikte yaşıyorum bende defalarca sordum ben üveymiyim neden bana bu şekilde davranıyorsunuz diye ama sonuç değişmiyor gerçekten çok yıpratıcı bir durum ben çoğu zaman sonra pişman olmayayım diye ipleri koparmak istemiyorum ne bilim bundan 10 yıl sonra ne olucak nasıl hissedicez bilmiyoruz birde aile söz konusu olunca vicdanım ağır basıyor ama çok

Zaten destek aliyorum.. Oncekine gore cok daha iyiyim. Sukur hayatimdan zevk almaya basladim. Tam rahatliyorum bir sekilde bana ulasiyorlar. Zorlaniyorum evet, bana adim attiklarinda onlara hayir demekte hala zorluk cekiyorum.

Çünkü siz şiddetin en büyüğü olan duygusal şiddet madurusunuz. Bu bağları size zarar da verse koparıp atmaya cesaretiniz yok. Artık dilimde tüy bitiyor anlatmaktan siz yine anlamayacaksınız ama yine de söyleyim. Siz psikologdan yardım almalısınız. Yoksa ömür boyu bu şiddet maduru olarak kendinize acıyarak geçireceksiniz zamanınızı.

Babanız neden burun ameliyatı oluyor bu kadar sık? Ayrıca annenizin yanına gittiği zaman olsun ameliyatını da anneniz baksın madem... Böyle aileleri anlamıyorum ben, tabi bunun adına aile denilirse... Ben olsam giderdim herhalde ama yine de siz bilirsiniz.. canınızı çok yakıyorlarsa mesafe koymaya başlayın derim.. Gunes_123

Anladım... Siz yine de yanında olun sonra bişey olsa vicdanınız rahat etmez... Anneniz sizi sevmiyor mu da bu kadar soğuk davranıyor? Nedir sizinle alıp veremediği? Gunes_123

Üveylik yoksa neden böyleler anlamadım. W

Aynen. Kendi yapmadiklarini gormuyorlar. Ne varsa ogullarinda. Onlara gelince birsey