Ama gece uyuyamıyorsa uyanamaması çok normal. Sorun kalkamaması değil de uyuyamaması bence. Kafasına taktığı bir şeyler mi var acaba? Ya da sabaha kadar oyunla internetle mi vakit geçiriyor?

kadınların en büyük hatası bu bence, erkekleri annelerinden devralmak.. eş değil ana rolünü üstlenmek.. tabii bu iyi niyetinizin, anaçlığınızın sömürülmesi gerektiğini göstermiyor o yüzden kendinizden şüphe etmeyi bırakın, bunu yapınca gerisi gelecektir zaten. siz de insansınız ya neden sürekli siz çabalayıp uğraşacaksınız? F

yine evlilikte kadın ve erkek rolleri değişmiş. cinsiyetçilik yapmıyorum ama kocanız liseli kız tribi atıyor. çift terapistine gidin bence

Evet iki gün önce yine rutin sabah yataktan kalkma merasiminde sabrım tükendi ve söylenmeye başladığımda beni bıktırdın tükettin artık sabahları sevmiyorum dahi şu halime bak sinir küpüne döndüm dediğimde yattığı yerden sinir hastasısın ki sen zaten. Dedi bana

Psikolojide bunun bir rahatsızlık olduğunu biliyorum. Eğer ciddi mana da şimarikliktan değilse uyanamamasi bir rahatsızlığı olabilir. Hiç psikiyatriste ve ya psikologa gitmedi mi hayatinizi bu kadar etkiliyorsa?

Ben olsam hic uyandirmam gec kaldiginida kendi anlayip bagiririsa o an hemen uyuyormus taklidi yapar gozlerimi ovalar "aaaa gecmi kaldin hayatim bosver yat asagii" der gecerim miskin herif icin kendini yormaya degermi A

Kendimden şüphe ediyorum suçluyorum hiç birşeyi içimde tutamaz hale geldim söylenmiycek şeyler sarfediyorum ben sert mizaçlı ve otoriter biriyim normalde, Diyorum biraz daha şakaya vurabilsem krize dönüşmese falan.. Ama eşe anaç davranmanın yanlışlığını ben yaşayarak çok sonradan öğrendim üniversitede eşim çok maddi sıkıntı çekti ikimizde farklı sürelerde çalıştık ben çalışıyorken parası yok diye maaşımdan çekip ona da verirdim hani biz bunları çok iyi örnek olarak da anlatabilirdik ama ben ancak hata olarak anıyorum şimdi..

Kusura bakmayın siteyi ilk kez kullandığım için butonları kullanamadım. Anladım üzücü olmuş ama en azından sebebi anlaşılmış eşim doktora falan asla gitmek istemez ama rutin testleri yapılmıştı normaldi. Kafasına taktığı birşey yok çok şükür problemleri vardı ama geçmişinde kaldı artık şu an aramızdaki sıkıntılar haricinde dert edilecek birşeyimiz yok yani hayatı yaşayacağımız sıra işte böyle şeylerle evde geçiyor günlerimiz çok üzülüyorum.. Bugün benim doğum günüm mesela evdeyim eşim 24 saat nöbetçi iki gündür kavgalıyız dün iki saatten fazla tartıştık yine bi sonuca varamadık ikimizde mutsuz düşünceli gidiyoruz böyle..

Yok asker değil iyi ki mi diyim malesef mi bilemedim

Öff bi sal yaa ne hali varsa görsün. Öyle kabul ettin, bırak öyle devam etsin ne kendini heder et nede eşini. Hepimiz belirli yaşlarda, belirli sorumlulukları olan insanlarız.

Eşim aileden şanssızmış gerçekten hiç bir maddi manevi ihtiyacı tam karşılanmamış tanıştığımız yıllarda dahi öyleydi üstüne zaten uzun yıllar yurtta kalmış şimdi de kendisine bakmayı bilmez kendi fikriyle bir işe kalkmakta harekete geçmekte zorlanır.. Onu da anlıyorum ama herkesin aileden gelen sıkıntıları var biraz atlatmaya gönüllü olmak lazım değil mi? R

Yani ne desem bilemiyorum ama bizim artık konular çok dallanıp budaklandı benim de sabırsız oluşum artık herşeyi daha kötüleştiriyor benim öfke patlamalarım onun sorumsuzluğu kışın boşanma eşiğine geldik aynı evde 2 ay kadar ayrı gayrı takıldık o süreçte tamamen kendi haline bıraktım ben uyudum o uyandı ben kendim takıldım ama öyle bi hayatı da eşle yaşamak garip geliyor ev arkadaşı gibi.. Ben ortasını bulamadım inanın sizi tebrik ederim

İşe gitmiyor mu sabahları anlamadım? İşe gidiyorsa sabah alarmını kur ben uğraşmayacağım de, hakikaten de hiç uğraşma kendi uyansın bir zahmet. Ailesinin yanında geç kalkarsa kalksın, sorarlarsa e hep böyle zaten ben neler çekiyorum her sabah deyip suçu ona atın. Belki ailesi hayırdır oğlum bu ne hal der kendi de utanır.

Benim bir arkadaşım da eşiniz gibiydi. Hem asla uyanamaz hem de orda burda uyuyakalırdı. Biz onun karakteri öyle sanıyorduk çünkü aniden olan bir şey değildi. Sonra şeker, tansiyon, tiroid bir ton hastalığı çıktı.

Hiç bilmiyorum ki aman kadınları rahat bıraksınlarda kim başa geçerse geçsin. safi. naz

kendinizden şüphe etmenizi sağlıyor ve bu çok tehlikelidir, hepimiz gelişiyoruz, dönüşüyoruz sabit kalanların manipülasyonunu hak etmiyoruz. sizde sorun yok lütfen bunu fark edin önce.. sizin de yenilenmeye, enerjiye, motivasyona ve desteğe ihtiyacınız var, hepimizin var tek taraflı olması herkesi tüketirdi sizi de tüketmiş.. hatta karşı taraf öyle umursamaz bir hale gelmiş ki bunu bile idrak edemiyor.. sizin kendiniz gibi yetişkin birine ihtiyacınız var, bu kadar basit.. F

Uyanamiyorsa siz neden ugrasiyorsunuz anlamadim ben

Siz evlenmemişsiniz de kendinize bağımlı bir çocuk doğurmuşsunuz bu durumda. Annelik görevini devralmışsınız kendi annesiyle ilişkisi zayıf olduğu için size anne karakteriyle sarılmış sanki. Eğer eksikliklerini siz tamamlaya devam ederseniz, düzeleceğini düşünmüyorum. Size kendisini öylesine bırakmış ki kıyafetini bile kendi seçemiyor. O geceleri uyumuyor siz uyuyorsunuz daha yeni evli sayılırsınız cinsellik de sekteye uğruyordur.

Annesi bile şaşırdığına göre eskiden bu kadar geç uyanmıyormuş. Bu da size güvendiği sonucunu çıkarıyor. Mesela lisede ben de annemi delirtirdim, kalkmazdım çünkü ben kalkana kadar geleceğini bilirdim. Üniversiteye gidince mecburen kendim kalktım. Dediğim gibi bu adam değişmeyecek zaten değişme isteği bile yok. Sizin yerinizde olsam 1-2 ay hiç uyandırmaz, hiçbir şeyine laf etmez sadece gözlemlerdim. Sonra da istediğim evlilik bu mu diye ciddi ciddi düşünürdüm. Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

Gerçekten direk beni anlayıp nasıl da özetlemişsiniz.. Kafam o kadar karışık ki artık duygularım bile değişken bir anım bir anımı tutmuyor inanın bende yaşanması zor biri haline geldim evde. Onun bütün gün yatması dünya yıkılsa uykusunu alamadıysa bi köşede uyuklaması herşeye karşı fazla rahatlığı ilişkimiz de dahil hep bi olur gider kafası yani ufak bi ev işinden büyüğüne kadar diycem de daha çoluk çocuk ciddi bir sorumluluk yok hani bi iş söylesem inanın ya eksik yapıyor ya yanlış bende söylenip düzeltiyorum bazen beğenmiyor oluyorum artık oda biliyor ben bi iş beceremem zaten dimi bi işe yaramam ben diyor böyle duyduğumda çok üzülüyorum ona öyle hissettirdiğim için

Ben niye sizin uyandırdığınız anlamadım. Saati kursun bir kere geç kalır iki kere kalır üçüncüde üstünden lafı yer, ertesi gün öyle bir uyanır hazırlanır ki siz de şaşırırsınız. Siz gereksiz bir sorumluluk yüklenmişsiniz. Ben seslendim uyanmadın de geç.

Bir psikolog seminerinde "çıldırmış değil çıldırtılmış kadınlar vardır" demişti. Şu anki fevriliğinizin sebebi tahammülünüzün kalmamış olması. Evlilik öncesinde de aşırı sinir ve kaprisini çekmişsiniz eşinizin. Fevri hareketlerini idare etmişsiniz. Siz idare ettikçe, eş değil ebeveyn gibi davrandıkça yaymış oda kendisini. Sabah uyanmayıp okula geç kalan çocuklar için bile uzmanlar bırakın geç kalsınlar, sebep sonuç ilişkisini yaşasınlar ki düzeltsinler problemi diyorlar. İlk evlendiğimiz yıllarda benim eşimde sabah uyanma konusunda çok zorlardı. Bende o zamanın cahilliğiyle ciddi ciddi uğraşır birde kaprisini çekerdim. Sonra akıllanınca bıraktım, bir kaç kez işe geç kalıp ihtar yedi. İnan ondan sonra alarmla zıplardı yataktan. Diğer türlü bana güvendiği için beyinde o saatte uyanmaya odaklanmadığından alarmı bile duymazdı. Hiç bir planı çöp etmeyin onun keyfini bekleyip. Siz kalkın gidin, o uyanmadıysa o sofrada oturun yemeğinizi yiyin. İ Çok ciddiyim bu sorunu başka türlü çözemezsiniz.

Bu saatten sonra değişeceğini sanmıyorum ya olduğu gibi kabul edin ya da yolları ayırın yapacak bir şey yok. Sizin yerinizde olsam uyandırmaya çalışmazdım kaçta kalkarsa kalksın. Şu an sizin kaldıracağınıza da güvendiği için bu kadar rahat davranıyor muhtemelen.

Ben eşinize üzüldüm. Evlilik olarak değerlendirmeyeceğim ama bu tarz büyüyen çocuklarda malesef sorumluluk bilinci az oluyor sabah bu şekilde uyanması örnek. Onun dışında bende sıkıntılı bir ailede büyüdüm. Boşanmalar, kavgalar vs. Eşimle her tartışmamızda küser giderdim, konuşmazdım asla hatta hep eşyalarımı toplayıp gittiğimi biraz daha devam ederse olayların farklı yöne katacağını boşanacağını düşünürdüm. Eşimde sevgiyle ve kalabalık büyümüş en ufak bir gerilmede bile telaş eden sayılı kavga görmüş bir insan. Bana evlilikler böyle oturur tabiki tartışcaz ama her tartışmada boşanmayı mı düşüneceksin demişti. Ben kendimi onunla iyileştirmeye başladım. Örnek aldığım konular oluyor, fikirlerini alıp ona göre yönleniyorum mesela. Eşiniz de böyle olabilir. Genelde büyük travmalar ya da kavgalarla büyümüş insanlar sorunları çözmek yerine kaçar, uzaklaşır. Eğer birbirinize merhem olup, iyilestiremiyorsanız sorun burda başlıyor. Çaba gerekli yani. Sizde sürekli idare eden konumunda olmamalısınız. Bir gün siz idare edilmek istediğinizde nanköre çıkar adınız hiç şaşmaz bu durum. Dengeyi kurmak önemli yani. F

Herkese merhaba.. Buraya ailemden uzakta derdimi anlatabilceğim kimsem olmadığı için yazıyorum birde ailemde bir eş ilişkisi görmedim belki o yüzden, neyse başlıyorum şimdiden teşekkürler. Üç yıldır evliyim eşimle 4 yıl da sevgiliydik üniversitede aşık oldum ona o zamandan beri onsuz bir hayat düşünmedim eşim de tanıştığımızda psikolojik olarak kötü durumdaydı hayata küsmüştü bazı sebeplerden ona çok iyi geldiğimi söylerdi beni güzel sözlerle şımartır göklere çıkarırdı ağzından prenses güzeller güzeli demeden söz çıkmazdı gerçekten arkadaşlarım özenirdi seni ne kadar seviyor diye bende bi o kadar delilik yapmışımdır onun için hala anlatır. Böyleyken diğer yandan bu güzel ilişkiye ters kavgalar vardı bunlarda eşim bağırıp çağırır çeker gider telefondan beni engellerdi bu tartışmanın orta yerinde olurdu bazen. Yan yanayken temas etmeye başladı elimi kolumu sıkıp beni ittirdiği oldu bunlar olurken ben dur napıyosun sus bağırma diye ona hakim olmaya çalışırdım sadece çok ağrıma gider saatlerce ağlardım konuşup neden böyle yaptığını sorar hep gereksiz tepki verdiğini anlatmaya çalışırdım barıştığımız an sevgilim yine beni dünyanın en güzeli mükemmeli yapar sözleriyle harikalar anlatırdı bir sonraki tartışmada telefondaysak kapatır beni engeller dışardaysak yanımdan çeker gider kaybolurdu o sap gibi kalma hissini anlatamam size.. Bi çocuğa aşılar gibi çok dil döktüm gerçekten hep anlattım eşim de çaba sarfetti bu davranışları geride kaldı çoğunlukla.. Ama benim içimdeki o fevri her an gidebilcek beni silebilcek endişesi hemde nasıl iyi günde böyle kötü günde yanımda yok düşüncesi yıllarla geçmedi. Evlendiğimizden beri ben öfke problemi yaşamaya başladım tartışmalarda vs kendime hakim olamıyorum normalde hanfendi çok sakin tanımlanan biriyimdir çevremde bende kendimi tanıyamaz oldum bazı konularda evde canavara dönüşüyorum sanki gram tahammülüm kalmadı. Eşimin sabahları uyanamama problemi var yıllardır kendisi uyanamaz uyandırırken de beni mahveder her sabah yarım saatimi ona ayırıp üstüne saçma sapan laflarını uykumu alamadım diye suratını çekerim asla halledemedik. En baştaki tartışmalardan biri bu memlekete gidiyoruz kalabalıl sofra konuluyor benimki kalkamıyor onun ailesine gidiyoruz öğlen oluyor bi yere planımız var ama o kalkamıyor çok planımız çöp oldu böyle üniversitede dersten kaldı kalkıp sınava giremediği için. Bende kafamda böyle düşündükçe onu aciz bi insan olarak artık saygı dahi duyamıyorum galiba herşeyde direk pes eder hayatı tamamen rastgele yaşar karnı çok geniş biridir. Nolur tanımadın mı demeyin bende kendimi bu yüzden yiyorum dert hastası olucam artık

Siz iliskiye direkt onun için sevgili olarak değil de rehabilitasyon merkezi olarak başlamışsınız. O da bunu kaniksayip devam etmiş, sorun şu ki sizin devam edecek enerjiniz ve motivasyonunuz kalmamış doğal olarak, o ise aynı devamlılığı bekliyor, çabaya, özveriye, toleransa vb. asla gerek duymadan.. Erkeklere bir birey ve yetişkin gibi değil de "çocukmuş gibi" davranmak illa ki elde patlar, kaç yıl geçerse geçsin.. Eşiniz değişmeyecek, siz katlanırım kabullenirim derseniz devam edin, aksi halde kendinizi kurtarın bence.

Evet zamanla öyle oldum galiba, üstüne başına kıyafet seçip alamaz kendisi bir türlü kıyafetleri üstünde eskir gider alışverişe çıkarız iki tişörte dokunur istemeye istemeye dolaşır bütün mağazalara girer çıkarız birşey alamaz beğenmedim almıcam der sonra evde tek pantolon yıkayıp döndürmeye çalışırım ben bu yüzden hani alsın yeni yeni giysin hem uğraşmıyım diye alışverişe çıkıyoruz benim de ihtiyaçlarım olsa dahi onunla erkek reyonlarında geziyorum şu güzelmiş bi dene üstünde bakalım falan diye diye bişeyler alıyoruz

Bırakın uyanmasın geç kalsın işine gücüne Annesi gibi davranarak en büyük kötülüğü kendinize yapıyorsunuz

Of icim daraldı. Uyku apnesi falan olabilir mi acaba bi test yaptirsaniz? Çok zor bi durum. İşi de bu tarzına uyumlu herhalde hemsirelerin nobet usulü gibi 24 saat nobet 2 3 gun istirahat di mi yatip duruyor adam saç baş yolunasi F

Kısa bir süre önce YouTube'da Cübbeli Ahmet hoca'nın bir videosunu izledim Bana çok anlamlı geldi evlendikten sonra bütün erkekler diyor ki eşim çok sinirli sürekli bağırıyor çağırıyor eşin sinirli ama diyor sen dışarıda ne yapıyorsun ya da bu kadını bu hale getirmek için sen neler yaptın da kadın bu kadar çıldırma noktasına geldi demişti çok anlamlı geldi bana. Durduk yerde hiçbir kadın bu sizin anlattığınız aşamalara gelmiyor kadınları bu hale getiren erkekler oluyor maalesef

Gerçekten öyle yapmak lazım ya ben yapamıyorum hiç rahat bi insan değilim A

Bu arada askermi acaba nobetci dedinizde Kafama takildi onlar her an haziroldalar pek gec uyanmazlar F

Ben çok duygusal davranıyorum herşeyi konuşup anlatarak halletmeye çalışıyorum planlı bi harekette bulunamıyorum belki onun yerine günlerce onu uyandırmasam eve bişey almıyosa yemek yapmasam bende işleri salıversem nolur bilmiyorum ki

Yani çok rahat umursamaz denebilecek kadar.. Evet şimdiye dek yapmamıştım ama öyle yapıcam artık, işe gideceğinde geç kalıcaz diye kaldırıyorum zaten iş harici de öğle sıraları uyandırıyordum güne başlayalım birşeyler yapalım işimiz yoksa gezelim tozalım istediğim uyku düzenin bozulmasın derdim ona da işte oda bırak diyo zaten

Ben defalarca kendi haline bırakarak da denedim, güne başladım kahvaltımı yaptım ama uyandırmadığım sürece akşam geceye kadar uyanmıyor. Kendisi günün bir vaktinde uyanacak olsa inanın bu zahmete girmem artık nefret geldi çünkü. Ama kendisi en az akşam uyanır. Tabii bu nöbete gitmiyceksek, nöbete giderken birlikte çıktığımız için uyandırıyorum. 24 saat çalışıyoruz nöbetten geliyoruz iki üç gün nöbet aramız oluyor. Şimdi düşünün nöbetten sabah geliyoruz eşim yattığında o gece uyanıyor ve ertesi günler de öyle devam ediyor yani gündüzleri o uyuyor ben uyanık gece tam tersi. Bende böyle bi aile düzeni istemiyorum zaten gırbetteyiz iki başımıza yaşıyoruz F

Anladığım kadarıyla tek çabalayan sizsiniz. Bu da çok yorucu. Ebeveyni gibi bir şey olmuşsunuz. Adam evliliği geçtim kendini bile düşünmüyor. F

Evet muhtemelen çünkü bende istikrarlı davranamadım hiç daha dün konuştuğumuzda bırak istedğim zaman uykum yettiği zaman kalkarım dedi yine bende denediğimzde iki gün boyunca uyumuştu, şaka değil, onu hatırlattım böyle bi ev düzeni istemediğimi söyledim kabul etmediğim için uyandıracağımı da biliyor tabi..

Eşim liseden beri yurtta büyümüş ve aile ilişkileri zaten çok mesafeli aralarında, ailesi bize geldi kaldılar o süreçte yine limoniydik bende zaten bıkmışım sabahları kayınvalideme uyandırmasını söylüyordum ben o sırada kahvaltıyı hazırlıyordum iki üç gün geçti annesi şok geçirdi, dünyada tanıdığım en sakin sesi dahi tekdüze çıkan kadın sesini yükseltmeye başladı bana geldi bu hep mi böyle ya? Dedi bende hep böyle tabii her günüm böyle başlıyor benim dedim F

Yaşadığınız bir aşk ilişkisi, iki reşit insanın birbirini sevmesi değil maalesef. Bu anne çocuk ilişkisi.

Bunu deniycem gerçekten yapabilmek için bütün enerjimi buna harcıycam.. Şimdiye kadar çok çaba sarfettim ama çabam hep ona halimi anlatmak uyku problemi olduğunu kabul ettirmek birlikte çözüm aramak bi doktora psikoloğa vs ne gerekiyosa yapmak içindi hiç sonuçlarıyla karşı karşıya bırakmadım birkaç defa yaptıysam sonra dayanamadım uyandırdım veya yapmadığı işi üstlendim

Karnı çok geniş derken neyi kastettiğinizi anlamadım. sabahlari kaldırma. birak. ne hali vars a görsün isemi geç kalacak başka seymi neyse olsun F

çok şükür muhafazakar cenahtan kadın kafasını anlamaya yönelik bir yorum gelmiş. Malesef erkekler deliye bakıp delirttim mi diye sormuyor. -Deli kelimesi bir metafor sözüm meclisten dışarı.

Ben bu ugurda kendimi yedim bitirdim bu rahatlik seviyesine gelene kadar migren panik atak uc psikolog feda oldu. Ama artik akisindayim sonu kendisine zarar verecek hicbirseye takilmiyorum yeterki ucu ban dokunmasin F

İlk görüşmede anlattıklarımdan sonra bana üzülmüş gözlerle böyle söylemesi üzmüştü beni yani içinde cebelleştiğim durumu yaşarken yalnız kaldığımı karşımdaki kişiden duyarak adlandırmış oldum zaten o yükü taşıyamadığım için patlamalat yaşadğımı düşünüyorum her konuda hayatımızda karşımda bir duvar var gibi resmen. Günlük rutinde olsun sorunlarda bir aksilik durumunda onun karakterinde de olan pasifliği benim tez canlı oluşum çok ters düşüyor normalde çok güzel yönleri de var ileri görüşlü çok anlayışlıdır bana kolay kolay laf söz etmez canımı sıkmaz toplumun yargılarını vs takmaz ne istediğini bilir naptığını bilen biridir.. Ama beni severken böyle yapışını yediremiyorum bende

Kimse boşansin ayrilsin, binbir emekle kurulan yuvalar yikilmasin isteriz ama merak ediyorum, sizi bu hale getirip sonra da sen sinir hastasısınn diyen bir erkekle neden hala evlisiniz? Bu evliligin devamı icin motivasyonunuz nedir? Bagimli misiniz? Bence insanlardaki madde bagimliligindan cok bir insanin insana bagimli olmasi daha tehlikeli ve buna ama şöyle seviyorum böyle seviyorum diyerek bahane üretmeleri. Onu sevdiginiz kadar kendinizi sevmiyorsunuz, sevseniz şöyle adamlara katlanmazsiniz. M

yerinde bir soru sormuş sizin cevabınız ne oldu peki? taşımak zorunda mısınız bu yükü? bu kısacık hayatta değecek mi gerçekten? . push ; D

Birbirimize söylediğimiz o kadar şeyden sadece biri malesef o.. Ben ona daha beterlerini söylüyorum.. Zaten artık merak ettiğim herkesin evliliğindeki tartışmasının kişilik haklarının vs sınırı nedir bizde sanki bu sınırlar sarsıldığı için sıkıntı oluyor gibi

Cübbeli noldu başa geçti mi? Biri ölmüştü sanki F