Ne gibi pencerelerden bakıyorsunuz hayata? Yani asilamaycak kadar büyük şeyler mi?

Ama ikinizi de tatmin etmeyen bir evlilik be kadar sürebilir ki? Eninde sonunda kopmalar fazlalaşacak, uçurum iyice açılınca belki de aldatılacaksınız bile. Balık baştan kokar diye bir tabir boşuna yok. Uzlaşma ve farklılıklarla yaşamayı öğrenmek açısından danışmanlık hizmeti alabilirsiniz. En azından tartışmalarınızın sıklığı ve şiddeti azalır.

Bazı şeyleri önceden öngörmek mümkün ama herseyide ongoremiyoruz malesef. Şu an flört ettiğin birinin ilerde nasil bir baba olacağını kestiremezsin örnegin. Kendisi de bilemez. Yaşamadan bilemezsin bunu. Bazı şeyleri tecrube etmek gerekiyor. Biz eşimle görüşmeye başladığımızda yıllarca ailesinden ayrı yaşıyordu. Huyu suyu hayattan beklentileri tamaman farklıydı onlarınkinden. Hatta bana fark ettiysen annem ve babamla cok fazla yakinligim yok demisti. Onlarin dusuncelerini benimsemedigini söylerdi. hatta bir cok yonlerini elestirirdi. Ama onlarin içine girince onlar gibi düşünmeye basladi. Bu herkes için gecerlimi hayir. Babam 16 yaşındayken ayrıldı ailesinden mesela köy ortamında geçti küçüklüğü ama sonra kendini geliştirdi hem çalıştı kazandı hem evde kitap okuyarak bilgi birikimi sağladı ve bizi çok güzel bir ortamda yetistirdi. Kardesleriyle arasinda ucurum kadar fark ver. Herkes bir olmuyor.

Bir an önce çift terapisine gidin.

Erkek arkadaşımın dedesiyle benim babamın arasında üç yaş var. Babam bu yıla kadar çalıştı erkek arkadaşımın dedesi emekliliğin tadını çıkardı. Ama görseniz aralarında 10-15 yaş var dersiniz Gerçekten çalışmak insanı dinç ve genç tutuyor ben buna inanıyorum.

Hanimefendi iki evlilik yaptim, 42 yasindayim, evliliklerim haricinde de iki tane beser senelik iliskim oldu aralarda da kisa surekli iliskilerim oldu Cocuk isteyip istememek tabi ki zamanla degisebilecek bir karar, ancak demokratik, ozgurluk yanlisi, belli bir takim seylere inanan ve savunan bir insansaniz bes sene sonra da aynisi olursunuz, ha insan yas aldikca daha sakinliyor, 20 yasimdayken cok daha heyecanliydim cok daha aktiftim, aradan gecen yirmi senede duruldum sakinledim ama fikirlerim hic degismedi, temelde degiseni de hic gormedim, mesela babam ben cocukken ne idiyse su anda 70 yasinda hala ayni, pek cok seyi degisti ama temeli degismez bir insanin

Işte asıl mesele o sanırım cocuklar konusunda. Elinden gelenin en iyisini yapmak. Kendisi icin degil en iyisini elinden geleni bile yapmamış ailesi. Tek hedefleri para toplamaktı çünkü. Mahallede yırtık kıyafetlerle top oynamakla geçti cocuklugumuz diyor. Her ne kadar ailesini bu konuda elestirsede kişi neyi görürse onu uygular. Ibret alıp aksi yönde davranacagina dediğin gibi işine gelmeyince kendi çocukluğundan örnek gösteriyor. Ben nisanlandigimda çevrem çok tepki göstermişti bana. Abim teyzelerim diğer akrabalarim en yakın arkadaslarim. Haklida çıktılar. Bu sorunlari yaşayacağım o kadar aşikarmışki Bir tek ben görememişim.

Ağırbaşlı insanlar oldum olası etkilemistir beni. Sanirim eşimin agirbasli ve oturaklı olması çekti beni. Ben 19 yaşımdayken duygularını açtı sonra 24 yaşımda üniversiteyi bitirince tekrar açıldı. Yıllarca beni beklemis olması ona karşı farklı bir güven duymamı sağladı. Bana olan sevgisine kapilip gittim e birde genctim aramizdaki kultur farkinin ilerde bu kadar basimi agritacaganin bilincinde degildim. Aslında bana olan sadakati ve sevgisi hic eksilmedi bu hususlarda hic şüphe duymadım kendisinden bu zamana kadar. Bu saydığım şeylere sahip olması hala cok degerli benim icin. Ama bir cok konuda farkliyiz birbirimizden çünkü ailelerden gorduklerimiz arasında uçurumlar var. Buda sürekli çıkıyor karşımıza.

Ya aslinda hicbir konuda bu kadar takilmam ama ben sizin durumunuza cok uzuldum gercekten, siz kesinlikle boyle bir evliligi hak etmiyorsunuz ve cocuklariniz da hak etmiyor Bu kadar bilincli bir kadin neden bunu yapmis kendisine diye sasiriyorum her bir yorumunuzda ve cocuklar buyudukce sorunlarda büyüyecek, bu dedigimi sakin unutmayin Cocuklariniz gitar kursuna gitmek isteyecek, gece disari cikmak, sosyal aktiviteler yapmak, dogum gunu parrilerine gitmek isteyecek ve sorun yasayacaksiniz hepsinde, cocuklariniz mutsuz olacak, gunun birinde de size neden diye soracak, neden babamiz böyle diyecek ve siz o zaman gercek anlamda yikilacaksiniz işte

Valla bacim bende evlendim 1 yil evli kaldim ama bu 1 yil iconde neler duymadim neler anlasmiyoduk hergun kavga divus cekisdi evde 1 yil sabrede bildim oda ailem icin elalemin dedisi kodusu icin ama birseyin sonunu goremiyosaniz eyer o ilerlemez ben hic bi zaman sonumuzu goremedim ve birgun yine birtartisma ve ozamn tak etti dqha canima cekdim ailemin evine gittim gidisim o gidis iyikide gitmisim ayrilmisim suan okadar mutluyumki anlatamam ikinci evliligimibyapdim keske ilk evliligimi bu insanla yapsaydim dedugimoldu okadar iyi birinsanki rabbim herkeze boyle bi es nasip etsin

Katıldım gitti. Önceki

Konuya yorum yapmamıştım damdan düşer gibi yazacağım ama alıntıladığınız hanımefendi gibi düşündüğüm için cevap vermek istedim. Doğru, ben bekar ve çocuksuz biriyim. Ama aynı zamanda birbirine saygısı olmayan bir çiftin çocuğuyum ve o bakış açısıyla yazıyorum. Yıllar geçse de hikayeler değişmiyor işte. Anne-babanın mutsuzluğu sonradan ciddi terapi almayı gerektiriyor mesela, yanlış seçimlere sürüklüyor insanı. Biz de bu ortamda büyüyen kadınlar olarak artık böyle olsun istemiyoruz. Tabii ki hanımefendi burada yazılan iki lafla boşanacak değil. Çocuk varken kolay da değil anlıyorum. Ama en azından mutsuzluğunun ciddiyetini yazdıkça anlayıp, çözüm de üretebilir. Bu çözüm illa boşanmak değil, ama olursa da dünyanın sonu değil. Fikrimi belirtmek istedim. Konu sahibi size de kolaylıklar diliyorum. Umarım her şey yoluna girer sizin için.

Hanımlar yorumlarınızın bir kısmını okuyabildim. Çocukları uyutup okuyup cevaplayacağım. Kusura bakmayin hemen cevap yazamıyorum ama yazacağım. Bu konu benim için çok önemli çünkü.

bana şöyle gibi geldi; siz eşinizden soğuduğunuz için mutsuzsunuz, problemler olduğu için değil.. değişik birşeyler yapmayı deneyebilirsiniz.. belki eski heyecanı yine getirir..

Anladim tesekkür ederim. Bende Galatasarayliyim bu ara

Evliliginizi toparlamak adina neler yaptınız ikiniz şimdiye kadar?

Evet kultur farki var ve bakis acilari da cok farkli. Bir de konu sahibinin eşi eskiden pek bu kadar degilmis ilk yillarda. Yani bu yonunu cok gostermiyormus sanirim. Yani aslinda adam alttan alabiliyor istese. Uzucu bir durum.

Gerçekten bencil ve geri kalmış, her şey tolere edilir ama adam resmen çocuğundan kısıp kendine harcıyor. "Baba" olan kişi benim zamanında olmadı çocuğumun olsun diye fedakarlık yapandır, onun eğitimi geleceği için imkanları ölçüsünde masraftan kaçınmayandır. Siz çocuklarınıza iyilik yapmayacaksınız bence bu adamla, siz onlar için en iyisini isterken o ne gerek var diyorsa bence tekrar bir düşünün

Soyledikleriniz çok doğru. Boşanmak gibi bir dusuncem yok eşimin fikir bazında bana göre hatalı düşünceleri olabilir ama bu onun cocuklarina sevgi ve sefkat gostermedigi anlamina gelmiyor. Esim kapidan girer girmez oglum mutluluktan ucuyor uzerine atliyor esimde ayni sekilde opuyor seviyor ilgileniyor. Bunun cocuga verdigi guven bambaska yeri hic bir sekilde doldurulamaz. Farkli bakis acilara sahip oldugumuz dogru evliligimizin ilk yillarinda bunun huzursuzlugunu cok yasadik ama o tartisma ortami tamamen ortadan kalkti diyebilirim. Yanı çocuklarımı huzursuz edecek bir ortamımız yok. Hatta dışardan bakinca güzel bir aile ortamımız var bile diyebilirim. Konuyu açmamın sebebi daha çok benim iç dünyamda yaşadığım tatminsizlik. Buda göz ardı edilecek birşey değil ama bunun uğruna çocuklarımın kolunu kanadını kırmak istemiyorum. Boşandık farzedelim ister istemez herkes kendi hayatına bakacak babanın yanına gittiklerinde üvey anne olacak benimle birlikteyken üvey baba. Ortada şiddet aldatma vs gibi yenilmesi yutulması mumkun olmayan şeyler olmadığı sürece bu kadar ekstrem kararlar almak bana gore mantikli degil. Eşimde bende birbirimizi istediğimiz kalıplara sokamayız bu bir gerçek. Sanirim bu durumda en matiklisi bir üyeninde dediği gibi herşeyi etraflıca konuşup orta yolu bulmaya çalışmak. Çocuk sahibi olunca evlilik konusunda insan kendini içgüdüsel olarak yapıcı olmak zorunda hissediyor dayak aldatma vs gibi istisnai durumlar olmadığı sürece. Bu boşanmamak icin bahane aramak degil sadece cocuklar icin en iyisini istemektir ama işte bazen insan tıkanmış oluyor önünü goremiyor bu yuzden farklı görüşlere ve tavsiyelere ihtiyaç duyuyor.

Hayattan farklı beklentılerınızın olması bence kotu bır sey degil. Bırbırınızın isteklerjnı mı baltalıyprsunuz . push ; Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Sizinle hayat goruslerimiz cok farkli sanirim ortak paydada bulusmamiz mumkun degil, ancak herkes evlilige sizin gibi bakmiyor, yani evlilik hayat amaci degil, olsa da olur olmasa da oyle ahim sahim vah vah evlilikler bitmesin diye dusunmeyen milyonlarca insan var o yuzden bosan demek kolay Bir iliskiyi bitirmek icin illa fiziksel siddet, aldatma sart degildir, sadece mutsuz olmak en büyük sebeptir bana gore

Bu cok genelleme olmus, herkes ayni degil yanliz, mesela benim ilk esimin ailesi asiri cahildi hani ben nisandan once ailesini gorsem aninda ayrilirdim adamdan o kadar diyim, bambaska dunyalarin insaniydik ama esim cok kucuk yasta ayrilmis evden ve hicbir zaman onlara benzemedi, evlendikten sonra da bana ve aileme adapte oldu, pek cok insanda da ters tepiyor bu aile mevzusu yani benim ailem boyleydi ben boyle olmamaliyim diyor kendisini egitebilen adam

Acaba en mutluyum diyen kim ne kadar mutlu ki sorusu geldi aklıma... Boşver hepimiz kendimizi kandırıyoruz. Arada bir iki samimi gülüş bir hareket yüzünden hayatımızı harap ediyoruz... Herkes aynı kim dört dörtlük kocası iyi olanın sağlık sorunu oluyor ailesi sorun oluyor birşey çıkıyor işte amannn yalan dünya salla...

Yasadiklarimiz cok benziyor. Ben sizin kadar güzel ifade edemiyorum onun icin müsaade varsa kendi konummus gibi takip etmek isterim

Konu sahibinin esi kadına ne yapmıs ben mi kacırdım acaba bazı seylerı bosanmayı gerektirecek kadar durmuyor sorun hallolur buradaki her kadınım agzımdan cıkanlar su bosan kadın siginma evine git calıs bak ben yaptım sen de yap ne kadar kolay bir evlılıgı bitir demek aldatma şiddet yoksa son care bosanma olmalı bence ha baktı olmuyor konustu destek aldı vs bosansın ki zaten kadın kendi diyor cocuklarına düşkün diye kötü baba deme dı

Şu mesajınızla eşinizle aranızdaki fark çok net ortaya çıkmış. Çocuklar büyüdükçe daha çok artacak fikir ayrılıklarınız. Ben farklı dünya görüşü ve hayat tarzında olan insanların evliliğine bu yüzden hiç sıcak bakmıyorum. Burada da sorulduğu zaman yazıyorum. Hele çocuktan sonra aynı dili konuşmak çok çok önemli. Evliliğiniz boyunca, mücadele eden kendini anlatmaya çalışan siz olacaksınız. Çocuklarınıza istediğiniz eğitimi bile vermekte zorlanacaksınız büyük ihtimalle. Sizin kendi açınızdan yaşayacağınız yoksunluklar ise ayrı bir konu. Çocuklarıniz ise henüz çok küçük. Şuan bir karar verme noktasına gelmeniz zor. Ne öneri verilir bu konuda bilemiyorum açıkçası, eşiniz kendi düşünemiyor bile olsa sizin fikirlerinize saygı duyup yapmanıza engel olmasa keşke.

Çocuklarınız varmı bilmiyorum ama bir evlilikte şiddet aldatma hakaret vs gibi şeyler yoksa kendi mutlulugundan çok çocuklarının mutluluğu ağır basıyor. Kizim henüz çok küçük ama oğlum 2.5 yaşında ve bizi bir arada görünce mutluluktan çığlık atıyor anne baba deyip üzerimize atlıyor ikimize birden sarılmaya çalışıyor. Oğlumun o mutluluğu bana dunyalara bedel. Ama diğer taraftan kendi iç dünyamda yasadigim cekismeler var. Çocuklarımı bir ömür boyu mutsuzluğa mahkum etmektense kendi dünyamda yasadigim sıkıntıları aşma taraftariyim. Ama bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum.

Ailen arkanda değil ve mesleğin yoksa çok zorlanırsın, işe girsen çocuğu kime bırakacaksın, kreş ya da okula versen maaş ne alacaksın kira, faturalar, mutfak giderleri ohoooo çok zor tek başına boşanıp çalış çocuk bak, çocuk maf olur. Evlilik kötüyse ve çocuk varsa boşanmak binkere düşünülür. Benim ailem en sonunda yanımda oldu kızım 2 yaşındaydı ayrıldım ama konuşan çocuk konuşmayı bıraktı tek yaptığı baba diye ağlamaktı geri döndüm, sırf kızım için bazen çocuklar için dönüyoruz, şükürler olsun ki düzeldik Rabbim herkesin yardımcısı olsun.

Aynen öyle. Çok haklısınız. Annemin mutsuz olduğu bir evde nasıl mutlu olabilirdim ki? Yemin ederim, konu sahibinin eşiyle babam aynı. Ondan ayrı büyüseydim şuanda daha iyi bir hayatım oldu, o kadar paranın içinde kendimi geliştirmek için hiçbir şey yapamadım.

Her maşşallah bu ne büyük konuşmadır, nerde yaptınız hayat doktorasını merak ettim doğrusu her şey böyle ayan beyan ortada olsa kimse mutsuz olmaz merak etmeyin, herkes en az sizin kadar düşünebiliyor bu kadarını

Bunun icin hayat doktorasına gerek yok. Ortada zaten her şey. Ne bileyim illa açık açık demesi gerekmez. Ben ataerkil birini görünce arkama bakmadan kaçıyorum. Sevgiliyken "Aşkım beyaz pantolon giymesen mi?" diyen birini aşık seviyo beni diye algılarsanız, evliyken de beyaz pantolon giymeyeceksin dediğinde şaşırmamak gerek. Sevgiliyken "neden erkeklerle konuşuyorsun" diyen birine ay sen beni kıskandin mi derseniz evliyken kız arkadaşlarınıza dahi karışır. Bela geliyorum der

Konunuzu takip ediyorum ve gördüğüm kadarıyla eşim ve benim aramdaki kültür farkına çok benziyor şöyle ki benim eşim doğulu onlar çok kardeşler ve ilgisiz fakirlikle geçen bir çocukluk yurtlarda geçen öğrencilik ve sonrasında meslek sahibi olup evlenerek bir yuva kurma. Benim ise her daim ilgili olan varlarını yoklarını çocukları için harcayan sırf üniversite sınavına girecek diye öncesinde kafası dağılması neşelenmesi için çocuklarını gezdiren bir ailem var. Aynen sizde olduğu gibi hamilelik döneminde neden özel hastane devlette git altı üstü bir doğum eskiden evde doğuruyorlardı mantıksız iş bunlar vs çok fazla bunlara benzer tartışmalar sonuç ne mi o bir şey işin söyleneceğine onunla o tarz konulara girmekten kaçınmak. Ama şimdi bakıyorum da evlenmeden önce bana da ailem çok söyledi sevgiden aşktan insan kör oluyor onu sanki hayalindeki adammış gibi görüyorsun ama 4 yıl sonra bir çocuk sahibi olmuşken bu adamla ben ne yapacağım böyle diye ara ara sorgularken buluyorum kendimi

Eşiniz yüzeysel, gelişime kapalı ve fikirlerinde bağnaz biri sanırım. Bu sebeple ona göre siz de fazla özenli, detaycı, başımıza antik kuntik işler çıkaran birisiniz. Konuşmakla düzelebilir mi bilmiyorum en fazla dilini tutmayı, onaylamasa da ya da işbirliği yapmasa da hevesinizi kırmamayı öğrenebilir. Ama elbette bu defa da sizin içinize sinmeyebilir ve yalnızlık hissiyle baş edecek duruma gelebilirsiniz. Peki konuştuğunuzda ne diyor? Bilmiyorum ya, ilişki insanı beslemeli. Aşağıya çekiyor bizi duygusu ilişkinize ket vurmuş, haklısınız da. Boşanamam derseniz de kendi bildiğinizi okuyup onun engellemelerine aldırış etmemeye çalışacaksınız.

En guzel kanitsiniz anlatmak istediklerime Konu sahibinin esi gibi adamlar sadece eslerine degil cocuklarina da zarar veriyor ve cocuklarim ocin bosanmiyorum tezi cok yanlis bir savunma sekli

Bende çok üzüldüm konu sahibine

Kuzum ama senin verdigin ornekler karakter farkliliklari, ben bundan bahsetmiyorum benim esim cok yavas, cok pimpirikli, cok duzenli, cok yavas karar veren, hastalik hastasi, cabuk parlayan, pesimist bir insan ben ise tam tersi cok hizli, cok daginik, kolum kesilse kopsa aman ne olcak caresi var diyen, uc derecede olumlu bir insanim yani aşırı zit olduğumuz seyler var ama hayata ayni noktadan bakiyoruz, cocuklarimizi yetistirirken ayni oyuncaklari almayi dusunuyoruz, okul konusunda, egitim konusunda ayni dusunuyoruz, o da feminist benim gibi hatta kadinlarin ustun irk olduguna inaniyor, ev isi evde yasayan herkesin gorevidir der, ayni partiye oy veririz, demokrasi z insan haklari konularinda birebir aynidir dusuncelerimiz, dini inancı benimkiyle ayni, tatile gitmeyi sever ama araba kullanmayi sevmez ben kullanirim uzun yolda, beraber vakit gecirmekten, raki esliginde uzun sohbetler etmekten zevk aliriz ikimiz de yani ozumuz ayni, karakterimiz farkli ama bunu idare ediyoruz, ben onun agir kanliligina obenim tezcanliligima saygi duyuyor cunku ruhumuz bir pek cok konuda yoksa zaten iki insanin karakterinin ayni olmasi pek mumkun degil ama dusjncelerinin ana fikrin ayni olmasi mumkun bilmiyorum anlatabildim mi?

Cok merak ettim Galatasarayi veya Fenerbahceyi tutan insanin analizi ne olur. Gercekten merakimdan soruyorum

Evlilikte bireysel mutlu olabilmekte çok önemli bence. Benimle aynı müziği dinlemeyebilir, aynı kitabı okumak zorunda değil hatta hiç okumayadabilir ama ben kitap okumak istediğimde o çocukla ilgileniyorsa bence buda bir paylaşımdır. Neyi ne ölçüde beklediğiniz önemli. 7 sene aynı evi paylaşan insanların artık birbirine şeffaf olması gerekir. Hiç uyum sağlanamamışsa üzgünüm ama en başından beri üzeri örtülmüştür. Yinede kurtarılabilir belki. Çift terapisi, güzel bir tatil, yürüyüşler hatta birlikte yeni bir kursa gitmek mesela.

İyi de boşanacak olan sizlersiniz çocuklarınız babasından boşanmayacak. Hicbir cocuk anne babası boşandı diye mutsuz büyümüyor. Kimsenin umurunda değil anne babanın boşanması. Çocuklar bocalar ama alışır. Eğer iki tarafta sorumluluğunu yerine getirirse sorun olmuyor. Zaten sizin babasinin çocukları görmesini kısıtlayacak biri olduğunuzu düşünmüyorum

Mesleğim var ama üniversiteyi yurt dışında okudum. Turkiyede mesleğimi icra edebilmem için lisans tamamla programina tabi tutuldum. Toplamda 18 sınava girmem gerekti. Cok ugrastim bir kac sinavim kaldi ama çocuklardan dolayı ara vermek zorunda kaldım.

Anladim, ama bosanirsaniz da sinavlari verip para kazanabilecek durumdasiniz en azından, allah yardimciniz olsun

Kesinlikle... çok teşekkür ederim. Şuanlık hayatımı seviyorum, her şey yolunda. Zaten annemde boşandı. Ama dediğim gibi gerekli maddi manevi şeyleri vermeyeceksek anne baba olmanın bir mantığı yok bence. :)

Bana cahil demeye getırdıgınızın farkındayım ama bende egıtımlı bir insanım bencede ortak payda da bulusmamız imkansız benım evet ilgisizlik sevgisızlık gayette bosanma sebebi ilk evlılıgımde hıc dus6nmeden ayrıldın bşr gun bile üzülmedim valla annesinin bile adını hatırlamıyorum o derece cunku cocugum yoktu ne bagım kaldı ne bıseyım siz burada halledılebılecek sorunlara dahı bosan bosan bosan diyorsunuz ortada cocuk lar var cok rahat konusuyosunuz cocuk deyince cocugu bahane etme rahatını bozmak istemiyorum de diyorsunuz cocuk olmasa zaten kadın durur mu neyse anlatmaktan skldım ciddiyim artık yazma Bısey ben sana ve senin tayfana laf anlatamam Khomyuk

Eşimle fikirlerimiz aynı görüşlerimiz de aynı. Zevklerimiz ortak sohbet edebiliyoruz. Ama bunlar haricinde sert tavırları, cinsel anlamda uzaklığı, sevgi göstermeyi bilmeyen yapısı sebebiyle ayrılma kararı aldım. Aynı tutumu çocuklarına da gösteriyor, çocuklarıma pamuk gibi olsaydı ben ayrılmazdım. Herkesin kriteri başka ama fikri görüşü aynı olsa da devam etmeyen etmiyor.

Oyyy siz iki farklı gezegendensiniz resmen

Ben sadece oradan alıntı yaptım. İnsan kendini belli eder. Tercihlerinin sonucunu yaşar flört döneminde kıyafetinize karışan birinin evlilikte de karışacağı garantidir. Yani böyle birini bile isteye seçip de sonra ailesinden gördüğünü yapıyor demek doğru olmaz. Biraz da taviz meselesi siz ona kıysfetinize karışması icin müsaade edersiniz o da karışır. Siz kaynanayla oturmayı kabul ederseniz o evden ayrılamazsınız. Siz kendinizden taviz verirseniz karşınızdaki kişi aileyi bahane eder ben böyle gördüm der.

Farkli iki insan olmaniz mutsuz olmaniza sebep olmaz ki. Mesele birbirinizden farkli ozelliklerinize saygi duymuyor olmaniz demek ki. Farkliliklardan mutluluk cikarmaya bakmaliydiniz daha en basinda, onu becerememissiniz. Bir de uzerine neden iki cocuk? Herkes neden bu hatayi yapiyor ben cidden anlayamiyorum. Evlilikte sorunlar var, adamla ayni pencereden hayata bakmiyorum diyorsunuz ama iki cocuk yapiyorsunuz. Yazik degil mi? Hem size hem o cocuklara?

Bakış açınızı biraz genişletmeye ne dersiniz? Normal olan farklı olmaktır. Siz çok büyük bir trajedi yasamıyorsunuz, sadece muhtemelen başka başka sebeplerle bunaldınız ve bu aralar tahammül seviyeniz aşağılara indi ve bu yüzden eşinize karşı bu kadar olumsuz bir tutum içindesiniz. Insan bazen eşine hayrandır ve adeta aşkından ölür, bazen de ona karşı çok isteksiz, soğuk ve sevgisiz gibidir. Muhtemelen siz aranızdaki bazı farklılıkları dusunerek çok büyütüyor ve kafanizda kuruyorsunuz. Esinizin ozune inip, orayı görmeye çalışın. Ben öyle yapıyorum. BU adamın temelde niyeti güzel mi yoksa degil mi? Bana bir kastı var mı? Bilinçli olarak kotuluk yapıyor mu? Bu soruların yanıtlarını vedigim zaman o anki sorun o kadar küçülüyor ki gözümde. O anki sorun her ne ise çözülüp gidiyor, ne kendime dert edip tukeniyorum ne de aradaki iliskiyi yipratiyorum. Rica ediyorum bunun gecici bir durum oldugunu düşünüp iyi niyetli olmaya çalışın. Eminim iyi niyetiniz hayatı paylaştığınız adam tarafından göz artı edilmeyecek

Bende günlerdir bunu düşünüyorum sizinle aynı durumdayız benim dr iki tane çocuğum var biz bi ara çift terağstine de gittik bi işe yaramadı yine bildiğine yapmaya devam etti antidepresan kullanırken iyiydim ama kafasına göre onunda bıraktı bende kullanıyorum bana da bırak diye baskılıyo yapıyo ama bana iyi geliyo bazı sorunları görmezden gelmemi sağlıyo çok soğudum ben de çocuklar için katlanıyorum ama nereye kadar bu şekilde gider bilemiyorum şu an akışına bıraktım inceldiği yerden kopsun

Aynen oyle, bende hic gormedim ortak zevkleri olan ve ayni noktadaki insanlarin anlasamadigini, bosanan oldu ama farkli nedenlerden bosandilar Ben omrum boyunca anne babamin evliligine ozenerek buyudum, elbette onlarin da anlasmazliklari vs oluyordu ama asklari hic bitmedi, hep ediyle budu şeklinde beraberlerdi Benim de eşimin sevmedigim huylari vs var, ama bakiyorum adama ben ondan baskasiyla bu kadar mutlu olamazdim, adam bilumum abur cuburu alip hadi star wars gecesk yapiyoruz diyor, sabaha kadar seriyi bitiriyoruz, yaslar da 42 ile 49 Oglum bile hep der cok sansliyim sizin gibi cilgin ebeveynlerim oldugu için diye, bunlar gercekten cok onemli detaylar

Bende bu düşüncedeyim kesinlikle. Ama herkesin öncelikleri farklı malesef. Esim gözünü kirpmadan kendine 6 bin tl verip bir bilgisayar alabiliyor oyun oynamak icin ama cocuga bir oyuncak alsak ne gerek var der. Oglum 2.5 yaşında bu zamana kadar top havuzu ve bisiklet haricinde bir oyuncak almisligi yoktur. Hep ben aldim oyuncaklarini. Bencillik ve geri kalmışlık bir araya gelince cekilmesi daha zor oluyor.

Yemin ederim ben konuyu açsam bu kadar olur. 7 yıllık evlilik 2 çocuk eş iyi hoş anlayışlı yardımcı fakat hayat goruslerindeki farklılıklar öncelik siralamalarimiz çok başka. Çok büyük problemler yok fakat olanlar da asilamiyor. Allah'tan korkuma ayrılık düşünmüyorum. Çünkü şöyle düşünüyorum sağlıklı akıllı 2 evladımız var. Sağlığımız ve maddi durumunuz yerinde evlilik anlamında ayaklarımı yerden kesecek mutluluk olmasa da kötü gunumde yanımda olacağını biliyorum. Ee daha Allah'tan belanı mi istiyon jelijon dert ariyorsun kendine deyip yoluma devam ediyorum. İşte böyle

Anlatabilmisim ne dedigimi Operim seni

Görüs ayriliklarimizin temeli surdan kaynakli aslinda. Gelişmişlik ve gelişmemişlik. Ben refah seviyesi yuksek bir ülkede büyüdüm aldığım eğitim yasadigim hayat esiminkinden çok farklı. Annem ve babam eğitimimize tatilimize giyim ve kusamımiza çok önem verirdi. Hepimizin kendimize ait özel bir alanı vardı evde kendimize ait bir odamız kendimize ait hobilerimiz. Şu anki imkanlarımız dahilinde bende çocuklarımın böyle bir hayat yaşamalarını istiyorum. Eşim ise evlenene kadar kanepede yatmış biri ne kendine ait odası eşyaları vardı nede kendine ait ozel bir alani. Annem ve babam bir kez olsun veliler toplantımıza gelmedi diyor. Hepimiz bir odada yatar bir odada kalkardık diyor. Bu yüzden örneğin eşimin kendi çocuğuna zaten yapması doğal olan şeyi yaptığı birşey onun gözünde dünya kadar büyüyor. Halbuki benim gözümde zaten olması gereken o. Boyle boyle catismalar cikiyor. Ilk cocugima hamileyken bir suru huzursuzluk yasadik mesela. Her ay doktor kontrolune gitmem tahlil yapmamin lafini edip duruyordu. Ne gerek var eskiden köylerde doktor mu vardı benim annem doğum yapana kadar doktor yüzü görmedi falan derdi tartışırdık. O kadar cahilce konusuyorki bazen aklımla dalgamı geçiyor bu diye sormuyor değilim.

birde su var herks kendine yakin olani tercih eder mantigina uyar hislenir vsvsv Kimi gorus benzerligi kimi baska ozeligi ceker Dun uniden 5yil cikan arkadaşınla konuştum 6yıllık evli kız gecenlerde bosancaktim dedi Esim aielsine gizli kredi cekmis dedi Simdi bunlar flort doneminde bilemezsin Evlilik kumar bahta ne cikarsa Resmi nikahi yapmadan ortak yasam alani olmadn kimse kimseyi tanıyamaz

Valla simdi esimle hesap yapiyorduk mila mezun olana kadar kac sene daha calismamiz gerekiyor diye Dedim 15 sene daha calisacagiz, eyvahlar olsun dedi, ona calismanin insani nasil dinc tuttugunu anlatiyorum yarim saattir Anne babanin kendini dusunme luksu yok bana gore de bu konularda, dunyaya bir insan getiriyorsak elimizden gelenin en iyisini yapmak zorundayiz, hem maddi hem manevi

Bol bol mezarlık ziyareti yapılmalı, insan o zaman hayatın ne kadar boş, dert edilmeyecek olduğunu hatırlamış oluyor.

Ben eşimle hiç konuşamam. Hele ki bir konuyu tartışacağız asla tartısı enine boyuna inceleyemeyiz. Ben konuşurum o bana bakmaz dinler ki dinlerim orasıda mechul sonra ben bunlara sinirlenirim işin sonu bağırıp cağırmaya ağlamaya kadar gider. Sesimi duyurmak için ona. Halbuki dinlemek isteyene fısıltınbile yeter. Sonra ben cok film izlerim. Bir kere bile benle film izlediğini bilmem. Denedi ama hep uyudu başında. Bir kere bile bir filmin kritiğini yaptığını bilmem yada bir kitabın cünkü kitapta okumaz ben okurum hemde cok cok. Birlikte sinemaya nadir gideriz gittiğinizde de hiç böyle olurum ne kadar sacma diyerek izler. Kaliteli kritik yapamam onunla. Hatta sinemada bile uyumusluğu var. Müzik dans bunlardan bihaber. Bende cok severim tam tersi. Evde dans ettiğimde yukarıdaki birisinin dediği gibi göz devirir. Alaycı bakıs atar. Hevesimi kırar. Birlikte eğlenemeyiz. Kendi kendisinde eğlenme zaten gülmez asık suratlıdır muhabbeti yoktur. Konusacak olsa benim hiç ilgimi cekmeyen ya siyasetten birkaç cümle yada köyden inekten tavuktan bişeyler. Hiç ama hiç ortak noktamız yok. İçimi sömürdü bende onun tabi. Evlilik yapacaklar bakın sadece bu kriterlere bakın para pul yakışıklılık değil. Yeme içme zevklerimiz bir değil. Ben Akdeniz üsulü o doğu üsülü. Filan falan canım sıkıldı

Ben kendimden yola çıkarak size cevap vermek istiyorum. Ben 5-10 yıl önce ki zevk hobi ve isteklerime hayata bakışımla aynı noktadayım. Eşimle 2 yıllık evliyim oda aynı şekilde çünkü bizi bir arada tutan zaten birbirimiz olmadan önce ki hayatımızdaki ortak noktalar. Bir sorun olduğunda muhakkak konuşuyoruz konuşmadığımız zaman tabiri caizse duvarlar üstüme üstüme geliyor. Ama kafam berrak olunca sorun konuşuluncada İnan'ın 5 dk geçmiyor unutuluyor herşey. Aslında hayatımızdaki birikimler taşma noktası hep ufak da olsa sorunları konuşmamaktan. Fakat hayata farklı pencereden bakılıyorsa bu konuşulacak bir konu değil maalesef evlilik öncesi bunu fark edememiş olmak üzüyor insanı. Kişiler açık olamadığı için flört döneminde kendini sakladığı için kimseye de birşey diyemiyorum. Tek tavsiye evlenmemişlere amiyane tabirle ufak yemlerle karakteri çözümlenmeli veya gözlemi iyi yapmalı. Tüm bunlara rağmen iyi tiyatrocu ise o konuya yapılacak birşey yok

Teşekkür ederim aciklamaniz icin Fikrimi sorarsanız bastan yanlis evlilik yapmissiniz, genc yasta karsilasmaniz ve esinizin size olan ilgisi alakasi sizi etkilemis, buyuyorsunuz ister istemez hayatinizdaki insanla ortak bir yasam istiyorsunuz ki zaten dogali budur Sizin durumunuz pek cok insan icin bosanma sebebi sayilmaz ama ben herzaman insanin ilk plana kendini ve kendi mutlulugunu koymasi gerektigini savunurum o yuzden benimicim ciddi bir ayrilik sebebi olurdu Ben mutlu olmazsam cocuklarim da mutlu buyuyemez, cevremde beni seven yakin aile bireylerim de mutlu olamaz aslinda bu kadar basit bir olay

Ya eşinizi görmezden gelip mutlu olmaya çabalıycaksınız, yada boşanacaksınız. Çocuklarınıza yazık sizinde dediği gibi parçalanmış halde çocuk büyütmek Zor olur. Ama hayatınızı ne zamana kadar böyle sürdüreceksiniz.

Anliyorum.. Skyline10 Üye Anneler

İste pek genelleme yapilamaz, konu sahibinin kocasi gibiler de var ama ben ailemde bunu gordum boyle olmamaliyim diyen de var z bence bu biraz karakter, zeka seviyesi ve egitimle ilgili, iyi ve zekiyse bir insan dogruyu yanlisi ayirt edebilip ona gore davranabiliyor, o yuzden genellememek lazim dedim

İnsanları tavus kuşu gibi düşünelim. Nasıl erkek tavus kuşu kuyruğu ile dişiyi kazanmaya çabalıyor ise insanlar da evlenmeden önce karşıdaki kişinin aradığı özellikler onda varmış gibi davranıyor. Maalesef aşk bizi bu yola itiyor. Bir diğer husus da insanlar değişiyor. Kendinize bakın 5 sene önceki kişi ile aynı mısınız? İstekler beklentiler değişince partner uyum sağlayamazsa evlilik hasar görüyor.

Eşiyle mutlu olmamak dünyanın en kötü şeylerinden biri olsa gerek, benim eşimle aram çok iyi Allaha şükür ama seni anlıyabiliyorum. bence pes etme hemen biraz sabır farklı süprizler yap çocuklaş sevgilikteki gibi ilgini çok arttır bir süre istemesen bile bir olmadı 2 olmadı en sonunda anlayacaktır. Evlilikte heycan hiç bitmemeli, görüş ayrılıklarına gelincede takmamaya çalış konuşsun dursun sen yine istediğini yap haklıysan tabi yada al karşına açıkça soğutuyorsun kendinden diye söyle hala da değişmezse karar senin

Bununla ilgili geyik vardi ben gencken Besiktaslilar solcu, galatasaylilar elit, fenerliler milliyetci diye Ama su anda bunlarin bir gecerliligi yok, cok seyler degisti ulkeningenel prototipinde

Tam olarak fikir ayrılığıniz hangi konularda Çok soyut bahsetmissiniz 7yıldır sizi dusunduren bunaltan farklar neler Eşiniz size baskı mi uyguluyor Özgürlüğünüz mu kısıtlanıyor Somut olarak sorun nedir

yine bir ardını toplatmak için saf küçük kız bulmuş ve evlendikten sonra maskesi düşmüş erkek ile kandırılmış genç evlenmiş kadın konusu. umarım bu kandırma olayı ileride suç kapsamına girer de gelecek nesiller rahat eder. konuyu baştan sona okudum. konu sahibinin kocasına derdini anlattığına cevap olarak aldığı "ağırlığımı koyuyorum" cümlesinde oturduğum yerde sinir krizi geçirdim. hala geçmedi, adam karşımda olsa boğazlasam umurumda değil. bilmemkaç senedir aynı yastığa baş koyduğu insan hakkındaki adamın kafasındaki denklem: "ağırlık koymak" > karısının kalbinin kırılması ya bakın, bunu yedi kat ele yapmazsınız. karşısınıza birisi geçip size üzüldüğünü anlatırken böyle cevap vermezsiniz yedi kat ele bile ya. adam iki saniye bile düşünüp kendinden şüphe etmiyor, yazık ya bu kadın niye bu kadar üzülmüşi demiyor. zulümdür bu zalimliktir. merhametsizliktir. konu sahibi arkadaşım, bak bu adam seni kandırmış. bak bu normal değil. biz bunu yıllarca normalmiş gibi sindirdik ama normal değil. ben de nato kafa nato mermer bir babanın ve 40 senedir ondan insanlık beklemiş bir annenin çocuğuyum. YAPMA. yurtdışında okumuşsun vatandaşlığın var. al çocuklarını bas git geldiğin yere. niye biliyo musun? sana merhamet etmeyen adam çocuklarına da etmeyecek de ondan. o çocuklar ele avuca gelip babaya ergenliğin getirdiği normalliklerle ufak isyanlara başladığında bu adam onların da her dediğine kulak tıkayacak. ve düşman kesilecek bak buraya yazıyorum yaşadım ben bunu. çocuk küçükken sevimlidir zaten, sevmesi kolay. adam iş çıkışı geliyor çocuğun derdini çekmiyor zaten. sarılmada iki sevgi göstermede ne var? ama büyürken daha fazlasına ihtiyaç duyacak bu çocuklar. ve bu merhametsiz adam tıpkı sana yaptığını onlara da yapacak. ve sen, elinde yurdışı imkanları olduğu halde çocuklarını bu mağarada mı bırakacaksın cidden? çocuklarının kocan gibi doyumsuz mutsuz ve merhametsiz ve en kötüsü de yalancı bir insan mı olmalarını istiyorsun? maskesi sonradan düşen bu adamların tümü profesyonel yalancı. biz sana ne kadar burdan haykırsak az. sen kararını vereceksin.

Tabi ki çok haklisin aslinda bu zıtlıklar bizde de mevcut desem Ben cok tezcanliyim kendimi yırtarım o iş olsun bitsin diye es im gayet sakindir. Ben konuşurum derdimi sevincimi anlatırım eşim tamamen içinde yaşar ya da en cok ayrı düştüğümüz konu sevgi sevgiyi gösterme beni cok sevdiğini söyler ama özel günlerde hediye bulamaz alamaz beceremiyor iste ama ben yırtınırım muhakkak birseyler yaparim. Amma su dedigin kesinlikle doğru cocuk büyütürken ayni noktadan bakarız zevklerimiz ayrı olsa da ayni filmi izler yorum yaparız ya da ayni siyasi görüşe sahibiz yoksa mümkünatı yoktu ben su aşamada cok bu konuya girmek istemiyorum ama tamamen zor olduğum bir görüşü savunsa asla cok net bir şekilde yapamam yapamaz dim Bu konuda cok dogru katılıyorum karakter farklılıkları olucak elbet ama temel konularda din siyaset ayni hayat görüşü bu cok önemli olmadigi anda iste zıtlıklar mutsuzluklar başlıyor ne yazık ki

Ay güldüm özür dilerim ama biran bizi gördüm biz de böyleyiz ya, eşim telde uğraşır saatlerce bakarım ne izliyo dağlar taşlar köy hayvanlar. Bir hayali var memlekete gidip çiftlik yapacakmış sanırım o zaman boşanma zamanı olur, bakalım hayırlısı...

Evlilik terapistine giderek orta yolu bulmaya çalışın bence. Bazen eşler sorunlar hakkında karşılıklı konuşmaya kalkınca herkes hayata kendi penceresinden baktığı için konuşmak yerini kavgaya birakabiliyor. Mesela ben eşimle yaşadığımız sorunlar hakkında asla konuşamıyorum. Çünkü o kendi bildiği masalı anlatıyor ben benimkini. Sonuç : kavga, kiyamet, küslük.. o yüzden bir uzman eşliğinde orta yolu bulmaya çalışın derim. S

Yangına körükle gitmek değil amacım. Hislerinizi derinden hissettim o sebeple yazıyorum. Ben yazılarında çocukları için araştıran öğrenen kendini geliştiren bir anne gördüm. Eşimin de çocukluğu eşiniz gibi geçmiş. Sokaklarda büyümüş. Eğitim vermemişler, sevgilerini göstermemişler, hatta şiddet görmüş defalarca hem annesinden hem babasından. Şimdi baba olmak istiyor ve hayaller kuruyor. Masal okurum, resim yaparız, yemek yediririm, altını temizlerim, kırda oyunlar oynarım diyor. Ben baba hasreti çektim çocuklarım çekmeyecek diyor. İlk tatilini benimle yaptı. Yurtdışı hiç görmemiş. Ben 10dan fazla ülke gezdim. Ailesi geri kafalı bir aile eşime imkan sunmamış. Yani eşinizin yeniliklere kendini kapaması geçmişi ile değil kendiyle alakalı bir durum. Belki kendini geliştirmek onun tembelliğine geliyordur zorlamıyordur. Ayrılmak çözüm mü bilinmez ama boşanmamış ve iletişimi olmayan ailede büyümek çocuklar için boşanmadan daha büyük tahribata sebep oluyor.

Yanlış anlamayın kafanızı karıştırmak istemiyorum, sadece merak ediyorum. Eşinize şuan aşık olduğunuzu hissetmedim, ya ileride başkasına aşık olursam, bir ortamda tam kafa dengim biriyle tanışırsam ve etkilenirsem ne yaparım diye düşünüyor musunuz hiç? Bana iki tarafın anlaşamadığı evliliklerde korkulması gereken bir durum gibi geliyor bu. Kendimi sizin yerinize koydum aklıma gelen ilk şey bu oldu, sanırım yerinizde olsam her şeyden önce ya birine aşık olursam ne yapacağım o zaman düşüncesi gelirdi. Aşka çok anlam yüklediğim için de olabilir decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

Annem babam hep kavga ederlerdi babam annemi defalarca aldattı, dövdü. Küçükken birşey yapamazdık ama büyünce kardeşlerimle babama karşı çıktık, biz boşanmış ailede yaşamayalım diye annem boşanmadı, büyüdüğümüzde de anneme boşan dedik bu saatten sonra elalem ne der dedi,50sinden sonra akıllandı ama neye yarar çocukken yaşadıklarımız, kavgaları bağırmaları dayaklar aklımda ve hala derim keşke ayrılmış olsalardı da baba özlemi çekseydim.

Gorus ayriligi nedir mesela? Farkli takimi tutmak da bir gorus ayriligidir ama evlilik icin problem degildir. Ortada bulusulmayacak seyler mi bu farkliliklar? Cunku kimsenin kimseyle gorusu %100 ayni degildir. Sanirim siz artik bazi seyleri tolere edemiyorsunuz, ayni sekilde esiniz de. Bu kadar cok fark oldugunu 7 yil sonra anlamis olamazsiniz cunku.

Hic gitmedik annesinin evine, annesi bize geldi iki kere ama duskundu annesine cok severdi, hemen hemen hergun arardi annesini ama benimle ve ailemle muhatap etmezdi annesini

O çok istisna. Elbette var onu da gördüm. Yetiştirme yurdunda büyüyüp karısına kul köle erkekleri de tanıyorum. Aile görmemiş ama demek ki duygu dünyası zenginmiş

İşte bunları insan anlayamıyor her zaman. Ben yukarda çok belirgin şeylerle karşılaştığımı anlattım. Ama her zaman bunlar böyle ortada olmuyor. Evde görmeseydin bunları büyük ihtimalle bilemezdin

Kiyamam size, asil cocuklara zarar o evlilige hapsetmek çocukları

Baskı gördüğünüz için böylesiniz büyük ihtimalle. Ben modern bir ailede büyüdüm ve ailemden çok da farklı değilim. Zaten herkesin böyle olmadığı yukarıda yazıldı. Patidostu Çok pati az insan çok

Eşim dogulu degil ama cok kardeşli, oldukça fakir bir ailenin cocugu olarak buyumuş ve üniversiteye kadar kendine ait bir odasi bile olmamiş. Eşimin babasi yani kp, kiz cocuklarina karşi oldukça baskici bir insanmiş. Aile yapilari baya ataerkil. Eşimin yediği içtigi herzaman önüne getirilmiş. Hatta eşimin ailesinde erkekler masada yemek yermiş kadinlar yerde yemek yermişfilan Benim ailemle, benim yetişme şeklimle eşimin aile ortami arasinda dağlaaar kadar fark var asla ayni değiller. Evliliğimizin 6. Yilina girecegiz ve çok rahat diyebilirim ki eşim evlenmeden önce bana gösterdiğinden farkli biri çikmadi. Evde hizmet bekleyen, hiçbiseye elini surmeyen, kaba saba, gezmeyi bilmeyen biri asla değil. Kendisinin cocukken hiç dogum gunu kutlanmamiş ama özel gunlerimize çok dikkat eder hic atlamaz, hediye almayi da bilir. Sozume değer verir asla kendini ustun gormez. Elbette ayni eve girince ikimizde birbirimizin daha once gormedigimiz huylarini gorduk, zamanla bazi özelliklerimiz degişti ama bu evliliğimizi etkileyecek kadar buyuk ve zıt şeyler değildi. Herkes ailede gorduğu kafayla yasamiyor. Ben dahi birebir ailemde gordugum şekilde yaşamiyorum.

Bir sorunum olduğunda aklıma takılan en ufak bir pürüz kalmayana dek konuşup eşimle çözerim. Aksi halde insan sinirliyken nasıl mutlu olamıyorsa, aklında bir şey kalırsa da olamazsın. Aynı anda hem iyi hem kötü hissedilmiyor maalesef, ya mutlusundur ya da mutsuz. İniş çıkışlar tabiiki de var, önemli olan indikten sonra tekrar geri çıkabilmek. Böylece eşime karşı hiçbir zaman kötü duygular beslemiyorum. Sevgim ve hayranlığım tam tersi artarak devam ediyor. 10 yıla yakındır beraberiz ve her aştığımız olumsuz duruma; bu da bizi olgunlaştırdı şeklinde bakıyoruz. Böylece aradaki tutku asla sönmüyor. Fakat dediğim gibi bunun tek oluru sorunları hiçbir şey kalmayacak şekilde çözmek. Ha derseniz ki çözümsüz sorunlar var, zaten o durumda çözülemeyeceği için tamamiyle unutup yolunuza devam edemezsiniz. Ve öyle bir evlilik de yürümez maalesef. Yürürse de hatır için yürür. Çocukların hatrı. Ama tek bir hayatımız olduğu ve tekrarı olmadığı gerçeğini unutmamak lazım. Sizin yerinizde olsam tüm sorunları ele alır, eşimle ciddi bir masaya yatırma konuşması yapardım. Baştan da anlaşırdım ikimiz de içimizdekileri dökücez hiçbir şey kalmayacak diye. Kırılırsanız bir sefer kırılırsınız, gerekirse büyük kavga edersiniz, birikmiş tüm kırgınlıklar açığa çıkar. Hallolursa ne ala, yolunuza devam. Hallolmazsa da ciddi ciddi evliliğin devamı için oturup konuşmanız gerekir zaten, öyle ömür geçmez.

Esimle bu mevzuları konuştuk bir kaç kez. Ama kişilik ve hayat tarzı konuşmakla değişmezki. O nasil beni istediği kalıba sokamiyorsa bende onu istediğim kalıba sokamam. Bir kaç kez konu açıldığında ben icimden geldiği gibi davranıyorum farklı davransam yapmacık olacak diyor. Oda haklı. Basit bir anlaşmazlık olsa konuşur hallederdik belki ama eşler arasında ortak noktaların az olması biraz zor aşıĺıyor.

Ah be kuzum sen cocukmussun evlendiginde, bir insanin dusuncelerinin gelişimi 25 yasinda tamamlanır, 25 yasina kadar insan zihinsel gelisimini devam ettirir ve cok da mantıklı karar alamaz bu surecte, daha dogrusu yanlis anlasilmiyim mantiktan ziyade hisleri z duygulari vs ile hareket eder cunku ergenligi tam anlamiyla bitmemistir Sizin durum bambaska bir mevzu, beraber buyumussunuz esinizle ve ayni yone evrilmissiniz, aslinda bir iki mesajimda bunu anlatmaya calisiyordum, sen ve esin karakteriniz oturunca cok farklilasmamissiniz birbirinizden demek ki ozunuzde farkli degildiniz cok

Dedıgım gıbı cozulmuyecek bir sorun yok gıbı ha ilgisizlik elbette cok kotu ama bosanma son care olmalı zaten buradakilerw bakarsanız hemen bosanın ailenize gıdın aileniz kabul etmiyor mu kisin kadın siginma evine verin cocukları yurda girin ise evinizi duzun mutlu mesut yasayın zaten 5000 TL maaslı iş biz kadınları bekliyor ben boyle deyince lince gırısıyorlar ama sıddet aldatma yoksa sorunlar cozulebılır ha cocuk olmasaydı bunların olmasına gerek yok askım bitti sevgim bitti deyıp gayette ayrılınabılınır ama cocuk varsa bir seyı 10 defa dusunmek

Anlattiklariniz benimkiyle birebir ayni sanki. hayatin inisleri cikislari oldugu gibi bizim hayatlarimizda oyle. bende burda cok seyler paylastim ama asil cevap galiba icimizde. ben heryolu denedim diyebilirim size ayrilmayi istedim cocuklarimi vermemekle tehtit edildim zaman zaman tartistim orta yolu bulunamadi hep hakli kim diye tartisildi havizami silicem diye kendimi zorladim yapilan haksizliklari gozardi ederek kendimden nefret eder oldum cinsellikten uzaklastim sinir katsayisi esimde artmaya basladi dahada kotu oldu en sonunda suna karar verdim ya bu deve gudulucekti yada tamamen is cirkinlesicekti ben sakinlesip tabiri caizse "he!" Deyip yoluma bakmaya basladim. oda biraz duruldu sanki cinselliktede yasadiklarimizi yok var sayarak birlikte oldum duzeliyo bazi seyler sanki. umarim sen benden daha sansli olursun ve daha guzel bir gelecek seni bekliyordur..

Maalesef oyle ama sonu o insanlar icin hep mutsuzlukla bitiyor

Benimde en çok kızdığım nokta bu zaten. Daha doğrusu kendisinden soğumamın en etken sebebi. Söylediğim bir cok şeye muhalefet olması hayat enerjimi sömürdü artık. Söylediğim şeylerde haklı olmama rağmen bazı konularda inatla karşı çıkması beni kendisinden çok uzaklaştırdı. Aramizda bazen uçurum varmış gibi hissediyorum. Artık çoğu şeyi dile bile getirmiyorum. Kardeşlerimle uzun uzun konuşurum mesela telefonda. Ne konuşuyorsunuz bu kadar diyor. Ortak noktalarımız çok olduğu için konuşuyorum uzun uzun anlamıyor.

Artik tolere edilemeyecek bir noktada sanirim. Yani bazi seyler batmaya baslamis. Bu durumda saygiyi kaybetmeden ya ayrilacaksiniz ya da ikiniz de orta yolu bulmak zorundasiniz. Hep alttan alan taraf tek taraf olmamali ama. Ki benim gorusum kisilik 7 yasinda oturdugu icin bu saatten sonra kimse degismez. Sadece biraz torpulenir. Yani demek istedigim ikiniz de bu durumu bir sure daha idare edebilirsiniz sadece. Genelde evliliklerde bu gibi durumlarda alttan alan, idare eden, kadin oldugu icin oyle yillar gelip geciyor. Disaridan mutlu gibi ciftler, evlilik de yuruyor gibi gorunuyor. Ama idare edici kadina soruldugunda aslinda isin ic yuzunun hic oyle olmadigi goruluyor. Kadinin bu durumda idareci olmasinin nedeni ya cocuklardir, ki genelde ayrilma cesareti yoktur, ya da kadinin gidecek bir yeri yoktur. Fikir ayriligi sanirim sizde aşılamayacak duzeyde ve artik sizi bu durum iyice rahatsiz etmeye baslamis. Tek bildigim esiniz degismeyecek, sadece azicik torpulecek. Karar sizin. Bir de sunu soylemek isterim. Biz 4 kardestik. Bizim ayri odalarimiz hic olamadi. Eldeki imkanlar o kadsrdi cunku. Ranza sistemiyle buyuduk. Eski esim de esiniz gibi kanepede buyumus. Kendine ait odasi olmamis. Ama biz evli iken biz oyle buyuduk cocugumuz da bizim gibi olsun demedik. Onun icin elimizden gelenin en iyisini yapmaya calistik. Esinizin biraz da bazi seyler isine gelmiyor. Isine gelmeyen seylerde de ne gerek var biz oyle mi buyuduk deyip isin icinden cikiyor. Bahanesi hazir yani.

İki yıldan sonra birlikte yaşadık. Öncesinde de hem dışarıda hem de evlerimizde buluşurduk. İlk bir yıl tanıma süreci oldu diyebilirim. Orada yazdığım ailemin evliliğinden yaptığım çıkarımlarım çocukluğumdan itibaren başlasa da oturması üniversite iki yani 19 yaşına gelmemi buldu. Lisedeki sevgilimi de anlattım yukarıda, o zamanlar lise biter bitmez onunla evlenseydim buna benzer bir konu açıyor olabilirdim ben de. Aynı eve girmek illa ki gerekli değil bence, iyi gözlem yapıp hayattan ne istediğimizi ve ne istemediğimizi belirleyip az çok istediğimize yönelteceğine inandığımız yönde tercihler yapmak önemli bence. İnanç konusu erkek arkadaşımla daha ilk konuştuğumuz şeylerdendi mesela. Çok konuşuyoruz, çok tartıyoruz ikimiz de birbirimizi. Çünkü ortalamanın üstü bir mutluluk ve uyum istiyoruz. Bunun için çabalıyoruz. Şu an birlikte yapamayacağımız hiçbir şey yok. Benim için günün %75'i kendi halinde ayrı ayrı geçse bile en azından %25 gibi bir dilimde ortada buluşabilmek çok önemli. Birlikte yaşayabilmek gerçekten büyük bir şans. Az çok gelecekten ne beklememiz gerektiğini gösteriyor bize ama şart da değil, iyi tanımanın yolları dürüst iletişim ve açıkça konuşmaktan geçiyor.

Siz bu konuyu neden bu kadar kisisellestirdiniz ki? Konu sahibi siz degilsiniz ama konuyu siz acmis gibi yorum yapiyorsunuz insanlara, kimse size bosan demiyor hanimefendi, konu sahibi ile cok farkli insanlarsiniz siz, eger varsa derdiniz acin konu oraya yazsin insanlar

Bende bundan korkuyorum aslında. Çocuklar büyüdükçe sorunlarımızda büyüyecek gibi. Ĺ eşimin en buyuk sorunu çevresinde örnek alacağı düzgün kimse yok. Ben söyleyincede ciddiye almıyor bana farklı bir gezegenden gelmişim gibi muamele ediyor. Çok saçma gelecek belki ama dün abinle görüntülü konuşuyorduk. Yeğenlerimi sordum küçük yeğenim benim oğlumla yaşıt. Zeynebe aktivite masası aldım dedi resim çizmesi için ablasıyla oyuyor dedi. Sonra düşündüm. eşime desem ogluma bir aktivite masası alalım diye bu ne diyor diye bakar suratıma. Parasindan değil her gün yemeği dışarda yiyelim desem ses etmez ama böyle şeyleri çok gereksiz buluyor.

Bekarken aynı şekilde aileden zengin, meslektaşım ve yaşıtım bir erkekle tanıştırıldım. Aile apartmanında boş dairesi vardı belli ki evlenince orada oturacak, ailesinin bağ evi varmış abisi yengesi anne baba her haftasonu giderlermiş, para havuzda toplanırmış ihtiyacı olan alırmış... derhal ayrıldım elbette. arkadaşlarımla eğlenmeye çıkarsak içkili gelirsek hoş karşılarlar mı? Her haftasonu kv kp görüşemem, hesabımı bilmeliyim havuzda ortak para bana uymaz... ama hani herkes karşı tarafı kendisi gibi biliyor ya hatalar hep ondan. Evlenince eşim benim görgüme uyar, uymayacak ne var ki kafası oluyor. 8 senelik evliliğimin son bir yılında anca mutluyum, yeterince kötü zamanlardan sonra ortak paydada buluşuyoruz galiba

Aslında ailesini aşamaması sorun. Benim eşim de gecekonduda büyümüş, sobalı ev, çocukluğu aynı odada uyumayla geçmiş. Oyuncağı bile sayılıymış. Yazları tatili geçtim çalıştırırlarmış bahçelerde. Ama okulu, iş hayatı ve arkadaş çevresi gözünü aşmış. İmkansızlıklardan yapılmadığını anlamış. İmkan varsa doğal olarak yapılması gerektiğini anlamış. İnanç durumu, olaylara siyasi bakış açısı ailesinden taban tabana zıt. Bana daha yakın. Tek bir pürüzü var çocuğu tatile götürmeyi hala ihtiyaç olarak görmüyor açıkçası ama onu da çocuğum da ben de istediğimiz için ayak uyduruyor. Yani değişime kapalı bir insan eşiniz. Ve ailesinin eski zamanında çakılıp kalmış. Kendini geliştirememiş. Yorucu kesinlikle. Değiştirmeye çalışmak da yorucu. Ama sizin bir standartınız varsa bunu da tutturmak zorunda esasında. Bunu nasıl yaparsınız bilemiyorum. Boşanmak bir seçenek değilse orta noktada buluşması için ciddi konuşma yada anlaşmaya varmak çözüm olur mu bilemiyorum ama denemelisiniz.

Henüz ayrılmadım, ay sonunda inşallah. Çocukların bu evde büyümelerini istemiyorum.

Ben kendi içimde yapıyorum analizi. Bu takımların az çok siyasi duruşları, adalete bakış açısı, toplumsal olaylara tepkileri belli. Burada yazıp kimseyi kızdırmayayım. Sadece tuttukları takım değil, taraftarı oldukları ya da rakipleriyle ilgili yaptıkları yorumlar beni daha çok çıkarımlara yöneltir. Mesela geçen sezon Konyaspor maçında Galatasaraylı bir futbolcunun yaptığı hareketten verilen penaltıyı yorumlaması bile bana bu insanın nesnel düşünebilme, tarafsızlaşabilme ve adalet anlayışı hakkında fikir verir. Bariz penaltıydı ama birçok insanın taraftarlığı ve holiganlığı ağır basıp o maçtan bahsettiğim anda "ya hakem doğradı bizi ya" rererö yapabilir yani. Koyu Galatasaraylıyım bu arada ama bir yanlış yaptığımızda kabul etmemezlik yapmam. 2014-15 sezonundaki şampiyonluğumuzdan hala şüpheliyim mesela.

Yıllardır düzenimi bozamadım ben de. Bozmamak için halının altına süpürdüm hep. Ama bir yerden sonra bitti mi bitiyor. Düzen müzen görmüyor insanın gözü, huzur görmek istiyor

Eşiniz ne düşünüyor evliliğiniz hakkında? Mutsuzluğu aşmak için bir şey yaptınız mı? Yoksa sessiz sedasız yaşayıp gidiyor musunuz?

Flört ayrı canım, o zaman hepsi karşıdAki kadına ayak uydurabilirmiş gibi rol yapıyor. Ya da gerçwkten yapabiliriz sanıyor. Sen de görmüş geçirmiş adam, zaten çıkmuş memleketten yıllar önce diyorsun ama aldanmış oluyorsun. Herkes evde ne gördüyse evden çıkalı sittin sene de olsa onu uyguluyor. Evliliklerdeki mutsuzluğun temel sebebi bu. Ama bekarlar gelip her konuya "neden evlendin bu öküZle" yazarak hiç hayat tecrübesine sahip olmadıklarını çok güzel ispatlıyorlar. Aynı şey kadınlar için de geçerlidir muhtemelen. Flört ederken börek sarar getirir, kayınvalidesini çok sevecekmiş gibi davranır, her fırsatta yakınlaşmaktan çekinmeZ ama evlenince tam tersi olur.

Cok guzel ifade etmissin demek istediklerimi Bak benim basima gelen bir ornek, birinci kocadan sonra bir sure bosta kaldim kendi istegimle, hayatimda sadece dinginlik istedim, zaten oglum da vardi cok huzurla bir iki sene gecirdim ama o donem butun arkadaslarim birilerini ayarlamaya calisti, aklkma yatan birkac kisiyle tanistim da ama olmadi Birgun bir arkadasim aradi, bana birini bulmus, adam muhafazakar, 40 yasinda ( bende 36 ydim zaten) annesiyle yasiyor, guzel bir meslegi var, toplumda oldukca saygin bir isim, zengin ve yakisikli, arkadasim anlata anlata bitiremedi resmen yalvardi cok yakisir sana nolur tanis diyr Dedim raki iciyor mu, benimle meyhaneye gelip saatlerce dostlarimla sohbet edebilecek mi? Bor gece klubunde cilgilar gibi dans edecek mi benimle? E ben deistim, bundan rahatsiz olmayacak mi? Ben minilerimle gezerken malum siyasi kosullarda bunu kaldirabilecek mi? Hepsine cevap hayir, ee ben ne yapiyim ki bu adamla, bana ne mesleginden, parasindan, yakisikliligindan, benim hayatima tamamen ters, hele 40 yasinda anneyle yasamak daha da bir ters ben 22 yasinda ciktim ana evindenbir daha da donmedim ama iste zengin, yakisikli, saygin meslegi var vs vs bunlar onemli olsaydi hayatimda evlenir sonra bi sene sonra ben mutsuzluktan olurdum, boyle yasam olmaz ki? Herkes kendisi gibi biroyle birlestirmeli hayatini, aksini benim anlamam mumkun degil

haber izlerken cafede otururken marketten bi şey alırken sei evine çağırdığında vs vs garsona hoop çay getir diyen adam size ayağını yıkatacağının sinyalini veriyor zaten

Uzun süreli birlikte yaşadığınız bir ilişkiniz oldu mu? Bahsettiğim değişiklikler sizi siz yapan kişilik özelliklerinizde olmuyor. Ama beklentiler, istekler, hayata dair planlar değişiyor. Kendimden örnek veriyim. Ben 5 sene önce çocuk istiyordum. Ama sonrasında anne olmak istemediğime karar verdim. O dönemde evlenmiş olsa idim şu an çocuk yapmak istemediğim için büyük ihtimalle evliliğim sona ererdi.

Konunuzu okudum, annem ve babam aklıma geldi. Siz eşinizi başta olduğu gibi kabul edip sonradan kendiniz gibi olmasını beklemişsiniz ama adamın kalıbı bu. 30 yıl sonra da böyle olacak. Annem ağa kızı, babam da köylü çocuğu. Annem genç yaşta mesleğini eline almış, babamdan önce atanmış, gezmiş, tozmuş, süslüymüş. Gelinliğine kadar kendi almış. Bunu da 35 yıldır anlatır. Benim babam da sizinki gibi hep fakirliklerini anlatır, elimizde olanlarla yetinmemizi söyler. Annem hep söylenir, baban şöyle odun, hiç kibar değil, ben çok süslüydüm, çok kibar bakımlıydım, baban beni mal yaptı vs. Ben de şunu derim: evlendiğinde fark etmedin mi, neden evlendin, neden boşanmadın, madem 1. yi yaptın, mutlu değildin, neden 2. yi yaptın? Bizimkiler de çoğu zaman bağırış çağırış 'senin akraban, benim akrabam' diye kavga ederlerdi. Şu an akrabalar yok, liseli aşık gibiler. Tabii ki ben o kavga ettikleri zamanları unutmadım. Annem, babamdan kibar olmadığı için boşansaydı affetmezdim. Kafa yapınız farklıymış, olabilir ama 7 yıl geçmiş. Ayrıldınız diyelim, Fransız beyefendisi birini buldunuz, belki aldatacak sizi, keşke o odun adam olsaydı diyeceksiniz. Size hakaret etmiyorsa, şiddet yoksa, aldatma yoksa ben boşanmayı gerektirecek bir şey görmedim.

Ortada çatışma yoksa iki tarafta haksız diyemeyiz. Şu kadınalrında çocuklarım için lafları baydı artık. Parçalanmış ve mutlu bir aile mi, parcalanmamış ve mutsuz bir aile mi? Eğer saygı devam ediyorsa bir şey diyemeyeceğim ama saygı da bittiyse bir an durmayın

İnsanlar temelde birbirini tanımadan evleniyor gerçekten. Aile yapılarının ve toplum baskılarının sonuçlarından. Burada kaç kez okuduk 5-6 ayda tanışıp evlenenleri, uzak mesafe olup 2-3 kez görüşüp evlenenleri... Ben de insanların kendini sakladığı fikrini benimseyemiyorum hiç öyle insanlar olmadı hayatımda. En fazla 1-3 ayda belli ediyorlar kendilerini. Tanımaya yönelik çok fazla soru sorup belli durumlarda tepkilerini tartmakla ilgili. Çoğu insan hormonlarına hislerine kapılıp o kötü sinyalleri görmezden geliyor ya da görse de ileride değişeceği yanılgısına kapılıyor. İnsanlar önemsemiyor galiba başta. Ben çok ölçüp tartıyorum tepkileri, düşünceleri vs. Konu sahibinin dediği gibi sorunları yaşamamanın tek çözümü baştan temelde bu kadar farklılık olan insanlarla görüşmemek, evlenmemek. Özellikle aynı ya da benzer alanda çalışan bu konuda eğitim almış insanların ilişkilerinin daha iyi yürüdüğünü gözlemledim. Özellikle dil, sanat, basın yayın gibi insanın belli bir kültüre, belli bir hayat anlayışına sahip olmasını gerektiren ve sağlayan alanlarsa. Dayımla eşi mesela evlenmeden 3 yıl birlikte yaşadılar, 12 yıldır da evliler. Sevgiliyken olan sorunları devam ediyor yenisi eklenmedi. İkisi de ressam. Ben de sevgilimle birlikte yaşadım, 5 yıl dolmak üzere bizde de, evlenince güncellerim ikimiz de İngilizce öğretmeniyiz. Dini inanç aynı ya da benzer, hayattan beklentiler benzer, politik duruş siyasi görüş aynı, tuttuğumuz takım bile aynı bu sayede bunca yılda hiç konu sahibinin dediği gibi sorunlar yaşamadık.

Cocuklarim parçalanmış bir ailede büyüsünler istemiyorum.

Dünyaya farklı pencerelerden bakmak terapiyle falan çözülecek bir şey değil. Terapi ile ancak farklılıklarla yaşamayı ve saygı duymayı öğrenirsiniz. Bence bu sizi tatmin etmez.

Temelde tabi ki 5 sene önceki halimle ayni kisiyim, bes senede degistigim gelistigim mevzular olmustur ama temel seyler hic degismedi asla da degisemez Ben hic kendisi gibi olmayan biriyle karsilasmadim acikcasi, cok da erkek arkadasim oldu, elbette sakladiklari ufak tefek sey olmustur ama insan biriyle haberleri bile izlese televizyonda tepkisinden fikrinden hayatin neresinde durdugu anlasilir Benim karsima hic cikmadigi icin boyle insanlar belki de anlayamiyorumdur bu mevzuyu, kafam basmiyor gercekten

Konu sacma bir polemige dogru kaymaya basladi, ilk mesajimda ben bunu demistim zaten siz beni alintilayip ama insanlar degisir dediniz Bende size temel ozellikler degismez dedim, zaten temel degismedikten sonra uzun sureli bir iliskide de bambaska yone kaymaz insanlar, ikisinin de temeli ayniysa basit degisiklikler iliskileri etkilememeli Ama temelde cok farkli bir insanla evlendiginizde degisime bile gerek kalmadan anlaasamazsiniz zaten, zaman geçtikçe de aradaki ucurum buyur Sanirim sizinle anlasamadigimiz nokta bu Mesela annemle babam 43 senedir evli, kendilerinin degisimine birebir sahit oldum, ikisi de cok degisti ama bu iliskilerinde ucuruma yol acan bir degisim degildir, beraber buyuduler, beraber olgunlastilar, degisirken birbirlerini etkilediler ama aralarinda hic derin bir fark olmadi anlatmaya calistigim sey bu Ozunde ayni iki insan degisimi de beraber yasar, 40 sene sonra bambaska olmazlar ama ozunde iki farkli insan birak 40 seneyi 10 sene sonra bile oturup iki muhabet edemez bambaska yonlerine evrilmislerdir

Bende "Parçalanmış" bir ailenin çocuğuyum nereden biliyorsunuz ayrılma ihtimalinin beş kat fazla olduğunu? Biz gayette güzel ilişki kurabiliyoruz. Ayrıca boşanmış olmak ya da boşanmış bir ailenin çocuğu olmak dünyanın sonu değil, lütfen. Eğer yılları geri alabilme hakkım olsaydı, annemin daha erken boşanmasını isterdim. Keşke babamla beraber büyümeseydim. Çünkü konu sahibinin eşiyle babam tamamen aynı. Anne ya da baba mutsuzsa çocukta mutsuz oluyor. Birlikte olup mutsuz olmanın ne anlamı var?

Evli değilim ama bunları okudukça evlilikten korkmaya başladım

bu uç orneklerin anlaşması zaten mumkun degil çünkü taban tabana zıt Ama artik oyle devirdeyizki ayni goruse sahip olmak da yetmeyebiliyor Evlilik gerçketen çok zor bir kurum haline geldi

Herkesin farkindaligi yuksek olmuyor malesef. Ben de sizin gibi dusunuyorum. Bir erkek arkadasimdan bir habere yaptigi irkci/ayrimci bir yorum yuzunden ayrilmistim. Erkek arkadasi birakin kiz arkadasimla bile gorusmeyi yine yaptigi bir yorum yuzunden kestim. Cunku bu butun hayat gorusunu gosteriyor. Baska bir seye gerek yok ki. Ama cogu kisi bu tarz seyleri gormezden geliyor, hatta siz soylediginizde abarttiginizi dusunuyor.

Bende çok merak ediyorum yitirdiğimiz duyguların yerine gelmesine imkan varmı aceba. Böyle olması benide uzuyor bende eşimin iyi özelliklerini görünce hoşuma gitmeyen şeyleri bir kenara koyuyorum o anda ama illaki karşıma çıkıyor yine. Git geller arasında debelenip durduğumu hissediyorum bazen.

O zaman evlilik kesinlikle bir kumardır. Kimin neye dönüşeceğini, yontulabilen ağaçtan yapılıp yapılmadığını anlayamazsın. Olabilir de olmayabilir de...

Aynen beni anlatmışsın. En sonki büyük tartışmamız iki yıl önce oldu yine boyle sebeplerden ötürü. Pikniğe gitmiştik ailesi akrabaları falanda vardı. O günün aksamı yakın bir akrabanın kına gecesi vardı. Oraya geçecektik. Önce eve uğrayalım dedim kiyafetlerimizi değiştirelim ustumuz başımız is olmuştu kömür kokusu sinmişti üstümüze kiyafetlerimizde piknik kıyafetiydi oğlumun yüzü gözü batmıştı o şekilde gitmemize imkan yoktu yani. Eve gitmeyecegiz burdan direkt gidecegiz dedi. Bu şekilde nasıl gideceğiz şu üstümüze başımıza bak dedim o zaman sen gidiyorsan git eve nasil gideceginide sen dusun ben goturmeyecegim seni dedi. Millet samanliktan çıkıp gidiyor düğünlere dedi. Öyle soylemesiyle benim şartellerimin atması bir oldu. Tutamadım kendimi gerizekalı dedim. Hakaret etti oda. Arabaya bindik çok kıymetli anne ve babası da vardı benim gelmeyeceğimi duyduklarinda niye dediler eşimde benim için o böyle gelirmi daha eve gidecek süslenecek püslenecek dedi. Suslenmeden gelirmi o falan dedi. Onlarda hakli taraf eşimmiş gibi birşey olmaz oglum alttan al gibi direktiflerde bulundu. Dahada çileden çıktım. O tartışmamız boşanmaya kadar gitti neredeyse. Haftalarca ayrı kaldık. Toplu bir ortama girince üstüme başıma dikkat etmek istemem bile onlar icin olagan disi birseydi böyle saçma birşey için bile psikolojik baskı gördüm yani. Esim artık öyle davranmıyor eskiye göre isteklerime daha çok saygi gösteriyor ama ben tükendiğimi hissediyorum artık. Şu hayatta beni mutlu eden tek şey çocuklarım. Onun disinda koskoca bir hayal kırıklığı var içimde.

Böyle düşününce bende çok bileniyorum eşime karşı ama sonra düşünüyorum çocuklarımın hayatında baba figürünün eksik olmasi onlar için nelere mal olacak dünyalarına nasıl etki edecek nasıl etkilenecekler. Aklima bu düşünceler geldiği zaman çocuklarımın mutsuzluğu gözümün önünde canlandığı zaman nefesim daraliyor sanki. Bu yüzden caba gostermek istiyorum eşime bazı şeyleri anlayacağı şekilde anlatmaya çalışarak zamanla düzelir belki. Sonucta 2/3 yil oncesine gore baya bir ilerleme var kendisinde :) Ha bu süre içerisinde yipranacagimi biliyorum ama çocuklarım icin deger. uzgunpapatya31

Bu yorumunuzu gordum simdi, lutfen bilinc altinizdan toplumun size kodladigi yanlis bilgileri silin Bosanirsaniz cocuklarinizi omur boyu mutsuzluga mahkum etmeyeceksiniz, bilincli ailelerin bosanmasi sonrasinda cocuklar herhangi bir travma yasamiyor, ben varim buna ornek, esim var, etrafimdaki onlarca arkadasim var Tam tersi hicbir cocuk mutsuz anneyle buyumek istemez, benim is vsbirseye canim sıkılırsa oglum gozlerimden anlar bunu ve ben gulup de iyiyim diyene kadar rahat birakmaz, cunku tek istedigi benim mutlu olmam, ona gozlerimin gulerek bakmasi, kendi cocuklugunuzu dusunun, anneniz evde cok mutsuz olsaydi ne hissederdiniz? Ne dusunurdunuz?

Yani sizinki gibi pekçok evlilik örneği görüyorum etrafımda 2 taraf aslında çok da birbirine benzeyen insanlar değiller, benzer yönleri var ama benzemeyen yönleri farklı taraflara sürüklüyor Flört ederken mutlular, flört etmenin heyecanı da var tabi Evlendikten sonra farklılıklar ortaya çıkıyor Neden derseniz yaşım da geldi, etrafımda bu var tamam bu olsun şeklinde evliliklerin sayısı bilinçli ölçüp biçip tartılmış evliliklerin sayısından daha fazla. Düzgün işi var, az biraz anlaşıyoruz bu olsun evleneyim şeklinde evliliklerin sayısı körkütük aşık/ruh eşi evliliklerinden fazla. Sonuç olarak sizinki gibi kavga dövüş olmayan ama mutluluktan havaya da uçurmayan 'ortalama' evliliklerin sayısı, gerçekten tatmin edici ve mutluluk verici evliliklerin sayısından daha fazla.

Aynen oyle, bir restoranda yemek yemek, alisverise çıkmak, sokakta yurumek bile insanin karakterini gosteren seylerdir, ama kadinlar genelde gormezden gelmeyi ya da ben degistiririm bunu demeyi tercih ediyorlar, ama insanin özü degismez cok nadirdir degisen varsa da

Evet ciftler arasindaki problemleri kendi cozmeli, cocuklardan cikarmamali. Adamin derdi neyse acik acik konusmali.

Eşiniz ailesini bahane ediyo bence. Benim eşim de tek göz odada büyümüş aşırı fakirlik çekmiş ama şuan doktora yapıyo, beni de yüksek lisansa teşvik ediyor sürekli. Çocuğumuz yok ama benim kedim var sabah aksam kedi ile ilgili bloglar okur en iyi mamayı araştırır. Büyüdüğü ortamın aksine çok rafine zevkleri var ve asla çocukların eğitiminden lüksümüzden kısmaz. Bence bu tamamen kafa yapısı ve eşinizin ailesi farklı da olsa değişmezmiş o yuzden asla düzeleceğini düşünmüyorum. Eğer hala seviyorsanız devam edebilirsiniz ama bu şekilde değişmeyeceğini kabul ederek.

Peki şunu çok merak ettim. Eski eşinizin ailesi kendisine karşı nasıldı, kopuklar mıydı, soğuklar mıydı ya da tam tersine evine gittiği tatillerde annesinden hizmet babasından özlem görür müydü? Milana22

butun mesajlarınızı okumaya calıstım gordugum manzara sulak verımlı topraklardan yetısen bır cıcegın corak bır arazi de kok salmaya calısmasından baska bır sey degıl. Sızın kadar kendını gelıstırmıs bır ınsanın zaman ıcerısınde susturulup yalnızlastırılması ne kadar uzucu ınanın sızı hıssedıyorum. ben esınızın usengec kendını yenılemekten korkan bırı oldugunu dusunuyorum. Ogrenmeye kapalı kendı komfort zonunda o kadar rahat kı. bahsettıgınız sorunların esınızı bır kalıba sokmak oldugunu kesınlıkle dusunmuyorum. esınız ogrenmekten kendını yenılemekten ve guncellemekten korkan usengec bırısı. aynı zamanda da saygısız sıze ve dusuncelerınıze saygısı yok ozellıkle o dugune les gıbı kokan kıyafetlerle gıtmeye calısması ve fıkrınızı kucumsemesı tamamen saygısızlık. cocuklarım ıcın evlı kalıyorum demıssınız evet ben de bu sorunlar nedenıyle evlılıgımı bıtırmeye cesaret edemezdım ozellıkle de cocuklar varken cok dusunurdum yanı. ama lutfen kabullenıp susmayın sızın yerınızde olsam mesela bır 10 yıl sonra esımın yasam tarzı bana tamamen normal mı gelecek acaba ben zamanla farketmedıgım bır sekılde onun kalıplarına mı gırıyorum dıye dusunurdum. Aklıma ılk gelen yasadıgınız cevreyı degıstırmenız. sehır degıstırın ya da bu dar anlayıstakı ınsanlarla sık gorusmeyın. Daha egıtımlı hayata bakıs acıları farklı ınsanlarla bır araya gelmeye calısın. ınsanların cevresının kısısel gelısımlerınde cok etkılı oldugunu dusunuyorum. sızı asagıya cekecek tıpler yerıne yukarıya tasıyacak ılerletecek bırlıkte zaman gecırdıgınızde yada tartıstıgınızda yenı bır seyler ogrenecegınız kısılerle arkadaslık edın.

Yüksek ihtımal bekar cocuksuz birisiniz yoksa cogu kadının ortada cocuklar varken neden ayrılmadıgıyla boyle dalga gecmezdınız parcalanmıs ailede buyumek zordur cok zordur bosanmıs ailelerin cocuklarını ılerde bosanma olasıgı Dıger cocuklara Gore 5 kat. Tabı catısmalar ileri boyutsaysa ayrılmalılar ama konu sahibinin skntısı pek asılmayacak gıbı degıl. Zateb bu forumda hemen boşan ayrıl diyenlerin cogu bekar bu kesın

Tüm saygımla katılmıyorum...

Bende parcalanmıs aile cocuguyum 5 kat olayını ben uydurmuyorum google yazın yapılan arastırma sonuclarını gorusurusnuz ben bosanmaasın demıyorum ama cocugu bahane etme diyenlere sınır oluyorum cocukla bosanmak kolay mı ya hele arkanda ailen yoksa Avrupa da degıl Türkıye de yasıyoruz . push ; Skyline10 Üye Anneler

Bir insanın sırf "öyle gördü" diye aynı düzeni devam ettirmesi saçma değil mi? İnsan kendi aklıyla neyin doğru neyin yanlış olduğunu ayırt edebilir yahu. Benim annem de babam da kendi büyüdükleri ortamı yaşatmadılar bize. Kendi anne-babalarının ilişki şeklini devam ettirmediler çünkü akılları var ve yanlış gördükleri şeyleri düzeltmişler. Her zaman derim Babannem ve dedemden nasıl babam gibi mükemmel bir insan çıktı diye... eşinizin önce yaptığının yanlış olduğunu görmesi lazım. Bunu da en güzel evlilik terapisti halleden bence. Bu konuda kararlı olduğunuzu belirtin. Ve bir şekilde ikna edin terapiye.

İste bende boyle evlenenlerin neden evlendiğini merak ediyorum ama daha cevap alamadim soruma

Kendini geliştirmek önemli bence. Size son hoşlandığım adamı anlatayım kısaca. Benim annem de babam da yüksek eğitimli, babam doktor. Annem bilinçli ve zeki bir kadındır, en iyi okullara gittik kardeşim de ben de. Bu flört ettiğim abi ilk tanıştığımızda dedi ki ben fakir 6 çocuklu doğulu bir aileden geliyorum. Ailesi de gayet ataerkil, konuşurken anlattı babası gezmeye gitti diye kızkardeşini tokatlamış. Ama adam Amerika'da çalışmış, okumuş, gezmiş görmüş yani kendini geliştirmiş. Kadın erkek eşitliğini cidden kafa olarak yaşıyor, ev işi de yapıyor zamanı el verdiğince, modern açıkgörüşlü komplekssiz bir erkek. Ailesinden gördüğüni değil ama hayattan gördüklerini kafasında taşıyor. Aramızda kafa olarak hiçbir fark yok. Adamın kafası çıktığı köyde kalmamış çünkü. Kafa dolabilen, gelişebilen bir şey. Sizin eşiniz bana afedersiniz ama gayet kültürsüz ve cahil geldi yani adamın dünyadan haberi yok. Tamam ailesinde görmemiş olabilir ama 30 yıl boyunca oraya mı takılı kalmış, hiç mi dünya görmemiş? Eğitsel oyuncağa laf, doktor kontrolüne laf... yani siz gayet bilnçli bir insansınız şöyle cahil bir tiple neden evlendiniz, nerde tanıştınız, nasıl oldu merak ettim cidden anlatır mısınız?

Aşılıp aşılmayacağını bilmiyorum. Belki klişe olacak ama ben modern bir ortamda büyüdüm eşim ise tam tersi. Alt yapılarımız o kadar farkli ki. Bir türlü ortayı bulamadık.

Bekar degilim sanirim konusmaya hakkim var sizin nezdinizde Bosanmak kolay tabi ki eger bir kadinin meslegi varsa, arkasinda ailesi varsa, cocuklari tek basina yetistirmek de zor birsey degil, bir kadin egitimliyse bilincliyse ailesi destekse o cocuklar mis gibi buyuyor bunu da kendimden biliyorum Burda zaten insanlar once sorar isin var mi ailen destek mi diye sonra bosan derler, belli ki kendi yasaminiz nedeniyle hassasiniz bu mevzularda ancak her hauat bir degil, her insan bir degil, bosanip cocuguna bakamayan beter eden de var bosanip cocugunu piril piril buyuten de var Bu tamemen annenin imkanlariyla alakali, ayrica baba evliyken kotu babaysa zaten bosandiktan sonra da bir zahmet uzak dursun cocugundan Turkiyenin yarisinda kadinlarin durumu zor haklisiniz onlara bosanmak kolay degil ancak konu sahibi gibi kadinlar icin kolay, onun yapmasi gereken kendisini ve cocuklarinin gelecegini dusunmek cunku konu sahibi kocasina muhtac bir kadin degil, bu adami bosuna cekmesine gerek yok, mutsuz sekilde yasamasina gerek yok, cocuklarini bu mutsuzluk icinde buyutmesine gerek yok, meslek sahibi, akilli, bilincli, iyi bir aileye sahip bir kadin

Yaşadığınız problemleri örneklendirirseniz daha iyi anlayabiliriz sizi

Ömrün kalanını mutsuzlukla geçirmeye karar vermek neden peki? Ayrılın

Kesinlikle oyle, japonyada millet 90 yadina kadar calisiyor ve en az beyin hastalıkları japonyada calismak her acidam cok saglikli, esime de bunu anlatip gaz veriyorum arada Korona yuzunden 15 martta kapandi bizim otel, yemin ederim 3 ayda 15 sene yaslandim, coktum resmen gun sayiyorum sınırlar acilsin da musteri gelsin diye

Bir an ben konu açtım zannettim. Surada durayım

Size mi soracam nasıl yorum yapacağımı konu aacmıstım zaten ama artık buraya konu acacak kadar saf degılım diyelim cunku uc şey ezberlemıssınız bosan kadın siginma ya git çalıs Baska bıldıgın iz yok Baska Bısey yazmıcam Bısey yazma

Cocuklariniz icin katlanmayiniz, bakin bir ustte alintiladigim yoruma, gunu gelir cocuklariniz size hesap sorar neden bizi buna maruz biraktin diye

Yoo buna hiç katılmıyorum. Ataerkil bir ailem var baskıcı ben tam tersiyim ve hayatımdaki insanları da buna göre seçiyorum. Kendini geliştirmek insanın kendi elindedir

Bacım niye evlendin? Kaşına gözüne mi yandın? M

Size tavsiyem, olmuyorsa zorlamayın, sonra geçen giden yillariniza çok yanarsiniz; zira her geçen yıl daha da buzdağı oreceksiniz araya ve o çocuklar çekip gitmiş olacak yuvadan umurlarinda olmayacaksınız...

Bir de su var. Esiniz sizin dediginizi yapsa belki de iktadarinin sarsilacagini dusunuyor. Egosu agir basiyor belki de. Ama artik aile reisi erkektir ibaresi bile kanunlardan cikti da erkeklerin kafalarindan cikmadi.

Tamamen tesadüf de olabilir ama evlilikde riskli yıllar var. Ve 7. Yılda bu virajlardan biri. Ben eşinizle aranızda çok köklü farklılıklar olduğunu düşünemiyorum. 7 yıl çok uzun bir süre çünkü. Bir de cinsellik temel ihtiyaç olmanın beraberinde bir iletişim yolu evliliklerde ve bu yüzden cinsel problemler evliliği çok yıpratıyor ama çözümü mümkün. Aile terapisi almadan bence evliliğinizden vazgeçmeyin.

Şu siralar canım sıkkın biraz. Her evliliğin inişli çıkışlı zamanları oluyordur mutlaka sizler bunun üstesinden nasıl geliyorsunuz? Sorunu aştıktan sonra veya sorun gündemden kalktıktan sonra eşinizle olan iliskinizi toparlayabiliyormusunuz? Bahsettiğim şeyler ufak tefek sorunlar değil bayramda önce kimin ailesine gidilecek gibi sorunlar değil yani. Bahsettiğim sorunlar farklı bakış acıları hayattan farklı beklentiler farklı standartlar vs. Bu sorunları evlendigimziden beri yasıyoruz 7 sene oldu. Ilk senelerde kavgalarımız oluyordu bu sebeplerden ötürü ama gençliğin verdigi iyimserlikle birbirimizi seviyoruz düşüncesiyle aşıyorduk bir şekilde veya aştığımızı sanıyorduk. Eşimde bende 30lu yaşların başlarındayız artık olgunlastik kavgamız gürültümüz yok ama bu sorunlar hala var. Hepte olacak biliyorum. Bu yüzden bu evlilik artık tatmin etmiyor beni heyecanımı iyimserliğimi tamamen kaybettim. Özel hayatımıza fazla girmek istemiyorum ama cinsel anlamda da isteksizlestim. Önceleri eşime gıpta ettiğim için ona hayranlık duyduğum için arzuluyordum onu ama o duyguyuda kaybettim artık. Hayranlik duymak soyle dursun resmen soğudum. Iç dünyamda öyle mutsuzumki. Yaşım genç olmasina rağmen gençliğe ait bir cok duygu öyle uzak geliyor ki bana artik. Iki çocuğum var kurulu bir düzenim var ama mutsuzum. Çocuklarım olmasaydı bu kadar tahammül edemezdim bu evliliğe gibi geliyor. Geleceğimi düşününce bir karamsarlik kaplıyor beni. Hiç bir zaman beklediğim değeri göremeyecek olmak eşimle aynı dili konuşamayacak olmak içten içe hic bir zaman tatmin olamayacağımı bilmek iyiden iyiye soğutuyor beni bu evlilikten. Kimselere anlatamiyorum buda beni dahada mutsuzlastiriyor. Icimi dökmek istedim..

Gerçekten ben de bazen burda verilen cevaplara şaşırıyorum, klişe ezberlenmiş cevaplar peki ya sonrası...

12 yıldır beraberiz 5 yıldır da evliyiz. Bir çocuk da bizde var. Yaşlarımız sizle aynı. Biz özellikle çocuktan sonra çok yıprandık. Eşimle çok severek evlendik. Hala ona baktığımda ilk tanistigimizdaki iyi özelliklerini görebiliyorum. Ama artık aşık değilim sanki. Belki de ben bunalımdayım bilemiyorum. Yitip giden şeylerin telafisi var mı bilmiyorum. Umarım vardır...

Çünkü erkek olarak otoritesini sarsmak istemiyor aklınca. Sizi dinlerse kadın sözü dinleyen erkek olmaktan korkuyor. Bahsettiğiniz profilde ki bir adam düşünür bunları. Aranızda uçurum olması çok normal, insanın eşiyle uzun uzun konusamamasi ise üzücü.

Inan bana esinin sadece bahanesi bunlar. Isine gelmeyen seylerde kendi cocuklugunu ornek gosteriyor. Ancak devir farkli, sartlar farkli. Annem ve babam da bayramdan bayrama aldiklari kiyafetle buyumusler. Ancak bizlere oyle yapmadilar. Annem ilkokul mezunu. Bizleri ama okutmak icin seferber oldular gucleri yettigince. Esin sabit fikirli desem sabit fikirli degil. Cunku evliliginizin ilk yillarinda maskesi dusmeden once gayet de ılımlı imis. Yani isine nasil geliyorsa. Simdi artik cocuk da oldu gozuyle bakip yerini sabit gorup maskesini dusurmus. Ben boyle dusunuyorum. Gecmiste onun imkansizliklari sadece onun bahanesi. Isine gelmiyor kesinlikle.

Konuyu çok üzülerek okudum. Çocuklarınız büyüdüğü zaman siz ne kadar belli etmemeye çalışsanız da aranızdaki negatif enerjiyi hissedecekler. Esiniz özünde iyi bir insan olsa da anlattiginiz gibi hamuruna işlemiş bir bakış açısı var ve değişmesi çok çok çok zor. Bosanmayacaksiniz o yüzden çocuklarıniz konusunda o dalga geçse de "Ne gerek var?" dese de bildiğinizi okumaya devam edin derim. Bırakın biraz da o düşünsün bu durumu. O farkına varsın farkliliklarinizin.

Bencillik, cahillik, gorgusuzluk ve sevgisizlik, aslinda temeli sevgisizlik maalesef

Sevgili milenacigim hemen merakını gidereyim kendi bakış acimdan Biz eşimle 4 ayda evlendik cok acelemiz var gibi büyük konustum onun hediyesiydi bu neyse eşim Istanbul da çalışıyordu ilk görüştük ben kendimi a dan z ye net bir şekilde anlattim ve ayni şeyi bekledim ha es im anlattı mi tabi ki anlatmaz 9 sene oldu hala tanıyamadım o ayri Çünkü boyle bir farklılık var aramızda ben ne olsa anlatirim sevincimi üzüntümü günlük olayları ama eşim cok sakindir ne olsa iç dünyasında yaşar kendi kendine halleder bu onun yapısı değiştiremem saygı duyuyorum orta yolu buluyoruz. Ben heyecanliyim o sakin ben hizli psikolojik dizi film manyağıyım eşimse mesaj veren yavaş ya da bilim kurgu ama bir onun sevdig8 bir benim sevdiğim idare edip gidiyoruz. Evet birbirimizden cok farkliyiz ama bir şekilde gerçekten birbirimizin karakterine saygı duyup yola devam etmek için çabalıyoruz cok zorlanmiyormuyuz bazen elbette ama bizim kaçırdığımız su bence illa ki kafamızdaki insan hayalimizdeki erkek modelini istiyoruz ama yok iste gerçek dünya başka Çok uzattım ama demem o ki iki zor farkli insan tabi ki evlenebilir ama birbirini tamamlayarak bir arada kalırsın yoksa mümkün degil tabi ki

Sizi bildiğim için okurken "muhafazakar ve annesiyle yaşıyor" dediğinizde güldüm ben burada. Bunlar kesinlikle %100 mutlu bir hayatı evliliği garantilemez. Ancak belli bir standardı sağlar diye düşünüyorum ben. Annemle babam o kadar uzak insanlardı ki mesela. Annem lise terk babam üniversite mezunu ancak tam tersi şekilde kültürel bir eşitsizlik vardı. Ben annemle oturup sinemadan sanattan konuşabilirdim lise çağımda. Babamın bir filmi uyumadan izleyebildiğini görmedim mesela bunca yıldır ki annem çok severdi sinemayı. Belki anlamaz çok çok derin anlamlar çıkaramaz ama açık mesajları çok iyi anlardı. Müzik desek yine öyle, babam bu konularda çok boştu. Yine saygı ve sevgiyi korudular ancak çok mutlu bir evlilikleri vardı diyemem. Çünkü ortak noktaları, bir paylaşımları yoktu. Babam üniversite mezunu olmasına rağmen sanayide kendi rot balans dükkanımız vardı, orada çalışırdı. Gelip işte yaşadıklarını anlatsa anlamazdık. Gündemden başka konuşacak bir şeyleri pek olmuyordu, babamın işinin yoruculuğu da eklenince zaten vakit geçiremiyorlardı. Kısacası onların evliliğinden ben şunu çıkardım, birlikte bir film bile izleyip sonrasında yorumlayamayacağın biriyle evlenme. Evde bir müzik açıp dans etsem bana göz devirecek biriyle evlenme, işte yaşadıklarını gün içinde yaptıklarını paylaşamayacağın bir insanla evlenme. Bunlar en en temelde baktığım şeyler benim, diğer kriterlere geçmeden önce bunları karşılaması lazım benim için. Benzer yaşantılar ve hayata aynı pencereden bakabilmenin söz konusu olduğu, paylaşım miktarının yüksek olduğu ilişkilerde mutsuzluk görmedim çevremde.

Demek ki bu bir tercih meselesiymiş. Siz ailenizin birebir kopyasi misiniz? Modern olsalar da eminim ufak tefek onaylamadığınız davranışları vardır. Onaylamadığınız davranışı da uygulamazsınız. girlinred

Benim de durum aynı. İlk xamanlar aşk sevgi v. b. yıllar sonra çekilmiyor fikir ayrılıkları. Üstelik bir de benimki çalışmıyor, tembel ve hımbıl

Sizi anlıyorum zaten dayan ihanet vs varsa ayrılmak hem kadın hemde cocuklar ıcın en dogrusu benım annem babamda ben bir yasındayken ayrılmışlar bende uvey babayla buyudum o turlusude kotu hıc bir cocuk bunu yasamasa keske

Ayrılabilirsiniz Hayata bir kere geliyoruz. Neden mutsuzluğu seçelim?

Ama bu cok ciddi bir egitim ve kultur farki ve cocuklar etkileniyor bu durumdan, yani hadi sizi gecelim ama cocuklar ne olacak? Babalari cahilce davraniyor diye onlar niye geri kalsin ya da annelerinin onlara saglayacagi imkanlari elde edemesinler? Sizin bir mesleginiz var mi? Para kazanıyor musunuz?

Lutfen yanlis anlamayin sadece ben bunu algilayamadigim icin soruyorum Neden evlendiniz? Yani insan hayata farkli noktadan baktigi biriyle neden evlenir? Gercekten bunu bu forumda cok duyuyorum ve bana o kadar yanlis geliyor ki, yasayana sormak istedim

Ilk yillarda sizi kendisinden uzaklastirnamak icin sizin istediginiz gibi gorunuyormus. Yani alttan alabiliyormus. Hersey evlenene kadar yani. Simdi artik cocuk da var gidemez diye dusunuyor. Cogu evliliklerde de boyle. Cocuk olduktan sonra ozellikle cogu sey degisir. Kadinlarimiz da eski adami bulmak icin bocalar durur. Nisan ya da sevgililik doneminde sevgilisini goklere cikaran adamın evlenince, hele bir de cocuk olunca icinden, cok afedersin, öküz cikar. Cogu erkek gozuyle kadin hep alttan alan, altta kalan, ses cikarmayan, itiraz etmeyen, yetinen, birsey istemeyen biri olmali.

Aynen işte bu kadar. Cocuklarınız ayrıldınız diye depresyona girdi mi? girlinred

Kendinizi cok guzel ifade etmissiniz.. su her olaya ayrilin diyenler ayri bir konu tabii.. maalesef ilk heyecanlar neredeyse cogu evliliklerde bitiyor.. bu bir gercek.. pek cogumuz bir sekilde yurutuyoruz.. konusmayi deneyin.. inanin karsilikli konusabilmekte bir nimet

bariz kültür farki var ve bu asilmasi çok zor İte kaka yürüyor hersey Siz surekli birsey yaparken aciklama yapmak zorunda kaliyrosunuzdur

Bu kadar olmasa da evlendiğimiz ilk yıl ben bir kotadaysa almak istesem ne gerek var sanki elbisen mi yok israf değilmiş bu diye nutuk çekerdi öyle bir konuşması vardı ki ihtiyaçlarımı dahi almaktan vazgeçerdim bir süre sonra şimdi daha iyi eskiye nazaran sanırım zaman ilerledikçe törpüleyecekler kendilerini ya da bunu istiyorum diye böyle düşünüyorum

Karakterin erken oturmuş abla o zaman senin. Ben mesela 19 yasın da evlendim ki bırak düşüncelerimi kişiliğimi vücudum bile oturmamıştı bence. Ha eşim de keza öyle o da 22 yasındaydı. 8 sene gecti. Diyorum ki nasıl evlendim o yaşta Bi dur diyen olmadı. Ama o an evet dedim ooo bizden harika olur dedim vs vs. Ha Bi şekil de oturttuk her sey yolun da ama ben o 19 yasın da ki düşüncelere asla sahip değildim. Ha 2 3 yıl öncesine kadar gayet inançlı bir insandım. Sonra bir sorgulama dönemi derken şuan hiç bir inanca mensup değilim. Fikrim bakışım tamamen değişti. Eşim misal cok kıskanç baskıcıydı cok katı düşğnceliydi herseyime mudahale ederdi. Şuan da tam 700 km ötede 1 yıldır mecburi hizmetimi tamamlıyorum ve her konu da destek. Bi 5 yıl önce bunu eşim asla ve asla kabul etmezdi. Demem o ki ben cok değiştim. Tipim gülüşüm ne bileyim sohbetim hala aynı hala çok sıcakkanlı hala çok gevezeyim. Ama düşüncelerim hayata bakışım hiç ama hiç aynı değil.

Neden dalga geçeyim haddim değil. Anne babası boşanmış kimsenin daha ben parçalanmış ailede büyüdüm psikolojim kötü dediğini duymadım. Baba sorumsuzsa evlilikte de sorumsuzdur, sorumluysa bosanınca da sorumludur. Anne baba birbirine düşman olmadıktan sonra cocuklar gayette mutlu oluyor istediği zaman babayla istediği zaman anneyle vakit geçiriyor. İlla çatışma olması gerekmez mutsuz gergin olunuyorsa çocuklar hissediyor. Hayata bir kere geliyoruz neden sevmediğimiz biriyle ömür geçirelim. Neden annelere sürekli fedakarlık yapmak zorundaymis gibi davranılıyor? Yok cocuk mutsuz olurmus da yok bilmem neymiş de... Düzenimi bozmak istemiyorum deyin açık açık. Ay sinirlendim gene.

Reactions: Uzaylihamsi nikimiferihakoydum Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyeli

İlişki terapistine gidin eğer eşiniz kabul etmezse psikologa gidin bunalımdasınız gibi geldi bana.

Aynen dediğin gibi şuan hala diyorum karakterim tam oturmadı diye yani bilmiyorum evriliyoruz bir şekil de. Çok tatlısın ya bu arada tesekkur ederim

Esimle görüşmeye başladığımızda beni kendinden uzaklastirmamak için hep benim istediğim gibi göründü. Yasam tarzlarımız arasındaki fark kabak gibi ortadaydı ama onun ılımlı yaklaşımı ben haddinden fazla iyimserliğe sürüklemişti. Sonrasında bir tokat gibi yüzüme çarptı bu fark.

Cevabımı bir kez daha okursanız "sizi siz yapan özellikler değişmez" ifadesiyle size katıldığımı göreceksiniz. Ama insan sadece temel özelliklerden oluşmuyor. Ve bunlar ilişki dinamiklerini etkileyecek şekilde değişebiliyor. Ve böylelikle önceki cevabımı tekrar etmiş oldum.

Bende esimin değiştirmesini istedgm huyları var kimisi degismez asla diyor kimisi değişir. Bende umutsuzum. Ona sorsan bende degistireym ister kendimi. Bende cok mutlu dglm. M

Bir kaç kez kendi aramizda konuştuk normal bir şekilde ama çözüm olmadi. Herkes kendi hayat tarzını benimsiyor ve savunuyor.

Ben anne babası ayrı olup sorım yasayan o kadar cocuk gordum ki bir sosyal hizmet uzmanıyla konusun derim cocukla bosanmak oyle kolay degıl ha Avrupa olsa belki ama Turkıye de yasıyoruz eger konu sahibinin cocugu olmasa cok kolay ayrılırdı sızın dedıgınız gıbı ayrılınca anne baba aynı sorumluluğu almıyor erkekler hop evleniyor genellikle tum sorumluluk anneye veriliyor bekara konusmak burda cok kolay

Nasil basardiniz ya banada anlatin

Bence kaliteli paylaşım çok çok önemli bunun için de en azından bazı benzer ilgi alanlarının da olması gerekiyor, benzer kafada olmak yetmiyor. Beraber güzel vakit geçirmek önemli. Benim geçirdiğim en romantik ve huzurlu anlar, beraberce akşam oturup Behzat Ç izlediğimiz anlardı O flört ettiğim abimiz de Ankarada okumuş o yüzden Ankarayı biliyor, zaten aynı okuldan mezunuz derken bir sürü ortak nokta yapıyor zaten. ortak noktan çok olunca konuşacak şeyin çok oluyor.

kesinlikle doğru girlinred

Bence açık bir şekilde karşılıklı olarak sorunları konustugunuzda yani 7 senelik bir evlilikte çoğunun üstesinden geleceginize inanıyorum.

Keşke hiçbir çocuk mutsuz bir çocukluk geçirmese

Bence de. Bende esimde rahat buyumedik ama cocuklara iyi şeyler sunmaya çalışıyoruz. Aramaizda vok sorun var o ayrı ama. Biz böylemi büyüdük diye cocuklarin hayat kalitesini dusurmeye çalışmadı neyseki

Ben sizin demek istediğinizı anladım. Evet haklısınız. Ortada çocuklar da olunca onlar hakkında sizin istekleriniz farklı eşinizin ki farklı. Önceden insanlar görücü usulü evlenirmis ama büyükler kişinin ailesine gorgusune bakarmış. Mesela ben memur çocuğuyum. Öyle aman aman bir lüks hobi vs. yoktu ailemde de görmedim. Bu durumda gelir düzeyi ailesinin görgü seviyesi benden yüksek biriyle evlensem belki aynı sorunlar ortaya çıkacaktı. Eşiniz alttan alıp sizin istekleriniz olursa daha huzurlu olursunuz. Yoksa bu böyle devam eder maalesef

Tüm mesajları okuyamadım.. İnsanlara ne kadar kolay geliyor boşan ayrıl demek. Bence aile terapistine gitmelisiniz. Danışmanlık almadan boşanmayı düşünmeyin. Biz eşimle çok faydasını gördük.

İşte bunu burdakılere anlatamıyorsun canım hoş onlara anlatan yok ama neyse. Oyle destek yoksa ayrılmak zor meselgım var henuz baslamadım ama saglık mezunuyum gercı Ozellere ıs yok devlette 88 almam lazım hadı basladım kim bakacak gece nobetı var bunun mesaisi var ve benim kimsem yok napim sabrediyorum burda herkesın tek bıldıgı kadın siginma ya git. Oraya gidince cocugu yuvaya alıyorlar hangi anne bırakır cocugunu kimse kimseyi kandırmasın orda cocuklara nasıl muamele edildiğini herkes biliyor bir anne nasıl bırakır ıste cogu kadın bu sebeple ayrılmıyor ama bu forumda kadınlar herhalde Avrupa da yasıyoruz sanıyor

Zaten herkesin böyle olmadığı yukarıda yazıldı. Tercih derken herkes doğruyu tercih etmek ister ama ne kadar başarılı olur bilinmez

Beni en çok mutsuz eden şeylerden biri şu. Ben hep icimden geldigi gibi davranmayi tercih etmisimdir kimseye taviz vermem bu konuda ama esim cevre baskisina cok yenik dusuyor. Baskalarinin onu yönetmesine izin vermesi iradesini etrafindaki cahil insanlara tabi etmesi beni cok sogutuyor. Çevremdeki insanlar eşlerine karşı hep ince düşünceli ve isteklerine kararlarına saygı gösteren insanlar. Bir erkek bana göre eşine yeri geldiğinde kendini değerli hissettirebilmeli. Ama eşim bunu israrla yapmiyor. Çünkü kendi ailesinde hic böyle birşey görmemiş. Annesi ve babası karnımız doysun yeter kafasindalar hayattan başka beklentileri yok. Esim ilk zamanlar öyle değildi tabi nişanlılık döneminde ve evliliğimizin ilk iki yılında eşim çok değer verirdi özel günlerimize vs ama sonra sonra sallamaya başladı. Daha doğrusu özellikle yapmamayı tercih ediyor niye diye sorduğumda ağırlığımi koyuyorum diyor. Bu zihniyeti beni deli ediyor. Özrü kabahatinden buyuk yani anlayacağın. Bunlar özel hayatımızda beni mutsuz eden şeyler. Günlük hayattanda bir kaç örnek vereyim. Eşim ilk tatilini balayında yaptı desem yeridir. Teoride tatili çok sever ama tatile gittik diyelim. Ikıncı gün söylenmeye başlar ben memleketimi ozedim biz niye geldik bumuydu yani bunun içinmi geldik diye diye icimdeki butun hevesi alIr götürür. Senin bünyan tatil yapmaya alışık değil derim hep. Sonra çocuklar konusunda mesela oğlana eğitici bir oyuncak alalım diyorum. Ne gerek var bizim zamanimizda boyle seylermi vardi diyor. Eğitici oyuncakların çocukların gelişimi açısından ne kadar büyük bir önem ifade ettiğini anlatabilirim bu durumda kendisine ama nefesimi boşuna tüketmemeyi tercih ediyorum çünkü ciddiye alinmayacagimi biliyorum. Çocuklarım çifte vatandaş mesela ne gerek var pasaport cikarmaya sanki avrupayami gidecekler diyor. Bu vizyonsuzlugu beni cileden cikariyor. Baskasi olsa nelerini vermezdi cocugunun cifte vatandaslik haklarina sahip olmasi icin. Ne bileyim cevremdeki insanlarin whatsapp durumuna bakip dalga geciyor hayat tarzlarindan dolayi. Onunla evlenmeden once benimde oyle bir hayat tarzim vardi halbuki bende ister istemez ustume aliniyorum. Daha bunun gibi bir cok sey var.

Lisede aşık olduğum insan birebir öyleydi. En sevdiğim korku filminin cd'sini vermiştim. Bakın, korku filmi, izlerken uyuyakalmış. Kedi sevmez evde de beslenmesine karşıydı. İşte aileyle birlikte yaşamak, kaynanaya hizmet falan, bunların bana uymadığını biliyordum ama aşk ya işte, bir de ilk aşk, vazgeçemiyordum. Saf saf onun eninde sonunda bana uyum sağlayacağını falan düşünüyordum. O benden iki yaş büyüktü bana demişti ki biz seninle yapamayız, ben seni mutlu edemem. Bu şekilde ayrıldı, peşinden koşsam da hiç tekrar karşılık vermedi bana. Üniversiteye geldim ikinci sınıftayım. O zaman yazmış geri dönüş yaptım çok az konuştuk. İçimden dedim ki ya ne kadar haklıymış bu çocuk ben de ne kadar salakmışım, böyle birisiyle, bana tamamen zıt bir şekilde hayata bakan bir insanla nasıl olabilirmişim. O zamanlar şimdiki erkek arkadaşımla da yeni görüşmeye başlamıştık. Birlikte her şeyi yapabilişimiz, konuştukça daha da ortaya çıkan ortak noktalarla anladım bunları. İnsan her şeyi paylaşabileceği, konuşacak şeyinin asla bitmediği bir insanla birlikte olana kadar anlayamıyor sanırım. Çok üzüldüm gerçekten anlattığınıza. Bunu kabullenip ev içinde kendinize ayrı bir dünya yaratmaktan da başka bir çareniz yok, ayrılmak dışında. Kolay değil, emek var, belki çocuk var. Belki birbirinizin dünyasına adımlar atıp ortak olmasa dahi paylaşımları arttırıp birbirinizden yeni şeyler öğrenebilirsiniz. Mesela yemek zevkimiz bile aynı değil demişsiniz. Az çok eşiniz bilir sizin damak zevkinizi, sizin hoşunuza gidebilecek bir yemek yapın birlikte onun yöresinden ya da tam tersi şekilde. O ne izlemeyi sever mesela film izlemiyorsa? Futbol seviyorsa oturup bir maç izleyin, size kuralları anlatsın mesela. Ya da belki belgesel ya da siyasi/ekonomik tartışma programları seviyordur birlikte izleyin. Yarışma programlarını izleyip birbirinizle yarışın mesela. Ya da eline telefonu bilgisayarı alıp oyun oynuyorsa siz de oynayın gibi gibi. Hep sanki siz adım atmalıymışsınız gibi önerilerde bulundum ama sizin çabanız da onu ısındırıp sizi kendi dünyasına dagil etmeye ve sizin dünyanıza adım atmaya çalışacaktır o da eminim. Baştan başlama şansınız yoksa elinizdekiyle ikinizi de mutlu edecek bir şeyler yapmaya çalışın

Ortak yaşam alanı bile boş iş bence. O dönemde ailesine kredi lazım olmadıysa kimseye hayır diyemeyeceğini göremiyorsun. Ünide birlikte yaşayıp şu anda evliliğinde mutsuz olan arkadaşlarım var. Ya da lise aşkıyla evli elli yaşındaki bir ablanın dediği gibi "yıllar sonra eşine dönüp sen böyle biri miydin ya diyorsun, hiç olmayan huyları çıkıyor resmen..."

Her anne once evlatlari icin yasar kesinlikle dogru. Ancak nacizane tevsiyem once kendi hayat kaliteniz. Cunku tehlikede olan bir ucakta bile once kendinize sonra cocuklariniza maske takin der yetkililer. Ve anlasamayan bir ciftin cocugu olarak soyluyorum ki bu benm de hayatimi etkiledi. Hep annem gibi oldum hep esim benim tersimmis gibi algiladim ister istemez ne gorduysek o oldu. Onlara boyle de kotuluk etmis olmuyor musunuz? Kucukken her sey guzeldi de buyuyunce o gerginlikte hissediyorsun ve ne gariptir ki kendini anne babadan birini taraf secme ihtiyaci duyuyorsun bu o kadar kotu kibu nedenle cocuklariniz icin degil ikiniz icin evliliginizi heyecaninizi artirmaya calisin Ve haddimi affedin ama bence yine de kucuk bir sevgi kirintisi varsa onu buyutmeye calisin. Onunla neden evlendiginizi nasil birbirinize kalbinizin isindigini hatirlayin. Eskilerden ama mutlu eskilerden hatiralardan konusun. Bol bol dua edin. Kalpleri birbirine yaklastiran isitan Allahtir Rabbim kalbinizi daha da sicak isitsin insallah

Aranızdaki en büyük farklar nedir? Yani sizi en cok mutsuz edenler