Bırak çocukları işine git bir kuaföre birazda alışveriş ne güzel olurdu maalesef eşim haftasonları da çalışıyor 2 çocukla gezmek zor parklara çıkıyoruz oda kesmiyor beni tabi..

6 yasindaki cocugunuz gibi cocugum olsa doverdim heralde burda okurken sinir oldum Ben vicdandiz miyim acaba?

o zaman hıç ısrar etme zamanla yıyecektır... benım kızımda yemıyordu pedagoga danıstım sevdıgı seylerı yap sabırlı ol ustune gıtme dedı... ben bır sene sadece kofte patates pişirdim o sevdıgı ıcı ustune gıtmedım şimdi yıyor herseyı dedı... yanı zaten yanlış yaptıgın bırsey yok o zaman millan la havle vela isla

Ben anne olsam nasil bir anne olurum'sunuz tam olarak. Ben olsam napardim onu düşündüm o yuzden. Biraz maddi imkan varsa yardimci kadin gelsin gunduzleri. En azindan 1-2 ay boyunca. Gelsin yemek yapsin cocuklarla ilgilensin. Belki onun yaptigi yemekleri sever kiziniz. Büyük kızınız ayni benim kucuklugum zaten. Annem cok cekmis valla. Dövüyordu artik korkumdan yiodum :). Tabi oyle yapmayin siz cok icinizden geldigi anlar oluyodur tahmin edebiliyorum. Kadina para yoksa da bi akrabaniz geliverse bi sureligine. Yatili olmaksizin tabi. Superdadiyi izlediniz mi hic kadinin yöntemleri etkili duruyor :) huysuz cocugu en iyi sevgi iyilestirir. Kizmak yerine vicdan yaptirin ona. Ben seni cok seviyorum ama sen boyle yapıp uzuyorsun beni deyin. Gerekirse konusmayin bir sure kirgin oldugunu görsün ve pismanlik duysun. Ac birakin ben olsam onu da denerdim. Peki yeme deyip kahvaltida önünden alir akşama kadar tek lokma vermezdim. Kardesine yedirirken imrenirdi. Aman bnm akilli cocugum ne guzel yiyor annesi onu cok seviyor falan abarta abarta yedirin öbürü açken. Sorumluluk verebilirdim. Sirf ne yapacagini gormek icin. Kardesin sana emanet ben banyoya giriyorum deyip uzaklasin. Cocuk bakmanin ne zor oldugu size ne kadar muhtac oldugu bi donk etsin kafasina.

Ne güzel yazmışsın büyük kızına çok geçmiş olsun. bazen şükretmeyi bilmek gerekiyor değil mi?

Merhabalar aradan yıllar geçmiş ama bu başlığı açıp dürüstçe kendini eleştiren sizin ne yaptığınızı hayatınızı nasıl sekillendiridiginizi merak ediyorum aynilarini ben yaşıyorum fark ben isimle de sıkıntılar yaşamaya başladım onun üstüne çok gidiyorum çünkü herhangi birseyi tek yapmak ki hafta sonları da çalışır o evde çocuklarla tek başıma uğraşmak istemiyorum iki oğlum var biri 5 diğeri 2,5 yaşında hareketli ve küçük olan azıcık agresif yemek yemez uyku düzeni berbat vs kimsem yok ne annem gelir ne kayınvalidem zor bir işim var çalışan anneyim görev mevhumumuz diğer mesleklere göre farklı ve stresli eve yetiş anne ol eş ol calisan ol ya ben diyorum ya kendim yani sözün kısası naptın bacım durumun ne bu kadar sene sonra ne onerirsin bana

Süper dadı diye bir program vardı. Orada genellikle bu tip sorunlu çocukların ardından farkında olmadan evlat ayrımı yapan ve çocuğa kendini değersiz hissettiren ebeveynler çıkıyordu. Bana kalırsa büyük kızınıza daha fazla SEVGİ gösterin. Sorunlarınızın %50 si çözülecektir.

bana gore bı annenın guzel, saglıklı bı cocuk yetıstırebılmesı ıcın ya sadece cocuklarıyla ılgılenecek. ev işi, yemek vs. bunlarla hıc alakalı olmayacak yada evıyle ılgılenıyorsada cocugun duygusal aclıgını, sevkatıyle tamamlayacak ama çişiydi, kaksıydı, yemesıydı bellı baslı sorumlulugu bı yardımcısı olup halledecek. sımdı bız anneler hem eve hem eşe hem mutfaga hem yerı geldımı mısafıre, cocuga, calısanlar işe... bu boyle uzaaar gıder bu kadar agır yükün altında ezılmemek mumkun degıl kadın olmak gercekten cok zor samantha

Ben de agustos ayinda evlenip sonraki temmuzda anne olmustum. En azindan iki sene cocuk yapmamayi esimle gezmeyi isterdim ama yas cok genc degildi. 31 yasinda evlenmistim. Kiziniz severek yedigi ne var? Makarna mi seviyor mesela; hasladiktan sonra kaynatilmis et-sebze suyundan dökün bir kac kasik. Ya bir de biz cok fazla yediriyoruz. Mideleri cok kücük. Dr bana midesi kendi yumrugu kadar zaten tabak tabak yiyemez demisti. Corba, pilav-makarna, yogurt, sulu yemek, meyve... hepsini nasil yesin. Kendisine sorun peki sen ne yemek istersin diye. Ben artik oturtup anlatiyordum bunlarin icinde vitamin var yemezsen büyüyemezsin hep hasta olursun, sen bilirsin hep böyle kalip hasta olmak istiyorsan yeme senin kararin diyordum. Ucundan yalandan aliyordu bir kac kasik. Sekerli tatli seyler yiyip icmesin devamli sonra her yedigi sey tatli olsun istiyorlar. Benim kizlar 6-8 yasindalar. Iki sene önce baslayabildim kendime bakmaya spor yürüyüs yapmaya. Bir yere giderken biberon, mama, yedek giysi, bez, mendil kavanoza yiyecek koy... sacimi basimi yapmaya vakit kalmazdi. Sizi anliyorum kendinizi engellenmis hissediyorsunuz. Disari cikip kahve icmek rahatca birseyler bakmak istiyorsunuz ama iki cocukla -üstelik biri problemli -mümkün olmuyor. Esimle restoranda ayni anda yemek yiyemezdik mesela, biri mutlaka mizirdanir aglar kaka cis yapardi. Annem halalarim gecer gecer diyorlardi ama ben hep böyle gidecek gibi hissediyordum. Yani evin icinde devamli ilgi ugras isteyen iki bebek. Evde heryerde oyuncak bez biberon, biri aglar ötekini uyandirir, ayni anda acikirlar anneyi isterler... Simdi ikisi okuldayken sinemaya da yemege de gidiyoruz, alis veris yürüyüs yapabiliyoruz. Biraz daha sabredin bu günler gecip gidecek. Büyük kiziniz okula baslayacak kücügü de en azindan haftanin iki günü oyun grubuna falan verirsiniz. Kötü anne degilsiniz üzülmeyin.

O kadar motive edici yazmissiniz ki okurken bile kendimi iyi hissettim kendimde guc buldum dediklerinize dikkat edicem onlari uzmek ihmal etmek bende istemem sonucta varliklarina sagliklarina hergun sukrediyorum daha ozenli olucam ev islerini vs.. cocuklardan once tutmak ve fazla mukemmelliyetci olmakta cok yoruyo biraz onceligimi kizlara verip bide oyle deneyeyim

Yemekleri süsleyerek yedirin. yani ıspanağa kaş göz burun çizmek gibi. ve ya çok sevdiği bir yemekle eşleştirip yeni bişey yaratmak gibi. Altı yasındaki çocuğunuzun mızmızlanma nedeni yüksek ihtimal kardeşin gelmesine tepkidir. uzmanlar da a iyi bilir fakat bağırmadan kızmadan babayla ortak bir otorite oluşturun. otorite dediysem otor ter olun değil. sizinde uyduğunuz kurallar. yemek masada yenir gibi. şu saatte yenir, bitmeden kalkılmaz gibi. biraz zor olacak ama asla ağladığında bağır ığında dediğini yapmayın. düzgünce anlattığında yapın

tabii canım kendilerinin itiraf edecek güçleri yok ya o nedenle mükemmeller... sürekli sevgi kelebeği şeklinde geziyorlar... çocuklar telefonlarına bi koca bardak sütü boca ettiğinde bile aman canım boşverrrrrr diyorlardır kesin... umarım düzelir ve bizede fikirler verirsin. zira bir kızım var ikincisini düşünüyorum ama kafamda huniyle gezme ihtimalim bir hayli yüksekaynı senin gibi sabırsızım... eşimle geçirdiğimiz zaman kısıtlı oda zira hep yorgun ve uykusuz... başbaşa çok iyi zaman geçiririz aslında ama tek çocukla bile buna zaman olmuyor... çocuk biz bir araya geldiğimiz an elinde en sevdiği oyuncağı olsun yada en güzel çizgi filmi açık olsun bırakıp susun konuşmayın deyip babasının kucağına çörekleniyor... bir fikrim var babacığım diye bir başlıyor giydiği külotun renginden rahatlığından kırmızı külot istediğinden... artın benim değil onun kocası olması gerektiğine kadardaha sıkmayayım durum vahim

tavsıyem cocuklarınıza zorla yemek yedırmeye calısmayın benım teyzem bu konuda cok sıkıntı cektı sızın gıbı basladı bı sonrakı adımı cocuk yedıgını ıgrenerek kusmaya basladı masada psıkologa gıttı teyzem once doktoru ona cocugunuzun yemek ıstemedıgı yemegı asla zorla yedırıp zorla sozunuzu gecırmeye calısmayın onu daha cok hırcınlastırırsınız bu sızı daha cok ofkelendırır kısır döngu olusur ve cocukta olusan bu baskı baska seylere yansır altından kalkamazsınız demıs açsa yer her turlu yada sevebılecegı sekılde bırlıkte mutfaga gırerek eglenerek bırlıkte yapın yemegı mesela heveslenebılır sakın olun o bebısler enı sonu oyl yada boyle buyucek ama sız mutlu olursanız eglenerek buyutursenız daha saglıklı bıreyler ve gelecegın ıyı annesını yetıstırmıs olcaksınız yaptıgımız temızlıkte bıle en ıyısını yapmaya calısıyoruz ıyı bı anne oldugunuzdan suphem yok emınımkı cocuklarınızıda en ıyı sekılde egıtmeye calıscaksınız :)

teşekkür ederim arkadaşım:)umarım konu sahibi de görür

Benim de 15 aylık oğlum var ve acayip hareketli uyku falan yok bizimkinde de. Ben bikaç kez bağırınız soluğu psikologda aldım ve iyi geldi tahammül seviyem yükseldi. Tavsiye ederim. Ben de ikinciyi istiyordum ama şimdi yok diyorum

yanlış anlamazsan eşine cok mutlu görünüyorsun cocuklarA degil benimde tam tersi çok mutluyum kızlarımla onlar mutlu olsunlar dıye herseyi yaparım. sasırdım benim yerimde olsaydınız ne yapardınız ben tek basıma ikiz cocuk buyuttum hiçte mutsuz olmadım B bafelix

Eşinize bu kadar hazırlanabilirken çocuklarınızla ilgili hazırlik yapmama isteğiniz tuhaf geldi bana. Lütfen yanlış anlamayın, bende anneyim, kızim 3 yaşında ama ikinci çocuk planım yok çünkü yorgunum çok, yeniden başa saracak enerjim yok, yetememekten korkuyorum birde, siz ikinci çocuğuda yapmışsıniz, sağlıkla büyütün iki kızınızıda. 15 aylık kızınızında büyük kızınız gibi olmasını istemiyorsanız, lütfen mama ile geçiştirmeyin öğünlerini. Kıyma, tavuk, balık minik porsiyonlar halinde dondurup, çıkartıp hemen köfte, kavurma, ızgara yapabilirsiniz en fazla 10 dakikanızı alır. Meyveli, kuruyemişli muhallebi yapmaniz maksimum yarım saat. Aynı sorun olmaması açısından damak tadını alistırmaniz gerek, geç kalmadıniz, nerden baslasanız kardır. Büyük kızınız için şöyle bir tavsiye verebilirim, mutfağa onuda alın, takın önlüklerinizi kek çırpın, kurabiye hamuru yapın, kalıplari verin eline şekil versin pişirin, salata yaparken yanınıza alın, yardım isteyin, birşeylere dahil edin onuda. Hem oyalanmış olur, belki kendide dahil olduğu için yemek ister o yemekten. Ben bunu uyguluyorum, yemek seçen kızim kendide dahil olunca ayıla bayıla yiyor. Ben işimi yapmiş oluyorum, o eğlenmiş ve annesiyle vakit gecirmiş oluyor, hemde yedirmekle uğraşmıyorum. Bir deneyin isterseniz.

Size daha önce yazmistim hatirladinizmi? Neden bu durumdaydinizda ikinci çocuğuyaptiniz diye Banakizmistiniz büyükolan kiza vurdunugunuzu soyluyordunuz? NAsil olacak bu is? Kaçsene ggeçmiş duzelmememis sizce çocuğunuz mu pedagoga gitmeli yoksa siz psikiyatriyemi gitmelisiniz? Bi düşünün neden oluyor bunlar, hatayi nasil bacak kadar kendi yetistirdiniz çocukta ariyorsunuz?

büyük olan kızınız sanırım sizin isteksizliğinizi hissediyor hatta sevmediğinizi düşünüyor olabilir ve o yüzden tepki olarak bu şekilde davranıyor olabilir

Ama neden ikinciyi dogurdunuz ki? Daha birine alismamisken.

Hayatında seni mutsuz eden birşeyler yada ne bileyim kafaya taktiğin problemin varmi?simdi ne alaka diyeceksin ayni durumu bende yasiyorum ve suna dikkat ettim hayatimda yasadigim sorunlara o kadar kendimi kaptirmisimki tahammulsuz, süreklibagiran, öfkeli, bir insan olmuşum. aslinda ben öyle biri dilimki... sende de boyle bir durum olabilir mi?okuduğum bir kitapta yazarin üstüne basa basa değindiği bir konu vardi. mutlu annelerden mutlu çocuklar dogar. Eğer anne özellikle manevi yuklerinden ötürü huzursuz ve mutsuzsa saglikli bireyler yetistiremez ve annelik hatta diğer vazifelerini hakkiyla yerine getiremez... kesinlikle ben bu düşünceye katiliyorum seni mutsuz usengec eden bir sorunun varsa mutlaka cozmelisin aksi halde bu ruh halin bir omur boyu sürebilir. birde kendine mükemmel anne olma yönünde çok yüklenme birak içinden nazil geliyorsan öyle ol, çocuklarına dört dörtlük yemekler yapmana gerekte yok çocuklar yesede yemesede büyürler... sadece onlara sevgini göster istedikleri an yanlarında olduğunu hissettiren gerisi önemli degil... anladigim kadariyla esinede çok duskunsun mümkün mertebe çocuklar dişinda birlikte vakit geçirmeye calisin anne babalik dişinda siz kari kocasiniz birbirinize de vakit ayirmaniz gerek. kendinizede arti ayirdiginiz vakit sizi özellikle seni çok rahatlaticaktir... sözün özü sunu diyeyim yalniz değilsin bir çok kadin senin gibi hayat bize o kadar çok roller yukluyorki ve sürekli herşey herkez mukkemellestirmeye calisiyor şöyle internette biraz dolaniyorum kadınlar tertemiz evlerini dört dörtlük sofralarinin resimlerini koyuyorlar nazil yapiyorlar hem çocuk hem ev isi hem yemek çocukla nasil temiz tutulurki bilmem?ama iste kadiniz ya herseyimiz dört dörtlük olucak iyi evlat olucaksin, iyi anne, iyi es, iyi gelin, iyi evhanimi yazsamm uç dört satir devam eder Amannnn olduğu kadar napalim

öncelikle büyük kızınıza da ek gıdada üşenip bişeyler vermedi iseniz yemek yiyemesi bundandır. aynı yanlışı küçükte yapmayın... bazen çok sinirlendiğim oluyor benim de ama ne olursa olsun ona zarar vermek istemem sarınım. bunu eleştirmek ve kınamak olarak değil ama çocuklarınza çok büyük zarar veriyorsunuz. eğer psikolojik veya psikiatrik bi rahatsızlıksa bir an önce başlamalısınız tedaviye. o çocuklar siz böyle anormal iken hiçbir zaman sağlıklı ve normal birey olamayacaklar. ve anladığım kadarıyla sizde çift kişilik durumları var çocuklara kötü davranıyorsunuz ama eşinize melek gibi. kesinlikle yardım alın öncelikle ama çocuklar için de destek alacağınız birileri mutlaka olsun. hem aile büyüğü hem doktor psikolog

Şaka yapıyorsunuz galiba? Hmm dövünce düzelmek yerine daha inatlaşmaya zıtlaşmaya başlayacaklarından emin olabilirsin. Çocuk bu, ayna gibidir. Karşı taraftan ne görürse onu yansıtır. Konu sahibinin büyük kızı %99 annesinin gerginliğini hissediyor sürekli o yüzden böyle davranıyor. Bundan adım gibi eminim.

Basliga dikkat ettiysen bende bu acidan vicdan azabi duyuyorum anneligimi sorguladigimi adapte olamadigimi destek almam gerektigini yazdim depresyondayim bunalimdayim demiyorum cocuklar konusunda boyleyim diyorum yani ayni seyleri soyluyoruz sadece ben cozum ariyorum elimde olarak kendi canin kanin cocugunu kirmak uzmek ihmal etmek istemez kimse degil mi ama elestirmek yapici olmaktan daha kolay ben kiymetlerini biliyorum varliklarina sukur de ediyorum

Üzüldüm canım hissettiklerine. Keşke 1. ye yetemiyorken 2. yi yapmasaydın diyebileceğim bu konuda sadece. Sen eşine çok aşıksın galiba onun için hiç üşenmediğine göre. Peki eşin nasıl çocuklarla? Sanki o da uzakmış gibi sen onun çocuklarla olan uzaklığından olumsuz etkileniyormuşsun izlenimine kapıldım. Doğru mu bu? Biraz daha sık dişini canım, 2-3 yıl sonra her şey düzene girer diye tahmin ediyorum. Çocuklarınla mutlu olmaya çalış. Eşine odaklanmaktan vazgeç. Eşini ihmal etme tabi ama çocuklarının sana daha çok ihtiyacı var. Bence büyük kızın sendeki gerginliği hissediyor, sen gergin olduğun için mızmızlanıyor. Pozitif olmayı deneyip bi gözlemle bakalım hareketleri değişecek mi? Ama hemen 1-2 günde değişmesini bekleme en az 10 gün sabırlı ve pozitif olman şart, bak göreceksin her şey değişmeye başlayacak. Üstesinden geleceğine inanıyorum canım ben, sende inan.

Zaten yardim almam sart gercekten kendimi ofkemi zor kontrol ediyorum ama evim hastaneye cok uzak cocuklari birakcagim kimse yok yani suan zor kendimi telkin etmek tavsiyelere uymak suan tek yapabilecegim.. kahvetelvesi

Eşiniz için vakit ayırdığınızı yazana kadar anlayışla karşılamıştım. Hatta 1,5 yaşına gelmiş bebeği sadece amme sütüyle beslemenizi bile... İsterseniz kırılın yinede yazacağım. Eşine seve seve vakit ayırıp evlatlarını ihmal eden birinin anneliğini herkes sorgular. Depresyondadır diyorum yok oda olmuyor. Eşi özle süslen bekle iş evlatlara gelince bunalımdayım. Rabbim kimseyi evladıyla sınamasın inşallah kıymetlerini tez zamanda anlarsınız umarım

Ben 2 cocuk annesiyim iyi bi esim ama iyi bir anne degilim yanlislarimi eksiklerimi biliyorum ama olmuyor duzeltemiyorum cocuklarimi cok seviyorum ama annelik duygusuna adapte olamadim 6 sene oldu iki kizim var biri 6 yasinda digeri 1 yasinda Onlari seviyorum vakit geciriyoruz egleniyoruz ama bende bi sinir bi bikkinlik bi tahammulsuzluk en onemliside usengeclik var suan bunaldin deseniz degil 6 senedir bu ruh hali gecmedi anne olmayi kaldiramadim mi ne oldu bilemedim mesela gunluk yasamimdan ornek En buyuk sorunumuz cocuklarimi besleyemiyorum 6 yasindaki kizim yaptigim sebze yemeklerini corbalari baligi yani hic biseyi sevmiyo yerken gozunden yaslar geliyo sekilden sekle giriyo e boyle olunca her sofrada cileden cikiyorum bagirip kavgaya donuyo butun tadimiz kaciyo bende biraktim koyuyorum onune yemiyo sen bilirsin diyorum bu sefer aclik grevine giriyo ne gonlunu yapmak ne ugrasmak icimden gelmiyo o kadar mizmiz ve herseyi sorun ediyo ki insan hic dogurdugu cocuga tahammul edemez mi ben edemiyorum tek sorun yemek yememesi degil onu gectim yuruyuse cikariz iki adim atmadan eve gitmek istiyorum yoruldum der baslar aglamaya bayramlik almaya gidiyoruz yok karni agrir yalandan yok aldiklarimi begenmez kendin sec derim gider bebek seylerine bakar yani surekli sorun surekli mutsuz inanin pedegog filan hakgetire goturdum ilgilendim elimden geldigince sorunu ne diye dinlemeye konusmaya calistim yok yani sadece kapris.. okulada ilgisiz gitmek bile istemiyor mesela sayi saymayi yazmayi biliyo hadi say diyorum bi elindeki parmaklarini 6 sayiyo 10 kere yapiyorz ama hic biseye dikkatini vermiyo hi zorlamiyorum da yani deli olcam bende yetersiz bi anneyim tamam sabirsizim ama oda cok zorluyo beni.. 1 yasindakine gelince ondan sikayetim yok o mukemmel bi bebek onunda annesi bes para etmez yani ben Cocuk suan 15 aylik oldu hala sadece anne sutuyle duruyo niye cunku annesi usengec saatlerce ugtsmiyo dayiyo memeyi corbaydi sebzeydi iki kasik veriyorum cocuk cok ugrassam yiyecek ama o tukurup reddedince hic sabirla ugrasmayip kaldiriyorum veriyorum memeyi tabi o kolayima geliyoya.. yaaa bende kiziyorum kendime ama icimden hic bisey gelmiyo yemek yaparken kendi evimde mutfaga girerken bile ecel terleri dokuyorum is guc hersey gozume buyuyo alisamadim annelik sorumluluguna haaa sunuda ekleyim b kadar usengec bikkin olan ben esime karsi bambaska biri oluyorum sanki benim bebegim o! O gelceginde hazirlanirim gelir gozunun icine bakarim hemen cocuklar uyusun birliktd takilalim diye uyku saatlerini ona gore ayarlarim yani esimle basbasayken mutlu sevecen hayatindan memun biriyim ama sabahtan aksama kadar cocuklarlayken kahvalti etmek disari cikmak ne biliyim hic bisey icimden gelmiyor hersey ustume geliyor gergin sinirli varayoga kizan bi kadin oluyorum Cocuklarim canim cigerim ama annelik agir geliyo ben daha esimle biz olmaya doyamamisken erken anne olmakta bu sacma dusuncelerde etkili her gun bugun baska olucak diye kendimd soz veriyorum kalkip kahvalti hazirlicam kizlarimla oturcam diyorum ama hergun bi olu topragi ustumde hazirlasamda buyuk kizim oturmuyo sofraya kucuk zaten herseyi birbirine katiyor benim gucum yok yaa bagirmak kizmak istemiyorum yildim artik Simdi baslamayin agir elestirilere yok ikinciyi niye yaptin falan filan yapici tavsiye verici yorumlar icin yazdim kimse cemkirip egosunu tatmin etsin diye degil herkesin illaki eksik oldugu yonleri vardir empati kurmaya calisarak yorumlarinizi bekliyorum tesekkurler herkese

bigunmutlaka alıntı yapıyorsun ama yazdıkların görünmüyor ki canım. G

bigunmutlaka meraba Ben henuz anne degilim lakin anne olmaya ugrasiyorum 4bucuk aylik evliyim bir dusugum var Sana cocuklarinla ilgili tavsiye veremem benim de tecrubem yok cunku ama sunlari soylemek istedim Hani diyorsun ya erken evlendim, erken anne oldum vs aslinda her sey nasip kismet oncelikle bunu anlamalisin ne cok erken ne cok gec her sey Allah ne zaman nasip ettiyse o zaman olur Bizim esimle evlenir evlenmek cocuk yapmak gibi bir hayalimiz vardi ki oyle de yaptik korunmadik ama bebegimiZ yasamadi nasip olmadi, 6 yıl bittikten sonra evlendik biz yıllarca hemen cocuk yapacaz diye hayal edip durduk bak olmadi iste her sey nasip kismet ustelik kan pihtilasmasi problemim varmis onu ogrendik bebek sahibi olmakta zorlanacagiz Senin simdi iki evladin olmasaydi su an doktor kapilarinda hastane koridorlarinda tukenmis bir vaziyette olacaktin esinle basbasa gecen haftasonlari sana agir gelecekti Benim sana tavsiyem erken oldu gec oldu yasayamadim edemedim esime doyamadim dusuncelerini birak Her sey ne zaman olmasi gerekiyorsa o zaman oldu ve oyle olmaya devam edecek cunku Allah neyi ne zaman nasip ederse o zaman olur Sen buyuk kizina daha cok sevgi gostermeye calis, daha cok saril, daha cok seni seviyorum de, iyi ki varsin de Daha cok sukret sahip olduklarina Benim kardesim vefat etti, annem babam evlat acisi yasiyor bi de bunlari dusun kendine gel insaAllah, Allah yokluklarini gostermesin evlatlarinin Mız mız evlat elbette zor ama dusun ki kızın buyudugunde onunla dertleseceksin, onunla gezip dolasacaksın, o sana yoldas olacak insaAllah Esinle daha gecirecek coook vaktiniz olur merak etme cocuklar biraz buyusun universiteye fln gidecekler evde esinle yalniz kalacaksiniz, sonra evlenecekler fln :) sen de esinle bol bol gezersin hem orta yaslarda daha iyi olur gezmek :)

amin inşallah benim kızım iki çocuğa bedel bu arada :)inatçı bir çocuk tamda yaşı 3 yaşına girecek... bilmiyorum krarsızım aslında... kızım çok istiyor bir kardeşi olmasını... ama o zaman eşimle hiç görüşemem sanırım Z

üşengeç biri olsanız eşiniz içinde çabalamazsınız.. Bence siz cocuklar olmasaydı suan sunu yapabılırdım dıye düşünüyosunuz her olumsuzlukta.. Bunu sadece siz degil ezıyetsız bı kızım olmasına ragmen bende ara ara yasıyorum.. sımdı gezme zamanımızdı falan fılan.. En basıtı bu yıl kpss ye hazırlanıcam ve dersaneye gıdemıyorum cunku kızımı bırakabılecegım kımsem yok.. O an ıcın bıle erken oldu dusuncesını aklımdan gecırdım.. bunları bende dusunmeme ragmen bunun yanında hergun cevızını yedırmeyı bıle ıhmal etmem cok mu zevk alıyorum yoo ben kendıme kahvaltı hazırlamaktan acız bırıyım.. hala kendım kahvaltı yapmam cogu zmn ama kızımın kahvaltısını hıc ıhmal etmem cunku onun benden baska kımsesı yokkı tıpkı sızın ıkı prensesın sızden baska kımsesı olmadıgı gıbı:).. evet babaları ama anne ılgısıne her zmn muhtaclar.. cocuklarınızda bı sorun yok ozellıkle buyuk kızınızda gayet normal hareketleri.. cunku o bı cocuk.. gunahsız bı melek.. yaptıgı hıc bı hatadan sorumlu degıl.. bnm kızımda bazen hazırladgm seyı yemek ıstemedıgınde veya kustugunda bnde ınanın kı cok sınırlenıyorum.. aslında kustu batırdı dgl derdım o an ıcın hanı kusmasaydı vıtamınını alsaydı dıe dert edıp sınırlenıyorum.. buyuk kızınız artık bıseylerın farkına varabılecek yasta bnce konusurken kurdugunuz cumlelere hıtap seklınıze ses tonunuza daha dıkkat etmelısınız.. ılerde aranızda ıletısım sorunu olmaması ıcın lutfen sabırlı davranın.. bırakın yemesın elbet acıkacak yada neyı sevıyorsa onu yapın.. ama ınatlasmayın bı cocuga yapılabılecek en buyuk hata ınatlasmaktır.. dıger kızınıza gelınce sadece kendınızı dısıplıne koyun aksı takdırde bu usengeclıgın onune gecemezsınz.. misal corbasını ıkı gunluk yapın mesela bı gun hazırda corba bulundurmanız sızı rahatlatacaktır.. ama onun gercektn sıze ıhtıyacı var.. dıger ev ıslerıne gelınce gunu gunune yaparsanz sızı hıc zorlamaz ben ınannkı hergun evı en az 1 kere süpürüp 3 4 kere silip toz alıyorum bunlar en fazla 15 dakıka mı almıyo ama.. yemegımı bazen kızım uyuyunca geceden yapıyorum atıyorum dolaba yarına hazır yemek olsun dıye.. bunlarn dısında kafanızdakı tum olumsuz dusuncelerı atın.. onlar olmasaydı sunu yapardım yerıne onlarla sunları yaptık ve gayet mutluydum dusuncesını barındırın ıcınızde.. evet kucuk cocukları olan hıc bı aıle yanına bebeklerını alıp sınemaya gıdemıyorlar bu sadece sızın basınızda olan bı durum dgl ama hayat basbasa sınemaya gıtmekle dgl bakıs acınızla huzur verıyor.. sınema derken yanlıs anlamayın basbasa yapılacak bı aktıvıte olarak ornek verdım sdce:) güzel düşünen güzel görür, güzel gören hayatından lezzet alır.. bunu aklınızdan cıkarmayın.. belkı de cocuklarınızın ılerde mutlu bı cocukluk gecırıp hayatlarına mutlu devam etmelerı sızın elınızde.. onun ıcın once kendınızı motıve edın bu zmna kdr zaman nasıl gecmısse gecsın onemlı olan suan dan sonrası.

İşte bu yüzden cesaret edemiyorum çocuk doğurmaya. Profesyonel bir yardım alırsanız sizin için iyi olur, emin olun kötü bir anne değilsiniz sadece çok bunalmışsınız.

Bunların hepsini yeniden yaşayacaksın zaten canım, sadece biraz daha zaman gerekli. Bu zor zamanları eşinle hatırlayıp gülümseyeceksiniz. İnan bana geçecek. Yemek yemek istemediğinde yada kustuğunda sinirlenmene gerek yok ki? Annelerde tek anlayamadığım şey bu. Siz önünüze sizin isteğiniz dışında gün içinde sürekli bir şeyler getirilse hepsini yemek ister misiniz? Canınızın o şeyi yemek istemediği olmaz mı? Böyle düşünün onlar da birey daha çok yemekten hoşlandıkları veya yarım saat sonra yemek istedikleri zamanlar olabilir.

Konunuzu hiç yadırganadım, insanlık hali ama diğer konularınıza baktığımda neredeyse bütün konularınızın çocuklarınızla vakit geçirmekten keyif alamayışınız ve anneliğinizi sorgulamanız ve özeleştirilerinizle ilgili. İşte bunu yadırgadım. Yani bir kadın bunalıp böyle bir konu açabilir ama siz bu fikirlerle yaşıyorsunuz resmen. Ne zamandır bi çözüm de bulamamışsınuz. E artık biraz yaratıcı olun, uzman desteği de alabilirsiniz. sorunlarınızı halledin, çocuklarınızın büyümek için daha çook zamanı var. Böyle hayat geçmez yani.

Bunu yazarken bile çok gerginsin kk kadınlarını bile bi güzel azarlamissin son paragrafta :) Sen sorma dediğin için keşke ikinci çocuğu yapmasaydin birinciye adapte olup öyle ikincisini dusunseydin diyeceğim sadece. Nickin bile kızlarınla alakali aslında öyle kötü bir anne değilsin. sadece çok yorulmuşsun özellikle büyük kizinin yemek problemi seni pes ettirmiş. bence o yüzden hiçbir is yapmak istemiyorsun yapsam ne yapamasam ne memnun olmayacak diye düşünüyorsun. çünkü gerçekten zor bir çocuk gibi. ancak olan olmuş sen o çocuğun annesinin ve bazı şeylerine tahammül etmek zorundasın. sen ne kadar gergin ve sinirli olursan o iki katı etkilenir bunu unutma. ayrıca eve yeni bir kardeşin gelmesi de örneğin bayramlik için bebek kıyafeti istemesine ya da benzeri davranışlara neden olabilir. bunlar çok normal şeyler daha 6 yaşında bir çocuk o. Küçük kızına ise cidden haksizlik yaptığını düşünüyorum. bana kızma ancak 15 aylık çocuk sadece mama ve süt ile beslenmez. sırf usengec olduğun için onun beslenme düzenini de sen bozuyorsun farkında misin? eğer bunu yaparsan küçük kızın da büyük kızın gibi yeme problemli olabilir. o yüzden küçük kızını ihmal etme.

6 yaşındaki çocuk genelde kendi kendine oynamaz mı, bebek gibi sürekli ilgi bekliyor. Eğer 6 yaşındaki çocuğun sorunlarını çözersiniz herşey çözülür gibi duruyor. Ben size hak verdim çünkü ev ve çocuklar dışında bir sosyal hayatınız olmadığı için çok bunalmışsınız.

Ben sadece kendimize esimle kendimizexe vakit kalsin istiyorum 6 yasindaki kizim biraz kendi oynasin boyama yapsin ne biliyim bize bagimli olmasin istiyorum zaten kardesini kiskandigini bildigimiz icin babasida bende kucukten vakit buldukca ilgiyi ona veriyorz ama birazda kendi kendine bisryler yapsin istiyorum aksam iki saat bisey yapmadsn oturabilmek istiyorum bi muhabbet bile edemiyoruz kizimdan sira gelmiyo onlar benim cocuklarim asla yüksünmuyorum dogurduysam tabiki en iyi sekilde bakip buyutmek gorevim sadece zorlaniyorum tek basima agir geliyor esime ilgime gelince bu sehirde cocuklar disinda tek gordugum insan esim e haliyle eski gunlerimizi ozluyorum

Eşinize gösterdiğiniz sevginin yarısını büyük kızınıza, Eşinize gösterdiğiniz ilginin yarısını da küçük kızınıza gösterin Hallolacaktır... Ve mümkünse üçüncü çocuğu yapmayın.

Ben de üşengeç ve çabuk sinirlenen biriyim. Çocuk da istiyorum aslında ama gözüm korkuyor. Konun aslında o kadar büyük bir gerçeği gösteriyor ki. Bugüne kadar kime sorsam, kime söylesem, "bir hamile kal da bak nasıl enerji geliyor, kucağına al bak nasıl sabırlı oluyorsun" şeklinde. İnsanlar senin gibi açık açık söyleyemiyor. Yazdıklarını gerçekten ilgiyle takip ediyorum. Bence kadınlar doğum sonrası depresyona girince ya da senin gibi tahammülsüzleşince değil çocuk sahibi olmadan önce doktora gitmeli. Kendiyle adam akıllı bir yüzleşmeli. Toplumda "Her kadın anne olmak ister" şeklinde bir algı ve baskı var. Ben çok istiyorum ama olabilir miyim acaba? Anne materyali var mı bende? Doğurmdan önce bunlardan emin olmak lazım. bigunmutlaka

Canim sana tavsiyem senden önce yemeklerini yedir. Sonra kendin yemegini ye. Elinden geldiğince mola ver. Mesela ben ders çalışacağım zaman kizimi da yanima alıyorum resim falan yapıyor. Him 4 4 'luk anne misin dersen, değilim ama elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Birde kizdigimda elimden geldiğince sakin kalmaya çalışıyorum. Yoksa sonucu bana daha pahalıya patlıyor. Süreç uzuyor. Yavrucuklarinla sana musmutlu bir hayat diliyorum canim.

Bi ara bende senin gibi hissediyordum hatta bir arkadaşımla bu konuyukonustum oda benimle aynı hisleri yasaiyormus ama anlattım her şeyi düzene soktu sizde öyle yapın ediniz geldiğinde hiç is kalmasın ha eksikleri oluyor mesela 1 haftadır sokağa çıkalamıyorum oğlumu anca araba ile bir tur atıyoruz ama genede düzeldi gibi

Aile yakınlarınız yok mu yardım edebilecek veya bir kaç saat emanet edebileceğiniz? Muhtemelen güne sıfırlanmadan ve uykusuz başlıyorsunuz. yaşadıklarınız günün devamı şeklinde üstüne ekleniyor."yine başladık, ne yapacağım senle?bıktım" şeklinde devam ediyorsa ya yardım alın yada biraz boşaltın kafanızı. emin olun çoğumuz farklı konulardan yorulduk ve yoruluyoruz. Çocukları yarıştırmak kötü hele ki arada kıskançlık olunca düşmanlığa dönüşüyor. Benim çocuklarım 11,5.5 ve 2.5 yaşındalar. iki küçük kız. bazen kıskanıyor bazen can ciğerler. yemek konusunda biraz çekimserdi ortanca. küçüğe yedirirken usul usul sokulmalar bana ver demeler oldu verdim, ikisini beraber yedirdim. küçük kendi yemeğe başlarken de ablasına özendi kendi tabağını istedi. tabağını bitiren koşuyor kapının yanına boyunu ölçüyoruz çentik atıyoruz. memeyi biraz zor bıraktı küçük. yeni bıraktı sayılır. ortanca onu kıskanıyordu biraz, şimdi ikiside eşit şartlarda. Genelde lcw dan alıyorum kıyafetlerini çünkü 2 yaş ve 5 yaş aynı model ve baskı oluyor. bazen farklı bazen aynı alıp giydiriyorum takıntı etmiyoruz böylelikle. gece yattıklarında kendime ayırıyordum bana uykusuzluk ve asabiyet kattı bıraktım. herşeyi zamanlı yapmaya çalışın. sağlığınız yerindeyse hiç bir işi ve aşı ertelemeyin. Çocuklar büyüdükçe eşinizle zamanınız artacak sadece şuan sabırsızlık ve kendinizi eksik görerek sevginizi aşkınızı köreltmeyin. Biraz sabır ve zaman. Allah yardımcınız olsun...

Ya bunun annelikle alakası yok. Bu zamanda çocuk büyütmek gerçekten büyük bi başarı. Zaman istiyo sabır istiyo emek istiyo ama bizde her zaman 4x4 olamiyoruz nihayetinde bizde İnsanız. . CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Allah sevdiği kuluna kız çocuk verir derler bilmem duydunuz hiç kızlar Hep özenmişimdir kızı olan arkadaslara, benim oğlumda lokum bal şeker kurban olurum ona ama Allah biliyo ya 2. çocuğum kız olsun istiyorum Allahın takdiri baş göz üstüne ama gönlümü Allah biliyo

İlk önce bizim mutlu olmamız lazımdı etrafa mutluluk sacalim dimi kızlar?

Kardeş senin büyük küçüğü kiskaniyor bebek kıyafetlerine bankasından belli ayrıca çocuğa sürekli delirdigin için iyice huysuz olmuş sabırlı yaklaşmak işin sen annesinin cidden ikinciye eziyet olsun diyemi dogurdun yaziktir

Anneniz kayınvalideniz veya sizin yanınızda kalacak herhangi biri var mı? Günlük bir rutin oturtana kadar yanınızda destek olacak biri olsa güzel olur. Onun dışında mutlaka profesyonel yardım alın. Ben ruh halinizi iyi görmedim. Üşengeçlik değil bu. İnsan kendine üşenir ama çocuğuna asla. O 1.5 yaşındaki çocuğun anne sutunden çok daha fazlasını ihtiyacı var..

Nerdeyse 1.5 yaşına gelecek bir çocuk sadece anne sütü ile duramaz bir konuda okumuştum kilosu fena değildi belli ki sütün yetiyor iyi hoş ama alması gereken diğer vitamin ve mineralleri alamıyor mesela kan değerleri nasıl demiri falan, demir düşükse iştahsızlık olur, büyük kız içinde aynı şey geçerli Büyük kızın durumu psikolojik ve ilgi açlığı gibi geldi bana, düşün: onun önüne yemek konuyor yersen ye yemezsen yeme ama kardeşi yemek yemezse anne emziriyo kucağına alıyo bir bağ var orda, anlatabildim sanırım, o da kullanabileceği dikkat çekebileceği başka şeyleri kullanıyo, okul gibi

Cok haklisin dogru soze ne denir zaten bende onlara haksizlik ettigimi dusundugum icin actim konuyu yani bende farkindayim 15 aylik kizim mamada almiyor sadece anne sutu corba yemek kahvalti tabiki vermeye calisiyorum sadece kabul etmeyince israrla sabirla ugrasmiyorum yapamiyorum o zamanda geriliyorum ikinci cocugu kizim ve esim cok istediler bi kardes icin uygun zamandi onlara gore karsi olsamda oldu pisman da degilim sadece yorgunum esimi ozluyorum birlikte vakit gecirmeyi rahat gezmeyi rahatca yeyip icmeyi eglenmeyi kisaca yasamayi ozluyorum

Saka degikse mubalaga diyelim. Ben zaten cocuklardan pek hazetmem. Ama tabi yanima gelen oldu mu da sohbette ederim, severimde operim de bu kadar yani. Ne bilim sabirsiz bir insanim. Sabredemezdim heralde cocuga

cocuklar arasindaki yas farki fazla oldugu icin haliyle birbirleriyle oynayamiyorlar, ilgi alanlari farkli sizinde onlara yetemediginizi hissetmeniz normal.. benim bir oglum var Allah saglikli omur versin ama yeme konusunda beni cildirtiyor.. hani o kadar takintili ki, kreste dahi ogretmenleri bezdirmis durumda.. bugun eline verdim kuru ekmek kemirdi.. ta ki aciktigini belli edene kadar gidim yemek yok ona.. gezelim diye disari cikardim, arabadan indirdigim an kiyametleri kopardi rezil olduk eve geri donduk mecbur.. herseyi yabancilayan huzursuz bisey oldu cikti buaralar.. bende de tahammul kalmadi inanin.. oyuzden uzulmeyin insan bazen kendi cocuguna tahammul etmek istemiyor.. edemiyor.. cogu anne hissettiklerinizi hissediyor, yasadiklarinizi yasiyor yalniz degilsiniz.. 6 yasindaki kiziniz buyuk ihtimal kiskancligini kapris yaparak dile getiriyor.. dikkatini toplamak istememesi, biseye odaklananamasi dikkat eksikliginden yada bebeginiz oldugu icin geri adim yani bi nevi bebeklige donus cabasi olabilir.. kizinizin yasi kucuk degil.. bebeginizin bakiminda ondan yardim isteyebilirsiniz. zaten bu donemlerde rol model alir, yaptiklarinizi tekrarlamaktan hoslanacaktir.

Muhteşem bir tespit. Çocuğun bayramlık elbisesi olarak bebek kıyafetlerine yönelmesi bir cvp olabilir büyük kizin durumuna..

Konu sahibi ilk yorumunu tekrar ve detaylara da dikkat ederek okudum da Öf çok üzüldüm ya.. Siz epey zor durumdasınız maile. Eşiniz nasıl tahammül ediyor üçünüzün birden harcanıp gitmenize.. Onda da kabahat var kusura bakmayın. Sizi ilk Çocuktan sonra gözlemleyip ikincisi konusunda uyarabilirdi. Ikinci çocuğu o da çok istedi ise size tutacak haftada 2-3 gün yardımcı.. Öğleden sonraları gelse bile yeter. Hobileriniz olacak, kendinize vakit ayıracaksınız, mümkünse bu öğledensonralarından biri eşinizin çalışmadığı bir gün olacak.. Onla gezeceksiniz liseli Aşıklar gibi.. Anlık bir durum deil sizinki çünkü.. Artık kronikleşmiş başka alternatifinizin yok gibi.. Ziyan ettirmesin çocuklarınızı eşiniz yazık valla..

kendiyle barışık yüzleşmiş iyi bir annesin... yalancı ve riyakar değilsin en azından... kim yılmıyor kim bıkmıyor bağırmıyor acaba... ama kimse itiraf edemiyor... bunalmışsın iyice... kendimi sana benzetiyorum... ne fikir verebilirim kızı uyutup düşüneyim

Çocuk yapmama sebebim işte. Öyle korkuyorum ki yazdıklarınızı yaşarım diye. Tavsiyem de yok doğal olarak.

Anne Değilim ama merak etmeyin yalnız değilsiniz.. Çağımızın hastalığı gibi bir durum bu.. Çocuk yapıp pişman olmak.. Siz en azından bunu benim meselem bu deyip Yürekli bir şekilde ortaya koyabilen ve Özeleştiri yapabilenlrdensiniz. Sırf bu sebeple bile çözersiniz bu sorunlarınızı.. Potansiyel var

Tavsiyem, sadece sabır. O olunca hepsi oluyor inanki. Ben de hiç sabırlı değildim ama kızımdan sonra olmayı öğrendim. Kendi kendini telkin et sabret sabret diye inanki oluyor. İki kızım var biri 21 aylık biri daha 15 günlük. Büyük ne kadar anlamıyor desende kıskanıyor. Ama hiç kıyamıyorum daha hoşgörülü oldum ona karşı o da hissediyor ve işe yarıyor. Dün balık yaptım kızıma özel tek tek ayıkla koy önüne bir lokma almadı, neyse çorbasına kattım gene yemedi. Aman yemezsen yeme diye bırakamadım 1 saat sonra tarhana çorbası yaptım yine yemek istemedi zorla tadına baktırdım ağlaya zırlaya, ama sonunda baktıki sevdiği çorba yedi ve içimzi rahat uyuduk. Muhtemelen büyük kızın ilgi istiyor, sabırlı anne istiyor, olmaya çalış herşey düzelir..

Kendisine birsey alinacagi zaman ben önce resimlerini cekerim magazada gösteririm hangisini begeniyorsa onu alirim. Ailelerimiz de bilir huyunu pek bulasmayiz kendisine. Ev isi dersen o konuda ben de cektim. Evin daginikliginin büyük kismi oyuncaklar. Boy boy kutular aldim ve hepsine yazdik. Bu oyuncak bu kutuya digeri buraya diye. Ilk zamanlar beraber topladik ama simdi kendileri topluyor. Toplamadiklari takdirde torbaya koyup atacagimi söylüyorum. Ev isi dersen devamli toplama halindeyim. Biriktirmem, yani her yemekten sonra mutfagi temizlerim, sabah kalkip yüzümü yikar yataklari toplarim. 10 dk süpürge tutar silerim. Aksamdan oyuncaklar toplandigi icin ev de derli toplu olur. Bunlari da isteyerek zevkle yapmiyorum tabi ama birini yapmayip biriktirsem veya aksamdan ev daginik kalmissa sabah cok agresif ve mutsuz hissediyorum. Yalniz benim cocuklarin arasi 2 yas. Yani kücük kizim dogdugunda büyük iki yasindaydi. Ikisi de bebekti pek kiskanclik olmadi beraber büyüdüler. Sizinki 6 yasinda ve kücük kardesi var.

Bende zaten hiç kimseye 2 çocuğu ne zaman yapacaksın diye saçma sorular sormam bu çocuk meselesi dünyanın en zor işi meslek onun yanında bir hiç kalır, ama iyi eğitiğin vakit tabiki kendi çocuğunla gurur duyuyorsun başkaları kendi çocuğuyla şikayet ederken, annen nerde uzaklardamı belli günlerde ona bırak sen stres atsan aslında iyi olurdu bu durumları çoğu kişi yaşıyor hatta çocuk yetişkin olsa dahi, bence sende daha güçlü olman için vitamin takviyesi al

Valla bende aynı durumdayım bu günlerde. . zorla yemek yapıyorum sanki.. Oysa önceden çocuklar için neler yapardım bugünlerde içimden gelmiyor.. maalesef anne deşarj olmazsa yani mutlu olacağı birseyler yapmazsa böyle oluyor bence..

Allah yardımcınız olsun ama kendinizi suçlamayın fazla psikolojinizi daha kötü hale getirirsiniz. her şey olduğu kadardır. A

19 aylik bir kizim var. Iki tane olduğunu düşünemiyorum bile.. bence sen 6 yasindakini anaokuluna veya tam günlü krese ver. psikolijin bozuldu resmen. eski konunu da biliyorum.. ve cok dikkatli korun üçüncu gelirse eyvah eyvah..15 aylik olanı zorlama ek gidaya.. ben de ayniydim o konuda ek gıda almak istemiyordu veriyordum memeyi.. şimdilerde sutum kesilmeye başladı.. emzir gitsin nasilsa vitaminini alıyor. Hic birseycik olmaz

Evet cok haklisin erken evlenip erken anne oldu hersey ani ve ustuste gelince afalladim sevdigim kisiyle evliyim erken veya degil cocuklarim var ve cok sukur sagliklilar diye kendimi sakinlestirmeye calisiyorum gezdiriyorum oyunlar oynuyorz ama yemek konusuna gelince hazirlayip ugrasip yemeyince yaptiklarim bosa gidince geriliyorum kucuk yeni yuruyo surekli dusuyo omur kizim desen surekli birlikte bisey yapmak istiyor yetisemeyince geriliyorum yardim etcek kimsede yok aksamdan aksama babalari ilgileniyo zaten erkenden yatiyolar daha dikkat etmeye calisicam

Her konunu okumaya başladığımda seni anlamaya çalışıyorum, empati yapıyorum bazen hak veriyorum, bazen şu umutsuzluğunu anlamıyorum. Seni kırmak istemiyorum asla. Annesin, kadınsın ama kendine yaptığın eziyet ki bana göre eziyet yani beni üzüyor. Benimde iki kızım var çok şükür. Seninkiler ile yaşları yakın. Senin büyük kızın yemek istemiyor, benim büyük kızım yemek istediğini yiyemiyor. Ne kadar fark var demi? Çünkü kızım diabet li. Tatlı yiyemiyor, hasrettir ki bir kaşık pirinç pilavına ama veremem ki şekerini çıkartıyor. Küçük kızım uyumaz, bu sabah 5 i geçiyordu uyudu. 4 doktor değiştirdik uyku yüzünden en son kabul edin o öyle dedi. Herşeyi normal, yerinde ama uyumuyor işte. Bunaldım anne gel dicem anneme ama kadın çalışıyor nasıl gelsin? Kv geliyor ama beli, ayakları hasta bakamaz ki. Şu şehirde bir allah ın kulu yok şu çocuklarımı 1 saat bırakayım. Gece acile 4 kişi gidiyoruz. Eşim dün gece 3 e doğru geldi şaşırdım erken geldi yani. Hayırdır kız niye erken geldin dedim ulan gece 3 olmuş 3. Senin evinde akşam yemeği önemli, benim evimde sabah kahvaltısı. Bugün pazar demi? Herkes eşi ve çocuklarıyla vakit geçiriyor, biz ne yapıyoruz hep oturma odasında tv izliyoruz kızlarımla bugün değişiklik yaptık salona geçtik Çünkü bizim babamız bugün çalışıyor. Benim yada çocuklarımın hakkı yok mu bir pazar gününü beraber geçirmeye. Ama işi bu. Az silkelen kendine gel. Çocuklar her şekilde büyüyor. Sen böyle yaptıkça daha da dibe çöküyorsun bunu kendine yapmaya hakkın yok!!!

helal güzel yazmışsın arkadaşım. bu yorumuna tamamiyle katılmakla birlikte konu sahibinin okuması için yeniden paylaşıyorum

Haifif bir depresyondasınız sanki. Ama kötü anne olsanız vicdan azabı duymazdınız. Unursamazdınız ve kendinizi düEltmeye çalışmazdınız. Çocukşar bazen çok gıcık olabiliyor. Oğlum bazen beni bitiriyor. Düşününki işten gelmişim 4-5 saat uykuyla 8-10 saat çalışmışım adım atmaya mecalim kalmamış akşam ona yemek yedirmeye çalışıyorum ve şımarıyod tabiki sabrım taşıyor tabiki bağırıyprum ama bence bu beni kötü bir anne yapmadığı gibi sizide yapmaz. Bağırmyan anne var mı? Ben olduğuna inanmıyorum. Eğer yemek yapmaya üşeniyorsanı haZır söyleyin. Balığı pişirme evlerinde pişirtin. Dudumunuz varsa yardımcı tutun. Çocuğun okula gitmeside kural öğrenmede faydalı oluyor. Yemek yemediği zaman bırakın aç kalsın ama abur cubur veya sevdiği şeyleri vermeyin mecbur kalınca sebze balık yiyorlar açlıktan. İnatlaşmayın tamamkızım yrmekalk sofradan diyin ve ilgilenmeyin. Ben oğlumda öyle yaptım biz babanla yiycez dedim ve keyifle yiyo gibi yaptık güle eğlene yedik baktıki bir şeyler kaçırıyor geldi oturdu sofraya. Böyle ufak tefek taktiklerle inatlaşmadan çözün.

canım öncelikle düzen yap kendine çoçukların ister yesin ister yemesin mutlaka üşenme kahvaltı öğle akşam yemeği hazırla ki mutlaka içlerinden sevdikleri olur biraz olsun yerler onlarla sende otur pozitif enerji saçarak güle oynaya oturkiii büyük kızında hırçınlaşmayı bıraksın seni mutlu huzurlu görünce belki seni huzursuz görüyor ondan bu hırçınlığı ikincisi bol bol kitap oku çoçuklarla ilgili internette artık herşey çok kolay ay ay yıl yıl çoçuk değişimleri oku değerlendir benimde 3 tane kuzucuğum var inanki benimde zaman zaman bitkin düştüğüm oluyor ama onlara hiç belli etmiyorum onlarla boş zamanlarımda bol bol vakit geçiriyorum sevdikleri beğendiklerini gözlemliyorum bunları not ediyorum beynimin bir köşesine onlara küçük süprizler yapıyorum büyük kızın için bisikleti öneririm dışarda bisikletle gezdirirsen çoçuğun psikolojisinede iui geliyor hemde enerjisini atıp senide hırçınlığıyla yormaz ben 4 yaşındaki kızımı 1 saat gezdiriyorum akşamları bisikletiyle yaz kış mutlaka aktivite yaptır gör bak nasıl düzelcek kuzucukların kitap okuyun birlikde resim yapın bugünden itaberen kalkın sirkelenin canlanın

Sizi çok iyi anlıyorum yargılamak için yazmadım, sizden farklı değiliz iki çocuğum var benimde, eşimle biz olmayı çoktan unuttuk sadece çocuklar var bu da çok sağlıklı değil, ben zaman ortam sağlasamda bizde eşim çocuklara bağımlı artık sadece baba gibi takılıyor, o yüzden sordum eşinizin size olan ilgisi azaldı mı diye Sibelim84

kendi hayatınızı yaşayıp bazı şeyleri tüketmeden erkenden annne olmuşsun, yaşayamadığın, gözünde kalan bir çok şey var ve sen bilinç altında bunları arzularken yaşayamazken, o duygularını tatmin edemzeken çocuklarla uğraşmak zorunda kalıyorsun. Bu durum senin sinirlerini bozuyor ve agresifleşiyorsun, bu agresifliğin annelik duygusunun önünne geçmiş durumda. Ancak bu duruma çözüm bulmak zorundasın kendi hayatın ile çocukların arasında bir denge kurmaya çalışmalsın bence, hem kendine hem de çocuklarına zaman ayırarak bu durumu aşabilirsin. koşullarını durumunu bilmiyorum ama paylaştığın yazıyı okuyunca böyle bir duygu uyandı bende yanlış anlama amacım akıl vermek değil E Esinn10

Cocuklar bir sekilde büyür. Ama döksün sacsin. Koy önüne, sen de otur ye yemegini. Sana özenecektir ikisi de. Saril onlara. En cok sa büyügüne. Saril bol bol. Bu sana recetem olsun. Bol bol sarilmak. Inan cogu annenin kendine göre kusurlari var. Hicbirimiz mükemmel degiliz. Ben de sinirli bir insanim ama bazen bagirinca yavruma icim gider. Bugün yikarken kuvetteki suyu halinin üzerine bosaltti da bagirdim yapma diye. Keske daha düzgün konussaydim. Ama bak, oldu bile.. Hata hata.. Ama sarildim öptüm sonra kizimi. Hatalar yapsam da o benim yavrum. Inan sevgimizi hissetmeye ihtiyaclari var. Bir gün yer bir gün yemez. Önüne koyarim, kendi keyfi bilir. Bazen gelir ekmek kemirir yanimda. Yani ona kalmis hersey. Sartlamam hic. Yemesini isterim ama cok yavas ögreniyor. Su aralar findik veriyorum agzinda ögütüp tükürüyor yere. Biliyorum bunu da zamanla ögrenecek. Cok cok dökecek. Sen de bu konuda kendini rahatlat. Sal bir kere. Yesin yemedigini döksün. Kesfetsin.. Büyük kizina saril, öp. Inan ben de anne olmayi aklindan bile gecirmeyen bir insandim. Herkes bir degil ki.. Farkli farkli kisilikler var. Ama olunca da elimden geleni yaptim. Dün hastaydim daha bir bucuk yasinda. Geldi yanima yatti. Kolumu sevdi. Babasinin elinden elmayi aldi bana getirdi isirttirdi. Su an pamuk gibiyim, gözlerim dolu. Bizi iyilestirecek olan tek sey sevgi. O kadar kizmama ragmen bana merhamet eden yavruma ne kadar sarilsam az. Cok sanslisin. Kizlarin da öyle. Babalarina asik bir anneleri var. Birbirinize sarilin. Diger hersey hallolunur.

çok bunalmışsınız kolay değil işiniz bence birçok bayan aynı durumda ama kendilerine bile itiraf edemiyorlar, kendi kendilerini suçluyorlar yere bir örtü serin, ikisi de döke saça yesin bırakın, kendinizi rahatlatmaya çalışın ev kirlendi diye stres olmamaya çalışın büyük kızınız yemiyorsa açlık grevi yapıyorsa bir yerde pes edecektir, siz pes etmeyin, yemek yerken onla ilgilenmiyormuş gibi yapın ama ben çalışmanızı tavsiye ederim, part time da olsa işe gelip evden uzaklaşınca, çocuklarınızı özlediğinizden tahammül sınırınız artacaktır allah kolaylık versin

canim benim tavsiyemyemek konusunda üstüne düsme.. iyice aciksin kiymetini anlasin.. kendi istesin.. böyle boyle istahi acilir.. benim bi akrabam öyle yapmislardi cocuklari simdi cok istahli.. bide onun yaninda yemeklerin lezzetinden.. karninizin cok aciktigindan.. abartili bi sekilde konusun bi müddet.. yemek yerken hic üstelemeyin.. duzeldigini göreceksiniz insaalah..

Bakın bildiğim kadarıyla bunu başaran yok.. yani hem liseli aşık modu hem de iki küçük çocuk annesi Istisnai durumlar Hariç ; işte evde yatılı bakıcı ya da anne kv gibi bir yardımcı olacak ki.. Belki.. Bu coçuklar için karar verdiğinizde bit tercihde de bulunmuş oluyorsunuz zaten en azından geçici süre için... Bu günlere geçici olarak bakarsanız; bugünler geleceğe yatırım derseniz daha motive olursunuz çünkü bir gün büyüyecekler.. Şimdi ne kadar iyi yetiştirirseniz ileride o kadar rahat edersiniz ve eşinizle liseli aşık modunuza geri dönersiniz..

Evli değilim çocuğum yok yorum yapamicam ama bence kendine biraz fazla yükleniyorsun. s A apriori11 canım bebeğimmm tek ayak

Bende (((

İşte evlenmeme sebebim sanırım, ben de bir çocuğa tam olarak yetememekten korkuyorum...

Yemekleri farklı şekillere getirseniz mesela kızınız köfte yiyorsa balıktan köfteler yapsanız yada yemek hazırlarken lavabonun önüne bir sandalye koysanız kızınız sebzeleri yıkarken sizde doğrasanız belki çok hoşuna gider ve kendi hazırladığı şeyden yemek isteyebilir. Çocuklarınızı çok seven ve düşünen bir annesiniz sadece eşinizle yeteri kadar vakit geçiremeden yani evliliğe doyamadan bebek sahibi olmuşsunuz. Olsun bu hiç bir şeye engel değilki aksine küçük kıznızda biraz büyüdüğünde herşeyden dahada keyif almaya başlayacaksınız ben buna eminim. Annelik size ağır gelmiyor sadece biraz bunalmışsınız hepsi bu. Kızınızla birlikte saçlarınızı yapsanız ojeler sürseniz kendisini özel hissetmesini sağladığınızda eminimki size daha çok yardımcı olucaktır. Ne mutlularki sizin gibi bilinçli bir anneye sahipler.

6 yaşındaki çocuğun bütün gün evde durması zor. Bu yüzden maddi durumunuz nasıl bilmiyorum ama kreş veya anaokuluna bi şekilde ikna etmelisiniz. Gitmek istemese de çocuklar bi süre sonra sevdikleri bir ortam olduğunda koşarak gidiyolar. Ama çocuk biraz inatçı gibi geldi bana. Bunun sebebi de kardeşi olması olabilir. Onunla ilgileniyorlar beni artık istemiyolar o yüzden okula göndermeye çalışıyolar diye düşünebilir. Yemek konusunda hiç zorlamayın. Acıkınca mecbur siz ne koyarsanız önüne onu yiyecek. Sırf yesin diye çikolata falan vermeyin önüne. Çocuk acıktığı zaman yemeli bütün uzmanlar bunu söylüyor. Onlar yetişkin gibi değil enerji ihtiyaçları ve beslenmeleri bizim gibi olamaz ki. kadesa

Gelecekteki kendimi mi gordum ney :) Bende sabirsiz ve usengecin tekiyim daha sabah dusundum nasil yalicam ben bu anneligi... tek umudum bebegimin iyi huylu olmasi... hani her cocuk kendi karakteri ile dogarmis ya...

hadı 6 yasındakını gectım bırak ac kalsın yemesın ıllakı acıkınca yıyecek.. pedagog tavsıyesı ustune gıtme yemek olayında ama 15 aylık olan ıcın ugrasmalısın caba sarfetmelısın. o şimdi yenı tatlar almaya hazır bır bebek anne sutuyle olcak ısmı. madem doğurdun paşa paşa bakacaksın... ama bakmak var bakmak var... sen bakmıyorsun uzgunum ama boyle... lutfen kendını toparla... kocana gösterdıgın ozenı evlatlarına göster... yemısım kocayı...

Burda anneliğinizi tartışmaya açtığınızın farkında mısınız? Böyle düşünüyoduysanız ikinciyi yapmamanız gerekirdi evet. Ben de bazen çok korkuyorum çocukları hiç sevmiyorum ve tahammül edemiyorum. Yarın bigün kendi çocuğum olsa nası katlancam diye düsünüyorum bazen. Bu yüzden sizi anlıyorum. Allah herkese her duyguyu vermiyo malesef, belli ki sizde de yokmuş. Hele sizinki gibi kaprisli sorunlu çocuklara asla tahammül edemiyorum. Yani haklısınız şu anlattıklarınız da çok sinir bozucu gerçekten. Sizde sevgi eksikliği var bence yeterince sevmiyosunuz. Ama mecbursunuz bunları yapmaya da, annelik göreviniz. . push ; N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bilmem ki? Bende normalde çocuklara aşırı düşkün değildim. Sizin gibi öper severdim sadece. Çocuk sahibi olmak istedim, olacağımı öğrendim bocaladım biraz. Sonra doğdu her şeyim o oldu. Normalde sakin ama aynı zamanda çabuk sinirlenen biriyim ama hiç oğluma sinirlenmedim mesela. Dışarıdan eve girmek istemediğinde 45 dk. kendini yerlere ata ata ağladı. Hiç ona kızmadım, kendini yıpratmasına üzüldüm ona sakince herşeyin bi zamanı olduğunu anlatmaya çalıştım. Ağlamasına göz yumdum ve gerçekten hiç sinirlenmedim. Yaşayarak öğrendikleri için ne bileyim. Anlıyorum tabi herkes bir değil ama Allah annelere güç kuvvet versin, bol sabır versin.

estagfrullah ama bılın kı sadece sız degılsınız bu sekılde olan.. aslında ınsanın yapısında bu var bekarken bı evleneyım der evlenınce baba evını özler:) bak buda var bende:)) evlenır 1 yıl gecer bebek ıstıyorum der Rabbım nasıp eder olur bu seferde bebeksız hallerını ozler.. mısal ben her sabah erken kalktıgımda 6 bucukta kızımın besıge vurup bana kalk mesajı vermesıyle ahh bekarlıgım dıyorum oglen 12 lere kadar yatardm:) yorulmussunuz ama bedenen degıl zıhnen.. sıze tek tavsıyem disiplinli olmanız ınanınkı üşengeclık ve ısteksızlık sorunu bu sekılde çözebilirsiniz...

merhaba, benim anladığım sizin bu derece bunalıma girmenizin sebebi çevre olduğunu düşünüyorum. inanın bu yaşadığınız herşeyi her anne yaşıyo. büyük çocuğunuzun. kaprisli olması da küçük kardeşini kıskanması. lütfen kendinizi daha fazla bunalıma sokmayın ve anneliğinizi sorgulamayın, sorgulatmayın. bazı bayanlar daha güçlü görünmeyi seviyor. bizde sanıyoruz ki bunlar daha ii anne - annelik yapıyor. geçici bir durum. çocuk büyütmek kolay değil. biraz daha sabırlı olmak gerekiyor.

Büyük çocuğunuza bi ayar cekmeniz lazım sizin enerjinizi çekip yetersiz hissettiren o galiba. Üzerine düşmeyin. Aslında çocuğu o kadar gecimsiz hale getiren de ilginiz muhtemelen ki şahsen kendi. çocuğumda ayni şeyleri yaşarken kreşe baslattim ve çocuğumun. aslinda kendi. kendine yetebildigini, kendi. kendine mutlu olmayi öğrendiğinde benden beklentilerini azalttigini farkettim. Nasilsa okula baslayacakmis. Oranin faydasinin dokunacagina inaniyorum. Belki adaptasyon süreci de sorunlu geçecek ama sonu iyi olacaktir

Keske herkes sizin kadar ozelestiri yapabilse... Mukemmel es, mukemmel anne, mukemmel kadin olmak zorunda değilsiniz, oyle bisey de yok zaten. Buyuk kiziniz okula gidiyordur zaten artik, ya da başlayacaktır, o okuldayken kucugune ve kendinize vakit ayirin, aksamlari da ona. Biraz zaman lazim size, biraz da rahatlamak lazım.

benımde ıkımkızım var buyugu 11 e gırdı kucugu 8 yasında hemen hemen aynı olmasada yakın duyguları bende yasıyorum yemek konusu harıc cocuklarıma besleyıcı oldugunu dusundugum her ogunlerı ıcın yemek hazırladım bu zamana kadar bende yanlızlıga doymak ıstıyorum gercekten hep hayalım soyle bır hafta eşsiz, cocuksuz evde yanlız basıma kalabılsem yemek yapma sorunu olmasa, cocukların gurltusu patırtısı olmasa... kendımı dınlemeye coook ıhtıyacım var ınanın ıkısıde okula gıdıyo ozman kı yanlızlık bana yetmıyo oyle tatıl matılde ıstemıyorum sadece evımde yanlız kalıp onun tadına varmayı cok ozledım senı de yadırgamıyorum ınsanogluyuz hepımız allahım hepımıze bol bol sabır versın cocuklarımıza karsı ozellıkle amın

Buyuk kiziniz bence bunu tepki olarak yapiyor gerek sizin sinirli davranmaniz gerek kardes kiskancligi buna etken olabilir kucuk kiziniza israrci olmamaniz ayni seyleri yasamaktan korktugunuz icin gercekten zor bir durum ama duzelebilir hersey sizin elinizde oncelikle kiziniza uygun bir anaokulu ya da kres bulun yarim gun gonderin orada az da olsa yemek yiyecektir yorulacaktir daha sosyal olacaktir ve davranislarinda degisilik olacaktir ikinci olarakta siz psikolojik destek almalisiniz kucuk kizinizla gidebilirsiniz benim de 3 cocugum var kizim 15 aylik iki tane de oglum var onlar buyuk cocuk olduktan sonra bazi seyler eskisi gibi olmuyor esler arasinda biz cocuklarimizla yapiyoruz gezmelerimizi alisverislerimizi ancak evimizde zaman zaman bas basa kaliyoruz buna kendinizi biraz alistirmaniz lazim zaman cok hizli geciyor oyle cabuk buyuyorlar ki aslinda gecen yillara saskinlikla bakiyor insan lutfen boyle devam etmeyin bunu iskence haline getirmeyin kendinize ve cociklariniza ileride bu yillar sizin ve cociklarinizin hafizasinda guzel kalsin hersey sizin elinizde . push ;