Söylemişsiniz ama bence doktora gidin uzun senelerdir böyle bir durum var, manasız ve çocukluktan kalma bir imgeleme ile yerleşmiş. Benim de soyle saçma birşeyin var totem deyin ne derseniz deyin ama bazen denk geliyor ve inanmaya başlıyorum saçma olduğunu bilsem de örneğin, bugun crs ya güzel bi gün geçirdim diyelim yada çok berbat kötü bir gün geçirdim varsayalım. haftaya o günün tam tersi gececgini düşünüyorum. yada hafta, yıl bazında da olabiliyor bı hafta, yada yılın o ayi kötü geçti ise, bir sonraki haftanın yada bir sonraki yılın o ayinin iyi geçeceğini düşünüyorum. Bazi şeyler saçma ve yaşıyoruz işte.

Teşekkür ederim, bazen küçük bir sevgi, bir sarılmak en büyük terapi sanırım. B

O kişiyle hiç yuzlestiniz mi? Anneniz babanıza söylediniz mi? Tedavi olmak değil amacım demişsiniz ama zor değip mi bu şekilde endişeyle ya da bir şeye bağlı olarak yaşamak?

Bende yaklaşık 4-5 yıl önce evden çıkarken kapıya son bi defa sağ elimle dokunmazsam kötü bişey olcakdiye düşünürdüm. Evdekilere zarar gelcek hırsız gircek vs. Zamanla atlattım. Nasıl mı? Üstüne gittim bu huyumun her aklıma geldiğinde inatla yapmadım tabi içim hiç rahat etmedi ama inat ettim gören manyak sanıyordu. Ama böyle böyle unutmuşum konuyu görünce aklıma geldi. İnşallah atlatırsınız

çok üzüldüm canım. Sana sarılmak isterdim

bende yatarken üstümü açarak yatardım annem kediler yer demişti. O gün bu gündür kafamı yorgana gömerek yatarım dışarda kalan kısma bişey olacak sanırım

Annem ve babam çalışmak zorunda kaldığı için orada kalmıştım, her seferinde ağlayarak gidiyordum, keşke kalmama şansım olsaydı.

Ben herhangi bir böceğe dokunduğum'da ellerimi birinin sırtına sürüyorum yada yanımdakinin neresine denk gelirsem yada bir böcek gördüm ve çok huylandım gene aynısını yapıyorum. Kollarımın iç kısımları kaşınıp kabarıyor. Niye böyle yapıyorum diye hiç sorgulamadım kendimi böyle rahatlıyorum heralde. Şunu da söyleyim küçükken 12-13 yaşıma kadar elime almadığım böcek türü kalmamıştı, en son kertenkele kovalıyordum tutmak için böcekleri yakalayıp inceliyordum ne oldu bu hale geldim anlamıyorum.

Benim 17 yaşında başlayan ve 2 sene süren yatmadan önce el yıkama ve hiç bi yere değmeden yatağa girme huyum vardı sırf bu takıntım yüzünden binkere el yıkadığım olmuştur sebebini ise hiç bilmiyorum sadece içim bi türlü rahat etmiyordu sonra kendiliğinden geçti kendimi hiç zorlamadım bile yapmıycam diye okb başlangıcımıydı bilmiyorum bir arkadaşım herşey sende biter istiyorsan bitirebilirsin demişti eğer geçmeseydi başaramasaydım kesinlikle doktora gidecektim

Çok yardımcı oldun sagol.

birisi sizi uyardi mi, yani sevdiginiz bir arkadasiniz ailenizden birisi falan, bu duvara dokunma huyu biraz fazla gibisinden... yani bizi rahatlatan seylerden destek almamiz normal bence, am abu durum bir bagimlilik seviyesinde olmamali, bunu da en iyi bizi iyi taniyanlar anlar gibi geliyor bana, kisme sizi uyarmadi ise belki de abartilacak bir durum yoktur, sizi rahatlatiyorsa cok kisitlamayin kendinizi.

Yaa çok üzüldüm doktorunuza bahsettiniz mi taciz olayını? 6-7 yaşından küçük çocukların zaten anne babasından bikac gün ayrı kalması çocuğun psikolojisinde büyük bi sorun açıyorken siz bide taciz durumunda kalmışsınız. Allah belasını versin onun ya

O çengeller eskiden, bebeklere beşik yapmak için kullanılırdı. Halamın koy evin de görmüştüm yani aslın da çok güzel bi amaç için varlar.

O yakın akrabayı Allah bildiği gibi yapsın, ne mikropmuş. Tavana çakılı çengeller yeterince ürkütücüyken bir de anneni babanı oraya asarım demek... Keşke kalmasaydınız orda.

Çocuklukta söylenenler insanı fazlasıyla etkiliyor. Evde ailem biraz delirmişim gibi bakıyor ve dışarda da aynı şekilde saklamaya çalışıyorum biraz zorluyor açıkçası Kesinlikle öyle, keşke farklı bir yolu olsaydı bu huyu beyinde

Sizi rahatlatıyorsa hiç sorun değil bence. Belkide elektriğinizi alıyor. Onuda boşverin sapığı da boşverin.

Ayni ben cozum ne peki =[

Kireç toprak duvar bulsam bende yapışıp sürünecem oh miss gibi. Çocukluğumu hatırlatıyor.

Haklısnız insan kendi kendinin doktoru olup aşmalı sizin için çok sevindim darısı benim gibilerin başına inşallah. KurkmantoluS Nirvana Anneler

gün içinde hiç aklıma gelmezken akşam hatta gece el ayak çekıldiğinde uzanırken tv izlerken vs toka ile tutturdugum sacı obek obek çekiştiriyorum.. yolma şeklınde degıl sadece tokadan sıyırıp çıkarma şeklınde düşünün ama uzandıgım yer üstüm başım heryerim kıl.. hepsı bitince tekrar tokayla toplayıp sil baştan devam edıyorum ve tv karsınsında 1 saatse 1 saat 3 saatse 3 saat bunu yapıorum. kaptırıyorum engel olamıyorum kendıme. nefet edıyorum bu huyumdan, her toplamadan sonra birdaha dapğtmıycam desemde bi bakıyorum yine elim saçımda ve farkına varmadan yapmaya başlamışım bile

Benim gibi olan birsuru insan :)) yalniz olmamak guzel... takintilar hayatimiza hükmediyor... Bugun bir tv programında izleyicilerine en son ne. zaman agladiniz diye soru sordular birisi demis gecen yil birisi cocugum okula basladiginda... bense 2 gun once agladim cunku kendime ya da sevdiklerime kaygilanip agliyorum...

Canım geç kalmadan bi şekilde düzeltmeye çalış gerçekten yıpranırsın. Allah yardımcın olsun

Merhaba, Öncelikle bu konuyu açma nedenim tedavi bulmak değil, siz doktora git vs demeden önce belirtmek isterim. Benimle aynı problemi yaşayan birileri var mı diye merak ediyorum, belki bazı şeyler benim için biraz daha anlamlı olabilir. Problemim şu ki aklıma kötü bir şey geldiği zaman sevdikelrimi vs kaybetmek gibi evin duvarına ya da yere dokunmayı kendime huy haline getirdim. İlk olarak 10 yaşındayken, okulda duvara dokunduğumu hatırlıyorum yine aklıma vesveseler geldiği zaman. Ben şuan 24 yaşındayım Yani çoook uzun bir süredir bu problem var ancak stresli olduğum zaman daha da artıyor. Saçma ve batıl olduğunun kesinlikle farkındayım, araştırdığımda okb belirtisi olarak çıkıyor ancak bu tarz bir konu göremedim duvar takıntısı ile alakalı. Küçükken bir süre yakın bir akrabamızın yanında kalmak zorunda kalmıştım. Evde tavana çakılmış çengeller vardı. Beni tehtit ettiğini hatırlıyorum ama sebebini hatırlayamıyorum 4-5 yaşlarında "eğer annene babana söylersen onları buraya asarım" diye. Yarım yamalak görüntüler geliyor ve ben buna bağlıyorum bu huyumu. Sizin de böyle bir huyunuz var mı özellikle bu kadar takıntılı, varsa neler düşünüyorsunuz merak ediyorum. Düzenleme: Başta yazmak istemedim ancak kendisi beni taciz ettiği için, tehtit ediyordu. Sanırım takıntılı bir insan olmam da söyledikelrinin yanında yaptıklarının da etkisi var. Şimdi kendisi harap bir yerde harap bir haldeymiş. İlahi adalet işlediği için mutluyum. Ancak bende kalan izler bu takıntılar, doktora anlattığımda antidepresan verdi ve kitap önerdi olabildiğince boşvermemi söyledi. Ama Nasreddin Hocanın dediği gibi bana damdan düşeni getirin, yaşayamayan anlayamaz bu yüzden fikirlerinizi almak istedim, teşekkürler.

Evet, kesinlikle küçüklükte yaşanan şeylere bağlıyorum. H

Şeyden olabilir mi? Bazı insanlar birinin omzunu başını vs ovdugunda, ağrı duvara geçsin diye ellerini duvara vururlar. Acaba ufakken böyle bir hareket gördünüz de o mu yer etti bilinç altınızda?

Sizinkiyle eş olmasa da bana ailemden geçen Batıl inanclarin başında kara kedi gelirdi. Üstelik hayvanlari çok sevmeme rağmen korkar kaçırdım. Bilincinde olmama rağmen yine aynı döngüye düşüyorum neyseki psikoterapi ile geçti. Benim davranışıma "kendini doğrulayan kehanet" demişti danismanim. Iyi yada kötü kavramı mutlak bir şekilde önümüze gelebilir. Kediyi gördüğümde bu olasılık gerçekleşince ihtimal gerçekleşmiş ve benim batila olan inancımı arttirdi.. Dediğine inanarak yaşamaya başladığımda korkum geçti. Şimdi sevebiliyorum kara kedileri.. düşününce saçma ama yaşayan bilir. Böyle bir çok hurafeden kurtuldum. Psikoterapi kesinlikle öneririm. Taciz olayına çok üzüldüm..

Çok teşekkür ederim paylaşımınız için, "kendini doğrulayan kehanet" olayını da biraz araştıracağım ve sanırım psikoterapiyi ben de denemeliyim.

İlk başta tedavi olmak istemiyorum gibi bir şey yazmıştınız sanırım, bu huyunuzdan kurtulmak istiyorsanız terapi alabilirsiniz.. Veya benim gibi üzerine gidin :) özellikle dokunmayın mesela. Dokunmak istediğinizde özellikle geri çekin kendinizi.. Pek söyleyebileceğim bir şey yok

İllaki bir kaynağı vardır. Bende de var benzer bir şey. Ben de kaynağını hiç hatırlamıyorum mesela.

Bende de başka türlüsü vardı. Tüm bardak kulpları, bıçaklar sağa doğru bakmalıydı. Yoksa kesin başıma kötü bir şey gelecek sevdiklerime zarar gelecek diye düşünür uyuyamazdım. Kesinlikle seninde okb. Daha binlerce farklı türlüsünü yaşayanlar var malesef.. Ben yine kendimde buldum şifayı.. inat ettim yapmadım, ama stresten de uyuyamadım günlerce. Sonra sonra aştım çok şükür. Şimdi sola sağa karışık bardak kulpları, her şey normal. Kendi kendimi yedim yıllarca, çok zor.. Ama zor bir ailede yetiştim, hep güvensizdim.. sebebi bu bence tüm takıntılarımın.

beyinden silinebiliyor terapi ile bence aksatmayın

Ben küçük çocuklara yetişkinlerin " sakın annene yada babana söyle" demelerinin altinda çok pis şeyler arıyorüm. Size ne yaptida acaba bununla korkuttu, hatırlamadıginizi belirtmissiniz gerci ama. Rabbim bildigi yapsin size bunu yaşatanı, sizde ins. en kısa zamanda düzelirsiniz sagliginiza kavusursunuz ❤

Evet kesinlikle takıntı, ayne öyle sevdiklerimle alakalı düşüncelerde oluyor. Jawlensky

Bahsettim o da beni başka bir doktora yönlendirdi bu tarz olaylara bakan ancak hiçbir şeyi değiştiremeyeceklerinin düşündüğüm için böyle kaldı kendi içimde halletmem gerekiyor sanırım.

Ya çok komik takıntılarımiz var ama..

Eskiden olmazdı böyle şeyler diye yazıp çiziyorlar bide yalan dolan. Basbayağı da oluyordu akraba değildi ama benim de başıma geldi. Bende aşırı duygusallık olarak dışa vurdu kendini. Herşeye ağlar oldum bir dönem kendimi ifade edemedim. Şimdi daha iyiyim ama yendiğimi sanmıyorum sadece derine gömdüm. Allah yardımcınız olsun.

Bu huy da var ben de, maalesef. Çok var ama yazmadım sevdiğim insanlara bakarak lambayı da kapatamıyorum mesela onları kötü enerjiyle etkileyeceğini düşünüyorum maalesef saçma bir şekilde. Çok teşekkürler inşallah.

Kendisi amcam, başka sebeplerden dolayı görüşmüyoruz çook uzun yıllardır. Söyledim ancak pek önemsemediler, haklılarda artık bir şey yapmaları için çok geç. Doktora gittim ve bana antidepresan verdi ve takmamamı söyledi. Çok zor bu şekilde yaşamak hayatımdaki problemleri aşmaya çalışarak atlatmaya çalışıyorum mutlu olduğumda hiçbir sorun kalmıyor.

Hassas kişilik hassas ruha sahip olmak bence

yıllardır OKB yi dibine kadar yaşadım.. İlaç tedavisi gördüm 4 yıl.. evlendim bebek istediğim için doktor kontrolünde ilacı bıraktım.. Çok zordu.. aradan 3 yıl geçti.. Bazı sağlık sorunları yaşadım ve ailecek yaşadık.. Her şeyin üst üste geldiği bir dönemde OKB tekrar hortladı.. sürekli kötü bir şey olacak hissi ve bu hissi engellemek için tekrar tekrar yaptığım eylemler.. Artık o kadar çok yormaya başladı.. En sonunda psikoloğa başladım.. ana rahatsızlığım anksiyete.. bunu kaygılarımı dindirmek için yaptığım eylemlerde OKB.. 4 seans oldu biraz biraz faydasını görmeye başladım.. takıntılarımda azalmalar var.. fakat kaygıyı yok edebilmiş değilim henüz..

İlkokuldan bir arkadaşım vardı hala görüşüruz aynı sizin gibi bir yere 3 kere dokunmak zorundaydı. Sikintili stresli bir çocukluk geçirmiyor tek çocuk el bebek gül bebekti ama yalnızdı tek aklıma gelecek sebep bu. Bunu gizlemeye çalışıyordu ama bir gün lise döneminde sordum neden böyle yapıyorsun diye yapmazsam annem babam ölecek diye düşünüyorum dedi. Suan 30 yaşında hala aynı yapıyor

Küçükken yoldaki fayanslarda falan çizgilere basmama yada bir yere belli sayıda dokunma gibi benim de takıntım vardı, ve tamamen üstüne giderek yendim. Çünkü bir yerden sonra hayatınız kabusa dönüşebiliyor, bu takıntılar sizi yönetir gibi oluyor. Nasıl üstüne gittin dersen de mesela dokunmayarak, inat ederek. Mesela o sayıda bir yere dokunmayınca yada çizgilere basınca sevdiklerinin başına kötü bir şey gelecekmiş hissi var, inat edip o düşündüğüm sayıda dokunmadım çizgilere bastım derken zamanla geçti gitti. Arasıra aklıma gelir gibi olsa da umursamamaya alışmıştım. Yıllardır da rahatım geçti gitti, şimdi konuyu okuyunca hatırladım ve belki fikir olur size diye yazdım. İnatlaşarak yenebilirsiniz, sizden başka kimsenin yardımıyla halledilecek bir şey değil bence.

küçükken buna benzer huylarım vardı. mesela kapı kolunu sağ elimle tutarak açtıysam sol elimle kapı koluna değerdim. biri ile beraber yürürken 10 dk sağında yürüdüysem 10 dk solunda yürümeye çalışırdım. sağ dizimi bi yere çarparsam gider sol dizimi de çarpardım. örnekler çoğaltılabilir. neden oluştuğunu bilmiyorum. o zaman okulun rehberlik hocasına gitmiştim. biraz telkin etmişti beni. öyle öyle geçti. özel bişey yapmadım. ama olabiliyor yani bu tip takıntılar. umarım geçer.

Takıntı bozukluğu. Yanı obsesıf kompulsıf bozukluk. Bu sekılde takıntı hastası olan cok insan var mesela ben. Ben de kapı onundekı ayakkabıları veya ıcerıdekı terlikleri duzeltmezsem kotu bir sey olacakmış gibi hissediyorum veya aklıma kotu olüm senaryoları geliyor sevdiklerim ve kendimle ilgili kafamdan kovmaya calıstıkca daha fazla oluyor bu dusuncelerı.

Ayy mantıklı olmasın zaten o zaman dahs kötü

O çengellerle ilgili muhabbeti yapanı şimdi gidip duvara çakın! Çocukken maalesef ne kadar anlamasakta aklımızda biyerde böyle tuhaf seyler kalıyor, bu ve bunun gibi takıntılarımız olusuyo ne yazik ki... bence aklınıza dokunmak geldiginde yapmamaya calısın. Yapsamda bişey olmayacak sonucta yapmasamda diye kendinizi rahatlatin ve kendinize baska bi uğraş bulun. Evet kolay değil ama bu sekilde aşabilirsiniz.. rabbim kolaylık versin..

Evet ailemdeki herkes farkında, çoğunda da uyarıyorlar hatta annem şakayla, leke yapacaksın duvarlara der. Rahatlatıyor ama çoğu zaman bir süreliğine sonra tekrar devam.

Bende 5-6 yaslarındayken bir akrabam bana 'senin bağırsaklarından kokoreç yaparım' demişti. Küfretmek istemiyorum şu an kendisine. Uzun yıllar o laf aklıma geldikçe korktum ve kokoreçten hep tiksinmiştim. Bir gün kokoreç yiyinceye kadar bu tiksintim hep vardı. Ama şu an koko benim için özel gün yemeği bile olabilir :) Sana duvarı ye demiyorum tabi ki sadece küçükken etkisinde kaldığın o olaydan dolayı bilinçaltına yerleşmiş demek ki. Rahatsız olmuyorsan sorun yok bence. Herkesin değişik huyları var. Kimi gözlerini kapatarak sakinleşir. Kimi tırnaklarını yer..

İnat ederek

Gece tırnak kesilmez sözünün aslı var en azından eskiden elektrik olmadığı için öyle denirmiş yada gündüz gözüyle görüp kesmek daha iyi oldu için ama bu ayakkabının ters dönmesiyle bir insanın ölmesinin hiç alakası yok :) 1Sen

Bu takıntıları yapmamak için inat edenler nasıl başardınız?

Benimde küçükken ayakkabımın biri ters dönmüştü halamın kızı benden 6 yaş büyük ama bana ayakkabını düzelt kimin ayakkabısı ters dönerse o ölürmüş demişti çok korktum hemen düzelttim o günden beri kimin ayakkabısı ters dönse özellikle aileden endişe ediyorum ve hemen düzeltiyorum şimdi büyüdüm biliyorum tabi ki öyle birşey olmucağını yinede içimin rahat olması için yapıyorum.

evet sanırım amaç oymuş dediğiniz gibi KurkmantoluS Nirvana Anneler

Psikoloji o kadar karmaşık bir olay ki anlayamıyorum ama onun da bir sebebi olmalı. U

O çok yaygın bişey gece tırnak kesilmez tarzı bişiyy U

Şuan kendisi acınacak haldeymiş, duyduğum kadarıyla. Kesinlikle çocukluk travmaları insanı çook etkiliyor. Çoğu zaman unutuyorum ancak stres zamanları artıyor. Yapmazsam ve kötü bir şey olursa kendimi suçlayıp vicdan yapıyorum. Çok teşekkürler inşallah.

Maalesef öyle, doğru düşünüyorsunuz İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim inşallah...

Yok, böyle yapıldığını ilk defa sizden duyuyorum, ama küçükken görmüş ve şuan hatırlamıyor olabilirim bir ihtimal.