Bende bunu merak ediyorum. Bununla evleneceğim diye ilk görüşte düşünen insanlar size hayranım

Kim buluyor ki? Yani buldum deyip evleniyorlar ama daha ilk ay adamın bambaşka biri olduğu çıkıyor ortaya. Bunu yaşamaktansa bulmaman daha iyidir belki.

Ask arabesktir.

Ruh esini bulamazsan uzulme bu senin ruhunun essiz oldugunu gosterir. Icine sinmeyen biriyle zaten olmaz.

Aşka inanmıyorum sevgi yeterli.

Kavun değil ki koklayıp bulalım

bende bugünlerde bundan şikayetçiyim.. yalnızlığı sevmiyorum ocakta tansıtıgım kişiyle cok beğenip baslamadım ama zamanla severim dedim.. şuan ise ayrıyız 1 aydır cünkü soğudum cinsel çekimim bitti biranda tavırları yüzünden tabi kafama uymayan seyler de gördükçe uzaklasstım suan hem yalnız hem mutsuzum

Çok haklısınız. İnsan sosyal bir varlıktır. Ama sırf yalnız kalmamak için bir insanı hayatımıza alırsak sıkıntı olacağını düşünüyorum. Çünkü insanlar iletişim için girsin hayatımıza eksik gidermek için değil. Sonra sonuçları ağır oluyor.

Aynı sıkıntı içindeyim bende. İş güzellikte değil. Benim güzel olduğumu söylerler aa senin gibi fıstık bi kız bulacaksın karşına kimler kimler çıkacak diyorlar. Fakat ben bahtsiz olduğumu düşünüyorum artık. . Güzellik hikaye. . Bu aralar var birileri ama ben istemiyorum içim almıyor niyeyse. Korkuyomuyum yoksa yine hayal kırıklığından yoksa yorgunmuyum bilmiyorum

O his bence kanın deli aktığı yaşlarda yaşanır. İnsanın yaşı oturunca toz pembe bakmıyor. Ben ruh eşimi 19 yaşında buldum oradan biliyorum :) simdi neredeyse 27 yaşındayım, esimle şu yaşımda tanışmış olsam bu denli sevmezdim belki. Mesela eşimi tanıyan hemen herkes Allah sana sabır versin nasil geciniyorsun falan filan diyor ama bana hiç öyle gelmiyor. Ben onu olduğu gibi seviyorum. Başkasına kusur görünen seyleri beni rahatsız etmiyor. Huzur buluyorum onda bence en önemlisi bu. Kalp carpintisindan, midede kelebek ucmasindan, elektrik almaktan falan filan cok daha onemli bence huzur :)

Zamanı vardır, elbet birgün çıkar. hayırlısı.

Ben aşk a inanan bir insanım ama kabul etmek lazım ki aşk geçici bir duygu dur eninde sonunda biter. Her insanın bir ruh ikizine sahip olduğunu düşünüyorum. Kimileri ruh ikizini aramak ister, kimileri de ruh ikizini bulmadan nikah masasına oturur. Aşk, bir gün karşınıza hiç umadığınız bir zaman da çıkacaktır. Ben bir kere aşık oldum. Hiç yüzünü görmeden sadece sessini duyup aşık olmuştum çünkü arkasını dönüktü. Gerçi aşık oldum da ne oldu... güzel duygularımı bitirdi. Ama yine de aşk a inancımı kaybetmedim hiç bir zaman. Evlenmek gibi hayaller kurmadım hiç hayatımda ben daha çok kariyerimi düşünüyorum ama eğer bir gün evlenirsem aşk evliliği yapmak isterim. Eğer bir daha aşık olmaz isem evlenmem. Evlenmek için kendimi zorlamam. Bence inancınızı kaybetmeyin ama beklemeyinde bir gün hiç düşünmediğiniz bir anda aşk kapınızı çalacak nasıl olsa. yazarhanim35 Yazar

Arayipta bulunmaz ask sana gelir. Tanidikcakca asik olursun gulmesime konusmasina davranranisina heybetligine asik olursun yani tanidikca asik olursun

İnşallah o günleri görücez mi bakalım :)))

Allah aşkına yine banlamayin ama söylemeden yapamiycam aşk yani beşeri olan iki cins arasındaki duygusal ve tense çekim ondan bahs ediyorsunuz demi?aklıma gelenler smileler deki gibi! yani boş, kof, laf, foss!

ruh eşi diye bişey yok bence. kaç milyarlık dünyada 1 tane ruh eşimiz olcak da o da ne hikmetse bizimle aynı okulda aynı semtte falan olucak? nasıl iş bu :) bence feromon hormonu falan çekim ve aşka inanıyorum ama aşk tam olarak bir hormon meselesi onun sayesinde birine doğru çekiliyoruz sonrası mantık ve sevgi beraber bir noktada buluşuyorsa hayatımızın aşkı oluyor

Bende bulamadım, ya da o beni bulamadı bilmiyorum

Evet bulduk ama tek tarafli ve yapacak bir sey yok. Bakin hayatta mutluluktan cok hayata verdiginiz anlam oncelikli olmali. O zaman hayat daha yasanir oluyor.

Ben gercek aski degil de, ruh esimi bulamadim ona yaniyorum. Gorsem 2 km den tanirim. Bulunca tanirsin yani. Yeter ki isaretleri izle.

Aramakla bulunacağına inanmıyorum gerçi ben aşkada inanmıyorum Kolay gelsin:)

evet o hissi yaşamak bence bir şans A AklinYolu1

gercek ask mı? ask dediğin şişer ucurur ve sönrr balon gibi sonra gözümü kör etmiş diye yanar durursun. sevecegin gönül verecegin biri insallh cıkar karsına

zaten iletişim için sokuyoruz hayatımıza ve yalnız kalmıyoruz bölece.. sevgilimi sevip sevmediğime emin değilim kafama yatmayan seyler var diye ayrıldım ama mutsuzum 1 haftadır eskisi gibi ot ot yasıyorum susangeveze Soğuk Nevale

2 senedir kendimi arıyorum.. ayrıca bulan buluyor... şans heralde

Çoğu insan aşık olmadığı ama kafaca uyuştuğu insanla evleniyor. Aşk duygusu kolay yakalanan bir duygu değil. sanırım 2 kez aşık oldum ikisindede hayal kırıklığı oldu.

99 yaşında değilsen ve yarın ölmeyeceksen 'henüz' bulamadım de, umudu kesecek ne var anlamadım.

Bulduğumu düşünüyorum. Mum ışığında yemek yemedik hiç ya da bana hiç güller almadı. Ama birbirimiz için o kadar fazla şeyleri göze aldık ve kabullendik ki. Bunu dünyada başka hiç kimse için yapmayacağımı biliyorum. Burdan anladım. Sevgi neydi sevgi emekti. :)

işte ben öyleyim.. kendi kendime mutlu olamıyorumm kendimi yalnız hissediyorum sürekli.. cünkü arkadasım yok bir tane var yakın olan.. o da yogun. insan sosyal bir varlık kendi kendimize neden mutlu olalım ki? sevgilim varken beraber bişeyler yapıyorduk hayat anlamlıydı gercekten şimdi ot gibi

Herkes öyle diyor karşına çıksa hemen anlarsın diye... mesela biriyle tanıştırdılar hiç içime sinmedi... aşırı seçicilik mi nedir anlamadım yalnızlık üzüyor

Aramakla olmuyor ki. gorunce tamam bu diyorsun. Sonrasinda inceleyip taniyorsun falan. Yani bana hep ole oldu

Gerçek aşkı bulamadım, sevgiyi bulanlara özenir oldum. Çok aşırı güzel biri değilim ama çirkin de sayılmam. Bir evlilik yaptım ayrıldım ve çocuğum yok. Bu aralar hep bunu düşünüyorum. Neden bazı insanlar yalnız kalmak durumunda? Acaba ben mi doğru seçm yapamadım. Bu duyguyu hissedenler dertleşelim ne dersiniz? Ve gerçek aşkı bulan şanslı insanlar, Siz hayatınızın aşkını bulduğunuzu nasıl anladınız? A AklinYolu1

Ben de sizin gibi bekar ve mutsuz insanlardan biriyim. Benim de güzel olduğumu söylerler. Ama olmayınca olmuyor. Çok eskiden nişanlanıp ayrılmıştım. Ki şuan onu bile ben yaşamamışım gibi geliyor. Çok uzakta bir anı. Bir yazar 'yalnızca sevilenler sevebilir' yazmış. Ayrıca sevmek öğrenilebilir bir şeydir demiş. Bunlardan yola çıkarak acaba ben yeterince sevilmedim mi diye düşündüm. Sevilmedim ve o yüzden sevemedim. Bilemiyorum. Bu kadar basit değil tabi ki. Şunu da söylemeliyim ki ben üniversiteyi bitirene kadar yani 23 yaşına kadar evlenmeyi aklımın ucundan bile geçirmiyordum. Evlenmek cahillerin yaptığı saçma sapan bir şey gibi düşünüyordum. Erkeği niye çekeyim ki hepsi egolu, şımarık tipler derdim. Benim çevremdekiler öyleydi çünkü. Fakat zaman geçtikçe, evli arkadaşlarım olmaya başlayınca, normal tipte eşlerinin olduğu gördükçe yanlış düşündüğümü anladım. Yani benim düşünsel gelişimim geç oldu. Bakalım inşallah Allah biz bekar kullarını da unutmaz inşallah. Sadece dualarımız ile olabileceğini düşünüyorum. Size de Allah hayırlı birini karşınıza çıkarsın.

Gerçek aşkı bulmak için önce kendimizi bulmak gerekiyor. Kendimizi iyi tanımak gerekiyor. Aksi takdirde hep ucuz duygusallıklarla yalan dolu insanlarla karşılaşırız...

Niye bu kadar önemsiyorsunuz ki? Hayatın merkezine ilişkileri koymak ne kadar doğru ne kadar sağlıklı? Hepsi birer illüzyon. İçsel olarak bir yerlerde yalnızız. Böyle şeylere büyük anlamlar ve beklentiler yüklenildiğinde büyük acılarda peşinden geliyor. Önce kendimizi iyi tanıyalım. Zaaflarımızı bilelim. Gerçek bir birey olalım. O zaman birileriyle sağlam ve düzgün ilişki kurarız. Öbür türlü saplantılı bağımlılıklar ortaya çıkıyor.