Kardeşim bipolar ve 1,5 ay hastanede de yattı. Doktor çalışabilir normal insanlardan bir farkı yok ilaçlarını kullandığı sürece demişti. Fakat kardeşim bir türlü düzgün bir işe gidip çalışmadım maalesef. Kendine zararı da oldu daha önce atak zamanlarında intihar girişimi olmuştu.

Nüfus azaltma projesi için yazmış gibisiniz ama. Tövbeler olsun. Geçmiş olsun konu sahibi. İnsanlar bir şekilde kontrol altına alıyorlardır mutlaka, en objektif yorumu da doktorunuz verir herhalde.

tabiki sormak istediğiniz bir şey olursa seve seve yardımcı olurum ben elimden geldikçe karamsar olmamaya çalışıyorum ama bütün yorumları tek bi çatı altında toplayıp öyle değerlendirmeniz ve sonuca en objektif şekilde yaklaşmanızı öneririm fakat bu tahmin olarak kalsın aklınızda tanı olarak görmeyin size en doğru tanıyı psikiyatr verecektir. bu arada örneğin histrionik kişilik bozukluğundada bu sizin ilk mesajınızda yazdığınız şeyler görülebiliyor. eğer niyetiniz sadece bir şeyleri anlamak ve daha iyi bilmek ise bir kitap var ruhsal ve zihinsel hastalıkları anlamam konusunda bana çok yardımcı oldu isterseniz size önerebilirim.

Işte burda biraz irade giriyor işin içine bı arkadasim atak döneminde sk sk ya koşu ya çıktığından yada boks yaptığından bahsediyordu ikiside iyi geliyormuş, çok zor olduğunu hatta bunu neden yapıyorum diye kendine zarar verdiğinden bahsetmişti ama zamanla iyi gelmeye başlamış, durumu kabul etmekte çok önemli buhran döneminizi ne kadar az hasarla atlatirsaniz okadar guclenirsiniz

Geçmiş olsun, buradan size kimse tanı koyamaz ama narsist olan birinin kendini sorgulayacağını pek düşünmüyorum. Tekrar görünün isterseniz doktora.

Bana da aynısı oluyor destek alın ben ilaca başladım terapiye de başlamayı düşünüyorum

Artık direkt şu tanı yarına rahatsızlığın kümesi söyleniyor, tanı çok mühim değil iyi bir terapist bulun ilaç yanında. Aynı tanı olup çok farklı şekillerde görülebilir. Güvenliğiniz aile üyelerine bahsedip destek alabilirsiniz.

Sürekli uyuma isteği intihar düşüncesi ve ağır kaygı var. Ama ilaç alınca ciddi anlamda hafifliyordu AngelicaPickles

Bunların çoğu bende de var ama ek olarak bende aşırı coşku dönemleri de oluyor.

Teşekkür ederim uğraşıyorum:)

Aldatmadım hiç kimseyi ama depresif bir dönemimde rastgele sextingler yapmıştım çok da istemediğim halde. Mutlu dönemimde ise hayat dolu neşeli enerjik ve yapacak bir sürü şeyi olan pozitif bir insan oluyorum. Sonra normale biniyorum toparlanıyorum derken tekrar..

Borderline sex e aldatmaya cok meyilli erkeklerde bunu cok kullaniyor aslinda vajikismus olan ve normal hayatinda cok mutshatsip birini düşünün bu hastalığa tutuluyor sonra vicdan azabı ve intihar da olabiliyor Cok zeki birinde olabiliyor hayatını sıfırlıyor ataklar gelince cok zor bir hastalik

Kay Redfield Jamison'ın Durulmayan Bir Kafa, manik-depresif hastalıklar üzerine uluslararası bir uzman ve bir Amerikan Üniversitesinde tıp profesörü unvanına sahip az sayıda kadından biri olan Kay Redfield Jamison'ın, iradesini, azmini ve etkileyici entelektüel yeteneklerini kullanarak manik-depresif hastalıkla on yedi yaşından beri nasıl savaştığını anlatıyor. Kendisini anlatmış kitapta. Genetik kısmını da anlatıyor aslında kitap. aile geçmişinde farklı insanları işaretlemiş ve gerçekten geçmişinde kendi benzer durumları yaşayan aile üyeleri olduğunu belirtmiş. Danıştığım doktor; yüzde yüz çocukta çıkar gibi birşey diyemem. genetik kısmı çok belli değil. hiç sorunu olmayan çiftlerin de bipolar çocukları olabiliyor dedimişti Ancak bipolar yakınımın üst soydan psikolojik olarak sorunları olan akrabaları varmış, bir kaçı teşhis almış, çoğu da ilaç kullanıyor, depresyon vs tanılı olduklarını söylüyorlar bilmiyorum artık.

En mantıklısı sakallarınız çıkar/memeniz sarkar yazmaktı. O zaman hemmen tedaviye başlardı konu sahibi tövbe yaa

Sheldon_Cooper tam tani almadim ama supheleniyorum. Kendimde gordugum ve borderline oldugumu dusunduren ozellikler; - her seyi net ve keskin olarak degerlendirmek. Ya siyah ya beyaz, ya dost ya dusman vs gibi. - asiri sevgi, asiri nefret duygulari arasinda gidip gelen insani iliskiler - terkedilme korkusu - fevrilik, ofke patlamalari, sabirsizlik - cok asiri olmasa da icimdeki bosluk hissini dindirmek icin para harcama - surekliligi saglayamama, is ve insan iliskilerinde - yogun bir intikam istegi, bolme savunma mekanizmasi - bir de terapistim nesne devamliligimin olmayisini soyluyor ara ara sanirim bu da bir belirti. Totalde borderline miyim bilmiyorum ama hayatim cok zor ve yorucu.

Teşekkür ederim hepsini yapıyorum aslında ama kötü olduğum dönemde hiçbir şeye hevesim olmuyor kapatıyorum kendimi herkese kimseyle konuşmuyorum insan ilişkilerim zaten zarar gördü gerçi yine iyi bu hastalık yüzünden insan kaybetmedim hiç ama kendim soyutladım kendimi biraz. Doktor da benzer şeyler önerdi deneyeceğim bakalım ilaçlar umarım hafifletir. accessdenied

Şarkıcı Halsey de bipolar. Ama hayatına normal devam ediyor.

Psikoloğa hiç gitmedim ama düşünüyorum

İlaç kullanmak çok önemli. İlaçsız tedavi olmuyor bunda. Benim bir arkadaşım hastalığını ve ilaç kullanmayı reddediyordu. Bu yüzden de çok tuhaf davranışları vardı. En son arkadaşlığımızı bitirdik. İlaç kullansaydı böyle olmazdı. O yüzden ilaç ve doğru terapi ile devam ederseniz çok iyi olur. Ailenizden de saklamayın...

Öncelikle ilaçlarınızı düzenli kullanın, iyi hissetseniz bile kullanın, iyileşilen dönemde ilacı bırakmak en büyük hatadır. Kendinize zaman tanıyın. Bu süreçte size iyi gelen insanlarla olun sizi seven, sevilmek en iyi gelen şey. Herkese rahatsızlığınjzı söylemeyin çünkü ne olursa olsun insanlar önyargılı olabiliyorlar bizzat yaşadım. Sevgisine çok güvendiğiniz bir kişiye söyleyebilirsiniz sizi gözlemler hem. Ruh halinizde değişiklik olursa size haber verir. Size iyi gelen filmler, müzikler, kitaplar ile haşır neşir olun. Kendinize değerliyim deyin sürekli. Tedavinin başlarında yeni atılımlar ve sizi zorlayacak yeni ortamlardan kaçının bir süre sakin ve stabil bir hayat sürün. Tedavi iyi gittiğinde evlilik de olur iş de hiç merak etmeyin Ama hamilelikte ilaçlar kesiliyor sanırım o zaman ne yapılıyor bilmiyorum Önceki

Bipolarım evliyim de şokta vermediler Daha doğrusu tek doktordan aldığım teşhis buydu, bende ardına düşemedim bazı mücbir sebeplerden. Çalışıyorumda yani herhangi bir yüzde yüz ben sağlıklıyım diyen bir insan kadar sosyal hayatın içindeyim.

çok yakın tanıdığım bipolar. onun için psikiyatrist görüşmüştüm. kendisi ilaçlarını aksatmasın, eğer yetmediğini hissederse doktoruna mutlaka gitsin demişti. takipte olduğum hakim savcı tanıdıklarım var, gayetde iyiler demişti. çevresininde değişimlerinden haberdar olup doktoru ile işbirliği yapması gerektiğini söyemişti. ilaç içiyorsanız yeterli gelmiyordur doktorunuza danışın

Siz bu hastalığı iyi tanımış ve kontrol altına almayı da çok güzel basarmışsınız. Bu örnekler yeni tanı alanlar için tutunacak dal ve anlatılması çok önemli. Çünkü çaresiz bir hastalık gibi görülüyor ama öyle olmadığını sizin gibi üstesinden gelebilenleri gördükçe daha iyi anlıyoruz. Genetik geçiş kısmında soru işareti var çünkü benim tanıdığım kişinin bütün ailesi hem anne hem baba tarafında uzun yaşadılar ve hiçbirinde bu hastalık yoktu, hiçbir aile üyesinde daha önce de yokmuş ki aynı köyde yaşayan insanlar oldukları için bilmemeleri de mümkün değil. Benim tanıdığım bir dönem çok alkol içmişti belki de o yolunda giden şeyleri bozdu diye düşündüler hep, başka kimsede olmadığı için. Kalabalık da bir aile, çok teyzeli Dayılı, yine çok amcali, halali, kuzenli bir aile. Hiç kimsede yok, bu da genetik mi kısmında soru işareti oluşturdu. Bilginiz var mı bu konuda?

Hiçbir insan ilişkimde böyle şeyler yapmadım. Yani tamam çok yanlış şeyler söylediğim yaptığım zamanlar oldu ama anlık şeylerdi, hiçbir zaman planlı veya uzun süreli bir şekilde kimseye kötülük ya da manipülasyon yapmadım. Bana yapıldı ama ben anlıyordum karşımdakinin niyetini.

Çocuklara geçişte genetik yatkınlıktan ziyade, tedavi edilmemiş bipolar anne/baba ile yaşamanın etkisi baskın geliyor demişti doktorumuz.

Teşekkür ederim, üşenmeyip uzun uzun anlatmışsınız. Benim bipolar olan tanıdığımın ailesi çok geniş ve vefat edenler hep yaslanıp vefat ettiler. Yani mutlaka farkedilirdi. Çoğu memur veya ücretli çalışan, hepsinin sıradan normal hayatları var. Anne tarafı da baba tarafı da çok kalabalık ama kendisinden başka tek bir kişide bile yok. Yani olup da farkedilmemis olması mümkün değil. Yaşamsal farka da baktığımızda sadece alkol farklı. O yüzden kendisi çok alkol alması sebebiyle atak geçirdiğini düşünüyor. Alkolün de beyin kimyasını bozduğunu düşününce ben de hak verdim. Belki ufak iniş çıkışlar yassyacakken çok gürültülü bir atak geçirdi. Koruyucu tedaviyle şu an yolunda gidiyor, bir daha atak geçirmedi.

Bipolar tanıdığım vardı tıp okuyordu. Gayet normal sosyal bir hayatı vardı. Onların bazı dönemleri zor geçiyormuş ama çocuk ilaçlarla gayet normal bir hayat yaşıyordu gördüğümüz kadarıyla

Kabaca yazicam rakamlari anlasilmasi icin zaten her yıl değişir oranlar güncel makalelerle. Genetik faktorlerin etkisi yüksek (%60) çünkü temelde bi beyin kimyası bozulması olduğu için fiziki yatkınlık önemli misal kadınlarda görülmesi daha yüksek, genetik geçiş kalıtım, cok yuksek degil (ebeveynlerden birinde varsa cocukta görülmesi %15, her ikisinde varsa %70) gibi gibi. Ve genetik gecis yuksek derken genelde diğer mental hastaliklara kiyasla soylenir. Öyle mendel kanunuyla cat cat geçmiyor alt nesillere. Kumar gibi bisey olur o zaman :) hakkaten cocuk yapmamak lazim gelir. Kumar demisken benim en önemli vurgunlarimi yediğim kısım kumar ve alkol. Ben de cok icerim. Ama ilginctir ki kahveyle bile maniye girebilirken alkolle girmiyorum. Havanin değişimi bile bazisinda ciddi etki yaratir. Stres sonra en en etkili şey stressiz bir köy hayatinda bipolar olma yüzdesi düşüktür. Kaldi ki anneannem örneğini o yuzden verdim onu psikiyatriye goturen mi var da tescillensin. Bana gore bipolar :) 11 yasindaki kizini ankarada birakip tek basina koye yerlesir, mahalle bakkaliyla dedemi aldatir. Cocuklarini döver. Gunlerce uykusuz gezer ev temizler uc gun boyunca yorulmadim diye ovunur sonra iki hafta full aglar. Cevresel faktorler de o kadar etkili ki. Yaşanılan travmalar...

Çok sağ olun teşekkür ederim desteğiniz için iyi ki varsınız

Geçmişinde bu hastalığı yaşamış biri var çok yakınımda. Şu an benden normal diyebilirim. Mantıklı merhametli anlayışlı, o yıllar kendine çok çektirmiş aman diyeyim tedaviden kaçmayın, ilaçları beni uyutuyor kötü yapıyor diye bırakmayın. Sizin de hayatınıza bu iletten tamamen kurtulmuş devam etme şansınız var

Üstü kapalı da olsa anlatın onlara her türlü insan gidiyor bir şey olmaz. Kendi kendinize tanı koyamazsınız.

Babam ve dedem bipolar. İlaçlarını içip günlük hayatlarına devam ediyorlar. Dedem çok Zeki çok çalışkan bir adam üstelik. Sağlıklı çocukları evde oturuyor kendi herkesi doyuracak para kazanmış zamanında.

Ahkam kesmek istemiyorum ancak terapi almaya başladığım dönemde ruh halim gün içerisinde durduk yere bir iyi bir kötü olurdu. Sebepsiz yere hemde. Kendimi bipolar sanıyordum. Halimden bıkmıştım artık. Psikologum ise hiçbir zaman böyle bir teşhis koymadı. Şimdi çok stabil normal bir ruh halim var. Geçmişe o döneme bakıyorum da o kadar sıkıntı ile o ruh halinin çalkalanmaması mümkün değil. Bipolar değildim yani sadece duygularımı kendimi anlamıyordum. Eğitimli ve tecrübeli bir göz sayesinde şimdi iyiyim. Size tavsiyem alanında uzun yıllar tecrübeli olan bir psikologa gitmeniz. O sizi yönlendirecektir. He ayrıca 30 senelik tecrübeli ve üniversitede ders veren psikologum bile psikiyatrik tedavi gerektirecek bir durumum olup olmadığına aylar süren terapiler sonrası karar verdi. Öyle oturdum konuştum sende şunlar var bipolarsın yok şu kriterler var borderlinesın denmiyor.

Bipolar kadar borderline da tehlikeli çünkü gaslighting eylemler ile yakın çevresini bile istismar edebilir..

Öyle düşünceler gelince başka işlerle uğraş kafanı dagıt. Zor bir hastalık biliyorum. Genelde çok zeki insanlar bu hastalığı taşır unutma sen özel ve degerlisin

Sizin için ne kadar zorsa beraber yaşadığınız insanlar için çok daha zor, bu yüzden onlarla paylaşmalısınız mutlaka. Borderline eski sevgilim, bipolar arkadaşım var ikiside hayatlarını gayet dengede devam ettiriyorlar tedavilerini asla aksatmadan elbette.

Bipolar doktor bipolar mühendis gördüm. İlaçları kullanıp terapi görürseniz normal hayata devam edersiniz.

Teşekkür ederim çok sağ olun. Kötüleştiğim dönemlerde çok çok zor oluyor bir şeye odaklanmak. Aklımda hep kötü düşünceler oluyor. Konuşulanları duymadığım bile oluyor. Ama deneyeceğim doktor da benzer şeyler söyledi çünkü. Psikoloğa da gitmeyi düşünüyorum para konusunu ayarlayabilirsem.

Bipolar tanısı alan kimse yok ailemde ama bazı çocukluk travmalarım var ergenlik bitmeye yakın anca atlattım

Çok sağ olun çok teşekkürler:) Benim yapım içe kapanık, sadece utanmaktan falan da değil genel olarak yapım bu o yüzden sanırım bende farklı tezahür ediyor. İyi ki dışadönük değilim öyle olsaydım hayal bile edemiyorum kendimi.

Doktor bipolar tanıdığım var, evli. Evli çocuklu çalışan bipolar tanıdığım var. Bu hastalık sizin iyi yerlere gelip çalışıp aile kurmanıza engel değil. Sadece sürekli doktor kontrolünde olmalı, ilaçlarınızı düzenli kullanmalı ve gerektiğinde terapi almalısınız. Bir üniversite hastanesine kapağı atarsanız onlar sizi takip eder. En ucuz ve güvenli yolu bu.

2,5 sene önce borderline teşhisi aldım. Bir süre antiepileptik kullandım yoğun duygu değişimleri için sonra bıraktım. Şu an sadece psikoterapi alıyorum. Benim en büyük sıkıntım ilişkilerimde oluyor işin özü terkedilme korkusu, onun dışında öfke sorunlarım ve dürtü bozukluğum da var. Bipolar duygudurum bozukluğudur borderline kişilik bozukluğudur ikisi farklı şeyler. Bipolarda duygu değişimleri daha uzun periyotlarda olurken borderlineda genelde ilişki yaşadığınız insana göre modunuz şekillenir ve gün içerisinde aşırı mutluyken 1-2 saat içinde intihara sürüklenebilirsiniz. Bipolar ilaçla kontrol altına alınabilir ama borderline için onaylanmış ilaç tedavisi yok terapi şart. Muhtemelen sizde de duygudurum bozukluğu mevcut zaman zaman depresif bir mizacınız oluyor. Doktorunuzun dediklerini uygularsanız hayatınız daha yaşanılabilir hale gelecektir bipolar borderlinedan çok daha kolay yönetilebilen bir hastalık.

Gerçi sizde haklısınız psikolojik rahatsızlıklar bir zincirin halkaları gibi birbirine benzer ve tetikler. Bence gerçek benliğinizi kaybetmediğiniz sürece hiçbir hastalık çözümsüz değildir. Sizde kendinizin farkındasınız. Çevre desteği ve ialç desteğiyle duygu durumunuzu kontrol altına alacağınıza inanıyorum. Anladığım kadarıyla sizin de tanıyla ilgili kafanızda oturmayan bir şeyler var bu tip hastalıklarda uzmanlaşmış bir doktordan tanı almanız daha sağlıklı olacaktır. İlaçlarınızı almaya devam edin ve bence kendinizi gözlemleyin eğer tanınız doğruysa verilen ilaç size iyi gelecektir diye umuyorum. Lütfen vazgeçmeyin ilaçların etkisi ortalama 2 hafta ile bir ay arasında çıkmaktadır. )

Bir anda tüm düşünceleri durdurun, hiçbir şey hissetmemeye ve düşnmemeye çalışın beyaz bir boşukta gibi. Telefonu bırakın o anda. Aniden ayaga fırlayın ve hiçbir şey hesap etmeden düşnmeden meseka süpürgeyle evi süpürmeye başlayn. Bir yerden başlayınca gerisi geliyor, düşünmemek ve hissetmemek önemli.

merhaba... kendime tanisini koyamadığım nedenlerim var.. doktora bişey anlatamam o derece... hiç de sağlıklı düşünemediğimi son zamanlarda iyice sıyrıldığımı sürekli kendi kendime konuşarak ifade ettiğimi. ve kendi kendime sinirlendiğimi çok düşünerek ne yapacagimi bilemeyen bir migim... evet bu olay 2015 senesi çocuğunu kaybetmesinden sonra evde 4 ay boyunca tek başıma bunu yaşadim.. ve toparlamam 5 senemi aldi.. 2. çocuktan sonra anca toparlamaya çalıştım.. narşişt miyim bilmiyorum.. yaptığım hatalarimi kabullenmem zor oluyor.. hayır ben doğru olani yapıyorum diyorum.. bagiriyorum sinirleniyorum.. teee dişardan komşulara kadar gidiyor sesim... çok düşünerek tirnaklarimi kemiriyorum... ne yapacagimi bende bilmiyorum.. bu bordeline mi? biporlar mi hiç bilmiyorum.. psikyatirye gittim ankiyeste denildi. ama ankiyeste olan sabaha kadar uyumazmiş.. ama ben iki dk da hemen uyuyorum.. bunun alakasi var miydi.. lütfen bilen yazsin...

düşünce, düşünce olarak kaldığı sürece sorun yok. Düşüncenin akıp gitmesine izin vermek lazım üstünde takılıp kalmadan. borderline tanılıyım. ilaçları kullandığım sürece sorun yok. sadece yoğun bir güvensizlik ve sevgi açlığının pençesine düştüğüm çok olur, sevgiye doymuyorum tatmin olmuyorum.

Zor olacak benim için ama bulacağım bir yolunu

Tedaviniz devam ettikçe sizde kendi dengenizi bulacaksınız ama birlikte yaşasığınız kişilere bundan bahsetmelisiniz mutlaka.

Evet dışadönükler etrafına zarar veriyor bizim neler yaşadığımızı Allah biliyor... içedönükler kendine yapıyor ne yapıyorsa ama lütfen kendinize, sevdiklerinize sahip çıkın ve çabalayın atak dönemlerinizin geçici olduğunu unutmayın. Ve kendinizin değerini bilin yakınım da çok Zeki biriydi ve bu hastalık zaten Zeki insanları buluyor. Tekrar söylüyorum farkındalığınızı takdir ettim. Kendi peşinizi bırakmayın sağlıklı günler dilerim çok memnun oldum

Strobe yazdıklarıyla beni baya bilgilendirmişti.

Benim anlamadığım ikisi birbiriyle tamamiyle farklı rahatsızlıklar şimdi size konulan tanı hangisi? Tam taniniz olmadan burdan bipolar yada borderline ile ilgili hasta hikayesi duymanız pek sağlıklı gelmedi açıkçası belki daha sıradan bir hastalığınız varken psikolojik olarak beyninizi bu hastalıklar var diye de kandırıyor olabilirsiniz. Bence sürecinizi bir terapiyle birlikte ilerlemeniz daha iyi olacaktır.

Doktorun aklındaki şey bipolar. İntihar değil de kendime zarar verdiğim oldu fiziksel olarak. Tabii çok büyük bir şey değildi ama. Duygusal ve fiziksel olarak kendimi cezalandırma davranışım var. Manik atak bu mu oluyor emin değilim ama bu karamsar dönemden sonra bir de aşırı mutlu coşkulu olduğum hayat sevincimin arttığı bir ruh haline de giriyorum.

Borderline tanıdığım yok ama bipolar bozukluğu olan tanıdıklarım oldu. İlaçlarını düzenli şekilde kullandıklarında gayet normal şekilde çalışabilen, sıradan insanlardı.

Tabii doğru aslında ama genelde kendimi kapatıyorum ben

Lityum ve abizol kullanıyorum

Bana borderline eğlimlerin var demişlerdi. Üzerine çok çalıştım ama hala ani ve öfkeyle alınmış kararlarımın maduru olabiliyorum. HalA tüm duygularımı uçlarda yaşıyorum.. herşey ya ak ya kara, pek grilerim yok.. ilaç tedavisi uygulamadılar bana. Henüz bir suça bulaşmışta değilim zaten söz konusu insan psikolojisi olunca kimse direkt sende şu var diyemiyor. Şuna eğilimin var gibiyle başlıyorlar zamanla emin oluyorlar. Sakin kalmakta fayda var. Geçmiş olsun. Bu arada sheldon Cooper favori karakterimdir. Bence o da asperger olabilir

Sanatçıların önemli bi cogu ya borderline ya bipolar zaten. Normal bi kafadan ortalama üstü performanslar beklemek abes olur asıl zaten.

Babam bipolar. Asla ilaç içmeyi kabul etmiyor. Hafif narsizm de var. Kahvesine koyuyoruz. Bazen kendini evliya zanneder, bazen çok ağır hakaretler eder. Sonra da çok büyük bir pişmanlık duyuyot. Annem olmasa yaşayamazdi. Kadin o kadar aşık ki.. ben Allahım afettsin ama asla cekmezdim. Şiddet eğilimi yok ama psikolojik şiddet uyguluyor. Onu da istemsizce yapiyor. Damgalanma korkusu da var. Olur da duyulur deli derler diye çok korkuyor. Keşke daha önce ilaç kullamayi deneseydi. Kaçak göcek veriyoruz. Fazla inat. Fakat kimse hastalığının bedelini çocuklarına eşine ödetmemeli. Onun dışında asla kötü biridi değil. Her bipolar aynı değil. Bizimkisi fazla iyimser aşırı duygusal..

Geçmiş olsun bu arada. Böyle büyütmeyin. Hayatınız gayet sıradan şekilde devam edebilir. Edecektir de. Tedavinizi aksatmamanız yeterli

Daha önce yazacaktım ama hadi dedim ne gerçekten tanıyorum ne gerçek bir tıp eğitimim var haddim olmayan bir yorum yapmayayım. Ama dayanamadım. En doğru kararı kurur verir tabiki ama ben bipolar olduğunu hiç zannetmiyorum senin. Uzun süreli üyelerin iyi kötü iç dünyalarını, düşünce akışlarını vs görüyoruz burada. Az çok konularını yorumlarını bildiğim kadarıyla ne bipolar tarzı düşünce örüntün var senin ne de zaman zaman ortaya çıkan karakterine aykırı uç hareketlerin, inançların vs. Uzun süredir devam ettiğin bir psikiyatrist bu teşhisi koyduysa benim yorumumu hiç kaale alma. Ama ilk defa gittiğin bir psikiyatrist kısa süreli değerlendirmeden sonra sana böyle bir teşhiste bulunduysa bu teşhisi hemen etiket gibi üzerinde taşıma bence ve farklı değerlendirmeler al.

Öfke ve dürtüsellik bende de var. İlişkilerimde de bir insana çok çabuk bağlanıyorum kaybetmekten korkuyorum acaba bununla mı ilgili onu unuttum doktora söylemeyi. Ama bende 1-2 saatlik çok sık değişimler olmuyor, günlerce sürüyor bende girdiğim ruh halleri. Bir de kimi borderline daha zor diyor kimi bipolar daha ağır. O yüzden ona çok takılmayalım bence çünkü bildiğim kadarıyla ikisi de çözümsüz şeyler değil ve kişiden kişiye de değişir sanırım ağırlığı.

Bir arkadaşım var, bipolar tanısı var epeydir. Kendisi bir devlet üniversitesinde araştırma görevlisi. Evet kötü zamanları oluyor fakat iş arkadaşları bu durumu biliyor ve bazı dönemlerde biraz daha alttan alıyorlar. Günlük hayatını aksatan çok da ciddi bir sıkıntısı yok. En azından insanların ona yaklaşımında bir problem yok. Dışarıdan bakınca biraz depresif dersiniz hepsi bu :) tabi ilaçlarını düzenli kullandığını söylememe gerek yok.

Arif hoca guzel anlatmis Borderline gun içinde duygu değişimi aldatmaya meyil narsistlere tutku sanki yer ayağının altindan kayıyor gibi duygu bozuklugu

Merhaba kusura bakmayın ben sanırım sizin yorumunuzu atlamışım. Cevap verdiğimi hatırlamıyorum o yüzden yazmak istedim. Yaşım 21. Sinirlendiğimde kontrolsüz kötü düşünceler, o düşünceler aklıma geldiğinden dolayı inanılmaz bir pişmanlık duyma, kendimi cezalandırma, bazen fiziksel zarar verme, değersizlik ve hiçbir şeyi hiç kimseyi hak etmiyorum duygusu, içe kapanma insanlarla konuşmama, birine zarar vermekten veya birinin bana zarar vermesinden korkma gibi şeyler yaşıyorum depresif dönemde. Sonraki dönemde de aşırı bir coşku hali, 2 gün önce bir kaşık suda boğma isteğimin geldiği insanı bağrıma basıp sevme isteği, sürekli insanlarla gülüp eğlenme şakalaşma ve enerjik olma hali, 2 saatlik uykuyla bile günü geçirebilme, hiçbir şeye odaklanamama bir sürü yeni şey yapma isteği hareketlilik gibi durumlar yaşıyorum. Birine hiç fiziksel bir zarar verdiğim olmadı ama sözel bir şekilde bile isteye canını acıttığım 2 kere oldu ki biri çok kötüydü ve bana çok değer veren birine yapmıştım, bundan o yüzden çok çok utandım. Neyse ki o insanı kaybetmedim de aklım çok geç de olsa başıma gelince gönlünü ayrıca aldım. O zaman 17 yaşındaydım ve bu davranış veya düşünce biçiminin bir sorun olabileceğine çok da kafa yormuyordum. Bir diğeri ise daha hafifti ve bunu yaptığım insan benimle inanılmaz derecede uğraşıyordu. Ama hayatımdan çıkarmak yerine ergenleştiğim için yine kendimden utandım. "O benim canımı yaktı, o yüzden dersini vermeliyim" "Yaşasın kötülük" mentalitesinin çok çok büyük bir kötülük görüp ona orantılı bir şekilde cevap vermedikçe normal bir şey olmadığını son 1-2 yıl içinde idrak ettim. Sonra da kimseye sözel de olsa hiçbir zarar vermedim ama hala kendi içimde de olsa öfke krizi geçirebiliyorum durduk yere. Bu da depresif dönemi tetikliyor. Depresif dönemde de hep uyumak ve ağlamak istiyorum.

Çok geçmiş olsun, insanların çoğunda bu durumlar yaşanıyor asla kafanızda durumu büyütmeyin ilaçlarınızı düzgün kullanın meditasyon vs gibi alanlara yönelmeye çalışın kitap okuyarak bulmaca çözerek biraz iç dünyaniza yönelicek aktivitelerde bulunun merak etmeyin her türlü işte calisabilirsiniz

Bipolar iki arkadaşım iki adet borderline akrabam var. Bipolar olanlar atak haricinde normal oluyorlar. Borderline atak geçirmesine gerek yok. Algıları, kendilerini ifade etme şekilleri farklı oluyor. Dünya sanki onların etrafında dönüyor. Eğer en ufak bir olumsuz eleştiri yaparsanız inanılmaz küsmeleri, dikkat çekmek için yaptıkları oyunlar oluyor. Ayılıp bayılanları da var, ilgi manyağı gibiler. İkili ilişkileri bundan dolayı çok zor.

Ben de borderline için psikiyatriye gitmiştim, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tanısı koydu sadece. Borderline olduğunu düşünmüyorum zaten bunun için ilk seans yetmez dedi üzerinde durma dedi açıkçası ama ben şüpheleniyorum çoğu zaman. Ben toplu çalışma yerlerinde sorun yaşıyorum, bireysel çalışmak daha iyi geliyor. Heyecanlı ve tetikte durduğumu söylüyorlar.

Hiiiç böyle düşünme. hayat var ve hayattayız yaşıyoruz. Biliyorum çok zor. Fakat çıkar yol her şeyde olduğu gibi bu dertten muzdarip olanlar içinde var. Bende henüz tam teşhis almadım ama bendede bipolar ve borderline olduğundan şüpheleniliyor. Aylardır tedavi görüyorum. Şimdilik yaşadığım semptomları baskılayıcı ilaçlar kullanıyorum tam teşhis alınca ne kullanacağımı pek bilmiyorum. mesela ben suça meyilli değilimdir ama gözüm çok dönerse istemeden elimden bir kaza çıkabilir. genelde suça meyillilik değilde semptomlar nedeniyle oto kontrolü sağlayamamaktan ötürü suça itilmek gibi oluyor. onun dışında suça yatkınlık, maddeyi kötüye kullanım olabiliyor ama bu daha çok isteyerek veya bilinçsizce yine yaşanılan semptomlar nedeniyle, suçtan ziyade kendine zarar vermekle alakalı, örneğin üstümde taşımaktan yakalanabilirim ve bu suç sayılır halbuki niyetim içmektir ve verdiğim zarar kendimedir gibi gibi gibi... İnsanlarla ilişki kurmak bazen zor bazen kolay mesela kafa dengi samimi birisi ile kolayca ilişki kurulabilir ama o kişinin altında yatan gerçek karakter nedir ne değildir buna çok bakılamadığından zarar gören hastanın kendisi olur. Göze çok normal, sıradan, olağan gelen bir aksiyonu olmayan sabit ve düz gelen insanlarla ilişki kurmak epey zor oluyor sebebide şu ki; başta çok yakın olmak istiyorsun kendinde karşıdaki kişi kadar normal olmak istediğinden fakat başta yakınlık kursanda, sonradan uzaklaşılıyor kendini yakın hissetmediğinden kaynaklı veya karşı taraf garipliği sezip uzaklaşabiliyor. Çalışma kısmına gelirsek, severek, isteyerek, sıkılmadan yaptıktan sonra çalışılabilir fakat bu semptomlar sosyal becerileri kısıtlayabildiği veya etkilediği için daha bireysel alanlarda çalışmak daha iyi olur. Örneğin küçük bir mağazada tek başına çalışan bir satış sorumlusu gibi. Çok fazla çalışanın bulunduğu bir yerde zorlanılır. örneğin çalışanlar arasındaki rekabet, takım calısması zorunluluğu, diğer çalışanlarla sosyal beceri ve iletişim farklılığı, stres, üstlerden baskı vb. şeylerle başa çıkmak bünyeye zor geleceği için çalışmaktan soğumak kaçınılmaz olabilir. Birden fazla çalışanın olduğu yerde çalışabilmek için herkesin aynı maaşı aldığı ve rekabetin, sosyalleşmenin minimum düzeyde olduğu bir yer seçmek gerekir örneğin bir şirkette masabaşı e ticaret te çalışmak gibi.

Neden iş değiştiriyordunuz özel değilse? Yani sebepleriniz ne oluyordu?

Hafife almaması için yazdım zor hastalık

Komşum bordelinedı. Hayat dolu, hareketli, hiperaktif gibi sürekli bir şeyler yapan, yapacak şey bulamayınca temizlik yapan 3 çocuk annesi bir kadındı. Ağır ilaçlar kullanıyordu, çok yakındık. Ailevi travmaları nüksediyordu sık sık. Terapiyle aştığını düşündüklerinin geri gelmesine izin veriyordu maalesef. Küçük tetiklemelerle büyük sinir patlamaları yaşayabiliyordu. Eşiyle birlikte destek olurduk, sık sık duyguları hakkında sohbet ederdik. İş yaparken zihninin boşaldığını söylerdi. Terapilerinizi bırakmayın, ilaçlarınızı çok düzenli kullanın, doktorunuza danışmadan ilaç dozu değiştirmeyin. Çözdüğünüz sorunların sizi yeniden ele geçirmesine izin vermeyin. Teşhisin sizi yıkmasına izin vermeyin. Çalışmanıza engel bir hastalık değil, hatta sosyal ortamlarda daha mutlu hissedebilirsiniz kendinizi. İçinize döndüğünüz zamanlar hastalığın fırsat yakalamasına sebep oluyor. Bir de kimsenin sizi dert babası olarak görüp sırtınıza başkalarının sorunlarını yüklemesinden kaçının, duygu yoğunluğu dengenizi çabuk bozabilir. Kendinizi ve hayatı sevin, en değerli olduğunuzu asla unutmayın. Hastalığınızı iyi tanıyın ve ona uygun yaşayın. Durumunuzu başarıyla taşıyla taşıyabilirsiniz emin olun. Bütün duggusal yoğunluğuna rağmen arkadaşım iyi bir anne becerikli ve sosyal bir kadındı emin olun

İyi akşamlar, borderline ya da bipolar olan veya böyle bir yakını olan var mı? Varsa işe girebiliyorlar mı, suça meyilli oluyorlar mı, kendine zarar verme davranışı oluyor mu karakterleri nasıl ilişki kurabiliyorlar çalışabiliyorlar mı? Hangi işleri yapmaları hangilerini yapmamaları gerekiyor bilen lütfen yazabilir mi? Bende daha önce de bundan şüphelenildi ama teşhis konmadı. Destek almaya anskiyete için başladım, onda hafifleme oldu eskisi gibi değil artık ama bu sefer ruh halimdeki değişimler için tekrar destek almaya başladım ve teşhis kondu doktor ilaç verdi ama kafam çok karışık yani burada yazamayacağım kadar kötü duygular hissediyorum insanlara ve kendime bakış açımı yazsam destan olurdu ama gerçekten çok zor ve aynı zamanda berbat şeyler düşünüyorum. Depresyonla karıştırılıyor genelde. Daha ailem dahil hiç kimseye söylemedim sır gibi saklıyorum. Var mı benzer şeyler yaşayan veya şahit olan, hayatım bitmiş gibi hissediyorum sanki son noktaya gelmişim gibi.

Kaygılar için de nefes egzersizi yapın yani derin nefes alın ama koşmuş da nefes nefese kalmış gibi verin, nefesi 8 parçaya bölerek verin

Çok sağ olun açıklamanız için

Bipolarım. Çok büyük heveslerle girdiğim işten hemen soğuyorum.

Teşekkürler desteğiniz için ^^ samantha

Devlet hastanelerinde de çok iyi psikologlar var. Benim arkadaşım onlardan biriyle görüşüyordu ve gerçekten çok ilgili bir dpktoru vardı. Özel olması şart değil.

Kendinizin farkında olmanız ne kadar güzel. Çok çok yakınım bipolar. Ve asla bunu kendisine kabul ettiremedik. Çok da iyi bir işi var. Bence farkındalığınızın peşine düşüp kendinize her anlamda yatırım yapın. Değerinizi bilin Vallahi takdir ettim. Çünkü biz çok zor zamanlar geçirdik. Evet bunun 3-4 çeşidi var. Depresyon da bir çeşidi. Bizim tanıdığımızın daha çok manik depresif dönemdi. Herkeste aynısı olmaz. Siz daha çok içe kapanıklık modundasınız ama unutmayın ki hiçbirşey sonsuza dek sürmez Bu ataktan çıkın, önce kendi doktorunuz siz olun, sonra iyi bir doktor ile birlikte üstesinden gelin

Bende de oluyor onlar ama zaman zaman, bir süre sonra mutluluk ve coşku hali geliyo bir de uyumama isteği.

Doktor musunuz? Ömür boyu evlenmemesi gerekir, elektro sok gerekir falan, burda bipolar olup evlenen, cocuk sahibi olan, bi suru hanim var.

Doktor bipolar dedi ama kurula çıkarmadı daha genelde en kesin tanıyı kurul koyuyormuş şimdilik ilaçla başladı. Düzelmezse tekrar bakacakmış. Şoktan falan bahsetmedi ama sanırım sözünü ettiğiniz tedavi ekt, onu ilaçtan fayda göremeyen insanlar için kullanıyorlar aslında belli bir sınır yok. Anksiyete bozuklukları için bile kullanılabiliyor. Zamanında çok araştırmıştım

Bende bipolar var. Moralini bozmak istemiyorum ama 15 yılda 10 kez iş değiştirdim. Son üç yıldır daha stabil. Yaşla birlikte bir miktar iyileşme hissediyorum. En azından uzun süreli majör depresyonlar yerini maksimum bir haftalık çöküntüye bıraktı. Bipolar depresyonla karıştırılır. Bu yanlış bir bilgi ama çok da yersiz değil. Depresyon bu hastalığın ekurisi gibi bir şey. Yani zaman zaman illa ki oluyor. Geçeceğini bilmek rahatlatıcı ama

Buraya yazdığın düşünce akışımın en fazla %5'i İlk seferde psikiyatrlar bu tarz teşhisler koymazlar ama çok uzun süredir takip etmiyor hatta yeni sayılır şu an bir ilaç kullanıyorum buna olan cevabımı değerlendirecek. Daha önce gittiğim bir uzman da benzer şeyler söyledi ama o zaman anksiyete için gitmiştim bu tarz sebepsiz ve aşırı ruh hali değişimlerim azdı nadiren olurdu sonradan sıklaştı.

Borderline başka birşey bipolar başka Aklın karışmış belli bipolar daha ağır Ancak şok düzeltir ve zamanında tedavi edilmesi şart yoksa ömür boyu kalıcı evlenmemesi gerekir eğer ki ömürboyu kalıcı ise genetik hastalık çocuklarıda bu hastalığı geçiş oluyor

Evet kendime vakit ayırabiliyorum ama depresifken hiçbir şey yapamıyorum içimden gelmiyor o bana engel oluyor. Mutluyken de odaklanamıyorum hoplayıp zıplayasım geliyor Daha yeni yeni sayılır aslında evet, kendimi bildim bileli bu tarz özelliklerim vardı ama çok hafiftir, asıl son 2 yılda başladı, birkaç aydır veya yaklaşık 1 yıldır ise sıklaştı ve tam bu şeklini aldı.

Teşekkür ederim normal hayata devam ediyorum ama kafamın içinde kendimi parçalayacak gibi oluyorum kendime zarar verdiğim oldu tabii basit şekillerde.

Doktorunuz sizi yönlendirir. Ilaclarinizi lütfen aksatmadan kullanın daha iyi hissedeceksiniz. Borderline kisilik bozukluğu apayrı bir hastalık. Surekli hastalık konusunu düşünmeden kendinizi oyalayacak aktiviteler hobiler bulabilirseniz iyi olur diye biliyorum. Dans, spor, müzik mutlaka hayatınızda olsun. Google dan çok araştırmayın kafaniz daha da karışır. Burda hepimiz biseyler yazıyoruz ama en doğru tıbbi tavsiyeyi doktorlar verecektir. Gecmis olsun

Teşekkür ederim yorumunuz için. Benimkisi cidden çok ağır olmaya başladı, ağır derken insan ilişkilerim normal aslında uyumlu ve nazik bir insanım normalde yani benimle kavga eden tartışan pek olmaz zaten insan da sevmem pek genelde kendi halimdeyim. Ama işte kafamın içi çok kötü oluyor bazen sosyopati psikopatiyi bile araştırdım ben bunlardan mıyım diye ama onlarda vicdan duygusu yokmuş.. Öyle değilim ben. Evlenmeme kısmında o yüzden ben de takıldım ama ailemde böyle bir rahatsızlığı olan yok, varsa da teşhis konmadı veya ben bilmiyorum.

Daha yeni yeni belirtiler göstermissin gibi. Endiselendirmeni gerektirecek bisey yasamamissin da. Sorunların sadece bunlarsa sanslisin yani. Okulun ne alemde? Kendini gelistirmeye vakit ayirabilio musun?

Gecmis olsun konu sahibi hem bipolar hemde borderline yakın arkadaşım var. İkiside gayet sağlıklı, işinde gücünde ilişkileri olan kızlar. Bipolar olan arkadaşım ne yazık ki sık sık iş değiştirdi 6 ay en uzun deneyimiydi ama istediği işi de yapmıyordu buda etkili olmuş olabilir. Arada bir kısa süreli depresyona giriyor 1 2 gun gibi kendisi atlatiyor 7 8 aydır ilaç kullanmıyor. İyileşme olduğunu söyledi. Borderline arkadaşım ise stabillikten hoşlanıyor uzun ilişkiler senelerce ayni yerde calisma gibi ama biraz duygularını yüksekte yaşıyor orta şeker hiç değil. Öfkeli ve mutsuz yada aşırı mutlu oda ilaçlarını alıp arada bırakıyor. Bir yerde okumuştum ikisi benzer belirtiler gösterdiği için tanı koymak zor. Borderline in depresif tarafı kendine zarar veren hali bipoların ataklarına benziyormuş.

Bipolar olsaydınız muhakkak bir intihar deneyiminiz olurdu majör dönemdeyken. Bipolar ağır bir rahatsızlık, tedavi edilmezse genelde intihar ile sonuçlanır o yüzden tedavi kadar tanılamakta önemli. Önce tanıyı koydurun. Doğru tedavi ile hayatınıza devam edebilirsiniz. Fakat majör depresyonda da olabilirsiniz. Bipolarda majör dönem gibi manik ataklar da var. Ayırıcı olan o zaten. Bordorline iste apayrı birşey

Psikiyatrist misiniz?

Benim yakın bir tanıdığım bipolar. İlaçlarını düzenli içtiği için bir sıkıntı yaşamıyor, hatta benden daha dengeli. Ben ona hep sen bipolarsan ben kesin ikipolarım diye takılırım. Aile desteği ve ilaçları aksatmamak önemli, gerisini problem etmeyin hayatınızı kısıtlamayacak, o sizi değil siz onu kontrol edeceksiniz merak etmeyin. Çok sevgiler

Bipolar. Borderline ile çok karıştırılıyor ve benzer özellikleri var diye yazdım aslında. Ama kimi bipolar daha zor kimi borderline çözümsüz diyor o kısmı anlamadım. İlaçlarımı alıyorum ama etki etmesi için zaman lazım.

Çok teşekkür ederim desteğiniz için. Bendeki bipolar.

Evet cok zor ama imkansiz değil. Yaşın kaç su an? Terapi hayatinin bir parcasi olmali. Ben de bipolarim 40yasina yaklasirken önemli ölçüde azaldi mani ataklarim. 20li yaslarin ilk yarısı en zoruydu. Hicbi zaman major depresyona girmedim. Her insan kadar depresiftim ama mani ataklarim cok yogundu. Her bipolar illa ki major depresyona da girer diye bisey yok ölçülü bir depresyon seyretti bende. Yani o yuzden boyle hayatin anlamini sorgulayip intihar etme egilimi degil de sinirlendigimde ya da coskuyla düşünmeden yaptığım eylemler o raddeye getirdi beni hep. Araba kazalari, fiziksel kavgalar, sevgiliyle tartışirken balkondan atlama, kendini yaralama, ulke değiştirme orda basina türlü isler gelmesi vs vs dusununce bu yasa nasi gelmisim diye düşünüyorum ama mesela işten yana hic sikintim olmadi. Ben de 6 defa falan ayni is kolunda ozel sektor kamu kendi firmam seklinde değişik denemelerim oldu hepsi de beni cok daha güzel yerlere getirdi normal bi insanin yapamayacağı bir azimle ve yaraticilikla çalıştım. Etrafımda ailem bile yapma etme derken yaptim ve hep daha guzel oldu. Standart insanlardan farkli olmak her zaman kötü degil. Bence bipolar olmanin tadını çıkarmayı ogrenmek cok guzel bisey. Emin ol bi yerden sonra dengeyi bulacaksin. Ha evet hala uyuyamadigimda ilacima dikkat etmem gerekio kendimi mani dunyasinda bulmamam icin ama hastaligim hic biseye engel degil. Genetik gecis yuksek evet benim de teyzem bipolar mesela anneannem de oyle bence de tanisi konmus degil. Isler cirkinlesmeden bu hastaliklarin tanısı konmaz çünkü. Ben cocuk sahibi olmayi hic istemedigim icin bu kisma takilmadim ama istemememde bi etken olabilir bilincaltimda pek tabi. Evliliğimde de bipolar oldugumdan ötürü sıkıntı yaşamadım size destek bir insanla olmak çok çok önemli bir sey. Kanserin varsa herkes acır yardima koşar ama bu tip ruhsal hastaliklarda insanlar yok biseyi simariyor edasiyla yaklasir o yuzden anlayan biriyle olmak cok onemli. İşin, maddi gücün, hobilerin, aile iliskilerin, özel hayatin gibi belli basli seyleri rayina oturtunca korkmana da gerek kalmiyor. 30larin ilk yarisina gelmis ve biseyleri oturtamamis bir bipolarsan iste o zaman dusunmeye başlıyorsun hayatin anlamini ve intihar kacinilmaz olabiliyor. Hayatina emek verip kendini tanırsan sana neyin iyi geldigini neyin gelmedigini bilirsen cok keyifli anlar bile yaşarsın bu yolculukta.

İki kişi tanıdım, ikisi de uzaktan. Biri atlatmıştı ve iyi ki yaşamışım diyordu. Kontrol altına aldım şimdi kendimi tanıyorum diyordu ve eskisinden çok iyiymiş hayatı. Bu hastalık sayesinde hayatına çeki düzen vermek zorunda kalmış. Diğer kişi ise malesef uyuşturucu maddeye eğilimli ve kendine zarar verme eğilimi de var ancak ilaçlarını düzenli kullanmıyor ve çevresel şartları da yıpratıcı biraz. Bu yüzden hastalığı ele alış şekliniz çok önemli, sizin için bir şans olur umarım. YouTube da da bir kız vardı bipolar, destek videoları paylaşıyordu. Bu tarz olumlu kişilerin videolarını izleyin ve kendinizi tanımanız çok önemli. Ataklarda yapacaklarınız ve ilaçlarınız tedaviniz netleşince unutursunuz bile zamanla durumu. Elbette iyileşedebilirsiniz inşallah

Bende bipolarim ama bi kendime gelemedim Sürekli yatmak oturmak iş yapmak istemiyorum telefona oynuyorum çok düşünüyorum kaygılarım var bana yardimci olur musunuz

Her şey kolaylaşır merak etmeyin :) bu arada sheldon benim de favorim :))

ben kendimi anlayamam için ebey yıllarimi aldi.. neyimi yanlış yapıyorum diye sorguladığım oluyor. hiç bir taniyi bilmiyorum hepsi farklı bişey söylüyor. doktora gitsem anlatamam.