Tam hareketli dönemlerindeler. Yardım alma şansınız yok mu?

Kelin ilacı olsa kendi basina sürer geçici bir süreç olmasını diliyorum.

Allah bağışlasın size keşke benimkiler öyle sakinleşseler keşke E

Ofkelendiginde içinden 10 kadar say sakinleş sonrasında neden kizdigini onların anlayacağı şekilde anlat. Bir de buyuyecekler hep böyle kalmayacaklar diye düşün. İlla büyüyecekler yani. Bardağın dolu tarafi pozitif düşündürür. E

Merhaba bütün annelere sabır ve kolaylıklar diliyorum. Benim de iki yaşında bi kızım var kapaklı organizedeyim. KIzim 13 aylıkken ise girmiştim geçen yaz. Annem 6 ay kadar bakabildi sonra hastalığı tekrar nuksedince ben de işten ayrılmak zorunda kaldım. O zamanlar eve bi bakıcı çok aradım bulamadım. Yeni işler buldum kendime fakat çocuğuma bakacak kimsem olmadığı için evraklarımi bile hazirlamisken işimi iptal etmek zorunda kaldım. Yani bazen anneniz yanınızda bile olsa koşullar bir anda sizin elinizde olmadan değişiyor yapayalnız kalabiliyorsunuz. Annem benimle yaşıyor ama hasta olduğu için ben ona bakıyorum. Bütün kışı hasta geçirdi. Kemoterapi şuan devam ediyor az kaldı inşallah bu sefer güzel sonuçlar alacağız. Şubat ayında işten ayrıldım. Beş aydır evdeyim sanki beş yıl yaşlandım. Benim de sorunum şu eşim aşırı stresli ve gergin. Anksiyetesi var bunun için ilaç kullanıyor. Dışarıda kizimizla çok güzel ilgileniyor parkta falan ama evin içinde ona karşı tahammülü yok gibi özellikle son zamanlarda. Ben de evde çok bunaldım zaten. Iş bakacağım ama öncelikle kızımı ufak ufak kreşe alistirip önce oyun gruplarına sonra da ise girince tam zamanlı olarak kreşe göndermek istiyorum. Kızım evde ve dışarda sürekli benim peşimde. Annem şuan daha iyi mesela otururken onunla ilgilenmek istese de veya babası oyun oynamak isterse bile sürekli sadece benimle olmak istiyor. Lavaboya bile benim peşimden giriyor. Duş alırken beni izliyor ve en büyük sorunum sürekli kucak istiyor. Otururken alıyorum yok illa ayakta gezeceğiz. Kısacası şunu söylemek istiyorum bununla nasıl başa çıkacağım ve çok inatçı ağlamaya başladığı zaman tam yarım saat susmadan aglayabiliyor çok zor susuyor. Ben de gündüz babası evde yokken aglamasina izin vermiyorum. Tahammülüm de çok azaldı ona çok bağırıyorum son gunlerde ve çok vicdan azabı çekiyorum. Ama babası evdeyken haftasonlari o kızacak diye onun korkusundan bu sefer kızım ağlamasın diye kızımın istediklerini yapmak zorunda kalıyorum. Bi de tuvalet eğitimine daha baslayamadim. Geçen hafta denedim. Yerlere cisini kakasıni yaptı. Lazimliga oturmaktan korkuyor. Ben de biraz erteledim bu isi. Bu kadar küçük ve altı bezli çocuğu alırlar mı kreşe burda OSB bin kreşi vardı konu sahibi arkadaşım bilir. Geçen sene kötü olaylarla gündeme geldi malesef yoksa ben oraya verecektim şuan başka bildiğim bir yer yok. Kreş onerisi için Konu açtım geçen hafta kimse cevap yazmadı. Burada Çerkezköy de yaşadığınızi görünce ben de yazayım dedim. Hem de ne yaptınız şuan ne durumdasınız merak ettim. Anne olmak aslında hem çok kolay hem çok zor ve zorlaştıran çocuklarımız değil eşlerimiz ben artık bunu anladım.

Bu arada belediyelerin gündüz bakım evleri var istda iseniz diğer şehirleri bilmiyorum ama kreş pahalı geliyorsa gündüz bakım evlerini Bi araştırın.

Lütfen bitmisiz demeyin. İnanın böyle durumlarda insani bitiren tamda bu tarz ümitsiz düşünceler. Bu günler elbette geçecek hep böyle kalmayacak. Bugünleri en az hasarla atlatmaya calismak gerek. İşte en çok burda afalliyoruz. Gerekirse psikolojik destek alın. Ben bunu yapmadığım için çok pişmanım. Bazen saçımı başımı yolmamak için kendimi zor tutuyordum. Kendimi o kadar sıkıyordumki geceleri çene ağrısıyla uyaniyordum stresten dış gicirdattigim için. Saçlarım beyazladi bu süre zarfinda. Eşimden de destek görmüyordum. Gece ayrı gündüz ayrı tek başıma debelenip duruyordum çocuklarıma yetecegim diye. Belki destek alsaydim bu süreci daha kolay yonetebilirdim çünkü iki küçük çocukla başa çıkmak gerçekten hiç kolay değil. Anne çok çok yipraniyor. Bir keresinde hiç unutmam kızım henüz iki aylık falandı geceleri sık sık uyaniyordum emzirmek için oğlumda henüz iki yaşındaydı oda geceleri sık sık uyanip ağlama nöbetlerine girerdi bazen bir saati bulurdu onu sakinlestirmem. Kızımı emzirip uyuttum tam uykuya daldım oğlum ağladi yine uykusunda onun odasına giderken bayılıp yere dusmusum. O gece annem ve babam alıp acile götürdüler beni. Aslina bakarsanız herşey eş desteğinde bitiyor. Gerçekten çocukları ve eşi için elinden geleni yapan bir eş olsa ben kadınlarin çocuk buyutmede bu kadar zorlanacagini düşünmüyorum. Babaligin ve kocaligin hakkını veren insanlar ne yazikki azınlıkta bizim ülkemizde

Gerçekten sorunlar da büyüyor. Bireysellik ve ön ergenlik de cabası ama benimkiler iki erkek. Daha haydutlardır ve pislerdir muhtemelen, sizin belki kızlar düzelir ne diyeyim.

Kreş uzakta kaldığı için vermek istemiyorum aslında

Bunu kesinlikle denicem bir kez daha gittim ama 5yad aktı almıyorum dedi bir kezde bu şekilde konuşayım tsk ederim güzel anneler

Kreşe verseniz..3 gün bile verseniz çok rahatlarsınız..

Çocukları anaokuluna başlatın Elaemi Sağlık

4 yaşındaki kızıma asla söz geçiremiyorum mesela asla bana bağırınca bende karşılık veriyorum ve benden nefret etmesinden korkuyorum

Sosyal hayatım tamamen bitmiş durumda

Yardım alma şansım yok Tekirdağ'da yaşıyorum benim ve eşimin ailesi İstanbul'da

İşe yarıyor en azından ilk öfke geçiyor. Sağlıkla buyusunler E

Tekirdağ Çerkezköydeyim O

Evet afacanlar onlar işte ömür törpülerim inanın her yolu deniyorum Birgaripinsan

3 yas kız annesiyim. Bizim evde aynı. Ustelik tek çocuk. Evde sürekli çığlık gözyaşı bağırısma var.2 yas sendromunda yüzümde zona çıktı. sjmdi yine aynı tarafım sızlıyor. 3 yas zonasi geliyor sanıyorum

Kızım 4,5 yaşında durmak nedir bilmiyor çok hareketli tek isteğim bu sürenin geçici olması enerjisini atamıyor bitmiyor. Siz tekmissiniz yine biz bir sülale yetemiyoruz çocuğa

Profil fotoğrafındaki kızlar mı? Çok tatlı görünüyorlar henüz anne değilim hariçten gazel okumak gibi olamazsın ama bir daha bu yaşlara gelmeyecekler, onlar eğlendikçe siz de birlikte eğlenmeyi deneyin.

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki. Benim çocuklarımın arası iki yıl oğlum 5.5 kızım 3.5 yaşında. Burda çok konu acmisligim vardır. Oğlumu kreşe vermeden önceki 3 ay ben artık sağlık olarak son raddeye gelmistim. Kulak içi tansiyon hastalığına yakalandım stresten. Baş donmesinden ayaga kalkamiyordum. Kızım çok değil ama oğlum inanilmaz zor bir çocuk. Ağlama krizleri, inadı ve memnuniyetsizliği yüzünden psikolojik olarak dibe vurmustum artık. Baktim sağlığım elden gidiyor 4 yaşına iki ay kala aldım kreşe yazdırdım. Alışması 3 ay sürdü ve o süreçtede deyim yerindeyse annemden emdigim sütü burnumdan getirdi. Her eve geldiği gün öfke patlaması yasiyordu onu kreşe yazdirdigim için aşırı bir öfkesi vardı bana karşı. Sonra yavaş yavaş alıştı oraya arkadaş ortamina öğretmenine vs. Eskiye nazaran baya duruldu ağlama krizleri hala devam etse de eski yoğunlukta değil ama inadina ve asiligine henüz çözüm bulamadık. Kızımıda 2.5 yaşında verdim kreşe ise girdim ve annemden yeni doğmuş gibi oldum. Oğlumu kızımdan önce yazdirdigim için o süre zarfında kızımla çok kaliteli vakit geçirdim. Bu bana çok iyi geldi cunku oğlumun zor yapısı yüzünden kizimlada istediğim gibi ilgilenemiyordum. Şimdi ikiside gittiği için hep beraber oldugumuzda geçirdiğimiz zamanlar daha verimli ve kaliteli oluyor. Ben oğlumu kreşe yazdirmasaydim sağlığım kalıcı hasar görecekti çünkü her günüm kendimi sikmakla oğlumun ağlama krizleri karşısında sabır çekmekle geçiyordu. Son dönemlerde sesimi de çok yükseltmeye başlamıştım onun verdiği vicdan azabida vardi üstelik. Bütün bunlar baş donme atakları olarak geri döndü bana. Büyük bir eziyetti. 3 ay boyunca ne dengemi kurup yuruyebiliyordum ne ayakta durabiliyordum. Geceleri baş dönmesi ataklariyla uyaniyordum. Demem o ki bu süreçleri çok iyi biliyorum. İçinden çıkılmaz bir döngü. Bu döngüyü kırmanın tek yolu çocukları kreşe verip bir işe girmek inanın bana. Eş destegi yoksa hem anne için hem çocuk için çok yıpratıcı oluyor aksi durumda.

Ama bu şekilde çalışıyor çoğu insan zaten maalesef. Üzgünüm ama çocuk yaparken bunları düşünmeniz gerekirdi. Artık büyümüşler ve siz onlara evde yetemezsiniz kendi akranlarıyla beraber olmak zorundalar.

Çok üzüldüm Allah yardımcımız olsun malesef eş desteği hiç yok o benim kadar sabırlı bile değil seslerine tahammülü yok Buda çok üzüyor beni yerimde olsan ne yapardın dıyorum bak ozamn diyor

Çok zor anlıyorum ilk önce cok guvenilir bir korunma yöntemi bulun hamile kalma durumu tamamen ortadan kalksın. Buyuk olan çocuğu kreşe verebilirsiniz. Eger bu durumda inkansizsa onlara bir oda ayarlayın bütün güvenlik önlemlerini alın cama korkuluk sivri yerler vb. o odada kırıp doksunler o oda onların enerji atma odası olsun yok fuvar çizildi yok parke sokuldu yok kirlendi demeyin bırakın dağınık kalsın ama o odadan oyuncak vb boya çıkarmak yasak olsun ki kontrol altında kalsın. Sik sık dışarı parka götürün enerjilerini harcayın çünkü yaşları çok küçük ve oturup nasihat dinleyecek söz dinleyevek yaşta değiller kitap veya etkinlik de dahil edin. ama kısa süreli olsun çünkü dikkat süreleri yaşları itibari ile kısa olacaktır. Bu günlerin geçeceğini düşünün ve gerçekten geçecek ömür boyu bu şekilde kalmayacak 1 sene sonra çok daha iyi olacak

Teşekkür ederim alisiyorlar artık çevrede çok umursamıyor milletin duyacağı şekilde sakince istediğin kadar aglayabilirsin ama ben almayacam diyorum artık alıştı herkes ilk başta biz alalım diyorlardı o da bitti

Ayrıca geçen gün bir anne geldi parka üst üste 3 kız çocuğu Allah im dedim ne bu tatlılık anne de gençti. En küçüğü kaydıraktan kayacak anne ve diğer iki kız başladılar " geliyooo geliyoo havalı geliyooo güzelliği dillere destan bakın kim geliyooooo " diye şarkı söyleyip el çırpıp oynamaya. Sen de böyle şeyler yapabilirsin.

İkisini kreşe vermem mümkün değil eşim asgari ücretle çalışıyor kreş aylık 4500 istiyor ikisini verirsem bize bişe kalmıyor maalesef

Bunuda düşündüm ama malesef kreşler çok yüksek fiyat söylüyor yani benim alacağım maaş sadece onların aylık ödemesine gidecek servis ücreti hariç filmdelisi

Yardım alamadığınız ve yalnız bırakıldığınız için olabilir mi? Bi nefeslik mola veremediğiniz gece gündüz kafanız dolu olduğu için olabilir mi?

Yardim alin. Ister bir aile yakinindan ister bir kresten/bakicidan. Bunlar olmaz derseniz esinizle bir plan yapin. Arada ona birakip ayrilin cocuklarinizdan. Herkese iyi gelir.

Denicem tşk ederim

Ahhh ahhhh keşke dediğin gibi yapabilsem hizuran Olur öyle Anneler

Evinize yakın devlet anaokulu var mı? Oraya gidip, müdürle görüşseniz, ufak yardım parasıyla hatta para değil de tuvalet kağıdı gibi şeyleri kabul edebilirler, haftada bir iki gün yarım gün gelmesine izin verirler büyük çocuğun. Zaten okullar kapanacak yakında, öğrenciler gitmemeye başlamışlardır, sınıflar boştur. Parkı varsa parkında oynar, sınıfta böyle el işi malzemeleri kartonlarla uğraşır. Sınıfta öğretmen ve diğer yaşıtlarını görünce belki biraz değişir. . push ;

Yapma benim oğlan bugün markette bir şey istedi inletti ortalığı sanki sagirmisim gibi davrandım. Sonra döndüm dedim ki rahatlayana kadar aglayabilirsin ama ben o istediğini yapmayacağım biraz daha ağla daha yüksek bağır sen bilirsin. Sonra sustu ben kazandım cevredekilerde ne düşünür umurumda değil terbiye veriyorum.

Mesela şuan küçük olanı ayağımda sallıyorum bu saat hala uyanık uyusun diye uğraşıyorum

Çok normal. Art Arda doğmuşlar. Birbirlerini kıskanırlar anlaşamazlar kavga gürültü ederler ama çok da severler. Çocuklar evde sıkılıyorlardır haklı olarak. Durumunuz varsa kreşe verin. Ya da devlet anaokullarının yaz okulları oluyor bazı yerlerde araştırıp verin. Ben çalışıyorum oralarda büyüdü oğlum. Yazın yüzme kursları oluyor, at binmeye gidiyorlar, cinema, dondurma partileri, pizzacılara gidip pizza yapıyorlardı. Hem eğlenirler hem enerjilerini atarlar. Seneye de devam ederler

Çocuk gelişimi vs okuyan bir öğrenci bulsanız? Görümcemde ve bende de var 2 yaş aralıklı iki kız. Benimkiler şimdi ergenler ve hiç oraya girip sizi üzmeyeceğim. Pandemi zamanı görümcem böyle biriyle anlaştı, kız eve gelip iki çocuğa aktivite yaptırdı oyun falan oynadı. Çocuk gelişimi okuduğu için yaşlarına göre materyal getirdi yanında, kil pişirdiler kurabiye falan yaptılar, duvarlara büyük kağıtlar koyup el boyası yaptılar. Sizinkiler de artık oyun çocuğu bebek değiller. Siz annelerisiniz, besliyor yıkıyor giydiriyorsunuz vs. Çocuklara eğlence oyun lazım. Kreş olmuyorsa her gün dışarı çıkacaksınız. Ben mesela öğle yemeğini kaplara koyar dışarıda yedirirdim. Döke saça yağlana yağlana yediler ama dert etmedim. Sokakta parkta serbestler istedikleri gibi kirlensinler gerekirse yerlerde yatıp yuvarlansınlar ama enerjilerini atacak bir şeyler yapmalısınız. En ucuz ve mümkün olanı her gün 2-3 saat dışarı çıkarmak. Kahvaltıdan sonra ve akşamüstü olmak üzere 2 kez çıkarın çocukları.

7,5-6 ile cumartesi gunu cinnet gecirdim

15 aylik kizim var, 8-9 aylik donemlerinde o kadar hareketli ve tehlike altindaydi ki surekli tetikte olmam, bir saniye bile gozumu ayirmamam gerekiyordu ve bu durum sinirlerimi aşırı yipratmisti. Hala asiri hareketli bir bebek ama laftan sozden anlamaya basladi biraz ve eskisi kadar tehlikeye atmiyor kendini. Koltuga cikinca dusecek diye korkmuyorum en azindan. Birkac dakika odada yalniz birakip cikabiliyorum. Ya da evin icinde pesimde gezdirmem ne yaprigini surekli kontrol etmem gerekmiyor zaten kendisi arkamdan geliyor. Bunlar biraz rahatlama sagladi cok sukur. Ama yine de tek basina cocuk bakmak o kadar stresli kii. Esim sagolsun uzerine dusen her seyi yapar ama gunduz yok sonucta. Kizim dogdugundan beri bir gun bile baska kimseden yardim almadik. Sizinkilerin yasta olsa hic beklemem kreşe veririm. Hatta 2 bucuk falan olunca kesin vericem diyorum simdiden. Bakalim ne olacak cunku cocuk ne kadar zor da olsa cocuktan ayri geçireceğimiz birkac saat bizi kafa olarak cok dinlendirecek ve sabrimizi artiracak buna eminim. Kreş yasi gelmesi icin sabirsizlaniyorum gercekten S Spizella

İnanın hergün parktayız oradayız buradayız onlar mutlu olsun diye elimden geleni yapıyorum ama yok büyük kızım mutlu olmuyor hep bir istek hep bir ağlama istediği şeyleri ağlayarak yaptırıyor E

Düzelir miyiz acaba

Şuan bunu okurken bile ağladım ya biz bitmişiz ya hersey gözümün önünde film şeridi gibi geçiyor ne kadar dayanılmaz bir durumdayız ve şuda var ben ikisini kreşe verecek durumda değilim Tekirdağ Çerkezköy'de en iyi yer araştırmamın sonucunda 4500 istiyor asgari ücretle bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum bunu yapmasam da ya sağlığımdan olacağım sizin gibi yada kızımla aramda ciddi bir nefret olacak

Ben genelde sakin biriyim ama nedendir bilmiyorum kızlarıma karşı sakin olamıyorum ve onlar çok hareketli aşırı hareketli

Ben sürekli cinnet geçiriyorum

Dogrudur, o ihtimal mumkun degilse, Esinizin evde oldugu zamanlarda ona birakip birakip kacacaksiniz evden. Hem baba ve cocuklarin bir arada vakit gecirmeleri de guzel ilur. Hem cocuklar ve siz ayri kalinca iki tarafa da iyi gelir.

Ikiside krese gidicek artik yetemiyorsunuz etkinlik yapip kendi yasitlariyla olmali stres atmalilar. sizde is hayatina girin cabuk toparlarsiniz B bafelix

Galiba benimde almam gerekecek

Aslında yolladım kayınvalideme ama ona alıştı ve artık evini istemedi bizi istemedi sürekli babaanneme gitmek istiyorum diyor bu evi istemiyorum diyor Alys

Sizi tebrik ederim, kimseyi umursamayıp çocuğun ağlamasına boyun eğmediğiniz için. Yabancılar buna ağlatarak ağlamamayı öğretmek diyorlar. Bir yerde kendinden geçmişçesine morararak ağlayan bir çocuk varsa kimse tepki göstermez yanından geçer gider. Bilirler ki ebeveynleri çocuğa ağlayarak istediğini yaptıramayacağını öğretiyor. Markette mesela rafların önünde yatıyorsa millet gerekirse üstünden geçer alır alacağını. Anne babası çok sakin bir sesle istediği kadar ağlayabileceğini söyleyip beklerler orada ya da alışverişlerine devam ederler. Bizdeki cık cık ne biçim anne bir çocuğu susturamıyor kafası yok oralarda, çocuğunu eğiten anne babaya herkes saygı duyar. Aynı şekilde yere düşen çocuğu da kaldırmazlar, iyi misin bir yerin ağrıyor mu diye kontrol ederler çocuk kalktıktan sonra. Ağrısı ateşi yoksa hasta vs değilse çocuk ağlaması bir şey ifade etmiyor oralarda. Katılma morarma derecesine gelmeden çocuk öğreniyor ağlamanın bir işe yaramadığını.

Yollamayin sizin eve gelip kendi aileniz yardımcı olsun. Ortamından ayrılmasın çocuklar

Babası evde yokken aglamasina izin veriyorum C

İkisinide kreşe verip kendiniz bir işe girin hem çocuklar için için hemde kendiniz için yapılacak n güzel çözüm bu.

İnşallah düzelirler inşallah

Hangi konularda zorluk yaşıyorsanız o konuda kitap araştırıp alabilirsiniz. Mesela bizde aşırı inat sorunu vardı küçükken ben okuduğum kitapla çözdüm o sorunu. Çocuklarda davranış bozuklukları ve çözümleri diye aratıp bakabilirsiniz.

siz mi genel olarak asabisiniz yoksa çocuklar mı aşırı hareketli?

6 ve 3 yasindakiler var bende bitmez tukenme enerjileriyle bemi dwlirtiyolar hele 9 aylik olanda onlara bakiyo oda yapmak istiyo yine uzuldum deyince biraz sakinlesiyolar yoksa hep hopla zipla kavqa dovus

Büyüdükçe dertleride büyür derler ben dayanabilecek miyim o var birde

7 ve 6 yaştan haber veriyorum, aynı devran devam ediyor.

Çok güzel manipüle ediyor sipalar ama işte biraz daha acaksin seni çok seviyorum ama şuan yapamayız gibi ikna edebilirsin. Sonrasında da sürekli sevdiğini söyle ve göster nerden vuracağını bildiği için alışmış. bicirik

Okula gönderin gitmiyorlarsa. Siz iyi olmazsanız onlara faydanız olmaz. Sizi iyi hissettirecek şeylere vakit ayırın. Bu sadece tek başınıza kalıp sessizliği dinlemek bile olabilir. Eş kişisi yardım etmiyordur kesin, biraz yükü alsalar ölürler çünkü. . push ; Avara

Ben artik ciddi ciddi terapi almaya karar verdim, kendime yazik cunku. Size de bir tek bunu tavsiye edebilirim

Bu konuda kesinlikle öyle 4 yıldır herseylerinde ben varım evde genel anlamda hersey benim üzerime belkide bundandır

Çevreyi umursamam ama bana hep derki sen beni hiç sevmiyorsun bu beni aşırı üzüyor öyle deyince dayanamayıp alıyorum işte E

Mhb bayanlar bir konuda yardıma ihtiyacım var 3 ve 4 yaşlarında iki kızım var ben artık dayanamayacak durumdayım sürekli evde bagırısıyoruz psikolojimiz çok kötü ne yapmalıyım ben kendimi çok kötü hissediyorum yani onlara karşı nasıl davranacağımı bilmiyorum artık

Biz niye alıyoruz ya, çocuklar alsın. Ödevin var kitap okuyacaksın diyorum, okumayacağım diyor. Okumak senin sorumluluğun diyorum, kitap benim kitabım, karar benim kararım, sorumluluk benim sana ne oluyor okumayacağım nokta diyor. Sonra ben terapi göreceğim, yok ya

Care antidepresean