önereceğiniz biri var mı? gerçekten ihtiyacım var konuşmaya profesyonel açıdan da. artık herkese dert anlatamaz oldum, tüm arkadaşlarım artık farklı hayatlarda derdimi herkese anlatamıyorum utanıp sıkılıyorum bile ayrıca nasıl mesafe koymalıyım? aynı evdeyiz gerçekten her alanıma müdahele ediliyor. babam ayrı köşesine çekilip konuşmuyor yaşlı insanları üzüyorsun diye manipüle ediyor. kendimi hiç 28 yasında gibi hissetmiyorum yaşam enerjim gitti. H

olay aslında yol değil, ben kendim eve çıksam evden çalışmaktan çok memnunum ara da bir ofise de gitmem iyi oluyor ve performansımın daha iyi olduğunu düşünüyorum, benim asıl derdimin bu ekonomi de tek başıma bir düzen kuramamam. bahsettiğiniz yerlere de başvurdum ama dediğim gibi deneyimim uzun yıllar değil S

Ya 25 yaşından sonra kimse ailesiyle yasamamalı turkide ki saçma kültürler yüzünden hem çocuklar hem aileler mutsuz

Psikolojik destek almanız gerekiyor bence. Evlenmek zorunda değilsiniz. Bu işler nasip işidir. Ne zaman karşınıza doğru insan çıkacak veya çıkan insan doğru mudur bilemezsiniz. Bu devirde evlenmek de büyük risk artık. İnsan neyle karşılaşacağını bilemiyor. Ayrı ev konusu da çok çok zor. Maddi açıdan imkansız hatta. Başkalarıyla eve çıkma konusuna asla bulaşmayın derim. İnsan en yakın arkadaşıyla bile bi zaman sonra ne kadar uyumsuz olduğunu farkediyor. Kendi başınıza çıkacak durumda değilseniz hiç rahatınızı bozmayın. Anne babanıza gelince de aranıza mesafe koymayı bilin. Anneniz sizden iş istediği zaman çalışıyorum veya dinleniyorum hiç bişey yapamam demeyi bilin. Muhtemelen tartışmaya doğru gider konu hiç uzatmadan bilgisayarınızın başına gidip çalışıyor gibi de yapabilirsiniz. Yaş farkı çoksa oturup derdinizi anlatmanız faydalı olmayacaktır diye düşünüyorum. O yüzden terapi almak çok önemli. Kendinize yapacağınız en büyük yatırım

Iki kisi ayri eve çıkacağıniz kimse yokmu yada ards grubunuza citlatin ayri eve cikicam ama kiraya ortak güvenilir biri olsa harika olur gibisinden soyleyin iki kisi ole yasarim derseniz 1 2 yil oyle deneyin sonra zaten ev arkasdligi cok yurumuyor yastan oturu birikim yapip yolunuza bakarsiniz K kumral991 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Online olarak yok maalesef. Online terapi önerisi diye yeni konu açarsanız yardımcı olacaklardır.

İşten arta kalan zamanlarınızda hobi ile ilgilenmeniz kültür sanat etkinliklerine gitseniz. İnsan isteyince tek başına da mutlu olabilir.

merhaba, ilk defa konu açıyorum yanlışlık yaparsam affola. belki içimi hiç bilmediğim insnlara dökersem iyi gelecek diye yazmak istedim, hassas bi dönemdeyim lütfen herkes yorum yapmak zorunda veya okumak zorunda değil. bi süredir gerçekten hayattan zevk alamıyorum sanki yaşayamıyorum. son 2 yıla kadar kadar gaytte gezip tozan mutlu olan arkadaşlarıyla planlar yapan insandım, yakın arkadaşlarımın evlenmesi, iş değişikliği - çevre değişikliği vs derken kendmi çok yalnız hissetmeye başladım yine bir yerlere gidiyorum ama hiç keyif alamıyorum bir de hybrid çalışıyorum neredeyse çoğu zaman evdeyim. evde zaman geçirmekten sanırım artık ailemle çok çok iyi anlaşamadığımın farkındayım. eskiden öğrenciyken ailem giriş çıkış saatime bile karışmazken şimdi kendimi kısıtlanmış gibi hissediyorum halbuki ne tuhaf tam tersi olmalıydı? annem-babam beni hiç anlayamıyor aramızda baya bir yaş farkı var annem evden çalışıyoum diye çoğu işi bana yaptırmaya kalkıyor babam ise hala çocukmuşum gibi davranıyor bana hiç karşısında genç bir kadın varmış gibi davranmıyor resmen daha evlenmdğim için , diyeceksiniz ki ayrı eve çık :) insanlar evlilik hazılrlığında ev arayışına girerken ben yine tek başıma kira arayışına girdim inanın konuşmadığım emlakçı kalmadı. ben daha yeni iş değişikliği yaptım ve açıkcası iyi bir maaş almıyorum çünkü bu alanda uzun yılar tecrübem yok tüm maaşımı versem orta halli bir semte kiraya çıkabiliyorum kaldı ki yol fatura yemek ihtiyaç falan hakgetire, kalanları bir kadının yalnız başına yaşamayacağı tekin olmayan yerler çok üzgünüm ama gerçekler bu. kız arkadaşlarımla çıkmak istesem bekar olanı yok, resmen hayat bana sen daima teksin tek olarak devam et diyor keşke maddi imkanı verse tek olmaktan hiçbir zaman gücenmedim. insanın ailesinden destek alamaması ailesi tarafından yalnız olması daha zormuş, şaştım kaldım resmen 30 yaşına geldim tek yaptığım şey çalışmak oldu ne bir aile düzenim ne özel hayatım ne de maddi-manevi destek sağlayan ailem var, çok kırgınım. yanlış yazımlar için kusura bakmayın, o kadar daralmışım ki düzeltmeye bile isteğim yok.

çoğu arkadaşım evli, evli olmayanlarda erkek arkadşıyla yaşıyor zaten, bi yaştan sonra yakın arkadaşınız olsa bile size ayak uyduramayabiliyorlar, samiimi olmadığım kimseyle de öylesine eve çıkmayı asla düşünmedim de istemem de

Is degisikligi olamaz mi acaba direk ofis ortami plaza tarzi baksaniz ilk adim olarak biraz uzak yerler olursa gitgel sizi yorar diyip ailenize ayri eve çıkmanıza vesile olur yol. K kumral991 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Maddi durumunuz el vermegii icin kademeli gecistén baska sansinz suan gözükmüyor.1 2 yil ciddi birikim yapip oyle düşünün ayri evi ayri eve cikarken en az 5 6 aylik kira ve fatura birikiminiz olmali ev esyasi derdinden sonra. Ev hayatinida devam etmeniz gerekecektir su asamada K kumral991 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik