Davrandıkları elbet oluyor, davranmadıkları da oluyor ama nedense çabuk unutuyorum. Kendimi bu konuda eğitmem lazım. Bir davete çağırıldığımda canım istemese bile gidiyorum falan. Bir noktada delilik gibi geliyor bu aralar.. C

Ahh evet mesela biri pilav Harika olmuş desin. Ay aslında başka bişey yapacaktım ama işte onu bulamadım, pilavda biraz lapa oldu ama teşekkür ederim çok naziksin. Ya teşekkür et geç işte neden can çekişiyorsun. Ama yok...

Hepsi nezaketten Görgülüsün. Böyle kal Yalnizca o son emojiyi koymasan da olur.

Tipki ben, kendim yazmis gibi hisettim:) Yazdiklarinizla sonuca bagladiginiz tespitleriniz dogru. Nerden biliyorsunuz derseniz bende ayni dertlerden muzdariptim psikolog dan terapi aldigim donemde sevgi almak icin verdigim ve bu kadar baskalarini mutlu etmeye calistigim cikti. Boyle olusuda cocuklugumda yeteri kadar sevgi gormedigim ve sevgiden mahrum birakildigim icin boyle davraniyormusum

bu arada sorunun cevabı hiç sanmıyorum. mutlaka ben sonlandırmalıyım iyi dileklerimle emojilerimle. kendisinin bana kurduğu hitap cümlelerine benzer cümlelerle. kaç kere "alınmış mıdır acaba" diye düşünüyorum bilmiyorum. sosyal hayat eziyet bu açıdan. çok düşünerek konuştuğum halde sonradan senaryo yazarım ben böyle dedim kesin böyle düşündü, diye. dar ederim kısacası kendime hayatı.

Mükemmelliyetçilikte var biraz gibi belki o zaman. keyfim yoksa cevabi 1 gün sonra yazacak kadar yordular beni inan emojilerin hepsini de yedim afiyet oldu :l "Fazla değer boynu eğer" demisler. Egonu güçlendirmelisin. Ponçik kalpli naif insanlari hep üzüyorlar bana da yaptilar inan ordan biliyorum.

Restorana benle gitseniz daha size fırsat bırakmadan güzel manzaralı yere geçer otururdum

Öyle mi gercekten. bı yerde mi okudunuz.. paylaşırsaniz

Siz de harbiden sivri köşeymişsiniz.. her şeyin fazlası zarar Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

Sağol bebişim ama valla güzel insanlıktan değil tam. Böyle garip bir görev gibi...

Aaah ahh, bu modelde bir arkadaşım vardı. kasalarda hesabı ben ödeyeceğim diye çirkinleşir, doğum günlerimizde vs. hediye yığar, sürekli ay terledin mi diye birbirimizin sırtına bez falan koyardık. Şimdi yorulduk veya birbirimizi hayal kırıklığına uğrattık herhalde, görüşmüyoruz. Böyle aşırı duyarlılıkta yaşarken hayal kırıklığına uğramak sıradan, gündelik bir olay takdir edersin:) ben ne yapar ne eder o sandalyeyi sana verirdim:)

en yakın arkadaşım Türkiye'ye geldiğimde haftasonunun bir gününü ona ayırmamı rica etti. Haftaiçi görüşünce yeterince vakit geçiremiyormuşuz. Ben 1 aydır düşünüyorum. tüm buluşmaları, görüşmeleri organize ediyorum kafamda, sanki kraliyet hayır işleri turuna çıkan Cambridge düşesiyim. Babam bizle köye gitmek ister, ablamla pikniğe gidilecek, abimlerde bi cumartesi kalmazsam ertesi günü tatil olan günleri hep başkasına ayırdığını düşünür, arkadaşımla haftaiçi görüşürsem onu araya sıkıştırdım sanar, kayınvalidemde bir gün kalmazsam sanki onları önemsememişim gibi olur, kuzenime de şu hediyeyi götürmem lazım çünkü o 20 sene önce anneme vandan işlemeli vazo almıştı şeklinde çalışıyor kafam. Kendi mutluluğuma dair bi planım yok. Her neyse, arkadaşıma mesaj attım yarın da resmi tatil, yarın mı görüşsek diye. İyi ki mesaj attın, ben haftasonu çalışcam, bugün haberim oldu, yarın görüşelim mutlaka dedi. Kendi yaptığı planın değiştiğini bile haber vermedi, düşünemedi. İşte bu kötü hissettiriyor..

İyi geceler hanımlar, Ben neden böyleyim? diye direkt konuya gireyim. Hayatımın ve hareketlerimin temel motivasyonun başkalarını mutlu etmek olduğunu farkediyorum. 8 ay önce ailemden uzağa taşındım, bazı şeyleri yakından göremeyiz ama biraz dışardan bakınca farkederiz ya, şu an karakterime yapışmış olan bu garip duyarlılık gözüme batmaya başladı. Sürekli bir mutluluk gözetme havası, aman kırılır mı üzülecek mi düşüncesi.. küçüklüğümden beri böyle, 5-6 yaşlarındayken babamın kaşlarının o günkü duruşundan ruh hali tespiti yapmayı öğrenmiştim. Şimdi hasret gidermeye ailemin yanına geldim, her birine ayrı ayrı sürpriz planladım falan filan. Zaten dışardan gelince hediye alınır, çok da severim hediyeleşmeyi ama şöyle bir durum farkettim ; kendime bir şey alacaksam 50 saat düşünür sonra aman boşver der cimrileşirim, yeğenlerime, aileme, arkadaşlarıma hediye alacağım zaman çılgınlarca savururum. Başkası bana maddi manevi bi iyilikte bulunduğu zaman gözümde aşırı derece büyür o iyilik ama kendim bişey yapıyorsam 'tamam bu kadar yeterli' düğmem yok, hep yaptığım azmış gibi hissederim. Sadece maddi konularda açığa çıkan bişey değil, mesela karşı taraf son mesajı yazarsa huzursuz olup mutlaka son bir emoji göndermek, restoranda manzarası güzel olan tarafı arkadaşa bırakıp diğer sandalyeye oturmak, buluşmaya geç kalmamak için epey kasmak ama karşı tarafın sallana oyalana geç geldiğini farketmek gibi küçük deneyimlerle dolu hayatım. Sıradan şeyler esasında ama üzerinde düşününce biraz rahatsız etti. Dışardan bakılınca da kendine güvenli biri gibi duruyorum, konuşkanım, atılganım ama ruhumun derinliklerinde bir yerlerde birilerine yaranmaya çalışıyormuşum gibi geliyor artık. Bencil olmak istiyorum olamıyorum, kendi isteklerimi ön plana koymakta başarısızım. Bunla alakalı epey sıkıntı çektim, hayatımı etkileyen bazı konularda elimi yeterince sert masaya vuramadığım da oldu. Evliliğimde ise daha inatçıyım, eşimle aramızda aşikar bi zıtlık varsa isteğimde inat ederim ama temel olarak aile, bazen de akraba ve arkadaş ortamında birleştirici, minnok, sevgi pıtırı olma görevini vermişim kendi kendime. Yordu.. İyilik meleğiyim gibi durdu böyle yazınca ama temelinde iyilik değil sevilme-sevilmeme endişesi var gibi hissediyorum. Ay bilemedim garip garip hisler...

Ahaha :) watsapp grubu kursak ya kırmaktan korkup kırılınca kabuğuna çekilenler diye :) biri bana iyilik yapıyorsa 5 katını yapmadan hayatta bırakmam. küçücük bir işimi yapana ağzından istediği bir eşya laf arasında istediği bir şey çıksın da alayım diye ağzına bakarım. ortak gittiğimiz yerlerde 1 kere başkası ödüyosa kaç kere ben öderim ki anca ödeşmiş sayılalım. rahat etmeyi hep başkaları hakeder benim dünyamda, ben şurda uyurum ne var ki, orası güneş alıyo sen buraya geç vs vs. mesleğime hayatıma ailemin beni şımartmasına rağmen şımarıklıktan kendi keyfini düşünmeden eser yok. keşke bende de olsa birazcık, aman ben yiyim ona kalmasın, aman ben giyeyim, ben rahat edeyim düşüncesi olsa. çok olmasa ama az da olsa olsa.

O çok farklı bir histi. Babam o kadar bilinçsiz yaptı ki bunu hani kızılacak bir şey gibi değildi. Tamamen kendisiydi çünkü. O noktada üzülecek ve kırılacak bişey kalmıyor, direk kabullenme durumu ortaya çıkıyor. Benim için biraz iyi oldu çünkü ' babamın piremsesiyim, onun biricik küçük tatlış güverciniyim' sanrısının %100 doğru olmaması bendeki sorumluluk hissinin baskısını da kaldırdı. Ben de insanların o an hangi cümleyi duymaya ihtiyaçları olduğunu aşırı iyi bilirim ve bazen gerçekten o cümlelerin söylenmemesi gerekir. Ama söylerim. çünkü kıyamam.. sonra da gelsin kendimle kavgalar.. S

Kurutma makinesi mevzusunu ben bile unutmuştum. Gelgelelim turkiyeye geldiğini bdv den ögrendim. Bak biraz zorlasam ona kırılabilirim S Spizella

Oyle yazmissin ki ayni durumdayim. birini kırmak en büyük korkum. aslinda çoğunlukla ben pek şikayetçi değilim bu durumdan sanırım

Kesinlikle doğru bu tespit. Bir pedagogun kitabında okumuştum. Hatta bunu çocukluk dramı olarak adlandırmıştı maalesef.

Hangi kitaptı acaba?

En sinir oldugum insan tipisiniz. Azcik esimde de var bu huylardan. Bayilirdi birilerine yardimci olmaya bayilirdi ve kendi yaptiklarini asla gormezdi ama biri ona kucucuk birsey yapsin Allllahhh nasilll minnet duyaaarrrr ne yapacagini sasirir hemen kendi de karsilik vermek ister filan... Valla sıtkımı siyirmisti. Bazi insanlara hayir diyemiyordu. Bisey istediklerinde esimin yerine ben hayir diyiveriyorum rahata eriyoruz. Kimseye bisey yapma, kimse de bize yapmasin benden kimseye minnet bekleme dedim. Hayir selam versek borclu cikcaktik neredeyse. Sacma sacma hareketleri vardi. Zamanla ite kaka bu sacma hareketlerinden vazgecirdim. Baskasina abartili para savurma olaylarina girmedi Allahtan ama Evlenmeden once yani biz tanismiyorken o para sacmalari yapmistir kesin o ayri... S

çocukluğunuzda aile ici sevgi durumu bunun belirleyicisi. Kosulsuz sevgi alinip alinmadigi belirleyici. Aile icinde -sunu yaparsan, seni severim- tarzı muameleye maruz kalan bazı cocuklar hep sevileyim diye fedakar oluyorlarmis.

Tahmin ettim bende yengecim ayni seyleri bende yapiyorum. Karsilik gordukce de mutlu oluyorum :) bencil olamiyoruz, sevdiklerimize karsi savurganiz. Yeri gelir kendime bisey almam ama baskalarina acimadan alirim :) Bunu soylersem kırılir. Bunu yapmayayim. Hayir dersem uzulur diye diye omur geciyor. Ve cok ilginc ki baskalari seni bu konularda anlamiyor. Yani dunyanin biyerinde yangin ciksa oturup agliyorsun icin yana yana herkes ne var bunda ya diyor bu bir ornekti :) Ben daha cozemedim cozersen haberim olsun :) S

Çocukluk döneminde aşırı sevgi gördüm esasında. Ergenlik sonrasında, bilhassa 17 yaşımdan sonra ise dengesiz bir sevgi gördüğümü düşünüyorum. Kavga etme sonra birden aşırı sevgi görme, sonra birden takdir edilmeme, uyumaya giderken gene sevildiğimin söylenmesi vs. vs. Şimdiyse sürekli mutlu etmeye çalışıyorum, evlendiğim için bile uzun süre kendimi babama karşı suçlu hissettim. Yeni soyadımı söylemeye halen utanıyorum. En aşırı babamdan sevgi görüyorum ama mutlu etmek için en çok çabaladığım kişi de o oldu galiba. Şimdi yoruldum, bana olan yanlış yaklaşımlarını farkettim. Kafam karıştı

Yengeç ) Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

Ben aşırı sevgi almış bir çocuk olduğum halde böyleyim ben neden böyleyim acaba?

Gittim hemen koştur koştur burcuna baktım, doğum tarihin doğruysa boğa burcusun. Hangi yıldız çarptı seni kelebeğim sen aslında 'raat ol yeaaa' insanı olmalıydın:) Aaah, hele o 'bir kaç kere ödeyim ki anca ödemiş sayılayım' cümlesi hayatımın mottolorundan biri herhalde. Ben jubileyi karşıdan karşıya geçerken arabanın geldiği tarafa kendim geçmeye çalışarak yaptığımı düşünüyorum. Araba çarparsa ben öleyim çünkü, çok mantıklı.. bu enteresan huy hayatta kalma içgüdümün bile önüne geçtiyse demek.. Acaba biz de bir gün uzun mesajlara kısa cümlelerle, hatta kelimelerle cevap verebilen o yürek yemiş insanlardan olabilecek miyiz çokgüzelolsun:)

Ah arkadaşım, teşekkür ederim güzel bakışın için ama yoruluyorum.. o pembe çiçek emojisi, dört yapraklı yonca emojisi hadi o Da olması küçük yıldız parlaklığı emojisi ille de konulacak. Neyse ki kalp koymuyorum, bence bu Da bişey...

Kendini sevmeyi öğrendiğinde bu huyunu terkedeceksin. S

Allah iyiliğini versin şu 86. plan beni sesli güldürdü gece gece.. ben de öyleyim. Beni mutlu eden başkasını mutlu etmek.

Resmen beni anlatmışsınız E

İşte bu mükemmeliyetçilik. Aşırı empati kurmak. Aşırı değer vermek Bak herşeyin fazlasi zarar Çaya atilan şekerin bile Degisime açıksin. yarin kimseyi takmayarak ve insanlar ne dusunur diye umursamayarak güne baslayabilirsin. Bol bol hata yapmayi da unutma.

Hosbuldum canım. tanidigim herkese karşı böyle malesef. Enteresan olan benim kendimle derdim ne neden kendimi 86. Plana atıyorum S

çok güzel bir insansın sen ya... C

Ben de geçen ağır yaşamlarda biri öldü diye yatağa girip ağladım.. Seni çok iyi anlıyorum, çözersem kesinlikle burada bir güncelleme yaparım:)

Lafta seviyorum, bayılıyorum kendime ama işte günün sonunda böyle konu açtığıma göre tam bir kaç sorun var galiba..

Canım beni mi anlattın acaba bir garip oğlak burcuyum işte. Kendim için alışverişe çıkar herkese birşeyler alırım ama kendime gelince şimdi onun sırası değil hem ne gerek var derim. Pazar gezmeleri eşim nereye gidelim der ben saftrik siz bilirsiniz. ve daha bir sürü şey. .. önce ben demek istiyorum ama olmuyor işte C

Ablama kurutma makinesi markası soracaktım ama soramadım ondan bence Ahahahaha Bebişim gerçekten kendimle de garip ritüellerim var. Duştan sonra mutlaka aynayı silip kendime gülümserim, manyak gibi kendime sevgi dolu şeyler söylerim, affederim ve severim kendimi.. öyle biliyorum. Bu böyle başka başka bir şey, derinden geliyor.

Ego kendi isteklerini, mutluluğunu, prensiplerini, rahatını 1. planda tutarak güçlenir. Misal vereyim, arkadasim nereyi gezerse mutlu olur değil, ben nereyi gezersem mutlu olurum. Olağan dışı hal: Arkadasin bir mekani tavsiye ediyor ve oraya gitme teklifi ediyor. Karar: Sana uyarsa. Vesvese: oraya gitmek istemeyince ya bana kırılırsa. kirilmasinda gideyim bari Kararlı bir ego bencillik değildir.

Inanamiyorum sen benmisin yoksa ben senmiyim 17yasindan baba konusuna kadar tipa tip ayniyiz L

nerden kaynaklandığını bulsak aslında bu hissiyatın çok iyi olacak. cidden beni sevmeseler ne olur, onaylamasalar ne olur diyecek. ben çok erdem sahibi olduğumu düşünüyorum/biliyorum mesela, ama çok karakterli meselesine gelince insanları kırmamak için onlar gibi davrandığımı farkedip kızıyorum bazen karakterin değişiyo diye kendime. 4000 km sürpriz yapmak çok güzelmiş ben olsam çatlardım ama babama abimin yaptığını daha önemsediği için.

Alakasiz ama burcun nedir S

Sen beni kırmıştın bi keresinde Şaka şaka. Insanlara fazla kıymet veriyorsun mesele bu. Kendine kıymet vermeye çalış S

Sen herkese küçük sürprizler, mutluluk kutuları hazırlamaya çalışırken onların dandun olması yıpratıp, yormadı mı kardiş?

Bir kereliğine ölmek mi kskflslf. Karşı tarafa çok daha yakın olan yerde buluşmayı her seferinde kabul etmek de hülya koçyiğit cefakarlık paketinin içeriklerinden bildiğim kadarıyla, uygulamayı çok severim.. Ooo bayılırım orta-yaşlı teyze ortamına. Tüm rahat ettirme ve insanlara dünyaya sevdirme yeteneklerimi ard arda sergilediğim o unutulmaz anlar.. Bence eskisine göre bende daha iyiyim, özellikle bu sürprizimden bir öncekinde ( sürpriz no : 1983839 ) biraz afallayıp değişmem gerektiğine karar vermiştim. saatlerce yol gelip, kıta değiştirip bir gece annemlerin kapısını çalmıştım. Babam abimin beni havaalanından eve getirmesine (15 km) benim başka ülkeden (4000km) gelmemden daha çok sevinmişti sanki. Belki abimin de duyguları ve sorumluluk seven bir yanı var diye sevinmişti, bilmiyorum, o andan sonra ' oyyy babamla küçükken dağlara nasıl tırmanırdık, kahramanım benim ' diye duygulanıp, hüzünlenme modumdan çıktım. Kusurlarıyla kabullendim, biraz daha güçlendim en azından ona karşı. Ama gene de babayla sınırlı değil, genel bir problem bu. minnoş gönlümde kadehler kırılmaya devam ediyor...

Bende böyleyim.. Doğan Cüceloglu der ki: hayır demeyi öğrenmek için içinizdeki evet 'i kesfetmeniz lazım. neyi istemediğinizi neyi istediğimizi iyi bilmemiz lazım. Sana kucuk bir olayimi anlatayim Evim oğlumun okulunun dibinde ve okuldan arkadaşlık ettiğim bir veli ile sık sık görüşürüz. son zamanlarda benim hazirlandigim sınav durumu yüzünden pek gorusmuyordum. sonra bu bayan beni ara ara arayıp evine davet ediyordu. bazi akşamları çocuğu okuldan benim almamı günde carsida ya da annesinde olduğunu söylüyordu. bir iki kere yaptım bir de şunu farkettim beni evine davet ettiği zamanların ertesi günü oğlunu okuldan alır mısın diye mesaj atıyordu.. yani önceden planlıyordu. Sinsi pislik Bu durum beni çok rahatsız etti ama bu turlu hayır programim var diyemedim. niye diyemitorum anlayamiyordum ama çok çok sinirleniyordum. Sonunda mesaj yazarak musait olmadığımı soyledim. bir daha hiç aramadım okulda da sadece merhabalmstim. Bu halimizi aşmazsak bazı sinsiler bu durumu kullanır. asmak zorundayız.

Teşekkür ederim, mesajların anlaşıldığımı hissettirdi. İşlerin genel olarak planladığımın dışında ilerlemesi beni gerebilir. Bu Da mükemmeliyetçilik olarak nitelendirilebiliyor, psikolog Da öyle demişti. Amaaan o Da öyle oluversin tarzı bi cümle Yok hayatımda. İnsanların bana karşı çok bir görevleri yokmuş ama benim onlara karşı çok büyük görevlerim varmış bi kısmını yapmamışım gibi garip suçluluk duyguları falan.. dediklerini uygulamaya çalışacağım. Ego nasıl güçlenir acaba @.@ gerçekten birilerinden sürekli sürekli övgü alıyorum ama egolu biri değilim bence @.@ bilmiyorum

Başkalarını mutlu etmeye çalışırken mutsuz olmaya başladığımı anladığım anda daha az düşünceli davranmaya başladım. Tamamen geçmiyor ama kendimi daha az yıpratıyorum bence. Karşınızdakiler size aynı şekilde davranıyorsa sorun yok ama aksi durumda çok da seyapmamak lazım

Ben biraz böyleydim hep insanlar mutlu olsun aman kırılmasınlar Son zamanlarda kimseyi arayıp sormuyorum, sosyal medyada zaten oldum olası çok aktif biri değilim Ben arkadaşlarımı ararsam vay kaçak hiç aramıyorsun olur, aramasam zaten vefasız damgası yapıştırılır ama karşıdan bir adım asla gelmez! Bayramda falan herkesi ayrı ayrı arar, halini hatrını sorardım, facete doğum günü mesajı yazsam bile telefonla da arardım şimdi kendi kendimeyim kimseyi aramıyor sormuyorum eee demek ki özlenmiyorum ya da sevilmiyorum ve artık inanun umrumda bile olmuyor Evet insan tabii ki sosyal bir varlık ve topluma karışmak lazım ama benimkisi artık haddinden fazlasını yapmıyorum, herkes kadar adım atıyorum Bir arkadaş da yazmış bu onaylanma, takdir edilme, sevilme isteğinden. Ya da kendine şunu sorabilirsin, bu kadar çaba sarf etmesem nolur? Ne kaybederim?

Sizinki de zarar :) Ben dengeliyorum. S

Merhaba cadıcan, adsız rahat ettirmekolikler bilgi ve deneyim paylaşım platformumuza hoşgeldin. Sadece eş ve çocuklarına karşı mı yoksa tanıdığın herkese karşı mı bu semptomları gösteriyorsun? Bencil olmaya özenmek de enteresan değil mi.. C cadican

Valla da ben yazmışım gibi. Bu kadar ortak nokta olur. Tanışsaydık o manzaralı sandalyeyi kim kapardı merak ettim o kadar ki :)

koptum burda. cidden ben ölim ne olacak ki bu defalık. bence birşey neden oluyor ama ne çözemiyorum. insanlarla konuşurken normal konuşuyorum ama içimde hep bir rahat ettirme kaygısı. hele büyüklerime karşı aman aman bir büyükle aynı ortama girmeyeyim, cidden zeki müren nezaketine, hülya koçyiğit cefakarlığına sahip oluyorum süper güç olarak. şu anki halim eski halime göre tilki sayılabilecek akılda, buna rağmen hala bu jungle için çok küçük kalıyorum.

Esasında bu keşfi direk kendim yaptığım için konu açma ihtiyacı hissettim. Değilse olsun ben iyi bir insanım işte <3 tarzında devam edecektim. Eskisine oranla arkadaş ortamında çizgilerimi daha kalın çiziyorum, sayılar epey azaldı (20lerin sonunda başa gelenler) gene de yeterli değil, gene çok ponçik kalıyorum normale göre sanki. insanın kendisini bir bütün olarak ortaya koyması için bu duygusal bağımsızlığı aile de dahil herkese karşı karşı edinmesi lazım. Olmuyordu...