arkadaşın haklı.. uzun süreli ilişkilerde bu sorun çok fazla yaşanıyor.. özellikle erkeğe bu duyguyu yaşatmak lazım yoksa salıyor kendini.. "nasılsa benden ayrılamaz" diye kazanma çabasına girmiyor.. mesela sen bişeyde kızıyorsun ve susuyorsun, belkide onun gönlünü almasını bekliyorsun ama o "nasılsa beni seviyor ve benden vazgeçemez" rahatlığıyla senin gönlünü almak için bile uğraşmıyor.. bazı kızlarda da var bu durum ama çoğunlukla anaç ve merhametli yapımız olduğundan biz kıyamıyoruz, erkeklerse bildiğin odun olduğundan çatırtt diye kırabiliyorlar bizi.. . push ;

6 yasindaki bi cocuk eger yaramazlik yaparsa anne babasindan ilgiyi sevgiyi kaybedicegini bilse o ayni hatayi yapmamasi gerektigi anlar cunku anne babasinin elinden ucucagni, artik onu sevmiyckleri, daha uslu, soz dinleyen, onlari uzmeyen bi bska cocuk bulucaklarini onu unutucaklarindan korkar ve bu sevgiyi yitirmemek icin cabalar kendince neden cabaliyo? kaybetmekten korktugu icin bence her iliskide bu gerekli, yoksa cabada olmaz, degerde bilinmez

Bence her iki taraf içinde kaybetme korkusu olmalı... Şöyle düşünün karşınızdaki siz ne yaparsanız yapın affediyor alttan alıyorsa hata yapmaktan çekinir misiniz? Nasıl olsa her şekilde yanımda diye düşünmez misiniz?

cikarken evet kaybetme korkusu guzel iki tarafli da yoksa birbirinize uyum saglayamiyorsunuz.. ama o kadar uzun yillar cikipta evlendikten sonra bence kaybetme degil de merhamet vicdan ve en guzeli kiyamamasi gerek... ben sayet hep kaybetme korkusuyla yasayamazdim... benim sevgilimde mesela kaybetme korkusu yok cunku birbirimizi kaybetmeyecegimizden ikimiz de cok eminiz ama merhamet var ve birbirimize kiyamiyoruz hic ne o benim uzulmeme ne de ben onun uzulmesine R

kesinlikle olmalı zaten o bitiyorsa ne yaparsanız yapın düzlüğe çıkamıyorsunuz yaşadım gördüm

başlarda tabiki çok korkardım ya beni bırakıp giderse ya başkasını bulursa ya o olursa ya bu olursa falan diye ama sonradan bana bu güveni vermeyi başarmış demekki ben de aynı şekilde ona. şuan gerçekten beni bırakırsa falan diye hiç korkum yok tabi allah şeytana uydurmasında.. sadece ölümden veya mecburi ayrılıklardan korkuyorum. allah korusun. insan tabiki elinde tutmaya çalışmalı karşısındakini. yani nasılsa ayrılmıycaz diye her haltı yemekten veya bakımsız bakımsız dolaşmaktan bahsetmiyorum. tabi ki kötü yanları da var iyi yanları da var. ortası olması lazım galiba curiouss

İnsan tum sevdiklerini kaybetme korkusuyla yasar Ama yasantisini etkilemesin diye bastirir kotu dusunceleri Pepe

Bence kesinlikle olmalı eğer kaybetme korkusu yoksa hiçbir şey kalmıyor ne sevgi ne saygı... N nileri

kaybetme korkusundan ne kastedildiğine bağlı bence.. şahsen eşimi kaybetmekten korkarım ama bu ilişki anlamında değil, Allah korusun kaza bela vs.. Allah beni ondan onu benden ayırmasın inşallah diğer türlü düşünürsek insan ömür boyu sürecek bir hayat arkadaşı seçtiğpinde ilerisini gerisini önünü ardını düşünüp seçmeli bence, yani bu beni bırakır mı ya da ben bundan sıkılır mıyımı iş ciddiye binmeden düşünmeli.. bence evliliklerde kaybetme korkusu sağlıklı ilişki göstergesi değildir çünkü korkulması güvenilmemesinden kaynaklanır.. saygı ayrı şeydir korku ayrı şey.. ilişkilerde olması gereken kaybetme korkusu değil başta saygı, ardından da sevgidir..

Kaybetme korkusu olacak tabii bunu erkeğe hissettirince bak bakalım seni üzmeye dakkaya bir "ayrılalım" demey dili varıyor muu

Bence olmamalı.

kaybetme korkusu mu?o kadar önemli ki eğer karşındakinde bu duygu yoksa üzgünüm ama sana değer vermez ve değer de bir ilşki de anadır, temeldir. L

kesinlikle kaybetme korkusu bir erkeğin içinde daima olmalı bence. o duyguyu yitiren erkek daha korkusuz ve cesur oluyor. ben şuan ayrılmak üzereyim aramızda kesin gibi konuşmadık fakat bi kaç kez tamam ayrılıyoruz falan dedi bende ses etmedim kabul gibi oldu yani. onun artık beni kaybetme korkusu yok ama benim var. bu korkuyu içimden atmayı ve onun gibi korkusuz olmayı isterdim hemde çok isterdim. güven ve saygı yoksa bişey yok artık demektir. saliha61

Kazanma korkusu gerekli.

evet hanımlar bu konuyu şuan bi arkadaşımla konuştuktan sonra açmaya karar verdim. kendisi uzun yıllardan beri bi ilişkiyi yürütmeye çabalıyor. bana demin artık birbirimizi kaybetme korkumuz kalmamış ayrılsak da barışcağımızı düşünüyoruz falan dedi... şimdi bi ilişkide, evlilikte, ya da arkadaşlıkta kaybetme korkusu olmalı mı? sağlıklı bi ilişki için çiftlerin içinde birbirini kaybetme korkusu olması gerekli midir? evet düşüncelerinizi öğrenmek istiyorum.. M

ben sevgılmı bi gün kaybetceğimi düsünseydım hiç mutlu olamazdım onuda mutlu etmezdım bu durumda.. kim korkularla yasamak ısterki kım bıseyı kaybedıcegını bıle bıle sevmek ısterkı.. birbirimizi seviyoruz mutlu olduktan sonra korkular yersiz.. içinde krokular olmadan once sahıplenmeli insan... mrtylz Eylül'ün ve Mustafa'nin

bence kaybetme korkusundan çok saygı ve güven olmalı gözü kapalı bağlanmalı yoksa ne yaparsan yap boşşş

kaybetme korkusu dozunda iyidir.. hani ona huysuzluk yapmanı yada gereksiz yere kavga çıkarmanı engeller.. daha ölçülü olursun.. ama yoğun kaybetme korkusu, ayrılma anksiyetesi yaratabilir.. bu da kişilerin gergn olmasına sebep olur..

Kaybetme korkusu aslında çok sağlıklı değil... Hani sürekli diken üzerinde de yaşanmaz ki.. Bana kalırsa kıyamamaktır aslolan. İnsan sevdiğine kıyamaz. Sevdiğinin üzülmesine, boynunun bükülmesine kıyamayan insan daha önemli benim hayatımda. Çünkü ben her an gidecekmişim gibi yaşayamam karşımdaki de böyle yapsa sıkılırım. Ama neye üzüldüğümüzü, kırıldığımızı bilirsek karşılıklı, ona göre davranmak daha güzel bence.

e canım ona körü körüne bağlı olmadığını hissettireceksin. her yapılanı kabul edip oturmayacaksınız. sana saygısızlık yaptığında tepkini koyacaksın. kısacası eğer sınırlarımı zorlarsan bu ilişkiyi sonlandırırım ben sana bağımlı değilim imajı vereceksin. yani genelde bi olay oluyo mesela gururu kıracak türden kızlar bi saat surat yapıyo sonra hiçbirşey yokmuş gibi devam ediyo. ben arkadaşıma niye böyle yapıyosun tavrını belli et diyorum ben o kadar küs kalamam ki affederim diyo. sen o kadar kolay göz yumarsan karşı tarafta doğal olarak kendini birşey sanıyo. beni çok seviyo beni bırakamaz havasına giiriyo. bence insan sevgilisini sevmeli ona bağlı olmalı ama bağımlı olmamalı.

Bir insanın bir şeyin kıymetini bilmesi için kaybetmekten korkması gerekir. O zaman esnekleşmiş, monotonlaşmış, bunalmış bir ilişkiden geri hiç bir şey kalmaz elimizde. En basitinden bir örnek vereyim. Çoğu insan çok beğenerek, çok para dökerek, büyük emeklerle aldığı elbiseyi giymeye kıyamaz, gözü gibi bakar. Çünkü korkar lekelenmesinden, yırtılmasından, başına bir iş gelmesinden. İnsanlar arasında da olmalı ki bu, kıymet bilinsin. Eğer birisini kaybetmekten korkmuyorsanız, bir anlamı da yoktur o ilişkinin bence. "Nasılsa elde" düşüncesi oldukça zararlı, bir ilişki için.

kaybetme korkusundan çok ona bağımlı olmadığını hissettirmelisin... prensiplerinin olduğunu göstermelisin o zaman sana saygı duyar... bağımlı değil birbirine bağlı iki insanın sahip olduğu ilişki olur 1

bende bu kadar kaybetme korkusu varken onda yokmuşki defalarca beni dövme ve sövme işine çok girişti ve artık herşeyde bu hareketlere başvuruyor. belkide kendine göre başettiğini düşünüyor aptalca. ama içimde neler alıp götürdüğünü bilmiyor zaten bilsede umursamıyor. ben ise daha adını bile koyamadığım illet olan duygularım yüzünden mahfolduğum halde şu kapıyı çekip gitmedim daha. hala ezilip büzülüyorum.. oda bi öyle bi böyle devam ediyor işte bu evlilik.. denizden

Kim içindeki kaybetme korkusunu karşısındakine daha çok belli ederse, karşısındaki o kadar az kaybetme korkusu yaşıyor... Nasılsa o beni kaybetmek istemiyor bundan korkuyor diye rahatlayıp kendisi korkusuz oluyor... O yüzden erkeklere dozunda bi kaybetme korkusu verilmeli... Bu da prensipleriniz olduğunu, onun hataları olduğunda affetmeyeceğinizi bilmesiyle olur... Kendi kaybetme korkunuzu da fazla belli etmemelisiniz... Sevdiğinizi belli edin ama herhangi bi yanlışında onu kaybetmekten korkmayacağınızı da bildirin yani özetle... sekerparee akışa bıraktım.. tek ayak

kaybetme korkusu.. şuanda bende olan buu.. ve çok yoruldum. aslında herkezin özünde vardır kaybetme korkusu ama bunu tetikliyecek birşey olunca açığa çıkıyor yoksa durup duruken insanı sarmıyor bu korku.. ben eşimle 13 yıldır tanışıyorum 6 yıl sevgili 7yıl evli.. ve onu kaybetmekten korktuğumu hiç düşünmemiştim... ama gerçekten çok korkuyomuşum bunu anladım son 2 ayda Bence kaybetme kaorkusu gerekli.. yoksa çok çabuk çıkarabilirsiniz birbirinizi gözden.. sevgi bir yere kadar tabi bu bana göre... T Tweety -Zık- tek ayak

ayyy güldürdün beni gece gece çok yaşa emiii ya işte ben de anlayamıyorum iyi mi kötü mü kafa karıştırıcı bi duygu:44: ama biraz olsun olmalı insanın içinde diye de düşünmeden edemiyorum. bazı arkadaşlar gerçekten çok güzel açıklamışlar hakvermemek elde değil... ama işte kaybetmek korkusu olmayanlar nasıl yürütebiliyor ben onu anlayamıyorum. sen mesela ya da o arkadaşım. ben yapamadım. yapamazdım da evlensem bile içimde kaybetme korkusu taşırım ki ona göre davranırım eşimi sevgilimi elimde tutmaya bakarım karşımdakinden de onu beklerim. 1

bence sağlıklı ilişki için anlayış, sevgi, aşk, merhamet gerekir

eğer kaybetmek korkusu olmazsa taraflar da bir çekinme kendine çeki düzen verme olmayacağının kanaatindeyim... buda zamanla ilişkiyi zedelemeye başlar ve bir başladım mı hep daha fazlası olur her defasında sonunda iki tarafda tükenir yada tek taraflı pes edinilir ve en zoru tükenildikten sonra tekrar doğmasıdır. bu tür durumlarda tükenmeden yoldan dönmenin daha az acı verici olduğunu düşünüyorum K

hele ki ilişkinin başlarında kesinlikle olmalı.. yoksa kıymet bilinmez. bence evli olunsa bile bir erkek karısını kaybetmekten korkmalı.

Kaybetme korkusu olmalı yoksa insanlar rahat olurlar birbirlerine karşı ve çok üzülür çok üzerler gerek yok. Dikkatli davranacaksın çabalayacaksın kaybetmemek için. Kimseyi avucunda hissetmeyeceksin, kimseye kendini avucunda hissettirmeyeceksin. H

tamamen hak veriyorum cok dogru bi soz INSAN BAGLI OLMALI AMA BAGIMLI OLMAMALI

evet bu kesin bişi zatenn.. de hani içinde kaybetme korkusu olmadan yapılan davranışlar, hareketler yaşanan olaylar daha mı çok zarar verir acaba? amaann nası olsa biz ayrılmayız deyip... ben naparsam yapayım beni bırakmaz gibi... M

bence de... bu aşk gibi sevgi gibi merhamet, güven gibi olmazsa olmaz bi duygu diye düşünüyorum. karşındaki seni kaybetmekten korkacak ki ona göre ayağını denk alacak. sen de aynı şekilde; karşılıklı... düşünsenize hayatınızdaki insanı kaybetmekten korkmadığınızı bi? bişiler eksik gelmiyor mu?

kesinlikle gerekli benim de uzun bir ilişkim var ve artık ben o kadar yoruldum ki çünkü ilk başlarda asla taviz vermezdim asla alttan almazdım hatta o bir söylerse ben on söylerdim. ama zamanla bağlandım deli gibi aşık oldum şimdi noldu? bu kız nasılsa bırakamaz diye yutmadıgım şey kalmadı ve beni bunalıma soktu her tartışmada ömrümden ömür gidiyo... ilişkimin bu hale gelmemesi lazımdı, tartışıyoruz ama ikimizde ayrılamayacagımızı bildigimiz için böyle kısır bi döngü oldu aaaaaaaaah ahhhh yarama tuz bastınız R

evet benimde 4 yıllık bi ilişkim bitmişti bu sebepten değildi ama. bana dediği şey; ben naparsam yapayım senin beni bırakmıcağını biliyorum ayrılmayız biz tarzında şeylerdi... ama sonuç sıfır oldu. K KRoNiKDeLi KAREN'İM

evet, kaybetme korkusu olmalı. ama senin değil, adamın

Elbette olmalı ama ben daha çok onun hayatını kaybetmesinden korkuyorum. Senelerdir sigara içiyordu zorla yalvar yakar küserek bıraktırdım sigarayı. Sigara yüzünden erken ölcek diye içim içimi yiyo Nedense isteyerek benden ayrılmazmış gibi hiç şüphe yok aklımda. Ben zaten bırakmam diye düşündüğümden ölümden başka korkum yok sanki . push ;