Anne takıntısından kurtulamadığınız sürece üzülmeye devam edeceksiniz o halde. M

kendimi düzeltmeye çalışıyoum ve haa deyince olmuyor uğraşıyoum. M

Bilmiyorum. Annem beni sevsin isitiyorum. Öplesin, özlesin, sarılsın, koklasın beni istiyorum. Ben ona birşey yapmadım ama küçüklüğümden beri annem beni hep suçlar. Babamla anlaşamaz senin yüzünden der. Ağladığımda 22 yaşında gibi davran senin yaşındakiler ev çekip çeviriyor diyor. Küçükken de aynı şey söylüyordu. İlkokul 1-2 ye giderken de aynı şeyleri söylüyordu yaşının gerektiği gibi davran. hep kendimi suçladım. Küçükken hep düşünürdüm ben annem ne yaptım. bana niye kızıyor. O zmana da anlam veremezdim. Üzülürdüm. Suçlardım kendimi. Kenidme kızardım ama annem hep onu suçladığımı düşünüyor. Şimdi kendimi fazla suçlamıyorum am ister istemez üzülüyorum ben annem naptım bana niye böyle davranıyor diye. Laale Aşikardır Zat-ı

mutlu olmak, hiç düşündün mü neden çevrende anlaştığın tek bir kişi yok. babamla iyi anlaşırım diyorsun ama yanlış hatırlamıyorsam onunla da sorunun vardı M

nasıl kurtulabilirim anne takıntımdan annem bana kötü sözler söylemesin ben ona birşey demiyorum o stüme üstüme geliyor sonra cevap verince suçlu yine ben.

senin konularına yazmama kararı almıştım daha önceki konularının birinde ama gene dayanamadım kusura bakmaneyse sen bildiğinden şaşma, kendine ve çevrene eziyet etmeye devam et. M

ya okudum da yazılanları doğru düşünmüşüm seviyosun kendine acımayı. Arkadaşım ben 10 yaşında kaza geçirip 1 hafta hastanede yatarken yedi kat el koştu geldi duyunca babam yorgunum diye gelmedi neden bahsediyosun sen hala he? aynı yaştayız senden büyük değilim. çocukluğuma dair mutlu hatirladığım tek kare yok hala ne sevgisi dilenicem? ne beklicem? hakaretmiş oymuş buymuş adımı unutmuş babam benim adımı! içimde açılan yaranın haddi hesabı yok bunlar ne ki? annenin açısından bakarak bişeyler dicek en son kişiyim ben. benimde bi hayatım var küçük değilim KÖR DEĞİLİM! herşey ortada aklım da yetiyo çok şükür herşeye, kendimden de hiçbişey kaybetmedim. baba sevgisi dışında hiçbişey kaybetmedim. kendime eziyet edemicek kadar babam bile olsa kimseden sevgi dilenmicek kadar değerliyim ben! gözyaşlarım da olmıcak insanlar için akmıcak kadar değerli! hala böyle devam ediyosan kendi dünyanda ömür boyu mutsuzluğunla yaşarsın bu kadar basit.

kendimi düzelteceğime acı çekerim diyorsunsen bilirsin. önerileri önemsemiyorsan neden konu açıyorsunbak serotonin günlerdir senin için çabalıyor ama sen bildiğinden şaşmıyorsun . push ; M

CANIM SENİN KONULARINI TAKİP EDİYORUM.. BANA KALIRSA ANNENİNDE SİNİRLERİ YIPRANMIŞ.. FAZLA ŞEY BEKLİYORSUN.. HAYATTA HERŞEY İSTEDİĞİMİZ GİBİ OLMUYOR MAALESF.. BEN 26 YAŞINDA ANNEMİ KAYBETTİM.. BABAM ÇOK DESTEK OLA BİRİ DEĞİLDİ ZATEN.. AMA BUNLAR BİZİ OLGUNLAŞTIRIR.. HAYATA BİRAZ OLUMLU YÖNLERİNDEN BAKMAYA ÇALIŞ BARDAĞIN HEP BOŞ TARAFINI GÖRÜRSEN depresyondamn kurtulamazssın.. M

tabiiki herkesin ufak tefek sorunları olabilir, ama bunlar için hiçbir zaman ağlama krizlerine girilmez, bunalım takılmaz. biz iş sebebiyle çok şehir gezdim. büyük illerde de, küçük ilçelerde de yaşadım. allaha şükür her zaman çevremde sevilip, sayıldım. sevdiğim ve saydığım da bir çok arkadaşım oldu. nasıl bu kadar insanla anlaşabildiğim ise insanları olduğu gibi kabul ettiğim içindir. sen 22 yaşındasın ve bu 22 yıl içinde anneni çok iyi tanımışsındır. neyi sevip, neye kızdığını çok iyi biliyorsundur. neden annenin kızdığı şeyleri yapıyorsunher zaman annen aynı şeyleri söylüyorsa bunları söyletecek durum yaşatma annene. suyuna git. olur olmadık şeyler için ağlama krizine girme. anladımki ağ-laman anneni daha çok kızdırıyor. senin yazdıklarını okudukça 22 yaşında olduğuna kesinlikle inanamıyorum.22 yaşında insanlar evlenip ev sorumluluğu, eş sorumluluğu ve bebek sorumluluğu alıyor. lütfen kendine gel artık. çocukluğu bırak olgunca hareket et ve anneni biraz şaşırt. bak o zaman herşey farklılaşacak. şiddete karşıyım ama, benim yanımda 5-6 yaşındaki çocuk bile o şekilde ağlasa ağzını kırasım gelir. gene annen sadece kızarak yada önemsemeyerek sana tepki gösteriyor M

Ya çok özür dilerim ama bu soru bana çok tuhaf geldi... İnsan bu hayatta anasıyla samimi durmaya çalışmayacakta ne yapacak? Kolay mıdır bir insanın annesi ne kadar ilgisiz olursa olsun ana rolünü hayatından kaldırması, yok sayması... Belki ben anlamıyorum bilmiyorum. Benim tek sırdaşımdır annem. Ama düşünüyorum. Bana kötü davranan biri de olsaydı beni sevsin diye elimden gelen tüm çareleri denerdim herhalde. Anne sevgisi / Evlatlık duygusu bu benzer mi hiç başka birşeye... M

Serotonin söylediklerine katılıyorum. Aynı yaştayız benimde baba açısından koca bi boşluğum var çok şükür anne açısından şanslıyım. babam niye ilgilenmiyo, bizi sevmiyo mu diye hele de arkadaşlarımın babasını gördüğümde ağladığım çook dönemler oldu KÜÇÜKKEN. bana ilk sarışılı bile 18 yaşında olmuştu o da üniyi kazandıkdan sonra öyle şakasına ve hepi topu 1 dakka sürmüştü. o 1 dakkada sadece darlandığımı hissettim. Evet duyarsızlaştım yaptıklarından sonra, öyle demiş böyle demiş hiç önemli değil. duymuyorum, takmıyorum. yemek mi hazırlıyorum eline sağlık vs demesini beklemiyorum hazırlıyorum kaldırıyorum. bişey mi başardım? kutlamasını beklemiyorum. Şimdi benim anlamadığım 22 yaşına gelmişin kendini bildin bileli annen aynıysa hala neyi zorluyosun? neye üzülüyosun? kendine acı çektirmeyi seviyosun galiba. uzak mı bırak uzak kalsın yemek mi yapıcan ondan iltifat duymak için yapma bişey mi başardın tebrik bekleyerek söyleme. 6-7 yaşında biri olsa normal karşılardım tabiki ama aradan yıllar geçmiş bişeyler ortada ayan beyan zorlamanın alemi ne? sende kendi hayatına bak durduk yere kendine acı çektirmenin alemi yok. kötü davranıyolar takmıyolar vs dediğin insanları özlesen de o eve döndüğünde neyle karşılaşıcağın belliyse içinde yaşa o zaman özlemini. Kısacası böyle davranan annen bile olsa sevgi dilenme!

Buna benzer bir konuyu 09.10.2011 tarihinde açmıştın ve ona son cevabı Meltem hanım vermişti.. Şimdi neden ben bu iki konudan alıntı yaptım... Kilo vermek için abur cubur yemiyorum diyorsun.. Bana kızma.. ben buradan bir yere geleceğim.. Aslında yiyorsun.. ve annenin söylediği şey doğru diye sinirleniyorsun.. Çünkü ona inandırmaya çalıştığın şey, fazla yemediğin... Oysa yiyorsun.. o da seni annen olmak marifetiyle tanıyor ve seni yanıltacağına, sana doğruyu söylüyor.. Ama bu seni kızdırıyor.. Hatalısın.. Ayrıca neden soru soruyorsun annene? Kafanda hazırladığın muhtemel bir sahne var.. Seni sevmediği, özlemediği ve mutlaka sana kötü bir şey söyleyeceği konusunda.. farkında olmadan motor kuvveti çalıştırıp, sorularınla istediğin yere çekmeye çalışıyorsun.. Çünkü biliyorsun, bu soruların cevapları hiç değişmedi.. sihirli değnek olmadan da değişmeyeceğini biliyorsun.. Yaşadığın o sahneye ne yazık ki sen kendi kendini getirdin... Ben seni sevdiğim için sana keskin konuşacağım.. Evet annede problemler olabilir.. bunun için çarşaf çarşaf yazıştık zaten.. Ben senden, senin kendi değişimin için bir adım görmeyi beklerken, bugün bu konunu görünce gerçekten yıkıldım.. Muhtemel bir acı sahnesine kendini hazırlıyor, işitmeyi istediğin şeyi işitiyor ve yine ağlayarak bir yere kapanıyorsun.. çünkü yine belli ki annen oraya gelmeyecek.. tırmandırıp bu sahneyi kendine yaşatıyorsun... Bu acı döngüsünü kır artık.. LÜTFEN... Başka şeylere odaklanman.. üretmen lazım... Haklı olduğun bir konu idi.. annenin ilgisizliği... ama bu kısır döngüyü kendine yaşatırken ona da yaşatıyorsun.. bu gidişle, o istediğin ilişki senden epey uzaklaşmış olacak.. Çünkü ilişkinizi bu şekilde oturtuyorsun.. Yaptın mı çorbanı.. sorun şu olsun? Çorba nasıl olmuş? Kötü mü dedi... Desin... Yapıştır "E senin kadar iyisini yapamam tabi.. öğretirsen uğraşırım..." Melek.. anne bu... yavrusunu doğramış anne duysam... "sebebi vardır" derim... Melek... yardım alman gerek birtanem... beni yanlış anlama.. bu stresli dünyada hepimizin o yardımı alması gerek... Böyle bir tartışmaya.. mevcut doğrudan gelmen sakıncalı.. doğru, abur cubur yiyorsun... ve kadına ne kadar aksini söylesen de seni o doğurdu.. bunu biliyor... sana doğruyu söyledi diye.. bunu yapmaman gerek... Buraya biraz da kendin getiriyorsun... Kendin için bir hareket görmezsem... benim senin için yapabileceklerimin şimdilik sınırındayım... Laf ile peynir gemisi yürümez birtanem... Böyle hem sen, hem annen.. hem bir de ben, samimi olarak üzülüyoruz... R rouges

Annenizle yıldızınızın barışık olmadığı belli. Neden ısrarla samimi durmaya çalıştığınızı anlayamadım. M

Yıllardır böyle olduğunu söylüyorsunuz demek ki değişmeyecek. O zaman siz de söylediklerine üzülmeyeceksiniz. Tamam tamam deyip geçiştireceksiniz. Cevap vermeniz, kendinizi ispatlamaya çalışmanız daha çok canınızı yakıyor bence. M

sana kilolu dedi diye mızmız bir çocuk gibi ağlamaya başlama, biraz annen tarafından eleştirilmeyi kabullenebil. senin ilgi bekleyen çocuklar gibi odana kapanıp ağlaman bi refleks haline gelmişse, ipleri koparan nokta bu oluyor olabilir. diyalog yok bu kesin, ama herkes ailesiyle muhteşem sohbetler içerisinde olacak diye bi kaide yok ki. nasıl davranıyorsa öyle davran, alınma, hassas olma. sürekli aynı evde yaşamıyorsun, sürekli bu ailenin bu halini çekmek zorunda değilsin. e daha ne! nedir sendeki bu kendini yıpratma, hırpalama tutkusu anlamıyorum...

bu konuda şanslı olanlardan değilim canım. sanki benim annemi anlatıyor gibisin. ben 22 yaşımı çoktan geçtim. çok iyi biliyorum ki bu düzelecek bir şey değil. çünkü aslında bu senin sorunun değil gerçeğin. bunu bu şekilde kabul etmek zorundasın. çabaladıkça kendini yıpratırsın ve karşı tarafın umurunda olmaz. ben de üniversiteyi başka şehirde okumuştum. tatilde eve gidişimde defol git artık diyen bir anneydi benimki de. sen gelince babanla aramız bozuluyor senden destek bulup bana karşı oluyor derdi. neden çünkü hep o haklı olmalıydı hep son sözü o söylemeliydi. ben annemle artık görüşmüyorum. hayatımdan tamamen çıkardım. kimse kınamasın bunun için çok zorladı beni. babam ise hayatta yok artık. ve en büyük pişmanlığım babamla bu konuda konuşmamış olmam. hep sorun yokmuş gibi yaşadık. ama bu daha ileride çoook başka konularda sorunlara yol açtı. suçsuzken ben suçlu oldum. anne entrikaları yüzünden. kötü bir kadının yapamayacağı şey yoktur bilesin. anne olmak kötü olmayı değiştirmiyor. insan neyse odur. annenle nasıl yürütürsün ilişkini bilmem senin tercihin. dananın kuyruğu kopmadan büyük kararlar alamazsın. yani daha çok çekeceğin var biliyorum. ama birgün zamanı geldiğinde ancak canına tak ettiğinde bu yükten kurtulacaksın. madem baban seni anlayan ve seven biri onunla annen kızacak kıskanacak diye ilişkini koparma sakın ve herşeyi konuş onunla. burada anlattığın her şeyi ona da kesinlikle anlat. ilişkinizin her aşamasını her gelişmeyi bilsin. anneni en az senin kadar tanıyordur. seni anlayacaktır. bu arada bir arkadaş eleştirilmiş ama ona kesinlikle katılıyorum bizim toplumumuzda anne bir takıntıdır. M

Annem sinirlidir düşücesizdei de o kendini ne kada ''düşünceli'' görse de öyle değil. Beno na aynısını yapmaya çalıştım ama yapamadım ben onun kadar kötü olamıyorum. onun bana davrandığı sertlikte davranamıyorum ona yapım öyle değil. Herşey güzellikle konuşarak halllolmasından yanayım. Beni kaybedeceğini söyledim. Söylemez miyim. Anne böyle davranmaya devam edersen beni kaybedersin diye. Ki kaç defa düşündüm kendimi ortadan kaldırmayı. Bu nasıl bri acıdır bilemezsiniz. Sen çok seviyorsun. Annen o ama o seni sevmiyor, merak etmiyor, aramıyor, geldiğine mutlu olmuyor. Yokuluğumla cezalandırırdım demişsiniz. O benim yokluğumdan gayet memnun. bunu ağzıyla söylüyor. Ben gidince rahat ediyormuş. Senin yüzünden bu dünyada rahatım huzurum kalmadı diyor. Git S G niye geldin dedi. Tabi bu lafları duyunca ağlamaya başladım. Tutamıyorum kendimi. Ağla ağla annen seni daha çok sever ağla ağla diye bağırıyor bana. Konuştuğumda kendini haklı çıkarıyor. M

Ben de tüm çareleri deniyorum. Annem herkese karşı iyi, şefkatli bana karşı acımasız. Serotonin

Zaten üzgün bir insana yaklaşımınız gözlerimi yaşarttı. Anne, kişiye en yakınıdır. Anne sevgisi bir takıntı değil ihtiyaçtır. Sizin anneniz sizin umrunuzda olmayabilir ama konu sahibinin umrunda demek ki. Neyse.. Konu sahibi arkadaşım. Bu bir yaratılış mevzusudur. Anne çocuğunu sever ve üzülmesini istemez. Bu değişmez. Fakat işin içine yaşanılan psikolojik problemler girince bazı anneler malesef bu şekilde davranabiliyor çocuklarına. Okuyor olman senin avantajın. Zaman ver annene bir süre arama seni merak edip arayacaktır. Annenin yaşadıkları onu çok yıpratmış. Bu şekilde düşün biraz mesafe koyabilirsin ama onun sana davrandığı gibi davranma sakın daha kötü olur ilişkiniz. Dediğim gibi anneni bir nevi hasta gibi düşün o yüzden böyle davranıyor sana. Bu senin biraz rahatlamana yardım eder umarım.. Laale Aşikardır Zat-ı

"Benim annem böyle onu değiştiremem" cümlesine kendinizi inandırırsanız gerisi çok kolay.

Annem benden vazgeçti ben ondan vazgeçemiyorum. onu çok seviyorum. onu yanımdayken bile özlüyorum. Kardeşimi babamı. Ailemi yanımdayken bile özlüyorum. Bu özlemden nasıl kurtarabilirim kendimi. M

abur cuburu ayda bir o da çok canım çekerse canımın çektiği kadar yiyorum tabi abartmadan bunun da kilo alımına neden olacağını sanmam burada yanılıyorsun serotonin iradeli bir insanım öyle abur cubura da saldırmadım hiçbir zaman annemin bana dedeği bu lafa kızdım çünkü abur cubura dadanmıyorum ayda bir ya da iki ayda bir o da abartmadan. Çok canım çekerse. Sen de bunu anlamıyorsun serotonin annem sırf sinirini atmak için bana bunu yaptı. Tanısan annemi ve bu olaya şahid olsaydın kimin haklı kimin haksız olduğunu görürdün. Nasıl kırabilirim bu sevgi açlığını nasıl yenebilirim. Zor demek istemiyorum kendimi buna şartlandırmamak için ama insanın annesi böyle yapınca üzülüyor ister istemez. Elimde değil. Üzülüyorum.<tutamıyorum kendimi. İçimden ağlamak geliyor. R rouges

Annem beni sevmiyor. Bunu hissedebiliyorum. Siz de bir insansınız. Ve kimin sizi sevip sevmediğin hoşlanıp hoşlanmadığını az da olsa anlayabilirsiniz. Ben annemden o elektriği almıyorum, kendisi de defalarca yüzüme söyledi zaten beni sevmediğin, beni özlemediğin. Kendinizi benim yerime koyu anneniz size böyle birşey söylese nasıl hissederdiniz?Seni doğurdu, büyüttü, besledi diyeceksiniz. Allah razı olsun. Hakkını ödeyemem ama nasıl yaptı yemek yapardı başımıza kaka kaka. Ev işi yaprdı başımıza kaka kaka. Kardeşime de değil benim başıma kakardı sürekli. Küçükken de başıma kakardı. Ben anneme elimden geldiğince yardım etmeye çalışırdım. Üff ne beceriksizsin bi işi yapamıyorsun derdi sürekli şimdi kendime hiç bir güvenim yok topum içinde bişeyleri başaracağıma dair. Peki benim hakkım ne olacak soruyorum size. o yaptı böyle küçüklükten beri bu hale geldim. Bunu hiçbir zaman annemin yüzüne söylemedim. üzülmesin kendini suçlamsın diye çünkü ben çok suçlandım annem tarafından hem de kendimi savunamazken. Bu düşündüklerimi küçükken de düşünürdüm anneme demzdim üzülmesin diye kendimi suçlardım;ama annem yavrusunun duygularını önemsemedi, hep kötüledi beni. Bu evladımın da hiç mi bir iyi yanı yok diye düşünmedi.

ne çok insan varmış anne konusunda dertli. baban nasıl biri annenle ilişkiniz hakkında ne biliyor durumun farkında mı babanla ilişkiniz nasıl annenle babanın arası neden bozuk . push ; M

çok iyi niyetli bir yaklaşım. belki de haklısınızdır. arkadaşımızda da sorun olabilir ben eski konularını hiç bilmiyorum. ama bu mevzuda sanırım bir noktayı dikkate almamışsınız. bu arkadaşımız henüz 22 yaşında. annenin göstermesi gereken olgunluğu ondan bekliyorsunuz. rolleri değiştirmelerini bekleyemeyiz. bazı insanlar biraz geç olgunlaşı hatta hiç olgunlaşmayabili bile. sonuçta annesinden ilgi sevgi belki abartılı hatta şımarıkça pohpohlanma bekleyen bir kız var ortada. bir annenin bunu kızına vermesi çok mu zordur bilemiyorum. ayrıca kızının kilolu olmasına ve ağlamasına verdiği tepki çok acayip geldi bana. asıl konu bu değil zaten bu bir detay ama olsun. bir insanın evladı kilolu da olabilir bunu sorun yaptığı için annesinden motivasyon bekliyor olabilir. psikolojik yardıma falan ihtiyacı yok bence. büyümeye ihtiyacı var o da zaten zamanla oluyor. S

Herkese merhaba; 22 yaşındayım. üniversite öğrencisiyim. Ankara'da okuyorum önceki konularımdan bilenler bilir ben. Haftaya fazla ders olmadığı için bu perşembe de hoca gelmediği için ben de bayram tatiline eve geleyim dedim hocanın çarşamba günü peşembe günü hocanın derse gelmeyeceğini duyunca eve gideyim dedim. Bayram için haftaya cumaya biletimi almıştım. Başka bir firmadan. Dün akşam 6 otobüsü olduğunu biliyorum. Bileti geri vermek istiyorum dedim telefonda tama gel değiştirirriz dedi o zaman o kada sevindim ki eve gidiyordum. Şu anda kaldığım yurda da yeni geçtim. Eski açtığım konuları okuyanlar benim şu anda geçtiğim yurda ne kadar uğraştığımı bilirler. Onun stresi geçebilecek miyim geçemeyecek miyim, yurda taşın 2 hafta bana 2 yıl gibi geldi yani sıkıntılar hep üst üste geldi böyle. Ben de azır hocalar fazla ders işlemiyor eve gideyim dedim. İşte geldim. Gece geldim annem uyuyordu. Sabah kalktığımda annem işe gitmişti. Annem öğle yemeği için eve geldi. Yemeğe gelecek diye anneme yemek yaptım kadıncağız geldiğinde öğlen yemek olmuyor kahvaltı ediyo diye) çorba yaptım yanına bişeyler daha sofrasını kurdum. İşte annem geldi. Gittim ben sarıldım. Hoşgeldin dedim. Ben demesem o bana hoşgeldin demeyecekti. İşte sofraya oturdu. Biraz sohbet ettik. Anneme sordum. Anne beni özlemedin mi beni dedim. Başka şeylerden bahsediyor. Cevap vermior. Anne ben kilolu muyum dedim yoo değilsin potak yaratılışlısın dedi. Kilolu değilsin ama tam sınırdasın dedi. Ben de öyle miyim gerçekten dedim. Eee sen bu etleri bu bünyeyi yapmak için emek emek çalıştın . Kilo vermek için abur cubur yemiyorum. Sadece yemek çorba salata. Abur cubur çikoloata falan yok. Bunu bile bile bana emek emek sen bu kiloları yaptın diyor. Kahroluyorum böyle deyince çünkü yanlış düşünüyor, ben öyle yapmadım emek emek yemedim yediklerime hep idkkat ettim. O da bunu biliyor böyle olmasına rağmen bu cümleyi kullanıyor. İşte ben de deDİM anne ne kadar uğraştığımı görüyorsun bizzat şahit oldun dedim. Yaptığım sporlar beslenmeme ne kadar dikkat ettiğim ve bu knouda bu kadar uğraştığım için ne kadar hassas olduğumu da ibliyor. Dayanamadım odama gittim ağlamaya başaldım tutamadım kendimi söylediği laflardan yaptığı haksızlıktan dolayı. Sonra yine işi eski meselelere döndürdü. İşte ben böyleymişim. Madem soruyu soruyorsun benim böyle diyeceğimi biliyrsun niye soruyorsun o zaman sorma dedi. ben soruyu soruyorum senin böyle diyeceğini de bilmiyordum dedim. Bal gibi de biliyorsun dedi. hem ben böyle bi soru sorsam bu kadar bir insanın uğraşısını azmini çabasını görse ve yediğime okadar dikkat ediyorum. Sırf annem böyle demesin diye. Emek emek yatın dmesin diye. Ağzıma aburu cubur lokma koymuyorum yaa. Bunları görüyorsun insan emek emek yedin de yaptın der mi el insaf gözünle görüyordun ben kendimi biliyorum. dayanamadım gittim odaya ağlamaya başladım. Elinde çatalla gelmiş. Yeter yaa yeter yaa sorma o zaman ne diyeceğimi biliyorsan. sen niye ağlıyorsun. babanla senin yüzünden rahatım huzurum kalmadı. S G S G istemiyorum seni. S G diye bağırdı. Defol. Özlemedemi seni. Merak da etmedim dedi. ben dayanamdım tutamıyorum kendimi daha çok ağlamaya başladım. Hiçbir şey diyemedim. Ağlıyorum durduramıyorum kendimi. Daha yeni gelmişim güç bela bileti değiştirip o kadar uğaştım valla kollarım hala ağrıyor dünün yorgunluğu hala geçmedi ben bu kadar didinip annemi baabma evim kardeşimgözümde tütüyordu. Nereye giderim. ve haklıymış gibi söylenmeye eevam ediyor. Brişey demiyorum biliyorum ki kendisini haklı çıkartacak sadece ağlıyorum. Analar evladının bi damal gözyaşına dayanamzmış. benim ağlam nedenim annemin bana karşı bu acımasız ve haksız sözleri ve bunu bile bile yapıyor. Bildiği halde defalarca yanlışını tekrarlıyor. Evden giderken de ağla ağla annen seni daha çok sever ağla ağla öyle ağalyınca annen seni daha çok sever diye kapıdan bağırıyordu. ben dayanamayı yine başlıyorum tabi ağlamaya. Kime nalatacağım derdimi blemedim. Napayım. Sevmiyorum seni. Sikti git S G diye bağırıyor. Dayanamıyorum. Madem kimse tarafından istemiyorum. Bari ortadan kaldırayım kendimi. Herkes benden kurtulsun. Annem de. Zaten beni doğurduğuna pişman. Ona bu acıların hepsini ben yaşatıyormuşum gibi konuşuyor artık bu haksız suçlamalara dayanamıyorum. ve her defasında kendini haklı çıkarıyor. Nasıl başarıyor anlamıyorum. Konuşamıyorum tıkanıp kalıyorum. Eve gelem o zaman diyeceksiniz ama ben onları onlar her nek adar beni özlemese de yurda gittiğimde bana yaptıklarını hepsini o anda unutup onları özlemeye başlıyorum. Elimde değil. Özlyorum. Bana bir yol gösterin napayım. Laale Aşikardır Zat-ı

Anneni karşına alıp sana neden böyle davrandığını sordun mu? Sormalısın bence. Belli ki anneniz agresif biri ve malesef düşüncesiz de... Ben olsam bana böyle davrandığı sürece bende aynısını yapardım hala aynı şeylere devam ederse beni kaybedeceğini söylerdim konuşmaz dinlemez yokluğumla cezalandırırdım. Üzülmeni istemem ama annen seni gerçekten üzüyor ve bunu hakediyor... B

Nasıl yapabiliirm bunu o kadar çok mücadele verdim ki bu dediğinizi yapmak için yapamadım. Laale Aşikardır Zat-ı

canım benim üzülme ağlama lütfen herşeyi oluruna bırak zaman geötikçe aylar geçtikçe sende anlıcaksın boşuna üzülmüşüm hatta diceksin bu konuyu nerden açtın diye inan bana biraz sabır biraz zaman annenle pek konuşmamaya çalış belki aranız düzelir R rouges

babamla iyi anlaşırız bu hayatta beni tek seven insan babam annem onu da istemiyor tek yakın olduğum kişiyi tabir cazise elimden almak istiyor. Biz babamaç ok iyi anlaşırız. Konuşuruz. Annemin kafasında bu yanlış düşünce de oluşmuş. Ben babamla annemi çekiştiriyormuşum. İnanın babamın yanına gitmeye korkuyorum. Ona böyle içten sarılamıyorum, onunla konuşamyorum. Annem yanlış anlayacak diye. babam ben igerçkten dinleyen, gerçekten anlayen tek insan. Annem babamla anlaşmama sevineceğine çekiştiriyorsunuz benim hakkımda konuşuyorsunuz diyor. Annemle babamın arası bozuk değil. Annem yine babam bişey yapmasa. onu niye aldın bunu niye şöyle yaptın der bağırır çağırır kendini hiiiiç suçlu görmez, bende hiç hata yok mu demez evladım niye ağlıyor diye düşünmez sen öl umrunda değil tek umrunda olduğu şey kendi rahatı önceden böyle düşünmek istemiyordum ama şimdi düşünmeye başladım. Annemle ilişkimizin böyle olduğunu biliyor. Anne yine benimle olan ilişkisinde de babamı suçluyor babam beni bu hale getrimiş ben onun yüzünden anneme böyle davranıyormuşum. Annem bana adam gibi davranmıyor ki. ben adam gibi davransam da davranmasam da yine aynı bağırıyor çağırıyor hhaa bi de kendini her defasında haklı çıkarıyoröyle bakıp kalıyorum bişey diyemiyorum. Huzurlu bir hayat istiyorum. benim için ağzından tek kelime güzel söz çıkmayan ama kötü söz her daim çıkan annemin o zehirli ağzını kapatmasını istiyorum ama bunu yüzüne söyleyemem üzülür. Ben böyle annemi düşünüyorum o beni hiç düşünmüyor evladım üzülür mü kırılır mı diye. Si<i seven anneniz olduğu için şanslısnız. Bağrına basan. cenera allahım ailemi koru.. tek ayak