Biz eşimle evlenmeden 8 sene sevgili olup evlendik. İlk evlendik mobilya ile ilgili sorunlar vardı evde o yüzden kavga ettik bambaşka bir şehire gelmiştim herkesi işimi geride bırakıp herşey çok zordu çok farklı bir iklimde farklı bir kültürdeydim. Yavaş yavaş duruldu herşey alıştık komik şeylere kavga ettiğimizi fark ettik. 2 senelik evliyiz 6 ayda bir büyük kavga ediyoruz artık izne ailesinin yanına gidiyoruz dönüşe kesin kavga ile dönüyoruz kendi evimizde kavga bitti. M

Evlilikte ilk sene muhabbetinin biriyle yaşamaya alışma yeni bir eve adapte olmakla ilgili olduğunu düşünüyorum tıpkı yurda çıkmak ev arkadaşıyla yaşamak gibi sizin eşinizinki bence saygısızlık

Saygının olmadığı bir evlilikte sevgi olmaz, değil ilk 1 yıl ilk gün bile olsa 2. gün nerden tutsanız elinizde kalır, üzgünüm.

Ne güzel yazdiniz, cok tesekkür ederim. Aileyle paylasma fikrini kafamdan atmaya calisiyorum..

Ilk yilda nasil olursa genelde sonraki senelerdede öyle oluyo kendini yipratmana gerek yok bence

Tartışma her ilişkide her an olabilecek bi şey. Siz sadece saygı sınırını fazlasıyla aşıyorsunuz. Baktınız haddini aşan laflar çıkıcak ağzınızdan ısırın dillerinizi.. Bu konuda bir karar alıp onu uygulayın. Kesin boşanmayı düşünmeden de sadece olasılıkla ailelere bi şey anlatmayın. Çoookkkkk pişman olursunuz, hem de öyle böyle değil.

Eskiden bende evlilik zamanla oturuyor diye düşünürken, boşandıktan sonra nasıl başlarsa öyle gider diye düşünmeye başladım. Yıllarca evliliğim düzelsin diye bekledim ben. Ve en son bana hiç bir sevgilim senin gibi değildi. Sen beni memnun edemiyorsuna kadar geldik. Evlendiğim ilk günden itibaren pişman oldum. Şimdi bu doğrultuda tek tavsiyem var. Alın karşınıza ciddi şekilde konuşun. Tabi bunu yapmadan evvel ben ne istiyorum? Benim beklentim nedir? Ben nasıl davranıyorum? Nasıl davranmasını istiyorum? En önemlisi de Bu evlilik için beler yaptım? Diye düşünün. Ondan sonra da karşı tarafla bu konuyu konuşun. Umarım düzelirsiniz.

Ben bu evlilikteki uyum meselesine çok keskin çizgilerle bakmıyorum. İlk yıllar evet zor olabiliyor. Bir insanla aynı evi paylaşmaya başlamak zor bir süreç. İktidar savaşları, büyük beklentiler, yaşam anlayışımızla uyuşmayan fikirler elbette olası. Tek taraflı okuyoruz, açıkça ortaya koyduğunuz somut bir örnek olsa onun üzerinden yorum yapabiliriz. Bizim eşimle ilk yıllarımız epey fırtınalı geçti. Çünkü yetiştiğimiz aile ortamı çok farklı. Birbirimizi yaralamak için kurduğumuz çok acı cümleler oldu. Ama kendimizi yontmayı, evliliği yaşanır hale getirmeyi başardık. Çok mücadeleler verdik tabi. Çekip gitmeyi, bitirmeyi çok kez denedik. Ama olmadı. Şimdi diyorum ki iyiki erken pes etmemişiz. yazık olurmuş. Halbuki aynı frekansı yakalamak mümkünmüş. Eşinizi en iyi siz tanırsınız. Vicdanlı ve ahlaklı bir insan mı bunu siz bilirsiniz. Eğer öyleyse mücadeleye ego savaşı vermeden devam.

Bana terapist bizzat söylemişti; ''Genelde çiftler ilk dönemlerdeki tartışmalar sonucunda şimdi böyleyse ileride daha kötü olur. Boşanalım! Algısında oluyor. Aksine ilk sene rayına oturana kadar tartışmalar sık olur sonrasında azalır'' Eğer içinden çıkamayacak gibi hissediyorsanız çift terapisi almanızı öneririm.

Okurken resmen göz yaslarimi tutamadim. Benim de tam olarak yüregime dokundu yazdiklariniz. Cok ama cok tesekkür ederim

'Ayrılık' lafı olan kavgalarda mutlaka gerçek payı vardır. Bide kavgadan kavgaya değişir tabi

Arkadaşım bende 5 aylık evliyim ve sürekli arada laf sokmalar işte böyle değildin eskiden vs boşanmak falan o gibi şeyler dönüyor ortada aileylede paylaşsak sorun bizim sorunumuz bence en büyük hatta iletişim eksikliği örneğin ben bazı sorunlarımı düşüncelerimi paylaşıyorum iş büyüyor alınganlıklar sorun bizim aileyle paylaşsakta bu kendi sorunumuz ve hayatımız ve artık bizlerde bir aileyiz bu problemleri aramızda aşamadıktan sonra ailelerin yapabileceği hiç bir şey yok aslında herkes kendi hayatını yaşıyor kısacası bu

Tavsiyem, eşinin ailesiyle hic bir sorununu paylaşma, objektif olamazlar eşini tutarlar, savunacak tarafları belli. Elestiren, geçimsiz taraf sen olursun sikayet edersen. Ilk 1 yil evet zor, benimde çok zordu alisma vs. Sonraki yillar da super olmadı ama birbirimizin dilini çözdük, anlamaya basladik. Birimiz konuşurken digerimiz alttan almayi öğrendi derken birbirimizi idare etmeyi öğrendik. Sakin saygisizlasip yüz göz olmayın birbirinizle o zaman isler icinden cikilmaz hale geliyor.

Benim bi akrabamın öyle olmuş ilk sene boşanmayı çok düşünmüş şimdiyse çok mutluymuş. Öyle anlatmıştı. İnşallah düzelir. Birbirinize karşı daha sakin anlayışlı olun

Kavgada söylenmemesi gerek sözlerden biri halbuki

Fikirleriniz icin cok tesekkür ederim. Cok haklisiniz esimi suclamadan sen degilde ben diyerek konusmaya calisicam. Umarim asabiliriz bu sorunlarimizi

Eşim ve ben ikimizde çok baskın ve güçlü karakterleriz. Ben alttan alayım kafası ikimizde de yoktur doğrusu. Birbirimizi gerçekten severek evlendik ama dediğin gibi kavga anı can yakma savaşına dönüyordu. Bir gün kavgamızda ben o kadar acımasız oldum ki eşimin canını öyle yaktım ki kapılardan eğilerek geçen koskoca adam yere çöküp çocuk gibi ağladı. Küçücük kaldı Ben hala hırsımı alamadım tabi. Onun bana hep kullandığı bir cümle vardı " ağlayınca yumuşayacağımı mı sanıyorsun" derdi. Ben de öyle diyerek hala acıttım. O akşam işe girecekti. O kırgınlıkla kalktı yüzünü yıkayıp gitti erkenden. Kendimle kaldım evde. "Ya geri gelemezse eve. Ya bu yatakta artık tek başıma yatmak zorunda kalırsam. Dolaba baktım kıyafetlerini ütülemişim tertemiz. Ya ben bunları kolileyip birilerine dağıtmak zorunda kalırsam. Ya kendine zarar verirse" bunları düşündüm. Kahroldum. Ömrüm boyunca o kadar büyük bir vicdan azabı çekmedim. Ben bu adama aşığım dedim. Kaşına gözüne ayrı ayrı kurban olurum. Önemli miydi o mesele? Allah korusun ama teşhis için o soğuk odaya girmek zorunda kaldığım zaman bu uğruna kavga ettiğimiz meselenin bir önemi kalacak mı? Kalmayacak. İki saat sonra eşim aradı nasılsın diye. Ben hala kendi kendime kızıp ağlıyordum. Ağlayarak özür diledim. Unutalım dedi. sabah geldi. Bu düşüncelerimi ona anlattım. Hiçbir şey seni kaybetmekten daha önemli değil dedim. O gün milattı bizim için. Bir daha öyle kavga etmdik hatta ses yükseltmeli kavga hiç etmedik. Arada atışsakta ben şımarıyorum şakaya dönüyor sonu. Eşine sakin zamanında bunları anlat. Ona sor. Kimse çakılı değil bu dünyada. Senin üzerine toprak atmak zorunda kaldığı an bu meseleler o kadar önemli olacak mı hala? Bir akrabamız var. Oğlunun saç tarzına giyimine kızardı. Bu ne böyle zibidi gibi derdi yüzüne. Bir sabah oğlunu kapıdan işe gönderdi ve geri gelemedi oğlu. Hep bunu düşünüyorum. Değmez. Vallahi de billahi de değmez birbirinizi kırmaya. Hayatın tadı el ele çıkıyor. Rabbim sağlıklı ömürler versin.

Öncelikle sorunlarınızı oturun konuşun, kinusamiyorsaniz yazın. ancak konuşmanız da yazmanız da kesinlikle kesinlikle suçlayıcı unsur bulunmamalı sadece duygularınız üzerinden gidin yani onun yaptıkları karşısında ne hissettiginizi anlatın : değersizlik gibi.. Konuştunuz çözülmedi, aile terapisi alın çözülmedi, bir süre ayrılık kararı alın ve o süre içinde hiç bir şekilde iletişime girmeyin. Ayrıca şunu da belirteyim konuştuma ve düzelme ya da aile terapisi zaman isteyen bsureclerdir. öyle bugün konuştum hemen duzelsin imkansız. Çünkü oturmuş bazı davranış kalıpları öğrenilmiş tepkiler var zaman gerekli. Bazı durumlar dışında direkt ayrılık kararı almayı doğru bulmuyorum. Çünkü kişinin kaçıncı evliliği olursa olsun hayat sorunlarla baş etme sanatıdır. Bazı Elzem durumlar yoksa çaba sarf edin

Yüreğime dokundu yazdıklarınız... Elinize sağlık bizlere de örnek oldunuz. Hayat gerçekten çok kısa hep birbirinizi böyle sevin inşallah

Saygıyı ve sevgiyi kaybetmenin yılı olmaz. Şu kadar zaman geçince düzelir, yola gireriz sadece kendini avutma cümleleri. Borç değil ki bu 1 yıl sonra bitsin, rahata erelim. Üzgünüm ama kötü başlayan ilişkinin çok iyi bir şekilde birden düzeldiğini görmedim ben. Nasıl başlarsa öyle gidiyor. Hatta vakit geçtikçe daha da çirkinleşebiliyor.

Bence bir evlilik nasıl baslarsa öyle biter İki kişidede saygı olmalı. Birbirini oldugu gibi kusurlarıyla sevmeli.

evlilikte ilk sene birbirini tanimak baska sey kavga dögüş başka sey ilk sene huyunu suyunu daha net ogrenirsin mesela hangi yemegi nasil yiyor gibi kavga tartisma ust boyutlardaysa bunun evliligin ilk senesiyle bir alakasi yoktur

Evlilikte kavganin cirkinliginin, saygisizligin ilk senesi 30. senesi olduguna inanmiyorum ben. Karsilikli gozden gecirin herseyi oturup.

Çocuk yapmayın sakın

Evlilikte bir sure bir alisma donemi oluyor. Ben de 9 aylik evliyim. Ama saygisizlik baska bir sey Hele eski sevgiliyle kiyaslanmak.. ben dusunemiyorum esim boyle bir kiyas yapsa icimde birseyler sonsuza dek kopar. 15 ay kisa bir sure degil. Kendinize sunu sorun? Mutsuz muyum? Bu adam bana gercekte deger veriyor mu, bunu hissediyor muyum

Eskiden actiginiz yaralar, söylediginiz acitici sözler hepsi unutuldumu? Yani unutmayi ve mutlu olmayi basardinizmi cidden?

Beni belki hatırlayanlar olacaktır. Bizim de ilk yılımız inanılmaz kavgalarla geçti. Sonra ne tamamen unutuldu ne de tamamen düzeldi. Ve maalesef yollar geçmesine rağmen arada sırada hep aklıma boşanmak geliyor. Anladığım kadarıyla tabi bir aile terapisine gidilmediyse, nasıl başlarsa öyle gidiyor. Yani ilk yılın zor olması bu demek değil. Orada kavgalar kastedilmiyor. Alışma evresidir denmek isteniyor.

Sevgililerle kıyaslamak hoş değil biz hiç eskileri konuşmadık öğrenmekte istemiyorum ve beni kimseyle kıyaslayamaz daha iyiyse mutluysa ne diye onları bırakıp benimle evlendi o zaman demekki artı özelliklerim daha fazla bizdede maddi konularda aşamadığımız problemler var aileye para aktarmalar ve yalan söylüyor ben ailemle şimdilik paylaşmadım ilişkimizi yoluna koyucağımıza inanıyorum eger gerçekten seviyorsan bir çözüm yolu bulunur diye düşünüyorum ne yüz0nden çıkıyor kavgalar mesala

Konusmayi deniyoruz ama sanki dahada kötüye gidiyor. Dün tekrar konusurken birakin düzelmeyi eski sevgili kiyasina kadar gittik. Daha ne kadar kötü olabilir ki? Sürekli beni sucluyor ben nasil önce farkedememisim diyor.. Ben cok simartilmisim saygisizmisim falan filan

Cok tesekkür ederim. Söylediklerini kaldiramasamda sanirim bugün tekrar sakince oturup konusmayi deniyecegim. Bakalim sonuc ne olucak.. benmarian Her şey seninle güzel ❣ Üyelik

Bence özellikle eşinin ailesiyle paylaşma önce yanında olurlar ama iş bitime doğru giderse düşman kesileceklerdir konuştuğun her kelime aleyhine kullanılacaktır. Kendi ailenle ağızlarını sıkı tutmalarıni söyleyip paylaş ki herhangi olumsuz durumda ne yaşadığını bilsinler

Herkeste farklıdır bende ilk başlarda ay evlilik bumuymuş çok monoton gibi düşünceler olmustu ama alışmıstım fakat tartışma hiç olmadı

Evliliğin ilk yılları daha güzel geçer diye biliyorum yıllar geçtikçe kavgalar filan artıyor monotonluk filan başlıyor ilk yılda böyleyseniz evliliğinizin temeli bu şekilde oluştuysa sonrası daha kötü olacaktır bence D dgdln

Siz kac yil sonunda bosandiniz? Nasil düzelmeyecegine ikna oldunuz? Bizim aramiz iyiyse hersey cok güzeldir mesela sevgi pitircigina dönüsüyoruz resmen ama tartisinca.. M

Merhaba, yazim hatalarim olursa görmezden gelin lütfen. Hani su meshur evliligin ilk 1 yili sikintili ondan sonra hersey oturuyor cümlesi var ya. O ne kadar dogru? Yaklasik 15 aydir evliyim ve 1-2 aya bir büyük tartismalarimiz oluyor. Nerden baslasam hangisini anlatsam bilmiyorum ama artik dayanamiyorum gittikce cirkinlesmeye saygisizlasmaya basliyoruz. Dün ilk defa beni eski sevgilileriyle kiyasladi. Düsündükce deliriyorum. Kavga esnasinda sürekli bi ayrilma konusu dönüyor. Ikimizde yanlis evlilik yaptigimizi dile getirdik. Ben evlilikteki sorunlari aileyle paylasmama düsüncesindeyim ama ya cikmaza girildiyse? Paylasmali mi? Veya paylasmak pismanlik mi?

Canim bencede aile ile paylasma. Biraz bekle bakalim. Ben esim beni evde yalniz birakiyordu, tabi sorun degil ama hamileydim ve tuhaf seyler dinlemistim onun etkisiyle korkmustum. Esimi aradim bakmadi ve sizin gibi de aramiz pek iyi degildi. Aglama krizlerine filan giriyordum. Niye evlendim diyordum. Esimin beni cok sevmedigini dusunuyordum cunku cok bunaltiyordu. Ailesinde kalmak istemeler filan evlerimiz zaten yakin oldugu halde. Neyse tam ben aglarken kayinvalidem aradi baban kahve yaparsan gelelim diyor dedi o sira bende tutamadim kendimi aglayarak gelin deyince panik yaptilar geldiler. Esim geliyorum diye mesaj attigi zaman donduler cunku cok gec olmustu. Ertesi gun babasi kizdi nasil hamile kizi tek basina birakirsin filan diye ve eltilerimin cok hosuna gitti. Bunu birkac kere alay konusu yaptilar. Cok pisman oldum anlattigima ben unuttum onlar unutmadi cunku. Saygiyi asla kaybetme mumkun oldugunca eski sevgililerini aklina getirme. Saygi oldugu surece sevginiz guzel olur. Atlata bilirsiniz bu zorlu gunleri. Bana cok daha degisik psikolojik siddet uyguluyordu esim ama simdi lafini etsem utaniyor ozur diliyor. Insallah senin evliliginde guxel olur. Dua etmeni tavsiye edebilirim :)

Oturup güzelce konuşun daha fazla birbirinizi yıpratmadan eğer ikinizde birbirinizden gerçekten memnun değilseniz ayrılın saygının bitti yerde sevgide kalmaz.

Tabiki unutuldu unutulmasa yürümez. Çünkü hepsi sadece sinir ve öfkeyle sadece nasıl yaralarım diye söylenen sözler. Tabi bu sözler öyle uç abartı şeyler değildi bu da var. Kendimi mutsuzluğa da mahkum edebilirdim ama ben mutlu olmayı seçtim.

Aileyle paylaşmayın bence. Bizde duydukları oldu sonra bız konuyu kapattık barıstık onlar unutmuyor ama. Bizdede tartısmalar oluyor ama hani derlerya bı taraf alttan alıcak diye. Ben sinirlıysem o susuyor ya da o sesını yukseltse ben susuyorum sonra sakınlesıp konusuyoruz. Ve en onemlısı o konuyu mutlaka konusup anlaşıp bıdaha acmamak uzere kapatıyoruz. bu şekilde unutmus oluyoruz zaten. Tekrar tekrar aynı konuyu konustgumuz hıc olmuyor. Bence mutlaka sorunu konusun ustunu kapatmayın. Söylıcegınız varsa soyleyın ıcınıze atmayın. Biz herseyi söyler konusur kapatırız konuyu. bu şekilde anlasıyoruz bız Bu bı uyum surecı gerçekten zor aynı kısıyle aynı evı paylasmak. Ben bide gorucu usulu oldu flort donemı yasamadım. Tabı konustuk anlastık evlendık ama uzun sure flort edemedık. 6 aylık evlıyım daha yenı yenı oturdu düzenim. Kavgalarımız oldu. O kavgayı nası halledıcegımızı yenı bulduk. Oturup konusup konuyu kapatarak unutarak onumuze bakıyoruz. En onemlısıde sevgı aradakı aşk. Ne olursa olsun bırbırmızı sevdgımızı aramızdakı sevgıyı hıssedıyoruz. Kırmamaya özen gosterıyoruz

Bence paylaşma henüz. Çünkü yarın öbürgün aranız iyi olduğunda, ailende oluşan eşine karşı nefret, geçmiyor. Ayrıca şunu unutma, sırf kendi mutluluğun için can yakma ki canını yakmasın. Kırma ki ağzından seni kıracak sözlrr çıkmasın. Bir gün bir uzmanı dinlerken çok hoşuma giden bir söz duydum. Dedi ki, eşiniz diyelim eve geç geldi... Neredeydin!! Niye haber vermiyorsun bana, hep böyle yapıyorsun...!! Demek var... Birde.. hayatım seni çok merak ettim neden eve geç geldin demek var. En basit örneği şu an sen beni kızdıracak söz söylersen, benden canımlı cicimli kelimeler bekleyemezsin değil mi? Dediğim gibi sırf canının huzuru için yap, onu düşündüğün için değil.

Beni eski sevgilisiyle kıyaslamaya kalkan adama eski sevgilisiyle bir ömür boyu mutluluklar dilerim :)

Aynı bizim durumumuz. Ben 3,5 yıl sonra ancak cesaret edebildim. Psikolojimi çok bozmuştu. Kendimi sürekli eksik hissettirmişti. Dediğim gibi bence siz güzelce konuşun. Ve boşanma lafı her kavgada geçen evlilikten hayır asla gelmiyor.

Kavga aninda herseyi gözden gecirmek dogru olur mu sizce? . push ; M

Evliliğin oturma süresi ilk 3 yıl derler ancak sizdeki sürenin bunla alakalı olduğunu düşünmüyorum. Bu aileler arası kültür farkına alışmak, ortak yaşantıya ayak uydurmak, maddi ve manevi düzen kurmak, birbiribizi iyice tanımakla alakalı bir durum. Ancak eşiniz size saygısızca yaklaşıp bel altı vuruyor. Eski sevgililerinden bahsetmek ne demek evlenmiş etmişsiniz. Bence kavgalı olmadığınız bir zaman diliminde artıları eksileri yazın ona göre alın karşınıza ciddi bir şekilde konuşun ve karar vermeden beraber terapiye gitmeyi teklif edin.

Rica ederim dilerim çok mutlu olursunuz.

Ne güzel böyle bi uyum yakalayabilmissiniz ne mutlu size. Bizde mesela yataga küs girmicez diye cok konustuk ama sözümüzü tutamiyoruz maalesef Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

Nasıl başlarsa öyle gidiyor bence genel olarak tabiki yanlışının farkında olup destek alan bir taraf veya çift olabilir bu onları olumlu yönde etkileyebilir yada değişen bir iş durumu olabilir sonradan oluşan bir psikolojik sorun çıkabilir bu huzursuzluk sebebi olabilir ama genelde olan ilişki nasılsa öyle devam ediyor... Ama aileleri karıştırmak bence iyi bir fikir değil. Sadece birkez kendimi tutamayıp aileme yaşadığım şeyi anlattım dayanamadım ağladım ama ailem hala unutmuş değil ara ara ona birşey demeselerde akıllarına gelince bana kızdıklarını söylüyorlar...

Sizi suçlayarak size psikolojik baskı yapıyor. Psikopati diye bir durum var. Benim eski eş olacak kalleş bu durumdaydı. Beni sürekli suçlu hissettirip, kendime olan inancımı kırmıştı. Ben asla ilerde düzelir cümlesine inanmıyorum. Bence siz de baktınız gerçekten düzelmeyecek sakın benim gibi yıllarınızı vermeyin.

Aslinda ben de öyle düsünüyorum ama hala korudugumuz bi saygi olduguna inanmak istiyorum. Yani nasil desem 100% kaybetmemisiz gibi.. M

Ben bıraz inadımdır öfkemde çabuk gecmez. eşim tam tersi saman alevı gıbı yanar söner :) o yumuşayıp tamam hadi gel diyip sarılır konusurz gecer gıder yanı

benim evliliğimde düzelenler arasında sayılır... ilk yıllar cok cok kötüydü... sürekli kavga karakter uyumsuZzlupundan dolayı... son bikaç yıldır daha birbirimizi anlıyoruz daha uyumluyuz gibi... ara sıra yine oluo kavga ama önceki gibi değil... ama yine de şimdiki aklım olsa o yılları kavga ile geciriceğime boşanıp kendime eziyet etmezdim... yaş ilerledikce üzgün gecirilen yıllarınıza acıyorsunuz...

Yanlış evliliği kabul etmissin neden boşanmıyorsun? Adam da belli ki sevmiyor