Ben de oğlum 1.5 yaşındayken hamile kaldığımda annem o sıralar oğluma bakıyordu ve hamile olduğumu söylediğimde sevinememişti bile kadıncağız. Yoruluyordu napsın. Bakmam demedi ama ikisine birden bakamam çok zor dedi sadece. Büyüğü kreşe verirsin gibi. Allah zaten nasip etmedi kalp atışı durdu bebeğin. Demek ki hayırlısı buydu. Belki de olsa çok zorlanacaktık bakımında. Zaten o dönem oğlum da kreş için hazır değildi bence. Oğlum 3.5 yaşında kreşe başladı. Annem de biz de rahatladık. Dinlendi böylece. Eger yeni bir çocuğum olursa 2-2.5 sene dinlenmiş olacak. Çünkü gerçekten torun bakmak çok zor anlıyorum onu. Kıyamadığı için bakıyor Allah bin kere razı olsun omlardan. Şu anda düşündüğümü söyledim kendisine fikrini aldım. Olmaz dese ben de yapamam çünkü. Bakarım dedi sağlıklı olursam o zaman inşallah dedi. Bence siz de kreşe başladıktan sonra bir süre sonra konuyu gündeme alın. Annenizin de ara verince fikri değişebilir. Karşılıklı oturup açıkça konuşun.

Doğru yarın bile hatta bir saat sonra ne olacağı belli değil. Hayırlısı nasip olsun inşallah B brange

Evet öyle. Benim çok iyi bir kardeşlik bağım olmadığı için bunu kendi kurduğum ailede sağlayabilmeyi çok isterim. Nasip olursa bebek elimden geleni yaparım iki kardeşin aralarının iyi olması için. Çünkü eşim de benim de ailelerimiz de ilk çocuğuz ve ikinci çocukların daha rahat olarak büyütüldüğü ve ön plana alındığı ailerde büyüdük. O yüzden kardeşlerimizle yakınlaşmadık bir türlü. Bence bu konuda annelere çok iş düşüyor. Bu neden de ikinci çocuk isteğim de etkili.

Ortada tek gelir benim maaşım ise çocuk işini ertelerdim. Siz doğum yapıp bebeginizi iki aylikken bırakıp işe döndüğünüzde eşiniz evde şekerleme yapıyor olursa böyle pozitif olabilecek misiniz?Ha dersiniz ki ben klasik Turk kızı degulim eşim de klasik Türk erkeği değildir bebegimize o bakacak ben çalışacağım eve geldiğimde eşim yemek ve ya temizliği halletmiş olur birlikte 4 kişilik mutlu bir aile oluruz ve ben lohusa olarak cinnet gecirmem ona birşey diyemem. Ben de ikinci çocuğumu 37 yaşım biterken dogurdum, ilk çocuk ile diğer ebeveynin mutlaka özel olarak ilgilenmesi gerekiyor bunu da göz önünde bulundurun

Hayırlısı olsun su akar yolunu bulur

Bu konuyu bir eşinizle değerlendirmeniz daha doğru biz size burada yapma desek yapmayacak mısnız gerçekten bu kadar kişisel bir mevzu ki bu burada tartışılması pek doğru fikirler vermeyebilir size

Ya valla kardeşlik önemli de herkesin harika bir kardeş ilişkisi yok. Benim halamla babam bıraksam birbirlerini boğarlar o derece nefret ediyorlar birbirlerinden. Burda herkesin çok iyi kardeşlik bağı olabilir ki çok şükür benim de öyle ama her kardeş birbiriyle çok iyi olmuyor maalesef. B brange

Doğru söylüyorsunuz sadece gelecekte eşim iş bulamazsa sıkıntı yaşarız diye korkuyoruz hayırlısı olur inşallah B brange

Su anda yapmayin bence. 38 yasinda deneyebilirsiniz belki sartlariniz iyi olursa. Gec bir yas degil ki sanki nene mi oluyor insan o yasta? Cogu insan ilk cocugunu yapiyor o zamanlar cunku herkesin isi gucu var cocuktan once

Fikirler size fikir verebilir tabi ama bu konuda kendinizi dinleyin. Hangi yan agir basarsa onu yapin. Olmadi elinize kagit kalem alip arti-eksilerine bakin. Sonradan pisman olmamak icin. L

Bence yine çoğunlukla anne Baba'nın hatası. Vardır bir sebebi Babanızın böyle yapmasının da. Normal bir durum değil ama o düşman kardeşler diye hepsi öyle değil. Çok iyi anlaşan kardeşlerde var.

Hayır ben siz bakın çalışmayın manasında söylemedim, ki ben de annelerin çalışmasını destekleyen biriyim, kendim çocuk yaparsam da gene çalışacağım. İşten kaçta geliyorsunuz eşiniz ilgileniyor mu bilemem ama kendi açımdan baktığımda şu anki çalışma saatlerime göre ben ve eşim asla ilgi gösteremez, belki siz 5 te geliyorsunuz eve yeterli diyebilirsiniz. Şu anki ekonomik durumda tek çocuk bile çok pahalı iken, tek maaşla geliriniz çok iyi olmalı... Yani sonuçta hayat sizin ben garantici bir insanım salayım gitsin olamıyorum ama siz belki farklı düşünürsünüz karar sizin.

Ortada tek gelir yok, biraz eksik okumuşsunuz. Benim sürekli işim var, eşimde şu anda proje işleri yapıyor ama sürekli bir iş bulamadı. Şu an maddi sıkıntımız yok eski durumumuzdan çok farklı değiliz. Sadece eşimin kalıcı bir işi olmasını tercih ederiz tabi ama o da gönlüne göre birşey bulamadığı için boş durmamak adına farklı işler yapıyor. Kendisi hiç bir zaman yan gelip yatan bir insan olmadı. Çalıştığı zaman bile herşeyi ortak yaparız. Bebeğim 6 aylık olana kadar idare edebilirim izinlerle. İlk çocukla ilgilenme olayında haklısınız ona birşey diyemem. Zaten oğlumun psikolojisi de kararımı etkileyen faktörlerden biri.

Nasıl davransalardı mesela? Diyorum ya dünyanın sevgi dolu iki insanı gayet de güzel yetiştirmişler ben çok dinledim. Ama olmayınca olmuyor.

ilk hamileliğiniz nasıl geçti? ben tam olarak kendimi hazır hissettiğim dönemde hamile kaldım ancak fiziksel olarak çok zor geçti hamileliğim. Öyle olunca büyük çocuğum da bu durumdan çok etkilendi. Hani her şey plana uygun gitti ama çok yıprandık ailecek. İyi ki ikinci oğlumu doğurmuşum tabi ki ama böyle olacağını bilseydim muhakkak ertelerdim. Bence fiziksel ve mental olarak öncelikle siz sonra da eşiniz ve çocuğunuz hazır mısınız onu düşünün karar verirken. Çünkü ister istemez büyükten ilgi azalıyor, bir de plansız hastalıklar vs çıkınca bu ilgi azalması çok dramatik olabiliyor SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Şöyle bir durum var zaten şimdi karar verip denesem bir iki ay içinde olsa zaten araları 5.5 yaş olacak. Ama 2 yıl içinde iletişim kurabilirler diye düşünüyorum. Eger yaşım uygun olsa 7-8 yaşı düşünürdüm. Çünkü çocuk gerçekten kendini kurtarmış oluyor her yönden. Tamam küçükken arkadaş olabilmeleri güzel kardeşlerin ama bence esas kardeşlik gençlikte ve yetişkinlikte lazım. Çok yas farkı olsa bile o zamana kadar fark kapanır. Sizin ailenizin maddi yöndeki tutumuna rağmen kardeşleriniz için hala en iyisini istemeniz sizin çok olgun ve iyi niyetli olduğunuzu gösteriyor. Tebrik ederim gerçekten. Anne baba olarak 2 çocuğumuz olursa adaletli davranmaya çalışmak konusunda söz verdik birbirimize. Eşitlik olmayabilir zaman zaman ama adaletli olmak ve sen böylesin kardeşin böyle diye kıyas yapmayıp her çocugu kendine göre değerlendirmek önemli bence. Yas konusu malum yıllar geçtikçe şans azalabiliyor o yüzden şartlarım tamamen uygun olmadığı halde iki kez üst üste düşük yaptığım için bu konuyu gündeme aldım.

Amin inşallah

Evet çalışmama gibi bir durumum yok benim mesela. Daha önce ben de şikayet ederdim keşke çalışmasam diye ama eşim işten çıkarılınca şükrettim bir işim olduğuna. Ben de katılıyorum çalışmak çocuk doğurmaya engel değil. Çünkü akşamları, hafta sonları ve tüm tatillerde oğlumla yeterince ilgilendiğimi düşünüyorum. İkinci çocuk olursa tabi baya bir zorlaşacak ama. Yine de yeniden anne olma isteğim ağır basıyor sanki. Bir şekilde hallederiz diye düşünüyorum. sonundaoldu Nirvana Anneler

Söyledikleriniz de tabi haklılık payı var. Ama istiyorum artık, 2 sene üst üste düşük yaşayıp sonra da bu işsizlik durumunun olması beni üzdü epeyce. Tabi her işte bir hayır vardır böyle olmasında. 2 düşük yaptığım için ve yaş ilerledikçe gebelikte komplikasyon riski arttığı için ciddi düşünmeye başladım. Ve hali hazırda bebeğe bakabilecek biri olduğu için. Yoksa yaşım çok geçti gibi bir düşüncem tabi ki Yok. Şartlarımız yukarıdaki yorumlarda yazdığım gibi kötü değil şu anda sadece gelecek belirsiz

İlk hamileliğim çok kolay değildi. Erken Doğum yaptım ve oğlum 20 gün yoğun bakımda kaldı. İlk 1 yılı oldukça huysuz ve sıkıntılı bir bebekti sonradan işler düzeldi. Şu anda çok hassas duygusal ve sakin bir çocuk. Ama çok sessiz. Fazla arkadaş edinemiyor çekiniyor çok hareketli çocuklardan. Kreşte kendi gibi sakin sessiz bir kaç çocuk var onlarla oynamayı tercih ediyor. Psikoloğa gittik bir kaç kez. Bunun gayet normal olduğu ve yaradılışının bu yönde olduğunu söyledi. Bu nedenle çevremizde de pek kimse olmadığı için yalnız kalmasından korkuyorum annesi babası olmazsa napcak ilerde. Aslında 7-8 yaş aralığı ilk çocuk için daha iyi. Ama o zaman da 40 yaşına gelmiş olacağım neredeyse ve zaten iki kez düşük yaptım son iki yılda. Tamamen hazır olmak anne baba olarak da çok zor. Tamam şimdi olsun dediğimizde herşey mükemmel olacak mı garantisi yok. İlk çocuktan ilginin azalma ihtimali beni de üzüyor. Ama işte bu yola girersek de dengeyi sağlamak zorundayız bir şekilde.

Tabi olup olmayacağını Allah bilir Maddiyat da önemli ama dediğiniz gibi manevi olarak hazır olmak daha da önemli bence de. Çünkü kararlı olduktan sonra zorluklara göğüs gerip çözüm bulunabilir gibi

Hangi birimiz 2 sene sonra ne olacağımızı biliyoruz Belki birden menopoza gireceğiz belki işten çıkarılacağız belki terfi alacağız veya başka bir sağlık problemi olacak Durumunuz müsaitmiş bebek sevginiz depreşmiş yaş da müsaitken annenizde sağlıklı iken değerlendirin fırsatı Allah da nasip ederse ne güzel olur

Babası da ilgilenebiliyor mu sizin kadar? Neyse yazdıklarınızdan karar vermiş olduğunuzu anlıyorum zaten ikna etmeye çalışıyorsunuz :) Hayırlı olsun şimdiden o vakit.

Söyledikleriniz çok doğru, şu an şartlar çok kötü değil sadece gelecek kaygısı var bir çocuk ve iki çocuk çok farklı olacak masraflar yönünden diye. İş bulmak ne kadar zormuş başımıza gelmeden anlamıyorduk. Hayırlısı nasip olur inşallah Pamukannesi83

Calisan bayanlarinin cogunun cocuga baskasi bakiyor. Ya akraba ya bakici. Yani o zaman calismak zorunda olanlar cocuk yapmamali mi?

bazen gerçekten karakterler tutmuyor. Yapacak bir şey yok o konuda dediğiniz gibi. Ya da birinin karakteri çok aksi olabiliyor. Diğeri illallah ediyor. Benim eşimin 8 kardeşi var, ablaları eşimi çok tutar mesela. Diğer bir kardeşe yaptıkları muameleyi de ben olsam affetmezdim. Karakter farklılıkları.

Hem fiziksel hem de sağlık bakımından da zorlanıyor insan. Ben ilk doğumumu yaptığım doktoruma gitmiştim hamile olduğumu öğrendiğimde. Ve ikinci doğumumu da onunla gerçekleştirdim. İkinci hamileliğim çok rahat geçti, ilk hamileliğim ise problemleri ve riskleri olan bir hamilelikti. Erken doğumla sonuçlanmıştı. İkinci de hamile olduğumu bile anlamadım desem yeridir 37. haftama kadar çalıştım. Ancak doktorum da çok vaktinde hamile kaldığımı söyledi, çünkü 35 yaş sonrasında downsendrom vb. gibi rahatsızlıkların bebeklerde olma ihtimali de artıyor. Yaşa bağlı olarak hamilelikler daha riskli geçebiliyor. Sizi korkutmak veya endişelendirmek istemem. Ancak ikinci çocuğu düşünüyor ve gerçekten istiyorsanız bence vakit kaybetmeyin derim. Ha zor, gerçekten tek çocuk gibi değil. 2. çocuk daha rahat büyüyor o ayrı, ancak anne ve baba daha çok yoruluyor. İlgiyi, sevgiyi, alakayı, eforu, uykuyu kısaca herşeyi 2'ye bölmek zorundasınız. Ama yine de değer mi? Değer... Bana kalsaydı 2. çocuğu yapmazdım derim hep. Ama iyi ki olmuş, en azından oğlum yalnız kalmadı, 2 kardeş olmaları beni mutlu ediyor. Birlikte oynadıklarını eğlendiklerini gördükçe de hep "iyiki" derken buluyorum kendimi.

Yanı normal şartlar için demiştim haklısınız bence tekrar deneyin otuz sekiz ileri bı yas olur

Yap gitsin.

Şartlarınız çok kötü değil, seneler geçtikçe daha farklı sorunlar da çıkabilir. Geçim her zaman sıkıntılı bir mevzu malum. Piyango vurmadıkça, hep bir ihtiyaçlar listesi olacak. Okula başladıktan sonra düşünseniz, yaşınız 40 yakın oluyor. o dönemde hem sağlık açısından daha zorlayıcı, hem de psikolojik olarak kafa şimdiki kadar kaldırmıyor. Hem de çocuğunuz artık bir arkadaş modunda olduğu için, 2. Silbaştan bebekliğe geri dönüş olacak. Şimdi en azından daha taze bebek tecrübeleriniz. Şimdi olsa, 38 yaşında artık, siz düzeninizi kuruyor olur, biraz daha rahat edersiniz.

Maddi açıdan çok da bı eksıklıgınız gorulmuyor eğer manevi açıdan hazırsanız hemen yapın zaten yaşınız ilerlemiş otuzbesten sonrası riskli derler çocuk da tek çocuk kalmasın onu kardeş nimetinden mahrum bırakmayın gelecekteki maddi sıkıntıları düşünerek kararsız kalmak cok saçma hanı iki yada uc çocuğum var desenız tamam da tek çocuk ve ikincisi için geç bile kalınmış B brange

Bir de mesela kaliteli zaman diyorsunuz ya, ben işten pestil gibi geliyorum kafam dağınık yorgun ve asla kaliteli zaman geçiremem sanırım çocuğumla çünkü zaten geç ve yorgun geliyorum. Sizin işiniz sizi yormuyor sanırım ki kaliteli zaman geçirebiliyorsunuz. Koşullar kişiden kişiye değişiyor aslında, kendinizi en iyi siz bilirsiniz. defne-28

İkinci çocuk için Geç kalınmadı. İlk çocuğun arkasından deneyip 2 kez düşük yaptım. Nasip olmadı diyelim E Esvedgul Bir bilen değil cok

Sizin için en doğru en hayırlı olan zamanda olur inşallah. Bence hiç olumsuz düşünmeyin olur olmaz diye. Denemeye niyetlendiğinizde enerjiniz yüksek olsun. Terslik yaşanırsa o zaman düşünürsünüz napalım diye.

Ilk cocugunuza da anneniz bakmis. Eger ikinciye de anneniz bakacaksa ne gerek var ki? Kendiniz bakmayacaksaniz bence hic gerek yok. Ayrica anneniz de belki bakmak istemeyebilir zaten ilkine de o bakmis.

Doğru ne kardeşler var neler neler. Sadece kardeşi olsun diye yapmayı doğru bulmuyorum. Kendim için de bir evladımın daha olmasını istediğim için. Kardeşlik bağını sağlamakta bence anne ve babalara büyük iş düşüyor. Adaletli davranabilmek ve kıyaslama yspmamak çok önemli bence. Büyük konuşmak istemiyorum tabi ki. Ama ikinci çocuk olursa kardeşlik ilişkilerinin düzgün olması için elimizden geleni yaparız eşimle. Çünkü kendi Ailelerimiz de bunu göremedik maalesef. Hep içimde ukde kalmıştır. Birbirini seven ve değer veren kardeşler defne-28

Benim de tek çocuğum var, hep diyorum ki ikinciyi yaparsam da onun için yapmazsan da onun için. Eğitim önemli ve başli başına bir bütçe. Eskisi gibi de değil. Kresten başlıyor artık. İşin bir de manevi yönü var. İlk çocuğuma verebildiğim zamanı, sevgiyi, enerjiyi, Sabrı eğer ikinciye de verebileceksem yaparım. Hayırlısı olsun herkes için.

Benim de ilk hamileliğim erken Doğum oğlum yoğun bakımda kaldı 20 gün kadar. Bebekliği özellikle ilk 1 yılı oldukça zordu. Ama ikinci de aynı şey olmayabilir. İki çocuğun Çok zor ve yorucu olduğunu ben de düşünüyorum. O yüzden bu kadar düşünüp taşındım. Ama yapmazsam da galiba kafamdan atamayacağım gibi. Kardeşlik önemli ama şart değil. Olmayabilir de. Olursa da iyi geçinmeleri birbirlerini sevmeleri için herşeyi yaparım. Bir de iki düştüğüm olduğu için ve 36 yaşında olduğum için çok beklemesem daha iyi gibi geliyor bana. B brange

En iyisi sürpriz olması sanki düşünmeye fırsar kalmadan Zor bir karar çünkü ilk çocukta hiç düşünmedik tabi hayatımız Doğumdan sonra tamamen değişti. Şimdi olursa herşey daha da farklı olacak. Yas ilerledikçe fiziksel olarak dayanma gücü azalıyor buna katılıyorum. Çok beklemek bu yüzden de iyi olmayabilir B brange

Çok geçmiş olsun. Neyse ki bir evladınız varmış. İbşsllah çok gec olmadan gönlünüze göre ikinci çocuğunuzda gelir

Öyle tabi ama bence psikoloji çok önemli bu işlerde. Olsun siz yine de olmaz diye düşünmeyin. Nasibinizde varsa olur tabi ki.

Bazen yoruluyorum çok ama alıştım galiba. Eve gelmem en erken 18.00. İstedikten sonra olabilir diyorum ama çok zor olacak farkındayım. O yüzden içinden çıkamadık B brange

İnşallah hayırlısıyla nasip olsun size de en yakın zamanda

Belki de öyle düşünmek lazım doğru B brange

Maddi yönden şu an sıkıntımız yok çok şükür ama işte eşimin işinin belirsizliği beni korkutan. Ama korkarak da bir yere varılmıyor. Allah farklı kapılar açar inşallah

Bence şartlariniz o kadar kötü değil hatta bi çok kisiye göre iyi bile.. yapabilirsiniz yani..

İkinci çocuga bakacak manevi yönünüz varsa bence yapın ve bakın sizin maaşınız varmış, evliliğiniz yolundaysa yapın ben de yapıcam inş :)

Artık yediğimiz içtiğimiz hersey organik ya malum ben ona bağlıyorum hiçbir sorun çıkmayıp olmayan da çok insan var. B brange

Hah beni anlayan biri oldu sonunda :)

Verdiğimi düşünüyorum çoğu zaman ama aşırı fazla düşündüğüm için içim içimi yiyor:) . push ; K

Sizin başınıza gelecek demedim ki, umarım sizin çocuklarınız harika kardeş olur ne diyeyim yani. Ha halamla babamın aksine kardeşimle benim de Allah bozmasın ilişkimiz çok iyidir. Israrla iki üye aynı şeyi söylüyorsunuz, siz çok iyi yetiştirin çocuklarınızı harika kardeş olsunlar madem. defne-28

Ama o bağı kurabilmek mutlu aile ortamı içinde en başta anne babaya Düşüyor. En baştan o sevgiyi vermek gerek. Bir de ne kadar kırgınlık olursa olsun et tırnaktan ayrılmıyor

Yap belki hemen olmiycak? Dene en azindan.. bos zmnlarda esin baksin haricinde annen.. zamanla is bulur buyumus olur o zamanada.. zaten yasta geciyor o yuzden fazla vakit kaybetme bence

Hakli kaygilariniz olsa da 2nci bebegi yapma fikriniz agir basiyo gibi :) Anneniz de yardimci olacagini soylemis, esinizin isten cikarilmis olmasi da cok buyuk bir maddi sikinti yaratmamis anladigim kadariyla. Bence de ileri de "keske yapsaydim" dememek icin bir cocuk daha dusunebilirsiniz. Tabiki esinizle ortak karar vererek. Brn de istiyorum insallah. Saglikli hayirli, ahlakli evlat olsun kuzum da elimizden geen imkani saglamaya calisacagiz zatrn ama kardes duygusundan da mahrum kalmasin.

Eşimle zaten o kadar fazla konuştuk ki istesek bile cesaretimiz kırılıyor zaman zaman. Ben dışardan bu olaya bakan birileri ne düşünür öğrenmek istediğim için yazdım buraya. Çünkü eşimle ikimizin kafası oldukça karışık. Tabi ki nihai kararı kendimiz vereceğiz

Tek maaş diiliz eşimin işi sürekli değil gelirimiz sürekli işi olduğu zamanki gibi. Evimin kredisini ödüyorum çocuğumu kreşe yollayabiliyorum. Geçim sıkıntısı olmadı gelecek belirsiz sürekli iş olmadığından. İlgi konusu da dediğim gibi sürekli yan yana olmak değil önemli olan. 2 saat kaliteli zaman geçirmek hafta içi bile çok önemli. Onu yapabiliyorum siz de yaparsınız. Sallayan biri olmadığım için her detayıyla düşünüyorum yoksa çoktan başlardım denemeye bir daha SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Çocuklarının arasının 7-8 yaş olması çocuklar için çok da olumlu değil. Çok yaş farkı olduğu için o arayı kapatıp birbirlerine arkadaş olmaları çok uzun sürüyor. Oyun arkadaşı olmaları onlar için de daha eğlenceli. Bazen ne olursa olsun, karakter tutmadığı için kardeşlik ilişkisi yürümeyebilir ama çoğunlukla ebeveyn hatalarına bağlıyorum ben. Benim tek çocuğa gösterdiğim özenin yarısını üç kardeş olarak kendi ailemizden görmedik biz. Babam beni kayırırdı hep. Erkek kardeşim yaramazdı. Babamın da sorun çözme yöntemi onu dövmekti. Para olarak kısmadı, özel okullara gönderdi. Ben başarılıydım, bana söylemez ama kardeşimin her başarısızlığında benim paramla okuyorsun diye ezerdi. Annem de beni sevmez, erkek kardeşimi kayırırdı. Üçüncümüz ortada kaynadı :) daha çok ben ilgilendim onunla. Yetişkinlikte de, erkek kardeşlerime evlenirken direk evleri alındı. İkisi de 800 binlik dairelerde oturuyorlar havuzlu, lüks bir sitede. Bana verilmedi mesela, 10 yıldır kiradayım, alt katımda 3 tane tekstil atölyesi var. Ben bunu sorun etsem ederim, tamamen anne baba hatası, araya sıkıntı sokacak bir durum. Ama kendi tasarrufları, kendi paraları diyorum ve eşimle kazanıp yaptığımızı daha değerli buluyorum. Kardeşlerime de her şeyin en iyisi olsun istiyorum. Kardeşlik bağı böyle bir şey. Şu anda içeride oğlum kuzeniyle ve bir arkadaşıyla oynuyor mesela. Bir yere gittiğimizde onu özlediğini söylüyor. Gittiğinde üzülüyor. Tek çocuk ama kuzeni öyle değil, 5 kardeşler. Oğlumla eğlendiği için oynuyor. Evine giderken üzülmüyor. Kardeş olmayınca, çocuk yerine kuzen, arkadaş birilerini koymaya çalışıyor, ama karşıdaki o değeri vermeyince büyük hayal kırıklığına uğruyor. Ayrıca, o kuzene ve arkadaşına evimize gelme alışkanlığını kazandırmak için de benim bir sürü çabam olmak zorunda. Koşturuyorlar, dağıtıyorlar, acıkıyorlar, anneleri gibi ilgileniyorum ki, kalmak istesinler. Bir oyun ortamı oluşsun evde. Artık yazmayacağım diyorum şu ikinci çocuk konularına ama hep de yazarken buluyorum kendimi :) 38 çocuk için geç bir yaş değil diyenler olabilir ama bu bir gerçek ki 40 a yaklaştıkça, kadınlar için doğurganlık ve sorunsuz hamilelik ihtimali azalıyor.

ANNEMDE BAKAMAM DEMEDİ AMA SANKİ BEN ÖYLE HİSSEDİYORUM, DEDİNİZ GİBİ ALLAHIM RAZI OLSUN ONLARDAN BENDEN GÜZEL BAKIYOR KIZIMA. DEDİĞİNİZ GİBİ EYLÜLDE KREŞE YAZDIRCAM BENDE SONRASINDA BAKALIM NASİP

Şimdi burdaki herkes yap diyecek ama ben yapma diyorum çünkü bir çocuk annesi ve babası ile gereken zamanı geçiremiyorsa, anneanne babaannede büyüyorsa, geçim derdi varsa borç vs varsa bence tek çocuk yeterli. Benim şu an tek yapmama sebebim çocuğumla kreş yaşına kadar benim veya babasının yeterince ilgilenme şansı olmaması. İş değiştirmeyi de düşünüyorum bazı şeyleri yola koymadan bebeğime ilgi alaka veremezsem acele etmiyorum. Çevremde herkes sizin gibi gerçi, anneanne babaanne bakıyor. denizliligenc1995 Umut dolu insanlarız tek ayak

Rica ederim, tam açıklayıcı yazmadığım için yanlış anlama olabilir. Ben de hayırlısıyla nasip olsun inşallah diyorum.

Işte onu kastediyorum sevmemesinin de bir sebebi vardır mutlaka. Çok küçükken anne baba bu konuda farklı davransaydı büyük ihtimal böyle olmazdı demek istiyorum bende. G greengirll

Ya valla babaannemle rahmetli dedem de veremediyse kimse veremez, gördüğüm en sakin birbirini seven en iyi örnek insanlar... Yok bir türlü iki kardeş arası düzelmiyor. Halam affetmeye hazır ama babam sürekli kin nefret halinde ben bildim bileli kötüler yani halamı, geçen bana diyor parça pinçik ederim elimden gelse... Olmayınca olmuyor yani. defne-28

Ne varmış yasında doğur oğluna kardeş, yalnız olmasın...!! Millet beşinciyi doğuruyorda...!!

Ben sizin yerinizde olsam, eşimden eminsem yapardım. Sadece garantici olduğum için duruma göre örneğin 3 ay daha bekliycem gibi sembolik kısa bir zaman tanırdım. Zaten hemen olmayabilir. Ama şu da bir gerçek, eğer siz de gerçekten istiyorsanız her çocuğun bir kardeşi olmalı. Maddi imkanlar ve diğer şeyler bunu riske atacak kadar önemli sebepler değil

Kesinlikle, çocuk bir nasip işi. Ve olması da, olmaması da ayrı birer imtihan. Konu sahibinin, benim gibi pek çok kişinin bu konuyu sorup sorgulayarak düşünmesini de çok olumlu görüyorum ben. Bilinçli ebeveynler olmaya çalıştığımız için böyle

2. cocuga anneniz bakacakmis. Maddi yonden de iyiymissiniz. Olsun bence

Galiba en doğrusu zaman kaybetmemek olacak. Çünkü geçtiğimiz yıllarda iki sefer denedim ve düşük oldu. İş bulma durumu netleşsin diye 7-8 aydın bekledim ama sürekli olan iyi bir iş çıkmadı. Ama Allah'a şükür farklı fırsatlar çıktı proje işleri maddi zorluk yaşamadık çok şükür. Hayırlısıyla nasip olsun inşallah

Bende öyle düşünüyorum. 3 sene olacak evleneli ama çocuk için bu zamana kadar cesaret edemedim yeni yeni sorguluyorum kafamda bir ton acaba var bu arada Olabilir mi biyolojik olarak sağlıklı mıyım onu da hiç bilmiyorum

Aynen öyle. Siz anne baba olarak çocuklara nasıl olmaları gerektiğini doğru bir şekilde sevgi içinde gösterirseniz gayette arkadas kardes olurlar.

Siz de düşünüyordunuz bir ara yanlış hatırlamıyorsam G greengirll

Ilk cocugunuza da anneniz bakmis. Eger ikinciye de anneniz bakacaksa ne gerek var ki? Kendiniz bakmayacaksaniz bence hic gerek yok. Ayrica anneniz de belki bakmak istemeyebilir zaten ilkine de o bakmis. Çalışmama gibi bir durumum yok benim. Daha önce şikayet ederdim keşke çalışmasam diye ama eşim işten çıkarılınca şükrettim bir işim olduğuna. Çalışmak çocuk doğurmaya engel değil diye düşünüyorum. Çünkü akşamları, hafta sonları ve tüm tatillerde oğlumla yeterince ilgilendiğimi düşünüyorum. İkinci çocuk olursa tabi baya bir zorlaşacak ama. Yine de yeniden anne olma isteğim ağır basıyor sanki. Bir şekilde hallederiz diye düşünüyorum. Anneme sordum Allah'dan bir mani çıkmazsa yardımcı olurum dedi. Tek düşündüren beni geleceğimizin belirsizliği ama. Bakalım iyi olur inşallah hersey sonundaoldu Nirvana Anneler

Evet haklısınız, inşallah vereceğim karardan ötürü pişmanlık yaşamam

Inşallah Allah isteyen ve hakeden herkese nasip eder

Ben 4 yıldır düşünüyorum :) 27 yaşında, oğlum 5 yaşındayken 2. Yi istedim ama erken menapoz olduğumu öğrendim. Tedavi görüyorum. Başarısız oldu şimdiye kadar tüp bebek.

Karar sizin tabii ki, ancak belli bir yaştan sonra çocuk kaldıracak kafa kalmıyor insanda. O yüzden tavsiyem yaş aralığı da fazla büyümeden 2. çocuğu yapmanız. Benim 2. oğlum süpriz oldu, ancak iyiki olmuş diyorum. Çünkü olmasaydı ve bana kalsaydı ben 2. çocuğu asla düşünmezdim, kısmetmiş Rabbim nasib etti. İyi ki de oldu. Safransari

Hep 2 çocuğum olsun, kardeşlik nedir bilsinler, ileride birbirlerini bırakmasınlar diye düşünürdüm. Bekarkene tabi.. Evlenince de öyle düşünmeye devam ettik eşimle.. Şimdi düşünüyorum da 2 çocukla kim uğraşacak yahu? Zaten çok çocuk seven bir insan da değilim. Eşime geçen dedim "Ya 1 çocuk sanki yeterli dimi? " diye.. "Evet ya bence de" diyor :) Çocuk nasibiyle gelir tabi ama günümüzde çocuk yetiştirmek hem maddi hem manevi olarak çok güç.. Bence zaten bir çocuğunuz var, bir de bebişle bu yaştan sonra uğraşmak zor olacaktır. Bu yaştan sonra derken sakın yanlış anlamayın. Kendim de 29 yaşındayım henüz çocuğum yok ve biraz daha düşünmüyorum da açıkçası.. 30da doğursam bile, ondan sonra o yaşta bir çocuk daha gözümde büyüyor benim.. Tam rahata ereceğim derken çocuk derdi başlayacak. B brange

Söylemek baska siz çok sevgi dolu iki kişi Görüyor olabilirsiniz ama o zamanlar nasıllardı ya da çocuk yetiştirirken nasıl tavır takındılar çocuklarına karsı o kısmı bilmiyorsunuz sonuçta değil mi defne-28

Ben eşinizin proje işlerinden eski maaşını kazanamadigini ve bu işleri de takip için mecburen çocuğunuzun kreşe devam ettiğini bunun da maddi bir külfet olduğunu yorumlamistim. Kusura bakmayin. Esiniz ev ve çocuk bakımı konusunda sizinle eşit yük altına giren birisi ise ve siz de kendinizi bu ikinci çocuk fikrini hergun düşünürken buluyorsanız hayırlısı olsun diyip yola çıkın derim.

Bence yapın. Çünkü kardes çok önemli bir bağ hayatta. Anne baba da gidince yapayalnız kalmak var.

:)) defne-28

Haklısınız zaten annem olmasa şu şartlarda hiç düşünemezdim.

Çocuk bereketi ile gelir.

Ben de sizinle aynı fikirdeyim. Kötü olan bizim başımıza denk gelecek diye bir durum yok.

Çok iyi düşünüyorsunuz ama inanın kardes insanın doğal arkadası oluyor ve çok önemli. Hayata yanlız kalacak diper türlü. Bir evladınız daha olması guzel olur başta biraz zor olur ama olur yani bence düşünün

Erteledikçe geciktikçe olmama ihtimali yüksek. Bence ilerde pişman olmadan şimdi deneyin Alys

yorumunuz çok alakasız olmuş. çalışan bir bayan olarak oğlum bakıcıyla kreşle falan büyüyor. o zaman ben bir daha çocuk yapmayacak mıyım? bence yapabilirim. akşamları tüm zamanım oğlumun. haftasonu da öyle. bence çok güzel de anne oğul bağımız var hamdolsun.

Siz kararınızı vermişsiniz :)

Ne gerek var? Ne güzel düzeninizi kurmuşsunuz. Yaparsanız çocuğa eşiniz de bakabilir bence ne de olsa şu an çalışmıyormuş

Ben çocuk konusunda daha gerçekciyim. Anne ilkine bakmış ya ikinciye bakamazsa dünyanın binbir hali var hasta falan olursa ne yaparsınız? Ummadığınız bi anda işten çıkartılma ihtimaliniz var mı gebe diye işine son verilen çok insan var. İki çocuk iki işsiz yetişkin bi hasta ebeveyn ya da sizden birine Allah korusun bir şey olma durumu var mı? İleri yaş hamileliği sonucunda bebekte sıkıntı olursa bakacak güç var mı? İşler yolunda gitti büyüttünüz okul zamanı gelince masrafları katlanarak artacak bunları da düşünmüşsünüzdür elbet. Tek çocuğa kalacak imkanlar iki çocuğa kalacak imkanlardan daha fazla olacaktır elbet. Yani tek ev kalacaksa bölüşürken bile sorun yaşıyorlar mesela kavga gürültü. Eğer birer ev birer araba birer güzel diploma sağlanabilinecekse, rahat tatillerine gidip sıkıntı yaşamayacaklarda çok çok kardeş olsun çocuklar tabi ki

Bende öyle düşünüyorum zaten sadece bizim irademizle de olmuyor

Söyledikleriniz doğru tabi. Ama sizin de bir çocuğunuz olursa ilerde belki fikriniz değişir. Düşünceler değişebiliyor zamanla. Benim de öyle oldu. defne-28

Anneme güvenip yapmak konusunda bir yönden haklısınız. Zaten kendisi de bir mani çıkmazsa diyor onu bilemeyiz. Benim çalıştığım işte gebe olduğum için işten çıkartılma gibi bir durum yok. Ben de önce hep ikisine de aynı imkanı sağlayamazsak kardeş olmasın dedim. Sonra durumlar iyiyken denedik 2 kez. Olmadı belki de hayırlısı böyleydi. Ama çok fazla akrabamız ve arkadaşımız yok ve anne baba ve eşimle ikimizin birer kardeşinden başka kimsemiz yok çevremizde. Bir de eşim de ben de kardeşlik duygusunu iyi bir şekilde yaşayamadık. Belki de ailelerimiz de o dengeyi iyi sağlayamadı. Hala da çok iyi değiliz kardeşlerimizle. Oğlum da sessiz ve çok girişken olmayan bir çocuk. İleride yapayalnız kalmasından korkuyorum açıkçası. Eğitim olarak da şu anda istediğim okullara veremiyorum. Zaten özel okul piyasasını gezip inceledikten sonra çok fazla ticari gelmeye başladı. Şu anda Eşim geçici çalışsa bile kreşe de ödeme yapıyoruz her ay ve ödediğimiz çok az bir meblağ değil. Oğlumuzu da o seviyede ödeme yapabileceğimiz bir okula gönderebilirim gibi. Ama tabi eşimin hiç bir işi olmazsa önümüzdeki yıllarda devlet okuluna vereceğim. Bu durumda herşey belirsiz. Eşim önceki işi gibi sürekli bir iş bulursa, küçük çocuğa da kreş yaşına kadar annem bakarsa evimizin borcu da azalacağı için hem kreş hem de orta karar bir özel okulu idare edip ödeyebilirim. Tabi çocuklara birer ev bırakmak gibi bir durum olamaz. O kadar ötesini de düşünmek istemiyorum. Sadece eğitim konusunda elimden geleni yaparım. Gelecekte imkanlarım iyi olursa tabi ki herşey çocuklarımızın. Ama dediğim gibi hiçbirinin garantisi yok. Beklemekle de pek birşey değişmedi. Ne bileyim şu anda en azından hem biz hem annem hem oğlumuz sağlıklı. Zamanla ne olacağı bilinmez. Artık ileri yaş gebeliklerde de bir sürü testler tetkikler yapılıyor o yönden kaygılarım çok yok. Belirsizlikler olduğu için kesin karar veremedim. Tamam karar verdim tek çocukta kalayım diyemediğim için konu böyle uzadı. İçten içe istiyorum çünkü ikinci çocuğu.

ben manevi olarak hazırsam yapardım sizin yerinizde olsam.. ne güzel anneniz bakarım demiş. zaten onu da kreş yaşına kadar idare etse yeterli olur.

Maddi yonune birsey diyemem ama bildigim birbsey var, her cocugun 1 kardesi olmali:)

Maddi anlamda çok sıkıntıda değil gibisiniz. Çocuk için manevi olarak hazır olmakta çok önemli. Hazır hissediyorsanız olsun tabiki. Olsun demekle de olmuyor, 2 düşününüz olmuş, SAGLICAKLA olur insallah

Evet olmama ihtimali olabilir. Çünkü bir kere kalp atışı durdu, diğerinde ise boş gebelik oldu. Belki de hiç olmayacak Allah bilir. Hayırlıysa nasip olsun diyorum. Pişman olmaktan da korkuyorum denemeyerek

Babası benden daha ilgilidir yeri gelince. Evet ikna etmeye çalışıyorum sanki:) E Esvedgul Bir bilen değil cok

Bende hepsi öyle demedim ki zaten? Babam böyle yapmasının sebebi olarak kardeşini sevmediğini söylüyor ötesi yok yani sevmiyorum diyor... Yani tartışmak istemiyorum ama bazı şeyler sırf anne babayla bitmiyor... G greengirll

Benim eşim de tek çocuğu en iyi şekilde büyütmeye çalışalım taraftarıydı. Artık düşünceleri değişti. Çünkü onun da bir garantisi Yok durumumuz netlik kazanamadı. İkimiz de 36 yaşındayız, 1-2 yıl daha beklesek biraz geç olacak gibi. Bir de olup olmayacağının da garantisi yok iki denemem de başarısız olduğu için. Hepimizin hakkında hayırlısı nasip olsun amin E

B brange

Tamam siz haklısınız iyi yetiştirince harika kardeş ilişkisi olur :)

Haklisiniz tabiki. Annem hatta der bak her seyimiz senin Allah nasip ederse, annemin cok kardesi var, dedem rahmetli oldugunda bolusuldugunde mallar cok minik bi pay kalmisti herkese Ama teyzemlerle iliskisini gorunce de ozeniyorum ve kiziyorum anneme zaman zaman beni tek birakti diye. Hic bir seyin garantisi yok tabiki. Belki de kardesler ilerde hic iyi anlasamayacak ya da ebeveynler iki cocugu finanse etmekte zorlanacak. Maddi durum gunumuz kosullarinda cok onemli. Allaha sukur evimiz arabamiz var ikimizin isi ve geliri fena degil, ona ragmen acabalari var esimin kafasinda. Hayirlisi B brange

Ben sizin gibi düşünmüyorum. Eşimin sürekli bir işi de olsa ve 2. Çocuğum olsa çalışmaya devam ederim. Tüm gün evde çocukla kaliteli zaman geçirme imkanı zaten olmuyor ev işleri vs. Den dolayı. Annemin benden iyi baktığını düşünüyorum. Zaten akşam, hafta sonu ve tüm tatillerimizde oğlumuzla yeterince ilgileniyoruz. Sürekli evde olsam stresli olurum kendi adıma ve çok da verimli olmaz. Yukarıdaki yorumlarda yazdığım gibi borç durumumuz ödeyebileceğimiz seviyede zor duruma düşmedik ama eşimin yaptığı işler sürekli olmayabilir. Gelecek belirsiz tüm sıkıntı bu. Oğluma 1 yaşına kadar ben baktım. Tabi ki güzeldi. Ama çalışmak bana iyi geliyor. Anne mutlu olmazsa çocuk da mutlu olmaz benim görüşüm. Kreşe başlayana kadar anneler bakmalı diye bir şart yok bence.

İnşallah :) aynen öyle, oğlum maddi olarak çok zor bir dönemimde oldu. O yüzden ikinciyi erteledim zaten. Henüz 3 aylık evliydim hamile kaldığımda. Ama şu anda baktığımda iyi ki olmuş diyorum, çünkü yaşadığımız sıkıntıda ben onu da ertelerdim biraz daha zaman geçmiş olsaydı. O yüzden, evlilik ve eşle ilgili sıkıntı yoksa, geçim sıkıntısını, en azından ilk iki kardeş için çok büyük bir engel olarak görmüyorum.

Sizinle düşüncelerimiz çok yakın. Ben de yaparsam hem çocuğum içim hem de kendim yeniden bir evladımın olmasını çok istediğim için yapacağım. Sadece kardeşi olsun diye yapmak çok doğru gelmiyor. Eğitim konusunda da sizin gibi düşünüyorum. Bazen diyorum işler yolunda gitmezse iki çocuğum da devlet okuluna gider. Ama artık hayat şartları çok zorlaştı iyi bir eğitim ve yabancı dil çok önemli. Zaten o yüzden bu kadar düşünüp taşınıyorum. Şu anda tüm zamanım oğlumun. Ama 2. çocuk olduğunda ilgi ve zaman bölünecek tabi ki. Gerçekten zor bir karar. Geri dönüşü yok. İnşallah hayırlısı nasip olur B brange

Benim mesela ilk denememde hamile kaldım oğlum doğdu. Ama iki senedir deniyorum olmadı düşük oldu kürtaj olmak durumunda kaldım iki kez. Ama bu olaylara takılmıyorum. Büyük olasılıkla denemeye baslıycam yakında. Elimden geleni yaparım olursa olur. 1 tane oğlum var Allah bağışlasın. Ama olumsuzlukları oğlumdan önce yaşasam vazgeçmez yine denerdim. Herkesin başına terslik gelecek diye bir durum yok. Gerçekten kararlıysanız mantığınıza yattığı anda Olumsuz yorumlara kulaklarınızı tıkayın pozitif olun. Öncesinde genel bir doktor kontrolünden geçersiniz bir sorun var mı yok mu diye. İnşallah bir şey yoktur akışına bırakıp denersiniz. Olur da neden olmasın

Tam kafamdaki sorular tam aradigim konu Esinizin isini kaybetmis olmasi dezavantaj tabi maddi acidan. Ama anneniz bakicaksa 2nci de buyur gider hayirlisiyla diye dusunuyorum. Tabi herkes kendi yasadigini bilir. Cocuga manevi olarak hazir olmak kadar maddiyat da onemli. Kimisi azla gecinir gideriz yeter ki bi kardesi olsun cocugumun der, kimisi en iyi sartlari hazirlamaliyim cocuguma 1 taneyi en iyi sekilde yetistirmeliyim der. ) Hepimizin hakkinda hayirlisi olsun. The

Evet kaygılarım haklı da olsa, düşünsem de beklesem de pek birşey değişmiyor gibi. Annem olmasa zaten hiç düşünmezdim bile o en büyük artı. Yapmazsam ilerde keşke diyebileceğimi düşünüyorum. Maddi sıkıntı olmadı çok şükür ama işte sürekli olarak böyle olur mu belli değil tabi eşimin devamlı bir işi olmadığı sürece. Öyle de böyle de artılar eksiler var. Eksileri de düşündüğüm de çok fazla birşey de bulamıyorum esasında. Ama duygusal olarak düşünüp mü karar veriyorum diye burdan sizlerin fikirlerini almak istedim. Eşimle hem fikiriz. Sadece birimizden birinin hadi başlayalım diye cesaretlendirmesi lazım:) İyi bir eğitim almak bu kadar masraflı olmasa şimdiye çoktan denemeye başlamıştım ama bakalım. Hayırlısı böyleymiş bunların yaşanmasının da bir nedeni vardır mutlaka. Hepimiz için en iyisi olur inşallah