Evlen diyen yoruma, bu yorum benim için yeterli, diğerlerini okumayacağım demeniz de çok komik. Madem öyle acmasaydiniz konu. Zaten evleneceksiniz belli ki. Sizde şehir değiştirip, çocukların yanına gidecek, onlar için çaba gösterecek bir hal yok. İleride çocukları suçlu çıkarmayın bari. Zor geldi ben de kendi hayatımı kurmayi tercih ettim deyin.

Ben 1 yaşındayken boşanmislar annemle en son 2.5 yasina kadar gorusmusuz, sonra evlenmiş ne aramış ne sormuş.. benden 4 yaş küçük kardeşim olmuş ikinci eşten onun annesiyle de 4 yaşındayken boşanmış, evlenene kadar görüşmüş , sonra bı tane daha kardeş var onu ikimiz de hiç tanımıyoruz .. ikimizi de 24-25 yaslarimizdayken aramaya sormaya başladı.. ben okulumu bitirmiş çalışıyordum.. kardeşimi aradığında okulunu bitirmiş askerdeydi.. adam tam bir ruh hastası bence, şiirler falan yazıyor.. komik gerçekten. Vicdan yükü konusuna gelince bu konuda kimseye fikrini sormuyorum, kimse de bana akıl yürütmeye cesaret edemiyor kazık kadar insanım sonuçta.. zerre kadar da bı yük hissetmiyorum vicdanım temiz çok şükür ki.. o kendi vicdaninin yükünü her iki dünyada nasıl taşıyacak onu düşünsün.. o ve bu şekilde çocuklarını terkeden tüm ebeveynler..

Hakkkında hayırlısı neyse o olsun ama anladığım kadarıyla eski eşin çocukları senden kaçırmıyo gel gör diyo kızın seni ne kadar istemese sevmesede o senin parçan sen elinden ne geliyorsa yapmakla yükümlü bir annesin çocuk o düşünceleri duyguları geçici ona kalıcı nefret bırakmak istemiyorsan her zaman yanında olduğunu hissettirmelisin ara tatil yarıyıl tatili gibi zamanlarda çocukların seninle vakit geçirsin nişanlınla da vakit geçirsinler ki onada yabancı olmasınlar onlar ne kadar hırçın olursa olsun sakin şefkatli sevgi dolu yaklaşımın bütün bunları aşacaktır eğer çocuklar nişanlın çocuklar için tehdit oluşturacaksa da tercihin dik duruşunla çocuklarından yana olmalı nişanlı bulunur ama evlat başka bir psikolojik destek almakta nasıl yaklaşman açısından yol gösterici olur

Boldladığım kısıma kesinlikle katılıyorum, çocuklar hissetmedi kavgalarımızı duymadı anlamadı diyoruz ya bazen, o kendimizi kandırmaktan başka bir şey değil, çocuklar her şeyi anlıyor hissediyor. Kavga edince bir kere modunuz düşük oluyor, hal ve hareketlerinize yansıtıyorsunuz, istediğiniz kadar rol yapmaya çalışın, hararetli bir kavga sonrası evde güller saçarak dolaşmıyorsunuz, çocuklar bir terslik olduğunu seziyor. Bir de o yaşlardaki çocuklar için beni sevmiyor deyip işin içinden çıkmak mantıksız, çocuk onlar bazen korkularını bastırmak için dahi size karşı tepkili olabiliyorlar, bazen daha çok sevilme isteğiyle anneye veya babaya daha fazla ilgi gösterebiliyorlar, onların iç dünyasını çözebilmek gerçekten zor, hiç ummadığınız bir sözünüzden davranışınızdan bambaşka anlamlar çıkarabiliyorlar.

Koca kaçıyor zaten koş kaçmasın. Senin gibi anneleri asla anlamayacağım. Bi de 7 yaşındaki çocuğu kötülemiş utanmadan.

Burnumu sokucam ama ben bunun iyi bir seçenek olduğundan şüpheliyim. Siz aman aman evlatsız yaşayamam diyen çocuğa bağımlı bir anne değilsiniz gördüğüm kadarıyla. Eğerki evlenmeyi bir ya da iki yıl sonra farketmez düşünüyorsanız zaten eşinizin görev yerine gideceksiniz o yüzden şimdiden sıfırdan düzen bozup kurmanın alemi yok, burdaki yorumlardan gaza gelip yapıyorsanız biraz daha düşünün derim. Ama çocuklarımın hasretine dayanamıyorum derseniz tabiki orası ayrı.

Bekleme. Eş adayı gerçekten sakin ılımlı olumlu biriyse kesinlikle evlenmeni öneririm. Eninde sonunda biriyle evleneceksin bugün veya yarın. Şunu da söyleyim eş adayı iki çocuğu kabul etmek zorunda değil ama erdemli bir insansa sana yardımcı olabilir. Ki zaten çocuklar babasından imiş tatillerde yanına alırsın.

Yok artık sapla saman karışmış yine. Bir kadının anne olmamayı seçmesiyle doğurduğu çocuğa annelik yapmamayı seçmesi aynı şey değil. Kadını sadece anne kimliğine hapsetmek, anneliği kutsal kabul etmek, bir kadını anne olmadığı için 'eksik' görmek bunlar şiddetle karşı çıktığım şeyler ama kadın kendi kararıyla bir bebek dünyaya getiriyorsa ona iyi veya kötü, elinden geldiği kadarıyla bakmak zorunda. Çocuğunuzu yalnız bırakıp daha sonra o da beni sevmiyordu zaten gibi saçma laflar edemezsiniz. Bir ebeveyn tabiki tekrar evlenebilir ama çocuklarının rahatını, iyiliğini her şeyin önüne koymalıdır. Bütün bunlar bir erkek için de geçerlidir tabii. Bakın çok basit bir örnek vereyim, kedimi 2 günlüğüne bile evde yalnız bırakıp tatile gidemedim bu sene, yalnız kalmasında bir sakınca yok ama üzüleceğini biliyorum ve o evde üzgün, tedirginken ben tatil yapamazdım sonuçta bu kediyi eve ben getirdim, kedi kendi karar verip benimle yaşamaya başlamadı. Çocuk yapınca da aynı şey bence. Mükemmel annelikle alakası yok bunun, yetişkin olmak ve verdiğin kararların sorumluluğunu almakla ilgisi var.

Evet bir sürü beğenmedim alacağım ama yazayım yine de umarım siz bulup örnek olursunuz. MorAnka

Surekli oyle yapiyorum. Sagolsun bosandigim adam telefonlarimi bile haftada bir sefer aciyo. Amaci ne bilmiyorum unutsunlar istiyo tahminimce. Bosanma konusunda kizima tane tane uygun bi dille acikladik. Cok kavga ettigimize sahit oldu zaten hak verdi bize. Tabi daha kucuk ama cok akilli canim yavrum

Cocuklar tatillerde gelir demis adam... Çok iyiymiş bu yuzden adam... Sadece evlen diyenler yorum yazsinmis Haftada bir cocuklarini arıyormuş Kucuk yaşta cocuk anneye verilir anneye!!! Cocuklarimi istiyorum diye konu acacakken kalkip evlenmek istiyorum diye konu açana da Koyun can derdinde kasap et derdinde denir

Hakkınızda hayırlısı S Spizella

Evlenip güçlenmek mi? Elin adamı konu sahibinin çocukları için ne kadar çabalayabilir? Konu sahibi evlenip, isi bırakacak muhtemelen. Yaşça büyük eşinin sözünden de çıkamayacak. Şimdi arasının kötü olduğu çocuklar, annelerinin kendilerini bırakmasının şokunu aşamadan yabancı bir adamla muhattap olacaklar. Ve anneye daha çok tepki göstecekler. Yok evlencek de güçlü olacakmış, yapmayın yani. Olacak olanlar bunlar.

Konu sahibi de aynısını yapacak. Ben sizi aradım benimle konuşmadınız, beni sevmiyordunuz diyecek. Bu yaşlardaki çocuklar için kapıdan kovsa bacadan girmeye çalışmayı gereken anne babadır. Kendi sorumsuzluklarının, rahatına düşkünlüğünün faturasını küçücük çocuklara çıkarıp onlarda daha onarılmaz yaralar açan anne babalara diyecek birşey bende bulamıyorum. Ama sadece kendilerinin kandirabilirler başka kimseyi değil.

Kizim beni evliyken de sevmiyordu ne demek yahu. 17 yasında evlenip dogurmuşunuz. Kızıkızinizi kendinize evlat değil rakip gormuşunuz. Şoktayım. Soz o talibiniz ile evlenip çocuklardan da uzak durun. Eski es de nasil uyi bir insanmiş cidden çocuklarla ilgilenin diye ugrasiyor. Iyiki çocuklar babada. Sakin almayın

Konu sahibini kaçırmışız... naptınız kızlar yine kaçmış gitmiş. Çeyiz dizmeye gitti herhalde çocukları hariç baska ne isi olabilir ki.

Onlar ilk goz agrim ve birdaha cocugum olursa ihanet olur gibi hissederim demisim. Cokda guzel bi cumle bana gore cocuk istemyorum ben bidaha zaten. Butun hayatim iki yavrumun yuzunun gulmesi

Zaten ülkece kadınlarımızın en güçlü tarafı evlilik ya. Gül gül bitiremezsin Helvacım, öyle komik bir cümle. Elin Avrupalısı kendine güvenir, bizimkiler de evleneceği adama. İlk kocadan ne hayır gördün de ikinciden ne bekliyorsun derler adama. Ya gazeteler, haberler hep cinsimize yönelik kıyımla dolu. Erkekler nasıl da güç veriyor bize, gözlerim yaşardı valla. Ulan adamların tek derdi ümüğüne çökmek zaten, gelmiş bir de güç diyor. Kafayı sıyıracağım.

Kadın bakmak istemiyor bitti mi? bu kadar kolay mı? Ben cocuguma omrumu adayamam diyen kadin cocuk dogurmasin. tabiki omrumunuz sonuna kadar cocuklarimizla yapisik yasamayacagiz ama onlarin en cok anneye ihtiyaci olduğu zamanlar ergenlik oncesi donemdir. Hem bu dunyaya getirip hem bakmak istemiyorum nokta diyemez. Ortaokulda ogretmenim. okulumuz kozmopolit bir mahallede. velilerin egitim seviyesi dusuk. annesi bebekken birakip giden babannenin anneannenin baktığı cok ogrencim oldu. Sirf onlar uzulmesin diye veli whatsapp gruplarinda anneler gunu kutlamadım. Bayram kutlamalarinda herkesin annesi gelip cocugunun fotografini cekerken yasli oldugu icin babaannesi anneannesi gelemedigi icin huznu gozlerinden okunan ögrencilerim oldu. Siz anneyle empati kuruyorsaniz biz de cocuklarla empati kuruyoruz. ayni seyler birakip giden yeniden evlenen hic ilgilenmeyen babalar icinde gecerli. nasıl olsa bir taraf bakıyor diye diğer taraf elini etegıni cekemez.

Yaşın çocuk küçük. 16 yaşında mı evlendin

Yaşınız çok genç. Tabi ki de tekrar sevmek sevilmek isticeksiniz. Ama bunun için henüz erken değil mi? Önce Bi hayatınızı yoluna koysaydınız. Çocuklarınıza sahip çıksaydınız. Kızım beni istemiyor demek kolaya kaçmak geliyor bana kusura bakmayın. 7 yaşındaki bir çocugun istemiyorumlarına bakılmaz. Aksine belki de çok ihtiyacı olduğu için öfkesini böyle belli ediyor. Ayrıca madem çalışıyorsunuz neden illa ailenizle yaşıyorsunuz? Bana sorumluluk almaktan korkuyorsunuz gibi geliyor. Çareyi de yine başka Bi erkeğe sığınmaktan buluyorsunuz. Yanlış...

Evet deneyen var bacım. Hatta bizzat kanlı canli yaşayan var. Genelleme yapmayın. Ve hayattan kopmadim merak etmeyin. Biliyorum ki çocuklarimin dördü ömrümün sonuna dek benimle değil. Ben onlarin annesiyim. Bu hayata gelmeyi onlar seçmedi. O yüzden bu tasin altina elimi seve seve soktum. Ve bencede kendini savunmaktan aciz birinin avukatligi size bize düşmez. Biz yazdigi kadarini bilir ona göre yazariz.

Büyük konuşmak istemiyorum kimse çocuklarından ayrılmak istemez. Burada size kızanlar henüz çok gençsiniz, zaten erken evlenmişsiniz hayatınızı düzene koymadan tekrar evlilik düşünüyorsunuz. Ayrıldığınız eşiniz de başlarda çok iyiymiştir. İkinci kez evlenirken çok iyi düşünmeniz, olmadı ayrılırsanız kendinize güvenecek ekonomik özgürlüğünüzün olması için çalışmanız lazım. O zaman çocuklarınızı da alırsınız.

Muhtelif, söyleyeceklerimin altında farklı bir şey aramadan direkt yazdığım gibi düşündüğümü bilecek kadar beni tanıdığınızı düşünerek yazıyorum. Konuda epeyce yorumum oldu, genç ve tecrübesiz olduğu için konu sahibesine hak verdiğim noktalar var ve velayeti babaya vermesini de eleştirmedim, imkanlarını düşününce zaten bunu yapamazdım ama sorunuza cevap yazayım. Evlendiğimde bu kızcağız gibi 16-17 yaşında değildim ama hayat tecrübesi olan, çalışan, ayakları üzerinde duran biri de değildim. Bir ev nasıl geçindirilir, evlilik ne kadar sorumluluk getirir çok da bilgim yoktu, evet bazı konularda uyanık gözü açık bir kızdım fakat neticede toydum, eşimde benden farklı değildi zira aramızda 1 yaş var. Evlendim 3 ay geçti pat hamileyim, üstelik sözde 2 yıl kadar çocuk düşünmüyorduk korktum yalan yok, bebek eşimin bana sürpriziydi benim yaşadığım korku ve tuhaf duygu karmaşasını bir an bile yaşamadı, hamilesiniz'i duymayı çok isteyen kadınlar dururken ben hamileydim eve dönüş yolunu ağlayarak yürüdüm, içi çocuk sevgiyle yanıp tutuşan biri de değildim hala da değilim. Eşim çok iyi bir adam ve çok iyi bir baba ama tam tersi de olabilirdi çünkü hayat size gösteriyor ki bazen hiçbir şey istediğiniz gibi gitmiyor, ben kızımı doğurdum ve doğurduğum andan itibaren daha ameliyat masasına yatmadan dahi doktoruma tüplerimi bağlamasını söyledim, 23 yaşındaydım ilk hamilelik ve doğumumdu, eşim bana aşıktı ve doğmamış kızına bayılıyordu ama buna rağmen başka çocuk olmaz dedim, doktor kızdı çok toysun cahilsin, ne istediğini bilmiyorsun, üstelik belli bir yaşı geçmediysen veya belli doğum sayısını bunu asla yapamayız dedi, tüplerim bağlanmadı. Bugün 49 yaşındayım, ne kürtajım, ne düşüğüm yok, tek bir hamilelik ve sağlıklı bir kız evlat sahibiyim, neyse ki eşimle de çocuk konusunda anlaştık, tek çocukla kalmakta karar kıldık zira ben manevi olarak ancak tek çocuğa yetebilecek bir kadınım, seviyor muyum hem de çok ama çocuk çocuk diye yanıp tutuşmuyorum da. Allah ömür versin hem benimkine hem herkesinkine, isteyen herkese de nasip etsin. Ben düzgün giden, mutlu bir evlilik dahi olsa tek çocuk yeter dedim, eşim tarafından aldatılsam, dayak yesem, hakaret işitsem tek çocukla merdiven temizliğine giderdim, hasta bakardım, belki bir kreşte temizlik yemek işine başvururdum bir şekilde bir yerlere sığardım. Ama çok özür dilerim kimse bana şiddet, aldatma, hakaret olan bir evliliğe 2-3 çocuk yapmanın mantığını açıklayamaz, şiddet aldatma bir günde ortaya çıkmıyor maalesef. Çocukları çok seviyordum istiyordum, çocuklara aşığım diyorsanız dahi mantığı yok, çocuklar kötü giden bir evliliğe ortak edilmez, dayağın olduğu bir yerde çocuk seviyorsunuz istiyorsunuz diye çocuk yapmak sevgi bencilliğidir, çocukları çok seviyorsanız onlar için sahip çıkabileceğiniz kadar çocuk yaparsınız. Ne olursa olsun, şartlarınız çok kötüyse dahi, haklı gerekçeleriniz bile olsa şuraya yazıyorum, diğer ebeveyne bırakıp gittiğiniz çocuklarınıza bunu asla anlatamazsınız çünkü bakın bugün okullar açıldı, anne babası vefat etmiş çocuklar müstesna, diğer çocukların çoğu ebeveyniyle gitti okula, okulda bir etkinliği olacak anne ya da baba yok, mezun olacak anne ya da baba yok, bayram seyran geçecek anne ya da baba yok, kız regl olacak korkacak belki, anne kucağında korkusunu yenmek isteyecek ama anne yok, erkek çocuk belki futbola meraklı olacak babasıyla tek kale maç yapmak isteyecek baba yok, çocuk iyi kötü büyüyecek ama sevgiden eksik büyüyecek, hadi biri o annesiz veya babasız geçen yılları geri getirmeyi denesin geri gelecek mi? Siz dahil bir kısmınız hamile, bir kısmınız bebeğim olsun diye dua ediyor, Muhtelif söyleyin bana ablacım Allah bebeğinize sağlıklı ömür versin sağlıkla doğsun, eşinizle aranız bozulsa binbir güçlüğü yenerek neredeyse karnınızda pamuklara sararak doğmasını beklediğiniz yavrunuzu arkanızda bırakıp gidebilir misiniz? Çocuk yine babada kalacaksa kalsın ama annede o şehirden ayrılmasındı benim yazılarımın ana teması, hala aynı fikirdeyim.

Ben sizin gibi "annelerden" hoslanmiyorum.

Üyelik iptali yaptırmış konu sahibi. Gerçeklerden bu kadar korkup kaçmakta ne bileyim

Muğladan ankaraya gitmek 12 saatte uçak denen bir şey var babalarına diyin uçak parasını versin Eğer elektrik su derdiniz yoksa ayda bir kezmiş ya izin vakti erkenden bakıp uçak bileti alın otobüs biletleriyle aynı fiyatta Çok saçma bir konu Ben sadece evlilikle ayakta kalabileceğini düşünen bir kadın görüyorum sadece 7 yaşındaki çocuğun ağzına bakıp ay beni sevmiyor Sonra millet bir şey diyince ay babası kin öfkeyle her şeyi yapabilir abi korunun ya al çocuk yapmışsınız daha bakamıyorsunuz bile Ne anlamı var siz evlenin ya vallahi yeni kocişle mutlu mesut yaşarsınız bir kaç çocuk da ondan yaparsınız

O kadar küçük çocukları nasıl bıraktınız aklım almıyor. Aile baskıcı, daha önce çalışmadığınız için çocukları alamadınız ama şuan çalışıyorsunuz hemen sevgili de yapmışsınız. Sert olduysa kusura bakmayın ortada çocuk varsa hiç dayanamıyorum bahanelere

İnanın derdim beğeni almak değil yaşadığımı bir ben bilirim birde hayırsız babanın hasretini çeken yavrum. Kızımı gözümün önüne alarak, konu sahibi hanımın çocuklarının neler yaşadığını tahmin ettiğim için çok yorum yazdım.

Güzel bacım ben o essekten cok fena dustum. Hayaller alemi degil bu. Insan isterse başarır. Kolay degildi tek maaşla 5 nufusa bakmak. Hala degil. Hele pandemi belimi büktü. Çoğu zaman yemek yetmediginde ben yedim dedim. Kizim olayin farkında gelir kendi payindan biraz bana verir. Hayat cok acimasiz. Evet. Ama bu acılar bizi biz yapiyor. Sadece cocuklardan vazgecilmesi... Evlenmek derdine düşülmesi... Adama tatillerde gelirler diyen adama iyi denmesi... Yoooo bu olamaz. Evet belki ben guclu bir kadinim bilmiyorum. Ama bende etten kemiktenim. Cocuklarim olmadan nefes alamam.

Konu sahibi gitti canım geç kaldın. Sevgilisi olduğu için linçleniyor derken gerçekten inanarak mı söyledin bunu? Çocukları babalarına bırakması değil çocuklarla telefonda haftada bir konuşması, görmeye ise nerdeyse hiç gitmemesi sorun ve bunlar için linçlendi. Saptırmayın konuyu ayrıca dünyaya kendi istek ve iradesiyle kendine muhtaç bir canlı getiren insan yetişkin olana kadar onun maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılamakla mükelleftir. Kendine muhtaç bir canlı dünyaya getirip herkes annelik için çıldırmıyor, herkesin hayat amacı, beklentileri farklıdır demeye kimsenin hakkı yok

Ben cocuk yapicam demedim ki keza belki evlenicem dedigim insan cocuk istemiyo? Boyle bi yorum okudunuzmu benden? Haklisiniz sirf konu olsun diye yazdim huraya nolur akil verin yardimci olun diye. Sizden yardim istemyorum siz yorum yapmayin lutfen. Belliki sizde daha cahilsiniz

en başta eski eşim çocukları göstermek konusunda sıkıntı çıkarmıyor, hatta ankaraya gel 7 yaşındaki kızla biraz ilgilen dedi ama işten izin alamadığım için gidemiyorum dedin. Linç yiyince eşim bana çocukları göstermiyo, konuşturmuyora çevirdin. Kızım benle telefonda konuşmuyor, boşanmadan önce de beni sevmiyordu dedin, linç yiyince eski eşim telefonda konuşturmuyora çevirdin. 24 yaşındasın 7 yıllık evliliğini 1 yıl önde bitirmişsin. Evlendiğinde 16 yaşında oluyorsun. 16 yaşında neyin evliliği? 16 yaşında evlenmek yasal bile değil. Mahkeme kararı gerekiyor

kadin dogrulari soyluyor.

Konu sahibi ben meseleyi tam olarak anlamadim. Oncelikle cocuklariniza ne kadar uzakliktasiniz bilmiyorum belki yazdiniz ama ben kacirdim. Eski esiniz gel gör diyormus. Haftanin 7 gunu de calismiyorsaniz eger cumartesi geceden biner pazar gece de donersiniz yine bulundugunuz yere. Size yorgunluk olacak ama insanlar bu kadar eziyeti sevgilileri icin bile cekiyor. Hadi yaniniza alamiyorsunuz tamam ama ben hala niye goremediginizi anlamadim. Evlenecekseniz de evlenin ayrica. Zaten mustakbel esinizin meslegi geregi tayin durumundan dolayi surekli bir calisma hayatiniz olmaz heralde esler vermek durumunda kalirsiniz. E adam da al getir kalsinlar diyormus. Sizin kafanizi karistiran tam olarak nedir?

Aksini kim yazdı. Yazarhanim The Pursuit of Happyness!!! Anneler

Malesef Oysa evdeki buzağı hiç öküz olmaz. Evdeki kuzu, koyun olmaz. Onlar hic büyümez ki gözümüzde biz, annelerin En büyüğü liseye gidiyor cocuklarimin. Inan ki hala gözümde çocuk. Büyümüyorlar. Umarim konu sahibinin azda olsa vicdanı olur. Unutma sen cocuklarina sahip cikmazsan elin adami hic cikmaz. Umarim okursun bunu

Alternatif var boşanmadan iş baka bilirdi çocuklarıyla en azından aynı şehirde. Çevresi vardır mutlaka, öğrenci kızlar bulup kira paylaşımlı kalır yine iş bulurdu ankara büyükşehir, gittiği yer küçükmüş. Bakın ben üniversite mezunuyum, yabancı dilim var ailemin evine tekrar dönmemek için çok iş baktım çocukla çalışa bileceğim yatılı hasta bakıcı, ve ya ev yardımcısı, refakatçi hiç faeketmezdi yeter ki kızım büyüyene kadar böyle işte idare edeyim. ama çocukla kabul etmiyor kimse. Çocuğuma bakan olsa zaten her yerde gider çalışırım. Her detayı düşündüm çocuk konusunda bana yardım eden olsaydı çalışır kalırdım İstanbulda kızım da en azından babasını istediğinde görürdü. Ama babası ne çocuğa ortak bakıcı bulma ne kreş yardımı konusunda yardım etmediği için istemesem de ailemin yanına döndüm. Benim kızdığım konu sahibi hanım çocukları babaya vermiş okey sorun yok. Ama ailesi de yok madem istenilmediği yerde duracağına çocuğuna yakın olup çalışırdı demek istediğim. Olmuş geçmiş bunlar tamam bunları aradan 1sene geçmiş konuşmak da abes. Boşanma psikolojisinden sevgilim çıkardı yazmış ama daha tam kendi de ne yapmak istediğinin farkında değil. 17 yaşında belki mecbur kalmış evlenmiş, şuan da çok aceleci davranıyor. Artık 24 yaşında 2çocuklu bir anne. Kararının çocuklara bir sıkıntısı olmaz zaten normalde de görüşmüyor. Kendi iyice düşünsün.

ben yazdim ya belki de konuyu cok icsellestirdim diye. ciddi soruyorum belki bu yuzden kacirdim noktayi, konu sahibine ne gibi bir yardimda bulunabilirdi ki yorumcular? ilk once duzgunce yazildi, daha sonra kendisi konuyu cevirdi. 7 yasindaki cocugun onu sevmemesini bile bahane gosterdi. sadece git evlen diyen bir yoruma da benim icin onemli olan bu yorum, digerlerini okumayacagim demis gitmis. kosullar kotu, bunda cok okeyiz de konu sahibi kendi kosullarini iyilestirmek isterken cocuklari icin yapacagi en ufak bir seyden bahsetmis mi? ben anne degilim ama bildigim kadariyla sen annesin, annelik ne bileyim hayatina cocuklari da dahil etmek degil mi? o zaten evlenecekti burada destek bulmak istedi ama bulamadi bence. yoksa cok tatli dille de yazilsa "aa dur ya evlenmeyeyim, cocuklarla ilgileneyim" diye fikrinin degisecegini zannetmiyorum. belki yaniliyorumdur.

Cok tesekkur ederim guzel cevabin icin eski esim gostermekten yana sorun cikarmiyo ama okutuyum diyorum tatillerde sen al diyorum ona karsi cikiyo boyle bi durumda ankaraya gitmek mantiksizmi sence. Evlenip burda tatil zamanlarindami yanima almaliyim

Çocukları yanınıza almak istemiyor musunuz? Evleneceğiniz adam tatil için gelebilirler demiş buna ne diyorsunuz? Bosanali bir yıl olmuş 7 yıllık yorucu bir evlilikten cikmissiniz bence biraz temkinli olmakta fayda var Kendimi sizin yerinize koyuyorum önce çalışıp düzenimi kurup vocuklarimi yanıma alırım. Evlenme işini sonra düşünürüm. Bence şuan önceliğiniz cocuklariniz olmalı Hakkınizda hayırlısı olsun.

Konuyu surekli sevgiliye dönüyor Cocugun sana ihtiyaci var ve bunu gormuyorsun! Bencil

Çok yazdım, ukala bilmiş diyecekler diye yazmayacaktım artık ama ister istemez konu beni içine çekiyor çünkü erişkin insanların duygularla baş edebileceğini bildiğimden çok üstünde durmam ama çocuklar çok başka bir dünya olduğundan onların hayal kırıklıkları, sevgi ilgi beklentilerinden çok etkileniyorum. Anne ya da babalar çok berbat şartlara sahip olabilirler, boşandıktan sonra bir süre kendilerine gelemeyebilirler, imkanları elvermediği için çocukları eşe bırakarak boşanabilirler, bunu eleştiremem ama imkanları iyileştirip bir an önce çocuklarınla görüşmek için elinden gelen her şeyi yaparsın, zaten hepimizin üstünde durduğu kısım da bu. Misal siteye girmek için vakit ayırıyoruz değil mi? Siteye girmek için elimizde pc, tablet veya akıllı telefon oluyor, kullandığımız cihaza internet yüklüyoruz bunların hepsi para ve zaman, hatta emek. Şuraya verdiğimiz zamanı evladımız hak etmiyor mu? 2-3 dakika yahu, annecim sizi seviyorum çok özledim en kısa zamanda geleceğim, her maaşınızdan kenara çok değil 10 lira ayırsanız 1 yılda 120 lira yapar, pazardan alın markası da olmasın şartlar öyledir pazardan olur 2 tişört alıp yollarsınız, tişörte paranız yetmedi mi toka alın cicili bicili, anne baba koksun da isterse lastik toka olsun. Her şeyi anlarım, her çileyi, her imkansızlığı, her çaresizliği anlarım hak veririm ama çocuklarla iletişimde olmamayı, yakınlarında olmamayı bana kimse anlatamaz zira artık hiçbir şey eskisi gibi değil, kadınlar eskiden kocası tarafından sokağa atılıp çocukları elinden alındığında kimin kapısını çalacağını bilemezmiş, çoğunda okur yazarlık da yokmuş, aileleri de kır dizini otur boşanmış kadın olarak geldin kapımıza çocuklara babası baksın dermiş kadın susar otururmuş, çalıştırılmaz kapı dışarı çıkarılmazmış, namus namus deyip başka bir adama yeniden gelin edilirmiş, artık kadının bahtına nasıl bir adam çıkarsa bak bu çaresizliktir bir şey diyemem ama şimdi haber kanalları bile bir whatsapp hattına bakıyor, çocuğumu babası kaçırdı bana göstermiyor diyen kadınların haberlerini görüyorum, elinde evladının fotosu her yolu deniyor, kimi sahip çıkın iş istiyorum çocuklarımla yaşamak istiyorum diyerek sesini duyuruyor bu bir çabadır sonucu iyi olur veya olmaz ama en azından kadın der ki yavrum ben senin için her şeyi yaptım. Sen el elde baş başta otur bekle çocuk büyüsün de seni bir gün bulsun diye, niye bulayım yahu ben çocuktum sen erişkin, ben evlattım sen anne ya da baba, beni sen dünyaya getirdin sen ara denir böyle anne babalara.

zaten çocuklar iki ebeveynden de yeterli ilgi ve sevgiyi görünce son derece güzel bir hayatları olabiliyor. anne babanın anlaşamaması normal ama çocuk varsa onun önceliği baki. problemli bir evlilikte elbette çocuk büyütülmesin ama boşandık ben de sırtımı döneyim mantalitesi hiç de doğru değil. konu sahibi de illa ki ankarada yada ankaraya daha yakın bir yerde iş bulabilirdi. eşi evi ona bırakıp kendisi gidebilirdi. nafaka ile idare edebilirdi. bir annenin bu kadar küçük çocuklarını gerçekten kendi isteğiyle bırakması bana tuhaf geliyor. çocuklarımdan ayrılamam diyip farklı çözümler üretebilirlerdi. yazdıklarından anladığım kadarıyla oldu olası kızının onu sevmediğini düşünmüş. belki de o yüzden bağ kuramadı ve gitmek kolay geldi. belki kızı evlilik devam ederken annesinin sorunlu taraf olduğunu seziyordu. o nedenle de huzursuz ortamın sebebi olarak anneyi görüyordu. bu yüzden de mesafeliydi. ben de mesela problemi babamın çıkardığını gözlemlediğim için anlattığım olayda annemin gidişinden çok daha fazla korkmuştum. yine aynı şeyi yazıcam ama çocuklar harika gözlemciler ve sünger gibi emiyorlar yaşananları. konu sahibini günah keçisi ilan etmiyorum ama yansıttığı kadar masum olmadığını da düşünüyorum.

En büyük sorun kızınızla durumunuz. Hiç yıllık izniniz yok mu okul açılışında bari 2-3 gün yanında olsanız? Beni sevmiyor bahanesiyle biraz kolaya mı kaçıyorsunuz acaba?

Birak Allah askina, evlenim cocugum olsun hayalinde bile. Nerden alacak cocuklari. Ailem cok baskisi diyor ama bosandigi gibi sevgili buluyor

İlk atandığım okul başarı seviyesi düşük, çok programlı liseydi. 10. sınıftaki bir öğrencim Türkiye'nin başkentini İstanbul olarak biliyordu. Ben düzeltirdim ısrarla Ankara diye. O yine anlamazdı ya da anladım der unuturdu. Hep tekrarlardım, Google'dan açar gösterirdim. Yine aynı. Nasıl ya derdim, nasıl, daha dün bahsettik ya bundan? Sizin bu beyhude çabalarınızı okuyunca o çocuk geldi aklıma. Napıyor acaba şimdi

Kimse konu sahibine "çocuklarını yanı başına al ömrünün sonuna kadar rahibe gibi geçin evlenme" diye bir tavsiyede bulunmadı. "Hayatın bitti çoluğunla çocuğunla kal" diye de bir sey demedi. Konu sahibinin evlatlarıyla söyledikleri cümleler oldukça çelişiyor e burdaki kadınlarda saf değil öbür mesajınızda baska bir sey söylerken su an baska bir sey söylüyorsunuz diyorlar. Daha yeni bosanmışsınız işinizi gücünüzü elinize alın çocuklarınızla vakit geçirin çocukları yanınıza alın ama sizin ilk amacınız bu değil diyorlar. Adam çağırıyor gel vakit geçir diye konu sahibi binbir çeşit bahaneleri diziyor ama sevgilisinin ailesiyle tanışacak vakti bol.

yapabilecegin baska bir sey varsa onu yap tabi. inanmayip ne yapacaksin? hakliyim cunku.

Hanimefendi, cocuklar sadece babalarinda kalmiyor. Adam cocuk okula baslayacak sana ihtiyaci var diye cagiriyor, konu sahibi ona bile gitmiyor. Sapla samani karistiriyorsunuz. Bosaninca cocuklarini unutan erkeklerden ne farki var bu konu sahibinin? Kaldi ki tabi ki cocugun sorumlulugu esittir. Anne de baba da ilgilenmek, ebeveynlik yapmak zorundadir. Ama burada kucuk cocuklar soz konusu ve bu cocuklarin anneye olan ihtiyaci babaya olan ihtiyactan fazladir. Yaptim ama pismanim, banane bakmicam deme luksunuz yok. Cocuk sahibi olmanin geri donusu yok, uzgunum. Ona gore karar verip cocuk sahibi olsun insanlar. Anneyseniz bunu tecrube etmis olmaniz lazim. Bi yeri aciyinca anne diye aglar, anneye kosar cocuk. Ebeveynlerin sorumluluklari degil cocuklarin ihtiyaclari sozkonusu burada. Cocuklari babaya bile birakmasini anlarim ama biraktiktan sonra baska sehre gidip kanunun ona izin verdigi gunlerde bile cocuklarini gorme sansini tepen bir insani anlayamam. Kimse burada kadin cocuklari babaya birakti diye linclemiyor. Bi tekrar okuyun isterseniz konuyu.

1 yıl olmuş bosanali, yaşınız çok genç, neden evlilik için acele ediyorsunuz bu kadar? Sizin ilk önceliğiniz, çocuklarınızın yaşadığı şehirde bir hayat kurmaya çalışmak olmalı. Velayet babada olsa bile daha sık görüşürsünüz. Hayatınızı, çocuklarla iletişim ile ilgili sıkıntılarınızı halletmeden evlilik yolunuza girmeniz çok yanlış geldi bana. Sizinle şimdi görüşmekte zorlanan çocuklar, evlenip yanınızda yabancı bir adamı görünce ne yapacaklar sanıyorsunuz? 7 yaşındaki çocuğun öncesinde sizi istememe gibi bir durum yoktur. Yaşadıklarına karşı tepkisini o şekilde gösteriyordur.

Kızınız neden sizi sevmiyor bence en önemli sorun bu. Bu durum durduk yere oluşmaz. Bir sebebi var. Üzerine eğilmek ve iyileşme sağlamak lazım. En çok bunu düşünün, en çok buna üzülün, en çok bunu iyileştirmeye çalısşın, yani kızınızı...

Ben de kesinlikle suna katilmiyorum. Anne var anne var gibu bi dusunceye. Bana gore her anne evladina duskundur. Her annenin evladi icin cani yanar. Yavrum derken bile insanin ici titriyo. O yuzden bilmeden yargilamayin lutfen. Ben cocuklarimi cok seviyorum ve elimden gelen her firsatta yanlarina gidiyorum. Hergun saat basi ariyorum. Konusturmuyo tabi orasi ayri gitsemde hafta sonlari vermicek. Ben mahkeme de hakim verdi gibi bi yargi yaratmadim. Mesajda ifadeyi ne kadar anlatabilirsek o kadar anlatiyoruz. Ben vermek zorunda kaldim ve verirken de durumlarimi duzeltip geri almak istiyorumda dedim. İyi gunler

Çocukları babaya bıraktığınızda ihanet etmedinizde evlenip çocuğunuz olunca mı ihanet edeceksiniz? Çocuklarınızın tek üzüleceği şey, onların yanında olmayıp onlardan esirgediğiniz ilgiyi şefkati yeni çocuğunuza göstermeniz olacaktır. Evliyken bile kızınızın sizi sevmediğini söylüyorsunuz, demek ki sizde onlara yeterli sevgi göstermemişsiniz. Yoksa küçücük çocuk annesini niye sevmesin. Babaya düşkün olabilir ama anneyi sevmemezlik yapmaz normal şartlarda. Bunun sebebini kendinizde arayın. Daha 1 yıl olmuş boşanalı, siz evlenme yoluna girmişsiniz bile. Şu anda düşünmeniz gereken çocuklarınız olmalıyken hemde. Çocukları bıraktığınız yetmemiş birde başka ile gitmişsiniz. Yüzyüze görüşmüyorsunuz çünkü işe gidiyorsunuz!, telefonda haftada bir. Eee niye görüşmek istesin çocuklar? Sizi tek tebrik edeceğim şey, çocukları babasına bırakmanız, bu çok yerinde bir karar olmuş.

30 sayfa var hiç okumayacağım. İstediğin kadar derdin olsun kardeşim hepsini anladım kafamı da salladım ama sen Anneliği kavrayamamışsın, anlayamamışsın..;Ayrıca sen kimin için çalısıyorsun? İki çocuk da bu yenisinden yaparsın. Arasıra sorana gözün yaşararak babaları göstermiyor diye dertlenirsin. Zaman geçtikçe de esamesi bile okunmaz.

evet kadın ve erkek boşanabilir ancak çocuk -iradesi dışında- dünyaya getirilmiş bir varlık. ve madem dünyaya geldi onun fiziksel ve ruhsal sağlığı da ana babaya emanet. ben kimse çocuğuna yapışık olsun, sağlıksız dipdibelik yaşansın demiyorum. ama madem varlar, o çocuklar hakettikleri ilgi, sevgi ve önceliği görmeliler. elbette çocuğunu gözünü kırpmadan bırakan anneler de var, o zaman da evladım beni sevmiyor diye ufacık çocuğu suçlamamak lazım. bu hikayedeki en mağdur o iki yavrucuk.

Çalışıyormuş konu sahibi. Çocukları için ne yapıyor acaba bende merak ettim.

haftada bir mi arıyormuş? yuh! aynı evde yaşadığım anamla her gün telefonlaşırdık yahu çünkü ana-kızız. bu arkadaş çocuk ne demek, anne-çocuk ilişkisi nediir bilmeden çocuk sahibi olmuş. belli ki boşanmadan önce de anne ilgisi ve sevgisi sunamamış ki çocuklar da bu kadar çabuk vazgeçmiş. annesi/babası tarafından sevildiğini bilen hiçbir çocuk onlara sırtını dönmez çünkü.

Çünkü bana göre ne olursa olsun evli kalmamalı... B Bluegitar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben çocuklara hiçbir şey diyemem, size de öyle. Anne babalar boşanabilir ama çocuklardan boşanamazsınız, anneden ya da babadan yoksun da olsa o çocuklar bir şekilde büyüyor, ebeveynlerde yaş kemale erip kafaya dank edince kalan ömrümde çocuklar bana baksın diye ortaya çıkıyor, iş işten geçtikten sonra olsalar ne olur olmasalar ne olur, çocukların anne baba sevgisine en ihtiyacı olduğu dönemdeki eksikliği asla telafi edemezler o saatten sonra. Sonra anne baba hakkıdır ne olursa olsun babandır annendir, anneler kutsaldır, babalar başkadır denerek, o çocuklara hiç sevgi görmedikleri ebeveyn için vicdan borcu yüklüyorlar, buna kimsenin hakkı yok.

Pardon benim gibi kadınlar derken? Siz çocuklara yapışık, bağımlı standart mükemmel bir anne olabilirsiniz kimseye annelik doğuştan full paket yüklenmiyor.. Çockların babalarında kalmaları neden bu kadar kötü anlamış değilim. Bu kadar güvenmiyorsanız eşinize evlenmeyin kardeşim. Gidin aşılama yaptırın öyle çocuk sahibi olun. Ben bu KK'yı anlamıyorum ya. Kadın sadece sevhgilisi var diye linç yiyor resmen neden evlenmiş boşanmış çocukları var diye? Geir kalan hayatını rahibe gibi geçirmek zorunda mı? Yani kadın çocuk yapınca bitiyor mu hayatı? Size biraz ''benim gibi'' olma tavsiyesi vereyim de hayatı çocuk doğurup tamamen ona atfetmekten ibaret sanmayın. Çocuğunuza bu kadar bağımlı olursanız yarın bir gün siz üzülürsünüz. Sizin gibi aman ben yavruma saçımı süpürge ederim mentalitesinde olmayan insanları da ''bu kafada olan kadınlar '' diyerek aşağılamayın. Hepimizin hayatta amacı, beklentileri farklı. Annelik için çıldırmıyor olmak anormal değil. Her anne çocukları için çıldırır saçmalığını da bırakın. Burda ne insanlar var doğurduktan sonra pişman olan, biraz geniş bakın hayata. Daha da ne derseniz cevap vermicem. Mune bence konu haddini aştı, sistematik bir biçimde konu sahibi linçleniyor.

İlk mesajınızın devamını okumamışım siz bir daha mı evleneceksiniz daha 24 yaşında olduğunuz halde? Çocuklarınızı babaya bırakmışsınız bir daha evlenip çocuk yapma hayalleri kuruyorsunuz, önce doğurduklarınıza sahip çıkın sonra tekrar evliliği düşünürsünüz

İnatlaşıyo yani ha ozaman nişanlına hertürlü güveniyorsan ilerde çocukların velayetini alacağın zaman sıkıntı çıkarmayacaksa evlen düzenini kur çocukların velayeti için savaş

Belli belli

Aynen evlenir güçlenir ya da işi bırakıp 3 4 çocuk yapar adam tatillerde gelebilirler demiş ahahahah şaka gibi Bu arada illa velayet annede olmalı diyenlerden biri değilim evet durumu daha kötü ve tabiki diğer ebeveyn olan baba ds olabilir velayet ama sen bir uçak bileti almayı akıl edemeyip yav 12 saat diyorsan muhakeme yeteneğinden şüphe ederim Ayrıca çocuğun 1. Sınıfa başlamış ilk defa okula gidiyor Biraz daha ilgi verebilir ya Ben bakıyorum genelde otobüs biletiyle aynı fiyatta çocuğum beni sevmiyor ay ben de sevmem yani kusura bakmasın Sevgi emek ister

Ankarada kimsem yok kalabilecegim o yuzden kalamadim ama ankaraya gdiip bi duzen kurmaya karar verdim

Sizde haklisiniz Bissunicole

Cahil mi... güldürmeyin beni. Hayatta muhatap olmayacagim bir grup insan var.. En başta evlatlarını bırakan anneler. İnsan elini kolunu bırakır evladını bırakmaz. Hata bende yazdım ne gerek sizinle yazışmak.

mavitosbik07 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir

Ben de konu sahibini de sizi de yargılamıyorum ama sizin arkanızda yine aileniz varmış. Aileniz olmasa asla bırakmam diyorsunuz ya ne yapacaktınız mesela? Konu sahibinin arkasında ailesi de yok. Zaten olsa 17 yaşında evlenmezdi büyük ihtimalle. Aynı koşulları bilmeden insanlar yargılayıp durmuş. Tamam fikrinizi söyleyin de birileri aman ne iyi anneyim. diye anlatarak yapmış bunu başkası sen çok kötüsün diyerek.. konu sahibi de kaçmış gitmiş nasıl bir yardımda bulunmuş bunu yapanlar anlamadım... Belki konu sahibinin birazcık olsa fikrinin değişmesine katkı sunacak fikir verenler olurdu. Bazı konular öncelikle linclenmeden yorumlanmalı bence.

Doğurdu ama bakmak istemiyorsa bakmazıda okudum ya burda dahada tamam bişeye şaşırmam herhalde Tövbe bismillah ya Kedi/köpek bile doğrunca bi süre annelik yapiyor doğası gereği. Öfff doğurdum ama bakamam, ne hali varsa görsün demiyor. İnsanlar olarak hayvanlardan az farkımız olaydı bari, bazısı onuda bırakmadı ya. Çocuklara çok üzüldüm, hele bugün 1. Sınıfa başlayan o kuzuya içim gitti. Okulun ilk günü biz ne heyecanla hazırlanırız okula, tören gibi olur bizim evde. Annesini aramamış olmasına asla inanmam. Konu sahibi nekadarda beni sevmiyor nasılsa babasına düşkün desede asla inanmam böyle birşeye.

2 çocuk var velayeti siz de olmayan. Baba kesinlikle masum değil. Sıkıntı çıkarıyor diyorsunuz. Bu adamdan çocuk sahibi olsanız diğer 2 çocuğunuzun aklından neler geçer tahmin eder misiniz? Yapmayın lütfen. Yavaş gidin, çok gençsiniz daha.

güzel kardeşim, sen daha kendin bir çocuksun. yalnız kalmaktan korkan, kendine elini tutup yürütecek bir ebeveyn arayan bir çocuk gibisin hatta. yaşı benden biraz büyük dediğin adam 10-15 yaş büyüğün belki de. ne zaman birinin kanatlarının altına sığınmak gibi bir düşünceye kapılırsan o kanatların bitiyle, bilimum parazitiyle uğraşmaya, kanat sahibinin pençesiyle, gagasıyla da tanışmaya hazır olmalısın. bu adam çocuklarını görmen için sana hiç yardımcı olmadı mı? beraber gidemiyorsanız maddi bir yardım önermedi mi? ne bileyim, al şu parayı git otelde kal vs gibi? maddi yardımı yoksa bir fikir de üretemiyor mu? belki onun da başka planları vardır müstakbel üvey çocukları hakkında, bu hiç aklına gelmiyor mu? çocuklarını sık sık görmenin bir yolunu bulmanı ve evlenmek için acele etmemeni öneriyorum.

24 yaşında nasıl 7 senelik evliliğiniz bitmiş oluyor. Evliliğiniz 23 yaşın sonunda bitse 16 yaşında mı evlendiniz siz? bir de çocuklarım diyorsunuz birdem faxla çocuğunuz var yanlış mı duyuyorum?

Yahu devlet hak hukuk var Calismayan kadina koca nafaka öder Cocuklar kucuk yasta anneye verilir ve onlara da nafaka verilir. Neyse gercekten sinirlerim bozuldu okurken. Bilmesek neyse de biliyoruz yani

bir degil iki tane cocuk yapmayi bilen bir zahmet bakmayi da bilsin. bilmiyorsa da cikip adam gibi ben annelik yapmayacagim desin. yok kizim beni sevmezdi yok babalari gostermez diye bahane uydurmasin. kendi hayati zor gecti diye cocuklarin hayatini zindan etmesine gerek yok. cocuk yapmayi bilen anne olmayi da bilecek, bilmiyorsa da ona gore davranacak. kendini sucsuz gostermeye calismanin bir mantigi yok. dunyanin iyisi konu sahibi degil.

Daha da devam edecek bizimki. Çok vurdumduymaz insanlar ya.

Eğer o konuyu görmüş olsaydım gitme derdim. Çoğu kişi son görevin, yok affetmek vs. diyor da katılmıyorum. Ne görevi pardon da? O babalık görevini yapmış mı da ölürken evladı son görevini yapacak? İyi gününü kimlerle geçirdiyse ölüm döşeğindeki dramını da onlar çeksin. Ayrıca affetmek de bir halta yaramıyor. Kişisel gelişim zırvalarından fazlası değil. Ben Buda değilim, her şeyi sevgiyle karşılayamıyorum, hak etmeyeni de affetmemek lazım. Zaten bir insan sizi çok seviyorsa, öyle affedilmeyecek hatalar yapmaz. Yapıyorsa sizi kaybetmeyi göze almış demektir.

Ne ekersek onu biçeceğiz inşallah

Evlenip güçlen ifadesi başka bir üyenin ama konu sahibi de ayakta durmak için evlenmek zorundadır görüyor kendini. Evlenecekmiş güçlenecekmişte çocukları yanına alacakmış. Buradaki yorumları hadsiz bulmuş ama insan şu durumdaki birine öneri verirken biraz gerçekçi olur.

Katılıyorum. Ebeveynliğe olması gerekenden fazla anlamlar yüklemem, insan yapı olarak mükemmel ve kutsal değildir, haliyle anne baba olduğunuzda da sihirli değnek dokunup sizi kutsal mükemmel insanlar yapmıyor, hatta anne babalığı çocuk doğduktan sonra öğreniyorsunuz yani her kadın anne doğar, anaçlık kadının doğasıdır fikrine de sıcak bakmıyorum çünkü o zaman doğurulup konteynerlere atılan bebekleri kendime açıklayamıyorum. Her çocuğunuzda o çocuğun karakterine göre şekilleniyor anne babalık, ilk çocuğunuza başka bir ebeveynsinizdir, 2. çocuğa başka çünkü birine uyguladığınız kurallar yemek alışkanlıkları dahi diğerinde aynı olmuyor olamıyor. Ama bir çocuğunuz olmuşsa bile isteye çocuk sahibi olmuşsunuzdur o zaman anne babalık yapacaksınız, yapmıyorsanız da karşılık olarak evlattan sevgi beklemeyeceksiniz eskiler ne güzel der ne ekersen onu biçersin. Sevgi ekersen sevgi biçersin, alimden zalim doğması halleri müstesna, her çocuk karnının doymasından önce anne baba sevgisiyle doymak ister. Ya belki absürt bir örnek olacak ama benim minnoş bir köpeğim var, aşkımız resmen. Bebekliğinden beri bizimle ve 7 yaşına girecek, biz onu koynumuzda büyüttük, bugün bir sebeple terk etsek o bile affetmez, ki evde hiç yalnız kalmamasına rağmen birimiz 1 saat evden gitsek dönüşte 10 dakika hesap sorar gibi ağlar üstümüze atlar, hayvan denir değil mi, o bile tüm duyguları biliyor kırılıyor küsüyor, yıllarca terk edilmişlik psikolojisiyle başbaşa kalan bir evlat affedebilir mi peki? Asla.

Ne yaparsanız yapın ama lütfen bir daha çocuk yapmayın.

Keske oyle olsa kolaya kacmaya calissam. Konu evlat olunca insanin kacmaui dusuncek hic bi yanı olmuyo suan bana yardimci olacak birisi olsa en azindan ailem gbi bisey olmus olsa herseye gogus gerebilirim ama tem basimayim ve insan ister istemez tekrar hata yapmaktan cok korkuyo

+1 Hanımefendinin aklını kurcalayan tek şey, yeni sevgilisiyle evlense ilk evliliğindeki gibi mutsuz olur mu meselesi. Eğer emin olsa bir dakika durmaz zaten, çat diye evlenir. Müge Anlı tartışılan bir program yapıyor, halini tavrını tartışabiliriz. Ama bir sözü çok haklı, kimisi cinsiyetçi bulabilir. Ama ülkemizde pratikte işler öyle gitmiyor işte. Diyor ki çocuklu kadının özel hayatı birincil öncelikte olmaz, önce çocuğun gelecek. Boşandıysan ilk arayacağın şey koca değil, çocuklarını nasıl daha iyi yetiştirebileceğin olmalı. Neler duyuyoruz, okuyoruz yani. Kız evladı varmış sanırım ki fark etmez tabi ki, çocukların hayatına yabancı bir adam sokarken iyi düşünmeli. Ki şu an çocuklarını bile doğru dürüst göremiyor. Bu soruna yoğunlaşamadan, eş arayışına başlamış bile. 17 yaşında evlenmiş cahil vs. demişler. Tamam da 7 yaşındaki çocuğu ondan da cahil. Çocuk yapmayı biliyorsan bakmayı da bileceksin. Her çocuk iyi bir anneyi hak eder. Yok cahildim, yok yeni kocaya vardım, yok kendi hayatımı yaşamak istiyorum vs. bahane değil. Ölmediysen bahanen yok. 29 yaşındayım, hiç evlenmedim. Konu sahibinden 5 yaş büyüğüm, hızına yetişemiyorum valla. 24 yaşındayken bile hayatın böyle bir şey olduğunu düşünmüyordum. Çok mu kolay geliyor nedir? Beslenme çantasını hazırlayan bir annesi yok o çocuğun, bu bile travma ya. Nasıl kolay geliyor millete bu? İki çocuk var ya, iki tane çocuk. Çanta değil onlar, iki canlı. Sen dünyaya getirmişsin. Hayal ediyorum da çocuğum olduğunu... Böyle bir durumda olsam, iki parçam kayıp gibi hissederdim. Hiç bir şeyiniz çalındı mı bilmiyorum, berbat hissettirir. Onun bin beteri gibi hissederdim galiba. 24 yaş hiç de ufak bir yaş değil. Cehalet de bahane değil. Ne yaparsanız yapın, bir daha çocuk doğurmayın bence. Olan onlara oluyor.

Hiç yorumları okumadan yazıyorum. Evlenip evlenmeyeceğiniz kendi bileceğiniz iş. Bana geçen ay resmi boşandığım eşimi hatırladınız. Bende boşandım tek çocukla 6 yaşında. Ve bir senedir de ailemin yanında yaşıyorum. Öyle el üstünde tutulmuyorum. bazan oluyor kendi anan baban bile evine sığdırmıyor. lafları ağır geliyor. Ama sokakta kalacağımı bilsem yavrumu asla bırakmam. boşanana kötü gözle bakan küçük bir kasabadayız. Yolda yürürken bile hakkımda konuştuklarını duyuyorum. Ha umrumdamı? Asla asla asla. Benim kızım da bebekliğinden beri anneci, ama çok ilgilendiğimden dolayı öyle babasını geçen ay 1hafta gördü babacım babacım diye diye deli divane oldu. 6yaşındakı çocuk siz ağlayınca gülüyorsa bu sorunu kendinizde arıyın. Not hala iş bulamadım. 1senedir işsizim. Tek işim gücüm kızım. Allah büyük. Sizi yargılamıyorum niye çocukları almadınız diye, çocuklar annede kaldığı gibi babada da kalabilir. Ama en azından varlığınızı hissetselerdi o yavrular. ilginizi eksik etmeseydiniz keşke. Tek üzüldüğüm o yavrular oldu. İnşallah babalarıyla birlikte çok mutlu büyürler.

Ne demek yahu 'hayatının baharında olan birinden sadece annelik beklenmez' Bi çocuk dünyaya getirmeyi biliyorsan ona sahip çıkmayı ve anneliği hakkıyla yerine getirmeyi de bilmelisin. Sonrasında tabii ki hayatını da yaşayabilir. Ama önceliği her zaman çocuk olmalı. Benim kızım ilk okula başlicak ben de yanında olmak yerine başka yerde aşk filmi çekicem. Baba ne kadar iyi olsa da özellikle kız çocugu için annenin yerini dolduramaz. Ben böyle bir şeyi kabul edemiyorum. Evlat bu. Ne anaya, ne babaya, ne kocaya benzer.

Üslup önemli hem fikiriz. Ama gerçekçi olmakta fayda var. Diyecektim kiiiii üyelik iptali.

Size sert yorum yapanlar çocukları düşündüğü için öyle yazıyor hiçbirinin kötü niyeti yok. Bana göre hala çocuksunuz zira hayat tecrübeniz yok, 17 yaşında evlenmeyle başlayan hatalar silsilesi var, yeni hatalar yapmayın diye eleştiriyorlar zira henüz gerçekten çok gençsiniz belki anlamıyorsunuz ama ben yaşlara gelince geçmişi sorguladığınızda çocuklarınızla ilgili en ufak bir pişmanlık, keşke olmamalı içinizde. Velayeti babaya vermiş olabilirsiniz, şartlarınız bunu gerektirmiştir öyle uygun görmüşsünüzdür buna bir şey diyemem ama boşandığınızda büyük çocuğunuz 5 yaşındaymış, size birkaç kere küçüğün yaşını sordum ama yazmak istememiş olabilirsiniz, küçük çocuğunuzda boşandığınızda muhtemelen 2-3 yaşındaydı yani boşanma nedir, anne neden yanımızda değil, babayla yaşamak nedir idrak edebilecek yaşlarda değiller, hala da idrak edemiyorlar, tek bildikleri baba bizimle anne yok anne bizi sevmiyor, yakınlarında olsaydınız çocuk akıllarında oluşan soruların cevabını alabileceklerdi, gerek eski eşin engellemesi diyelim, gerek sizin imkansızlıklarınız sebebiyle çocuklarla görüşemiyorsunuz bu da çocuklarda anne bizi sevmiyor istemiyor fikrini perçinliyor. Yazıyı uzatıyorum ama size detaya girmeden bir hikaye anlatayım, bunu bana anlatan kız 26-27 yaşında evli barklı kadındı, anne babası o çok küçükken boşanmış, babasını doğru dürüst hatırlamıyordu bile, annesi de boşanma sonrası kızı anneannesine bırakıp kendine farklı bir hayat kurmuş, anne evlenmiş başka çocukları olmuş. Annesini 1 görmüşse 5 görmemiş, babayı zaten hiç görmemiş, seneler sonra büyüyüp evlenme çağına gelince anneanne evinden gelin çıkmış, annesine olan kırgınlığı o kadar derindi ki hiçbir sevgi o kırgınlığı iyileştirememişti. Annesi yıllar yıllar sonra ilişkilerini toparlamak için karşısına çıktığında kız öfke kusmuş, her şeye rağmen babasına daha ılımlıydı, yüzünü hatırlamadığı babasını arayıp bulmak istiyordu, bu süreçte kız bana o kadar bağlandı ki bana anne demeye başladı, kızımı hem şanslı buluyordu hem kıskanıyordu, bu hali beni derinden üzmüştü, o kız eşi tarafından çok sevilmesine, anneannesi tarafından pamuklara sarılarak büyütülmesine rağmen içindeki anne öfkesini dindiremedi annesini affedemedi, babasını bulabildi mi bilmiyorum zira adam yurtdışındaydı. Çocuklara babanın bakması güzel, onları sevmesi babalık yapması güzel ama ne annenin ne babanın yokluğu asla tamir olmuyor, birinin eksikliğini diğeri tamamlayamıyor ve emin olun anne babaya göre daha zor affediliyor.

Çocuğu yaparken iyi, bakmaya gelince mi hayal alemi? Neredeyse 30 yaşına geleceğim, bir tarafıma güvenemediğim için yapmadım. Çünkü gerçek dünyanın farkındayım. Çocuk dünyaya gelmek istemiyor, sen getiriyorsun. Doğurduysan bakacaksın, nokta. Aması, bahanesi olmaz bu işin. Olursa da evet, o çocuklar senden soğur, sadece adın anne olur, seni anneden saymaz ve sevmezler. Anneliğin de bu kadar dramatize edilmesine uyuz oluyorum. Her kadın anne olamaz bu bir. Doğursa da olamaz. O zaman diyeceksin ki doğurdum ama annelik vasıfları taşımıyorum. Bana baktı büyüttü, yemedi yedirdi duygusallığı da saçma bu da iki. Çünkü olması gereken o! Hayvanlar bile yapıyor o kadarını zaten. Doğanın kanunu böyle. Diyorsan ki ben doğururum ama gerisi konusunda emin değilim. O zaman doğurmayacaksın bu da üç. Anneler bebeğe karşı sorumludur, bebekler annelerine değil bu da dört.

Konunun en sinir bozan kısmı o zaten. Birde yedi yaşındaki çocuğun kendisini oldum olası sevmediğini iddia edip, suçlu çıkarmaya çalışmak var. Bu çocuk neden böyle demek yok, çünkü her anne çocuğunu sever masalı.

Muhakkak . push ; MephisTo

Konu sahibi insanlar üzerine gittikçe kıvırmaya başladı Ankaraya taşınmayı düşündüğünü, evlat hasretiyle yanıp tutuşduğunu, en çok evlatlarını düşündüğü vs yazdı. Sürekli tayini çıkan birisiyle evlenecek artık nasıl ankaraya taşınmayı düşünüyor orayı çözemedim. Ne yapabilirdi kısmına gelince, nice kadın ne yapiyorsa onu yapabilirdi. Boşanıp adamı evden yollayabilirdi, adamdan çocukları için aldığı nafakayla geçinebilir, yetmediği yerde gerekirse temizliğe gidebilirdi. Kızı okula başlamış, küçüğüde tahmini ana sınıf yaşındadır. Onları okula bırakıp çalışabilirdi. Eski eşi nasıl yapiyorsa öyle yapabilirdi. Adam çocukların velayetini alınca işi gücü bırakıp onlara hem analık hem babalık yapmiyordur tahminen. Herhalde biyerde çalışıyordur. O sıra çocukları nereye bırakıyorsa konusahibide gayet bir çözüm bulabilirdi

Sapla saman yine ayrılamıyor Kimse çocuğun için delirmek zorunda değil zaten Herkesin sevgilisi olabilir evlenebilir o da problem değil de bir insan dünyaya getirdiği bir canlının sorumluluğunu almak zorunda Kedi sahiplensek de aynı şey neden e sahiplenmişiz tabi ki bakacağız sen ya ankara muğla arası 12 saat pof çocuğum beni sevmiyor zaten ay Dersen burada herkes çıldırır zira o çocuğun hayatı etkilenecek ileride herkese karşı güvensiz olacak değersiz hissedecek belki bunlar yanlış seçim yapmasını sağlayacak çocuğu için delirmek ayrı bir olay ama en ufak sorumluluk duygusu bile yoksa kendilerini kısırlaştırsınlar Sorumluluk duygusu olmayan insan hayatında zaten başarılı olamaz en azından görev bilinciyle yapsın Velayetin baba da olması sevgilisi olması sorun değil Sorun şu hayatı oturmamış daha kendi seçtiklerinin sorumluluğunu almaktan aciz birisinin kendi keyfine hayat yaşaması hayır evlenmek de pek keyif getirmiyor ama hala cahilliği devam ediyor hani 17 yaşından gıdım ilerleyememiş Yarın bir gün çocuklarım bana baksın ister ama hadi canım var mı öyle dünya?

İs durumum sadece pazar gunu o da 2 haftada sadece bir kez cocuklarimi gormem icin ay da sadece 2 gun boslugum oluyor yani. Zaten mugladan ankaraya gitmem bile 12 saat

Hanımefendi bu durumları yaşadıysanız bir zahmet daha mantıklı hareket edin. Yaşamışsınız ama ders almamışsınız. Ders almadıktan sonra hayat size aynı şeyleri yaşatmaya devam eder siz anlayıncaya kadar.

Cok tesekkur ederim desteginiz icin

evet 16 bucuk yasindaydim 2 cocugum var

Ortaya laf sokmalı yazıyorsunuz ama cevap vereyim Ben konu sahibinin şu an yaptığını desteklemedim Ama boşanma aşamasında parası işi yokken kendisini kurtarmak adına velayeti vermesini olağan karşılıyorum Ama sonradan dönüp almalıydı... Veya sürekli görmeliydi... bırakıp gitmemeliydi... o ayrı..

Bunu ihanet olur gibi hissedyorum diye yoruma nazaran soyledim. Sahsi gorusum cocuklarima ihanet olur diye soyledim. İnanin tek niyetim cocuklarimin mutlulugu.

Kimse evladini cope atmiyo. Ben anneligimden eminim. Durumlarin icine umarim dusmezsiniz. Siizn gbiyken bende oyle diyordum cocuklarimsiz bir saniye nefes alamam diyordum ama hayat mecbur birakiyo. Bi is bulana kadar orda duzen kurana kadar yavrularimdan ayri kalmak zorundayim.

Harikasın

O daha çocuk. Telkine ve yönlendirmeye açık olabilir. Babasının masum olduğunu düşünmüyorum bu konuda. Boşanma süreciniz nasıl geçti? Çocuklara bu konu anlatıldı mi? Terkedilmişlik, sevilmeme duygusu içinde olabilir. Onu arayıp konuştuğunuz her zaman sevdiginizi belirtin.

Hayatta bazı doğrular vardır.. Ve net çizgiler. Kesinlikle tartışmaya acik değil bu konu. Savundugunuz şeye bakın aklı havada bir insanın zincirleme yanlışları.

Yorumlarım beni bağlar beğenmez geçersiniz bu bir.. Kendimi hiç kimseye güzel hoş göstermek gibi bir çabam yok bu iki.. Burada söz konusu olan anne figürü hiç de dayak yemiş gibi durmuyor. Aksine babanın daha iyi çocuklarına baktığını çocuklarında babayı sevdiğini söylüyor. Ne yapardım öncelikle o kadar küçük evlenmezdim sonra mutsuz olduğum evlilikte 2 çocuk yapmazdım. Bosandim asla çocuklarımı birakmazdim. Sonra hemen birisi ile evlenmezdim. Yeterli mi bu kadar. Bu zihniyetlere arka çıktığınıza inanamıyorum. Bunlara destek vermek kadın dayanışması değil.. Peki ya o çocuklar ne olacak. Bir kadın evlenip 2 çocuk dogurduysa sorumluluğunu alacak. Yasi 24 adamlar kaçmıyor ki kaca da bilir ama önce o çocuklar..

Sizin galiba evlendeki amacı anlama yetiniz yok yalnız ve onu seven biri var. E yardımı dokunacaksa neden evlenmesin siz beraberce süpermen arıyorsunuz

O çocuğa karşı çıldırmadan kalabildiğin için tebrik ederim. Banlanmıycamı bilsem her şey çok farklı olurdu

Bu ne hadsizlik ya? Siz kimsiniz ki benim anne olup olmaycağıma karar veriyorsunuz? Kuduruyorsunuz yani düşüncenize katılınmayınca. Kadın bakmak istemiyor kardeşim bitti. Hayattaki tek kutsal başarınız çocuk yapmak mı, bu yüzden mi aksini söyleyenlere saldırıyorsunuz anlamıyorum ki. Ben kimseye hakaret etmeden görüşümü savundum aynı terbiyeyi ne kadar mümkün olmasa da sizden de beklerim.

Hakkınızda hayırlısı olsun. tabi ki bir ömür bekleyemezsiniz sonuçta 24 yaşındasınız. ama siz şimdiden çocukları yok saymışsınız zaten. ilerde de sorun olacağını sanmıyorum. Keşke biraz ilgi şefkat çocuklarınıza da gösterseniz. Bende 2 aya kadar hep çalışıyordum. İşim varsa eşimle planım varsa. her hafta haftalık izinlerimiz olur. o haftalık izinlerini biriktirip öyle kullanırdım. siz de birkaç hafta izinsiz çalışıp en az 2 günde olsa izin alabilirsiniz. Çocuklarınız her şeyden önemli. Tam da çocuk sizin sıcaklığınızı hissedeceği zamanlarda sizi kaybetmiş sizinle telefonda bile konuşmaması normal geldi bana. tabi ki hayat herkese eşit davranmıyor ama o çocuklarını görmek için can atan anne ne yapar eder görür. Arada çok uzun bir tatil vardı eşinize birkaç gün bende kalsınlar diyip zaman geçirebilirdiniz.

Buraya vicdanını rahatlatmak için yazmış. Kimse süpersin demeyince, işine gelmedi.

Boşanma ve şiddet dolayısıyla eski eşten nafaka ve maddi manevi tazminat alıp çocukları alsaydınız keşke. Ailenizin yanında bir ev tutar çocuk bakımında da onlardan yardım alırdınız. Hiçbir çocuk durduk yere annesine düşman olmaz bunun için zamanında bir pedagog ile görüşmeliydiniz. Ben diğer arkadaşlar gibi babasının yönlendirdiğini düşünmüyorum, adam yönlendirse arada gel ilgilen görüş diye aramaz. Muhtemelen evlilik zamanındaki kavgalardan vs çocuk sizi sorumlu tutmuştur hep, ayrılıktan da ayrıca babada bıraktığınız için de sizin onu terkettiğinizi de düşünüyordur. Çocuk psikolojisi farklı anlamak zor oluyor, gerçeği kendilerince yorumlayabiliyorlar. Ben sizin nasıl özleyip yakınlarında durmadığınızı anlayamadım. 2. Evlilik konusunda da bence acele etmeyin, iyice tanıyın. Baskıdan kaçmak adına evlenmek yapacağınız 2. Büyük hata olacaktır. Çocukların yazın dahi size çok gelmek isteyeceğini sanmıyorum zira kız çocuğunuzda size karşı bir öfke var. Aranız düzelsin istiyorsanız bir süreliğine izin alıp pedagog eşliğinde görüşün ve problemi çözün. Yoksa ömrü boyunca yaralı ve size öfke duyan bir çocuk olarak kalacak, büyüyünce de görüşmek istemeyip her şeyden sizi sorumlu tutacak.

Kendi adıma konuşayım ben aç kalsamda gider Ankarada yaşar çocuklarımın bi adım uzağında olurdum bu çok net geri kalanda bi şekilde olurdu olacağı varsa.

Çok küçükmüşsünüz nasıl evlendiniz ya. Aileniz nasıl izin verdi hangi mantıkla?

Kusura bakmayın çocuklarından ayriyken yeni bir adam Tanıyıp ailesiyle tanışıp evlenmeye gidecek kadar manevi gücü var evlatlariyla arasındaki bağı güçlendirmeye manevi gücü yok. Bırakın Allah aşkına ben kendi adıma konuşayım hanımefendiyi taşlamak değil amacim fakat çocukları için cabalamadigini güçlü bağ oluşturmak için yeterince gayret etmediğini görüyorum burda da bunun için bahane sunuyor

Adamlar da hazır bekliyordu 24 yaşında 2 çocuklu, eğitimi mesleği olmayan bir kadın bulsak da güçlendirsek diye. Var öyle insan evlatları ama yaygın değiller. İkinci evliliği yapmaya yeltenen birinin erkeğe dayanmanın iyi bir fikir olmayacağını hepimizden iyi biliyor olması lazım.

haklisiniz ama tek basina olunca bunlarin hepsi cok zor geliyo insana evlilik konusunda o zamanlar 17 yasimdaydim ve cok cahildim simdiki aklim keske ozamanda olsaydi. Deneyecegm. Ankaraya gidip bi duzen oturtmaktan baska hic bi cagrem yok. Zor olucak ama evlat hasreti herseyi bastiriyo

Siz velayeti almak icin ugrastiniz mi hic? En basindan velayet icin hic ugrasmamissiniz gibi geldi bana. Cunku o yasta cocuklari anneye verirler genelde. Ankarada da gayet iş bulabilirdiniz, bana biraz sizde cocuklarinizi vermek istemişsiniz gibi geldi. Kizim beni sevmiyor vs diyerek vicdaninizi rahatlatmaya calisiyorsunuz

ebeveyn ve çocuğun yapışık yaşaması başka, ebeveynin çocuğuna karşı önemli görevlerini yerine getirmesi başka. çocuk yapacak eylemi yerine getirebilen bir insanın bir zahmet o eylemin sonucunu da göğüslemesi lazım olması gerektiği gibi. başka şehirde iş bulmasını da anlarım ama daha çocukları ile sorunlarını çözmeden evlilik düşünülmesini anlayamam. bunun adı sadece karısız/kocasız yapamamaktır. bu olayı bir erkek de anlatsa aynı cevabı verirdim. anne de baba da çocukları varsa ve böyle zorlu bir süreçteyseler öncelikleri çocukları ile olan durumu düzeltmek olmalı.

"Herkes mükemmel anne olmak zorunda değil. Bakmak istemiyorsa bakmaz, bu kadar basit" nasıl bir savunmadır anlamadım zaten. Kimsenin yaptığı çocukla ilgili "bakmak istemiyorum. Hayattaki amacım annelik/babalık değil" deme gibi bir lüksü olamaz. Aynı şeyi bir erkek yapsa "bu ne biçim baba? Gelip eşek gibi ilgilenecek, sen çocukları babanın evinden getirmedin. Dava aç nafaka al mutlaka" derdik. Anneliğin kutsallaştırılmasını, kadınların anne olmaya zorlanmasını, bu konudaki toplum baskısını eleştiriyoruz ve kabul etmiyoruz tamam ama var olan çocuklarına 1 gram annelik etmeyen, etmeye de niyeti olmayan bir kadını savunmanın anlamı yok.

Tahin Helva sizin mesajınızı alıntıladım ama lafım tüm yorumculara, konu sahibesi üyeliğini iptal edip gitti o yüzden sinirlenip polemiğe girmenin hiç kimseye bir faydası yok :))) Her ne kadar yaşı genç arkadaşımız aramızdan ayrılsa da evlenip çocukları yanına almak, evleneceği kişiden çocuk yapmamak düşüncesinde oluşu yine tecrübesizliğinden. Bir kere evleneceği adam velayet için herhangi bir çaba göstermez, diyelim ki çabaladı en büyüğü 6 yaşında olan 2 küçük çocuğu henüz 1 yıldır tanıdığım bir adamla aynı evde tutamam şahsen, 24 yaşında bu kadar tecrübesiz, henüz hiçbir hayat bilgisi olmayan bir kadın düşünemez belki ama benim aklıma her türlü şey gelir, bugün öz babası tarafından bile taciz edilen çocuklar varken, sadece 1 yıldır tanıdığınız adama çocuklarınızla ilgili güvenemezsiniz, 1 yılda kimseyi tanıyamazsınız. Başka çocuk yapmayacağım diyor, hayal dünyasında ne yazık ki, başka çocuk yapmamak evleneceğiniz kişiye de haksızlık, adam çocuk isteyecek baba olmak hakkı. Adam kendi çocuğu olunca çocuğumuz küçük, diğer çocuklarını bebekle görmeye gidemezsin, eski eşin de çocukları getirmek için buraya gelemez der mi der, el kadar çocukları bir şehirden diğerine kim getirip götürecek, otobüse kendileri mi binecek? Yolda izde yalnız mı bırakılacaklar, yani neresinden baksanız evlenince çocuklar 2. plana atılır, kadınsanız siz isteseniz de istemeseniz de maddi manevi her şeyiniz bir erkeğin 2 dudağı arasındaysa bu böyledir, sanılıyorsa ki bu kız evlenince çalışmaya devam edecek, o da hayal.

Siz yorum yapmayn lutfen sacmalamaktan baska hc bsey yapmiyorsunhz

Durumlari yasamadiginiz icin anlayamicaginizi varsayiyorum. Tesekkur ederim yorumunuz icin

Erkek olmadan güçlenilmiyor çünkü. "Daha gencecik kadınım. Çalışayım, bir yandan okuyayım, iyi kötü bir meslek sahibi olup maddi manevi daha güçlü, daha rahat olayım. Belki kpss'de şansımı denerim, daha da rahat olurum" falan demek yok. Evlenmek daha kolay. Niye yorsun ki kendini? Hem çocukları yanında olursa kim alır konu sahibini? Kocasız kalır maazallah.

ancak bu kadar saçmalanabilirdi. herkes anne olmamalı zaten bu hayatta. anne oldum ama sıkıldım hadi eyvallah diyemezsiniz. tüplerinizi bağlatın çocuk sahibi olmayın. doğurdu pişman oldu eee onun doğurduğuna kim bakacak? sanki zorla doğur doğur doğur sen ilerde pişman olsanda biz bakarız diye vekalet vermiş kimse. hayret birşey

demek boşanmasa da kocası ölse çalışamayacağı için çocuklarını sokağa atacaktı? ne güzel kafa sizdeki, bize verin de biz de böyle vurdumduymaz olalım.

Kadin olarak birbirimize destek akil verebilecekken anca yargilayip insankarin kalbini kiriyolar. Ben sadece akil almak istedim. Hatta durun aciklayim insan bazen kendi dogru gordugunu yapamiyo. Baskasindan "hadi kalk yap bu dogru olan" cumlesini duymak istyo. Sanirim ben onu duymak istedim ama keske konu falan acmasaydim. Cok tesekkur ederim herkese cok yardimci oldular

Çocuklarınızı pek umursamayın tabi. Neymiş çocuk dediğin. Koca daha önemli, evlilik daha önemli tabi ki. Boşverin evlenin tadını çıkarın, erkek kolay bulunmuyor

Hersey gönlünüzce olsun. Umarım bu sefer mutluluğu yakalarsıniz. Benim dikkatimi çeken, hayatınızda ki beyefendinin, çocuklarınız için tatillerde gelebilirler demesi ve sizin de bunu överek anlatmaniz, kabullenisiniz. Hayatınıza giren kişinin, çocuklarınız her an yanınızda olacakmış gibi kabullenişle yanınızda olmasini onemseseydiniz keşke. İkinci konu da, kızınızın evliyken de sizi sevmediğini düşünmeniz. Bilemiyorum, hayat anlayışınız bana hiç uygun gelmedi. Yaşadıklarınızı siz bilirsiniz, ben yazdığınıza göre yorum yaptım.

O durumlarin icinde olsaydiniz nasil mantikli dusunulebiliyor anlardim sizi.

Hayir bir de buradan aldigi birkac gazla kendini neredeyse cefakar, mukemmel, yilin annesi ilan edecek. Oysa gercek gun gibi ortada.

Bende dizin gibi yargisiz infaz yapip bilmeden yorum yapan cahil kisimdan.

Uzatmayayım, mesajım size şahsi değildi. Burda bir sürü başlık okuyorum, çoğu mükemmeşl anneliğin beklenildiğinden şikayetçi, babanın da çocuklar üzerinde eşit sorumluluk ve hak sahibi olduğunu, çocukla aynı oranda ilgilenilmesi gerektiğiyle ilgili. Ama sonra bir anne çıkıp o zamanki şartlarda çocuğun velayetini verdi diye linç ediliyor. Kadının işi yok, mesleği yok, çocuklar babalarıyla olmaktan memnun. Ama hayır biz mükemmel anneliği bekleyen ama eleştiren ikiyüzlüler olarak kadını linç ediyoruz, anneliğini sorguluyoruz. Ama babaya hiç bir şey denmiyor. O zaman buralarda kimse eşitlik güzellemesi yapmasın. Biz daha kendi içimizde bu problemi çözemedikçe erkeklerden o şekilde bakmalarını hiç isteyemeyiz. Bi zahmet 2 çocuğun babası olan biri de sorumluluk alsın, çocuklarına tam zamanlı bakabilsin. Tekrar ediyorum yorumlar size özel değil, buradaki çoğunluğa.

Och beeee

İlk mesajımda da yazdığım gibi maksadım sizi yargılamak değil, 17 yaşında çok cahildim demişsiniz evet o yaşlarda düşünmeden hareket edilebiliyor lakin şu an 24 yaşındasınız ve hala fikirleriniz oturmuş olgunlaşmış değil, yaşadıkça hayat tecrübesi kazanacaksınız. Sizi yaralamak için de yazmıyorum, annesinden ayrı kalan çocukların neler hissedebileceğini az çok tahmin ettiğim için bazı şeyleri görün ona göre hareket edin istiyorum, ben de anneyim sizden birkaç yaş büyük kızım var, şu yaşta babasıyla boşansam o babasıyla yaşamaya devam etse, ben başka şehire gitsem koskoca kız olmasına rağmen o bile annesinden soğur, beni neden bırakıp gittin neden beni de yanında götürmedin der, ki sizin yavrularınız küçük, küçük çocuğunuz kaç yaşında? 3 mü 4 mü? Hayatta hiçbir şey kolay değildir, meslek yok maddi imkan yok aile desteği de yok sanırım, bu konuda size hak veriyorum fakat siz Ankara'da iş bulmayı hiç denememişsiniz, eski eşiniz eş olarak kötü ama baba olarak iyiymiş en azından öyle anlatıyorsunuz, sizi çocukla ilgilen diye Ankara'ya bile çağırıyor, bu durumda boşanırken ben bu şehirde çocuklarıma yakın olmak istiyorum, bana iş bulana kadar maddi destekte bulunur musun, çalışınca yavaş yavaş borcumu öderim gibi bir teklifte bile bulunabilirdiniz. Koca her zaman bulunuyor ama evlat elden gitti mi bir daha geri dönüşü olmuyor bunu hiçbir zaman unutmayın.

Iste bak tamda Burda yazmissin

Ben yorumumda önceliğiniz çocuklar olsun dedim ama yer değiştirin demek istemedim. Yani onların gönlünü kazanın anlamında konuştum. Yoksa içinizde bulunduğunuz durumu kimse net anlayamaz. Ki anlatmadığıniz şeyler de olabilir. Bu da çok doğaldır. gibigibiyim

Yorumlara bakmayın. Gidip koşarak evlenin tabi. Çocuklarınızla zaten kötü olan iletişiminiz daha kötü olsun. Sonra vay çocuklarım beni sevmiyor diye mağdur anne bile olabilirsiniz.

Bu konuda senin içini biz rahatlatamayız ancak yeni eş adayınız rahatlatabilir ona açık ve net aklında ne varsa sor Bir de eski eşinin evlenmen konusundaki düşüncesi nedir? siz evlenince birden çocukları sana yollamasın al biraz da sen bak diyerek yollarsa yeni eşin ne yapar bu tarz sorunları çözebilecek yapıdamısın bunlar önemli

Evet saçımı da çekecek misiniz? Bu yüzden sığ bakmayın diyorum zira hayatta her zaman tek bir doğru yoktur. Herşeyi üzerinize alınmanızda şahane gerçekten. Aynı şeyleri savunmuyor olsak da medenice tartışabiliriz değil mi? Herkesin sizin gibi düşünmenizi istemek aymazlık değil mi?

Senin yazdığın yorumu görmedim Aynı şekilde konu sahibinin" sadece senin yorumunu dikkate alacağım"dediğini de. Ilk birkaç sayfayı okudum sonra da birkaç son sayfayı. Ama daha ilk sayfalarda senin gibilerden hoşlanmıyorum yazılmış mesela. Konu sahibi- ve ne yazik ki çoğu insan gardını alır bu durumda- direkt kendini savunmaya geçip iyice saçmalamıştır büyük ihtimalle. Ben konu sahibini fikrini değiştirir mı bilmiyorum hatta sanmıyorum ama bu şekilde asla bilemeyiz. Bu kadın belki 18inde doğurdu. Nasıl 17sinde evlenirken düşünmedi ise 18inde doğururken de düşünmemiş. Şimdi de düşünmüyor pek ama en azından konu açtığına göre vicdanını rahatsız eden şeyler var. Mune ne güzel yazmış cevap belki çok üstüne gidilmese ufacık bir isik yanardı aklında ve kalbinde dedim.

Çok geriliyorum böyle konuları okuyunca.

Kıyamadım kuzuya . push ;

Ogretmene!! şikayet de yapılmış. Cvp beklemiyorum ki zaten ben biliyorum doğrusunu.

o tatillerin çoğunda da icat çıkarır. bayramda aileme gidiyoruz der, ikimiz yalnız tatil yapalım der, der de der.

Çok merak ediyorum, aynı durum tam tersi şekilde yaşansa ne derdiniz? Velayet konu sahibinde olsaydı, çocukların babası sırf zor geliyor diye başka şehire taşınmış olsaydı, konu sahibi "okul açılıyor, çocuğun sana ihtiyacı var. Gel biraz ilgilen" dediğinde babaları "işten izin alamam. Hem kız beni sevmiyor" diyerek gitmeseydi, çocukları haftada bir defa arasaydı, 5 kuruş yardım yapmasaydı ama yeniden evlenip çocuk yapma peşinde olsaydı ne derdiniz? "Herkes mükemmel baba olmak zorunda değil. Eski eşiniz de böyle biri demek ki. Çocuklarınızla başınızın çaresine bakın" mı diyecektiniz? Ben kk'yı tanıyorsam o adam burada konu sahibinin yediği linçin 10 katını yerdi. Hemcinsimiz diye yaptığı normal olmuyor. Evlenip çocuk yapmayı bilen, hatta ikinci defa evlenmek isteyen kocaman bir kadının hayattaki amacının mükemmel annelik olup olmaması, istekleri, hayalleri büyüğü 7 yaşında olan 2 küçük çocuğun psikolojisinden daha önemli değil.

O adamdan çocuk yapıp vicdanınız rahat bir şekilde hayatınıza devam edersiniz siz. Evladını düşünen kişi hayatını ona göre planlar. Çocuklarım dünyanın öbür ucundaysa gider orada iş bulur yaşarım. Okul açıldı bugün. O evladı öperek uğurlamak, saçını taramak gibisi var mı Siz gerçek bir anne gibi davranmazsanız o çocukta sevgiyi kimde görüyorsa ona yönelir tabiki.

Kadın bakmak istemiyor bitti ne demek ya İyi ben de şimdi şu öğrenci halimle korunmadan seks yapıp çocuk yapayım Ama sonra diyeyim ki ya ben bakmak istemiyorum babası da öğrenci olursa o da bakmaz istemez Özgür erkek özgür kadın Çocuk esirgeme kurumuna bırakırız güzel güzel yetişir artık olay bu kadar kolay demek

Keşke büyümemiş insanlar hiç evlenmeseler.. hele ki çocuk hiç yapmasalar.. Çocuklarınıza çok üzüldüm.. Allah bahtlarını açık etsin.. inşallah babalarıyla mutlu huzurlu hayatları olur

mavitosbik07 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sorun velayeti babaya birakmasi değil ki, , insan okula başlayacak çocuğa gitmez mi?, kalacak yerim yok, zaten beni sevmezdi mi der? Hadi tamam izni yok bi kargo yapamaz mı okula başlama sürprizli, velayet babaya zorunluluktan verilmiş ben şahsen buna ikna oldum, ama bu bosvermislik nasil olacak? Yen i evlilik planı da tamam tabii ki hakkıdır yeni cocuklari da olabilir, ama insanın hiç ici sizlamaz mi? Gidip görecek hic mi imkanı yok gerçekten?Gitmese bile telafi edemez mi? Zaten burda dansacagiı şey de yeni es adayı, ailesiyle tanıştım bana söyle diyor böyle diyor. Biz aradan cimbizlayip çocuğa takılmisiz, nisan yapacak tamam ne güzel yapsin bunun için bile o çocuklara haber temeli ne bileyim tanıştırmak falan gerekmez mi?

bence konu sahibi daha kendisi çocuk olduğu, olgunlaşmadığı için kızını sanki sıra arkadaşı gibi görüp "ama beni sevmiyor zaten" diye çocukça bahaneler buluyor. keşke olaylar böyle gelişmeseymiş ama dışarıdan burayı okuyorsa umarım biraz olsun kendine gelir ve sorumluluklarının farkına varır.

Yazdiginiz son cümleyi büyük harflerle yaziyor olmam bagirmak anlaminda olmayip ne kadar önemli olduğunu, bu konuyu bir gün okuyacaklar içindir: ... AMA VAR OLAN ÇOCUKLARINIZA ARKANIZI DÖNÜP GIDEMEZSINIZ.

Ben de hatırlıyorum gitmedi

Ee işte sizi de kabul etmemişler çocukla ve alternatifiniz! varmış. Ama onun yokmuş. Ben konu sahibini savunmuyorum ama çok çabuk aşıyorsunuz onu biliyorum ve hala sizin alternatifiniz ne olurdu onu yazmamışsınız bakın alternatif bulup aile yanına dönmekten kurtulamamışsınız. Konu sahibi burayı okuyorsan hala Ankara'da iş ara. Burda kiralar çok pahalı ama paylaşımlı ev vs bul kal. Çocuklarının yatılı olmasa da yanında ol. Sonra başka kapı bulunur belki direkt yanına alırsın.

"Evliyken de ben ağlasam kızım gülerdi" dedi. O zamanlar 4-5 yaşında olan bir çocuğun annesine kin duyduğuna, annesinin üzülüp ağlamasına sevindiğine inandırmış kendini. Ya sağlıklı düşünebilecek durumda değil ya da vicdanından canlı kalan son parçayı böyle susturuyor. Biz ne desek boş.

Sevgilisi "tatillerde gelirler" diyerek çizmiş zaten sınırı. Yanına almak istese boşar kesin.

Yani ne yasadiklarinizi siz biliyorsunuz. Cok erken evlenmissiniz. Üstüne yasadiklariniz. Insallah bu sefer iyice tanima sansiniz olup evlenirsiniz.. ben evlenmenize karsi birsey söylemem lakin bu konuda uyarmak istiyorum: Evlenmeden önce muhakkak cocuklarinizla iletisiminizi güclendirin. Onlar su anda riza gösterecek yasta degiller belki, ama kuzenimde gördüm onlari hic katmadan hersey olup bittikten sonra hayatinizdaki yeni insanla karsi karsiya koyamak cok derin yaralara sebep olabiliyor. Onun icin ilk cocuklarinizla iletisiminizi güclendirin. Hakkinizda hayirlisi

Sizde galiba evliliği kurtarış erkeğide ilah görenlerdensiniz hmm peki ama o seven adam sınır çizmiş bundan haberiniz var mı boşa tatillerde gelir demiyor. Hadi bir velayetlerini alıcam desin bak evleniyor mu? Ha pardon konu sahibi zaten istemez çocukları ayak bağı olur kocişiyle evliliklerine

Siz dünyaya Anne olmaya gelmemissiniz. Allah o cocuklara yardim etsin.

Boşanır o çocukları asla bırakmazdım kısmı o kadar havada ki.. Ben de onu soruyorum işte.. Ne yapardınız? Ben de sizin gibi biiiir ikiiii diye sayardım ama neyse...

Baygınlık geçiricem mesajlarını okurken ya. Bir insan bu kadar mı anlamaz? Bacım niye anlamamak için bu kadar direniyorsun yahu? Doğurduysan bakmak, ilgilenmek zorundasın. Bakmıycam diyosan doğurma diyoruz. Ay neyini anlamıyosun çıldırttın beni. Çocuk sana muhtaç bir canlı. ya doğurma ya bak bu kadar basit. iyi çocukların babası ben de bakmak istemiyorum desin, anası zaten bakmıyor. el kadar sabileri çocuk esirgemeye versinler.

Ablacım sonn paragrafına katılıyorum. Aslında demem istediğim buydu. Anlatamadım kdndimi Oğlum 1 aylık oldu... Tırnağını bırakıp uzak şehre gidemem... Konu sahibinin şu anki hayatını desteklemiyorum. Ama ilk başta işi ve parası yokken ne yapabilirdi ki? Ha belki susup evliliğe devam edebilirdi... Onu da yapmasını istemezdim açıkcası.. Ben de evliliğimde çok şükür mutluyum. Ama 2. çocuğu asla istemiyorum. Tüm enerjimi oğluma vermek istiyorum. Bu KK da okuduğum berbat evliliklere 2. 3. 4. Çocuğu yapanları da asla anlamıyorum. Bence konu sahibi boşanmakla doğrusunu yaptı. Ama dediğiniz gibi çocuklarını bırakması, gitmemesi vs kabul edilemez. Annem çalışan bir kadındı. İşten de izin alamazdı. Her akşam evde beraber olmamıza rağmen okula servisle gitmek bile küçükken beni üzerdi. Anahtarla evi açmak bile üzerdi. O yüzden hiçbir çocuk için annesi olmazsa olmasın, babası yeter demem, diyemem. Anne çocuğun güven üssüdür çünkü. Sanırım bu konuda kendimi tam anlatamadım ben. Her gün 3 4 saat uyutuyor bebek beni maksimum. Düşüncelerimi toparlayamıyorum

Rabbime bin sukur cocuklarima hic bi zaman ihanet etmedim. Ki hic bi insana ihanet etmedim bu zmaana kadar. Gorusunuze saygi duyuyorum. Sinirinizi bozduysa lutfen yorum yapmayinki bilincli konusan insanlardan akil alabileyim. Hoscakalin

Eşekten düşenin halini eşekten düşen anlar 3,5 kişi aynı şeyleri tekrarlayıp duruyor öyle kolaydı tek başına ev tutup 2 çocuk bakıp artı çalışmak. Hayaller aleminde yaşıyorsunuz. Büyük lokma yiyinde büyük konuşmayın. Büyük lokma boğazınızda kalır. Kınamayın kınadığınızla sınanırsınız. Hadisi Şerif. Varsa bir fikrin ver, yoksa aşağılama kınama yargılama.

Haklisin canim tabi ama iletisimi surekli kurmam icinfe babasinin neredeyse hergun telefinu acmasi gerekiyo. Gun icerisinde en az 10 defa ariyorum ama haftada sadece 1 kez konusabiliyoruz. Cocuguma telefon vermekde mantikli degil cunku yasi kucuk. Anlayacaginiz ben ne zaman istersem o zaman konusursun diyo babasi

ayy içim şişti. Anlıyorum bacım anlıyorum siz beni anlamıyorsunuz, hani bebek annenin asli görevi değildi? Neyse konu alakasız biçimde beni lince döndü. Sırf mükemmel annelik yapmıyor diye birini savundum diye. Artık hepiniz üstüme geldiğinize göre beni bastırdınız, çok haklısınız, ikna oldum. Dağılın. Polemiğe daha fazla katılmıcam kaçtı gibi yorumlamayın zira ben düşüncelerini savunabilecek anlayışa sahibim. Okuduğumu da anlıyorum ama siz size öğretilen baskıların ötesine geçemiyorsunuz bu da beni alakadar etmez, hayatınızı ben değiştirecek değilim.

Bizde ne kadar ekmek o kadar köfte Siz bu tarz yorumlardan anlıyorsunuz. Ama durun beni konu sahibesi ile karıştırmayın. Güçlüyüm kılıcımı kuşanıp geliyorum

Genelde boşanmalarda en mağdur olan kişi çocuklar oluyor, bu konuyu çok fazla sahiplendim sanırım çocuk aşkıyla yanmamama rağmen boşanmış çiftlerin çocuklarından çok etkilendiğim için, bir lokma çocuklar ya çiftin arasında güç savaşı için kullanılıyor veya ebeveynlerden biri çocuğundan vazgeçiyor. İnsanın başına her şey gelebilir, aşık olursunuz bir sürü hayaller kurarak evlenirsiniz, hiçbir şey umduğunuz gibi gitmeyebilir ve sonucunda boşanabilirsiniz de, ki evlenmek kadar boşanmak da haktır, mutsuzsanız yürümüyorsa çocuk var deyip devam etmenin mantığı yok, gerekli ilgi ve sevgiyi gösteriyorsanız boşanmış ailelerin çocukları da mutlu mesut yaşıyor. Burada hepimizin içselleştirdiği nokta çocuklar ve o çocukların terk edilmişlik duygusu, kimse hatta evlatlar bile boşanmış ebeveynlerine ömür boyu bekar kal diyemez, yeniden aşık olur evlenirsiniz başka çocuklarınızda olur ama var olan çocuklarınıza arkanızı dönüp gidemezsiniz.

Sakin olun daisy hanımcım diyeceğim ama vallahi haklısınız. Genelde çocuklar annede kalır, baba da nafaka öder. Belirlenen günlerde gelir çocuğunu görür, değil mi? Eğer baba bu görevlerini yapmıyorsa bdv olarak biz ne deriz o babaya? İlgisiz, o adamdan baba olmaz demez miyiz? Alın işte Paytakpikap hanım, tersine çevirelim. Çocuklar babada, tüm ihtiyaçlarını karşılıyor. O zaman anne nafaka verecek, eksiğini gediğini alacak. Hiç olmazsa arada bir jest falan yapacak. Arayacak soracak, tabi ki çocuğunu görmeye gidecek. Uzak, imkanım yok diye çocuğunu senede bir kere mi görecek? Yerim öyle anneliği. Valla öyle anneliği ben de yaparım, sıfır temas. Beş kuruş verme, arama, gitme eeee başka? Böyle annelik olmaz. Hanımlar ona kızdı aslında.

Açıkça yazayım sizden anne olmaz bir halt olmaz. Anne dediğin çocuğundan kmlerce uzakta kalmaya dayanamaz. Ankarada kaldırdınız, merdiven silerdiniz sefil olurdunuz ama yine de çocukları bırakmazdınız. Bu kadar yazıyorum.

Valla el kadar bebegi birakip baska sehre gitmek ihanetin alasi da siz kendinizi kandirin. Hoscakalin bence de.

hah ben de tam bunu düşünüyorum.. evliliklerinde sorun olmasa ama adam ölseydi işim yok, eğitimim yok diyip çocuklarını bırakıp gidecek miydi? evet konu sahibi hayata yanlış kararlarla başlamış, belki ailesi uyarmamış belki uyarmışlar dinlememiş. ama 7 sene kötü bir evlilik geçirip doğru olanı yapmaya cesaret etmiş ve ayrılmış. evet imkanları kısıtlı olduğundan çocukları bırakmış da olabilir. benim anlamadığım imkanlarını toparlamadan kısa sürede evlenmesi ve evleneceği adamın "tatillerde görüşürüz çocuklarla" demesini kabullenmesi. bir hayatını toparlarsın, gücünü eline alırsın, ondan sonra gene evlensin. hayat yalnız geçmez. ama bana "kocasız naparım" havası verdiği için hatalı buluyorum konu sahibini. herkes çocuk aşkı yaşamayabilir ama dünyaya getirdiysen arkasını da kovalaman lazım.

Ya çok özür dilerim, belki ben yanlış düşünüyorumdur ama... Tamamen benimle alakalı da olabilir. Aklımın almadığı şey, çocuklarınızı nasıl bırakabiliyorsunuz veya haftada 1 konuşmaya razı olabiliyorsunuz? Ben çocuğum okula gidip gelesiye kadar özlüyorum. Elbette bilemem, şartlar zorlamıştır o kısmını bilmiyorum ama ben her türlü ihtimalde çocuklarımdan uzak bi hayat hayal bile edemiyorum. Acaba birileri kızdı mı, dövdüler mi, yemek yediler mi soruları bitirir beni mesela... Bu psikolojyle nasıl başa çıkıyorsunuz? Eleştirmek için demiyorum gerçekten yanlış anlamayın. Ama çocuklarınızın size ihtiyacı var, yaşlar küçük anladığım kadarıyla... önceliğiniz onlar olmalı bence. Gönlünüzce olsun her şey.

evet aynen böyle. yolda dilenci görsek 1-2 tl çıkarıp veriyoruz, insan çocuğu için 5er tl para biriktiremez mi? tek gün izni var diye gitmiyormuş. ctesi mesai biter bitmez binse otobüse pazar sabah orada zaten. haid her hafta gitme 15 günde bir gidersin yani. yani adam söylemese okula başlaması bile umrunda olmayacak sanki. ondan sonra evlat hasreti çekiyorum demek bana çok yapmacık geliyor. bu devirde herkesin elinde herşey var. ayda 1 bile gitsen gidersin gene. bir de bunu çocuk asil görev değildire çevirenler olmuş. insan yaptığını takip edecek bir zahmet. etmiyorsa da millete özlüyorum diyip güya vicdan rahatlamayacak.

Evet, her kadın anne olmak zorunda değil, olmamalı da. Ama doğurduysan diğer ihtimal devreden çıkıyor artık. O savunmayı yapan kişi, çocuk esirgemedeki çocuklar hakkında ne düşünüyor acaba? Bir ortamda bahsi geçtiğinde eminim ki ah vah, nasıl bırakıyorlar diyordur. Muhalefet olacağım diye ne diyeceklerini şaşırıyorlar bazen. Dümdüz doğurup doğurup atın, bakma sorumluluğunuz yok demiş. Yazdıklarını hiç okuyor mu acaba?

Yorumlarınız ve tavrınız o kadar itici ki.. Bir öğrencim vardı, benden büyük. Eşinden yediği sayısız dayak ve aldatmalar sonucu boşanmış ve bizim bölümü kazanmıştı Çocuklar eşindeydi, km uzak bir şehirde Kadın hep diyordu ki hocam ailem yok, okumadım, param yok, işim yok. Belki bu üniversiteyi bitirirsem daha sağlam basarım yere. Şimdi bu Kadın ne yapsaydı? İş yok, para yok. Ne yapsın? Hadi diyelim girdi bir yere bulaşıkçılık yapmaya... o işteyken çocuklara kim baksın? Siz bir çözüm bulur musunuz? Cidden çok merak ediyorum, üyenin yerinde olsanız ne yapardınız?

çocuklarına bakmak istemeyen, canı koca isteyen kadın da bi zahmet evlat hasretim var diye insanlara ağlanmasın o zaman. o çocuklar kendi istekleriyle doğmadılar değil mi? 17 yaşında evlenecek akla sahip bir kadının, cahildim diyip çocuklarını sıpıtıp atması nasıl bir mantalite anlayamıyorum ben. burada kimse çocuk yapmak kutsal başarı demiyor ama çocuk yapan insanın da o çocuklar yetişkin olana dek onların yanında olma zorunluluğu var. ha zorunda görmeyen de çocuğu tarafından sevilmeme ve istenmemeye razı gelecek, başka yolu yok.

Hiçbir anne kutsal değildir, en iyi şekilde annelik yapan da kutsal ve mükemmel olamaz, kutsallık biraz bizim uydurduğumuz bir şey, annede insandır hatalar yapar ama önemli olan hataları çabuk fark edip telafi etmek için çabalamak. Çocuk çocuktur ağzından seni sevmiyorum bile çıkabilir, hele kız çocuğuysanız babaya biraz daha yakın olabilirsiniz zira genelde kız çocukları babaya aşıktır kahramanlarıdır. Ayrıca şunu da belirteyim, söylemekten hiç bıkmayacağım biz çocukları dünyaya getirirken onlara seçme şansı vermiyoruz, istiyoruz doğuruyoruz o zaman onlar için çabalaması gerekenler biziz, evliliğimiz berbat mı gidiyor düzelsin diye çocuk yapmayacağız, berbat bir evliliğin içine sokmayacağız çocukları. Evlenmek kadar boşanmak da hak, hiçbir kadın kötü giden evliliği sürdürmemeli, bunu çocuklar için dahi yapmamalı, ki çocuklar için anne babanın boşanması, her gün kavga içinde yaşamalarından çok daha iyi ama ne anne ne baba boşanmanın diyetini çocuklara ödetmemeli. Bizim kültürde maalesef hep olan çocuğa oluyor, ya bir taraf çocukları alıyor göstermiyor veya herkes çocuktan vazgeçiyor. Sonuç, çocuklarda ömür boyu kapanmayan anne baba yarası ve bitmeyen öfke.

Tesekkur ederim yorumunuz icin ama farkli sehirlerde olunca babasi surekli goremicegi icin cocuklarin psikolojisini daha cok bozacak. Gorme gunlerinde alip kaciracak, cunku daha oncede boyle yapti. Polis falan derken cocuklarin psikolojisi mahvoluyo. Bu yuzden cocuklarima o durumu yasatmak istemiyorum. Suan orada huzursuz olsalar bir dakika tutmam cocuklarimi. Ama hem rahatlari fazlasyla yerinde hemde alirsam babalarinin cok farkli bi yuzunu gorup sorunlarin icine dusucekler. Bunlari yasatmak istemyorum

Sıkıntılı bir evliliğin içinden çıkmışsınız. 24 yaşındasınız 2 çocuğunuz var. 1 yıldır ilişki içerisinde ve eminim diyorsunuz. Bir durup nefes mi alsanız acaba?

Babası hiç masum değil. Güzelce açıklamış olsanız bile babanın sonrasında neler söylediğini bilmiyorsunuz. Çocuğunuzun annesinden soğumasını istiyor çok belli. Annesine şiddet uygulayan bir babayı çocukların seveceğini sanmam, hele de buna tanık oldularsa. Diğer üyelerin yazdıklarına katılıyorum. Evlilik için acele etmeyin. Önceliğiniz çocuklarıniz olsun. Aradaki bağı kurmaya ve kuvvetlendirmeye çalışın. Hemen evlenir ve çocuk yaparsanız o çocuklar annem bizi sevmiyor, başkası ile evlendi hemen düşüncelerine sahip olabilirler. Baba da bunu tetikler emin olun. E es ef Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Cok naziksiniz tesekkur ederim sayginiz icin haklisiniz ondan yardim istemem beni asagilar ama baska turlu en azindan burada biraz daha calisip elime bir miktar para alip ankarada hayat kurmayi deneyebilirim E es ef Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Feministim, ama feminizm böyle bir şey değil ya. Hemcinsimin yaptığı yanlış hareketi onaylayamam. Güya kadın diye yükleniyoruz sanıyorlar. Alakası yok, kadın ol erkek ol, fark etmez. Çocuk yaptıysan hayatın artık ona göre şekil alacak, iki iki daha dört. Ben mesela, buna hazır değilim, gece uykusuz kalmaya, istediğimi istediğim zamanda yapamamaya hazır değilim. Ve çocuğum yok, hazır olana kadar da olmayacak. Eğer boşandıktan sonra bekar gibi yaşamak istiyorsanız çocuk yapmayacaksınız. Yoksa çift çizgiyi gördüğünüz gün hayatınız kayar. Daha doğrusu çocuğun hayatını kaydırırsınız. Alın işte bu konuda olan tam olarak bu. Konu sahibinin eşi nasıl bir kocaydı bilemeyiz. Ama baba olarak sorumluluğunu yerine getiriyor. Getirmeyen konu sahibi, gerçek bu, hiç eveleyip gevelemeye gerek yok.

Bu kadar detay bakmamışım ya Sizden okuyunca bir ifrit oldum

Cevaplarınızın bazılarında "haklısınız çocuklarımın yanına gideceğim" demişsiniz, bazılarında "haklısınız gitsem de babaları göstermez, gerek yok" demişsiniz. Gitmeyeceğinizi ve evleneceğinizi hepimiz anladık. Sürekli lafı çevirip kendinizi yormayın. Millet 24 yaşında üniversite bitirip çalışmaya, hayatını kurmaya çalışırken sizin şu yaşta tek derdiniz 2. evlilik. Çocukları umursadığınız falan yok, bu çok net. Yorumlar kalbinizi kırmış olabilir ama okulun ilk günü yanında annesi olan çocukları gören kızınızın kalbi sizinkinden daha çok kırılmıştır. İnsanlar sizinle değil, 7 yaşındaki ufacık çocukla empati yapıyorlar. Size üzülmeye fırsat bulamadılarsa kusura bakmayın artık.

Zaten ben babaya bırkacaak olsam her türlü çalışır kızıma yakın olurdum. Ki, ben her türlü sıkıntıyı göze alıp babaya bırakmadım. Allah kimseyi şaşırtmasın. Valla isteyen bri yolunu bulur hiç kimse kusura bakmasın. Babaya bırakmış işte çocukta aklı kalma derdi yok 1sene içinde küçük bir yerde iş bulan bir İnsan 7 sene yaşadığı büyük şehir de her halükarda isteseydi bulup çalışırdı.

Suç ailenizde. Çok üzüldüm bunları yaşadığınız için

Cok tesekkur ederim yorumunuz icin N

Diyecek birşey kalmamış bana Mune. Evlenirse tam olarak yaşayacakları bunlar. Bile bile evlenip, ileride çocukların üzerine atmasında suçu. Ne yapıyorsa yapsın.

Bence çocuk size tepkili. Önce çocuklarınızla sorununuzu halletmelisiniz. Tabiki git ankara ya eşine dön diye değil ama tatilde yanına alabilirsin ya da izin günün de günü birlik de olsa gidip görebilirdin çocuk değer görmek ve sevilmek istiyor. Bence hayatında ki adam için de acele etme. Umarım herşey yoluna girer.

Size yerden göğe kadar hak veriyorum, söz konusu ebeveynlik olunca anne de baba da eşit gözümde. Anneliği babalığı hakkıyla yapamayacaksa çocuk sahibi olmamalı insanlar, 23 yıl arayıp sorma, sonra çık ce-eee ben senin babanım, yok ya babaysan bugüne kadar nerelerdeydin? Burada bir kızcağız daha konu açmıştı, kullanıcı adını hatırlamıyorum babası yıllarca ne aramış ne sormuş, can boğaza gelmiş ölüm döşeğinde helallik almak için çağırtıyormuş, ebeveynlik dediğimiz şey bu mudur yani? Vicdan öncelikle anne baba da olmalı, anne babada yoksa çocuğa vicdan yoklaması yapılmaz, vicdan beklenemez de zira dünyaya gelirken size sorsalardı babanızın o adam olmasını istemeyecektiniz, seçemediğiniz kötü bir babaya hiçbir şey hissetmek zorunda değilsiniz.

30 sayfalik konunun sadece ilk mesajdaki yazilanlara bakilarak degerlendirilmesinin saglikli olacagini mi dusunuyorsunuz? fransizca yazabiliyorsaniz eger yazin tabi, cevabi fransizca da veririm. ama rica ederim yazilanlari okuyup sonra buradaki uyelere tas atmaya calisin. cocuklarinin pedagojik durumunu onemseyen bir anne eski esi cocuk okula baslayacak seni yaninda istiyor dedigi halde gitmez mi? daha fazla cevap yazmayi dusunmuyorum cunku biz 30 sayfayi okuduk, yorumlarimiz ona gore sekillendi. zahmet olmazsa okuyun yoksa da durduk yerde insanlarin yorumlarini hedef alir sekilde yazmayin.

Benim annem gibi o çocuklar hiçbir zaman sizi affetmeyecek haberiniz olsun munenin dediği gibi babalar kolay affedilir. Çocuklar büyüyünce yanina gideceksiniz zira o zaman kafanıza denk edecek ama onlar sizi görmek istemeyecek sonra vicdan yapacaksınız duygu sorurusuyle beraber diyeceksiniz ki onlara sizi yanıma alamadim babanız izin vermedi korktum, Onlarda diyecekki madem boşanma gücünü kendinde buldun bizi yanına alacak gücün yok muydu anne. Siz diyeceksiniz ki bakacak kimsem yoktu evlendim onlar da diyecekki çalışıyordum isteseydin bizi yanına alıp bakardın anne bunu yapan aslanlar gibi bir çok kadın var bize bahane sunma diyecekler bizzat yaşadım çocukların yerine koyabiliyorum dehşet rahatlıkla kendimi ondan yaziyorum İlerde bunları yaşayınca kafanıza vurmayacaksaniz cabalamayin ha vuracaksiniz evlatlarıniz için cabalayin. Bir kadın isterse her şeyi yapar.

Haklisin gulumde iste bosandigim adam cocuklar konusunda o kadar inatki canimi alirsin cocuklari alamazsin diyo. Alsam dahi sorunlu bi insan kesinlikle rahat vermez. Hem cocuklar oraya alismisken duzenlerini alt ust etmskte hos gelmiyo bana. Şoyle dusunuyorum babalariyla durabilirler mutlularda, bende okul tatillerinde surekli yanima alirim ama iste evlenirsem cocugum olursa cocuklarima ihanet edermisim gbi hissediyorum onlar ilk goz agrim ondanmi bikmiyorum. Yoksa bu dusuncem yanlismi. Tek takildigim nokta bu

Cok tesekkur ederim guzel yorumunuz icin

Seçtiği yaşam biçimi nedir? Çalışmak çabalamak, önce kendini kurtarıp sonra çocuklarına erişmek zor geliyor, gidiyor bir adam bulup ona dayanıyor. O adamın da bir şartı var, çocuklar tatillerde gelecek. Bunu eski kocanın ikinci eşi dese, eski koca da boyun eğse buralar yıkılırdı. Bunu yeterince de savundu, kabul görmedi.

Şu dünya ya bir cocuk getirmek omur boyu sorumluluktur. babasiyla anlasamadik hadi siz babanizda kalin ben yeniden evlenip cocuk doguracagim olmaz. madem baba kotuydu aldatiyordu o cocuklari dogurmayacakti. hadi ilkinde bilemedi 2. yi dogurmayacakti hadi onda da cahildi hala evlenip cocuk dogurmaktan bahsediyor konu sahibi. daha 2 tane dogurdugunun sorumlulugunu alamamış. Su anki uzman sevgilisi evlendiğinde dovse 3. cocugu babasina birakip bosanip 3. evliligi mi yapacak?

o oyle degil iste. benim annem de ayni sizin gibiydi. babamla bosanirlarken beni almadi, sonra da surekli yeni bahaneleri vardi gormeye gelmemek icin. e ben de haliyle o geldiginde de soguk davrandim. sonra "zaten yassy beni sevmiyor ki" diye iyice aramiza mesafe koydu. ben 24 yasindayken vefat etti kendisi, oturup karsilikli konustugumuz bir elin parmaklarini gecmez. hicbir animiz yok. maalesef annem beni babama birakip sonra da kendi hayatina daldigi beni unuttugu gun zaten iliskimiz bitmisti. sizde annemin cok benzerini gordum cocuklara da cok uzuldum. sizin onceliginiz su an kendinize is bulmusken cocuklarinizi yaniniza almak icin savasmak olmaliydi.

Ben de cok icsellestirdim. Terkedilmis cocuk gormeye dayanamiyorum. Bir insana yapilacak en buyuk kotuluk bu, cunku en yakininiz olmasi gereken kisilerden geliyor. Kv'min bir komsusu torununa bakiyor. Annesi 6 aylikken birakip gitmis. Cocuk simdi 7 yaslarinda. Onceleri anneyle empati kuruyordum. Kimbillir neler yasadi da evladini birakti diye dusunurdum. Cocugun babasi da hayirsiz, kafasi yerinde degil, anladigim kadariyla siddet de varmis. Babaanne ve dede yaslilar, cocuga bir sekilde bakiyorlar ama cocuk kimsesiz gibi. Cocuk kv'mi cok seviyor, arada geliyor. Cocuk buyudukce annesine olan ozlemini goruyorum. Nefret ettigini soyluyor ama icten ice ne kadar mahsun, ne kadar boynu bukuk oldugunu goruyorsunuz. Artik ben de anneye empati yapamiyorum. Onca sene cocugu arayip sormamanin bir bahanesi olamaz. O cocuk hicbir zaman bu eksikligi gidrremeyecek malesef. Bu cok aci.

Ne güzel anneymiş, çabalamış.. Benim tepki gösterdiğim o değil ama... Anne asla bırakmaz, annelik şöyledir tarzı yorumlardı Konu sahibini kesinlikle desteklemiyorum Ama kadın işim yoktu demiş en başta E napsaydı o zaman? Şimdiyi demiyorum ama ilk boşandığında ne yapabilirdi? N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

birden konuyu oyle bir cevirdi ki sanki hakim "aynen sen de calismiyosun zaten o yuzden cocuklari babaya verdim sen hic konusma" demis gibi oldu. halbuki oncesinde kendisi zaten kabullenmis. ama simdi iki kisi neden oyle yaptin dedi diye yazik gunah 7 yasindaki cocugu bile zaten beni sevmiyor diye bahane etmeye basladi.

Yani onu zamanında yapmalıydınız su an yapmanız zaten doğru olmayacaktır. Ama çocuğunuz ile aranızı düzeltin bence ileride çok pişman olursunuz.

Sacini süpürgeyi birak, ugruna ölmeyecekseniz dogurmayin, anne olmayin kardesim, mecbur degilsiniz.

Yazdığı ayrıntılar, verdiği cevaplardan yaşanacakları kestirmek zor değil, her şeyden önce çocukların velayetini vermesi vs her şeyi bir kenara bırakalım kadın yapı olarak tuttuğunu koparan biri değil pasif biri. 7 yıllık kötü evliliğin ve belki aile desteği olmamasının verdiği bir boşlukla boşanır boşanmaz biriyle flört etmeye başlamış olabilir, ona da bir yorumum olamaz özel hayattır beni ilgilendirmez ama yaşınız ne kadar genç olursa olsun eğer anneyseniz hayal dünyasından çıkıp ayaklarınızın yere basması gerekiyor. Evlendiğimde anne olduğumda 17 yaşında değildim belki fakat büyük de değildim, 23 yaşındaydım kızımı kucağıma aldığımda, günümüz imkanlarına bakarsak da o dönemler oldukça da cahildim aslında ama çocuğunuz olunca olgunlaşmanız gerekiyor, kadın olmayı unutun demek değil bu, kadın olun ama aynı zamanda anne olarak da çocuğunuz için gerekirse panter olun. Burada kimsenin rol yapmasına gerek yok, hiç kimse bir çocuğu annesi ya da babası kadar düşünemez, tabii anne baba o duygulara hayiz insanlarsa, evlendiğiniz kişi çocuklarınıza bakacak kadar müşfik olabilir belki ama anneleri babaları kadar çok düşünmek zorunda değil, kimse de kendi evladı varken başkasının çocuğuna öncelik sağlamaz. Hele de bizim topraklarımızda bizim gerçeklerimiz söz konusuysa, evleneceği kadının çocuklarını kendi çocuğu gibi sahiplenip büyütecek erkek sayısı 1 elin parmaklarını geçmez. Benim çevremde boşanmış ve çocuklu çok arkadaşım var, 1 tanesinin evlendiği adam gerçekten arkadaşımın çocuklarını çok benimsedi, diğer boşanmış arkadaşım çocuklarımı düşünüyorum o yüzden bir daha evlenmem ancak flört ederim dedi, ki çocukları küçük de değil, biri 20'li yaşlarda diğeri lise çağında, yine de başka bir adamı çocuklarımla aynı ortama sokmam dedi, o onun kararıdır, bir başka arkadaşım evlendi çocuk sahibi oldu, ilk evliliğinden olan çocuklarıyla bağı koptu gitti çünkü yeni eşi evdeki tek söz sahibi, önce kendi çocuğunu düşünüyor adam, kim suçlayabilir ki? Arkadaşım bu şartı baştan kabul etti. Velhasıl sizin evlatlarınıza en iyi şartları ya da elinizden gelenin en iyisini sizden başkası sağlayamaz, kimsenin böyle bir yükümlülüğü de yok.

Doğurduğumuz canlıya bakmakla mükellefiz. Mükemmel anne olmakla alakası yok. Kutsal başarı değil kendi rızamız ile çocuk dünyaya getirdiysek belli bir noktaya gelinceye kadar öncelik çocuğa ait çünkü.

Üslubunuz için teşekkür ederim. Yaşımı doğru yazdığımı sanıyordum ama bir yanlışlık olmuş sanırım 23 yaşındayım. Ben "boşver çocukları yoluna bak" demedim. Ama yorumların çoğu hanfendiye tavsiye vermek yerine kınayıp, linç etme üzerineydi. Ben de ona istinaden bir kadından yalnızca annelik beklenmesine sinirlendim.

Velayet babada gidip gelme imkanım kısıtlı, bir evlilik fikrim de var nasıl yapmalıyım dememiş ki? Evleneyim mi çocukların yanına mi gideyim? Evlen yine evlen çocuklarını daha sık gör ara sor, beni zevmezdi deme? Gidemem izin alamam baba okula başlayacak bi ara dedi deyince, çoğunluk ona kızdı. Evlensin de velayet babada da kalsın. Okul zamanı bile babası bi ara diyen bi anne gerçekten evlilikten vaz geçip yanına mi gidecekti çocukların.? Yani ben şahsen velayatin babada olmasına da takılmadım, yeniden evlenmek istemesine de. Cocuklara gelince bahane üstüne bahane sayıp en çok ta zaten ben ağlarken gülerdi beni sevmezdi demesine üzüldüm. Evleniyorum, cocuklara durumu anlatmam lazım gerginim, imkanım yoktu velayeti alamadım ne yapsam deseydi farklı tepkiler alırdı.

Yazmissiniz ya cocugum olursa cocuklarim ne hisseder gibi birseyler

Normalde konu sahibiyle empati yaparim ama bu konu sahibine anlayiş gosteremedim ne yazıkki. Bugun okullar acildi. Konu "kizim okula baslayacak ben esimden bosandım onları yanima almaya gucum yok ama kizimin okuldaki ilk gununde yaninda olamamak beni cok uzuyor o da annesi yanindaki cocuklari gorunce uzulur mu" minvalinde bir konu olsaydı konu sahibini anlardım ne yapsin demekki durumu yok cok uzuluyor uzak kalmaktan derdim. Fakat konu sevgilimle evlenecegiz cocuk yapacagim hadi bana destek verin ciliz cikan vicdanimin sesini susturup evleneyim konusu. Bu yuzden konu sahibine hak veremeyeceğim.

Zaten cocuklarima olan ozlemim hic birseyle kiyaslanamaz benim icin. Esiniz demissiniz ama henuz evli degilim daha. Evlenip cocuklarimi yanima almak mantikli gelmisti uzak sehirlerde oldugumuz icin. Ama burada o kadar cok insan degisik yorumlar yapmiski kafam iyice karisti. Zaten ankaraya gitmek benim hep aklimin bi kosesinde evlatlarimsiz duramayan bi anneyim

O zaman bekleyin biraz. 17 yaşında evlenmenizin sebebi sanırım yine ailenizin çok baskı yapması ve mutluluğu buldum sanmanızdı. Şimdi yine ailem baskı yapıyor diyorsunuz. İkinci kez aynı sebeple evlenmeyin. Bekleyin biraz bakalım zaman ne gösterecek? Biraz birey olmaya çalışın yalnız hayatta kalmaya çalışın. Ne yazık ki herkesin yanında ailesi eşi dostu olamıyor işte. Siz kendi hayatınızı kuracaksınız. Evlilik için acele etmeyin

Hepimizin isteyerek ya da doğuştan gelen, hayatın getirdiği bir şekilde sahip olduğu sıfatları var. Evlat olmak üstünde seçim yapamadığımız bir sıfat mesela. Hadi zorla evlendirildi mecburen eş oldu diyelim. Ama annelik, olması gerektiği gibi düşünerek, olayın ciddiyetinin farkında olarak aldığın bir karar sonuncunda olmasa bile bir kere birisinin annesi olduğunda artık bencil olamazsın. Evet SADECE annelik beklenmemeli herkesin tek bir ömrü var. Ama ÖNCELİKLE annelik beklenmeli. Üstüne düşen sorumluluğu yerine getirmeye harcayacağın enerjiyi, gönül işine harcayamazsın. Senden uzakta sana ihtiyacı olan, yokluğunun acısını yaşayan bir çocuğun varken maddi manevi enerjini öncelikle kendine harcayamazsın. Yaşınızı yanlış yazmadıysanız 20 görünüyor. 20 yaşında bekar ve henüz sevgilisi olan bir öğrenciydim ve sizle benzer şeyler söyleyebilirdim. Çocuğunu sokağa mı atmış sanki, babasına bırakmasında ne var, erkekler boşanınca çocukları düşünmeden evlilik yapıyorlar ve bu toplumda böyle yanlış karşılanmıyor kadın neden yapmasın gibi laflar edebilirdim. Ama 31 yaşında ve 3 yıldır bir çocuk yetiştirmeye çalışan halim ancak bu cümlelerime güler artık. Kısacası o iş öyle olmuyor. Çocuğun yapılmasındaki katkı 23 kromozom anne 23 kromozom baba olabilir. Ama işin psikolojik tarafına bakınca bu oran kesinlikle yarı yarıya değil. 80 yaşındaki babam bile ameliyattan sonra annesini sayıklamışken kimse bahanelerin arkasına sığınmamalı...

bebek annenin asli görevi değil mi? sapla saman karışmış. annenin çocuğundan başka birşeyle ilgilenmemesi anormaldir fakat "normal hayat koşullarında" konu sahibi velayeti babaya vermiş, uzak bir şehirde, sebebi çalışmak zorunda olması aksi halde bir düzen kurup çocuklarını yanına alamaz. oysa yangından mal kaçırır gibi evlilik kararı almış hem de sürekli tayin olup oradan oraya taşınacağı biri ile evlenmek istiyor. hangi ebeveyn çocuklarının her sene ordan oraya gitmesini ister bu durumda yani yine çocukları alması mümkün değil görünüyor burada bir "anne"nin önce sorumluluk sahibi olup kendi ayakları üzerinde durması ve çocuk yetiştirmeyee uygun şartlara sahip olması lazım ondan sonra tabi ki çocuklarının da seveceği ve kabulleneceği biri ile evlensin. yani bazı şeyler şartlara göre kesin önceliktir ve tartışmaya kapalıdır ha konu sahibi için evlilik bu kadar acil ve önemliyse o zaman da evlat hasretine dayanacak yapacak birşeyi yok

Cocuklarimi sokaga atmadim babasindalar okumadiniz heralde. Ben ne kadar annesiysem o da okadar babasi once o on yarginizi kirin. Ve sevgili konusuna gelince ozamanlarki psikolojik travmalarimda bir arkadasim olarak yanimdaydi. Sevgi zaten zamanla olusan bisey. Ben yinede cocuklarimin sevgisiyle hic hir sevgiyi kiyaslamiyorum. İsinize geldigi gbi yorum yapmayin lutfen.

Yemin ederim yorumunuzu okurken agladim cok tesekkur ederim yorumunuz icin. Ben bu kadar anlatamiyorum derdimi konuyu acip sordugumada inanin cok pisman oldum. #paytakpikap cok tesekkur ederim size savundugunuz icin

astrojurnal siz böyle yazınca aynı sizin gibi hisseden bir çocuk geldi aklıma, kızımın oyun arkadaşı vardı bir zamanlar, çocuğun annesi de arkadaşımdı o dönem, 5-6 yaş çocuğuydu kızımla arkadaşı, bir gün oynasınlar diye aldım bizim eve getirdim onlar oynuyor ben de günlük rutin işlerimi yapıyorum, bir ara ağlamaklı ses duydum kızımın odasından, çocuk kızıma annen yok annen bizi terk etti diye ağlıyor kızım teselli ediyordu. Çocuk ikna olmadı sanırım, kızım banyoya getirmişti ben de banyoyu ovuyorum haldır huldur, bak annem burada bizi terk etmedi dedi çocuğun ağlaması durdu oynamaya devam ettiler, neyse çocuk gittikten sonra kızım bir tuhaftı çocuklar bazı şeylerden hemen etkileniyor, çok üzgünüm anne X'in annesi babasına sizi terk edeceğim diyormuş dedi, o anı hiç unutmam yanaklarımı tutup terk etmez değil mi diye sormuştu, aslında belki de ben onu terk eder miyim diye soruyordu bilmiyorum, çocukların aklından neler geçiyor kestirmek zor çünkü. Anneler çocuklarını terk etmez deyip öpmüştüm, o günkü küçük kızım hala küçük kızım, kaç yaşına gelmesine rağmen bir arkadaşının evinde anne baba huzursuzluğu varsa, arkadaşı etkileniyorsa hemen yanıma geliyor sarılıp öpmemi istiyor bir şey demese de halinden tavrından anlıyorum, evlat ister 6 yaşında olsun ister 26, söz konusu anne baba sevgisi olunca küçük bir çocuğa dönüşebiliyor, insan her yarayı kapatıyor da anne babasının açtığı yara ömür boyu kanıyor. Bu konuya çok yazdım son yazım olsun, evlilikler kötü gidiyorsa şiddet de olsa aldatma da devam edeceğim diye diretmesin kimse, boşansınlar ama çocuklarına asla terk edilme duygusunu yaşatmasınlar, sevgilerini varlıklarını evlatlarından esirgemesinler.

Mune konu bdv lik sanırım.

Ayy birde güzelleme yapıyorlar ya ben çıldırıyorum

Valla Astcığım ülkemizde en azından bizim buralarda, İç Anadolu'dan bahsediyorum, çocuklu kadınlar evlendiklerinde hep çocuklar sorun olur. Başta babalık ederim diyen adamlar sonradan istemez oldu. Eski komşumuz vardı, kadının ikinci evliliği idi. Dört yaşında minik bir kızı vardı. Her gün kavga çıkarırdı adam, minicik çocuğu istemiyorum diye. Bazen de baştan istemezlerdi adamlar. Ha tam tersi olsa, üç dört çocuğunu birden ikinci karısına yüklemeyi de bilirler. Burada bile vardı iki kadın, kocalarının üçer beşer çocuklarına bakan. Velhasıl demek istediğim çocuğunuz varsa evlilik işini iyi düşüneceksiniz. İlk evliliğe benzemez ki artık tek parça değilsiniz bir kere. Bir de Mune bahsetmiş, mutsuz evliliğe niye iki üç çocuk diye. O kadar haklı ki. Geçen gün gördük burada da. Adam beğenmiyorsan "babayın" evine git, ben de çocukları yurda vereyim diyordu ve bu çiftin üç çocuğu vardı. Kadın da hala çocukları kendim için yaptım, tek mutluluk kaynağım diyordu. Şimdi Allah aşkına, mutluluk kaynağım diye üç "rakamla" 3 çocuk mu yapılır? Sen mutlu olacaksın diye onlar niye sorunlu bir aileye doğuyorlar ya? Herkesin ağzında çocuklarım için pişman değilim, iyi ki doğurmuşum. Sen pişman olmazsın tabi, çocuklar pişman oluyor zaten. Hepsi kendi açısından bakıyor olaya, çocuğun gözünden bakan yok. Bu sebeple aklı başında üyeler, böyle konulara niye bu evliliğe bu kadar çocuk diye soruyor, sonra da linç etmekle suçlanıyor.

Hakkında hayırlısı neyse o olsun canım.. Bak hemen evlenmeyi düşünüyorsun ya ama iş imkanını da göz önüne getirip Ankara ya nasıl gidicem diyosun ya bence çık işten kalabildiğin kadar çocuklarınla kal zaman geçir o süreçte nişanlın zaten sana destek olacaktır.. Evlendiğinde yeni bi düzenin olabileceği gibi yeni iş hayatın da olur.. Bana kalırsa iş yüzünden çocuklarından ayrı kalma eski eşin de gel gör diyosa git bence.. Hem o çocuğun ne kadar istemese de şuan sana ihtiyacı var.. 1. Sınıf çocuğu herkes annesiyle okula giderken o özenmesin ne kadar babacı olsa da bi anneye ihtiyaç oluyor ve aranızdaki bağı güçlendirir bence.. Böyle böyle seni de isteyecek aradaki bağlarını koparma ki yavrun büyüdüğünde genç kız olduğunda ilk sana gelip anlatabilsin her an varlığını hayatında hissedebilsin.. Çocuklar çok başka bakıyorlar hayata.. Bende boşandım kızım yanımda 2. Evliliğimi yaptım babasıyla görüşseler de hiç onda kalmazdı benden hiç ayrı duramazdı.. İl dışına taşındık babası görmeye gelmiş kızım bi gece kal babanda 2 gün gezin çok özlemiş seni diye zorla yolladım nerdeyse çocuk geldiğinde ağlamaya başladı babamla bi gece daha kalsaydım diye.. Hani demem o ki zaman geçtikçe o istenmeyen anne baba bile isteniliyo.. Onların duygu durumu çok farklı.. Bak şimdi gelsin alsın babası yine bensiz kalmaz yatıya kalmicam diye ağlar ama babasıyla hasret giderince kalim bu gece diye telefon açar..

Ben işime geldiği gibi yorum yapmıyorum siz işinize geldiği gibi anlattınız. Yazsam diğer mesajlarınıza da cevap yazardım ama yazmamıştım ama yazayım: Çocuk velayetinde öncelik annededir siz de kendiniz vermişsiniz velayeti mesela ama öyle anlatmadınız sanki mahkeme size işiniz yok diye vermedi gibi cevap verdiniz yorumlara. Dediğim gibi ben işin içinde çocuk varsa bahanelere gelemiyorum maalesef. Allah yardımcınız olsun ama sizin de aman aman bağlılığınız yok çocuklara

Dese ki, o zaman imkanim yoktu ama evlenip cocuklarimi yanima alicam herkes cok farkli yorum yapar. Dedigi Su: evlencem, evlenecegim kisi tatilde gelebilir cocuklarin dedi, bidaha cocuklarim olunca ihanet etmis olurmuyum. Istemiyor ki cocuklari yaninda. Zoton kozom Bono sovmoyo

Bu tiplerden biri de benim biyolojik babam. 3 Evlilik her birinden 1 çocuk, çocuklarını da 20-25 yaşından sonra aramaya görüşmek istemeye başlıyor.. Yok anneniz göstermedi yok ıvır zıvır. Ya bi git. Ben 40 yaşındayım hala bana sosyal hesaplardan demogoji yapıyor 25 yaşımdan beri. Midem bulanıyor artık nefret bile etmiyorum. Ölse gitse kılım kıpırdamaz, adını bilmediğim insanların hatta hayvanların ölümüne bile gözyaşı döken biriyim, ama bu adama kılım kıpırdamaz yemin ederim.

Bende boşanıp çocuğunu babaya veren kadınları anlamıyorum. Daha anne olmadım. Allah nasip ederse 3 ay sonra olacağım. Çok zor bir hamilelik geçirdim. Bir evlat sahibi olmam için bu kadar sıkıntı yaşayıp, kokusunu içine çektikten sonra hiçbir güç beni çocuğumdan ayrı kalmaya razı getirmez gibi geliyor. Maddi sıkıntıyı bahane edenler de bana inandırıcı gelmiyor. Benim çalıştığım işletmede de Çocuklu boşanmış kadınlar var. Başkasının pisliğini temizliyor ama yine aslan gibi evlatlarını kimseye muhtaç etmiyor. sırtını başkasına dayamayan, dişiyle tırnağıyla mücadele eden kadınlara sonsuz saygı duyuyorum. Ama bu konudaki gibi doğurduğunu bir kenara atan kadınlarla empati yapamıyorum. Belki benim kıt görüşümdür. Kusura bakmasınlar.

Ben sorumlulugumu gayet iyi biliyorm emin olun. Yasamadan anlayacak durumda olmadan konusmayin rica ediyorum.

Ben yanlis anlatmis olabilirim cunku yazdiklarinizi okuyunca sasirdim biraz. Ben nisanlim tatillerde gelebilir dedi derken bunu kesinlikle overek anlatmadim. Cocuklarin velayeti babasinda oldugundan ve normaldede bana vermiyo sadece tatillerde alabiliyorum. O yuzden gelebilirler dedi. Onu aydinlattiysam kizimin beni sevmemesine gelince huy geregi sanirsam. Bosanmadan once bu kadar soduk digildi bana karsi ama babasimi yalan soyluyo yoksa gercekten oylemi bilmiyorum telefonla aradigim zaman ben konusmak istemyorun diyomus. Akliniza baska bisey gelmesin lutfen yavrularima asla sesimi dahi yukseltmedim allahima bin sukur

Herkes farkli bisey diyo kafam allak bullakti iyice allak bullak oldu. Haklisiniz gercekten. Ama orta yolu neden bulamiyorum. Bir yanim diyo sonucta o da babasi ve rahatlar bir yanim diyo sen annesin git arkalarindan ne olursa olsun. Hayat cok zor gecim yasam tek basina olmak cok cok zor

Yani kusura bakmayında başta konuda işten dolayı göremiyorum babası gel ilgilen diyor ama izin alamıyorum bla bla peşine millet bir şeyler diyince yok babası göstermiyor vs oldu. Adam gel ilgilen diyor çocuk okula başlayacak ihtiyacı var farkında ki çağırıyor. Hem daha bir yıl olmuş yaş 24 neyin hemen evliliği pardon? Senin çocukları düşündüğün yok. Düşünsen bir yıl içinde evlilik kararı almazdın yoğurdu üfleyerek yemen gerekirken maşallah sevgili bulunmuş evlilik kararı alınmış ama sanki çocuklar size yük gibi geliyor. Millete cahil şu bu diyorsun ya evet çocuklarını düşünsen sen şu an çalışıp düzen kurmak için kendini yırtardın. Ama sen 24 yaşında koca derdine düşmüşsün. Senin şu an buraya evlenicem ama çocuklarımıda yanıma alıcam neler yapmam gerek diye sorman gerekirdi. Ha evet bunu desen o adam evlilikten vazgeçer

Genç olması anne olmasını değiştirmiyor bana göre. Anneysen evladınla olmak zorundasın, bakmak zorundasın. bu adam yarın öbür gün çocuklarına sen sahip çıkmadın ben mi çıkacağım demez mi?

Yani daha geçen yıl boşanmışsınız. Evlilik için biraz acele ediyor olabilir misiniz?. Esinizle de anlaşarak evlendiniz ama sonuç bu oldu. Evlenince herşey çok farklı oluyor. Yerinizde olsam biraz kafami dinlerdim küçük yaşta evlenip çocuk doğurup büyük sorumluluk almışsınız. Simdi de daha kucuksunuz bana gore. Biraz gezin tozun hayatin tadını çıkarın.

Çocuklar o yaşlarda telefonda konuşmak istemiyor benim oğlum da 8 yaşında kimseyle konuşmak istemiyor. Ankara'da neden kalmadınız? Orada daha rahat iş bulur, çocuklar için nafaka da alırdınız geçinirdiniz. Eşine şiddet gösteren bir adamın iyi bir baba olacağına inanmıyorum.

Zor bir durum ex eşiniz gel çocuk okula başlayacak dediğine göre biraz bunalmış gibi geldi. birini sen al diyebilir hazırlıklı olun.. yeni sevgiliniz hiç evlenmemiş ve çocuksuz ileride sorun yaratabilir.. şimdi gençsiniz yeni aşk heyecan vs. çocukların özlemini öteleyebilir ancak ileride çocuklar biraz büyüdüğünde ilgilenmediğinizi yüzünüze vururlarsa pişmanlık yaşayabilirsiniz Sevgilinizle konuyu detaylıca konuşun derim.. ileride oluşabilecek problemleri en aza indirgeyebilmek açısından bu gerekli Mutluluklar diliyorum

Dört çocukla 7 yildir yalniz yaşıyorum. Cocuklarim icin 6 yil süren davamda birinden vazgecmedim. Hepsine bakarim dedim Bugun benimle evlenmek isteyen adam dort evladimi kabul edecek o kadar. Onlar yoksa ben kimseyi mutlu edemem derim. Konuda bencillikten başka bir şey göremedim.

Öyle mi.. sabahtan bu yana ben hiç kimsenin ne olursa olsun evli kalmaliydi yazdığını görmedim.. Herkes boşanmayı hak görürken "anne "figürünun sorumluluklarindan nasıl kaçtığını eleştirdi sadece.. yoo laf sokmadım direkt yazdim N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ya özür dileyerek soruyorum ama neden konularda sürekli yorumculara yargı dağıtmaya çalışıp üslup çok kötü vs gibi yorumlar yapıyosun? Sürekli yorumcularla bir münakaşa halin var Ayrıca evlenirse çocukları almayacağı çok bariz. Yeni kocası izin vermiycek. Lütfen bu kadar pollyanna olma

Tamam ben bu konuda zaten katıldım. Yorumda da yazdım ama anlamadılar sadece hakaret etmeden yumuşak bir dille yazdım. Yüzüne çarpmadım çocuklar varken uçkur derdine düşmüşsün istesen çocuğunu kabul etmeyen adamı sende kabul etme desem herkes alkışlardı. Ama ben üstteki yorumda yazdım bu kadında bu manevi güç yok yapamaz siz yaparsınız ben yaparım ama bu yapamaz nokta. Yapsa zaten gelip buraya konu açmazdı. Aşağılamadan yorum yapınca herkesin zoruna gitti. Bende zaten kadın yolunu seçmiş ona göre fikir verdim bu kadını evlenmekten vazgeçiremez kimse belli zaten.

Bebeğim durmadı sosyetik Rosacığım. Valla akrabam var. Çocuklarını yanına almadı, çocuklar düşman oldu. Babası evlendi daha sonra ve annesine yolladı çocukları. Şu an çocuklarla imtihan oluyor resmen. Çocuklar anasından nefret ediyor. çalışmıyorlar ve annelerine de sen ölünce senden kalanın yiyeceğiz diyorlar

Telefonla aramak da çok pahalı sanırım haftada bir Ya da birinci sınıfa başlayan çocuğuna yanına gidemese de hediye yollamak mesela Bunlar çok zor çocuklarıyla aynı şehirde hayat kurmak zorunda değil haklısınız Evet pahalı şehir haklısınız Çocuğuna nafaka verecek o zaman öyle çünkü oluyor genelde haftada bir arıyormuş mesela gidemiyorsan görüntülü ararsın... Böyle bir insansan konu açma direkt tüm iletişimi kes kendi hayatına bak milleti de arada bırakma yalnız çocuğun ruh sağlığının bozulmasından direkt kendisi sorumludur buradaki baba zaten ilgileniyor anne de ilgilenmeli gelemiyorsa arar hissettirir

Bir insanı anlamak için onun geçtiği yollardan geçmeniz gerekir! Konu sahibi çaresiz kalmış ve çocuğu iki kişiye ait olan çocukları babaya vermiş. Herkes havadan konuşuyor ben olsam bunu yaparım, ben olsam şunu yapardım, ben olsam kahraman olurdum.. Hayır görmedim en çok kötülüğü atıp tutanların yaptığını gördüm. Sizin bu insan hayatında söz söylemeye hakkınız yok yargılamaya da. Sadece fikir verebilirsiniz ne saygısız yorumlar bunlar! Evlen kardeşim var mı karışabilen? Fırsat bulunca da al çocuklarını. Gidip asgari ücrete 2 çocuğa bakamazsın zaten yok kapıda beklerim v. s diye atıp tutanlara bakma. Evlenince yaşam standartlarını yükseltmeye bak ki çocuklarını alabilme sözün olsun eşine karşı. Yanlış yapmış olabilirsin hatasız kul yok. Sen bu saatten sonra hatalarını telafi etmeye bak. İnşaAllah mutlu olursun.

Şartları zorlayıp çocuklarla aynı şehirde yaşamak için her şeyi yapardim. Diğer seçeneği şu an düşünmezdim bile.

Uzatmayın lütfen fikrimi asla değiştirmeye ceğim.. Herkes bosanabilir kimse bir ömür mutsuz evlilik surdurmesin. Ama 2 çocuk doğuran bir kadın sorumluluk almak nedir bilecek o kadar

Konu sahibinin çocukları şu an yanına alacak manevi gücü yok mu? Koca derdine düşmesindeki gücü nereden alıyorsa oradan alabilir. Evlenip çocukları yanına alırmışmış alır alır adam da öyle diyecek zaten

Kusura bakmayın ama küçücük beyninizle millete cahil diyerek, ve sadece işsizlik yüzünden çocukları vermediklerini soyleyerek gülünç duruma düşürüyorsunuz kendinizi. Burada sizin gibi 16 yasinda evlenip amacı sadece evlenip cocuk yapıp dünyadan bi haber yasayan insanlar mı var sandınız? Nasıl olsa çocuk sevmiyor koca göstermiyor ee ozaman evlen dememiz için açmışsın konuyu kimseden akıl beklediğin falan yok senin vicdan yaptığın da yok. Evlen diyen kisiye diger yorumları okumayacağım demenden bu gayet net anlaşılıyor. Insan oglu nankördür bakalım evlendikten kac ay sonra buraya konu açacaksın. Cocuklara güzel bir gelecek diliyorum o kadar.

ne alakasi var simdi insanlar yorum yazarken sizden ya da konu sahibinden izin mi alacaklar? herkes her konuya anlayisli davranmak zorunda mi? bazi insanlarin da hayattaki zayif noktasi cocuklardir. konu sahibi en basta ben cocuklari esime verdim, esim gel gor diye ariyor dedi. sonra da esim aldi hakim verdi, arayinca bile konusturmuyor esim dedi. hangisi dogru? ben kendi yasadigim seyi yazdim. anne cocugunu babaya birakir ve bahanelerin arkasina siginirsa evet kucuk cocuk annesini istemeyebilir. ben de istemedim. anneme aferin mi diyelim? bu konu sahibine de demek zorunda miyiz? konu sahibinin sevgilisi durumu toparlayinca cocuklari aliriz dememis ki. adam cocuklarin tatilde gelmesi sartiyla evleniyor. o zaman konu sahibi de bunu kabul edecekse bir zahmet "kizim beni sevmiyor" diye bahane uydurmayacak. ben kizimi biraktim, evlenmek istiyorum diye acikca soyleyecek. herkes agzini kapatir o zaman. ama kacak dovusup sucu babaya ve cocuga atmaya calistiginda hop ne oluyor deriz, forumda bu bizim en dogal hakkimiz.

Burada tartisilan neden velayet baba da konusu degil ki. Annenin umursamazligi daha 1 yıl olmus bosanali hemen bir uzman cavuş bulmuş evlenip cocuk dogurmaktan bahsediyor. Eski esi kizi okula baslayacak ilgilen sana ihtiyaci var demiş. Zaten beni sevmiyor evliykende sevmezdi beni diyor kizi icin. Sizin ornekteki kadin bir meslegi olsun diye okuyor belkide hayali meslegi olunca çocuklarını yanina almak. Benim kuzenim de yıllar önce bosandi. Psikiyatrik ilaclar kullaniyordu ve meslegi yok diye hakim cocugunun velayetini babaya verdi. Baba intikam almak icin resmi gorus gunlerinde bile gostermiyordu. polisle icrayla zor alıyordu cocugunu. her karne gunu aglardı benim oglumda karne aldi ben yaninda yokum diye. Sonra adam evlendi umursamaz oldu. Bu sefer surekli yanina almaya basladı. hatta son zamanlarda hep kuzenimde kalmaya basladi velayet babada olmasina ragmen. Cocuk basta annesine cok sinirliydi ama annesinin onun icin mucadele verdigini ondan hic vazgecmedigini anlayinca yumusadı annesine karsi. Simdi evlendi oğlu. Duğünune maddi olarak kuzenim yardim etti. oğlu karisiyla cocuguyla gelip kuzenimde kaliyor. Kuzenim cok mutlu her geldiklerinde en guzel sofralari kuruyor ağırliyor onları. Zamaninda vazgecmemenin cabalamasının mukafatını aldı. Bana ne valeyeti babasinda babasi baksin deseydi simdi ondan nefret eden bir oğlu olacaktı.

Evet zaten tatil gununde beraberdik. Tatillerde hep yanima aliyorum. Sehirlerimiz birbirinden cok uzak ve benm ankarada kimsem yok. Gideyim 1 ay kalayim desem durabilecek yerim yok. Oraya gideyim diyorum en azindan hafta sonlari goreyim diyorum ama tek basima ev bulmam esya ayarlamam is bulmam nasil olur bilmiyorum tek basima nasil altindan kalkarim bilmiyorum. İnanin onceden bende kolay gorurdum ama isin icine girince cok farkli boyutlara donuyo.

Tesekkur ederim

Siz bence vicdanınızı rahatlatmaya çalışıyorsunuz, size burada alışmışlar çocuklar boşver sen evlenmene bak desek direk yapıcak gibisin. Burada kimse bunu demez, ben çocuğum olmadan 1 gün bile durmam, eğer ayrılacak olsam çocuğum olmadan asla.

7 yaşındaki çocuk ne anlar ya hu nefretten falan? Ayrıldıklarında okula bile gitmiyormuş. Zamanla soğudu demek ki. Çocuklar hep böyledir, görmediklerini unuturlar. Her gün anneleriyle geçen günlerini anıp, anılarıyla falan mı yetinecekler? Bir kere çocuklarını bırakan hep bırakabilir. İkinci evliliğinde ola ki sorun oldu, yine boşandı. O zaman o çocukları da mı bırakacak? E mağdur sayısı artıyor böyle? Bizim bir akraba vardı, üç evlilik yaptı. Üçünden de boşandı. Toplam beş çocuğu var, hepsini de postaladı babalarına. Hiçbirine bakmadı. Alın yılın annesi, hadi buna da bahane bulun. Ama zorunda kalmış, yazıııkk diye acındırın.

Şeyi unutmuşsunuz; kadın kadının düşmanıdır

Çocukların yokluğu size pek koymuyor gibi geldi bana anlattıklarınızdan, oladabilir çok erken yaşta evlenmişsiniz belki benimseyemediniz. Bir çok arkadaş çocuklara öncelik verin demiş tabiki onlar da öncelikli ama kendinizi de düşünün. ankaraya taşındığınızda baba size her haftasonu verecek mi çocukları, hiç sanmam. Ayda en fazla bir ya da iki haftasonunu geçireceksiniz. bunun için kalkıp taşınmak bana mantıklı gelmiyor. Eski eşinizle telefon konusunu görüşün, haftada en az üç dört kez konuşun çocuklarla. Gerekişrse velayeti almakla tehdit edin, yola gelsin. Bunun haricinde siz memnunsunuz, çocuklar memnun bence düzen değiştirmeye gerek yok. Ben her koşulda anne kendini helak eder inanışına karşıyım. Siz neyseniz babaları da o. Size ihtiyaçları varsa aynı oranda babalarına da ihtiyaçları var. Sanırım çocuklar da babacı ve durumdan memnunlar o yüzden ille de ben anneyim diyerek çocukların huzurunu bozmayın. Evlilik meselesi sizin bileceğiniz iş ancak beklemenizde fayda var, istemeden o kişiyi yara bandı olarak kullanıyor olabilirsiniz. biraz zaman verin kendinize.

Çünkü daha çok genç. Sevgili konu sahibi bir çok arkadaş söylemiş gerekenleri zaten ben şuna değineceğim ekstra bir kere yanlış meslekten eş adayı seçmişsin. Sık sık tayin olacaksın. Senin düzenin olmazken çocukları buna alıştırman zor olacak. Askerlik stresli bir meslek bence asker eşlerinden tavsiyeler alabilirsin. Çocukların olmasa kiminle evlendiğin sorun değil.

Ya hadi 2 ayda bir olsun. Hiç gitmemekten yine iyidir. Hiç gitme, haftada bir zorla ara, sonra da ben anneyim de. Oldu paşam başka? Sanki el alemin çocuğuna bak dendi, bizzat kendi çocuğunuza da bakmayacaksanız pes artık! Herkes mükemmel anne olmak zorunda değildir yazmış bir de. Tabi ki olmak zorunda, doğurduysan mükemmel bir anne o-la-cak-sın! Eğer en ufak bir şüphen dahi varsa da yapmayacaksın. Her çocuk mükemmel bir anneyi hak eder. Bunun istisnası yok, beden olumlama gibi bir şey sandı herhalde anneliği. Evet mükemmel bir fiziğin olmasa da olur, ama mükemmel bir anne olmak zorundasın çocuğun varsa.

Sizin akrabanın erkek versiyonu da benim akrabam:) Bildiğimiz resmi nikahlı 4 evliliği oldu, birlikte yaşadığı kadınları saymıyorum, yine bildiğimiz 5 çocuğu var, bilmediklerimiz de vardır, adam hepsine doğup 1 yaşına gelene kadar babalık yaptı diyebiliriz sonrası yok, çocuklar babayı hiç görmüyor, ileride babaları ben sizin babanızım bana evlatlık yapacaksınız derse de o çocuklar babalarına ağzına geleni sayarsa yerden göğe haklılar.

Ve bu arada eş adayınız içinde diyeyim. İnsanoğlu çiğ süt emmiş. Bugün evet der yarın hayır der. Yine yaşarsınız aynı şeyleri.

Bu arada durumu iyi olsa bile velayet baba da bulunabilir Ama madem velayet baba da nafaka veriyor mu mesela çocukları için şuan? Anne olarak ne yapıyor? Ebeveyn olarak ne yapıyor? Bunları sorgulamak lazım 17 yaşında cahildi cahilliği 24 yaşına kadar sürüyorsa durum zaten sorun... erkek nafaka versin diyoruz olmasa da versin çocuk yaparken iyiydi diyoruz E anne de versin madem

Üsluptan, hadden bahseden insanın yorumuna bakın. İki yorumda belli etmişsiniz kendinizi. Uzatmaya gerek yok daha fazla.

Muhtelif hanımcım senin anlattığınla bu olay bir değil ki. Konu sahibi Çocuklarını bile isteye görmeye gitmiyor hatta telefonla bile haftada bir konuşuyor. Çocukların babası çocuk okula başlıycak gel diyor yine gitmiyor. Velayet kimdeyse diğer tarafın ona çocuklar için nafaka ödemesi gerekir. Erkekler asgari ücret dahi alsa ödüyor. Üye nafaka da ödemiyor, hadi ödemiyorsun bari 2 haftada bir uçakla haftasonları git gör çocukları. Onu da yapmıyor. 7 yaşındaki çocuğu için benden nefret ediyor diyor ve bunu kendine bahane gibi söylüyor. Ve çalışıp kendi ayaklarım üzerinde durucam çocuklarımı ilerde alıcam da demiyor. Evlenicem, evlendikten sonra tatillerde çocuklar gelip giderler diyor. Çocukları gelecek planında da yok

benim de sinirlendiğim şey bu oldu bu konuda. konu sahibinin çocuklarının ne hissettiği ile ilgili kaygısını içeren tek cümlesi yok. zaten beni sevmiyordu diye sıpıtıp attığı bir çocuk var ortada. çocuk bu yahu. kendini terkedilmiş hissediyor. benim annem ve babam ben 5,5 yaşındayken boşandılar. (10 sene sonra tekrar evlendiler birbirleriyle o ayrı mesela tabi) bak ayrılacaklarını hissediyordum ve bir sabah uyandım annem yok, babam evde. annem beni bıraktı bambaşka bir yere gitti sandım. şu an bile yüreğim dağlandı o anı hatırlayınca. kadın işe gitmiş sadece, bende biraz grip gibiyim diye uyandırmamış. o gün babam yanımda olmasına rağmen o kadar mutsuzdum ki. terkedilmiş hissetmiştim. çocuklar sadece çocukturlar, aptal değiller. herşeyi anlıyor ve hissediyorlar. o çocuklar da annem bırakıp gitti diyorlar. nasıl sevgi dolu konuşsunlar kadınla? ki konu sahibi daha kendisi çocuk. 7 senelik evlilik de olgunlaştırmamış onu. bence kendi derdi de sevilmek. sevgisiz olduğu için küçücük çocuğu bile suçluyor.

Bu devlette az da olsa kanun var bunun için savasabilirsiniz ki siz bir annesiniz. Bence evlatlarınizi kazanmanız gerek bosverin evliliği evlat diyorum sonra evliliğinize bakarsınız bence umarım başarırsınız. Sizin yanınızda da düzen edinebilirler. babası buna alisabilir Yani sizin de özleminiz vardır evlattir yani bu ozlenilir. Bence cabalarsaniz güçlu bir bağ kurarsınız

Cok tesekkur ederim yorumunuz icin insan cahil olunca dusunemiyo cogu seyi. Yasim kucuktu evlendigimde. Cocuk psikolojisi gercekten bambaska ama yeni bi hayat ve onlarin o kurulu duzenden bozup kendi yanima tekrar almak nasil psikolojik bir etki yaaratir inanin bilmiyorum

Evlilik için acele etmeyin derim. Yagmurdan kaçarken doluya tutulmayin.1 yıl olmuş henüz.1 yılda duzen oturtmak hele ki tek başına çok zor. Ama zorluk olmadan bazı güzel şeylere ulaşamazsın. Imkaniniz dahilinde çocuklarınızı gidip görün. Ki sizi tamamen unutmasınlar. Bekarken çocuklarınızı görmek için bu kadar zorluk çıkaran adam, evlenince kendi elleriyle çocukları verecek değil. Yerinizde olsam çocukların aklı ermeye baslayincaya kadar Evlilik fikrini aklımdan çıkarırdım. Birikim yapar, çocuklarımın olduğu şehirde ya da onlara yakın bir sehirde yeniden duzen kurmayı düşünürdüm. Esinizde bir gün evlenecek. Bu duzen hep böyle gitmeyecek. Bugun göstermek istemeyen adam her fırsatta çocukları size göndermek isteyecek. Acele edip tekrar yanlış kararlar almayın. Olaylari biraz akışına ve zamana bırakın. Bir gün tekrar evlenmek isterseniz de bunu caresizliginizden değil, o insanı gerçekten sevdiğiniz için yapın. Hakkinizda hayırlısı olsun

Bakın hakikaten sinirleniyorum sorumluluk vermek bu müdür. Elinizi vicdanınıza koyun. Bir annenin yerine ne koyulabilir. Hele okul başlama çağı çocuk her an anne sevgisine ilgisine muhtaç. Herhalde anneliği bu kafada olan kadınlardan öğrenmeyec eğim. Koca veya sevgili benim canımın parçasının neresine eşit olabilir. Ne ile ne kiyaslaniyor. Koca adayları kaçıyor mu. Gecin bunları bir kalem geçin. Rabbimin imtihanı iste kimi arar bulamaz kimi bırakır gider

Başta imkani yok babaya verdi anlarım da sonra niye şartları iyileştirmedi? İnsan zamanla şartları iyilestirir sonra işine bakar. Bu iş bulmadan çocukları yanına almadan evlilik derdine girmiş bana burası mantıksız geldi. Cocuklari yanına al düzenin otursun sonra evlenmek istiyorsan yine evlen.

Grileri kuşanmışsınız kuşana kuşana. Hay aksi.

Cok tesekkur ederim yorumunuz icin tayin yeri son bidaha tayin olmayacak. Ama cocuklar olunca isin icinde insanin cok kafasi kariisyo tabii

küçücük çocukların anneye verilmemesi için tek neden işsizliğiniz mi oldu mahkemede? hiçbir hakimin bu kararı sadece buna göre vereceğiniz sanmazdım, çok şaşırdım.

Bence çok erken evlilik yapıyorsunuz. Daha düzenli hicbirseyiniz yok. Yanında çocuklarınız yok işiniz belirsiz. Kesinlikle çocuklarla aynı ilde olmalısınız. Siz önce anne olarak var olun gücünüz yerinde olsun sonra gelir diğer işler.

Hic evlat hasreti ceken bi anneye benzemiyorsunuz kusura bakmayinda tek dert bir an evvel evlenip cocuk dogurmak

Sizde haklisiniz

Naçizane fikrimdir; Çocuk çocuk çocuk herşeyden, herkesten kıymetli. Yazdiklarinizi okurken, şu an birlikte olduğunuz beyin, çocuklara karşı "tatil amaclı istedikleri zaman gelsinler" lafı dikkatimi çekti. Ben mi yanlış anladım, bilmiyorum ama yani olur ya bir gün sizde kalmak isterler, ya da siz istersiniz annesiniz sonuçta. Kabul eder mi hayatınizda olan kişi. Ben ne olursa olsun, hangi yola girilirse girilsin çocukları merkeze koyup öyle ilerlemeli insan diye düşünüyorum. Benden hoşlanmıyor, çok babacı diyorsunuz,7 yasında aynı zamanda diyorsunuz. Daha akıl, kalp muhasebesini yapabilecek yasta değil ki. O yaşlarımı hatırlıyorum da ben de en ufak bir şey de babama koşardım ama anneme de tapardim. Bunu ileri ki yaşlarda daha çok anladım. Yani 7 sinde öyle diye 17 sinde sizi istemeyecek anlamına gelmiyor bu bence. Kendi mutluluğunuzu d elbet ki yaşayın ama çocuklarınız önceliğiniz olsun. Daha cok gençsiniz. Bir ablaniz olarak görmek isterseniz fikrim böyledir. Dipnot: Ankarada da gayet bir işe girip çocuklarınıza yakın bir yerde yaşayıp onlarla sürekli iletişim halinde kalabilirsiniz. Ya da öyle bir şansınız yoksa, kendinizi planlayıp arada bor cocuklari yaniniza alip sizden kopmamalarını sağlayabilirsiniz. Çocuklar sonuçta...

Tilki vaaz vermeye başladıysa, herkes tavuklarina göz kulak olsun bacılar

biz sizinle ayni konuyu mu okuyoruz? konu sahibinin sevgilisi cocuklar tatillerde gelebilirler demis. bu adamla evlendikten sonra manen guclenip cocuklari yanina almasi sizce imkan dahilinde mi? burayi cahiliye devrine ceviren ben degilim, bence okudugunu bir suzgecten geciremeyip her seye guzelleme yapanlar. biz mantikli olani soyluyoruz. evlenirse cocuklari yanina alma sansi yok. sirf maddi manevi guclenecegim diye evlenirse cocuklarindan vazgececek. bunu gormek zor degil.

Siz o çocukların annesi olmaktan çoktan vazgecmissiniz biz ne yapsak boş kinamiyorum ama ben dilenir ama çocuklarımı kimseye birakmazdim evet herkes anne olmuyor marifet doğurmak değil maalesef

Tesekkur ederim B Bluegitar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evlenip güçlenme ifadesini okudukça gülesim geliyor elimde değil

Siz istiyorsunuz ki her şey kolay olsun ama öyle bir dünya yok. Millet kadın başına ne yapıyorsa siz de onu yapmalısınız. Ama koca fikri daha baskın gelmiş siz de. Başınızda bir erkek olmalı illa ki. Suç sizde değil, sizi yetiştirenlerde. Hoş yetiştiremeden evlendirmişler zaten. Siz de sayelerinde ne çocuk olabilmişsiniz ne de anne.

Gercekten aklim almiyor... Nasil birakabildin El kadar cocuklarini be.. pes yani vallahi pesssss

Pardon da çocuk seni neden istesin? İlk okul gününde bile yanında olmaya çabalamayan biriyle ne konuşsun. 7 yaşında yahu minicik daha. Ve nelerle mücadele etmek zorunda kalıyor. Sevgiliye ayrılan vaktin onda birini hak etmiyor mu? Ne iş yaptığınızı bilemem ama bi yıllık izni bi mazeret izni falan vardır herhalde. Eşimin annesi de o yaşlarda 2 çocuğunun velayetini bırakıp evlenip 2 çocuk daha yapmış. Senede 1 kere gelip ayaküstü görüyormuş. Üstünden 30 sene geçti evet annesiyle görüşüyor konuşuyor ama ona hissettirdiklerini hiç unutamayan yaralı bir çocuk var içinde. Sen bilirsin yani. Evet çocuğu iki kişi yapıyor, bakımını iki kişi üstlenmeli. Anne gibi babanın sorumluluğu da var. Babasına bıraktım bunda ne var diyebilirsin. Ama eminim sen de gayet farkındasındır ki çocuğun en çok ihtiyaç duyduğu kişi annesidir. Velayet ve bakım babada olabilir ama sen öyle ilgili öyle özverili olursun ki, yeri geldiğinde sadece 2 saat bile görebilecek olsan çocuğunun yanına aidersin ki o bağınız kopmaz. kocaa yaz geçti 7 yaşında bi çocuk kendi öz bakımını falan yapar sen işte olsan bile anneanenle gündüz kalabilecek yaşta, tatilde yanına aldın mı? 7 gün 24 saat işte değilsindir herhalde?

he tamam yap yap sokaklara sal sonrada. kuduran bir kişi varsa oda sizsiniz. şu cümlenizden bu kanıya varıyorum Kadın bakmak istemiyor kardeşim bitti.

çocuklar babalarıyla mutlularsa onunla kalsınlar ama sen mumkun oldugu kadar aramaya görmeye çalış, iş durumunu çok anlamadıgım için yorum yapamayacam

Aaa öyle demeyin konu sahibi ve o akılda olan diğer destekçileri üzülür sonra.. Kadın öyle şuursuz ki kızım beni sevmezdi diyor ve hala bu kadına arka çıkılıp destekleniyor olacak şey degil

Tatlım boşanıp çocukları kocana vermişsin 1 yıl geçmeden yeni koca bulmuşsun. Tahminim birkaç yıl sonra 2 yeni çocukla yine aynı şeyleri yaşayacaksın. Ben yerinde olsam çocuklarımın yakınında olmak için yeni bir düzen kurmaya çalışır, onlar kendini kurtarana kadar evliliği hayal bile etmezdim. Ama sen erkeksiz ayakta kalmayı göze alamiyorsun. Hatta böyle bir ihtimali aklından bile gecirmiyorsun bence. Ne diyelim hayırlı düğünlerin olsun...

Konu sahibi kaçıp gitmiş gerçi ama eminim okumaya devam ediyor. Bütün herşeyi geçtim 7 yaşındakı kızım beni sevmiyor demesi beni benden aldı 7 yaş! Anneyi neden nasıl sevmesin. O yaşlarda kızım var beni sevmediğini düşünsem değil 2. evliliği düşünmek üzüntümden kahr olurdum herhalde Yakın zamanda hastanede yatmak zorunda kaldım 3 gece. Eve geldiğimde kedimiz bana trip attı. Nerdeydin der gibi küstü, çağırdığım zaman uzaktan baktı ama yanıma gelmedi. Hayvan bile onu terkedip gittiğimi düşündüğü için bi süre bana tepki gösterdi. Sonra sonra ilgilendikçe, tekrar yanaştı kucağıma çıkıp ayak dibimde uyumaya başladı. Hani hayvan ne anlar deriz ya, hayvan bile böyle bir durumda tepki gösteriyorsa insan evladı göstermezmi. Annem beni bıraktı gitti, beni sevmiyor diye düşünüp ona göre tepki vermesi normal değilmi. Ben olsam şöyle yapardım yada böyle yapmazdım demicem. Çünkü konusahibiyle hayata bakışlarımı çok zıt. Ben onu anlayamam oda beni anlayamaz. Ama karnında taşıdın, doğrup büyütüğün evladın seni sevmiyorsa! önce onun çözümünü ararsın Anne olarak. Diğer konuların önemi olmamalı.

Allah kelamını eksik etmemiş, hadis kullanmış ama kul hakkına gelince, eeer yaşamak benim de hakkım diyecek bir üye daha. Bu çocuklara yemin ederim ki yazık.

Rica ederim, bir şekilde çocuklarınızı kazanmak için elinizden geleni yapın. 1 yıldır bilfiil çalışıyorsanız yıllık izin alma hakkınız vardır artık, ben sizin yerinizde olsam yıllık iznimden birkaç günü kullanıp gece otobüse atlar sabah Ankara'da olurum, doğruca evladımın okuluna giderim, çocuğumu görürüm, sonra öğretmeniyle tanışırım, öğretmen müsaitse durumu anlatırım müsait değilse birebir görüşebilmek için kendisinden randevu isterim, okulun rehber öğretmeniyle de görüşme ayarlarım, çocuğumun okuldaki durumu, psikolojisi vb hakkında bilgi almak ve irtibatta olmak istediğimi söylerim. Küçük olanı gider görür öper koklarım, dediğim gibi hayatta hiçbir şey kolay değildir, herkes dört dörtlük hayat yaşamıyor, herkes ailesinden destek görmüyor veya maddi imkanları muhteşem değil, bazılarımız hayatı trnaklarıyla kazıyarak yaşıyor lakin evlat için herkese her şeye rağmen o tırnaklarla tüm dünyayı kazımak gerekiyorsa kazınır. Babaları çalışıyordur, çocuklara kim bakıyor? Bakan kişinin de ağzından girin burnundan çıkın ama ne olursa olsun siz aradığınızda çocuklarla konuşturmasını sağlayın, gerekirse polisle kapıya dayanırım deyin, rica ediyorum hayat zor deyip pasif kalmayın, zor ama imkansız değil.

Cocuklarimi yanima almak isterim elbetteki fakat orada duzene alisiyolar. Ve babalari yanima aldigim zaman rahat durmuyo. Gorme hakkimda gorsem dahi surekli sorun cikartiyo. Ben cocuklarimi yanima alirsam o adam tamamen hirs kin ile herseyi yapabilir.

Pardon neyinden hoşlanmıyorsunuz? Yani her anne elinde avucunda yokken çocukları alıp hem kendini helak edip hem de onları zor durumda mı bırakmalı? babanın velayeti almaması çok olağan ama anne almayınca kıyamet kopuyor. Çocuk olunca kadın hayatını bitirsin istiyorsunuz. Sonra da buralarda Çocuk bakmak sadece annenin görevi değildir aynı oranda baba da meshuldür deniliyor, ama çocukların velayetini veren anneye hiç de öyle davranılmıyor? Bu ikiyüzlülüğün sebebi ne anlamıyorum? Kadın çocuklarını yanına alsa bir mesleği yok, üç kuruşa saatlerce çalışacak. Annesi çocuklara bakacak, yatma saatlerine bile yetişemeyecek belki, sadece pazarları görüşebilecek şu anda aynı durum var zaten, ama o zaman kendini harap ettiği için çok iyi bir anne mi olmuş olacaktı?

Canim benim, burda öyle bi lüksün yok. Pasa keyfi ceken herkes yorum yapabilir.

Siz cocuklariniza ihanet etmissiniz zaten. Konunuz cok sinirimi bozdu. Sizin magdur oldugunuzu dusunmuyorum.

Kendi çocuğuna sahip çıkmayan birinin çocuğuna kimse sahip çıkmaz. Ne kadar kolay yahu. E benle konuşmak istemedi. Hee tamam o zaman düşman olun, cephe alın. Hatta ve hatta hiç yokmuş gibi davranın o çocuklara.

Doğurduğun bebek belli bir yaşa kadar hem annenin hem babanın görevi? Mükemmel annelik ne alaka? Okulun ilk günü çocuğun yanında olur aile, standart olarak. Ulvi bir şey değil. Katılmıcam diyen biri katılmasın bir zahmet polemiğe. Marjinal olacağım diye aklınıza neler geliyorsa artık.

Herkes yine muhteşem şeyler yazmış. Benim evladım beni sevmese derdim yeni bir eş bulmak olmazdı. Bismillah daha yeni ayağınızın üzerinde durmaya başlamışsınız, evlatlarınıza kavuşmaya çalışmak yerine nedir bu koşa koşa evlenmek merakı. O çocuklar şimdi nasıl bir boşlukta büyüyor haberiniz var mı? Valla bu kadar büyük konuşuyorum alırım evladımı yanıma benimle taş yiyecekse yesin. Ben bu bazı annelerin rahatlığını anlayamıyorum.

Çocukları için evlenecek bahanesi bu onları tatillerde yanına almak için

evet yaşı çok genç ama annelik hissinin yaşla alakası olmadığını düşünüyorum. içten gelen birşey. belki de konu sahibinin karakteri anne olmaya uygun değil. daha okula yeni başlamış küçücük çocuğu bırakmak, okulunun ilk günü yanında olmayacak kadar mesafeli olmak başka türlü açıklanamaz. çocuklar için çok üzgünüm. en temel güven duyguları tatmin olamıyor, en özel sevgiyi hissedemiyorlar.

Üye çocuklarına duygusal bir bağ hissediyor görünmüyor Ufak çocuğunun ondan evliyken dahi soğuk durduğunu, babacınolduğunu, o ağlatsa güldüğünü iddia edecek kadar bu konuda içgörüsünü kaybetmiş Artık bu anneden bu çocuklara hayır gelmez, Ankaraya taşınsa bir ömür boyu sizin için o adamı bıraktımlarla geçer ve çocuklara faydası da olmaz Üzgünüm ama bu hayatına devam etmesi acımasız ama mantıklı görünüyor Aksi yaptığı hareketin uzun vadede çocuklara mutluluk getireceğini de düşünmüyorum Bir his bir insanda varsa vardır yoksa yoktur, anne bile olsa, belki gençlikten belki kişilikten belki şartlarda o anne çocuk bağı oluşmamış Biz ne desek boş, yargılamak da anlamsız geliyor bana,17 yaşında evlendiren, sonrasında boşanınca evde kötü hissettiren, çocuklarını al kopma demeyen anne babanın evladı, zincirleme böyle şeyler

7 yaşında bir kızın annesini sevmemesi mümkün mü? Bu tamamen sizin önyarginiz. Kız çocukların anneyi, erkek çocukların babayı kıskandığı dönemi yaşıyor ve en çok da bu dönemde size ihtiyacı var. Evlenir misiniz bilmem ama çocuklarınızı sizsiz bırakmanız çok ama çok vicdansızca.

Siz olayı yanlış anlamışsınız. Konu sahibi çocukları eşine verdi, şimdi de evlenmek istiyor diye linçlenmiyor. Çocukları babaya rızasıyla verdiği halde işsiz olduğu için hakim tarafından babaya verildi algısı oluşturdu. Çocukları kendi rızasıyla verdiği halde, kendisi velayeti alsa bile eski eşinin rahat bırakmayacağını söyledi. Ki zaten çocukları alacak durumum yok, babalarıyla çok mutlular dedi. Eşinin kızı okula başladığını gelip görmesini istediğini ama gidemeyeceğini işinin olduğunu söyledi sonrasında ise aynı babanın çocukları telefonla dahi görüştürmediğini söyledi. İnsanlar boşanır, sonra başkalarıyla evlenebilir çok normal. Buna kim ne diyebilir? Annenin durumu yoksa velayeti babayada verir. Çocuklar maddi manevi kimde rahat edeceklerse velayet onda kalabilir. Diğer ebeveynde gider görür, hasret giderir, birlikte vakit geçirir, tatile götürür vs. Boşanınca anne babalıktan istifa edilmez. Ama konu sahibi velayeti babaya vermiş, yetmemiş şehir dışına taşınmış. Görmeye gitmiyor, kızı 1. sınıfa başlayacak umrunda değil, aramıyor sormuyor. Ama kızım beni sevmiyor diyor, çocuk anneden sevgimi görmüş ki? Öbür kardeşi hiç demiyorum bile, kızı 6 yaşındaysa o daha en fazla 5. Bu çocukların anne sevgisine ihtiyacı yok mu? Hiç mi ağlamazlar düştüklerinde? Kim bakıyor peki çocuklara, baba çalışıyor? Bunları hiç dert etmiyor konu sahibi. Ve velayeti almayada gidip çocukları görmeyede niyeti yok. Her doğuran anne olamaz, her kadında annelik duygusu olmayabilir. Yoksa çöpte, parkta, camii avlusunda, çocuk esirgeme kurumunda hiç çocuk olmazdı. Var yani böyle kadınlar. Bu kadınlarlada mı empati kuralım, anlamaya çalışalım. Ben yapamam, yapabilen varsa buyursun. Ama gelipte buraya, ben çok iyi anneyim, imajı çizmesin. Dürüstçe babaları benden daha iyi bakar, ben o imkanları sağlayamam, zaten çokta düşkün değilim çocuklara, desin. Öyle yok işten izin alamam, yok kızım benimle konuşmuyor, yok babası çocuklarla görüştürmüyor diye hikaye yazmasın. Daha 1 yıl olmadan çocukları hiç hesaba katmadan yine kendi rahatı için evlenmek istiyorsa o zaman kusura bakmasın, burada yazılanları sineye çekecek.

ben simdi konuyu cok icsellestirmis olacagim da, yok tabi ki cocuklar suclu olacak. mesela annem demis ki "ben onu gormeye gitmediysem o gelseydi, babasinin yaninda daha mutluydu demek ki gelmedi" el insaf yani 6 yasindaydim nasil gideyim? ama yok anne kutsal ya anayi seviyorsan gideceksin yurumeye yeni baslasan da. ben kapidan kovsam bacadan gelmeliydi falan demis. benim bu kadar soguk durmamin sebebi kendisi demis. neymis o beni tatile goturunce ben babamla gittigimiz otel daha guzeldi demisim. cocugum lan ben derim tabi yani aklima ne gelirse soylerim. 40 yasinda kadin 5 yasinda cocugun lafina alinip omru boyunca gorusmedi dusun. yani oyle her anne kutsal degil, her anne cocuklarini cok dusunmuyor, her annenin onceligi cocuklari degil. bunu kabullenen anneye agzimi acmam. ama bu karakterini bastirmak icin cocugu one suren anneye ne desem bos geliyor.

Malesef boyle oldu. Kalacak yerim dahi yoktu. Ki ben mahkemedede soyledim durumumu toparlar toparlamaz geri almak istyorum dedim ama konusturmuyolar bile zaten velayet babaya dedi kararda. Ama bana verselerdi dahi ben zaten alamazdim babasiyla anlastigimza gore tatillerde bende okul zamaninda onda kaliyolar

Bu uzman çavuş tayin olmuyor mu? Yani evlenince eninde sonunda tayin olacak zamanı gelince. Eee o zaman işinizi birakmayacak mısınız? Onun peşine gitmeyecek mısınız? Çocukların peşine niye gitmediniz? Yasamayan bilemez buna katılıyorum... maddi olarak hic gelir yokken 2 çocuğa bakmak çok zordur eminim. Tamam hadi çocuklar babalarinda kaldı siz niye şehir değiştirdiniz orayı anlayamadım. Asla ayrilmamaliydiniz o şehirden. çocuklar küçük kız çocuğu bir de. 1 sene olmuş daha bosanali. Boyle giderse O çocukların yetiskinlik travması siz olacaksınız üzgünüm.

Devletimiz 15 yaşındaki kızları kadın gibi görenleri desteklesin, işte 16 yaşında evlenen bir kadının hayatı böyle oluyor. Küçücük evlendiği için çocukları da çok benimseyememiş belli ki.

Cehalet nelere sebep oluyor aman Allahım. 17 yaşında cahildim diyorsunuz bana kalırsa 24 yaşında da cahillik Yapıyorsunuz. anlatim dilinizden ben negatif bir enerji aldım Sevgilinizi çocuklardan daha fazla önemsiyor gibisiniz bana geçen his bu yönde.

Ben anlamadım açıkçası burdaki aşırı bilmiş üstten üstten yapılan yorumları. Sizin kolay bir hayatınız olsa 24 senelik ömrünüze yedi senelik bir evlilik, iki de çocuk sığdırmazdınız. Hakkınızda hayırlısı buymuş ki boşanmışsınız öyle bir adamdan boşanmanıza çok sevindim. Burda ANNE OL ANNE diye bağıranlardan ziyade siz ne istediğinize odaklanın, çocuk yaşta evlenmiş çocukken anne olmuşsunuz, bir şeyleri eksik yapmanızdan daha doğal hiçbir şey olamaz. Çok çok gençsiniz Allahın izniyle önünüzde kocaman bir ömür var, bu ömrü sadece anneliğe ayırmak zorunda asla değilsiniz. Kimse kusura bakmasın ama insan bazen kendini düşünmeli hele ki ömrünün baharındayken. Erkek arkadaşınızdan eminseniz tabi evlenin Allah isteyen herkese nasip etsin huzurlu mutlu bir yuva kurmayı. Çocuklarınızla pedagog eşliğinde görüşmenizde çok fayda olacaktır. Allah yolunuzu bahtınızı açık etsin.

Gitmedi o üye.

Cok tesekkur ederim yorumunuz icin N nunu06

Ama konu sahibinin çocukları alma gibi bir derdi yok. Baksanıza görmeye bile gitmiyor

24 yasindayim. Gecen sene bosandim. 7 yillik evliligi aldatma, hakaret, siddet konularindan anlasmali bitirdik. İki tane yavrum var. Ama cocuklarim bende degil. Eski esim bana karsi kotu olsada cocuklarina cok merhametli bi adamdi. Heleki bosaninca bu tamamen daha gun yuzune cikti. Cocuklar niye babasinda derseniz benim bakacak gucum yoktu. Hayatimda hic calismamistim ne evim ne meslegim vardi. Simdi konuya doneyim. Bosandim farkli bir sehire anneannemlerin yanina geldim. Cocuklarimsa ankara da. Yani cok uzagiz. Ha diyince isten izin alip cikamiyorum. Ankaraya kafama gore gidip cocuklarimi goremiyorum. Burda yasadigim yerde bir uzman cavusla tanistik ve cok iyi anlasiyoruz. Yasi benden biraz buyuk ve beni bosanma psikolojisindende herseydende o cikardi. Kendisi bekar ve denizlili. Cocuklar konusunda istedikleri zaman tatil amacli iki uc ay gelip gidebilirler yanimiza falan dedi. Ailesyle tanistim gayet olumlular. Simdi asıl soru dun eski esim aradi. Kizim 1. Sinifa basladi ve gel gor cocukla bir ilgilen diyo ve ben burda isten cikamiyorum. Ciksam yasadigim bolgede is bulmam imkansizin imkansizi. Hadi diyelim yine patronuma yalvar yakar bi sekilde gidiyorum. Ama geri donunce yine ayni seyler oluyor. bide kizim 7 yasinda ve artik beni istemiyo. Telefonda bile konusmak istemiyo benimle. Babasi zorla veriyomus telefonu. Simdi diceksinizki e cocuk sogumus senden. Hayir evliykende beni sevmiyodu kizim. Ben aglasam o gulerdi. Ve asiri babaci asiri sekilde. Konuya doneyim konustugum uzman cavustanda vok hoslaniyorum sevgiliyizde. Evlilk yolunda ilerliyorum. Her seyi arti benim icin. Kadina cok kiymet veren uysal sakin anlayisi biri. Eger bi sorun cikmazsa bir iki aya kadar nisan yapicaz ama ben hala acabalardayim. Acabadan kastım sevgilimle alakali digil 1 senedir eminim ben ondan surekli beraberiz. Huyunu suyunu cozdum. Asil soru ilerde cocuklar icin bi sorunum olurmu, evlenmek mantiklimi, evlenmesem napicam, ailemin yaninda rahat digilim baskidayim surekli, ankaraya gitsem kadin basima napicam, bi akil verin, bekle desenizde bana bi faydasi yok suan. Anca calisip burda bekleemeye devam edicem. Bi adim atmaliyim. Ya bi kac ay sonra evlenicem ya da ankaraya tek basima cocuklarin yanina gidicem ama bu ne kadar dogru bi karar. Yardim edin lutfen aklim cok karisik. Hangisi dogru karar lutfen.

Cok guzel yorum yapmissiniz cok tesekkur ederim

Anlaşmalı boşandık demişsiniz, işsizlik sebep değildir, kaç arkadaşım boşandı hepsi ailesinin yanında kalıyordu ve işleri yoktu velayeti aldılar ama anlaşmalı boşanmalarda yapılan protokolde anne çocukların velayetini babaya verdiğini beyan ederse mahkeme protokolde ne yazıyorsa ona göre hüküm veriyor. Anladığım kadarıyla eşiniz çocukların velayetini ona vermeniz karşılığı boşanmayı kabul etti, maksadım sizi yargılamak değil ama 17 yaşında evlenmeye cesaret edebilen biri olarak keşke boşandıktan sonra Ankara'da ev ve iş bulmak için uğraşsaydınız da çocuklarınızdan bu kadar ayrı kalmasaydınız, şimdi diyeceksiniz söylemesi kolay yapması zor evet zordur mutlaka ama şiddet, aldatma 1 günde olmamıştır, birkaç yıldır belki evliliğin başından beri vardı, evliyken ben bu adamdan boşanacağım fikri aklınıza düştüğü andan itibaren kendinize ve çocuklarınıza bir hayat kurmak için iş bulmak için kolları sıvayabilirdiniz. Çocuklarınız henüz anne çocuğu, babalarının yanında rahat etseler dahi size de ihtiyaçları var, büyük ilkokula başlamış, küçük kaç yaşında? Kızınız sizi sevmiyor değil, onları bırakıp gittiğiniz için öfkeli, büyüdükçe sizi onları bırakıp gittiniz diye daha çok suçlayacak ve soğuyacaktır. Yeni bir evlilik yaparsınız veya yapmazsınız, orası sizi ilgilendirir, özel hayatınızdır ama eğer çocuklarınızı tümden kaybetmek istemiyorsanız daha geç olmadan aranızdaki anne çocuk bağını güçlendirmeye çalışın, yapamazsanız ileride sizi anne diye kabullenmelerini bekleyemezsiniz maalesef

Mümkünse yeni evliliğinizde çocuk yapmayın, bir çocuk daha yanmasın. Ayrıca size şiddet uygulayan, hakaret eden adam melek gibi bir baba olamaz kendinizi kandırmayın. Bakın oğlum 3. Sınıfta geçen tenefüste kapıdan oğluma bakayım dedim, baktım 1. Sınıflardan beş altı çocuk ağlıyor. Hepsinin annesi yanında, bir tanesi ağlıyor ama gelen giden yok. İçime dert oldu ertesi gün gittim aynı çocuk yine " anneee" diye deli gibi ağlıyor. Bugünde gittim anne yine ortada yok, çocuk yine ağlıyor. 3 gündür sırf o çocuğu teselli etmek için okula gidiyorum. Bakın kendi evlatlarımdan değil yabancı bir çocuktan bahsediyorum. Sizse kalkmış 6 yaşında bir çocuğun sizi sevmediğinden filan bahsediyorsunuz. Kusura bakmayın ama annelik bu değil. O çocuk nasıl endişelidir, kapıda bekleyen anneleri görünce nasıl üzülüyordur kimbilir. Sevgilinizin nasıl olduğu kısmı beni ilgilendirmiyor. Oraları okuma gereği bile duymadım. 2 günlüğüne de olsa kızınızın yanına gitmelisiniz.

Şey ne oluyor peki çocuk yapıp bakmamak mesela? Çocuk hakkına girmek oluyor o konuda nedir olay?

Ay kurban olsunlargüle güle büyüt oğlunu Yok yok zaten bu konuya yorum yazan hiç kimse kadına boşanmasaydın demedi, en azından takip edebildiğim kadarıyla demedi diyeyim, boşanmakla doğru bir karar vermiş öyle bir evlilik çekilmez, çocuklara rağmen evli kalmamalıydı. Çoğunluğun eleştirdiği kısım tamam şartların elverişli değildi çocuklar babada kaldı ama sen neden şu an çocuklarının yaşadığı şehirde bir hayat kurmak yerine yeniden evlenmeyi düşünüyorsun, önceliğin çocukların olmalı kısmıydı zira tamam herkes anne olmak zorunda değil ama kadın veya erkek bir çocuk sahibi olduğu andan itibaren o çocuğa karşı sorumluluk sahibidir, bu sorumluluğu taşıyacak güce sahip değilseniz çocuk yapmayacaksınız, ne sperm babası ne rahim annesi olmasınlar, ebeveyn olacaklarsa hakkıyla olsunlar, aslında tepki gösterilen kısım bu. Eğer bu konuda çocukları görmeyen baba olsaydı yine aynı tepkiyi alacaktı. Bir arkadaşımın kulaklarını bir kez daha çınlatacağım, babası öldüğünde küçükmüş, 5 kızkardeşlerdi ve anneleri sadece okuma yazma bilen mesleği olmayan, İstanbul'da kirada oturan kendi halinde zavallı bir kadıncağızdı, o kadıncağız kızlarını evde birbirine emanet edip İstanbul'un köylerinde tarlaya çalışmaya gitmiş, biraz para biriktirip büyükbaş 1 hayvancık alıp onun sütünü de satmaya başlamış, 5 kızın 5'ini de üniversite mezunu yaptı, evlendirdi. Kadını görseniz yıllarca evinin hem kadını hem erkeği olmanın yükü omuzlarını çökertmişti, öyle de mazlum bir kadıncağızdı ki anlatamam, arkadaşım hep derdi ki annemi başımızın üstünde taşısak hakkını ödeyemeyiz, cahil kimsesiz, beş parasız bir kadın olmasına rağmen bizi hiç bırakmadı, ki hakikaten tüm kızları annelerine deli divane oluyordu, yalnız ve kimsesiz bir annenin kız çocukları oldukları için anneleri onları korumak adına çok disiplinli yetiştirmiş, anne babalı çocuklara göre daha sıkı büyümüşler, yeri gelmiş imkansızlıklardan yamalı giyinmişler, birbirlerinin defterini silip kullanmışlar ama yine çok mutlu meslek sahibi iyi birer evlilik yapan kadınlardı hepsi çünkü anneleri başlarındaydı. Hayat herkese eşit imkanlar tanımıyor, bazılarımızın hayatı çok zor, burada rahat yerimizden yazması da kolay belki ama bir mesajımda yazmıştım, hayatta bazı şeyler zor ama imkansız değil, 5 kızına sahip çıkabilen kadınlar tanıdım, boşanmış olmasaydı da eş vefat etseydi sonuç ne olacaktı mesela? Çocuk esirgeme mi? Bazen ben de kızıyorum bazı yorumlara ama ben ki çocuklara deli divane olmayan bir kadın olduğum halde bakmayacaksanız çocuk yapmayın diyorum, bunu da cinsiyet gözetmeksizin diyorum zira babalarda eşit derecede sorumlu.

Hııı evet, yurdum erkekleri de hep böyle yüce gönüllü bireylerdir. Yav adam tatillerde gelirler demiş. Ne evlenip güçlenmesi? Bugün bu kadın, evlenirsek çocuklarımı alalım dese, adam konu sahibiyle evlenir mi? Pembe rüyalardan uyanalım bir zahmet.

Valle hiç böyle bir ana olamayacağım için anlamıyorum bunları. Kızım azıcık huysuzlansa yanından ayrılmam. Hatta uyurken bile yanında yatmamı ister. Birlikte yatarız o uyur bende biraz takılıp yatarım. Yani hayatım tamamen şu an ona göre. Çocuk kaç yaşına gelirse gelsin çocuktur...

Kızı ilkokula başlamış. Hadi yanına gidemedi diyelim, imkanı ölçüsünde birşeyler alıp göndermiş mi? Hiç sanmıyorum.

Empati falan diyoruz da burada empati yapılması gereken kişi çocuklar üzgünüm. Böyle bir aileye sahip olmayı onlar seçmedi.

Okuduğunuzu anlayamıyorsunuz bence.

Sen zaten butun yorumları kendın kapatmışsın. Ne dıyebılırızkı sana. Boyle yaparsam boyle bu olursa boyle diye?Nasıl bır yorum yapalım? S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şimdi yine bana kızılacak ama evet birileri hiç çocuk yapmamalı 17 yaşında korunmayı bilmiyor olabilir ki aslında bilmesi gerekiyor bu ülkece eksikliğimiz bizim Okullarda verilmesi gereken eğitim okulda verilmiyorsa bile ailenin vermesi gereken eğitim bu küçük olmasa bile her anlamds durumu olmayan insanlar yapmasın bu dediğim hep maddi algılanıyor ama Manevi kısım da önemli mesela mutlu evlilik, mesela çocuğa hazır hissetmek, mesela ebeveyn olacak kişilerin belli seviyede olması akıl olgunlu açısından, sabır, çocuğuna çok iyi eğitim verecek bilinç lazım, çocuğunun kendi istediği gibi olmama ihtimali olduğunu da kabullenmesi lazım ve en önemlisi anne özellikle anne diyorum çünkü kadınlar mağdur kalıyor çalışmasa bile en azından ayrılma durumunda güveneceği bir şeyleri olması lazım yoksa saçma evlilik sürmeye devam ediyor Sürmese bile velayet için konuşmuyorum en azından onu ben doğurdum ve elimden geleni yapmalıyım bilinci olmalı

İyi de kadın zaten görmeye gidiyor, çok sık gidemiyorum dedi, okulun ilk günü yanında olmadı diye niye bu kadar üstüne gidiyorsunuz? Yani aynı şehirde dur hayat kur diye tutturmuşsunuz. Hiç böyle bir şey denediniz mi hayatınızda acaba? kalacak yer yok, iş yok, ankara başkent çok da ucuz değil. KAdın ailesinin yanına gitmiş, barınmasını sağlamış işe girmiş. Çocuklarını yanına almak istemeyebilir ya? bunu kabullenmek neden bu kadar zor? Ha keşke yapmasaydı o çocukları o konuda katılıyorum ama çoğu babadan çok az şey beklenip anneliğe bu kadar kusursuz bir rol biçmeniz çok baskıcı ve ikiyüzlü, anlatmaya çalıştığım şey bu. Ben de bu kafada bir kadınım. Ayrıyeten kendini anlatmak, seçtiği yaşam biçimini bile savunmak yerine kaçan konu sahibini de daha fazla savunmak istemiyorum.

Arkadaş hayattan bunu öğrenmiş yalnız başına yapamaz bir adama her zaman ihtiyaç duyacak. İkinci evliliği yapıp boşansa bile yine kısa sürede bir evlilik yapar.

Umarım çocukların babası şefkatli, çocukları seven, anlayışlı bir kadınla evlenir.

Kimse kimseden izin almak zorunda değil ama uslüp yanlış. Yanlışı yanlışla düzeltemeyiz. Zaten erken evlilik evlilik hayatındaki sorunlar olgunlaşmamış düşünce yapısı var. Çocukları alacak kadar güçlü değil ruhen o gücü kendinde görememiş. Şimdi neden yapmış o zaman çocuk diye lütfen alçalmayalım. Sonunun ne olacağını bilse yapmazdı. Hata yapmış ve maddi anlamda yetersiz ve de yalnız. Nafaka da bir çocuğu büyütmeye ayrıca ev geçindirmeye yetmiyor ekonomiden haberimiz var mı? Yangına körükle gidip lafları cımbızla ayıklamayın. Burası iyice cahiliye devrindeki taşlama törenine döndü. Bizde dedik evlenebilirsin ama çocukları yanına al bir an önce maddi manevi güçlen okul veya iş ne varsa yap al çocukları. Konu sahibi şuanda çocukları yanına alacak manevi gücü yok yok yok. Manevi güç maddiyatıda yanında getirir. Manen güçlü olabilseydi bu yükü omuzlarına alır çocuklarıda alır az öz yetinebilirdi. Ama yapamadı. Bu saatten sonra evlenip güçlenir hemen çocukları yanına alması lazım ve onlarla şuanda iletişimi güçlendirmesi lazım.

İnsallah cok tesekkur ederim E es ef Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yorumcular haddi aşıyor. Burası bdv fikir alma yeri sanal alem diye kimse kimseye hakaret edemez karşıda ki bir insan. Yoksa burada seviyeli yorum yapabilecek kabiliyet yok mu? Pardon da sizin neden zorunuza gitti iyice nefret ve kininizi kusamıycaksınız diye mi?

Cok guzel bi yorum yapmissiniz. Herkes aslinda bi nebze anneligimi sorgulamaya calisiyo. Ama kullandiginiz cumleler o kadar hoski ayrica haklisinizda. Annelik neyse babalikta o. Benm yanmda olsalarda babalarini arayacaklar. Tabiki daha sık gorusmem gerekir onuda babalarinin kanina girmeye ugrasicam. Ellerine bir telefon verene kadar bu durumu idare etmek zorundayiz galiba. Ayrica yine haklisiniz hem onlarin duzenini bozmus olcam hemde koca ankarada tek basima kimsem yok ve cocuklarimi goremicem

Kalbi guzel insan cok tesekkur ederim daha da hic bir yoruma bakmicam zaten bu yorum benim icin yeterliydi coktesekkurler

Evet evlenip güçlenip, çocuklarını yanına alacağı düşüncesi hiç hayal alemi değil, çok çok gerçekçi. Sizde haklısınız.

Önemli değil canım. Çocuklar çok dürüsttür ya. Hemen belli ederler hissettiklerini. Annesi olarak yanında olmazsan tabi soğur ve sevmemeye başlar. Ama azıcık ilgilensen hemen iki adım gelirler. Nefret sonradan öğrenilen bir duygudur, yedi yaşındaki bir minik bilmez.

Evlenme. Herseyden önce ANNE ol!! Herseyden önce, cocuklarini düsüneceksin! Biliyorum genc evlenmissin Erken Anne olmussun Cok yasadin vs. Ama Senin yüzünden Bu cocuklar, büyüyene kadar, sana karsi nefret dolu olcaklar! Lütfen saglikli büyümeleri icin, Birazcik annelik yap. Evlenme. Onlarin yasadigi sehire tasin. Orda kendine Bir is ve Kücük Bir daire bul. Neden Bir kadin evli olmasi lazim?! Bence kendini biraz fazla düsünoyorsun. Zaten her evlilik Bir süre sonra b tan. Bu yüzden, Bir ceki düzen ver kendine!!! Birak su upucuz bahaneleri ve ANNE OL!!!! Sonra bakarsin ciftlemeye... Allah yardimciniz olsun hanefendi!

durumunu duzeltip cocuklari yanina almak yerine evlenme derdinde misin? madem ailenin yanina dindun ve calisiyorsun cocuklar vede bakilir sende calisirsin. neden cocuklari eve almadin? o cocuklar buyudukce annemiz bizi yanina almadi calisip fedakarlik yaomadi gitti baska adamla evlendi diyecekler. oteki ailenin seni kabul etmeside bana garip geldi kim ne derse desin aileler boyle islerde genelde problem cikartir adam yazin gelip kalabilir demis cocuklar icin sadece ee cicuk gelip yaninda kalayim diye tutturursa adam istemeyecek ne yapacaksin? Önceki

Cocuklarinizdan uzakta nasıl aşka meşke fırsat buldunuz? Nasıl içiniz el verdi? Çok üzüldüm yavrucaklara. Allah annenin de babanın da hayırlısını versin.

Ankaraya gidip en azindan yakinlarinda olmam lazim. Tesekkur ederim yorum icin E es ef Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çocuklarla nişanlın zaman geçirsin önce aralarındaki iletişimi sağla ondan sonra evlen sonrasında durum şekillenir zaten çocuklar mutlaka bir tercih yapacaklardır tercihleri sen olmasan bile sürekli iletişim halinde ol tatilleri hiç kaçırma onlar sana şuan öfkeli olabilir bunu ancak iletişimle aşabilirsin beni istemiyorlar sevmiyorlar deyip uzaklaşma ilerde çok sorun yaşarsın

En haklı sizsiniz yürekten inandım

Amacım ters ya da sert yorum yapmak değil inanın. Ama artık bazı şeyleri idrak etmek gerek. Eski eşiniz masum değil. Çocukları sizden uzak tutarak soğutmaya çalışıyor muhtemelen. O kızım beni sevmezdi pek dediğiniz muhtemelen bir tepki. Sevmediği için değil sevdiği için. Sadece gösterme biçimi farklı. Şimdi bir şeyler yapmazsanız inanın zamanla tamamen koparsınız. O zaman hiç toparlanamaz bazı şeyler.