Eşimin işi gereği bende gurbetteyim... il il geziyoruz... birkaç ay sonra baska bi ile tayin olucaz.. iki evladım var 8.5 yıllık evliyim, eşim çok şükür melek gibidir, gülden ağır lafini isitmedim.. evine, bana çocuklarına adamistir hayatını ama gel gelelim burası gurbet.. tam bir ana delisiyim, alisamiyorum, daha bi gün oldu gitti annem sureklide gelir, eşim anasindan ayırmaz ama yetmiyor.. gelen yok giden yok akraba yok kardes yok.. bazen diyorum koca sülalede gurbet bi banami düştü.. Napayim benimde kaderimde gurbet varmış.. allahım sevdiklerimin canını sağ etsin varsın ben çekerim hasreti... milleti hiç anlatmıyorum bile herkes kalleş, çıkarcı.. yan komşum dışında hickimseyi almıyorum hayatıma... sabır arkadaşım.. allahım yardımcımız olsun...

Doğru diyorsun da hatasını kabul etmek her erkeğin harcı değil işte malesef... Yaradılışlarında hep güçlü/haklı olma içgüdüsü var :) CReSS_34

Zaman eskisi gibi değil malesef... Eskiden dostluk arkadaşlık komşuluk kavramlarının anlamı farklıydı. Teknoloji geliştikçe insanların birbiri ile yüzyüze iletişimi minimum düzeylere indi... E madem öyle biz de teknolojinin bize yarayacak tarafını kullanıcaz ve sanaldan da olsa yalnızlık duygusuna meydan okuyacağız :)

Yemin ederim benimde bir arkadasim bile yok.. buda yaklaşık 6 yıldır yaşıyorum bundan evvel 3 yıl doğuda lojmandaydik iyi günlerimde oldu, ama daha çok entrika, çıkar, dedikodu, yiyici insanlarla karşılaştım.. o yüzden buraya gelince kimseyi almadım hayatima, yan komşum dediğimde yaşıt degil yanlış anlama 50 yaşında torun torba sahibi bi abla, sürekli gezer evde durmaz... bakalım gittiğim yerde kimlerle karsilasicam...

bende şuanda üzgünüm ve ağlamaklıyım.. sorunumda senin bu yazdıkların.. Gurbetteyim ve yapayalnızım.. eşim evde ama diğer odada aynı evde iki yabancıyız... sırtım bıçak izleri dolu, dost bildiklerimin izleri.. Aynı yaşadığım duyguları yazmışsın ne garip.. Bu kadar benzer olamazdı sanırım yazdıkların... saat gecenin 4 u ve ben hala uyumadım...

Haklısın kime dost diyorsak, hainlik görüyorum bende.. Ben herkese yardım ederim, yoldaş olurum, yarar sağlarım, arkadaşlık kurmalarına vesile olurum ama bana kimse bir hayır yapmaz.. ne kollanırım, ne arkamda durulur anca nispet yaparlar, yaralamaya çalışırlar, bundan zevk alırlar.. Allahtan başka dost yok.. Buna inanıyorum ben.. Eşime gelince, o sebep oldu gurbete gelmeme.. Ailesinin karşısında dikilip beni sahiplenebilirdi ama o kaçmayı seçti.. Gurbette yapayalnız yaşamama sebep olduğu için ona çok kırgınım.. Kırgınlığım çok büyük... Kinci değilim asla ama hayalkırıklarım çok.. Karşıma çıkan kişiler hep menfaat peşindeler yada benim hayatımda gözleri oluyor.. Adam gibi bir arkadaş dost bulamadım... seninle yazışmak hemde aynı sebepten ne ilginç.. Tamda aynı ruh hali içindeyken... U

Banada arada geliyor canim bilmem adi özlem olsun ozleyincemi oluyor yoksa burdaki insanlardanmi kaynaklaniyor etrafda kimsemin olmadigini dusununce bole oluyorum. Allah herkesi yerinde mutlu etsin canlari sagolsun bir gun evimde bir kalabalikla uyanmak anneme babama bisi oldugunu duyup izine giderken sevinerek gittigim bitmek bilmeyen bu yollarin bolesine bi aciyla nasil bitecegini dusunuyorum. Cok dusunceliyim :)) galiba allahim dusmanima yasatmasin iyice doluyorum sonra patliyorum heralde. Kusura bakma U

Bu konunun açıldığı ıyı olmuş aynen bende gırbetteyım ne kadar zor bı durum yarabbııı anlatamam uc yıl bu yıl ama hala alışamadım cok zor ark ortamım sifir ot gıbı yasıyorum hıc aklıma gelmezdi bı arkadas arayacağım ama hayat iste kızlar bakın arkadas yok demeyelım burda kaynaşıyor iz ıste dertlerımızı paylaşıyoruz S

arkadaşım seninle o kadar benziyoruz kiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

Evet çözüm bulamadığı için konuşmuyor kaçıyor. Benim ne halde olduğumu gördüğü halde susuyor. Hadi çözemiyorsun hadi imkansız en azından insan karşısındaki kadını teselli eder, üzülme ağlama der.. Benim hatam ben seni yıktım bu yalnızlığa der hatasını telafi etmeye çalışır. AMA nerde o düşünce yapısı... ben isviçredeyim.. oturduğum bölge hep yabancı hepsi isveç.. Birtane Türk komşum yok.. Eşim sabah kalkar işe gider gece gelir. Ben hep 4 duvar.. dili öğrenmek için kursa gidiyorum ama olmuyor zorla sevgi olmuyor. Ben Avrupayı sevmiyorum, dedim ya eşimin susması, ailesine karşı ezik durması, beni sahiplenememesi yüzünden gurbete kaçmayı çözüm buldu olan bana oldu burda genç yaşta saçlarıma aklar düştü.. Beni gördükçe yani eserini utansın diyede saçlarımı bile boyatmıyorum.. ama adamın umurunda mı asla. her erkek çalışıyor çalışır da ama bununki aşırı işyerini benden önce tutuyor.. işyerinde asker olmuş resmen.. neyse sana çok tşk. ederim yorumun için... A Ahuzarim Isvicreden tek ayak

Şu saatte aynı duyguları yaşadığım bir insanla yazışmak sahiden ne diyeceğimi bilemedim.. Demek ki yalnız değilmişim bu konuda, bak sende benim hissettiklerimi yaşıyorsun arkadaşım... Rabbim yardımcımız olsun... A Ahuzarim Isvicreden tek ayak

Bende esimin ailesiyle sorun yasadim ve gorusmuyorum. Anasi babasi babaannesi halasi bilmemnesi

e gezen birini bulmuşsun işte ne güzel.. arada takıl peşine bi hava al gel illa çok samimi olmak zorunda değilsin ki

Tahmin etmiştim yaşça senden büyüktür diye.. insan bir kere ağzı sütten yandı mı yoğurdu üfleyerek yiyiyor.. çok haklısın. İnşallah gittiğin yerde çok iyi insanlarla karşılaşırsın. bak ben nasıl üzgünüm nasıl çaresizim eşimle ağzımı açıp tek kelime konuşmadım o beni böyle üzgün gördüğü halde bana laf saydırıp geçti yattı.. Horlama sesi eve yayılmış.. Beni iyice soğutuyor kendinden git gide kapanmayacak bir uçurum yapıyor elleriyle... CReSS_34

Canim esinle niye ayrisiniz onlarin desteginede cok ihtiyacimiz var ben esimlede kusunce daha bi zor oluyor o yuzden kusmemeye ozen gosteriyorum. Gercek dostta gelince canim artik kalmamis kim kimle arkadas kim dost bilemedim ben bu sehirde hic bir mecburiyetimiz yok bu ulkede yasamaya kimsemiz yok benim azda olsa derdimi dinleyecek uzuntumu paylasacak bi sirdasim olsa belki bu kadar olmaz ama kime gulduysek kimi evimize soktuysak yilan cikti isi biten cekip gitti. Burda amca teyze akrblarim kuzenlerim var ama gercek dost arkadas en onemlisi anam babam yok mutlu degilim degilim olamiyorum A Ahuzarim Isvicreden tek ayak

Bu konunun açıldığı ıyı olmuş aynen bende gırbetteyım ne kadar zor bı durum yarabbııı anlatamam uc yıl bu yıl ama hala alışamadım cok zor ark ortamım sifir ot gıbı yasıyorum hıc aklıma gelmezdi bı arkadas arayacağım ama hayat iste kızlar bakın arkadas yok demeyelım burda kaynaşıyor iz ıste dertlerımızı paylaşıyoruz

Canım benim, özlem duygusu hissetmemiz kadar doğalı yok. bir de yanımızda yöremizde bize yarenlik edecek birileri olmayınca yalnızlık duygusuyla bilinçaltımız daha da çok özlem duygusunu perçinliyor, hissettiriyor bize. Senin durumunda buna benziyor. E bilinçaltımızdaki çoğu şey de rüyalarda kendine vucut buluyor doğal olarak. İçini ferah tutmaya çalış, gün içinde bedenini yorar, beynini oyalarsan özlem duygusuna yoğunlaşmamış olursun inşallah...

dün gece bende sabaha kadar uyumadım cok sükür eşim cok anlayışlı sabırlı 7 aydır evliyiz ve sürekli gece ağlama nöbetlerim uykusuzlugum bunlarla ugrastı durdu en sonunda ailelerin yanına taşınmaya karar verdik daha dogrusu bu akşam iyice düşünüp son kararı vericez risk alıcaz macaraya atılcaz belki ama olmuyo burda olmuyo. bian kendimde sizi gördüm alışırsın diycekler cıkcaktır belkide gercekten alışcaksın ama ben yapamadım basaramadım inş sen yaparsın U

gurbette yaşamak ben de çok düşünüyorum bunu... eğerki amaç vatan için olmasa bende kafayı yerdim tutunacak bir sebebim olmazdı.. ölsek burada ailemız cok sonra ögrenecek... ama teselli ediyorum sürekli niyetini bozma dıye. suan hamıleyım ve okadar ıhtıyacım varkı anneme keske gelse I

Bu konunun açıldığı ıyı olmuş aynen bende gırbetteyım ne kadar zor bı durum yarabbııı anlatamam uc yıl bu yıl ama hala alışamadım cok zor ark ortamım sifir ot gıbı yasıyorum hıc aklıma gelmezdi bı arkadas arayacağım ama hayat iste kızlar bakın arkadas yok demeyelım burda kaynaşıyor iz ıste dertlerımızı paylaşıyoruz M

Ahh ahh 1,5 yildir doguda bir sehirde yalnizim. Esimin memleketi oldugu icin inat ediyor. Psikolojim altust oldu. Bipolardan panik bozukluga takinti hastaliga kadar hersey cikti. Hergun ilac kullaniyorum ayda bir psikiyatrideyim. 100 kilo oldum. Deger mi bunlar ask icin bilmiyorum ama birgun cekip gidicem burdan artik yeter diye.

Evet agliyorum evet belki sacma gelecek bazilariniza ama evet ben mutsuzum bu sehirde burdaki insanlar yuzunden bu sehirde olamayan ailelerimiz yuzunden kimsemizin olmadigi bu sehirde yasamaktan ve evet ben agliyorummm hickirarak beni bu saatte bunlari yazmaya zorlayacak kendimi bu kadar kotu hissetmemi saglayacak ne oldu bilmiyorum ama kimsesiz hissediyorum kendimi tanimadigim bilmedigim bi sehirde anamin babamin olmadigi bi yerde karanlikta icim daralinca gidecegim korktugumda, kendimi yanliz hissettigimde hadi bana gel diyecegim kimsem yok niye yasiyorumki ben burda niye... iki yuzlu insanlarin, menfati icin yasayanlarin, birbirinin kuyusunu kazanlarin, sirtimi dondugumde sirtimdan vurabilecek insanlarin yuzume gulup arkamdan sovecek insanlarin arasinda ne isim var benim... gercek dost diyebilecegim kimsemin olmadigi sevdiklerimin, beni sevenlerin yanimda olmadigi bi yerde niye yasiyorum ki ben niye sebep niye kendime soruyorum ama cvp yok.

Empati yapalım biraz canım... eşinin yerine bir geç, onun tarafından da bi bak bakalım hayata... Adam akşama kadar çalışıyor yorgun argın eve geliyor bir de üstüne suratı asık bir hatun... Sonuçta o da gurbette değil mi kendi çapında? Ayrıca erkek psikolojisi ile ilgili bir dipnot geçeyim... Biz kadınlar problemlerimizin çözümü olmasa da birisine sadece anlatarak bile rahatlarız ama erkekler sadece çözüm sunabilecek biri olursa derdini anlatmayı seçer... Dolayısıyla bizi kendileri gibi düşünüyor sanırlar. Yani ona derdini anlatarak ondan çözüm sunmasını beklediğinizi sanarlar ve bu onlara baskı gibi gelir... Şimdi senin üzüntünün nedenini biliyor olsa da gurbette yalnızlık çekmene şuan bir çözümü olmadığı için de seninle bu konuyu konuşmak istemez. Çünkü çözüm üretememek biyerde onun egosunu zedeler ve kendini aciz hissettirir...

Allah seninde yardımcın olsun.. Gurbet hiç sevmediğim, asla istemediğim bir yerdi.. Eşim istedi gelmeyi buralara bende peşinden sürüklendim.. Ben affedemiyorum eşimi beni gurbete sürüklediği için.. Gurbeti çeken bilir.. Ne yaman ne zordur.. Benim konuşacağım bir komşum bile yok...

Kızlar yapmayın böyle yaaa... Benim hayatım da hep gurbetlerde dolanarak geçti... Lise bitene kadar babamın görevi nedeniyle diyar diyar gezdik, tam alışmaya başlayınca hooop tayin çıktı sil baştan... Yeniye alışana kadar eskinin hasreti ile idare ettik ama bir baktık yeni dediğimiz de eski olmuş.. Lise bittti babam emekli oldu tam sabitledik artık mekanı derken bu sefer de ben ilk kez ailemden uzaklara düştüm üniversite nedeniyle...6 tane huyunu suyunu hiç bilmediğim hatunla aynı odayı paylaşmaya başladım yurtta... Allahım burası neresi? Bu insanlar kim? Bu şehirde bir başıma nasıl alışcam bu yeni düzene vs derken bi baktım 4 yıl geçmiş bile... Sonrasında iş dolayısıyla ayrı şehirlerde, ilçede ve hatta 1 yıl da bakkalı olmayan köyde kaldım ve hatta hatta yurtdışında bile çalıştım 2 sene... Her seferinde huzursuzlukla gittiğim yerden salya sümük ağlayarak ayrıldım... Velhasıl şuanda da 1,5 yıldır hayatta yaşamam dediğim İstanbul'dayım evlilik dolayısıyla ve de çalışmıyorum üstelik... E çoluk çocuk da yok ki vakit geçsin evde akşama kadar... İstanbul'u hiç bilmiyorum, hadi sora sora Bağdat bulunur da bir başıma nereye kadar gezeyim, ondan da sıkılacağım belli... Komşu, arkadaş vs de yok kafama göre... Tek tanıdığım komşu MS hastası tekerlekli sandalyede bir teyze ile onun yaşlı annesi... Onlarla da onların hastalıkları dışında konuşacak bir konu olmuyor genelde... Eşim haftanın 6 günü full çalışıyor, işten gelince yemek faslından sonra gözleri kapanıyor adamcağızın saat 12 olmadan, Pazarları da uyumak ve bilgisayarda oyun vs oynayarak kendine zaman ayırmak istiyor haklı olarak, çıkalım gezelim diye tuttursam e adama da yazık herzaman kıyamıyorum ki... vs vs vs Lafın kısası benim gibi her girdiği ortama hareket ve neşe getiren ben, evde bir başıma yaşar oldum... Başlarda çok bunaldım, üzüldüm, ağladım sızladım vs ama bir baktım ki depresyonun eşiğindeyim hemen kendime " Bir kendine gel, silkelen! dedim... Şikayet etmek yerine kabullenmeye adapte ettim kendimi önce... Sonra çalıştığım dönemlerde "evde öööle sere serpe yayılıp keyif yapmak için neler vermezdim" dediğim günler aklıma geldi. Ben de keyfini çıkarmaya karar verdim. Bazen deli gibi kitap okumaya veriyorum kendimi, bazen saatlerce nette aklıma takılan herşeyi araştırıyorum, ev hanımlığı konusunda oldum olası acemiydim bu konuda kendimi geliştirmeye çalışıyorum :) Hatta alıyorum haritayı elime İstanbulu haritadan öğrenmeye çalışıyorum Yıllardır adamakıllı hiç dua etmediğimi hatırladım şimdi onu da yapmaya başladım. Aslında spor da yapmak lazım ama tembellikten henüz o konuda bir ilerleme kaydedemedim Alışverişi pek sevmediğim için kendimi AVM lere atmama da gerek kalmıyor... Bi de bakmışım günler haftalar nasıl geçtiğini anlamadan geçiyor... E bi de Allah bir çocuk nasip ederse bu ehl-i keyf günlerimi mumla arayacağımı bildiğimden tadını çıkarmaya bakıyorum. Velhasıl herkesin zevk alacağı farklı şeyler vardır. Örgü örmek, gezmek, alışveriş, ev içinde kişisel hobilerle uğraşmak, TV seyretmek, müzik dinlemek, kitap okumak, spor yapmak, her gün bilmediğin yeni birşeyler öğrenmek, saçıyla başıyla kaşıyla uğraşmak vb. Önemli olan fazla boş kalıp vesveseye kendimizi vermemek... Önce kendimiz, kendimizin en yakın dostu olmayı öğrenicez... Ha sonra bi bakarsın markette tesadüfen tanıştığın bir hatun tam kafana göre çıkar kanka oluverirsiniz belli mi olur Azcık sabır, azcık "Anın tadını çıkarma" felsefesi bir de özgüven oldu mu bize her yer bayram yeri Nerelerde yaşıyorsunuz bilmiyorum ama insan tanıdığı, yolunu yönünü bildiği yerde kendini güvende hisseder ve yıllardır göçebe hayatı yaşamaktan kaynaklı bir tecrübeme göre çok ufacık bir köyün bile keşfedilecek bir güzelliği vardır... Hadi bakalım siz de silin gözyaşlarınızı da hem kendinizi hem de yaşadığınız çevreyi bi keşfe çıkın bakalım Öpüldünüz

vaoov 17 yaşıma girdiğimden beri ailemden uzaktayım okul için ülkenin en batı ucundayken iş için en doğu ucuna gittim daha bu denli ağlamadım, ha aynı duyguları hissetmedim mi dibine kadar hissettim ama bu pozisyona hiç girmedim vallahi.. Allah tez zamanda içinize rahatlık versin sizi güçlü kılsın diyeyim. U

senini yerinde olmak isterdim... sevdiğimle herkesten ızakta çoook uzaktaa... direk kafanda türkiyed e olsam vs gibi büyütme bence biz de evlendik yalnız yaşadığım şehirden memleketine getirdi eşim beni, anne baba elbnette aranır ama ben bekarken yalnızdım çok da aramıyordum açıkçası, evlendikten eşimin memleketine gelip alışamayaıp onun aşlesi ile sorun yaşlamaya başladıktan sonra ailemi daha çok arar oldum ne tuhaf değil mi.. o kadar özeniyorum ki yurtdışında yaşayan çiftlere... eşimin anası babası ebesi dedesi vs vs herkez bizim huzurumuzu bozmaktan başka bi işe yaramadı çünkü bu şehire alışamamam da tuzu biberi!!!!!!!!!!!!!! balayı yapın işte eşinle

hiç bir mecburiyetiniz yoksa neden orada yaşıyorsunuz?

Ağlama üzülme bu da bir imtihan demek ki... ben sabahtan beri böyle düşünüp kendimi rahatlatıyorum mecburum çünkü... Nickin gibi umutla bekleyişimizi sürdürelim Allah büyüktür bakarsın birgun sahici dostlar ediniriz... Bizi sırtımızdan vurmayan. Yüzümüze gülüp kuyumuzu kazmayan... Dilerim.

4 seneyi bitirdik burda en uzun balayi yapan cift biziz ozmn canim. Haklisin turkiyede beni huzursuz eden kv kp akrabalar olsa benim icinde burasi yasanmasi en guzel yer ama biz ordada mutlu oluruz öyle bizi pisman edecek insanlar yok allaha sukur. Ama hasretlik cekecegime gider orda onlari cekerim :))) burdaki samimiyetsiz uc kagitci cikarci insanlarinda olmasi burayi istememe iyi bi sebep guzel bi arkadas cevrem yok kime can dediysek canimizi aldi arkadan dedikodumuzu yapti baskasina bizi satti bunlarda beni uzuyor hepsini bir arada yasiyorum insallah allahim icime serinlik verir ailelerimizide getiririz yanimiza B

İsviçrenin neresindesiniz? Oturduğunuz yer şehir merkezinden çok mu uzak? Şu anda memlekete dönme şansınız yoksa, keşke olumlu yönlerini görüp, elinizdeki fırsatı en iyi değerlendirseniz... Güzel bir dil okulu çok keyifli olur mesela. Yabancı öğrenciler oluyor dünyanın dört bir yanından... Dil öğrendikçe kendinize özgüveniniz artar, daha sosyal olursunuz zaten Ya biri beni alsa götürse şöyle 3-5 ay İsviçre, Fransa falan Ya da arkadaş lazımsa ben geleyim hemen

en azından başka bir şehirde annen var benim oda yok tek başımayım eşim ve oğlum var tabii allah razı olsun.. fiyonkbakery Ben İşte Sıradan...

aynen canım yaaa. ne derdim varsa çözüm aradığımda hep altından bilinçaltı bir kayıt çıkıyor. Forumda da birilerine destek/yardım/öneri amaçlı yazdığım çoğu konuda hep bunun altını çiziyorum ki kendimizi tanımak için farkındalığımız artsın. Asıl sorunu bulunca doğru çözümü bulmak daha kolay oluyor çünkü...

ediyor hem de nasıl, kültür farkı beni dibe vurdu, psikyatriye ben de başlamıştım bıraktım kilo aldım herkesten enfret ederek yaşıyorum, etrafımdaki insanlar çok kaba, bazen herşeyi bırakıp kaçıp gitmek istiyorum, 3 yıl olacak benim, çocuk yapamadım bunlarla boğuşmaktan, eşimin ailesi de cabası!!!

Burda yasarsak daha iyi bi hayatimizin olacagini dusundugu icin esim burayi tercih etti parasi calisana iyi devlet issiz insana bile para oduyor parasi yani guya daha iyi bir gelecek. Turkiyede ailelerimizin durumu yerinde kendi evleri arabalari hepsi var sukur. Ama bende diyorumki donelim geri burdaki calistiginin yarisini orda turkiyede calis evimiz var calistiginida yememiz icmemiz birikimimiz cocugumuz icin harcariz ama sevdiklerimizin yan8nda oluruz cocugumuz onu seven basini oksuyan dedelerinin ebelerinin yaninda buyur burda kimsesiz yasamaz ama bilmiyorum sonumuz nolacak. Sadece butun cevre yasitlari geldigi icin geldi esim baska hic bi aciklamasi yok. Simdide bugun geri don deseler oda doner ama diyen yok

Çok üzüldüm benim başıma gelmedi ama sizleri görüyorum duyuyorum okuyorum içim bir tuhaf oluyor ne denir bilemiyorum tahmin edebiliyorum ne kadar zor olduğunu ben de evlendiğim ilk zamanlar benimseyemedim evimi yatağımı yastığımı bile aradım doğup büyüdüğüm evimin kokusunu bile aradım, keşke evlenmeseydim keşke annemin babamın dizinden ayrılmasaydım diyip ağladığımı da bilirim üstelik ben gurbette de değilim aynı şehirdeyiz istediğim her zaman annemi görmeye giderim onlar bana gelir yine de içim hep buruk kalır onlardan giderken ya da onlar bana geldiklerinde yolcu ettiğimde Allah size sizin gibi olanlara sabır ve güç versin Rabbim gönlünüze göre versin tüm istediklerinizi sadece yazmak istedim

Gerçekten mi? hala devam ediyor mu yalnizligin

Kızlar bir de size 18 yaşındayken bir psikolojik danışmanın bana verdiği öğüdü aktarayım ki sağolsun benim yaşam felsefem olmuştur... Bana demişti ki: " Hayatındaki her insanı aynı değer seviyesine oturtmayacaksın. Hepsini hakettiği kadar basamaklayacaksın. Mesela 1 den 10 kadar... İlk basamağa sadece "Merhaba" dediğin insanları oturtacaksın. 2. basamağa " Merhaba + Günaydın" dediklerini...3. ye " Merhaba+Günaydın+Nasılsın?" dediklerini ve bu şekilde 9-10 a kadar yerleştireceksin etrafındaki insanları... bu şekilde herkesi aynı değer seviyesinde tutmayıp yerine yerleştirirsen ve ona göre davranırsan o insanlar değeri kadar seni üzebilirler... Ha zaman içinde ilerleyen ilişkilere göre de basamak atlatabilirsin ya da indirebilirsin" Oysa biz napıyoruz? Birazcık samimi olsak biriyle hemen onu hayatımızın merkezine yerleştiriveriyoruz iyice tartmadan biçmeden ... Sonra bi bakıveriyoruz ki o insan sandığımız insan değilmiş! Ve bizim değerlerimizi yıkmış devirmiş, enkazını toplamak da bize kalmış...

Yazmak istediklerimin geri kalan kismini sen yazmissin bende esim yuzunden burdayim bende bazen soyleniyorum neden geldik durmamiz icin yasamamiz icin bi sebep soyle diye yok diyor gidelim geri donelim diyorum biraz daha duralim kendimizi toplayalim donelim diyor bazen aldirmiyorum akisina birakiyorum bazende boyle icim aciyor

Biz de gurbetteyiz. Sebepsiz değil, sebepleri var evet. Ama bazen annemi, kardeşimi o kadar özlüyorum ki. Psikopatça rüyalar görmeye başladım artık, kardeşimi balkondan düşerken falan görüyorum ne bileyim. Öyle şeyler. Geceleri uyuyamamaya başladım. CReSS_34

Ben isviçredeyim canım.. Keşke benim eşimde mecburiyetten tayin olayı yüzünden gelmiş olsaydı buralara ama benim eşim keyfi geldi, korktu kaçtı gurbete getirdi beni.. kaçkez karşı çıktım gitmem dedim üzerime yürüdü gidicez dedi.. neden kaçıp geldiğini de sonradan ağzından duydum gizlice ablasına anlatırken o günden beri ona olan sevgim güvenim de yerle bir oldu bitti zaten.. S

aynı şekilde gurbette yaşıyorum olduğum ilde tek bir akrabam annem babam yok ama Allah'a şükür çok güzel dostlarım arkadaşlarım ablalarım var başım sıkışsa içim sıkılsa çıkıp gidiyorum alışmak için tek yapacağınız şey bu arkadaş edinmek az ama öz arkadaş I

yok canım tek değilsin senin gibi olan çok bak hem sen bir kadınsın şimdiki evli erkekler bile bu tepkileri veriyorlar anamdan babamdan uzağım diye inleyip duruyorlar bir kadın olarak daha hassas olman normal ama alışmaya çalış

Ayy bu kadar olur bende esimin ailesiyle sorunluyum bende cocuk yapmadim bu durumlardan. Bende kultur farkindan kaba suratsiz insanlardan biktim usandim