Sevmiyor çünkü o yüzden sinirli. Çocuğunuzun bu evlilik içinde mutlu olduğunu mu düşünüyorsunuz? Allah aşkına çocuğu bahane etmeyin. Kendiniz için boşanmıyorsunuz.

Artık boşanmak için çocuk bahanesini boşanmak istemeyin kişinin kendi gerceğini gizlemesine yoruyorum. Kötü evliliklerde büyüyen çocuklar daha kötü etkileniyorlar. Çift terapisi şansınızı deneyin, olmazsa boşanın. İnanın, çocuk için daha iyi olur.

Çocuk doğana kadar: Annem babam üzülmesin diye boşanmıyorum Çocuk doğunca: Çocuğum babasız kalmasın diye boşanmıyorum

Bakın boşanalim dediyse tamm deyin geçin ve bosanin zira boşanmazsaniz sadece zamanı uzatacaksinix ve boşanma süreci uzayacak daha da yipranacaksiniz tecrübe ile sabit bitmiş evliliği canlandırmak çok zor

Bu " babasız büyümesin " tamamen ayrılmaya cesaret edemeyen kişilerin bahanesi bana göre Ben de ayrılmış anne baba çocuğuyum Anne babasız büyümesin hiç sadece. Anne babam evli değildi, ayrılmıştı Olay bu Babasız kalınmıyor yani boşanınca Konuya gelecek olursam ; huzurlu olmadığım evliliği bitirdim maddi şartlarda müsaitse

Cocugunuz niye babasiz buyusun? Bu ulkede ortak vesayet diye bir sey yok mu? Cocuklar birkac gun sizde birkac gun de babalarinda kalirlar

Evlilik dediğimiz şey eskisi gibi değil Anlaşamayan iki insan medeni bir şekilde yollarını ayırabilir

eşim böyle bir ailede büyümüş o yüzden böyle galiba diyorsunuz sonra da çocuğu bahane ediyorsunuz. sizin çocuğunuz da eşiniz gibi bir ailede büyüyecek o zaman? büyüyünce eşiniz gibi olsun ister misiniz?

Kufurbaz bir babayla büyümesinden daha iyidir.

Arkadaslar ne gurursuzlugum kaldi ne baska birsey.. benim esim biraz saman alevidir oyle diyor ama bunu birazda bana gozdagi vermek icin yapiyor, barisinca normale donuyor. yani her dakika bosanalim demiyor.. yani gidipte dava acmisligi yok.

Aynen bir de tam aile evine döndükleri anda hamile olduklarını öğrenmeleri vardı. Ah kafam ah, unutuyorum işte hep.

Bazısı mutsuz olmaya da razı yeter ki kocişim var desin

Evet kesin evli olmasan ayrılırdın hı hı

Adamın seni kaybetme korkusu yok. O nedenle haddini aşmaya devam edecektir. Kavga etmediğiniz biran oturup güzel güzel konuş. Terapi teklif et. Birlikte gidelim hatalarımıza objektif bakan birisi olur falan de. Kendine odaklan onu yokmuş gibi gör. Baktın bunlarda olumlu sonuç vermiyor boşanırsın. En önemli konu işin var mı? Ailen desteğin olmadığı için bu baya önemli. Ha yoksa da çalış çocuk büyümüş zaten.

Boşan demeye ne meraklı bir milletiz. Herkes aynı şeyi yazmış. Eşini seviyorsan neden boşanasınki ve anne babayla büyüyen çocuk daha sağlıklı oluyor kim ne derse desin o evde hergün şiddeti görmüyor o çocuk arada gülmeyide beraber sofraya oturmayıda görüyor. Eşinin seni sevmediği konusuna katılıyorum ne yazıkki. Seni gözden çıkardığı için bu şekilde davranıyor bunu düzeltebilirsin. Eşinde memnun olmadığı şeyleri konuş mesela özbakımından mı şikayetçi yada inatçı birimisin huyundan üslubundan mı şikayetçi öğren. Sonuçta bu adam seninle hiç istemeden evlenmiş olamaz. Zamanla bazı şeylerden soğumuş olabilir. Buda düzelebilir bir durum. Durduk yere neden sinirlensinki bir insan elbet gözüne batan birşeyler vardır bunları öğren ve ortak hareket edin daha sağlıklı olur.

Calismiyormusuniz cocugunuz cok mu küçük babayla ayni sehirde yasarsaniz babasinida görür babasi ile büyür. adam bosanmak istemis zaten yillarca yine yine bu bosanma önünüze gelecek

Arkadaslar oyle bir evliligin icindeyimki ne gidebiliyorum, ne kalabiliyorum. cok mutsuz hissediyorum. esim cok agresif bence sinir hastasi. siddet yok ama psikolojik siddet var. soyleki ani cikislar ortada birsey yokken sirf dedigi gibi dusunmuyorum diye, agzi bozuk saygisizca konusmalar filan.6 yildir evliyiz bir cocugum var. kendiside bosanalim dedi istemedim cocuk var ve etraf ne der diye. cocugumu dusundum en cokta babasiz buyumesin dedim. ama bu onun karakteri siddet olan bir ailede buyumus ondan sinirli galiba. bende de ondada anlasamamaktan sogukluk olustu. ailem idare et diyor. cok mutsuzum. sevgili olsak hemen ceker giderdim ama evlilikte oyle olmuyor ama cok bunaldim

Çocuğu bahane etmeyin lütfen zira çocuklar asıl bu denli sinirli, mutsuz bir ailede daha kötü bi şekilde yetişiyor bunu düşünüyor olsaydınız mantığını anlardınız. Ayrıca ailesinden her şiddet gören bu psikolojide olmuyor ki. İnsanın kendini yetiştirmesi ailesinden yaşadığı travmalardan ders alıp aynısını kendi ailesine göstermemesi gerek. Bende çok şiddet gördüm annemden, küfür, hakaret yedim çoğu kişiden. Dayılarım güne küfürler başlar küfürle bitirir. Şiddet yanlısı bi sülalem var benim :) Ama hiçbir zaman onlardan biri olmadım aile olarak görmedim bu tavırlarından dolayı. Her zaman kendimi onlardan uzak tuttum. Bazı şeylerde karakter meselesidir. Travmalar olur evet bunun önüne geçemeyebilirsin ama kendini eğitmek zorundasın. Türkiye'de sakin bir aile görünce ben şaşırıyorum valla

Neden gidemiyorsunuz anlamadım ben?

Etraf ne der diye mutsuz bir evliligi devam ettirmeniz mantiksiz cünkü zerre elalemin umrunda degilsiniz. Cocugunuz esiniz size böyle davranirken muhakkak sahit oluyordur. Kuzenimde böyle bir evlilikte büyümekte ne oldugunu cok net gördüm. Cicek gibi cocugu soldurdular. Esiniz cok iyi babalik da yapmiyordur degil mi?iyi babalik cocugunun annesine iyi davranmakla baslar. Iletisimi ve sevgiyi biz cocuklarimiza ögretiyoruz göz önlerinde yasayarak. Kötü cocukluk gecirdiyse gidip tedavi olsun. Böyle bosanmaktan dönüp hicbir profesyonel destek almayanlari da anlamiyorum. Dönüp dolasip geleceginiz nokta ayni cünkü

Sadece "hasta annem babam üzülmesin diye" olacakti.

Herkesin bir fikri olabilir bu konuda bosanmakta bir secim bosanmak istememekte. ama burda herkes yikici yorum yapmis daha neyi bekliyorsun tarzinda..

Size karşı tavırlarının sebebi bu. Her şey bitmiş. Ömür boyu bu şekilde yaşarım diyorsanız boşanmayın ama hiçbir zaman iyiye gitmez bunu bilin

Çift terapisi alabilirsiniz eğer kabul ederse, ki etmemesi daha olası. Sınırlarınızı yeniden gözden geçirin rahatsız olduğunuz sizi yıpratıp bu noktaya getiren şeyleri net şekilde söyleyin ikinizde. Belki bi kahve yapıp gel oturalım biraz konuşalım deyip açın konuyu. Bunu yapmanın evliliğin kalitesini düşürdüğünü, mutlu olmayı ikinizin de hak ettiğini söyleyin. İki taraf da birbirine olumlu adımlar atsın. İşlevi olmayan davranış örüntülerinizi değiştirmeye gayret edin. Eğer bi ufacık ümit varsa değişim varsa sevginiz de yeniden canlanabilir. Belki iki taraf da birbirini seviyor ama o kadar yanlış ezbere davranıyor ki sevginin üstüne kilit vuruyor bu davranışlar.

Boşanınca babalık vasfı mı düşüyor? Boşanmaya niyetiniz varsa boşanın, en çok da çocuğunuzun iyiliği için boşanın. Üç günlük hayatın iki gününü huzursuz ve mutsuz geçirmeye değer mi? Millet ne der diye hayatı kendinize zindan etmeyin.

Bir çok sorun çözülür evlilikte. Fakat adam boşanalım dediyse benim için bitmiştir. Gerekirse sokakta yatarım aç kalırım ama gururumu ayaklar altına almam. Beni istemeyen adamın yatağına yatıp ekmeğini yemem. Çocuk biraz sizin bahaneniz gibi geldi bana

Hayır sadece dürüst olmadığınız için eleştiriyoruz. Çocuğunuzu bahane etmek yerine açık açık "ben boşanmak istemiyorum çünkü seviyorum" diyin. Çocuk olmasaydı 5 dakika durmazdım muhabbetleri gerçekten inandırıcı değil çünkü.

Siz adamdan ayrılamıyorsunuz diye çocuğu da şiddet gösteren ve sizden boşanmak isteyen adamın yanında büyütmeye çalışıp psikolojisini bozmaya hakkınız var yani?

Boşanmak isteyen bir adamla aynı sofraya oturmak, aynı yatağa girmek, aynı kanepeye oturup tv izlemek zorunuza gitmiyor mu gerçekten? "Seviyorum, hatta eşime takıntılıyım. Boşanmak istemiyorum." deseniz emin olun bu takıntı için psikiyatriste gitmenizi tavsiye ederdim. Çocuğunuzu ve etrafı bahane ediyorsunuz sadece. Sizi istemeyen, sevmeyen biriyle evliliğe devam etmek özsaygınızı düşürür. Kendinize saygı duyun ve arkanıza bile bakmadan gidin. O çocuk da belirli günlerde babasını görür zaten. Bir de boşanan ilk kişi siz değilsiniz. Çevre sizin evinizin içini bilemez. Kim ne derse desin. Elalem kadar duvarları yüksek bir hapishane yoktur. Gururunuzu kimse için ayaklar altına almayın.