Haklısınız en güzeli çocuksuz yada gözetim altında görüşmek.. bu sekilde bana uymuyor

bence açıkça söyleyin. çünkü sizin kaçmanızdan yorum çıkaracak biri olmadığını düşünüyorum. bazı insanların cidden gücü herşeye yetiyor, keşke bende de o enerji olsa ki fena değilimdir. ancak sizin temponuz uymuyor ve huzursuzsanız mesafe koymak en güzeli. bunu da açıkça ama nazik bir dill söylemek doğru olur.

Ne kadar net olursanız o kadar az üzülürüsünüz bence. Zaten o kadar umursayıp, üzüleceğini sanmıyorum.

Ben telefon açmama açıklama yapmadan uzaklaşmaya çalışma gibi pasif agresif tavırları hem çok ayıp hem de çözüme katkısız buluyorum. Söyleyin 'görüştüğümüzde çocuklarının başına birşey gelecek diye ben stres oluyorum keyiften ziyade tedirginlik ve yorgunluk hissediyorum Veya çocuklar geçinemiyor, birbirine vuruyor onları kontrol altında tutamıyorsak hem biz üzülürüz hem Allah korusun birbirlerine zarar verirler' diye. Başkasının çocuğuna bağırıp çağırmayın bu arada sizin muhatabınız annesi. Çocuğu durdurun ve annesinin haberdar olmasını sağlayın.

Bence ya çocuksuz buluşun ya da bazı yerlerde çocuk bakıcılı etkinlikler oluyor o şekilde aktiviteli yerlerde görüşün en azından siz stres olmazsınız arkadaşınız da çocukları düşünmez.

Merhaba arkadaşlar yıllar evvel çok iyi anlaştığım bir arkadaşım vardı araya şehir değişikliği evlilik girdi görüşemedik 7 yıl aradan sonra ortak arkadaşlar aracılığı ile bağlantıya geçtik. hersey güzeldi memnun ayrıldık, görüşelim dedik, evlerimizde bir vesait gidilebilecek yakınlıkta. fakat arkadaşımın çocukları küçükler ve hiç çocuklarına bakmıyor. mesela yemek yiyoruz sohbet ediyoruz diyelim çocuklar feryad figan ağlama, bağırıp çağırma halindeler hiç onların dünyasına giripte nasıllar bakmıyor. ben uyarınca gidip bakıyor. cocular cok aşırı rahatlar televizyon sehpasına çıkıp arkasından geciyorlarmis, TV neredeyse düşecekmis. Allah korusun TV üzerlerine düşse ağır yaralanabilirler diye içime dert oldu. neyse arkadaşım sürekli biryerlere gidelim diye organize halinde, o gün arıyor hadi minel hazırlan piknik alanı olan parka gidelim hazırlanıp gidiyoruz orda da aynı sorun çocuklar yanımızdan uzaklaşıyor ben çok korkuyorum x çocuğun nerede diyorum heralde şurdadır diyor, ay kaybolmasın lütfen ben korkarım git bak diyorum, bu arada çocuk 2 yaşında yani. birde bakıyorki çocuk tehlikeli yere gitmiş koşup getiriyor ama onun çocukları kontrol altına almama hali beni çok yoruyor. surekli saldım çayıra durumu var. o yüzden bende bir kaygı ve endişe oluyor. bende baktım bu böyle olmayacak ne zaman görüşsek mutlaka mutsuz dönüyorum mesafe koydum ve korona sürecinde sürekli görüşmeyi uygunda bulmuyorum gibi söylüyorum ama ikna olmuyor. birde aniden yapılan organizasyonlarada adapte olamamki.. apar topar çocuğu hazırla et. kendisi oldukça hiperaktif, üç çocuğa rağmen arabaya binelim heryere gidelim gezelim yiyelim içelim. bende o güç yok ve yine aramış açmadım. gecende aradı açmadım. ya ayıpta oluyor geri dönüş sağladığımda ne desem onu düşünüyorum. araba sürmesi bile hızlı, ani manevraları oluyor çok garibime gitti, acaba hiperaktif olabilirmi? Bu arada ben ev hanımıyım sakin bir hayatım var, kendisi çalışıyor öğretmen. okul çıkışı hemen bir plan yapıyor gidelim biyere diye. hayır gidelim iyi güzelde ben onun çocuklarına bizim sohbetimiz yüzünden birşey olucak diye çok endişe ediyorum. her görüşmede kalbim güm güm atıyor, onunla görüşmek benim için adrenalin demek, mutlaka düşüyorlar ya kayboluyorlar, ya sinir krizi geçiriyorlar inanın eve gelince kendimi çok yorgun hissediyorum. dışarda görüşmeyelim evde görüşelim diye çözüm buldum ondada TV olayı oldu düşmemişler diye şükrettim. evde de bağırış çağırış bir hengame, birde onun oğlu benim oğluma zarar verdi gördüm ve çocuğa kızdım, çocukta bana bağırdı çağırdı. arkadasim anlamadı bile çünkü ilgilenmiyor. yani beni her aradığında da açmak istemiyorum içimden gelmiyor acaba açsammı ayıpmı oluyor? İnanın dertleşmek bile istemiyorum. fakat aradığında dönüş yapmamakta bana göre değil, neden kaçıyorum konuşayım işte açıklayım net olayım diyorum yani açmayınca vicdanen rahatsız oluyorum aslında, arkadaşım kendini kötü hissediyormudur diye.. bu durum icime dert oldu size yazayım dedim

Yahu siz uyumlu iki arkadas degilsiniz ki bu kadinla ayrilin mesafe koyun hatta gorusmeyin isterseniz okurken bana afakanlar basti. Belli ki siz sakin o hareketli, siz temkinli o allaha emanet, siz terbiyeli cocuk yetistirme derdindesiniz o gun bitsin derdin de. Gorusmeyin ya

Yani anlattıklarınıza göre kadın 3 çocuğu nasıl kazasız belasız büyümüş hayret. M Minel_ask Previously

canım o senin güçsüzlüğünden değil sen de hiçbir şeyle ilgilenmesen her şeye gücün yeter

Net bir şekilde söyleyin arkadaşım seni severim kusura bakma ama ben panik bir insanım sen çocuklarla ilgili ileri derece rahatsın 2 yaşındaki çocuğu bile umursamıyorsun benim kalbim küt küt atıyor tedirgin ve mutsuz oluyorum çocukları bigün kocalara verelim öyle buluşalım vs gibisinden konuşun

-normalde onun çocuğu sizinkine zarar verince çocuğu uyarmak annesinin isi ama ilgilenmediğinden uyarmakta haklisiniz. -acik olun, tel acmamak vs hicc hoş seyler degil. hem sorunu çözmez ki.. net olun bence. -arkadasimin oğlu benim çocuğa zarar verme aşamasındaysa hemen annesine işaret ediyorum. annesi uyarıyor, haa uyarmazsa derim, valla seninki biraz uyumsuzluk yapiyor, cocuklarla degil cocuklar uyuyunca başbasa görüşelim. M

merhaba bende ayni olmadada benzer seyler yaşadım. eski arkadaşımla bir vesile ile tekrar yakınlaştık, ama cocuklari kendilerini ifade edebildikleri ve bilmis olduklari halde huzursuzluk cikariyorlardi. cocuk bu elbette, ben cocuk kötüdür demiyorum. ama benim oglum gec konusmaya başladığı ve aslinda yasina göre yetersiz olmasina ragmeb daha uyumlu davraniyor. parka gidiyoruz gözüm cocukta ve baska cocuklara baski uygulamasina izin vermiyorum müdahale ediyorum. arkadasim ise birak yaa elleme öbür çocuğun annesi anlamadiki bile modunda. deliriyorum bu zihniyete. son iki defa görüstük bunun cocuklari(ikizler bu arada 4yasindalar) benim cocuklari sürekli itekliyor köseye sıkıştiriyor. arkadasim ise olaya sonradan dahil olup x naptinnnnnn gibi miymiy konusuyor. hic gelemem senin cocugun bir iki kere itekleyince karsina alip ciddi konusman lazım kizman lazim ama onlar benim cocuklarimi tek kelime ile ezdiler. bende arkadasimin bulusma tekliflerini kibarca geri cevirdim, derslerim var veya kendimi iyi hissetmiyorum gibisinden. en sonunda oglum sizinle bulusmak istiyor diyince dedim mira artik net ol bilsin durumumuzu. dedim ben isterdim ama parktaki diger annelerin bile dikkatini cekti bu cocuklar seninkileri alip alip yere firlatti ilk defa böyle bisey goruyoruz diye acikcasi oglumda o beni itekliyor istemiyorum diyor. cocuksuz bulusalim zaten benimde kafam kaldirmiyor anaokulundada yeterince sosyallesiyorlar dedim konu kapandi. ben eski ben olsam bu konularin altinda ezilirdim ama cizgimi cektim arkadasimda bi zahmet ona göre önlemini alsin. ayni durum sizin arkadasiniz icinde gecerli. canim bundan sonra cocuklar yokken bulusalim benim kafam artık kaldirmiyor bisey mi oldu kavgami ettiler derken huzursuz oluyorum gibi konusabilirsiniz cocuklari parka salip hele iki yaşındaki cocuk icin herhalde ordadir diyen insanıda anlamiyorum ben bes yaşındaki cocugumu gözümün önunden ayiramiyorum ya

Aslında gerçekten çocuklarımız olduktan sonra yaşam tarzımızın hiç uymadığını farkettim.

Yorumunuz için teşekkür ederim.. ilk paragrafta çok haklısınız dikkat edeceğim bu duruma. bende ayıp olarak görüyorum aslında açmamak falan çok saçma ama sanırım kendisi baskın ve ikna yeteneği kuvvetli, ne diyeceğim diye tedirgin olup açmıyorum ama dönüş yapmam gerekli bir şekilde. yanlis anlaşılma olmasın çocuğa bağırıp çağırmadım kesinlikle, çocuğuma vururken gördüm ve çocuğum başka şey husussunda anne x böyle yaptı dedi ağlamaklı, çocukta benim çocuğumu çekti gel buraya diye yonetmeye çalıştı bende sert bir yüz ifadesiyle hayır gelemez annesi ne diyorsa o dedim. birde oğlumun şikayetini duyunca yalan söylüyor dedi suçladı bende kabul etmeyince çocuk sinir krizi geçirdi çokta şaşırdım. M

Ya inanın bende her görüşmede bunu düşünüyorum. cocuklar sürekli düşüyorlar ama annesi bunu sorun değil büyümelerinin bir parçası olarak görüyor, benimse panik yapım bunu kaldıracak takatte değil. ben korumacıyım. M Minel_ask Previously

Çok iyi yapmışsınız, cevabınız için teşekkür ederim net olmak daha iyi aslında. astrojurnal