Evet bu kayıp çok ağır geldi bu sefer ya anneme babama dedemlere birşey olursa onlara doyamadan göremeden kaybedersem diye korku girdi içine onlara birşey olmasından korkuyor özlüyor üzülüyorum

Bende farkli ulkedeydim ama benimki gurbetten ziyade kadinlarin sokaga cikamadigi bi ulkedeydim. Yapamadm dondum. Esim yurtdisinda ben ailemleyim. Yani ozgur bi ulke olsa kesinlikle yapardim kendime ce vre ve arkadasliklar kurabilir ve calisabilirdim. Ama oyle bi ulke degildi. Emin olun beterin beteri var. Dusunmemeye calisin olumsuz seyleri. Uzaktayken ozluyo ama dibindeykende kiymetini bilmiyo insanoglu. Kendinizi gelistirin. Ne guzel esinizin isi iyiymis bir an evvel birikim yapip donmeye calisin. Eviniz olursa gecim daha kolay olur cunku kirmizi

Önemli olan gönüller bir olsun. Burada okumuşsunuzdur dib dibe oturup anne-babasından dert yanıp kurtulmaya çalışanları. Bol bol görüntülü konuşun bence özlemi az da olsa dindiriyor. Ve evet insan her şeye alışıyor zamanla.

Daha yeniyse eğer zaman verin kendinize. Bebeğinizin acısı da üstüne gelmiş ondan böyle hissediyorsunuz bence

Neredeyse 3 ay var gitmemize aslında şu an psikolojim bambaşka bir hal aldı hayattan beklentim umudum kalmadı sanki gidip göreceğiz geleceğiz ben sağlıklı bir çocuk dünyaya getirebilecekmiyim anne olabilecekmiyim hayat ne gösterecek bana bilmiyorum umutsuzluğa kapıldım

" Hem karnım tok dursun hem de çörek bütün, olmaz"der annem yani açılımı her karar bir vazgeçiştir. Zaman ver kendine ve geçmişe tutunmayı bırak bulunduğun yere uyumlanma ya çalış. Hepimiz ailemizden iş ve benzeri nedenler ile uzaklaştık. Doğru olan da bu sen yeni bir hayat kurmuşsun kendi kurduğun aile 1. sırada olmalı. Eminim ki senin ailende bunu ister, sen mutluysan onlar da mutlu olur.

Arkadaşlar dertliyim buraya içimi dökmek istedim Biz evlendik eşimin ailesiyle yaşadık durumları yok benim aileminde durumu yok işlerimizde pek gitmedi, eşimin kuzeni yurtdışında yanında çalışmak için çağırdı geldik elhamdülillah burada eşimin kazancı iyi iş konusunda kismetimiz açıldı. Geleli 8 ay oldu Türkiye'ye tatile gitmemizede 2 ay var vize işlemleri vs kafamiza göre gidip gelemiyoruz ama ailemi canım annem babam ve anneannemi dedemi okadar özledim ki içimin sizlamadigi gün yok. Hamileydim ilk hamileligim ama geçen gün sağlıklı bir hamilelik olmadığını ve düşük yapacağımı öğrendim onun acısı çok başka onun üzüntüsünü ayrı yaşıyorum iki gündür kabusta gibiyim mahvolduk esimde bende perişan olduk bu haberleA. Annemeanneanneme dahada ihtiyacım var anneannem yaşlı ben birdaha görüp ellerini öpüp koklayana kadar ya ona birşey olursa çok korkuyorum çok acı çekiyorum onları yalnız mı bıraktım diye suçluluk hissediyorum ki onlarda burada olmamdan mutlular ama özlüyorlar. İnternette ömür dediğin diye bir program var yaşlı kimsesiz insanlarla röportaj izleyip izleyip agliyorum çok üzülüyorum kendi ailem aklıma geliyor hep. Burada huzur evlerini araştırıp gidip oradaki yaşlılarla zaman geçirmeye karar verdim anne özlemi anneanne özlemi çekiyorum daha küçücük olan yavrumuzu erkenden kaybetmenin acısını çekiyorum, orada kalıp belki kötü maddi durumda belki eşimin ailesi ile sorunlar yaşamaya aynı evde yaşamaya razı olup aileme yakın olur ozaman her hafta görürdüm evet burada daha mutlu ikimiz yaşıyoruz maddi olarak kazancımız da iyi ama ailem canım ailem onlardan ayrı yaşamak da çok zor geliyor Kendisini benim gibi hisseden var mı durumundan hem mutluyum hem mutsuzum ailesinden tek uzak olan ben değilim ama kendimi suçlu hissediyorum ve onları çok özlüyorum kirmizi

Hangi ülkedeydiniz, merak ettim..

Ben sizi cok iyi anlıyorum. Bende anneanneme anneme cok düşkünüm. Bazen onlarla vakit gecirmek icin odama bile cekilmem. Onlardan uzak bi yere gitmek düşüncesi bile korkutuyor beni.

Bende başka şehire gelin geldim ailemden uzaktayım işin kötüsü eşiminde ailesi yok yani burada gidebileceğim tanıdık tek bir kişi yok. Bende çok zorlanıyorum ve bu sadece kendime zarar vermeme neden oldu. Regl bile olamadım 2 aydır ilaçlarla soğan kürü filan anca olmaya başlıyorum. Yani üzüntü kadın hastalıklarına da neden olabiliyor. En azından hayattalar telefonda görüntülü bir şekilde ferahlatıyor insanı. Öyle ğrogramlar izlemeyin ben bol bol komedi izliyorum son bir kaç haftadır çok iyi geldi. Olacağın önüne geçemeyiz Allah uzun ömürler versin hepsine.

Aynı duyguları ben de hissettim, ama hayatımı olumsuz hale getirmekten başka bir işe yaramadı... Bir de şöyle düşünün, onların yanında olsanız bile her dakika onlarla değiliz ki.. herkesin bir hayat meşgalesi var. Şimdi skype, Messenger hepsi varken kendinizi üzmeyin, açın buralardan konuşun karşılıklı kahve için...

Bu arada ben de 1,5 senedir yurtdışındayim. Sanırım artık alıştım. Insanoğlu her şeye alışıyor..

Ben buradaki hayatımdan memnunum eşimle çok huzurluyuz ama anneannemin yaşı 78 annem babam 50-55 kaç sene daha yaşayacaklar Rabbim başımdan eksik etmesin onlarla daha hayattayken yeterli zaman gecirememek beni kahrediyor özellikle hamileliğimde başladı bu duygular ve günden güne artıyor düşük evde doğal şekilde olmazsa bir haftaya kürtaj olmak zorunda kalacakmisim annemi çok istiyorum yanımda ona sarılıp teselli bulmayı kirmizi

Arabistan N ntprt

Yaşadığın olumsuzluktan dolayı bı duyguya kapılmışsınız sanki aile özlemi de tuz bebek ekmiş. Zaman ne gösterir bilinmez ama şöyle düşünün en azından hamile kalabiliyorsunuz. Bu konuda sorununuz yok. 3 ay Pekte bşy kalmamış

Gurbet psikolojisi zamanla aşılan bir durum. Yeter ki çok fazla üstünde durmayın. Mesela o programa bakmayın, çok duygusal şarkılar dinlemeyin. Ne güzel eşinizle ayrı bir eviniz, yurtdışında iş imkanınız olmuş, yakında evladınız da olur, bunlar hayattaki en güzel detaylar. Gurbeti düşünüp bu güzel anları kaçırmayın...