Hakkinda hayirlisi olsun canim. Sen direnmissin, mucadele etmissin esinde bitiyor aslinda annesi akrabalari hikaye. Mutsuz bir evliligi sonlandirman surdurmenden daha hayirli olabilir bazen.

anlıyorum cnm ama ben aileme hep tek gidiyorum benim ailem doldurmuyor, lafını dahi etmiyorlar. Eger bunun için dediğin gibi dolduruyolarsa ki öyle görünüyor beni daha beter uzaklaştırıyolar kendilerinden. Eşim de aynı şekilde. Bunun haklı hiçbir tarafı yok. Kendisi Kalkmıyor, sürekli ben itiyorum kakıyorum, ben kalkalım desem annesi yok akşam yemeği, olmadı çay, olmadı kuruyemiş bırakmıyor ki gidelim. Sonra maç izliyorlar. İstediğim zaman kalkamadıgım bi yerde, kalkmak için bile yalan söylemek zorunda kaldıgım bi yerde nasıl mutlu olabilirim. Sonraki hafta bi daha bekliyor. Yani ardı kesilmiyor senin dediğin gibi yapsam demek istiyorum. O ayarı yapamadıkları için bu haldeyim zaten. Ne zorluklarla mesafe koydum. birde yukarda ekledim Biz kendilerine semt olarak da yakın değiliz istanbulda yaşıyoruz, her hafta vs zaten gidemeyiz, burda kolay değil. oraya gidiş geliş 80 km uzaktayız. Ama her hafta da çağırıyorsa gitsin ben gitme demem. Kendileri ara ara geliyor görüşüyoruz, herkesin görüşme sıklığı kendine göredir. Siz yakınsınızdır sizi üzmemişlerdir, baskı yapmıyolardır her hafta gidersiniz ama biz uzağız zaten. Ayrıca annesi ayarı tutturamadığı için böyle olmak zorundayım;çünkü ben yapamıyorum. Onunla aynı dili konuşamıyorum, onun beklentilerini karşılayamıyorum. Gitsin gelsin 1-2 saat otursun değil onun derdi, gelsinler saatlerce otursunlar yatsınlar, akrabalarıma gitsinler onun derdi. uzakta olmamızdan da memnun değiller zaten. ama yinede allahtan uzakmışım.

arkadaşım öncelikle Allah sabır versın yasadıkların zor seyler daha yenı evlısın ama evlılıgının en güzel zamanlarını bile zehir etmeye devam ediyolarmıs üzüldüm arkadaşların dedıği gibi çalışmaya başlarsan belki değişir atmosfer denemekten bişi çıkmaz hemen kestirip atma belliki eşinde daha alışamamıs evliliğe K

Haklısın arkadaşım. Herkes ne yaşadığını en iyi kendisi bilir. O zaman araya mesafe koymaktan başka seçeneğin yok dediğin gibi. Eşin bu konuda baskı yaparsa söyle o zaman beni seviyorsan evliliğimiz devam etsin istiyorsan böyle olacak de cnm. Yapacak birşey yok sahiden çok bunaltmışlar seni. Ama ben eşinede üzüldüm zor bir durum bir tarafta sevdiğin eşin diğer tarafta ailen üstelik tek çocuksun. Ne desem bilemedim ama işi hemen boşanmaya getirme bence nede olsa Allah ın en sevmediği helal miş. Mecbur kalmadıkça tercih etmemekte fayda var.

Esocial, seni o kadar iyi anlıyorum ki. Okudukça çok üzülüyorum. Hem sana hem kendime. Yaşadıklarımız birebir aynı. Nasıl bu kadar benzerlik olur hayret ediyorum. Keşke senin içln yapabileceğim birşey olsa, elimden gelen birşeyler olsa. Dua ediyorum. Allahım yardımcın olsun. Yuvana huzur, mutluluk versin...

seni anlamadığımı sanma.. bende bazı şeyler yaşadım. eşimin ailesiyle çok yakındı evimiz. hatta çarşıyada çok yakındı. gelin gidin. neden gelmiyorsunuz. beni karın aramıyor vs. bir sürü şeyde söyledi. annemle araları limoni oldu hep. ev yerleştirmede tartışmışlar. babama felan laf söylemiş. şat kapı gelirlerdi evime. uygunmuyum değilmiyim önemli değil. hadi geldin teyzeleri felanda gelirdi... ben evimi belli zamanlarda temizletiyorum. kendim temizleyemediğimi bildiği halde. örneğin bir gün ben evde şortla geziyorum, onlar geldiğince paldur küldür giyinmek için uğraşıyordum. birgün giyinmeyeyim öğle görüp utansınalr dedim. sonuç neoldu dersin. aa "anne kucukpisi şort giymiş gel sende bak", gülermisin ağlarmısın... uzağa taşındık. kafam daha rahat... gene gelip gidiyoruz. ama onlar çat kapı gelemiyorlar... şimdi kendi ailemle yakınız ama onlara dedim gelmeden önce arayın. eşimin yanında dedim. belki utanır diye... çok şükür daha huzurluyum... kararını kesin ver. kendine dert edip durma. eşinin ailesiyle konuşacağını sanmıyorum. misal şu çat kapı olayında benim eşim söyleyemedi annesine... senin eşinde annesine söz söyleyemez. çok nadir öle erkek...

ben onlara karşı evetçi olmadıgım için üzerime geldiler aileme şikayet ettiler, durmadılar, yok soğuk duruyor, yok şunu yapmadı bunu yapmıyor vs. Evetçi olmadıgım halde, beni oldugum gibi kabul etmeleri için mucadele ettiğim halde beni çok incittiler zaten. Herşey yaşandıktan sonra mecburen görüşmek zorunda kaldım, kendim istediğim için değil. formalite icabı iyi davranmak zorunda kalıyorum, evet bundan dolayı kendimle çelişiyorum, surat yapıncada vakit geçmiyor yanlarında o zamanda dakikaları sayıyorum, bende bilmiyorum ne yapıcamı Çok içten olmayacağım evet haklısın, ben zaten az görüşmeye çalışıyorum, ama yetmiyor kendilerine anlamıyorum beni napacaklar, oğluyla görüşsün, illa beraber olmak neden ben bunu anlamıyorum. Anlamamaya vuruyorlar, geçmiş gitmiş olarak görüyorlar, ama ben kırgınım anlamıyor eşimde, anlıyor gibi görünüyordu ama anlamıyormuş aslında, bunu anladım. Ben mesafeli olmaya çalışıyorum ama evime geldiklerinde napayım saygılı olup yinede gülmek zorunda kalıyorum. Ama böyle oluncada iyi niyetli gibi gözüküp yine sıklaştırmaya, kendi istediği gibi olmasına çalışıyor. Bi daha artık soğuk duracağım o yuzden, bunada sebep olan yine kendisi. Her seferinde kendime senin bu dediğini söylüyorum ama geldiklerinde mecburen rol yapmak zorunda kalıyorum, konuştuklarında dinlemek zorunda kalıyorum, gerektiğinde yüzlerine gülmek zorunda kalıyorum bu da beni sonradan hasta ediyor Ben bu yaşıma kadar beni inciten mahveden insanlarla ilişkimi tamamen kesmişimdir kendimi üzmemek için uzak durmuşumdur, ama evlenince böyle olmuyormuş, görüşmek zorunda kalıyorsun mecburen.

biri beni anlatıyo sanki yaşadıklarını o kadar iyi anlıyorumki... üstelik ben onlara yakın oturuyorum. işe başladım biraz rahat ettim ama bebek olunca yine aynı şeyelr... eşimle günlerdir aramız kötü. bütün hafta evdeyim bebğim küçük. tek pazarımız var. insaf ya bi rahat verin her pazar görüşülürmü. bu pazar avm ye gidecektik ama annesi yine aradı gelin die. bi sürü işim olmasına rağmen yarım saat bile avmde duramadık. koşa koşa annesine gittik. ondan önceki haftada yine çıkmıştık dışarı. aradılar size geliyoz die. bu seferde koşa koşa eve. bunaldım ya... sana ne desem bilmiyorum. benim çözümüm yok. tek yolum burdan taşınmak. bunaldım. evlilikten soğudum. yılardır çekiyorum bunları... içim dışım bir. biraz oyuncu olsam. annesi gibi saf, zavallı, hasta rollerine girsem böyle olmayacak. ama yok. ben güçlüyüm cin gibiyim. annesi yaşlı yazık ona... böyle diyo eşim bana.. çıldırmamak elde değil. ida_ ins:

istisnalar vardır tabi siz istisnasınız sanırım ama genelde sosyal hayatı akraba çevresine odaklanmış, sadece kalabalık evde toplanalım birbirimize gidip gelelim dışında kendine ait bir sosyal aktivitesi bir uğraşı olmayan kaynanalarda daha cok yaşanıyor bu sorun. Benim kayınvalidemde aynen böyle. Benim kayınvalidem hala okuma yazma bilmiyor, bunu küçümsemek için söylemiyorum, eline alıp bir kitap okumuşluğu yok dolayısıyla varsa yoksa akraba akraba beraber olalım beraber olalım. Bu durumda da işte başkalarının hayatına mudahale ediyor, başka işi yok çünkü. Arkadaş desen o da yok, eşiylede bir yere gittikleri yok market dışında. Varsa yoksa akraba. Ben bunu nişanlıyken gördüm ayrılmakta istedim ama eşim engelledi, ben konuşurum idare ederim dedi ama bu koca bir yalandı. Yine annem kaynanayla konuştu kaç kez ama bu insanlar konuşmaktan anlamıyor. Neyse bildiği onu yapıyor ve asla değişmiyorlar. Ben değiştim mesafe koydum anlatmaya çalıştım ama yinede o bildiği yörüngede dolaştıgı için bizide bir şekilde bugun olmasa yarın olur diye illa sokma yoluna giriyor. Bende yavaş yavaş mesafemi artırmayı düşünüyorum artık zaten, eşim için de istemediğim kadar çok alttan aldım idare ettim, ama yavaş yavaş çekilicem, istemediğim bişeyse asla eşim için taviz vermicem. Teşekkür ederim.

Dunyasini sirf akraba cemberinin icinde sinirlamis insanlar biraz gorgusuz de oluyorlar, yanlismiyim?:) Sen verdikce onlar daha fazla isterler, bir sure sonra verdiklerinin kiymeti de olmaz. Kimse icin degmedigini anliyorsun zamanla. Insanlar cok nankor.

sen haklısın kim ne dersin haklısın yaşamayan bilmezzz..

canım çok üzüldüm.. zaten bir duygusalım bugün.. ne umutlarla evleniyoruz. bir yemek yiyim geleyim okkalı bir yorum yapacağım sana.

allah hayırlısını versınn.. nısanlıykenn keske bunları daha net görebılseydınız... sızın hıkayenız örnek olsun nısanlıyken sorun yasayan arkadaslara... evlenınce öyle olmaz hıkayesını cok duydukama degısenbısey yok.. esınızle ve aılesıyle cıddı cıddı konusunn.. önce esınızle konusunnn nekadar kararlı cıddı oldugunuzu anlasın.. sonra aılesıyle konusun ama yanlız degıl sızın aılenızle beraber... bu sekılde evlılıgınze bır sans verın.. eger olmuyorsa yapacak bısey yok maalesef.. cocuk yapmamanız gayet yerınde bır kaarar olmus... aklı basında bırısınız bence bunun ustesınden geleceksınız.. keske baska bır sehırde yasasanız belkı bu kadar olmazdı... allah ınsanlara vıcdanversın yaa kötu kaynananlarda var gelınlerde maaaleseff... ınsanlar efendılıgı saygıyı ezmek zannedıyorlar ustune geldıkce gelıyorlar heralde.. hakıkında hayırlısı olur ınsallah canımmm hersey allahtan..

Allah hayırlısını versin herşeyin en evvelinde.. ama şunu söyleyebilirim ayrılık hiç kolay değil. şimdi işim yok bu yüxden dersin işin olunca başka sebep çıkar. hem bu bi çare değil ki sadece kaçış.. tatlı tatlı eşini ikna etmeye çalış bence.. baktın o da olmuyo kimse değişmez değil ya mecbur değişip politik olacaksın... Allah kimseye ikinci yastığı nasip etmesin... inşallah herşey düzelir...

kötü bişey söylemedim canım ben de sana yanlış anlattıysam da özür de dilerim yani aynı şehirde olmak başka bişey demek istedim, hiç sorunun yoksa bile beklentileri oluyor. Sana kendini mecbur hissettiriyorlar zaten yapmak zorundasın gibi. sende bunu kabul etmişsin zaten. sen kayınvalidenle aynı şehirde olmadıgın için beni tam olarak anlayamaman normal demek istedim. Bir de kayınvalideyle aranızda sorunlar olmuşsa kendilerinden soğutmuşlarsa, seni değiştirmeye çalışıp kendileri gibi olmaya zorladılarsa, laf söz de etmişlerse, hiç içinden gelmiyor ama yapmak zorunda bırakılmak zor geliyor demek istedim. orta yol bulmak onlar için '' onların isteklerini karşılamak'' tek taraflı orta yol olur mu? olmaz. o yuzden orta yolu bulamadıgım için ben mesafe koydum. Koymak zorundayım da.

Ana kuzusuyla omur gecirmek zor. Halbuki sen de bir annesin. Cocugunun annesisin ama o tur erkeklerin gozunde anne, yalnizca kendi anneleridir.

ya beni oldugum gibi, yapabildiğim kadar kabul edecek, yada gidecek. o kadar netim artık giderse de ben hazır olucam zaten, hazırlıcam kendimi, ona muhtaç olmamaya da. En son düşüncem bu. Ben yine herşeye ragmen fazlasını dahi yaptıgımı düşünüyodum ama yetmiyomuş yapmadıgımda ben kinci ben ruh hastası ben kötü oluyomuşum. Bitti artık benden bu kadar artık en son kararım bu. artık kendisi idare edecekse etsin, etmicekse bitsin. beklemedeyim ben artık. eşim yalnız gittiğinde de eşimi dolduran, yine huzurumuzu bozan, eşimi her gittiğinde benide yanında götürmesi için zorlayan, eşimi etkileyen o anneside benden bugune kadar herşeye ragmen gördüğü güleryüzümüde göremeyecek. Keşke dizinin dibinde otursaydı eşim, keşke evlenmeseydim böyle kadının oğluyla. Oğlunu görse bu defa sırf huzur vermemek için benide karıştırıyor yine. Dolduruyor. Milleti yine ortaya dökerek laf ederler bilmemne diye zorluyordur eşimi adım gibi eminim. Hiç te mecbur değilim görmek istemediğim insanlarla sık sık görüşmeye. Zaten yeterince görüyorum ben. Gittimde noldu gördüm de noldu, nişanlıyken bile sürekli karışıyordu yetmiyordu. Evlendim zaten anlattım halini, ortaya döküldü oğlum oğlum diye. Bitti onun devri. Allahından bulsun. Kendine yatırım yaptı yine.

çok ama çok haklısın annekusu Ruhum

yarın 2. yıl dönümümüz, ama hiçbişey hissetmiyorum artık buz gibi oldum, bir anda buz oldum, bi anda bitti içimdekiler. inanın oldu, bi anda kaskatı oldu kalbim, hiçbişey hissetmiyorum. zaten hissetmiyordum ama en azından böyle de değildim. iyi tarafları cok diyee yinede ona şefkat hissediyordum, üzülüyordum, bu kadar katı değildim, iyi taraflarını dahi göremiyorum artık, yarın akşam o eve geldiğinde de ben dışarda olucam, hiçbişey yapmıcam onunla. o kadar üzdü ki beni, anlatamadıgım cok şey de var burda... dua ettim allahta onları üzsün diye, evet beddua ettim sizide zorlasınlar baskı altında yaşamak zorunda bıraksınlar diye... yapabildiğim kadar yapayım desem bile, o bile fazla gelirken eşim için yine yaptım. yapmadıgımda ise kinci oldum, ruh hastası oldum. olmuyor olsadaa bi odaya gidip pişmanlık gözyaşımı döküyorum onca laf söz edip bunları sonradaa affetmeye zorlasınlar. bu zorla olucak bişey mi sevmediğin, gözlerinin görmek dahi istemediği kişilerle yaşamak zorunda bıraksın seni rabbim dedim özgür hissetmiyorum kendimi evlenmemeliydim, ben o kadar güçlü değilmişim. ama şartlarımdan dolayı mecbur idare etmek zorunda kalıcam biraz daha. ben sevmiyorum artık onu hiç sevmiyorum, cok ciddiyim sevmiyorum oluyomuş yaa oluyomuş başardılar. soğuttular beni bitirdiler hazır oldugum zaman hayatım ölümüne yalnızlıkla geçeceksede geçsin yapayalnız olayım amaa bunlar olmasın hayatımda olmasınlar, hiç olmamalıydılar. ellerine sağlık...

Cok haklısın ancak bir kez olsun değiştirmeyi ciddi olarak denemek lazım restini tam cek ya da evlilik terapisine git sonra da olmuyosa olmuyodur bence de cidden de ana kuzusu biriyle gecmez bu hayat. Soğuma kismina gelirse hic bir zaman eskisi gibi olunmuyor maalesef.

Tüm Türk erkek anneleri aynı arkadaşlar. Oğulları dünyanın en iyi insanı... arasak oğulları gibi dünyada bulamayız... ama unuttukları birşey var. bizde ailemizin değerli kızıyız. ama kız ailesi o kadar mütevazi bir tutum ile yaklaşıyorki bu erkek ailelerine ne yazık ki bunun kiymeti de bilinmiyor. Valla evliliğim neredeyse bitiyordu. ailesi yüzünden 2 ay 5 günlük bebeğimi düşürdüm. ama kocamı seviyorum. ailesine de iyi davranıyorum. ama gerçekten beni istemediklerini biliyorum. bunu bilerek yaşamak cok zor. Oğullarını Kanuninin kızı Mihrimah olsa yine layık görmezler yine layık görmezler... sorun bu.. Önceki

ailesiyle ayrı dünyalardayız evet, ama işte anormal olmasa annesi yine idare ediyordum bi şekilde. ama yetmiyor farkındayım. eşimi dolduruyor, yok şu seni sordu bu seni sordu neden gelmiyor dedi, bunlar seni sizi özledi, herşeyi bahane edip çağırıyor tamam eşim gitsin asla karışmam ama eşimde bazen gitmek istemiyor, sende gel beraber olalım diyor, ama bende gitmek istemiyorum, ama annesinin eşime ısrar etmesi baskı yapması çok yanlış. ailesi bunları yapmasa biz mutluyduk, eşim bana düşkün oldugu için, annesi benimde halimi bildiği için aramızı bozmak için kendini ortaya atıyor, bilerek yapıyor. pazar günü görüşsek çarşamba hemen eşimi arıyor,, o hafta olmasa öbür hafta kendini hatırlatıyor beni yokluyor. sürekli derdi bizimle. ama eşimde beni zorla hiç bana dahi sormadan götürmesi çok zoruma gitti, eşimden de sayesinde soğudum başardı gerçekten.

çok zor arkadaş Allah yardımcın olsun malesef ki benzer bi kaosun içinde bende varım. Hayatıma müdahale eden teyzeler anane ve kuzenler de var seninkine ilaveten üç sene olacak hala cesaret edemiyorum çocuk konusunda okurken kendi yaşadıklarım geçti gözümün önünden ama üzülerek söylüyorum ki değişmiyorlar senden hep değişmeni bekliyorlar tam yoluna girdi diyorsun bi bakıyorsun tepetaklak olmuş herşey tek diyebileceğim Allah yardımcın olsun Meleknaz Herşeyin

evliligin hepsi zor kusum. konudan cok rahatsızsan erkenken yoldan dön. ama sorusuz evlilik yasayan yok

düzelecek olsa çokktaann düzelirdi sizinkisi. evlendikten sonra karışmaz diye bişey yok asıl evlendkten sonra çıldırır kv. o kadar uğraştım yine de evlendiler der ve iyice çileden çıkarırdı seni. nişanlın da senin yokluğuna dayanamıyordur şu aralar. ama bence değişen hiçbişey olmııcak evlendiğinde. hatta elin kolun artık mahkum diye kv n de eşin de daha rahat olcaklar. hakkında hayırlısı olsun. rabbim güzel günler göstersin.

Okurken icim daraldi. Canim sen cok bunalmissin belli. Ayri dunyalarin insanlari deyimine uyan bir ciftsiniz esinle . Senin yetistigin ortam farkli, esinin yetistigi ortam belli. Sen esinle degil de esinin sulalesiyle evlenmissin. Sana duzelir sabret diyebilmeyi cok isterdim inan. Duzelmesi icin tek care esinin seni alip, mumkun oldugu kadar uzak bir sehre goturmesi. Ailesiyle hatta sulalesiyle bir arada yasaman senin acindan zor gibi gorunuyor. Yipratirlar seni. Hakkinda hayirlisi olsun. Hayat senin, karar senin.

Kusura bakma ama sadece ilk iki paragrafını okuyabildim, içim daraldı... Gitme arkadaşım gitme, Senin yerine geliyoruz diyen, sonra senin yerine arayıp gelmiyoruz desin bi zahmet... Hep söylüyorum, Gitsende huzursuzluk gitmesen de Gitme... LoveAndPunishment Ah Mine'l

Allah sabır versin, eşinle konuş dicem zaten konuşmuşsun alfabedeki harf sayısı belli dünyadaki Türkçe kelime sayısı belli daha farklı nasıl konuşulur bilmiyorum ben bunaldım burdan

Allaha havale et canim beddua etme. Kafalari az bucuk calissa anlayacaklar aslinda, seni avuclarinin icine alacaklarini dusunurken ogullarinin evliligiyle oynadiklarini. Ama akil ne gezer boylelerinde.

bu anlattıkların alışık hikayelarden biri erkekler köprüyü geçene kadar kızın her isteğine uyar sonra evlendiğinde bildiğini okur bence çocuk için beklemede kal evlilik oturmaDANde asla çocuk yapma

cok agir olduguna inaniyorum ama hepmi kayinvalideler yada esinin tarafi böyle kötü olur ya ben düsünemyiorum sevgilimin ailesi böyle bana yapicagindan ama hicbizaman eminde olunmaz allah yardimcimiz olsun bu konuda zor bi durum ama esini seviyorsan ayrilma onla otur ve baska sehirde yasamak istedigini söyle belki kabul etmessede seni kaybetmemek icin yapar

Canım birkaç kez daha öyle oldu, kaldığı yerden devam etmedi, silindi hep yazdıklarım... bir ayar mı yapmak lazım acaba? neyse boşver... Sen çok bunalmışsın ve gerçekten vazgeçmişsin galiba... peki eşine bana yazdığın bu hislerinden bahsettin mi? ona da tüm hissettiklerini anlatmayı denesen mesela... nasıl olur? sen onu o kadar çok sevdiysen evlenirken, o da seni çok sevmiştir... ve senden bu sözleri duyduğuna incinir ve sana yaptığı haksızlıkların farkına varır belki... sen daha iyi bilirsin tabi... ama ben bu kadar emek verilmiş, sevgi verilmiş ve sonunda evlenilmiş, bir yuva kurulmuş bazen çocuk veya çocuklar olmuşsa ;bu evliliklerin aileler tarafından bitirilmesine çok üzülmüşümdür hep... o yüzden ikna edebilirmiyim acaba seni diye uğraşıyorum... neden oğullarının mutlu huzurlu yaşamasına izin vermiyorlar... Sana birşey daha söylemek istiyorum... okuduğum psikolojik bir kitapta evlilik üzerine çok şey vardı... şöyle diyordu: artık aileleriniz, anne ve babalarınız değil... siz birbirinizin ailesi oldunuz... kadına göre yaşam piramidinin en üstünde artık kocası vardır... erkeğe göre de karısı... anneler babalar kardeşler akrabalar piramitte alt sıralara yerleşir... onlar artık sülalenizdir... eğer çocuk olursa iki taraf için de piramidin en üstüne geçer. ama siz ilk evlendiğinizde ebeveynleriniz alt sıraya yerleşmeyi kabul etmez... bunu olara göstermenin en iyi yolu onların yanında hep eşinize öncelik vermektir... hiç bir şekilde laf söyletmemektir ve mutlaka bir şekilde tensel temas halinde bulunmanız gerekir diyordu... elele tutuşun, bakışın, gülüşün, kolunu tutun omzunu tutun, ona bir şekilde dokunun, asla onların yanında birbirinizi kırmayın ve gergin olmayın... ama bunlara kız kendi akrabalarının yanında, erkek de kendisininkilerin yanında dikkat etmek zorundaymış... yani sen de onların yanında kocanı iyice sahiplensen, gülücükler atsan, canım aşkım hayatım desen... yani eğer susup oturursan bu sefer de kocana, karın çok suratsız memnuniyetsiz nasıl çekiyosun sen bunu böyle derler... çünkü her koşulu kendi lehlerine çevirmeyi bilir onlar... ben de senin bu yöntemi denedim bir ara ama sökmedi... eşim bi defasında kavga ettiğimizde bana "Bundan sana karı olmaz dediler de inanmadım" dedi. ben şoklara girmiştim... yani sen onların yanında kocanla iyi geçinmezsen, bir şekilde kocanı dolduruyorlar... erkekler de doluyor işte... ne bileyim bir de böyle dene... önce kocana ona karşı hissizliğinden bahset, sonra da bu duyguların seni üzdüğünü ifade et... geçmişte ne güzel günler yaşadığınızdan bahset... sonra da sülalesinin yanında ona paşa gibi davran...

eşinle gitmelisin dememin sebebi evliliği yürütmek istiyorsun diye düşünmemdi. ama sen eşinden soğumuşsun... hep aileden dolayı tartışıyormusunuz, başka sorunlarında mı var. hani onların gelip gidin yada misafir ağrıladığın durumlar dışında... sürekli eski olanları unutmazsan, evliliğini yürütemezsin. o annem bunları dedi bunları yaptı diye gün içinde kendini kuruyorsan, ya uğraş bul kendine, ya da...

Canım ya yazdıklarını okudum ve uzun uzun birşeyler yazdım sana ama zaman fazla geçtiği için forumdan atılmışım ve yazdıklarımın hepsi silindi haliyle... Özet olarak: kendini üzme, her evlilikte bir takım problemler yaşanıyor... yapabileceğin her şeyi, elinden geldiği kadarıyla yaptığını düşünüyorsan söyleyecek birşey yok... beklemede kal... seni zorlamasına izin verme... o gitmek istediğinde sen gitmeyeceğini söyle... sürükleyecek hali yok... hatta sen de annenlere kalmaya git... biraz ayrı kalınca özler belki... ne zaman konuşmak istersen konuşabiliriz... boşver gitsin... üzme tatlı canını . push ;

mrb, ben 2 yıllık evliyim, çocugum yok, anne ve babasının aşırı düşkün ve anormal olması dolayısıyla da çocuk dahi istemiyorum. Hiç nefes alamayacağımı biliyorum çünkü o zaman. Eşim tek çocuk. Daha 1 aylık evliyken eşimin ailesi yüzünden ayrılma noktasına gelmiştik baskıları aşırı istekleri beklentileri yüzünden. Yeni evliyken dahi oğullarını benimle 2 gün dahi paylaşamadılar. Çok kötü şeyler yaşadım. Sürekli aramamı aramamızı, onlara sık sık gidip gelmemizi, onları ve kalabalık sülalesini sık sık çağırmamı, akrabalarına onların istediği sıklıkta gitmemizi, iç içe olmamızı, arada onlarda yatmamızı, onlar gibi yaşamamızı istediklerini dile getirdiler. Aileme kendilerinden yaşça epey büyük yaşlı babama, herşey istedikleri gibi olmayınca beni şikayet ettiler. Beni çok ağlattılar, çok ileri giderek, annemin kalbini kırdılar, annem bu yuzden bayramda dahi onları aramıyor, ama onlar ararsa laf icabı 2 cümle konuşuyor. En kötüsü anneme benim hakkımda çok ağır laflar ettiler, onlar gibi kalabalık bir aile değiliz diye bizi aşağıladılar, onlar gibi içli dışlı olmuyorum diye oğlunun benden ayrılmasını istediklerini dahi anneme karşı dile getirdiler. Benim ailem şehir dışında olmasına rağmen, asıl ben yurdumu ailemi bırakmama rağmen, benim ailem onların yaptıgı gibi asla yapmadı. Ki nişanlılık döneminden itibaren zaten idare ediyordum elimden geldiğince, o zamanda aşırılıklarını farketmiştim ama eşim evlenince ben izin vermem, annemin istediği gibi olmaz deyip beni ikna etmişti, güvendim. Beni annem savundu, annem dahi sinir krizi geçirecekti. Eşim ailesine karşı sinirlenmedi. sustu, kendi kendine düzelmelerini bekledi. Hep benim zorumla ufak tefek uyardı ama fayda etmediğini gördüğünde kendi kendine uyarmadı. Ailesinin anneme benim hakkımda söylediklerini duyduktan sonra 1-2 cumle konuştu Bu olaylardan sonra çok soğudum eşimden ve ailesinden. Defalarca eşime halimi anlatmak zorunda kaldım, bayramlarda görüşeceğimi ve arada da mesafeli şekilde görüşmek istediğimi belirttim. Bu olaydan sonra evime yine kaç kez geldiler hizmet ettim, bayramlarda eşimin hatırına ellerini öptüm. Lafçı sözcü tüm akrabalarına da gittim. Ama annesi yine ve sürekli olarak zorla baskıyla çağırdığında bana sormadan tamam geliriz dedi beni hiçe sayarak. Böyle yapmamasını söyledim, ama üst üste kaç kez yaptı. Halimi durumumu bildigi halde. Ben eşime sen git gör ne zaman istersen dedim. Ama kendisi de sık sık gitmek istemediğini söyledi. Ben ailemi 6 ay bile görmediğim halde, ailem bizim huzurumuzu hiç bi zaman bozmadı. Hatta babam bile bana ''kızım sık sık gelme evine yuvana alış'' dedi. Ama onlar 2-3 hafta görmese rahat vermemeye başlıyor gelin diye diye. Biraz görüşülse sürekli didikliyor bizi annesi, cumartesi günleri bizi yokluyor. Sürekli beraber olalım diyor, kalabalık olalım, gidelim. Hep derdi bu. Eşimi dost bilip dürüst oldum ben. Çünkü yapamıyorum rahatsızlanıyorum, beni çok kırdılar, düzelmiyor, yani ben elimden gelen neyse onu yapabiliyorum. Ama geldikleri zaman yüzlerine gülüyorum hizmet ediyorum ama ben bu kadarını yapabiliyorum, zaten onlar istediklerinde geliyor, görüşülüyor bi şekilde zaten ben yapabileceğim kadarını yapıyorum ama şu aralar annesi yine yavaş yavaş yine istediği kıvama getirmek istiyor, yaptıklarım yetmiyor sıklaştırmaya çalışıyor, gerçekten zor onunla telefonda da görüşmemi istiyor, samimi olmamı istiyor, zorla olabilecek bişey mi hele ki beni bu kadar incitmişken kırmışken o böyle yapınca eşimde bana ne var arasan, sen adım atsan vs demeye başlıyor, bizi birbirimize düşürüyor. Elimden geleni zaten yaparken eşimin bana sen de adım at, kincisin vs demesi beni çok incitti. Sırf annesi baskı yapıyor diye bana sormadan, beni hiçe sayarak tasma takmış köpeği gibi götürmesi çok zoruma gitti. bana yaptıklarından sonra hatta çok iyi davranıyorum yine de onlara eşim için. Hatta sonradan kendimle kaldıgımda vicdan azabı çekiyorum, çok içim yanıyor. Ben eşime karşı en ufak bir baskı vs yapmadım ailemle ilgili. Ailemde öyle. Benim ailem uzakta oldugu halde bayramlarda hep onun ailesine gittim kendi aileme bile gitmedim, eşim aileme 2 yıldır 1 kez gitti o da el öpmeye, daha sonrada annem babam geldi 2 sefer o da bi kaç gün kalıp döndü.2 yılda 3 kez gördü ailemi. Bense bu halimde o kadar kırgınken kızgınken onun hatırına yine defalarca görüştüm ama o kadına yetmiyor sürekli bizimle uğraşıyor. Gerçekten evlilik çok zormuş, çok ama çok zor. Erkek ailesi bırakmıyor sahipleniyor, zorluyor istedigi gibi olması istediği şekle getirmek için uğraşıyor huzur bozuyor. Eşimin ailesi aile apartmanında yaşıyor, hep içli dışlı yaşıyorlar, onlar gibi olmamızı bekliyorlar. Evimiz semt olarak allahtan uzakta oldugu halde huzurumuzu bozmaktan yine de vazgeçmedi, vazgeçmiyorlar. İşim olup çalışırsam ben ayrılmayı düşünüyorum, üzerimdeki bu baskının kalkması için, yeniden özgür hissetmek için kendim için ayrılmak istiyorum artık. Kaldıki ben içi dışı bir olan bir insanım, oyun yapamıyorum, politik olmaya çalışsamda rahatsız oluyorum. Bimiyorum ama maddi açıdan durumum iyi oldugu zaman ayrılmayı düşünüyorum. Çünkü ben onlarla aile hisetmiyorum kendimi. Bu kadar kırgınlıkla bu kadar zaman yaşadım ama içimi bir ben bilir bi allah. Gerçekten çok zormuş evlilik. Onlar böyle yapmasa, bizi didiklemeyip bize bunları yapmasalardı biz mutluyduk çok mutlu da olurduk.

Çok teşekkür ederim hepinize, benimle paylaştığınız, yazdıklarımı okudugunuz beni anladıgınız için, bana yorum yazan arkadaşlarım hepinize ayrı ayrı çok teşekkür ederim.

Ozel msj atamiyorum canim yeni uye oldugum icin sanirim N nlgm

Temiz bir sevgiyi daha tüketen bu adamı tebrik ediyorum. Maddi manevi 5 kuruş faydası olmayan insanlar için sırf dünyaya getirdiler anamdır babamdır diye karısını ezen, saygı yoksunu insanlar için kendini yırtıp, eşini yıpratan, evliliğinden geçen bu adamlar yüzünden evlilik=kölelik aşk=pişmanlık

Kendini bilmez seviyesizler icin mesafenin ne onemi var...

Yazdiklarinda kendimi gordum desem yeridir. Aynilarini hatta daha kotulerini yasadim. Uzun yillar birlikte oldugum biriyle nisanlandim. İki yil nisanlilik donemi iskence gibiydi. Sanki nisanlanmadan once tanidigim adamla bu adam ayni degil. Benimkide tek cocuktu. Ve o kadar zorki. Oglunu paylamamasini arti olarakda genlik hevesi beni kiskanmasi bana cok duskundu ve kadin buna dayanamadi. Cok cok olaylar oldu bende yapmacik olamadim hep uyardim. Hep duzelivek dedi hep. Evlilik hazirliklari basladi. Ama icim hic istemedi ayri bir sehire gidicektim. Ailemden uzak onun ailesinin dibine. İki yilda ne krizler gecirdim. Ailem hep arkamdaydi hep. Hep guzel yolla benim mutlulugum icin sakin davranmaya calistilar. Ve dugun hazirliklarinda evlenmemize bir ay kala kadin yapti yapacagini. Bana bir ton seylernsoyledi zaten iki yilin yorgunlu ve ayrildim. Hemen iptal ettiler herseyi o kadar meraklilarmiski. Ben oyle kaldim. Ama hakkimi o kadina hic helal etmedim. Nisanlim hep duzelicek dedi iki yilda hep duzelicek diye tuttu beni. Herkes evlenince karisamaz dedi. Ama ben o kadar korktum o kadar psikolojim bozulduki o son konusmlarinda konusmalari bile dinlemeden tek dusundugum ben buraya gelip bunkadinla napicam dedm ve bitirdm. Cok aci cektim cok. Emek verilen bir iliski cok sevmistim. Suan pisman ve evlenmek istiyor hersey duElicek kimse karisamaz anladim herseyi diyor. Ama ben tabi ki inanmiyorum artik. Burda es o kadar onemli ki. Kayinvalide ne kadar kotu olursa olsun esin seni sahiplendikten sonra hic bir soun cikmaz. Kotu niyetlimi hayir ama pasif ana kuzusu. Hakkinda hayirlisinolsun. Kendimi cok yiyip bitirdim hastalil sahibi oldum. Bunu kendine yapma. Dogru karari ver bu senin hayatin ve kimse icin bu kadar eziyet cekmeye degmez. VuslataDair evli ve 3

hepinize çok teşekkür ederim ben sanırım birikimden dolayı eşimden çok soğudum, birden bire aniden soğudum defalarca kendisine annesiyle kendisinin konuşması gerektiğini, zorlamamasını söylemesini, evlendigini kabul etmesini, benim onun istedigi gibi içli dışlı bir gelin olamayacağımı söyledim. Annen bekliyosa sen arada git gözük huzurumuzu bozdurma dedim. Ama oda gitmemeyi tercih etti, kendini özletti, giderkende beni zorladı. Beni zorlama dedim. Ama o yine annesinin çağırışında yine beni zorla götürmeyi tercih etti, benim adıma geliriz dedi. Bunu daha öncede yaptı. Aramızı düzeltmeyi vazife edindi kendine, zaten senin için yinede görüşüyorum daha ne istiyorsun dedim ama anlamış gibi görünüyomuş. Ailesine laf geçiremedi, hep ben onu eğitmeye çalıştım, öyle yapma böyle yap, böyle demen gerekmez mi şeklinde, Buda beni çok yordu. Hala daha benim annesiyle telefonda konuşmamı istemedigimi bildiği halde ne var arasan ne var konuşsan dedi bana kinci dedi. Ben haketmedim bunları. O benim ailemi yılda bi kez görürken ben aylardır kırgın olmama ragmen hala elimden geleni yaparken, hastalıklı muamelesi görmekten yoruldum. Aileside çok iyi biliyor benim istemediğimi, eşim için görüştüğümü, ama anlamamazlıga gelmek daha kolay oluyor. Ben uzun aralıklarla yinede görüşürüm dedim, ben bayramlarda giderim yılda 3-4 kez yine giderim dedim ama zaten böyle olmuyor, kendilerini zaten hatırlatıyolar, geliyorlar, ben elimden geleni fazlasıyla yapıyorum ama sırf annesi istiyor diye telefonda da görüşmek samimi olmak zorunda değilim. Bunu anlatamadım en son seferde de yine eşime. Türkçede cümle kalmadı bu zamana kadar, ama hala iş annesine gelince ne var arasan ne var gelsen. Gerçekten beni cok yordu. Ve ben çok soğumusum kendisinden ben bile inanamıyorum kendime, çok sogudum ondan. Ve düzeleceğimide sanmıyorum, allah hakkımda hayırlısını versin, ama ilerde gücüm olursa ayrılırım düşüncesindeyim, ben hanım evladı bir insanla yapamam, benim için elini masaya vuracak beni gerçekten anlayacak benim yerime konuşacak bir eş isterdim hayatımda. maddi açıdan çok iyi durumdayız ama parada hiçbişey demekmiş huzur olmadıktan sonra.

Hepsi kultur meselesi... En iyi karari almissin, hakkinda hayirlisi olsun. B

üzülme arkadaş lütfen bak senin gibi ve hatta senin durumundan çok daha kötüleri var emin ol buna öncelikle. Ben çevremde bakıyorum iyi kadar kötü de var o yüzden kendi moralimi yüksek tutmaya çalışıyorum ayrıca bende azygosvein'in söylediklerine tamamen katılıyorum. Öncelikle işe gir iyi yada kötü bu senin evden biraz uzaklaşmanı kafanda sürekli takıp kurmanı engeller yeni bir çevre yeni insanlarla tanışmanı sağlar. Yapabiliyorsan eğer arkadaşlar edin ve onlarla vakit geçirin. Madem eşinin memleketine geldin arkadaşları varsa onlarla görüşmek iyi gelir. Bizde uzaktayız ikimizinde ailelerinden ama iki bucuk yıl bu konuda tam bir cehennem gibiydi. Sürekli gelip gidiyorlar ve kalıyorlardı onlar gelmese biz gidiyorduk artık bir süre sonra otomatiğe bağlıyorsun. Yatak ser yatak topla yemek yap bulaşık yıka çamaşır yıka... Sonra abim bizim yemekleri özlemiştir diye gelip yemek yapmalar yada telefonda her gün verilen raporlar bitmiyordu yani. Her akşam ne yemek yapmış evi topluyor mu diye soruyorlardı dolayısıyla kavga gürültü bitmiyordu. Ben kadınken annemle o kadar konuşmuyorum ama o evin tek oğlu. Üzülerek söylüyorum ki Çok uğraştım değişsin diye ama değişmiyor. Senden hep değişmen bekleniyor sende ister istemez törpüleniyor yeni bir kalıba giriyorsun Şu kadar söyleyim kv ye gittiğim zaman bize ayrı yatak seriyordu sen düşün yani :) onlarda kaldığımız Bir gece bir uyandım ayakucumdan bize bakıyor. Çok kıskandılar hala da kıskanmaya devam ediyorlar. Nikahta onların hepsi ağladı birde anneme çıkıştılar kızın annesi vermeye gönüllü ağlamıyor diye. Balayına bile teyzesinin evine gittik. cümbür cemaat 3 senelik evliyiz daha bir gün başbaşa tatilimiz yok. Neyse fazla uzatmayım sen daha az takmaya çalış olabildiğince eşine yakın dur onu kaybetme onlar artık ailesi değil sadece ebeveynleri senin için de geçerli bu artık bizler eşlerimizle ve nasip olursa yavrularımızla birer aile olacağız. O yüzden ayrımı bilmeleri lazım kafanı toparla olabildiğince iyi geçin diğer tarafla ama bir hataları olursa da ilk sen söyle seni şikayet etmelerine izin verme. Bolca da dua eğer biliyorsan fetih suresi iyi geldiğini düşünüyorum. Allah yardımcımız olsun hepimizin

böle içi içe yasamlar insana her zaman sıkıntı getiririr... mesafe koymak en iisidir... hem daha yeni evliyken ne münasebet her gün görüşülcekmiş... ama bütün bunların sebebi eşin... o rest cekse annesi bi daha bişey diyemez... hemen işe gir canım ekonomik özgürlüğünü eline al... M

teşekkür ederim tamam elimden geleni yapıcam artık kendim için çok teşekkür ederim, hassasım ben biraz, kırılganım, yorgunum, çok teşekkür ederim size de hepinize de tek tek teşekkür ederim. Kimsem yok konuşacağım sürekli kendimi anlatıyorum biliyorum hastayım ruhum hasta ama düzelicem, üzüntüden mibilmiyorum ama bi gögsümde kist cıktı henuz küçük ama büyümez inşallah. kendime yapıyorum zate napıyosam bana yapılan haksızlıkları unutamazken bide kinci diye suçlanmak çok canımı yakıyor hiç haberleride olmadan kopup gidicem bi gün allahın izniyle, kurtulucam bu omuzumdaki ağırlıktan. Tek tek teşekkür ederim her birinize(

bitanem öncellkle yürekten söylüyorum Allah yardımcın olsun ben nişanlıyım dugunum agustosta nişanlıyken bile buna benzer durumlar yaşadım gelme gıtme olayı değil çunki ayrı sehirlerdekdık 5 saatlik ama nşanlım hep alesi benden önce gelir bir durum oldu mu aslan kesilir kesnlikle ben haksızım ben kucugum katlanmak zorundayım ona göre Allahtan senink senn yanında sesini çıkaramasa bence yuva kolay kurulmuyor eşininişi ne bilmiyorum ama seviyosan uzak bir şehre taşın ki hemen gelemesnler benimklerde telefonda hallediyorlardı işlerini ama zamanla alıştılar tabi unutulmuyor olanlar ama taşın arkadaşım benim tavsiyem S

Ya ben ne yapayım cnm 12 dairleik bi binada eşimin yengerli eltim kaynvaldm hepsiyle ouryorm bi ara kfayı yemek üzreydim hatta konu bile açtım aile aprtmanı sıkıntısı die.. ama allha sükür kaynanamdan bi şikayetim yok kapımı açmaz bende sık gitmem eşimde hiç sormaz rahatım o yönden ama seni okadar cok anlıyorumki bence kötü gelin ol ozaman değer kıymet görürsün...

canım benim hep söylediğim bi cümle vardır. Çevremde evlenmek isteyen arkadaşlarıma falan eğer derim burnum bi ekşi koku aldıysa o ekşi koku dahada artacak ve sende doğal olarak dahada artarak alacaksın. sen nişanlılık döneminde o ekşi kokuyu almışsın canım benim ne diye devam ettin. Bir erkeğin evlilik öncesi olumsuz bi davranışı var ise u evlenince çarpı 5 olur... anladın demek istediğimi. söz vermiş... geçsin bu işleri... sevdiğin için inanmışsın. Ama ekşi koku gelmiş sana ve sende bunu ala ala evlenmişsin. Ben şuan küçük bil ilçe de çalışıyorum buralarda derlerki gelin ilk geldiğinde kedinin bacağını ikiye yaracak :) tabi gerçek anlamda değil mecaz:) sen nişanlılık döneminde yada evlenince kedinin bacağını ikiye yarıp koysaydın yani onların bir kaç davranışa sert ve net yanıtlar verseydin bu işler böyle olmazdı. Güler yüzlü olmak her zaman iyi değildir. Tavrını belli etmek gerekir. bi de şunu belirteyim. Suç kayınvalidende kayınbabanda onların sülalade değil canım.. bir suçlu arıyorsan tam dibinde yanı başında yani eşin. Ben eşimle istediğim zaman gelirim anne... müsait olursak uğrarız anne derse bir kaç kere anne haddini bilir. senin yapman gereken yazmışsında zaten eşine gitmek istediğinde izin vermen gidebiirsin de ama ben gelmek istemiyorum net ve kararlı olman lazım... huzuur seninle olsun...

Aynen benim esimi tarif etmissin. O da anacigina cok duskundu bir dedigini iki etmez beni de suruklerdi pesinden. Esinin zihniyetinin degisecegini sanmiyorum. O annesini babasini kirmamak icin yeri geldikce seni kiracaktir. Allah yardimcin olsun. . push ; A

Senin dayinin aynisi benim kocam gorumceme yemege gideriz kalkarken hadi gelin cay icelim der ve onlarda gelir. A

canım ben diğer arkadaşlara maalesef katılamıycam yani politik ol alış vs... yaşamayan bilemez benzer şeyleri yaşamış biri olarak seni çok iyi anladım... madem bu kadar seviyorlar oğullarını neden evlendiriyrlar hala anlamış değilim... oğullarıda ana babasına bu kadar düşkünse neden ayrılırlar dizlerinin dibinden.. biz insan değilmiyiz mantar gibi yerden bitmedik ya... hepimizn bir ana bi babası yokmu? bu kadar ezmek bu kadar taviz vermek niye... ben vermiyorum sonu isterse ayrılık noktasına gelsin kendimi ne eşime ne ailesine ezdirmem... kimse kusura bakmasın kimsenin ayağına kırmızı halı olamam... kimse bulunmaz hint kumaşı değil... bazı arkadaşlar demişki eşini seviyorsan katlan vs... sevgi tek taraflı yaşanan bişey değilki... ben seviyorumda o beni niye üzüp ezdirip ağlatıyor? bunun sevgi neresinde? yuvayı dişi kuş yaparda neden erkek kuş tüm sülalesini toplar o yuvayı bozar.. sana tavsiyen kesinlikle mesafeli ol... kayınvalidene deki çekin ellerinizi üstümüzden... baktın çekmiyorlar alsın oğullarını başlarına çalsınlar... böyle hayat sürermi insanın pskolojisi bozuluyor... sen bunları görmek içinmi evlendin... ailende arkanda olsun bence... bu kadar ağlatılıp yıpratılan bir evlilikten hayır gelirmii... gel diyorlar demi gitme seni zorla sürüycek hali yokya eşinin.. bence sen değilde eşin alışıp artık evli olduğunun farkına varmalı... ailesinide bu duruma alıştırmalı... onlar üzülmesin diye seni üzsün ağlatsın yıpratsın nereye o kadar... oldu paşam senin canını omu verdi... bu bile pskolojik bir şiddet olarak tek başına bir boşanma sebebebidir... çok sinirlendim eşine ve ailesine ama sende bu kadar ezme kendini ya... ben varya eşimi restimi çektim rahat ettim sende dene derim... L

bence hemen bir ilişki danışmanına gidin... eşin anlasın kaç kişi evli olduğunuzu işe girme olayını da hallet yoksa evliliğin elden gidecek benzer şeyleri yaşadığımı düşündüğüm için yazdım canım.. lütfen kendini üzmekle kalma bir psikoloğa fln gidin inan onun laflarını eşin daha çok önemseyecek...

k. validenin ciddi tedaviye ihtiyacı var. tabi senide hasta ettiği için seninde tedaviye ihtiyacın var. psikolok yada psikiyatristten yardım alabilirsin... benim k. validem tedavi oluyor şuanda. kendisi dedi; eğer ilaç kullanmasaydım terapiye gitmeseydim, oğlumu paylaşamazdım, rahat bırakmazdım diye... ama şimdi neyi yanlış yapsalar onlar hasta diyor eşim. yavaştan bende alıştım bu durumlarına... bazen duygu durumu değişip farklı tepkiler verebiliyor. ama kendisi farkında olduğu için doktora gidip ilaçlarını değiştiriyor. o nedenle biraz daha rahatım... Allah sana sabır versin. inş. sorunlarınızı atlatırsınız. ne kadarlık evlisin ve yaşlarınız kaç. önceden yazdıysan göremedim kusura bakma.

esocial öncelikle merhaba... seni çok iyi anlıyorum... çünkü ben de evlenip ailemden uzakta bir yuva kurdum, bilerek ve isteyerek... ve eşimin tüm sülalesi burada...1 yıllık evliyiz... sana şunu söyleyebilirim ki yapacak birşey yok... ben sonunda anladım... başlarda biraz savaş verdim, eşim beni anlar ve mesafeli olur diye... ama olmuyor inan... yani başka bir şehre taşınmanın da bir faydası yok bence, bu sefer de kalmalı gelirler ve daha beter olur... erkekler ailelerini mümkünatı yok atmıyorlar... bir defa bunu kabullen... aynen ben de politik olamayanlardanım senin gibi... ama zamanla öğrenmek gerek... çünkü kaynanalar inanılmaz profesyoneller ve oğullarına kendilerini çok iyi gösteriyorlar... bizim de taktik değiştirip, harika bir insana dönüşmemiz gerek... yani kocalarımız sonunda farkı görüp seçimlerini yapacaklardır... Ben çok yanlışlar yaptım... hep eşime sülalesinden birilerinin saçmalıklarını göstermeye çalıştım... durumu anlatırsam beni anlar sandım... inan ne yapıp edip beni suçlu çıkardı... sen fesatsın, kötüsün, sinsisin dedi bana... halbuki tüm bunları kendi sülalesi yaptı ama benim üstüme kaldı... görmüyorlar erkekler, gerçekten körler... senin eşin gene de biraz farkında sana yapılanların... bu da iyi birşey... benimki hiç görmüyor... ama görseler de görmezlikten geliyorlar... ailelerine laf kondurmuyorlar... bu sebeple yapacak en iyi şey bir müddet savaşa son vermek ve sabretmek... eşine de hiç bir şekilde ailesinden kötü bahsetmemek, hatta ilgili davranmak... ben böyle yapınca eşim beni daha çok seviyor, benimle daha çok ilgileniyor, bakışları bile değişiyor inan ben ailesiyle iyi geçinince... maalesef erkekler çok geç birşeylerin farkına varıyor... ancak dediğim gibi eşini seviyorsan sabret, ailesini bu şekilde kabullen, bir müddet en azından kabullenmiş gibi davran... sonra zaten eşin de bıkacak inan... kendisi karşı çıkacak ailesine... seni savunacak... sana daha çok vakit ayıracak... eşine karşı tatlı ol, şirin ol, sevgi dolu ol... hatta kendini güçlü değil de, ona muhtaçmışsın gibi onsuz hiçbir şey yapamayacakmışsın gibi davran... kedi gibi sırnaşık ve güçsüz görünen kadınlara karşı koyamaz erkekler... ben kendi ayaklarımın üstünde duruyorum ve para kazanıyorum hatta eşimden yüksek maaş alıyorum ama bu erkeklerin kadınlara karşı yenik olmalarına bir sebep değil inan... hatta daha çok hırslanıp, senden üstün olduklarını başka alanlarda, evde, bir şekilde göstermek için çaba sarfediyorlar... halbuki içten içe maddi bakımdan altta olmaları onları fazla üzüyor... boşanma konusu bir kaç kez bizde de açıldı... ama maddi durumum iyi olmasına rağmen çekip çıkamadım... yani oturup düşündüm ve ailesiyle ilgili kendimle bir orta yol bulmaya karar verdim... boşanmak kolay inan, zor olan evliliği devam ettirebilmek... sen boşanıyorum dersen ekmeklerine yağ sürersin... o yüzden işe girer para kazanırsam daha iyi olur, ya da daha kolay boşanırım deme... hatta evde olmak senin için avantaj şuanda... eşine güzel yemekler yap, şık sofralar kur, yeni tatlılar dene, akşam da çok şık giyin makyaj yap ve onu güleryüzle karşıla... ona iltifat et, senin için evi için çok çalışıp yorulup para kazandığı için ona minnettar olduğunu söyle... sen eviniz için para kazanamadığın için üzüldüğünü anlat, çaresiz görün, hatta ağla... sonra da bütün gün bunları düşündüğünü ve bunaldığını anlat, dışarı hava almaya çıkalım mı de... vs vs... boşanmayı aklından sil, dediklerimi biraz uygulamaya çalış... sen tatlı oldukça, istediklerini eşine daha kolay yaptırırsın... ne bileyim o da annesini görmeye gitmek yerine seninle sinemaya gitmeyi veya yürüyüş yapmayı veya evde vakit geçirmeyi daha uygun bulur bir süre sonra... ama sabır lazım... susmak lazım... zaman lazım... belki bir kaç ay belki birkaç yıl... erkeğine göre değişir... üzme tatlı canını, her şey yoluna girer... olumsuz yazılanlara da çok takılma... evlilik hayatında herkes yaşıyor bunları bir müddet...

Yani ben eşime yanlarında iyi davransam davranmasam bu değişecek bişey değil, kadın rahatsız. Hep hep beraber olcaz olalım, sizsiz boğazımızdan geçmez şeklinde de duygu sömürüsüylede yapıyo hep. Ne zorluklarla bu mesafeyi aldım, ama eşimin bunu bozmasına izin vermicem asla! Benim sayemde, annemin sayesinde biraz uzak tutmaya yeni bir aile oldugumuzu benimsetmeye çalıştım hala da çalışıyorum. Yani ben ve annem bunu yaptık yinede. Eşime kalsa hayır diyemiyordu. Kı-ra-mı-yor-muş. ama hala annesinin yüzüme baka baka bana sormadan seneye bayrama memleketine beraber gideriz şeklinde direk emrivakisine tahammulum yok hele ki bunca şeyden sonra. evet demediğim halde eşimin ordaki akrabalarına gitmemiz gerektiğini anlatan cümlelerine tahammul edemiyorum artık! eşimin odasını gösterip burası sizin odanız deyip havlumu göstermesine tahammulum yok. Gidip kalkamamak zorunda değilim. Orada yatmam için psiolojik baskı görmek zorunda değilim. Hala biraz iyi olsam bunları yapıyor. Sabah kahvaltısına çağırıyor kahvaltıdan sonra bırakmıyor, eşimi mutfaga götürüyo akşam için yaptıgı yemekleri gösteriyo şaka gibi. İyide eşime diyorum sen benden sonra git 10 saat otur napıyosan yap. Eşimse yalnız gittiğinde daha az oturuyor, bu benim sorunum değil ki? Hatta annesi eşimle mutlu oldugumuzu görünce daha bir üzerimize geliyor, onlarla olmamız hep beraber olmamız için, gittiğimizde kalkmamamız için. Nişanlıyken de yanımda oğlum oğlum diye sanki oğlunu ilk defa görmüş gibi öpüyordu bende şaşırıyordum, oğlu zaten o evde, aynı evde yaşıyolardı yani, ben misafirdim. Böyle bi kadındı. Şimdi eşime sürekli kendini iyi göstermeye çalışıyor, hiçbirşey yapmıyorda ben yanlış anlıyomuşum gibi gösteriyor. Çok sinsi çok sinir oluyorum gercekten annesine. Eşimde buna izin veriyorsa defolsun gitsin artık. Ama derdi oğlunu görmekse görüyor zaten, ben engellemedigim halde benim huzurumu bozmaya ne hakkı var hemde bile bile. Biliyo zaten herşeyi annesi, ona guvenmediğimi, eşim için görüştüğümü herşeyi biliyor. Hala bana baskı yaptırmak neden? Buna izin veren bi adamlada benim işim yok, artık hiç de konuşmuyorum eşimlede, ne hali varsa görsün. gömleklerinide annesi ütülesin, yemeginide annesi yapsın. madem öyle ben bana onca haksızlık yapan canımı acıtan ailesine elimden geldiği kadar yine de onun için görüşeyim, karşılıgında bu baskıyı emrivakileri göreyim. Bitmiştir. Gitsin annesinde yesin yemeğini, ben yemek dahi yapmıyorum. Yeter madem onların yaptıgını silip atabiliyor, bana yükleniyor unutamadım diye, o zaman bende hiç görüşmem gerekirse, gider mahkemede anlatır derdini.

En son yaşadıklarımı anlatmak istedim daha 15-20 gün olmuştu onlar bize geleli, 1 ay önce teyzesinin kaynanası ölmüştü, eşim arayıp baş sağlıgı dilemedi 1 aydır, ama annesi arayıp mevlid var gel deyince gitmek istedi gitsin bişey demedim, tabi sen git dedim, gitti, babasında da böbrek taşı varmış, baban çok kötü diye, onun içinde çağırmış. Ki eşimde de oluyor böbrek taşı, biz ailesini çağırmıyoruz. Yani babasında da yeni olan birşey değil. Hem mevlide gider hem babamı görürüm dedi. Tamam dedim. Ama beni arayıp babasıyla beraber evde erkekler vs maç seyrediyoruz deyince şaşırdım hastaysa nasıl maç seyrediyor diye. Aslında böyle bişey de bekliyordum annesini tanıdığım için. Baban kötü demeseydi mevlide de gitmezdi ta burdan oraya eşim. Ondan yine 10 gun sonra annesi bi daha çağırdı tamam sen git dedim ama bu bile suç, babasıyla oturup eve eniştelerini vs çağırıp maç seyrediyolar, ben neden maç seyredeyim, hasta dedikleri adam maç seyreder mi, sırf beni götürmek için zorlamak için durumu ağır vs diyolar. Beni yine zorlamak istedi. Onunla gidecekmişim. Bu son gittiğinde de maç seyretmişler iyi ki gitmemişim Babasının böbrek taşı alındıgında eşim telefonda konuştugunda bende geçmiş olsun derdim, ama şimdi gitsem nolucak, maç seyredicemm Annesinin neden sürekli çağırdıgınıda anlamıyorum Gitti zaten geçmiş olsuna. Benim annem ameliyat oldu da hiç haber dahi vermedi ya, sonradan öğrendik. Annesine noluyor anlamıyorum oğlunu görmek de yetmiyor, annesi de benim gitmek istemediğimi bile bile yapıyor. Ben daha yeni görüşmüşüm, neden hala benide zorluyorlar. Hiç vazgeçmeyecekler. En son karışmıcam sana demişti ama yine beklentisi oldu. Bana baskı yaptı yine, arada bir ( 10 gun önce kendisi gitti, ama 10 gun sonra bi daha gittiğinde bende gidecekmişim hemde yine zorla) benle geleceksin, sen kincisin, ruh hastasısın dedi yine. Şu anda da benle konuşmuyor, bense hiç konuşmucam.. Hala annesinin dolduruşuna geliyor. gerçekten çok üzgünüm( evlenmez olsaydım eşimin ne olduguda ailesinin ne olduguda belliydi O benim ailemle görüşmezken, ona hiçbişey yapılmazken, sürekli ben onun ailesiyle muhattap olmak zorundayım, elimden geleni yapsamda, istemediğim zamanlarda zorlanmaktan, hiçe sayılmaktan bıktım(((

o kendini özletiyor sonrada beni sürüklemeye çalışıyor peşinde demişisn ya, bu piskolojiyi biliyorum. bu bende de oldu. ben de aileme tek gitmek istemediğim için tuttum kendimi. eşimel gitmek istedim. ama ailem için değil kendimi daha iyi hissetmek için. senin eşin de yanında olmanı istiyor sanırım. bu eşin için gurur ve güven verici bişey. tamam annesi kötü olabilir, ama sen eşinin yanında olmaya çalış bence. yani her seferinde değilse de 2 gidişinden birinde git eşinle ama çok kalma. sensizken isteidği kadar otursun sen le gittiğinde sıkılmana fırsat bermeden kalksın. annenelerden sonra şuraya da gidelim, şunu alcam çıkmışken oraya da uğrayalım. biraz vakitli kalkalım da birlikte bi hava alalım gibi şeyler söyle. akşam yemeğine kalmayalım annen ısrar etmesin olur mu de. sen söyle annene de. beni yanlış anlamasınlar de. insan eşine kızgınken böyle yapıcı yapıcı yön veirci bi şeklde konuşmakta zorlanıyor biliyorum. ama zaten 80 km çok uzak. benim kv ler 8 dk lık mesafede. bir de beni düşün. şnan farkımız yok. arkamdan atıp tutmuş ben oğluma şöyle bakardım bilmem ne bana olmuyorsa boşanın bile dmeiş biri o kadın. ama yine de dışardan bakılınca durumlara eşinin yanında olmak maksat. ama eşime de çok kzıgınım. bir defa gitmiştik. oturduk oturduk oturdukkk h. içiydi. teyzesi gelmişti. ortam sessiz herkes yorgun hala eşim oturmakta ısrar ediyor. mutfağa gittim eşim de arkamdan geldi. kalakalım artık desem sonra burnumdan getircek kalakalım die tutturuyon die, o da kalkalım demiyor ama o da sıkılmış ve yorgundu sırf teyzesine gösteriş olsun annesinin gönülleri olsun die oturduuk oturrrdukk oturrrduk. kalktığımızda kavga ettik. dedim mutfakta gördüğünde bi sorsaydın en azından ya da az daha oturalım da kalkalım olur mu geç oldu biliyorum ama teyzem gelmiş ya bu defalık idare et yorgunsun biliyorum falan dese sorun olmııcak. ama ben gelinim ya mecburum eziyet çekmeye. ses. çıkartmamaya böyle oldukça daha da batıyor insana herşey. yani eşler şunu bize hissettrse söylese herşey düzelecek. mecbur değilsin tabi ki ailemle sürekli görüşmeye falan filan ama ben yanımda olmanı istiyorum çoğu zaman giderken benim için benim hatırım için falan dese. ama yoooooook mecbursunnnnnnn sen gelinsin!!!!!!

Cnm evlilik zor tabi ama bana öle gelioki evlikl kadınları dahada yıpratıo bence şans felan verme onlar öle gelmiş öle gider değişmezler ve sen daha kötü olursun çocukta yokken bitsin derim tabi dile kolay ama kendinden daha öneml deil hçmise ben buna benzer şeyler yaşadım anlıyorum seni ve eşinede coook kızıyorum bi insan sevdiği birinin acı cektğini nasıl anlamazki bence okdar sorumsuzki rabbim hakkında hayırlısını nasip etsin

canım bu arada msjı yazdıktan sonra forumdan atılmışsan, karşına çıkan sayfada kullanıcı adını ve şifreni yazınca kaldıgı yerden devam ediyor, yani silinmiyor, aklında olsun teşekkür ederim canım, üzülüyorum arada doluyor gözlerim ağlıyorum, sonra geçiyor, sonra yine... beni o da diğerleride zorlayamayacak, asla izin vermicem. Ben yine en baştan tavrımı koymaya çalıştıgım halde annesi anlamamak için epey çabaladı, hala da öyle. Kırıldıktan sonra gerçekten incindikten sonra ben sevemiyorum artık, çok gözyaşı döktüm, psikolojim bozuldu, en güzel zamanlarımdı. Unutamıyorum oğullarını paylaşamamalarını, bunaltmalarını, laflarını. Güvenmiyorum ve sevmiyorum. Hala bile adım atmaya çalışsam bize yapışmaya çalışıyor korkuyorum, bu çok rahatsız ediyor insanı. onları gördüğümde yine iyi davranıyordum, artık bişey sorulmadıkça asla konuşmucam, kendim olucam. ailesi eşimden bile soğumama sebep oldu bu sabah bir ruya gördüm, eşime karşı eskiden çok eskiden olan hislerimdi hissettiklerim, ruyamda hissediyordum, arada uyanıp kimdi bu ruyada o duyguları hisettiğim dedim, düşünebiliyo musun? Öyle yabancılaşmışım Hiç ama hiç sevmiyorum onu, Üzülüyorum kendime böyle yaşamak zor biliyomusun gerçekten zor. Bunu bana yapan insanlarda eşim ve onlar, çok seviyodum ben eşimi, tapıyodum paylaşamadılar onca huzursuzluk yaşadım, boğuldum. Suçlandım, çok üzüldüm. Seyretti eş dediğim adam, en cok bunu kabullenemiyorum aylardır. Hala ailesini benim önüme getiriyor, seveyim samimi olayım, neler yaşadıgımı bilmiyomuş gibi bana hasta kinci diyor. ne yaşadıgımı bilmiyomuş gibi annesini sevmemi bekliyor. Asla affetmicem onu, kafama koydum ayrılıcam zamanını gelecek, 1,5 aydır en ufacık bişey hissetmiyorum, iki yabancı gibi yaşıyorum, bunu yapmaya hakkı yoktu artık, Defalarca uyardım konuştum, başardı. Hiçbirşey olmamış gibi davrandım yine ailesine, ama içimi kimse bilmiyordu Kendime yabancılaştım, geceleri uyudugumda kendimle savaştım, kendimle kavga ettim. Bu bile baskıydı bana. Bir daha asla eşim için de hiçkimse içinde taviz vermicem, çok kararlıyım, bana hiçbişey sorulmadıkça konuşmucamda. Evlenince öyle hemen silip atamıyosun canını acıtanları Baba evimede dönebilirim, işe girmeyi vs beklemek zorunda da değilim, aklımı toplamaya hazır olmaya çalışıyorum. Hiçbirşeyden de zevk almıyorum epeydir. Oyun oynamaktan yoruldum. O kadının ailesinin ekmeğine yağ sürülücek evet, ama allah büyük, çok büyük, ben ona havale edicem. Keşke aylar geçmiş olsa, kendimi kurtulmuş bırakmış o gücü kendinden bulup gitmiş olarak bulsam. O cesareti bulsam çok üzülücem o aşamaya gelene kadar, hep yine geri dönücem, gidip gitmeme arasında, ama keşke yapmış olarak bulsam kendimi onca onca emeklerime, eşimle olan zamanında guzel yaşadıklarıma karşı herşeye karşı duydugum acııma duygusu, herşeyin hiç olmasının duygusu beni ağlatan ağlatacak olan, hep ağlıcam ama kurtulucam biliyorum, geçecek onlarda. Alıştırıcam kendimi şimdiden. Madem öyle ben kinciyim suçluyum, bitiricem iyice içimde bu işi. Allah bunada yardım eder. Madem eş dediğim adam da bana kinci deyip beni suçlayabiliyor, ki onları zerre kadar suçlamadı önceden, bana konuştugu gibi konuşmadı onlarla hiç, ama gücü bana yetiyor ya, haketmiyor zaten taşıdıgım yükleri, kendisi kaybedecek kaybetti de.

evin yolun ayrı. eşin gideceğiz desede gitmiyorum diyebiliyorsun anladığım kadarıyla. neden kapıyı kapatıp onları evinden uzak tutamıyorsun ... yeni hobi bul, birşeylerle meşgul ol. kafanı dağıt. ayrılmayı düşünemiyorsun bali sorunları düşünmekten vazgeç. hasta edersin bu gidişle kendini... olmazsa istanbul gibi bir yerdesin aile danışmanı bul, destek al biraz.

Senin için herşeyin hayırlısı olsun demekten başka birşey yok maalesef... üzme kendini... kitap oku, değişik uğraşlar bul kendini oyalayacak... kavga da etme, yıpratıyor çünkü bu insanı... bir müddet ilgilenme bakalım kimseyle, ne eşinle ne ötekilerle...

kafamda planlarım var, allah yardımcım olursa, kendimi alıştırmaya çalışıyorum ayrılıga, zamanla daha cok sindireceğim, alışacağım, hazır oldugumda sessizce kopup gideceğim. Baştan olmuyorsa ne kadar zorlarsa zorla olmuyormuş bu arada lineum arkadaşım demiş başka biriyle evlenirsen onla daha mı iyi olcak diye. ben ayrılırsam evlenmeyide başka birinide düşünmüyorum. Zaten düşünmüyordum eşim kandırdı, ben idare ederim, vs dedi, ama benle uğraşmalarına seyirci kaldı, bu kadar kırıldıktan sonrada unut diye baskı yapmaya başladı. Yani ben kimseyle evlenmem canım, evlilik bitmiştir benim için, büyük konuşmuyorum, allah göstermesin bi kez daha evlendiğimi bana. Kediyle köpekle yaşarım ömür boyu yalnız kalırım yine evlenmem.

tabi kendi ailenide görmeye gitmelisiniz. madem eşin hadi annemlere gideceğiz diye tutturuyor. tatil dönemlerindede sende tuttur... ayrıca kahvaltıya gittikten sonra kalmanız için birşeyler planlıyorlarmış. eşin kalkalım demeli. evden çıkmadan önce bir işarette anlaşın. sen onu yapınca eşinde kalkalım desin. demesse kıyamet koparmakta haklısın... tek gitme konusunda da sorun olur. eşini doldurabilirler. örnek; "bir karına söz geçiremedin, onu getiremiyorsun" gibi... eşin eve geldiğinde kavga edersiniz... ilkduyansenol kaça

Gercekten cok zor canim, birde hic rahat vermiyorlarmis insani bunaltir tabii. Esin birsey demiyorsa fazla takma derim, ama senide anliyorum. Bende nezaman görümcemle yada kaynanamla cok uzun telefon görüsmesi yapsam, yakin davransam, esim bana karsi bir iyi oluyor bir iyi oluyor evlere senlik. Agzinin isiyse bir surat as bir görüsme... mümkün degil zaten, evde huzurun h si kalmiyor. Sen daha yeni evlisin, zamanla herkesin huyuna suyuna alisacaksin, seneler gectikce insanlar kaynasiyorda, yada birbirini idare etmeye basliyorlar. Biz kaynanamla 9 sene evlilikten sonra bir adam akilli konusabildik diyebilirim, ondan önce ya beni düsman gibi görürdü, yada herseye aglardi vs neler neler. Cok büyük seyler olmadigi sürece birazda zamana birakmak en iyisi. Aileleride karistirmayin, annene babana söyle, birdaha kaynanana karsi okadar taviz vermesinler "Lütfen bu sizin aralarinizda konular, kizimiz sizin gelininiz, bizi karistirmayin, kapatmamiz lazim simdi doktora gidecegiz, yine görüsürüz esinize selamlar..." gibi bir cümle kurup kapatsinlar telefonu. Ben kendi annemden bilirim, öyle her lafa gelmez, krizde gecirir, sinirleride ziplar, eeee haliyle ailem üzülüncede bende tepki gösteririm soguk dururum. Bu yüzden uzak olmalari iyi bence, sende esinle iyi gecin ve ailesine karsida ayni simdiye kadar yaptigin gibi devam et, alisirlar en sonunda. Ayrica benim öz dayimda aradan bir iki-üc hafta gecse hic görüsmesek telefon acar, gelin diye tutturur, aksam cay ́a gitsen, sabah kahvaltiya gelin diye israr eder, yani bazi insanlarin huyu öyle, hoslaniyorlar kalabaliktan... N

Sana yemin ediyorum sanki biri benim kayınvalidem ile yaşadıklarımı anlattı.. Okudukça içimi parçaladılar sanki kendi yaşadıklarım aklıma geldi =( Tek fark var benim eşimde seninki gibi sussada ailesine karşı çok aşırıya kaçtıklarında karşısına alıp konuştu ve zamanla kendi evine alıştı.. Kaynanam evinde yemek temizlik falan yapan biri değildir. Hep benden eltimden bekler. Biz yapmazsak çok nadir evde yemek falan yapar. Ben onlardan uzak oturuyorum ama dediğin gibi uzakta olsam huzurumu kaçırmaya yetiyorlar. Eltim ben ayrı oturmak için kavga ederken daha nişanlıydı ve sürekli kaynanama ben aynı dairede otururum diyodu evlenip kaynanamın üst katına yerleşti ve sürekli sen uzaksın rahatsın diye iğnelemeye başladı beni =( ve sonunda hamilede kalınca ne yaptı etti yemeğini falan herşeyini ayırdı =( Kaynanam ona yapamadıklarını bana yapmaya çalıştı hep.. En son bizden habersiz anneme gidip benim hakkımda ne hakaretler etmiş senin kızın saygısız biz onun elinde kaldık falan diye. =( annemde garibim bişey bilmediği için sesini çıkarmamış. Annemle beni karşı karşıya getirdi sonra eşim kızıp sen nasıl onlara gidersin nasıl böyle şeyler dersin deyince ben öyle şeyler demedim yanlış anlamış annesi deyip annemi yalancı çıkardı =(( Şimdi bişey olsa yüzsüz yüzsüz gider annemden yardım ister eltimin annesinden hiç bişey isteyemez.. Rabbim çok büyük ben ona havale ettim. Eltimede kaynanamada hala elimden geleni yapıp yardım etmeye çalışıyorum iyi olmaya çalışıyorum ama allah biliyo hakkımı helal etmiyorum.. Rabbim eşim dahil hepsine bana akıttırdıkları göz yaşlarını akıttırsın inş. Senin derdinde derdimi döktüm canım kusura bakma. Sanki anlatmak için biri bekliyormuşum gibiyim.. Rabbim seninde yardımcın olsun inş. yolunu açık etsin mutlu etsin inş.. =( =( =(

evet gerçekten evlilik çok zor keşke dünyaya hiç gelmeseymişim diyorum iğernç bile değil o kadar kötü bi nişanlılık geçirdimki eski nişanlımla evlendim tam mutlu oldum derken aynı şeyleri yasşamak istemiyorum ama başka yol göstermiyorlarki çevre baskısı kim ne der dendiğinden kendimizi çıkmazın içinde buluyoruz eşlerimiz tek taraflı dğeilde gerçeği görseler annesine babasına hakaret etmek değil de sadece bizlere sahip çıkp ezdirmeseler bizim yanımızda olduğunu gösterseler inan böyle bi sorun kalmaz Allah ım sen yardım et darda zorda olanlara evinde huzuru bozulanlara M

Kayınvalidenle aynı şehirde bile değilsin uzaktan demesi kolay demişsin ben sana kötü bişi demedim ki cnm. Canın çok sıkılmış belliki dolmuşsun biraz amacım içine su serpmek başka açıdan bakmanı sağlamaktı sadece. Yani herkesin yaşam tarzı farklı bişi diyemem ama evlilik senin dediğin olsun benim dediğim olsunla yürümüyor ortada buluşmak lazım başka yol yok. Kendimden biliyorum. Neyse hakkında hayırlısı ne diyim...

Merhaba cnm; Evlilik zor gerçekten haklısın. Bendede aksi sıkıntılar oldu biliyor musun? Bende kayınvalidem gelsin gitsin arasın sorsun istedim :) tuhaf değil mi? Bunun dışında yani sık sık gidip gelmek çok içli, dışlı olmak dışında eşin ve ailesinin sana yaptığı şeyler var mı? Yani kötü söz, hakaret ne biliyim gerçekten onur kırıcı bir davranış, para esirgeme, dışlama vs...? Eğer yoksa bu kadar üzme kendini bence. Öğrencilik hayatı yaşadın mı bilmiyorum ben ailemden uzakta okumuştum ve bir süre sonra gerçekten bağımsızlığa alıştığımı hissettim bu yüzden her türlü zorunluluk beni sıkmaya başlamıştı. Evliliğimizdede bunun etkilerini gördüm halada görüyorum :) Evliliğin getirdiği sorumluluklardan biriside yeni bir aile olmak yani eşinin ailesiylede. Şimdi şöyle düşün eğer kendi ailenle birarada olsaydın yani aynı şehirde hangi sıklıkla görüşürdünüz? Kendi akrabalarını hangi sıklıkla ziyaret eder anneni hangi sıklıkla arardın? Şimdi eşinin ailesininde bir parçasısın ve onlarada benzer şekilde davranmaya çalışmalısın gerçekten zor biliyorum bende yaşıyorum benzer şeyleri ama başka çare yok gibi görünüyor. Benim kv de aynı şehirde yaşamak istiyor işimden memnun olmasam bir derece giderim ama oraya gitmem için ciddi fedakarlıklar yapmam lazım buda korkutuyor beni. Bence boşanmayı düşünme karşına çıkacak diğer bir kişinin daha iyi olacağının garantisi var mı cnm? Yok. O yüzden sorunlarımızı halletmek için kendimize ve evliliğimize zaman vermeliyiz. Dedim ya bende benzer bir süreçten geçiyorum aslında ama bu sefer daha farklı davranmaya çalışacağım diğer türlüsü olmadı çünkü. Hep söylüyorum bir evliliği sonlandırmayı düşünmeden önce her yol denenmeli çareler tükenirse tmm yoksa devam :) Sakin ol. Eşinin ailesine sen git bence mesela haftada iki akşam birer ikişer saat gidin zaman ve günü sen belirle. Elin dolu git büyüklerinin gönlünü yap yakın ve içten dur. Evine geldiğinde eşin yine olur olmaz bir zamanda gidelim derse şu şu programım var bugün olmaz ama şugün olur de. Böylece eşin zamanla bu programa alışabilir diye düşünüyorum. Sonuçta ailesi cnm birde tek çocuk yapacak bişi yok bu arada yazdıklarım sadece öneri sen yaptında mı biliyorsun dersen hayır :) ama artık bende daha ılımlı davranmaya çalışıyorum ileride sonuçları paylaşacağım. Sevgiler...

kesinlikle bende öye düşünüyorum. anlayamıyorum bir anne evladının mutluluğunu isteyeceği yerde nasıl kendi bencillikleriyle yuvaları yıkıyorlar. bizde insanız sonuçta ailemiz var. onların ki evlatsa bizde evladız.

sürekli onlara uygun olup olmadıgımı yüzüme sorguladı. sürekli psikolojik baskı yaptı, biz böyle kalabalıgız sende böyle olcaksın iç içe olcas diye. Evimi sahiplenmeye başladı, evime akrabalarını doldurup ben yokken yerleştirmek istedi, yardım istersem çağırırım dediğim halde sürekli mudahale etmeye çalıştı. Evimde kendi evinde yaşadıgı gibi yaşayalım istedi. Akrabalarını sık sık çağırayım, bi hafta onlarda bi hafta bizde, hatta yatalım gittiğimizde, onlarda bizde yatsın. İlk gece için ihtiyacım olurmuş diye bezler koydurmuş akrabalarına o kadar söylüyorum, o kadar utandım ki gördüğümde. ben çocuk değili baş edebilirim kendimle. Bu kadar da iç içe olunur mu? bu kadar olurmu. İlk gecede onlarda yatmamız için teklif etti kaç kez. onlar gibi kimsemiz yok diye akrabalarımız fazla yok diye aşağılandık, arkadaşım yok diye bile aşağılandım. beni üzüp daha yeni evliyken sürekli baskı yapıp rahatlık vermedikleri için üzüntüden aileme gittiğimde bile, eşimin haberi oldugu halde, eşimden habersiz gitmişim diye iftira attı babası ve benim kötü kadınlar gibi oldugumu söyledi anneme. nişanlıyken her zaman akrabalarına saygı gösterdiğim halde, benden yaşça küçük kuzenleri içerdeyken bi kez odada oturdum diye laf söz ettiler, hemde evlendikten sonra bunu laf söz ettiler. akrabasını gönderdi bizle konuşması için, isteklerini kabul ettirmek, beni yontmak için. Annesi yine yeni evliyken bizim ayrılacağımızı beklediğini söyledi anneme. Bana zaten hep onun gibi yaşamam için baskı yaptı annesi. Evlenene kadarmışım ben, ikiyüzlüymüşüm. senet imzalamıştım sanki daha hatırlayamadığım bir sürü baskı, laf söz. öğrencilik hayatı yaşadım tabi, ailemle ilişkilerimiz özgürdü, hiçbizaman beni hiçbişeye zorlamadı, hep arkadaş oldular bana. o ayıp bu gunah, onu laf ederler böyle yapma vs şeklinde yetişmedim ben. ben evlendiysem oda evlendi, ben onları kabul edeceğimde onlar neden benim yaşama yetişme tarzımı kabul etmedi olmaz böyle bişey, değiştirmeye çalışıp bana baskı yapmaya hakları hiç bi zaman yoktu! beni bu hale getirdikten sonra bal kaymak getirseler olmuyo işte ki zaten huyları yine zaman zaman çıkıyor. Yani illa anlaşmazlık oluyor. haftada iki akşam demişsin, zaten 80 km oraya gidiş geliş, haftada iki akşam nasıl gidebilirim. ayrıca ben ayda bir bile gitsem zor dayanıyorum 2-3 saatten sonra iyice samimi olup plan yapmaya başlıyor, emri vaki yapıyor bırakmıyor. haftada 2 akşam gidecek olsam onlarla yaşardım zaten. Ayrıca kayınvalidenle aynı şehirde bile olmadıgını söylüyorsun. Böyle uzaktan söylemek bilmiyorum kolay ama yaşadıktan sonra öyle olmuyor kırdıklarında ayakların gitmiyor Teşekkür ederim bir de ailemle aynı şehirde de olsam eşime gel demezdim ben kendisi gelmek isterse gelirdi de zaten, bende sık gitmezdim zaten, sık gideceksemde kendim giderim, hala bile öyleyim. hep kendi yuvam dedim eşim dedim. Ailemi bıraktım başka şehre geldim hatta. Bende ailemde onlar gibi değiliz biz. Asla onu zorlamazdım, ki benim ailem ona hiç karışmadı baskı yapmadı üzmedi, onu değiştirmeye çalışmadı. sorun burda zaten. onun bide ailemle benim gibi yaşadıkları olsaydı hele asla ağzımı açmazdım ben utanırdım. Ben ailem uzakta oldukları halde ki onu gittiğimde zorlamıyorum, hiç bi zamanda zorlamadım.

Benim kv'min sosyal hayati, gezmesi tozmasi masallah ama konu sahibinin kvsi gibi bunaltici çunku yerinde duramiyor surekli biseyler yapmak istiyor ve tatillerde bile pesimize takilmak istiyor Hatta kayinim dugunden sonra bizimle yurt disinda tatil yapmak istedigini soyledi, esim de olur mu oyle sey yalniz gidin dedi, kv'm ben de gelirim dedi! ogluyla geliniyle balayi komik degil mi, ama soz konusu gezme tozma, tatil olunca ne ayip'i biliyor ne gururu kaliyor çunku o gezme istegi herseyden baskin Bunun aksine esimin yengesi var hayati kv ve kp le evde geçmis hep yemek temizlik ne gezme ne tozma, oglu evli, misafir olarak gitmeye çekinir gençler rahatsiz olur diye

eşim beni önemsediği bana düşkün oldugu için, onlardanda ayrıldıgı için, evlenip benim yanımda oldugu için onlarda kıskandıkları ve kabul edemedikleri için bizim huzurumuzu bozdular. Eşim beni göklere çıkarıyordu aileside bunu görüyordu zaten, ailesi kıskandı bu yuzden zaten beni ayırmak istediklerini dahi anneme söylediler. Çünkü eşim benim yanımda olmaktan benimle bişeyler yapmaktan zevk alıyordu, onlarla doğal olarak daha az görüşüyordu. eşimle huzurumuzu bozmasa, eşimi sıkıştırmasa, bizde varız diye aradan çıkmasalar zaten bunlar olmazdı. eşim bu konuda pasif kaldıgı için, annesinin ısrarlarına sinirlenmeyip ona izin verdiği için, alttan aldıgı için sorun yaşadık. Halada biz eşimle ne kadar cok beraber olmak istesek onlarla mesafeli olmak istesek annesi sürekli aradan çıkıyor, oğlunu görmek değil onun derdi, onun derdi kendini hatırlatmak, beni saysınlar, benide aralarına alsınlar, beraber gidelim beraber yiyelim beraber içelim beraber yatalım vs vs. aşırılar. ama dediğin gibi eşim pasif olmasaydı, beni istemedigim zaman zorlamasaydı, annesiyle açık açık konuşsaydı ve beni gerçek anlamda anlasaydı, bana kinci muamelesi yapmasaydı, bana annesi istedi diye emrivaki yapmasaydı, biraz da o idare edebilseydi ben eşimden zaten soğumazdım. eşim benim ailemle yılda bir görüşüyor ailem uzakta diye bahanesi var, ama benimde bir bahanem var ama bu nedense önemsenmiyor.

aynı durumdayız okurken kendimi buldum resmen tamam ortada adamın kötü alışkanlıkları yok yada maddiyat yok anladığım kadarıyla ama o psikolojik baskı varyaa işte o hepsinden beter yaşamayan bilmez alttan al ailesidir herşeyi kötü yorumlama der ama ben seni çok iyi anlıyorum benimkide kafayı bize takmış durumdaydı eşime anlattıkça bu kez benim ailemde eksikler bulmaya çalıştı oda ve sonunda başardı.. şimdi ailemle görüşmüyo bende onlarla bide cezalandırıyo beni görüşmüyorum diye 2 ucu.. değnek misali.. Allah yardımcımız olsun...

daha zor günler anlatmış zamanında, sinir krizleri intiharlar felan... o nedenle farkında... Allahtan evlenmeden olmuş o durumlar. bu durumlarını bana evlendikten sonra anlattı. zor zamanlar yaşamış. tabi aramızda kendi aileme söylemedim, söylememde. burada kimse bilmiyor nasılsa beni.. inş. senin k. validen de bilir. hadi o bilmesede eşin bilir... inş. evliliğinizi kurtarırsınız... yuva kurmak kolay değil, yıkmakta zor... bu arada yaşıtmışız... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Güven sorunu var bende, sevgimde de epey bir azalma var ona karşı. ailemle konuştum konuşucam diye hep oyaladı beni nişanlıyken yalan söyledi konuştum dedi. Hiç konuşmamıştı. Çünkü sürekli anası bana uygunmusun deyip duruyordu, alışcaksın diyordu, eşimin konuşması gerekmez miydi. Herşeyimi bile bile kabul etti, madem anasıyla konuşsaydı kendilerine göre kız alsalardı. eşim çok pasif bir insan, bu da cok soguttu beni. Ağzını açamadı ailesine bana ne laflar ettirene kadar da açmadı. Ben ondan hiçbirşey istemiyorum onlarada zerre kadar bişey yapmıyorum yapmadımda. Bi kaşık suda boğacak kadar nefret ediyorum eşimden artık. Ama napıyorsa yapsın hiç umrumda değil bitmiştir benim için zaten. tek isteğim bunca şeyi yasadıktan sonra mesafeli olmaktı ailesine karşı. Aileside biliyor annem konuştu kendileriyle. Hepsi bile bile üzerime geldi geliyor hala. Sevemiyorum elimde değil, ama saygılı davranıyorum, yetmiyor, annesiyle samimi olmak istemememde suç. Mecbur değilim ben buna. yapabildiğim bu diyorum olmuyor, bende daha fazlasını yapamıyorum napayım öleyim mi öldüreyim mi. ben onun ailesiyle bunca yaşadıgım kırgınlıga ragmen yinede görüşüyorum. O benim ailemle nerdeyse hiç görüşmüyor. Benim ailem yok bile ortada, ben ailesizim! Zorla köpek gibi bana sorulmadan götürdüğü için eşimden de soğudum nefret ettim. Zamanla bitti sevgim. Annesi buna sebep oldugu için ondan da daha cok sogudum ki zaten soğumuştum. Ben hiçbişey yapmıyorum ona, ailesine isterse her gün gitsin umrumda değil, sadece beni karıştırmasınlar kendi anormal hallerine. Benim ailem aile değil bir tek onlar aile. Bir tek onlar özler. Bi tek onların evladı var. Yazıklar olsun hepsine. Ben yaptıkça yapmam isteniyor, yapsam iyiyim yapmasam kötüyüm. Napıyorsa yapsın artık umrumda değil, mahkemeye gidecek olan o.

Allah yardımcın olsun. Neyse ki en azından, uzak bir semtte oturuyormuşsun. Bence sen işe girme planını bir an evvel uygula. İşe girmek, seni bu kıskaçtan biraz uzak tutar. En azından işteydim arayamadım, haftasonu temizlik yapıcam gelemeyiz vs... Ve dediğin gibi, bir düzelme olmazsa işin dayanağın olur. O zamana kadar kendi sınırlarından taviz verme derim. Sitemlere karşılık özürler oluşturma. Mesela gelmediniz derlerse şöyleydi de böyleydi de diye mazeret açıklamalarına girmeyin. Senin için haftada 2 aramak normalse, haftada 2 ara vs... Evleneceklere önerim : Akraba gezmesi haricinde kendi sosyal hayatı, arkadaş çevresi, gezmesi tozması olmayan kayınvalidelerden sakının:)

canım benim Allah yardımcın olsun

canım seni çok iyi anlıyorum aynı şeleri yaşıorum, ve bu tarz şeler yaşayan çok tanıdığım var, kardeşimde, kayınvalidesi, yüzünden boşanma derecesine gldiler, gerçektende, karışmasalar ewliliklerimiz çok iyi olucak,, nolcak sonlarımız halimiz Allah yardımcımız olsun... D

Evime benden habersiz yatılı misafir gönderiyor. Yeni yaptı bunuda. Eşimin kuzenlerini bana gönderiyor, benim telefonumu onlara veriyor, beni aratıyor, benim haberim olmadan pijamalarını giyip yatıya kaldılar, bana sormadan. Bunu kim yaptırabilir lutfen söyleyin? Zaten kendileride söyledi, kaynanam vermiş telefonumu. Yengenizi arayın gidin demiş. Yoksa beni özel günlerde bile aramıyor kuzenleri. Gidin yatın dememişse, abinizin evi sizin eviniz dememişse, nasıl bunca rahatlıkla hiç haberimiz olmadan, misafirlik diye gelip, bana danışmadan yatıyolar. Eşim annesini arayıp söyleyince aaaaa benim haberim yok yatttılarmı diyor? ben arattırmadım diyor? numaramı o vermese eşimi ararlar, ki onlar hep eşimi ararlar. İnkar ediyor kendini masum gösteriyo inkar ediyor düşünebiliyomusunuz? Ben nasıl bu kadına yüz verebilirim daha? Ne zorluklarla o mesafeyi koymaya çalışıyorum ama en ufak biraz sık görüşsek halim bu oluyor. Bunu da anlatamıyosam eşime çeker gider, defolsunda gitsin gerçekten bende kurtulurum evime geldiğinde sürekli eltilerinin bana gelmek istediğini söylüyor, gelsinler diyorum, arayıp haber verirler, musaitsek gelirler diyorum. defalarca tekrar ediyo, defalarca her geldiğinde. bana sen çağır diyemediği için bu yolu buluyor. Bunalıyorum sürekli aynı şeyi söylemekten. 2 yıldır evime gelmeyen insanları ben neden çağırayım, musait olduklarında gelsinler diyorum yine kurtulamıyorum O görev edinmiş gibi evime geldiğinde başka akrabalarınıda getiriyor, görsünler diye, Kendileri görev edinmiş bunuda. Gelmek görmeyen insanlar gelir zaten. Bu mesafeyi koydugum halde yaptıkları, yapıyor, hele ki mesafeli olmaya çalıştııgım halde.

Konunu okurken başlığı olsun, içeriği olsun bazı cümleleri ben yazmışım sanki. Yaşanılanlar, hissedilenler çok benziyor.. Aynı eşimin ailesi de zorla iç içelik isterler. Eşim de baskı yapar ara sor diye en büyük kavgalarımız burdan çıkar. Bense aynen yapılanları unutamadığım için içimden gelmiyor. Benim eşim de bana kinciyim diye insanlığın yok bile dedi neymiş hasta olmuş aramak istememişim düşman bile aranırmışmışmışmışş Söz konusu kendi aileleri olunca senin duygularını anlayamıyorlar malesef. Ama düşününce eşimi de anlıyorum hiç susmayan, başının etini yiyen tipler. Sürekli niye aramadı, niye gelmedi diye eşimi bunaltıyorlar. O da beni bildiği için cevap veremiyor. Arada kalınca deliriyor. Onlar büyük saygıdan bilmem neden susuyor ama bana patlıyor. Sen küçüksün de hatrım için yapsan ne olur da. Be adam onlara git söyle hatrım için susun diye.. Yok ama canım biz çekcez tüm çileleri Senin eşin de laflardan bunalıp sana saldırıyordur. Ben artık kimseye kızamaz oldum niye bu evliliği yaptım diye kendime kızar oldum. Ama kısmet işte olacakla öleceğin önüne geçilmez. Sana önerim hemen bir iş bul, başla. Hem eve destek olursun, yorulursun. Bunları düşünmezsin. Ben çalışmasaydım napardım hiç bilmiyorum. Eşin de seni anlar hem ev işi hem çalışmak olmuyor diye düşünür.. Yorgun olduğun için niye gelmiyorsunuz diyenlere çalışıyor eşim yetişemiyor. yorgun ve hasta oluyor izin günlerimizde dinleniyoruz diyebilir. Güzel bir bahane olur.

cahillikleri yobazlıkları sabitlikleriyle batırıyolar...

İşte olay bu... Ah bunu kaç kez dedim dedim de anlaşıldı mı bilemem Z zsnn

Genelleme yapmasak?! Annem pek gezmez tozmaz, arkadas cevresi yok denecek kadar az. Az ve oz dostlari tercih eder. Evden ise isten eve, biz israr edersek gelir bizimle gezmeye pazar gunleri. Bu kriterler uzerinde bir kayinvalideyi kimse taniyamaz. Evlilik "sanstir", kaderdir. Kim ne derse desin, ayni evi paylasmadan kim ne oldugunu gercekten bilemezsin. Konu sahibi arkadasim, senin sorununa gelince, Madem esin yardimci olmuyor bu konuda sende irtibati kes ailesiyle. "Isim gucum var, gelemem vs..." de. Bitti.

evet şimdi anlıyorum ki bir çok kişi yapıyor benzer şeyleri. ben de 5-6 yıllık evliyim benzer şeyleri yaşadım ilk iki sene flört dönemi ve nişanlılıkta ve benim eşim de tek çocuk. ben iki sene aynen senin yaptığını yaptım görüştüm eşim daha sonradan sorun çıkarmasın hiç denemedin demesin beni suçlamasın diye. 2 senden sonra bardağı iyice taşırıp çirkinleştirince, bu insanlardan kesinlikle kurtulmam gerektiğini anladım, ve eşime de nasıl insanlar olduklarını kanıtladım başka insanlara da kanıtladım eşimin arkadaş çevresinden hem de eşimin yanında. ve bir daha hastalıkta sağlıkta hatta ölümde bile istemediğimi söyledim eşimin kafası karıştı bir dönem zor bir dönem atlattık ama sonra herşey yoluna girdi. 3 küsür yıldır görüşmüyorum onlardan kurtuldum, eşim yalnız görüşüyor. ha bir de çocuk doğurma meselesini de ailesine söylemezse ve doğumdan en az 6-7 ay gecene kadar ailesine bir şey söylemezse bilgi vermezse doğuracağımı söyledim. ve o durumda bile benim asla yüzümü göremeyeceklerini evime gelemeyeceklerinin sözünü de aldım. ama inanılmaz zor bir dönemdi kötü şeyler yaşadık. ancak 2-2,5 yıldır evli olduğumu anladım ve herşey yoluna girdi ve her gün dua ediyorum onların gerçek yüzlerini bana gösterdiği ve beni onlardan kurtardığı için. net olmak gerekiyor. emrivakiler konusuna gelince sana sormadan plan yapmamalı, sen de bunu ifade etmeli ve emrvaki ile kimseyle görüşmemelisin diye düşünüyorum, sabır lazım dik bir duruş sergilemek lazım hatta bazen cidden ayrılmayı düşünmek lazım. ve kesinlikle çalışmak lazım. ama çalışmayı sadece diğer tarafa gitmemek için bahane yapmak için değil. para kazanmak ve gerektiğinde çekip gidebilmek için gerekli ekonomik güce sahip olabilmek için çalışmak lazım. bu iler ozr yani. allah yardımcın olsun. N

bence işe kesinlikle girmelisin hem hayatını garantiye almak için hemde bu laflardan, gelip gitmelerden uzak olursun. evde olunca sürekli olumsuz düşünceler seni yer bitirir. eminimki çok gençsin neden elinde çalışma fırsatın varken değerlendirmiyorsun. onlar olmasa mutlu oluruz diyorsun biraz uzaklaşmak evde olmamak sana iyi gelicektir. eşinin ailesi sanırım canları sıkılıyor sürekli gelip gitmeler bu sebepten. çalışmış olsan eve gelemezler sende onları düşünmek yerine hafta sonu hangi bir işimi yapsam diye düşünürsün.

bence bu kadar evetçi olmamalıydın bu kadar güler yüzlü davranmamalıydın kayınvaliden en başta belli etmiş zaten sana karşı tavrını. eşinin doldurmalarına müsaade etme sakın. evine geldiklerinde kendi duygularını bu akdar hiçe sayma çok içten olmana gerek yok geldiler diye soğuk durabilirdin. madem onlara iyi davrandığın için üzülüyorsun biraz daha bundan sonra olmak istediğin gibi davran onlara yoksa bu sana zarar verir kendinle çelişirsin

benim eşim de annesinin bizi merak edip hiç görüşemiyoruz merak ediyorum iyisinz değil mi gibi sorularına maruz kalıp da, bizim güzle anlarımız mahvettiği olmuştur. zorluyorum kendiimi onlar namına güzle bişey ypamya ama bi bakmışım ki ben adım attıkça istekler beklentiler dökülmeye başlanmış. hem de mecburiyet sanılarak... allah yardımcın olsun kendini çok sıkmayaya çalış yasamayiseviyorum şansınla gel

canım benim demekki neler yaşadın o kadar dolmuşsun seni çok kararlı gördüm halbuki mutlu olmak çok kolaydı ama şimdi hem sen hem eşin hem annesi herkez mutsuz halbuki herkes duracağı yeri bilse insanlar bu hayatı bu kadar zorlaştırmayı nasıl beceriyor offf senin hakkında hayırlısı halbuki sorunlarınız çözülebilecek şeyler ama iş eşinde bitiyor N narce

Ben anladım ki, eşin seni göklere çıkarıyorsa ailede çıkarır, eşin seni sahiplenmiyor saymıyorsa ailseide saymaz.. Şimdi eşim beni saymasa önemsemese eminim ki aileside saymaz, bana aynı şekilde davranırdı.. Eşinde hayır yok demek ki canım Hakkında neyse hayırlı o olsun

canımya cok uzuldum neden kendı halınıze bırakmadılar sızı yazık olmus... yazdıklarınızı okudum da aklıma su geldı bu denlı sogudugunuzu hatta ayrılmayı dusundugunuzu esınıze anlatsanız toplar mı bıraz acaba kendını hanı ne bıleyım belkı bu denlı tahrıbata maruz kaldıgınızı gormuyordur denedınız mı bılmıyorum ama deneyın derım ben rabbım yardımcınız olsun N

ayıp ettin cnm telefon ne güne duruyor::)telden müdahale diye bir şey var uzağa gitmek çare değilki adam adam olup ben evlendim artık eşim o benim buda bizim hayatımız demediği sürece istersen nere gidersen git:)

Ne desem bilemedim ki. İşte aslında bu söz nişan döneminde çok iyi gözlem yapmak lazım. Mesela ben eşimden benim için saçını uzatmasını istemiştim annesi beğenmiyor diye gidip kestirmişti. Basit geliyor belki ama şimdinin sinyallerini vermiş aslında ama ben anlayamamışım. Bir evlilik danışmanı aile sözünden çıkmayan eşe karşı en ideal tutumun onun ailesiyle olan ilişkiyi minimuma indirmek olduğunu öneriyordu. Yani küsmek değil ama olabildiğince muhatap olmamak. Zor biliyorum ama denemek lazım. Ben evlilikte sona gitmeden her yolun denenmesi taraftarıyım. Dua ile...

ne günlere kaldık yaaa ne olacak bu bayanlara zorbalar psikolojik baskılar... off off yazıklar olsun.. seviyorum ölüyorum yaşayamam diye getirme ozaman günahına girmeee girmeee gurbet bi taraftan aile bi taraftan zor Allah yardımcımız olsun.. ilkduyansenol kaça

eşim dün bi daha asla beni zorlamayacagını, onları benden uzak tutacağını, annesi ısrar ederse de ısrar etmemesi için konuşacağını söyledi. onların derdi benimle, ben gider görürüm dedi. benimle beraber bayramlarda gideceğini söyledi. evliliğimizi kurtarıcam dedi, özür diledi onun dışında ailem zaten gelmek isteyince geliyorlar kabul ediyorsun dedi. yemin etti. hakkımda hayırlısı olsun

canım ne olursa olsun kpss ye yine hazırlanırsın bence sen bir iş bul bu kafandaki düşüncelerden bir kurtul. evde 1 gün bile geçirmek seni hep olumsuz düşüncelere sokacaktır. hem iş hem sınava hazırlanamam deme sakın bana, bu düşüncelerle hiç hazırlanamazsın