benimki de öyle, pandemide iyice eve kapandık. iletişim kurmuyor cocuklarla.. daha sosyal olan cocuklari gözlemlediğimde ya kalabalık aileleri olanlar ya da pandemide ailesi konu komsu vs gezen tipler. ben bu ara çokça parka cikariyorum kaynaşsın diye. düzenli cikarin bolca vakit gecirin parkta.

benim oğlum da 2.5 yaşında. ben de aynen sizin gibi pandemi döneminde çok korumacı davrandım, doğru düzgün bir yere çıkmadık ancak parklara götürdüm. sürekli ellerini siliyorum ister istemez. bir de çevremizde hiç akran yok. olsa da zaten pandemi dolayısıyla ne kadar bir araya getirirdim muamma. oğlum da bizim yanımızda gayet konuşkan ve hareketli bir çocukken tanımadığı kişilerin olduğu kalabalık ortamlarda çekingen davranıyor. ben yaş itibariyle normal olduğunu düşünüyorum. oyun gruplarını araştırıyorum ben de ancak yaşadığım yerin yakınında böyle kurumlar yok. ben de yarım gün kreşe başlatarak biraz sosyalleşmesini sağlamayı düşünüyorum. kurumlardan birini gezerken onu da yanımda götürdüm. ben müdürle görüşürken oğlum da bir öğretmenle okulu geziyordu. kameralardan takip ettim ve sanki evde her yeri talan eden hareketli çocuk gitmiş yerine sessiz, ürkek ve şaşkın biçimde çevreyi inceleyen bir çocuk gelmişti biraz top havuzunu görünce açıldı. yaşları gereği çok normal bu tavırları, pandemi de tuz biber ekti.

henüz yaşı küçük arkadaşlık kurmayı idrak edecek yaşta değil, sesten korkması çok normal. zamanla alışacaktır. kreş te de ezilmez zamanla uyum sağlar merak etmeyin. benim o yaşta iken kızım kreşe başladı tuvalet eğitimi tamamlanmamıştı ama kreşe başladıktan sonra hiç bez takmadım yeri geldi günde 3 posta çamaşır yıkadım ama vazgeçmedim. birde ilk kez güvenli ortamından ayrıldığı için yaklaşık 3 ay her sabah ağaldı arada stresten kustu falan çocuk psikiyatrına götürdüm gayet sağlıklı sorun yok dedi ve bizde geri adım atmadık. şu an çok sosyal tanıdık tanımadık herkesle sohbet eder. kendini çok güzel ifade eden, okulda sevilen bir çocuk. ama şu var ki çoğu şeyden hala korkar mesela yüksek ses sevmez, börtü böcek gördümü hemen korkar. denize havuza girer ama boyunu asla geçmeyecek ve her daim yanında birini ister yaş olarak ta şu an 5,5 a yaklaştı. herşeyi oluruna bırakın derim.

Çocuğunuz yapı gereği içe dönük bir çocuk olabilir. Toplumda artık öyle bir algı oluştu ki sosyal zeka sahip olunması gereken tek özelliğe dönüştü. İçe dönük çocuklar girdikleri her ortamda ağır bir baskı ile karşı karşıyalar. Oysa uzun vadede gözlemlediğinizde hem içe dönüklerin hem de dışa dönüklerin artı ve eksileri var. Hatta çocukluk ve gençlik yıllarında dışa dönükler bir sıfır önde gözükseler de ilerleyen zamanlarda içe dönükler öne geçiyor. Çünkü. daha sabırlı ve istikrarlılar. Pandemi yukarda saydığınız davranışların sebebi değil de tuzu biberi olmuştur. Size tavsiyem öncelikle içe dönüklüğün içe kapanıklığa dönüşmemesi için onu gerekli. ortamlara sokun. Ama bu ortamlarda ona baskıcı olmayın, öğretmenlerin olmasına da izin vermeyin. Kar değil zarar getirir bir çok iyi niyetli müdahale. Bu tarz çocuklar için kendini güvende hissetmek önemlidir. Bazen bu güven duygusunun oluşması bir dönem bile sürebilir. Sabırlı olun. Bir diğer önerim de çocuğunuzun eksikliklerine odaklanıp onları tamlamaya çalışmak yerine güçlü yönlerini ortaya çıkaracak alanlar oluşturun. Birincisi hayal kırıklığı ve zaman kaybı iken ikincisi kendine güven olarak geri döner çocuğa. Her çocuk çok girilken ve sevgi pıtırcığı olmak zorunda değil. Çocuğunuza bu haksızlığı yapmayın. Kendinizi de üzmemek için asla başka çocuklarla kuyaslama yapmayın.

Geçtiğimiz haftalarda görece kalabalık bir ortama girdim. İnanın insanlarla konuşmayı unutmuşum sosyal bir insan olarak. Yeni hayata katılan bir birey olarak çocuğunuzda böyle bir çekinme durumu çok normal. Yavaş yavaş öğretmen ve arkadaşları ile sorun çözülecektir.

Merhaba herkese, Bugün 2.5 yaşındaki oğlumu ilk defa oyun grubuna götürdüm. Ama o kadar tedirgin, ürkek davrandı ki. Evde neşeli neşeli ya da benim yanındayken bıcır bıcır konuşan çocuk, duruşu bile değişti. Çok üzüldüm o haline. Öğretmenleri gel diyorlar benimki bakıyor sonra elinden tutup götürüyorlar. Ders sonunda şarkı söylediler el çırparak benimki epey korktu yine sesten. Erken doğum olmuştu ve biraz yavaş, sakin ve çekingen bir çocuk. Tanıdığı bildiği yerlerde normal davranıyor ama ilk defa bir yere gidince çok tedirgin davranıyor. Pandemiden dolayı karı-koca biraz pimpirikli olduğumuz için dışarı pek çıkarmadık yani kalabalık bir insan ortamı çok görmedi oğlum. Ben elimden geldiğince markette ya da dışarda vs birileriyle iletişime geçirmeye çalışıyorum onu. Ben varken yanında bu kadar sakin değil ama ben yokken yanında kreşte falan ezilecek gibi. Kendimi de suçlamaya başladım ben mi bir konuda eksiğim diye. Diğer çocuklar gayet ordan oraya saldırıyorlardı, özgüvenlilerdi. Pandemiden dolayı mı böyle olduk nedir bilmiyorum. Sizde durumlar nasıl? Ne yapmalıyım sizce? Oyun grubunda kapıdan müdahale etmedim pek, arada seslenip destek oldum. Böyle bir şey yaşayıp çözen var mı? Yardımcı olun lütfen sabahtan beri çok üzgünüm.

Sitede oturuyoruz biz de parka doğru düzgün götüremedim ya hep tedirgindik ya da park kapalıydı. Şimdi ben de her gün mutlaka götürüyorum

İlk kez için beklentinizi yüksek tutmuşsunuz. Bizimki pandemi öncesi de böyleydi. Oyun grubuna ilk götürdüğümde içerde dursun yeter, oyuna katılması önemli değil demiştim ki yaş 4ten fazlaydı. 3 yaşında bir jimnastik grubu deneyimimiz var, pandeminin p'si yok o zamanlar, hiç bahsetmeyeyim. Sizin yapacağınız ne olursa olsun devam etmek, boşa gidiyor hissine kapılsanız bile devam edin.

Tabi ben de ilk girdiğim ortamda bi gözlemlerim, çekinirim. Daha çok küçük ama o halini görünce endişelendim, üzüldüm. Sağolun M

Malesef bendede durum ayni 6 yasinda pandemiden beri hiç parka götürmedim, ben disari hic çıkarmıyorum. Babasiyla 2 3 kere 1 hafta sehirdisina gitti onun haricinde hep evdeyiz. Ben hala hiçbir yere dokundurtmuyorum. asamiyorum da

Gözlemleyıp sonra acılanlardan demekkı. aıletısım tarzı budur brlkı. Bekleyıp gorun. Kenfınızı suclamayın

Benim oğlum normalde çok sosyal, girişken, konuşkan bir çocuk dışarı çıkıyoruz çocuk görüyor konuşacak istiyor ama çekiniyor fark ediyorum. Konuşmaya çalışıyor ama evde bağıran çocuk dışarıda kısık sesle eski özgüveni olmadan konuşmaya çalışıyor. Evde kala kala çocuklar zorlanıyorlar. 6 yaşında merdivenden koşarak inerdi ondan bile korkarak iniyor 1.5 senedir dışarı çıkmadık

Pandeminin etkisi büyük malesef. Benim kızım merdiven inmeye, kaydırağa çıkmaya korkuyor artık. Sosyal dediğiniz çocuklar pandemide de sokaklardaydı. Ben o riski göze alamadım, neticede patır patır insan öldü, kul hakkına girer diye düşündüm hep. Biz de hep evdeydik malesef. Yavaş yavaş açılacaklar merak etmeyin.

Bence de pandemiden. Benim kız 3 yaş 3 aylık. Sitenin parkında bahçesinde çok güzel oynar. Sitedeki çocuklarla koşturur falan ama dışarı çıkınca içine çöküyor sanki çocuk. Zaten yeni yeni çıkıyoruz aşılandıktan sonra yoksa evdeydik 1.5 yıldır, bir siteyi gördü çocuk. Markette falan elleme, dur, yapma, getir elini sileyim falan diye paniklerken çocukları bastırdık korkuttuk herhalde

Ay kiyamam yavrular hep etkilendi bu pandemiden. Zamanla acilirlar diye dusunuyorum. Bir de elbette aile planlamaniz nasilsa oyle devam etmeli ama kardesle buyuyen cocuklarin hayata insana daha yakin daha Aktif oldugunu dusunuyorum. zaman tanimak arkadas edinmesi icin parka filan goturmek acilmasini saglayabilir.

Hem pandemi hem mizaç olabilir Oyun grubuna devam ettirin saat 4 5 ten sonra parka cikarin her gun. Eylulde de kreşe baslatin bence yaşı gelmiş

Biraz pandemi biraz da çocuğunuzun karakteri olabilir. Benim çocuğum yok ama arkadaşım kızını pandemiden sonra ilk kez parka çıkardığında çocuk kalabalık oynayan çocuklardan korkup ağlamış. Bir buçuk yaşında bu arada. Zamanla kalabalık ortamlara alıştıkça düzelir bu durumu

Benim oğlum da erken doğdu suan 2 yasın da biz de bu süre zarfın da mecburen cocuğumu izole ettik. Parka sayılı götürdüm onu da elim de ıslak mendil ve dezenfektan parkta safiye gibi gezdim Dolayısıyla bu çocuklar nasıl girişken olsun. Ben de yeni oyun grubuna yazdırdım 1. Gün aynı davrandı. Öğretmeni gel deyince Allah Allah deyip kızdı diğer çocuklarla iletişime girmedi. Ama 2. Ve daha sonra alıstı. Öğretmenleri çok normal dedi. Üzülmeyin dedi. Anca alışcak yavrucaklar

Kesinlikle. mudahale etmeyin. Öğretmeni onu en dogru sekilde yönlendirir. Soyle düşünün ilk girdiğiniz ortamda siz nasılsınız? Yetiskin olarak bizler çekiniyoruz ki o küçücük yavrunun bunu yasamasi gayet normal. Saglikla büyüsün insalah.

Kızım çok girişkendi ki 29 aylıkken sokaktan çocuk çevirdiği için kardeş gel oynayalım diye, yarım gün kreşe başlamıştı hala da öyledir ama oğlum icin aynısını söyleyemem. Ağustosta 3 yaşına girecek. Pandemide eve kapanmanın etkisi büyük tabi ki. Bizim şansımiz evde çocuk olması ona rağmen ilk çıkmaya başladığımızda markette vs arkama saklanıyordu, insanlar laf atınca sessiz sessiz konuşuyordu. Çok üzülmüştüm bende ilk zamanlar ama şu an açıldı biraz. Sohbet ediyor insanlarla. Parka götürüyorum başka çocuklarla ufak ufak iletişim kurmaya da başladi. Zaman tanıyın biraz gerçekten zor zamanlardan geçtik, geçiyoruz. En cok keşfedecekleri öğrenecekleri zamanda evde oturdular. Zamanla alışır. Yapısı da olabilir çocuğunuzun bu ama o bile aşılır. Üzmeyin kendinizi.

Pandemi nin etkisi tabi ki yadsınamaz ama çocuğun yapısıyla da alakalı. Benim oğlum çok sosyal insan sever bir çocuktur ve erken konuştuğu için 2 yaşlarında derdini anlatabiliyordu. 28 aylık olduğunda biz de oyun grubuna başlamıştık ve ilk gün kucağımdan inmemişti şarkılarda hep ağlamıştı en son paraşüt dedikleri renkli kumaşı açıklarında çığlık çığlığa bağırmıştı. Ama sonraki zamanlarda alıştı artık beni geride bırakıp öğretmen elini tutup gitmeye başlamıştı.

Pandeminin etkisi var yok degil ama tamamen buna baglamayin bende oglumu ilk kez oyun grubuna goturdugumde kabus gibiydi diger cocuklar gayet uyumluydu ama su anda oyun terapisine gidiyor ogrendigimiz kadariyla duygusal zekasi biraz gerideymis sosyal yonu zayif yani bu konuda onu gelistirmeye calisiyoruz tekrar oyun grubuna baslayacak krese hazir olmasi icin. Mizacida onemli yoksa benim oglumda evde ve bildigi ortamlarda canavar gibi:)

Pandemiyle alakası yok. Ben de 2.5 yaşında oyun grubuna başlatmıştım. İlk gün ben de yanlarında oturmuştum. Yaşıtı çok arkadaşı yoktu normalde, zaten o yüzden gruba yazılmıştık. olsaydı da o binaya ilk defa girip oradaki öğretmenle çocukları ilk defa görmüştü sonuçta. Alışık değildi ve beni bırakmıyordu. Bir sene sonra başka bir kulübe gitti, ilk gün gülerek içeri giren kendisi oldu. Sabi sübyandan ortamın ilk günden yıldızı olmasını beklemeyin gerçekçi olun

Herkes ayni sekilde sosyal degil ve olmak zorundada degil. Yetiskinlerdede extravert ve introvertlerde var. Anliyorum toplumsal olarak bu degiskliklere tahamul her zaman yok. Ancak bu yasta bile "ay aman ezilcekmi" korkusu yanlis. Daha yeni yeni ortamlara giriyor, cocuklarada biraz zaman taniyin. Ve diger çocuklar ile kiyaslamayin sakin. En önemlisi rahat ve mutlu olmasi.

Ben de aynı parka gittiğimizde bile hep orayı burayı sil aman getir elini sileyim derken fazla mı korumacı davrandım diye biraz kendime kızdım. Arkadaşlarım hep avm avm gezdirdi çocuklarını, bense hiç. Artık aşılandık da biraz daha sosyal ortamlara alıştırmaya çalışıcam, daha küçükler umarım halledebiliriz. Birkaç kreşle görüştüm bu süreçte yarım gün sosyalleşmesi için, inanın şu pandemiden dolayı çocukların çoğu yaşıtlarıyla oynamayı bilmiyor, çekingen davranıyor ona yönelik hareket ediyoruz ne kadar erken başlarsa o kadar iyi dediler. Bakalım çözeriz umarım girlinred