Ben taş kalpliyim sanırım Tedaviyi, doktoru keyfi bırakan biri umrum olmazdı. Dünyaya bir kere geliyorum, çekemem okadar naz, niyaz... Konuşmuşsunuz olmamış, kavga etmişsiniz olmamış. Sinir krizleri geçiriyorum diyorsunuz, ne hakkı var size bunları yaşatmaya? Tanıdığım, sevdiğim adam değil diyorsunuz, bu yeni arkadaşı belli ki istemiyorsunuz. O zaman birşeyler yapmanız lazım. Ben çok ciddi bir konuşma yapardım, sinirlenmeden, sakince. Kendine çeki düzen vermez, tedaviye geri dönmezse, boşanmayı ciddi ciddi düşünürdüm.

Tekrar rahat bırakmayı deneyeyim, beceremiyorum da gerçi. Annemlere sadece haftasonu gidebilirim çalışıyorum ama daha yoğun çalışabilirim geç gelerek. Açıkçası kendi gerçek hali bu olmadığını düşündüğüm için şu an karar vermek istemiyorum R

Bence bir süre rahat bırakın. Bu evlilik sonrası aileler sorunu gerçekten depresyona sürükleyebiliyor. Zaman verin baskı da onu daha depresyona itiyor olabilir.

Evet ben de başta ailelerle yaşadığımız sorun, maddi sıkıntılar bi sürü şeyin birikimi olduğunu düşünüyorum. Zorla hiç bişey yaptıramadım gerçekten de olmadı yani. Sadece her şeyi denedim aklıma gelen şu an bir çıkmazda ne yapacağımı bilemez haldeyim. Sanki tüm çözümlerm tükendi. Tek çare hiç bi şey yapmadan oturup beklemek ve gözlemlemek kaldı, onu da yapamıyorum sanki her hafta sinir krizi geçiyorum.

bir tane sınavda siz başarılı oldunuz kendisi olamadı diye depresyona giren adam sizin hayat boyunca yapacağınız şeylerde depresyona girecekse hiç uğraşmayın sizi sürekli dibe çeker

hep gel gitler yaşıyorum o konuda ama daha çok zarar verebilir belki. malesef şımarık değil sanırım belki benim tavırlarımla maddi sıkıntılarla, ailesel sebeplerle öyle ya da böyle bu duruma girdi. Herkesin bi şeylere dayanma kapasitesi aynı değil onun ki bu şekilde belki de. İnanın ne yapacağımı da ne diyeceğimi de bilemez haldeyim

Evet haklısınız, kendine de bana da yapıyor. Tekrar ikna yoluna giricem acaba bu sürede ayrı bi yerde mi kalsam diyorum? R

Eşinizin hayata karşı direnci düşük. İnsan hayatta binbir türlü zorlukla karşılasıyor ve bunları aşmayı hedefliyor. Boşanmanız ikiniz içinde en hayırlısı. Benim ilk eşim çok depresif, hiç bir şeyden mutlu olmayan bir insandı. Ben çok hırs yaptım evliliğimiz sürsün diye. Ama olmayınca olmuyor. Boşandık. Ben başkasıyla evlendim. Kendime daha sağlıklı bir hayat kurdum.

Düğünde aileler arası bi mesele yüzünden, hayır düşkün değil. Kendi ailesi de benimle aynı fikirde doktora gitme konusunda teşvik etmeye çalıştı.

bu kadarcık meseleden depresyona girileceğini sanmıyorum. bence altında başka sebepleri olabilir. mune'un yaptığı yoruma katılıyorum gitmemek için bunu kullanıyor olabilir. yada başka meselelerin birikimi üzerine bir de sınav konusu ile depresyon patlak vermiş olabilir. sadece sınav için bu kadar depresyona giriyorsa gerçekten de ve tedaviyi red ediyorsa sizinde yapacağınız çok bişi yok gibi. zorla ellerini tutup ilaç içiremezsiniz sonuçta. sizde ilişkinizin gidişatına bakın derim eğer ki reddetmeye devam ederse.

Sizin mutluluğunuzu paylaşmayıp kendiyle kıyaslayıp depresyon modu alan bir adamla bir ömür geçirmek istediğinize emin msniz

Ataerkilliğin getirdigi eziklik sendormuna yakalanmış beyefendi. Karısının geçtigi sınavı koca olarak geçemeyince devreleri yanmış.

Evet hastalıkta sağlıkta dedik, şu an eski hali değil o da çok rahatsız ve sıkışmış hissediyor bunu anlayabiliyorum görüyorum. Bu durumda bi karar vermek de doğru değil gibi geliyor. Sorun şu ki sakin kalayım destek olayım diyorum tüm pozitf enerjimle geliyorum ya uyuyor ya somurtuk benim bu pozitifliğim de max 1 hafta oluyor ve kaçınılmaz kavga

Sınav her şey demek değil ki. Ne olmuş yani yurtdışında da yaşamayın. Acaba siz gitmek için çok ümitlenmiş veya baskı yapmış olabilir misiniz? Kendini suçlayıp iyice kötü hissetmiş olabilir. Bence ailesiyle görüşün yeniden ikna edip iyi bir psikiyatrist bulun. Gözünüzde yurtdışı konusu olmadığını tek önemsediği şeyin kendisi olduğunu kavrarsa belki çabuk toparlanır. Umberlee

İlaçların etki etmesi en az bir ayı buluyor. Böyle bir inatla ve cehaletle savaşamazsınız. Ve size bir şey söyleyeyim mi bazı insanlar iyileşmek istemez, böylesi daha kolaylarına gelir. Depresyondayım deyip her şeyden kaçmak daha kolay, öbür türlü sorunlarla yüzleşmesi gerekecek. İlk sorunda gidin ayrılın demiyorum ama hayat boyu bu adamı mı eğleyeceksiniz?

Aslında yurt dışından vazgeçmedi bi şekilde benim üzerimden gidilsin madem diye konuştuk. Benden çok istiyor olabilir bile gitmeyi. Depresyon konusunda da kendi ben depresyondayım diyip tedavi olayım demiyor, ben sürekli bu depresyon ilaç başlanması gerekir dra gidelim modundayım. Kendi sürecini anlayamıyor, o mutsuzluk döngüsüne girmiş durumda. Kesinlikle bencillik haklısınız. Benim kendi halinde denemediğim yol kalmadı, en son buraya yazmak istedim. Sakin kalayım pozitif yaklaşayım dedim o da bi yere kadar çünkü artık eski tanıdığım değil kocaman bir boşluk var yerinde. Kendisini 4 yıldan fazladır tanıyorum, normal halini bilmesem evet uğraşılmaz dicem ama normalde gerçekten içime sinen bir ilişkim var. . push ; R

Evet tek taraflı benden dinleyince böyle belki onun içinde de böyle şeyler var. Konuştuğumuz zamanda yetersizlik ve suçluluk hissediyo yeterince bu da bir kısır döngüye sokuyor. Acaba bi süre başka bir yerde kalıp ona tek başına kalması için zaman mı versem işleri daha da mı zora sokarım. İyice terk ettim gibi mi düşünür? Umberlee

Yok hayır kesinlikle, zaten sürekli uyuyor. Ben bu uyku haline depresifliğe artık dayanamıyorum. Belki benden kesin net bi şey görürse harekete geçer bilmiyorum. Gerçi ters de tepebilir

Haklısınız sanırım, yorumlarınız için çok teşekkür ederim R

Ailelerle birlikte ikna edin tedavi olması için siz rehabilitasyon merkezi değilsiniz.

Neden başka bir yerde kalmak istiyorsunuz? Şiddet mi gösteriyor? R

Evet tek yapmadığım rahat bırakmak kaldı sanırım. Ama aynı evin içinde o o haldeyken 1 gün 2 gün dayanıyorum karışmayayım diyorum sonra ya ağlıyorum ya kavga S

Aile meselesini şundan sordum, eşiniz yurtdışı planlarından ailesine düşkünlüğü nedeniyle vazgeçtiyse depresyonun arkasına gizleniyor olabilir. Eşiniz depresyona girmiştir doğrudur ama sanki bunu sorumluluklarından kaçış yolu olarak görüyor gibi. Bu halini benimserse sürekli kullanır, siz bu duruma ne kadar dayanabilirsiniz? İlaçla çözümü olan bir hastalığı tedavisiz bırakması, ilaç kullanmayı reddetmesi bencillik, size yazık değil mi?

Çok lüks bir depresyon olmuş. Eğitim görmüş birinin tedaviyi reddetmesi çok garip. Hem kendine hem size çektiriyor. Ne güzel hayatlar ben de suratımı sallasam da biri benim nazımla oynasa ama nerede sorumluluk sahibi insanların depresyona girmeye hakkı yok. Ailesiyle tekrar ikna edin. Koca adam ne demek ilaç bırakmak.

İyi düşünmek lazım riskli bir durum. Ben boşanma kararı verilmediği sürece kadınların evi terk etmesine karşıyım. Gidip tekrar geri dönünce erkekler eşlerinin gideceğim demelerini ciddiye almıyorlar. Geri dönecekseniz evinizden çıkmayın. Ben çok bunaldım annemlerde dinleneyim biraz denebilir sanırım.

Rica ederim. Umarım her şey en kısa zamanda yoluna girer. R

Bu işlerde baskı ters teper. 15 gün bir rahat bırakın onu da kendinizi de. Sonra tekrar konuşursunuz. Bir de gerçekten bosanmayacaksaniz evi falan terketmeyin ama bunaldım deyip annenize gidebilirsiniz bir süre.

Ailesine düşkün mü? Bu sebeple mi tartışmalarınız oldu?

Merhaba herkese Ben yaklaşık 1 yıllık evliyim. Eşimle evlendikten sonra aileler yüzünden biraz problem yaşadık onlar ilişkimizi yıpratsa da iyi kötü aştık diyebilirim. İkimizde kötü olmayan iyi denebilecek işlerde çalışıyoruz. Yurt dışına gitme planımız oldu bu süreçte yaklaşık 3 ay da ders çalıştık vs. Ben bu süreçte üstüme düşeni yaptım ve sınavlarımı geçtim. Ama o üzernde bir baskı, ben yapamadım sen yaptın gibi yetersizlik ve suçluluk hissetti. Depresyona girdi, çöküntü bıkkınlık olarak değil tıbbi hastalık olarak tam anlamıyla. Güç bela ailelerle birlikte ikna edip psikiyatriste yönlendirdim ve antidepresan başlandı. Ama 3 hafta önce ilaç etki etmiyor zaten diyip ilacı bir kavga anında kesti. Ve şu an ilaca da doktora da tüm ısrarlarıma rağmen yanaşmıyor. Bu süreçte ona destek olmaya çalışıyorum ama bu durum beni çok zorluyor. Sürekli uyuyan, işini yapmayan, sorumluluklarımızda bana yardım etmeyen eski tanıdığım olmayan biri var karşımda. Bu kendi hali beni de inanılmaz depresif bir duygu haline sokuyor. Kendime yöneleyim onu kendi haline bırakayım desem de yapamıyorum. Ne yapmam gerekir?

Başarısızlıkları normalleştirmek gerek yanında olmaya elbette devam edin. Ancak çukurdan da cukurda5 durarak cikilmiyor. Sakin ve suçlayıcı olmayan konuşmalar yapabilirsiniz. İlacı bırakması bir kavga anında oldu dediniz. Anlatmayın ama bir düşünün tam olarak nasıl bir kavgaydi3. Ona ne söylediniz ya da hissetti de yaşananların sorumlusu ilaclarmis gibi onları bıraktı