Bence boşanmayı düşünerek doğru karar vermeye adım atmışsınız, yıllar geçtikçe onun size yaptığı şeylere tahammülünüz azalacak ve olan kaybettiğiniz yılllarınıza olacak.

Bir insan neyse odur. Belli ki değişmeyecek, böyle de hayat geçmek bilmez. İnsanın hayat enerjisini alıp götürür böylesi. Tavsiyem daha çocuğunuz da yok ortada, hayatınızı ellerinize alın derim. Kıskançlığında bir sınırı olur. Yeri geldi mi kıskançlık kadınların hoşuna gider, gururunu okşar, ancak fazlası insanı bunaltır. Geçenlerde benim eşim itiraf etti mesela "napayım seni kıskanıyorum, elimde değil" demişti. Hoşuma gitti gerçekten bu benim, ancak bu benim hayatımı kaosa çevirecek boyutta değil. Özel alanıma, iş hayatıma, iş hayatımdaki insanlara saygı gösteren bir eşim var. Bu önemli bir nokta. Ben sizin yerinizde olsaydım, nefes alamazdım resmen. Yazdıklarınızı okumak bile beni rahatsız etti diyebilirim. Allah kolaylık versin. Hazır aileniz de "kararlarının arkasındayız" demişken, bence hayatınızı daha da zorlaştırmadan ayrılın derim.

Cok tesekkür ederim aydinlattiginiz icin. Uzun uzun yazmissiniz Allah razi olsun. Sizin adiniza gercekten cok sevindim. Hep mutlu olun insAllah :) Aynen dediginiz gibi kisi önce bunu kendisi istemesi lazim. Ve yardim da alirsa gerisi gelir diye düsünüyorum.

Eşinizin bu durumu değişmez ama zamanla sen daha da bitersin vicdan yapıcak bişey yok bence bu zamana kadar yürütmeye çalışmışsın mücadele etmişsin çocuğunda yoksa yol yakınken saygınlığı yitirmeden ayrılmalısın bence ailende arkanda duruyor ne güzel ayrıldıktan sonrasından mı korkuyorsun musallat olup daha da kötü şeyler yapabilcek birimi. Allah yardım etsin.

Eşimde çok kıskançtır. Telefonu geç açsam ya da açmasan açana kadar arar ama asla hakaret etmez. Edemez zaten.. Ama eşimim geçmişinde aldatılma olayı var. Eski sevgilisi aldatmış öncesinde ya da ona karşı böyle değilmiş. Ben ondan sonra ki ilk ilişkisiydim. Güveni sonsuz ona ķarşı en ufak yanlışım olmadı ama geçmişini silemiyor. Biz de bir dönem tedaviye başlattık eşimi doktor geçmişine takıntılı olduğunu aklından bir türlü atamadığını ve yinr aldatılmaktan korkutuğunu aynı şeyleri yasamaktan korktuğu için böyle olduğundan bahsetti. Eşim tedaviden sonra büyük oranda düzeldi bebeğimiz doğduğundan beri sorun kalmadı artık tamamiyle aştı. Ama ben çok sabrettim ve hep destek oldum. Eşinizim geçmişinde bu tarz bir tranvası olabilir mi? Bazılarında kalıcı hasar bırakıyor malesef.

inanın bende nefes alamıyorum artık.. C captain price erkek

Tedavi görüyor mu okb için? Bu durumu psikologa danıştınız mı? Yardım alın baktınız hala aynı ve rahatsız oluyorsunuz boşanın.

Hepsini okuyamadim daraldim bu nasil bir ruh halidir ya Allah sabir versin size cekilir dert degil valla.

madem aileniz de destek verdi işinizde var durmanızı gerektiren bir durum yok. hastalığını kabullenmişsiniz bu sürekli hakaretlerini duymakla geçmez ömür. ne zaman öleceğimiz belli değil geri kalan hayatınızı bu adamla yaşamaya değer mi? Z zlt8

Bu da size yetmedi belli ki. Karşınızda anlayışsız, boğucu bir insan var. Bence kendinizi düşünün. Vicdanen kötü hissediyorsunuz belki ama hayatınız geçiyor. Huzursuz bir evliliği kimse istemez. The_Woman

Eşiniz bayağı klinik vaka! Hiç ama hiç düşünmeyin. Böyle ömür mü geçer? Çocuğunuz da yokmuş daha ne güzel, arkanıza bakmadan kaçın. Nasıl yakıştırıyorsunuz bunları kendinize? Sizi yapmadığınız şeyler konusunda sürekli zan altında bırakıyor, siz bir de açıklama mı yapıyorsunuz adama? Eşiniz iyi biri falan değil, kendinizi kandırmayın.

önce psikologa gittik. Doktor bey bizi 4 ya da 5. seanstan sonra psikiyatriste yönlendirdi. Iyi bir kaç psikiyatrist önerdi. Zaten seanslardan sonra biraz tutumu değişmeye başlamıştı ama yine de bazen sinir atakları geliyordu. Yani en kötüsü eşim sadece bana değil çevresindeki herkese böyle. yolda araç kullanırken yani tahmin edebileceğiniz her yerde birden en ufak seye sinirlenirdi. Psikiyatristle 2 3 seans görüştükten sonra en düşük dozla ilaca başladık. Çok kısa sürede olumlu yanıt aldık. Sonra ben hamile kalınca eşim hep ilaçlarla yaşayamam bir daha böyle bir durum yaşatmicam falan dedi. Doktorda artık bebeğimizin olacağını onun bir meyvr olduğunu ve aşılamasını bizim yaptığımızdan bahsetti. O günden beri azaltarak ilacı bıraktı. Şimdi eskiye oranla çok daha sakin kendini frenliyor. Sinirlenince o ortamı terk ediyor. Gibi gibi... olumlu dönüş çok aldık. Ama şöyle bir durum vardı. Eşim bu durumdan kendide rahatsızdı ve kurtulmak istiyordu bu ruh halinden. Böyle giderse beni kaybedecekti ve o bunu hiç istemedi. Eğer eşiniz istemezse çok zor değişim. Hala daha eşimde ufak ataklar var. Eskiye nazaran kendini çok yeniledi. Inşallah eşinizede istek gelir. Allah yardımcınız olsun. Bu öyle bir hastalık ki hem hastayı hem de çevredekileri tüketiyor resmen. Allah herkese şifa versin. MutfaKKedisi

eşinizin iyileşmek için bir çabası varsa bence sabredin. Ne de olsa bu da bir hastalık ve hayat arkadaşınıza destek olmalısınız. Ha eğer yoksa bunu çekmemelisiniz. Allah yar ve yardımcınız olsun.

Eşiniz patolojik olarak hasta. Çok ciddi tedavi görmeli. Ben insanlara kolay kolay 'boşan' demem ama böyle bir adamla ömür geçmez. Babanıza olan tavrı ise kabul edilemez. Ya psikiyatrik tedavi olursun ya ben yokum derdim ben olsam. Okurken daraldım. Kocanızın obsesyonu üst seviyeye çıkıp kıskançlıktan gözü dönse, size fiziken saldırsa ne yapacaksınız?

Öncelikle durumunuza çok üzüldüğümü belirtmek isterim. Allah kolaylık versin. Bence çok doğru bir karar almışsınız. Tedaviden sonra haftada bir bu durumları yaşıyoruz diyorsunuz, tedaviden önceki durumunuzu hayal bile etmek istemiyorum. Ne yazık ki eşiniz tedavi olmasına rağmen düzelmemiş, bundan sonra düzelme ihtimali de yok yani. Siz yapabileceğiniz fedakarlıkları yapmışsınız, bundan sonrası sizi ve doğması muhtemel çocuklarınızı cehennem azabına mahkum etmek olur. Kaldı ki bağırma, haraket vs. olarak maruz kaldığınız psikolojik şiddetin boyutlarının ileri zamanlarda fiziksel şiddete dönüşmeyeceğinin de garantisi yok. Üstelik eşinizin tek sorunu kıskançlık da değil anladığım kadarıyla. Ailenize hakaret etmesi de kabul edilebilecek bir şey değil ki bence rahatsızlığı ile de açıklanamaz. Bu nedenle dediğim gibi çok doğru bir karar almışsınız. Şanslısınız ki henüz çocuğunuz yok. Hayatınız boyunca eşinizle aranızda mecburi bir bağ olmadan yeni bir hayat kurabilirsiniz. Bir an önce kararınızı uygulamaya koyup hayatınıza yeni bir yön çizmenizi tavsiye ederim.

Babamı evden kovmaya kalktı cümlesinden sonra okumadım. Adam ruh hastası sizide sindirmeyi başarıyor, buna izin vermeyin. Çalışan bir bayansınız aileniz yanınızda daha ne vicdanı bu? Kendi karakterinizden ödün veriyorsunuz, yapmadığınız birşey için üstelik bu resmen namussuzluk ithami.. oldukça ağır ve asaligiyici buna izin vermeyin lütfen, kaliteli bir yasam sürmek varken neden bu muameleye maruz kalmakla kalmamak arasında karsrsizsiniz anlam veremedim. Benim için çocuk olsun olmasın bunun bırakın ithamını bir kerelik iması bile boşanma sebebi. Siz bunlsri hergun duyuyorsunuz, Benim bir duruşum var kendime saygım var bunu sırf kendi ruh sağlığı bozuk biri için hiçe sayamam. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Büyük bir ihtimal eşiniz düzelmeyecek. Sanki onun ki huy olmuş. Ve huylu huyundan vazgeçmez. Yine de karar sizin.

Kendi egosunu tatmin etmek için sizin hayatınızı mahvediyor. Neler yaşadığınız kimbilir daha. Hemen boşanamazsanız belli bir süre uzaklaşın o süreçte gitsin tedavi olsun. Bu şekilde devam ederse zamanla nefret edeceksiniz zaten K

Ayyy okurken ben bunaldim böyle takıntılı bi insan pesinizi birakacakmi peki allah korusunn boşandı diye eşini öldüren çok böyle takıntılı insanlar dikkat edin yavaş yavaş alistirin

evet ilaç kullanıyor ilaçlar sadece azalttı ama kökünden çözüm olmadı %40 seviyesinde bir azalma

BOŞAN bundan bi cacık olmaz D

Çocuğunuz da yokken bosanin net. İleride daha türlü sikintilar cikabilir. Kendine güveni olmadığı açık eşinizin, siz bilirsiniz ama gidişat hiç iç açıcı degil. Gameking

Yarin birgün çocuk olsa ondan olduğuna inanmayacak ve şu an alamadığınız kararlardan dolayı kat kat üzüleceksiniz. Kolay kolay dilime bile getiremiyorum ben boşanmaları, ama ömür geçmez.

Öncelikle adam hasta, psikoloji sıfır, bu net. Acaba geçmişte yaşadığı bir durum mu var aldatılma vs yada ailede yaşanan bir yıkım gibi? Devam edeceksenizde o doktoru mutlaka değiştirin, o doktorun kendine hayrı yok. kıskançlığı genetik de ne demek, bu nasıl teşhis.. Allah yardımcınız olsun.

Eger umut vaadetmiyorsa ki hafta bir ayni olayi yasadiginiza gore vaadetmiyor demektir bence uzatmak sadece daha cok yıpranmaniza yarayacak gibi fresa

Eşin aslında iyi biri değil ve her fırsatta sevgisini göstermiyor.. yanlış anlama ama kendini bu laflarla kandırma.. kıskançlık krizleri olmadığı zamanlarda dört duvar arasında sana iyi olmasının, sevgi göstermesinin iyi biri olmadığını söylemeye çalışıyorum.. böyle hayat, ömür bitmez.. evet evlenince her durumda eşe destek olmak lazım ama tedaviye rağmen hala hakaretler, anneye babaya saygısızlıklar da hastalığın altına yatmak oluyor..

Vicdanınızın rahatsız olmasının nedeni hasta birini bırakıyorum terkediyorum hissi. Bir ömürü bu adamla devam ettirebilecek misiniz? darlyda

Ailenize yaptıgı terbiyesizliğe gelene kadar eşinizin ruh sağlıgı bozuk ve tedavi olması gerektiğini düşünmüştüm. Ama o anda sizin yerinizde olsam babamı kovdugunda bende valizimi toplayıp ailemle giderdim. Eşinizin iyi biri oldugunu söylemişsiniz ama kendinizi kandırmayın. Bir tek ben mi böyle düşünüyorum; bu kadar kontrolsüz biri ile korkmadan aynı evde yaşamaya nasıl devam ediyorsunuz. Eşiniz okbliden daha öok şizofrenik gibi davranıyor. Bir tanıdığımın başına da böyle bir olay gelmişti. Eşi ve ailesi hastalıgını kızdan gizlemişlerdi şiddetle sonlandı evlilikleri. L

evet tarafsız olarak tam da böyle fikirlere ihtiyacım var çok teşekkür ederim yazdıklarınız aslında benim içimden geçip kendime itiraf edemediğim şeyler. N

Sizin adiniza cok sevindim. Birsey sorabilirmiyim? Doktor derken psikologami gittiniz? Tam olarak nasil cözdünüz bu sorunu, terapi konusmalarla vs mi? darlyda

merhaba hanımlar inanın nerden başlayacağımı bilemiyorum kendimi çok çaresiz hissediyorum tarafsız olarak yorumlarınıza ihtiyacım var ben 2.5 yıllık evliyim özel bir sektörde çalışıyorum eşim aslında iyi biri bana değer veren sevgisini her fırsatta gösteren biri ama çok kıskanç biri bu onun bütün iyilerini götürüyor bende Eşim sürekli kafasında kurup sürekli beni arıyor günde belkide 20 defa konuşuyoruz iş yerinde çok sorun oluyor ama ona anlatamıyorum sürekli arayıp aklınca beni kontrol ediyor telefonu açmayım kıyamet kopuyor hemen kafasında kurmalar arkamdan bir iş mi çeviriyorsun, benden gizli bir şey mi yapıyorsun neden telefonu hemen açmadın tarzı şeyler söyleyip duruyor biraz daha ileri gidip hakaret vari konuşmalar başlıyor güzelce anlatmama rağmen anlamıyor o an transa geçmiş gibi aynı şeyleri tekrarlayıp duruyor. dışarda bile erkek geçsin yanımızdan ona mı baktın doğru söyle yemin edene kadar inanmıyor tv bile izleyemiyorum bazen açık bir sahne olsun hemen krizler geliyor Bu durumları artık evliliğimize zarar verme noktasına getirdi ve eşim tedavi olmaya karar verdi şuan ilaç kullanıyor bu süreçte onu yalnız bırakmadım hep yardımcı olmaya çalıştım her zaman anlayışla güzellikle cevap verdim ilaçlardan sonra biraz daha hafifledi kıskançlığı ama arada da olsa yine aynı olayları yaşatıyor ama bu sefer hakaretler daha fazla artmaya başladı güzellikle konuşuyorum anlatamıyorum sürekli hakaret ediyor siniri geçene kadar siniri geçtikten sonra hatasını anlayıp gönlümü almak için elinden geleni yapıyor haftada bir bu şekilde bir olay yaşıyoruz ya ben telefonlarını geç açtığımda ya da iş yerinde erkek sesi duyduğunda her şey başa dönüyor yine krizlere giriyor. Eşim hep bu şekilde düzeleceğinden umudum kalmadı doktorda bu kıskançlık aile genlerinden gelen bir şey çok fazla umutlu konuşmadı Ben hep boşanmayı düşündüm ama hiç cesaret edemedim aileme de anlatmadım ta ki en son babama saygısızlık yapana kadar siyasetten konu açıldı ve babama bağırarak ağır bir şekilde konuştu evimden kovmaya kalktı babamı ve ben o gün tüm sinirle her şeyi anlattım boşanmak istediğimi söyledim ailemde senin arkandayız nasıl karar alırsan al biz hep yanındayız diyor. Ne yapacağımı bilmiyorum çok karışık oldu anlattıklarım boşanmak istiyorum ama neden vicdanım rahat değil bilmiyorum çocuğumuz da yok dayanacak gücümde kalmadı bunları yazarken bile yine kıskançlık krizlerindeki eşimle uğraşıyorum ona boşanmak istediğimi söyledim ama inanmıyor herhalde hiç bir şey yokmuş gibi davranıyor ailenle de görüşmem bir daha da saygısızlık yapmam diyor bu kadar da rahat kafayı yemek üzereyim doğru karar verememekten korkuyorum lütfen yardımcı olun objektif gözle bir de siz yol gösterin bana hakkınızı helal edin uzun oldu teşekkür ederim.

okuyup cevap verdiğiniz için teşekkür ederim yazdıklarınızın hepsi aslında benimde içimden geçen ama cesaret edipte kendime söyleyemediklerim kendime gelmemde yardımcı oldunuz bana. sadece vicdanım rahat değildi boşanma konusunda ama yazdıklarınızdan anladım ki en doğru kararı vermişim. E