Böyle bir adamdan hamile kalıp çok büyük bir risk almışsınız, az çok belli eder insan kendini. Bu adamın elle tutulacak hiç bir yanı yok malesef, üstüne bir de şiddet ve küfür var. Kabul edilemez şeyler bunlar, boşanın. S

Mesleğiniz var mı? Yada aileniz destek olur mu? O adam ne iyi bir koca ne de baba. Çocuk şiddet olan bir evde büyümemeli. Ne kendinize ne de o bebeğe bunu yapmayın.

Biz kadınlar en büyük yanlışı mutsuzluğumuza ailelerini karıştırdığımızda yaşıyoruz. Halbuki gram sevmiyorlar ailelerini ama kadınlar bir kelime söylesin ortalık alev alıyor. Bak güzelim eğerki yuvam düzene girsin dersen ve bu adamı boşamayacaksan sonrasında toparlamak zorunda kalacağın sözler deme. Çünkü erkekler hiçbir zaman yıpranmaz olan bizlere oluyor. . push ; L Lotus_034 Yemek soğuduktan sonra masaya gelen tuzu neyleyim Anneler

Adam hep bu meslekteydi, bunu bilerek evlendiniz Birbirinizi tanımadan hamile kalıp sonradan evlenmişsiniz anladığım kadarıyla. Herşey aceleyle olmuş. Bu süreçte ailesini tanımadınız mı hiç? Adam ilgisiz, küfrediyor, vurup bağırıyor Düzelecek gibi de durmuyor, zira pişman değil Hep kendini haklı buluyor Çok fevri olmanız kötü. O gerginse siz, siz gerginseniz o alttan almalı peki demeli.. evlilikler böyle yürüyor. Saygı olmadan olmaz, çok yüzgöz olmuşsunuz. Kırılır, gider diye korkunuz yok birbirinize karşı. Ağıza gelen herşey söylenince de o çizgi kırılıyor ve sonrası dikiş tutmuyor. Keşke kayınvalide konusunu önce eşinize deseydiniz yumuşak bir dille, üzülüyorum diyereek. Tepkisini ölçseydin eşinin... Ayda yılda gelen bir kayınvalide için 4 gün sabretseydin veya, nasılsa görmüyorsun sık sık... Sen fevrisin bencede, içindeki hemen kusunca da olaylar patlıyor düzeltemiyorsun. Belki uslubun, bakışın, ses tonun çok sert farkında değilsin Böyle deli bir eşin varsa, politik olmayı dene İyice deliye döndürecek cümleleri sarf etme Söyleyeceğini başka kelimelerle söyle. Ayrıca çocuğun da etkilenecek bu durumdan Bağırıp çağırmakla evlilik olmaz. Boşan diyemem ama sizde de hata var, belki de birikmişlik... öncelikle siz sakin olmalısınız. Bir kere, bağırma küfür hakaret dövme olayını eşinle konuş, bir daha tekrarlamamasını söyle. Aynı evin içinde kavga kıyamet kopartılıp aynı yatağa nasıl girilir ki! Önce sen biraz politik ol, sakin ol... değişime kendinden başla. ondan sonra tekrar konuşalım sizinle.. Not: adam zaten romantik değil diyorsun, bizim eşlerimiz de eve buketle gelmiyor... nadir bunu yapan. Özenmeye gerek yok. Belki eşinin de başka güzel huyu var. Eşim çiçekle gelmez, özel günleri unutur ama, Çocuklarıma babalık eder, arabamın benzini/bakımıyla ilgilenir.. markete tek gitme, taşıma beraber yaparız uğraşma der.. Yani bu adam beni altına boğmasa da olur.. Küfür hakaret etmesin, sağa sola bakmasın yeter.. Çiçek böcek pasta doğum günü vs hatırlamasada olur.. ben alıveririm nolacak ki.. yani beklentimi düşük tutuyorum, anlaşıyorum... Çünkü elimdeki adam bu, değiştiremem.. Yoksa, şunun kocası şuraya tatile götürmüş Şununki karısına şu hediyeyi almış, şununki şu süprizi yapmış diye beklersem Hem kendim mutsuz olurum, hem karşımdakini mutsuz ederim.. Eşin yapmıosa, sen süpriz yap ona.. öğrensin adam madem.. aynalama yap.

Adam vuruyor kufrediyor siz hala romantik degil diyorsunuz O evreyi coktan gecmissiniz 15 yildir bu isi yapiyormus bunu bilerek evlenmissiniz Bir duzeniniz yok zaten Ayrilin alin pasa gibi nafakanizi da Girer bi ise calisirsiniz cocugunuz babasinin annesine vurdugunu gormez en azindan Kaynana deseniz ayri bi alem Kisacasi sizi tutacak bir sey kalmamis

Merhaba hanımlar, çok uzatmadan konuya girmek istiyorum çünkü fazlasıyla doluyum. Çok kısa süreli bi tanışıklığın ardından hamile kaldım ve eşimle evlendik. Aramızda 8 yaş var o 35 yaşına kadar sadece çalışmış sosyal hayatı, zevkleri, çevresi olsa da onlarla vakit geçirmeyi kendine hobi edinmiş biri değildi benim aksime. Çok çalışkan dürüst ne istesem yapan ve iyi kalpli bir adamdı çocuğuma da güzel babalık yapacağını düşünerek evlenmeye karar verdim ve evlendim. O turizmci kalburüstü dediğimiz kesime neredeyse 15 yıldır hizmet ediyor. O yüzden pek sabit konaklama mümkün olmadı çocuk doğana kadar. Zor bir süreçti gece çok geç geliyordu hamileliğim yalnız ve ailemden de uzak geçti. Eşim hiç romantik değildir romantizmi geçtim elinde mi çikolatayla gelip senin için aldım bile demez. Evet çikolatayı alır ama onun için bu bir görevdir. Çocuk doğduktan sonra bana karşı iyice ilgisizleşmeye başladı. Uğraştım didindim epey ilişkimizdeki canlılığı tutmak için ama asla onda yaprak oynamıyordu. Özel gün kavramı asla yok. İlk anneler günümü bile kutlamadı bebeğim daha 40 günlüktü. Konuştum defalarca açtım içimi her konuşmaya çalışmam kavgalarla bitti. Bende fevriyimdir ama eşim çok daha fevri ve yıpratıcı bi adam. Asla haksız olduğunu kabul etmez. Bana vurur küfreder bak senin yüzünden yaptım der. Bir günden bir güne bana nolursa olsun yapmamalıydım hatalıydım dediğini bilmem. İçimde neleri bıraktı bilseniz. En son annesi geldi bize 4 5 günlüğüne. Bebeğim şuan 8 aylık 8 ay boyunca kendi annemde dahil olmak üzere kimsenin yardımını görmedim. Buralardan okuduklarımda kendi hislerimle bebeğimi büyütüyorum. Çok zorluklar yaşadım inanın çok zor bi lohusalık geçirdim eşim çocuğu alıp gitmekle bile tehdit etti beni :) her neyse annesi de tam kaynana aynı oğlu gibi ağzından bir kez iyi bir şey duymadım çeşit çeşit yemekler yaparım evim tertemizdir çocuğuma güzel bakarım ama ne bi eline sağlık ne kızım yoruldun hiçbir şey demez. Ve sürekli çocuğu hasta edeceğime dair şeyler söyler çocuğa kahvaltı hazırlarken aç bu çocuk sütün yetmiyor demek ki tarzında. Neyse patladım bende birgün anne lütfen ağzından iyi bir şey çıksın artık annem de sen fe bir kez olsun yardım etmediniz 8 aydır bir başıma büyüttüm çocuğu rica ediyorum karışmayın dedim demez olaydım toplam 7 kardeşler hepsini aradı ortalığı ayağa kaldırdı. Cenaxeme bile gelme diyerek çıktı evden. İnanın sadece söylediklerim bunlardı. Kocamla o günden sonra her şey daha da kötü oldu aile düşkünü bir adam değil diyerek evlendim fakat kendi 4 duvarımızda bile beni haksız görüp bana yüklenen bir adam çıktı. En başından beri ailesiyle alakalı konularda beni hep arka plana atıyordu ama bu son olandan sonra ben çok yıprandım. Konuşmuyorum neredeyse 5 6 gündür içimden gelmiyor. Sadece çocuk ev vs. Ayrılmayı düşünüyorum doğru mu bilmiyorum ailemin evine nasıl dönerim nasıl bakarım çocuğuma. Belki güç belki bi tavsiye belki beni anlayacak birine ihtiyaç duyarak yazdım buraya. İnanın kendimi artık o kadar yorgun ve değersiz hissediyorum ki 27 yaşındayım daha ve bunu yediremiyorum kendime. Çok neşeli bir kadındım ben çok gülerdim artık sadece ruhsuzca bakıyorum etrafıma bu sadece son 1 senede oldu. Çok uzun ama okuyup yazarsanız çok sevinirim.

"Bana vuruyor, küfür ediyor" kısmını okudukatan tavsiye vermek gereksiz. Sizde bir çok kadın gibi iyi bir baba olur diye evlenmişsiniz keşke bana iyi koca olur mu ona baksaydınız.

Bence basarabilirsin. Bu adamın yaşattığı dan daha kotu ne olabilir ki? Annen baban arkada mı bilmiyorum hani onlar çocuğa baksa calissan ya da çalışmadan bile sen evladimizsin evlenmiş ayrılmış olman bunu değiştirmez derler mi? Yağmurdan kaçıp doluya tutulma her adımını planla çünkü sağlam bir psikolojiye sahip olman gerekiyor.

Gerisi ıvır zıvır, bana vurur kısmında bitti.

hemen hamile kalmışsınız yahu acelesi neydı bu kadar hep olan çoçuğa oluyor adamın evlenmeden önce jest vs yapmıyorsa evlenince de yapmaz tabi insanlar bize evlenmeden önce tarafını belli ediyor ama biz aşık olduğumuz için kör oluyoruz üzüldüm durumunuza üstelik dövmesi falan off neresinden tutsan orası elinde kalıyor.

Benim eşim de cimri ama romantik mesela köyden çiçek toplar köklerini de folyoya sarar verir bu senin için diye para vermediğini bildiğim gülerim. Kadınları mutlu etmek o kadar basit ki paradan tipten mutlu olmuyoruz bize aşk lazim bir tokayi bile senin saçlarına layık değil hayatım diye vermek var bide al tak saçına diye vermek var. Mutsuzsun çocuğunu bari mutsuz ortamda büyütme derim

Adam iyi baba da değil onu da becerememiş çocuğunun annesini döven küfreden nasıl iyi baba oluyor siz nasıl böyle pisliklere iyi baba diyorsunuz?

Bana vurur dedikten sonrasını okumadim Borellus80

Bir kaç öneri yazacaktım ama, bana vurur küfreder de bitti, şiddetin düzeldiğini görmedim ben hiç, düzelse bile sürekli bana vurur mu korkusuyla bir ömür yaşanmaz bence.

Öncelikle bebeğinize sağlıklı ömürler dilerim Evlilik hep musmutlu tastamam hep tatlı tatlı gitmez elbette ama "kötü" günde diye de söz verdik ya evlenirken Bu sıfır desteksiz yaşamınızda zaten teksiniz ve çocuğunuzu zaten tek büyütüyorsunuz Çok zor bir durum ama siz size gülmeyi haram edenlere karşı hayata karşı inat gülümseyip dik durun Eğer mesleğiniz varsa çocuğu kreşe verene kadar dayanın sonra çalışmaya başlayıp ayrılmayı düşünebilirsiniz Sizi sevmeyen değer vermeyen bir tane ufacık çikolatayı bile sana aldım demeyen biri için kılınızı kımıldatmayın Haketmiyor bu beyefendi Hele annesini eve dahi almayın şaka gibi yeni anne olmuş kadından hizmet bekliyorlar böyle cinnet geçiriyorum Benim kızım 2 buçuk yaşına geliyor bende desteksiz büyüttüm ama eşim vardiyalı çalışmasına rağmen kalkıp gece mamasını yedirip altını değiştirip yatırırdı bana seslenmezdi haftada 1 gün bile böyle yapsa çok hoşuma giderdi E

Siddet gorup hala o evde nasil oturabiliyorsunuz? Tabiki bosanin el kadar cocugun velayetini kimse babaya vermez merak etmeyin.