Tedirginliğe neden olan düşüncelerinizi değiştirmeye çalışın. Elbette çocuk yapmak zorunda değilisiniz. Çocuk yapmak istemezsiniz, bu isteğinizi eşinizle konuşursunuz, ortak bir sonuca varıp ona göre devam edersiniz. Kendinizi çok germişsiniz. Rahatlayın. :)

Yanlış anladın daha doğrusu öyle ifade ettim. Ben de 23 ümde evlendim. 27 oldum bile :) hala çocuk mevzusu açmıyorum. Evlilik sorumluluk. Eşinle birlikte olman hata değildir elbette. Ama benim kızım olsa 23 ünde evlenmesini istemezdim. Biraz daha geç büyüsn isterdim. 25 cidden erken çocuk için. Hele ki iş okul hayatın devam ediyorsa hayattan soğurmuşum gibi geliyor bana.

Konuda mesajınızı hakarete vardıracak ne gibi bir durum var acaba? Kib...

Zeytin ağacı Merhaba ikimizin de beslediği bir Tavşanı var seni oradan tanıyorum :))) Bende 2 yıllık evliyim ve 2 yil daha düşünmüyorum eşim de bebek Bebek diye beynimi yiyor çevremde ama umrumda mi değil. Bitmesi gereken bir okulum var. annem de 2 yaş küçük olsun ne olacak sanki diyor bence çok düşünme meye çalış insan düşündükçe kuruyor Idrakyollariiltihabi

Aynı ben... Herkes kızıyor, Rabbimin gücüne gitmesin, hayırlı zamanda olacaksa olsun ama şuanda bende bebek sahibi olmaya hiç hazır değilim. Adetim bir gün gecikse acayip korkuyorum Eşimde şuan çocuk istemiyor ama hamilelik haberlerine ve bebeği olanlara özenmiyor değil... Benim şuan istememe nedenim hala öğrenci olmam, kpss ile uğraşıyorum... Uzun vadede istemiyor olmam eşimin ailesi. Onların yüzünden çok sıkıntılar yaşadık bu aileyle bağımı kuvvetlendirmek istemiyorum. Ayhh yazarken bile daral geldi.

Cocuk cok zor. Hele keyfine duskunsen. Bence de istemiyorsan hic yapma. Ben cok rahat bir anneyim, ama yine de zorlaniyorum. Tatil su bu, yine gidiyoruz geri kalmiyoruz ama atesi cikti, istahi kesildi, ishal oldu, cani sıkıldı derken pek bir keyfi kalmiyor.

Bende senin gibiyim.. Şanslıyım ki benim eşim de istemiyor :)

oldu. baska... ilk kizim 17 gunluktu avmye gittik. malum ustum basim yoktu. 2 aylikken ise basladim. 50 gunlukken tatile gittik. iki aylikken ve daha sonralari da. o ana kucaginda hep gezdik. o bir yasinda gebe idim. 1.5 ta abla oldu. ikincisi de iki aylikti ise basladim. simdi de her nekadar ben aklimi oynatsam da buyuyorlarvalla. Allah omur versin. abartmaya gerekyok. sevgi olsun yeter. U umran80

Basim ustune. Kizim suan yavru kopeklerle oynuyo. Ben de oyle takiliyorum buralarda ahahaaa. Izliyorum iste uzaktan. Kayinvalidem olsaydi hepimizi camasir suyuyla yikardi

normalde hiçbir şeyi bu kadar detaylı düşünmem ama konu çocuk olunca en ince noktasına kadar düşünüyorum. mesela tatile gittik oh güneşin altındayım ne güzel di mi, ya da yurtdışında geziyorum ama aklımdan "şimdi çocuk olsa nasıl gelirdim buralara" böyle şeyler geçiyor. az önce arkadaşın da yazdığı gibi bebekle italyaya bile gidiliyormuş halbuki :) S

benim de eşim sizin gibi kesinlikle çocuk istemeyen biriydi, bende aslında çok çocuk sevmeyen kimsenin çocuğunu kucağına almayan sevmeyen biriydim ama yine de anne olma isteğim vardı. 4 yıllık evlilikten sonra karar verdik oğlum doğdu çok şükür ve o 'çocuk yapmak delilik, çocuk yapanın aklı yok' diye ortalarda dolaşan adam büyük oğlum 13 aylıkken 2. yi istedi şuan biri 2,5 yaşında diğeri 8 aylık 2 oğlumuz var Allah'a şükür zor mu çook zor, bazen 'ya işimiz mi yoktu ne güzel 2 kişi yaşayıp gidiyorduk' diye sitemlerde bulunduğum oluyor ama evlat sevgisi bambaşkaymış yaşınız küçükmüş daha bir gün kendinizi gerçekten hazır hissettiğinizde olur elbet Allah'ın izniyle

Sephora eşim bu konuda beni ciddi şekilde dinlemedi.. bu konuyu tekrar açıcam. Ve özellikle bir tarih belirleyerek plan yapmanın beni strese soktuğunu söyleyeceğim. Hem o zaman eşimin "çocuğumuz olunca şunu şunu yaparız " gibi günlük konuşmalarına serpiştirdiği cümleleri tavana bakarak geçiştirmek zorunda kalmam :)

valla yazdıklarında kendimi gördüm bende 4 yıl oldu evleneli yaşım 24 henüz 3 yıl daha düşünmüyorum. Çünkü ne kadar iyi anne olursak olalalım illaki bişeylerden feragat etmemiz gerekecek heryere istediğimiz zaman gidemicemizi düşünüyorum bende Rabbim hayırlı zamanda, Hayırlı sağlıklı bi evlat nasip eder İnşallah cümlemize... D damdan

Bu dunyaya cocuk getirip napacaksiniz... dogal boyle dusunmen. Demek ki biyolojik saat daha calismamis... :)

hiiim sana su kadarini soyleyeyim 10 yillik evliyim, 37 yasindayim ve evlendigim gunden itibaren hic cocuk istemedim. hep acelesi yok, birgun nasilsa isterim diyordum. ve her ay en buyuk korkum hamile kalmakti. baslarda esim istiyordu ama zamanla biz iki kisilik dunyamiza o kadar alistik ki o da istemez oldu. ta ki 2 yil once hamile kalincaya dek.. e olsun bakalim yasimiz geciyor derken, dusuk yaptim. iste o zaman anladim ki ben anne olmak istiyorum. simdi kizim 1 yasinda ve yan odada uyuyor :)) onu canimin ici diyerek seviyorum. anlatilmaz yasanir.. tarif edilemez bir duygu bu.. birgun bunu icinde hissedersen, hazir oldugunu anlarsin... henuz cook gencsin, hayatin tadini cikarmaya bak :))

çok sevdiğim bir duadı Allah' ım bizim için hayırlı zamanda sağlıklı hayırlı evlat nasip et diye kendini üzme canım.. hayırlısı inşallah :)

Kızlar bide şöyle bir durum var. Hiç düşünmemek ayrı bunda bir sıkıntı yok öncelikle bunu söyleyeyim. ama ilerde çocuk yapma gibi bir planınız varsa 30 undan sonra çocuk yapıp 40 lı yaşlarda küçük çocukla uğraşmak kadar zoru yok bence. kafa kaldırmıyor çünkü.

30 yaşındayım, hala böyle düşünüyorum. O biyolojik saat çalmıyor bir türlü. Ben kendi halime bıraktım kendimi, bakalım ne zaman olacak. Çocuklardan nefret eden, çocuk dokunduğunda bile dokunulan yeri 3-5 defa yıkayan bir arkadaşım var. 37 yaşında anne oldu bir ay önce. Onun saati anca ötmüş işte. Ben de o yaşları bulurum diye tahmin ediyorum. Eşinle bunları konuşmayı dene, inan çok iyi geliyor. Kendi içinde yaşamaktansa eşinle konuşarak daha kolay atlatırsın bu ruh halini.

Destan yazmisim hala yazacaklarim bitmemis Onyargilarimiz bizi cocuk fikrinden sogutuyor. Bizim anneler 6 yasinda cocugunun pesinde elinde bir bardak sutle kosturur falan ya iyi anne modeli olurlar... ayak bagi gibi gormemize neden olurlar... ben subatta cocuk dogurdum haziranda kanguruya koydum italya tatiline gittim, döndüm 1 ay sonra tek basima oto koltuguna oturttum istanbuldan bodruma gittim. Yani cocugu kendimize uyduruyoruz istersek, tabi ki hicbir sey eskisi gibi olmuyor ama baska bisey oluyor iste

Merhaba arkadaşım seninle aynı şeyleri yasıyoruz benimde içimden hiçbir şey yapmak gelmiyor 7 haftalık hamileyim Şuan ama çok kötü durumdayım hiç istemiyorum eşimlede aram Açılıyor . push ; Y

arkadaşlarımdan çoğu hiç bir zaman istemediklerini, buna hiç bir zaman hazır olmayacaklarını hissetmiş ancak hamile kalıp anne olana kadar hazır oluyorsun yoksa olamıyorsun diyorlar

Yasadigimiz ortamin zorlu kosullarindan degil de, yani cocugu dusundugunuz icin degil, kendi rahatiniz bozulmasin diye istemiosunuz galiba. Baba olmak esinizin de hakki.. Kii evlenirken kesinlikle istemiorum dememissiniz.. Bende cocuklara cok ilgi duyan biri degilim. Uzaktann severim.. Oyle icimden gele gele candan bi sekilde optugumu kucakladigimi bilmem. Ama is kendi cocuklarima gelince yok bole bi sevgi yok bole bi askkk.. Y

Yaşın çok genç ya ondan olabilir Ben de istemezdim herhalde 26-27de anne olmak Daha yaşayacak çok şey var

Cok tesekkur ederim Ben de isteyen herkesin en dogru zamanda anne olmasini dilerim...

bende senin gibi düşünüyordum çocuk seven biri degildim ama kendi çocugun olunca iş degişiyor önce hamile kaldım sonra ayagım kaydı düştüm hamileyken kanamam oldu düşük tehlikem vardı hastanede yattım o zaman anladım benim için ne kadar degerli oldugunu ondan vazgeçemeyecegimi şimdi 3 yaşında kızım iyikide dogurmuşum diyorum

Aynen ben de sizin gibiydim. Anladığım kadarıyla meslektaş ve yaşıtız sizinle bu arada. Eşim evlenme teklif ettiğinde demiştim bak ben kariyerime odaklanmak istiyorum, zaten çok yoğun çalışıyorum, çocukları da sevmiyorum. Eşim uzun bir süre çocuk istemediğini, daha sonra olursa istediğini ancak ben istemezsem hiçbir zaman çocuk sahibi olmayabileceğimizi, asıl istediğinin benimle beraber olmak olduğunu söyledi. Bu arada eşim yabancı, evlenip İstanbul' a yerleşti. Evlendik, lisansı bitirdim, bütünleşik doktora programına başladım, Ar. Gör kadrosu aldım. Neredeyse laboratuvarda yaşadığım bir dönemde zar zor izin alıp doktora yeterlilik sınavı öncesi kafa dağıtmaya tatile gittik eşimle. Sabaha kadar dans ettim, alkol aldım, bungee jumping yaptım. Sonra tatilden döndüm iş kazası yaşadım inanılmaz tehlikeli bir kimyasal ajanla muamele oldum. Sonunda öğrendim ki hamileymişim. Yıkıldım, uzun süre toparlanamadım, eşime dedim ben anne olamam sevemem bu çocuğu, doktora yeterliliğe gireceğim, benim ideallerim var nasıl doğururum. Sonra düşündüm ki bu kadar şeye rağmen bu bebek tutunmuş, dünyaya gelmek istiyor, doğurmaya karar verdim. Eşim zaten istiyordu, çok destek verdi. Doğumdan sonra bütün düşüncelerim değişti, şu an kızım 11 aylık ve benim için bütün dünyaya bedel. Zerre annelik duygusu hissetmem diye düşünüyordum, hatta doğana kadar sevemem diye düşündüm, sadece yüzünü görmem yetti. O yüzden korkmayın, hiç istemezseniz tabii ki olmaz ama olası bir hamilelik ve doğumdan sonra ne kadar iyi bir anne olacağınıza siz bile inanamayacaksınız. :) Evet kariyerim ertelendi , biz de sürekli gezen bir çifttik eskisi kadar aktif olamıyoruz bu konuda ama kafamdaki korku senaryolarının hiçbiri yaşanmadı. O yüzden kafanızda kurup kendinizi yıpratmamanızı tavsiye ederim, su akıp yolunu buluyor bir şekilde. Dilerim ki hakkınızda en iyisi olsun.

istemiyorsan yapmazsın ama senin istememek gibi bi hakkın varsa eşinin de çocuk istemek en doğal hakkı o yüzden şeffaf olup orta yol bulmaya çalışmalısınız, orta yol bu konuda biraz zor bi taraf istiyo bi taraf istemiyo en makul orta yol koruyucu ailelik gibi görünüyo ama eşin ille de biyolojik bağ isterse bilemem

çok incelikli düşünüyorsunuz sizi tebrik ediyorum olsun da nasıl olsa bakılır deyip çocuk dünyaya getirmemişsiniz bazen ben bile annem babam ikisi de çalıştığı halde keşke maddi şartları daha iyi olsalarmış diyorum

Seninle aynı şeyleri hissediyordum. Hatta hamileliğimin son anına kadar acaba yapmasa mıydım bile dedim. Çok klişe olacak ama anne olduktan sonra iyi ki olmuş diyorsun. Bambaşka bir şey ya bir evladının olması. Sen yine de kendini hazır hissettiğin zaman anne ol. Hamileliği falan kendine zehir etme. Allah evlat isteyen herkese nasip etsin.

Arkadaşlar yaşım 25. 3.5 senedir evliyim. Derdin ne derseniz aslında çok saçma. Çoğu kadının aksine Ben çocuk sahibi olMAmakla kafayı bozdum şu sıralar. Ben bebek istemiyorum şu an. Ama ileride de istemeyeceğimden korkuyorum. Çünkü eşim hayatımızın bir döneminde istiyor. 5 sene sonra diye anlaştık ama ben sürekli günlerim azalıyor eyvah 4.5 sene kaldı falan bunun gibi panik halindeyim. Sanki yarın doğuracakmışım gibi korkuyorum. Büyük de konuşmayayım diyorum ama sanki biri sizin çocuğunuz olmaz dese içimden bi oh derim gibi hissediyorum. Evlenmeden önce yüzeysel olarak konuştuk bu meseleyi. Eşim çocukları sevmediğimi bilir ama ben de kesin istemiyorum dememiştim. Olur tabi zamanı gelince demiştim. O zaman biyolojik saatim gelir diyordum. Ama bende öyle bi saat yok galiba. Çevremdeki bazı yaşıt arkadaşlarımın da benden küçüklerin de çocuğu oldu. Onları gördükçe daha çok soğudum daha çok korkuyorum. Çocuk bakmak istemiyorum. Bu düşünceleri kafamdan nasıl atabilirim? Düşüncesi bile beni gerim gerim geriyor. Ortada fol yok yumurta yok ben neden bu kadar takıyorum ki?

Etraf baskısından dolayı böylesin, çünkü tüm kadınlar üremek zorunda onlara göre. Ben de yakın bi zamana kadar asla diyodum şuan ciddi ciddi düşünüyorum. Canın isterse yaparsın istemezse herkes çocuk sahibi olmak zorunda değil boşver düşünme.

Cocuk buyuk sorumluluktur ne guzel bunu anlayip ona gore hareket ediyorsunuz. Zaten yasiniz genc, vaktiniz cok. Basbasa olmanin tadini cikarin. Elbet bir gun istersiniz

Valla boyle orneklere ihtiyacimiz var cnm supersin. Benm en yakinda gordugum bebek 5vaya 6 aylik olana kadar annesi cadde ustundeki markete bile gitmemis.

Teşekkür ederim hepinize :) Mesajlarınız beni gerçekten rahatlattı. ne boş yere kuruntu yapmışım yahu isteyen 5. yi doğursun ben önce kendi hayatıma bi odaklanayım di mi? O zaman şöyle yapıyorum: bu konuyu eşimle bir kere olmak üzere ciddi şekilde konuşuyorum. Anlayışla karşılar, belki de hiç istemeyebileceğimi de belirteyim de o da ona göre bi düşünsün her yönünden. kendisinin bana arada yaptığı "bebek olunca" diye başlayan imalarını, planlarını mümkünse azaltmasını rica ediyorum. Bebek sahibi olmayı "hayatımın sonuna geldim günü" olarak gören algılarımı değiştiriyorum. O da hayatın başka bir hikayesi olacak sanırım. Hani kitabın sonu değil de, yeni bir bölümü gibi. . Kendime vesvese vermiyorum, paranoyaklık yapmıyorum Daha önemli ve öncelikli olan işlerimi rayına oturtmakla meşgul oluyorum. Yol haritamı çizdim sayenizde..

O zaman siz de çocuk yapmayin. Madem istemiyorsunuz neden dert ediniyorsunuz ki?

Bende çocuklardan hoşlanan biri değildim. hala da değilim. ama kendi bebeğim başka:) İnanın farklı hissediyor insan. böyle çok negatif düşünmeyin. Allahın gücüne gider. siz kendinizi rahat bırakın. en hayırlı zamanda olur eğer olacaksa. onu size veren Allah inanın sevgisini de verir:)

Keşke bütün anneler sizin gibi farkında olsa durumun. Allah evladınızı size bağışlasın. :)

Beni en çok düşündüren şu; "Çocuğum her şeyden önemli" mottosuna sahip olmanın yanıltıcı bir duygu olması. Estetik forumlarını incelediğimde bu kişilerin genelde anne olduklarını görüyorum. Bana kalırsa kadınlar aslında kendi benliklerini düşünmeyi hiçbir zaman bırakmıyor. Ayrıca hep bebek de kalmıyorlar, çocuğun bundan 20-25 yıl sonrasında nasıl bir durumda olacağı çok önemli.

huyu degisti oglanın. inatcı oldu, asırı yemek secmeye basladı. ayrıca oglum 1.5 yasındayken hamile kaldım. bakımı da zorlastı haliyle. hele simdi koca gobekle 2 yasında uyuyan cocugu 2 kat yukarı tasımak zor oluyor

benim çevremde bir sürü cocuk istemeyen insan var hepsi ne istediginin ne istemediğin farkında. çocuk güzel ama bir ömür sorumluluk. şimdiden kendinize stres yaratmayın akışın bırakın belki zamanla fikrinz değişir

Böyle düsünen kadinlari anliyamiyorum ama var tabii ki... Yasam sizin secim sizin ama esiniz istiyorsa ona haksizlik... Sizin gibi düsünen bi arkadasim vardi, esi acayip cocuk düskünüydü ve istiyordu... Arkadasim sirf esim icin bitane yaparim diyordu... Sonuc! Ilkini yapti, üc yasina girmeden ikincisi dogdu, ikiside planli ve istekliydi ve suan tanidigim en iyi annelerden bitanesi, sevgi dolu... Yasiniz daha genc, bukadar kafaya takmayin, zamana birakin... Allahtan hayirlisini isteyin, tuaf düsüncelere girmeyin, allah aratmasin...

Yani size göre zamanı geldiğinde çocuk sahibi olursunuz, belki de olmazsınız, istemiyorsanız da olmazsınız yani kendinizi kısıtlamayın, stres yapar. Çocuğa iyi bir hayat verebilecek misiniz, maddi durumunuz yeterli mi, iyi eğitebilecek misiniz, evliliğiniz düzgün mü vs vs yani zaten çocuk yapmadan önce cevaplanması gereken çok fazla soru var şu hayatta. Dünya gittikçe kötüye gidiyor, ülke zaten ortada. Bu ülkenin nüfusu da fazla. Bu forumda çocuk doğurmayı nirvanaya ulaşmak gibi gören, sağda solda boş boş yorumlar yazan insanların aksine ne istediğinizi biliyor olmanızı ben takdir ediyorum. İnsana doğarken doğmak isteyip istemediğimiz sorulmuyor, aileler çok bencilce davranıyor. Yazık günah yani.

Galiba 2. Olacak sizin. Sağlıkla doğsun inşallah. Biraz büyüyünce daha rahat edersiniz Ben de şu an yoldayım ve tam 3 tane bebek var anneleri sıkılan çocukları nasıl oyalayacaklarını şaşırdılar artık. Onlar için de zor ya.. fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

KK sitesini takip edip de bebek-hamilelik canın çekmiyorsa gercekten yoktur o duygu sende :)

Kendi annem yatağa bağımlı hasta. Hiç hareket edemiyor konuşamıyor. Yoksa ondan daha büyük desteğim olmazdı çocuk olma durumunda. Eşimin anneleriyle de sadece bayramda görüşüyoruz. Ben de özgürlüğüme değilse bile keyfime düşkünüm. Akşam tv karşısındayken eşim çay isteyince bile üşeniveriyorum keyfim bozulacak diye :) Z

Hayatının kısıtlanacagını hıc bıseyın eskı gıbı olmayacagını kendınden cok fedakarlık yapacagını rahatının kacacagını dusunuyorsun da ondan.. Su an hıc bır seyın yok ıyısın bu kadar cok cocuk ıstemıyorsan sıkı bır korunma yontemı sec olmaz zaten. Bunu takıntı yapma hala yaparsan bı pskatrıden yardım al. Ama bır bebegın anneaı olmak dunyalara deger.. X

boşver ister onlar hep. istesın dursunlar. ama sen asla bundan korkma inan ılerıde ıstersın olmaz

Tam benlik bir konu... 28 yaşındayım 3 aylik hamileyim. Annemin ciddi bir rahatsızlık geçirdiği, benim de aklimin yerinde olmadığı bir dönemde yalnizca bir kez korunmadim ve hamile kaldim. Bittabi çocuğu istemedim. Hala da istedigime emin değilim. Ne mi oldu? 3 aydir evimde neredeyse hiç yemek pismedi. Şu an askidaki camasirlari ne zaman astigimi bile hatirlamiyorum. İş hayatim berbat durumda. Her gün istifa etmeyi planlayip bir sebepten vazgeciyorum. Esimle aram berbat. Çünkü hakli olarak her gün eve geldiginde ruhu ölmüş bir kadını karsisinda gormekten sıkıldı. Arkadaslarimla ve ailemle gorusmuyorum. Kendi öz anneme dahi tahammulum yok. Şu anda kahvalti masasini toplamadan tavani izliyorum. Eğer gerçekten istemiyorsan cocuk yapma. Çünkü benim gibi aldirmayi asla dusunmez isen icinden cikamadigin bir bunalima girip esine bile yabancılaşma durumun olabilir. Öyle ki dogumda ölmeyi isteyecek kadar dibe suruklenebilirsin. Kim ne derse desin. Seni nasil yargilamak istiyorlarsa o şekilde yargilasinlar. istemiyorsan çocuk yapma. Idrakyollariiltihabi

He bir de ustteki yorumuma ek olarak, su anda sana destek olan esin var ya sen hamilelik bunaliminda nefes almakta bile güçlük cekerken sana dönüp "sen karnındaki çocuğu hak etmiyorsun" diyecek buna emin ol. babalik istegi baskin geldiginde gözü seni bile görmeyecek. Cevrendeki herkes acimasizca elestirecek seni. Yalnizligin dibine vuracaksin. Oyle ki olmeyi planladiginda bile "ya benim yerime karnimdaki bebek ölürse ve ben katil olursam" diye düşünüp dusunduklerinden ötürü kendinden daha da nefret edeceksin. Bunlar bana olanlAr. Sana da olacak diye bir kesinlik yok. Ben sadece psikolojin hazır degilse sakin cocuk yapma diyorum. ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Annemde genetik olarak bana geçebilecek bir rahatsızlık var. Zaten hamilelik düşünürsem bu genin bende olup olmadığına dair baktırmam lazım Eğer o hastalık bende de varsa çaresi yok ve asla bir çocuk sahibi olmayı düşünemem. Dediğiniz işlemi de araştırıcam neden olmasın Z

Bazilari ozgurlugune cok duskundur, oyleyse cok zorlabirsiniz, ama anneniz bakarsa bi sure sonra kendi hayatiniza donersiniz ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu dunyaya cocuk mu getirilir zaten

Hay siz çok yaşayın e mi! Anne değilim ben, ama annelerin çocuklara zorla yedirme meraklarına sinir oluyorum. Çocuk zaten ihtiyacı olduğu kadarını yiyor. Baskılamaya ne gerek var sanki. Her konuda bi aşırılık... Sanki onlar bunca baskıyı yapmasa çocuk aç kalacak ya da başına felaketler gelecek... Sonra o çocuklar büyüyünce paranoyak, özgüvensiz oluyor.

Eğer sizin bir çocuğunuz olacaksa bunun zamanı tarihi zaten bellidir siz değiştiremezsiniz kadere inanın rahat edin

Oylelerinin cocuklari da hic hastaliktan kurtulmaz, bagisikliklari gelismiyor cunku. surekli de yakinirlar evden bile cikarmiyorum surekli hastalaniyor diye Cocuk yaptim hayatim mahvoldu diyenlerin yuzde 90 ini kendi hayatini kendi mahvediyor bence

Okuyan cevap yazan herkese çok teşekkür ederim. Gerçekten rahatladım buraya yazıp sizle paylaşınca. Meğer yok yere büyütmüşüm.. Eşimle bu akşam konuşacağım. Bakalım o neler diyecek...

Çocuk olmaan önce afedersin camış gibi uyuyan bir çifttik Uykusuzluk kim ben kimdi? En çok bunu düşünürdüm. Çocuk ağlayacak duymayacağım, emzirme saatini geçireceğim aç kalacak diye kendi kendimi yerdim :) Şimdi çocuklarım odaları da uyurken nefes alışverişleri hızlansa duyuyorum. Bebek telsizinden tabi :) dediğim gibi yaşamayınca anlamıyor insan ama herşeye adapte oluyorsun

ben 9 gunlukken gittim market alısverisine hem de ocak ayıydı ama daha once de yazdıgım gibi ne kadar rahat olsan da eskisi gibi güllük gülüstanlık hayat beklememek lazım. ee anne oluyoruz o kadar da olacak. keyfine gore yatıp kalkamazsın. dısarı cıkıyorum diyelim, once cocugu hazırla, sonra kendin hazırlan, sonra arabayı ındır, cocuk bagrıs cagrıs aglarken gel onu al. bir dısarı cıkmak demek benim icin kan ter icinde kalmak demek oluyor haliyle. hele donusler? uyuyakaldı diyelim, uyarmamak icin 2 kat merdiveni kucagında cıkar, tam cıktın uyansın baslasın aglamaya. araba yolda kaldı, dıs kapı acık, uzerımde koca gocuk!, cocugu sustur ki gidebilesin. susar mı? neyse daha fazla yazmıyım benim icin ilk 1.5 yıl kolaydı, ondan sonra zorlastı, halbuki tam tersi olması gerekmez miydi

Bir dakika sonrasına garantimiz yok ki. Çok derin düşünüyosunuz.4,5 yıldan bahsediyosunuz. Olacagı varsa olur zaten sen istesende istemesen de. İnsanın çabası bir yere kadar. Hem bilemezsiniz ki olunca da neden bu kadar beklemişim dersiniz kim bilir. Eşinizinde isteğini göz ardı etmeyin. Sonuçta o insan da o duyguyu tatmak ister. Tek taraflı düşünmeyin sadece bu olayı.

eşin de anlayışlı davranıyormuş bu konuda sorun edecek hiç birşey yok ki ortada 5 sene sonra derken bakarsın 1,2 yıl içerisinde fikirlerin değişir bu istekle yanıp tutuşursun bile belli mi olur.

Allah gönlünüze göre versin çocuk büyütmesi çok zor benim iki tane var Allah eksikliğini göstermesin. İstemiyorsanız yapmazsınız bunda bişey yok, ama çocuk sevmemenizi anlayamıyorum. Benim bi kuzenim var kız 29 yaşında şuan ikiz kız kardeşleri oldu bu bıkmıştı çocuk bakmakdan ağlardı sorun çıkarırdı vs bigün bana çocuklardan nefret ediyorum dedi geçenlerde konuşduk daha evlenmedi bile çocuk istiyorum diyor ay dedim hani sen sevmiyodun güldü geçti dedi, sizinkide geçecek çok şükür siz evlisiniz yaş 25 eeeee benim kuzen napsın işi zor sevgilisi bile yok

26-29 yaş arası böyleydim, ama zamanı gelince Mevla sevgisinide isteğinide veriyor zaten. fazla kaygı, takıntı gibi bişey olmuş sanki, yada bebek olursa hayat tepetaklak olacak korkusu olabilir. annelik duygusu doğuştan var olan ve zamanı gelince ortaya çıkan bi duygu zaten, isteyip istememekle sevgisi asla bağdaştırılamaz, 10 tanede olsa sevilir. şu an evlat sevgisini tarif edemicem ve anne olmadan önce gerçekten hiçbir anneyi anlayamıyor ve asla böyle olmam diyordum, ama solladım onları. bebek tutamayan ben 2 şer kg çocuklarıma ikisine birden kendim baktım. kısacası anne olmadan önce böyle düşünmeniz normal; insan yemediği meyvenin tadını tarif de edemez, canı da isteyemez umarım hayırlı zamanda gönlünüze göre olsun:)

Obeziteden, psikolojik hatta cinsel sorunlara kadar bir cok ciddi problemin altinda bireylerin cocukken tuvalet, yeme, ders calisma gibi konularda ugradigi agir baski yatiyor. Ama iste gel de bunu annelerine anlat Benim bile var agir takintilarim, annemden kalma... sagolsun opuyorum kendisini

kendiniz istemiyorsunuz diye eşinizi çocuk sevgisinden neden mahum edeceksiniz ki o adam istemez mi kendi çocuğunu sevmeyi. tek taraflı düşünmeyin. fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Peki Şuan nasılsın nasıl geçiyor hamilelik Idrakyollariiltihabi

saatin gelmemis canim:) ben cocuklari severdim ama asla dogurmam derdim. su an 2 cocugum var ve her an sukrediyorum. gul_cann bu da geçer ya

Oluyor merak etmeyin, anneligi eglenceye cevirmek de eziyete donusturmek de bizim elimizde, gecen yaz 1 hafta tatilde kizim nerdeyse hicbir sey yemedi, yemezsen yeme dedim ya, 2.5 yasinda cocuga 1 hafta ac kalmakla bisey olmaz, ic sutunu otur :) oysa bakiyorum millet ellerinde tabak cocugun pesinde kosuyor, cocuk ciglik cigliga agliyor, anne sinir krizleri geciriyor, disardan korkunc bir manzara, tatil mi iskence mi belli degil. Ya da disarda restoranlarda ayni manzaralar, ben atiyorum cantama bikac boyama kitabi, resimli hikaye bikac kitap, en az 1 saat oyaliyor onu, biz de keyfimize bakiyoruz. Her seyi kolaylastirmak bizim elimizde. Ama tabi cok cok sukur saglikli bir cocugum var, aksi de olabilirdi, hayat hep risk zaten, en büyük risk de cocuk sahibi olmak sanki...

resmen aklımı okumuşsunuz.. çevredeki anne örnekleri yüzünden de böyle düşünüyorum ben. hepsi öyle. sürekli gözleri çocukta. iki kelam edeceğiz. çocuk bir şey diyor. annesi benim lafımı kesip ona dönüyor. ben de herhalde dedim bu işler böyle hep. ama siz ve sizin gibi bir sürü anne de vardır o zaman :) valla inşallah olacaksam ben de sizin gibi olurm

Bahsettiğim arkadaşımın oğlu da topaç gibi maşallah ama ona yetmiyor işte. Acıyorum yazık kendini yiyip bitiriyor. Allah akıl fikir versin ne diyim.

Ben de aynıyım seninle

Teşekkürler ufak bir çocuğun hayvan sevgisi bir çok şeyden ötedir. Keyfinizi sürün ohhh misss

bende bir aralar sizin gibi düşünüyordum... hatta aman başıma bela mı açacağım demiştim. .. bben daha kendime bakamıyorum asla istemem demiştim... daha demin bu konu yüzünden çok ağladım.. cÇünkü aartık çok çok istiyorum... büyük konuştuğum için allah bana ceza verdi... bbenim için dua edin nolur allahım benimde sağlıklı hayırlı bi bebegim olsunn...

Türkiye nüfusu 80 milyona ulaştı zaten milli hasılatta büyük kayıp olmaz şaka bir yana psikolojik destek alsan belki faydası olur...

Kolay gelsin cnm, disari cikmaya aliskin olmayan cocuklar cookkk daha fazla sorun cikarir emin ol 1,5 yasindan sonra ne oldu ki?

Benim en kizdigim anne modeli onlar Arkadasim var oglu benim kizdan 2 ay buyuk, 3 yasinda iste, surekli yakinir cok istahsiz cok istahsiz diye, kadin butun gununu cocugu doyurmaya calisarak geciriyor, yavrucak 17 kilo hala ac bu cocuk ac diyip duruyor Iste kaygilari anneler kendileri yaratiyor aslinda, eskiler her gun kalori hesabi yapip bugun su kadar protein yedi su kadar karbonhidrat aldi hesabi yapmadiklari icin 10 ar tane buyutmusler. Bizim kusak bunca bollugun icinde cocugun ac kalacagindan korkuyor hayati kendine de cocuga da zehir ediyor. Sadece yemek degil her konuda boyle, cocugum matematikten 100 almadi 92 aldi diye migreni tutan kadin taniyorum mukemmel anneligi yanlis anlıyor bazilarimiz

İstemiyorsan yapma zaten süren varmış fikrin değişmezse yapma sonuçta çocukları sevmem diyosun senin tercihin.. kafana takma hayatına bak nasip zaten belki sen isticeksin olmicak bikemezsin ki..

Cocuklar konusunda sorun falan mi yasadiniz yada cok kalabalik bi ailede mi yasadiniz da bukadar sogudunuz bebek konusundan?

Bir de lafları var ya hani "anne olursan anlarsın" diye... Sanki çocuğunu aç bırak diyoruz ya. Mükemmel olayım derken düzgün olan şeyleri de rayından çıkardıklarını bir farketseler... ah bir farketseler.

Evet ikisini bir arada buyutup rahata ermeyi planliyorum. Insallah yaniltmazlar beni F

Önceki

Anne olunca anlasilan tek sey 3 kiloluk 50 santimlik, seninle iki kelam edemeyen, surekli uyuyan, aglayan, kusan, altini kirleten, uykularini bolen bir seyi nasil kosulsuz sevebilecegin oluyor... Ondan baska da hicbir dusuncen degismiyor :)

Yurdum hamilelerinden ve yurdum annelerinden uzak dur. O zaman hamilelik de, bebek bakmak da eziyet degil;keyfe donusecektir senin icin.

çocuk konusunda her zaman karar bayanın olmalı diye düşünüyorum, erkek istiyorsa, kadın istemiyorsa erkeği mahrum bırakıyor haksızlık görüşüne karşıyım dokuz ay taşıyan kadın, emziren kadın, doğumu yapan kadın, haliyle erkek burada bana haksızlık yapılıyor diye düşünmemeli..

evrene bunu gönderıyorsun ya, o alır bunu ve sana en ıstedıgın zamanda önceden ıstemedıgın şeyi vermez ve hasret kalırsın. nıye kendını kasıyorsun kı,, tamam işte şuan cocuk dusunmuyorsunuz niye aklında sürekli çocuk korkusu tasıyorsun? boşver cevreyı, insanları... ev alıcaz, yazlık alıcaz.. falan fılan bahanelerıyle ıstemıyoruz deyıp kestırıp at ve kendını de büyük konusturma herkes çocuk ısteyecek dıye bır kural yok ki..

seni hiç unutmuyorum buralarda gördükçe takipçinim sen hatırlamazsın ama eşin askerliği yarılamıştı sevgilim ise daha yeni başlamıştı ben bi konu açmıştım galiba yada şafak sayarken mi konuştuk bilmem bana dedin ki şuanda sana bakınca kendimi gördüm uzun süreli ilişki şafak sayma özlem vs demiştin şuanda ben sana diyorum sende kendimi gördüm canım bende evleniyim sorumluluk istemiyorum galiba kocamın elinden tutayım istediğim saat istediğim yerde olayım istediğim saat uyuyup istediğimde uyanayım adamı öperken bebe sesiyle öpmeyi bırakımıyım falan filan iste en iyisi sen çocuk yapma belki bir günn biyolojik saatin çalar ve anne olmak istersin :) doğru zaman işte o zaman inan

Bacim gel bi kahve icelim. Sen niye bu kadar darlandinki?

Bende ona katılıyorum. Bebekle neler neler yapanlar var. Size de kesinlikle hak veriyorum rahatlıktan bir anda koşturmaca hayata dönmek kolay alışılır bir durum degil :) Ama istediklerinizi yapamayacak olmanızda söz konusu degil. :) Korumasına zaten Allah korur yeter ki ona emanet edelim :) İyi tarafına da bakın ilk anne demesini düşünün, Sizin huylarınızı güzelliğinizi alan bir bebegi düşünsenize mesela. Hayatını bir kısmını sizin peşinizde dolanarak tatlı tatlı şirinlikler yapan bir bebek. Bence kulaga çok hoş geliyor :)

daha 25 yaşındasın çok normal bence. ben de 25 yaşındayım evli bile değilim. çocuk bana da çok korkutucu geliyor. herkes erken yaşta çocuk sahip olmak zorunda değil, hatta herkes çocuk sahibi olmak zorunda değil. önce bir 30 a gel öyle düşünürsün. çocuk cidden büyük sorumluluk. keşke herkes çocuk yapmadan ben anne olabilir miyim baba olabilir miyim diye ayrıntılı olarak düşünse.

Yaşadığınız anın keyfini çıkarın böyle şeyler düşünüp de güzel olan zamanınızı kötü yapmayın her şeyin zamanı var R

hiccccccc uzulme Rabbim o kadar sefkatlidirki senin gibi birine evlat veripte o sabiyi ziyaaaaan etmezzz Rabbim istayenlere bolca versinnnn insalllah MissMoonTwilight

Yumurta dondurma meselesiyle ilgili ne düşünüyorsun?

Ayy benim bir arkadaşım var öyle. Çocuğu o gün meyve suyunu içmemişse mesela bütün dünyası kararıyor. Bir gün kocası dert yandı bana. 3 ay sonra gideceği tatilde çocuk ya yemek yemezse diye düşünüyormuş. İnsana zehir olur yahu. Arada uyarıyorum ama yok anlamıyor. Her anne ister çocuğu düzgün yemek yesin ama bir öğün yemedi mi ölmez ya. Ben de yemezlerse zorlamıyorum valla. Acından ölecek hali yok. Kendilerine hayatı zindan ediyorlar haberleri yok. Bir de dert yanıyorlar çocuk oldu hayatım değişti diye iyice cinleniyorum

Burda mi okumustum hatirlamiyorum sizin gibi asla cocuk istemiyo sonra karar veriyo anne olmak icin dr a gidiyo sonuc erken menepoz pismanligini okuyup inanilmaz duygulanmistim henuz erken olabilir cocuk icin ama kesinlikle buyuk konusmayin derim ben hamile kaldigimda aldirmak istedim hic istemiodum cunku ki mucize bebekti benimki ona ragmen simdi 3 yasinda masallah bakinca gozlerim doluyo kokusunu hissetmeye doyamiyorum lutfen iyi dusunun ve tekrar soyluyorum buyuk konusmayin nolur

bakmamaktan mı korkuyorsunuz.. demekki kendiniz hazır değilsiniz.. hazır olunca belki düşünceniz değişir..

sokaktan aldığımız kediyi bile mutlu edelim sağlıklı olsun diye 40 takla atıyoruz 1 haftadır. bir bebeğin sorumluluğunu tahayyül bile edemiyorum :) anı yaşa diyosunuz yani. ah bi yapabilsem bütün dertlerim biticek inşallah.. :)

çok mantıklısınız. sırf heves uğruna çocuk yapanlar var. Sonuç hüsran oluyor sonra. Eşinizle açıkça konuşsanız olmaz mı? çocuk sevmeyenler başkasının zoruyla çocuk yapmamalı.

:) Çünkü biz full time annelik seviyoruz. Bir de marifet sanıyoruz. :) Hayatı bitiren çocuk değil "kutsal annelik" algımız. Elbette eskisi gibi olmuyor lakin; nasıl bir evliliği olacağına kişi kendi karar verip normları bir kenara itebiliyor ya, anne çocuk ilişkisini ve aile biçimini de kendi algısına göre şekillendirebiliyor. Demem o ki dışarıdakilere de pek kulak asmayın, bu konuda da kendinize bu kadar baskı yapmayın. Rahat olmakta fayda var. :)

Biyolojik saatiniz zırlayana kadar unutun kalan zamanı bence. :) Zaten o zaman siz de istersiniz. Zaman sınır koymayın kendinize. Çocuksuzluk da çocuk sahibi olmak da ayrı güzel. E istemezseniz de yapmazsınız, herkes çocuk sahibi olmalı diye bir kural yok. Vakit koymak sizi sıkıntıya sokmuş biraz. :)

ya gecen benim bebeleri anneme attim aksamdan ertesi aksam esim isten gelirken alir dedim aksam serildim öyle hicbirseye dokunmadim suratimda anlamsiz bir gülümseme ayaklarimi bi o tarafa uzatiyorum bi bu tarafa tuvalette 5 dk kaldim kapinin önünde agit yakan yookkk uzun zamandir kahvemi sicakken ictim niloya can calliou hatta otobüs tayo ve kuyrugunu kopardigimin marsupilamisinin bile sesi yoktu evde!! cekirdek citleyip dizi izliyorum bu sarhoslugu yasarken gecenin ilerleyen saatlerinde birden gelen her seste kulagim cocuk odasina gidiyor. buzdolabini actim ilacimi icmek icin cocuklarin süt diliminde kaldi gözüm!!!! yemedim!! yiyemedim ya!! gecmezdiki bogazimdan. birsürü vardi ama onlar yokken yiyemedim iste... bebeleri yolladiktan sonra tahtima gecerken tekmeyle duvara firlattigim ayicigi ve kolu bacagi cikmis bebeyi aldim besiklerine koydum üstlerini örttüm... sonra kendime geldim gittim bir kahve daha yaptim sicak sicak ictim gözlerim kapanana dek nette takildim sonrada hicbirseye el sürmeden gittim yattim uyandim saate bakmaya korkuyorum!! 12 mi oldu yoksa 1 2 olmusmudur? evde öyle duruyor bebeler gelecekkkk!! korkunun ecele faydasi yok telefona uzandim. saat 6:50!!!! tabi kalktim dus kahvalti falan derken mügeyi actim. acayip sardi. kayiplar cinayetler derken öglen oldu ev hala duruyor ya allah bismillah dedim giristim eve. hesapta normal günlük temizlik yapip aksam yemeginide kocaya disardan getirticem. yani aksama kadar yine keyif. derken yine biseyler oldu bana kendimle cebellesiyorum resmen ben: hadi bitir de otur artik icses: hava güzel cocuklarda yok dip köse yapsana? hem kocanda yaprak sarma istiyor eline dolasan olmadan yapsana? ben: sacmalama be icses: ben seni bilirim kapiyi pencereyi acsan cillop yaparsin evi hatta sarmanin yanina mantida acarsin ben: evet yaparim tabi!! ne sandin!! ama beni kandiramazsin tatil verdim kendime icses: yapmazsan yapma! iki gün sonra aglarsin elime ayagima dolasan yokken evi bi paklasaydim buzluga sarma dolma atsaydim diye... ve icses kazanir dilim disarda aksami ettim ev cillop kocanin mide bayram etmis ben iki büklüm simdi bunlari niye anlattim? bende bilmiyorum ama galiba su yüzden: cocugu olan cocuksuz bir gununu bile keyif catarak geciremez en azindan vicdanen... cocugu olmayanda cocugu olduktan sonra cocuksuzken yaptiklarindan feragat etmez az yapar öz yapar

Arkadaşıma sordum nasıl karar verdin diye. Eşim olsun mu dedi ben de olsun madem dedim diye cevap verdi. Belki de ben çok ince düşünüyorum. Olursa ne yemeli ne giymeli hangi okula gitmeli hangi dilleri öğrenmeli.. vs. Sonra da bütün hayatımı ona adamam gerektiği gerçeği yüzüme vuruyor ve hemen soğuyorum.

Kadınlar daha çocukluktan itibaren geleceğin anneleri fikriyle yetiştirilirler, söz kesilir nişan ne zaman, nişan olur düğün ne zaman, evlenirsin çocuk ne zaman soruları hiç bitmez. Oysa herkes anne olmak istemeyebilir. Istemiyorsanız çocuk sahibi olmak zorunda değilsiniz, kendinizi anneliğe mecbur hissetmeyin ama duyduğunuz endişeleri, hissettiklerinizi eşinizle paylaşın, belki birlikte yeniden bir karar alırsınız.

23 yasimda evlendim 30 yasima kadar cocuk istemedim. Cocuk diyince aklima tatilde sezlonga uzanip kitap okumak, gece eglencelere katilmak yerine butun gun evladim guneste cok kalma, evladim bi bardak su ic diye velet pesinde kosmak, haftasonlari sinema, arkadas bulusmalari, gece fasillari yerine cocukla parkta kafa patlatmak vs geliyordu tuylerim diken diken oluyordu. Sonra bunun hastaligi var, omur boyu devam edecek sorumlulugu var, dunyanin sapigi var, katili var, ekonomik krizi var, savasi, acligi, adaletsizligi var, boyle cirkin bir dunyaya masum bir cocuk getirip onu iyi ve duzgun bir birey olarak yetistirmeye calismanin bir yandan da tum bu cirkinliklerden korumanin sorumlulugu var... var da var... aklima bir tek mantikli neden gelmiyordu cocuk sahibi olmak icin... ayrica istemiyordum da... hani kimisinin cocuk gorunce ici kipir kipir olur falan ya, bende hic o istek de yoktu, iyi olsun benden uzak olsunlardi benim icin... Sonra bir gun geldi acaba mi dedim... esim cok istiyordu yasim 30 a geliyordu, oyle mi boyle mi derken hamile kaldim zaten (doktor bana 7 senedir hap kullaniyorsun 3 aydan once hamile kalamazsin diyerek kandirdi hapi biraktigim ay hamile kaldim) Hala bana neden cocuk yaptin dersen mantikli bir neden soyleyemem, sadece bir an geldi istedim, daha doğrusu ister gibi oldum, hamile kalinca sevdim onu, dogunca hayatimin aşkı oldu. Kisacasi istemedigin surece cocuk yapmak zorunda degilsin. Bence esler birbirinin cocuk yapma istegine degil yapmama istegine saygi duymak zorundalar cunku cocuk dunyanin en agir sorumlulugu ve asla tek tarafin istemesiyle olmaz. Belli olmaz belki sen de benim gibi 30 ya da sonrasi bir yasta istersin, belki hic istemezsin...

Anladım şimdi Evet bizim için de şartlar evlenmemizi gerektirmeseydi eşimle uzun süre daha sevgili olabilirdik. 25 de bence de çok erken. Daha 5 sene falan okulum var benim :) fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

niye ki anormal bir şey değil sonuçta istemeyebilir

Kendiliğinden olur böyle şeyler ileride gelir o his bence.

Bir bilsem ben de... buhrana meyilli bedenlerin anne olmamasi gerekiyormuş demek ki. Hos benim senelik karantina surecim hamile degilken de açığa cikiyordu. Ancak bu kadar beteriyle ilk kez muhatap oluyorum. X

o sana bağlı zaten, istersen hayatını bitirmezsin aralarda çok sevdiğim bir yorumcu yazmış- pelin 66 idi galiba nicki herhalde ben de öyle olurum çocuğum olsa çocuk var şunu yapamayız, bunu yapamayız böyle olmamalı ya ya da çocuğa tüm vaktini ayırmak da doğru değil herhalde sırt çantama atar gezmeye giderdim bebeği

Bes buçuk aylık oldu. Moral verecek şeyler söylemek isterdim ama eşimin tüm heyecanina, her gece karnimi oksayip oglumla konuşmasına, onlarca hayal kurmasina rağmen onun yarısı kadar heyecana sahip değilim. Daha çok hayatımın bundan sonrasinda yaşayacağım kisitlamalara ve ekstra sorumluluğa odakliyim. İlk zamanlara kiyasla daha iyiyim tabi. En azından kabullendim. Zaten hiçbir zaman bir cana kiymayi aklimdan gecirmedim. Sadece herkes anaç yaratilmiyor işte... Y

Ama eşinin istemesi ilerde sıkıntı doğurabilir istemek de istememek de tek taraflı olunca çok zor.