biktiginiz, sonunu goremediginiz bir evlilige bir de bebek eklemeyin... ona yazik etmeyin bari... her ser de bir hayir vardir... bebeginizin olmamasi hayriniza olabilir cunku evliliginiz problemli... siz bu kadar mutsuzken bebeginizi nasil mutlu edeceksiniz? biraz mantikli dusunun...

Aslında bizi bıktıran hayat şartları... Bütün sorumlulukları saf gibi üstümüze aldığımız için oluyor bunlar. Sonra yoruluyoruz ama eşlerimiz kendine düzen kurdupu icin paylaşmak istemiyorlar bizimle...

senin adına da üzüldüm canm ya.. allahım hepimizin yardımcısı olsun ne diyim? allahım seni ve bebeğini herşeyden korusun hep mutlu ol

başta sevdim tabi... birazda mantık aradım o da vardı.. evlendim.. belli ettiysede sevgiyi yaşamaktan ben anlayamadım bu huylarını.. . push ;

amin...23 senende pişman olmadıydan artık pişman olmazsın... ne güzel.. allahım hep böyle sürdürsün ya

kadınların çoğu saf yürekli... bazen diyorum keşke böyle olmasaydım

Ben de pişmanım 27 yaşımda evlendim. Eşimi pek görmüyorum sevgiliyken daha çok birlikteydik. çok yanlızım... G gul77

... aynı msj...

Canım benim bunda yapıcak birşey yok açıkçası zamana bırak eşin her tartışmada onların tarafına tutucak bu kesin çünkü benim eşimde aynı ama biraz düzelme var. Seni tabnımaya başlatyınca her şey değişir ama bu seni tanıma dönemi bir 3 ylımı aldı daha tam olarakta değişmiş değil ama en azından eskisi gibi değil ona seni tanıması için zaman ve her şey düzelicek görüceksin... L

inan şuan kendi içim nasıl yanıyorsa senin içinde yandı canm ya. çok zor çok... sen kendini gene toplamayı başarmışsın. ne güzel işinde var sanırım. ayakların yere daha sağlam basar.. allahım evladında sağlıklı mutlu bir ömür versin sana. hiç mutsuz olma. bebeğinle sarıl hayata.. elbet güneş birgün bizim içinde doğar. B

24 yaşındayın 3,5 yıllık evliyim eşimde 29 yaşında. bi oğlum var 2 yaşında ve şu an 5 ayllık hamıleyım. eşimde bende aynı memlekettenız, kültür farkımız yetiiştirilme tarzımız çok benzıyor. eşim sorumluluk sahbı, evıne ailesine bağlı biridir. harcamalarını düşünerek yapar bana sormadan hiçbişey yapmaz, anlayışlıdır. öyle kaynana gıbı bı sorunum falanda hıç olmadı kayınvalıdem çok yaşlı ve bızımle yaşamıyor. eşimle aramızdakı tek anlaşmazlıklar onun çok fazla dışarda vakıt geçirmesi. dışarı çogunlukla ya maç için yada iş için çıkar ama bize vakıt ayıramaması sorun oluyor. her an her dakka bilirim nerde lduğunu ne yaptığını ama ben onu çok sevdiğimden ve özlediğimden istemıyorum iş için bile gitmesini. oda sen anlamıyosun dıyo kızıyo bana para bırıktırmemız lazım, bazen bende bunalıyorum ne var maç izlesem diye haklı aslında düşündüümde parasının 1 kuruşunu bizden başka yere harcamaz. maçını izler eve gelir veya kuzenlerımle, abımle falan okey oynarlar. en kötü huyu bu zaten. ama çok şükür huzurumuz yerinde. böyle olduğu halde ben bıle bazen bıkıyorum evlilikten. sorumluluklar, yapılması gereken işler, vakit ayırman gereken çocuk kendını unutuyosun gerçekten... yanı eşin4 4lükte olsa çok zenginde olsan evlılıkte her zaman bı sorun mutlaka vardır ve 1 an bıle olsabıktığın olur bu benm fıkrım.

haklısın ne diyim arkadaşım ya.. hayattta gerçekten bazen öyle hale getiriyor ki insanı artık yeter diyorsun bıktım diyorsun.. oysa hayat bizim elimizde G gul77

evlılıgımızın basında gene bu sorunlardan dolayı ben ayrılmak ıstedım ama esım ıstemedı ve soz vermıstı daha dıkkatlı davrancam dıye.. belkı 1,2sene daha dıkkatlı davrandı, her ne kadar benım ıstedıgım gıbı olmasada, ama gene tekrar eskı halıne dondu ne yaık kı:2:aynen bende bazen esıme oyle dıyorum ben sessız oldugum ıcın oyle yapıyosun sana cadaloz bı karı lazmımıs dıyesaka bır tarafa gercekten de oyle olurdu ama sanırım gec kaldık canım.. bastan ıpleri almadık tabı yuz verdık verdık sımdı tepemıze cıkıyolar.. artık 1defa hayır dedıgımız zaman bıle cok kotu oluyoruzya var ya dıuorum ben boylelerın yuzunden ınsan karakterını degıstırmek zorunda kalıyonasıl degıstırecez bunları yawww:2: . push ;

Merhaba arkadaslar Burada ilk kez sizinle birseyler paylasiyorum. Esimle 2 senelik bir beraberligimiz var ve yaklasik olarak 3 aydan beri de evliyiz. Fakat su zamanlarda esimle aramizda birtakim problemler olmaya basladi. Bunlari ben mi buyutuyorum bilmiyorum o yuzden buraya yazmak istedim. Esimin ailesi ozellikle annesi ve erkek kardesi esime cok duskun. esim de onlara tabi ki. Ama bu duskunluk bana biraz fazla abartiliyor gibi geliyor annesi nerdeyse terliyor diye sirtina bez koyacak cunku. Esim 29 ben ise 22 yasindayim. Ailesiyle olan en ufak bir mevzuda ilk olarak hep beni haksiz buluyor. Daha sonra konusunca zaman zaman ozur diledigi oluyor ama ilk hamle olarak hep haksiz taraf ben oluyorum. Ufak tefek tartismalarimizi gidip annesine anlatiyor. Ona evlilikte olan seyleri annesine yansitmamasi gerektigini soyluyorum ama beni dinleyip dinlemediginden emin degilim. Ona artik evlendigini, biraz ailesinden siyrilip bagimsiz olarak kendi kararlarini kendi vermesi gerektigini soyluyorum ama basarili olamiyorum. Babasindan da asiri derecede bir korkusu var. Defalarca babasiyla konusmasini onu bu konuda uyarmasini soyledim ama dinletemedim. 29 yasindaki adama resmen ilk okul cocugu gibi davraniyorlar ve esimin bunlara olan tutumu da tam hanimevladi denecek cinsten. Bu durum beni cok streslendiriyor, lutfen fikirler verin. yardim edin. cevaplarinizi bekliyorum.

benim eşimde sinirli biri bu nedenle beni kırdığı zamanlar oluyor öyle anlarda evlilikten bıktığım çok oldu. önceden yani ilk seneler daha çoktu bu bıkkınlık şimdilerde daha az ama yinede oluyor. yani eşimle tartıştığımda yada saçmasapan bir sebepten bana bağırdığında kızdığında keşke evlenmeseydim dediğim oluyor ama Allahtan geçici oluyor bu duygum inşallah zamanla tamamen biter MAVI001 BİTANEM

evlendiğine pişman olmadığın bir an var mı diye sorsana... T

yürümüyorsa yazık çocuk yapmayın, hem çok gençsiniz. erkeklerin çoğu hamilelik ve lohusalık döneminde eşlerini aldatıyor. kalan kısmının da bu dönemlerde eşlerine olan ilgisi azalıyor. henüz hamileyken ya da doğumun hemen ertesinde ayrılan veya boşanan o kadar çok kadın tanıdım ki çocuk yapmaya korkar oldum. genç kadınların bazıları ve çoğu 20-30 yaş arası boşandıktan sonra tam bu aşamalarda dünyaya gelen bebekleri kısa bir süre sonra ayak bağı olarak görmeye başlıyor; tabi yine olan çocuklara oluyor...

23 senelik evliyim. iyi-kötü çok günler geçirdik. şu güne kadar pişman olmadım, inşallah bundan sonrada pişman etmesin güzel allahım

Zaten başımıza ne geliyorsa bundan geliyor. Aman tatsızlık çıkmasın, kırılmasın vb. diye düşünürken kendimizi kırıyor, kırdırıyoruz... Sevdiklerimize sınırsızca verirken, kendimizden eksiltiyoruz. Hayır demeyi bilmiyoruz.

Kendimi senin yerine koyuyorum da şu an 22 yaşındayım ve 2 yıl önce evlendiğimi düşünmek kabus! Şimdi bile evliliği düşünmek çok korkunç geliyor. Daha çocuğum zaten. Bu yüzden daha hayatının baharında nasıl böyle büyük bir karar alır ki insan anlamıyorum. Biraz daha yaşayıp görecektin, anlayacaktın her şey tamam sevdim hadi evleneyim değil, belki sonuç çok daha farklı olurdu senin için. Ama iş işten malesef geçmiş. Küfürler ettiğinde başkaldır, tepki göster. Madem bunca zaman ezildin, artık bunun bilince bir insan olarak ezdirme kendini. Senden özür dilemesini bekle, bir şeyler yap. Hepsini sineye çekerek nasıl devam edebilirsin ki?

niye kusura bakayım arkadaşım... doğru söylüyorsun genelin gidişatı bu yönde... 7sinde neyse 70inde de o.. M

Sevdiğiniz insanla aynı evi paylaşmak, aynı yemeği birlikte yemek, başarıyı birlikte yakalamak, mutluluğu ve hüznü birlikte yaşamak, varlığı ve yokluğu birlikte tatmak, zorluklara birlikte göğüs germek... İnsan bundan başka ne isteyebilir ki... Evlilikte mutlu olabilmek için eş seçiminde duygu-mantık dengesinin çok iyi kurulması gerekiyor. Evlilik; sadece aşk değildir. Evlilik; ev arkadaşlığı, kankalık, sırdaşlık, ortak hesaba sahip mudilik, ayrı kökenlerin birleşmesi, başı hatırlanmayan bir akrabalık ilişkisidir. Birlikte gelişip, birbirini tamamlayabilmektir. Mutluluklar dilerim.

söylediklerinin bir kısmını zaten sürekli ona diyorum.. ama o pek anlamak istemiyor.. söylemeye devam edicem gelişme olursa yazarım

sanki beni anlatmışsın. ben Ankara'lıyım, eşim doğulu. Benim de babam hiç yanımda olmadı, hiç önemsemedi. Ben eşimle tanıştıktan 6 ay sonra evlendim. ne kadar acele etmişim. tam 26 buçuk yaşındaydım evlendiğimde. ne acelem vardı arkadaşlarım hala bekar. 4 yıldır evliyim, bu yıl bebeğimiz oldu. bebek olunca herşey bozuldu. eşimin özellikle bu yıl, özel günlere daha özenle yaklaşmasını bekledim ama yeni anne olduğum halde anneler gününü bile kuru lafla kutladı. ben de artık özel günleri hatırlasam bile ona hatırlatmıyorum, niye unuttun demiyorum. evlilik yıldönümü geçti hatırlamadı. 1 ay sonra geldi kutladı, bugün değil miydi evlilik yıldönümümüz dedi. güler misin, ağlar mısın? ben her şeyi ona danışır, her şeyi onunla beraber yapmak, paylaşmak isterdim. artık umurumda değil. hele bebek biraz büyüsün, işime bir döneyim, maaşımı bir alayım, ben ona yapacağımı iyi biliyorum. ben bebekle uğraşmaktan nefes alamıyorum o hep kendini düşünüyor, bencil davranıyor. ben de bıktım evlilikten, şimdiki aklım olsa evlenmezdim. şimdi durup geçmişe bakınca, bunalım yüzünden evlendiğimi, ilk limana sığındığımı anlıyorum. boşanmanın nasıl bir şey olduğunu düşünüp duruyorum. bebeği 4 yıl erteledim, eşim çok istediği için ve yaşım 30'u geçeceği için doğurdum. o kadar bebek isteyen adam, bebekle ilgili bütün yükü bana yıkıp hayatını yaşamaya devam ediyor. başka odada uyuyor bebeğin ağlamasını duymamak için. ben gece her saat başı uyanıyorum, sabah zombi gibi kalkıyorum, bir de gelip bana "uykum var" diyor. be adam 8-10 saat deliksiz uyumuşsun, benim sabaha kadar anam ağlamış, bir de gelip "uykum var" deme bari. Nefret ediyorum erkeklerden, ata-erkil toplumlardan, erkeklerin bencilliğinden, kendilerini kadınlardan üstün görmesinden... tabi bu duygularımın kaynağı sevgili babamdır, onu da hiç affetmedim. Piquania_Dedove_

başta sevdim tabi... birazda mantık aradım o da vardı.. evlendim.. belli ettiysede sevgiyi yaşamaktan ben anlayamadım bu huylarını..

Aynen dedigin gibi benim gibi olmak zor degil bazi seyleri icinde bitirmek zor... Ama seninde dedigin gibi o kipirtilari zorla sondurdugunde artik kaybeden karsi taraf oluyor cunku ne yaparsa yapsin geriye donus olmuyor. Pisikolojik yardim alma ihtiyaci duyuyorsan tabikide almanin faydasini gorursun. Ama once bir otur konus esinle bu isteginden onada bahsset belki durumun ciddiyetinin farkina varir. Kolay degil canim yasadiklarin bende bebegimi iki bucuk yil bekledim ve tedavi sonucu hamile kaldim hem bu zor asamada olman hemde esinin boyle olmasi cok zor. Cok agir esinin sana destek olmasi gerekirken bu yaptiklari cahillik! Once esinle bazi seyleri oturt sonra bebek icin tedavilerine basla yoksa mutsuz bir kadinin yanina birde mutsuz bir cocuk ekleme canim.

Lütfen kusuruma bakmayın. Bazı gerçekler hakikaten acı verici. Sizi üzmek için söylemiyorum. Bunların aynısını bir yıllık evliliğimi bitirmek üzere ben de yaşıyorum. Benim çocuğum yok ama genel olarak evli ve çocuklu aileleri okuduğumda bunu gördüm. Bir sorun varsa sonsuza dek devam edebiliyor. Umarım mutlu olursunuz.

22 yaşımda evlendim eşimi ve çocugumu çok seviyorum.. ama bazen geriye dönüp bakıyorum da ailemdeki bazı huzursuzluklar sebebiyle tamamiyle eşime sıgınıp oh be demek için evlenmişim aslında diyorum... ama kendime bile ara ara itiraf edebiliyorum bunu.. kendi evladım için ailemin tekrarladıgı hataları tekrar etmemeyi düşünüyorum.. onu sevgi dolu bir yuvada büyütmenin hayalini yaşıyoruz eşimle hep.. okusun adam olsun ve mutlu bir yuva kursun istiyoruz.. eşiminde benimde evliligimiz boyunca birbirimize işledigimiz hatalarımız oldu elbet... ara ara yıprattıgı zamanlar oldu küstügümüz, konuşmadığımız... yeri geldiginde azılı iki düşman gibi çata çata kavga ettigimiz zamanlarımız dahi oldu.. ama dönüp kendimize baktıgımızda yaptıgımız şeylerin evliliğimizi yıpratmakdan başka bir işe yaramadıgını görünce aklımızı başımıza devşirdik.. hergün öpüşmeden uyumayıp sarılmadan günü tamamlamamaya karar kıldık.. ve çok şükür iyi gidiyoruz.. Bir çocugunuz gibi ben de sıkılıyorum bazen yaşadıgım monotonluktan ama daima benden çok daha beter olanların durumunu okuyunca şu forumda eşime daha da saygı duymaya başlayıp sevgimi ön plana çıkardım.. ve onun bana olan dagılmış ilgisini toplayıp üç kişilik bir aileyi nasıl daha iyi yerlere taşırız hesabı yapmaya başladık... ve uzun süre düşündükten sonra evde oturmanın bana hiçbir faydası olmadıgını gördüm, işe girip çalışmaya başladım.. Bu bana çooook iyi geldi.. eşimi de kızımı da özlüyorum gün içinde... mümkün mertebe tartışmadan konuşarak halletmeye çalışıyoruz artık bazı şeyleri... ahh geriye dönüp baktım da 6 yıllık evliliğimizi çocugumuz yokken nasılda heba etmişiz... el ele kol kola çıkıp gezmemişizz birbirimizi anlamamak için ne de çok çaba sarfetmişiz... eşime ne kadar kötü davranmışım ben öyle sorgulamak istemiyorum artık geçmişi giden gitti,, geleceğimizi düşünüyorum ara ara endişelenip ne kadar üzüldügümü belli etmesem de bazen imdaaaaaaaaat çıglıkları atmak istiyorum... ama bakıyorum ki aslında ben mutluyum beni mutsuz kılan tek şey dış etkenler... neyse işte böyle... yazmak istedim Carrie KK Cumhuriyeti

Her şeyin en hayırlısını dilemek gerekiyor. Ben bunu şu an yapamıyorum ama herkes böyle söylediğine göre doğrudur. Lütfen siz de bunu dileyin. A

Evlilikte karakter daha önemli dedikleri belki de bu olsa gerek.. İnsan uzun süre birlikte olduğu adamdan bile bıkıyor kaldı ki aynı evde yaşadığın adamdan hayda hayda bıkarsın... Evli değilim ama bence bu hslerin normal... Hele de küfreden bi insana tahammül etmek çok zor... Babam da çok küfreder annemse çok sakin... Seni çok iyi anlıyorum.. Ama tepkini koymazsan değişmez durumun canım... Malesef huylu huyundan vazgeçmez...

o hatayı bende cook yaptım ve pısmanım soyledıgınız gıbır sırf onları uzmıcez dıye tatsızlık cıkmasın kendımızı bıtırıyoruz aslında.. ve anladım kı ıyılık gercekten harammış.. ne kadar kotu olursan o kadar degr verılıyosun.. ustelık herseye evet evet dıye dıye bır gun eger ses cıkartım hayır dersen cok buyuk olay cıkıyo o gune kadar yaptıgın tum ıyılıkler unutulmuş G gul77

inşallah canım.. herkesin gonlune gore versın allah ım... G gul77

evlenme mevsuzu ayrı bi cahillik ve eziklik zaten boşverin... insanın arkasında sağlam bi babası olmayınca zor. aklıma getirmek bile istemiyorum.. sen evlenme sakın. yada önce çok iyi tanı. inceldiği yerden kopar belkide bigün. gittiği yere kadar...

otokontrolleri yok gerçekten.. neyi nerde nasıl söyleyeceklerini bilmiyorlar.. benimki öyle bi aile ortamında yetiştirilmiş.. yani ona yaptıkları çok normal geliyor... derler ya beşik sallayan el dünyaya hükmeder doğru... evlatlar gerçketn iyi yetiştirilmeli.. saygı sevgi verilmeli ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

isterlerse elbet değişrler canm. aynı benim eşimi tarif etmişsin resmen. bende senin gibiyim ama artk öyle olmak isityorum.. annem hep derdi erkek eli maşalı kadından korkar diye biraz öyle olmak lazım G gul77

bi söz var ya... BUGÜNKÜ AKLIM OLSA DÜN YAPTIKLARIMI YAPMAZDIM.. AMA DÜNKÜ YAPTIKLARIMI YAPMASAYDIM BUGÜNKÜ AKLIM OLMAZDI... benimkide bu hesap vala ne diyim başka maiwesiyah Hayatı Tersten

bebeğim olmuyor demişsin rahatsızlıgını yazmışsın ama tam olarak anlamadım hiç mi olmayacak çocuğun... çocuk herseyin ilacı erkeği eve bağlayan unsurlardan biride cocuktur... eğer tedavi ile düzelecek bişi ise hemen tedaviye başla cnm allah sabır versn çokk zor...

Çocuk asla erkeği eve bağlayacak bir unsur değildir. Öyle olsa evli çocuklu bir sürü adam karısını aldatmazdı herhalde. Çok yanlış bir öneri bu. Eğer ortam uygun değilse, anlaşmak zorsa eşle, çocuk yapmayı nasıl düşünebilir bir kadın?

kültür farkı tabi var.. ama bu evlenmeden önce anlaşılmıyor.. yada ben anlamadım. ama saygı sevgi çözer diye düşünüyorum tabi eğer varsa

perş. günü 2de geldi dün 2de geldi... bakalım bugün kaçta gelecek? niye beni hiç umursamıyor ya niye? ben sıkılmıyor muyum bu evde?

haklısın. çok doğru söylüyosun. ama herhalde bu boşlukta arada olan mutsuzluklarıma dayanağım olsun diye istiyorum. yanlış biliyorum. elimde değil istiyorum. ve sağlıklı düşünemiyorum. onun günahınada girmek istemiyorum.. napacağımı şaşırmış vaziyetteyim:26: Piquania_Dedove_

Merak etme cnm zaman zaman herkesin evlilik hayatinda omustur bikkinliklar sikintilar... bol bol dua et icini ferahlat simdilik yapacagin tek sey bu cunku. allahim yardimcin olsu N

beklentı =mutluluk beklentı cok olunca mutluluk az oluyor canım. su yazdıklarını bende yazabılırdım aynı ama evlilik bu unutma kufur umursamazlık hıc bır sey olmamıs gıbı sarılmalar unutmalar gecıyor zaman ben 4 yıl olcak aynı böle mutluyum ama bebek olunca onla ılgılenılıyor sunu untma evlılık bu herkestede var Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

bazen öylee bi an geliyor ki.. herşeyden bıkıyorum. sürekli pişmanlıklarım oluyo.. anlatıyorum ona ama işlemiyo. bugünde arkadaşlarıyla maç izliyor. tek pişmanlığm bu kadar sessiz ve sakin olmam. herşeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmem. aman o kırılmasın üzülmesin diye yaptıklarımı geri alabilsem... keşke... keşke...

Olmaz olur mu en çok üzüldüğüm günler kızım ergen olduğundan beri benim kız nerde ben orada sırf bundan dolayı eşimle ilgilenmedim, yemek yapamadım ikisini mutlu etmekte zorlandım bu yıl şükür durgunlaştı, kızım vallahi ben nerde kızımda yanımda kimseye güvenmiyorum,

ne diyebilirim ki...? M

erkek evlenene dört duvar arasına girene kadar huyunu belli etmiyor pek.. evleninice anlaşılır ancak.. en basiti çok benciller.. . push ;

benımde esım cook asabi.. en ufak bır seye sınırlenıyo.. ve gercekten bu benım ıcın buyuk bı sorun.. onun o tavırarı benı delı edıyo.. hıc dusunmeden konusur.. yanında kım olursa olsun ıcınde bır sey varsa soyler kalp kırarım fala hıc demez ve ıcınde tutmaz... benım tam tersı ben o kadar dıkat ederım kalp kırmayayım dıye ama tam adamına dusmusumozelıkle aılemın yanında dıken uzerınde duruyorum her an tartısma cıkartcak dıyeinşallah degısırler

bende senin gibi olabilir miyim ki? çok denedim.. inşallah olurum olmayı çok ama çok isterim.. dediğin gibi kendimi yıpratmaktan öteye gidemedim hiç biliyorum ki eğer bigün umursamamaya başlarsam bu sefer kaybeden o olacak. rolleri değişiriz belki onla. psikologa gitmek istiyorum işe yarar mı ki

tedavi olsam allahın izniyle olcakta bi türlü tedavinin sonunu getiremiyorum ki. erzuruma gidecektk. bulunduğumuz yerde pek dr yok. aralığa erteledi. bakalım artık hayırlısı. o konudada pek yanımda değil. olursa olur diyor. dünyanın sonu değil diyor... Amonra

2 yıllık evliyim..20 yaşında evlendm. eşimde 28. polikistik over var ve bebeğim olmuyor.. eşim doğulu ben izmirliyim.. çok sevdim halada seviyorum. ama artık çok gereksiz yalanları beni bazen umursamaması zoruma gidiyor. yoruldum artık.. geç gelip tartışmaktan laf anlatmaktan. o hiç benim gibi bakmıyor olaylara. çok sıkan dırdırcı bi insan değilim. aksine sakin bi insanım. daha doğrusu belkide öyleydim.. önceki hayatımda "salak" kelimesi benm için çok büyük hakaretken şimdi eşimden duyduğum küfürler vız geliyor.. sinirliyim artık bende. ama asla belli edemiyorum ona.. bi gülse herşeyi unutuyorum. unuttum sanıyorum. bazen geliyor öyle ağlıyorum ki. hayatımda dökmedğim kadar yaş döküyorum belkide. şiş gözlerle uyanıyorum... ve ben artık bıkıyorum. tahammül sınırım en aza iniyor. naparsam kendime yapıyorum. sürekli alttan ala ala hep ezildim. biliyorum ki bazen gerçekten bu evlilikten BIKIYORUM..

yaşlanınca diycem ama bunlar bu zamanda böylelerse yaşlanınca hiç değişmezler ve daha da çekilmez olurlar... mecburen biraz biz değicez artık zamanla onlar gibi olcaz.. evet hep diyorum baştan yaptık hatayı.. artık ne yapsakta işe yaramıcak sanırım.. eskiden çok umursuyordum dk başı arıyordum gel diye.. şimdi aramıyorum he değişti mi?hayır.. ama zoruna gidiyo sanırım artk o merak ediyo.. G gul77

Eşinle nasıl evlendiniz peki canım?Mantık evliliği mi yoksa aşık mı oldunuz... Aşıkken yada nişanlıyken bize işaretler veriyorlarmış erkekler ama biz anlayamıyormuşuz... Belki de nişanlıyken belli etmiştir sana aslından böyle olacağını? Üzüldüm sana gerçekten ama umarım düzelir eşine mutlaka tepki göstermelisin...

o yaslı halıyle hıc dusunemıyorum valla hıııc cekılmez artıkkk o yasa kadar dayanabılırmıyım onu bılemıyorum garantı veremıyorum kendıme ne yazık kıozelkıle benım kendı aılmeın yanında cok bozar sırf gıcıklık olsun dıye o yuzden annemler geldıgı zaman hep dıken ustunde dururum.. bunu da bı omur cekemem sanırım cunku cok yoruyo benı:2:hep dıyorum onun gıbı olcam dıye patavatsız olcam ama olmuyo sonucta yapımızda o olmadıgı ıcın zor onlara benzememızgercı oyle de olmak ıstemem cok ıtıcıkeske kıymetımızı bılseler

Evlilikden bıkmak... kahretsin niye evlendim bennn kendime niye bunu yaptım dediğim her sefer kaynanam yüzündendi.. yani evlilik evlenmek karı koca ailee bunla alakalı değil... evliliğime lanet ettiğim dönemlerin hepsi kayınvaldemle alakalıydı.. neysekiii kökünden çözdüm sorun çözüldü.. sorunun ne olduğu önemli ve sizin o sorunu bilmeniz idrak ediyo olmanız.. nedenlere çözümler üretmek insanoğlunun elinde sadece biraz sabır ve çaba.. P pinkaya87 varlığın öyle bi

Hayatta keşke demediğimiz ne varki şöyle düşününce birçok şey ağır gelmiştir bana zaman zaman benim eşimde çok deli doludur biz uzun bir flört döneminden sonra evlendik ve evlendikten sonra herşey o kadar değiştiki benden başka kimseyi gözü görmeyen eşim arkadaşlarıyla daha sık görüşür oldu maçlara gitmeye başladı benim düşüncemi fikrimi almadan hareket etti hep oğlumun ismi konusunda bile benim fikrimi almadı kendisi gitti kimliği çıkarttı ve ben hala oğlum 2 yaşına girecek ismiyle bir kez bile çağırmadım ben üstüne gittikçe o daha fazla dışarı gitti benle inatlaştı çocuk olunca değişir kısmına hiç katılmıyorum ben çocuğumuz olduktan sonrada aynı şekilde devam etti ne zamanki ben eskisi kadar üstüne düşmedim kendisinin bana davrandığı gibi davrandım ve tüm ilgiyi oğluma gösterdim işte ondan sonra biraz düzelme oldu hıı hala kavga ederiz hemde çok ama gerçekten erkekleri tam anlamak mümkün değil canım ama senin eşinin küfür etmesi hoş değil bu konuyu düzgün bir dille konuşup düzeltebilirsin belki dilerim herşey istediğin gibi olur çoookkk mutlu olursun :13::13::13:

geçen sene bende bıkmıştım evlilikten, evimden, kocamdan boşanmaya karar vermiş ve bunu eşimlede paylaşmıştım, ancak eşim kendinde olan pürüzleri düzeltmek için söz verdi vede düzeltti şimdi iyiki ayrılmamışız diyorum.

sakın bu durumda çocuk yapmaya uğraşma önce eşinle sorunlarını çöz ya da bu adam hayatının neresinde, nereye kadar ona hayatında yer verebileceksin bu adam iyi bi koca mı, iyi baba olur mu önce bu soruların cevabını bul. çocuk yapmayı evliliği kurtarmak olarak görmek gibi bi saçmalığa aldanma işleri iyice içinden çıkılmaz bi hale getirirsin sağlıklı huzurlu ve mutlu olmayan bi anne ne verebilir çocuğuna bunları düşün...

cnm ayni sikintilari bnde yasiyorum. evliligimde 3. seneyi bitirmek uzereyim ama ayni. bn yurt disinda yasiyorum ve esimin annesi turkiyede ama ordan buraya yetio. gorumcemde bizimle yasiyor. evde ne olup bitiyosa ya esim yada gorumcem kaynanama nakledio. bazen annesiyle isler ceviriyo buna cok sonra sahit oluyorum. evet ne zamn ailesiyle sorunum olsa her zamn bn haksiz onun ailesi ise dogrucu oluyo. sanirim bu hemen hemen her erkekte var. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Sert tepkiler. korktugu kişi sen ol. böylece evde olanı biteni anlatmaz senin vereceğin tepkidne korkup.. S

hep dua ediyorum.. hayırlısını istiyorum zaten... mda

Bu öğlen bir kez daha eşimle evlendiğime pişmanım; Tek doğru oğlum, iyiki var... Ama söz konusu eşimse PİŞMANIM ÇOOOOK... Çok asabi... Üzerimde çok baskı kuruyor... Kanuni sanıyor kendini.. Bende kibirini yen diyorum ama nerde...:26: M

amin.. kadınların çoğu saf yürekli... bazen diyorum keşke böyle olmasaydım

12 senedir evliyim. Insanin bazen bunaldigi oluyor.

canım benim inan seni çok iyi anlıyorum. bazen öyle anlar oluyor ki hiç unutmayacağım sanıyorum ama bi gülüşüyle unutuyorum herşeyi. ama onlar bizim gibi değil unutmuyorlar.. eşinin sana hakaret etmesi küfür etmesi çok üzücü bi durum. allah ıslah etsin ne diym.. pepeti kendine gel

dertleşecek kimse yok mu...

aynen öyle gerçekten... niye bu kadar farklıyız onlardan.. rahat olmayı. sadece kendimi düşünmeyi olur olmadık şeyleri içime atıp ağlamayı bıraksam belki mutlulukta beni bulur.. ama bigün herhalde böyle giderse benim yüreğimde buz tutacak ve katı olacağım... herşeye herkese...

12 senede insan bazen gerçekten bunalabilir. ama ben daha 2yıllık evliyim. ve bu bıkkınlık erken çok erken başladı bende M

Erkekler asla değişmiyorlar. Şanslıysan gücünü toplayıp henüz bebeğin olmadan boşanıyorsun. Şanssızsan kocanın değişeceğine umut etmeye devam ederek evliliğini devam ettiriyorsun. Yine olmuyor hamile kalıyorsun, belki bebek her şeyi düzeltir diyorsun. Bebek oluyor, hiçbir şeyi düzeltemiyor. Bu kez bebeğin için kocandan ayrılamıyorsun. İlişkiniz çoktan bitmiş oluyor ama hala aynı evde aynı yatakta - ki bu çoğu zaman farklı yataklara dönüşüyor - birlikte takılıyorsunuz. Birbirinize ettiğiniz hakaretler çoğalırken birbirinize ayırdığınız vakit azalıyor. BIKIYORSUNUZ kısacası. Kimse hakaretlere kötü söze dayanamaz. Bu insanın yüreğini acıtmasa da en en azından bedenine zarar veriyor.