Merhaba cok tesekkur ediyorum. Evet bebegimle ben cok uyumluyuz belli bi rutinimiz var ama insan biraz nefes almak istiyor dimi. Azicik destek bekleyince manevi ve fiziksel bazi arkadaslar hemen kizma moduna gecmis anlamadim. Tekrardan tesekkurler pozitif yorumunuz icin.

Destek beklemeniz çok normal. Zor süreçler çocuğun ilk zamanları. Anne bu dönemde fiziksel ve zihinsel olarak yorgunluk da en üst safhada oluyor. Yardımcı olmayı onların teklif etmesi gerekirdi. Benim kayınvalidem bile bana ver uyu der o derece. Anne bundan öte olmalı. Ama size bunu veremiyorlar belki güçleri bitti yaşları çok fazla diyeceğim ama İtalyanca kursuna giden sizede gelebilir. Mecbur değiller evet ama fedakarlık gerektiren durumlar bunlar. Mesafeli olmanızdan zaten pişman olmuşlardır. Size bundan sonra nasıl olacaklarsa öyle olun. Eşinizde çok bilmesin ne dediklerini vesaire. Yıllar sonra kullanıyorlar bunları. Unutmayın. Herşey eşe söylenmez. Çocuğunuz için de kolaylıklar dilerim. Kendinizi üzmeyin bir yaşından sonra daha kolay olacaktır herşey. uyku düzeni vesaire

Ayni sehir derken 1 saatlik mesafede oturuyorlar. Buyuksehirde yasiyoruz. O yuzden gelmisken kalalim diyorlar zaten kendileri tercih ediyorlar kalmayi. Yoksa ben de git gelden yanaydim

Ben de en cok bundan korkuyorum ama nereye kadar zaten surekli gormezden gelip konusmaya devam ediyordum ama hoop yine ayni seyler yasanio. Bunlar artik karsiliksiz kalmamali diyorum gorusmeme karari aliyorum bu sefer de icten ice vicdan azabi duyuyorum. Keske onlar da benm gibi dusunseydi

Dört çocugum var hepsine kendim baktım. Sıfır beklenti sıfır stres Tavsiye ederim

Cok tesekkur ediyorum bunlari duymak bile yalniz olmadigimi hissettiriyor. Cunku tuhaflik bende mi diye dusunmekten kafayi yiyecektim. Kendimi sorguladigim cok oldu cunku tek destekcim ablam herseyi bildigi icin.

Ah ah hem de nasil... cok guzel bisey ama insaniz biz de bazen yoruluyoruz degil mi? O kisa dinlenmeler bile ne kadar iyi geliyor. Malesef yasamayan anlamaz. Bu yorucu gunler de gecer elbet. İyi yaptiniz tabi ben de ilk kez bole uzun bi sekilde yazip icimi dokmek istedim cogu arkadas anlama calisti sagolsunlar. I

Yok yemek de beklemedim aslnda yanima gelip bi el istedim ya hadi kizim sen cok yoruldun fln bi sarilma bisey ne bileyim.. evde kimse yoktu esim sehir disina gitmisti is icin ondan beni cagrdilar gel diye. Bi odada kapndim zaten riske atmadim onlari. Ablamdan gelen msjlari okuyup agladim cnku zaten bu konuya cok uzgundm bi de arkamdan bole acimasizca konusmalari beni uzmustu. Esim de agladigimi gorunce msjlara bakti o sekilde ogrendi.

Yorum yaparken ne oynamışım paragrafla asdfghj

Bunu ben kayimvalidem ve ailesine yaptim. Aşırı rahatladım. Onlar komsuymuş gibi duşnüyorum:)

Buyuksehirde yasadigim icin 1 saatlik mesafedeyiz trafige gore de degisiyor. Kalmalari kendi tercihi, o kadar yol gelmisken kalalim olarak bakiyorlardi. Her zaman bi plan hep bi cikar var gibiydi hic bi zaman karsiliksiz bi duygularinin oldugunu hissetmedim.

yorumun neresinde çocuk yapmasaydiniz kısmı var? insanlar sizi buyutmusler belirli bir yaşa gelmişler, çocuk yorucu bir şey herkese göre değil. Benden ziyade siz ailenizle empati yapın bence Ben açıkçası kimsenin çocuğuna bu yaşımda tahammül edemiyorum haksız bulamadım açıkçası ailenizi ayrıca size hicbir söz vermemişler

Bundan sonra onlardan beklentiye girmeyin mekanik bir ilişkiniz olsun. Eşinize de ailenizle ilgili en ufak laf söyletmeyin size tavsiye. Hatta düzeldiler, ben biraz büyüttüm, benim hassasiyetim vardı dersiniz. Yarın bir gün başınıza kakar. Hatta o özür dilesin çünkü yaptığı hoş değil. Sonra resmi haftada bir kaç saat görüşürsünüz. Bundan sonra biraz farklı anlatacaksınız ailenizi eşinizi ve ailenizle muhatap etmeyin fazla. Sonra yıllar sonra başınıza iş açarsınız çok. Eşinizle aranızda en ufak problem olsa nasılsa kimse destek değil diye daha çok ezebilir. Eşinizin ailesi ne durumda? Onlar nasıl? Bebek bakımında yardımcılar mı?

yani çocuğu kendinize güvenerek yapmanız gerekiyordu sizin bile aranizin iyi olmadığı annenize güvenerek değil, çocuk sizin çocuğunuz hic kimse destek olmak zorunda değil

Belli bir yaştan sonra insanlar gerçekten çocuk sesi kaldıramıyorlar. Bende tek büyütüyorum ve asla bir başkasından yardım talebim yok. Sevmeleri için haftasonu götürüyorum orada bile oğlum çok yorduğunda müdahale ediyorum kıyamıyorum onlara (3 yaşında çok hareketli) Anne-Babadan böyle bir beklentiye girmek çok yanlış. Bakmak zorunda değiller.. yazık hala sevmenin peşindeler. Şahsen ileri de o günleri görürsem bende torun bakmak istemem. Çok severim fakat bakımına karışmam. Herkes 2. çocuğu yapmam için baskı kuruyor ama yapamam çünkü bünyem, kapasitem bu kadar benim. Beni yanlış anlamayın fakat bakım, yardım konusunda hak veremedim size.

Esim malesef olaylara dahil olmak zorunda kaldi cunku cok seye sahit oldu. En sonunda patladi. Malesef bazi seyler goz onunde yasandi. Gercekten anlatamiyorum ama emin olun agir seylerdi. Yine bile alttan aldi tabi keske yasanmasaydi. Evet benim kayinvalidelerim de beni kendi alilemden daha cok sahiplendi. En azindan onlarin evine gidince kendimi samimi bi ortamda hissediyorum o his hep geciyor. Genc kizligimdaki ev gibi siginti hissetmedim. Evet ben de evladima sarildim sevgi dolu yetistirmeye calisiyorum her sey onun icin

Zor bir durum. Ben abimi komple sildim asıri rahatim hic de ozlem ya da pismanligim yok. Asirı rahatladım. Ama anne babada ayni his olur mu bilemiyirum. Gorüsmeyince de üzülmeye devam edecekseniz bu durum da sizi zorlar. icinizde kalmasın ama duygularinizi mubakkak soyleyin. 1 saat uyumusum cok mu deyin yani. Aynı sehirde yatili kalmaya gerek yok bence tabi aile sonucta kalinir ama sizin durumda sizi geren uzen bir olay.. yatilı kalmayin onlar da kalmasın.

Yorum yapamicam. Ebeveyn sorumlulugu ağır gelmiş.

İyi ki ezelden beri mesafeli bir ilişkiniz varmış. Bir de aranız iyi olsa nasıl olurdu hayal edemedim. İnsan canciğer anlaştığı kişilerle bu derece yatmalı kalmalı misafirlik yaşasa arası bozulur. Ne kadar abartmışsınız birbirinizde kalma olayını. Üstelik bir de aynı şehirdeyken. Arada bir gider bir yemek yer dönersiniz niye illa üç gün yatılı kalınıyor? İlişkilerinizin cılkı çıkmış ama siz mesafeli olduğunuzu düşünüyorsunuz.

Konustuk da malesef kabul etmiyor annem. Cok ozur diledi dikkat edicem dedi ama yine kendi klasik davranislarina döndü. Ablamla ben bunu duzeltmek icin cok ugrastik. Boyle giderse hepten yalnizlasacaklar icten ice uzuluyorum. Ancak surekli yapildiginda artik insan hissizlesiyor ve bu durumda uzulmemeyi tercih edecegim malesef.

Evet tesekkur edeiyorum artik takmamaya calisiyorum tamamen bebegime odakliyim. Zaten oleydim ama insan duygusal olunca dusunmeden edemiyor.

Henüz bebeginiz dünyaya gelmediği için rahat konusuyorsunuz ben de oyleydim Yardım edecek varsa geri çevirmeyin Bu arada sağlıkla kucaginiza alın insallah bebeğinizi

Burda konu açıp derdini paylaşmak derdine dert eklemek gibi bişey

Anlayisli yorumlariniz icin cok teşekkür ederim. Hala yapmasaydin o zaman, bal gibi de baktirmak istiyorsun gibi acimasiz ve uzucu yorumlar var. Israrla guzel bi dil ile anlatmaya calismama rağmen... insan ne yasadigini kendi biliyor o yuzden kizmiyorum o yorumlara sadece sasiriyorum, tanimadigi biri hakkinda nasil boyle pesin hükümlü olabiliyorlar. Gercekten konunun kapanmasini istiyorum. Bir arkadasimiz yardimci olmaya calisti ama kapanmadi sanirim hala

Aileniz bayagi geliyorlarmis size. Neyden memnun kalmadiginizi anlamadim. Insan bu nedenlerden anne babasiyla konusmayi keser mi? Bana cok garip geldiniz. Benim de ailem ayni sehirde. Kimse bende gelip kalmadi dogum yaptigimda. Niye kalmalari gerekiyor anlamadim. Ki sizinkiler kalmislar da. Hep kendim baktim bebegime. Cok uykusuz kaldigim da oldu, ama hic onlardan bir sey beklemek aklima bile gelmedi.

Neden benimle ugrasmak istiyorsunuz? :) geldiklerinde tabi ki azicik verip uyumak isteyebilirim bu normal degil mi? Konuyu tam olarak uzun uzadiya anlatamayacagim icin net ornekler verdim. Ama genel olarak istegim manevi destekti. Neden yalan soyleyeyim gercekten bu kadar kesin kaniya varmanizi anlamiyorum. Yine de tesekkurler

Elimden geldigince kisaltmaya calistim yine de tesekkur ederim. Evet malesef hic destek olmadilar bir de köstek oldular. Asla bebegi basina atan annelerden olmadim. Ama 1 saat uyumam bile onlara batmis ki beni ablama şikayet etmisler...

Benim oğlum 1 yaşında nerdeyse 1 aylık olduktan sonra ekstra durumlar dışında hep kendim baktım halende öyle. cok çok yorgunum bazen sinirlerim bozuluyor nereye koşacağımi şaşırıyorum. rahat banyo yapmak, keyifle bir kahve içmek nerdeyse hayal eşim işte oluyor gelince de yorgun modunda k. v devre dışı k. pederim rahmetli oldu uzun zamandır kendine gelemedi. babam rahatsız annem onun başında yani herkesin kendince bahanesi çok. isteseler zaman yaratırlar mi?evet bence yapabilirler ama kimse bişey yapmıyor inan sitem bile etmiyorum etsem zar zor gelecekler kimsenin gönülsüz yardımını istemiyorum. tek dinlenme alanım arada bir annemlere gidip 2-3 gün kalmak onda da ne kadar olursa işte... ne yorgunluğumu atacağım bir alan ne elimden tutan bir insan var zayıfladım çöp gibi kaldım hep diyorum bu zamanlar bi şekilde geçecek önemli olan sağlıklı olmamız kendimi bu şekilde motive ve teselli ediyorum. sende kimseden medet umma bence kırgınlık ve öfke yaratıyor bu duygu başka işe yaramıyor ayrıca eve birilerinin yatılı gelip gitmeside hengame yaratıyor kendi dünyanizi yaratın kimseden yardım beklemeyin. daha geçen hafta konu açtım burdaki arkadaşlardan tavsiye almak için. benim çarelerim bu şekilde... hasta olmayim ayakta kalayım kimseye muhtaç olmayim diyorum. sizde öyle yapın kimseye minnet etmeyin

Oyle yapmaya calisiyorum. Sizlere de kolayliklar diliyorum. Tesekkur ederim yorumunuz icin.

Çocuk yaparken neden ailelere güveniliyor bende bunu anlamıyorum. Bakmak zorunda değiller... Evet yardımcı olsalar iyi olur ama bakmayınca da bu kadar küsmeye, konuşmamaya gerek yok. Covid geçirdik demişsiniz, aileniz yaşlıysa zaten evlerinde kalmanızda doğru değil. Eşiniz size bakabilir, aileleriniz yemek konusunda destek olabilirdi. Benim eşim covid oldu 10 gün hastanede yattı, ben ne kendi annesini ne de kendi annemi bırakmadım. Yanında kaldım, ben baktım ben yaptım herşeyini...

Beklentini sıfırlamak zorumdasın. Bunu söylemek kolay yapmak zordur ama o insanların seninle duygusal bağı yok, sen de bağını koparmalısın. Emin ol beklenti bitince hafifliyor insan. Senin ailen herkesin ailesi gibi değil bunu kabullenip komşun ya da tanıdığın gibi görüp mesafeni de ona göre ayarlarsan pek çok şey yoluna girecektir. Vaktin yoktur belki ama "olgunlaşmamış ebeveynlerin yetişkin çocukları" isimli kitabı bulup okursan pek çok şeyi oturtacaksın kafanda

Cok haklisini. Ben de onu dedim. Gecen gun yagmur yagdi gelecektik aslnda ama gelemedik diye msj attilar ben de siz torununuzu gormek icin gun belirlednz benim haberim yok? Dedim. Nasil yani fln oldular ben de benim de bi hayatim var evde olmayabilirim kafaniza gore gelemezsiniz dedim. Herslde sorariz sana gelmeden fln dediler. Ama lafta yani yine emrivaki yapacaklarina eminim

Ben sizi anlıyorum, ne olur sağlığı elveriyorsa yardım etse, hadi yardım etmiyor, 11 aylık çocukla yemek tuzsuz olmuş ne var bunda tut çeneni misafirsin, bilmiyorum ben hep yardım ve destek gördüm ailemden, belki de o yüzden öyle düşünüyorum, yarın onların bana ihtiyacı olsa ben de hep yanlarında olucam allah izin verirse... ve torunum olursa da yardım etmek isterim. Hayat müşterek. çoğunluk yardım etmek zorunda değil diyip annenize hak vermiş, onlar da haklı kimse zorla kimseye bişey yaptıramaz, maddi manevi kimseye sırtını dayamayacaksın, ama insan en azından manevi destek bekliyor, öz ana bu. yalnız varya kendi anamın değerini hep bilirim de şimdi bidaha anladım yazılanlardan sonra

Çocuk sizin çocuğunuz sorumluluk sizin sorumlulugunuz. Ayni yer için çok fazla gidip çok fazla yatılı alıyorsunuz. Manevi destek diyorsunuz ama bal gibi çocuğa baksınlar istiyorsunuz tüm mesajlarınız o yönde. Onların görevi size bakmak büyütmek ve bu aşamaya getirmek kalani onları bağlamaz. Bende yaşlanınca çocuğumun çocuklarına asla bakmak istemiyorum bu net. Yaslanmisim artık dinlenmek isterim niye insanlari zoraki her hafta evinize baksınlar bebeğe diye zorla cagiriyorsunuz ve gelmek istemiyorlar diye kırılıyorsunuz. Karakterlerini biliyorsunuz öyle bir niyetleri yok ama siz illa baskı kurmaya ve zorla baktırmaya çalışıyorsunuz. Bunları 2 çocuk büyüten ve bu çocukları hem tek başına büyüten ve çalışınca bakıcı ile büyüten biri olarak yazıyorum. Kimseden beklentim olmadi kocam dışında oda mecbur yapacak çocuk ikimizin sonuçta.

Aynı şehirde niye sürekli birbirinizde kalıyorsunuz? Çok saçma değil mi?

Ben sizi haksız buldum. Ailelerimiz bize destek olmak zorunda değil bence. Hatta şöyle söyleyeyim şuan hamileyim. Kayınvalidem 'annen destek olur arada gelir bakar vs' diyor ben 'ne münasebet bizi büyütmüş kaç yaşında kadın bebekle mi uğraşacak' diyorum. Hatta eşime sık sık 'ikimiz bakacağız bu bebeğe her şeyde birbirimize yetmeliyiz' diyorum. Eve genelde kadın geliyordu temizlik için. Yeni taşındığımız semtte bulamadık birini. Bebek olana dek buluruz bulmayız nasip. Dün eşime banyoyu nasıl detaylı temizleneceğini hangi malzemeleri kullanacağını kireç lekelerini nasıl çıkaracağını anlatıp ona temizlettirdim. Üstüne tüm camları sildirdim. Pratik yolları anlattım. Amacım ben bebekle ilgilenirken arkamızı her anlamda eşimin toplayabilmesi. Şimdiden kimseden yardım görmeyeceğime hazırladım kendimi size de bunu tavsiye ederim. Bu arada 2 kayınvalidem var ikisi de çok becerikli. Ayrıca annem de yapmaya gönüllü. Ama ben beklentimi sıfırlıyorum olması gereken bu çünkü

Benim ailemle aram iyi, aynı sehirdeyiz. Buna ragmen sizinkiler kadar bile bakmıyorlar, ben de beklemiyorum. Hele ki 2 haftada bir gelip 3-4 gun kalsinlar mumkun degil. Bu durumu kabullenin. Kendinizi idare edin.

1 saat uyudugunuz surecte bebegi goz ucuyla dahi kontrol etmek de bakim vermektir; 5 yildizli otel konforunda agirlayabilmeniz icin yemek yaparken bebekle oynamalari da. Bebeginiz kucuk, yetiskinlere hizmet edip kendinizi yoracaginiza esinizle is bolumu yapsaniz maddi ve -bu kosullarda- manevi karda olursunuz. Yavrunuzu iyi gunlerde buyutun.

İyi de hiç böyle bir kadın değilmiş ki, niye birdenbire değişsin? Size ve ablanıza da şefkat göstermemiş mesafeli ve kuralcıymış. Annenizin ne yapacağını ne yapmayacağını en iyi sizin biliyor olmanız lazım. Tamam kimisi torunu kucağından indirmez annesinden bile iyi bakar ilgilenir ama kimisi de anneniz gibi olur. Sizin beklentiniz sevgi ve ilgi. Bana yapmadığını belki bebeğime yapar, sever şefkat gösterir ben de ucundan alırım biraz diyorsunuz. Hani bebeğe sarılırsa öperse torunum benim derse o sevgiden biraz da size geçer gibi düşünüyorsunuz. Bir anne olarak çocuğunuzla ilgili beklentiyi sıfıra indirmenizi tavsiye ederim. Küsmeyin kırılmayın annenize. Ne zaman gelmek isterse o zaman gelsin ne zaman isterse o zaman gitsin. Sitem etmeyin. Kim olursa olsun gelene git, gidene gel demeyin. Çocuğuma tek başıma baktım diyenleri anlamıyorum, kim bakacaktı? Annenizden önce eşiniz var mecburi bakması ilgilenmesi gereken. Hafta sonları siz uyuyun dinlenin diye alıp çocuğu akşama kadar ilgilendi mi hiç?

Bana yazdıklarınız aşırı anlamsız geldi. Anne babanızdan çocuk bakımıyla ilgili beklentiye girmeniz, huylarını bilerek, yardımcı olmayacaklarını bilerek evinize çağırıp üzerine hizmet edince şikayet etmeniz aşırı garip. Siz ve eşiniz yetişkin insanlarsınız, bu şekilde ailenizden beklentiye girecekseniz neden çocuk yapıyorsunuz? Hiçbir zaman sizi beklentiye sokacak bir şey dememişler. Ek olarak cidden çocuğa bakmayacaklarını bilerek evine neden alıp, üstüne o kadar hizmet edip kendini yoruyorsun? Sırf çocuk bakmadılar diye onlarla abla kardeş konuşmayı kesmeniz garip geldi.

anladığım kadarıyla sizin sevgi diliniz, hizmet etmek. fakat herkesin sevgiyi alma şekli, hizmet görmek değildir. zaten oluşan tabloda da aileniz sevgi almak istemiyor. suistimale açık bir noktadasınız ve zaten edilmişsiniz. kesinlikle artık kendi ailesini kurmuş; ayrı bir hayatı olan yetişkin bir kadın olarak kuralları sizin belirlediğiniz bir oyun kurmanız şart. öncelikle madem ki aynı şehirdesiniz; kesinlikle evinizde misafir etmeyi bırakın. hem çocukla ilgilenip hem de tüm müşkülpesent ve nankör tavırlarınızı bildiğiniz halde hizmet etmek için başı kesik tavuk gibi gezinmeyin ailenizin etrafında. kendi hobilerinden arda kalan uygun gördükleri zamanda gelip torun mu sevmek istiyorlar? mümkün değil. sizin müsait olduğunuz gün ve saatte, sizin tayin ettiğiniz bir cafede buluşarak torunları ila hasret giderebilirler. muhtemelen bunu söylediğinizde çileden çıkacaklardır. "peki o zaman. siz bilirsiniz. çocuğum ve ben, size göre hayatımızı ayarlayamayız. görmek isterseniz, siz hayatınızı bize göre ayarlayacaksınız."

Esim zaten cok ilgili ki klasik kari kocalardam degiliz. Her turlu yanimdadir. Evet beklentim yok kimseden bunu anlatamadim. Kendi oz annem ve babam diye iki haftada bi gelip bana destek olmalarini bekledim lutfen bu cok mu? Ve bu lafta degil icimden bi his ile istedim bunu yuzlerine hic soylemedim. En son olaylar kopunca yuz ustune cikti

Şanslısınız bunca olumsuz olaylardan en azından kişiliğiniz zadelenmemis buna sevinin doğruyu yanlışı ayırt etmeniz güzel, eşinizin sizi destekleyip yanınızda durmasi güzel, bundan sonra kendi kurduğunuz çekirdek ailenizle, ailenizin size veremedikleri ilgiyi sevgiyi çocuğunuza vererek yaşayın hissedin sevinin gülün olmuyorsa olmuyordur beklemeyin... ailenizle ilişkinizde size kalmış siz karar vereceksiniz silin yada görüşün demek çok zor, merhamet çok derin bir dugu insanın elinde değil özelikle söz konusu aile olunca.

Mesele bakım değil?ailesinin ilgisizliginden bahsediyor kırgınlık var yaşadığı bir olaydan bahsediyor bu çocuk olayi olmaya bilirdide sadece örnek vede derin bir örnek... ne bileyim uzgundur cani sıkın annesinin umzuna dayanıp ağlamakta isteyebilir, dertlesmek sıkıntıları anlatmak hersey... özelikle anne kız çocuğu için ihtiyaç... hiç bir koşulda yanlarında yokmuş bu o kadar anlaşılmayacak bir konu olmasa gerek? geçmişte neler yaşamışlar küçücük ruhları incinmiş anne diye bir varlık yok bir anne her koşulda çocuklarını sevmeli "anne yazılmış en güzel şiirdir "sözü boşuna değildir annelik kutsaldır nedeni?bunu bedelinin küçük yasadaki masum çocukları sevgiyi esirgeyerek yapılmamalı diye düşünüyorum

Merhaba, neden hemen ozaman neden cocuk yaptiniz diyorsunuz bir cumle icin bu yargiya varmak dogru mu? Onu ornek icin soyledim yani memnuniyetsizliklerini dile getrmej icin yoksa ben hizmet etmek olarak bakmiyorum genel olarak mutlu etmek isterim evime gelen insanlari. Ablamla konusmama sebebimiz ayri. Ablam zaten annem ile konusmuyordu. Yazin esi ile evden kovma gibi bi olay yasandi. Yani hersey bi anda gelismedi. Zaten suregelen tuhaf durumlar vardi tatlicincap 🌸20.08.20 🐣 🌸 Üyelik

Onlardan öyle bi beklentim yok diyorsun. Konun bastan aşağı beklenti. Biyerde okumuştum. Kadınlar çocugu kendiniz için doğuruyorsanız doğurun bu yolda anne baba koca hiç kimse olmayacak. Hiç kimse seni anlamayacak diye

Ailenizi neden zorla evinize getirtiyorsunuz? Gelmek zorunda değiller. Size destek olmayabilirler ya da arkanızdan laf söylemiş de olabilirler, bunlar yanlış. Ama yaşlı başlı insanları zorla evinize getirtmek ya da zorla onlara gitmek daha büyük yanlış. Bırakın emekliliklerini istedikleri gibi yaşasınlar. Hem zorluyorsunuz, hem de 5 Yıldız hizmet ettim diye dert yanıyorsunuz. Anneniz babanız sizi büyütmekle yükümlü, bunu da yapmışlar. Daha fazla beklentiye girmeyin.

Sizi cok iyi anliyorum degersiz hissetiyorlar ama degerlisiniz. En guzeli akliniza yaptiklari geldiginde sinirlenmeyi surekli dusunup umutsuzluga dusmeyi birakmaniz. Silin engelleyin. Alin bebeginizi yuvaniza bakin. Ne dert ne sitem mis gibi hayat bebekle zor ama siz o anneyle yasayabilmisseniz bu isin ustesinden de gelirsiniz

Benim annem babam sozum de takilan 2 bilezigimi aldilar vermediler. Bekarliktan evlenene kadar her kazancimi aldilar hic desteklerini gormedim. Evlendim ilk maasimi bile utanmadan istediler verdim. Erkek kardesimin bir isini yapmadim diye beni dusman gorduler. Erkek kardesim nasil cirkin laflar soyledi ben sadece terbiyesiz dedim ama annem biricik oglum yapti. 14 aylik bir bebegim var esim 5 aydir bir proje geregi yurtdisinda uzadikca uzadi. Bebegime kendim bakiyorum. 3 ay kadar evimde 5 gun tam zamanli yardimci aldim cok yoruldugum icin. Ancak bebegimi emanet edemedim icimden gelmedi. Ben harici 1 kisi ne altini degistirmistir ne yemegini yedirmistir. Evet cok zor ne esimin ne ailemin ne de bir baskasinin hicbir destegini almadan buyutuyorum. Evin alisverisini bebegin alisverisini hepsini bebegimle yapiyorum. Bebegim 3 gun once ateslendi Bende 39 derece atesle bebegime bakmaya calistim. 2 kez dus aldirdim sabahina arabaya koyup hastaneye goturdum. Hasta halimle 2 saat uyumadan yasadim. Evet cok zor ailenin destek olmadigi zaman ama inanin dunyanin sonu degil. Kimseye minnet etmeyin. Ben konusmuyorum ailemin bana yaptiklarindan sonra. Hos konusurken de annemin hicbir faydasini gormedim. Dogumda 3 gun kaldi gitti. Minicik bebekle kalinca icim cikana kadar hickira hickira agladim. Benim annem boyle hic sevmez beni acimaz merhamet etmez gonlu bol degildir. 4 cocugu var bir beni sevmez. Cocukken hep ev islerini yaptirir cocuklara baktirirdi. Hatta en kucuk cocugu dogdugunda 14 yasindaydim 1 yil hep ben baktim annesi zannederdi beni. Ben annem icin hep yardimciydim babam icin para getiren biri. Sonra buyudum boyle anne baba olmaz olsun dedim. Iyi bir esim var guzel bir kariyerim minik bir yuvam... sabirla buyutuyorum yavrumu. Ogrendigim sey aileden destek gormemek degil de onlarin yaptiklarina sinir olmak daha cok yipratiyor insani. Uzmeyin kendinizi

Ben dinlenmesinde bile degildim yani evet tabi isterdim ama ikinci plandaydi. Buna ragmen olmadi iste. Evet insan nolursa olsun yardim ederim diyo sonucta haftanin bi kac gunu sadece icten gelmesi onemli iste

Mune görünce kapatacaktır, her an burada olamıyorlar maalesef perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Haklı da olsa yarın bir gün sizin yüzünüze vurabilir ve üzebilir demek istedim. Umarım yaşamazsınız yoksa üzücü yaşadıklarınız

Anne ve babanıza yorum yaptım. Size değil tuhaf geldiler.

Bu arada ben sizi hakli buldum. Tabiki bakmak zorunda degiller ama torun zaten kizim biz severiz zaten oyalariz sen git uyu da denir yani. Bebekli arkadasım gelmişti kiz cok yorgundu belliydi. Git yat dedim cidden bevek de 2 aylikti ven de acemiydim yine de teklif ettim. Zorunda değil kimse ama insan insana yardim eder yani bu kadar bencillik de fazla. Mesafe koyun cidden ama tamamen bag koparırsaniz da siz üzülursünüz hassassinız. Zamana bı4akın en iyisi

İnsanın zor anında görmek isteyeceği ilk kişi annesidir. Bana göre de bu bir beklenti değil ihtiyaçtır. Aile kavramı budur bence. Maddi anlamda bir beklentiden bahsetseydiniz neyse siz manevi bir destek istiyorsunuz o yüzden hak veriyorum da. Sadece değişmeyecekleri için bu durumu kabullenmekten başka çareniz olmadığını düşünüyorum.

Arkadaslar yorumlariniz icin cok tesekkur ederim, guzel destekleriniz bana bi nebze yalniz olmadigimi hissettirdi. Konunun tikandigini düşünüyorum cunku bazi arkadaslar ayni seyleri sormaya basladi ondan tam olarak kullanmayi bilmediğim icin ayri ayri yazmak beni biraz yordu. Konunun mesajlara kapatilmasini rica ederim nasil oluyo bilmiyorum ama yardimci olursaniz sevinirim :)

Siz diger tüm aileler kızlarına destek oluyorlar diye düşünüp kendinizi dolduruyorsunuz bence. Eskidenmis tüm aile bir araya gelip çocuk büyütmek. Bu çağda her koyun kendi bacağından asılıyor. Sizin gördüğünüzün yarısı kadar bile destek görmedim ama hic de dolmadım aileme karşı. Sıfır beklenti sonsuz mutluluk.

İyi de bakmıyorlarmış ki. Kalmaları konu sahibinin istediği birşey değil onlar değişiklik olsun diye gelip bi de kızım yüküne yük katıyorlarmış. Sizin nezdinizde diğer yorumcular için yazıyorum anne baba bebeğe bakmıyor bebeğin bakımı annede. Konu sahibinin amacı bebeğe baktırmak değil kendisine ilgi ve şefkat gösterilmesi. Gerçekten konu sahibi siz çok sabırlısınız hala bakmak zorunda değil vs gibi ithamlar alıyorsunuz yazık valla.

Ben çok üzülüyorum ilerde başıma gelecekleri düşününce. Ben kolik kızımı cok zor büyüttüm bir daha çocuk planlamıyoruz hicbir şekilde. İlerde kızım bana 2 haftada bir, iki üç günlügüne gel sabaha kadar ağlayan bebegime bak dese o günlere dönmek istemiyorum aynı seyleri tekrar yaşamaya gücüm yok. Bencil anne diye yaftalanıp torun göstermeyecek belki bana. Oysa ben ömrümden yılları harcadım onu büyütürken. Hayatta bazı seyler cok zor.

Esim is dolayisi ile sehir disindaydi. Evde kimse yoktu. cok kotu durumdaydim malesef hep brlkte oldugumuz icin bebegime de gecti. O yuzden duygusallastim ve ailemi yanimda istedim bu bencillik olmamali. Tesekkurler

Evet ben de anlamadim bazi arkadaslar cok sert tepki verdi genel olarak manevi destek istedim ailemden. Tabi ki arada fiziksel yardm da istedim bi arkadas alintilayip he evet sadece manevi yardim istiyosun fln demis anlamadim ki beni kotuleyerek eline ne gecicek :) ne yasadigimi anlattim sadece bu forumda herseyi anlatamayacagima gore kisitli anlatmak zorunda kaldim.

Merhaba tesekkur ederim. Aynen ben de oyle yapiyorum sifirladim herseyi gorusmedim 2 ay ancak emrivaki yapip geldiler. Bu durumda tabiki de evden kovmadim. Simdi yabanci gibi gelip sevip gidiyorlar. Kafam rahat. Demek en basindan oyle olmasini istiyorlarmis

Neden görüyor ki sizin telinizdeki aileniz ile olan mesajlaşmanızı? Ne kadar aklamaya çalışsanız çok müdahil olaylara belli. Ne işin var o mesajlarda. Onun dışında insanlar kendine güvenip yapmalı çocuğu. Yardım eden, yükünü alan olursa da kaymağı olur işin. Siz de çağırmasanız yük de olmazlarmış kılçıksız iş olurmuş. Neden sürekli birbirinizde kalıyorsunuz anlamadım onun için.

Hahhahaha Allah aşkına açıkça beklentileriniz yazıyor. Burada bari yalan söylemeyin ortaya çıkıyor. Tamam sadece manevi destek.

Ya benim annem dünyanın en ama en en anaç insanıdır Komsu çocuğunu bırak bakar ilgilenir aktivite yaptırır ben ise hic anaç değilim yapı karakter, anne olmak istiyorum ama Amaaa şöyle bi şey oldu ben anne olmak istiyorum bana dediği şu ; bana güvenerek sakın yapma.. sorumluluk alacaksan kendin bakacaksan yap çocuğu.. anne sensin ben bir yere kadar varım dedi ben hep şey diyordum oh yapar anneme bırakırım şaka yollu ama ciddi ciddi benimle böyle konuştu hık diye kaldım haklıydı çok

Merhaba, esimi hic anlatmadigimi fark ettim evet. Kendisi cok iyidir, aksam isten geldiginde uyuyana kadar o bakar yemegini dahil o yedirir. Cok ilgili bir babadir. Sadece haftada biraksamlari is yerindeki arkadaslari ile hali saha macina gidiyordu bi saatligine. Ailem ona sahit oldu ve ablam nutshell e gidin arada destek olun dediginde, sen bize diyecegine nutshellin kocasina soyle hali sahaya gidecegine ailesi ile ilgilensin demis. Esim de bu msji gorunce hali ile cok sert karsiladi ve hersey koptu.

Cocuga zaten kendimi bakiyorum 7/24 bakimini ben yapiyorum hic de gocunmuyorum tabi ki benim evladim sadece manevi destek bekliyorum arada da olsa gelip fiziksel destek beklesem cok mu? Neden hemen yapmasaydiniza getiriyorsunuz olayi? Lutfen biraz empati yapmaya calisin. Tesekkur ederim

Çok üzüldüm... bence bir anne babanın çocuklarına sevgisini ilgisini değerli olduğunu hisetirmeli, bekarken size uyguladığı baskı tavırları incitici... ilişkiniz Çok soğuk eskiden beri boyle şimdi Çok şey beklemeyin... elbette insanın en zor anında ailesi olmalı özelikle çocuk olduğu zaman, annem çok rahatsız olmasına rağmen 9 ay boyunca hamileligimde bana baktı doğumdan sonrada en zor anlarda anneme sığındım... bence oturup konuşun, şimdiyi değil geçmişi kopukluk o zamandan başlamış nasıl incindiginizi anlatın davranışlarını belkide farkında değiller yada niye böyle davrandıkları konuşun sorun, üzüldüm bir anne olarak çocuğumun en çok sevgi ve ilgi alacağı zaman çocukluğu ve ergenlik dönemi ve ben şimdiden kendimi pedagog psikolog yazıları okuyup kendimi geliştiriyorum...

1,5 yaşında bir bebeğim var ve Ben sizi çok iyi anlıyorum. Buradaki "bebek yapmasaydın o zaman" "bakmak zorunda değiller" gibi kırıcı mesajlarada alınmayın. Herkesin farklı zorlukları var hayatta. Bence kesinlikle haklısınız. Size gelip kalınca, sizin yükünüzü de hafifletmiyorlarsa hiç gelmesinler o zaman. En azından gittikte uyududa vb lafları olmaz. Ya da ileride 2 haftada bir geldik yardım ettik diye laf edemezler. Eşinize de saygısızlık olmuş. Benim annem bana gelince geceleri o bakar. Nasıl Mutlu olurum, nasıl minnettar olurum anlatamam. Ailenizi olduğu gibi kabul edin ama bu zor döneminizde hizmet vs de yapmayın kimseye. haftada 1-2 para karşılığı bi tanıdığınıza ya yakın çevreden birine rica etseniz de dışarı çıkıp bi hava alsanız ya da uyusanız biraz.2 kap yemek yapsa size çok iyi gelir. Ailenize mesafe koymanızı tavsiye ederim. En azından hayal kırıklığı olmaz. Bir iki ayda bir gidin 2 saat torunu gösterip dönün. Yok öyle hem hiç bir taşın altına elini koymayıp, size hiç yardım etmeyip hem de torun seveceğim 2 haftada 1 demek. Gelme gitme zamanını siz belirleyin. Hiç birşey için kendinizi üzmeyin inanın 6 ay sonra daha iyi olacak uyku düzeni vs.. bu günler geçecek yeter ki sabır edelim

Bu çocuğu kendiniz istediğiniz için yaptınız, anne ve baba yaşlı olabilir tahammülleri azalmış olabilir. İnsan tabiki duygusal olarak destek bekliyor ama olmayınca da canınızı sıkmaya değmez. Kendimden örnek vereyim: Benim de şu an 7 aylık bir bebeğim var. Annemle aynı şehirde yaşıyoruz. Kayinvalidemler 3 saatlik mesafede. Doğum yaptığım gece yanımda kalan kayınvalidem oldu afedersiniz pedime kadar kendisi değiştirdi. İki hafta yanımda kaldı suyumu bile o doldurup getirdi bu sürede bebeğimin altını bir kere olsa değiştirmedim, gece yanımızda uyudu bebek uyanınca beni uyandırmadan hemen mamasını yapıp karnını doyurdu. Gelelim anneme :) haftanın 3-4 günü bende kalmasına rağmen elini hiçbir işe sürmedi, dediğiniz gibi gece kapıyı kapatıp uyudu, bebek çok aglayinca oflayip pufladi, bir kere bile anne sen al da ben bir saat uyuyayım lüksü yaşatmadı bana. Demem o ki herkesin tavrı, olaylara yaklaşımı aynı olmuyor. Anneme hiç kızmadım çünkü onun böyle biri olduğunu kabullenmiş durumdayım. Siz de çok anlam yüklemeyip onları kabullenirseniz beklentiniz ne kadar az olursa o kadar mutlu olursunuz. Sevgiler

Anladim ben sizi sizin aradiginiz destegi Benim ailem bana 1 saat uzaklıkta gecen hafta bir yerden gelirken uğradılar 2 çocuğum var biri daha bebek 56 günlük Ben de hastaydim bebek de hasta oldu esim ve büyük kızım da hastalardi ama bize göre daha iyilerdi her neyse annemin gözünün içine baktım resmen babama sen git ben kalayım hem kendi hasta hem cocuk hasta der diye demedi ben de demedim eşimle bir şekilde hallettik sag olsun Ama oturup ağladım yalnız hissettim hem de çok

Sonuçta aileniz beklentiye girmeniz çok insani. Bazı aileler çok vericidir bazı aileler daha kendine dönüktür. Benim kayınvalidem sizin anneniz gibidir hem oğluna hem kızlarına hepsine bu şekilde hiç bir torununa ekstra bir bakım vermemiştir. Telefondan arar sever bitti:) bende annem evime gelse yeni doğum yaptigimda biraz bakmasını ve uyumak isterdim sonucta el değil. Ama anneniz bu başka anneyle değiştiremezsiniz dolayısıyla kabullenip yaptıklarına sukredip canınızı sıkmayın

Tabiki anneanne babaanne dede vs bebeğinize bakmak zorunda değil ama sizin ne demek istediğinizi çok iyi anladım. Siz sıcaklık istiyorsunuz ancak yıllarca sevgi şefkat görmediğiniz ailenizden bunu beklemeniz yanlış olmuş. Türk aile yapısı yabancılar gibi değil. Biz doğum yapınca anne desteği ararız. Etrafımızdaki hemen hemen herkes içinde süreç böyledir aslında. Bir komşumuz ya da tanıdığımız doğum yapınca bile bir kap yemek alıp götürürüz ki bunu yedi kat elken yapıyoruz siz annenizden yemek beklemişsiniz bu çok normal. Bi de üzerine laf işitmişsiniz. Okurken evlatlık falan olduğunuzu düşündüm ama ablanız varmış bir de. Demek ki ailenizin yapısı böyle. Hadi anneyi anladım yapıdır huydur derim ama ya baba. Tencere kapak meselesi. Ayrıca ben şu kısma takındım; eşiniz neden size gelen msjı okuyor? Bir de korona olunca genelde biz odamıza hapsoluruz siz neden yaşlı kayınvalidenizin evine gidip onu da riske attınız?

Valla yorumları aşşırıııı saçma buldum, sanırsak herkes Norveçten geliyor bir anneanne dede bebeğe bakmak zorunda değildir tutmuş gitmiş. Tabi ki bakmak zorunda değiller ama konu sahibesinin derdi bu değil, ailesi çok acaip insanlar, hiçbir duygusal yakınlık göstermiyorlar. Sanırım konu sahibesi sevgisiz büyümüş, şimdi çocuğu oldu diye az biraz özen/sevgi bekliyor belki ama o da yok gördüğüm kadarıyla. Konu sahibesi sıcaklık ve manevi destek istiyor ama yok işte. Aile dediğin sevgi ve destek demek zaten bunu göstermeyen ebeveyn aile olmuyor kusura bakmayın onu yapmak zorunda değil, bunu yapmak zorunda değil diyen yorumcular ilgisiz ve sevgisiz bir aileyle büyüselerdi ne kadar buruk olurlardı kendileri bir durup düşünsünler. Yani konu sahibesi ailen çok acaip insanlar, belli ki sevgi göstermeyi bilmiyorlar. Ne desem bilemedim en azından annenle konuşsan aranızdakinin normal bir anne kız ilişkisi olmadığını söylesen ve beklentilerini ifade etsen?

Siz yazdıkça ben düğüm düğüm... iki çocuğum var çocuklarım şuan yanımda... ne kendi ailemle ilişkimden nede çocuklarımla olan ilişkimden bahsetmiyecegim sizi daha çok üzecek biliyorum... bence her anne kötü değildir bazıları anne olmalı yetersiz kalıyorlar... çocuk büyütmek sevgi ister bilgi ister çocuk doğurmak kolay ama onu büyütmek asıl zor ve bir o kadarda güzel olan yani bu. bazlari yapamıyor... ne güzel ablanizla gerçekleri kabullenip yolunuza devam etmişsiniz...

Bence bir anne kizina haftada bir kac saat uyumasi icin zaman yaratabilir. Empati kuruyorum, kizim kendini daha iyi hissedecekse destek olmaya calisirdim. Ancak sizin aile yapiniz belli. Annenizle saglikli bir iliskiniz yok. Bence beklentiniz olmasin, kendinizi üzmeyin

Kimseden destek beklemeden iki çocugumu da kendim büyüttum sizde öyle yapin kendiniz bakin zor oluyo evet ama bi yerden sonra insan alişiyo

Hepsini okuyamadım ama ufak çaplı bir şok yaşadım, insanın öz ana babası nasıl böyle olur desteksiz çocuk büyütmek çok zor, ilkse ikinciyi düşünmeyin derim...

Bir anne olarak destek umut ettiginizi o kadar iyi anliyorum ki. Hepimiz o uykusuz bitkin halleri biliriz. Bir saat uyku lüks geliyordu insana. Burda sorun yalnis insanlardan destek umut etmeniz. Anneniz siz cocukken sizin ihtiyaclarinizi ve isteklerinizi görmezden gelen biri. O negatif tavirlarinda aslinda gram degisiklik yok. Onlarin gelip sizde kalmalari sadece sizin enerjinizi emer bitirir. Ilk önce gelip kalmlarini kesin. Uyku lazimsa aksam esiniz geldikten sonra gidip bir saat yatin. Beslenmenize dikkat edin, yeterli kadar su icin. Günde 10 dakika olsada kisisel bakiminiza ayirin. Cocugunuz öylen uyuyorsa sizde yatin. Ev isleri beklesin. Önemli olan öncelikle sizsiniz. Kangeru alip ufak tefek islerinizi yapin. Kimseye minnet etmemeye calisin. Kimsenin elestirelerine kulak asmayin. Herkes kendi hayatindan sorumlu. Annenizi babanizi degistiremezsiniz ama negatif enerjilerini uzak tutabilirsiniz

Merhaba, asagida da belirttim. Esim kendi hakkinda bi msj gorunce olaya dahil olmak zorunda kaldi yoksa asla karismiyordu iliskimize. Evet huylarini basindan beri biliyorum ama yine de ailem diye duygusal anlamda destek olmalarini istedim..

Eşinizin müdahil olmasını doğru bulmuyorum. Bazı aileler rahat demekki. Siz ailenizi zaten bilirsiniz. Birden bire böyle olmadılar. Normalde insan kızına yardım eder makul olan budur elinden geldiğince. Ama eşiniz de yangına körükle gitmiş demekki.

Sagolun size de kolay gelsin. çok yorucu ve zor dönemler insan ister istemez beklentiye giriyor işte. bir saat fazla uyumaya yada yalnız vakit geçirmeye, işleri düzene sokmaya ihtiyaç oluyor ama kimse anlamıyor sayenizde bende iç döktüm...

Tesekkur ederim, evet zaten onlari oyle kabul ettim insan bu saatten sonra degismez. Ama gecmiste yasanan seyler oldu ozurler dilendi. Ama malesef huylu huyundan vazgecmedi. Ben de her seferinde umutlandim acaba normal aileleri gibi olcak mi hani anne baba gelir sefkatle kizi a destek olur.. dedigim gibi sadece manevi destek istedim heralde gecmiste yasadiklarima bagliyorum.

Cocugunuza anne ve babanizdan destek bekliyorsunuz, peki cocugun kendi babasi bu denklemin neresinde? Bakim konusunda destek oluyor mu? Sahsen her hafta ne kendi ailemi ne de esimin ailesini 1 gece dahi olsa yatili misafir etmek istemem. Her sey dozunda iyi.

Yanlış anlamayın ama insanları değiştiremezsiniz. Kendinizi üzmemek için de bunları böyle kabul edip onlarla tartışmaya girmemeniz gerek. Baştan tanıyorsunuz ailenizi, eve çağırmayın, özellikle kalmaya çağırmayın. Kendiniz bakın, haftada bir uzaktan sevsinler ama bir beklentiye girmeyin. Söylenmişsiniz eşiniz de bileylenmiş. Kendi anne babası bu denklemde nerde? Anne babanız bu sizin. Yarın bir gün daha da yaşlanacaklar. Size bağımlı olsalar daha kötü değil mi? Sizi yetiştirmiş büyütmüş okutmuşlar evlenmişsiniz ve çocuğunuza da biliyorum destek istiyorsunuz ama bakmak zorunda değiller. Avrupa'da sadece dışarıda bir gezdirir araba ile büyük anne baba pek öyle geleyim eve yardım edeyim de demezler. Kısacası malzeme bu. Mümkün olduğunca durumu kabullenip elinizdeki mallzemeyle en mükemmel yemeği yapmanız lazım siz eksik malzeme ile istediğinizi yapmaya çalıştığınız sürece sofrada herkes aç kalacak

Cok sagolun evet ben de anlamadim. Ailem hergun gelecek cocuga bakacak demedim ki bazi insanlar beni linclemeye calisti. Cogu kez konustuk gecmiste bazi seyler yuzunden de cok hatalari oldu hep ozur dilediler degismeye caliscaz dediler ama olmadi. Ben de bu durumda konusmamayi tercih ediyorum artik cunku gercekten yapim geregi yufka yurekli oldugum icin her seferinde unutup konusmaya devam ediyordum. Ablam bu konuda benden daha sogukkanlidir. Bi kere sogudu mu mesafeyi cizer direk ama ben de artik bu biriken olaylardan oturu cizmeye basladim.

Merhaba arkadaslar, 11 aylik bi oglum var ve bebegime yalniz bakiyorum. Konuyu acmamin sebebi, ailemle ayni sehirde yasiyorum ancak bana destek olmuyorlar. Aslinda en basindan beri annem ile aram mesafelidir. Genc kizligimdan beri eve arkadaslarim gelse bile rahatsiz olur, onlarla otururken, sohbet ederken bile seslenir alakasiz isler verirdi acil olmasa bile. Ayni sekilde o donemde üniversite okuyan ablama da katı idi. Kendimizi asla evimizde gibi hissetmezdik. Televizyonun sesi onun istedigi yuksekliktedir asla acamazsin veya onun istedigi programlari izlersin vb. Daha fazla uzatmak istemiyorum. Ablam ve ben evlendik mutlu yuvalar kurduk. Benim bir bebegim oldu. Bu arada hamileligimin son donemlerinde de ailemle cok buyuk sikintilar yasadik. Ve onlarla doguma kadar konusmamistim ancak ablam onlari doguma cagirmis mecbur konusmak zorunda kaldim. Neyse dogumuma geldiler hic bisey olmamis gibi konustum, evimi actim. İlk 2 hafta kaldilar sonrasinda ise iki haftada bi olmak uzere 1-2 gunlugune ugradilar. Bu arada yardim etmek yerine bana daha cok yuk oldular. Yok yemege cok tuz atmissin, mesela bebek aglar gece yattiklari odanin kapisini kaparlar. Gece alayim da sen biraz nefes al yok. Sonrasinda bu ara gittikce uzadi. Yaz mevsimi gelince ben onlarda kalmaya basladim iki haftada bir. Ancak daha 3 gun dolmadan suratlari dusmeye basladi. Bir gun bebegim sabaha kadar cok agladi, uyumadi. Bu arada sifir destek hani insan gelir bakar noldu neden uyumuyor gibisinden. Ama uykulrindan asla feragat etmezler. Ayni gunun sabahina baktim yuzleri dusuk, neden diye sordum iste biz artik yasliyiz, gurultuden uyuyamadik falan. O kadar kirildim ki. Hemen esyalarimi toplayip evime gittim. Sonrasinda 1 ay konusmadim. Sonra emrivaki yapip gelmisler torunumuzu ozledik diye. Neyse yeniden evimi actim. Gelmeye basladilar arada bir. Kis mevsimi geldi. 3-4 haftada bir 3 gun kaliyolar. Bu arada geldikleri zaman kesinlikle yemekleri ben yapiyorum 5 yildiz hizmet sunuyorum diyebilirim. Annem zaten bebegi sadece seviyor bakimiyla kesinlikle ilgilenmiyor, zaten oyle bisey isteyen de yok. Sonrasinda annem ben artik haftada sali ve persembe gunleri olmak uzere İtalyanca kursuna gidecegim dedi. Sana iki haftada bi carsamba gunleri gelip persembe gunu gidecegiz dedi. Ben de hic zahmet etmeyin o zaman dedim. Cunku zaten hayatlari boyunca ilgisiz insanlar olduklari icin hayatlarımda da olsun istemiyordum. Sadece annem ve babam oldugu icin zoraki konusuyordum. Bu zoraki gelip gitmelerinden sonra bir de ablama beni ablama sikayet etmisler. Yok bebek uyandiginda ustune yelek giydirmiyor. . Yok onun tek derdi uyumak. Geldigimizde bebegi bize verio kendi uyuyo vs o kadar kirici seyler ki. Arkadaşlar kirk yilda bi geldiklerinde 1 saatligine verip uyumusum cok mu? Zaten bebegime kendim bakiyorum, ayda yilda bi geldiklerinde bi iki sey gorup beni bu sekilde yaftaliyorlar ve bunu yapan da benim oz annem ve babam. Artik bu son olay herseyi kopardi, onlari kesinlikle gormek istemedigimi soyledim. Bebegime bakmaktan kesinlikle gocunmuyorum. Ama insan ayni sehirde olan anne ve babasindan manevi de olsa bi destek bekliyor. Ben zaten her dk yanimda olun demiyordum. İki haftada bi gelin 2-3 gun kalin, benle olun destek olun nefes alayim birlikte olalim diyordum. İnsan herseyden once pskolojik destek istiyor ancak beni daha cok dibe cekmeye calistilar. Su surecte kayinvalidemlere daha cok gittim. Bebegimle ilk kez 3 ay once korona olduk ve cok agir gecirdik. O süreçte bile yalnizdim, kayinvalidemlerde kaldik. Sizce bu normal mi, ben mi duygusal oldugum icin cok abartiyorum? Annem ve babam varken ben neden bu hastalikta kayinvalidemde kaldim? Su an ablam ve ben esim de dahil onlarla konusmuyoruz. Ama onlar, sen merhametli bi insansin ablan gibi deilsin , torunumuzu gormekten bizi mahrum etme. İstedigin zaman bize gelebilirsin. Ben italyanca kursuna gitmeye devam edicem ama iki haftada bi geliriz diyor lütuf eder gibi vs hicbisey olmamis gibi benle konusmaya devam etmeye calisiyorlar. Bu durumda ne yapmaliyim? Komple konusmayi kestim, gormezden geliyorum hala iletisim kurmaya calisiyorlar. Nasil bir yol izlemeliyim, tavsiyelerinizi bekliyorum. Sabirla okudugunuz icin cok teşekkürler ederim.

Talebiniz üzerine konunuz yorumlara kapatılmıştır.

Yani evet zorunda değiller ama insan bekliyor En azından haftada bir iki defa sizi dinlendirebilirler evinize gelince ne olacak ki Ben dünyanın en rahat insaniyim keyfime de çok düşkünüm ama ben bile yardım ederdim yani

Evet zaten bakim istemiyorum ki geldiklerinde bile bebegimi birakip asla bi yere gitmezdim tek istegim biraz poZitif olmalari ve yanimda olmalarini hissetmemdi. Ama olmadi tesekkur ederim yorumunuz icin.

ben de işte bunu dusunememeyi anlamıyorum, bu site bana anne babalardan ne kadar çok şey beklenildiğini gösterdi ev bekleyen mi dersin para mi çocuk bakma mı konu sahibi bazında söylemiyorum. anne baba olmak zaten çok zor, gencliklerini bı yerde verip anne baba olmuş insanlar; ama bu ülkede ömür boyu yük çile bitmiyor. İnsanlar yetişkin olup kendi sorumluluklarıni almak istemiyorlar bide kadınlar bu konuda erkekleri çok suçluyorlar çocuk gibi vs diye bu siteye bakınca kadinlarinda onlardan bir farkı yok erkek her şeyi karısından bekliyor çoğu kadında anne babasından. açıkçası insanın eli ekmek tutmaya başladığı an ailesi ile maddi manevi yük olayını bitirmeli. hastalık vs konularını ayrı tutuyorum. Anne baba emeği ölene kadar olmamalı sağlık dışı diye düşünüyorum.

Bir insanın zor zamanında öz annesinden destek beklemesi kadar doğal bir durum yoktur kanımca. Ve konu sahibi de biraz sevgi ve şefkat beklemiş sadece. Kendisi de anne olmuş ve anne olmanın nasıl hisler getirdiğini görmüş ve annesinden de bu yönde beklentiye girmiş doğal olarak. Ayrıca hasta olduğunda, yardıma ihtiyacı olduğunda evladına destek olmayacaksa o anne baba nasıl anne babadır bunu bir sormak lazım? Bu durumu bu kadar gaddarca eleştirmek ne kadar doğru? Konu sahibi arkadaşım demek ki anne ve babanız ebeveynlik konusunda sevgi şefkati göstermeyi bilmeyen insanlar. Gelmek istiyorlarsa buyur edersiniz, mesafeli davranırsınız, torunlarını görüp giderler. Ayrıca ayakta duracak halleri varsa, sağlıkları yerindeyse torun özleyip sevmeyi biliyorlarsa iki haftada bir bir saat bakmanın lafını etmek onların ayıbı, üzülmeyin. Onları şu saatten sonra değiştirmenin yolu yok ama yine de üzerimde hakları vardır deyip gelmelerine müsaade edin. Yemeğinize vs laf ederlerse de ben bu kadar yapabiliyorum kusura bakmayın deyin. Allah yardımcınız olsun.

Mune konu sahibi kapatma istiyor.

Haklı olduğunuz yerler var evet ama ailenizi biliyorsunuz sonuçta neden sürekli beraber kalmak zorundasınız? Onlar gelmeyince siz 2 haftada bir gidip günlerce kaliyormussunuz. Bunun nedenini cidden anlamadım. Deseniz ki ailem çok ilgili gidince bana destek oluyorlar, çocuğuma bakıyorlar tamam diyeceğim ama kendi evinizde kalmalarından tavırları belli. Anne babamız bile olsa, bazı şeyleri zorla yaptırmayız. İletişimi koparmadan mesafeli bir şekilde devam edebilecekleri fazla beklenti ile kopma noktasına gelmişsiniz.

Aslında anne oldunuz ve kendi annenizi sorgulamanız lazım, sonuçta annelik bambaşka bir boyut ve insan kendi bebeğini büyütürken bir nevide kendi çocukluğuyla yüzleşiyor. O süreç biraz sıkıntılı ve suçlama ve aileden dahada uzaklaşmalı olması lazım sizde tam tersi etki yapmış yakınlaşmak istemişsiniz ben buradan gerçekten yardıma ihtiyacınız olduğunu çıkardım ama demekki kendinize güvenmemişsiniz. Bence önce kendinize güvenmeyle başlayın, artık Annesiniz ve herşeyi üstesinden gelirsiniz, kimsenin yardımına ihtiyaç yok. Birde olayı şöyle düşünün sizde derin yaralar açan aileniz, sizden uzak durmak isteyen aile, size ve ailenize sağlıklı nasıl bir katkıları olabilir? Eşinize ve kendinize güvenin, ailenizle olan ilişkinizi en aza indirerek sağlıklı bir aile ortamıyla evladınızı büyütün. Kendi çekirdek aileniz daha önemli gerisini boşverin.

Baştan beri aileniz böyleymiş, her zaman öncelikleri kendileri olmuş, ablaniz ve siz bunu hissederek, bilerek buyumuşsunuz Anlıyorum çocuk olunca duygusala bağlamış, mantıklı düşünemez olmuşsunuz, ama onlar hiç değişmemiş sasirmamaniz gerekir. Bundan sonra az beklenti, mesafe iyidir Eşinizi bu mevzuda uzak tutun Ailenizi bile bile adamın burnunun dibine sokmuş aradaki saygıyı kendiniz yok etmişsiniz

Evet zaten arkamdan konusulanlar beni daha cok uzdu. Soyledim 1 saat uyudum ya dedim. Ama ben senin yuzune de soyluyorum bunu falan dedi yani. Malesef huyunu degstiremiyorsunuz insanin ama bu surecte okdar sogudum ki herseyden nasil davranacagimi bilemiyorum

İnsanlar sizi büyütmüş, emekliliklerinde bir kursa yazılayım demişler, ay ne kadar abartmışsınız. Hayır destek görmek istiyorum demişsiniz hadi anneniz gelmiyorum dese diyeceğim haklı bende kırılırım ben kursa yazılıcam artık sadece şu gün gelcem demiş vay o kadar geleceksen hiç gelme. Doğum yapmışsınız 2 hafta kalmışlar 2 haftada bir yatılı geliyorlarmış gününü azaltmışlar yine de böylesiniz. Unutmayın sizde annesiniz kendi evladınız ileride size bunun için küsse ne yaparsanız. Bırakın insanlar kalan ömürlerini rahat geçirsin.

Ben de anlamadim ki illa aci mi cekeyim ailem beni yerden yere vursa bazi uyeler sevinecek ee annen baban diyecek. Dediginiz gibi tek beklentim sevgi ve sefkat. Onun yaninda geldiklerinde biraz olsun fiziksel destek olmak. Bu cok bisey mi, acimasiz yorumlara gercekten cok sasiriyorum. Neyse ki sizin gibi ve yukaridaki arkadaslarim gibi durumdan anlayan insanlar var teşekkür ediyorum.

Sari limoncuk adli arkadas neden yorumlarima guluyor anlamiyorum. Bir uye daha gecmiste ve hala yasadigim yemek olayi dramima gulmus komik mi bu? İkimiz de fikirlerimizi soyledik neden bana dusman gibi yorum yapiyorsunuz.

Evet pek sevgi goremedik bunu kabul ediyoruz her zaman. Ona gore sekillendirdik ablamla kendimizi ve gercekten iyi yerlere geldik diyebilirim. Ama goz ardi etmedigim seyler de var tabi ki iyi gunlerimiz de oldu. Ama genel olarak bi sefkatsizlik vardi yani hani o anne kiz arasinda olan sicak iliski bizde yoktu malesef. Tesekkur ederim yorumunuz icin.

Evet kesinlikle benim de hic bi beklentim yok yalniz bakiyorum. Ama insan bazen oz annesinin destegini sefkatini istiyor söz ile olsa bile. Ben bundan bahsettim aslinda genel olarak :) P Pretzel Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

7/24 mü? Eşiniz işten gelip uyuyana kadar bakıyormuş ya. Neden eşinizin hakkını yiyorsunuz hem konu açarken hem yorum yazarken?

anne baba işte. Yani atsan atamassin. Silme görüşmem deme. Ama bişey bekleme. O zaman belki yabancı bir misafir givi ağırlar gonderirsin. Yaptıkları agirina gittiyse bana biraz zaman verin de, ya da biz biraz tatile gitcez vs bişi uydur görüşme bı sure. Kafanı dinle

Konunun sonlarına gelene kadar bekar anne yazık desteğe ihtiyacı var diye okudum. Bacım evlisin ne annesi babası. 2 aylık bebem var ilk Bi hafta dikişkerden dolayı annem kaldı sonra ben de tek baktım. Ben istedim tek kalmayı onun da Bi evi Bi hayatı var. Çocuk büyüyene kadar sana destek olmalarını mı bekliyorsun? Allahtan ailenle soğuksunuz her hafta birbirinizdesiniz Bi de aranız iyi olsa ne olacak acaba.

Üzülüp kırılmanız normal anlıyorum. Ama belli ki sevgilerini belli eden kişiler değil. Huyu böyle ikisininde. Sizin iletişimizi kesmenizin bir faydası olmayacaktır. Ha mesafeli olabilirsiniz. Ama diğer şekil daha çok kırılırsınız. Sizi sevmedikleri için değil bunu gösteremedikleri için soğuklar bence. Kuzenimde erken doğum yaptığında hem kendi ailesini hemde eşinin ailesini yanında istemişti ama onlar bir kere bile gelmediler yanına hakkımı helal etmiyorum desede her hafta annesine gider görüşür. Aile neticede.

Yasadiklariniza gercekten cok uzuldum. Siz de cok zor zamanlar gecrmissiniz ama ustesinden gelmissiniz tebrik ediyorum. Benim de mutlu bi evliligim sicak bi yuvam var. Eger bi sekilde hayatimi kurmasaydim orda yaaamaya mecbur kalsaydim kafayi yerdim diye dusunuyorum. Cunku 1 yil issiz kaldigim bi donem olmustu mezun olduktan sonra. Evli degildim ve haril haril is ariyordum. Ozaman bile hayat burnumdan gelmisti annem sayesinde. Her gun basima kakiyordu issiz oldugumu. Ve yeni mezundum...

Her aile dinamiği farkli. Sizin ailenizde böyle. Yine de eşinize ailenizi kotulemeyin. Beklentiye girmeden arada ziyaret edebilirsin. Beklentiler yoruyor insani.

Asla kotulememistim bu zamana kadar zaten o da ailendir bosver deyip alltan aliyordu ama hamilelik surecimde de beni cok uzduler ve bebek bakim surecinde de sifir destek oldugu icin bunlar da esimde birikti ve onlara cok sert bi msj atip sildi onlari. Malesef hakliydi az bile sabretti. Ancak anne ve babam her zaman kendisini mukemmel gordukleri icin esime cok agir ithamlarda bulundular. İliskileri komple koptu...

Hayir asla dert yanmiyorum. Memnuniyetsizliklerini belirtmek amaciyla oyle soyledim. Yani kizlari olarak ben bunlari yapmaktan asla gocunmuyorum onlar geldigi icin mutlu oluyorum evlerinde gibi hissettrmeye calisiyorum ama yapi olarak bunlari yasamis olduk. Zaten beklentiye girmedim sadece yasananlar beni uzdu baska aileler gibi bagli ve sefkatli olmak istedim o kadar.

Gercekten esim hakliydi ama sahit oldugu cok sey var. Haksiz olsa kesinlikle savunurum ailemi. Bir ornek vereyim etli yemek yerken cocuklugumdan beri annem en etli kismini kendi alir bize yagli kotu tarafini verirdi. Esim bile bu duruma su yasimizda sahit oldu ve sok oldu. Yine de bisey demedi ama hamileligimde ailem yuzunden hep riskler yasadim sonrasinda hali saha hakkndaki msji esimin gormesi olaylari komple kopardi. Haksiz mi sizce? Esimin ailesi cok iyidir hep beni evlerine cagirirlar. O da yemek yapmiyim diye. Daha fazla yorulmuyum diye. Yoksa oraya gittigmde de bebekle hep ben ilgilenirim cnku kayinvalidem ayaklarindan rahatsiz. O sadece bizi gormek ister mutlu olur bizi izler. Benm icin de onemli olan bu yanimda yeter ki bi ses bi nefes olsundu..

Bence başka ailelere özenmeyin. Sizin aileniz de gayet iyi. Kendi hallerinde insanlar. Bunların sizi üzmesi de ayrıca gereksiz. Kafanıza takacak başka meşgaleler bulmanızı tavsiye ederim. Kocanıza da bu şekilde yansıttıysanız ömür boyu iki taraf arasında kalırsınız.

Amaç yazıp rahatlatmak bazen zaten ama bazen burda tam tersi oluyor maalesef. arkadaslar kimseye güvenmeyin kendiniz büyütün diyorlar tabi ki önce kendine güvenerek çıkıyorsun yola sorumluluk zaten annede ama bazen insan yarım saat bile dinlense havası değişiyor. o yüzden insanlar sizi anlasın ufacıkta olsun yardım etsin diyorsunuz tüm mesele bu aslında. neyse canınızı sıkmayın ileride kendinizle gurur duyarsınız tek başıma büyüttüm tam zamanlı annelik yaptım diyeAllah hepimize güç versin iyi geceler

Evet bence olmamalı böyle bir istek. Ben belli yaşa gelmiş insanlardan beklenmesini doğru bulmuyorum. Örneğin annem 30 yıldır yemek yapıyor kadın zaten o kendi işinden bıkmış belki de. Yani birde buraya gelip mi yapsın bana destek olacak diye. Kaç yıl çocuk büyütmüş gezecek tozacak zamanda gelip bebek mi uyutsun. Yani açıkça başlarının çekmediğini zaten söylemiş belli etmişler. Çekmiyor başları çünkü haklılar.

Eşinize ne oluyor ki. Siz böyle yaparak eşinizi doldurduysaniz kendi ayağınıza sıkmissiniz

Zamanla insan savunma mekanizması geliştiriyor. Ben çok geç kaldım o konuda. 40 yaşındayım daha 5 sene ancak oldu gerçekten beklentimi kesmeyi başaralı. Tabi bunu başarana kadar çok yara almış oluyorsun. Eşimin ailesi beni kendi ailemden çok sahiplenip sevmiştir öyle diyeyim. Kolay olmuyor ama zamanla alışıyorsun. Nasıl aile olunmaz dersini uygulamalı aldın, evladına iyi bir anne olup geçmişi unutmaya aileni de "el" kabul etmeye bakacaksın. Kolay olmuyor ama başardığında ferahlıyor insan

Aileniz hakli. Cocuk sizin ve esinizin. İki tarafin ailesinin de bakim verme sorumlulugu yok. Esiniz haddini asmis ama bu firsati ona siz vermissiniz.

Çok üzücü özellikle bir anne için illa ki yanında biri olsun ister insan ben anne olsam kızımı yalnız bırakmayı geç saatlerce uyusun dinlensin diye başında beklerdim umarım hatalarını anlarlar üzülmeyin lütfen

Çok gençsin, hele anne olunca senin bebeğine hissettiğin sıcaklık onlarda da var sanıp azıcık şefkat bekliyorsun ama maalesef çaldığın kapı çok yanlış. Bunlar sırf toplumsal rollerini gerçekleştirmek için çoğalmış tipler. Aile kavramları bizimle aynı değil. Mesafeli olmaya devam et, emin ol daha güvende ve huzurlu olacaksın. Duygusal bağ iyi gelmiyor bunlara, alışık değiller alerji yapıyor, taşıyamıyorlar

Evet biz de ablamla onu diyoruz bunca olaya ragmen kendimizi iyi kurtardik diye :) cunku o kadar cok sey var ki cocuklugumda yasadigim ve hala unutamadigim...

Günaydın arkadaslar, hala beklentidesin iste, ben de tek baktim gibisinden yazan kisiler var. İlk konuyu acarken bir suru sorun var hepsini anlatamayacagim icin net ve keskin ornekler vermek zorunda kaldim. Yoksa genel olarak bisey bekleyen bi insan degildim. Cunku yapilarini biliyorum ve evet benim bebegime bakmak zorunda deiller. Zaten gelip hergun bakacaklar zorundalar fln boyle bisey demedim ki niye bu konuda kendimi savunmak zorunda kaldim anlamiyorum. Onca soruna ve hataya ragmen belki bebegim sayesinde annemin tavri degisir sevgi ve sefkatli olur bi nebze diye kendimi inandirmak istedim. Hep kaliyolarmis demissiniz ama ben gercekten kalmalarini istemedim kendileri geldiler, bunu da lütuf gibi bak biz geldik gibisinden yuzume vurmaya calistilar, surekli minnet duymami beklediler. Gelmeyin istemiyorum tamam deyip onlerini kesmeme calismama ragmen bi sekilde barisip onlar beni cagirdilar hadi kizim gel havalar sicak bize gidelim napican burda tek brlkte olalim gibisinden. Yine kirmamak adina gittigimde ise ayni olaylar yasanip tekrar hayal kirikligi. Cozum hic gorusmemek ama oyle olmuyor iste bi sekilde yollarimiz kesisiyor anne baba sonucta ne yapabilirim. Biraz olsun destek gormek istedim ancak bazi arkadaslar anlamadigim bi sekilde ustume gelmeye calisiyor. Konuya aciklik getirmek istedim umarim biraz daha anlasilmisimdir.

Merhaba, evet oyle gercekten duygusalligi sildim komple hatta sasiriyolar sen merhametliydin ablana benzemissin iyice diyolar :) hele o hasta oldugumuzda bebeğimle, o kdr mutsuzdum ki eksiktim kineden kayinvalidemdeyim suan diye sorguladim o halde bile gelmediler. Ee kayinvalidendesin yabanci deil ki o da dediler. Pamukannesi83

Siz yine de maddi manevi beklentiyi sıfırlayıp anne babanızla ilişkiyi kesmeyin arayın sorun, sonuçta anne babadır sizin üzerinizde iyi kötü emekleri var. Ölümlü dünya. Arkadaşım annesiyle görüşmüyordu annesinin istemediği bir adayla evlendi diye, annesi geçen ay aniden öldü, arkadaşım barışamadan. Şimdi arkadaşım psikolojik destek görüyor. Düşüp öldüğü yerden fotolarını görmüş bi yakınının galerisinde. Toparlanamıyor. Anne bu işte, başka bişeye benzemiyor. Allah başımızdan eksik etmesin tüm anne babalarımızı. Ben tamamen haksız buldum ailenizi, ama yine de size naçizane diyorum ki beklentisiz onların halini hatrını sormaya ve onları kırmamaya gayret edin zor olsa da