Peki baban hiç babaliğini sorguluyormu? Ben evlatlarimin omuzlarina halen bu yükü verdim, fakirlik içinde büyüdüler diye. Yoruldu diye, evladindan geçinme hakkini vermiyor. Zamaninda düşünecekti onu. Evlat olarak birey olmaya, hayal kurmaya tabiki hakkin var. Hatta anne babanin görevidir evladi bağimsizliğa hazirlamak, hayallerin peşinde desteklemek. Ha evlat olarak 3-5 tabiki yardim edersin. Faturalar, alis veriş, ne bilim doktora götürmek, sağlik işleri,.. . Ancak geçimini yine her birey kendisi sağlamali. Hele bu ekonomide, baban resmen akillanmadi. Hadi gençliğinde cahillikti diyebiliriz, peki şimdi?

Sizi anlıyorum ama babamın inanın babalığını sorgulayacağımız görünen bişey yok ortada. İyiliğini anlatsam sayfalar sürer. Çok sevdi bizi. Herşeyini verdi. Ben küçükken yaşadığımız fakirlikten dolayı onu suçlamuyorum. O geçmişe baktığında boşa geçmiş ömrüne üzülüyor diye üzülüyorum. Siz de haklısınız ama hala akıllanmadı. Ben olsam sağlığım el verirken 3-5 atarım kenara. Ama hala günü geçirme aklı

Biz ben annem ve kardesim büyüdük. Annemin arkasında ailes yoktu tam tersi engel ve köstek olmuşlar. Ben 22 yaşında bile değildim işe başladığımda. Biz ev aldık. Sıfırdan eşya aldık 1 çay kaşığı yoktu. Ev kredisi annem üzerine. Ben ev masrafı eşya fln ödedim ztn kendi masrafım da vardi 27 yaşında evlendim. Evlenirken durumu açık açık konuşmuştuk herhangi bir sorun yaşamadım. Akışına birakmistim Ben aksini hiç düşünmedim hiç keşke demedim. Sadece yapabileceğim seyleri eksik yapmışım ama kısmet der geçerim. Birikim ev almak vs bunlar birazda kısmet işi. Daha geçen hafta koşa koşa asla düşmez diye 1000tlden altin aldılar.. İçiniz rahat etmiyorsa alin yarın keşke demeyin. Ama cok iyi düşünün.. E Esila09

babanız cok genc benım babam 65 yasında hala calısıyor babanıza cok acır sekılde yaklasıyorsunuz onlar eskı toprak sızı benı cebınden cıkarır aılenızın sızın kadar ınce dusundugunu sanmıyorum kardesınız erkek mı? tıpık kız cocugu gıbı konusuyorsunuz korumacı kollamacı :) bırgun evleneceksınız, herkesın kendı duzenını bır noktadan sonra zaten kurması gerekecektı gun bugunmus... babanıza destek ıcın para yollarsınız arada... kendı duzenınızı olusturun derım

Ev kredileri peşinatsız 5 haneli. Tek kuruş yanımızda yok. Memur maaşı vergi kesintileriyle 4.900 alınıyor. Kardeşimle benim maaşım yemeden içmeden gider. Yıllarca yarısından fazlası ipotek altında. Ve kardeşim evlilik planlıyor. Hadi ben varımı koyayım ortaya ama o evlenecek. Eşiniz sizden habersiz maaşının yarısıyla ailesine yıllarca aldığı evin taksidini ödeyip evde bazı şeyleri bu uğurda kısmak ister misiniz? Bu halde ben nasıl cesaret edebilirim. Gündemimizde ev almak yok ama bu cesarete nasıl sahip olabilirim

Tek gitmek istiyorum. Bu virajı alamazsam bağımlı kişiliğe evrileceğim sonum küçük teyzem olur diye korkuyorum

Ama siz o değilsiniz. Asla öyle olmaz olamazsınız sizin hikayeniz başka . push ; L

Kardeşim erkek. O benden daha korumacı. Ailemizin bizden başka şansı gerçekten yok. 2000 lira ile kirada geçinmek mümkün mü. Evladımız gibi düşünüyoruz. Kardeşim de bu konuda en az benim kadar hassas. Onlar mutsuzken nasıl mutlu olabiliriz ki.

Babanız daha çok genç. Sağlıklıysa çalışabilir gayet emekli olup ne yapacak ki? Siz kendi düzeninizi düşünün.

Valla baban neden emekliliğini düşünmemiş? Bence sorumsuzluk yapmış. Babayı olması gerekenden fazla buyutmussunuz. Ya da ben çok mantiksalim. Anne zaten hiç gecmiyor laf arasında çalışmadı demissiniz. Babanın calismadigi yerde annen ne yapsın eski zamanda? Belki de anneni bu hale baban getirdi sorumsuzluğu ile. Bilmiyorum ben öyle mantıksız yaşayan kim olursa olsun çevremde aile olur eş olur cocuk olur farketmez çok duygusal yaklasamiyorum. Bazı şeyleri ongormek lazim.

kızlar babaya düşkün olur eyvallah da sen anneni neden bu kadar tü kaka ilan ettin acaba? annenlerin zamanında kadınların çalışması bu kadar yaygın değildi belkide.

Ben sizden daha gençtim ailemden ilk ayrıldığımda belki ondan bu hissiyatım. Teyzeniz nasıl bir hayat geçirdi?

Atandığında anne-babasıyla yola çıktı. Atandı topladı aileyi ve yerleşti atandığı yere. On yıllarca ailesine baktı. Bazen anneannem gittiğinde bi kaç günlüğüne evde zevkle iş yapardı. Dedem teyzeme yolunacak kaz gibi görmeye başladı. Anneannem önüne yemeği koyar etrafında dört dönerdi evi gibi hissedemezdi. Biz de küçüktük. Yaz tatilleri cümbür cemaat gider anneannemi dedemi ziyaret ederdik. Annemler 6 kardeş ve öğretmenler. Uzun yaz tatili toplaşmaları teyzemi agresifleştirirdi. Balkonda bu kadar yüksek sesle gülmeyin uyuyamıyorum diye kızar içeri girerdi. Teyzemi o zamanlar anlamazdım. Küçük dayım, teyzeme ''burası annemin evi'' diye psikolojik oyun oynardı. Teyzemi cici kız olmaya psikolojik olarak zorlardı. Kimi zaman gazla kimi zaman bırası annemin evi diye. Anneannem teyzemin başına beni dikerdi bi yere giderken. En son anladım teyxemin tek kalmak istediğini. Anneannem kocası gibi gördü sonra onu. Dedemle arası açıldı. Dedem gitti. Anneannem kumarbaz oğlunu aldı yanına. Anneliğini hakkını duygu sömrüsüyle... Diğer ksrdeşler de teyzem nasıl rahat mı diye hiç düşünmediler annemin mutfağı dediler annemin salonu. Kendileri evlenip çocuk yapıp tüm sorumluğu küçük teyxeme yıktılar. Evlilikle bu cendereden çıkmak istedi. Başarısız evliliğinin ardından psikolojik sorunları çıktı. Şuan istese hala tek yaşayamacak halde düzenli ilaç kullanıyor. Hala annesine ve kumarbaz abisine bakıyor. Ve abisine çektiği kredi borcu ve ödediği kiraya rağmen hala bir evi olduğunu hissedemiyor. Biz ziyaretlerimizi sıfıra indirdik teyzemi anlayarak. O davet etmedikçe gitmem anneannem çağırdıkça gitmediğime bozulur. Diğer tüm kardeşleri ise huzur içinde ailesiyle evlerinde yaşıyor

Atandıktan sonra kardeşiniz maaşı+babanızla birlikte çok rahat ev alabilirsiniz bi kaç seneye. Hiç bi şey için çok geç değil ve kendi hayatınızı kurmadan önce insanın ana babasına yardım etmesi gerektiğini düşünüyorum her zaman

28 yaşa göre fazla duygusalsınız.. Dasmeer

Ben tanıdığımı unutmam, ama o kadar isim degistiren olunca cogunlukla karanlikta el yordami ile yorum yapiyorum Seni de unutmak ne mümkün ayrica, bahtin acik olsun❤

Ev alma planımız yok. Adı bile geçmiyor. Sadece babamın merakı arzusu bu yönde. Belli etmese de hisseditorum. Annemle gençken el ele verip yapması gereken şeyleri 50 sonrası bizimle yapmak istiyor. Dayatmıyor ama isterdi. İşte bu beni üzüyor

Öncelikle ebeveyn olan siz değil babanız. Bunu söylerken babanıza olumsuz bir itham ile söylemiyorum lütfen yanlış anlamayın sadece demek istediğim her ne kadar siz onları çocuklarınız gibi görseniz de gerçekler öyle değil ve bu rolleri değiştirmeye kalkmayın lütfen Kesinlikle tek gidin aileniz ile giderseniz çok mutsuz olacağınızı düşünüyorum inanın yazınızdan bile belli. Olması gereken de bu zaten artık kendi hayatınızı inşa etme vaktiniz gelmiş. Haklı olarak birey olmak istiyorsunuz bunu yapmak yaptığınızı görmek inanın çok iyi gelecek size. Bir de ailecek giderseniz belki bi süre sonra sizin içinizde kalan şeylerden dolayı ilişkiler bile olumsuz etkilenebilir. Ev alma ev kredisi kesinlikle şu an aklınızın ucundan bile geçmemeli. Elinize geçen para ile zaten ancak kendinizi geçirirsiniz bir de taksit ile eşya ödersiniz işte o kadar. O da en iyi ihtimal kiralar falan düşük bir ilçe ise. Aileniz için desteğiniz daha farklı ve dengeli şekilde olmalı. Babanızı çok sevmeniz normal tabii ki bu anlaşılabilir ama bu kadarı biraz da gereksiz dram olmuyor mu 52 yaş sağlık sorunu olmadığı müddetçe oldukça genç bir yaştır. Siz kaç yaşında emekli olacaksınız mesela? Daha da yazılacak seyler var aslında ama şimdilik bu kadar yeter Yeni işiniz hayırlı olsun, güzel günlere

Teyzeniz adına çok üzüldüm. Muhtemelen sizde buna benzer şeyler yaşayacaksınız çünkü karşınızdaki örnek bu. O zaman hiç bulaşmayın bu işe ve duygusallıkta göstermemeye çalışın zamanla alışırsınız.

Teyzem adına ben kahroluyorum. Kocaman boşa gitmiş bir yaşam. Kendi olamadı

Babanız 80li yaşlarını yaşayan elden ayaktan düşmüş biri gibi yazmışsınız. Sanki kim baba kim çocuk unutmuş gibisiniz. Zaten ailenizi rahat ettirmek için kardeşinizle bir plan yapmışsınız. Eğer istediğiniz yere tayin almayıp böyle yaşamaya devam ederseniz asla kendi hayatınızı kuramazsınız. Babanıza açıkça planlarınızı anlatın. O da boşuna plan yapmasın.

Estağfirullah. Neden annemi yoksayayım. Yanlış yansıttım sanırım. Annrmden yana sorunum yok kendi içinde tutarlı biri. Babam mutsuz kendi hayatına baktığında yaşıtlarıyla yarışıyor zihninde. Yaşıtları da karı koca çalıştı 5 yıl çocuk yapmadı. Söz ettiğim şey bundan ibaret. L

Önce atamanızın çıktığı yere bir bakın nasıl bir yer olacak. Sonra anne babanızı yanınızda götürüp götürmeyeceğinize bakarsınız. 10 yıldan fazladır ailemden ayrıyım. Evlenen kadar keşke beraber yaşasaydık diyorum. Ben yakın bir yerdeydim tüm tatilimi haftasonlarının çoğunu ailemle geçiriyordum. Buna rağmen keşke daha fazla kalsaydım diyorum.

babaniz cok genc. ben suanki duruma gore 68 yasinda emekli olucam. siz? bence hesabinizi buna gore yapin, sizin artik kendinize yatirim yapma zamaniniz.

Bizim iş yerinde çalışan çoğu kişi 60 yaş ve üzeri çoğunun da bir sürü hastalığı var. 52 yaş normal bence çalışmak için. Ben sizin tek yaşama kararınızı çok destekliyorum ebeveyn bile olsa kimseyi yanınızda taşımak zorunda değilsiniz. Emeklilik planı varsa bile babanızın bunu kendine güveniyorsa yapmalı size ya da kardesinize güvenerek değil. Malesef ebeveynlerimize ebeveynlik yapıyoruz çoğu zaman bizim ailede de işler biraz böyle. Ama bu düzeni yıkmak lazim. Saglikli olan bu değil çünkü.

Yalnız şimdi düşündüm. Ev almaya karar verirseniz kardeşinizle ikinizin üstüne olsun. Babanız anlattığınız gibi hayalperest biriyse evi satıp kafasına göre işlere girmesin.

Annem konusunda bazı kişiler böyle yaklaşmış. Yanlış ifade etmişim o durumu. Annemden yana bi sorunum olmadığı için annem demedim. Annem kendi içinde tutarlı biri. Evim arabam yok diye mutsuz hissetmiyor. Babam mutsuz. Mutsuzluğunun temeli maddi. Babamı da annemi de eleştirdiğim bi süreci anlattım kısacası. Annem keşke çalışsaydı ama. Şuan onlar adına böyle mutsuz olmazdık. Ve annemi çok seviyorum o mutsuzsa ben de mutsuzumdur

28 yaşındasınız.. babanız 52 yaşında.. yani çok değil 24 sene sonra tam da babanızın yaşına geleceksiniz. Bu arada geçen süreci ailenizle yaşayarak geçirmek de isteyebilirsiniz ama keşke küçük bir yere tayin isteyeceğinize İstanbul isteseymişsiniz en azından babanız çalışmaya devam edermiş.. çünkü gittiğiniz şehirde çalışmayacağı gün gibi ortada

Anne babadir tamam ama kendi hayatimi duzene sokmam gereken zamanda anne babamin sorumsuzluklarini duzeltmekle ugrasmazdim acikcasi. Ha gelirim herşeye yeter o zaman dusunmem yaparim ama kendi hayatimi ve isteklerimi kenara atip onlara calişamazdim yillarca. Eşimin ailesi de ayni boyle annesi hayatinda calismamiş, yokluk icinde buyumuşler butun kardeşler ne birikim ne bir şey. Allahtan başlarina bir ev kalmişta o var. Herşeyi cocugum yapsin diye bekliyorlar. Oyle bir dunya yok tabi. Benim annem gece gunduz vardiyali yorucu işte calisti dogru durust elinden geldigi kadar bir şeyler saglamak için ugrasti, annem bilmiyor muydu 2-3 cocuk yapip oturmayi, tek cocugum. Sinir oluyorum ben boyle şeylere bilmiyorum.

Yani evet ama sız değil o sizin ebeveyniziniz. Yani sizin değil onun sizi düşünmesi gerekiyor. Babanız yaşlı değil çalışabilir. Yani sevgi ayrı birşey ama karın doyurmuyor malesef. Seven insan çalışır çabalar. Kardeşiniz evlenecek siz evleneceksiniz kısmetse. Baba olarak sahil kasabasondan ziyade sizin geleceğinizi düşünmesi gerekiyor. Ama siz hem babanızı cocuk gibi düşünürseniz ona kendını ıfade edecek alan tanınmıyor.

Peki bu kiz neyle evlenecek? Ya da borclu mu evlenecek? Esiniz evlendiginizde aile evinin borcunu oduyor olsa, ve tabiri caizse sogan ekmege talim etseniz? Bu kizimiz evliligin tam kenarindan döndü ve okuluna baslayip bitirdi, elbette evini yuvasini da kurmak isteyecektir. Biz de cok parlak imkanlarda degiliz, cocuklarim ileride sadece elektrik su faturami odemeye talip olsa bundan fazlasini kesinlikle beklemem, he cok cok imkani olur, ona cerez cekirdek parasidir, kendi gonulludur o baska...

Sevgi karin doyurmuyor. Ve elbetteki sevecek. Normali zaten bu. Sevgi ayni zamanda rahat ettirmek olmali. Bak babani seviyorsun ve rahat ettirmek istiyorsun. Emekliliğini felan düşünüyorsun. Babanin asil yapmasi gerekeni, sen yapiyorsun. Babandan nefret et, gözüne bakma demiyoruz zaten. Ancak gözlerini açman lazim. Baban sorumsuzluğunu, sempatikliği ile örtmeye çalişiyor ama nu hep çare değil. Artik 52 yaşinda sorumluluğu mecburen öğrenecek. Ömür boyu sirtinizdan taşiyamazsiniz onu. Kesinlikle işi birakmasin. Para biriktirmede yardimci olun. Ziyarete gidersin, ama kendi hayatinin iplerini babana verme.

Benim babam 55 inde ve hala çalışıyor, arada ek iş yaptığı dahi oluyor. Annem de aynı yaş ve çalışmaya devam ediyor. Yorucu da bir işi var. Siz 28 yaşında artık kendi hayatınızı kurmalısınız, herkesin kendisine ait, kendi hayatına ait bir sorumluluğu var. Aile çok önemli her zaman ama siz o evin babası ya da annesi değilsiniz, olma zorunluluğunuz da olduğunu düşünmüyorum, kendileri hayatta ve aklı başında insanlar çünkü. Içinizde ukte kalmasın bence hiç bir şey. Aileniz gayet genç.

ben biraz farklı açılardan bakmak istiyorum. baban sizi sevmiş. babalık vazifelerini yapmış. okutmuş büyütmüş. parayı sağda solda yememiş.. evet yokluk görmüşsünüz ama kim zenginlik içerisinde yaşıyor ki? ben de annem babam çalışmasına rağmen küçükken işten çıkarılmaları vs zamanlarında baya sıkıntılar çektiğimizi hatırlarım.. bazı insanlarda plan program yoktur.. ben bankacı olmasam benim eşim de o kadar kazancını yer yedirir gider bana oğluna arkadaşlarına hediyeler alır öyle malda gözü yok.. allahtan ben el koyuyorum ona limiti düşük tutuyorum.. ama bu kötü eş kötü baba olduğunu göstermez mesela o da öyle bir adam.. dengeyi bulmaya çalışıyoruz karşılıklı.. benim önerim kardeşin gibi senin de kendi hayatına odaklanmak yönünde.. git başla işine paranı kazan. kendi evini kur. annen de baban da yetişkin insanlar ve kendi hayatlarının sorumluluklarını alabilirler hatta almalılar.. kendini onların ebeveyni gibi görme. baktın çok dara düştüler kardeşinle konuşur sizi de zora sokmayacak kadar maddi destek olursunuz birlikte. ama ev alma gibi bir yükümlülüğünüz kesinlikle yok. biz nasıl dünyaya gelmek üzerine söz sahibi değilsek, ebeveynlerimize de sevgimiz ve desteğimiz dışında gücümüzün üzerinde maddi destek olmak gibi bir sorumluluğumuz olmadığı düşüncesindeyim. benim de evladım var ve ondan asla böyle bir beklenti içine girmem. onun da bizim manevi olarak yanımızda olması dışında bir sorumluluk hissetmesini istemem.

Annemi tü kaka yapmıyorum. Yanlış ifade etmişim o durumu. Annemden yana bi sorunum olmadığı için annem demedim. Annem kendi içinde tutarlı biri. Babam mutsuz. Mutsuzluğunun temeli maddi. Süreci anlattım açıkçası. Annem keşke çalışsaydı ama. Şuan onlar adına böyle mutsuz olmazdık.

Herşeyi geçtim 52 yaş nedir yahu? Gencecik adam, çalışacak tabi ki Eşim 50 yaşında essek gibi çalışıyor, adamın aklına bile gelmrz calismayip evde oturmak. Kusura bakmayın da zaten babanıza tamam gel benle deseniz yarariniz değil zarariniz dokunur. Nedir bu türk erkeklerinin tembelliği, azıcık kitap falan okuyun, uzakdoğu Asya'da insanlar neden 100 yıl sağlıklı şekilde yaşıyor araştırın bakalım, en büyük sebep çalışmak çalışmak çalışmak

Çok teşekkür ederim. Çok incesiniz. Gönülden teşekkürler S serpil2022

Çalışmadı diye annenizi suçlamışsınız ama babanızda elini taşın altına koymamış ve bencil bir insan kusura bakmayın. Gençliğinde bugünleri düşünüp kenara para atmamış şimdi çocuklarından medet umuyor. Kardeşiniz 1 sene sonra evlenecekse alacağı para ancak kendi düğün masraflarına gider sizde uzun vadeli borca girmeyin belli mi olur karşınıza evleneceğiniz biri çıkar bu seferde ev kredisi ödüyorum çeyizim yok, evlenirsem borcu nasıl ödeyeceğim derdine düşersiniz.

Ben yaş kismini atlamisim. Benim babam da 50li yaşlarda adam hala calisiyor annem de calisiyor gık dediklerini duymadim. Hatta yurtdisina gidecekler yakinda. 52 yaş ne emeklisi. Gençliginde kendine duzen kuramayip dogurdugu cocuktan hem anne babaya duzen kurmasini hem kendine kurmasini beklemek çok uçuk ya.

Sakın ev almak gbi bir borca girme... sonuçta sende birgun evlenebilirsin aman diyeyim çok saçma... diğer turlusude saçma... babanız çok genç... sizinle birlikte yaşamak isteği mantiksiz... artık kendi hayatinizi kurmalisiniz... Tek başına bi evde yasayabilirsiniz... ailenizede ucbes yardım edersiniz... bende evlendigim günden beri yardım ediyorum hele son zamanlar yasli babamin hastalığı sebebiyle maaşımin yarisini veriyorum.. genede kendi evimde kalsınlar istemem... ev ev üstünde olmaz... bekarda olsanız otuza yaklasmissiniz artık kendi hayatınıza bakma zamani

Anneniz çalışmamış olabilir onun için bu kadar öfke duymayın. Hayatın şartları dönem içinde çok değişti. Ama babanızın da ebeveyni olmayın. Bugün 28 yaşındasınız. Ev gibi bir sorumluluğa sakın girmeyin. Birikim yapın. Araba alın kendinize. Elbette ailenize destek olursunuz ama bu hediye olur öyle belli düzenli destek değil. Benim babam da 57 yaşımda hala çalışıyor. Kendi yaptığı bazı plansızlıklardam dolayı da emekli olamadı ama o onun sorumluluğu elbette bir düzene koydu mu 1 senesi var. Onlar öyle bir düzen tercih etmişler, karlı olmamış sonu. Ama siz yeni bir düzen kuruyorsunuz kendinize yatırım yapın. Ailelerin bazıları o kadar çok başkaları tarafından toplanmaya alışmış ki, çocukları da onları derlesin toplasın diye düşünüyorlar. Bakın kardeşiniz evlenecekmiş. Ev düzen kurmak kolay mı? Değil. O yüzden onu da, kendinizi de düzen kurmanızı engel olacak bir sorumluluğa dahil etmeyin.

Anneniz çalışmadı diye mi bu kadar annenizi yok sayiyorsunuz?

anneniz hayatta değil mi? neden hiç ondan bahsetmiyorsunuz? babanızın onca sorumsuzluguna karsı babanızı dilinizden düşürmeyip çok sevmeniz fakat annenizle alakalı sadece hayatında hiç çalışmadı imkanı oldugu halde demeniz bana garip geldi açıkçası..

Biraz cesur olun yahu Biz kardeşimle asgari ücret olarak yapıyoruz bu dediklerinizi . push ; Gameking

Beni hatırlamanız çok mutlu etti beni yahu. Çok teşekkür ederim. Duygulandım valla