Herkes değiştirmem gerektiğini söylüyo sanırım haklısınız, şartları zorlayıp tekrar düşünmem gerekiyo

Peki neden bu çocuklar böyle oldu, ben dışarda parkta da gözlemliyorum, sürekli birbirlerine kötü davranıyolar ve vuruyolar, ortak oyun oynamıyor çoğu, bireysel takılıyo ya da ikili olup başkasını rahatsız ediyolar, bizim zamanımızda diye geyik yapmak istemiyorum ama kalabalık olduğumuz zamanlarda bile ortak oyunlar oynardık, birbirimize ihtiyaç duyardık, bu kadar bencil ve kendi başımıza takılmazdık, bi paylaşımımız olurdu hep.. Magrat

Güzel hanımefendiler nasılsınız, Ben iyi sayılırım. Sorunum şu, beş buçuk yaşında, sakin uyumlu arkadaş canlısı, fırsat verildiğinde kendini çok güzel ifade eden bir oğlum var. Bu sene ana okuluna yazdırdım. Okulda yaşıtlarından zorbalığa uğruyor, bazen vuruyolar bazen sözlü şiddet oluyor, bana her zaman anlatmıyo. Bazen teyzesiyle paylaşıyo. Öğretmenine çocukların vurduğundan bahsettim, çok da dikkat ederek suçlayıcı olmadan konuştum ama benimle tartıştı. Bir veliye genelleme yaparak çocuklar birbirlerine vuruyo sürekli dedim, normal bunlar okulda daha fazlası olacak dedi, velisi de yöneticisi de, anlattığım herkes aynı mantıkta. Tamam ben de biliyorum olmaması imkansız ama siz evde çocuklarınızla konuşamaz mısınız? Ben çocuğuma vurma, karşılık verme demekle hata mı ettim, efendi çocuk, ezik algısı ne zaman bitecek, neden sorun bizdeymiş gibi görünüyo arkadaşlar ben yanlış mı yapıyorum? Arkadaşların sana istemediğin bişey yaparsa onu uyar yine yaparsa öğretmenine söyle demekle yanlış mı yapıyorum? Bu hafta teyzesine anlatmış çoçuklardan biri benim üstüme geliyo itiyo, kaçınca da korkak diyo bana demiş, biliyorum vurmalarından çok böyle sözler oğlumu daha çok yaralıyo, ben çocuğumu gelişsin arkadaş edinsin diye gönderdim ama daha çok içine kapatıyolar. Çok üzülüyorum, ben de zorbalığa uğramıştım nasıl hissettiğini taa içimden biliyorum, bir annenin kendini çaresiz ve yalnız hissetmesi kadar kötü bir his yok, lütfen kırıcı olmadan yardımcı olur musunuz...

Peki ama benim çocuğum da aynı şekilde karşılık verdiğinde diğer çocuğa bişey olursa ne olacak? Ben bi adım sonrasını düşünüyorum ama yanlış düşünüyorum sanırım bu kadar detaya girmemek mi lazım acaba, çünkü sizin yazdığınız şeyi çoğu arkadaş yazmış. Haklısınız belki de ben de böyle yapmalıyım

Madem okul değiştiremiyorsun bunu bir fırsat olarak gör ve çocuğuna gerekli eğitimi ver. Büyünce mobbinge uğrasa işyerinden mi ayrılacak... dişli olmayı öğrenmesi gerekiyor. Ha keşke hiç ihtiyaç olmasa ama oluyor maalesef

Ortaokuldan bildiriyorum. Daha fazlası falan yok. İşin için şiddet girdi mi anında müdahale ediyoruz, gereken önlemi rehberlik vs ile alıyoruz. Bir çocuk arkadaşlarına pergel ile güç gösterisi yaptı. 2 haftadır ben, rehberlik hocamız, idare ve veli olarak uğraşıyoruz. Davranış tekrarlanmadı ama dipten çözene kadar da bırakmayacağız. Öğretmen kendi uğraşmamak için başında savmaya çalışmış sizi.

Konuştum güzel arkadaşım müdürle de konuştum, çare olmadı, öğretmen üzerinden suç atmak için direkt bana saydırdı halbuki onu suçlayarak konuşmadım ama çok zor gerçekten insanlar çok zor.. Öğretmen bir çocuğun şansıdır halbuki, gayet zeki bi çocuğum var, biraz öğretmeni ilgi gösterse çiçek gibi açacak eminim

Ne kadar güzel, hiç böyle insanlarla karşılaşmamanız, son çare okul değiştireceğim malesef. yazarhanim35 Yazar

Aslında iyi fikir değil ama çocuğunuzu korkutan çocukları gizlice sıkıştırıp korkutsanız babası doktor yada polis deseniz korkutsanız yazarhanim35 Yazar

Şimdi beğenmedimler gelir ama oğluna söyle kendine yapılana karşılık versin. Madem her yerde olacakmış, o da öğrensin kendini savunmayı. Karşı taraflar tabii zorbalığa uğrayan olmadıkları için rahatlar.

Çocuklar arasında ufak tefek itiş kakış olabilir, ama düzenli şekilde bir çocuk şiddet görüyorsa bu noktada sınıftaki ve okuldaki görevlilerin hatası, ihmali vardır. Öğretmenin 100 tane eli yok, tüm öğrencilerin elini tutamaz, ama sürekli şahit olduğu bir şiddet varsa buna müdahale etmesi gerekir. Okulun rehberlik hocasından sınıfa gelip bu zorbalıkla ilgili etkinlik yapmasını isteyebilir ya da velileri toplayıp bir konuşma, uyarı yapabilir.

Yönetici de bitiyor bu iş. Eğer yönetim zorbalığı ciddiye alır tedbirli davranırsa ogretmende buna uymak zorunda velilerde, çocuklarda. Ben kreş öğretmenliği yapıyorum şuan onun için rahatça konuşabilirim bizim kurumda zorbalık çok ciddi şekilde onlenmeye çalışılmış ki bunun için daha kres açılmadan eğitimler aldik. Ayrica benim kızım lisede zorbalığa uğradı yönetim dahil herkesle 1 ay görüştüm konuştum sonuç alamayınca okul değiştirdik şuan çok rahatız. Size de tavsiyem budur bu hafta okul değiştirin.

Evet normalde okul değiştirmeyi son çare olarak öneriyoruz ama ne kurum yöneticisi ne de eğitimci arkadaş sizinle aynı perspektiften bakamıyor. Oysa öğrencilere zorba olmama mesajı oyunlar ile pek de güzel öğretilir.

Aman diyim böyle akıllar vermeyelim. Öğretmenlerin asla istemediği bişey bu sonuçları çok zora sokabilir.

İyi bi fikir olmayabilir :)

Kararlarının sonuçlarını görecek karşı tarafta kendi yaptıklarının sonucunu görecek harekete geçme duyguları gelişecek kriz çözümü gelişecek.

Vurma demeyin doğru olan ona engel olup hayır bana böyle yapamazsın diyebilmesi Ellerini tutmayı engel olmayı öğrenmeli Veya karşı benzer tepki vermesi şişko diyorsa ona yakın ayakkabın kötü diyorsa seninde tshirtin çirkin demesi gibi

Malesef ben çok farklı insanlarla karşılaştım, böyle mesajlar verecek duyarlılıkla hareket eden yok şuan. Çoçuğumun daha ilk kez adım attığı yerde ve hayatının başında böyle sindirilerek dışlanarak, belkide travmalar oluşarak okula başlaması beni o kadar üzüyor ki anlatamam. Herkes çocuğunu güle oynaya götürüyor bakıyorum hiç birinde böyle bir endişe yok, ben içim huzursuz onu oraya bırakıp geliyorum, dua ediyorum sürekli, anne olmak o kadar ağır bişey ki, başkasının gülüp geçtiği şey sizin, sessiz sessiz ağladığınız şey olabiliyo. Belki çok abartıyo gibi görünüyorum ama geçmişte ben de zorbalık yaşadığım için oğlumun ne hissettiğini biliyorum ve hayatım boyunca da okulda yaşadığım travmalar önüme çıktı, O'nun da benim yaşadıklarımı yaşamasını istemiyorum..

Haklısınız E Esila09

Haklısınız herkes aynı fikirde, demek ki ben bir yerlerde yanlış yapıyorum

Kızım 7. Sınıfa gidiyor, ortaokula başladığı günden beri 3/4 kişinin kendisini sözlü olarak rahatsız ettiğini söylüyor. Aynı çocuklardan başka velilerde şikayetçi sürekli küfür ediyolar diye. Çok kez öğretmeni ve rehber öğretmeni ile konuştum ailelere haber verdiler çok kez uyardıklarını söylüyorlar ama yok, ne yazık ki çözüm olmadı. Kızıma onlarla muhatap olmamasını söylüyorum sadece, elimden başka hiçbir şey gelmiyor. Okulunu değiştiremem malesef. Sadece sabret diyorum ve kendisini rahatsız ederlerse vakit kaybetmeden öğretmene söylemesini gerektiğini söylüyorum. Başka ne yapılır gerçekten bilemiyorum.

Ben olsam okul değiştirirdim. Bu "her okulda böyle şeyler olur" şeklinde normalleştirmelerden hoşlanmıyorum ben. Kızımın anaokulunda hiç olmadı, şu an ilkokul 3'te ve bir kez bile vurulduğunu veya arkadaşlarının birbirine vurduğunu duymadım. Demek ki her okulda olmuyor. Yani iş eğitimcilerde, okul içindeki genel havada, tutumda bitiyor. En ufak şeylerde bile uyarılması gerekiyor çocukların, "olur öyle şeyler" denildikçe çocuktan çocuğa geçiyor, öğreniliyor, artıyor.

Velilerle konuştunuzmu, bakın bu çok ciddi bir durum ve çocuğun okuldan soğumasına sebep olur. Bu durum çocuğunuzun psikolojisini etkiler zamanla içine kapanır çok hırçın bir çocuk olur. Size bir örnek verim yeğenimi ilkokulda bir çocuk sürekli korkutuyordu ve en son merdivenden itmiş ayağı morarmıştı. Yeğenim içine kapandı korkar oldu çok hırçınlaştı, evde sürekli kardeşini dövüyor güç gösterisi yapıyor derken ayağını farkettim. Sorduğumda söylemedi ilkin sonra yanıma geldi herşeyi bir bir anlattı. Tabi ben sizin gibi sabırlı ve sakin değilim çünkü muhattap olacağım kişilerde anlayan cins değildi. Okula bir gittim okulu ayağa kaldırdım valla. Veliyle konuştum, öğretmenle konuştum yetmedi müdürle konuştum. Gözdağı verdim birazda vallahi tekrarı olmadı. Çünkü kendim yaşadım ilkokulda sürekli üst sınıflardan zorba çocuklardan dayak yerdim, korkardım okula gitmek istemezdim çok içime kapanmıştım korkudan kimseye bişey demezdim. Okuldan soğumuştum ve bu durum derslerime yansımıştı. Ben yaşadığım için kimse yaşamasın istiyorum.

Alıpta yollamamazlık yapmayın nolur. Okul değiştirin Ama burdaki kişilerede katılıyorum çocuğunuz kendini savunmayı öğrensin gerekirse karşılık versin

İlk başta tıpkı sizin gibiydik baktım böyle olmuyor sana vurana sende vuracaksin başka yolu yok başka türlü bu durum bitmeyecek dedim. Pişman mıyım asla. En azından artık kimse çocuğumu ezemiyor. İlk hamleyi sen yapma veya durduk yere kimseye vurma ama biri sana vurursa karşılığını aynı şekilde ver diyorum. Bunu ogrettikten sonra hiç karşılık vermediği olmadı. Herhangi bir veli çocuklar tartışmış diyince çocuk bunlar olacak ikimizde çocuklarımızla konuşalım bir daha yapmamaları için diyorum. Eğer tek taraflı bir durum olduysa onu ogretmenine bildiririm ama.

Çnkü genelde artık gözlemlediğim kadarıyla aileler teknoloji ile büyütüyor çocuklarını ağlayan çocuğa hemen tablet telefon vs veriliyor ve gözlemlediğim kadarıyla sadece çocuklar da değil büyük insanlar da bencilleşti

Müdürle öğretmenle konuştum, yeğeninizdeki gibi belirgin bişey yok diye ciddiye almıyorlar, velilerden biriyle konuştum normaldir olabilir kafasında, diğerleriyle de konuşmayı düşünüyorum. Dediğiniz gibi olmasından korkuyorum ben de, içine kapanır hırçınlaşır, değişik bi çocuğa dönüşür diye korkuyorum. Ben de zorbalığa uğramıştım, hala atamadım çoğu şeyi.

Zarar görürse de başlatmayacaktı. Bu kadar basit. Karşılık verenin yaptığı. Nefsi müdafaa oluyor sonuçta. Hukukta bile yeri var. Öyle düşünün bence. Kendini savunamaması ve bu yüzden zarar görmesi daha kötü değil mi? Karşılık vermedikçe zorbalığın şiddeti artacak çünkü.

Öğretmenin çocuğuna öyle yapsalar okul değiştirtir karşıdaki insana zorla ama olabilirmiş doğru biz eğitime değil dayak yedirmeye gönderiyoruz çocuğumuzu. Okulu değiştirin bu kafalar güzel değil

Yazma şekliniz bile ne kadar naif bir insan olduğunuzu gösteriyor bence. Ben çocuğumun okulunu değiştirirdim. Her şeyden önce bu kafadaki bir öğretmen ile olmaz. Not: ben de öğretmenim.

Çocuklardan birini buldum güzelce dediğiniz gibi oğlum seni seviyo oynamak istiyo birbirinize zarar vermeyin dedim ben yapmıyorum dedi ve yapmaya devam etti. Bizi sınıfa sokmuyolar bina kapısından veriyoruz, sadece çıkışta çocukları bulabiliyorum ama dediğim gibi denedim yapmaya devam ettiler. Belki annelerini bulup dışarda görüşüp arkadaş olmaları için uğraşmalıyım

Eşiniz gidip konuşsun sert bir dille bak o zaman nasıl yola gelirler. Kız adres ver ben gidim ayy valla bu konu çok hassas sakin kalamam

Canım benim güzel kalbin ve desteğin için çok teşekkür ederim. Benim de çok hassas olduğum bir konuydu başıma geldi. Burda yazan bir çok şey bana yardımcı oldu, birinden biri illaki çare olacak inşaallah, en son ihtmalle de okuldan alırım yapacak bişey yok.

Oğlum sakın vurma bir ütopya. Başka hiçbir şey değil. Çünkü diğer insanlar bizim kadar nazik değiller ve asla bizim tarafımızdan bakmaya çalışmıyorlar. Benim oğlum da aşırı naiftir, kötü söz söylemez, kimseye vurmaz. Kreşe başladığından beri sana vururlarsa sende vur annecim diyorum ben. İlk vuran sen olma ama sana nasıl vuruyorlarsa sen de aynı şekilde vur diyorum. Yoksa gerçekten dayak yiyor, zorbalığa uğruyor. İçten içe çok üzülüyorum ama böyle öğrenecek sonuçta. Babası sakın vurma oğlum diyordu, baktı çocuk sürekli şiddet görüyor sen de vur oğlum demeye başladı sonradan. Dün bir arkadaşı tekme atmış, durduk yere üstelik. Geldi evde ağladı. Ailecek görüştüğümüz için be yapacağını bilememiş . Ben de git annesine söyle annecim bir daha yaparsa da sen de aynı şekilde karşılık ver dedim. Çünkü karşılık vermeyince korkak olduğunu ve asla karşılık veremeyeceğini düşünüyorlar. Başka bir örnek çocukken bir arkadaşım kardeşini sürekli döverdi, öyle böyle değil ama. Çocuk sürekli sabretti, senelerce, sonra bir gün tak etti ve karşılık verdi. Dövdü kardeşini. Ondan sonra o hırçın olan bir daha kardeşine bulaşmadı. Bu işler böyle ne yazık ki.

Baska anaokuluna yazdirin. Orda da uyarin cocugunuzu sana siddet uygularlarsa karsiligini ver diye. Belki kizanlar olucak ama kendini korumasini ogrenmeli.

Pardon da bu insanlar o pozisyonlara gelebilmek için pedagojik eğitim alıyorlar yani sokaktan geçen bakkal amca cevabı vereceklerse orda oturamazlar. Bence sorun sizin yumuşak başlılığınızdan kaynaklanıyor. Çocuğunuza vurulduğunu söylediğinizde öğretmen sizle nasıl tartışabilir, orda böyle olaylar yaşanmasın diye o orda var zaten. Tavrınızı net bir şekilde belirtip soruna çözüm bulmasını çünkü bunun kronik bir sorun haline geldiğini belirtmeniz gerekir öğretmene. Ayrıca benim de aynı yaşta çocuğum var. Ben ona hiçbir arkadaşına vuramazsın ama sana vuran olursa kendini savunucaksın diyorum her zaman. Çocuğunuzu da fazla pıstırmayın şimdi dışarda herkes azman.

Evet gerçekten karşıdaki kişiler kendileri zarar görse kıyamet koparır ama onların başına gelmeyince ne var bunda tavrındalar, ne kötü

Kimse bir şey yapmıyorsa şiddet gösteren çocuğu siz bulup oğlunuzla arkadaş olmasını sağlayın. El ele tutuşturup siz iyi arkadaşlarsınız tamam mı birbirinize sahip çıkın okulda deyin. Kimseye vurmayın diye öğütlemeyin. Sebebsiz yere kimseye vurma ama biri sana vurursa sen de karşılıl ver diye çğretin.

Öğretmenim benden küçüksündür ama yine de ellerinden öperim, böyle sorunların üstüne eğilip önemsizleştirmediğiniz için sizi tebrik ediyorum, Allah yolunuzu açık etsin.

Maalesef şimdiki çocukları. %99u bu şekilde zorba ya sizde vurun oğlum sana vurana diyeceksiniz ki yapınız öyle değil muhtemelen Ya da en son müdüre veya cimere şikayette bulunacaksınız

Sürekli tekrar eden bir durum haline gelmişse bu durum gerekiyorsa öğretmenle her gün tartışacaksınız. Baktınız ters tepki veriyor şikayet edin. Öğretmen ılımlı yaklaşsa asla böyle birşey önermem ama siz kendiniz dişli durup çocuğunuzu korumalısınız. Kendi kurallarınızı naifliğinizi yıkıp çocuğunuza kendisini korumasını öğretmelisiniz. Siz yapamıyorsanız babası söylesin teyzesi söyleyin. Milletin zorba çocuğuna katlanmak zorunda değil evladınız.

Konu evlat oldumu içimden vahşi bir aslan çıkıyor size tavsiyem okula gittiğinizde oğlunuza karışan çocuğu bulup elinizde çikolatayla güzelce konuşun. Bunu her gittiğinizde yapın. Baktınız olmuyor velisini çağırın güzelce konuşun haaa baktınız oda olmuyor çocuğun gözünü korkutun ne diyim artık gıı bide öğretmen ne diye sizle tartışıyormuş çözüm bulacağı yerde. Müdürle konuşun gerekirse

Eğitimci ya da anne değilim ama zorbalık konusunda çok deneyimim var, oğlunuza karşılık verme vurma demeyin. Özellikle erkek çocukların dünyasında maalesef kendini korumak, savunmak gibi bir gerçek var. İleriki yaşlarda bu daha ciddi durumlara yol açacak. Özellikle lise çağlarında korkunç güç gösterileri yaşanıyor erkekler arasında. Çok uzun yıllar dövüş sporu yaptım, çocuğunuz gibi bir sürü öğrencim oldu, kendim annesiz bir çocuktum türlü zorbalık gördüm, merak etmeyin kavgacı ya da saldırgan olmuyorlar ama kendilerini korumayı ve karşıdakine göz dağı vermeyi öğreniyorlar. Dövüş sporları öğreten bir yerden kurs aldırın şiddet hoşumuza gitmese de günümüz dünyasında ciddi bir yeri var maalesef. Bu sorunu öğretmenle veliyle çözemezsiniz. Spor yaptığım dönemde sizin gibi naif düşünceli çok anneyle tanıştım ortaokullu bir öğrencim vardı, öldüresiye dövüldükten sonra spora yazdırılmıştı, o çocuğu hiç unutamam korkusunu, isyanını, ben erkek değilim hocam deyişini. Hem dövüşmeyi öğrettik hem de ailesiyle psikolojik danışmanlık almasını sağladık, çok zor dönemler geçirdi o yüzden naçizane tavsiyem çocuğunuza vurma, karşılık verme, uzaklaş gibi tavsiyeler vermeyin, bununla eninde sonunda yüzleşecek. Spor yapması hem sağlığına iyi gelir hem gücü kontrollü kullanmayı öğrenir, kötü alışkanlıklardan uzak kalır her yönden faydalı olur yani denemenizi öneririm

Tabiki güzel kalpli arkadaşım, başka okul araştırıp almayı düşünüyorum. Ama bu beni mesafe olarak maddi olarak ve kış şartlarında iki çocukla gelip gitme olarak vs çok zora soksa da, yapacağım

Çok teşekkür ederim, gerçekten bu iyi gelebilir O'na. Dediğiniz gibi erkeklerin dünyasında sürekli bir güç savaşı ve erkeklik baskısı var, sakin olanı dışlıyorlar erkeklikten saymıyorlar toplumumuzda. Haklısınız ben de yaşına uygun bi savunma sporuna götürebilirim, çok teşekkür ederim. O kadar üzgünüm ki tüm hafta sonu ne yapabilirim diye araştırıyorum, sürekli düşünüyorum, yalnızsanız, maddi gücünüz yoksa, yüksek mevkilerde değilseniz ya da bunlardan birini tanımıyorsanız, en basit sorunlar için bile kimse yüzünüze bakmıyor, halbuki o basit gibi görünen şey belki de bir çocuğun geleceği, toplum içinde ileride ne şekilde var olacağı...

Teşekkür ederim haklısınız, müdürle görüştüm, müdür orta yolun bulunacağını söyledi, Çok büyük bir problem değil diye düşünüyo herkes

Teşekkür ederim, bu durum kreşlerde dediğiniz gibidir. Malesef burda sorunlu bizmişiz gibi görünüyor. Okul değişikliği için durumlar yazdığım gibi ama sürekli düşünüyorum bunu, ne kadar zor olsa da belki de bunu yapmam lazım

Teşekkür ederim öğretmenim. Okul değiştirmek için girişimde bulundum ama, bunun çocuk için psikolojik olarak iyi olmayacağını öğrendim ve bi kaç olumsuz nedenden dolayı vazgeçtim. Üstelik bu beni maddi olarak, mesafe olarak, aracımın olmaması kış şartlarında küçük bir de oğlumla beraber gideceğim için sıkıntıya sokacak, buna artı bi kaç sebep de var ama uzun uzadıya yazamıyorum. Ama yine de başka çarem kalmazsa hala düşünüyorum değişiklik yapmayı.

İnşaallah sizin sorununuz da çözülür bir an önce. Çok zor, çok iyi anlıyorum sizi

Başka okula yazdırmayı denedim ama bir önceki mesajda yazdığım gibi malesef tüm şartlar olumsuzdu ama yine de hala aklımda okul değişikliği.. Karşılık verme konusuna gelirsek ne ben oğluma bunu diyebiliyorum ne de o yapabilecek bi çocuk, inanın sen de ona vur oğlum cümlesini kuramıyorum, sonradan karşıdaki çocuğun başına gelecekleri düşünüyorum sürekli.. tugcemma Ege ❤ Anneler