o zaman mümkünse kendi kendinizin doktoru olun, sabır bol bol sabır dileyin sinirlerinize hakim olmaya çalışın, emzirdiğiniz için iyice araştırıp zarar vermeyecek sakinleştirici bitki çaylarını deneyebilirsiniz... olmadı sinirlendiğinizde başka bir konuya geçin, ortamı değiştirin... biliyorum söylemesi kolay... ama kayınvalideniz sizin sinirli tavırlarınızı abartmaya pek meğilli... allah muhafaza yarın birgün adınızı sinir hastasına çıkarıverir E EBRU 72

Canım seni çok iyi anlıyorum benim de 1 yaşında bir kızım var. Benim kızım da kolikti. Bakıcıya nasıl güveneyim demişsin ben şöyle yaptım işe başlayınca elektronik mağazasından ses kayıt cihazı alıp eve yerleştirdim ve birkaç hafta sürekli işten eve gelince saatlerce dinledim akşamları. Mesela çocuğu ağlatıyor mu yoksa hemen kucağına alıyor mu veya çocuğa bağırıyor mu bu gibi şeyler. Çok şükür bizim bakıcılar iyi çıktı kurban olurum falan diyordu çocuğa ben yokken bile. Bunu denemeni tavsiye ederim. İşe başlayınca daha rahat edersin hem de bakıcı evde yemek ütü yapar sen rahatlarsın takma kafana. İş yerinde arkadaş ta olursun insanlarla.

Algidacığım senin işin dahada zor batıdan gelip Nevşehirde yaşamak, o bile başlı başına bir sorun, ben Nevşehirliyim başka bir şehirden gelip orada 3 yıl yaşadım. Ben kendi eşimi bir çok yönde eleştirirken Nevşehirde eşimin ne kadar modern olduğunu gördüm. Ne yazık ki benim memleketim ama dediğim gibi eşler daha ikinci plandadır. İstisnalar hariç tabiki ve gene senin eşinde daha modern olanlarından. Şu an bende Kocaelideyim evet Nevşehiri çok özlüyorum ama sadece arkadaşlarımı çünkü sosyallik sıfırdı.

Evet canım gerçekten burda çok bunalıyorum Hiç arkadaşım yok görüşebileceğim Dışardan gelene de pek yaklaşmıyorlar yada bana yaklaşmıyorlar Bi de evde de huzur olmayınca boğuluyorum burda Beni en iyi anlayacak kişinin Nevşehirli olması çok sevindirdi beni Burda gördüğüm kadarıyla evet bence de eşim modern olanı Ama derlerya kötünün iyisi:) -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bugün kızımın doktor kontrolü vardı. Sabah kalktık altını falan değiştirdim derken kızım yatağa kaka yaptı temizledim. Tabi bizimki erken kalkmış olmanın verdiği sinirle dolanıyor ortalıkta. O sırada annesi aradı doktora benim gelmeme gerek var mı diye çünkü tüm doktor kontrolümüze annesini de çağırıyor... Bende işaret ettim gerek yok diye bu da sen bilirsin deyince tabi hiç uğramayan annesi fırsattan istifade tamam siz gidin demiş. teli kapattı gelseydi ya dedi bende biz götürürüz hem annen zaten dünden razı gelmemeye gelmek isteseydi sen bilirsin dediğinde gelirdi dedim. Hemen bişeyler mırıldandı yarı oflayarak benimde en sinir olduğum şey yüzüme karşı söyleyemediklerini oflanarak söylemesi. Bende ne diyorsun açık söyle dedim vay efendim devamlı ailesi hakkında konuşuyomuşum da -ki devamlı konuşmuyorum-çocuk kaka yaptı diye kıza bağıramadığım için şimdi ona bağırıyormuşum... diyor. Kendisi de arayıp sormadığını biliyor. Erkek kardeşiyle tartışıyor kardeşi bana da trip atıyor kabak yine benim başıma patlıyor. Eltimle de aram bozuluyor bunların yüzüne yani hep bu gibi şeyler Bu sabahın köründe çok feci kavga ettik bu lafımın üzerine. Aldı bebeğimi senin gelmene gerek yok diyerek çaldı kapıyı çıktı. Bebeğimin kontrolünde ben olmayacağım da kim olacak tabiki annesi. Kapıyı kapattı arkasından çıktım ama hemen tele sarılmış annesine gel ikimiz gidelim diyor. Bende arkasından benim bebeğimi alıp gidiyorsun o kontrolde olması gereken benken götürüyorsun ya artık bitti sana dayandığım dedim ağlayarak kapıyı kapattım. Çok sinirlerim bozuldu ben herşeye rağmen ondan önce hazırlanmışım sırf bebeğimi götüreceğiz diye o yine her tartışmamızda aradığı gibi kayınvalidemi aradı. Aradan 3 dakika geçti kapı açıldı gelmiş geri ama ben nasıl ağlıyorum hüngür hüngür bütün moralim bozuldu resmen sinir krizi geçiriyorum. Bana hadi sende gel diyor hala sinirle. Gelip sakinleştirmeye çalıştığı yok da... iyice sinirlendim bende ona bağır çağır.. hiç bu kadar bağırmamıştım o kadar dolmuşum ki derken annesi de geldi. Tabi erkek annesi geline hak verir mi daha olay ne, ne oluyor demeden yok niye böyleymişizde bi doktora gitmeliymişim de, artık bi kızımız varmışta hareketelerime dikkat edecekmişim. Oğluna ağzını açıp ta bişey demedi-ki ben bu yüzden hep annen annen dedim-çünkü kadın bu tarz davranışlarıyla kendisinden soğuttu. Tabi eşim ağzını açıp da onun yanında hiç bişey demiyor sütten çıkmış ak kaşık.. o yokken burnumdan getirip bağıran çağıran kişi gitmiş yerine bi sakin bi sakin görseniz bi de demez mi"niye bağırıyorsun bak sakin ol" kadında tabi sanıyorki hep ben böyleyim. Hiç sormuyor bile seni bu hale getiren ne diye. Kızlar karışık yazmış olabilirim ama çok kötüyüm ellerim titriyor şuan. Sonra kadın ben geliyorum diye mi ben gelmeyim siz gidin falan demeye başladı bianda nerden çıkardıysa ki ben onun gelmesiyle ilgili tek kelam etmedim. Sadece tartıştık oğlun aldı çarptı kapıyı çıktı sen gelme kızımı ben götürürm diye. ve ben bu yüzden gelmek istemediğimi söyledim. kadın güya ara yapacak yok efendim suç bendeymiş kadın kısmı alttan almalıymış bak bu kocasına bunca yıl katlanmış-ki kocası şuan başkasıyla evli- yani kendi evliliğiyle beni bir tutuyo ne yaparsa yapsın katlan diyor. Hiç kocamdan ilgi yok, sevgi yok, güleryüz yok ben onu alttan alacakmışım hala. ve bugün bu kadar bağırmam hep patlama noktamdı. Bende dedimki bak anne benim senle bi sorunum yok ama sende hep beni suçlama senin 2 oğlunda aynı eltimle ben çekiyoruz ne çekiyorsak dedim. Tabi bu sırada farkında olmadan ona da sesim yüksekti. Yok aynı filmlerdekilere benziyomuşum hemen bi doktora gitmeliymişim. Yanımdaki de dinnliyor hiç beni savunmuyor daha annesinin çantasına mama tepiştirmekle meşgul anne bebeği hastaneden sonra al sen evine götür bak ben gece 12 de senden alırım iş dönüşü diyor. Bende hemen karşı çıktım emen bebeğin mamayla ne işi var madem götürüyorsun geri bana getireceksin dedim. Kayınvalidem de telefona sarılmış annemi arayacakmış bu böyle olmazmış.. kadının kalbine indirecekler evliliğimizin ilk zamanları da tartıştk da annem ara buluculuk yapsın diye kayınvalidemi aradığında anneme tamam ben bi bakim deyip yanıma gelmiş sakın annen bi daha beni aramasın ben karışmak istemiyorum evlilik arasında olan dört duvarda kalır demiş. tüm mahalleye yaymış bizim tartışmamızı. hani dört duvar arasında kalacaktı ya. Bende sen aramasın annen demiştin ya sende arama ben kendim arar söylerim dedim. Neyse bunlar çıktı gitti hastaneye. Ben evde ağlama krizine girdim bi yandan bu kadar fevri olmamam gerekirdi uzatmasaydım diye pişmanlığıma, bi yandan da eşimin beni hiç savunmadan bi de benim patlama anımda annesini aramasına, kendisinin o gelir gelmez lal gibi olmasına ağladım ağladım ağladım... aradan 1 saat geçti geldiler bebeğim ağlıyordu aldım hemen emzirmeye çalıştım ama emmek istemediiğne yapmışlar ona ağlamış yol boyunca. ben kayınvalidem gelir gelmez sarıldım öptüm özür diledim az önceki davranışlarım sana karşı değildi kusura bakma sana saygısızlık etmek istemedim dedim. bizimki yolda ne anlattıysa yok 2 kardeş ne yapıyorsa yapsın ben konuşmyacakmışım. Lanet olsun sanki ben konuşuyorum geliyor anlatıyor bana şöyle yaptı böyle yaptı bende yorum yapınca bana sinirleniyor bende dedimki ona olan sinirini hep benden çıkarıyor ben kimsenin işine karışmıyorum dedim tabiki gayet sakin.. baktım bu hala beni suçlar vaziyette konuşuyor susutum kendimi ne kadar savunsam da nasıl olsa ben suçluyum. eşimde işe gitmedi bebeğimi getirdikten sonra annesi gittikten sonra benle konuşmaya çalıştı ama hiç tek kelam etmedim ben sustukça sinirlendi anneme diyolarmışki " oğlun çok güleryüzlü gelinin asık suratlı diyolarmış" a bile getirdi. düşünün kayınvalidem ortalığı sakinleştireceğine, yavrum ne oldu kız niye bu kadar sinirlendi diyeceğine bi de beni çekiştirmiş demekki. Tabi bizimki de beni suçlamıştır sizin hakkınızda yorum yapınca dayanamıyorum demiştir. Şuan kötü gelin olduğuma mı yanayım, sabahki olaya mı, kendime mi, kızıma mı kime yanayım?... Ben kızımı beşiğinde uyutuyorum o da geldi çekyatta uyuyore şimdi... işe niye gitmedi bilmiyorum izin mi aldı yada öğleden sonra gidecekmi bilmiyorum. işle bile gidemiyormuş benim yüzümden sırf içi rahat etmediği için burdaymış falan filan.. ya ben ne yapayım ne olur bana bi akıl verin ben nerde yanlış yapıyorum şuan boşanmayı bile düşünüyorum bu kadar rezillikten sonra.. her zaman komşulara onun yüzüne rezil olurduk bugün benim yüzüme rezil olduk çok bağırdım sinir hastası gibi hissettim kendimi ama tutamadım artık, dayanamadım.. ben suçluysam bile artık dayanamadım kızlar... ne olur bi akıl verin çok kötü hissediyorum kendimi

Ağır bir doğumsonrası depresyonu sanırım sizinkisi. Bunu tetikleyen de bir sürü insan var etrafınızda. Bu da sizin şanssızlığınız. Aşırı uçlarda yaşıyorsunuz herşeyi. Ya kızıp bağırıp ya alttan alıyorsunuz. Ben de zorlanmıştım doğum sonrasında. Ama tedaviyle daha rahat geçiriyorsunuz. Uzmandan yardım alın. Ve üçüncü kişilerle de mesafeli olmaya çalışın. Olabildiğindece tepkisiz olun onlara karşı Ve ne kadar zor olursa olsun eşinizle aranızı açmamaya çalışın. Çünkü herkesten çok onun desteğine ihtiyacınız var

diğer yazılarımda da belirttiğim gibi nedir bu erkeklerdeki anne merakı el kızı neden afedersiniz çok özür dileyerek söylüyorum neden sadece yatakta sevilir ve dinlenir neden bu kadar anneye düşkünlük kadınlarmı yanlış yapıyor erkeklermi? G

Canım zaten ayrılmayı düşünmüyorum sırf bu yüzden çünkü bende de hata var doğumdan sonra bi türlü toparlanamadım. Ama en azından birazcık sabırlı olsa bana karşı tek isteğim bu Eşimin de bi aile terapistine gitmek isteyeceğini sanmıyorum ancak boşanma noktasına gelirsek gitmeye ikna olur sanırım. Boşancam deyim en iyisi:)))

bende yeni doğum yaptım ve seninle benhzer durumdayım.. patlayacak bomba gibi geziyorum etrafta.. bende eşimle kavga ettim. evi terkettim. çocuklarımla annemdeyim.. bana göre sen yine iyisin.. ben kaynanayada kocamada ağzıma ne geliyosa söyledim.. eşimin annesini tutma huyundan nefret ediyorum çünkü.. şimdi düzelicem birdaha yapmıcam diyor ama içimi soğuttular artık.. böle bağırıp çağırınca haklıda olsak haksız duruma düşürüyoruz kendimizi.. çünkü kimse sebeplerine bakmıyor sonuçlarına bakıyor.. aslında yapana değilde yaptırana bakmak lazım.. ve kesinlikle karar verdim asla tartışmıcam.. sinirimden kudursamda seninle tartışmak istemiyorum diyip iyice kudurtucam onu... adam yerine konulmamak eminimki deli eder onu... bence sende bir süre bunu yap..

Aynen katılıyorum En ufak kavgamızı mahalleye yayım yapan şimdi 1 ay anlatsa bitiremez Dile düştüğümüzün resmidir -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

aman senın yerınde olsam hıc takmam emin ol ortada şuan eşinin sen kal ben gotururum demesı dısındakı sonra anladıgım kadarıyla senıde cagırmıs boswer bagırıp çağırıp deşarj oldugunu düşün olabılır bence bu tarz seyler hemen boşanmayı getırme aklına başka sorunlarınız var mı bılemem ama okudugum kadarıyla ve anladıgım kadarıyla ufak caplı bır sinir krızı gecırmıssın kı bu cogumuzda olabılıcek bır sey M

bassin cigligi azicik ne olucak hastane yolu 1 saat surmuyordur ya... cagirmasin doktora falan o kadini bir daha uyarin... anliyorum sizi ama sirf buyugunuz oldugu icin haksiz durumda olan bir insana ustune ustluk siz agliyorsunuz bagiriyorsunuz diye size ruh hastasi mualemelesi yapan, annenizi aramaya kalkan bir kadindan asla ozur dilemeyin bir daha... kendini bilmez cok cirkin bir kadin bu belli... anlayin bunu ve asla ozur dileyip daha cok tepenize cikarmayin... esinizle de adam akilli konusmaniz lazim, istedigi kadar kavga cikarmak istiyorsun desin umursamayin siz icinizdekileri dokun anlatin eninde sonunda anlayacak bunun lami cimi yok... sorunlarinizi konusarak cozemiyorsaniz o sorunlu dongunun icinde kalirsiniz her zaman, konusmayarak sorunlari orterek bir yere varamazsiniz anca bosanirsiniz esinize bunu soyleyin... sizin kendi icinizde yani cekirdek aileniz icinde bazi kararlar almaniz gerek, anlasmalara varmaniz birbirinizi anlayarak yasamaya baslamaniz gerek boyle olmaz ki... gerekirse oturun bir gece sabaha kadar konusun sorunlarinizi, gerekirse tartisin kirin dokun ama sorunlarinizi cozumler uretin yoksa mutsuz yasarsiniz boyle hep...

Bende ona bozuldum canım hiç bişey sormadan direkt beni yargılamasına E EBRU 72

aman sakın fevri davranışlar sergilemeyin, gerekirse depresyon için bir tedavi filan düşünün ama bu durumdan eşinizin annesinin haberi olmasın... kayınvalideniz anlayışıl birine benzemiyor, yangına körükle gidiyor... sizin bu durumuzu eşinize karşı koz olarak kullanabilir... ne yapın edin serin kanlılığınızı koruyun

Canım evet seni konundan biliyorum Ne düşünüyorsun peki geri dönmeyi düşünüyor musun? Aman kaçıncı özür dileyişi hep yapmayacağım diyor ama yapıyor eşim... senin de hakkında hayırlısı canım verdiğin tavsiyeyi denemekte yarar var

geçmiş olsun, çok zor saattler geçirmişsiniz, benim de bir kızım var, sizi anlıyorum... tatsız ve gereksiz bir olay yaşanmış aranızda ve bu yaşanan olaydan en çok bebeğiniz etkilenmiştir... kendimi yerinize koydum ve el kadar bebeği annnesinin kucağından alıp da annesiyle hastaneye götürmesine çok kızdım.. öncelikle bebeğiniz; siz ve eşinizin sorumluluğunda... doktora gitmesi gerektiği zaman bunu ikinizin yapıyor olması gerek.. eşinizin hastane için sürekli k. validenizini çağırması gerçekten lüzümsuz... artık siz üç kişilik bir ailesiniz ve aile içindeki ufak tefek durumları üçünüz halledebilirsiniz, eşiniz annesini her ortamınıza sokmaktan ve aranızda olan biteni annesine taşımaktan vazgeçmezse daha çok sorunlar yaşanır... eşinizle sakin bir dille konuşun... doğum sonrası yaşadığınız duygusal gel-gitlerden bahsedin... olmadık şeylere bile zaman zaman taşabildiğinizi anlatın... doğum sonrası küçük bebeği ile uğraşan bir anneye anlayış ve sabır göstermesi gereken taraf eşiniz.. en önemlisi, kızınızın ve sizin ruh sağlığınız açısından; şu dönemleri sakin, huzurlu geçirmelisiniz... umarım konuşarak halledersiniz, sakin-huzurlu ve hep mutlu günler geçirmeniz dileği ile... butterflys73 Tek Bayrak Tek

Belki biraz daha yorulacaksınız ama bebeğiniz için kimseden yardım istemeyin. Kendiniz halletmeye çalışın. Eşinizle polemik yaşamamaya çalışın. Sakin olun. Şu anda sağlıklı bir bebeğiniz var. Onu düşünün ve rahatlayın. Eşinize de laf çarptırmayın. Anlamayacak ve daha çok üzecek sizi. Kayınvalidenize de koz vermiş olmazsınız hem. Bunları yapmaya başlamak zor başlangıçta ama zamanla alışıyorsunuz inanın. Hem kendinize güveniniz artıyor, hem bebekle iletişiminiz güçleniyor. Hem de o insanları umursamadığınız için sizi daha az üzüyor yaptıkları. E EBRU 72

Yazdıklarında tepeden tırnağa haklısın canım ama işte bendeki problem de o kendime artık hakim olamıyorum. Dediğin herşey doğru hepsini biliyorum ama uygulamaya koyamıyorum Tavsiyelerine uyacağım teşekkür ederim canım

Ben de çocuklarımı annemlerden başkasına bırakamam. Ben bazen öyle sorlardı ki yutkunurdum durup. Çaresiz hissederdim kendimi. Sonra o benim evladım der bağrıma basardım. Bakıcı öyle mi. Çok çok iyi vicdanlı bir insan olması gerekir. Düşünün kayınvalideniz bile umursamadığına göre. Bulunduğunuz kentte iyi bir kreş yok mu. Çünkü ben bakıcı yerine kreşe vermeyi tercih ederim. Anneniz de bakamayacaksa eğer. Eşinizle de aranız gitgide açılıyor gibi. Bu durum devam ederse iyice soğuyacaksınız. Mümkünse alın eşinizi psikiyatriste gidin beraber. O da duysun sizin ne kadar zor durumda olduğunuzu. ben doktora gititğimde emzirmeyi kesmen gerekiyor demişti bana. Ben sürekli bebeğime birşey olacak korkusuyla yaşıyordum. paranoya tavan yapmıştı. Hayır dedim. Emzireceğim. Ama bebeğinizin sağlıklı anneye ihtiyacı var. 6 aydan sonra zaten çok önemli değil demişti. Eğer durum gerçekten zorlaştıysa bunu yapın. Emzirmek muhteşem bir duygu. Gözgöze geldiğimde burnumun direği sızlardı benim. Hala düşündükçe kalbim çarpıyor. Ama aşamayacağınız sorunlara gidiyorsa bundan vazgeçmek zorundasınız. Bunun için en iyi kararı işin uzmanından öğreneceksiniz

Canım araba koltuğu aldık zaten Ama arabadayken maalesef araba koltuğunda oturmuyor çığlığı basıyor Yine bu ihtimale karşı kucakta taşınacak diye düşünmüştür

Bende aynı düşünüyorum seni anlayacak derdine çare bulacak birisi var karşında Ama işte maalesef öyle düşünmeyen birisi var karşımda Eşimle gitsem bu seferde bak gördünmü doktor seni suçlu çıkardı diye başıma kalkacak Hep dediği şey deli oldun artık git bi doktora da o da söylesin deli olduğunu diyor Doktor bunun yanında sen çok zor dönem geçiriyorsun dese neee demese nee işte sırf bu yüzden kimseye söylemeden tek başıma bile gidebilirim. Nasıl olsa ne konuştuğumu sekreter bilemez en doğrusu bu Tabi bebeğime 1 -2 saatliğine baktırmayı başarabilirsem

Psikiyatriste gittiğinizde emzirdiğinizi söylerseniz ilaç yazmaz. Sadece konusmak bile rahatlatıyor insanı. Eşinize " 3 kişilik çekirdek aile oldugunuzu" söyleyin. Önce çekirdek aile gelir sonra büyük aile. Aile mahremiyetini korumayı öğrenmesi lazım. Neden annesini çağırıyor sürekli. Mümkün oldugunca az görüşün ve kendi aile işlerinize kaynanayı karıstırmayın. Aile mahremiyetini kormayı öğretin eşinize. Sakinken annesinin sürekli gelmesinden ve müdahil olmasındna rahatsız oldugunuzu söyleyin. İyi kaynana yok sanırsam. Ben de müzdaribim ve mümkün oldugunca uzak durmaya çalısıyorum. Eşime komun halinde yasamak istemediğimi söyledim. Yalnız gönderemiyorum doldururlar diye. Kadın ota boka karısıyor. Sanki fikrini soran varmışl gibi. Mesafe koymaya çalışıyorum. Lafımı esirgemiyorum. Ezemeyeceğini anlasın şimdiden. Eşimi özel şöför gibi kullanıyorlar. Bende sakin olmaya calısıp yeri geldikçe laf sokuyorum. O da aynen öyle.

Sonuna kadar katılıyorum yazdıklarınıza Canım kayınvalidemden özür diledim sırf yaşı benden büyük diye ve zaten onca sorun varken bi de onla uğraşmak istemedim. Ama tabi en büyük etken yaşıydı Ben en çok eşiem kızdım beni o lafların altında yapayalnız bıraktı aklı sıra annesi ara bulacak sandı iyice batırdı. Eşimde bu çok vardır tartışmalarda annesini arar gelsin arayı bulsun der bende hep kızarım işte bu son dedim o da haklısın dedi ama ne kadar sürecek merak ediyorum bi daha ki ilk tartışmada aynısını yapmaz umarım Eşimle konuşmak ne mümkün hep kendisi haklıdır hayatta konuşmaz ben konuşmaya çalıştıkça konuyu kapatmaya çalışır hatta tekrar tartışmak istiyormuşum konuşmaya çalışınca...

komsulara rezil olmayi falan dusunmeyin... onalra sesimiz duyulasin diye hic tartismayacak degiliz bosverin... esiniz sabah sabah sinirli olabilir cunku bazen sabahlari oyle olabiliyoruz, sonra duzeliyoruz bu normal... ilk tartismanizi yadirgamadim... ama esinizin telefona sarilip annesini aramasi cok yanlis olmus... cok hatali... kayinvalidenize zaten hic bir sey demiyorum kendini bilmez saygisiz insan... ne demek doktora git falan... cok ayip laflar... kendi oglunu doktora gondersin de seni boyle sinir etmesin oglu... bu kadindan niye ozur diledin bilmiyorum ben olsam asla ozur dilemezdim... cok saygisiz biriymis cunku... ne demek anneni aricam falan demek ya o kadini orda laflarimla yerin dibine sokardim ben... haspam... sanki kucuk cocuksun da annene sikayet edecek... esinizin annesinin yaninda agzini acmamasi sakin ol falan diye size telkinde bulunmasi yine ayri bir hata... akli sira annesinden de guc alip size hatali oldugunuza inandiracak... tum suc esinizde... annesinin o kadar lafina ragmen sizi koruyacak tek laf bile etmemis ya da annesini susturmamis... ustelik tartismali ortamin uzerine bir de annesinin arayip olaylara tuz biber ekmis sagolsun... esinizle oturun ciddi ciddi konusun... cok yanlis yapiyor... . push ;

Seni nasıl anlamam canım ben kendi çevrem olduğu için çok zorlanmadım ama eşim çok çekti. zavallı adım atsa dedikodu oldu. Bizde boşanmanın eşiğine geldik ama çok şükür şimdi Allah'ın izniyle herşey geride kaldı. Oysa eşimin ailesi burada, buraya gelince daha kötü olur dedim ama korktuğum olmadı. Sana birşey daha yazayım. Eşim kahvede bir şey konuşsa, ben evde duyuyordum. Şükür o günler bitti artık. sende dikkat et kendine o küçük bebeğin sana ihtiyacı var. o dediğim Ayşe hanımı bir araştır, birde özel bir hastanenin psikoloğu olacaktı birde onu araştır, gerekirse eşinle birlikte gidersiniz. Yapabileceğim bir şey olursa yardıma hazırım.

öyle bişeyde eşimin annesinin haberi olmaması mümkünmü ağzında bakla ıslanmayan bi eşim varken burası küçük yer 1 tane psikilog var orda da kayınvalidemin yeğeni çalışıyor Başka şehirde gitsem devamlılık isteyen bişey sürekli gitmem gerekecek Ve mecburen eşimde gelecek yada nereye gittiğimden haberi olacak Hastanedekine gitsem psikolog yok ilaç verecek ve ben emziriyorum off off butterflys73 Tek Bayrak Tek

Algida psikiyatriste değil de psikologa gitmelisin. Ciddi bir depresyon geciriyorsun. Eşine, bebeğine tahammül sınırın cok azalmış durumda. Yardım alırsan olaylara biraz daha sagduyulu yaklaşabilirsin. Kendine yazık. Eşinin senin üstüne üstüne gelmesi de yadsınamaz bir gercek. Sakin sakin konuşmayı denedin mi?

İşe başlamak da size iyi gelecek ayrıca.

canim siz cocukmusunuzda anneside geliyo sizinle doktora ne geregi var ne isi var kianlamadim. hadi esin sana kizdi tek goturseydi cocugu herseyde annemi aranir ya. senin esin kac yasinda. bi doktor olayi ne kadar uzamis kan davasi gibi olmus. seni cok iyi anliyorum sende boyle olsun istmezdin biliyorum ben sende kendimi gorur gibiyim bazi bebekler cok zor oluyo tahammul sinirini cok zorluyo bu durumda herkezin sana destek olmasi seni alttan almalari gerekir. am nerde dimi?sabr et canim doktora git gecen gun kanal d de doktoumda izledim derdiniz kimseye anlatamiyosaniz bi detre yazin diyodu cok rahatlatirmis ama yinede doktor en iyisi. Allah yardimcin olsun B Bana bir is

seninki maalesef tam kaynana cnm allah kolaylık versin ama çokta alttan alma yeterince almışsın zaten

neyse artık kavga da dahil olmak üzere kendi içinizde yaşamanız daha iyidir.. kendi içiniz derken çekirdek aileden bahsediyorum yani kayınvalideyi karıştırmayın.. eşin her canı acıdığında karım beni uff yaptı anne diye annesini arayıp çocuk gibi şikayet etmesin mesela L

canım ya çok çok geçmiş olsun öncelikle gerçekten çok yıpranmışsın sen ama bak şimdi ayrılsan ne olucak yazık değilmi kızına babasız büyüyecek belki ilerde daha ciddi sorunlarla karşılaşıcaksın.. Bence bir aile danışmanına başvur tamda bilmiyorum adını aile terapisti felan da olabilir.. Aynı durumşarı yaşıyan bir tanıdığım var gerçekten faydasını gördü.. Allah yardımcın olsun

Canım şuanda rahat olmana sevindim Gerçekten küçük şehir olmasının dezavantajı Eşim bana destek olsa Nevşehir'i çok önemsemiyorum aslında yani burda onunla yıllarca yaşamaya razıyım yeterki sorunsuz olalım, huzurumuz olsun Ayşe Hanım hakkında bilgi topluyorum canım bir kişi daha önerdi özelden senin gibi Bayan olması benim için çok iyi muhakkak gitmeliyim teşekkürler

Ah algida ahhh Ne yaptın sen öyle tamam sinirlerin bozuk küçük bir bebek, üstelik yaramaz sen hem yorgun hem sinirlisin ayrıca seni strese atan sadece bebek değil, eşin, kaynanan, başka bir şehirde oluşun hepsi amennah ve sen haklısın tamam da güzelim niye haklıyken haksız durama düşürüyorsun kendini. Sen eşinin sabah erken kalktığı zaman sinirli olduğunu, ona sinirle cevap verirsen olayın kavga boyutuna geleceğini elbette biliyordun o zaman niye susmadın ki, sussaydın olaylar bu kadar büyümezdi. Evliliklerde, bazen bazı durumlarda susmak, karşındakini duymamazlıktan gelmek ve cevap vermemek gerekiyor, tabiki her şeye verecek bir cevabımız vardır elbette ama cevap vermesek te canımız çıkmıyor değilmi, ve susmamız gerektiği yerde inatla cevap vermeyi sürdürürsek olayın kavga-döğüş boyutuna gireceği, üçüncü kişilerin araya karışacağı, oturduğumuz muhite rezil olacağımız ve en önemlisi ailevi huzurumuzun kaçacağı bariz bir şekilde belliyken hala susmuyor isek sanırım hatanın büyük bir çoğunluğu da bizdedir. Bu söylediğim eşi alttan almak değil, eş olmanın görevlerinden biri olan karşımızdaki eşimizi idare etmektir. Niye idare ederiz, huzurumuz için, ailemiz içi, evlatlarımız için. Anladığım kadarıyla eşin kötü bir insan değil, biraz sabırla güleryüzle yuvanın huzurunu düşünerek onu kendine bağlayabilir, kayınvalide ile ilişkileri de minumum seviyeye indirirsen senden mutlusu yok bence.

Psikologa gitmek gurur duyulacak gayet medeni bir davranıştır. Neyle ilgili sorununuz varsa ilgili doktora giderseniz. Kim ne derse desin. Ayıplarsa ayıplasın. Sizden daha önemli değil hiçbirşey. Pem eşiniz de gelsin ki anlasın ne kadar zor durumda olduğunuzu. Hem zaten kayınvalideniz yeteri kadar anlatıp dedikodunuzu buluyor. Eğer düzelmezseniz daha çok malzemesi olacak elinde. Doğumsonrası depresyon çok da aıplanacak bişey değil. Diğer aile içi kavgalardan daha da rahatsız olunacak birşey değil. Sağlık problemi. Konuşulanlar hekimle sizin arasında kalacağı için yeğenden akrabadan çekinmeye de gerek yok A

teşekkür ederim masraf Çok haklısın bu da bana ders oldu Şimdi benden kötüsü yok Bugün benim dönüm noktam evet haklısın Çok saol canım tavsiyelerin için

cocugunuza araba koltugu alirsaniz kucakta tasinmasina gerek kalmaz hem cocuk koltugu guvenlik icin olmazsa olmaz mutlaka kullanmalisiniz...

Canım bende doktora hep üçümüz gidelim diyorum sonra adım vay sen benim annemni istemiyosun oluyor. Bugünde kendisi bebeği alıp annesini aramasının nedeni bebeğim daha küçük olduğu için kendisi oturamıyor yani kucakta gitmesi gerekiyor eşimde araba kullanacağı için yine bi yardımcıya ihtiyaç duydu kendince. Eşim 35 yaşında canım. Yani tahmin ettiğin gibi çocuk değil:) Deftere yazma fikri de çok cazip geldi bak en azından eşime dırdır etmem... Bebeğim doğduğu andan beri çektiriyor maalesef fakat kuzucuğumun bişeyden haberi yok O da istermiydi böyle olsun canı yanıyor yavrumun bağırıyor huysuzlanıyor. Sosyal hayat denen bişey kalmadı Bebeğimi alayım gezdireyim bile diyemiyorum dışarda çığlığı basıyor çok zor çok Şu gaz ayları geçsin herşey daha güzel olur inşallah

yok arkadaş yok ne olursa olsun sinirden çatlasan da patlasan da dişlerini de gıcırdatsan asla 3. kişilerin yanında eşinle kavga etmeyeceksin. hele bu kişi kayınvaliden hiç olmayacak çünkü adam seni öldürse de gene vardır bi kabahatin haketmişsindir.. hiç unutmam biz de eşimle evliliğimizin ilk zamanlarında eşimin ailesinin evinde tartışmıştık. resmen üzerime yürümüştü kendimi öyle sahipsiz hissettim ki anlatamam. en sonunda Allah belanı versin be deyip bi odaya girmiştim kapıyı da kapatmıştım eşim hala bağırıyodu sonra dışarı çıkardılar falan kayınvalidem gelip kızım kocaya bela mı okunur yaptığın nek adar ayıp bişey demişti ben tabi kaldım salak gibi.. sonra da tabi anne o bana hiç bişey yapmadı ben durduk yerde bela okudum di mi ama sen de haklısın tabi evlat olunca başka oluyo, haklı görülüyo yaptıkları diyebilmiştim ama o gün bana ders oldu. ne kadar sinir olsam kudursam da eve kadar sabretmeyi öğrendim. aynı şekilde eşim de.. o bazen kantarın topuzunu kaçırıyo tabi arada ama ben akıllandım artık tövbe başkalarının yanında açık vermem. senin de dönüm noktan bugün olsun arkadaşım, eşinle kendi aranızda kalsın bundan sonra bağırışmalarınız tartışmalarınız.. komşuları da düşünme onlar sanki hiç mi kavga etmiyo, benim tepemdekiler 2 gün kavgalılar 3. gün kahkahalar geliyor.. hayat böyle yapacak bişey yok :) 1. cu Popüler

Anlamıyor işte her hastaneye gidişimizde annesi yanımızda neymiş efendim yardımı dokunurmuş Tamam gelsin okey de o zaman benim kucağımdan alıp sen gelme biz gideriz demesi çok sinirlerimi bozdu zaten o andan sonra ipler koptu bende. Bir defsında hastaneye gittik doktor herkes içeri girmesin dedi ve kayınvalidem kucağında bebekle girdi ben annesi olduğum halde eşim sen çık diyor bana var mı böyle bişey... sanki annesi ben değilmişim gibi... bende doktora ben annesiyim dedim öyle kaldım odada kayınvalidem hiç çıkmadı.. annesine diyemediği herşeyi bana diyor bende tartışınca vay annem de annem diyor. ben nasıl tepkimi söyleyebilirimki o öyle yaptıkça bende sen bana niye çık diyorsun annene demiyorsunda diyorum böyle deyince de hep annesini şikayet ediyor oluyorum. Eşimle çok konuşmaya çalıştım sakince oturuyorum bak hayatım böyleyken böyle doğum yapan benim sen değilsin ben sinirliysem sen biraz alttan al gece boyunca bebek uyumadı stresteyim de sütüm gider ne olur beni üzme diye başlayan 3 konumun üçünde de onun aşırı tepki göstermesiyle son buldu. Ben sakin konuşurken bağırarak hemen kendini, savunmaya geçiyor ve o zaman bende ki sakinlikte kalmıyor işte :/ E EBRU 72

daha sakin ve soğukkanlı olmanı tavsiye ederim eşinle tartışmamaya çalış zor bir dönemden geçiyorsun biliyorum ama insanın en iyi doktoru kendisidir canım bunu unutma daha sakin olmaya çalış S