ve sen böyle br mutsuzluk ortamında negatif enerjinle bir çocuk büyütüyorsun.. o çocuğun halini düşünemiyorum.. çok yazık... o çocuğunda psikolojisini bozmadan sen kendi psikolojini düzeltsen çok iyi olur... doktora git B

yemek kursuna gittim canım. o da bitti herşeyin sonu olduğu gibi.

bence eve kapanma git arkadaşlarla görüş eğer yakınındaysalar!!! B

umarım allah birgün gerçek bir dert verip işte o zaman sıkıntı yapmayı üzülmeyi göstermez... insanlar evlatlarını kaybediyor bir hiç uğruan ama hayat devam ediyor.. sevgiler B

kendi ölümümden çok başkasının ölümünü görmek istemiyorum. dediğim gibi babamı kaybettim. ve çevremde sevdiğim çok kişi var. birdaha yaşarsam bu duyguyu yıkılırım. ölümde doğum kadar hak tabi ki... ama ben böyle diyip boşveremiyorum ne yazık ki...

aslında eşimle aramız iyi, nankörlük yaptığımı düşünüyorum bazen. beni kırmaz incitmez ne dersem alır yapar. haftasonları araba sürdürmeye götürür. şimdi ehliyetede yazdırdı. ama bana yetmiyor. ben kabıma sığamıyorum. bebeğimle çok iyi vakit geçiriyoruz ama o uyuyunca kocamda işe gidince başlıyorum ölümü düşünmeye. bana ölüm haberi vermeyin diyorum. daha biraz önce bir tanıdığımın ölüm haberini aldım.38 yaşında adam, abdest alıyor namaz kılmak için. aradan zaman geçiyor karısı içeri giriyor. ne görsün adam yerde. ya bu kadar yakın aslında ölüm hepimize. düşünmemek için çok zorluyorum kendimi B

Rica ederim, ne demek :kedi: Çok güzel teşekkür etmişsiniz, ekran karşısında resmen gözlerim doldu. Faydalı olabildiğim için inanılmaz mutlu oldum, bugunumun geri kalanını mutlu ve huzurlu geçirmemi sağlayacak teşekkürünüz için ben de size teşekkür ederim. Allah'a emanet olun. Hoşçakalın.

herkes birgün ölecek... niye korkuyorsunuz.. bugünü yaşayın ölümü düşünerek yaşamak allahı da kızdırır.. öleceğimizi bilerek yaşayalım ama hep düşünerek değil.. B

canım öncelikle eğer imkanın varsa mutlaka ama mutlaka psikiyatriste gitmelisin. ölüm seni epey etkilemiş, ölüm tabiki var hepimizin başına birgün gelecek ama böyle düşünerek oğluna sağlıklı bir hayat veremezsin en başta onunla iletişimin sağlıksız olur. eşinle konuşmaya çalış, durumunu anlat. beraber eskisi gibi vakit geçirmeye çalışın. eğer buna imkan yoksa yakın çevrenden yardım iste ailenle, arkadaşlarınla dışarı çık değişik şeyler yap. hepimiz kimi gün geliyor çok sıkılıyoruz, bende şu an hamileyim ve eşimin işleri çok yoğun eve çok geç geldiği zamanlar oluyor. dediğin gibi bizde yemek yiyip tv seyredip vakit geçiriyoruz. ama saat ne kadar geç olursa olsun illaki sohbet etmeye çalışıyoruz. akşamları sinemaya gidiyoruz, o demese ben tutturuyorum hiç olmadı yürüyüş yapıyoruz. pazar günleri bol bol beraber zaman geçiriyoruz. o kadar iyi geliyorki anlatamam sen kendini bu kadar bırakma lütfen oğlun için. eve kendini kapama. gulkurusuu güzel günler, bizi

insan anne olunca daha çok düşünüyor ölümü ama. haber izliyorum kiminin çocuğu selde kayıp, kimininki kazada ölmüş, kimininki kaçırılmış. onların yerine koyuyorum kendimi ' ya başıma gelirse ben ne yaparım ' diyorum. ya bana bişey olursa oğlum ne yapar diye düşünüyorum. bunlar zihnimi çok yoruyor. çok bozuk bir dünyadayız ve ben fazla takıntılıyım. dünyadan ve eşimden çok fazla şey bekliyorum. mesela herkesin kendince bir duası vardır. benim duam yakınlarımın acısını, ölümünü görmemek. eşim ben oğlum annem vs.. hep beraber göçüp gidelim ölürken istiyorum. ne onlar bana üzülsün ne ben onlara. ölüm acısı çok zor... sevibade Güzel Bakan, Güzel

Atatürk, Mimar sinan, Fatih sultan mehmet, Mevlana daha milyonlarca kıymetli insan senin gibi düşünseydi vayy halımıze, mesela Atatürk nasılsa öleceğim deseydi ne olurdu sence? yaşamın da, ölümünde bir amacı vardır, ölüm bir son degıl yenı bır başlangıçtır belkı de!! bence sizin hayatınız monotonluga düşmüş, yenı düşünceler, yenı aktıvıteler bulmanız lazım. dolu bır kafada bu tarz şeyler duşunmeye yer olmaz. buyuk bır gırışımde bulıunun, bu dertten kurtulursunuz.

bizim bu konuda yapabileceğimiz pek bişey yok sen bi psikiyatriste gitmelisin canım çünkü bu normal değil hatta eşinde gitmeli oda net bağımlısı:teselli: B

konuyu hortlatmışız... O okypete

canım başın sağolsun ölüm allahın emri mutlaka hepimizin başına gelecek benim gözümün önünde anneannem vefat etti hatta ben başında kuran okurken inan bende çok etkilenmiştim ama hayat devam ediyo öyle yada böyle. monoton hayattan dolayı sürekli böyle seyler düşünüyo olabilirsin kendine uğraşacak bişeyler bul adanada seymerler var istersen onların birine yazılabilirsin canım inan seni çok rahatlatacaktır K

kelimeleriniz çok sert biraz daha düzgün şekilde ifadeler kullansanız çok iyi olurdu bence karsındakı psikopat bir anne değil nasrettin hocanın bir lafı vardır eşekten düşen gelsin yanıma dermiş. burdakı arkadaşımız derdini anlatmıs ve sen çocuğuna yazık diyosun psikolojını düzelt bilmem ney. uslubuyla canım bir psikiyatriye gitsen cocuğununda yetişmesinde daha iyi olur desen bence arkadaşımız senin ne demek işstediğini daha iyi anlayacaktır

Lohusalık depresyonunu atlatamamış olabilirsin canım. Mutlaka psikoloğa gitmelisin. Gxuxlsxuxm

merhabalar. ben evli ve bir çocuk annesiyim. oğlumu ve kocamı çok seviyorum. evliliğimizin 3. senesindeyiz. kocam iyi bir insan ama anlaşamıyoruz. tv ve internet bağımlısı. bana olan ilgisi her geçen gün azalıyor. onun dışında benim kendi içimde kimseye açamadığım sorunlarım var. zaten burayada o yüzden üye oldum. günler aylar birbirini kovalıyor. çok sıkıldım. hergün aynı. kendime yeni bir kıyafet alırken 'zaten öleceksin gideceksin öbür tarafa giysen ne olur giymesen ne'diyorum. dizi izlerken 'bu zamana kadar izledinde ne oldu ne kattı sana zaten ölüp gideceksin' bir ölüm haberi izlediğimde 'bende bu yollardan geçeceğim azrail banada gelecek'... kısacası her adımımda ölüm ensemde.2 yıldır bu böyle. intihar etmenin günah olduğunu bilmesem, cehennemde yanacağımı bilmesem sanırım şu an burda olmazdım. oğlumu çok seviyorum ona bakıp bakıp ağlıyorum hergün. müthiş bunalımdayım ama kimse bilmiyor. mutlu kadın rolü oynuyorum. namaz kılan bir insanım. ama hiçbir şey beni mutlu etmiyor. insanın öleceğini bile bile yaşaması çok kötü. ben bu ölüm sendromundan kurtulamıyorum:çok üzgünüm: bana akıl verin lütfen. dünyada tekmiyim bunu yaşayan başka kimse varmı? K

lütfen bilmeden konuşuyorsunuz. ben bu ruh halimi kimseye yansıtmıyorum. o yüzden buraya üye oldum ve içimi döküyorum. sadece yalnız kaldığım zamanlar böyleyim. sonuçta çocuğumu benden daha fazla düşünemezsiniz. anneannesi teyzeleri amcaları ben babası vs. müthiş bir ilgi içnde büyüyor oğlum. ne oğlum ne kocam hiçbiri birgün suratımı asık görmezler. eşim ölüm korkumu azçok biliyor ama bu denli değil tabi ki. bilseydi zaten psikoloğa götürürdü. dediğim gibi kimseye anlatamadığımdan burdayım. sonuçta kasvetli bir konu ölüm kimsenin moralini bozmak istemem

ölümden korkmak zayıf insanların işidir. kaldı ki zaten mutlu bir hayatınız yok. bence siz şuan ölmeyi değil de yaşadığınız müddetçe nasıl daha mutlu olurum -bu hayat bir daha gelmeyecek çünkü- diye düşünür çareler arardım. ölüm kaçınılmaz. neden bu kadar taktınız ki ölüme. bunalımda olduğunuzu söylemişiniz. panik atağı olan ve depresyondai insanlarda görülen bir durumdur bu. yardım almalısınız bence. B

bıraz ılgı gostermeye bak arkadas A

evet adanadayım. yardım alıyorum eşimden o an kendimi iyi hissediyorum ama sonra yine aynı. babam gözlerimin önünde son nefesini verdi bu beni çok etkiledi. yıllar oldu hala etkisindeyim ve hala arıyorum babamı. kayınbabama bile baba derken içim acıyor. melekkk

amin... hepsini görüyorum haberlerde. ve inanın her haberden sonra empati yapıyorum hepsine teker teker üzülüyorum. belki annelik duygusudur bu bilmiyorum. çünkü yeni anne oldum, önceleri bu kadar korkum yoktu. daha doğrusu hamileyken başladı ve arttı giderek... sevgiler... D

bende de eskiden vardı bu korku... bişi yapmak gelmezdi içimden... ama buna sebep olan bağlandıklarımız içinde bulundgmuz ortam aslında... namaz kılıyorum demişsiniz... inancınızın oldgu cok açık... ve dunyaya gelme sebebimiz zaten Allah a ibadet etmek aslında... ve dunyada bize sunulan nimetlerden faydalanmak... ... öncelikle eşinizle konuşun derim ben... evde mutlu olmadgınız için mutlu da yaşayamıyorsunuz belki de... ve o sizle ilgilenmediği için kendınızı önemsiz hissediosunuz gibi geldi bana... ama yok böle bişi... gecen gun hastalandıgımda nefes almakta zorluk çekince nefes almanın bile ne buyuk bi nimet oldgunu anladım... ölecegım zaten, die bi cumle kurmayın bi dee... her canlı ölüyor... her insan, her çiçek ve her canlı... ölüm de yaşama ait die düşünerek yenmiştim bu dusunceyı ben... ve anın tadını cıkartın... sanki yarın yaşamayacak gibi bu anı yaşarsanız inanın ii gelıyor bu düşünce farzedın ki eed ölücez yok olacagız yarın ne yapardınız şu an kendınız için? eşiniz veya başka biri değil KENDINIZ ıÇıN? o zaman onu yapın... sizi mutlu eden şeyleri... sevgiyle kalnn:) . push ;

Başak 17 ; Mesajınızın üzerinden 6 sene geçmiş belki okursunuz diye fikrimi yazacagim... Sıkıntılarınızı anlatip fikrini almak istediğiniz insan kitlesi çok önemli. Çünkü kişiler nasıl bir inanca, nasıl bir dünya algısına sahiplerse, nasıl bir hayat yaşıyorlarsa veya hayal ediyorlarsa, Fikirleride, bakış açılarıda ancak o ölçüde olucaktır. O yüzden sorduğunuz kitleden aldığınız psikoloğa git vb... sığ fikirler sizi şaşırtmasın!... ... Yaşadıgınız duygular bence büyük bir nimet. Çünkü bu tarz duygular, insanın kalbini yumuşamasına, Hayatı ve kendini sorgulamasına, Günah işleri terketmesine Maddeden uzaklaşıp maneviyata, mana alemine yönelmesine vesile oluyorlar. Artık Madde nin insana huzur vermediğini anlıyorsun. Diyorsun ki benim kalbimin gönlümün aradığı şey bu değil. Bir imtihanda olduğunu, yaptığın herseyin an be an kaydedildiğini, herşeyin tek tek hesabını vereceğini Önünde ölüm gibi, kabir hayatı gibi, Kıyamet gibi çok ağır günlerin olacağını düşünüyorsun. Bakıyorsun ölüm insana heryerden geliyor, Haberler, Etraf ve yakın çevreden duyduğumuz türlü türlü sebeplerle ölenler, cinayet kurban gidenler... İçini umutsuzluk kaplıyor, Korkuyorsun... Etrafına bakıyorsun hersey den gafil gaflet içerisinde yaşayan insanlar. Dizilerle, Gıybet dedikoduyla, mal ve mülkle övünmeyle, Hakara kikiri ile ömürlerini tüketen, sanki hiç ölmüyecekmiş gibi yaşayan insanları görüyorsun Kalbini içindekileri kime nasıl anlatırım beni anlarlarmı diyorsun... Ben de bu tarz duyguları yaşadım, uzun zaman etkisinden kurtulamadığım benzeri acı bir haberle.. Benligimi enaniyetimi bir kenara bıraktım. Acziyetimi anladım. Kendimi Allahın emir ve yasaklarına teslim ettim. İlk sıraya Allah rızasını koymaya calistim. Ölümün bir son olmadığını imanlı öldüğüm takdirde Allahın bana vercegi kuranda vaad ettiği ikramlari düşündüm. Size Salih özaytürkün Kötülenen Üçlü: Nefis, Akıl ve Ene makalesini okumanızı tavsiye ederim Allah emanet olun. Rabbim bize iman ile yaşayıp iman ile ölmeyi nasip etsin. Amin.. Son düzenleyen: Moderatör: 26 Şubat 2015 fiyonkbakery Ben İşte Sıradan...

canım sen eşinin ilgisizliğinden dolayı bunalımdasın kendini değersin hissediyoda olabilrsin bence mutlaka bi psikiyatriye gitmeni tavsiye ederim ama eşinle birlikte. her insanın dönem dönem bunalımları mutlaka oluyor sanmıyorum bu konuda senin tek olduğunu bu dönemlerden gecen milyonlarca insan var sevdiğin seyleri yapmaya çalış yürüşlerde insanları çok rahatlatır ölümle ilgili konularada fazla kafana takmamaya çalış B

psikiyatrisin ne diyeceğini az çok biliyorum. insanlarla iletişimim iyi. oğlumla aramızda çok iyi. beni delirten bu ölüm duygusu. kocam benimle pek konuşmaz yani konuştuğumuz güncel şeyler. ben sevgiliyken yaşadığımız aşkı özledim. aşk dolu mesajları, tlfonu kapatamazdık konuşmaktan. neden değişirki insan? hergün sevdiğini söylüyor ama bu da bana boş geliyor. şu sıralar neti bıraktı şimdi tv ye sardı. ben kitap okuyalım istiyorum okumuyor. gerçi onuda anlıyorum çok yorgun geliyor işten. tv demi izlemeyim diyor. yemek yiyoruz oğlumu seviyoruz bişeyler izliyoruz biraz sohbet ediyoruz sonrada yatıyoruz. bu sıradanlık beni baydı. eskiden çok gezerdik sinemaya giderdik yemeğe çıkardık vs... şimdi bebeğimiz var yapamıyoruz. BENOZ GECE VE GÜNDÜZ

Hergün ölümü hatirlayan bir insan hayati daha güzel ve doya doya yasamaya calisir arkadasim... Aslinda ne mutlu sana... inan bazi insanlar hic ölmeyecekmisim gibi yasiyor... kendilerini o kadar önemsiyorlarki, sanki dünya onlarin etrafinda dönüyormus gibi...:hulya: Hergünümüzü son günümüz gibi yasamamiz lazim... hergün sevdiklerimize onlari ne kadar cok sevdigmizi söylememiz lazim, cünkü Yaradan ne kadar vade bicti bilmiyoruz... Hepimizin gidecegi yer orasi, er yada gec... Tatli hayatin en aci gercegi ölüm derim hep... ama gerck iste... korkunun ecele faydasi yok... Bunlari düsünüp olumsuz negatif olacagina aksina positif ve olumlu olmaya calis, oglunla esinle güzel vakit gecir, onlari sevdigni söyle, kendini kötü düsüncelerden arindir... ölümü hatirla ama ölümden korkma... Neticede hepimiz yine orada bulusmayacakmiyiz...?a. s

ılgisizlik seni bunalıma sokmuş arkadaşım. Eğer eşin değişmiyorsa sen kendini mutlu etmenin yollarını ara, arkadaş gruplarına katıl, sana yakın gelen komşun varsa arada bir ona git ama sakın sürekli evde kafanla konuşarak yanlız kalma. Eğer bahsettiğin korkular çok ileri derecedeyse ve geçmiyorsa lütfen bir dr dan yardım al. Eşinden ilgi beklemekte haklısın ama birde empati yap belki oda işten eve kafası dolu geliyordur, boşaltmak adına tv nin karşısındadır, genelde her erkek konuşmayı sevmez. Sende kendine ufak tefek ortamlar yarat, inşallah sorunlarını aşarsın :teselli: ruzgaryagmur Ne güzel

iyide insanların evlatları doğuda dağlarda askerlik yapıyorlar o insanlar nasıl uyku uyuyor sizin haberiniz var mı? arkadaşın korkması için bi sebep yok onu diorm bende daha nasıl rahatlatayım burada onu hiçbirmiz rahatlatamayız ancak doktor yardım eder çünkü bi arkadaşında dediği gibi lohusalık depresyonundan çıkamamış arkadaş...

sen biraz fazla yalnız kalmışsın sanki. birileriyle görüş. yapacak seyler bul. çocuğun varmış ona yeni şeyler yeni yerler öğret. o daha hayatın basında ve onu dünyaya getirdiysen ona karsı sorumluluklarınıda yapmak zorundasın. ölüm takıntın olmuş başka bişeyde bulabilirdin. mesele yalnız kalman Queen Bee ✿ Evli, Mutlu, Kedili, Öğretmen ✿ tek ayak

başak canım adanasın galiba bende adanadayım sana arkadaş olarak tavsiyem mutlaka ama bi psikiyatriye gitmen canım kendini fazla yıpratıp üzmeden mutlaka yardım al biriyleriyle mutlaka konusmaya calış derdini içine attıkca daha çok depresyona girersin dertleştiğin arkadaşından dahi yardım alabilirsin B

Konuyu neden hortlattınız 6 sene geçmiş, yeni konu açanların konuları bunlar yüzünden aşağılara kayıyor MissPoine

bana ne kadar güzel bir moral verdiğini anlatamam canım. çooook teşekkür edrim. aslında bu bir takıntı değilde avantajdır benim için. mesela yalan söyleyemiyorum ölümü düşündüğümden, gıybet etmiyorum, kalp kırmıyorum geçici bir dünya olduğu için. babamın ölümü musibet gibi gelmişti bana ama bakıyorumda bin nasihat vermiş babam ölürken bile. çok yakınını kaybetmek uzak bir akrabanı kaybetmeye benzemiyor... aslında Rabbim biz kullarına en hayırlısını eyliyor, ama biz görmekten yoksunuz. beni siz uyandırdınız. artık bu düşünceyi hayatımda dezavantaj olarak görmeyeceğim, Allah'ın bana lütfu olarak göreceğim. bakış açımı değiştirdiğiniz için tekrar tkrar teşekkür ederim kardeşim...

çok sevmek herşeyi çözmüyor eğer istediklerimiz olmuyor yada ters yönde gelişiyorsa hepimiz birgün öleceğimizi bile bile yaşıyoruz ve korkularımız var geride bırakacaklarımızla ilgili yaşayamadıklarımızla ilgili isteyipte yapamadıklarımız bile bazen korku veriyor içimize an an değişir bu korkular korkmak ve tedirgin olmak en doğal yaşam şeklidir fakat çok ilerlerse bir dr dan destek almak gerekir eşiniz ve çocuğunuzla daha çok vakit geçirecek ortamlar yaratın yaşarken kendinizi öldürmeyin yaşamın güzelliklerini görün bize sunulanları görün inançlı bir kişiyim diyorsunuz ölmeden ölümü yaşamak doğrumu sizce bu da bir nevi intihar değilmi ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Yahu ne kadar faydasız bi yorum bu! Dağlarda askerlik yapanların uykusuyla ne alakası var bu sorunun. ılla ki buraya yazan insanın derdini başka bi dertle kıyaslayıp, bak aslında sen senin derdin de bişey değil, kendi kendine kuruyorsun mesajı vermeyi bırakın! klava: Arkadaşın korkması için bi sebep yokmuş. Yok ya? Sen biliyosun herhalde onun derdini, onun babasını kaybettiğinde yaşadıklarını yanında yaşadın herhalde sen de. Korkman için bi sebep yokmuş bak arkadaşım, bu arkadaş gitmiş, gezmiş, gelmiş, o kadar acıtmıyomuş! :mymeka: Gülsüm Sultan'a katılıyorum, bu mutlu olman da gereken bi durum. Ölüm hiç aklına gelmediği için kendi hırsında boğulan nice insan var şu dünyada. Ama işte senin durumun bu korkunun haddinden fazla olması. Aslında bu korkuyu güzel yönlendirme imkanın olsa, namaz kıldığından bahsetmişsin, bu ve başka ibadetlerinin içeriğini de zenginleştirmene, etrafına iyilik yapmana, ölümü hatırlayıp her bulduğun fırsatta öbür taraf için güzel şeyler biriktirmene vesile olabilse süper olur. Ölümü hatırlamak benim içinse çok önde gelen bi insan seçme kriteridir, sık hatırlamayanların ahlaki ve psikolojik olgunluktan biraz yoksun olduğunu düşünmüşümdür hep.

Yapılacak tek şey kesinlikle psikiyatr a gitmek. Ölüm korkusuna bu denli saplanmak hiç sağlıklı bir duygu değil. Eşinizle aranızda kopukluk olduğunu hala düşünüyorum. Bu şekilde evlilik pek sağlıklı değil açıkçası... Zehranur

evet ölüm bir başlangıç ama nasıl? mezarda ve mahşerde neler bekliyor bizi? bilerek ya da bilmeyerek yaptığım epey günahım vardır. tabiki tövbe etmişimdir bilerek yaptıklarımdan ama ya bilmeden kul hakkına girmişsem, kalp kırmışsam. hepsi çıkacak karşıma.

alıntıda linki sildim. sitede link vermek yasaktır - Janna -

süpersiniz 6 senelik konuyu hortlatmakta bir başarıdır. nasıl buluyorsunuz bunları. lütfen biraz dikkat edin. konu eski ve bildirildiği için kapatılmıştır

bu yazınıza gülüyorum sadece çok sert kelimeler kullanıyosun dağdakı askerle bu arkadaşla ne alaka aanlayamadım. sen psikiyatrimisinki logusalık depresyonu teşhisini koymusun. yazdığın kelimeler okadar sertkı yazını anlamakta zorlanıyorum konuyuda saptırma lütfen . push ;