yazarhanim35 Yazar

oylesine anlam veremiyorum ki eski arkadaslarima. Mesela 15 yildir her onemli gunumuzde birlikte oldugumuz guldugumuz agladigimiz destek oldugumuz arkadasim beno hic aramaz oluyor, ben bir gun diyorum ki kendime arama bakalim ne zaman arayacak, 4 ay sonra mesaj atiyor. Bahanesi telefoninun cekmemesi ama instagramda yorum yazmaya ve ya paylasim yapmaya cekiyor o telefon. Son yazdigi mesaj benim sana deger vermedigimi mi dusunuyorsun. Yani deger veren insan davranisi mi bu. Bir digerinin dogum fotograflarini bile esim ve ben cektik maddi zorluklari yuzunden, en son gayet guzel gorustuk, sonra hic arama sorma yok. Gecen dusugum tam dogum gunume denk geldi. D. gunu mesaji atmis, nasilsin demis. Iyi degilim ama henuz konusmaya hazir degilim dedim, neredeyse 5ay oldu, insan bi sormaz mi daha iyi misin diye. hatali benim hayatimda kimse olmadigina gore ama gercekten hatami goremiyorum. Birilerinin bana neyi yanlis yaptigimi soylemesine ihtiyacim var.

boyle arkadaslarim da var tabi. yillardir yuz yuze gorusmedigimiz ama telefonlastigimiz ve cografik olarak yakinlastigimiz anda ortak bir sehirde bulustugumuz. ama insanlardan da beklentilerimiz farkli oluyor sanirim. bu bahsettigim arkadaslarim baska kitadalar, eşleri cpcuklari nedeniyle sık sık görüşemiyoruz, bunlar cok makul seyler, arkadasligimizi degerlemsirmemiz gereken seyler degil. ama bir de 5 10 kez aradigim, aradigimda guzel guzel konusan ama beni aramaya tenezzul etmeyen insanlar var. beni aramak icin telefonu cekmezken meshur diyetisyen sayfalarina "harikasiniz hocam" yazacak zaman ve internetleri var. ben bunu garipsiyorum. dogum yaptigimda baska sehirden gelip sadece 2 saat bizi gorup isine geri donen insanin 4 ay boyunca hic benimle iletisime gecme gudusunun olmamasina sasiriyorum. gebito

e nolurdu siz de onun gönlünü hoş etseydiniz :) siz zaten gitmişsiniz, içinden y gelmiş, nolurdu ki :) bence biraz nasıl desem.. takıntılı değil de, kafanızda ne varsa onun olmasını istiyorsunuz, garanticilik var gibi... planınızda olmayan bir şey olduğunda huzursuz oluyorsunuz gibi, öyle mi?

demek ki gerçekten yakın arkadaş değilmişsiniz :) baksanıza bdv bile onlardan daha iyi geliyorsa size, hayatınızdan çıkmaları iyi olmuş, onlara ihtiyacınız yok inanın :) sadece dünyaca berbat zamanlardan geçiyoruz, üstüne düşük yaşamışsınız çok zor bir psikolojidir eminim, ancak sizi metanetli ve mantıklı bir kadın olarak gördüm yazdıklarınızdan. sadece az daha sabır, dünya düzelecek inşallah, siz de zor zamanınızda yanınızda kimlerin olduğunu hatırlayıp ona göre çevrenizi düzenlersiniz :) Allah tez zamanda sağlıkla bir evlat nasip etsin size, ailenize de hayırlı uzun ömürler versin, iyi olduklarını bilmek de güzel, illa ki bir gün görüşeceksiniz inşallah :)

şimdi acaba farkında olmadan hep karşı tarafın mı aramasını bekliyorsunuz? yani karşı taraf sizin naz yaptığınızı, hep onların aramasını beklediğinizi düşünüyor olabilir mi? ama her şeyden bağımsız olarak söylüyorum ki, maalesef insanoğlu çoooook nankör olabiliyor... ben de yaşadım bu tarz şeyler, arkadaşlıkta her 2 kişinin de hataları olur, hepimiz insanız. ancak önemli olan sınırı aşan majör hatalar yapmamak ve diğer ufak tefek şeyleri de telafi etmeyi bilmek... e tabi karşı tarafın da ufak şeyleri uzatmayıp tadında bırakmayı bilmesi lazım... arkadaşlıklar böyle kurulur, ilerler... acaba ne oldu da sizden vazgeçti o kişi? ama eğer zannettiğiniz kadar yakın görmüyorsa sizi kendine, sizi gözden çıkarması zaten çok kolay olur... siz sadece birlikte geçirdiğiniz zamanlarda sıkı dostuz zannedersiniz ama o kişi sadece iyi vakit geçiriyordur, sizin kadar bağlanmamıştır... o yüzden hemen vermemek lazım, ne verilirse o kadar geri iade yapmak lazım. yoksa kendi elimizle kendimizden, benliğimizden taviz vermeye başlıyoruz, fark ettiğimizde ise böyle çok geç olmuş oluyor işte...

hayırsızmış demek ki arkadaşların üzülme.

Yanlışlık değilde işin içine mesafa girince ister istemez uzaklaşıyor insan 10 senelik arkadaşım var sabahlara kadar konuştuğumuz gezdigimiz her günümüzü birlikte geçirdiğimiz arkadaşımdan ayrıldık iş gereği başka şehre geldim. şimdi haftada bazen ayda anca görüşüyoruz tlfonla ister istemez mesafe etkiliyor yaz tatillerinde görüşüyoruz yüzyüze aynı yerden devam ediyor hiç ayrılmamışiz gibi gözden ırak olan gönülden de ırak olur derler tr ye donseniz sizinde aynı olacağınıza eminim sıkmayın canizi

Garip mi gelecek bilmiyorum ama sevdigim bir arkadaşimin yurt dışina gittigini düşünuyorum. Evet ararim o da arar. Görüşmeye devam ederim ama araya zaman girdikçe x kafeye gidip, sohbet edip, hava alacagım insani aramaya elim gider. Yurt dişindakini yine ararim ama görüşebilecegim bir alternatif isimle de günümü geciririm. Şimdi ararim diyorum ama o hengame icinde, ortak yaşantilarim azalınca paylasimim da otomatik olarak azalacak. Belki de aramayacagım. Bağlar gevşeyecek. Hayatın ve cografyanın getirdiği birşey bu. Sizde bir hata göremedim arkadaslara özel yapılmış. Sizinki sanırım, gözden ırak sözünün canlı versiyonu olmuş. Benim anlamadiğım burada da iş bulup, gül gibi yaşayip gidecek insanlarin Türkiye de yaşanmaz yeaah deyip, ulkeyi terk etmesi. Sizi tenzih ederim konu sahibi. Sizden bagimsiz olarak aklima geldi. Var böyle bir akraba,15 Temmuz itibariyle ülkeyi terk etti. Hic mi özlemiyorlar ailelerini diyorum. Demek ki dayanıyorlar. Türkiye de yaşamamak en önemli öncelikleri demek ki. Sizin özleminizse buralardan hissedildi bu gece.

3 5 gun once goruntulu konusuyorduk kaynana ve kayinpederle. Kv goruntu dondu v ekranda esimin fotografi kaldi sandi ama biz duyuyorduk soylediklerini "bak anasi opsun diye ekranda kaldi" dedi ve oglunu optu kendince. Su an o kadar ihtiyacim var ki boyle bir sevgiye

cok tesekkur ederim :)

kocaman sarılmak geldi size içimden yanlız değilsiniz eşiniz var ne güzel yanınızda.. kk var bizler dinleriz sizi. rabbim huznunuzu alıp götürsün mutluluk huzur versin size inşallah..

yazdiklariniz konusunda haklisiniz. benim de bu konuda gönül koydugum 2 kisi var ama. herkese beni hic aramiyorlar diye gonul koymuyorum. aslinda biz de belirttiginiz gruptayiz. 15 temmuz sonrasi esim yurtdisinda is aramaya basladi ve sonrasinda once avrupa sonra amerikaya tasintik. turkiyedeyken tereyagi alirken bile en kucuk paketi alirdi. peynir secerken kilosu en ucuz olana bakardim. simdi dunyanin en pahali sehirlerinden birindeyiz ama ben markette etiketlere bakmadan alisveris yapiyorum. aldigimiz ekmegin bile ucretini aylar sonra farkettim. sadece maddi degil egitim, hastane, sokaklarda rahatca gezebilme, cocugumun guvenligi, kafa rahatligi. burada olmanin en buyuk zorlugu ailemden ayri olmak. çocuğumu genis aile ile buyutememek. ama bunun da artilari ve eksileri var. tabi ailesel anlamda eksileri artilarindan fazla. yani ailemle yakin olmadigimiz icin cok cok uzgunum. yalniz

Ben de yurtidisindayim. Saat farkindan dolayi disarida kalan hep sen oluyorsun. Herkes ayni hayati yasiyor sen farkli bir dunyada gibi oluyorsun. Gruplarda bir sey konusuluyor bitiyor sen uyaninca goruyorsun. Sen yazinca konu sogumus oluyor kimse cevap vermiyor. Benim de bir bir azaldi arayanlarim. Hele sizin gibi ciddi saat farki olan yer icin gayet normal. Bir yil gidememis olmaniz da normal. Avrupada bile olsaniz yilda iki kere gidilir tr ye. Asil sorunuz sizi bunaltan yasadiginiz saglik sorunlari bence. Gecmis olsun.

Su yaziya nasil baslayacagimi bile bilemedim. 1 yili gecti turkiyeye gelemeyeli. Su illet hastalik olmasaydi hic duramazdim burada. Hem eylulde bir dusuk yaptim, hem simdi tekrar yapmaya calisiyorum. Su an dusuk baslatmasi gereken bir ilacin etki gostermesini bekliyorum oysa ki ilk bebegi kaybetmeseydik 2 nisanda dogum yapmayi bekliyor olacaktim. O kadar yalnizlastim, o kadar tek basima kaldim ki. Yurtdisina ciktiktan sonra cok samimi arkadaslarim artik beni aramamaya basladilar. Sonra ben de onlari aramayi biraktim. Simdi turkiyeye gelsem de hararetle sohbet edecegim arkadaslarim kalmadi. Oysa su an telefonla dahi olsa onlarla konusmaya, anlatmaya ihtiyacim vardi.

Gittim gittim. Ona hic bir sey demedim. Sadece ben olsam karsi tarafin daha cok begendim dedigi yeri secerdim. Size onu soylemek istedim. Haklisiniz kafamda ne varsa o olsun istiyorum. Ama bunu insanlara diretmiyorum. Diretmeliyim. Yani ona x ve y secenegini ben sundum. Oysa o bana 5 mekan atmisti. Ben o 5 mekandan xi istiyorum demeliydim. Ama hep insanlarin fikirlerine de onem verip orta yol bulmaya calisiyorum. Oysa onlar oyle yapmiyorlar. benibosver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şuan zor bir dönemden geçtiginiz için sizi aramayan insanları bile özlemeniz normal Geçmiş olsun Not: Ne olursa olsun kaynana özlenir mi hiç

Size şuan içimden sımsıkı sarılmak geldi inanın Beni geçen seneye götürdü yazdıklarınız.. Bende düşük sancısı çekerken yanımda kimse yoktu. Ailem başka bir şehirde, eşim işte. O gün sabah nasıl oldu ben bilirim. İnşallah hayırlısı ile çocuğunuzu kucağınıza almak nasip olur çok sevgilerimi gönderiyorum. Herşey geçiyor, geçsin de.

Son cümleniz hiç hoş değil. Kayınvalide denen kişi hayatı paylaştığınız, sevdiğiniz, ortak çocuk sahibi olduğunuz kişiyi dünyaya getiren kadındır, insandır tabi ki özlenir. Hayatı zorlaştıran kayınvalideler değil sadece, insanlar.. Herkes yeriniz ve dozunu bilirse mutlu yaşamak çok kolay.

ben de bir sorun var bence. mesela su an bulundugum yerde yasaklar turkiyeye nazaran cok daha ilimli. 2 arkadas kafeye gidebiliyoruz. 2 gun once bir arkadasim bir kac yer atti, ben de dedim ki ben x cafesinin menusunu begendim. istersen x ya da y cafesine gidebiliriz dedim. o da daha omce ikisine de gitmemis ve o zaman y kafesine gidelim dedi. ne x i biliyor ne y yi. ben ozellikle xi begendigimi ama yye de ok oldugumu soyluyorum, o yyi seciyor. ben olsam karsimdaki xi begenmis diye xe giderdim. ki. bu seferlik yye gidelim bir dahakine xe gideriz dedi yani xi de begenmediginden degil. demem o ki benim yaklasimimla insanlarin yaklasimi arasinda fark oluyor hep. Otrera