okurken şok oldum bni anlatmışsn resmen. yaşadğım kötü bi olaydan snra bu kararı bn de aldım ve mutluyumm remedioslabelle

iş sizde bitiyor kızlar. ben de sizlerdendim eskiden ama şimdiii. bı arkadaşm vardı, benm bu huyumu anlamış ve bana dedi ki; eğer biri sana çok bozucu, uyuz bi laf ederse sen hiçbir cevap veremezsen ve lafın gelişine uygunsa şu lafı söyle "ne münasebet":)) ilk bu şekilde düzelmeye başladım. iş yerinde dangalak dangalak konuşan çok olur ya, başladım ne münasebetle sonra bi baktım çatır çatır konuşuyorum, kimse de bana bişey diyemiyor. şu anda hala yumuşak yüzlüyüm, durduk yere kimseye hayatta laf söylemem ama en ufak incitici söz duyarsam da fena bozar oturturum:)))

cesaretlendiririrz ama fazla ileri gitme bnce.. bu arada benim burcum yengeç degil ama bnde oyleyim geciştiriyorum görmezden geliyorum aklım basıma geliyo o anda sayacagım laflar falan ama iş işten gecmiş oluyo hep aynı bnde bole diyorum bundan sonra sessiz kalmak yok ama... M ManzaramDeniz

Bende tam tersiyim canım anlamadan dinlemeden hemen büyük tepkiler koyarım gözüm kararır hemen ve öyle ağır laflar ederim ki... Sonra tabi hemen sönerim abarttığımın farkına varırım ama tabi söylenen söylenmiştir. Napim savunma mekanizmam o kadar gelişmiş ki o an vahşileşebiliyorum:)) Sanki tepki vermesem çatır çatır çatlarım:)) Aslında bu pek kaybetme korkumun olmamasından kaynaklanıyor Ve malesef ki bencillikten E huyda buna deniyor:) Ama senin ki de kötü yani bari haklıyken rahatça tepkini koy Yoksa insanlar yüzü yumuşak görüp dahada tepene çıkarlar Gerçi şu hayatta ne kadar gaddar ve rahat olursan insanlar daha bir değer veriyor ya

Hahahaha İnan bana yüzümde şapşal bi gülümsemeyle okudum yazdıklarını. Çünkü anlattığın benim Maalesef yengeçim. Ve birebir ne yazdıysan oyum. Bir sözlü tartışma anında söylenenleri yiyip yuttuktan sonra köşeme çekiliyorum ve o olayı kafamda defalarca kez farklı şekilde kurguluyorum. Söylemediğim ama içimde kalan şeyleri söylemişim gibi düşünüp tekrar tekrar yaşıyorum o anı. Bilirim ben çok yorucu oluyor... Evet ben de zor arkadaş edinirim ve yeni girdiğim bir ortamda arkamdan söylenen şeyler "buzdolabı gibi" tarzında olur. Tabi sonradan duyarım bunları. Öyle bir huyum var ki yanımda birisi birisini rencide ettiği zaman onun yerine utanır, kendimi kötü hissederim ve başkası adına utanmak kadar b ktan bir duygu yoktur. Alttan almayı ve hataları görmemeyi çok iyi bilirim fakat insanlar böyle değil dediğin gibi ufacık bir şeyde öyle rencide edici cümleler kuruyorlar ki insanlardan biraz daha uzaklaşıyorum... Beni yanlış anlamasın.. Bana kırılmasın.. diyerek yiyip bitirdik kendimizi. Maalesef hiç bir önerim yok sana kelin ilacı olsa..

cnm bnde akrep burcuyum burcumun öz yok ama aynen snn gibyim ve bnde kızıyorum o an vermediğim tepkilere aslında çokkkkkkkkk sabırlıyımdır peygamber sabrı war derler ama sevmiyorum iştee. ve son sözünede çokkk katıylıroum. "kendimi ezdireceğime, varsın kaybedeyim onu, hem bi kere çıkıştım diye arkadaşlık bitecekse bitsin" haklısın aslındada dur yorumlara bakayım belki bnmde işime yarayan bişi olur.. S

canım bu özelliklerin burçla ilgisi yok aslında, birçoğumuzda var bu, yani şu yazıyı kendimmi yazdım acaba die düşündüm S

merhaba arkadaşlar. zaten kararımı verdiğim bir konu olduğu için sizden tam olarak ne istediğimi anlamayabilirsiniz ama yine de denemek istedim... ben tipik bir yengeç burcuyum bunu belirteyim özellikle. iyi tanımadığım insanlara karşı çok soğuk olurum, en ufak hatalarında terslenirim filan. ama hayatıma almaya karar verdim mi de o sevme kısmını çok abartıyorum. ne yaparsa yapsın kızmıyorum. kabul edilemeyecek kabalıklarına yut gitsin ediyorum. inanın çok kendimi ezdirdim bu yüzden. sebebi ise uzun sorgulamalardan sonra kendim de zor keşfettim ama şu: zor dost edindiğim için "aman şimdi kavga çıkarsa dostluğumuz zedelenir mi" diye yapıyorum bunu, bir de gerginlikten çok kaçıyorum. tabi ki herkes kaçar kavgadan gürültüden, ama ben sırf kavga ve gerginlik olmasın diye laf yeyip oturduğum günlere çok kızıyorum. varsın olsun yani di mi kendimi yiyeceğime? bir de kendimle ilgili en sinir olduğum 2. şey, o an kızdığım bir şeye pat diye tepki verememem. tipik yengeçler iyi anlayacaktır bunu. o an resmen kitlenip kalıyorum, sonra oturup kendi kendimi bileyliyorum öfkeleniyorum, evde kendi canımı sıkıyorum olayı uzun uzun düşünerek. saçma sapan planlar kuruyorum "şöyle yaparsa bunu hemen hatırlatırım yüzüne vurayım ben de ona şöyle yapıyım" diye. tabi ki çok mantıksız ama karakterim buYDU işte. yani o an tepki versem kavga edip rahatlanıcak belki unutulcak bi olay yıllarca bana dert oluyor. radikal bir karar aldım bundan sonra en ama en ufak bir şeye bile "aman canım ne olucak" demiycem, tabi ki her hatada canını alıcak halim yok insanların ama olayın ciddiyetine göre küçük de olsa tepkimi vericem. gerginlik olmasın, küslük olmasın diye kendimi üzmicem. ve bu tepki verme işini de hemen sıcağı sıcağına yapıcam. çünkü defalarca kez başarı örneklerine şahit oldum ki, karakter kader değildir, insanlar çok isterse değiştiriyor bazı şeyleri, "ben böyleyim" deyip oturmamalıyız gerçekten istiyorsak. tabii birden bire almadım bu kararı, en yakın dostum dediğim bir insanın ben 50.000 tane çiğliğini sırf "aman canım o benim en yakın arkadaşım", "neyse şimdi laf söz olmasın", ya da "acaba çok mu ağır laf etmiş olurum düşündüğüm şeyi söylersem, aramız kötü mü olur" diye yut gitsin ederken o beni ilk falsomda en ağır lafları ederek sildi attı. sizden istediğim, beni cesaretlendirici şeyler söylemeniz ve, bu kararı doğru düzgün uygulayabilmem için ne yapmam gerekir, verebilecek tavsiyeniz varsa vermeniz... sanırım gözü kara olmak gerekiyor, "kendimi ezdireceğime, varsın kaybedeyim onu, hem bi kere çıkıştım diye arkadaşlık bitecekse bitsin" diye düşünmek gerekiyor. neyse teşekkürler şimdiden:)

ben de şok oldum ne çok varmış benim gibi kararı alır almaz birden mi değiştin peki nasıl oldu, sanırım bir kere başlayınca gerisi geliyor di mi alışıyor insan? bir de ben şunu fark ettim, bir insanın göz yumulmayacak bi gafında "bu seferlik es geçiyim bi daha yaparsa çatarım nasolsa hep yapıyor aynı şeyi" diye düşünmemek gerek. nasıl başlarsanız öyle gidiyor. bir kere tepenize çıkartırsanız öyle gidiyor ilişki.

doğru yolu bulmuşsun. önceden ben de sen gibiydim cnm ama uzun zaman oldu değişeli. çünkü artık delirmek üzereydim. burçla da pek alakası olduğunu sanmıyorum bhunun, ben kovayım mesela, eşim balık o da aynı bu şekildedir. neyse, benartık pat pat konuşuyorum valla babamn oğlu da olsa. ben üzülceğime kafama takıp uykusuz kalcağıma o üzülsün. başlarda söylediğim laflar için de üzülürdüm; kırıcı mı oldaum, ağır mı konuştum diye:) ama artık ona da alılştım, bana ne. millet sana bana lafı soksun biz susalım. neden? çok doğru bir karar remedioslabelle