sadece ailede değil tv de falan görüyorlar o sahneleri sonra normal bir şeymiş gibi bunu konuşabiliyorlar. sanırım bu açıdan dünya çok değişiyor. ve ben hiiiç sevmedim bu değişimi.. A

Cevre cok önemli okul arkadaslari falan... benim buyuk oglum cok terbiyeli durust bir cocuktur... ögretmenleri hep der oglunuzla gurur duyun cok iyi niyetli btemiz bir evladiniz var derler... dinini bilir kuran i guzel okumaya basladi... caminin guzel egittigine inananlardanim... neyse yani dini bilgi ve ahlak kurallarini ögretmek sart diye dusunuyorum... kucuk oglum 6 yi yeni bitirdi... bir ara kufur ögrenmisti evet.. ben anlattim bunu hos olmadigini kimden ögrendigini sorduzm... arkadasim dedi.. simdi kizinca kufrediyor ben kizdimya... artik dikkati öyle cektigini dusunuyor... önemsememeye basladim unuttu gutti... ara ara yapiyoor... yani karakterlede ilgili bence... bilmiyorumki... tabiki kufrediyor diye asla dovulmez.. sonucta kucuk akli yetse etmez... bilmiyorum... simdi unuttu.. cunku önemsemiyorum... M

arkadaşlar bu konuyu, kız evladı yetiştirmekte olan bir anne olarak yazıyorum. . özellikle annelere soruyorum. küfür ve argoyu sevmem, kullanmamda. deli bile demem, küfür sayarım diyeni de. 12-13 yaşlarındaki kızların özellikle sürekli ağzında bir küfür, öyle böyle değil bayağı küfür ediyorlar. normal konuşmaları hem de ve sokak ortasında bağıra bağıra. kaç kere denk geldim. tartışmak istemedim, ufak bebeğim vardı yanımda çünkü. zor tuttum kendimi. birde 4-5 yaşında çocuklar oyun kurmuş oynuyorlar. oyunda çocuk diyor ki, evet gelinle damat gerdeğe giriyor, erkek attı kızı yatağa, devamını siz tahmin edin. inanamadım yani o kadar acı ki, 4-5 yaşındaki bir çocuğun bunu oyun yapması, konuşmaları, hareketleri. soruyorum şimdi sizlere, bunun nedeni nedir? yani sadece çevremi? aile mi? belki evde böyle konuşmalar geçmiyor ama gene de çocuk bu kadar net konuşabilir mi dışarıda. veya aileden mi kaynaklanıyor? bunun önüne nasıl geçilebilir? B Barcemad

Benim kardeşim ne zaman okula gitti, o zaman küfür etti... Ama ben en önemli nedenin bilgisayar olduğunu düşünüyorum. Koyarsan önüne bilinçsizce daha neler neler öğrenir. Önünde açık bir şey neye ulaşmak istiyorsan yazıyorsun çıkıyor. Sizin bahsettiğiniz 4-5 yaşındaki çocukta bilgisayar kullanmayı biliyor artık... A

bana kalirsada tvden cok etkileniyolar cocuklari tvden uzak tutmak lazim gelsimis ulkeler de cocuklara tyi ya cok az yada hic izletmiyolar. tamam bende izliyorum tv ama soyle bir bakiyorumda da tvlere ahlaklai soyle ailece oturup zilenecek dizi var mi bilemiyorum mesela aski mamnu yanilmiyosam o genel izleyiciydi yada 7yas usut olsun yine o yasa uygun bir dizimiydi neresinden tutarsan tut elinde kaliyo. recep ivedik ilk ciktiginda sinemeda izledim ama igrenc derecede ahalksiz buldum millet almis el kadar cocugunu cikmis ne kufurle ne ahklaksizliklar benim cocugum olsaydi ben cikardim cocugma boyle seyler eksinlikle izletmem cunku yarin bourgun beni oglumda kufur ederse ahlaksizca davranirsa benim niye bu cocuk boyle demeye hic bir hakkim olmaz. bu devirde cocuk yetistirmek cok zor cocuklarimizn arkadaslrini kendi cocugumuzu tanidigimiz kadar tanimaliyz cocugumuza hisetirmeden surekli gozlemlemliyiz bikmadan uanmadan evladim kotu soz soylenmez bu saygisizlik olur ilerde kimse seninle arkadaslik yapmak istmez vs vs diye anlatmaliyiz anne baba olmak cok tabi birde cocuk ailede ogrenir bolye seyleri cocuklar 5-6 yaslarinda anne babsi ne yaprsa yapsin anne baba cocugun gozunde kahramandir

Çocuk yaşadığı çevreyi ve Ailesini yansıtır boşuna dememişler diye yinede çevresel faktörlerde önemlidir özellikle arkadaş çevresi ve yetiştirilme tarzı bunun önüne geçmek kolay olmasa gerek çocuğuna göre budurum değişirdiye düşünüyorum. Çocuklarla konuşmak gerçekten olumlu sonuç verebilir.

Aile de, çeve de çok önemli tabii.. Eğer küfür etmek ailede günlük yaşantının bir parçasıysa çocuk da bu durumu doğal kabul edip aynı şekilde davranıyor. Yok eğer anne babasından bu tür sözler duymamışsa çocuk endişelenmeyin :) zaten okula başlayınca kulaklarınızı yakacak derecede ağır küfürleri çocuğunuz gayet masum bir ifadeyle gelip "anneciiiiiiim... ne demek erenden duydum, ... ne demek falanca abiden duydum diye gelip size soracaktır. İşte o zaman başınızı taşlara vurup, nerede benim yavruma verdiğim terbiye diye dövünme zamanıdır.

benim 3 kızım var canım çok şükür küfür öğrenseler bile ben kızınca tekrarlamıyorlar. zaten söylediklerinin ne anlama geldiğini bile bilmiyorlar. bazen anne bu söz kötü mü ayıp mı diye soruyorlar:97: sorunun cevabına gelince bence aile çevre arkadaş tv pc hepsi çocuğun küfrü öğrenmesinde etken hepsi birarada yani ama bir arkadaşta yazmış çocuğun evde aldığı terbiye çok önemli. eğer evimizde çocuklarımızı düzgün eğitebilirsek çok da çevrenin etkisinde kalmazlar diye düşünüyorum. en azından öyle umut ediyorum flocke topiclerin güzin

ailede çevrede etken bence canım. amcamın oğlu vardı benim 4-5 yaşlarındayken baylırlardı ona küfür ettirmeye o küfür ederdi bunlar gülerdi, sanki çok iyi bişey gibi, çocuk kendinden büyüklere de küfretmeye başladı çünkü karşısındaki herkes gülünce çocuk anlayamıyo söylediğinin kötü bişey olduğunu işin tuhafı kocaman adamlarda bacak kadar çocuk kendilerine küfrediyo, bi kız demi bi tepki ver, yok öle bakıyolar o çocuk diyolar. ee netice?saygısız, ukala, tembel, kavgacı bir genç MaviEge DENİZCİM VE BİRİCİK

Aile kadar çevrenin, televizyonun etkileri de çok büyük. Şiddet çizgi filmlere kadar inmişken, dizilerde cinsellik, aldatma, töre, erkek egemenliği propagandaları yapılırken, bunları izleyen çocuklarımızın da etkileri altında kalmamalarını bekleyemeyiz. Ailelerin denetimlerini sıkı tutmaları lazım ama çevremde bunu pek göremiyorum. Çocuğunuzu denetlediğinizi zannedersiniz ama sokakta kimlerle oynuyor, okulda kimlerle arkadaşlık ediyor bunlar bilinmedikçe, ne işe yarayacak? O doğruyla yanlışı ayırt edebilene kadar attığı her adımdan haberdar olunması taraftarıyım. Bir de şu vardır ya hani; bazı aile fertleri erkek çocuklarına küfür öğretmeyi marifet sayarlar. 2 yaşında küfür etmeyi öğrenmiş bir çocuğun, 20 yaşına geldiğinde bu konuda uzmanlaşmış olmasına da şaşmamak lazım. O çocuğa da yazık, sizin çocuğunuzun hayatına bir şekilde girdiğinde, sizin çocuğunuza da yazık. Ama suç yine büyüklerde... Daha dün sokak ortasında arkadaşını küfür ederek çağıran 7-8 yaşlarında bir erkek çocuğu gördüm. Şuan çocuğum yok ama olduğunda nasıl bırakayım sokağa? Sapığını, trafiğini geçtim, kendi yaştaşları bile tehlike onun için. Çocuğumun kısıtlamalarla, kontrollerle dolu bir hayatı olacak ama bunu ona hissettirmeden yapma taraftarıyım. Her kısıtlamanın yerine, onun ilgisini çekecek başka alternatifler koymak iyi bir çözüm olabilir.

aile istediği kadar dikkat etsin, çocuk dışarıya adım atmasınla birlikte küfür ile tanışmış oluyor. bunun önüne geçmek mümkün değil. ama çocuğa sadece 'ayıp, söylenmez, sus bakiim...'gibi sözlerle susturmanın da doğru olduğunu düşünmüyorum. evet çocuk küfürün ayıp olduğunu öğrenir bu şekilde ama nedenini ve vehametini bilmediği için, yasaklar da cazip olduğu için, en kısa zamanda anne-babanın olmadığı ortamda bunu kullanabilir. bunun yerine küfür ve hakaretin sığ insanların kullandığını, daha başka çıkış yolu bilmedikleri için ve tartışmayı güzel kouşarak sürdürmeyi beceremedikleri için bu yola başvurduklarını, bu tip insanların çok da kendisine bişey katamadığı gibi aksi olarak da kendilerini de iğrenç durumlara düşürebileceğini anlatmak lazım çocuğa... bir insan ne kadar haklı olursa olsun, küfüre başvurduğu vakit haklılığını kanıtlayamadığı gibi bir de haksız duruma düştüğünü de anlatmak gerek. oğlum 12 yaşında. ona küfürlü kelimelerin anlamlarını bilmesi gerektiğini ama asla kullanmaması gerektiğini anlattım. neticede çocuk kendini bir tartışma ortamında bulduğu vakit karşısındaki çocuğun ettiği seviyesiz lafı da bilmesi gerektiğini düşünüyorum-ki kendisine düzgün bir dille cevap vermeyi bilsin. küfür, jargon, argo, sokak dili her ne olursa olsun kendi çapında bir üsluptur. insan kendini savunabilmesi için bunların da bilmesi gerektiğini düşünüyorum. aynı seviyeye inmeden gerekli savunmayı gösterebilmek bir meziyettir. bu tarzı tercih edenin ne dediğini tam bilmiyorsa bir çocuk, tartışmayı nerede kesip ne zaman gitmesi gerektiğini bilemez... oğlum bunu kavradı, çevresindeki insanlar da gerçekten kaliteli çocuklar, iyi yetiştirilmiş terbiyeli çocuklar. oğlumun bu arkadaş seçimini de bu ufak konuşmaya bağlıyorum. hangi insanları eleyip kimleri hayatına dahil etmeyi öğrendi böylece... sıra kızımda. umarım onda da oğlumda olduğum kadar başarılı olurum.

Bunun bence ilk sorumlusu aile dir sonrada arkadaş çevresidir. Çünkü arkadaş çevresnden duyulan sözleri aile kullanmıyorsa çocuk ta kullanmayacaktır. Kullansa bile ebeveyinler duyduklarında o tarz konuşmaların yanlış olduğunu anlatacak ve çocukta tekrarlamayacaktır. Aileye burda düşen ikinci şey ise çocuğu olgun bir birey gibi karşısına alıp konuşması ve o tarz çevreden uzak tutmasıdır. Örnek olarakta şunu verebilirim küçükken aynı mahallenin çocuklarından oluşan arkadaş grubumuz vardı ve bu grupta iki kardeşin çocukları vardı biri kız biri erkek kız olan kız olmasına rağmen küfür söylerdi ama erkek söylemezdi sebebini ise şimdi anlıyorum ki anneside söylerdi. Biz aynı arkadaş grubunda olmamıza rağmen herkes küfür ve argolu konuşmazdı heleki aynı ailenin çocuklarından biri söylerken diğeri söylemiyorsa bunun ilk nedeni aile sonra çevre derim ben dostlar. Daedra

doğru söylüyorsun canım. en kötüsü bu sanırım bunu düşünmemiştim. çocuğa küfür öğretmenin dışında, evde küfür ediliyorsa bu zaten bir etken. ama ailede küfür geçmiyorsa, çocuk sırf çevreden dolayı küfür vs. alışır mı? bu da değilse etken, nedir bunun nedeni? B Barcemad

aile mi çevre mi demek yanlış çünkü ikisi de birbirini etkiliyor, kısır döngü yani. ama dikkat edilmesi gereken önmeli birşey var. arkadaşların çoğu atlamış, küfür eden çocuğuma kızarım bidaha söylemez mantığı yanlış. çünkü çocuklar belli bir yaşa kadar yaptıklarının yanlış olduğunu anlamıyorlar. küfürmüş yalanmış çocuklar doğru yada yanlış ayırt edemiyorlar taa ki büyüklerinden olumlu olumsuz tepkiler alana kadar. eğer biz bir çocuğun küfürüne aşırı tepki verirsek çocuk ' heee bu yanlış bişeymiş annem çok kızdı' mantığıyla bakıyor. çoğunlukla da anne babayı kızdırmak için tekrar söylüyor. anne baba sus sakın o da ne öle çok ayıp gibi aşırı tepki veriyor. yani çocuğun beklentisini yerine getiriyor. çocuk da anne babadan kendince intikam almış oluyor. bunun yerine çocuğa duyduğu şeyin yanlış olduğu, neden yanlış olduğu çookk sakin bir şekilde anlatılmalı, ikincisinde yine sakince hatırlatılmalı çocuk ısrarla söylemeye devam ediyosa da duymaza gelinmelidir ki çocuk yaptığı şeyi unutsun yani davranışı sönsün. bu sadece küfürde değil çocuklarımızın bir çok olumsuz davranışı için geçerli. eminim o saokakta konuşan çocuklar da söylediklerinin anlamını boyutunu bilmiyorlar. E