OLmuyor.. ne yapsam olmuyor. aklım duygularımla yaptığı savaşı kaybediyor her seferinde... Konumu yazın acmıştım. bilenler bilir konumu.((bakmak isteyenler için http://www.kadinlarkulubu.com/ask-acisi-cekenler/543953-tum-carelerim-tukendibana-geri-donmuyor.html)) Bana destek oldunuz, akıl verdiniz, yön gösterdiniz. ''tamam' dedim ''bitecek artık benim için de, o beni silmiş'' dedim,''elimden geleni yaptım ben'' dedim ama olmuyor. Bir beklentim yok artık, o rededilmelerden sonra olması da çok ütopik. ama kabul edemiyorum ben bu durumu. ''şimdi nerde, ne yapıyor, kiminle, iyi mi'' diye beynimi kemiren sorularım var. bunların cevabını almadan yaşayamıyorum artık. Mutsuzum... tüm gerginliklerimin, öfkemin, hırçınlıklarımın, göz yaşlarımın altında onsuz'luğun olduğuna inanıyorum. benden nasıl bu kadar kolay vazgeçebildi, neden affetmek bu kadar zordu?bana neden bir şans daha veremedi? VE ACABA GİTSEM YANINA BİR UMUT OLUR MUYDU HERŞEY DEĞİŞİR MİYDİ?hata mı ettim gitmemekle diyorum?Bu soruların zihnimden geçmediği gun yok. Doğum günü geliyor. 8 Aralık doğum günü. keşke ''iyi seneler, çok güzel bir hayatın olsun'' diyebilseydim ona.. kapılarım kapalı, diyemiyorum ama. Peki ben ne zaman bu durumu kabul edeceğim?ne zaman kendime onun gibi yeni bir yol çizebileceğim? ben nasıl iyileşebileceğim bilmiyorum. sensiz asla123

Hikayemiz benzer olmasa da ruh durumumuz fazlasiyla benziyor. Sen en azindan "unutman gerektigini" kabullenmissin. unutamiyorum, diyorsun. Benimki en kotusu ve en acisi sanirim. Hala salak gibi umut besliyor olmam ve unutmam gerektigini hala kabul edememem. kendime tahammul edemiyorum.

çok üzüldüm, keşke yapabileceğimiz bir şey, verebileceğimiz bir akıl olsa da acını dindirebilsek(( tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

zaman herşeyin ilacı canım. kendine zaman ver ve bu arada zihnini meşgul edecek seni eğlendirecek şeylerle ilgilen. asla slow parçalar dinleme ve romantik filmler izleme. bunlar sana acını hatırlatır ancak. zor bir dönem biliyorum ama gelecekte bu günlerini gülümseyerek hatırlayacaksın inan bana. en kısa zamanda atlatmanı diliyorum. sevgiler

hiçbir çare kalmamış demek. akıl verilecek bir şey kalmamış.

Geçecek geçecek, hiç merak etme, neler neler geçiyor, oda geçer elbet, geçmek zorunda.

O kadar dogru teshisler ki bunlar. "Suc benim, daha baska ne yapilabilir kazanmam icin" , "elimden geleni yaptim mi hata bendeydi cunku" vs dusunceleri icinde kivranmak, "seni sevmiyorum" cumlesini duymaktan daha aci. Keske bunu soyleyebilseydi. Hicbir zaman soylemedi. Tek soyledigi "beni rahatsiz etme, git onunla bunnla konus" Amacina da ulasti. 1.5 yildir onu kazanmak icin ugrasiyorum. Bu ne kadar uzun bir sure insan hayatiinda. Tanidigim insanlara sans verseydim belki su an bu durumda olmazdim. Ama o insanlar da "gelen gideni aratir" cinsindendi ve aratti zaten. Yapmam gereken hicbir sey kalmadi. Telefon numarasi yok. sosyal medyada herhangi bir adresi yok. sadece elimde artik kullanip kullanmadigina emin olmadigim bir mail adresi var. Ben degil 100 milyon tane mail atsam sonuc degismeyecek. bunu icimde sindirmeliyim. bitmeli artik. yoruldum.

Her zaman söylüyorum, her zaman da söyleyeceğim, biz kendimizi öldürsek de, ölsek de, geberip gitsek bile bu adamların hiç umurunda olmaz. sevcan62

Bence pskoloğa gitmelisin son çare bende öyle yapmayı düşünüyorum

Burda bir arkadasimizin tavsiyesine uydum. Bugun dogum gunuydu. mektup yolladim. ve kabul edilmedi! Ya orda yoktu ya da alici kabul etmedi ki cook buyuk ihtimal alici kabul etmedi. ben daha neyin gozume sokulmasini bekliyorum ki! kendime aciyorum.

canımm... şuan o duygularını, öfkenii.. öyle iyi anlıyorum ki.. inan şuan benden daha fazla anlayan yoktur... yoluna bak derimm için yansa daa sensiz asla123

cecenn sen iyiydin? ne oldu boyle birden? bu ask yasarken ne tatli, bitiminde de ne kadar yikici birsey oluyor boyle ya.. Asktan korktum artik..

Bilmiyorum tomvejerry tam anlamıyla mutlu olmak istiyorum artık bir gün iyi bir gün kötü çekilmez oldu artık bu durum. s Eski hallerimi çok özledim ondan önce olduğum insan gibi olmak istiyorum Sessiz içine kapanık herşeyden bıkmış bir insan olmak değil! antihistaminik

Karsima cikan, bana adim atan herkesi onunla kiyasliyorum. Denedim yoksa hala aklim ondayken denedim. Ama sanki hic kimse onun yerini tutamazmis, bir daha kimseyi sevemezmisim gibi.

daha önceki konunu hatırlıyorum.. kargoyla mektup yollamıştın cevabını da yazmıştın buraya.. seni anlayabiliyorum ama sen elinden gelen herşeyi yaptın.. hatta fazlasını yaptın... haber almıyor musun hiç

Bida hiç konuşmadınız mı?

Onceki konunu da biliyorum. Bence artik konu seni affedip affetmemesi degil. Konu artik onun sizinle bir iliskiye baslamak istememesi bence. bunca suredir hala umutlarinizi tuketmemis olmaniz cok kotu. bu iliskinin bir gelecegi olmadigina emin olmaniz icin gereken ne varsa yapin diyorum cunku sizin durumunuz asktan ziyade tutkuya donusmus. Eger yuzyuze gorusupte red edilirseniz belki o zaman bu iliskinin bittigini kabullenirsiniz. supheyle yasanmaz. Onun yanina gitmediginiz hergun bunun iyi mi kotu mu oldugunu dusunuyormussunuz. gidin.. Kaybedecek hic birseyiniz yok. ama yenilgiyi goze alarak gidin. cunku sizi karsisinda gordugunde ilginizden bunalmis bi adamla da karsilasabilirsiniz, ki bu bence cok olasi. ama dedigim gibi kafanizda bu iliskinin bitmesi icin ne gerekiyorsa yapin bence.

inşiraf dogru güzel bir öneri...

kasıtlı mı yapıyorlar bilinçsizce mi bilmiyorum ama vicdan azabı çekip de suçluluk duyguları ile oradan oraya savrulan bir insana yapılacak en büyük kötülük ayrılık sonrasında onu suçlamak. sanıyorsunuz ki o sizi affetse bu ilişki kurtulacak çünkü size sunduğu bahaneler hazır; sizin hatalarınız, sizin eksiklikleriniz, sizin onu terk edişiniz, sizin başkalarıyla konuşmanız vs. yani öznesi hep sizsiniz cümlelerinin... karşınıza geçip yaşanmış günlerin hatrına seni artık sevmiyorum, sen beni terk ettin ama benim de ilgisizliğim vardı haklısın, bu saatten sonra seninle olmak istemiyorum, hayatımda biri var, sana aşkım bitmişti, aslında ikimizin de hatası yok dese inanın bu vicdan azabından da bu acıdan da kurtulacaksınız. ama topu size attığı müddetçe siz neleri onarabilirimin derdine düşersiniz haliyle. diyelim ki çok kötü bir anında terk ettiniz ve sahiden bu yaşanan onu çok etkiledi size aşırı derecede öfkeli... bunca zaman öfke kalır mı geriye? özlem hiç mi olmaz, aşk hiç mi su yüzüne çıkmaz? kaldı ki zamanlama yanlış da olsa ayrılık mesajını size çektiren dolaylı yoldan da olsa yine kendisi... sizden anlayış bekleyebilirdi, sizden zaman isteyebilirdi hiçbiri olmasa bile bunca zaman sonra öfkesi dindiğinde en azından arkadaşça da olsa bir kez olsun konuşabilirdi sizinle. hiç mi üzülmez bir insan halinize... ama üzülmezler... onlar için eğer bir günah keçisi bulunduysa kendi sorumluluklarını da karşı tarafın omuzlarına yıkar ve o ilişkiyi kendi içlerinde öldürüp yollarına devam ederler. içleri bile sızlamaz siz kahrolsanız da... çok acı bir olay yaşamış, kolay değil ama siz de onun için hayatınızın en güzel günlerini ziyan ediyorsunuz, acıyla kıvranıyorsunuz, bir kez olsun size saygı duyup konuşsa dinecek bir acı üstelik. ama ipler onun elinde ve o sizin halinizi düşünmüyor bile. biliyorum kabullenmesi zor kalp kötülükleri siliyor, en güzel anlar belki de geçmiştekinden daha canlı bir şekilde zihinde yer alıyor, zihnin kalbin bir yanılsaması sanırım bu da ama onunla hesabınızı kendi içinizde kapatmaktan başka çare de görülmüyor ne yazık ki. çünkü ondan beklediğiniz hamle gelmeyecek, gelecek olsaydı emin olun şimdiye dek gelirdi. ve şunu da bilin ki nedeni sizin onu terk etmeniz değil ya da sonrasındaki davranışlarınız... ilk aylar için gerekçe olabilir belki ama şimdi... o olayı çoktan kendi içinde kapatmış lütfen artık kendimizi düşünelim biraz, birini sevmek çok güzel ama bir aşk insanın geri kalan günlerini elinden alıyorsa ve o acıya rağmen karşı taraf hiçbir şey yapmıyorsa bu sevgi olmaz artık insanın kendi kendine yaptığı eziyet olur sadece. insanlara şans tanıyın, başkalarında onu aramayın, önce onun yerini başkasının da alabileceğine dair inanç geliştirin içinizde çünkü siz kafanızda bunu halledemezseniz elbette ki karşı tarafta da onu aramaya devam edersiniz.

Ona gonderdigim o mektupta onu cevap vermek zorunda birakmistim. Gelmemi istemiyorsan soyle gelmeyim cevap vermezsen gelecegim diye. O da mecburen cevap verip o agir maili atmisti bana... ve bir daha bir sey yazmayacagim her seyin uzerine yemin ederim demisti. Simdi gonderdigim maili o yuzden almadi belki de. yine cevap vermek ugrasmak zorunda kalirim diye. Nasil bitirdiyse icinde ne yazdigini merak etmiyor. Dogum gununden tahmin etmistir gerci. GzmMasiva

umut yok.. Umutlanma artik. lutfen yapma kendine bunu atlantis bab-ı

Oyle de kalbe soz gecse keske

Cesaretim yok o konuda da. Yoksa coktaan gitmistim. dediginiz o pozisyonla karsilasmak canimi fazlasiyla yakar cunku. Tesekkur ederim yorumunuz icin.

Sen yalvardıkça özür dileyip peşine düştükçe adam yeni birini bulmuş olsa bile sana söylemiyor. Çünki egosunu tatmin ediyorsun. Nasıl gururlanıyordur seni peşinden koşturduğu için kimbilir. Artık yazma bırak o istese cevap verirdi kaç aydır. Öyle büyük acılar unutuluyorki sende unutursun. Seni haketmiyor kendini ne yıpratıyorsun. Birde şu açıdan bak demekki Allah yazmamış senin kısmetin değilmiş. Olacak olsa olurdu. Olmayacaksa sen kendini istediğin kadar parala olmaz. Aşkından ölüyorsan son olarak doğum gününde nice yıllara artık seni rahatsız etmiycem sen haklısın artık bitti elveda gibi ciddi bir ayrılık mesajı yaz bakalım cevap verecekmi. Karar senin.

Olmuyor diye bişey yok, oluyor, olacak, olmak zorunda, mutsuzum diye bişey de yok, mutlu olacaksın, olmak zorundasın, seni çok iyi anlıyorum, klasik olacak ama zaman herşeyin ilacı, zamanla yaraların kabuk bağlayacak, iyileşeceksin, ama bu süre biraz sıkıntılı geçecek, üzüleceksin, ağlayacaksın, anılar aklına gelecek, üzül, ağla, bağır, çağır, kır, dök, rahatlarsın o zaman bi parça da olsa, daha beter, kötü olanları düşün, şükret, bol bol dua et, acını dibine kadar yaşa, yaşayacaksın zaten, yaşamadan olmaz, kolay değil, biliyorum, hemde hiç kolay değil ama hayatta neler neler oluyor, alışacaksın bi süre sonra, alışmak zorundasın, nereye kadar böyle gidecek, böyle yaşayacaksın, toparlaman lazım kendini, onunla ilgili ne varsa sil at kafandan, hepsini at çöpe, onu sana hatırlatacak hiç bişey kalmasın hayatında, doğum günü geliyor demişsin, sıradan bi arkadaşının doğum günüymüş gibi düşünmeye çalış, facebookuna bakma, numarasını sil, ortak arkadaşlarınıza onu sorma, onunla ilgili hiç bişey sorma, konuşma, zor olacak ama hepsi geçecek.

Ben de bugun tam bunu dusundum. olsem, benden de geriye onu sucladigim bir mektup kalsa adamin yine umurunda olmaz belki de. bu kadar gaddar degildi. Bana her seferinde kizsa da gordugunde yumusardi. O adam, bu adam degil.

''Geçecek'' deyip elimi omzuna koysam acın hafifler belki.. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

belki.. acımı hiçbir şey hafifletmeye yetmedi şu ana kadar. ben hala aynı yerdeyim kimi zaman kendimi avutsam da.

O yüzden hiç kendimizi paralamaya gerek yok, yok yere, boş yere üzmeye gerek yok.

Konuyu içtenlikle okudum ve aynı içtenlikle cevap vermeye çalışacağım, kusurum olursa affola... Arkadaşım, bu iş olmayacak. Sen kendini paralasan da yerlere, onun ayaklarının altına atsan da olmayacak. Bir de sevdiğiniz adamın gözünden bakalım olaya. Sıkıntı içerisindeymiş, ayrı şehirdeymişsiniz, babasının sağlık sorunları derken bunalmış ve sizden anlayış beklemiş. Bu sürede dozajı kaçırmış, hakettiklerinizi size verememiş ve canınıza tak etmiş olduğunuz bir gün onu bırakmışsınız. Peki ya sonra? Ertesi gün sevdiğiniz adam babasını kaybetmiş. Önce siz gitmişsiniz hayatından, sonra insanın hayatındaki en en önemli iki kişiden biri bırakmış onu. Bu travmanın affı olur mu sizce? Size baktığı hergün babasının ölümünü yeniden yaşamayacak mı? Belki o an sizin mesajınıza o kadar sinirliydi ki aldı başını gitti bir yere ve o haberi öylece aldı. Ya da kafasında sadece siz vardınız, öfkesi ve kırgınlığı varken bunu yaşadı, bir nevi kendini suçladı. Bunun dönüşü olabilir mi? Her şeyi geçtim, tekrar beraber oldunuz diyelim. En ufacık bir tatsızlıkta 'sen beni öyle bir günde bıraktın ki...' dediği anda aradaki sınırlar dağ olacak, siz gözleriniz dolu dolu iken zor yutkunacaksınız, o da öfke ve suçlarcasına size gözlerini dikip bakacak. Sorumlusu olmadığınız bu acının vebali istemsiz bir şekilde omuzlarına yüklenecek. Bununla insanoğlu baş edebilir mi? Hadi ettiniz, hatta evleniyorsunuz. Sizi istemeye babası gelemeyecek, düğününüzde olamayacak. Sevdiğiniz adam her bu konuyu açtığında, içindeki bu boşluk ortaya döküldüğünde, onun bir şey demesine gerek kalmadan gözleriniz yerdeki halıların izleri üzerine düşmeyecek mi? Kaldırdığınızda başınızı, aranızda saatlerce geçecek olan sessizliği ne bozacak? Hayatınıza kaldığı yerden devam mı edeceksiniz o anlarda yoksa geçmişiniz hiçbir zaman gölgesini üzerinizden eksik etmeyecek mi?... O sizi bu yanlızlık ve acı için siz de onu bunlara yaşamaya mecbur bırakan olduğu için gerçekten, iliklerinize kadar affedip, yaşananları unutabilecek misiniz? Çok hüzünlü bir olay yaşamışsınız ve derler ya 'kader ağlarını örmüş'. Hakikaten öyle... Siz birbirinize iyi gelemeyeceksiniz arkadaşım. O sana her baktığında babasızlığı ve zor geçen zamanlarda yokluğunu hissedecek, sen ona her baktığında pişmanlığı ve suçluluğu yaşayacaksın. Lütfen bırakın artık bu yükü üzerinizden, bırakın iki yaralı insanı başkaları tamir etsin. Birbirinizi acıtmak, bunları deşmek yerine müsade edin, başka yürekler şifa olsun acılarınıza, gözyaşlarınıza. Bizlere söylemesi çok kolay, biliyorum. Ama şunu dile getirmeden geçmeyeyim, ilk defa bu kadar içim acıyarak birine 'aşkını bırakmasını' söyledim ve gözlerim dolarak bir ileti yazıyorum, yazması bile kolay olmadı. Yaşamasını düşünemiyorum... Allahım ikinize de sabırlar versin, acılarınızı tamir edecek insanlar nasip etsin...

Allah kalbine inşirah versin... Benim de..

hep diyorlar. yoluna bak diyorlar. ben de biliyorum ki yoluma bakmam gerek. ama olmuyor, elimde değil. buraya konu açalı nerdeyse 4 ay oldu. ama ben hala çok fazla yol katedemedim. A after_before OlduğuKADAR

bu mesajı önceki konumdan hatırlıyorum. o kadar güç vermişti ki bana... ama anlık sanki tüm söylenenler. sonrasında uçup gidiyor. bana ne oldu bilmiyorum. çare bulamıyorum artık. ben bu değilim, değildim.

aşk kimsenin tekelinde değil, yeniden aşık olabilirsin.. inan bana.. elinden geleni yaptın bunu biliyorsun değil mi?.. mükemmel olamazdık ve hatalar yaptık.. ama hiçbi zaman affedilmeyecek büyüklükte değildi hatalarımız.. o affetmeyi değil seni ardında bırakmayı seçti.. boşversene sen, aşk affeder böyle şeyleri.. seni bi adamla yatakta yakalamış gibi muamele göstermiş.. senin vicdanında kendi yansımasını keyifle seyretmek istemiş aklınca.. geç bitanem geçççç.. kendini paralamışsın onun uğrunda.. aylarca peşinde koşmuşsun.. iyi de yapmışsın.. ama o bütün bu çabalara bi değer vermiyor da geçmişte yaşiyorsa sen de bırak onu mazinin tozlu raflarında.. hayat güzel.. sonbaharda aşk başkadır.. kendini yepyeni bi aşka hazırla.. sende var bu güç.. vicdanın da huzura ersin yorgun yüreğin de.. onlara güzel bi aşk borçlusun artık