Bir foto paylaştım akabinde ban yemişim Hani tipten 6 ay yer cinsten hissettim kendimi neyse ki haftasonuna denk geldi yine Sen ne yaptın aylakmadame yorumlardan sonra biraz daha birşeyler oturdu mu?

Teşekkür ederiz ablası

hahha annenizinki iyi fikirmiş:) bende eşimin dalga geçmeleri sonucu pes ettiydim zaten..

isterseniz olursunuz emin ol herşey istemeyle alakalı..

bende çokk sabırsızım bende diyordumki başka çocuklara tahammülüm yokama kendi bebeğin olunca herşey güzel ve komik geliyor ama hazır hissetmek lazım mesela ben hala şok içindeyim nasıl geçti lan o hamilelik günlerim diyorum kendime ayy tüylerim tiken tiken oldu ama iyiki doğurmuşum

annelik bambaşka bir şey, bir birey yeniden doğuyor, büyüyor, siz bebeğinizle hem dünyayı hem kendinizi yeniden keşfediyor, tüm güzel duyguları içinizde barındırıp yaşıyorsunuz, hayata dair direnciniz, sabrınız yaşama sevinciniz artıyor, ne kadar zor olsa da onun kokusu, sıcaklığı, anne deyişi, size olan koşulsuz karşılıksız sevgisi dünyadaki en güzel şy. dünyadaki en saf duygu bir çocuğun annesine olan sevgisidir bence ve bu pahabiçilemez... dünyaya yeniden gelsem yine kadın olmak yine anne olmak isterdim, iyiki kadınım..

Kizim mis kokulum bitanecigim minnakim benim dunyayi bir tarafa koysalar tirnagina degismem yavrumu. Eve gelince ustume atlar anne meme meme resmen tecavuzcu coskun modunda sipa :) isi bitince anne bitti deyip ellerini acar bide beni oper ohhh mis mis gunun tum yorgunlugu bitti. Hic planimizda cocuk yoktu y. lisan yapiyordum calisiyordum ustune ustluk kamuya gecmek icinde kpss calisiyordum hamilesin deyince hemsire bi tuhaf oldum ama onunla herseyi birlikte basardik y. lisans bitti dili tamamladim Kpssyle atandim. Yani ugur bocegim oldu o benim. Gezmemden tozmamdan hic geri kalmadim sukur yavrumu veren rabbime darisi tum isteyen dua ile yalvaranlara

Hadi inşallah o zaman! :))

Ben kendimi hazır hissetmiyordum ama eşim sürekli çocuk için ne düşündüğümü sorarken ben deneyelim demekle yetiniyordum kararsızdım. Denemenin 3. ayında hamile olduğumu öğrendim. 3. ayımdayım hala şoktayım kendimi pek hazırlayamıyorum ama çevremden öyle güzel etkiler varki Dünyanın en güzel tercihini yapmışım diyorum eşimden sonra. Yani zaten annelik senin elinde olan bişey değil belkide olamıcaksın ama bu dünyada hiç sanmıyorum ki hamile olupta bebeği hissettiğinde yanlış olduğunu düşünsün.

kesinlikle çok doğru söylüyorsunuz. ben evlenmeden önce nee evlilikmi asla, özgür kız modundaydım.. neeee çocuk mu asla, başım kaldırmaz yok dayanamam uykusuz kalamam bla bla bla idim. şimdi herşeye yetişmeye çalışan 33 yaşında 2 senede 3 çocuğu olmuş olan ve çalışan bir anneyim. o bekar özgür kız gitti, yerine sorumluluk sahibi bir anne geldi, hayatta herşey akıp yolunu buluyor, iş başa düşünce de pekala yapılıyor, ben uykuyu çok severdim, şimdi bünyem uykusuzluğa alışmış çok uyuyacak olsam başım çatlıyo ağrıdan alışkın değilya :)) nerden nereye :)

ben öyleyim oğlum düşer ve hiç aldırış etmem oda ağlamaz çünki nazlayan bir annesi yok oğlumu ilk dışarı çıkarttığımda 20 günlükte ve hava -5 derece idi dün dondurma yedi ayakları çıplak dolaşır kat kat giydirmem kumla oynar yeterki ağzına ve gözüne kaçmasın sen ne kadar rahatsan bebeğinde o kadar rahat büyür ve ek olarak düşünce asla asla kaldırmam kendi kalkar daha 14 aylık

oğlum olmadan önce ne kadar boşmuş hayatım şimdi her saniyesi doldu bir gülüşüyle gülmeyi ağlaması ile canın yanmasını heycanlanması ile kalbinin yerinden çıkacak gibi olmasını hissediyorsun :) ne yönden baktığın önemli uykusuzluk olacak hastalık olacak ama sonunda anne dediğinde koşarak sana geldiğinde dizine yattığında her şeyi unutacaksın

Bilen bilir ben pek hamarat değilimdir hatta rahatıma düşkünümdür Uykuyu da severim işe erken kalkmak bile zor gelirdi, pazar 11 e kadar yatardım Şimdi bebeğim var gece çıt dese duyarım, uykusuz işe gelirim, bu da akşam işten eve ilk girişimiz 18:00 de işten çıkıyoruz 19:15 te annemde oluyoruz kızımı alıp 19:30 da evde oluyoruz, eve gelip montumuzu çıkardık, yeni yeni oyunlardan anlıyor diye sevindik eşim çekmişti. Zor mu dersen ben başarıyosam herkes başarır diyeyim çünkü O buna değer.

Yani işin aslı; ben annelikten değil de anneliğin getirdiği sorumluluktan dolayı hem kendi hayatımdan hem de evlilik hayatımdan vazgeçmekten korkuyorum. Hani "kendini salmış" deriz ya onun gibi. Atıyorum şöyle sırtına vurup tatile çıkanı var, alıp denize sokanı var, çocuk çat diye düşüyor eh böyle büyüyecek diyip gülüp geçeni var.. Biz Türk anneleri de böyle olabiliyoruz dimi arkadaşlar hayal kurmuyorum ben?

Ay ne güzeeeelll inşallah ben de öyle olabilirim! Hiç istemiyorum nazlamayı zaten, anneannemiz biraz evhamlı bi de korumacı ama napcaz bakalım.. Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Ehehheheeh aynen bunu düşünerek başlığı yazmıştım çünkü baya baya kafayı yiyorum düşünürken

Evliliğin ilk aylarını hamile geçirmek demek, aynı evde yaşamaya çalışırken edilen kavgalar + duygusallıktan ileri gelen durmaksızın zırlama + tam böyle en heyecanlı zamanlarda adamın birden "oh yo hayır ona zarar veremeyiz" demesi üzerine pek de öyle heyecanlı geçirememe + bi adamın üstüne tir tir titremesi ama seni naparsa yapsın memnun edememesi.. Yok azıcık daha bekleyin siz

Ooooğf oğf. Ben kardeşler yapmadan ikinciyi yapamam, zaten annem öldürür bu kez beni İzin vermiyor hiç bi şekilde

Icinde bir teredut varsa anne olma diyorum Simdilik bunu diyebilirim... Ilerde ne derim bilmiyorum

maşallah size

Gülüyor tabi. Özellikle tam bezini actigimda sifatima sıvı puskurtup gulunce gulusleri daha manalı oluyor.

Bi de mesela giyim, kuşam.. Allahtan çok kilo almadım mesela karnım çıkmasına rağmen eski kazaklarım falan oluyor bol gelmiyor. İnşallah doğum sonrası da kolaylıkla veririm diyorum.. Düşününce kuaförü, bakımı, ne bileyim, ağdası osu busu.. Bi de bebek.. Çok zor ama yapanlara ölesiye imreniyorum inanın. Şapka çıkarırım önünüzde. aylakmadame Öf! tek ayak

Ben hemen her çocuğa bayılırım Tanımadığım birinin çocuğuna toplu taşımada uzaktan göz bile kırparım Ama seni yardırgamıyorum, olabilir. Böyleyken bence de çocuk düşünmelisin zaten. Asıl istemiyorum ama deyip boy boy çocuk yapanları yadırgarım ben, çocuk süs eşyası değil ciddi sorumluluk.

Çocuğum olmadan önce asla bi bebeğin altını değişemem kusarsa temizleyemem kucağıma alamam vs.. Hiç hazır değildim anne olmaya daha sonra hamile kaldım zorlu bi hamilelik dönemi geçirdim mide bulantısı vs ama Bebek olduktan sonra o kadar çok seviyorsun ki kendinden bile çok sevdiğin düşündüğün biri oluyor kızım çok huysuz bir bebekti uykusuz kaldım şimdi 2 yaşında uykusuz geceleri unuttum bile iyiki var diyorum küçük arkadaşım oldu o benim :) ben bınları yazarken mutfak dolaplarını karıştırıp tel şehriyeleri mutfağa dağıtmış :)

Yaw seni annen doldurdu, yoksa başka hiç bir sorun yok bence. Hani şu yıllardır bebek için uğraşan bayanların buluştuğu topikler var ya, oraları bir gezin, aslında anneliğe sandığından çok daha hazır olduğunu farkedeceksin diye düşünüyorum. Annenin zehrine panzehir olur... Yavrunu sağlıkla, kolaylıkla kucağına almanı dilerim. :)

aa öylemi niye ki :)

tepki koy annemde çok evhamlı mesela ben zorla yemek yedirmem yemezse masadan kalkar ve 2 saat yemez sonrada otırup paşa paşa yer geçen ay grip oldu 1 haftada ilaçsız kendi atlattı artık her hastalıkta ilaç kullanırsa ileride benim gibi olur

maşallah, annelik böyle bir şey işte fedakarlık ve kendinden ödün vermeyi gerektiriyor onu doğurana kadar hayatta tek başınayken onu doğurunca, onun hayatıyla kendi hayatını hiç bir zaman ayrı düşünemiyor insan önceliklerini hep ona göre belirliyor belirlemek zorunda

Annelik gercekten çok zor ben 28 yasındayım 5.5 senedır anneyım neredeyse 1 senede hamılelıgı say tabıkı oncelıgım evladım elbette hersey ona göre ayarlanıyor ama bu benı sıkmıyor yanı benım gıdıp oyle arkadaslarımla gece cıkmalarım yok, nereye gıdersem cocugumuda goturebılırım. konserede gıttım partıyede gıttım dugunede gıttım hepsıne gıttım ve gıdıyorum. sız asıl zorlugu okula baslayınca gorun 3 ay once oglum okula basladı 1 sınıfa k. çımızı toplayamaz olduk o ayrı mesele tabi

Maşallah ne güzel, bend e intagramda gebbepinar var onu takip ediyorum; o kadar tatlı bi çocuğu var ki anlatamam.

. Merabalar iki çocuk annesi olarak cevap yazmak istedim oğlum 4 yaşında kizimda 7.5 aylık allah inşallah size ve isteyen lere nasip eder annelik bu hayat da en çok sevdiğim şey bi o kadar da zor tabiki ama olunca iyiki olmuş diyorsun çünkü çocuğun için her türlü fedakarlığa razı oluyorsun uykusuz geceler soğuyan çay ve yemekler paspal oluyorsun bir dönem istediğin anda dışarı cikamiyorsun kafana göre maddi olarak kendine almıyorsun çocuğuna aliyorsun ev işlerin çoğu zaman yarım kalır bir çok zorluğu var ama mükemmel bi duygu her şeye değer bence düşünün çocuk gibisi yok

eğitim anne karnında başlar aslında o zaman başlasaydınız bende abaküs aldım ama pek bi işe yaramadı annem seneyede üniye yolla demişti

Ay yazıktır günahtır zaten çocuğun zihni sadece meme/ meme değil boyutunda :)))

Ne bileyim, hem konularından yaşadıklarına şahit oldum hem de bakıyorum öyle kilolu değilsin, kendine bakıyorsun, anladığım kadarıyla araç kullanabiliyorsun, hatta kendine yeni bir yuva kurmuşsun ve mutlusun. Bence buralardaki pek çoğumuza örneksin. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Annelik sorumluluk istiyor gerçekten ben daha 4buçuk aylık anneyim ama az bir süre bile yetiyor. İlk başta önceki hayatını ozleyip üzülüyorsun sonra kendime çok kızdım sen ne biçim annesin diye ama şimdi diyorum ki iyiki yapmışım iyiki var o

Uykusuzluktan ölüyorum:) kendime bakamıyorum, eski sosyal hayatımı özlüyorum, ne gezermişiz hey gidi.. Ama iyi ki anne olmuşum diyorum. Hem de bir minnak bebeğim varken ve onunla baş edemezken yeniden hamile olduğumu öğrendim, süpriz oldu. Ama eğer süpriz şekilde gelmese bu bebekler benim gibi hesap kitapçı, mükemmelliyetçi biri asla anne olmaya hazır hissedemez ve hep ertelerdi:)

Amin isteyen herkese inşallah

Ben de sizin gibi anneliğe hazırlıktı, isti deren çocuk yapmayı erteleynlerdenim ve ertelediğime çok pismanım evlendikten 6 yıl sonra oldu oğlum yasınızı bilmiyorum ama çocuk yapmayı değil resmen hayatı ertelemisim diyorum... suan 1 yasında oğlum herseyi güzel geliyor karman çorman cümleleri, yürümek için kendini paralaması vs. zor mu çocuk bakmak evet zor... gece uykusuz da kalsan o uyurken özlüyorsun ne yerdirsem diye takla atıyorsun ayaklarını uzatıp kahve içmeye bile zamanın olmuyor ama birinin sıcacık elleriyle dokunup anne demesi herseye değiyor... Bahsettiğim sümüklü suan grip ve içerde uyuyor :)

Teşekkür ederim 28 yaşındayım

ben çocuksuz hayattan aldığımdan çok daha fazla tat alıyorum şimdiki hayatımdan. mesela bazı konularda planlı, düzenli olmak gerekiyor. Tabi, bazı konularda da ne kadar plan yaparsan yap, durum çocuğuna göre şekilleniyor. Bence bütün mesela bu. Bu yeni hayata ayak uydurmak önemli. Ben tezcanlı biri olduğum için, "ay çocukla evden çıkılmıyor şekerim" diyen tiplerden olmadım. hiçbir yere geç kalmazdım, hala kalmam. kilomu verdim, işime döndüm. Hatta işimde yükseldim. Anneliğin bana yaradığını çok duydum etrafımdan. Ben de gerçekten öyle hissediyorum. Kendimi daha güçlü, daha sabırlı, daha becerikli ve daha güzel hissediyorum. Uykusuzluk en büyük korkumdu, gece uyurum da yavrumu duymam diye korkuyordum. şimdi tavşan uykusu uyuyorum. "ııh" dese duyuyorum. uykusuzluğa toleransım arttı. korktuğum gibi olmadı. Her şey kızımla daha anlamlı. Ona verebileceğim her değer, onu mutlu edecek her oyun beni daha da çok tamamlıyor. Evliliğimde de bazı şeyler yerine oturdu, işimle ilgili sıkıntım yok. Belki de bunların da etkisiyle bana ciddi bir doyum yaşatıyor annelik. instagramda gördüğünüz veya bloglarda okuduğunuz annelerin hayatı gibi değil tabi her şey. İki hafta lohusa hüznü yaşamış, emzirmede ciddi sıkıntılar yaşamış bir anneyim. Doktorumuzun ikinciyi düşünmezsiniz herhalde diyeceği kadar bizi yemek problemiyle uğraştıran bir çocuğun annesiyim. Deneyimlediğim her şey için şükrediyorum. Sizi gaza getirmek için yazmadım. "Ay onun bi gülümsemesi..." diye klişe sözlerle de anlatmak istemedim. ama "ay onun annecim demesi yok mu?" demeden edemeyeceğim:) Sevgiler..

Çok teşekkür ederim fikirleriniz için :) Evet o cümleden gına geldi, artık diyecek oluyorum "ya gülümsemesin tamam ay yetheer" diye ama sonra susuyorum . push ; S

Tepki alınca "haberim vardı zaten" demek için yazdım aslında Aslında bunu da çok duyuyorum çevremden, bizim gibi tipler daha iyi ebeveyn oluyormuş bi gün karar verip çocuk sahibi olunca. Çünkü tüm ayrıntılarını düşünüyorum işin, sadece yapıp ortaya koymak istemiyorum belki de. İşin ilginç yanı, çocuklar beni çok seviyor. Nerde görseler hiç kimseye yanaşmayanı bile bana yanaşıp sırnaşıyor :)) Kendimde çözemediğim bi buz var, çözülmesi lazım :)

Biz tam olarak böyleyiz. Ben hamileyken biz bebeğe değil, bebek bize uyacak demiştim ve çoğunlukla başardım. Tabii ki çocuğun karakteri çok önemli benim kızım hep çok sakin bir bebekti, doğdu eve geldi ilk geceden beri kendi odasında ve yatağında yatıyor ben sadece uyuyana kadar başında bekliyorum öyle diyeyim:)) 3 haftalıkken part-time işe döndüm, doğum iznim bittikten sonra full time döndüm. Yine birkaç aylıkken Fransa' ya kongreye gittim yanıma annemi alıp, sunum yaptım. Eşimle 1-2 ayda bir haftasonu yakın yerlere kaçar kendimize zaman ayırırız, kızımız doğunca da bu durum değişmedi anneme bırakıyoruz. Kısaca, anneliğim hiçbir zaman birey olmanın önüne geçmedi. Forumda da defalarca yazdım mutlu anne=mutlu çocuk. Denklem bu kadar basit. Not: Bu arada kızım hiç püre yemedi, BLW yöntemi ile beslendi. Temiz yemek yemeyi daha son bir aydır öğrendi ki yine tam değil, kulağından-saçlarından bile yemek çıkıyordu her yemek sonrası banyoya taşınıyorduk, benim için en zor tarafı buydu anneliğin sanırım:))

İki tarafın da hazır hissetmesi önemli. Ben beş yıl sonra anne oldum, son bir buçuk yıl keyfi idi. Maneviyat daha önemli bu konuda bence, hazır hissettim ve dünyaya geldi. Sandım ki uyuyacak uyanacak, agu mugu yapacak... Toz pembe böyle. Birde ne göreyim bildiğin canavar :) ikinci çocuk mu? Kesinlikle düşünmüyorum, çok samimiyim. Elbet annelik çok güZel, evlattan öte bişey yok benim için. Tek gayemiz onun mutluluğu, her konuda elimizden geleni yapmaya çalışıyoruz. Fakat yeri geliyor o isyan bayrağını çekiyorum, böğüre böğüre ağladığımı bilirim. Bana zor geldi, başkasını bilemem. Samsonn

Allahım kolik olmasın olmasın olmasıınnn... Böyle istenmeyenler daha hayırlı evlat oluyomuş galiba, annem de beni hiç istememiş hamile kaldığında baya depresyona girmiş falan ama, senin gibi 50 çocuk olsa büyütürdüm hiç mi hiç ağlamazdın diyor aylakmadame Öf! tek ayak

Evet diyorum ya o kadar alıştım ki o yokken ben napiyordum acaba o benim dünyam artık.. Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

dur yahu birinciyi yapmadan ikincisi nereden çıktı

Bu tamamen kişilikle alakalı bir durum, kimi kadın gercekten anne oldugunda kendisini kapatıyor. Sadece çocuğa odaklanıyor. 1 saat çocugu birine emanet ettiği için ağlayarak evden çıkan anneler tanıyorum :) Bu bana göre nasıl garipse, bu tarz annelere de ben garip görünebiliyorum. Herkes kendince yorumluyor anneliği. Bana göre annelik kişiseldir, kıyaslanamaz. Doğana kadar her ne kadar bebekle arada az da olsa bağ kurulsa da, onun kokusunu koklamadan gerçekten anneliği hissedemezsin. Önce bir doğsun, al kucağına, kokla içine çeke çeke, ondan sonra yine yazarsın :)

Ultrasonda yüzünü gördüm doktora dedim "e bu çok çirkin?!" diye adam hayatının dumurunu yaşadı Bir yandan da şükrediyorum insanlar ne kadar uğraşıyorlar, gene de sağlıklı olsun kucağıma alayım isterim, inşallah sizin de öyle olur

Aynı ben... Ve işin kötü tarafı beklenmedik hatta yaşam stilime göre imkansız bir şekilde hamile olduğumu öğrendim 1 ay önce. Doktor kontrolde 'bak bu bebeğin gördün mü' diyor, eşim bir yandan ağlıyor, herkeste sevinç nidaları ama benden gelen ses 'hee gördüm ama pek bir şeye benzemiyor' oluyor. Sizinle bu fikirleri paylaşırken nasıl bir anne olacağım korkusundan hergün ölüp ölüp diriliyorum. Bu kadar çok isteyen, uğraşan varken Allah bana neden nasip etti daha hazır değilim diye ağlayıp duruyorum.

Peki mesela, çocuktan önce şöyleydim, çocuk oldu artık böyle oldum dediğiniz oluyor mu? Ya bazılarına bakıyorum maşallah bakımlılar, kendilerine de özen gösteriyorlar. Ne bileyim.. aylakmadame Öf! tek ayak

Bekarken ben genç annelik kalp ben modundaydım, dedim ya son anlara doğru yusuf yusuf :))

Ben anne değilim ama olmaya çalışıyorum. Yaklaşık 1,5 yıldır istememe rağmen olmuyor ne yazık ki. Ama 1,5 yıl takdir edersin ki bazı şeyleri kafada kurgulamak için oldukça uzun bir zaman. İşi tüm boyutlarıyla ele alıp değerlendirebiliyorsun; gözlem yapıyorsun vesaire. Ama çevremdeki rahat veya zor annelik yaşayan herkesten aldığım ortak cevap şu: "Anne olunca, iyi ki olmuşum, bundan önce nasıl yaşamışım dedim".. Tabi ben anne olmadığım için bu duyguyu tam olarak kestiremesem de mantıklı geliyor.

Bi de ben mesela ortamda çocuk görünce falan hiç konuşmaya çalışmıyorum, ne diycem bacak kadar çocuğa? Ne konuşuucam? Aksi gibi onların da hiç ilgisini çekmiyorum, hele oyun oynatmayı falan hiç bilmem. BEYAZ

işte bende yoktu onu diyorum.. hamileliğim boyuncada olmadı.. ne zaman kucağıma aldım.. Allahım bu kadar seveceğimi bilseydim hep içimde taşırdım:)) dedim.. e doğal olarak o kadar sevdiğin birine bütün enerjini bütün ihtimamını göstermekte zorlanmıyorsun.. kendiliğinden gelişiyor.. o yüzden korkmanıza gerek yok.. şimdi ne dediğimi anlamıyorsanız bile doğum yaptığınızda anlayacağınıza kesinlikle inanıyorum:))

ben ikizlerimi montessori eğitim sistemiyle büyüttüm ve başardım bunu, isteyince yapılıyor kararlı olmak önemli..

16 ay arayla doğdu çocuklarım. Ağlama krizlerine de girdim, uykusuzluktan zombi gibi de dolaştım, kendi çapımda sinir krizleri de geçirdim :) Ama onların bir gülüşü var ya dünyayı unutturuyor. Kendimi çok güçlü hissediyorum ve layıkıyla baktığımı düşünüyorum. İlk doğdukları Zaman aman öldüm bittim aşık oldum demedim ne yalan söyleyeyim. Ama birlikte vakit geçirdikçe, emzirdikçe, kokusunu içime çektikçe aşık oldum. Rabbim bütün isteyenlere nasip etsin. Kucağına almadan bunları hissetmen çok doğal. Ben neden böyleyim diye düşünme. Biraz Zaman geçtikten sonra çocukla her şeyi yapabildiğini göreceksin. Alıştır çocuğunu her şeye. Aman soğuk aman üşür diye evhamlanma. At arabasına birlikte gezin tozun. Ben iki bücürle yaptığıma göre sen bir tane ile haydi haydi yaparsın

Anlatılmaz yaşanır bir duygu. Yaşın kaç bilmiyorum ama huyum suyum belli oturdum ben oldum diyorsun ya. Anne olmadan sen sen değilsin diyeyim. Bir kadın için milat. Kalbinde hiç bilmediğin hiç tatmadığın bir duygu. Hayata karşı kendine karşı çevredekilere karşı sınırların değişiyor. Hem çok savunmasız hem çok güçlü oluyorsun. Çok güzel ve çok zor insan başa gelmeden bilemeyeceği bir duygu için nasıl hazırlanabilir ki. Uykusuz gecelere hazır hisset desem şimdi yaşadığınla kıyaslarsın yanıltır. O yatağında huzurla mışıl mışıl uyusunda sen 4-5 saat uykuylada gülümsersin

Dediğiniz gibi asıl hazır olmadığımı hissetmemin sebebi, mükemmeliyetçi bir insanım. Çok konuda rahatımdır, keyfi davranırım, özgürlüğüme çok düşkünümdür ama yaptığım iş yüzde yüz eksiksiz, benzersiz ve hayranlık uyandırıcı olmalı. Sorumluluk almaktan bu sebeple kaçıyorum, insanlar bir şekilde o işi yapsalar dahi ben öyle baştan savma yapamıyorum, kendimi heba ediyorum resmen. Ve şimdi bebeğim olduğunu duyunca aynı korkuları hissediyorum. Sürekli daha fazla ne yapabilirim, nasıl eğitebilirim, 3 yaşına kadar zeka gelişimi için panolar, oyunlar bakmaya başladım. Evde her türlü görsel iletişim aracını bebek uyanıkken yasaklayacağım, kapı raf gibi zarar verebilecek yerlere korumalar, çocuk kilitleri almaya başladım, evin nerelerine gizli kameralar koysam da bebeğime insanların nasıl yaklaştığını görsem diye yer arıyorum.. Bunun gibi şeylerle uğraşıp nasıl başaracağım diye oturup ağlıyorum. Ve daha 1.5 aylık hamileyim.

kesinlikle, anne gücü diye birşey buldu mesela kızım, ne demek istiyor bilmiyorum ama benim herşeyi yapabileceğime öylesine inanıyorki "anne gücüüüüü" diye bağırıyor...

ve ek olarak çocuk olduktan sonra öğreniyorsun gerçekten kim samimi kim değil

Bende aynı durumdayım. Bir rahatsızlığım var ve doktor bana çocuk yapman lazım, ileri de çok geç olabilir diyor ama ne maddi ne manevi hazır değilim. Şuan işle evi zor birlikte götürüyorum, ne bileyim gezmeyi de seviyorum, alışveriş yapmayı da. Halim olmaz kendime sandwich yapar geçerim vs. ama çocuk olunca düzen gerekecek, hastalığı olacak, gece kalkman gerekecek, önceliğin hep o olacak. Hep bunları düşündüğümden sanırım rüyalarımda hep bebekler görüyorum..

Benimkiler 4,5 ve 3 yaşlarındalar ben bile özlüyorum bebekliklerini. Bol bol videoya çek kızını. Şimdi açıp izliyorum bebekliklerini gözlerim doluyor. Çocuklarımda çok seviyor kendi küçüklüklerini izlemeyi. Herkese açıp izletiyorlar Benimkilerin uykusu düzene girdi ama o bi büyüsünler hiç bitmiyor inan. Büyüsün de kendi tuvalete gitsin, kendi yemek yesin, kendi başına uyusun, kendi ödevini yapabilsin gibi

Eski konunu da bilen biri olarak Annen senin yanında oldukça sen hiç bişeye hazır olamazsın Niye evlendinden girip niye bu yaşta hamilesinden çıkıyo Yaşın 15 te değil gayet normal, negatif bi kadın ve seni de fazlasıyla etkiliyo Benim kızım 11 aylık Çok zor annelik diyebilirim ama bir o kadar da güzel En iyi yaptığım şeydir herhalde, pişman değilim Eskisi gibi eve gidince hop uzanamıyorum ama olsun onunla oynamak ta çok güzel Onunla beraber hatta çocukluğuma geri dönmüş gibiyim, beraber büyüyeceğiz nasipse

Anne olmak güzeldir. Sadece anne olunca çok sey değişiyor. 3 yaşında kızım var, önceden canım ne isterse onu yapar, öyle hareket ederdim şu an kızımın uyku, yemek saatine göre program yapıyorum. 3 senedir çocuk filmleri dışında sinemaya gitmedim en basidinden, kitap okumaya vaktim kaldığında o an çok özelmis gibi hissediyorum, eskiden her an okuyabiliyordum çünkü ama şimdi gece bile okuyamıyorum çoğu zaman, yastıga başımı koydugum andan sonrasını hatırlamıyorum. Çocuksuz arkadaşlarımla öyle ha deyince görüşemiyorum mesela, görüştüğümde sınırlı oluyor. Özel günlerimizde üç kişilik program yapıyoruz. Haftasonu hangi fuar, etkinlik, çocuk tiyatrosu vb var diye araştıriyorum şu an, eskiden konser, sinema, tiyatro vb araşırırdim. İnsanın hayatı değişiyor fazlaca. Mutlumuyum? Hemde çok, herşeye değer kizımın gülümsemesi.

ben hamile olduğumu öğrendiğimde havalara uçmadım ama üzülmedim de benim durumum farklıydı ama herşeye bakış açın değişiyor artık kendin için değil doğmamış bebek için harcıyorsun her şeyi

annem hep kocamak istemiyorsan tek çocuk yap yok çökeyim diyorsan iki.. üç.. yap demişti. çok haklıymış. çocuk evet çok güzel ama dünyay getirdiğin he çocuk için kalbinde bölünüyor yine yeniden onun için atan bir kalp ve ölene kadar hep sorumluk. annem 60 yaşına geldi hepimiz evliyiz kadın hala diken üstünde çocuklarım mutlumu sağlıklımı yetmedi şimdi torunlara bölündü çocuklarım iyiymi onların çocukları iyimi...

her kız çocuğu annelik içgüdüsüyle doğar... ama sizde kaybolmuş demekki... hazır değilseniz bebek yapmayın zaten... Allah isteyen herkese nasip etsin...

ben çocuktan çok seninle ilgilendim ya :) yaş kaçtı Cekirge, çok genç görünüyorsun.

Teşekkür ederim genelde küçük sanıyorlar Hepimizin yavrusuna maşallah farkedermi

Ay artık çok geeeç Senden 2 hafta sonra falan doğumum :) Yaklaştıkça bi seviniyor bi tırsıyorum ne tuhaf hayat..

Var. Yani bence var. Çünkü; bir insan dünyaya getiriyorsunuz ve o sizin, siz sorumlusunuz. Allah tarafından öyle bir his geliyor ki artık sizden öte o geliyor. Bu çok çok güzel, bir mucize. Ama bazen korkutuyor. Hazır olmamak o korku sanırım. Bilinmemezlikten olan bişey..

Hamile şu an

2 aylıkken gülüyo mu Ay ne değişik! Benimki de gülcek mi acaba lan Idrakyollariiltihabi

Aynen öyle hayatını ona göre yönlendiriyosun ki aile olmak için evlat lazım diye düşünüyorum

22-23 gibi düşündüm fotodan. süpersin. bebişine de maaşallah.

Annelik çok güzel bir şey ya çok güzel bir duygu iyi prensesim var şuan onsuz hayat çok zor geliyor Evlendigimiz de hemen çocuk yapmadık iki sene zaten yaşım küçüktü eşimle ne yapmak istiyorsak yaptık bol bol gezdik tozduk konser di gezmeydi ne varsa yaptık içimiz de keşke şunu yapsaydik demedik ve şuan prensesim var onla geziyoruz artık allah bin kere razi olsun annem var sinemaya konsere gezmeye nereye gidersek bırakıyoruz en büyük destekçim iyi ki var

Nasıl bir hazır oluş bekliyorsun bilemiyorum ama hayat standartlarınla da alakalı olmakla beraber öyle çağ açılıp çağ kapanmıyor bebek sahibi olunca. tabii hiçbir şey bedava değil ama hayatın da bir parçası olarak görmek lazım. Bebeğinin huyu suyu, kişiliğine bağlı olarak şanslıysan ve çok absürd alışkanlıkların yoksa eski alışkanlıklarını neredeyse aynı şekilde devam bile ettirebilirsin. Akışa bırakınca yapıp yaşamanın düşünmekten daha kolay olduğunu göreceksin. Kısmete ve o bebeğin ruhu yaratılmış ve bedenlenmeyi bekliyorsa senin benim planlarımın pek ehemmiyeti olmadığına inanan bir insan olarak bir önceki paragrafta yazdıklarım da dahil olmak üzere hiçbir önlem ya da isteğin bu konuda etkisinin olmadığını düşünüyorum gerçi. Hayırlısı ne diyelim.

ben de düşünmüyordum taaa ki Doğan Cüceloğlu nun kitaplarını okuyana dek resmen bende annelik hevesi oluşturdu ben de yapabilirim iyi bir çocuk büyütebilirim dedim... çünkü korkum çocuğumu iyi yetiştirememekti siz neden istemiyorsunuz?

Hiii oylemi? Ay zor ya... hazir olmadan hamile olmak

Senin annenin hala depresyondan çıkamadığını düşünüyorum ben nedense Neyse sen bambaşka bi anne olacaksın yeter ki etkilenme sağdan soldan

maddi manevi hazır hissediyorsan başkalarının sözüne kulak asma annen dahi olsa

Hayırlı uğurlu olsun cnaım, güle güle büyütün. Aynen hepsine katılıyorum cümlelerinin, bizim gibi tipler değişikliği de sevmez ondan çocukla değişen hayat korkunç gelir ve sanırım değişik bi bilinçle bağ kurmak istemiyoruz ve soğuk duruyoruz. Şimdi bunu yazarken de düşünüp kendimi değerlendirmeye aldım mesela, düşündükçe çözülüyorsun başka böyle düşünen rkadaşları da gördükçe :)

O tosunun bacaklarını benim için mıncırır mısın? Üst üste iki çocuk doğurdum, daha yeni rahata erdim ama böyle minnoşları görünce içim pırpır ediyor bi tane daha yapsam mı diyorum

Teşekkür ederim Bende bahsettiğin gibi öyle 1 saat birine bırakınca ağlayan annelerden değilim öyle olsa çalışamazdım zaten

oyuncu anneyi takip edin çok güzel şeyler var

Valla sana en en en çok özeniyorum CuteMom, knoularını hatırlıyorum, arada profil resimlerini de

Olur mıncırırım acıtmadan Tam sevilmelik çağı şimdi dimi Bi büyüsün de uykusu düzelsin vs diyorum Bi de bence özlerim bu hallerini diyorum

En çok zorlandığınız ne oldu mesela? Normalde herkes bana evhamsız ve rahat bi insan olduğumu söyler. Öyle çok temizlik hastası da değilim, eşyam kırıldı diye oturup ağlamam da.. Bilemedim

Düzen ve plan konusunda obsesisifim ben. Tuvalete bile planlı giderdim. Su anda karşımda içinden taşan pantolonlara gülümseyen bir utu sepetim, bebek için yapılmış alisverisin neticesi olan masadaki bez ve mendil yığınları, dün akşamdan kalan bulasiklar var. Normal şartlarda böyle bir manzarada "deliyim gözü kara deliyim yakarim kirli bezleri yakarim" diye bogurup balkondan kacmam lazimdi ama ben oğlum en çok bu saatlerde gulup oynadığı için onunla oynuyorum. Planlı hayat diye bir şey yok artık :) Eklemeyi unutmusum anneligin bendeki en olumlu etkisi insanlara karşı daha sabırlı ve hosgorulu oldum. Kimsenin gözüne ketçap sıkıp serçe parmağıni mandalla ezmek istemiyorum artık. Yanı en azından serçe parmağı değil. Baş parmak ezilebilir.

10 ayı yeni bitti

Vücutta çok değişiyormuş öyle diyolar da Bende tırsarım heralde Ama minnik bişey de ne tatlı olurrr Sevmesi

Cocuklu olmayi cocuksuz olmaya tercih ederim, hic pisman olmuyorsun, iyiki varlar... Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Böyle bilinçli anneleri görmek çok mutlu ediyor beni. Çok sevimli, evde neşe, ses olur, agucuklar yapar sevimli olur diye hazır olmadan çocuk yapmayı doğru bulmuyorum ben. Manen hazır olunmalı her şeyden önce. Ona göre bir yaşam düzeni oluşturulması gerektiğinin bilincinde olmalı. Sonra depresyona girilmemeli bu sebeple. Sağlıklı bir anne olup sağlıklı evlatlar yetiştirebilmek için hazır hissetmek önemli. İstemek ayrı. Şu an bir yıllık evliyim, zaman zaman ben de isteyebiliyorum ama kendimi dinlediğimde biraz daha zamanı var diyorum. Bu ben de annelik hissiyatının gelişmediğini göstermiyor. Ama anne olmak çok sabırlı, özverili, donanımlı, fedakar olmayı gerektiriyor diye düşünüyorum. Çiçek yetiştirmiyoruz sonuçta. İnsan yetiştiriyoruz. Umarım hak eden ve isteyen herkes çocuk sahibi olabilir.

Annelik çok güzel bir şey ama 2. yapmayı düşünmüyorum neden dersen bakması büyütmesi fln hiç sorun değil... hastalık ve hayat sorumluluğunu çok birebir hissediyorum çocuğumun. ona hissettirmiyorum tbi zaten 16.5 aylık ama hasta olduğunda çok ama çok yıprandığımı hissediyorum içimden. bu yüzden böyle büyük bir sorumluluğu tekrar istemiyorum kazayla olmazsa. tek çocuk iyidir. . push ;

Merhaba arkadaşlar; Bilmem benimle aynı durumu - ya da dumuru- yaşayan var mı ama; ben sanırım anne olmaya hazır hissedemiyorum kendimi. Siz yeni anneler, eski anneler, kendini iyi gören ve kendinden hoşnut olmayan annelerden fikir istiyorum. Hem belki benim gibi birçok kişiye de yararı dokunur. Sizler anne olmadan öncesi ve sonrası olarak hayatınızı nasıl görüyorsunuz? Annelik öncesini hayatınıza ne kadar devam edebiliyor ve ne kadar kendinize bakabiliyorsunuz? Fikirleriniz için şimdiden çok teşekkür ederim. Sevgiler.

İnşallah :)

çok güzel bi konuya değinmişsin.. benim gibi hisseden birini görünce mutlu oldum yorum yazmak için aktif oldum hemen.. bende senin gibiyim hazır mıyım değilmiyim anlayamıyorum.. düşünmekle düşünmemek arasında ince bir çizgide gidip geliyorum

işte bütün mesele bu yazmazsam içimde kalırdı

Benim ablamda sizin gibi Hiç bi çocuğu sevmezdi Sonra kendi evlendi ikizleri oldu yetmedi üçüncüyü yaptı. bi de çocuk sevsen kaç tane yapacaktın diyoruz şimdi Herkesten daha düşkün çocuklarına, onlar nereyi severse oraya gider öncelikleri bile değişti

İnşallah sağlıkla kolaylıkla kavuşursunuz bebeğinize. Çevremden duyduğum şeyler genelde hep aynı. Öyle doğdu an 'ay benim bebeğim aşkım' duyguları olmuyormuş. İlk zamanlar görev bilinciyle her şeyi yapıp ediyorsun, misafir gibi algılıyorsun bebeği. Emek verdikçe, seni tanıdığını ve artık annesi olduğunu bebek farkettiği an, birbirinizle sonsuz bir bağlantı içine giriyorsunuz diyorlar. Umarım bizler için de böyle olur. Sizden aldığım ders düşünsem bile doktora 'ay bu çok çirkin' demeyeceğim.

Haklısın. Dünyaya gelmesi gerekiyor demek ki rızkı varmış ben de hemfikirim.. Yani öyle sürekli dağ tepe tırmanan biri değilim işin aslı. Ama ne bileyim eve tıkılıp kalmayı da pek sevmem. İnşallah insanlardan çok çekinmeyen bi bebek olur :) aylakmadame Öf! tek ayak

bende başkasının çocuklarını seven biri değilim. ki kendi yeğenlerimi bile yeni doğmuş zamanlarında kucağıma almış biri değilimdir. şımartma yıjtur. teyzeleri içinde çekindikleri bir ben varım. şimdi hamileyim. acaba diyorum kendi çocuğuma nasıl bir anne olacağım.. becerebilecek miyim.. birde eşim arası çok olmadan ikinciyi de yaparız diyor kısmet olursa. ki ben birinciyi nasıl becereceğimi düşünüyorum. endişem onu hakkıyla büyütemeden diğerinin olması. yinede herşeyin hayırlısı. sanırım benzer durumda olanların sayısı baya çok.

Aynen ben de öyleyim. Ama işin garip yanı çocuklar bana hasta oluyor Ay canım yerim diyenlerden ziyade ben çocukları ne anlatırsalar anlatsınlar uzun uzun dinliyorum, herhalde o cezbediyor çocukları da.

anne olmaya hazır olmak diye bir duygu var mı ki? bazı kadınların çok daha anaç duygularla bezenmiş olduğunu kabul ediyorum ama herkes bir değil.. daha hamileyken o anaçlığı iliklerine kadar hisseden kadınlarada hayretle bakıyorum.. ben ilk kucağıma aldığımda anne oldum.. ve ilk kucağıma aldığımda sevdim.. çocuklarım olmadan önceki zaman yokmuş gibi sanki evliliğimizin ilk anından beri bizimle birlikteler gibi.. işte çocuğun evlilikte değiştirdiği en önemli durum bu bence.. öncesi yok oluyor..

Merhaba bu yorumu hasta yatagimdan yaziyorum, burnum tikali agzimdan nefes almaktan bogazim yara olmus sinuzitim azmis adim attikca beynim yerinden firlayacak gibi oluyor tuvalete gitmek bile iskence ama ben karnimdaki henuz kesesini bile gormedigim minige zarar gelmesin diye burun spreyi bile kullanmiyorum. Daha hissetmiyorum ama onu cok seviyorum eminim siz de cok sevecek ve cok iyi bir anne olacaksiniz :)

hiç bana göre değil malesef en azından 4-5 sene daha hayatımı bitirecek gibi geliyor ama her şeyi aynı anda yapan anneler var onları takdir ediyorum ben öyle olamam sanırım

Yanlış olduğunu düşünmüyorum hanımlar :) Evet Doğru ve güzel, hele hareketlerini hissetmek gerçekten hoş. Zorluklarını düşününce tırsıyorum diyelim :) Ve hamileyim bu arada, takvim yok yanıltabilir sizi :) Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

çok zor bir cevap olacak benim için :) oğlum hakkında kötü yorumlar yapmayı sevmiyorum çünkü. ancak ben çalışan bir anne olarak, eve geldiğimde çocuğumla ilgileneyim diyerek, bir çok şeyi erteledim. örneğin 2 yaşına girene kadar spor yapamadım, şimdilerde bir spor salonuna gitmek için vakit yaratabildim. ya da sinemaya uzun süre gidemedik eşimle, yine 2 yaşından sonra annemlere bırakıp gidebiliyoruz. tabi böyle yapmayan kişiler de var, bu biraz kişisel bir tercih. yukarıda yazdığım konularda çok zorlandım mesela, gitmek istiyorum ama gitsem gönül razı değil durumu. bir de hem tecrübesizlik, hem de tecrübeli kişilerin de saygısız yorumları olunca ilk dönemler biraz gergin oluyor. Saygısız derken, kastım şu, ben 28 yaşında anne oldum, tamam bazı şeyleri kitaplardan öğrendim, bazı şeyler konusunda ise zır cahildim. ama 28 yaşında insana da bak şunu giy yoksa üşütürsün, falan da denmez yani, çok kaldıramadım bu durumları. genelde her şeye yorum yapan güruhla sorun yaşadım bu aşamada da. hatta bizi o kadar korkuttular ki, çocuğun 40ı çıktı biz eşimle seviniyoruz, öldürmedik çocuğu, bak yaşıyor gibisinden. çünkü onu yaparsan üşütür, bunu yaparsan şöyle olur diyerek resmen bizi korkutmuşlar, kendimize güvenimizin içine etmişler af edersiniz. şimdi oğlum iki yaşında, biz ailecek daha düzenli olabildik, daha bilinçliyiz. bu aşamaya gelene kadar çok yıprandığımız dönemler oldu. kırgınlıklar da olmuştur illa ki. sanırım her problemde olduğu gibi çözüm yine kendine güvende bitiyor. Tamam dünyadaki en iyi anne ben olmayabilirim ama çocuğumun ihtiyaçlarını karşılamak konusunda da eksik değilim. her anne baba kendi çocuğuna bakabilir :)

Beni daha programli hale getirdi bebis. 4aylik suan. evdeyken ev isleri aksayabiliyo cok takmiyorum yani utuyu yarina birakabiliyorum filan. Disari cikarkende yeme saatino ayarliyorum. Mesela 12de yediriyorum altini degistiriyorum hemen 12.30 gibi cikiyorum ki bebek daha 3saat sonra yicek. 3saat rahatim. Geziyorum alisveris yapiyorum arkadasima gidiyorum. Benim hayatimi olumlu yonde etkiledi yani. En onemlisi senin sakin olman. Herseye stres yapmicaksin ozaman hersey halloluyo

elbetten öncesi ve sonrası diye ayrılıyor hayatın, eksi ve artıları yan yana koy birde öyle bak tabloya, sadece şunu diyebilirimki çocuk olduğunda birçok şey artık eskisi gibi olmayacak demektir..

Heh tam benlik bir konu :) ben su meşhur yanlışlıkla hamile kalanlardanim. Yeterince önlem almayıp sonra "vallaha da kazayla oldu" diyen aklı evvellerden hanı. Tenasul uzvumun niceliklerine vakıf olmamissam demek ki. Velhasili kurtaja karşı oldugumdan çatır çutur dogurdum sipami. Mükemmel bir anne olacagimi hiçbir zaman dusunmedim ki öyle bir şey yok zaten. "Gadan alam oguulll sana gelen bana gelsin oguul" demiyorum hanı. Ben birey yetiştirmek istiyorum bana bağımlı bir ruh hastası değil. Gadasi nasıl aliniyorsa almayacagim. Kendi alsın baane. Gada ne onu da bilmiyorum zaten. Yerkurede hiçbir canlıyı oğlumu sevdiğim kadar sevmedim. Ona gelebilecek herhangi bir zararin ihtimali bile beni uzuyor. Ama... Ama anne olmak çok zor. Gerçekten çok zor. Hayatından feragat etmen gerekiyor bir kere. Arkadaşlarından, alışverişten, sosyal hayatından ve de. İki aylık oğlanın ağzından akan salyalara bakıp vizyondaki filmleri dusunemezsin mesela :) bir canlının tüm sorumluluğu senin üzerinde ki parantez açıp okul öncesi öğretmeni olduğumu belirteyim. Anne isen eğitim ve bilgi ise yaramıyor. genzine süt kaçan bebeği görünce hiçbir bilgi ise yaramıyor. Anneeaaaa diye bagiriyorsun kazık kadar halinle. Evet iyi ki anne olmusum iyi ki oğlum olmuş. Ama keşke hazır oldugumda anne olsaymisim. Söyleyeceklerim bu kadar. Gidip oğlanın kokan bezini temizleyeyim. Belki bezde oluşan desenlerden bir dünya kurarim kendime ahshajsjs.

bütün bunların cok daha fazlasını yapıyorum tatlım ama ınan herkes yapıyor ben cocuktan ayrı bı sosyal hayat ıstemedıgım ıcın hatta ben daha kısıtlıyım avm yerıne parka gıdebılırım ben korkmana gerek yok ınan

Zor tabi kolay olur mu Çocuksuzken bile bu dediklerin zor Çocukla beraber uykusuzluğa da alıştım mesela, ki uykusu ağır denilen tiplerdenim. Çalışıyorum Eve gidince hop diye koltuğa bi atlar, nefes almadan mutafağa koşmazdım bile. Şimdi mümkün mü yakamda bir koala var hep ama çok tatlı ve bence her şeye değer bence Ama bu bence, herkesin böyle olur diyemem. Ben 3 yıl bekledim hazır hissettiğimde düşündüm.

Aman minnos daha cee eee oyununa bayiliyordu benim ki o kadarlikken

inanılmaz zor... zor yani bildiğiniz zor ha mutlumuyum evet hemde çok... hayatım boyunca hiç bu kadar yorulmamıştım, hiç bu kadar uzun süre uykusuz kalmamıştım, kendime eğer uykumdan feragat edersem zaman ayırabiliyorum, ve bebeğimden 1 dk ayrı kalmayı istemiyorum, ve onu inanılmaz seviyorum yani şöyle bir duygu; bebek yemek yemiyor, tv açınca yiyor, tv zararlı, ama tv siz yemek yemiyor, oyunla yedirmeye çalışıyorum, çok zor oluyor kalkıp gidiyor baby tv yi açıyorum eh bi nebze daha iyi, hem yedirirken konuşmak lazım bak bu sebze seb-ze mam-ma derken lop diye halıya mama dökülüyor anne gidip bez getirecek an-ne bez ge-ti-re şlop anne daha büyük bir bez getirecek bayağı büyük bir bez... gibi

Aa ne düşünüyorsam aynısı

Zamanla daha çok adapte olursun Her şey gibi bu işinde başı daha zor Ailenize yeni bir birey katıldı hemde sizin gibi değil, herşeyde size muhtaç. Kolay mı değil Ama o büyüdükçe bu dünyaya, sizde ona alışacaksınız 3 kişilik program yapmaya alışacaksınız, bebeğin rahat edeceği yerlere gidip, uyku saatinden önce eve dönmeye alışacaksınız

:) napim madem dökmüş oynasın dedim normalde dökmez ama bugün canı sıkıldı heralde onyedilik

sorumluluk zor gelebilir ki haklısınız 1 bebekle başım dertte bazen yetmediğimi düşünüyorum

Bana çok tepki gelir şimdi, ama ben çocuklara karşı bi şey hissetmiyorum. Hani sopayla da kovalamıyorum, yanlış değerlendirilmesin. Bir aciziyet yaşarlarsa hemen korur kollarım. Ama görünce "aaaay yerimm falan dediğim çocuk yok gibi bi şey. Arkadaşlarım hep şaşıyor nasıl olur sa bi şey hissetmiyorsun diye, yargılayanlar bile oldu. Numara mı yapayım, ya da hazır hissetmeden çocuk mu yapayım elalemin baskısı için? Kendimi uygun görmeden bu fikirlerimi eritmeden girişmem zaten. Bana yük gibi geliyor, hatta anneme bile şaşıyorum nasıl bakmış yürek mi yemiş diye. Sanki hayatına engel oluyor gibi geliyor, her şey ona göre yönleniyor. Çevremdeki şımarık çocukları gördükçe de içim soğuyor, her şeye karışmaları falan eve gelince taş taş üstünde bırakmamaları, sürekli bi şeyler istemeleri, sevdikçe şımarmaları, iki yetişkin bi araya gelince iki laf ettirmemeleri... ne bileyim, fazla geliyor bana.

Yok canım öyle de düşünme, benim gibi olanlardan duyguğum kadarıyla çocuk sahibi olup bağ kurmadan önce onlar da öyleymiş. Şimdi çok farklı diyorlar, bazı hormonlarla ilgili sanıyorum. Sorumluluk sahibi insanların tepkisi de olabilir bizdeki. Bana bakma, her şeye uyuz olan bi tipim ama iş başa düşüp sorumluluk olunca sonuna kadar peşinde olurum. Aşırı sorumluluk sahibi biriyim, belki de altındaki etken budur.

Bence de deme Herhalde artık yıllardır isteyerek hamile kalanlarla muhattap olmuş garibim ne diyeceğini bilemedi ebledi kaldı. Bi yandan okul arkadaşım var bi tane, yaşıtız, kız çocuk delisi allahım nasıl istemek. İnşallah ona da nsaip olur ne diyeyim, belki de isteyerek gebe kalsaydım böyle "eyvah" demezdim Ya bi de çok okuyorum evlenince muhabbetimiz bitti falan ah ah çok korkuyorum Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Maşallah profil fotondan bize bakıyo

Annelik öncesini hayatınıza ne kadar devam edebiliyor ve ne kadar kendinize bakabiliyorsunuz? diye sormuşsunuz ya aslında duymak isteğiniz şey "Ay bebeğimden önce geziyordum tozuyordum, kuaförden, masaja ortan avm ye gidiyordum, arkadaşlarımla gün yapıyor ay sonunu tatilde tamamlayordum" gibi birşeyse beklemeyin demeyeceğim. Anne olmadan önce erken yatmanın nasıl birşey olduğunu bilmiyordum, şimdi kızım erkenden uyuyunca hop yatağa atıyorum kendimi, uyumadığı da oluyar tabii ama bizde bazen geç yatmak istemiyor muyuz? Anne olmadan önce hafta sonları erken kalkmanın insana nasıl bir zindelik verdiğini de bilmiyordum, sabah güneşin doğuşuna şahit olmanın nasıl bir zevk olduğunu, sessizliği dinlememiştim mesela daha önce, sessiz bir evde, hatta tüm ışıklar kapalı iken hareket edebilme kabiliyetim gelişti, televizyondaki abuk subuk dizi, film vesaireden daha eğlenceli şeyler varmış çizgi gilm gibi, boyama yapmak gibi, parkta salıncağa binmek kaydıraktan kaymak ve koşmak gibi, kuru yapraklarla oyun oynadığım çocukluğuma dönme şansı buldum anne olunca, yemek yerken makarnadan fil yapmayı, yoğurtla masaya resim yapmayı öğrendim, balkon camındaki buhara yazı yazmak çocukluğumda kalmıştı geri getirdim. Anne olunca aile oldum, eşimi de daha çok düşünür oldum, arada ihmal de ediyorum ama e artık o da bir baba anlayacak biraz beni değil mi? Çamaşır yıkadıktan sonra o minicik çorapları sevmek severek asmak, ütü yaparken minnacık kıyafetleri koklamak nasıl bir zevk anne olunca anladım, anne olunca anladım ki ben bu hayyat en çok anne olmayı sevdim... ha anne olmadan önce ne yapıyordun kısmına gelirsek valla ben miskin miskin evde oturuyordum öyle gezip tozmazdım ama kızım sayesinde her haftasonu evden çıkmaya bir bahanem vaaaar...

valla ben 3 yıllık genç bir anneyim kendime de gayet bakıyorum kolay mı değil rahatından feragat etmek mecburiyetindesin öyle kafanın estiği her yere gidemezsin mesela kesintisiz uykuya elveda

ha ha evet karanlıkta görebildiğimi fark ettim ben de, hatta gece lambası ışığında masal kitabı okuyordum geçen akşam :) faydalı yetenekler.

ben de çocuk işinin zor olacağı düşüncesine öyle kapılmıştım ki kesin kolik olacak diye kitaplar hatmettim doğmadan önce. ama hiç öyle olmadı öyle kolay bir bebek ki hiç zorluk yaşamadım ben de bunu istenmeyen bir bebek olmasına bağlıyorum kendi içimde

Ben de 4 aylık evliyim,23 yaşındayım. 7 yıldır birlikteydik eşimle, birlikte büyüdük ama aynı evde yaşamak gerçekten farklıymış. Evliliğe alışmadan çocuk düşünmemek lazım bence. Birkaç yıl düşünmediğimiz halde etraftan ne zaman ne zaman diye sorduklarında bunu konuşurken buluyoruz kendimizi. İnternetten bebek arabası bakarken yakalıyorum kendimi Maddi manevi hazırlıklı olmak istiyoruz şu an hem yaş olarak hem manevi olarak kendimi hazır hissetmiyorum ben mesela, eşim de öyle. Çocukları çok severim, ama etkilensem de şu an istemiyorum mesela. Nasıl bi anne olurum bilmiyorum ama çok duygusal olduğum için biraz o olgunluğa ulaşmam gerek sanırım:) Çok güzel bi konuya değinmişsin takipteyim.

çalışıyorsanız mutlaka eve yardımcı alın çalışan anneler, parası batsın deyin, ben 4 yıldır hamile hamile evimin işin iyaptım 3 çocukla ama artık ben bile eve bir yardımcı almanın gerekliliğine inanıyorum, sürekli aynı ev işleriyle meşgul olmak da insanı çok yıpratıyor, inanın ben artık 24 saat çocuk baksam sıkılmam ama ev işlerinden oldukça sıkılmış durumdayım elim gitmiyor yapasım gelmiyor ama titiz düzenli biriyim mecbur yapıyorum, keşke rahat salaş biri olabilseydim bazen öyle insanlara özeniyorum gerçekten..

E bunlar daha iyi Çocuk dağıtır da kırar döker de Benim en çok zorlandığım ilk zamanlar gaz sancılarından dolayı çığlık kıyamet ağlamalarıydı Şimdi de diş çıkarıyo ve gece uykularımız nanay İlerleyen zamanları yaşayıp göreceğiz diyorum hiç dert etmiyorum

Biliyorum eveeet bu da çok büyük etken. Ama bi yandan da kafamı kurcalıyor; iş, ev, çocuk, belki 2. si.. Ay ne bileyim. Altından kalkan nasıl kalkıyor merak ediyorum hem de bu şekilde birbirimize sosyal destek oluruz gibi geldi themis1990 canım oğlum

gerçekten pamukkkkk maşallah

Aa ben de baktım bu kız neden ban yedi diye, meğer fotodanmış Valla oturdu gibi, sanırım gelince bişeyleri göreceğiz. Dün bi mağazada bi tulum gördüm indirime mi ne girmiş, moda gireyim diye aldım koydum kenara falan :) Nasıl anne olacak acaba benden çook merak ediyorum :) aylakmadame Öf! tek ayak

Kendi canından bir parça olunca duyguların değişir gibi geliyor. Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

aaaaa... Rabbim en kısa zamanda banada nasip etsin inşallah... kokusunu duyunca herşey değişir umarım... ama dediğim gibi her kadında annelik duygusu olamayabilir..

neden tepki alasın ki kimse kimsenin çocuğunu sevmek zorunda değil ki ha kendi çocuğum var sevmiyorum desen o zaman sıkıntı tatlım zaten emin ol bende yoldan geçen çocuğu çevirip öpen sulu bir tip değildim kendi çocuğun karnında olduğu an her şey değişiyor

Ha birde çok tatlı oluyor evlat. Her sıkıntıyı göğüsleyebilmek şöyle dursun yüz kaplan gücünde oluyorsun. Gece uyutmadı sabah uyanmış kızım ben ayılamıyorum sesini duyuyorum; sonra yastığımın yanıma geldi minik parmaklarıyla göz kapaklarını kaldırıp "deeee" diyor şaka gibi... Ulan ne deeeee si ölmüşüm tüm gece Tuttu bizi bi gülme bi bana bi babasına bakıyor deeeee diyor dahada... Yani güzel anları zorlukları aşıyor...

Aaaaağğğ. Bak benimki de erkekmiş, ama pipişini peçete mi ne örtüyomuşuz, işemesin diye. Öyleymiş yani. Bi dene istersen themis1990 canım oğlum

Allahım ben de diyodum böyle yanlışlıkla hamile kalan komik bi kız vardı nerde o diye nickini bi türlü hatırlayamamıştım. Ben de o meşhurlardanım, nasıl becerdiysem artık düğünden 5 hafta sonra öğrendim gebeliğimi. Sanırım bizim için en iyi korunma yöntemi bi müddet selam bile vermemek

Haklısın biz bile kaç yaşındayız ama annelerimiz annelikten emekli olamadı

bende çocuk sevmem itici bulurum hele de bilmiş çocukları, hatta Allah bana annelik duygusu vermemiş herhalde derdim şimdi oğlum 1 yaşında her an, oyy kurban olurum iyi ki doğurmuşum nasıl da güzel doğurmuşum modunda geziyorum ben anne olmayı çok sevdim, arayı açmak istemedim ve şuan ikinci bebeğime hamileyim yalnız diğer çocukları hala sevmiyorum muhtemelen siz de benim gibi olursunuz çünkü o duygu bebeğinizi kucağınıza aldığınızda geliyor, hamilelikte anlamıyorsunuz birşey

Evet tipten 6 ay yemişim sanırım müebbet değil iyi ki Moral bozmak istemem ama ilk dönemler herkes için sancılı Bi ben çekiyorum sanma yani ( :

Biliyorum ama onun çocuklar büyük tavsiye ettiği oyunlar için benim kızım daha minik ( :

hahah ben daha 1 aylık bebeğe akıllı bebekler akademisi kitabından kartlar hazırlayıp okuma yazma öğretmeye kalkmış bir insanın.. aklıma geldikçe gülüyorum..

Bebisin olunca oyunlarin hepsini ogrenirsin. Ne kadar guzel bir duygu ise, bir o kadar da zormus, annelik. Ben de yeni ogrenenlerdenim. Saat burda gece yarisi 4. Uyumuyorum neden uyumuyorum cunku uyuyup uykumun en guzel yerinde uyaninca terminator gibi oluyorum. Ben de boyle bir cozum buldum. Sabahlari esim bakiyor. Ben uyuyorum. Sunu belirteyim bir de, zorluklar anlatilabiliyor kelimelerle ama kokusu anlatilamaz, gulmesi, dizinize yatmasi bunlar tam olay. Tum zorluklar deger diyorsun yani. Kendinize vakit ayirmak icin zorlanabilirsiniz ancak imkansiz degil.

kaç aylık Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Hadi ya, ben küçükken annem çok temiz titizdi, böyle bi şey döktüğümüzde falan çok döverdi bizi aylakmadame Öf! tek ayak

Teşekkür ederim

İşte bak ben de böyleyim. Tamam; Allah yaratmış, tabi ki de seviyor insan ama hiç sokakta bebek görünce falan "aaayyy" diyip sevebilen insanlardan olamadım, ne bileyim.. Son dediklerin de doğru gibi, ya da biz çocuksuz hayata alıştığımız için böyle geliyor belki de. Mesela bizde öyle çok çoluk çombalak yok, alışamıyorum da öyle olunca. Üzülüyorum aslında sabır ne güzel şey..

Durum zannettiğimden de kötüymüş Zaten duygusal olarak iniş çıkışları fazla olan biriyim, herhalde o zaman eşim delirir:) Çok güzel anlatmışsın gözümde canlandı

İyi akşamlar herkese çocuklardan önce tabii ki daha bakimliydim am şu anda da paspal değilim eskisi kadar gezip tozamiyoruz eşimle mesela biz yağmurda semsiyeyle yururduk sahilde sinemaya giderdik bunlara hasret kaldım her türlü zor ama çok çok güzel bir duygu düşünsene senden ve sevdiğin hayatını birlestirdigin adamdan bir parça canından can ötesi varmı mükemmel bir duygu hem o kadar çabuk buyuyorlarki anlatamam anlamıyorsunuz zamanı maddi olarak hazırsanız düşünün bence aylakmadame Öf! tek ayak

Yaş 29. Ben de hazir hissetmiyorum.

Ay sorma. Bi de ciyak ciyak oluyor kiminin çocukları. İlla ilgi çekecek. Çarp ağzına iki tane diyosun, ama hamileliği öğrendiğimden bu yana "kınama kınama" diyorum içimden Bi de şu annelik tek başına olmayaydı eyiydi de.. Eşim ilk 1 yıl uzakta olacak mecburen :'( aylakmadame Öf! tek ayak