Kesinlikle haklisiniz. Not: 18 ay arali 2 bebe anasi Dasmeer

Biz ailelerden uzağız sadece beni ve babayı görüyor. Sitenin içerisinde komşularımla dialog kurmasına izin veriyorum kıskanmıyorum. Sadece virüs dolayısıyla biraz çekiniyorum. İzole yaşayan komşum ve arkadaşlarımın dokunmasına ziyaretlerine izin veriyorum.

Cocuk büyütmek taş kemirmek.. bir süre böyle yapacak hiçbir şey yok.. ben de tek başıma büyüttüm büyütmeye devam ediyorum.. kimsenin doğru düzgün yardımı olmadı yakın olmalarına rağmen.. elim kolum bağlandı.. umarım eşin yardımcı oluyordur kalan zamanlarında Dasmeer

Açıklamalar için teşekkür ederim Ben zaten pek tereddütte değilim kararlarım hakkında Ama ülkemizde gerçekten anneler arasında bile böyle bir zorbalık var SSürkli herkes herkesin işine karışıyor En fedakar olma konusunda bir yönlendirme var farklı düşünen annelere karşı Onu belirtmek istemiştim

Çocuğu babaanne halaya bile bırakmıyorum diyor çocuk anneden başka kimseyi görmüyor, doğal olarak anneye bağımlı hala geliyor benim düşüncem bu yönde henüz hamileyim ama bebeğim doğunca ara ara anne anne babaanneye bırakmayı düşünüyorum mesela hep benimle kalıp bana bağımlı olmasın diye.

Aman geçsin gitsin, hiç o düşüncelerde kapmayın, ilerisi çok güzel olacakmış ama beraber oynayacaklarmış biz rahat edecekmişiz öyle diyorlar. Oyuncaklarla birbirlerinin kafalarını yarıp, gözlerini oymasınlar diye diken üzerinde oturup nasıl rahat edebileceksek

Donemsel bir sey. Benim de bebegim gecen sene bensiz duruyordu. Bakiciyla bana byebye yapiyordu ise giderken. Simdi 2 yasinda ve odadan ciksam pesime kosuyor. Bu da bir donem. Gececek diye dusunuyorum.

Benimde 20 aylık oğlum var hepsi öyle ağza almasını engelleme ne kadar engellerden engelle alacak hiç canını sıkma 6 aya geçer. Yurumemesede parka markete çik hem ev dagilmiyo hem değişiklik oluyo hava alıyorsun yuruse bı de parkta peşinde koşacan hiç olmadı oynayanları izler sende biraz oturmuş olursun. Bagiracagini hissettiğinde de başka odaya geç eşyalara zarar ver bende öyle tahta kaşık kirmistim vura vura Dasmeer

Evt iki yaş dönemi bayağı etkiliyor. Ama çocuk sosyallesmeli yoksa cidden olan anneye oluyor Baba ile birsekilde paslasmak lazım

Hepinize tek tek cevap yazamıyorum malum.. eşimin babası esnaf, bu yüzden okuldan sonra ona yardımcı oluyor faturadan kastım bu.. elektrik, su faturasından bahsetmiyorum... eşim altını alır mamasını yedirir kıyafetlerini giydirir.. ilgilenmiyor değil ama oynarken ağlasa bu durmuyor diyip hemen tv açıyor... evet hep yalnızız cevrede en yakın görebileceği babanne ve hala ama onlars dediğim gibi ilgilenmiyorlar, çikolata cips verirler eline görümcemin oğlu vurur umursamazlar... virüs konusunda dikkatli değiller elimden geldiğince görüşmyorum.. ben bana bağımlı olması için özellikle bir şey yapmadım.. dediğim gibi oturdugumuz yer köy gibi ve hep yazlıkçı 20 dairenin 5i dolu suan onlar da emekli... ne sosyalleşmesinden bahsediyorsunuz yaşıtım olsa durur muyum beş dakika... biliyorum geçiçi, benim bebeğim sonucta muhtar bakacak değil ama belki benim gibi annelerle konnusursa biraz rahatlarım diye düşündüm. ''ikiz bebekle rock konserine giden arkadaşım var'' demeniz için açmadım bu konuyu, evet arkadasınız harika mükemmel bir anneymiş ama ben malesef bu kadar becerebiliyorum kapasitem bu... yürüme konusunda da doktor 16. aya kadar 2 sn ayakta durması normal, 16. aydn sonra yürümezse getirin dedi. gözünde bir bozukluk olsa minicik parçayı, taa nerden geçen kusu da görmez herhalde... destek verenleriniz için çok teşekkür edeim. buraya yazmak bile iyi geldi...

Tamamen yapı. 10 aylık kendi kendine oynayan bebek nadirdir. Uzmanlar bile bebeğin ilk oyuncağı annesidir der.

Sadece yorgunsunuz. Bebeğin yaptıkları çok da anormal değil ayına göre. Eşiniz de sorumluluk almadığı için size bağımlı olmuş iyice. Eşinizle konuşun derdinizi anlatın. Bazı günler bebeği ona bırakıp kendinize vakit ayırın bazı günler çekirdek ailenizle beraber çıkın. Bi parka çıkmak bile nasıl iyi gelir o yavruya atın arabasına götürün size de yürüyüş olur. Ve evet biraz zaman alsa da geçecek :)

Sorma bana da öyle diyorlar

çocuk deneyimim yok ama üç aşağı beş yukarı farklı sebeplerle de olsa benzer sıkıntılarla büyüyor bebekler. esas sorun size kimsenin alan yaratmaması hatta daha doğru söyleyeyim eşinizin alan yaratmaması. annesini markete götürmek babasının fiş fatura vs halletmek eşinizin görevi değil. eşinizin artık öncelikli görevi sizinle ve bebeğinizle ilgilenmek. daha sonra vakti kalıyorsa ailesine yardımcı olabilir. bence bu konuyu uygun bir dille eşinizle konuşun. anneme bırak kardeşlerime bırak gibi seçenekler sunarsa da çözüm bu değil. siz çikolata vermiyorken buna dikkat etmeyen birilerine çocuk bırakmak size yardım değil eziyet çünkü vicdan yapıyorsunuz. eşiniz sizin hassasiyetlerinizi bilmiyor olabilir çocuk konusunda, bunları tane tane açıklayın. ikinizin bebeği öncelikle ikinizin doğrularıyla ve gayretleriyle büyümeli. Allah yardımcınız olsun. H

Ülkeye hakim düşünce yapısı bu çünkü En fedakara ödül var sanki Konu sahibi Eşiniz babasına da yardım etsin Ama size 1 saatlik kişisel alan açabilecek zaman ayırması lazım Çocuk sizin tek çocuğunuz değil sonuçta Çocuk durmuyor demek de bi bahane değil Durmuyorsa sizde de durmuyor Durdurmanın bir yolunu bulacak Yoksa kimsenin çocuğu oturduğu yerde durmuyor zaten Sosyalleşemiyorsanız da tek başınıza bir şeyler yapın Biriyle sosyalleşmek şart değil Hiçbi iey yapamazsanız tek başınıza yürüyüşe çıkarsınız En azından kafanız dağılır

Kuzum cocuklar bu donemlerinde boyle oluyor henuz dile gelip ben ayri eve cikacagim annemden bagimsiz bir birey olacagim diyeni bulamazsin, anneye yapisiklar, bu dogal, bunalmis olabilirsin ama bagirma hadi diyelim bagirdin oturup aglama cocukasil bunlari gormesin hem iki dakika tuvalete gidince cocuk tv ye bakinca beyni erimez uzulme, ev daginik olabilir olsun kalsin hijyene dikkat et yeter gelip gecici bir donem olacagini bil ve inan ergenlikte odasina girdiginde bile rahatsiz olabilir asama asama bunlar biraz rahatla

Doğru. Babası ilgilenmiyor ama işte olan kadına oluyor Yine özel ihtiyaçlarını gidermek için enazindan babayı dahil etmeli.

Eskiden bu kadar abur cubur yoktu yalnız. Şimdiki annaneler babaanneler sırf çocuk dursun veya kendilerini sevsin diye çikolata şekere boğuyor. Bugünkü bu abur cuburlar çocuklara obezite, dehb , gereksiz kalori vs olarak dönüyor. Neresi sağlıklı bunun Allah aşkına? Kadın sakınmakta çok haklı. Anne bir şeyi istemiyorsa istemiyordur, inatla yapana da çocuk emanet edilmez. Loser9 Düzelicez inşallah, şu olaylar bi bitsin. Anneler

Karakter meselesi bence ya benim de 10 aylık oglum var dogdu dogalı sosyal olsun beni aramasın diye herkesin kucagına verdim ama yok çocuk 2 aydır bana bagımlı bi hale geldi başkası ayakta gezdirse ben otursam yine benim kucagıma geliyor yere koyuyorum yemek yaparken oynasın diye gelip bacaklarıma sarılıp aglıyor yani böyle yetiştirmek istemedim hiç bana bagımlı olsun demedim ama öyle oldu dışarıda olursa beni hiç aramaz ama evde olunca sesimi nerede duysa geliyo önceden o oynardı ben koltukta otururdum yada işlerimi yapardım şimdi yanına oturmazsam oynamak istemiyor oturunca da sürekli bana tırmanıp ayaga kalkma derdinde çok zor Bi durum gerçekten yani yaşamadan anlaşılmıyor

Yapma dasmeer, şimdi aklındaki o düşünceyi sakince yere bırak ve uzaklaş

Böyle konulara hep yazıyorum arkadaşımın 5 aylık ikiz bebeleriyle rock festivaline bile gittik biz Tatilleri, gece gezmelerini saymıyorum, 2 gün bangır bangır müzikte beslendiler uyudular, elden ele gezdiler gıkları çıkmadı. Çocuklar her şeye alışır, yeter ki anne baba istesin.

O aylarda hemen her çocuk aynıdır yani ben mi yanlış gözlemliyorum? Fazla buyutuyorsunuz sanki. Çocukta anormal bir durum yok ama siz fazlaca sıkılmışsınız. Kendinize bir arkadaş bulmaya çalışın. Köy gibi biryer diyorsunuz tamam küçük olabilir ama illaki bulunur yani. Bir de siz annenizle bağ kuramamis olabilirsiniz ancak bunu hala asamamissiniz. Bu durumu asarsaniz siz de normale dönersiniz cocugunuzun yaptıklarına da daha sabredebilir duruma gelirsiniz. Annenizi affedin ve yaptıklarını unutun. Siz başka bir annesiniz ve anneniz gibi olmayacaksınız. Ama onun gibi olmayacağım derken de sanki çok kasmışsınız kendinizi. Bilmem anlatabildim mi? Yazınızı okuyunca bir negatif enerji aldım yani ben. Hep olumsuza mi odaklanirsiniz böyle? Belki yaniliyorumdur tabi bilemem.

Bebegin le dışarı çıkmak için illa yürümesi gerekmiyor arabaya koy kanguruya koy çık dolaş açık hava iyi gelir 10 aylık oglum var eşim bazı hafta sonu falan arkadaşları ile çıkınca oglumu kanguruya koyup parka yada yürüyüşe çıkıyorum yiyeceği şeyleri falan çantaya koyuyorum yeşil bi alanda yere bi örtü serip oturuyoruz sokak hayvanlarını falan seviyoruz hem o hem ben kafa dinlemiş oluyorum ve eşiniz ile konuşun sizinle ilgilensin bu bebek sadece sana ait degil onun da evladı

öncelikle ben anne değilim, belki size bir yararım dokunmaz. fakat kendinizi mükemmel anne olacağım diye zorlamayın. emin olun o aylarda herkes farklı farklı huylardan dolayı zorluklar yaşıyor. kimi daha rahat büyütüyor, kimi daha sıkıntılı.. ama kendinize de zaman ayırmanız gerektiğine hemfikiriz bence. çünkü mutlu anne mutlu bebek demektir. bir saat bile ayırabilseniz kendinizi yenileyip bebeğe daha faydalı, daha sabırlı olacaksınız. görümce ve kayınvalideye bile bir iki saatlik bırakabilirsiniz. inanın çocuklar itişse de kakışsa da kendileri anlaşmanın bir yolunu bulabiliyor. benim iki teyzemin çocukları da az yaş farkıyla hep birlikte büyüdüler. birbirlerinden oyuncakta kıskandıkları oldu ama biz hep fırsat verdik oynamalarına. daha sonra yavaş yavaş öğrendiler. ama diğer teyzem çocuğunun istediği olmayınca karıştığı için, onun çocuğu hep anneye düştü. her elinden oyuncak alındığında annenin müdahale edeceğini bildiği için dizinin dibine gelir ağlamaya başlardı.. 5 buçuk yaşında oldu ama 5 yaşında olan çocukların kendi yapacağı şeyleri bile annesinin yapmasını bekliyor, yemek yemek gibi.. bu arada örnek veriyorum bu teyzem başlarda organik de organik diye tutturup bir şey vermezken, çocuk sonradan çikolata ve benzeri şeylerle tanışınca asla hiçbir yemeği yememeye başladı. şu an sadece makarna ve pilav yiyor. teyzem de başka hiçbir şey yediremiyor uğraşsa da. ama diğer kuzenlerime iki üç günde bir kereye mahsus yedirdiğimiz ve tadını bildikleri için bu şekilde olmadı. demem o ki her çocuğun huyu da farklıdır fakat bu kadar üstüne düşmeyin derim. boyaları da ağzına sokacak bu yaşta, ağlayacak da, sağlıklı da beslenecek tabii ama biraz da rahat olmakta fayda var diye düşünüyorum. umarım örneklerden rahatsız olmamışsınızdır. aksi takdirde çocuklar da sizin gerginliğinizi alıp huzursuz oluyor

Yanında yatırmak doğru değil ki zaten. Koku alma duyuları anne karnında gelişiyor bebeklerin. Yanında yatırdığında yatağına sinen kokuna alışıyor ve hep sizinle yatmak istiyor. Sonra da bir bakmışsın kocaman kazık kadar çocuk hala sizinle yatıyor. Bağımlı oluyor. Küçük yaşta kreşe vermekte de bir problem yok. Krese giden çocuklar daha bağımsız, özgür, kendine güvenli oluyor. İlkokula kadar annesinden ayrılmamış çocuklar mesela okul sürecine zor alışır. Oysa kreşe giden çocuklarda bu sorun gözlenmektedir. Oğlum 23 aylikti kreşe başladığında. İki yaşına girmeye bir ay vardı. İlk gün ağladı sadece, sonra sorun olmadı. Ben de önceleri ben kotj bir anneyim bir çocuğa bile bakamıyor muyum dedim ama aslında yaptığım şey onun iyiliği içinmiş. Kreşe hem sosyallesti, hem bana bağımlılıktan kurtuldu, arkadaş edindi, paylaşmayı öğrendi. Başkalarının ne dediğini takma. İnsanların lafı bitmez.

valla yaa sanki biz dedik git köye çocuk doğur. kadın gayet güzel fikir vermiş ona da kızıyor, anlamadım ki ben konu sahibini?

İşte olay bu. Çünkü annenin bebeği baba ile kalmasına razı gelmeyen çok kadın gördüm çevremde. Çocuğun yanında hep anne durunca çocuk annesiz duramiyor. Yada tek anne ile zaman geçiriliyor enazindan çocuk annane babanne vs görmeli.

Seni o kadar iyi anlıyorum ki benim oğlum 12 aylik ve yazdıklarının aynısı daha bir kere bile bir odada yanlız kaldığını peşimi biraktigini hatırlamam çok afedersin klozete bile beraber otururuz çünkü eğer kucağıma almassam feryat figan ortalik misal yaşıtları anneleri şikayet ediyor bebeg çekmece dağıtıyor vs. Ben öyle bişey yaşamadım çünkü çocuğun kucagimdan indiği yokki gitsin çekmece dağıtsin ve seni üzmek istemem ama yururse düzelir deme bende öyle diyordum şuan yürüyor ama gel gör ki hiç bişey değişmedi Önceki

Ben de ucretsiz izin alip 2 yil kendim baktim aşırı yoruldum ve yiprandim. Sonra yarım gün biri geldi de rahat ettim.

kuzenimin eşi kv sine bırakıyordu haftada 1 akşamları 1 saat gidip kahve içip dönüyorlardı şimdi 2 çocuğu da anneleri olmadan kalabiliyorlar, hatta anneleri evde olsa da kendi kendilerini eğlendirebiliyorlar.

Şahsi fikrim çocuk tamamen kendini kurtarıp anne rahatladıktan sonra yapınca zor geldiği ama iyice anneye bağımlıyken daha da zor olduğu yönünde. Yani mesela büyük oğlum 5 yaşında. Şu an yeni bir hamilelik bir bebek bana daha zor gelirdi. Hamile kaldığımda oğlum 2.5 yaşındaydı. O da kısmen zordu çünkü tuvalet işi tam oturmamıştı kendi başına giymesi yemesi de aynı şekilde. O yüzden 4 yaş fark tam olurmuş gibi geliyor.

kendileri, bebeklerin doğuştan getirdikleri özellikleri var sonuçta. tabi ki anne baba ve çevre etkiler ama 10 aylik 14 aylik bebeğin anne babaya düşkün olma, olmama durumunu sadece tutumla açıklayamayiz. insanoğlu boş bir levha gibi dünyaya gelmez, kendine ait bir mizacı vardır. 3 çocuğum var, 3u de birbirinden o kadar farklı, ilk iki kizim istahsiz, yemek isteyen bebeklerdi, küçük taş versem ağzını açıyor. 18 aylik oldu, şu an yeni yeni reddediyor ki iste bu çevre etkisi. en büyük kizim öyle bana bağımlı, öyle mizmiz ve huysuzdu ki, gören herkes bana sabır diliyordu, ortanca kız insan secerdi, sadece bana değil ama tanıdıklarını bağlıydı, en küçüğü hiç görmediği birinin kucağına atlayıp beni arabaya bindir diyor. doğuştan itibaren farklı oluyorlar emin olun, 40. gününde ancak hafifçe gülümseyen bebeğimle, 15 günlükken agulayan bebeğimin sosyalligi tabi ki birbirinden farklı olacaktı. örnekleri saysam inanın bitiremem.

benim kızım 16 aylık yürüdü ilk defa şimdi 18 aylık oldu bu gün tam koşuyo merak etme yürür Önceki

Çevrenizde park yok mu? Bebek arabasına bindirin gidin. Havalar kara kış olmaldığı sürece bunu yapın. Çocuğa da iyi gelecek emin olun. Gündüz uykusu yok mu bu çocuğun? O uyuyunca boşverin evin işini falan bi kahve yapın için kafanızı dinleyin. Bakın benim olduğum şehirde de kimsem yok. 4 sene olacak geleli ki ben cidden çabuk arkadaş edinen birisiyimdir. Okuldan öğretmen arkadaşlarımla dışarda görüştüğüm 1 kişi var. Eşimin birkaç uzak akrabası yine eşimin arkadaşlarını eşleri. Toplasanız 10 kişi yoktur. Pandemi onlarla görüşmeyi de bitirdi zaten. Ama her gün oğlumla dışarı çıkıyorum. Hiç yapamadığım gün abisinin servisi gelmeden yarım saat önce indirip sokakta kedi kovalatıyorum. Normalde ilk yaptığım şey çocuğu uyutunca ortalığı toplamakken geçen gün salona serili oyuncak ve yastıklar üzerinden zıplayıp kanepeye kıvrılıp uyudum. Bugün de uyuyacağım. Nasılsa uyanınca dağıtacak. Akşama yemek az. Amannnnnn öyle işte.

Günaydın, ağlayarak bişey danışmak istiyorum nolur tecrübesi olanlar bana yardımcı olsun her derdimde akıl verdiniz bu seferki çok yordu.. 14 aylık bebeğim var daha yürüyemiyor galiba yürüme korkusu var parmağımı tutarak koşuyor bile ama parmağımı bırakınca oturup ağlıyor. Kendi kendine 4,5 adım atıyordu onu da bıraktı artık. Neyse asıl konuya geleyim. Bebeğim bana aşırı derecede bağlı. Hep dua ettim, benim annemle aram pek iyi değil benim çocuğum bana çok bağlı olsun diye ama çok dua ettim galiba. Çünkü artık çocuğa patlamaya başladım. Sonrasında pişman oluyorum oturup ağlıyorum. Memleketimden uzak bir yerdeyim tanıdığım kimse yok 4 senelik evliyim, en yakında görümcem ve kayınvalidemler var. Onlara da bırakamam hem görümcemin küçük oğlu benim oğluma vuruyor hem de çikolata cips gibi şeyler veriyorlar. Bırak diyorlar tamam ama nasıl bırakayım bu durumda. Eşim öğretmen 3te çıkıyor okuldan ama ondan sonra annesi markete gidelim, babası fatura kesilecek gibi işler için onu çağırıyor. Bir tane bile arkadaşım yok köy gibi bir yerdeyim. Kafamı dağıtmak için assitt çağrı merkezi hizmetlerine başvurdum ön görüşmeyi geçtim ikinci kez skype görüşmesini bebeğim ağlayıp beni bırakmadığı için geç katıldım maalesef kaçırmıştım.. çok detaya girdim biliyorum ama anlatmam rahatlamam lazım inanın çok bunaldım artık... Bir yandan kendime kızıyorum sen bu bebeği o kadar istedin, emek verdin diye ama bir yandan da tuvalete bile gidemiyorum evde hep bir ağlama sesi. Hep yanında oturmamı istiyor. Odasına götürüyorum oyuncaklarıyla oynasın diye ben de dinlenmek için onun yatağına uzanıyorum geliyor o da yanıma yatıyor. Yatsa benimle bir şey değil ağlıyor yere inip onunla oyun oynamadığım için. Oyun kurmak için etkinlikler yapıyorum ağzına sokuyor. Parmak boyasını poşet dosyanın içine sürdüm benim parmağımı tutup üstünde gezdiriyor o yapmıyor. Her şeyi ağzına sokuyor. Televizyon açınca izliyor bazen mecburen tuvalete vs giderken açıyorum ama sonra vicdan yapıyorum kendi kendime ben nasıl anneyi diye. Bir yandan sağlıklı beslemeye çalışıyorum, aman şunu yesin bunu yesin diye... Herkes nasıl yapıyor nasıl ilgileniyor böyle çocuğuyla her şeyiyle. Ben kocamla ilgilensem evle, evle ilgilensem kendimle, kendimle ilgilensem çocukla ilgilenemiyorum... bir beceriksiz ben miyim bu ülkede... Yürümüş olsa diyorum alır parka çıkarıp yorulur eve gelir uyur ama yürümüyor. Her şeyi yapıyor koltuğa çıkıp iniyor, İlkadım bisikletine binip iniyor ama yürüme yok... Çok konuştum biliyorum ama iyice psikolojim bozuldu çocuğum benden ayrılmıyor, en son bunalıp bağırıyorum, o korkuyor ben ağlıyorum... Her gün aynı döngü... Be yapayım nolur bir akıl verin ne etkinliği yapayım neler yapayım... Şuan bile bunu yazarken dizimin dibinde ağlıyor kucağımda olmadığı için... nolur bir şeyler yazın geçiyor diyin nolur...

Kusura bakmayın ama hiçbir öneriye açık değilsiniz İnsanlar size yardımcı olmak için yazıyor, azarlanmak için değil Madem çözümü yok sizin için oturun ağlayın o zaman Bizim de elimizden gelen bu kadar

Kolay de nolur

sanırım büyüme evresinde baba çok ilgilenmezse ve evde sadece anne tüm temel ihtiyaçları karşılıyorsa anneye bağımlı oluyorlar. Biraz da yapı bence yaa bizimki doğduğundan beri çok kucakçı hiç olmadı, şimdi anne baba anane olduğu müddetçe herkeste rahat. İlle bu olsun yanımda diye tutturmuyor. ama yapı mı yoksa hepimiz her şeyiyle eşit olarak ilgilendiğimizden mi tam orasını bilemiyorum.

Nasıl bir durum art arda çocuk olmasi? M

Şahsi meseleleri bilemeyeceğim ama bebekle olan durumunda çok benziyoruz, ev işi bebekle olmuyor kendinle ilgilenmekse lüks artık. Çocukla ilgilenmek bu işte, böyle böyle derken büyüyorlar. sen çok dolmuşsun sadece. Ayrıca 14 aylık bebek için anlattıkların normal geldi 18 aya kadar yürümezse sıkıntı var denir, seninki daha küçük bir şeyi yok merak etme giggles Shady's back. Anneler

Gercekten oyle. Cocuk yetistirmek inis cikislarla dolu bir macera. Mizac dogustan geliyor evet ama cok da degisiyorlar zamanla. 15 aylikken beni gulerek ugurlayan cocuk 18 ay civari surekli kucak istedi mesela. Dis durumlari, atak donemleri her sey etkiliyor. Buyuyorlar iste. Ben de 1 yasindayken ise donmeyi istiyordum ama pandemi yuzunden evden calistim. Hic ayri kalamadik. Cocuk da napsin gozunu aciyor beni goruyor. Kapatirken ben yanindayim. Cok yukleniyoruz bazen bebelere. Konu sahibi arkadasim, yasadigin her sey cok normal. Cocugunla ilgili anlattigin her sey de normal. 14 aylik bebek her seyi agzina goturur, goturmezse sorun vardir. Her yeri kurcalamak ister, kurcalamazsa endiselenmelisin. Tek basina oynamasi falan cok utopik seyler. Biraz daha sabret, hepsi gececek. Oglum 2 yasinda simdi, daha baska zorluklar var ama en eglenceli zamaniymis bu yas. Surekli pesinden kosuyorum ama cok da egleniyorum. Az kalmis, sen de bu kisi atlat bir, guzel zamanlar yakinda :)

Benimde aklımda var ama hemen geçiyor korkuyorum S

bebeginizi arabaya koyup bol bol acik alanda vakit gecirmeyi denediniz mi. parklara falan arabayla koyup gezdirseniz hem cevre dikkatini dagitir hemde siz evden cikip biraz rahatlamis olursunuz. . push ; petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Psikolojik olarak bitmişsiniz resmen. Evet anlıyorum çocuk için sağlıklı beslenme mühim de sağlıklı bi anne de mühim. Her gün bağrış çağrış sağlıklı yaşayacacağına varsın eline arada cips versinler. Çocuk sizi görüyor bi tek e pandemi de var normal değil mi size bu derece bağımlı olması? Ayrıca yürümezse yürümesin koyun bebek arabasına çıkın dışarı. Yazlık yer diyorsunuz hem yeşillik deniz temiz hava mis gibi. Serin bi örtü iki insan görsün çocuk sizin de kafanız rahatlasın. Babası da fatura keseceğine gelsin 2 saat çocuğuna baksın siz de kafa dinleyin sizinki de can.

Bunu ben yazdım sandım

İki oğlum var. Büyüğü sizin bebeğiniz gibiydi hep. 4 aylıkken odasını ayırmıştım. Kendi kendine oynardı ben izlerdim. Babası doğduğundan itibaren çok ilgilenirdi. İkisini bırakıp gözüm kapalı çıkar giderdim. 6 aylıkken tatile oradan memleketlere 3 ay içerisinde 5bin km den fazla yol yaptı çocuk. 19 saat yol gitti de gıkı çıkmadı. 14 aylıkken işe başladım el sallayarak gönderdi hep. 2 yaşından sonra babasıyla 1 günlük kalmalı babanneye göndermeye başladım ara ara, 4 yaşında da ilk defa 4 gün bizden ayrı kaldı. Bizi zorla arabaya bindirip yolladı onu alacağız diye korktu :) Şimdi 5 yaşına yaklaştı hala öyle uyumlu bir çocuktur. Ama ufaklık 18 aylık. Aynı anne aynı baba aynı tutumlar. Tuvalete benle gelir odadan çıksam peşimden gelir. Ara ara kendi kendine oynadığını görsem ölü taklidi yapıyorum öyle söyleyeyim. Gündüz bırakıp çıkabilirim ama ancak o görmeden. Ben gittikten sonra huysuzluğu yok ama abiye göre bana aşırı yapışık. Ben ikisi arasında şöyle bir fark görüyorum. 1. si ve bence en etkisini emme faktörü. Büyük oğlum çok az emmişti bu oğlum hala emiyor. 2. si evde 2 çocuk olunca ilgi bölünüyor. Büyüğüyle ilgilendiğimiz kadar üzerine düşemedik. Abimiz kıskanmasın diye birimiz sadece biriyle ilgilendik. Baba haliyle bu oğluma büyükte olduğu kadar yoğun bir ilgi gösteremedi. 3. sü pandemi. Tam pandemiyle birlikte doğdu ve ne bir yer ne bir insan gördü çocuğum doğru dürüst. O yüzden sosyallikte sıkıntı yaşıyor. Parka hava almaya çıksak da oyuncaklara bindirmiyorum kimseye yaklaştırmıyorum. Haliyle akranı yok. Ve bence çocuğun mizacıyla da alakalı.

ah canım benim aynı benim durumum vallahi hele çalışınca. neyse velhasıl durum bu genel olarak herkeste zaten. biraz çocuğu yürütmeye çalış uzak bir yere koyup gel anne de öyle öyle yürüsün ama yürüyünce dertlerin daha da çoğalacak tabi ki. Daha uzun adımlar atmasını sağla bu seni rahatlatsın diye değil çocuk gelişiminde geri kalmasın diye diyorum. Oyun kısmı zaten hepimizde aynı, daha oyun kuramıyorlar maalesef kursalar bile max 5 dk. Senin hareketlerini izliyor daha çok şu evrede. Tuvalete banyoya vs kısa süreli durumlarda tv önüne koyabilirsin bence, çok kısıtılı olduğu sürece merak etme gelişimini etkilemez. biraz arkadaşlarınızla görüşün size iyi gelecektir. merve consume obey

Canım burda sana yardımcı olabilecek kişi sadece ve sadece eşin, ona söyle Anası babasının değil senin ve bebeğinin ona daha çok ihtiyacı var

Alıp dısarı cıkarın derken kolay olmuyor diyebilirsiniz, 25 aylık kızım 12,5 kg, bebek arabasında oturmuyor, bi süre sonra yürümek de istemiyor, 12,5 kg cocugu elimde posetlerle cogu zaman kucagımda tasıyorum. Gün asırı yapıyoruz bunu:) Mahallede adımın deli kadına cıkması yakındır

Bilmiyorum o yüzden soruyorum Bu çocukları nasıl bu kadar kendinize bağımlı yapıyorsunuz Benim bir arkadaşımin iki yaşında kızı var kreşe gitmek istemiyor hep kadının dizine bitişik. Mesela ileride nolur bilmiyorum ama benim 10 aylık bebeğim oyle bana aşırı düşkün değil. Şuan bakicida gayet iyi duruyor Normalde de ben yanındayken de tek başına oyun oynar ben gozlemlerim Yada diğer odada işlerimi yaparken babası ile de durur. Bazı çocukları bu kadar bağımlı yapan nedir merak ediyorum

Benim oğlum da aynı sizin bahsettiğiniz gibi bana yapışık..3 yaşında şu an. Oglum 16 aylıkken yürüdü, ben de çok üzülüyordum geç mi yürüyecek diye.. şöyle yaptim : yerde ayakta dururken ona çok yakın durup gel gel yaptım o geldikçe ben azıcık uzaklaştım. Birden uzun mesafe olunca korkuyorlar, yakinken düşse bile tutuyorum düşünce pes ediyorlar çünkü.. yürüme konusunda böyle yapmanızı tavsiye ederim. Bağımlılık konusunda ben de muzdaribim zamana bıraktım

Tuvalete gidemezdim, kucağımda yada kapımda olurdu. Daha cok cok kucuk ve zaman öyle anlamadan geciyor ki demin yanındayım "anne hadi gitsene" diyor ergenliğe girmek üzere olan oglumZaman cok hızlı geçiyor, sabredin, babadan destek alin. Parka bebek arabasıyla yada ilk adim bisikletiyle gidin. Daha cok kucuk, biraz sabir...

Bebeğinizin yaptıklarında bana gore bir anormallik yok Daha 14 aylık annesi, sığınağı sizsiniz, oyun arkadaşı sizsiniz tabii ki sizden ayrılmak istemez Anlıyorum bunaldınız Ben de 2 küçük cocugumla yalnız bir şehirdeyim üstelik esim neredeyse 24 saat çalışıyor Bazen yetemiyorum yetişemiyorum diye çok üzülüyorum üstelik küçük bebeğim doğduğundan beri uyumuyor ama sonra onlar senin emanetin iyi ki varlar bebek ne bilsin yazık sana muhtaç gibi telkinlerde bulunuyorum kendime Lütfen kızmayın bağırmayın ne yapsın cocukcagiz sizinle mutlu Sakin benden hiç ayrılmaz çok bağımlı diye de düşünmeyin yaza doğru görün bakın ne çok şey değişecek Bu gunlerin tadını çıkarın Ben çoğu zaman tuvalete 3 kişi gidiyorum siz de gidin ne kadar surecek ki sanki bu zamanlar. M

Bu çocuk bir süre böyle gidicek, siz öncelikle stres yapmayı bırakın. Yukarıda bir arkadaş anlatmış ne güzel, biraz o anlardan keyif almaya çalışın. Yemek, temizlik bunların telaşına düşmeyin. Eşiniz de bir zahmet iş bölümüne katkıda bulunsun. Bostan korkuluğu mu. Bu konularda anlaşılmadan çocuk derdine düşülmesine sinir oluyorum. Bir kadının tek başına çocuk büyütmesi zordur, iki tarafta da tahribat yapar. Yardıma, kafasını boşaltmaya ihtiyacı vardır. geçenlerde burda bir konu açılmıştı. 24 yaşında 4 yıldır çocuk tedavisi gören bir kız. Kimse de şu soru yok, ben çocuk yaparsam eşim bunun neresinde olucak diye. Varsa yoksa çocuk. Eşimle ilgilenmek diyorsunuz da o evde ilgilenilmeye ihtiyacı olan tek kişi evladınız. Eşler karşılıklı birbirine ilgi göstermekle yükümlüdür. Adam üçte gelip başkalarının işlerine koşup sizi, bebeği bu halde gördüğü halde el uzatmıyorsa orda sorun var demektir. Öncelikle bunu konuşun eşinizle. Yardım etmesini değil, görevlerini yapmasını hatırlatın. Uygunsa etraf haftada 3 4 bebeği eşinize bırakıp tek başınıza yürüyüş yapın, imkan varsa birşeyler için. Siz kendinize baktıkça sinir krizlerinz bitick. O bebek sizin de gerginliğinizi, sıkışmışlığınızı hissediyor. Kaynana, görümce bakmak zorunda da değil ama o baba bakmak zorunda. Bu ülkenin bostan korkuluğu babalarından bıktık artık

anne değilim ama yorgunluğunuzu hissettim. öncelikle kendinize beceriksiz demeyin. sadece deneyimsizsiniz. bir de genel gözlemimi yazayım, çevremde çoğu anne doğduğu andan itibaren bebeği ile yapışık bir hayata başlıyor. yarım saat bile ayrı kalmıyorlar. çocuk büyüdükçe de bu alışkanlıktan vazgeçmeyip her an anneyi istiyor. bu sefer çocuğunun her dediğini mecburen yapan anneler ortaya çıkıyor. 1-2 arkadaşım ve 1 akrabam 40ları çıktıktan sonra çocuklarını 1 saat bırakıp yürüyüşe çıkarlardı. çocukları büyüdükçe de her gittiklere yere götürdüler. çocuklar 1 ağladı, 2 ağladı 3. de anladılar ki istedikleri gibi eve dönmüyor anneleri alıştılar. bence nasıl alıştırılırsa öyle gidiyor. siz de bu dipdibeliğe alıştırmışsınız, o yüzden de her dakika sizi istiyor.

Kızım bebekken, Eşimin işinden dolayı başka ülkedeydik, tek başımaydım. Dışarı çıktığımda sohbet edecek birileri oluyordu elbet ama kültür çok farklıydı. 13-14 aylık bebeklere cips veriyorlardı, ben vermeyince param yok sanıp teklif ediyorlardı. İyi niyetlerinden hiç şüphem olmadı ama paylaşım kısıtlıydı. Benim kızım çok usluydu, çok şanslıydım o konuda. Kendi kendine oynar, sosyal uyumlu bir çocuk. Ağladığı bir elin parmaklarını geçmez ama ben yinede bunalıyordum. Anneyiz ama ondan önce bireyiz. Yalnızlıktan bunalıyordum, kızımla olan ilişkime yansıyordu durum. Sık sık anneme geliyordum gezmeye. Kızımı anneme verip kardeşlerimle balkonda oturmak bile nasıl iyi geliyordu anlatamam. sıkıntınız çocuğunuzun sürekli ilgi istemesinden ziyade bu yalnızlık hisside olabilir. Ailenizin yanına gitseniz, hem size hem bebeğinize değişiklik olur. Çok zor mu olur bebekle gitmek?

işte tamda bu yüzden bebek size bu kadar bağlı yanlış anlamayın sizi suçlamıyorum, ama eğer maddi durumunuz el veriyorsa bebeği hafta da2-3 kez oyun gruplarına falan götürebilirsiniz, hem size bağımlılığı azalı hem gelişimine katkı sağlar.

Bebegin yaptigı herşey aşırü normal. Sizin yaptiginiz herşey de aşırı saçma. Hazır hissederse yurür size ne yani. Bebek de bir birey. Ne demek bagırmak pardon da bağırmayacaksinız. Hadi bağırdınız karsısında saçma sapan ağlamayacaksinız. Görümce falan varmış götürün bari. Uyarırsınız vurmayı bırakır diger bebek. Loser9 Düzelicez inşallah, şu olaylar bi bitsin. Anneler

Ay iste kararsızım bende Senin doğum ne zaman Ben de Mart'ta 35 olacagim Hep iki çocuk hayalim vardı Benimki Kasım'da daha 12 aylık olacak çok kararsız kaldım giggles Shady's back. Anneler

Çocuğun sizden bu aylarda ayrılmaması çok normal. Öncelikle kendş kendinr oynamalı anneyi biraz rahat bırakmalı gibi düşünceleriniz beklentiniz varsa kafanızdan atın çünkü öyle bir şey yok. Ev işi için kendinizi de çocuğunuzu da üzmeyin. Eşiniz gelince bebeği verin işleri halledin. Çocuk korkuyordur yanında sakin olun lütfen. Bir yerde bir yazı okumuştum çok doğru bence. Şöyle diyordu; çocuklara neden bağırırlar? Çünkü güçleri onlara yetiyor. Canını çok daha fazla sıkan bir yetişkine bağıramaz insan, kendini tutar çekinir ama söz konusu çocuk olunca bunu çok rahat yapar neden? Size ait olduğu için mi? çocuklara bağırmadan önce yetişkinlere karşı sabrınızı düşünün ve öyle davranın demişti yazıda. Evet onlar da birey küçük ama birey olduğunu unutmamak lazım. Destek görmemek sizi sinirlendiriyor ve çocuğunuza patlamanıza neden oluyor olabilir. Beklentiden vazgeçin elimizdekiyle yetinmek zorundayız. Ben de babası gelene kadar tek bakıyorum. Yalnızken yoruluyorum diye kendi kendime sıkıntı yaptığım oldu ama sonra bu düşüncenin baba faydası olmadığını, beni negatif etkilediğini farkettim ve beklentiden vazgeçtim. Bebeklerin 20 dişi tamamlanıncaya kadar size daha yapışık oluyor ve daha yorucu oluyor. Diş dönemi tamamlanıncaya kadar sabredin. Bebeğinizin bu dönemlerinin tekrar gelmeyeceğini düşünün ve büyümesinin tadını çıkarın. Sabırlı olun ki bebeğiniz uyuduğunda ona bağırdım, onu üzdüm diye vicdan yapmayın.

Canım sen sadece çok bunalmışsın haklı olarak ve bebeğin için elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışan harika bir anne olduğuna eminim. Birde çok yalnız kalmışsın. Benimde bebeğim yeni 12 aylık ve henüz yürümüyor. 14 ay geç değil bence yürüme için. Hem yürümese bile al bebeğini parka çık. Kucağında olsun, sallanır, hava almak sana da iyi gelir. Başka çocukları görsün, Bir zaman sonra taklit eder. Ağlıyor, beni utandırıyor diye de hiç düşünme. Burada benzer şeyleri yaşayan o kadar çok anne var ki hepimiz birbirimize destek oluyoruz. Ben 2020 Eylül anneleri grubundayım. İnan gözümü açar açmaz arkadaşlarım ne yazmış diye bakıyorum. Demek istediğim yaşadığın yerde arkadaşlık kurabilecek imkan yoksa burada paylaşımda ol, bana çok iyi geldi inşallah sana da gelir

cocuk doktoruyla gorussenıze gelısımı hakkında bılgı edının bazı cocuklar daha gec yurur daha gec konusur herkesın gelısımı farklı sonucta en guzelı doktora gıdın bır sorun olmasa da senede 2 kere kontrole muayeneye gıderdık bız hersey yolunda mı gelısımı ıyımı dıye en ıyı doktor bılır sonucta bebegınızın sızı sureklı ıstemesı de cok normal buyuyene kadar boyle buyudukten sonra sız kucagınıza almak ıstedıgınızde gelmeyecek bu seferde

Ah Ah millet erkenden büyütmüş Ben iki tane hep istedim ama şuan bebeğim aşırı zordu birde hamileliğim berbat geçti Bir tarafın bunu büyüt diyor bir tarafim istiyor degisik Yaşım 35 olacak Bir arkadaşin 14 yaşında çocuğu var diğerini 40 da yapmis surekli ah kafama tüküreyim deyip duruyor bunaldım diye

Kesinlikle mizaç çok önemli Mesela ben daha aşık suratlı biriyim ciddi duruşum var ama çocuğum benden çok gülüyor Aşırı sempatik görenin kanı kaynıyor Yeğenim de tam bana benziyor duruşu tavrı. Çocuğun mizacı çok etkiliyor.

yok kendi kendine tabi ki oynamıyor nerdeee ama anne ya da baba ya da anane yanında olduğu müddetçe hani ille beni istemiyor yoksa hep yanında biri olsun en azından o etrafı karıştırırken biri ona baksın istiyor. He bi tek tehlikeli bir yere ulaşmaya çabalarken, ya da bozulmasını asla istemeyeceğimiz bir şeyi hasbel kader yakalamışsa o zaman bak tek başına durur saatlerce... hani sesi çıkmıyorsa kesin bir sıkıntı var derler ya çok çok doğru...

Bakıcı da TV odasına sokmuyor oyun odası hazirladim orada duruyor ne kadar geç TV ile karşılaşsa o kadar iyi. Bana kalsa komple atarım tvyi. Çünkü denk gelse biryerde TV ile hemen gözleri faltaşı gibi açılıyor. sonanda

o kocana söyle okuldan çıkınca eve gelsin çocukla ilgilensin hergün biryerlere gitmek zorunda değil, delirmiş gibi bir haldesin üzüldüm haline sanada yazık yaaa,

Bu anlattıklarınızı birebir yaşıyorum 9 aylık oğlumla ve şu anda bir atak dönemimiz var bunu bildiğim için daha sabırlı olmaya çalışıyorum. Sabahtan bu yana mızmız kahvaltı etmedi benim etmeme izin vermedi oyundan sıkıldı kucağımda olmak istiyor uykusu var uyumuyor en son kanguruya koyup öyle uyuttum ki çok yaptığım birşey değil sürekli memede uyur. Sizde 14 aylıksınız muhtemelen bir atak dönemi yaşıyorsunuz. Sakin olun şu süreçte. Siz tavsiyem hergün çocuğu dışarı çıkarın atın arabasına hiç bir yere gidemeseniz bile evinizin önünde yol boyu gidip gelin. Yakınınızda kv varmış 1 saatliğine olsun götürün o oynarken siz bir çay bir kahve molası verin.

Bende hedefim iki olsun en az bakalım nasip

Benim kızımla aynıymış bebeğin. Belli zamanlarda anneye bağlılık oluyor. Şöyle düşünün geçici bi dönem bu. Ona bol bol sarılım beraber oyun oynayın. Uyurken saçını okşayın sırtını sıvazlayın ona güven duygusu aktarın. Emin olun belli bir zamandan sonra geçecek. Yürüme konusunda da zorlamayın. Ne zaman kendi güveni gelirse o zmaan kalkacaktır. bol bol sabırlar diliyorum. Bu arad bebeğinize bebek kitapları alabilirsiniz. O resimlere bakarken sizde ona kitap okuyun. O da çok iyi geliyor P

Şaka mı

bana da dur yapma ara ver dediler, 2.5 sene sonra digerini dogurdum, simdi 3 yasinda krese gidiyor, kafam rahat. dun isten erken ciktim cocuklari erken alayim dedim, dans saatinde gitmisim, cok agladi dans eden arkadaslarina bakip bakip :)

Benimde kizim 18 aylik agliyor, bizi rahat otutturmuyor, elimizi tutup mutfaga goturuyor, esimde yardimci oluyor, tv acmadan rahat edemiyoruz mecburen yani, benimde kimsey yok buralarda, arada aileme memlekete gidiyoruz degisiklik oluyor, sizde boyle yapin D

biraz cocugun yapisi ile alakali, ben de her modelden mevcut ondan biliyorum :) aman tahtaya vurun, nazar degmesin P

Canımmmm Seninle aynı dönem tedavi görmüştük o zaman benimde ilk tedavimdi. Ben sonrasında kürtaj olmak zorunda kaldım. Üstüne 2 kere daha tedavi gördüm, olmadı, olmadı. Halen uğraşıyorum. Ne kadar zor bir süreç olduğunu biliyorsun sende yaşadın ki tedavi öncesi sıkıntılarında vardı yazmıştın. Şuan senin ki yorgunluk ve kendine zaman ayıramadığın için bocalıyorsun. Biraz sabretmek gerekiyor şuan daha çok küçük bebeğin.

Haklısın o hep var. Daha dur, bir doğum yap herkes akıl verir, ahkam keser. Malesef öyle. Herkes herseyi çok iyi bildiğini sanıyor.

canım benim yorum yapanlar nereden bilsin senin yazlık gibi bir yerde olduğunu ve 5inin dolu olduğunu onların da emekli olduğunu? Tabi ki biz kendimize göre yorum yapıyoruz ki aslında senin sorunun, çocuktan ziyade kendinin bunalmış olması. Çocuk normal merak etme, ayının gereği neyse onu yapıyor ama sen arkadaşının olmadığı görece yalnız kaldığın bir yerde yaşıyorsun ve seni asıl bunaltan bu bence. Eşinin de iş dışında artı bir yükümlülüğü varmış iyice yalnız kalmışsın. Sorun çocukta değil yani. Zaten kimse çocuğun anormal sen kötü bir annesin demedi ki? Çoğumuz cocuğunun normal olduğu konusunda hem fikir zaten.

o zaman sunu sorayım babanne ve hala o kadar emeklerinize rağmen siz vermemeye calıstıkca abur cubur veriyorsa, evinde ayakkabıyla dolaşıyorsa sizin de bebeğiniz yerde emeklemek istiyorsa, görümcenizin cocukları ellerini yıkamayı bile bilmiyorsa cevrede kimse yoksa bile bırakır mısınız? ben de sadist değilim heralde, bırakma sansım varken oturup cocukla ağlayayım.

Bikac aya yürür. Benimki de bana bagimliydi. Ayni sizinki gibi 1 dk birakmiyordu beni. Yorgunluktan ağlardım ama bagirmazdim. Çünkü bu bir kısır döngü olur. Güvendiği tek insan sizsiniz. Simdi 3 yasinda, umrunda degilim. Arkadaşlarıyla oynuyor. Sabredin. Bu durum gececek. Bunalmaniz cok insani bi durum kendinizi suclamayin. Cizgi film actiniz diye kötü anne değilsiniz. Ben de yemeklerde 15 dk açıyorum baska türlü yemiyor. Cizgi film acan anne kötü anne mi oluyormus. Kimsr kimsenin anneliğini sorgulayamaz. Akli basinda her anne cocugu icin elinden geleni yapar. Arada parka cikin. Dolasin size iyi gelir. Evde cok durmak psikolojiyi bozuyor.

Sadece yorulmuşsunuz durumunuzda anormal hiç bir şey yok. Güç ve sabırlar diliyorum. Buradan ne kadar akıllar verilse de bir yere kadar uygulanabilir.

Size yardımcı olacak birisi yoksa, hele bir de pandemi şartlarında ben çok zorlandım. Çocuklar için de çok zor oldu ikisi de anne kuzusu, ikisine birden yetememe hissi. Annelik zaten hep bir acaba yanlış mıyım, eksik miyim sorgulaması iki katına çıkıyor. Büyük çocukta davranış geriliği oldu mesela bezi bırakmayı reddetme, illa annem yedirsin deme vs. Kardeşi kıskandığı için ben bebeğim demeler, oyuncak paylaşamama, kardeşi itip kakma. O nedenle kreşe yazdırdık alışma dönemindeyiz. Bence özbakımını yerine getirebildikten sonra olmalıymış, bez olayı, konuşma, kendi kendine yeme, giyinme olayı hallolmuş olsa daha kolay olurdu. Ben ikisi birden büyür demiştim ama çok sancılı oluyor, büyük büyümemek için direniyor

14 aylık bebekten çok şey bekliyorsunuz, sabriniz çabuk tükenmiş sizi üzmek istemem ama anaokuluna başlayıncaya kadar bu böyle devam edecek tabi azalarak

Bebek arabasıyla gezdirin. Siz de yürüyüş yapmış olursunuz.

İç dökmek için sanırım Çünkü anladığım kadarıyla onun için zaten bi çözümü yok konunun B

14 ay yurumek icin gec degil. Neye gore soyluyorsunuz bunu? Benim oglum 14 aylikken yurudu. Hic kafama bile takmadim. Bunu ilk kez duyuyorum. Konu sahibi zaten endiselenmis, siz de boyle yanlis bilgi vererek daha da endiselenmesine yol aciyorsunuz. 8-18 ay arasi yurumesi beklenir bebeklerin, ortalama da 14 ay civari. Gec diyerek endiseli bir anneyi daha da endiselendirmeyin ki doktoru da normal demis.

14 aylık bir çocuktan çok şey bekliyorsunuz farkında mısınız? Ayına göre yaptığı ya da yapmadığı birçok şey size yük olmuş, dert olmuş. Birkaç aya kalmaz yürür, kızım 17 aylıktı yürümeye başladığında. Bebek arabasına koyup çıkın dışarı, parka da götürün, temiz hava, dışarıda gördükleri de çocuğa iyi gelecektir. Eşiniz işten erken çıkıyormuş size yardımcı olabilir, kızınızla ilgilenebilir pekala. Annesi babasının faturası hergün olmuyordur sonuçta değil mi? Bu süreci biraz olduğu gibi kabullenmek gerekiyor, sürekli geçecek diye bekleyince mutsuz olursunuz.

Ayrilik anksiyetesi. Güveli bagimsizlasmasi icin önce guvenli baglanmasi lazim biraz sabir.

Ben birkaç aylıkken başladım çocukları daha çok eşime, arada anneme bırakmaya. Keyfi bir kahve içmek için, yürüyüş yapmak için, eşimle dışarıda başbaşa bir yemek yiyelim diyerek anneme bıraktık vs. 4 yaşına gelmeden babasıyla memlekete gidip kaldı kızım bir hafta. Burada babayla bile gönderilip bir aile büyüğünün yanında kalmasına sıcak bakılmıyor, konulardan gördüğüm o. Sonra çocuk anneye bağımlı olur tabi hatta çoğunda çocuk değil anne bağımlı oluyor aslında da suç çocuğa kalıyor.

çocuğa bağırma.. aklını alırsın.. böyle korkudan etkilenmiş bir çok engelli çocuk gördüm özel eğitim merkezlerinde.. kimine otizm kimine zeka geriliği teşhisi konmuş... varsın işin gücün yapılmasın o uyuyunca yetişebildiğin yere kadar yaparsın.. senin gerginliğin çocuğa da geçtiği için çocukta huzursuz.. karşısında gülen bir anne ol.. annelik sabır işi.. inan hiç birimiz kolay büyütmüyoruz.. biraz rahat ol böyle böyle hem çocuğa hem kendine zarar verirsin..

Bu arada TV asla izletmeyin bu konuda taviz vermeyin babayı da uyarın surekli. Benim babam TV meraklısı hemen açıyor ben dedim daha getirmem çocuğu böyle yaparsan dedim. Zaten belli süreler gidiyorum düzeni hiçbir şekilde bozdurmayin. TV cidden çok çok zararli.

Bağımlı çocuk yetiştiriyorsunuz, sonradan çok acısını çekersiniz. Çocuğunuz küçükken birşeyler yapın. Benim oğlum 9 yaşında hala ben neredeysem o da orda. Benim olmadığım yerlerde mutlu olamıyor. Ağlayıp dizinize yapışması çok acı vermez ama sizin olmadığınız ortamlarda mutsuz olduğunu bilmek çok acı verici bir durum olacak okula filan başladığında. Tecrübe konuşuyor. Gerekirse görümcenizin çocuğundan dayak yesin ama sosyalleşsin. Bağımlılık=mutsuzluk L landemiyoladiyola

Aynen bi anda herşey alt üst oluyor atak dönemleri falan çocugun huyu tam tersine dönüyor dün gece kendi bebegimi tanıyamadım içinden canavar çıktı mesela durduk yere atak zamanları çok zor. Düzelsin diye ugraşıyorum kendi kendine oynasın diye ortamlar oluşturuyorum

Benim aralık sonu görünüyor son tarih Hemen 1 yılın üstüne düşünemem sanırım Ama 2yi geçince fikir çok mantıklı geliyor Uzun vadede bakarsan maksimum 6 7 yıla tertemiz oluyorsun Yoksa altışar yıldan 12 yıl çocuk büyütüyorsun

Yürümesi için bişey diyemem doktorlar bilir tabi Dasmeer

Sadece anneyi görüyorlar çünkü. Burda çok okudum çocuğumu bir saat bile olsa kimseye bırakmam yazanları. Sonra aynı çocuk biraz büyüyünce kreşe gitmiyor diye dert yanılıyor, gitmez tabi. Benim bir arkadaşım babasının kucağına vermiyordu o tutamaz diye. Her şeyi yapamaz edemez diye kendi sırtladı şimdi şikayet ediyor babasıyla araları iyi değil diye. Benim kızım da hiç öyle bana bağımlı, bensiz durmayan bir çocuk değildi. Güvendiğim akrabalara, arkadaşa, babasına bıraktığım çok olmuştur ben ona bağlıyorum

Çocuğun geçmişte yaşadığı bir güven problemi olabilir. Çocuk tek başına bırakılıp anne geleceğim deyip uzun süre gelmemişse yani çocuk nasıl olsa anlamaz diye düşünülmüşse korkar tekrar annesinden ayrılmak istemez. Ama en iyisi konu sahibinin çocuk gelişim uzmanına danışması.

Benim de 13 aylık ve 3 yaşında iki çocuğum var. İkinciye hamile kalınca bakıcı almayı düşünmüştüm ama pandemi nedeniyle bu istekten vazgeçtim. Etrafımda çocuğu emanet edebileceğim kimse yok, o kadar yorgun, bıkkın haldeyim ki ücretsiz izin alıp çocuklara kendim bakma fikrimin koca bir hata olduğunu düşünüyorum zaman zaman. büyüğü kreşe başlatma kararı aldık, pandemimin biteceği yok ve bu çocuğun sosyalleşmesi, benim de akıl sağlığımı korumam lazım. Bırakın kayınvalidenize çocuk haftada 1,2 birkaç parça cips, çikolata yese, tozlu kirli yerlerde yuvarlansa sizin bu ruh haliyle ona verdiğiniz zarardan daha az zarar verir. Çocukların en önce sağlıklı bir anneye ihtiyacı var. Kendinize zaman yaratın, bırakın ev dağınık kalsın, çocuk uyuduğunda sizi mutlu eden ne varsa yapın, güneşli güzel havalarda bebek arabasına koyun dışarı çıkın. Emekleyen bebekle dışarısı zor oluyor biliyorum ne kucakta, ne arabada durur illa yere inmek ister. Ama bir kaç haftaya yürür zaten, dert etmeyin, hepsi geçiyor, sağlıkla sevgiyle büyüsün

Sadece yorulmuşsunuz ama bebek daha normal benimde kedim bana çok yapışık ki o sizin yavrunuz size bağımlı olması şimdi normal bikaç aya yürumeye başlayınca bu durumları unutacaksınız bile

Suan eşimle ben yaşıyorum ama haftasonlari annemlere giderim orada ablamın çocuğu var oda gelir onla oynar vs.

annelik konusunda bir yardımım olamaz çünkü anne değilim, ama durumundan anladığım kadarıyla çok yorulmuşsun. herşeye yetişmek zorunda değilsin bir kere bunu anla. eşin 3 de işten geliyor diyorsun en azından bazı günler çocukla o ilgilense o sırada sende biraz nefes alsan sana iyi gelir gibi.

ahahha 6 aylık oğlum 4. ayından itibaren kendi odasında uyuyor ve 2.5 aylıkken çalışmaya başladım o kınayanlar tav oluyorum ve hiç takmıyorum

çocuk sana değil sen çocuğa göre hareket edeceksin. bir şeylere yetişmeye çalışmıyorsun. kafanın çok rahat olması lazım tam tersi. bende öyleydim gece uyumuyor diye sinir oluyordum. ağlıyordum. sonra kendi kendime ben niye ücretsize ayrıldım ki? çocuğum için ayrıldım. yarın işe gitmicem yarın önemli bir yere yetişmicem eee sıkıntı ne? uyumuyorsa beraber uyumadık. oyunsa oyun, gece kaç olursa olsun. uyuyunca bende uyuyordum. sabah güle oynaya yatakda bir-iki saat geçerdi. popo döne döne beni emerdi. altını temizleyip kahvaltı yapardık.trtr1 den heıdı açıp beraber izlerdik. müzik açar göbek atardım karşısında. kucağıma alır dönerdik evin içinde. yakalamaç oynardık. iş yaparken onada ufak görevler verirdim. her gün parka gider oyun oynardık. yağmurda, rüzgarda dışarı çıkarırdım. şimdi sonbahar yaprak kovalama zamanı ben işte o okulda hapis gibi. sabah 6 da kalkıyorum ve 8.30 daki işime kan ter içinde yetişiyorum çocuğumla. annelerin kafasında hep akşam yemeği tozu kiri var. bırakın ortalığı çocuk temelden yetişince bir yaşında her şey rayına oturuyor. biraz tatlı-sert olacaksınız. tuvalete girdiğinizde ağlasın boğazları açılır. istediği olmayacaksa olmasın. olabilecek birşeyse beraber yapın. bir engel yok sonuçta.

kendinize bağlı değil bağımlı çocuk yetiştiriyorsunuz Önceki

Allahım inşallah büyük konuşmuyorumdur Amin Bizim kültürde annelik üzerine gözlemlerimi paylaşmak istiyorum Bizde annelik sürekli dip dibe olmak olarak kodlanmış Anne hep çocuklaysa artık annelik duygusundan mı yoksa toplumda kabul görmekten mi bilmiyorum ama kendini daha iyi hissediyor Henüz çocuk büyütmedim ama etrafta öyle anneler görüyorum ki çocuğun her şeyini guurla kendi yapıyor, çocuk büyümüş ama beraber uyuduğunu gururla anlatıyor, annesiz asla durmayacağını düşünüyor filan Biz onları öyle alıştırmasak bence çocukların bizim sandığımız kadar bize bağımlı olma ihtiyaçları yok Komple başıboş bırakmaktan bahsetmiyorum tabi ki ama 1 saat, 2 saat annesiz gayet durabilir çocuk başkasıyla Size gelince Çocuğunuzla ilişkinizde kendinize alanlar açın bence Eşiniz gelince her gün olmaz belki ama arada bi kahve içmeye çıkın tek de olsanız, bir yürüyüşe çıkın, bir kuaföre gidin filan İnsanın yalnız zamana da ihtiyacı var kesinlikle Eşinize çocuk bakımında sorumluluklar verin mutlaka Çocuğunuzu da arkadaşım yok diye sürekli evde tutmayın Götürün parka Bi şey anlamasa da temiz hava almış olur Oturur kumla oynar, salıncağa otutturursunuz sallarsınız filan

Dasmeer bizim okulda abir öğretmen hanımın 1. ve 3. çocuğu arasında 2.5 yaş var. Dikkat et 1 ve 3. Arada bi tane daha var O büyütmüş tabi şimdi 2si doktor biri mühendis olmuş.

Benim annem de herkesten uzak Ankara'ya gelmiş babamla babamın işi dolayısıyla hiçbir akraba yok. Kendi başına bakmış bana. Ama annem aşırı sosyal bir insandır, hemen oturduğumuz siteden 25 yılı aşkın devam eden dostluklar yaptı. Arkadaşlarının benimle yaşıt çocukları vardı hep birlikte oynardık annelerimiz arkadaş diye ve bütün hepimiz halen daha görüşürüz, çok yakınız. Sonra biz okula başlayınca velilerle haşır neşir oldu sınıf annesi oldu. Annem gibi olamam asla çok sosyal, hamarat, esprili, güler yüzlü. Bilmiyorum bunların mı etkisi var ama annem gurbet ellerde asla yalnızlık çekmedi. Ben ve kardeşimi tek başına büyüttü diyebilirim çünkü babamı emekli olunca tanıdık. Biraz daha rahat olun sizin yaşadığınız şeyleri çoğu insan yaşıyor. Kurslara falan gidin. Annem bir ara ben yine küçükken dikiş nakış kursuna gitmişti benim yaşıtım çocukları oaln insanlar vardı yine hemen arkadaş oldu onlarla, biz de çocuklar oynar kendimizi eğlendirirdik.

Bu yaş cocuklar assagi yukari aynı zaten benim oğlum da ilk yurudu sonra tekrar emeklemeye basladi ben takilmadim emeklerken daha hızlı oldugu icin diye düşündüm. Bir süre sonra basladi yurumeye. Siz yinede cocuk doktoruna danisin. Purpplee Süper women Anneler

Yanlış anladınız sanırım aşırı bağlı bir çocuk değil oğlum. Parka gider sitedeki çocuklarla oynar kediyle köpekle haşır neşirdir. Ben her akşam çocuğu eşime bırakıp 1 saat yürürüm. O uyuduğunda oturur kahvemi içerim. Beraber yürüyüşe çıkarız o etrafı seyrederken ben kulaklık kuşağımdan müzik dinlerim. Beraber pazar gideriz markete gideriz. Yakında işe başlayacağım ben bebeğim kreşe gidecek umarım orayada sorunsuz alışırız. L

Öncelikle sakin. 14 aylık yürümez 15 aylık yürür 20 aylık yürür yani bunu illa 1 yasına girdiği gün yürür diye kim söyledi? Aynı evde sadece sizi gördüğü icin tabiki size sarılacak, size düsecek. Bebek arabassı yok mu?Hergün alıp cıkarın 1 saat. Hem size hem bebege iyi gelir. Ben bi bebege en iyi gelen seyin acık hava oldugunu söyleyebilirim. ilk zamanlar sizden ayrılmayacak, sonra yavas yavas dogaya karısacak.

Ben bi an çok geç kaldık sandım valla Bu arada ben de yakın yaş taraftarıyım gerçi

Bence biraz çocuğun mizacı etkili. Onun dışında hiçbir yere gitmemek evde sürekli anneyle yalnız kalmak falan da böyle yapıyor sanırım. Ben de yalnızım yaşadığım yerde. 4 aylık olacak haftaya. her gün çıkarıyorum sokağa parka insan görsün diye. Gelip birileri yanıma oturuyor seviyor falan sosyallik oluyor az da olsa. Yoksa kimseyle görüştüğümüz yok. yabani olacak benden ayrılmayacak diye korkuyorum. giggles Shady's back. Anneler

Bende öyle 4 aylıktan beri geziyorum hiç kısıtlamadım kendimi Herseye ayak uyduruyorlar Konu sahibi yürümüyor dediği için kardeşim geldi aklıma göz bozukluğu olabılrı mi hiç kontrol ettirdiniz mi 17 aylık yürüdü kardeşim göz bozukluğu olduğu için Bağ bahçeye çıkarın havalar çok soğuk ddeğil bırakın yuvarlansın yerlerde sonra siz elinden tutun yürütün bol bol Geçiyor merak etmeyin yıpranmışsınız biraz sadece

Benim bebekte aynı emeceği zaman aklına geliyorum. 4-5 aylıkken bile babasıyla parkta 1-2 saat geçirirdi. Tabi gelince çok aç olduğu için yapışır işi bitince kendi halinde yine. Birde erkek çocuğu anneye düşkün olur derler aman öylede olsun istemem açıkçası. Çok evhamlı bir anne değilim ondan mı acaba çocuğun doğası mı bilemedim.

Çocuğu babannesine, halasına bile bırakmıyorsunuz. Anladığım kadarıyla çocukla sürekli tek kaldığınız için size bağımlı. Dışarı çıkarıp başka çocuklarla iletişim kurdurmalısınız, halası-babannesi- dedesiyle iletişim kurdurmalısınız. Daha çok küçük, yanında hep siz olduğunuz için sizi istiyor. Ayrıca çocuklara şunu vermeyin, bunu vermeyin demekte haklısınız fakat eskiden annelerimiz bizi bal kaymakla büyütmedi. Ne varsa o verildi ve eminim zamane çocuklarından daha sağlıklıydı eski çocuklar.

O daha bebek. Şefkat ve ilginize ihtiyacı var. 14 aylık oldu yürümesi lazım diye birsey yok ki. Yürüyünce de derdi bitmeyecek. Annelik bitmiyor malesef. Oğlum 16 yaşında ama ben hala anneyim hala onun peşinde koşuyorum. Sevin öpün koklayın. Yıllar o kadar çabuk geçiyor ki. Büyüyünce sevdirmiyorlar. 14 aylık bebekten çok şey beklemeyin. Diğer çocuklarla kıyaslamayın. Her çocuğun gelişim süreci farklıdır. Anladığım kadarıyla hem yorulmuş hem de yalnız kalmışsınız. Arkadaş komşu edinin, sosyalleşin. Arada bebeğinizi bir saatliğine olsun babasina bırakın yürüyüşe çıkın ya da bir yere oturup kahve için, bu size iyi gelecektir. Kendinizi de ödüllendirin arada. Anneligin kitabı yok. İyi anne kötü anne diye birsey yok. Siz iyi annesinin. Bebeğinizin ihtiyaçlarını en iyi siz bilirsiniz. İç güdülerinize guvenin.

Kesinlikle durum bu. Ablamın çocuğu ablamsiz nefes alamaz o derece bağımli Babam geçende diyorki onun eşi ilgilenmediği için o annesine düşkün seninki babası ile arası iyi sensiz de duruyor diyor. Ben anneme giderken de bırakıp çarşıda islerimi hallederdim. Yazın kackere bıraktım anneme kısa süreli. Yapışık ikiz gibi geziyor bazısı Ama şuan bakicida benim bebeğim gelince ben bana sarılıyor öpüyor devam ediyor yoluna. Ben yanındayken de oyun masası aldım şuan ayağa kalkma peşinde masanın müziklerine felan basiyor duruyor. Mutfağa gidince peşime geliyor ama ben olmasam da orada biri varsa babası yada annane vs duruyor. Geçende biri geldi anneme o kadını inceledi bayağı sonra gitti sevmeye başladı. İnşallah hep böyle devam eder.

Kesinlikle yürüme arkadaşı alın. Ve her çağırdığında koşmayın. Kusura bakmayın ama bu davranışları en çok biz anneler tetikliyoruz. Ağlatmayın ama hemen yanına koşmayın. Benim kızım da çok bana düştü şu sıra 7 ay bitti 8. Aydayız. Kafalar çalışmaya başladıkça çocuklara bi haller oluyor

Evt belki de Mesela tek anne bakıyor sanırım çocuk tek anneyi görüyor yada anne kendine bağlı olsun diye mi tek ilgileniyor bilemedim

Önce eşinizle konuşun ve kendi çekirdek ailesine daha çok vakit ayırması gerektiğini söyleyin. Yorgunluğunuzu en önce eşinize anlatın. Babaanneye halaya bırakmak istemeyebilirsiniz çok normal. Benim oğlumda 12 aylık kimseye bırakamam. Teyzesine bırakıyorum gereken durumlarda. Eşiniz haftasonu evde haftaiçi erken geliyor. Geldiğinde ilgilensin bebekle. Akşam oyun oynama görevi babanın olsun mesela. Bebeğinizden çok şey bekliyorsunuz. Herşeyi ağzına atması normal, tek başına oyun oynamaması normal, sizi yanında istemeside normal bence. Ben çok bunaldığım anlarda açıp youtubedan çizgi film izletiyorum. Evet uzmanlar izlemesin diyor ama öyle olmuyor. Yemek yaparken mama sandalyesine koyup yanıma alıyorum. Hiç bişey yapamazsam cee oyunu oynuyorum yada yaptığım şeyi anlatıyorum. Akşam uyuduktan sonra yapıyorum el oyalayan işlerimi ertesi gün çocukta bende bunalmayım diye. Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

En basiti benim annem diyor ki çocuğun babaya düşkün olacak bu iyi mi kotu mü bilemedim diyor. Çünkü kendisi en fedakar anne. Çocuk en çok anneyi sevmeli Anne için ölüp bitmeli.

Bu şartlar altında bırakılmaz sizde yanında olun gözünüzün önünde olsun çocuk o sırada bir kahve içimlik süre ayıramazmısınız. Ya da kv size çağırın. K

Çocuğunuz ayına göre gayet normal. Ayrılık kaygısı 18. ayda tavan yapacak, ona göre beklentiler oluşturun. Dönemsel ve son derece doğal bir durum. Ayrıca esas sorun çocuk değil, siz çok bunaldığınız için kendinize alan açmak istiyorsunuz bu yüzden de çocuğu mecazi anlamda itiyorsunuz. Çocuk da bunu hissettiği için doğal olarak daha kaygılı bir tepki veriyor. Bunun dışında çocuğun mizacı da önemli ve mizaç doğuştan gelir yapacak bir şey yok. Çocuğunuzu her şeyiyle kabul edin lütfen . Kimi insanlar güvensiz bağlanmış demişler çocuk için, dehşetle okudum. Güvensiz bağlanma bu kadar yüzeysel bir şey değil, bu kadar kolay karar verilecek bir ayrıntı da yok bunun için. Lütfen bu tip yorumları okuyup korkmayın. Size tavsiyem çocuğunuz için hava soğuk bile olsa dışarı çıkarın ve etrafta yaşıtlarını görmesini sağlayın parkta vs. Ama tekrar vurguluyorum burada çocukta sorun yok siz çok bunalmışsınız. Eşinizle bir plan yapmalı ve kendinize alan açmalısınız.

Cocugu doktora getirdiniz mi A Ankee Nirvana Anneler

Ay en sevdiğim şey babacı çocuk. Benim büyük oğlan 2 yaşından sonra geceleri babaa diye uyanırdı. Eşimi uyandırıp seni istiyor çocuk kalk der geri yatardım

Cok kolay bi sey buyuk 6 yasina, kucuk 4,5 yasina geldi; ben de bakirkoy'den bildiriyorum saka bir yana yardimci sart

Cevreniz kalabalık mi. Yani çocuk çok fazla kişi görüyor mu. Genel de yalnız büyüyen, fazla kişi görmeyen çocuk tek gördüğü, tüm sorumlulugunu alan anneye fazla bağımlı oluyor

Öncelikle bu kadar detaylı düşünmeyin. Elbette sağlıklı besleyin daha çok küçük, etkinlik yapın, oyun oynayın ama yine de biraz büyüyünce beslenme de dahil olmak üzere keşke bu kadar abartmasaydım diyeceksiniz, buna emin olun. 15-20 dk tv açtım diye kendinizi üzmeyin mesela, şahsen oğlum çizgi filmlerden de de çok şey öğrendi. Önemli olan dengelemek. Teknoloji çağında illaki bir miktar ekrana maruz kalacaklar önemli olan dozunu ayarlamak. Ama biraz bağımsızlaşmasına yardım edin. Siz yemek yaparken tencere tavayla oynasın yerde mesela. Ben zarar vermeyecek her şeyi karıştırmasına izin verirdim mesela. Yürümesi için zorlamayın zamanı vardır. Parka çıkarın, salıncağa binebilir gözetiminizde tabi. Sürekli etkinlik diye kendinizi paralamayın. Çocuklar kendi yolunu bulur. O yaş planlı etkinlik için küçük. Ben de uğraşırdım yüzüne bakmazdı bazen. Bir de sosyalleşin mutlaka. Görümcenize kayınvalidenize gidin. Bırakıp biraz kendinize zaman ayırın. Çok detay düşünmeyin. Çalışmak zorunda olsanız mecbur bırakacaktınız. Öyle düşünün. Keşke yemese ama bir gün cips yese de bir şey olmaz emin olun.

Bugün de üyelerden azarımızı yedik çok şükür. Baştan nasıl yorum yapmamız gerektiğini söyleyin bari ona göre yapalım. Kimse sizin anneliğinize laf etmedi konuda, bunun alınganlığını yapacak bir durum yok. Çocuk normal, sizin beklentiniz yüksek dedik. Nerede, nasıl bir yerde yaşadığınız da vahiy olarak gelmiyor bize. Ama kayınbabanızın dükkanı olduğuna göre orada yaşayan birtakım insanlar var. Tek genç çocuk sahibi insan siz olamazsınız sanıyorum. Apartmanınızdan dışarı çıkın, çocuklu insanların zaman geçirdiği yerlere gidin eminim birileriyle tanışırsınız.

Bu kadar hijyenik olmayan bir evde bir de üstüne cips vs verilen saçma bir durumda ben olsam ben de bırakmazdım. O zaman şartlarınız belli ev işi çocuktan önemli değil. Çocuğa öncelik verin. Her şeyi aynı anda yapamazsınız.

Ben de aynı durumdayım hatta biraz daha kötü, eşimin yanından annemin evine geldim burda kalıyorum annem gereksiz yere çalışmakla kafayı bozmuş biri, hurda topluyor, evin her yerini dolduruyor, kafede çalışıyor, düğün salonunda çalışıyor, ev işine gidiyor yani bana yardımı neredeyse hiç olmuyor. Biri 2.5 yaşında biri 14 aylık, benimki de yürümüyor ikisi de bana çok bağlı bunun sebebi güvensiz bağlanma diye bir şeymiş bırakıp gidecek diye terk edilme korkusu yaşıyor çocuklar, psikologların videolarını dinleyebilirsiniz, yürüme konusunda endişe etmeyin her çocuğun gelişimi farklı ilk kızım 15 ayda yürüdü şimdi yerinde durmuyor arkadaşım var hiç büyümicekler gibi geliyordu kocaman oldular dedi kendi çocukları için, şu an bana da öyle geliyor her günüm ayrı zor, ben de oturup bu konuya yazılan tüm mesajları okucam müsait bi anımda

ya hep aklıma çok güzel hareketlerin skeci geliyor anneler oturmuş biri diyor ki ay ben çocuğuma yemek bile yedirmiyorum çiğneyip veriyorum anayım ben anaa diğeri diyor ki oğlum yürümesin diye her şeyi ben getiriyorum, daha bir kere yürütmedim en iyi ana benim falan Pinkflambe

Bizim kültürde en fedakar anne en kabul gören anne çünkü Çok var öyle anneler Çocuğu erken yaşta kreşe verme düşüncem var mesela diğer anneler anında kınıyor aa çok küçük diye Veya yanımda çok yatırmak istemiyorum, yine hemen kınama geliyor etraftan ay nasıl kıyacaksın diye filan Sadece büyükler küçüklere değil annelerin bile kendi arasında sürekli bi mobbing durumu var Tabi inşallah henüz doğurmadığım için böyle gelmiyordur bana

14 aylik yurumek icin gec ama bazi bebekler boyle olabiliyor, yine de oncelikle bir cocuk doktoruna gidin baksinlar mutlaka. bazi cocuklari biraz cesaretsiz olabiliyor, yurutec denediniz mi? zararli diyorlar ama bence kisa sureli kullanilabilir, ben butun cocuklarimda kullandim. biraz kendinizi fazla sikmissiniz, biraz salin bence. ayrica mutlaka yuruyuse cikin. bebek arabaniz var mi? ikinci el basit bir sey alip , cocukla her gun mutlaka 1 saat yuruyun, emin olun cocuk da rahatlayacak siz de rahatlayacaksiniz. mesela sabah kahvaltisini yapsin, sonra biraz evi toplayin, yaniniza meyve ya da biskuvi gibi bir sey alin 11 gibi yuruyuse cikin, gelince hem acikmis olur hem yorulmus olur, yemeginiz yedirip uyutursunuz, biraz da size nefes alma imkani olur. oglen uykusunu cok gec saate birakmayin, aksam en gec 8 de uyutun, kendinize vakit ayirin. gunduz cok gec kalkarsaniz ve cocugun uykulari duzenli olmazsa cocugun isi 10-11e kadar sarkar, siz de bunalirsiniz. aksam cocuk yatinca mutlaka kendinize vakit ayirin, ben nakis yapiyordum mesela, ya da internetten bir seyler ogrenebilirsiniz, dil calisabilirsiniz, kafanizi dagitmaya calisin.

-EarthLing- ben Can nedir şimdi bildim... Anneler

Evet çok yorgunum... eşim normalde evde olunca ilgileniyor ama ben o kadar telefon tv göstermeyeyim diye uğraşırken o sadece iki dk oyun oynatıp sonra tv açar. Bu sefer de biz kavga ederiz... o da böyle bir döngü...

Offffs . push ; Dasmeer

Bebek sahibi olmak hayatınızın tamamen değişmesi demek zaten.. Anne olmadığım için detayını bilemiyorum tabiki ama yaşadığınız yorgunluk çok normal. Anladığım kadarıyla bakımda pek destekte almıyorsunuz. Kendinize bu kadar haksızlık etmeyin. Kimse mükemmel değil bunu unutmayın. Bebeğinizi diğer bebeklerle kıyaslamayın hepsi çok farklı ve hepsi çok özel.. Biraz rahatlamaya ihtiyacınız var sadece. Kolay birşey değil. amelie

bence baba bakmıyor konu sahibinin bak baba ilgilenmeyen çocuklarda var bu annecilik şimdi ilk dediğime tamamen katılıyorum hangi evde sırf anne ilgileniyorsa çocuk anneci oluyor baba hatta sadece oyalamamalı yemek de yedirmeli alt da değiştirmeli çocuğu alıp kendi başına gezdirmeli de. böyle şeyler yapan babaların çocukları anneye deli gibi saplantılı olmuyor gerçekten.

Bir üye de on aylıkken bagimsizdi ama şimdi iki yasa geldi bağımlı oldu dedi demek değişiyor Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Zor mu?

14 aylık bebek için beklentin çok fazla. Benimde iki tane var küçüğü daha yeni iki yaşına girdi oda aynı bensiz durmaz odadan çıktığımı anladığı anda ağlar ve daha yeni hamile olduğumu öğrendim üstelik başka istemiyorum diyordum okadar dikkat ettim ama oldu bende endişeliyim korkuyorum ama sağlıkları yerinde olsun elbet geçecek bu zamanlar sıkmayın caninizi

cevapları fazla okuyamadım 14 ay yürümesi için geç değil mesela avrupalı bebeler genelde 14 15 ayda ancak yürüyor Türk anneler rekabet hırsıyla biraz fazla teşvik ediyor çocukları :) bizim çocuklarımız biraz erken yürüyor aslında, bilimsel bir durum bu uydurmuyorum. hem bebek emeklesin emeklemek omurga sağlığı için çok önemli. ileride beli bıkını ağrır çocuğun. neden biz toplumca bel ağrısı çekiyoruz sanıyorsunuz? sizin sorununuz çocuk değil bence. çocuk hep sizinle kalmış kimseyi görmemiş tabi ki sizi arayacak. bakıcının baktığı çocuklar bile annenin eve gelme-gitme saatini bilir ona ağlar. sizinki hep sizinle. çok normal. sizin sorununuz kendi adınıza çok yalnız kalmış olmanız. arkadaş yok komşu yok. başka bir uğraş yok. önümüz de kış... daha çok bunalırsınız. kendinize biraz alan açmalısınız. ne biliyim arabayla h. sonu yakın bir yerlere ormana mormana gidemez misiniz? anladığım kadarıyla sahil kasabası gibi bir yerdesiniz? (sitede 20 ev var 5i dolu onlarda emekli demişsiniz ben oradan böyle bir sonuç çıkardım) bu aralar tam bağbozumu filandı keşke yakınlarda bağbozumuna filan gitseydiniz mesela. ne biliyim kayınvalidemle filan gider üzüm domates filan alırım ben alıyım o kaynatsın :) kayınvalidenize çocuğu direkt bırakmayın ama arada gidin gelin çocuk bi insan görsün. ya da sizin komşunuz yok ama kayınvalideniz orada görümceniz orada onların hiç mi tanıdığı sizin gibi gelini/kızı olan yok? eşiniz öğretmenmiş okulda hiç mi genç çift yok? nasıl bir yer orası yahu? illa vardır birileri. can ciğer olmanız gerkemez yüzeysel görüşürsünüz atıyorum öğlen birlkte çocukları alır bi dolanır markete filan uğrar gelirsiniz. bunun için kanka olmak gerekmez ki.

Evet, artik sosyallesmek istiyor ama pandemi yuzunden yakin akrabalarla bile bag kuramadi hala. Oysa hatirliyorum yegenlerim o yasta anneannede, teyzede cok rahat kalirdi.

Muhtemelen güvensiz bağlanmış bebeğiniz ancak siz de 14 aylık çocuktan çok şey bekliyorsunuz. Oral dönemde olan çocuğun her şeyi ağzına sokması çok çok normalken siz bunu bile sorun ediyorsunuz.