Eşinizle bu olay öncesinde küslük mü vardı aranızda. Biseyleri biriktirip patlamış

Azcik pedagojik kitaplar okusanız da "sen çok bilme ordan artislik yapma sen mi biliyosun doğrusunu ben mi" diyerek özgüvenli konuşabilirsiniz. Lakin çocuğunuzda yemeğe dair travma yaratmanız için illa ona vurmanız gerekmez ne zaman doyacagina müdahale edemezsiniz

Bir çocuk annesini ağlarken pişmanken hiç görmemeli mi?Diz çöktüm önünde ağladım birdaha asla olmayacak dedim. sizi hiç ağlarken görmedi mi evladınız? Bazıları öyle acımasız yazıyor ki

ne alakası var yahu.. mevzuyu kuş kafalı eşinizin gazıyla güç savaşına çevirmeseymişsiniz iyiymiş.. çocuk doydum demiş. ayrıca nazik ve merhametli bir çocuk yetiştirmişsiniz. bir köftenin kalorisinden çok daha kıymetli.

esiniz haksiz anneliginizi kimse sorgulayamaz fakat acaba sizde biraz buyutmus olabilir misiniz?

Esiniz tam bi embesil kusura bakmayın. Sizde ona uyup güç gösterisine, bak ben iyi anneyim nasılda söz dinletiyorum yarışına girmişşiniz. O nasıl ağlamak özür dilemek sizi birdaha böyle görmesin oğlunuz. Hem niye susuyorsunuz cevap verseydiniz eşinize?

Bebek 9 yaşında olsa duramazsınız. Her şeyin farkında olacak bir yaşta çocuğunuz. Sizin iddialaşmanız arasında kurban olarak kalmış. Sinirinizi neden eşinizden çıkartmıyorsunuz? Kimin gücü kime yeterse değil mi? Ağzına zorla yemek tıkıp, sırtına vurmak, onu böyle bir ortama maruz bırakmak yeterince şiddet göstergesidir. Tokat "bile" atmadım demenize gerek yok.

Annem bana bir kere zorla böyle birşey yedirtmisti. Hala nefret ederim. Sizin hataniz burda ama en cok bilinçsiz esinizin gazı ile bubu yapmanız. Onun ne haddine anneliginizi sorgulamak. Ve kusura bakmasın öküz paşa hazretleri: erkek çocukları en cok babayı örnek alır. Bence o asıl davranışlarına bir çeki düzen versin

Çok tatlı bir oğlunuz var annesine eline sağlık diyor, size sarılıp annecim kötü bir anne değilsin Diyor. Demekki iyi yetiştirdiniz oğlunuzu, siz iyi bir annesiniz. Oğlunuzun karşısında ağlamayın, kendinizi harap etmeyin, o sizi böyle görmek istemez. Bu meseleyi sonra sakinleşince eşinizle konuşun, çocuk doydum dedikten sonra zorlamak iyi bir şey değil zaten, başta sizin yaptığınız doğruymuş. Eşiniz asıl size karışmasın yanlış yönlendiriyor sizi

Hayır... Siz başkasının ağzıyla çocuğunuza baskı yapıp, şiddet gösterebilecek kötü bir annesiniz

Konumu kilitler misiniz. Mune teşekkürler yargılamadan yazan arkadaşlara. Sosyal hizmetlere verilmeli diyen arkadaş sana sözüm, bunlar oğlumun yaşında yaşanmadı. Merak etme. Asla da beni öyle görmesini istemem. Odamda ağladım çıktığımda yavrum sarılıp özür diledim. Kimse görmedi. Ağlarken sen kafanı hafifçe vurmadın mı hiç duvara? O kadar canın yanmadı mı? Hiç sinir krizi geçirmedin mi hayatında? Sana ah ediyorum. Kimseye kolay kolay etmem. Ama sana şu an ah ettim. Dilerim kınadığını yaşamadan ölmezsin.@vesikaliyarim

sildim üzemeyeyim diye

Çocuğa bakmak sadece annenin görevi değildir. Çok bilmiş eşinize söyleyin o da babalık yapsın çok biliyorsa o yedirtsin köfteyi o zaman. Kötü bir anne değilsiniz ama esiniz için aynı şeyi söyleyemeyeceğim.

Allah eşini ıslah etsin.

Oldukca zor bir durum ve cok sık var bunlardan vallaha ehe biri de benim eşim gebelik tedavisinden tut da bulaşık makinesine bulasik yerlestrmeye dek her seyde bilgisi var ama ben bisi bilmiorum üzülmeyin gercekten sizde bir problem yok bunlar azcık sorunlu modeller takmayın kafaniza duymazdan gelin cok zorlarsa evet canim ben oyleyim keske sen anne olaydin ben seni yapaydim da sen doguraydin deyin ben cok virvir yapinca oyle diyorm cizgiyi asmaya basladin deyip kaciyor nolur üzülmeyin psikolojinize yazık dalga gecmeyi öğrenin her sey onun demesiyle değerlenmiyor

Çocuklara ne kadar yiyeceği sorulup sonra da aldıkları bu kararının arkasında dur ve bitir denilebilir fakat çocuk zaten çok kibar maaşallah, ona bir köfte yetmiş. Güç savaşına dönmüş iş ve maalesef çocuk her şeyin farkında gibi. Çok kızdım eşinize, size davranış şekli çok çirkin. Lütfen kendinizi kötü hissetmeyin bence çok güzel bir çocuk yetiştirmişsiniz. Naifliğini sizden almış çok şükür ki. Bir daha size kaba davranmasına sizi manipule etmesine izin vermeyin. Sinirlenmeden cevap verin bağırmadan haddini bildirin. Allah yardımcınız olsun.

Eşin kafayi yemiş bit kadar cocugun üzerinde bu kadar otorite kurma egosu nedir ya alti ustu doymuş cocukcagiz zorla yedirince ileride sözünüzden cikmayacagini mi saniyor. İyi cocuk yetiştirmek robot gibi her dedigini yapan cocuk degildir. Cocuğun asıl karakteri asiyse ilerde bu baskilarin acisini sizden cikarir, asi olmazsa da en fazla dahada icine kapanik, problemli ozguvensiz bir insan olur. Yanliş davraniş söz konusu olsaydi ve mudahale etmiyor olsaydiniz yorumum farkli olurdu belki ama doyup doymadigina bari cocuk kendi karar verebilir. Sizde baya gaza gelmişsiniz agzina zorla sokup vurmak filan.

Benzer durumu ben de çok yaşadım defalarca kez velayetini senin elinden alırım diye tehdit edildim niye yediremiyorum diye ben nasıl bir anneyim diye kendimi hala daha suçlu hisseder ağlarım ben ne biçim anneyim ne biçim insanım diye çok sorgularım kendimi elimden geldiğince bakmaya çalışıyorum ama yediremiyorum üzme eşinin söylediklerine de kulak asma yemiyor diye de şiddet uygulama zorla yedirmeye çalışma elbet bir gün yer açlıktan ölmez cnaı ne istiyorsa onu yesin ben artık akışına bıraktım çünkü çok üzülüyorum

Şiddet yok zorladım ve buna pişmanım. Bugüne dek bir tokat bile atmadım evladıma ben. 9 yaşında bebeğim

Tatava yapma adam olda sen sözünü dinlet baba görelim biraz diyemediniz mi? Malum çocuğu tek başına yapamıyoruz bizde

Çocuğa söz geçirmek nasıl bir deyim hani siz de bunu hiç düşünmeden adamın dediğini yapmıssınız ilginç kendisi ayrı birey ne zaman yemek yemek istediğini bilecek yaşta Sizin çocugunuz diye sizle aynı olan ya da sizin sözünüzü harfiyen dinlemek zorunda değil Ve evet çocuk büyüdükçe kendi düşünce sistemini hayata bakış açısını kuracak ona göre yanlış olan şeylerde sizi dinlemeyecek ne bu ego zedelenmesi mi? Babaya bak hahahah çıldırıcam ya Eğer ilerde içine sinmiş bir çocuk olmasını istemıyorsanız çocugunuza saygı duyun aranızdaki ego savaşına çocuğu yem etmeyin sizin aranızda

Sen iyi bir annesin, senin kocan çok bilmiş ukala dümbüğü. Gergedan ın abış Arası resmen... Çok fazla taviz verme bu konuda...

Eşiniz izin vermeseymiş madem sofradan kalkmasına o kadar kolaydıysa. Çocuk yetiştirmek sadece annenin görevi mi ne alaka? Yiyecek olan çocuk zaten yer buna uğraşmayı kendi adıma çok gereksiz buluyorum. Eşinizin bu tavrı belli ki bardağı taşıran son damla olmuş, üzmeyin kendinizi daha fazla.

Aman sizden kıymetli mi? Patlayın, gaza gelin çocuğun üstüne yürüyün. Ağlarsınız o da gelir çocuk aklıyla sizi teselli eder. Çocuğun ne yaşadığı sizin annelik sıfatınız yanında önemli mi? Hiç...

Çocuğu mitoz bölünerek tek başınıza mı yaptınız? Verin tabağı babasına, "buyur paşam sen yedir" deyin.

Eşinize hoşşşşt köpek diyorum Bu kadar

Önemli benim canımdan daha değerli onun hissettikleri.

Çocuğunuzun yanında verdiğiniz bu buyuk tepkilerin hepsi travma sebebi. Önce kalkmasına izin vermisiniz, sonra duyabileceği şekilde kavga etmişsiniz, sonra sinirlenip çağırıp zorla ağzına tikip sırtına vurmussunuz, akabinde yaninda hüngür hüngür ağlamissiniz, panikle mutfağı terkedip bir fasıl sınır krizi geçirmişsiniz, sonra çocuğun yanına gidip özür dileyip o an anlamlandiramayacagi bir sevgi patlaması yasamişsiniz, sonra da çocuğu odada bırakıp onun duyacağı şekilde babasiyla kavga etmişsiniz. Bunlar bir akşam için, o kadar küçük bir çocuğa Cook fazla şeyler. Benim anne babam iyi anlaşan bir ciftti ama bazen annem sinirlenir, bagirir çağırır sonra da gece gece arabaya biner giderdi. Aslında belki ufacık bir sebeple kavga etmişler ama gece yarısı olana ve annem gelene kadar ablamla uyuyamazdik. Annem geri gelecek mi, bizi bırakacak mi, babamla boşanacak mi... Bir sürü gereksiz stres yaşardık. Çocuğunuz da anlamlandiramadigi için muhtemelen sizin bagiris cagirisinizi odada ağlayarak dinliyordur. Belki de tüm kavganın o köftesini bitirmedi diye çıktığını sanıp kendisini sucluyordur. Ona bunu yaşatmaya kimsenin hakkı yok ki... Gerçekten bu adama muhtaç misiniz? Manevi olarak bence yokluğu varlığından daha hayırlı bir adam. Eğer maddi olarak da size bir yararı yoksa adamdan ayrılmaya çalışın. Ailecek yenilen güzel Bir yemeği bile size zehir zıkkım etmiş. Yılan gibi diliyle anne oğul arasını açmaya çalışmış. Negatiflik ve sevgisizlik saçan bir insan... neden hala onunla berabersiniz ki? Eğer normalde böyle biri değilse, sadece kötü bir süreçten gectigini düşünüyorsanız ve düzeleceğine inaniyorsaniz da gazına gelmeyin. Bırakın size istediğini söylesin. Sadece birkaç saniye nefes alıp şunu düşünün. Şu an eşimin gazına gelirsem ne olacak? Gözünüzde canlandırın, günün sonunda çocuğa kızdığıniz için zaten en çok üzülen siz olacaksınız. Bu birkaç saniye dusunmeler sizi onun gazına gelip çocuğunuzun kalbini kırmaktan alıkoyar. Anneliğiniz konusuna gelirsek, tüm dünya sizi övsün ya da eleştirsin. Nasıl bir anne olduğunuz çocuğunuz yetişkin olduğunda ortaya çıkacaktir. O zamana kadar isteyen istediği yorumu yapsın, boş. Hem siz kötü annesiniz de eşiniz ideal baba mi? Herkes kendine baksa keşke buyuk laflar etmeden önce

Gerçekten niye böyle diyemedim ben çok haklısınız. Herşeyi benden bekliyor.

sizi anlıyorum ama çocuk açısından bakınca sizin ağlamanız üzülmeniz onu çok etkilemiştir. bi daha öyle yapmayın konusunu da hiç açmayın. ben de annemi ağlarken gördüm çocukken, bazen bizim yüzümüzden bazen babam yüzünden. etkiledi de beni. olayın ne olduğunu zerre hatırlamam ama annemin ağladığını hatırlarım. tabi şuan o eski etkisi kalmadı konusu açıldığında yüzüne söyler dalga geçerim "bi de ağla istersen anne" derim bi tartışma olduğunda

Canım niye kötü anne olasın öyle olurmu? Bende çocuklarımı saglıklı besliycem abur cubur vermiycem diye elimden geleni yapıyorum ama birinciden sonra ikiz oldu şaştım kaldım. Dedeleri torba torba alıyor. Ama sende bi birikmişlik var sanki patlamışsın.

Kötü yorum okudukça benim canım acıyor hala ağlıyorum lütfen silin konumu ben zaten yeterince perişanım Ben evladım için canımı veririm. Anneliğimi sorgulamasınlar. Onlar umarım daha mükemmel bir anne olurlar. Mune lütfen

Esiniz hep boyle ise isiniz cok zor Allah yardimciniz olsun. Uzmeyin kendinizi sorun esinizde.

Ben annemi aglarken gormedim. Bir defa mutfak camindan disari bakarken sessizce agladigini farkettim kendim ama kalkip onumde boyle heraketler yapmadi hiç, coook daha kotu seyler yasadigini bilsem bile gormedim, cocugu cok acitir bu. Kavga edip, cocugu itip, sinir krizi gecirip geri donup aglayip, eşle tekrar kavga filan... Kendi cocukluk travmalarini atlatsaymissiniz keşke önce, bu sekilde hassas davranmaya calisirken bile garip davraniyorsunuz.

Canım oğlum bu aksam 2. köftesini yiyemeden ben doydum ellerine sağlık anne diyerek sofradan kalktı. Eşim arkasından bana saydırmaya başladı. Sen ne biçim annesin tabağını bitirmeden kalkmasına izin veriyorsun. Sofraya getirtemiyorsun. Söz dinletemiyorsun. Bu çocuk 10 yıl sonra seni maffetçek söz dinlemiyor falan... Bana kendimi yetersiz hissettirecek çok laf sıraladı. Ben de oğlumu köftesini yemeye ikna etmeye çalıştım. İkna edemedim sonra gurur yaptım. Bu köfte bitecek diye baskı kurdum. Sonra baktım yemiyor inadı inat. Babası da söz dinletebilecek miyim diye beni denetliyor orda uzaktan. Dinletemedim. Sonra lanet olsun diyerek köfteyi ağzına zorla koydum elimle ve sırtında vurdum hafifçe. ağlayarak. Sonra kendimi içeri attım sinir krizi geçirdim. Çok ağladım. Kafamı duvarlara vurdum odamda. Bugünlerde zaten hiç iyi hissetmiyorum kendimi. O an canla başla koştum oğlumun yanına affet beni özür dilerim oğlum dedim. Anne acımadı ki dedi. Kötü davrandım affet nolur dedim gözümden sicim gibi yaşlar akıyor bir yandan. Anne sen kötü bir anne değilsin dedi. Çok kötü oldum ben. Kendimi affedemiyorum. Senin hiç bir suçun yok oğlum affet beni nolur dedim. Gönlünü alıp odasında beklemesini söyledim. Babasına da balkonda saydırdım. Hitler gibisin ne istiyorsun benim anneliğimden dedim. Sinir krizi geçiriyorum tabi gözyaşım durmuyor o esnada. Kafamı ellerimi hep bi yerlere vurdum. Bana çocukluğumda yapılanları bunlar benim travmalarımdı. Ben kötü anne oldum senin yüzünden diye kendimi kaybettim. Gözyaşım durmuyor. Ben sanırım ayrılacağım. Birdaha bunları yaşamak istemiyorum. Ben çocuğuna sözünü geçiremeyen kötü bir anne miyim...

Senin eşinmiydi şu hastahane sürecini yaşayan O kadar ağladın üzüldün onun için

babanın görevi nedir burda tam olarak? bır bır konuşup ordan sizi denetlemek mi? keşke onun laflarıyla gidip çocuğunuzla inatlaşacağınıza "sen bostan korkuluğu musun çok süper babaysan al bakalım sen yedir becerebiliyosan söz dinlet baba olarak" diyip köfteyi önüne koysaydınız ve kendi yemeğinize devam etseydiniz. böyle adamlar karşılarında ağlayıp bağırsanız da değişmezler o yüzden ne kendinizi yıpratın ne de oğlunuzu. bırakın konuşsun dursun dalga geçin hatta karşısında siz değil o delirsin. "hıı sen çok biliyon, he aynen öyle, kalk onu da sen becer bi işe yaramış olursun" gibisinden laflarla cevap verin hep. ayrıca çocuğa baskı yapmak doğru değil demekki doymuş ki kalkmış. acıkırsa zaten yer. eşiniz bi daha böyle davrandığı zaman "ben baskıcı despot bi anne değilim hele kötü anne hiç değilim oğlum doyduğuna karar verip kalktıysa bu onun kararı, ben senin aksine karşımdaki insanlara saygı duyuyorum özgür bırakıyorum bu çocuk bile olsa, sana da tavsiye ederim" diyin. yani böyle bi şey söylediği zaman onun aslında haksız olduğunu yanlış konuştuğunu bi halt bilmediğini doğrusunu sizin bildiğinizi onun aklıyla geçinmeyeceğinizi söyleyin.

Ben oğlum yaşananlardan senin hiçbir suçun yok inan ki. Ben kendimi seni iyi besleyemiyorum diye kötü hissettim. Sen güzel beslen diye korktum ondan ısrar ettim ama hata ettim dedim. O da bana dedi ki, anne babam da bence böyle olmasını istemezdi dedi. Sen de ağlarken çok gürültü yapma kafam şişti dedi yavrum. Ben çok kötü bir çocukluk geçirdim arkadaşlar o yüzden de oğluma böyle yaptım diye kendimi daha da kötü ve suçlu hissettim. Benim hayatım suçluluk duygularıyla geçti. Babam 6 yaşındayken beni altıma yaptım diye bakkala çıplak yollamıştı. Hep şiddet gördüm. Evladımı saçının teline kıyamazken eşimin bana kendimi kötü hissettirmesiyle sözümü yavruma dinletmeye çalıştım. Çünkü arkadaş haklı. Özgüvenimi tamir etmekle geçti ömrüm. Benim hayatım, özgüvensizlik, kendini değersiz görme, öz dayının yatakta tacizi, baba şiddeti ve yaşadıklarımın dışa vurumu olarak ne zaman yıkılsam vücuduma zarar verme isteği. Hep böyle geçti ömrüm. Ne yazsanız çok haklısınız. Allahım kimseye böyle gözleri yakan sıcak gözyaşları döktürmesin. Allahım evlatlarımıza iyi anne olmayı nasip etsin. Annelik benim en hassas noktam. Ondan böyle oluyorum.

Oğlumun yanında sen ne biçim annesin dedi evet büyüttüm. Teşekkür etmeliydim eşime

bence biraz sakin olmanız gerekiyor, bu kadar öfkelenmeyin bu şekilde davranmak sizi kötü bir anne yapmaz. Herkes neler yaşıyor biz küçükken güzel dayaklarda yedik üzülmeyin çocuklar annelerinin kızmalarına bu kadar takılmıyor.

Şiddet böyle aktarılan bir şey işte. Eşiniz size, siz çocuğa... Kötü bir anne olmadığınız ve olmak istemediğiniz belli. Ama şiddetin açtığı yaralar insanı istemediği noktalara götürür. Şiddet ailenizle başlamış, eşinizle devam ediyor, çocuğunuz da etkileniyor. Bu döngüyü devam ettirmeyin. Eşinizin manipülasyonuna gelmeyin. Kendisi iyi bir eş olmayı geçtim, çok matah bir baba olsa çocuğunun annesine böyle davranmaz zaten. Onun ne dediğinin ne düşündüğünün bir önemi yok. Çocuğunuz için de kaç köfte yediği değil, mutlu bir anneyle mutlu bir ailede büyümek önemli. Eşiniz mutsuz anne ve mutsuz aileye sebep oluyorsa evli kalmanızın hiçbir anlamı yok.

bana neden cikisiyorsunuz ben esinizi haksiz buldugumu soyledim zaten ama cocugunuzun yaninda sinir krizi gecirmeniz hem sizin yipranmaniz hususunda hemde oglunuzun etkilenmesi anlaminda iyi birsey degil. Bu anlamda fazla mi buyuttunuz acaba dedim kendinizi yipratmaniza uzuldugum icin.

Şu cocuklari rahat birakin. Bana da hep zorla yemek yedirildi hala da zorla yedirilmeye calisiyor sonu:47 kiloyum, insanlarin diyet diye yedigini ben normal zamanda yiyorum, yemek yemekten de yapmaktan da nefret ediyorum. Kocanizla ego savasina girip cocuga yansitiyorsunuz cocuk o ya lokmayi cignemeyip yutsa ne olacak! Bir de sirtina vurmussunuz . Hic sizi yaglayip ballayamam gayette kötü bir annesiniz kocanizdan bosanmayip kendi cektiginiz yetmiyormus gibi bir de cocugunuza cektiriyorsunuz. Sizin travmalarinizin aynisini ona yasatiyorsunuz

Kötü anne eğer sorumsuzsanız olursunuz Arkadaşlarını tanımıyorsanız kötü anne olursunuz, Kötü huyu olup ona düzeltmesini söylemiyorsanız kötü anne olursunuz Eğer ki kızlara saygı duymasını gerektiğini söylemiyorsanız kötü anne olursunuz Bu saydıklarımı sokakta öğrenemez doğrusunu sizden öğrenmeli, başkası onu manipüle etmemeli

Uzmanlar çocuğun ne yediğine siz, ne kadar yiyeceğine kendisi karar vermeli diyorlar. Gayet doğru bir iş yapıyormuşsunuz aslında. Eşiniz epey cahilmiş, keşke onun gazına gelmeseymişsiniz. Olmuş bir kere, sakin kalmaya çalışın. Çocuğunuz sırtına hafifçe vuruşunuzu unutur belki ama sinir krizi geçirmeniz daha çok etkiler. Bu psikolojik şiddetle ilgili nasıl bir aksiyon alırsınız bilmem ama çocuğunuza bu kadar yansıtmayın. Evet dinlemeyecek bu çocuk beni belkide mahvedicek ama mahvederse o etsin sen bi geri dur diyiverin eşinize. Cevap verin, inceldiği yerden kopsun gerekiyorsa. Önce siz iyi olunki iyi bir anne olabilin.

Şiddet uygulanmadım saçının teline kıyamam ben. Hafifçe dürttüm sırtından. Bunun için bile kahroldum. Sarılıp özür diledim. Birdaha asla yaşanmayacak bu dedim. O arkadaşın sosyal hizmetlere verilme sözü aynı eşimin yaptığı psikolojik şiddet şu an. Sizinde Allah yardımcınız olsun

Eşinizin bu aile içindeki görevi müfettişlik mi? Sizin anneliğinizi inceleyene kadar kendi babalığını incelesin, belki çocuğuna bir faydası olur. Zira gayet kötü bir baba olduğu belli oluyor. Anneliğiniz hakkında yorum yapmak istemiyorum ama bu kadar kolay manipüle edilmeniz psikolojik sıkıntılarınız olduğunu gösteriyor, zaten travmalarım var diyorsunuz. İşte o travmalarınızın etkilerini çocuğunuza yansıtmanız ona da zarar verir, net. Bir lokma için hem psikolojik hem fiziksel şiddete maruz kalmış yavru. Elbette iki sarılıp, öpseniz, annem diye yine sokulacak size, aranız tabi ki iyi olacak ama uzun vadede karakterine nasıl hasar verdiğinizi göremezsiniz. Bunun önünü almak lazım. Eşiniz de siz de psikologa gitmelisiniz ayrı ayrı. Ha bunu kabul etmiyor, höt zöt tavırlarına devam ediyorsa, hem kendinizi hem çocuğunuzu kurtarın. Ali kıran baş kesen tavırlarını sürdürmek istiyorsa, gitsin ormanda vahşi hayata karışsın madem. Töğbest...

Konu sahibi bu es kisisi sizin genelde de böyle her firsatta anneliginizi elestirir mi? Bana sanki böyle durumlarla sık sık karsilasiyormussunuz gibi geldi ve sizin sabir kotaniz dolmus artik. Eger tahmin ettigim gibiyse evet esiniz size ciddi psikolojik siddet uygular ve siz de bu tür siddet kurbanlarinin tipik olarak gösterdigi belirtileri gösteriyorsunuz. Adam sizi o kadar sorunun siz de olduguna inandirmis ki siz bile kötü bir anne olarak görmeye baslamissiniz kendinizi.

Bidaha o eşin olacağın laflarına aldırış etme. Beyni bi köfteyle ergenlik kıyaslayacak kadar zor durumda belli ki

Pardon ama babaniz ne tür adi şerefsizmis tövbe estağfurullah. Taciz konusuna hiç girmiyorum bile. Allahim iki cihanda yaksın onları. Bu olanlarda sizin kabahatiniz yok. Eminim ki iyi bir annesiniz. Size bir ip ucu vermek istiyorum bi durumlar icin: esiniz sizin anneliginizi sorgulasa bu içinizde geçmişten kalan olumsuz hisleri tetikliyor. Kendinizi ispat etmek icin ve kabul edilmek için istemediğiniz şeyleri bile yapıyorsunuz. Bu olay da böyle. Onun icin lütfen bundan sonra esiniz böyle birşeye kalkışsa ilk refleks olarak aklınıza geleni yapmayin! Ilk bir durun ve tepkinizi ölçün sorgulayin, ama karşı tarafın söylediklerini de sorgulayin. Sizin hissettiğiniz o değersizlik duyguyu iyi bilirim. Bunlar ama hep baskalarin icimize ektikleri tohumlar. Bunu unutmayin. Cocuklugunuzdan yaşadıklarınızdan dolayı psikolojik destek almanızı öneririm. Ve en önemlisi: Var olduğun günden beri değerliydin sen. Baskalarin bunu görememesi onların körlügünden senin eksikliğinden değil. Üzülme. Ayni hataya tekrar düşmezsin bundan sonra insallah. Eşin de haddini bilsin. Seni sorgulamak ona düşmedi

cocuk kac yasinda? aranizda en olgunu o galiba, bravo cocuga maasallah.

Sen ne biçim babasın al sen yedir niye demiyorsunuz

Eşinizle aranızda yaş farkı az değildi diye hatırlıyorum. Doğru mu? V

Allah razı olsun

Eşiniz ve siz tuhafsiniz. Ayrica ne oyle aglama falan. Kendinzii bu kadsr yipratmaniza gerke yok. Yemek konusunda çocukları zorlamaya karşıyım. İstediği kadar yesin.

Konular silinemez ama talebiniz üzerine topik yorumlara kapatılmıştır

Anneliginizi bu yasananla olcemez kimse. Ama siz niye esinizin lafina bakıyorsunuz ki? Cocuga karsi da, esinize karsi da kararli durun. Cocuk bir kofte yiyecek diye nelere sahit olmus yazik gunah... Bir de sizi teselli etmis. Yaziktir, bu kadar kucuk cocuklara boyle yukler yüklenmez.

Lütfen sinirle hareket etmeyin. Kendinize de eziyet etmeyin. Bir daha öyle baskı kurmazsiniz. Bir kere yanlış hareket etmeniz sizi kötü anne etmez. Sürekli tekrarlarsaniz sıkıntı olur. Baba anladığım kadarıyla çok patavatsız. Başka sorununuz yoksa ayrılmak için biraz bekleyin bu kurulan yuva için çok çok büyük bir sebep olmayabilir. Yanlış anlaşılmasın kesinlikle beyefendinin yaptığını savunmuyorum. Ama mutlu giden bir evliliğiniz varsa bir kere olan bişey için dağları yakmayin

Hayır tam tersine kendi doyduğunu söyleyebilecek kadar özgüvenli bi çocul yetiştiren mükemmel bi annesin kendini asla suçlama. Biz annelerin en büyük hatası çevreden müdahalelerle kendimizi suçlayıp çocuklarımıza baskı yapıyoruz. Bende bunu çocuğu uyutma konusunda yaptım. Çocuk uyumayacam dedikce kayınvalidem uyut uykusu var dedi. Tabi çocuk zorla ağlayarak uyudu. O uyudu ben ağladım bu seferde. O gün bana ders oldu dışardan müdahalelerle asla çocuğuma müdahale etmicem dedim

Sesli güldüm E Elif2780 3 melek annesi❤ Üyelik İptali Anneler

Eşinizin beyni gelişmemiş diye kendinizi yiyorsunuz. Yapmayın, siz evladınızın biricik annesisiniz, ne yetersizliği.

aynı benim eşim bende aynı muzrabine sahibim..( bi instagram yüzünden bana artık güvenmiyor.. güveni bitmiş.. ama bi sürü psikolojik şiddetinden sonra kendimle barışamiyorum!!!

Özgüveniniz yok bu nedenle başkalarından onay alma ihtiyacı duyuyorsunuz. yetersizlik duygunuzdan dolayı eşinizin iki lafına bakarak hareket ediyor ve sonuçlarına oğlunuz katlanıyor. kesinlikle psikolojik yardım alın, bu durumu bilin ve daha fazla üzülmeden harekete geçin

Eşinizin kafa eskide kalmış. Çocuk ayrı bir birey, laf geçirmeniz, söylediğinizi yaptırabilmeniz sizi iyi bir anne değil baskıcı bir anne yapar. Doyduğunu anlayabilecek yaştaysa yememe kararını verecek elbette. 10 yıl sonra sizden farklı fikirleri olunca yanlış da olsa dinlemeyip yapacak, sonuçlarını yaşayarak hayatı tecrübe edecek. Yaşananlar çok üzücü olmuş ama telafisi imkansız değil.

O adamdan bosanmadigin sürece, evet kötü annesin.

sizin o güzel annelik yüreğinize de, oğlunuzun o kocaman yüreğine de kıyamam ben((

Ben bu konularda cok acimasizim Keske oglunuz sizi affetmeseymis de daha beter aglayip perisan olsaymissiniz O kofteyi gidip kocaniz olacak herifin agzina tikasaydiniz aferin derdim size ama onu yapamazsiniz dimi? Gucunuz cocuga yetiyor cunku Esiniz size baski yapiyor, siz de cocugunuza Ailedeki tek akilli sahis oglunuz, yazik ona bula bula sizin gibi aileye denk gelmis

Oğlunuza hafif sırtına vurmayla birsey olmaz ama annesini böyle görmesi hiç iyi şeyler bırakmaz onda

Haklısınız. Birdaha asla böyle birşeye izin vermeyeceğim benim tek doğrum yavrum sevgiyle saygıyla yetiştirmek. İnanın ilk defa böyle birşey oldu. Eşimin bana kendimi yetersiz hissettirmesine izin vermeyeceğim artık. Siz öyle güzel şeyler yazıyorsunuz ki bana ilaç gibi geliyor yazın nolur hep. Ben çok yalnızım

öf bu 'sen ne biçim annesin' lafı da tam yetersiz erkek klişesi. babamda da vardı bu. bir anne kadar çocuğunu kim düşünebilir? oturduğu yerde önüne yemek gelsin, işleri yapılsın, çocuğa bakılsın, sonra karnı doyup masadan kalkan çocuğa bakıp 'sen en biçim annesin?'. hoşt. az ye de sen de o biçim babalık yap.

Takma çeşit türlü insan var sen azcık vurduğun için vicdan azabı çekmişsin ben de öyle oluyorum bağırıyorum diye sonra da gidip özür diliyorum ağlıyorum ama çocuk yetiştirmek sabır işi hele bir de tek başına bakıyorsanız az önce babasını işe giderken gördü kıyameti kopardı evde çığrındı yastığını fırlattı uyku buğzu Allah yardımcımız olsun karşıdan laf söylemesi o kadar kolay ki insanlara

Bu adam senin kıymetini bilmiyor be dostum Problemli bir kişiliği var

Gerçekten insana zorla bir şeyler yedirilmesi kötü. Küçükken yengem zorla bana pilav üstü barbunya yedirmişti. Ben nefret ederim iki yemeği birbirine karıştırmaktan. Şimdi pilav üstü kuru yiyeni görsem asla yemek yiyemiyorum. O görüntü acayip midemi kaldırıyor. Travma oluşturdu. Çocuğunuza zorla yemek yedirmeyin.

O cocuk sosyal hizmetlere verilmeli.. bi yemedi diye evde olay çıkıyor annesi kafasını duvarlara vuruyor cocukta psikoloji kalmaz