Yıldırım aşkıydı bizimkisi görür görmez çarpılmıştım ona, başlarda her şey çok güzel gidiyordu, bir rüyada gibiydim, prensimi buldum diyordum kendi kendime. Kusursuzdu benim için, üstüme titrerdi, el üstünde tutardık birbirimizi, 1.5-2 sene hiç tartışmadık bile, ilişkimizi görenler nasıl bir ilişki bu kavga bile etmiyorsunuz derdi, o kadar sever değer verirdik birbirimize. Ta ki işler yavaş yavaş ciddi boyuta geçene kadar&#65533;. Sorunlar ilişkimizi nişana taşıma sürecinde başladı. Bana önceden verdiği sözlerin tutulmamasını fark ettim ve gözüm açılmaya başladı, artık rüyadan uyanıyordum gerçekleri görmeye başladım ama çok seviyordum ya konduramıyordum. Evlilik kolay sen orasını düşünme borçsuz evlenicez derdi konusu açıldığında, birikmişin mi var nasıl olacak dediğimde konuşturmazdı beni, sen düşünme orasını der kapatırdı konuyu&#65533;.. Nişan vakti geldi çattı, çok hevesliydim 25 yaşındaydım ve ilk ciddi ilişkimdi, arkadaşlarımın çoğu evlenip çoluk çocuğa karışmıştı bile, neyim eksik onlardan bende artık evleneyim yuvamı bileyim diyordum. Ama aksilikler yavaş yavaş kendini gösteriyordu işte, istediğim gibi olmadı bazı şeyler, birbirimize nişan bohçası yapamadık mesela benim ve onun maddi problemlerinden dolayı, boşa masraf yapmayalım dedik, 2 gönül bir olsun dedim istemedim hiçbir şey amaç &#65533;adı konma&#65533; değimliydi. Şimdi dönüp baktığımda keşke bende bazı şartları zorlasaymışım isteklerde bulunsaymışım diyorum. Ne derler hani bir söz vardır &#65533;bedavaya gidenin değeri olmazmış&#65533; aynen de öyle olmaya başladı. Şuan tam bir senelik nişanlıyız ben ufak tefek hazırlıklarımı yapıyorum bütçem elverdiğince ama onda hala bir tık yok. O da şuan çok zor günler geçiriyor, işsiz kaldı yaklaşık bir senedir hem de oturdukları evle ilgili problemleri var, bu arada aöf 4. sınıfa geçti önümüzdeki yaz okulu bitecekti. Neyse daha fazla uzatıp sizi de sıkmak istemiyorum. Bana olan davranışları tavırları çok değişti bir senelik süre içinde, ilgisiz ve meraksız bana karşı, bende de sabır kalmadı artık benimde sorunlarım var, dayanacak gücüm kalmadığını hissettim ve 17 gün önce tartıştık cafede otururken ve çekti gitti masadan, adeta şok oldum 3 senedir tanıdığım insan bu olamaz dedim. Hala da ne ben aradım nede o aradı, bittik sanırım. Son düzenleyen: Moderatör: 4 Kasım 2010 MonaPisa

bence de biraz zamana bırakmak gerekiyo ikiniz de zor günler geçiriyorsunuz bence bu dönem bi dinlenme soluklanma dönemi olsun ikiniz için de ben de biteceğini düşünmüyorum canım

bende olsam uğraşmazdım seninle adamın işi gücü yok bu halde evliliği düşünecek değil heralde fazla bencillik yapmışsınız adam iş istiyor, başvuruyor ama siz sanki hiçbir çabada bulunmuyor gibi tepki gösterirseniz ne yapsın artık zaten canı burnundadır, yangına körükle gitmek sizinki

kafası doludur hem ev problemş hem iş problemii. sende kendine göre haklısındırr.. biraz zamanverin birbirinizee... sabır canım sabırrrr

Bu Şartlar altından zaten evlenmenız zor.. ıŞ yok.. Belkıde ıŞ cııdddıye bınınce korktu evlılıkten erkekler genelde Öyle oluo... Pekı sana hıÇbı sebep sunmadımı avganızda... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

siz taşmışsınız da adamın da yeterince sorunu varmış bence kavga etmenizde sebep neydi ki?

evlenme arifesinde gerçek yüzleri ortaya çıkıyor romeoların çünkü vermeleri yapmaları gereken şeyler var evlilik bu nede olsa aşk ile karın doymuyor :hulya: laz_kxixzxix rize merkez kopsun

şimdiii yaptıgı yanlış ama nasılsa nişanlıyız terkedip gidemez mantıgıyla gidiyor aramıyor bence... kiii 17 gün olmuş ailesi mutlaka farketmiştir neden arayı düzeltmek için çaba göstermiyor.. işte burda dediğin olmuş.. degerini bilmiyorlar.. bence bundan sonra ne yapacagına karar verecek olan sensin.. hiçbirşey için geç değil amaa egerki barışırsanız sakın aynı hatalarını yapma..

nişanlın baya problemleri var tavırlarından belliki sıkılmış... sende üstüne gidince iice sinirlenmiş.. zamana bırak bakalım ama tavrı sert ve kaba... aramada sormada.. kafana yatmıosa ugraşma... mantıklı düşün 1 kere evlilik olur.. ama çabası bile yok..

Bu kadar kolay bitmez hayatım. Bittiğini hiç sanmıyorum. Sadece biraz yalnız kalmaya ihtiyacı var gördüğüm kadarıyla. Erkekler bunu hep yapar... kaçmak biraz kendileriyle kalmak isterler. Özellikle zor ve sıkıntılı anlarda. Amaçları ayrılmak falan değildir. Sen hiç üzerine düşme, aramıyormuşsun zaten, yine arama. O kafasını topladığında seni arayacaktır zaten. Sakin kal, üzülme. A

okulu bitince hemen iş bulabilecek mi ki? ne mezunu olacak? gerçekten hiç çaba göstermediğini mi düşünüyorsun? 25 yaşında bir erkek çok rahat şartlarda yaşamıyorsa kendisi de birşeyler yapıyordur bence birkaç iş başvurusunda bulundugunu ve bunlardan senin haberin olmadıgını da yazmıştın... çabalıyor ama ona geri dönmüyorlarsa o ne yapsın A