Teşekkürler

Yaşamak istediğiniz gibi yaşayın. Ne kardeşinizin ne babanızın teklifini kabul etmek zorunda değilsiniz.

Hiç takma boşver Sakın kimsenin yanına gitme Annemin kurtulmasına da basıl sevindimm ohh benkadıncağız rahat edecek

Abinizle dağınıklığı dışında başka bir sorun yaşamıyorsaniz temizliğe birini almak ve herkesin işini kendi yapması şartıyla kabul edebilirsiniz belki. Sonuçta maaş fazla ve ilerisi olan bir işmiş. Tabi sorumsuz biriyle yaşamak zor da diğer türlü geleceği olmayan bir isyerindeyseniz size de zor. Ya da annenize yakın bir iş bulup ana kız birlikte de devam edebilirsiniz. :)

Ben babam hasta olduğunda altından alıp yemeğini yedirmiştim. Son evre akciğer kanseriydi artı metastaz yapmıştı. Ama 18 yaşındaydım. Sizin durumunuzda vicdan yapmanıza gerek yok. Sonuçta ikizinizin de babası o aynı şehirde olmasına rağmen ne yaptı? Elbette herkes kendi vicdanından sorumlu ama siz sonuçta şehir dışında bir yaşam kurmuşsunuz öncesinde. Abiniz konusunda da şahsen kararsız kaldım. İş garantisi olacak muhtemelen ama ayrı evde yaşamayı tercih etmek koşuluyla olabilir gibi geldi bana. Ama yok huysuz rahat vermez anlayışsız falan ise hiç denemeye gerek yok. İşinizde devam edin. Yani önemli olan sizin kendi doğrularınız ve kararlarınız.

Merhaba arkadaşlar, içimde bir karmaşa yaşıyorum. Fikirlerinizi almak ve dertleşmek istedim. Ben 37 yaşındayım, 10 yıldır şehirdışında, ailemden uzak tek başıma çalışıp, yaşıyorum. Annem ve babam 20 yıl önce ayrıldı. Bir erkek ikizim var. Ayrılık sonrası biz annem, ben ve ikizim yaşadık ama babamla da hep görüştük. Sonra ben iş için şehir dışına çıktım ve hala devam ediyorum. Yaşadığım sorunlara gelince, 1. Babam 2 yıl önce ağır bir hastalık geçirdi. Bunun sonucu bakım almak zorunda. Kendisinin kazancı var. Bu dönemde bana," İşini bırak, gel sen bana bak, benim maaşımı al" gibi bir teklifte bulundu. Ben kabul etmedim. Bu konuda, ikizim ve annem de bana destek oldular, sonuçta parası var bir bakıcı tutabilir, sen neden hayatını değiştireceksin gibi gibi.. Babam hala ara ara bu konuyu açar ve ben vicdanen kötü hissederim. 2. Konu da şu: ikizimin işi çok iyi, ben gittikten sonra annemle kaldılar. Fakat annem ikizimden çok şikayetçi. Çok pis ve arkasını toplamaktan bıkmış. Hiçbir işin ucundan tutmuyor. İşten gelince ben yorgunum diyor. Bir sifon çekmekten aciz rahat biri. Annem yıllarca onun ayrı eve çıkmasını istedi ama o çıkmadı annem de yaşlandı artık ve yoruluyor, anneme hak veriyorum. Alışveriş dahi yapmıyor. Artı eve hiçbir maddi destek vermiyor. Şimdi 2 aya kadar ikizimin iş yeri şehir dışına taşınıyor. Mecburen orada ev tutacak. Ve yalnız yaşayacak. Annem ikizimi çözmüş bana, 1 ay önce dediki, bak gizem bu arkasını toplayacak bir hizmetçi arar sana der gel seni orada işe alayım, beraber yaşarız. Seni uyarayım dedi. Ve dediği çıktı. Şimdi bey efendi bana diyor ki yeni yerde seni işe alayım beraber ev tutarız. Bende hayır istemiyorum dedim. Şimdi başladı benim işimi kötülemeye, teklif ettiği maaş falan iyi ama ben şu an için en azından istemiyorum. Benim işim biraz geleceği olmayan bir iş, sigorta da sorun yaşıyorum ama tek başıma mutluyum kimseye muhtaç değilim. Bana tabi sen aslında istemiyorsun yalnız kafana buyruksun ya ondan falan deyip laf sokmaya başladı. Zaten pandemi var siz batarsınız o zamanda ortada kalırsın bizim şirket dolar ben sana söyliyim diyor bana. Eskiden bana ve özgürlüğüme destek olan şimdi laf sokuyor. Olumsuz konuşup beni üzüyor. Şimdi kızlar, ben bunları kabul etmeye mecbur muyum? Ben nankör birimiyim? Ailemin şehrine her geldiğimde bu yaşadıklarım baskı değil midir? Ben başka bir şehir de evli olsaydım ya da bir doktor olsaydım yine aynı şeyi yapabilirler miydi? Benim işime yada medeni halime saygı mı yok. Lütfen fikirleriniz, düşünceleriniz benim için çok önemli. Çok doldum bu yasaklarda da beraberiz çok doldum. Yazan herkese şimdiden teşekkürler.

Erkeklerin kadınlara uyguladığı psikolojik şiddetin başka türlüsü, ne münasebet herkes başının çaresine bakmayı öğrensin kimse için bakım veren konumuna düşmeyin zaten sizi seven kayıran böyle suistimal etmeye çalışmaz sizi. Gerekirse babama bakan bakıcıya maddi destekte bulunurum yine de bakım vereni olmam, nefsime aykırı bi durum ruh sağlığım herşeyden kıymetli. Annenizi takdir ettim harika bi kadın.

Yerden göğe kadar haklısınız. Herkes kendi hayatını yaşasın. Kardeşiniz kendine haftada 1 yada 2 bir yardımcı tutsun. Babanızın bakıcı durumu hallolmuş zaten. Ayrıca yazı dilinizden duruşunuzu çok beğendim. Taviz vermeyin. Ha, maaşı iyi diye kardeşinizin oraya sıcak baksanız bile ayrı ev tutun.

Erkek kardeşiniz yanına birini arıyor. He He diyip geçin küsecek hali yok. İşimden memnunum diyin. Bir der iki der sonra konu kapanır bence. Anneniz de olacakları tahmin etmiş haberdar etmiş sizi. Yerinizde olsam takmazdım sanırım. Hayır demek ve dedikten sonra da itirazları duymak çok zor olmamalı.

çok şanslısın ki sana her daim destek olan, fikirlerine saygı duyan bir annen var.. gerisi gerçekten önemli değil ve mevzu baban ya da kardeşin olsa dahi ikisi de düşkün durumda değiller ve kendilerine hizmetçi arıyorlar, sanırım genetik.. kendini kesinlikle kullandırtma.. ha iş konusu ayrı bir mevzu. kardeşinin teklif ettiği iş gerçekten geleceği olan, düzgün ve geliri iyi ise düşünülmesi gereken tek nokta bu olur diyorum. bence sadece bu konu için bile annene danışsan o sana güzel yol gösterecektir..

10 yıl olmuş Bundan sonra kimse ile birlikte olmaz tek yaşamaya alışmışsınız İşiniz bozulursa yeni iş bulursunuz asla gitmeyin

Allah rahmet eylesin. Annem de benim evlenmek istememe saygı duyar ama aynı şeyi bana hep söyler. Sen evlenmezsen bunlar sana rahat vermez ben bir yandan mutlu bir evlilik yapmanı aslında bundan istiyorum, der bana.

herşeyden bağımsız olarak iş konusunu bir değerlendirin önce, gerçekten sizin için daha iyi olur mu? İş konusu içinize sinerse aynı apartmanda farklı dairelerde kalalım teklifinde bulunun. Gelsin sizinle yemek yesin sonra gitsin kendi evini pisletsin. Ben alıştım tek yaşamaya, hem ileride kız arkadaşın falan olursa sıkıntı olmaz deyin. Siz teklifinizi yapın, şartları koyun masaya kabul ederse ne güzel, etmezse siz düzeninize dönersiniz zaten. bencillikle suçlayanlar kendi bencilliklerine alet olmadığınız için yapıyor bunu, sizde farkındasınız. Kulak asmayın sakın.

Seçimlerinizde sorun yok. Ben olsam, babamı yanıma çağırır, aynı evde kalırdım. Ben işime giderdim, bakıcı yine olurdu. ama bu da baba-kız ilişkinize, karakterinize, babanızın karakterine bağlı. yani zorunluluk yada olmazsa olmaz degil. Bir de sizin durumunuzda şöyle bir şey var, yarın öbür gün anneniz de babanızın durumunda olabilir ve ikisi ile birden olamazsınız. Ve birini seçmek gibi zor durumda kalabilirsiniz. bu şekilde devam etmesi, sizi bu seçimden de kurtarır.

Teşekkürler yorumunuz için, babam kendi evinden çıkmak istemiyor. Bunu kabul etmiyor yani. Onun yanına gidip bakılmasını istiyor.

Abiniz uyanık ama anneniz ondan da uyanık helal olsun Bence gitmeyin. Ya da deyin ki ben oraya gelip kendime ev tutacağım işe öyle girerim. Emin olun vazgeçer zaten.

Abiniz muhteşem işiyle gündeliğe bir kadın tutsun bence. Bu nedir ya okurken sinirlendim. Bu yaşadığınız baskı evet ve siz de nankör bir insan değilsiniz. Abinizin pisliğini temizlemek zorunda da değilsiniz. Mutluysanız ne iş yaptığınızın nerde olduğunuzun önemi yok gelmiyorum deyin bitsin.

Ne guzel bı hayatın var. Keşke bende senın gıbı olsaydım. Az yesın bır hızmetcı tutsun kardesınız. Bı temızlık sirketı ıle gorussun. Haftada kac gun ıstıosa gelır zaten kadın. Dız duzenınızı bozmayın.

Bencil değilsiniz içiniz rahat olsun.

Teşekkürederim evet aynen doğru. Bir yoksulluk düşkünlük durumu farklı. Herkes kazanıyor. Ama herkes bedavadan insan kullanma peşinde ben buna kızıyorum.

Teşekkürederim.

Teşekkürederim. Babama bakıcı tutuldu. Ama her geldiğimde bana vicdan yaptırıyor. Ah kızım sen olsaydın, ben senden bişey esirgemem falan gibi. Sağolun yorumunuz için.

Ben biraz garantici biriyim, kardeşimin iş teklifini artısı eksisi olarak değerlendirirdim. Sonuçta iyi bir işse kabul ederdim. Ebeveyn banyosu olan bir ev tutup, onun alanını kısıtlayıp, haftada bilemedin 15 günde bir yardımcı abla çağırırdım. Ama görev ve sorumlulukları kesin bir şekilde ayırırdım. Babanız konusunda haklısınız. Ben de olsam aynını yapardım.

Yakın bi tanıdığımız meme kanseri oldu kadının bir kızı dört oğlu ve eşi vardı, durumunun ağır olduğunu anlayıp öleceğini hissedince kızını iki ay içinde sevdiğiyle evlendirdi. Ölüm döşeğinde neden böyle yaptığı sorulunca ben ölürsem yemek bulaşık hizmet kendilerine köle yaparlar kızımı, hayatta yuva kurmasına izin vermezler bencilliklerinden, önce onun yerini yapmalıyım dedi. Tanıdığım en harika ileri görüşlü kadındı bence Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun.

Hicbir koşulda işinizi bırakmayın. Babaniza bir bakıcı tutulsun madem durumu var, sizin de gözünüz üstünde olsun. Kardeşiniz konusunda anneniz uyarmış zaten. Normalde iki kardes birlikte calisip yaşamanız güzel olurdu ama durum ortada. Herkes olduğu yerde mutlu olsun. Vicdan yapacak bir durum yok bence. Siz ayaklarinizin üzerinde sağlam durursaniz birilerine yardımınız dokunur aksi halde kendinize bile faydanız olmaz.

Ben başka şehirde yaşıyorum 10 yıldır. Şu an tam kapanma dolayısı ile ailemin yanına geldim. Kapanmadan sonra döneceğim. H helianth Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Teşekkürederim yorumunuz için., iyi hissettirdi. Annem iyidir, adaletlidir şükürler olsun.

Yorumunuz için teşekkürederim. Ayrı evlerde yaşarsak bile rahat vermez. Gel şu işimi hallet, utulerim var gelip yaparmısın, gel çok kirlendi ev. Ben çok yorgunum alışverişi sen yap. Mesela arkadaşlarımla plan yaptım tatile falan gidecem. Ya gel bak buraya gideriz izin alma şimdi gitme oraya. Uzaktayken karışamazlar planlarıma ama yanyanayken öyle olmaz. 37 yaşına geldi, bazen evde yalnız kalıyor annem bana geliyor kalmaya falan. Kadın eve bir dönüyor. Sipariş verdiği pizza kutuları, kolalar, yemek yediği tabak, bıçak, çatal masada kenara ittirilmiş, yer açıp orada yemek yenmiş. Mutfak üstüste. üstünden çıkan atılmış, evde oturacak yer yok diyor annem. Bulaşık, çamaşır makinası da var yani. Anlatılır gibi değil. Odasında çikolatalar yemiş ambalajları dolmuş masanın üstünde asla atmıyor asla. Hep arkasından toplatmaya alışmış. Evde mesela aburcubur keyfi haftada 500 - 600 bir kerede harcar. Ama asla bir yağ, şeker yada evin ihtiyacı olan bir şeye para harcamak istemez Keyiflerini paylaşır ama diğerlerine karışmaz. Çünkü onlar elinin altında hazırdır. Bu alışkanlıklar kolay kolay gitmez. Zaten annem de diyor kendi evladım iyi hoş ama çok insan kullanıyor. Hele yazın var ya hafta da 15 - 20 gömlek artı pantolonları ütüleri bitmiyor. Dedim kaç kere git ütület şunları, yapın işte ne olacak bir günde yapmasanız da olur diyor. Bir banyoya giriyor, banyo birbirine giriyor asla dönüp bakmıyor etrafında ki herkes ona hizmet etmek zorunda gibi davranıyor. Annem diyor ki bu evlense kadın bunu iki güne boşar ve haklı da diyor. Ben de aynını düşünüyorum. Adam hayata sadece keyif için gelmiş, onunla takılmak güzel ama aynı evde yaşamak zulüm. Tek yaşayıp öğrenmesi, törpülmesi gerektiğini düşünüyorum.

Baban için bişey diyemem. Ama ikizin yoldaş değil hizmetçi olarak çağırıyor yanına bariz belli. Kimsenin lafını kaale alma kendi hayatına bak nankörlük söz konusu değil.

Ay aman annen de olsa beraber yaşama herkes kendi evini bilsin Kardeşin de babasının oğlu demek ikisi de kendisine hizmetçi arıyor duygu sömürüsü yapıyorlar sana Azıcık aşım ağrısız başım de vicdan yapma sen kimseye hizmetçi gelmedin bu dünyaya

Nankör falan değilsin. Bence hayallerinin peşinden git. Kalbin ne istiyorsa onu yap. Ben milleti dinledim ona buna uydum şimdi psikolojisi bozuk ilaçlarla ayakta duran bı anneyim kendime faydam yok çocuklarıma faydalı olmaya çalışıyorum düşün yani. Bence karar ve hayat senin benim dustugum hataya dusme.

Babanizla yaşayacaksınız bile bakici devam etsin, siz yine çalışın.