Sadece bayramda böyle davrandığını düşünmüyorum. O sebeple çocuk yoksa ve 19 senedir böyleyse ömrün kalanı da böyle mi geçmeli?

Siz gidin ailenizle bayramlaşın adamı niye zorluyorsunuz? Kendi ailesine gidip gitmemek de onun insiyatifinde olsun.

Nasıl biliyosan öyle yap mı Bi söz vardır az yesinde uşak tutsun diye o hesap Ben çok çalışıyo olabilirim, yoğun olabilirim, aksatmış olabilirim. Aksattığım için kendi canım sıkkındır zaten keyiften olmamıştır. Yorgunumdue canın istememiştir O yüzden çok dert ediyosa uşak tutsundur veya azıcık işin ucundan tutsundur. Benim eşim bu konu da bişey dese sen söylemesen ben bilmiyodum, yapmadım canım istemedi, yorgundum yapmadım, sen söyledin hiç yapmıcam böyle takılmak istiyorum. Benimde evim senin kölen değilim. Canım nasıl isterse öyle kalır. Umrumda değil diyorum. Bi kaö kez tartıştık bunun için evliliğin başında şimdi jiç bişey demez. Derse bi kaç gün daha yapmıcağımı bilir. gizemliasli

Asıl problem bayram ritüelleri değil. Asıl problem her işin size yüklenmiş olması. Eşinizle görev paylaşımı yapmanız lazım. Çocuk yok demişsiniz bu da bi kolaylık aslında yani neden bu kadar iş birikiyor? Yardımcı da tutabilirsiniz en azından haftada 1 bile gelse size daha rahat olur. ardacinar

ritüel kısmına katılmıyorum. zorunluluk değil bir şey değil. Emekli yaşlılar yapsın ama bu kadar yoğun çalışan insanlar da ritüel diye kendini darlamasın saçma yani. Yatın dinlenin. Bu kadar yoğun çalışıyorsanız biraz hayatınızı kolaylaştıracak şeylere para harcayın. Kurutucu alın, kurutmalı makine alın gibi. Robot süpürge alın ya da 15'te bir gündelikçi alın. Aslında çözümsüz sorunlarınız yok. Ama sanki kendi doğrularınıza saplanmış gibi davrandığınızı düşünüyorum.

Siz ailenizde böyle görmüşsünüz diye eşiniz de sizin gibi mi olmalı? Huzursuzluk çıkarıyorsa demek ki huzursuz oluyor. Her bayramda ritüel gerçekleştirmek istemiyor demek ki. İbadet içten gelerek yapılmalı zorlamayla değil. Çok fazla çalışıyormuşsunuz, niye bazı bayramları da tatil olarak değerlendirmediniz. Kusura bakmayın da pazar günü bile çalışınca kazandığınız size mutluluk getirmemiş işte. Karı koca 3-4 gün eğlenmek kafa dinlendirmek için bir yerlere gidebilirdiniz. Çocuk yoksa uzun uzun planlamaya da gerek yok, hadi şuraya gidelim deyip o an bile yola çıkabilirsiniz. 19 sene aynı yerde beraber yoğun çalışınca evlilik değil ev arkadaşlığına dönmüş gibisiniz. Çok çalışıyormuşsunuz niye bir yardımcı tutmadınız? Çocuksuz ev fazla dağınık da olmaz. Haftada 2-3 yarım gün gelip ortalığı temizler toplar çamaşırlarınızı yıkar ütülerdi. Ayrıca hem işte çok çalışıp hem evde yapmak zorunda değilsiniz eşiniz de bir işin ucunu tutmalı. Eşinize, ben de seninle aynı yerde bütün gün çalıştım farkındaysan, ev işi aksıyor diyorsan sen bir çözüm bul o halde, bendeki güç sınırsız değil deyin. Hep eşinizde kabahat bulmayın. Hayat sadece çalışmaktan ibaret değil. Bir şeylere ilgi heyecan duymak insanı canlı tutar. Mesela iki günlüğüne başka bir şehre gitmek oranın yemeklerini yemek gezmek falan bile beni mutlu eder. Buradan bakınca bana bile çok sıkıcı göründü evliliğiniz. Akşam eve yatmadan yatmaya gelmek, iş dışında bir şeyler yapmamak, herkesin evinde ailece olduğu pazar gününü bile işyerinde geçirmek çok monoton değil mi?

Maalesef.. Çok nadir.. Ansız bir misafir bastırırsa falan..

Çalışıyor kendi paranızı kazanıyorsunuz. Ee tüm ev yükü de sizde, çocukta yok daha ne olsun cesaret etmeniz için. Bir zahmet beyefendi kendi yıkasın assın çamaşırları.. Hatta siz ona çıkışın tişörtüm kalmamış niye çamaşırları yıkamadın diye. İkinizde çalışıyorsanız ev işleri de ortaktır. Annesinin paşası kaldıracak kıymetlisini bir zahmet..!! Vurun tekmeyi gitsin.

Ah ah canım. Ev işi sadece sana ait değil ki, ikiniz de çalışıyorsunuz zaten, kapasite meselesi değil bu. Çamaşırım kalmadı diye şikayet edeceğine iş paylaşımı yapsanız ağzınızın tadı bozulmayacak. Bu şekilde zıtlaşmak yerine yardım iste, yetemiyorum de. Anlayış gösterdi gösterdi, göstermezse o zaman farklı bir yol denenir.

"Kocamızla birlikte bayram ziyaretine gidemeyeceksek ne anlamı var evlenmenin" diyerek evliliğin anlamını bayram ziyaretine indirgediniz. Bunları yazmanız gereksiz ve yerinde değil o yüzden. Alakasız... Tahin Helva

Bir bayramda dinlenmeye vakit ayirsaydiniz ya. Yok namaz kılınır kahvaltı hazır olur. Rituel mi olmak zorunda. Eşek gibi pazar günü de dahil çalışıp pazartesi de çocuklar gibi şen bayram sabahı geçirelim demek ne kadar doğru.

Bayramlaşmaya gidip gitmemek kendi tercihi. Kimisi cidden sevmez, sürekli akraba gezip heryerde aynı yiyecekler çocukken baygınlık gelirdi. Birde sizin ailenize gidiliyor muhabbet dışı kalıyorsa tamda benim çocukken yasadigimi hissediyordur. Bizi ailemiz dinlemezdi ergenliğe kadar. Ama eşinizin size çorabı vs bahane ederek gitmemeye çalışması da çocukça. Ayrıca pazar dahil delice çalışacak kadar bir hayat ortada bır evlilikte bırakmamış. Çocukta yok neden korkuyorsunuz ki bi durup düşünün önce. Sorun bayram mı yoksa evliliğinin mi

Kurutucu alin camasirlar icin. is yetsmiyorsa kadin cagirin bu kadar yuklenmeyin kendinize. erkklerin hizmetci kadin zihniyeti ne zaman biter acaba kendinize deger verin lutfen

Evliliğin tek anlamı bu değil elbette ama bayram, seyran, düğün, cenaze, önem verdiğim günlerde beni keyfi yalnız bırakıyorsa varlığının anlamını bende sorgularım bir miktar. Tabi böyle günlere, aile akraba ilişkilerine önem veren biri olarak, tam aksi önem vermeyen, anlamsız bulan biriyle evlenmezdim en başta orası ayrı.

Bayramlardaki ritüeller kısmına katılmıyorum. Benim de en sevmediğim şey ev ziyaretleri. Annem ve kv dem dışında kimseye gitmiyorum. Onun yerine çocuklarımı eğlendirecek aktiviteler planlıyorum. Eşiniz de sevmiyor olabilir. Yoğun çalışıyormuşsunuz, bayramı dinlenme olarak görüyor olabilir. Ev işleri konusunda da eşiniz haksız. Bı zahmet kendi pantolonunu kendi sahip çıksın.

Benim için bu saydıklarından tek önemli olan cenaze o da birinci derece akrabalar için. Gerisi umurumda değil. Gitmek istiyorsam eşim istemiyorsa kendim giderim. Eşim gitmek istiyor ben istemiyorsam kendi gider. İkimiz birden gitmek istemiyorsak gitmeyiz. Mecburi yapılan şeyler bana göre değil. Ben dün anneme yalnız gittim mesela, eşim dinlenecem dedi. Sonra kuzenlerim geldi, onu duyunca kalkıp geldi gece yarısına kadar kaldı. Zorla götürsem o da huzursuz olacaktı ben de. Kendi isteğiyle gelince gayet güzel vakit geçirdik.

Bir kere bile ibadet etmesi için cümle kurmadım. Hiçbirşey için zorlamadım. Zaten bulunduğumuz yerde birtek onun ve benim annem babam var. Sadece 1. Gün bayramlarını kutlayıp sonrası da ne istiyorsak onu yapalım dı hayalim. Hatta dedimki eve bile girmeyelim kapıdan bayramlaşıp yolumuza devam edelim. inatla karışık bir durum yaşatıyor bana. Pazar dahi çalışmak ise de onun tercihi. Tam bir işkolik. Kaldıki bu durumu bile sorun etmeyip yardımcı olmaya çalışırken yine kötü olan ben oluyorum ya bozulmam ona. haa bu kadar çalışmak da çok para kazanma hevesinden değil. Aldığı sorumlulukları yetiştirmek için çabalamaktan.

Yoo alakası yok ben esım olsun kendı tarafım olsun buyuklerı ziyaret etmeyi cok severim Cocuklarım da oyle bayram sevincini doya doya yasarlar. Esım de ben de bırbırımıze sorarız gidilmesi gereken yer var ise yakının büyüğümüz varsa ziyaret edelim hal hatır soralım seneden seneye olan bayramda buyuklerı ziyaret etmek cok zor degıl.

Herkes kafayi bayramlasmaya takmis ama esinin ilk buyuk sorunu herseyi senden beklemek ne dej atlet corap yok Calisan bir kadinin herseyi dort dortluk yapmasi hic kolay degil az yesin de kendine bir usak tutsun Bayramlar zaten sevdiklerinle zaman gecirmek icin degilmi sevmiyorsa bile bu durumu hatriniza kapidan bayramlasip cikabilir ki siz onun icin neler yapiyorsunuz ortada isten gelip temizlik hic kolay degil Ailelerin ne dusunecegini veya sonradan neden gelmediniz diyecegini bildiginiz icin siz boyle konusuyorsunuz bence Zaten bayram kavramini bilen bir insan sizi bayramda uzmez cok yazik

Eşiniz hem karnım doysun, hem pastam dursun diyor. Madem siz ona işte destek oluyorsunuz, o da size evde destek olsun. Beraber çalıştığınız için sizin evliliğiniz şirket gibi olmuş. Benimde ilk eşimle böyleydi. Sadece iş konuşurduk, ortak paydamız yoktu başka. Çocuğumuz da yoktu aynı sizin gibi. Sürekli işteyseniz evinizin çok dağılmaması lazım. Haftada bir gündelikçi alın. Çamaşır işini de bir sisteme koyun. Eve gelir gelmez makinaya atın. Çamaşır sermeye vaktiniz olmayacak ne olabilir ki?

Benim de beklentim iş paylaşımı. Dile getirmiyorum çünkü biliyor ve dolayısıyla yetişemediğimi tahmin ediyor olmasını bekliyorum. Söylesem de ima etsem de farklı zamanlarda çok etkili olmadı aslında neyi kendiliğindem anlamasını bekliyorsam

Evet evlenmemizin tek sebebi şıkır şıkır giyinip kocamızın kolunda akraba akraba gezmekti. Çok haklısınız

İma, hissettirme falan.. Erkekler bunları anlamaz. Görür, bilir ve yine de yardım etmezler çünkü; kendi aralarında bile biri direkt yardım istemezse diğeri asla yardım etmez bunu hakaret kabul ederler. Mantık şu, yardım istemediğine göre yapabiliyor ve ihtiyacı yok... O yüzden yardım etmesini söyle, hatta; Ben yemeğı yaparken sen çamaşırı asar mısın? Bu kadar. Ha hem eşine yardım ettirip hem bir yardımcı alabilirsen şahane olur tabii.

Bizim ailede çok katı olmasa da bu ritüeller var ve ben nefret ediyorum. Büyük ihtimalle evlendiğimde her bayram tatile gideceğim. Bayramları hiç sevmiyorum zul geliyor misafir görmek. Eşiniz de sevmiyordur. Hak veriyorum bu konuda. Hiç mi ev işlerinize yardım etmiyor eşiniz?

İlk mesajımdan bu yana verdiğim tüm yanıtlardan bu anlam mı çıkıyor. Israrla annem babam beklenti içinde olacaklar ve üzülecekler diye dert ettiğimi belirttim. Başka akrabamız yok zaten bulunduğumuz şehirde. bir başkasının üzüntüsü sizi böyle eğlendirebildiyse ne mutlu bana. Her konudan espri çıkarmak da herkesin harcı değildir. Zaman ayırıp yorum yapan herkese teşekkürler.

Benim eşim de ilk evlendiğimizde böyleydi, sonra yola geldi. Çocukken anneleri mi alıştırıyor bunları böyle nedir? Herkes kendi pantolonuna çorabına kendi sahip çıkacak, ne o öyle 3 yaşında çocuk gibi, hani benim çorabım hani pantolonum.

iyi niyetlisisniz ama bana göre değil. bayram ziyareti sevmem, el öpme sevmem. mecburi gitmeme gerekenlere giderim. anneneinz babanız yerrli. ablanızla annenizin evinde buluşusursunuz tatamamamdır. ev işine gelince yardımcı alacaksınız bu kadar basit. evliliğinizde ki sıkıntılar basit yollarla çözülür. eğer çözmezseniz sıkıntı büyük

Evet 19 yıldır her bayramı zehir etti bana. o bildiğimiz rutinler yok benim kocamda. Bayram namazı kılınır. Namazdan gelene kadar kahvaltı hazır olur. Aynı şehirdeyiz aile büyüklerine gidilir el öpülür. Ben böyle gördüm. Ama itinayla her bayram bir huzursuzluk çıkarıp gitmiyor ya da gittiyse bugüne kadar sayılıdır diyeyim de hakkı geçmesin. Biz beraber çalışıyoruz. Bu ara o kadar yoğun ki işler, ev işlerini aksattım. çamaşır yıkansa sermeye vaktim olmadı pazar dahil çalıştık. Ama bayram sabahı yok çorabım yok, atletim kalmamış, aynı pantolonu giyip duruyorum diye bir sürü söylendi. Evlilikten de soğumuş. Saydıkları doğru. Haklı olabilir ama demekki bende de kapasite bu. Niye yaptıklarım görünmüyo takdir edilmiyo da yapamadıklarım, yetişemediklerim gökyüzüne çıkartılıyor. Çocuğumuz da yok. Bu bir işaret mi ki. Çok rahatsızsan bitirelim dedim nasıl biliyosan öyle yap dedi. Azıcık cesaretim olsa ahhh...

İşte benim için mecburiyet. Düğünler de mecburiyet mesela, kendi düğünüme zorla gitmiş insanım ben Ben de ziyaret aşkıyla yanan biriyle sorun yaşardım mesela. Konu sahibinin asıl derdi bu. Ama işte bunu mecburiyet olarak gören insanı zorlamanın da anlamı yok. Bilemmkaç senedir olmamış şu saatten sonra olmaz yani.

Mecburiyet değil de böyle günlere önem verip, eşimle olmayı sevmemle alakalı benim için durum. Eşim için de aynı şey geçerli. Biz anne baba değil, dayı, hala ziyaretlerini de beraber yaparız eşimle. Tatile gideceksek ikinci günü olur bu genelde, ilk günü bayramlaşmaya ayırırız. Öyle bir ziyaret aşkı :) Düğün, cenaze içinde durum aynı. İkimizde benzer şeyler düşündüğümüz için sorun yaşayıp, bir mecburiyet hissetmedik şimdiye kadar. Tam aksi şekilde biriyle sıkıntı yaşardım.

Hepsini anneleri alıştırmıyor. Benim kayınvalidem ev işlerini hep kayınbabamla paylaşıp yaparlar. 3 oğlu da evlerinde iş yapar. Ama evlendikten sonra eşim senelerdir iş yapıyorum beni biraz sal keyif süreyim dedi. Oldu sen keyif yaparken ben iş mi yapacağım dedim Tamamen keyfi mesele. Kendi kıyafetlerinin sorumluluğuna bile girmekten kaçıyorlar. Biz kadınlar zaten işlerin eksikliğini farkedip onları planlarken bile zaman harcıyoruz :) onlar da iş yükünü paylaştıklarında evlilikte huzur daha çok oluyor.

Bayramda anne baba ziyaretini eşle yapmayı istemek çok doğal değil mi? Akrabalar, uzun ziyaretler olur onları istemez neyse ama anne baba yani, arada ciddi bir problem yoksa gidilip ziyaret edilir. Bundan bile aciz olup olay çıkartan eş başka konularda da normal değildir. Siz de 17 yıldır evli olduğunuza göre didişip durmak yerine, bırakın ne hali varsa görsün, gidip ailenizle geçirin bayramınızı bundan sonra. Kıyafetleri ile ilgili serzenişlere hiç girmeyeceğim. Beraber çalışıyormuşsunuz, kendisi yapsın, yıkasın assın kıyafetlerini, niye sizden bekliyor?

Evlilik yorulmuş. İte ite gidiyor çoğu şey sevginin olduğu bir evde hoş gorulebilirdi. Calisiyorsaniz yardımcı alabilirsiniz

Size mi yazmışım o cevabı ben? Anneniz babanız beklenti içindeyse beklentilerini siz karşılamalısınız. Bu kadar basit.

Karı koca bırlıkte bayram ziyaretlerine gıdemıyeceksek ne anlamı kaldı evlenmenin.

Çocuk olmayınca bir evlilik nasıl bu hale gelir yahu siz tavşanlar gibi olmanız gerek kez mi... Sorun eşinde bitiyor.. ben çalışmadığım halde ev işini ve çocuk bakma işini eşimle birlikte yapıyoruz o bana yardım etmiyor veya ben ona yardım etmiyorum beraber yapıyoruz direk misal ben miniğin altını alıyorsam o bulaşık yikar veya büyük olanin ödevini yaptirir... ilerde bende çalışmaya başlayacağım büyük ihtimalle böyle olmazsa nasıl çalışırım zaten?