Benim bahsettiğim emek birbirini düzeltmek değil yalnız . push ; A Angel45 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Uzun zamandır üye olmadan sizin dertlerinizi paylaşımlarınızı okuyordum kah üzülüp kah gülüyordum. Başıma öyle bir şey geldiki nasıl davranacağımı bilemez hale geldim. 2 senedir birlikte olduğum kişinin çocuksu davranışları nedeniyle ayrıldık. Beni tüketti artık dayanamaz hale getirdi. Bir ay kadar ne o beni aradı ne de ben onu çünkü birbirimizi çok yormuştuk. Aradan 4 ay geçti sürekli bana ulaşmaya çalışıyor, aslında kesin kararımı verdim onu istemiyorum. Seviyorum ama artık istemiyorum. Sevmek ve ilişkiye devam etmek arasındaki dayanılması zor seçimi yapmak zorunda kaldım. Gittiğim fitness salonu onun oturduğu evin hemen yanında, birlikte o yollardan geçişlerimizi hatırlıyorum ve üzülüyorum. İstemediğimi söylediğim halde ve benden uzak dursun diye iş arkadaşımla birlikte samimi fotoğrafımızı yolladığım halde srar ediyor, aslında içimden bize bir şans daha vermeli miyim diye soruyorum, ama yine aynısı olacak diye de korkuyorum. Yaşadığı sorunlar nedeniyle psikiyatra gittiğini ve iyileşmek istediğini söyledi. Bunu yapmaya çalıştığınıda uzaktan uzaktan gözlemliyorum. Hemen iyileşeceğini sanmıyorum, ortak arkadaşlarımız var ve psikolojik anlamda iyi olmadığını sürekli ağlama krizleri geçirdiğini öğrendim. Sevdiğiniz ama sizi yoran ve psikolojisi bozulmuş ama iyililmek isteyen birisi karşısında nasıl davranırdınız? Yanıtlarınız için şimdiden teşekkür ederim.

Ben psikolojisi bozuk insanla uğraşamam. Vaktim değerlidir böylelerine harcamam. Kendi gibi birini bulsun bence. Sağlıklı insanın da psikolojisini bozar böyle hasta insanlar.

İnsanların değişeceğine asla inanmıyorum

Hayir geri barismam.

4 ay çok uzun süre. Uzaklas. Z Z P Mucizelerimmm Anneler

Genç yaşınızda böyle bir psikolojiye girmeyin bence. Bu çok ağır birşey. Bir insanin duzelmesini beklemek, herşeyini alttan almak gerçekten çok zor. Bunun bir değişik ornegini yaşadım. Eşim gayet sağlıklı biriydi. Onun düzelmesi için elimden geleni yaptım, çok savaşlar verdim. Daha 19 20 li yaşlardaydim oysaki. Tüm sevinçlerini kaybetmiştim. Ömrüm tükendi yolunda derler ya öyle bir şeydi. Çok şükür düzeldi herşeyiyle. Ama ben çok yıprandım. Bence benim yaptığımı yapmayın. Yolunuza bakın. Vicdanen rahatsız hissetmeyin kendinizi. Hayat çok kısa. Bir başkası için bu kadar buyuk bir sorumluluk almayın.

Ben uğraşamazdım ne yalan söyleyeyim toksik ilişki bana göre değil. Evet belki sevgi ve aşk emek istiyordur ama ben sabırlı değilim malesef.

Hayir. Benim canim kiymetli.

Hiç uğraşamaaaam psikolojik sorunluyla, yok aglama kriziymiş bilmem neymiş. Hayata kahır cekmeye mi geliyorum. Evlendikten sonra oluşsa yapacak birsey yok derim ama göz göre göre biyle insanla ugrasmaya gerek yok. Zaten bazilari iyileşmek istemiyor, bayiliyorlar dramaya psikoloji bozukluguna ve bunu kullanmaya, insanlari kendilerine acindirmaya ve bahane olarak sunmaya... Ne hali varsa gorsun

Valla ben demedim olmuyor arkadaşım, sen onunkini düzeltmesin ama o seninkini bozar emin ol sonrada sen suçlu oluverirsin yorma kendini değmiyor

Hastaneler hep hasta insanların hasta ettiği insanlarla dolu bu yüzden bittiyse isabet dönme haber alma. Bu arada iş arkadaşı ile samimi pozlar kısmı hoş değil, başkası var diye değil, siz onu istemiyorsunuz diye bittiğini anlamalı.

Ölü taklidi yapardım.. kendi psikolejim için..

Uğraşacak takatiniz var mı? Emin olmadan baştan başlamayın.

Sebeplerimi uzun uzun yazmak istemedim, soruya cevap veriyorum, hayır affetmem, asla ikinci bir şans vermem. Elli yaşımı geçtim; şu hayatta çok ama çok net öğrendiğim, onlarca kez test edildiğini gördüğüm üç beş şey varsa, biri budur.

Sevgi aşk emek falan istemiyor. Başından iyi başlayan ve kimsenin kimseyi düzeltmediği, iyileştirmeye çalışmadığı ilişkiler en makbulu. Ama maalesef tam tersi bir algı var

ay ben psikolojisi bozuk sevmiyorum hemen kaçarım.

Bir zamanlar çok sevdiğim ama beni çok yoran biriyle birlikteydim. Çok sevmeme rağmen artık hareketlerine tahammülüm kalmamıştı. Ani bir kararla ayrıldım sonrasında deli gibi özledim acı çektim ama geri dönmedim. Şuan iyi ki diyorum iyi ki ayrılmışım. Affetme geri dönme çünkü zaten tahammül edebilseydin hiç ayrılmazdın

Yasiniz kac bilmiyorum ama ben 35 yasindayim. Bu yasimdan 20lerime soyleyebilecegim en onemli sey baskalari icin kendini zora sokma olurdu. Neyse ne, siz kendiniz icin bi karar vermissiniz. Dogruluguna inaniyorsaniz arkasinda durun.

Neden yine aynı şeyleri yaşayıp üzüleyim ki? Asla affetmem. Toksik ilişki sadece zaman kaybı

Ağlıyor muymuş? Aboooo. Ağlayan erkek sevmiyom ben ya. Bu konuda cinsiyetçiyim. Evet.

Ve aslında beni düşündüren diğer konuda ona yardım edecek kimse yok, biz bir birimize söz vermiştik birimiz düşersek ona destek olmak için. Muhtemelen birisi bana sorsa bende çoğunuz gibi yoluna onsuz devam et derdim, ama başına gelince insanın dayanması zor oluyor.

Ben affetmezdim. İnsanlara sonsuz şanslar vermeyi doğru bulmuyorum