Dün izlediğim bir dizide adamın 2 yaşında kızı trafik kazasında ölmus. Adam bunu başkasına anlatırken şunu diyordu "kızım biliyorum ki en masum şekilde öldü. Bizlerse nasıl ve ne şekilde hangi günahlardan olecegimizi bilmiyoruz. Benim kızım en azından beni baba olmanın günahının kurtardı". Çok düşündüm bu sözleri acayip sarstı beni. Adam kendini rahatlatmak için bunu düşünüyor ama bazı açılardan ne kadar doğru geldi. Benimde bir kızım var hayatım herşeyim. Çok ta isteyerek doğurdum. Ve sevgisine doyamıyorum. Ama o kadar kötü bir dünya ki bazı açılardan bir çocuk dünyaya getirmek müthiş bir sorumluluk. Ben hiç çocuk istemeyen ve onun sevgisi içine düşmeyen insanları garipsemiyorum. Siz bence olaya bu açıdan bakmadıniz sizinde isteyeceğiniz zaman gelecek. Ama bu açıdan düşününce çok ta enteresan bizey değil çocuk istememek. Çocukları korumak büyütmek ahlaklı bireyler yetiştirmek çok zor. Allah hepimizin yardımcısı olsun. Ben sizin için değil ama isteyip te olmayanlar için bir teselli olarak görüyorum bu durumu. O masumlara çok ta harika bir dünya sunmuyoruz neticede... A

Aynı yaştayız ve son 6 aya kadar hiç anne olmak istemiyordum ve birden deli gibi anne olmak istedim ve hamile kaldım. İçinden gelmiyorsa bekle bence, çünkü o his geliyor. Önce benim de mantıcım istiyordu sonra komple çok istemeye başladım. NeverOne

Canm bu konuda bi kural sinirlama yokki hayat sizin hayatiniz ister yaparsin ister yapmazsin herkesin illa cocugu olucak diye bi kayde yok yada cok cocugu olucak diyede yok. senin hazir hissedip istemen onemli olan. benm evladim var cok sukur iyiki var hazir olarak baslamadm aslinda mantik olarak duygusal olarak istedim

merhaba arkadaşlar Son zamanlarda devamlı kafamı kurcalayan bi konu var 28 yaşındayım 3 yıllık evliyim sorunsuz bi ilişkim var Sanki çocuk zamanı gelmiş gibi hissediyorum. Yani şöyle düşünüyorum; evet maddi imkanım var evliliğim iyi e yaşım da uygun çocuk yapmam lazım. Eşim de öyle çocuk isteyen biri ama şimdiye kadar erken dedik bekledik Peki sorun nerde derseniz; anne olmayı istediğimi sanmıyorum mesela forumu okuyorum çocuk isteyen planlayan bir sürü kişi var. Siz nasıl anladınız anne olmak istediğinizi nasıl dediniz artık yapmalıyım? Nasıl bi his geldi içinize Sanki beni bıraksanız ömrümün sonuna kadar çocuk istemezmişim gibi. Şu anda da çocuk yapmayı isteyen kalbim değil mantığım Bilmiyorum arkadaşlar umarım derdimi anlatabildim... sizden isteğim nasıl şeyler hissettiniz de anne olmaya karar verdiniz ya da herkes böyle mi? D

Hamile oldugumu öğrenince gerçekten bunu istediğimi anladım. Doğurunca da ne kadar haklı olduğumu gördüm. Ama çocuk dediğin olması lazım diye olmamalı. Kendini iyice dinle karar ver. Bu jir zorunluluk değil. Her kadın anne olmalı diye bir şey de yok. Bu seni ne eksik kılar ne de fazla.

Ben hamile kaldigimda doktora gitdim bebegi kabullenmekde braz zorlandim hemen hamile kaldim tahmin etmiyordum tutacagini doktra gitdik dedim benm yasim 25 hazir degilim sanki pskolojik olarak doktorum bna dedi 35 de olsan annelik yasamadan kendini hazr hssedebilecdgij bisey degil defi. bna bir cok kadinn yasadklarni anlatdi su an bbegim 7bcuk aylik dunyamin merkezi resmen iyiki dogurdum allahima bin şükür ki bebegimi verdi bana

Bence herkes başlangıçta sizin gibi oluyor, sonra deneyip de olmayınca panik oluyorlar. Daha da zaman geçince bebek özlemine dönüşüyor iyice kafaya takıyorlar. Bir şeye ne kadar zor ulaşırsan o kadar çok istiyorsun.

Bende 1 aydir hamile kalmak icin calisiyorum illa bebek olsun dedim mi? Demedim. Senin gibi mantiken olsun diye düsünüyorum. Olursa olur olmazsa allah kerim diyip yasiyorum hayatimi Z

Ay çok güzel bir konu ben de merak ediyorum bunu. İstek ciddi anlamda oluşunca mı denemeli, mantıken tamam diyince mi denemeli bilmiyorum. K