Kızlar yıllardır bu sıkıntıyı çekiyorum. annem biz küçükten beri Halamlarla amcamlarla kuzenlerle görüşmemi istemiyor. benim okuduğum şehirde bir sürü babam tarafı akrabamız var. annem tarafı hiç yok. yemeğe çağırıyorlar pikniğe çağırıyorlar. annem arada bi husumet olmamasına rağmen kesinlikle görüşmemi istemiyor. ama bir araya gelince de o kadar hoş sohbetmuhabbet ediyorlar ki. halamı cok sevdiğini yengelerimi cok sevdiğini söylüyor, gülüyorlar, şakalaşıyorlar. ama bize yanicocuklarına gelince hayır Asla görüşmeyin gitmeyin. cok soru sorarlarsa cevap vermeyin. herseyi anlatmayın. yani bi kere gideyim anne cok sıkıldım moral olur diyorum. kıyameti koparıyor. sanki de düşmanlar.. o kadar seviyorum ki halbuki ben onları, akraba kuzen ya onların yerinikim tutar. inanılmaz moral oluyor bana... sevgili evli arkadaşlarım, ablalarım size soruyorum özellikle Sizde böyle yapıyormusunuz. baba tarafıyla cok yakınlaşmayı istemiyormusunuz... yada benim durumumda olan talihsizler var mı.

Benim annem de öyle babaannemler, yengemler, amcamlar kısacası baba tarafımla görüşürsem tansiyonlar düşüyor çıkıyor deli deli hareketler yapıyor. Paranoyak olmuş biraz sanki herkes toplanıp onun hakkında konuşacak onu kötüleyecek zannediyor gizli gizli görüş görüşebiliyorsan çok sağlıklı bir düşünce olmadığından annemin sözünü dinlemeyi tercih etmiyorum bu konuda. B

Evet ama ben hiç birşey söylemiyorum. Zaten sır ailede olur niye bu uzaklaştırma Salvia

&#8203;Akrabalarımla fazla samimi degilimdir ama arada sırada da olsa görüşürüz yemege yada piknigine gideriz sizde her zaman olmasada arada sırada görüşebilirsiniz ama annenizin sözünü unutmayın derim akrabalarınızın yanınızda herşeyi konuşmayın onlara sırrınızı vermeyin ne yapacakları hiç belli olmaz. B

Neden bu paranoyaklık... aynen annemde öyle düşünüyor cok üzülüyorum bu duruma. bende gizli görüşüyorum bazen duyunca bi şekilde çıldırıyor. verdiği tepkiler cok anormal. Salvia