Anlatmak istemiyorum demişsin ama eğer anlatmak dertleşmek istersen mesaj at gerekirse numaramıda veririm yargılmadan olabildiğince yardımcı olmaya çalışırım. Bende de seninki gibi bazı sorunlar var. Sinirden heyecandan titreme yada mide ağrısı oluyo durduk yerde ağlıyorum falan ama dediklerinin bi çözümü yok canım maalesef hepsi kafada bitiyo :/ N

ailemden habersiz bir şey yapamam ki! Çalışmıyorum burda iş alanı yok maddi açıdan aileme bağlıyım

Ben bundan yaklaşık 3 sene önce psikolojik tedavi gördüm. Teşhis kişilik bozuluğu ve bipolar bozukluktu fakat ben tedaviyi yarı da bıraktım şu anda psikolojik sorunlarım var kendimi hiç iyi hissetmiyorum. Sorunlarımı kimseye anlatmak istemiyorum insanlar beni anlamıyor. Aileme söylüyorum ne sorunun var ki psikiyatriye gideceksin diyorlar ama onlara anlatamıyorum anlatmak istemiyorum. Ben artık çok tükendim yaşamak anlamsız geliyor ama ölmek istemiyorum hiç kimseyi görmek konuşmak istemiyorum. Boğazım şişiyor nefes alamıyorum bazen hiç bir şey yokken çok aşırı sinirlenmelerim oluyor. sürekli elektrik çarpmış gibi titriyorum bazen bir şeyler yapmama bile engel oluyor. En ufak bir şeyde moralim bozuluyor titremem artıyor kızarıyorum sıcaklık basıyor ne yapıcağımı şaşırıyorum. Hep bir hüzün hep bir sıkıntı uyumak istemiyorum uyuduğum zaman da uyanmak istemiyorum. Sizce ne yapmalıyım yardımcı olun N

görüştüğüm arkadaşım yok bir arkadaşım vardı güvendiğim o da beni mahvetti annesi erkek kardeşimle aranı yapıyım dedi istemedim diye bir sürü yalan yanlış şeyler anlattı aileme. Birini bulmuş ona kaçıcak bilmem ne diye. Psikolojim daha da çok bozuldu. Yengem ve kuzenim var onlara anlatabilirim belki

o zaman ailenizi karşınıza alıp adamakıllı konuşmalısınız. önceki teşhis ve tedavi sürecinizi, bunun yarıda kaldığını biliyorlardır. devam etmeye gerçekten ihtiyacınız olduğundan bahsedin, buraya yazdıklarınızı onların da görmesini ve anlamasını sağlayın.. ailenizi bilmiyorum, belki onları ikna etmek zor olabilir ama kendi iyiliğiniz için bir şekilde başarmalısınız bunu. çevrenizde sizi anlayan, durumunuzu gören arkadaşlarınız, akrabalarınız varsa onları araya sokabilirsiniz ailenizi ikna etmeleri için

evet onlarla paylaşın konuşmak dertleşmek en iyi ilaçtır zaten. kendi içinize kapanmayın eğer hobileriniz varsa onlarla ilgilenmeye çalışın umutsuzluk kaplamasın içinizi. arkadaşın da dediği gibi her şey kafada bitiyor

Teşekkür ederim Allah razı olsun ama ben çok çabalıyorum olmuyor. gülmeye bile korkuyorum bir kere güleyim on gül ağlarım sebepsiz şeyler hep durup dururken sinirlenmeler hiç bir şey yokken sıkıntı geliyor fenalık geliyor kalbim çarpıyor filan

bence tedaviye devam etmeniz gerek.. kendi imkanlarınızla gidebilme şansınız yok mu, aileniz kabul etmese bile?