Bazı aileler evlat ayrımı yapabiliyor sizde de bu o kadar bariz belli ki.. Sadece size söyleyebileceğim sey sakin kalın, kitap okuyun kendinizi romanlardaki hikayede hayal edin uzaklasin ruhen o ortamdan. Insallah nisanlınız sizi pisman etmez

okurken cok uzuldum ve sizi cok iyi anliyorum ben cok mutlu bir cocukluk gecirmeme ragmen suan bile hala onlardan goremedigim ilgiyi bekliyorum. cok sacma galiba, onlarda bunun farkinda olsalar gerek gostermiyorlar zaten:) siz ayni ev icinde hissetmemizsiniz cokdaha zor bir durum olsa gerek. ben annenizin sizin boyle hissederek buyuyeceginizi dusunerek davrandigini sanmiyorum, eminim oda bilse sizin boyle hissettiginizi daha dikkat ederdi insan evlat ayrimi yapamazki! bunu derken kendi kendime birde guldum cunku benim icin gecerli bir durum degil ama size emek vermis aileniz insan emek vermedigini sevemez benim gibi.. cocuklara o sekilde davranan insanlara gelince bende cok yasadim o insanlar size cocukken gulumserken buyuyunce aslinda o bakislarin ne cok sey ifade ettigini anliyorsunuz.. cok uzatmak istemiyorum ama size sunu soylemek istiyorum ben evliyim iki tanede saglikli evladim var sukurler olsun. esimle cok severek evlendik halada oyle sukur ufak tefek sorunlari buyutup dert yanacak kimsem yok diye oturup aglamiyorum derdimi yine kocama anlatiyorum benim derdim de o caremde o. kendimi ona karsi mahcup hissettigim zamanlar oluyor kp derim hergun arayip sorarken "babam"yok hayatta ama yok bir kiz cocugu icin o kadar onemliymis ki. ozellikle evlenince ama esim diyorki bosver uzulme dert etme o sana emek vermemis degerini nasil bilsin... haklida ama sizin aileniz farkli bence nekadarda olsa destek olurlar diye dusunuyorum. cok uzattim kusura bakmayin insallh esiniz cok iyi bir insandir ve cok mutlu bir evliliginiz olur. aileden yana sanssiz cocuklarin kocadan yana daha cok yuzunun guldugunu duymustum bende tuttu insallh sizdede oyle olur:))

Amin amin inşallah. En kötü ihtimalle nikah yapıp ayri ev çıkarız zeynones

Öyle üniversite noktasinda ailemin cok yönlendirmesi olmadi. Kendi tercihimdi ama farkli nedenlerden dolayi iyi puanıma ragmen tercihim farkli oldu. Nisanlimdan cok şükür eminim. Allah birbirimize mahcup etmesin. Cok eskiden beri tanışıyoruz. Eskiden arkadasimdi sonra da görüştük yasimiz gelince de nisanlandik.

Çok kotu bi durum inş mutlu olursunuz ama tecrube sahibi olarak nişanlinizada her aciginizi vermeyin sonra hep başa kakiliyo size dusen ilerde cocuklarnz oldgu zman onlara mukemmel bir anne olmak... hakkinizda hayrlisi olsun

hic karişma... aman aman... benim enişte yanımda ablama yapmadığı kalmadı .. sonunda patladım ağzımı açdım diye şuan ben ablamla kötü oldum. bazı kadınlar koca manyağı oluyor. senin ablanda benim ablamın tayfası galiba. ablam sonunda BEN COOOOOOK MUTLUYUM... KISKANMAAAAA diye haykırdı. neyse... sende karışma...

Şimdi tek taraflı bakmışsın konuya gibi geliyor. Keşke bende hasta olsayedim gibi birşey demişsin. Ablan küçükken ağır bir hastalık mı geçirdi. Diğer yandan annenin ablan ile daha özel bir ilişkisi var diyelim. Sen öyle algilamissan öyledir aslında. Ama babannenin ve yengenin sana eziyet etmesini anlayamadım bir türlü. Onlar seni niye öyle bile isteye aglatiyorlardi? Hadi annen sana babaanneye benziyorsun diye gıcık kapıyor. Babaanne ile yenge ablanı sever onu eve alırken niye seni horluyorDu onu anlayamadım bir türlü? Uzgun melek37 İnna lillah ve inna ileyhi

yakın zamanlarda evlencez gibi desene biz de seneye ekim kasım gibi planlıyoruz ama kısmet hayırlısıyla olur inşallah

Inşallah.. cok tesekkur ederim yorumjn ve güzel dileklerin icin..

Böyle bir ortamda ben adımı sorsalar söylemem.. fikrinizi söylemeyin.. zaten anne ve ablanizla sık görüşüp güzel ilişkiler kurmanız pek mümkün değil gibi.. evlenoyorsunuz mutlu mesut olun inşallah.. Aile ilişkilerinde ne kadar düzeltmeye ugrassanizda karşı taraf aynı kafa giderken mümkün değil.. iyi olmayın kötü de olmayın..

Tabi illa ki kendi acimdan yaklasabilirim ancak yasadiklarima. Çünkü ağır tramvalarim var burada anlatamadigim kendimle dahi yuzlesemedigim.. Hastalik konusuna gelince ablam küçükken agir bi hastalik falan geçirmedi. Benim alerjim var mesela bazi kokular bazi gidalar toz stres alerjimi ataga geçirir. Cok kucuk yasimdan beri kortizonlarla ancak ayaga kalkarim. Hastaligimin gelecegi vakti bilirim. Alerji vertigo ülser hepsi mevcut bende :) ilacimi kullanirim yada acile giderim kortizon ignem var igne yada serum bir sekilde hallederim. Bahsettigim hastaliklar yasimdan cok önce geldi. Vertigo özellikle tum hayat kalitemi düşürdü. 6. Siniftaydim ilk tanistigimda. Ayakta duramiyordum bile.. alerjim tetikledigi icin cok küçük yasta tanistim. Acil müdahele olmadan ilaclarin kar etmedigi çok zaman geçirmisimdir. Ablamin da 1 yildir astimi var sadece. Onun dışında biraz vitaminsizligi var o da ilaclarini kullanmadigi icin var. Öyle diyeyim siz durumun vehametini anlayin. O sürekli vitaminsiz kansiz diye diye doktora götürülür. Halbuki tek sikintisi ilac icmemek yemek yememek. Yengem ve babannem söyle olmus ablam lisedeyken soylemisti. Babannem ablama benim kizim olacaksin annenin kizi küçük olan ben onu hic sevmiyorum biz ikimiziz onlar ikisi modunda imis. Yengem ise kayinvalidesine yaranmak icin ugrasan biriymis. Epey sinsi bir kişiliği var zaten cok abes durmuyor o davranis üzerinde tanıdığım icin. zeynones

ah canım canım... ben de ortancayım seni çok iyi anlıyorum gel sarılalım bu aralar çocukluk travmalarımla ilgili isyanlardayken karşıma senin konun çıktı. konu içinde konu olmasın başka zaman anlatayım yaşadıklarımı ama içini açacak birşey söyleyeyim: bu arada kalmışlık bana güçlü bir karakter olarak kazanım sağladı. her geçen gün bunu daha iyi görüyorum. belki Rocky gibi "acı yok acı yok!" diye büyüdük, kırıldık incindik ama hayata karşı daha sağlam bir duruşumuz oldu. arada sırada şu Merkür retrolarında çocukluk travmalarım tetiklense de kişiliğimden, karakterimden ve duruşumdan çok memnunum. iş, sosyal çevre, çekirdek aile ve geniş aile yaşantılarımda bu yansımayı görebiliyorum. kıyaslamak çok çirkin belki ama kardeşlerimden daha mutluyum. onların yollarındaki dikenler küçükken ayıklandığı için büyüdüklerinde sorun çözme konusunda pek başarılı olamadılar. elimden geldiğince madden manen destek oluyorum onlara ama şu an ailemin de yanlışlarını itiraf edip benimle gurur duydukları noktaları görebiliyorum. itiraf ediyorum kendimi ispatlamaya çalışmakla geçen çocukluk ve gençlik yıllarımdan sonra ara sıra küçük emraha bağlasam da şimdi kendimi gerçekleştirdiğim noktada çok mutluyum. bin şükür...travmalarımızı unutalım, affedelim, sevgiyle dolu güzel evlatlar yetiştirelim inşallah... bir anı: lise ya da üniversite yıllarındayım bize gelen bir misafir babama "ortancalar ezilirmiş doğru mu?" diye sordu. ben "yok öyle bir şey" diye bir cevap beklerken babam: "evet doğru ama carmenaresin çok güçlü bir karakteri var kendini kurtarıyor" dedi o zaman "niye beni kendimi kurtarmaya mahkum ettiler ki?" diye düşünürken şimdi gözlemlerim sonucunda " babama teşekkür mü etmeliyim acaba?" diye düşünüyorum. artık Stockholm sendromu mudur yoksa "öğrenilmiş çaresizlik" midir bilemiyorum ama bu ailenin üç çocuğundan hangisi olmak isterdin diye sorulsa yine kendimi seçerdim :) bir not: bu da kısa hali mazur gör bilinçaltımın kapılarını açtın

seni çok iyi anlıyorum bunu sıkıntılı ailede yaşayanlar anlar en yakınların sana senin düşüncelerini söylüyorsa sen de acaba gerçekten böyle mi hissine kapılabiliyorsun ama değil sen bence hiç fesat birisi değilsin azıcık olsun bile konularından orada burada yazdıklarından anladıysam hiç değilsin eminim yanı sıra şurada o kadar mantıklı konuşmuşsun ki :illaki kusuru olacak ama kaldırıp kaldıramayacağı önemli ablanın diye... aynen de öyle ama çocuk değişmedi aile değişmedi demekki annen de ablan da ona mecbur hissetti artık başkası yok nolsun diye hiç gaza gelip sakın kendi nişanlınla da aranızı bozmalarına müsade etme bence ablandan önce sen evlenecek gibi olursan bu tarz durumlarla karşılacaksın yüzde doksan, kesinlikle bunlara izin verme.. Allah yardımcın olsun umarım her şey yolunda gider senin için..

bence kendi hayatınıza odaklanın gayet güzel bir gelecek sizi bekliyor. ailenizin hayatını yönlendirmeyin, onların iyiliğini istiyorsunuz ama bırakın her koyun kendi bacağından asılır. kocaman insanlar, kendi kararlarını kendileri versinler, ileride de az görüşür, onlarla kavga gürültü ortamı olmadan hayatınıza devam edersiniz. çok olmasa da benzerimsi halini ben yaşıyorum, benim çocuklukta değil ama yetişkinlikte burnumdan getirdiler, üstelik sınava hazırlanıyorum, kulağımı tıkayıp odamda ders çalışıyorum, ya da netten bişi izliyorum, kulaklığımı takıp seslerini duymuyorum tavsiye ederim. ) ortak kanaat bu tip ailelerde tek çözüm yolunun bu olduğu yönünde, kk alemi bana da bunu önerdi... kendini kurtarmak kendine yatırım yapmak, düzgün birini seçip, düzgün arkadaşlar, düzgün eş ve iyi bir meslekle kötü aileden kurtulmak uzak durmak tek çözüm yolu ortak karar sonucu bu çıkıyor hep.

bir an önce evlenip kurtul o evden canım allah yardımcın olsun

Insallah.. Aslinda dışarıdan bakıldığında gayet iyi kültürlü bir ailemiz var. Hele annem gercekten kendine danisan kisilere makul akil veren bir kadin. Ama goremedigi bir gercek var. Ben dışarıdan göründüğüm kadar sert kabuklu bi insan değilim. Umursamazmis gibi görünen tavrim çığlık cıglıga... Kurtulacagim insallah bir gün.

Şimdi bir evde iki nişanlı kız kardeş mi var!! Sizin ailede sular daha çook bulanır her Zaman bir kıyas Ve her zaman bi dedikodu ile oratalık karışır zor işiniz

çok üzüldüm, benzer şeyi ben de hissediyorum inanın yalnız değilsiniz. yapmanız gereken şu, muhtaç kalmayacaksınız. hep ablanızı ailenizi konuşmuşsunuz. biraz kendinizden bahsedin mesleğiniz var mı? okudunuz mu? çalışıyor musunuz? aileden yana fayda yoksa kendinizi düşünmeniz şart.

Küçükken yaşadıklarınızda sizin hiçbir suçunuz yok. Şu anda da bir suçunuz yok. Ama bırakın ne yapıyorlarsa yapsınlar, sonra sizin başınız ağrımasın. Koca insanlar, yaşayarak görsünler. Zaten yeterince uyarmıştınız. Annenizden yana yüzünüz gülmemiş. Babanız hayatta mı bilmiyorum. Eğer hayattaysa onun da bir ebeveyn olarak annenize engel olması gerekirdi, ikisi de suçlu yani. Eskiyi artık düşünmeyin. Geleceğe odaklanın. Siz evlendikten sonra da anneniz böyle devam ederse aranıza mesafe koyarsınız. Hatta bence şimdiden biraz mesafe koyun ki sizi bu kadar üzemesin. Allah sizi eşinizle çok mutlu etsin inşallah.

Aa benziyor. Ve nedense basima gelecek gibi. Ablamla iki yas var aramizda. 3 kiz 1 erkek kardesiz. Nasip ne olur bilemem ama bazen mesafe koyayım diyorum engel olamiyorum ancak evlenince çözebilirim gibi hissesiyordum hep zeynones

Ayy insallah @CathyLizzie :) Cok tesekkur ederim güzel yorumların icin..

Düğün tarihimiz belli degil maalesef isi bekledil sonra nisanlimkn ailevi sorunlari çıktı. Bir de ablam ben evlenmeden evlenemezsiniz dedi nisanlimla bana saka yollu. Nisanlimda herkes nasibini yasar dedi ama bekleyelim biraz daha o sirada da birikim yapalım madem dedi. Herhalde yaza yapariz inşallah.

Arkadaslar, evde durduğum süre boyunca ailedeki dertlerim bitmeyecek sanirim. Bazi sıkıntılarım vardi küçükken ben gecti zannetmistim. Hani büyüyunce beni insandan sayiyorlar sanmistim. Yok gercekten degilmis. Düşünüyorum da icimdeki en büyük yara ailemin davranışları. Kendimi yedek kulubesinde bekleyen ama ona ragmen biri gol atamadiginda kizilan insanmisim gibi. 4 kardesiz. 4. Baya gec oldu yıllarca 2. Cocuk olarak cok ezildigimi hissettim. Yanlis mi bilmiyorum ama ezildigim düşündürüldü hissettirildi. Kalbimde kocaman bir yara.. Neresinde baslayim derken en küçükken.. Babannemlerle yan yana idi evlerimiz. Ablami babannem alirdi eve göndermezdi. Bende ablamin peşinden kaçıp giderdim ayni bahcede idik. O kadar aglardim ki ablamin arkasından. Dedemlerin kapısinda o kadar aglardim ki hickira hickira yengemin kahkahasini babannemin bagirmasini net hatirliyorum. En fazla 3 yasindayimdir. Sonra öldü zaten. Yengemse daha vahim.. hic bir sağlık sorunu olmamasina ragmen bebekleri olmadi. Ve cok ciddi bir ruh hastalığı gecirdi. Annem hastaliginda bizim evde yengeme bakti. Delirmis gibiydi o dönem. Kendi kendine konuşur sürekli ben o çocuğu cok aglattim o kadina cok iftira ettim bana bakiyorlar diye siye sayiklardi. O cocuk benim. O kadin da annem. Ic acısı bunla benim icin hep. Hayatom boyunca cozemeyecegim aklimda kalbimde yara. Ablam eve geldiğinde annem hep beni kenara iterdi hatırlıyorum. Ablamla cok ilgilenirdi. Cok özlerdi anliyorum ama ablam yokken de benimle yeterince ilgilenmezdi ki. Ablami beklerdi camda. Beni babanneme fiziken benzettigi icin zaten yillarca burnumdan getirdi. Ufacik bir sorunda babannesi kılıkli diye bagirirdi arkamdan. Cocuklugumda bilemezdim de ergenlikteyken aglardim bagira bagira dogurmasaydin madem beni o kadina benzeyecegimi bile bile diye. Cocukluk tramvama sebep olan kadina benzetilmek. Hemde annemin nefret ettigi kadin. Bir düsunsenize ne kadar ic acisi. Biraz daha büyüdük. Ablan onu yapamaz buraya gidemez sen yap sen git diye diye hep bir seyleri yaptım. Ablamda is yapardi yapmaz değil ama onum yaptigini annem herkese anlatirdi teşekkür ederdi. Ben sanki hic yapmamisim gibi.. hala öyle gecen nisanlima ablami övüyordu. Nisanlim gittikten sonra telefonda neden böyle hissettigini daha iyi anliyorum ailenin icine girdikce dedi. Lisedeyken mesela doktora, disciye ben tek başıma giderdim. Ablami hep annem götürürdü. Gerci üniversite bitti ablami hala annem götürür. Ise bile annem götürür. Ben bacaklarimin agridigi günlerde duraga kadar bile biraksan yeter derdim. Birakmazdi. Gecen tatli tatli sitem ettim ne halt ettin de götürmedim acaba dedi bağırarak. Halbuki o dönemi cok net hatirliyorum aramiz kötü de degildi. Ablamin evlilik takintisindan dolayi basimiza sacma sapan bir sürü is geliyor yakin zamanda. Ablamla arasi kötü oldu bi ara benimle o kadar asiri iyiydi ki. Ablamla arasi iyi olmaya başlayınca cok sacma bir sebepten kavga çıkarttı benimle günlerce konusmadi. Kendimi cok salak ve kullanilmis hissettim. Güya gözü acik görünüyorum dışarıdan ama gerçekten salagim. En son olaysa daha vahim. Ablama birisi talip olmustu foruma yazmistim. Aşırı kültür farki vardi ama o sorun değildi talip olan beyefendinin annesi cok kotu idi. Nasilsin dediğimde cevap vermedi. Ablamin yüzüne bakmadi cirkin diye laf soktu vs.. onun haricinde de ciddi kabalardi. Tanismak icin coluk cocuk o kadar kalkip gelmisler ki bizde gercekten ayiptir aile büyükleri gelir kendilerini anlatirlar biz kendimiz anlatiriz. Sakin bir ortam önemliydir bizim icin. Kardesimi bile uyuttuk rahat konusulsun diye o kadar. görgüleri odur dedik ama tuvaleti falan o kadar kötü kullandilar ki. Tabi ailecek değerlendirdik ettik. Ben eksik yönleri gördüklerimi söyledim. Üstüne de sunu dedim. Kim olursa olsun her ailenin her kisinin kendine göre bir olumsuzluğu olacak önemli olan kisinin bu olumsuzluğu kaldırıp kaldiramamasi dedim. Bizi de onlar beğenmedi belki bilemeyiz ama uygun gibi gelmediler son karari ablam verecek bayramda düğünde o görüşecek. Ben yillarca görüştüğüm insanla nisanlandim. Annem hala lafini ediyor. Benim kararim mi sanki kendin ne halt yersen ye diyor sinirlenince. Allah korusun bir sıkıntımiz olsa gerçekten arkamda ailem var diyemem. Bir gün zamani gelecek ama ben bir adamla görüştüm bugüne kadar. Ablamin görüştüğünun sayisini bilmem hepsi icin yaptığımiz hazirligin. Her neyse bu bahsettiğim aileyi reddetiler bizimkiler. Sonra sacma bir sekilde vicdana geldiler ablam aradi çocuğu. Konustular ettiler. bir sürü seyler oldu. Bitti dediler. En son ablamin taa isyerine ulaşıp o sekilde ikna etmiş konusmak icin cocuk. Annemler görüşecekler herhalde bir kac gun icinde. Bende ne degisti ya simdi aile ayni aile. Çocuk ayni cocuk dedim. Sacma sapan nedenler gosterdiler. Bende iyi siz bilirsiniz mutlu olacaksa zaten olsun da yüzüne bakmayan kadin aile huzurunu bozmasin da dedim. Benim kayinvalidemi buldu yine lafi. Ben zaten biliyorum ne olduğunu. Bu kıyaslamak doğru degil biz farkliyiz ablamlar farkli dedim. Sonucta görücü usulü ya. Sinirleniyorum sacma bir sekilde olur biz nasilsa degistiririz diye diye ilerliyorlar. Mantığına yatmiyorsa beni yermenin alemi ne. Bu oglan ve ailesi gibi birini ben yillardir seviyorum istiyorum deseydim evden bile sokmazlardi hic mi gözün gormedi bu kabaligi bu saygisizligi bu kötülüğü diye diye ömrumu yerlerdi o kadar cok farklilik var. Adim kadar eminim. Benim nisanlim sanki evin oglu gibi ayni bir cok şeyimiz. Kayinvalidemler keza.. Kiyasliyorum belki yanlis ama beni yanlis bir şeyle kiyasladiklarinda tüm sinirlerim ayaklaniyor. Kendimi fesat kiskanc biri gibi hissediyorum. Sanki engellemeye çalışıyormusum gibi. Ablam benimle konusmuyor bu mevzuyu sadece bana dedigi su. Talip olan çocuk icin o seni istemez anlasamaz bile! Iyi oturup kalkmayiz bizde kocanla oturursun sen dedim. Bu kadar rahatsiz edici. Bilinc altimdaki seyler mi ortaya çıkıyor acaba dedim. Gercekten kiskandim hep yillarca o ilgiyi. Biraz daha pisirik olsaydim bende beceremem deseydim bende hasta olsaydim böyle davranirlar miydi bana da? Küçükken evlatligim herhalde diye düşünürdum. Araştırmaya bile niyetlendim o derece.. Gecmeyecek bir derdim. Allah kendi kuracagim ailemi mutlu huzurlu etsin inşallah diye dua ediyorum.

Evet anliyrm bnmde ailemle cok problemlerim vardi her derdmi nişanliuke eşime anlatmiştm kakiyo arada sorada başima iyi b. k olsaydn ananla gecnrdin kiymetlimi oldu vs. hayatn gercekleri bnlar kendi ayaklarinizin uzerinde durmalisinz mtlaka carmenares

Bende senin gibiydim biz üç kız bir erkek kardeşiz Annemin üvey kızı gibiydim babamında öyle kız kardeşim ile aynı dönem nişanlandık huzur yüzü görmedim annem artık diğer kızlarını çok önemsemiyor babam kız kardeşimin hamileliğinde arayıp git kardeşine bak bakmadı demesinler dedi diye evimde baktım aylarca aannemler kız kardeşimin ailesi babam ve arkadaşları hergün benim evde oluyorlardı belim ağrıyor diye ağlıyordum kimsenin umrunda değil tabi her işi ben yaptım Doğum yaptı yine ben baktım ben koşturdum Ve sonunda bel fıtığı geçirdim kez ameliyat oldum bir Doğum yaptım kız kardeşim bana aynı özveriyi göstermedi babamda hiç kardeşime git ablana bak demedi aramızda bir yaş var

Evet kesinlikle bu konuda size katiliyorum. Size su yazdiklarimi hic bir sekilde anlatmadım. Sadece annemle sorun yaşadığımi bilir. Sebebini anlamiyordu. Ancak annem kayinvalideme sürekli ablami söyleyerek benim icin o cok özeldir yeri ayridir hayatta kiyamam ona deyip nisanlima sürekli ablami anlattigi övdügu ve benim yaptigim hic bir seyi gormedigini farkettigi icin beni anladigini farketti ister istemez. Uzgun melek37 İnna lillah ve inna ileyhi

Anladım. Allah mutluluğunuzu daim etsin inşallah. Dilerim hakkınızda hayırlısı olsun.

yakın zamanda evleniyormuşsunuz Allah tamamına erdirir çok mutlu olursunuz inşallah. Bence ailenizle fazla yüz göz olmayın. Sadece üzerinize düşeni yapın ve geri çekilin. Bir de naçizane tavsiyem nişanlınızdan iyice emin olarak evlenin, sırf evdeki ortamdan kurtulmak için değil. Çünkü aileniz zaten her fırsatta laf sokuyormuş ilişkinize, Allah göstermesin evlenip de mutsuz olursanız ailem arkamda durmuyor eşimle boşanmayı düşünüyorum ama baba evine gidemiyorum diye konu açmayın burada. Biz yine arkanızda oluruz ama siz mutsuz olmayın diye. Benim belirgin bir dışlanmam yok biz de iki kardeşiz ama ben de bazen ayırt edildiğimi düşünüyorum. Üniversitede bir erkek arkadaşım olmuştu ailem karşı çıkar diye sakladım bir arkadaşımdan duyarak öğrendiler ve bana güvenleri sarsıldı. Sonra ayrıldık zaten haklı çıktılar ama bana hala güvensizler o konuda. Geç kalsam laf sokuyorlar vs. Herkes hata yapar ama benim hatam hep yüzüme vuruluyor. O erkek arkadaşım akademik olarak çok iyiydi şu an bi şirkette müdür yrd olmuş ama karakteri bozuktu. Şimdi de görüştüğüm birisi var, kimse kimseyi tam tanıyamaz ama uyumluyuz, seviyoruz, ciddi düşünüyoruz. Karakteri iyi, merhametli, bana çok değer veriyor aileme saygılı ama henüz işe başlamadı kamu sınavları için uğraşıyor ailem ona takılıyor ve bu sefer ikinci ayında söyledim önceki gibi olmasın diye bu sefer de olmadı niye ilk hoşlanırken söylememişim ciddileşmeden engel olurlarmış. ÖSS de Ankara hukuk yazacak puan yaptım hukuk istemediğim için başka bi bölüm okudum onlar ankara istiyordu istanbulda okudum onlar kamu istiyordu bi ara özel sektöre yöneldim şimdi onları kıramayıp kamuya hazırlanıyorum özetle ne yapsam yaranamıyorum. Ben iyi olayım istiyorlar ama kendime güvenim kendi kararlarıma saygım kalmadı artık. Sizi anlayabiliyorum. zeynones

Inşallah. 9 yıldır birlikteyiz. Birbirimizin zorunda kolayinda hep beraberdik. Inşallah pişman etmeyiz birbirimiz karsiliklikli olarak.

Tek tavsiyem bırak kimle evlenirse evlensin. Fikrini sorsalar bile söyleme. Şimdi sen kötü dersin, tutarlar reddederler sonra sen bozdun olur. Bırak mutsuzluğunu da hazırlıyorsa kendi hazırlasın hiiiç karışma. Ne zaman evleneceksin bu arada? O evde kalacağın süre önemli çünkü.

bu anlattiklarim kendimle yuzlesebildiklerim. Daha farkli psikolojik ve fiziksel siddette gördüm. E esk11 kızımı çok seviyorum o benim minik

Yaşadıkların gerçekten üzücü zeynones. Ama senin yapabileceğin birşey yok malesef. Nedendir bilinmez böyle gelmiş, böyle de gider bu davranışları. ablan konusunda hiç fikir beyan etme. Mutluluk dile ve geç. Ve umarım kendi kuracağın ailede çok mutlu olursun. İleride çocuklarına adaletli ve merhametli davranan harika bir anne olursun.

Cok teşekkür ederim.. amin inşallah.. E esk11 kızımı çok seviyorum o benim minik

Yok daha ablam nisanlanmadi işte nisanlanacak herhalde. Sorun nişanlılik değil aslinda annemlerin ablami her zaman asiri koruyup kollamalari ben sadece sen yap sen et dedikleri cocugum Islerine geldikleri yerde iyi davrandiklari icin rahatsiz kaliyorum. yazarhanim35 Yazar