ben de kesinlikle sizr hak veriyorum. bebek olunca sizin hayatınız bitecek hamilelik doğum büyütmesi etmesi derken kariyeriniz çok yolda kalıcak o yüzden belli bir noktaya gelmeden bebek sahibi olmak sadece sizi mutsuz edecek. kararınızın arkasında sağlam durun, bebek özellikle kadın hazır olunca olmalı bence de!

çok hoşsunuz bu zaten bir seferde olacak bir şey değilki eşimin hastalarına söylediği adetten sonraki günlerde iki günde bir ilişki tavsiye eder, her gün olunca spermin kalitesi düşüyormuş.

Bu kadar çocuğa meraklı evlenseymiş 26 27 yaşında. Okul bitince ancak gezmiş tozmuş. Bir de biz bir yıl içinde tanışıp evlendik öyle yıllarca bir geçmişimiz yok sanki benle sadece baba olmak için evlenmiş.

benim eşim de çok baskı yaptı. ben de istemiyorum dedim temmuzda 2 yıllık evli olacağız bn daha evlenmeden en az 2 sene beklerim istemem dedm. ozaman kabul etti ama sonra yaşım ilerledi çocuğumla aramda çok yaş farkı olacak dedi. ben de erken evlenseydin ozaman dedim 2 ay önce zor bela tartışmalar ve bana ailemden yapılan baskılar sonucu tamam dedim. karar verdik olma ihtimalinin yüksek olduğu birdün. tbi ben fındıklar fıstıklar pekmezler incirler yediriyorum keçiboynuzları kaynatıyorum garanti olsun diye. akşam geldi. ya aslında duasına güvendiğimz brinden bir dua istesek de öylemi yapsak dedi. bu sefer ben hayr dedim okdr hazrlık yaptım bgn olacak. o da ya ama daha hayrlı olur filan dedi. ee tmm dedm sen nasıl istiyorsan öyle olsun. ogün bu gündr dua alacaz da başlayacağz.:) en azındn konu benden çıktı ona kaldı

21 yaş anne olmak için çok erken :). Biraz frenledim şu an evde kanımı aldı değerlerime baktırdı bence aşırı bir demir eksikliği var neyse diyor önce demir depolarını dolduralım diye kan ilaçları aldı biraz bekleyelim dedi ama eminim bir kaç haftaya bu konu yine açılır. Eşin ne iş yapıyor canım baya bir yaş farkı varmış aranızda. T

Kaç yıllık evlisiniz? T

ben eşinizi haklı buldum açıkcası. çunku yaşlarınız malum. artık zamanı gelmış bence. hem hemen olacağı ne malum. ALLAH aratmasında hıçbır karıyer bır bebekden daha onemlı olmamalı olamaz bence sevglm Işık &

canım yaşadıklarımdan çıkardıgım sonucunda tek tavsiyem su olabilir. çocuk konusunda ne çok geç kal, ne hayallerini ertele. eşin konusunda sana biraz zaman vermesi için ikna etmeye calıs. çok değil bikaç sene sonra seninde hazır olacağını anlasın. ailen konusunda tartışma, kavga sırasında ağzından çıkabiliyor insanların. bence eşinlede aranı çok kötüleştirme. sonuçta onunla evlenmişsin ve ailen artık eşin. eğer çok çıkmaza girersen belki bir bebekte olabilir. asıl ailen bu konuda gerçek anne baba olsalar bunları dusunup ne olursa olsun sana sahip çıkmaları gerekir. bunu bebeğin olunca daha da anlayacaksın. birde bebek konusunda kendini engelleme ben hamileleliğim boyunca çalıştım oldukçada başarılıydım. tek kaybım hamile olmamdan dolayı bölümbaşkanlıgım onaylanmadı uzuldummu başta evet ama oğlumu görünce yok dedim hiçbirşey bu kadar değerli olamaz. hem seneye tekrar dönüp daha iyi işler yapacağımı biliyorum. Hem artık bebeğim içinde var olmam gerek. yani gunumuzde kadının işi zor çok zor:)dilerim biran önce akademik unvanını alır ve bebek içinde huzurlu ve mutlu bir şekilde hazır hissetmeye baslarsın. Kafanın rahat birşekilde hamile olman hem bebeğinin hem senin sağlığın içinde önemli. yani herşey dilerim gönlünce olur. sevgiyle kal.

Öyle ya, umurlarında olmuyor kadın hazır mı değil mi.. Doğur çocuk istiyorum demeyi biliyorlar. Kadının başka bir ideali yok. Sanki kadın bu dünyaya çocuk yapmaya gelmiş sadece. Önce beni mutlu etmeyi öğren, lafını söznü bil incitmeden konuşmaya çalış. Sonra bu adam iyi baba olur der doğururum. S

cnm öncelikle bu karar ortak verilmeli baskı söz konusu olmamalı yani eşine bunu açıklamaya çalış sonuçta çok hayati bi karar bu baskıyla olcak iş değil, birde daha önce düşüğüm oldu demişsiniz sanırım iş dolayısyla şu dönemde istemiyorsunuz. kadın olarak kendinizi ruhen ve bedenen ne zmn hazır hissettiğiniz çok önemli sonuçta herşeyi siz yaşıycaksınız eşiniz sadece destek olucak

benzer sıkıntıları bende yaşadım. hatta bununla ilgili 2 tanede konum var. ben 21 eşim 29 yaşında. eşim yaşım geçiyor, hem baba olmak istiyorum ben artık dedi. bense son sınıfım henüz. mezun olunca A kadrodan hazırlanacağım kpss ye. çok tereddüte düşmüştüm. hem kpss hem bebek... yapabilir miyim diye. bide biz ailelerden uzaktayız, bebeğim olduğunda annem gelecek ben rahatça hazırlanayım diye ama bu kezde uzun süreli birlikte yaşamak yıpratacak.. ben böyle karmaşık haldeyken eşim tatlı tatlı beni kandırmaya çalıştı tabiri caizse. ikna olur gibi oldum ama sonra vazgeçtim. yaşım henüz 21 ve benim beden ve ruh yaşım anne olmayı kaldıramaz, hazır olmadığımı anladım. benim hayallerim var ve bunları gerçekleştiremezsem mutlu olamam, mutlu olamazsam mutlu bir çocuk yetiştiremem. yani ne hayallerim gerçekleşir ne de bebeğim huzurlu bir ortamda büyür. tüm bunları anlattım eşime ve ''ben sen hazır olana kadar lafını bile açmayacağım söz'' dedi ve konu kapandı. hala çok istiyor biliyorum ama benim için duygularını bastırıyor. çünkü, kayınvalidemin, annemin çocuk yap yaşın gençken, korunma demeleri beni utandırdı evet utandırdı. 21 yaşında birinin duymak isteyeceği şeyler değil çünkü bunlar. midem bulandı, bu konun laçkalaşması. ve o gün eşim eve geldiğinde keyfim olmadığını anlayınca tüm gece hüngür hüngür ağladım ''ben daha kendim çocuğum, istemiyorum çocuk. ben senin küçük kızın değil miyim beni sev ben büyüyene kadar'' tüm gece bunları sayıklamıştım.. eşim o günden sonra şakayla karışık diyor önce seni büyüteceğim diye. kpss den sonraya bıraktık bebek fikrini. ben hem yaşım hemde kariyerim için istemedim. senin yerinde olsam hiç düşünmez yapardım, çünkü hem yaşın müsait, hemde mesleğin var. mesleğin olmasa neyse... inan ertelemek için bahane çok. heleki akademik kariyer... dipsiz bucaksız bir alan. prof olana kadar hep stres. o yüzden erteleme hayatı. fakat çocuğu kariyerinden dolayı değilde hazır hissetmediğin için istemiyorsan o başka. . push ; annekusu Ruhum

canım ben de karıyer de kariyer diye hopladım:) evliliğimizin ilk ayında eşim resmen baskı yaptı bebek için. bende altında kalmadım tabi, yapmıyorum dedim. bana baglı sana değil dedim, 10 aydır istiyoruz şimdi de olmuyor bebişimiz, sana tavsiyem her şeyi bırak köşede dursun. bebegine kavuş önce. hamileyken de üniversitede kadroya girersin. o kadar olaganüstü bişi değil çünkü. ailenle aranın düzelmesine de büyük etkisi olacaktır.

Sen öyle yaptikca ben iyice soguyorum cocugum olmasindan de. Birde cok kesin konus: Sunu basardigimda hazir olacagim, ozaman olacak insallah de. Yani tam olarak ona bir zaman ver. Sen diyorsunya kariyerimde birsey olunca, ama tam olarak ona bir zaman ver, belki nekadar zamanda bunu basaracagina emin olmadigi icinde baski yapiyordur. Yani diyelimki daha senin ulasmak istedigin yer iki sene uzakta. Iki sene sonra kariyerimde sunu basardiktan sonra hazir olacagim de. Bunu gözünün icine bakarak sakin bir sekilde bir kac kez tekrarla, yani zaman zaman, arka arka degil ; ) Birde ona sunu anlat: Cocugunuz olunca onun icin pek birsey degismeyecek, isine oldugu gibi devam edecek, ayni cevre, gün icinde yaptigi ayni seyler, konustugu ayni insanlar. Ama senin icin hersey degisecek, sosyal hayatin, gün icinde yaptigin seyler vs. Yani onunla senin durumun cok farkli. Bir düsünsün, sen dogum yapinca ücretsiz izine ayrilip sirf cocuga bakarmi, diyelimki üc ay ise gitmese? Yapmaz iste : ) VuslataDair evli ve 3

Bir buçuk yıl olmadı erken değil mi?

Aslında ona da hak veriyorum yaşı 34 ben bazen espri yapıyorum okulu bitirince evlenseydin diye. Doğum yaptırdığı bebeklerin resimlerini getirir bizimde böyle bebeğimiz olsa doğumunu ben yapsam böyle hayal ediyor ama cidden hazır değilim. T

Biz de tam tersi eşim hiç çocuk istememişti. Üç sene sonra kafasına dank etti heralde gece uyurken çocuğumuz olsun mu dedi. Gece gece aklına nereden geldiyse zaten ben hep istiyordum üç ay sonra hamile kaldım. Sibelim84

Oglumu 33 yasimda dogurdum ama o kadar pismanimki cok gec kalmisiz ama ben degil esim istememisti iki sene. Onu kucagina al birde oyle konusalim

bence ikinizinde hazır oldugu zaman anne baba olmalısınız. yaşınız çok geç değil bende 32 yaşımda anne oldum. bu yaş takıntıları malesef biz türklere özgü. ancak en önemlisi kadının hazır olması eşiniz kd doktoru bunu en iyi onun bilmesi lazım. annelik zor bir süreç özelliklede çalışıyorsan bu nedenle kadın çok istemeliki başa çıkmakta zorlanmasın. ve her bebeğin sağlıklı, mutlu bir anneye ihtiyacı var. bunu her açıdan hissetiğinizde anne olmanız hem sizin hem bebeğiniz açısından en iyisi olacaktır. kariyer konusunda sizi anlıyorum bende su eğitimide alayım, şunuda yapayım dedim durdum ama bir noktada bunların arkasının kesilmeyeceğini ve artık anne olmam gerektiğinianladım. bu sene çalışmıyorum ilk etapta çok zor geldi meslektaşlarım seminelre, kurslara falan gidiyorlar yönetici olmak istiyorum falan derken dünyaya gelen minik oğlum bana hem dunyadaki en önemli şeyin kendisi oldugunu anlattı:)hemde artık kariyerimde daha başarılı olmam için birneden daha oldu:)hatta tek çocuk yeter derken 3-4 sene sonra 1 tane daha yaparım demeye başladım. çocukta yaparım kariyerde demeye başlıyorsun:) T

Başlıktan anladığınız gibi eşim baba olmak istiyor ama ben anne olmak istemiyorum. En son geçen ay bu konuyla ilgili tartıştık bana doğum kontrol hapı kullanmayacaksın diye baskı yaptı, ben de artık gerginlik olmasın diye kullanmıyorum dedim ama kullandım. Adet günlerimi hesaplıyor, ne zaman hamile kalabilirim v. s. almış eline bir takvim bunları not alıyor. Yazarken gülüyorum ama ilişkiye gireceğimiz tarihleri bile işaretlemiş bu arada eşim kadın doğum uzmanı. Bugün ben bir kaç yıl daha çocuk istemiyorum dedim, araştırma görevlisiyim kadroya atanayım istersen beş tane çocuğumuz olsun ama şu an mümkün değil diyorum kabul etmiyor bu yüzden de bugün tartıştık. Lanet olsun işine dedi, çok mu önemli istifa edersin olur biter, yanımda çalışırsın hep aynı laflar. Yanında asla çalışmam bekarken beraber çalıştık, boyumun ölçüsünü aldım :) Ben buraya taşınmadan önce bir kurumda sağlıkçıydım, eşimin memleketine taşınınca burada tanıdıkları sayesinde üniversiteye geçtim, kriterlerim de tutuyordu. Eşim resmen lanet ediyor nereden seni bu işe soktum diye. Eşim 34 yaşında ben 29 yani tam anne, baba olma zamanı ama iki üç yıl sonra olsa herşey çok güzel olacak tabi Allah kısmet ederse. Ablasındayız bir surat bir surat ben de yatıyorum dedim çıktım. Ben ailemle görüşmüyorum yakında kuzenimin düğünü var, ben de gideceğim belki annem, babam beni görünce dayanamaz barışırlar, hamile olursam stresli gitmeyim dedim çünkü daha önce bir düşüğüm oldu. Bana annen, baban seni sevse çoktan gelirlerdi dedi, bu laf çok ağrıma gitti şimdi ablasındayız ama bu lafın hesabını soracağım ona, sabahtan beri afrasından tafrasından içim şişti valla yazınca rahatladım.

önceki konunuda biliyorum ciddi bi kriz atlattınız daha yeni, tüm bunların üstüne bu tavır çok yanlış, normalde hak verebilirdim baba olma isteğine ama neyi nasıl söylediğin çok önemlidir, takvim tutmak hapı bırakacaksın diye baskı yapmak, işi bırakmanı istemek, kendisine sekreter olmanı istiyor resmen, ki buda göstermelik çocuğun olsa otur bak der, kendisi yeterince gezmiş tozmuş tabi, senin ideallerin onun için önemsiz kendisi baba olmak istiyo çünkü, bebeği bedeninde kim büyütecekse onun fikri bi adım öndedir bu konuda, o sadece 9 ay bekleyecek, bulantı baş dönmesi ayak şişmesi bel ağrıları hormon çıldırması onun problemi olmayacak, bide işin içinde yani nasıl anlamaz okumuş adam, ayrıca annenlerle ilgili belaltı vurması da çok çok çirkin yerinde olsam annemlerle ne yapar eder barışırım çenelerini kapatırım, seni sahipsiz görmeye başlarlar yakında bende çocuk istiyorum eşim 2 sene istemiyodu sonra onu 1 seneye çektik, nisan mayıs gibide hamile kalmak istiyorum kısmetse bu ortak kararımız, ne ben ona baskı yaptım ne o bana, taviz verme

Teşekkür ediyorum aydınlatıcı yorumlarınız için ben bunu en yakın ablamda gördüm biz üç kardeşiz abim Diş Hekimi, ben de okudum tek okumayan ablamdı ama ablam boş durmadı el sanatları v. s. Halk Eğitimde öğretmenlik yapmaya başlamıştı eniştem çocuk olunca işten çıkardı şimdi çocukları büyük ama ablam bu konuda çok pişman yarım kalmış hayallerinin pişmanlığını yaşıyor. Ben ilk memurluğa atandığımdan beri Akademisyen olmak benim tek hayalimdi sırf bu yüzden ingilizcemi geliştirdim. Bu işe eşimin sayesinde başladım o olmasa imkansız gibi bir şeydi. Hayallerimi yarım bırakmak istemiyorum yrd. doç. atanayım rahatlayacağım hocam şu aşamada asla bebek yapmamı önermiyor. Eşim okumuş, kültürlü biri olmasına rağmen bu konuda çok hassas hatta bana tüp bebek yapıp ikizlerimiz falan olsa gibi garip fikirleri bile var :). Ailem konusunda laf vurması hoş değildi bir anda ağzından çıktı sonra pişman oldu özür diledi ama haklı annem, babam hiç aramadılar demekki beni cidden gözden çıkardılar.

Bence erken, tabi ben de bebek istemediğim için olabilir :) Eşim ve ben 27 yaşlarındayız, 8 aylık evliyiz. O da ilk 5-6 ay bebek diye tutturdu, ama ben istemiyorum diye diye ikna ettim onu. Bekliyor hazır olmamı. Yani bu iki kişinin ortak verebileceği bir karar, anne olmayı arzulamadan anneliğe hazır olmadan anne olmaya kalkmak yanlış geliyor bana. Hele de eş veya eşin ailesi diretiyor diye. Sizin eşinizin bir de yaş endişesi olabilir, hani 34 oldum gibi. Fakat endişe etmemeli 40- 50 yaşında baba olanlar az değil. Bir de 1,5 yıl bana da az gelior ne yalan söyleyeyim, şöyle 2,5-3 yıl geçmeli, oturmalı evlilik. Oturuyosa tabi.