canım senin için üzüldüm ama her şey görüşmek değil ki? eskiden insanlar telefon bile yokken askerlik 3-4 sene sürerken birbirlerini hiç görmeden haber bile almadan beklemişler. Telefon, internet varken ulaşım çok çok kolaylaşmışken zor değil bence. 20 ay neredeyse 2 sene! bu zamana kadar yan yana olmuşsunuz en azından. benim de 4 senelik bir ilişkim var ama başladığından beri farklı şehirlerdeyiz. 3 ayda 1 gün görüşebiliyoruz. ve ikimiz de beklemekten vazgeçmedik. daha askerlik vs derken en az 2 sene daha böyle olacak. ve 10 yıl olsa bile 3 ayda bir kere görüşmeye bile tamam diyebiliyorum ben. Yani ben biraz ayrılma sebebini kusura bakma tabi ama saçma buldum. gerçek aşk mesafeleri dert etmez :/

bende tam tersini düşünüyorum çok sevdiğinizden ayrı kalmak istemiyorsunuz çünkü araya soğukluk giriyor ister istemez bence sizi gerçekten çok seviyorsa düşünür taşınır stajını sizin yanınızda yapar anacı ailesine düşkün erkeklerden evlenincede hayır gelmiyor aslında, hakkınızda hayırlısı. D

herkeze mrb buraya daha yeni üye oldum eğerki ailesinin sözünden çıkmıyorsa ayrıldığın için hiç üzülme yol yakınken dönmüşün iki evlilik yapmış biri olrak söylüyoruumbenim eşim kırk yaşında ve hala ailesininsözünden çıkmaz ve çok mutsuz giden bir evliliğim var eşim abisi evde nere dolap koyacağıma kadar karışır ve eşimde asla hayır demez yanı kısaca demek istediğim şu vakit kaybı yıpranıyosun psikoloji bozuluyo ailesinin lafından çıkmayan erkekle evlilik olmaz benim ilk eşim öyleydi şimdikide tecrübeli biri olrak söylüyorum başından neyse sonundada öyledir insanlar mutlu olmak için evlenir kuzum85 aşk bir

Ya cnm çocuk ailesinden 4 yıl boyunca ayrı kalmış bence bi özlem var onlara karşı hem de mesleğinin verdiği özgüvenle ailesininde bunu hissetmesini istiyor bence yakından. Sen de çok haklısın yanında olsun istiyorsun ama o da haklı cnm.

Kızlar bana da bir destek olun. burda ki herkesin düşünceleri benim için çok önemli ve daha kimseye anlatmadan burda anlatmak istedim derdimi.20 aylık bir ilşkimiz vardı. aynı üniversitedeydik. fakat o bu yıl mezun oldu. benden 2 yaş büyük. benimse daha 2 yılım var. aralık ayında adli hakimlik sınavı var ona çalışıyor şimdi. farklı şehirlerdeyiz o şimdi kendi memleketine gitti. sorun şu ki ben ne zaman kafama takılan sinir olduğum şeyleri anlatmaya ona söylemeye başlasam beni hep kavga çıkartmakla, onu üzmekle suçluyor. o sınava çalışıyormuş kafası doluymuş ve ben hep kavga çıkarıyormuşum. şuna hak veriyorum gerçekten bu sınav için çok ders çalışmak zorunda. ama ben kafama takılan şeyleri onunla konuşamıyacak mıyım? hep layylaylom mu konuşcaz? esas sorun şu ki dün gece ben hakimlik stajını burda yap diyorum. oysa kendi yaşadığı şehirde yapcağını ailesinin aksi halde üzüleceğini ve ailesine benim kız arkadaşım var orda kalcam diyemeyeceğini söylüyor. bu konuya onlarca kez konuştuk. ama benim daha okulumun bitmesine 2 yıl var eğer o stajı orda yaparsa sonra askerlik var atancağı yer var. biz 4 5 yıl boyunca sadece 2 3 ayda bir görüşrbilcez. ve ardından evlencez güya!!!!! kızlar allahaşkına sizce 4 5 yılda toplam 20 25 kez yüz yüze görüşüp de evlenmek ne kadar mantıklı? bu sadece bir hayal. ve ben ona dedim ki birbirimizden uzaklaşırız yabancılaşırız ister istemez. evlenmeyiz ayrılırız dedim dün gece yine. bana neden olumsuz düşünüosun filan dedi. sonra bu konu uzadı ve bana herşey senin istediğin gibi olamaz dedi. sizce bu benim hakettiğim bi cümle mi?benim tek istediğim onla olmak. ve bunu onun da istemesi gerkmez mi. bu lafı beni çok kırdı ağladım. normalde ben ağlayı nca hemen yumuşardı ve dün gece öyle olmadı. bizim aynı zamanda onunla çok fazla fikir uyuşmazlığımız var. ama birbirimizi gerçekten çok seviyorduk. fakat bugün ayrıldık çünkü artık sürekli kavga etmekten ikimiz de çok yıprandık ve ikimizin de psikolojisi altüst oluo belki bu yüzden. ben hala onu çok seviyorum. ama ailesine aşırı derecede düşkün olması ve düşkünlükten ziyade 23 yaşında olmasına rağmen onların sözünden hiçbir şekilde çıkamaması bizi bu noktaya getirdi. hem ayrılmasam mı diyorum hem o herşeyi bırakıp ardına bu ilişkiyi bitirebilyorsa ben de bitirmeliyim diyorum. ve zaten 4 5 yıl boyunca 2 3 ayda bir görüşüp bu işin mutlu sonla bitmesinin mümkün olmadığını düşünüyorum. yine ayrılık gözükür bize diyorum. sizce ne yapmalıyım bir fikir verin lütfen...

herkese cevapları için teşekkür ediyorum. şu an barıştık iyi gibiyiz ama tabiki devamı nasıl olucak bilmiyorumm frezya_34 kimse vazgeçilmez

okulda 1.5 senemizi beraber geçirdik ayrı şehirlere evlerimize döndük okul bitince ve kah 7 ay sonra kah 5 ay sonra görüştük ve 3.5 sene bitti uzaklık bir yere kadar zorluyor balım inan aşk varsa güven varsa yürüyor ilişkine inanıyorsan ve tabii sevdiğin adamada her türlü hayal gerçek olacaktır inn bana

Biraz zaman ver ona... Seviyorsanız uzakta da olsa bir deneyin.. belki sizin yanınıza gelebilir.. Hemen kestirip atmayın.. Eğer olmuyorsa da üzülmeyin..

aslında çok karışık sen bu ilişkiye sahip çıkmasını bekliyorsun ama o da kariyerinin ve ailesinin peşinde koşuyor ve ilişkiye de gittigi yere kadar gözüyle bakıyor sanırım. ama bir yandan da ona da hak verdim çünkü neticede ne diyecek ailesine ben burda staj yapıyorum beni beklemeyin mi. ailesi de yıllarca döncek gelcek oglumuz diye okutmadılar mı dışarı memleketlerde. ama benim asıl takıldıgım nokta beni neden üzüyorsun muhabbeti. ya bak mezun oldugunda mutlaka ilişkinin seyri dğeişiyor. asla eskisi gibi olmuyor bu gerçek. sizin yeni bir düzenlemeye oturup yüzyüze konuşup şöyle yapalım böyle yapalım diye birlikte karar vermeye ihtiyacınız var. yani kısaca 5 yıllık kalkınma planı yapmanız lazım :) ayrılmak çözüm mü olacak ikinize? bunu zaman gösterir. ama çözüm bulmak istiyorsanız hayattan neler istediğinizi ve biribinizle ilgili hayallerinizi karşılaştırın uyumlu olduğnuz noktaları bulmaya çalışın. 5 sene içerisinde eğer onu unutup başkasını hayallerine koyabileceğine ihtimal veriyorsan uğraşma bile bence. ama yok zaten 5 sene de geçse yanımda olsa da olmasa da ben yine de onu sevicem diyorsanız çok gereksiz bir ayrılık olmuş bu bnce. yüzyüze oturun konuşun herşeyi detayıyla. TatLiGaci Heidi ve

nedense ben çocuga hak verdim haklı yani benim eşimde eskişehirdeydi orada yaşıyordu ama o istanbula geldi görüştük telefonla görüştük özledik özlemleştik ama soğumadık... bu birazda kişisel bişey 3 yıllık bir birlikteliğimiz var son 1 yıldır evliyiz tek bir kavgamız bile yok evet tartışırız ama öyle büyük kavgalar ayrılalım vs yok sen ailene çok düşkünsün vs konuşmaları şimdiden başladıysa zaten ötesi olmaz bilmiyorum ben helede hamilelik geçirip bebeğimi kaybettikten sonra anladım ki annelik babalık bambaşka birşey bir kadın bir erkeği bir erkek bir kadını çok rahat bırakabilir acısını çeker ama bırakabilir bir zaman sonra onun yerini doldurabilir daha mutlu olabilir ama ister 23 ister 63 yaşına gelsin bir çocugu anne babasından hiçbişey koparamaz ve anne babanın yerini hiçbişey dolduramaz kayınvalidemle de kendi annemle de aram iyidir en başından beri ama şimdi onlara daha çok saygı duyyorum eşim adliyede çalışıyor istanbulda yani benim oldugum şehirde bazen haksızlık ettiğimi düşünüp üzülüyorum bile ama onun işi burada tayini karsa çıksa karsa gidicez napalım He şöyle bişeyde var erkeğin pısırığıda hayat boyu çekilmez annenin babanın eşin konumlarını birbirine karıştırmamalı annemde bize yıllarca bunu öğütlemiştir bence biraz daha düşünün hersey sizden ibaret değil... ama siz de önemlisiniz Dünyada başka insanlarda var ve onun değer verdiği tek insan siz değilsiniz... ama sizede değer vermek zorunda yani bu dengeyi kurmak zorunda... evleneceği insan siz olun veya başkası olsun bu dengeyi kurmadığı sürece olmaz insan hayatının her anında anlayışlı ve sıkıntıyada sevincede ortak olacak insan arar siz de o da bunu yapabilecek misiniz?bunu düşünün buna göre davranın... bence