yengec mı bu erkek?

Dünyanın en muhteşem en şahane insanı da olsa eşinizin şu yaptığı kabul edilemez bir çirkinlik. Sizin anne olma hakkınızı nasıl elinizden alabilir buna ne hakkı var? Yıllar önce kesin ve net bir dille anlatabilirdi bu düşüncesini. Ben evliliğimi bile bitirmeyi düşünebilirdim sanırım şu noktada.

Kesinlikle güvenim sarsıldı zaten.

işte tüm bunlara rağmen hala hayır diyen adamı sorgulamanız lazım.. başka birşey yapamam ki derken adamı sevdiğiniz için bu duruma katlanacağınız anlaşılıyor.. kabullenmişseniz sorun yok zaten..

Sen kendine mükemmel bir dünya yaratmışsın. O dünyanın içinde her şey harika, her şey denk, her şey sorunsuz kabul etmişsin. Çok şeyi tolere etmiş görmezden gelmiş, mükemmel dünyanın yıkılmasına tehdit olarak gördüğün için olumsuzlukları yok saymışsın. Dış dünyaya karşı mükemmel sevilen güçlü dik bir insan olayım diye çoğu şeyin üstünü örtmüşsün. Ve bir gün eşin gelmiş o örtüyü kaldırmış. Bu dünyaya çok getirmek istemiyorum klişesiyle kendi bencilliğini ortaya koymuş. Sen de bir tarafın anne olmayı istemesiyle karşı tarafı zorlayamam diye kendini bastırıyorsun. Karşı taraf kendi isteği için seni anne olmamaya zorluyor ama. İnsanlar evlenirken çocuk yapmak ister misin demez pek. Çocuğumuz olduğunda diye hayaller kurar. Ya eşinin çocuk olmasıyla ilgili önceden bildiği bir sağlık sorunu var. O da senin gibi mükemmelliyetçiyse bunu senden gizledi. Ya da evliliğinizde, senin göremediğin onun gördüğü bazı endişeleri var. Çocuk olmazsa Allah tan der geçerim. Çabamı gösteririm. Ama bile isteye yapmayan bir eş sana geleceğin garantisini veriyor mu. Senin çocuk yapamayacağın bir yaşta ayrılsa ne olacak hayallerini yıkıp gidecek. Kendimi net ifade ediyorum diyorsun ama karşındaki net anlamadıktan sonra ifade etmek çözüm olmuyor. Çok uzun cümleler kurmak yerine ne istediğini açıkça söylemelisin. Olmuyorsa olmuyor. Herkes yoluna bakar. Bir de neden gizli gizli ağladığına anlam veremedim. Sana ne yaşattığını bilmek zorunda.

Canım vallahi üzüldüm durumuna ilerde bir gün kaza ile olsa ne yapacak acaba

Ne yapmanız gerektiğini biz söyleyemeyiz ki burdan. O kadar zor bir karar ki ne söylesem yanlış olacak gibi geliyor. Çocuk istememesinden çok bu şekilde sahtekarlık yapması üzerdi sanırım beni. En çok yaralayan şey bu olurdu, hayatı paylaştığın adamın kandırması. Çocuk mevzusu bir şekilde çözülür. O ikna olur, sen onun kararına saygı duyar çocuktan vazgeçersin. Bir orta yol bulunur. Ama bu yapılan saygısızlığı, senin kararlarına müdahaleyi kaldırabilecek misin?

Çocuk özlemini cok iyi tanirim.. Oysaki iki tane oğlum var, hep birde kizim olsun istedim... istedim, istedim... ben sadece istedim... bekledim... ve gec kaldim... Ama halen içimdeki burukluk gitmedi... Ben kandiramam diyorsunuz da, o sizi nasil kadirdi?Sonuc ne?Noldu? Siz doğru düzgün bir ceza yada tavizde vermemişsiniz?nolacak? tabii böyle devam eder. Vallahi gecmişte aklim simdiki gibi olsaydi hic beklemezdim onada danişmadan yapardim. Hamile kaldin diyelim, nolacak? Aldirtacakmi?Boşayacakmi?Seni birakkip gidecekmi öyle? O kadar vefasiz bir adama benzemiyor. Hem siz diyorsunuz yeğenini deliler gibi seviyor. Boşver düşüncesini. Sen hamile kalmana bak. Eleme durat assin birkac ay, sonra sesizce bebeğin film resmini masaya koyarsin, birak yalniz duygularini tartsin. öfkelene bilir öfkelensin. Sonra bebeğin kalp atişlarini rec yapar gönderirsin. Buzdan değil ya, göreceksin nasil istiyecek. Hah, diyelim teorim cikmadi. Adam halen istemiyorum tribinde. Nolacak? Aldirmayacağana göre, boşanacak. Boşansin, en azindan sende cocuklu olursun. O kadar cok yalniz anneler var. Ve bir de senin hem gelirin hem eğtimin yerinde. Yok ben kadiramam yapam diyorsan, nolocak?sen kederden hastalanacaksin, ona karşi yavas yavas nefret büyüteceksin Er veya gec boşanacaksin, ama böyle hem kocani kayip edeceksin hemde çocuksuz kalacaksin. Biz kadinlar meşhuruz çok düşünmeye... Boşveeerr... sen bebişi yap!! Gerisi Allah kerim...

"Bu bozuk duzene sisteme cocuk getirmek istemi..." derken agzinin ortasina vursaniz yeridir derim. Evlenmeden once bu uber hassas uber narin dusuncelerini soylemeliydi cunku. Ayrica bu nasil bir bahane. Dunya hicbir zaman gulluk gulistanlik bir yer olmadi. Herkes yine efendi efendi uredi. Conconlugun anlami yok.

Aslında bende çocuğumuz olursa eşimin de benim kadar seveceğini ve fedakarlıkta bulunacağını düşünüyorum. Ben net bir karara vardıktan sonra son bir konuşma yapacağız sanırım. Bu dünyaya çocuk getirmek için bencillik etmeyelim diyor ama en büyük bencilliği bana karşı yapıyor farkında değil.

Oncelikle kelime secimleriniz ve yazim tarziniz cok zarif, cok guzrl ifade etmissiniz kendinizi. Smdi bisey soylemek isterim ama ne desemki? Burda bazi kadinlar baya baya tozutmus bi sekilde " prezervatife igneyle delik ac ise yariyor" diye tavsiye veriyor. Bu nasil bi hainliktir. Yol arkdasini kandirmak. Sonra o adam o cocugu istemese hicte bisey demeye hakki yoktur bunu yapan kadin. Otursun derdine yansin adam evden cekip gidince.. Meslegi ne esinizin? Ogretmenmi? Korkulari neye dair tam olarak? Cokmu problemli cocuklarla calisiyor esiniz?

Hakkımdaki güzel görüşleriniz için teşekkürler. Evet malesef ikimiz de şansız çocuklar da görüyoruz normal çocuklar da. İkimiz de çocuk doktoruyuz.

Daha önce de dediğim gibi, çok tatlısınız. Keşke o kadar kolay olabilse. Teşekkürler...

Eşinize karşı çok anlayışlı birine benziyorsunuz. Acaba sizin bu durumu da anlayışla karşılayacağınızdan çok mu emin... Önce kendiniz çok çok kararlı olup onunla da bu şekilde konuşsanız... Bilemedim ki... ama şu bi gerçek iki evlat sahibi bir anne olarak söylüyorum çok kez de duymuşsunuzdur belki ama annelik bambaşka bir duygu ve bu duygudan sırf eşiniz istemediği için mahrum kalmamalısız... Sevgiler

Korkuları çok derin ve ne desem de dünya değişmez hep kötüye gidiyor diyor.

Bu konu bana eşiniz baba olmasına engel, sizden sakladığı ve asla paylaşmak istemediği bir rahatsızlığı olduğunu düşündürdü.. Çünkü bu konuda net olan mantıklı bir insan baştan böyle bir kandırmacaya sonunu bile bile girmez diye düşünüyorum.. Size sürekli çocuk isteyip istemediğinizi sorması, nabız yoklaması bilemiyorum bana tuhaf geldi açıkcası..

Ee işe yarayinca ne olacak. Çocuğunu çocuk istemeyen adamın atık spermlerinden mi yapacak. Verdiginiz öneriye pes diyorum.

Bazı insanlar çok planci bir yapıdadır. Eşiniz doktorluk zamanında gordugu, fizyolojik sıkıntısı olan çocuklara çok üzülüp acaba bizim ki de böyle olur mu? Ya da olursa ben ne yaparım? Buna hakkım yok. Gibi, gibi bir teslimiyetsizlik girdabi içine girmiş olabilir mi? Rabbim nasip etmişse olacak elbet. İnşallah her şekilde hayırla sonuçlanır bu düşünceleriniz.

Sevgili Squidy, defalarca sordum. Başka cevap alamadım. Eşim biraz fazla düşüncelidir. Bence de çok mantıklı değil. Ama başka bir şey bulamadım. Boşanmak kısmına gelirsek. Eşimi çok seviyorum. İlk aşkım. Ben de eşimin. Aynı zamanda üniversiteden arkadaşım kendisi. Aşık olmadan evlenecek biri değilim. Ve bu yaşıma kadar ondan evlenmedim. Bir daha sevebilir miyim sanmıyorum. Ben eşimden çocuk sahibi olmayı istedim. Bazı arkadaşlar inanmıyor ama gerçekten bu konuya kadar hiç bir negatif durum yoktu. Hep şükrettim. Ama işte hiçbir şey %100 olmuyormuş. Sanırım boşansam bile kimseye yeniden aşık olamayacağım. Küçük bir ihtimal olsa bile kandırılmışlık hissiyatıyla yeniden güvenip evlenemem. Kaldı ki çocuk sahibi olayım. Hem yaşım da 31. Boşanmaz ve çocuksuzluğu kabul etmeye çalışsam kendimin çocuk sevgisini biliyorum. İçimde hasret kalacak. Ve giderek bu eşime karşı öfkeye dönüşecek. Ve evliliğim istemesem de yıkıma doğru gidecek. Ne yapabilirim ki...

Eşinizi seviyorsanız ve eşinizde evine sahip çıkan bir adamsa boşanmak gereksiz bir macera olur. Forumda nasıl adamların hikayelerini okuyoruz. Onların yanında eşiniz çok iyi kalıyor. Bu dünyaya çocuk getirmek istemiyorum cümlesi artık geyik niteliğinde. Yani biraz dalga geçer gibi bir bahane. Eşinizle konuştuğunuzu biliyorum ama "ısrar etmek olarak algılama ama gerçekten yüreğinden geçeni söyle. Beni kandırdın en azından gerçek sebebini öğrenmek hakkim" falan deseniz? Bence bu gerçek sebep değil ve gerçek sebebi öğrenmeden bu olayı çözemezsiniz.

Biyolojik sorundan haberdar değilim, dua ediyorum. Allah hayırlısını nasip etsin. Duanız için teşekkürler.

Evet zorla, eşini kandırmasının bedeli olsun bu da. Ki bedel bile denmez Zamanla bu fikre alışır ve çocuğunu sever eğer uç problemleri olan bir kişi değilse.

Zaman ayırıp okuduğunuz ve yorum yaptığınız için çok teşekkürler, gerçekten müteşekkirim. Aslında başta tam ifade edemedim sanırım. Defalarca açık açık konuştum. Buraya geçirdiğim hislerimden daha iyi anlattığımı düşünüyorum. Evlenmeden önce bilsem bu evliliğin büyük ihtimal gerçekleşemeyeceğini eşim çok iyi biliyor ve bunu bana kendisi ifade etti. Her seferinde bana hak veriyor. Kabul ediyor ve vaz geçiyor. Resmen suriye sokaklarına döndüm. İçim ıssız ve bir daha toparlanamayacak bir bombardımandan çıkmış gibi. Kırıcı olmaktan ziyade kendimi başından beri bu kadar net ifade etmişken bunun üstünü yapamam gibime geliyor. Y ayrılacağım yada çocuk isteğime sırt döneceğim. Dün anladım ki eşim bana üçüncü bir seçenek sunmuyor. Cam kırıklarım kalbimin ortasında ve her atışında kanıyor, güler yüzlü bir insanım ama tatlı hastalarıma bakıp yüzüm gülerken gözlerim sulanıyor. Kalbimin her atışını keskin can kırıklarımla fark ediyorum.

Gülümsettiniz. Çok teşekkürler...

daha önce yazan oldumu bilmiyorum ama sanırım eşinizin çocugu olmuyor ve bunu bu şekilde kapatmaya çalışıyor M

Bende eşim ilk çocuk istediği zaman eşiniz gibi düşünüyordum. Yani cocuğu bir yük gibi görmek değil bu hele şimdiki haberler vs ile ikinci çocuğu asla düşünmüyorum. Çünkü çok korkuyorum. Eşiniz belkide iş ciddiye binince daha detaylı düşünmeye başladı evet sağlıklı bir durum değil belki ama ben kendisini anlıyor ve hak veriyorum. Tabi bunun yanı sıra evlendiği kadına anne olmak hakkını sunmadığı için suçlu duruma da düşüyor. Yaşınız daha genç olsa bekleyin zamanla fikri değişir derdim ama bu konuda ısrar etme hakkınız var. Zaman kaybetmemeniz gerek.

Eşini zorlamak aklına bile gelmiyor ona olan sevginden ama o kesinlikle istemiyorsa sen kesinlikle istiyorsun onun da seni düşünmesi lazım psikolojik destek alabilirsiniz aile terapisi gibi bence işe yarar çocuk istemek en doğal hakkın

Beni yanlış anladınız. Zaten kabullenemediğimden konu açtım. En son çare boşanmaktan bahsediyordum. Ama yapı itibariyle kandırmak vs yapamam.

Son 1 yıldır ama çok ısrarcı olmadım, o hep bir şeyler sayesinde erteledi. Benim akademik kariyeri vs. Ama şimdi bakınca bahane gibi geliyor.

Yaşadıklarımız öyle çok benziyor ki. 3 yıllık evliydim. Ve eşime ilk günden beri anne olmayı çok istediğimi anlattım. Benimle hayaller kurup, sürekli farklı nedenlerden erteledi. Sanırım beni oyalamasına daha yıllarca izin verirdim ama yaşım da ilerleyince artık beklemek istemediğimi çok net söyledim. O gün bana baba olmak istemediğini söyledi. İkna etmek için uğraştım ama hiç işe yaramadı. Ben de zaten oyunlar, kurnazlıklar yapabilecek bi kadın değildim. Sonuç olarak beni kandırmış olması, benim en doğal isteğime böyle saygısız davranmış olmasını kabul etmedim ve evden ayrıldım. Bir aydır ailemle kalıyorum. Akıl veremem tabii sana. Başarısızlık demek doğru mu bilmiyorum ama ben kendimi kaybetmiş hissediyorum. Ayrılırken de evleneyim başkası ile de çocuk yapayım diye ayrılmadım. Bunu yapabileceğime hiç inanmıyorum. Çok özlüyorum, yaptığım doğru mu emin olamıyorum. Ama bana yapılan saygısızlığı da kaldıramıyorum. Ki ben ilişkinin hiçbir döneminde gurur, kibir yapıp küsmüş bi insan bile değilim. O ise mecburi her görüşmemizde çok özlediğinden bahsediyor. Boşanma davası açıcaktım, benden süre istedi. Niçin olduğunu anlamadığım bi süre. Bu saatten sonra onunla bir çocuğumun olması ne kadar sağlıklı olur ki. Yarın herhangi bir sorunda "sen istedin yaptık" gibi bi şey duyarsam altından kalkamam. Eşim bunu diyecek bi insan değildi. Benden daha çok severdi çocuğumuzu eminim. Ama sadece böyle bi risk bile... Mutsuzum, çok mutsuzum. İlmek ilmek işlediğin bi ilişki böyle sökülüyor. Doğru mu yaptım, doğru mu yapıyorum hiç bilmiyorum. Dediğim gibi bi fikir vermek deği amacım, sadece görünce dayanamadım, dertleştim. :) Umarım sen mutlu olursun, kararın ne olursa olsun.

Bence de olduktan sonra çok sevecek zaten şefkatli ve naif bir yapısı var. Ama işte başta istemeyince elimden birşey gelmiyor.

Araştırdım ama herhangi bir bulguya rastlamadım.

Daha önce belirttiğim gibi, çok tatlı bir yapınız var. Allah mutlu mesut etsin sizi. Yalnız bu hoş olayın durumuma uyarlanabileceğini malesef sanmıyorum.

Çok üzüldüm adınıza. Eşinizin sizi kandırdığını yada başka bir niyeti olmadığını düşünmüyorum. Çünkü benim çevremde de 10 yıllık evli olup aynen bu mantıkla çocuk istemeyen arkadaşım var. Ancak bu karşılıklı bir düşünce idi. Benim çok samimi bir arkadaşım. Özellikle etraftaki olayları gördükten sonra bu kararın çok doğru olduğunu düşünüyorlar. Aynı şekilde bu kirli dünyaya çocuk getirip onu tertemiz bir şekilde yetiştirme sorumluluğunun alamayacaklarını söylüyorlar. Ama aynı sizin evliliğiniz gibi çok mutlu ve kaliteli bir evlilik yaşıyorlar. Evet evlat sahibi olmak belki dünyanın en mükemmel bir duygusu. Servet.. Hazine.. diyoruz. Ama bazen diyorumki kendim için ben bencilim mi.. Kendim için çocuk yaptım. O arkadaşım kendine güvenmedi. Sorumluluğu almadı. Ben ne yaptım. Sorumluluk aldım. Ama onlara bir aile ortamı sağlayamadım. Boşandım. Çocuklarım şimdi bir aile ortamından mahsurlar. Bir ortama giriyoruz kızımın canı yanıyor. Hissediyorum. Keşke annem babamın yanında olsa diyor. Ben adamı boşadım. çünkü katlanılamayacak şeyler yaptı. Ancak çocuklar için bile katlanamadım. Şimdi arkadaşım mı haklıydı acaba diyorum. Evlat hazine servet. Ama bak bu kirli dünyada o hazine ve serveti bu dünyada nasıl koruyacağım diye düşünüyorum. bu benden örnek sadece. Bazı arkadaşlara eşinizin düşüncesi çok saçma gelsede hak veriyorum. Sadece kızdığım şey sizi kandırması. Yorumunuzda demişsinizki düğünden bir saat önce söylese yine yeterdi.. Demekki o zaman bırakabilecektiniz. Eğer çocuk bu kadar istiyorsanız ve eşinizi asla ikna edemeyecekseniz boşanmaktan başka çareniz yok gibi değil mi? Evet bu defa da karşınıza baba olmayı hakeden birileri çıkabilecek mi acaba? Bunu iyi düşünün. Evet evladınız yok belki.. Belki olmayacak. Ama ölene kadar yaşlanacağınız sizi seven bir hayat arkadaşınız olacak. Bunu da iyi düşünün. Üzmeyin kendinizi.. 2 kız çocugum var. Dünyalara değişmem. Ama... diyorum bazen... onları bu hayatta neler bekliyor. korkuyorum. Canım acıyor. Benim yaşadığım acıları yaşarlarmı karılarına nasıl birileri çıakcak vs.. Ki bu sorumluluğu bir de tek başıma alıyorum. İnanın çok zor.. Eğer çözüm bulamazsanız kötü taraflarını düşünün mutlu olun. Ama bence evliliğinizi bu konu için bitirmeyin. Zaman.. Zaman.. Sabır.. Dua.. şimdi değil ama zaten çok seviyorsa görecek sizin çocuk için yanıp tutuştuğunuuzu.. o zaman kendi isteyecek. Bak görün. Biraz sabır ve dua edin..

sen haklısın 29 yaş civarında evlenmişsiniz bunun kararını evlenmeden ömcüce vermeliydi son bir kere konuşup karar vermeli gerekirse yolları ayırmalısınız

kesinlikle esinizin cocugu olsa cok sever anlattiginiza gore. madem esinizi cok seviyosunuz ve onunla evliliginizi devam ettirmek istiyosunuz kaza oldu diyerek hamile kaliniz bu kandirmaca mi bilemiyorum sonucta esinizde sizi kandirmadi mi itiraz hakki bile olamaz siz gebe kalmaya bakiniz

Size katılıyorum. Ama eşimi nasıl ikna edebileceğimi bilmiyorum. Yada sonunda gönülsüz bir şekilde kabul etse bile bu durumdan evliliğimiz nasıl etkilenir bilemiyorum.

Eşiniz dünyanın en mükemmel insanı olsa da sizi kandırmış. İçinde olmak istemediğiniz bir duruma, yaşamak istemediğiniz bir hayata mahkum ediyor sizi. Bunlar evlilik öncesi konuşulması gereken şeyler. Yaptığı sahtekarlık. Çocuk istemeyen bir insanı çocuğa zorlamakla isteyen bir insanı bundan mahrum bırakmak arasında hiç fark yok. Ben olsam ne yapardım bilmiyorum, söylemek çok zor ama saygı duyamazdım muhtemelen bundan sonra eşime. Ki ben çocuk sahibi olmak istemeyen bir kadınım. Buna rağmen kendimi yerinize koydum, korkunç..

Bu durumda ağlaması ve karar vermesi gereken sen değilsin eşin. Çok büyük bir haksızlığa uğruyorsun. Hayat sevincin, hayallerin, sahip olmak için önünde hiçbir engel bulunmayan evlatların cebren ve hile ile elinden alınıyor. Karşıdakinin kim olduğunun, aslında ne kadar iyi bir insan olduğunun ne önemi var? Senin bu isteğini anladığı zaman ya sana uyum sağlamaya çalışarak ya da giderek bir karar vermesi gereken senin hayallerini çalan eşin olmalıydı sen değil. Üzgünüm eşin sandığın kadar mükemmel bir insan değil, bir kadının anneliğini elinden alabilecek kadar sahtekar ve bencil.

Dünden beri konunuzu düşünüyorum. Ben ne yapardım acaba diye?.. Bir cevabim yorumum hala yok gibi maalesef.. Ama şunları bir çok kisi söylemiş olmasina rağmen bende yazayim. Evlenmeden önce size bu konudaki fikrini belirtmemesi sizi kaybetmek istememesinden kaynaklı. Oysaki şuan birliktesiniz. Kendini daha net ifade etmiş. Ama sizi ciddi anlamda kandirmis oldu. Peki ya siz? Bu konuda ben olsam hem kandirmis, hem annelik hakkımı elimden almis bir adama sizin kadar anlayisli davranamazdim. O hakkimi kavga ile bile olsa almaya çalışırdım. Ki yanlış anlamayin yazacaklarimi sizi uzmek falan degil amacim ama yaşınız itibariyle ve belki de istediginiz an cocugunuzun olmayacağı gibi seyleride göz önüne alıp bunun için kesin bir karar almaniz lazim.

Kandırması tabi ki hoş bir durum değil eşinizin, ama çocuğu istememe sebebinin belki bir sıkıntısı olabilir maneviyat yönünden bilemem bu konuyu genişleterek eşinizle konuşmayı denediniz mi

Eşinizi alıp karşınıza onu kandırmış olduğunu söylediniz mi?böyle konular evlenmeden önce konuşulur. çocuk istemeyen erkeğede irrite oluyorum bu nedir yahu. kocana resti çek yoksa sonradan neden sustun bu zamana kadar dicek. evlat sahibi olmak bir kadının en doğal hakkı ve Rabbimden başka kimse bunu elinden alamaz...

eşiniz bu durumu nıe evlendıkten sonra paylaşmış ıyı nıyet goremedım pek..

Ben de eşinizin konumundayım. Önce eşim hiç çocuk istemediğimi kabullenmişti, şimdilerde zamanı gelince isteyeceksin diyor. Bebek resimleri, videoları vs bakıyoruz. Hayal bile kuruyoruz ama ben bu sorumluluğu asla alamam gibi geliyor. 22yaşındayım, ilerde ne olur bilmiyorum ama çok korkuyorum, istemiyorum bebek. Oysaki çocuklara bayılırım. Ve mezun olup çocuklarla çalışacağım büyük ihtimalle. İlgili, sevgi dolu ve çocukların dilinden anlayabilen biri olsam da kendi çocuğumun olması beni korkutuyor, üzüyor. Liona

Eşiniz için çok güzel sıfatlar kullanmışsınız ama "dürüst" diyememişsiniz, farkettiniz mi? Siz de biliyorsunuz dürüst olmadığını... Konunuzu okurken acaba daha önce evlendi, baba oldu mu diye düşündüm. Önceden baba olanlar böyle hevessiz olabiliyor. Ama sizin durumunuz böyle değilmiş. Ben olsam eşim razı gelmezse boşanmayı düşünürdüm.

Bu dünyaya çocuk getirmek istemiyorum lafının klişe olduğunu ben kullandım. Yalnız dikkatini çekerim klişe dedim. Saçma demedim. Evlat edinip onu yetiştirip hayata kazandırmak sana mantıklı geliyor. Doğurup hayata kazandırmak mantıklı gelmiyor. Aradaki tek fark doğurmamış olmak mı. Hali hazırda gelmiş bu dünyaya bari ona mı çaba sarfedeyim diyeceksin. Hayata kazandırmakla ilgili bir umudun varsa, bunu kendi genlerini taşıyan kendi canından bir evlat içinde yapabilirsin. Dünya şimdi kötü değil ki. Dünyada var oluşundan beri savaşlar var. Kurtuluş savaşları,1.-2. dünya harbi, yüzyıl savaşları. Onlar bitti açlık kıtlık hastalık. Yani herkes kendi dönemini yaşar. Bugün üzerinde yaşadığımız bu toprakları, dün savaşlarda canını veren evlatlara borçluyuz. Allah herkesi sınıyor evet. Kadere hayır ve şerrin ondan geldiğine inanıyoruz. Hayat sürekli mutlu mesut geçmiyor. Belki senin eşinin imtihanı da sensin. Senin de imtihanın başka bir şeydir. Dünyaya çocuk getirmeyince mutluluğu garantilemiş olmuyoruz. Evet sen baştan söyledim gerçeğinin arkasına sığınıyorsun belki ama, baştan söylemiş olmak, bazen haklı gerekçe olmuyor. Baştaki zamanla şimdi ki şartlar farklı olabiliyorİnsan aynı yaşta aynı heyecanda olamayabiliyor. Eşin baştan çocuk istediğinin sinyyallerini vermiş aslında sana. Bakarız, hele bir evlenelim demiş öncesinde. Belki o an sana duyduğu sevgiden gözü bu gerçeği görmezden gelmiş. Ya da senin yüreğine o kadar güvenmiş ki, anne olmak isteyeceğini umut etmiş ve evlenmiş. Benim evladım yok. Çok isterdim olmasını. Benim yetiştirdiğim, bu dünyada benden sonra benim eserim Onunla gülüp ağlyacağım bi evlat. Bazen kocamla onun yüzünden tartışacağım bir evlat. Her mezuniyetinde gururlanacağım, başarılarını alkışlayacağım, bazen babasını çekiştireceğim, bana yaren dost, yaşlılığımda kale olacak bir evlat. Ama ille de herkesin çocuğu olacak diye bir kaide yok. Vermeyince olmuyor.

Benim gibi hemen hamile kalsaydın nolurdu acaba? Ben evlenince hemen hamile kaldım valla önceden de çocuk ister misin istemez misin diye birbirimize sormadığımızı bile hamile kalınca anladım. Önceden hep evlenirsem ilk iki yıl asla çocuk yapmam gerisini de bilemiyorum diye düşünürdüm. Daha ne olduğunu anlamadan evlat sahibi olduk ve çocuk o kadar güzelmişki şuan da çok çocuğum olsun istiyorum. Yani aslında evlat sahibi olmayan insan bu sevgiyi ve aşkı bilmediği için istemeyebilir gereksiz gelebilir. Ama bu kadar net düşüncesi varsa seni oyalamak yerine başından söylemeliydi. Aynı şeyi bir arkadaşım da yaşadı baktı adam 3 sene oldu asla çocuk istemem diyor boşandı başka biriyle evlendi çocuğu var. Ama işte evlilik sadece çocuktan ibaret de değildir tabiki aşk olmalı öncelikle. Yine de eşin seni oyalamış yalan söylemiş ki başka bir konuda da olsa gerçekten hiç hoş değil bu tarz şeyler evli çiftler arasında.

Gerçekten mi, çok üzüldüm. Allah arkadaşınızın yüzünü güldürür inşallah.

Öğretmen hanım, zaten ben de bu ikilemde kaldığım için bu konuyu açtım. Seçeneklerin farkındayım. Acaba başka güzel fikirler gelir mi dedim ve arkadaşlar sağ olsun çok yardımcı oldular. Zihnimde bundan sonraki adımla alakalı bir sürü fikir oluştu. Dilemma nın ise manasını bilmeden kullanmam zaten mümkün değil. Yazıyı okuduğunuzda fark edeceksiniz ki mana bilerek kullanılmış. Türkçe'miz de yabancı kelime kullanımından yakınıyor olsaydınız duruma daha uygun olurdu. Ben de bundan muzdaribim ama ne yazık ki günlük konuşma dilimize o kadar girmiş ki üzüntülü anımızda yazı yazarken fark ermeden kullanabiliyoruz.

Maalesef :-( Seridina Guru Anneler

Ben de nasıl ikna edeceğimi bilmiyorum

Canım Türkiye standartlarının çok üstünde gelirimiz mevcut. Düzen konusunda o kadar düzene düşkün değil. Tamam yeni hayatından endişe duymayı anlarım ama asla çocuk istememek çok ağır. Hele de ben bu kadar isterken. Ve her gün o kadar tatlı bir sürü bebek görürken

Konuyu sık sık bahaneyle dillendirip aklına sokmakta fayda olabilir. Üzüntünüzu saklamayın. Sevdiği kadının ne kadar üzüldüğünü görsün. Zaten seven adam eşinin üzülmesine dayanamaz. Dik durmaya çalışan gururlu bir bayan olduğunuz belli ama bırakın bütün yükü siz çekmeyin.

Yorumunuz için çok teşekkürler ama benim yapıma ve dünya görüşüme ters. Onu istemeyen babası olan bir çocuk bilmem ne derece sağlıklı olur. Ben sevgi dolu evliliğimizin sevgi dolu bir yavrusu olsun istiyorum. Yoksa eşimi istemediği bir çocuğa asla zorlayamam. Hem kadınlık gururum hem annelik iç güdüm buna engel. Ayrıca beceremem ki ben, yalan bile söylesem yüzüme bakınca anlaşılır. Bir an için dertlerimi unutturup tebessüm ettirdiniz. Teşekkürler...

Kötü bir dünyaya çocuk getirmemeyi düşünecek kadar hassas ve ince düşünceli olamıyorum malesef. Hatta banane ya malı mülkü satar çoluğu çocuğu alır ülkeyi terk ederim diyebilecek kadar da bencilim. Sanki şöyle anladım eşiniz çok sert bir şekilde istemiyorum deyip kestirip atmıyor, son anda onu korkutan/engelleyen bir şeyler aklına geliyor ve tekrar vazgeçiyor. Bu durumda sizin etkili iletişiminizde etkili olabilir. Psikiyatriste bunun için gitmeyin zaten, çünkü ilaç kullanılarak çözülecek bir durum söz konusu değil, aile terapistine birlikte gitmenizi tavsiye ederim. Bu alanda Dr. Nevin DÖLEK tavsiye edebileceğim aklıma gelen ilk danışmanlardan.

Doktora götürebileceğimi pek sanmıyorum. Az önce bir arkadaş daha söylemiş. Çok teşekkürler. Şu an bu duruma uygun çok sevdiğimiz bir hocamız var, onu düşünüyorum. Hayırlısı.

saçma olsa da 3. seçenek şu olabilir mi? : sizi kandıran ama çok sevdiğiniz ve ondan bir çocuk istediğiniz kocanızdan sizi böyle hayati bir konuda kandırmanın bedeli olarak, çocuk sahibi olun ve ondan boşanın. çocuk sizin soyadınızı taşısın, onun değil. sizin koskoca 5 yılınızı çalmış, kalbinizi çalmış, güveninizi çalmış, belki uzun bir süre güvenip evlenemeyeceksiniz, sırf anne olmak için de evlenilmez. kocanızı unutmanız belki çok uzun zaman alacak. en azından sevdiğiniz insandan çocuğunuz olsun, hem sizin istediğiniz olur hem kocanızın.

Zorla baba olmasının her şeyden önce çocuğa haksızlık olacağı görüşündeyim. Ve beni kandırdı diye kimseyi kandıramam. Babam hep bir yanlış başka bir yanlışla örtülmez der. Ve biri yanlış yapacaksa o siz olmayın varsın size yanlış yapılsın der. Bende aynı düşüncedeyim. yorumunuz için teşekkürler.

Çok haklısın.

Yapacağımız konuşmada bunları da soracağım, yorumunuz için çok teşekkürler.

İmtihan diye bişey var hiç birşey mükemmel değil kimisi kocasından çekiyor kimisi kV kimisi kendi annesinden. çözüm öneriniz uzun vade de sıkıntılı adamı tanımıyoruz belki büyük sorunlara sebep olacak

Himm buna bi taktik gerek ama ben de yok Benim eşim çok istiyordu vazgeçti Henuz evliliğimiz rayina oturmadı bizim okul borc isleri vs de var. O da eşin gibi söylüyor ben once taktik sandım ama hazir olmadığımızı düşündüğü için söylüyormuş. Gerçi sizin zemin hazirmis bilemedim.. Inşallah guzellikle hallolur Hakkinizida hayırlısı :)

hiç gerek yok öyle ekşına, tüm paketi toplu igneyle birkaç yerinden delsin. Al sana en kısa yöntem. Ama içi rahatlayacak mı ki? Eşinin yaptıgı gibi yine bir sahtekarlık olacak.. Konu sahibi çok üzüldüm durumunuza, ne söylenir inanın hiç bilmiyorum. Bu sizin vermeniz gereken bir karar. Vicdanınızı dinleyin..

kati olarak istemeyen bir eşle ne yapılabilir ki? ya kabul edeceksin ya da eşinden vazgececeksin. seni böyle bencilce bir tercihe mecbur bırakıyor eşin. anladığım kadarıyla aslında çok iyi bir baba olabilecek bir insan kendisi. işi çocuklarla demişssin. o da çocuk hekimi mi. etrafına ilgili çocukları seven fedakar bir asdam neden baba olmak istemez. bunu açıkcası anlayabilmek zor. eşi olarak sen bile eşinin zihninde neler gizli çözebilmiş değilsin. cidden kötü bir dünyaya çocuk getirmemek mi acaba kaygısı. maddi manevi çok yeterli durumdasınız. her türlü imkanınız var bakmak için. ayrılık fikrine eşin nasıl yaklaşıyor.

Öncelikle hakkınızda hayırlısı olmasını dilerim. Yazdıklarınızı okudum, eşiniz bana çok katı ve kararlı değil de, kafası karışıkmış gibi geldi. Biraz daha zamana ihtiyacı varmış gibi hissettim. İkiniz de çok gençsiniz zaten. Siz bu problemi aşacaksınız bence, eşiniz kendi isteği ile ikna olacak. Bir de, çocuk sahibi olmamayı tercih eden insanlara, mutlaka bir sağlık sorunları vardır kafasından çıkabilsek keşke.

Esinizin izni olmaksizin gizliden hamile kalmayi kesinlikle kastetmedim. bu durumda siz de mutlu olmazdiniz zaten... Ancak kesinlikle cocuk sahibi olmak istemeyen bir insan icin evlilik de bir risktir demek istedim. Bu kadar cok bebek fikrinden uzak olan biri ya bebek sahibi olmamak icin ameliyat olmali ya da hic evlenmemeli diye dusunuyorum. Esinin katiligi "Ben mi? Bebek mi? Tercihini yap." noktasina geldiyse senin de sakin kafayla eksilerini artilarini dusunup karar vermen en dogrusu olacak gibi gorunuyor... Lutfen uzulmeyin, Allah guzel kalbiniz hatirina sizin icin kapilar acacaktir inaniyorum. Guzel dilekleriniz icin ayrica tesekkur ediyorum. İnsallah evladim ilerde hastalandiginda sizin gibi zarif bir cocuk doktoruna denk gelebiliriz :)

Bende başlangıçta şüphelendim ama yaptığım araştırmalarda bu fikri destekleyecek hiçbir şeye rastlamadım.

Muhakkak bilinçaltında ciddi bir sorun vardır bence.. doktora gitmeye ikna etmeye çalışın ilk önce.. yada belki bir buyugunun konuşması biraz İşe yarayabilir.. Sevdiği, görüşlerini beğendiği bir yakını gibi..

Genel olarak eşiniz size karşı dürüst olmadığı konusunda yapılan yorumlara katılıyorum fakat kaybetmekten korktuğu için dürüst davranmamış diye düşünüyorum Evet bir ailenin temelini oluşturan kavramlardandır dürüstlük ve güvenilirlik hayatında genel olarak dürüst bir insan ise çocuk sahibi olmak konusunda dürüst olamamış birinin ciddi anlamda bir korkusu vardır Yardım alabilirsiniz içinde bulunduğumuz dönemde aslında korkusunu anlıyorum Bu konuda birinizin fedakarlık yapması gerekir

Ben de dün geceden beri sonumuz ayrılık olacak gibi hissetmeye başladım ve bu çok can yakıcı. Tabi ki garanti yok ama eşim ihtimale bile yanaşmıyor. Çocuk istemeyen birini doktora götürmem ise imkansız

siz bu sekilde kararsiz kaldikca gucsuzlesiyorsunuz vede kocanizin umrunda bile olmuyor o cokda rahat hayatina devam ediyor, ayrilmayacak bile olsaniz ki bence cok buyuk bir sahtekarlik bu bir ayrilik sebebi olabilir, bunu duyar buymaz buyuk bir olay cikarmaniz gerekiyordu ki siz susup adamin fikir degistimesi icin sessizce dua eder olmussunuz. Ne yapacaksaniz yapin ama sessiz kalmayin bu sizi cok fena bitirir.

Sevgili arwen, risk konusunda size katılıyorum, ben zaten çocuk hekimiyim ve ne kadar zor, yıpratıcı ama olağan üstü bir süreç olduğunu yaşayanlardan sonra ben biliyorum. Ama bunlarla yüzleşebilecek ve başarabilecek olgunlukta görüyorum kendimi. Ama eşim de istemeden onu zorlayarak veya kandırarak olan bebekten ben de korkarım. Kadınlık grurum ve insanlık onurum buna izin vermez. Kendimi geçsem bile Çocuğum üzerinden belki olunca sever diye kumar oynayamam. Duanıza katılıyorum. İnşallah bu mübarek gün hayırlısıyla kabul olur. Müstakbel annelerin duaları kabul olurmuş. Dualarınıza talibim. Olmazsa olaylar ne şekilde gelişecek inanın bilmiyorum. Yorum ve dua için teşekkürler.

Kesinlikle size katılıyorum. Boşanma son tercih ve dile getirildimi dönüşü yok. Yalnız dediğiniz konuşmaları defalarca yaptık. Şimdi kesin karar alma aşamasındayım. Sonrasında tabiki eşimle tekrar bir konuşma yapacağız.

Yazınızı okurken 9 sene öncesine gittim bir an. Çok yakın bir kız arkadaşımın eşi de çocuk istemiyordu. Onlarda karı koca doktordu. 8 yıllık evlilerdi. Hatta ben bi ara kurcalamıştım bu olayı "Emin abi bi bebiş yapsanızda sevsek daha ne bekliyorsunuz?" diye sordum. Bu dünyaya çocuk getirmek istemiyorum bir de kız olursa yandık. Baksana sen kaç yaşına gelmişsin (o zaman 24 yaşındaydım) hala dertlerin bitmiyo diyip gülmüştü. Teknoloji düşkünü bir adamdı, sürekli cep telefonları değişir, eve ses sistemleri vs. 4 sene önce boşandılar. Emin abi gitti bir eczacı kızla evlendi ve 1 yılları dolmadan bir kız çocukları oldu. Çocuk istemeyen adam en sonunda çocuk sahibi oldu. Bence iş kadında bitiyor. Benim arkadaşım Emin abiye baskı yapmıyordu. O çocuk istemiyorum dedikçe ses çıkarmadı fikrinin değişmesini bekledi ama olmadı. Yeni eşi demekki bu konuda baskın çıktı. Yani dışarıdan bakılınca böyle görünüyor. Uzun oldu biraz ama sonuç olarak iş kadında bitiyor. Evlenmeden önceki sizi kaybetme korkusunu tekrar yaşatmanız lazım bence.

Gece gece insani zorla cocukluga indirdi ya kendisine selamimi soyle En son aklıma gelen çare şeytan diyor ver sopayı ver sopayı yer mi yemez mi Sopa / cinnet bazen çoğu şeye çözüm olabiliyor. Insanca ne problemi var diye sordum ama sonunda icimdeki heyvan ortaya cikti

Sonra yine gel, olur mu

Hep uzaktan takip ediyordum burayı, sırf size yazabilmek için üye oldum. Gerçekten zor bir durum, bence şu an ilk yapmanız gereken bir kadın doğum doktoruna gitmek ve sizde çocuk sahibi olmanız açısından hiçbir sorun olmadığını teyit ettirmek. Düşünsenize, allah korusun, diyelim boşanıp başkasıyla evlendiniz, kendi açınızdan bir sorunla karşılaşmak istemezsiniz tabi ki. Bu adımı atlattıktan sonra karar vermeniz gerektiğini düşünüyorum, 31 yaş çocuk sahibi olmak için erken bir yaş değil sonuçta. Umarım her şey istediğiniz gibi sonuçlanır ve sevdiğiniz bir kişiyle, ikinizin de daha çok seveceği bir bebişe kavuşursunuz.

Bende sizinle aynı durumu yaşıyorum ama bizde çocuk isteyen eşim, istemeyen benim... Biz evleneli 2 yıl oldu ve sizin yaşınızdayım, maddi açıdan bizimde sıkıntımız yok, ikimizde çalışıyoruz. Yalnız biz evlenmeden önce bu konuyu konuşmuştuk, ben istemediğimi dile getirmiştim, eşim en başta sesini çıkarmamıştı, daha sonra "Hele bi evlenelim, senin evlilikle ilgili korkuların çok, o korkularını bi çürütelim, zaman geçtikçe, evliliğimiz oturdukça, aramızdaki bağ kuvvetlendikçe, sende bir bebek istersin" demişti... Ben o zamanda "Asla istemiyorum, kararım değişmez" dediğimde, " Ben seni istemediğin hiçbir şeye zorlamam, hele bebek konusu ciddi bir konu, üstünde baskı kurmam, zaten sırf çocuğum olsun diyede seninle evlenmiyorum, çocuk olsa iyi olur ama illede şart değil, olmazsa olmazım değil, seni sevdiğim için, yoldaşım olacağına inandığım için seninle evleniyorum" demişti. Şu an ki durumumuza gelirsek, evet evlilikle ilgili korkularım bitti, eşime olan sevgim dahada arttı, ilk zamanlara göre birbirimizi daha iyi anlıyoruz, birbirimizi iyice tamamladık ama gelin görün ki çocuk konusunda aynı yerdeyim, değişim olmadı. Şimdi bazı yorum yapan arkadaşlar "Bu kirli dünyaya çocuk getirmeyi istemiyorum" argümanını gerzekçe bulduklarını dile getirmişler, keşke bende öyle bulabilsemÜlkem bu kadar kötüye giderken, etrafımızda hiç bitmeyen ve bitmeyecek olan bu savaşlar sürerken, şu suriyeli insanların halini görürken, her gün onca şehit haberleri gelirken, çocuklar anasız babasız kalırken, canlı bombalar bize bu kadar yakınken, hayatta kalabilmek bu kadar zorken, bu yaşananları gördükçe kahrolurken ben nasıl dünyaya yeni bir can katmak için uğraşayım?Asıl bu bana bencillik geliyor, o çocuk esirgeme kurumlarından bir yavru alıp onu büyütmek, onu hayata kazandırmak daha mantıklı geliyor vallahi, ne yalan söyleyeyim... Bizler gene şanslıyız, evimiz, arabamız var, yediğimiz önümüzde, yemediğimiz arkamızda, ama bir on sene sonra evlatlarımız bu imkanlara da sahip olamayacak bu gidişle! Bilmiyorum bunları kafaya takıp tek üzülen benim galiba, çünkü arkadaşlar bu dünyaya çocuk getirmek istemiyorum olayını sadece klişe, saçma bir fikir olarak görüyorlar... Birde bu yediklerimizden midir, yoksa başka bir şeyden midir bilemiyorum, şu günlerde doğan bebekler hep problemligeçen gün arkadaşın bebişi oldu, görme engelli, Allahım içim parçalandı, oturdum saatlerce ağladım, hayata 1-0 yenik başlamak böyle bişey olsa gerek, anneciği ne yapsın?Çocuğumun olduğuna sevinemedim diyor, içi paramparça ki bu bebeği yıllarca istemişti, evlat hasretiyle yanıp tutuşan biriydi, çok zor bir sınav çok... İnsan ister istemez diyor ki ya engelli olursa, ya otistik olursa, ya down sendromlu olursa, bu ihtimaller bile düşününce ne kadar ağır... Allah'ın sınavı deyip, hayata devam edebilmek kolay mı? bence değil Evet açık açık söylüyorum kendimi anne olacak kadar güçlü hissetmiyorum, anneliği başaracağıma da asla inancım yok, ama eşimi de çok seviyorum, bu durumda onun baba olma hakkını da gasp ediyorum, tıpkı eşinizin sizden anne olma hakkını elinizden aldığı gibi, bende ikilemdeyim... Karar vermek zor

yorumunuz için teşekkürler, eşim adına gerçekten olan şeyleri yazdım. Ama bir arkadaşın da dediği gibi bana dürüst davrandı diyemedim. Çünkü ne kadar düşünsem de evet beni kandırdı. Ve günlerdir aklımda son cümlelerinizde geçen mevzu var. Gerçekten evlenmezdim herhalde. Ve taliplerimin bir çoğundan o da haberdardı. Muhtemelen başkası ile evli olurdum diye düşünmekten başım ağrıyor. Ama tabi ki artık geçmişi bilemeyiz. Bir dakika daha durmamak mevzusu karışık, ama ben de artık çemberin daraldığını ve artık bir seçim yapmam gerektiğini hissediyorum. Ama iki seçim de benim için koyu birer karanlık...

Ben çocuk istemeyen insanları anlamiyorum. Bir insan kendi kanindan kendi canindan kendi nurundan birini neden istemez. Bu dunya zaten kotuluklerle dolu ve bunu hicbirsekilde degistiremeyiz. O zaman bizde yasamayalim? Esiniz cok iyi biri olabilir. Ama iyi insanlar hayat arkadaslarini kandirmazlar Ve en dogal hak olan amnelik hakkini elinden almazlar. Bu yasa kadar yasadin hayattan ne anladin deseler Verecegim tek cevap Anne olmadan önce bir hicmisim...

Bunu sizden saklamamaliydi çocuk istemeyen biriyle evlenseydi. Kocanızın düşüncesi ve bahanesi tuhaf. Ona dogru düşünmediğini kanıtlayın. Hepimiz zamanın kötü olduğunu ve ahir zamanda evlat yetistirmenin zor oldugunu biliyoruz fakat bu yüzden çocuk yapmayı düşünmemek doğru değil hatta çok yanlış. Dini inancı nasil bilmiyorum ama bu konuda ona rehber olabilecek hadis ve ayetler var.

Adam tırt. Resmen kandırmış sizi. Tek taraflı gebe kalmaya çalış diyenleri anlayamadım ben. Zorla güzellik olmaz. He konu sahibi derseki beni kandırdı bende kandırayım o zaman sorun yok. Alanda verende razı derim. francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

adam o kadar da mükemmel değil. her denemede bugün git yarın gel mantığı nedir böyle. ha mantıklı sebep sunsa tamam dicem o da yok. bişeyden korkuyo ne olduğu belli değil. ona yeni korkuları tattır. senin olmayışını hissetsin bi. kandırmış resmen seni

yok son seçeneği şu şekilde düşündüm ben ; bir gün eşime gittim ve bugünden itibaren korunmayı bırakıyoruz, çocuk sahibi olmaya karar verdim dedim, zaten ben korunuyordum. o da "bana da haber verdiğin için teşekkür ederim" dedi. hadi ordan derken, hani bu karar seni bağlamaz, anne olan karar verir diyebilirsiniz gibisinden düşündüm :)

Amacım sizi üzmek değildi yanlış anlamayın. Arkadaşımda evlendi tekrar çocuğu oldu çok mutlu şimdi. Böyle tecrübeler var hayatımızda. Bence eşinizin bu isteğine tepki gösterin aşırıya kaçmadan. Sizi kaybedebileceğini hissettirin. Bir de şöyle bir örnek vereyim size. Kuzenimşn eşi 5 yıl çocuk istemiyorum dedi kuzenimde ses çıkarmadı. Kayınvalidesini araya soktu ama yok kararından vazgeçmedi eşi. Kendiside çok istiyordu erken yaşta anne olmak. Korunmayı bıraktı eşinden habersiz ve hamile kaldı 1. yıllarında. Aldırmadılar tabiki çünkü kuzenimşn eşinin vijdani yönü sağlamdır. Şimdi konusu açıldığında ben ne aptalmışım çocuk çok güzel birşeymiş iyiki beni dinlenedin diyor kuzenine. Bu arada kuzenim sonradan bilerek hamile kaldığını söyledi eşine tabiki. Böyle bir yol da seçebilirsiniz.

Valla terapi isine ne dersin? Belki cocklugunda ailesi mutsuzdu, kotu cocukluk gecirdi ondan sogudu aklima bu geldi nedense. Ailesi iliskileri cocuklugu nasil biliyor musun panpa?

Esiniz bencede bu konuda kati degil fakat kafasi karisik. Oncelikle allah yardimciniz olsun zor bir sürec bende bukadar cocuk isterken esim hayir deseydi bende cok kirilir uzulurdum zira bayan kuzenim esinden ayrildi cunku kuzenim israrla cocuk istiyordu eside gerek gormeyerek tedaviyi kabul etmiyordu ve kuzenimde ayrildi. Maddi manevi guzel yasam yasayan insanlarin sahsen cocuk istememelerini anlamiyorum. Maddi manevi hayati yolunda olan insanlar cocuk sahibi olmayacaklarda kimler olacak allah askina?Ki maneviyat dunyasinda kadin isterse esinden cocuk sahibi olmak icin izin almasi gerekmiyor. Kadin kendi hür iradesi ile sormadan hamile kalabilir yani. Ki şöyle bir örnek duymustum esi cocuk istemeyen bir bayan esinin kullandigi kondomlari ignenin ucu ile deldigini. savasta her yol mübahtir:) allah yardimciniz olsun fakat aklimada şoyle bir soru gelmiyor degil esinin cocugu olmama gibi bi durumu olup sizden sakliyor olabilir mi? demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

bıraz sert olacak ama boşanırdım.. neden? çünkü sızı bır nevı kandırmış. soylememiş ıstemedıgını... siz ıstıyorsunuz kı gerçekten anne olmak dünyanın en guzel duygusu... ALLAH vermez sağlık engel olur orası ayrı sonuna kadar gıderım sevdıgımle amma velakın ben ısteyecegımde esım ıstemeyecek hemde hıç ıstemeyecek ha... ustelık hersey yolundayken... bı ınsan neden çocuk ıstemez onuda anlamıyorum gercı ama... sıze bunu yasatmaya hakkı yok... bastan soyleseymıs... ben olsam dedıgım gbı kendı yoluma bakardım. bundan 10 sene sonra aklı basına gelırse nolcak? sız o en güzel duyguyu yasamadan mahrum kalacaksınız

Herkes icin her şey uygun olmuyor işte. Gecenlerde sevgilim bana evcil hayvan almış. O kadar gerildim ki ne yapacağım diye. Eve gelip gidip kontrol ediyorum. Anne olma fikrine uzaktim daha da uzaklaştim. Ufacık hayvanda ben böyle oluyorsam anne olunca ne yaparım gerginlikten diye. Sorumluluk duygusu beni çok geriyor. Eşinin cocuk doktoru olmasi bence kötü olmus çünkü cocugun ne kadar zahmetli oldugunu cok cok iyi biliyor. Ben burasını okumadan önce baya evlilik cocuk istiyordum şimdi fellik fellik kaçıyorum:-(

Allah razı olsun, güzel duanız için çok teşekkürler.

Bu zamana kadar çocuk için ısrarcı olmamışsıniz. Bu konuyu duydukça ve sizin üzüldüğünuzu gördükçe kendi kararını sorgulayabilir. Anladığım kadarıyla birbirinizi tamamlıyorsunuz ki bu ender bulunan bir şey. Ne kadar zamandır bu konuyu ciddi ciddi konuşmaya başladınız?

Eşinize çocuk istetmek mumkun olmadigina gore... Ya kabulleneceksiniz ya da bosanacaksiniz. Bir de ben de İngilizce öğretmeniyim, dilemma= İngilizce, Türkçe karşılıği ikilem... B blckndwht

Haklısınız. Ailesi duysa kıyameti koparır. Ama özel diye söyleyemedim. Gerçi yakında herkes duyacak ama...

Bizde de sorun yok yani beni saymazsak bizde istemiyoruz

Olabilir, ama buna zaman zaman girmeyen doktor yoktur ki, ben de bazen kaygılanıyorum. Ama sorunun sadece bu olduğunu düşünmüyorum. Öyle olsa hiçbir çocuk hekimi çocuk sahibi olmaya cesaret edemez, gerçekten çok extrem vakalar, çok talihsiz yavrucaklar görüyoruz.

Teşekkürler Cherry, üzgünüm sizi takip ediyordum ama yeni tanışıyoruz. Direk isminizle hitap ediyorum. Evet beni kandırdığı aklıma geldikçe yaralıyor beni, öfke de hissediyorum biraz. Dedim ya gizli gizli ağlıyorum. Ama ne yapabilirim. mantıken ya boşanmalıyım, yada çocuktan vaz geçmeliyim. Ama ikiside kör bir kuyu gibi. Bu konuda olmasa bile yorumlarınız her zaman beni gülümsetmiştir. Teşekkür ediyorum.

Mesajinla sizi uzmus oldum sanirim.. Dusunemedim yazarken kusura bakmayin. Bahsettigim kisinin esi ile ciddi sorunlari vardi, çocuk da tuzu biberi oldu

Valla kocaniza metiyeler duzmussunuz yok soyle iyi kalpli boyle guzel yurekli diye adam bildigim sahtekar cikmis beni boyle kandiran adamin yaninda bir dakka durmazdim ben askimdan olsemde. Ne demek ya bir kadini kandirip evlenmek sonrada asla cocuk istemiyorum deyip koskoca bir caresizlikle bas basa birakmak. Ne saniyorki kocaniz ona olan askinizdan sonsuza kadar vazgecmeyecek ve 90 yasinda hic cocuk dogurmamis fake nine olacaginizi falan mi dusunuyor. Birde konusulmus yani daha once aranizda bildigin sahtekarlik bu baska sey degil. Neden alttan aliyorsunuz ki? Neden koruyorsunuz kocanizi ailelere karsi, neden gizli gizli agliyorsunuz? Adam sizin ozgur dogal hakkiniz olan birseyi sizden almaya calisiyor. Bastan boyle oldugunu bilseydiniz belki hic evlenmezdiniz bu adamla belki baskasiyla evli olurdunuz belki bebeginiz bile olmus olurdu simdi.

Ben de diyorum ki, asıl mesleklerimize geçiş yapınca maddi imkanlarımız uygun olunca olur çocuk diye erteliyoruz. Ama o gün gelmeyecek benim için sanırım. Hiçbir zamanda hazır hissetmeyecek gibiyim. Hem üstümde böyle baskı olması beni eşimden soğuturdu sanırım. Bilemiyorum iki tarafın da ortak vermesi gereken bir karar ama çocuk olmasa daha güzel olacak gibi herşey. Çocukla daha da zorlaşacak. U

Çok teşekkürler Zey_tin, ben de sizin gibi düşünüyorum. Bu korkuç bir kandırılma ve sanırım kendisi de kendinden bu kadarını beklemiyordu. Ben zaten başından beri açık oldum ona karşı, Hayatta değil eşimi kimseyi kandırmadım ve bu yüzden her şey bu kadar ağır geliyor. Çözüm önerinize de minnetttarım ama zaten açık açık defalarca konuştum. Cevap veremeyeceği, beni kandırdığı noktasında susuyor. Kendimi nasıl hissettiğim noktasında da teselli edip söz veriyor, kendisi belli bir tarih veriyor. Ben sevinçle bekliyorum ama o gün geldiğinde vaz geçiyor. Bende defalarca kandırılmışlık, suistimal edilme ve hayali sükut oluşuyor. Dün gece gücümün tükendiğini hissettim ne yazık ki. Eşim de ben de doktoruz. O yüzden terapi olayına pek inanmıyor. Ben inanıyorum ama eşim tedaviye istekli olmadan hiç bir işe yaramayacağını biliyorum. Aslında psikiyatriye ilgim büyüktü sadece çocuk hekimliğini daha fazla seviyordum. O yüzden vaz geçtim. Size şunu net olarak ifade edebilirim ki özellikle psikiyatride hasta iradesi primerdir. Biz dr olarak sadece o iradeyi iyi ve doğru tarafa kanalize edebiliriz. Bu forumda o kadar şey okuyoruz. Bazıları doktordan fayda görürken bazılarında hiç bir değişiklik olmuyor. Şunu da eklemek isterim, yaşadığım ilde tanınan ve sevilen bir doktorum. Eşim de benim kadar olmasa da tanınıyor. Benimle evlendikten sonra çok daha bilinen ve merak edilen biri oldu. Aynı zamanda çok çekineceğini de tahmin ediyorum. Kabuğunu kırmak çok çok zor.

Bence başka bi sıkıntısı var.. Bazı kadınlar sorumluluk almaktan korktuğu çocuk istemez ama erkeklerin çocuk istemediğini hiç duymadım. Sağlık sıkıntısı olabilir. Önce onu araştırın bence. demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Estağfirullah, o ne demek. Hak etti benimkisi. Keşke ben de senin gibi olabilsem de dediklerini yapabilsem. Tek kelimeyle süpersin Cherry

Ben taktığe gerek yok o sızı kandırmıs, sızde barı onu kandırmayın Ben olsam ayrılırdım

Amin inşallah.

İnşallah, yorumunuz için teşekkür ederim.

Eeee herif sizi açıkça kandırmış. Asla saygı duyamazdım.

böye bir durumla ben karşılaşmış olsaydım çocuk istememesinden çok bu kadar sevgi ve aşk ile kurduğuma inandığım/inandırıldığım bir yuvada eşimin beni böyle hayati bir mevzuda kandırması çok sarsardı ve sanırım toparlayamazdım O'na olan inancımı kaybederdim. Çocuk olayından önce sizi alalen kandıran eşinizle yüzleşmeyi düşünün bence. açıkca sorun Neden bunu evlenmeden önce söylemedin diye? Nasıl bir açıklama yapacağını ben bile çok merak ettim ve lütfen gizli gizli ağlamayın açıkca durumunuzu hislerinizi belirtin. ben de bir çok arkadaş gibi fizyolojik bir sıkıntısı olduğunu düşünüyorum yoksa kötü bir dünya hikayesi pek bir ütopik bir erkek adına.

2,5 yıldan sonra Önceki

Hı hı sonra doğacak çocuktan ve eşinden nefret etsin adam! Yıllarca kabullenemesin, o mucize bebek sorunlu bir gence dönüşsün. Çok zekice bir fikir. Valla ben babamın istemediği bir çocuk olmak istemezdim, bu nedenle de istemeyen bir adamdan çocuk yapmam. Yapılmasını da tavsiye etmem. Size gelince konu sahibi, eşiniz yalancı. Sizi böyle bir konuda 2.5 yıl geçiştirmiş, ve sizden asla telafisi olmayacak bir şeyi çalmış. Zamanınızı! Eğer o, çocuk konusunda fikrini değiştirmiyor, siz de anne olmayı hala istiyorsanız; çözüm çok açık. Boşanıp önünüze bakacaksınız. Eğer 10 yıl sonra çocuksuz ve bu adamla evli olarak kaldığınızı varsayarsak; ciddi anlamda pişmanlık yaşayabilir, buna sebep olduğu için eşinizi suçlayıp ondan nefret edebilirsiniz. Biyolojik saat işliyor malum...

Sanmıyorum. Aslında ilk başta ben de öyle düşündüm. Ama hem kendisine sorduğum, hem de yaptığım araştırmalar sonunda en ufak bir bulguya bile rastlamadım. Hayırlısı.

acaba psikolojik sorunu olabilir mi esinizin? genel hali nasildir mesela cok panik ve sikintili midir herseyi kafasina takar mi belkide oyuzden bu dunyaya cocuk getirilmez diye dusunuyodur yada sizin bilmediginiz onun bildigi yani sperm degerleriyle ilgili bi sorun var ve ilerde ayrilirsaniz bunu sizden sakliyo olabilirmi

Estağfirullah, dünyanın binbir türlü hali, her durumun bir ihtimali var. Yazdığınız örnek de ihtimal dahilinde. Hepimizin hakkında hayırlısı inşallah.

Sonra ne olacak? adam birden kabullenip ne iyi yaptin deyip boynuna mi atilacak? mesele sadece cocuk yapmak mi? ya daha beter patlarsa elinde? Eminim ki konu sahibi bunu boyle kandirmacayla degil de, esiyle ortak karar alarak huzurla yasamak istiyordur..

Hele durun yahu ne boşanması. Bence bu adamda bir numara var. Kirli dünya falan hikaye, fizyolojik bir şeyi var. Alın karşınıza açıkça konuşun. Bak beni 1 kere kandırdın anne olma hakkımı gasp ettin şimdi dürüst olcaksın. Sende çocuk sahibi olmayı engelleyen bedensel bir problem mi var? diceksiniz. Yok hık mık derse de seve seve değilse... ... demiş atalarımız :) Ben çocuk sahibi olucam abicim ya senden ya başkasından, beni başkasının çocuğuyla görmeyi için alıcaksa yazıklar olsun diceksiniz. Sineye çekmeyin durumu, kandırıldıysanız çıkıp hakkınızı aricaksınız. Cidden kirli dünya bibibi diye düşünüyorsa siz bir gerzekle evlenmişsiniz. Sevmiyordur, çocuk zırıltısı çekmek istemiyordur anlarım ama cidden kirli dünya argümanı gerzekçe.

Bende hiç çocuk istemiyorum ama en başından beri söyledim hatta çok tartışmışızdır her zaman bildi eşim zamanla o da çocuk fikrine uzaklaştı hatta ben bazen durumumuz iyi olsa bitane yapardık diyorum kesinlikle istemiyor. Ama eşin seni hep kandırmış ne desem bilemedim şunu sorayım siz sevgiliysen çocuk için ayrılırmıydın ona göre karar ver

Benim ki gibi desene başaklar çok fazla düşünür her şeyi takar, yani mesela yapın bi çocuk büyür ya gibi şeyler hiç onlara göre değil. Gerçekten bu kötü dünyaya çocuk getirme fikri çok korkutucu olabilir onlar için eşimden biliyorum Anlatırken eşinin huylarını falan çok benzetmiştim eşime ha şunuda söylim sevmediğin insanla aynı ortamda bile bulunmazlar evlenmek şöyle dursun pat diyede yüzüne söylerler sorun sizi sevmemesi olamaz bence Ama bi sorunu olabilir o konuda konuşmayı sevmezler ve hep kurup dünyanın en büyük sorunu gibi davranabilirler

Umarım sende mutlu olursun ama eşinin yaptığı dayatma da hiç hoş değil yaşlandığında bi bayramda kapını çalan olmasın mı ya ben çocuk istiyorum olmuyo belkide hiç olmayacak onu bilemem Rabbimin takdiri ama olmamasını eşim istese bi ömür içimde kalır senin yaptığını yaparım doğru karar vermişsin kıvama geliyo bence az daha bekle

İlk bebek konusu tabiki benzersizdir çünkü ne olacağını nelerin değişeceğini sizi nelerin beklediğini bilmiyorsunuz. Bu, istediğiniz kadar bebeklerle veya çocuklarla beraber olun yaşamadan gerçekten bilinemeyen bir düzen. Yada tamamen düzensizlik. Yıllar geçiyor tam bir düzene girmek için. Benim 22 aylık bir kızım var. Hayatım tamamen değişti diye bir cümle kursam aslında dışardan basit gelecek ama o 22 ayı ben içime işleye işleye yaşadım. Benim yaşım sizden bikaç yaş küçük üç senelik evliyim eşimi beş senedir tanıyorum. İnsan yirmi beşinden sonra sanırım öyle veya böyle bir düzen tutturuyor hayatında. Ve değiştirmek istemiyor kesinlikle. Bir bebeğin varlığı bu düzenin değişmesini istemeyen biri için korkunç görünür. Evlad bence her insanın istediği kendinden olan bir parça. Bunu istisnasız herkes ister ama dediğim gibi düzenin değişmesinden korkup bu tip bahaneler üretir. Neden böyle diyorum çünkü ben ikinci bebek için böyle düşünüyorum. Eşinizin düşüncesiyle birebir aynıyım. Bir düzenim var zorla tutturduğum. Bir bebeğin gelip bunu alt üst etmesini istemiyorum. Kızım kardeşsiz büyüse beni çokta acıtmayacak. Ama eşimle konuştum. Eşim zamana bırakalım dedi. Bilinçsizce olmaması için. Aslında burda üyeler bir uzmana vs görünün demiş ama açıkçası eşim bana böyle bir teklifle gelse bozulurdum. Eşiniz istemediği sürece eğer hamile kalırsanız yani onu kandırarak bu sefer ya cidden çok bağlanacak tamamen değişecek veya sevgisiz öfkeli olacak bunu bebeğe yansıtacak. Buda bir kumar olur. Bu kadar kesin ve net olması eşinizin ilk bebek için düzen bozulması korkusu ağır basıyor. Bir hastalık vs olsa bunu size söylerdi diye düşünüyorum bunca üzüntünüzü görüyor sonuçta. Siz evlat isteğinizin gelip geçiçi bir istek olmadığını eşinize göstermeye çalışın. Dediğim gibi bende ikinci bebek mevzu bahis olunca eşiniz kadar katı oluyorum.

Burada bir bayan konu acmisti belki denk gelip okumussunuzdur. Doktor bana cocugun olmayacak dese dunyalari vermis olur diyordu... Esinizin ic dunyasini anlamak adina o uyenin yazdiklarini okumanizi tavsiye ederim. En azindan onun penceresini de gormekte fayda var diye dusunuyorum. http://www.kadinlarkulubu.com/forum... baksin-icimde-hic-annelik-duygusu-yok.909402/ Daha once bir mesaj daha atmistim ama sanirim gozden kacirdiniz. Esiniz size kesin kati ve net sekilde cocuk istemedigini mi soyluyor yoksa supheleri var belki bir gun isterim gibi mi dusunuyor? Cevap ikincisi gibiyse o zaman belki aklindaki soru isaretlerini gidermenin bir yolunu bulabilirsiniz.. İkinci sorum da su, esiniz hicbir korunma yonteminin yuzde yuz korumadigini, ufak ihtimalle de olsa senin her turlu korunmaya ragmen birgun hamile kalabilecegini biliyor. Boyle bir durum olursa cocugu aldirma yoluna mi giderdi yoksa dunyaya gelmesine izin mi verirdi? Bu iki sorunun cevabina gore ben yolumu cizerdim. Bir umit gorursem sevdigim adamdan cocuk sahibi olabilme ihtimalinin pesinde yasardim ancak o umidi gormeseydim sanirim ayrilirdim... Her iki durumda da hakkinizda en hayirlisi olsun diye dua etmekten baska elimizden birsey gelmiyor...

Tum yorumlari okumadim belki soran olmustur. Esimle herseyi konusarak hallederiz demissin ya bu meseleyi konusurken sana acikca hayat boyu cocuk sahibi olmayi kesinlikle istemedigini mi soyledi yoksa suan icin emin olmadigini mi soyledi? Karari kesin degilse belki aklindaki soru isaretlerini giderecek bir yol bulabilirsin... Bir de kendisine sunu sordun mu, hic bir korunma yontemi yuzde yuz koruyamaz. Dusuk ihtimalle de olsa hamile kalma sansi vardir. Eger sen korunmaya ragmen hamile kalirsan boyle bir bebegin aldirilmasini mi ister yoksa dunyaya gelmesine razi olur mu?

Aslında bende öyle olacağını düşünüyorum, zaten kötü baba olacağını düşündüğüm birinden çocuk sahibi olmak istemem. Ama insan çocuğu riske atamıyor işte. Duanız için çok teşekkürler. :)

Insane, eşimle aynı konumda olduğunuzu zannetmiyorum. Siz baştan beri çocuk istemediğinizi belirtmişsiniz. Ayrıca yaşınız çok genç. Ben de 22 yaşımda asla bir çocuk düşünemezdim. Korkularınız eşiminki gibi farazi değil mantıklı korkular. Ve haklısınız. Benim size naçizane tavsiyem kendi hayatınızı hep ileriye götürmek için çaba sarfedin ve çocuk konusunda acele etmeyin. Kendinizi bir şeylere mecbur hissetmeyin. İnşallah en güzel ve doğru zamanda en iyisi olur.

Peki sizce beni oyalamak hakkına sahip mi, böyle yaparak belkide elimdeki şansı tamamen kaybetmeme neden olacak. Benim penceremden de bakmaya çalışın. İç dünyasını defalarca sordum. Hastalıksa çaresini ararız olmazsa evlatlık ediniriz dedim olmadı. Siz söyleyin şimdi. Fazla mı yükleniyorum eşime...

yeğeniyle oynuyor seviyor kendi cocuğunu mu sevmiyecek!! elbette sever hemde cok sever. Yaşınız ilerleyince düşünün ne bilim 45 indesin bir çocuğun yok olabilirdi ama o zamanki pişmanlık hiç bişeye benzemez.. Amy lee

Öneren arkadaşlar olsa da bu olayı ben de doğru bulmuyorum.

Allah razı olsun, size ve çocuklarınıza da hayırlı kaderler versin.

Merhaba Arkadaşlar Artık çözümsüzlüğün dibine vurmuş biri olarak yazıyorum. Yardımlarınızı esirgemezseniz sevinirim. Öncelikle kendimi tanıtayım. Ben 31 yaşında 2,5 yıllık evli çalışan bir bayanım. Eşimle severek 2 yıllık tanıma sürecinden sonra evlendik. Halen de eşimi çok seviyorum. Her konuda birbirimizi tamamlayan bir çiftiz. Eşimin de beni sevdiğine inanıyorum daha da doğrusu hissediyorum. Şimdi düşününce 4,5 yıllık sürede adam akıllı aklıma gelen 1 veya 2 kavgamız olmuştur. Birbirimizi incitmekten kaçınırız. Her şeyi konuşarak halletme taraftarıyız. Ve öfkeliyken asla hareket etmemeye çalışırız. Onun sevinci benim mutluluğum, keza benim sevincim de onun mutluluğu. İkimizin de ilk evliliği. Yaşıtız. Ben evin tek kızıyım, eşim evin tek erkek çocuğu. Ailelerimiz genel anlamda anlaşıyor ve çok şükür bir problem yok. Ailesini de seviyorum. İyi niyetli insanlar. Maddi durumumuz çok şükür çok iyi. İkimizin de güzel güzel birer işi mevcut. Şimdi sorunuma gelelim. Eşim kattiyen çocuk istemiyor. Ve bunu bana yeni söyledi. Evlenmeden çok önce normal arkadaşken eşim bana çocuk ister misin demişti. Bende evet anne olmak isterim demiştim. Allah hastalık vermesin eğer hastalık vs gibi durumlar varsa tabi ki yapacak bir şey yok ama eğer sıkıntı olmazsa isterim dedim. Hatta çocuk istemeyen biriyle evlenmek istemem demiştim. Daha sonra yani eşimle sevgili olduktan sonra eşim evlenir evlenmez çocuk istermisin demişti. Bende hemen istemem, önce evlilik rayına oturmalı, çocuk için sağlam ve iyi bir yuva sağlanmalı, hem bazen iki iyi insan iyi bir evlilik etmiyor demiştim. Önce iyi bir evlilik olmalı dedim. Ama malum yaş da ilerliyor. Eşim de ilk yıl bekleyelim, her şey iyi gidecek, güzel evliliğimiz olacak dedi. 2,5 yıl sadece oyaladı. Ve resmen kendisinin asla ama asla çocuk istemediğini söyledi. Arkadaşlar ben yıkıldım. Şu zaman dese bekle dese yine bekleyeceğim. ama şimdi... Sadece gizli gizli ağlamak geliyor elimden, eşimi asla istemediği bir şeye zorlayacak değilim, ama ben ne yapmalıyım. Güzellikle konuştum hak veriyor ama son noktada hayır yapamam diyor. Nedeni de bu bozuk dünyada iyi bir insan yetiştirebileceğinden emin olmamasıymış. Hastalık olsa anlayacağım. Ama buna ne denir ki. Bende çok güzel yetiştirebileceğimizi düşünüyorum. Çocukları seviyor, işi çocuklarla zaten. Dünyalar tatlısı bir yeğeni var, ve ona bayılıyor. Çok şefkatli çok merhametli biri. Cömert, iyi ahlaklı, yumuşak huylu. Eşimi gördüğümde ne güzel bir baba olur. Hatta ölüp gitsem benim yerime anne bile olur demiştim. Ama şimdi... Evet uzun zamandır bu forumu takip ediyorum. Zaman zaman rastlıyorum bu tür konulara. Yorumlayan arkadaşlara katılıyorum. Bir tarafın istemesiyle çocuk yapılması; bir tarafı bunun için zorlamak doğru değil. Ama Allah aşkına söyleyin, ya diğer tarafı çocuktan mahrum bırakmak, evlenmeden önce farklı vaatler varken sonradan çark etmek, her gün başkalarının çocuklarını öpüp koklamak zorunda kalmak, iki aileden gelen çocuk baskılarını acı bir tebessümle geçiştirmeye çalışmak, halen eşi korumaya çalışmak... Ona ne denir. Ne yapılır. Gizli gizli ağlarken kaç gece neden başımı yaktın diye soruyorum kendi kendime. Ama ona karşı kelimelerim bitti, dilim lal, kalbim yaralı. İşte hayatımın dilemması. Ne yapayım arkadaşlar. Depresyondayım sanırım. Ama çarem hiçbir doktorda yok. Şimdiden yorum yapan herkese çok teşekkürler. Güncelleme: Arkadaşlar affınıza sığınarak bu güncellemeyi yapıyor ve uzun olan konumu ne yazık ki biraz daha uzatıyorum. Hakkınızı helal ederseniz sevinirim. Konumda tam ifade edemedim herhalde ama eşimle son 1,5 yılda defalarca açık açık ne istediğimi, niçin istediğimi, benimle evlenmeden önce böyle konuşmadığını, eğer bu düşüncelerini bilseydim muhtemelen evliliğin gerçekleşemeyeceğini, böyle yaparak beni kandırdığını, kandırılmışlık ve nedensiz yere mahrum bırakılmaktan duyduğum üzüntüyü ve içimde artık ona karşı yavaş yavaş kızgınlık oluştuğunu, ve böyle giderse aramızdaki sevgi ve saygının eksileceğini, bunun da evliliğimizi çıkmaza sürükleyeceğini anlattım. Genelde iyi bir hatip olduğumu, kendimi net olarak ifade edibildiğimi, aldığım psikoloji eğitimiyle duygularımı karşımdakine net olarak ifade edebildiğimi söylerler. Tüm bunlardan sonra cevap veremeyeceği, beni kandırdığı noktasında susuyor. Kendimi nasıl hissettiğim noktasında da teselli edip söz veriyor, kendisi belli bir tarih veriyor. Ben sevinçle bekliyorum, tüm bağışıklık durumumun haritasını kadın doğumcumla çıkardık, kullanmam gereken folik asit vb takviyelere baladım. Son çıkan makaleleri vs okuyorum. Seminer ve kongrelere katılıyorum. Ama o gün geldiğinde eşim vazgeçiyor. Bende defalarca kandırılmışlık, suistimal edilme ve hayali sükut oluşuyor. Tam çıkışa ulaşmış ve peyniri alacakken yeni bir labirente konan küçük bir lab faresi gibi. Dün gece gücümün tükendiğini hissettim ne yazık ki. Eşim de ben de doktoruz. O yüzden terapi olayına pek inanmıyor. Ben inanıyorum ama eşim tedaviye istekli olmadan hiç bir işe yaramayacağını biliyorum. Aslında psikiyatriye ilgim büyüktü sadece çocuk hekimliğini daha fazla seviyordum. O yüzden vaz geçtim. Size şunu net olarak ifade edebilirim ki özellikle psikiyatride hasta iradesi primerdir. Biz dr olarak sadece o iradeyi iyi ve doğru tarafa kanalize edebiliriz. Bu forumda o kadar şey okuyoruz. Bazıları doktordan fayda görürken bazılarında hiç bir değişiklik olmuyor. O yüzden psikiyatri arzusu hilafına pek yarar sağlamaz. Şunu da eklemek isterim, yaşadığım ilde tanınan ve sevilen bir doktorum. Eşim de benim kadar olmasa da tanınıyor. Benimle evlendikten sonra çok daha bilinen ve merak edilen biri oldu. Aynı zamanda çok çekineceğini de tahmin ediyorum. Okuyan, yorum yapan, dua eden tüm arkadaşlarımdan Allah razı olsun.

Güzel temenniniz için çok teşekkürler. Allah evlatlarınızı hayırla size bağışlasın. :)

senin adina üzüldüm zor bi durum belkide bi hastalik nedenle veya cocugunun olmiycani biliyordur ve böyle gecicdiriyordur kendine yediremedi icin bu sekilde bi yaklasimda bulundunmu?

Biz de çocuk istemeyenlerdeniz. O sorumluluğu kaldıramam ben. Bir de içimde çocuk aşkı yok, sokakta bile kedi köpeği deli gibi severim ama bebeklere dönüp bakmam bile. Keza eşim de benim kafadan ve biz bunu evlenmeden konuştuk. Şimdi bana dönüp istiyorum dese kendimi salak gibi hissederim. Enayi miydim ben derim. Sizin de durum aynı. Ama çözüm ne olur onu da bilemedim. Çünkü ortada bunun dışında başka bir sorun yok. Bir de zamana bu kadar takılmayın ilk bebeğini 40 yaşında kucağına alanlar var. Annem beni 35 yaşında doğurmuş mesela.

Konumu okuyup cevap yazdığınız için teşekkürler ama bu konudaki görüşlerim ve yaklaşımım sizinle çok farklı. Yinede teşekkürler.

Ne yazık ki çevremizde dediğiniz gibi evlilikler mevcut. Bu da onu korkutuyor olabilir.

Evet siz klişe demişsiniz, bir başka arkadaş saçma demiş, bir başkası gerzekçe demiş, Yalnız dikkatinizi çekerim bütün bunların hepsini aynı kişinin yani sizin söylediğinizi demedim ki "Ben doğurmak istemiyorum, evlat edinip yetiştirmek istiyorum" da demedim, ikisinde de gözüm yok, Anne olmak gibi bir hevesim yok, çocuk yetiştirmenin zorluklarından bahsettim, neden istemediğimi belirttim... Sadece olmayacak, gerçekleşmeyecek bir varsayımda bulunup, evlat edinmek bile daha mantıklı dedim, bunu yapacağım için demedim Dediğiniz gibi dünyada savaşlar, dertler hiç bitmedi ama eski zamanlarda da olsak, o dönemlerde de yaşasak ben gene anne olmayı istemezdim... Bu dünyada ki mutsuzluklara, dertlere, acılara, hastalıklara, savaşlara, kıtlıklara, ölümlere rağmen" yaa ben genede şansımı denemek istiyorum belki çocuğum çok mutlu olur "deyip doğacak olan yavruyu, kendi annelik duygularımı tatmin etmek için bir bilinmeyene sürüklemek istemezdim... Diğer taraftan, çocuk olmayınca mutluluğu garantilemiş mi oluyorum? hayır kesinlikle öyle bir iddiam yok ama en azından büyük bir riski elimine etmiş, almamış oluyorum. Allah inşallah size tez zamanda bir evlat verir, aslında farkımız şu, siz geleceğe dönük güzel hayaller kurup, bardağın dolu tarafını görüyorsunuz, ben ise boş tarafını görüyorum galiba. Evladım olsa benim eserim olur, başarılarıyla, mezuniyetiyle mutlu olurum, yaşlılığımda bana kale olur diyorsunuz, ben ise ya onu bu acımasız dünyada mutlu edemessem, ya yeterince koruyup kollayamassam, ya hastalılara yenik düşerse, ya hakkıyla onu yetiştiremessem, ya ona maddi manevi yetemessem, ya bu dünyada başarısız olur, ayakları üzerinde duramassa diye bunları düşünüyorum

Kesinlikle isteğinize saygı duyarım bibibella, çünkü başından beri bunu eşiniz biliyor. Aynı konumda olsak ağzımı açmaya bile cesaret edemem. Ve sorunuza gelince evet evlenmeden önce bilsem ayrılırdım ama o zaman çocuk sahibi olmak için büyük bir şansım olurdu. Şimdi pek zannetmiyorum. Hem çok ısrarla istemekten de korkuyorum, çünkü genelde çok çok istediğimiz şeyler imtihanımız oluyor. Ne düşünüp ne yapacağımı şaşırmış durumdayım.

Adamın çocuğu olmuyo bence

Allah razı olsun, içten duanız için çok teşekkürler.

+1 Konu sahibesi net konuşmalı. Herif hem suçlu bir de nazını çekiyor konu sahibesi. Hakkını arayıp hesap soracağı yerde köşede ağlıyor. Ben olsam öfkemden gırtlağına çökerdim.

Sanmıyorum. Her şey normal görünüyor. Ve korunmaya azami özen gösteriyor. Eğer öyle olsa bu kadar dikkat etmezdi diye düşünüyorum. Hem hastalıksa bile ben ona anlayışsızlık yapacak biri değilim ki. Bende de hastalık olabilir. Evlat edinmeyi bile düşünebilirim. Eğitimim, maddi durumum, sevgim ve şefkatim çocuk için iyi bir gelecek sağlama için elimden gelen herşey... Ne varsa yaparım.

Bilemiyorum. Yeğeni var. Şu an 3 yaşında. Çok sever. Oyuncaklar alır. Ayrı şehirlerdeyiz, özler, telefonda yarım saat dayı dedirtmeye çalışır. Bunun üzerine ne denilebilir ne yapılabilir ki. Rahatsızlık varsa iyi saklıyor. Bilemiyorum. Söylemiyor.

Özür dilerim, yorumunuzu gözden kaçırmışım. Şimdi cevaplamaya çalışayım. Öncelikle birazdan işe gideceğim ve fazla zamanım yok, verdiğiniz linki daha sonra okurum. Eşim kati olarak istemediğini söyledi. Yoksa yapı olarak hemen karalar bağlayan bir tip değilim. Mesleğiminde etkisiyle ne kadar zorluklar aştım bilemezsiniz. Ama bu sıkıntıyı aşabileceğimden şüphe duyuyorum artık. İkinci sorunuzdaki gibi bir gebelik durumunda asla aldırmaz. Maneviyatı kuvvetli biridir. Ama ben de onu asla istemediği bir duruma mecbur bırakacak biri değilim. 1,5 yıldan beri ne değişti. Dünden beri sanırım ümidim kırıldı. İnancıma ters düşse de Nietzsche nin dediği gibi: Ümit en son kötülüktür ifadesini yaşıyorum herhalde... Dualarınız için çok teşekkürler. Daha ne olsun. Bana yapabileceğiniz en güzel yardım. Allah çocuğunuzu hayırla ve sağlıkla kucağınıza almayı nasip eder inşallah.

Haklısınız

Bence bir süre cesaret verip, ikna etmeye çalışın.. Çünkü anladığım kadarıyla cesaret edemiyor eşiniz... Erkeklerin evlenmeye cesaret edememesi gibi bişey bu bence.. Eğer olmuyorsa da gerisi size kalmış... Ama nlıyorum ki kusursuz evlilik yok. Burda hanımların hep mutsuz evliliklerini, eşiyle olan sorunlarını vs okuyoruz.. Sizin ise tam aksi çok mutlusunuz ama baska bir sorun var... Umarım yoluna girer her sey..

Peki sen ne istiyorsun

Bende bundan korkuyorum.

Olabilir bence de U

Allah yardımcınız olsun. Evet sizin durumunuz da bizimkine benzer sadece roller değişik. Aslında sizin ve eşimin korkusunu anlıyorum. Hele de son zamanlarda eşim de ben de suriye kamplarında geçici görevlendirmeyle çalıştık. Ve oradaki içler acısı durumu biliyorum. Ama iyi yapabileceğimize ve olursa yavrumuza güzel bir gelecek sağlayabileceğime olan inancım daha büyük. Tabi ki bir de çocuğumu yetiştirme isteği. Etraftaki yanlışları görünce evladıma daha doğrusunu öğretme isteği vs vs vs. İkimizin de sorununun cevabını bilmiyorum. İnşallah hakkımızda hayırlısı olsun.

arkadaşım bu şekilde tanıdığım iki aile var. Birincisi 14 sene çocuk yapmadılar çünkü adam kesinlikle cocuk istemiyordu ama sonra istemeden olmuş yani artık bunca zaman oldu çocuğumuz olmaz nasılsa diye. ne mantıksa! kızları oldu. adam kızına deli oldu. çok iyi çok düşkün bir baba oldu. bir de oğulları oldu. gayet mutlular. Adam da gayet iyi basarıyor. Adam sorumluluk alamıyordu. sorun buyduç. bir de cok aşırı calısıyordu. Düşün 14 sene bekledi karısı. ama o da bu konuda ille olsun demiyordu. takılıyorlardı öyle. ama onlar genç evlenmişti. kız 19 yaşındaydı. hatta hamile kalınca ben şimdi X! e naqsıl söyleyeceğim diye ağlamıştı. diğer aile ise adam kesinlike çocuk istemiyordu. en sonunda ne oldu bilmiyorum ama kadın ikna etti adamı. adam kesinlikle benden bir yardım bekleme. hasta olursa, bir sorun olursa bilmem ne, tek basına halledersin demiş karısına. adam da iyi bir mevki de yani. bir çocukları oldu. kadının hayatı nasıl geçti bilmiyorum ama cocuk doğduktan sonra katı olmadığını düşünüyorum. bence eşini al karsına konuş. ben bir kadınım ve kesinlikle anne olmak istiyorum. cocugumun da babasının sen olmasını istiorum. çünkü seni seviyorum. şimdi senle bosanabiliriz, baskasıyla evlenebilirim, cocuk yapabilirim ama mesele ille cocuk yapmak değil, mesele bizim birlikte bir çocugumuz olsun. bir bagımız olsun, parcamız olsun. eğer sorumluluk konusunda sorumluluk almak istmiyorsa, istediğin anda bosanmaya hazırım. yani gitme özgürlüğü tanıyacagım sana. diyebilirsin meselaç erkekler ne bencil. kendileri istedikleri yasta baba olabiliyorlar ama kadınlar sınırlı. üstelik 10 yıl sonra bu fikrinin değişmeyeceği ne malum? o zaman sen istese de yapamayacaksın. bu baslı basına bir bosanma sebebi. ben olsam son koz olarak resti çekerdim. istemiyorsa da bosanırdım. inan çocuk bambaska birşey. üstelik seni kandırmış. bastan deseydi belki evlenmezdin ki kesinlikle evlenmezdin.

Tüm yazdıklarınız için teşekkürler. Gerçekten şu sıralar derin derin düşünmekten başka bir şey yapamıyorum :) Desteğiniz bana çok iyi geldi. İltifatınız için de ayrıca teşekkür ederim. O sizin güzel bakış açınızdan kaynaklanıyor.

Teşekkürler, ben de onu umuyordum ama, bu gece ağır bir darbe oldu.

ben böyle bir şey yapan adama daha güvenemezdim evlilik öncesi en önemli konulardan biri kaç çocuk sahibi olmak istersin yada çocuğun olmasını ister misin sorusu açıkça hiç istemiyorum deyip evlenmek farklı olsun deyip hiç istememek farklı bunun ayrı evde yaşayacağız deyip düğünün ertesi günü kızı alıp kaynananın yanında yaşatmaktan hiç bir farkı yok

Tebessüm ettirdiniz. Teşekkürler. Bu şık bana çok uzak. Hem beceremem hem de eşimin hamile kalmamdan sonra boşanmaya yanaşacağını zannetmiyorum.

Haa bide bu dünyayı severek evlendiği 5 yıllık geçmişi olan her gün aynı yastığı paylaştığı halde yalan söyleyenler kirletti diye iletin kocanız gerçekleri söylediğinde

sevgili sephoraa, yorumlarınızı hep mantıklı bulmuşumdur ve her zaman hoşuma gitmiştir. Eğlenceli ve zeki bir hanımsınız. Açıkçası bunu sizden isterken mahcup oluyorum ama ne yapmalıyım, bir fikriniz var mı? Açıkçası fikirlerini duymak istediğim birkaç kişi var ama yeni üye olduğumdan çukiniyorum. Yorumunuz için çok teşekkürler.

Maalesef haklısınız.

Hayatımda ilk defa birine çok net boşanın diyorum. Sizi kandırmış ve kandırmaya devam ediyor. Hiç bir açıklaması yok bence. Direk açın davanızı gerisini eşiniz düşünsün. Siz böyle bir kandırılmayı hak etmiyorsunuz. Baştan söylese belkide kabul edecektiniz bur esmen dolandırıcılık. B blckndwht

arkadaşım tüm yorumları okumadan cevap yazmışım. o istemeden olmaz elbette. mutlaka daha önemli bir sıkıntısı olsa gerek. cocugunuza güzel bir dünya kuracagınızdan bahset. onu koruyacagınızdan. senşi seviyorsa, seni gercekten seviyorsa bu kadar bencil olamaz ve seni bu duygudan mahrum etmek istemez. bence seni kaybetmeyeceğini düşünüyor. bunu en basta söyleseydi kaybedeceğini biliyordu. şimdi nasılsa evlisiniz. peki sana bir çözüm o önersin. sen çözümle gitme. peki bu duumrda ben ne yapmalıyım hiç bunu düşündün mü diye sor bakalım. sessiz kalmasın. sence ben bu kandırmaca karsısında sana bir daha nasıl güvenebilirim? sen istesen bile bundan sonra benim zorlamamla olacagını nasıl bilebilirinm. 10 yl sonra ayrılmayacagımızı, ölmeyeceini nasıl garanti edebilir? gercekten bir sro bakalım. senin yerinde olsaymış ne yaparmış.

Çocuk sahibi olmak bu dünyanın en güzel duygusu, kocadan vazgecerim cocuklarimdan aslatemiz dunya icin iyi cocuklar iyi evlatlar yetistirsin o zaman. istemezmis saçma

Eşiniz sizi resmen kandırmış. Ne yardan ne serden geçiyor. Burada güzelce derdinizi anlatmışsınız. Eminim elinize de kendinizi ifade etmişsiniz. 3 seçeneğiniz var: 1) eşiniz çocuğa ikna olur. 2) siz çocuğunuzun olmamasına ikna olursunuz. 3) ayrılırsınız. 2 ve 3 sizin insiyatifinizde. İlk seçenek için elinizden geleni yapmışsınız. Artık yapacak bir şey yok.

Teşekkürler, umarım dediğiniz gibi olur :)

Bebek isteyip istememene bir şey diyemem. Hem ruhen hem kalben hem ekonomik olarak hazır olamyı gerektirir

Aminn inşallah. Herkes ve her şey için hayırlısı olsun.

Allah yardımcınız olsun. inşallah eşinizin fikirleri sizin için olumlu yönde değişir. şu an istemiyorsa yapsanız da ilişkiniz için sağlıklı olur mu hiç bilemiyorum ama umarım Allah dualarınızı kabul eder.

+1 Valla ben de bityenigi kokusu aliyorum hem de yogun sekilde.

Süpersin. Ailesel bir problemi yok. Evet biraz maddi olarak sıkıntı çekmiş ama ciddi şeyler değil. 3 kardeşler. Tek erkek. Orta anadolulu. Annesini babasını çok sever, onlar da eşimi. Saygılı yanlız içine kapanık biri biraz. Okul hayatı çok başarılı. İş hayatı da öyle. Ne desem bilemedim. teşekkürler panpa MissCherryBlossom

bile bile kandırılmışsınız. evlilik öncesinde resmen ağzınızı aramış, sormuş. biliyor yani çocuk istediğinizi. kendi düşüncelerini söylemiyor, sizi vazgeçireceğini zannederek yapıyor bu evliliği. nasıl bir kendine güven, nasıl bir "benden vaz geçmez" düşüncesi. hani bu konu konuşulmamış olsa neyse ama direkt konuşmuşsunuz. çok çok ayıp eşinizin yaptığı. "bu güzel dünyaya çocuk getirmek istemiyorum" sığınılacak bir bahane değildir. eğer bir hastalıktan filan da şüphelenmiyorsanız ve çocuk isteğinizden de vazgeçmeyecekseniz net bir dille konuşmalısınız. böyle kenarda köşede ağlayarak çözemezsiniz ki sorunu. siz ona şartları sunacaksınız gerekirse o ağlayacak biraz. Seridina Guru Anneler

Ya sevgilimin annesi hamile kaldiginda babasi istememis aldiralim demis hatta sevgilim bu mevzuyu cocukken ogrenmis ve hala kirginlik var icinde Ya baskasinin cocugu ile kendi cocugun bir degil bence bi sekilde ikna olabilir Ya cocuk dogduktan sonra bi babanin keske olmasaydi diyecegine inanmiyorum ben

Çok mükemmel çok güzel evlilik her konuda muhteşem uyum aileler uyum cok seviyor değer veriyor... bla bla... eeee sonu koca bir hayatı zindan edecek bir yalanla kandırmış seni!!!!!! Yuh diyorum yuh!!!! Sende yapmıcam çocuk de sende onu kandır ve yap... Evet kesinlikle yapardım. cocuksuz olmaktansa babalık yapmasada bir çocuk yapardım kesinlikle yapardım dünyanın en güzel şeyi.. istemiyon madem sevme derdim benim çocuğum bakma sorumluluğu bende. Hadi bakalım...

Bunu bana başta söylemeliydi ve ben de onun bekar hayatının düzenini sonsuza kadar değiştirmezdim. Bunu fedakarlık olarak görmüyorum çünkü ona sonradan hiçbir şey dayatmıyorum. Başta benimle bunu konuşacaktı. Düğünden 1 saat öncesine bile razıydım

çocukistemiyo acaba boşanırsınız vs diye mikorkuyor ya da sorumlulukmu almakistemiyor acaba, ilki geçerliyse yeterligüveni verirseniz belki fikri değişir YavruPancar Yaşadıkça

Allah razı olsun, çok teşekkürler. Samimi tavrınız güzel dileklerinizle yanımda hissettim sizi. Yeniden gözlerim doldu ama bu sefer minnet göz yaşları. Rabbim de size kalbinizden geçen tüm dualarınızı en güzel şekilde versin.

Tabi ki isteğinize saygı duyuyorum. Naçizane önerim eşinize baştan beri açık olun.

Erkeklerde babalık hissiyati çocuk babaaa dediği anda oluşuyor genelde. Belki içinde o sevgi o ilgi o hissi yakalayamiyor. Bir yakınınızın bebegini bir kac saatliğine bakmak için alsanız hem sizin isteginizde israrli oldugunuzu sevdiğini mutluluğunuzu hisseder. Hemde bebekle vakit gecirince korkuları biter. Eğer korkuyorsa. Ama salt korku gibi gelmedi bana belki bir rahatsizliği olabilir sizden sakladıgı. Dünyaya cocuk getirmek istemeyen adam iki yım önce bu fikrini sıze acıkca soylemeliydi. Başka bir sebebi vardır bir sorun bence

o zaman evlenmeseymıs, umut vermeseymıs eşine. 1 sene sonra deyıp neden vazgecıyor?

Çocuk sorumluluğu almak isyemiyor sanırım. Sakin bir hayatiniz varsa ve esinizde bu sakin hayati seviyosa ondanda istemeyebilir. Bazi insanlar cocuk sesini sevmiyorlar.

Ayrıca bunun sizin konunuza bir faydası olmayacak tabi ama söylemeden de edemeyeceğim, bu kadar yıpratıcı bir konuda kendinizi ifade ediş tarzınıza ve zarafetinize gerçekten hayran kaldım mor dilemma. Umarım bu güzelliğinize yaraşır bir sonuca ulaşırsınız eşinizle..

O kadar kolay mı ya babasının istemediği çocuğu büyütmek. Cok yanlış. O çocuk hissetmeyecek mi? Ben çocuğumu kendim severken bir lezzet alıyorsam eşimin işten eve koşarak oğluna gelip birlikte oynamalarını yuvarlanmalarini izlemekten, eşimle beraber onun bakımını yapmaktan yaptığı kakadan yedigi yemekten her türlü abuk muhabbetten on zevk alıyorum. Çocuğa karar vermek ekip işidir. Ciftler isteyip istemediğine beraber karar verir.

Yorumunuz için teşekkürler ama bunu yapabileceğimi sanmıyorum. Allah evladınızı sağlıklı ve hayırlı bir şekide kucağınıza almanızı sağlar inşallah.

Sevgili nooption, başka ne yapabilirim ki. Çaresizim. Yorumuna çok teşekkürler. Düşünmekten zaten nefes alamayacak dereceye geldim. Ama bir çıkış yolu bulamadım. Güzellikle konuştum. Duygularımı, isteklerimi, üzüntülerimi anlattım, üzülüp ağlarken yakaladı. elimden gelen her şeyi yapacağıma güvence verdim. Saçma sapan nedenlerini mantıkla çürüttüm. Eğer sevginden emin değilsen sıkıntı yok, sessizce giderim dedim. Ama hepsine hayır diyor. Şimdi bana düşen güzelce sabretmek dedim, ve 1,5 yıldır sabrediyorum. Ama bu gün artık kesin bir nokta koydu. bundan başka birşey yapamam ki, kandırmak, kavga etmek, tehdit etmek bana ters. Ve doğru bulmuyorum. dediğim gibi. hayatımın dilemması

Bunu defalarca sorguladım ve cevap dediğiniz gibi olursa bir sn dahi ikilemde kalmam bitiririm. Benim sevginin olmadığı bir evde işim yok. Beni de hak etmiyor demektir. Bunu en iyi eşim bilir. Birçok şeye katlanabilirim ama sevgisiz bir evliliğe asla Ben de zaten evliliğimden emin olana kadar bekledim.

bende kandırın demedim zaten.. çok çocukça olur bu.. ancak eşinizin sizin ne kadar istediğinizi bilmesi lazım.. siz sakin kafayla oturun düşünün çocuk sahibi olmak için eşinizden vazgeçmeye hazırmısınız? cevabınız evetse bunu açıkça söyleyin kendisine.. bundan sonrası ona kalmış.. bakalım o çocuk sahibi olmamak için sizden vazgeçmeye hazır mı? ben olsam bunu kesinlikle bilmek isterdim ve bu kozu kesinlikle oynardım..

Benim takıldığım nokta bambaşka belki abartmış olabilirim de bilemicem

Yorumunuz için teşekkürler, ama örneğiniz beni derinden yaraladı. İnşallah benim durumum arkadaşınızın durumuna benzemez. Allah arkadaşınıza da hayırlı gelecek nasip etsin. Çok üzüldüm.

Allah evlatlarınızı size bağışlasın ve hayırlı evlatlar etsin inşallah

Psikolojik sıkıntısı olduğunu zannetmiyorum yoksa 4,5 yılda fark ederdim. Ama yapı itibariyle herkesin derdiyle dertlenir ve çok ince düşünen bir yapısı var. Biyolojik sorunu bilmiyorum. Ama baktığım tıbbi kayıtlarda bir bilgi yok.

Kimsenin bakış açısı e yaşadıkları aynı olmaz. Ama dışardaki göz; insanın anlattığı konudan, kelimelerden, vurguladığı detaylardan kendini ifade etmedinden... başka bir bakış açısı sunar. Bizim göremediğimiz kalıplarımızın dışında. Onlara da hayır ben böyle değilim demek yerine acaba mı olabilir mi demeliyiz. Hepimizin bir yapısı mizacı var. Ama hayatımız boyunca aynı mizaçta gitmeyiz. Yaş, yaşananlar ve birikimler bazen şaşıracağımız karakerler ekleyebilir. Genel anlamda sakin olmamız, hiç bağırmayacağımız anlamına gelmez. Ya da bazen sert üslup kullanmak bizi kötü insan yapmaz. İnsan tepkilerini verebilmeli kırıp dökmeden. İşi gereği psikolog olan biri, karşındakine psikoanaliz yapıp yardımcı olurken, kendinde tıkanıp kalabilir. Yani herşey bir kalıpta gitmiyor. İnsanız inişlerimiz çıkışlarımız eksilerimiz artılarımız var. Umarım herşey gönlünce olur. Yuvanda eşinin de isteyeceği bir bebek sesi yükselir. Bu bir süreç. Belki bu da yaşanmalıydı yaşanıyor. Sibelim84

Birde şu duruma kızıyorum ben. Net değil bazi erkekler. İstemediğini söyle, nedenini söyle sonra eşinle karşılıklı otur konuş çözülürse çözülür. Anlat kafani karıştıran, korkutan şeyleri... Cok mu zor yani

Eger cocuk istediğiniz halde bundan eşiniz için kendi iradenizle vazgecerseniz emin olun evliliğiniz iyiye gitmez bu şansı elinizden kaçırdıgınızda eşinizin en ufak kotu davranışı sizi ben senin için bebegimden vazgecmiştim dusuncesine iter zamanla kin olur ne yaparsınız bilmiyrm ama bu sorunu o istemiyor die vazgeçmek evliliğinizde mutluluk getirmez onu biliyrm büyük seyler feda etmek buyuk yıkımlar getirir

Aynı noktadayım ne yazık ki.

Yorumunuz için çok teşekkürler. Şimdi düşününce aslında eşimin korkularını yenmek için bize yardımcı olabilecek insanlar var. Aslında ikimizin de çok sevdiği bir hocamız var. Tekrar teşekkürler, çok yardımcı oldunuz.

Sevgili Miraya, her satırına katılıyorum. Hele de çocukta mazallah bir problem olursa yaşayacağım suçluluk hissi. Beni tamamen anlatan bir yazı olmuş. Sadece ben henüz evden ayrılmadım. Ayrıca ayrılsam da tekrar evlenip çocuk sahibi olayım diye ayrılamayacağımı adım gibi biliyorum. Ayrılırsam eşimsiz sade bir hayat olacak benimkisi de. Allah ikimize de hayırlısını versin. Umarım çok mutlu olursunuz bebişinizle.

Rabbim huzurunuzu daim eylesin öncelikle. Bence çocuğu eşiniZden değil Allahtan isteyin. O ol derse eşinizin kalbi de dönüverir. Bence bu arada zihinizden her gün eşinizin çocuk istediğini geçirin. Bu enerji bir süre sonra size dönecektir inanıyorum ki... Sonra daha önce nerelerdeydin sen diyecektir eşiniz bebeğinize bakıp bakıp :)

Keşke en başından açıkça belirtseymiş eşiniz çocuk fikrini. Sizin istediğinizi bile bile annelik hakkını elinizden almaya hakkı yokki. Çok zor bir durum. Allahım kolaylıklar versin hayırlı kararlar aldırsın size.

Ama benim bebek istememe sebebim bu ülke ve bu kötü gidişat malesefOlan bitenleri gördükçe çıldırıyorum, sistemi, düzeni değiştirme imkanım da malesef yok. Hastalıkları, acıları, silahları, öldürmeyi, tecavüzü, bencilliği, yoksulluğu, eğitimsizliği, eşitsizliği, çaresizliği, kötülüğü, mutsuzluğu daha bi ton şeyi ortadan kaldırma şansım yok ki gel de karamsar olma... Ben çocuk doğurmamayı seçtim ama millete de doğurmayın, üremeyin diyemem ki, desem de beni dinlemiyorlar ki, keşke dinleseler ben yoksa onlarında soyu mutsuz olsun, benden sonrası tufan demek hiç ister miyim?Biz artık dünyaya gelmişiz, geri geldiğim yere anamın karnına dönmek istiyorum deme şansımız yok, o yüzden mecbur yaşayacaz da, evlenecezde, gülecezde, çare yok geldik bi kere bu deveyi gütmek zorundayız...

Güzel yorumunuzu yanlış anlamam mümkün değil zaten. Olanları ifade etmişsiniz.

Bence şimdilik boşanma fikrini tamamen çıkar aklından. Alternatifin boşanma olmadan neler yapabilirsin buna yoğunlaş. Terapi iyi fikir olabilirdi ama ben de terapiye inanmayanlardanım. Eşinle hamilelik ve çocuk doğduktan sonraki süreçte yaşayacaklarınızı açıkca konuşun. Onun ve hatta senin aklına takılanları çözmeye çalışın. Ciddi bi süre değil ama ne bileyim son bi defa beraber avrupa turu yapalım gibi bi başlangıç koyabilirsiniz. İkiniz de mantıklı insanlarsınız diye düşünüyorum. Eşine duygularından ve çözmek istemeye çalışmandan bahsedince olumlu yaklaşacağını umuyorum. Ama lütfen bu konuşmalar esnasında asla boşanmayı alternatif olarak dile getirme. Dile geldimi maalesef uygulamaya geçmesi daha kolay oluyor. Ama acısı o kadar kolay değil...

Ben de eşinizin konumundayım

Gece gece bana sinir getirdi senin herif o yok bu yok o zaman ne var amca diyorum ve topikten gidiyorum

Ben istemiyordum ama eşim istiyordu ilk başlarda yani sevgililik zamanlarımızda genede benden ayrılmadı, ben zaten olmayan birşey için olan şeyden vazgeçilmesini anlamıyorum tabi bu benim düşüncem

Sevgili Mutluluk 1982, Öncelikle zaman ayırıp bu kadar detaylı ve güzel yorumunuz için teşekkürler. Ama sizden bir ricam var. Lütfen kendinizi suçlamayın. Nasipten öte köy yok, sizin için de benim için de. Kimse boşanmak amacıyla evlenmez. Ama koşullar bazen insanı zorlar. Katlanamadım demişsiniz. Katlansaydınız ne olacaktı. Çocuklarınıza çok sağlıklı bir yuva mı verebilecektiniz. Yoksa binbir türlü sıkıntı ve cefa çekince siz olmaktan çıkıp çocuklarınıza şu andaki sevgi ve ilginin belki yüzde birini bile veremeyecek duruma mı gelecektiniz. İnşallah çok tatlı, iyi, kişilikli, hayırlı, sağlıklı ve mutlu bireyler olurlar. Evet başkalarına özenebilir ama bu hayatta ne dört dörtlük ki. En kolayı evliliğime bakın. Birçok arkadaş inanmakta zorluk çekiyor ama gerçekten mutlu ve huzurlu bir yuvam var. Ama bu sorun belki de sonu olacak. İmtihanlarımız farklı farklı. Siz güçlü bir bayansınız. Ve olan biten şeyler için üzülmeyin. Durumu en iyi nasıl yönetebilirsin ona çabalayın. Evliliği bitirmek noktasında da ben zaten her iki yolunda çok büyük sıkıntılar barındırdığının farkındayım. Ve şu anda sadece düşünüyorum. Hayatta genelde 3-5 adım sonrasını hesaplayan bir yapım var. Beni evliliği bitirme noktasına sadece çocuk olmaması getirmiyor. Dediğiniz gibi belki sağlık sorunları nedeniyle olmayacak. Veya boşansam bile başka birini sevebileceğimi sanmıyorum. Kaldı ki çocuk yapayım. Yaşım zaten ilerliyor. Beni tabiri caizse kandırarak bu güzellikten mahrum bırakırsa ona karşı içimde ister istemez öfke birikecek, ve sevgim/saygım azalacak. Sizce akabinde o duygularla şu andaki mutlu evliliğim varlığını sürdürebilecek mi? Ne yazık ki ben sanmıyorum

Biyolojik olarak bir sorunu olabilirmi acaba? Yada oyle degilse bile biraz daha bekleyin dua edin allah icine bir cocuk sevgisi dusursun zaten kader ve kismetinizde ne varsa onu yaşarsınız allah yardımcı niz olsun

adam resmen kandirmis seni ne bileyim KANDIRILMISLIK hisssi benim hosuma gitmezdi.

Başak ama yükselenini bilmiyorum gecem1984 ponçiğim

bile bile kandırılmışsınız

Allah size de kolaylık versin. Hayırlısı. Tabi ki şu an büyük bir problemim var ama evlilik gerçekten güzel. Umarım sizi hak edebilen çok iyi birine rastlarsınız ve korkularınızı yenersiniz.

Çok sacma bir bahane uydurmuş kocan bence altinda başka bi durum var gibi. Acaba çocugu zaten olmuyorda sana mi diyemiyor.

Adam sahtekarin teki ve kendine cok guveniyor ama konu sahibinin yas 40 a yaklasirken canina tak ederse tek celseye bakar bosanma isi bence hakim cok da hakli bulur yani hic uzatmaz... Bence konu sahibi felsefeyi romantizmi kendine acimayi birakip adamin girtlagina cokmeli..

yorumlarınızdan çok naif ve çizgisi belli, kibar bir bayan olduğunuz görünüyor ama bu haksızlığın üstesinden gelmeniz için, yani anne olma hakkınızı savunmanız için; sert ve kararlı durmanızı tavsiye ederim... Malesef dünyanın kirliliği hepimizi ürkütüyor ama bencillik farklı bir şey. Ona bunu açıkça söyleyin çünkü yaptığı şey sadece bencillik!

Bence esun cocuk istiyor ama cocuk yetistirmede onu kotumada kendine guvenmiyor. Muhtemepen yapsa bir tane ister. Ve ooldukten sonra ne olacagi gibi endiseler tasiyor.. Bence bu konuda yardima ihtiyaci var. Biraz zaman verin ve ustune gitmeyin. Zamanla duzelir umarim. Kendinizi evliliginizi yipratmayin. Suan boyle bir surec. Gecicektir. Mapum hergun haberlerde cirkin olaylar benimde bi kizim var bendede kaygilar oluyor. Oncesindede vardi.. Boyle bir dunyada bu ortamlarda zor bigib gelebiliyor.. Esinize bunu asmasi icim yardimci olun sizi kandirdigini dusunmeyin. Sadece korkuyor

Ne yapacağımı ben de bilmiyorum. Gerçekten çocuk için gelecek kaygısı çok yüksek. Ayrılık fikrine nasıl yaklaşacağını bilmiyorum hiç dile getirmedim. Sonuçta sadece çocuk istemiyorum ki, ikimizin çocuğu olsun istiyorum. Ama ayrılığa pek yanaşacağını sanmıyorum. Evlilik hayatımızdan çok mutlu. Nöbete kaldığım tek gece bile beni çok özlediğini devamlı söyler ve hissettirir.

eşin flört döneminde sormuş sana çocukla ilgli fikirlerini, peki kendi fikrini sormadınız mı? o dönem yok asla istemem demediyse şimdi yan çizme hakkı yok. bence siz biraz sessiz kalan bir yapıdasınız, bir yıldır sessiz ve tepkisiz beklemişsin ve bu psikolojiyle eşine hala eskisi gibi davranabiliyor musun merak ettim. Öfkeden ateşler çıkardı benden kesin :) sessiz ve tepkisiz bunu evet çözersin a a uzun vadede kesin çocuk ister bir gün. Etrafındaki herkes çoluğa çocuğa karıştıkça, onların hikayelerini duydukça heveslenmeye başlar bir şekilde. Bence çok panik yapıp kendini üzüp yıpratma, ama ona üzüntünü hissettir her daim. ve bol bol çocuklu ortamlara aile ortamlarına girin belki faydası olur.

Muteaddit zamanlarda sorup cocuk istediğinizi dile getirmenize rağmen devam etmiş. Bu büyük bir saygısızlık, kandırmak, hile. Adına ne derseniz deyin. Onurlu bir davranış değil.

aklıma bu ve çocugu olmuyor senden gızlıyor fikrinden başka bişi gelmıyor. çocukları cok seven ve 2.5 yıllık evli olan, karısına cok aşık olan bi erkek neden cocuk ıstemez?

Ben olsam sorardım neden ve hangi akla hizmet, benim çocuk istediğimi bile bile kendi duygularını sakladın diye

İnanmayacaksın bu kadar basit ama diyelim ki hatasının farkına vardı da geldi her şeyi açık konuşarak başlayın sonra tün tetkiklerinizi yaptırmak için bi hastaneye gidin hoş şeyler değil tabiki ama belli mi olur saygısızca bitmemiş evlilik hala ümit var ama taviz verme bence hakkınızda hayırlsı ümit bitmez hayat sürprizlerle dolu

Çok teşekkürler Zet_tin, o kadar tatlısın ki, gerçekten mahcup oldum. O senin güzel bakış açın, güzel bakan güzel görür.

Sanmıyorum. Aslında ilk başta ben de öyle düşündüm. Ama hem kendisine sorduğum, hem de yaptığım araştırmalar sonunda en ufak bir bulguya bile rastlamadım. Hayırlısı

Çok hoşsunuz. :)

Aynı benim durumum çocuk için erken derken hemen hamile kaldım eşim çok istiyordu önceden e iki yıl diye kararlaştırdık şimdi onun sevincini gördükçe acaip mutlu oluyorum bnde garip heyecan hissediyorm kendimde

bende teşekkür ederim. Bence zaman herşeyin ilacı. Dediğiniz gibi nasipte ne var sa o oluyor. Şimdilik olumlu taraflarını düşünün. En azından yanınızda bir hayat arkadaşınız var. Belki o da kabul edecek ileride. Biraz zaman sabır ve dua diyorum.

Eşinizin hayata bakış açısını da merak ettim, genel olarak karamsar mı yoksa pozitif biri mi? Ben genel olarak karamsar yapıda biriyim, pozitif düşünmeyi pek beceremiyorum, kişiliğim böyle değiştiremiyorum Ne güzel sizin içinizde evladınızı yetiştirme isteği var, anneliği başarabileceğinize inanıyorsunuz, ona güzel bir gelecek hazırlayacağınıza dair inancınız var, bende bunların zerresi yok... Eğer eşiniz pozitif biriyse, bardağın dolu tarafını görmeyi başaranlardansa eninde sonunda baba olmaya ikna olacaktır diye düşünüyorum

Hipnoterapi düşündünüz mü hiç

Hayır hiç düşünmemiştim.

Evet belki de hiç çocuğum olmayacaktı. Büyük konuşmayı sevmem ama şu saatten sonra ne evleneceğime ne de çocuk sahibi olacağıma inanmıyorum. Ama sunduğu bahaneler, ilişkimize güvenmeyişi ve daha bir sürü neden. Konuyu sabote etmek istemiyorum ama kıvama gelse neye yarar ki. Ben nasıl güvenirim, nasıl inanırım gerçekten istediğine...

Zaten şu andaki üzüntüm de sadece çocuk istememesi değil, kandırılmışlık hissi de rol oynuyor.

4.5 yıl bu fikri ustalıkla saklayan adam bunu da saklar. Bana pek güven vermedi. Çok sinsice bir hareket.

Çıkmaz bir durumdasınız, insanoğlu gerçekten 4 4 lük olmuyormuş Ne kadar iyi olsada bir tarafında bir eksiklik oluyor Çok iyi düşünüp taşınmalısınız, şu da var ki defalarca söz verip siz o günün geldiğinde yapamayacağını söylemesi çok acı Okumuş kültürlü bir insan sizi seven insan bunu size yapmamalı Emin olun okuldan, çevresinden bir hoca bir büyük olarak yardımcı olabilecek biri çıkacaktır Ama önce İstemesi lazım

Bana evet deneyelim ama biraz daha zamanım var dese bekleyeceğim, ama kesin olarak reddedince bana da yapacak pek bir şey kalmıyor. Emira SY Nirvana Anneler

Teşekkür ederim. Yine de siz de eşinize bu kadar yüklenmeyin. Kendimi eşinizin yerinde hissedince zor geliyor. İç dünyasında neler var, kim bilir? Sizi kaybetmek istemeyişinden oyalama gibi bir sürece girdiğini düşünüyorum. :S

Benim anlamini yazmaktaki amacim Türkçe'de karşiligi oldugunu vurgulamakti. Eger dilimizde karşiligi olmayan bir kelime olsaydi zaten dikkatimi çekmezdi. Güzel cevabiniz için tesekkur ederim, yuvaniza huzur mutluluk dilerim. İnşallah ikileminizden hayirli olan tarafi seçmişsinizdir. . push ; B blckndwht

Eşinizin sizin ısrarlarınız yada rest cekmenizle bebeğe tamam demesi de risk. Çocuk yapariz ama sorumluluk sende gibi birsey olur. Biz çok istedik iki yıllık evlilikten sonra ve bi bebegimiz oldu. Bebek cok zor bi olay. Laylaylom galiba sana göre sevmeler değil yani :) Eğer karı koca ilişkisi sağlam değilse evliliği bile mahveder. Evlilik güzelse daha da guzellestirir. Yeri geliyor eşler başbaşa kalamıyor, e eskisi kadar rahat at cantani sırtına gez yapamiyorsun vs vs. Bunlari kaldırabilecek hatta seve seve yasayabilecek anne baba olmak lazım. O yüzden mor dilemma sizin için duam allah eşinizin kalbine minik bir bebek sevgisi koysun. Yoksa da yolunuza bakın. Bu kadar bebek özlemi çeken bir kadına bu evlilikten hayır gelmez.

Çok tatlısınız :) Açıkçası seçenekleri ikiye düşürebilirim. Boşanmak veya kabul etmek. Diğerleri fazla olabilir gelmedi. Çünkü çocuğu olup olamadığını bilmiyorken ve kendi evladına karşı isteksizlik varken evlatlık almaz. Ben de psikolojik baskı yapabilen biri değilim. İnşallah sizin düşündüğünüz gibidir. Ve evet evlenmeden önce beni kaybetmekten çok korkuyordu. O yüzden kendini zorlamış olabilir. Bilemiyorum. Son seçeneğiniz ise ilk seçeneğe çıkıyor. Şunu da belirteyim, her iki seçeneğin de sonuçları ve bedeli çok ağır benim için Önceki

Okuyunca aslinda butun sorunlarda oldugu gibi cevap cok basit ama yaşarken zor. Hayat secimlerden, yollardan ve acik olmaktan geciyor. Esiniz malesef en basindan acik olup size secim hakki tanimamis ve hala bu duruma devam ediyor. Sizinse artik cok seceneginiz yok aslinda, ya cocuk sahibi olmaktan vazgececeksiniz, ya mucadelenizi verip ikna edeceksiniz ya da gercekten cocuk sahibi olmak istemiyorsa net sekilde ve siz bunu kaldiramiyacaksiniz yollari ayirmak. Esinizle konusa konusa bir yere varacaksiniz mutlaka.

Çok zor bir durum. Ama testi çatlamış bir kere. Siz her hamilelik duyduğunuzda her bebek doğduğunda biraz daha uzaklaşacaksınız ondan. Bir müddet sonra tahammülünüz azalıcak. O da bunu hissedecek ve çatışacaksınız. Birbiriniz kırıp dökmeye başlayacaksınız. Bence iyice düşünün her yönüyle çocuksuz bir hayat sizin için ne ifade ediyor? Ne kadar olabilir? Eğer ben çocuksuz yaşamak istemiyorum kararına varırsanız eşinize bir süre tanıyın. Bırakın o da düşünsün. Olmuyorsa bir yol çizeceksiniz mecburen kendinizei

Bi yakinim benzer seyler yasadi. Fakat onun esi ile de sorunlarI vardi.10 yIL evli kaldilar. Adam kesjnlikle cocuk istemiyor, kiz israr edince ille cocuk istiyorsan baska biri ile evlen sahi diyordu. Evliliklerinde de sorunlari devam edince ayrildilar. Yakinim. tekrar evlendi simdi bir evladi var

hem korkak ve bencil hem dürüst değil eşiniz.. size değişik zamanlarda sormuş ve istediğinizi biliyormuş buna rağmen kendi istemediğini baştan söyleyemeyecek kadar korkak.. baştan bildiği halde sadece kendisini düşünmüş bunca zaman sizi oyalamış ve sizin için bile fedakarlık yapamamış üstelik bile bile lades diyen kendisi iken bu fedakarlığı yapması gerekenin siz olduğunuz konusunda bilinçaltınıza işlemiş... zira iki yolum demezdiniz.. biri boşanmak diğeri çocuktan vazgeçmek.. neden eşinizin değil de sizin iki yolunuz var?

Özgür kalmak istiyodur, çocuğun sorumluluğu korkutuyodur. Benim eşimden inciler :)

Güzel temenniniz için teşekkürler. Öneriniz çok naif ve benim yapıma uygun. Ve belirtmeden geçemeyeceğim ki dünyada kusursuz hiçbir şey yok tabiki.

Evet tesbitiniz doğru. Öneriniz için de çok teşekkürler ama ne yazık ki eşimi aile terapistine ikna edebileceğimi zannetmiyorum.

Bu güzel duanız için çok teşekkürler. Yüzde yüz diyemesem de eşimin plancı yönü olduğunu pek zannetmiyorum. Ama meslekten de etkilenebiliyor tabi ki. Ben bile zaman zaman acaba istemekle yanlış mı yapıyorum diyorum. Gerçekten her ikimizin de çok büyük sınavı olan aileler ve melek hastalarımız var. Allah onların her daim yardımcısı olsun.

Bir erkek nasil olurda cok sevdigi kadinin anne olma hayalini, arzusunu elinden almak ister? Nasil bir sevgi bu ben anlamadim. Sizin en dogal hakkiniz anne olmayi istemek. Esinizle acik acik konusun bu tutumunun sizi yaraladigini anlatin. Belkide dunyadaki kotu gidisattan etkileniyor. Durumlar ortada. Ama Allah buyuktur. Hepimizi koruyan kollayan bir Yaradan vardir. Kendine guveni yok gibi geldi bana. Hakkinizda hayirlisi olsun.

Bilemiyorum ki miraya, keşke beni çocuğumuzu artık istediğine ikna etse, evlilikten korktuğumda güzel bir evliliğimiz olacağına ikna ettiği gibi

Yorumunuz için teşekkür ederim ama konuyu çözümlemenize ve ulaştığınız sonuçlara katılamayacağım. Sonuçta bakış açılarımız ve yaşadıklarımız farklı. Düşüncelerinize saygı duyuyorum ama dediğim gibi yazdıklarınız beni ve yaşadıklarımı yansıtmıyor. Şunu da belirtmeden geçemeyeceğim ki net ifadeden kastım cümle uzunluğu değil. Siz bu kanıya nereden vardınız bilemeyeceğim ama genelde karşımdaki insanın algılama düzeyine göre konuşurum. Malum işim gereği insanlarla iletişimim maksimum düzeyde. Yalnız üslup olarak çok sert üslubum yoktur. Genel olarak sert üslupla konuşmayı sevmem. Emin olun eşimle konuştuğumda eşim tam olarak neyi neden istediğimi biliyor. Gizli ağlamak konusu ise yapı meselesi. Ben küçüklükten beri başkalarının yanında ağlayamam. Zaman ayırdığınız için tekrar teşekkürler.

Maşallah, Allah güzel yuvanızı daim etsin inşallah.

Eşin seni seviyor bence ama sorumluluk istemiyor. O filozofik laflar bahane. Eşin rahatına düşkün ve problem istemiyor. Cocugu da sorun olarak görüyor bence. Doktorsunuz ikinizde daha iyi bilirsiniz; hamilelik, logusalik, bebek bakımı... bunların hepsinde esinize ihtiyaç duyacaksınız çalışan bir hanimsiniz çünkü ve adam bunlarla ugrasmak istemiyor bence. Bunu size soyleyemiyor çünkü kaybetmekten korkuyor.

Bu isteğin gizlenmesi bana da çok korkunç geldi. Eşinizin gerçekten çok büyük bir sahtekarlık yaptığını düşünüyorum ben de. Belki hazır hissederim sandı da olamamıştır, bilemiyorum -ben de bir gün hazır olurum sanıyordum bir zamana kadar. Ama o zaman da bu ihtimali size baştan söylemeliydi. Biz nişanlımla bu konuyu daha evlilik kararı aldığımız aşamada çözdük, ikimizin de hiç istemediğine karar verdik. Hem de kaç defa evirdik çevirdik, değerlendirdik, dürüstçe, aklımızdan geçen her şüpheyi dillendirerek, yaşlılığımıza, pişman olursak evlatlık almaya kadar değerlendirerek. Ondan kendi açımdan bu konuda gerçeği sakladığımı düşünemiyorum bile. Evliliğin güven temeline ihanet eden bir davranış bu bence. Çözüm önerime gelirsek, naçizane. Eşiniz sizce dünyanın en iyi insanı da olsa gizli gizli ağlamayı bırakın ve eşinizle yüzleşin. Ne zaman karar verdin buna? Bu ihtimali neden hiç bana söylemedin, diye bir hesap sormanız lazım. Tabi ki kavgayla değil. Bu hayalkırıklığını asla tek başınıza yaşamayın, şu yükün yarısını adamın omuzlarına bir aktarın öncelikle. Şu anki ruh halinizi aynen bize anlattığınız gibi anlatın ve kandırıldığınızı hissettiğinizi, şu an büyük bir hayal kırıklığı ve güven sorunu yaşadığınızı, bu sorunun kaynağı olmadığınız için sıkıntısını tek başına sırtlanmak istemediğinizi, onun da sorumluluğu üstlenmesini ve beraberce bir evlilik terapistine gitmeyi istediğinizi söyleyin. Evliliğinizi temeliniden sarsan bir durumun mevcut olduğunu bilmeli ve mutlaka terapiye gelmeli. Sonrasında uzmanın yönlendirmelerine göre karar verirsiniz. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Bir arkadaşım da abisinin çocuk istemediğini söylüyordu. Birkaç yıl sonra duydum ki boşanmışlar. Hani çocuk soran ailelere acı bir tebessümle karşılık veriyorum vs demişsiniz ya, bence eşinizi bu kadar korumayı bırakın artık hiç haketmiyor. En başta onun kendi ailesine biricik oğullarının çocuk istemediğini söyleyin bakalım ne diyecekler. Hatta bence konuşun onlarla konuşabiliyorsunuz, evlenmeden konuşmuştuk ama şimdi bana böyle diyor ben anne olmak istiyorum diye. eğer çocuk istememekte ısrarcıysa da ben sizin yerinizde olsan yaşım iyice ilerlemeden boşanırım. tekrar evlenip evlenenemeyeceğinizi bilemezsiniz tabi ama en azından bir ihtimaliniz ve anne olmak isteyen bir kadın ihtimallerin bile peşinden gider. Zaten çocuk olmadan evli kalsanız bile şimdi bir şekilde idare eder ama yıllar geçtikçe ondan nefret edeceksiniz sizi buna mahkum ettiği için. Çevrenizde herkesin çocuğuyla mutluluğunu gördükçe içiniz gidecek ve bir sorun yokken keyfine istememiş olması hislerinizi de değiştirecek. O yüzden aşkınıza da fazla güvenmeyin. Bu şartlarda o da kalmayacak ama boşanınca en azından yeniden evlenip çocuk sahibi olma ihtimaliniz olacak. hem belki eşiniz ne kadar ciddi olduğunuzu görünce karar değiştirebilir. Bence o biraz da sizin asla bırakmayacağınıza güvenmiş. Şahsen ben olsam hiç de sizin gibi sineye çekip kendi kendime üzülmezdim. O evi başına yıkardım, ne demek bu şimdi böyle mi konuştuk beni kandırdın niye evlendin o Zaman diye?hatta yoksa çocuğun mu olmuyor diye tahrik edici şekilde konuşurdum. bence açıkça söyleyin beni kaybedeceksin diye. Son karar yine sizin tabi ki.

Hele bir yüzleşin önce. Kandırdığını yüzüne vurun. Her iki taraf da bir dürüstçe konuşsun gerisi gelir bence.

Ben de eşinizle aynı düşüncelere sahibim bu dünyada iyi bir çocuk yetistirebilecegime inanmıyorum cevrem çok iyi ilgili dusunceli bi anne olacağımı düşünmesine rağmen. Evet ben bunu yapabilirim ama çocuğum hep benim himayem altında kalmayacak bazen onu koruyamayacagim belki ağır şeyler yaşayacak ama benim haberim bile olmayacak bu düşünceler beni çok korkutuyor ve o yuzden de çocuk sahibi olmaktan deli gibi korkuyorum. Ama eşinizi ne kadar iyi anlıyorsam sizi de o kadar anlayabiliyorum... Eger esinizi ikna edemezseniz ya çocuk sevdasından vazgececeksinz ya da esinizden. Hakkinzda hayirlisi olsun...

Sorumluluk onu korkutuyor. Bunu ben de fark ettim. Bana ya hayırlı bir evlat yetiştiremezsek diye soruyor. Ama çocuk sevmediğini zannetmiyorum. Yeğenine çok düşkündür. Ayrıca işinde de iyi ve hastalarını çok sever.

Hipnoterapi düşündünüz mü hiç? Noona_noona Bol dua, az keşke... Anneler

Eşinin senin bilmediğin bi rahatsızlığı olabilir mi?

Kandırılmışsın teknik olarak ama insankar fikirde değiştirebilir sen kesin çocuk istiyorsan o dz katiyen istemiyorsa ayrılmaktan baska çözüm yok ha cocuk olucanın garantiside yok ven olsam eşimle önce bi dr a giderdim belkide sıkıntı var zaten olmayacak

Teşekkür ederim

Bu konuda acımasız olun bence çünkü kendisi oldukça acımasız davranmış. Ne baba olmak isteyen bir erkek ne de anne olmak isteyen bir kadın ortada bir sorun yokken keyfine bu duygudan mahrum edilemez; hem de istediğini söylemesine rağmen..

ben mi safım bilemicem de, belki de eşin seni kandırmamıştır, yani yapabilirim gibi gelmiştir istemese bile, sen istiyorsun diye olabilir gibi gelmiştir. ama iş başa düşünce yapamamaktadır. ayrıca elbette bu konular evlenmeden önce konuşulmalı, ama insanlar neyin sözünü ömürlük verebilirler ki, fikirler ve istekler de her şey gibi değişiyor, hatta daha fazla değişiyor. benim size önerim çok yok, yerinizde olsam ben de çok kızar ve kırılırdım. Çözüm olarak aklıma bir çok şey geliyor ama hangisini uygulardım bilemiyorum... -boşanmak -kabul edip devam etmek -evlatlık almak -sperm bankasından çocuk sahibi olmak -eşe psikolojik baskı yapmak -eşe "hadi ordan" demek... Seridina Guru Anneler

Sevgili Cherrym, sen benim gözümde hep modern ve güçlü kadının ender bir numunesisin. Senin gibi biriyle mesajlaşmak bile çok iyi geliyor. Teşekkürler. Açıkça konuştum. Her konuştuğumda morali bozuluyor. Surat yapıyor. Bu son konuşmamda 1 ay önce uzun süre tek bir şey söylemedi ve en sonunda haklısın dedi. Kendisi bu ay için tamam dedi. Ve bu gün tekrar hazır olmadığını söyledi. Ve ben bu durumdan bıktım. Her defasında grurum çok kırılıyor zaten. Artık sabrımın son noktasına geldiğimi hissettim. Ve sizden yardım istedim. Şunu da belirtmek isterim ki ben öz güveni yüksek, olmayınca hadi bana eyvallah diyecek kadar güçlü bir insanım yada insandım. Okulda da çalışma hayatımda da popüler bir insanım. Kendisi bana açılamak için yıllarca beklemiş biri. Gelen evlenme tekliflerin sayısını hatırlamıyorum. Kendisi de bir çoğunu biliyor. İşte bu yüzden şimdi kalıp aynı şeyi defalarca istemek, sanki bana iyilik bahşetmesi için yalvarmak, tam sabırla bekledikten sonra hayır bu seferde olmadı diye oyuna getirilmek kendime olan saygıma ters. Tabiri caizse labirentteki bir fare gibi hissetmeye başladım, hep sona geldiğimde peyniri kaçırıyor. Şunu biliyor ki gidersem bir daha gelmem ve ulaşılmak istemezsem bir daha ulaşamaz. Ama bitirme noktasına 5 derece bile olsa henüz gelemedim. Kocaman bir bilmiyorum

Bildiğim kadarıyla yok, olsa bile onu anlarım. Çare bakarız. Olmazsa da sorun değil. Ama bu bu şekil olamaz. Bilemiyorum.

Benim için boşanma sebebidir bu. Çünkü kandırma, oyalama da var işin içinde. Allah dilemezse zaten olmaz o ayrı ama kimse anne olma hakkımı elimden alamaz. Dünya kötü, çok kötü gerçekten, bunca kötülüğe rağmen çiçek gibi iki çocuk yetiştiriyorum, endişe ile.. Ama bu kötülükler çocuk yapmamıza engel değil, olmamalı. Biz iyiler çocuk yapmadıkça dünya kötülere kalacak diye de düşünebiliriz, neden olmasın.. Umarım çözersiniz, çünkü herşeyin yolunda olduğu güzel bir evliliğiniz varmış.

buyuk bir travma felan yaşamış olmalı ya da etrafındaki evliliklerin kötüye gittiği boşanmaların oldugu çocukların ortada kaldıgı gibi korkuları var

Sevgili Ayata, size katılmamak mümkün mü. Bence de erkeklerin en büyük problemi kendilerini açıkça ifade etmek istememeleri.

Peki sen ne istiyorsun? Eşini ikna etmek mi? Eşin ikna olsa kabul edip inanabilcek misin ona? Biraz da kendim için soruyorum ben. :) . push ; balperisi

Eşiniz çocuk istemediğini sizden gizlemiş bu büyük bir yanlış. Çocuk sahibi olmak sizin en doğal Hakkı'nız. Bu yüzden korunmayı hap kullanıyorsanız bırakın ve deneyin derim. Biraz önce ekşisözlükte okudum, bir kadın çocuk istemeyen eşinden hamile kalmak için ilişki sonrası prezervatifteki meniyi şırıngayla alıp kendisine enjekte etmiş. Teknik olarak işe yarayabilir gibi duruyor.

siz karşılıklı istemıyorsunuz bildiğim kadarıyla.

Ne desem bilemedim ama ben yerinde olsaydım sanırım önce ne kadar ciddi olduğumu belli eden bi konuşma yapardım. Onun beni kandırdığını da yüzüne vururdum. Sonra terapiste gitmeyi teklif ederdim. Hayatın bu kadar zor, dünyanın bu kadar kötü olması onu korkutmuş olmalı. Ama hayat her zaman zordu, dünya her zaman kötüydü. Milyonlarca yıl önce bile. Ama doğmaya, yaşamaya ve ölmeye devam ediyoruz. Bu hayatın bi gerçeği ve gerekliliği bence. Eğer inançlı biriyse ordan yürürdüm, çocuk sahibi olmak hakkında hadisler üzerinden konuşurdum, ''evlenin, çoğalın'' vb hadislerden bahsederdim. İnancına düşkün değilse, beni kandırmasından girer, benim isteklerime saygı duymamasından devam eder, benim anne olma hakkımı elimden almasından çıkardım. Zaten ikna olsa bi bebeğiniz olsa, kucağına aldığı an bağını kurar, sever, ama iş ikna etmekte. Hatta baktım bunlarla da olmuyor, gerekirse boşanabileceğimi söylerim, bunu duyduktan sonra bile inat ederse, son çare boşanırdım heralde.

üşenmedim 13. sayfayı okudum.. Genel olarak heres kandırılmış olduğuuz konusunda hemfikir. Ayrıca yazan kişilerde büyük bir kesim konuşma ve davranış olarak pasif olduğunuzu size yaşattığı şiddetle duygularınızı ifade edemediğinizi düşünüyor, ki bu gruba bende dahilim. Siz ne yapmayı düşünüyorsunuz? Bir dahaki konuşmanızı nasıl yapmayı panlıyorsunuz? Şu ana kadar detaylı olarak ne konuştunuz? Genel itibari ile ağlamış, üzülmüş ve kırgınlığınızı dile getirmişsiniz ama kandırıldığınızı, hayal kırıklığına uğradığınızı, onun tarafından meyvasız bir ağaç gibi kurumaya mahkum edildiğinizi ifade edebildiniz mi? bunu evlenmeden söylemiş olsa idi bu evliliğin asla gerçekleşmeyeceğini bildirdiniz mi? siz hala kırıcı olmama derdindesiniz gördüğüm kadarı ile.. ya sizin içinizdeki cam kırıkları? her dakika elinizi ayağınızı kalbinizi ruhunuzu kesmeyecek mi? yarını bile beklemeyin bugün konuşun.

ben olsam vazgecmiş gibi yaparım. iyice inandırırım. hatta spiral falan taktırırım beraberce gidip. sonra da cıkarttırırım. ben de onu kandırırım. kandırılmak nasılmış görsün bakalım.

Gerçekten dahiyane bir fikir, çocuk sorumluluğu istemeyen birine zorla çocuk yapmak.

birsüre hiç çocuk konusunu açmasanız acaba nasıl olur eşinizin tavrı bir deneyin derim balperisi

Haklisiniz, ama sanki esiniz iyi biri baba olinca pişman olmayacak sanki iyiki olmus der gibisinsen düşünmüştum. rabbim gonlunuze göre versin hakkinizda hayirlisi olsun

niye öyle dedin kız, benim 2. yolda, ama kafamda hep doğru mu yapıyorum sorusu var. kirli dünya hakikaten, ve umut vaat eden tek şey evet çocuklar ama sağlam çıkabilirlerse...