İlaçlarım lustral, lityum ve rexapin

Aslında antidepresanlar uyuşturmaz genel olarak ama annende böyle bir etki olmuş demek üzüldüm. Umarım ben de cok yakında daha iyi hissedicem.

Bazen çıkıyorum. Ama ruhsuz gibiyim

Biraz kendimizi iyi hissetmek içinde zorlasak mi ne?kötü olmamanın zor oldugu bir yerdeyiz. surekli düşünüp kendinizi sabote etmeyin! bugün kendinizi iyi hissetmezsiniz ama çıkmanız, gezmeniz yarın için bir adım olur. iyi olmak için tek ilac yetmiyor demek ki ;beraberinde siz de ilaca yardım etmelisiniz. bir de uğraş edinin yapmak zorunda olduğunuz uğraşlar.. ruhunuzu dinlmeye fırsat bulamayacaginiz kurslar mesela bunları empati yaparak yazıyorum. inşallah ruhunuz biran evvel çiçeklenir. Omr-u bahariniz çöp olasıca depresyonun, manikligin elinden kurtulur.

İyi Hissetmek kitabının çok etkili olduğunu duymuştum. Konuyla ilgili kitaplar okumak belki daha iyi anlamlandırmanıza ve fikir oluşturmanıza yardımcı olur, daha hızlı toparlanırsınız belki

Yattıkça yatasın gelir, evde durdukça çıkmak istemezsin. İçinden o istek gelmez çünkü depresyon dönemindesin. Kendini zorlamalısın. Hergün ama hergün süreyi arttırarak çıkmalısın. Kuaför, alışveriş bir ruj bir oje bile alsan iyi hissedersin. Sana güveniyoruz. Sıkıldıkça yaz ama bizi de dinle. Lütfen. Annem 10 yıldır antidepresanla ayakta duruyor. Seni çok iyi anlıyorum.

Merhabalar.. Belki hatırlayanınız vardır, daha önce de benzer konu açmıştım. 21 yaşından bu yana ara ara tekrarlayan depresyonla mücadele ediyorum. Her seferinde benden bir parça alıp götürüyor. i ilaç içiyorum geçiyor, ama bıraktığımda tekrar hortluyor. Haziranda bi mani atağı geçirdim. Devamında hastaneye yatış.. 2 hafta sonra çıktım. Bu kez katbekat artan büyük harflerle yazılmış bir DEPRESYON karşıladı beni.. bipolarmışım. O kadar yoruldum ki arkadaşlar. Gerçekten düşünüyorum, kime ne yanlış yaptım? Ne ah aldım? Neden birtürlü feraha kavuşamıyorum. İlaç tedavisi görüyorum. 3 ay olucak ama hala eskisi gibi değilim. İçime bir heves gelse, bir istek gelse. Ruhsuz gibiyim sanki. En basitinden yüzüme bir maske yapma hevesim olsa. Bi kuafore gitsem. Çıkıp dolaşsam, mekanları gezsem mesela.. hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden. Hep uyumak istiyorum. Böyle yaşamak o kadar zor ki. Sadece depresyon geçirip ilaçla düzelen arkadaşların yorumlarını okumak için konu açtım. Ne kadar zamanda toparladılar diye. Okuduğunuz için teşekkür ederim..

Merhaba, öncelikle çok geçmiş olsun. Birşeyleri yapmak için içimizden gelmesini beklemek gerekmez. Siz beyninizi yönetin. Uyku düzeniniz ve günlük rutininiz olsun hem bu şekilde ilaçlarınız daha çok etki eder. Dini inancınızı bilmiyorum ama darladiginizda İnşirah suresi açın dinleyin. Maddi durumunuz el veriyorsa kahve için ama evde değil. Sırf kahve içmeye çıkmak için suslenin. Bakım yapın. Kendinizi ne kadar güzel görür ve güzelliğiniz için ugrasirsaniz o kadar daha cok toparlanır ve iyi hissedersiniz. Içinizden gelmesini beklemeyin, yapacağım diyin ve yapın. Sosyalleştikce daha da düzene girer ataklariniz zaten ilaçla da kontrol altına almışlar sizi. Bundan sonrası size kalmış.

Depresyonda olan birine çık gez demek gerçekten saçma, o da biliyor gezmeyi ama olmuyor. Bacakları kırık birine koş demekle aynı şey. Ama gençsin inanki yapmalısın. Buraya yazabiliyorsan yapabilirsin inanıyorum. Yaş ilerledikçe daha kötü oluyor. Annem 50 yaşındayken bile 90 yaşında gibi hayattan bıkkındı. Yüzü gülmez, mutlu olmaz. Yani neler neler, gekçekten annemi aramak bile istemiyorum kapatıyım diye bekliyormuş gibi geliyor. İnsan evlat olarak kendini değersiz hissediyor böyle durumda bile. Yani benim halimi sormaya 30 sn ayırmıyor öyle düşün. Bu hale gelmeni hiç istemem. Birden bire olmaz, ama olur inanıyorum. Süreyi arttırman lazım. Yaşadıkların çok zor biliyorum. Yaparsın. Eminim yaparsın.

Kullandiginiz ilaclari burda paylasmaniz yasak mi bilmiyorum ancak duzenli ilac tedavisiyle bir yere gelebilmis olmaniz gerekiyor. Ilaclarinizi duzenli kullandiniz mi yoksa iyi oldugunuz donemde biraktiniz mi? 1.5 sene mucadele edip ilaclarimi cok duzenli kullandiktan sonra hamilelikle birlikte biraktim ve su an icin normal bi insan kadar depresif hissediyorum kendimi cok arada.

Olmaz kız öyle, kendini zorlasan biraz. Spora git mesela, grup derslerinden sonra mutlaka soyunma odasında muhabbet oluyor. Onun dışında eminim yazmışlardır belediye kursları var, her yaştan kızçe geliyor özellikle hanım teyze grubu çok eğlenceli :)

Enerjinizi düşüren, kendinizi kötü hissettiren, sizi strese sokan, anlamayan, eleştiren, sizi aşağı çeken insanlardan kim olursa olsun uzaklaşın ve bunların tam tersini hissettiğiniz kişilerle, uğraşlarla ilgilenin ve inanın bunları yaptığınızda tedaviden beklediğiniz em olumlu sonucu almaya başlayacaksınız.

Arkadaşlar depresyon geçirenler yazarsanız bana umut olursunuz, ve belki de kaç kişiyee..

Teşekkür ederim. Aslında ailesel problemlerim vardı eşimin ailesiyle ilgili, uzun vadeye yayılan. Ama bir süredir hiçbiri yok. Sorun olmamasına rağmen henüz geçmedi

Doğru söylüyorsunuz, ailemde aynı ilacı kullananlar var, bize etki ediyor

Spagetticim, öncelikle cok teşekkürler sana. Mesajındaki içtenlik yüreğime geçti. çok doğru söylüyorsun, evde insan iyice salıyor. Geçen kuaföre gidip saç rengimi değiştirdim. Değişiklik iyi geldi. Çok zor zamanlardan geçtim. En zorunu atlattım. Sanırım çok derinlerden geldiğim için aşama aşama oluyor ve tam anlamıyla iyileşmek zaman alıyor. Sabır denen şey ne zormuş. Sanırım yaşama sevinci denilen şeye hasretim. Zaman içinde geçmesi umudu tek tesellim. Tekrar teşekkürler

Arkadas kuzen kardes bir yakininiz yok mu sosyal ortamlara girseniz

İlaçlarım lustral, lityum ve rexapin. Cok düzenli kullandım. En son 2 hafta once lustral dozunu arttırdı dr. Neden hala eskisi gibi hissedemiyorum diye sorduğumdaysa baZı depresyonlarda böyle oluyor dedi.

Umarım tez zamanda atlatırsınız

Sadece eşimle beraberim bu süreçte hep soyutlandım malesef

Çok geçmiş olsun demeye geldim, bahsedilen ilaçlardan birini başka sebepten 1-1.5 sene kullandım ancak bıraktıktan 6-7 ay sonra eski sorunum tekrarladı. Şöyle bir duyum almıştım, her ilacın etken maddesi her bünyeye etki etmeyebiliyor. Mesela ailenizde anne, baba veya kardeşlerden birinin kullandı bu minvalde bir ilaç varsa bu ilacın etki etme olasılığı daha yüksek olabiliyormuş, doktoruma sorduğumda mümkün eğer genetik yapınız o ilacı kullanan kişininkine yakınsa demişti.

Annem 12 yıldır panik atak 10 yıldır yüksek doz antidepresan kullanıyor. İlaçlar bomboş birisi yaptı annemi, üzülmez, ağlamaz, etkilenmez. Antidepresan etkilerini çok iyi biliyorum. Üzülüyorum ama elimden bişey gelmiyor. Ama anneme benzeme ayağa kalk ne olur.

Allahım yardımcınız olsun inşallah.

Annen adına üzüldüm, ilaçları işe yaramıyor mu acaba? 10 senedir demişsin S

Kişiden kişiye değişiyor bu arkadaşım. şuan mani sonrası çökkünlük dönemindesin. kendini zorla en kötü ihtimalle yürüyüş yap mutlaka sana iyi gelecek insanlarla sosyallesmen gerek.

Zor bir süreç geçmiş olsun Teyzem de bipolar, çok uzun yıllardır tedavi görüyor Tek başına ilaç bazen süreci uzatıyor, teyzemin depresyon süreci baya zor geçiyor, yatak döşek yatıyor yemeden sadece su içiyor ortalama bir ay sürüyor, sonra kalkmaya başlıyor zorluyorum kendimi diyor, ayaklarını sürü sürüye yürüdüğünü bilirim, gün ışığı almak için çabalıyor, mevsim uygunsa denize giriyor kulaç bile atamıyor o zamanlarda ki çok iyi yüzücüdür ama zorluyor kendini suyun içinde duruyor, yürüyor bazen kaldırımda oturuyor hiç hali olmadığı zaman olabildiğince dış dünyayla bağını koparmamaya çalışıyor, böyle böyle yattığı süreler bir haftaya kadar indi. O çok eski hasta tecrübeli bu konuda hangi dönemin geldiğini önceden biliyor, hevesi olmasa da kendini ayakta tutmaya çalışıyor. Sizde biraz deneyebilir misiniz belki çıkınca açılırsınız biraz faydası olur. Depresyon döneminde insanın gaza gelmediğini, hadi toparlan çık demenin küfür gibi hissettirdiğini biliyorum ama hayata asılmak zorundasınız bir yerden çok gençsiniz