Evlenenlerle irtibatı kesme ve asabiyet benim ablamda da var 30 yaşında ve oda bekar ama bizimki kimseyi beğenmediği için bekar evlenmek için evlenmem sevmeden olmaz diyor ama evlenenlerı kiskaniyor düğünleri sevmiyor kendi haline bırakın bu konuda yapacak hicbsy yok

Konuyu okuyunca aklıma şu geldi: eskiden erkek çocuğu evlenmek istediği zaman yemekte pilavın ortasına kaşık saplarmış. Ablan da yakında pilava kaşığı saplayacak gibi geldi bana. Resmen beni everin diyor

Madem derdi evlenmek bunun için sosyalleşmesi gerektiğini söyleyin ona. Eş adayları siparişle eve gelmiyor. Girsin bir işe, başlasın bir kursa, spora. O zamanda olmazsa otursun bunalıma girsin.

O kadar baskı yapıyoruz ki iş bulması için ama hiç azimli değil bir iki başvuru yapıp peşini bırakıyor. Zaten iş beğenmesi de çok zor. Yaşının daha çok genç olduğunu ve bu işlerin nasip, kısmet işi oldugunu her fırsatta söylüyoruz ama yok o yine aynı kafada. Clarkkent Bir kedi annesi... Anneler

Ben de 27 yaşındayım kız kardeşim de istiyor düzgün biri çıksın karsima hep üzülen ben oldum gerçi ben biri olsun hayatımda 30 da evleneyim istiyorum

psikolojik destek almasını sağlayın. böylece daha sosyal olmasına, hayatını kovalamasına destek olmuş olursunuz. En verimli çağlarını evde depresif geçirmesin.

Tamam evlilik güzel bişey doğru insanı bulursan. Ama evlenmek içinde evlenilmezki. Öncelikle ablanın bunun idrakına varması lazım. Yeni ortamlara girmeyi deneyebilir kısmetlerini bulmak için. Evde kaldım kafasına girmesin yani 27 yaş ne ki?

Ablan depresyonda. Cozmeden calismasi da evlenmesi de sosyallesmesi de zor. Sadece ilacla olmaz terapi lazim.

Çevre baskısı kesinlike yok. Hatta tam tersi kimse yanında evlilik konusunu açmaz. O ısrarla oda evlendi, şu da evlendi ben kaldım der. Iş, kurs ve spor konularında da artık resmen yalvarıyoruz ama pek istekli değil. Destek alıyor o ilaçlarda olmasa çok çok daha kötü olurdu. yazarhanim35 Yazar

Evde oturmaktan evde kaldığını düşünüyor ve bunu takıntı haline getirmiş. Çalışmak istemiyorsa spora kursa yazılsın. nameaver

Evde oturup evrene evde kaldım diye mesaj göndererek kısmeti beyi bulamaz ki ablanız. Öncelikle kendi için sosyal olmayı denesin. Sosyalleştikçe daha 27 yaşındayım evlenmek için çok vaktim var diye düşünmesi olası

Evde otururken yeni biriyle tanisma firsati nasil olacak ki?

psikolojik destek alsın

Benimde bir erkek kuzenim var öyle. Gördüğü beğendiği her kıza niyetim ciddi evlenelim diyor. Bir tane var sadece bizde öyle. O bile bizi geriyor. Ablanız da konuşacağı insanlara direk ciddiyetle yaklaşıyor 1. haftadan evliliğe getiriyorsa olayı işiniz zor. Öncelikle bunun yanlışlığından bahsedin. Ya da görücü usulü hala işe yarıyor diyorlar. Elektrik de tutarsa oldu bitti. Onu bu duruma getirenin toplum baskısı ve dışlanmışlık olduğunu düşünüyorum. Toplumun evliliğin yaşı kadında 25, 25'i geçtikten sonra saat geriye doğru saymaya başları takmış demek ki.

Evde oturursa sürekli evde kalmış olur Evde kalmak tabiride tamda buradan geliyor işte Biraz sosyallik biraz hareket gerek En başta bir iş

Ablana benim yorumumu okut lütfen. Evliyim ve evliliğimde şöyle mutlu oldum böyle mutlu oldum diyebileceğim tek anım yok. Sevgiliydik 10 ay sonra sözlendik, sözden 3 ay sonra nişanlandık, nişandan 5 ay sonra evlendik ve bu süreç zaman zaman yıpratsada insanı o telaş gercekten tatlı gelmişti ama evlendikten sonra neredeyse her gün keşke evlenmeseydim dedim. Ruhum beynim o kadar yoruldu ki artık ne gezmekten ne yemekten ne giyinmekten tat alıyorum. Hatta daha 3 ay olmadı çeyizlik havlularımın dantellerini söktüm. Ben mutsuzken yüzümü bunlara silmesemde olur dedim o an öyle düşündüm aldım makası söktüm. Her evlilik kötü olmaz değildir de ama ben keşke evlenmeseydim.

Ablanin isi olmadigi icin hem de cevre baskisi oldugu icin bu sekilde tavirlar sergiliyor olabilir. Ben de 30 yasindayim ve bekarim. Dugunlere gitmekten nefret ediyorum ozellikle akraba dugunlerine. Kiskanclikla alakasi yok. Sirf evlilik konusunu israrla sorduklari icin. Ablanin herhangi bir mesguliyeti olmadigi icin evlilik konusuna bu kadar takmis. Herhangi bir kursa gidebilir bunun icin siz arastirma yapin.

Bazı kadınlar beynen ve ruhen kendilerini evlilik/çocuk sahibi olmak gibi durumlara hazır hisseder ve bir yuvam olsun, mutlu olayım ya da çocuğum olsun, aile olalım gibi istekleri olabilir. Ama ablanızda zannediyorum ki bu biraz normalin üzerinde seyrediyor. Tamamen eve kapanmak olayı çözmeye değil körüklemeye yarayacaktır. Tamam, iş kısmına hemen okey vermese bile topluma karışması gerekecek. Yeni insanlar, yeni çevre derken beynen ve kalben çekim yaşayacağı insanı evde bulması imkansız. Bu olayı kendine zindan etmeye devam ederse kendini psikolojik olarak rahatlatmak için arkadaşlarımın da belirttiği gibi destek alması gerekebilir. Yaşı gerçekten henüz genç. Kendini üzmesin...

yaşı genç daha. evde oturmak sıkıcıdır tabii ki. işe girmesi ya da hobi edinmesi daha mantıklı

Çok sağolun fikirleriniz için. Önerilerinizi uygulamaya çalışacağım. Umarım bir an önce toparlar ve sizlerinde dediği gibi en güzel cağlarını evde oturarak depresif bir şekilde geçirmez. raava

32 yaşındayım bekarım sıkıntı Yok yaa Nolcak sanki Vardır elbet bi zamanı Evlilik herşey değil Bence psikolojik destek alsın sonra daha da zor oluyor süreçler

Ablan bunalıma girmiş. Acilen toparlanması gerek. Dertleşebileceği arkadaşları illaki vardır. Onlarla buluşsun ya da arkadaşlarını ara size gelsinler süpriz gibisinden kafası dağılır. Evlenen de mutsuz evlenmeyen de bu ne dünya kardeşim... Kısmetinde varsa olur, kafaya takmakla olmaz ki. Ablanı tutup kolundan silkeler kendine gel derdim arkadaşı olsaydım.

İnsan hayattan zevk almayı bilmeli herşeyden önce. Ablana şunu sormalısın, bir daha hayata geleceği ne malummuş? . Hayat matem tutmak için bir şeyleri takıntı yapmak için çok kısa