Bilmiyorum olabilir mi acaba, bir arkadaşım bana hep çok dalgınsın der.. Aslında kafamın içi hep doludur.. Bazen anlatmadığımı sandığım şeyi anlattığımı söylüyor ailem, bunlar belirtisi olabilir mi? A Scandal in Belgravia

Şimdi baktım, size önermiştim ama satışı bitmiş ve ikinci eli de pahalı ama belki pdf'si vardır.

Bir tez bazen hayat boyu bir çok çırpınışın bitişinin sembolü olabiliyor arkadaşlar, bir sınır çizgisi benim için geri dönmek istemediğim. Aşırı hassaslaşmışım demek bu konuda, panik geçirmem kaygılanmam hep bu yüzden, moralimi yükseltebilmek için bir arkadaş bulamayıp burda konuşmak istedim. Herkesin hayat kavgası farklıdır o nedenle benim sıkıntım sizlere önemsiz gelmiş olabilir, biliyorum hayatta neler gelir insanın başına, daha bunda yıkılıyorsan nasıl yaşayacaksın demenizi anlıyorum, yalnızca kendimi toparlamam çok zorlaştı bu sene o nedenle moralimin düşmesine üzülüyorum. minerva1988

Bence terapistinizle konuşun, insanlar sizi burda tanımıyor daha çok tetiklenebilirsiniz. Yaşadığınız durum sadece tez odaklı olmayabilir, altında başka nedenler olabilir

Merhaba arkadaşlar, bir iç sıkıntım var ama şu an dertleşeceğim kimsem yok. Sorun şu, işimde yükselmek için bir tez hazırlamam lazım, daha önce hiç tez hazırlamadım ve üniversitede de buna yönelik bir ders almamıştım. Tezin konusunu belirlemek olsun, içeriğini çalışmak olsun aşırı tecrübesizdim ve bu ruh halime yansıdı, teze başlamaya korkar oldum. Baktım yapamıyorum tezi, abksiyete kaygılar derken geceleri panik atak geçirince tezimi değiştirdim, ama bu sefer de bir türlü çalışmaya başlayamadım. Psikolojik destek de alıyorum ama bir türlü elim gitmiyor, hiç bir şey okuyamıyorum hep erteliyorum. Bayram tatilinde ailemin yanına gittim ve orda çalışmaya artık başlayacağımı aöylediğimde annem "burda naaıl yapacaksın hiç yapamazsın" diyerek direk moralimi bozdu. Bunun etkisiyle gerçekten de çalılamadım. Bayramdan sonra motivasyonumu artırmak için çeşitli kitaplar okudun, günübirlik bir gezi yaptım ki toparlayım. Tam toparladım herşeyi düzene soktum kafam iyi ve motive olmuşum. Kendime güzel nir plan yaptım bunu anlatırkwn annem "Bu zamana kadar yapmadın bundan sonra mı yapacaksın" dedi. Annemin dediklerinden nasıl bu kadar etkileniyorum bilmiyorum ama moralim motivasyonum yerlere çöktü. Ne yapabilirim kendimi düzeltmek için? Ağlamak istiyorum ama ağlayacak ne yer ne zaman var...

İmlaya takılmayın lütfen yazdıklarımı okumadan göndermişim, canım çok sıkkın ve hızlıca yazdım. Pamukannesi83

Ben de ona karşı kötü bir şey söylerim kalbi kırılır diye bu gibi olaylarda hiç bir şey söylemiyorum, sadece bunda neden moralimi bozuyorsun dedim. Sonra da sustum, fakat gerçekten içime öyle bir çalışma şevki gelmişti ki, planlarımı hazırladım, kütüphaneye kapandım, attığı mesajla o anda birden moralim yere düştü. Bu şımarıklık veya çocukluk mu oluyor.. Hayatımın hiç bir döneminde herhangi bir şeyi saklamadım onlardan, hiç yalan konuşmadım, taki bu sene psikokoga gitmeye karar verene kadar. Ne tepki vereceklerinden korktum, biliyorum ki her söylediklerinden yine etkileneceğim. İlginç bir şekilde beni kodluyor sanki annem, bir şeye heves ettiğimde o şeyin olmayacağını söylediği anda evet yapamayacağım hisleri doluyor.. B BirGonca06 Tosuncuk 💜 Üyelik İptali tek ayak

Sorun annem demiyorum ki, en küçük şeyde moralim bozulabiliyor başlayamıyorum, bu bugün annem oldu gerçi her konuda moral bozacak bir şey bulur o. Ne zaman elime bir makale alsam kalbim pır pır anlamıyorum okuduğumu da midem de bulanıyor, sorun böyle olduğumu bildikleri halde destek olmak yerine yetişmeyecek zaten, yapamayacaksın demeleri.. B Blair

Yanlış anlamayın ama kaç yaşındasınız? Yani hayatta motivasyon bozucu o kadar çok şey oluyor ki. Ben tezimi yazarken ki yl tezinden bahsediyorum o kadar ciddi sorunlarım vardı ki motivasyonumu düşürecek. Ağlaya ağlaya yazdığım zamanlar oldu süper güçlü biri falan da değilim. Ama mecburdum kaç yaşında insanlarız küsüp oynamıyorum diyecek halimiz yok. Hayat bu çünkü, hep motivasyonumuzu düşürecek şeyler olacak. Hepimiz pür neşe içinde müthiş motive yapmıyoruz yapmamız gerekenleri. Çocuk gibi mızmızlandığınız için demiş anneniz ki çok haklı kocaman kadınsınız çocuk değilsiniz. Eğer psikolojik bi sıkıntınız varsa tedavi olun ve hiçbir şeyi ertelemeyin bahane bulmayın başlayın devamı gelir. Sizin probleminiz bu kimseyi suçlamayın yani.

Söyle söyliyim: Insan zamaninda cocuk olarak annenin sevgisini ve onayini kazanmaya calisir, heleki anne bunu kendiliginden vermiyorsa. Bence insan biri negatif birsey söylese o insana genel olarak bakmali. Sahsen tecrübe ettigim: Öyle olumsuz konusanlarin cogu kendi mutsuz. Öyle insanlarin sözünü dinleyerek bir yere varamazsiniz.. sizin neden öz güveniniz yok sizce? Neyden korkuyorsunuz

Birinin normal demesine ihtiyacım vardı Benzer süreçler atlatanlar var mı, acaba nasıl motive oluyorlar..

Sanırım sizin şu anki durumuzla ilgili o zaman, yoksa önceden de ertelerdiniz bence ama bu tabii benim kendi fikrim, şu an yaşadığınız erteleme sorununu psikoloğunuza sorarsınız.

Benim böyle durumlarda kendimi kamciladigim bir yöntem var belki denemek istersiniz. Ulaşmak ve çabalamak istediğim her neyse onu başarmış çok da hoslanmadigim birilerini düşünüp atıyorum Ayşe bile yapmış kızım o haliyle sen mi yapamayacaksin canim kendim :)))) böyle böyle gözümde buyuttugum şeyler kolaylaşıyor

Gerçekten tez yüzünden bu hale geldiysen bence bi silkelen ve kendine gel. Pamuklar içinde falan mı yetiştin ki bu kadar hassassın. Böyle ömür geçmez haberin olsun.

Bu çok normal ki o senin çocuk tarafına dokunuyor çünkü

Ben sizin kafanızı karıştırmayayım :)

Hevesle planlarımı anlatmak istemiştim, vaktimin yeteceğinden dem vurmuştum, ne bileyim işte...

Benim de iki oğlum var. Büyük oğlan ödevlerini sürekli erteler durur, ben de aferin sana böyle yapma ödevlerini tamam mı? Öğretmenine de açıklarsın artık, tembellik yaptım ödevimi bitirmedim dersin tamam mı? Gibi bir konuşma sık sık yapıyorum. Bizde tamam anne kalkıp yapıyorum diyor. 1 saatte tüm ödevlerini bitiriyor, aslında çok kolaymış diyor. Anne olmak çok zor. İyilikle konuşsan anlamıyorlar, azıcık ciddileşsen psikolojileri bozuluyor. Öğrencilerim ödevlerini yapmayınca da aferin size, en iyi işleri, en iyi arabaları diğer çocuklar kapsın siz de arkalarından bakakalırsınız diyorum, sonra ödevler bir kaç hafta eksiksiz gelir. A Scandal in Belgravia

Yıkıla yıkıla toparlanacaksiniz zaten :) mesele her zaman ailedir zaten, seans aralığıniz nasil? Kolay değil ama güzel yol alacaksınız. Aileniz terapi aldığınızı biliyor mu? Bu süreçte belki destek isteyebilirsiniz? Terapistinizle konuşup

Ben de henüz doktora gitmedim ama şu kitabı okumuştum : Zeki ama Saplantılı Kadınlarda hiperaktivenin daha az görüldüğünü bu yüzden çocukken teşhis koyulmasının zor olduğunu biliyorum, o yüzden direkt kestirip atmamak gerekiyor. minerva1988

Şubattan beri gidiyorum, o da ayrı bir sıkıntı her seansta bir şey farkedip yıkılıyorum, sonra toparlamam bir haftamı alıyor. Tezden korkmam ve panik geçirmemle gittim, konu aile meselelerine geldi tabiki. O benim ailemden bağımsızlaşmam için yönlendiriyor, ama davranış değişikliği kolay değil..

Anlatmayın cnm herseyinizi Neden anlatıyorsunuz huyunu biliyorsunuzdur artık

Dikkat dağınıklığı olabilir mi? Ben de kendimden supheleniyordum ve okuduğum kitapta ertelemenin bir belirtisi olduğu yazıyordu.

Ben üniye ilk başladığımda eşyalarımı hep bir yerlerde unutuyordum ama bu bir belirtisi mi hatırlayamadım Bir de benim de hiçbir şeye motivasyonum yoktur, her şeyi son ana bırakırım.

Nasıl dinlemeyeceğimi öğrenmeye çalışıyorum, ama olmuyor söylediği en küçük kötü şeyle yerle bir oluyorum... petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yani oynamaya gönlü olmayan gelin yerimm dar der misali olmus biraz. Anne bir ikis laf söyledi diye bukadar etkileniyorsanjz, yükselince isyerindeki sorunlarla nasıl basedecksiniz ki

Bence olay anneniz değil, sizsiniz. Kendi tembelliğinize kılıf arıyorsunuz gibi.. Tez yazmak elbette kolay değil ancak birilerinin lafıyla da baltalanacak bir süreç değil. Öyle olsaydı kimse tez yazamazdı, danışmanlar neler neler söylüyorlar öğrencilerine. Adamakıllı plan yapıp, araştırmalarınızı tamamlayıp okuma yapmaya başlamalısınız. Düzenli çalışmazsanız hep başa sararsınız. Güle oynaya, eğlenerek tez yazılmıyor, biraz zorlanmayı göze alın bi zahmet... A Scandal in Belgravia

Evet, çocukluk. Kendi sorumluluğunızdaki işleri yapın. Kim ne der diye bakmadan yapmanız gerekeni yapın. Anlattığınız şeyler sadece bahane. Başarısız olmaktan korkuyor olabilirsiniz ya da mükemmelliyetçi yapınız var. İkisi de sorun değil sadece başlayın, az ama düzenli olarak yapın. Anneniz değil mesele kim ne derse desin takacaksınız, yapamayacaksınız. Kendinizi dönüştürün, çalışkan, düzenli ve azimli bir kişiliğe.

Ben tam kendimi toparlamışken yapamayacağıma dair söylenen sözler moralimi bozuyor bu çocukluk mudur Pamukannesi83

Onlara bunu anlatmak istemedim çünkü buna para mı harcıyorsun olacak..

Anlatmayın, anlatmazsanız yorum da yapamaz mesafe koyun

Anne elbette ki evladının morali bozulsun, modu düşsün diye eleştirmez. Ama bazı annelere göre kızın hemen her yaptığı gereksiz, önemsiz, yetersizdir. Bu aslında annenin kızını hep yanlışlar yapan, eleştirilerek düzeltilmesi gereken küçük kızı olarak zihninde barındırıyor olmasından kaynaklı genelde. Bunun farkında olun ve gülün geçin. Yoksa hayat boyu annenizin her sözünden kırılıp alınıp motivasyon kaybı yaşamak ve başarısızlıklar yaşamak sizin öz seçiminiz olur. Bu konuda yardım almanız da etkili olur diye düşünüyorum. Ve ilk olarak da iş/okul/özel hayat konu ve sorunlarını anneye aktarmamakla başlayabilirsiniz. Bir de annenizden ricada bulunun bu yaptıklarının sizi olumsuz etkilediğini, olumsuz yorum yapmamasını evladı olarak rica ettiğinizi, doğal olarak kendi doğrularınıza göre iş hayatınızı, gezmelerinizi, özel hayatınızı yönetmenin size başarı getireceğini anlatın. Her yaptığında da sakince uyarın.

Bir de sanki ben tembellik etmeye yer arıyorum gibi anlaşılıyor ama emin olun bu tezi vermeyi en çok ben isterim, bu yüzden aşırı önemsediğimden yapamamaktan korkuyorum, başarısızlıktan korkmaktan bu sefer önüme geçen ilk engelde tökezliyorum. Bir Allah biliyor geceleri düşünmekten kafayı yiyeceğim diye runib

Annenizi dinlemeyerek ise baslayin. Hepimiz akademisyen olarak dogmadik. Ilk yazdiklarimiz hep eh işte oldu. Youtube dan mesele tez yazma ile ilgilo türkce videoöar var. Onlara bakin..

Hayır, annem işleriyle ilgilenirken dört kardeşime baktım hep. Fakat zamanında işsiz kaldım, onun da korkusu var ve ayrıca bu tezi yapamazsam konumum aşağı düşecek.. minerva1988

Yine de kitap öneriniz için teşekkürler, merak ettim okuyacağım

Terapiye ne zaman başladınız, nasıl gidiyor, bunu terapistinizle konuştunuz mu? Bunları çözmeden anlatmamak sadece sorun odaklı olur. . push ;

etkilenmemek için ne yapmak lazım, ben çözüm arıyorum..

Bilmiyorum mükemmelliyetçi miyim acaba, dikkat dağınıklığı ile bağlantılı diyorsunuz yani? A Scandal in Belgravia

Sizin yapmaya hevesiniz yok. Annenizin dedikleri de o yüzden gözünüze o kadar büyük gelmiş gibi.

Hayatımın hiç bir döneminde bu kadar kaygılandığım bir zamanı hatırlamıyorum, düşünmekten geceleri uyuyamıyorum, bu tezi yapamayacağımı düşündüğümden korkuyorum, dediğiniz gibi psikolojik destek de alıyorum ama elime bir makale aldığımda sıkıntı basıyor sanki ölecekmişim gibi kalbim pır pır. O nedenle kendimi toparlayacak şeyler yapıyorum. Sonuç olarak tam bir şeye başlayacakken en yakınım moralimi bozuyor, çünkü zor toparlamışım, çünkü direncim çok az.. sanırım benden çok onlar önemsiyor bu terfiyi. bu sene böyle geçti ve yaptığım herşey anlamsız gelmeye başladı, konuşacak birini de bulamadım

Haftalığa maddi gücüm yetmiyor 10 günde bir dedik önce, sonra iki haftaya çıkardık

Annenizle artık tez vs konularını konuşmayacak, her detayı anlatmayarak bir yol belirleyebilirsiniz. Bu sıralar sıkça karşıma çıkan bir söz var. Basardiktan, sahip olduktan sonra insanlarla paylaşın diye