Buraya kimsenin yorum yapmamasını dilerim ve konu sahibi başka bir yere bu konuyla ilgili yazı yazmayın. Kendi ifadenize göre tedavi süreciniz çok iyi gidiyor. Burada yazılan yanlış bir şey yüzünden sil baştan her şeye baştan başlayabilirsiniz. Geçmiş olsun. heybeli ada Hayat kısa, kuşlar uçuyor... tek ayak

Bence böyle şeyleri forum ortamlarında anlatmayın. Hatta anneniz, ablanız, Kardeşiniz vs dışında kimse bilmesin. Insanlar yargılamaktan başka birsey yapmazlar emin olun. Kendileri sütten çıkmış ak Kaşık misali. Sütte leke var onlarda leke yok çünkü :) dediğim gibi inşallah iyicene düzelirsiniz. Tedavilerinizin yanında duaları tavsiye ederim. Özellikle inşirah Suresi.. Iç ferahlatıyor. Sağlıcakla kalın :)

Ben zaten omrum boyunca yargılarla karşı karşıya kaldım bunu bilerek yazdım. Teşekkür ederim ılgınız ıçın fakat feyz almak ya da ders almak ne bileyim en azından olabilecek ruh hallerıne karsı insanların hazırlıklı olması yasananlara yasanacaklara karsı dik durmaları en azından fıkır sahıbı olmaları acısından yazdım

Merhaba arkadaşlar... Adım Buse,18 yaşındayım, lise bitti üniversiteye hazırlanıyorum. Bu bilgileri paylaşmamda yarar var. Şimdi gelelim konuya... Aslında bir derdim var benim bin derdim var... Ben 14 yaşımdan beri bipolar hastasıyım.. ve nasıl tanıstıgımı, nasıl ilerlediğini ve nasıl devam ediyor oldugunu sizlerle paylaşacağım belki yardımım dokunur veya en azından bana yardım eden olur. ben 14 yaşındayken aşırı cinsel istek hali ile bu hastalığımı öğrendik kısaca özet geçmem gerekirse : okulda bir çocuga yoğun duygular beslememle ve ona kendimi bağlamamla sonrasında da onunla cinsel ilişkiye girmemle basladı... Daha sonraları benim bu halim 4 erkekle daha böyle devam etti ve biz ne oldugunu ben ve ailem, anlamadık. Ben çok duygusal ergenliğin verdiği bir hormonal durumla ve asilikle beraber 16 yaşıma kadar gizli kapaklı hep bu tip şeyler yaşadım... ve doktora gitmemizle bipolar oldugumu öğrendik. aynı zamanda borderline ım. ikisi birbirine çok yakınmıs diye okudum... Neyse allem ettim kullem ettim 17 yaşına geldim ve bir atak daha yaşadım. İNTİHAR. ha söylemeyi unuttum daha önceden de intihar teşebbüslerim ilaç intoks yani ilaç yutmayla olmustu. bu seferki 38 yaşında bir adamla tanıstıgımda ortaya çıktı ve hayatımın atağını geçirdim... özet geçeyim... Hayvanseverler dernegine üye oldum ve bir adamla tanıstım o da benim gibi metal müzik dinliyordu diye yakınlık duydum aradan zaman geçti ve ben bu adamla çok vakit geçirmeye basladım ve aşık oldum. sonunda partner olduk ki istediğim bu değildi... ve dost hayatı yasamaya basladık.. en sonunda bana ettiği bir söz sebebi ile ben kendimi 3. katın damından attım ve gözümü açtığımda yanımda iyileşene kadar sadece ailem oldu... evet bunun farkındayım... sadece ailem... Tedavi sürecim asıl bu noktadan sonra başladı önce beni ayağa kaldırdılar ve yeni bir hayat sundular daha sonra ise psikolojik tedavim basladı... Hastaneye yattım ve birçok ilaç kullandım. ama hastaneye yatmak kötü gibi görünse de gerçekten iyi geldi... yeşil reçete kırmızı reçeteli ilaçlar kullandım. doktorum Allah'a şükür çok iyi bir doktor. Şuanda Ritalin, Paxera, Concerta ve abizol kullanıyorum. daha önceleri diazem depakin abilify gibi ilaçlar da kullandım.. Bunların yanında 3 senelik bilgi birikimimle bazı psikoaktif bitkiler kullanıyorum Bundan sonraki süreç ise özet geçmem gerekirse ve asıl anlayamadıgım, hala anlayamadıgım olaylar şunlar: -6 ayda 7 kişiye aşık oldugumu zannettim -sürekli üniversite bölümü kararları alarak sürekli fikir değiştirme haline büründüm ani kararlar alıp uyguladım birçok şey, sorun yaşadım ve çevrem de bunun farkındaydı. ve bu hala devam ediyor bu son kullandıgım ilaçlardan sonra biraz düzelme var ama hala ani fikir değişikliklerim ve kararsızlıklarım devam ediyor... Ama şuan mutluyum Allah doktorumdan bin kez razı olsun. Adana'da yaşayan varsa önerim Uzm Psikiyatrist Mehmet Sözen'dir. Umarım yardımım dokunmustur bu süreç hakkında bir örnek olabilir. ve umarım bana da yardımınız önerileriniz olur. İyi günlerde kalın... K kuruyan