Sonuna kadar okumadım ama Anladığım kadarıyla bir Özgüven eksikliği yaşıyorsunuz bunu aşabilcek tek insanda sizsiniz. Sık sık kalabalık ortamlarda bulunup kim ne der diye düşünmeden konuşup davranmanızı tavsiye edebilirim. İçine kapanık insanlar herkese zor gelir ve onlara yaklaşmazlar insanlara böyle olmadığınızı gösterin.

Ahh ahh üniversite hayatımın ilk 2 yılını anlattın resmen. Beni hayata döndüren eşim oldu. Tam da ümidi kestiğimde buldu beni. 2013 temmuzu. Nişanlanarak tanıştık resmen. Görücü usulünün dibi Görmüş aşık olmuş istetti adam Ondan sonra hayat bambaşka bir hal aldı. Son iki yılım harika geçti. Böyle işte.. Seni de hayatını değiştirecek eşin olacak insan bulsun inşallah. Güzel bir ömrün olsun. Yaşıtız bu arada G

Daha yazmak istedigim bir seyler var lakin su an calisiyorum ve ara ara buraya girip yazabiliyorum.

Tek derdin bu olsun inşallah. Özgüven problem değil, istersen aşarsın. Kendine güvenirsen zaten aradığın arkadaş çevren zamanla oluşur.

birilerinin gelip senle arkadaş olmasını bekleme sen git konuşmaya çalış. not bahanesiyle muhabbet kurabilirsin. sen cevrendekilere söyle buluşup bir şey mi yapsak diye. bence bu işle böyle. bir iki tane arkadaş edin bi kaç kez dışarı çık gerisi zaten gelir M

Sosyal medyada sürekli resim paylaşan insanlar bence mutsuz insanlar. Şunu yaptım bunu yaptım şunu yedim. Ne gerek var herseyini millete göstermeye içinde yaşa güzel anılar biriktir insanlara gösteriş yapmak için değil.. Kendine gelince spor yapman iyi birsey sağlık açısından da ruhen de insanı rahatlatiyor. Arkadaş ortamlarına girebilirsin bir cok kisi bu şekilde arkadas ediniyor illa hepsine guvenmen gerekmez hem insanları tanımış olursun. Farklı klüplere katilabilirsin okulda. Belli surelerde kuafore gidebilirsin bi sac kestirme bile iyi geliyor bana mesela. sacinin sekliyle rengiyle oynama yapabilirsin boyamak istemiyosan uçlarına renk katabilirsin. Kişisel gelişim kitapları okumanı tavsiye ederim. Ozguven kazanmana yardimci olabilir :)

Bir ilgin veya yetenegin varsa kendin gibi insanları bul ve aralarına karış :)) aynı yaştayız benimde cok fazla arkadasım olmadı. Sosyal hesaplarım olmadı halada yoktur. Yalnızdım. Motosiklet kullanıyordum gidip bir motosiklet forumuna üye oldum orada çok sıcak karşılandım hemen kendi sehrimden bir motosiklet kulubune davet edildim bile ve gittim tabi artık birsuru arkadasım vardı gezip tozdugum, eglendigim daha sonra baska kulupten arkadaslarım oldu iyiki tanimisim iyisiyle kotusuyle hepsini :)) simdi evliyim ve baska bir şehre geldim burada arkadaslarim yok oyle samimi ama eşim var bir eksiklik hissetmiyorum Neyse diyecegim o ki yalnizlik acizlik degildir ama arkadas istiyorum ve uyum saglayamiyorum diyorsan"kendin gibi " birilerini bul :)) bir gorusun bir dusuncenin ustune bile ayni dusunceyi paylasan insanlarin arasina girebilirsin.

Zaten biliyor olsan sorunun olmaz ki ama. O zaman oncelikle dis gorunusunden basla. Guzel kiyafetler, kuafor ve sonra gulumse insanlara. Goz temasi kur. Pozitif gorun. Bazi insanlar vucut diliyle aman bana yaklasma der gibiler. Bu tip insanlari gozlemle. Bir de rahat insanlari. Aradaki farki gor ve buna gore kendini degistirmeye calis. Zadegan Yeteeer,,, demek yetmez ki bazen... tek ayak

Öncelikle belirteyim, bu sene kendime yakın bulduğum ve arkadaşım dediğim iki kişinin kemdilerine çeki düzen vermesiyle artık benimde arkadaşlarım var. az ama öz. ondan önce bende sizin gibiydim. sorunun çok az bir kısmı sizden kaynaklanıyor. onun dışında inanın bana kafa dengeniz olduktan sonra çok iyi anlaşıyorsunuz. ben üniversiteye hazırlanırken dersanede yapayalnızdım. yani kendi isteğimle tek takıldım. çoook güzeldi gerçektende. derslerime daha iyi çalışabiliyordum. yalnızlık güzeldir. ancak üniversitede biraz sıkıcı. güvenebildiğiniz kafa dengi arkadaş bulursanız çok daha güzel olur

Paul Stanley

Herkese teşekkür ederim. Burada bari yalnız hissetmedim. Ancak ben daha realist görüşler istiyorum. Şunu yap böyle yap gibi. Böyle düşünürsen daha iyi olur, şöyle düşünürsen özgüvenini toparlayabilirsin gibi. Fiziksel olarak da guzel görünmemi sağlayacak önerilere açığım. Dedigim gibi fotoğraf da atabilirim. Yeter ki beni toparlayin, nolur. Artık ben de yaşamak istiyorum.

Ya ben üniversitede okuldan yurda yurttan okula yapıyodum sürekli... Kimseyle muhabbetim yoktu benim de aynen bu şekil 1 senemi çarçur etmişim.. 2. senemde dedim böyle üniversite mi olur ben 10 sene sonra çoluğumu çocuğumu eşime bunları mı anlatacam başladım etrafımdaki kişilerle yakınlaşmaya muhabbet kurmaya.. hiç tanımadığım öğrenci gruplarına girip çok arkadaş edindim.. şimdi yurda yatmadan yatmaya gidiyorum ki bazen o bile olmuyor... Benim varlığımı 2. sınıfta farketmişlerdi bir de her gören sen bizim sınıfta mısın diyordu W

Herkese teşekkürler. Bir şey itiraf etmek istiyorum. Ben psikoloji öğrencisiyim ve sırf merakimdan böyle bir şey yapma gereği duydum. Özelden ve buradan söylediğim kısa süreli yalanlar için özür diliyorum. Fotoğraf attığım ve konuştuğum birkaç kişi oldu ancak 2 tanesi bana aydınlanma yaşattı şu anda. Birisi daha dar şeyler giy ruj sür ilerde kocan da ister hem falan dedi. Biri de çok şuh görünüyorsun insanların yanına yaklaşmak isteyeceği biri gibi değilsin dedi. Ikinize de teşekkür ederim. Isim vermeden yazıyorum ama okursunuz muhakkak. Gördüm ki insanları mutlu etmek mümkün değil. Gördüm ki ben ne olursam olayım sizin gibi olmazsam tam değilim, eksigim. Fotoğraflarını attığım çok beğendiğim en yakın arkadaşlarımdan bir tanesidir, izin alarak yaptım tabi ki. Bunu söylemeyecektim esasen ama şu forumda o kadar çok insan var ki benzer problemleri olan, sonucu görsünler, bilsinler istedim. Ceza alacaksam da alayım, yardimci oldugunuz için teşekkürler. Herkese iyi geceler..

Nedense çok güzel bir kız olduğunu düşündüm. Fotograf gönderebilir misin? Gördükten sonra detaylı yorum yapmak istiyorum. Umberlee

Daha çok gençsin, sosyal medya hesaplarında beğeni yorum gelmesi önemli değil ki hesap açıp orada arkadaşlarını görüp bir çay kahve içmeye gidebilirsin. Spora yazıl mesela plates grupları oluyor hem sağlık için hem çevreni genişletmek için iyi olabilir. Kendini sev lütfen. Yolun başındasın ne aşklar geçecek ne kazançlar ne kayıplar. Hayat tam da bu. Senin sahip olduğun bir anne-baba var. Emin ol dünya üzerinde bir çok kişiden şanslısın. Yeter ki iste.

Eveeet bütün özgüvensizler toplandık, ben de sizi buldum mutlu oldum şimdi

Konu sahibiyle aynı hisleri paylaşan tek değilmişiz, ben de bunu düşünüyordum ki siz de aynı şeyleri yazmışsınız, ne yapsak acaba toplaşıp 5 çayı mı yapsak acaba

Merhaba :) ben de buraya birkaç hafta önce yine sizin gibi derdimi paylaşmak için katıldım. Anlattıklarınızı okuyunca neden bilmiyorum sizle tanismanin cok iyi olabilecegini dusundum. Bence cok iyi niyetli ve icten birisiniz. Anlattiklariniz arasinda bazi detaylar var ki hayatimda zaman zaman ben de ayni seyleri hissettim. Belki bircok insan da hissediyordur. Universiteye gittigim ilk zamanlar su dediklerinizi bire bir yasadim diyebilirim. Bana kalirsa halletmeniz gereken ilk sey ozguven. Arkadas ve diger her sey zamanla kendiliginde gelecektir.

Bende de aynı şekilde özgüven eksikliği ve bi ortama girdiğimde dışlanılacakmışım gibi bir his var sürekli. Bunu aşmak biraz zor oluyor galiba, ben 2 senedir uğraşıyorum ama hala aynı kendimi bıraktığım yerdeyim, utangaç, çekingen, sıkılgan.. Şimdiden +3 olduk galiba, yalnız değilmişsiniz :)

Çok teşekkür ederim. Öyle çok ortamlara giren birisi değilim, çok övgü almadım, sadece bu bahsettiklerimi birkaç kişiye anlattığımda sacmalama demişlerdi ciddiye almamislardi. Zaten söyle bir şey var, ben gerçekten çevre tarafından çok begenildigimi hissetsem böyle komplekslere kapılmam. Begenildigimi hissetmiyorum. Bu bir kadın için ihtiyaç. Bu sebeple dönüp kendime neden diyorum ekseriyetle. Niye begenilmiyorum. Cevap bulmaya çalışıyorum. Herkesle dost olabilen birisi değilim zaten. Cok özel bir duygu samimiyetsiz kişilerde alelade şekilde yaşamak istemiyorum bu duyguyu. Ama benim de çevrem olsun istiyorum. Ben de gencim. Ben de gezeyim ben de arkadaşım için bir şeyler yapayım ve benim de arkadaşlarım benim için bir şeyler yapsın. Bunlar güzel şeyler olmalı. Samimi olmalı. Sevgili konusunda çok çok guvensizlestim kendime. Öyle her bakışı her sözü üzerine alınan bir kız değildim, değilim, inanın. Ilk kez alındım ilk kez öyle bir şey yaptım ve reddedildim. Çok üzülüyorum. teşekkür ederim M

Hadi bir sosyal medya hesabı aç beni ekle :) hatta gel kahve içelim ben çok iyi ablan olurum. :) tek derdin bu olsun. Kurslara git, spora yazıl. Yoga öneririm kesinlikle, benim hayatımı değiştirdi. Ev arkadaşımın aynı şekilde ki onunda özgüven eksikliği vardı ne doktoru önerdi. Yoga olumsuz duyguları, kaygıları, kompleksleri atmanızda çok önemli bir adım. Hem bu tür ortamlarda arkadaş edinirsin. Seni senden başka kimse daha fazla sevemez. Kendini çok sev. Aile bile bir yere kadar sana en yakın kişi yine sensin. cattycat

Onun terbiyesizligi ama ben de dünden heveslisi gibi gidip hemen açıldım. Benim de aceleciligim, yanlış kararım, ben kendime ettim sanki. Sert durduğumu söylerler ama sert biri değilim. Vicdan sahibiyim, duygusuz olamıyorum istesem dahi. Bu çok çok büyük engel olmamalı. Duruş değil de anlayamadığım başka şeyler vardır belki insanları benden uzak tutan. Belki de çirkinimdir gerçekten. Ya da belki iticiyimdir. Bilemiyorum. Diksiyonum düzgündür esasen. Hafif, civik hareketler de yapmam. Ama belki insanlara itici gelen bir şeyim vardır. teşekkür ederim

Aranıza benide alın

Ben size özellikle çok teşekkür ederim. Bu kadar uğraşıp yazmissiniz ve yazınız tam anlamıyla aklımdakilere hitap ediyor. Aslında hepsinin sebebinin sonuncusu olduğunu bile düşünmüyor değilim. Şükürden uzak bir insan değil im, güzel şeyleri görebildiğim çok şeyler de oldu. Ancak o olayda kendimi affedemiyorum. Kendimi çok küçük düşmüş hissediyorum. Toparlayamiyorum. Biraz iyi olsam sonra aklıma geliyor yine kiziyorum kendime. Aşmak gerek aslında, biliyorum. Umarım yapabilirim M

Kendini sev canım MissPoine

Herkese çok teşekkür ederim yorumları için, şu an resim kursundayim zaman buldukça alıntı yapıyorum yapamadiklarimi da okuyup beğeniyorum

Sosyal medya hesaplarında çok like alınca bununla mutlu olan tipleri hep çok keko bulmuşumdur. Ayyy fotoğrafım yorumdann beğenidennnn yıkılıyoooooooorrrrr diyen köy tipler var. onlar bana her zaman hayatta hiç bir başarı elde edememiş bir insanın hangi kişisel sebeplerle sevineceğini biilemediğinden mutluluğu böyle saççççma sapann şeylerde arayan tipler gibi göründü. Arkalarından da önlerinden de yıkılarak gülerim. Bu yüzden böyle boş beleş şeylere hiç aldırıp etme, edenede s çarak gül. İkincisi hayatta her zaman arkadaş olmak istediğim insanlara kendim yanaştım, arkadaş olmaktan vazgeçtiklerimden de kendim uzaklaştım. Çünkü bunun kararını kişi kendisi verir. Yani bu senin kararın. İnsanların seninle iyi anlaşmasını onların arkadaş olarak gelmesini beklemek yerine istediğin kişiyle sen yakınlık kur. Yani bunun bir sürü yolu var. Hangi birini söylesem bilemedim. Mesela üniversiteye ilk gittiğim zaman yurdun giriş kapısı bozuktu. Hiç arkadaşı yok tabi kimsenin daha oda arkadaşlarından başka. Kapı bozukken 2 kız dışarıda kaldı birinci katta biz vardık ve ışık açıktı diye bize seslendiler. İnip kapıyı açtım sonra teşekkürler bilmemneler derken gelin isterseniz çay içiyoduk birlikte içelim filan dedim kabul ettiler geldiler. Birlikte çay içtik sohbet ettik derken başka gün onlar kendi tanıdığı insanların yanına bizi çağırdı odalarına filln bütün yurtça arkadaş olduk ama ben sadece o en baştaki iki kızla çok yakın arkadaş olmayı tercih ettim ve diğerrlerine selam vermekten fazlasını yapmazken ötekilerle çaylar yemekler. Üçüncü yılımızda hala en iyi dört arkadaşız :))) yani kendin seç ve yakınlaş.. Ayrıca 5 kilo fazlam olduğunu düşünüyorum yinede missss gibi güzelim

Canım ilk önce sabah kalktığında yeni bembeyaz bir sayfa aç kendine, kendinden, olumsuz gördüğün yanlarından sıyrıl ve dünde bırak, sürekli kendini eleştirmeyi ve hor görmeyi bırak, ben böyleyim ben şöyleyim, bunu yapamam, edemem gibi olumsuz tavırlardan uzak dur, yaşın çok genç ve yolun henüz başındasın, kendini yeni keşvediyorsun bu yüzden hataların normal ve olmalıdırda, ne güzel üniversitedesin okulda dersler ve sınavlar dışında katılabileceğin etkinlilkler vardır bunları takip et ve katıl, farklı şeylerle ilgilenmek seni geliştirir ufkunu açar, ne kadar öğrenirsen o kadar bilgi sahihibi olur ve fikrin olur, bu sayede insanlarla konuşabileceğin şeyler olur ve öz güvenin yerine gelir, içinde bulunduğun isteksiz halinden kurtulursun. ortamlarda kendini kasma ve korkularından sıyrıl, derin bir nefes al, ilk denemede olmaz ikincide olmaz bakmışsın üçüncüde özgüven tavan yapmış bu tür ortamlarda bir iki arkadaş mutlaka edineceksin bu kişiler sayesinde bir kaç arkadaş daha edinirsin bir bakmışsın arkadaş ortamını kurmuşsun bundan sonrasıda çorap söküğü gibi gelir zaten, sadece kendini biraz arkadan itmen yeter, M

Ben de sosyal medyayı samimi bulmuyorum. Ama bu gelip geçici bir dönem değil, insanlar ciddi ciddi oralarda yaşıyorlar. Iliskilerini oralardan geliştiriyorlar. Ve ben ayak uydurmadıgim için dışarda kalmış hissediyorum. Ben insanlar bana yaklaşsin istiyorum. Ketumum da biraz. Öyle olunca böylece kalakaliyorum bi başima. Dizilerde filmlerde benim gibi karakterleri başrol yapıyorlar, gerçek hayatta görünmezim. Ozguveniniz için sizi tebrik ederim. Çok kıymetli bir şeye sahipsiniz.

Anladım. Emin ol bende sen kadar yalnızım. Ama ben çevremde birilerinin yokluğunu aramıyorum. Tam tersi kimse olmasın diye sildim herkesi. Çünkü kimse sen kadar samimi olmuyor. Ama yinede dertleşebileceğin, sinemaya gidebileceğin, saçmalayabileceğin birilerinin varlığını istemen çok doğal. Spora gidiyorsun resim kursuna gidiyorsun ne kadar güzel. Demekki aktif bi insansın. Şöyle bişeyde var. İnsanlar gerçek dostu erken yaşlarda buluyor bulabilirse. Büyüdükçe o işler dahada zorlaşıyor. Benim sevgili bul dememdeki amaç buydu aslında. Dogru insan olduktan sonra her şeyin olur. Özgüven sorunun olsa gidip o çocuğa açılamazdın. Sana umut verip sonrada sevgilim var dediyse o onun terbiyesizliği, boşver. Duruş meselesini sen bi düşün. Başka sebep olamaz gibime geliyor.

oyyy oyy utangac, skilgan hayatta hic biseyi beceremedigini sanan guzel kizlarim benimbidene de bende var boyle kizkardesim, anacim onu duzeltene kadar tabiri caizse tipim kaydidiyebilirim.. sizinde sanirim ayni sorun, hep karsidakinin ne dusundugunu, dusunecegini onun yerine dusunmekkarisik oldu farkindayim ama uzerine iyice dusunurseniz anlarsiniz yani kendinizi daha bi adim atmadan, daha karsidakinin uzerinde birakacaginiz etkiyi bilemezken, acimasizca yargilamaniz kaanitimce boyle, bizimkinde oyleydi cunku kendine karsi hep onyargiliydi neyseki duzeldi artik cok sukur. Mesele su once KENDINI SEVMEKLE basliyacaksin her sabah uyandiginda, aynanin karsisina gecip, kendine gulumseyerek bi gunaydin de bakalim, konus kendinle aslinda ne kadar guzel oldugunu, kendin abarttigini soyle, diyebilirsin ama en guzel terapi bicimidir insanin kendiyle konusmasi, paylasmasi bunlarla basla derim ve sakin aldirma hic kimseye disariya cik, varsa durumun bi kuafore gitbi sekil saclarina mesela yada kestir, en onemlisi guzelim GULUMSE! senin derdinin ilaci bu..

Mrb canım bi an kendimi gördüm sanki sende (2-3 yıl önceki halim) yaşlarımızda yakın 23 üm bende eski halimi anlatayım biraz sessiz içine kapanık birisiydim lisede tahtaya kalkmaya bile çekinirdim annem hocalarımla konuşmuş o bilse de kalkmaz siz kaldırın diye, üniversiteye hazırlanmak için dersaneye gittim eve geldim arkadaşım yok diye ağladım başka dersaneye gitmek istiyorum falan diye yaş 19 bu arada :) annme dersaneye gitmiş hocamla konuşmuş tabi ben bunları sonradan öğreniyorum. Nasıl değiştiğime aştığıma gelince soru sormak amaçlı birileriyle muhabbete girdim, kendimi hiç beğenmezdim lisede bütün arkadaşlarımın sevgilisi vardı benim 20 yaşıma akdar olmadı biraz makyaj bakım kıyafet bi iki iltifat alınca özgüvenim yerine geldi. Üniversite sosyalleşmek için çok rahat bir ortam sağlıyor. bi gün sene başında kulüplerin standını gördüm ve 2 -3 kulübe kaydoldum. yeter artık dedim birilerini beklemiycem artık bişeyler yapmak için. bir kişiyi bile tanımadan faaliyete gittim faaliyet sonunda 10 kişiyle kaynaşmış olarak döndüm mesela sonrasında hadi buluşalımlar bişeyler yapalımlar derken bi baktım bi sürü yeni insan ve sürekli bi yerlere gidiyorum. kulüplerde ortak bir amaç olduğundan muhabbet kurmakta kolay oluyo herkes yeni olduğundan gayet rahat tanışabilirsin. Tam da okulların başlangıcı bence hemen bir kaç kulübe katılmalısın bir adım atmış olursun :)) Bi gün internette bi sosyal sorumluluk projesi gördüm mail attım bende sizinle olma istiyorum diyebi anda hiç tanımadığım insanların arasına girdim. Part time işlerin çok artısını gördüm bu konuda insanlarla iletişimi arttırıyor özellikle tanıtım v. s işleri öncesindeki görüşmesi sonrasında insanlarla iletişim kurması ve yapman gereken tek şey pozitif olup enerjini karşındakine aktarmak bu şeekilde olumlu dönüşler aldıkça öz güvenim arttı. Sosyal medya olayına gelince ev arkadaşımın bir sürü takipçisi arkadaşı vardır hatta aramızda espiri konusudur ben fenomenim sen menemen falan diye ama sanal sonuçta normal hayatta ben olmadan dışarı çıkmaz yada bi yere gidiceği zaman hep yanında bi tanıdık olsun biri olsun ister iletişim kuramaz çekinir o like lar normal hayatta bi işe yaramıyor yani :) Reddelmene gelince de kolay kolay üstüme alınmam dediğine göre açıldığın kişi herkese mavi boncuk dağıtan bi tipmiş ki sevgilisi varken sana öyle hissettirebilmiş kendini kötü hissetmene gerek yok yani Çok uzun yazdım ama elimden geldiğince yardımcı olmaya çalıştım istersen daha sonra da konuşabiliriz :) :) vanilyalimuffin En Vanilyalı Muffin tek ayak

rica ederim. benim uzun zaman önce açtığım bir konu var özgüvenle alakalı. o'na bakarsanız beterin beterini görürsünüz. hepimiz yaşıyoruz böyle şeyler ama bir şekilde atlatılıyor. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Psikoloğa gitmek istemiyorum. Kendim halledebilirim. Boş yere para dökmek istemiyorum. Yöntemini bilmem gerekli sadece. Neyi nasıl yapacağımı nerde ne düşüneceğimi bilmem gerekli M

Biraz hata yapın.. Yanilin... Yalnız ve dimdik duran insanlara özenmeyin. Öyle bi4 şey yok çünkü. Bir de buraya yazmaktan daha işe yarar bir şey yapın psikolojik destek alın. Bu önemli bir sorun çünkü En buyuk kk

Çok yalnız hissediyorum. Bu forumu birkaç hafta önce internetten saç renklerine bakarken keşfettim. Baktım ki böyle de bir bölümü var, insanlar yazıp paylaşıyorlar. Ben de üye olayım dedim ve bugüne kısmetmiş. Çok yalnız hissediyorumu bu bilgi aşamasından önce yazacak kadar yalnız hissediyorum. Üniversite öğrencisiyim 22 yaşındayım. Arkadaşım yok. Sebebini bilmiyorum. Biraz garip biriyim galiba. Ya çok seviyorum insanları ya nefret ediyorum. Aciz hissediyorum. Annem babam dışında kimse tarafından çok sevilmedim. Ailemle aram hep çok iyiydi ama bu yeterli gelmiyor. Çünkü ben artık mecbur olmadığı halde beni sevecek insanlar bekliyorum. Ben de gezip tozmak istiyorum. Yaşıtlarım gibi. Hiç sosyal medya hesabım olmadı. Açmaya da korkuyorum. Çünkü orda da yalnız, 13 takipçili, 20 arkadaşlı, fotoğraflarına yorum ve begeni gelmeyen biri olurum diye düşünüyorum. Her zaman böyle değildim. Dik duran bir yapım vardı çoğu zaman. Hala da öyleyim içimde fırtınalar kopuyor dışarı bir şey belli etmiyorum. Kendime acıyorum. Önceden güzel bulurdum kendimi. Artık öyle değilim heralde diyorum öyle olsam bi seven, sahiplenen çıkardı. Tek başına mutlu ve güçlü insanlardan öğrenmek istiyorum. Nasıl yapıyorsunuz? Ne düşünüyorsunuz? Insan bir şey olmak isteyince olur. Yalnız ve güçlü olmak istesem ve bununla mutlu olmayı dilesem elbet olurum bir şekilde. Ama ben istemiyorum galiba. Yaşamak istiyorum. Hayata karışmak istiyorum. Bir yandan yapmacık ve samimiyetsiz ilişkilere gelemiyorum. Ya en güzel ilişkileri kurayım, en samimi haliyle duygularımı yaşayayım ya da hiç olmasın kimse diyorum. Kimse olmuyor. Lisede çok zayıftım. Sonra üniversitede kilo aldım ve kendimi güzel bulmaya başladım. Ama şimdi önüne geçemiyorum. Ideal kilomdan fazlayım galiba. Bir de şu var. Geçen sene bir çocuğa açıldım ve reddedildim. Ben çocuk beni istiyor zannediyordum konuşmaya çalışıyor gibi geliyordu ama sevgilim var dedi. Üzerime alınmışim. Büyük hata yapmışım. Ondan sonra da çok düştü özgüvenim. Duzelmek istiyorum. Ben toparlanmak istiyorum. Galiba zekiyim ama pek akıllı değilim. Hayatın neresinden tutsam elimde kalıyor gibi hissediyorum. Kendimde neyi değiştirmeliyim bana söyleyin ama kırmadan. Kırılınca hırçınlaşabiliyorum. Istemeden ben de kirabiliyorum sonra. Fiziksel olarak burada kendim hakkımda bilgi vermek istemiyorum ama isteyenlere fotoğrafımı atabilirim. Dürüst bir şekilde neyi değiştirmem gerektiği konusunda fikir vereceklere. Psikolojik olarak da nasıl tan anlamıyla ozguven sahibi olunur bilmek istiyorum. Bir yıl önce böyle bir internet sitesinde böyle şeyler yazmak bana çok aciz gelebilirdi. Bunu yaptığıma hala inanamıyorum. Umut ediyorum galiba hala. Teşekkür ederim. Dağınık anlattım kusura bakmayın.

Bana atar mısın canom:) gayet güzel anlatmışsın. Çok da duygusalsın belli. Sen at bi gerisini konuşalım.. cattycat

Alınan 2-3 kiloya yahut da kötü giden bir ilişkiye bağlı olacak kadar kırılgan bir özgüven sahip olmak yalnızca bir ergen psikolojisi olarak kalmalı, mümkünse o da olmamalıdır

Canım ben psikolog diilim ama kendim uzunca süre psikoterapi görmüş bundan da yararlanmış biriyim. Tabi ki kesin olarak bilemem ama senin sorunun bence yanlış düşünce kalıpların. Mesela bu reddedilme meselesi benim başıma gelse evet üzülürdüm ama kesinlikle rezil oldum diye düşünmezdim. Bu rezil oldum, ben farkliyim, beni kimse sevmeyecek gibi düşüncelerden kurtulmalisin. Dr. Burns-iyi hissetmek kitabını öneririm. Boyle negatif düşüncelerini fark etmeni ve degistirmeni sağlayabilir. Ve de düşüncelerini degistirirsen seni kısıtlayan davranışlarını da degistirirsin ce bir de bakmissin istediğin gibi bir sosyalligin var, şu an sadece gereksiz yere korkuyorsun. Ben şahsen seninle arkadaş olurdum çok akıllı kendini düzgün ifade eden tatlı birine benziyorsun. Ama farkında değilsin. Sen bilissel davranisci terapi yontemlerini aratstir. Olmadı ücretsiz okul rehberliği vb sana çok yardım edecektir sosyal konulardaki reddedilme korkunu asmanda :) Umberlee

Spora gidiyorum zaten. Orda da arkadaşım yok. Sporumu yapıp çıkıyorum. Insanin özgüveni olmayınca her şey bambaşka bir hal alıyor. Özgüveni tam bir birey olmak istiyorum. Ama elim kolum bile yabancı geliyor. Çirkin geliyor. Abartiyor olabilirim. Ama böyle hissediyorum. Teşekkür ederim. M

Merhaba sizin enerjiniz çok güzel. Bunu yazıdan hissettim sadece. Okulla ilgili kurs ve aktivitelere daha çok katılmalıyım belki. Ben yapmacık bir şey görünce delirdigim için bu tarz toplu şeylerden uzak tutuyorum kendimi. Hani limon fobisi olan birinin karşısında limon yenince yüzünün şekli değişir, delirir ya, aynen öyle oluyorum. Biraz torpulemeliyim galiba bu yönünü artık. . push ;

Tamda tahmin ettiğim gibi fiziken hiç bir sorun yok. Maşallah diyeyim. Zaten bu tür sorunları genelde fiziken göze çarpan, bir ortama girince ilgiyi üstüne çeken insanlar yaşıyor. Hep bir ilgi görüyorlar. Hep ''çok güzelsin, şuran şöyle, buran böyle'' denildiği için böyle bi nasıl desem bi çekingenlik oluyor sanırım. Herhangi bir mekana girince gözler sana çevriliyor. Hele birde utangaç bir tipsen sesin içine kaçıyor. Hiç konuşamıyorsun. İçten içe hoşuna gidiyor aslında ama bi yandanda öyle şeyler duymak istemiyorsun. Çünkü o andan sonra herkes sadece fiziğe bakıyor sanıyorsun. Aslında bu durumun avantaj olması gerekir. Ama sessiz sakin bir tipsen o olmuyor işte. Yırtmak lazım bu duvarı. Ufak ufak başla mesela. Hiç konuşamam dediğin insanlarla konuşmak için adım at. Birde duruş çok önemli. Ben şimdiye kadar aldığım eleştirilerin hepsini duruşum yüzünden aldım. Böyle bi sinirli bi kızgın itici duruyorum farkındayım. Belki sende öylesindir. Hiç söyleyen oldu mu? Bi sor bakalım çevrene. Ama ne yaparsan yap değişmiyor bu duruş biliyomusun. İstediğin kadar çabala olmuyor yani. Sürekli ''kendini beğenmiş'' yaftasını yiyorsun ister istemez. Ben senin sorununun bu olduğunu düşünüyorum. Çok güzel bir kızsın. Birazda sert duruyorsan insanlar yaklaşmaya çekinir haklı olarak. Son olarak şunuda eklemek isterim ki yalnızlık çok güzel bir şey. Dostluk filan yalan dolan. Bir tane sevgilin olsa sana yeterde artar bile. Hem dost olur hem sevgili. Mis gibi. Sen doğrudan buna odaklan :) M

Bu konuda biraz daha toleranslı olabilirsin belki bende yapmacık insanları sevmem ama toplu aktivitelerden uzaklaşmak yerine o kişilerden uzaklaşmak en azından ilişkiyi belirli bi seviyede tutmak çözüm olabiliyor :) Kulüpler kurslar ve part time işler çok işe yarıyor bence düşünki annem arkadaşım yok diye dersaneye gidip hocalarımla konuşmuş şimdi bizim kız iyice çingene olup çıktı der iyi anlamda tabi :)) OtekiKadin Benim seçimim berbat, senin

Benim o yaslarda sosyal fobim vardi. Psikologa gitmistim. Haftalik odevler veriyordu. Mesela yolda tanimadigin birine bir sey sormak gibi. O an ne hissettigimi, neler oldugunu, karsidan nasil tepki aldigimi yaziiyordum ve ustunde konusuyorduk. Offf bunu yapamam dedigim odevler de verdi ama su an hatirlamiyorum nasil seyler oldugunu. Psikologa gidebilirsin bence. M

Meraklanıp önceki yorumunuza baktım. Yanlış birşey yokki neden özür dilediniz konuyla alakalı yorumunuz

bayılıyorum böyle sevimli dertlere 1- her şeyden önce kendinizi seveceksiniz. bu "ayyyy ne mükemmelim harikayım ben" tarzı bir ego yüksekliği değil realist bir yaklaşım olacak. örn; mesleğimi elime almak üzereyim, sağlıklıyım, oturmasını kalkmasını bilirim gibi pozitif yönlerinizin farkına varacaksınız. 2- aileniz dışında kimseden o karşılıksız sav sevgiyi bulamayacağınızı kabul edeceksiniz. ihtiyaç kişiyi köleleştirir. birileri sizi sevsin ihtiyacındaysanız kendinizi kalıptan kalıba sokar o kişişer tarafından sevilebilecek bir kişi haline getirmeye çalışırsınız ki sonuçta olan size olur. sizi hayatında isteyen kişi sizi olduğunuz gibi kabullenir ve sever. 3-hem bedenen hem ruhen kendinizi geliştirin. bunun için de elbette spor ve kitap lazım. spor hayatın bir rutini haline gelmeli ha keza kitap da öyle. okurken her önünüze geleni değil size bir şeyler kayabilecek kitapları okuyun. 4- yapı olarak çekingen biri olabilirsiniz ya da dışarıdan sert görünüyorsunuzdur insanlar iletişim kurmaktan çekiniyorlardır. siz yanaşabilirsiniz. spora gittiğinizde oradakilerden birine merhaba demek, sınıfa girdiğinizde ilk ders kimin diye sormak insanların size ulaşması için gereken kapıları açar. 5-o en son mevzuyu hiçççççççççççççççç düşünmeyin. hepimizin öyle şappadanak kaldığı olaylar oldu. bakışlara anlam yüklersiniz bir cesaret girişirsiniz ama gerçek öyle değildir. kabul görmek ne kadar doğalsa reddedilmek de doğal. sizie hayır demesi sizdeki bir eksiklikten kaynaklanmaz. sanırım mükemmelliyetçilik var biraz. bunu hata olarak görüp kendinizi affedemiyorsunuz. yıllar sonra bunu düşünüp kahkaha atacaksınız zaten. bugünden başlayın bu olaya gülmeye. ve yapabilirseniz bir psikologla görüşün tavsiye isteyin. birebir konuşmalar kişinin kendini keşfetmesinde daha yararlı olur.

Hukuk mu okudunuz, ben de hukuk okuyorum ya benim gibi birisini buldum çok mutluyum