uzaklık sorunu hallolsun bi 6 ay yaşayın o zaman karar ver bence

Neden yol yükünü sen çekiyorsun? Onun işi mi müsait değil? Sık bir araya gelmeyin gerekirse uzun tatilleri bekleyin görüşmek için. Bak canım biz de 1 yıl ayrı yaşadık evliliği, evlilik mi rezillik mi belli değildi. Ben hiç yol gitmedim ama eşim geliyordu. Tabi 3 ayda bir anca görüşmüş oluyorduk. Bunun yanında telefonda uzayan kavgalar yüzünden günlerce küs kalıyorduk falan. Berbattı her şey. İletişimsizliğin babasını yaşadım yani. Arardım, konuşmadan da duramayan biriyim. Kavga da etsem konuşmam şart. Eşim telefonlarıma cevap bile vermezdi liseli ergenler gibi davranırdı. Ama aynı eve geçince o hallerden eser kalmadı. Bir sarılmasına çözüldü çoğu sorun, özür dilemelere, yalvarmalara gerek bile kalmıyordu. Hiç konuşma, gece aynı yatağa girince bir ayakların birbirine değse yumuşuyor insan. Ki bizim onun ailesi gibi büyük bir sorunumuz olmasına rağmen aynı eve geçince çok şey düzeldi. Şimdi başka sorunlar var o başka ama kesinlikle iletişimsizlik değil.

Siz ayrı ev kurdunuz değil mi? Sadece haftasonları birliktesiniz ama kendi yatağınızda, yeni eşyalarınızla mı? Ben bunun sıkıntı olacağını düşünüp ev kurmamıştım. 3 ayda bir görüşmelerimiz otellerde oluyordu, tatil gibi daha iyi geçiyordu. Temizlik, fatura gibi sorumluluklar olmadığı için. Ve buna rağmen zor oldu düşün :S Seninki çok daha zordur yaa. Soğumakta haklısın, ben artık ciddi anlamda özlemiyordum. Hatta gelcem dediğinde gelmese de olur modunda davranıyordum. Bence her hafta sonu bir araya geleyim kaygınız olmasın. Yorgunluk da seni tüketiyor çünkü. Bırak bir gün rapor alsın mesela 3 ayda bir gelsin ama o da emek versin. Sana onun da emek vermesi iyi hissettirir. Ben hep o geldiği halde nefret ediyordum. Ayy iğrenç günlerdi hatırlamak bile istemiyorum :S Eee siz ne zaman bir araya geleceksiniz?

Aynı bir eve geçin bence. Ondan sonra daha da adam olmazsa oturur ne yapacağınızı düşünürsünüz. Uzun mesafe ilişkisi çok zor, yıpranmanız normal.

hmmm... Mihail Zoscenko

Cevabın için teşekkür ederim. Eşim beni aldatmıyor fakat evliliğimizin başında eski sevgilisinin mesajlarına cevap vermişti ve benim taa o vakitten güven sorunum var. Bunu da ona söylüyorum sinirleniyor, ben seni asla aldatmadım diyor. Onun dışında kazandığını savurmaz hatta kendine pek harcama bile yapmaz, ev işlerinde hep yardımcıdır yemek temizlik yapar çamaşır yıkar. Kişisel hijyenine dikkat eder, tertiplidir. Şimdiye kadar şahsıma hakaret etmemiştir ama kavga esnasında çok kırıcı konuşur. Ben sessizdim eskiden ama artık ben daha ağır konuşuyorum ondan anlıyor çünkü. Boşanma konusunu ilk o gündeme getirdi. Ben de birkaç kez yeltendim yalan yok, ama artık içimde herşey bitmeden dile getirmeyeceğim. İşin özü ben aslında o kadar da sevilmediğimi düşünüyorum. Güven sorunum da var haliyle. Bunu eşime çok net söyledim. Evliliğimiz biterse benim sorunum güvensizlik ve sevgisizlik diye.

Merhaba arkadaslar. Butun konusmalari okudum. Birbirimize ne cok benzer seyler yasiyoruz. Bende bosanma konusunda dusunme asamasindayim.. konuyu acan arkadasa sormak istiyorum bir duzelme oldu mu iliskinizde? Yani sans vermeye deydi mi? Son durumunuz nedir. Ben defalarca sans verdm artik duzelmesinden umidi kestim. Acaba gercekten duzelen oluyor mu gercekten meraktan soruyorum

Eger mutsuzsan gercekten uzatma

Eger mutsuzsan gercekten uzatma. Cunku olmuyorsa olmuyor. Sadece daha cok yipraniyorsun. Benim esim normalde de iyi bir insan degil o yuzden ben cok arada kalmiyorum. Seninki iyi bir insan olabilir ama sana uygun degilse, aradiklarini bulamiyorsan, tatmin olamiyorsan cok fark etmiyor ne kadar iyi oldugu. Ben hayatimda baska biri olmayacak bile olsa goze aldim ayriligi. Omur boyu yalnizliga bile raziyim, o kadar kotuydu evliligim. Zaten takip etmissin. Sen daha bir arada olmayi yasamamissin. O yuzden bence bekle dedigim gibi. Beraber olmaya baslayinca da gozlemle. Sonra karar ver.

Ben de şu anda çocuk sahibi olmaktan çok ama çok korkuyorum, asla da göze alamam zaten. Senin konunu da takip ediyorum canım, umarım en az zararla kurtulursun o dengesizden. Konularını okurken aklımdan tek geçen bu kadın çok daha iyi bir hayata layık düşüncesi idi. Benim çevrem de benim hakkımda böyle düşünüyordur eminim :) . push ; Mihail Zoscenko

Eger bir arada olmaniza az bir zaman kalmissa bence bir de birlikteyken nasil oluyor bir bakin. Ama yine mutsuz olursaniz zamaninizi harcamayin. Bir iyi bir kotuyken karar vermek cok zor. Ben su an uc haftadir ayriyim esimden. Daha dava acmadik ikimizde. Neyi bekliyoruz bilmiyorum. Duzelmez iliskimiz bunu ikimiz de biliyoruz aslinda. Cok zor bir karar. Ama ben su sekilde dusununce kesin olarak kafamda bitirdim. Ben bu adamdan cocuk sahibi olmak ve cocugu onunla birlikte buyutmek istemiyorum. Kalbim hala agriyor ama boyle karar verdim.

Evet işte o kadar basit değil yani aslında benim sebeplerim. Şımarık bir insan asla değilim hoop ayrılıyoruz diyecek. Maaş işlerinde falan hatamın farkına vardım zaten yapmıyorum gereksiz fedakarlıklar. Ben de sevilmediğimi düşünüyorum, yani beni çok sevdiğini çok özlediğini falan söylüyor ama bu hareketleri ne o zaman Gel git yaşıyorum bu yüzden Mihail Zoscenko

Hah işte anlatmak istediğim buydu, o da emek versin. O yüzden bir süredir ille gitmem lazım modunda değilim, bazen sadece pazar günümüz olsa da eşimi buraya çağırıyorum sabah gelip akşam dönüyor ve bu beni daha iyi hissettiriyor. Evet ayrı ev kurduk biz, hatta yetmedi bir de ev aldık eşimin ailesi ile aynı apartmanda. Off aklıma geldikçe geliyor ya anlatmazsam patlayacağım artık Neden kabul ettim ben bu durumu neden. Allah var kayınvalidem kayınpederim çok iyi insanlardır gelip gitmezler her dakka beklemezler falan . Ama olmuyor işte. Ne çok şeye göz yummuşum ne kadar toymuşum ben ya 2016 Nisan'da bir araya geleceğiz canım. Hakkını helal et kafanı şişirmiş olabilirim :) Benzer şeyleri yaşayınca insan anlatıp rahatlamak istiyor. Sen de ağır imtihanlardan geçiyorsun, inşallah senin de evliliğin gün geçtikçe daha iyiye gider, ki ben konularından bu hissi alıyorum. Dualarım seninle.

bence hele bir aynı eve girin. ondan sonraki ilk bir yıl size yol gösterir.

Niye farklı şehirlerdesiniz? bu da ilişkinizi kötü etkiliyordur eminim.. obiviyante Zamansızım... tek ayak

her evliligin ilk yillari boyle oluyor hele bur birlesin daha yakin olursunuz biraz daha sabret arkadaslarsa demis erkeklerin geneli kocaniz gibi

Gözden uzak gönüldende uzak demişler. Ama boşanmak için bence biraz daha düşünün

Teşekkür ederim cevabınız için, ama sürpriz falan yaramıyor ona malesef çok şımarıyor ve sanki görevimi yapmışım gibi davranıyor :) eskiden yapardım ama baktım hem bi tarafları kalkıyor hem de karşılık vermiyor bıraktım ben de çok egolu birisi. Evimizi memleketimizde, eşimin olduğu yere açtık ama bulunduğum şehirde de kirada bekar evim var, bir de ev arkadaşım var. Yarı evli yarı bekar değişik bir hayat zorlanıyorum ama eşim anlamıyor ne var bunda diyor.

bu çok kötü bir itham "ben bunları tecrübe etmeden karar verdim." noktasına getirmek. İyi de bu deneme tahtası değil ki. Evlilik gibi ciddi bir durum. Hafta sonları falan görüşmüyor musunuz peki? C

Ahh canım seni o kadar iyi anlıyorum ki. O düzeni değiştirmek senin elinde. Ama çat diye olmaz kabul edersin ki emek şart. Yoracak, bir şeyler eksilecek bizden ama emeksiz yemek nerede? Eşine kalbinin ısınması, bu kadar kavgaya rağmen hala seviyor olman bile büyük bir şey. Ve ailesinin anlayışlı insanlar olması inan bana süper bir şey! Değiştir bu düzeni yavaş yavaş. Bak başlamışsın bile hep gitmiyorum artık günü birlik de olsa o geliyor diye. Nisana kadar böyle içinden geldiği gibi yap. Kendini zorlamadan. Sonra aynı evde bir başlayın, unutun bu zor günleri. Sonra evi de değiştirirsiniz, bal tadında bir evliliğiniz olur inşallah. Tek derdin bu olsun. Sapığı var, sorumsuzu var, benimki gibi derdi bitmezi var Ama benimkinden beterleri de var elbette ben de öyle duruyorum işte. Çok mutlu olmanı dilerim :)

Erkekler bazen saçmalar ve farkına varmaz. Aranız ne kadar uzak bilmiyorum ama küçük kaçamaklar yapın. Sen izin al git ona sürpriz yap gibi. 4 ay kalmış. Çoğu gitmiş azı kalmış. Biraz daha sabır. Evinizi nereye açtınız? gibigibiyim

O eşiği beklerseniz ya asla boşanamazsınız .. ya da çok acı bi olay yaşar öyle boşanırsınız ki bu sizin gelecek hayatınız ve psikolojiniz için pek de iyi olmaz.. Ben eski eşimle 9 yıllık ilişki sonrası evlenmiştim.. evliliğimin 2. ayında boşanma davası açtım.. Düzelir düzelir dediğim hiçbişey düzelmedi.. Şimdi geçen yıllarıma çok üzülüyorum.. Şu anki eşimle 3 yıldır beraber yaşıyorum 8 aydır evliyiz.. Bir kere bile ayrılığı aklımızdan geçireceğimiz bi sorun yaşamadık.. Gül gibi geçinip gidiyoruz şükür.. Hayatım huzur, güven, mutluluk ve aşk dolu.. Keşke herkes böyle evlilikler yaşasa diye dua ediyorum.. Her gece bin şükürle yatıyorum.. Kendinize şans verin mutluluk için hayatınızdaki fazlalıklardan kurtulmadığınız sürece mutluluğa kapılarınız gerçek anlamda açılamaz.. Bu dünyaya bi kere geliyoruz.. yüzümüzü güldürecek insanlarla olmalıyız diye düşünüyorum.. Yine de hangi kararı verirseniz verin inşallah hakkınızda hayırlısı olsun.. Sevgiler..

Benim de karar vermem zamanımı aldı tabiki. Pat diye olmadı. Ama biriktikçe daha çok tükeniyorsun. Deniyorsun, düzeliyor diyorsun tekrar başa alıyorsun. Tekrar, tekrar... Bir sonu olmuyor yani. Herkesin bir karakteri var. Sana tek tavsiyem sakın çocuk yapma. Etraftan çocuk yap diye cesaretlendirenler olur, aman diyorum..

Önceki konunu okudum canım, Güvensizlik var sindirme girişimi bencillik Kaldıki ailen boşan demiş. Bence onların sözünü dinle. Çünkü insana boşan diyecek en son kişi ailesi. Paranı da kredi öder gibi kocana yatırmayı bırak bence...

Ben boşanmaya karşı değilim. Gerekiyorsa olabilir canım ama bu yazdıklarının boşanma sebebi olduğuna emin misin? Yani birde şöyle düşün diyelim ki boşandın ve yeni bir evlilik yaptın bu yaşadıklarını yaşamayacağının garantisi var mı? Erkeklerin geneli inattır mesela. Ben bugüne kadar çevremde benim eşim hatasını kabul eder alttan alır diyen birisine denk gelmedim. Çoğu anlayışsız dır ve kaba sabadır. Buda bir gerçek. Kadın ruhundan anlamazlar. Boşanma konusunu ilk kim gündeme getirdi? Bir evlilikte ciddi ciddi boşanma düşünülmüyorsa bu konunun gündeme gelmesine karşıyım. İlişkiyi laçkalaştırır ki bu evlilikte kesinlikle olmaması gereken bir şey. Yani eşin seni aldatmıyor, kazandığını saçıp savurmuyor, sana hakaret etmiyor ve bir erkek olarak bir takım ihtiyaçlarını karşılıyorsa sence de bu durumda boşanmak bencillik olmaz mı? Sevgiler... Mihail Zoscenko

Konu sahibi arkadaş boşandı... Değmedi yani.. Şimdi daha iyi kendisi..

İnsan iletişim bile kuramadığı biriyle nasıl evlilik sürdürebilir, çocuk yapıp büyütebilir ki. En güzel yılların, yazık etme kendine.

Kızlar merhaba, Daha önce bir konu da açmıştım, 1.5 yıllık evliyim fakat evliliğimizin başından beri iş dolayısıyla ayrı şehirlerdeyiz. Çok sancılı bir evlilik geçiriyorum. Yani nasıl desem mantıklı düşününce mutsuz anlarım mutlu anlarımdan daha fazla ama ben çok gel-gitler yaşıyorum bitirme konusunda. Sorunlarımızı ilk konumda anlatmıştım ve ilk zamanlar çok kırılgan, duygusal, eşine fazla odaklı, kendini savunamayan ve pasif bir kişilik sergilediğimi ve bu yönlerimi törpüleyip evliliği daha dik durarak devam ettirmek istediğimi, bu da işe yaramazsa bitireceğimi falan söylemiştim. Bu kötü evlilik bana rahatsız olduğum yönlerimi yok etme fırsatı verdi, bu durumdan memnunum aslında :) artık ne eşim ne çevremdeki insanlara karşı gereğinden fazla verici değilim ve umursamıyorum, hayattaki her şeye üzülüp ağlamıyorum, gereksiz insanları hayatımdan çıkarttım vs. rahatladım yani. Gel gelelim eşimin çok egoist, kendine dönük, elini taşın altına sokmayan, tripler atan halleri ve ayrılmaktan bahsedip ertesi günü aşırı ilgili sevgi dolu davranması ve asla benden boşanmayacağını söylemesi beni çok yoruyor. Ben de muallakta kalıyorum, ne bitirebiliyorum ne devam edebiliyorum, çok ağır bir duygusal yük. Yaşadıklarım çok zoruma gidiyor ve eşim maalesef bunları tamir edecek kişilikte değil. İletişim sorunumuz var bir de anlaşamıyoruz konuşurken. En güzel yıllarım bunlar, böyle derin mutsuzlukla mı geçecek hep diye hayıflanıyorum, 40 yaşında hastalık sahibi olmak, geriye baktığımda keşke bitirseydim zamanında demek istemiyorum ben Ama bir taraftan da seviyorum onu, iyi yönleri aklıma geliyor biraz da merhamet ediyorum ona ilginç bir şekilde. Daha bir sürü şey yazasım var ama sizi de sıkmayım. Özellikle boşanmış arkadaşlar, nasıl karar verdiniz buna tam olarak? Yani insanın bir eşiği var da ondan sonra kopuyor mu? Ben öyle eşim gibi oyuncak haline getirmek istemiyorum, bir kere yapacaksam aklım geride kalmasın istiyorum. Ama o eşikte değilim şu an, şimdi terk etsem biraz çabalasa dönerim biliyorum. Daha ne olmasını bekliyorum ki ben öff

Ne güzel şeyler yazmışsınız, mutluluğunuz daim olsun inşallah Umarım ben de bu hisleri yaşarım bir gün :) Haklısınız, kadınlar daha sabırlı, ve de ben maalesef normalden daha sakin ve toleranslıyım, bu huyum evlilikte işe yaramadı Evet zaman geçip gidiyor, tek korkum gelecekte geriye dönüp baktığımda hiç mutlu olamadığımı görmek ve derin bir pişmanlık hissetmek. Hani demişsiniz ya fazlalıklardan kurtulmak lazım diye, yine de hala eşimin hayatımda bir fazlalık olmasını konduramıyorum off Peki siz severek mi boşanmıştınız? Uzun bir ilişkide nasıl 2 ayda bu hale geldiniz? Yani nişanlıyken falan sorunlar var mıydı? Merakımı mazur görün, benimle benzer mi acaba diye düşündüm. Ben de mi benzer süreçlerden geçeceğim acaba.. gibigibiyim

Evliliğimizin başından beri ayrıyız iş nedeniyle. Eşimle aynı memleketteniz ben farklı şehirdeydim. Daha sonra ben memleketim olan şehirde iş buldum fakat oryantasyon süreci çok uzun ve farklı şehirde. 4 ay kadar daha ayrı kalacağız, yani evliliğimizin ilk 2 senesi ayrı geçmiş olacak. Ben zaten birleştikten sonra evlenme fikrindeydim ama eşim çok ısrar etti, beni de ikna etti. Şimdi de ben bunları öngörmemiştim diye ikide bir ayrılıktan bahsediyor, sonra da ayrılmam diyor. Sıkıntıyı çeken ben halbuki, dengemi bozdu iyice.

Kızlar merhaba, Daha önce bir konu da açmıştım, 1.5 yıllık evliyim fakat evliliğimizin başından beri iş dolayısıyla ayrı şehirlerdeyiz

Cevabın için teşekkür ederim

Elbette haklısınız, bir şeye hayatta olmaz dememeli ki ben de demiyorum. Yalnızca şu anda öyle bir his almıyorum. Psikolojik yardım da aldım aslında, zaten hep delirten değil deliren gider yardım alır Umarım geçer gider bu günler. Saolun yardımcı olduğunuz için.. gibigibiyim

aynen ne olmasını bekliyprsun nomunomuchua Susaysan sus, susmaysan afkur

Merhaba. Sanıyorum konu biraz soğumuş ama benim daha sıcak olan derdime biraz derman olacak gibi geldi. Esasında ben de boşanmaya karar verme eşiği nedir diye merakımdan geziyordum. Sonra bu konuyu ve gibigibiyim'in yazdığı bir yorumu gördüm. "o eşiği beklersen boşanamazsın" Gerçekten hak verdim. Konu sahibinin durumuna birkaç bişey yazmak istiyorum. Nisanda aynı şehirde yaşamaya başlayacaksınız sanıyorum. Bu zamana kadar geçen süreçte değişen bir şey oldu mu? Durumu idare mi ettiniz yoksa çözüme ulaşan şeyler oldu mu? İletişimsizlik benim de sorunum. Aynı evdeyken başka şehirlerde gibiyiz. Merakımı mazur görün. Kendimden bişey bulduğum için sormak istedim.

Bu arada kafa şişirmek diye düşünme sakın. Ben de anlattıkça rahatlayan biriyim canım. Dinlerim sen anlatmak iste yeterki

Çok ağır şeyler yaşamışsınız, Allah şimdiki gibi güzel bir hayat nasip etsin size ömür boyu. Eşim pek şiddet uygulayacak biri değil, sinirlendiğinde de dışarı çıkar biraz dolaşır gelir. Ama lafını hiç bilmez ağır konuşur. Karşılıklı konuşmak iletişim kurmak da çok zor o yüzden bende birikiyor tüm her şey. Sevginin içinde eziyet olmaz farkındayım. Bir de daha kötüsü bütün bu kırgınlıklar kızgınlıklar birikmişlikler özel hayatıma yansıyor, zevk alamıyorum ve zorlanıyorum gibigibiyim

Hakkında hayırlısı olsun, inş. en doğru kararı verirsin. Kadın vazgeçiyorsa sebebi sevmemesi değil, sevdiğinin yeterince çaba göstermemesindendir diye bir söz var, çok doğru.

Eşim cumartesi de tam gün çalışıyor, burada da ev arkadaşım olduğundan her zaman gelmiyor genelde ben gidiyorum. Önceden aman yetişeyim aman biraz daha kalayım diye kendimi yırtardım şimdi hiç oralı olmuyorum tükendim çünkü. Ayy aynı biz gibi ben konuşup anlatmazsam içimde patlar o da tam tersi evden çıkıp gitmeler konuşmak istemiyorumlar. Yalnız şunu biliyorum, ben evliliğimiz boyunca hiç nazlanıp trip atıp küsemedim. Ama o günlerce trip atıyor yaptığım yemeği yemiyor falan. Ben uzamasın diye her saçmalığına göz yumup ilk adımı attım. Sonuç olarak tepeme çıktı Artık küserse de küssün diyorum yaklaşmıyorum bile yanına kendisi yanaşıyor. İki hafta önceki tartışmamızda yatak ayırdı yine uzun süredir yapmıyordu bunu, benim çok hassas olduğum bir konu beni çok etkiliyor. Artık kilitledim ben de odanın kapısını git istersen sokakta yat yeter dedim. Dışımdan böyle diyorum ama, içimden bişeyler kopuyor işte Git gide soğuyorum, ama kopma noktasına da gelemiyorum. Eskiden olsa evliliğimi kurtarayım birbirimize ısınalım derdim, şimdi kopmak için cesaret toplamaya çalışıyorum, hiç aklıma gelmezdi bu durumlara geleceğim Mihail Zoscenko

Vardı tabi sorunlar olmaz mı en büyük sorunumuz kıskançlıktı bizim..9 yılım kavgayla gürültüyle geçti.. 7 yılı zaten ayrı şehirlerdeydik.. Onla konuştun bunla görüştün şuraya gittin falan hayatım evden işe evde örgü örerek falan geçti genç yaşımda.. en zor zamanlarımda ondan başka herkes hep yanımda oldu o hep uzaklardaydı.. en yakınlarımın ölümlerinde bile en uzak mesafede hep o oldu.. Bunlar unutulmuyo tabi.. Bilgisayar oyunları okulunun uzamasına sebep oldu oynamıycam dedi yıllarca yalan söyledi oynamıyorum diye.. Evlendik 2 ay sonra hayatımızı zehir eden o oyunu kurdu bilgisayarına evde.. Boşanırım dedim inanmadı heralde.. Sonra davayı açtım.. Evden kovdum.. Gitti mahkemede boşanmak istemiyorum dedi geldi tekrar valla oynamıycamlar bişeyler.. İptal oldu o davamız tekrar eve yerleşti.. Bu sefer kafayı tekrar bana taktı.. Kankam dediğim normal bi erkek arkadaşım mesaj attı diye olaylar çıkardı.. Dizinin dibinde olursam geçer dedim evlenince geçmedi bitmedi kıskançlıkları da.. En sonunda bi gün bana öğlen 2 den akşam 5 e kadar yani 3 saat ulaşamadı diye eve gittiğimde nerdeydin diye ağzımı burnumu kırdı.. Hatta eve falan kilitledi bi sürü saçma olay hiç detaya girmeyeyim.. O gece beni öldürür diye düşünmüştüm ama neyseki öldürmedi ricamla annemlere bıraktı.. Ve yine peşimi bırakmadı aylarca.. ama kararlı oldum.. sonunda bitirdim.. Asla taviz vermedim.. Sevmek mi? O el bana kalktığı o anda sevgi diye bişey kalmadı içimde.. Zaten böyle hastalıklı ilişkilerde sevgi diye bişey olmuyo biz bağımlılıklarımız sevgi sanıyoruz.. Bunu da ancak bitip gittikten sonra dışardan bi göz gibi bakınca anlayabiliyoruz.. Sevgi sevdiğinin kömlesi olmak ya da sevdiğine eziyet etmek değilmiş.. Sevgi güvenmiş, sadakatmiş, aşkla bakan gözlermiş, anlayışmış, sevdiğinin sevdiklerini bile sevmekmiş.. sevgi çok başka bişeymiş.. ben çok geç anladım.. Umarım sizinki öyle değildir..

Hissettiğin duyguların bitmesini bekle.. o bitince tek bi gözyaşı dökmüyosun bile.. ilişkiler duygular bitince bitmeli diye düşünüyorum.. ve zaten yaşadığın her kötü olay içinden bir şeyler kopup götürüyor.. o yüzden dışardan izler gibi izle sadece kendini ve ilişkini..

Önceki konuna baktım hatta ona ilk yorumu ben yazmışım. Güvensizlik var, eski sevgilisiyse konuşmalarını yakalamışsın. Sonra maaşını ona göndermen, daha çok senin özveride bulunmaların... Yani sevse böyle olmazdı diye düşünüyorum.

Kesinlikle haklısın, ben kendi ellerimle bu hale getirdim. Hepsi benim eserim, ama zamanında akılsız davrandım diye hep böyle gitsin istemiyorum. Bütün o tavizleri geri almadan sağlıklı bir evlilik olmaz. Evi aldık ama ikimiz de birbirimize bu ev yatırım için oturmak için değil, buradan taşınacağız bir gün diye söylüyoruz hep. Çünkü artık istemediğimi hem kendim anladım, daha sonra onun anlamasını sağladım. Güven sorunum da çözülür mü bilmiyorum, söylediğinde haklısın, aynı evde farklı oluyor, bir sarılmasıyla kalbim ısınıyor. Belki aynı evde yaşarsak güvenirim alışırım ona. Ama hiç bir şey değişmezse de Rabbim inşallah hayırlı bir şekilde bitirebilme gücü versin bana Teşekkür ederim sana ya yazmak bile rahatlattı :)

Artık sinmiyorum, güvensizlik hala var, bencilliğini de değiştiremem sonuçta huyu. Ama ben neden hala son noktayı koyamıyorum, siz nasıl koymuştunuz? . push ; C

valla cnm ben 2 aylık evliydim boşanma kararı aldığımda tabi benim bitirme sebebim şiddetti.. arkama bile bakmadım ama boşanmak buna karar vermek zor benimde zorlandığım zamanlar oldu ama bu şekilde yaşamak istemediğimi düşündüm ve karar verdim..

İnşallah canım. Az kalmış dayan. Evliliğini aynı evde yaşa. Bir de dürüst olalım bak eşinin emek vermemesi onun suçu değil. Diğer konunu da okudum onun gelmesine gerek bırakmayan sensin. Hep kendin giderek bu düzeni sen kurmuşsun. Aynı apartmanda olma da senin kurduğun bir düzen. Evet düşünemedin anlıyorum benim de böyle akılsızlıklarım var ve bunun bedelini ödüyorum. Dürüst olmak lazım. Doğru değerlendirebilmek adına. Kesinlikle dayan ve evliliğini aynı evde yaşa sonra karar ver. Ailesi de iyiymiş valla bana göre çok çok iyi durumdasın.

Amin çok teşekkür ederim allah herkese mutluluk nasip etsin.. İyi insanlarla karşılaştırsın.. Benim eşim 10. yılın sonunda bana şiddet uyguadı, biri söylese böyle olacak diye gülerdim, çünkü öl desem ölücek gibi davranırdı bana.. herşeyi yapar ama asla bana zarar vermez derdim.. o yüzden emin olun bu hayatta herşey mümkün olabiliyomuş bunu anladım.. tabi size de olacak demek istemiyorum yanlış anlaşılmasın.. herkesin yaşadığı farklı.. mühim olan sizin hisleriniz.. ilişkide bile bişeyler kafanızdan çıkmıyosa bence psikolojik yardım alın.. Böyle hayat geçirmesi zor.. İnşallah düzelir.. hakkınızda hayırlısı olsun.. Mihail Zoscenko

Merhaba, Evet 15 gün sonra aynı evde yaşamaya başlayacağız. Bu süre içinde değişen çok şey oldu. Daha kolay iletişim kuruyoruz, eşim üstüme çok düşmeye başladı. Ben de eskiye göre daha mutluyum ama tabi hala bir güvensizlik var. Mesela anne olmayı normalde istediğim halde şu durumumda asla istemiyorum. @gibigibiyim haklı, sürekli bişeylerin olmasını beklemek de bir nevi çözümsüz bırakıp ileri ötelemek. O nedenle o eşik gelmiyor :) Herkesin şartları farklıdır tabi, ben çözümü evliliğimden vazgeçmekte buldum . Kendi kendime sürekli telkin verdim, hayattaki en önemli şey sensin, bir tane hayatın var onu da eziyet çekerek heba etme dedim hep. İşimi sağlamlaştırdım, sosyal çevremi genişlettim, içimde kalan şeylerden geri kalmamaya çalışıyorum, yüksek lisansa başlamaya niyetliyim vs. Çünkü anladım hayatımızı kendimize göre şekillendirmeliyiz, kimse için kendimizden çok şey vermeye değmez. Şu anda evliliğimde daha mutluyum evet, ama durum kötüye giderse de bırakıp gitmeyi bilmek gerekiyormuş onu anladım. Benim eşim biraz güç yarışını sever, tartışmada üste çıkacak ya laf ebeliği de yapar boşanmayla da korkutur :) önceden çok üzülüyordum ama artık değil. Mesela haftasonu yine önceleri boşanmayla korkuttuğu bir konudan trip attı bana , geldi biz bu konuda neden anlaşamıyoruz acı çekiyorum ben falan dedi. Önceden içimden bişeyler kopardı ama bu sefer açık açık niyetini söyle yapalım ne yapacaksak dedim. Gözlerini aça aça ne demek yani boşanalım mı en ufak şeyde bu kadar basit mi dedi. Umursamadım işe gitti, akşam geldi sarıldı falan. Anladım ki karşımdaki bir oğlan çocuğu ona göre davranmak lazım. Bizim ilişkimiz pozitif yönde ilerlemeye başladığı için şu an devam ediyorum. Ama anladım ki kimse için ömür tüketmeye değmez. Önce kendiniz, kendi mutluluğunuz. Mutsuz bir yaşam sürmeye layık değilsiniz. Bu düşünceyi iyice sindirirseniz zaten bu davranışlarınıza sözlerinize yansır, tek başına da mutlu olursunuz kıymet bilen bir eşle de. Uzun oldu biraz,

belki uzaklık bitince düzelir

kesinlikle katılıyorum

Bu uzaklık ne kadar daha sürecek böyle? Siz evli gibi değil de sevgili gibisiniz sanki. Bir gün boşanalım, bir gün devam edelim ki normal bir evlilikte boşanma lafı ağza alınmaz, alınmamalı. Aradaki mesafe bittikten sonra evlenseydiniz olmaz mıydı?