Daha kucukmus ama yazık. Benimki çok fenaydı çok. Dışarı çıkmak bile mahvederdi bizi. İlk iki ay adamakıllı uyumaz uyanır dururdu. I

ben büyüdükçe dertlerim büyüyor valla.

1 tane okula giden birde ufak bebeğim var evde, bende çalışıyorum evde olana sütünü ver altını değiştir uyusun modunda okuldaki de hadi ödev yap, kahvaltını et üstünü giyin, tenefüüslerde koşturma hep böyle uyarma modundayız maalsef, canları sağolsunda

gelin bizi darlamasında hizuran Olur öyle Anneler

Bence ararsınız, en azından şimdi gözününüz önünde okula gitse acaba naptı kimle her şey yolunda mı bir sürü soru

Emzirme dönemini hiç saymıyorum bile süt az geldi emmedi mama vermek istemedim aç kaldı mecbur verdim. Süt olsun diye yedim durdum şerbetler içtim hepsi bana kilo olarak geri döndü. Çok mücadele ettik hala da ediyoruz. Rosason

Kısmet tabi :)) ben şimdiden cirkefe bağlıyorum dur bakalım. Benim sıpa öğle uykusuna yatmak için öğretmenine sarılıyormus. Hemen hesap sordum ne demek sarılarak uyumak diye. Bir bana sarılarak uyuduğunu sanıyordum

Sen hakkından gelirsin

Valla şimdi kreste benim oğlan. Bugün boş günüm yaylana yaylana kahvaltı ettik kardeşimle şimdi belgesel izliyorum. Büyüyünce en azından kendilerine yetiyorlar. Dert kısmı sanırım okul neresi olsun, okula kim götürsün, çocuk acaba ne yedi, okulda ne yapıyor gibi sorgulamalar ve tereddüttür. Bir de büyümesiyle gelen tutturma inat etme sorunlarıyla mücadele var. Neyse ben şu anın tadını çıkarıyorum. Gelin size de bir bardak çay doldurayim :)

Kızım altı yaşında hiç o günlerini aramıyorum, akşam 9buçukta uyudu, gece 1e kadar oturduk eşimle, hem rahat rahat sohbet ettik hem ikimizde canımız ne istiyorsa onu, çok şükür bi derdi de yok. Bebekken 15 dakikada bi kalkardı, telsiz ötünce birbirimize bakardık "Aşkım bu sefer sen gitt noluuur "diye birbirimize yalvarırdık Nooption memento mori memento

Artık kitap okuyabiliyorum ama yetişmesi, eğitimi vs. daha çok aklıma takılıyor.

TurkuaZveMoR

Çocuk çiftleri birbirine bağlar diyorlar bir de halt etmişler. Biz de eskisine göre daha kötüyüz T

ahahah cadı kaynana:)) benim gelinler konu açar buraya ölmez sağ kalırsak okur okur güleriz:))

fiziksel sorun, kafa yorgunluğuna evriliyor o kadar. analık ömür boyu süren bi mesai.

kesinlikle durum bu buyudukçe dertlerı buyuyor... hizuran Olur öyle Anneler

Bende de 2 tane var, pes peşe oldular. Büyük 3 bucuk, kucuk 1 buçuk yaşında. Ilk 1 sene zorlar sizi, gazi olur, bazen süt az gelir doymaz. Bebekler genellikle bu sebeplerden uyuyamazlar. Bağırsakları tam gelişmediğinden. Biz de cocuktuk, büyüdük. Onlar da bizim gibi büyüyüp hayata atılacaklar. Konu nerden açılıyor bu arada? Daha önce açmıştım ama bulamadım yerini. Şaka gibi :))

Evet bir nevi sorunlar değişiyor. okul derdi filan başlıyor bu sefer.

Valla ben de dünya varmış dedim yalan yok. Sizin bebek kac aylık? Benimki 2.5 yaşında. Kullanabildiğim kadar izin kullandım evde o kadar süre oturmak beni mahvetti. Çok hareketlidir kendisi gece çok sık uyanirdi vs vs. Memeden kesince uyku sorunumuz çözüldü. Tuvaleti öğrettik alt değiştirme sorunu bitti. Şimdi lazimligini tuvalete kendi döküyor o da oldu Maşallahimiz var. Ama rahata erdikten sonra ikinci çocuk fikri bana korkutucu geliyor bu sefer de.

benim oglum da 4 yaşında birlikte kahvaltı yapıyoruz oyuncaklarını kendi topluyor kendi kendine oyun kurabiliyor ev işine bile bana yardım etmeye calışıyor :) şuan çalışmıyorum akşama dogru da alıp parka götürüyorum bu aralar biraz gec yatıyor ama gece deliksiz uyuyor bana göre şuanki durumu şahane bebekligine göre :) seneye de anaokuluna gidicek ozaman daha fazla vakit ayırabilicem kendime :)

Kendi adıma konuşayım; evet benimki de çok zor bi bebekti. Tükenmiştim resmen. Şimdi 2 yaşında bebekliğine göre daha rahatım. En azından kısa süreliğine de olsa kendi kendine oyalanabiliyor. REALBlue

derdi büyüyor ama nefes alma alanınız genişliyor. herhalde oh be diyeceğimiz zaman hayatlarını kurup mutlu olduklarını gördüğümüz zaman olacak.

Olur mu daha geline hayatı darlayacagiz.

O uyumlu çocuklar için geçerli sanırım bir de çocuk var diye boşanmıyorsun al sana birbirine bağlı evlilik

Biri anaokuluna gidiyor diğeri 1. Sınıfa keşke bebekliğe dönsem ikiside yanımda olsa okul tam gün öğle yemeğini yedi mi servise binebilir mi okuldan dışarı çıkar mı derken beynim yoruluyor

Merhaba herkese. Sorum başlikta yazan soru. Özellikle bebegi buyuyen okula falan baslayan annelere. Zor bir bebeğim var. Uyanık olduğu her dakika mizmizlanan bir bebek. Dün akşam eşim işten geldi. Gayet iyiydik güldük konuştuk. Fakat sonra yine bizim sıpanın huysuzlugu tuttu. Defalarca uyuttum on dakka sonra ağlayarak uyandı. Gece bire kadar böyle devam etti. Bizde sinirler gerildi tabi akşamki guleryuzlu halimizden eser kalmadı. O huysuzlandıkça bizde birbirimize parladık yok yere. Bizi yay gibi gerdiken sonra mışıl mışıl uykuya daldı sıpa. Ama bizdeki bu hal sabah da devam etti ise giderken uğurlamak bile gelmedi içimden. Bu sene ise başlamak konusunda da tereddütlerim vardı. Ama şimdi en doğru kararı verdiğimi düşünüyorum başlayarak en azından ders aralarında on dakkalik tenefuslerim var diyorum soruma dönersek çocuk büyüyünce dertleri de buyur diyorlar hep. Bunlar en dertsiz zamanları diyorlar. Şu anki zamanları ararmiyim cidden. Sürekli ayakta bebek peşinde. O uyumadan hiç birşey yapamadığın oturup iki satır birşey bile okuyamadıgın zamanları. Sanki büyüyünce biraz feraha çıkacakmışım çayımı kahvemi alıp aylarca elimde sürüklenen romanı 3 günde bitirecekmisim gibi hissediyorum. Ama böyle şeyler duyunca da korkuyorum malesef.

evetttt gerçektende öyle... özellikle ergenlik sorunları başladımı, öyle arıyorsunki bebeklik günlerini... örneğin bnm oğlum 22 yaşına geldi, hiperaktif, inanılmaz yaramzdı... ozaman büyüsede kurtulsam diyordum, yok öyle olmuyormuş.. şimdi de yuvadan uçup gidecek diyorum, keşke bebek kalsaydı da hiç kızmasaydım diyorum... aslında en tatlı günlermiş o günler...

büyünce daha rahat olur de o büyüme ne zaman olacak onu bilemiyorum oğlum ilkokul üçte geçen bir şey konuşuyorduk alakasız bir şeyler dedi ve konuştuğumuzu bile unuttuk ama mızmız etmiyor kendi kendine takılıyor çıkıp sokakta oynuyor vs vs bir de işe yeni döndüğünüz için daha mızmızdır bir süre sonra alışır babası ile de çocuk arasında özel zaman yaratın mesela emen bebek değilse uyutma babanın görevi olsun küçükken kitabını okusun masalını anlatsın yatırsın vs vs benim kazık oğlumu uyutmak bile babasının görevi birlikte dişlerini fırçalarlar oğlum giyinir babası su götürür hatta baba şu kediyi al diye bağırır vs vs o baba ile zaman geçirmeye alıştıkça da size yalnız zaman da kalır

İki kız anası olarak şimdiden oğlan analarına karşı savunma dersleri alıyorum, yollarımız kesişirse güç savaşları yaparız. Valla konu sahibi, bence anne olmak sonsuz bir dert yumağıyla ömür boyu başa çıkmayı gerektiriyor. Küçükken gazı, yemesi, uyuması sizi perişan eder. Sonra bunlar düzene girerken bakarsınız 2 yaş sendromları tutmuş küçük ergenin, inadıyla, huysuzluğuyla burnunuzdan getirir. Haa bir yandan da o kadar sevgi dolu ve şirindir ki, amacı hayatta kalmanız ve üzerinizde daha çok deneyebilmek için zaman yaratmaktır. Kim bilir başımıza daha neler gelecek. Biz sorunların gittikçe büyüyeceğine hazırlıklı olalım bence. Ya da çocuklar için uygun bir tupperware varsa, hepsini tıkalım içine de en azından bildiğimiz dertlerle boğuşalım.

Fiziken yorgunluğunuz azalıyor ama bu sefer de beyniniz çok yoruluyor. Sürekli düşünmekten Ergen anasıyım ben

Benimki 7 aylik. doğduğunda ilk iki gün sakındı sonra hep terör estirdi. herhalde ucuncu gun anladi doğdugunu sezeryan olmustum Hakkını yemeyelim ara sıra nefes de aldırdı ama genelde hep mizmizdi. hizuran Olur öyle Anneler

Ay ne güzel olurdu özendim size şuan valla ilkduyansenol kaça