Sağlam kafa sağlam vücutta olur sözü çok doğru değil mi sizce de? Uyku ve beslenmeyi düzeltince bir de üstüne spor yapınca baya bi yol alıyor insan. tabii ağır psikolojik sorunları olmayan bir insan için konuşuyorum veya başka ciddi bir sağlık sorunu olmayan ya şimdi ben uygulayayım diyorum ama en basitinden uyuyamıyorum bile. ilaçlar bile uyutamıyor beni ne yapabilirim ki bu durumda. sanırım bazen cidden insanın elinde değil. aslında atılacak güzel bi adım kendimize bu kadar yüklenmemek ama yok kendime o kadar kızgınım ki hiçbir zaman affedemem.

Ya şimdi annemin hakkını yemek istemem beni en çok seven insan o sonuçta. ama sevgisizlikten öleceğim galiba susuz kalmış çiçekler gibi hissediyorum. bu hislerin getirdiği acı var ama en kötüsü bu şeyler yüzünden hayatı mahvetmek. en çok kendime kızgınım ben. bu yaşta kendimi hiç böyle hayal etmemiştim.

Beni bazen yalnız öleceğim korkusu sarıyor gece yarısı uykum kaçıyor. Yaşlandığımda biri gelecek mi diye kapıya mı bakacağım diyorum. Yaşlılıkta enerjimizde kalmıyor haliyle evde oturup sohbet edeceğin birinin olmaması çok mu üzer insanı acaba diyorum. Bu korkulara herkes zaman zaman kapışlıyor mu bilmiyorum.

Merhaba hanımlar ben de yalnızlar kulübünün üyesiyim. Mutluyum da açıkçası. Birisinin olması fikri rahatsiz ediyor beni. Belki de hala gelgitleri ile hayatımı ve zihnimi işgal eden narsist eski sevgiliden ötürüdür, bilemem. Ama ne o ne de başka biri girsin hayatima istiyorum. Yalnızlık çok güzel. Kafa rahat. Aşk olsa güzel olur diyorum bazen... insan sevmeyi, sevilmeyi de özlüyor. Ama olmasa da öyle çok yanıp bitecek biri değilim. Tek yaşayabilmeyi öğrendim galiba.

Tebrik ederim :) sürekliliği sağlarsınız inşallah

Nasılsınız arkadaşlar? Daha iyi misiniz? Neler yapıyorsunuz?

Demek benim gibi yalnız hissedenler varmış. Kendimi dünyanın en yalnız en istenmeyen en sevilmeyen insanı gibi hissediyorum. Doğru dürüst bir kız arkadaşım bile yok. Ablam ve kızkardeşim var. Onlar evli. Ölsem umurlarında bile olmaz. Sevinirler bile. O kadar muhabbetimiz yok yani. Sırf aileden biri olduğumuz için katlanmak zorundayız birbirimize. Erkeklere gelince beni kullanmaktan başka birşey düşünmediler. Az sayıda ilişkim oldu. Hiçbiri benimle bir gelecek düşünmedi. Ailede şiddet de gördüm. Gece yarısı beş parasız sokaklarda kaldım. hem de yalınayak. Çünkü dayaktan kaçmıştım. Ne rezillikler. O durumda bile gidecek bir arkadaşım yoktu. Bir tane erkek kankam var. Yaşı benden baya büyük. Onun da konuşmaları normal değil. Bula bula onu bulabildim. Onun gibi saçma biriyle konuştuğum için de acıyorum kendime. Onu da pek aramak konuşmak istemiyorum artık. Saçma saçma konuşup canımı sıkıyor. Yani sizin anlayacağınız elde var sıfır. Bu yalnızlık hallerine artık senelerdir böyle olduğum için alıştım ama yine de bir an geliyor canınızı yakıyor kimsesizlik. Asosyalim. her ortama girmem herkesle muhattap olup konuşmak istemem. Hele hayatıma almak hiç istemem. Sorunlu tiplerle uğraşacağıma yalnız kalırım daha iyi derim hep. Nasıl anlatıyım ki bu durumu kabullendim galiba. Ama yine de tek bir tane bile olsa kız ya da erkek farketmez dert ortağım olsun isterdim. Bir can yoldaşı olurdu bana. Hani öyle biri olsun ki 15 senedir dostuz diyebileceğim biri... Ama pek ümidim yok. O yüzden yalnız başıma ayaklarımın üstünde durmayı öğrenmeye çalışıyorum. Kimseye minnet etmeden ve hatta kimsenin dandik arkadaşlığına bile tenezzül etmeden yaşamaya çalışıyorum. İnsan insana muhtaçtır ama artık öyle bir noktaya geldim ki ben kendim kaçıyorum insanlarla iletişim kurmaktan.. Çünkü samimi gelmiyorlar. Lay lay lom yaparken güzel ama zor zamanlarında hepsi çil yavrusu gibi kaçışıyor. Öyle olduktan sonra lay lay lom yapmanın da bir kıymeti kalmıyor. Kendi kendime gülerim kendi kendime ağlarım daha iyi. Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin...

Hemen hemen aynıyiz. Kronik yalnızlık durumu... Napalim bizim de sınavımız bu galiba. Değersizlik kısmına katılmıyorum. Benim için değerlisin mesela. Ne hissettiğini biliyorum ve seninle dertlesebiliyorum.

1. gün Zorlanmadim çünkü diyet yapmıyorum. Canım bir şey isterse ertesi gün yiyebilecegimi biliyorum. Bu şekilde kilo vermem ama daha rahat uyurum geceleri.

Etrafimizda cepecevre kalabaliklar da olsa yalniz olme ihtimali her zaman vardir. Bir sekilde allah bizi bu konuda siraya koydu. Bir sekilde bu bizi ezen duygulara karsi guclenmek zorunda kaliyoruz, hatta hayat bir guzel ogretiyor bunu. Beni de mesela ara ara bu yalnizlik duygusu oyle ezer ki icimi karsiya gecer oturup icimin ezilmesinin acisini hissederim sessizce :) Manyaklik diyeceksin ama baska caresi yok :) Cunku ben de senin gibi cok dusunmusumdur bu konuyu. Evlendim cok mutlu olmustum ama ayriliyorum suan yine yalnizim. Biraktim ipleri artik.

Yok ya saçmıyorsunuz. Ben de ne olursa olsun intihar edilmemesi gerektiğini düşünüyorum ama belli bi sınıra gelince bi an kendini kaybedebiliyorsun evet kalanlara da çok büyük kötülük tabii benim sevenim pek yok ama yine de 1 kişi bile olsa yapılmamalı

Kızlar bugün çok canım sıkılıyor. Eskiden sıkılınca yemek yerdim şimdi onu da yapamıyorum. Sıkıntıdan aramamam gereken bir kişiyi bile aradım, cevap vermedi

Böyle yapmamalısın diyeceğim ama beni azcık tanıyan kahkahalarla güler. O kadar benziyoruz ki. Tek fark ben kimseyle o aşamaya gelemedim. Es kaza hoşlandığım biriyle ilişkiye başlarsam ve sizinki gibi narsist çıkarsa hayatim kayar heralde. Bence engelleyebiliyorsan engelle gitsin. Ego depolarsa depolasın. Gözden ırak olsun en azından.

Allah korusun ya kimseyi öyle bi ruh haline sürüklemek istemem ama negatif enerji saçtığımı da biliyorum muhtwmelen o yüzden böylesine yalnızımdır. O konuda da çok haklısınız varlıkları şükür sebebi.

Kesinlikle çok doğru bir söz. Uyku sorununu ben de yaşıyorum ama bunu çözmek lazım. Gece 11 ile 1 arası salgılanan hormon çok önemliymiş ruh sağlığı için. Ben uyku sorunumu geç saatlerde yediğim yemeklerle de iliskilendiriyorum. Yatağa karnım aç girdiğinde daha erken uyudugumu farkettim. Belki sizde de faydalı olur bi deneyin isterseniz. Uyku, yeme düzeni ve spora aynı anda odaklanirsam bi sonuca varamayacağını çok iyi biliyorum önceki tecrübelerimden. Yine hüsranla sonuçlanmasını istemiyorum. O yüzden bu ay tek bir şeye odaklanacagim. Ama onda da çok küçük adımlarla ilerleyeceğim. Mesela diyet yapmak bende işe yaramıyor. Hep aşırı yeme krizleriyle sonuçlanıyor. O yüzden asla diyet yapmayacağım. Peki ne yapabilirim? Mesela akşam 6 'dan sonra yemek yemeyeceğim yarından itibaren. Sadece bunu uygulamaya çalışacağım bir ay boyunca. Size de uyarsa birlikte uygulayalım yarından itibaren. Burda çetele tutalım

Benim annem de beni sever sevmesine ama kardeşimi daha çok sever. Bunu çocukluğumdan beri bilirim. Hep hissettirmiştir ve bu onun için çok normal bir durum. Bunu yaşamamış olman büyük bir şans.

Vicdan azabı çekeceğini hiç sanmıyorum ama rahatlayacaksan dök içini. Belki iyi gelir. Umarım tez zamanda kurtulursun.

Ne yapmalıyız bilmiyorum. Hayat herkes için eşit değil. Bazı insanlar hiçbir çaba harcamadan sevip sevilebiliyor. Bizimki mücadele gerektiriyor Bugün terapistimle görüştüm. Yıllardır ara ara görüşüyorum. Teşhisi koydu valla. Güzelsin ama cilve yok dedi. Güler misin ağlar mısın? Biraz garip bir terapist ama seviyorum kadını. Ne zaman yalnız hissedersen yazabilirsin. En azından iletişim kurabileceğimiz bir platform var. Dertlesebiliyoruz. Bu arada ben Belindasin yazdıklarını deneyeceğim bu ay. Gel birlikte deneyelim.

Bu saatte bile yemek yemeden duramıyorum ya. nasıl bir şeyse öyle bir haz alıyorum ki şimdi de rammstein'i açtım çook seviyorum klipleri anlatmak istediği şeyler falan hiç ilgilenmiorum bile beni direkt lise zamanlarıma götürüyor. yalnızlığımın kazandırdığı güzel şey :) lisem almancaydı ve dil öğrenme de iletişim o kadar önemli ki. benim iletişim kuracak kimsem yoktu bile herkes birbiriyle yakınken ben hep tektim. tabii o zamanlar dili öğrenmek için müzikler filmler kitaplara yöneldim. kültürleniyordum baya şimdi düşünüyorum da en son ne zaman bi kitap okudum bilmiyorum bile hiç hobim yok galiba. bu şartlarda nasıl kendi kendime yetebilirim ki o kadar boş yaşıyorum ki geri dönüşsüz hasarlar aldığımı hissediyorum bu saatten sonra Olmaz galiba benden. ya ben az önce müzikle kendimden geçiyordum yine karamsar oldum şimdi bunları yazarken gerçekten yalnızlık çok kötü bir şey ve benim ruhuma aykırı bunu çok iyi anlıyorum. insanlar beni görmediği için benim de onları görmedğimi sanıyorlar tabii beni gördükleri zaman da hiç iyi şeyler olmuyor da o zamanları hiç hatırlamak bile istemiyorum. Zorbalık yapacaklarına görmesinler daha iyi. yalnızlar kulübü diye bi başlık görünce yazmadan duramam ben benden başka kimse yalnız olamaz gibi geliyor ama en yalnız benim en en en

Benden giden vatandaş beni her yerden engelledi. Twitterdan bile... burda üyeliği olsa burdan bile engellerdi.2 ay oldu hatta gectı bile o gıdelı ama hala ıcımde hergun onu dusunen bır taraf var sussun ıstıyorum o taraf. Gelmeyecek bak engelledi her yerden diyorum. Bağ kesme, affetme hepsini yapıyorum ama bazen içim çok sızlıyor. Gelsin de isityorum. Ama kurtulmam gereken başka eski insanlarda var. Yeni birini istiyorum bende sıfırdan tertemiz ama bunun için benim de tertemiz olmam gerek. Nasıl iyileşeceğim de yeni biri hayatıma girecek hiç bilmiyorum. Tek bildiğim beklentisiz geleceğe güven ve umutla bakan mutlu bir birey olmak.

Hiç canım istemiyor ama deneyecegim

Kızlar zayıflayarak herkese cevabımı daha güçlü vermek istiyorum. Yıkılmış bezgin düşmüş biri olmaktansa, dik duran herkesin imrendiği biri olmak istiyorum. Hedeflerim benim en iyi arkadaşım oldu.. İnsanın bir amacının olması çok güzel bir şey.. Kendimi niye bu kadar salmışım anlamadım ki.. Keşke daha önceden başlasaydım. Yalnızlık düşüncesinin takıntısından kendimi unutmuşum. Ama artık yalnız da güçlü olunabileceğinin ispatı olmak istiyorum :)

Masterchef seyretmek gibi bir hatada bulundum. Şuan kolumu kemiriyorum

En basit egzersizi ne diye baktım. Esneme egzersizleriymiş. Yarım saatti, ben 20 dk yaptım ama iyi geldi cidden

İçinizden gelmiyorsa, hazır hissetmiyorsanız boşverin. İçsel motivasyon daha önemli. Benim de en kolay yapabileceğim buymuş gibi göründü. Bugün başlıyorum bakalım

Hemn ılk panık ızlemını :) ilk geldım oda falan kötu, bıde tek basıma bılmedıgım bır otel odasınd oyle kalakaldım cok garip geldi, bı agladım ıyı geldı :) bır iki saat falan oldu bıraz daha ıyı hıssetım ama yalnızlık yalnızlık gercekten

Yalnızlıktan oldu bitti korkan biriyim yaşlanınca evde ölüp çürümekten korkardım taki bu güne kadar, youtubeden Beyhan budağın yalnızlıkla ilgili videosunu dinledim şuan sadece nefesime odaklanıyorum Mesela şuan yalnızlıktan yakınıyorum diyelim Ee evli olduğum dönemdede insan yüzü görmekten bıkmıştım İnsanoğlu sürekli yeni ihtimaller oluşturup keşke böyle olsa diyor şimdi 1. sınıfta olsaydık diyenler vardır Ama 1. sınıftaykende hiç o anın kiymetini bilmedik Yani insan beyni hiçbir şeye razı olmaz hep eksik olana odaklanır eminim çoğunuz evlenince yalnız kalamamktan yakınacaksınızn Beynin oyunu bu her durumda başka bir seçeneği istiyor bu oyuna gelmemeliyiz ve eğer işimiz yoksa iş edinip başka hiçbirşey sorun etmemeliyiz Sigortan yatıryormu oh mis tamam.

Söylediklerinizi bir ay deneyip sonuçları yazacağım, söz veriyorum. Çok teşekkür ederim.

Fazla sürmez Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Beni ürperten bi konuya değindiniz gerçekten hiç karanlıkta kalmıyorum diyebilirim. depresyonumu daha da ileri seviyeye taşıyor ve üstüne melatoninin faydalarından da yararlanamıyorum Karanlıkta uyumadıkça melatonin azalıyor melatonin azalınca da biyoritm bozuluyor uykun mahvoluyor depresyonun artıyor gece bir şeyler yemek de kötü etkiliyor bunu ama bağımlılık gibi bir şey. gündüz pek tercih etmediğim şeyler bile gece o kadar güzel oluyor ki inanılmaz bi haz alıyorum İnanır mısınız uzun süredir ya çok sıkı besleniyorum ya da inanılmaz fazla yiyorum aslında baya uzun süre sağlıklı beslenmeyi başarmıştım ama nedense sürdüremedim. şu aralar da inanılmaz bi yeme isteğim var. her gün bugün son olsun diyorum. bugün de istediğim gibi yiyeyim yarın düzelteceğim diyorum ama yapamıyorum. çok mutsuzum ve dürtüsel davranıyorum Bu teklifiniz hiç işime gelmez ama geri çevirmek de istemem :) yapabileceğimden de emin değilim ama deneyeceğim ama :)

Çok iyi anlıyorum. Aynı durum hepimizde vardır. Yemek yiyerek tatmin olan insanlarız. Kendimizi yemekle avutuyoruz. Ama önce kendine bir soru sor? Ben bu bedenle yaşamak istiyor muyum? diye sor. Sonra istediğim bedene kavuşmak için çabalamama ve fedakarlık etmeme değer mi? Bu kiloya inmek zaman alacak, bir günde olmayacak. Peki her gün o kiloya milim milim ineceğimi bilerek bu duruma sabretmeme değer mi? Ayrıca bu yolculukta ara sıra masum kaçamaklar yapabilirsin. Alışkanlık yapmadıkça ve miktarına dikkat edersen bir zarar gelmez. Bir de her gün ya da haftanın 4-5 günü yarım saat - 45 dakika yürümek için popomu kaldırmaya değer mi? Eğer cevabın evetse hemen başla. Eğer cevabın hayırsa minik bir test yap internetten. Bazal metabolizma hızı diye bir test var. Orda günlük ihtiyacın olan kaloriyi bu testle öğreniyorsun. Çıkan sonuçtan daha fazla kalori almazsan kilo da almazsın.

Bu kadar çok sevgili neden umrunuzda ki M

Merhaba hoşgeldiniz. Narsist biriyle yaşamaktansa yalnız olmak kat kat iyidir. En azından huzur var.

Ya gerçekten benim ruhuma aykırı gibi hissediyorum ama kaderim oldu bu durum. tabii saçma sapan insnalarla olmaktansa yalnız olmak daha iyidir, duvarlar sadık arkadaşlar

Çekmiycek o zehirli düşünceler... O kodlar değişmeli. Olumsuz hepimiz düşünebiliriz aklımıza geliyor... Geldiği anda iptal ediyorum deyip yerine olumlu birşey düşünün. Zordur o kalıpları kırmak zaman ister emek ister ve gerçekten isterseniz olur. Bunu 21 gün denemenizi dilerim hergün aksatmadan. Mesela neler korkularınız yalnız öleceğim hemen şunu deyin bu nereden belli tabiki yanımda sevdiğim biri olacak diyelim sağlığınızla ilgili olumsuz Bi düşünce geldi hemen şunu deyin gayet iyiyim bedenim zihnim sağlıklı... Bunun ben inanılmaz faydasını gördüm öneririm. Gelelim benim istediklerim beni istemedi istemediklerim istedi kısmına... Burada şifa çalıştırıyoruz... Kendimiz kimiz huylarımız ne dolardan bakıyoruz. Bi kere ben gayet iyi ılımlı bir insanım diye işe başlıyoruz kendimize her gün bunu söylüyoruz. Sonra alma verme dengesi... Almadan vermek Allaha mahsustur bunu sadakayla karıştırmayalım elbette bu dünyada size göre biri var herkese göre biri var sorun siz onun enerjisine çıkamıyorsunuzki sizi görsün bulsun... Bi kere kadın erkek ilişkilerinde seçici olmadım ne demek önemli bir karar bu seçici olun sonuç da bakkaldan yumurta almıyoruzki koliye bakmadan birini alalım... Az istemeyin rahmetli ananem çok çok iste kızım ilahi in hazinesi bitmez az istersen az verir derdi o zaman bundan sonra kendi değerinizin ne kadar uyumlu bir insan olduğunuzun farkına varın... Ve karşınıza çıkan insanlara ben buyum kendimi seviyorum kendime yetiyorum mesajı verin... Bunu hep içinizden tekrarlayın göreceksiniz beyin buna inanacak kelime ve zihnin inanılmaz etkisi. var üzerimizde... Bir ay sonrada değişiklikleri yazın... Sevgilerimle...

Aslında az da olsa ilerleme var. Biseyler yapmaya çalışıyoruz diğer sayfaları da okuyunca göreceksiniz. Evet yalnız yaşıyorum.

"Benim sadık yarim kara topraktır" çok güzel bi söz değil mi ya? gerçekten şu dünyada huzuru bulamayacağım galiba, umarım toprak verir huzuru bana.

Şahanesin! Çok iyi bir karar vermişsin. Sakın odadan cikmamazlik yapma. Dönünce yaz bize de neler yaptığını

ne guzel oyle hıssedıyorsanız, enerjınızden ıstıyorum :)

bu bir süreç, zamanla yalnızlığın güzel olduğunu ve ne kadar büyük bir nimet olduğunu anlıyorsunuz. Sürekli etrafında kalabalık olan insanlar yarım saat yalnız kalabilmek için canını veriyor. Bunun güzelliklerini farketmelisin canım. Düşün, yalnızlığın sana getirdiği nasıl faydalar var _? Cevaplarını düşün ve şükret...

Uyku düzeni, yeme düzeni, spor vs. bunlar çok önemli tabi. Son zamanların popüler deyimiyle konfor alanından çıkarak o döngüyü kırman lazım. Ben çıkıyor muyum peki? Tabi ki hayır Geçen gün bir spor yapayım dedim. Ters dönmüş hamamböceği gibi kaldım öyle O kadar kilo almışım ve hareketsizliğe alışmışım ki vücut afalladı tabi. Ama şu ölü toprağını atmak lazım üzerimizden. Nasıl olacak ben de hiç bilmiyorum ☹

Evet ya kimse bir şey yazmamış ben bol bol hatalarımı düşünüp kendimi kahretmeye devam ediyorum kafamı dağıtayım diyorum internete giriyorum bu sefer de haberler gözüme çarpıyor gözüme daha da kötü oluyorum Siz nasılsınız

Bu konuda şanssızım. Küçük bir şehirde yaşıyorum ve etkinlik konusunda çok seçeneğim yok. Açıkçası kendimde yeniden insan tanımak için gerekli enerjiyi de bulamıyorum. Bir yorgunluk, bıkkınlık var. Bütün arkadaşlarım teker teker evlendi-evleniyor. İletişim tamamen bitmese de eskisi gibi olmuyor işte. Öncelikler, sorumluluklar değişiyor onlar için. Gittikçe eksildigimi hissediyorum.

sağol canım eksik olma, düşünmen yeter

Ben de sanki beni fazlasıyla üzen şeyler yokmuş gibi beni hiç umursamayan bi insan için kahroluyorum o kadar zavallı hissediyorum ki

Gece yarısı yemek yeme Rammstein dinleme Lisede akran zorbalığı Çok iyi arkadaş olabilirmişiz Hoşgeldiniz

Olumluda kalın olumlu olun zorlayın her insan kendini olumlu sanır... Bir çok arkadaşım iş aşk vs anlamında birtakım değişiklikler yaşadı en yaşamadım diyen arkadaşım Bile hayattan daha zevk alır hale geldi siz neşe saçın neşe sizi bulsun neşeli insanlar bulsun siz kararlı olun kararlı olaylar insanlar çıksın karşınıza siz ben bu kadarıyla yetinemem deyin tam size göre değişsin olaylar siz benden bişey olmaz insanlar kötü yada kronik yalnızım diye düşünür ve bunu yayarsanız bunun geri bildirimi hep öyle kalmayacak üzecek olmayacak gelir size... Çünkü siz zaten olmayacağını kodladınız benimi bulacak hadi canım ne tehlikeli bir düşüncedir ve hep gerçek olur Hayat bir dağ yankısı gibidir içinizden dışarıya ne yolluyorsanız onu size getirir. Çünkü bunu istediğinizi söylüyorsunuz bilinçsiz olarak Bunları yazmak kolay sen benim neler yaşadığımı biliyormusun derseniz bana o zihnindeki konuşan yeri susturup sesini bastıramazsanız bu böyle devam eder...

İlk başta garip gelmesi normal daha önce tek başına tatile çıkmadıysan. Daha yeni gelmişsin, belki yarın fikirlerin değişir. Çık dolaş, hava al, birşeyler iç. Bak ben evde kös kös oturuyorum ve bugün özellikle çok sıkılıyorum ☹

Evet evlenen kişilerde ister istemez mesafe araya giriyor, sohbet içerikleri, sorumluluklar değişiyor..

Ben de öyle düşünüyorum bazen benim sınavım bu diye. ama yalnızlıktan bile kötüsü değersizlik hissi ve hayatımı mahvettiğimi bilmek. bunlar dayanılabilecek gibi değil cidden.

Kızlar yarın tatıle cıkıyorum tek basıma, bır tura katılıcam sonra ama yalnızlıga o kadar alısmısım kı sanırım zaman yaklastıkca tedırgın oluyorum sankı gıdıp odadan cıkmayacakmısım gbı gelıyor, dua edın adım attım kendımce ama umarım pısman olmam

Sen onu umursamasan, istemesen dibinde biterdi. Evrenin çalışma şekli bu malesef.

Selam yakın yaşlardayız, hemen hemen aynı şeyleri yaşıyoruz. Sevmek, sevilmek güzel şeyler tabi ki. Umarım bir gün bize de nasip olur. Yalnız ölme konusundaki endişelerinizi bazen ben de taşıyorum. Ama sonra kendime şu soruyu soruyorum. Evlendigimde, çocuklarım olduğunda yalnız ölmeyeceğimin garantisi var mı? Kaç kişi ailesi etrafında dizilmiş, torunları ellerini tutarken ölüyor? Yalnız doğduk, yalnız ölücez. Gerçek dışı mı yaklaşıyorum konuya bilmiyorum. Ama eğer bir gün yapayalnız öleceksem, şuan endişelenmem durumu olduğundan daha iyi bir hale getirmiyor. Aksine bugünümü de zehir etmiş oluyorum.

Ne yazsam bilemedim. Yazıp yazıp siliyorum. Düşüncelerimi toparlayamıyorum. Öncelikle teşekkür ederim. Uzun uzun yazmışsınız. Olaya farklı yönlerden bakmamızı istemişsiniz. Beyhan Budak'in videolarını izlemiştim. Siz yazınca tekrar izledim. İnsan gerçekten doyumsuz bir varlık. Hep daha fazlasını istiyoruz, sahip olamadiklarimiza odaklaniyoruz bu gerçek. Hissettiklerimiz çoğu zaman yanılsamalardan ibaret. Hayatımızı idame ettirebilmek ve sağlıklı olmak çok ama çok önemli şeyler. Ben de bunları kendime sık sık hatırlatıyorum. Bunlara odaklanmaya çalışıyorum. Aksi taktirde hayatıma devam edemezdim, ayakta kalamazdım. Ama hayatina huzurlu bir şekilde devam ederken öyle bir an geliyor ki küçük zehirli bir düşünce seni karadelik gibi içine çekiyor. Yalnızlıktan ziyade neden yalnız olduğun canını acıtıyor. Herkes yeni ortamlara girmeyi, yeni insanlarla tanışmayı tavsiye ediyor ama ben bu ortamlarda defalarca bulundum. Sonuç hep olumsuz olunca değersizlik hissi katlanarak arttı. Mesela ben kadin erkek iliskilerinde aşırı derecede seçici bir insan olmadım. Tabi ki bazi kriterlerim vardı ama makul istekleri olan bir insandım. Benim istediğim hiçbir insan beni istemedi. Beni isteyen insanlar da onlar için mantıklı bir tercih olduğumdan istediler, gerçekten sevdikleri için değil. Yani tercih edilen bir yalnızlık değil benimkisi ve bu değersizlik hissiyle yaşamak bazen gerçekten dayanılmaz oluyor. Sevmek, sevilmek önemli ihtiyaçlar. Çok mu mızmızlanıyorum acaba? Gerçi başlığı da bunun için açtım. İsteyen döksün içini.

Engellerim engellemesine de içindekileri dökmek bak sen bana bunları yaptın demek istiyorum, vicdan azabıyla yaşasın diye. Bir yanım da diyor ki vicdan mi var azabı olsun. Henüz tam bir hayattan çıkarma operasyonu yapamadım, yaptığım zaman engellerim herhalde. Valla yaşam enerjisi falan kalmadı, yeni yeni kendime geliyorum. M

Insallah bıraz dolastım ama dondum odama :)

Tabi ki orası öyle. En azından huzurun yerinde, kafan rahat. Ah şu gelecek kaygısı olmasa... M

Yalniz mı yaşıyorsun? M

Hiç hazır hissetmiyorum bugün de maalesef çok fazla yedim yine siz ne yaptınız H hesapsilindi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aklıma direkt Moğollar'ın şarkısı geldi."bir şey yapmalı hey, bir şey yapmalı hey, bir şey yapmalı" Gerçekten bir yerden başlamak lazım ama başlamak kolay önemli olan devamını getirebilmek bana göre

Hayatımda değişen hiçbir şey yok ama daha iyi hissediyorum nedense. Bir umursamazlık var üzerimde. Amaaan yalnızsam yalnızım nolmuş yani diyorum. Umarım eski halime dönmem kısa sürmez.

9-19 çalışıyorum eve gidince saat akşam 8 oluyor son kalan enerjimle de çalışıyorum kendime vakit ayıramıyorum ayırabilecek zamanı bulsam yanımda kimse yok yalnız hissediyorum. Kısır döngü ilişkiler hep gelenlerin beni terk etmesi artık inanılmaz yordu beni. Düzgün, sevip, sevildiğim birini bulsam hayatıma devam etsem diyorum ama beni bırakanların hepsi içimde yara oluyor son giden dönsün istiyorum hep unutup önüme bakamıyorum. Çok asosyalim kendime güvenim az. Hep hüzünlü ve üzgün duruyorum. Ortamlara girsem insan tanısam kendime güvenim artsa yalnız olmadıgımı bılsem belkı ıyı gelır ama olmuyor. Birde virüs vurdu. Sürekli Allah'a dua ediyorum bana artık mucizeni göster diye, hatalarımı tekrarlamayacağım giden erk. arkadaşım dönsün diye ama olmuyor. Ağlıyorum hep yüzüm gülsün istiyorum artık

Selamlar arkadaşlar konunuz benim ruh halimi yansıttığı için dahil olmak istedim. Belki yaşınız benim kadar yoktur 34 oldum:) Ailemle yaşıyorum onların gözünde hala çocuğum eve giriş çıkış saatlerim hep onların istediği gibi olsun istiyorlar ben de onları kırmadan bunları aşmaya çalışıyorum Allah nasip ederse seneye ayrı aileme yakın bir yere taşınmak istiyorum. Bu zamana kadar hayatıma kim girdiyse bi güzel mürüvvetlerini, çocuklarını gördüm çok şükür:) Hemen hemen hepsi de sen olmazsan olmaz senin için ölürüm diyen tiplerdi ama ölmedi çoğaldılar bi güzel:) Bana nasip olmadı. Yalnız ölmekten çok korkuyorum. Ailem nereye kadar yanımda olacak bunları düşünmek beni iyice dibe çekiyor. Şükür egzersizleri, meditasyon bazı akşamlar iş çıkışı yürüyüş yapıyorum ama yetmiyor sanki. İlle de evleneyimci de değilim ama doğamız gereği insan sevme, sevilme ihtiyacı hissediyor. Arkadaşlarımın çoğu da evli doğal olarak ortak bir payda da kalmıyor eskisi gibi paylaşımın olmuyor.. Etkinliklere katılayım, yeni ortamlarım olsun ne bilim değişik güzel bir şeyler olsun istiyorum hayatımda Ayy başınızı şişirdim çok afedersiniz.

Seni değil kendimi kastettim aslında. Ben negatif enerji saçıyorum asıl. Dini inancim gereği intihar etmem yine de büyük konuşmayayım Allah yanıltmasın kimseyi. Geride kalanlar için çok büyük bir kötülük, travma olur. Bu yüzden de istemem.

İnşallah geri dönmez. Çünkü ben ne kadar kendime ket vurmaya çalışsam da o benim kör noktam. Geldiği an yine gözüm kör olacak yine kendimi kullandirtacagim. Engellemek de istemiyorum, buna bile değmiyor çünkü. Insan umursadiklarini engeller uzak tutmak için uğraşır, bunu çok iyi biliyor. Sırf bu yüzden bile ego depolar o.

Sevgili, eş anlamındaki bir yalnızlık mı? M

O kadar yalnızım ki ya bi insanın çocukken oyun oynadığı bi arkadaşı bile mi olmaz?o zamanlardan başladı bende. hiç yaşayamadım çocukluk falan. yaşıtlarımdan da baya farklıydım genel olarak da bilmiyorum bende ne varsa artık böyle geldim böyle gidiyorum ne kadar gidebileceksem artık bilmiyorum. kimseyi de suçlamak istemiyorum benim bi değerim yok maalesef

Hoş buldummm :) Her an yemek yiyebilirim Çocukluğum cidden kabus gibi geçti bu olaylardan dolayı ama lisede pek olmadı ama ciddi bir şekilde dışlandım maalesef üniversitede böyle oluyor. sanki ben yokmuşun gibi

Yeri geliyor her teldendi yeri geliyor buluşulacak olan çocukla konuşmalar dahi anlatılıyordu daha cok ama sevgili konusundaydı simdi ise arkadaslarım izlediği filmi, komik buldugu seyleri paylasıyorlar ama haksız bulmuyorum onları sonucta onlar için hayat değişti

Neler yapabiliriz bilmiyorum G GCos Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhaba kızlar, tüm sayfaları okumadım ama sanki olumsuz şeyleri çok düşünüp konuşunca olumsuzluklar çoğalıyor gibi bu konuda ne düşünüyorsunuz, pozitif taraftan bakmaya çalışınca sanki herşey daha iyileşir gibi

Al benden de o kadar. Benim iliskilerimin unutma aşaması çok sancılı oluyor. Bundan öncekini 3 sene unutmamamıştım mesela. Bu daha 9 ay oldu ve her gelişi ile olay başa dönüyor. Müslüm Gürses/Nilüfer şarkısında diyor ya "başka yer başka zaman sensiz ömrüm olsun, her şeyi al bir şansım olsun" işte gerçekten bir şans istiyorum, onsuz bir ömür kurabilmek için. Seni çok iyi anlıyorum insan öyle yıpranıyor ki. Kendisine değer vermeyen biri için, kalbini susturamamak insanın gururunu çok kırıyor...

Tabı yazıcam :)

Ben de kendimi yalnız hissediyorum bazen Arkadaşım yok mu var, ama yine de yalnız hissediyorum

En baştan okuyup geleyim ben

O arkadaşlarınızla evlenmeden önceki sohbetleriniz nasıldı, yani sevgili vb şeyleri mi daha çok konuşurdunuzor yoksa her telden sohbet eder miydiniz?

Bir yaştan sonra iyi arkadaşlıkların kurulması daha zor oluyor. Fakat yeni etkinlikler, yeni ortamlar yeni arkadaşlıkları da beraberinde getirebiliyor..

Sadece ben bu kadar yalnızım ve yalnız hissediyorum zannediyordum. M

Bir ay önce bir söz vermiştim. Daha pozitif düşünmeye çalışacaktım, beni zehirleyen düşünceler aklıma her geldiğinde yerine pozitif bir şey koyacaktım ve sonuçları bir ay sonra yazacaktım. Bir ayda neler değişti? Mucizevi şeyler olmadı tabi ki ama kendimi çok daha iyi hissediyorum. Bunda tekrar çalışmaya başlamamın da etkisi olabilir. Kendimle ve düşüncelerimle daha az meşgulum. Odak noktamı değiştirdim. Kendim hakkında düşünmemeye çalışıyorum. Degistigimi, bambaşka biri olduğumu söyleyemem. Hala kaygilandigim, huzursuz, değersiz hissettiğim zamanlar oluyor ama eskisi kadar çok değil. Umarım hayatıma bu şekilde devam edebilirim. Bir ay önce burda dertlestigim arkadaşlarım sizler nasılsınız? Neler yapıyorsunuz?

Kızlar nasılsınız, neler yapıyorsunuz? Kimsede ses yok bu ara

Böyle hissetmenize, yaşadıklarınıza üzüldüm. Ama iyi tarafından bakacak olursak zor yoldan da olsa hayattaki beklentileri sıfırlamayı öğrenmişsiniz. Bu insanı özgürleştiren bişey. Bazen çok bunaldigimda hayatın bir simulasyon olduğunu düşünüyorum. Bir gün bizi uyandiracaklar ve sınavın bitti diyeceklermis gibi. Bize de savaşçı rolü verilmiş. Mesleğiniz var mı? Çalışıyor musunuz?

Haklısın en önemli şey sağlıklı olduklarını bilmek. Sorunlar olsa da varlıkları büyük bir şükür sebebi. Ama bir gün onlar da olamayacak işte. Yaa ben bu başlığı açtım ama böyle konuşa konuşa birbirimizi intihara sürüklemeyelim

Yey bır iç dökmeden belki süper bir kulubumuz olur :)

Ya üzüldüm ( ya şöyle diğer kardeşlerim çok sorun çıkartıyorlar çok üZüyorlar annemi ben pek öyle değilim. benden daha memnun oluyor ister istemez. ama babam çok kolay kalp kırabilen birisi maalesef huzurlu bi aile ortamımız da yok neyse zaten benim için en önemli şey canları sağ olsun o yeter de ama ailesel sorunlar çok yıpratıyor.

Ben bunu arkadaşlarımda çok yaşadım maalesef evlendikten sonra sana daha az görünür oluyorlar tabi bu evliliğin vermiş olduğu sorumluluklar sebebiyle de oluyor hak vermiyor değilim ama konuşmalarınız bile farklı oluyor bir zaman sonra, genel konuşmak gibi olmasın ama benim yaşadıklarım boyleydi

Beni strese boğacak, hayat enerjimi sömürecek gereksiz insanlarla bir arada olmaktansa yanlızlığı tercih ederim

İyi arkadaş olurum, benden söylemesi

Ah ah yarama tuz bastınız. Benim de kilolarimla başım dertte. Tikanircasina yeme bozukluğu var sanirim. O kadar yemeye yine de az 10 kilo kadar fazlam var Ama diyet fikri beni ürkütüyor. Hayatta bir tek yemek yemekten keyif alıyorum. O da elimden giderse ne yaparım bilmiyorum.

Ben 21 günlük yaratım meditasyonu diye bir meditasyon var onu yapıyorum. Burada beyni kandırıp hayatımıza olmasını istediklerimizi imgelemeyle çekiyoruz beyin bir süre sonra o imgeleri gerçek sanıyor ve hayatına gerçekten o olayı çağırıyor. Bende yeni bir aşk hayal ettim evliliğe taşınacak bir ilişki ve mutluluk. Son bir haftadayım bakalım neler olacak. Gerçi evden işe işten eve o insan nasıl girecek hayatıma bilmiyorum ama zaten çekim yasasında da bunu sormadan nasıl olacağını düşünmeden yapmak gerekiyormuş.

Mutluyken ayrılıyor olmana üzüldüm. Sebep neydi? Önceki

Sayımız hiç de az değil biliyorum. Belki dertlesmek iyi gelir.

Hadı kalk spor yapmayı dene, baslangıc ıcın yavas yavas yapan bir spor hocası var, link bırakıyorm bı bak hareket et bıraz uzerıne bır dus gercekten ıyı gelecek guven :) Seda Altın Pilates/Fitness/Spor/Sağlık/Beslenme www.youtube.com

Bunlari düşünmeyin, dile getirmeyin. Zamanın ne getireceği belli olmaz. Hayatta bir sürü olasılık var.

Biseyler yapsak keşke. Biyerden başlasak, birbirimizi motive etsek

Yalnızlığın bağımlılık yaptığına eminim ama ispatlayamam

Çoook haklısınız. uyku aşırı önemli ben maalesef uyuyamıyorum ve aşırı mahvediyor bu. yemek konusunda da bazen çok dikkat ediyorum ama şu aralar çok fazla yiyorum yine ve çok sağlıksız besleniyorum spor da yok tabii okulun kapanması beni baya kötü etkiledi galiba yoksa bu kadar düzensiz değildim o ölü toprağını atmak da zor bir şey gerçekten bana göre en iyi yolu toplumsal yarar sağlayan şeyler yapmak da benim kendime faydam yok ki

Amin inşallah. Her şeye rağmen hayat devam ediyor napalım yani :)

Valla bu hep degısıyor ya kendımı oyalayacak bırsey bulursam evet ama bulamazsam hayır, sizler nasılsınız

Bide en zoru hepsini yapıp bitirince geçmişteki tüm kötü olayları geride bırakıp elinizde hayali Bi ip var iş gibi mecazi kesin... Geçmişteki tüm olumsuzlukları yok ediyorum hayatın istediğim mucizeyi bana yönlendirmesini istiyorum ve kabul ediyorum deyin... Ve bu ları yaparken endişe korku alay şüphe duygusu olmasın ve gülümseyin bir ay bunu yapabilirseniz sonucu yazın olurmu...

Yok canım mesleğim yok, çünkü ben bipolarım. Manik depresif hastasıyım. Bu yüzden kariyer yapamadım. Hobilerle, kitaplarla ve şu sıralar diyet-sporla günümü geçiriyorum. Artık kendimi diyete verdim. Bir amacım ve hedefim var. Sadece diyetimi düşünüyorum. Kendimi formda ve fit olarak hayal ediyorum. İnternette mağazalarda zayıflayınca ne tarz kıyafetlerim giyerim diye bakıyorum. Başka birşey düşünmüyorum. Yalnızlığı çok yoğun hissetmiyorum. Uğraşacak birşeyler buluyorum. Napiyim benim hayatım da böyle işte.. Hatta artık hayatıma girecek insanlara daha daha seçici bakıyorum. Layık olmadığını düşündüğüm birini almak istemiyorum

Evren beni sevmiyor

Mutsuz oldukça çok dürtüsel davranıyorum, dürtüsel davrandıkça da daha çok mutsuz oluyorum pozitif feedback M

Sevgili, eş, arkadaş...

Aynen o yüzden minik minik adımlarla ilerlemek lazım. Ama rotayı çizemiyorum tam olarak. Nerden ve nasıl başlamalı?

Yani her insan bir hayat arkadaşı olsun ister bence. İstemiyorum diyen yalan söylüyordur. M

İnsanı içten içe çürütüyor. Çok iyi bildiğim bir his. Sen olsan da olur olmasan da. Kimse yokluğunu farketmez. Hep daha az sevilen olursun. Annen için bile...