Merhabalar. Nasılsınız? Ben pek iyi değilim maalesef.. Başlıktanda anlaşılacağı üzere konu annem. Sürekli depresif, sürekli mutsuz. Ne yapacağımı şaşırdım gerçekten. Ben zor atlatıyorum her şeyi diyip duruyor. Benim boşanmam, babamın bir dönem işlerinin bozulması hepsi bunlara etken diyip duruyor. Kendimi tutamayıp sinirleniyorum. Kendini sürekli olumsuz etkiliyor, sürekli bir konuya takılıp onu söylüyor. Haftaya inşallah çalışmaya başlayacağım yoksa gerçekten bende mutsuz birisi olmaya başlayacağım.. Annemin bu durumu ile nasıl başa çıkabilirim. Gerçekten çok üzülüyorum Nikki

Bazi insanlar mutsuzluktan ve depresif olmakla beslenir, hayat tarzlari sikayetlenmek, mutsuz olmak uzerine kurulmustur. Tipki sizin gibi o insanlara cidden bende sinirleniyorum, takintili olmalarina pek katlanamiyorum. Dogru degil, ama sonucta benimde modumu tamamen dusuruyor, her insanin basina is gelebilir, olumsuzlar olabilir, maneviyat onemlidir burdada bence. O negatiflikten cikarmak icin aktiviteler, gezmeler tozmalar organize edebilirsiniz. Maalesef cogu zaman bunun gecici mutluluk verdigini goruyoruz bu insanlara.. yinede denemekte fayda var.

Benim annemde öyle hrp mutsuz devamlı şikayet bşyden de mutlu olduğunu görmedim. Ayrılman senin suçun değil ki... Seni ne hakla mutsuz ediyor

Anneniz depresyonda olabilir, doktora götürmeyi düşündünüz mü hiç?

Bir kere söyledim ben deli değilim dedi.. ve asla ikna olmuyor gerçekten bıktım

Anlıyorum seni.. Benzeri bir durumu bizde yasadik annemle.. Açıkcası ben ona fikrini bile sormadan randevu alıp götürdüm doktora.. 4 aydır da tedavi görüyor.. Ama söyle bir durum var ki kişi kendini toplamak istemedikce ne yaparsanız yapın olmuyor.. Kimi insan malesef mutsuzlukla besleniyor, iyi tarafından bakmak değil de negatifi görmek işine geliyor.. Konuşup doktora gitmeye ikna etmek dışında yapabileceğiniz tek şey olumlu olmaya itmek, konuşmak malesef iyi olmak istemeyene, geçmişte takılı kalana başka yapabileceğiniz birsey yok sanırım..

Aynı benim annemde böyle okadar yoruldumki negatif enerjisinden aramaya korkuyorum hep bir oflama sızlanma şikayet etme birkerede demez sen nasılsın diye insan annesinden bekliyo işte ama hep böyleydi kardeşlerimede aynı bizde bir çözüm bulamadık allah kolaylık versin sanada Arzular

İmtihanım bitmiyor gerçekten..

Canım sen ayrı eve çık ya da baska ni sehre falan. Önceki konularını da biliyorum. O annen düzelmez senin. O tip kadınlar düzelmez boşver. Mıtlu olmak istiyorsan ayrıl derim

Benim annem de öyle. Evlen diye başımın etini yedi, evlendim yine mutsuz. Şimdi de eşimin ailesiyle olan çatışmaları bahane ediyor. Oturmaya gitmek istemiyorum. Sürekli oooood of çeker. Sesi hep yeni uyanmış gibi çatallı. Suratı 5 karış. Bir gün ya psikoloğa git, ya da ben daha gelmeyeceğim sana dedim. Yorgun argın geliyorum, sulu gözler, bunalım.. gitti ilaç alıyor. Nihayet bir kaç haftadır daha iyi. Gülmeye başladı yüzü.. Zorla götür canım. İnan seni de aşağıya çeker, kendisinde hastalanır.

Benim annem de hep mutsuz ve agresif. malesef yaslandikca ona birazcik benzemeye basladim Allahtan babam cok neseli ve pozitif masallah.. Anneme nie böyle mutsuzsun, şükredecek mutlu olacak bicok seyin var diyoruz.. Off off biz yetim buyuduk diyo, ama anne 74 yasindasin artik gec, eskiye takilma diyoruz.. Ama annelerimiz öyle yetiştirilmiş. Gulmek ayip, sevinmek ayip... Bide karamsar Orngn birimize ulaşamasa tlf da, ya kaza yaptik, ya düştük, ya kacirildik... Hiç tlf duymadığımız yada sarjimiz bittiği seçeneğini düşünmiyo O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler