Nefretle yaşamakta çok zor her şeyden önce sana zarar veriyor. Affedip affetmemek size kalmış tabi. Bence en güzeli aileden ayrı kendi hayatınızı yaşamanız. Okuyor musunuz çalışıyor musunuz bilmiyorum ama imkanınız olduğunda mesafenizi koruyun bence. Böylece ne küs bir hayat yaşarsınız ne de birlikte olmak zorunda kalırsınız.

İş bul, evi ayır.. Kuvvetle muhtemel daha önceden duyduğun tavsiyelerdir. En azından paranın yarısı ev kırana gider, diğer yarısıyla da günde 3 ekmek yersin ancak kafan rahat eder.

Bende senin gibiyim. Farklı ilde oturuyorum görev icabı. Tatillerde dönüyorum ve burnumdan getiriyorlar. Yaptıkları en ufak hatada zamanımda çıkaramadığım sesimi çıkarıyorum. İçimdeki öfke geçmiyor. Eski hatalarını yapmasalar unutacağım. Demek istediğim kendi evine çık çıkamıyorsan da o imkanı oluşturmak için çabala.

3 hafta sonra sinavim var insallah giderim bu evden buyuk konusmayim da kizdigim nokta hep enayi yerine kondum bir sey olunca limon yapar limon getirir limon zaten saf limonbanyosu Sabır, bilgeliğin yoldaşıdır Üyelik

20 limonbanyosu Sabır, bilgeliğin yoldaşıdır Üyelik

Disari cikarken benden buyugumun haberi olacak diye her adimimi yazardim onlara dusunun ne kadar baski altinda yasadigimi artik yapmitorlar cunku izin vermiyorum sinirlarimi cizdim

Bu ailelerden çektiğimiz nedir gerçekten bunaldım ben de artık. Yapabileceğin en güzel şey okuyup meslek edinmek ve kendi ayaklarının üzerinde durmak. Ben öyle yaptım. Kendi paramı kazanıyorum kendi kendime yetiyorum şimdi de evlenip kendi hayatımı kuruyorum. Sen de öyle yapıcaksın başka şansın yok

Annemle babamla samimi olamiyorum nedeni gecmisten kalan travmalarim ozellikle annemle hep bir catisma halindeyiz annem ataerkil birisi benden buyuk erkek kardesim var annem onu tutmuyorum dese de bana gore tutuyor fazla detay vermeyecegim bu aralar iyice icime kapandim cunku anlamadigim sekilde bana yaklasip samimi olmak istiyorlar hayatimdan nefret ettirecek dereceye getirip beni harcadiktan sonra birden sevgi pitircigi oldular cok zoruma gidiyor hicbiriyle ayni masada zorunda olmadikca oturmuyorum hep odada tek basimayim huzuru oyle buluyorum bilmiyorum affetmek istiyorum ama cok sikintidayim affedersem kendime ihanet edicekmks gibi hissediyorum bu arada siddet cok gordum en ufak kavgada hakli olsam bile dayak yedim.

Cok sevindim umarim

Kaç yaşındasın

Bi şekilde yüklerinden kurtulmalısın. Annenle konuşup yüzleşemeyeceksen terapi ile destek alabilirsin naçizane tavsiyem. Sevmediğin için nefret edip içinde büyüttüğün duygular ağır bir yük kalbinde omzunda. Onlardan kurtulmanı temenni ediyorum