Zaman verin her insanın iletişim kurma şekli farklı, üzerine düşmeyin aynı evin içinde elbet konuşma ihtiyacı olacak iletişim başladığında yapın bir kahve sakince suçlamadan derdinizi anlatın

Neredeyse bütün yorumları okudum aynı dert benimde başımda arkadaşım. Bende bir çözüm arıyorum. İnanılmaz küsüyor haftalarca susuyor. Bir keresinde iki hafta oldu ve ben yıldım. Artık bende sustum. Ne yapacağını şaşırdı. Biz anlaşmıyoruz konuşurken yüzüme bakmıyor diye ailesini çağırdı. Ailesine söyledim anlattım. Küslük nereden çıkıyor oğlum sen bizim ailemizde öyle şey gördün mü dediler. Artık öyle bir şey yok falan dediler. Bana hak verdiler. Lakin benim konuşmaya hevesim kalmadı.

Eşinizi yeterince tanımadan evlenmişsiniz. Sakın yüzüne karşı brn senin için şurayı bıraktım da geldim demeyin çünkü bu bir lütuf değil de bir tercihtir. Eğer surdüremeyeceginizi düşünüyorsanız yol yakınken dönün, evliliğiniz oturmadan da çocuk yapma gibi bir hata yapmayın sakın. Eşinizin karakteri bu, değiştiremezsiniz.

Sizde çok yeni evliymişsiniz ya

Bak ağzınla söylüyorsun adam buymus zaten seni kandırmamış ki, resmen bile bile lades, hiç kimse değişmez ve sen nasıl olsa değiştiririm kafası ile evlilik yapmışsın, artık yapacak bişey yok ya böyle kabul edeceksin ya da bitireceksin, burdaki bekar kızlara ibret olsun kimse kimseyi değiştiremez, en baştan size tarzınıza uymayan kimseyi almayın hayatınıza...

Üzgünüm ama sormaz... Tek yapacağınız birşey var. Onun böyle yaptığı durumlarda siz de susun. Üstüne düşmeyin ilgilenmeyin. O gelir. Gelse bile canım cicim diye gelmez. Bu sorun kronik bir sorun. Düzelmez.

Bizde yeni evliyken çok tartışırdık. Ama yaterken küs olduğumuz zamanlar sinir olurdum oramı kaşı buramı kaşı derken kocam beni güzelce kaşırdı. Küs kalmayın eşiniz sizi kandırmamış olduğu gibi adam değiştirmeye kalkmayın çok yorulursunuz.

Sizin adınıza iyi şeyler söyleyemeyeceğim. Benim şu an boşanma aşamasında olduğum esimi anlattın... İletişime kapalı insana ne yaparsan yap bir şey yapamazsın. Üzülen hep sen olur, adım atan hep sen olursun. Sen adım atarsın o anca gelir. Ama sen adım atmasan gelmez. Tartışmada susar. Sustugu için seni alttan aldığını söyler. Ve seni öfkeli olmakla suçlar. Normal konussaniz da bu böyle sürer gider. Bu bir çeşit manipülasyon yöntemi öncelikle bunu bilmeni isterim. Terapiyi kabul ederse gidin. Gerçi bir insan değişmez. Neyse odur. Muhtemelen eşinizin çocukluğundan gelen sıkıntıları var. Muhtemelen de çok sakin biri. Doğru mu?

Hayırlısı ya zamanla çözülür inşaAllah ne diyelim

esra ezmeciyi takip edin instagramdan. ben de böyleydim 10 yıl boyunca alttan alıp her şeye tamam dedim. hayır demeye başladığım an boşandık. tabi başka şeylerde vardı da biz de benden size ders olsun.

Umursandığınız kadar umursayın o zaman taviz vermeyin. İlla canı bir şey isteyecek yani. Geldiğinde ağır konuştuysanız söylerseniz duruma göre ama konuşmayı siz fazla uzatmayın. Kendi bilir yani. Cidden söylüyorum genel olarak fazla umursamayın başka şeylerle uğraşın rahatsız olduğunuz konular da ben diliyle kısa keserek söyleyin

Bence sende her şeyi çok takıyorsun gibi geldi. Adam konuyu kapatıyor uzatmıyormuş sizde uzatmayın. Normal hayatınıza devam edin. Çok fazla taviz verip devamlı peşinden koşar gibi de davranmayın. İnsanın eşine değer vermesi tabi ki güzel bir şey fakat aşırı değer verip bir yerini de kaldırmamak lazım. Galiba yaşadıklarınız üst üste geldiği gibi gelin geldiğiniz yere yerleştiniz diye fedakarlık yaptığını düşüyorsun. Ben senin için ailemi, yaşadığım şehri bırakıp geldim diye düşünüyorsun ama bunu yüzüne vurman hoş değil. Sonuçta isteyerek karar verip kabul etmişsiniz

Genelde hep konuşmak isteyen taraf ben oluyorum Buda beni artık gözümde acaba hep ben mi suçluyum veya açık arıyorum moduna geçiyorum

Ya ne diyebilirim ki yalnız olmadığımı anladım. Her kelimenize katılıyorum.

Bence çok küçük meseleler gerçekten her evlilikte benzer problemler var kimse hayalindeki gibi bir evlilik yaşayamıyor ki bu da çok normal... evlenmeden önce hayalinizdeki gibi bi hayatınız mı vardı... ilk yıllar böyle problemler olabilir bence uzatmadan ilk adımı bu sefer siz atmayın madem ama uzatmadan çözün bence

Sanaldan mı tanıştınız gerçek hayattan mı? Sanalda insanlar huyunu suyunu çok kolay gizleyebiliyor demek ki uyumlu, anlayışlı bir karakter değilmiş

Çok haklısınız artık uzatmayı düşünmüyorum. Bi şekilde tanıyacağız birbirimizi şöyle oturup düşününce ortada bişey yok birbirimizi seviyoruz sonuçta ümitvar olmak istiyorum

Cok guzel yorum aynen katiliyorum. Siz konusmaya davet exebilirsiniz esinizi. Iletisimsizlik evliligi yipratiyor. Hep altta aldiginiz seyler birgun gun yuzune yanardag gibi cikiyor agzinizdan lavlar puskuruyor. Derin yaralar acilmadan cok iletisim kurmakta fayda var. Bir daha kayinvalidenize de aranizdaki problemden bahsetmeyin. En medenisi bile taraf tutar. Arkadasiniza bile bahsetmeyin. Insanlar objektif yorum yapmaktan ziyade benim kocam ne kadar tatlismis diye icten ice seviniyor. Burada noname oldugu icin rahatiz.

Aynı dönemler evlenmiş olmalıyız bizde 7 aydır evliyiz. Buna dayanarak söyleyebilirim ki yaşadığınız cok normal. İletişim şekilleriniz farklı ve zaman geçtikçe birbirinizin dilinden anlamaya başlayacaksınız. Su an geri adım atmayın ki bundan sonra böyle gitmesin. Umutsuzluğa kapılmayın gerçekten başkasıyla da evlenseniz bu tarz sorunlar yasardınız. İpler elinizde olsun, güçlü durun, çekip çevirmeye çalışın. Kendi ailesinde özür dilemek yoksa su an özür dilemez zaten. Ama öğrenecek. Böyle durumlarda kadınlara sabır düşüyor ne yazık ki

Arkadaşlar bu yazdığınız şeyler basit şeyler değil. Bunlar manipülatif hareketler. Karşı tarafı yıldırma politikası. Psikolojik şiddet. Bu tavırları normal karsilamayin. Seven insan cezalandırmaz S Seymahn Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bakın sizinki durup dinlemiş. Ya da geri dönmüş. Konu sahibininki bence karşı taraftan bekleyip hiç adım atmayan tıp. Nasıl desem psikolojik sorun bence. Sizin sert tavriniza göre eşiniz şekillenmiş. Ama bazıları var ki sert tavra şekillenmiyor yine seni suçluyor.

En azından ilk 1 sene canımlı cicimli geçebilir diye düşünüyorum biz evlenmek için çok çaba gösterdik böyle mi mükafatı olacaktı

Terapisti kabul ederse gidin. Ama bana göre çözümü yok. Ya bu şekilde hayatınıza devam edersiniz ya da yolları ayırırsınız. İnsanlar değişmiyor. Evliliğinin kötüye gittiğini gördüğü halde bu huyundan vazgeçmiyor.

aynen değmiyormuş. tek pişmanlığım bu kadar zaman katlanmam oldu benim de. bundan sonramız güzel olsun inş.

Hep kayınvalidem özür dilemiş giden o olmuş bana da o değil sen değişeceksin alış ona falan dedi ağrıma gitti o hep ezilen taraf olmuş ben neden öyle olayım ki bunun için mi evlendim ben

Sürekli yüzüne vurursanız zaten aranızda soğukluk olur. Siz şehir değiştirmişsiniz ben ülke değiştirdim. Benim eşimde tartışmalarda çoğunlukla sessiz kalır, bu aslında iyi birşey o an kavga büyümez düşünün sizinle aynı hararette tartışıyor iş itme kakmaya kadar gider. Hayatın tadını çıkarın gezin dolaşın sürekli onun için bunu yaptım o niye şu yapmıyor diye kendinizi doldurmayın. hep özür dilemek zorunda değilsiniz. Haklı olduğunuz konularda bekleyin eninde sonunda adım atacaktır hep küs kalacak hali yoktur diye düşünüyorum. Bir ömür mutluluklar diliyorum

Evet aynn öyle pes ettim birde üstüne hakaret yiyordum ben birde gidip yuvam yikalmasin diye özür diliyordum ilk zamanlarda baktım adam hiç umrumda değil ne gonul almayı biliyor ne özür dilemeyi hep ben çabalıyorum bıraktım onu kendi haline bosanma kararı aldım baba evine geldim çocuğunu görmek içinde bir çaba sarf etmesi 1 yila yakın çocuğunu görmedi neymiş huy karakter değişmezmis canı kanı kızı için görmek için bir teşebbüs de bulunmadı S Seymahn Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben hep konuşma taraftarıyım ama ben adım atmadığım müddetçe eşim adım atmıyor derdimde bu zaten

Başıma gelen.1 kere alttan almadım boşanmaya gitti. Pişman mıyım? Hayır.. Çırpınmaya değmiyor.

Kaç senelik evlisiniz ve konuşmadan sonra kaldı mı öyle bişey

Alttan alan sürekli siz olduğunuz da bir gün geliyor sizde Altan alamayacak hala geliyor sunuz bizde öle oldu şahsen ve boşanma kararı aldım çünkü çok yoruldum bir erkek gibi eşimin peşinden koşup gel barışalım vs demekten ve bitti siz siz olun lütfen hakliysaniz ödün vermeyin ve sakin kalın

Evliliğinin ilk yıllarında atacağın adamlar o kadar önemli ki. Bu adımlarla birbirinizi bir tık değiştirip bir arada nasıl yaşamalıyız sorusunun cevaplarını tek tek oturtacaksiniz. Haklı olduğunuzda bırakın size gelene kadar aramayin. Bağırıp çağırmayın, tartışmayın, sen söyle yaptın falan diye konuşmayın. Erkekler düz mantıktır ona istersen ansiklopedi yaz anlamaz ama yaşattığını yasatirsan oturur bir düşünür. Bende ülke değiştirdim esim için ama bunu sürekli dillendirme bunu sadece onun için değil ikiniz için bir yuva kurmak için yaptın. Erkek bizim gibi ah ne kadar da fedakar düşünmez sizin mecburiyetten geldiğinizi algılar. Beyin yapilarimiz cok farklı. Hislerinizi konuşmadan yaşatın.

Söyle söyliyim: ilk seneler iletisimi saglamlastirma senlerdir. Hepimiz ailelerimizden gördügümüz iletisim sekilleri getiriyoruz evliligimize. Simdi esinize sorsaniz annesi babasi kavga ederken nasil cözerdi diye, emin olun ordada ya anne yada baba öyle susup "kavga ederdi". Sizde onun üstüne giderek, hep mutlu olmasini saglamaya denemeniz de yalnis. Bunu siz degil o kendi yapacak. Kavga esnasinda degilde normal bir zamanda bunu suclamadan iki taraf da konusucak. Benimde ilk zamanlar küsme huyum vardi. Zamanla düzeltdim. O ölü balik taktigi uygulayabilir, ama bu uzun vaadede iliskinizi zedeleyecek

Canım durumuna üzüldüm bende gurbet geliniyim, evlilik çok güzel bi şey bi arkadaşta yazmış ehline denk gelmek lazım diye yalnız bazı şeyler konuşarak aşılmıyor, baktın laftan anlamıyor ayna gibi olcaksın o nasılsa sen de öyle ol bi süre sonra rahatsız olup o seninle konuşcak ve hissettiklerini anlayacak ama bunu yaparken kendini sevmeli kendini suçlamamalısın dik duruşunu bozmamalısın

Evet haklisin bi zahmet bi kendine gel, hayatinda bir sağ yap, sol yap bi ihtimal bulursun kendini diyeydiniz. Narsistlik bunun adı hadsiz... Hatalar karşılıklıdır genelde ama iki taraftan biri narsistse ağzınızla kuş tutsanız ağızla kuş mu tutulur derler ama yapmadan önce beklerler. Kadınlar olarak güçlüyüz ve herseyi yapabiliriz. Yapmamız gereken kendimizi geliştirmek, kendimizi ileriye sürüklemek. Allah yardımcımız olsun S Seymahn Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aslında yazdıklarında çok ta büyük problem görmedim ben. Evlilikler yıllarca canımlı cicili aşk lı geçmiyor. Bazen durağanlaşır bazen coşarsınız. 3 seneye de anca oturur düzen. Sanırım siz hep şımartılmak istiyorsunuz eşiniz de sade normal davranmak

Evliliği tavsiye etmiyor musunuz ya cidden, gözüm korkuyor. Birkaç arkadaş yazıvermiş

Evet aynn öyle pes ettim birde üstüne hakaret yiyordum ben birde gidip yuvam yikalmasin diye özür diliyordum ilk zamanlarda baktım adam hiç umrumda değil ne gonul almayı biliyor ne özür dilemeyi hep ben çabalıyorum bıraktım onu kendi haline bosanma kararı aldım baba evine geldim çocuğunu görmek içinde bir çaba sarf etmesi 1 yila yakın çocuğunu görmedi neymiş huy karakter değişmezmis canı kanı kızı için görmek için bir teşebbüs de bulunmadı

Bu beni üzer Dikkate alacağım

Aday havuzu havuz olarak kalsın bence. En güzeli sevgili olmak.

Açıklamalarınız çok doğru, en önemlisi eşin anne babasının birbirine olan davranışları, benim kayınpederim de sürekli sinirli alakalı alakasız herşeye, bide insan içinde yapar kadın bir fikir sunar hemen sinirli sinirli konuşur ama ben bunları aileye girdikten sonra yaşadım gördüm, şimdi evli olduğum kişiye bakınca da aynı evin içinde yaşayınca gördüm aynı babası ve hatta dedesi yani hep eşleri azarlama kendi başlarına karar verme, sadece anlamadıkları işlere müdahale etmeme hatta umursamama evresindeler, gitgide soğuyorum, bu yüzden hep düşünürken ilerde bir çocuğum olursa umarım kız olmaz diyorum böyle şeyler yaşasın istemem, bir erkek çocuğum olursa da ona en güzel şekilde insanlara ve eşine nasıl saygılı sevgili kendini ezdirmeden de iyi bir birey olması gerektiğini aşılayacağım tek dileğim bu

Gayet de iyi konuşuyorduk. O tepkisinden sonra birkaç gün sonra sakince çay içerken 1 saat konuşuyorduk. Bir ay sonra falan yine aynı. Şöyle ki öfke anında susuyor. Siz konuyu çözmek isteyince sinirleniyor. Öfke patlaması sonucu alakasız konuları ortaya döküyor. Hep adım atan ben oluyordum. O yüzden değişmez dedim. Konussaniz da o huy onda olduğu sürece siz istediğiniz kadar konuşun. Sorunu dile getirmek yerine küsmeyi tercih ediyor. Uzatıyor mevzuyu

Ben bunu yaptım ama ne dedi biliyor musunuz. Sen kendini düzelt her şey düzelir.

Başına kakacaksaniz bir yerden kalkıp başka memlekete gitmeyeceksiniz. Evinizi yuvanizi terk etmediniz onunla başka bir yerde hayat kurması siz "tercih " ettiniz

İstişare ettiğim herkes sizin gibi söylüyor. Kendimi tutuyorum ama oda aynı şekilde davranıyor umrunda değilmişim gibi haraket ediyor çok üzülüyorum

Bu yoruma alkış tutarım. Kesinlikle böyle. Ama keşke bu halini bildiği halde evlenmeseydi. Mesela ben bu huyunu bilmiyordum. Evlendiğimde yaşadım. Öncesinde bilseydim asla evlenmezdim. Çünkü nişan ve düğün arası çok kısa idi benim. O da benim hatam.

Surekli pesinden gitme. 7 aylik evlilikte yataga kus girmek normal degil. Esin olgunlasamamis zaten yasi da kucuk.

Alttan almak karşılıklı olmalı Geçinmek istiyorsa o da taşın altına elini koymalı Ayrıca evlilikte ilk aylar zordur Bence alışana kadar bebek falan düşünmeyin Mutluluklar size dr

Ben haklı bile olsan bu tarz konularda inat etmeyi doğru bulmuyorum. Tabi inat etme demekte git ayaklarına kapan demek değil. Eşinin ve kendinin sakin olduğu bi zamanda gerçekten içtenlikle ve sakin bir şekilde buraya yazdığın düşüncelerini eşine anlat. Ben çok üzülüyorum böyle olunca vs gibisinden ben dili kullan sen şöyle yapıyosun böyle yapıyosun diye sürekli suçlamalara da girme. Bu şekilde konuşursan seni anlar diye düşünüyorum çünkü biriyle ne kadar suçlayıcı konuşursan seni dinleme ve anlama ihtimali o kadar düşük olur.

Çok yanlış anlamışsınız. Ben ona ailem dedim biri bitse biri kalır. vaktiyle verdiği sözlerin hiç biri yok hani nerde? Pamukannesi83

Davranış öneriniz nedir peki?

Nasıl çözücem ben bu olayı kendisinin bişeyleri görme gibi bi derdi yok

Ben sinir anında ne söylediğimi pek bilmem ağır konuşmuş olabilirim ama koca 5 günde gelip konuşma teklifi edebilirdi diye düşünüyorum bilmiyorum ya eşim hiç umursamıyor sanırım N

Aklın varsa evlenme

Babaannem şey derdi sarhoşu ayıkıncaya kadar bırak kızım.. bende diyorum ki çok kasmasın konu sahibi kimse kimseyi pohpohlama zorunda değil baksın hayatına. Elinden geleni yaptın baktın olmuyor zorlamamak lazım benm eşim şekillenmiş eyw ama hala kapının açık olduğunu bilir mesela sen bilirsin derim..

9 aylık evliyiz ve konuşmanın üzerinden pek bir şey geçmedi. Hiç ailelere yansıtmama taraftarıydım -ki benim ailem bilmiyor henüz- ama mecbur kaldı bende konuşmayınca.

Çok çok haklısınız ya ama şuda var adamı hep ben çağırıyorum sanki tek ben onda sorun görüyormuşum gibi Buda zedelemez mi bilmiyorum

Ben şunun farkina vardım Ben hissettiklerimi anlatıyordum abarttigimi düşünüyordu ki yaşadıklarım üst seviyede sıkıntılardi. Abartılı biri değilim ve beni onca yıl tanımış olmalıydı. Ama kendisi bir olay yaşasın küser ve ben gidene kadar da konuşmazdı. Üstüne gideyim ki konuşsun yoksa surat aşar bir kenarda öylece otururdu. Bunlara ilk yıllar katlanilabilir ama ya daha sonra... Bu yüzden ona onun gibi davranmaya başladım ve bu onun canını acıttı çünkü boyle bir insan değilim. Hislerimi olgunca konuşur halleder yoluma bakarım. Sonra sende böylemi hissediyorsun dedi dedim evet yani. Çocuk gibi bir köşeye geçip surat asmak cevap vermemek falan bunlar hoş şeyler değil. Bir de benim eşim küsken ne konuşuyorsun anlamiyor bile

Sakinliği için söylemiştim bunu ama alttan alma Naz çekmek konusunda elbette böyle değğldi . push ; B bendekidurumlar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Öncelikle üzülmeyin. Evlilik sorunsuz olmaz diye düşünenlerdenim. İki farklı insanın bir arada yaşama çabası elbette ki küçük çatışmaları beraberinde getirir. Barışma sonrası sakin bir zamanda bir şeylerin yanlış gittiğini ona söylemenizi tavsiye ederim. Onu suçlayıcı cümleler kurmadan, ona kırıldığınızı ifade etmelisiniz. Belki ne yaptığının farkında değildir. İnanın erkekler çok farklı açılardan bakabiliyor. Ortada bir sorun varsa ki bir iletişimsizlik var gibi. Beklentilerinizi açıkça konuşmalı sorunları çözüme kavuşturmalısınız. Konuşma öncesi özeleştiri yapmanızı da tavsiye ederim. Bazen bizim de düzeltmemiz gereken küçük ayrıntılar olabiliyor. Bizim düşüncelerimizi anlamalarını bekleriz ama takdir edersiniz ki bu çok zor. Beklentileri açıkça konuşmak bana yirmi yıllık evliliğimde her zaman fayda sağlamıştır. Umarım ortak noktada buluşursunuz.

Evliliğimde 2. yılım. İlk zamanlar ikimizin yüzünden değilde genelde onun kızkardeşi yüzünden kavga ederdik ooo kaç defa evden kovdum bavul topladım ciddi ciddi gitti sonra özürler fln. Sonra baktım olmuyor umursamamaya ama bir şey olduğunda kendi isteklerimi sıralamaya başladım böylelikle kardeşi de görmüş oldu abisinin bensiz bir şey yapmadığını. Şimdi de oluyor ufak tefek şeyler ama kavga etmekten ziyade ben diliyle konuşuyorum kırıldığımı belli ediyorum sessizliğe bürünüyorum o kendi geliyor sonra ben diliyle konuşmaya başlıyorum. Hatta bazen hatta çoğu zaman yattığımızda içimdekini söylüyorum sana bundan dolayı kırıldım diyorum ama neden yaptığını biliyorum o yüzden uzatmadım diyorum vs bu daha etkili oluyor sorunu kendin söyle kendin uzatmadan kapat gibi. Erkekler öyle uzun uzun anlatınca anlamıyor..

Tamamen iletişime kapalı diyemem sakine konuşsam oturup beni dinler anlamaya çalışır ama işte haksızlığı kabul etme gibi bi huyu yok

Göreceksiniz. Zaman geçtikçe kendinizi suçlayacaksiniz. O çok naif, sakin bir adam ama bana bak tahammülüm yok diyeceksiniz. Ama öyle değil.. Sonra diyeceksiniz ki eee sakın de ben ne dedim ki hakaret etmedim. Sadece derdimi anlattım diyeceksiniz. Sorunun sizden kaynaklı olmadığını anlayacaksınız. Üzülen siz olacaksınız. İletişime kapalı insanla baş etmek çok zor. Keşke tartissa, sinirlense de 5 dk sürse diyeceksiniz. Eşiniz içten içe sizinle yarışıyor. Kısas yapıyor. O adım atmıyor ben hiç atmam diyor. Halbuki bir adım gelse olay bitecek. Ama o bir adım hiç gelmeyecek.

Şu ipleri elini alıp çekip çevirme mevzusunu nasıl başarabilirim öneriniz var mıdır

Evlilik güzel bişey ya ama ehline denk gelmek lazım

Köprüyü geçene kadar hepsi naz çekiyor zaten..

Erkeklerin geneli mi böyle bilmiyorum ama benim eşimde sizinki gibi konuşmaz meselenin üstüne gitmez hiç olmamış bitmiş gitmiş gibi tavır takınır ben daha da deli olurum. Biz kadinlar konuşup anlaşmak çözmek istiyoruz ama onlar kapatıp lafını etmiyorlar. Aklını başına alana kadar kendini tutup beklemek gerekiyor galiba ama sabretmek zor allah yardımcımız olsun.

Açıkça konuşmadan zor. Net olmak şart. Ama öfke ya da kırgınlıkların yoğun olduğu zamanlarda kırıcı olabiliriz. Bu sebepten, bence suların durulmasını beklemek en doğrusu olur. Öncelikle nezaket ve sükunetle bu kırgınlık sürecini atlatmanızı sonrasında konuşmanızı tavsiye ederim.

Kızlar merhaba.. öncelikle yazım biraz uzun olucak baştan belirtmek istiyorum. Henüz 7 aylık evliyim eşimle severek evlendik. İlişkimiz uzak mesafe ilişkisiydi 2. Senede evlendik diyebilirim. Ben gurbete gelin geldim.. İstanbul gibi bi yerden eşimin memleketine gelin oldum. İlk aylar her şey güzel ilerliyordu şu son 2 aydır çok sık anlaşmazlık yaşıyoruz. Yaşlarımız 25 aslında ikimizde olgun insanlarız ama eşim biraz içine kapanık bir insan fazla konuşmayı sevmez kavga esnasında da susmayı tercih eder. Benim bakış açımdan hep ben alttan aldığımı düşünüyorum oda kendince susarak alttan aldığını düşünüyor. Ama bilmiyorum hayalimde ki evlilik bu değildi böyle olmamalı.. ben eşime çok toleranslı davrandığımı düşünüyorum ondan önce ki hayatımda kimseyi bu kadar alttan aldığımı hatırlamam.. Özetle şu ki eşim hatayı hiç kendine aramaz hep benim takıldığım şeylerin ufak dert olduğunu söyler. Hep peşinden ben giderim üzerine düşerim hep mutlu olsun gülsün isterim suratı asıkken ki genelde hep asık olur onu eğlendirmeye veya kendi halinde bırakıp kafasını dağıtmasına yardımcı olurum.. bundan 4-5 gün önce çok bunaldım artık ağzıma ne geldiyse söyledim umursamazsın yapma böyle gibisinden yine hatayı kendinde aramadı suçlu ben oldum.. ve konuşmuyoruz aramızda soğukluk var benim kızgınlığım geçti ama bi özür bile dilemeye gerek duymuyor canım çok yanıyor ya ben haklı haksız aramıyorum sonuçta ben onun için nelere katlandım evimi yurdumu bırakıp geldim şunun bile hatrı olur insanda oda yok.. hani gelip konuşsa uzatmayacağım ama resmen ölü taklidi yapıyor umarsız davranıyor bende kendime söz verdim o gelmeden gitmeyeceğim diye böylede iş inada bindi ama bende ilgi görmek istiyorum her zaman tek taraflı olmaz haksız mıyım.. eşime nasıl davranacağım konusunda kafam çok karışık birbirimizi üzmeden nasıl aşabiliriz bu durumu bana düşen ne yapmak.. yardımlarınızı ve görüşlerinizi bekliyorum...

Şu da var ama. Şimdi karşıdakine göre hareket ediyorsun. Ben de bunu çok sorguladım. Acaba alttan almasaydim ne olurdu. Degil 4 sene 1 sene sürmezdi. Çünkü bu halimle bile beni öfkeli olmakla suçladı. Hele ki öyle olsaydım neler derdi. Bence sizin de öyle olmuş. Demek ki en ufak seyde surat yapıyordu siz de o yüzden aman yuvam yıkılmasın diye alttan aldınız. Baktınız ki karşı tarafada adım yok. Çaba yok. Siz de pes ettiniz. Bence öyle

Bizde ilk zamanlar böyleydik çok konuşmazdı tartışırdım susardı yine. Karşındaki kişideki tepkisizlik insanın sinirini bozuyor gerçekten. Ama emin ol değişiyor şimdi bülbül gibi. Kendine bir meşguliyet bul derim evin içinde dışında kafanı oyalayacak birşeyler yani. Yoksa düşün düşün kafayı yiyor insan. Ve zaman geçtikçe evlilik oturuyor bence. Alışıyorsun beklentiye girmiyorsun kendi huyların bile değişiyor. Yani onsuz da mutlu olduğunu görmesi lazım. Küs olsanız bile hep neşeli gibi görün ne bilim telde konuşurken gül internetten birşey okurken bi kahkaha patlat bunların hepsi merak doğuruyor. Bu ve bunun gibi şeyler işte.

Çabalamayı bırakın bu sizde yalnızca öfke patlamalarına sebep olur. O çırpınma halini o kadar biliyorum ki ve karşımdaki tepkisizliği, umursamazlığı, asık suratı bütün heyecan mutluluk boğazına diziliyo kavga ederken buluyosun kendini ki o kavga da yine tek kişilik. duvara konuşsan yankı yapar en azından hani Aile terapistine ikna edin. Edemiyorsanız işiniz çok zor ancak boşanıyorum dediğinde çaba sarfeder belki o da bir ay sonra yine aynı. Eşinin karakteri bu değişmicek. Hatta belki dışarıya gülüp sana somurtup iki laf bile etmicek, neden somurttuğunu bile söyşemek istemicek. O sustuğu için şuçlu olan hep siz olucaksınız. Bağlar kopmasın diye çaba sarfediyosunuz ama hiç bir işe yaramıyo Şuan çok yenisiniz zaten ilgi beklenti çok ama zamanla azalıcak kendi dünyanızda mutlu olmayı öğreniceksiniz veya tüm bunlara gerek yok deyip boşanıcaksınız.

Bilmiyorum gercekten ben merkezli mi yoksa problem ortak nasil cözülüyor diye fikirsiz mi. Örnegi annesi babasi. Babasi küserdi ve annesi bir süre sonra eminim özür dilerdi veya bir süre sonra iki tarafta birsey olmamis gibi devam ederdi. Dedigim gibi bunu kavga etmediginiz bir zamanda oturup konusmaniz lazim

Şöyle bi sorum olucak size eşiniz oturup konuşma gibi bi ahlakı mı yoktu mesela sinir anında susuyor ee sonra yani devamında sakinleşince konuşmuyor muydunuz biraz anlatabilir misiniz

Degisir, duzelir diyenlere cok sasirdim. Adam evlenmeden oncede boyleymis. Esiniz dogru davraniyor demiyorum ama beni tanıdığında boyleydim, begenmiyorsan evlenmeseydin der, gecer. İletisim problemi her evliligin basinda oluyor bunu inkar etmiyorum ama kusme, hakli oldugunu dusunme gibi davranislari nasil degistirebilirsiniz ki? Bunu evlenmeden once cozmeliydiniz bence. Bir yerde söyle okumustum: "erkekler kadinlarin değişmeyeceğine, kadinlar ise erkeklerin degisecegine inanarak evlenir, evlilikler böyle biter" diyordu. defne-28

Kesinlikle bende evlenmezdim. Evlenince gösterdi bu yüzünü. O gitti bambaşka biri geldi. Daha doğrusu zamanla babasını gözlemledikce babasının geldiğini farkettim. Ben surat asmayı bilmem. Konuşurum, kavga ederim ama surat asamam enerjim çekilir yani anlamsız geliyo ağzımız var dilimiz varken niye susup, domuşalım ki. Galiba bu adamlar enerjisini tüketicek kurbanlar seçiyolar kendilerine çok güzel gizlenip köprüyü geçtiklerini düşündüklerinde de maskelerini çıkarıyolar. Sınırlarını çok zorladım evlenmeden hiç renk vermedi. Şahane bir adamdı bana eşlik eden, yüzünde güller açan heyecanlanan. Evlenirkende sorun yaşamadık ikimizde her şeye okeydik abartı bişey istemedik. Her şeyde hemfikirdik. Cinsel birliktelik desen evlenmeden önce vardı. Neyse ya o kadar paket bir konu ki bu zincirleme bir sürü şey yaşatıyo insana. Akıl sağlığını koruyabildiysen şükür demen lazım. Git bıcır bıcır değilde susan somurtan biriyle evlen sen mutlu o mutlu ne kavga olsun ne onların tabiriyle dırdır dimi Çok şükür öyle debelen, böyle çözüm ara, onu dene bunu düşün kısmı bitti bende ne hali varsa görebilir artık.

Bence evliliğin en zor kısmı ilk aşaması. Ben bir ara yapamayacağım galiba dedim. Fakat eşinizin ailesine söylenmez. Sorun neyse eşinizle kuş değilken konuşmanız gerekir. Biz eşimle gerginsek konuşmuyoruz. Sonra barissak bile o kustugumuz konuyu yine konuşmuyoruz. Çünkü kavgaya dönüyor. Fakat üzerinden biraz zaman geçip Herkesin sınırı geçince mutlaka konuşuruz. Çünkü insanın içinde kalan şey büyür ve karşısındaki den soğur diye düşünüyorum. Size tavsiyem de bu Umarım çok mutlu olursunuz

Haa bir de susması demek o konuyu kafaya taktığını gösterir. Zor. Allah yardımcın olsun. Yaşlandırır adamı.

Ben çok iyi anlıyorum sizi. Bir de bu doz zamanla daha çok artıyor. Alttan almasaniz bile bu sefer öfke kusmaya başlıyor. Sen öfkelisin sen beni bu hale getirdin modu.

Ama bu yaptığınız büyük hata ve ters teper, sorunları ailelere açmayın, ne sizinkine ne de onun kine. Anlattığınız kişi annesi kimi kime şikayet ediyorsunuz, size hak verir mi sanıyorsunuz en fazla vereceği cevap o böyledir sen idare edeceksin olur. Evliliğin ilk yılları uyum problemlerinin olduğu zamanlar, bunun bir süreç olduğunu, geçici olduğunu düşünmek lazım, bu zamanlarda derin yaralar açacak hareketlerden uzak durmak gerek, memleketi bırakıp gelmek falan kötü argümanlar, doğru bir yaklaşım değil. Gidip alttan almak sorunu hasır altı etmektir, sakinleştiğinizde karşılıklı oturup konuşarak problemi çözmeniz gerekir. Daha çok yeni evlisiniz ama evliliğinizi oturtup iletişim problemlerini çözmeden sakın çocuk yapmayın derim

Kendi ezilmeyi secmis o yüzden sizinde öyle devam etmenizi bekliyor. Buna asla razi gelmeyin. Bastan zaten esinizde bu sacma davranislari oldugu onlarin sucu. Tabi bunu kabullenmek ona zor geliyordur. Sorun esinizde. Bu davranislarini onun birakmasi lazim. Ayni sekilde sizde kirici olmamaya gayret edin.

Bunlar üzerine eşimin annesiyle görüştüm eşim babasının kopyası aynı yaşadığımız şeyleri anlattı bana ben eşimi düzeltmek istiyorum ömür boyu bu şekilde ilerlemez ilerlememeli.. ben yatağa küs girince gerçekten çok zedeleniyorum nasıl aşıcaz bunları.. siz nasıl düzeldiniz?

Aramızda ki bu iletişimsizliği nasıl giderebilirim?

Üzerine düşmek çok büyük bi hata ama zoruma giden kaç gün oldu bi gel bi sor derdin ne diye ben ölsem duramazdım gerçekten anlamıyorum

Ya yapmayıın aday havuzumdan sırayla alıyordum soGuk nevale.. Üyelik İptali Anneler

Kesinlikle artık kendim den şüphe eder hale gelmiştim o derece beni adam sindirmisti sonrası dedim sen kndine bunu neden yapıyorsun ki bu davranışlar mi hak ediyorsun ddim silkelndim kndime geldim şimdi şükür cok huzurluyum kurtuldum ruhumu emen insandan

Arada onu çok kızdırırsam tepki veriyor

Gerçekte tanışınca bile evlenene kadar öyle bir gizliyolar ki kendilerini Neler gördüm geçirdim dersin, öyle iltifata falan kanıcak tiplerden değilsindşr. Sonuna kadar sınırlarını da zorlarsın ama hiç renk vermiyolar evlenene kadar. Evlenince gençlikten çıkıp direk babalarının karakterine bürünüyolar. Sınav gibi

Söyle söyliyim: Ilk önce insan karsidakinde actiginin yaralarinin farkina varmali. Esim dünyanin en sabirli insani. Bende öyle küsünce hep ne kadar belli etmemeye calissada kirildigini fark ettim. Orda jeton düstü zaten. Ben kendi kendime basit kurallar koydum. Mesela: Bir konuda anlasmazlik olsa ayni gün halledilecek. Yataga küs yatmak yok. Ikincisi cok sinirliyken kalbini kirmaya korkarsam "Ben simdi cok sinirliyim, sonra sakinlesdikten sonra tekrar konusalim" söylerim. Öyle susup surat asip durmam. Esiniz annesine bir sorsun babasi öyle yaparken onun nasil hissettigini. Ve bunu da göz önünde bulundursun: annesinin babasinin iliskisi gercekten örnek alinacak bir iliski mi? Bizim zamanimizda cocugu dövmek daha "normal" sayiliyordu. Bugün biz aynisini yaparmiyiz? Hayir. Cünkü artik siddetin cocuklarda biraktigi izlerin farkindayiz. Farkindalik burda herseyi degistirir. "Ben böyleyim. Ben buyum" diye ikili iliskilerde kimsenin kenara cekilmeye hakki yok.

Evet valla bir ömür nasıl çekilir bilmiyorum 9 aydır neler deniyorum ya. Annesi istediğini almayınca küsüp ağlayan çocuklar gibi. Şimdiden yoruldum. Böyle söyleyince de ben çocuğum sende bu evin kocasısın diyor öyle işte

Annem demişti bunu bana. Seni sindirmis dedi. Çok öfkeli idi. Bu sen değilsin. Sen neşelisin, konuşkansin dedi. Hakikaten kendimden uzaklaşmaya başladım. O sakin ya ben de öyle olmaya başladım. Fisim çekilmiş gibi idi. Ama noktayı koydum. Şimdi kendime geldim çok şükür. Bu tiplerin bir de şu söylemi oluyor. Normal sorunu iletiyorsun. Seni dinliyor. Zannediyorsun ki bu sefer anladı. Her şey düzelecek. Ertesi gün bir bakiyorsun yine bı tartışmada seni itmiş Hee diyorsun tamam bunun huyu bu. Normal konussan da o kendini haklı görüyor. Sadece 1 defa onun bana verdiği tepkiyi verdim. O da boşanmaya gitti. Demek ki dedim ben hep böyle olsaydım beni nasıl insan ilan ederdi. Ama iyi ki sustum diyorum. Vicdanım rahat

Çok çok güzel yorumlamışsınız yani alttan almaktan kastım şu ki mesela ben haklı da olsam uzatmamak taraftarıyım ama eşim öyle değil haklıysa cezalandırır fıtratı gereği bu sanırım ve evet ondan ilgi bekliyorum şu sıralar çok yoğun çalışıyor ona bağlıyor oda ama hep iş iş iş ne bileyim belki de yalnızlıktan adama sarıyorum sonundaoldu Nirvana Anneler

Gerçek hayatta tanıştık da eşim hep aynıydı

Bir taraftan biri sürekli susuyorsa. Bu durum sürekli tekrarliyorsa konu ailelere kadar gidiyor. Sonra sonuç boşanma.

Yani benim eşim tam olarak bu şekilde değil kavga esnasında ben çok sinirliysem susar ben haksızsam benim konuşmamı bekleyip normale döner ama o konu orda kapanır ki zaten hatırlamaz daha dün ne yediiğini hatırlamıyor ki olay böyle yani ve sevgisini falan hep inde yaşıyor ben de onu değiştirmek istiyorum S Seymahn Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben bu durumu fedakarlık olarak görmüyorum ama ortak bir hayat kurmayı seçiyoruz yurdumu evimi terk ettim o zaman aynı şekilde karşıdaki kişi de evini terk mi etmiş oluyor? Böyle bir bakış açısı doğru ve sağlıklı gelmiyor bana. Sunda hem fikirim bir insan başka bir şehirde yaşamayı istemeyebilir ben en başta eşimin memleketinde yaşanmayacağımi belirttim yapamam çünkü. Ama konudaki sorun iletişimsizlik ben yemek yaptım sana nankör demek de saçma olurdu böyle bir durumda

Çok teşekkür ederim. Biraz gözledim bu tarz tepkiler annesinde de mevcut. Mesela ben mi abartiyorum. Ama bunu anlatmadan geçmek istemiyorum. Annesi sigara içiyor. Yıllardır içiyor ve bırakma tesebbusu hiç olmamış. Sadece şey diyordu annesi bana dua edin bırakayım. Annesi paket paket alıp bı köşeye koyuyordu. Esim de koyduğu yeri biliyor. Sırf annesi içmesin diye paketleri aldı çöpe atacağım dedi. Ben annesini az çok çözdugum için uyardım onu. Dedim ki bak annen bu olayi hoş karşılamaz. Yok dedi aticam. Sen de söyleme. Sorarsa bilmiyorum dersin dedi. Ben niye yalan söyleyeyim dedim. Olsun dedi ben derim dedi Şeyma yapmak istemedi ben istedim diye. Neyse bu paket sigaraları çöpe attı. Annesi fellik fellik sigara arıyor. Soruyor bilmiyorum diyorum. Oğluna soruyor yok diyor. Kadın epey aradı. Neyse sonunda oğlu ben attım dedi. Arada ben de kaynadim. Anası bir çocuk gibi oturdu ağladı. Bana saygın yok. Benim param ben içiyorum vs. dedi. O gün çok sasirdim. 60 yaşındaki kadın bir sigara için oturup ağladı. Oğlunu da saygisizlikla suçladı. Küstü oğluna

Evlenmeden öncede böyleydi belli ki neden evlenince sorun ettiniz ki o zaman. Yanlış anlamayın ben böyle durumlarda kabullenerek evlenip sonradan söylenenleri haklı bulmuyorum. Ha bazı erkekler profesyonel davranıp gizliyor kendini ama o bile bi yere kadar karakterini gizliyor. Evlenmeden öncede çok ilgili davranıp özür dileyen biri değilmiş anladığım kadarıyla yanlış mı düşünüyorum? . push ;

Erkek ve kadinim evlilikten beklentileri cok farklidir dolayisiyla ilk sene bence her kadin bunun icin mi evlendim diye dusunup hayal kirikligina ugrar. Sonrasinda alisirsin duruma ve her sey rayina oturur. Burdan bekar arkadaslara sesleniyorum evlenmeyin. En guzel evlilik bile bekarlikran daha guzel degil.

konuyu bılmıyorum neye takılıyorsun da ona kucuk dert gelıyor..? söyle soylıyım objektıf olarak, yapısı bu adamın. yanı tartısmayı sevmıyor tartıstıgında karsı tarafı itiyor. susuyor. belkı de cezalandırma seklı o. sımdı ona basıt gelen konu kısısel keyfi bunu degıstıremezsın basıtse basıttır sen ne kadar bagırsan cagırsan da onemsemıycek ve sureklı kucuk konulardan kavga cıkarıyor olcaksın. bundan da 1 2 3 10 derken dırdırı bıtmeyen es konumuna gecıceksın. hıc gerek yok :) ama bana gore de konusarak kalp kırması susup umursamayıp benı yok sayarmıs gıbı yapmasından bıle daha kotu olurdu. cunku bı lafı unutmak daha guc oluyor. kımse kusursuz degıl bıraz orta yol bulun. ılk zamanlar ılla tartısma oluyor ama sen uzaktan geldın dıye bu bı hayır degıl kı? onun hatrını saysın? sadece su olabılır yalnız olabılırsın dısarı cıkamazsın arkadasın yoktur vs senle ılgılenmek zorunda evet bu konuda haklısın ama ne tur bı beklentın var alttan alma konusunda tam bııs yazmadıgından yorum da yapamıyorum:) ben senı anladım ama gecıcek bunlar da. bosuna ne bagır kendını tuket ne onu degıstırmeye calıs. onun acısından bakarsan da abuk subuk seylere takılıp bana bagrıyor benı sevmıyor mu gozden cıkardı mı dıye dusunuyor olabılır :) hem kendı soylendı bı de yanıma gelmıyor dıye dusunuyor olabılır. 7 ay cok yenı daha :) 6 yıl oldu kocamın hala bı huyunu goruyorum. bazen hıc demıyecegı bıseyı dıyor.. olabılır ınsan o da :)) kısılıgınden karakterınden bısıler eksıltmeyecekse senı kucuk dusurecek bı konu degılse alttan almak katlanmak degıldır lafı edılcek bısı degıldır. bence :) bunu yük gıbı gorursen agırlıgında ezılırsın sevgın de azalır.. :)

Erkekler genelde fazla tartışmayı ve konuşmayı sevmiyor. Ben eşimle 6 yıl tanışıp evlendim yine de bu yönünü pek görmemiştim. Benim eşim de bir şeye sinirlense buz gibi oluyor mesela ilk başta çok yadırgıyordum ve o an benden nefret ediyor herhalde o kadar soğudu sanıyordum öyle anlarda soğuk davranır ve konuşmaz. Bende aşırı üstüne düşerdim niye böyle yapıyorsun şöyle böyle baya dil dökerdim. şimdi eskisi gibi umursayıp kendime eziyet etmiyorum nasılsa genel olarak iyiyiz normalde çok seviyorum. bazı davranışlar da insana özgü değiştirmeye uğraşmak boşuna oluyor ve ben onu o haliyle kabul ediyorum artık

Her zaman alttan alan giden sen olursan bir ömür böyle gider. kendini vazgeçilmez sanar. daha sonra sende değersizlik hissi oluşur. tut kendini hatasını anlasın. daha yenisiniz çok da şimdiden ipleri ele verme.

Dediğin gibi olsaydı "fedakarlık, nankörlük, kıymet bilmeme" gibi sözcükler türetilmez, ihtiyaç olmazdı. İnsan tabi ki yaptığı fedakarlığın karşılığını ister, bulamazsa da şikayet eder. Başa kakma deyimi daha farklı olaylar için kullanılmalı bence. Konu sahibi nazıyla fazla oynanan insan kendisini eleştirmez, eleştiremezse davranışını değiştirmez, değiştirmezse dönüşüm yaşayamaz. Hatalarıyla yüzleşen insanlar bir konuda olgunlaşır. Bu hepimiz için böyledir, ufacık çocuk için bile hatta aklında olsun.

Tespitler güzel farkındayım ve katılıyorum. Yalnız çözümünüz nedir? Yeri geldi restte çektim yeri geldi aynısını yaptım yeri geldi ailesine söyledim. S Seymahn Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Maalesef bile bile ladese giriyor bu. Ama alışırsınız merak etmeyin. O da açılır böyle sürmez daha çok yeni. İki farklı tarzda yetişmiş kişiler tek bir evin içinde. Zamanla rayına oturur. ama çok yüz vermeyin hayat kalitenizden sakın ödün vermeyin. İşte ona müdahale edildiğinde daha üzücü oluyor.

Eyvah eyvahhh ben bilirim o damarı. Keşke anlık ofkelense de tepki verse. Emin olun kafaniz daha rahat olurdu.

Seni çok iyi anlıyorum benim erkek arkadaşımda hiç hatayı kendinde görmez nedir bu erkeklerden çektiğimiz.

Bu dediğiniz de zor degil mi? Mesela ben bunu başaramadım. Yani ben konuskan bir insanım. Sorunumu konuşarak hallederim. Ona ayak uydurmak bence zor. Bir iki yapıyorsun üçüncü de aynı. Mesela ben kendimi geri çektiğimde geliyordu ama nasıldi mesela derdin ne deyip geliyor. Konuşuyorsun. Bir dahaki tartışmada aynı. Ne kadar çok iletişime açık olursa kişi o kadar sorun yok olur. Bakın öfkeli olsa da iletişime açık olması önemli. Yoksa aman aman zor yanı. İlk cumlenize de tüm ictenligimle katiliyorum

Çok teşekkür ederim. Biraz gözledim bu tarz tepkiler annesinde de mevcut. Mesela ben mi abartiyorum. Ama bunu anlatmadan geçmek istemiyorum. Annesi sigara içiyor. Yıllardır içiyor ve bırakma tesebbusu hiç olmamış. Sadece şey diyordu annesi bana dua edin bırakayım. Annesi paket paket alıp bı köşeye koyuyordu. Esim de koyduğu yeri biliyor. Sırf annesi içmesin diye paketleri aldı çöpe atacağım dedi. Ben annesini az çok çözdugum için uyardım onu. Dedim ki bak annen bu olayi hoş karşılamaz. Yok dedi aticam. Sen de söyleme. Sorarsa bilmiyorum dersin dedi. Ben niye yalan söyleyeyim dedim. Olsun dedi ben derim dedi Şeyma yapmak istemedi ben istedim diye. Neyse bu paket sigaraları çöpe attı. Annesi fellik fellik sigara arıyor. Soruyor bilmiyorum diyorum. Oğluna soruyor yok diyor. Kadın epey aradı. Neyse sonunda oğlu ben attım dedi. Arada ben de kaynadim. Anası bir çocuk gibi oturdu ağladı. Bana saygın yok. Benim param ben içiyorum vs. dedi. O gün çok sasirdim. 60 yaşındaki kadın bir sigara için oturup ağladı. Oğlunu da saygisizlikla suçladı. Küstü oğluna . push ; S Seymahn Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşim her şeyi içinde ağırca yaşayan birisi beni çok sevdiğini biliyorum belki söylediklerimle onu çok kırdım ondan dolayı benden bekliyordur ama gerçekten bende çok doldum artık hayatını ben merkezli yaşamasına dayanamıyorum

Evlilik tabi ki guzel ama dedigim gibi bekarliktan daha güzel degil

Bende aynı problemle başladım ve evet bende evlenmeden önce bu problemin olduğunu biliyordum. "Evlenince düzelir." Bir şehir efsanesi gerçekten. bunu bende dahil çoğu İnsan yaşayarak öğrenmeyi tercih ediyor. Sonu hüsran. Hele çocuk olsun daha beter oluyor. Adam resmen kendini kaybetti. Yıllarca yüzü gülsün diye maymun oldum. Olmadı. Hep yorgun, hep mutsuz, asık suratlı, aksi ihtiyar dedeler gibi bı kocaya mahkum ettim kendimi. Ay sonra baktım olmuyor. Naziyla oynamıyorum artık. Ne halin varsa gör modundayim. Evlilik tanımı benim için çok farklı. Etrafıma bakıyorum. Kendi tarafını tutan her kadın mutlu. Saçını süpürge eden kadın görünmez. P

Evet çok sakin öfkelenmesi imkansız denecek kadar zordur