Eşim anneme ve babama benziyor, bazı davranışları aynı annem bazı davranışları ise aynı babam... Sanki yıllardır tanıyor gibiyim, neye ne tepki verir biliyorum. Bir konuyu anneme anlattığımda hiç haberi yokken eşimle aynı yorumu yapıyor. Ya da eşim annemle aynı düşüncelere sahip oluyor. Annemle aynı mantık ve düşünce yapısına sahip. Bununla birlikte babamın duyguları onda. Çok enteresan sanki eşimi benim annem ve babam büyütmüş gibi. Babamla aynı şeylere kızar aynı şeylere gücenir ya da aynı şeylere sevinir. Geçtiği yollar bile o kadar benzer ki bir yola girmeden önce bu yolun sonunu ben biliyorum, bu yola girme derim Bizim evlenmemizi benden çok annem ve babam istemişlerdi. Onu çok sevmişler hemen evlat olarak kabul etmişlerdi. Hatta babamın anneme, ben ondan başka biriyle evlenmesine müsaade etmem, dediğini duymuştum. Meyletme sorusuna gelince, hayır asla, aksine aileme hiç benzemeyen insanlara meylederdim evlenmeden önce. Bu durumu ailem de bildiği için, "hiç olmayacak serserinin tekini karşımıza getirip, ben bununla evleneceğim" dememden korkarlardı. :) yulaflapasi

Kesinlikle katılıyorum. Dışarıya yansıttığınız her davranış size dönüyor aslında. Ailede kendini koyduğun konum, mesela her işi yapmak gibi, başka bir ilişkide yön değiştirip karşı tarafa geçince değer gördüğünüzü sanıyorsunuz Z

Hayatıma giren erkeklerin kişisel özellikleri, bana davranış biçimlerini düşündüm ve pek ortak yön bulamadım aralarında. Fakat fiziksel anlamda çok daha önceden farkettiğim bir şey var ki o da hayatta aşk duygusunu hissettiğim erkeklerin istisnasız hepsinin güzel geniş omuzları vardı. Bir tane bile geniş omzu olmayan erkeğe aşık olmamışım. Hatta dar omuzlu bi erkek alemi cihan olsa soğuyorum o aşkla bağlılığı yakalayamıyorum. Sarışın esmer uzun kısa farklı fiziksel özellikteki kişilere aşık olsam da o geniş omuz kriteri muhakkak ortak. Benim babamın çok güzel geniş omuzları vardı. En dikkat çekici yeriydi galiba. Şimdi düşündüm de belki bu da sizin bahsettiğiniz şeyle alakalı

Kader motifi nedir ne değildir çok detaylı bilmiyorum ama kaderimiz biraz da bizim elimizde, buna inanıyorum. Yaydığımız enerjiyle alakalı bence biraz bu, hayata bakışımızla da. Ona göre de ilgi çekiyor ve ilgileniyoruz çevremizle. feruzecerci Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

iyi de sen her şeyi yaparsan bir süre sonra görevin olur zaten. ilişki başında planları gidilecek yerleri sen organize ettiysen. bir de yani tanıyoruz seni. gezme işi senden sorulur. şimdi ben seninle tanışsam ufak bir tatil yapalım desek ben de derim yengeç sen ayarla. anlatabildim umarım. yani çekme meselesi değil bu seninle evrilen bir durum bence.

Anama babama benzesem mi benzemesem mi kararsiz kaldim bir an. Hem cok mukemmel insanlardi ayri ayri degerlendirilirse, hem de cok garip. Onlarin birbirlerine es olmalarini sevmedim ama harika yoldas olduklarini hep soylerim.

Benim eşimin babam ile benzerligi yok. Esimden önce sevdigim bi kac kisi olmustu ve onlar da kendi şahıslarına münhasır insanlardı. Ben tek tip insan almamisim hayatima ya da sevmemisim diyelim. Sizin bu bahsettiginiz kader motifine ben uyuyorum ve buna inanmiyorum da. Gülseren Budayicioglu sürekli bunu lanse etti dizisinde. Coktan biraktim o diziyi de, konu hep ayni yerlere variyordu ve cok sıkıyordu.

Motifimiz mi bozuk ne ya gülmedi güleç yüzümüz

Psikolog olarak söylüyorum; bu ay aldığım eğitimde tam olarak bu konuya değindik. Hocanın söylediği; kızların babaları ile ilgili çözülmemiş/farkında olmadıkları bir travmaları olduğu. Babalarına benzeyen insanları bilinçdışı olarak seçtikleri ya da seçtikleri kişileri bir şekilde babalarına benzettikleri. Eğer bu durumdan çok şikayetçiyseniz terapi almanızı ve travmalarınızı çözmenizi öneririm. Yoksa bu kısır döngü böyle devam eder.

kral kaybederseyi okumanı öneririm

Evet, çünkü umarsız bir romantigim. Ya da daha gerçekci söylemek gerekirse; malım. En son bu ay, malum şahıs döndükten sonra teşekkür amaçlı bir mektup atayım, onu cizeyim dedim. Neyse ki resmin bazı yerlerine s. çtım, batirdim, çok cirkin oldu, göndermedim. Gerçekten de iyi ki de göndermemişim. Hiç de inceliklerime değecek bir insan değil çünkü :) Ayrıca dediğin gibi sürekli heyecanlı, neşeli bir şeyler yapalım derdindeyim çünkü içimden böyle geliyor, kendime engel olamıyorum. Hem diğer türlü, ilişki artık iyice kendini tekrarlayan rutine binince kendimi iki aşık değil, amcaoğlu gibi hissediyorum, bir yerden sonra. Ayrılmak zorunda kalıyorum...

Babamla eşim cok farklı karakterde, yapıda bambaska insanlar. Babam gibi biriyle evlenseydim hayatimin hatasını yapardım. Cok şükür eşimle evlendigim için.

çok uzundu okumadım, kader motifi öğretilmiş ögeleri benimseme gibi algılansa da bence kırılan güzelleşen bir motif, annem çok sessiz bir kadın, toplum içinde herkes anneme hayrandır, ama agzı var dili yok dediklerinden bir insan. ben büyüdükçe fark ettim ki ne kadar herşeyi babam yapsa da annem onu kumanda gibi yönetiyormuş. sonra bir fark ettim ki bende ortamda fikrimi söylemeden bile ilk cümlem ile karşımda kine bu fikri kendi fikri gibi aşılıyabiliyorum. bunlar güzel şeyler ama zamanla çok bencil oldugumu , dünyanın benim etrafımda döndügünü sandığımı fark ettim. yaşadıklarınız, farkındalıklarınız motifin kırılmasına neden oluyor. İlk paragrafta kız arkadaşınızın erkek arkadaşıları tarafından terk edilmesi konusuna gelirsem, bir insan kendi hayatını tam olarak kurmadan, kendini hayatın merkezine koymadan bir ilşkiye başlamamalı. bir ilişki tek tarafın gayreti ve sevgisi üzerine kururursa ne yazık ki kısa zamanda çöker ve o kişi o ilişkinin enkazında kalır. bu nedenle arkadaşınız kendi için yaşamaya başlasın. iyi bir eğitim, iyi bir meslek sahibi olduğu zaman o onu terk edenlerin yüzüne bile bakmaz.

Sonuna kadar okudum tek diyebileceğim şu, biz aslında karşımızdaki insana belli ediyoruz birçok şeyi. Mesela her şeye yetişebileceğimizi. Onlar da bunu anladıkları zaman mücadele etmemeye başlıyor. Keza babanız da öyle davrandığı için siz her şeye yetişmeye alıştığınızdan karşıya da bu elektriği verdiğinizi düşünüyorum. Yani aslında ailede öğrendiklerimizi birebir uygulamasak dahi karşıya bunu hissettirebiliyoruz bilinçdışı maalesef Bi de yengeç burçlarını üzmesinler ya kıyamam duygulanıyorlar sonra onlar

Yillarca babam cok fevridir kizdiginda sinirlenir bagirir cagirir alkol alir diye heo en buyuk zaafim alkol oldu konustuklarim gorustuklerime ilk sordugum soru alkol oluyosan olmazdi. Denedim eledim sevdim evlendim adam alkol kullanmiyor ama ruhu hasta. Ofke kontrolu yok bir kere. Ozman anladim ki babami mumla ariyorum merhameti yeter. Yine senin dedigine geldi olay haklisin bence. Senin durumuna gelince onlari cok rahata alistiriyosun bence biraz miymiy ol naza cek bende bilmemki istanbulu de kedi gibi mrrrrr vallahi oylesi yaraniyor. Gozu kapali bes cesit yemek tatli cikaririm koca evi temizlerim fatiralar gelirler giderler ayni zamanda iş hastalar dugunler hepsi bende. Bir tesekkur eden yok vallahi. Kuzenime bakiyorum masallah yerinden kalkmadan hem marketi hallettiriyor cani isterse yemek yapar temizlik ne zman kafasi eserse. Eve misafir gelir esine soyler yardim et diye ne adamda masallah dibine dusuyor. Şans bence birazda

Merhaba KK Dün, bir arkadaşımla uzun uzun konustuk. Konu kızın kendini bildi bileli, belki 12-13 yıldır tüm ilişkilerinde aynı şeyi yaşamasıyla ilgiliydi. İstisnası bile yok, tüm ilişkilerinde önce erkek bu kızın peşinden koşuyor, evlilik vaatleri veriyor , kız ikna olup sevmeye baslayinca erkek soğuk duruyor, ilgisizlik kavgaları çıkıyor, hayatındaki istisnasız tüm erkeklerin bir gözü dışarıda, afresif, bu yüzden kavgalar ediyorlar. Ve işin sonunda istisnasiz her sevgilisi 'erkekler evlilikten korkarlar' gibi cümleler duyuyor. Ve yine istisnasız her ilişkisinde kız terkediliyor. Terkedile terkedile terkedilme manyağı olmuş İlişki kötü bile gitse, asla kendisi ayrılamiyor... Bu kız benim çocukluktan arkadaşım, yani cidden her ilişkisine hakimim ve bu tarzdan başka bir insanla merhabalasmiyor bile. Bu tarzdan başka bir insan da bu kıza yazmıyor. Tip bu yani, değişmez. Ben de ona kader motifinden bahsettim, kadının babası neyse onun enerjisine sahip erkeklere meyletmesi, hoşnut olmasa bile o tarz erkeklerin/ya da tam zıttı ona daha tanıdık ve güvenilir gelmesi üzerine. Sonra birkaç video izledik, benzer şeyleri söyleyen... Gerçekten de bu kızın babası 'var ile yok arası' babalardan. Arasıra aniden parlayıp evde otoriteyi böyle sağlasa da öyle vurması, kırması, hakareti vs yok, işten gelip yemek yiyip kahveye gider. Haftasonu erken uyanıp evden çıkar, akşam eve gec gelir... Ben uzaktan izleyen biri olarak açıkçası babası ve kızın sevgilileri arasında çok bağlantı kuruyorum. Bence bu kız hep kendisine ilgi göstermeyecek, kıza değil de dış dünyaya daha çok bağlı ekreklere meylediyor. Ve öyle erkekler bu kızın pesinde dolaşıyor Sonunda da hep mutsuz oluyor... Aynı şekilde KK'da da sık sık okuyorum, evde şiddete aşina olan ve çocukken 'erkek rol model' olarak gördüğü babasından bunu görüp normalleştiren kızlar, evlilik seçiminde babaları gibi agresif, babaları gibi kıskanç insanlari eş diye seçiyorlar, onları daha korunaklı buluyorlar, daha zıt karakterli, daha sakin mizaçlı erkeklerle olan ilişkilerini sabote ediyorlar... Konunun özü bu arkadaşlar, aşağıda yazdıklarım kendi kader motifimle ilgili kısa tutamadigim bir muhabbet. Vakti olmayanların buraya kadar olan kismi okuması da yeterli :)) sizin de buna benzer hikayeleriniz var mi? Varsa nasıl aştiniz? Kader motofiyle ilgili Okuduğunuz, izlediğiniz ya da kendi terapistinizden işittiğiniz bir şeyler var mı? Paylaşırsanız sevinirim... UYARI : Buradan sonrası sokağa çıkma yasağında olduğumuz bu cumartesi günü, yapacak daha iyi bir şeyi olmayıp uzun yazı okumaktan rahatsız olmayanlar içindir; Benim konum da yine aynı... Aslında çok şanslıyım, çünkü dünya iyisi bir babam var. Otuz yaşındayım, bunca sene gördüğüm; evdeki birini incitecek kelime kullanmaktan imtina eder, kalp kırmaktan kaçınır, evini sever, ev ahalisiyle sohbet eder, yemek yapar, çamaşır asar, alışveriş yapar, bizi sevdiğini dile getirmekten kacinmaz, balkonda tüm sandalyeler doluysa kucağına falan oturtur. Böyle minnoş bir baba. Ama evdeki tümm sorumluluk anneme aittir. Her iki tarafın akrabalarıyla ilgili tüm iletisimi annem yürütür . Babamın Miras davasıyla annem ilgilenir, babamın yeğeninin düğününe, akrabasının cenazesine şehir dışına annem çıkar, çocukların tüm sorumluluğu annemdedir, babam asla 'hayir' demez, 'annenize sorun' der. Şu mu alınacak, makina mı bozuldu, çocuklar hangi dersaneye gidecek... Her türlü ev yükü annemin omzundadir, babam sadece onun kararlarına saygı duyup destek olur. Ama yüz yılda bir kere 'hadi bu haftasonu da pikniğe gidelim' bile demez. Biz gidelim dersek plan yapıp ona saatini söylersek gelir... İşte, benim de istisnasız bulduğum her tip böyle... Yani bu benzerliği ben de son yıllarda üstüne düşünce farkettim.. Bunca yıldir hayatıma giren erkekler hep çok minnoş insanlar olmuştur . Hepsi hoşsohbet insanlardir. Hiç sevdigini gizleyen -sever ama belli etmez- tarzı biri hayatıma girmemiştir. Ya da kıskanç, şunu neden ekledin, bunu niye giydin diyen . Hayatıma aldığım inanilmazzz sakin insanlardır. Kavga edilecekse ben tek basima ederim. ayrılık anında ben sinirlenip telefonlarıni kirmişsam, kızdığım bir an yanağını cırmalamışsam, itip kakmişsam, evinin camını kirmişsam, yağmurlu bir ormanda gecenin bir yarısı eşyalarını dışarıya atıp çadırdan kovmuşsam, evindeki tüm kagitlari sobaya atmıssam bile karşımdaki insanın tepkisi sakince kalıp benim enerjimi atıp sakinlesmemi beklemek olur. Bu bir, iki, üç falan degil, gerçekten çok kere yaşanan bir durumdu ve karşındaki insanlarin hepsinin tepkisi sakince beni beklemek olmuştu. Benim sesim çok çirkindir, gerçekten çok ince ve tiz. Ama sevgililerim bana şarkı söyletip durur, aynı sekilde telefonum hayatıma giren insanların bana şarkı söyledikleri ses kayıtlarıyla doludur, sevgililerim saçlarımı boyarlar, benim sacimi yapmak için YouTube'dan saç örme videoları izlerler, yokuş falan çıkacakken 'bin istersen sirtima' cumlesini kaç kişiden duydum, Allah bilir... Bunlar bana minnoş gelen, benim meylettigim şeyler Ama şöyle de bir şey var, bugüne kadar asssslaaaaaaa ama asssslaaaaaa duymadım ki şöyle bir cümle ; "suprizz, bize bilet aldım" O biletin yapılacağı etkinliği mutlaka ben bulmuş, hakkında yorumları ben okumuş, kendi kartımla ben almış, adresini ben ogrenmisimdir. Hadi konseri geç, 'bu pazar kemerburgaz ormanına gidelim' bile demezler. Çok çok 'mangal yaksak mi?' derler , ben hava durumuna bakarım, toplu taşımayla gidecek yer ararım, telefon açıp mangalın yasak olup olmadığını sorarım, yol güzergahını belirlerim, çantama mangallik malzemeleri, tabağı çanağı örtüyü atarım, o da ne yiyeceğimizi bana sorar! Bunu ilkten sona, tüm ilişkilerinizde yaşadığınızı düşünsenize Geçen aylarda bir ex bana mesaj atmış 'hayati guzel yaşamayı öğrettin, güzel mekanlar öğrettin. Senin beni götürdüğün her yere ben hala arada gidiyorum' diye. Okuyunca sevinmedim, sinirlendim. Çünkü kimse beni güzel mekanlara götürmüyor, kimse yüzünden yeni yerler görmüyorum. Çocugun da dediği gibi her yeri ben keşfedip ben buluyorum, ben öneriyorum, ben güzel tekliflerle geliyorum... Bir süre sonra bıkıyorum tabii ki, çünkü ben bir adım atmazsam hiç bir şey yapılmıyor. Etrafıma, milletin ilişkisine bakıyorum, hiç de benim gibi değil. Genelde sevgilileri yapıyor planları, ya da şuraya gidelim mi diye soruyor falan çocuklar. İnanın ki ben bu cümleyi ömrümde duymadım bir sevgilimden Üniversitede çok ciddi, az kaldı evleneceğim bir sevgilim vardı, babamla falan tanişmıştı, devamlı beni evlilik fikriyle manipüle ederdi. Uzak bir şehre atanmıştı. Benim elimde takvim '29 Ekim saliya denk geliyor, o zaman cumadan bilet al gel, ötesi izin al, sali dön' falan, plan yapardım, ben ucuz bilet bulurdum, alırdı. Şuraya buraya gidelim derdim, giderdik. İkimizde de internet varken tüm biletleri hep ben araştırirdim. Sonra ondan ayrıldım, arap bir erkekle sevgili oldum. Çocuk elaleme parayla turist rehberliği yapardı, bilmediği yer yoktu. Ama söz konusu ben olunca 'ben İstanbul'u bilmiyroum ki Habibi, sen bul' derdi. Kendi doğumgünümde bile benim bulduğum yere gittik. Onu geç, bir kere benle Antalya'ya gittiğini sanıyordu, uygun saatte bilet bulamadığım için başka yere bilet almıştım, söylemeyi unutmuşum, gidince anladi. Umrunda bile olmadı. Ha antalyaaaa ha Malatya... Adamın umru değil ki... Biletler benden, gideceğimiz yere ulaşım benden, o mevsimde minibüs yok diye araba bulamazsak strese girmesi benden, kalacak yer bulma benden, yeme içme ayarlama benden, tüm para hesabı kitabı benden... Bütün stres, bütün plan hep benim üzerimde. Ne zaman 'nereye gitsek?' desem, duyduğum tek cevap 'sen nereye istersen habibi' Ya, Allah hakkı için, bir gün de sen bul bir yer... En sonunda ayrıldım, sonra eşi dostu, arkadaş çevresi kalabalık adam buldum. Adam benle tanıştığı gibi herkesle arasına mesafe koyup ev kuşu oldu. Anca ben çektim, oraya buraya geldi. 'hangi filmi izleyelim?' sorusuna bile 'farketmez, sen ne istersin?' cevabı aldım. Beni bilmedigim bir yere bile götürmedi, tüm sinemaalra, tiyatrolara biletleri ben aldım. Onunla da bir senelik bir ilişkimiz oldu, bir kere bile 'bugun planlar benden' cümlesini duymadım. Benim plan yapmayip ondan beklediğim her gün ya eve gidip yemek yapıp tavla oynadık, ya da o bir şeyler hazirlayip benim ilçeme geldi, benim daha önce ona gösterdiğim yeşillik alanda piknik yaptık.. Sonuç olaak ondan da ayrıldım... Sonra ABD'li bir adamla tanistim. Adam dünyadaki neredeyse tüm kitalara ayak basmış, tek başına, küçücük sırt çantasıyla diyar diyar gezmiş. Ama böyle bir adam bile söz konusu ben olduğumda 'hic farketmez, sen ne istersen' e bağladı. Hadi o Türkiye'deyken ben biliyorum, ben gezdirdim, ona da kabul. Ama onun daha önce de gezdiği bir başka ülkede bile tüm planları bana yaptırdı. Haritada ben buldum, ben işaretledim, ben gezdim. Dondurma yiyelim mi dedim, dondurma yedik, şurada oturalım mi dedim, orada oturduk. İnsanmazsiniz onun bilmem nereden bilmemnereye biletini bile ben aldım. Ve bu adam dünyayı kendi başına gezen bir özgür ruh. O bile benim yanimdayken herşeyi benden bekleyen bir insana dönüştü. Sonra bambaşka bir ırktan bir adama aşık oldum. Adam geçtiğimiz sene, kendi ülkesinden başka bir kitada- Asya'da 5 ay bir başına yaşayıp birkaç aylığına yanıma geldi. Dünyanın her yerinde kendisi başının çaresine bakabilecek- zamanında bakmış bir insan. Ama benim yanimdayken evini bana tutturttu, aylarca ona kiralık ev bulacam diye iş cikisi gezip durdum, tüm menülerini bana çevirtirdi, normalde gittiği ülkelerde translateden rahatlıkla çevirip Google'dan bakabilirken benim ulkemdeyken hep bana mesaj atardi 'bu ne? İçinde ne var? Hamsiyle istavritin farkı ne? Kebapla köfte arasındaki fark ne? Nereden peynir alabilirim, oraya nasıl gidebilirim? Beğendiğim kıyafetin bedeni kalmamış/kodunu çektim, sen telefon açar mısın diğer şubelere, orada var mi... Beraber olduğumuz her an tüm angaryalara ben koştum ... en son bu arkadaş geçenlerde bir supriz yapıp yanıma geldi. Hem çok özlediğimi farkettim hem de aynı şeylere hız kesmeden devam etti, kaldığı günler boyunca her şeyi bana sorup, benden yardım isteyip durdu. Hatta dayanamayip şöyle bir mesaj attım / kendimi turist uygulaması gibi hissediyorum diye. Ona yazınca daha bir tanıdık geldi his. Gerçekten de hayatıma aldığım insanlar bir uygulama, application gibi kullanıyor beni. Tüm angaryalari, tüm planlari hep benim üzerimden yapıyorlar. Bu saydıklarım sadece ciddi ciddi ilişki yaşadığım insanlar, ama flortlerim, tatil aşklarım, başladığı ay biten ilişkilerim, öylesine takildigim insanlar falan da tam olarak bu stereotipe sahipler. hepsi asla sesini yükseltmeyen, saygisizlik yapmayan, kıskançlık yapmayan, kırmaktan üzmekten çekinen, bana saygı duyan, yokuşlarda 'gel seni tasiyayim' diyen, sevgisini dile getirmekten çekinmeyen, öpmeyi koklamaya seven insanlar. Ama hepsi de 'ben bilmem, sen karar ver' diyen insanlar... Uzun olduğu için özür dilerim ama yengenc konusu nasıl kısa olabilir? Sizin de böyle kader Motifi örnekleriniz var mı? Ben bu döngüyü nasıl kirabilirim? terapiye de gidiyorum aslında, ama benim terapistim öyle kader motifi falan diyen bir insan değil, hatta bence inanmiyor buna:) Yaşım bu sene otuz olacak, ve hep aynı insanlarla tanışmaktan sıkıldım. İnanın hepsiyle tanışmam bambaşka şekillerde, hepsinin görünüşü bambaşka, hepsi bambaşka ulkeden-ya da bizim ülkenin bambaşka yörelerinden. Hepsinin aile yapısı birbirinden farklı... ama iş benimle sevgili olmaya gelince hepsi birbirinin laciverti. Neden boyle oluyor? Bu döngüyü nasıl bozabilirim? Her yeni başlayan iliskimde bu gerçeği farkedip 'yine mı başlıyoruz ' demekten çok sıkıldım. Umarım çok taşlanmadan, güzel yorumlar gelir

Açıkçası hepsini okuyamadım, birazdan işimi halledip okuyacağım üzgünüm ama okuduğum kadarına yorum yapamadan geçemeyeceğim. Hayatı yeniden keşfedin kitabından bu motifler, neden oluştukları, nasıl kurtulabileceğimiz yazıyor. Orda bu konuyla ilgili şunları söylüyor; küçükken nasıl bir çevrede büyüdüysek ona benzer çevreyi bilinçaltında istiyoruz ve o tür erkeklere karşı ekstra çekim duyuyoruz. Mesela şiddet uygulayan bir baba varsa ilerde o tür erkeklere çekim duymamız aslında o ortama, yaşama alışık olmamızdan dolayı oluyor. Bilinçaltı tanıdığı duyguya gidiyor her ne kadar kötü hissettiriyorsa da. O kitapta tehlike sinyallerinden biri olarak çok çekim duyduğumuz kişileri söylüyor ve az çekim duyduğumuz kişilere yönelmemizi öneriyor. Tam açıklayamamış olabilirim ancak kitapta hangi örüntüsü olanlar için partnerlerdeki hangi işaretler uzak durmamız ve şemamızı tekrar ettirdiğini detaylıca yazıyor. Arkadaşınıza ve size öneriyorum kesinlikle.

Müthiş emekli bir konu öncelikle tebrik ederim. Daha hayatını tam oturtamamış, yolun başında olan, kendini yeni yeni tanıyan arayışta olan insanlardan etkilenemiyorum. Böyle bir şeye hakkım yok, sonuçta ben de daha hayatımı kurma aşamasındayım. Ama yaşıtlarım bu sebeple beni hiç çekmiyor. Tam tersi hayatında başarılı saygın konumdaki, hayatına kendine hakim insanlar beni çok etkiliyor. Çünkü istiyorum ki bu insanlar bana yol göstersin, tökezlediğimde yardımcı olsun. Bana destek olsunlar. Ama hep ben ben ben, ben kimseye yol göstermek destek olmak istemiyorum. Bu nedenle yalnızım. Konuyla alakası hayatım boyunca kendim de çabalasam da bir sorunum olduğunda babamın orada olup bu konuyla ilgileneceğini çözebileceğini biliyordum. Şimdi aynı şeyi karşımdaki insandan bekliyorum. Kararsız kaldığımda bana yol göstersin, evet bu yöne gitmen gerek desin istiyorum. Neyse bilmiyorum bir yere bağlayamadım ama üzgün hissettim şu an

Bir kere mesela koltukta babam mac seyrediyor. Ben de kucagina yatmistim. Bir baktim sacimi oksuyor elimi opuyor filan. Dedim noluyoruz bu adama ne oldu. Sonra baktim muzur muzur guluyor dedi ki "en buyuk kk Hadi bu kadar sevgi Sana bir sene yeter sonra bana gelip baba bana saril maril deme ha". Iste ben de boyle okuz mu degil mi karar veremedigim erkekleri seviyorum.

Almadan vermek Allah'a mahsus. Siz istiyorsunuz size destek olup kararsız oldugunuzda yol gösterilsin... Belki de tek taraflı istemek doğru değildir.

Eşim babama hiç benzemez. ama bu yaz kaynım gelmişti onun benzediğini fark ettim. yenGEnC

Bir sene geçmiş, kendi konumu guncelleyeyim; Sevgili KK sonrasında yeni bir alışkanlık edindim, artık açık açık kendimi kolay yaşam applicationu gibi hissetmekten nefret ettiğimi söylüyorum, daha yolun en başında :)) İlk sayfada bahsettiğim çocuk yaz ayında tekrar gelmek istedi yanıma. Ben de açık açık kendi başıma zaten keyifli zaman geçirdiğimi, bir de bedava turist rehberliği yapıp her aksilikte göz devirecek birine ihtiyaç duymadığımı söyledim. O da bana eğer gelirse burada olduğu süre boyunca tümm planları onun yapacağını, gerekirse otobus şoförünü bile onun arayacagini , beni artık çok iyi tanıdığını ve görüşmeyi kabul edersem pişman olmayacağımi söyledi. Gerçekten de kaldığı süre boyunca bana sadece 'dondurma ister misin?' ve 'wifini paylaşır misin?' diye sordu. Herrr şeyi o ayarladı, gezilecek yerleri, gün batımıni en iyi nereden izleyeceğimizi, ulaşımı, planlari... Hayatımda ilk defa hiç bir şey dusunmek zorunda olmadığım bir on gün gecirdim. Gerçekten de çok güzel bir şeymiş:))) Neyse, biz harika zaman geçirdik ama sonuç olarak aramıza mesafeler girince tekrar çift modundan çıktık. Derken yeni biriyle tanıştım . Benim prototipin aynısı yine. Sakin, nazik, şarkılar söyleyen, saçlarını ören, sarhoşsun diye bir km sırtında taşıyan cinsten. Kısa süre sonra tekrar yanıma geldi, beraber bir şeyler planladık. Ama ilk aşamada ben ayarladım her şeyi . Bana ne kadar harika bir insan olduğumu, her şeyi onun için kolaylaştırdığımi - hallettigimi söyledi. Ben de ona gerçekten hayatımın her aşamasında böyle olduğumu, ama sonra kendimi kolay yaşam applicationu gibi hissettiğimi ve bir süre sonra sıkıldigimi, bu sebeple genelde yalnız seyehat etmeyi tercih ettiğimi söyledim. Gaaaayet dertleşiyor gibi:) o da mesajı aldı, aramızda küçük bir iş bölümü yaptık. Onun çözmekte zorlanacağı bir süreci ben hallettim ve devamında, gidene kadar heeeerrr şeyi o ayarladı. İkimizin de bilmeidgi bir yere gittik ve oranın gezmeye değer her yerine beni götürdü. Benim için ilginç yeni deneyimler edindim, hatta hayatımda ilk defa biri bana bilet aldı :) onun dönüş zamanı geldiğinde de havaalanında vedalasirken 'umarim benim applicationum senden beş yıldız almayı başarmiştir' dedi:))) Öyle yani, iyi ki de konu acmisim. Bundan sonra taktiğim belli. Bu yoldan devam edecegim

Selam Yengeçim bayıla bayıla okudum yazını. Klavyene sağlık. Benim eşim babamın tam zıttıydı. Ablamın iki eşi de babamın aynısı. Senin enerjin sürekli "ben hallederim" "aman ne büyüttünüz" "ne var canım bunda" şeklinde. Yaşam tarzımız da sıradan değil. Ha dedin mi yurtdisina kacabiliriz ikimizde mesela. Buna bu kadar alisik olmayan kisiler icin bu büyük bir sey. Halbuki 200 liralik pegasus bilete, couchsurfing, bir kac paketli hazir gidaya bakar Ben bir kere planlarim, ikinciyi birakirim. Tek kisilik planlarim, baska bir arkadasimla planlarim. Ikinci kez benle gitmek isteyen kisi kendi gelsin. Sen biraz buna izin vermiyor gibisin, veya karsina cikanlarin ikinci kez gitmeye hevesi yok gibi. Kızma ama senle ben de bir yere gitsem birakirim sana plani. Sürekli toparlamaya hazir bekliyor gibisin ben ne didineyim ya yengeç 2 dakkada yapar plani diyebilirim. Yaşıtmışız, bunu da ögrendim

Nasıl mangal sizsiniz?

Hayatın içinde ve ilişkilerde kendinize biçtiğiniz rol neyse ve nasılsa, insanlarda size öyle yaklaşıyor, öyle davranıyor ve sizden beklentileride bu yönde oluyor. Ailemiz bizim hayatı öğrendiğimiz ilk yer ve çocuğun ilk öğretmeninin annesi olduğunu düşündüğümüzde, anne ve babamızı rol model almamız beklenen bir durumdur. Rahatsız olduğumuz bir durumun değişmesini istiyorsak, önce kendimizde buna sebep olan yaklaşım ve bakış açımızı değiştirmeliyiz.

Senin forumda yazilarini okumayi seviyorum. Şu an canım da sıkkın, oturup hepsini okudum sonuna kadar, ilk sayfadaki yorumlara bile baktım biraz. Bu dedigin dogru, babalara benzeyen tipler seçiyor kizlar. Kırmızı Oda dizisindeki psikiyatrik gercek hikayeler de Doğduğun Ev Kaderindir dizisindeki Zeynep'in secimi de bu dedigini dogruluyor. Ben babamla mesafeli iliski geçirdim cocuklukta. Eşim olacak kisi, beni hep babamin tersine korusun kollasin benimle cok aşırı ilgilensin istedim. Bekarken verilen söz tabii ki cok ilgilenecegi filan seklindeydi, sonra foss oldu canim. Bu bizim karakterimizin baskın olmasiyla ilgili. Adamin yolda elini ben tutarim, gecen arabadan vb. ben kollarim sıkıcı oluyor bi süre sonra. Sıkıcı mıkıcı devam ediyoruz iste, arada canlandiracak bir seyler bulursak degisiklik oluyor, bazen bilmedigini öğrenip yapmaya calisiyor adam, o da tabi igreti duruyor Bazen bilerek is yaptırmak lazım öyle sana güvenen, her seyi sana birakan adamlara. Gerekirse yoruldugunu soyleyip iş bölümü teklif edeceksin. Yipranmamak adına. yenGEnC

Şu zamana kadar aşık olduğum veya hoşlandığım insanları gözden geçirince babama hep zıt tipler olduğunu farkettim. Aslında bilinçli bi seçim benimkisi. Babam çok agresif, sinirli, bencil ve daha bunun gibi olumsuz özelliklere sahip birisi. Konuşurken bağırır, azarlar, hakaret eder ve eleştiri asla kaldırmaz kabul etmez. Bende küçüklükten beri bunlardan muzdarip olduğum için hep babamın tam zıttı sessiz, sakin, efendi, ağırbaşlı, saygılı, kibar vb tiplere yöneldim. Hep öyle insanlar bana çekici geldi. Baskın karakterli, sinirli kıskanç vb tiplerden hep uzak durdum. Genelde de ya babası gibi tiplere yönelir insan onu düzeltebilecegini düşünür ve babasıyla olan sorunlarını o insan aracılığıyla düzeltip ondan alamadığı sevgiyi karşısındakinden alacağını düşünerek. Ya da babasının tam zıttını ister benim gibi çünkü çok çekmiştir ağzı yanmıştır aman aman diyodur :)

Keşke babam gibi bir insan gelse sorumluluğu babam alır aldatmaz sevgi doludur bakalım babam gibi bir adam arayışındayım ama babamın ilişki tavsiyelerini hep dinlerim hepsi doğru çıkıyor bedavadan bir ilişki danışmanım var

Arkadaşımın yanlış çok fazla davranışı var zaten ilişkisi içinde, o bambaşka bir konu. İyi bir şey yaptım diye anlattığı bazı şeylerde ağzım açık dinliyorum, 'oha, özel alana nasıl bir müdahaledir yigidim bu' diye, onun da doğru olmayan davranışı çok. Ama işte mesele, -istisnasiz hep- aynı tarz erkekleri çekiyor. Yaşadığı sorunlar hep aynı tarz şeyler, ayrilik sebepleri hep aynı cümleler. Mesela benim kolayca hayatıma giren tipler onun flört için bile karşısına çıkmamıştır. Ya da agresif, kodum mu oturturum tiplerle hiç işi olmamistir. İşte insanların her seferinde, durmadan usanmadan aynı tarz insanlara meyletmesinin sebebi ne, ben de onu merak ediyorum. Ve bunu nasıl çözebiliriz

Cano, hayır demeyi bileceksin. Hazır lopçu bu erkek milleti. Havamda değilim. Sen ayarla bana sürpriz olsun bu sefer gibi... 2 kere sordu 3. Ye ask google, think twice demeli. Senin zaten kendi işini kendin halleden biri olduğun belli oluyordur. Ee her talebe de evet dersen canına minnet bunların.

Yengeç okumak istedim ama atlaya atlaya gitmek durumunda kaldım Tersten bakmayı denedin mi hiç, babana benzeyen erkekleri bulmak değilde ilişkide annen gibi yöneten tarafta olduğun için aynı şeyleri yaşıyor olabilir misin?

Ben de tam olarak babama benzer biriyle evliyim, tipi huyları vs. Tabi ki farklılıkları var ama özellikle para harcama alışkanlıkları çok benzer, hayat görüşleri de öyle. Ve ben de kayinvalideme inanılmaz benzerim bu arada, yine tipim ve karakterim dahil olmak üzere, bu yüzden pek anlasamadigimizi düşünürüm hatta iki cambaz bir ipte misali... Benzer tipleri seçmemizin nedenini ise şöyle okumuştum bir yerde; baba veya annelerimizle olan çocukluk travmalarımızı onlara benzer bir eş seçip onlarda düzeltmeye çalışıyormuş bilinçaltı. Bir başka okuduğum şey ise yine eş seçiminde bilinçaltının etkili olması sonucu baba/anneye benzer kişinin alt beyin tarafından güvenli gorulmesi imiş... alkolik babası olan birinin gayriihtiyari alkolik bir erkeği eş olarak seçmesi gibi. Cevremde bunun ciddi anlamda çok örneği var. Bence çözümü kendi kendine tespit edebilmek için önce bunun farkında olmak gerekiyor -ki sen farkındasın- ve ona göre davranmak. Ama bilinçaltı söz konusu olunca kendini yönetmek zor, bir psikologtan yardım almak en sağlıklısı derim.

Seni dinledim, siparis ettim, çok teşekkür ederim Sevgili KK, varsa bu konuda güzel kitap, video önerileriniz, hepsine açığım vallahi :)

merhaba, konunu atlaya atlaya okudum. İki şey hakkında yazmak istedim. öncelikle tartışma niyetim asla yok, sakın yanlış anlama lütfen. Sadece içimde kalan bi' şeyi yazmak istedim. geçen Gün ben de bir konu açmıştım ve sen de mesaj yazmıştın. Sana "üslubun çok sert geldi" yazdım. Gerçekten de sert yazmıştın hani ben ters bi şey yazsam tartışırdık. şu alıntı cümleden sonra şunu söylemek istiyorum: eğer taşlanma Endişen varsa lütfen başkalarına da onları taşlamadan yorum yaz. Çünkü herkes bu endişe ile konu açıyor az çok. geleyim konuna Sanırım bu biraz kader. Ben evlenmeden önce "inşallah babam gibi birisiyle evlenirim" derdiM. Babam annemi ve bizi çok sever. dünyaya bir daha gelse yine annemle evlenirmiş hep öyle söyler. 41 senelik de evliler şu an eşime bakıyorum, aynı babam. Abim, babama asla böyle benzemez. eşimle babam da birbirlerini çok sever ve çok iyi anlaşırlar kızlar, babalarına benzeyen erkeklere aşık olurmuş. galiba bu adamları biz seçiyoruz ve evrene böyle mesajlar yolluyoruz ki böyle denk geliyor Dilerim gönlüne göre bir eş bulursun.

Genelde araştırıyorum bir şeyler Bak, sana daha sinir bozucu bir şey anlatayim; bir türlü tam olarak kopamadigim uzatmalı bir eski sevgilim var, Rus. Bana kendimi seyehat uygulamasi gibi hissettiren çocuk :) . Geçen bahar, arabayla sahil şeridini gezmek istediğini, gidilebilecek rotalar ve araç kiralama şirketleri hakkında bilgi sahibi olmak istediğini söyledi. benim de ehliyetim bile yok, bir yere gideceksem otobusle-minubusle-otostopla falan bir şekilde yolumu bulurum. Bu çocuk sordu diye araştırdııım araştırdiiim, eşime dostuma sordum, 4 büyük arac kiralama linki gönderdim. Tutttu bana dedi ki; bunları Google da söylüyor, ben sana kişisel deneyimlerini sormuştum Ben de hazırlamış olduğum upuzuuun mesajdan sonra gelirse seyehat sorunları - Türkçe çeviri falan konusunda yardimci olabileceğimi, ama ona katılmayı istemediğimi yazmıştım. Bir sureligine iletişimimi kesmeyi başarmıştım. Biliyorum, çok sinir bozucu. İşte bu durumdan kurtulmak istiyorum zaten ben de

Çok uzundu bazı yerleri okuyamadım da babana benzeyen erkekleri buluyor düşüncesi yerine sen annene benziyor olabilir misin ilişkilerinde?

Canim dostum; ben de bir yengeç olduğuma göre seni anlayabilirim ve anladım. Ilişkiler üzerine seninle konuştuğumuz zaman da söylemiştim. Sen ne kadar modern olsan da bir Türk kanı var sende. Ve Türk kadınları gibi sevilmek istiyorsun. Türk kadınları gibi yapıcı ve kurucusun. Senin yaptığın şey fedakarlık. Gelgelelim ne bir Rus anlar bunu ne de bir italyan. Bunu ancak bu kültürün insanları anlar. Benim eşim de babama benzer. Sessiz sakin yapıcıdır. Babamdan farkı şudur; Daha çok sorumluluk alan bir adamla evliyim. Evde salça bittiyse bunu ben söylemem ona. O buna dikkat etmiştir ve bitmeden yenisini almıştır. Belki sen biraz daha yapıcı olmaktan geri durabilirsin. Gerçekten seven adamlar gercekten yapıcı olurlar. Yanına gelmek için emek ve caba sarf ederler. Bu gibi çabaları günübirlik iliskilerde ya da birlikte çıkma eylemlerinde bulamazsın. Sana tavsiyem böyle şeyler icin sen de çabalama. Bütün ilişkileri sorunsuz hale getiren tek güç gerçekten sevmektir. Illaki aşk olmasa da gerçek sevgi sorunlari çizer. Insan sevdiği şey için emek verir ve emek verdiği şeyi sever. Eğer emek yoksa sevgiden bahsedemiyorum ben. Sana bunu daha önce de söyledim. Allah kalbin kadar güzel adamlarla karşılaştırsın seni. Iyi haberlerini bekliyorum bebişim seni seviyorum❤

TABI KI hepsini okudum super konu. Ben seninle ciksam kesin ben de butun planlari sana yikardim kanki Hatta keske beni biraz cekici buluyor olsan da ciksak bir sure. Cok da gulerim eglenirim valla oh ilac gibi gelen bir iliski olur. Valla bence bu konulara acayip bir yetenegin var ve seviyorsun... Oyle olunca da elime mi yapisir yaparim modunda giriyorsun... Sen yapinca insanlar da rahatliyor ipe un seriyor... Ama sen kendini gereksiz yordugun zaman da karsindakinden bikiyorsun. Acaba surekli hayati kolaylastirmak ve renkli hale getirmek zorunda hissediyor olabilir misin? Yani hani surekli plan yapayim surekli heyecanli tutayim surekli bir sekilde eglence ve yenilik duzeyini arsa cikarayim gibi... Cunku bu seni yorar ve gerek yok. Yengenc her seyi organize etmedi diye sikayet edecek olan defolsun gitsin yani kapi orda. Bu arada babanla iliskisi konusuna yuzde yuz katiliyorum. Vallahi bence de var oyle bisey. Benim babam da iyidir hostur duygusaldir saftir kendi dunyasindadir saatlerce seninle felsefeden sanattan bahseder derin konular konusur eglencelidir ama iki tabak kaldirmaz. Sevgisini arada aklima gelirse gosterir. Biz cocuklarina karisina sanki onun yasadigi derin hayal aleminde oyle var olan olmasa da olur tiplermisiz gibi davranir. Kotudur diyemem tabi ama kopuk bi tip. ben de oylelerine meylediyorum sanirim. Benimle konusan derin paylasimlara giren ilginc iyi niyetli ama bana ozel bir ilgisi de olmayan erkeklerin pesinden kosuyorum. En sik duydugum soz "aaa ben seni arkadasim olarak goruyorum..." Biri bana "ben seni cocuklarimin anasi evimin sultani olarak goruyorum lutfen bana evet de askim kalbimin tek sahibi" dese "ay ne diyo bu ya iyyyy" yaparim. Bilemiyorum nasil degistircezz.

Yengeç kadını böyle mi oluyormuş, bende yengeç erkeği var, beni asistanı sanıyor kendinide yönetim kurulu başkanı Yengeç erkeği zor, yengeç kadını iyiymiş ama kızım da yengeç, onun da faydasını başkası görür pöff

Hmm demekki babada hafızanızdaki en net özellik dalgalı saçlarıymış.

Ben yasadim hatta esimle tanismadan once cok verici oldugum cok umutlu oldugum bir tuhaf iliski icindeydim sanki onunla olursam gecmisimi degistirecektim Sonra esim karsima cikti Tek bir cumle beni ikna etmisti bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olma diyen arkadasim gorusmeye ikna etti Gordugum an anlamistim adini bile sormadim ortak tanidigin facebook hesabina girip esimi bulup bu olurmus iste diyip stalk yaptim ilk gun elle bol ketcapli pizza yedik 5 saate yakin oturmus yolu uzatmak icin donuste yurumustuk Donguyu kirmak aslinda basitmis sadece tamam 1 saat gorusurum demem yeterli oldu. Bazi seyler kismet ama bazende 2 3 kez dusunmek gerekir Seni az cok taniyorum evet kendini cok aşma ama farkli acilardanda dusunmeye calis sen ne istedigini biliyorsun Esimin bir arkadasi 39 yasinda Istanbulun gobeginde evi var kira geliri var gezmeyi sever cok calisir evlenmeyi cok istiyor ama hep olmayacak isler pesinde inan doktorluk oldu oysa esiminde ona soyledigi insanlari dusunse en azindan deneyip saplandigi insanlardan kacsa birseyler degisecekti

Merhabalar, Ben konuyu geç farkettim ama kader motifi konusunda Gülseren hanımın bütün videolarını izledim. Sanırım o tanımı türk dilinde kullanan tek kişi de o en azından benim duyduğum. Bu konuda serhat yabancı diyor ki: aslında bizim hayatımıza başka insanlar da giriyor ama biz onları fark etmiyoruz bile. O yüzden tek şansımız bu insanlarmış gibi hissediyoruz. Ben de böyle olduğunu düşünüyorum. Başkaları olsa da gözümüz görmüyor. Benim babam çok agresif bi insan olduğu için eşimin sakinliği beni çok cezbediyor mesela. Ama babamla çok benzer yönleri de var, beni çok korkutan kuru inadı gibi yani tam olarak babamın aynısı yada tam tersi diyemem. Benim de annemden çok etkilenmisligim olsa da kendime zararı olduğunu hissettiğim yönleri az bir süre önce keşfedebildim ve düzeltmek için çabalıyorum. Bir miktar başarılı olduğumu da görüyorum. Bu konuda uzmanların yaklaşımı -benim okuduğum kadarıyla- duygu günlüğü tutmak. O gün yaşadıklarımızı ve hissettiklerimizi her gün bir deftere yazıp her akşam o defteri en baştan okumaya başlamak. Tekrar eden davranışları böyle farkedebiliyoruz. Sonrası farkettiğimiz davranışları düzeltmeye çalışmak. Bu başlarda bilinçli bir çabayla oluyor. Araba kullanmak gibi. Insan tecrübe kazandıkça bu davranışlar oturuyor ve refleks olarak olaylara verdiğimiz tepkiler değişiyor. Bu sürecin kolay olmayacağı ve uzun süreceği belli. Sizin verdiğiniz örneklere bakarsak belki siz öyle davranmasanız onlar yapacak bu plan program işlerini ama sizden fırsat kalmıyor, bu da partnerlerinizin kolayına geliyor ve ilişki bu rutine oturuyor. Bunu bozacak tek şey sizin kendinizi durdurmanız. Biraz hakim olun kendinize, bu işleri tamamen partnere bırakın. Konfor alanınızdan çıktığınız için başta çok rahatsız eder ama zamanla alışırsınız. Değişmek her zaman çilelidir.

Üzgünüm ama gece gece kahkahayla güldüm bu derece mi olur ya diye.. Bu nasıl bir kısır döngü böyle ahahahah.. :)) Taşlama falan yapmıycam ama sizde buna karşılık umarım güldüğüm için kızmazsınız.. Eril dişil dengeniz yerine oturmamış sizin.. Yapınızda erillik daha baskın hesabı ödemek herseyi planlamak bu nedir yahu bu kadar da olmaz dedirten bir yazıydı.. Kendinizi iyileştirin, bilinçaltınıza bakın ki basta bahsettiğiniz gibi anne modeli sizde daha baskın taraf baba modeli ise karsı tarafta baskın.. Bu yüzden önce eril ve dişilinizi dengeleyin bununla ilgili bir çok video var, kendi içinizi görün.. Gerçekten kalpten istediğiniz ilişki biçimi bu degil ki bunu sorulayabiliyorsunuz yani teshis tmm sıra birazda pratik yapıp daha çok arastırıp tedaviye yanıt vermekte.. Sevgiler şimdiden kolay gelsin.. üzgünüm hala gülüyorum..:))

Ben motif falan bilmiyorum açıkçası o yüzden ikili ilişkilerdeki rolüyle ilgili yorum yapamam ama sizin yaşadığınız durumu ben de çevremle çok yaşadım. Genel olarak araştırmayı seviyorum ya da fazla abartıyorum bu durumu bilemem. Mesela alacağım en ufak şeyde bile yorumları okur, başka sitelerle kıyaslar iyice emin olduktan sonra alırım. Böyle olunca ailem de dahil olmak üzere insanlar ne alacak olsa en iyisi neredeymiş bul öğren diye bana gelir. Sadece alışveriş ile ilgili de değil araştırılarak öğrenilecek ne varsa benim üstüme kalır. Arkadaşlarımla buluşma olacaksa ben 'şurada şunu yapalım' diye plan oluşturana kadar genelde 'bilmem ne yapalım' diye sorular gelir, bir kere de olsa biz planı yapalım gatsby de bize katılsın olayı olmaz. Her şeyi ben ayarladığım için kendimi tur rehberi gibi hissettiğim oldu. Sanırım bu durum hep kendimizi ön plana atmaktan kaynaklanıyor. Yakın zamanda çevrem tümüyle değişecek, gideceğim yerde kendimi insanlara 'sorumluluğu ben alırım' tarzı her şeyi tek başına halletmeye çalışan insan tipi şeklinde tanıtmayı düşünmüyorum. Umarım becerebilirim

Denge hayatımızın her anında çok önemli. Severken, merhamet hissederken, sorumluluk alırken. Ne zaman bir taraf bunları fazla yaparsa diğer taraf azaltıyır. O yüzden dengede kalmaya çalışmak şart... Bana kocam akşama ne yiyeceğiz dediğinde evet ne yiyeceğiz diye cevap veriyorm önce mesela. İkimizin ne yiyeceğine karar vermek ve pişirmek benim görevim ve sorumluluğum değil, beraber karar veririz, beraber veya bazen hangimiz müsait ise o hazırlar. Ama bu hiç tekrarlanmıyor değil, her seferinde ben de ona sormaktan vazgeçmiyorum, dengemiz bozulmuyor böylece Herşeyi yapabiliriz bu başka, ama herşeyi tek başımıza yapmaya çalışmamalıyız. İki kişilik işler, iki kişi ile yapılmalı

Cok pardon, kader motifine uymuyorum olucakti Y yepisyeni Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Konuyu okuyamadım Çok alakasız olursa kusura bakmayın şimdiden Yorumlardan ve başlıktan giderek yorum yapıyorum Babamıza benzeyen kişileri bulmamız bana normal geliyor Çünkü zaten bir yerden sonra hepimiz annelerimize benziyoruz sanırım Buna kader mi denir bilinçdışı tercih mi denir onu bilmiyorum ama Siz de büyük ihtimalle anneniz gibi baskın taraf olduğunuz için anlaştığınız kişiler babanız gibi kişiler oluyor

heyy yengeç, konun guncelleme yapınca yazmak istedim yaşadığı şeyler çok guzel, umarım bundan sonra konuda, yolunda senı mutlu edicek gerçek aşkı buldugunu anlatan bı guncelleme olsun

Anneannemin eşi tam babasının zıttıydı. Babası harika bir adam, eşi aşırı lanet. Annemle babam da zıttı boşandılar. Ben erkeklerle ilgilenmeyi bıraktım artık beni aşırı yordukları için. Cidden. Yok yani aşık da olamıyorum. Tek başıma zaten gezip eğlenebiliyorum. erkek lazım değil.

Yıllar önce psikoloğum ile benzer bir sohbet yapmıştık, dış görünüşe önem veren erkeklerden nefret ediyorsun, ruh inceliği arıyorsun ama ama dış görünüşüne çok önem veriyorsun, elbiselerin birbirine uymadığında bütün günü mutsuz geçiriyorsun, hareketlerinden oturuş kalkışına kadar, konuşmana kadar her şeye dikkat ederek böyle erkekleri farkında olmadan kendine çekiyorsun demişti. Velhasıl psikolojik yardım olmadan zor.

Hep babamın ve ailedeki erkek figürlerinin tam zıttı insanlara çekildim belli bir yaştan sonra. İlgisiz bile olsalar hep kibar, güleryüzlü, bana karışmayan, darlamayan insanlardı ama bu benim tercihimdi kaşından gözünden ziyade huyuna baktım. Ben kader motifine inanmıyorum kader tercihlerimizdir aslında sen gidip afedersin ama hanzo birini seçip sonra da yaa ama benim ailede gördüğüm erkek figürü böyle diye kadere çamur atamazsın E Etegiminpilesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence güvensiz de olabilirsiniz. Yani güvensiz derken karşı tarafın sizi tatmin edeceği planları, organizasyonları yapması konusunda ve bu enerjiyi onlara yaydığınızda onlarda kendilerini korumaya almak adına işi sizin üstlenmenizi sağlıyorlar. Biraz da bence sabırsız, tezcanlı olabilirsiniz. Hani mesela karşıdan beklersin yavaş hareket eder dayanamazsın yine sen üstlenirsin. Onlar hamle yapmadan dayanamayıp siz yine idare etme gönüllüsü olabilirsiniz. Bu da hayatı kaçırma korkusu, günü, zamanı en iyi şekilde değerlendirme telaşıyla alakalı. Tatmin güdünüzün çok olmasını istemenizle ilişkili. Hayatınızda basic sıkıntılarınız yok demektir bu da.. iyi bişey asıl ve tek sorununuz bu olmasada bu konuya yoğunlaşmanız maslow un ihtiyaçlar hiyerarşisindeki gibi piramidin en üstünde olduğunuzu gösterir. En alt tabaka da olsanız bunları farketmezsiniz bile. Bu örnek sadece konuya yoğunlaşmanızda alakalı konuya yoğunlaşırsanız, odak artacağından konu hakkında direnç de oluşur. Düzeltebilecekken konuya kuvvet uyguladığınızdan durumu değiştiremezsiniz. Siz değişmeyince de karşı taraf değişmez. Bu yüzden kendinize başka dertler bulun Son olarak da bilinçaltınızı değiştirmekle uğraşın meditasyon yapın bol bol, istediğiniz tip ile ilgili uzun uzun yazın her gün yarım saat onla birlikteyken yaşamak istediklerinizin hayalini kurun. Çekim yasasını davet edin hayatınıza. Kader motifi diye de beyninizi sürekli bu yönde kodlamayın. Tekrar bilinçaltını güçlendirmekten başka işe yaramaz. Konuyu unutun ve baştan yaşayın :)

Keşke babam gibi birine aşık olsaydım Sakin çalışkan ailesine bakan sorumluluk sahibi

Mesaj tekrarı... lily86

Ben de babama benzer insanlara çekiliyorum. Bunun sebebi insanın bildiği tanıdığı yoldan gitmek istemesi. Atasözündeki gibi, en kısa yol en iyi bildiğim yoldur psikolojisi. Diğer adamlar belki daha iyidir daha güzeldir ama işte bilinmezlik korkutur, insana deneyimlediği daha yakın gelir. Terapistim de böyle açıklıyor bu arada

Hepsini okuyamadım üzgünüm. Kader motifi olayının doğru tarafları vardır mutlaka ama bunun sebebi "babam kötü/iyi, o yüzden onun gibi adamlara aşık oluyorum" değil sadece. Yetiştiğiniz ortamın normaliniz olması normal ama o ortam sizin karakterinizi de şekillendiriyor sonuçta. Siz yetiştiren kim? Anne ve babanız. Karakteriniz, doğrularınız, yanlışlarınız az çok onlara benziyor. O yüzden onların seçtiği eş gibi eşler seçmeniz çok normal. O yüzden sizin annenize benziyor olabileceğinizi söyleyen yorumlara katılıyorum. Ve benzemeyen başka bir çok yönünüz de vardır ama algıda seçicilik nedeniyle en çok bu soruna odaklanıyorsunuzdur. Benim babam höt zöt bir adam değil. Evle, bizimle ilgilidir. Olumsuz özelliği olarak eleştirmeyi sevdiğini söyleyebilirim. Bunu bağıra çağıra kıra döke yapmaz ama sinir eder yani insanı. Bu özelliği beni baskılamadı ama. O eleştiriyor diye sinik biri olmadım. Belki annem de sinen biri olmadığı içindir bilemiyorum. Ama maalesef bu huya sahip oldum. Sevgililerimi acımasızca eleştirdiğim zamanlar çok oldu. Onlar babam gibi eleştirmeyi seven adamlar değillerdi ama ben öyleydim. O yüzden bir süre sonra ilişki hep benim kontrolümde yaşanıyor hale geliyordu. Çünkü eleştirilmek yerine kararları bana bırakmak daha kolay geliyordu sanırım. Öyle olunca da ben ilişkiye karşı inancımı kaybediyordum Kutsi gibi :) Hala da törpülemeye çalışıyorum bu yönümü. Ama başka bir açıdan bakınca höt höt adamlar da değillerdi. Bu özellikleri de babama benziyordu. Yani siz hangi özelliği görmek istiyorsanız onu görüyorsunuz aslında. Belki siz de farkında olmadan anneniz gibi her şeyi kontrol altında tutmak istiyorsunuzdur. Öyle olunca da adamlar salıyordur kendini. Ya da her şeyi eleştiren yapıdaysanız, benim yaşadığım gibi "aman çene çekeceğime bırakayım o karar versin" durumuna geliyordur adamlar.

Ben hayatımıza giren insanların bizim etkimizle zamanla değiştiğini düşünüyorum aslında. Yani muhtemelen bulduğunuz insanlar babanız gibi değildir de, siz annenizi rol model alıp onun gibi davrandığınız için onlar da babanız gibi davranmaya başlamışlardır. Çünkü hayatınızdaki insanlar hep farklı kişiliklere sahip olmalarına rağmen siz hayatlarına girince salmışlar her şeyi, kontrolü size bırakmışlar. Ben de kendimden pay biçiyorum, hep kontrol bende olsun isterim. Elimde olmadan yapıyorum bunu, haberim dışında bir durum varsa strese giriyorum. Sevgilim evlilik teklifini planlarken bile ben her şeye müdahil olup planlarda değişiklik yapmıştım. Bana İstanbul'a gidelim mi birkaç günlüğüne değişiklik olur demişti , onun yaptığı planı beğenmeyip çoğunu değiştirtmiştim. Onun ayarladığı oteli bile değiştirtmiştim hatta Ben böyle kontrol manyağı olunca sevgilim de kendini boşa yormamaya başladı yani haklı olarak. Bana uyup kafa rahat takıldı ve zamanla da buna alıştı. Belki sizin ilişkilerinizde de siz çok üstüne düştüğünüz için yaşıyorsunuzdur bu durumları.

Gerçekten de sürekli toparlamaya hazır bekliyorum. Karşı taraf her zaman şunu biliyor 'amaaan, yengenc halleder' Gerçekten de bir şekilde halledim. Halledemezsem de drama yaratmadan bir sekilde günü geçirmeye çalışırım. İlk mesajda bahsettiğim, basmadigi kıta kalmayan ABD'li mesele ben bir tura katildigimda o da bulunduğum ülkeye gelmişti . Normalde benim kalacak yerim vardı, turla geldiğim için. Ama o kendine bir yer ayarlamamis, daha doğrusu ayarladığı yere saat 10a kadar girmesi gerekiyormuş, resepsiyon çıkmış gitmiş falan. Oflafi pufladi. Ben de 'guzel tatilimde kötü anıya yer yok' diye zorla cheap thrills şarkısı eşliğinde benle dans ettirdim, sonra benim otelin civarına gittik, ben odadan baffimi, hirkami, giyilebilir battaniyemi, konservelerimi falan aldım, biraz piknik yapıp karnımızı doyurup banklarda yattık. Öyle iğrenç bir durumu bile hatırlayınca güldüğümüz bir anıya çevirdim bir şekilde. Ben olmasam da açıkta kalacak miydi? Hiç sanmıyorum. 10da resepsiyonun çıktığı yazısını güzelce okuyacak ve 10dan önce gidip anahtarını alacaktı. Ama benle olunca o bile 'amaaaan' modundaydi

Çok tatlısın Boleyn Kizi Ah yeni biriyle tanışsam senin altıncı hissine danisacagim ama şimdilik moskof'a devamke

inanır mısın sen kendini anlattın ben yakın arkadaşımı okudum sanki ona söylediğim tek şey var bu tipleri sen kendine çekiyorsun biz kızlar gerçeğimizi saklamada başarısızız galiba ah bi gizlesek neler olacak neler. Sadece birşeye sevindim doğru herşeyi sen yapmış bu sıkıcı bir durum ama en azında SEN YAPMIŞSIN. Sevgilerle M

Evliyim. 2 kere evlendim. Babam son derece sert mizaçlı, şiddete meyilli, zaafları olan, annemi aldatan bir adamdı. Annem etrafında pır dönerdi ama babamın ağzından bir kere yemek güzel olmuş, eline sağlık dediğini duymadım. ilk eşim sakin, kontrollü, dengeli bir adamdı. 2. eşim son derece eğlenceli, neşeli, kadir kıymet bilen bir adam. 3 kız kardeşiz. Üçümüzde evliyiz. Ablam görücü usulu evlendi. eşi Amerika'da cruiselarda çalışıyor. Evde bulaşığa, çocuğun bakımına kadar yardım eden, paylaşan bir karakter. 3 numaramız üniversiteden arkadaşıyla evlendi. Yine aynı şekilde eşi "Prensesim prensesim" diye kardeşimin gözüne bakar. Biz babama hiç benzemeyenler eşler seçtik.

Ya ilişkide de arkadaşlıkta da bazen insanlar kendilerine yapıyor. Mesela bir arkadaşım var her şeye koşar birinin mutluluğuna ondan daha çok sevinir toplu bir iş yapılacaksa sorumluluğu o üstlenmek ister vs vs. Sonra da çok yoruldum kimse benim için emek harcamıyor, kimse üstlenmiyor der. Halbuki kendisi istiyor sorumluluk almayı, bir şeyleri yapmayı ve doğal olarak insanlar da eh madem öyle yapsın diyorlar. Yani o kız da aslında öyle mutlu hatta yakınırken bile bundan zevk alıyor bence. Sürekli pasif erkeklerle birlikte oluyorum, kendime böylelerini çekiyorum diyen bir kadın belki de cidden pasif erkeklerle kendini dengeliyordur. Yani o kadar baskındır ki ancak görece pasif erkeklerin ilgisini çekip onlarla mutlu olabilir gibi. Tam anlatamadım ama bunlar örnek zaten. Bazen çok kafa yormamak lazım. Kader motifi iyidir hoştur ama tüm ilişkilerimizi buna bağlayamayız. Bazen de kader motifinden ziyade bizim davranışımız da karşı tarafın davranışlarını etkiler diye düşünüyorum. Sürekli size soru soran birine aç google dan bak demeyi bilmek lazım gibi

Simdi konuya kendimden girip senin yazdıklarından cikacagim cok da tatli anlatmissin heyecanli halin bana bile yansidi Şu kader motifi tabirini ilk Aydın Arıtandan duymuştum yillar önce. Son birkac senedir de malum dizilerin kitaplarından uyarlandığı Gülseren Budayicioglu da aynı tabiri kullaninca aa ben hatırlıyorum bunu demiştim :) Kendi adıma karsima cikan erkekler babamin cok cok tersi. Benim babam güçlü, ayaklari yere saglam basan, hayatta bir seyleri elde etmek icin cok çabalamış ve çabasının da karşılığını görmüş, hayatın kendisine cok farkli kapilar açtığı bir insan . Ben de babamı rol model aldigim icin ona benzeyen biriyimdir. Simdi yazdiklarini okuyunca kendi hayatıma baktığımda da onun yasadigi gibi zorluklar yaşıyor ve bir seyleri elde etmek icin belki de gereğinden fazla cabaliyorum . Karsima da ne kadar güçsüz, ezik denebilecek kadar miymiy tipler varsa onlar cikar. Ama ben bunu babama benzemesine ya da onun zıttı olmasina degil, kendi enerjime bağlıyorum. Ben ne kadar güçlü ve herşeye kosabilen bir karakterdeysem aslinda tam tersi olan güçsüz ve aciz tipleri cekiyorum diye düşünüyorum. Simdi ayni sey senin icin de geçerli aslinda. Oradan baglayayim "Normal/klasik" görülen kadin erkek tiplerinde anne sefkat, baba güç simgesiyken, senin ailende tam tersi bir rol paylasimi var. Yani baban daha dişil enerjideyken annen eril enerjide, baban kabullenici-alan karakterken, annen harekete gecen, cabalayan-verici karakterde. Sen de onlari rol model aldigin icin kadin erkek ilişkilerinde annen gibi davranirken karsina cikan erkekler de baban karakterinde oluyor ya da o karaktere bürünüyor. Bunun aileyle alakasi tamamen rol. model almakla alakali oldugunu düşünüyorum. Aslinda yine bizim secimimiz ve enerjimizle. alakali. Mesela en son görüştüğüm kisiyleyken ben kendimi daha "kadin" gibi hissetmiştim öncekilere nazaran ama yine aktif rol alan benken sessiz kalan karsi taraftı. Ama eskileri kadar ezik miyminti degildi. Demek ki benim enerjim de bir nebze degisti. Çünkü naz niyaz yapan erkege saygi duyamiyorum, bir yerden sonra soguyorum ve güçlü, herseyi toparlayan taraf ben olmak istemiyorum. Daha dişil enerjide kalan, alan, kabullenici olan tarafta olmak istiyorum artik. Hayatin tüm sorumlulugunu almisken, bir de bir erkegin sorumlulugunu almak yerine tam tersi eril yönümü torpuleyecek güçlü karakterli bir erkegin olmasini isterim hayatımda. Yani ne olmak istiyorsak, öyle davranmak, o enerjide olmak gerektiğini düşünüyorum. Arkadasin da babasi gibi erkekleri cekmis ama degistirmek onun elinde, yeter ki farkında olabilsin.

düşünme şekliniz çok güzel. Tebrik ediyorum. Psikoloji bilimi net bir bilim olmadığı için terapötik ilişkinin kurulması zaman alabiliyor. Umarım bir an önce ilişkiyi kurar ve daha faydalı bir süreç geçirebilirsiniz.

tanıştığıma memnun oldum meslektaşım Son düzenleyen: Moderatör: 15 Şubat 2021

Kız arkadaşınızla ilgili kısmı okudum. Sorunun yanıtı bende evet. Babamı severim ama babalığı ve dedeliğini severim. Anneme eş olarak babamı hiçbir zaman beğenmedim. Çok acımasız ve sevgisizdi. Çok güçlüydü, annemi ezer, kendini çok beğenirdi vs vs. Her zaman babamın zıttı biriyle evleneceğimi biliyordum ve öyle de yaptım. Sakin, şefkatli, sabırlı, sevecen biri eşim. Bazen babalar nasıl olmamak gerektiği konusunda iyi örnek oluyor.

Bırakmayacağım yakasını diyorsun yani :)) anlıyorum seni ben de gene olarak mutlu bir insanım ama mesela o dönem hayatımın çok zor zamanlarıydı ama insanlara ifade etmesi çok zordu. Çünkü görünüşte hayatımda her şey yolundaydı ama aslında benim için öyle değildi. hayatı yeniden keşfedin kitabını almışsın, güzel kitaptır ama sabır ister. Profesyonel yardım da -terapistle frekansın tuttuysa- çok faydalı kendini tanımak-keşfetmekte esas iş sana düşüyor. Bu kitap ve iyi hissetmek kitabından çok fayda gördüm ben, özellikle iyi hissetmek. İkisi de kült kitaplar zaten ilk olarak bu ikisini tavsiye ederler.

Babamın tam tersi bir adamla evliyim sanırım ben bu motifin dışındayım Aslında olay sende bitiyor gibi yengeç Sen zaten biliyorsun ya da biseyleri yapabiliyorsun. Adam neden çaba harcayayım ki diye düşünmüş olabilir. Benim için farketmez sen plan yap dediğinde hayır diyerek motifin zincirini kırabilir misin acaba diye düşünmedim değil

Sanki benim babamı anlatmışsınız ama yok benim eşim böyle değil. Acaba siz mi karşı tarafa böyle yansıtıyorsunuz kendinizi? Yani karşı tarafa ben herşeye yeterim, herşeyi yaparım modunda gidince sonuç olarak herşey o kişinin üstüne kalıyor bence. Ek olarak arkadaşınız için şu geldi aklıma, acaba ilişkiye başladıktan sonra çok mu sıkıyor karşı tarafı? Benim arkadaşım da böyleydi. Yürümedi çoğu ilişkisi.

Ben anama benzer bi koca buldum, nasıl başardımsa.

Kız bunu nasıl okuyak acımadın mi bize

Benzer bir karakter özelliği bende de var. Biri bir şey sorduğunda bilmesem bile araştırıp geri dönerim. Lisede herkes beni İngilizce sözlük olarak kullanırdı. Dil sınıfıydık, herkeste sözlük vardı. Bilmedikleri bir kelimeyi sorduklarında ben sözlüğümü açıp söylerdim bilmiyorsam. Bir de örnek cümle içinde falan kullanıp anlamalarını sağlardım. Lisede buna bir patlamayla son verdim. Bildiğim şeylere bile "bilmiyorum, sözlüğe bak" derdim, sözlüğüm yok derlerse de tuğla gibi sözlüğümü önlerine atardım. Annemin memleketinde okudum üniversiteyi de. Ortalama bir öğrenciden daha çok yer biliyordum yani, tüm arkadaşlarım nereye nasıl gideceklerini bana sorarlardı. Tramvayla gidilmiyorsa hangi otobüslerin gittiğini, hangi saatlerde geçtiğini falan gönderirdim. Hiç gitmediğim bir yerine arkadaşımın nasıl gidebileceğini onun bildiği yerleri göstererek bile anlattığım oldu. Buna da bir gün patladım. Navigasyon gibi kullanılıyorum diye. O patlamadan sonra bu dürtüye karşı gelmeye başladım. Biri bir şey mi soruyor, bilsem bile bilmiyorum diyorum. Bir konuda fikrim sorulduğunda ortalama cevaplar veriyorum. İzlenecek filmse konu, çoğunluğa uyuyorum. Sevgilimle hangi filmi izleyeceğimize karar verme süresi, filmin kendisinden daha uzun sürüyordu, sıkılıp film izlemekten de vazgeçiyorduk. Artık birbirimizin izleme listesinden 5'er film seçip bir yere karışık şekilde yazıyoruz. Listeyi görmeyen kişi sayı söylüyor ve hangisi çıkarsa onu izliyoruz. Bazen iki tarafın da o filmi izleyesi gelmiyor o an, başka sayı söylüyor onu izliyoruz vs. Şimdi de sevgilimin sorunu benim plan yapmamam. "Hadi şunu yapalım, hadi şuraya gidelim" vs demiyorsun diyor. İlk görüşmeye başladığımızda hangi gün görüşeceğimize ben karar verirdim, planı ben yapardım, alınacak şeyleri ben alırdım. Ona sadece karar verdiğim saatte, ona söylediğim yere gelmesi kalırdı. Tekrar buna dönmemek için ve param olmadığı için (artık bir şey yaparsak parasını o ödüyor, çünkü ben yeni mezun işsizim şu an, cebimde para yokken hadi sinemaya gidelim ikimiz için 100 tl harca diyemem) bu planlayıcı rolüne bürünmüyorum. O da beni fazla yumuşak başlı olmak ve dişli olmamakla suçluyor şimdi. Sanırım ortasını tutturmak lazım. Son 2-3 yıldır sevgilim hadi dışarıda kahvaltı yapalım, hadi şuraya gidelim vs diyor. Ben de ona uyuyorum. O da aslında tam tersi "ben hallederim" karakterinde biraz. Bazen teklif ediyorum, reddediyor, bilmem nereden bilmem nereye otobüs biletini ben alacak olsam sıkılır. Onunla bu sınırın aşılıp her şeyi benim planladığım hale dönmeyeceğini düşünüyorum ama yine de öyle olmasına karşı bir korku da var. Patidostu Çok pati az insan çok

Hepsını tabi ki okumadım aradan aradan okudum. Gözüm kader motifine çarptı ben böyle şeylere pek inanmıyorum insanları belli sınırlara belli düşüncelere hapsediyor gibi yeni trend bu motif işleri de... Yani seçtiğimiz erkeklerinde çok travmatik olaylar yaşamadıysak babamızla alakası olduğunu düşünmüyorum. babamla zıt babama benzer insanlarla ilişkim oldu fakat siz yazana kadar babamla hiç kıyaslamamıştım Bu sizin seçtiğiniz insanlara bağlı hepsi bu çok içselleştirip düşünmek saçma bütün planları yapmak istemiyorsanız yönde adam bulunur ilişki içine girene kadar da bazı şeyler anlaşılmaz zaten babanızla aynı değil sadece benziyordur

Çünkü babada ki olumsuz özelliğe odaklanıyoruz baba alkol alıyor o yüzden alkol almasın yeter diyerek diğer özelliklerini es geçiyoruz benim de babam bizi terketmişti bende o yüzden hep beni sevecek iyi bir aile babası olacak insan profili arıyordum diğer özellikleri hiç düşünmedim aklıma gelmedi yani nitekim eşim beni oğlunu çok seviyor ailesine çok bağlı ama hiç uyumlu degilmisiz bunu evlendikten sonra anladım sanki bir insanın iyi bir baba olması evlilik için yeterli diye düşündüm ama öyle değilmiş maalesef

Çok uzundu okuyamadım profil resmine bi baktım Başlığa istinaden yazayım evet nedense biz kadınlar aynı babalarımız gibi birini seçiyoruz evlilik terapistleri de bunu onaylıyor benim eşim de kendi babasından çok benim babama benziyor. Erkek kardeşim bu kadar benzemiyor huy olarak

Okuyamadım hepsini başlığa yorum yapıyorum. Hayatımıza giren insanlar ya babamıza benzer ya zıt olur zaten, bunun için başka bir ihtimal var mı?

babami eger tarafsiz degerlendirmeye calisirsam, bir cok konuda takdir ederim, bazi konularda da cok elestiririm. Takdir ettigim konular esimde mevcut, elestirdigim konular esimde mevcut degil, he he, yanisi baya sansliyim bu konuda. ama esimde de babamda olan bazi gicik ozellikler mevcut, tam olarak negatif bir durum diyemem ama boyle gicik oluyorsun yani. Sanirim esimde bunu kabullenmis olmam da bu gicikligi bir sekilde normallestirmis olmamdan kaynakliyor. yani sanki hem evet hem hayir. gercekten babanda rahatsiz oldugun bir ozelligi gidip de sevgili adayinda varsa ve sen bilincli isen o kisiyi secmezsin diye dusunuyorum.

kız çocuk annesinin kaderini yaşar diye bir söz duymuştum. biraz inanıyorum galiba. aile yapımıza benzer insanlara meylediyoruz. . push ; I

Bu "kader motifi" olayı kesinliği olan bir şey değil bana göre. Gülseren Hanım da elbette değerli bir bilim insanı fakat belki de yeterince mesleki tatmin sebebiyle ya da yaşı sebebiyle bir yerlerde kendisini geliştirmeyi bırakmış, çağa ayak uyduramamış izlenimi veriyor bana. Okuduğum kitaplarından ve izlediğim konuşmalarından bunu çıkartıyorum. Kader motifi dediği şey de aslında seneler önce Freud tarafından üstünde çokça çalışılmış bir şey. Kendisinin keşfi olduğu da biraz kitapları, kliniği ve dizileri gibi şişirme. Ay ben bu kadına o kadar sinir oluyorum ki beyaza beyaz dese siyah olduğunu kanıtlamaya kendimi adayabilirim. Babasından dayak yemiş, şimdi de eşinden dayak yiyen kadına "ee sen peki niye dayak yiyorsun" tarzı cümleler kuruyor. Ona göre bu kader motifi, bu kadınlar kendilerini suçlu gördüğü için cezalandırılmaktan keyif alıyor ya da bildiği yol bu, alışkın olduğu hayat bu. Zorlandığında bildiği yola başvuruyor vs. İyi de asla şiddete başvurmayacak adamların o kadın sırf geçmişinde dayak yediği için, sırf adamı buna teşvik ettiği için canavara dönüştüğüne beni hiçbir güç inandıramaz. Kimse kusura bakmasın içinde şiddet olmayan insan "ay kadın teşvik etti beni" diye kimseye el falan kaldırmaz. Kendimi düşünüyorum, hiç babam gibi erkekler olmadı hayatımda çok şükür. Bugüne kadar ne bir erkekten şiddet gördüm, ne bağımlılık sahibi biri girdi hayatıma. Çevreme bakıyorum, babalarının belirgin özelliklerini taşıyan adamlarla beraber olan kadın arkadaşım yok. Belli başlı şeyler Türk erkeğinde standart olabiliyor, ona denk gelince de kader motifi dememek gerekiyor bana kalırsa. Freud'un düşüncelerine itiraz eden çok bilim insanı var zaten, ben de bazılarını çok abartılı buluyorum. Gülseren hanım da zaten cinsiyetçi birisi, o yüzden onun görüşleri de meh yani, istediğini söyleyebilir, ben bu görüşe kesinlikle katılmıyorum. Bu arada yazı çok uzundu, özür diliyorum hepsini okumadan yanıt yazdığım için.

Ben de psikoloğa gidiyorum, ama henüz bir verim alamadım. Bazen psikologumun şöyle düşündüğünü hissediyorum Çünkü net bir sorunum olmadığı için ve yapı olarak çok mutlu bir insan olduğum için neden geldiğimi anlamıyor gibi sanki. Hatta zam yapmış, ama benden hala eski ücreti almıştı, sanırım 'zaten bir şeyi yok ki' diye düşündüğünden Ama yine de onu bırakmak istemiyorum, çünkü çok tatlı biri, enerjisini seviyorum. Bir de beni tanıması biraz zaman alabilir çünkü düşündüklerim, dile getirdigim ve esasen içimde hissettiğim şeyler farklı olabiliyor. Yanlış tanınmaya çok müsait bir insanım. Beni tanıması için ona biraz daha zaman vereceğim...

Bence sorun karsiniza cikan insanlar degil, sorun sizin kendinizi iliskide hemen belli etmeniz. Fazla sosyal oldugunuzu karsidaki kisi anlayinca butun sorumlulugu size birakiyor. Boyle bir adam istedigi kadar kibar centilmen saygili vs olsun bana hicbisey ifade etmez. Karsimdakinin bilet parasina kadar ben mi dusunucem, ne munasebet? Bu iliski degil benim gozumde, resmen kullanilmak.

Konuyu sonuna kadar okumadım ama ben karşılaştığı erkeklerin arkadaşınızı tanıyınca sevmemiş olabileceklerini düşündüm. Babasıyla, kaderle pek bağdaştıramadım. Çevremde başlığa uyacak sadece bir kadın var. O da 21 yaşında atanır atanmaz eşini bulup derhal evlendiği için tecrübesizliğine verilebilecek bir durumun içinde.

Ben aslında son gittiğimde 'hayattan tat alamıyorum' demek için gitmiştim. İşten istifa kararı vermiştim, sabahları asık suratla uyanır olmuştum, sabah sabah kulaklikla Ahmet Kaya'dan 'icimde intihar korkusu var' dinlerdim falan. Basbayagi mutsuz hissediyordum. Ama psikoloğa gittiğimde hem adamın gerçekten enerjisi yüksek olduğu için, hem heyecanliyken çeneme vurdugundan bıcır bıcır konuşup yüzümde gulucukle bir şeyler anlatmıştım. İstifa kararımı sorgulayip 'ya iş bulamazsan, zaten sıkılıyorsun, ya daha çok sıkılırsan' falan dediğinde 'amaaaan, onu da o zaman düşünürüm, şimdiden düşünüp üzülmeye gerek yok. hem neden bulamayayim ki?' falan diye cevaplamistim, büyük bir neşeyle. Haliyle adam benim depresyon başlangıcima inanmadıydi İnşallah zamanla neşemin altındaki depresif tarafımi da bulur, cozmeme yardım eder. Ben umutluyum ondan... Olmadı, birkaç seans sonra yeni birini arastiririm

Benimkiler fizik olarak da çok farklılar. Biri Slav, biri Iraklı biri esmer, biri domates suratlı amaaaa istisnasız hepsi dalgalı saçlı ve Cook severim ellerimle dalgaları lüle lüle yapmayı. Tahmin et, kim dalgalı saçlıydi, kel kalmadan önce :)

Sığınacak kale arama, kendini o kalenin bekçisi olarak buluverirsin. İnsanlar karşısındakini keşfettikleri anda ona göre tavır alıyorlar. Şimdi o beyefendilere sorsan neden herşeyi hep ben yaptım diye, Sesli olarak ne derler bilmiyorum ama içlerinden geçen, ' çünkü yapabiliyorsun' olacaktır eminim. Yani canım herşeyi yapamamanı ve karşındakinden fikir ve yardım talep etmeni tavsiye ediyorum. Verdikleri fikir ve yardımı beğenmesen yada yeterli bulmasan bile, eleştirmeden teşekkürle kabul edersen motive etmiş olursun. Öbür türlü daha iyisini biliyorsan sen yap moduna girerler.

Benim fikrim baba tarafınızdan ziyade büyüme aşamasında gördüğünüz örnek baskın karar alan yönetmeyi seven bir anne profili ve farketmeden çocukluğunun boyunca ornek almışsınız sanirim. Bu sebeple ilişkilerinizde tıpkı anneniz gibi yönetmek ve yönlendirmek istiyorsunuz. Kontrol etme ihtiyacınız fazla sanirim. O nedenle karşınızdaki kisiler farkli karakterlere olsa yeni tanışmanın verdiği evrede size uyum sağlıyorlar sonrada annesi gibi her isini yapan biri olunca buna alınıyorlar. Aslında burda sorun sizin ilişkilerde baskin ve yonetici olma düşünceniz, bundan sikayetcisiniz ama elinizde olmadan sevgililerinize annelik yapıyorsunuz. Tıpkı kendi anneniz gibi. Siz yönetmek üzerine karakteriniz oldugu icin yonetebileceginiz babanız gibi sakin kişileri seçiyorsunuz. Siz onların sevgilisisiniz anneleri degil. İlişkilerinizde soz sahibi olma yönlendirme durtulerinizi torpuleyin

Arttırıyorum. Babasına benzeyenler annesi gibi, annesine benzeyenler babası gibi birini buluyor. İnsan her yaşta güvenli alanını arıyor çünkü.

Garibanın yüzü gülür mü

Umarim mesaj tekrari olmamistir 5 6 defa göndere bastim internet kkdayken donuyor Edit: olmus bile kusura bakmayin maalesef cok dondu sayfa gönderirken clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil. 🌷 Anneler

Bence bu kişiden kişiye değişiyor Benim akrabalarım da babasından memnun değildi tam onun ziddini aradılar ve bulup evlendiler Yani eşleri babalarıyla tam zıt karakter. Bence eğer baba motifi duzgunse ona benzer aranır baba hayattan biktirmissa kadın bunu neden arasin

Iliskilerimin hepsi aynı olmadi ama esim ile babamın huylari özellikleri çok benziyor. Tanıştıktan sonra da hızlı şekilde evlendik

Eski ilişkilerimi düşünüyorum babama pek benzemiyorlardı. Eski eşim de babama pek benzemiyordu, hatta keşke benzeseydi esasında babam gibi biriyle de anlaşamazdım, zaten bir aradayken max yarım saatten sonra kavgaya tutuşuyoruz karakter olarak sağlamdır, güven verir, saygılıdır, ailesine bağlıdır, sorumluluk sahibidir bunlar sevdiğim tarafları ama öte taraftan aşırı otoriter ve baskındır mesela, ben baskın insanlarla anlaşamam. Kendim de baskın olma derdinde biri değilim, daha demokratik-dengeli ilişkileri seviyorum. Beni korusun kollasın gibi ihtiyaçlar hissetmem. Ama düşündüm de eski eşimde babamda saydığım iyi karakter özellikleri yoktu ama dediğim dedik ve baskın bir tipti ya, acaba farkında olmadan mı seçtim veya kendim mi bu hale getirdim veya tesadüf mü bilmiyorum. Sonuç olarak eski eşim babamdan epeyce farklıydı. O değil de bu gülseren budayıcıoğlu da dizi dünyasının acunu gibi bişey oldu ya, bi kitabı daha dizi oluyomuş. Atatürk bulvarının devamında psikiyatri merkezi vardı, yıllar önce kafayı kırdığım bi vakit gittiydim hatta. Yüz milyon test yaptılardı muayene etmeden önce, psikiyatr da yaşadığım sorunları yaşımın küçüklüğüne bağlamıştı. Büyüyünce geçermiş, işin garibi büyüyünce geçti.

Yaaa ne güzel, verimli bir sohbet yapmışsınız psikologunuzla. Kendi terapistimi seviyorum ama henüz daha bana böyle akıl dolu betimlemelerde bulunmadı. Peki sizin psikologunuzun önerileri ne oldu mesela? Dış gorusunusuze karşı aşırı özenin altına yatan nedenleri bulmanızı mi sağladı, size neler önerdi? Basitçe, hatırladığım kadarıyla yazabilir misiniz?

babam kirici, elestirel ve geleneksel biri. Kimde babami gorduysem hemen ayrildim. ve su an babamin zitti bir kisiyle cok mutluyum, dogru olabilir. Ama ben bunu bilincli olarak yaptim

Yol işini ne yapacağız diye sorduğunda sen ne yapıyorsun peki? yenGEnC

Ben babamın tam tersi özelliklere sahip bir adamla evlendim. Babama benzeyenlerden ise kaçtım, motifimi kendim şey ettim galibası

ay konuyu okuyunca cok feci irkildim ve korktum ahsjshsjahajah bi 5 dakika babami ve sevgilimi dusundum. cok fazla benzer yon cikardim. sonra korktum. cunku babam hayatimda iliski anlaminda isteyecegim en son karakter olur. lutfen sevgilimin sonu ona benzemesin tabi ben de anneme benzemeyeyim diye bitirdim kafamda konuyu. huzurumu kacirdin yengec offf be ahajahajaha biraz arastirayim neymis bu

Nasıl anlatsam, yanlış anlaşılmak da istemiyorum ama acaba nasıl bir adamla olmak istediğiniz konusunda kafanız mı karışık yenGEnC? Yani ne bileyim sonu evlilik olmasa bile erkek arkadaşımızın karakteri önemli, sırf aşk yaşamak için gelişigüzel seçimler yapmak belki 15-20 yaş arası olabilir ama 20 yaşından sonra kumar bence. Uyuşmadığın biriyle devam etmek de normal gelmiyor, babama benzer yanları olan bir adamla evliyim ama bunun kaderimle hiç ilgisi yok, tamamıyla kendi seçimim çünkü her şeyi sen bilirsin, yaparsın aşkım modunda aşırı mülayim, elinden hiçbir iş gelmeyen ampul değiştirmeyi bile beceremeyen, karakteri oturmamış, kendi kararları zevkleri olmayan erkek modelini sevmiyorum, kendi işini yapabilecek yeti ve beceriye sahibim, hakkımı savunurken de dişliyimdir, isterim ki eşim de becerikli olsun, sus pus vur kafasına al lokmasını tiplerden olmasın, he bu demek değildir ki bana da dişini geçirsin kırsın döksün, her daim sinir küpü gezip nereye saldıracağını şaşırsın, yerine göre davranan adamları seviyorum, bile isteye seçimim de bu yönde oldu. Velhasıl bence kader motifi vs değil, seçimlerimizi nasıl yapacağımıza kendimiz karar veririz, yeter ki ne istediğimizi bilelim.

Bu yoruma bakarsak, tepkinin farkına vararak bunu değiştirebilirsin. Mesela biri bana bunu sorsa benim ehliyetim bile yok der gülerim ya da en fazla sorabileceğim biri varsa sorarım. Bu kadar detaylıca uğraşmam. Senden bir konuda yardım istendiğinde titizlikle böyle hazırlarsan sana sormaları doğal, kimse bu kadar uğraşıp yardımcı olmaya çalışmaz ki. Senin öğrenmen gereken şey 'bilmiyorum' 'bu konuda fikrim yok' gibi şeyler demek bence :) ve bir de senin de ihtiyacın olduğunda yardım istemek. Bana her işini kendi gören bir hava verdin. Tahminim doğruysa, bunu dışardaki insanlar da fark ediyordur. Yardıma ihtiyacın olduğunda başkalarına da danış ki senin de her konunun uzmanı olmadığını görsünler ve biraz da onlar senin için uğraşsın :)

Benim de biri hariç hepsi ilgisizdi. Konusmayi sevmeyen tiplerdi. Sadece birisi biraz ilgili konuskandi o da vefasizdi. Babami. da çok severdim. Eski sorumluluk alan adamlardandi ama. uzun süre hastaydi ve yasi ileriydi o.. Belki ondan. Bu arada eşim de böyle işlerde pasif gibi biraz. Herseye usenir.. Hiç böyle sarip sarmalayan bir erkekle karsilasmadim.. O da evlenmeden önce arkadaş çevresi genişti şimdi ev kuşu oldu ama bu benim işime geliyor.. Suan tupbebek islerinin herşeyi bende. Yakışmıyor erkeklere. Aynı zamanda eski kafalı da en kötüsü yani.. Bence baba böyle bilerek olmasa bile hastalıktan yaşlılıktan sen babalık gorememissen böyle oluyor yine.. Bir de sen omuzlamaya alışmış oluyorsun erkekler sendeki bu potansiyeli görmüş oluyor. Bu potansiyeli göstermeyecek sin askinda yapamam edemem diyeceksin. Bazen öyle diyorum ben yoksa herşey bana yüklenir gibi.

Ben babamın babalığını çok beğenirim ama eş olarak anneme karşı iyi bir eş değil :) O yüzden babama benzemeyen birini istemiştim ama bazı yönlerden benziyor yapacak bir şey yok

Terkedile terkedile terkedilme manyağı olmuş arkadaşınız için bu cümleyi kurmanız hiç hoş değil. Sonuna kadar okudum kendinizi övmüşsünüz ama dunyada çıkmadığınız erkek bırakmamışsınız ve okurken sizin bazi psikolojik sorunlarınızın olduğunu düşnüyorum. Sonuna kadar okudum bak sonuna kadar okudum ortasından alıpts bunu demiyorum. Okudum ve boş bir kişiliğe sahip olduğunuzu düşündüm. Benim düşüncem . push ; B

Kararlı, evini seven, azıcık tembel olsa dahi hayatta gelebilecegi en iyi yere gelmiş, biraz öfke sorunları yaşayan ama kendini zaman içinde yontmuş güçlü bir babanın, ilgi duyulmayan kızıyım. Bana kader motifi çıkarmayı unutmuşlar çünkü erkekler genel olarak bana hiç ilgi duymuyor. Sıfır, hiç, zero. Yaş neredeyse 34. N narinolmayanpapatya Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Motif falan hikaye bence, yeni nesil spiritüel soytarıların kitap satmak için uydurduğu bir kavram

Annem bana 13 yaşımdan beri, sen hanımefendisin, kadın gibi ol, kadın gibi davran diye baskı uygulardı. İstemezdim zorla makyaj yap, böyle çirkinsin derdi. Kıyafetlerim uyumsuz olsa kızardı, evden çıkarmazdı. Beni süsler püsler yanında gezdirirdi, bu benim kızım diye için için çevresinde ve arkadaşlarının yanında gurur duyardı. Yürüyüşüme bile karışırdı hatta bir seferinde elbiselerimdeki renkler uymadı diye, yanımdan gelme, senden utanıyorum demişti. Ben de yıllar geçtikçe makyajsız evden çıkmayan, güzellik merkezlerinde vakit geçiren, kılık kıyafet takıntılı, işveli, cilveli tam bir hanımefendi olmuştum. Spor ayakkabım bile yoktu, her şeyim klasik, baştan aşağı kalem gibi kusursuz giyinip çıkardım. Hal böyle olunca etrafımda hep, beni ailesine yakıştıran, yanına yakıştıran adamlar olmaya başladı. Dış görünüşüme önem veren, ruhuma incelik göstermeyen adamlar. Bu sefer de hayatımdaki insan beni alıp yanında süslü püslü gezdiriyordu, aynı annem gibi. Sadece yanımdaki kişi değişmişti ve ben bundan nefret etsem de doğru olanın bu olduğunu düşünürdüm. Ben bir kadınım, kadın gibi olmalıyım derdim. Halbuki sadece 17 yaşındaydım, ya da 20, 22... Ben etrafımdan böyle insanları kovdukça, yine böyle insanları hayatıma almaya devam ettim çok uzun bir süre. Psikoloğa başladığımda beni pohpohlamasını bekledim. Ama her çıktığımda moralim bozuk ve ağlamaklı oluyordum, çkınca kendime gelemiyordum. Gerçekleri yüzüme vurması hoşuma gitmiyordu ama bu durumun beni zamanla rahatlattığını hissettim. Velhasıl düşünmediğim şeyleri fark ettim ve üstüne gittim. Bildiğim tek şey, kendi çocuğuma bu kadar baskı yapmayacağımdır...

Geçenlerde okuduğum bir kitap kader motifine ek olarak şöyle diyordu: tekrarlayan bu tarz döngüler veya seçimler, beynimizin ya da bilinçaltının bir nevi onarım yoludur. Geçmiş şeylerin benzerini karşımıza çıkarır ki bu sefer farklı davranıp o döngüyü kıralım, o eski yaraları tedavi edelim. Çocukluk travmalariyla ilgili olarak da önermişti. Hiç fena fikir değil

sanırım bende sen gibiyim :) sadece erkek arkadaşımla da değil. ailemle mesela kahvaltıya gideceğiz ben araştırıp bakarım yorumları okurum. bir şey alınacak ben sipariş veririm. bir şey bozuk geldi ben uğraşırım. geçen anneme yeni telefon aldık baktım ben uğraştım kardeşime ıpad kalemi aldık herkes bana sen bak sen anlarsın diyor. angarya işler müdürü müyüm ben diyeceğim en sonunda. yine bir şey oldu ay yeter ben uğraşamam dedim babama ee sen muhasebe müdürü değil misin zaten diyor. yok dedim ben hiç bir şey değilim artık

Hepsini okumadım, eşim babamın kopyası. Allah'tan babam mükemmel bir insan.

Umarım faydası olur :)

Ailem birbirlerine çok siddet uygulayan insanlard, sürekli tartışma kavga aldi verdi terkedis sonra yalvar yakar barisma ile 30 seneleri geçti. Ben rol model olarak ikisininde aldım gençlik yıllarimda. İlişki dediğin birbirine vurmalı bagirmali çağırmali ayrılmalı barışmali olmalıydı... Evlendiğimde de bagirmanin sevginin evliliğin temeli olduğunu düşündüm lakin eşim o kadar sessiz sakin bana davrandı ki birseyler dank etti.. aslında ben bunca sene annemi babamı hic bitmeyen o karaktersiz davranışlarını kendime ogutlemisim ama eşim çok farklı ılımlı olumlu sabırlı... Ve bana da telkinler verdi, sadece ilk evlendigimiz sene büyük bir kavga ettik ki büyük dedigim benim isyanım sadece başka da çok şükür, hep başkaları yüzünden sadece tartisirdik o kadar su an da da hic birsey yok. Iste ben kaderimi eşimle evlenme kararı aldığım da kirdigimi düşünüyorum çok şükür. En önemlisi de aileme benzememesi benim ve çocuklarımın hayatı için en olumlu şeylerden biri

Mesela böyle yapıldığında, sen planla ben eşlik edeyim, sana bırakıyorum gibi cümlelerle karşılık verebilirsiniz. Konu dışı, burcunuz balık mı? İlişkide anlayışlı, sevgi dolu sizin deyiminizle "minnoş" olmak bir karakter yapısıdır, bu varsa diğer hususlar için talepte bulunmanız gerekir. Ben şöyle istiyorum, arada bana sürpriz yap, arada sorumluluğu sen al ben yoruldum, demelisiniz. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Mesaj tekrari... lily86

İşte enayi gibi atliyorum herkesin her seyine. 'Bilmiyorum, ay ben anlamam, fikrim yok' falan, keşke diyebilsem. Elektriğim kesildi diyene 'ben şimdi ayedaştan baktım, planlı kesintiymiş, 3 saate gelir' diyorum. Bir daha birinden hoslaninca sırf totem olsun diye salağa yatmayı düşünüyorum .

Hiiii Anneme benzemek miii Ay Allahim, lütfen olmasin öyle bir şey İşte ben zaten ona benzemek istemiyorum, o halinden çok mutlu, tam kendine göre bir eş buluşmuş. Ama ben bu tarz ilişkilerde mutlu olamıyorum, bir yerden sonra bunalıp bitiriyorum

Kader motifi mi kafasızlık motifi mi emin değilim. Ama benim babam da pek çok özelliğiyle iyi, ama sinir bozucu derecede beceriksiz, akılsız bir adamdı rahmetli ) Eşim de aynen öyle.. Ben bunun benim enerjimle de ilgili olduğuna karar verdim. Annem de babam yerine düşünür, aklını yorardı. Bu yüzden babam kendini bu yolda yormaya gerek duymadı bence. Bir kadın becerikli, aktif falansa herifler buna güvenip salaklaşıyor. Senin durum da öyle:)

öncelikle içimde intihar korkusu varı haluk levent de güzel söylüyor, özellikle canlı kayıtları. sen enerjisi yüksek bir insansın böylelerinin ruhsal bunalımlar geçirdiğine inanmak zor oluyor. halbuki sen de insansın, sorunların olacak bunları çözemediğin ağır geldiği zamanlar olacak. altında yatan sebepler muhakkak vardır, iyi hissetmek kitabı altında yatan sebepleri bulmak için daha iyi bir kaynak. hayatı yeniden keşfedin ikinci basamak gibi biraz. yalnız ikisi de ciddi, metodik tutumla yazılmış, yaparsın edersin gazı vermeyen problem çözme odaklı kitaplar, başta sıkılabilirsin sakın o aşamada bırakma. sabırla içindeki alıştırmaları yaptığında çok fayda göreceksin ve bu fayda kalıcı olacak. ben 6-7 sene önce okumuştum iyi hissetmek kitabını, o zaman yaşadığım psikolojik sorunları bir daha yaşamadım çünkü üstesinden gelmeyi öğrenmiştim.

Tamamını bir çırpıda okudum, güzel bir anlatım tarzın var senin de. Ebeveynlerimizden çok etkileniyoruz. Onlar bizim büyürken kadın erkek ilişkileri üzerinde rol modellerimiz. Kimimiz içinden "aynı babam gibi birini bulacağım" diyor babasıyla arası iyiyse, kötüyse de "babamla alakası olmayan birini" diyor. Sanırım burada önemli olan anne ve babalarımızı detaylıca analiz edebilmek. Yani mesela benim babam kök ailesine düşkün, cömert, yardımsever, fedakar birisi. Ben ev işlerine yardım edip etmemesinden, annemle birebir iletişimine, bizimle vaktini nasıl geçirdiğinden yalnızken nasıl olduğuna dair hayatım boyunca veri topladım. Tek bir yönüyle analiz etmek yanlış sonuçlara yol açar. Farkında olmadan yaptım bunları da. Cinsiyet rollerini de onlardan öğreniyoruz. Çocukken benim de babamla aram çok iyi sayılmazdı. Çoğunlukla babam gibi biriyle evlenmeyeceğim derdim. Ancak içten içe de hep bir babam beni sevsin, benimle gurur duysun, bana sevgisini göstersin çabam vardı. Sevgilimde şu an annemin ve babamın en iyi özellikleri var. Babamın kötü özellikleri de vardı ama ben hem kendi davranışlarımla hem de erkek arkadaşımı uyararak bu özelliklerden kurtulmasını sağladığımı düşünüyorum. Bazen tartıştığımızda annem gibi davrandığımı fark ediyorum ve kendimi uyarıyorum, bu davranışlarımı düzeltmeye törpülemeye çalışıyorum sürekli. Sevgisini dile getiremeyen, sadece fiziksel olarak ve beni düşünerek belli eden sevgilim, her gece seni seviyorum demeden uyumayan biri oldu şu an mesela. Babam sevgisini dile getiremeyenlerden. Ona da iki kere dedirttim yetişkinlik hayatımda. Ben senin kontrolü ele alan davranışların olduğunu düşünüyorum yenGEnC. 1-2 kere bile olsa hayatındaki erkeklere "ben hallederim" mesajı verirsen nasılsa hallediliyor düşüncesiyle kontrolü sana bırakmalarına sen sebep oluyorsun. Anlattığın bu kadar farklı profilde, hatta maceracı kişilerin bile babana dönmesinin sebebi, senin davranışların. Çok suçlama gibi geldi şu an kulağa ama amacım o değil. Daha önce hiç tüm bunları yaparken şikayet ettin mi? Ya da "bana ne ya, ben mi alıcam bilmem nereden bilmem nereye biletini, kendi alsın, almazsa da olduğu yerde kalsın" diye düşündün mü? Film izleyelim dendiğinde fikrin sorulduğunda "fark etmez sen seç" dedin mi hiç? Bence biraz boş vermeye ihtiyacın var. Karar vermemeye, müdahale etmemeye ihtiyacın var. İnsanları, onların kendilerini düşündüğünden daha çok düşünüyorsun ve bence bundan kaynaklanıyor bu halin. Sevgili değil de sevgililerinin annesi moduna bürünüyorsun gibi. Benzerleri bende de olduğu için görüyorum. Mağdur olmasın, sıkıntı yaşamasın diye didiniyorsun, karşılıklı olduğunda çok da güzel bir huydur bu. Otobüsünü, minibüsünü, konser biletini ayarlamaların çocuğu yesin diye elinde tabakla çocuğunun peşinden koşan anneler gibi.

Bu yazma işine ben de bayağı inanıyorum. Özellikle mutsuz depresif seyler yazmaktan kaçınmalı günlük tutma ihtiyacı veya alışkanlığı olanlar. Son dört ayımda beni olumsuz olarak etkileyen, çok mutsuz eden olaylar yaşadım. Ben de yaşamak istediğim, mutlu hayatı yazmaya başladım. Bana çok iyi gelmisti. Son günlerde boşladım yine kötü hissediyorum tekrar başlayacağım. W

Aynı tarz insanlar da ona gitmiş bu anlattıklarına göre. karşılıklı meyletmişler. Bunu nasıl açıklayacaksın?

İki kere ciddi ilişkim oldu ikisi de aynı babamdı. Komik olan şeyse babamın tanışmayı bile kabul etmediği asla istemediği sevgilim de aynı babam gibiydi duruguzel

Benim de biri hariç hepsi ilgisizdi. Konusmayi sevmeyen tiplerdi. Sadece birisi biraz ilgili konuskandi o da vefasizdi. Babami. da çok severdim. Eski sorumluluk alan adamlardandi ama. uzun süre hastaydi ve yaşı ileriydi o. Belki ondan. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Tam da bu konu üzerine düşünürken tesadüfen gördüm başlığı ne iyi geldi okumak. Kader motifine inanıyorum ben. Üzerine de çokça düşünüyorum analiz yapabileceğim birkaç semptomatik ilişki de var çevremde. Eşim ile ilişkim resmen kader motifini değiştirmek şeklinde oldu. Babam facia bir baba. Hayatı kendi için yaşayan yarını düşünmeyen elindekini avcundakini hep ama hep başkaları içi harcayan dışarıya 10 veriyorsa evdekilerine 1 veren kibir abidesi bir insan. Küçükken anlamiyor insan ama büyüdükçe annemin dramına şahit oldukça babamdan nefret ettim Sevgililerim babam gibiydi gökten alıp yerde satan bugünü yaşayan ve hayatının merkezine hep ama hep kendini koyan. Belki babamın belki sevgililerimin sorumsuzluğu beni hep kendine yetmek zorunda kalan dominant bir kadına dönüştürdü. Babamın yapmadığı her şeyi kendi sorumluluğum bilip ailem için yaptım ve bu artık görevim gibi oldu. Bu kadar yorulurken bu ilişki düzeninden gidip gidip babam gibi adamları bulmam da işte o lanet olası mıknatıs, kaderime hep sorumsuz, kıçını toplamak zorunda kalacağım adamları çektim. Neyse uzatmayalım sonunda yıktım o motifi Eşim hayatımda gördüğüm sorumluluk duygusu en yüksek insan. Kendimi ona rahatça bırakabilirim ama iste geçmişten gelen o güçlü durmalisin duygusunu aşamıyorum, biraz da bunun üzerine çalışmalıyım sanirim

Siz konu açınca bende düşündüm. Lise yıllarından beri tabiri caizse benim ligim dışında gösterişli geniş omuzlu kasları gözleri güzel uzun boylu çocuklardan hoşlanırdim. Bense minyon ve çocuk görüntülü o tür cocuklarin begenmeyecegi sıradan bir insanim çok da bakımlı değilim. Şimdi ampul yandı resmen çünkü babam böyle. Bir ortama girince herkesin ikinci defa baktığı gösterişli yakışıklı ve karizmatik bir adam. Her işini dostları ile halleder çok sosyaldir. Annem nasıl kapmış derseniz o yıllarda annem çok safmış, babamın etrafındaki kızlar hep gezer tozarmis, annem el değmemiş diye onla evlenmeyi kafasına koymuş resmen annem hicbisey yapmamış onu elde etmek için. Beni beğenecek daha sıradan insanları ben beğenmedim böyle bir sürü insan kaçırdım. En son eşimle tanistim o dış görünüş olarak bana uygun ama o da konuşması ile beni etkiledi. Ağzı çok laf yapar ve etrafındakileri kendine baktirir. Şuan kilo aldı öyle değil gerçi artık :) Ama düşünüyorum böyle seçici olmasydim çok daha iyi talipler bulabilirdim ve eşime razı olmazdım açıkçası karakter olarak birbirimize de pek uygun değiliz ama yaşım ilerlemişti onu da sevdim başkasını da bulamam diye evlendim

Benim babam minnoş veya sakin degildi. Aksine aramizda mesafe vardi herzaman yani sever ama sevgisini goremedim yani sarilmayiz bile pek. Sadece parasal olarak fedakarlik yapmiştir benim icin. Cocukken hoş olmayan seylere de şahit olmuslugum var ama hiç bana kotu davranan höt zöt yapan, deger ve sevgi gostermeyen biriyle birlikte olmadim tabi. Sevgili tiplerim birbirlerinden oldukça farkliydi oyle birebir hepsi ayni diyemem, belli bir kesim takilip kalmadim. Eşim de sizin anlattiginiz gibi biri hemen hemen herşeyi bana birakir. Gidecegimiz yeri, o yerde nereye oturacagiz, nereleri gorecegiz hep ben soylerim. Ev alirken bile nereden alinacagina ben karar verdim eşim yorum yapmadi. Buna benzer birsuru şey. Eşim ozguvensiz, hicbisey bilmeyen, yonetemeyen biri de degil ama dediginiz gibi kendi basina da yurtdisina cikmis, gezmiş insan ama ben olunca herseyi bana birakiyor. Bir ara sorun ettim ama artik sorun etmiyorum. Kabul edilebilir bir durum benim için.

Ve kendini değiştir

Kitap önerileri için teşekkür ederimlisteme ekledim. Geçen hafta önerilen 'hayati yeniden keşfedin' kitabını aldım, o bittikten sonra bunlari da yavaş yavaş sipariş edeceğim

Konu aşırı ilgimi çekti, hortlatıcam sanırım ama Ben bu olay üzerine baya düşündüm aslında.. benim için problem olan kısım ise; Ben babamı çok küçükken 10 yaşında kaybettim ve lanet bir üvey babayla büyüdüm. Babam çok sevgi dolu, merhametli, bana sesini bile yükseltmeyen bir adamdı.. ben uyuyamadım diye odamın kapısında uyuyana kadar bekleyen, sabahta şarkılarla uyandıran bir baba. 10 yaşına kadar böyle büyüdüm. Üvey babam ise ruh hastası diye tabir edebileceğimiz biri. Aşırı otoriter, sürekli eleştiren, sabah yüzüne gülen akşam durduk yere kavga çıkaran, kimseyi hiçbir şeyi beğenmeyen hatta beni birkaç defa evden kovmuş biriydi.. bana gider son model telefon alır, sonra eve gelince hakaret eder falan tarif bile edemiyorum dengesizliğini.. Çocukluğumda sürekli eleştirildiğim için şuan asla eleştiriye gelemeyen biriyim mesela. Hemen tepki veririm eleştirilme durumunda.. ve yine üvey babamdan ötürü asla dengesizliğe, belirsizliğe gelemem benim için her şey net olmalı.. karşımdaki insan sabah bişey diyorsa o hep öyle gitmeli sürekli irdelerim sorarım fikri değişti mi acaba diye.. Beni bu konuda ikileme düşüren şey; ben psikolojik olarak bilinçaltımda kendime nasıl eş seçeceğim? Kafama bunu öyle taktım ki çok korkuyorum üvey babama benzeyen birini seçeceğim diye. Bir de nişan attım.. biri bana 'biraz üvey babana benzeyen birini bulmuştun' gibi bir yorum yaptı o günden beri de korkularım arttı bu konuda. Ama eski nişanlımın babam gibi sevecen bir tarafı da vardı ama yinede çok travmalar yaşadım onunla.. kendimce ortaya karışık mı bulmuşum ne yapmışım bilemiyorum ve bu döngüyü kırmaya çalışıyorum. Tabi döngü kırmakta hiç öyle kolay değil çünkü insanın belli bir yaşa gelince aradığı kriterler vs oturmuş oluyor, tam tersi birine bişey hissedemiyorsun vs.. Psikoloğuma göre ise; kendime bir baba figürü arıyormuşum. Beni hem sahiplenecek, hem sevecek.. İçinden çıkamadım açıkçası burada önerilen kitabı ben de alacağım sanırım psikoloji ne kadar değişik bir şey ya..

Kader motifi dedikleri küçükken bilinçli veya bilinçsizce öğrendiğin her şeyi bugün farkında olmadan uygulamayla alakalı. Kendinle alakalı konuya ilişkin yaklaşımın baba üzerine ama olması gereken annen. Çünkü rahatsız olduğun kısım annenden aldığın kısım. İlişkilerinde annen gibi davranıyorsun. Çünkü ilk kadın rol modelin annen. Kadın-erkek ilişkisinde kadının rolü kodlaman annen olduğu için babanın zıttını bile seçsen adamlar zamanla babana benziyor. Anne babandan öğrendiğin ilişki biçimi annenin etkin babanın pasif olması üzerine. "Kızlar annelerinin kaderini yaşar" diye bir söz vardır ya hani. Sende öğrendiğin kadın rolü annen olduğu için annenin kaderini yaşıyorsun. Üzerine giderek bu değiştirebilirsin. Ben kendimden örnek vermek istiyorum. Hayatımın büyük bir kısmını babama karşı salt nefretle yaşadım. Hayatımdaki tek gayem babam gibi olmamak, babam gibi birini hayatıma sokmamak. Dediğim gibi de yaptım. Babam gibi olmayan birini sevdim ve evlendim. Ama bir noktada bir sıkıntı var, bir türlü tanımlayamadım. Babamın zıttını seçtim ama annemi hiç düşünmedim. Aslında düşündüm ama ilişki bağlamında değil. Daha genel olarak annemin kaderini yaşamayacağım demiştim. Sonra o tanımlayamadığım ilişkimi, evliliğimi mahvetme noktasına getiren şey içimdeki annemden gelen parçaydı. Bunu Çok geç keşfettim. Doktorum olmasaydı belki keşfedemezdim, üstesinden gelemezdim. Benim boyun eğici şemam vardı. Ben istediğim kadar pasif agresif ve uç noktalarda tepki vereyim yine de boyun eğici oluyordum. İstisnalar dışında. Çünkü bunu annemden öğrendim. Küçücükken babam şiddet uygulandığında ağlamaktan, bir kaç kelime laf etmekten başka tepki vermeyen annem bunun normal olduğunu öğretti. Mesela annem çalışmak istiyordu ama babam izin vermiyordu bir sürü olay tantana. Annemde eğdi boynunu razı geldi. Ben burada kendimle ilgili kararı kendimin değil babamın/kocanın verebileceğini benim ne istediğimin kimsenin umurunda olmadığını öğrendim. Kaderimi bir erkeğin eline bırakmam gerektiğini öğrendim. Bunu bize bu cümleleri kurarak öğretmen edasıyla öğretmiyorlar. Biz şahitiz ve tekrarlıyoruz. Neyse olayı kader motifine bağlayalım tekrar. Mesela kötü olaylar yaşayıp kötüleri neden tekrar seçtiğimizi irdeleyelim. Burada olay tanıdık olanı seçme eğilimi. Kötü bile olsa orada ne olacağını biliyoruz. Buna da konfor alanı deniliyor. Senin erkeklerle ilişkinde kötü erkek modeli yok. Sevmezsen bile bildiğin tanıdığın bölge yani konfor alanın kadının her şeyi çekip çevirdiği erkeğin yancı olduğu haller. Bunu değiştirmek yine senin elinde. Tek başına erkek seçimin bu rahatsız olduğun hali değiştirmen için yeterli değil. Annenden aldığın kısmını ilişkide pasif tutup erkeğin aktif olduğu denge kurmak istiyorsun. Bunun içinde İpleri gevşetmen gerek. İpleri gevşettiğin an konfor alanından çıkmış olacaksın. Hayatı yeniden keşfedin kitabı önerilmiş. Mutlaka okumalısın. Bir de "Mindfulness ve Şema Terapi Uygulama Rehberi" kitabını tavsiye ederim. Belki direkt alakalı bir kitap değil ama ilginizi çekebilecek "Mark Wolynn-Seninle Başlamadı" adlı kitabı da tavsiye ederim.