hayır çalışmadım. 28 yaşındayım hayatım bu denli değiştiğinde henüz mezun olmamıştım. ay_cicegi baktn olmyr

cnm yaaa başın sağolsun insanın annesini kaybetmesi nasıl bir acıdır düşünmek istemiyorum Allah sabırlar versin

hayatımız, düşüncelerimiz o kadar benzer ki.. ölüm.. hele ki aniden hiç beklemediğin bir anda geldiğinde acının ne demek olduğunu o zaman anlıyor insan olur olmaz şeylere üzüldüğüm günler aslında ne kadar anlamsızmış. bazen diyorum bu bir rüya böyle bir şey yaşanmadı. ama her şey gerçek ve en acı gerçek. ve hala o gündeyim o acı haberi aldığım günde. hala aynı acıyla yüreğim yanıyor. bunu kelimelerle ifade etmek o kadar zor ki.. malmış mülkmüş iflas etmişiz bunların hiç biri umrumda değil keşke hiçbir şeyimiz olmasaydı da onlar yanımızda olsaydı

Kac yasındadınız daha once hoc mı calısmadınız? D

Yasınız hayata kusmek ıcın cok genc. malesef hayat onumuze her zaman altın tepsıde geleyebılıyor. Anlagım kadarıyla guclu bır karakterınız var aksı olsaydı buraya boyle bı konu acıpta fıkırler alma geregı bıle duymazdınız onemlı olan yıkıntılardan sonrada hayata yenıden tutulabılmektır. Umarım bunu basarabılırsınız. kpss ye gelıncede once su ruh halınden sıyrılmanız ıcın calısmanız sart cunku evde oturup dusunmektensw calısmak ınsanı bazen motıve eder bırseyler yapabılmek ınsanı hayata baglar ondan ınsallah bır ıs bulup calısrsınız kendınızı gercekten cakısabılcegınıze ınandıgınız zaman da sınava hazırlanıp kazanırsınız ınsallah.. Ve bundan sonrada kotu gunler yasamamanızı dılıyorum... D

aslında bunca şeyi yaşamadan önce ben çok güçsüz olduğumu düşünürdüm belki de hala öyleyim 3 yıldır kendime gelemediğim göre. ama yaşadıklarım kolay şeyler değildi. iyi dilekleriniz için teşekkür ederim umarım hayata tutunabilmek için bir ışık görünür bundan sonra. smuwiLa

Yasini bence hicbir seye engel degil. kpss yapilma yilindan cikardgim kadariyla muhendislik okudunuz galiba. ozellerde cok guzel isler var. benim size tavsiyem en dusukten baslayin. hani diyorsunuz ya is veren olsam kendim almam ise diye. kucuk seylerden baslayip kendinize guveninizi kazanin. Bir yerden baslamaniz bence en dogrusu. kpss de guzel bir secenek ama suanki. psikolojinizle ne kadar hazirlanip basarili olabileceksiniz? Yanlis anlamayin yazdiklarimi mesela ben sizin gibi dusunuyo olsam basarisiz olurum. Gecmis yasantinizi bir kenara birakin tabi ders alip. hicbir sey icin gec degil. merak etmeyin arkasi geliyor biseye baslayinca D

INsallah canım ama bence gucsuz degılsın tamam sadece hayat senı cok yormus hepsı bu... D

İnanın gözlerimden yaşlar süzülerek okudum yazdıklarınızı ve her şey hemen hemen aynı ben bu kadar ayrıntıya girerek yazamadım yaşadıklarımı çünkü içimde yaşadıklarımı yazıya dökmek bile canımı ne kadar yakıyor siz çok iyi anlayabiliyorsunuzdur. ölüm acısı, iyi niyetin ardından atılan kazıklar ve bütün bunlar her şey her şey aynı. ben hala hiçbir şeyi atlatabilmiş değilim insanlardan, arkadaşlarımdan herkesten uzaklaştım kaçıyorum. ve hayattan korkuyorum artık. mutlu günlerimi sevdiklerimi benden çaldığı içinde ne hayata ne de başka birine güvenim kalmadı. 3 yıldır bir boşluk içinde her şeyi kendi kendime içimde yaşıyorum. bir yerlerden tutunmak istiyorum ama başaramıyorum

Kim ister ki kötü şeyler yaşasın? Ben 3 sene öncesini düşününce şuan ki halime acıyorum. Şimdi ki hayatsa o an ki neydi acaba? Bi 3 yıl önce dokunsalar ağlayan bir tiptim, herşeyi kafama takar, melankoli takılırdım. Annem öldü, asıl acının ne olduğunu anladım. Ağla, bağır çağır hayattasın yaşıyorsun, hiç bişey değişmiyor. Hayat devam ediyor senin için etmesinin bir anlamı olmasa bile, mecburen de olsa sürdürüyorsun. Bazen kendini o yalana bile kaptırıyorsun. Bazen beynim bana oyun oynuyor, sanki bundan öncem olmamış gibi geliyor, ben hep böyle bir hayat sürmüşüm gibi. Ha mutluluk kavramı sana ne kadar gerçek geliyor orası ayrı.. S

Hayatlarımız ne kadar da benzer, ölüm acısı, iflas ve 3 yıl terimlerini konunuzda görünce bi an bu konuyu ben mi açtım yoksa kardeşlerimden biri mi diye afalladım. Hatta benzer bir konuyu açmaya niyetleniyordum. Gelince nedense herşey üst üste geliyor değil mi? 3 yıl önce annemi aniden kaybettim ve hemen ardından işlerimiz bozuldu, 2 yıl ite kaka götürdük derken 30 senelik ekmek teknemizin iflas bayrağını da babamın temiz kalpli olup herkese inanmasıyla birlikte çektik. Kapatır kapatmaz tekrar bir işe atıldı, hemde hiç bilmediği bir iş. Sözlü ortakla açtılar tüm masraf babamdan çıktı, adam suya sabuna dokunmadı ve ben yokum abi deyip çıktı, gitti ve biz 3 ay içinde 2. iflas bayrağını da böylelikle çekmiş olduk. Kötüyüm, üzgünüm, sinirliyim aklım 3 sene öncesinde, eski mutluluğumu arıyorum. Şarkılar ve annemin de içinde bulunduğu eski fotoğraflarla teselli olmaya çalışıyorum. Elimden başka hiç birşey gelmiyor ne yazık ki..