kötü şeyler düşünme çok ince şeyler düşünürsen işin içinden çıkamazsın allah korusun çocuk yapsan eşine bişey olsa o çocuk babasız büyüyecek ona bakarsan kağıt kalen al artılarını eksilerini yaz hangisi ağır basıyosa kararını o yönde ver benim kardeşimde bingölde yayle derede uzman çavuş allah tüm askerlerimizi ve polislerimizi masum insanlarımızı çocuklarımızı sevdiklerimizi korusun

bende 23 yaşında anne oldum buarada hamileyken ve kızımın bebeklik dönemimde çalıştım çalışan anne olmak ekstra enerji isteyen bi iş ben beceremedim ama 3 çocukla çalışan sporunu yapıp çocukları okula bırakıp işe gidende tanıyorum bu biraz da size bağlı hayat enerjınıze evliliğinizin gidişatına eşinizle aranızdaki sevgi saygı bunlar çocuk için uygunsa neden olmasın

Ben hamilelik surecinden cok etkilendim mesela. O kilolar (minyon tipliyim sadece 57 kg olmustum) giydigim kiyafetler psikolojimi acayip bozdu. Erkenden hamile kaldigim icin evliligimin tadini cikartamadim. Daha 2 yasinda ve uzun sureli tatil yapamadik beraber cunku cok zor. Cook guzel bir duygu olmasinin yaninda uykusuz geceler, bi suru sorumluluk seni bekliyor olacak. Ben de dogudayim benim bebegime de bakici bakiyor fakat sıkıntı para degil sıkıntı iyi ve temiz birini bulabilmek malesef o da cok zor. Iyi dusun dogru karar ver :)

Bekle iki tane peşpeşe yaparsın. Bende mi acaba öyle yapsaydım. Ebeveyn olmak ciddi sorumluluk. bu sorumluluğun altına girmek icin iki yıl daha bekleyebilirsiniz.

Hayatında bir çok şey değişecek. Onu uyuturken sen uykusuz kalacaksın. Çocuğunun karnını doyururken kendin aç kalacaksın. Görünümün değişecek, dışarıya her istediğinde çıkamayacaksın vs. anneliğe hazır değilsen bence bi süre bekle diğer türlü o çocuk sana yük gibi gelebilir.

amin canım rabbim hepsini korusun. Dediğini yapıcam canım yarın eşimle oturup artıları ve eksileri yazıcam :) teşekkür ederim...

Aynen hatta sen ne hissedersen bebeğin onu hisseder.. Imam-ı Gazali olması lazım bir sözü var, diyor ki; annenin huyları sütüyle çocuğa geçer. O yüzden çocuğumla hayata yeniden başladığımı düşünüyorum, doğumda da günahsız oluyoruz zaten

Teşekkür ederim yüreğinize dokunabildiysem be mutlu =) İlk aylar su gibi akıp geçiyor hiç anlayamadan ne olduğunu akşamlar birbirini kovalıyordu bizde. Herşeyi deneyerek, araştırarak öğrendik. Eminim ki ikinci çocukta bunların faydasını göreceğim. Şimdiden bile ikinci çocukta şunu şöyle yaparım dediğim öyle çok şey var ki. Bebeğin en güzel yanlarından birisi etrafındaki herşeye daha dikkatli bakmanı sağlaması, o büyüdükçe tepki verdikçe herşeyin güzel tarafını ona öğretmeye çalıştıkça sen de herşeyin güzel tarafından bakıyorsun. Onun ufacık mutluluk çığlıklarına eşlik ediyorsun. Bak kedi miyav diyorsun o da miyav deyip gülüyor sen de gülüyorsun =) Evet çocuk bakmak kolay değil ama hayatta ne kolay ki bomboş bir hafızayı doldurmak ve büyütmek kolay olsun. Önemli olan herşeye pozitif yaklaşıp herşeyin güzel tarafını görmek, bebeğine göstermek çünkü sen ne görürsen bebeğin onu görür, sen ne yaparsan bebeğin onu yapar, sen hangi yol üzerinde yaşarsan bebeğin de o yol üzerinde yaşar...

Valla esinle pek zaman geciremion uyku düzenin gidio ama bi yere gidince resmen için gidio ozluyorsun bn hep böyle oluyorum

Merhaba kizlar ben bir karar aşamasındayim ve sizin fikirleriniz benim için çok önemli... Biz 9 aylik evliyiz ben 25 yaşındayım eşim 24 yaşında. Şükür aramızda yaşla alakalı bir sorun olmadı. Eşim yaşına göre çok olgun. Hatta benden daha olgun diyebilirim. Eşim ilk günden beri çocuk istiyor. Ama ben hala emin değilim yani evliligimden eşimden eminim ama çocuk fikri beni korkutuyor. Ailemden ve eşimin ailesinden uzakta bir doğu şehrinde oturuyoruz. 3 yıl daha bu şehirde yaşayacağız. Ben öğretmenim eşim polis şükür maddi açıdan da sıkıntımız yok. Sizce ne yapmalıyım yani bu çocuk fikrine hazır olunduğu bir zaman var mıdır yoksa beklemenin anlamı yok mu? themis1990 canım oğlum

Iste beni düşündüren şeylerde bunlar aslinda. Ama daha 3 yil dogudayim sonrasinda ailemin olduğu yere tasinacagimin garantisi de yok. Beklersem yasim 28-29 olacak. O saatten sonra da daha zor olacak Cok kafam karışık aslında bende istiyorum bebek ama tam da emin değilim...

Bu tarz başlıklar altında okuduğum yorumlara değinmek istiyorum ben de. Buralardan yaş tayini yapanları çok anlamıyorum. Herkesin kişiliği, yaşam stili, ilişkisi kendine has. "Yok 24 yaş erken 30 dan önce yapmayın. Yok 9 aylık evlilik çok az durun ne aceleniz var" Bu iş tamamen bebeği arzulamak ve hazır olmakla ilgili. Bir çift maddi manevi kendini hazır hissediyorsa, evliliklerine güveniyorlarsa; iki yılınız dolmamış, yok 25 inizden gün almamışsınız diye sınırlandırmak hiç mantıklı değil. Kimisi bebek için 20 sinde hazır olur hiç pişman olmaz. Kimisi evliliğinde 5 sene dolmasını bekler yine de mutlu olmaz. Önce kadın kendisini hazır hissedecek daha sonra baba da bu sorumluluğa göğüs gerebileceğine inanıyorsa tamamdır. Bebek aileyi bütünleyen ve tamamlayan bir şey şüphesiz. Allah isteyen herkese nasip etsin. Sevgiler...

Hazır hissetmiyorsanız yapmamalısınız derim.

Cinsiyeti belli olmadı daha demi :) Allah sağlıkla kucağına almayı ve onun yolunda yetiştirmeyi nasib etsin nathifa

Bu isin hazirlihi olmuyot ne yazikki diyenlerdenim ben.. Zira hayatimiz asla 4 4luk olmuyor ve hep bi erteleme surecinw giriyorsun. 6yil flort+nisan ewresinden sonra 1 yillik ewliyim ben. Ekimde bi melek gelicek evimize. Ailemden coook uzaktayim esimden baska kimse yok yanimda. Su ana kadar hamileyken yapamazsin denilen herseyi tamamiyla yaptim seneye maldivler plani yaptim kalan sadece rezervasyon. bunun yaninda Master programina basladim. Anlatmaya calistigim hem deli gibi gezmeyi hyati yasamayi seviyosaniz, hem de bebisimle aramda cok yas farki olmasin diyosaniz bu konular tmamen size bagli. Tipik turk anneleri gibi eve kapanirsaniz elbette cocuk hyati engelleyen bisey olarak gorulecektir. yok aksiyse bu mukemmel heyecani genc yasta yasamak enn guzel sey. Ps 25 yasindayim hakkinizda hangi durum enn iyi olucaksa o olsun dilerim

yazılanları okudum sağolun kızlar ben bi kere daha vazgeçtim :)

Ben ıkı yıllık evlıyım ve 10 aylık bır bebegım var.. İnanın okadar guzel bı duygu kı hamıle olmak doğurmak ve kucağınıza aldığınız o ılk an.. Harıka duygular.. Ve bnce ertelemeyın bnde hazır degılım dıyordum esım cok ıstıyor dıye kabul ettım. Iyıkı kabul etmısım herseyım suan o Bnm :).. Iyıkı doğurmuşum dıyorum.. Ilk aylar zorlanıyor ınsan tabı ama ısteyıpte cocuk sahıbı olamayan bır Sürü ınsan var.. Allah'ım herkese yaşatsın bu duyguyu.. Bnce gec kalmayın :) asude_bahar

Oncelikle Rabbim zor kosullarda vatan millet menfaatine calisan ya da vatani gorevini ifa eden herkese yardim etsin, ben devamli dua ediyorum sizler gibiler icin. Sen olayin icinde oldugun icin cok duygusal bakiyosun musadenle ben biraz mantik cephesinden yorumlayacagim. Ecel birdir degismez yani kimin ne zaman vefat edecegi bellidir Allaha inaniyorsak. Ama ölen insan icin dunya meselesi biter. Yani ölenin tek derdi kendisi ve gunahi sevabi olur geride kalanlar degil. Geride kalanlar ugrasir dunya meseleleriyle. Rabbim saglik sihhat versin esine bir sey olsa sen cocukla yapayalniz kalacaksin, cocuk da babasiz kalacak ki zor bi imtihan olacak. Ama ölen bi mefta yaaa tuhh cocugum olaydi demez zaten sehit olmus cennet bahcesinde yasiyo olur vatani hizmette can verirse. Bu vesveselerin yersiz. Onun harici ben senin yerinde olsam ordan tayin olana kadar dogurmam. Hem evliliginiz otursun hem evliligin tadini cikar hem para biriktirin yatirim yapin e yasin da kucuk zaten. 3-4 yil sonra maddi manevi hazir hale gelirsiniz cocuk icin. Evliligin bile bosanmak gibi bi donus opsiyonu var ama cocugun yok, bir kere dunyaya geldi mi butun hayatin boyunca sorumlulugun o senin. Iyi dusunmeli, iyi planlanmali, maceraya atilmamali

Ilk çocuğum evlendikten 5 sene sonra oldu, o zaman 31 yaşındaydım ikincisi 34 de, hiçte zorluk çekmedim üstelik ailelerden çok uzakta oturuyoruz. Bence yaşın daha çoook Genç onu sorun etme hazychampagne

Ben anne olduğumda 24 yaşındaydım, bebeğimizin olmasını çok istemiştik şükürler olsun Allah bekletmeden nasip etti. Bence emin olmadan, kalbine o his dolmadan karar verme. Ben de eve hapsolan annelerden değilim, kış bebeği olmasına rağmen hayatım kıstılanmadı, eşimle aramızdaki aşkı daha da güçlendirdi, bana bir eksisi olmadı. Şuan 2 buçuk yaşında, gezmeye eğlenmeye insanlar görmeye çok meraklı, şükürler olsun sevgi dolu bir kızım var. Ben onunla daha da sosyalleştim, hayatımız daha da renklendi. Tek olumsuz yanı geçirdiği ameliyat olmuştu. İnan bana gece uyanmak onu emzirmek gibi gözü korkutan şeyler aslında bir lütuf. Şimdi düşünmen gereken şey, önce bir bebeğinizin olmasını gerçekten istiyor musunuz buna karar vermek. Artık 2 kişi olmayacaksınız, eşinden annenden daha çok seveceğin, kendi hayatından daha üstün tutacağın bir melek eklenecek yuvanıza. Sonra da iyi bir bakıcı bulabilecek misin bunu düşünmelisin. 3/4 yaşından sonra kreşe vermelisin, iyi eğitim, iyi çevre olan yerlere atanabilme şansınız nedir bunlar çok önemli. Göz açıp kapayana kadar büyüyorlar. Aslında en güzeli atama durumunu beklemek ama her şey sizin isteğinizde bitiyor, olumlu-olumsuz yönleri bir ölçüp tartın derim. Z

Ay çok güzel yazmışsın ya okurken gözlerim doldu. Benim de 37 günlük oğlum var bunları duymaya ihtiyacım var :) Onu yetiştirmek için neler yaptın mesela? Ben çocuğum olduğunda ve bazı zorluklarını gördüğümde iyiki ertelememişim zorlukları bir an önce atlatıcam diye düşündüm. Nihayetinde çocuk bakmak evt çok güzel ama sabır işi, ve yaş ilerledikçe sabır azalıyor..

Bakım olayı da arkadaşım daha yeni bakıcı buldu bebeğine 550 liraya gayet uygun geldi bana. Ben ucretsiz izne ayrılmayı düşünmüyorum evim okuluma çok yakın bir bakıcı bulup az ders alıp çalışmak istiyorum.

Bizde ailelerden uzaktayız ben ücretsiz izin aldım kendim bakıyorum Bebek bize ne kattı... artısı fazla oldu daha da bağlandık tam anlamıyla şimdi aile olduk 2 kişi iken yuva değildi sanki bu ev, temiz düzenli tertipli ama şimdiki gibi sıcak değildi, eşim beni anne yaptı kalbimi büyüttü ona minnettarım herseyden önce, daha sorumlu bireyler olduk hayata farklı gözle bakar olduk, daha planlı yaşıyoruz Olumsuz şeyler ise uykusuzluk pazar günü bile 7 ya da 8de kalkmak istediğin an ve yerde sevişememek vs ki bu bile heyecanlı aslında

evlendikten 5 yıl sonra isteyerek kızıma hamile kaldım ama ozaman da aklımda soru işaretleri vardı şimdi kızım 6 yaşında ikinciyi çok istiyorum ama yine kafamda soru işaretleri var insanız sonuçta endişelerimiz korkularımız hep olucak konu çocuksa eğer illaki düşünüyorsun düşünmelisinde zaten, çocuk büyütmek zor iş rahme düştüğü andan itibaren bütün duyguları sana aynı anda yaşatıcak olan tek varlık korku endişe mutluluk huzur vijdan azabı bunları büyütürken de yaşıyorsun ve bence bir ebeveyinde olması gereken ilk özellik sabır sabırlı olmayı öğreniyorsun tehammül etmeyi çok sinirliykende tatlı bir ses tonuyla konuşmayı öğrenmen gerekicek :) biz çok zorlu bir ikiyaş sendormu ve 5 yaş sendormu atlattıkta bebekken çektiğim uykusuzluk devede kulak kaldı daha bunun okul dönemi ergenliği var sözün özü çocuk hayatın rengi kalbinizin dışarda atan kısmı ve tabi zorluklarıda var iyi düşünülüp karar verilmeli BeyazBulut

Bence beklemelisin daha 13 günlük anne olmama rağmen çok zorlaniyorum. Annem olduğu halde. Hastaligiydi ağlama nobetiydi sanirim kolik bebeğim. Yani tek basina zor. Ama annen gelirse yardima o zaman biraz daha rahat edersin karar sana kalmis. Yasiniz yok daha zaten Belissima77 Amaca giden yolda herşey

Hazır oldugunuzu hissedebilirsiniz ya da tam tersini. Ama bebek dünyaya gelince hazır olup olmadığınızı anlarsınız. Ben 10 aylık evliydim kızım doğduğunda. Erken olmuş vs demedim. Çok da güzel oldu bana göre. Eğer istiyorsanız evliliginiz sorunsuz ise bence beklemeye gerek yok. 2. Çocuk içinde iyi olur. Yaşım geçiyor hemen 2. yi yapayım düşüncesi olmaz.

Ablamin 3 aylık bebeği var " ne zaman hayatım eskisi gibi düzene girecek" diyor. Valla 3 yıl oldu hiçbişey eskisi gibi değil diyorum :) gerek de yok. Anne olarak zaten yeni bir hayatı seçtim. Yoksa çocuk yapmadan yasardim. Zor yanları evlenince biz olmak ben olmamak gibi artık 3 kişilik yaşamak. Sorumluluk. Bi ömür bitmeyecek bi sorumluluk. Eşler uzaklaşır vs derler biz tam tersi çok yakınlaştık. Eşimdi şimdi hem eşim hem kızımın babası :)

bende 1 seneye yakın evliyim.. 7,5 aylık da hamileyim.. eşim istedi çocuk.. bende kabul ettim.. bide çalışıyordum.. kayınvalidemle alt-üstteyim... yemegimi bile onlarda yiyorum.. o konuda şimidden çok rahatım... bebek doğsun bakalım ne degişiklikler görüncem..

ilk cevap hazır olana kadar bekle İkincisi bakımına dair görüşün ne Ücretsiz izin alırım bakarım mı diyorsun alternatifin ne Bir çok kişiden doğuda bakımı sıkıntılı olacağı için çocuk yapmadıklarını duymuştum Geçen birine de yazdım; çocukla birlikte yaşanacak uzun süreler var ama baş başa olan zaman geri gelmeyecek 5 yıl çocuksuz 5 yıl da çocuklu 10 yıllık evliyim Çocuk olunca her türlü karada öncelikle onu düşüneceğinin garantisi var; geçen yazdım da beni topa tuttular; çocuğuna bağımlı yaşıyorsun diye Oysa çocuk memnuniyetsiz olunca seni de rahatsız ediyor hali ile gideceğin lokantadan tut da gideceğin tatile kadar çocuğuna göre karar veriyorsun Bir de ay bebek sevelim vs diye düşünmeyin zira hemen büyüyorlar eğitimi vs vs düşünmeye başlıyorsun

emin değilsen hazır olana kadar bekle D damdan

28-29 gebelik için ideal yaşlardan, zor olmaz yani..

Bebek olumca değişmeyen hiç bir şey yok. en kısa anlatımla hayatının merkezi değişiyor. mesela ben keyfime rahatıma çok düşkün hiçbir şey için kendimi üzmeyeb tabiri caizse hayatımın merkezi kendim olan biriydim. şimdi hayatımın merkezi kızım. eşime aşık olmama rağmen yeri gelir beni üzecek bir şeyde bile ona sınırlarını bildirirdim. kızımdan sonra yemem, içmem, uykum, işim, eşim kendim hep geri planda kaldı. her akşam banyosu var diye dışarı çıkmıyorum çıksak da banyo saatinde mutlaka evde oluyoruz. kızımız doğana kadar (5yıl bitmek üzere evliliğimizde) bebekten önce eşimle sevgili gibiydik şimdi anne babayız arada bir karı koca:)) Çok yeni evliliğin bence biraz evliliğin keyfini sürün. çocuk çok büyük sorumluluk ama dünyanın en güzel duygusu. A

ben 19 yaşında evlendim 20 yaşında ilk oğlumu kucağma aldım ikinci oğlumuda 25 yaşında kucağıma aldım erkenden anne olmanın hem avantajını yaşadı hemde dezvntajını ilk oğlum çok yormadı diyebilirim ama 2. oğlum hayatımı mahfetti şuan 2 yaşında ama hayatım resmen berbat yemek yemez uyumaz sürekli kucağmda ne iş yapabiliyorum ne yemek keşke diyorum bazen çocuk yapmasaymışım hazır değilsen yapma ayrıca bakıcılara ben güvenmiyorum çalşışan biri değilim ama arkadaşlrım çalışıyo bir arkadaşım bakıcıya vermiş çocuğu kadın yemek vermezmiş akşama kadar önlerinde erik yyomuş onlara vermiyomuş halım batacak diye bağırıyormuş kimse senden iyi bakamaz çocuğa ne zmaan hazır hissedersen o zaman düşünün çocuğu eşin istiyo diye yapma valla 5 dakika ağlasın bebek hemen atıyorlar kucağına al şu çocuğu sustur diye

ya kızlar aslında benim içimde yaşadığım duygu bambaşka. Bunu daha önce kimseye itiraf edemedim edemem de ama burada kimse beni tanımıyor o yüzden şöyle diyebilirim. Ben aslında korkuyorum korkum eşimi kaybetmekten eşim polis ve doğudayız sürekli şehit haberleri geliyor ya diyorum eşimi kaybedersem Allah ım korusun bırak düşünmeyi söylemesi bile nefesimi kesiyor ama Rabbim beni ya bununla sınarsa diyorum. İşte o zaman içimde asla kapanmayacak bir yara olacak eşimin çocuk hayalini gerçekleştirmedim, niye elimde fırsat varken onun çook istediği babalık duygusunu ona tattırmadım ve kendimde ömrüm boyunca çocuk özlemiyle yanıp tutuşurum diye. Kimselere kendime bile itiraf edemedim şey bu işte. Ben en çok bu sebepten çocuk istiyorum...

Canım öncelikle korkun çok normal bir arkadaşımız da doğu da görev yapıyordu eşi kuran kursu öğretmeni kendisi polis nasıl olduysa daha 2 Yılları varken Batıya aldırdılar tayinlerini hemen hamile Olduğunu öğrendikleri gibi Herşeyin Hayırlısı ve takdiri ilahi diyebilirim en fazla.. Anne adayıyım 23 yaşındayım anneliğin yaşına bir standart getirmek Saçma geliyor her zaman bana 30 Yaşında doğurup kavrayamayan da bar 20 Yaşında Gül gibi büyütüp eğiten de tamamen senle alakalı birşey bu.. Herkesin karakter yapısı psikolojik durumu Kişiliği farklı önemli olan senin ben anne olmaya hazırmıyım düşüncen, ben anne olmaya HAZIRIM dedim ama hamileliğe hazır değilmişim vücudum kaldıramadı sorunlar şikayetler birden gelen değişimler 4. Aydayım yeni kendime geliyorum ve daha yeni ilk defa hamileliğim de kendimi sevip kahkaha attım. Eşinle duygusal olarak yakınlaşıyorsunuz fakat bir çok konuda uzaklaşıyorsunuz eskisi gibi vakit geçirmek gezip dolaşmak olmuyor sen acabalarla doluyken o biraz daha geç kavrayabilir babalığı bu sende aşırı sorumluluk yükü bindirebilir üstüne psikolojik Açıdan yorucu bir dönem ki annelik daha da zorlayıcı olabilir.. BeyazBulut

24yas cok erken bu ne acele, gelmeyecek bu basbasa gunler geriye..32 de1simdi 34 um 2. geliyor ama hazirim, adadik kendimizi yas geciyor diye napalim. sbh bi gorsen bizi, kizim bizim yatakta, ben salonda, esim kizimin odasinda cekyatta uyuyoruz.. mesela suan yatmadi daha bekliyorum mecburen e mide yanmalarimda cabasi:) bunlar en ufak seyler, sikayet degil cok guzel duygu ama aceleye gerek yok. bence tadini cikarin, cocugun tadini da sonra cikarirsiniz..

24 yaşında evlendim, 6 ay sonra isteyerek hamile kaldım, şimdi 2 senelik evliyim, kızım da 1 hafta sonra 1 yaşına girecek inşallah =) Ona her baktığımda binlerce şükür geçiyor kalbimden, Allahım bu güzel evladı bize nasip ettiği için, aratmadan verdiği için, bereketiyle gönderdiği için, herşeyi kolaylaştırdığı için, her an yeni birşeyler öğrenmesine tanıklık edebildiğim için... Bu böyle uzuyor, hele de kucağımda uyuduğunda onu izlerken en güzel dualarıma şükürlerime onu da katarak yapıyorum... Hayatımızda ne değişti kısmına gelirsek; akşam 9dan sonra evde olmamız gerek çünkü kendi yatağında uyumak istiyor, bir yere giderken çantamı hemen alıp çıkamıyorum suyunu kaşığını hazırlayıp 5 dk gecikmeli çıkıyorum =) geceleri birkaç sefer uyanıyor hemen yanına gidiyorum emzirip uyutuyorum bir sıkıntı olmuyor gene ondan önce uyanıyorum =) hergün onu nasıl iyi yetiştirebilirim diye kendimi geliştiriyorum yeni şeyler öğreniyorum yapıyorum, birlikte geziyoruz hayatı onunla birlikte bambaşka bir gözle yeniden öğreniyorum, her anımı dolu dolu yaşıyorum. Doğduğu zaman aklıma geliyor, o kadar tecrübesizdim ki annemden ben elifin altını değiştirirken yanımda durmasını yanlış yaptığım yerlerde müdahale etmesini istemiştim =) İlk yalnız kalışımızda öyle korkmuştum ki ağlarsa naparım diye, evimiz ailelerimize çok uzaktı, etrafımızda yardım isteyecek kimsemiz yoktu, eşim vardiyalı çalışıyordu bunları düşündükçe sebepsiz yere korkuyordum halbuki elifim musmutlu uyuyup duruyordu =) Zamanla herşeye alışıyorsun, insan içinde bulunduğu her koşula uyum sağlayıp ayak uydurabilecek şekilde yaratılmış, zamanla kocaman göbeğine alışıyorsun, zamanla anneliği öğreniyorsun, zamanla çocukla yeniden çocuk olmayı öğreniyorsun, zamanla aynı anda hem bebeğine bakıp hem eşinle ilgilenip hem evi toplayıp hem de bunları isteyerek ve mutlu güleryüzle yapmayı öğreniyorsun çünkü hayat mutsuz zaman geçirmek için çok kısa... Geceleri biraz daha yorgun ama çoookk huzurlu ve şükürler ederek yatağa giriyorsun =) Seviyorsan, seviliyorsan, maddi geçim sıkıntısı yoksa, sağlığın yerindeyse çocuk ekstra hiç bir zorluğu beraberinde getirmiyor emin ol. Ama bunlar yoksa insan her kabahati minnacık tertemiz masum bir meleğe yüklüyor ne garip değil mi? Sanki o yokken hayatları düzgün müydü diye durup düşünmek yerine...

Sorumluluğu çok zor. Her anlamda hazır olmalısınız hızlı bir tempoya.. :) Hayatınıza girdikten sonra önce bir tepe taklak olacaksınız. ) Sonra yavaş yavaş her saatinizi ona endeksleyeceksiniz. Sonra bir bakmışsınız artık herşey ona göre olmaya başlamış. Ve büyüyorlar hemencecik inşaallah :) İkinci bebek düşünüyorsanız aslında tam zamanı evliliğinize ve kendinize güveniyorsanız. Bunun yanında manevi anlamda gerçekten anne baba olabileceğinizi düşünüyorsanız karar verin sonra tevekkül edin. Ben özellikle bu forumda okuduklarımdan sonra çok etkileniyorum. Sorumsuz anne babaların açtığı yaraları kimse kapatamıyor.

Bebek olunca hersey degisiyor. İyi yanlari da var zor yanlari da var. Sorumluluk sahibi olmak yorucu. Kocanla bebeginle evinle ilgileneceksin. Belli bi zamana kadar makyaji bile unutmustum. Ama bebek olayi dunyanin en guzel seyi. Onunla vakit gecirince tum zorluklari unutuyorsun. İkinizde istediginiz anda yapin. Cok mutlu olacaksiniz. İnan bana.

kendimce fikrim eger niyet varsa sorgulamadan denemeli... bende hesap kitap yapardım, olsun mu olmasın mı, erken mi geç mi diye... sonra hadi deneyelim dedik... allaha bin şukur insanlar senelerce bekliyor ama bu sefer de 6 ay olmayınca ömrümden ömür gitti desem yeridir... cunku biraz kapalı kutu gibi... allah nasip ederse oluyor... yoksa herşey yolundayken bile aratıyor... hakkınızda hayırlısı olsun... allah kimsenin kucagını boş bırakmasın... ama sunu söyleyebilirim hamilelik durumu bile rutin yerine oturmuş evliliklerde herşeyi değiştiriyor... en azından kimyanız değişiyor cunku... ama yine de içimde olduğunu bilmek bile çok guzellll... bin şükürr...

Simdi cok farkli bi konudan yaklasicam dun duydum bunu bulundugumuz sark gorevindeki ilde olmus.. esi hamile olan polis abimiz mudurunden izin istiyor is yogunlugundan dolayi vermiyor daha snra esi erken dogum yapiyor ve beklenmeyen sonuc burda yeni dogan bebek yogun bakim unitesi yok!! Bebegi baska il'e sevk ediyorlar baba, anne sütü goturmek istiyor ama mudur yine izin vermiyor.. cok sknti yasamislar.. Hastane sartlari inanin ki iyi degil.. imkansiz mi burada cocuk dogum yapip buyutmek degil ama bi bati gibide dgl ortam.. Bakıcı konusuna gelirse ben babasina emanet edemiyrm yarn sizde öyle olacaksiniz yani bu konu cok basite alinabilecek bi durum degil.. Ben senn yerinde olsam dusunmezdim.. zaten disari cikip gezmek falan yok buralarda bide bebek olanca iice sklyr insan evde otur otur.. bnm 9 aylik bir kizim var bu yil geldik doguya batida dogum yaptm erken dogumdu kuvezde yatti 1 ay ben burda olsaydm o gordugu tedavileri asla bu sehirde olamazdi.. ben ailemin yanina gitmek zorunda kalirdm babasina asla izin vermezlerdi.. Bunlar hep sknti maalesef.. siz 2 kez dusunun bu hamileligi denizden gelen