eşim hariç hepsinden nefret ediyorum;çünki suçluluk hissi duyuyorum hep. D

Bir parçası yok olmuş bir puzzle... Ama önemsiz bir parça, ufak çünkü. Bakınca resme daha harika görünüyor o olmadan bucakmagduru XXL KIYAFET

öyle bir huy edindimki geçmişte yaşadıklarımdan, şimdiki sevgilimin pek işine gelmiyor. kesip atmayı öğrendim, deli gibi sevsemde ayrıldığımızda aramıyorum, içim aşkla dolu ama davranışlarımda hep mantık var, ne zaman sevgilim ona bağlandığımı düşünse hayalkırıklığına uğratıyorum,''bensiz yapamazsın dimi'' diyor,''evet yapamam'' diyemiyorum ilk sevgilim aldattı, bir insanın gözünün içine baka baka nasıl yalan söyleyeceğini öğrendim ikinci sevgilim aralarında en iyisiydi, beni çok seviyordu, sevilmediğini bile bile 2 sene bekledi, aşkın kutsallığını orda gördüm, sabrı ondan öğrendim. üçüncü sevgilim çok farklıydı, hani psikologlar ''ya ben bu adamı incelemek istiyorum bu nasıl bir psikoloji, nasıl bi kişilik der'' ya öyle bir adamla beraberdim, gözlerine bakıp bir insanın profilini, düşüncelerini çıkarmayı ondan öğrendim. son sevgilim zaten hayata dair tüm düşüncelerimi alt-üst etti,21 yaşında olduğu halde 40 yıllık tecrübesi var, bir bakıma beni o büyüttü yamukprenses

arkadaşlar merhaba, hepimiz kendimizi bulduğumuz yaşlardan itibaren birçok aşk yada heyecan yaşamışızdır ve herbirinin farklı bir yönü çekmiştir bizi aşka,,, bir bütün oluşturacak olursak puzzle gibi kimlerden neler alırdık? R

burcu ve ruat bende sızlere katılıyorum bende kendımı bulmam onlar sayesınde oldu cok degıştım cok olgunlaştım sayelerınde. hayatı bana öğrettiler. en son erkek arkadaşım haricinde aynı sekılde hepsıyle görüşüyorum hepsı benım ıcın cok önemli insanlar çünkü bana bırseyler kattılar ve suanki durumumu onlara borçluyum fakat suanki erkek arkadaşım hepsinden farklı çünkü o hepsının bırseyler kattıgını farkında ve en son onun katacaklarını eklemeye geldığını düşünüyor ve acayıp mutluyum onunla belkıde puzzle'ımın son parçası odur kım bılır... K

Hayatta sadece erkek arkadaşlarımdan değil tanıdığım her kişiden kendime bişeyler katmayı severim... Ama ilk erkek arkadaşımın yeri ayrıdır... Daha olgun düşünmeyi öğrendim onunla. Mesafelerin aradaki güçlü bağa engel olmadığını farkettim Kısacası büyümeyi öğrendim.. ıkinci erkek arkadaşım ise; ınsanları tanımayı zamana yaymayı öğretti bana. Bazen bizim doğru bildiğimiz yanlışlarında olabileceğini Hayatıma güzel şeyler kattılar. Artık adımlarımı daha temkinli atıyorum. Herikisinede teşekkür ederim..

benim bu konuda pek şanslı olduğum söylenemez birincisinden ne kadar sevsem bile beklememem gerektiğini insanların çabuk unutulabildiğini... ikincisi hayatımda en acı tecrübeyi yaşattırdı bana... erkeklerden nefret ettirdi... şuan beraber olduğum insan da tam bu anda kurtaemıştı beni bir insanın değer verilince ne kadar mutlu olduğunu gerçektren sevmeyi öğretti opuyorumnanaktan aynı zamanda çok acı şeyleri de öğretti ama neyse... bunlardan birisi de bnm aslında kendimi hiç tanımadığımı... hayataa yapmam dediğim şeyleri yapaibleceğimi insanın sevdiği insan tarafından üzülmesinin ne kadar acı ooduğunu öğretti... neyse ben yazarsam gider bu... dertliyim biraz...

artık bi puzzleım yok benim geçmişimi sildim hatrıma bile gelmiyorlar artık benim kocamaaan güzel bi resmim var ve onun içine biricik aşkımı oturttum tüm geçmişimi şimdimi geleceğimi o yaptım :asigim:

hepsini toplasan bir adam etmez artik umrumda bile degiller acikcasi onlardan puzzle olusturup vakit harcayamam cok sükür bir teki bile aklimin ucundan bile gecmiyor R