Devletin Psikiyatrisine gittim 6 ay paxera kullandım 2 aydan beri yazdiramadim birden kesince daha da kötü oldum. Doktor da 10 dkdan az dinliyor genelde çok sıra olduğu için doktorun yanında da sekreter bayan var pek anlatamıyorum dertlerimi üstü kapalı bir şekilde anlatıyorum kısa olarak ya ilacın faydası yok ya da ara verdiğim için bu durumdayım bilemiyorum yaşadıklarım çok ağır geliyor Allah isyan ettirmesin

Allah şifa versin kardeşim psikilojik hastaliklar kafaya taktikça daha kötü oluyo ama o yüzden aklimiza geldiginde pozitif olup gececegini dusunmek cok zor ama bunu yapmaliyiz baska çare yok ki... ben de işe ara verdim evde insan hayattan kopuyo markete gittigimde konusurken insanlarla cok gerildiğimi hissettim o yüzden galiba arada dışarı cikmak lazim... canimcimmmm güzelce derslerine çaliş, geçer o takmazsan azalir bi de sürekli hastaligi arastirip durma öyle yapınca iyice kötüye gidiyo insan sen güzel düşünmeye çaliş, tamam sosyal fobin olabilir ama elin ayağin tutuyo şekercimmm istedigin zaman yürümek senin elinde hem kimse de kusursuz değil herkesin bi derdi var ablacimm geçer inşallah insan hastaligi düsündükce psikoloji hepten bozuluyo zor da olsa iyi düşünmek olumlu bişeylere yönelmek en doğrusu galiba... Güzel bir hayat diliyorum sana canimmm

Tabi iyileşirsin... ümitsiz olma... iyileşecegini düşünerek inanarak nefes al... valla Allah dilemedikçe hiiiiç bisey olmaz sana merak etme ben mesela dügünümden bir ay once oyle kotuydum ki heralde kafayi kircam dediydim... ohoooo iyilestim bir ayda saka gibi... insan neler atlatiyo hayatta... mesela söyliyim benim yok mu sorunum vaaaar... dusundukce kotulesiyo hastalik artiyo Allaha isyan ediyom daha da kötü oluyo napiyim en iyisi düşünmemek o zaman cok etkilenmiyoruz mesela bende de temizlik takintisi var 20 yildir gecmiyo napiyimilac kullaniyom gecmiyo bazen azaliyo bazen artiyo yapcak bisey yok... bazen cok hirslaniyorum kadinlar kulubunde durmadan takinti hastaligi okuyom iyice dibe daliyom valla kuyunun dibine dibine... düşününce kafaya taktikça geçse neyse taktıkça azıyo o hastalıklar o yüzden takmicaz... ama ilac kullanmamiz gerekiyosa kullancaz psikiyatriye gittin mi bunun icin gitmediysen git ilaclar serotonin icerdiginden serotoninimiz artiyo ilac kullandikça daha mutlu oluyoruz daha güçlü... ilacımızı kullancaz kötü düşünmicez önümüze bakcaz... bak simdi benim yapmam gereken ev isleri var... ben onlari yapcam, sen de derslerine güzel güzel çalış... insanoglu neler atlatiyo dünyada... bisey söyliyim mi şimdi senin yerinde olmak isteyen kimbilir kaç genç kız var... bak ne güzel okulumu bitireyim diye çaba gösteriyosun,, takdir ettim oyle bos bos oturiyim demiyosun aferin ablacim sana... aman yaaaa bi daha gelmicez dünyaya üzme kendini... üzülünce geçse hadi hep birlikte üzülelim ama olmuyo ki... seneler sonra bugünlerini hatirlayip gülceksin Allahin izniyle emin ol... Hayatin farkli donemlerinde farkli problemler oluyo hic bisey kalici degildir sıkıntılar da sana misafirlige gelmiş zamani gelince gitcekler... gencecik cicek gibisin kötü düşünme baskalariyla kiyaslayinca kendini insan daha kötü oluyo inan... senden iyilere degil senden daha zor durumda olanlari düşün... tamam mi güzel kız... yüzünü güldürdüysem cok mutlu oldum inan.. insanlari gülümsetmeyi cok seviyorum o zaman daha mutlu oluyorum ben

Ben de önceden doktorun yanındaki hemsireden cok cekiniyodum... bu durumlarda kapat gözünü o hemsire yokmuş gibi çatır çatır söyle sıkıntılarinı napalim canim zaten psikolojimiz etkileniyo ki psikiyatriye muayeneye gidiyoruz hem o sekreter mi hemsire mi iste o da insan... hic te bile çekinmicez doktorun yanindakinden o zaman insan anlatamiyo dertlerini.. en iyisi çekinmemek doğru teşhis ve tedqvi için... bi de tedavini sakın yarım bırakma haplarını kendi kendine kesme ben o cahilligi yaptim... en güzeli ilaclarimizi icip kontrollerimize zamaninda gitmek

Merhaba Sosyal Fobi hastalığından çok muzdaribim. ozguvensizligim aile ilişkilerime de yansıdı. 4 ay özel psikiyatriye gittim terapi gördüm yarım bırakmak zorunda kaldım maddi sebeplerden dolayı küçükken de cekingendim şimdi 8 seneden beri ilerledi hastaligim. Liseyi bıraktım şimdi açıktan liseye yazıldım ama kafaya yakmaktan ders çalışamıyorum. annem nasıl olduğum hakkında aşırı umursamaz. Çalışamıyorum diye sürekli laf sokuyor kenarında parası var anne beni özele götür dedim sen ileri de evlenirsen o bilezikler sana lazım olacak saçmalama bir şey yok vesvese yapma diyor durum çok ciddi onunla bile rahat konuşamıyorum sürekli eleştirilme korkum var üzerine gitsem de geçmiyor malesef. Annemde ileriye dönük konuştukça çok üzülüyorum. Nasıl evleneceğim annemle bile rahat iletişim kuramiyorum ki ilerledi benim hastaligim. B

Kurban olurum sana bu dediklerin çok iyi geldi, korkularimin üzerine gittikçe ilerledi hep bu yüzden bu ara hep umitsizim yasitlarima bakıyorum kiskanmiyorum. Ama çok özeniyorum canım çalışıyorlar arkadaşları var değerli hissediyorlar bende iyilesirim inşallah B

Ben de sosyal fobim olmasa da sosyal ilişkiler konusunda çok kötüyüm aspeger sendromluyum çünkü. Devlette psikiyatriste gitseniz olmaz mı?Çünkü devlette de çok iyi hocalar var ben de görünüyorum. O size ilaç verince ve doktorun talimatlarını uygulayınca eminim daha iyi hissedeceksiniz

Anladım. Maalesef bu konuda uzman değilim ama biraz destekleyici yorum yapabilirim. Önceki konunuzu da okudum. Ben de bazen sizin gibi hissediyorum. Ama geçiyor. Mesela ortaokulda zorbalığa uğradiginizi yazmışsınız ben de uğradım. Zar zor kurtuldum o okuldan. Simdi de Yks öğrencisiyim ve sınavda başıma bir şey gelecek diye korkuyorum. Ama biliyorum bunlar da geçecek. Siz de öyle düsünun bu korkular ve stres bir gün geçecek. Ben kendimi böyle rahatlatıyorum. Derslerinize olabildiğince odaklanmaya çalışın. Biliyorum zor ama yapabilirsiniz. Liseyi bitirmeye çalisin hatta üniversite hedefi koyun kendinize. Hedefler insanı diri tutar ve ona iyi gelir