üniversitede arkadaş edinmek birilerine güvenmek çok daha zor ben daha bu yıl öğrendin insanların iç yüzünü birbirlerinin arkalarından konuşup yüzüne güldüklerini... oysa lisede ilkokulda böle miydik hepimiz saftık masumduk daha güzeldi arkadaşlıklar

üni bitti artık kazık atamazlar, 7 senedir hiç değişmedi çok şükür :) üni arkadşlığı bir başka oluyor lisedekinden, ergenliğini atlatmış bireylerle arkadaşlık etmek güzel bişi B

en iyi dostum dediklerinin dostlugu bile pamuk ipligine bagli inan bana bence sende degil sorun hayat bencil insanlarida bencil yapiyor en iyisi arkadasina sana nasil davraniyorsa o sekilde davranmak güzelim ha demissin ya 50 tane olucagina bir tane yakin dostum olsun ben ayni fikirde degilim en iyisi 50 tane olsun cünki o bir tanesi sana bi gün kazik atar uyduruk bir sebebten dolayi kalirsin ortalikta arkadassiz X

Bunları kızıma okutmam gerek çok dost canlısı ama nedense geneli arkadaşları kişiliksiz I Interrex

:)) yaa ben istiyorum evcil bi hayvan ama zamanında muhabbet kuşumuz vardı tüylerinden dolayı alerjik grip olmuştum, şimdi köpeğin tüyü de alerji yapar diye korkuyorum, bi de alırsam büyük bi köpek alıcam, bunun için de bahçeli bi ev lazım sanırım... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

ilkokul bitti, en iyi arkadaşım dediğim insanları bi daha görmedim bile; lise bitti yine hiç biri kalmadı geriye... lisenin son günüydü, üç yıl boyunca yediğim içtiğim ayrı gitmeyen en yakın arkadaşımla saçma sapan bi mesele yüzünden kavga ettik, beni faceden anında sildi, msnden iletişimini kesti ben şoktayım hala, yani bu kadar kolay mıydı beni silmek, artık kimseye inancım kalmadı... üniversitedeki arkadaşlarımla umarım böyle ayrılmam, çünkü geçen senelerden geriye hiç bişey kalmadı boşuna yaşamış gibi hissediyorum kendimi, ben nasıl bi insanmışım da bu yaşa kadar sağlam bi dostluk kuramamışım, kendimi sorgulamaya başladım, o kadar moralim bozukki anlatamam, gerçekten çok sağlam bi dost istiyorum sadece bi kişi yeter bana, her derdime ortak, her sıkıntıda yanımda olacak gerçek bi dost, başlarda kimseye ihtiyacım yok tek başıma paşalar gibi yaşarım, aşkım yeter bana diyodum, ama öle olmuyo işte, insanın bazen kız arkadaşlara da ihtiyacı oluyo, gerçekten çok üzgünümmafoldumben

çok acaip insanlar var, tanıdıkça bu kadar da olmaz diyorum ama oluyo işte; bu arada başta arkadaşımla kavga ettiğimi, küstüğümüzü anlatmıştım, o arkadaşımla barıştık, kin tutamıyorum, haklı olduğumu düşündüğüm halde defalarca özür dilemiştim ama kabul etmemişti, şimdi seni özledim dedi bana, seviyorum kendisini ben de çok özlemiştim tekrar konuşmaya başladık ama üzüldüğüm, ağladığım boşa geçen bi zaman oldu malesef... decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

doğru olan da bu zaten; insanın 50 tane yada 10 tane dostu olmaz.. bende aynı senin gibiyim; ne ilkokuldan ne liseden hiç arkadasım kalmadı.. üniversitede can ciğer oldugum lise arkadaslarım yok suan yanımda.. ama üniversitede sınıftan bir kız vardı, sınıf arkadasiydik sadece disarda pek görüşmezdik, bı o var suan dostum diyebileceğim, bir de çocukluk arkadasım çok fazla guvenmemeye başladım insanlara.. kolay kolay kimseyi dostum statüsüne koymam..

5 kişiydik lisede çok yakındık. biri geçen sene yanlş yaptı çıkardım hayatımdan... diğer 3 ü ile hala görüşüyorum. 2 siyle daha yakınız... :) üniversiteden de 3 arkadaşım var ama 1 i gerçekten dostum... yani toplayınca 3 ediyor :))) böyle de kalsın zaten.. ve bi de tavsiye.. Sırrını söyleme dostuna, o da söyler dostuna...

o zaman şanslısın.. yada yılllar geçince göreceksin... bazen hayat şartları da inasnların zayıf noktalarını hırslarını heveslerini ortaya çıkarıyor. insanlar hayatları boyunca sınavlardan geçiyor. kimimiz paronayak oluyoruz kimimiz alıngan saldırgan sorunlu yada tahammül derecemiz bitiyor. o benim dünyam moduna girmemek gerek. decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

23 yıllık çocukluk dostum var , 11 yıllık 2 lise arkadaşım var . Her derdimde yanımdalar bir lafımla koşar gelirler. Bu 3 ünü hiçbirşeye değişmem. Onun dışında üniversite dönemine kadar olan arkadaşlıklarım var o üçü kadar olmasa da samimi olduğum yanlarında eğlendiğim 4-5 kişi. Üniversiteden bir 15 arkadaşım falan var beraber tatile gittiğimiz geceleri çıktığımız az çok bişeyleri paylaştığımız. Bu 15 kişiden sadece birini kendime yakın görüyorum , onun dışında çok bağlı değilim onlara ama o bir kişi de en önce bahsettiğim 3 kişi kadar derin dost değildir benim için. Üniversiteden sonrası hepten yalan zaten. Söylemek istediğim şu ki lisenin sonuna kadar adam akıllı bir dost edinemediyseniz ondan sonra da edinemezsiniz. Hayatın acı gerçeği bu. Bi yerlerde hep yalan olacaktır. Çünkü sonradan kurulan hiçbir dostluk çocukluktan gelen dostluk kadar köklü olamaz.

ohooooo dur bakalım daha karşına kimler çıkacak ama istediğin gibi bir dost da çıkacaktır muhakkatır üzülmene gerek yok çünkü dediğin şeyleri az çok herkes yaşıyor artısı ne oluyor peki biraz daha olgunlaşmanı anlayışlı olmanı sağlıyor muhakkak istediğin dost çıkacaktır karşına

3 kişi vardır anında haber alır hayatımda ne olursa... biri annemin kuzeni,20 senedir canım ciğerim... biri lise arkadaşım... diğeri de lise arkadaşım... 5 kişi vardır... bi alt rütbede de kalsalar çok değer veririm onlara... biri ortaokul arkadaşım... ikisi lise arkadaşım... ikisi üniversite arkadaşım... biri lise arkadaşımın arkadaşı... daha alt rütbede olan bir kısım vardır bir de... çok sevdiğim, herşeylerine koştuğum, onlarla gülüp onlarla ağladığım... aynı şekilde onlar da bana tabiki... çok kalabalık bir arkadaş çevrem var mesela... çok arkadaşa sahibim aslında... ama gerçek arkadaş benim için önemli olan... şunu söyleyeyim ünv de arkadaş seçimine dikkat et... öıkar ilişkisine dayanır arkadaşlıklar genelde...

tek benmişim gibi düşünüyordum. kimseye güvenmemek gerek diyorum ama genede güveniyorum işte çok kayıplar yaşadım artık kayıp vermeye o kadar alıştımki duygularım körelmiş gibi. bütün gün evdeyim. evde olmakta can sıkıntısı yaratıyor kendimi artık bitkisel kürlere kitaplara uğraşlara verdim. gitgide geçmişimdeki bütün insanlardan canımı yakan herkezden nefret ediyorum. Ama üzülmeyelim elbet bir gün gerçekten iyi bir arkadaş çıkacaktır buna inanıyoruum. misspinky

aynen benim elliden fazla arkadaşım vardı içlerinde dost bildiklerim çoktu ve şuan bakıyorum yanıma kimse yok yani dost diye bişi yok hepsi yalan:dilcikar: reedd

Ben boyle seylerin tek tarafli olmadigini dusunuyorum. Mesela, lise arkadasin ufak bir meseleden sonra seni hemen silmis, kabullenemissin. Sen de haklisin ama senin ufak sandigin mesele karsindakini cok incitmis olabilir. Ya da senin kotu bir huyun//davranisindan rahatsizdir arkadasin, o ufak mesele bardagi tasiran sonra damla olabilir... ne bileyim; demek istedigim sey bir de karsi tarafin acisindan bakmak gerekli. Bir insanin cevresindeki herkes kotu olmaz. Bir insanin karsisina su yasina kadar dost olmaya deger biri cikmamistir diye birsey yok. Mutlaka iyi dostluk kurabilecegin insanlar cevrende, okulunda karsina cikar. Cikar da sen birseyden kaybedersin, ya da o insani kazanamazsin. Tabii bunlari hepimiz icin soyluyorum, sadece konu acan arkadasa degil. Benim tavsiyem, arkadasinla aranizdaki mesele ile ve genel olarak kendin ile ilgili bir ozelestiri yapman. Kendindeki eksiklikleri gorup, degistirebilirsen arkadaslik iliskilerin daha guzel olacaktir. Ama yok, sorun illa karsi tarafta ise de boyle insanlari kendinden uzak tutarsin. MissA Doğum

Başak resmen beni tarif etmişsin, benim çevremde de ne ilkolkuldan, ne liseden ne de üniversiteden kimsekalmadı. hep en yakınım dediğim insanlar beni sudan sebeplerle hayatlarından çıkardılar; kimisini de ben çıkardım: hatta en yakınım dediğim üniversite arkadaşlarım ile son sene mezun olacağım yıl koptum 3 seneden sonra şimdi iş hayatındayım yine en samimi olduğumu düşündüğüm iki arkadaşım var yakınımda. ama yine öyle şeyler görüyorum ki sanki bu aradığım dostluk değil. değer verdiğim ve gösterdiğim kadar değer göremiyorum.. çoğu zaman da o kadar düşünüyorum ki tesadüf değildir elbette mutlaka bende bi sorun var, bunun üzerine arkadaş ilişkilerimde çok daha temkinli ve daha özverili olmaya çalıştıkça üzülen ben oluyorum yine.. benim de tek bir ömürlük dostum olsun yeter. ama nerdeee artık bu durumu kabul edip yüzeysel arkadaşlıklarla yetinmem gerektiğine inanmaya başladım. C

canım çok iyi anlıyorum seni bende şimdi düşündüğümde okadar çok pişmanlıklarım var ki hatalı olan bendim ama bunu yeni anlıyorum ilkokuldan çok yakın dostlarım vardı ortaokulu birlikte okuduk lisede de sırf ayrılmamak için aynı okulu yazdık fakat farklı sınıflara ayrılmıştık okulun ilk günü sınıftan bi kızla tanıştım yeni taşınmışlardı okulda kimseyi tanımıyordu arkadaş olduk aynı sırada oturmaya başladık sonra tanıdığım herkesle onuda tanıştırdım çevresi genişlesin yanlızlık çekmesin dedim başta çok güzeldi kocaman bi arkadaş grubumuz olmuştu sonradan tartışmalar çıkmaya başladı sanki arkadaşlarım onu kabul etmiyormuş dışlıyormuş gibi hissettirdi bana ilkokul arkadaşlarımla konuştum iyi biri oldugunu anlattım ama olmadı...1 ay sonra bi baktım o eski dostlarımdan kimse yoktu yanımda hep onları suçlu buldum araya soğukluk girdi o eski dostlarımla sadece aramda kuru bi slm kaldı :gitme: aradan 2 yıl geçti lise son sınıfa kadar çok iyiydik sonradan tartışmalar başladı işi bitmişti benle çevresi genişmişti yaptıklarını yeni yeni anlıyorum lise biteli 4 yıl oldu hala görüşüyoruz ama yalancı bi dostluk bizimkisi bunu biliyorum kim için ne için gerçek dostlarımla aramı açmışım şimdi görüyorum :çok üzgünüm: biromurluk

,, üniversitede bin beteri oluyor ben sana diyim çeşit çeşit insan var, lise gibi aynı şehrin huyunu tüyünü bildigin insan değil ki.. seni kullanıp kenara atmaya çalışanlar olacak hem de 1. sınıfta aman diyim arkadaşım dostum diye kanma ben çok acılar çektim bu yüzden I Interrex

Aynen beni anlatıyorsun bende kendime bu soruyu sordum neden? dedim neden bitti arkadaslıgımız aynen böyle dedigin gibi lisede aynı sırayı paylastıgım, yedigim ictigim ayrı gitmeyen neredeyse hergünümü onlarda gecirrdigim bir arkadasım vardı.. Ama üniversite kazanınca ayrı, ayrı sehirlerde beni unutmaya basladı istanbula geldikce konusur olduk sonrada cok sacma bir sebepten arkadaslıgımız bitti.. Sonra üni. de birini tanıdım cok yakın dost olduk aynı oda da aynı yatakta uyuduk.. Ama bazı sebeplerden dolayı kendine baska cevreler kurdu ben ona bunu yapsaydım suratı asılırdı.. Sonra yanlıs anlasılmalar araya giren sogukluklar kopardı bizi.. Netice de hep yalnız olan benimm o suan yeni tanıstıgı arkadaslarıyla birlikte.. Ama saglık olsun.. Gerceekk dostumu!! bulacagım zamanı iple cekiyorumm

Hiç unutmuyorum ben çok saf bir kızdım o zamanlar. Giyinmesini süslenmesini bilmezdim, hatta şu destekli sütyenleri bile üniversitedeyken yurtta kızlardan görmüştüm annem olacak kadın beni dövmekten, hakaret etmekten bunları göstermedi, bilmiyordum birçok şeyi... Neyse... O zaman benle kimse konuşmazdı sınıfta, derse girerdim aa herkes biribiryle konuşuyor benle konuşan yok 2 ay oldu 3 ay oldu sonunda kendim gibi birilerini buldum ama diğer sınıf arkadaşlarım hepsi biribiryle muhabbeti var benle yok. Sonra neyse giyinmeyi de öğrendik, büyüdük serpildik, süslemeyi de öğrendik, güzel kız olduk. Yurttan saolsunlar iyi niyetli kızlarla ortamlara da girdik , okul faaliyetlerine katıldık, kendimizi gösterdik.. ınanır mısınız o sınıfta veya yurtta benim yüzüme bakmayan insanlar ay şekerim nasılsın deyip yanıma yanaştılar. Gelmediğim zamanla rbenim yerime imza atmalar, istemeden desr notu vermeler... O zaman dedim ki bu insanoğlu ne kadar şerefsiz. Herşey ye kürküm yee. ıki güzel giyindik iki çevremiz oldu diye neyse ağzımı bozmayayım şimdi.. Bu sefer ben ne yaptım ben onlarla oynadım ben onları kullandım. Belli etmedim hiç yüzlerine güldüm, ay şekerim falan dedim sonuna kadar kullandım onları... Arkadaşlıkta kimseye güvenmeyeceksin ama güvenmediğini de belli etmeyeceksin hep tetikte durmak lazım... Herkesle meraba meraba olmak iyidir ama samimi olmamamk gerek, Hemen birden herşeyini anlatamamak, paylaşmamak gerek.. Arkadaşlıkta bıçak sırtı aslında. Ne çok soğuk ne çok laçka ortası işte :)) Çok güzel bir laf var çok muhabbet tez ayrılık getirir... Öyle samimi olanlara da boşa özenme derim hayatım.. Bazıları kendini dışarı karşı mikemmmel göstermeyi çok sever. Ben de çok gördüm dışardan can ciğer ama kız yanından kalkınca hemen dedikodusunu yapan, kuyusunu kazan... Her elele tutuşanlar birbirini çok seven süper sevgili olmadığı gibi.. Hiç de kafanı takma arkadaş da bulursun dost da bulursun.. Ahhh daha ne güzel günlerin olacak... Üniversite hayatı iyisiyle kötüsüyle o kadar güzel ki :)) O günlere geri dönsem keşke

Haklısın ablacım, hatta insanları küçük gören, kendini bi halt sanan o kadar insan varki, ama ilginçtir böle tipler ayın 5inde atm önünde sıraya giriyo, baba parasıyla hava atıyo, kendileri gibi olanlarla araları çok iyiymiş gibi gezip tozup, arkasını dönünce elli tane laf sayan karaktersiz insanlar var malesef... samantha

aynen öyle bir bakıyorsunki kimse yok yanında bi sıkıntın olduğunda ya da en ufak mutluluğunu paylaşabileceğin bir arkadaşın olsun istiyorsun ama malesef olmuyor anlayabiliyorum seni canım ama üzme kendini I Interrex

yok ablacım, kimseye kolay kolay güvenmem, sadece lisede deil her ortamda öyle insanlar gördümki anlatsam "bu kadar da olmaz" dersiniz; az çok tanıyorum insanları, herkesle aram iyidir, arkadaşlarım da vardır ama mesafeyi korurum; sadece bazen görüp özeniyorum, yediği içtiği ayrı gitmeyen her derdi paylaşan dostları görünce...