23 yaş hiç de geç değil. Mezun olduğunda 27 yaşında olacaksın tam da hayattan tad alacağın yaşlar olacak. Hemşirelik güzel bölüm ataması kolay. Ben sizin adınıza çok sevindim. Tebrikler... Başarılar.

Suan turkiyede 30dan önce atanan ıs bulan yokkı Neye geç kaldınız anlamadım

Corona olmasaydı aktif gidip eğitiminizi alsaydiniz inanın bunları soylemezdiniz. ben 2012 de mezun oldum üniv. Bir yıl geç gittim abim 4 yıl geç gitti. Üniv. Gidince orada yaş ortalamasinin oldukça büyük olduğunu gördüm.35-40 yaşlarında insanlarda oldukça fazla. Maruz kaldığınız zorbaliklara ayağı yamuk olmayan topuklu ayakkabı giyebilen insanlarda maruz kalıyor buna emin olun bir de kimsenin aile hayatı mükemmel değil sadece bazı insanlar kriz yönetiminde daha başarılı

Üzülme. Hemşire olarak çalışıp paranı kazanmaya başladığında iyi ki de okumuşum diyeceksin. Geç kalmış değilsin bir şeye.

Ah ah hep hayalmdı hemşire olmak.. Sımdı kazansam okurum ama ımkanzız Ruhum

Topuklu ayakkabıyı biz de giymiyoruz. Artik herkes düz giyiyor dert etme. Ben zamanında nasıl giyiyormuşum şaşırıyorum kendime. Bayramlarda okula giderken bile tercih etmiyorum artık.

Tamam da çevremizde her zaman bizden iyi hayat yaşayanlar olucak. O zaman bunlara imrenerek mutsuz olalım. Hayata iyi yönlerinden bakmazsan mutlu olamazsin. Mutluluk her zaman seni bulmaz sen kovalayacaksin. Hem emek vererek kazanılan herşey daha kıymetli oluyor

haklısınız şükretmem gerek fakat ben kuzenimin hayatını bizzat görüyorum ben doğuda yaşıyorum o ise ankarada ve ne yaşadığım akran zorbalığını yaşadı hep özelde okudu ilk senedende özel üniversiteye yerleşti çok şanslı çok Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

29 yaşındayım. İlkokul mezunuyum. Evliyim iki cocugum var. Tamam mutluyum rahatım yerimde. Keşke zamanında dışardan da olsa okusaydim. Keşke ehliyetimi alsaydım. Şimdi bebeğim küçük diye bahane ediyorum. Bekarsin ve çok gensin. Sakın vazgeçme. Allah yolunu açık etsin. İnan çok iyi yerlere geliceksin.

hep 'kaybettim' diyip duruyorsunuz, ya herşey iyi olursa, güzel üniversite yılları, seveceğiniz bir meslek, kafa dengi eş, ilerde bir çocuğunuzun olması. geçmişe takılı kalırsanız gelecek de elinizden kayabilir. psikoloğumun işe yarar bir tavsiyesi var, düşünceleri karşılarına da alternatif düşünceleri yazın, çocukluktan gelen yanlış düşünce kalıplarını değiştirmek için

Hayat size bi yerden kucak açmış, yeniden tutanacaksın hayatına. Bak şahane bir bölüm kazanmışsın. Rahay atanırsın. iş ortamların olacak okul çevren olacak. birazda heyecanlan artık. ben üniversiteyi bir yıl geç kazandım.23 ümde mezun oldum ama 29 umda atandım:) çok takılma yaş mevsusuna

Üniversiteyi ilk senede kazandım da ne oldu? Hem de burslu. Çok yanlış bir seçim yaptığımı anladım ve tekrar üniversite kazandım. 3. lisans derecem olacak. 26 yaşındayım. Hazırlığı atlarsam 30 umda mezun olacağım. Ayrıca denize gitmekten de pek haz etmem. Girer çıkar kurur giderim. Bence denize gir yat yemek ye denize gir boş vakit öldürmek ve çok sıkıcı. Bu arada hemşirelik süppperr ötesi bir bölüm. Tebrik ediyorum. Hemşireye hep ihtiyaç olacak. Covid 19 biter Covid 20 başlar.

Benim dogustan bedenimde kalan bir sorun var. Bununla dalga gecenler oldu. Ayaklarim büyük (boyum uzun ama bazi insanlara göre bir kadin en fazla 38 giyer). Yürümem biraz garip. Nerdeyse hoplayarak yürüyorum. Ha sunu da ekleyeyim. 23/24 yasinda ilk defa kronik bir hastaligim oldugunu ögrendim. Simdi bunlari tabi ki göz önünde bulundurup kendime cok aciyabilirim. Bunu yaptim hatta. Senelerce kendimi dövmekte siyah kusak taktim resmen. Elime ne mi gecti? Depresyon. Panik atak. Bitmek bilmeyen egitim hayatim felan yani bi b gecmedi. Eskiden kalan acilari sarmadan siz ayaklarinizi bir kenara ruhen hep topallayacaksiniz. Benim ayaklarim iltihaplandi senlerce topallayarak yürüdüm. Insanlarin tepkilerini ve cevrenin size bakis acisini gayet iyi biliyorum. Size tavsiyem: Acilen kendinize acimayi birakin. Onun yerine kendinize sevgi ve sefkat göstermeye baslayin. Bu hic kolay birsey degil, ama adim adim ögreniyorsunuz. Egitiminize yeni baslamaniz ilerlediginizi gösteriyor. Unutun baskalarini. Baskalari sizin hayati sekillendirmiyor. Ha birini örnek almak istiyorsunuz alin da. Ama kendinizi eziklemeyin. Benim hayatim bugün güzelse ve iyisi, bunu en cok negatiflikten ve pasiflikten ciktigima bagliyorum. Hayatina yön vermek senin elinde. Profesyonel destege ihtiyac duyuyorsaniz muhakkak alin. Icinizdeki yükü hafifletir. Ben sevgisiz ve ilgisiz kalan bana yöneldim ilk. Ilk onu iyilestirdim. Gerisi arkadan geliyor. Kendinize iyi bakin. Mesleginizde insallah cok basarili olursunuz

Yeni bi hayata başlıyorsun, takılma yaşa. Ben 22 yaşımda mezun oldum da ne oldu? Bir sürü depresyonla uğraştım tam zamanlı bir iş hayatına 26 yaşında başladım.

27 yaşında mezun olduğunda geç kalmış olmayacaksın ama hayatını kendine zehir edersen olmaz dersine çalış hatta imkanın varsa part time iş de bul yine sağlık sektöründe meslek lisesi vs çıkışın var ise onu kullan yok ise sekreterlik vs gibi alanlarda başla kurumun içine gir ki hemşire olunca iş bulman kolay olsun önünde uzun yıllar var geçmişe üzülmek yerine daha yaşayacağın güzel günler ile motive et kendini

dünya kuzeniniz gibilerle dolu, komşum eşimin ailesinin bana yaptıklarını duyunca "her evde ne sıkıntı varmış da ben güllük gülistantık sanıyormuşum" demişti. dışardan bakıp kimin ne yarası var bilemeyiz. Allah kimseyi dertsiz yaratmamıştır

çok sağolun. Evet kendimi sevip güçlü olup toparlanmalı kabul edip yola devam etmeliyim elektra

Canım bunları düzenli psikolog seansları ile yenebilirsin ancak, özgüvenini tekrar kazanman gerek

Üzülmeyin ne güzel kurtulmussunuz belki de ben de 6 yıllık evliligimi bitirmek zorunda kaldım inanın bu daha cok agır kaldıramıyorum

Bu yaşadıklarınız özgüven yoksunluğundan ve bunun en büyük sebebi de gelmiş olduğunuz aile. İnsan ailesini seçemiyor, ancak sizin elinizde geleceğinizi seçmek gibi bir şansınız var. Hiç kimsenin hayatı mükemmel değildir, bunu da aklınızdan çıkartın lütfen. Size dert gibi gelmeyen sorunlar, bir başkasının ciddi dertleridir. Buna inanın. Aynı siz nasıl birşeyler yaşıyorsanız başkaları da hayatlarında olumsuzluklar, problemler yaşıyorlar. Herkes kendi kaderini yaşar, sizin de payınıza düşen bu şekildeymiş ancak bunu değiştirmek ve hayatınıza istediğiniz düzeni vermek kendi elinizde. Belki ilk denemede sınavları kazanamadınız, ama sonuç olarak kazanmışsınız, önemli olan bundan sonra ne yapacağınız. Geçmişe takılıp, hayatım böyle kötü oldu, böyle berbat geçti, böyle bir sakatlığım var diyerek kendinize hayıflanıp acımak yerine, silkinip hayatınızı bundan sonra elinize alın ve düzen kurun. İyi bir eğitim hayatı planlamak ile başlayabilirsiniz bu adımları atmaya. Psikolog yardımı almanız çok önemli ve bunu kesmeyin, düzenli olarak devam edin. Aksi halde bu düşünce yapınızı yenemezsiniz. Kendinize ve hayatınıza şans verin.

haklısınız şükretmem gerek fakat ben kuzenimin hayatını bizzat görüyorum ben doğuda yaşıyorum o ise ankarada ve ne yaşadığım akran zorbalığını yaşadı hep özelde okudu ilk senedende özel üniversiteye yerleşti çok şanslı çok M

İşte bende diyorum ki içinde ne yaşadığını bilemezsiniz Kaldı ki şartları iyi olabilir ya da ruh hali de iyidir Ama kıyaslayarak elimize gerçekten bir şey geçmiyor Olanın da kıymetini bilemiyoruz bu şekilde

Böyle düşünmek için o kadar yolun başındasın ki. O kadar gençsin ki. Neye geç kaldın. Afedersin 23 yaşında insan neye geç kalmış olabilir.

Öncelikle gerçekten sizi anlıyorum. Hayatın getirdiklerine sabretmek zor olduğu gibi bir de içinde biriktirmek geçmişi unutamamana yol açıyor. Lakin olaylara her zaman kar zarar yönünden bakmalısın bence. Gecmişi düsünmen sana ne katıyor? Sadece üzüntü. En ufak bir şeye dahi üzülüp geçmişi de içine katıp kendini parçalama. Kendini kendine düşman etme. Barış kendinle. Hepimizin acısı kendimize göre güç, o zaman savaşacak zorlukların üstesinden gelip barışı sağlayacak da yine bizleriz. Kendine yeni bir sayfa aç. Gecmişi sil, ne güzel hemşirelik kazanmışsın doya doya çevre edinerek yaşa. Bir kenardan izleyip herkesin artılarıyla kendini artılarını kıyaslayacağına daha fazla artı yaratmaya bak. Yani kısaca bakış açını değiştir, hayata toz pembe de bakma siyah da ortasını bul ve kenarda kalma hayatında, değişiklikler yap kafanı dağıt. Zaten farkina varmadan hayatinin ortasinda elbet bulursun kendini.

Meslek gec yasta mezun olunmaya üzülünecek bir meslek değil. Her yerde hemşireye ihityaç var özel sektörde yitip gitmek zorunda değil bizim gibi. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Herkese tekrardan merhaba. Son günlerde oldukça düşünceliyim ve mutlu olamıyorum her zamanki gibi gözlemliyorumda benim çok ama çok zor hayatım oldu 23 yaşıma kadar ailem problemliydi sevgisiz ortamda büyüdüm hala öyleyim bacağımda rahatsızlık var yamuk yürüyorum diğer insanlar gibi topuklu ayakkabı giyemiyor koşamıyorum. Okull hayatımda hep ezildim üniversite için çok ama çok çalıştım ama zamanında olmadı 23 yaşında yeni başlıyorum ve kuzenlerime yada başka hayatlara bakıyorum üniversiteyi ilk yılda kazanmışlar aile yapıları mükemmel hiç benim gibi acılar yaşamadılar gezip eğleniyorlar ben ise hayatımda hiç denizi bile görmedim. Bu sebeple hemşireliği kazanmama bile sevinemiyorum 5 yıl aradan sonra kazandım insanların mezun olduğu yaşta ben yeni başlıyorum 27 yaşında mezun olacam ve yıllardır hayal ettiğim hayatı yaşayamıyorum çok mutsuzum yaşamanın ya da hayatta olmanın ne önemi var ki diyorum kendime günlerdir belki bana kızan olacak ama bunu hissediyorum psikologa da anlattım ama tatmin olmadım pek.

çok teşekkür ederim, evet özgüven eksikliğimin sebebi ailem keza bu kadar yıl kaybetmiş olmamda ailem yüzünden oldu güçlü olup ayağa kalkmalıyım M

Hayatındaki olumsuz seylere odaklanıp sürekli onları düşünmek yerine olumlu şeyleri düşün kötü şeyler oldugu kadar iyi şeyler de yaşıyoruz kimsenin hayatı toz pembe değil herkesin bi eksik yanı illaki oluyor benim hayatım da kolay olmadı ama kötü şeylere takılıp güzel anları da kendime zehir etmenin anlamı yok

95 yaşında hukuk fakültesi kazanan dedeyi gördüm hey yavrum heyyy öğrenci işlerinde belgesını vs gördüm duysam ınanmazdım belkıde

Hayat zaten 25 ten sonra başlıyor. Üzülme mesleğini eline alınca acısını çıkartırsın.

23 yas nedir ki cok basindadin yolun.. Üniversitede kesinlikle part time calismalisin. Bu sayede surekli gezmeye cslis, kapatma kendini.. Hic bos zaman birakma kendine, ya calis ya ders calis ya da gez.. Guzel flörtler edin onlarla gez hatta.. Gec kalmadin hicbir seye emin olmalisin.. En guzel yasindasin bak üniversitedesin iste.. Hayatimin en guzel gunleri üniversite gunlerimdi.. Keske daha dolu dolu yaşasaydım diyorum.. Arkadaslarimla daha cok gezseydim, daha cok yeni insanla tanissaydim, daha cok sabahlasaydim bir yerlerde.. Hayat sana mutluluk getirsin umarim

meslek lise çıkışlı değilim pandemiden dolayı iş bulamıyorum sekter tarzı iş çok aradım pes etmiyorum inşallah bulacam

Sen zaten baştan yanlış düşünüyorsun üniv erken mezun olan herkes hayata erken atilamiyo maalesef ülkenin şartları buna uygun değil

Mesele ne okumak, ne başka bir şey ben anladım seni. Kendini çevrenle kıyaslamayı acilen bırakmalısın. Aksi taktirde böyle mutsuz olursun. Kıstasın sonu yok çünkü, ilk senende de okul kazanmış olsan başka bir şeye bakıp mutsuz olurdun. yuvarlanan asi bir panda

Kendini üzülerek yeyip bitirdiğin halde değişen bir şey oluyor mu? Yok. Yine bu hayatı yaşıyorsun. O yüzden yaşadığın hayata olumlu tarafından bak. Topuklu ayakkabı giyemiyorum demişsin. Ya hiç ayakkabı giyemeseydin? Ben de topuklu ayakkabı giyemem mesela, beceremiyorum çünkü. Üniversiteyi biraz geç kazanmışsın ne çıkar? 35-40 yaşında mesleğini yeni eline alanlar var. 23 daha ne ki? Genceciksin. Önündeki güzel hayatı böyle tüketme. Ayrıca psikoloğa ne kadar gittin? Bir-iki kere gitmeyle sonuç alınmaz.

Bence tedavi olun. R

Ben 18, 19 yaşında yapılan meslek tercihlerinin çoğu zaman mutsuzluk getirdiğini düşünüyorum. Henüz mantıkla hareket edilemeyen bir yaş. Şansım olsa bu sene yani sizin yaşınızda girip isteklerimden eminken okumak isterdim. Bu yüzden sizin adınıza sevindim, tebrik ederim. 23, 27 büyük yaşlar da değil üstelik. Sınıflarda her yaş grubundan insan olur daima. Evli, üçüncü üniversiteyi keyfi okuyan, üç çocuklu. Hatta bizim sınıf arkadaşımız bizle beraber 52 yaşında mezun oldu. Gayet mutlu idi. Okumanın yaşı yok hiçbir şeye geç kalmadınız.

Aaa deli seni 27 yasinda gencecik mezun olacaksin. Kendi maasini kazanacaksin gezip egleneceksin, yeni arkadaslar yeni ortamlar tam akli basinda zamanin olacak bunumu kafana takiyosun Allah askina. Saka bi yana gecen esim hukuk oku bu sene dedi cok hevesi varmis benim avukat olmamda dedim cok istiyosan sen oku. Gelmisim 30 kusur yasina bilmem kac sene okuycamda avukat olcam 3 cocukla ohooooo Ama sen oyle degilsin tam zamaninda okul bitmis olacak ve ne yaptiginin farkina vararak yasayacaksin hayatini.

Denizi 25 yaşında gördüm.

Ya ne güzel. keşke suan 23 yaşında olsam ve hemşirelik okuyacak olsam.

Bende topuklularla yuruyemiyorum, bende ayni sizin gibi 23 yasinda baslayip 27 yasinda mezun olacagim. Suan tezimi yaziyorum pedagog olacagim. Hayatim boyunca insanlar beni gormedi, yokmusum gibi. Lisede cok zorbalik gordum. Daha sekiz ay oncesine kadar yine bosluga/depresyon baslangicina dustum ve aylarca disariya cikmadim. Daha onceleri de yaptim bunu maalesef. Araya corona girince dedim ki simdi istesen bile cikamazsin bir sey yapamazsin. Karantin bitince hayatinda bir seyler degisecek... ve birtakim seyler degistirdim oraya girmeyim. Diyecegim o ki yalniz degilsin, mesela yazdan once tezimi bitirmem gerekiyordu ama yapmadim cunku yine bosluga dusmustum ama soz verdim kendime 40'ima da girmis olsam bu okulu bitirecegim.

yaşadıklarımız çok benziyormuş yanlız tez son sınıfta yazılmıyor mu?Nasıl 27 de mezun oluyorsunuz anlamadım o kısmı G GCos Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Olumsun düşününce hiç bir şey yoluna gıtmıo. Ayrıca her şerde bin hayır vardır. Yapacak bişey yol. Mıllet 50 yasından sonra okuyo. Şükret bence. Bak ınsanların evlerıne uyurkem bomba yagıyor. Ne acılar var.

dinimizde tavsiye edilen illa kiyas yapacaksak bizden daha zor durumdakilere bakmamız gerektiğidir.. Kimbilir senin durumunda olmak isteyecek de kaç kişi vardır... Okuyamamış olan, ailesi olmayan, bir uzvu eksik olan, koşamasam da bari yuruyebilseydim diyen vs. vs...

O kişilerin hayatında acı yok mu sanıyorsunuz? Belki bir başkası da size bakıp "23 yaşında ne güzel üniversiteyi kazanmış hayatını yaşayacak" diye düşünüyor nereden biliyorsunuz? O kişilerden birisi de gelip ilk seneden üniversite kazandım ama hayatımda şöyle şeyler oldu dese belki siz halinizle sukredeceksiniz Çok yanlış bir bakış açısına sahipsiniz Elinizdekiyle mutlu olamazsaniz sizi kimse mutlu edemez. Biraz şükredin

ben 30'larımdayım yanlış iş ve eş seçimi yaptım, sen yolun başındasın geç kalmadın, bu işi severek yapacaksan 40 yaşında da olsan değer.

Bence başardıklarinla övün. Senin yaşında bunu yapamayan onlar için hayal olan şeyi basarmissin. Ayaginda ki problem mutlaka zordur kendine guvenmeni engelliyordur ama bununla yaşamayı kabul etmek gerekmiyor mu artik?Mutlu ol hayatın nerede ne getireceğini bilemezsin M

Azminle gurur duymalisin. Bir hedefin varmis hemsire olmak... herkes okuyor evet ama cogu gelisine hangi universiteyi ve bolumu kazaniyorsa oraya gidiyorlar. Ailenizin problemli olmasina karşı hayata dik durmus ve universiteyi kazanip hayallerinize adim atmissiniz tebrik ediyorum sizi. Ailelerimizi secemiyoruz bununla ilgili hirpalamayin kendinizi siz ilerde aile kurumuna gecis yaparsanız yapmak isterseniz nasil bir ebeveyn olacaginizi biliyorsunuz. Bacağınızın sorunu eger halledilecek birseyse ameliyatlarla arastirin ve tedavi olun. Mümkün degilse dunyanin sonu değil. 5 yasindaki bir hastam bacaklari normal ama kalp sorunu var ve koşamıyor hatta uzun soluklu yurumemesi gerek. Diger bir hastam bayan futbol ligindeydi ve bir bacagini ampute etmek zorunda kaldik. Boyle o kadar cok ornek sayabilirim ki size... omrunuzun basindasiniz ve bunun tadini cikarin. Siz kendinizi sevmezseniz sizi cok ezerler ve kendinizi savunamazsiniz karsi taraf ne soylerse herseyi kabullenir oyle biri olduğunuzu düşünürsünüz. Bunu kendinize yapmaya hakkiniz yok. Ailenizi, kuzenlerinizi herseyi bir kenara birakin. Siz ve hayalleriniz var ve inan hastaneye bir adim attiktan sonra yani hemsire olduktan sonra diyeceksiniz ki nelere uzuluyormusum ben. Bir dr olarak bunun garantisini veriyorum bugunleri dusundukce kendinize cok kizacaksiniz. Okulunuzu bitirin ve o hastane havasini icinize çekin. Oyle hastalar geliyor ki kendi problemlerinizden utaniyorsunuz. Hani olmek istiyorsunuz ya biri intihar ediyor ama bir yandan da pisman olup kurtulmaya calisiyor. Bu hayat bize verilen bir emanet nasil yasayacaginiza siz karar verirsiniz. Gülümseyin hayatin tadini cikarin mutsuzlukla beslenenlerden olmayin.

45 yaşında mühendislik okuyan gördüm asla geç değil

27 yaşındayım birbirleriyle çok zıt anne babam var belki biz olmasak çoktan ayrılırlardı. Üniveristeye erken gittim ama şu anda işsizim üstelik düğünüme 20 gün kala nişanlımdan ayrıldım hatta bence terk edildim bu süreçte çok sevdiğim bir yakınımı kaybettim bacağımda bir sorun yok ama topuklu ayakkabıyle yürümeyi beceremem genelde dalga konusu olurum ayrıca sadece eziyet olduğunu düşünüyorum. Yine de kendimi bu çıkmazdan kurtarmaya çabalıyorum kendimi sevmeye kabullenmeye her şeyin her zaman böyle olmayacağına inanıyorum çünkü ne kadar şansızım neden böyle diyerek bütğn kötü enerjileri kendş etrafıma ben toplamışım adeta. Sen de hayatındaki kötü şeyleri bir kenara bırak hiç bir şey için geç kalmadın kendine haksızlık etme pes etmeyip sonuçta kazanmışın bundan sonrası için güzel şeyler düşün ki güzel olsun.