Hayır kaçmadım şuana kadar. Bi topluluk önünde ciddi bi konuşma yapacaktım her yaştan insanın olduğu bir topluluk kalabalıktıda aslında notlarıma çok da iyi çalışmıştım. Ama topluluğa çıkınca heyecanlandım kızradım. Çoğu şey karıştı kendimi çok küçük düşmüş hissettim. O toplulukta ilk kez konuşma yapmıştım. Karşımdaki bir iki insan güldüler belki başka birşeye güldüler ama benim moralim bozulmuştu olumlu düşünemedim.. O topluluğa bir daha konuşma yapmam istenebilir böyle bir durumda tekrar yapmalı mıyım ki?

işte tam da söylediğim şey bu deneyim, tecrübe. İlk seferde bunları yaşadın ama bir sonraki seferde gör bak biraz daha rahat olacaksın. Ve karşındaki grubu gözünde de çok büyütme. Emin ol ki, o grup içinde senin yaşadıklarını yaşayan, yada daha önce yaşamış olanlar vardır. Ayrıca hepimiz insanız, hepimizin günlük yaşamı, hayatı, hisleri aşağı yukarı aynı. Kendine güven ve tekrar denemekten de sakın korkma. Nasıl ki bir bebek yürümeyi öğrenirken, sürekli düşüyorum deyip pes etmiyor ve gayretiyle yürümeyi öğreniyorsa, bizler için de böyle. Rezil oldum, panikledim diye pes etmek yok, panikleye panikleye, kızara kızara öğreneceğiz topluluk önünde rahat olmayı. Başka bir şekilde bunu aşmamız mümkün değil.

Aslında genele sormuştum dermişim. Yahu konuşamıyorsun olabilirsin de belki fikrin vardır. Sonuçta insan düşünürken ve yazarken daha özgürdür. Sosyal fobi değil olsa olsa sosyal eksiklik. Benim diğerlerine yaptığımı kendime yapılmış gibi düşünüyorum bazen. Gerçekten sinir bozucu bir insanım galiba. Diyalog halindeyken bunu kendime nasıl hatırlatabilirim acaba? çimdiklemek lazım beni. Eşim de sevgiliyken 'yüzüme bakmıyorsun hep etrafa bakıyorsun' derdi zaten. Bir-Dost Herşey eksik

Ben utamayı seviyorum zaten güzel birşey :) ama bu yüzümün kızarması normal olmuyor yani birden sıcak basıyor beni ve topluluk içinde kendimi ifade edemiyorum.. M

banada öyle oluyor durup dururken bile olabiliyor.. M

Evet strestende olabilir.. İlaç kullanmaya olumlu bakmıyorum kendim çabalayarak bazı şeyleri aşmak istiyorum :) M

Bence sana bahsedilen muthis bir guzellik bu. Yuzun kizariyorsa utaniyorsundur, haya ediyorsundur, gevsememissindir. Etrafimda yuzu kizaramayan o kadar cok kisi var ki. Utanmak utanabilmek bu cagda bir guç. Ozguven eksikligi falan da degil. Beynimizi "ne kadar bagirirsan o kadar guclu, ne kadar lakayit olursan o derece ozguvenlisin" anlayisiyla doldurdular ama bu bir YALAN! Karsimda utanabilen, yuzu kizaran bi insan gordugumde inan elim ayagima dolaniyor. Benim icin elf gibi guzel bir irk bu insanlar. Cok unlu olmayan ama cok saglam bi sair aynen sunu soyluyor " bilmemek ayip degil ama utanmamak cok ayip"

Tanistigimizda esimde oyleydi. Turp gibi kizarirdi. Sonra bi hocamisla 3 umuz bi konu konusuyoruz. Simdi yine kizarcaksin falan dedim. Sakalasiyoruz. Hocamizda nedense bi tek sen varken kizariyo dedi. Anlamadim o an. Meger benden hoslaniyomus utandigindan kizariyomus. Bir sure sonra sevgili olduk. Adamda kizarikliktan eser kalmadi. Yaninda rahatim ondan diyo. Sizin ki de stresten sanirim. Biraz rahatlamaya calisin. Belki ilac falan alabilirsiniz ya da rahatlatici etkisi olan bitki caylarindan icebilirsiniz boyle dueumlardan once kocabebegim

işte bende hemen kızarıyorum. bi kouşma yapacağım zaman kızardığımda herşey siliniyor aklımdan Bir-Dost Herşey eksik

Sosyal fobisi olan bir sıra arkadaşım olmuştu lisedeyken. Dönem boyunca 3 ya da 4 kez ancak konusmusuzdur çocukla, bir şey söylesem dönüp bakmazdi cevap vermesi gerekse yüzüme kesinlikle bakmadan konuşurdu. Bence siz sosyal fobik falan değilsiniz sadece biraz ozguvene ihtiyacınız var.

Genelde yüzüm çok kızarır insanlarla konuşurken ve birden ellerim buz gibi olur. Bir ara topluluk önünde bir kitaptan konuşma yapacaktım resmen kafamı hiç kitaptan kaldırmadım. Yüzüm de kızardı. İnsanlarla iletişime geçerken göz teması kurabiliyorum konuşabiliyorum ama yüzüm kızarıyor. Çevremdekilerde bana çok sessizsin diyor Bu sosyal fobi mi ben bunlardan nasıl kurtulacağım? demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Utanma, küçükken edimsel koşullanma yoluyla kazaniliyor. Sonradan öğrendigimiz bir davraniş yani. Bana da yabanci biri veya bir ogretmenim falan espri yapsa vs hemen yuzum kizarir ama kafaya takmiyorum. Giderli

bende böyleyim birebir sohbet ederken o kadar olmuyorda toplulukta çok zorlanıyorum.. olumsuz düşünce bende de çok var olumlama telkinleri yapmaya başladım kendime faydasını görürüm umarım.. M

Amaan ben de hiç beceremem her istediğim anda muhabbet açmayı. Hiç konuşmuyor değilim ama ortak paylaşımım yoksa konuşacak şey bulamıyorum. Bazen çenesi düşük insanlara özeniyorum bu yüzden. Hele bir de işim varsa yanıma gelip bir şey sorana bilgisayardan kopmadan cevap veriyorum. Bu da benim sorunum aslında. Özellikle evde veya işte elimde bir şeyler varsa insanların yüzüne bakmadan konuşuyorum. Sonradan farkediyorum yaptığımı. Samimiyetsiz, çekingen, umursamaz bir görüntü sunuyor karşıdakine. Bunun için ne yapabilirim acaba? Konu sahibi benim de yüzüm kızarır bazı anlarda. Bence bunun çözümü malesef üstüne gidip daha çok diyalog kurmaktan geçiyor. Bana göre başka çözümü yok. . push ; Bir-Dost Herşey eksik

Bende kızarıyorum ancak sıkıldıgım utandıgım veya konusmaktan gerı durdugum yok bır kere kızardıgımı bırı fark etmıstı ve o gunden sonra sunum olsun toplantı olsun mutlaka kızarıyorum bogazıma kadar ve bunu kendımde hıssedıyorum aklıma gelıyor pat kızarıyorum. bılmıyorum neyle alakalı A

Bende kızarıyorum Özellikle kalabalık ve pek tanımadığım bir toplumda İşyerine gireli 2 ay olmuştu doğum günüm geldi çattı, ben bilmezler sanıyordum Müdür beni çağırdı, müdür çağırına bile hayırdır inşallah dedim yeni tanışıyoruz ya işi mi beğenmedi diyorum içimden Bi gittim, bütün bina oraya toplanmış 'iyi ki doğdun' diye bağırdılar Beyaz yüzüm bildiğin domatese dönmüştü 4 yıl geçti, hala resimlere bakıp gülerler Aman bi de köyden şehire gelen Ayşecik gibi sağa sola saf saf bakmışım

Ben o konuda biraz ayarsızım. Genel olarak buzum ama kanım ısındı derler ya onun gibi hemen biriyle de muhabbete başlayabilirim. Frekansım tutabilir. Bir arkadaşımla bankada atm de tanışıp kaynaştık mesela. Bazı insanları her gün görsem de ısınamadıysam konuşmam. Konuşmam gerekliyse de öyle kasarım işte. Ama her zaman mesafe iyidir diyenlerdenim.

işte makyaj yapmıyorum cildime zarar veriyor. başka bir çözüm bulmam lazım M

Ben tek çalışıyorum Millet canın sıkılmıyo mu ayyy diyo Aslında canıma minnet benim Şimdi yan odaya biri geldi gerçi Günaydın naber iyi akşamlar modundayım Kız sıkılıyo tüm katları turluyo napsın benden pek malzeme çıkmıyo

Ben kabullemeyi düşündüm ama olmuyor bana zarar veriyor bu durum. Karşımdaki insanlarla kouşurken birşey anlamıyorum konuştuğumda kızarıyorum heyecanlanıp. İletişim kurmamı engelliyor. M

bende kızarıyorum utandığım biriyle konuşurken rahat olamıyorum sessiz kalıyorum.. aslında konuşkan biriyim am autandığımda konuşamam kızarırım cümleleri rahat ifade edemem kendmi anlatamam yaaa zor bsey ama :))

Bana da nadiren olur Ama karşı taraf fazla konuşkansa ve samimi geliyorsa tavırları, o zaman daha çabuk kaynaşırız Yoksa benden muhabbet kurma anlamında bi cacık olmaz Evet mesafe candır E

Sadece yüzüm kızarsa soru yok onu çok dert etmem ama işte insanlarla iletişimimi etkiliyor bu durum. Aslında o an kendimi çok daha güzel ifade edebiliyorum çok daha güzel konuşabilirim ama pat bi heyecan geliyor beraberinde yüz kızarması aklımdakiler birbirine karışıyor rahat konuşamıyorum.. M

Bana arkadaşım ya da sevgilim mesaj olarak güzel bişey yazdığında ya da iltifat ettiklerinde bile kızarıyorum yanımda olmadiklari halde bence sukretmelisin benim durum vahim galiba

Bende çok sıkılırım yeni girdiğim toplumda. Yüzüm kızarmaz ama yandığını hissederim. çok heyecanlı yapım var. Beni istemeye geldiklerinde kapının eşiğinde kalmıştım nefes alamamıştım. Yüzüm düşer hemen erkek tarafı istemediğimi düşünmüş. Nişanımda da güleryüzlü olmak için bi kaç gün öncesinden sakinleştirici almaya başlamıştım. napalım heyecanlı olmakta güzel

Benim de kızarıyo takma hiçte fobim filan yok Elisya

insanlarla iletişimimi engellemese kafaya takmayacağımda. Heyecanlanıp birde + kızarıp bildiklerim aklıma gelmiyor unutuyorum. Çok kalabalık ortamlarda da bulunuyorum aslından birçok dil kursunada gittim bir sürüü insanla tanıştım kendimi rahat hissetmeye çalıştım olmuyor. Bir-Dost Herşey eksik

Bu sorun bende de var malesef Çocukluğumdan beri asla aşamıyorum. İş hayatına atılalı 3 yıl oldu hala aynı iş yerinde çalışıyorum Aramın iyi olduğu insanlarla konuşmakta pek sıkıntı çekmiyorum ama pek muhabbetim olmayan insanlarla konuştuğumda istemdışı kızarıyorum ama öyle böyle değil boynuma kadar kıpkırmızı oluyorum. İnsanlar kızardı yine dediğinde daha farklı bir ateş basması yaşıyorum Çok fazla sosyal değilim, yeni insanlarla tanışmak pek hoşuma gitmiyor galiba. İş yerinde bana da konuşmuyorsun sessizsin derler ama umrumda değil açıkcası İş yaparken sürekli sohbet etmek tarzım değil oturup işimi yaparım ve birisi bir şey söylerse karşılık veririm ancak o kadar. Aşabileceğimi düşünmüyorum yapı meselesi galiba. Çok zorluyor bu beni, gerek iş gerek özel hayatımda..

Bende tanidigim kisilerle sorun olmuyor ama kendimden daha ustun gordugum yeni biriyle tanisinca ya da topluluk karsisinda utaniyorum. Cokta duygusalim biri ters bisi desin ya da olumsuz bisi olsun hemen aglama hissi geliyo daha rezil oluyorum özguven gerekli bize bence betty_berry Before talk, listen... tek ayak

sosyal fobik olman için çok daha ileri düzeyde kaygılar yaşaman ve bunun günlük hayatını etkiliyor olması gerek. kaç yaşındasın bilmiyorum ama ben de 20li yaşların başında hep kızarırdım konuşurken, şimdi 20li yaşların sonuna geldim, bırak kızarmayı başkalarını kızartıyorum yani toplumsal yönüm arttıkça utangaçlık da gitti. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Hayır sosyal fobin Yok canım. Biraz güven eksikliğin var o kadar. Yüzüne bol bol fondöten sür. Kızardığın belli olmaz. Bir-Dost Herşey eksik

Ben insanlarla konuşabiliyorum sohbet edebiliyorum yeni insanlarlada tanışıyorum sürekli muhabbet ediyorum ama çok fazla değil. Ben birebir biriyle konuşurken göz teması kurabiliyorum o konuda sıkıntı yok ama bu topluluk olunca göz teması kurmada zorlanıyorum.. Heyecanlanıyorum ve herşey birbirine giriyor M

bende bir benim sanıyordum ama yorumlarda bir sürü kişide varmış :) evet olumsuz düşünce bende de çok var bu yüzden kendime olumlama cümleleriyle telkin yapmaya başladım umarım faydasını görürüm. :) M

20 yaşındayım :) topluma birşey anlatacağım zaman ki bazen 70-80 kişinin olduğu topluluk içinde oluyorum yada bana görüşüm sorulduğunda heyecanlanıyorum hemen ellerim buz gibi oluyor yüzümde kıpkırmızı :)) Kendimi ifade edemiyorum.. M

Zor ya Bana evlenince açılırsın Şimdi annen var her topluma girmiyosun dediler Nerde 5 yıllık evliyim hatta bende anne oldum ama daha ağız tadıyla doğum hikayemi bile anlatamadım şöyle uzun uzun Yapı bence, ben sorun etmiyorum Bazısı da çok konuşuyo boş konuşuyo, onlardan iyiyiz diyerek bir züğürt tesellisi daha vereyim senin nezdinde kendime de Ama ortası olaydı daha iyiydi tabi

Bende oyleyim malesef hala kurtulamadim bu durumdan biriyle konusurken cok utaniyorum heleki toplum onunde kizariyorum ne dicemi unutuyorum. . Cok utangacim o yuzden sanirim kendimi ezik goruyorum hep acaba bana bakarlarken ne dusunuyolar surekli bu tarz seyler dusunuyorum. Bunu nasıl asicam bilmiyorum ozguvensizlikten hep M

Bişey olmaz ya Günümüzde o kadar çok utanmaz insan varken Bu iyi bişey bile sayılabilir bkz. züğürt tesellisi

işte bende çemredekilerle kouşuyorum ama bir yere kadar. belli bir yerden sonra daha sesim çıkmıyor.

banada sessiz derler genelde... yani çevremdekilerde konuşuyorda çoğu gereksiz şeylerden konuşuyor bende çok dahil olmuyorum gereksiz konuşmayı sevmiyorum bu yüzden de sessiz oluyorum :) M