hakkında hayırlısı olsun Sepesel Küsmek istiyorum Anneler

Evet çok zor bir durum, ve eminim günlerce haftalarca düşünmüşsünüzdür zaten, ama lütfen bir kez daha düşünün. Şu anki süreciniz çok zor tahmin ediyorum, ama inanın doğum sonrası 2 çocukla çok daha zor olacak. Sorunlarınız ne olursa olsun, çocuklarınızın babası, ve sizin yanınızda olmak zorunda, kvnizde aynı şekilde. Ayrılıp gitmenizin kim açısından çok daha zorlu bi sürece gebe olduğunu düşünün, sonrasındaki psikolojinizin çocuklar üzerine etkisini düşünün. Kar zarar hesabını yapın, ve bence tüm bu durumları ciddi kararlar almadan önce sizi iyi tanıyan samimi yakınlarınızla paylaşın. Hakkınızda hayırlısı olsun

anasıyla karısını çekiştirmeyen erkekmı var allah aşkına, ne takıyorsun kafana onlar sana nasıl davranıyorsa sende onlara öyle davran ben öyle yapıyorum, ne yapayım evlıklık bu demek miş diyorum ben yıllarca kocamı annesigile tek yollamadım gidip geldimi düşman gibi bakardı bana üstünden yıllar geçti ve artık bana konuşmaları bile olumlu olarak değişti geçen diyorum ki annemlere ugrayacam ben dedi bende ugra artık benım için seni doldurmuyorlar artık tek gidebilirsin dedim oda bana evet artık senle ilgili konuşmaz oldular diyor, boşanmak için çok büyük sebeplerın yoksa idare etmeye bak canım saplıklı dogumlar olsun inşallah olmayanlara isteyenlere bol bol dua et lütfen

Dogumdan sonra ölç tart kararın aynıysa hayırlısiyla bir yol tut kendine

Ya annemle kardeşim gelinimiz hakkında konuşmazlar, eşim de kesinlikle olanları annesine anlatmaz. Birbirimizi yesek bile kimse bilmez. Bazı arkadaşlar bunun normal olduğunu söylemiş de normal değil bu durum. Muhtemelen hamilelikten dolayı fazlasıyla hassaslaştınız, zaten dönem itibariyle de birilerine ihtiyacınız var şimdilik bu boşanma olayını rafa kaldırın ve bebeğinizle ilgilenin. Zamanı geldiğinde çatır çatır boşanırsınız.

Evet var burcak86 hiçbişe

bende eşimin ailesinden nefret ediyorum, ayrı kaldığımız dönemde araba al, evini merkeze taşıyalım gibi fikirler vermişler ama biz sevgimizi göz önüne alıp barıştık. şimdi düşünüyorum, kocamızla mutlu olmak varken biz neden bu kv kp görümce elti sıfatsızlarını bu kadar çok büyütüp şu 3 günlük hayatı hem kendimize hem eşimize zehir ediyoruz? aslında şunları bi boş verebilsek her şey düzelecek

Bende esimle cok zor süreçler yasadim birbirimizden nefret etme derecesinde dahi bir gun olsun annesinin bana cemkirmesine izin vermedi ister istemez bilip sahit oluyorlar ama burda tek suclu esiniz. Ne yasarsaniz yasayin isterse cumle alem bilsin yinede sizin hakkinizda yorum yapilmasina izin vermemeliydi

Su an için sadece doğuma bebeğinize odaklanın. Allah kolaylik versin. Kendi ailenize doğumdan sonra durumu anlatin. Bir süre bebeğinizle ilgilenin. İdare edin buyüyüne kadar. İki yil mesela bir zaman siniri koyun. Eğer devam ederse ondan sonra boşanip kendi hayatiniza bakarsiniz. Nafakasini da alirsiniz. Yeniden evlenip hayatini kuran cok kadin var artik. Bosanmadan önce tabiki kurtarmaya calisin. Belki düzelir. Sorun her evlilikde olacak tabikisi. Hepimizin allah yardimcisi olsun

bu adam saydığımız eşlerin analarına her boku anlatmasına gıcık oluyorum. Hani derler ya Karı gibi dedikodu yapma. Ulan karılara kurban olun. Bak kadın ailesine anlatmıyor herif dökülüyor. ağızları torba olsa da büzsek şu pisliklerin...

Anneniz uzakta kv niz yakın sanırım herşeyi düşündünüz mü? boşanıp tek yaşayamazsınız çocuklara kim bakacak il mi değiştireceksiniz? Kesinlikle yürütmemeniz gereken bir evlilik bence de ama zor gözüküyor Önce doğumu yapın ama sonra iyice planınızı oturtup harekete geçin derim M

Evin içinde olanları anlatmak bile başlı başına bir boşanma sebebi. Ses kayıtları eşler arasında mahkemede kullanılabiliyor. Allah yardımcınız olsun

Hayırlısı olsun

Kolay şeyler yaşamamışsınız, Bu kadar kafanıza koyduysanız, eşinizin yüzünü dahi görmeye tahammülünüz yoksa, boşanma kaçınılmazdır. hakkınız da hayırlısı olsun

Bilerek evlilige devam etmşl, bilerek ikinciye hamile kalmışsınız. Tam oh be dogru yolu bulmus kocasının degısmeyecegını gözuyle gormus diyordum, kızım babasını cok seviyor bahanenizi gordum. Hayat sizin.

Allah kolaylık versin hayırlı doğumlar öncelikle hiç üzülme bu tip insanlar hep var olacak elin söylediği elde kalır hiç dert etme kv ne gitmezsin gelmezsin olur biter senden bahsedecek konu kalmaz bahsetseler bile sen duymamış olursun öyle takip programlarını boş ver yok yere sinirlerini oynatma sen kendini çocuklarına ver onlar ne derse desin boşanmak istiyorsan da sadece bu konu yüzünden boşanma artılarını eksilerini gör öyle karar ver ayrıca darp raporu alman cok iyi senin sessiz kalmayacağını öğrenmiş olmuşlar

Nereden baslayacagimi bilmiyorum öncelikle gebeligimin son haftalarinda olduğumu ve ust uste çok büyük aptallıklar yaptigimi kabul ettiğimi söyleyeyim. Yeteri kadar moralim bozuk. Lütfen kırıcı yorum yapmayın. Eşimle haftalardır ciddi tartışmalar yasiyoruz. Hatta iki hafta önce kolumu sıktı kolum morardi. Gidip darp raporu aldim ve onu evden gönderdim eğer gitmezse uzaklaştırma kararı cikaracagimi söyledim. Dort gün annesinde kaldı. Bu süreçten tabi ki annesinin haberi vardı. Olmadan orada kalamazdı bunu anlıyorum. Eşimle bir türlü cozemedigimiz problemlerimiz var. İkinci çocuğa karar verdiğimizde terapi görüyordu. Salak gibi herşey düzeldi sanmistim. Temel sorunumuz su ikimiz de birbirimizin ailesinden nefret ediyoruz. Kızımın doğumunda berbat şeyler yaşadım dunur kavgası, kvmin esimi anneme karşı kışkırtması, eşimin annemle kavgası, annemin gecenin bir yarısı evimden çıkıp havaalanına gitmesi vb. Yıllardır eşim annemi ben de onun annesini sucladik durduk. Aslında bütün bunlar geçti gitti sanıyordum ama doğum yaklaştıkça aslında halinin altına supurdugumuz herşey ortaya çıktı. Geçen hafta yine ciddi bir tartışma yaşadık. Ben bir şekilde boşanmayı aklıma koydum zaten bu şekilde bir evliliğin yurumeyecegini ve doğumdan sonra kendimi ve bebeği toparlayıp bu evliliği bitirecegimi kendisine belirttim. Gunlerce konuşmadık. Yine kendisi uğraştı ve su an soğuk da olsa bir iletisimimiz var. Eşimin daha önce de kvdemle telefonda beni cekistirdiğine şahit oldum. Bu zaten bende ciddi bir kırılma yarattı ve asla bunu unutmadım. Şimdi yine beni birşey durttu beni cekistirdiklerine emindim. Esimin telefonunda kayıt programı var. Kavga ettiğimiz günkü konuşmalarına baktım. Yanilmamisim. Bir insan her şeyini mi annesine anlatır. Bir taraftan sen zaten kafamda bitirdin ne uzuluyorsun diyorum bir taraftan da icerliyorum işte. Çünkü bunu bir daha yapmayacağına evimizin içini annesine anlatmayacağına bana söz vermişti. Otizmli bir kardeşim var onlarda irsi olabilir sinir hastalığı diyor kv. Ne cahilligim kalmış ne parayı gorunce simarmam. Bu kadin ben doğuma gidince kizima bakacak ama benim onu görmeye kesinlikle tahammülüm yok. HeLe esimi keşke doğum sürecinde kendimden uzak tutabilsem yüzünü görmek istemiyorum. İsin ilginci ağlayamıyorum bile kalbim gerçekten taşlaşmış ona karşı. Cocuklarimi toparlayıp yeni bir hayat kurmak istiyorum. gerçekten çok bunaldim. Gerci kızım babasına çok duskun onu dusununce ayrı üzülüyorum. Allah beni hep iki yüzlü dedikoducu insanlarla sinadi. ben bu kadar yalnız olmama rağmen bir kere aileme bu süreçten bahsetmedim. Haftam bu kadar ileri olmasa uçağa binip memleketime giderdim ama bu haftalarda uçağa da almiyorlar. Sağlıkla bu sureci atlatıp yoluma bakabilirim umarım. Sadece içimi dökmek istedim.

Zor bir durum Mesleginiz var mı