demekki flores iyi ki de mayıs gelini olmuşuz demi

Alışıyorsunuz ilk 2-3 haftam sürekli gizli köşelerde ağlamakla geçti eşim anlardı ama o da çaktırmazdı bana bazen söylerdi nereden biliyor diye utanırdımhala daha aralarda burnum sızlar gözlerim dolar bazı durumlarda ama alışıyor insan artık uzun saatler ailenin evinde kaldığında evine geri döndüğünde işte bu diyorsun evini sahipleniyorsun. Evinde eşinle huzurun varsa mutluysan gerisi geliyor. Ailen seni unutmuyor sende onları unutmuyorsun merak etme ilişkiler aynı şekilde devam ediyor tabi kişisine bağlı bu birazda ben hala bütün gün günde en az 2 kere annemle konuşurum kardeşlerimle sürekli mesajlaşırız

Abartmaaa =))) Bu kadar zor değil inan Yakınmışsınız zaten uğrarsın özlediğinde Hem var ya bir iki ay sonra evim evim güzel evim diye diye evine koşacaksın akşamları =)) Güzel günler bunlar, tadını çıkartmaya bak, ailene sıhhat versin Rabbim görüşürsünüz, ben ve milyonlarca kişinin rahmetli olan aileleri var, biz ne yapalım. Yeni bir hayata başlıyorsun, her şey güzel olacak inan, evini de, yeni yaşamını da çok seveceksin üstelik ailen yanıbaşında olacak, pozitif bak, çok mutlu ol inşallah

ilk bi hafta cok zor gelmisti bana farklı sehire gelmistim birde aile bagları kuvvetliyse daha zor oluyor aynı sehirde olanlar bile zorlanırken ayrı sehir cok cok zor ama alısıyosun esine alısıyosun 4-5 gun ailenin yanına gittiginde evini esini ozluyosun garip bir duygu gecmis gunleri ozluyor insan bana deseler git bir ay ailenin yanında kal kalamam ozlerim evimi esimi ama eski anılarımı bir daha yasamayı isterdim:))

25 30 dk arabayla Vernalagnia

7 senedir ailemden uzaktayım. yıllık izinlerde 2 hafta yanlarına gidince yeteer artık evime gitmek istiyorum diyorum :) bir odunda benim galiba :))

Ben annemle ve kardeşimle çok yakınımdır. Evlenmeden bir hafta önce pazar günü kahvaltı yapacağız. Artık evimde başbaşa annem ve kardeşimle son kahvaltı. Oturdum sofrada nasıl ağlıyorum. Annemde çok üzüldü. O üzülünce ben daha kötü oldum. Sonra annem beni teselli etti falan. Evlendik balayına gittik. Balayından sonra annem ziyarete geldik. Evde odamdaki eşyalarım yok. Bu sefer hayda tekrar ağlamaya başladım. Hemde eşim yanımda.. Tutamıyorum kendimi. Eşimde napacağını şaşırdı. Yok olmuyor tutamadım kendimi. Ama sonra sonra herşey değişiyor tabi. Bu sefer evinde olmak istiyorsun. Annenler de rahat edemiyorsun. O düzene öyle bir alışıyorsun ki. Ama bence şu bir gerçek aynı evdeki yakınlığın olmuyor. Ben onu hissediyorum..

Çalışıyorsunuz, buna bir de evlilik eklenince hayat ne kadar hızlı akıyor göreceksiniz, hatta şaşıracaksınız. Yani buna üzülmeye vaktiniz olmayacak pek : ) Ben uğruyorum arada, eşimle de başlarda haftada bir yemeğe giderdik, şimdi 2 hafta geçiyor daha yeni gittik diyorum. Eşim çok yoğun çalışıyor, evi annemlere yakın aldık ki ben istediğim her an gidebileyim. Aynı bekarlıktaki gibi, burda yaşarım diyordum ben de. Şimdi çoğu zaman annemle babamı kırmamak için gidiyorum. Aklım evde oluyor. Bi işim olmasa bile evde sereserpe yatmak istiyorum. Tabii bu babaevine zoraki gidiyorum demek değil, kaç yıllık evim orası benim, ama insanın kendi evi öncelikli oluyor artık.

Ben çok etkilendim belki 3 ay ağladım 1 senede alışmaya başladım 2 buçuk senelik evliyim hemen hemen. hala garip geliyor bazen. Çok bağımlı yaşayan kişiliklerde oluyor bu ama yavaş yavaş geçiyor. Karamsar olma inşallah kısa sürer seninki büyüdüğünü kabul et ben senden daha büyüktüm evlendiğimde ama içimde 10 yaşlarında bir kız çocuğu varmış. olgunlaşmana da yarayacak bu bak. Kendini üzgün hissettiğinde hep evliliğinin tadını çıkartmaya eşinle bir şeyler yapmaya yönel daha hızlı sevip alışırsın evine ve evliliğe

aha bı msj tekrarı da benden kirmizi

Merhaba kızlar, Dertlilere derman bdv tayfası imdat! :) 15 gün sonra evleniyorum. Yaş 24 baştan belirteyim. 8 seneye yakın bir ilişki. Gel gelelim ki 1-2 haftadır şafak bastırmaya başladı çok zorlanıyorum. Günün uyku dışındaki her anında gözlerim dolu dolu. Aileden ayrılmak çok koyuyor. Mesela; Sabah kalktığımda onları göremeyecek olmak, Akşam geldiğimde onları göremeyecek olmak, Bir yere gezmeye gidecekken aynı evin içinde birlikte hazırlanamamak, Aynı çatı altında olamamak, İşim ailemle yaşadığım eve çok yakın, her gün gelip de ailemin yanına gidemeyecek olmak, Yıllardır yaşadığın her şeyi, her alışkanlığı bırakmak, Hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacak olması vs vs uzar gider bu liste. Şu an asla ayrılasım yok evden. Biliyorum herkes geçiyor bu dönemden ama çok zorlamaya başladı. Böyle olmasını da istemiyorum çünkü iş hayatımı da etkiliyor. Benim gibi biri hiç evlenmemeli mi bilmiyorum artık :) Bildiğiniz büyümemiş kalmışım çocuk gibi, biraz birey olamamışlıktan mı kaynaklanıyor acaba? Kendimi hep ailemle bir bütün olarak gördüğümden midir? Bilmiyorum... Var mı bu yollardan geçen? Kendinizi nasıl sakinleştirdiniz. Ağlamaktan içim çıkacak artık. İştahım da azaldı baya. Dua okuyorum içim sıkıldıkça bol bol, kendimle konuşuyorum iyi olacak diye ama ı ıh :) İşe yaramıyor. Maşallah çok da güzel ilişkimiz, güzel dialoglarımız vardır annemle, babamla, kardeşimle. Sanki eskisi gibi olmayacak bağımız gibi geliyor. O kadar sevilmeyecekmişim gibi, unutulacakmışım gibi, bilmiyorum anlatabiliyor muyum ama.. Ki hayat dolu bir insan olduğumdan bu hallerim direkt dikkat çekiyor. Allah'ım sabır ver kafayı yedim.

Ben de reşit olduğumdan evlendiğim yaşa kadar 28 tek yaşadım. Ben baba evimi çok aradım, çok seviyordum evimizi, köyde iki katlı bahçeli bir ev. Babam, annem hep birlikte yapmıştık evimizi. Hala rüyalarımda bile kendimi bu yıla kadar o evde görürdüm. Daha bu yıl başka mekanlara geçiş yapabildim. Zamanla alışıyor insan ayrı evlerde yaşamaya da. Yakınmışsın sen ne güzel, ben hep uzaktaydım, şimdi de çok uzaktayım. Yakınında olmak gibi olmuyor tabi ki

bu arada evini seviyorsun alisiyorsun diledigin gibi davranabiliyorsun esinde sana huzur ve mutluluk veriyorsa tabiki alisiyorsun benimsiyorsun. dedim ya aileni ozluyorsun..

Ay evlilik korkusundan sirf sunlari yaşamamak icin 3 yillik sevgilimden ayrilcam nrrdeyse bide gurbette olucaz evlenirsek of moralim bozuldu yine

Cmm benim uzulnen normal ama sende bir yüce kuruyisun ne güzel ailesi davet ederim yemeğe veya cagirirsin evlilik güzel şey iki kidilikse eğer. alışma evresi zor ama inan bana üç ay sonra evlendikten sonraki üç ay baba evine gelince kendi evini ozleyeceksin ozaman evlenmiş oluyisun ysni ev lenmis. artık bir evin olduğunu esinle olan zamanları mutlu tufanı aricaksin. annen baban murvetini görecekler daha ne kim istemez evladı yuvasını kurşun düğün dernek ne ciksin evden. Ben kendi annemin alt katindayim o yüzden cooookkk şanslı sayarım kendimi hep onlarlayim kızım da ananesi teyzesi dedesiy le çok mutlu. aile başka coookk başka ama artık sende bir aile oluyisun unutma... tebrikler şimdiden taze gelin...

Insan kendi evine alisiyor. Benim ailem farkli sehirde 3-4 ayda bir gideriz. Ama evime gelince oh diyorum. Insanin kendi evi baska oluyor. Halbuki ailem bizi cok güzel agirliyor, guzel vakit geciriyoruz, geziyoruz ve senelerim o evde gecti. Sende alisirsin, cok dusunme esinede bu sekilde yansitma benim esi boyle dusunse ve bana yansitsa cidden uzulurdum, kızardım.

Valla ben düğünü mugunu beklemedim. Nikah kiyilir kiyilmaz solugu esimin hamambocekleriyle dolu bekarevine attim kendimi

inşallah her şey çok güzel olur :)

Ailemin Türk kısmı da böyleymiş sanırım genetik bizde. Babam 16 yaşındaymış yurda gitmiş oradan hayatını kurmuş hep. Annem 13 yaşında yatılı okula gitmiş.. Ben de hüzünlendim tabii ama siz çok buruksunuz sanırım :)

Ben babamla birlikte çalıştığım için sorun yok akşama kadar görüyorum zaten:) ama annemi öyle göremiyorum işte. Alışacaksın canım ama zor olacak kandırmıyım hiç. ben taşınınca bir daha aynı şeyleri yaşayacağım biliyorum bir yandan da farklı şehirde farklı ülkede olanları düşünüp şükret diyorum.

Ben reşit olduğumdan beri tek yaşıyorum o yüzden evlenirken hiç böyle şeyler hissetmedim. Ama Türk kültürüyle alakalı belki bilmiyorum, bizde pek yok böyle şeyler, herkes birey olmayı çabuk öğreniyor.

Ay ne güzel ya, e iyi işte tüm gün babayla, hafta da 3-4 kez de anneyi görüyorsanız çok şanslısınız. :) Ya tabiki en basitinden böyle duygular hissedebildiğimiz bir ailemiz olması en büyük şükür sebebi ama bi yerden sonra polyannacılık yapamıyor insan. Gerçi her şey olacağına varıyor işte.. İçime ferahlık verir inşallah Allah. Ağlak, süzük bir şey oldum çıktım. :)

Hepimizde olmuştur ama şu iki cümle çok abartı Özlersen iş çıkışı gidersin zaten yakınmış işine Yıllardır olan her alışkanlığını filan da bırakmıyosun Sen sensin, sadece medeni halin değişiyo Gerek tek gerek eşinle ailene de gidersin, tabi eskiyi hatırlar hüzünlenirsin Ama maksimum ilk 6 ay sürer Bu kadar dramatize etme Herkes evleniyo Kına gecesinde de son görüşme gibi davranıyorlar ya sinir oluyorum Bu bi son değil

Hahahah hakkaten amma nazlı çıktık:) ama ne yapayım ya aile başka işte özelliklede anneme hiiç kıyamıyorum Vernalagnia

sende bu aşk varken kolayca alışırsın dert etme

Ay şu an kendimle birebir aynı duyguları yaşayan bir insan gördüğüm için mutlu oldum :) Benimkinin de alınması an meselesi, sen 20 gün boyunca böyle ağlayacak mısın dedi geçenlerde. Bulduğum her fırsatta ağlıyorum da. Kardeşleriniz çok tatlılar ya kıyamam :) Ev çok uzak değil çok yakın da değil, trafiksiz yarım saate varılacak bir mesafede. Ama şuan iş yerim 5 dk mesafede. O da hem avantaj hem dezavantaj. Bir yandan diyorum istediğimde gidip görebilmek için iyi. Bir yandan da alışma aşamasında her gün buraya kadar gelip eve gidemeyecek olmak çok zorlayacak. Ayaklarım eve gider gibime geliyor. Ay içim şişti yine :) ku_zu_cuk_la_rim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet, herşeyi ailemle yapasım var resmen. Her anımda onlar olmalıymış gibi bi düşünce var kafamda. Halbuki onların da kendine göre bir hayatları var, arkadaşları var. Resmen bağımlılık, kötü bir şey. Bende dün babama dışarda bir şey gösterirken "baaak" dedim küçük kız çoçuğu gibisin diyo :) Hep başımızda, şımarabileceğimiz anamız babamız olsun inşallah. Çok teşekkür ederim desteğiniz için. Hayatın yeni bir bölümü, umarım en kısa sürede alışırım. Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

Kendi evine alışınca aklına gelmez bunlar.

hahaha yaaa sormaaa babacılık modu en sevdiğim:) babam despot, otoriter onunla çalışmak çok zor bazen imdaaaaat diye bağırasım geliyor tabi sonra yemiyor sen içini ferah tut ya aynı şehirdesiniz eşin de anlayışlıysa görürsün haftada 2 3 gün :)

Destek ekibi susmayın :) missburc Ben kalender

Keske evlebilsemde sevd8gim adamla ayni evde uyuyup uyansak.. ayni yastayiz. Iliskimiz de ayni yilmis hatta. Düğün tarihimiz belli degil. artik evlenmeyi cok ama cok cok iatiyorum. Hem iliskimiz nisanlilikta yipraniyor. Hem de ailem cok yordum ben cok bagimli birisi degilimdir ancak sevdigim insanla ev kurmak o kadar cok istiyorum ki.. sevdiginizle aile olmak fikri herseyden güzel. Allah güzel gunler yasatsin kocaman aile olarak..

Sabah kalktığımda onları göremeyecek olmak, Akşam geldiğimde onları göremeyecek olmak, Bir yere gezmeye gidecekken aynı evin içinde birlikte hazırlanamamak, Aynı çatı altında olamamak, İşim ailemle yaşadığım eve çok yakın, her gün gelip de ailemin yanına gidemeyecek olmak, Yıllardır yaşadığın her şeyi, her alışkanlığı bırakmak, Hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacak olması vs vs uzar gider bu liste. Şu an asla ayrılasım yok evden. Biliyorum herkes geçiyor bu dönemden ama çok zorlamaya başladı. Ben hiç bu dönemden geçmedim. Vallahi bir daha okudum şu listeyi ve 1 şıkkını bile düşünmediğimi farkettim. Uça uça gittim evden. Çok mu koca meraklısıymışım nedir.

Oradan bakınca öyle geliyor da evlendikten sonra iş, ev, ev işine adapte olmaya çalışırken bir bakmışsın alışmışsın. Eşinle ve ailesiyle problem yaşamazsan özlemle de başedebilirsin bence. Ben bir kaç gelip gitmeden sonra oturmaya gittiğimizde sanki o evde uzun süre yaşamamışım da hep evim şimdikiymiş gibi gelmeye başlamıştı. Mutfakta bir şey ararken anneme veya kardeşime soruyordum. Hatta bazen sormaya çekinip kendim arıyordum. Çok şaşırmıştım kendimdeki değişime.

belli ki ben biraz odunum bu tür duygular beni baya darlıyor gereksiz ajite geliyor. yanlış anlaşılmasın sizlerin duygularına saygısızlık niyeti ile yazmıyorum kendimi anlatmaya çalışıyorum. evlenip başka bir şehre taşındım 3 seneliğine ama ne ben ne annem öle ağlayıp sızlanmadık. ben biraz mantık insanıyım. evlenmeye karar verdi isem niye ağlayım. ağlayacaktı ise evlenmezdim gibi bi mantalitem var kınamda bile ağlamadım yine ağlayanlara gülerim.. böyle de bir odunluğum var

Benim şuanda öyle işte :/ Bizim gibilerin evlenmesi yasaklansaydı ya :)

Bu yollardan geçmiş insanların tecrübelerini okumak içimi rahatlatıyor emin olun. :) Biliyorum normalden epey fazla tepki veriyorum ama bunun farkında olduğum için ona göre hareket etmeye çalışıyorum işte :) Çok teşekkür ederim. inşallah güzel olur her şey. :) Vernalagnia

Bende daha 3gunluk evliyım ve balayındayız şuanda herşey iyi ama duğunden bi hafta öncesine kadar kimseyle konuşamıyosun ağzımı açsam ağlıcak kıvamdaydım şimdi bile annemle babamla konuşurken ağlıyorum, bizim ilişkimizde 5.5 yıllık çok seviyorum ama ailemden ayrılmak çok koydu eve gidince ne olur durum şuan hiçbi fikrim yok maalesef ☹

Ahh ahh alisirsin merak etme :) ben de agustosta evlendim 9 ay falan oldu evleneli. Hic ailemden ayrilmamistim. Dugun bitti arabaya bindik hickira hickira agladim. Ben aglayinca esimde agladi :) balayina gittik dönüste bavullarimizla annemlere gittik eve donerken bi daha agladim. Evde tek kaldigim zamanlar sabahlari uyaninca annemi ariyodum kahvalti yaptigini duyunca agliyodum kocaman evde tek basimayim diye. Sonra alistim haftada 1 ya da 2 haftada 1 gorusuyoruz bize gelirler biz gideriz. Bazen daha cok gorusuruz duruma gore degisiyor Ama cok ozleniyor eski gunler. Pazar kahvaltilari babamin her pazar borek alip getirmesi. Isten donunce yurudugum sokaklar gittigim marketi bile ozluyorum. Alistigim insanlar komsular... Allah mutlu etsin ailen iyi olsun gider gorursun onlar gelirler yemekler yaparsin cagirirsin. Yeni tarifler ogrenip yemege cagiriyorum cok mutlu oluyolar mesela annem balik yapmazdi hic sevmez babam sever. Ben cok severim esimde sever hemen hemen her hafta balik yaptim kışın babami cagirdim her seferinde cok mutlu oluyodu :)

9 aylık evliyim ama hala tam alışamadım ne yalan söyliyim. haftada en az 4 kere annemi görüyorum mesela:)) bende evlenmeden 1 ay önce başlamıştım ben artık bu evde olmayacağım beraber oturup akşam kahve içemeyeceğiz her zamanda nasıl görücem falan diye. bir de ben aileme çok düşkünüm benim için hep önce ailem gelir sonra ben. o yüzden daha da zorladı beni tabi

Biliyorum abartıyorum cidden :) Ama elimde değil inan Ay inşallah evim evim diye koşarım da şuanki kafayla sanki evimi benimsemek aileme ihanetmiş gibi geliyor biliyor musun? Ne saçma değil mi.. Annem evini bırakmasa benim annem olabilir miydi mesela, yooo :)) Allah rahmet eylesin, mekanları cennet olsun inşallah. İşte zor hepsi :) Her şey çok güzel olacak evet, telkin etmeliyim.. :)

çok duygusalımdır o konularda ve normal şartlarda eminim içim dışıma çıkardı ağlamaktan, hatta kilo kaybım olur kuruyup gazel olurdum :) ammaa gel gelelim hayat bana hoyrat davrandı, üzerime aşırı sorumluluk ve kaldırmakta çok zorlanacağım yükler verdi. Ben o hengamede kendi başıma düğün, yeni ev kurma, var olan evi yönetme, maddi boyutu düşünme, kardeşi okutma etme derken hiiiiç ay ben evlenirsem nasıl ayrılırım ailemden diye düşünemedim bile. Ki ayrılmıyorsunuzda. Sürekli görürüm babamı kardeşim, hep arkalarındayımdır, hiç hissettirmedim yokluğumu. Allah veriyor kolaylığını, kendinizi bunaltıp en özel en güzel zamanlarınızı bunalımla geçirmeyin derim ben

çok ağlama sonu iyi olmuyor.. kınandada çok ağlama..

Evlilik basit bir olay değil. Kocaman bir değişiklik. Bir dönüm noktası yaşamımızın. Elbette gel-gitler yaşayacaksın, ama sonuçta sevdiğin insanla evleniyorsun, yıllarca tanımışsın onu, eminsin kararından. Ailen senin mutlu olmanı istiyor. Senden ayrılmak onlar için de zor emin ol ama senin kadar duygusallaştırmıyorlar durumu :) Daha doğal karşılıyorlar. Çünkü savaşa gitmiyorsun, evleniyorsun :) Bir de böyle bak istersen.

Ben odunum ya bana abartılı geliyor bu işler Ailem ile 25 yaşıma kadar yaşadım sonra da bavulumu alıp 8 saat uzağa taşındım tek çocuğum bu arada Hiç de böyle ay onlardan uzak olacağım hissine kapılmadım Esasen siz kendi teşhisinizi koymuşsunuz biraz birey olamamak her adımı birlikte atmak alışkanlığı var galiba Sevginiz azalmaz üzülmeyin evlilikte mutluluklar

Herkes bu dönemden geçiyor derken aileden ayrılma döneminde yaşanan hüzünü kastetmiştim :) O liste tabi ki toplumun %90'ına abartıdır tabi ki :) Onlar benim düşündüklerim, zaten bir arıza olduğundan tutup buraya açtım ya konuyu :)))

Evlilik bence evlenince ailenden ayrı bir parça olacaksın diye kurulan bir kurum değil. bence eş ayrı aile ayrı. Bence kusura bakmayın ama evlilik icin yaşınızda çok erken. niue böyle erken evleniyoruz. emin olun o don m evlenmek aşk çok cazip geliyor ama benim şu anki aklım olsa 30 yaşında evlenirdim en ideal yaş. evlenmek başka bir insanla hayatı paylaşmak ayrı bir yuva kurmak çok matah bişey değil emin olun. anne olmak çok güzel birde bunun için evlenilir:)) Yani kısacası su Annen baban kardeşin yine senin en önemli parçam Eşinden ayrı bir parcan Ama asla evlendin diye ailemden hiçbir zaman kopmayacaksin bunu sen ayarlayacaksin Eşim benim ailemle görüşmemiz kisitlayamaz bunu asla yapamaya hakkı yok . push ;

Hakkınızda hayırlısı olsun ya :) Ona bağlamayalım ama Yoksa ben direkt tırt Siz de çok mutlu olsun umarım :)

Daha birkaç gün evvel yurtdışında yabancıyla nikahını yapmış biri olarak hemen bildiriyorum hislerimi Ben sağlık belgesi almaya gittiğimde inanılmaz kötü hissettim hatta hastane yolunda ağlamaya başladım ailemden uzak nasıl yaşarım evlenmesek de böyle nişanlı mı kalsak diye bile düşündüm hatta eşime de yansıttm bunu o da üzüldü ister istemez. Ama çevremdekilere baktım, kimse olduğu yerde saymıyor herkes mutluluk peşinde, ve güzel şeyler fedakarlık istiyor az çok. Eğer aşkı bulduysanız ona sahip çıkın. Ben deli cesaretiyle yabancı ülkeye yabancı eşe evlendim. Üzgün müyüm evet ama eşimi çok seviyorum. Anneni sürekli ara, çaya git kek yap götür. Kahvaltı için uğra, ne güzel yakınmış hem daha ne olsun

O his bende de var ki ben ailemden ayrı yaşamama rağmen. Yani tarifi nedir bilmiyorum bu duygunun. Ben de senle aynı şekilde güzel olacak her şey diye kendi kendime konuşuyorum falan çok düşünmemeye çalışıyorum iş yerinde kendimi işime veriyorum eve gidince de uyuyana kadar sürekli diziler izliyorum kafamı dağıtmaya çalışıyorum. Ama çaresi nedir bilmiyorum yani senin az kalmış bence evlenip evine alışınca geçecek öyle düşün Benim daha var ben daha çok kuruyorum kafamda.

Evlendikten sonra da annenin evine gittiğinde misafir gibi hissediyorsun. Yani şöyle ki bir kaç saat kaldıktan sonra evine gitmek istiyorsun. O salonda tv izleyen, mutfagında yemek yiyen, odasında uyuyan kız sanki bir başkasıymış gibi. Çok garip gerçekten. Çok çabuk alışacaksın üzülme.

İşte herkes hayatına devam ediyor bir şekilde. Sonuçta bu bir son değil aksine bir başlangıç. Odanızı dağıtmasalar, kendi ihtiyaçları için kullanmasalar, oda size ait ama siz orada olmadığınız müddetçe ve aileniz gördükçe acıları perçinlenecekti. Bugün kendimi telkin etme oranım daha iyi sanırım. :)

Ben de 16 gün sonra evleniyorum kısmetse. Bende de var bi hüzün, iç sıkıntısı, çok duygusallaştım. Ama sizinkinin boyutu benimkini bayağa geçmiş. Müstakbel eşin gerçekten istemediğini düşünse yeri diyebilirim :) Biraz içini ferah tut. Ailenle aynı şehirdesin. Allah hiçbirinin kaybını yaşatmamış çok şükür senin mürüvvetini görücekler. Biçok mutlu olucak sebebin varken bu heyecanları, güzellikleri kendine zehir ediyosun şuan. Benim de genel havam hüzünlü ama, bi yandan da içim kıpır kıpır

İlk başta bana çok koymuştu nerdeyse hergün ağlıyodum hep anneme gidiodum şimdi haftada bir anca gidiom :) 5 dk yürüme mesafesi olduğu halde..

Aynı durumdayım. Zaten çok önemserim ailemi de, şimdi böyle 2-3 katına çıktı. Acaba onlar mutlu olacak mı? Acaba şöyle olacak mı böyle olacak mı diye düşünmekten artık ne yapacağımı şaşırdım :) Ama bakıyorum hala hayatta ve umutlusunuz Bir yandan da diyorum evlenmesek ne olacak bir kaç yıla düğünlerde ee sizin kız evlenmiyor mu muhabbeti başlar :) İki ucu pis bir değnek bu ya. Başka açıklaması yok :) Bahsettiğiniz tüm o düşünceleri had safhada yaşıyorum, nasıl aşabildiniz peki? Düğün kına nikah falan buruk olmadı inşallah. Sonradan pişman olurum diye korkuyorum böyle mutsuzluk şeklinde yaşarsam.

Sen boşver onları Sen yine annenin kuzususun kaç yaşına gelirsen gel En zor kısım Gelinin evden çıkması hani kuşak bağlama filan olayı, baban mı abin mi biri bağlayacak oyyyy ağlayacaksınız Bi de kınada gelin ağlasın diye 40 takla atanlar var, erken ağla gitsinler Bi de düğün çıkışı vedalaşma var, onu da başarırsan sırtın yere gelmez Kasma, ağla, bunlar normal Ama son değil, ev yine babanın evi çocukluğunun geçtiği filan istediğin zaman git gör gel Millet yurt dışına gelin gidiyo, metin ol

Al benden de o kadar Hiç unutmam bir haftasonu işe gömülmüş çamaşır asarken 'annene falan gitsene aşkım ne meraklıymışsın evlenmeye' demişti de şok olmuştum. Evet patavatsızdır biraz kendisi Ben bir tek babam kuşağımı bağlarken duygulanıp zor tutmuştum kendimi.

4 yıllık bir iliskim var fakat suan hali hazırda bir evlilik durumu yok çünkü hala üniversite okuyorum. Ve buna rağmen bazen evleniceğim zaman evimde geçireceğim son günlerimi filan düşünmeye başladıkça kalp atışım inanılmaz hızlanıyor ve gözlerim doluyor. Halbuki zaten ailemle aynı şehirde yaşamıyorum okul sebebiyle:) o yüzden bence yaşadıklarınız normal. Hatta geçen gün instagramda bir video gördüm. Gelin çıkarmasında kızın üzerinde gelinlik, babası kızına diyorki ''ne olursa olsun bu kapı sana hayat boyunca açık kızım ben senin hep arkanda olucam'' diyor. 3 gün ağladım videoya desem abartmış olmam heralde. Ay şuanda yine gözümün önüne gelince gözlerim doldu. Sonra sarıldılar kız ağladı filan. Eyvahlar olsun...

Bende 3 aylık evliyim canım benim, bende aynı yollardan geçtim demek isterdim velev ki geçmedim Çünkü her zaman huzursuz bir ailede büyüdüm. Ailem üzerime çok düştü Allah bin kere razı olsun ama annemin ve babamın arası o kadar kötüydü o kadar kötü bir aile ortamıydı ki her daim kaçmak için yer aradım. Düğünüme kadar o evde delirmemek için dualar etmiştim. Bence canını sıkma, herşeyin güzel olacağını düşün. Huzurlu bir baba ocağı elbette güzeldir ama sevdiğin adamla kendi yuvanı kurmak bence dünyanın en harika şeyi.. Kendi evin olması, eşinin eve geleceği saati heyecanla beklemek, aşk dolu dakikalarınız gerçekten paha biçilemez.. Tek kelimeyle huzur. Rabbim hayırlı geçim versin

Ben de son haftamda çok üzülmüştüm üstelik başka şehre gidiyordum. Evden ayrılmak hoş bir duygu değil tabi ama en çok ilk ziyaretimde üzülmüştüm. Bir zamanlar bana ait olan odam dağıtılmış, dolabım gitmiş, yatağım yerine salonda yattım misafir gibi.

Yok odun değilsinizdir, yapı meselesi sanırım biraz da. Çok teşekkür ederim :)

Zor tabi. . Baba evinden çıkmak. .

aglaması koymazmı oldum sankı orda nefesım kesıldı ama ben 6 yıldır gıttıgımde kendı evıme donerken onlar hala aglar tabı bende eve gelınce ama hayat boyle bı gun evlılık sart oluyor aslında sartlık degılde anne baba sevgısınden baska bırıne sevgının yanında bıde ask besleyınce onun yanında olmayı secıyorsun zamanla ıkı taraftada olmayı ogrenıyorsun bence boyle

Sizde durumlar nasıl oldu? Benim daha 1-2 gün tatilden döneli. Hala çok zorlanıyorum. İnsan böyle anlarda sorguluyor neden evleniyor ki insanlar diye :) Hala çook zor ama...

bıtek bende mı olmadı bu hısler yahu baba evınde de suan kı gıbı rahattım ama ınsanın kendı evı baska sonucta yanı sevdıgın ınsanla aynı evde yasamak bırlıkte yemek yapmak ve yemek ve deger bıcılemez guzel anlar paylasımlar bıde cızgılı pıjamayla babayla evde tv ızlemek hangısı daha cazıp?

:) Şöyle bu işlerin ilerisini merak edenler varsa diye yazayım dedim. Şaka gibi ama 2 sene dolmak üzere :) Evlendikten sonra epey bi süre yine histerik histerik ağladım. Ben evimde ağladım, annemle kardeşim evinde ağladı. İlk zamanlar herkes bir buruktu, hissediyor insan. Anı yaşayamıyorsun sürekli şöyle olsaydı böyle olsaydı tripleri :) Yine ilk zamanlar annemlerin yanına gidince, eve dönene kadar sürekli sohbet muhabbet ilgi alaka olurdu. Bu ekstrem bir durum ama birlikte yaşarken böyle değildik sonuçta? Herkes eline telefonunu vs alır, televizyon izler, işi olan işine bakardı, arada illa sohbet muhabbet olurdu ama her şey olağandı. Oysa evliliğin ilk vakitlerinde bir aradayken hep birbirimizin ağzına baktık resmen. Sonra ne mi oldu? Birgün her şey normale döndü. Yani bu muhtemelen zamanla oldu ama bana bi aydınlanma geldi. Baktım anam babam kendi işlerinde güçlerindeler, hayat devam ediyor. Bir araya geldiğimizde bir süre sonra herkes kendi işine gücüne bakabiliyor vs. Dedim ki, heeeh tamam hayat olağan akışına geri dönmüş :) Bir arkadaşım sordu, pişman mısın o dönemki hallerinden diye. Hayır dedim :) Çünkü ben buyum, benim bunu yaşamam gerekiyormuş. E zaten o yaşadıklarımız olmasa şimdiki aklımız olmazdı değil mi? Çok şükür her şey tıkırında, o 5 yıldızlı otelde tatil yapamamış olan ailelerimizde tatile de gittik, birlikte de gezdik, yedik içtik, ki hala devam :) Sizi öldürmeyen acı güçlendiriyor arkadaşlar Yaşanılan her şey insanı olgunlaştırıyor, bakış açısını geliştiriyor. Ama konuyu baştan okurken bir içim cız etmedi değil :)

Yavaş yavaş alışıyosun sanırım zaman çok çabuk geçiyor gerçektende annemlere çok yakın tuttul zaten evi hep ordayız ama evlilik zor işmiş yaaa Vernalagnia

Ben hic zorlanmadım farklı bir sehire gitmeme rağmen. Sanırım çok duygusuz biriyim. Çünkü sizin duygularınızı anlayamadım inanın. Hayatımda başıma gelen en güzel şeyin eşimle evlenmem olduğunu düşünüyorum. Yeni alışkanlıklarınız eskisini unutturacak merak etmeyin. Hemde en kısa zamanda :)

Ben daha sözlü bile değilim ama evlilik konusunu konuştuğumuzda hem hoşuma gidiyor hem istemiyorum. Tamam insanın sevdiği insanla evlenmesi aynı evde yaşayacak olması güzel birşey ama baba ocağı gibisi yok bence de. Ben şimdiden böyle duygular hissediyorum sana kolaylıklar diliyorum o yüzden.

Şehir dışına gitmek istemezdim, benim bünye onu zor kaldırır. Ama aynı şehir, hele benim gibi yakın mesafeyse hiç dert edilecek bir şey yok. İstedigim zaman gidip görüyorum, az önce ordaydım mesela ama 1 saat zor durdum. Baba evi illa ki ayrı ama en rahat yer insanın kendi evi.

Ben başka bir ülkede yaşıyorum. Vizem değiştiği için eve geldim yeni vizem hazır ama dönemiyorum walla. İnsan ailesine alışınca bırakamıyor.

Ahh ne guzel duygular yaaaa Masallah aileye bak Bak evlenip kurtulduguma sukur ettim

Neden bu kadar zor Ya Rabbim ya. Ben neden bu işin tadını çıkaramıyorum. Yanlış açıdan bakıyorum olaya.. titiz

Yok ya est. ne güzel sizin için :)

Hepimiz yasadik, hic birsey ailenle yasadigin gunler gibi guzel olmuyor bence bu gunlerin tadini cikar. Daha sonra misafir gibi oluyorsun ama onlarda hep aklinda oluyor.

benim ailem yurumekle 10 dk mesafedeler yaklasik 4 yilda evliyim alisamadim onlardan ayri yasamaya.. esimle evlendigim hafta gezmeye gidecegiz dur babama haber vereyim diyorum esim kiz diyo ben varim artik yaninda gerek yok.. babaevim mahallem benim icin dunyadaki cennetim.. bu arada ablam var 16 yillik evli o baska sehirde giderken hala aglar alisamadi.. var bizim ailede bi gariplik..

ben de temmuzda evleniyorum. bazen gece uyandığımda bir süre sonra uyandığımda kardeşimi değil, eşimi göreceğim diyorum. bir yanım mutlu, bir yanım hüzünlü. alışılmasa kimse evlenmezdi, en kıymetlisini evlendirmezdi. allah herkese sağlık, huzur ve mutluluk versin. bu da bir süreçtir, geçecektir.

Mayıs'ta evlenenlere hep aynı şey mi oluyor acaba:) benden tam 1 sene sonra evlenmişsiniz ve aynı şeyleri yaşamışız :) catlaw da mayıs gelini sanırım:)

bende ilk başrda tuhaf gelmişti.. babamin evini özlüyordum çok da zorlanmişim.. sora bi baktim alıştım.. babamin evine gittiğimde orda 5 dk bile duramiyom yabancilik geliyo artık kaynanamin evindede ayni şekilde eşim duramiyor. en huzur yer EVİMdir:

ilk defa baba evinden ayrılacaksanız normal bu hisler. zamanla alışırsınız.

Bilsemi kim çıkarmış bu evlilik adetini ya

Ağustos'ta evlendim ve düğüne kadar terör estirdim stresten. Her gün yatağıma bakardım, odaları gezer ağlardım. Kendi evimi beğenecek miyim, eşimle anlaşacak mıyım, baba evini arayacak mıyım falan bin türlü düşünce. Sağlık ocağına kan vermeye giderken bile ağlamıştım. Ama şimdi geçen bu kısa zamanda cidden bir yere gidince özlüyorum evimi. Evet zorlukları var evliliğin ama eşiniz iyi olunca güzellikleri o zorlukları bastırıyor. Şimdi geri dönsem o günleri stresle geçirir miyim, evet:) içinizi ferah tutun, her şey güzel olur inşallah:)

İlk 1 ay zorlasa da zamanla geçecek ve eşinle aile olduğunu farkedeceksin artık anne babanın evi bile sanki hiç orada yaşamamış hep evliymişsin gibi gelecek söylemişlerdi dersin bende inanmazdım 11 aylık evliyim

Yani gerçekten şu emojiyi koymak için mi 5 senelik konuyu hortlattınız? İnanılmazsınız.

@catlaw, bende senin yaşadıklarının aynısını yaşadım. 24 mayıs 2015 de evlendim. 6 yıllık flörtlüğün ardından. belki de ben senden daha ilerideyimdir. Gece Annemle babamın odasına gidip nefes alıyorlar mı diye kontrol ederdim. sevdiklerimi kaybetme korkusu yaşamıştım bi ara. Üni. yi bile annemden ayrılamam diye şehirdışı yazmadım... aylar öncesinden başladım nasıl çıkcam bu evden diye.. öyle böyle ağlamazdım. yırtardım resmen kendimi beni gören zorla evleniyor zannederdi. eşimi deli severken kaç arkana bakma deseler kaçacaktım nerdeyse. o kadar çok ağlamıştım ki ağlar öncesinden kına sabahı gözümde bi yaş yoktu. kınam yakılırken kesin bayılırım ben diyordum. 'bu kadar kadın kafamda ne yapıyo ya demiştim o gün :). düğün sabahı evet ağladım yüzlerine bakmak istemiyordum baksam hemen dökcem yaşları. hala da dolu dolu gözlerim hatırladıkça... kapı çaldı girdiler, kuşak bağlandı... evde en az 30 kişi vardı kapılarda duran komşular hariç :) hepsini öptüm her birinde sarılıp ağlama postası. amaaaaa kuaföre gelip koltuğa oturduktan sonra hiç bişey hatırlamıyordum. düğünümde deli oynadım. düğün salonundan ayrılırken el sallıyorsun ya işte bide orda hafif burnun direği sızlıyo o kadar sabah evinde uyanacaksın ya hiç birşey hatırlamayacaksın emin ol dediklerime. insanın kendi evi gibisi yok derlerdi çok haklılarmış. Allah düzeni öyle bi yaratmış ki kırk yıldır o evde yaşıyormuş gibi oluyorsun. şimdiden kendine zindan etme o güzel günlerini.

Çok güzel anlatabilmişsin ve daha evlenmeme en azından 1,5 yıl varken beni de ağlatmak üzeresin. Çünkü ben de bunları sık sık düşünüyorum, alışamayacakmışım gibi geliyor. Umarım içini rahatlatacak cevaplar alırsın, ben de takipteyim.

Evlendiğim gün sabaha kadar hıçkıra hıçkıra ağladım :) sabahı bi ara sustum ama yine başladımm eşim gezmeye çıkardı susarım belki diye yok yine ağladım:) niye çeneni titreterek ağlıyorsun ya insanlar sana bişey yaptım sanacak diyor sonra balayına gittik tabi orda da ağladım keşke evlenmeseydiiiiimmmm ühüüüüüü diye 1 ay hergün ağladım sana azala azala 3 ay boyunca ağladım hala da alışabildimmi hayır hala devamlı anneme gidiyorum yada o geliyor :) ama alışıyorsun yavaş yavaş

Ben 3 ay yaşadığım babamın evinden ayrılırken az ağlamadım. Senin ohooo çok daha zor olur. Sonra kendi evime alışınca oh dedim keşke daha erken evlenseymişim. Normal ama geçiyor inan.

Üzücü ama aynı evdeki yakınlığın olmaması. Ondan da çok korkuyorum ve üzülüyorum ben. Hakkımızda hayırlısı olsun. Ben de ara ara evde krize giriyorum da annem kızıyor bazen bu kadar yıpratma kendini gelir gidersin diye. , Of çok zor.

Tut ki öldüler... ben evlendim batmana geldim şimdi ankaraya dönücem babam olmayacak, ağıt ağıtı getirir derler birsey olmuş gibi kendini koyvermek nedir

Ayyynısını yaşadım :) ben bir de başka şehire gidecektim evlenince onun da etkisi vardı. Geçiyor canım. Son birkaç gün kala tüm o hislerim kayboldu. Kendi evine, eşine alıştıktan sonra baba evinde yatıya kalmak bile tuhaf geliyor inan. Eşini ailen de kabullenir severse çok güzel anılar biriktirirsiniz hep beraber. Sakın doğru mu yapıyorum falan diye düşünme sadece fazla duygusal bir dönemden geçiyorsun. Emin ol her şey yolunda ve hep yolunda gidecek:) mutluluklar dilerim

Amin canım Allah başımızdan eksik etmesin. İnşallah kısa zamanda aşacaksın öyle düşün ki öyle olsun. Düğününün tadını çıkart bak ben hiç bir şey anlamadım. Şimdiden mutluluklar canım.

Aynı hisleri yaşıyoruz diyebilirim Konunun eski olduğunu fark etmemiştim

Ne güzel ailenle aynı şehirdesin. Keşke herkes senin gibi aynı şehirde olabilse. Evleneceğin zaman böyle tereddütler olabilir. Ben şehir değiştirmiştim evlenmeden önce. Ailemin yaşadığı şehirden başka şehire geldim. Eşimi çok sevmeme ve huzurlu bir evliliğim olmasına rağmen alışmak birkaç ay alıyor. İlk zaman kendimi kaybolmuş gibi hissediyordum. Gece uyanıyorum ben neredeyim diyorum fln. Ama yeni geldiğim şehirde doğru dürüst arkadaşım fln hiç bir şey yoktu. İnsan eşi ile iyi geçinse bile ailesini arkadaş ortamını özlüyor. Ama sen aynı şehirde evleniyorsun böyle bir sorunun da olmayacak. Hatta ilerde çocuğunuz olduğunda annen bile bakabilir ne güzel :). keşke bizimki de yakın olsa da şimdi kime emanet edip işe gitcem diye düşünmeme gerek kalmasa :).

Eee niye evlenio o zaman bu millet ailemizin yaninda yaslanalim gidelim mi

ayy sizi kendime çok benzettim. Ben bütün arkadaşlarımın kınalarında ağladım. Bir arkadaşım evden çıkarken artık hıçkıra hıçkıra ağlamıştım. Yani ben de böyle şeylerden çok etkilenen biriyim. Benim de düğünüme 90 gün kaldı şimdiden çok garip duygu geçişleri yaşıyorum. Bir mutluyum bir ağlamaklı. Kendimi de anlayamıyorum. Tek çocuğum ve annem babam ayrı. Annemden hiç ayrılmak istemiyorum ve çok üzülüyorum aklıma geldikçe. Onu yalnız bırakacak olmak kalbime bir bıçak gibi saplanıyor. Babam da yalnız ama annemle çok bağlandığımız için o kadar etkilenmiyorum. Bilmiyorum işte. Size yardımcı falan olamadım Ama umarım beklediğimizden kolay alışırız. Allah ailemize sağlık huzur versin de uzaklık olsa da gidip görelim inşallah.

Yahu bizde ana babalarımızın nazlilariydik zilller takmadik evlenip evden ayrilirken ama bundandır ya derler" hem ağlarım hem giderim ":) Herşeyi ozluyorsun ama herşeyi. Baba evindeyken küçücük şeyleri bile hatırlayıp ozlersin. Ahh ahh ben en çok ailecek türkiye yolculuğunu özledim hele birde gurbet içinde gurbet ((( anneeee:, ( Gel beraber agliyak:, ( :, (

Koptum

Yani zaten çok ağlamak iyi bişey değil, insanın yüzü gözü şişiyor, iştahı kesiliyor falan. Bazen diyorum yani hayırdır? Sanki ölüm fermanı. Kınada ağlamalı kısımları mümkün olduğunca hızlı geçmeyi planlıyorum. Gerek yok.

Aşamadım:) ben çok fazla aileme düşkün ve fedakar olduğum için gerçekten zorlandım zorlanıyorumda. Allahtan eşim çok anlayışlı. Bir de benim annem herşeye çok üzülen içine atan bir kadın en çok onda aklım kalıyor. Günde en az 3 4 kere arıyorum sesinde bi değişiklik hissetsem yanında bitiyorum. Paronayak oldum:) ilk ay inanılmaz pişman oldum yalan değil:) eşim alındı hatta:) ama ilk günlerdeki kadar yoğum yaşamıyorum şu an alışıyorsun zamanla. Sen mutlu olunca ailende mutlu oluyor. 2 tanede benden küçük kardeşim var onlarda bana çok düşkün ilk günler arıyorlardı gelip seni alalım diye:) Herşeye alışıyor insan zamanla. Senin benim gibi aileye çok düşkün olunca biraz daha zor:) ailene yakın mı evin?

Duyan fizana gidiyorsun zanneder, erkeklerde ne kadar itici duruyorsa kadınlarda da aynı, gün aşırı annem annem evim evim dersen olmaz

Zayıflama fazla gelinliğin olmaz sonra diyim sana Alışıyor merak etme insan ben bildiğin aileme yapışkan bir insandım Şu var eşinle mutlu ve huzurluysan bu sürece çabuk alışıyorsun Zaten ben hergün görüyorum sevgili ailemi çok şükür bu imkanım var Sizinde mesafe çok uzun değilse haftada 1-2 gider gelirsiniz. Mutluluklar...

Var ben:) insan nelere alismiyir ki. alistim inan. ailem cok zorlandi ilk zamanlar onlarda alisti artik:) gecici durum bunlar. mutluluklar

Galiba bi ben yanlız bana ve kocama ait bir eve hayata geçiceğim için çok sevinmişim utandım şincik

Ay şurda yazanları erkekler hissedince beden ana kuzusu oluyo o zaman

Ben alıstıysam ınan herkes alısır yıllar sonra elde edılmıs evın tek cocuguyum oyle duskun bı anne baba varkı dugunde erkek evı bıle etkılenıp aglamaya kalkmıstı babamın aglamasından 6 yıllık evlıyım 6 yıldır anne babamla konusmadıgım bır gun bıle yok evet hep yanlarında olamıyorsun ama ıyı bı esın varsa mutlaka yanlarında olmanı saglıyor en azından ıhtıyacları oldugunda bende 25 yasında evlendım sımdı 31 yasında olmama ragmen hala gıttıgımde aralarına oturuyorum kısacası esınle mutlu olursa ınan onlarsız olmaya degıl ama onları ozlemeye alısıyorsun rabbım basımızdan eksık edıp yokluklarını gostermesın

nehirnil111

Ben babamla büyüdüm sayılacağı için çok çok daha fazla düşkünüm ona, annenin yeri her zaman apayrı zaten. Allah yokluklarını göstermesin ya. Sağlık sıhhat oldukça buluşulur görüşülür. Hayatın güzel ama buruk telaşları sanırım bunlar :) Umarım güzel olur her şey..

bende senin gibi çok ağlamıştımda kınadada ağlamıştım çok iyi değil derler dediler.. sonra ayrıldık :) tabikide sen bir ömür boyu mutlu olursun inşallah :)) ağlama çok.. Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

Adam öyle söyleyince bir farkındalık olmadı değil hakkını yemeyeyim. Mesafe çok olsa da hafta 1 gitmeye çabaladım.

Evet bir aile olabilmek için bu şart. Umarım dediğiniz gibi olur çok teşekkür ederim.. :)

Konunun hortladıgına sevindim açıkçası çünkü bu aralar kelimesi kelimesine konu sahibi ile aynı şeyleri yaşıyorum. Bunları yaşayan tek kişi olmamak sevindirdi, daha sonra konu sahibinin bu duruma alıştığını gördüğüm için de bi nebze rahatladım.

Benim evlenmeme 86 gün var daha İçimdeki hüzün yerini heyecana bıraktı Yeni bir evde sevdiğimle yaşayacağımı düşündükçe çok çok heyecanlanıyorum. Ama annemi babamı bırakmanın acısı çok farklı tabi Onların yeri bambaşka bende. Hele hele annemi bırakacak olmak ölüm gibi Ama en azından evim çok uzak değil özlediğimde çıkar giderim Rabbim yeterki hayırlı evlilikler versin

Valla ben ilk 10gün her fırsatta ağladım arabada yolda avm de:) iç çeke çeke hemde :) kızıımmm neden çeneni titretirosun yaaaa diyodu bir de şöyle bişey var şu an ben annemlerle çok çok yakınım 2dk evlerimiz ama 2 hafta sonra biraz uzağa taşınıyorum o zaman bende senin gibi olacağım yine herhalde

Tut ki il dışına tayinin çıktı. Tut ki şehir dışında okuyacaksın. Tut ki ailen Alzheimer oldu, seni hatırlamıyorlar. Yani demek istediğim dertsiz başına dert arıyorsun.