Çok üzüldüm yaşadıklarınıza, gerçekten zor şeyler. Allah size sabır versin. Babanızın mekanı cennet olsun inşallah. Kaç yaşında anne ve babanız, çok mu yaşlılar? Hastalığın genci yaşlısı olmaz ama bir çok hastalık geçirmişler.

Amin duanıza Allah razı olsun MeryL

bakıcıya bırakma şeklinde değil de sizin yanınızda yardımcı olsa rabbim yardımcınız olsun B beyaz_

Ölüm korkusu diye başlığı görünce benim gibi buda diyerek girdim. Sonra kendime şükrettim. Bu benim her gece ki aksam yatıp sabaha uyanamama korkuma benzemiyordu. Sana çok üzüldüm. Su an da ağlıyorum zaten. Herkezin sıkıntısı var ben de psikolojik kotu zamanlar geçiriyorum. Allah hepimizin yardımcısı olsun. Herşey gönlümüz ce olsun.

Sana ıyı gelmıyor sanırım konuşmak. O donemler bende kattıyyen katlanamazdım olumsz birsey duymaya gercek oldugunu bılsem dahı. Yasadık uzuluyoruz ama sahsen konun için degıl hep yuregımde.. Annemın acısı boğazımda yutkunamadıgım bır yumruk benım için.. Guclu bırı oldugunu dusunuyor ailene olan destegını takdr edyrm

Annene bu seker konusunda bilgi ver yazilar okut bide sekerli birsey cani isteyince meyve kuru meyve tarzi birsey ver fazla sekeri yüksek olmayan seyler bilincli davransin senide düsünsün. geciminiz peki nerden geliyor canim?

Siz nasıl iyi insansınız böyle! Allah sizden razı olsun kat be kat, iki yetişkin hasta insana tek başına dirayetle bakmak herkesin harcı değildir. Öyle güzel ki kalbiniz imanınız, vicdanınız. Gözlerim dolu dolu okudum, tüylerim diken diken oldu. Annenizi ara ara uyarın tatlı konusuna çok dikkat etsin, siz de lütfen kendinize dikkat edin. Siz iyi olursanız anneniz de iyi olur. Hastalıklarla ilgili pek bir bilgim yok o yüzden yardımcı olamayacağım ama aklıma geldikçe size dua edeceğim.

amin sizin de inşallah çok teşekkürler

aynısını bende söylüyorum benden başkasına muhtaç etmesin diye. Allah ömür versin hastalık vermesin kimsenin ailesine

tabii yalnız değiliz, bilmediğimiz çok daha zor durumda olanlarda var muhakkak. sağlık herşey. öncelikle annecine çok geçmiş olsun. nesi vardı annenin? şimdi nasıl? iyileştimi? merak ettim sende paylaş istersen mesaj atabilirsin

Tabi ciğerleri çok etkilendi bu durumda Çok üzüldüm gerçekten. Hem hasta insan için, hem bakan insan için çok zor. Allah yardımcın olsun arkadaşım. Anneciğinede acil şifalar, sağlıklı uzun ömürler diliyorum. Allah yokluğunu göstermesin inşallah.

yok yardımcı istemem. güvenmem kimseye benim kadar kimse ilgilenemez gibi bir düşüncem var. ayrıca annemde istemez. o istesede benim gönlüm razı olmaz. onlar bana baktılar yetiştirdiler. şimdi sıra bende ne olursa olsun. ömrüm feda olsun. yine de ben yapamazdım demeyin. Allah öyle bir dert verir ki Allah korusun yapamam dediğiniz şeyleri yapmak yaşamak zorunda kalırsınız. ben o neden hep sabırlı olmaya çalıştım. en daraldığım anlarımda bile. Allah herşeye rağmen bu günleri aratmasın

Allah size güç kuvvet versin. Sabah sabah ağladım. Zor bir süreçtesin sabrın bol olsun inşallah. Bende geçen yaz canım babamı kaybettim sizi anlayabiliyorum. Bir hastabakıcı tutma imkanınız yok mu? Belki biraz rahatlarsınız

İlerde ben kaybetsem Allah hepimize gecinden versin onu üzdüğüm anları dşünür korkardım " ama ben hasta da olsalar Rabbım sadece bana muhtaç etsin ben bebekler gibi bakarım onlara Allah uzun ömürler versin

Rahmetli babam hep çok sağlıklıydı doktora gidecek duruma dahi gelmedi hiç. Ta ki kansere yakalana dek. 76 yaşında vefat ettı. Annemde aynı yaşta. Ömür boyu boya fabrikalarında çalışmışlar ve sigara da maalesef . push ;

başta kendi adıma korkuyorum annemin bana ihtiyacı var bana birşey olursa annem acımı yaşamamalı diye korkuyorum. sonra annem için korkuyorum. onu kaybedersem ben de yaşayamam demiyorum, ama zor yaşayarım diyorum. defalarca söz etmişliğim var önceki forum konularımda. 7 yıldır hastalıklar uğraştık. ve ben tek çocuk iki hastamla koşturdum durdum. annem akciğer ca hastası oldu. doktorlar ölecek dediler. radyoterapi alacak, ama arter damarının hemen yanında kitlesi anneni ansızın kaybedebilirsin arteri yırtılırsa diye uyardılar. aylarca en ufak öksürmesinde öğürmesinde öldüm korkudan. bir dünya branşlarla tanıştım. aylarımız yıllarımız hastanelerde geçti. o zamanlar babam sağlıklıydı. arada da rutin kontrollerinden doktordan onay aldıktan sonra 3-4 günlüğüne bir değişiklik olsun diye, içimde kötü bir his ile nefes almak enerji toplamak için şehir dışına çıkıyordum. ama devamlı da arıyordum. babam da aynı hastalığa yakalanınca sil baştan herşey yeniden başladı. annemi götürüp getirip babamı götürüyordum. bir gün kemoterapi alamadı kan değerleri düşük olduğu için eve döndük. annem aynı zaman da da diabet hastası. zavallım oturmuştu tek başına mutfakda, kıpkırmızı olmuş, su şeklinde şıp şıp başından saçından terler damlarken buldum yemek yemeğe çalışıyordu. hemen normal değil diye şekerine bakmadan yedirdim bulduğum tatlıları. bilincide gitmiş gibiydi. yatırdım ambulans çağırdım hop hastaneye gittik aynı gün içinde. bu gibi durumları çok sık yaşadım. ikiye bölünmek istedim çoğu zaman, çünkü yetişemiyordum ikisine. Allahın annemi koruduğunu düşünüyor şükürler ediyordum. ya o gün babamın kan değeri düşük olmasaydı ve kemoterapisini alsaydı ne olacakdı? herkes durumumu biliyordu, kimse ihtiyacın olduğunda ara demiyordu. hiç kimse olmadı yanımızda. kimse destek çıkmadı bize. hep tek başına bendim koşturan. şükür bundan şikayetim asla olmadı. iyiki ben varım dedim hep. ama bir hastam ile gitiğimde diğeri yalnız kaldığı için hiç mutlu olmuyor aklım evde kalıyordu. babam yürüyemez hale geldi. yatağından kalkıp düşüyordu, gözü yüzü vücudu morluk içinde oluyordu. evimiz dubleks olduğundan merdivenden düşecek korkusu yaşıyordum ben yokken evde diye. en son kilitlemeye karar verdim biz hastaneye gittiğimizde üst katta korumalık taktırdık. aklıda bulanıyordu evden çıkıp gide bilicek duruma da gelmişti beynine koruma amaçlı ışın verildiğinden babama. bir sene abim yurt dışından geldiğinde ona ben bir kaç gün tatile gideyim dinleneyim dedim. beni tersledi. sen taksilerle gidip geliyorsun eve ne yorulması yaşıyorsunda tatile ihtiyacın var asıl ben çalışıyorum benim tatile ihyiyacım var dedi. çok kırıldım buna. zaten ailemi ona bırakıp gidemezdim asla. ama yine de bir abimi deneyeyim dedim hayal kırıklığına uğradım. kuzenimi çağırdım şehir dışından gelsin yanıma yardıma diye. gelmedi. oysa bize geldiğinde aylarca kalırdı bizde. kimse ama kimse yokdu. sokağa dahi çıkıp nefes alamıyordum. çok bunalıyordum. babacımı bezlemeye başladım. düştüğü için ve çarpıp kafa göz yardığı için evin içinde yatağınıda kapadık kalkamasın habersiz diye. yemeklerini ben yediriyordum. tek tesellim çekmedi babam ağrısı sızısı hiç olmadı. kıvranmadı 3 gün fenalaştı zaten o sırada uyutuldu ve hastaneye bile gidip kalamadım annem ile kalacak kimse olmadığı için. bu sefer başka bir kuzenim geldi ve hastanede kaldı babam ile abim geldi. geldiği gün vefat etti babam. ölüm her eve girecek diye bilirdim hep. çok acı bir duygudur bu. annem bir defa beni ağlarken görmemiştir babam için. hep gizlemişimdir benim içinde üzülmesin diye. hala babana bir kere ağlamadın der. halbuki gerçeği bilmez. yatağında yatıp ağladığım geceleri. annem ile yalnız kaldık. yılbaşı günü kalp krizi geçirdi. yine hastanelere gittik. ameliyat da olamadığı için stent takıldı anneme. ondan evvelinde siyami ersek hastanesine sevk edildik. orda annen ameliyatlık ama riskli bir ameliyat kabul ediyormu diye srdular. annem istemedi. bende stent takamazmısınız diye sorduğumda. hayr damarları zayıf biz takamazsak başka da hiç bir yer takamaz dediler. 6 gün hastanede yattıktan sonra kendi özel hastanedeki doktorumuz ile iletişimdeydim ve ordan çıkıp doğrudan ona götürdüm annemi. şükürler olsun balon ile hayırlısıyla gerekeni yapıp 3 stent taktı anneme. uzun bir süre iyiydi. hatta tasiyon ilaçlarına dahi gereksinim duymuyordu. ama şeker hastası olduğu için tatlıya düşkünlüğü var. diabet olmadan öncede çok severdi tatlıları. şekerinin düşmesinde kendisine şerbetli tatlılar yapıp yiyor. bende defalarca o yapıyor çöpe döküyorum tatlıları. ekmek yemediğimiz için buzluğa ekmek atıyorum, gelenlere ekmek çıkarta bileyim diye. bu sefer o ekmekleri alıp tatlı yapmaya başladı kendisine. tansiyonu başladı yine oynamaya. korkularım dev boyutta. şekeri çıkıyor. tansiyonu tekrardan oynamaya başladı. demekki damarları yeniden zorlamaya başladı annemi diye düşünmeye başladım. anlatamıyorum tehlikelerini sanki oturup bir tencere tatlı yesem kendime gelicem diyor. üstelik geçen sene bir de pıhtı attı beynine. dediğim gibi Allah anacımı koruyor. insanlar pıhtıdan felç kalabiliyorken anacım atlattı o durumu yaşamadı. değerini bil anacım yapma etme diye dil döküyorum, korkuyorsun değilmi ben ölücem yalnız kalacaksın sana evlen bul artık birini kimseyi beğenmiyorsun diyor. beni kahr ediyor. neye üzüleceğimi şaşırdım. bugünde nefes darlıkları çekti. sırt ağrıları çekti. saatlerce devam etti. nefes darlığı zaten kış aylarında devamlı yaşıyor. öyle işte kimselere yaşadığımı anlatmıyorum. çünkü kimsenin de ilgilendiği yok. insanlar menfaat dünyası olduğunu her defasına belli ediyorlar. öyle ki annemin yiğeni bile annemin 7 yıldır kontrollerini olduğu hastaneyi bu sene öğrendi. evlerine 10 dakika mesafede olmasına rağmen. insanlara inancım kalmadı. kırgınım sonsuz kırgınım insanlara. ve kimsem yok bu dünyada annemden başka. Allah annemi bana bağışladığı için hep şükrediyorum. ama korkuyorum ölümden. annem için kendimden. benim için annemin beni bırakıp da gideceğinden. çok savaş verdik. annem hayatın bana adamış. benim için çalışmış didinmiş ömrünce. ben nasıl annemsiz yaşarım. böylede demek istemiyorum inançlı birisiyim. öylede bir yaşar ki insan ama yarım yaşar, acı yaşar, ölür yaşarken. korkuyorum annemsiz kalmaktan. bu korku bende çocukluğumdan bu yana da hep var olan bir korkuydu. anneniz sağlıklıyken sıkı sıkı sarılın babanızada. bir gün birden bir hastalık gelip kapınızı çalabiliyor. ve hayatınız değişiyor. asosyal bir hayatım var, kimse benimle onlara zaman ayıramadığım için görüşmüyorlar eskisi kadar. çok nadir. ama bundan şikayetçi değilim. bu benim seçimim. öyle olması geekiyordu öyle oldu. tek korkum annem. bazen deprem olsa hepimiz ölsek diyorum. ben ne yapıcam ki tek başıma bu dünyada... sanırım biraz da güçsüzleştim onca yaşadıklarımın yanında. sizce ben iyi durumda mıyım dışardan nasıl bir izlenim bıraktım sizlere sevgili kadnlar kulübü üyeleri?

ne güzel motivasyon veriyor herkes. şükür hayattayız nefes alıyoruz. annemi uyarmaz olurmuyum. çocuk kadar inatçı, pek umursamıyor. ben daha çok umursuyorum. ama şu bir gerçek arada der ki; kanserden daha kötü şeker hastası olmak. bilginizin olmaması daha iyi. hiç tanışmayın bilgi sahibide olmayın inşallah. Allah razı olsun dualarınız için ya çok mutlu oldum ben

Bazen çok zor zamanlar geçiriyoruz. Allah hepimize sabir versin. Benim derdim senin gibi değil. Allaha bin şükür. İnşallah annen de şifa bulur. Hayırlı uzun ömurler yasar. En önemlisi son nefes de imanla vefat eder. Ölüm herkeze. Ama insanin o kadar zoruna gidiyor ki. Kendini düşünmüyorsun bazen sevdiklerin daha ileri geliyor. ne deyim ki. Allah sana da bana da herkeze de yardım etsin. Çok zor ya. Çok zor.

amiiiinnn Allah razı olsun

Çok üzüldüm canım gerçekten sen calısıyormusun? maddı durumunuz nasıl acaba eve bır yardımcımı alsan annenle ılgılenmesı ıcın degılde bıraz uzerınden yuk kalksa olmazmı? buarada babanada Allah rahmet eylesın ınsallah

amin canım cümlemize

çok zor ya hayat.. Allah vermesin hastalık kimselere. sınavlara tabi tutuluyoruz. hamd ediyorum her daim. şükürler olsun Allah bugünümüzü aratmasın diyorum. yürek genişliliği versin diyorum. üzülüyorum da böyle yazılarda okuyunca. ama paylaşmak da güzel. teşekkür ediyorum. Allahtan rahmet diliyorum babalarımıza. inşallah hepimiz alırız mükafatını. herkesi bir hikayesi var işte

Bilgisi var karşı koyamıyor. Çok dil döküyorum inatçı. Geçim özele giriyor onu burada açıklamak istemiypr doğruda bulmuyorum. Kusura bakmayın sorun o değil zaten

Allah şifalar versin öncelikle Allah kaldramayacağınız yükü yüklemez ama hayattayken kıymetini bilirseniz onu mutlu ederseniz öldüğünde de içniz rahat eder bende korkuyorum Allah hayırlı ölümler versin

Babacigina Allah tan rahmet diliyorum. anne de sifalar. inşallah daha nice sağlıklı güzel yıllar gecirirsiniz beraber. korkma bu dünya hepimiz için bitecek hergün birbirinizle son gün imiş gibi yasa. güzel anılar biriktir. yaşadıkların kolay değil. seni takdir ettim. ne diyim herşey gönlünüzce olsun ınş.

Allah yardımcınız olsun. Allah inşallah size, annenize ve tüm sevdiklerinize uzun ömür versin.

Bak şimdi ben çok üzüldüm Yanlış bir soru sorduğum için üzüldüm. Allah rahmet eylesin. Yarana parmak bastığım için özür dilerim. Ben insanlarıda üzdüm burda galiba silme şansımda yok yazımı . push ;

Yasadiklarin okadar zorki bu korkuyu yasiyor olman cok normal herkesin kaldirabilcegi seyler degil bunlar en cok ilgisine sahipligine ihtiyacin olan kisilere sen bakmis sahiplik etmissin kiz halinle.. buda cok güclü oldugunu gösteriyor tebrik ediyorum seni.. annenin sekeri varsa sekere dikkat etsin saglikli beslenmeye dikkat etsin cok su tüketsin senin icin dikkat etsin kendine.. hepimiz korkuyoruz ölümden sevdiklerimizi ansizin alcak olmasindan ama ne yapalim iste her nefis ölümü tadacak.. bide su var canim cenette yine bulusursunuz orda sonsuz bir mutluluk var

teşekkür ederim. sizin de başınız sağolsun. sizi üzmek acınızı deşmek istemezdim. hasta bakıcı babam hayatta 2 hastam var iken istemedim. annem tek şu an yine istemem. biraz fazla pinpirikliyim. kimse benim kadar ilgilenemez gibi bir düşüncem var. zaten bırakamam ki anacığımı başkasına vicdanım el vermez. belki de bu da bir sorundur? şükür mahkum değil yatağa. Allah da etmesin. iyim ben annem yanımda olduğu sürece, biraz kendisine dikkat etse daha iyi olacağım ama etmiyor tatlıya düşkünlüğü var bu da şekerini etkiliyor, şekeri de beyin hücrelerini kalbini tüm hücreleri aslında etkiliyor bu da beni çok üzüyor

Canım benım de yasadıklarım senınkıne benzerdı.. Annem ben kucukken Beyın kanaması gecırdı.. Sonra felc vurdu Cok uzun bı sure hastanede kaldı.. Sonra ev hastaneye dondu bı nevı.. Yıllar gectı Annem duzeldı toparladı derken hayatımız daha donulmez bır hal aldı. Babamı kaybettık.. Hem maddı hem manevı olarak cok sarsıldık.. Yalnız olmak ne demek cok ıyıbılırım.. Ama bu haline de hamd olsun de.. İnan cektıklerının mukafatını alacaksın ilerde.. Ama aklına ölümü getirme.. Su anı yasa annenle doyasıya vakıt gecır.. Hayatta hersey olabılır.. Hersey bızı bulabilir ve Biz bunlara basımız dik bi şekilde göğüs germeyi öğrendik.. İnan bana yanlız bırakanlarda türlü cefalar yaşayacak.. Yalnız değilsin..

Allah şifalar versin maddi imkanlariniz bakıcı için yeterli mi

Allah razı olsun

başta annem istemez böyle birşeyi. bende zaten bir yere gitmiyorum. annem de şükür ayakta. öyle bakıcıya ihtiyacı yok. arada sırada benim işim çıktığında birisi olsa fena olmaz, ama annem istemez. tanıdıklardan çağırdığım olduğunda bile kıyametleri koparıyor. üzerine de fazla gitmek istemiyorum, bu sefer de sen birini çağırdığnda ben rahatsz oluyorum, yatacaksam da oturmak zorunda kalıyorum hatta hizmet etmek zorunda kalıyorum diyor. annem de çok titizdir. kuralcıdır. zor yani. belki ılımlı olsaydı bu konuda bende saha farklı yaklaşa bilirdim. ama işim olduğunda elimden geldiğince kısa kesip Allaha emanet edip işimi hal edip eve koşuyorum

allah şifa versin allah dağına göre kar veriyor ben bunca şeyi yapamaz kaldıramazdım heralde yardımcı tutsanız kendinize ayıracak vaktiniz olsa arada daha rahat olmaz mi moral açısından da

amin yataklara düşürmesin diye hep dua ediyorum. ben anacıma hep iyi davranırım o konuda azıcık da olsa vicdanım sızlamaz. ama işte o korku yokmu.. Allah güç versin gecinden versin ben razıyım korkularıma. MeryL

Cok zor seyler yasamizsiniz bosuna dememisler akraba akrep gibi sokar diye yaziklar olsun. Basiniz sagolsun nur icinde yatsin babaniz. Gelin girmeyen ev olurda ölüm girmeyen ev olmaz derler. Allah hayirli ölümler versin. Annenize uzun ömurler versin. Ahirette sizi cenette tekrar kavustursun Rabbim.

babam vefat ettiğinde ben de bu cümleni söylemiştim uğurlarken.. bekle bir gün bende geleceğim. korkuyorum işte. ama korkunun faydası yok ki. bir gün yapayalnız kalacağım aslında pek sevmem duygularımı paylaşmaya çevremle, burada beni tanımayan insanlarla paylaşmak inanın daha bir rahatlatıyor insanı. ama keşke paylaşmasamıydım diye de düşünmedim değil. netice de herkesin benzer korkuları vardır muhakkak sizin de dediğiniz gibi. benimkisi bir anlık dolu anıma denk gelişi oldu. bir nevi günlük gibi. ne kadar güçlüyüm annemden sonra belli olacak. benim gücüm canım annem. teşekkürler vakit ayırıp uzun yazımı okuduğunuz için, epeycede döşemişim. sağolun

Öncelikle Yalnız dini bilgi vermek yasak mı bilmiyorum Şükürler olsun demek doğru değilmiş Daha çok ver anlamına gelirmiş o yüzden sıkıntıya sadece hamd olsun demek gerekırmıs... İkincisi bir arkadaşla tanıştım.. Hayatımın cefa kısmını dinleyince bana demişti ki.. Bu dünya sınav dünyası insanlar hayatı iki bölüme ayrılır cefa cektiği, Sefa çektiği dönem.. Senin de önüne güzel günler gelecek bekle demişti.. İçimi az olsun uz olsun ferahlatmıstı.. O günümü aratmasın ama Güneşli günler yaşayacağız.. Sabredin lütfen.. Annenize farklı mesgaleler bulun. Takı yapsın toka yapsın.. Diğer meseleleri unutsun biraz kafası oyalansın.. Bi doktor hep söylerrdi.. Hastadan daha çok hasta yakınının psikolojisi daha bozuk oluyor diye.. O misal.. Toparla kardeşim kendini.. Z

Rabbim iz bırakmayacak şifa nasip etsin sizlerede tüm hastalarada. Allah kimseye kaldıramayacağı yükü yüklemezmiş sabır önemli olan burda peygamberler hastalık geldiği zaman sevinirmiş çünkü ağaçtan yaprak dökülürcesine insanın günahları öyle dökülürmüş sabır ve dua çok önemli Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin sizede sabır diliyorum bol bol dua edin.