mukemel yazmıssın gercekten çok hoş tebrık edıyorum senı. Laale Aşikardır Zat-ı

canım biz her zaman burada paylaşımlara hazırız... her daim güzel yazılarını bekliyoruz... Şeniz

keske bende sizin gibi yetenekli olabilsem dusunuyorum ama yazmak hic aklima gelmiyo yesilim ozellikle sen harikasin ya... bide bisey sorcam kizmazsaniz kac yasindasiniz?

Songül, Lente, Özgürce, Kapris, Camdankalbim.. Gerçekten zaman herşeyin ilacı Bazen düşünüyorumda... Ya ben sizi çok seviyorum.. a. s. a. s. a. s.. KapRiS Aktif

Yesillim aynı dert bendede var daha 19 olmama Rağmen.:çok üzgünüm: Geçen ay dr. gittik. Sinirsel olduğunu söyledi. Hiç bişey düşünme ev dert koca çeyiz şubu. Elde mi düşünmemek? :1no2: 3Tanede Hap verdi sürekli Kullanmam için. Biraz yardımcı oldu ama. Sanki haplar odunlaştırdı beni. Tanımlayamadığım haller içine girdim. Garibim. fisfisfis Bilmiyorum F ffcamdankalp

Sevgili Lente, baş ağrılarım geçtimi?Geçmedi, azaldı migrenimde varmış. Evet geç olmadan duygularımızı içimize hapsetmemeyi öğrenmeliyiz. Her ne olursa olsun. KapRiS Aktif

Çook uzun zamandır geriye dönüp baktığımda, eskiden çok korkunç gelen şeyler, o kadar önemsiz geliyorki:)Geçmişin acısını, hala omuzlarında koca bir yük gibi taşıyan yaralı sevdiklerim anlatırlar o günleri, yaşayarak. Bana acı veren olayları hatırlamaya çalışırım, olaylar tamam ama, o duygudan eser kalmamış Allahtan. Şaşırırlar. :)) Böyle iyi bence ama, nasıl başardığımı sorduklarında verebilecek bir cevabım yok. Keşke nasıl başardığımı bilebilseydim de, sevdiklerimi acıların büyük yükünden kurtarabilseydim.

AMAN DOKTOR CANIM DOKTOR Öyle baş ağrılarım vardı ki dayanılmaz, gidilmedik doktor kalmamıştı.. Omuzuma vurup &#8220;Sinirsel, sinirsel&#8221; diyorlardı.. Ne siniri? Ben sinirli değilim ki, üstelik yaşadıklarımın ardından Allah ölüm kederi vermesin, her şey atlatılır derdim.. Ağrılarım arttıkça doktora atıyorum kendimi. &#8220;Sinirsel..&#8221; &#8220;Eee kime gideyim&#8221; &#8220;Ruh ve sinir doktoruna&#8221; Diyor, bizim doktor.. Eskiden öyle idi.. Ruh ve Sinir doktoru yazardı tabelada kocaman. Şimdi psikolog, psikiyatr... Aman Allah&#8217;ım gideceğimi duyan gören olsa.. O zamanlar burası küçücük herkes birbirini tanır. Öyle şimdiki gibi moda değildi panik atak, Titizmi titiz arkadaşım vardı sizinle yazılarımda paylaştığım. Onunla anlaşıp gitmeğe karar veriyoruz.. Ben baş ağrılarım, titizim titizliği ile ilgili bıkkınlıkla. Kocaman kara gözlükler, birer şapka takıp, kapıda titreyerek sağa sola bakınıp, kimse gördü mü diye, kendimizi içeri atıyoruz. İçerisi kalabalık, henüz randevu sistemi yok doktorda. Her gelen tanınmamak için gözlük, şapka takmış bizim gibi. Ellerde gazete, yüzünü gömmüş içine... Komik durumdayız anlayacağınız... Şimdi olsa umursamam da o zaman öyle idi. Giren çıkıyor... Titizimde çıkıyor. Sıra bana gelince.. Tereddütle giriyorum odaya, doktorda tık yok.. Yorulmuş, sıkkın... Bakışıyoruz öylece. Hadi kendini tanıt, anlat gibi bakıyor bana. İlk cümlelerim.&#8220;. Doktor bey, çok ağrılarım var, beni size yolladılar&#8221;... Sadece hmmm diyor... Doktor bir şey soramadan içimdekileri tek tek sıralıyorum, arada duyduğum hmmm sesleri.. Beni tutabilene aşk olsun. Bir ağlama, bir ağlama sanki hiç ağlamamışımda orada çözülmüşüm O zamanlar konuşmayı da, anlatmayı da sevmezdim.. Kaç yıldır madamı görmemişim daha yıllarca görmeyeceğimi bilmeden, özlemlerimi, oğlumun rahatsızlıklarını anlatıyorum yabancı birine... Aniden sustum, utandım, özür diledim.. Ağladığım için... &#8220;Yoooo iyi oldu, ben henüz sormadan çözüldünüz.. Hazırsınız sizi toplu terapilere alayım&#8221; diyor. Diyor da, bilmiyordu ki ben hazır değildim. Duyan olsa yalan yanlış döner dururdu laflar ortada. &#8220;Ben bir, iki daha gelirim size&#8221;... Gittim de, ilaçta vermedi anlatacaklarımda tükenmişti. Eve yürüyerek dönüyordum ki aklıma yazmak geldi. Tüm duygularımı, terapi demedi mi? Toplu terapi... Yazardım bende, zamanı gelince paylaşırdım sevdiklerimle Eve gelene kadar uçuşuyordu cümleler.. Onları tutmak için hızlandım. Bulduğum deftere yazdım da yazdım... Önceleri çok kırıcı olmuş. Dönüp dönüp okudum.. Yıllar içinde yeni defterime yumuşatarak derleyip toparladım. Bu kez de, kızgınlıklarım nerede kaldı diye aradım bulamadım sadece kırgınlıklarım kalmış. Eskiden önemli görünen meselelere fazla kaptırmamayı öğrenmişim Yaşlılığa ilk adımlar bunlar galiba. Yeşilimin duyguları

Ben senin geçen zamana, yaşadıklarına bakarken ve bizlere anlatırken içinde sıcacık bir gülümseme barındıran yazılarını çok seviyorum. Onlar bana gösteriyor ki ne yaşarsak yaşayalım öyle bir zaman gelecekki biz onları tebessümlere dönüştüreceğiz. Gözlükler ve şapka hayal ediyorum sanki filmlerden bir kare gibi... :))) İnsan sorunlara karşı en iyi çözümü ve kalıcı çözümü yine kendisi bulur diye düşünürüm. Kendimiz başlarsak dostlarımız yardımcı olur öyle değil midir? Senin çözümün de harika olmuş çünkü seni okuma imkanını sunmuş bana. O ağrılara söyle seni üzmesinlar yoksa ben onları döferim. Geçmiş olsun yeşilim herşeyden önce. Herşey geçiyor umarım güzelliklerle geçsin. Sevgiyle öperim

Sevgili İrina, siz beni böyle motive ettikçe yazarım İnşallah. Sevgilerimle canım.

harikasın her zamanki gibi.. yazmayı bende çok severim.. hatta evliliğimin ilk yılları kızım daha bebek.. eşimle ciddi bir tartışma yaşadım ama konuşamıyorumki dilimin ucuna geliyor ama ağzımdan çıkmıyor.. bende kğıdı kalemi aldım ve yazmaya başladım. tam 4 sayfa yazmışım bitince anladım.. akşam eşime ait komidinin üzerine koydum ve yarın işyerinde oku diyede zarfın üstüne yazdım.. ertesi gün okuduktan sonra beni aradı ama sesi ağlamaklıydı.. içinde neler varmış neden paylaşmadın bu zamana kadar dedi tabi bende ağlamaya başladım. uzatmak istemiyorum o gün bugün yazmayı severim.. anlamlı yada anlamsız beni rahatlatıyor çünkü... yıllar bizi hem fiziksel hemde ruhsal büyütüyor tabiki önceden önemsediğimiz şeylere şimdi gülüyoruz.. yeşilim bence yaşlanmak değilde olgunlaşmak diyelim.. yüreğine sağlık... sevgiler...

ooyyy gurban olam yüreğine, kalemine yeşilim. nede güzel dökmüşsün içini, hilesiz hayınsız. eeeee böyle yürek olunca, verir dermanı allahım sen devam et yazmaya, okuyam bende bıkmaksızın...

öyle zamanlar varki dertleşmek terapi yapmak istiyorum burada paylaşıp rahatlıyorum bazen yetmiyor ama DR a gitmeyi ihmal etmeyin lütfen . push ; hxuxrrem 2000 SEN BU SEVGİYİ

Nix.. zaman içerisinde yazabilirsin.. Canın ne zaman isterse yaz paylaş canım Yaşıma gelince senin annen yaşındayım..

Yazılarının sıkı takipçisiyim biliyorsun di mi? Hep böyle sevgi dolu, bizleri gülümseten satırlarını okumak dileğimle.. a. s.

bazen bende kendi adıma takılırım evde eşime ve kızıma.. yaşlı ve yorgun kadınım artık yardım edin bana diye.. ama insanın kendini olgun ve yaşlı hissetmesi herhalde yaşadıklarımızla ve ruh halimizle alakalımı diye düşünüyorum. bazen 18 bazen 50 bazende 70 yaşında hissediyorum kendimi.. belki dahada büyüdüğümü kızıma baktıkça iyice anluyorum.. ne diyelim allah sağlıklı mutlu yaşlar ve yaşlanmalar nasip etsin...

Benidemii tatlicadiarzu

Songül canım, bende eşime yazarak ulaştım bir çok kez.. İlk günlerin tedirginliği herhalde.. Daha yeni yeni tanıyorduk birbirimizi. Şimdilerde arada yazıyorum, bazen notlar bırakıyorum msn sine gülüşüyoruz. Olgunlaşmak, yaşlılığa doğru daha yoğun oluyor yorumlarına teşekkür ediyorum