en büyük hata, evlendıgınde çocugunu da yanına almaman bence N

Çocuk sizin vardiyanızı anlıcak yaşta değil bence çok kırılır yaş olarak da çok müsait. Amy lee

merhaba arkadaşlar 5 yıllık evliliğimi yıllar önce bitirdim o zamanlar 2 yaşında olan kızımla annemin yanına yerleştim daha sonra iş hayatına atıldım annemde kızımla ilgilendi aralarında güçlü bir bağ oluştu ben kızım 7 yaşındayken ikinci evliliğimi yaptım çok şükür çok mutluyum vardiyalı çalıştığım için kızımı yanıma fazla getiremiyorum ona karşı kendimi çok suçlu hissediyorum ne yapmalıyım Salvia

kimse sizi zorla evlendirmemis... tamam vardiyali calismanizi anliyorum ancak ya kurdugnuz yeni hayata gore is ya da isinize gore duygularinizdan fedakarlik edecektiniz. oncelikleriniz baskaymis ki kizinizdan fedakarlik etmissiniz.

Bunu sormassam catlicam!! Siz simdiki esinizle cocuk yaparsaniz o cocuklara kim bakicak? Yoksa siz o cocuklariniz icin isinizi mi birakicaksiniz?

Suclu hissetmeniz normal zira bence de suclusunuz. Tam size ihtiyaci olacak yasta onu hem anneden hem babadan mahrum birakmissiniz. İlla evlenmeniz mi gerekiyodu? Ya da evladinizi annenize birakmaniz mi? Siz bi'annesiniz onceliginiz kocaniz degil kiziniz olmali. Ben olsam komsu teyze gibi gorurdum sizi anneannemi de annem...

ben çok mücadele verdim kızım için halada veriyorum ona her fırsatta yanında olduğumu hissettiriyorum ama yinede yetersiz hissediyorum kendimi

kızım yaşından cok olgundur o benim yol arkadasim bir cok kez anne keske evlensen ne güzel olur dedigi oldu onun tasvip etmedigi hic bir olaya kalkismadim . push ; N

bende babasız büyüdüm.10 yaşındaydım babam vefat ettiğinde. annemde 33 yaşındaydı. öyle maddi sıkıntılar çektikki düşününce şimdi içim sızlar. annen evlenir diye korkuturdu okul arkadaşlarım aklım çıkardı ya evlenirse diye. annem hep "SADECE EVLAT" dedi. bizi büyüttü tek başına. evlenmedi. babamın yokluğu hep içimde oldu ama annemin herzaman yanımda olması babamı aratmadı. bi çocuğun yanında kim olursa olsun önce anneye ihtiyacı var. çocuğunu yaşından daha çok olgun görebilirsin, o içine atar sana belli etmez sessiz sakin kalır buda sana olgunluk gibi gelir. aslında öyle değil. bende öyleydim içime atardım. içimdeki düşüncelerimi kimseyle paylaşamazdım. evlenmen çok normal bi durum ama çocuğunu annene bırakman yanlış. aranızda ömür boyu hep bi mesafe olacak. heleki ikinci bi çocuğun olursa hep onunla olacağın için çocuğun seni affetmeyecek. bence onu yanına almalısın

Evlendikten sonra kızınızı yanınıza almadınız mı? Öyleyse çok kırgın olacaktır diye düşünüyorum. Daha çok vakit geçirmelisiniz, yanınıza almanız gerekir bana göre. millan la havle vela isla

tabiki hayir esimin genis bir ailesi ve çociguma bakabilecek donanmda kardesleri var N

peh peh peh şimdiki kocişinizden çocuğunuz olunca onu bırakmayacağınızdan eminim

Kuzenim boşanınca minik kızını kocasına bıraktı. Kız da halalarında falan büyüdü. Kadın ailesiyle yaşıyordu ve ailesi pek razı olmayınca uzun süre kızından vazgeçti. Ortaokulda falan görüştüler, o an ikisi de öyle ağladı ki... sonrasında kız annesine gitmek istedi ve onun yanına taşındı. Durumları da oldukça kötü, bulup buluşturarak okudu kız. Şimdi işe girip anneme bakıcam diyor. Hiç belli olmaz ilerideki tavrı. Nefret edebilir ya da her şeyi unutabilir... D didem17

SIZ NASIL MUTLU OLABILIYORSUNUZ? Sizin yavrunuz yaninizda degil, size kirgin ve siz mutlusunuz? Kusura bakmayin ama diyecegim demekkii ANNE ile annenin arasinda daglar kadar fark var!! N

Belki yapıyorsunuzdur ama, madem yanınıza almanız mümkün değil; geldiğinde kaliteli vakit geçirebilirsinz. Sıkılmaması için birlikte kek, kurabiye yapabilirsiniz. Yada sinemaya veya at binmeye gidebilirsiniz. Mutlu anlarınız çok olursa bi süre sonra surat asmayı bırakabilir diye düşünüyorum. En azından çok düşük ihtimalde olsa böyle telafi edilebilir D didem17

kimse kimsenin ne yasadigini bilemez benim kizim her ne kadar mutlu olsada benim icimde bir hzn var yetemem diye korkuyorum D didem17

önce evlat!!!!