Katılıyorum bnde kendimleyim uzun zamandır mutluyum çok şükür

ahahah teşekkür ederimmm ne iyi olur yaşadığım yerde var mı yok mu uygun birileri haberim yok insan çalışırken bir şeyi görmüyor... iş yerinde bari iki laflayacak biri olsun diyorum duvarlarla konuşcam artık eskiden böyle değildim yalnızlıktan keyif alırdım ama artık bunaltmaya başladı. Yakın arkadaşlarımdan erken yaşta yediğim kazıklar neticesi kendimi buna mahkum edip sonradan içinden çıkılamaz hale dönüştürmüş de olabilirim.

Tek başına çalışmak çok güzel yahu. Ben sırf bu yüzden hep gece ve pazar nöbeti istiyorum. Hafta içi gündüz mısır çarşısı gibi oluyor her kafadan bir ses, dedikodu, çekememezlik, kendi kafasına göre davranmak, laf sokmak... iş arkadaşı olupts bir halta yarayan yok pek. Ben çok seviyorum tek çalışmayı, mis gibi. Diğer konularda bende öyleyim. Komşumu bile ayda yılda bir denk gelip göürürüm. Annem ve eşim dışında çok az arkadaşım var. Ama ben mutluyum yalnızlığı severim. Umarım gönlünüze göre bir arkadaşınız olur. Hiç olmazsa daha aktif bir yere tayin isteyin

İş arkadaşı ile de bir yere kadar paylaşım yapabiliyorsunuz Eğer samimi değille ise hatta varlıkları zarar bile verebiliyor bazen Eşinizle dertleşmeyi deneseniz?

Onunla da dertleşiyorum, konuşup zaman geçiriyorum tabii ama aynı şey değilmiş sanırım, o boşluk eşle falan dolsa böyle hissetmezdim muhtemelen dert olmazdı bu kadar

Katılıyorum çok yakın olunca boku çıkıyor hayata müdahale başlıyor ondan mesafe iyidir kesinlikle

Bahsettiğiniz durumun benzerini yaşıyorum. İstifalıyım sınavım var. Sadece evdeyim ve eşim var. Aileme, arkadaşlarıma uzağım. Yabancı bir memleketteyim hiç arkadaşım yok. O kadar bunalıyorum ki anlatamam. Görüntülü ve sesli konuşma yetmiyor haliyle. Komşulardan merdivende bile zar zor birini görüyorum ki zaten akranım falan değil kimse. Eşimse işe gidiyor ben yine tekim. Ders falanda bir yere kadar insan arkadaş özlemi çekermiymiş valla çekiyormuş. Canım arkadaşlarımı çok özlüyorum ama canlı canlı görüşme olayını tabii. M moruclukalem

Beeennn Lise arkadaslarimi severdim, arkadasligimiz bir ömür surecek saniridm, beni cok uzduler. Üniversitede pek saglam arkadasliklar kuramadim. Calistigim yerde herkes benden yasca cok buyuk, sevdigim insanlar olsa da, neyse istifa edeli 3 yil oldu onlarla da araya mesafeler girdi. Evlenip tasindigim yerde tam cok iyi arkadaslarim oldu derken, is dolayisiyla sehir degsitirdik, 1 sene oldu bu yeni geldigimiz yerde, zoraki sirf "arkadasim olsun" temali tanistirilmalardan olan arkadaslara isinamadim. Sonuc, elde var sıfır. Kimsem yok resmen. Neyse ki canim kocamla cok iyi arkadaşız. Ama calismiyorum da, gunduzleri vs takilacak arkadas isterdim

Yakın arkadaşların boku cikiyor bir müddet sonra tabiki yanlizda olunmaz iyi dostluklar önemli yaşadığınız yerde kafanıza uyan bi arkadaş vardir ve ya yoktur belki ama sosyal ortamlarda samimi dostluklar kuruluyor annemde yanliz yaşayan biri sosyal medyadan kendine bi kac kanki yapmış hergun goruntulu konuşuyorlar ben burdan arkadaşlık ederim size

Kazık yemeyen insan yok bunlar da bir ders neticede bi insan aynı hataya birdaha düşmes

Al benden de o kadar. insanların öyle güzel dostları arkadaşları var ki özeniyorum annem eşim en yakınımlarım

Üniversite ortamında lisede sürekli sosyal alanlar oluşuyor. Hep aktif canlı sosyal oluyor insan. İş hayatında durum çok farklı. Benim çalıştığım kurumda da hepsi benden çok büyükler. Sohbet bir yere kadar ilerleyebiliyor. Sonra canım sıkılıyor zaten bahane bulup kalkıyorum yanlarından Hemen hemene aynı durumdayız aslında ben insan görüyorum da faydası yok

Benim liseden arkadaşlarım hepimiz farklı şehirlerdeyiz ama bağı koparmadik hiç uzak mesafeli dostluklar iyidir yakında dost edindiklerimiz kuyumuzu kazıyor kahve içmek için komşun olsun ama derdini anlatma komşuna bence bu platform çok iyi derdini anlat iyi ve kötü yorum herkes fikrini belirtiyor ve kimseyi yakından tanımıyorsun kimsenin sözü incitmez kırmaz iyi tavsiyeler de hayat kurtarir

Bahsettiğiniz durumun benzerini yaşıyorum

Olunca da ayrı dert inanın. Çocukken kazanılmış sonlanmayan dostlukları varsa insanın sanslıdır. Sonradan olan arkadaşlıklarım hep dönemlik oldu. Olanlarla da is güc kosturmadan zaten haftada bir görüsürken pandemiden sonra bu düzenimiz de degisti.

Ben 1 yıl kadar odamda tekim ya çok keyifli bağlantı var ama yine de tek olmak daha güzel Komşularım iyidir ara ara görüşürüm ama çok karışık ya ben galiba kalabalıktan çok sıkıldım daha sık gorussem başım belaya girecek gibi hissediyorum Eski arkadaşlarımdan da bir kaç kişi var ama pandemi sonrası onuda bıraktım Bir alan belirleyin ve kendinizi geliştirmeye çalışın kafanız dağılsın dini bilgiler olabilir örgü olabilir e ticaret olur

İnsan hep kendinde olmayanı arıyor işte. Ben de insana hasretim

Merhabaaa Şimdi insanların ne dertleri var diyeceksiniz ama benimki de önemli bir dert benim için ne yazık ki.. Enformasyon uzmanıyım, tek başıma yerin altında bir arşivde görev yapıyorum gün içinde sadece hizmetli ablayı görüyorum o da 1 kere sadece. Üniversite arkadaşlarım hep başka başka yerlere dağıldı ve artık tek aksiyonumuz birbirimizin fotoğraflarına instagramdan beğeni atmak. Uzun yıllardır bir dostum var ancak onunla da sadece telefonda görüşebiliyoruz nitekim aramızda 1000 km var Gün içinde iletişim kurduğum 3 kişi hizmetli abla, kocam ve annem ne yazık ki. Kocamın yakın arkadaşının sevgilisi var onunla da pek görüşemiyoruz işte ne zaman bizimkiler biraraya gelirse. Baba tarafından kimseyle görüşmediğim için kuzenim de yok diyebiliriz çünkü anne tarafımdakilerin de en büyüğü 16 yaşında, ben 30 yaşındayım Konu komşuyu zaten iş-ev rutininden göremiyorum ki kaynaşayım. Kısacası şöyle yüzyüze bakıp iki sohbet edeceğim; alışverişe, kahve içmeye çıkacağım bir akranım yok. Dertleşme olayını bile annemle yapıyorum ki o da kendi derdini anlatmaktan benimkine sıra gelmiyor bile o da yalnız kaldı ben evlenince garibim Bazen çok üzülüyorum yalnızlığıma, bari iş arkadaşım olsaydı diyorum gerçekten bazen gül gibi işi bırakıp gidesim geliyor ama piyasalar malum elimizdekinden de olursak yandık Aranızda böyle sorunu olanlar var mı? Hiç değilse bu durumun içinde yalnız hissetmeyeyim

Konudan bağımsız hayalimdeki işte çalışıyorsunuz, ben de sürekli insanlarla iletişim kurmam gereken bir yerde çalışıyorum. Her çeşit insanla sürekli muhattabım yıldım...

Ben iş - okul dışında edindiğim tek arkadaşlarım mesleki kurslarda ve sporda oldu sadece. Onun dışında komşu vs hiç edinemedim. Spor dediysem de saatlik ders şeklinde olan yoksa salonda yine edinilmez. Saatlik derslerde grup olduğun için çıkışta bir yerlerde oturmak suretiyle tanıştığım oldu.

20 senelik arkadasimin ihanetini ogrendim:) İnsallah sizin karsınıza hayırlı insan çıkar

doğru diyorsunuz onu biz de yapıyoruz kadınlara yönelik şeyler izleyip yorumlamak youtubedan kuaförümn sensin falan izliyoruz Ama ben bi hemcinsimin yakınlığını arıyorum yaa işte onun yerini doldurmuyor annem de diyor ki kudurma başına bela arıyorsun

O boşluk eşle çok guzel dolar, eşim benim en iyi arkadaşım, sırdaşım, dert ortağım hatta beraber doya doya moda bile izliyoruz Eşinize bir şans verin, madem evlenecek kadar sevip anlasiyorsunuz çok da iyi dost olur

Önceden bnde öyleydim ama şimdi kendimle çok mutluyum özellikle iş arkadaslarin işte kalsin yoksa çok üzülürsun işini yap evine gel derim E Esila09

Bende köyde yasiyorum 4 yil oldu buraya geleli benimde hic arkadasim yok sizi cok iyi anliyorum Allah kolaylık versin