Peşini bırakmayın güzellikle götürün. Çocuk misali agucuk bugucuk yapın kaçmasın. Kaçmış resmen, ilk adımı atarsa gerisi gelir

Diger kardesim ve ben evde olursak cikiyor odasindan cogunlukla, beraber film izliyoruz, yemek falan yapiyoruz. Yemek yapmayi seviyor mesela, ama anne ve babamla anlasamiyor, onlar monoton diyor. Aramizda cok fazla yas farki olmasi onun dezavantaji oldu iste, diger kardesim ve ben evden ayrilip, hayatlarimizi kurduk o tek cocuk gibi kaldi evde. serentyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Önce kendisinin istemesi gerekiyor tabii ki şuan tamamen bir miskinlik ve tembellik var gibi o kadar hareketsiz kalmaktan kaynaklı bu yaşadığı durum aslında normal siz de aynı şekilde davransanız siz de öyle olursunuz bir insan yattıkça yatası iş yaptıkça yapası geliyor dogadostupanda

Zaman kaybetmeyin korkutmak gibi olmasın ama her gün haberleri görüyoruz. Güzelce anlatın sonradan anlatsaydiniz belki kardeşime yardımcı olurdum diye düşünüp daha çok üzülmesin o da siz de.

Iste oda var T

Kardesiniz fark etmeden panik atak geciriyor muhtemelen.. zamaninda belirtiler kalp sorunu isaret ettigi icin hastaneye bile yatirdilar beni. Ama kalpte sorun yok. Yatarken birden carpinti olmaya basliyorsa mesela veya biraz hareket edince oluyorsa panik atak olma ihtimali cok yüksek. Benim mesela bir kulagim da devamli kapanirdi

Sosyalleşebileceği ortamlara girmesi lazım. Mesela yurt dışı istiyorsa yabancı dil öğrenebilir. Bilgisayara ilgisi varsa bilişimle ilgili kurslara katılabilir. Hem tembelliği azalır hem de evde pineklemesi. Öğrendikçe özgüveni de gelir, yeni arkadaşlar da edinir. Kalp ağrısı dediği belki de midedir. Göğsünde baskı varsa kaygıdan olabilir. Psikiyatriyi ikna etmek için kaygı bozukluğun olabilir diyebilirsiniz. İlaçla kalp ağrın da azalır vs. Fiziki iyileşme için kabul edebilmesi daha olası. S Spizella

Kardesinizin tansiyon veya carpinti sorunu var mi?

Sizin önerebilceginiz birileri var mi? Nerden randevu yapabiliriz. T

Randevu aldik. Randevu günü hastayim dedi gitmedi. T

Benim meslegim var, diger kardesimin de iyi bir meslegi var aslinda ama bu kardesim bizden cok cok farkli. Tabi bizim zamanimiz farkliydi ama kitap okurduk, kütüphaneye giderdik, arkadas cevremiz cok genisti, farkli kurslara gitmistik. Bu kardesimin hicbir seye ilgisi yok her seye hayir diyor maalesef. Pamukannesi83

Psikoloğa götürün

Aynen evet neden sordunuz? Pamukannesi83

İşte bir hedefi, hayali olmadığı için '' okusam ne olacak ki sanki '' derler hep. Bunu söyleyenler genelde ne istediğini tam olarak bilmeyen kişiler oluyor. Ama okumanın tek başına yeterli olmadığını ve eğitim hayatında kendini bir taraftan geliştirmek için uğraşıp ilerlemen gerektiğini aslında çoğu kişi biliyor. Bi psikoloğa gidin bence. Yurt dışı planları yapın belki onun hayaliyle bile daha iyi çalışır. İnsan gerçekten hayali olmadan yaşayamıyor. Ona ulaşabileceğinin düşüncesi bile mutlu ediyor.

Psikolojik destek alması gerekiyor bence. Ülke şartlarında genel olarak gençlerin kaygı ve umutsuzluk seviyesi çok yüksek. Ama sanırım aile içinde de kendini rahat hissetmiyor ki iyice içine kapanmış

Panik atagin yaninda farkli fiziksel durumlar görülebiliyor karin agrisi, mide yanmasi kasilmalar felan. Bende stresden dolayi romatizmam tetikleniyordu.

Çocuğa hak verdim ben ya valla S Spizella

Öncelikle annenize babaniza saygilar hürmetler, ama bir süre su okuma meselesini rafa kaldirsinlar. Biliyorum bu Türkiyede biraz zor bir konu, ama kardesinizin sagligi bozulmaya basladigi icin ilk önce kardesinizin omuzundan o yükü almalari lazim. Anneniz babaniz meslek konusunda tabi ki hakli, ama kadesiniz o yoldan gitmek istemiyor. Siz hicbirseye ilgisi yok yazmissiniz ama her insanin bir ilgisi var, bazilari ama aile icinde kabul edilmez diye saklar. Ablam mesela hep tasarimci olmak istiyordu, ama annem babam "düzgün meslek degil" diye okula basvurmasina bile izin vermedi halbuki. Kardesiniz bir süre kendine gelmeli bunun icinde ailesi iyilesme süresi icin biraz geri durmali. Profesyonel destegi elbetde alsin saglik sorunlarinin artmasini engellemek icin, ama öz güven sorunun üzerine de calismasi lazim. Bu öz güven eksikligi ile kendini gerceklestiremez T

Yurtdisi planlari yapmak icin motive ettim aslinda bugün biraz. Arastiralim nasil gidebilirsin dedim, yurtdisina gidince hemen mutlu olcam saniyor, keske gidebilse de olsa. Avrupa gönüllüleri diye bir program varmis onu arastiriyorum kendisi icin. Work and Travel diye bir program var; insallah bir seyler yapabiliriz toparlanmasi icin ama önceligimiz psikolog.

Spora gidiyordu düzenli, carpinti oluyor diye birakti o zaman dediginiz gibi panik atak bu. Her yerim agriyor diyor bugün de neren agriyor deyince bilmiyorum her yerim agriyor gibi diyor, panik atakta böyle bir sey oluyor mu? T

Çok zor bir süreç kolaylıklar dilerim. Ona örnek olabilecek biri yok mu iyi meslek sahibi belki motive eder?

O kadar bilgisayar başından kalkmaz ise tabii ki her yeri ağrır hareket yok çünkü

İkna edebilecek hiç kiramadigi birisi yok mu?

Ben isin icine saglik problemleri de girdigi icin destek olmaya calisiyorum onun disinda ben kardesimin hicbir isini yapmadim. Annem ve babam dediginiz gibiydi maalesef, her isimize kostururlardi; o yüzden ben de uzun yillar özgüven problemi yasadim. Ne zaman evden ayrildim, calismaya basladim hayatim kurtuldu kendi ayaklarim üzerinde durmaya basladim.

Evet üniversiteye baslamasi icin annemler cok zorladi en azindan bir meslegi, diplomasi olsun diye. Agresifligi zaten sadece annemlere karsi normalde cok kirilgan bir cocuk, yabanci biriyle konusurken kizarir eder öyle de özgüvensiz. Hayali yurtdisi öyle söylüyor sürekli, bir de yakin zaman da bana kizlarla nasil tanisilir diye sormustu:) Kiz arkadasi da olsun istiyor ama dedigim gibi cok cok cekingen. H

Turkiyeden nefret ediyosa gidip baska ulkede okusun Boylece oranin zorluklarinida gormus olur

İyi akşamlar. Öncelikle geçmiş olsun. Ve geçecek de. Aile olarak süreci iyi yönetirseniz kardeşiniz bu bunalımdan çıkar. Kardeşinize hak veriyorum, ülkenin belirsizliği, ekonomik krizler, alım gücünün düşmesi, üstüne doğal afetler, insanların psikolojisini bozdu, yeni kuşakları gelecek kaygısıyla, bilinmezliklerle baş başa bıraktı. Kalp sıkışması, okula gitmek istememek, agresiflik vb bunlar biraz da anksiyete belirtileri. Muhakkak psikolojik destek almalı. Kendi isteğiyle psikoloğa gitmek istemiyorsa bu yaşadığı semptomlar nedeniyle onu Kardiyoloji, Nöroloji vb bölüm doktorlarına götürmeniz gerektiğini belirtin. Eğer psikolojik olduğuna inanmıyorsa demek ki fizyolojik bir rahatsızlığı var ve tedaviye başlanmalı. Kardiyoloji, Nöroloji nereye giderseniz gidin fizyolojik bir rahatsızlığı yoksa muhakkak Psikiyatri'ye sevk edeceklerdir. Yani birinde sağ eliyle sağ kulağını tutacak, diğerinde sol eliyle sağ kulağını tutacak; biri kısa yol, diğeri uzun. Hangisini isterse seçebilir. Bu semptomları ben de üniversiteye başladığımda yaşamıştım. O zamanlar doktor doktor gezdim, fizyolojik hiçbir hastalık çıkmadı, ama kalbim sıkışıyordu, nefes alamıyordum, kendimi yerlere atıyordum nefes alabilmek için. Semptomlar genelde okul ve sınav günleri oluyordu. Bölüm değiştirdim. Tüm semptomlar bitti. Ta ki seneler sonra iş hayatına başlayıncaya kadar. Ama o noktada yaşadığım şeyin anksiyete olduğunu öğrenip üstüne gittim ve çözdüm. Kardeşinizin nerede yaşadığını bilmiyorum ama İstanbul B. Belediyesi'nin Psikolojik Danışmanlık ve Eğitim hizmetleri var(ALO 153). Her ilçede görevli danışmanlar ve psikologlar ücretsiz hizmet veriyor. Eğer kardeşiniz gitmek istemiyorsa, anne-baba randevu alıp gitmeli. Çocuğu gelmek istemediği için randevu alıp kendi giden anne-babalarla dolu. Ve bazen sorun anne-babaların tavrında, davranış şekillerinde olduğu için çocuk gitmeden bile bazı sorunlar çözülebiliyor. İstanbul dışında bir şehirdeyseniz bulunduğunuz şehrin merkez belediye, ilçe belediye hizmetlerini araştırın, Çocuk ve Gençlere yönelik kurulan bazı vakıf ve derneklerin bünyesinde de ücretsiz danışmanlık veriliyor. Yukarıda bir arkadaşımız online psikolog desteği önermiş, evden çıkmadan internet üzerinden görüşme yapabilir kardeşiniz Yurt dışında okuma fikri çok güzel, bunu destekleyen konuşmalar yapabilirsiniz. Bölümünde dereceye girerse Erasmus gibi seçeneklerle yurt dışına okumaya gidebilir veya sizin araştırdığınız Avrupa Gönüllüleri projeleri, Work and Travel, üstelik masraflarını da karşılıyorlar. Bir önceki mesajlarınızda yazmışsınız, anne-bana onun yerine araştırıp yönlendiriyor diye. Onun bizzat kendisi araştırmalı, seçenekleri ve en mantıklı olanı da o sizin önüne sunmalı. Siz istediğiniz kadar araştırın, en iyi seçenekleri sunun, onu yurt dışına gönderin , eğer kendisi yapmazsa bütün bu aşamaları, ileride yurt dışında yaşadığı problemlerin suçunu sizin üstünüze atabilir/atacaktır. "Aslında ben bu ülkeyi değil de şunu istiyordum, siz zorla bu ülkeye gönderdiniz beni." "Aslında ben bu okulu değil, şunu istiyordum, siz zorla seçtirdiniz bana" vs vs. Burada önemli olan sizin/ailenizin ona karşı olan ve onun kendine/hayata/size/ailenize karşı olan davranış şeklini ele alıp hata varsa düzeltmek olmalı. Çünkü istediğiniz kadar koşullarını değiştirin , eğer kendi kararlarının sorumluluğunu almazsa süreç hep başa saracak, hep bunalıma girecek, kısır döngü. Sizin araştırmanız, yardım etmeniz çok güzel fakat olması gereken onun kendisinin araştırıp karar vermesi. Karar aşamasında elbette sizlere danışabilir, fikir alabilir. Fakat sizin onun yerine araştırmanızla onun kendi kendine yapması çok farklı. Ki hangi yurt dışından bahsediyor kardeşiniz bu da önemli? Avrupa ve K. Amerika'da Ortadoğu ırkçılığı had safhada. Sadece sokakta değil, iş yerinde patronlar, üniversitede hocalar arasında bile ırkçılık var, bunlarla baş edebilecek mi, bu sorunlardan haberi var mı . Balkanlarda özel ve yarı burslu bölümler var, bazı ülkeler hem ucuz hem TR'ye yakın hem de Türkçe bilen çok var ve kültürel olarak da zorlanmayabilir. Yanlış anlaşılmasın, negatif bazda yazmıyorum bunları. Sadece ayağı yere basan kararlar almanız, çok uçmadan gerçekçi adımlar atmanız kardeşiniz için en iyisi olacaktır. Mesela bu dönem tüm üniversiteler online. Sadece bazı bölümler hibrit ama genel olarak dersler de sınavlar da online. Bu dönem hiç okula gitmeden derslerini bilgisayar başında alıp sınavlarını verebilir. Hatta üstten ders alma şansı varsa gelecek seneye daha az dersi kalır ve daha az gün okula gitmek zorunda kalır. Bunun gibi bazı seçenekleri anlatırsanız belki mantığına uyan bir şeyler çıkabilir aradan, belki kendi rotasını çizebilir. Ama illaki gitmek istemiyorum, okumak istemiyorum derse, onu nasıl bir geleceğin beklediğinin portresini çizerek anlatın. İlk aşama askerlik var. Okula gitmeyecekse tecil hakkı da olmaz, şu an zorunlu askerlik yaşında kendisi. Bu durumdan haberi var mı, planı var mı? Bedelli düşünüyorsa, ücretini kendisinin ödemesi gerektiğini, ailenin ödemeyeceğini vb . Okula gitmeyecekse nasıl bir işte, bir meslekte, ne pozisyonda çalışmayı düşünüyor? Gelecek için planları nedir? Biliyorum, hiçbir şey yapmak istemiyor, gelecek kaygısı var diye yazdınız fakat biraz daha detaylı sohbet edin kendisiyle . Son olarak da şunu önericem: Ödüllendirme yöntemi. Hani "üniversiteyi kazanırsan sana araba alıcam", "son seneye ders bırakmadan geçersen yurttan ayrı eve geçmene izin vericem" sözleri vardır ya ebeveynlerin, bu tarz şeyleri aile bütçenize göre uyarlamak. Örneğin bu dönem vizelerden iyi not alırsa Gamer Kulaklığı veya sandalyesi almak. Finallerden iyi not alırsa bilgisayar modelini, monitörün modelini yükseltmeye söz vermek, vb. Veya istediği oyunda kullanmak üzere "xxx TL"lik hediye çeki vermek. Şirketler bile çalışanlarını motive etmek amaçlı ödüllendirme sistemi uyguluyor, bilirsiniz, maaşa zam, ikramiyeler, seyahat fırsatları, hediye çekleri... Hayatta onu motive edebilecek şeyleri en iyi siz bilirsiniz, yaşantınıza uyarlayabilirsiniz. Ayrıca kızlarla en iyi tanışma/kaynaşma yöntemi ders hakkında bir şey sormak veya ders notları alıp vermek bahanesiyle telefon numarası alıp vermektir. Dersler, notlar, sınavlar hakkında ufak ufak sohbet açabilir. Hele ki bir- iki derste uzmanlığı olup da "Gel çalışalım, ben sana yardım ederim" diye kızı kütüphaneye davet edebilir . Bu şekilde ufak fikirler yerleştirerek okula biraz daha yaklaşabilir. Veya bilgisayar oyunları üzerinden arkadaş edinip tanışmak. Ki bu da onu reelden daha çok koparır. Her şeyin bir çaresi, yolu var. Hepimiz bu sıkıntıları bir şekilde yaşadık, el yordamıyla atlattık. O da atlatacak, mutlaka bu telkini verin. P

Kardeşim çok zor bir dönemden geçiyor doktora gitmeyi reddediyor hidoctor diye bir site var ordan aldık. Kirilimlar var seçiyorsunuz uzmanı konuyu seçiyorsunuz. O konu ile ilgilenenleri çıkarıyor sistem tek tek biyografilerini okuyup seçtik gitmiyorsan biyle konuş dedik emrivaki yaptık o da kabul etti çok on yargıliydi ama şu an daha iyi şükür

Nasil yapabiliriz kendi gitmek istemezse? Ben uzaktayim, annemler ugrasiyorlar ikna etmeye.

Neden bu halde olduğu da az çok ortada. çok eleştiri yapıyoruz ama neden bu hale gelmişler anlamak istemiyoruz gençlerin T

Nasil gidecek bir de o var? Ailemin maddi durumu da cok iyi degil kendi yaglarinda kavruluyorlar.

"Okusam ne olacak ki" bakış açısının değişmeye ihtiyacı var bunun için de uzman desteği alması gerekir okuyup illa bir şeyler olmak gerekmiyor insanın kendisini her halükarda yetiştirmesi gerek örnek verecek olursam deprem bölgesinde lisan bilen ne kadar çok insana ihtiyaç duyuldu şimdi evde oturuyorum ikinci bir dili bilsem ne olacak ki diyerek boş boş vakit mi geçireyim insan olarak birşeylerin ucundan tutmamız gerek çalışmıyorum evdeyim diye bir şeyler öğrenmeyim mi aynı bu misal kardeşinizin bakış açısının değiştirilmeye ihtiyacı var bu da destek almaktan geçiyor

Annemler ona ayak uyduramiyorlar maalef, tabi yaslandilar da ama beraber vakit gecirmek cok önemli. Annem varsa yoksa dizi, babam haberler ve siyase, kardesim de oda da iste. Pamukannesi83

Acil psikolojik destek alarak ise baslamalisiniz. Çok geçmiş olsun. 22 yaş ve umutsuzluk çok normal bir durum. Siz yaklaşımınız yumuşak yapar yanında olmayı başarırsanız atlatabilir. Kalp strese bağlı spazm geçiriyor olabilir yıllar önce bende de olmuştu. Herhangi bir şey çıkmamıştı. Ama geçmedi zaman zaman hala olur. İnternet giren her evde maalesef durum sizin kadar değilse de size yakın.

Acaba icinde kendini bu okuma isinden dolayi cok mu baskiladi. Okumak istemeyen insana o sinavlar izdirap gibi gelir. Yani Türkiyedeki sinav sistemi inani depresyona sürüklemeye yeter. Bence agresif tavirlarina karsi kardesiniz aslinda cok kirilgan ve umutsuz. Bence böyle bir insan ögütden cok dinlenmek ister. Bence okumak istemiyor, ama Türkiyede ki sistem de maglum biraz ne yapacagini sasirmis durumda. Muhtemelen bambaska hayalleri var.

Cok sevindim kardesiniz adina, cok iyi yapmissiniz. Tesekkürler siteye bakcam simdi.

Iyi aksamlar herkese öyle doldum ki yine size danismaya karar verdim. Benim 22 yasinda bir erkek kardesim var onla nasil basedecegimizi bilemiyoruz. Iki kere üniversite sinavina girdi, ikincisinde ailemin yasadigi sehirde zor da olsa bir bölümü tutturdu. Ders calismaz, bilgisayar basindan kalkmaz, geceleri uyumaz, dogru düzgün arkadas cevresi yok, disariya karsi cok ice kapanik, özgüvensiz, evde asiri agresif; bir sey dense bagirir, kapisini carpar. Bugünlerde sürekli kalbim agriyor heryerim agriyor diyor, kalp doktoruna gittik bir sey cikmadi. Neden oluyor bilmiyoruz. Ben Türkiyeden nefret ediyorum diyor, mutsuzum diye agliyor, okusam ne olcak sanki diyor. Hic kiz arkadasi da olmadi, hayattan bir beklentisi yok. Ne yapacagimizi gercekten cok sasirdik. Sizce neler yapmaliyiz one nasil davranmaliz?

Bizim de o yaslarda sorunlarimiz vardi ama cok farkliydi. Ben böyle bir sey yasamadim hic, cok ciddi bir bunalim ve gelecegi görememe hali

Uzman desteği almayı düşünmediniz mi?

Bu çocuk kendi olamamış ki her işini anne, baba, abla yaptıysa her kararını anne baba, abla aldıysa kaçınılmaz son içe kapanıklık, duygusal patlamalar, özgüvensizlik olacaktır. Birazcık acaba Siz, anne - baba da mı destek alsanız?

Kocaman cocuk yasaklayamiyorlar iste. Spor yapiyordu önceden yine yap diyoruz kalbim agriyor yapamiyorum diyor. Spor salonunda biri bir sey mi dedi bir sey mi oldu bilmiyoru, anlatmiyor bir sey. T

interneti kapattırın artık ona harçlık vs verilmeyeceğini söylesin aileniz bir kafe restoran yada fabrikada işe başlasın. güvenlik belgesi alsın. aileniz ne zamana kadar kardeşinize bakacak. psikoloğu pek önermem ileride askeriye polislik vb iş düşünürse hiçbirşekilde işe giremez bunlar hep karşısına bir engel olarak çıkar ama yinede siz bilirsiniz

Maalesef gençlerimiz bunalımda... Çok üzücü bir durum. Belki psikolojik destek aldırabilirsiniz. Çevre değişikliği de iyi gelebilir belki.

Online pskolog ile görüştürün randevu alin

Beni linclemeyin ama ben artik herkesin üniversite mezunu olmasi gerektigini düşünmüyorum. Üniversite okurken kendini gelistirmeyen bir birey mezun oldugunda dag gibi kyk kredisi borcu ve issizlikle basbasa kaliyor. Bilgisayarla ilgileniyorsa bilgisayar/telefon tamirciligi ile ugrasabilir mesela. Bir meslek ogrenebilir