onu kaybettigme uzulmedim zaten o beni kaybetti (ki 7 senelikti rahmetli) zamanima uzuldum gururuma uzuldum.. Agladim.. zirladim.. Paraladim kendimi.. Snra heyt ne oluyoruz dedi.. attim icime acimi.. herkes kendini toparladn cok guclusun dedikce beni bastirdigm duygular gun gectikce kuvvet katti bana.. Ama aska hic kúsmedim.. onu bulacgmdan emindim.. we buldum.. yanimda yatio suan.. MUTLUYUM.. Cunku o beni prenses peri saniyor.. Bu arada agladiklarida kesin ve nasi unutabildin demeleri..

simdilik erkegimden :) yana bi derdim yok.. Ama gecmiste yasadiklarimi, gözyaslarimi, acilarimi öyle bi anlattiki bu yazi :) okudukca kendimi buldum icinde.. Ama inaniyorum gözyaslarinin kadini guclendirdigini.. Simdi bana yaptiklari icin o insana tsk bile ediyorum. iyiki yapms ki ben ben olmusum.. iyiki yapmski kalbimin etrafina sur örmusum.. Guclenmisim.. iyiyi kotuyu taniyabilmisim.. Suan yeniden asik oldum we ewliyim.. ama daha emin adimlarla daha temkinli :) yine burdan beni kendi gözyaslarimla besleyen rahmetliye bi tsk edeyim.. hahahaha vasfiye teyze

Tesekkur ederim canim, biyerde gormustum bu yaziyi. uzerinden 1yil gecmis hatta. Ama erkeklerden yana dertli olanlara guc versin diye paylasmak istedim.

Bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir. Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe! İşte o zaman koca bir yumruk ge... lir oturur boğazına kadının. Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra. Ağlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte. Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır.. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın. İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli Ve kadın ağlar; hem de çok! Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar. Ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü. Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa, ölürler. İçlerindeki zehirdir onları öldüren! Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler yaralarındaki! Çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları. Dönüşmemesi lazımdır oysa. O yüzden de bolca ağlarlar. Zaman geçer sonra. Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini. Sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında. Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür. Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden. Güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan İnsanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; hepsi kariyer derdinde olan. Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar. Zamanında yüreklerine o kadar çok iğne saplandı ki, o kadar çok ağladılar ki! Artık kendilerinden başka bir doğru olmadığına inanıyorlar, o yüzden kendilerine sarılıyorlar. Çünkü biliyorlar ki sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; hem de hiçbir zaman! Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların. E.. o zaman niye sarılsınlar ki! Niye sarılalım ki! Etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyordur. Bilin ki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır. Bilin ki, artık aşkın olmadığına inanmıştır. Bilin ki, sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır. O da kim, ne diye sormayın artık. Çok ağlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü

Yorumuna cok guldum ya gece gece:) ben de bir an once evlensem diye bakiyorum. cunku o an siyrilmis olacagim bir kalp kirikligi daha asarmiyim acaba su an haytimda olan insan evlenecegim adam mi? Tarzi dusuncelerimden:) zor is aslinda ask mesk isleri ama. Her giden aslinda her terk eden yani birseyler katiyor bize, kendisi ise bizden mahrum kaliyor sonra oturup agliyor tecrubeyle sabit biz kadinlar coook guclu ve degerliyiz bazen erkekler icin bukadar kadar cok uzulmesek diyecegim ama ayni zamanda cokta duygusal oldugumuzu unutmusum:)

nasi bir yazidir bu? Gözlerim dolu dolu okudum resmen.. yuregne saglik.. vasfiye teyze