özelikle kadınlar için gerçekten öyle... doğduktan sonra, ama ben daha hazır değildim ki diye düşünmüyosun... sevdikce sevesin geliyo... çok farklı bişey ya.. Y

Bebeği olan kim varsa '' ah keşke önceden olsaydı '' diyorlar. Evet sorumluluklar artıyor, evet hayat bir önceki gibi olmuyor fakat şartlar iyiyse özellikle bir öncekinden çok daha güzel zamanlar oluyor. Bu korkularınızın yersiz olduğunu ancak bebeğinizi karnınızda hissedip, elinize aldığınız zaman anlayabilirsiniz. Madem aranız çok iyi eşinizle madem maddi anlamda hiç sıkıntınız yok, evlilik sürecinizde ideal beklemeyin derim.. Rabbim yokluğunu yaşayan tüm anne adaylarımıza hayırlı zamanlarda müjdeler nasip etsin.

Biz 7 yil flortun ardindan evlendik. esime kalsa hemen istiyordu ama ben en az 1 yil istemedim. 1 yilin sonunda hala istemiyordum, beni ikna etti hamile oldugumu ogrendigim gun sorular basladi kafamda. acaba dogru mu yaptim, sorumlulugunu alabilecek miyiz, iyi bir anne baba olabilecek miyiz vs vs Ama hic bir zaman bana ilgisi azalir, cocugumuzu daha cok sever diye dusunmedim. ikimizin cocugu, o cok sevdigim, beni cok seven, deger veren adamin cocugu diye dusundum :) Cocuk dogduktan sonra ilk bir yil biraz zor oluyor, ama esiniz de yardimci olursa cok da zorluk cekmiyorsunuz :) 2 Hamileligimde de esim uzerime titrer, beni benden fazla dusunurdu. Her iki cocugumuzda da, sirf ben 1 saat fazla uyuyayim diye cocuklariyla gece ilgilenen, uyutan, uyandiklarinda cocuk agliyor bak demek yerine, benimle kalkan, baslarini bekleyen, bezlerini degistirip,. mamalarini yediren bir baba oldu :) Hala oyle Su an oglumuz 6,5 yasinda, kizimiz 2 yasina bir kac gun sonra girecek. Cocuklari ol dese olecek bir baba. Bana da hep dedigi sey sen bana onlari verdin sana hic kiyamam ki :))) Eger ki evlilik saglam temellere kurulu ise cocukla taclaniyor, sallantidaysa bomba etkisi yaratiyor... Anlattiginiza gore bence esinizi dinleyin ;D

Ben 25 yaşında evlendim 2 yıl sonra anca düşünmeye başladım ama 25 te istemezdim hiç belki yaşınla alakalıdır düşünmeye başladığımda bile korkuyordum nitekim olmadı önemsemedik olur dedik bir iki doktora gittik tüp denilince boşver diyip bıraktık 29 a girdiğimde cesaretim geldi ve tedaviye başladım. Tabi tüp olunca ayda en az 3 doktor görüyorsun farklı farklı bölümlerde her ay tahlil falan hepsi herşeyin kontrol amaçlı gittiğibi görmek için eşim hep yanımda benimle kontrollere geldiği için hayatı bebişe endeksledik ama etrafımda 4 döner Allah razı olsun çok az kaldı doğuma evimize neşe geliyor daha ne olsun hemde doktorların tabiriyle altın bebek yada kıymetli bebek diyorlar budaha çok hoşuna gidiyor insanın benden çok herkesin ona bişey olcak diye ödü patlıyor doktorlar muayene ederken çok hassas davranıyorlar kendini özel gibi hissediyorsun hatta böyle zor elde etmek dahamı iyi acaba diye düşünüyorsun. Öyleki kilo alıcam çirkinleşicem aman çatlatma kremi kullanayım aman şu olsun bu olsun derken şeker çıktı bebiş zayıf kaldı ve şu anda ben aman bebek büyüsünde ben kilo alayım diyorum eşimde farkındamısın artık anne oldun ve kendini 2. plana atıyorsun önce yavrum diyorsun dedi ben eşime beni 2. plana atma derken kendi yaptığımı farkettim inan bana sen daha çok önemsiyorsun o senin canın oluyor Allah aratmasın kendini psikolojik olarak hazır hissettiğinde yap birde insan inada bindiriyor eşin bu kadar çok isteyince korkuyorsun seni anlıyorum ama korkma. N

emin olduğum birşey var ki o da bebeğin olduğunda bir bakmışsın ki sen eşi dostu hayatı ve hatta bazen kendini ikinci plana atmışsın onlar seni değil. ama daha da şaşırtıcı olanı bundan hiç ama hiç gocunmaman.. bunu anlatmak zor anne olmadan anlamak da zor.. eğer evlilik oturmuşsa çocuk aşkınızı azaltmaz ancak başka bir boyut getirir. eşini bebeğin üzerinden sevmeye başlarsın o da seni.. S sedack

Sezeryan oldu benim doğumum. Oğlum bende önce gelmişti odamıza. Yataginda incecik kadife gibi ses tonuyla ağlıyordu simsiyah saclari minicikti heryeri ya bu benim mi dedim inanamadım mis kokusunu içime çeke çeke ağladım sukurler olsun diye. Arkadaşlar rabbim yavrularımizi bize bagislasin onların acısıyla sinamasin bizi inşallah amin J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

Yaşadıklarının ve gel gitlerinin hepsini ben de bünyemde barındırıyorum Eşimin ısrarından o kadar yıldım ki geçen hafta yine böyle çocuk konusunda tatlı tatlı hayal kurarken artık pes ettim. O anlatırken bütün mimiklerine, kelimelerine dikkat ettim, pür dikkat izledim. Belki de hayatta sahip olmak istediği en önemli şey bir çocuk. Sırf kendimi hazır hissetmediğim için onun bu isteğini karşılıksız bıraktığım için kendimi çok bencil hissettim ve tamam dedim. Çocuk fikrine de hamile kaldıktan sonra alışılabilinir, o duygu içgüdüsel olarak kendiliğinden yerleşir diye düşünüyorum. Bende arkadaşımın merak ettiklerini çok muhasebe ettim, tecrübelerinizi sabırsızlıkla bekliyoruz kızlar.

çocuk öncesi durumumuz senle aynı olduğu için yazıyorum. bizde 2 yıldan sonra çocuk yapmaya karar verdik. ben bekarlığım boyunca çocuklarla pek muhattap olmazdım kucağımda sevdiğim çocuk 5 dak bile kalmazdı zaten kucağıma alıp sevmem içinde çok güzel olması gerekirdi. eşim aynen çocuk ister ben istemezdim. eşim korunurdu ve aynı şekide ben istemeden zorlaması vs. olmadı. okadar çocuk istemekle alakam yokki. kız olsun olursa diyodum erkek çocuklarından pek haz etmezdim. eşimin ilgisinin azalacağını ve asosyal olacağımı düşündüm. çocuk olunca öle canım isteyince gezip tozamıycam yok altı kirlendi yok karnı acıktı ona göre gez ona göre uyu. sıkıntılı şeylerdi bunlar benim için. sonunda ben 26 eşim 30 yaşında olunca kendime dedimki şimdi yapmazsan 30 unda yaparsın yaş geçtikçe daha zor olur annelik çok gecikme ve bende karar verdim tabi eşimin özendirmeleride etkili oldu. karar vermemle birlikte bir anaç oldumki anlatamam yolda gördüğüm çocuğa sarılcam o derece. 1buçuk yıl bebeğimiz olmadı. buseferde kendimi hepten kötü hissetmeye başladım. tedavi için başladım koşturmaya eşiminde gitmesi gerekiyodu ama sorun çıkarınca başladım onu fırçalamaya. okadar istiyodum yani. ben bile anlamadım kendimdeki değişiliği. testler bitti bende bi sorun yok fakat eşimin son testi için gün bekliyoruz 4 gün falan kaldı test gününe ve hamileik müjdem geldi. bebeğim doğduğunda allah biliyo bi çirkindiki anlatamam. hiç dudağı yoktu mesela kapkara saçsız. tipsiz bişey ama çok candı parçamdı. napıcağımı bilemedim elim ayağğıma karıştı. aşkla doldu taştı içim sanki dünyada btek benim çocuğum var bu mutluluk bitek bende var. oğlum şimdi 15 aylık. o olmayan dudakları ertesi sabah bi olduki anlatamam resmen dolma dudaklı. o çirkin çocuk resmen çirkin ördek yavrusu masalı gibi kuğu oldu akça pakça renkli gözlü bişi. olmada beniim çin güzel o ayrı ama lk haliyle şimdiki görenler başka çocukmu getrdiniz yanlışlıkla hastaneden der. ben oğlumla uyuyorum hala. oğlum alışkın olduğundan değil ama ben alıştım kopamıyorum. deniyorum ama aklım onda hep. eşimin ilgisiz olmasından korkarken. eşim beni kısaknmaya başladı ama ne kıskançlık ne kavgalar. tabi kıskançlık kavgası olduğunu çok sonraları anladım. oğlum 1yaşına falan gelince herşey duruldu düzeldi. şimdi 3 kişilik mutlu bir aileyiz. oğlumu aşk meyvem diye seviyorum. babasınında hoşuna gidiyo. zor bir dönem ama nekadar erken olup büyütürseniz okadar kolay olur. geciktirmeyin derim. hem eşiniz sizi ertelemez bakın görün siz küçücük ellerini tutup mis nefesini koklayınca anlıycaksınız gerçek aşk neymiş. he şunuda diyim erkekler ne derse desin çocuk olunca anneyi ihmal etmiyo edende genelde kıskançlığından ihmal ediyo. he burda çocuk varken eşini aldatan hamileyken yada var ama. o hikayelere dikkat ederssen zaten çocuktan önce birçok çatırdama sesi geliyo ilişkiden ama en önemlisi sen anneliğe hazırmısın. bi bebeğin olsun istiyomusun. bide yapmaya kalkarsın ama bizim gibi olmaz bize allah yardım etti tedavisiz oldu ya tedavilik bi durum olursa. çocuktan önce genel tarama falan yaptır bence. zaten gerekirmiş bu hem kadın hem erkek için. sağlıklı beslenmek sigara alkole ara vermek gerekirmiş. sağlıklı bir çocuk için. belki bu testleri yaptırırken kendinide hazırlayabilirsin anneliğe.

Bizde hamileyken basladi ayri takilmalar. Esim simdi alisveriste. Suigeneris_

inan o rahmine düştüğü zaman öle hazır olacaksın ki o hissiyat başka bişe.. ben ilk gebeliğim düşüktü 15 gün hamile kalabildim ama inan o his bambaşka.. şimdi yine hamiileyim çok yeni inş sağ salimde kucağıma alırım.. bence korkma daha ne kadar bekliceksin allah inş tez zamanda nasip eder.. ilerde sene ne beklediğini kimse bilemez cnm hayırlısı olsun inşş B

belki 18 yasında anne olmamı yadırgayabilirsiniz acele diyebilirsiniz ama hic pisman olmadım 1 sn bile allah ta pisman etmesin insallah db55

eşiniz iki buçuk yıl iyi beklemiş ama bu gözümden kaçmadı bazen bende sizin gbi düşünüyorum. zaten daha yeni evli sayılrım da.. benim eşimle bazen pazarlık yapıyoruz düşünebliyormusnuz ben diyorum iki yıl, o diyor bir yıl sonra.. bende yorumları takip edeceğimm

Yorumları okuyamadım sadece konu sahibinin yazısını okudum ve kendi açımdan cevap veriyorum. Sizin hikayenizin aynısı olduğunu düşünün bizimkinin de sadece bebeği hep isteyen ben çekimser kalan eşimdi. Biraz zaman tanıdık birbirimize ve eşimde bebek isteğini dile getirdi, asla zorlama ya da beyin yıkama olmadan, kendi artık vakti zamanı geldi dedi. Çok mutlu oldum, olduk... Artık ortak hayaller ve ortak hedefler söz konusuydu bebek konusunda... Korunmayı bıraktık . İlk ay sonunda ben hemen hamile kalacağımı tüm hayallerin ve planların tutacağını zannediyordum. Şuan korunmayı bırakalı 8 ay oldu ve hiç bir sebep olmamasına rağmen bebek hala yok... Diyeceğim o ki pek az insan hemen hamile kalabiliryor ister istemez. Çoğunluk aylarca uğraşıyor ve sahip olabiliyor, bir kısım çift ise yıllarca beklemek zorunda kalıyor. Bunları göz önüne al ve öyle karar ver. Belki bir kaç ay sonra kendini hazır hissedecek ve korunmayı bırakacaksın ve ardından aylarca bu iş için uğraşmak zorunda kalabilirsin. İşte o zaman eşinin seni ve kararlarını sorgulamaya başlaması ve ilgisinin dağılması olasılığı emin ol daha fazla. hakkınızda hayırlısı olsun arkadaşım, kendini ve duygularını iyi değerlendir, her karar bir vazgeçiştir, nelerden ne için vazgeçip geçemeyeceğine iyi karar ver. A Aofybs

Gecen gun esim aradı, bn de annemlerdeyim, Kadıköy'de isim var sende gel beraber gidelim takılırız biraz da dedi. Eskiden olsa takarsın çantamı koluma hemen dışarı:) ama o gun ebedini bırakamadım annem olmasına rağmen, ama icim icimi yedi:) esim de sanki bilmiyormuş gibi aksama sitem etti gelmedin benle diye:) Bekliyorum 1 yıl olsun:) bu arada bebeğim daha 2,5 aylık:) satanistkesenpsikopatkedi

Hazır değilseniz sırf eşiniz için elbette çocuk yapmayın, ama şu da var çocuk için insan hiç bir zaman hazır olmayabilir. Ben de sizin gibi düşünüyordum önceden, ama düşünmekle hazır olunmuyor, yaşamak lazım, yaşayınca görüyorsun ki işte o zaman hazırsın. Tabi ki herşey eskisi gibi kalmıyor. Ama eskisi kalmaması sadece kötü anlamda değil, güzel anlamda da değişiyor. Çocuk bazı evliliklerde malesef çok ağır gelebiliyor ama o evliliklerde bence zaten sorun varmış demektir önceden. Siz ve eşiniz istedikten sonra birbirinize eskisi kadar olmasa da zaman ayırabilirsiniz, en güzeli de 3 kişilik yaşamak daha da hoşunuza gidecek belki de. Yaşanmadan bilinmez derler ya, annelik öyle birşey. Hakkınızda hayırlısı olsun. R

Henüz 4 aylık bir anneyim ve tek kelime ile harika bir duygu,, fakat mühim olan bu harika duyguyu doğru zamanda doğru kişiyle yaşayabilmek... evlat kokusu hiçbişeye benzemiyormuş bunu çok iyi anladım

altı buçuk yıllık evliyim 32 yaşındayım bir sene gezelim tozalım evliliğe adapte olalım dedik ama 6 ay korunduk 7. ayımıza geldiğimizde yeğenim oldu özendik ve korunmayı bıraktık ama olmadı 6 senedir ne tedaviler ne doktorlar bitkisel kürler yok yok yok 1 aşılama 5 tüp bebek ameliyatlar ama henüz kısmet olmadı İnşallah vakti zamanı vardır Rabbim tüm isteyenlere hayırlısıyla sağlıklı sıhhatli evlatlar nasip etsin sizde hemen düşünmeseniz bile mutlaka doktor kontrolünü ihmal etmeyin boşuboşuna korunmuş olmayın sonra! inşallah istediğiniz an olur Rabbim kimseye aratmasın çok zor... 1Sen

Çok fazla kısıtlanma, çok fazla sorumluluk, çok fazla çocuk zırıltısı Dile getirmesemde bu benide çok ürkütüyor. Ama ben çevremde hiç sırf bu yüzden neden çocuk yaptım ki diye üzülen kimse görmedim. Evlada duyulan sevgi o kadar büyük oluyor ki bütün zorlukların üzerini kapatıyor. Bence farkında olmadan yavaş yavaş çocuklu hayata alışıyor hayatını ona göre şekillendiriyorsun. Eşin seni seviyor senden çocuğu olsun istiyor bundan daha güzel birşey var mı? S smmm06

Arkadaşlar merhaba,, öncelikle hamile veya anne olan arkadaşlardan yorum bekledğimi belirteyim :) Kızlar sorunum şu: Eşimle 2.5 yıllık evliyiz, ben 25 o 31 yaşında. evliğimiz iyi gidiyor, birbirimizi seviyoruz ve aktif bir hayatımız var, gezeriz tozarız eğleniriz. Fakat eşim çok yoğun bi şekilde bebek istiyor. Bir süredir istiyordu zaten ama pek lafı geçmezdi ama son zamanlarda artık iyice istemeye başladı. Öyle kötü şekilde değil, yani baskı, tehdit, küsmeler trip falan yok. Ama o kadar hevesleniyor ki anlatamam. Birinin bebeği olsa hemen kucağına alır, hamile birini görse bak ne kadar yakışmış sana da çok yakışıcak der, Avm'de falan çocuk görse durur sever falan. Çocuklarla arası iyidir her zaman ama ben annelik fikrine hiç sıcak değilim Herkes genelde eşi bebek istemiyor diye yakınıyor ama eşim bu kadar isterken ben hiç istemiyorum. ara sıra istesem de konu bebek olunca biraz duruyorum. Ben korunmuyorum hap vs, eşim korunuyor ama bazen özel anlarımızda bile yüzünün düştüğünü hissediyorum . Asla zorla olsun istemiyor o istiyor ki ben de çok isteyim heves edeyim. Neden istemiyorsun diye soruyor, bilmiyorum beni daha az seversin diye korkuyorum diyorum, deli olma sen benim herşeyimsin bebeğimiz olunca iki katı severim diyor. Ailelerle ilgili bi sıkıntımız yok her ikimiz için de. Ben evde çalışıyorum homeofis yani, evimin bir odasını çalışma odası yaptım evde fransızca ve ingilizce kitap çevirisi yapıyorum. Ona bile diyor ki sen kendi ellerinle çevirdiğin kitapları çocuğumuza okusan daha güzel olmaz mı diyor Maddi açıdan da sorun yok, evimiz arabamız kendimizin, eşim şirket sahibi maddi durum açısından bebek için hiçbi sorun yok. Hamilelikten korkma en iyi doktoru bulcam bulcam diyor. Ama ben eşimin ilgisi azalır diye korkyuorum, hayatımız alt üst olur, çoğu şeyimiz değişir, pek çok şeyi yapamaz hale geliriz diye korkuorum. Anne olmadığım için bencil düşünüyor olabilirm kızlar kızmayın lütfen. Eşim o kadar hevesli ki onu kırmak istemiyorum başka bişey olsa hemen yaparım. Ama ben şu anki hayatımızdan çok mutluyum ve öyle olmak istiyorum sevgili gibi. Bi bebeğimiz olsun senden bi parçam daha olsun, gözleri senin gibi olsun, senin gibi güzel olsun der, ona şunu alıcam onu buraya götürcem, erkek olursa adı şu olsun sence ne olsun falan... Çocuk gibi heves ediyor o kadar mutlu oluyor ki bebek konusu gelince. Ama ben nedense sıcak olamıyorum ya da korkularım ağır basıyor. Sorumluluğunu kaldıramam mı acaba diye düşünüyorum. İyi bi baba olabilr diye düşünsem de bilemiyorum Kızlar sizden yorum bekliyorum. hamileyken veya anneyken, eşinizin ilgisi azaldı mı arttı mı, neler değişti, hayatınız ne yönde değişti? İyi kötü yorum yazın arkadaşlar,,, öpüldünüz hepiniz... :)

Ben cocuklari cok seviyorum. Ama cocuklar genelde annelerine kaciyor. Simdi kendi cocugum olacak, benden kacmayacak. Biz 2 yil bekledik oyle cocuk yapmaya karar verdik. İnsan ozeniyor, benim de cocugum olsun doya doya seveyim istiyor. Esimin ilgisi azalmadi aksine daha da ilgili oldu maasallah. Cinsel hayatimiz duraksadi sadece. Hamileyken devam ettirenler var tabiki ama bu durum benim fazla nazli olmamdan kayaklaniyor. Hamile olmadan once ben de senin gibi benden cok onu severse diye dusunuyirdum. Ama ikimizi de seviyor, hamilelikte dusuncen degisiyor. Ben hamilelerin karnina dokunamayan, tuvaletlerini yaparken bebek dusecek sanan, dogumu aklima bile getiremeyen, cani tatli bir insandim. Hamile olunca hersey farkli oluyor gercekten.

eşinin çocuk istemek hakkı.. düşündüğün şeylerin hiç biri olmıcak.. oo bebek rahmine düştüğü zaman kalp atışlarını dinlediğin zaman iyiki yapmışım diceksin... artık kucağına aldığında ne olur bende bilmiyorum tatmadım daha o duyguyu... ama bebek ailleyi dahada sıkı birbirine bağlar L

rahùine du$tugu an senin parçan olur ve onsuz yapamam dersin kalp ati$larini duymak, tekmeleri hissetmek annelik duygusunu hiçbi$eye degi$mem ama bu benim karakterim yani anaç olmam kizim bakicida olmasin diye oturup ikinciyi yaptim beraber buyyolar tabii ben buutuyorum onlari :)) çocuklarin sesi zirilti deil civiltidir ayrica :) bu dunyada kar$iliksiz seven tek anne dir bence, oyle yaratmi$ yaradan ali$tirirsan sen bebege deil bebek sana uyabilir uymasada ta$ çatlasin 1 yil sonra hersey eskiye doner bakici tutarsin, annene kv ne poqtalarsin :) yine gezersin oda gezer sizinle belki ve e$in hakli sana olan sevgisi azalmaz..

onun o ilk kalp atışlarını duyduğunda herşeye değer olduğunu anlarsın. kocam onu benden çok mu sever diye düşünüyorsun tabiki onu ikinizde herşeyden çok seversiniz.4 aylık anneyim ve çok zorlanıyorum ama onun için herşeye katlanırım, o kadar güzel bir duygu ki. hamileyken zaten anneliğe adapte olursunuz. bu arada bende 22 yaşındayım. UcukMavi

yani korkularında haklısın şu var hamileyken eşin sana ii ce düşecek ama doğumdan sonra evet hayatın kısıtlanacak istediğin gibi gezip tozamıycaksın herşeyini çocuğuna göre ayarlıycaksın ilk aylar çok zorlancaksın gazıydı emmesiydi uykusuzluğuydu ama emin ol bunları isteyerek yapacaksın hatta kimsenin yapmasını istemiyceksin ağladığı zaman ilk ayağa kalkan sen olcaksın çok büyük bi sorumluluk ama şartlarınız herşeyiniz uygunken ki yaşında küçük değil belki bi 2. çocuk olur onada zaman lazım o yüzden fazla düşünme kısıtlancakmıyım diye çocuk olduğu zaman ne zaman olursa olsun kısıtlancaksın

canım 25 yasındaymıssın ve 2,5 yıllık evliymissin bence sen birazda kendi özgürlüğün kısıtlanacak diye istemiyorsun gibi geldi bana cocuk olunca insan ona göre plan yapmaya baslıyor hava soğuk evde oturalım günesli dısarı cıkabiliriz gibi vs. daha cok sey var ama neyse demek istediğim asıl konu su bende 25 yasındayım ve bir kızım var inan korkulacak birsey yok ve esim bana karsı daha da ilgili hem ben 18 yasında anne oldum bu arada

sizinle birebir aynı durumdayız:) yaşlarımız aynı ve biz de 2.5 yıllık evliyiz. benim de eşim pek istemiyordu ben de eşin gibi sürekli konuştum en sonunda pes etti bu ay korunmayı bıraktım artık bakalım ne olacak. ama en önemlisi senin hazır hissetmen çünkü her şekilde sen etkileneceksin Efla bize bağışla

Çok saçma bir düşünce. siz sadece üremek için mi yaratıldığınızı düşünüyorsunuz merak ediyorum gerçekten. Bir eğitimci olarak söyleyebilirim ki okullarımızda sıkıntı çıkaran çocukların anneleri aynı sizin gibi düşünüyor. Neden mi çünkü kadınlar evlendim oh sıra çocukta diye doğurmuşta o yüzden. Ne evdeki ne de ekonomik şartları hazırlamış. kendini bile hiç yetiştirmeden masum bir çocuğu yetiştirmeye çalışmış. Yarın aldatıldım ya da kocam dövdü ama çocuğum var boşanamıyorum diye msj yazarsanız hiç şaşırmayacağım. ya da bugün başınıza koyduğunuz çocuğunuz yarın kötü bir şey yaptığında seni doğuracağıma taş doğursaydım derken. Ben de korunuyorum ama çocuktan korktuğum için değil ona yetememekten, iyi bakamamaktan korkuyorum. Neden benim çocuğum eksik büyüsün neden özel okullarda okumasın. Ama bunu istemek yetmiyor işte önce ortamı hazırlamak gerekiyor maddi ve manevi. Bir çocuk gözünden bakarsam eğer sizin gibi annem olsun istemezdim. Bu yüzden sizde sevmelik çocuk yapmak yerine keşke siz de biraz korunup hem çocuğunuzu hem de toplumu biraz düşünseydiniz. annekusu Ruhum

Herhalde günümüzün gittikçe artan sorunu bu. Konu sahibi arkadaşımla aynı duyguları paylaşıyorum. Ve yorumarı da merak ediyorum hoş fikrim bu yıl için değişecek gibi değil ama... Öyle işte:26: themis1990 canım oğlum

anaaaaammm çok tatlı bı cıftsınız.. bayıldım eşinin sana olan sevgısıne ve senınde ona olan sevgıne.. evet genelde kocalar bebek ıstemıyor.. boyle bı kocan oldugu ıcın cok sanslısın.. benımkı sadece ılk yıl ıstemedı.. bırbırımıze doyalım dıye.. sonra karsılıklı ısteyerek hamıle kalmayı becerdım yaşın 25 miş.. ve 2 bucuk yıllık evlısın.. aslında bıraz daha bırbırınızı yasıyabılırsınız.. ama enınde sonunda o bebıs gelecek yuvanızın ıcıne dimi? adamda bu kadar heveslıyken aslında yapmanı tavsıye ederım.. bebeklerı bu kadar seven bı koca hamıle esınede gereken ılgıyı, sevgıyı verır zaten.. hem yuvanızda ask varsa, cocuklarınızla daha buyuk bı ask olusur evınızde.. bırbırınıze daha cok baglanırsınız.. aaayy hamıle olmasam, cok heves etcem sımdı hamılelıge

Bizde ilk başlarda aynı durumdaydık. Eşim çok istekliydi ama ben bütün hayatım değişecek, bakabilecekmiyim, eskisi gibi hiçbirşey olmayacak. İşime ara verince evde bunalıcam vs. istemiyordum. En sonunda eşim ikna etti. Ama hamilelik testini yapınca Allahın gücüne gitmesin ağladım bile şok oldum. Şimdi 2 yasında dünyalar tatlısı bir oğlum var. İyiki doğurmusum diyorum. Hayata bakış açımı değiştirdi resmen. Herşey oğlumla cok daha güzel. İyi ki eşim o kadar cok istemiş ve beni ikna etmiş. Değişen ne oldu sadece işime ara verdim. Oğlumu kreşe gönderene kadar evdeyim. İyi ki evdeyim ve onla bol bol zaman geçirebiliyorum. yine gezip tozuyoruz. oğlumu anane veya babaanneye bırakarak istediğim zaman arkadaslarımla tek cıkıp eğlenebiliyorum. Oğlumla cıktıgımız ilk yaz tatilimiz bile şahaneydi. Bu zamana kadar gecirdiğimiz en güzel en mutlu tatildi. Hayatımıza renk neşe huzur kattı. İyi ki doğurmusum. ssshameonme

arkadasım bende bu mantalıteyı anlamıyorum gercekten cocuk yapmayı dusunmuyosun ne dıye evlenıyosun daha rabbım cocuk verecekmı ondan bıle emın degılsın bıde sıddetle korunuyosun senedınmı var sen ısteyınce cocugun olacagına. evlat yuvanın tadı tuzu egerkı rabbım evlat nasıp edıyorsa bence öp te basının ustune koy kusura bakma

ben eskiden hiç çocuk sevmezdim ama şimdi bayılıyorum sanırım annelik isteği zamanla oturuyor ve galiba sırf evlenirsem bundan dolayı evlenicem :) M

Eşim bebeği benden çok sever belki diyorsun ama belki de sen bebeğini daha çok seviceksin.. Henüz evli değilim. Kısmetse yaza düğünüm var. Bende diyordum hemen çocuk yapmam epey bi geçmesi lazım üzerinden diye http://www.kadinlarkulubu.com/tup-bebek-ozel-bolum/485977-sumuklubocegin-hikayesi.html Şu konuyu okuduktan sonra o kadar değişti ki fikrim.. Evliliğimin yolunda gittiğine emin olduğum an hiç düşünmeden çocuk yapmak istiyorum.. asya16 kuzucuğun

Çocuk; mutlu bir çiftin mutluluğunu perçinler aksine daha da yakınlaştırır ama sorunlu mutsuz evliliklerde aksine çiftleri birbirinden daha fazla uzaklaştırır yani bebek olursa eşim benden uzaklaşacak ilgisi azalacak beğenmeyecek diye birşey söz konusu değil bu arada 9 yaşında bir oğlum ve 45 günlük bir kızım var 30 yaşındayım onları iyiki doğurmuşum hiç pişman olmadım...

henüz çocuğum yok ama hamileyim. bizde 2.5 yıllık evliyiz. 1 yıldan sonra başladık çalışmalara. 1.5 yıl olmadı. ben eşime göre daha çok istiyordum. neyse hamile kalınca bende kendimi bi tuhaf hissettim aslında. bi an kısıtlancak gibi hissettim kendimi, evlenmeden önce ve evliliğin ilk bir yılı aktif bir hayatım vardı. ama son yıllar borçlardan dolayı ve belki de artık yorulduğumdan dolayı sadece ev ve işti hayatım. ev ve iş olmasıda beni mutsuz etmiordu tabi. aksine bi yıl hiçbişi yapmamaya ihtiyacım vardı zaten. bana hemen çocuk yapma hayatın tadını çıkar dyenlere zaten ne kadar çıkarabilioruz ki diodum. ayrıca da çocukla da herşeyin yapılabileceğini düşünüordum. hamileliliğim başında hafif çok hafif ama kısıtlanma duygusunu hissettim. birde bünyeyi sarsıyor hakikaten. ki ben hamileliği kolay geçenlerden sayılırım şimdilik. eşimle olan durumu gelirse, çocuk ii bir zamanda geldi. ilişkimizin daha rayına oturduğu bir dönemdi. ve hamileliğim, bebeğimiz olacağı fikri daha da canlandırdı sanki. aramız çok ii artık. daha yeni sayılır tabi benim hamileliği. bakalım sonuna doğru nasıl olcak. çocuk doğunca nasıl olcak. senin kendini hazır hissetmen önemli tabi, ama yaşamadan da hazır hissetme durumu olmuyor sanırım. gebelikte çocuk fikrine alışıorsun zaten. belki de o yüzden 9 ay bekliolar karnımızda :)

Cudana, sabırsız bir ınsanım biran evvel geçsin diye bekliyorum :) Aslında benim hamileliğim de sorunluydu. Ben hep evde kalmak zorunda kalırken esim zorunlu sehir disi çıkmalar yaptı. Ben dogurunca her sey birden normale donecek diye umut ettim, yanilmisim:) . push ;

Ben anne değilim ama çok yakınımda yaşanmış bir mucize var. En küçük kardeşim, hep depresif bir çocuktu, fazla duygusal, sevgi arsızı =) Annemin hastalığının en zor döneminde evlendi. Eşi karısını çok seven bir adam, tüm huysuzluk ve kaprislerine göğüs gerdi diyebilirim. Annem öldüğünde, eyvah dedim asla toparlanamayacak, çünkü annem onun her şeyiydi. Bir kaç ay sonra hamile kaldı, bebeği öğrendiği ilk gün o kardeşim gitti yerine bambaşka bir kadın geldi. Hele bebek doğunca bir baktım on çocuk büyütmüş gibi sağlam bir kadın var karşımda. Şimdi 1,5 yaşında oğlu, bu güne kadar yatıp 6 saat kesintisiz bir uyku uyumamıştır, onun peşinde koşmaktan 48 kilo kaldı ancak ; o dünyanın en mutlu kadını olduğunu hissediyor. Eşiyle bebeğin her anını doya doya paylaştılar o da ayrı bir mutluluk. Bebek doğduğundan beri ikisininde yüzü hep gülüyor. Gözlemlediğim kadarıyla anne olmak insana çok şey katıyor. Doğru bir evlilikte çocuk çok büyük bir mutluluk getiriyor. Gözlemlediğim bir şeyi paylaştım ancak, dedim ya bu duyguyu bilmiyorum ama hiç keşke anne olmasaydım diyen bir kadına rastlamadım, hakkında hayırlısı olsun inşallah. MaRaL_

Ben de 30 yaşındayım yeni anne oldum. Cok sukurki benim de guzel giden bir evliliğim var. İkimiz de cok istedik ve türlü sıkıntılardan sonra kızıma kavuştum Cok guzel muhteşem bir sey. Pişmanlık degil ama bir kac yıl daha beklemek isterdim. Asla kocam değişmedi aksine daha cok üstüme düşer oldu, ama sanki Kocamla iki sevgili olma halimizin değişmesi hoşuma gitmiyor. Ha diyip dışarı cikamamak, her seyde önce bebeğini düşünmek. Ve cocuk olduktan sonra hep söyle diyorum; yasım 25 falan olsaydı beklerdim bu kadar acele etmezdim:) Bence sen eşini biraz daha oyala, gezin tozun. Hamilelik ve lohusalik zor bir süreç. Biz esimle her seyi beraber yapan her yere beraber goden bir çifttik. Birlikte vakit gecirelim diye. ya da kim isten gec cikiyorsa dgrini gider alirdi. Simdi bi sey oluyor mesela bir cok yere ya ben ya da o yalnız gidiyor. Birimiz evde kalalım çocukla ilgilenelim diye ayriyim cogunlukla. Bir de biz mutlaka uyumak icin birbirimizi bekleyen çifttik yataga birlikte girerdik, simdi o da kalmadı. Tamam bunların hepsi geçici ama atlatmak zor hele de esine cok düşkün olan bir kadın icin. Ben bunların hepsini yasıyorum. Ve geçmesini bekliyorum. Allah kimseyi evlatla sinamasin çok cok guzel bir sey ama aceleye gerek yok yerinde olsam 2 sene daha beklerim.

O zaman kimse dogurmasin. Yazdiklariniz cok garip geldi. Turkiye sartlarinda yukarida yazdiklariniz pek mumkun degil. Ayrica konu sahibinin maddiyatla ilgili sikintisi yok. Tamamen keyfim kacar duzenim bozulur diyor acik acik. H hayrun877

bende çocukları küçüklüğümden beri çok severim ama kendime gelince bende cesaret edememiş istememiştim ama benimde eşimçok istiyordu. oğlum şuan 3 yasında hayatında yasayabileceğin en güzel duygu ne eş sevgisi ne anne baba yegen bambaska birşey..

Kendini anneliğe hazır hissetmen çok önemli bu kararı alırken ama.. 2.5 yıllık sorunsuz bir evliliğim olsaydı ben hazır hissetmesem de isterdim sanırım hamilelik süreci anneliğe hazırlar sonuçta.. Bir de güzel açılardan yaklaş mutlu bir evliliğe çocuk mutluluk katar bence. Mutsuz evliliği daha da olumsuz etkiler diye düşünüyorum. Daha olumlu bakmaya çalışmanı öneririm. Şahsen bir kadın olarak ben evliliğin en güzel yanı hatta evlenme sebebi olarak anne olma isteğini gösteririm.. Yoksa bir ömür gittikçe değişen, odunlaşan koca, kv, kp, görümce, elti derdi çekilmez I

Merhaba; Aynı şeyleri yaşamışız benim eşim de yoğun bi şekilde bebek istiyordu ve bizde çok sosyal, sürekli gezen tozan bi çiftiz. 4 yıl olacak evliyiz bende hiç istemezdim çocuk fikrine hiç sıcak bakmazdım o sorumluluktan çok korkardım.3 yılın başında eşimin yoğun istekleri sonucunda korunmayı bıraktık ve ertesi ay hamile kaldım. Hatta hamileliğimi öğrendiğim zaman sevinemedim bile hazır hissetmedim kendimi. Amaaa taa ki kalp atışlarını duyana dek.. Hamileliğim sorunsuz geçti, doğumum çok rahat geçti çok şükür ve şu an 2,5 aylık oğlum var herşeyimiz o bizim, hayatımıza anlam katan canımız aşkımızdan, sevgimizden hiçbişey eksilmedi çok şükür bence hiç sorun yapma gezmemize de gidiyoruz oğlumuzla da çıkıyoruz Allahım isteyen herkese nasip etsin bu duyguyu, zamanında istememekle hata etmişim..

çok doğru... karar verdikten sonra, bi sonra ki adetimizin gecikeceğini ve hamile olacağımızı düşünürüz hep... ama bazen öyle olmuyo dediğiniz gibi... şartlar elverişli ise, bi çocuğa bakabilecek hem maddi hem manevi imkanın varsa, eşine güveniyosan, evliliğin iyi gidiyosa, beklememenin çok fazla anlamı olmadığını düşünüyorum bende... mlkctk

benımde eşimle 2. çocuk yüzünden ne kavgalar oldu bi bilsen bir oglum var cok şükür ama adam kız çocuk hastası hep kız olur belki düşücesi ile istedi 2. çocugu hayalleri vardı kızınyla tatile gidicekmiş oglum otizmli 2. bı cocuk asla düşünmüyorum hayatımı ogluma adadım onun egitimi ve gelişimi için ne geliyorsa yapıyorum yapıcamda ömrüm yettigince.. haa adam hak etmiyomu fazlasıyla hak ediyo 8 senedir evliyim 8 ay gibi geçti cok seviyorum eşimi cok anlayıslıdır gece cocuk uyanır benden once fırlar kalkar bakar ılgılenır.. evde oldugu zaman hadı ben bakıyım git arkadasında b kahve ıc kafan dagılır der güzelde bakar sag olsun.. ama ben kendımde o enerjıyı bulamıyorum malesef zaten haftanın 5 gunu oglumu egitime götürüyorum.. pert oluyorum tam anlamıyla o yüzdendırkı artık eşimde fazla ısrarlı davranmıyo.. arada bı söylenıyo bı kızımız olsa ay parçası gıbı olur bee dıyo sadece gülüyorum artık.. güzel bı evlılıgın var herseyın var bı bebekle taçlandırabılırsın mutlulugunu bence

25 yaşımda iken ben de sizin gibi düşünüyorum, ama eşim de pek istekli değildi. dönem dönem babalık duyguları coşsa da, bir şekilde 30 yaşımıza kadar erteledik. ikimiz de artık çocuk istiyoruz diye karar verince ortak kararla istedik. sonra kısa bir dönem gebelik yaşadım. o dönemde eşim daha ilgiliydi bana karşı, olumsuz hiçbir etkisi olmadı bence. farklı bir sıcaklık, yakınlık oldu aramızda duygusal anlamda. yakın arkadaşlarıma bakıyorum, bebekten sonra genel olarak hep daha iyiye gitti evlilikleri... eğer çiftler anlaşıyorsa, anne baba olmak için hazırlarsa, bebek o evliliği daha da güzelleştiriyor bence. eşiniz baba olmak için çok istekliymiş. inş bu ilgisi, isteği bebek olduktan sonra da hep sürer. o zaman çocuğun zorluklarını hiç hissetmezsiniz. s3nna

Hanımefendi ben de bu mantaliteyi anlamıyorum, ben çocuktan nefret ediyorum asla olmasın demiyorum zaten ben de bi gün bebeğim olsun isterim elbette ama bunun için hazır hissetmemek veya daha zamanı var gibi düşünmek suç mu yani? hatta kusura bakmayın hem madden hem de psikolojik olarak beklenmeyen bebeklerin çok da iyi ortamda büyüyeceklerini düşünmüyorum. Çocuk istemiyorsan niye evlendin gibi bi cümleye de hiç anlam veremedim, iki insan bi ömrü paylaşmak için her anı birlikte geçirmek için evlenir. Apar topar bi tane doğuralım diye değil. Tabi o aşkın meyvesi de zamanı gelince evliliği süsler kısmetse. Kaldı ki tabiki bilmiyorum kesin çocuğumun olup olmayacağını, senedin mi var demişsin hayır yok,, kısmet işidir, nasip işidir. Ayrıca çocuk yoksa ne diye evlendin lafın için de ne çocuklar heba oluyor yanlş zamanda, yanlş evlilikler, yanlş kişiler arasında... Çocuk bu,, oyuncak bebek değil, geleceğini düşünmek, ve ebeveynleri olacağımız için de kendimizi düşünmek zorundayız.. Ben sadece hamile olan ve anne olmuş arkadaşlarımızın eşleri ile olan ilişkisini, hayatlarındaki değişiklikleri için yorum ve fikir istedim o kadar. Fikir veren paylaşan arkadaşlarıma da teşekkrler bu arada..

Onun varligini vucudunda bir hisset ondan sonra tekrar konusalim. Ayrica istemiyorum deme lutfen allah arattirmasin. 16 aylik oglum var o dogunca hersey degisti dunya ayri bir guzellesti, esim ayri birsey oldu. Dusunsene cok sevdigin adamdan ve senden bir parca. Hergun sukrediyorum rabbime bize onu verdigi icin. Evliligimin 4. Senesinde dogdu esim istemuyordu hemen simdi 2. Yi yapariz hatta 3. Yu yapariz dimi diye dolaniyor. Cok gezerdik evde durmazdik ama simdi onsuz saniye bile gecirmuyoruz ve bu durumdan cok memnunuz. . push ; annekusu Ruhum

Rüyamda bile sayıklayacağım Talatları laleleri... Talat, Ela, Atila, Lal, Lale çocuğa koyulmaması gereken isimler olarak hafızama işlendi . push ; S

ben yaşadıklarımdan yola çıkarak şımarıklık yaptığınızı düşünüyorum hayatta bebek kadar güzel bişey olamaz sanırım. evliliğimin ilk yılı istemedim. korunduk. sonra 1 yıl olmadı. 1 yılın sonunda sorunumuz çıktı. ve şuan ne zaman olacağı belli değil. yaşım da bu yıl 29 olacak. çok korkuyorum ya senelerce olmaz diye bence her şeyiniz varken bebek eksikliği yaşamayın. eşininizi de sevindirin. bana göre iyi olan herkes anne ve babalığı sonuna kadar hak ediyor.

benim eşim de tam bi çocuk delisiydi :) resmen yalvarıyodu nolur bi bebeğimiz olsun diye.. bende istiyodum ama en azından bi yıl geçsin diye düşünüyodum.. ama eşimin nerde denk gelirse bebekleri koklamasına, sevmesine dayanamadım.. evlendikten 5 ay sonra hamile kaldım.. oğlumuz oldu.. ne bana olan sevgisi azaldı, ne de ilgisi... aksine hamilelikten doğuma kadar, böyle bi mucizeye tanık olduğu için daha çok saygı duydu bana... oğlumuz 9 aylıkken yeniden hamile olduğumu öğrendim.. ben nasıl olacak, çok zamansız oldu diye üzülürken, eşim aynı sevinci iki kere yaşadı... araları çok az olduğu için başta zorlandık evet, ama şimdi en büyük şükretme sebebimiz onlar... Y

Çocuk doğurmak, büyütmek ciddi bir şey. Bu sorumluluğu almak için 1 değil 10 kere düşünmek gerek bence. Bende bir anneyim 6.5 aylık bir oğlum var. 24 yaşındayım ve 6.5 aydır toplamda 6.5 gün uyumadım eşinin sana olan ilgisi azalır mı bilmemde senin ona karşı ilgin mutlaka azalır o minicik velet öyle bir aşk sokuyor ki yüreğine ne koca, ne ana baba, ne kardeş. Hiçbirşey eskisi gibi olmuyor evet. Ama o parmağını tutan minicik eller, o gülüş dünyadaki herşeye değer.. . push ; db55

herkes gibi bende evlat sevgisi çok başka bi sevgi demek istiyorum çünkü öyle.. Benimde bi kızım var rabbime ne kadar şükretsem azdır onu bana verdiği için.. ilk doğduğunda eet zordu ama şimdi herşey öyle keyifliki anlatamam. İLk zamanlar asla başka çocuk yapmayız diye düşünürken şimdi 2. ne zaman yapsak diye düşünmeye başladık ve çevremde ilk bebeği olupta 2. için uğraşan bir sürü insan gördükçe acaba bende büyük konuşmuş olabilirmiyim diye korkuyorum. yani anlayacağın :) ilkini kucağına alınca 2. özlemeye başlayabilirsin Rabbim herkesin evlatlarına uzun ömürler versin.. Dilerim yuvanız güzel bir evlatla renklenir.. millan la havle vela isla

Biz eskisi kadar sarılıp öpüşüp koklaşmıyoruz. çünkü gün içinde çocuğumuzla gideriyoruz bu ihtiyacı. Bu tabii bizim düşüncemiz. yanılıyor olabiliz. Tabii ikimizde eskisi kadar nazlanamıyoruz. Çünkü çocuk her koşulda öncelikli oluyor ve enerjinin büyük kısmı ona harcanıyor. Mesela önceden el ve ayak masajıyla tatlı tatlı uyandırılırken şimdi çocuk sesiyle yada ağlamasıyla yada çileden çıkmış baba sesiyle uyanıyorum. ama bunları çok kafana takma çünkü hamile olduğunu öğrendiğin an farklı bir boyuta geçiyorsun. ve hayata bakışın tamamen değişiyor. evet sabahlara kadar film izlemeyi falan özlüyorum ama çocuğum olmadan geçireceğim bir gün bile azap gibi geliyor artık. dengeyi kurabilirsen çocuk hayatınıza inanılmaz bir tat katacaktır.

bebek istemeyen kadına ne zamandan beri kızılıyor da sana kızacağız olabilir istemeyebilirsin şimdi istemezsin 5 sene sonra istersin... senle ilgili bu beden senın bedenın kimse karışamaz. eşin anlayışlı olmalı. hormonların zaten bi yaştan sonra sana baskı yapacak o zaman istersin yaparsın. G

canım benim. ben bebek istemme rağmen benim bile korkularım vardı. bebeğe bakamam ki diyordum. evime aldığım çiçekleri bile solduruyordum. bebeğe ne yapardım kim bilir!! açıkcası eşim de pek yanaşmıyordu.2,5 sne olmuştu. bir sene daha bekleyelim diyordu. sonunda cesaretimizi toplayıp bir kaç ay deneyelim olmazsa seneye erteleriz dedik. ama çok şükür ilk aydan hamile kaldım. ben çok sevindim eşimin tepkisini ise çok anlayamamıştım. o hep "miden bulanacak, suratın asılacak, sinirli olacaksın. ben nasıl çekecem seni o halinle" derdi. ama ultrasonda elini ayağını oynattığını görünce doktorun yanında "bak bak orkide bak bak" diye bir bağırışı vardı... şimdi iyiki de olmuş tam zamanıymış diyor. yani düşün o karnında hiç bir şey hissetmeden böyle düşünüyor. sen de bebişinin tekmelerini hissettiğin an, konuşmalarına, şarkılarına tepki verdiğini anladığın an iyi ki diyeceksin inan bana. biz artık çıksa da sevsek diyoruz. ayyyy şeker kızım benim!!! eşinin ilgisi ise aksine artar sana karşı. her şey de daha dikkatli oluyorlar. çoğu şey de değişir evet. biz tartışmıyoruz artık mesela. şakayla karışık takılıyoruz işte... daha doğmadan yaşanan çok şey sizi birbirinize bağlar. kramp tuttuğunda içerilerden koşup gelmesi, gece yerinden zıplayıp bacaklarımı ovalaması, yastığımı sürekli düzeltmesi... basit gibi ama bu yaşanmışlıklar aradaki bağı kuvvetlendiriyor. sizi bağlayan aşkınıza ortak bir varlık geliyor. düşünsenize ikinizin birbirinizden ve kendinizden çok sevebileceğiniz tek varlık sadece bir çocuk olabilir. eğer evliliğinizde problem yoksa eşiniz istiyor siz de acaba diyorsanız beklemeyin artık. minicik tekme bütün acabalarınızı alııııırr gider!! D

Eşinizi çocuğu 1. sınıfa başlamış olan birinin evine götürün. 1 hafta zaman geçirmesini sağlayın, bakın bakalım fikri değişiyor mu? Ailecek kafayı yemek üzereyiz... B