Bence buradaki asıl sorun, insanların size bu şekilde davranmalarına neden müsaade ettiğinizdir. Konu ne olursa olsun karşınızdaki kim olursa olsun onurunuzu zedelemelerine göz yummayın. Kimseye açıklama yapmak zorunda değilsiniz. Kimsenin normlarına göre yaşamak zorunda değilsiniz. Kendinize olan saygınız için kendinizi ezdirmeyin. Hem çevrenizdeki insanlar ne kadar da tuhaflar. Nasıl oluyor da sizin yüzünüzle alay edebiliyorlar? Ben olsam ilk başta bu toksik zihinlerden kurtulurum.

Toplum baskısını umursamamak olayını o kadar güzel yaparım ki bundan çok da haz alırım. Ama nasıl yapabildiğimi anlatabileceğimi sanmıyorum. Sanırım bu bir yetenek. Kendimi övdüm gibi oldu. Neyse. Ben tesettüre karar verdiğimde liseye başlamamıştım. Normal bi ailem var babam cumalara gider anca annem 5 vakitte. Kimse bana başını kapa demedi. Anneme ilk eşarp alalım bana dediğimde saçmalama çok küçüksün yapamazsın dedi. Ben de yaparım. Şimdi yapamazsam hiç yapamam dedim. Farkli sekillee girdiğim oldu pantolon da giydim ilk zamanlar baş geri bağlı ki cocukluk işte 17 yaşında pardesü giydiğim de oldu. Şimdi normal tunik pantolon ortalamasında gidiyorum on yılı aşkındır. Siz de sadece kendinizden emin olacaksınız önünüze bakacaksınız. Geçen bir kız gördüm oversize giyinmiş dedim tesettürlü olmasam bu olurdum. Sonra çok otantik giyinmiş biri geçti yok yok bu olurdum dedim. Olabilir yani farklı tarzları beğenebiliriz.

Ben de dibine kadar tesettürlü biriyim. Kendi ailem de bunu destekleyen insanlardı ama ne zamanki evlendim sorunlar başladı. Eşimin ailesi bu şekilde süssüz, sade, hatta bazen nine gibi giyen birini istemiyordu. Beni seviyorlardı belki ama kıyafetlerim hiç makyaj yapmamam vs onlara ters geldi. Benim kv çok süslü ve bakımlıdır tesettürü de eh işte önden saçını çıkartmalı model yapar. Ama ben hiç boyun eğmedim, bu imalara, bazen alaylara, iğnelemelere karşı hiç gardımı düşürmedim. Kendimden hep emin oldum. Zamanla kabul ettiler saygı duydular. Çok sevdiğim saygı duyduğum bi abla tatil beldelerinden birinde yaşıyor ve dışarıda bol ferace giyiyor o şöyle demişti. "yanından geçerken bana alaycı, acıyan gözlerle bakan insanların yanından öyle bir geçiyorum ki adeta onlara siz ne anlarsınız bu rabbimle benim aramda diyorum"

Arkadaşlar bir süredir aklımı kurcalayıp duruyor. ve ben biliyorum kime bu konuyu açarsam açayım kafaya takma boşver buda senin sınavın deyip beni anlamayacaklar. Baştan söyleyeyim lütfen beni kınamayın açıl o zaman taşıyamayacaksan demeyin. Ben sadece içimi dökmek istiyorum. Ben 20 yaşında bir genç kızım. Geçen sene kendi isteğimle çok isteyerek tesettüre girdim. İlk başta her şey çok güzeldi. Sonradan başta etkilenmedigim her şey tek tek üstüme gelmeye başladı ve ben bu baskıların altında bi enkazin içinde nefes almaya çalışıyormusum gibi hissetmeye başladım. Kendime çok sordum neden tesettüre girmelisin ne yapmalısın hepsini kafamda belli bir mantık çerçevesinde oturttum. Uzun ve tesettüre uygun elbiseler aldım. Topuzsuz dikkat çekmeyecek şekilde şallar taktım. Ailemde başta olmak üzere beni topa tutmaya başladılar. Tunik giy, topuz yap şu suratına bak biraz makyaj yap. Burnunu yaptır. 'nin kadınlarına benziyorsun. Kaşını al. Erkek arkadaşın neden yok? Bu tarz şeyleri yaptığımda başımı bi bezle sıkı sıkıya sarmanın ne anlamı kalıyor. Salayim saçlarımı genişce gönlümden geçtiği gibi giyineyim daha az dikkat çekerim hemde tesettürün adını kirletmem daha iyi. Bir degil iki değil çevremden kimse beni desteklemiyor. Açıkken kurtarıyordum bir nebze ama kapalıyken güzel bir kız değilim gerçekten bütün bunlarda üst üste gelince ben boğulacak gibi hissediyorum. Asla açılmak gibi bir niyetim yok. Ama asla kafamı sımsıkı sarıp ayete hakaret etmeye de niyetim yok. Ben yalnız olmadığımı bilmek istiyorum. Allah'ın rızası için onun ölçütlerine uymak istiyorum. Biliyorum o hep beni görüyor ne hissettiğimi, bir toplumda aile yakınlarımın bana bakışlarının kalbimi ne kadar yaktığını buna rağmen mücadele ettiğimi.. Okulda ve çevrede açık kızları görünce bir nebzede olsa bazen tarzlarına özendiğimi. Bazen kendimi çok ama çok çirkin hissettiğimi yalnız hissetigim için kendi içimde boğulup durduğumu. Elbet o benimle.. Ama insan insana ihtiyaç duyuyor. Kendi gibi hissedenleri görünce rahatlıyor ve anlaşıldığını bilmek insanın yükünü hafifletiyor. Sizde benim gibi yıllar sonra kapanıp alışma sürecinde bunları yaşadınız mı? Neler hissettiniz.. Toplum baskısına nasıl dayanıyorsunuz?

Öncelikle kararın hayırlı olsun. bir süre kulağını söylenenlere tıkaman gerek. Senin yeni haline alışma sürecin olduğu gibi çevrendekilerin de senin yeni haline alışma süreci var. Senin kararlı olduğunu gördükten sonra kabullenip susucaklar. Ama bu süreçte sen de ben halimden memnunum siz işinize bakın imajını vermelisin. Senin kararınla ilgili konuşmak isteyenlere müsade etmemelisin

Bakımsız değilim merve consume obey

Tesettürlü değilim ama kolay kolay makyaj yapmam. Cilt yapıma da uygun değil kozmetik ürünleri. Sanırım bu sebepten yapmaya yapmaya makyajdan soğudum. Yaptığım zamanda ise kendimi yapay hissediyorum bu sebeple özel gün de olsa sildiğim olmuştur. Aynaya baktığımda palyaço gibi hissediyorum öyle bi duygu yani. Yapmadığım zaman daha mutluyum. Başkasında makyaja saygım var doğru yapıldığı sürece çokta güzel duruyor. Bana da sür sürüştür diyenler oluyor. Ama bana göre yüzü gösteren saç. Güzel görünmek için saç bakımım yeterli. Çevreyi hiç önemsemedim. Velhasıl konu farklı olsada duygular konuyla aynı bu yüzden yazmak istedim.

Tesettürlü ve bakımlı olmanız zor değil, açık tarzda giyip baş bağlamaktan bahsetmiyorum, ayrıca etrafı dinlemeyin sadece kalbinizi dinleyin...