canım kötü günler yaşamışsın öncelikle başın sağ olsun rabbim sabırlar versin... babanın vefatı seni derinden etkilemiş ve eşinin sana bu zor dönemlerinde destek olucağı yerde köstek olması psikolojinin kötüye gitmesini daha fazla tetiklemiş... herkezin yaşadığı zor ve içinden çıkılması zor dönemleri olur.. bazıları kolay atlatır bazılarıda sen ve ben gibi hayatını derinden etkiler ve bu kabustan birtürlü kurtulamaz.. tedavi olmaktan ve bunun duyulmasından çekiniyorum demişsin.. haklısında ama bu durumu zaten kendi kendine yenebilmiş olsaydın şuan buraya konu açmazdın dimi.. yani bence tedaviye gerçekten ihtiyacın var.. benimde var.. bu ayıp bişi değil.. içinden çıkamıyosan yardım almalısın tabi.. aşamassın yoksa.. allah kolaylıklar versin canım

canım benim çok geçmiş olsun sen o kapıdan içeri girdigin an zaten o sıcaklıgı ve samimiyeti hissedersin bi bakmışsın ki bülbül gibi herşeyi anlatıyor olursun depresyondasın bu yüzden dr a ihtiyacın var ama bence önce psikologa git ben pek ilaç kullanma taraftarı degilim psikolojik ilaçlar insanın beynini uyuşturuyo bu nedenle önce psikologla görüş eger gerçekten ileri derecedeyse depresyonun ondan sonra ilaç al buna yine dr ile sen karar verirsin rabbim yardımcın olsun duada herşeye ilaçtır dua etmeyi unutma... D diablo

Merhaba; Babamın vefatıyla bırlıkte cıkan bazı saglık problemlerım evlılıgımle bırlıkte daha sıkıntılı hale geldı. Bamamın vefatında nerdeyse hıc aglamadım, evlılıgımle bırlıkte esımın aılesıne karsı soguklugum, soylenen laflar, imalar, asık suratlar ve esımın hıcbır sekılde benı desteklememesıyle bırlıkte son 2 senedır hayatımı kabusa cevırdı. İş te de sıkıntılarım var. Bunların hepsı bır araya gelerek 6 ayda bır yasadıgım spazmlar, karın agrıları, gogus altındakı sancı ve sol kol uyusmasıyla artık psıkolıjık olarak hasta oldugumu kabul etmeme sebep oldu. Ancak daha psıkıyatr gıtmedım. Doktora gıtmekten korkuyorum kendımı gucsuz, baksa bırı ılac aldıgımı duyar, esım kendı aılesıne soyler bana dahada farklı bır bakıs acısıyla bakarlar dıye cekınıyorum. Kabuslar gormem, kafamı yastıktan kaldıramadıgım, calar satın sesını kesınlıkle duyamadagım, araba kulanırken kaza yapma ıstegımın artmasıyla hayata bakıs acım degıstı. Her telefon calısında &#8220;yıne mı bısey oldu&#8221; &#8220; acaba ne soyledıler&#8221; &#8220; yıne esımı dolduruyorlarmı&#8221; dıye gecen dusunceler, esımın telefonlarını kontrol etmem, maıllerını kontrol etmem, esımle karı koca ılıksısı artık yasayamam bunu hayal bıle etmekten tıksınen bırı oldum ve bu dusuncelerı kafamdan bır turlu cıkartamıyorum. kılo kaybeteye basladım suan 46 kıloyum. Ancak cektıgım anlamsız ve nedenı bellı olmayan sancılar nedenıyle psıkıyatr a gıtmeye karar verdım. Ama ne anlatacagımı nasıl ıfade edecegımı bılemıyorum. Benım gıbı olan arkadaslar varmı? S