neyin sıkıntısı ki bu? sevdiğin adamla istediğin şekilde evlenip okulunu da bitirmişsin kızın da olmuş 3 yaşına bile gelmiş. gayet ideal bi hayat görüyorum ben düğün vs tantanasından uzak bi tek kv yi çocuk bakmaya çağırmasaymışsınız iyiymiş her şeyi kendiniz yapmışsınız zaten bakımı da bi şekilde halledin de minnet etmeden rahat yaşayın

He anladım cnm...

bende hepsini Allah'a havale ettim artik, ama yinede icim sogumuyor 5 yil gecti aklima geldikce sinirim bosaliyor. Z

bana zaten bisey takmadiklari icin aldilar almadilar derdimiz olmadi sukur :) bende etmiyorum diycem ama kendi ailmede ucu dokunuyor :) Z

canm bide gercekten bazı aileler idrakinde olmuyorlar ve empati kurmuyolar. bizimkiler antepten baklava getiriyoz diye birsey almayacaklardı. annem dediki tam öğle saati bir kafede insanlar ac olur kuru pasta ve börek alsınlar dedi. karsı taraf ne gerek yaptı ama aldı zorlamakta lazım. ha belki zorlarına gitmiştir ama bizim oradada nisanlar da bol ikram getirilir

Benim de unutamadığım bir ton olay oldu, hem de çok daha kırıcı şeyler. Hiçbir özel günümde ağlatmadan bırakmadılar sağolsunlar. Nişan, bohça, kına, gelinlik seçimi, ev düzme, düğün, takılar, hamilelikte bebeğimin cinsiyetini öğrendiğimiz gün de dahil. Tüm bu günlerde ağladım, burnumdan geldi herşey. Normal gündelik hayatta her görüşte kırmaları, sinir bozmaları da ayrı... Ben de unutamıyorum, hele ki bazen geceleri uyuyamıyorum bunlar yüzünden. Ama eşim iyi, anlayışlı. Bununla ve doğacak bebeğimle teselli buluyorum. Hepsini Allaha havale ediyorum. Herkes ektiğini biçecek, tesellim bu...

Biz normalde oturmaya bile biyere giderken eli bos gitmeyen insanlariz. oyle olunca herkese kendi gibi saymaktanmidir nedir ne gitiriyosunuz diye soramadik bile. Edimin ablasi nisan gecesi, gercekten sast 10:30 sulariydi :) annemi arayip ne istersiniz diye sormustu. Tabi anneminde dusuncesiz ve umursamaz haliyle aman bisey istemeyiz demismis. Sonra olan bana oldu Evde nisan yaptik ama yinede onlardanda bizdende gelen vardi, gelin kiz olarak sap gibi kaldim ortada ne taki ne ikram bombos geldiler, Eger Allah katinda bir hakki varsa zerresini helal etmiyorum. Meleknaz Herşeyin

esimle fena degiliz diyim, aslinda iyi anlasiriz ama onun klasik yurdum insani erkek pozlari beni darlar, oda beni bazen fazla amerikali bulur. aileler isin icine girince kesinlikle kotuyuz diyebilirim, annesi gelip bir sure bizde kalince hayatimiz mahvolmustu. bugun karsilasitigim bir resim eski olaylari aklima getirdi ve yaptiklarizin daha dogrusu yapmadiklariniz icin hepinizden nefter ediyorum dedim.

babam ben düğün öncesi birkaç şeye sinirlenip ortalığı yıkmak istediğimde "kızım güzellikle halletmeye çalış, düğünde yaşanılanlar unutulmaz" demişti. cidden unutulmuyor. bazıları evlenmeyi düşünüyorsanız sorumluluklarına katlanın, kimse size herhangi bir şey almak zorunda değil vs. diyorlar. aslında beklenilen şeyin insanın en mutlu gününde özel hissetmesi, ilgi beklemesi, siz yeni bir hayat kurarken kurduğunuz hayatın bir parçası olanlardan sevgi olmasa bile saygı, empati beklemesi olduğunu bilmeden söylüyorlar bunu. benim de neredeyse iki yıl geçti üzerinden. bir vesileyle içimden geçenlerin hepsini bir bir yüzlerine söylememle içim biraz olsun hafifledi.

Aslinda 5 yil gecti, oldukca geride kaldi ama icimden cikmadi. Hicbir zmn isinamadim esimin ailesine cokca da bu sebeplerden. Baya da kindar bir insanmisim diyorum bazen. Ama insan cimrilikten olse bile oglu icin bir guzel cikolata yaptirmazmi nisana gelirken. Hele aklima geldikce esimin dusuncesizligi bogazini sikasim geliyo

yazmistim aslinda, evlendigimde 25 yasindaydim. lisans ustu okuyordum, bikac ay once bitti zaten. bizim ogrencilik hayatimiz farkliydi, hem okuyup hem universitede calsimak gibi. Z

anlayabiliyorum seni. normalde hic dugun gelinlim vs heveslisi olmayan biriydim. ailem istemiyordu esimle evlenmemi. esimin tarafta hem pek kimse yoktu hemde ben sorumluluk aldikca onlar sorumsuz oldu. gecmise baktigimda bende hep uzulurum. ne zaman bi dugun nisan olsa icim bi kotu olur. zamanla unutuluyl tabi ilk yillar icime oturmustu baya. simdi düğünlerde nisanlarda biraz buruk oluyorum o kadar

Eşinizle mutlu musunuz şimdi? Önemli olan bu gerisini boşverin. Ama son yazdığınızı anlamadım eşinize neden öyle mesaj attınız

Benim de valla 3 yıl oldu geçmiyor sinir. Bazen diyorum nişan bohçası mı kaldı kaç yıl geçmiş ama olmuyor. Takılarımı bile hırsız girer yeni gelin evine diye aldılar, 6 ay beni oyaladılar biz tutuyoruz diye. Sonra öğrendik ki bir güzel yemişler çatır çatır. Resmen çaldılar... Haram olsun. Hakkımı hiçbir şekilde helal etmiyorum... Sinirim zıpladı yine :)

iste demeye calsitigimda o ama sorsan simdi ne maddiyatciyissind er herkes. insan kizinin hicbirseyi icin heyacan duyup bisey yapmazmi, insan gelini olcak kiza kucuk bir hediye almazmi. yuzlerine soylemek isterdim, hesap sormak ama kimdden baslamali bilemiyorum...

Dusunmeyeceksin arkadasim gecmisi onune bakacaksin durup dururken bunlari nefret ediyorum. seklinde dillendirirsen olmaz, suan mutlumusun? Ona odaklan herkes gecmise takilsaaa, yandik... haksizlikla. karsilasabiliriz ama en guzeli affetmek. birde Allah tealaya havale ettim dedinmi. kapacaksin mevzuyu hak gectiyse zaten sen istemesende sorulacak bundan suphe etme, vesvese kuruntu butun sıkinti gelir insana simdi. karar ver düşünmüyorum de ve kapat konuyu

Öncelikle ne okudnz yas kaç

annem yatalak babam yaşlı ve hasta artık. nasıl görüşmeyeyim... hıı o eski sıcaklık yok aramızla tabi babamla ama insanlara kinlenmek ve eskinin yüklerini taşımak bana ağır geliyor enerjimi emiyor bu yüzden herkesi olduğu gibi kabullendim ben seçimlerimle mutluyum e bakıyorum olmak istediğim insanla olmak istediğim noktadayım belki çok da tercih etmediğim yollardan buraya geldim ama sonuçta geldim

Merhaba kizlar, Nisan doneminde hem kendi ailemin hem esimin ailesinin hem esimin yaptigi sacmaliklari unutamiyorum, evt 5 yil gecti unutamiyorum. Bikac konumda var sanirim bunun etrafinda donen. Esimle ben ogrenciydik (ben 25 0 28 yasindaydi) okudugumuz yerde tanistik, evlenemk istedik. Ailemden o gune kadar benim evlenmemle ilgili hicbir yorum duymamistim, pek karismiyor bana birakiyor gibilerdi, zatende oyle olurdu, senelerdir baska sehirlerde okudum calistim. gidip akrabalardan cervreden olsun biris gorucu usulu istese zaten kabul etmezdim, bunu biliyorlardi, bunu anlatiyorum cunku neden karsi cikmaya calistiklarini, neden hicbirseye el surmeyip akrsidan misafir gibi izledikelrini anlamaya calsiiyorum. Esimle evlenmeye karar verdik, ailelere soyledik, onunkiler bizim herseyimiz hazir dedi, benimkiler aman cok erken okulunu bitir dediler, okul bende bitebilen bisey degildi zaten cikac ay once bitti, 3 yasinda kizimla beraber. Neyse aileleri tansitirdik, bizimkilerde bi isteksizlik, hadi kiz evi naz evi dedim ustunde durmadim. Esimin ailesinde bir bastan savmalik, nasil soylenir bilmiyorum ama sanki zaten kiz cepte bizim oglana soz vermis ne gerek ugrasmaya. Isteme oldu, sonra bi nisan yapalim sonrada nikah dedik. Ne dugun ne ceyiz hicbirsey zaten istemedim, biz herkesten uzakta yine ogrencilik hayatimiza geri donecektik, sifir masrafla evlenmek tek istegimdi. Gelin gorunki bu sifir masraf gercekten sidir masraf oldu. Basta kendi ailem olmak uzere tek parca birsey almadilar, abartmiyorum nisan, nikah icin butun ailes verisi kendim yaptim, sukur durumum vardi yaptim. annem sadece bir bilezik aldi, o kadar. Esimin ailesi nisana geldielr sozle 10 kisi munubus tutup, IKI KUTU KURU PASTA getirdiler. bu kadar, bir yuzuk birde bunlar. ve o munubus tutmalaarini bana daha sonra basima kakti kv olacak kisi. kendi zevkin icin tutmussun, paraniz yoktu otobusle gelseydiniz. sacmalik. Boyle sacma bir sozde nisandan sonra, benim ailem niye hicbirsey takamdilar, seni sallamiyorlar, zaten dunden razisin evlenmeye ondan boyle oldu diye beynimi yemeye basladilar. Biran once nikah yapip hayatimiza geri donsek diye beklerekn, esimde sacma sacma davranmaya baslamisti. sonucta nikah yaptik ama binbir guclukle, kimse ilgilenmez, ben tek basima gelinlik bakarim, esim ve ablasi gelmisti birtek gerci soylemeden gecmiyim. Kina gecesi basla bir sacmalikti, kendim yer buldum aile arasinda biseyler yaptik ama inanilmazdi, ablam zerre ilgilenmedi bir gun oncesinde geldi zaten. benim onun kinasinda dugununde yaptikalrimi dusununce sinir olmaya devam ediyorum. Bir sekilde hersey bitti kendi hayatimiza donduk, zmn zmn kavga etsekte fena sayilmazdik taki kziim dogupta esimin annesi cocuga bakmaya gelene kadar. ordada yine annem agirdan aldi gelmedi, esimin annesi geldi ben okula devam edeyim diye. Ama hayatimizin icine bombayi koyudu gitti, anlatmaya mecalim kalmadi suan. Boyle sacma ilgisizlikler, kaybedilmis gunler, aklima geldikce herkesten nefret ediyorum. Bugun yine bir tanidigin kizinin nisan fotosunu gordum ve aklima geldi butun olanlar, esime hepinizden nefret ediyorum diye mesaj attim, sallamadi, ilginc ama ciddiye almadi galiba. Ne yapip bu ruh halinden kurtulmam gerekyior bilemiyorum... B

Ins bir daha boyle bir hata yapip kv yi cagirmayi dusunmuyorum, kizima esimle beraber baktik ve sonradand a krese gitmeye basladi zaten. kimseye muhtac yada minnetli degiliz bu benim istedigim birseydi ama bu kadar umursamazlik beni benden aldi. kendi aileme onlardan daha kirkin ve kizginim aslinda. neden oyle davrandilar bilemiyorum. simdi sorsam yada sormaya kalkissam, biz sana evlenme acele etme demistik niye herseyi aceleye getirdinki derler. ama benim zaten hayat tarzimin bu oldugunu, uzunca sureler izin alip komsunun kzii gibi gunlerce ceyiz bakip evlenmiyecegimi dusunmezler. insan kizinin nisani icin ozenmezmi, kina icin kucukte olsa biryer ayarlamazmi, algilayamiyorum. esimin ailesinin densizligine laf bulamiyorum zaten, neden boyle yaptilar, ben falanca gibi nisana nikaha layik degilmiydim sorulari beynimi yiyor. P

Yok düğünde takılan nakitle yaptıkları düğünümde, milletin ve kendi akrabalarımın da taktığı tüm çeyrekleri, tamları yok ettiler :) Hımm anladım akrabalık var sanırım, o zaman çok şey etme :))

düsündükce kafayı yersin benmde evlenirken yasadıgım bir çok olumsuzluk oldu hatta balayı zehir gibi oldu ama kendi kendme üzülüyodum sonra esime dedim içimdekileri agladım felan oda bu konuda hiç böyle düsünmediğini söyledi. birsekilde ınuttum simdilerde. tekrar hatırlasam tekrar uzulurum ama hatırlamamya calısıyorum. annenlere dile getir sitemini kayınvalidene lafını söyle ama içine ayma yer bitirr. sonrada unut. sukret yinede evini kurmussun mal mülk geçici Allah saglık versin

İnan takmakla eline hic bir şey gecmez. bende tam 10 yıl taktım kafama. Eee ne oldu onlara hic bir şey olmadi. Olan benim yıllarıma oldu. Sinirĺe geçen 10 yil. Onlarin yaptığı senin haketmediginden degil canim özenmemişler. Senin ailende diger tarafinda çocuklarıni evlendirme heyecanni özeni olmamış. Boşver yaşamana bak. Sonra bi bakmışsin yaşlanmışsin ve gençliğıni sinirle harcamışsın.. . push ;

gorusuyormusun peki, gorusunce nasilsin? bilmiyorum belkide sorun bende, hic donupte neden boyle yaptiniz demedim, iliskimi kesmedim yada sogutmadim, hicbirsey olmamis gibi devam ediyorum ama icim icimi yiyor. senin babanda degisikmis ama adam acik acik soylemis bir yerde :) P

yok cnm esimin ailesiyle beraber kendi ailemede sinirliyim, birbirinden ayirtedemiyorum o zmnlardaki vurdumduymaz sacma hallerini o yuzden. mavilim123

benim babam düğüne gelemem yatsı namazına gidicem dedi sonra bir de madem düğün yapacaksın git kendi paranla bi bilezik al bana ver düğününde sana takayım dedi :) daha ne inciler var da ben sildim çoğunu kafamdan bunun hak edip etmemekle layık olmakla ilgisi yok onların gönülsüz oldukları bir şey yapmış olabilirsin, ama aile dediğin bu durumda bile senin yüzünü güldürmeye, içini rahatlatmaya çalışan kişiler olmalı bu sebeple ben bir ailem olduğunu düşünmüyorum. bence senin durumun da böyle.

Var böyle aileler. İnsan çocuğunun mürüvvetini kaç kez görür, nasıl hevesi olmaz anlamıyorum. Ben de gördüm komşu oturmasına gelmiş gibi istemeye gelenler, ağzından bir güzel söz çıkmadan formaliteyi tamamlayıp gidenler. Çok tuhafıma gitmişti ama oluyor işte. Boşver olan olmuş artık. Kendi aileni kurmuşsun, eşinle evladınla mutlu olmaya bak.