Bu akşam ömür defterinizin son günü olsun istediniz mi? Ben istiyorum... Nefretle yüzüme bakarak tükürükler saçarak bağıran abim gözümün önünde, "Bu evin huzurunu kaçırıyorsun!"... Abimin yaptığı onca terbiyesizliğe rağmen ve yaptığım onca fedakarlığa rağmen yüzüme aynı nefretle bakan babam "Evet haklı, huzurumuzu bozuyorsun!" Ayrılırken arkamdan yaşlı gözlerle bakan çaresiz annem gözümün önünde, ve telefondaki hıçkırıklarımın hıçkırıklarıyla kesilmesi... "Benim ailemde senden başka kimse kalmadı anne" derken öndeki yolcunun yaşlı gözlerime acıyarak bakması... Kendi baba evimden kovulurken 20 yaşlarında genç bir muavinin "Ağlama be abla, hayat değmez" deyişi. Hayat değmez... Sığınabileceğim tek insanın ya da en azından beni dileyebilecek tek insanın tam da yerinde ve zamanında bencil olması... Kafamın içine sığmayan şey beynim değil, acılarım... Gözlerim kararıyor... Balkona çıksam ölürmüydüm düşüp? Ya da en güzel kıyafetlerimi giyip evimin önündeki tren raylarına uzanıp koca yük treni gelmeden en sağlam fotoğrafımla mı süslemeliyim benim değerli "insanlarım"ın telefonlarını. Bir avuç ilaç? Gereğinden fazla acı verici. Bu kadar acı yeter.. Bu akşam hayatımdaki tutunduğum her değerimi kaybettiğim akşam olarak geçsin kayıtlara. Annemi, babamı, abimi, dostumu, sevdiğimi, inancımı, umudumu ve hala inatla kullandığım iyelik eklerinin anlamsızlığını... Ne durdurabilir ki şimdi beni? Ne alıkoyabilir tavana astığım ipte sallanmaktan? Kaç günde kokar cesedim bu sıcak havalarda? Ne ifade eder ya da bu insanlara? Ben bu akşam hiç iyi değilim. Ama ne kaldı ki zaten beni bu hayata bağlayacak? millan la havle vela isla

seni çok iyi anlıyorum, benzer şeyler yaşıyorum şükür ki yanımda sevdiğim var. şöyle düşün, senin saygınlıgın var, yaşamayı hakediyorsun, mutlulugu hakediyorsun.. kimseye ihtiyacın yok aslında... inan o aile saadetleri, akrabalık, komşuluk bir işe yaramıyor... hepsi aynı b. k! insan tek başına durabilmeyi öğrenmeli.. kötü insanlar bize iyi dersler veriyor aslında.. bu derslerin farkında olmak lazım... pes etme.. pes ettiğin an ölürsün..

merhaba, bak bana ben bile yasiyorum.. ailem yok, ugruna herkesi silip evlendigim it yok, baskasiyla kaliyor, ben ailemi kaybettigimle kaldim, kardesimin nisani oldu yoktum, el oldum onlar icin.. kac defa gittim kapilarina.. sen öldün dediler, huzurumuzz bozuyorsun gelme dediler.. kimsesiz.. yapalniz. hala tutunmaya calusiyorum hayata.. seni cokkk iyi anliyorum ama ölmek yok.. birak dogal yollardan olsun ölümüm

Konuna çok üzüldüm harmoni, toparlanmaya olan inancınaysa sevindim. Sen ölünce seni üzenlere hiçbir şey olmayacak, güçlü ol. -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sen kendine sahip çıkmazsan, sen kendine destek olmazsan, sen içindeki gücü farketmezsen kimse bunu başaramaz... Herkese söylüyorum her zaman söylüyorum... Dimdik dur ne yaşarsan yaşa dimdik dur hayata karşı. kendinden emin, canın yansa da canımı yaktınız diyerek bellli etmeden karşı tarafa... GazozGofret Moonlight Sonata... tek ayak

Kendinin farkına var sen çok iyi birisin dünyanın senin gibi duygularını gözyaşlarını samimiyetini kaybetmemiş insanlarina ihtiyacı var. çek bir LA HAVLE VELA KUVVETE İLLA BİLLAHİ ALİYÜL AZİM.

Bir şey anlamadım ama iyi olmanıza sevindim.

Beni babam evden kovdugunda , lise ogrencisi halimle ve amcamin destegiyle tek basima eve cikmistim. Oluyor yani, hayata bir sekilde devam ediliyor. Ben de cok isyan edip cok agladim ama sakin dusundugunuzu yapmayin. Ben baska bir sebepten oturu o dusundugunuzu yaptim. Bakin hala hayattayim. Kendime geldigimde tek dusundugum 'Olmeyi bile beceremedim' olmustu. Hicbir sorun duzeldi mi hayir. Kimsenin umrunda miydi intihar etmis olmam hayir. Kendime yaptim kendim aci cektim. Zor biliyorum cok zor. Ben de cok hasar gordum cok uzun suren terapilerle atlatip su ana geldim. Ama o kisilerle kan baginiz olmasi mukemmel bir iliskiniz olmasini gerektirmiyor. Siz tek basiniza bir bireysiniz ve emin olun her canli gibi cok degerlisiniz. Ben kendi anne ve babamla gorusmuyorum ve o kadar huzurluyum ki. Ailemizi kendimiz secemiyoruz, herkesin guzel hatiralarla dolu bir cocuklugu ve gencligi olmuyor. Ancak huzurlu olmayi kendimiz secebiliriz, mutlulugu secebiliriz. Inanin aslinda o kadar gucluyuz ki sadece bu gucu kesfetmek yeterli. Inancinizi bilmiyorum ama Muslumansaniz Insirah Suresi 5. ayet okuyun bol bol. Bana cok iyi gelmisti.

Hayattan vazgeçmek yerine sıkıca tutunmayı deneyin. İntihar girişimi en kolay yoldur. Önemli olan bununla başa çıkmaktır.

Sevgilin mi buldu seni Harmoni? Cok sevindim duzelmene. Kimse icin bu hayattan vazgecmeye degmeyecegini bil. Eski konularindan biliyorum seni, hic yakistiramadim o yuzden intihari da sana

tek evden kovulan kadın değilsin zannımca zira ben üniversiteyi kazandığımda "s. ktir git evladım değilsin" diyerek kovulmuş bi insanım ama oluyor sonra eşimle evlenince de kovuldum ben baya alıştım ya ama dönüp gideceğin yer yine orası oluyor aile içi kavgalar ne kadar büyüse de en son sana onlar kalıyor malesef öyle.

Oooff inan ben olarak yaşamanın ne kadar zor olduğunu, bütün matemlerimi, utançlarımı, çekindiklerimi, sakladıklarımı bir söylesem sana... Defalarca, defalarca dibe vurdum. Hepsinde de geri çıktım diyemeyeceğim. Dipte de yaşamayı öğrendim. Şu anda da tek başımayım. Ne bir dost, ne bir sevgili, ne aile desteği. Hiçbiri yok biliyor musun? Ve her kimse senin yanında olan birisi var. Benim o bile yok. 1 ay kadar önce şu durumumu bile yüzüme vuran, bir şerefsize dost diyordum ben. Ondan da kurtuldum şimdi. Bütün yüklerimden kurtuldum ama yapayalnız kaldım. Rehberimde naber diyebileceğim kimse yok biliyor musun? Şikayet etmiyorum, bunu ben istedim çünkü. Çünkü kurduğum bütün ilişkiler eninde sonunda bitiyor. Biteceğini bildiğim bir şeye emek vermek istemiyorum artık. Sonunu gördüğüm bir şey için artık uğraşmıyorum. Bütün ilişkiler yumağı oyun, kimi kısa sürede, kimi uzun sürede bitiyor. Ama illa ki bitiyor. Ve ben bu oyunu artık oynamayı reddediyorum. Artık çok net anladım, materyalist bir dünyada yaşıyoruz. Bunu duygularla, değer vermek denen aslında olmayan bir şeyle süslemeye gerek yok. Diyeceğim o ki, zaten hayal kırıklığına uğramışsın, bir de seni hayal kırıklığına uğratanlar için ölecek misin? Gerçekten onlar için bir şey daha yapacak mısın?

hemen herşey bitti diye düşünmeyin. daha ne mutluluklar ne hüzünler yaşayacaksın kimbilir, anne olmak çok güzel birşey mesela gerçek cennet kokusunu kokluyorsun bebeğini koklarken, ailenle biyolojik bağın var diye iyi geçinmek zorunda değilsinki. hayatını yaşa keyfine bak kendine zarar vermek nerden çıktı? WOLFROG Ekşiden aynı tadı

umarım şimdi iyisindir... bu dünya eninde sonunda son bulacak, bu yaşadığın acılar unutulacak, sadece zaman ve sabır gerekli. ahiretinin güzel olmasını istiyorsan canına kıyma sakın... sabret, biraz daha sabret...

Kızlar, vallahi sizi seviyorum. T tersimpistir :-) tek ayak

Canım insanlar her zaman aidiyet duygusunu hayatlarını yaşamak için en önemli dayanak noktası yaparlar çünkü bize öğretilen hep budur bir yerlere birilerine ait olmak gerektiğidir ama hayır gerçeği şu ki insan önce rabbine sonra kendine aittir gerisi teferruat güçlü ol kendin için mücadele et gördüğüm kadarıyla yeterli yada yetersiz kendini sana yol arkadaşı yapan bir sevgilinde var hayatta herşey bizler için Dünya bir sınav yeri herkesin çeşit çeşit derdi sınavı var seninkide buymuş demek ki ben bunu aşacağına inanıyorum sende kendine inan intikam duygusundan kendini kurtarmaya çalış çünkü çok daha önemli hedeflerin olmalı hedefin yaşamak mutlu olmak olmalı o yüzden bu duygunun enerjini emmesine izin verme ALLAH'a havale et canım inan o ne yapacağını çok iyi bilir İnşallah bundan sonra ki hayatında herşey gönlünce olur ALLAH kalbine göre verir sen yeter ki ona inan ona güven... Mikropik

konu sahibi yazıp çıkmasaydınız keşke gelin konuşalım. benimde senden farklı değil yaşadıklarım. ailem var ama yok gibi.. sonra anladımki kan bağının önemi yok bu hayatta. en çok canını onlar yaktıysa boşver gitsin. hiçkimse senden değerli değil. değil. değil. bunu unutma kendi hayatına bak. onları kaybetmenin acısı olmasın içinde. kötü şeyleri getirme aklına lütfen. jakobi Binlerce kez

3 yıl önce işe başladığımda annemin ve babamın ömürlük hayalleri olan evi yapabilmek için bankadan yüklü bir kredi çektim. Borcu ödüyorum bir şekilde ama maddi olarak beni çok zorladı. Ekonomik durumumun çok kötü olduğunu gırtlağa kadar borca battığımı anlattım. Hatta icralık oldum onu da söyledim. Bizim her sene fındığımız olur aşağı yukarı 5-6 bin civarı para bırakır. Benim derdimi çözmez ama en azından icradan kurtulurum deyip o paranın 2bin TL sini istedim. Haziran ayında konuşuldu ve tamam denildi. Parayı bana verecekler diye ben de güç bela iki hafta izin alıp köye gttim ki fındık toplanırken yardım edeyim diye. İki hafta güneşin altında çalıştım gıkım çıkmadı. Bir kez olsun evi ben yaptım demedim, bir kez olsun sizin yüzünüzden demedim. Anlatmadığım çok şey oldu bugüne kadar para mvzusuyla ilgili hiç sesimi çıkarmadım. Benim abim seneye yazın evlenecek, baştan fındık mevzusunu kabul etmesine rağmen ben köye gittikten sonra anneme babama sürekli baskı yapmaya başladı. işte ben evleneceğim o paranın tamamını bana vereceksiniz ona vermeyeceksiniz diye. Bu benim kulağıma geldiğinde gerçekten sinirlenmedim sadece üzüldüm. 4 bin TL az geldi ona tamamını alacağım diye tutturdu. İnsan yerine koyup konuşmaya çalıştım. Benim maşımdan başka gelirim olmadığını, bu şehirde yalnız yaşadığımı, borçlarımı, hesabımı herşeyimi anlattım ve ekledim, sizinle konuştuğumda neden kabul ettin o zaman dedim. o para bana lazım sana veremeyiz demedin de şimdi mi böyle oldu dedim. bağırmaya ve hakaret etmeye başladı. ben açgözlüymüşüm onu hiç düşünmüyormuşum. abi dedim 6 bin gibi bir rakam var ortada hepsini almıyorum 2 bin tl istedim gerisi senin olsun dedim. hakaretlerine devam edince ben de çileden çıktım. benim olan ve yarı yarıya paylaşmamız gereken maldan feragat ediyorum sana hakkından fazlasını veriyorum bana teşekkür edeceğine bu lafları mı ediyorsun dedim. ortalık karıştı. Bu arada ben ömrüm boyunca bildim bileli her sene oraya gider fındık toplarım ve toplasanız bunca yıldır cebime 300 tl ya girmiştir ya girmemiştir o paradan hep anne babama kalır abime kalır. ilk kez o parayı istedim. bir de eski konularımda da vardı, abim önce ben evlenmeyeceğim bu kızla siz ev yapın dediği için biz bunca borca girdik bir sürü şey var. biz kredi çekince pat diye geldi ben evleniyorum dedi. vs vs... bağırışmaya başladık sonra. ben vurdum kapıyı bir odaya girdim. kendi yaptığım evde bana ait oda olmadığı için... Abim dışarıdan bağırmaya devam etti. evin huzurunu kaçırdın filan diye. ağladım biraz içeride o arada abim vurdu kapıyı çıktı. babam ve annemse olayı komple seyrettiler ağızlarını bile açmadan. o arada ben odada abimin telefonunu gördüm bırakıp gitmiş. yapmamam lazımdı biliyorum ama açtım ve nişanlısıyla whatsapptaki konuşmalarını okudum. yıkıldım! Meğer kız sürekli abimi dolduruyormuş. işte ailen seni hiç sevmiyor her fırsatta harmoni ye destek oluyorlar işte harmoniye sahip çıkcaz diye seni görmezden geliyorlar, dilenciye sadaka mı veriyorlar o kadarcık para bizim ne işimize yarayacak vb. saatlerce yazmış kız. sonucu da kavga oldu tabi... ertesi gün tarlaya gidecektik sabah kalktık benim suratım bin parça tabi. babam sabah hiç birşey yok gibi geldi yanıma ne oldu filan dedi. ben de dayanamadım başladım ağlamaya. gördünüz dedim ne olduğunu herhalde siz de aynı fikirdesiniz ki hiç sesiniz çıkmadı baba dedim. ben bu lafları hakettim mi saygısızlık ettim mi huzursuzluk çıkardım mı dedim. hiç cevap vermedi boşver o öyle işte filan dedi geçiştirdi. sonra öğleden sonra ben artık yola çıkacağım çarşıya gittik hep beraber. babamla fındık parasından biraz avans çekelim diye. gittik 2 bin tl yi aldıkben de parayı banka ya yatırayım o kadar yüklü parayla gezmeyeyim dedim. makinelerin oraya giderken babam bi anda sana 1500 yetiyo dimi dedi. be nde baba açıkladım ya durumu 2000 den aşağısı yetmiyo bana dedim. 2000 yetene 1500 de yeter dedi. ben de hayırdır baba sana mı lazım dedim. kredi kartından harcama yapmış borca girmiş o para bana lazım filn dedi. ma hiç haberimiz yok biz bir sanıyoruz 3 tane kredi kartı varmış. ne ldın ki o kadar dedim. aldım işte bişeyler sen karışma dedi. iyi dedim o zamam ne yapalım sen şimdilik 1500 ver sonra 500 daha yollarsın. hazır parayı çekmişken gel kartlarını da yatıralım dedim. yok parayı cebine alcakmış onun kartlarından bananeymiş hesap mı soruyormuşum bi başladı bağırmaya ama çarşının orta yerindeyiz ve tüm esnaflar bize bakıyorlar. 25 yaşında genç kızım ben gururum çok incindi ben de başladım bağırmaya babane dedim şimdi ben sen ne yapıyorsun çarşının ortasında diye. sonra bir ara sokağa girdik artık kayışım koptu. ne var ne yoksa saydım. çocuk muyum ben ne yaptım da beni bu kadar küçük düşürüyorsun bilmem ne diye. en sonunda o da abin haklı sen bizim huzurumuzu kaçırıyorsun gelme lan bir daha buraya diye bağırdı. dona kaldım. allahım dedim bana fırsat ver şu parayı kafasına atacak fırsat... sustum sadece. dona kaldım. eline kartımı verdim şifresi şu dedim ben seni terminalde bekliyorum. gitmiş parayı yatırmış tırış tırış geldi. bir kelime etmeden yabancı uğurlar gibi yalandan uğurladı beni. o gün telefonda annemle uzun uzun konuştuk hem ağladım olanı biteni anlattım hem o ağladı. abimin nişanlısının yaptıklarını, ababamın dediklerini... helallik aldım ondan. gelmeyeceğimi söyledim bir daha. beni görmek isterse ankaradaki evime her zaman gelebileceğini söyledim. ankaraya geldiğimde de bunlar oldu işte... uzun oldu değil mi...

Ben onu ilacla denemistim. Rabbim yanlisimi devam ettirmedi de olmek icin yattigim yataktan gecenin yarisinda mide bulantisiyla uyandim ve ne yuttuysam aynen geri cikardim. Benim de sorunum ailemdi. Inan bana hic bir sey icin degmez. Gerekirse herkesten biraz uzak dur, ailen, arkadaslarin, sevgilin vs. olmadan da yasaniyor. Zaten ben bunu ne zaman yaptim hemen millet pervane oldu ama is isten gecti tabi. Bazi seyleri haketmemis olmaniz olumunuze sebep olmamali.

Dün gece... Ağlayarak üstümü giyindim, cüzdanımı aldım sadece bir kol çantası içine. Dönmeyecektim. Saat gece 2.30 filandı sanırım. Yolda yürümeye başladım. Gidecektim de nereye bilmiyordum. Belki bir otobüs firmasından ilk şehire ilk bilet. Belki havalimanı. Belki bu denizi olmayan şehirde deniz kenarına gidip hüngür hüngür ağlamak istedim inanın bilmiyorum. Herkesin en derin uykusunda olduğu saatte sokaklarda tek başına yürüyen umutsuz vakaydım. En sevdiğim geldi aklıma. Küçük bir mesaj attım ona, elveda... Ne kadar gittim bilmiyorum ama artık dizlerimde bağ kalmadığını kaldırıma oturup sessizce ağladığımı biliyorum. Yanımda duran onlarca araba ve atılan lafları saymadım cevap bile vermedim. Sadece ağladım. Bir sonraki taksiden o indi. Beni nasıl buldu ki? Gece gece ne işi vardı burada. Arkamı dönüp koşmak istedim yapamadım. Yanıma çöktü soru sormadı hiç birşey yapmadı. sadece oturdu. Bir saat sonra artık halim kalmadığında "gidelim mi" dedi. Ne kadar salak olduğumu o an anladım sanki. Karşı koymadım evime geri geldim. Kapıdan girdim kendimi koltuğa bıraktım. Yanıma oturdu yine aynı sessizlikle. "Bu gece ile ilgili sana söyleyeceğim tek birşey var. Bir daha asla konuşmayacağım, ikimiz de bu geceyi unutacağız" dedi. ve ekledi:" Allah onların belasını versin!" Sanki içimde yıllardır patlamak üzere bekleyen bir bombanın pimi çekildi. Beynimin paramparça olduğunu ruhumun dağıldığını hissettim. Sanki elimdeki son umudum söndü, sanki teslim ettim canımı. İçimdeki patlayan bombanın etkisiyle 25 yılın acısını, hıncını, hüznünü üstümü parçalaya parçalaya, kendimi erite erite çığlık ata ata döktüm gözlerimden. Durdurmadı beni. Ben dağılırken paramparça sadece sessizce eşlik etti gözyaşlarıma. İçimdeki tüm zehri kustuğumda ne sövmediğim kimse kaldı hayatımda ne etmediğim küfür. Hiç bu kadar alçalmamıştım hiç bu kadar dağıtmamıştım. Artık halim kalmadığında beni kolumdan tutup yatağıma götürdü. Ne kadar daha çıkardım o içini alamamanın sebep olduğu tuhaf sesleri bilmiyorum, ne ara gitti yanımdan, ne ara daldım uykuya... Yanımda küçük bir not buldum bozuk el yazısı ile. "Vazgeçmeyeceksin" Yanında ikimize ait bir fotoğraf... Doğruldum yataktan burayı okudum elime çayımı aldım ve yazıyorum. Ölmeyeceğim kızlar. Dağılmayacağım. İzin vermeyeceğim. Güçsüzüm biliyorum, ama güçleneceğim. İçimdeki pamuk kalbi benim bile bulamayacağım yerlere gömeceğim. Beni öldürmeyen kin güçlendirecek. İntikam alacağım, ALLAH ŞAHİDİM! Acımayacağım ve VAZGEÇMEYECEĞİM! Dün gece benim o hale gelmemden sorumlu olan her insan evladının tek tek karşımda ağlyışını görmeden vazgeçmeyeceğim...

Beni babam evden kovduğunda hiç bir şey olmamış gibi kiralık ev bakmaya çıkmıştım. Sinirle, kavgayla söylenebilir şeyler. Velev ki ailenizle anlaşamıyor olun, çok kötü şeyler yaşamış olun siz bu dünyaya onlar için gelmediniz ki onlar olmayınca siz de olmayasınız. Kendinize gelin

Harmoni benim yerime kendine bi'tokat at! Tamam kolay seyler degil, tamam degersiz hissediyosun canin yaniyo ama cozum bu degil. Ben lisedeyken benzer seylerden arkadasim asmişti kendini herkes kahroldu o da ölduguyle kaldi. Git yuzune yika bi'dua oku. latika_27

noluyor yahuu, gece gece ayıltma beni..

Sen varsın yetmez mi? Yaşadıklarınız kötü ama siz kötü değilsiniz niye bir de siz kendinize kötülük hem de en büyük kötülüğü başkalarına kızarken kendi kendinize yapacaksınız? olan kime olacak bir düşün en fazla kaç gün arkandan ağlarlar? seni bu boşluğa itmiş bu kimseler için göz yaşlarını bilehak etmezlerken hhayatının onlar yüzünden bitmesine mi izin vereceksin? hadi bu dünyanı kararttilar onlar yüzünden ebedi hayatını da mı mahvetmelerine vesile olmalarına izin vereceksin? Silkelen kendine gel kendine bunu sakin yapma sadece bu dünya da pişman olmak güzeldir, aynı hatayi tekrarlamazsan. .. bedeninin nefes almasını engellersen ruhun buna çok pişman olur ve yapmış olduğun hatayi tekrarlama Şansın olmaz

Bende son 10gündür neler neler düşünüyorum.. Duyduğum küfürler.. Si.. git bu evden demeler.. beni eksiltip beni şu kadar çocuğum var demeler.. Benim CatlakB'ye babalığım kalmadı demeler.. Gebersende gebermesende bu odada sigara içicem demeler ALLAH aşkına dinle dediğimde Başlatmayın ALLAHınıza demeler. Bela okumalar.. ... ... ... ... Onca şey.. En çok içimi acıtan şey ise Beni eksiltip benim şu kadar çocuğum var... Babalığım kalmadı... Demesi.. Bana kalan şeyde kalbimde günlerdir geçmek bilmeyen acı.. Kalpteki yangınım.. İçimdeki ahlar.. Size yemin ediyorum suçsuzdum yemin ederim yemin ederim suçsuzdum... Hiç haketmedim.. O beni sildi, ben onu... İlerde ne elime düşsün ne eline düşeyim.. ALLAH'a havale ettim o herşeyin en iyisini bilir.. ALLAH büyük.. Tek güvendiğim sadece ALLAH.. Konu açmak istemiştim ama ifşa olmaktan korktum.. Bu anlattıklarım hiç bişey değil.. Hakkımda helal değil.. Bana yaşattıklarını yaşaması dileğiyle.. Bana benden kardeşlerimden annemden abimden hariç başka bi şekilde yaşasın bana yaşattıklarını.. Yaşarken ölen ebeveynler çok kötü.. İyelik eklerini kullanmıyorum ben mesela.. Telefondaki.. .. m o m harfi yok sadece sıfatı yazıyor.. Sadece dua et.. Ben onun yanında ettiğim dua şuydu ; -Bu evde bu kadar çektiriyor ya ilerde evlendiğimizde inşALLAH çekmeyiz.. Sevmiyorum.. Psikolojimde iyi değil.. Öz baba unu yaparsa elin oğlu... Neyse başım ağrımaya başladı.. Sakın intiharı düşünme emin ol ölmek çokta iyi bişey değildir.. Bu dünyada çektiğimiz acılar mutluluğumuz olarak bile her 2 dünyadada döner inşALLAH... Mazlumsan ahın yerde kalmaz.. Ben buna çok inanıyorum... Müslümansan dua et değilsen sabret.. Ben senin için bile dua ederim.. Herkes için ederim ama sakın intihar etme..

bazı insanlar intikam almaya bile değmez biliyormusun harmoni? ahiretteki hesaba gönülden inan.. bil ki zerre kadar hakkın kimsede kalmayacak.

En karanlik gecenin bile bir sabahi var. Bu da geçecek sende biliyorsun. Yitip gitmek kolay. Kendine bunu yasatman reva mi? Geleceğini kendi ellerinle mi alacaksin kendinden. Babandan abinden bile daha gaddarca bu. Gelecek için, annen için, hatta belki doğacak çocukların için kendini toplamali toplayana kadar da sadece aglamalisin.

Herkesin binbir türlü derdi var ah ah anlatsam sayfalar sürer. benimde ailemle süper bir ilişkim yok üstelik benim senin gibi başımı alıp gideceğim bir evim bir işimde yok. Allaha sığın ve bu düşüncelerin için tevbe et. sonuçta buda bir imtihan. . hep düşünürüm neden mutluyken ben neden mutluyum demeyiz de en olmaz şeylerde isyan bayrağını çekeriz? bu kadar güçsüz olmamalısın. kendi kendine yetemezsen, umut etmezsen olmaz eSmerimSin

Ağlayarak okudum... Ama ne yazıkki tek değilsiniz bu acıları yaşayan... Ben de o kadar şeyler yaşadım ki kaldıramıyorum yarın hastaneye gidicem yatışımı isticem sanırım benim de beynim yandı artık.. kimbocia

Hayat yasamaya deger canim kimse icin hayatina son vermeye degmez. Psikoterapi al hayatina yeni sayfa ac neyle mutlu oluyosan onu yap hepimiz cok degerliyiz... B BayanHicKimse. tek ayak

Harmoni sen yaz yahu.. şaka yapmıyorum çok ciddiyim yaz.. hem deşarj olursun, yazmak iyi gelir hem de derler kitap yaparsın ileride.. burada çok konu okudum ama cümleleri senin kadar iyi kullanana az rastladım.. her şey geçiyor sevgili Harmoni, hiç bir sıkıntı baki değil.. rabbim kaldıramayacağımız veremesin.. umarım bu yaşadıkların ileride yaşayacağın güzelliklerin habercisidir..

Daha dün, kızım ve eşimle kovuldum. Sığıntı gibi hissediyorum kendimi şimdi. Gerçi bundan öncede sığıntıydık da. Ne yapacağımı bilmiyorum ama asla aklıma getirmedim intiharı

Ölüm kurtuluş değil ki. Zamanında ben de çok diledim ama hepsi geçti şimdi. Tekrar sorsalar o kadar hapı içer miydin diye, asla içmezdim. Savaşmak çok güzel, yorucu ama tadı bir başka. İçtiğim haplar vitamin çıkmasaydı ve hayatta kalmış olsaydım, bir de geçmişimdeki bu utancı yaşardım şimdi. Bunu kimse bilmiyor, benim içimde bir utanç. Sadece dayan, gerçekten geçiyor.

Ofofff evlat ne yaparsa yapsin ondan vazgecilmez. kotude olsa vazgecilmz. Yasamak icin neden gerek yo. mecbursun. eger inaniyorsan allahha. Ama nanneni unutma. ona evlat acisi yasatma. Bir anne icin cok zor. Ve aileniz size neden boyle davrandi. bunuda paylasirmisin?