Çalişiyor artik çabaliyor artik hirsli Ben elden gittikten sonra neye yarar.. Bir sonmüş çiceği diriltebilirmisin? Birde kendi ailem, çok değişik insanlar. Ebi sattip gimem gerek ama büyük oğlan burda staja başladi işi sonrada burda olacak. oğlumu birakip gitmem gerek.

Yan etkisi az olan ilaçlar vardır illaki sorun doktorunuza. Sürekli negatif dolanan insan etrafını da mutsuz ediyor. Psikolog psikiyatri devam edin. . push ;

Allah razi olsin senden. Çok sağol samimi yorumuna. Keşke birşeye sarila bilsem keşke sükretmeyi bilsem. Haklisin nankörüm. Kimseye muhtac değilim iki sağlikli delikanli oğlum var. Ac değilim aclikta değilim.. Işte ama gözüm hiç birini görmüyor. Bir ara zikir cekmeye başladim ama birsey hisetmediğim icin biraktim.

Suanki oldugun ortama odaklan. Vucudunu bedenini hisset. Bazen insanlar farkinda olmadan nefesini tutar. Zaten stresli olunca veya korkunca istemsizce nefesimizi tutariz vucudumuzu sikariz. Bunu gozlemle farkedersin zaten kendin de. Kendini rahat birak nefesine odaklan. Gecmis sadece ders cikarmamiz icin var. Gecmiste bogulup onu dusunup durmak icin degil. Ayrica geleceginde ne olacagini bilemezsin. Sadece tahmin yuruterek dusunerek kendini korkutur umutsuzluk yaparsin. Belki dusundugun gibi olmayacak bile. Zamanini boyle kendini korkutarak uzerek harcama..

İlaçları kesmek büyük bir hata olmuş. Probleminiz nedir bilmiyorum ama tedavinize tekrar başlayın en kısa zamanda. Şu an düşündüklerinizin tamamını depresyın düşündürtüyor size.

yani herkesin derdi var ama guclu olmaya calisiyoruz biraz kendi elimizde evet ve evlilikte dikkat edin gercekten bu durum karsi taraf icin cok yipratici

Geçmişte özellikle de kötü anılara takılı kalırsa insan bütün yaşam enerjisi gidiyor, ben de çok zor zamanlar geçirdim eşim psikolojik destek aldırmak istedi, bebeğim küçük bırakacak kimse yoktu, ben duaya namaza sarıldım, hala üzülüyorum geçmişte olanlara ama bir yandan da şükrediyorum ve geleceğe umutla bakıyorum, hepimiz zor günler geçiriyoruz emin olun, herkesin başetme yöntemi de farklıdır, kimi daha çok çalışıp unutur, kimi uyur, kimi spor yapar, kimi müzik dinler. Ama bence en önemlisi dua ve ibadet, çünkü öteki türlü hayatın anlamsız olduğunu düşünüyor insan ama yaptığınız iyi işlerin yarına kalacağını bilirseniz güzel şeyler yapacak motivasyonu ve gücü kendinizde bulursunuz. Psikolojik destek de alınmalı ama ilaçların günü kurtardığını düşünüyorum, derindeki sorunu halletmek içinse insan varoluş amacını, ona neler bahşedildiğini görmeli, verilenlere şükredebilmeli. Aldığınız bir nefes için kaç kasınız çalışıyor kaç organınızı kullanıyorsunuz mesela ama bu nefes için şükreden insan sayısı azdır. Veya kollarımız bacaklarımız var kimseye muhtaç değiliz ama ev işi yapmak zor geliyor. Nankörüz çoğu zaman, şükretmiyoruz, olumsuzluklara takılıp kalıyoruz, elimizdeki nimetleri nasıl değerlendirelim demek yerine ''ben neden buna sahip değilim, ben neden böyle değilim, bu niye benim başıma geldi'' diyoruz. Bu düşünceler insanı hasta ediyor, ben de böyle bir insan olduğum için biliyorum :) Bugün de yaşıyorsam, nefes alıyorsam, güneşi gördüysem, bir çiçeğe, uçan kuşa selam verebildiysem ne mutlu bana deyin. Bunun dışında mevsim geçişi dolayısıyla halsizlik, yorgunluk da çok normal, hastalıktan diye düşünmeyin illa ki.

Gecmiste yasamanin alemi yok. Degismeyen birsey icin uzulmek sacma AngelicaPickles

Yeni bıraktıysanız antidepresanın çekilme yan etkileridir sizin hastalık dediğiniz. Keşke yan etkileri doktorunuzla konuşup farklı bir ilaca geçseydiniz. Birsürü farklı antidepresan var birinden biri uyardı bünyenize. Birebir birbirinin muadili diye satılan iki ilaç bile birbirinden çok farklı etki yapmıştı mesela bende.

ilginc bir cevap olmus beklemiyordum o zaman yaa bu deveyi gudeceksin yaa bu diyardan gideceksin

Kafanıza göre anti depresanları bırakamazsınız. Aniden kestiğiniz zaman çok daha kötü olursunuz. Derdiniz tam olarak ne anlamadım ama ilaçları bırakmış olduğunuzdan böylesiniz.

Dert ne bende anlamadim

Haftalardir çok kötü durumdayim. Psikolojim beni yerlere yatirdi. Okadar halsizim okadar canisizimki kendimi zorlayarak en azindan yemek ve alişverişi yapiyorum. Antidepressanlar bende çok yanetkileri yaptigi icin birakmak zorunda kaldim. şimdi kendimi hasta gibi hisediyorum. sanki grip olacaksin heryerin ağrir. Bacaklarim sizliyor hiç beni taşiyacak gücü yok. Kalbim daraliyorum, vucudum titriyor ve sanki ateşim varmiş gibiyim ama yok, fakat vucudüm yaniyor. Beni yine çok ağir yakaladi bu hastalik. Psikatristen randuvü aldim. Eşime anlatiyorum o beni dinlemiyor bile. Sen herzaman depresyondasin, biraz olumlu düşün, sen kendin istiyerek yapiyorsun diyor. Yani ona güvenim yok beni önemseyende yok. Benim hakkim yokmu hasta olmaya bende bir insan değilmiyim illaki kalbkrizi kanser mi olmam gerek. Yine beni gecmiş elle aldi. düşünüyorum cektiklerimi eziyetleri unutamiyorum affedemiyor. Nasil yapayim ki?gecti gitti desem olurda, ha bugün ha yarin gecer diyorum ama senelerdir ayni durumdayim birşey değişmiyor birtek benim sağliğim elden gidiyor. Ben yoruldum bu hayattan, kirginliklardan kimsesizlikten acilardan Güvensizlikten yoksulluktan herşeyin sorumlusu olmaktan yoruldum. Kalbim cok cok kirildi...

Aynen eşimin lafı.. Evet değişmiyor ama nasil ferahliyacam Nasil bilmiyorum..

Ilaclari yavaş yavaş biraktim mecbur hisettim çünkü beni sadece uyuşturuyordu ve tam tersi depresyona üretiyordu. Ben prolaktin hormonun yükseltiyormuş Yanetki olarak. Kadin dokturum dedi. "Siz kendinizi hergün lohusadaymiş gibi hisedersiniz " dedi.

Cok uzuldum halinize. Insan herseye ragmen hayata bir sekilde tutunmak zorunda ama bunu unutmayin. Biliyorum zor ama mecbursunuz. Gecmiste neler yasadiniz bilmiyorum. ama gecmise bir sunger cekip gelecege umutla bakmanin zamani gelmis iste. Siz eger iyilismek istemezseniz hic bir doktor hicbir ilac ve de hickimse yapamaz. sizde bitiyor is.. toparlanin saglik gibisi yok.. A

Ayrintili eski konularim var. Şimdi gücüm yok tekrarlamya.. Ben bu cikmazin içindeyim ve heralde ölene kadar calişmak zorundayim. A

Sizden de Allah razı olsun. Sadece size özel değil inanın. Kışın soğuğa yazın sıcağa kızar insan, yalnız kalayım başım şişti kalabalıktan der, sonra da ben neden yalnızım diye ağlar; hep başkasında kusur arar da, kendi kusurları söylenince küplere biner. Yani insan nefsini tanıyacak, zamanla olgunlaşacak, belki de bizim bunalımlarımızın sebebi budur. Zikir olarak bence Ya Selam çekin, selamete erdiren anlamında. Ya Hay Ya Kayyum çekin, yaşam enerjisi ve sevinci için. Benim en çok çektiğim zikirlerden, sıkıntılı dönemlerden geçince o yaşama sevincini kaybediyor insan. Yeşil alanlar varsa, parka bahçeye çıkın muhakkak temiz hava, güneş çok faydalı. Bir de çok güneşlenmiyorsanız D vitamininize baktırın, eksikliği depresyon sebebi olarak gösteriliyor son araştırmalarda.

Staj dediğine göre kazık kadar çocuk. Ben 18 yaşımda evden ayrıldım. Hata yaptım düştüm süründüm evet, ama şuanda kimse yıkamaz beni Allah'ın izniyle. Kendine hayat kur, herkes kendi düzenine alışır zamanla.

Doğrudur ama ben birşey uydurmuyorum Hersey gercek nameaver

Anlamadim karşi taraf için yipratici? Ben bu hale yalniz gelmedim.. Umberlee