Güzel temenniler için çok teşekkürler şuan 32 yaşındayım ve sanki çocuklarımla zor bir hayat beni bekliyor gibi geliyor

Gayet normal hissettiklerin. Düzen değiştirmek kolay değil. Dünyanın sonu gelmiş gibi hissedebilirsin, herşey çok zor olacak, bir daha mutlu olamayacakmış gibi hissedebilirsin ama emin ol geçiyor. İnsan herşeye alışıyor. Zoraki yürütülen, mutlu olmak için kendini zorladığın bir evlilik değil mutlu olmayı seçtiğin bir hayatın olacak. Elbette zorlukları oluyor ama biz kadınlar herşeyin üstesinden geliriz. Allah imtihanımızı kolaylaştırsın hayırla sonuçlandırsın inşallah...

Ben alışamadım. maalesef K

Ister evli ister bekar ister yaşlı ister genç ister kadın ister erkek günün birinde herkes tek başına ölecek. Yalnız gömülecek. Bu fikre alışırsanız çok buhran geçirmezsiniz. Evli de olsaydınız mazallah eşiniz sizden önce ölseydi gene yalnız kalacaktınız. Yani evli olanların da garantisi yok. Benim babaannem dedemden 10 yıl sonra vefat etti. O yalnızlığı yaşadı.. Yani evli olması çare değil. Çare bence iki şekilde oluyor. Birincisi yalnızlığı kabul etmek ve belli ölçüde ona alışmak. Ikincisi de kendi yaşıtın güzel dostlar edinmek. O zaman görüştüğün insanlar olur keyifli vakit geçirirsin. Çünkü çocuklar da bir gün yoluna gidebilir. Yurt dışına gidip 3 4 yılda bir gelebilir vs. Yani özetle yalnızlığı kabul edin, yalnızlığın doğal bir süreç olduğunu kabul edin ve güzel dostluklar edinin..

Evlenince eşe o eve alismakta zordur buda onun gibi aslinda en yakin arkadasim ilk 6 ay niye evlendim deliricem diyip aglardi hep simdi 3 sene gecti mutlu cocugu var vs. Alisirsiniz sizde zaman herseyin ilaci kolay degil tabi yebi bi hayat yeni bir duzen hayirlisi olsun sizin icin.

Alışkanlıklardan vazgeçmek her zaman zordur. Gelecek korkusu ise medeni durumdan, yaştan, eğitimden, maddi imkandan bağımsız herkes için geçerli. Öyle bir zaman gelecek ki bu kez yalnız olmaya alışıp etrafınızda kimse istemeyeceksiniz. Yapmacık her şey size itici gelecek. Kendinize zaman verin.

Kendinizi yeniden keşfediyorsunuz ve korkularınızla cocuklugunuzdan bu yana ilk kez bu kadar burun buruna geldiniz muhtemelen. Travma sonrası yani kayıp, yas, ayrılık sonrasında verdiğimiz tepkiler tamamen bizimle ve bize cocuklukta yüklenen endise ve korku duygularıyla ilgili. Su anda kaygılı olmanız aşırı normal, yasınıza saygı duyun ve en kısa zamanda online terapiye başlayın. Ertelenecek bir durum degil iki de cocugunuz var. Ayrıca musmutlu bi ömür diliyorum.

Farklı şeyler derken Bissunicole

Boşanmak zordur. Daha yenisiniz. Iyi gunler kotu gunler gozunuzun onunden geciyordur, uyuyamiyorsunuzdur, birden bire aglama krizine giriyorsunuzdur belki... cocuklar bi tarafta, onlar ne olacak, yetebilecek miyim endisesi vardir uzerinizde.. Okullari, ergenligi ne olacak diyorsunuzdur. Elalem ne diyecek, nasil anlatacagim, hakkimda ne diyecekler, dedikodulara ne cevap verecegim.. ya ailem? Peki onlar atlatabilecek mi.. anılarımi nasil silecegim.. nasil boyle olduk, buraya nasil geldim diye kafani yoracaksin... Vsvs Dostum ozetle, Olmuşla ölmüse care yok. Ben bosanirken cocuklarim bezliydi.. aldim geldim onlari ailemin yanina. ilk defa kreşe, kalabalik ortama girdiler.. Ne kadar bocaladim ikiz cocukla. Dünya başima yıkılmisti. Ne kdr zorlanmistim gecen yil.. Sukur bugunume ayaktayim. Hersey geciyor. Kaderinmiş yaşayacagin, gorecegin gunler varmis demekki. Kimse kimsenin hayatina tesadufen girip cikmiyor. Ders almak lazim bundan sonrasi icin. Cocuklarinin nefes alacagi omur varmis demekki.. Sıkma canini, herkes boşaniyor artik. Evlilik ne kdr normalse anlasamayip ayrilmak da.. Gayrimesruu cocuk da yok ortada, utanilacak birsey de yapmadin! Derdini herkese acma, cocuklarinin babasi sonucta bosluga kapilip konusma onun hakkinda da. Cunku insanlar arkani döndügunde basina kakıyor sonra. Hem cocugu gorus sureleri icin, okul durumlari, nafaka vs nedeniyle eski esinle malesef iletisim icinde olacaksin. Ofkene yenik dusme, saygiyi yitirmeyin Sen melek olsan da herkes konusacak arkandan. Calisiyor olman guzel. Meşgale olur, kafani dagitirsin. İş arkadaslarin da iyi ise tadından yenmez. Kulak asma kimseye, kendine yeni bir yol aç ve o yolda ilerle. Dilerim tez zamanda atlatirsiniz, Allah kalbinize ferahlik versin. Yasınızi tutup kabullendiginiz gün ATLATACAKSINIZ. sıkmayin o guzel caninizi, cocuklariniz var.. gezip tozun hayatinizi yasayin. Virus gecsin acik havalara cikin, onumuz yaz.. iyi gelir size.. atlatirsiniz umarim

Allah yardımcın olsun. Bugün Hıdırellez. Dualarım seninle. İçin sevinçle dolsun. Güzelim.

Ben de 31 yasimda bosandim. 33 oldum. Cocuklarim da 4.5 yasinda suan.. Hayat illaki zor. Ailen destekse, sevenlerin yanindaysa, ayaklarinin ustunde durabiliyorsan hic korkma. Duzenini kurarsan cabuk atlatirsin. Illaki zorlanacagiz. Ama allah buyuktur, dağına gore kar verir.. cok zor bir sureç biliyorum, ama geciyor merak etme.. daha da gucleniyorsun, kimseye eyvallahın olmuyor hatta.

Ne kadar oldu ayrılalı seviyor musunuz nide çocuğunuz var mı S

Acınızı deşmek gibi olmaz umarım ama boşanma sebeplerinizi yazarsanız daha iyi yorumlayabiliriz:) L Lotus_034 Yemek soğuduktan sonra masaya gelen tuzu neyleyim Anneler

Yaşadığınız yalnızlık korkusu bosanmakla değil sizinle alakali bence. Boşanmaktan değil kendi içinizde var olan farkli seylerden korkuyorsunuz

Sanırım zaman gerekiyor. Bu zaman zarfında kendi içimize dönmemiz yaralarımızı kendimiz sarmamız gerekiyor. Hala tam geçmemiş şeyler olsada hiçbirşey ilk günkü gibi olmuyor. Sende düşe kalkla güçleniyorsun. Kendini tanıyorsun. Durman gereken yeri ve insanların durması gerektiği yeri daha iyi biliyorsun. Ama bu bir yas süreci hissettiğiniz herşey size ait ve çok normal onları yoksaymayın. R

Benim çocugum yok. Ben de ayrıldım eşimden ama alıştım çok şükür. Kimse huzurum, mutlulugum yerinde dur Bi boşanıp geliyim demiyor değil mi. Biz de öyle demedik. Hani nasıl basımıza Bi ölüm geldiğinde şundan öldü, bundan öldü diyoruz ama geleceği değiştiremiyoruz ya bu durum için de aynısını demek lazım. Başımıza bir şekilde geldi ve yapacak hiçbişiy yok. Allah Baska dert vermesin insallah. Zamanla alışacaksınız, kaldıki insan nelere alışmıyorki. Kabullenin önce boşandıgınızı, ağlayın sinirlenin ama geçicek

3 aydır ayrıyız 2 tane çocuğum var ve mesleğim var boşanma sürecine girdik ama niye bu kadar zor alışmak gelecek kaygısı yanlızlık korkusu boşananlar nasıl aştınız bu durumları

Eften püften bir sebepten boşanmadığınıza eminim. Aklımız kendi sağlığını korumak için kötü olayları silip iyileri hatırlatıyor. Muhtemelen ayrılmanıza sebep olan şeylerin size hissettirdiklerini, akıttığınız gözyaşlarını pek hatırlamıyorsunuz. Aynı şekilde geçirdiğiniz güzel anları sürekli hatırlıyorsunuzdur. Zaman geçtikçe çok daha iyi hissedeceksiniz.

En kısa sürede atlatırsınız umarım. İki tane evladınız var yalnız değilsiniz. Herşey geçiyor.