canım tam olarak aynı anneden ve abladan benim başımdada var anlattıklarını tam olarak bende yaşıyorum kimi çıkarsam karşılarına hep bir bahane buluyorlar yok şöyle yok böyle artık iyice saçma nedenler bulmaya başladılar bende söylenenlerden çok etkilenen biriyim ve ailemin rızası olmazsa olmaz yani ama artık dinlemicem ikisinide yaşayıp görmek en iyisi bence YudumEr Hayallerde

Siz de kesin emin olana kadar ailenize söylemeyin o zaman ilşkinizi.. ailenizin beklentisi ne ben onu anlayamadım onu söylesinler de ona göre baştan onlara dikkat edersiniz yani. Aile desteği çook önemli çünkü. biz demiştik demesinler sonra?

ooo annen çok fenaymış :) şaka bir yana da annen biraz fazla evhamlı sanırım ona da hak vermek lazım.. o da seni düşünerek senin iyiliğin için diyor.. başta biraz itiraz ederler vazgeçiremeyeceklerini anladıklarında durumu kabullenmeye başlarlar.. sen erkek arkadaşından vazgeçmeyi düşünmüyorsan zorla ayıracak hali yok.. lisedeyken duygusal baskı yapmış ama şimdi biraz zor :)

ben mi abartıyorum ailem mi bilmiyorum. özellikle de annem... artık bazı şeylere çok ama çok kızıyorum. canım öyle sıkıldı ki şu an, ne var ne yok yazasım var... bundan 8 yıl önce lise 2. sınıftayken aşık oldum. içim kıpır kıpır. ergen ve mutluyum. annemle paylaştım. ayrıl diye yalvardı, oturup hüngür hüngür ağladı. başıma bi şey gelirmiş. çocuk yurtta büyümüş. kimsesiz ve zararsızdı. ama kimsesiz diye istemediler. sinemaya gitme, karanlıkta ellerler. kafe mi? çabuk eve gel bacaklarını yırtarım. bak kevser gidiyo mu, senin ne işin var? neeeee? kuaför mü olacaksın? eyvah ben demiştim bu kötü yola düşer diye... üniversiteye yeni başladığımda bi ilişkim oldu. bu sefer aileler uzaktan tanışıktı. vay efendim tanıdık bildik olunca karışan eden çok olurmuş. vay efendim olmaz yapamazsın edemezsin çünkü o lise mezunu... vırt zırt 4 yıl görüştük neticede anlaşamadık bitti. onu da tanıdık diye istemediler. şimdi eski konularımdan bilen bilir. atama bekleyen bi öğretmen adayıyım. sevgilim dershanede çalışan bi matematik öğretmeni. hayatta olmazmış çünkü o buralı değilmiş. olmazmış, o devlet memuru değilmiş. bu arada henüz ben de devlet memuru değilim. ayrıca benim abim nişanlandığında işsizdi. sevgilim ayda 4000 tl kazanıyor ama annem taktıkça takıyor. vallahi deliricem. anlıyorum koruyucu bi anne tavrı bu. anne olsam belki ben de aynını yaparım. ama 15 yaşında aşık olmuş kızıma kocaya kaçacak muamelesi yapmam herhalde. eski ilişkilerim doğal olarak bitecekti ama ailemin her koşulda arkamda olduğunu bilmek, kararımı düşünüp kendim vermek isterdim. insanlar çok saygısız. ailemde 2-3 dedikoducu var. herkes akbaba gibi bekliyo. bi ilişkinin kokusunu alsınlar hemen başlıyolar:'' eeee baban vermez ki? eeee abin ne diyecek?'' yaa arkadaş belki anlaşamıcaz ayrılıcaz. bi bismillah yahuu. izin verin bi tanışalım. ailem herkes için olduğu gibi benim için de çok kıymetli. ama bizimkiler gerçekten abartıyor. annemin aldığı koltuklar sorunlu çıkmıştı bi keresinde. annem koltukları tamire götürmeden önce gecelerce uyuymadı, sonra da başımıza gelene bak diye hüngür hüngür ağlamıştı. abim de stresten mide kanaması geçirmiş bi insan. vallahi işimiz var... ooooooooffff yaaaaaaaa oooooooofffffffffff

Offf Anneniz koruyucu olmaktan daha çok kimseyi beğenmeyen biri bence. Yani evet her anne evladını korumak ister ama sizi mutsuz edecek şekilde olmamalı bu! Bence artık ilişkinizden kimseye bahsetmeyin ve seviyorsanız da ayrılmayın. G

ahhhh kübra, canım senin yazdıkların öyle tadıdık geldi ki, daha dün bu konuda müftü beyi arayıp fikir sordum annem sebebiyle ne duruma geldim bilsen,2008 den beri görüştüğüm sevgilim,2010 da annesi bize geldi tanıştı, zaten annemin tavrını bildiğimden bu konuları hep babama sölemişimdir, neyse babamın da desteğiyle 2011 mayısta nişanlandık, aman yarabbiiii anam burnumuzdan getirdi bu 2 yılı, kayınvalideme bu size yaramaz almayın dedi, bana da bunla evleneceğine intihar et dedi, tek sebep bizim severek evlenmek istememiz ve nişanlandığımız dönemde nişanlımın tıbbi sekreterlik yapması, neymiş ben memurmuşum bunun maaşı benimkinden azmış,15 ay nişanlımın askerliğini bekledim,20 mayısta evlendik çok şükür, aynı ilde de değiliz bilerek adıyamana değil de antebe yerleştik sırf uzak olalım diye, şu anda da annem adımı duyunca fenalaşıyormuş hoplayıp zıplıyormuş, bu arada yaşım 31 yani çok şükür... ben Allah korkusuyla uzaklaşmak istemesem de babam ve kardeşlerimi bile etkiledi annemin bu durumları, antidepresan bile kullandı e haliyle ben de o kıvama geldim zamanında, ne sölenir, ne yazılır çok şey var da, şimdi bayramda bile gitmekte kararsızım, müftü de bana o beddua edecekse bile sen vazifeni yap haksız yere beddua olmaz gerisini Allah'a bırak dedi veee eşim şimdi annemi görmek bile istemiyo, gururumuzu çok kırdı canım çok, sana diyeceğim, doğruluğuna aklın ve kalbinle inanıyorsan yaparsın, aile rızası önemli yani ben rızalarıyla bile bu şekilde evlendim, umarım sen içinde bulunduğun durumları kolay atlatırsın, inşallah ataman olur, Allah yardımcın olsun H hayatbubellimiolur Mutsuzluk Sardı

sadece ^ne anneymiş^^diyebiliyorum...