Geçenki konunuda okumuş yorum yapmıştım. O eşe kesinlikle dönme ondan sana bırsey olmaz, Adamın kendisine hayrı yok. Bu ruh halinde tamamen ılaclardan kaynaklı.

Bosanali dört ay ayrılalı da yedi ay falan oluyor

Çok geçmiş olsun canım benim. Şu an nasılsın? İnşallah öyle olacak D Dolunay2018 Nirvana Anneler

Çok teşekkür ederim, desteğiniz için. Umarım öyle olur A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Ne kadar güzel izah etmişsiniz, yaşadığım durumu. Bu güzel ve pozitif düşünceleriniz için de ayrıca teşekkür ederim. Çok kitap okuyan bir insanım. Özellikle bu dönemde kişisel gelişim kitapları okumaya özen gösteriyorum. Kendimi güzel ifade edebildiğimi düşünmenize sevindim. Bunda okuduğum kitapların etkisi yadsınamaz. İnsanız neticede. Beşer ve şaşarız. Her insan gibi benim de elbette hatalarım olmuştur evliliğimde. Ama eleştirici süzgecinden geçirdiğimde, karşı tarafın hatalarının yanında pire de deve kalıyor. Vicdani olarak rahatım. Elimden geleni yapmış olmanın verdiği rahatlık bu. Ben evlilik sürecinde de çift terapisi ile ilgili makaleler okurdum. Ve eşime nasıl yaklaşmam gerektiğini biliyordum. Onunla bazen bir psikolog edasında konuştuğum çok oldu. Lakin onunla iletişim kurmayı hiç başaramadım. Çünkü kendini kapatmış durumdaydı. Sürekli benim aynı şeyleri söylediğimi, psikologa ihtiyacı olmadığını söylerdi. Ben onun hayatında anne ve psikolog modelini oynuyordum. Benim özgüvenimi o kadar zedeledi ki. Artık, iletişim konusunda problemlerim olduğunu düşünmeye başlamıştım. Ki bu zamana kadar kimseyle, iletişim problemi yaşamama rağmen. Ben psikolog değildim ama onunla olduğum hayat beni psikolog olmaya mecbur bırakıyordu. Kendini ve hayatı o kadar sevmiyordu ki; Kimsenin de onu seveceğine inanmıyordu. Kişi eğer kendini sevmezse başkalarınında onu seveceğine inanmaz. Ve kendisini gerçekten seven insanlara bu düşüncesini sinyaller yoluyla aktarır. Ve zamanla insanlar gerçekten onu sevmemeye başlar. O zaman da bak işte ben haklı çıktım demeye başlar. Demem o ki bu hayata kimsenin psikolojisini düzeltmeye gelmedik. Herkesin bir aklı ve iradesi var. Kişi, kendi kendinin doktorudur. Şu an hiç olmadığım kadar iyi ve mutlu hissediyorum kendimi. Umarım, zamanla daha da iyi olurum. İlaçlarımı bırakmayı düşünmüyorum zaten. Tekrardan çok teşekkür ederim, içimdeki umut kırıntısını canlandırdığınız için. Emeklemeye başladım. Yürüyüp, koşacağım günlerde gelecek. Sizde çok mutlu olun. Kendinize iyi bakın.

Duygularınız ölmedi, hayatınızın en zor dönemlerinden birini yaşıyorsunuz. Yaşadığınız olumsuzluklar olumlu olan şeyleri görmenize izin vermiyor sadece. Böyle bir adamı senelerce çekebilirdiniz ama kurtuluyorsunuz, ailenizden ultra destek görüyorsunuz, yeni hayatınız için amaçlarınız var ve hedefe doğru yola çıkmaya başladınız. Bir doğumun sancısını çekiyorsunuz şu anda. Bir kaç sene sonra şimdi hayaliniz bile kuramadığınız yerlerde olacaksınız belki de. Okul ve iş hayatından yeni insanlar girecek hayatınıza, keyifli vakit geçireceğiniz arkadaş grubu, yeni hobiler. En önemlisi aldığınız yaralardan sonra daha temkinli, olgun ve güçlü olacaksınız. Daha ne olsun. Çık dışarı havayı çek içine, her yeni gün benim iyiliğim için doğuyor diye düşün. Daha da güçleneceğim, kendim için en güzel geleceği hazırlayacağım de. Ne geçmemiş ki şu hayatta. Güçlü kadınlarla ilgili kitaplar oku, filmler izle inanılmaz motivasyon sağlar. Asla ama asla sana bunları yaşatan adamın iki damla göz yaşına aldanma. Sana bunları yaşatan bir daha yaşatır unutma.

Ben de ilk zamanlar ilaclarla yemek yiyebildim, uyuyabildim. Duygularim benden alinmis gibiydi. Ama zaman ver kendine. Zamanla ve sen de iyi olmayi istedikce gunden gune daha daha iyi hissedeceksin. Soylemesi kolay biliyorum, icinden gectigim icin gonul rahatligi ile soyluyorum duzelecek. acının icinden zevkle gec :) cok sey ogreniyorsun. bir kat daha guclu cikiyorsun.

Merhaba, ne kadar geçti boşanmanızın üzerinden? Düzeninizi kurabildiniz mi? Her şey insanlar için. Psikolojik destek almanızı öneririm eğer imkanınız varsa. Terapiler iyi gelebilir. Herkesten duyduğum şeylere bakarak, zamanla her şeyin geçtiği. Bekleyip göreceğiz. İnsan oğlu ölüme bile alışıp kendini toparlarken, bizim toparlanmamız an meselesi. Umarım bundan sonraki hayatınızda kızınızla birlikte çok mutlu olursunuz

Sizin adınıza çok sevindim. Umarım çok mutlu olursunuz Papatyaakadiin E Y L Ü

Güzel pozitif yorumun için teşekkür ederim canım. İnşallah öyle olur

Kullanıyorum ilaçları işte. Umarım zamanla duygularım normale döner. Duygusuz put gibi olmak da kötü bir şey çünkü. Zombiye döndüm iyice. Bende DGS ye hazırlanıyorum. O yüzden kurslar falan gereksiz vakit kaybı olur benim için. Sizin konularınızı hatırlıyorum. Sizde en doğru kararı vermişsiniz. Umarım en kısa okulunuzu bitirip, meslek hayatına adımınızı atarsınız Papatyaakadiin E Y L Ü

Cok tsk ederim. Mutlu olmadigin ve degersiz hissettigin yerden cikmak en dogru karar bencede. Dilerim sizde cok guzel yerlere gelirsiniz. Bu arada onlisans hangi bolum mezunusunz 4de tamamlamak icin dgsye giriyosunz. Onlisans kpss sine girseydinz keske denersinz kendinizi

Rabbim bundan sonra sizi ve kızınızı daha da mutlu etsin inşallah Öpün benim yerime mavi5839 Kün fe yekün

Benim eşimden önce yaşadığım ilişkim öyleydi. Ayakta uyumuşum resmen. Adam hem benimle hem de başkasıyla berabermiş. Sonra hastalandım uzun süre hastane de yattım. Sosyal medyaya bir baktım ki nişanlanmış :) Çok ağladım, öldüm dirildim. Ama sonra eşimle tanıştım. Yatsam kalsam şükretsem az. O zamanlar ne kadar ağladıysam şuan gülüyorum. Sende öyle düşün. Mutlaka karşına güzel biri çıkacak

İlac etkisi kesinlikle. Ben de bosandim ve ardindan psikolojik tedavi durumum oldu cok ani bi kararla biraz da babamla problemlerim vardi annem babam zaten ayri yillardir o problemlerinden kacmak icin evlenmistim 1 sene surdu bosandim o zaman aynen boyle dusunuyordum 10 sene gecti su an hayatimin tadini cikariyorum eski keyifli neseli hallerime döndüm her halime çok şükür diyorum. iyi ki bosanmisim hayatimda aldigim en dogru kararmis beni yoran paranoyak alingan biriyle ömrümü heba etmedim. Ozetle gececek bu günler

Bosanali dört ay ayrılalı yedi ay oluyor. Düzenimi bozmadım ailem yanıma geldi. Zaten aynı şehirde oturuyoruz ama sürekli gelip git çocuğa bakmak zor oluyordu o yüzden bir sureligine benim yanimdalar. Bilmiyorum zamanla geçer mi ben hep geçti dedim ama başıma başka şeyler geldi bunlardan korkuyorum. Ve çok yorulduğumu hissediyorum. Hem çocuk hem hayata tutunma bilmiyorum ya bazen çok umutsuz oluyorum forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

İlaçların etkisi o duygusuz haller.. Geçmiş olsun

Çok sevindim sizin adınıza. Rabbim daha da mutlu etsin

Bende çok kullandım eskiden kilo aldırıyor ve aldırdığı kilolar kalıcı oluyor dikkat edin lütfen keşke kendiniz halledebilip hiç bulaşmasaydınız ama neyse olmuş ben de çok zor dönemlerden geçiyorum ama artık en son çarenin son çaresi bu ilaçları düşünürüm

İnşallah, dediğiniz gibi olur. Güzel düşünceniz ve yorumunuz için de çok teşekkür ederim.

Simdilik böyle olmak duygularının azami seyretmesi seni yanlışa itmez en azindan. Sem dgsyi kazanmaya bak. Kazanmanla sana yeni bir hayatın, sosyal cevrenin kapilari acilacak. O zaman doktor kontrolünde ilaclari azaltir birakirsin. Simdi kafani dagitacak bir sey yok uzun süre dipsiz kuyularda hissetmissin ışığı görsen de inanmıyor ya da korkuyorsun ama her sey geçecek kendine aynen böyle guven ilerle. . push ; Kekkirintisi

Acımıyorum kimseye canım zaten. İnşallah öyle olur

Oo çok zaman geçti. Birde benim kızım vardı. Cidden çok zordu. Kizmin için çok üzülüyordum

Madem öyle mutlaka boşan cnm mutlaka keskelerin geri dönüşü olmuyo böyle konularda gerçekten bitsin çıksın bu adam hayatından bende ilaç kullanırken duygusuz olurdum acikcasi acı cekmektense duygusuzluk daha fazla mutlu eder beni özümde öyle bir insan olmadığımı ilaçtan kaynaklı olduğunu bilir kafama takmam zamaninda çok sıkıntılar yaşadım depresyon uzun süre mutsuzlugun doğurduğu bir bebek gibi git gide büyür takı sen onu aldirasin aldirmaktan kocan olan kişiden başla hayatta güzel günlerin olacak hiç birşey kaldığı yerde öylece kalmaz canını sıkma

Bu arada ölen duygum yok değil mi Kedigiller20 eksiksiz hepsi yerinde. :) o iyi bilir su an çok şükür Çok keyif aldığım bir evliliğim var Allah bozmasin

Bende bir boşanma yaşadım. Boşanma öncesinde de çok olaylar yasamdim ve bir de küçük kızım var. Antidepresan kullanmıyorum ama sizin gibi hisssizlik durumunu yaşıyorum bazı şeylere üzülmem en fazla bir saatimi alıyor sonra hemen normale donuyorum. Bir yerden okumuştum beyin yapiyormus bunu uzun uzuntulerden sonra daha fazla üzülmemek için. Ama sizin gibi bende merak ediyorum eskisi gibi olacakmiyim diye. Basen bu davranışım başka insanlara bencillik yapiyormusum gibi geliyor. He mutlu muyum hayır mutlu da olamıyorum üzgün de öyle ot gibi yaşıyorum sanki hayatı.

Antidepresanların etkisi bu... merak etme gecici bir durum.

Çok güzel izah etmişsiniz. Haklısınız. Umarım dediğiniz gibi olur Papatyaakadiin E Y L Ü

Sadece acele etme, kendini dinle, kendine zaman ver. Zaman herseyin ilaci...

Hislerinin sebebi antidepresan. Düşün ki kalbin kırılmıştı alçıya alındı. Alçı çıktığında kalbin biraz incelemiş zayıflamış olacak ama zamanla yeniden güçlenecek hiçbir zaman eski haline dönmeyecek ama düzeltip normal hayata gececek sin. Sen su zor süreci bir atlat kafanda bu yasanılanlar oturt sonra ilaç tedavisi bitecek. Üzülüp ağlasan da geri arkana bakmayacaksın. Ama ne var ki olgunlaşacak bir adım daha büyüyeceksin.

forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Kuzum yaşadıklarını yaşadım. Şimdi duygusuz ol ve o dgsyi kazan. Biraz zaman geçsin insannyine aynı insan oluyor

67 kilodan 48 kiloya düşmüştüm ben. Ailemin yanına geldiğimde 48 kiloydum. Boyum 1.70. O kadar sırıtıyordu ki çökmüşlüğüm zayıflığım. Şu an 53 kiloyum. 60 olsam tamamdır. Ama bana ilaçlar kilo aldırmadı. Ben ilaç kullanmadan önce aldım annemin zorla yedirmeleriyle. İlaçlar bende iştah eksikliği yaptı. Keşke bana da kilo aldırsa. Mecburi kullanmak zorundaydım. Çünkü kontrolümü kaybetmiştim. Ellerimin titremesine engel olamıyordum. Cümle kurmakta ve insanlarla iletişim kurmak da zorlanıyordum. Şu an iyiyim. Size de çok geçmiş olsun Papatyaakadiin E Y L Ü

Günaydın Eski konularımı bilen bilir. Bilmeyenler için kısa bir özet geçeyim. 10 aylık bir evlilik sürecim oldu. Çocuğum yok. Madde bağımlılığı, paranoya ve artarak devam eden şiddet sonrası ailemin yanına geldim. 4 aydan beri, boşanma sürecindeyim. Ailem, her zaman destekçim oldu. Buraya, uzun uzun eski yaşadığım kötü günleri yazıp, kafa ütülemeyeceğim. Bu sefer, farklı bir konuyla geldim. Eski konularımı merak edenler, inceleyebilir. Buraya açtığım konuların özeti ; çok kötü olduğum, atlatamadığım, eski eşime üzüldüğüm ve kafamın karıştığıydı. Psikolojik olarak, çok kötü durumdaydım. Sürekli, yaşadığım olaylar gözümün önüne geliyordu. O kadar bastırılmıştım ki evliliğimde, artık insan içine karışmakta ve insanlarla iletişim kurmakda zorlanıyordum. Çok sağlıksız düşünüyordum. Eski konularımı okudukça, ne kadar sağlıksız olduğumu, bir kez daha görmüş oldum. Aileme ve bana yaptığı saygısızlığa rağmen, nasıl onun için üzüldüm diye, kendime sitem ediyorum. Sevgi, şiddet barındırmaz. İnsan, katilini sevemez! Neyse, konuma geleyim. Ailem, gerek eğitimim konusunda, gerek genel olarak, maddi ve manevi hep yanımda oldular. Ben bu süreci atlatamadığım için, psikiyatriye gitmiştim. Dikey Geçiş Sınavı'na hazırlanmam lazım ama sürekli bir ağlama krizleri, sonra anlamsız bir şekilde mutlu olma durumları vs. oluyordu. Psikiyatriye gittiğimde, elim ayağım titriyordu. Cümle kuramadım. O yüzden kağıda yazmıştım sorunlarımı. O kadar kötüydüm ki... İki tane antidepresan yazdı. Önerdiği dozlarda kullanmaya başladım ve hala da devam ediyorum. Sorun şu ki : Önceden çok duygusal bir kadındım. En ufacık bir şeyde bile, hemen gözlerim dolardı. Bir dizi veya film sahnesinde bile burnumun direği sızlardı. Mecazi olarak değil gerçekten sızlardı. Ağlamamak için tutardım kendimi. Kızardım kendime hep. Bu kadar duygusal olma diye. Şimdi ise tam tersi. Ruh gibi oldum. Bugün bir sahne vardı televizyonda. Babamın gözlerinden yaş geldi, fark ettim. Anneme baktım gözleri dolmuş. Ama bende tık yok. Taş duvar gibi oldum resmen. Eskiden olsa her şeye üzülürdüm. Eş kişisinin yaptıklarına rağmen ona bile üzülürdüm. Bakın, eş kişisi diyorum artık. Nasıl bu duruma geldim? Geçenlerde ondan haber geldi yine. Benimle olmak istiyormuş, iyi değilmiş, çok pişmanmış. Ama üzülmedim. Konuşmadım da. Sadece kendimi önemseye başladım artık. Normalde oturup üzülmem gerekiyordu. Artık onunla alakalı bir şey duyduğum zaman nötrüm. Bu benim için imkansız bir şeydi. Sadece ona karşı da değil herkese ve her şeye karşı nötr oldum. Umursamazlaştım. Duyarsızlaştım. Bunda antidepresanların çok büyük etkisi var. Doktor gerek görmediği takdirde bırakmayı düşünmüyorum ama bu halimden memnun değilim. Hiç bir duygum kalmadı sanki. Ders çalışmaya başladım ve sürekli DGS ye çalışıyorum. Evet bu iyi bir şey ama hayatım sadece dersten ibaret oldu. Bu şehirde yeni olduğumuz için arkadaş çevrem yok. İşim olduğu zaman dışarı çıkıyorum sadece. Onun harici 10 gün hiç evden çıkmadığımı bilirim. Ben duygularımı istiyorum. Tabiki bu aşk ve sevgi manasında değil. Eski duygusal, duyarlı halimi özlüyorum. Bu duyarsızlığın bana kattığı en önemli şeyler, eski eşim konusunda artık kafamın karışmaması ve daha radikal kararlar almam. Boşanmadık ama artık eski demeyi yeğliyorum. Antidepresan kullanıp da benimle aynı dertten muzdarip olan var mı? Artık ağlayamıyorum. Ağlamak da güzeldi. İçim hafifliyor ve ezildiğim yükten kurtuluyordum sanki. Ama şu an ağlayamıyorum ve sürekli duvar gibiyim ya, acaba diyorum antidepresan benim duygularımı bastırıyor da doktorum bıraktırdıkdan sonra bastırdığım duygularım daha ağır şekilde gün yüzüne çıkarsa, o zaman ne yaparım? Sizlerin kıymetli yorumlarına çok ihtiyacım var. Daha önceki konularıma yaptığınız yorumların bana çok katkısı oldu. Kendimi sorgulamama ve gerçek kişiliğimi bulmama epey katkınız dokundu. Yakın çevremdeki kişilere anlatsam, takma geçecek, aman ne güzel işte vs. gibi klişe laflar duyacağım. O yüzden sizlere sığınıyorum. Ne önerirsiniz bana? Duygularımı yeniden nasıl canlandırabilirim? Zamanla düzelir miyim? Yoksa antidepresanları kullanmaya devam ettiğim sürece, bu duruma alışmalı mıyım? Değerli vaktini ayırıp okuyan ve yorum yapan herkese şimdiden çok teşekkür ederim. İyiki varsınız... NOT : Bu arada boşanma davam için, delillerimi avukatıma kargoladım. Ön inceleme duruşması için, gün verilmesini bekliyorum. Umarım, hepimiz çok mutlu oluruz. Biz kadınlar olarak, çok güçlüyüz. Bizden başka değerli, kimse yok. Öncelikle, kendinizi sevin. Kendinize değer verin ki başkaları da size saygı duyup, değer versin. Kendisini sevmeyen, kendisine saygısı olmayan insana, kimse saygı duymaz, sevmez. Kısacık ömrünüzü mutlu mesut geçirmek yerine, ruhu bozuk adamlarla, bir ömür mutsuz geçirmeyin. Eğer şiddet varsa; fiziksel veya psikolojik hiç farketmez. Düzeltmeye çalışmayın, çünkü düzelmeyecekler. Ruhunuzu ve kalbinizi inciten ne varsa, kim varsa terk edin! İlk defa bu sözü kullanıyorum. Ama gerçek bu. Bir psikiyatrist demiş ki : " Bize hiç bir zaman gerçek hastalar gelmez, gerçek hastaların hasta ettiği kişiler gelir. " Kimsenin, sizi hasta etmesine izin vermeyin. Neyse, kalbiniz gibi geçsin hayatınız, su gibi aksın dertleriniz. Hoşçakalın...

Sana şunu diyeyim sadece; Daha önce zor olabilir ama gerçekten sevdiğin ve sevildiğin bir ilişki yaşadığında ben yeniden doğdum diyeceksin Önce ağlayacaksın, sonra ağladığının mükafatını alacaksın. Zor olsun, zor olsun ki güzel olsun

Ona dönmek gibi bir düşüncem yok artık. Nötrüm anlattığım gibi. Biliyorum ilaçlardan kaynaklı olduğunu, içimi dökmek istedim, belki benimle aynı durumu yaşayan birileri çıkar da ruh halime katkı sağlar diye

İnşallah öyle olur canım benim. Sana da çok geçmiş olsun. Umarım şu an çok mutlusundur

İnşallah çok teşekkür ederim Ben iki üniversite okudum. İş sağlığı güvenliği ve Adalet. İş sağlığı güvenliğinden de iş olanakları var ama bulunduğum yerde ve kamuda yok özel sektörde var. C sınıfı sertifika sınavına girip iş sağlığı ve güvenliği uzmanı olabiliyoruz. Bir kenarda dursun belki günün birinde lazım olur. Ben adaleti hukuka tamamlayacağım. Onun için gireceğim DGS ye. Ve önlisans KPSS ye giriyorum zaten canım. Zabıt katipliği için. Klavyem çok iyi on parmak. Eğer atanırsam hem çalışıp hem hukuk okumak istiyorum

Çok şükür evet ben şahidim duygular aynen geliyor aynı insan oluyorsun Papatyaakadiin sende ileride bu olayları anlatırken şükrediyor olacaksın inşallah

İnşallah canım benim. Seninde yolun ve bahtın açık olsun. Hiç üzülme, her şey insanlar için. Şükret ve yoluna bak. Hayallerinin peşinden koş. Ve çok ama çok başarılı ve mutlu ol

Hayallerin cok guzel InsAllah bundan sonra onun acik

Çok doğru düşünüyorsun. Kendimize yüklenerek sadece kendimize zarar veriyoruz. Herkes bir şekilde hayatına devam ediyor. Biz yerimizde sayıp duruyoruz. Ama ben artık yerimde saymayı bıraktım, emeklemeye başladım. İnşallah koşup, yürüyeceğim... A

Ilactan kaynaklanıyordur cnm.. Bunların hepsi geçecektir Sen umutsuz olma herşey yoluna girecek duyguların düzelecek sadece zaman.. Geçmiş olsun⚘

Canım sonuna kadar okumadım büyük kısmını okudum boşanmak için neyi bekliyorsun böyle bir adamdan sen geri dönersin duyguya gelince ilaç yapar kafana hicbirsey takmazsin ilerrde doktorun uygun görürse bırakırsan duzelirsin ne güzel bak çocuk yok burda kaç kişi sırf çocuklarından ayrılma korkusu ile nelere katlaniyo eli ayağı baglaniyo boşanmayı kesin karar kilamiyo sırf çocuklarıma hasret kalirmiyim diye diyesi bile yetiyo evlat hiç birşeye benziyor bence o eski eş dediğin dizelmez yok pişmanım falan bunlar yumuşatma lafları... der ve susarim

güzel kardeşim vücudun ilaçlara alışmaya başladıkça hislerin gelmeye başlayacak. ama eskisi kadar hiç birşeye üzülmeyeceksin. daha mutlu ve aklı başında olacaksın. o yüzden bu halinden korkma. şu an o ilaçların sana yaptığı tek şey mutluluk hormonu salgılamak. ilaçlarını sakın bırakma, sana acımayana da acıma.

Bende şu an iyi hissediyorum kendimi çok şükür. Küllerimden doğuyorum sanki... Hayattan tat almaya başladım. Artık düşünmediğimi fark ettim. Kitap okumaya başladım. Kafamı meşgul ediyorum. Tabi bunda ilaçların etkisi yadsınamaz. Sizin adınıza da çok sevindim. Dilerim hep mutlu olursunuz...

Yorumunuz için teşekkür ederim. Ama benim dönmek gibi bir düşüncem zaten yok. Açıkladım zaten sorunumu. İlaçlar yüzünden put gibi oldum. Benim gibi olan ve duyguları normale dönen vardır belki diye buraya içimi dökmek istedim sadece. Konunun dönmekle uzaktan yakından alakası yok. Ama söylediklerinizde haklısınız. Ben davayı açtım zaten, duruşma günü

Senelerce onlarca antidepresan kullanan biri olarak yorumum; geciyor. Tabiki geciyor guzel kardesim. Evet suan zaman senin icin sanki iki kat yavas geciyor, bunu cok iyi biliyorum. Dusunsene o durumun icindeyken de bugunler gececekmi kurtulacakmiyim diye dusundun belki de cogu kez, bak gordun mu o günler gecti, en kotusu onlardi. Şimdi bu günlerin gecmeyecek olmama ihtimali var mi? Sabir, azim, keyfine bakman. Bu üçü sonucunda kisa surede cok guzel gunler goreceksin insallah.

eski konularınızı hatırlıyorum, o zaman da sanırım yazmıştım size aile desteğiniz olması çok güzel ve o ilişkiden kurtulmak için kesin adımlar atmışsınız, bu bile ne kadar güçlü olduğunuzu gösterir. kendinizi yıllarca "kurban" rolünde o evlilikte tutmayı da seçebilirdiniz. bu nedenle su süreçte ne kadar zorlansanız da ben sizin ayağa kalkacağınıza ve hepsini geride bırakacağınıza tamamen inanıyorum. bir de dikkatimi çeken şey yazılarınızda, bunda da öyle kendinizi çok güzel ifade ediyorsunuz, bu konuda bu kadar başarılı bir insan da ikili ilişkilerinde problem yaşıyorsa eminim suç karşı tarafındır. yani sadece evlilik değil, hayatınızda da toksik şeyler varsa, uzaklaşın çıkarın. yani cümle kuramaz ya da duygusuz hale gelmeniz şu an sadece geçici bir süreç, ilaçlar karakterinizi olduğunuz insanı değiştirmez fakat şu süreçte kimyanızın sizi negatif etkilemesini engeller, daha dingin olursunuz. şu an içinde bulunduğunuz dönemi yatırım dönemi olarak düşünün, uzun bir savaştan çıktınız, etrafınıza baktığınızda her şey darmadağın yıkık olabilir fakat şunu düşünün artık kaybedeceğiniz bir şey de yok. yani daha fazla kaybedemezsiniz. bu nedenle artık kendiniz için atacağınız her adım size yeni bir şey katacak, var olan enkaza bakıp üzülmeyin. anahtar kelime sabır. iyi şeyler bir günde bir anda olmaz, adım adım olur. siz de kendinizi yeniden var edin, olmak istediğiniz her şeyi düşünün ve kendinize şunu hatırlatın, siz oturup kendinize acımayı seçmediniz, onun yerine korksanız da ürkseniz de adım atıyorsunuz. hepimiz hayatta farklı şeylerle yüzleşiyoruz, hayatlarımız aynı değil. ama düşüyoruz ve bazılarımız kalkıyor, bazıları oturup bekliyor. bu açıdan sizi çok iyi anlıyorum, her iki duyguyu da yaşamış biri olarak. güçlü durun ama bunu yaparken o artık hissetmediğinizi sandığınız duygularınızı bastırmayın, ve bu dönemde eğer imkanınız varsa terapi alın, yani sadece ilaç desteği yetersiz kalır. eğer bir psikoloğa gidemiyorsanız da "iyi hissetmek" adı altında bilişsel davranışı terapi kitapları var, seri halinde, onu mutlaka öneririm. sizi bu evliliğe iten nedenleri bulmak ve ileride aynı patterni izlememek adına size çok faydası olacaktır. kendinize çok dikkat edin.

Çok teşekkür ederim canim insallah hepimizi A Asss

Çok sağol canim darısı daha güzeli başına olsun inşallah

Ben kafamı takmıyorım zaten, alıştım artık. Boşanıyorum da. Allah hepimizin hakkında hayırlısını versin

Mutluluk kavramim cok degisti yasadiklarimdan sonra. Soyleki ; mutlu olmayi gectim mutsuzluk seviyeleriyle savastim uzun bir sure. Hatta suan mutlu olmak icin degil dengede kalabilmek icin ugrasiyorum. Kendime yuklenmemeyi ogrendim.

"Duygulari ölen dirilirmi" sorusuna gelince inan bunu bende cok merak ediyorm ve surekli soruyorm kendime. Eski ben olurmuyum acaba diyrm Sanmam

İnşallah öyle olur canım

Ilaclari ilk aldigin aylar aglayamiyosun cok canin yansada. Sonra normale donuyosun. Ama senin 2 taneymis bide agirmi bilmiyorm tabiki. Zor seyler atlatmissin. Birak biraz nötr ol, kafan rahatlasin. Dusunme iste bise guzel bu.. Ben sirf dusunmeyim diye psikiyatriye gittim. Zaten yasadiklarimi cok azini anlatinca antidepresan verdi hemen. Ben kilo yapti diye 5 ay kullandim acikcasi.. Suan kendi kendime atlatmaya calisiyorum. Uni okuyrm bende onun derslerine calisuyrm iyi geliyo bana. Ozguvenim artiyo. 1 kac arkadasim var ara sira onlarla cikiyrm okdr. Cogunluk evdeyim bende. Biraz kafa dinlemek daha guzel seni anlicak insanlar yoksa eger. Eger derslerim olmasa bi ise girer calisirdm. Yada kursa gitmeyi dusunurdum. Sende oyle yapsana. Toplum icine karistikca acilirsin. Istemesen bile yap. Arkadas cevren kafa dengin olur belki.

Teşekkür ederim Papatyaakadiin E Y L Ü