mesajına baktım saat 05:35... 1-Öncelikle uyku saaatine çözüm bulalım?geceleri muhtelemen uyuyamıyorsun... tamaam uyumadın mı o gece ama gündüz asla ve asla uyuma! çıkm gez yürü marketlere git hani şu büyük marketler var ya.. bişi alman şart değil reyonları gez elinde boş arabayla... evde yapılacak iş bul onu yap mesela ertelediğin iş vardır mutlaka evde onlardan sadece 1 tanesini yap maksat;yorul hem de iyi yorul ama sakın u-yu-ma! akşam olunca uykun bastırınca sakın birşeyle ilgilenme ve hemen yat uyu.. bun- dedeiklerimi 4/5 gün yap bak nasıl uyku düzenin oturmaya başlayacak... geceleri uykusuz kalma...6 da yatacağına 6 da 7 de kalkmay çalış daha güzel olur senin için... 2- ben de senin gibi üşengecim tembelim hani kelin ilacı olsa kendi başına sürermiş ya... bir kaç gündür yapmaya çalıştığım "ertelemeyi erteleme!" ilkesini uyguluyorum.. örneğin elimde bir çorap var onu sonra yerine koyarım dursun şurda diye neresi yakınsa koyuveriyordum oraya.. yok kızım dedim bu böyle olmaz.. içimden o anda koyuver oraya diyor ya bir tembel ses:"ertelemeyi erteleme!" diyorum yani "o çorabı yerine koymayı erteleme " demeye başladım zorda olsa gidip o çorabı yerine koyuyorum... sen de bunu uygulamaya başla hatta gel beraber uygulayıp destek olduğumuzu arada bir hatırlatalım... 3-diyetisyenden önce hergün yürüyüşe çıkmanı tavsiye ederim sabahları ılık su iç aç karna.. yemek hissi gelince dişlerini fırçala macun tadından sonra pek yemek istemezsin... iştahını kapayacak şeylere atla... sık sık atıştır yani öğünleri az ye ama sık ye"azar azar sık sık" ... kendini hazır hissedince gidersin... 4-aynı sorunla karşı karşıyayız ;ben de bir dükkana gidip bişi almak istemiyorum içimden gelmiyor... ne gerek var dolaptakiler yeter para harcamayım diyorum bi de... psikiyatre gitmeye başladım gerçi yaşadığım ağır şeyler için gdiyorum ama zamanla hayata tutuncam başarıyla inşallah... yoksa çok agresif oldum kendimi ve evdekileri yiyorum ki kızım bunu hiç mi hiç haketmiyor benim vücudum da haketmiyor bence "bir şansı saha hakediyorum o nedenle tedavimi olmalıyım".. sen de bir an evvel psikiyatriden randevu al verdiği ilaç iyi gelicek inşallah... ilgi duyduğun bişi yap evde ;örgü mesela... kilo dediğin verilir gider 120 nin üstünde kilo verenleri gördüm tv de... ONLARDAN NEYİN EKSİK?ONLAR ANNNESİNDEN TORPİLLİ Mİ DOĞUYOR SEN DE YAPARSIN! AMA ÖNCE UYKU-ERTELEMEYİ ERTELEME-PSİKİYATRİ-YÜRÜYÜŞ bunları hallet...

Bulaşıcımıdır nedir? Başlığı gördüm girdim içeri, ilk satırda bir bezginlikki sorma.. üşendim okumaya.. bari iki satır yazayımda ayıp olmasın dedim :90:

psikolojide birşey vardır olumsuz neyi beynine sokarsan o şekilde olur diye... mesela aslında olumlu gelen yapacağım kelimesinde bile olumsuzluk vardır aslında onun yerine yapıyorum beyindeki olumsuzluğu giderir münir arıkan adlı yazardan öğrenmiştim bunları... ve nedense beynimize şu an üşengençliği koyduk bir anda ve yazmaya üşeniyorum bak arkadaşım ben de bi araa ooo 90 kilo olmuştum biliyormusnn ama sonra bir karar verdim herkes gibi güzel şeyler giymeyi ve aynada kendimi incelemeye vücudumu santim santim ölçmeye sonra herşey yavaş yavaş düzeldi ve inanırmısın bir senede 52 kilo oldum sonra arkadaşlarım zayıf çirkin oldun diyince şimdi 57 oldum :))) sadece kendini hayal et ve inan ve birşey daha var depresyon seninki aslında ama en azından kendini anlatabiliyormuşsun ben depresyona girdiğimde sadece ağlıyordum ne yemek ne gezmek ne gülmek sürekli iç sıkıntısı ve ilaçlar... ama sonra yenicem dedim bunu onca şeyler yaşadım bundamı yıkılıcam dedim ve sonra bi baktım düzelmişim :) ama seni mutlu eden kişilerle veya hobilerinle uğraş spor yap o bile mutlu eder ve ben hayatıma giren pisimede borçluyum mutluluğu onun bana annesi gibi muhtaç olması 2 saatte bir biberonla yedirmem gece gündüz demeden uğraşmam buda beni herşeyden uzaklaştırıp sevgiyi değer vermeyi yeniden öğretti ve pisimin yaramazlıkları sayesinde mutlu olmaya çalıştım.. biliyorum bu anlattıklarım sana pek fayda etmez ama lütfen pes etme diye söylüyorumm verebilirsin kilolarınıda hatta düşünsene 40 lardayken 38 beden bile olabilirsn :) sen çok güzelsin bence lütfen ayağa kalk asıl savaşcı düştüğünde yıkılmadan ayağa kalkabilendir... bu arada fazla kötü gözüküyorum diye 57 den 53 e düşmeyi planlıyorumm ne kadar uyuz bişeyimm

AYSIZGoKYuZu canım ben 20 yaşındayım. Haklısın kimsenin hayatı hiiç de kolay değil, neler neler oluyor. Ama yine de insan daralıyor, bunalıyor. Ben de sağlığımla ilgili sorunlardan ve okul yüzünden bu hale geldim 1 senem kaldı hatta 6 ay. Rabbim 6 ayda bitirmemi nasip etsin. Sonra o muhteşem yaşantıma geçmek istiyorum :94:

amin inş amaa diyete başlıyorsun dimi :))) üşenme lütfen aa çok ayıp . push ; ThankfulNovember Oğlum, canımdan

canım özel msj olarak anlatacağım :)

aynı konuyu iki yere açtınız. içinizde heves yoksa birşey olmadım mı olmuyor işte. bence kilolu ve çirlkin değilsiziniz. çünkü bir erkek arkadasınız var sizi beğenen biri var. ve sizi o kadar beğenyor ki her daim yanınızda. ama silkelenin ve kendinize gelin. kilolu da olsa güzel insanlar giydiğini yakıştıranlar var. ve 88 kilo da dünyanın kilosu değil. kendinize öyle bir küsmüş ve kilitlemişsiniz ki yüreğinizi bir burada ne desek boş. şunu her zaman hatırla : biz dünyaya bir kere geliyoruz. mutlu yada mutsuz hergün bir şekilde geçiyor. neden daha güzel olmasın... hayatta bir şansın var. ve bir tane sen varsın. bir yerini incilttiğinde hala canın yanıyor üzülebiliyorsan sen de iş bitmemiş demektir. kendini seviyorsun demektir. bence bir psikoloğa git. oradan bir diyetisyene. ve birde spora.. daha gençsin. öyle hızlı giderki kilolar. kendini seversen kendine güveniceksin zamnla. şuan herşey istediğin gibi gitmiyor o yüzden böyle düşünüyorsun. tamam üniversiteye bir sürü para döktün ama olmadım mı olmaz. dünyanın sonu da değildir. aile olarak kuralcı disiplinli de olunsa her bireyin çok kıymetli ve özel olduğu hissettirilmeli. çocukluğunuzda yaşananlara üzüldüm. ama hepsi eskide kaldı. sen bugünlere ve yarınlara bak. L

canım sağolasınnn ama ne oluyor kk forumuna ya herkes pes etmiş durumda ölüme çare yok yoksa zayıflamak ne kadar basit birşey temzilk bakım ooo bunlar eğlenceli şeyler hele birde aynaya bakınca güzelleştiğini görünceee uf ufff gelmeyin keyfime diyorsunuzz toparlanın bakimmm geliyorum babetlerimlee kafanıza vurmayaaaaaaa aaaaaaaaa

kendini çok güzel ifade etmişsin ve yazdıklarından sorunlarını ve bu sorunların çözümünü bilen zeki bi kız olduğun anlaşılıyo. bence sana lazım olan tek şey bi adım atman sonrası gelicektir diye umut ediyorum. ayrıca bi insan değiştirebileceği şeyler için değil değiştiremeyeceği şeyler için üzülmeli sen zekibi kızsın başarabilirsin S

sana ozel mesaj yazmiztim...

yaaa bitanemsin yaaaa( verdiğin laboratuar örneği çok güzeldi... cidden söylediklerin hayat dolu.. ve uzak bakmıyorum bunlara.. tamam kiloluyum mutsuzum kendimi eksik yarım hissediorum hatta aşağılanmış vs.. erkek arkadaşım hala duruyo 4 senedir ama ne bilim bazen elimi bile tutmak istemiyomuş gibi hissediorum.. ters cevplar vermesi yada hiç konuşamıyo oluşumuz... iletişim çok kopuk sadece 4 yılın verdiği bir beraberlik... ben öldüm de o son demlerimi yaşıomuş gibi bir his verio bana.. onun tarafından kendimi çok değersiz hissediorum.. o nedenle ayrı bir psikolojim bozuk.. vazgeçip kurtulmak bana değer vermeyeni sökp atmak istiorum ama olmuyo... hiç sevmeyim istiorum.. sadece bir müddet kendime vakit harcayım zayıflayım eskisi gibi olayım ve sonra hayatıma kaldığım yerden devam edeyim istiorum.. olmuyo olmuyo olmuyo.. ciddi maddi sıkıntı çekiorum.. elimde iyi para kazanabileceğim fırsatlarım var fakat 500-1000 lira sermayem yok die kazanamıyorum.. kazanamadığım gibi ihtiyaçlarım kredi kartım vs borçlar attıkça üstüme yük olarak binio.. aslında bu işi yapabilsem hem kendimi oyalar hem para kazanır hem güven kazanırım ama aileden istedim vermio bankalardan istedim vermio, kimse 1.5 aylığına bana borç vermio :)) çaresiz kaldım birşey yapmam lzım ama ne? çözüm üretemiorum mucize bekliorum o da olmuyor.. hayal kurmaktan yakında kafayı sıyırıcam allah hepimizin yardımcısı olsun L

bende öyleyim yerimden kalkmak istemiyorum. kimse uyandırmasa uyanmam. L

Dönem dönem herkes yaşar bu yazıdıklarınızın bir kısmını bana kalırsa... Çok zor baş etmek ama tek çare zorlamak kendinizi, salmamak bir şekilde mecbur etmek kendimi yapmaya sorumluluklarımızı gerçekleştirmek için.. Eğer yardım alabilirseniz hiç kaçırmayın profesyonel bir yardım işinizi kolaylaştırır... bonbo

neden bu kadar küstün ki hayata? ben küsecek bir neden göremedim aslında. bana mı sorun cocukluğun mu? sen benim yaşadığım çocukluğu yaşamış olsan kesin intihar ederdin heralde. babamdan daha 2-3 yaşlarında başladım ben dayak yemeye haa öyle eliylede dövmezdi. soba demirleri hortumlar hemde ağzın burnun kan içinde kalana kadar döverdi beni annemi kardeşimi... yemek sofrssından kaldırıp dövmeler, uykudan uyandırıp dövmeler, ocak ayının o ayazında buz gibi suyla ıslatıp soğuk balkona kapamalar gece ac yatırmalar... ohooo daha neler neler... sonra boşandılar. hersey düzelecek dedim. babam yok ya rahatız artık dedim. bu sefer yetmedi annemin kazancı kira okul masrafları borçlar... hiç bilmem hayatım boyunca cebimde harclıkla okula gittiğimi. hiç hatırlamam arkadaslarım gibi simit ayran alabildiğimi. bırak simit ayranı kurban bayramı gelsinde konu komşu et versin bizde yiyelim diye bakardık. ananem zeytin göndersinde para denkleyip alabilirsek ekmeğin yanına katık yapalım diye bakardık. ne yaptım peki sence? bunalıma girmedim mi evet girdim ama senin kadar değil evlenmeyi seçtim. karşıma cıkan ilk insanla hemde. ne oldu biliyormusun peki... boşandım...5 yıl oluyor. berbat ve hatalarla dolu bir evlilikti ki emin ol babamı özledim diyebilirim o derece yani... sonra ne oldu? annemin yanına geldim çalışmaya başladım.3 kuruşa hemde. ama olsun çalışıyordum zayıftım bakımlıydım... sonra iş yerim kapandı. bi şekilde kendimi 2 yatalak hastanın yanında buldum. iki yaşlı yatalak hasta... altları bezlenen yemeklerini yiyemeyen 2 hasta. ve biri alzheimer hastası. yani bi şeyi unutur ve en az 100 kere sorar sana. senelerce 7 gün 24 saat hiç evden çıkmadım. onlara baktım. çıldırmak içten bile değildi. benim gibi uykuyu çok seven bir insan gece yüzlerce kez bölünürdü uykum. Allah rahmet eylesin ikiside vefat etti. sonra belki açtığım topiği okumuşsundur. biri girdi hayatıma eski eşimden sonra ikinci kez. sevdim. güvendim. bana umut verdi. sonrada denedim olmadı dedi ve çıktı gitti işin içinden. hasta baktığım süre boyunca inanılmaz kilo aldım tahmin bile edemezsin.58 kilo iken tam 94 kilo oldum düşünebiliyormusun. ve belkide hayatıma giren insan kilolu oldugum için beğenmedi beni. bende yakıştırmam giydiğimi kilom var çünkü. yemek yemeyi hele cips cerez bayılıyorum. ama umudumu hiç yitirmedim. bende bunaldım yeri geldi isyan ettim. ağladım günlerce karalar bağladım. ama senin kadar uzun sürmedi hiç birisi. taş çatlasın 1 hafta. sonra hep toparladım kendimi. hayatıma en son girip beni beğenmeyen insanın sayesinde hırs yaptım. şimdi 85 kiloyum,9 kilo verdim. ve verdikçe umudum hevesim arttı. kararlıyım 4 aya tüm fazlalıkları vereceğim. bak cnm... insanlar neler neler yasıyorlarda senin kadar yıkılmıyorlar. bir sağlıkçı cocugu olarak sana sunu söyleyebilirim antidepresanların ardına sığınma. bir insanın en iyi doktoru kendisidir bunu unutma. antidepresanlar sadece uyutur seni beynini uyuşturur. ama daha çok gençsin. ilaç bağımlısı mı olmak istiyorsun. egzersiz yapamıyorsun diyelim. bende yapamam. o zaman benim gibi yap. bakkalamı gideceksin. en uzak olanına gitmeyi dene. yürüyüş olur. yemeyi çok mu seviyorsun. bunun yerine sıvı tüketmeyi dene. ben çay içiyorum. şişiriyor midemi. ve kabak çekirdeğini keşfettim. canım bişeyler yemek istediğinde onu yiyorum. oda tok tutuyor beni. böylece kilo vermeye başlayacaksın. ve bence en büyük yanlışı çıkar hayatından erkek arkadasını yani.19 yasında... yapma ne olur cocuk bakıcımısın sen. ondan ne hayır gelebilirki sana. hani senden 1-2 yaş küçük olsa neyse dicem. yapma ne olur. bu kadarcıkmısın sen? bu kadar değersizmisin acizmisin? kimse dertsiz değil... komedi izlemeyi dene. seni üzen filmelri müzikleri çıkar hayatından. buzdolabının üstüne bi zayıf birde kilo aldığın zamana ait iki resmini yapıştır. ve en önemli tavsiyem oku... çok değil 1-2 sene sonra çok vurursun kafanı taşlara sonra. evlenmek bir kurtuluş değil aksine sorunların başlangıcıda olabilir. kendine bu kadar haksızlık etme. ben senin çirkin oldugunu düşünmüyorum. kilo alan çirkin değildir. bir ara zayıfmışsın ddemekki tekrar olabilirsin. bazı şeyler senin elinde bizler buraya destan yazsak nafile. bence silkelen. ve bir tavsiye daha. dua etmeyi dene. şunu istiyorum bunu istiyorum... saçma. kimsenin elinde sihirli bir değnek yok. sana her istediğini anında veremez kimse. tarlayı ekmeden burdan ekin çıksın diyemezsin ki. duaya sığın derim. ama öyle bir gün iki gün edipde aaa olmadı işte deme. sabretmeyi öğren önce. ben çoğu sıkıntımı dualar ile aştım. sende öyle yap. gir diğer topicleri oku. bak ne dertleri var insanların. sevgiyle kal

bence bukadar seyi yazmaya usenmedigine gore cokda usengec degilsin biraz gayret caba sarfet hem kilolu olmak hayat boyu sisman kalacagin anlaminada gelmez istersen verebilirsin

katılıyorum. sende bir brigitte jones saklı...

Bence Sen kendine cok büyük Hedefler koyuyorsun ve herseyi birden mükkemel yapmak istiyorsun herseyde basarili olmak istiyorsun ve en ufak olumsuzlukda olmicak diye cabuk pes ediyorsun yada hic baslamiyorsun. ilk olarak Ruhundaki yaralari sarmakla basla canim icin o kadar doluki sadece bi dyetisyen ile olucak is degil sonucda uzun vadeli olmaz öfkeni kirginligini kabulnenemedigin seyleri icinde hangi duygular varsa bosaltabilmen gerek ve üzerine bir sünger cekip arkana bakmadan yepyeni bir hayat kurup yeni hedeflerle yola koyulup bu sürecde zaten yavas yavas da kilolarini kendilgiden verirsin bundan hic bir süphen olmasin )))

saolasın canım... bunlar da birer sınav işte. ama çok şükür geride kaldı kötü günler. herşey zamanla daha iyi olacak biliyorum... çok saol Allah senin de yüzünü hep güldürsün L

Kesinlikle, erken kalkmak da çok önemli. Güne geç başladığınızda 1-0 yeniksinizdir zaten, geç kalkmak ve düzensiz/fazla uyku baş ağrısı miskinlik halsizlik gibi birçok rahatsızlığı beraberinde getirir. Ayrıca geç başladığınız gün bereketsizdir, neye elinizi atsanız akşam oluverir, hiçbir şey yapamazsınız. Böylece yapmanız gereken işler bir sonraki güne kalır ve böyle böyle işler biriktikçe daha da güçleşir. "Üşeniyorum öyleyse yarın"ların yarını gelmez :96: melisa87 TUTUN ANNEYE

en çok sizin yazdıklarınız hayat dolu:))deniz kenarında yaşıyorum sayılır.. karadeniz sahili upuzun uçsuz bucaksız.. bu güzelliklerin farkında olup yaşayamamak ne acı biliyo musun? kendime öyle kızıyorum ki sahilde uzun bir yürüyüş yapmak için bile yanımda birinin olması gerektiğini düşündüğüm için.. tek başıma kapanıorum odaya.. biri beni tetiklemezse dışarı hiç çıkmayacağım neredeyse... aslında bir gerçeği atlayarak anlattım.. herkes bana sen neden psikoloji okumadın derdi.. insanlar üzerinde oldukça iyi etkilerim var.. ikna kabiliyetim oldukça yüksek.. eğlenceli de biriyim.. herkesin sorunlarına derman olabilecek en azından inanılmaz iç ferahlatacak büyük bir kaostan çıkarabilecek kadar da pozitifim.. herşey bu noktada başlıyor.. fazla iyiyim... kendimden başka herkesi çok fazla düşünürüm.. bir örnek vereyim.. öğrenci olup cidden kredi kartı mağduruyum..3500 kadar sonra avea faturam telefonun gprs ini açık unuttuğum için 1800 lira geldi bunların hepsi üniversiteye hafif sorunsuz koskoca bir mutluluk içinde olduğum an oldu.. artık hiç derdim yok dediğiniz anda birden bir patlama oluyor.. para sıkıntısından saçlarım dökülmeye başladı.. sonra stressden 1 yılda 18 kilo aldım.. erkek arkadaşımda benim stresimden etkilendi.. ve beni artık görmezden gelmeye başladı.. tüm arkadaşlarımın en büyük dertlerinde ben onlar için savaşmaya kalktım.. hep yanlarında hatta önlerinde oldum.. beni bir duvar sandılar... ruhsuz, hiç üzülemez fazla mutlu hiç derdi yok!!! oysa bir kere sormadılar senin hiç derdin yok mu diye.. sadece anlattılar.. birgün odama kapandım yalnız kalmak kimseyle konuşmamak, içten içe çığlık atıp öfkemi dertlerimi dindirmek istedim.. aradan bir kaç gün geçti ve kimse neyin var senin demedi.. onlar için duvardım sadcee... o kadar çok ihanete uğradım haddi hesabı yok... hep çok sevdiklerim terketti beni hep onlar sırtını dönüp çekti gitti hep onlar benim kendimin ne kadar değersiz olduğunu hissettirdiler.. öyle şeyler aşıladılar ki bana tek bildiğim şey kendine faydası olmayan değersiz bir insanım.. küçük yaştan beri hep kendi ayaklarım üzerinde durmaya çalıştım.. kafede mağazada dershane de okulda çalıştım.. çalışma hayatımda hep çok başarılıydım.. kendime fzla güvenirdim.. çünkü ince keskin bir zeka yapım vardı.. oysa şimdi öyle değilim.. gerçi hala şu an hem okuyup hem de yurtdışından ithalat yapıyorum.. kendi paramı ufakta olsa kazanıyorum.. ama bu işlerde durdu.. küçücük bir sermayem yok.. 1000 liralık bir sermaye beni belki hayatımın kadını yapacak.. ama yok bulamıyorum.. borç ödemeye çalışmaktan, okula öğrenci evine para yetiştirmeye çalışmaktan iş yapacak sermayeyi bulamıyorum.. bide üstüne üstlük sürekli kendime olan güvenim azalıyor.. kazanabilme umudumu kaybediorum.. kilo problemim var.. stres bende kilo yaptı.. vermeye çalıştım ama benimle beraber bana destek biri olmayınca yapamıyorum.. olmuyor gerçekten çok denedim.. aslında 3 yıl önceki fotoğraflarıma bakınca inanamıyorum... çok güzelmişim!!! belki o yüzden psikolojim çöktü... şimdi çok çirkinim... bide nasıl verdin o formülü bende istiorum:)) bide özelden msn verirsen konuşup dertleşmek isterim L

ah canım ah valla bende 22 yasındayım 2 seneki halime bakıp ah cekıyorum ne guzelmişim diye amaaan salla yine güzeliz nolcak bak sevgilinde var valla bence zayıflardan çok boyle tombıklere hersey daha cok yakısıyo dar paça bı pantolon giycen topuklu ayakkabı ustune bağrı açık bı bluz oooh mis olursun vlla ah ben yanında olacaktım acayıp stil danışmanlıgı yapardım sana ayrıca dilin çok guzel valla hıc sıkılmadan okuyorum yazdıklarını masal gıbı anlatıyon kız herkes üşengeç be tatlım uyku falan oo beni bıraksalar butun gun yatarım iş konusuna gelıncede müzik müzik müzik açacan muzıgı nası yaparsın ıslerı bak gümbüdü gümbüdü:81: ozguvene gelincede sallıcan herkesı umursamaz olcan azcık şöyle bı suslen püslen evdekılerede kızlar ben ıkı tur atıp gelcem de :82: yalan dünya beee ne sıkılıyon yatacan tabi üşencen ama kiloyuda verceksin tut kendını bakım otur elma ye aksama kadar L

bazi satirlarin ayni beni anlatiyor sanki ben yazmisim gibi, bende 53 kilodan 88 e firladim stresten en kotusude insanin hedefi yoksa bi bitki gibi yasamaya basliyor nisanda kara verdim ilk basta kilo vericen diye nasil basladim bende bilmiyorum artik hergun pilates yapiyordum birde hassas tarti almistim sabahlari kalkar tartilirdim ve bir yere yazmaya basladim. gunden gune az da olsa vermeye basladim o kadar mutlu olmustum ki tam 4 yil ayni kiloda kaldim az degil, simdi 79 kilodayim yine cok biliyorum ama hamileyim eh onuda 4 yildir bekliyordum, simdi bebegim bir an once olsunda tekrar spora basliyayim diye hayallerim var, bunlari ben diyorum inanamiyorum kendime sende basarabilirsin niye olmasinki, yeterki inan birseyin olacagina

üşeniyorum o halde yarın:97: K keykey

anthony robbins - içindeki devi uyandır bu kitabı biran önce edinip oku canım!! bu yaşta böyle içi geçer miymiş insanın!! hemen oku hemenn

o kiabı 16 yaşımda iken okumuştum.. gerçekten güzel bir kitap... o kadar kalın ki okunur mu die epey düşünmüştüm:))şu aralar durağan evremi yaşıorum.. vizelrim başladı o nedenle bayram sonu psikoloğa gidip derin düşüncelerimi durdurmayı sağlayacak bir ilaç isteyeceğim.. ve rejime başladım :) her sabah aç karnına bir greyfurt yiyorum..5. günüm pek bir değişiklik yok ama olacak inşallah.. gerçekten ilginize çok teşekkür ederim.. . push ; L

tek kelimeyle harikasınız okurken takdir ettim sizi:128:

ayy ilginç geldii konu merak ettim valla :)

bu soyledıklerın burda cozumlenıcek bısey deıl ciddi bır uzmandan yardım alman gerekıyor istikrarsızlık cok kotu bırsey.. kendımden bılıyyorum.. ama sunu da soylıyım. ben ıkı gun evde kalınca hemen huy degıstırıyorum ustte yazdıklrın hepsını aynı dk. ıcınde yasıyorum kucuk emraha donusuyorum resmen.. ınsan kendını boş bırakmamlı.. butun mesele bu.. hayata tutunmalı savasmalı caba harcalamalı bısey yok kı etrafımda dıyceksın.. mesela sana tavsıyem bellı derneklere kuruluslara uye ol ınsanlara yardım etmeyı ogren.. hıcbır cıkarın olmadan ınsanlar ıcın kan ter ıcınde kalıp onlara yardım etmeyı gör.. yaşa yani kısacası.. bırde ki bence en önemlısı bu : manevi açlığını doyur.. onu doyurdugun an karnında doyucak emın ol.. eger ılgılenırsen sana yardımcı olabılırım..

yanlız bişi sölicem ben louboutin şimdi sen önce bi hormon tahlili vs vs yaptırsan ya da vitamin testi, ben aşırı aşırı aşırı ama günde 17 saate kadar uyuduğum zamanları bilirim tahlilde ileri düzey kansızlık çıkmıştı... belki sende de böyle vitamin eksikliği değilde hem kilo alıp hem bezgin olmana neden olan bi hormon falan eksikliği vardır. B12 vitamini eksikliği de depresyona suçluluk duygusuna neden oluyomuş mesela bende yeni öğrendim. diyetisyen yerine böle şeyler denesen, ikimiz de öğrenciyiz ben de okula gitmekte güçlük çekiyorum baya bi hergün kalkıp gitmek falan çok zor geliyo ama işte yapmak zorunda olduğumuz şeyler var... kesinlikle bi kursa yazıl doktora gittikten sonra bence... psikiytriste ihtiyacın var bence de çünkü böyle her insanın kendisini iyi güzel yararlı görmesi için nedenleri olmalı... öğrenilmiş çaresizlik diye bi terim var bak şimdi direkt copy-paste yapıcam [Basit bir laboratuvar deneyinde, içinde bir büyük balık ve birçok küçük balığın olduğu bir akvaryum inceleniyor. Büyük balık küçükleri yemeye başlıyor. Döngü bu şekilde devam ederken, akvaryumun ortasına, dikey bir cam yerleştirilerek akvaryum ikiye ayrılıyor; büyük balık bir bölmede, küçük balıklar ise diğer tarafta kalıyor. Büyük balık camı geçip küçük balıkları yiyebilmek için defalarca deneme yapıyor ve defalarca cama çarpıp geri dönüyor... Yaklaşık 30 saat sonra büyük balık artık diğer tarafa geçmek için mücedele etmeyi bırakıyor, cama yaklaştığında geri dönmeye başlıyor... Deneyin sonunda aradaki cam kaldırılarak akvaryum tekrar eski haline getirildiğinde ise sonuç dikkat çekiyor; büyük balık arada artık engel kalmamış olmasına karşın hiç hamle yapmıyor ve küçük balıkları yemek için mücadele etmiyor! Bu duruma temel psikolojide &#8220;öğrenilmiş çaresizlik&#8221; adı veriliyor. Yani, kontrol dışında gelişen olaylar ya da üst üste karşılaşılan başarızlıklar ve çözümsüzlükler karşısında, bir noktadan sonra pes etmenin, çaba sarfetmekten vazgeçmenin ve çaresizliğin kabullenilmesidir... şimdi canım demem o ki; yıllar boyunca denemişsin bişeyleri tamamlayamamışsın şimdi kendini yarım yamalak içinde hiçbişey yapma isteği gelmeyen sorunlarını uyuyarak çözmeye çalışan bi insan olduğunu hissediyosun... değersiz görüyosun kendini... yazının devamı bak; &#8220;Öğrenilmiş çaresizlik&#8221; ile birlikte kişi, ne yaparsa yapsın, başaramayacağına ve sonucun mutlaka olumsuz olacağına inanır! Ve tam bu noktada bir kısırdöngü başlar; kişi, denemekten ve uğraşmaktan vazgeçtiği için, olumlu bir sonuca ulaşması ve bir şeyi başarması da gerçekten imkansız bir hal alır. Olumsuz sonuçlar ve başarısızlıklar, kişiyi daha da karamsar, mutsuz ve umutsuz hissettirir; motivasyonunu ve güvenini kırar ve bu da depresyona zemin hazırlar. Depresyondayken insanlar; olumsuz unsurları olduğundan daha da ağır ve karamsar şekilde algılarken, olumlu unsurları farkedememe ya da azımsayarak algılama eğilimi sergiler. Bir süre sonra bedenin kimyasal dengeleri de değişmeye başlayına, depresyon ve ona paralel çaresizlik ve eylemsizlik durumu içinden çıkılması daha da zor bir kısırdöngü halini alır... yani velhasılıkelam sen bu çaresizliği bezginliği vs vs vs öğrenmişsin... ama bu çark hep o tarafa dönecek diye bişey yok "The Secret" die bi kitap var duymuşsundur... iste yeter evren sana verir diyor... ki gerçekten de öyle. bişeyi gerçekten isteyip de almak için azbiraz çaba harcarsan alırsın... bu bir gerçek... aynı durumdan şu duruma geçen biri olarak söylüyorum çok acaip uykum vardı hiçbişey yapmak istemiodum, şimdi biraz bişeyi kafama taksam direkt temizlik yapan film izleyen biriyim... yine herşeyi günü gününe yapmıyorum ama zamanından sonraya da bırakmıyorum... sınavlarımdan iki gün önce çalışıyorum... devamsızlığıma dikkat ediyorum... sadece kendini biraz sev... kilo vermek için mi uğraşıyosun mesela boğazını tutma ama müshil yapıcı ilaçlar kullan sağlığına zararlı değilse tabii... ya da korse giymekle başla en azından biraz daha zayıf görünürsün, parandan biraz ayır bi cilt bakımı yaptır, bi saçlarını kestir, o da olmadı altı üstü bi odan varmış kadınlara sor böyle temizlik yapan bi kadın vs vs varsa 20 ytlsini ayırıp odanı temizlet bi gün... ufak değişiklikler yap... erkek arkadaşını onunla görüştüğün konuştuğun zaman dışında düşünme... yanlız doğdum yanlız yaşadım yanlız ölcem yapma kendi kendine... lütfen biraz kendini sev bi 10-15 tl ayır haftada bi kendin için saç bakımı yaptır ya da ayda 50-60 tl ye spor salonuna yazıl haftada bi gün için. hem spor salonunun geneli zayıflamak için gelmiş kadınlardan oluştuğu için estetik kaygın da olmaz... kendin için bişeyler yap sadece... sadece kendin için... benim bi tanıdığım kız vardı kızıın hiiiç bi olayı yok bi dünya da sorunu eksiği vs var o kızdaki özgüveni çok az kişide gördüm... ama öyle olunca gerçekten insanlar çok kolay kabulleniyo insanı... yüz defa ben güzelim diyince güzel olunmaz diyenlere aldırma... gerçekten her gün aynaya bakarak ben güzelim sevilmeye layığım de... ki gerçekten de öylesindir eminim... lütfen çaresizliğe kapılma... Allah yardımcımız olsun hepimizin... D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

kendine acımaktan vazgeçmelisin senden çok daha kötü durumda olanlar var 19 yaşında biri ile ne evlenmesi evliliğini sağlam temeller üzerine kurmaya çalışmalısın baban ayrı şehre gitmene izin vermiş 24 yaşındasın evin sorunlarından uzaksın şimdi problemi kendinde aramaya başlamalısın çeşitli ilaçlar kullanma dr lar tv lerde bangır bangır bağırıyo hem dengesizlik hemde kilo yapacağını 2- 3 hafta bol su iç ve ilaç kullanma sonra evli değilsin çoluk çocuk yok henüz bekarsın öyle bir yazmışsınki dünyanın tüm yükü omuzlarında ya baban ölmüş olsaydı anne ve kardeşlerine sen çalışıp bakmak zorunda kalsaydın o zaman intiharmı edicektin silkelen şanslı olduğunu düşün henüz gençsin ve yolun başındasın ilk önce az ye çok fakir aç insanları düşün afrikadakileri sadece 1 porsyon ye herşeyden karbonhitratı yok denicek kadar kes istersen bununla ilgili konuma bakıp feyz alabilirsin sen bir hanımsın hürsün sık duş al az ye düzenli tertipli olmaya çalış hipnozda dahil terapi vb hiç biri işe yaramaz sen gerçekten istemedikten sonra

cnm yazını okuduğumda sıkıntını içten bir şekilde paylaştım inan bende bir süre önce senin gibiydim. artık dayanıcak gücüm kalmamıştı araştırma yapıyordum hep tesadüfen karşılaştığım bir site benim hayatımı değiştirdi. inan bütün sorunlarım geçiyor yavaş yavaş hatta bendeki değişime inanamıyorum çok hızlı değişim yaşıyorum bütün dertlerim eskide kaldı çok şükür halada düzelmeye devam ediyor. bu sitede ço yetenekli piskologlar var tedavi önecesi bir form dolduruyorsun internette onlar seni arıyolar 240 tl para yatırıyorsun. randevu alıyosun ve 1 saate yakın telefonla görüşme yapıyosunuz senin sorununun nerden geldiğini geçmişine inerek tespit ediyorlar. sonra sana bir kaç yapman gereken şeyi söylüyorlar. asıl tedaviyi sübliminal telkinle yapıyorlar. sana ardından 9, 10 tane telkin gönderip tedavi oluyosun ve bütün sorunun bitiyo inan ban cnm pişman olmıycaksın foruma sırf sana cevap yazmak için girdim www. çekirdekinanç.com bu site okuyup kendin karar ver. sağlıcakla kalll

inanır mısın cevap yazmaya üşendim...:) sabah 9 gibi yattım hiç uyumuorum zaten geceleri.. akşam bir uyandım ki saat 17:30 öğrenci olduğum için ev arkadaşım bağırdı dışarı yemek yemeye çıkıorum birşey ister misin? hayır saol dedim ve kalktım.. önce kadınlar klübünü açtım okudum:) yazmaya üşendim.. sonra gittigidiyora baktım.. neler var açık arttırmada diye ve şöyle silkelendim ve dün geceden kalan mutfak dolusu bulaşığı yıkamalıyım... ev arkadaşım gelince temiz bir mutfak görsün :)) üşenme dedim zorladım kendimi ve gittim yıkadım sonra dedim üşenmeyeceksin gidip kadınlar klubüne cevaplar yazacaksın :)) şimdi yazıyorum ama birşeye üşendiğimi yine hatırladım.. bulaşıkları sadece yıkadım.. hala durulanmayı bekliyorlar... ben yine yanlışımı yaptım.. bir işi tam yerine getirmeden başka işe başladım.. işte görüldüğü gibi... psikolojim biraz karışık..:s şöyle bir düşününce saat akşamın 7si olmuş bu saatten sonra yapılacak tek şey internette sörf yapmak olacak.. ve yine gün bitti ben yine sıfıra sıfır elde var sıfır tarzı yaşamın tam ortasındayım.. L

Mora terapi yöntemini öneririm. Genelde sigarayı bırakmak isteyen insanların kullandığı bir yöntemdir ama aynı zamanda kilo problemi olan insanlarda başvururlar. Vücudumuzun ürettiği çeşitli frekansları kullanarak yapılan ve tek seferde işe yarayan bir uygulama. Hiçbirzaman %100 etkili değil ama %90 oranda etkili denmektedir. Tatlı yada hamur işlerine olan isteğiniz bu sayede azalabilir yada kaybolabilir. Kendim denemedim ama yaptıran ve başarı sağlayan insanlarla konuştum. İnternetten bakıp araştırmanızı öneririm.

benim mesajlar 50nin altında olduğu için özel cevap yazamadım ama msn ekledim amakabul gelmedi.. mail atıcam ekle beni olur mu

Ben de bütün konuyu okumaya üşendim, inan Şaka bir yana da üşengeçlik gerçekten bir hastalık, üstelik üşendikçe daha çok üşenirsin, virüs gibi yayılır hayatının her alanına. Sebebi genelde yetiştirilme şeklimizle ve çabalarımızdan sonuç alamamakla ilgili. Yetiştirilme şeklimiz "sen dur, ben yapayım" şeklinde ise her zaman işi yapacak başkalarının olduğunu düşünürüz. Çabalarımızdan sonuç alamadığımız bir işse de ister istemez yılgınlığa kapılırız. Eğer bir işe üşenmek istemiyorsan düşünmeden yapacaksın. Düşünmek yapmaktan daha zor çünkü, düşündükçe yapmak daha zor geliyor insana. Örneğin sabah kalktın, spor yapmak istiyorsun ama üşeniyorsun, o zaman kalkar kalkmaz düşünmeden yap, zamanla alışkanlık halini alır zaten. Düşündüğün zaman yapmaya karşı da bir direnç oluşturuyorsun, ya da düşüncelerini kontrol altına almalısın. Düşüncelerinde olumsuz yargılar olmamalı, mesela aman spor yapsam da ne oluyor ki, bu ders çok zor çalışsam da başaramam vs. gibi. Üşengeçlikten kurtulmanın önemli yolu hareket etmek ve her hareketinin kendine ve başkalarına faydalı olduğunu düşünmek. Eskilerin dediği gibi, üşenenin çocuğu olmaz

Benim yaşadıklarımı özetlemişsin resmen canım. Ben de okula gitmiyorum, nefret ediyorum o okuldan. Gece 3-4 gibi yatıyorum, sabah 10'da zor kalkıyorum. Son miskinlikten gündüz tekrar yatıyorum. Bütün gün boşa gidiyor. Evde oturmaktan kilo aldım. 4-5 kilo fazlam var Hayata dair hiçbir umudum yok. Kimsenin yüzünü bile görmek istemiyorum. 10 gün boyunca evden dışarı adım atmadığım oluyor. Günde 3 öğün 1 hafta aynı şeyi yiyorum, bıkmıyorum. Canım başka hiçbir şey istemiyor. Eh aynı şeyi yiyip hiç dışarı çıkmayınca kilo alıyor insan. Sevgilim yok ve istemiyorum. Benle ilgilenen bir çocuk var ama buluşmaya bile üşeniyorum, işim var diyerek erteliyorum. Uzun zamandır güzel giyinip saç düzelttiğimi hatırlamıyorum. Ama ben mutsuzluğumun sebebini biliyorum. Çok iyi bir bölüm okuyorum ama bana göre çok boş. Nefret ediyorum okuduğum bölümden ve okulumdan. Okulum olduğundan ne çalışabiliyorum ne de başka bir işle ilgilenebiliyorum. Çok ödev verilen bir bölüm, ödevlere başlayamıyorum bir türlü. Ödev yapmayınca derse de gidemiyorum haliyle. Böyle bir kısır döngü içindeyim. Biliyorum ki 1-2 sene okul bitene kadar böyle depresyon ve sinir krizleri ile hayatımı sürdüreceğim. Bırak deseniz 1 senelik az dersim kaldı, o kadar emek verip bırakmayı yediremiyorum kendime. Diplomamı alıp işimi garantilemek istiyorum. Bu aileme de vefa borcum. Hayatta tek isteğim sevdiğim bir işte çalışmak, sonra kendi düzenimi kurmak. Mücadele vermek istiyorum hayatla. Ama şu lanet olası okulum elimi kolumu bağlıyor. Nefret ediyorum, 4 senedir aynı eziyeti çekiyorum. Yine aynı, yine aynı ThankfulNovember Oğlum, canımdan

arkadaşlar paylaşımlarınızı okudum, umarım konu sahibi faydalanmıştır çünkü beni etkilediniz... O okypete

Beni mi anlatmışsın ne... Yoksa ben gecelri uyanıp bunları mı yazdım dedim bir ara.. Psikolojik tedavide aldım ama olmuyor maalesef ThankfulNovember Oğlum, canımdan

canim benim herseyin basi saglik sagligin yerinde olduktaan sonra inan istersen herseyi basarirsin sen istemedigin icin olmuyor bunlar yani bu hayati bu sekilde yönlendiren sensin evliligi kendini iyi hissettigin dönemde yapmalisin ancak ozaman saglikli bir karar alabilirsin Çenebaz

Cevap yazmaya üşenme ama :) Ben bir pazar günü evde kalayım nasıl üşengeç oluyorum anlatamam, bence insanı dinç tutan sabah erken uyanmak düzenli olarak iş varsa işe okul varsa okula gitmeli... Bir ikincisi diyetisyen sadece sana bir liste verecek sana uygulayacaksın ama birazda insan kendi kendinin dktoru olmalı :) en azından saat 6 dan sonra yemek yemeyi bırakabilirsin :) Çenebaz

tatlım bu anlattıkların sağlık kitaplarından okuduğum kadarıyla depresyon belirtisi geçmişte yaşadığın ve şu dönemde yaşadığın herşey seni böyle olmaya itiyor bir dönem depresyon hapları kullandım ama doktorun bana dediği seni haplar değil sadece kendin iyileştirebilir bende senin gibiydim sabahları yüzümü yıkamak bile zor geliyordu ne yaptım odamı düzenledim önce ilişkimi düzenledim kendime daha sakin olmak için söz verdim o gün bugündür kavga etmiyoruz genelde kavgaları ben çıkartırdım aynaya baktığımda kendimi beğenmezdi kuaföre gitiim saçımı boyattım kestirdim eve geldim dolabı boşalttım giymediğim herşeyi topladım attım baktım birşey kalmadı alışveriş yaptım öyle çok şeyler değil bir iki parça başkalarının beni sevmesi için kendimi sevmem gerekiyordu kendime bakmaya başladım evde oturmakta insanı tembel yapıyor işe başladım uykum düzene girdi erkenden yatıyorum erkenden kalkıyorum dağınıklık konusunda pek birşey diyemem senden farkım yok arada bir ilham geliyor topluyorum odamı ama 2 haftaya aynı halini alıyor malesef ayda bir kerede olsa kendin için birşey yap hoşuna giden şeyler mesela sinemaya git futbol maçına bilet al bende sevmem futbolu ama çok stres attırıyor borling oyna vs... herşey senin elinde ama asla kendini küçümseme önce bunun için kendine söz ver ben yaparım de yapmalıyım de kendini nasıl hırslandırabiliyorsan öyle hırslandır kilo problemin için sevgilinle çık park park gez arada oyun olsun diye koş zamanla spora başlarsın zaten ama yine söylüyorum önce kendini sev

ah bebeğim harikasın yaaa:)) wallahi kendime geldim:) eskiden bende öle idim ama şimdi kendi popomu kaldıramıorum :))diyete başladım hergün aç karnına ılık su ve greyfurt yiyorum... normal beslendiğimin 3 te birine indirgedim kendimi.. şu sınav haftamı atlatayım buradn edindiğim arkadaşlarla msn de konferans yapacağım.. kız kıza gül eğlen ağla coş :)) bayram sonu psikoloğa gidicem başım çok ağrıyor beynimdeki uğultudan.. sürekli saçma sapan düşünceler... öpüourum kocaman özelden msn göndermeyi unutma teşekkürler herşey için L

önce kendini sevmeyi denesen gerisi gelecek.

uffffffffffffff sıkıldım. bu ne ya. o kadar güzel cümlelrle kendini iafade ediyorsunki. üşengeçim demişsin ama satırlar dolusu yazmışsın. senin derdin üşengeçlik değil arkadaşım. sen kendinle kavga halindesin. gücün bir tek kendine yetiyor ve yüklendikçe yükleniyosun. sana arkadaşların değil en büyük kötülüğü kendin yapmışsın. ne o liste öyle upuzun. güzel güzelde yazmış. sen o kadar listeyi bu üşengeçlikle nasıl yapacan. hedeflerini küçült biraz. merdivenin tepesine adım adım çıkılır. uçarak değil. evliklik için acele etme ayrıca, bir ken önce iki sonra 3 olacaksınız. kendinle uğraşamazken bide onların sorunları çıkacak. görmüyonmu evliler bangır bangır bağıryo derdim var diye. kendinle bi tanış önce. olumsuz yanlarını sıralayacağına olumlu yanlarını sırala. aynanın karşısına geç ve önce kendinle bir tanış. itiraflarını yap. yüzleş. burda hepimiz sana destek oluruz. hergün kendine bir hedef seç ve yapmaya çalış. burdan bizlerle paylaş. şiddetle kitap okumanı tavisye ediyorum. ne zaman bi kitap okusam irkilir ve kendime gelirim. hayat çok kısa. elindekilerini kaybetmeden değerini. bil.

( ne yapcaz peki biz yaaa yaşan bir ölü gibiyiz... çok hırslanıorum ( L

siz boş boş oturmaktan kendinizi düşüncelere kaptırmışsınız. insanın kendi kendini dinleyip hiçbir meşgalesi olmadan yaşaması kişiyi depresyona sokuyor kii, aynı problemleri annemde yaşadık biz. kendinize önce sıkı bir tokat atın ve silkelenin. okulunuza gidin, kendinize bir iş bulun ve hemen bir spor salonuna kayıt olun. çünkü yazdıklarınızdan 3 te ikisi görünümüzle alakalı problemleriniz. zaten bu tempoda çalıştığınızda aklınıza bu tür düşünceler gelmeyecek, ayrıca şöyle söyleyeyim işleyen demir pas tutmaz. ne zaman 3 -5 gün tatil olur ve ben evde otururum. kafayı yerim, üstüme ağırlık çöker, kesin hasta olurum, saçma sapan düşüncelere kaptırırım kendimi ama çalışmak birşeyler üretmek insanın kendine olan güveninide yerine getiriyor. ayrıca erkek arkadaşım dediğiniz kişi sizden 5 yaş küçük 19 yaşında birinden ne gibi bir güvence bekliyorsunuz o çocuğada yazık gençliğinin baharında psikolojik sorunlarınızla uğraşıyor. benim tavsiyem kendi yaşınıza uygun birini bulmanız 19 yaşında birinden ne gibi bir kocalık bekliyorsunuzki. kendi kendinizin doktoru olun lütfen. wbluebluew aşkısıyla çok

cumartesi msn konuşmalarına başlayalım... okulda sınav haftası başımı kaldıramıorum.. yoksa unutmadım ne dertleri ne sizleri.. babetlerle vur kafama da kesilsin ağrısı...:))öpüorum kocaman.. L

hayatım inan konunu sonuna kadar sabırla okudum okurken bıle ıcım karardııı ne kadarda karamsarsın sanırım 24 25 yasındasın hayatın en mutlu en guzel en heyecanlı gececegı zaman bunlar. bende 23 yasındayım halımı gorsen dunya sankı benım elımde hayat doluyum benımde vat erkek arkadasım 3 sene oldu ve hala her sabah sesını duydugumda heyecanlanırım. senın bu karamsarlıgın erkek arkadasınada yansır zamanla onun kendıne hayrı yok bana ne hayrı olsun derrrr kıloluyum dıyorsun hayır kıloluyum deme verecem deee asla zor bırsey degıl bu cık dısarıya gez anam gezzzzzz yuru bazen kardesımle tartısıyorum sabahları erken kalkıp yurumeye bayılırım ben yada aksamları kızar bana delımısın sabah sabah nedır bu enerjı derr baslıgı okuyumca ılk aklıma gelen yaslı hayatın butun yuku uzerınde kocası bırakmıs gıtmıs ne bılıyım hersey geldı aklıma konuyu okudum yaslı teyze degıl genc guzel bır bayan yazmısss sen dunyanın en guzzel kadınısın asla unutma... sırkelen yaza kadar azmedersen ıstedıgın kıloya ulasırsın sadece ıste yapıcam dee

en çok sizin yazdıklarınız hayat dolu:))deniz kenarında yaşıyorum sayılır.. karadeniz sahili upuzun uçsuz bucaksız.. bu güzelliklerin farkında olup yaşayamamak ne acı biliyo musun? kendime öyle kızıyorum ki sahilde uzun bir yürüyüş yapmak için bile yanımda birinin olması gerektiğini düşündüğüm için.. tek başıma kapanıorum odaya.. biri beni tetiklemezse dışarı hiç çıkmayacağım neredeyse... aslında bir gerçeği atlayarak anlattım.. herkes bana sen neden psikoloji okumadın derdi.. insanlar üzerinde oldukça iyi etkilerim var.. ikna kabiliyetim oldukça yüksek.. eğlenceli de biriyim.. herkesin sorunlarına derman olabilecek en azından inanılmaz iç ferahlatacak büyük bir kaostan çıkarabilecek kadar da pozitifim.. herşey bu noktada başlıyor.. fazla iyiyim... kendimden başka herkesi çok fazla düşünürüm.. bir örnek vereyim.. öğrenci olup cidden kredi kartı mağduruyum..3500 kadar sonra avea faturam telefonun gprs ini açık unuttuğum için 1800 lira geldi bunların hepsi üniversiteye hafif sorunsuz koskoca bir mutluluk içinde olduğum an oldu.. artık hiç derdim yok dediğiniz anda birden bir patlama oluyor.. para sıkıntısından saçlarım dökülmeye başladı.. sonra stressden 1 yılda 18 kilo aldım.. erkek arkadaşımda benim stresimden etkilendi.. ve beni artık görmezden gelmeye başladı.. tüm arkadaşlarımın en büyük dertlerinde ben onlar için savaşmaya kalktım.. hep yanlarında hatta önlerinde oldum.. beni bir duvar sandılar... ruhsuz, hiç üzülemez fazla mutlu hiç derdi yok!!! oysa bir kere sormadılar senin hiç derdin yok mu diye.. sadece anlattılar.. birgün odama kapandım yalnız kalmak kimseyle konuşmamak, içten içe çığlık atıp öfkemi dertlerimi dindirmek istedim.. aradan bir kaç gün geçti ve kimse neyin var senin demedi.. onlar için duvardım sadcee... o kadar çok ihanete uğradım haddi hesabı yok... hep çok sevdiklerim terketti beni hep onlar sırtını dönüp çekti gitti hep onlar benim kendimin ne kadar değersiz olduğunu hissettirdiler.. öyle şeyler aşıladılar ki bana tek bildiğim şey kendine faydası olmayan değersiz bir insanım.. küçük yaştan beri hep kendi ayaklarım üzerinde durmaya çalıştım.. kafede mağazada dershane de okulda çalıştım.. çalışma hayatımda hep çok başarılıydım.. kendime fzla güvenirdim.. çünkü ince keskin bir zeka yapım vardı.. oysa şimdi öyle değilim.. gerçi hala şu an hem okuyup hem de yurtdışından ithalat yapıyorum.. kendi paramı ufakta olsa kazanıyorum.. ama bu işlerde durdu.. küçücük bir sermayem yok.. 1000 liralık bir sermaye beni belki hayatımın kadını yapacak.. ama yok bulamıyorum.. borç ödemeye çalışmaktan, okula öğrenci evine para yetiştirmeye çalışmaktan iş yapacak sermayeyi bulamıyorum.. bide üstüne üstlük sürekli kendime olan güvenim azalıyor.. kazanabilme umudumu kaybediorum.. kilo problemim var.. stres bende kilo yaptı.. vermeye çalıştım ama benimle beraber bana destek biri olmayınca yapamıyorum.. olmuyor gerçekten çok denedim.. aslında 3 yıl önceki fotoğraflarıma bakınca inanamıyorum... çok güzelmişim!!! belki o yüzden psikolojim çöktü... şimdi çok çirkinim... . push ;

dönem dönem benzer şeyleri ben de hissediyordum. 20'li yaşlara gelince geçti. ben beşirli'den yenimahalle'ye kadar yürüyerek kilo vermiştim bir zamanlar. iradeli olmaktan başka bir çaren yok. kendi yaptıklarımı söyleyeyim, uygularsan işe yarar. her şey senin elinde. boyunu bilmiyorum ama kaç olursa olsun 88 kilo fazla. unutma bir kez genç olacaksın, bir daha bu yaşlara dönemeyeceksin. kendini kısır bir döngünün içine sokmuşsun. şişmanım, dışarı çıkmayayım, kıyafet almayayım, kendimi eve hapsedeyim, asosyal olayım, bunalıma gireyim daha da şişmanlayayım. içinde bulunduğun durum bu. kırmak da senin elinde. ben yürüyüş yaptım. kola, nutella, ekmek, tereyağ, çiçek yağı, cips, her türlü abur cubur yok. kırmızı eti de abartmamak kaydıyla ye. evde ne pişiyorsa hepsinden azar azar yersen inan bana kilo vereceksin. bir de sakın uzun vadeli düşünme. 88-85-80 böyle hedefler koy kendine. bak ben 60 kiloyum. tombiş bir kızım. boyum kısa. kendini beğenmişlik gibi olacak ama yıkılıyorum kendine güven biraz.trabzonlusun sen hemşehrim. bak çok güzelmişim diyorsun. sen yine aynı kişisin. bu döngüyü kır. diğer saydıklarının -pasaklılık kısmı hariç- hepsi bende de var. depresyon olduğunu düşünüyorum ben. aynı durumdayım. kel-merhem olayı yani. sanırım oranın da çözümü iradeli olmak. ben de kpss derdiyle uğraşıyorum. iş hayatına başlayınca geçeceğini düşünüyorum. çalışmayı çok seviyorum. işkoliğim hatta. işsizlik beni deli ediyor. kendini yazıyla ne güzel ifade etmişsin. potansiyelini ve şu yaşını harcama. kendine gel. Chitlenbik

canım ya neler yaşamışsın. insan kendi içine döndükçe en büyük dert kendinin sanıyo. allahım ne hayatlar var. allah bahtınıda yolunuda açık etsin canım. S

aclya yaşın kaç bilmiyorum ama bence yıkılma sen veya başkası lütfen yıkılmayın çok şey yaşadımm anlatsam ağzınız açık kalır ama dayanıyorum hala içimde neler var neler :85: D

seninle de görüşmek istiorum... ancak bir araya gelirsek bu dertleri hep birlikte aşarız.. msn adresini verebilirsen özelden görüşelimlütfen... herşey için hepinize teşekkür ediyorum L

ver ver :)) görüşelim eski fotolarımı görmüş olursun... bak ne hale geldim ( geçmiş olsun balım umarım önemli bir sorunun yoktur.. Caramelim

hayatım ben cuma yani yarın ameliyata giriyorum maalesef 20 gün sanayardımcı olamıyacağım.. ama istersen özelden numaramı face adresimi verebilrm bu sayede dertleşebilirz :) öpüyorum kocaman L

başlıyoruumm tabii kii :87: L

heyy kendine gel bi an önce. Gle Gle Depresyon şunu bi izle bence

bayram geçsin beklesin beni trabzonun en iyi pesikoloğu çünkü onu delirteceğim :))))))))

Aysızgokyuzu, nasıl zayıflamayı başardın? bende 91 kiloyum 60 olsam dünyalar benim olacak