Anskiyete panik atak depresyon.. bunlari getirir beraberinde bu takintilar. Aklina sahip cik

Bunlari biliyorum elbet ama elimden gelmiyor. Benimle arkadas olmak isteyenlere de sans verdim ama sevemedim hicbirini hep bir yanlis huyunu gordum ya da konusmasini hissettim. Bende mı sorun var karşı tarafta mi bilmiyorum. belki sevsem boyle hissetmezdim. Yalniz kalmaktan hoslanmam belki tuhaf bir durum. Sadece insanlar beni cok yoruyor.

Büyük darbeler alınca, hayatın farkına varınca insanlara da alışıyosun.. Hayat bu isyankarlıkla yaşanmıyor ki ne yapacaksın yani böyle bir köşeden mi bakacaksın hep hayata sen kaybedersin.. S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Tamam iste ta cocukluktan gelen bise iste. nedeni belli oldu. bunu asmalisin. Önceki

Aslinda sevilecek biri olduğumu görüyorum. O kadar uzak durmama ragmen bazi insanlar beni sevdigini söylüyor. Hangi cikarla soyluyorlar orasi meçhul. Dead Cell

Oyle demek istemedim. Bu ruh halinden kurtulabilmenin yolu olmali. fee fi fo Ya hep ya

Bence her dediğinde haklısın. Yani insanları iyi analiz etmişsin. Bazen gerçekleri olduğu gibi görmek hayatımızın akışını bozar. Pembe gözlüğe hepimizin ihtiyacı var. Birini sevmemiz bile severken haz duyduğumuzdan. Böyle bir dünyada bence de kimseye güvenme. İnsanlar birbirlerinin acısından besleniyor. Ben de insanlara güvenmiyorum. Ben de çok samimi insanların iyi niyetine hiç inanmıyorum. Ama bunu sorun da etmiyorum. Sendeki sorun bunu sorun etmen ve güven probleminin eksikliğini hissetmen. İnsanlara güvenmemen ve inanmaman niçin sorun? Yalnız olmak mı istemiyorsun, birilerine güvenmek mi istiyorsun? Veya çok başarılısın herkes seni not için kullanıyor diye herkese önyargıyla mı bakıyorsun? Rahatsız olduğun ve değiştirmek istediğin nedir tam olarak?

Anladım tesekkur ederim

Benden bir sey almak icin degil. kendi cikarlari icin yaklastilar mesela yalniz kalmamak icin. ya da not icin. bunun gibi

Asperger sendromu mu demek istedin? Otizmin bir cesidi o. Teshis mi koyuyorsun bana. ilac da yazda tam olsun. Kime göre hastalik neye gore hastalik? Ay gece gece neler okudum sayenizde. Narsistlik nedir ki? Nasil narsist diyebiliyorsun, buradan yazdiklarimi okuyarak mı?

Takintim yok bence insanlar cok bencil, ayrica cikarci. cikarlari yoksa yuzune bakmazlar. Ben bunun takinti olduğuna inanmiyorum. Ben neseli biriyimdir. Ama kendimden baskasini sevemem. Cunku herkes boyle aslinda.

Malesef tanımıyorsunuz beni. Psikiyatriste gittim ama sizin dediginiz gibi bir teshis koymadi.

En iyisi kibirli biri oldugumu kabul edip yoluma devam edeyim. Bunu degistiremem degil mi? Belki o zaman sorun olmaktan cikar bu durum.

:) Konuyu açan sizsiniz. Yazdıklarınız sağlıklı gelmiyor üzgünüm. Ha benim görüşümü ne derece dikkate alırsınız o size bağlı tabii. Başlığı siz açtığınız için yorum yapıyoruz, şu sekmeyi kapattığım an hayatınızla hiçbir ilgim kalmıyor. Ama özellikle eğer sülalede öyle bir geçmiş varsa en azından kendi içinizde bir değerlendirme yapın.

Artik herkesin her işi para icin yaptigini düşünüyorum. Kimsenin zerre umrunda olmadım. Olacağımı da düşünmüyorum. Parami almak icin konusur birakir. Ne yapacak başka. Bu arada lafimi uzerine alinan psikologlar varsa alinabilir. Sonucta biri bir sey dedi diye o kisiler olduklarindan farkli hissediyorlarsa, onlar da psikologa gitsin. . push ; S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Arkadaşınız olmadığını düşünerek diyorum ki haddi aşan bir mesaj olmuş, yakınınız değilse veya kötü bir yaşanmışlığınız yoksa üstüne vazife bir konu değilmiş. Ama içerikte haklı buluyorum. Fazla içinize dönük, kendi duvarlarınızın arasında kurduğunuz dünyada yaşıyorsunuz. Daha yaşınız çok genç, ileride çok yalnız bir hayat bekliyor olacak sizi. Ama dediğim gibi, çok yalnız bir hayat herkes için aynı anlamları taşımıyor. Alınıp umursamanızı da ben içinizde en azından derinlerde bir parçanın da bu konuda şüpheleri olmasına bağlıyorum. Keyfinbilir

Kendinden baska veya ailedem baska kimseye sevgi duymama. Pspkologunu drgisyir aspanter sendromu olabilmrn yuksek. Buda degilse kisişigindr sırun var. Herkes semi kullanicak düsünvesı ınsanları asagılama dolaylı olarak... Buraya neden konu actım canı sıkılınca arayan arkadaşların senden çıkarı varsa sende bizi kullanıyorsun o zaman. Biliyormusun bızde insanız tüh kaka. Narsist misin nesin. Senin is hayatında napcaksın hayatını mafedıyorsun. Bu resmrn hastalık iletisiö sosyal cevre olmadan yapı geregi insan uygun drgil S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Çok güzel yazmissiniz tesekkur ederim. Dediginiz gibi o yakin olan insanların sayisi az olmali evet. Benim oyle yakin diyebilecegim annem ve babam var bir tek. Umarim bir gun insanlara guvenebilirim.

Tek carem ailemden uzaklasmak olsa gerel P

Haklisiniz ama inanin denedim bunu hemde cok fazla. Olmuyor hickimse ile yapamiyorum.

Tamam bak bu garip oldu. Kendine ruh eşi arayanı gördüm de eşininkini bulanı ilk defa görüyorum. Fakat belirteyim hep böyle değildim. Çocuklukta bir travma geçirdim, atlattım derken berbat bir okul dönemi geldi çattı. Hayatım boyunca sövgü ile anacağım bir insancık öğretmenim oldu. Sonra başarısız bir aşık olma girişimi, kendini bulamama devresi. Ardından berbat bir iş tecrübesi, ondan sonra da yeniden okula dönme süreci. Şu an öğrenciyim, mükemmel X diye anılıyorum. Sırf düzen, tertip, başarı gibi konulara istinaden çok imrenen var.

Hayir bunlari yapacagim bir arkadasim olmadi. Olsaydi guvenmedigim icin yapabilirdim.

Aslina bakarsaniz hayatim cok kotu. anlatmak istemiyordum. Sadece anlasilmam gerektiginin farkindayim. Babamla sorunlarim var kucuklugumden beri siddet ortaminda buyudum siddet gordum. siddete tanik oldum. bazi seyleri silemiyor insan icinden. Bazi olaylari unutamiyorum. Akrabalarim bile bana kotu davrandi sevmedigini belli etti. Annem tek basina cabaladi. Şimdi hala öyle. Artik siddet görmüyorum. Oyle bir durum yok suan. Ama inanin insanlari kirmaktan korkuyorum buna ragmen guvenip sevemiyorum. Sonrasinda da bir cok sey yasadim her adim attigimda suratima kapilar kapandi.

Bence bir psikologla uzun ve düzenli bir terapi dönemine başlamalısın Bütün hayatını bu şekilde geçirmeye devam etmen seni daha da büyük cikmazlara sokabilir

Peki ne istiyorsunuz? Psikologları küçümsüyorsunuz. Psikiyatristlere güvenmiyorsunuz. Asosyalliği seviyorsunuz. Görüşünüze aksi görüş bildirenlere kati bir "çıkarı vardır" yaklaşımınız var, aksi ihtimalleri değerlendirmiyorsunuz bile. Etrafınızdaki sizden çıkarı olduğunu düşündüğünüz insanların görüşlerini niye kaale alıyorsunuz o zaman? Bir üye kibirli demiş, evet ben de insanlara üstten bakan bir tutumunuz olduğunu düşünüyorum. Kimsenin sizin arkadaşlığınıza layık olamayacağı gibi bir tutum. Eğer kararınızdan ve hayat tarzınızdan kesin emin olsanız, bunun "anormal" olmadığına kendiniz ikna olmuş olsanız kafanız karışıp bu başlığı açmazdınız bence. Alttan alta bir terslik olduğunu bildiğiniz halde kabul edemediğinizi düşünüyorum. Her şey gönlünüzce olsun inşallah ama bu tutumla iş hayatınız çok zor olacaktır, iş hayatını bilen biri olarak söylüyorum.

Googleda konuyla ilgili uzun yazılar mevcut, bence bir okuyun en azından bir faydası olabilir, tabi destek alın mutlaka.

Sohbeti belirleyen taraf olmanız çok iyi ve bence imrenmek için başlı başına bir neden. Ben hiç böyle biri olamadım, sanırım fazla yumuşak davranıyorum. Neyse umarım yaptığım hatalardan azıcık ders çıkarıp daha farklı arkadaşlıklar kurabilirim ileride.

Biraz pozitif olmak da yarar var kabul edelim ki bir omur boyle gitmez... bir 10yil gider ama bir 10 yil daha gitmez... cildirirsin... oncelikle korkunu bul... cunku insanlardan korkuyorsun... hic bir insan saf kotuluk veya saf iyilik degildir mumkun degil... sen insanlarin o karanlik yonunden korkuyorsun... bunu asmalisin... dusun ki bir dostun hayatinin en buyuk kazigini atti ... Ne olur? Allah askina atlatamazmisin? Inan oyle kolay atlatjrsin ki istemen yeter... korkma ne hayattan ne insandan... cunku senden guclu degil hic biri... gucunden de korkma...

Artık beni fazla uzemiyor bile insanlar. Bak ben şu an evdeyim, okuduğum şehirde değilim ve bilet bulamadığım için bir gün gecikmeli gideceğim ve bir tane ders kaçırmış olacağım. Güya yurttaki en yakın arkadaşım, aynı zamanda sınıf arkadaşım, kendisi sürekli benim onun için çok değerli olduğumu söyler falan... Gelemediğim günün notunu verir misin bana falan dedim, hemen kıvırmaya başladı, yok her derste not tutmazmış, belki tutarsa verirmiş falan... Öyle söyledi, hiç şaşırmadım, insanlar boyle işte dedim ve geçtim. Yeri gelince en değerli arkadaşı oluyorum, yeri gelince notunu paylaşma zahmetine bile girmiyor ki kendisini kaç kere çalıştırdım ben, tek başına hiç anlamadığı dersleri bunlar ama insanlar böyle işte. Vermek zorunda değil ama benim gözümde bişey rica ettim ve geri çevirdi, bu yani. O not olmazsa ben o dersten kalacak değilim, sadece bir haftalık bir eksiklik ama ben ona her zaman yardımcı oldum. Artık uzulmuyorum bile.

Yasanmisliklar tecrubedir. Bu da bizim tecrubemiz iste.

Ben de soğuk kalmayı severim ama sizinki aşırı sanki. Hiç kimseye güvenmemek, insanların sadece çıkarı için yanınıza geldiğini düşünmek falan siz de belli ki bir güven problemi var. Bence insanlara önyargıyla bakmayı bıraksanız, sorunu aşacaksınız. Her gelene ya da her tanıştığınıza bir şey bulup ''ay ben bunu sevmem'' derseniz çare bulamazsınız.

Mesela burda yalnz kalmamak icin bir arkadasim surekli emrivaki ile yanina cagiriyordu ve bnde o ailesinden uzak diye uzuluyordum. Sonra her seyi benden bekledi kendi hicbir sey yapmadi. Notlarini sakladi. Ogrendigimde ozur diledi. bunun gibi

Hayvanları ve cocuklari cok severim. Ama diger insanlari sevemiyorum. Digerlerini sevmesem de olur. Belki de cikarlarim icin kullanmaliyim onlari, ne de olsa o zaman asosyal olmam. Bu durum anormal, o durum normal ne de olsa toplumun gözünde. Tedavi dediginiz sizi anlamayan insanların vızıltılarından baska sey değil.

diğer sayfalara şimdi baktım çocukluğun problemliymiş eşimin de öyle demekki çocuklukta güven duygusu oluşmazsa sonradan çok zor. Allah yaşama sevincini artıracak insanlar çıkarsın karşına

Cunku herkes zamaninda cikar icin yaklasti bana.

Bütün pislikler ve o çürümüşlükler pandoranın kutusunun açılışı gibi bir insanı tanımanın doruklarına ulaştığınızda ortaya saçılıyor zaten. Çünkü tanımadıklarımıza karşı genelde nazik oluruz.

aynen bende boyleyim fakat okul hayatim boyunca hic boyle degildim ne zaman is hayati ve evlilik girdi dediginiz seyleri hissettim sonuc yalnizlik kimseye guvenmiyorum. hayat acimasiz.

Yargılamıyorum. Elli kere dedim eğer gerçekten hayatınızdan memnunsanız değiştirmeyin diye. Hoş olmayan yakıştırma yapmadım. Ailede benzer bir teşhis var mı diye sordum. Çünkü devamlı insanların sizden çıkarı olduğunu düşünmek, devamlı herkesten şüphelenmek, psikiyatristlere psikologlara güvenmemek, devamlı kuşkularla yaşamak, siz de kabul edersiniz ki bazı bozuklukların en büyük belirtilerindendir ki sayfalardır tek yazdığınız herkesin nasıl kötü olduğu ve herkesten şüpheleniyor olduğunuz. Evet psikotik rahatsızlık, paranoid veya şizoid davranışlar var mı diye sordum. Yoksa yok der geçersiniz. Ben size şizofrensiniz demedim. Daha önce dediğim gibi, bu sekmeyi kapattığım an sizinle de hayatınızla da ilgim kalmıyor. Fikir isteyen sizsiniz, hoşlanmadığınız fikirler duyduğunuz için üzgünüm. Bu konuya da yazacağım son mesajdır, benden ne çıkarı olduğunu bilmediğim arkadaşlarımla konsere gideceğim çünkü. Umarım kalabalık ofis ortamında veya başkalarıyla doğrudan çalışacağınız bir mesleğiniz yoktur, bu yaklaşımla sadece zorluk çekersiniz çünkü. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Amin insallah tum sıkıntısı olan insanlara Allah yasama enerjisi versin

Evdeyim genelde telefonlarima bakmak istemiyorum hepsi çıkar icin ariyorlar ya canlari sıkılıyordur ya da not isteyeceklerdir. Genelde ders çalışıyorum. Evde vakit gecirmekten hoslaniyorum. Okula gidince de kendim oturuyorum kimseyle muhattap olmuyorum. Bazi insanlar yanima gelmekte israrci oluyor mecburen katlaniyorum.

Sen küçükken çözmüşsün bu insanları. Ben son 2 yıldır insanların iyi olmadığını anladım. En yakın arkadaşım dediğinin bile yapmacık hareketlerini. Her gün bi arada oturup kalkan plan yapan insanların başkasını gördükleri dakka diğerinin dedikodusuna başlamaları. Her neyse bu Tarz olaylar soğutuyor insanlardan. Herkes aynı değildir lafı çok ama çok az kişi için geçerli bence. İnsanların geneli böyle. Ayrıca bu durumun herkes farkında olamıyor. Bazı insanların hisleri daha kuvvetli. Psikoloğa sorsan bu bir rahatsızlık der. Bence değil, bu hayatın gerçeği. Polyanacılık oynamaya gerek yok. Az, kaliteli insan = sorunsuz hayat. Özellikle hassas bir insansanız, kırılgansanız az insan en güzeli.

Küçükken dışlanmış olman bence bu sorunun kökeni

sen şimdi buradakileri de samimiyetsiz ve çıkarcı bulur olumsuz değerlendirirsin. hiç kimse beni anlamadı diyorsun, tüm yolları da kapatmışsın ne desem bilmiyorum.

Aklim yerinde sadece bir sorun var diyorum kendime. Sorunun kaynagini da bilmiyorum.

Psikiyatriste de gittim ama ne yazikki bana sadece sakinlestirici ilaclar verdi. Az dozda verdi ama onlar da dokundu. Bu yuzden bende onyargi olustu.

Siz en iyisi böyle devam edin bence. Tabiki de herkes bencil. Her hareketin altında bencillik yatar ve bu herkes için geçerlidir. Ben birisiyle tanışıp kafalarımız da uyuşursa arkadaşlık ederim ama bunun altında yalnız kalmama amacı da vardır aynı zamanda. Derdimi de anlatırım yeri gelir karşımdakinin derdini de dinlerim bu da kendi derdimi, içimi dökerek biraz daha hafifletme amacı taşır. Canım sıkılınca arkadaşlarımı da arar mesaj atarım ki buna hiç çıkarcılık gözüyle bakmamıştım bugüne kadar. Ha çıkarcılığını farkettiğim biri olursa ben de ondan faydalanırım dostluk kurmam zaten. Yarın öbür gün siz de acaba bende mi anormallik var diye birilerine yanaşıp sohbet etmeye çalışabilirsiniz. Kendinizi çok anlaşılmaz çok çıkarcılıktan hoşlanmayan bir insan olarak gören siz bile bu çıkarcılığı yapmayı düşünüyorsanız demek ki kimseyi yadırgamamak lazımmış. Psikologlar için bile beni anlamıyolar bazıları para kazanmak için öylesine dinliyor diyebiliyorsanız ya ruhani durumunuzu fazla küçümseyip düzgün bir psikologla görüşmüyorsunuz ya da ciddi bir paranoya içerisindesiniz.

Cocukluguma dair bir sey hatirlamiyorum kazik yemis olabilirim. bilmiyorum

Bende senin gibiyim. Kimseye güvenemiyorum. Birisine yakinlaşsam birseyler anlatsam arkamdan konusacak. İnsanları samimi bulmuyorum. Ve nefret ediyorum bu durumundan. Ama ben lise ve üniversitede böyle değildim. Cok iyi arkadaşlıklarim vardi. Ama ne zamanki is hayatına girdim ve sonrada evlendim ki sogudum insanlardan. Bence biz anormaliz :)

Bence insanlarla istemeseniz de birazcık konuşmaya çalışmalısınız. Hep kaçarak bir şey yapamazsınız. Konuşmak derken zoraki değil mesela ortak ilgi alanınızın olduğu biriyle o konuda muhabbet etmeye çalışın düzenli olmasa da arada halini hatrını sorun. Bazıları geliyor ısrarcılar falan demişsiniz onlarla havadan sudan konuşun. İlla yakın arkadaş olmak zorunda değilsiniz en azından size gülümseyen, sizinle arada sırada konuşmak isteyen insanlar olmuş olur. Çok fazla güven probleminiz var muhtemelen önceki arkadaşlıklarınız yüzünden ama aşmaya çalışmalısınız artık, her insan bir değil evet genel olarak insanlar çıkarcı ama kimse de dört dörtlük değil. Çıkarcı olmayan da yalancı olabilir mesela. Veya ne çıkarcıdır ne de yalancı tanımadan bilemezsiniz. Siz önyargıyla bakıyorsunuz bunu alışkanlık haline getirirseniz her işinize yansır. S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

demekki bu raddeye gelmenizi bir çok nedeni varmış. Bende kocamın çocukluğuna bir ineyim mi acep :_) -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Insanlar ozunde zaten bencildir. Ozumuzde neler yok ki.. Hamurumuzda var. Dosdogru degiliz hicbirimiz. Hic yalan konusmayanimiz var mi? Yok. Dogrularimizla yanlislarimizla birer bireyiz. Oncelikle bunun bilincinde olmak lazim. Kendi karakterinize dönüp baktiginizda da kotu huylarinizin oldugunu farkedeceksin cunku sen de tamamen iyimser degilsin. Ben de degilim, kimse degil. Bizde de varolan kotu huylari insanlarda bir kusur olarak gorme hakkina sahip miyiz sence? Ben senin kadar pesimist olmamakla birlikte dusuncenin cikis noktasini anliyorum. Etrafina bir duvar ormussun ve o duvarlari indirdigin zaman kirilgan olmaktan yara almaktan korkuyorsun. Bu kotu bir durum degil. Fakat o duvarlardan iceri bir tutam gunes isigininda girisini engellememek lazim. Bazen bazi insanlara sans vermek lazim. O duvarlari tamamen yik demem asla. Ben de yikmadim cunku. Insanlari tanirken hepsinden her turlu kotulugu gorebilecegine dair ihtimalleri her zaman aklinin bir kosesinde bulundurman lazim. Boylelikle en kotu ihtimal kazik yedigin zaman bu seni sarsmaz. Kim olursa olsun farketmez, mesafeli olmak lazim her zaman. Ama sevgi gerekli, sevmek gerekli. Hayatta birseyleri paylasmak gerekli. Bu insanlarin kim olduguna, onlari hayatina ne olcude dahil edecegine sen karar vereceksin. Kimseyle can ciger kuzu sarmasi olmana gerek yok. Dostluklardan korkuyorsan da, kucuk paylasimlarla baslayabilirsin. Bir gozlemle bakalim etrafindaki insanlari. Tavsiyem bu olabilir ancak :)

Sürekli şüpheci sürekli sanki dünyada bir tek o iyi bir tek o namuslu bir tek o duygularında samimi öbürleri bir halta benzemiyor herkese insancık muamelesi yapıyor ve bu hiç hoş değil -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kendini aşağıladığın kadar ben seni aşağılayamam emin ol, sen de bir insansın bir kaç kötü insan karşına çıktı diye karşındaki insanların hepsini kötü biliyorsun, Allah içine sevgi aşılasın biraz, psikolojik sebeplerle asosyal olmuşsun yoksa bilerek asosyalliği seçen insanlara saygım sonsuz, tedavi ol kesinlikle, mağara insanları da herhangi bir cemiyette bulunmaz bir topluma katılmaz duvarlara ilkel çizimler yaparlar ya bundan daha iyi örnek bulamadım k. b.

Bunu tercih edenler genelde sahtelige tahammül edemeyenler ama sen çocukluktan var diyorsun. belkide yapı meselesimi? Arkadasin yokmu hiç peki

Psikologlarin bir seyden anladigi yok. Aslinda dusunuyorum da ben yalniz mutluyum yani yine sosyallesiyorum susup koseme oturmuyorum. Ama bu durumun kime gore anormal ya da kime gore normal oldugunu, o yorumlayan insanlarin hayati degistiriyor. Bana gore normal ama baskalarina gore anormal oldugu icin cevrem tarafindan boyle hissettigimi düşünüyorum. Sorgulamama neden olan cevrem. Hicbir şeyin tam nedeni yoktur birike birike ilerler. Kendimi tanıdığım icsel problemlerimin derinligini bildigim icin psikologlarin beni yasantimin tumuyle idrak edecegine de hic inanmadim. Sadece kendi fikirlerini benimsetmeye çalışırlar. Ki bu beni iyice cikmaza sokar. Inanmadigim fikirlere inanmaya calismak. Sorun bende mi inanin bilmiyorum çünkü bunun sorun oldugunu bana hissettiren yine benim gibi insanlar.

Nedenini bilmiyorum. Sadece kimsenin kimseyi sevemeyecegine insanlarin icinde bencil olduğuna inaniyorum. Ama nedeni yok neden böyle düşündüğümü bilmiyorum.

Kendinizi sevilecek biri olarak görmüyor olabilir misiniz? değersiz hissetme felan

Sizin için sadece üzülürüm.. Tamam insanlar yalnızlıktan hoşlanır güven de hissetmeyebilirler.. Düşünsenize gerçekten kalbi gönlü temiz art niyetsiz insanları bile yanınıza yaklaştırmama taraftarısınız. Evet hayat acımasız menfaatler dünyası ama illa ki güzelliklerle de dolu.

Bende içine kapanık biriyim zor bir durum ya W

Bence bu yazdıklarınız, ilk mesajınızda öyle dediğiniz için diyorum, normal değil. Yani bu derecesi sağlıklı değil. Peki çıkarı olmadan kimse kimseyi sevmez demişsiniz. Benim en yakın arkadaşım başka şehirde oturuyor. Hayatımdaki her şeyi bilir, yani kötü yönlerimi, yaptığım hataları da bilir. Benden herhangi bir çıkarı yok, aynı şehirde bile değiliz. Ama devamlı yazışır ve telefonlaşırız. Sizin dediğiniz gibi herkes kötü ise, sormak isterim, bu kadın hakkımdaki her şeyi bildiği halde beni neden bu kadar yıldır seviyor? Çıkarı ne olabilir? Bakış açınızı öğrenmek için soruyorum. . push ;

evet etrafimizda menfaatci cikarci cook insan var. Birbirlerini yargilayan insanlar var. ama her seye rağmen sevmeye deger samimi insanlar da var. bazi insanlarin da artilari ve eksileri var. Arti ve eksi özellikleriyle kabullenip yasanir onlarla da.. ancal şunu bilmenizi isterim siz hani insanlarin icini okumak icin bir köşeye sinip oturuyorsunuz onlari uzaktan yargiliyorsunuz yeri geliyor küçümsüyorsunuz ya. . Asosyal bir kisilik olmak normaldir, yalnızlığı sevmek normaldir. Ancak anlattiklariniz kendiniz de dahil hiç bir insani sevmediginize isaret.. anne olacaksiniz olmayan sevgiyi nasil evladiniza eşinize vereceksiniz. Bence bi silkinip kendinize de uzaktan bakarak çözüme ulasmaniz.

Iyi ki insanlari sevmiyorum icten ice sizi yargilarlar. Her halukarda kuyunuzu kazarlar. Mutsuzlugunuzla mutsuz olurlar. Bunlari yeterince gördüm. Bu sitede de gordum, insanlar sadece birbirini yargiliyor. Kirici konusuyorlar. Hos olmayan yakistirmalar yapiyorlar. Paranoyak olabilirim. Egoist olabilirim. Kendimi begenmis olabilirim. Bunlari kimse bana söyleyemez cunku kimse beni tanimiyor.

çok da iyi yapıyorsun.. ne kadar çok güvenirsen birine o kadar sağlam kazık yiyorsun.. il önce Allahtan ailen den ve kendine başkasına güvenme..

Sen cikarlarin icin hic bir insani kullandin mi? Birisinin yüzüne gülerek arkasindan konustun mu? Önceki

Buna benzer o kadar sey yasadim ki. en yakin arkadasim dedigim insan. sinav sorularini bulmus, hatta tum sinif bulmus. o insan bana soylemedi. Sinavdan cikti aaa ayni sorulardan cikti dedi sonra beni gorunce irkildi. ne kadar da ozur dilese icimde hep kaldi o. Olmuyor artik yapamiyorum.

eşimi tarif ettin evlenince sorun yaşarsın canım benim eşimde kimseye güvenmez kimseyle doğru dürüst görüşmez itiraf etmedi ama çocukları dışında bence hiç kimseyi de sevmiyor herkesi eleştirir negatif olmak onun yaşam tarzıdır işte böyle çekilir mi çekiliyor işte benim için zor ama elden birşey gelmiyor insanlarla mecburiyet dışında gidip gelmiyor evlilikte bunlar hep sıkıntı oluyor kendin gibi asosyal birini bul bence eşini de kendi yalnızlığına çekme

Neden istemezdin? Zaten benim gibi biri cevrenizde dolanmaz ki kendi köşesinde yaşar.

Bence normal değil. Ben de herkese öyle güvenmem, hatta arkadaşlarımdan gözüm kapalı güvenebileceğin insan sayısı çok azdır. Ama ne olursa olsun insan sosyal bir varlıktır ya, arkadaşlarla bir yerde oturup bir kahve içmek bile insanın psikolojisini düzeltiyor. Bence psikologa gitmelisin.

Çünkü tam da anlattığın gıbı bir eşim var inan hiç çekilmiyor

anneyle çocuk arasında ilk üç yaş içinde gelişen güvenli bağlanma konusu var. o yazıyı bulursam size özelden göndereceğim. ciddi bir sorununuz var. insanlara güvenmiyorsunuz, sevildiğinize inanmıyorsunuz, sevmeyi de bilmiyorsunuz. oysa kainat sevgi üzerine kurulu. iyi bir psikolog bulun, inşallah aşarsınız.

Tabi arkadaslar cani sıkılınca arar ama ben o insanlara karsi yakinlik hissetmiyorum. Cikari olmadan konuştuğuna nasil emin olabiliyorsunuz? Belki o da sizi dertlerini anlatmak icin kullaniyordur. gadjo dilo ben aslında

Bende sizin gibiyim. Ama benim başıma saydığınız insanların hepsi geldi! Bu yüzden bende soyutluyorum kendimi.

Yedigim okkali kaziklardan sonra bende boyle oldum -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

En en guzel arkadasliklari universitede kazandim ve uzaktakilerle dahi surekli gorusuyorum baglantimiz hic kopmadi. Kavgada ettik guven sorunuda yasadik birbirimizide sorguladik hatalarda yaptik belki ama dostluklari hicbiseye degisilmez. Insanlari oldugu gibi kabul etmelisin. Affetmeyi sevmeyi sans vermeyi ogrenmelisin. Son senenin tadini cikar Siyah Kugu siyah

Hayir herkesi okuyorum. cevap yazmaya calisiyorum iyi geldiniz

Bir arkadaşın olması için körü körüne güvenmen her şeyini anlatman gerekmez. Ben dostuma bile çok özel sorumlarımı anlatmam çünkü güvenmiyorum. Ama sohbet edebilmek, yüzeysel dertleşebilmek için sonsuz güvene ihtiyacım yok. İnsanlara şans vererek anlayabilirsin, sohbete değer mi, konuşurken bi alışverişimiz oluyor mu, sohbetten hoşlanıyor muyum, karşımdaki insan anlattığım olumsuz şeylerden besleniyor mu yoksa beni anlayıp yardımcı olmaya mı çalışıyor vs. Bunları yaşayarak öğrenebilirsin. İnsanlar birbirine olağanüstü bir güçle yaklaşmıyor. Paylaşa paylaşa tanıya tanıya olur bu işler. Ama dediğim gibi ilk aşama için yüzeysel sohbetler için karşındakine güven beslemen gerekmez. İnsanlarla herhangi biri gibi başla.

Aynen öyle!. Herkes hakem, herkes hakim hükme ehil sanmakta kendini ve herkes başkasına elleri kirli bir cellat. Elin iyisi, evin delisi olduk çıktık velhasıl.

Deneyecegim bunu hicbir sekilde o insana karsi onyargili olmaksizin yaklasmayi deneyecegim. Kırılması zor bir halka ama elbet kırılır deneye deneye. Cok elestirel yaklastigim oluyordu. psikiyatrist kendini ve insanlari yargiliyorsun demisti. Sorunu burdan baslayarak cozmem mi gerek? G gizmoo567 Hayallerimde yanık kokusu var. tek ayak

Aile iliskilerimde pek sorun yok. Hicbir kuzenimle yakin olmadim cunku hepsi benden yasca buyuk ya da cok kucukler. Akrabalarima ve kuzenlerime karsi da onyargiliyim.

Sizi anlayabiliyorum aslinda çünkü cevremdeki çoğu kişi gibi sosyalsiniz. Bende ara ara donemlerde sosyaldim en azindan oyle hissediyordum. Oyle insanlar tanidim ki o donemde. belki bana denk geldi bilemiyorum. Ama gecmeyen dert yoktur. Belki de bu yapimi kabul etmeliyim. P

Boyle mutluysan dert etme, aynen devam et... S

Ben de böyle sayılırım, tek farkla ama. Ben herkesle muhabbet ederim, konuşurum ama ileriye gitmez hayatıma almam. Şöyle ki sıradan geyiktir o konuşma, derinlere dalmam. Bazı sırları gerekirse annen bile bilmemeli, şu şeffaflık denen saçmalığa inanmıyorum zaten. Paylaşılan her şey bir gün aleyhine kullanılır çünkü. En iyi arkadaşım olmaz hiç, çünkü gruplaşmaktan hoşlanmam. Kimseden bir şey istemem, çünkü ben 1 istediysem benden hep 10 istenmiştir. Sırf daha gayretliyim, daha çalışkanım, daha pratik bir yapım var diye insanlar etimden sütümden faydalanmaya çalışıyorlar. E ben de paylaşıma çok açık olmadığım için sorun oluyor. Buna rağmen biraz da kırılgan bir yapım var, hemen kuruntu yaparım, birini kırmaktan çekinirim. Sevgi meselesine gelirsek evet şu durumda sevmem zor oluyor. Şunu da fark ettim ki birini ne kadar yeni tanıdıysam o kadar çok seviyorum, çünkü daha çok tanıdıkça sevgisinin boyaları dökülüyor rutubetten.

Deniyorum ama olmuyor. belki bana yardim eder diye psikiyatriste gittim ama direk ilac yazdi. ben uyusturulmak istemiyorum diye icmedim. bana depresyon ilaci yazdi. isin garibi oyle tamamen icime kapanik biri degilim. Kendi kendime yasayan biriyim. depresif de degilimdir. Ama olmuyor iste insanlarla yakinlasamiyorum. Samimi olamiyorum insanlara karsi.

En yakın arkadaşımın bana dertlerini anlatması çıkarı olması mı? Arkadaşlık bunu da içermez mi? Yani ben cidden sizin arkadaşlık kavramınızı anlayamadım. Dışarı çıkıp eğlenmek de, derdi sıkıntısı olduğunda konuşmak anlatmak da arkadaşlığın içindedir. Hele ki bu kişi en yakın arkadaşsa. Biriyle dertleşmek sizin için çıkar sağlamak sanıyorum?

Rahatsiz oldugum konu şu, herkesin cok yakin en azindan bir dostu var ama benim yok. Tabi kendimi bu durumda asosyal görüyorum soguk görüyorum. Sonra insanlara guvenmedigimi dusunuyorum. Dost olmak icin guvenmek gerek. Ama nasil inanabilirim ki birine. Kisacasi kısır bir döngü.

Ama çocukken bi kazık Yemen lazım oda en fazla aileden olur. sonucta çocuksu n arkadaşlarından ne göreceksin ki

Bana da arada geliyolar da herzamn bu kafa çekilmez ya...

ayynı ben, valla ben de böyleyim masum bi çocuk göreyim bi sokakta hayvan göreyim benden duygusalı yok ama çevremdeki insanlar ölse umrumda olmuyo hiç birine üzülmüyorum falan normal değil aslında ama beni buna iten sebepler çoktu ben de insanları sevmiyorum desem yeridir buna kendim de dahilim.

Değiştirmek isterseniz değiştirirsiniz. Siz istemiyorsunuz. O yüzden bu durumu kabullenip devam etmek en iyisi sanırım. Herkes aynı olmak zorunda değil. Siz de sosyal, arkadaş canlısı bir insan olmak zorunda değilsiniz. Eğer siz kendi içinizde gerçekten, gerçekten bu konudan bir rahatsızlık duymuyorsanız bir şeyleri değiştirmeye gerek yok.

Kendini sevmeyen başkasını da sevmez. . Vicdanı olan insan herşeye güzel bakar.. Bende insanları, hayvanları, bebekleri hayatı çok severim mesela. . İyiki insanım.. elhamdulillah. . Önceki

Eglenmeyi severim aslinda ama henuz oyle biri cikmadi karsima. fee fi fo Ya hep ya

Aslinda bu konuyu acmamin sebebi siniftan birinin hic kimse umrunda degil icinde yasayarak bir sey elde edemezsin diye mesaj atmasiydi. o sekilde sorgulamaya basladim kendimi. herkes böyle dusunuyorsa yanlisimdir dedim. Ama bunu da umursamamam gerekirdi. Nedense alındım umursamak zorunda hissettim S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Icimde bile kendimle celisiyorum. anlayamiyorum psikoloji karmasik bir kavram. W

üniversite son sınıf ogrencilerinin ortak sorunu galiba bu bende de var. 'insanlara guvenmede sorun ve biraz uzak durmak"

Bence sırf insanlardaki bu yönü gördüğün için sevilecek bir insansın. Ben seni sevdim mesela. Haz duyduğum yön senle ortak bi düşüncede buluşuyor olmak, yalnız olmadığımı bilmek veya bir paylaşım yapmak. Yani evet benim hoşuma gittiği için sevdim seni, bana bir hazzı olduğu için. Her türlü Sevgi'nin altında bir şey yatar. Kiminin karakterini seversin, senin değer yargılarına uyuyor diye, yine ortak payda var yani. Beynimiz böyle çalışıyor. Senin şuan böyle düşünmen bile sana haz veriyor. O zaman kendinden de şüphe etmen gerekir. Hoşuna gidecek şekilde düşünüyorsun, insanlardaki bu yönü farketmekten memnunsun ama sonuçlarından memnun değilsin. Kendinle çelişiyorsun bu durumda. Bu doğayı kabullen bence. Yalnız olmak istemiyorsan bu sistemi kabullen.

sevilecek yanlarınızın oldgunu bilseniz bence son cümleyi demezdiniz. elbette sevilecek yanlarınız vardır ama ben bunu sizin düşündüğünüzü düşünmüyorum S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Boşverin siz sonuçta bu mantığa sahipseniz bence seviyeyi koruyacak kadar da akıllısınız. -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şu yonden yazdiklarin dogru. Evet cikarci, bencil, cimri, dusuncesiz insan cevremizde cok. Bende bu yollardan gecmis bi insanim. Ama bunlar var diye insanlardan uzak durmakta olmamasi gereken birsey. Siz herkese kapinizi kapatmissiniz. Ama sadece frekansiniz tutmayanlara kapatirsaniz aslinda sorun cozulur. Cunku zaten herkesle anlasmaniz dost olmaniz mumkun degil. Inanin girdigim ortamlar tanidigim insan sayisi kactir hesabini yapamam. Cok fazla insan tanidim ama inan geriye kalanlar bir avuc insan. Cunku herkesle yoluna devam edemiyorsun. ama uzak durmanda iyi degil. Insan insanla mutlu olur. Tabi kirilacaksin guven sorunu yasayacaksin ama inan ben icten ice bunada ihtiyaciniznoldugunu dusunuyorum. Ama zamanla sende artik nasil davranman gerektigini anlayacaksin. Yani onlarin icine gireceksin. Ve onlarla yasamayi ogreneceksin. Uzak kalarak cozemezsin.

Yorumlariniz icin tesekkur ederim. Ugrasip uzun uzun yazdınız cok sagolun. . push ; S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Ne kadar merakli bir milletiz ya :) S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Aslinda sorun burda kendimden baskasini sevemiyorum. Baskasina inanamiyorum.

Çok bencilsin ve de kibirli, hep ben ben diyorsun insan olmak fedakar olmaktır çoğumuz bir şeyler yapmaktan hoşlanmıyoruz ama fedakar davranıyoruz kem küm etmeden uyuyoruz çünkü insan sosyal bir varlıktır sosyal hayata tutunamıyorsan tedavi olmalısın mesleğin ne? içinde insan sevgisi olmayan hangi meslek var ki sen bunu layıgıyla yapasın? 21. yuzyıldayız sen magara insanı gibi konuşuyorsun kesinlikle anormalsin.

Bence hiç normal değil. Tamam yalnızlıktan da hoşlanılır da bu nedir arkadas Çevremde senin gibi biri olmasını hiç istemezdim

Beni psikologlarin da anlayacagina inanmiyorum. Psikiyatriste gittim anlamadi.

Yok taciz gibi bir şey değil, öyle çok da dramatik sayılmaz. Akrabalarla alakalı falan da değil, şahsi bir şey.

Burdaki ınsanların yorumları bile sana fayda etmiyor amacim yargilamak degil adpenger evet kuzenimde aynı semin gibi.. Tanıdıgıö bir durum tehsıs koymadıö burada yazdıklarıno okuyarak düsündügüö nu. Herseye kapalısın seni kırmak degil amacim zaten kırılamassın. Doktor degilim kisisel geüısiö kıtapları okurum... S

Benimde sana yakın bir disünceleriö vardır. Ama cevremdeki insanları konrol edebiliyorum ne jadar yakınlasacagimida. Sen bence cok büyük korlular yasıyorsun bu anlamda özgüven problemi yasıyorsun. Bu karakter yapısının ilerisinde bir durum. Pek saglıklı nulmadım. Psıkıyatrıste bile kulp bulmussun.. Bende psıkologa gitmelisin önce

Aynen 5 senelik yurt hayatı, tanımadığın onlarca insanlarla kullandığın ortak alanlarla geçince insanları tanımada bi tık daha öne geçiyorsun. Ben yine de çok kötümser bakamıyorum, sen iyi ol, dosdoğru ol emrolunduğu gibi davranıp, varsın hayal kırıklığı yaşayayım, üzüleyim diyorum. Aksi takdirde kendini soyutlamak, kimseye güvenmeden yaşamaya çalışmak çok zor. gecem1984 ponçiğim

Ciddi soruyorum, ailede, üst nesillerde falan psikotik rahatsızlığı olan var mı? Kişilik bozukluğu? Paranoid veya şizoid bozukluklar mesela?

Peki boyle olmanizin nedeni neydi? Ben nedenini bulsam sorun cozulecekmis gibi hissediyorum. P

İyi de hayat böyle olmalı. Her zaman mutlu mu olalım? Arada bir dosttan kötü bir laf işitip üzülmeyelim mi? Hep kafamız önümüzde kendi içimizde mi yaşayalım? Ne tadı çıkar ki böyle hayatın? Yapamam, edemem demeyi bırakmalısınız önce. Bakın bu konuda bile çok önyargılısınız affınıza sığınıyorum ama. Yapmanız gereken aslında zor değil direk gidip birine sırlarınızı anlatmak zorunda değilsiniz kimse sizden böyle bir şey beklemez. Mesela bir dahaki gidişinizde sınıfa bir gülümseme ile girin insanlara günaydın deyin, hal hatır sorun sonra geçin yerinize oturun. Size sorulan sorulara güleryüzle cevap verin, yanınıza gelen insanlarla sohbet etmeye çalışın. Yapamam demeyin ama. Bunu imkansız olarak görmeyin lütfen. Bir kaç sene öncesine kadar sizin gibiydim. Benimki biraz yaşımla ilgiliydi biraz da geçmiş arkadaşlıklarımın verdiği güvensizlikti. Kimseye bir şey anlatamazdım, genelde tek takılırdım. Şu an bir kademe daha iyiyim. Güvendiğim arkadaşlarım var, sırlarımı paylaşabiliyorum. Ha hepsini değil tabi ki anlatılabilir olanları. İnsanlarla muhabbet konusunda güven kazandım önceden acaba sıkıcı bir tip miyim diye düşünürdüm, şu an bu düşüncelerim de azaldı. Beni seven böyle sevsin deyip geçiyorum artık. Yine eskisi gibi tek takıldığım zamanlar da oluyor, hatta en çok keyif aldığım işler hep tek yaptıklarım. Sinemaya, yemek yemeye, alışverişe tek gitmeyi çok severim mesela. Kendimden örnek vermemin sebebi belki sizinki gibi yoğun bir güvensizliğim yoktu ama inanın ben de zorluk yaşadım ve bir şeyleri değiştirmem gerektiğinin farkına varıp en azından biraz daha iyileştim. Sizin de yapabileceğinize inanıyorum. İlla insanlarla dip dibe yaşamak zorunda değilsiniz hatta hiç öyle bir amaç içine girmeyin bence. En azından hatırlayacağınız güzel hatıralar, bir kaç iyi arkadaş edinin. Herkese olmasa bile yine de insanlara biraz güvenmeye çalışın, zaman zaman kırgınlık yaşayabileceğinizi unutmayın. Bunlar gayet normal.

Anladım. Aslında anlamadım ama demek istediğinizi anladım. Çok farklı açılardan bakıyoruz o yüzden ne ben sizin bakışınızı tamamen anlayabilirim, ne siz benim bakış açımdan bakabilirsiniz. Bana çizdiğiniz dünya çok yalnız, çok şizofrenik ve paranoyak, çok soğuk bir dünya. Benim bakış açımdan tabii ki. Benimki de muhtemelen sizin için çok pembedir. Ben de insanlara güvenmem ama güvenin de derecesi vardır. Herkese kalkıp özel hayatınızı anlatmazsınız ama bir akşam kahve içmeye çıkmak için aşırı bir güvene de ihtiyaç yok. Her neyse çok anlamadığım bir dünyada olduğunuz için pek bir fikir verebileceğimi düşünmüyorum açıkçası. Ama bence başka bir psikiyatriste veya psikologa gidin, insanlardan bu derece kaçmanın ve çıkar takıntısının sağlıklı olduğunu düşünmüyorum.

Kendime mukemmelim demiyorum. Kendimi elestirmesem insanlari da elestirmezdim. kendimle de problemim var benim. Önceki

Psikologlar bir şeyden anlamıyorlar mı? Yani dünden beri yazıyorum, şaka gibisiniz afedersiniz kırılmayın ama. Biraz da dönüp kendinize bakın bence. Okumuş etmiş kaç tane psikolog var burada bir laf ediyorsanız nereye gittiğini bilin lafınızın.

Çok hoş. Gerçekten. Size çok imrendim. Hep böyle biri olmak istemişimdir şimdi biraz garip olacak ama. Ne samimi ne soğuk. Çünkü ben ya çok soğuğum ya da çok samimi. Mesela son bir kaç aydır insanlarla o kadar fazla samimiyet içine girmişim ki daha yeni yeni fark ediyorum. Whatsappa giresim kalmadı mesaj görmek istemiyorum. Okula gidince herkese günaydın deyip arada bir kaç kelime edip önüme bakmak istiyorum ama illaki bir kaç kişi gelip uzun uzun sohbet etmek istiyor. İnsanları da kıramıyorum ne yazık ki. Tamam arkadaşlık güzel de böylesini de çekemiyorum artık. Ben de genelde yalnız takılmayı severim ama kıvamında arkadaşlık da iyidir diye düşünüyorum. Ne güzel hep böyle kalırsınız umarım bence sizinki gayet mantıklı. -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Asosyallik mi benimki tercih mi tam anlayamadim. Bazi sorulari cozsem her sey cozulecek gibi geliyor. o sorunlari bilmiyorum. Önceki

Pekala da güvenir. Öyle herkese değil tabii, ama gerçekten güvendiği bir veya iki kişi olur. Tek başına hayat geçmez, çekilmez. Ben kimseyle konuşmadığımı, görüşmediğimi düşünemiyorum. Napıyorsunuz mesela nasıl geçiyor hayatınız? Günlük hayatınızda neler yapıyorsunuz?

Sahtelige tahammul edemiyorum. Ve bu durum cocukluktan beri var.

''Tabii ki bir insanı sevebilirsiniz, eğer onu yeterince tanımıyorsanız.'' paylaşımınıza çok uygun düşen bir söz bence de. Çok tanımakla doğru orantılı olmuyor çok sevmek.. benim de hep çok tanımaktan dolayı azaldı sevgi ve değerlerim tersine.

Yani fazla gerçekçisin ama yazdıklarının çoğunda haklısın aslında. İnsanları çok iyi özetlemişsin.

Her insan pozitif doğar canım, zamanla azalır ne azalırsa. Bu dünyada her şeyin bir sebebi, bir de sonucu vardır. Birileri görmek istemiyor diye, bu onun olmadığı anlamına gelmez.

Ben tercihinizi hakli buldum. Insanlar hakkindaki tespitlerinizi de cok yerinde ve dogru buldum. Ne yazik ki herkesin icinde seytan var. En melekte bile var. Michael Sikkofield okur musun?Kendisi de bu tercihi epey yogun sekilde yasayanlardan biridir. Okumani tavsiye ederim. Kendisinin bi lafi vardir."Dunyada iki cesit insan vardir. Kotuler ve eline firsat verilmemis mecburi iyiler" seklinde. Aynen katiliyorum. Ozellikle paraya tapilan bir devirde yasadigimiz icin bu durum cok goze batiyor. Ben kendimce bir cozum buldum. Cok basit. Az insan var hayatimda. Arkadasa ihtiyac duyuyorum ancak hickimse ile arkadas olmak istemiyorum cunku baktigim anda "cikar" goruyorum. Sevilmeme dusuncesi kaynakli oldugunu sanmiyorum bunun. Insanlarin yapisini fazla anlamis olmanin dezavantaji diyebilirim. Neticede sen de bir insansin en temel ortak payda bu. Cikintilari en az olanlari yani beklentisi en az olanlari yaninda tutabilirsin. Baska turlu normal bi hayat yasanmasi cok zor. Ogrenci iken fazla zorluk cekmiyor olabilirsin ancak hayatinin calisma ve evlilik donemleri geldiginde skntiya girebilirsin. Ortak paydaya odaklanip onune bakmak cozume en yakin olandir diye dusunuyorum.

Kimse bana dokunmadigi yanima gelip planlarimi bozmadigi surece sorun yasayacagimi düşünmüyorum. D

Ve bu durum bazıları tarafından rahatça aşağılanma konusu olup, rahatça laf soyleyebiliyorlar. Bir kez daha hakli oldugumu anliyorum insanlar konusunda. Guvenmmek daha iyi.

Ben yasadigim bi travma mi demeliyim benzer bise sonrasi boyle oldum belki sizinde sizi cook etkileyecek bi durumunuz olmustur muuu

Neden? S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Ben universite son sınıf ogrencisiyim ve insanlarsan hazetmiyorum. Bu her zaman böyleydi ilkokuld bile herkesten ayrı otururdum. Bana dokunmayan yılan bin yaşasın misali. o zamanlar rahatsız oluyordum bu durumdan. cunku o zaman dislaniyordum. Şimdi ise bile bile insanlardan soyutluyorum kendimi. Bana yakınlaşan insanlari cikarci ve samimiyetsiz insanlar olarak goruyorum. çok sicak kanli insanlari yalanci olarak görüyorum. Kimsenin sevgisine inanmiyorum. Bana seni seviyorum diyenlere inanmiyorum. Hocalarimi bile sevmiyorum ayrimci insanlar olarak goruyorum hepsini. Kisacasi yalnizliktan hoslaniyorum. Kimseyi sevemiyorum. Sevdigimi saniyorum bazen ama olmuyor. Insanlardan ışık hızıyla soguyorum. Benim gibi olanlar var mi? Ben anormal miyim arkadaşlar?

Zaten kimse durduk yere böyle bir yaşam stilini seçmez ki. Ben sadece maskelerin altını görebilen, önce başkalarını değil kendini düşünen, realist bir insanım sadece. Erken uyananlardanım, hepsi bu. Şimdi 3 kere çay içtik, iki eski sevgili muhabbeti yaptık ki bu muhabbetin yüzde yetmişini onun hezeyanları kapladı. Sonra muhabbetimiz kesildi, aradan 1 sene geçti ve numarası bile yokken birden arayıp benden büyük bir şey rica ediyorsa bu insan beni kullanmak istiyordur. İyilik yap denize at derler de, ben bu durumda direkt denize atarım kimse kusura kalmasın.

Herkes zaman zaman kazık yiyor ama sen ciddi kompleks yapmışsın bence. Neden sevilmeyeceğine inanıyorsun?

İnsanlar bencildir ve tabi siz de. Öyle de olmaları gerekir ki ayakta kalabilsinler ama bu kötü bir durum mu? Sanmıyorum. Birine emek vermek fedakarlık yapmak, düşünmek bunları karşılık beklemeden yapmak da iyi gelebilir. Sadece kendini iyi hissetmek yani amaç. bu da bencillik aslında. herkes zamanını iyi geçirmeye, bağlar kurup birbiri için önemli olmaya çabalıyor, bir yere ait hissetmek istiyor. çünkü herkes bir anlam arıyor. Bence hayatta en önemli şey iyi hissetmek. İnsanları sevmiyor musun? Peki bu sana iyi hissettiriyorsa o zaman uzak dur. Ama şu an böyle düşünmen hep düşüneceğin anlamına gelmez ve yalnızlıktan sıkıldığında hayatında hiç kimse için emek vermemiş, derin bağlar kuramamış, hiç insan biriktirememiş olursun. Ha bu da önemli olmayabilir. Zaten sen kendi durumunu rasyonalize etmiş, bizlere de ettirmeye çalışıyor gibisin. İnsanları sevmeyen önemsemez de. niye seni normal bulmaları gerekiyor ki?sen kendini gayet normal buluyorsun zaten.

Çok ilginç, ilk defa asosyallik konusunda bana imrenen çıktı İşte soğuk sıcak olayını ben belirliyorum sizden farklı olarak. Eğer ben konuşmak istiyorsam olur, ama o saatte sırama oturup notlarımı düzenlemek istiyorsam o sohbet olmaz. Zaten ben o moda geçersem iletişime kapatmışımdır, dışarıdan anlaşılır. Sosyal medya kullanmam, o dediğiniz uygulamayı ise açmıyorum bile. Atılan mesajların çoğuna dönmem. Canım isterse yazarım, ki çoğu zaman paketim yoktur çünkü fuzuli masraf, kullanmayacağım şeye neden para ödeyeyim? Benle sadece anı yaşarsın, benim hakkımda olmayan herhangi bir konuda güzel sohbet ederim. Kendimi iyi ifade ettiğim için çoğunlukla iyi dinlendiğimi düşünüyorum. İyi günümdeysem herhangi bir konuda yardım da edebilirim. Ama bu hep olmaz, anlık gelişebilir. Olasılıklar, ihtimaller büyüleyicidir benim için Fakat daha çok tek başıma yaptığım işlerde eğlenirim, güzel bir kitap, film çoğu kişiye değişilebilir. Ve son bir şey herkesten çok kendime güvenirim, zaten bir şeyi ben yapamadıysam başkasının çözme ihtimali zayıftır. Kendini kendinden başka birisi nasıl iyi bilsin ki ya, mantıklı olmak lazım.

Ama degil. Herkes degil. Genelleme yapiyorsun cunku takintilarin var. Insanlar kotudur insanlar guvenilmez vs vs. Insanlarin oyle olduklarini dusunur ve oyle yaklasirsan onlar bunu anlar ve ona gore davranirlar diye dusunuyorum. Genellemeler yapmamalisin

Niye mesela çıkar için yaklaştı herkes size neyiniz var sizin öbür insanlardan ne gibi bir farkınız var çok merak ettim doğrusu yanlış anlamayın lütfen beni ama ben biraz küçük dağları ben yarattım tavrı sezdim.

Aile ilişkilerin nasıl? Mutlaka kendine yakın gördüğün bir arkadaşın, kuzenin olmuştur. Onlarla güven konusunda problem mi yaşadın acaba? Bunun temelinde yatan bu olabilir mi?

Ben bu yoruma şapka çıkarırım. Aynen dediğin gibi kendi çıkarı için etraftakilere gülücük dağıtan insanlar midemi bulandırıyor. Elbette etrafındakilere sadece sevdiği için ilgi gösteren insanlar da vardır ama onlara rastlayamıyoruz maalesef. Ben de çevreme pek ilgi göstermem. İlgisizliğe alıştığımdandır belki. Bir insana değer vermem için duygusal sebepler gerekir. Cidden iyi niyetli olduğunu anlamam gerekir. Herkesle iletişim kuramam, tepeden bakanın egosunu şişiremem. Yalakalık edemem. İşlerimde bile sırf bu sebeplerden sorun yaşadım. Herkes beni övsün diye aç aç dolaşıyorlar. Tiksinç ya. Evde yapayalnız çalışmayı tercih ederim.

Çocuklukta geçirdiğiniz travma neydi? Soruyorum cunku bende bir travma gecirmis olabilirim cocuklugumdan beri akrabalarimdan hoşlanmıyorum. Ve neden oldugunu da bilmiyorum

Universite yili suresince bu dediklerinizi cok defa denedim. Basarili da oldum dostum da vardi. megerse dostum degilmis hic olmamis. Suanki halimden mutlu oluyorum bazen. bazen de yanlis bu kadari diyorum. Her sey kendi elimde farkindayim P

Benimde cocuklugum dediginz gibi gecti ve nefret ettigim bir ogretmenim vardi. Berbat bir gönül iliskisi ve kotu arkadaslik.

Bunu nasıl gordugunuze bagli. benim demek istedigim birine o derece inanamam. Dostum olacak kadar yaklasamam cunku icini bilmiyorum. Gun gelir ben uzulurum. neden dibini gormedigim kuyuya atlayayim. gadjo dilo ben aslında

Coook kirildim cok yiprandim guven denen bise kalmadi.

Kendini sev gerisi gelir..

Tesekkur ederim tüm iltifatlarin icin üzerine alındığın durum nedir? İnsanlari aşağılayarak bir amaca ulasamazsin. Diyorlar ya herkes bir değil. Ben de bencilim evet sadece kendimi dusunuyorum kabul ediyorum. Insanlar keşke bencil olsalar. Zamanında hep iyi niyetliydim hep baskalarini dusunuyordum. Inan bana ise yaramiyor. Bırakın da herkes kendi hayatini yaşasın. Siz de laflarimdan alinmayin. Magara insanı konuşması nedir ya?

Inanin bilmiyorum. Kendi icimde bile karmaşık hissediyorum. Guvenimi yitirdim. Bazi seyleri kaybettim. Sadece bu durumun normal oldugunu bilmek istedim. Belki de kendimi kabullenmem gerekti.

Belki de haklisinizdir. Sorunun temeli bu da olabilir. icten ice kendime savas acmisimdir. P

Şuan kendinden çok diğerlerini yargılıyor gibi gözüküyorsun. Sohbete başlarken direk karşındakinin samimiyetsiz olduğunu düşünmek yerine tam tersini düşün. Sen karşındakinden sohbet etmek için yararlanıyorsun. Kendini ön plana koyunca karşındakine gardın azalabilir. Sohbet etmek için birbirinden faydalanan insanlarda kötü niyet arama en azından.

Doğru demiş bence. bak ben çok kazık yedim hayatta ama 1 kişiden fazla insanla samimi olamıyorum yani olsam da can ciğer olamam. sende arkadaş yap sosyalles ama herzaman bir çizgin olsun. Ben bu hayatta babamdan ve eşimden başka kimseye guvenmemei öğrendim. annem bile vurmuştur sırtımdan. Ama bu asosyal olucam anlamına gelmez.

Belki olabilir. Bunlar köklü sorunlar.

Bunun için sosyal olamıyor yahu tamam kimse dört dört lük değil sende değilsin nedir yani beni de kendine benzetmeye çalışıyor onun yüzünden ben kendimden şüphe bile ediyorum bazen. P

İşin zor gerçekten. Yalnızlık insanların katlanabileceği bir şey değil bence. Ben bi ara okulum uzadığı zaman yalnız kalmıştım. Bazı can sıkıcı olaylar da üstüne binince depresyona girmiştim. Ciddi şekilde ruhum hastalandı. Sen nasıl dayanabiliyorsun şaşırdım. Ben de kimseye sonsuz güven duymam ve kimseye fazla değer vermem ama yeri gelince maskemi takarım eğlenceme bakarım. Sana da öneriyorum çünkü hayatın tadı böyle çıkar. Adamına göre muamele edeceksin. İçini bu kadar karartma. Ciddi bir sorun senin yaşadığın. Önceki

Bende aynen boyleyim. Ve bu şekilde davranmaktan suan kimseyle görüşmek istemiyorum hep evdeyim. Hicbirsey beni mutlu etmiyor. Anlık mutluluk ve sonrasında neden diye kendimi sorgularken buluyorum. Cevremde görüştüğüm kimse yok artik. Herkes kötü bi ben mi iyiyim diye düşünüyorum suan. Ama bu bir hastalık bence psikologluk ben bunun farkındayım. Birseyler için çabalıyorum ve bunun farkına varmami eşim sağladı.

Bence normal değil bu durum.. bir uzmandan yardım alsan iyi olur. cocukluktam gelen bir durum büyük ihtimal. bende yalnız kalmaktan korkarım her zaman

Öyle insanları hep tanıyacaksınız çünkü hep varlar. Benim karşıma ne tipte insanlar çıktı, kazık da yedim, darbe de yedim. Hala da yiyorum. Ama bunlar hep ihtimal dahilinde, yani "ya kötü biriyse" diye bütün insanlardan uzak durmak "ya çürükse" diye bütün sepetteki elmaları atmak gibi geliyor bana. Çürüğü de var tazesi de. Siz insanlara baştan olumsuz yaklaşıyorsunuz zaten. Siz, birinin size sadece çıkar için yanaşabileceği kadar boş bir insan mısınız? Değilsinizdir muhtemelen. İnsanlar niye size salt çıkar için yanaşsın, sizin başka bir vasfınız, değeriniz yok mu? Kendinize niye bunu layık görüyorsunuz?

Neydi bu çıkarlar? Yani dertleşmeyi bile çıkar olarak algıladığınız için soruyorum. Tabii ki kendinizi kullandırmayın ama en ufak bir şeye bile çıkar olarak baktığınızı düşünüyorum. Bu çıkar konusunu da belki de o olaylardan ötürü takıntı yaptığınız kanaatindeyim. Eğer bu durumu dert ediyorsanız terapi şart. Etmiyorsanız da kendinizi ve hayatınızı böyle kabul edip devam edin, herkes aynı olmak zorunda değil. Ama insan sosyal bir canlı ve iş hayatında bile zorluk çekersiniz bu kadar asosyallikle.

Anaaaa kocamın ruh ikizi buldum vallaha M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet bu konuyu actiktan sonra yorumlara cevap verirken ben bu halimi koruyarak nasil sonuclari degistirebilirim ki dedim kendime. Haklisin belki de sadece kendimi kabullenmeliyim ya da degismeliyim. tesekkur ederim gadjo dilo ben aslında

loner sın yani olabilir böyle mutluysan.

Aslında bazen en iyisi bu. Çünkü insanoğlu elbet birgün yalnız bir başına kalıyor. Hatta bazen kalabalıklar içinde yapayalnız hissedebiliyor. Ama tabi bu hayatı yaşarken etrafında birilerinin olması, sevmek, paylaşmak gerek. En azından birilerine aç kalbini. Çünkü birgün bu hayata gözlerini kaparken "ne anladım ki bu hayattan?" diyeceğine, "sevdim, yaşadım, huzurluyum" dersin.

Herkesle kardeş gibi olmana gerek yok tabii. Ama üniv. son sınıf birinin de, bi çevresi bi yaşantısı olmalı. Bugünlerin geri gelmeyecek, değerini bil. Çok çevresi olan biriyim, ama herkesle diyaloğum tabiki aynı değil. Bence insanlara şans ver, hemen samimi olma da bi merhaba bile yeter bazen. Daha evleneceksin, çalışacaksın. Herkese güvenmesen de, kalabalık ortamlara girebilmesin. İnsanları bu yaşta bu kadar ciddiye alarak hayatı anlayamazsın.

Yalnızlıktan ben de hoşlanırım ve ben de son sınıf öğrencisiyim. Benim insanlar hakkındaki görüşlerim üniversiteye gelince değişti. Maşallah yani insanların nasıl iki yüzlü olduklarını, ne kadar kolay ve rahat bir şekilde yalanlar söylediklerini, verdikleri sözleri tutmadıklarını, bugün canım dediklerinin ertesi gün kuyusunu kazdıklarını, ilişkilerini çıkar üzerine kurduklarını gözlerimle kanlı canlı gördüğüm için görüşlerim değişti. Ben de pek olumlu düşünemiyorum. Hele ki biri bana bir yanlış yapsın veya bir insanın yanlışını göreyim, kesinlikle o insanın düzeleceğine inanasım gelmiyor mesela. Samimiyetini kaybetti mi kaybediyor yani, eskiden insanlara şans verirdim ama şimdi vermiyorum. Çok şükür bana çok ciddi bir yanlış yapılmadı, benim canımı çok yakmadılar çünkü ben izin vermedim ama insanların canlarının nasıl yandığını gördüm açıkçası. Ve bu durumda bana dokunan yok deyip geçemiyorum çünkü benim gözümde, benim yanımda başkasının dedikodusunu yapan insan başkasına da benim dedikodumu yapıyordur, buna eminim. Ama hayat devam ediyor ve insanlara güvenmek zorundayız. Kimse kimseyi bağrına bassın demiyorum ama bi şekilde güvenmek zorundayız yani. Benim tavsiyem, siz güçlü olabildikten sonra kimse sizi üzemez ve kıramaz. Tüm kalbimizle sevmemiz gereken insan sayısı çok çok az ve öyle de olmalı bence. Benim hayatıma ciddi anlamda dahil ettiğim insan sayısı çok azdır ve ben mutluluğumu, kafa rahatlığımı buna borçluyum diyebilirim.

Olabilir. Böyle düşünmemde tabi yurtta da kalıyor olmam çok etkili, yani insanların gerçek yüzünü görme konusunda. Yalnızlığı seven bir insan dört sene boyunca zamanının çoğunluğunu tanımadığı bir yığın insan içinde geçirince çok şey görüyor. Şimdi ilk kez gördüğüm bir insanın nasıl biri olduğunu anlamam için o insanın iki cümle kurması yetiyor.

Yok ayak bağı olmasından bahsetmedim. Her hareketimi samimiyetsiz bulan Altında hep bir şey arayan bir insan olmandan bahsettim. Hayat böyle, karşımıza yüzlerce çeşit insan çıkıyo. Herkesin bir kusuru var. Çok iyi kalplidir ama cimridir. Yada saftır ama bencildir. Hayat herkesten şüphe ederek yaşanmaz. Sana zarar.

Bana yaklasip arkadas olmaya calisanlara karsi oyle hissediyorum cunku samimi bulmuyorum. Baskalarina karsi da oyle hissettigim oluyor. Bundan nasil kurtulurum bilmiyorum

Insallah asarim bu durumu. Umarim asarim hatta. Ailemle de cok yakin değilim. O yaziyi insallah bulursunuz. tesekkur ederim simdiden

Ama şu ana kadar hep hakli çıktım. Iyiki guvenmedim dedigim cok olay oldu. Guven problemi var tabiki ama insan nasil guvenir ki zaten kendinden başkasına.

Bence sen evlenme.

Mesela hicmi kaninizi kaynamiyor insalara S