Yalnızlık, sabahları kalktığınızda "Bu ne lanet surat!" diyen birinin olmamasıdır. Hasbelkader neşeli olduğunuzda, güneş pırıl pırıl parladığında "Günaydın tavuklar, horozlar" diye başlayamamaktır söze. Yalnızlık, sinemaya çağıracak birilerini bulamamaktır. Zorla sinemaya götürüldüğünüz ilgisiz kimselerle filmi tartışamamaktır. Eski nostaljik Türk filmlerini seyrederken hep birilerini aramaktır yanında. "Bak Sami Hazinses ne kadar gençmiş." diyememektir. Peki ama "Şu kimdi? " diye soramamaktır. Hoş bir müzik çaldığında sevdiğini dansa kaldıramamaktır. "Şarkılarda düşünmek de onu size getirmez zaten." Yalnızlık, bilgisayar karşısında sohbet için takma isimli yalnızlar aramak, bulup konuştuktan sonra da tatmin olamamaktır. Sanal güller, sanal öpücüklerle avunmaktır. Kendini yalnız hissetmek Attila İlhan, Metin Eloğlu, sonra Ataol Behramoğlu'nu anlatamamaktır kimseye. Onlardan dizeler okuduğunuzda yüzünüze gülünmesidir. "İflah olmaz romantik" diye takılınmasıdır size. Kendine bir bardak çay ya da kahve aldığınızda paylaşacak kimse bulamamaktır. Koca bir demlik çay yapmak, sonra kalanını lavaboya dökmektir. Eve aldığınız keklerin, poğaçaların bayatlamasıdır. Türk kahvesi içtikten sonra falına bakamamaktır kimsenin. "Üç vakte kadar isteğiniz gerçekleşecek" diyememektir. Kendini yalnız hissetmek, sesini duymak istediğiniz kimselere telefon ettiğinizde alelacele kapatmalarıdır telefonu. Hiç de birlikte olmak istemediğiniz insanların oturmaya gelmesiyle birlikte başlatılan geyik sohbetidir. Abuk sabuk konulardan bahsetmektir yalnızlık. "Hadi kalkıp gidin" suratı takınmak, anlamalarını beklemektir umarsızca. Yalnızlık birlikte olmak istemediğiniz insanlarla birlikte olma sanatını geliştirir. Gerçekten sevdikleriniz yoktur. Onların sevdikleri vardır. Siz onların arasında değilsinizdir. Sizden öcü gibi kaçılır, herkesin sıcak, mutlu yuvası vardır. Yalnızlığınızdan bahsetmeseniz bile o vardır, taş gibi ortasındadır sohbetin, alelacele üstü örtülür, sanki bu olgu hiç yokmuş gibi yapılır. Daha duyarlıları kalabalıklığından utanır. Gözler kaçırılır, ümit sözcükleri sıralanır. Kendini yalnız hissetmek aramasını beklediklerinizin aramaması, duymasını istediklerinizin duymamasıdır çığlıklarınızı. Kendini yalnız hissetmek eskileri düşünmektir sık sık. Dalıp dalıp gitmek, yaşama dahil olamamaktır. "Neyin var?" sorularına hep kaçamak cevap vermektir. Kendini yalnız hissetmek " Yahu, bunlar beni yıkmaz." demektir sık sık. Aldırmaz pozlara girmek, incinmez, demirden, çelikten yapılmış gibi davranmaktır. Yalnız "Bana acımayın "diye bağırır, derinden. Onun istediği en son şeydir kendine acınması. Kendine ancak kendi acır. Kimi kez sigara, kimi kez içki tiryakisi olmaktır. Üzüntülerin içkinin içinde yüzebilme becerisine sahip olduklarını bilebilmek, yine de içmektir yalnızlık. Bazen de durmadan yemek yemektir. Alınan kiloların sizle sohbet etmeyeceğini bilmenin bir yararı yoktur. Alınan kiloları eleştirecek kimse de yoktur nasılsa. Yalnızlık ölenleri hatırlamaktır. Ölenlerle birlikte yaşamaktır çoğu kez. Her ölenle bir parça ölmektir bazen. Çoğu kez ölmek isteyip de ölememektir." Ben burada ölüyorum yahu!" diye bağırmaktır ara sıra. Gerçekten duyan birileri var mıdır? Yalnızlık, yağmurda, karda birlikte dolaşacak sevgili bulamamaktır. Şarkıda dendiği gibi kar taneleri "Kol kola girip yalnızlığınızı yüzünüze vururlar," Yalnızlık insana garip şeyler yaptırır. Yalnızlık yanında hiç kimsenin olmaması değildir aslında. Yanında bir çok kişi olsa da paylaşamamaktır duygularını kimseyle. Yalnızlık bazen gazetesiyle tuvalete sığınmaksa, bazen de mutfağa kaçmaktır. "Uyuyakalmıştın, uyandırmak istemedim, demektir. " Geçmişten başkasının geçmişiymiş gibi bahsetmektir. " Yalnızlık paylaşılsa yalnızlık olmaz." diyen şaire inat; beraber yalnızlığı yaşamaktır. Yalnızlık bir kediye, bir köpeğe, bazen de sanal bir koyuna sığınmaktır. Bir başkadır Yalnız'ın durumları. Yine Özdemir Asaf'ın dediği gibi: "Yalnız, Kendisini hiç yalnız bırakmaz Hep yanı başındadır kendisinin."... a. s.