Evet öyle haklısınız. Evlendiğimden beri işlerimin artmasından başka bişey olmadı. Eskiden daha mutluydum ben.

Kurtarmış gibi davranmasi he... Siz bu durumu tersine çevirip işime gelmedi kesip attimla sınırlariniz olduğunu gosterebilirdiniz. Bende nisan attim. Konusu açıldığı zaman işime gelmedi adam olsaydı derim. Kimenee? Ailesine yapışıyor madem hicc kendinize çekmeyin sizde onunla evliyken bir hayat kurun kendinize. Su pandemi bitsin çalışın. Mesleginiz mi yok mesela pastaneye girin tezgahtarlik yapın. Fabrikada çalışın hic biri olmazsa günlere katılın sosyal ortam oluşturun kafanızı, gününüzü farklı şeylere yorun. Hayatinizin merkezinden onu çıkarın kısaca. O zaman size yanasacaktir şimdi zaten onu bekleyensiniz. L

Kendi ayaklarının üzerinde dur. Mesleğin varsa çalış yoksa meslek edin. Bir sürü kurs ve katıl. Çevre edin. Ozguvenini bitirmek için kanını emen bi vampir bence o. Buna izin verme. Dik dur. Seni ezikleyemesin hiç bir zaman. Büyük ihtimal o koca kişisi kendi eksik yanlarını seni ezerek egosunu tatmin ediyor

Olmazsınız aksine saygılı birbirine sevgi dolu çocuklarınla yasadigin huzurlu bir evde değil pişmanlık daha önce neden yapmadım dersiniz emin olun. O evde çocuklarınız gerginliği uzuldugunuzu görüyor bu sekilde büyümelerini istermisiniz bu olmamış hoduk herifi koyun kapiya anasıyla plan yapmaya devam etsin sizde hayatınıza bakin. tab8 bilmiyorum çalışıyor musunuz

Ailem de yanımda ama sanırım beni korkutan şey acaba ayrılırsam çocukları babasız olarak güvenli bi şekilde yetiştirebilir miyim koruyabilir miyim bilmiyorum.

Fikir istemek için gelmemişsiniz konu başlığına bakılırsa pek de fikir istemiyorsunuz. Ama bildiğim tek şey sizin düşüncenizdeki kadınlar 50 yaşına kadar bu çileyi çekip sonra başlarını duvara vuruyorlar. Bir 20 yıl bekleyin bakalım ne olacak... Anekdot: Adım atmazsanız yolun ilerlemesini bekleyemezsiniz...

Annemle babamın tartışmalarını hiç unutmuyorum mesela. Etrafımda birileri tartıştığında hala çok huzursuz olurum. İkili ilişkilerimde de etkilerini görebiliyorum bazen. Ayrı evlerde yaşansa da hem anneyle hem babayla sık vakit geçirseler bir sorun yaşanacağını düşünmüyorum

Bunları çok konuştum onunla ve ben ne dediysem o on katını bekledi benden. Hiçbirşey değişmedi.

Memurum deyince şaşırdım. Aile desteğiniz olmasına da. Mecburiyetten bosanmadiginizi düşünmüştüm. Neden yapıyorsunuz bu kötülüğü kendinize

Boşanmazsın S

Memursunuz ve aileniz de destekciniz inanin cok sanslisiniz. Herkesten ayni cesareti gostermesi beklenemez herkes farkli cunku. Ben dr size niye bu adama agzinin payini vermiyorsunuz demek istiyorum tabi ki ama bunu yapabilseniz zaten yapardiniz. Cikismaniz durumunda nelerden cekiniyorsunuz bilmiyorum ustunuze gelemem. Kendi dusunce yapinizdaki eksikligin farkindasiniz da size en yardimci olacak kisi isini bilen bir uzman. Esinizin dostunuzun ya da bizim soyle yap boyle yap dememizle yuksek ihtimal harekete gecemeyeceksiniz. Kendiniz ve cocuklariniz icin sizin destek almaniz sart. Imkaniniz da varsa eger hic vakit kaybetmeyin.

Kendine güveninizi yok etmiş dediğinize göre ilk önce onu geri kazanın. Bizim tavırlarımız karşı tarafın bize davranışını belirler. Eşinize bundan sonra ki davranışların da daha önce yapmadığınız tepkileri verin. Sizi kaybetme korkusu yaşatın. Size hakaret ediyor ilgisiz davranıyor eğer sizi istemiyorsa boşanma davasını eşimiz açsın. Cesur bir şekilde geçin karşısına, sorun benimle ilgili bir sorun varsa benimle olmak zorunda değilsin deyin. Birey olduğunuzu gösterin. S

O zaman böyle yaşamaya devam edeceksiniz ama şikayet etmek mantıklı değil. Hem boşanmayayım ama böyle de yaşayamıyorum dediğiniz zaman size verilecek bir tavsiye yok maalesef

Bakın dedim ya maddiyatla alakalı olmaz bazen eğer bir tarafın yapıcı olmasıyla çocuklara huzurlu ve ailesiyle yaşayabileceği bir ortam sağlanabiliyorsa kadın bunu yapabilir. Yok adam şiddet uyguluyor çocuklarıyla ilgilenmiyor, sürekli evde kıyamet kopuyorsa tabiki boşansın. Arkadaşın konusunda ben biraz yapıcı olunursa çözülebilir gibi hissettim yoksa kimseyi debelendiğini bataklığa itmek değil niyetim. Boşan desem belki orda başka bir bataklık vardır. Kimin için neyin daha hayırlı olduğunu ne siz ne ben bilebilirim değil mi? Naçizane fikrimi söyledim bende

Maddi olarak garantidesiniz ona ihtiyacınız yok. Ee işlerede yardım etmiyor. Ben olsam şöyle düşünürüm zaten ikiz çocuklarım var herseyi ben idare ediyorum bide niye elin oğlunun işlerini sırtıma yük alayım ki.

nomunomuchua sanki senin de törpülemen gereken şeyler var diye düşündürdü bana bu yorumun. Agresif davrandığın için sorun çıkmasın diye eşin yalana başvuruyor olabilir mi? Onun ailesiyle soğukluğuna rağmen bunu inatlaşma haline getirmeyip senin ailenle görüşmesi art niyetsiz güzel bir hareket bence.

Burada verilecek fikrin boşanma olduğunu biliyorum çünkü daha önceki konularımda da öyle oldu. İnanın boşanmayı çok da istiyorum ama yapamıyorum. Güvenemiyorum kendime ve acaba pişman olur muyum diye korkuyorum.

Evlilik biraz Hayati paylasmaktir, ayni yatagi, ayni sofrayi, ayni duygulari... sizi sevmedigini bildiginiz biriyle hayatinizi nasil paylasiyorsunuz?Birlikte gülmeyeceksek, bi sorunumuzu derdimizi anlatamayacaksak, üstüne sürekli elestiri ve hakaret isitiyorsak neden yikiyoruz biz bu adamlarin kirli donlarini?

Kötü, gergin, kavga dolu bir ortamda büyümek çocuklara büyük kötülük. Kendim bir çocuk olarak bunu tecrübe ettiğim için söylüyorum. Madem ailenizin desteği arkanızda, mesleğiniz de var, kurtarın kendinizi. Kendinize iyilik etmiş olursunuz. Neden iyi bir eşle sevgi görmekten mahrum kalasınız? Ha hayatınızda birisi olmak zorunda da değil. Özgür bir şekilde istediğiniz gibi çocuklarınızla yaşarsınız en azından.

Esinizinde almasi lazim Cunku yakinan sizsiniz Düzeltmesi gereken huylari olan eşiniz

Merhaba arkadaşlar içimi rahatça dökebileceğim kimse yok etrafımda. Bu yüzden buraya yazmak istedim. 31 yaşındayım. Normalde çok net ve keskin düşünceleri olan biri değilim ama birisi çıksa dese ki hayatındaki en büyük pişmanlığın nedir diye; evliliğim derdim çok net bi şekilde. Ataerkil bi ailede tek erkek çocuk olarak büyütülen bi eşim var. Onu büyüten bir anne ve dört tane ablası var ama o kadınları hep aşağıda görmesi gerekiyor gibi yetiştirilmiş. Yoruldum... kadın olarak o benden çok şey bekliyor ama ben ondan erkek olarak beklediğim hiçbişeyi göremiyorum. Artık ev işini ya da çocuk bakımındaki yardımı geçtim de bi ilgi bi sevgi şefkat bile göremiyorum. Onunla evlenmeden önce nişandan ayrılmıştım. Benimle evlenerek beni kurtarmış gibi davranıyor. Beni "hiç" ken "adam" etmiş öyle söylüyor. Belki de bana bu yüzden hep kötü davranıyor. Bu düşüncede olduğu için. Ya da benimle ailesine uygun olduğum için evlendi ve o yüzden öyle davranıyor bilmiyorum ama sevildiğimi hiç ama hiç hissetmiyorum. Zaten gelecekle ilgili bütün planlarını ailesi üzerine kuruyor onların mutluluğu için. Ben ve çocukların mutluluğu pek de önemli değil. 4 buçuk yıllık evliyiz. İlk başlarda çok sorun yaşadık. Burda da birkaç konu açmıştım. Düzelir gibi olmuştuk. Son zamanlarda yeniden eskiye döndük. Her tartışmada kendime ve aileme ağır hakaretler duymaktan bıktım. Boşanmayı çok düşündüm çok dillendirdim ama gerçekten öyle ha deyince olmuyor. Düzelir miyiz onu da bilmiyorum ama hiç ihtimal vermiyorum. Ben de hatasız değilim. Defalarca sorguladım kendimi farkındayım. Dört dörtlük kusursuz bi evlilik de beklemiyorum ama bu kadarı da çok fazla yordu beni. içimi buraya da olsa dökmek iyi gelicek bana. Fikirlerinizi paylaşırsanız da sevinirim.

31 yaşındasın 41'de olacaksın 51'de... Allah uzun, sağlıklı ömür nasip etsin. Peki o yaşlara gelince hala o evde o kocayla, o ailenin içinde mi olmak istersin? Cevabın ne ise ona göre hareket etmelisin. Cesaret dediğin şey bir defa göz karartmaya bakar, sonrası kendiliğinden gelir. Sen neyi yaşamak istersen evren ona göre kurgular hayatını, sana ona göre yollar açar. Memursun iş ve para güvencen var. Yaşadıklarından edindiğin hayat tecrüben var. Seni korkutan ne?

Klasik Türk ailelerinde babalar çocukların maddiyatları dışında hangi ihtiyaçlarını karşılıyorlar ki. Yemesi, içmesi, eğitimi, ergenliği, duyguları hepsiyle ilgilenen, programlayan, destek olan hep anne oluyor. Oğlumun vücudunda ki değişimleri fark edip, tüylerinden nasıl arınacağını ilk ben anlattım, tüy dökücü kremini ilk ben aldım biliyor musun. Aynı evde olunca ultra babalık görevi yapmıyorlar yani. Hem boşanınca o artık senin eşin olmayacak ama sonsuza kadar çocuklarının babası olacak. Gerektiği zamanlarda konuşup desteğini alabilirsin de. Yaşamak için tüm temel ihtiyaçlarını tek başına karşılayabilecek bir durumdayken, sırf bu konuyu çözümsüz görmen çok gereksiz bence.

Ailesiyle ilgili konularda cırlama konusuna yorum yapayım dedim ama sonra senelerce cırlamayan biri olarak boynumda madalyamı göremeyince vazgeçtim.

Memurum. Ailem yaşadığım sıkıntıların bi kısmını biliyor ve ne olursa olsun benim yanımdalar. Yalnız kalma korkum yok. Sadece kendime güvenim yok.

Zaten çok özgüveni olan biri değildim. Onunla evlendikten sonra iyice yok oldu özgüvenim. ona her zaman cevap da veriyorum ama başedemiyorum. S

Şu yorumu okuyup ne diyelim ki biz peki? Oturup kendinize ve ailenize yapılan hakaretleri dinleyin o zaman. Yalnız değilsiniz, maddi imkanınız var ondan sonra ki amalarin bir manası kalmıyor.

Cocuk annebaba huzurlu ise mutlu oluyor Birbiriyle cekisen annebaba yaninda buyuyup mutlu cocuk gormedim ben. Bu hayatta insanin kendinden daha onemlisi yok Herks ruh sagliigni korumalı Senin ruhsagligin yerinde degilse çocuğa ne verebilirsin ki Benim cevremde var inatla ayrılmayan bir cift. Cocuk hicte mutlu degil çünkü anne agresif

Bende çok kavgalı gürültülü bir evde büyüdüm çok haklısınız ama evliliğimde bir sorun olduğunda mesela eşim sinirliyse ve ses yükselecekse hemen ortamdan uzaklaşıyorum yada alttan alıyorum siniri geçene kadar kavgaya müsade etmiyorum ki çocuğum duyup rahatsız olmasın, üzülmesin. Sonra sakin bir anda söyleyeceğimi söylüyorum, o da söylüyor tatlıya bağlıyoruz. Yani ne demek istediğimi anlatabildim mi bilmiyorum. Benim annem asla bunu yapmazdı sürekli konuşurdu, babam sinirli sinirsiz farketmez ki çok sakin bir adam olmasına rağmen kavga eksik olmazdı. Eğer yapılabiliyorsa kadının evdeki sükuneti ve huzuru sağlamasından yanayım. Yok adam aşırı dengesiz ve hiçbir şekilde olmuyorsa huzursuz ortamda çocuk yetiştirmeyin fikrinizin arkasındayım

Benim de böyle bir arkadaşım var, çok iyi maaşı olan bir devlet memuru kendisi, kocası ona hem fiziksel hem psikolojik şiddet uyguluyor, ailesi arkandayız diyor ama o boşanmıyor. Çocukları da büyükler yani asıl sebep onlar da değil. Niye bu işkenceyi çekiyor anlamıyordum. Konu sahibini okuyunca kafamda netleşti ' şimdi mutsuzluğunun sebebi kocası olarak görüyor ama boşanıp mutsuz olursa suçu atacak kimse olmayacak kendi mutsuzluğunun sebebi kendisi olacak, bu sorumluluğu almamak için boşanmıyor. Ne diyim, Allah insana akıl vermiş ama bazıları kullanmamakta inat ediyor

Hayattaki en büyük pişmanlığım evliligimdir. Eşim elime boşanmak için çok ciddi sebepler de verdi hep. Ailesine de uyuz oluyorum. Memursun. Düzenli gelirin var çok şükür. Ben de öyleyim. Maddi olarak bagimliligim yok. Kendime de evladıma da paşalar gibi bakacak gücü kendimde buluyorum. Çok düşündüm ben bu konuyu. Bu şartlara rağmen bırakmadıysam, bırakmıyorsak, pişman olur muyuz acabası yasıyorsak bırakamadığımız iyi şeyler de var demektir. Emin mısınız hiç bir iyi yönü yok mu eşinizin? Ben yok diyemem. Siz rahatlıkla yok diyorsanız. Hiç düşünmeden gidin. Pişman olacak sebebiniz de yoktur emin olun.

Esinizin yanasmamasina uzulerek soyluyorum ki sasirmadim. Burada iletisime kapali ve problemli birey esiniz. Sizin kendi ic dunyanizda neden bu birlikteligi devam ettirdiginizi size nelerin engel oldugunu gercek anlamda cozebilmeniz icin yardim almalisiniz. Bircok kisi soylemis zaten sonradan kendinizle ilgilenmediginiz icin kendinize kizmayin diye. Herkesle araniz kotu olabilir yeter ki kendinizle araniz iyi olsun. Mutlu olmanizi isterim bu davranislari hak etmiyorsunuz.

Artısi eksisinden fazla olunca oyle oluyor S

Aslında eşime birlikte destek almayı teklif ettim ama kabul etmedi. Tek başıma kendim destek almayı düşünüyorum. Dasmeer

Biktik bu ataerkil ailelerde yetisen, surekli annesi tarafindan pohpohlanmis, her istedigi ayagina getirilmis, sorumluluk verilmemis sadece erkek oldugu icin kendini degerli hisseden, kadinlardan ustun oldugunu dusunen erkeklerden. Keske bunlar evlenmese anneleriyle yasalar omur boyu. Keske bizler evlenmeden once onlarin gercek yuzunu gorebilsek..

İşiniz var ve aileniz arkanızda. Çocuklar afına boşanınca pişmanlık duymaktan çekiniyorsunuz. Esas boşanmazsanız pişman olursunuz. İlerde çocuklarınız annemiz bizim için boşanmamış çekmiş de çekmiş demezler. Ama boşanırsanız, annemiz ne güçlü kadınmış, bizi korumak için boşanmış, yetiştirmiş derler ve gurur duyarlar kendinizi ezdirmediğiniz için.

Çocuklarınız kız mı? Kız çocuksa böyle bir baba ile aynı sizin yaşadığınız ozguvensizligi yaşayarak buyuyecekler. Erkekse de babaları gibi duygusuz, burnu havada, sorunlu hanzo tipler olacaklar. Hiç düşündünüz mü, eşiniz sizi gerçekten de onsuz bı hiç olduğuna inandırdigi için boşanmaya cesaret edemediğinizi? Ne güzel bı işiniz var, kimseye muhtaç değilsiniz ve böyle bi adam da elinizden tutup sizinle terapiye gelmez. Aynı adamı, senelerce kendinize ve çocuklarınıza cektirebilecek misiniz?

Benim eşim çok iyi bir eş diyemem ama çok iyi bir baba dolayısıyla dünyaya bi kere geldim diyerek evliliği bitirmenin çocuğa haksızlık olacağını düşünürüm çünkü anne baba görevimiz devam ediyor olsa da çocuk sabah kalktığında babasını göremeyecek, kahvaltıda babası olmayacak, akşam olmayacak değil mi? Oğlum saçma sapan bir dans yaparken bile hem babasına hem bana bakarak gülüyor. Bu bence çok önemli birşeyleri tolere etmem için. Çocuğu dünyaya getirdiysek önce onun mutluluğunu düşünmek zorundayız. Ama kişi diyorsaki bizim birlikteliğimizden çocuğumuz zarar görüyor, huzursuz bir ortamda büyüyor, babası onunla zaten yeterince ilgilenmiyor o zaman koşarak uzaklaşmak doğru tabiki. Bahane değil herzaman çocuk, bazen sebebin ta kendisi. Siz kendi pencerenizden bende benimkinden bakıyorum aslında S

Devlette güzel bir işin var ve ailen arkanda buna rağmen bu adamla boşanmayıp yaşıyorsun, Durumun olmaz ailen kabul etmez anlarım ama sen bile isteye bu adamın yanında kendi rızanla duruyorsun bizlik bir durum yok bence

Haklisiniz her cocuk anne ve babasini bir arada gormek ve oyle buyumek ister hakkidir da. Ancak ortada saglikli bir baba profili yok maalesef ve bu durum mecburen annenin de imajini zedeliyor. 4 kusur yildir evlilermis eminim esi konusup anlasilabilecek biri olsa konu sahibi de bunu yapardi. Her onune geleni kucumseyip bosan demek tabi ki dogru degil ama boyle muameleye maruz kalan hem de kimseye Allah'a sukur ihtiyaci olmayan bir hemcinsimizi debelendigi batakliga daha da itecek kadar konusmak ne kadar dogru bilmiyorum.

Ben de bilmiyorum. Onunla evlenerek en büyük kötülüğü yapmışım zaten kendime. Şimdi de bütün özgüvenim yerle bir olmuş kendime güvenip ayrılamıyorum. sonanda

Güzel kardeşim o zaman sen mutlu değilsin, bakacağın şey çocuklar evliliğiniz içinde mutlu mu değil mi? Onlarda mutsuzsa düşüneceğin birşey yok korkma hayatının değişmesinden ya pekala üstesinden gelirsin. Ama çocukların mutluysa sende biraz daha yapıcı olmaya çalış. Zaten toleransın ve sabrın bittiğinde buralara yazmayacaksın gidip boşanacaksın

Neden koruyabilirmiyim diye düşünüyorsunuz ki, kadın isterse her sorunun altından kalkabilir. Ailenizde destekmiş size daha neyi düşünüyorsunuz ki.

Once bilmediginiz yerden baslayin ve bosaninBen olsam degil omrumu dakikami bile beni sevmeyen surekli asagilayan bi adama cok gorurum nie cekicem ki benden ne ayricaligi var! Bu hayatta ikimizde bir kere yasiycaz ve ölucez o nie benden fazla mutlu olsn bendrn guzel bi hayat yasasin. Vurarim tekmeyi hadi tak sepeti koluna derim anasi baksin hic umrumda olmaz. Bi adamla omur gecirmek zorunda degilsn yanliz da yasayabilirsin artik

Mesleğim var çalışıyorum onun dışında evde çocuklarla ilgileniyorum başka da yaptığım bişey yok. Çok sosyal değilim. Aslında ailemden uzaktayım ve şuan bulunduğum yerde arkadaşlık yapabileceğim doğru düzgün kimse de yok. Pandemi başladığından beri kuaföre bile gitmiyorum. Yani gerçekten hayatımın merkezinde hep o var gibi. S

Evet agresifim ama durduk yere tepinmem. Ailesi saçmalamışsa fena cırlarım. Ya da o saçmalamışsa kızacağım bir şeyi yapmışsa çok pis kavga ederim. Yani olay olmasa sıkıntı yok. Rahat durun kardeşim dimi ama? :) Bana diyorlar ki ne kadar korkuyor esin senden. Ulan korkuyor da ne oluyo. Yapacağını yapmaktan geri mi duruyo? Aslında aile konusunda azimle beni etkileyip yaa yazık o ne kadar gayretli ben de alttan almalıyım duygusu oluşturmak istiyor bence. Amaaa yemezler :) Benim ailem melek gibi onun için çok zor değil diye düşünüyorum. Kolay insan değilim kabul. Ama dürüstüm hiç değilse kimseyi acabada bırakmam. Bu hayatımdaki insanlar için harika bir şey bence. H3RA_ İnsan

Size verilecek tek fikir bosanmak ama siz cocuk yapip kendinizde hata aramayi tercih etmissiniz. Ne diyelim ki?

Evet benimki her evlilikte olabilecek tolere edilebilir anlaşmazlıklar. Çok huzursuz bir evde bende çocuğumu büyütmem çünkü bu da çocuğa haksızlık olur. Yönetebileceğimiz bir huzursuzluk varsa hemen bırakıp gitmeyelim biraz daha olumlu yapıcı olalım fikrindeydim yoksa dediğiniz gibi anne çok mutsuzsa zaten mutlu bir çocuk yetiştiremez

Çocuk işi evliliğimizin ilk aylarında biraz düzelmişken oldu ve ikiz oldu kısmetimize. aileme hakaret ederken cevabını veriyorum bir daha yapma diyorum ama hep yapıyor. Evliliğe devam etmemin tek sebebi çocuklardan dolayı pişmanlık Yaşar mıyım acaba diye.

Duzelmez. Sadece uzatmalari oynuyorsunuz. Sanki o senin bitirmen icin ugrasiyor gibi. Olmuyorsa zorlamamak lazim. Tek tarafin cabasi ile de olmaz zaten. Diger taraf da gayret etmeli.

Benim esiminde enbuyuk defosu ailesi Onlarla da mesafe koydum yoksa katlanmak zor olurdu İlla kusurlar olacak bizdede var Ama bunların dozu önemli

Sizin özgüveniniz öyle kırmış ki düşünemiyorsunuz bile. Onun bu durumunu kabul etmek zorunda değilsiniz onun yaptıklarını sizde ona yapın. Sizi düşman olarak mı görüyor. Size karşı içten pazarlıklı neden olsun. En başta yapmadıklarınızı şimdi yapın sesiz kalmayın, kabul etmeyin söylediklerini. S

Peki bu adam hep. boyleyken kendini saklamamış hiç neden çocuk diye sorasım geliyor ister istemez ya da çocuklar Bir de size ailenize hakaret ederken siz napiyorsunuz ve bu derece saygısız bir hanzoyla evliliğe devam etme motivasyonunuz nedir cok merak ettim.

Benim eşimle bir olayın sükunete bağlanması için onun her dediğine tamam demem gerekli. Kendi fikrimi söyleyip ona karşı çıktığım durumlarda hiçbir zaman huzur sağlanmıyor.

Sizin durumunuz farklı ama. Artık tahammül seviyenizin bittiği bir evliliğiniz yok. Eğer anne mutsuzsa o evlilik bitmeli ben böyle düşünüyorum. İnanın çocuklar o mutsuzluğu, huzursuzluğu hissediyorlar. İyi bir baba olması bence evlilik yürütmek için yeterli değil, ayrılınca babalık bitmiyor çünkü. Dediğiniz gibi farklı bakış açılarımız var bu konuda :)

Kadınlar hep alttan almak zorunda demedim. Evliliği devam ettirirken biri sinirliyse diğeri alttan almak zorunda ama bunu söyleyebilirim. Eğer bu konuyu kocası açsa ona alttan al derdim kadınlara özel bir söylem değil bu ve eğer bu adama rağmen o çocuğu dünyaya getirdiysen gerekirse ömür boyu alttan alan taraf ol yada o adamdan o çocuğu yapma. Anne olmak sadece yedirmek içirmek temizlemek değil. O çocuğa en mutlu olacağı ortamı yaratmak bunun içinde fedakarlıkta bulunmak zorundayız. Bu boşanmaksa boşanarak, katlanmaksa katlanarak... Anne baba ayrılığı yaşayan çocuklarda pek tabi annesi yada babası birbirlerini kötülemezlerse diğerine saygı duyar. Ama %90 ı kötüler. O yüzden çocuklar hep bir tarafa düşman. Benim fikrim öncelikli olarak çocuğun anne ve babasıyla birlikte büyütülmesi için yetişkinlerin daha aklı selim davranmaları, olmuyorsa tabiki yine çocuk için dostça ayrılmaktan geçer L

Çocuğunuza mi cok ii davranıyor mesela Bundan mi korkuyorsunuz Yada yalnızlık korkusu mu

Eğer ilgili ve çocukların bakımını üstlenebilen bir baba olsaydı sizi bir nebze olsun anlardım ama öyle bir durum yok

Birçok kadına göre çok şanslısınız çünkü iyi bir işiniz var. O adama muhtaç değilsiniz. Çocuğunuz için yapmalısınız bunu. Yaşı küçük diye hiçbir şeyin farkında değil sanmayın. Sizin mutsuz ilişkiniz çocuğunuzun ilerideki ilişkilerini bile etkileyecek. Onun için daha huzurlu bir yuva kurmayı düşünmelisiniz bence

O konuda yorum yapmayınca ben sadece karı koca iletişimsizliği diye düşündüm. Çocuklarla ilgilenmiyorsa durum farklı olur tabiki.

Tabiki de koruyabilirsiniz. İlk başta ailenizin yakınında oturursunuz size fazlasıyla yardımcı olurlar

Elbette iyi yönleri de var ama eksi yönleri her zaman daha ağır basıyor. S

O kadar kindar ki ben bazen beni düşman olarak gördüğüne inanıyorum zaten. E Elizabeth

Seni ve aileni ezmesine neden izin veriyorsun? Neden cevap veremiyosun? Eşinde olsa kimse seni yargılayamaz ezemez bunları neden üstüne basa basa demiyosun? En önemlisi bu işkenceye neden katlanıyosun? Bütün özgüvenini alır çöpe atar ilerde dışarı çıkamıcak hale gelirsin. En korkulacak erkek tipidir özgüveninizi alan insanlardan ezen insanlardan yalvarırım uzak durun ağızlarının payını verin Allah size bir dil bir de çene vermiş sonuçta.

Sizle ayni yaslardayiz o kadar genc ve sevgiyi tam yasayacaginiz yastasiniz ki. Cocuklariniz da varmis allah bagislasin. Bu insanlar insanin omrunu yer kendinden suphe ettirir. Calisiyor musunuz aileniz ile baginiz nasil yalniz kalma korkusu mu yasiyorsunuz bilmiyorum ama bosanma konusunu kendi icinizde iyi analiz edin. Hatta yardim alin lutfen esinizle orta yol bulunabilir mi bilmiyorum cunku boyle insanlar zehirlenmis ve egitilemez olduklarini dusunuyorum.

Cok gecmeden, psikolojiniz bozulmadan boşanin. Kadinlar, kotu yetistirilmis erkeklerin rehabilitasyon merkezi degil. Kendinize bunu yapmayın, birakin o ataerkil olarak yetiştiği ailede yasayip gitsin.

O kadar bencil ve egolu ki ona kaybetme korkusunu nasıl yaşatabilirim bilmiyorum. Ama asla boşanma davasını o açmaz kendi aleyhinde bişey olmasın diye. Çok içten pazarlıklıdır.

Annelerinin sürekli aşağılandığını görerek büyüyen çocuklar ileride hatırladıkça size saygı duyarlar mı sizce? Ne güzel kendi ayaklarınız üzerinde durabileceğiniz koşullarınız var. Arkanızda duran aileniz var. Kendinize ve çocuklarınıza yazık etmeyin daha fazla

Sevgim bitmedi. Bana da çok iyi davranır. Çocuğuma da. Babalık görevini yapar. Ev işlerine yardımcıdır, hizmetçi hissettirmez. Düzenlidir. Ben daha dağınığım hatta. Ben daha agresifim o çok daha sakindir. Ben onun ailesine ne kadar buz dursam da o benimkilere karşı daha sıcak durabilir. Ama yapılmayacak şeyler de yapar. Yalandan nefret ettiğimi bile bile yalan söyler mesela. Gibi gibi. Yani özleyeceğim çok şey de olur diye düşünmüşümdür hep. Ayrılığı da denedim. 3 ay ayrı kaldık. Onsuzlugu da deneyimlemis biri olarak bırakamadım neticede. Sanırım erkek cinsinin kusurlarla dolu olduğunu biliyorum ve kendi yamugumla uğraşayım bari duygusu var.

Evliyim, çocuğum var. En büyük pişmanlığım evliliğim yazan herkese boşan diyorum. Boşanmakta kararlı olduktan sonra zor falan değil. Dünyaya bir kere geliyoruz bütün bir ömrü mutsuz bir evlilikte geçirmek için hayat çok kısa. Anne-baba boşanmakla anne-babalığını kaybetmiyor ki. Baba-çocuk arasındaki ilişki babanın sorunu, onun sorumluluğunda Çocuk için boşanmıyorum yazanların yüzde 99'u bahane bence. Kişi güven alanını, alıştığı hayatı bırakmak istemiyor o yüzden boşanmıyor.

Bu açıdan düşününce siz de haklısınız. Çok cesaretsiz bi insanım ben. Pinkflambe

Senin gibi bir arkadaşım var, yıllarca cesaret edemedi boşanmaya, üstelik çocuğu da yok, direndi direndi sonunda adam onu boşadı, gerekçe olarak sana saygı duymuyorum dedi ve bitti, 44 yaşında boşandılar ama bu yaş bazı şeylere yeniden başlamak için biraz geç, o kadar pişman ki şimdi, 14 yıl neyi bekledim diye dövünüyor. Sözün özü bu cesaretsizliğin çocuklarla ilgisi yok aslında, kendi içinizde aramanız gereken bir şey bu, umarım çok geç kalmazsınız

Konunun bu söylediğiniz şeyle hiçbir alakası yok zira ben şuanda da mutsuzluğumun sebebini kendim olarak görüyorum böyle bi adamla evlendiğim için. S

Cocuklarinizin deger verilmeyen surekli asagilanan bagirilan bir anne gormektense, kendi ayaklari uzerinde duran basi dik gururlu bir anne gormelerini isteyeceklerinden adim gibi eminim. Ayrica bu ortamda mutlu cocuklar yetistiremezsiniz malesef. Babalarinin yaptigi her davranis her soz onlarin bilincaltina yerlesek. Lutfen cocuklarinizi bahane etmeyin. Cocuklariniz icin asla pisman olmassiniz.

Ya karar verip bosanma cesaretini gosterecek kendinizi kurtaracaksiniz ya da hakaretler isitmeye devam ederek kalmayan ozguvenizi iyice yok edip sineye cekeceksiniz.

Adım atın yalnızca, gerisi gelecektir ne güzel mesleğiniz de varmış. Mutlu mutlu yaşarsınız, gerçekten yaşadıklarınız çok zor...