Canım 16 yaşında yaşadıklarımı getirdin gözüme, maziler canlandı 16 yaşındayken uzaktan akrabamız olan, hatta çocukken beraber evcilik saklambaç oynadığım erkek arkadaşımla tanıştım.20 yaşındaydı o zaman o da. Yazın tarlamız var köye gideriz, o da yardıma gelmişti. Tabi gençlik oradaki herkes anlamış aramızda çekim olduğunu ama bu arada biz daha birbirimize hiçbir şey söylememişiz. Sonra köyden döndük,1 aya yakın akrabamızda kaldım, çünkü onun 2 ev yanındaydı evleri ve ben her gün görüyordum onu. Bir gün akşam yanımızda evinde kaldığım akrabamızla 3'ümüz dışardan dönüyorduk. Yolda ben erkek arkadaşımla sohbete dalmıştım, diğer akraba da kendini dışlanmış hissedince bizi orda bıraktı, hızla eve bizden önce gitti. Tabi biz ikimiz eve vardığımızda, annem, diğer akrabalar balkondan gördü bizi. Annemle çok şiddetli kavga ettik. Oysa daha aramızda hala söze dökülmüş bir şey yok. O gece itiraf etti, sabaha kadar msjlaşınca. Sabah olduğunda tabi ben çok mutluyum ama annem geldi beni zorla köye götürmeye çalıştı. Ayak direttim, gelmiyorum dedim gitmedim. Erkek arkadaşım baba tarafından akrabam, ama olayı anne tarafım bile öğrendi bir tek babam bilmiyor. Baban öğrenirse ikinizi de vurur, keser, yaşın küçük, okuyorsun vs vs her lafı duydum. Anneme dedim ki ben bunu yaşamak ve ne olacağını kendim görmek istiyorum iyi ya da kötü. Sana da söylüyorum, anlatıyorum gizli bir şey de yapmıyorum yapmam da dedim. Sonuç ne mi oldu? 7 senedir devam eden, mutlu olduğum bir ilişki ve seneye düğün telaşı Babam da ben üniversiteyi kazanınca öğrendi ve gayet her şey yolunda. Maziye dalınca çenem düştü, yazdım biraz Ama şunu da belirtmek isterim ki her zaman böyle olmuyor. Seviyorsan vazgeçme ama bunu yalan söyleyerek yapma. Ben hiçbir zaman yalan söylemedim anneme. Ayak direttim, güzelce konuştum ama gizlim saklım olmadı ve asla pişman olacağım bir şey yaşamadım onunla. Eğitimimi hele hiç aksatmadım. Bence annenle arkadaş gibi olmaya çalış, bunun için de onunla konuşmayı dene. Bu sadece bu olay için değil, hayatının her döneminde annenle her şeyi konuşabilmen çok önemli. mlkctk

yaşadıklarına dikkat et yanlış bir şey yapma. aşk çok guzel bir duygu ama yaşının verdiği heyecana dikkat et derslerini ihmal etme. ailene hele ki annene yalan söyleyipte guveninden olma. çünkü inan bana biraz zaman geçince bu yaşadıkların arkanda kalacak yanında sadece ailen olacak. bu yaşadıkların mazi olacak büyük ihtimal çünkü yaşın çok küçük. o yuzden annenin güvenini kaybedersen ileride hayatında asıl yaşaman gereken ciddi birliktelikler yaşandığında sana guveni kalmaz

çok denedik ayrıldık demeyi ama olmuyo öyle, zannettiğiniz kadar çooook şey yaşamadık Farklı okullardayız zaten derslerime çok bi etkisi olmuyo da, Biz dün şey düşündük sevgilimle. Buluştuktan sonra anneme eve gelince bugün görüştük ama dikkatli davranıyorum deyp ona yalan söylememiş olurum ve belki anlattığım için hoşuna gidebilir. Bi de sevgilim annemi çoook haklı buluyo annemi aşırı seviyo "asıl seni tanımadğı bi erkeğe karşı korumazsa anormal olurdu" diyo, Annem sütümü helal etmem ayrıl dese ayrılırdık ama demiyo bunu bu yüzden de sevgilim anneme tesekkür ettiğini ve ellerinden öptüğünü söylememi istiyo. kızar mı ki bilmiyorum söylesem mi biraz daha yatışmasını mı beklesem Sibelim84

gelişim özelliklerine bakarsak şuanda kişisel efsane dönemindesin canım... yani sevdim mi tam severim sildim mi bir kalemde diye düşünüyorsun... ve kimse senin gibi sevemez senin başına hiç bir şey gelmez sanıyorsun. bunların hepsi çok normal. hepsi geçecek en fazla 3 seneye kadar. bu süre zarfında tek diyeceğim şey anneni utandıracak hiç bir şey yapmaman ve annene daha fazla değer vermen... sonuçta sevgilin bu gün var yarın yok ama annen her zaman seninle... ki üniyi kazanınca %80 ihtimalle bu ililşki de bitecek ve sen bunu okurken bana halt etmişsin biz evlencez diyeceksin içinden Angel87

İyi aksamlar herkese, Daha önce de bu bölüme bi konu açmıştım. Yazcağım konuyla aynı şeydi ama bu sefer işler biraz daha sarpa sardı. Biraz uzun olucak ama vakit ayırıp okuyan olursa çok teşekkür ederim Sevgilim var.2 ay sonra beraber 2 yılı arkamızda bırakmış olcaz. Annem hep karşıydı sevgili meselesine. Kendince çok haklı. Çünkü lise zamanında ilişkileri olumlu bulmuyo. İlk öğrendiğinde çok kızmıştı telefonumu elimden almıştı aylarca telefonum yoktu fakat sevgilim hat ve telefon almıştı gizli gizli görüşüyoduk ama telefonu da yakalattım. Daha sonra bitti dedim anneme. Demek zorunda kaldım çünkü sürekli başıma kakıp duruyodu. Daha sonra en az 4-5 kez öğrendi her seferinde yalan söyledim bitti dedim. Tabi inanmadı aslında hiç. Güvenini o kadar çok sarstım ki bakkala gidicem dediğimde bile onunla mı görüşcen diyodu.. Neyse bu güne gelelim. Geçen aylarda yine öğrendi. Ama bu sefer ayrıl demedi. Çünkü ayrıl dese bile ayrılmycağımızı biliyodu. Ama her fırsatta laf sokuyodu ve dershaneye gidiş-geliş saatlerimde bi yarım saat 1 saat geç geliyim evde kıyamet kopuyodu. Geçen gün yengem erkek arkadasın var mı falan dedi bende anlattım, fotoğrafı var mı dedi telefonumdan fotoğraflarını gösterdim. O sırada yan tarafımızda teyzem mutfakta bişeyler yapıyodu. Görmüş fotoğrafları Diğer teyzeme söylemiş hemen. O da yengemi aramış "kimi gösterdi sana sena?" demiş. yengem de arkadaşlarını gösterdi sadece demiş kıvırmış. Bunu bana yengem söyledi beni arayarak. Yengemle konuştuktan bi gün sonra yani dün teyzem annemi aradı. Ben hemen dinleme moduna geçtim annemle konuşmalarını. Annem teyzeme "bilmiyorum artık napıcam telefonunu alsam yeni hat çıkarıyolar napcamı bilmiyorum" dedi. daha snra aksam yanıma geldi konusmaya. Neden böyle yapıyosun dedi. Burası ufacık yer adım attığında herkesin haberi oluyo bilmiyo musun dedi Bana laf gelmesini istemiyo canım annecim Bu yaşlarda olmaz daha çok erken dedi ama bana zararı yok ki onun dedim ve zaten moralim bozuktu ağlamaya basladım Annemle biz hiç dertleşemeyiz ben ona hiç bi zaman derdimi anlatamam bilmiyorum aramızdaki yaş farkının çok olmasından mıdır nedir o beni anlamıyo ben de onu anlamıyorum Tüm sülalem öğrendi neredeyse sevgilimi. Kuzenlerim bi yandan annem eniştelerim bi yandan sürekli baskı uyguluyolar Bi de tüm teyze hala çocuklarının arasında tek kız ben olduğum için de daha fazla bi baskı var haliyle Başkası olsa bırakırdım bu kadar şey çekmeye ne gerek var bu yaşta ama sevgilimle biz bazı şeyleri geçtik artık. İlişkinin evreleri vardır ya hani. Yaşımız küçük ama biz çok olgunuz. Bi aralar gençlik işte nefsimize uyduğumuz çok oldu ama artık el ele bile tutuşmuyoruz günah diye o derece hassaslaştık, ama bunu anneme nasıl anlatabilirim ki :26: Annem bugün bana gelip yengenlerle ne konuştun dedi seninle konuşamadığımız şeyleri dedim. Çok üzüldü baktı baktı çıktı gitti odadan bişey demeden. Çok üzüyorum annemi ama napabilirim bilmiyorum yardım edin bi akıl verin Sevgilimle zaten keşke bu yaşta tanışmasaydık üniverstede tanışsaydık diyoruz ayrılsak asıl ozaman onu düşünmekten ben ne ders çalışırım ne mutlu olabilirm şimdi en azından kafamda bi sorun yok ama böyle de ailem çok kızıyo Artık buluşmalara dikkat edicez cafelere falan gitmicez ama bilmiyorum of yardım edin lütfen

bi an kendi lise yıllarımı hatırladım. ben öyle küçük bi yerde oturmazdım ama sevgilime hep ailem karşı çıkmıştı. ben çünkü okuyordum. o ise okumuyo diye. tek sorun buydu aslında. onları o kadar çok üzdüm kii çoook pişman oldum sonra.. ama sonunda biz sevgilimle evlendik.. ne kadar zaman geçerse geçsin anne baba hakkı ödenmez. emin ol yapılanlarda hiç unutulmaz.. keşke dememek için aileni anlamaya çalış. bir süre güvenlerini kazanmaya çalış.. annenle dertleşş. eminim seviyeli bi ilişki yaşayacağına annen de emin olursa hiçbir sorun olmaz.. umarım her şey güzel olur... :)

ahhh lise aşkları çok güzeldir eğer ayrılırsan da unutması çok zordur... ama canım benim ailen de senin iyiliğin için söylüyor.. laf gelsin istemiyorlar. her ne kadar kimse görmüyor desende mutlaka gören çıkıyordur.. ayrılsanda çözüm değil derslerini çok etkiler.. bence annenlere ayrıldığınızı veya ara verdiğinizi ve görüşmiyceğinizi söyleyin ve görüşmeyinde zaten.. sadece telefonda görüşün.. biraz duygularınıza ket vurun yani.. daha çok küçüksün karşında daha neler çıkar diyenler de çoktur eminim:106: aslında doğruda söylüyorlar.. birşeyler yaşadığın için terk edemiyorsan bence hata yapıyorsun.. tabiki çoook birşey yaşamadıysan. zaten sınavlara ne kaldıki birkaç ay görüşmeseniz birşey kaybetmessiniz.. ama aşkından da ölme yani derslerine yansıtma tek tavsiyem o çünkü aynı şeyi ben yaşadım dersaneye giderken aşkımdan gözüm dönüyordu daha iyi bölümleri kazanma şansım varken normal biryeri kazandım ve o çocuktan da ayrıldım sonra.. pişmanmıyım evet çoook pişmanım... ama böyle olması gerekiyormuş ve şimdi de bulunduğum yerden memnunum ama daha iyisi de olabilir di... hayat sadece lise dönemindeki aşklar gibi sıkıntı verse keşke ama o kadar çok gösteriyor ki... yaşadığın şeylere inanamıyorsun.. kendini dizginle ve ani karar vermekten her zaman kaçın derim ben tecrübeyle sabittir. :79::79: Sibelim84

oncelikle yaşını ve erkek arkadaşının yaşını öğrenebilir miyim canm? büyük demişisn de

Yaşadığın şey çok saf çok güzel eminim. Öncelikle o saflığı kaybetmeyin ilişkinizde ikinizde çok gençsiniz çünkü.. Daha sonra annenle konuş tatlım Deki anne ben onla güzel bi arkadaşlık yaşıyorum sadece ve bu derslerime zarar vermiyor. Ayrıca ben ne yaptığımı şuan hayatımın ilk sırasında üniversite kazanmak olduğunuda biliyorum. Seni üzmemek için ayrılmayı denedim ama başaramadım çok mutsuz oldum de. Eminimki annende seni anlayacaktır..