olmayan çocuğum derim nitekim çocuklar her zaman saf masum dünyanın en güzel varlıkları ama bir eş için aynı şeyleri söylemek..

Tiyo çok güzel de benim eşimin bunları yapmak isteyeceğine pek ihtimal veremedim

evlat insanın ciğer paresidir koşulsuz şartsız seversin çünkü o sana aittir ama eş bir yabancıyken hayatına girmiş ve hayatını adadığın insan olmuştur ikisinin yeri çok farklı

Eşinizle misal. Ayrilabilirsiniz ama çocuk iyi de olsa kötüde olsa atamazsiniz ayrilamazsiniz. anne oldugunuzda bu duyguyu sizde yaşayacaksiniz. biyerine bişey olsa cocugunuzun nefes alamazsiniz...

ah evlilikte öncelik diyorsanız ben denge derim açıkçası birini ön planda tutmak aile huzurnu kaçırır gibi ya çocuk şımarır, baba evden kopabilir, çocuk pısırık kalabilir, özgüvensiz olur aile içinde kenarda kalmış hissederse, baba söz geçiremez ya da vs vs o yüzden denge..

Allah ikisinin de eksikliğini göstermesin. Yuvalarımızdan aşkta, sevgide, çocuk kahkaları da eksik olmasın. En önemli nokta denge. O dengeyi iyi koruduktan sonra geriye evdeki huzur mutluluk budur demek kalıyor

Sağolun, kızlar babacıdır hakikaten ama eşimde bende birbirimizden rol çalmadık hiç, o baba olarak rol modelliğini yaptı, bende anne olarak, kızım benle anne kız gezmelerinden çok zevk alır, benle sohbet etmek, arkadaşlarından bahsetmek en sevdiği şeyler, babasıyla da birlikte yüzmek, ortak hobilerinden bahsetmekten çok hoşlanır. Yani ikimizle de paylaştıkları ve yaptıkları farklı, birde çocuklarımızı doğduğu anda birey olarak kabul etmek ve ona göre davranmakta önemli, diyebilirim ki bizim kız daha agu demeye başladığı andan itibaren evin içinde onunda söz hakkı başladı, bir lokmaydı, giyeceği kıyafete, takacağı tokaya kendi karar verirdi, alışverişlerde ona alınacakları kendi seçerdi, büyüdü hala öyle, bizim evde gerçekten bir denge hakimdir, eve birşey mi alınacak üçümüzde oturur ortak karar alırız, alınacak eşya hakkında herkes fikrini ortaya koyar, büyük bütçeli özel isteklerimiz mi var, herkes listesini yapar, sıraya koyarız, kimse kimsenin önceliğini çiğnemez, özel alanlarımızı ihlal etmeyiz.

Aynen katılıyorum..

Ne annem ne kardeşim ne eşim benim hayat merkezim çocuklarım, aldığım nefes onlar... anne olduktan sonra farklı düşüneceksiniz...

Eş olmasaydı çocuk olur muydu? Eş diyorum..

limoncuğum elbette ama sarı olmadan yaşayamam ben ikisinden de vazgeçmem biz bi takımız :)))

Ben evlilik olarak anladım ama zaten çocuklar evliliğin getirisi ve evlilik iki eşin birbirini bulması çocuk bunun sonucu. Olaya böyle yaklaşıyorum ben. Direk çocuğum ya da eşim diyemem açıkçası. Eşimin yeri başka çocuğumun yeri başka. Genel olarak çocuk doğduktan sonra kadınlar hayatlarının merkezine çocuklarını alıyorlar. Her şeyi ona göre ayarlıyorlar, bu da uzun vadede çok büyük sıkıntı yaratıyor anne için. Malesef eşle anlaşamama, çocuk büyüyüp evlenip yuva kurduğunda da onu paylaşamama gibi. Ben daha yeni anneyim bebeğim 8 aylık, eşimle de 4 yıldır evliyiz. Belki yorumum yanlış olabilir ama olaya bakış açım bu. Herkes yerini bilecek, kimse kimsenin önüne geçmemeli. Ne çocuk, ne anne, ne de baba...

eşlere güven olmaz çocuk tercihim olurdu ama iki si de yok çocukta büyüyüp nankör hayırsız evlat olabilir... neler var memlekette...

İşte sanırım o dengeyi iyi ayarlamak gerekiyor.. Çocuğun öncesinde bütün ilginin alakanın kendisinde olan eşide eskiyi aratmak zorunda bırakmadan sarıp sarmalamak gerekiyor...

Valla esimle birbirimize zaman ayirmaya gayret ediyoruz ama, bu ayirdigimiz vakitte bile konumuz oglumuz :) :) bugun bunu yapti bunu soyledi diye sanirim ikimizin onceligide cocuk oldu :)

Tabiki çocuklarım esimde severim değer veririm ama hayatın ne getireceği belli olmaz ayrılık olabilir hiç kimse boşanmak için evlenmez ama çocuktan bosanilmaz Esimde bende çocuklarımız için yaşıyoruz tüm çabamız onlar icin

Cocugum olduktan sonra onceligim cocuk oldu

Tercih yapmak çok zorBen yapamam Bazen ölümü düşünüyorum o zaman eşimi değil geride bırakacağım çocuklarımı düşünüyorumEşim kendine yeniden bir düzen kurar veya kurabilirAma çocuklar annesiz kalır gibi geliyor.. Benim önceliğim böyle bakınca çocuklar oluyor

Derin mevzu Hayatın her evresi başkadır sanki her dönemde birbirlerini tamamlıyolar gibi duruyorlar her ikiside. Burda yanlış algılanan şey çocugun her sorumluğunu anneye verirsen haliylen anne savunmasız olanın yanında olur çoçuga yönelir baba anneni yükünü azaltırsa sorumluluğu bölüşürse annenin ilgisiniden babada faydalanırbu durumda çoçuk ortak olan bir sevgi olur bir öncelik olmaz. Kendi adıma çocukların öncelik sırası =anne ve baba olmalı sorunu paylaşmalı Eşimim zaten benim

Biz de eşitlik varHiçbir dönemde değişiklik olmadıBebeklik dönemi dahil Zaten o denge kurulmazsa evlilikte sallantılar olabiliyor. Eğer düzgün temeller atılmadıysa orta yerinden kopuyor. Tabii ki bu benim şahsi fikrim

Sağol kuzum, eşim ve yavrum benim Canım, onlardan bahsederken ki halimi görmenizi isterim, hayatımın en güzel hediyelerini birbirinden ayıramam.

Ben ikisi de diyorum.

Ben de cocuk olana kadar hep eşim ön planda diyenlerdenim hatta hamile iken bile. Ama dogduktan sonra tek onceligim o oldu. Benim herseyim..

Bence de eş çocuk yapılır ama aşk sevgi mutluluk eş'te. Elbette çocuğumu severim ama benim için hayatımın her bölümünden eşim ilk öncelik olacaktır. Efser

Eş olmadan çocuk olmaz. .

Benim eşim çok dahil olmuştur. Az bırakıp gezmelere gitmedim

Mune, fikirlerin, düşüncelerin önemli

bunun tercihi olamaz bana göre.

Yanlışı burda yapıyoruz işte bu dünyada kimseye bel bağlanmaz biz bir bireyiz çocuklarda bir birey onları en güzel yetiştirmekse anne ve babanın görevi bu görevi abartıp sahiplenmeye kacarsa duygular işte orda üzülürüz

Mune ablamın yorumlarını bekliyorum

Bu arada Rabbim yuvanızdaki huzuru, mutluluğu, aşkı eksik etmesin. Birlikte huzur içinde nice güzel yıllarınız olsun

Eş derim.

Çocuğum olmadığı için annelerin ne hissettiğini tam anlamıyla anlayamam. Evet çocuk canından bir parça korumana muhtaç ama eş beraber ömrünü paylaşmak istediğin, huzur bulduğun, aşık olduğun adam, paylaşımlar, yaşanmışlıklar.. İkisi kıyaslanmayacak derecede farklılar aslında, yine de eşim diyorum.

Merhaba, Bugün yakın bir arkadaşımla telefonda konuşurken konu eş mi çocuk mu sorusuna geldi. İşin içinden çıkamadık ve sizlerinde fikirlerini almak istedim. Ben önceliğin eşim olduğunu söyledim. Bu gerçektende böyle. Şu an hayatımın merkezinde, önceliğinde o var. Yarın anne olduğumda da yine önceliğim o olacak diyede ekledim. Çünkü onunla mutlu, huzurlu olmalıyım ki çocuğuma yeterli özeni gösterebileyim diye. Aşk ortamında büyüyen bir çocuğun daha sağlıklı olacağını düşünüyorum. Ama bu sadece düşünce belki anne olduktan sonra fikirlerim değişecek. Anne olmadığım için mi acaba böyle düşünüyorum? Peki sizler ne düşünüyorsunuz?Siz de öncelik kimin?Sizlerde anne olmadan önce ben gibi düşünüp sonradan fikirleriniz değiştimi? . Bu arada zamanında Ebru Şallı eşim önce gelir demişti ve topa tutmuşlardı. Sonra eş gitti ama çocukları hep kalacak bu gerçeğinde farkındayım. Sizlerde sakın ola beni topa tutmayın. Gerçektende siz kadınların bu anlamdaki düşüncelerinizi merak ediyorum... Bu arada birinden birinden vazgeçmek anlamında sormuyorum. Hayatımızdaki öncelik anlamında sorum

Hayat bu Efser. Yalnızlık da hayatın içinde. Arkadaş, torun derken hayat geçip gidecek. Ya da evlilik programlarının kapısını çalacaklar.

Öncelik çocuğum tabiki, ona iyi bir hayat verebilmek eğitimini aldırabilmektir öncelik. Birde evlendirip yuvadan uçurdukmu, nasılsa eşimizle edi büdü misali başbaşa kalacağız..

Çok çok iyi yaptınız. Biz de faydalandık sayenizde :) Benim eşimde mecburiyetler de vardı, ben erken doğum yaptım. Annem çalışıyordu. Sağolsun annem bana 20 gün eşimle beraber baktı ama sonra işe dönmek zorunda kaldı. Sonrasında eşim bana ve kızıma çok çok yardımcı oldu. Her zaman söylerim yüzüne de arkasından da Allah razı olsun diye. Benim bebeğim küvezde kaldı, ben eve dönmek zorunda kaldım vs... Çok sancılı sıkıntılı günler geçirdik ama geçti çok şükürler olsun ki. :) Dilerim siz bu süreci çok daha rahat bir şekilde atlatırsınız :)

Amin inşallah elbette öncelik sağlıklı olması ama yok bacım, ilgilenmeli, aradaki baba çocuk bağı için, yoksa eminim sen mükemmel bir anne olacaksın, lakin yok öyle kaçmak Tutuştururuz bebeği kucağına ama sana birşey diyeyim mi böyle diyor fakat bence bakar, eşim biz flört ederken Bebek istemeyen biriydi, beni o kadar severdi, saçlarımı tarar, makyajıma kadar yapardı, öyle bir sevgiydi diyeyim sana ama gel gelelim çocuk istemezdi, ben saf bir kadındım, hamile kaldığımda kaza sanmıştım ama eşim planlamış, Bebek ona değil bana sürpriz olmuştu hamileliğin başından sonuna, sonrasında doğumdan kız bu yaşına gelene kadar öyle bir ilgilendi ki, o çocuk istemeyen Adam bir anda yok oldu gitti, şu kadar diyeyim adamın bir doğurma özelliği yok, olsa onu da yapar. Seninki de seni şaşırtacaktır

evli değilim çocuğum da yok ama eşten önce gelir çocuk bana göre çünkü eş bir yerde yabancı adı üstünde eloğlu ama çocuk canımdan bir parça eş sonradan gidebilir başkasıyla evlenebilir kırk yabancı olur ama o çocuk hep benim çocuğum ben hep onun annesi olucam yani ben şuanda bile kıyaslamam bile bunu

Veley ki boşandınız çocukta büyüdü evlendi sonra ne olacak?

Anneliği yavrunuzla öğreniyorsunuz, bende kızımla öğrendim, annelik duygusu başkadır, anneliği çocuğunuzda yaşamak başkadır, her çocuğun karakteri farklı çünkü, benim yaptıklarım size, sizin yaptıklarınız bana uymayabilir, iyi anne olmanın bir kriteri yoktur, bu sebeple sakın kendinizi iyi anne olamazsam gibi endişelerle bunaltmayın, siz çocuğunuz için dünyanın en iyi annesisiniz, zira siz yavrunuzun annesisiniz herkesin kendine özgü metodları vardır, tek bir metod vardır ki her çocukta işe yarar, size tavsiyem yavrunuzla herşeyi konuşun, paylaşın, çocuklar büyüklerin onları karşısına alıp yetişkin gibi konuşulmasından fikir sorulmasından çok keyif alıyorlar, mesela bir kazak mı giyeceksiniz ona sorun hangisini giyeyim diye, çok alakasız birşey giyse veya giydirse bile seçiminden memnun olduğunuzu gösterin, aile büyükleri müdahil olduğunda kırmamak için peki anneciğim deyin fakat siz kendi bildiğinizi yapın.

Hamileliğim tehlikeye girdiğinde eşim beni seçmişti. Karımı kurtarın çocuk falan istemiyorum ben, benim birtane bebeğim var oda karım demişti. Böyle bir durumda herşeyden önceliğim eşim. Belki anne olmadığım için bilemiyorum o duyguyu. Şuan için en değerlim, en kıymetlim eşim.

Bu soruya anneliği tatmadan verilen cevabın samimiyetine inanamam şahsen. Evlat başka bir şey diyor herkes, haklılar da. Benim çocuk yok. Yine bile önceliğim eşim değil mesela Çocuğum olsa kaçıncı sırada olur Allah bilir

Şimdi söylüyecegim ama doģumdam sonra değişiyor o işler sanki ister istemez el

Mrb bencede es bende suan yeni hamileyim inşallah melegimi kucagima alicam allahımin izniyle ve asla ve asla birakmam cocugumu ama es olmadan cocuk ve yuva olmuyo he cocugun olduktan sonra anlasamaz bosanirsin o ayri tabiki öyle bir durumda cocugumu birakmam ama es once geliyo iyi bir adam iyi bir es cookkk önemli ewin huzurunu kacirmamasi lazim cocugunu esini ewini sevimesi iki tarafinda huzur bulmasi lazım.

eşime sordum '' kocam dıyeceksın öncelık olarak'' dedi onun düşüncesını sordum '' karım'' tabii ki dedi. - hadi len oradan, dogsun da görücez seni dedim

evli değilim çocuğum yok ama kesnlikle çocuk derim ben

Tabiki çocuğum. İlk öncelik onun. Es diyenlere anlam veremedim dogrusu

Hayatı paylaşmada denge şart sorumlulukları bölüşmek lazımki birbirinizi tamamlıya bilesiniz. Sonra koca bebek gibi bir erkek ilgi beklemesin senden...

Bu soruyu anneme sordum ve bir an bile düşünmeden çocuğum dedi. Sizin çocuğunuz var mı bilmiyorum aklıma Ebru Şallı geldi eşi için çocuklarımdan önce gelir demişti. Boşandı. Çocuklar kaldı. Ben evli değilim, çocuğum da yok. Ama çocuğum benim canımdan bir parça. Ve annem gibi cevabım çocuğum olurdu. Çocuk olduktan sonra herkesin önceliği bebekleri olmalı.

Ne güzel ya, MaşaAllah size. Sizden öğrenecek ne çok şey var... Lütfen yazmaya devam edin, tecrübelerinizden faydalanalım. Bu arada benim kızım şimdiden babacı, siz nasıl söylettiniz bravo size :)

Benim tepkim "beraber yaptıysak beraber bakacagız" yok öyle yağma kedisindende Allah razı olsun o konuda hiç kırmadı bazen çocuklar hasta olur geleyim derim yok ben götürürüm sen gece uyumadın dinlen derdi

Allah nazalardan korusun ablaçıgım nice aşklı senere olsun İnşallah

Benim için her ikisi de Lisabella, eşimi 26 senedir tanıyorum, 21 yıldır evliyim, bizimki aşk evliliği, 21 yıl önce Nasıl seviyorsak birbirimizi bugünde öyle seviyoruz, klasik ve şişirme bir cevap gibi görünebilir ama tanısalar az bile yazdığımı görürler, benim canımın yarısı O, sırdaşım, hayat arkadaşım, dostum, bazen koca görüntülü bebeğim. Yavrum kızımda canımın diğer yarısı, o dünyaya geldikten sonra hayatım anlamını buldu, o benim kanatsız meleğim, yüreği güzel, kendi güzel evlatcım, Allah herkese nasip etsin inşallah. Ve evet aşkla dolu bir evde yetişmeli çocuklar, Sevgi'nin, saygının olduğu bir yuvada yetişen çocuklar daha özgüvenli ve Mutlu oluyorlar, o yüzden ne eşim ağır basıyor diyebilirim ne evladım, benim için dünya ikisininde varlığıyla güzel bir masala döndü çünkü.

Evet aynen öyle, Bebek'ten sonra erkeklerde koca bebekliğini yapıyorlar çünkü Sen anne olurken onunda baba olduğunu hissettirmek lazım, mesela benden sana tiyo, inşallah ilerde bebeğin olunca babayı da dahil et Bebek bakımına, altını değiştirsin, gazını çıkartsın, arada bir Bebek'le başbaşa gezsinler, ben eşime verirdim kızımı, kanguruya koyar gezdirirdi, çokkk altını değiştirmişliği, mamasını yedirmişliği vardır, o zamanlar mümkün değildi doğuma girmesi, mümkün olsaydı doğumada girerdi. Kızımıza benim kadar baktı, o yüzden de başkadır benim gözümde.

önce eş sonra çocuk.

Valla daha hamile kalır kalmaz başla yok öyle bebeği anneye bırakmak, uyutacak, altını değiştirecek, yeri geldiğinde sakinleştirecek, hayat müşterek, bebeği baba evinden mi getiriyoruz Seninkini kampa sokalım

Evli değilim çocuğum yok ama gayet samimi bir şekilde çocuk diyorum, bence bazı kişiler o iç güdüyle doğru empati kurup yaşamasa da anlayabiliyor o duyguları, kişiye göre değişir, önemsemek de olsa tercih de olsa farketmez, aynı şeyi eşimde yapmalı. Ki ben çok yoğun yaşarım aşkı, derin bir şey beklerim, ama çocukta doğal bir derinlik yaşayacaksın zaten, ayrı bir şey. İlgi konusunda evet denge olmalı ama özünde birinci çocuk... Ama on adım ama bir adım fakat önde. Aksi benim yanlış duruyor. Eş belki yanlış kişi, belki bir gün olmayacak, belki sevginiz bitecek bilemezsin.

Çocuklarım uyuyuncaya kadar çocuklarım onlar uyuduktan sonra eşim. Büyüdüklerinde görüp göremem Allah bilir.

İşte bu düşünce için evlenilmeli ayrılırsam diye bakılırsa olaya bence Eşinde çocugunda teken bir anlamı yok birbirlerini tamamlayan aşktıraşkımıza sahip çıkmak lazım

Yani pek ihtimal vermesemde belki dediğiniz gibi zamanı gelince yapıp beni şaşırtacaktır. Ama benim tek isteğim o dönemde olabildiğince anlayışlı olması ki çok anlayışlı bir eştir. Diğer herşeyi ben hallederim. Evet Mune yi özellikle çağırdım çünkü severim onun tecrübelerini, yazışını, düşüncelerini...

Gerçekten bayıldım. Biz de öyle olsun istiyoruz. Kızımız evimizin bireyi olsun, çok iyi yetiştirmek istiyoruz. Ben bazen çok korkuyorum iyi bir anne olamazsam diye, eşimin ailesi çocuk yetiştirirken müdahalede bulunuyorlar onları da kırmak istemiyorum ama nasıl çözeceğimi de bilemiyorum. Biraz da tecrübeyle alakalı sanırım. Neyse konuyu dağıttım sanırım, konu sahibi kusura bakmasın :)

Bir çocuk dünya ya getirdiysen o çocuktan sorumlusun. önceliğin o olur. Her iki tarafta çocuk için iyi eğitim vermeli. Çocuk birey olduğunda önceliklerin değişir bu sefer eşin olur :)

eş dedım cocuk olsada olmasada eşim hep yanımda

Çocugum olana kadar, hatta hamileyken bile eşim önceliklidir derdim, ama ne zaman yavrumu kucagima aldim. önceligim cocugum dedim. sizin cocugunuz olmadigi icin bu düşünceniz cok dogal. cocugum olana dek bende öyle dusunuyordum. bir evladiniz olsun iste o an cocugum diyeceksiniz. Ta o zamanlar cocuk olmadan, eşimde önceligim çocugum derdi, adam o zaman vazgecmiş benden :) şaka mi gercek mi dedi bilemiyorum. O zaman bozulmustum ama simdi diyorum iyikide cocugum demis. cocuguna bagli bir baba esinide sever. yuvasinada bagli olur. bir anneninde, bir babaninda önceligi cocuklari olmali. aslinda bu kıyas ayrım degil. içgüdüsel bir olay. evlat anne ve babadan bile cok seviliyor. cunku senin canın kanın. korunmaya muhtaç. bunun tarifi yok. annelerimizde kendi annelerinden cok seviyorlardir bizi. herkes kendi yavrusunu sever. Böyle gelmiş böyle gider, tabiatın kanunu bu çünkü.

Evlilikte de denge olmalı. Her ikisine ilgi gösterilmeli. Bazı zamanlar eşin daha çok ilgiye ihtiyacı olur, bazı zamanlar da çocuğun. Dengeyi tutturmak önemli.

tabi ki Kızımmm

Bana göre tartışılması bile korkunç. Anne değilim ama tabiki çocuğum olurdu. Eş bir gün seni aldatabilir, boşan anabilirsiniz, sevginiz bitebilir ama çocuk her zaman senindir sevgisi bitmez. Onun üzüntüsü senin üzüntün, sevinci senin sevincin olur. Asla vazgeçemezsin.

Tabiki kuzucuklarım. Onları sağlıklı bir şekilde büyütüp iyi bir Eğitim aldırmak. Bir anne daha ne ister

Ben de hep söylerim emzirmek dışında her şeye yardım etmiştir eşim. En az benim kadar emeği var çocuklarımızın üzerinde.

Aminnnn cümlemizin inşallah.

Bazı arkadaşlar tercih etmek olarak anlamış ama özellikle belirttim birinden birini tercih etmeniz gerekmiyor. Tercih söz konusu olsa anne olmamama rağmen bende çocuğum derim. Evlilikte öncelik anlamında sormuştum. Ama sanırım en doğrusu birinden birine daha fazla öncelik vermeden ikisinede eşit olarak ilgi ve sevgiyi göstermek zaman ayırmak gerekir. Çocuğa yoğunlaşıp eşi ihmal etmemek gerekir fikrimce. Tabiki bebeklik döneminde hariç..