Psikolog/Psikiyatri ye gidiyor musun? Destek alıyor musun? Kendine reva gördüğün hayatı zorunda hissettiğin için yaşıyorsun. Bunun tek çözümü de destek almak. Biz ne desek boş uygulayamadıktan sonra.

Öncelikle kendiniz hakkındaki bakış açınız çok yanlış. Hiç kimse bulunduğu ortamda sonsuz değer görmüyor. sanırım siz insanların size olan davranışlarını fazla içselleştiriyorsunuz boş verin, umursamyın. Ayrıca şunu da söyleyeyim size atanıp kendi mesleğinizi yaptığınız zaman çok şey değişecek.

canım destek alman lazım bi yerde bi sorun yaşadın diye hayatın boyunca sorun yaşayacaksın diye bi durum yok. kendi ayaklarının üzerinde durmak zorundasın ama tabi ki kantinde değil özgüvenin zedelenmiş onu kırmak zorundasın. D dgdln

Psikiyatri psıkolog ikisini de denedim degısen bır sey olmadı artık umudum kalmadıgı ıcın pes ettim ama bır sekılde calısmam da gerekiyor M

Canım bi silkelen kendine gel, önce okulunu bitir atanmak için çaba göster. Kimse kimseden üstün değil. Kendini geliştirmek için kurslara git, bazı etkinliklere katıl. Ne demek okulumu bitirmek için uğraşmıyorum. Senin ileride karnını o çekindiğin insanlarmı doyuracak? Seni yok sayanları sende yok sayacaksın. Ha birde her sabah lanet okumayacaksın, şükür edeceksin. En önemlisi kendini seveceksin. E

Yarım gün haftalık 1 500 tl ve sigartasız normal bir iş değil. Kendinize yeni bir iş bakın acil olarak. Bence belki popüler psikologların kitabını okumak adım atmak size iyi gelebilir. Ve sevildiğinizi hissetdiğiniz bir ortam vvar mı arkadaş ortamı dışında aile olur kuzen vs. O ortamda zaman geçirin. Bu hisleriniz sizi üzüyor yoruyor, bunun olmaması için çaba harcamak lazım. Her insan değerli ve önemli genceciksiniz yıllarınızı bununla geçirmeyin. Ama sigortalı bir iş bulun acil

Bende tibbi sekreterlik mezunuyum internetten sinav olacak dersin cikmis sorularina bakin faydasini görürsünüz. Ben öyle mezun oldum. Suan mezun olmaya odaklanin hayat kisa ve kiymetli. Senin degerin baskasinin gözüyle ölçülmez bunu unutmayin P pembeli

Umrumda bıle degıl mesela benım. Senınde olmasın

Haklısınız o konuda.. baya dersim var alttan o yuzden ve calısamıyorm da dersler baya zor ve nedense odaklanamıyorum istek de yok E

Neden kaçmak yerine bir uzmandan destek almayı düşünmüyorsunuz E

Atansan şartlarını biliyor musun peki? Şuan bugün geçinmenin zorluklarını geçtim ama gelecekte ne yapacaksın sigortasız? Hele ki yaşlanmış olacaksın. Elalem kaygısı yüzünden değer mi? Söylemek kolay biliyorum ama kendini de zorlamak zorundasın.

Ne kadar süre devam ettiniz. Bu tip şeyler öyle 3-5 le düzelmez. İlaç gibi düşünün bazı ilaçları yıllarca kullanıyoruz ancak iyilesebiliyoruz. Bazılarını omur6boyu kullanmamız gerekiyor E

Bu sadece ilaçlık bir durum değil maalesef. İyi bir psikologtan terapi almanız ve bu konuyla alakalı kitaplar okuyup videolar izlemeniz yardımcı olacaktır

Sizin çözümünüz iyice eve kapanmak değil tedavi olmak. Eve kapatırsanız durumunuz ağırlaşır

Bence devam etmelisiniz belki bir psikolog ile devam etmeyi de deneyebilirsiniz. E

Olaya is degil, gittiginiz psikolog/psikiyatristi degistirmekle baslayin...

Ve bu zamana kadar olmadığı bundan sonra da olmayacak anlamına gelmiyor. İnsan ilişkileri anlamında. Senin dönemindeki insanlar zaten mezun olmuştur. Sen okuluna dönüp kimseyle muhatap olmadan bitirip atanma fırsatını elde edebilirsin.

Ekmek aslanin agzinda. Istemeseniz de calismak zorundasiniz. Okulu bitirip atanmak, arkadasin kantininden daha iyidir emin ol. 33 yasina kadar coktan bitmeliydi universite

Niçin değişen bir şey olmadı? Her ikisinden de nasıl fayda göremediniz?

Atanınca aynı sorunları yaşarsanız bile alacağınız maaş ve sigorta o kadar fark ediyor olacak ki. Size her şeyi unutturur maaşınız.

İş yerinde çok aşırı sosyalleşmek de iyi değil bence. Atanın güzel bir maaşınız sigortanız olsun yeter. Şu anki işinizden 10 kat daha özgüvenli olursunuz.

Aldım psikiyatri ve psıkolog ikisini de denedim ama degısıklık olmadı yıne aynı seylerı yasıyorm E

D dgdln

Bi psikoloğa gidebilirsiniz fakat ben özgüven eksikliğimi, korkularımı insan içine girerek ve korkularımla yüzleşerek yendim. Kalabalıktan korkan biriydim kalabalığa girdim. Sunum yapamazdım titrerdim. Her projeye katılırdım. Spora erken yaşta başladım ama başarılı değildim yinede turnuvalara katılırdım. Şiir okumakta berbattım İstiklal Marşı yarışmasına katıldım sonuncu oldum gerçi orayı geçebiliriz :)) Şimdi tam tersine iletişimim ve sosyal hayatım çok iyidir. Bence bir insanın en iyi psikoloğu yine kendisidir. civciv89

2 yıl psikiyatrı tedavisi gordum D

Bölümü bitirip atansaniz en az 16 bin maaş alacaksınız. Aldiginiz para neyinize yetiyor. Bu kadar şeyi çekmeye bile değmez o para. E

Belki bu durumu aşmak çok zor ama içine kapanmak yerine bence mücadele et. Ailenden falan kimse yok mu, beraber sosyal ortamlara falan girersiniz. O kadar da iyi puan almışsın halbuki. Giden senin hayatından gidiyor. Belki de sen alıngansın, paronayak düşünüyorsun. Beni de takmayan insanlar oluyor. Ben de onları takmıyorum. Mağaza beni duymazdan gelen biri olursa bi de kavga ederim. Sen buranın çalışanısın, görevin bu diye. Takmazsa takmasın. Hee de geç. Hatta ınsanlarla muhattap olmamak iyidir. Beladan uzak kalırsın. Mesela ne yapıyorlar da yokmuşsun gibi davranıyorlar. Örnek verir misin? E

Şuan kantinden aldıgım para mı.. Zaten aylık bin liraya yakın akbıl ucretım bana kalan aylık 5 bın.. Baska bır ıste calısamadıgım ıcın geliyorm buraya.. Daha once cok ise girdim calısamadım bu yasadıgım sıkıntılardan dolayı.. Suan yanında calıstıgım kısı arkadasım.. Evet atansam maaş kısmı bı nebze daha ıyı olacak ama aynı sıkıntıları orada da ya satıp calısmayacagımı bılıyorm E

Ama siz kendinize değer verip kendi hayatınızı kurtarmıyorsunuz ki. Çevre neden versin. Değişim sizde başlayacak önce. M

Bence çevrenizdeki insanlar düzgün değil. Biri bir şey anlatırken dinlersin, sözünü kesmezsin, değer verirsin. İnşallah atanırsınız ve güzel insanlarla çalışırsınız.

bebegim o zaman muhatap olmaya calisma kendi kendine yetebildigini göster. ara verdiniz diyelim sana bunu yapanlarin yanina gitme al cayini git kendi basina otur belki o sira sevdigin bir seyle ilgilenirsin telefon olsun kitap olsun. Sıkılgan durma. İsle ilgili bir sey söylemen gerekirse konusursun sadece. Onlar da sana bunu yaptiklarinin farkinda tahminimce bilerek yapiyorlar. Arkadaslarini hayatinda tutmak zorunda degilsin is arkadaslarina da muhtac degilsin. Sana kendini degersiz hissettirmelerine izin verme onlardan bagimsiz olarak degerli oldugunu bil ve ona göre davran. O zaman kosarlar pesinden. O zamnda sen ilgilerine tav olma hemen cool ol mesafeni koru İnan her sey senin elinde sadece biraz çabalaman gerek

Bu sorunu iş dısında yasasam o kadar etkilemez benı en azından gorusmeme sansım olur iş ortamın da yasadıgım ıcın ve calısmak zorunda oldugum ıcın mecbur olarak muhatap olmak o ortamda olmak durumun da oluyorum.. Yani hangi ıse girersem gireyim ben bunu yasayacagm işe aglayarak gıdıyorm kendımı bildim bileli ve uzun sure calısamayıp bırakıyorum sıkıntı ısın zor olması degıl veya calısmak ıstememem degıl.. sıkıntı ortamda yokmusum gıbı davranılması ınsanların benı takmaması soyledıklerımı onemsememesı deger vermemesi.. Boyle olunca da bende tamamen susuyorum kendımı ifade edemiyorum cunkı ne yaptıysam nasıl davrandıysam ınsanların bana karsı davranıslarını degısmedı.. Ben ınsanların gozunde sessız sakın saf önemsemeyen bı kışıyım eylulcmre

Merhaba bıraz uzun olacak ama okursanız sevinirim.. ben daha oncekı konularımda da bahsetmiştim aslında suan sormak istedıgın baska bır sey.. Ben suan tıbbi sekreterlik okuyorum kpssden ıyı bır puan aldım ama okulu bitiremedim ıcın atanamadım.. Bıtırmek ıcınde ugrasmıyorum acıkcası daha oncekı konumda bahsettiğim durumdan dolayı yanı atansam da orda da aynı sorunları yaşayıp mutlu olamayacağım bılıyorm.. Ve bunu yasadıgım ıcınde her sabah ise nalet ederek gıdıyorm mutsuz isteksiz ve bu isimi de etkiliyor... Bunun dısında sormak istedıgm ben suan arkadasımın kantininde calısıyorm yarim gun haftalık 1.500 lıra sigorta yok.. Bn 33 yasındayım cevremde evden calısan insanlar var bu yastan sonra yenı bir bolum okumak yada oyle bır ıse girmek zor ama ıhtıyacım da var calısma ya onun dısında sizce neler yapabildim.. Cunkı yukarda anlattığım durumumdan dolayı ınsan ıcıne girmek bana ölüm gıbı geliyor artık yapamıyorum.. ekleme : bugunde aynı seyı yasadım mesela olmuyor sebebini bende anlayamıyorum konusmayı mı bilmiyorum tıpımde mı bır sey var ah bı çözebilsem.. neden insanlar yokmusum gıbı davranıyorlar önemsemiyorum dikkate alınmıyorum mesela bırı bır sey anlatirken neden benle goz teması kurmuyor da benım dısımda herkese anlatıyor.. Ben bunun cozumunu bulamadım ama dayanamıyorum artık bu durumada ölmek bile ıstıyorm bazen

İnşallah ama dedıgım gıbı atansam da bunun degısecegını sanmıyorum ben yıllardır boyleyım hayır bende kı sorun ne onuda anlamıyorum neden boyle bır sey yasıyorm psıkolog psikiyatri de gittim ama bı çözüm bulamadım o yuzden hangi işte olursa olsun sanırım bunu yasayacagm Merkur Retrosu

Her ne olursa olsun okulunuzu bitirmelisiniz. Pes etmeyin.

Bir dönem bende yaşamıştım bu duyguyu. Bir mağazada çalışıyordum o gün de son kullanması gelen ürünler vardı satılacak. İnsanlara yalvara yalvara satmıştım. Sonra müdür kontrole geldi. Kim sattı kalmamış birsey elinize sağlık vs diye. Bir arkadaş ben sattım dedi. Sok oldum o an ama bozuntuya vermeden elimden geleni yaptım X bey rica ederim dedim. Kızla bakıştık sonra konu kapandı. İş ortamında malesef biraz dişli olmak gerekiyor. İstisnaları saymıyorum ama paranın günden güne değer kaybettiği şu günlerde insanlar da fazla stresli, iş ortamı Kurtlar sofrası gibi. İlk olarak özgüven konusunda biraz yatırım yapın kendinize. Psikolog ya da psikiyatr konusunda ısrarcı olun. Sorun tespiti yapıp kabul edebilmekte büyük bir adım.

Ben en ıyı yerlere gelsem de benım bu sorunum devam edecek hangı konuma gelirsem geleyim.. Ben unıversıte mezunuyum boyleyım ama bakıyorm etrafım da lıse mezunları veya ev hanımları bu sorunu yasamıyorlar kendilerini cok guzel ifade ediyorlar insanlar tarafından deger goruyorlar önemsenıyorlar.. Yani bir ortamdayız diyelim benımle konusan olmuyor ne kadar lafa gırsem de soyledıgım havada kalıyor duymuyorlar benı yada ıkı kısıysek gelen kısı onunla konusuyor ben yokmusum gıbı.. Yanı bu soyledıklerım size cok ütopik gelebilir ama ben bunları yasıyorm . push ; Merkur Retrosu

Pek degısecegını sanmıyorum ama kendi ısımıde yapsam baska iste yapsam aynı olacak özelde de kendi isimi yaptım ama gırdıgım iste duramıyorum bu sebepten dolayi.. Aslında olay calıstıgım işlerde degıl olay neden ben kendimi bildim bileli bunu yasıyorum.. Bunu bir bilsem bu sorunumu cozebılsem eminim hersey bambaska olacak E

Tabı.. Mesela üç dört kişi oturuyoruz diyelim bir sey anlatılırken kesinlikle benımle goz teması kurmuyor anlatan kısı benım dısımda kı kisilere anlatıyor bunu ozellıkle cok sık yasıyorum.. Yada biriyle konustugum zaman baska bırı gelince direk o kısı ben yokmusum gıbı ona yonelıyor.. Dün mesela 3 kısı oturuyorduk anlatan kişi sadece arkadasıma anlatıyor ben yokmusum gıbı baska bır kısı geldi onunla da goz teması kurarak anlatmaya basladı.. Dün yasadıgım bır olay kantınde 3 kisiyiz orada calısan personel o ikisine ismiyle gunaydın dedi bende ordaydım oysaki bana soylemedı.. Ama ben bunu yılardır yasıyorm yani insanlar bır sey anlatmaya deger gormuyorlar yada gunaydın diyecek kadar onemsemıyorlar mesela o ortama oturup kalktığım bile farkedılmıyor.. Ben cozemedım neden boyle oldugunu kardesıme soruyorum bıse yok dıyo sende.. Gercektn sohbet kabiliyetim mı yok sacmalıyormuyum konusmak ıcın kendımı zorlayınca yoksa tipim mı salak insanlar saf diye adam yerine koymuyorlar mı anlamıyorm.. Biraz uzun oldu kusura bakmayın.. E

Bu duyguyu yaşadığım ortamlarda bulundum o yüzden bir nebze sizi anlıyorum.? Ama bence en önemli şey bakış açını değiştirmeye çalışmak bu çok zor ve zamam isteyen şeyler. Ama istemek önemli. Aile ortamınız nasıl? Tek mi yaşıyorsunuz. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler