merhabalar. ben isin icinden cikamayan bir insan olarak fikirlerinizi almak istiyorum... yaklasik bir yil once ortunmeye karar verdim. ailem onay verdi kapandim. ama ben artik seytan mi diyim nefis mi diyim bilmiyorum kendimi cok kotu hissettim bir gun sonra acildim. acildiktan sonra baktim ayni ruh hali devam ediyor anladimki o benim ortunmemle ilgili degilmis. psikolojim hic iyi degildi cunku o siralarr. neyse.. ben bu sefer acayip vicdan azabi cekmeye basladim o gunden beri. zaten cok acik biri degilim. son zamanlarda artik makyaj yapmiyorum, saclarima ozen gostermiyorum. icimden gelmiyor cunku.. ben tekrar kapanmak istiyorum ama annem siddetle karsi cikiyor. annemi biraz yumusattim gibi ne halin varsa gor diyor ama ben yinekararsizim. dedigim gibi kapanmayi cok istiyorum, acik cikinca kendimi kotu hissediyorum, bakislardan rahatsiz oluyorum ama ya kapandiktan sonra yine sıkıntı cekersem, ya yine acilmak istersem diye de dusunmeden edemiyorum. simdi bana hazir degilsen kapanma diyenleriniz olacak. aslinda hazirim. hazirim ama o zaman yasadigim duygulari tekrar yasamaktan korkuyorum... offf allahim bana bir cikis kapisi gostersin. gercekten kendimi hic iyi hissetmiyorum. pembecanta EN KARİZMATİK

Çok iç sıkıntısı yaşıyorsan bu ileri boyuta gitmeden önlem al. Sonra hasta olma. Allah korusun depresyona girersin yani sonra. Kötü olur. Kapanayım, açılayım, yine kapanayım falan tuhaf yani. Kafan karışık senin belli ki. O okypete

yeni kapanan kişilerde genellikle hep olur kapanınca açılmak istersin açıklarını kıyafetleri olsun vs hepsi hoşuna gitemey başlar bariz pişman olumuş hissedersin şeytan nefsinle bir olup seni yenmeye çalışr o yüzden madem hazırım diyosun zorluk çeksende üstüne git ve tekrar açılmayı dşünme m. etme zamanla geçecektir. _tiramisu_ hasbinallahu ve ni'mel vekil tek ayak