bu hayatı kendin seçmişsin ama hiç bir şey çocuğunun geleceğinden önemli değil. yaşadıklarına bakılırsa sen çok güçlü bir kadınsın. bu hayatta her şeyi başarabileceğine inanıyorum. A

oyle bı adamla nasıl hayat gecırıyorsun ve yasın kacc gecemavisy

eşini tamamen hayatından çıkarman, kendi ayaklarının üstünde çocuğunla birlikte yeni bir hayat kurman hem senin hem çocuğunun akıl sağlığı bakımından en doğrusu olacaktır. şartların nedir bilmiyorum bi işin varmı ailen yanında mı bilmiyorum tabi ama inşallah bunu başarabilirsin bir an önce.. hiç kimse vazgeçilmez değildir ve hiç bir insan kendi sorunları yüzünden küçücük bir çocuğun hayatını etkilememelidir. olmayacak şey değil, silkelenip kendine gelmelisin ve güzel bir plan kurup bu doğrultuda ilerlemelisin.. Allah yardımcın olsun.. Carrie KK Cumhuriyeti

bu anlattığın eş tipiyle bir ömür geçmez, sevgide yeterli olmuyor malesef bu tip şeylerde. olan sana ve küçük cocuğuna olur.. Düzelir sabret desem düzelicek tarzdada değil anladığım kadarıyla. Allah yardımcın olsun canım.

allahımm sen yardım et yarabbimm sen ıslah et lemlem07

bence kendıne yenı bır HAYAT ciz o adamla hayat gecmez dıye düşünuyorum cok yıpranırsın ama yınede sen bılırsın tabıı M

ailen yokmu olayları tam anlatmamışsın ki. çalışıyomusun eşinin elinemi bakıyosun bunuda bilmiyoruz. kendine yeni bi hayat kuramazmsın şartların nasıl eşinin şartları nasıl. herşey bir tarafa ne olursa olsun o adamdan kaç çocuğunun akıl sağlığını düşünüyosan o evde daha fazla büyütme sebiyi... qarden

Bir kadın olarak, bir anne olarak, bir insan olarak yazmak istiyorum. İnsanın dertlerini hiç tanımadıklarına anlatması daha kolay derler. yaklaşık 10 sene evvel tanıştım eşimle sorunlu biriydi, ben de öyleydim. yarımlarımızı birbirimizde tamamlayacağımıza inandık bunu da aşk sandık. çok geçmeden evlendik. alkol ve madde kullanımıyla olaylar kötü yöne gitmeye başladı. ayrıldık, barıştık, sonra yine ve yine defalarca denedik. birlikte de olamıyorduk, ayrı da yaşayamıyorduk. aldatıldım, dayak yedim ama her seferinde tutkuyla ayaklarına gelip binlerce kez özür dileyen elinde olmadığını söyleyen bi adam vardı karşımda, inandım. bundan bir kaç sene evvel herşeyi bıraktığını yepyeni bir hayat ve bu hayatın içinde bizden bir şey olmasını istediğini söyledi. uzun süre beni ikna etmek için hiçbir şey kullanmadı, beni olmayan sevgisine inandırdı hiç olmadığı kadar. çok geçmeden hamile kaldım ama hamileliğimin 3. ayında aynı sorunlar tekrar gün yüzüne çıkmaya başladı. sabahlara kadar içip, son ses müzik dinleyip beni aşağılamalar, çocuğu ben ziyan olmayım diye yaptırdığımı söylemeler, itip kakmalar vs. doğuma giderken bile beni ağlattığını dün gibi hatırlarım. çocuğum olduğunda hayat benim için bambaşka bir döneme girdi, bir bebek doğduğunda bir anne doğarmış derler ya işte öyle. yaptığı şeyler canımı yaksa da umursamamaya başladım, bir evlat sahibi olmanın verdiği huzuru bir gün hissedeceğini umut ettim... ama olmadı her seferinde acaba bu sefer içecek mi?çocuğumun yanında bana vuracak mı, bağıracak mı, küfredecek mi?hep bir heyecan hep bir huzursuzluk... hayatı boyunca hiç çalışmayan, annesinin parasıyla geçinen, her gördüğü kadına göz koyan internette sırf bir kadınla konuşabilmek için beni kullanan, beni eve kapatan,1 liranın dahi hesabını soran, çocuğuyla ilgilenmeyen, ona her baba diye sarılmak istediğinde kaçıp odasının kapısını kilitleyip kafayı çeken. tüm ailesinin ve arkadaşlarının bana laf söylemesine göz yuman, benimle alay eden biri benim kocam. ben mi?ben başlarda her gördüğüm kötü huyunda isyan eden, çekip giden sonra merhamet eden yaşadığı çocukluk sıkıntılarını anlamaya çalışan biriyken şimdi, değil isyan etmek, konuşmaya bile cesareti olmayan, tüm bu travmaları yaşayıp herşeye rağmen babasına aşık olan evladı yüzünden bir türlü bu evliliği bitiremeyen biriyim. gidecek bir yeri, kimsesi olmayan, aklı yarım, sağlığı bozuk, kalbi kırık biriyim... sonsuz bir boşluk içimde ne yapacağımı bilmiyorum...

allah yardımcın olsun arkadaşım, ınsan içinde hep bir umutla yaşıyor, evlenmeden önce gördüğün birçok şeye göz yumup bu hayata girişinde bundan degilmi, hersey düzelir hersey yoluna girer, oda evlenınce olgunlaşır bende, cocugumuz olur sorumluluk sahıbı oluruz vs vs. kavga tartısma anlaşamama, küsme bu gibi şeyler olur olucakta belkı gözde yumulabilir yada affedılebılır, ancak alkolden ve maddeden bahsediyosun, evlılık anlaşmazlıgı yada karı koca uyumsuzlugundan çıkıyo bence burda olay.. maddı durumun yada yaşama şartlarını bılmıyorum ama özellıkle cocugun için toparlanmalısın, her ne yaşadıysan yaşadın ama sen yaşadın ve şu saatten sonra hayat sadece senın hayatın degıl sana baglı küçücük bi çocuk var ortada onun için toparlanmalısın.. kolay degıl, kötü bile olsa düzen bozmak kolay degıl, boşanmak yenı hayat kurmak kolay degıl, ama şuan yaşadıgından daha zoru yok senın için.. tüm taşları dök eteğinden, elde ne var ne yok hesapla, ailenle konus kım senın yanında kım degil, ayrılsan kendıne yol çizsen kaybın ne kazancın ne, öncelıkle toparlan hesaplamalarını yap hesapsız kıtapsız sadece duygularla verılen kararlar cok mantıklı olmuyo, en dogru kararı yıne sen vereceksın, umarım cocugun ve kendın için en dogru kararı verırsın, hakkında hayırlısı olsun. prag Hayat

böylesi yavrun içinde senin içinde en sağlıklısı canım

size yazık diyemiyorum çünkü insan sırf seviyorum diye bukadar kötü şeye katlanmaz! ama çocuğunuza çok yazık. bence hemen boşanıp kendinize çocugunuzun sağlığı için başka bir hayat kurmalısınız.. melikk bahar geldi hoş

boyle insan disi varlikla ayrilmani bizim mi soylememiz gerekiyor. ha bide zaten ikinizde sorunluymussunuz kalkip cocuk yapmissiniz. cocuk icinde olsa katlanilmaz o bebenin ruh sagligi acisindan bile bosanmalisiniz calisiip bir ev tutup bakamazmisiniz kendinize. illa birinemi ihtiyac duyuyorsunuz?

Çocuğun kaç yaşında, sen kaç yaşındasın, Ailen destek olmazmı?Böyle ne zamana kadar devam eder ki M

allah yardımcın olsun bencede kendine yeni bir hayat kurmalısın

kaç yasındasın?