Yaşın kaç bilmiyorum fakat bahsettiğin şekilde hayat normalden daha zor oluyor, tabii ki aynılarını yaşadım, oradan biliyorum. Bu şekilde devam edersen, hayatının her alanında sıkıntı çekersin. Kariyerinde ilerleyemezsin, başarıların taktir edilmez, ailenle sorunlu olursun her daim, karamsar olursun, bu seni tembelliğe iter, potansiyelinin çok çok gerisinde yaşarsın. Yenmek tamamen senin elinde, illa bir method, yol yordam söyle dersen, bence en uygun method "taklit etmek". Çevrende gözlemlediğin girişken, girişkenliğiyle ön plana çıkan insanları taklit ederek rol yapman gerek. O kişileri iyice gözlemleyerek, hangi soruya nasıl cevap veriyorlar, hangi durumlara nasıl tepki veriyorlar falan, bi nevi ezberle hepsini. Ve aynılarını yapmaya çalış. Rol yaparken başta bu durum çok yapmacık hissettirecek; konuşan kişi senmişsin gibi gelmeyecek, evet, ama zamanla alışıyorsun. Rol yeteneğini kullan yani, benim bulduğum en etkili yöntem buydu, genel olarak bu sayede başardım ben de aşmayı. Etkinliği kanıtlandı yani. Ayrıca yaşadığın şehirde yakınlarda bir tiyatro kulübü bul, kaydol. Çaylak olarak başla, canlandırdığın karakterlerin konuşmalarını, tavırlarını özümsedikçe sen de normal tepkiler vermeyi, daha normal konuşmayı öğreniyorsun. Ayrıca ister istemez senin gibi olan kişilerle beraber sosyalleşiyorsun, her açıdan faydalı. Bir de mümkünse farklı bir şehirde tek başına yaşa, ayaklarının üstünde durup hayatta kalma çabası verirken girişkenlik konusunda ister istemez yol alıyorsun. Şimdilik bu kadar : P

iş ortamın da falan oldukça sıkıntılı bir durum bu yaşadım çünkü A

nerde kaybettiysen orda değil kendinde bulacaksın Acquaa Y❀ Anneler

Her ortamda mı böylesin? Mesela bende normalde acayip konuşkanımdır. Genelde herkes ilk tanışmamızdan sonra ne kadar güler yüzlü, hoş sohbetlisin diye belirtir. Ama yeri geliyor öyle ortamlar oluyor ki, dünyanın en soğuk insanı gibi olabiliyorum :) Misal çok yakın bir arkadaşımın nişanı vardı, sonra nişan eğlencesine gittik ben hariç 10 küsur kişi daha var ama hepsi liseden arkadaş. Başladılar okul anılarından, hocalarından, arkadaşlarından falan konuşmaya. Bahsettikleri hiç kimseyi tanımıyorum tabi, tuzluk gibi kaldım ortada tüm gece. Doğru düzgün ağzımı açamadım. Hatta bir ara bir şey söylediğimde oradaki gerzeklerden biri "aa konuşabiliyormuşsun" diye aklınca espri yaptı, fena bozacaktım ama içimden dedim ya sabır, arkadaşının nişan gecesini katletme. Demem o ki, yanında rahat olduğun kişilerle ve rahat olduğun ortamlarla aşarsın bunu. Zaten sıkıldığın ortamlarda ister istemez kasılır durursun. Sen git samimi bulduğun insanlara bir selam de, bir tebessüm et havadan sudan bahsederken gerisi geliyor bir şekilde.

Hayatımda anlatabileceğim çok şey var bana birşeyler sorulsun cevaplıyorum Ama soru cevap şekilde istemiyorum mesela bugün parolamı kaybettim müdüre gidipte diyemiyorum bana kızacak diye

Çok kötü bişey ve yenmek çok zor.. İstekli olmak lazım.. TurkuazM Hayat ve

Hayır -adre- nosce te ipsum... Anneler

Diğer arkadaşlar güzel örnekler vermişler neler yapılabileceği ile ilgili.. Fakat bana göre çocuklukta yaşanan bir travma varsa, bir sorun, bir durum;onlar çözülmeden ne yapılırsa yapılsın o pısırıklık sessizlik gitmez diye düşünüyorum. Neler yapılabilir?Bence profesyonel yardım alınarak sorunun kaynağı tespit edilmeli. İlk basamak bu bence.

Ben universitedeyim ama bir acilma yok Beni nasil buluyorsun

bir psikolog yardımı ile çözebilirsin bence çözülmeyecek bir olay değil :) Acquaa Y❀ Anneler

Bende öyleyim canım ama aileden ne görürsen onu alıyosun birazda kaç yasima geldim borç verdigim insanlardan parami isteyemiyorum çekingenim enayi gibi hissediyorum kendimi ama napayim

Bol kitap okuyarak, sosyalleşerek.. girişken ve konuşmayı severek..

kötü diye adnlandırmayalım sadece olması gerekenden biraz uzaksın bak canım bunu sorun olarak gözünde büyütme öncelikle okuduğun kitapların konusu türü çok önemli dertli dertli acılı katili ölümü bol olan kitaplar değilde bunların dışında örneğin deneme türündeki kitaplara eğilim gösterebilirsin aşılmayacak bir durum değil yalnız kaldığın bir gün otur ve bir kağıt kalem al toplum içine girdiğinde nelerden çekiniyosun neden çekiniyosun bunları yaz ve oku acaba doğrumu yani çekinmem gereken şeyler mi bunlar baskaları neden çekinmiyo benim gibi düşün bunları ve söz ver kendine gerekirse biriyle buluşacağın zaman gec aynanın karsısına pratik yap yani konuşmak istedğin şeyleri kendi kendine konuş komik gelebilir ama yapabilirsn. kim neden sana kızsın ki konuştuğun zaman ayrıca kızabilirlerde haklıysan sende tepki göster tartışmaya açık ol yorumlara açık ol çok konuştum işin özeti sen bunu başabilirsin herseyden önce kendine güven gerisi gelir

psikoloğa gitmelisin eminim büyük yardımı olacaktır bu konuda -adre- nosce te ipsum... Anneler

nıckınden dolayı sordum Acquaa Y❀ Anneler

bende iş hayatına atılmadn önce öyleydim, sınıfta felan bi köşede hep milleti izlerdim, sosyallik sıfırdı. Sonra bi giriştim iş hayatınaa offoff çenemi kapatamıyorlar artıkk, milletin gözünde cadı oldumm. Bi özgüven geldi, insanlarla diyolog kurdukça, ortamlara girdikçe Kendine güvenn! dilinden dökülmesni istediğin sözcüklerii tutmaa, söylemekten endişelenme.. Kim ne diyorsa desin senin fikrin senin zikrin, şöyle yaparsam ne olur böyle yaparsam ne olur bırak bunlarııı, insanların senı yargılamasından, Adım atmaktan korkma yanlışta olsa at o adımı! Bir köşede keşfedilmeyi bekleme Acquaa Y❀ Anneler

Konusmayi severim kitapta konurum ama digerleri sikinti

nasıl çözülebilir ki? mesela konuyu kendime döndürmk gibi olmasın ama ben çok kötü bi çocukluk yaşadım.. bunun sonucı olarak ta kaldı bu sessizlik pısırıklık bende Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

ucundan kıyısından bi konuşmaya başla, herkes senin gibi kimse çok farklı değil hepimiz insanız cnm. sen bi başla zamanla gerisi gelir. rahatlarsın sonra da konuşursun, kendini kasmazsın. . push ; E eldam

bende öyleydim üniversiteye gittikten sonra bi açıldım pir açıldım ki sormayın Acquaa Y❀ Anneler

İnsanları dinleyerekte gayet mutlu olabiliyorum Acquaa Y❀ Anneler

Hayatın tadi oyle nasil çıkıyor ya? Azicik sohbet muhabbet olmasin duvarlara anlatiyorum ben :) Acquaa Y❀ Anneler

bende çoooooooookkk suskunum fazla susukun.. çok kötü birşey bu

Biraz çaba ve istek. . insanın kendini ifade edebilmesi harika. .

nerelısın rızelı mı Acquaa Y❀ Anneler

Teşekkür ederim belkide ondandır ama kaybolan özgüvenimi nerede bulacagım?

yapamadıklarını yapmaya başla vazgeçme sabırla devam et duvarların yıkılır çok konuşmakta alışkanlık olur sonra.

Galiba bir psikolog yolu gozuktu bana

calisiyormusun? . push ; mahperi hatun

kesınlıkle katılıyorum "konusursam kızacaklarmıs gıbı hıssedıyorum" demenden de anlasılıyo bence, bastırılmıs sındırılmıs gıbı blleg Sevmekle başlar her

Bir yöntemi var mı peki :/

Hayatinda anlatacak biseyin mi yok. Ne yapiyorsun calısmiyormusun. Tanıdikların mı az. Kursa filan git. Once insanlarla ortak çevre edin. Gerisi gelir. Hobilerin olsun. Acquaa Y❀ Anneler

yokta bır tarafım k. denizli :)) -adre- nosce te ipsum... Anneler

Is hayatiyla birlikte bunu asabilirsin diye tahmin ediyorum. Meslek egitimine basladigimda bende sessiz biriydim asiri olmasada. O zamandan beri kurumda bir cok bölüm ve alanda calistim. Suan calistigim iste sürekli insanlarla irtibat halindeyim böyle böyle yendim bu sessizligimi. ThankfulNovember Oğlum, canımdan

Nasıl bir çocukluk geçirdin? Bence sorun derinlerde, onu çözersen gerisi kendiliğinden gelecek gibi