Tam da söylediğiniz gibi

Aynisini yazmak istiyordum Ve eklemek isterim: bir insanin kendi durusu yoksa ve etrafdan kabul edilmek istegi cok belli oluyorsa saygi duymazlar. Cizgileriniz olmali

Buna cok katılıyorum, is ne dediginden cok insanlara verdiğin enerjiyle alakali.

Çevre edinmek veya ınsanların aslında beni onemsemesi cok da umrumda olmaz ama soyle bir sey var ıs ortamı gereği mecbur insanlarla konusmak zorundayım yani bı ogle arası veya calısırken diyalog kurmak mecburiyetinde oluyorm.. Ama girdiğim ortamlar da fikrine onem verilen veya dinlenen kısı olmuyorum.. Sohbete katılmak istesem yada bır sey anlatmak istesem anlatacagım seyı de düzgün bir sekılde anlatamıyorm ve onemseyıp dinlemiyor da zaten kimse soyledıgım havada kalıyor.. Sherlockk

İşte gördüğünüz gibi size problem bile gelmeyen bir şey başka bir insanın hayatını komple etkiliyor, psikolojik durumlar işte. Ama bunun da çözümü var, destek alırsa bir gün sizin gibi düşüneceğine inanıyorum

Oluyor aslında ama bir sey soyleyecekken bile cumleyı toparlayıp konusamıyorm kendimi anlatacagım derken de sacmalıyorum ve zaten insanlar beni dinlemiyorlar mesela o sırada biri bir sey soyleyınce benim lafım kesiliyor yani soylemek ıstedıgı mi de ıfade edememe sorunum var

Buradan onlarca fikir de gelse uygulayamazsınız. O ortamda kitlenir kalırsınız. O yüzden tek çare destek almak. E

Benimde var öyle bir tanıdığım 35 yaşında ve asla toplum içinde değer görmez o konusunca insanlar ya güler yada önemsemez dinlemez biraz saf bir kadın açıkçası bakışları bile komik diyor çoğu insan bilmiyorum bu konuda hem fikirler hem kişilik hem karakter hemde dış görünüş ve yaptığınız haraketler bile önemli olabiliyor benim annem mesela fıkra bile anlatsa 100 kişiyi kendine dinlettirir öyle bir ses tonu ve konuşmalari var ki halbuki çok bir eğitim görmemiş çalışmıyor da ama herkes onu çok önemser dinler kişiden kişiye değişebilir

Aysebende

Bence akışına bırakın, kendinizi zorladığınız kafanızda hep bu düşüncelerle bir arkadaş ortamı masasına oturduğunuzda zaten kafanızda herkesi o düşüncelere doğru çekersiniz. Bence rahat olun. Konuşulan konu hakkında hiç mi fikriniz olmuyor mesela? Ya da aileniz erkek arkadaşınız, anılarınız, konu hakkında önerileriniz vs anlatacak hiçbir şeyiniz olmuyor mu? Bu kadar çekimser kalmanızın altında özgüven probleminizde olabilir. Sherlockk

kendinize karşı Özgüvensizlik değersizlik hissi var. Etrafımıza da ister istemez o enerjiyi yayarız. Kendinizle barışın kendinize güvenin ve. E

İstanbul E

Nasıl anlatsam bilmiyorum ama şöyle insanların ne düşündüğünü çok önemsiyorsun ve sürekli diken üstündesin. Hata yapmaktan çok korkuyorsun ve sürekli konuşurken karşındaki kişide ne izlenim bıraktığını düşünüyorsun. Bence şöyle başlamalısın, ben yalnız da çok değerliyim size ihtiyacım olduğu için değil öyle tercih ettiğim için yanınızdayım. Mesela 3 kişi konuşuyorlar ve sana bakmıyorlar dediğin gibi, aralarından birine hitap ederek konuş, söyleceğin şeyi de kendinden emin söyle. Bilmediğin bir konuysa soru sor mesela aaa nasıl yapılıyor, böyle mi oluyor gibi. Hala saygısızca davrandıklarını düşünüyorsan bir daha o insanların yanına gitme. Bir tepki vermezsen sana böyle davranabileceklerini düşünürler. İş hayatında da öyle yaptıklarından emimsen arkasında dur, ama değilsen soru sormaktan çekinme öğrenmeye çalış. Bir şeyden rahatsızsan tepki ver ki rahatsız olduğunu bilsinler. Her şeyi herkesi idare etmeye çalışma. Alttan alma yani. Tek başına bir şeyler yapmaya çalış. Az ama öz konuş. Sürekli kendinden emin olmadan konuşursan dediklerin önemsenmez. İnsanların yanında kendini yerme, aa ben de böyleyim benim de şu huyum kötü gibi. Zayıf yanlarını anlatma yani gerek yok. Güçlü durmaya çalış, minnet ediyormuş gibi davranma. Bunlar zamanla olacak şeyler ama öncelikle kendine güvenmeyi tek başına güçlü olabilmeyi öğrenmelisin. Bunlar benim aklıma gelenler.

Belki biraz daha cesur olmalısınız. . push ; E

Merhaba, kendine güveninle ilgili bir sorunun var sanırım. ailevi yada kişisel başka bir sorunun varsa onu çözmeden rahat olamazsın. özgüvenle ilgili yada toplumda konuşma ile ilgili videoları izleyip kendini geliştirebilirsin, ama bence bir uzmana gidip bu sorunlarını anlatırsan daha faydalı olur diye düşünüyorum

Bu tarz konular için destek grupları terapiler falan var biz burda ne desek uygulamaya gelince sıkıntı yaşarsınız bence bu tarz imkanlara bir bakın E

Yok o anlamda demedim. Bi üye inanmamış sanırım çözüm aradığına, eğlenmek için öylesine konu açmış diye düşünüyor galiba. Onun için yazdım ben o kısmı. Diğer yazdıklarınızda haklısınız. Ama maalesef uygulayamiyorum ben. Kendimle dalga geçebilen biri değilim, en azından dış ortamda değilim. Aile içinde her şey normal, çenem düşük. Ama dışarı çıktığım an değişiyor. Normal olmadığımın farkındayım ama elimden bir şey gelmiyor. Kendimi kabullendim, öyle yaşamaya çalışıyorum ben de :)

Kesinlikle öyle

Hep derler, kendini sev kendine değer ver! Nasıl olucak mesela? M

Genelde düzenli kitap okuyan insanlar çok muazzam konuşur ve yazarlar Bana öyle bir izlenim verdiniz evet hala öyle düşünüyorum ama reel yaşamda böyle değilseniz saflık değil de utangaçlıkla alakalı olabilir durumunuz. Yanınızdaki insanlar sizin aslında, yanlarında rahat hissettiğiniz insanlar da değiller belli ki, bu bununla da alakalı da olabilir. Zaten sizinle gerçekten arkadaş olsalar siz nasıl saçmalarsanız saçmalayın sizi dışlar gibi davranmazlardı.

Özgüven eksikliğiniz var ve de kendi değerinizi bilmiyorsunuz bence

Baya bildiğiniz kendimi seviyorum demekle başlayın. İyi yönlerinize odaklanın. Siz kendinizi sevmezseniz değer vermezseniz kimse vermez.

Destek almak buna çözüm olur mu peki.. Sanırım ben boyleyım yıllarca da boyle kaldım boyle de yasamaya devam edecegım gibi

Iyide o onemsenmediginizi soylediginiz arkadas ortamlarina nasil giriyorsunuz? O masalara nasil oturuyorsunuz? Birilerinin sizi bi yerlere davet etmis olmasi gerekmiyor mu? Eee davet ediliyorsaniz, dahil ediliyorsaniz, onemseniyorsunuzdur. Ben problemi anlamadim acikcasi. Alinganlik yapiyormussunuz gibi hissettim

Kendinizi ifade ederken cümleler aklınıza mı gelmiyor?Yoksa saçma sapan konuşmayayım diyip kendinizi kısıtlıyormusunuz? E

İyi de zaten böyle olduğu için arkadaş bulamıyor neden değiştirmesin kendini? Çok yüzeysel bir yorum olmuş bence. Konu sahibinin kendini değiştirmesi gerek. Bunu da kendi kendine yapamadığı için tedavi alması lazım.

Ne var ki bunda. İşte o pişmanlığınızı anlamıyorum. Ben bazen ne saçma konuşmuşum orada derim hatta arkadaşıma anlatırım. Kendimle dalga bile geçerim çoğu zaman. Kendiyle dalga geçebilmek de büyük bir meziyetdir. Hep kendinizi bu konuda eleştirmemelisiniz. Ne bileyim bu hayatın sonu değil ki. Küçük pişmanlıklar. Herkes çok mantıklı mı konuşuyor bu dünyada?Biraz rahat olunuz. Bence bu kadar kafaya takmayınız. O zaman sohbetlerin güzelleştiğini görürsünüz. Derdi eğlenmek değil demişsiniz de, sohbet ederken gülüp, eğlenip mutlu olmak gerekmez mi?Bu da bir ihtiyaçtır. S

iş hayatından uzak durmak çözüm değil tersine bu sorunu derinleştirir. Üstüne üstüne gidin inatla iş hayatında kalın, zamanla sosyal hayatınız düzene girer. Herkes bülbül gibi şakıyıp ortamların gözdesi olacak diye bir kural yok bazı insan toplum içinde daha sessizdir bazısı girşkendir bazısı prıltılıdır bazısı hassas ve içlidir. İlle de aranan gözde insan olmalıyım diye kendinize eziyet etmeyin. Çalışın, sevdiğiniz insanlarla görüşmeye devam edin, tiyatro kurslarına fırsat bulup giderseniz vücut dilinizi rahatça kullanmayı öğrenirsiniz ve hemen havanızı değiştirir meseka

Seni sen olduğun için seven tüm saflığınla, sacmalamanla, suskunlugunla seven gerçek arkadaş bulduğunda bunlar sorun olmayacak. once kendini tanı, kabullen, kendini değiştirmeye calisma, doğallık çok güzel bence. insana kendini sevdimi, özgüvenin oldumu hiç konusmazsan bile gelip konuşmak isteyen insanlar oluyor, tamamen kendi kendine davranışın enerjin gibi yanı naçizane benim fikrim opuyorum seni

Ortaokula kadar senin gibiydim. Lise 1 dede ayni. Lise 1 sonunda bir arkadaş grubuna girdim orada onlarla değer gördükçe ozguvenim geldi sanırım. Şimdi çok fazla arkadaşım var ve o günden sonra 20 kişi arasında bile fikirleri sorulan bir insan oldum. Sanırım kendine güvenin geldikçe insanlar onemsemeye başlıyor. Yeni tanıştığın insanlar ozguvenini ölcemez ama tanıdıkça olcuyorlar. İnan ne karakterim değişti ne kişiliğim hala aynı kişiyim. Ama son 20 yıldır neredeyse bir defa bile dinlenmedigimi hissetmedim.

Birebir aynıyız sizinle. Önceleri ben de üzülürdüm bu değersizlik hissinden, arka plana atılmaktan, konuşamamaktan, çekinmelerimden, arkadaşlarım tarafından saf görünmekten, özgüvensizliğimden. Ama artık umursamıyorum. Arkadaş edinmeye ya da değer görmeye çalışmıyorum. Değer görmediğim ortamda bulunmuyorum. Çevre edinmek sizin için önemli mi bilmiyorum ama bence yalnızlık da güzel. Tabi kendinizi soyutlamayın dışarıdan. Sırf bu durumlardan çalışmamayı saçma buldum. İşyerinde sadece kendi işinize odaklanın. Herkesle iletişim halinde olmaya gerek yok bence. Yanında rahat hissettiğiniz, konuşmaktan çekinmediğiniz birileri elbet girer hayatınıza. Topluluk içinde konuşamayıp rahatsız oluyorsanız o ortamda ille de bulunmak zorunda değilsiniz. Ben kalabalık ortamda konuşamayacağımı anladım ve kabullendim, o yüzden ya susup dinliyorum ya da o ortama hiç girmiyorum. Ama yok ben illa atılgan olucam diyorsanız da bir uzmandan destek almak zorundasınız. Kendi kendinize değişemezsiniz. En azından ben yapamadım :)

Yapıyorm aslında mesel bugun oturduk diyelım bir konu konusuluyo konuya dahil olmaya calısıyorm ama soyledıklerım havada kalıyor benimle goz temasi kurulmuyor mesela.. Ben yokmusum gibi davranılıyor boyle olunca da lafım havada kaldığı ve onemsenmedıgım ıcın konusmak da gelmiyor ıcımden ve susuyorum sadece dinliyorum boyle olunca da kendimi cok pasif ve degersız hıssedıyorm vio

Niye boyle ön yargılı düşündüğünüzü anlayamadım yada niye eglenmek ıcın boyle bır konu acayım yanı bu konuda eglendiğimi nasıl düşündünüz onuda anlamadım.. Ben yıllara yasadıgım bir sorundan bahsettim.. Ve sunuda ekleyeyim yazarken kendimi cok guzel ifade edıyorm ama bir ortam da dikkate alınmıyorm ve kendimi ifade edemiyorum dinlenmiyorum önensenmiyorum.. Ve bende bunun sebebini merak edıyorm ama mesela burda yazdıgım sekılde konusamam bu kadar cümleyı bir arada kurup kendimi ifade edemem.. Yada tipmden kaynaklı oldugunu saf bir ifadem oldugunu düşünüyorum.. E

Derdi eğlenmek değil. Ben de onun gibiyim. Burada yazarken düşüne düşüne yazma fırsatımız var ama anlık konuşmalarda cümleleri toparlamada sıkıntı çekiyoruz. Bazen ne saçma konuştum, keşke sussaydım deyip pişman oluyorum konuşmamdan mesela.

Bence bu öz güveniniz ile alakalı. Ne kadar kendinize güvenirseniz insanlar da bunu hissediyor, ona göre davranıyorlar. İki üç kişi bir konudan bahsediyorlarsa ben o sohbete muhakkak girerim. Zaten beni özellikle o sohbete almıyorlarsa yanlarında hayatta durmam. Bu kendinize siz yapıyorsunuz. Önce sizin bu durumu değiştirmeniz lazım. Terapi mi alırsınız, kitap mı okursunuz bilemem. Sherlockk

acaba arkadaş çevreniz mi yanlış? Konuşma beceriniz mi kötü? Açıkçası sizinle konuşmadan nedenini pek anlayamayız? Hangi şehirdesiniz? B bengumm 🌟 Üyelik İptali Anneler

Ama yıllardır hangi arkadas ortamına girersem gireyim boyle oldu.. Sorun bende bunu bılıyorm ama nerde onu bilemiyorum.. Her gırdıgım ortamda Saf gorulen deger verilmeyen fikirleri onemsenmeyen soyledıgı laflar duyulmayan sohbet ederken goz teması kurulmayan ben oluyorm E

Selamlar bu yıllarca yaşadığım sorun artik benim sonumu getirecek herhalde.. Ben kendimi bildim bileli bir ortama girdim mi arkadas ortami örneğin değer görmüyorum önemsemiyorum.. Mesela uc dort arkadas oturuyoruz konusurken birbirleriyle goz teması kuruyorlar sohbet ederken birbirlerine bakarak konusuyorlar masada ben yokmusum gibi davranıyorlar.. Benı ılk tanıdıklarında sıkıntı yok ama tanıdıkca insanlar artık onemesememeye baslıyorlar soyledıgım laf bazen duyulmuyor arada kaynıyor mesela.. Ben ıyı nıyetlı saf bir insanm saf oldugumu da soylerler ama buda elimde degil degısemedım.. Sanırım dış gorunusumde de var bir saflık.. Ortamda boyle olunca tamamen susuyorum bende konuya dahil olamayınca hıc konusasım gelmiyor agzımı acamıyorm.. zaten konusmak ıcın konusunca da sacma konusuyorm bazen cümlemi toparlayamıyorum.. Mantıklı konusamıyorm.. Ikı kısı bırıyle konusuysam sikinti yok ama mesela uc kısı olduk mu ben etkisiz eleman oluyorm artik o masada.. 33 yasındayım bu lisede de boyleydı unıversıte de de sımdıde... Yok olup gitmek ıstıyorm ınsan gormek istemiyorm Ben nasıl lafı dinlenen fikirlerı onemsenen birı olabilirim bu çekımserliğimi nasıl aşabilirim.. ben sırf bu sebepten bir ise girip çalısamadım bu yaşa kadar çünki girdiğim her iş yerinde de boyle oluyor ve neden oldugunu anlayamıyorum yüzümde saf bir ifade oldugundan dolayı mı acaba diye düşünüyorum cunkı baska bır sebep bulamıyorum.. yok mudur bunun bir çözümü

Belirli nitelikte olmanız için öncelikle kendinize yatırım yapmalısınız. Bahsettiğiniz sözü dinlenen, sohbet edilmesinden hoşlanılan bir insanım. Bol bol kitap okuyun, güzel giyinin. Klişe gelebilir ama kendinizi sevin. Kendinizi nasıl görmek istiyorsanız, kendinize öyle davranın. Açıkçası bende kendisine yatırımı olmayan, kitap okumayan, kendisini geliştirme yolunda hiç bir çabası olmayan bir insanla iletişim kuramıyorum. Karşılıklı akış olmuyor. Mesela az öz bir kaç arkadaşım var, yaptığımız alışverişlerden, okuyup öğrenip hayatımıza kattıklarımızdan bahsederken zaman nasıl geçiyor anlamıyorum. Hem verimli oluyor karşılıklı, hemde güzel vakit geçiriyorum. Güzel giyinmek, güzel konuşmak, düzgün fiziki yapıda olmak için kendinizle çaba içerisinde olun. Özgüveniniz gelişecek, kitap okudukça, kaliteli içerikler izledikçe ufkunuz genişleyecektir. Nazik ve Güler yüzlü olmakta önemli. Pasif bir karakter yapınız olabilir, sosyal ortamlarda aşabilirsiniz.