Bunu demişsiniz ya aşırı huysuz ve zor bir çocuk diye, işte bu büyük ihtimalle eşinizin ve sizin sinirinizden kaynaklanıyor. Çocuğunuzu kötü etkilememek adına öfkenizi kontrol altına almalısınız her ikiniz de. Yoksa onu kalıcı biçimde etkileyebilirsiniz ve ileriki hayatında o da yardım almak zorunda kalabilir. Hem çocuğunuz hem kendiniz ve ilişkiniz için değişmeli ve öfke kontrolü ile ilgili yardım almalısınız her ikiniz de. Kızınız hem sizin durumunuzdan psikolojik olarak etkilendiği için bağırma gibi huylar edinmiş, hem de bu sebeple yine sizden azar yiyor. Ben üzüldüm. Bağırması sebepsiz yere değildir, onun da buhranları vardır, çocuklar anne babanın ruh halinden çok etkilenirler.

Aynı fikirdeyim. Ben de sinirlenince çocuğumu kolundan tutup odasına götürürüm ve sakinlesmesini beklerim. bunda ne var anlamadım. Kolu acicak diye eşinize mudahele etmeniz çok yanlış olmuş bence.. siz annesiyseniz o da babası.. cocuga vurmamis dovmemis hakaret etmemiş, mudahele edilecek hiçbir durum yokken kolu acıyacak diye endişelenmek niye.. herşeye rağmen yine de rahatsızlık duyduysaniz, çocuklar uyuduktan sonra eşinizi sakin kafa uyarirsiniz bu konuda, çocuğun kolunu biraz sert tuttun bugün vs konuşursunuz. Sizin saçınızı çekmesi ise affedilir birşey değil.

Iste simdi tespitin kralini yapacagim.. Hani bizim cocuklar cok sesli, surekli agliyor, bagiriyor diyorduk ya:iste sebebi buymuş.. Anne baba surekli bagirinca cocukta boyle CIRTLAK oluyormus aaaaaa pardon cirylak degil o "ZOR COCUK"

Bende sizdendim tutamazdım kendimi. Baktım bu çözüm getirmiyor değişmeye karar verdim. Tabi kolay olmadı. Eşim gerçekten sinirliyse veya beni kışkırtmak için konuşuyorsa evet doğru söylüyosun, haklısın diyorum. Mesela sırf beni sinir etmek için çok dağınıksın pissin der. Bende doğru diyosun ya keşke temizini bulaydın ben seni haketmiyorum derim. Çünkü kendimi biliyorum, temizimdir düzenliyimdir. Amaç beni kışkırtmak oltaya gelmiyorum :) önceden gaza gelirdim yazıklar olsun nankör gibi gibi uzardı kavga. Şimdi ben böyle yapınca huyum çok pistir gıcık etmek için kavga anında damarına basarım der güler. Ama sakinse burnundan getiririm, çoğunlukla haklı olduğum için o alttan alır. Bazen çirkeflik yapası tutar ama baktı ben daha sinirliyim susup gider başka odaya. Az değilim bende peşinden giderim. Bu defa o sarılıp zorla öpmeye çalışır bende bunu öğrendiğimden gitmiyorum artık, yatıp uyuyo gevşek gevşek Sizin bi evladınız var sakin olmak zorundasınız zaten. Saç çekme konusuna gelince net tavır koyun ki aklından bile geçiremesin birdaha yabani.

Ne olursa olsun kimse birbirine zarar vermek amacıyla dokunamaz ve itemez. Tartışma esnasında eşim itmeye çalışsa hemen o ortamı terk ederim. Aldatılmaktan şiddette bana göre aynı ve ikisi de affedilmemeli. Çünkü bir kere affedersen yine devamı gelir. Bence terapi alsın eşin küçücük kıza öyle davranmak normal değil. Zor bir çocuk olsa da adı üstünde çocuk bağıracak ağlayacak. Bunları yaşayacağını bilmeden mi çocuk yaptı

Evet katılıyorum, Bence bu durum birçok annede vardır o yüzden garipsemedim. Birçok anne kendi çocuğuna kızar ama baba da dahil başka birisi çocuğuna laf söyleyince içi ezilir. Bende de vardı bu durum ve ne kadar yanlış olduğunu anladım kendimi frenliyorum. Konu sahibi bu davranış gerçekten babaya, baba imajına ve çocuğun baba algısına çok zarar veriyor. Ben bunu defalarca deneyimledim. Baba yanlis birşey yapsa bile ki sizde yapmamış, çocukların yanında uyarmak doğru değil. Eğer şiddet hakaret yoksa çocukların olmadığı bir ortamda uyarmalisin. Kendini frenleyebilirsin bu konuda.

O da şiddet be bacım. Fiziksel acı ile duygusal acının hissettirdikleri arasında hiçbir fark yok.

Seni çok iyi anlıyorum.. butun bu yazdıkların üstüne bir de öfke kontrolümuzun olmamasi işleri daha da kötü yapıyor.. ben de önceden çok ama çok sinirli ve öfkemi asla kontrol edemeyen, bağıran çağıran biriydim. Birgün nasıl oldu bilmiyorum çevreme ve kendime ne kadar zarar verdiğimi gördüm ve değişmeye karar verdim. Bu degisimim tabiki seneler sürdü bir anda olmadi. Daha dün eşim bana ne kadar sabırlı ve pozitif oldugumla ilgili bir yorum yaptı. Benim için bu yorumu duyabilmek hayaldi. ama değiştim başardım. siz de başarırsınız eşinizle. yeterki değişmek isteyin.

Hayır tedavi olmadım. Ben kendi kendimi tedavi ettim. İnternet çağındayız. Kişisel gelişim ile alakalı yüzlerce video kitap yazı tespit var, yüzlerce çözüm önerileri var. Kendime uygun olanları uygulamaya çalıştım sadece tek yaptığım buydu. Çok zor birisi oldugum için degisimim de çok sancılı oldu. Bazen başarısız oldum, bazen başarılı oldum ama zamanla düzeldim. Kendimi değiştirmek için kendi sorunumla alakalı yazıları kitapları seçip okudum ve bununla ilgili çözüm önerileri araştırdım. bu herkesin yapabileceği birşey. İlla da terapiste gitmeye gerek yok bence sonuçta çok da uç noktada vakalar değiliz herkes öfkesini kontrol etmekte biraz zorlanabilir :) Kendim yıpranıyorum demişsin ya işte bu çok doğru en çok da kendin zarar görüyorsun gerçekten, o yüzden önce kendin için değişmek..

Sadece fiziksel şiddetin affının olmadığını düşünüyorsunuz anladığım kadarıyla. Yoksa şiddet ekonomik ve duygusal da olabilir. Bu yüzden sadakatsizlik benim gözümde duygusal şiddettir. Terapi ve psikolojik yardım alın yazmaktan ben sıkıldım artık. Ama yazacak başka birşey de yok.

Sizde gerçekten kendimi gördüm. Nadir de olsa benimle aynı düşünceleri taşıyan kişileri görünce biraz daha iyi hissediyorum. Bu arada benim de hiç öfke kontrolüm yoktur partnerimin de. Bu tür şeyler zamanla çiftleri yıpratıyor. Bir uzmana görünmezseniz olay ileri boyutlara taşınabilir. Ama yaptığının yanlış olduğunu fark edip birazcık pişman olup sizi anlaması gerekli... Tavrınızı ortaya koyun. Çok fazla diyaloğa girmeden bu yaptığının hoş bir davranış olmadığını söyleyin.

Fiziksel şiddetten bahsetmiştim. Tabiki bağırmak, sinirlenmek, sürekli eleştirmek vs psikolojik şiddet. Ama bu bağırma kısmın da bende varım zaten. 11 yıllık evliyim. İki tane evladım var biri 8 birisi 4.5yaşında. 8 yaşında olan da hiç bu tarz şeyler yaşamadım, öyle bağıran kendini yerden yere atan huysuz bi çocuk olmadı hiç bi zaman. Ama küçük olan tam tersi. Tam Pedogoga götürme kararı aldım pandemi girdi araya malesef götürmedim.

Hayır aldatılmadım. Sadece o anın vermiş olduğu moral bozukluğu ile bi an içimden öyle geçirdim. Evlilik te Aldatılmanın belki bi affı olur ama şiddetin asla olmaz diye düşünüyorum yazmıştım. Tabi ki Onun yazarken moralim çok bozuktu, sonradan yanlış düşündüğümü anlayıp sildim o kısmı. Şiddet de dediğim gibi 11 yılda ilk defa saçımı çekmesi, hemde benle tartışmıyorken, yani kızıma sinirlenip ki ikimiz de sinirliydik zaten, hiç bi şekilde susmayınca, sonucu çok saçma sapan bi olay oldu.

Konuda aldatılma varmı?

Eşinizin maddi sıkıntısı sabır eşiğini düşürmüş. Öfkesini kontrol edemiyor belli ki, abartmış. Ayrıca; şiddete de, aldatılmaya da tolerans gösterilmemeli.

Şiddet asla masum değil ve hiç bir gerekçesi olamaz

Ben bekar ve cocuksuzken aynı sizin kafadaydim. İnsan kendi çocuğuna bakarken öyle hissetmiyor, tahammül seviyesi artıyor, hatta diğer çocuklari bile daha güzel görmeye başlıyorsunuz. Zaten çocuklar çok güzelller ama onların yaramazligi da daha hos karşılanabilir oluyor demek istiyorum. Ki bende asabi bir yapıya sahibimdir.

Haklısınız benim tek de olsa gitmem gerekiyor. Yani aslında ilk çocuğum da bu tarz problemler hiç yaşamadım. Ama kızımda bişeyleri yanlış mı yaptım yoksa yapısı öyle mi bilmiyorum, sürekli bağıran bi çocuk. Göz yumma derken evi terketmedim, bu zamana kadar hiç terketmedim, eğer bu kapıdan çıkarsam asla geri dönüşüm olmaz huyumu biliyorum. Eşimle hala konuşmuyorum, o konuşmaya, sarılmaya çalıştı ama kabul etmedim. Nasıl bi yol izlemem gerektiğini aslında pek bilmiyorum şu anda.

Siz şiddet görmediğinizi iddia ediyorsunuz. Ancak sinirlendiği anda takındığı tavırlarında şiddet olduğunu biliyor musunuz? Kaç senelik evlisiniz ve çocuğunuz kaç yaşında? Çocuğunuz neden böyle huysuz hiç araştırdınız mı? Çocuklar anne ve babalarının gerginliklerini hisseder. Bundan ötürü de evde olan gerginlikler onlara da yansıyor. Bir aile terapistine görünmenizde fayda var.

Evet var

Kumar oynuyor olabilir mi? Kaybedince öfke saçıyor gibi

Rica ederim ne demek, hayat öyle de böyle de geçip gidiyor, neden sakin ve huzurlu yaşamak varken bagris cigris olsunki değil mi, hayat zaten zor neden bir de biz zorlastiralim birbirimize :) bu saç çekme olayını enine boyuna masaya yatırıp bir konuşun eşinizle sonra beraber yeni kararlar alın, yeni bir sayfa acin, bundan sonra eşinizle birbirinize hayatı kolaylaştırır birbirinizde huzur bulursunuz insallah...

Aslında eminim kendisi de kolundan tutup çocuğunu odaya götürüyordur. Ama tabi baba yapamaz. Burada bir baskınlık bir müdahale var. Yani ben dışında kimse kızamaz gibi...

Aynen size katılıyorum annelik içgüdüsüyle yapılmış olabilir ama yine de yanlış.

Terapiste siz gidin muhakkak. Onu ikna edemezsiniz hemen. Siz en başta çoçuğunuz için gidin. Madem çoçuğunuz kendini bağırarak ifade ediyorsa onun da fazlasıyla ihtiyacı var. Hayatı başkalarının siniri gerginliği tercihleri dengesizliklerini ön plana koyup kendi durumunuzu göz ardı ederek geçirirseniz. Sonradan çok pişman olursunuz. Kendinizden başlayın ve çocuğunuzdan. Şidette de bugün hemen göz yumarsanız yarın kat ve kat daha fazlası olur.

Ay bizi anlatmışsınız resmen. Eşim de beni sinir etmeye bayılır. Bende genel de ona uyarım nankörsün vs die anlattığınız gibi kavga uzar da uzar. Dediğiniz gibi yapmaya çalışıcam bundan sonra inş. Tşk ederim

acaba neden?

Elbette yok, bana gore sıddetten daha da agır. Oyle aldatılsam affederım demekle olmuyor, yasayınca yeniden konusmak isterim dedım.

Kocanız sizden baskasını sevdıgınde, Yuzune baktıgınızda sevgisiz gozlerıyle karsılastıgınızda gururunuz parcalandıgında 'aldatılmayı affederım' i yeniden konusalım. Sac çekmekte sıddet. Cocugu kolundan cekmekte. Yerinizde olsam ozrunu suan kabul etmezdim.

Bilmiyorum. Ben eski esimin gercek yuzunu bosanirken gormustum. Insanlar gercek yuzlerini iyi iken degil kotu gunlerde ve kavga aninda gosteriyor.

Benim annem de benim gibiydi hatta benden daha baskın daha dominant daha otoriter ve aşırı mükemmelliyetçi bi kadın dı. Ben de hep senin gibi anne olmicağım dedim, ve annem gibi olmasam da gene de malesef ona benziyorum. İnşallah siz becerirsiniz.

Bir aile terapistine görünün derim.. Çocuğun kolunu niye çekiştirip götürecekti ki ikinizde sinirli olduğunuz için bu maalesef çocuğunuza da yansımış ve bu büyük ihtimalle çocuğunuz büyüyünce de psikolojik olarak onu etkilicek.. Sanırım Güzelce ve sakince iletişim kurma sorununuz var.. Bunu aşmanız lazım önce.. En önemli çocuğunuzla sakince iletişim kurmak gerek

Haklısınız. Çok teşekkür ederim cevaplarınız için

İyi akşamlar hanımlar. Çok eskiden beri burayı takip ediyorum ve gerçekten çok akıllı kadınların olduğunu düşünüyorum burada. Konuma geliyorum. Eşimin ve benim sinirimiz. Aslında ikimizin de öfkesini kontrl edemediğini düşünüyorum ben. Yani mesela o bağırıp sinirlendiğin de sen sus, sakinleşince konuşup orta yolu bulun deniyor genelde. Bu bende asla mümkün değil. O anda bütün sinirimi dökmem lazım, o anda susup sonradan konuşmanın pek bi anlam ifade etmediğini düşünüyorum. Bu zamana kadar hiç şiddet görmedim. Yani bu yaşıma kadar hiç şiddet görmedim desem doğru olur. Ne ailemden ne eşimden. Eşimle sadece şiddetli iki üç tartışmamız esnasında birbirimizi ittiğimiz oldu. Fakat, bugün hiç beklemediğim bişey oldu. Eşimin işi sebebiyle kaç aydır morali bozuk maddi mevzulardan ötürü. Asla üstüne gitmedim, çalışmıyorum ama gelirim var her şekilde ona yardımcı olmaya çalışıyorum. Normalde sürekli espri yapan şaka yapan ilgilenen bi eş ve babadır. Hiç bilmem telefonu eline alıp da başka odaya gidip bizi tek bıraktığını. Ama bazen bianda 180 derece değişebiliyor özelikle canı sıkkınken. Ben bu adamlamı evliyim diyorum senelerdir. Tanıyamıyorum.. Çocuklara ve bana sarıyor. Bugün küçük kızım çok bağırdı sebepsiz yere artık çok sinirlendik ikimiz de eşimde kolundan tutup odaya götürücekti bende dur bırak ne yapıyorsun dedim kolunu acıtıcaksın, çıkıcak dedim o sırada kızım hala bağırıyor, bende eşime bağırdım bıraksana diye o da benim saçımı çekti bağırma sen de diye. Sonra ben kızımı alıp odaya geçtim ve hiç çıkmadım odadan. Muhtemelen bi kaç saat sonra yanımıza gelip benden özür dilicek yada sarılmaya barışmaya vs çalışacak ama asla konuşmayı düşünmüyorum. Bilmiyorum çok kafam karışık, beni kendime getirin lütfen...

11 yılın sonun da şaşırdı galiba bilemiyorum, şiddete eğilimi olsa diyorum bu zamana kadar illa bi kol sıkma ne bilim buna benzer şeyler yapardı diyorum kendi kendime, sonra da ama ya bundan sonra devam ederse diye kendi kendimi yiyorum bilemiyorum malesef. İnşallah bidaha olmaz, ilerisi hiç olmaz. sonanda

Evet baba müdale edince genelde aynı şekilde de olsa pek tahammül edemeyip araya giriyorum. Yanlış biliyorum ama o an kendimi frenleyemiyorum. Haklısınız daha dikkatli olmam lazım. Ama bu pandemi sürecinde kaç aydır evdeyiz ben hala hiç bi şekilde dışarı gezmeye parka vs çıkmadım. Mecburi çıkmalarım hariç. Bi kaç kez ormana gittik onun dışında çocuklar da bende eşim de pandemi den dolayı sürekli evde, ne kadar oynatsam da illa ki bende onlar da bi yerde sıkılıyoruz, daha çok sinirlenip patlıyoruz. Aslın da pandemi den önce bu kadar değildi kızım da. Herşey keşke normale dönse.

Tam olarak aldatıldım demedı, aldatılsam affederım bunu edemem dedı. Bende aldatılınca konusalım dedım. Aldatılmakta sıddet hatta en buyugu. Hıc oyle affedilecek bisey degıl. Mevzu burdan ciktı aldatıldım demedı konu sahıbı, aldatılsam affederım tarzı bir cumle kurdu

Hala kendisiyle konuşmuyorum. Yani evet ben fazla agrasif ve sinirli olabilirim bunu inkar etmiyorum ama bu şiddet kısmı psikolojik olarak beni yaraladı. Hani bir daha hiç olmicağının garantisi yok artık. Yada ben sadece konuşarak bunun ondan garantisini alamam. Tabi ki bi daha asla yapmam o an kendime hakim olamadım dicek zaten. Ama ben buna inanmicam gibi. O yüzden pek de konuşasım yok kendisiyle. Çok teşekkür ediyorum, inşallah huzur hepimizin evini yuvasını sarsın:)

Aldatmak ta şiddet değil mi?

Sac cekmek fiziksel siddettir. Itip kakmak da oyle. Bunun ilerisi dayak, darp. Ama zaten el kaldirma da once itip kakma, sonra sac cekme ile basliyor. Bunu yapabiliyorsa ilerisi de gelebilir.

Bence asıl aldatılmanın affı olmaz.. tabi şiddetinde olmaz.. Ben şöyle düşünüyorum sürekli şiddet uygulayan bi insan değil ama ciddi manada tavrınızı koyun günlerce konuşmayın böyle bi şeyi kabullenmeyeceğinizi anlasın.. Ama bence şu an boşanmayı düşünmek için erken illa ki boşan diyenler olacaktır ama boşanmayacağınıza da eminim çünkü söylenen kadar kolay değil o işler

Öfke kontrol sorunu var Bildiğin şiddet uygulamış işte Yapıyor sonra pişman oluyorsa o an kendine engel olamıyor demek ki Yardım almalı

Haklısınız. Kırk yıllık kocamı tanımıyorum diyenleri şu anda daha iyi anladım.

Kolundan tutup odaya götürmekle çocuğa bir şey olmaz. Tartaklasa vursa ayrı ama kolundan tutup çocuğu odaya da mı götüremeyecek. Bence anne veya babadan biri kızıyorsa diğeri duruma müdahale etmemeli. Şimdi kızınız babaya tü kaka olarak bakıyor siz savundunuz ya. Ben ortada eşinizin yaptığı pek bir şey göremedim zaten siz de bağırıyormuşsunuz körler sağırlar birbirini ağırlar. Arada bir herkesin modu düşük olabilir hergün size espri yapamaz. Eşiniz sinirlendiğinde siz asla susamam benim de bağırmam lazım diyorsunuz ama kızınızın kolunun tutulmasına tahammülünüz yok. Siz bağrışırken sanırım kızınız çok mutlu ki içiniz rahat bağırırım susamam diyorsunuz. Kızınızı çok düşünüyorsunuz ki kızınızla odaya kapanıp babayı bekliyorsunuz gönlümü almaya gelsin de kabul etmeyeyim diye. Çocuk yapıyorsanız şu evlilik nedir nasıl yürütülür öğrenin öyle yapın. Benim annem de böyleydi aynı sizin gibi. Onun gibi olmamak için elimden geleni yapıyorum bebeğim doğduktan sonra daha fazlasını yapacağım. Benim kızım bu saçmalıkları tatmayacak. Acaba bu kız niye huzursuz neden huysuz sizin egolarınızın arasında kaybolduğu için mi yoksaaahıı ne dersin?

Ben genelde sinirli değilim neşeliyim sakinim ama cabuk sinirlenip baya alev alan bir yapım var, cocuk yapmayi hiç gözüm kesmiyor zaten. Yorgunken, gerginken, kotu hissediyorken kedimin sesi bile beynime çivi gibi geliyor. Bi de coluk cocuk sesi, yaramazligi beni zivanadan cikartir. Cift olarak öfke kontrolunu saglayip saglayamadiginizi gormeden cocuk yapmaniz buyuk cesaret, boyle bir olayi yasiyor olmaniza ben hiç şasirmadim, iyi ki ilerisi olmamiş. Zaten cocuk avaz avaz bagiriyorken bi de siz kalkip bagiriyorsunuz, koca zaten sinirli... Tedavi olmadan bunun ilerisi de gelir gibi.

En çok çocuğunuza üzüldüm desem? Bu adam maddi sorunlar yüzünden birinizi kolundan, diğerinizi saçından çekiyorsa... demek ki daha zor şartlarda şiddetin dozunu artırabilir. Onu hemen affetmeyin. O olayın devamını yaşayabileceğiniz ihtimalini de düşünün. Konuşacaksanız da, gördüğünüz muameleyi, en kötü durumda bile olsanız, hoşgörmeyeceğinizi eşinize çok net bir dille söylemeniz lazım. Umarım aldatılmazsınız. Başka bir şey demiyorum.

Haklısınız. Ama ilk çocuğum da bunların hiç birisini yaşamadım belki de o yüzden durumun yanlışlığını pek anlayamadım.

Kavga anında hep bunu hatırlayın olur mu yani kendinize verdiğiniz sözü. Gözünüz dönse bile evladınızı düşünün, küçücük kalbi paramparça oluyordur yavrumun. Sevgiyle huzurla büyüdükçe sakinleşir o da merak etmeyin. Eşinizle sakin bir anında tatlı dille çocuğunuz hakkında konuşun sert tavırlarda bulunmaması için. Böyle büyürse yarın her şeyi saklar. Onun yerine dikkatini başka yere çekelim, oyun uyduralım falan deyin. Bundan sonrası bol huzurlu olur hepiniz için İnşallah

Anne sinirli baba sinirli. Çocuk da gördüğünü yapıyor. O çocuğu siz o hale getirmişsiniz. Madem öfke probleminiz var psikiyatriye gidip tedavi olun.

Yardım alacaksa affet... babası dahi olsa kimse çocuğuma şiddet uygulayamaz onun feleğini sasirtirim o daha minik çocuk ne hakla cekistiriyor, insan olsun az..

Ben annem gibi anne olmayacağım demedim. Annem gibi bir anne olmak isterim. Ben annem gibi eş olmayacağım dedim. Mesela sizin gibi odalara kapanıp gönlümü alsa da kabul etmeyeceğim diyen bir eş olmadım olayları bu şekilde çözmeye çalışmadım ki buna siz kızınızı da odaya alarak dahil etmişsiniz. Maalesef ona benziyorum diyerek işin içinden çıkmayın. Kendinizi bu konuda geliştirebilirsiniz. İşe çocuk gibi küsmek yerine yetişkin gibi konuşmakla başlayabilirsiniz