Tabii seviceksin. Bak mesela kendimden örnek vereyim. Ben doğumdan sonraki bir ay o kadar yoğun bir pişmanlık yaşadım ki. Doğru zaman mıydı, Biraz daha mı bekleseydim, Ben annelik yapabilir miyim, Ya ona birşey olursa, ya ona yetemezsem, ya onu yeterince sevemezsem. Oturur saatlerce ağlardım. Ama bir ay sonra bu psikolojiden kurtulmaya başladım. Asıl o zaman anne olduğumu hissettim. Dediğim gibi birçok kadın bunu yaşıyor. Sen de onlardan birisin. Zamanla herşey rayına girecek.

gerçekten geciyormu beni en cok uzende bebegimle alakalı hissettiklerim herkes kucagına aldıgında anlıcaksın diyo ama ben kendimi anne gibi de hissetmiyorum suan kaygılarım okadar fazlaki bebegimi herşseyden herkesten cok sevebilecegim dimi?

Canım senin gibi hissediyordum ben ikinci hamileliğimde istemediğim bi gebelikdi çok zorlanmışdım oğlum çok küçükdü ona bakıp ağlardım nasıl büyütücem sizi diye inanki doğumdan sonraki ilk gün geçtiHele bide kız oldumu ohhh ballı şerbet Şimdi oğlum 5 kızım 3 yaşında Ama bazıları geçmeyebiliyor lohusalıkda üstüne gelirse daha çok bunalanilirsin şimdiden bir iki seans destek alsan yararınıza olabilir lohusalık sendromu hiç basite alınacak bi rahatsızlık değil çok ciddi geçmiş olsun

biraz rahatlattın beni umarım bende o mutlu annelerden olurum tşk ederim NAZ24 Semih ve Duru nun

Doğum öncesi bir çok annenin yaşadığı bir durum. Bunun bir de lohusalık versiyonu var. Ama merak etme zamanla herşey normale dönecek. Bu duyguların hiç biri kalıcı değil.

slm hanımlar yaklasık 9 aylık hamileyim bebegim 7 aylık olunca bana birşey oldu ve yaklaşık 2 aydır bu durumdayım kendimi cok mutsuz huzursuz kaygılı gergin sinirli hissediyorum icimden surekli aglamak geliyor hiçbişey yapmak istemiyorum oysa bi bebegim olcak diye o kadar seviniyordumki simdi ise herşeyi sorgular oldum bu bebegi niye yaptımki diye bile sorguluyorum evde yalnız kalmakta istemiyorum yalnız kalınca sanki gunlerdir yalnız gibi hissedip başlıyorum aglamaya doguduktan sonra bebegime nasıl bakcam nasıl yetcem onu yeteri kadar sevebilecekmiyim diye dusunup iyice strese giriyorum ve artık dayanamıyorum benim gibi olan varmı lütfen bana yardım edin.. afra tafra... tek ayak

canımben bebegimi başlarda cok istiyodum cok seviyodum onu bana nolduysa şu son aylarda oldu hiçbişeyde hevesim kalmadı bi boşluga düştüm evde yalnız kaldımda daha kotu hissediyorum bu yüzden annemleri yanıma cagırdım çok bunalıyorum ama benim hevesimi birazda eşim kırdı baştan beri yeterince destek olmadı bana ilk duydunda ben sevindim o hiç tepki vermedi aldıralım bile dedi ozamnlar pek aldırmıyodum ben bakarım bebegime diyodum ama şimdi o gucu bulamıyorum kendimde Y

hanımlar benim gibi hisseden yokmu hiç fikirlerinize ihtiyacım var afra tafra... tek ayak