Kadınlar, erkeğin psikolojik ihtiyaçlarının göz önüne alınması gerektiğini de bilmelidir yukarda ki mesajım da anlattığım şekilde yetiştirilmiş erkeğin psikolojik ihtiyaçlarını neden bizler karşılamak zorundayız... zaten ne yaparsak yapalım karşılamak imkansızdır... ne kadar verici olursak istekleri bir kat daha artmaktadır... neden erkekler bizim psikolojik ihtiyaçlarımızı karşılamak için çaba sarfetmesinler... kadın kadınlığını biliyor fakat Türk erkeği atasından çok uzaklaşmış aile değerlerini kaybetmiştir. blush Beriliçe tek ayak

evlendiği kocası "adam gibi adam" olursa neden ezsin ki karısını. Halikarnas

evet anneler veriyor bu eğitimi... kendi yaşadıkları zorluklar içerisin de veremediği eğitim desek daha yerinde olur... erkek çocuklar babayı rol model alırlar... yani armut dibine düşüyor.. işte böylelikle bir kısır döngüdür gidiyor. Halikarnas

Türk erkeği çok acaip bir şekilde sapıtmış durumda ve hızlada sapıtmaya devam ediyor..

eğer bir tek kız çocuklara eğitim verilirse kadın gene ezilir..

ezikliği yaratan o kesim zaten!!! eğitimi alamayan dolayısıyla da gösteremeyen.. kadının sadece adının olduğu, sanının yerlerde süründüğü kesim.. aslında çok da uzağımızda da değil yani alt tabaka diye sınırlandırdığımız kesim de yaşanmıyor sadece, belirli maddiyatın üzerinde cemiyet hayatı dediğimiz kesimde de yaşanıyor bu ve buna benzer durumlar!! gene anne.. gene anne eğitimi.. boşanma ile ilgili düşüncelerinizde hemfikiriz.. Halikarnas

benim esas takıldığım nokta neden bir tek kadına eğitim verilmeli, kadın erkeğin psikolojisine hizmet etmeli de neden erkek kadının psikolojisine hizmet etmemeli... erkek çocuklarıın da en az kız çocuklar kadar eğitime ihtiyacı var. erkek çocukları kadına nasıl davranılacağı konusunda hiç bir eğitim almadıkları gibi aksine bir egoyla şişiriliyorlar. whiterose

Türk kadınına aile de kadının olması gerektiği gibi eğitim veriliyor... esas eksiklik ve yanlışlık erkek çocuklara verilen eğitim de ya da verilmeyen eğitimdedir... Türk aile yapısının çökmesinde ki en büyük hata kadın da değil erkektedir... erkek çocuğa doğduğu andan itibaren özel ilgi ve serbestlik vardır... "aç oğlum göster amcana" demek bile yetişkin yaşa geldiği zaman ki psikolojisini "Erkek üstündür" diye bilinç altından etkilemektedir... çünkü ona "aç amcana göster" derlerken kız kardeşini ablasını köşe bucak kaçırmışlardır... demek ki kadınlık ayıp günah saklanması gereken ama erkeklik ise gururla gösterilmesi gereken bir şeydir... erkektir yapar... benim oğlum çapkın... erkeğin elinin kiridir... erkek adam benim oğlum erkek... bu ve bu tür daha bir sürü şey söylenir erkek çocuklarına ama kadına değer vermesi öğretilmez... oysa Türk kadınına sıkı bir eğitim verilir... şanlı şerefli bir gelin olsun kocasına saygılı olsun mutlu olsun diye... evlilik gerçekleşip dengesiz eğitim almış çiftler bir arada yaşamaya başladığı zaman kadın ezilir... çünkü ona, kadın gibi kadın olması öğretilmiştir... erkeğe ise güç sende, sen erkeksin ezersin geçersin, çapkınlık yaparsın, sana her yol mübahtır denmiştir... şimdi sorarım size kim suçlu? erkekler mi? kadınlar mı? erkek evlat yetiştiren ebeveynler mi? kız evlat yetiştiren ebeveynler mi?

Evlilik sorgusuz sualsiz fedakarlık birimi veya bayanların ezilme platformu mudur? Erkeğin ve bayanın evlilikte izlediği hatalı yolların ve unutulan görevlerin ayrıntıları.. Geleneksel aile eğitiminde özellikle kız çocukları iyi bir anne ve iyi bir eş olmaya göre hazırlanır. Bu, evlilik bağlarını güçlendirici bir yaklaşımdır. Aileler bu şekilde davranarak kız çocuklarına bağımlılık eğitimi verirler. Böylece babaya bağımlılıktan, eşe bağımlı olmaya doğru bir gidiş ortaya çıkar. Fakat kadın açısından bireyselleşme sıkıntısı yaşanır. Kadının devamlı 'veren', kurallara uyan taraf olması, evlilik bağları açısından kendine güvensiz, söz hakkı olmayan bir annenin varlığını ortaya koyar ki; bu durum çocukların eğitimine yansır. Geleneksel yapımızda kadın, onu sevecek ve ihtiyaçlarını giderecek birini ister. Erkek de çeşitli ihtiyaçlarını karşılayan, evinin yiyecek içecek, tertip ve düzenini ayarlayan birini arzu eder. Hatta erkekler hanımlarına, 'çamaşır makinesi' diye takılırlar. Erkekler evliliği fiziksel ihtiyaçlarını giderecek bir beraberlik gibi görürken, kadın psikolojik ihtiyaçlarının karşılanacağını düşünür. Burada erkek, kadının psikolojik ihtiyaçlarını, kadın da erkeğin fizyolojik ihtiyaçlarını anlamalıdır. Anneler kızlarını evlendirirken, 'aman kızım idareci ol, sabırla hareket et' eğitimi verirler. Bu tavsiye bir noktaya kadar doğrudur, ama artık erkeklerin eşlerine karşı eskisi kadar sadık ve adil davranmadıkları da bir gerçektir. Erkekler eşlerinden daha güzel, daha çekici bir kadın gördükleri zaman, kadına sırtını dönebilme eğilimini eskiye göre daha fazla taşımaktadır. Böyle olunca evlilik bağları bir müddet sonra sarsılabilir. Bu eğitimi alan kadın mağdur olur. Çağımızda, kadının evlilikle ilgili geleneksel eğitim tarzında bir takım değişiklikler olmalıdır. Sabırlı olmak iyidir ama, hakkını savunmak da lazımdır. 'Benim fikrim budur' diyebilen, haklı ve mantıklı bir şekilde kendi düşüncesini savunabilen kadın kimliği ortaya çıkmalıdır. Anneler kız çocuklarını eğitirken, onları kocalarına körü körüne itaat eden robotlar tarzında değil, mantığıyla hareket eden, sorgulayıcı bir biçimde yetiştirmelidir. 'Bağımsız ol, istediğin gibi yaşa' yaklaşımı evlilik bağlarını zayıflatır. Fakat kadın evliliğini, bağımsız davranarak da sağlıklı götürebilir. Yoksa erkeğin hata yapmasına engel olamaz. Evde eşi tarafından ezilen, değer verilmeyen, önemsenmeyen, ama annesinden, 'kocan ne derse desin idare et, katlan, yuvayı diş kuş yapar' diye öğrendiği için evlilikle ilgili sıkıntılarını yakınlarına dahi söyleyemeyen kadın, tavırlarını ayarlayamaz, davranışlarının sınırlarını çizemez. Böyle ruh sağlığı bozulmuş kadınlara tedavi sırasında sıkça rastlarız. Erkeğine evde taht kurmuş, ona kendisini özel hissettirmiş, fakat eşine kendisini özel hissettirememiştir. Bizdeki erkek, evlendikten sonra eşini sadece 'çocuklarının annesi' olarak görür, kendi eşi gibi görmez. Fakat kadın da annesinden, evlendikten sonra sadece 'çocuklarının annesi' gibi davranma eğitimi aldığından; dişiliğini, erkeğiyle mutlu olacağı paylaşımları unutur. Sadece anneliği ön plana çıkarır. Bu arada erkek de 'çocuğa fazla zaman ayırıyor, benimle ilgilenmiyor' tarzında düşünerek, bundan rahatsız olur. Kadınlar o zaman, 'çocukları kıskanıyor musun?' diye sorarlar. Halbuki yaşanan kıskanma değil, kadının duygusal paylaşımının yanlış yöne sevk edilmesidir. Aileler çocuklarını yetiştirirken iyi eş ve iyi ebeveyn olma kavramlarını onlara ayrı ayrı anlatmalıdır. Yaşadığımız çağda kadınların eşlerini ellerinde tutabilmeleri için iyi anne olmaları yetmemektedir. Kadınlar, erkeğin psikolojik ihtiyaçlarının göz önüne alınması gerektiğini de bilmelidir. Bunu yapabilen kadınların evlilikleri daha kaliteli yürür. Halikarnas

ilk mesajımda zaten bunu vurguladım bende.. ama malesef erkek de olsa kadında olsa eğitimi veren anne, baba değil.. Halikarnas

Sayın sardunya zakkum tebrik ederim sizi çok güzel konuşmuşsunuz.. Ama erkeklerin bu şekilde eğitilmesinde annelerininde rolü yok mu? Yani yapan yine kadın..