17 yıl doldu martta eşimi kaybettim, kızım henüz 6 aylıktı, bir tarafik kazasında yitirdim. ev kira, o dönemde çalışmıyordum ortada kalakaldım. toparlanmam 2 yılı aldı, ailemin desteğiyle ayakta kaldım. sonra birgün dedim melek ne yapıyorsun, kendini de geç kızını dda düşünmüyorsun, bunu ona yapmaya hakkın yok. sonra toparlandım, mesleğimi yapmaya başladım. şimdi şükür durumum iyi, kızım güzel bir okulda okuyor. ama az çekmedim...

başınız sağolsun ben en yakın olarak dedemi kaybettim çok zoruma gitmişti sanki yakınlarım sevdiklerim hiç ölmiycekmiş gibime gelirdi şimdi çok korkuyorum yakınımdan birini kaybetcem diye onu heran gözüm arıyor K

aynen anlattıgınız şekilde dayımı kaybettik ((( aynı aynısı benim dayımda etrafımızdaki herkesden daha sağlıklı boylu poslu yakışıklı bi adamdı en ufak rahatsızlığı yoktu önceden çekap yaptırmış önceden sonuçlar süper akşam eve gelmiş ailecek oturmuşlar meyve yemişler çoluk çocuk tv izlemişler gece 2 de yatmışlar gece 4 te küt diye gitti (((( kalp krizi.. ve ailede genetiktede kalp krizi falan yok.. o acıyı o korkuyu o şoku o üzüntüyü yaşamayan bilemez allah sabırlar versin. annem 1.5 senedir günde 3 öğün ağlar yengem desen 32 yaşında dul kaldı çocuklarda babasız.. ölüm acısı hiçbişeye benzemiyo heleki ani ölümler D Depiedra Hedef 60... tek ayak

sağolun MorAnka

Teşekkür ederim arkadaşlar hepinize... Allah rahmet eylesin.5. ay daha düzelemedim. yapayalnızım. artık.. papatya2507 Doruk'um

Allah rahmet eylesin zeynepb 2 mayıs hedef

bende 3 ay önce doğum yaptığımın ertesi günü 18 yaşında erkek kardeşimi kaybettim ki en küçüğümüzdü. ve ben istanbuldaydım ameliyatlı olunca cenazeye bile gidemedim o acıyla çocuktanda bişey anlamadım. çok zor günlerdi. hala kabullenebilmiş değilim. yılbaşı günü çok ağladım. biz 2010a geçtik kardeşim 2009 da kaldı diye ALLAH mekanlarını cennet etsin dids f &

rabbim hepinize sabır versin arkadaşlar başınız sagolsun...

Takvimlerden silmek istediğim sene 2003. Her biri yaşadığım ev ahalisinden üç ölüm. Babaannem, ardından annem ve dedem... Aynı sene içinde aynı evde. Annem, canım annem... Bak bende anne oldum şimdi, göremedin can annem. Sen bir evlen hep damadımı tutacağım derdin;evlendim, anne oldum göremedin annem. 7 sene geçti. Öyle derin izler bıraktı ki ölümün bende;hayat normal akışında devam eder gözükürken aklıma geliyorsun kitleniyor herşey annem. Babam yalnız yaşıyor ne alaka diyeceksin belki ama Antalya'ya taşındı. Senin kıyafet dolabını hiç bozmadı ve evlenmeyi aklından bile geçirmiyor. Seviyor seni hala... O gün geldikçe aklımıza ağlıyoruz yine telefonda. O gün... Öğlen yemeğimizi yedik seninle beraber akşam soframız kurulmadı anne. Hastaneye yetiştirmek lazım seni, fenalaştın birden ama yol uzak. Arabadayız. Babam kullanıyor arabayı, yanında eniştem arkada sen ve ben. Dağ yolu, virajlı, karanlık. Senaryo değil, bilen bilir yazlıktaydık en yakın hastane yarım saat, yol fena. Babam hiç yola bakmıyor, sürekli gözü arkada konuşuyor değil mi diyor. Evet baba konuşuyor diyorum. Oysa sesini en son evden çıkarken duymuştum. Babama dönüp baktın uzun uzun y... ben ölüyorum galiba dedin. Arabada hiç konuşmadın anne. Hiç açmadın gözlerini. Ellerin buz gibi yığıldın üzerime. Her virajda cansız bedenin düşüyordu üzerime. Her virajda babama yaşıyor sen sür diyordum. Hastane... Doktor hemen çıktı yanından geç kalmışsınız dedi. Babam bir sandalyede oturuyordu. Ben sana söz veriyordum. Benimle hep gurur duyacaksın diye. Niye o sözler dökülüyordu bilmiyorum. seni morga götürdüm. Aptal aptal girdim oraya. Kapısını ben kapadım. Ne yaptığımı biliyor muydum?sanmıyorum. Niye yazdım biliyor musun bunları anne. Zaman zaman bunalıyorum, çok ağlıyorum aklıma geliyorsun. Sonra eğer biri varsa yanımda takdir-i ilahi diyor. Biliyorum, hiç isyan etmedim ki zaten. Ama onlar bilmiyorlar ben senincansız bedeninle o yolu giderken artık bir daha eski ben olamayacaktım hiç...

O kadar çok ölüm gördüm ki. Yengemin 2 yaşındaki kızı yanımızda öldü. Bundan 1 sene sonra aynı anda annemi, babamı, kardeşimi, amcamı ve yengemi kaybettim. Sonraki 6 yıl içinde de hem anneannem hem babannem vefat etti. İnsanın hayatı, sevdiklerini kaybettiğinde nasıl cehenneme dönüyor, o acı nasıl insanın içini yakıyor, yıllar geçse ve daha az hatırlasanız bile hatırladığınız an nasıl ilk günkü gibi tuz buz oluyorsunuz anlatamam. Sevdiklerinizin acısı, hatırladıkça kalbinizi sıkıştıran bir yumruk, sırtınızı eğen bir yük haline geliyor. Bazen varlığına alışıyorsunuz ama bazen de çok yoruyor. Tek diyebileceğim, fırsatınız varken sevdiklerinizle her anı sevgi dolu yaşayın. Onlarla geçirdiğiniz her gün aslında büyük bir şans ama ne yazık ki çoğu zaman ancak kaybedilince anlaşılıyor.

canım allah herkese sabır versin ama 1 yıl içinde 3 ölüm gerçekten çok ağır olsa gerek bende ölüm acısını çok tadanlardanım bi annem kaldı diyebilirim ama birinin acısı bitmeden 2 tane daha kayıp vermek gerçekten zor bi durum allah yardımcın olsun.:Saruboceq:

Allah korusun . push ; G Gabriel_

Alah gecinden versin.

Allah butun. olmuslerimize rahmeteglesin bende teyzemi kaybettim hala. agliyorum. hep. ruyalarimda. iyice. psikolojom. bozuldu rabbim. geride. kalanlara sabirlar versin D Depiedra Hedef 60... tek ayak

Herkesin başı sağolsun.. Bende 40 gün önce dedemi kaybettim hayatımda çok büyük yeri olan herşeyimi hemde bir an içinde daha hala inanamadım kabullenemedim okadar zor bi durum ki şimdi kendimi yiyiorum keşke daha cok gidebilseydm daha cok vakit gecirebilseydim die babamdan bile daha değerliydi benim için Rabbim herkese sabırlar versin.. Esra

canım bnm y. a... sen nekadar güçlü bi kızsın böyle.. rabbim hep yardımcın olsun zeynepb 2 mayıs hedef

Canim basin sagolsun, Allah rahmet eylesin annecigine. Ben Annemi yaklasik 2yil önce kaybettim ve bende hayat durdu sandim. Hic birseyden zevk almiyor sürekli agliyordum. Sunu söylemeliyimki annem aniden vefat etti ve ben 4aylik hamileydim. Bu psikolojiyle baya bir kendime gelemedim ́;. Lafin kisasi yani arkadasim senin zamana ihtiyacin var. Zamanla acin azaliyor, unutmuyorsun kesinlikle onu andikca hala icin yaniyor ama acin hafifliyor. Allah sana bu zor gününde bol sabir versin.

bugün tam 3 ay oldu ablamı kaybedeli. daha 32 yaşındaydı ablam ve bildiği/bildiğimiz hiçbir sağlık sorunu yoktu kendisi de sağlıkçıydı zaten. herşey 1 saat içinde oldu. akciğer embolisi nedeniyle solunumu durdu hepimizin gözleri önünde. daha mayıs ayında doğum yapmıştı.9 yaşında bir kızı ve 50 günlük bebeğini bize bırakıp gitti... öyle büyük bi acı ki bu ne anlatılır, ne de anlaşılır cinsten. annemin gözünün yaşı dinmiyor, çocukları öksüz, eniştem boynu bükük kaldı.. bense çaresiz emanetlerine sahip çıkmaya çalışıyorum. oysa ne hayallerimiz vardı.. birlikte tatillere gidecek, çocukları parklara götürecek, bazen çocukları anneme bırakıp başbaşa alışverişe çıkacaktık... ama artık bunların hiçbir önemi kalmadı. herşey o kadar anlamsız geliyorki bazen."neden Allahım" diye sorgularken buluyor kendini insan. isyan etmemek için zor tutyorum kendimi... Allah'ım sen affet ama biz bu acıyı haketmedik. bu kadar erken bunu yaşamak için ne yaptık ki biz.. ya o çocuklar. rabiamın çırpınışları hala gözümün önünde.. paşam da annesini hatırlamayacak bile.. yavrumu nasıl kucaklarım ben onların yanında... nasıl "anne" demesine dayanırım ben onlar annesizken... her çocuk anneye muhtaçtır yaşı kaça olursa olsun... şimdi bayram yaklaşıyor ve içimizde yanan ateş iyiyden iyiye harlanıyo... Rabbim bize ve bu acıyı yaşayan herkese sabır ve dayanma gücü versin... Bu imtihanı kazananlardan eylesin bizleri inşallah.

Hiç yakınımı kaybetmedim yani ölümle sonuclanmadı ama eski eşim ölmüş gibi hayatımızdan gitti hep dedim keşke ölseydide ben onu bu kadar kötü oldugunu bilmeseydim en azından ölseydiki oglumu arayıp soramadıgının caresizliğini düşünseydim ölseydide mezarına gidip iki dua edebilseydim ölseydi eger ona kızgın olmazdım ama bu yasadıgım olay benı benden aldı iliklerim cekildi duygularım alınmıs gıbı şimdi 25 yasındayım en önce en büyük korkum oglumu kaybetmek, daha sonra annem babam ve eşim.. ananem vefat etti yurt dısındaydı cok paylastıgımız bırsey yoktu benım ayrılmamdan cok kısa sure sonra bır damla goz yası bıle akmadı ıcıme agladım sankı.. bilmiyorum yasadıgımız seylerde sertlestıerıyor taşlaştırıyor kalbimizi ölüm yaşamadım ama büyüyoruz yaşayacağız diye cok korkuyorum

Hepinizin başı sağolsun. Bende 10 kasımda anneannemi, 1999 yılında babamı kaybettim İki dedem ve babaannemde ben küçükken vefat etmiş Ne denirki, hiç dolmayacak yerleri

bende babamı kaybettim ölüm kimseye yakışmıyor konduramıyorsun zaten, ani oldu babamın ölümü nasıl oldu ne oldu ne bitti anlamadım daha yeni yeni geliyorum kendime allah sabır versin canım mekanlarını rabbim cennet etsin sabır iste allahım büyük... mafoldumben E

Yazdıklarınızı okuyunca hem çok üzüldüm, ama bi taraftan da güç buldum. Ayları mı bulur yılları mı bulur bilmiyorum ama biz de annem için sonu çok uzak olmayan bi yolculuğa çıktık. ıleri evre meme kanseri. Belki de benim ondan daha az ömrüm vardır, sizin yaşadıklarınızı yaşamıcam, ama daha az ömrüm yoksa, muhtemelen bi gün ben de bu başlığa tekrar yazanlardan olcam mafoldumben A

aerosmith, Allah rahmet eylesin size de bol sabır versin cennete kavuşmayı nasip etsin. acınız çok zor Rabbim mükafatını verecek inşallah. Allah bu dünyada herkesi çok farklı sınıyor, herkes ancak yaşadığı zaman hissedebiliyor anlayabiliyor acının ne olduğunu. başımıza ne geleceğini bilemiyoruz ki. o gün de her zamanki gibi bir gündü, sıradandı ben dışarı çıkıyorum dedi tamam dikkatli araba kullan dedim çıktı. ben 43 gün önce eşimin öleceğini aklıma bile getirmiyordum, ama şimdi bambaşka bir dünyadayım, hayata çok farklı bakıyorum. şükürler olsun 9 ayda olsa karısı oldum soyadını taşıyorum Alllah'a şükredecek çok şeyim var ama özlemi düştü içime, hasreti çok yakıyor içimi. hayatım boyunca o yumruyla yaşayacağım. çocuklara bakamıyorum ağlıyorum ben anne olmayı çok istiyordum o da baba olmayı. rüyalarımda hep çocuk sahibi oluyorum uyanınca ağlıyorum üzülğyorum. ancak bu bir sınav, Allah'ın takdiri, bizim ibadet edip ona kulluk etmekten, dualarla ondan yardım istemekten başka yapabileceğimiz birşey yok. Rabbim böyle acı çekenlerin yakınlarına sabır versin, kaybettiklerine de cennetinin en güzel köşelerinde huzur versin. azap çekmezler inşallah. yüreklerine bu acının düşmediği insanları da böyle acılarla sınamasın, böyle acılar yaşatmasın. cutemom, Allah çocuğunuzu ailenizi size bağışlasın Rabbim torunlarınızı görmeyi nasip eder hanenizden huzuru sağlığı mutluluğu eksik etmez inşallah

anne en zoru sanırm

Aralık 9 da, doğuma bir hafta kala bebeğim karnımda öldü evlat acısı... allah kimseye yaşatmasın. Hayalkırıklığı, acı.. ıkinci bebeğim de de aynısı olur mu diye çok endişeliyim. Eşimin psikolojisi çok kötü, her gün mezarlıkta. ıçine kapandı, ben desen kimseye belli etmemek için, gizli gizli köşelerde, yastık altlarında ağlar oldum. Allahım kimseye evlat acısı yaşatmasın. kızımın her şeyi hazırdı, odası, kıyafetleri hepsini yıkayıp, ütüleyip kaldırmıştık, kızımın gelmesini bekliyorduk. Beşiğini süsledik, ama kızım beşik yerine mezara yattı... K

Allah rahmet eylesin hepsine.. Esra

... gurbetten oğluşum seni

ben en son 5 yıl önce babamı kaybettim.. kendisiyle bir hiç yüzünden boşanma sonrası küsmüştük ve babaannem yüzünden, ölümünden 3 ay sonra haberim oldu... heyecanla beklediğim 20. yaş günümü kocaman bir mezarlıkta babamı arayarak geçirdim... her ziyaretimde de beni affetmesini diliyorum ondan... bir evlat olarak... bu ölümden sonra, 1 yıl kadar adeta boşlukta asılı olarak yaşadım... ne gülmem gülmek, ne ağlamam ağlamaktı... herşey-ben de dahil- kocaman bir hiç olarak geliyordu bana... babacığımın ismini o soğuk taşta görmek gücüme gidiyodu ama inancıma Allahıma sığındım.. sonuçta ölüm O'nun emri... ve bu olaydan aldığım en büyük ders, küslükleri hayatımdan kaldırmak oldu... eskisi kadar can ciğer olamasam da beni kıran, hatasını anlayan insanlara sırtımı dönmüyorum artık, dönemiyorum... aynı sahneyi bir daha yaşamaya gücüm yok çünkü... Allah tüm ölmüşlerimize rahmet eylesin, kalanlara da hayırlı sağlıklı ömürler versin:Saruboceq:

güncell ((((((((((((( Belgin6

dün eniştemi kaybettim... biri 10, diğeri 3 yaşında olan kızları ve karnında 6 aylık oğluyla dul kaldı kuzenim gencecik yaşında...35 yaşında hayata veda etti eniştem. çok üzgünüm Allah hepsine sabır versin.

hepinizin başı sağolsun. dedemi kaybettim dört yıl önce. ben onu bildim bileli yatalak hastaydı. altlı üstlü otururduk babaannem ve dedemle. küçüklüğümde dedesinin elinden tutup bakkala yada parka giden çocukların arkasından imrenerek bakardım. hep hayallerimdeydi umutlarımdaydı. bir gün götürür diye düşünürdüm. sorasında büyüdüm evlencek çağa geldim. düğünümde oynayamayacağına üzülürdüm biz salondayken onu nasıl evde bırakırız derdim. aklı bizde kalır derdim. ama onun düğün tarihinden bile haberi olamadı. ve düğünümede 4 ay kala vefat etti. nur içinde yat dedecim...

Anneciğimi hiç tanımadım ben 3 aylıkken vefat etmiş, sonra 32 yaşında üvey ağbimi, sonra büyük ağbim, anneannem, dayım ve 3 yıl önce babam hepsinin acısı ayrı yaktı ama, ben artık ölüm karşısında ağlıyamıyorum, tepki gösteremiyorum ama o acıyı hergün daha fazla yüreğimde hissediyorum, keşke bağırısam, haykırsam ama artık yapamıyorum. . push ;

hepinizin başı sağolsun ALLAH geride kalanlara sağlık versin bende haziranın 1 de annemi kaybettim çok acı bu acının tarifi yok ölümü annemi kaybedince tanıdım insan başına gelmeyince bilemez ilk zaman yemedim içmedim uyumadım ama gördümki hayat devam ediyor üç ay boyunca uyuyamadım hep annemi bekledim sanki süpriz ben geri geldim diyecek diye ama ölüm geri dönüşü yok çok şükür inaçlarım beni ayakta tuttu unutmak mümkün değil ama ilk zamanki acı hafifliyor yoksa yaşanırmı ALLAHım çocuklarıma eşime kızkardeşlerime yeğenlerime ve babalarına ömür versin rabbim bir daha bu acıları yaşatmasın

Çok ölüm yaşadım, ama beni en mahvedeni 4 yıl önce 18 yaşında kardeeşimin gizli kalp sonucu ölmesi:gitme: Onun gidişi herşeyimi allak bullak etti, geriye dönüşü olmayan kararlar verdim onun acısıyla, onda kaybettiğim sevgiyi başkasında aradım. Alışılmıyor mu? dersen alışılıyor yokluklarına ama hep bir tarafım yarımmafoldumben

6 ay bitti acı halen taze

Allah sabir versin canim, cok zor bir durum. O melek olarak gitmis... Insallah bir dahaki bebeginde ayni seyi yasamazsin... Yanlis anlama, eger kendin toparlanamadiysan istersen psikolojik yardim al. Bazen insan kendi kendine cözemiyor acisini. s3nna

6 sene once annemı kaybettım. soyleyebılecegım tek sey Allah dusmanıma bıle gostermesın... zamanla hafıflıyor, ama unutulmuyor. yaran kabuk baglıyor ama o yara hep orda...

3 yıl önce dayımı kaybettim şok yaşadım resmen psikolojik travma oldu bana çok seviyodum onu abim gibiydi herşeyime gelir koşardı hala rüyamda görürüm kaç yıl geçti hala görüyorum geçen gece bile gördüm gene ben ölmedim diyo hep bana kabullenemiyorum halaama ALLAH onu orda iyi yapsın nur içinde yatsın.. ALLAH kimseyi sevdiklerinden ayırmasın en bu dünyada ne öbür dünyada RABBİM sevdiklerimizin acısını göstermesin hepinizinde başı sağ olsun kızlar

merhaba. ben 25 yaşındayım, evliliğimin 9. ayında gencecik kocamı kaybettim. hiç bir hastalığı yoktu sapasağlamdı o günde arkadaşlarıyla dışarıdaydı Allah onu eve getirtmeyi bana göstermeyi nasip etti, eve geldikten kısa süre sonra kollarımda can verdi. kalp krizi dedi doktor. 42 gün oldu bugün. hala kendime gelemedim. çok yalnızlık çekiyorum, şoktayım hala. altı sene bekledik birbirimizi tam kavuştum şükürler olsun derken gene kaybettim onu. Rabbime sığınıyorum onun için bol bol dua ediyorum ama kahroldum. konuşacak kimsem yok, derdim olunca o benimle konuşur sakinleştirirdi şimdi çok zorlanıyorum. bana dua edecek benim acımı paylaşacak insanların olduğunu bildiğim için buraya üye oldum. konuşup biraz rahatlarım belki dedim. Allah kimseye yaşatmasın bu acıyı. A

canım başın sağolsun anne demek can demek allah sana sabırların en büyüğünü versin inşallah ben dedem ve annanemi kayıp ettim evet insan üzülüyor ama ne bilim işte yaşliydi hastaydı diyorsun kendini avutuyorsun ve bir zaman sonra unutmasanda hayat devam ediyor diyebiliyorsun ama anne-baba-kardeş-evlat olayı çok farklı bana göre kolay kolay acının kapanacağını sanmiyorum benim annaem öldüğünde 73 yaşındaydı yaklaşık 8 sene önce öldü ve benim annem halen ağliyor halen unutamiyor

39 yaşında annem, 6 ay sonra 45 yaşında babam 5 sene geçti bana kardeşime bakıp, bizi büyüten beni gelin eden, yaşama sevincim canım babaannemi kaybettim ( Canım ölüm bu elimizden birşey gelmez daha 23 yaşındayım ama çektiğim acıları bir ben bilirim bir ALLAH ama hayat devam ediyor eşim için kardeşim için onların bana ihtiyacı var ( ALLAH TÜM ÖLMÜŞLERıMıZıN MEKANINI CENNET ETSıN, KABıR AZABI ÇEKTıRMESıN...

( anlıyorum aynı acı C cokmasum

8 yıl önce 23 yaşında kızkardeşimi kaybettim. senağlama Sonrasında dayımı, 4,5 ay önce de babamı kaybettim. senağlamaGözlerim ağlamaklı boğazımda bir yumru ile yaşıyorum. Annemi ve çocuklarımı üzmemek için ağlıyamıyorum yutkunup duruyorum, ama geceler benim kurtarıcım. Çok zor olsada hayat devam ediyor. Kızkardeşimin acısı dinmeden babamı kaybetmek çok zor geldi. Allah rahmet etsin, mekanlarını cennet eylesin. Bir gün onlara kavuşacağımız inancıyla yaşamaya devam eden bizlerede sabır versin

canım başın sağolsun ben hem annemi hem babamı kaybettim bizimkisi tam bir yaprak dökümü oldu.1 yıl içinde babannem babam ve annemi kaybettim ve aradan 3 yıl geçincede dedemi kaybettim. acım öyle büyükki içimde. piskolojim öyle bozuk ki heran birileri ölcek gibi hissediyorum allahım mekanlarını cennet etsin... huzunbazask Ergen Annesi.. tek ayak

çok üzüldüm gerçekten ne diyebilriimki Allahs abır versin size CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

ninem derdiki her insanın 40 yanan mumu vardır. o insan öldüğünde o 40 mum sevdiklerinde yanar o mumlar yandıkça sevdikleri ağlarmış. ve hergün biri sönermiş her sönen mum ile gözyaşında bir damla eksilirmiş, söner.. söner.. söner ve tek mum kaldığında o mum hiç sönmezmiş hep yanarmış seninle irlikte. o mum sevdiğini hiç unutmamanı hep ve yaşama ayak uydurmanı sağlarmış. acın hafiflermiş ama unutmazmışsın... gerçekten de öyle zamanla acın hafifleyecek ama hiç unutmayacaksın. güzellikleriyle aklında kalbinde olacak, sevdiklerini kaybeden herkesin başı sağolsun, Allah rahmet yağdırsın üstlerine

Ani olumler en kotusu canim heleki genxecik. olumler... ama rabbimin birbildigi varki bunlari yasiyoruz.. rabbim sabirlr ihsan etsin geride kalanlara btlyur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Başınsağolsun canım.. Allah annelerimizin mekanlarını cennet etsin. Bende melek annemi 21 Kasım 2007 yılında trafik kazası sonucu kaybettim. Üstelik babamda yoğun bakımdaydı... O kadar çok seviyorlardıki birbirlerini kazayıda eleleyken geçirdiler... Annem sadece 10 gün dayanabildi. Düşünüyorumda ben mi yaşadım tüm bunları diye soruyorum kendime hala inanamıyorum çünkü.. Ölmedi benim annem yaşatıyorum onu evimizde.. Sesi bakışı güzel yüzü bağrına basışı yavrum demesii öyle özlüyorumki.. Çok gençti 39 yaşındaydı melek annem:çok üzgünüm:Nişanlandım evleneceğim keşke görseydi diyorum... Kızların anneleri ile olan ilişkilerini gördükçe çok kıskanıyorum.. Yarın bir gün babamda evlenecek bunu düşündükçe çok canım yanıyorrrrr:çok üzgünüm:

20 şubat 2010 babanemi kaybettim.. annemden daha cok emegi vardı bende canımın.. hala varmış gibi hissediyorum.. kabullenemedim gittigini.. cok özlüyorum cok.. mekanı cennet olsun canımın.. okuyan varsa bu yazımı 3 kulfu bir elham okumasını rica ediyorum.. ruhlarına gitsin tüm ölülerimizin. K

Annemin olumunu duydugumda nasil bir aci bu... galiba yok olacagim dedim... her gozyasim bir ciglikti... hala buyuk bir cokus icindeyim...16 eylulde1 sene olacak... ne yapacagimi bilemiyorum... bir oglum ve beni seven bir esim var, onlarin sayesinde yasam hala benim icin anlamli.56 yasinda kanserden yitip gitti. Erkek kardesim ve ben kendimizi koksuz bir agac gibi her an devrilivelecekmis gibi hissediyoruz. Benim dini itikatim de olmadigi icin ruha inanamiyorum... keske beni izledigini ruhunun olmedigini hissedebilseydim. Acim belki hafiflerdi. Bize cok aci bir miras birakti.

sağol canım. Evet yardım almayı düşünüyorum, sonra vazgeçiyorum sonra tekrar kötü oluyorum. Yani sürekli duygu değişimi yaşıyorum. Dün biraz araştırdım, sanırım gidicem eğer yine vazgeçmezsem. Dediğin gibi tek başıma sağlıklı düşenemez oldum.

Allah sabır versin. Acınız daha çok yeni. Zaman sadece zaman. Birşekilde devam ediyor işte hayat. Ben annemi kaybedeli tam 11 yıl oldu. İlk yıllar çok zor geçti. Annem öldüğünde tamam dedim herşey bitti, biz şimdi annemsiz ne yapacağız... Canım annem seni çok seviyorum ve özlüyorum. . push ;

kimi kaybettiniz, neler yaşadınız ben annemi 2 ay önce kaybettim. gelecek günlerden hiçmi hiç umudum yok. hayata küstüm. onsuz hiçbişi yapasım yok çok zor hyat çook. nasıl atlatıcam bu durumu bilmiyorum. ağaçtan düşenin halini ağaçtan düşen anlar demişler. ne olur anlatın nasıl geçicek bu acım.

Allah sabır versin çok acı ( aynı yumruyu bende hissedebiliyorum

ben annemi 2 ay önce kaybettim... nefes alamıyorum... anne ya anne... bir kızın ihtiyacı olan tek şey... evladım var anne olamıyorum annmi arıyorum... herşey boş hiç bir şey teselli olmuyor bana...

... hergaf

ben de 3 ay önce babamı kaybettim.. borç batağına battı icralık falan oldu ve kendi hayatına son verdi.. ona o kadar kızgınım ki..57 yaşındaydı... ödenmeyecek borç değildi malı mülkü vardı evlerinden 2 sini bile satsa ödeyebilirdi.. aklıma geliyor öldüğüne üzülmekten çok böyle birşey yapması beni kahrediyor.. anlam veremiyorum.. dua bile edemiyorum.. onu anlatırken rahmetli diyemiyorumm.. şuan bile boğazım düğümleniyor... anneme kardeşlerime ve bana hele de yaşlı zavallı babanneme öyle bir acı bıraktı ki...

daha 3 hafta önce... 23 yaşındaydı amcamın oğlu... kardeşimdi abimdi arkadaşımdı kuzenimdi... bir gece vakti trafik kazası geçirdi ve öldü... 23 yaşındaydı daha 23... ablası 4.5 aylık hamileydi erkek bebek bekliyordu göremedi... dayıcım diyemedi... diyemedi işte...

üzüldüm gerçekten. çünkü insan bu durumda yol ağzında kalıyor. bi tarafı seçmek durumundasın. ben Allaha sığındm ve tesellim inancım aksi takdirde yıkılırım. sana mevlanayı tavsiye edebilirim. okumak belki ii gelecektir bana iyi geldi çünkü. ben annemin sesini duyuyorum bazen rüyalarımda hep bana gülüyor. elimi tutuyor ve kimse için değil sadece o beni ii görsün diyerek kendimebakmaya çalışıyorum. aksini düşünme ne olur insan bunu aklıyla açıklayamaz evet ama aksi takdirde aklını kaçırması an meselesi. çürüdü gitti desem intihar ederdim şimdiye çoktan. Allahın verdiği sabır burada devreye giriyor. ölüm kesinlikle bi son olamaz. yeni bir başlangıç. Allah yardımcın olsun.

6 yıl önce ağbimi kaybettim öldüğünde nişanlıydım gelin oldum evden gelinlikle çıkarken onu arad ıgözlerim ama yoktu artık hiç olmayacaktı seneler acıları hafiflrtiyor ama hatırlayınca yaralar kanıyor her bayram gelişinde yada tüm aile toplanınca arıyorsun yıklıyorsun bebeğim oldu ağbimde görseydi dedim oğlum dayı deseydi ona oynasaydı onunla anneciğim hergün ağlıyor hala odası eşyaları yerli yerinde konuşuyor resmiyle her yaptığını anlatıyor ona çok acı ama mevlam bi yandan sabrınıda veriyor bize düşen onlar için hep dua etmek en çok buna ihtiyaçları var

Allah ramet eylesin

arkadaşlar hepinizin başı sağolsun öncelikle. Mekanları cennet olsun. ınanın bu yazdıklarınızı gözlerimden yaşlar akarak okudum. Allah geride kalanlara uzun ömür versin. Daedra

Ben şubat ayında babaannemi kaybettim... Ki babaannem hayat dolu bir kadındı... Hiç ölüm ona uğramaz sanırdım hep sanki ölüm sadece hastalıkla olur gibi... Yolda yürürken akşam 7 suları ters yönden gelen bir arabanın altında ezildi... 3 gün hastanede yoğun bakımda kaldı... Şok olmuştum hep sanmıştım ki o hiç ölmez bu dirayetle ve sağlıkla... Olmadı ama vefat etti... Katilleri ise dışarıda fellik fellik dolaşırken içimiz hiç rahat etmedi etmiyor da... Onu gerçekten çok özlüyorum; ona yaptığım tüm kaprislerden dolayı ve yapamadığım tüm vazifelerimden dolayı çok üzüldüm çok ağladım ama giden geri gelmiyor işte... Gene de onunla aramda hep çok özel bir bağ kalacak... Seni seviyorum babaannem nur içinde yat... :Saruboceq: ilktuxgx HAYATIM DAHA GÜZEL

Allah rahmet eylesin.((

3 ay sonra annemı kaybedelı 6 sene olucak... bı sure aglayarak, bı sure sonra da gulumseyerek anıyosun... gulumseyerek anmaya basladıgın zaman buyumussun olgunlasmıssın demektır demıstı bana bı tanıdıgım... dogruymuş...

Allahima bin sükürler olsun benim basima böyle birsey daha hic gelmedi ama nekadar zor oldugunu tahmin edebiliyorum allah sana sabir versin canim. Mekani cennet olsun canim.

arkadaslar bende 2.5 sene once babamı kaybettım kı hemen her kız cocugu gıbı bende babama cok duskundum. annemle babam ayrıydı. ve ben babamla hergun telefonla gorusur ve her haftasonu bıze gelırdı. babacıgımın vefat haberını duyunca resmen o an yıkıldım elım ayagım tutmaz oldu. o kadar zor bı durum kı anlatılması mumkun degıl. hala ınanamıyorum. ve duygularımı hep bastıran bı ınsanım bazen cok uzuldugumde bıle kımseyle paylasamam babamın varlıgını ozledıgımı ıcımde yasarım. sankı hıc yakın cevremızden bırı olumu tatmıcakmıs gıbı gelır. bu arada bundan tam 3 ay once de anneannecıgımı kaybettım 70 yaslarındaydı ve anjıyoda hayatını kaybettı kı anneannemı kaybedecegım aklıma bıle gelmezdı annemle altlı ustlu otururlardıı her an gorurdum yanı. bunlar cok acı seyler arkadaslar. hayatta en cok sevdıgım 3 kısıden 2 sını kaybettım. sımdı sadece annecıgım kaldı ona da gozum gıbı bakıyorum. ınsan boyle bı durum la karsı karsıya kalınca ne yazıkkı dısardakı dıger ınsanlara bakamıyor bıle. babamı kaybettıgımde cok yasadım bunu. sokaktakı cevremdekı ınsanlara baktıgımda onlar guluyor eglenıyor ama benım acım var sankı bunu herkesın hıssetmesını ıster gıbı davrandım. cok yadırgadım dısarda gulenlerı eglenenlerı. oysakı onlar normal hayatlarını surduruyorlardı. sımdıde cok ozluyorum onları her an aklımdalar. ınanamıyorum bı turlu bu olanlara... bu arada yakınlarını tum kaybeden arkadaslar bassaglıgı dılıyorum. mekanları cennet olsun...

Canım başın sağolsun, rabbim mekanını cennet etsin anneciğinin. Anneyi kaybetmek çok acıdır mutlaka.. Bende babacığımı kaybettim hem de 3,5 yaşındayken. Benim babamla ilgili -fotğrafları hariç-hatırladığım hiçbir anım yok. En çok bu içimi acıtır, ses tonunu, boyunu. göz rengini sadece anlatılanlardan biliyorum. Babamı ben sadece mezarlığında ziyaret ettim. En çok ne zaman ağladım biliyormusun evlendiğim gün. Neyse ölüm hep çok acıtıyor canı. Ama bu dünyanın düzeni maalesef böyle. Şimdi sen anılarına sıkı sıkı sarıl ve onun sana öğütlediklerini hiç aklından çıkarma. İnşallah sende ileride çok iyi bir anne olup yavrularına anlatırsın onu. Ben öyle yapıyorum babam hakkında bildiklerimi... Ve onun için dua et. O hep seninle canım unutma. Ben hep daraldığımda bir gizli melek beni feraha çıkartmıştır mutlaka. Mutluluklar... angel_86

ben de babami kaybettim canim... Allah sabir veriyor ve bir sekilde hersey yoluna giriyor. sakin kendini umutsuzluga sokma, olum Allah'in emri elimizden gelen hic bir sey yok. tek yapacagimiz sey dua etmek. seni anliyorum ama dedigim gibi hersey bir gun yoluna girecek tatlim sadece sabir lazim :teselli: siyahinci prens

... huzunbazask Ergen Annesi.. tek ayak

Allah rahmet eylesin hepsine K