Evlenince daha beter olacqk, birde cocugun oldugunu dusun, kafami bir dinleyemedim off pof yapacak simdiden ilgisiz, sevgi degil sizi bir arada tutan hoslanma, uygun olma, bizim ulkede kac kiz onunla yaşayabilir evlenmeden, sorumluluk yok, cinsellik vs, iyi düşünun bir yola girerken evlilik baska bir durum, adam ciddi sa coktan ailesiyle tanistirirdi sizi ayrica

Hanzo değilse bunları kabul ediyorsa sıkıntı olmaz gidersin neden gidemeyesin benim kocama kalsa her gün arkadaş arkadaş gezmem lazım adam evde tek pineklemeye bayılıyor. Mi-Ok

bence de aynı durum geçerli şimdiden seni memnun etmeyen sorunlar ilerde daha çok batacak

bana görünen köy kılavuz istemez demek daha mantıklı geldi ama bu ciddi bi karar şimdi kötü bişey söyleyip fikrini de çok etkilemek istemem

Hayırlısıysa olsun diye istemek lazım bazen birsürü ortak noktası olan insanlar bile kavga kıyamet ayrılıyor.. V

muhabbet çok önemli evlilikte, yaşlanınca insan karşısında bi konuşulacak insan beklemez mi hiç bi hayat arkadaşı nina

İş yorgunluguna bir sey diyemem ben de bazen yorgunluktan eve gidince kimseyle konuşmam konusmak bile yorucu geliyor. Ama oyun oynayan erkek dusmani olarak iyi dusun derim. Ya sen de oyun sevip oynayacaksin yada konuşman lazim hoşlanmiyorum diye

hergün çocuğa bakacağını sanmam o kadar da değil üşengeç zaten . push ;

maalesef onun da ortak yolunu bulabilir miyiz dite düşünüyorum işte

Birbirinizi sevmeniz her şeyin çaresi değil. Aynı evde yaşıyorsanız bunca zaman evlenince de nasıl bir hayatınızın olacağını görmüş olmalısınız. Evlenince daha iyiye değişen bir şey olmuyor. Eğer tek sıkıntınız buysa, birbirinize, özel alanlarınıza saygıda sorun yoksa, zor ve dar zamanlar olduğunda bağlı kalıp birbirinize destek olabileceğinizi düşünüyorsanız evlenmeyi düşünün. Evlilik çok sevdik diye değil, evet biz birlikte hayatın getirilerine karşı durabileceğiz diye verilmesi gereken bir karar. Arkadaş ortamları ya da buluşma, dışarı çıkma konularında birbirinizi kısıtlamıyorsanız başta bir iki tökezler sonra durumu dengeye oturtabilirsiniz. Ama daha farklı şeyleri kafaya takıyorsanız enine boyuna düşünün.

Benim eşim de çok konuşmaz evde. Ben de öyle çok konuşkan sayılmam. Ama benim için bile aşırı sıkıcı bir durum. İlerleyen yıllarda özellikle çocuktan sonra günlerinin büyük bölümü evde geçecek ve en çok sohbeti eşinden bekleyeceksin. Şimdiden böyle olanı ilerde değiştiremezsin zaten. Yaşlılıkta da eşler arasında muhabbetin önemli olduğu söyleniyor. İyi düşün tolere edip edemeyeceğini derim W

Hanzo biri değil evet ama bana çok bağlı yani şimdi bile bazen arkadaşımdayım dediğimde birşey demez ama yüzü düşer yani kabalıktan değil, benden ayrı kalmayı pek sevmiyo. Genel olarak ilgisiz değil hatta ilgili ama ortak paylaşılan bir şey pek olmayınca insana ayrı vakitler de biraz batıyor sanki. Bana çok destek olabilecek, sevebilecek beni düşünen biri hakkını asla yemem ama huy işte farklı, bu farklılıklar çok büyük boşluk oluşturur mu diye düşünmüştüm ileriki zamanlarda, çünkü bazı konularda hayattan beklentimiz gerçekten farklı. Acaba benim bu sosyallik ve gezme merakımla onun ev sevdası idare edilemez mi diye düşünmüştüm. Bu arada çok teşekkür ederim fikirleriniz için :)

Bence üzülmesi de bunu yansıtması da taş koymak yani yapamıyorum rahatça istediğimi uzun sürünce diyosun iyi düşün

Sevgiliniz aynı ben. Ev kuşu. Siz de eşim gibisiniz. Evde durmak adama işkence gibidir. Biz 6 senedir yürütüyoruz öyle böyle. Biraz o evde durmaya alıştı biraz ben dışarı çıkmaya alıştım. Çok farklıyız karakter olarak. O çok dışa dönük, girişken ve sosyal biri. Enerjisi hiç bitmez. Ben içe dönük, yalnızlığı seven biriyim. Ben biraz kabuğumu kırdım eşim sayesinde. Bu noktada sevglinize biraz iş düşüyor. Haftasonu bi gün evde dinleniyorsa diğer gün sizle dışarı çıksa şahane olur. Sizin kendi çevrenizle sosyalleşmenize de surat asmaması lazım. Ben eşimi kısıtlamam bu konuda. O bensiz gider takılır geç gelir, hiç rahatsız etmem. Yani 2 taraf da elini taşın altına koymalı, yoksa olmaz.

Merhaba ben aranızda yeniyim yani bu siteyle yeni ilgilenmeye başladım ama gerçekten birbirine çok akıl veren insanlar var hoşuma gitti ve hayatımdaki bir kararsızlığı sizinle paylaşmak istiyorum yargılamadan fikir verirseniz çok mutlu olurum, sitenin nasıl kullanılacağını tam bilmiyorum hata yaparsam kusura bakmayın :) Ben 24 yaşındayım, erkek arkadaşımda 25. 3 yıldır birlikteyiz. Şimdi benim aklımı karıştıran durum şu; Ben kendisini gerçekten seviyorum, o da beni seviyor. Aramız da iyi, zaten 2 yıldır da birlikte yaşıyoruz. Ancak ailesiyle tanışmadım, o da benimkilerle. Ama benimle evlenmek istediğini belirten çok cümle kurdu. Daha benim okulum bitmedi o çalışıyor asker, okulum eylülde bitince bu işlere girişilir diye düşünüyorum. Ama ortak noktada buluşamadığımız bazı önemli durumlar var, ben evde sohbet, konuşma çok severim o da işten gelince yorgun olur veya metin2 başına oturur. Benim gönlümü hoş etmek için bana az da olsa vakit ayırıp kendi çevresine dönüyor. Çok üstüne gitmek istemiyorum, yapı meselesi tabii ki ama her konuştuğumda zaten aynı evde yaşadığımızı ve sürekli bir şey konuşamayacağımızı söylüyor. Bu mantıklı mı? Evlenince beni çok mutsuz etmez mi ben çok muhabbet düşkünüyüm, gezmeyi tozmayı çok severim çok yorgun olsam da. Bu noktada da hiç aynı değiliz çalıştığı için zaten haftasonları da hep dinlenmek istiyor ben hep gezmek istiyorum. Benim de her gün ev dışında yoğunluğum var ama en azından çay içmeyi bile dışarda farklı ortamda severim. Arkadaşları kalabalığı severim çok ama o bana çok düşkün evlenince de hadi ben gidiyorum her gün arkadaşıma da olmaz gibi ya da her gün biri gelsin olmaz. Kaldı ki ben de çalışıcam zaten. Ama benim yapım böyle, o ise dinleniyim evde yatıyım kafasında. Şimdi bile beni darlayan konular bunlar. Onu sevsem de ortak paydada buluşamıyor olmak ilerde beni çok soğutur veya çekilmez hale getirir mi? Bu konuları çok çözmeye çalıştım ama çözülmüyor onun yapısı ve benimki çok başka ama birbirimizi de çok seviyoruz. Burada okuduğum bazı başlıklardan sonra biraz çekinmeye başladım çünkü evlenince zaten bir şeyler değişmiyor şimdiden böyle olan bir ilişkiyi sırf birbirimizi seviyoruz diye evliliğe götürsek aynı beklentileri karşılayamadık diye ayrılmaktan da zor şeyler içine gireriz diye korkuyorum. Şu an idare ettiğimiz şeyler 5 sene sonra bizi koparırsa? Sizce görünen köy kılavuz istemez diye mi düşünmeliyim yoksa birbirimizi seviyoruz her şeyin bi çaresi var diye mi? Tecrübeli herkesin fikri beni çok mutlu eder çünkü çok bunalıyorum bu konudan yardımcı olursanız çok mutlu olurum.

Bunun ortası adama bağlı size bağlı ne kadar eğilip bukulebiliyor ne kadar esneksiniz, esnek insanlarsanız bunlar kolay bile aşılacak şeyler, ya mesela eşimle konuşurken mini etek giyemezsin der ama ben o eteği almış giymiş hazırlanmışsam iyi tamam hadi çıkalım der yani orta budur bence. Ne bileyim evde yalniz kalmak istemiyordur ama siz cok disari cikmak istiyorsunuz, ya o da sizinle gelecek ya da siz yarim saat daha onunla oturacaksiniz planlarinizi bozma isinize taş koyma boyutuna geliyorsa aşilmiyor turkay

Açılmayacak sorunlar değil. Genel itibariyle birbirinize karşı sevginiz, saygınız var ise o merhametli sen anlayışlı biri isen... Senden 4 sene sonraya giden biri olarak şunu diyebiliyorum. Gezmeden asla durmayan sürekli çay, kahve içmeye, yemek yemeye dışarı çıkan, doğa yürüyüşleri yapan biri olarak çalışma hayatına geçişten sonra dışarı çıkmak istemez oldum. Sonra işten ayrıldım biraz yatıp dinleneyim dedim. Tabi son 1 yıla da pandemi süreci geldi, bunun da etkisiyle dışarı çıkmak istemiyorum. İnsan göresim yok. 25'ten sonra bu kadar değişeceksin deseler inanmazdım. Tabii şu da var elbet hiç mi istemiyorum istiyorum, şartlar el verdikçe iyi hissettikçe arada bi çıkıyoruz eşimle. Siz de birbirinizin alanlarına saygı duyarsanız bi gün yatar bi gün gezersiniz.

duygu sömürüsü yapıyo gibi geldi bana L Leame Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

haklısınız bende en çok bunu düşünüyorum muhabbetsiz insan ne kadar destek de verse gönül bağı kuvvetli kalmaz ki sevgi de bi yerden sonra bitiyordur yada azalıyordur herhalde sanırım bunu düşünmem lazım asıl

Eğer değişecek diye beklersen bekleme, böyle adam ki uzun zamandır birliktesin böyle devam eder. Sen ben böyle devam edebilir miyim yoksa çekemez miyim diye

Gözüne bariz olarak batan sorunlar varsa asla evlenme derim asla!

aşılamayacak sorunlar değil anlayışlıysanız birbirinize karşı girlinred

Olmaz gibi geldi bana.

O biraz lafın gelişiydi. Yani ev işleri ve çocuk konusunda adaletli bir paylaşım yapabileceğim biriyse asosyalliğine karışmazdım

Tecrübeli olanlar daha iyi bilir bana göre baştan nasılsa sonradan değişmiyorlar değişeni pek görmedim yine

evet yorgunluğa bazen hak veriyorum ama oyun için şey diyo kafamı dağıtıyorum ama günlere bölmeyi teklif etmeyi düşşünüyorum en mantıklısı bu gibi

Gezmeyi sevmeyen biriyle yapamazdım şahsen... Çünkü çalışma hayatı zaten sıkıcı ve kapalı ortam, geri kalan zaman da evde gereceksek, adma sürekli çıkmak istemiorum ne gerek var diyecekse ilerde mutsuz olursun ve hep bekar gibi tek gezen biri haline gelirsin, herkesin eşiyle gittiği yere sen hep tek takılırsın

aslında dediğiniz gibi taş koymaz ama mesela yazın çok tatile gittim onsuz, taş koymuyor ama gönül koyuyor üzülüyo yani ben de aşırı vicdan yapıyorum yaşadığım andan keyif alamıyorum deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evlenince de pek bisey degismeyecek hatta hatta daha dede moduna gecebilir

Evlenince bu konu sıkıntı olur; ya şimdi orta yolda buluşun ya da ayrılın derim maalesef evlendikten sonra bir şekilde idare ederiz diye düşünmek ilişkilerin sonunu getiriyor.

Sıkıntı yok o zaman

Sorumsuz biri değilse bana batmazdı bu durum. Çocuğu bırakır gezerdim hergün Ama hem pinekleyen hem işten kaçan biriyse çekilmez, siz de hayır kurumu değilsiniz nihayetinde. L Leame Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yani metin2 ye vakit buluyorsa sana da vakit ayırabilir aynı evde yaşıyorsunuz sonuçta nasıl olacağı az çok belli olur iyice düşün öyle evlen derim canım benim P papatyakiz1 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

aslında bir yerde haklısınız hanımefendi ama şöyle ailesi beni biliyor, babasıyla annesiyle telefonda çok konuşmuşluğumuz var hatta birlikte yaşadığımızı da biliyorlar, sadece yüz yüze tanışmadık çünkü ben istemedim daha okulum bitmedi kesin değil her şey diye ama şimdi işler ciddiye binerse diye düşünüyorum işte tanışmam gerekiyor diye. benim ailem de biliyor biri olduğunu ama öyle konuşmuşlukları yoktur ben çok çekiniyorum aile konularından çünkü, biraz da benim çekingenliğim. O bu yaz tanıştırmak istiyor beni hatta :/ vio