3 oğlum var. Ilki 5 yasindayken ikinci doğdu. Ikinci 7 aylikken 3. Ye hamileydim. Küçüklerin arasında 16 ay var yaklaşık. Cok istedim cok şükür oldu. Anlasip anlasamayacaklarini zaman gösterecek. Ilkiyle ikinci oynuyor, ikinci de üçüncüyü cici diyerek seviyor. Emzirirken ikisiyle de sohbet ediyorum :) tek dilegim birbirlerine dost olmalari. Allah sağlıktan ayırmasın.

Anneye güzel de büyüyünce bazen ben de diyorum 3 kardeşimden biri olmasa yokluğunu hisseder miydim maalesef hayır hissetmezdim yani tek kardeş olmak istemezdim ama 1 kardeş bana yetermiş fazla olmasının Bi faydasını görmedim manevi olarak da böyle konuşmam doğru değil ama bazen böyle hissediyorum

Maddi imkanım olsa, dünya bu halde olmasa ben de düşünürdüm yakın zamanda kardeş. Şu ara sokak kedilerini aşırı seviyor, madem kardeşi olmayacak bari kedi sahiplensem diye düşünmüyor değilim.

En guzelını yapmışsınız. Birbirlerıne hayırlı evlat kardes olup destek olurlar ınsallah

Annelik hiç bitmeyen vicdan azabıdır demişler. Kardeşi olmasa bu sefer kardeşi yok tek çocuk kaldı haksızlık mı ettik diye düşünürdünüz annelik de bunun sonu yok malesef. Eğer denge kurabilirseniz gayet iyi yaş aralığı 5 yaş farktan sonrası daha zorlayıcı oluyor gibi geliyor bana.

Ne güzel bir yorum içimi rahatlattınız tabi ki çok kolay olmayacağını biliyorum. sürprizler yaşayabilirim. Amacım kendimce en iyisini yapabilmek inş olur 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Benim abimle aramda tam iki yaş var küçükken çok iyi anlaşırdık kankaydık resmen ergenliğe kadar da hep en yakın arkadaş olduk sonra doğal olarak ilgi alanlarımız değişti uzaklaştık hatta ergenlikten sonra birbirimizi yedik ahaha. Bence güzel oluyor ya yaş arası az olunca ama anne çok yıpranıyor bence. Nolursa olsun büyük arad kaynıyor ilgi küçüğe kayıyor o yüzden ilk çocuk biraz bireysellik kazanabilmeli ikinci içim. Hayırlısı olsun

Öncesinde de buradaki arkadaşlardan fikir almak amaçlı konu açmıştım hatta buntarz olan konuların çoğunu okudum. Tabi ki tek bir doğru yok herkesin imkanına göre vereceği karar. Ben daha çok bu durumdaki annelerin yorumlarını merak ettim. Teşekkürler

Benimde 9 yaş olcak aralarında çok pişmanım petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şuan hamilelik piskolojisiyle böyle düşünüyorsun canim. İllaki zorluklari olacak benimde şuan birisi bir yaşında diğer oğlum dört yaşında yaş aralıkları biraz daha fazla ve ben seninkiler kadar olsun isterdim açıkçası. Çünkü yaş farklı arttıkça ilk çocuk tek başına büyüdüğü için sonradan zor kabulleniyor sen şimdi bebek zaten doğduğunda daha çok uyuyacak falan ikisiylede ilgilenirsin. Babası biraz küçüğü tutar sen buyukle oynarsın yada tam tersi derken kızın kardeşiyle bı ortama adapte olcak. Hiç haksızlık gibi düşünme o zaman ikiz üçüz olanlar napsin hiç tek buyuyemiyolar bu haksızlık mı alakası yok.. böyle yaşamak istemezdim diyenler olmuş çok komigime gitti şahsen.

Biri 4 biri 1 yaşında kolay diyemem.. destek vereniniz varsa eşiniz de hazırsa macera başlasın

Yorumlarda olduğu gibi çok düşkünler birbirlerine küçük olan ablayı servis japısından iner şnmez kucaklr aynı odada yatıyorlar birblrleri göremezlerse nerde derler. Bide yetişşlşyor herşeye emin olun yorgunluklarda geçiyor

Çocuklarımın arasında 15 ay var. Bende isteyerek yaptım kızlarımı ama hiç büyük olana haksızlık yapıyorum diye düşünmedim aksine birbirlerine oyun arkadaşına olurlar diye düşündüm şimdi iyi ki yapmışım diyorum.

Kızlarımın arasında 18 ay var. Küçük doğduğunda büyüğüm gözüme öyle büyük göründü halbuki oda 1.5 yaşında bebekti daha. Küçük büyüğün yaşlarına geldikçe anladım daha bebekmiş bu yaşta, daha küçücükmüş diye. Ben haksızlık yaptığımı düşünüyorum. Biraz daha büyümesini bekleyebilşrmişim. Şimdi 8.5 ve 10 yaşında lar. İyi anlaştıkları zamanda oluyor kavga ettikleri zamanda. Ama yakın yaşlardan dolayı çok fazla paylaşımları oluyor ve aynı dili konuşabiliyorlar. Büyükten hiç duymadım keşke kardeşim olmasaydı dediğini ama küçüğüm diyor ben tek çocuk olmak istiyordum diye

Bence ilginin değişmemesi imkansız. Yani ilk zamanlar yenidoğan uyuyor yazmışlar ama benim oğlumu uyutmak için bile sürekli uğraşıyordum ben. Şu an bütün günüm onun etrafında şekillenirken, ondan daha ufak bir yenidoğan tabii ki ondan ilgiyi azaltır. Etkilemez diyen de yalan söyler. Sonuçta bir tane çocuk bakmışsınız, az çok ne kadar ilgi istediğini ve zaman aldığını kestirebilirsiniz. Ben ev işlerinde destek veren ve diğer çocuklar ilgilenebilecek ikinci biri yoksa araları az olan çocukların ikisine de haksızlık edildiğini düşünüyorum. Çünkü ne yenidoğan yenidoğan gibi olabiliyor ne de büyük olan gerekli ilgiyi alıyor. Kalabalık bir ailede iseniz iş başka ama yalnızsanız çok zor. Şartlarım görkem karman, eylül Öztürk gibi olsa peşpeşe yapardım ama aksi halde bana da o çocuklara da haksızlık bence.

Büyükle küçük arasında 4 buçuk yaş var. Bu diğeri bebek, büyükle ilgilenirsin olayı hiç yapılabilen birşey değil. Diğeri bebek oluyor ve eğer uyumayan gaz sıkıntısı olan bir bebek olursa sürekli kucak istiyor. Yani artık hamilesiniz sağlıkla kucağınıza alında, yaş yakınlığında çocuklardan biri ilgisiz kalıyor hep. D dgdln

Çocuklarımın arasında 2 buçuk yaş var. Haksızlık edeceğiimizi, ettiğimizi hiç düşünmedim diyebilirim. Eşlerin birbirine destek olması çok önemli tabi burada. Dönüşümlü olarak çocuklarla ilgilendik, büyük olan kızımla kardeşinden ayrı vakitler geçirmeye çalıştım hep. Şuan 5 yaşında kardeşinin öğlen uyku vakti yaklaşık bir buçuk 2 saat bizim anne kız saatimiz oluyor. Ne yapmak, neyle oynamak istiyorsa onu yapıyoruz. Babasıyla ayrıca vakit geçiriyor evde ve dışarıda. İkisiyle beraber yaptıklarımiz ayrı. Küçük kardeş büyüğün oyunlarını bozabiliyor ara ara, büyüdükçe kavgaları da oluyor ama bunlar yaş aralıkları fazla olsa da olacak şeyler zaten. Anne baba için yorucu oluyor mu derseniz evet oluyor onu göze alıp ikinci çocuğu istemişsinizdir sizde muhtemelen. Bir şekilde dengeyi de sağlarsınız. Sağlıkla alın yavrunuzu kucağınıza inşallah.

Benimkilerin arasında 14 ay var. 4-5 sene sizin gibi düşünüyordum hatta bayağı bunalıma da girdim. Şu an diyorum ki, hayatta yaptığım tek iyi şey.

Anneanneyle dedeyle babanneyle buyukbabayla filan kalabalık bı aile ortamı olursa denge kuruluyor çocuk ana babaya bağlı olmuyor herkesin ilgisiyle büyüdüğü için pek anne baba saplantısı olmuyor büyük cocukta E

Benimkilerin arası 22 ay. Oğlum 4 yaş 3 aylık, kızım 2 yaş 5 aylık. İlk zamanlar oğlum kardeşini yok saydı resmen. Var mı yok mu umrunda değildi. Bana çok zor oldu, çünkü ikisi de emiyordu ve ikisi de uyumak ve diğer özbakımları için beni istiyordu. Burada eşimin hakkını ödeyemem ben. Akşam 7 de kızımla başlayıp oğlumla biten çocuk uyutma faslı gece 11'lere kadar sürüyordu. İkisi de beni istediği için eşimin eli kolu bağlıydı ancak beni çok rahatlattı psikolojik anlamda. Desteğini hep hissettim. Oğlum zamanla eşimin de bakım vermesini kabul etti. Ben de kızımdan fırsat buldukça ilgilendim oğlumla. İkisi de bebekti, ikisini de emzirdim, ikisini de koynumda uyuttum. Zamanla oğlum babasıyla çok daha yakın bir ilişki kurdu. Evet çok normal olarak ilgimden bir ölçüde mahrum kaldı ama açığı babası çok güzel kapattı. İlgimden eksilme olsa da sevgimin her daim olduğunu hissettirmeye çalıştım. Uyumadan önce beraber kitap okuduk, öptüm kokladım sarıldım.. Her gece seni seviyorum dedim ona, benden her gece duyduğu son söz bu oldu. Bu sırada babası kızımla ilgilendi oynadı sevdi. Sonra çocuk değişimi yaptık. Babası oğlumu uyuttu, ben kızımı. Uyku olayını örnek olarak verdim. İlginiz de azalma tabi ki olacak, aynı anda herkese birden yetmeniz mümkün değil. Eşinizin bu açığı kapatması lazım. Sonuçta o da ebeveyn. Ancak sevginizin daim olduğunu, ihtiyacı olduğu her an onun yanında olacağınızı bilmesi hissetmesi kızınız için yeterli olacaktır. Size naçizane tavsiyem, mümkün mertebe kızınızın düzenini stabil tutmaya, kardeş haricinde majör değişikliklerden kaçınmaya çalışın. Kıskançlık muhakkak olacaktır, kızınızı iyi gözlemleyin doğumdan sonra, kızmadan anlamaya çalışın. Belki kitaplar alıp okuyabilirsiniz bu konuyla ilgili. Korona olmasaydı, kızınızı doğumdan 3-4 ay öncesinde yuvaya vermenizi tavsiye edebilirdim. Hem kardeş geldiğinde düzeni bozulmamış olurdu, hem de kardeşini kabullenme durumu ile ilgili eğitimcilere danışma şansınız olurdu. İçinizi ferah tutun, su akar yolunu bulur ve ilk başta işler sarpa sarsa bile sonunda rayına girer.

Sagol insallah

Sağlık sıhhat ile kucağınıza alın inşallah benim kızkarının aradı 23 ay vede plansız bi gebelikdi ilk zamanlar yoğundu o korku endişe pişmanlık suçluluk hissi zamnla azaldı telaşla bitti diyememm hala ara ara var ama kardeşliklerini izledikçe iyiki diyorum çektiğimiz eziyetlere değiyor muhakakki çoçukların yaş aralığı fazla olnlarda diyor o hissi yaşadık diye yada zorlandık diye

Olmus artık, bu kadar takılmayın ya. Zaten iki üç yaşında ileride net hatırlamayacak bile. S

Oğlum 6 yaşında. Tek çocuk olarak kaldı. Suan soruyoruz "Bir kardeşin olsun ister misin?"diye? Hayır ne gerek var ki diyor. İstemediği için yapmıyoruz. Siz maddi manevi her ikisine de yeteceğinizi düşünüyorsunuz ki yapmışsınız. Sağlıkla büyütün kuzuları :)

Eşim çok istiyor hem de uzun zamandır ama yoğun çalışıyor. eşimin yapacağı güzellik şu bana yardım eden bir abla ayarlayacak. Ayrıca ailelerimizle aynı şehirde yasıyoruz

Benimle ablamın arasında 2yaş var. Çok iyi anlaşırız. Hergün telde konuşuruz yetmez görüntü konuşuruz. Birbirimize yeemek pasta tarifi veririz. Sıkıntımız olsa sadece ikimiz dertleşiriz kimse duymaz. Şimdi çocuklarımız da birbirlerini çok seviyor. Oyüzden kardeş bence çok güzel hele yaşlar yakınsa paylaşacakları şeyler varsa. Bence kardeş en iyi arkadaştır seni hiç bırakmaz.

Hormonlardan dolayı. 6 ay önce 2. çocuğumu dünyaya getirdim aralarında tam 18 ay var, hiç böyle düşüncelere kapılıp üzmeyin kendinizi, burada önemli olan tek şey ilk çocuğun alıştığı düzene, rutine devam edilmesi. eğer hayatında değişen bırsey olmazsa kardeşini de cok guzel benimsiyor, seviyor. 2. bebeğim çok zor bir bebek, surekli agliyor vs. kucagima alip kizimin rutinletini birlikte yapiyoruz, onu da herseye dahil ediyorum ve sakinlesiyor. Kizim kardesi oldugu icinde cok mutlu, sabahlari adını sayiklayarak uyaniyor, opmeden uyumuyor. kardeşini güldürüyor vs bunlara tanıklık etmek çok güzel, sanslisiniz sukredin. Sevginiz çoğalıyor, kalbinizdeki yer büyüyor ve annelik o kadar zor ama güzel bir şey ki; değil 2 evlat 4 tanesine bile verecek ilgiyi, sevgiyi buluyorsunuz.

Neden çok ara verdiğiniz için mi

Kızımla oğlumun arası 22 ay. Oğlum 40 kızım 18 aylik. Şimdiden çok iyi arkadaşlar. Elbette kavga ediyorlar ama bir taraftan da mücadele etmeyi öğreniyorlar. Hayatta rabbimin nasip ettiği en güzel dileğim yaşları yakın kardeşlerdi. Hiç pişman olmadım. Çoğunlukla abinin istediği şekilde oynadık ama küçük hiç pişman değil aksine örnek alacak birisi olduğu için daha çok hoşlanıyor bana kalsa araları çok daha az olurdu birinden dolayı diğerini ihmal ettiğimi hiç düşünmedim. Bu arada ise başladım ikisi de bakıcı iledurumları da aynı. Kızım benden yemezse abisinin elinden mutlaka yer gibi Bu hallerine baktıkça hep şükrediyorum hep iyiki diyorum

32 ay var kızlarımın arasında. İlk başlarda yalan yok cok zorlandım. Ancak küçük 10 aylık oldu ve yaklaşık 2-3 aydır her şey çok kolay. Gittikçe de daha kolay olacağını düşünmek istiyorum :)

Dönüşü olmadığını biliyorum benim gibi yaş aralıgı yakın çocukları olan annelerin yaşadıklarını merak ettiğim için konu açtım. Teşekkürler

Oglum 22 aylikti kardesi dogdugunda. Ne kiskanclik yasadi nede kardes geldi diye strese girdi. Biz bastan güvenli baglanmaya önem verdik. Kardesi geldigindede onu ayri tutmadik. Su anda ikisini bir görseniz cok güzeller masallah. Ikisi birbirine cok bagli. Dogumdan sonra dengeyi iyi kurabilseniz o zaman sorun olmaz. Normalde 4 yas fark öneriliyor. Bencede güzel bir yas, ama bazi sebeplerden dolayi erkene cektim. Caninizi üzmeyin. Evladiniza rakip degil kardes geliyor. Allah saglikla kucaga almayi nasip etsin

Benimkilerin arasi tam 2 yas var. Buyuk oglum 3 kucuk oglum 1 yasinda. Buyuk oglum bazen cok hircinlasiyor. Ama su an tek arkadasi da kardesi. Bir bakiyorum guzel guzel oynuyorlar, bir bakiyorum birbirlerine girmisler. Artilari eksileri tartisilir ama boyle bir zamanda ogluma kardesinden daha iyi bir arkadas bulamazdim sanirim. Anne icin yorum yapacak olursam, asiri yipratici. Son derece sabir isteyen, insani bazen cildirma noktasina getiren, artik buyusunler de birazcik rahat edeyim dedirten bir durum. Evde tek basinayken cok agladigim oldu. Tam ise basladim, pandemi patlak verdi. Calismaya alisik biri oldugum icin iki kucuk bebekle eve hapsolmak asiri yipratti beni. Tabi ki cok sukur varlar ve sagliklilar. Bugunler de gececek elbet. Umarim yaninizda size destek olacak birileri olur. Arada bir nefes almak sart cunku. Simdiden kolay gelsin. Saglikla buyusun yavrulariniz.

İlk zamanlar bebek uyuyor küçük Bir şey anlamıyor zaten, ilgilenirsin büyükle. Zamanla O da kardeşine alışır, kardeşi de hareketlenmeye başlar oynarlar. Bence kız çocukları erkek çocuklarından biraz daha uyumlu. Benim oğlanların arası 26 ay, kavga da ediyorlar , oynuyorlar da iyi ki varlar çok şükür.

Oğlum 41 aylıkken ikinci oğlum oldu ilk başlarda çok zor oluyor ama guselligi bambaşka

ilk oglum 2 yasinda ikinci ise 1 yasinda. Inanin bana buyuk olan hicbir zaman icin keske kardesim olmasaydi demeyecek. Onlari birlikte oynarken gormek okadar guzelki. Buyuk oglum sabah uyandiginda ilk kardesini soruyor. Odasina gidiyor. Kucukte ayni sekil yatagindan indirdigimde abisinin odasina gidiyor. Buyugu okuldan almaya gittigmde kardesini soruyor. Ananeye gidecegi zaman kardesini soruyor. Cocuklar cocuklarla oynamayi sever anne ve babayla biryere kadar tek cocuklu arkadaslarim benim cocuklari gorunce cok imreniyorlar ama 2 cocuk bakmak zor iste. Ben daha yeni yeni rahatladim bir duzene girdim. Yeterince ilgi veremem diye dusunmeyin goreceksiniz herseye ve herkese yeteceksiniz

Çocuklar arasında dengeyi siz kurabilirseniz ve diğer çocuğu ihmal etmez, çocuk olduğunu unutmaz, sen ablasın abisin demezseniz bence sıkıntı olmaz. Belki kardeşi ona destek olur.

Benim de peşpeşe olmasını isteme sebebim bu yaş farkı arttıkça ilgi alanları değişiyor iki çocuğa yetmek daha zorlaşıyor. İlk çocuk tek olmaya alıştığı için çok büyük de olsa kardeşi kabullenemiyor zaten paylaşacakları ortak şey de pek olmuyor. Çok haklısınız ikiz üçüz doğanlar doğuştan şanssız olmaları gerekir bu düşünceyle

Belki de çocuğun hayali hiç kardeşinin olmamasıydı nerden bilebiliriz?

Kızların arasında 2 yaş var biri 19 diğeri 17 yaşında Kimseye haksızlık etmedim ikiside benim evladım ikisinide canımdan çok seviyorum Onlarda birbirlerini benim onları sevdiğimden fazla seviyorlar ve anlaşıyorlar Merak etmeyin güzel bir ailede hiç sorun olmaz

2 yaş civarı en mantıklısı yaş farkı olarak bence.. benim çevremde gördüğüm Almanların da çocuklarının arası hep 2 yaş, ay bile şaşmıyor..2 yaş itibariyle bireysellik bilinci kazandığı ve başka bir ini kabullenmesi çok sıkıntılı olduğu için bu şekilde ayarladıklarını olumuştum.. bilimsel açıklaması da var bunun. 4 yaş kardeş kıskançlığının en yoğun yaşandığı yaş diye bilinir Güzel güzel büyüt sen de yavrularını inşallah pamukannesi Konu sahibi, kolaylıklar diliyorum. Yardımcınız olacaksa havada, karada yaparsınız

2 kızım var. biri 3 yaşına girecek diğeri 1 yaşına girecek aralarında 22 ay var. küçüğü planlı bir gebelik değildi ama iyiki olmuş çünkü 2. çocuğu düşünüyordum zaten. hamileligim boyunca kızıma o kadar üzüldüm ki daha küçük bu ona çok büyük haksızlık diye ama önemli olan dengeyi kurabilmek bence biz dengeyi kurmayı basaranlardaniz gibi geliyor bana. bu süreçte en büyük şans bence kesinlikle eş kişisi ben bu yüzden çok şanslıyım. Çok yardımcı olan bi eşim var. büyüğü gece uykusuna bile babası ile geçiyor. Yalnız gerçekten çok çok zorlu bir surec. çok zorlandığım ve çok gözyaşı döktüğüm zamanlar oldu ama iyiki olmuş büyüdü bile. şimdi düşününce daha yeni 2. Çocuk için çalışmalara başlamıştık :)ama bakınca zorlu süreci atlatmış 2 cocuk annesi bir kadinim:)Rabbim yardımcınız olsun sağlığıyla gelsin insllah

Oğlumla kızım arasında tam 30ay var. Bende öyle düşündüm oğluma haksızlık olacakmış gibi ama bu bebek ne zaman gelirse gelsin aynı his olacak. Simdi oğlum 4bucuk yasında kızım 2yasında ama diyorum iyi ki olmuş. anneye Biraz zor olsa da ilk zamanlar ikisi ile ilgilenmek onların birlikte evde koşuşturmaları herseye değer. Şimdi süpriz 3. bebek geliyor. Kızımla arasında 27ay olacak bu bebekte de suçlu hissettim kendimi. Ama suan tek suclu hissettiğim nokta kızımı emzirmeden erken kesmek oldu

Merhaba, Çocuktan çocuğa öyle fark ediyor ki bunu çevremde çok net gozlemleyebiliyorum. Benim ikinci doğuduğunda büyük iki yaşına girmek üzereydi. Doğal olarak yorgun ve uykusuz oluyor insan ama biz çok şükür çabuk bir düzen oturtmuştuk. Bende arka arkaya çocuk istemiştim ki yorgunluğa ve gece kalkmalarina alışığım, rahatliga alışmadan olsun dedim. Şimdi biri 5 biri 3yasinda, evimizde kaos yok veya çocuklarım şımarık değiller. Büyük geç konuşmaya başladı, ama bir odaya girmeden kapıyı tiklatmasini bilecek kadar bilinçli, yemek iyice hazır olana kadar sofrayı hazırlar, üstünü başını kendi çıkarır giyer, 1 buçuk yaşından beri kendi yemek yer. Bu kendine yetebilmesi benim onu boş bırakmam ve onun hayata tutunma çabası ile ilgili değil, çünkü onunla ilgili bir annesi var ve annesini modelliyor. Çok emek verdim diyebilirim çok çok yoruldum ama ortaya çıkan tablo bu. Bunu asla övünmek için demiyorum ama ne yaparsanız yapın içten gelerek istek ile yapın. Başka bir ex arkadaşımın çocuklarınin arasında 3 yaş var, daha bebek doğumadan büyüyüne tablet hediye etti ki çocuk ondan oyun istemesin diye. Oldum olası öyle, övünülecek biseymis gibide renkleri kendi internetten öğreniyor ben hiç öğretmedim derdi. Çok sıkılrm iki dk oturup oynayamam diye bu sefer birde cep telefonu hediye etti çocuğa.. ortak bir arkadaşım oradayken şok olmuştu daha 5 yaşındaki bir çocuk oyun oynarken dönüp dönüp telefonunu kontrol ediyor YouTube giriyor başka çocuklarla oynayacagina... e olacağı budur sen 2-3 yaşındaki çocuğun eline sınırsız tablet verip akşam 10kadar uyumasını bekleyip artı gün içinde çocukla vakit geçirmezsen... çocuk yakında okula başlayacak, buranın yerel dilini bilmiyor ve anlamıyor, okula başlayınca ogrenirmismiş:)) yani örneklerle anlatıyorum ki sizde madem böyle bir yola girmissiniz, elinizden gelenin en iyisini yapın. Her ikisine yetebilecekmiyim düşünceleri çok normal ama bebek genelde uyurken büyük ile ilgilenebilirsinz, yaş aralığı sizde çokta küçük değilmiş. Pişman olduğum tek şey temizlik için yardım almamam oldu. Ilan verdim bir kaç kişi ile konustum, sonrasında kendi kendimi gaza getirip kendim yaptım. Başlarda mesela haftada bir yardımcı gelse, sonra bunu ayda iki sefere indirseniz inanın harika olacak. En azından cam kapı siler mutfak dolap iç ve dislarini elden geçirir, banyoyu dip köşe siler. Size kalan ise üstten toz almak süpürmek günlük işte WC banyo temizliği. Bu çok fark ediyor, kafanız rahat çocuklarla ilgileniyorsunuz. Ve ikiz arabası hayat kurtarır, en çok bunaldiginiz anlarda bile evden çıkmak caydırıcı gelse bile hemen hazırlanıp çocukları ikiz arabasına koyup temiz havaya çıktiginizda her seferinde şükür edeceksiniz. Hem çocuklar sakinlesiyor, hem siz olaylara başka açıdan yaklaşıp gün değerlendirmesi yapabiliyorsunuz, yürürken kafa dağıtmak çok güzel bişey:)

benim çocuklarımın arasında 4 yaş var hemen hemen. büyüğü ile ne kadar ilgilensekte küçüğünü kıskandı sık sık altına kaçırmalar, yemeğini tek başına yerken benim yedirmemi istemeler, öfke nöbetleri çok zorlandım anlayacağınız bundan dolayı yaş aralarının az olması daha iyi olabilir

Benim çocuğum yok. Olursa da tek olacak inşallah. İkinci çocuğu hiç düşünmüyorum. O yüzden yaş aralığı hakkında fikir belirtmem gereksiz. Buraya hamile kalmadan konu açsaydınız belki daha faydalı olurdu. Ama şu an olmuş bitmiş. 2. çocuğunuz doğacak yani.. O yüzden iyiye odaklayın iyi olsun..

benim 4 yas var faydasi olurmu bilmiyorum ama. bazen kavga etselerde babalari yada ben tek bir tanesine kizdigimizda birbirlerini koruyorlar. Ornegin buyuk kizim, o daha cok kucuk baba neden boyle yaptin diyor. Kucuk kizim da, ablama boyle davranamazsin cunku karakol u ararim diyor. Dovmek siddet yada hakaret yok. Sadece masani neden toplamadin yada kitabini okumadin cizgi filmi birak sorumlu ol diye uyariyoruz. birlik oluyorlar.

Sizin için oldukça zorlu bir süreç, kızınız için de zor çünkü ister istemez kıskanacak bu süreci çok iyi yonetmeniz gerekir. Yani ona büyük vasfını vermemelisiniz. Abla oldun diyebilirsiniz ama elbette ama siz davranışlarınizda onun hala küçük bi çocuk olduğunu unutmamalısınız. Ben yaşları yakın çocuk annesi değilim yaşları yakın kardesleriz. Ev çok çekişmeli tartışmalıydi ama fırtınalı yıllar geçince yakın dostlar olduk. Abilerim hep beni kıskandı çünkü onlara hep büyük vasfı yüklendi. gerçekten herkes benimle ilgilendi onlar yok sayıldı. Ben kocaman olduğunda bile durum böyleydi. Ben fark ettiğim yaştan sonra küçük bi çocuk olarak bunu ben yönetmeye başlamıştım abilerim üzülmesin diye. Bana alınan şeyler olurdu ben onlara gider bak bunu size almışlar falan. Para biriktirip onlara hediyeler alırdım. Bu hem benim için hem abilerim için zordu. Bu kıskançlık dışında herşey çok güzeldi, mutlu olmak için kimseye ihtiyacımız yoktu biz bize yetiyoduk.

33 ay var benim cocuklarim arasinda Suan 8 ve 5 yasindalar Bizim icin iyi yas araligi. Guzel anlasip oynuyorlar, tabi her kardes gibi ara ara fikir uyusmazligi oluyor oyun konusunda Kiz kardesim ve erkek kardesim arasinda 1,5 yas var. Onlar cok cok iyi anlasiyor cocuklukdan beri. Bence sahsen benim cocuklarimin yas araligi yaklasik 3 yas olmasi cok uygun

32 ay var oğluşlarımın arasında. Büyüğe haksızlık ettiğimi düşünmüyorum aksine eder miyiz korkusuyla daha çok üstüne düştük belki küçüğe haksızlık olmuştur İlk Aylar minik ilgi odağı olmuyor ama o ballandıkça kıskançlık artıyor ona hazırlıklı olun. Şu an ikisi birbirini kıskanıyor mesela ama yeri gelince de çok güzel oynuyorlar, sağlıkla kucağınıza alırsınız inşallah

Benim çocuklarımın yaş araligi da az ve hamile kaldığımda sizin gibi ilk cocuguma haksızlık yaptığımi dusunmustum . Bu duygum doğumdan sonra da yoğun bir şekilde devam etti. Evde iş bölümü yaparak birimiz kucukle birimiz büyük çocukla ilgilendi ben de zamanla bu duyguyu yendim bu şekilde. Çocukların bakımı konusunda eşinizle veya annenizle paslaşarak iyi bir planlama yapın. O zaman hiçbir sıkıntı olmaz.

Çok detaycıyımdır çoğu şeyi kafamda planladım. İnşallah hayata geçirmek de mümkün olur. Dediğiniz gibi küçüğün uyku saatlerinde kızımla ilgilenmek istediğini yapmak gibi düşüncelerim var. Bakalım zaman ne gösterecek

Bizimkilerin de arası 23 ay, oğlum iki yaşına girecek kızım da daha 27 günlük. İlk iki hafta her gün ağladım Allahım biz ne yaptık oğlum daha bebek, ne güzel düzenimiz vardı ben oğlumla ilgilenemiyorum dedim. Oğlum da sevgisini vurarak, tırmalayarak gösterdiği için odadan dışarı da çıkamadım bebekle. Odaya hapsoldum, hayatım bitti, oğlum da beni unutacak diye kahroldum. Şimdi yavaş yavaş odadan dışarı çıkıp kontrollü şekilde bebeği sevdiriyorum severken vurabileceği için diken üstündeyim, bebek uyurken onunla ilgileniyorum. Oyunu, banyosu, yemesi vs çok yoruluyorum ama biraz daha büyüdüklerinde her şey çok güzel olacak diyorum. Bazen ikisi aynı anda uyuyorlar dinleniyorum, ama bazen ikisi aynı anda ağlıyor o zaman yetememe hissi çok zorluyor. Evde bir destek bir yardımcı olursa çok da zor olmaz diye düşünüyorum ama koronadan dolayı yardımcı da alamıyorum zor ama çok güzel bakalım zaman neler gösterecek. 27 günlük deneyimimle paylaşabileceklerin bunlar

çocuğun da hayali miydi acaba? bence arada 3 4 yaş olmalı tam onun ilgi beklediği zamanlar tüm aile yeni bebeğe eğilecek hep gölgesinde kalacak. genelde öyle oluyo denge kuranı pek görmedim ben.

Herkese iyi geceler. Öncelikle şunu belirteyim su an hamileyim. 2 yaşında bir kızım var iki hamileliğim de planlı isteyerek oldu. Allah nasip ederse yaş farkı 31 ay olacak. Ama su an içimi bi hüzün kapladı kızım çok küçük ona haksızlık ediyormuşum gibi hissettim. Yaş farkı az olan iki ya da daha fazla çocuk büyüten annelerin fikirlerine ihtiyacım var nasıl denge kurdunuz? Bu psikoloji hep böyle devam etti mi hamilelikle mi alakalı? Sanki kızımı çok üzecekmiş gibi geliyor bir kardeşinin olması. Aslında hep hayalimdi peş peşe doğurup birlikte büyütmek..

Artik geri donusu olmayan bir konuda ne diyebiliriz ki? İstemis yapmissiniz Allah mesut etsin yani. Ben boyle buyuyen bir cocuk olmak istemezdim acikcasi.