arkadaşınıza çok kızdım kızı içinde çok üzüldüm benimde 2,5 yaşında kızım var o daha anne çocuğu ya nasıl bırakır istediği zaman görmesi değil devamlı yanında olması gerekiyordu gerekirse onuda götürseydi bilmiyorum ama bu çocuk için büyük bir tranva benim kızım akşama kadar kreşte çalıştığım için onun için bile vicdan azabı cekiyorum arkadaşınıza söyleyi n lütfen yanına alsın hep annesinde olsun şu an annesine çok ihtiyacı var

2.5 yaşında henüz anne çocugu.. Yeri tamamen annenin yanı. Okurken içim burkuldu açıkçası.. :26:

Merhaba arkadaslar, Arkadasım ve esi bosandılar 2,5 yasında da kızları var. Velayet babada ama arkadasımla eski esi arasında velayet gibi bir problem yok istediğinde görüyor alıyor zaman gecirebiliyorlardı. Arkadasım bir iş için 3 ay yurt dısına kalmak zorunda kaldı bu dönemde kızını göremedi. Gelir gelmezde görmek istedi tabi.. Dün gitmiş ama cocuk onu tanımasına rağmen çok soğuk davranmış. Hatta ilk dakikalarda kaçmış sarılmak bile istememiş. Sonradan biraz yakınlaşmışlar. Anne dememiş sorulduğunda 'işte burda anne'diye arkadasımı gösteriyormus ama iletişim kopukluğu var arada. Bir cocuğun annesine duyması gereken sıcaklık yokmuş. Babasını istemiş sürekli. Babasının kucağındayken annesinden sürekli 'o'diye bahsetmiş. 'o da gelecek mi' 'bu'da yiyecek mi'gibi. Kadın dünden beri ağlıyor. Anne olmadığım için ne diyeceğimi bilemedim. Bundan sonra arkadasım cocuğa nasıl yaklaşmalı?Ben ne gibi bir tavsiyede bulunabilirim?

2bucuk yasinda cocugun annesiyle olmasi lazim neden velayetini almamiski benim kizim daha 16aylik ve babasindan ne yemek yer ne su icer suyunu bile alir gelir ben iciriim yaninda degilsem gece babasini gormesi hic onemli degil onun icin ciglik atarak yanima gelir kucuk bebekler annelerine cok duskun oluyolar arkadasinin kizida yaninda yok diye annesine kendince cephe aliyodur yani kisacasi arkadasinin en kisa zamanda kizini yanina alma ihtimali varsa almaya calissin canim sonra daha zor gunler onu bekleyebilir allah korusun R

Alternatifi yoksa söylenecek cok fazla da bir sey olamaz arkadasiniz icin. Mecburiyet diyorsunuz ama nafaka zaten bunun icin var. Yani anne baba ayrilir, cocuk (hele de 2,5 yasindaysa) annede kalir. Babanin durumuna ve alacagi nafakaya göre annenin calismaya ihtiyaci olmaz cocugu belli yasa kadar büyütür. Ya da anne de babada calisir, cocuk güvenilir bir krese-bakiciya-anneanne babaanneye emanet edilir. Arkadasiniz icin empati yapamiyorum elimde degil kusura bakmasin. 3 yasinda cocugum krese gidiyor ve gittikten 3-4 saat sonra özlemeye basliyorum. Acaba ne yedi, ne icti, üstünü kirletti mi degistirdiler mi... Bu yasta bir cocuk sadece ve sadece annede olmali. Önce annesinin rahmine yerlesiyor, karninda büyüyor 40 hafta. Göbek kordonuyla yine anneden besleniyor, dogar dogmaz annesinin gögsüne yatip memesinden besleniyor. Her agladiginda huzursuz oldugunda annesini buluyor yaninda. Sonra birdenbire anne uzaklasiyor. Bebek her istediginde degil, anne istediginde görüyor anneyi. Uzaklasmasi yabancilasmasi normal. Arkadasinizi kinamak veya elestirmek icin yazmiyorum bunlari. Madem disardan objektif fikir duymak istiyor, benim görüsüm bu. Arkadasinizin bunu yasamamasi icin tek care cocugunu yanina almasi. Hayat iste kimbilir derdi sebebi ne. Ama bana göre is, güc, mevkii, para pul bunlarin hicbiri evladin önüne gecmemeli. Babasi madem her istediginde anneye müsade ediyor, istedigi gidip gelebiliyor, böyle olumlu bir babanin niye nafaka ödemedigini merak ettim gercekten. Babasi da olsa 2,5 yasindaki bebegin ihtiyaclarina anne gibi yetismesi mümkün gelmiyor bana. . push ; P

Beraber vakit geçirme yok... ortak zaman yok... oyun oynamak yemek yedirmek yok... annelik yapmak yok... Yok da yok... O çocuk annesini iki üç gün bile görmese unutur. Acı ama gerçek bu. YApacak bişeyde yok madem çalışmak daha önemli o vakit katlanacak yan etkilerine de. Z

Sizin nezdinizde konuyla alakalı sunu söylemek istiyorum. Anne hassasiyeti ile verilen cevaplarda tepkiler olacaktır, normal.2,5 yasında bir cocuğun anneden ayrı olması düşünülemez. Bu konuda arkadasım dahil hepimiz hemfikiriz. Yine de durum bu, bunu gerektirdi. Alternatifi de yok ne yazık ki.. Fakat konumuz bu değil. İçinde bulunduğu durum hakkında ki fikirlerinizi sormuştum. eylul166

Öyle tabi, Ama mecburiyet işte. Çalışmak zorunda. Bende çok üzülüyorum. N nurcan3368

Benim kızım babasına çok düşkün olduğu halde Sadece 1 hafta görmedi ve eski sıcaklığını gösteremedi bir müddet.. Kaldı ki 3 ay çok fazla o yaşta bir çocuk için... Yüz yüze görüşemeseler bile telefonda iletişim halinde olabilirler.. Çocuğun sürekli iletişime ihtiyacı var annesini hissetmeli diye düşünüyorum... marti25.28 Popüler

Eminim ki şartlar el verseydi yavrusunu babasında bırakmazdı. Herkes boşandığı zaman mesleği elinde veya arkasında aile desteğiyle ayrılmıyor. Her neyse, şuan için yapacak tek şey yavrusuyla güzelce bol, kaliteli zaman geçirmek... Çünkü arkadaşların dediği gibi o yaştaki bir çocuk kim ilgi gösterirse ona koşuyor. O yaştaki bir çocuktan da 3 ay gibi bi'sürede "anneeemmm" diye koşup boynuna sarılmasını, ilgisini beklemek yersiz olur. Umarım kısa sürede aralarındaki ilişki sağlıklı olur. Eminim üçü içinde bu durum zordur. BeyazBulut

geçiremediği zamanı şimditelafi etmeli gerekise her akşam yanına almalı hafta sonraını onla geçirmeli ürkütmeden oynayarak bol bol sarılarak onu sevdiği söylemeli anlamıyor sanmayım o küçük ama herşeyin farkında neden yanında olmadğını basit bir dille anlatsın bu ayrılığın ona olan sevgisini eksiltmediğinden bahsetsin ama lütfen ona ayırabildiği kadar fazla zaman ayırsın B bafelix

çocuğa bunu anlatamazsınız, bu kadar uzun süre annesini görmeyince terkedildiğini ve istenmediğini düşünüyor. Şartları değiştirmek gibi bir durum söz konusu olmadığını belirttiğiniz için çözüm öneremiyorum. Çocuğun bu şekilde davranması çok normal... Kittyy K Carpe