Sizi bilemem de benim biriyle arama soğukluk girince toparlayamıyorum. Hem toparlamak istemiyorum hem de gururuma dokunuyor galiba. Hoşuma gitmiyor yani birinden defalarca özür dilemek, arayı yumuşatmak, ortam ayarlamak, karşı taraf da adım atsa onu affetmek, gülümsemeye çalışmak vs. zor geliyor, üşeniyorum.

eyse geçen sene ciddi bir sevgilisi olduğunda beni boşlamaya başladığını hissettim. Sanki benimle eskisi gibi değildi. Bundan dolayı arkadaşlığımızdaki ilk tartışmamızı yaptık zaten ama hallettik. Sonra ondan ayrıldı ve konu kapandı. Bu cümleniz bile özetliyor durumu. Arkadaşınızın yerinde olsam ben de aynısını yapardım.

C cingilli

şu para mevzusu, bende olduğu zaman o arkadaştan soğuyorum ömürlük soğuyorum inan bana. Bana yapılmış olsa, asla barışmazdım seninle asla.

Arkadaşlar merhaba. Bundan yaklaşık 2 sene önce en yakın arkadaşımla kötü bir şekilde küstük. Bir daha asla bir araya gelemeyeceğimizi düşünüyordum ama ben onunla barışmak istiyorum. Olayı anlatıp sizin fikirlerinizi almak istedim. Olay 2017 yılının mart ayında oldu. Biz gerçekten çok iyi arkadaştık. Birbirimizi çok iyi anlıyorduk. Beraber zaman geçirmekten çok hoşlanıyorduk. İkimiz de 26 yaşındayız şu an. Ve her genç kız gibi ikimizin de iyi bir evlilik yapamama korkusu vardı. Bu korku onda daha büyüktü çünkü ailesiyle hiç mutlu değildi. Annesiyle anlaşamıyordu ve abisinden şiddet görüyordu. Evliliği biraz da onlardan kurtulmak için istiyordu. Neyse geçen sene ciddi bir sevgilisi olduğunda beni boşlamaya başladığını hissettim. Sanki benimle eskisi gibi değildi. Bundan dolayı arkadaşlığımızdaki ilk tartışmamızı yaptık zaten ama hallettik. Sonra ondan ayrıldı ve konu kapandı. Tekrar evlilik amacıyla biriyle görüşmeye başladı. Ve tekrar aynı sıkıntılar başladı. Ve bu süreçte ben ona bir miktar borç vermiştim ve o ödeyeceğini söylediği süreyi baya geçirdi. Benim de ihtiyacım vardı ve ben paramı istedim. Bu konuda da biraz sert davrandım çünkü hem bana soğuk davranıyordu hem de parayı vereceğini söylediği zamanda vermemişti ve öne geçerli bir sebep dahi sunmuyordu. Bu para muhabbetinden sonra baktım beni sosyal medyadan silmiş. Mesaj atıp sebebini sordum. Bana "sanki paranı alıp kaçacakmışım gibi davrandın" dedi. Konu uzadı ve biz kötü bir şekilde tartıştık. Bana "bence sen beni kıskanıyorsun" filan dedi. Parayı da başka birinden borç alıp gönderdi. Her yerden de sildi. Yani arkadaşlar ben tartışma sırasında alttan almaya çalıştım ama o buna izin vermedi ben bunu da nasılsa evleniyorum sana ihtiyacım kalmadı durumuna bağladım. Çünkü en yakın arkadaşını insan nasıl hemen gözden çıkabilir. Ve burda size açık davranmak istiyorum. Kıskançlık konusunda haklıydı ama asla evlenmesini kıskanmak değildi bu benden uzaklaştığını hissettiğim için öyle davranmıştım ben. Sonra bu yaz baktım beni faceten engellemiş, silmişti ama engelli değildi ben de başka bir hesaptan girip baktım ve boşanma sürecinde olduğunu anladım. Sanırım bunu benim fark etmemi istemedi o yüzden beni engelledi. Ben de ona kendime yeni bir hesap açıp mesaj attım. Boş yere küstüğümüzü benim ona karşı olumsuz hiçbir duygum olmadığını vs. tüm içtenliğimle anlattım ama o cevap yazmadı hatta bu boşandığını gösterdiğine dair tüm atarlı giderli paylaşımlarını kaldırmış benim mesajımdan sonra. Yani açıkçası sinirden üzüntüden kötü şeyler yazmasını bile bekliyordum ama cevapsız bırakmasını beklemiyordum. Sizce tüm bu anlattıklarıma bakarak bizim geri dönüşümüz yok mu? Ben asla suçsuzum demiyorum ki tamamen suçsuz olsam mesaj da atmazdım ve borç konusunda ihtiyacım olduğu İçin istedim ama o kadar sert davranmamalıydım. Ama bu bir insanı tamamen silmeye yeter mi. Sizce biraz zaman geçince yazabilir mi? Laale Aşikardır Zat-ı

Az bile yapmış aynısı benim başıma gelse çok fena haşlardım cirkef gibi para para tutturmussun idare edebilirdin kız en iyisini yapmış silmiş kurtulmus başka arkadaş edin kızı rahatsız etme

Bence gerek yok geri dönmeye. Benim de birlikte büyüdüğüm bir arkadaşım vardı. Kendisini çok severdim, çok eğlenirdik. Bu arada farklı şehirlerde oturuyorduk. Yazları birlikteydik, sonra o arada İstanbul'a gelirdi. En çok da telefonla konuşurduk. Neyse aradan zaman geçti, ben eşimle tanıştım, hemen onu da tanıştırdım. Eşimi ilk gördüğü gün ben yanlarından bir süre ayrılınca beni üzmesin diye tehdit etmiş aileler tanıştıktan sonra arkadaşım bana tavır yapmaya başladı. İstanbul'a gelip haber bile vermiyordu artık Annesi bile beni kıskandığını söyledi bana. Evlendikten sonra bir kere kardeşimin zoruyla evine geldi ve ne olduğunu anlamadan senin evin de eşin de işin de var diye atar yapıp gitti. Sanki ben arkadaşı hiç olmamışım gibi davranıp kardeşimle arkadaşlığa başladı. Ben de tamamen hayatımdan çıkardım. Benden çok sonra evlendi, sonra bir kaç kere bana ulaşmaya çalıştı ama benim için artık bitmişti. İyi günümde sevincimi kötü günümde üzüntümü paylaşmayan insanın hayatımda yeri yoktur.

kesinlikle bende aynı şeyleri düşünüyorum olmuyor bir daha o sıcaklık ve samimiyet

para mevzusu dısında benım de senın gibi bir arkadasım vardı hayatıma biri girse onu ıhmal etmemden sıkayet ederdı en son sımdıkı esımle tanıstıgımda burnumdan getırdı hep kendını ihmal ettiğimi söyledi evet ben de onu hayatımın her alanından cıkardım cok sıkıldım cunku tabıkı önceliğim erkek arkadasım lacaktı tanısma asamasındaydık cunku sonra evlendık eşimle arkadasım hala tripteydı ve ben tamamen bagımı kopardım 20 senelık arkadasımdı ve birlikte cok eğlenirdik o kendisi evlense iyiydi ama ben evleneyim hiç istemedi ben evlendim 5 sene oldu o hala bekar