Cok tesekkur ederim canim yazdiklariniz güç verdi bana kendim için daha da caba gostericem zaten 1 ayi gecti esim 40 i sayiyo burdakileri okusa aylar sürdüğünü falan duysa komaya girer

Bazen emzirirken de bunaliyorum memede kalma suresinden dolayi ama emzirdigime sukretmem gerekiyo sanirim. emzirmeme olayi cok koyuyor demişsiniz ya o da ayri bi vicdan azabi yaratiyo sanirom

Emzirme üzerine bunaldığınızı söylemişsiniz S Socialmom, sadece emzirmek emzirememek de değil olay. selinim25 in de dediği gibi ağrısız, sızısız, meme acısı yüzünden şekilden şekile girmeden emzirebiliyorsanız bu bile çok büyük bir artı. Moral bozmamak için anlatmayayım demiştim ama bak bu emzirme kısmını örnek vereyim kendi yaşadıklarımdan, eğer yaşayan varsa üzülmesin, geçiyor öyle de böyle de... Sezaryen doğum yaptım, 26-27 gün oluyordur taş çatlasın, hadi bir ay diyelim... Doğum sonrası sütüm inmedi, üstelik kimse emzirme eğitimi de vermedi bana. Bilgilerim kısıtlıydı, uygulama konusunda bi tecrübem yoktu, bazen bir şeyi okumak yetmiyor, birilerinin de göstermesi gerekiyor, kimse emzirme konusunda bir şey söylemedi bana ne büyük hata ... Bebeği günlerce emzirmek için uğraştım kendi çabalarımla, kvm ve annem zaten ikisinin de ilk torunu, kadınlar kafayı yediler ne yaptıklarını bilmez haldeler, başımda gardiyan gibi beklediler durdular çocuğu emzirmem için. Sonra yanlış emzirme yüzünden göğüs uçlarım yara oldu, koca koca çatlaklarla doldu, kanadı vs. Çocuk her emmeye çalıştığında etimden et koparılıyor sanki yok böyle bir acı... Annemler emsin çocuk diye ısrar ettikçe, ben de kendimi sıkıyorum zorluyorum kendimi ama emme seanslarımız artık işkenceye dönüşmüş durumda, kremler sürüyorum ama nafile "Ben kötü anne miyim? Herkes nasıl yapıyorsa ben de yapıcam, dayanıcam" dedim üstüne gittim. Sonunda çocuğun yanaklarından aşağı sütle beraber kan indi. Annemler ne olduklarını şaştılar. Böyle bir şey yaşamamışlar ömürlerinde, böyle bir acı görmemişler, bir de bana direktif vermeye çalışıyorlardı... Pişman oldular, özür dilediler. Dayandım ya, meme başım sanki kopuyormuş gibi ağrıdı günlerce ve ben her seferinde çocuğumu emzireceğim diye yarım saat yarım saat bacaklarımı karnıma çektim, acıdan dişlerimi sıktım ve dayandım ya... Sezaryen kesiğimi unuttum, ameliyat geçirdiğimi unuttum onun ağrısına... Ancak şiddetli yaşayan bilir bunu. Doktor kontrollerine gittik, her gittiğim yerde, her konuştuğum kişiye ağlıyorum tutamıyorum kendimi, dakikalarca, gözlerim şişip burnum kızarıp yüzüm tanınmaz hale gelene kadar ağlıyorum, susturamıyorlar... Şimdi emzirmelerimiz düzeldi şükür, bir hemşire abla yardımcı oldu, onun sayesinde 2-3 gün içinde toparladık atlattık. Ama günlerce çektiğim o eziyet... Anlatamam ya... Bu süreçte yaşadıklarımdan sadece biri bu, en ama en kötüsü bile bir şekilde geçiyor. Kafanı takma, milletin dediğini duymazdan gel, çok canını sıkarlarsa "Beni yalnız bırakın" diye kibarca kov. Baktın çok uzun süre devam ediyor ruh halindeki düşüklük, gerekirse bir doktor yardımı almaktan çekinme.

işte canım bu ilk bebekte oluyor ve bence normal, bence doğanın kurduğu düzen bu, ikincide tecrube sahibi oluyosun tabii

Ben girdim, çıktım geçecek bekle. Bebeğin uykuları düzene girsin sen de normale döneceksin

Tamaaaamen geçmesi kişiden kişiye göre değişir. Ama en az 5-6 ay zaman ver kendine. Benim tekrar insana dönmem iki seneyi buldu. Korkunç bir haldeydim. 33 gunlukken kayinpederim bebeği sert tuttu diye saatlerce aglamistim. Genel olarak çocuk agladi ben ağladım. Arabayı sevmezdu. Bi yere gidene kadar aglardi ben de aglardim arabada. Eşimle zaten aram kötüydü. Her şeyin suçlusu oydu bana göre üzülme gececek. Zaman zaman zaman...

Terapiye gittim ben, kendi kendime aşamadim, bir yerden sonra telkinler falan hicbir sey ifade etmiyor. Tabi bende sinir vs degil asiri kaygi ve mutsuzluk vardi, surekli bebegimin nefesini kontrol ediyordum, kimsenin yanina girmesine, dokunmasina izin vermiyordum, surekli bebegimin öleceğini dusunuyordum, onun ölümünü gormeden kendimi oldurmeliyim diye ciddi ciddi planlar yapmaya baslayinca psikolojik yardim aldim.

Ne guzel yazmışsınız icimi rahatlattiniz gercekten. Esim konusunda tavsiyenize uysam cok iyi olur haklisiniz patlamalar o da yasayabilir sonucta ama olmuyo iste ister istemez ona surat asiyorum tersliyorum sukurler olsun sabirli bi esim var insallah ben bi an once atlatirim da o da sıkılmaz bu durumumdan A

Kafani dagitman gerek al bebegini, eşini bol bol gezin disari cikin. Bu donem de insan biraz ozgurlugunun kisitlandigini saniyor ondan bu bunalmalar.

Moda mi? Yayginlasan rahatsizliklara hastaliklara moda mi diyorsunuz? Ornegin eskiden verem vardi bitti modasi gecti simdi kanser var moda? Panik atak, anksiyete var moda?

yok canım yanlış anlaşıldım galiba, tabii ki lohusa depresyonu diye bişey var, hatta bebeğini öldürenler bile var benim demek istediğim arkadaşın durumu normal, zaten bu aşırı korumacı tutumu her anne yaşıyor, hatta bence bu olması gereken bişey, bu aşırı korumacı tutum yoksa anneden şüphe etmek lazım

Bak gülmeye başladın bile :) kendine güvenin gün geçtikçe artacak İnsan böyle zamanlarda kendiyle benzer şeyler yaşamış insanlara ihtiyaç duyuyor yalnız olmadığını hissetmek istiyor aksi takdirde tüm anneleri sorunsuz muhteşem doğum sonrası yaşadıklarını falan sanıyorsun sonra diyorsunki benim ayarlarımda mı sorun var Eşin 40ı saymasın boşuna kiminin kırkı 2 ayda kiminin 6 ayda kiminin 1 yılda çıkar:)

Meraklı karı, sinir oldum. Saygısız insanlardan nefret ediyorum. Xeroderma_pig Mükemmellik mii? Tükenmişlik mi? tek ayak

Ben var ya öyle bir lohusa oldum ki hatta 2 kere oldum :) düşman başına. lohusayken bana içinden şeytan çıkıyor valla abla diyordu gorumcelerim. aramiz gayet iyidir zaten cok da dusunceli davranırim onlara karşı ama lohusaligimda kocam annem dahil herkes aldı nasibini. icimde de bitmeyen bir uzuntu. nasil geçiyor dersen zamanla geciyor. sonra bir anda eski haline dönüyorsunuz nasıl şeyler yaşadım ben böyle diyorsun

Yenidoğanlar zaten ilk zamanlar doğum kilosunun altına düşerler. Sütün varsa hiç mama olayına girişme canım. Ama 2 saatte bir besle. Reflü yastıklarından edin. Rahat edersin. Moralini de yüksek tut. Güle güle büyüt canım.

40 gün sürüyo berbat bişi

Uff bir de bayrami bahane edip evinize cok insan geliyordur, normal uyuz olman. Esini ve bebegini al disari cik, tatile falan gidin daha rahat edersin. Evde oturmaktan iyidir

Evet bayram tam tuz biber ekti sacma sapan sorular ve yorumlara maruz kalıyorum. bi yalniz kalmaya odaya geciyorum ona bile musade yok kendi evimde kose kapmaca resmen S

Bende aynı şeyi yaşamıştim bir de çok zor bir bebekti hele de bir türlü derdine derman olamamak.. deli gibi istediğim çocuğu istemiyor gibi hissetmek yük gibi görmek kendimi o kadar kötü hissettirirdiki bir de ona üzülürdüm

Tatlım herşeyin olduğu gibi evladın bile aşırı korunması zarar. ilk bebeğimde onu kaybetmekten o kadar korkuyodumki uyku uyuyamıyodum. hayallerimde onu biyere bıraktığımı görüyodum zarar verdiğimi görüyodum. elimde olmadan sürekli böyle şeyler düşünüyodum sonra ağlıyodum. ikinciside benim evladım ama ona karşı hiç böyle duygularım olmadı. ilkinde hastanede sabaha kadar uyumamıştım bebeğimi çalcaklar diye. çok kötü duygular allah yaşatmasın.

Kesinlikle şükret canım emziremeyen annelerde bu süreç daha sıkıntılı ilerliyor. Emzirmek aslında seni de rahatlatan birşey iyileşme sürecini hızlandırır. O vicdan azabını tarif edemem en hassas konum oldu. Kendini eve kapatma ben yaptım sen yapma bir emzirme önlüğü al heryerde emzirebilirsin. Ya da sütünü sağıp yanına al. Hayata karışmak için adım at ben yapamadım sen yap. Kimse senin için birşey yapmaz sen yapacaksın. Ne zaman istersen özelden yazabilirsin. Sağlıkla büyüt bebeğini

Gercekten yazdiklarinizi dehsetle okudum ve cok uzuldum gogus ucu yaralari küçük capli bile olsa cok can yakici olabiliyorken sizin yasadiklariniz gercekten agir olmus. iyi bir hemsireye denk gelindigi taktirde surec daha kolay atlatilabiliyor sizin sanssizliginiz boyle bi hemsireden yoksun olmak olmus. sukur ki atlatmissiniz allah kimseyi bu durumlara düşürmesin lohusalik zor bide uzerine boyle sağlık sorunlari cekmek daha da zor..

Betimlediğin sendromdan daha ağırını yaşıyorum haftalardır, doğum yapalı 20 küsur gün oldu henüz. Ama yine de idare edebiliyorum, sen de yapabilirsin. Yok 40ı çıkacakmış bilmem ne diye evde oturtmaya çalışırlar, takma, dışarı at kendini, gökyüzünü gör, manzara izlemeye gidin eşinizle, bebeği de koy pusetine, gidin kahve - çay ısmarlayın birbirinize, havadan sudan konuşun, bebeğin uzak geleceği üzerine hayaller kurun. Annenize, kvnize güvenmeniz gerektiğini tembihleyin kendinize; onlar da sizleri büyüttüler ve torunlarının kötülüğünü istemezler. Onlara emanet edebilin bebişi, onlar tutarken bakmayıverin o tarafa, mutfağa gezeleyin, bol bol dondurma yiyin iyi geliyor ağlama nöbetlerine. Kendi halimi anlatsam bak yine şükredersin haline, moral bozmayayım diye anlatmıyorum durumumu. Bu dediklerim iyi geliyor ama uygula tamam mı? Bazı bazı çikolatalar ye, komikli programları izle internetten. Evde durup durup bunalma, en önemlisi de bu. Milletin ne dediğini de takma; "Hee hee" de geç bildiğini oku.

Ben yaşadım hemde iliklerime kadar. Normal hayatta panik ve kaygılı biriyim zaten bu da zemin hazırlarmış. Bir de üzerine beni anlayamayan eş ve eşsiz kv eklenince süper oldum. Ağlamalarınız var mı? Emziriyor musunuz? Ben 4 ay ağladım. 8. ayda da ancak kızımın annesi gibi hissettim. Şu an kızım 11 aylık. Benim kadar durumunuz ağır mı bilmiyorum ben ilaçla toparladım. Zaman zaman zaman S

Emzirme ile ilgili mutlaka bir danışmadan ya da doula dan destek alınmalı. Ebe saglik ocagi hepsi emzirme destekcisidir. Onun haricinde avent göğüs kalkanı alın lütfen. Krem kullanmadan yarasız acısız atlattim bu dönemi. Delikler sayesinde hava aldırıyor göğüse. Ve lütfen her hamile doğuma hazırlık eğitimi alsın. Tüm bunları ben orada öğrendim.

Benden size tek tavsiye şu an emziriyorsanız keyfine varın gerisini BOŞ VERİN. Emzirememe olayı sonra çok fazla koyuyor.

valla diğer mesajlarımı da okursan ne demek istediğimi anlarsın, yanlış anlaşıldım diye üst mesajda da yazdım zaten arkadaşın konusunun benden alıntı yapılıp dururlarak harcanmasını istemiyorum Xeroderma_pig Mükemmellik mii? Tükenmişlik mi? tek ayak

Normal doğum yaptım, bahsettim çok ağlayan bir çocuğa sahiptim ama inanin en zoru göğüs ağrısıydi ağrısız sizisiz emzirebiliyorsaniz hiç dert etmeyin... Dişimi sıkmadan emzirdigimi hatırlamıyorum

Aglamalarim var ben de anne gibi hissedememekten muzdaribim okuyorum anlatilanlari dinliyorum diyolar dogurup ilk gordugum an anne oldugumu anladim muthis bi duygu vs vs. ama bende uzgunum oyle olmadi zorla bi sezeryan sureci gecirdim sutum gec geldi hepsi yorucu seylerdi. bebegimi tabii ki cok seviyorum ama annelik hislerini yasamak daha uzun bi is sanirim..

Ben emzirırken sık sık kendime" sakin ol bu bebeğin bana ihtiyacı var ve sütümün kesilmemesi için dünya yansa üzülmemem lazım" derdim.

Çocuk her zaman farklı şekillerde devam eden bir tedirginlik hali... Her dönemin endişesi sıkıntısı farklı ve malesef ne kadar olursaniz, bilgili olursaniz olun çocuğa göre şekilleniyor sizin tavrınızda... Biz kolumuzda sallarken kırk tane akıl veren olurdu söyle böyle diye en son patlayıp zevk olsun diye sallıyorum demiştim kollarım koşarken Malesef bizim insanımız herseyi çok iyi biliyor

Çok haklısın canım herkes yorum yapmaya çok seviyor benim kızım gaz sancısından 4 ay kolumda uyudu çoğu zaman Eve her gelen sen kötü alıştırmıssın kendi kendine uyumuyor mu vb sanki ben çok memnundum durumdan Şimdide istesemde kucağımda uyumuyor Birde şu var siz ne yaparsanız yapın alışmıyorsa alışmıyor ya da istediğiniz kadar tersini yapın istiyorsa bebek alışkanlık oluyor davranış Sağlıkla büyüt bebeğini canım

Derdini anlamam zaman aldı. İlk günden iletişim delisi anne bebek olamadık. Ve daha neler neler... Geç yakaladım bazı şeyleri çok üzüldüm çok yıprandım ama bitti gitti etkisi kaldı I

valla ben öyle bi sendroma girmedim, her anneninde girdiğini sanmam, ama bu moda oldu ve her anne adayı huysuzluğunu buna bağladı gerçi huysuz olman normal ama bu bebeğinle alakalı olmalı, yeni doğan ağlarsa annenin diğer oda da olsa göğsünden süt gelir, doğanın mükemmel düzeni, bebeğinin üstüne aşırı titrersin, bebeğinle alakalı kabuslar görürsün bunlar normal huysuzluklar, ama daha da aşırısı var diyosan kesinlikle doktora gitmelisin tek başına aşılmaz

Bazi insanları zaten bu dönemde yeniden taniyor gibi oldum ya. çevre anlayissiz insanla dolu ya dusunme diye bisey yok. Ben mesela kv yaninda asla emziremiyorum bildiği halde bunu pat diye daliyo odaya sinir olup tersliyorum cikariyorum odadan. ya bi anlayin iste ya hassasiyetleri boyle olunca araya sogukluklar kirginliklar giriyor R Rossiene

Okumadiysaniz elif şafak in siyah süt adlı kitabını tavsiye ederim.. Kimi kadın Yaşamaz kimi kısa ya da uzun süre yaşar bu durumu.. ciddi bir durum kendimden biliyorum yardım almak da fayda var.. RACHEL GREEN ▫we were on a break ▫ tek ayak

Bebeğine çokgeçmiş olsun. Yenidoğan sarılığı hemen hemen tüm bebeklerde oluyor. ilk dönemler uyusa bile bebeğin her iki saatte bir uyandırıp emzirmiştim. sık sık emzirmeye çalış, emzirdikçe hem sütün artacak hem de bebeğinin midesi büyüyecektir. bebeğin emdikçe daha güçlü emmeyi öğrenecek. bir de bol bol et, balık yemeye çalış ki sütünün kalitesi artsın. beslenmene dikkat edip sütünün kalitesini arttırmaya bak. Benim bebeğim mart doğumlu. hastane vs gibi zorunlu çıkarmaları saymazsak 1 aylıktan itibaren hergün dışarı çıkarıp temiz hava aldırdım. önce 15-20dk ile başladık. kar kış yağmur demeden çıkardım dışarı. dışarı çıkarken kışın sıkı giydirdim. park götürdüm çoğunlukla ve bu ikimize de çok iyi geldi. evde ise ben ne giyiyorsam bir fazlasını giydi. hiç yün yelek, patik vs giymedi. eldivn takmadım hiç. hemen kestim tırnaklarını. Evi de cayır cayır ısıtmasın. gündüz 21-22 derece gece ise 19 derece civarı. Şu an 20 aylık ve soğuktan hiç hasta olduğunu görmedim. birilerinden mikrop kapmadıkça soğuk hiçbir şey yapmıyor. bir de doğduğu günden bugüne her akşam yıkadım. yazın hatta iki kez yıkamışlığım var. Yan yatırman iyi, sürekli aynı yöne yatırma. bir sağa, bir sola yatır ki kafa şekli bozulmasın. Sağlıkla büyüt bebeğini geçiyor bu günler üzme kendini

Bebeğine odaklan, sinirlendiğinde başka odaya giderek ortamdan uzaklaş, kendini rahatlatan çeyler yap ılık duş, ıhlamur gibi. Geçecektir zamanla ama bu dönem insanları farkında olmadan derinden kırabilirsin bu yüzden de en sağlıklısı sinirlendiğin ortamdan uzaklaşmak

benim arkadasim esiyle cok takisti,2. cocuk icin deliren adamda lohusa fobisi olustu resmen, simdi oldur Allah ikinciyi istemem senin ruh halinle ugrasamam diye kiza cekti resti.. o da cok sabirli bi adamdir, parmakla gosterilen beyfendi biri, cocuk bakarken bi emzirmedi cocugu o kadar, diger herseyde eli ayagiydi arkadasimin.. surat asiyorsunuz madem, bugun alin karsiniza durumunuzu anlatin.. diyin ki, canim bak icimde resmen volkanlar patliyor sebebini kestiremiyorum, sanirim bunalimdayim, cildirsam da sen bana he de gec.. seni uzmek istemiyorum ama nazim sana geciyor kusura bakma, zamanla duzelecegime inaniyorum filan diyin. acik olun, adamda testesteron hormonu var ostrojen degil.. ne kadar sabirli olsa da sizin duygu degisimleriniz onu da allak bullak eder. bol sanslar. I

Cok sagol canım baya yol gösterici oldu yazdıkların.

Kızlar dogum yapalı 16 gün oldu. Evden dısarı cıktıgımız yok. Siz kac günlükken bebekle cıktınz. Bebegin temposuna alısamadım henüz doktor kilo vermis ac kalmıs dedi. Cok üzüldüm oturdum ağladım ben nerden bileyim uyuyor diye uyandırmamıstım. mamaya başlayalım dedi. Anne sütüm geliyor halbuki. Cok alınganım bebegi sarmalıyorım. Aman kusarsa diye yan yatırıyorm. Dikişler ayrı mesele bitkin durumdayım. Yeni hayatıma alısamadım;(

Gerçekten çok enteresan bir şey lohusa sendromu ben bir anda çıktım 45. Günde felan galiba dedim ohh dünya varmış

tamam işte ben bunu demek istedim, bu yaptıkların normal, lohusa depresyonunda olanlar bebeğine bile zarar veriyor, ondan nefret ediyor, bakmak istemiyor falan, senin bu yaşadıklarını zaten her anne yaşıyor, aşırı korumacı olman normal yani, eşin aslında bu konuda seni rahatlatcak davranışlarda bulunsa daha iyi olur, sende istemeden onu kırdığını söylersin beni idare et birbirimizi idare edelim diye açık açık konuş, ilk aylar alışmak zor oluyo, ama emin ol çok bebek için zor...

Bebeğime sevgim sonsuzdu muhakkak ama doğumdan hiç iyki doğurmuşum niye daha önce anne olmadım hiç demedim. Herkes bunları diyeceğimi söylüyordu bana. Ama bunları demek yaklaşık 8. ayında oldu. Tüm bakımını üstleniyordum. Annem dahil kimseye bırakmıyordum. Ama sanki ben doğurmamıştım ve başkasının bebeği idi. 37. haftada zorunlu sezaryen oldum. Sütle ilgili çok sıkıntı oldu. Bunda benim depresif yapımında etkisi vardır muhakkak. Çok az emzirdim. Bu da ayrı travma oldu.

Merhaba bayanlar allah askina söyleyin nasil ciktiniz su lohusa modundan ya hayatimda hic bu kadar aksi ve lanet olmamistim her soylenen mi batar ya. Esimle en ufak seyde sorun yaşar olduk sagolsun alttan aliyo durumu bildiginden ama artik ben rahatsiz oldum. adama kotu davraniyorm deneyimli anneler yorumlarinizi bekliyorum Chess

Hiç öyle bi sıkıntım yoktu aksine eşimle daha da bağlandık birbirimize.. ama kv kıskanıp olaylar dizisi çıkardı ve beni bunalıma soktu.. Ortada sizin huzurunuzu kaçırcak kimse yoksa kendinizi kontrol altında tutmaya çalışın.. eşinizi üzmeyin aburcuburcu

Çok normal hissettiklerin bende doğum yapalı 52 gün oldu. Benim de çok kötü bir sezeryandı. Birde oğlum küveze girdi. Sütümde kesildi. Kabus gibiydi. Hiç yatmadım hastanelerde bekledim 10 gün sonra çıktı küvezden bu sefer kolik başladı. Bu arada insanların gelmesi herkesin küçücük bebeği öpmesi sinirden çatladım resmen. Bende doğar doğmaz öyle anne moduna giremedim şaşırdım kaldım bu şimdi benim bebeğimmi diye sordum hep kendime:)Hani eskiler der ya 40 ın çıksın gerçekten de doğru o 40 günde alışıyosun bebeğine artık anne olduğunu kavrıyosun ve onunla zaman geçirdikçe sevgin günden güne artıyor. O yüzden sakin ol geçicek bu günler. Bebişini sağlıcakla büyüt:)

Ya evet ben de inanmazdim bu lohusa olaylarina ama cidden beni etkiliyo cok. bebege karsi cok korumaci bi hale dönüştüm biraksalar bebeği cam fanusta gezdiricem bir de bayram simdi o yuzden gerildim cok. kendim de durumumun farkindayim ama hic bir sekilde kendimi frenleyemiyorum. olan kocama oluyor lafları yiyo benden

Tüm kalbimle en kısa zamanda kendinizi iyi hissetmenizi diliyorum. Son dediğinizin sıkıntısını çok çektim. Ben millete hee hee dedim. Geçte olsa. Doğum yaptığım günden itibaren kimse bana he he demedi. Alttan almadı. Burdan tüm lohusa yakınlarına şunu diyorum " bir kadın anne olduğunda biraz çenemizi tutalım ne derse he diyelim alttan alalım lohusa olmakta lohusa yakını olmak da çok zor" Daha iyiyim ama unutamadım

Evet tam olarak o hissi yasiyorum ya sora da bi vicdan azabi neden boyle hissediyorum diye Xeroderma_pig Mükemmellik mii? Tükenmişlik mi? tek ayak

o bahsettiginiz his gokten zembille inmiyor, siz anlatilanlara cok itibar etmeyin. bebeginiz size gulucukler atip burnunuzu agzinizi yakalamaya basladigi zaman iciniz kaynamaya baslayacak. o ilk gordugunde anne oldugunu anlayanlarda bunalima giriyor genelde. ben bi karnima bi besikte yatan bebegime bakip hickiriklara bogulurdum, neden cikti benden, ne guzel sessiz aglamasiz yasayip gidiyorduk diye 2 ayin sonunda duygularim durulmaya basladi. dogumda yasanan zorluklarda insani dogum sonrasi cok zorluyor, hepsi gececek emin olun. sadece olanlardan esiniz sorumlu degil oyuzden ona patlamamaya calisin. erkekler biriktirip biriktirip hic ummadiginiz anda gereksiz biseyde patlayiverirler, yapmasi zor ama gidin yastiga kapanip yastiga bagirin mesela, icinizde de tutmayin.