insanin kardesinin olmasida zor olmamasida zor ama annesinin olmamasi dahada zor allah korusun size birsey olursa hangi kardes sizin yerinizi tutabilir . push ;

arkadaşlar daha önce açtığım konuyu belkiokumuşsunuzdur. ben 11 yıllık evliyim 8 yaşında bir oğlum var ve 12yıldırda insülin kullanan bir şeker hastasıyım. oğlumu doğurduğumda da hastalığım vardı ama 26 yaşındaydım şimdi ise 35 yaşındayım. bu konuyu danışmak için 5 ayrı jinekoloğa gittim. her uygulamada olduğu gibi bunda da riskler olduğunu ölebileceğimi bebeğimin karnımda ölebileceğini retinanın zarar görebileceğini kör olabileceğimi ama bunların hiçbiri yaşanmayabileceğini ihtimalin olduğunu ama tedaviyle ve irade ile bunların bertaraf edilebileceğini de söylediler. haa lay lay lom bir gebelik geçirmezsin 7. ci aydan sonra hastanede yatman gerekebilir maddi gücün cesaretin varsa deneyebilirsinde bu senin seçimin dediler. ben size olayın duygusal boyutundan bahsedeyim ben yeniden hamile olayım vay efendim gebelik kıyafeti giyeyim bebek emzireyim filan gibi duygularım yok. ama beni ilerde çocuğumun yalnız kalacağı düşüncesi korkutuyor ve üzüyor. o da önceden lafını bile etmiyordu şimdi arada sırada kardeşle ilgili laflar dokunduruyor çok olgun bir çocuk üzülmemi istemiyor durumu biliyor. ama yinede çocuk işte neyapsın özeniyor... fikirlerinizi ve yorumlarınızı almak istiyorum teşekkürler şimdiden.. bilmiyorumkismile _sekerpare_

Sizin de bayramınız mübarek olsun. Riskli bir gebelikse, hem size hem çocuğa zarar gelme riski varsa ben olsam düşünmezdim gibime geliyor.. Sonuçta bir çocuğunuz var. Yalnız kalmasın diyerek riskli bir hamilelik geçirmeniz ne kadar doğru bilemiyorum. Tabiki henüz anne olmadığım için o açıdan bakamıyorum ama ben işin mantık kısmından yaklaşayım dedim ablacım... _sekerpare_

Sizin de bayramınız mübarek olsun.. Madem riskli bir gebelik olacak kimse zarar görmesin bence düşünmeyin..

benim de kardeşim yok evet çok zor bişey, olmasını o kadar çok isterdim ki.. ama annemin sağlığı söz konusuydu, o yüzden anneme 1 gün bile kızmadım kardeşim olmadığı için bakın 1 çocuğunuz varmış Allah ona uzun sağlıklı ömürler versin.. ama siz de sağlığınıza riske atmayın derim.. çocuğunuzun kardeşten çok size ihtiyacı var.. ilerde ona anlatırsanız size kızmaz hiç bi şekilde o zaman daha iyi anlar tabiki karar sizin yine de hayırlı bayramlara. s. _sekerpare_

inşAllah ablacım sağol duaların için:1hug: _sekerpare_

bence düşünmeyin.. bir iki kere kardeş der sonra bi daha lafını etmez. sağlığınız daha önemli... yaşınız da 35, risk almaya gerek yok.. WunJo

nazlıhan mesajın beni çok etkiledi ablacım. Sağol gerçekten hiç bu açıdan bakmamıştım. Çok duygulandım. Z _sekerpare_

haa bu arada herkesin bayramı kutlu olsun iyilikler ve hayırlar getirsin sevgili k. k üyeleri batuhanim 1 prens 1 prenses

canım benim ben hep mantıklı düşündüm şimdiye kadar ama benim gibi olup çok sağlıklı halledenlerde var biyandan oğlum bilmiyorum yine kafam çok karıştı

bakın ben 23 yaşında bekar birisiyim.. sizi anlamam imkansız ama size tarafsız fikrimi söyleyim. diyelim ki hamile kaldınız ve bi sorun çıktı vefat ettiniz.. oğlunuz ne düşünecek belki kendini suçlayacak benim yüzünden öldü annem diye. ben kardeş istemesem annem ölmeyecekti, ben annemin katiliyim diye düşünerek geçirirse ömrünün geri kalanını..? bence sizin sağlığınız her şeyden daha önemli. elbette her şey yolunda da gidebilir ama bence bu rus ruleti oynamak gibi bişey.. tamamen farklı bi bakış açısı... benim bir ablam var olmasına.. ama annem beni 36 yaşında dünyaya getirmiş. ve ablam benden 8 yaş büyük.. ablamı da annemi de çok severim ama bazen anne beni neden doğurdun diye düşünmeden edemiyorum :) ablama karşı hiçbir zaman ablammış gibi hissetmedim, aradaki yaş farkından dolayı o benim ikini annemdi.. bende onun için kardeş değildim hiçbir zaman, bana çocuğuymuşum gibi davranırdı, aramızda kardeş muhabbeti hiç olmadı inanın.. ve ben her zaman yalnız bir çocuktum.. küçükken oyun isterdim annemin başı götürmezdi. ben 10 yaşındayken o 46 yaşındaydı ablam ergenlikteydi. benim frekansıma ikisi de inemezdi. annemin arkadaşlarının çocukları hep abiydi ablaydı, altın günlerinde hep içerdeki odada tek başıma tv izledim. yaşıma uygun kimse yoktu etrafımda :) mutsuz biri misin diye sorarsanız asla.. ama yalnız bi çocuktum işte. herkesin annesi çocuğunu parka götürüyordu eğleniyorlardı ama benim annem bi yrümeye çıksak ikinci turda yoruluyordu, yaşlıydı ve tansiyon hastasıydı çünkü. o yüzden hiç çocuk gibi çocuk olmadım, hep büyümüşte küçülmüş çocuk oldum. dünyaya getireceğiniz ikinci bebek benim şartlarımla aynı şartlarda gibi hissettim o yüzden paylaştım bunları :) umarım yardımcı olabilmişimdir. _sekerpare_

kardeşi olursa aralarında en az 9 yaş olacak yani,9 yaş zaten çok fazla, eminim ne sizin ne de oğlunuzun hayal ettiği gibi bir bağ olamaz aralarında. hele bir de kardeşi kız olursa hiç mi hiç olmaz... riske girmeye hiç gerek yok, zaten kuzenleri varmış, kuzenleri ile kardeş gibi olsun yeter. xkimyagerx

evet haklısınız ama kuzenleriyle birlikte öyle mutlu ve özeniyor ki üzülüyorum bende işte.. xkimyagerx

bütün bunları çok düşündüm ama en son gittiğim jinekolog kafamı karıştırdı. Bana artık tıp çok ilerledi çaresiz değiliz biz böbrek hastalarına bile doğum yaptırdık imkansız diye bişey yok filan dedi. Olumludüşünmeme neden olacak biçok şey daha... Ve ben umutlandım sanırım biran kalbimle düşündüm beynimle değil de... oğlum bazen çok olgun davranıyor ama çoğunlukla ona ulaşamıyorum benimle sanki arkadaşıymışım gibi kavga etmeye çalışıyor bu durum beni çok üzüyor. Acaba kardeşi olmadığı için mi böyle davranıyor. Ya da olsaydı daha uslu anlayışlı bir çocuk olurmuydu... Bazen sinirleniyorum içimden bir tane daha doğurup senin burnunu sürtmem lazım diye düşünüyorum. OOOfffff oooof çocuğunmu var derdin var

bence yapmayin bir evladiniz varmis sükür sagliginizi tehlikeye atmayin _sekerpare_