bunu psikologunuz söylemedi mi? Her insanın öfke sınırı farklıdır biz burda ne söyleyebiliriz ki?

Bu kişiden kişiye değişir.. Bunun belli bir standartı olduğunu düşünmüyorum.. Siz kendi karakterinice öfkelenirsiniz ben de kendiminkine göre..

istenmeyen davranislar kendine ve cevreye zarar veriyorsa tehlikelidir. ofkenizi de bu sekilde dusunup kontrol edebilirsiniz. siz ofkenizi nasil gosteriyorsunuz ya da hic ofkelendiginizi belli mi etmiyorsunuz.

Olaya oldugu anda tepki vermek gerek bazen belkide pskologunuz onu demistir sinira gelirsek cinnet geciriyor gibide degil cok sakinde degil diye dusunuyorum

Bunun için özel birşey yapmana gerek yok. Yapıyla alakalı. Sakinlik iyidir.

terapilere sınav döneminde olduğum için gidemiyorum, Aklımda yer etti.. Bakıs acınıza göre öfke sınırı nasıl olmalıdır diye düşünüyordum.. Öfkenizi göstermek için ne yaparsınız mesela?

Bağrırım, ağlarım, konuşurum, açıklama beklerim

bağırarak konuşurum eğer tatmin olmazsam sinirden ağlarım. bazen tepki veremiyorum. bazen aşırı tepki veriyorum. ikisinin ortasını bulamadığım oluyor.

Merhaba Arkadaslar; Bu konuda fikirlerinizi paylaşmanızı rica ediyorum.. Bir süre psikolojik destek aldım. Anksiyete problemi yüzünden.. Büyük bi çoğunlukla sıyrıldım sorunlarımdan ama kendı adıma halletmem gereken bir konu daha kaldı.. Psikologumla ''öfke'' mi bastırdığım yargısına vardı. Doğru bir noktaya parmak bastı. Bu güne kadar kavga, bağrış, çağrış böyle bir manzara yaşamadım. En fazla bulunduğum ortamı terkettım.. Sınırlerim yatışınca konuşmayı tercih ederim. Bir insanın kalbini kırmaktan, başkasını üzmekten çok korktum. Sesimi yükselttiğim an bu yaşıma kadar sayılıdır. Olması gereken tablonun epey bi altında seyreden vaziyetin içerisindeyim.. Öfke kontrolünden apayrı bişey.. Nasıl öfkelenmem gerektiğini öğrenmem gerektiği kanısına varıldı.. Yani öfke duygusunu yaşamam gerekli görüldü.. Bunu nasıl yapabılecegımı ve sınırlarını bilmiyorum inanın.. Gerekli yerde gerektiği kadar tepki vermek gerekli elbet.. Yardımcı olabilir misiniz?