Bence önemli olan evde de bi düzen oluşturmak. Sadece ev işi yemek ve televizyon ekseninde bi hayat zaten herkesi tüketir bitirir enerjisini emer. Mesela kitap dizi film listesi yapın kendinize her hafta bi kitap her gün bi film bir bölüm de dizi izleyebilirsiniz. Günlük yürüyüş mutlaka yapardım ben olsam evde tüm gün kapalı kalmak enerjinizi düşürür çünkü. Van nasıl bi şehir bilmiyorum ama kurs falan varsa katılın mutlaka kendinize ait bir hobiniz olsun mesela. Kafaniza göre bi arkadaş bulmaya çalışın onunla haftada bi kahve icseniz bile havanız değişir. Sporda çok iyi gelen bir şey mesela bünyeye pilates kurslarına vs. katilabilirsiniz eğer varsa. Kısaca ben olsam bu zamanlarımı iyi degerlendirirdim üzülmek yerine dolu dolu geçirirdim.

yüksek lisans yap

Sadece o değil ki benim annemde benim 40 im cikinca işe geri donmus. Kardeslerimde de oyle uuzun uzadiya hic aara vermemis. Hatta sulalemde cocuk yapinca isini gücünü birakan 1 tane kadin kadin ornegi yok. Bana da is bbbirakmak garip geliyor.

6 aydır evdeyim Çatladım

Ozel kamu hic farketmez ama kamuya girmkte cookk zorr C captain price erkek

Ya suan icin bnde dusunmuyorm ama cocugm buyuyncede yasim ilerleyeck bir uzmanlik alanmda yok o zamanda hersey icin cok gec olacak sanki

Hobi edinin kitap okuyun kendinizi gelistirin

Kadınların çocuk için kendi hayatlarından vazgeçmelerini hiç ama hiç doğru bulmuyorum ben. Siz bu dünyaya sadece çocuk yetiştirmek için mi geldiniz hanımlar? Hem çocuk hem de kendini yetiştirme aynı anda olabilir bence. Evet, ben de bebeğimi çok seviyorum, inşallah iyi bir anne de olurum ama hayatıma onun için ipotek koymayı asla düşünmüyorum. Ben de benim için önemliyim. Çocuğum için ne yıllarca verdiğim emekten ne kariyer hedeflerimden ne de emeklilik hakkımdan vazgeçmek istemiyorum. Hele ki oğlum olacağı için asla kafasında "kadın çocuk bakar, evle ilgilenir." bilincini kafasına somut idol olarak yerleştirmek istemiyorum. Evde oturan hanımların kesinlikle en azından sigortalarını ödetmeleri gerektiğini düşünüyorum. Çalışmasanız bile sigortalarınızı yatırtın, "aman boşver" demeyin. Yaşlılık için çok çok önemli emeklilik.

Çocuklarımın bebeklik dönemlerinde sıkılacak kendimi boş hissedecek zamanım hiç olmadı, olsaydı keşke :/ Artık büyüdüler zamanım var ama boş vaktim yine pek yok. Elinizin boş durmasına izin vermeyin. Ya kitap okuyun ya da el sanatlarına yönelin. İlla kursa gitmenize gerek yok. Her türlü eğitim videosu zaten var nette. Bir el sanatı belirleyip en kolayından başlayın. Hobi sitelerinden envai çeşit malzeme satın alabilirsiniz.

Ben 26 yaşındayım 27 ye girmek üzereyim çocuk okula başlaesa ikinciyi yaparım desem yine çalışma. Hayatı olmayacak onlar büyüyecek dee en küçük de okula başlayacak daa off bilmiyorum.. Bakıcı işine hiç sıcak bakmıyorum hadi kayınvalidem baktı diyelim ama ben kızımı çok seviyorum içim asla el vermiyo onu bırakıp gitmeyi ama sonra maddi imkansızlıklar yüzünden neler çektiğimi hatırlayıp lesinlikle çalışmalıyım diyorum.. Yani milyonlrca soru milyonlarca cevap.. Çalışanlara gıpta ediyorum dim dik durdukları için çalışmayanlara da evlatlarını büyüttükleri için gıpta ediyoeeum nolacak böyle. Yüksek lisans hayalim var hatta doktora ama ne zaman ypacağim? Oy çok zor

En zoruda omrunu verdigin çocuğun tarafından kucumsenmek olsa gerek. digerleri umrum olmazda çocuk olayı çok koyardi Neyse ki ev hanımı kalmaya hic niyetim yok.. uyandım coktan

Evvela ilgi ve şefkat.. Sonrasında o dedikleriniz Allahın izni ile olur. Rızkı veren Allah hanım efendi. Nice kolejlerde okuyan ama ilgisizlikten psikolojik travmalar geçiren çocuk var...

değerını bıl bence. çocuğunu buyutçkeşke şuan evde olsam.

Ya suan bulundugum ortamda bile diger annelere bakark kndimi cok farkli goruyorm bahsettgnz gibi bakis acisi vs. Ama evde oturarak koreldigimi ozguvenmn azldgni vsvs dusunuyorm

1 aylık bebeği olan annenin işe başlaması ilginç gelmedi mi size gerçekten

Boyle hergun rutin evisleri disinda hicbisey yapmamak zor olmuyormu ya sanki bosa omrum geciyor gibi geliyr

30 yasndym Nevvreste PATRON

anneden başka hiç kimse kendi evladını bir anne gibi yetiştiremez. evladınıza bakmak zamanın boş gecmesı demek degıl nice anne var çalışmak zorunda olup bebeğini kreşe bırakan başkasına baktıran. Onlar da tam tersi evladımıni kendim Yetiştirebilirsem diyor maddi durumunuz elveriyorsa zaten Olması gereken de bu.. Ben de çalışmıyorum evladımı kendimi büyütmek istiyorum ona en iyi eğitimi anne baba verir belli bir yaştan sonra da çalışmak istersem geç kalmış olmam asla 30yasında olmeyecegım ya yada 70de olmeyecegım ne malum kıme neye göre gec kalınıyor. Anladığım kadarıyla başka uğraşlarınız yok çocuk bakarken de birçok aktivite yapılabilir ama geçen zamanınızı Asla boş değil boşsa Bugüne dek annelerimiz boş yaşamış ozaman...

Aslında böyle genellemeler yok bence. Ev hanımı anne olmak iyi bir anne olmak demek olamayacağı gibi çalışan anne olmak demek de kötü anne olmak demek değildir. Çok kadın var evde oturan ama çocuğunu eğitemeyen, evde olmasının kimseye bi faydası olmayan. Çok da kadın var çalıştığı halde ne evini ne çocuklarını ihmal eden. Bu iş vizyon meselesidir kişisel tatmin illa evde ya da işte olacak bişey değildir bu sizin bu tatmini nerde aradığınızla ilgili. Bizim iş yerinde de tipler var tam bir pembiş ponçik gelin tipi mesela kadın aslında belli ki işle güçle alakası yok öyle laf olsun diye gidip geliyo. Tek sohbet konusu eşi ve pembe evi. Bu kadın türü de işte asla mutlu olamaz mesela ki olamayıp bırakan da çok. Yani bu size kalmış bişey nerde mutlu olacaksanız öyle yapın ama geç olmadan buna karar verin. Kimin ne söylediğinin bi önemi yok.

Ikinci univ olarak iktisat okdum ama artik oku oku buda bir kayip gibi geliyo biyerden baslamadikca kamuya girmekte cok zor artik herkes bunu biliyordr bir dayin olmadikca hep torpile dondu maaleswf lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

Bu öz güveni zamanla kazanırsınız. Yani benim anladığım kadarıyla siz biraz tek olup kendi kendinize zaman geçirmeyi özlemişsiniz. Böyle hissetmeniz de çok doğal. Öncelikle ülkemizde alanında çok başarılı pedagoglar var. Onlardan birinin bir kaç kitabını alıp okuyun. Biraz çevre edinin, küçük bir çevre. Belki bir arkadaş, belki bir komşu.. Bu aralar havalar soğuk ama, uygun gördüğünüz havalarda kısa yürüyüşler yapın bebeğinizle birlikte veya markete filan gidin. Bebeğiniz 1 yaşında ise belki yürümeye başlamıştır. Onu da yürütün biraz yormadan. Birlikte eğlenebildiğinizin farkına varın. Sizin sosyalliğiniz, mutluluğunuz, öz güveniniz hepsi bebeğiniz olsun. Arada bi uyuttuğunuzda kendinize bi kahve yapın, size özel küçuk birşeyler.. Yapabiliyorsanız örgü örmeyi deneyin. Bu şekilde mutlu hissedip, öz güveninizi yeniden kazandığınızda, çalışma konusunu daha sağlıklı bir kafayla o zaman düşünürsünüz.

Cocugunuzu en guzel sekilde yetistirmeniz topluma calisarak kazandiracaginiz faydanin kat be kat uzerinde. Ozguveniniz kirilmis belli ki. Sizin yerinizde olsam kendime bir hobi edinirdim. Bir tanidigimiz evde çini boyayarak aylik 1000 lira civari kazandigini soylemisti. Illa ki yeteneginize uygun bir hobi bulursunuz. Van merkezde iseniz halk egitim kurslari var hafta ici hafta sonu aksam saatlerinde. Turizm mezunuysanız diliniz iyidir diye tahmin ediyorum mahallenizdeki cocuklara ingilizce dersi verebilirsiniz Duzenleme: ben konu sahibine ithafen yazmistim ama sehri cikarin size de ayni tavsiyeleri vermek isterim naçizane

Tam gercek hayattan ornekler esmle sukur iyiyiz ama Allah korusun hersey olabilr yafa baska biseyde olablr hastalik vs illa maddide degil kndini gelistrmek uretmrk vsvs M ManzaramDeniz

Haklisin. Yasiniz 30 demistiniz sanirim. Cok ozel bir meslek alaniniz yoksa özel biraz zor 30 sonrasi. O yuzden kamuya girmek icin cabalayabilirsiniz

Hepiniz yapabilirsiniz hanımlar demeye geldim ben. Yapan bir sürü kadın var. Zor mu zor ama hiçbir şey kolay değil. Kendinize güvenin.

Öyle gömülmez füze atın füze Önceki

Üniversite yıllarında hocalarimin takdir ettigi, gelecek vaadeden, çok idealist bir öğrenciydim. Bir gun mutlaka akademisyen olacaktım hatta :) Meslegimi icra ederken bazı hayal kırıklıkları yaşamış olsam da son derece idealist, çalışkan ve basarili biri olarak devam ettim çalışmaya. Zaman geçtikçe çalısma hayatının değerlerimle uyuşmayan kosullari, işinin hakkını vermeyen iş arkadaşları, çözülemeyen idari sorunlar bendeki bedenen ve ruhen saglikli kalarak insanlara yararlı olabileceğim inancini bitirdi. Kendi içsel huzurum için işten ayrıldım. Bir süre kendimi dinleyip kitap okuyacaktim, hobilerimle ilgilenip dinlenecektim. Fakat daha istifam kabul edilmeden hamile olduğumu öğrendim. Öğrendiğim gibi de zor bir hamilelik, zor bir bebekle 2 yılı bugün de biter mi acaba diye yasadim her gün biraz daha yipranarak. Yillarca okuyup iyi bir meslek sahibi olmuş, entelektuel gelişimine ve bunun için aktif çaba göstermeye çok özen gösteren biriyken tüm gün sadece bebek bakımıyla ve bitmeyen ev isleriyle uğraşan birine dönüşmek, kendini dinleyecek kadar bile zaman ve enerji bulamamak, üretememek. Ve hiçbiri yetmezmiş gibi sanki artık çalışmıyor olmak sizin degerinizi azaltıyor gibi tuhaf bir yaklaşım insanlarda. Ben de çok bunalıyorum. Ama imkanım olsa da mesleğime -eski koşullar devam ettiği sürece- dönmeyi düşünmüyorum. E böyle yaşamak da bana zarar verdiğine göre hobilerime yoneleyim dedim. Ciddi emek vererek uğraştığım hobilerim var. Çalışırken bugünleri ongorerek depoladigim malzemeleri kullanarak uretiyorum. Evde küçük bir fotoğraf studyosu kurdum. Her şeyini eşimle elimizde yaptik. Sonsuzluk perdesi denen bir şey var, onu bile kumaş aldım kendim diktim. Elde yapılabilecekken hazirina para vermeyi anlamsız bulduğum için emek verdiğim bir iğne bile bana çok iyi geliyor. Urunleri fotoğraflayıp bir hesapta beğeniye sunuyorum. Mesleğe dönmeyi düşünmediğim için bu işi gelecegim olarak gorup çok titiz çalışıyorum, profesyonel bir izlenim oluşuyor. Geri donusler çok güzel. Mağazaniz nerede diye soruyorlar mesela :) Ufak tefek satmaya da başladım şükürler olsun. bebeğim biraz daha büyüyüp bana biraz daha fırsat verdiğinde bir mağaza açmayı planlıyorum KOSGEB desteği ile. Uzun bir iç dökme gibi bir şeyler oldu ama birileri için iyi örnek olabileceğini dusunerek yazmak istedim. Bir hobiniz varsa siz de bebekten fırsat buldukça evinizde üretebilirsiniz. Bana çok iyi geldi :)

Herkes ayni drmda D

Al benden de o kadar. Mezun olduktan sonra 1 yıl çalıştım bıraktım. Kpss hazırlandım ve o yıl evlendim. Kpss olmadi iki sene sonra tekrar hazirlandim tercihleri bekliyorum. 3 yıldır boş boş evdeyim ve berbat bir durum gerçekten ömrüm boşa geçiyor gibi hissediyorum bebekte yok su anda. Atansam da hayatım bi düzene girse bi kendime gelsem diyorum

Hayat sadece dışarıda bir işte çalışıyorken dolu dolu gecmez ki. Siz de pekala evde çalışabilirsiniz. Mesleginizle veya ilgi duyduğunuz bir anlamda araştırmalar yapabilirsiniz. Hobilerinizle ilgilenebilir kitap okuyabilir kendinizi eksik hissettiğiniz alanlarda geliştirebilirsiniz. Evde de hayatınızı dolu dolu faydalı yasayabilirsiniz. N

Bende cocuklardan dolayı 3 yıldır evdeyim onun öncesinde 7 yıl çalıştım, işten çıktığına hiç pişman olmadım, iş hayatını hiç özlemedim ki çok rahat bir isim vardı. Ben resmen 3 yıldır kendime ait bir hayat yaşadığımı hissediyorum yani belki mizac, hayata bakış meselesi, işe dönmeyi de düşünmüyorum acikcasi. İşe yaramak sadece tam zamanlı bir işte çalışıp para kazanmaktan geçmiyor bence..

İşte anlatmak istediğim bu ve benimde yolum bu.. yolun açık olsun dostum

Herkesin keşkeleri farklı oluyor

Bende çalışmıyorum. Ara ara denemelerim oldu ama rahatlıktan sonra o köle düzeni olduğundan daha bir boğucu geliyor. Ben spor, kurs, aktivite takılıyorum. Kendini geliştirmek sırf çalışmakla olmuyor tabi. Yeni şeyler öğrenmekte insanı taze tutan birşey. Ben çok istiyordum çalışmak, düzene katılmak. Denedimde, şimdi kendi işimi kurmak için çalışmalar yapıyorum. Ekonomik olarak doğru bir zamanda değiliz gibi geliyor. Doğru zamanı bekliyorum.

Muhtemelen ayni medlektendit esinzle

Zaten cocuk eger ondan baska birseyle ilgileniyorsan direkt kiskaniyor ve buna izin vermiyor. Misal tv izletmez cekistirir. Telefon elimdeyse kendisi alip video izlemek ister. Mutfakta yemek yapiyosam bacsgimdan cekistirir ocak yaniyo tehlikeli hadi gitme de gorelim cekistirince.. Bazen bunalip basima yorgani cekerim 3 dk.. 2. dk. sinda gelir yorgani acar kalk diye cekistirir. Pc. de tez yazarken gelip kasanin kapama dugmesine basar kapatirdi. Fareyi alip firlatirdi.. Ha cocuk sana bsy anlatmaya calisiyo dyceksiniz. Nereye cekistryo mesela onu gorun duyun diyceksiniz. Gidiyoruz mesela gtrgmz yer salon bufesi. Ee kizim napcaz bardak cardak istyo vermesem yerlerde tepinme evresi. Pes edip veriuorum mesela gozumun onunde tutmak zorundayim.. yada buzdolabini acip bos bos bakiyoruz ordan yumurta gorup istyo ama yemek icin degil. Veriyim top gbi oynasin diye mesela. Oyuncaklari odaya sigmyo cadiri var blmem ne ama onlarla oynamiyoruz mesela.. @Silent_women oh sayende icimi doktum

Canim senin en guzel isin evladini en iyi sekilde yetistirmek olsun bende 29 yasimdayim ve dogum yaptiktan sonra iki ay calistim ama bu surede bebegim cok mutsuz ve hastaydi hergun kimse anne gibi olamaz rabbim size Boyle bir guzel is nasip etmis ken bence baska is dusunmeyin evladinizla zamanin tadini cikarin bosverin gerisini hic bir meslek evladinizin ruh ve beden sagligindan daha onemli degil

Ben de tam tersine keske öğretmen ol diyenleri dinleseydim diyorum. 5 yıl okudum yabancı dil biliyorum iyi bir üniversitede okudum. Maliye mezunuyum. Şimdi ibf yerlerde ama o zamanlar yuksekti puanları. Keske öğretmen olsaydım o puanla sınıf ogretmen ya da okul oncesi. Hep dediler dınlemedım

Merhaba arkadaslar turizm 4 yillik universite mezunuyum ayni zamanda aof iktisat mezunuym esimin isi dolayisiyla vanda gurbetteyiz suanda 1 yasinda cocugm var calismiyorm bugune kadarda calismadm hic suan cocugumdan dolayida calisma sansim yok ama omrum bosa geciyor sanki canim cok sklıyor bu duruma evhanimi olanlar sizde ayni seyi hissediyormsnz calismayi bir isimin olmasini cok istiyorm cocugum buyuyncede yasim gececkms hep evde bosa gececkms omrum gibi geliyor bu beni cok urkutuyo bosluktaym cok uzuluyorm gunlerimn bos gecmesine elimde bir meziyetmde yok Edit: yorumlardan yola cikarak aklima soyle bir fikir geldi sosyal medya uzerinden satis filan mi yapsam ama bi kitlem yok mesela burada cok guzel bir taki dukkani var ordan urun alip ustune 3 5 koyup yada cocuk kiyafetimi satsam bu isler nasil yurur hic bilmiyorm ama nereden urun temin edilir nasil ulasirim satacagm kitleye bu islerle ilgili bilgisi olan varsa beni bilgilendireblrmi maddi imkanm olsa zevkime cok guvenirm butik isletmek isterdm

31 yaşındayım, dış ticaret uzmanıyım, zor geçen hamilelikler dolayısıyla ve bebeğim için 2 yıldır çalışmıyorum. Ondan önce 5 sene çalıştım. Evde bunalıyorum. Kendimi harcıyormuşum gibi geliyor. Diğer tarafta bebeğim 7.5 aylık bırakamıyorum. İş hayatım çok stresliydi, evet ama belli bir gün kendine ait belli bir paranın yatacağını bilmek bambaşka. Bıktıö hesap kitaptan. Yetmiyor diye herşeyden kısmaktan. Hergün bir şekilde para kazanmam gerek düşüncesinden bıktım. Annem bakabilecek durumda olsa dakika durmaz işe başlardım ama şimdi bu kadar küçükken bakıcıya güvenemiyorum. Kitap okuyorum zaman kalırsa kızımdan. Dışarı çıkarıyorum onu. Ama her zaman heryerde bir ömrüm boşa gidiyor düşüncesi. Ne olacak böyle

Gerçekten aynı inılmaz cahillik ama herşeyi çok bilmişlik her şeyden korkan oğullarına hiçbir özgüven aşılamayan topluluk benim karşımda da var.. Aynı şwyler ya ne deyim.. Ben de kendime bakıp o eğitim aşkı o zeka o pırıltı o sorgulayan zeka nerede diyorum. Gözlerimin feri sönmüş..

O zaman şu an kendinizi kişisel geliştirebileceğiniz aktiviteler bulmaya çalışın.. Mesela her gün fiziksel zindeliğinizi korumak için kısa yürüyüşler yapmaya başlayın. Zihinsel zindeliğiniz için de kitap okuyun, bulmaca çözün, internetten hobi sitelerini takip edin, el işi öğrenebilirsiniz veya nakış gibi.. Ayrıca eğitim sitelerinde ücretsiz ingilizce öğrenebilirsiniz. Yazı yazın mesela ''Bugün şükrettiğim beni mutlu eden 5 şey'' diye her gün bir sayfa yazabilirsiniz işe yaradığını söylüyorlar. Madem şu an dışarıda bir kurs alternatifiniz yok sizde internet ortamında kendinizi geliştirmeye çalışın. Ama ''meziyetim yok'' diye düşünmeyin okumuş, bilgili, kültürlü bir bireysiniz. Bu da çok büyük bir meziyet..

35 inden sonra ünv. okuyup 40 yaşında öğretmen olan var, umidinizi yitirmeyin. kendinize bir hedef belirleyin. uzaktan ogretimle çocuk gelişimi, aile danışmanlığı vs okuyup belki kamuda uygun bir iş bulabilirsiniz

Tesekkur ederim kpssyi tamamen cimartmstm aslinda hayatmdan listeme tekrar koydm bu hafta kpssyede calismaya baslicam lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

Bu durumun ileri asamasini anlattim sadece. simdilik milletin cocuklar kucuk. anlasilmiyor durumun vahimligi. Ileri level de. esiniz kendini gelistirip biti de canlanmaya baslayinca. sizi begenmeme aldatma durumlari. depresyon vs.. vs... bu liste uzar gider. Bir kadinin benim diyebilmesi icin bir geliri olmasi sart. yoksa ipin ucunda yasar her zaman. baskalarinin insafina kalmistir hayatiniz. Gercekler acidir

Bende vandayım. Daha önce calışıp evlendikten sonra ev hanimi olmanın me demek oldugunu tum bayanlar daha iyi anlarız. Benimde 10 aylık oglum var ve kimse olmadığı ıcın ben büyütüyorum. Benimde mesleğim bankacılık. Dogu gorevimiz bitmek üzere. Batıya gecerken calışmayı cok istiyorum ama kısmet. Bende yalnızım aynı yerdeymişiz Van in hangi ilçesindesin bilmiyorum ama tanışmak nasip olur belki tanışmak isterim neden olmasın :) bende yalnızlığımı komsularla veya arkadaslar la görüşerek kafa dagıtıyorum. Van gibi bi yerde iş olanakların cok oldugu soylenemez..

Cok ilginc cocuk yyapan bütün kadinlar neden evde oturuyor ki? Yani cocuklara ebeveynler bakar ya da bakıcı tutulur. Ozel mmerkezlere belki basvurulur. bilemiyorum. Hepimizin annesi calisti da hic ise ara verildigini hatırlamıyorum. Sanki keyfi bir durum gibi. Simdi 2 tane arkadasim emzirme doneminde 2 si de calisiyor. Hatta biri cocuk dogduktam 1 ay sonra ise basladi. Oglen eve geliyorlar emzirmeye. İlginc.

Türkiyede maalesef söyle bir algı aldı başını gidiyor: ev hanımı olmak sanki küçük görülecek birşey. Sanki sadece çalışsanız "değerli" bir vatandaşsınız. Aslinda ekonomi tarafindan bu tutum çok iyi çünkü kadınlar iş güçlerini piyasaya sürüyor. Şahsi fikrim kadınları çocuklarını büyütürken aslında en zor mesleği üstlenmiş durumda, çünkü geleceğin toplumunu inşa ediyorlar. Lakin bir cok anne bunun farkında değil bile. Ben kendimi ev hanımı olarak eksik hissetmiyorum (2 senedir evdeyim) çünkü hem kendimi hem cocuklarimi geliştirmeye gayret ediyorum. Tüm o iş hayatı aslında boş iş, ama kadınlara öyle bir satılıyor ki, sanki omsuz bir hiçsin. Dediğim gibi bir ekonomist olarak da bakıyorum. Ucuz isciye kimse hayır demez. Bir bayan çalışmalimi. Evet imkanı varsa çalışmalı. Hem kendine hemde aileye katkısı olur. Ama ev hanımlik boş mu? Kesinlikle degil. Heleki çocuklar büyütülüyorsa asla. Ama elalemi pek takmayan bir insanım. Birisi bana çalışmıyorum diye laf soksa, o lafı agzina bi güzel tıkarım.

Çocuk büyütmekten daha önemli bir şey ne olabilir ki? Bence dünyanın en zor işini yapıyorsunuz...

ileride neler olacagini soyleyim. calismayinca cigeri bes para etmez calisan hemcinsleriniz tarafindan ezikleniyorsunuz. esiniz sizi pek umursamamaya basliyor. calisan insanlar ile hele hele de emekli insanlar ile bir araya geldiginizde onlar basliyor anilarini anlatmaya. siz konusacak hicbirsey bulamiyorsunuz. cunku tek dunyaniz camasir bulasık. tek marifetiniz bu. size arada bir soruyorlar siz nasilsiniz. ev isleri yorucu tabi diyorlar. sonra cocuklar buyuyup sizi eziklemeye basliyor. bos kafali hicbir halttan anlamayan muamelesi goruyorsunuz. hergun giyinip kusanip herkes bir isle mesgulken giyinmek bile zul geliyor. bos bos gunu doldurmak icin normalde suratina bakmicaniz insanlarla kahve gunleri filan. yas haddinden dolayi ve kendine guvensizlikten hic bir ise atilamayip yerinizde saymaya devam ediyorsunuz. geriye bakiyorsunuz kcamaaaan bir hiç. Calismak para demek degildir. maddi durumum iyi. esim bonkor. bir elim yagda bir elim balda. bir konuda uzmanlasmak isterdim

İlginize teşekkür ederim. cocuk eğitimi elbette önemli, yalnız calisilarakta çocuk bakılabilir. ozguvenim kırılmış değil, çalışmaya ara verip sonradan çalışmaya başladıktan sonra ne çok şey kaybettiğinizi evde geçen zamanın ne kadar boş olduğunu farkediyorsunuz. Söylediğiniz tavsiyelerin birçoğundan haberdarim. Yine de ilginize teşekkür ederim

misss_girl ben de Van dayım. İlk evlendiğim de iş aradım 4 yıllık üniversite mezunuydum benim şansım mı bilmiyorum ama 1000 en fazla ücret verdi hastane yada vb. Yerler ki haftanın 6 günü çalışma vardı... yani bilemiyorum ben çok aradım ama doğru düzgün bi iş bulamamıştım evli bir kadına uygun... en güzeli dersaneye gideyim kendimi geliştireyim dedim ikinci dönem oğluşuma hamile olduğumu öğrendim. Benim için çalışma hayatı son buldu bi 3 sene kadar

Buyudukten snra okul cagina geldgnde hicbir is deneymm yok Nevvreste PATRON

Az önce bir arkadasimiz bakıcı konusunda diye bir konu açmış eğer onu okursanız boşa yasamadiginizi anlarsınız. Zira o da okadar dolmuş ki ağlamaklı yazmış konusunu. Işte tam da bu yüzden çocuğu kendin büyütmek en iyisi. En iyi bakıcı en kötü anne kadar bakamaz bence.

Aynı durumdayım bende... İk mezunuyum hiç kendi işimi yapamadım bugüne kadar çalıştığım işler lise mezunu olsam da yapabilirdim o yüzden hiç mutlu değildim zaten de yine de iyi geliyordu evde durmuyordum.. tam okul bitti evlendim.. üstüne çocuğum oldu çıktım işten. o bir buçuk yaşındayken yine işe başladım bu sefer bir sene zor dayandım çünkü çocuğum çok huzursuz ve mutsuz oldu. Yine KPSS falan denedim olmadı en sonunda çırpınmayı bıraktım şuan 2. Bebeğim var ama ben çok mutsuzum boşa yaşıyorum gibime geliyor oysa ne hayallerim vardı kendi işimi yapacaktım kariyerim olacaktı. eve tıkılıp kaldım tek derdim akşama ne pişirsem oldu Çok mutsuzum hayallerimi yaşayamadığım için. Keşke herşeye baştan başlayabilsem.

Cok acımasız bir yorum

Iste bnde bunlardan korkuyorum

2. Cocukta istiyorm doguda gorevimizi yaparken ama ikisi buyuyene kadar benm yasim 35ustu olacak o zamanda nereye girerm kim beni ise alir bir is deneyimi gecmisimde yok bilmiyorm omir bosa geciyor sanki

bende cocuk dogana kadar atanmamistim kendimi birakmadim hamileyken bile calistim ucretli ogretmenlik yaptm. simdi atandim sizde calisin evet cocuk buyutmekte cok onemli ama siz okumussunuz mezun olmussunuz ev hanimi olarak kalmayin. nerde olursaniz olun calisin yinede E

Bende 31 yaşındayım. Yaşıt sayılırız. Eğer maddi durumunuz el veriyorsa ve evde huzurunuz duzeniniz iyiyse cocugunuzla kalın derim ben. Çünkü iş hayatı da öyle çok kolay değil bebek olunca. Şahsen ben eşim ssk mı odese çalışmak istemem bir daha. Çünkü eğer bakan kişi kendinizden biri değilse çocuklar çok yıpranıyor. Anne de aynı şekilde. Hem evde hem işte mahvoluyor. Bende ailemden çok uzaktayin. Eğer annem bakabilseydi 2. Çocuktan sonra ise donebilirdim ama bu şartlar da düşünmüyorum.

Mecbur, gitmezse stajini yakacakti mali müşavir. Vermedi izin. Ne yapsin kiz. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

30 yaşına kadar hiç çalışmadınız mı?

3 yıl çalıştıktan sonra hamile kaldım oğlum 2 yaşındayken çalışmak istedim ama birgün oğlumu bırakıp akşama doğru eve gelmiştim iş için.. beni öylesine özlemişti ki bütün gün sarılıp öpmüştü hiç unutamam.. buyüzden iş hayatına dönmedim maddiyat nolursa olsun hiçbirşey ondan kıymetli olamaz derken ikinciyi öğrendik zaten.. benim iş hayal oldu olsun çocuklarımın canı sağolsun da diplomam köşede dursun.. Belki birgün iş olur ama o gün bugün değil malesef...

Ben de mesleğimi yapamıyorum sanırım ev hanimligina alıştım iki bebekle hayat devam ediyor yani gönül isterdi ki ben de eşimde çift maaşla eve yüklü gelir getirelim. Çocuklarımıza güzel bir gelecek sunalım. Ama bakıyorum şimdi bakıcı parası zaten benim aldigimi alıyor nerdeyse. Bunun yol parası kıyafet parası yemek parası da işin içine giriyor. Bebek benden mahrum büyüyor ev kirleniyor ev de temizlikçi istiyor. Yani ben meslekten kendi kendimi men ederek hayatıma devam ediyorum. En karlı çalışan kadın hem bekar hem çocuksuz olan kadın bana göre.

evet hayat sartlari zor maalesef. benim annem de beni 40 günlükken teyzeme bırakmış ve 3 yaşından 6 yaşıma kadar da anneannem bakmış. ilkokula başlayınca bir annem babam ve abim olduğunu öğrendim. bu beni çok derinden etkileyen bir konu. ben de çalışan anneyim, önümüzdeki ay oğlum 10 aylık olduğunda işe döneceğim, kullanabilecegim tüm izin haklarımı kullandım. maddi imkanlar yeterli olsa biraz daha kendim bakardım. keşke annemlerin de imkanı olsaymış beni birakmasalarmis ama çalışan bir annem olduğu için hep gurur duydum. umarım oğlum da benimle gurur duyar.

Ben de ev hanımlarına acaip özeniyorum ömrüm çalışarak boşa gidiyor gibi S

Merhaba. 23 yasindayim. Onlisans dis ticaret mezunuyum. 2014te mezun oldum ve ayni yyil evlendim. 2 sene calistim. Ama kendi meslegimde degil muhasebe olarak. Dis ticaret icin dilim eve yeterli egitimim egitimim yok. Muhasebe zaten her gun kendini yeniler yetisemezsin. 2 yillik evliyken hamileyim diye isten cikardilar. Gecen sene kizim 8 aylikken iş aramaya basladim. İstanbuldayim. 15 yere gorusmeye gitmisimdir ama iş bulamadim, olmadi yani. Belki yetersiz goruldum belki cocuk sorun edildi.. ama ben iş aramaya gittikce bile kizimda gguven sorunu olustu. Bana dahada baglandi. Uyaninca benden baskasini gorunce aglar hale geldi. Ben zaten vazgecer gibi oluyodum. Birde kizimda tam teshis konmamis bir rahatsizlik var. Astim, alerji, kistik kibrozis olabilir. Paketli gida kesin yememesi gerek. Kaynanam ve annem hic hic dikkat etmedi hatta onceki hafta ailecek kavga ettik. Ben şuan çalışma fikrinden vazgectim. Ama acikogretime yazilip lisansa yazilmaya karar verdim. Kendim icin birseyler yapicam. Tekrar ne zaman iş bakarim bilemiyorum. Ama şuan calisirsam cok mutsuz olcam eminim

Bugüne kadar neden çalışmadınız. Konunuzda öyle yazmışsınız ben 20 yaşında filan sandım sizi. Bende 28 yaşındayım bende üniversite mezunuyum kızım 2. Sınıfa gidiyor. Birde 2.5 yaşında oğlum var. Evin cio suyum diyorum ben. En önemli görevim evlatlarımı yetiştirmek. Evde olduğum için kızımın dersleriyle çok güzel ilgileniyorum çok şükür kızım sınıf birincisi. Bunun mutluluğu bile yetiyor bana. Okuldan gelince kapıyı ben açıyorum herşeyleriyle ilgileniyorum. Hayat sadece para kazanmak değil. Annelik en önemli meslek.

Bukadar emek verip sonrasnda ev hanimi olmak zoruna gitmiyormu birde etrafndaki cogu kisi calisirken

Bu seneye kadar ben de böyle düşünüyordum. Oğlum büyüdükçe fikrim değişti. Bir insan yetiştiriyorum ve bunu en iyi şekilde yapmak için çabalıyorum. Okuyorum, araştırıyorum, oğlumla zaman geçiriyorum. Bulduğum tüm boş vakitlerde kitap okuyor, yazıyor ve örgü örüyorum. Örmek inanılmaz rahatlatıyor. Boşa geçmiyor yıllarınız. Bir insan büyütüyorsunuz. Seneye işe döneceğim hayırlısıyla. Oğlum dört yaşında olacak. Benim için inanılmaz yorucu ve yoğun geçti üç yıl. Ancak asla boş ve işe yaramaz hissetmedim. Oğlum doğana kadar okudum, çalıştım, kurslara gittim, seminerlere katıldım. Dolu dolu geçti yıllarım. Ancak oğlumun düzenli olarak dişlerini fırçalayıp dişlerinin temiz olmasına özen göstermesi, pratikte çok basit ve olağan bir eylem iken mesela, benim bu düşünceyi ona kazandırmış olmam oldukça tatmin edici. Sokakta gördüğü kediyi "acıkmış kedicik yemek alalım" diye sevmesi, benim için üç yılımın kesinlikle boşa geçmediğini kanıtlayan bir durum. Siz de böyle düşünmeye çalışın. Kendinizi yıpratmayın.

o çocuklara zor zamanlar geldiğinde tek başına bakabilmek aç açıkta bırakmamak

Maddi durumunuz iyiyse eşinle de aran iyiyse yani boşanma durumu için para vs ihtiyacın yoksa esas sen benim hayal ettiğim hayatı yaşıyorsun. Sadece çalışıyorum. Çalışmaktan kalan zamanda malesef ya dinleniyorum ya iş yetiştiriyorum. Hasta olunca o halde gidiyorum hamileyim kusuyorum sürüne sürüne gidiyorum. Ayrılsam işten geçinemeyiz. Esas benim ömrüm boşuna geçiyor

Kpssye çalışın, dil öğrenin, her gün bir film izleyin, kitap okuyun. Evde vaktiniz var kendinizi geliştirin)

Cocukla mi hazirlanilabilir.. valla ben de oyle saniyordum da.. insan wcye gitmek icin bile cocugunun keyfini bekliyor. Uyku uyuyamiyorsun adam akilli. Yemek yoyemyorsun. Geceleri uykusuzluktan midem bulanarak ve disim agriyarak kizima bagiriverirken buluyorum kendimi nolur uyu artik diye. Hele bi de ayaklandigindan beri elimden cekistirip goturuyor oraya buraya. Ne istedigini kendi de bilmiyor. Komik sacma seylerden sinir krizi gecirip morarincaya dek agliyor yerlerde tepiniyor kucaklayayim dyorsun kucaga da gelmiyor. Sinir harbi yasiyosun.. kpss ye bu halde mi calìsilablir, hic sanmiyorum.. lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

Bende 4 yillim unv mezunuyum. evleneli 15 yil oldu. bu yıllara 2 evlat sigdirdim Allaha şükür:) Simdi okuyorlar vogen evde tekim vede artik sunu cok iyi biliyorum Nasil olduda isime devam etmedim Cocuklar buyudu masraflarda tabi Maddi durumumuz genislikten, is krizinden dolayi daralirken Esim bile ahh keske isinden cikmasaydin dedi Yani ne ben nede o pek aklimizdan gecirmemistik benim calismami Ama zaman sunu ogretttii Bir kadin mutlak suretle isini bırakmamalı Birde eminimki basarabilirsek emeklilik caglarina ermeyi Ahh calismadim emekliligim yandi muhabbeti olucak bunuda etrafimdski ornrklerden goruyorum Zira daha hamileyken vede kucukken tecrubeli anneler bunlad iyi zamanlarim zorluklari buyuyunce buyuyor diyorlardi haklilarmis

Bende dediginiz gibi suan cocugumu buyuttgm icin sorun etmemeye calisiyorm ama ilerisini dusunuyorm hep buyuyunce neolacak bi gecmism yok donebilecegm devam edebilcegm bi isim yok Dert bende derman

Ben mühendisim yüksek lisans da yaptım üstelik çocuğum da yok ve çalışmıyorum senin hislerinin aynısını bende çok yaşadım ama artık alıştım sanırım ev hanımlığına. İlle çalışmaksa niyetin çocuğun anaokuluna başlıcak kadar büyüdüğünde tanıdıklara vs haber bırakırsınız illa ki özel yada kamu bi yerde bi fırsat çıkar çalışırsın. bence şu an çok dert etme büyürken bebeğinin yanında olmanın da tadını çıkar

Ben kamuda çalışıyorum 28 yaşındayım ama ilerde çocuğum olursa uzun bi süre izinler ücretsiz almayı düşünüyorum çocuğuna kendinin bakması ayrı bence. Ha özelde çalışsaydım eğer çocuğum olana kadar sonra bırakırdım açıkçası sizde evden Yüksek lisans yapın başka bi bölüm daha oku hobi olarak ne bileyim çocuğuna hikayeler yaz onu kitap yaptır falan filan :)

bende is arıyorum su an ama mecburiyetten 2 cocuk var dogumlarda ciktim isten 4 senedir calismiyorum aof adalet okuyorum bi yandan az kaldi bitiyor hic calismak istemiyorum allah biliyor yonetici asistaniydim bıktım egolu acayip patron ve calisanlarindan... herseyin hayirlisi hakkinda para kazanmakta güzel birsey ama is te biraz rahat olacak ki severek calisalim 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Valla ben çocuktan sonra canı gönülden ev hanımı olanlardanım hicbir sikayetim yok

"Orada bir köy var uzakta, ancak o köyde mutlu olabilirim" demek yerine "bulunduğum köyde mutluluğu nasıl oluşturabilirim, imkanlarım nedir"diye sormak lazım sanırım...

Annelik en vasifli meslek bence... neden bunu bosluk olarak goruyorsunuzkii? Yukarida bi yorumdada dendigi gibi sirf para kazanip calisinca mi ise yaradiginizi dusunuyorsunjz?bence hayirrr bi evlat buyutmek yetistirmek gibisi var miiii?

Ben de aynıyım üniversite mezunuyum 5 yıl okudum 1i İngilizce hazırlık. İngilizce biliyorum. Su an emlak ve emlak yonetimi okuyorum. Mezun olduktan sonra 2 kez kpss ye gırdım ama bizim bolumlerde atanmak cok zor olmadı malesef. Su an kızım 14 aylık. Kendim buyutmek istedim özele girmedim. Girseydim de eşimin görevi dolayısıyla sarka gıdecegımız için 1 sene bile surmeyecekti calısmam. Su an tekrar hamileyim bu yaz sarka gıdecegız iki cocugumu beraber buyutup sark donusu ozel sektörde bir işe girerim diye dusunuyorum. Tabi ki umudum iyi pozısyonlardan yana değil. Çünkü o pozisyonlar için ne tecrubem ne de bir tanıdıgım var. Yasımda da su 27 sarktan donuste 32 falan olurum. Acıkcası calısmam konusunda da fazlasında gozum yok. İlk asamada cocukların kres parasını karsılamam yeter bana. Sonrasında tecrube kazandıkça maasımda artış olur sanırım. Olmasa bile napalım biz bir işin ucundan tutalım da gerisi kısmet

noram Gerci kpss bolumlere gore taban puanlari da etkili. Benim bu sartlardaki calismamla alabilecegim puanla atanmam mumkun degil mesela. Cunku bolumumde kontenjan tr geneli 10 kisi oluyor olmuyor ve 90 puan uzeri almam gerekiyor atanma ihtimalim olmasi icin.. Ama atyorum mesela 65 puan yeterlidir tabiki calisip girersin ve atanabilirsin.. deryadeniz

Evet özetle bu.. Ellerimde ne imkanım var neler yapabilirim diye bakmak lazım.. Bir de hayallerde bir meslek, iş veya bir durum bize çok uyar gibi düşünürüz. Belki tam tersi olacaktı, bilemeyiz. Şimdiki imkanları değerlendirmek lazım..

Cok sukur huzurumz duzenimiz iyi maddi olarak ev oduyorz sukur kendi kendimize yetiyirz ama maddiyattan bir isimin olmasini istiyorm koyuyo bu kadar sene okuyup emek verip evde bos bos oturmak hergun rutin evisleri disinda bisey yapmamak herkesn bir isi var bn bos bos otryrm Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Hic calismadiginiz icin suan oyle geliyor size. Cokta bos bir hayatiniz yok cocuk buyutuyorsunuz. Insallah biran once istediginiz ise girersiniz hayirlisiyla

Valla hergun dusunuyorm evde ne yapabilirm diye ama bulamadm birsey bebegimn olmasida buyuk etken tabi E

Ben de atanamamis ogretmenim evhanimiyim alistim sen de alisirsin.

Kendince gecerli bir sebebi olabilir evet ama çocuğu olup çalışmayan anneyi ilginç bulup 1 aylik bebeği olan annenin bir şekilde calismasini örnek göstermeniz bana ilginç geldi..

Kpss artık hayal bence

Ya öyle hissetmeniz çok normal ama bazı zaman insan iş yerinde de hak ettiği değeri görmeyince onca sene bu muameleyi görmek için mi okudum diyorsun. Çok garip insanlarla ve çok garip olaylarla karşılaşınca bu nasıl hayat diyorsun. Benim kızım bu sene 2. Sınıf ve ara ara öğretmeni ile durumunu konuşuyoruz ve hep toplantılarda ogretmenin konuşmalarından anlıyorum ki kızım sınıfın en iyi öğrencilerinden bu da benim tek tesellim oluyor. Onca sene okudugumun boşa gitmediğini görüyorum. Gerek konu anlatiminda gerek odevlerini yaptırırken insanin zaten eğitimli olduğu anlaşılıyor biliyor musun. Mesele toplantı da olaylara yaklasimim bir konu hakkında fikrimi belirtirken kurduğum cümleye kadar. Buram buram eğitimli bilinçli anne kokuyor. Bu da beni de kızımı da çok mutlu ediyor. Diyorum ki hiç birşey boşa gitmiyor. Eminim sizin de öyle olacak

sanki değil ömür kesinlikle boşa geçiyor. ben çocuk büyütmek dünyanın ennnn önemli şeyi diyen pembe gözlüklülerden olamayacağım kusura bakmayın. kendinize ait bir hayat yaratmadıktan sonra yaşadığınız pişmanlıklar ileride çok daha büyük olacak bu konuda emin olabilirsiniz. benim annemi bana bakması için işten çıkartmışlar 8 sene evde oturmuş. sonra baş kaldırdı çalışmaya başladı. hala başını duvarlara vurur boşa geçen senelerim ben niye milleti dinledim diye.

Acilin ben geldim.. Cok sosyal bir bölümde okudum, okul hayatim boyunca Yaradan in bana vermis oldugu yetenekler sayesinde de hep gelecek vaat ettim. On parmaginda on marifet, yönetme becerisi kuvvetli ve yapabildigim konularda kendine güveni tam bir bireydim. 4 yil lisans egitimi aldim akabinde evlendim. Calismadan hemen uzak diyarlardaki sevdicegimle evlendim geldim yurt disinaa. Iste burada film basliyor. Kendime cesaretim coktu hemen dil ögrenip burada calisacaktim.. Hayatin bana kaziklari siraya girmis bekliyordu ve paat pat önüme dikildiler. Sonradan farkina vardigim ama benim baslarda hic aklima getirmedigim müthis ötesi bir cahil toplulugun icinde buldum kendimi. Tecrubeli olduklarini düsündügümden tabiki de sözlelerine güvendim, hata yaptim. Herseyden korkan, herseye imkansiz gözüyle bakan, herseyin cook zor oldugunu söyleyen ve benim de asla yapamayacagimi söyleyen bir kitle. Hergün bakistigim konustugum bu enerji beni icine aldi. Bunlari diyenler de en fazla temizlik isinde calismis nasil olur diyorum nasil yani ne kadar zor olabilir.. Bilemezdim ki kötü niyetli olduklarini. Kendi yapamadiklari seyleri benim de yapmamami istemeyeceklerini anlamayamadim. Aklim karisti, cogu yerde özgüvenim yerle bir oldu bu sürecte. Herkes ama herkes haksiz olamazdi diyordum ama nasil olur anlayamiyordum. Tabi kayinvalide kisisi tüm özgürlügümü kisiligimi gün be gün parcalamaya devam ediyordu. Anlayamadigim bir savasin icinde buldum kendimi. Kendimi taniyamiyordum, bunlari yasayan ben olamazdim. Dil okuluna basladim ama bitiremeden kizimin gelecegini ögrendik. Neyse iste alti senedir durum böyle ikinci cocugumu da yaptim. 27 yasindayim. Hic calismadim. Kücük oglum krese baslama yasina geldigi gibi kurslara devam edecegim. Ulan 6 sene be alti sene. Sudan cikmis balik gibi oldum. Ama uyandim. Hala herseyi yapabilirim. Cok bilirim evde ylaniz oturup ben ne yapiyorum dedigimi. Cocuklarima kendim bakiyorum büyüttüm, büyük kizim bes yasina girecek yakinda harfleri yaziyor. Resim ciziyor. Elimden geleni yaptim. 30 yasindan sonra ben artik oturmam arkadas. Kimseyi de dinlemeyecegim. sansimi sonuna kadar kullanacagim, uykudan uyandim tüm o cevreme sinir cektim. Bir senedir zehirlenmiyorum güvenim yerine geldi. Sen mi büyüksün ben mi diyorum. Yapariz yeter ki iste. Hicbirsey önüne engel olmasin yas da dahil buna. Yeter oturdugumuz ben calismak, terlemek, evime gelince ayaklarimi uzatip bir ih cekmek istiyorum. Ve yapacagim insallah.

Bugün kendime ve çocuğuma yeni ne katabilirim diye kendinize sorarak işe başlayabilirsiniz. Origami yapabilirsiniz. Mesela el işi bir şeyler yapabilirsiniz, oyuncak gibi, ahşap boyama gibi. Kitap okuyabilirsiniz. Açıktan bir bölüm okuyabilirsiniz.

Ilcede oturuyoruuz merkeze 40dakika kurslara katilma sansim yok ki suanda bebegim zaten kucuk hergun sorguluyorm kendimi neyapabilirm diye dedgm gibi bi meziyetmde yok bi cikar yolu bulamiyorum gelecegi dusundukcede batiyorum careszge dusuyorum genc yasimdaki ne cesaretm ne ozguvenm var suanda dahada kotuye gidiyo sanki durum H huysuzprenses

emeklilikten sonra bile, kendine farklı bir kariyer çizen insanlar var... çocukları büyütürken, çeşitli kurslarla kendinizi geliştirmeye devam edin.. örneğin dil öğrenmek, yemek yapmak gibi... yada yüksek lisans yapıp öğretim görevlisi felan olabilirmisiniz veya öğretmenlik için formasyon alabiliyormusunuz...

Rutin islerimi halledince, ki öyle hergun temizlik yapan evi her daim derli toplu olan biride değilim, kızım 3 yasinda onunla daim bir ilgi halindeyim, kitap okumayi çok seviyorum, film izlemeyi de aynı sekilde, kanavice, örgü, takip ettiğim haftalık programlar oluyor, bu ay spora basladim eşim işten gelince spora gidiyorum, vs. Bir başkası için bunlar yeterli gelmeyebilir ama ben şuan ki halindem memnunum çocuklar büyüyünce yapmak istediğim başka şeyler var dernek, vakıf faaliyetleri gibi..

Ama ise ara verme yillarina bakar misiniz? Biri diyor 2 sene, biri diyor 5 sene. Tamam emzirme donemin olur 6 ay gitmezsin eyvallah. Esinin durumu iyidir 1 seneye cikar da. Gerisi icin sizlanmamak lazim eev hanimi oldum diye :))

Eşiniz ne iş yapıyor? Biz de görev nedeniyle Van dayız. Sizin gibi düşündüm ve ikinci bebeğim geldi... artık nasip kısmet kadın isterse isterse 40 yaşın da olsun yine bişeyler yapar

Bende aynı durumdayım canım cocuklar küçükken çalısamıyorum madem bende alanımda uzmanlasayım dıye bir kaç bölüm daha bitirmeye calısıyorum. Çocuklar buyudugunde de kendı işimi kurma planlarım var insallah. Madem evdesın kendını ne kadar gelıstırırsen kardır.

Iki cocukla hayatimda olmadigim kadar yoruldum ama kendim icin ne yaptim derseniz, hicbir sey... Evlatlarima canim feda ama ben bu sürecte cok yoruldum. Sacim yaralar döktü, senelerdir uykuya hasretim. Cocuklari büyütüp normal insanlar gibi uyumaya basladigim anda calismak icin de hazirim demektir. Iki isi ayni anda yapip tam verim alamamaktansa, teker teker yapip daha basarili olacagimi düsündüm. Iki cocuk yaptim, cok da güzel oldu masallah. Calisirken de cok güzel olacak insallah.

Çocuktan önce neden çalışmadınız? Shusui

Çocuğu olmasına rağmen çalışanlar ne yapsın

Rızkı allah vermiyor ana baba eşek gibi çalışıp veriyor. Açlıktan olen çocukları Allah niye es geçmiş... bu rızık muhabbeti çok boş, 10 tane yaparlar nasılsa gokten et falan yağıyor. Bu fedakar anneyim çalışan annelerin çocukları eksik büyüyor diyen kadınların açtığı nafaka yetmiyor iş bulamıyorum kocam çalıştırmadı eski kocam başka kadına para yediriyor konularını okusun herkes. Kimse boşanma niyetiyle evlenmiyor, herkesin eşi evlenirken melek ama dünya hali o çocuklarla işsiz parasız ortada kalan kadınlarla dolu forum. Anası babası sahip çıkmadığı için daha geçen birisi çaresizce konu açtı. Konu sahibesi keşke çalışsaydın max 1 sene ara vermek ok, ama sonrası artık iş hayatından kaçmak için çocuğu bahane etmek benim gözümde. 3e 5e bakmadan bir yerden başlamanı tavsiye ederim.

Canım bdnde seninle aynı durumdayım üni mezunuyum evde oturuyorum cocuk için saglıgıma dikkat etmem lazım oda olmuyor zamanında bir iki işte calıstım tecrübesizdim hemde sessiz sakin bir kişikte oldugum için gerek patron gerek çalısan vs tarafından cok ezildim üni mezunu olmama rahmen magazaların depolarında da calıstım cok agırıma giderdi ürünleri kaldır getir götür işleri yönetici asistan pozizyonunda olmam gerekirken ayak işleri yapmam maalsef kpss kazanamadım bir kaç yıldır hiç girmedim bile o kadar umutsuzum ki ha ac değilim acıkta değilim ama insanın agrına gidiyor tek tesellim evli olup eşimle anlasıyor olmam ailemdende çok uzaktayım rutin ev işleri dışında kafayı dagıtacagım pasta börek işlerine merak saldım 30 yasına kadar doğru düzgün yemek yapmış değşlim ama hayat insana neler öğretiyor diyorum yaptıgım pastaları görünce bu sene kpss hazırlanayım diyorum torpilde yok ki atanayım of ya hayat boş cidden

Çocuklar küçükken calısmamak insanı cok etkilemiyor ama cocuklar büyüyüp kendi dünyalarını kurunca genelde ev hanımları daha çok etkileniyor

Onemli degil diyecektm

Aynen dediginiz gibi icim icime sigmiyo cok zoruma gidiyo elimde tutacak biseyimde yok benim. soyle yaparm dedigim

Şu an kaç yasindasin?

benim de anaları bakamadığı için okul ihtiyacını karşıladığım çocuklar var siz hayallerde yaşamaya devam edin

Mesela dil, program vs öğrenebilirsin. Kurs falan lazım değil bunun için, zaten çoğu para peşinde. Kaldıki ömrün boşa geçmiyor, sen bir aile idare ediyorsun, bir insan yetiştiriyorsun. Bence her imkanı olan insan çocuğunu kendi yetiştirmelidir.

Ya olayi neden para kazanmak olarak algiliyo bazilari bugune kadar neden calismadim egitimle ugrastim emek verdim 24 yasmda mezun oldum sonra kpssye calistm dersaneye gittm daha sonra aof okudm 27yasnda evlendm doguya geldm daha snra zaten hamilelik bebek yas oldu 30 okumak cokta onemli bu devirde sanki bosa gecen zaman bu yasima kadar kendimi belli bi alanda yetistirseydm suan cok farkli bi konmdaydm belkide

Hiç calismadoginiz için içinizde kalmış olabilir ama çocuk benim kırmızı çizgim. Ben de uluslararası ilişkiler mezunuyum öğrenciyken bilfiil çalıştım. Evlendikten sonra da 1 yıl çalıştım çocuk olunca bıraktım hiç pişman değilim umarım mecbur kalmam çalışmaya. Çocuklar büyüyünce duruma göre bakacağım. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Ya her yazdiginiza katiliyirm ayni seyleri dusunuyorm bnde cocuklar buyuynce neolacak bnde hadi simdi calisaym demiyorm ama ilerde calsmak istyrm bu seferde deneyim yok yas ilerlems olcak bilemedm

Gariplik anlayışımız farklıysa demek

Merhaba.. muhendislik fakultesi bitirdim. Ustune tezli yuksek lisansi da bitirdim.. 2yasinda kizim var ve ben de calismiyorum. Lisanstan mezun olali 5yil oluyor. Hic calismadim.. Ayni seyleri ben de hissediyorum. Su an kizim icin calismuorum onu buyutuyorum. Ama kizim icin de calismak zorundayim iste... ilerde de mi evde oturucam. Bi yandan da beceremiycekmisim gibi geliyor. Nasil ayak uydurucam nasil kizimi birakip gidicem.. bilmiyorum..

Tesekkur ediyorum korkularm geleck icin F

KPSS ye çalışın. Ya da spora vs gidin. Hiçbşy yapmıyorsanız belediyenin kursları var onlara katılın.

Yazdıklarında kendimi gördüm. Şu an bebeğimi büyüttüğüm için çok sorun etmemeye çalışıyorum. Ama evde oturmak geçmişteki emeklerime, anne babamın beni okutmak için harcadığı tüm emeklere haksızlık gibi geliyor. Kaldı ki istanbulda iyi bir devlet üniversitesinden iyi bir dereceyle mezun oldum.

Bazi insanlar cok cok gecerli bir meslegi birakip . cafe acmaya karar veriyor. etrafimda ornegi var. yada kadin anaokulu ogeretmenligini birakip butik pastacilik yapiyor. okudugunuz alanda is bulacaksiniz diye bisey yok. cesaretini varsa az bir sermaye ile internet uzerinden satis yapin. ben basiretsizim biraz kalkisnadim ama siz belki yaparsiniz. internetten catir catir sacma sapan cantalari yapip face de satiyorlar. mesela sadece tasarim tisort satiyorlar. bir tanesi de skulent abajur yapiyor kisiye ozel. geliri 4000 tl imis aylok. tv de cikmisti. Benim harcim degil. yeteneksizim ama agdacilar koseyi donmus durumda Birde evde dogumgunu pastasi yapan tanidik ile. disari dolma yapan tanidik köseyi donduler. ilkokul mezunu ustelik . Yani okudugu meslegi birakip cani istedigini yapan cok. ben bir isin ucundan tutamadim. size tavsiyem bir liste yapin ve begendiginiz işe asilip interneti kullanin

Yani muhtemelen... bir de insan sıkılıyor evde çevre edinmek zor. Biz bu sene gidiyoruz kısmetse ama benim planlarım arasın da kendime küçük bir yer açmak var

40 günlük bebeğini memleketine halasına bırakıp işe dönen çalışmak zorunda olan birini tanıyorum o geldi aklıma. O zaman doğum izni bu şekilde değilmiş. Eşinin sabit, sigortalı bir işi olmadığı için kadın mecburen çalışmak zorunda kalmış. Bir tane de başka çocuğu varmış o dönem 3-4 yaşındaymış o. Bahsettiğim kişi hala çalışıyor aynı yerde çocukları boyu kadar oldu tabii şuan.. Bu şekilde ki mecburiyetler gerçekten çok zor, yıpratıcı.. Benimde oğlum 23 aylık maalesef tek maaş, kirada geçinmeye hele ki İstanbul şartlarında yeterli değil. Herkesin düşüncesi farklı, ben hem kendime, hemde ona iyi bir gelecek sunma peşindeyim. Benim için bu daha ağır basıyor. Şimdi küçük, bana ihtiyacı var ama ilerisi de önemli, sürekli benim yanımda olmayacak büyüyünce kendine ait bir sosyal çevresi olacak, istekleri olacak, eğitim hayatı var. Darlandım yine

Mutlu olunmayan, rutin, insanı körelten işler de mevcut ve böyle çalışmak çalışmak değil kölelik bana göre ve insanı inanılmaz köreltiyor... Hatta çoğu iş bence böyle, insanlar binmiş alamete gidiyor işte hayat gailesi, ödemeler, alışmışlıklar... Bence konu sahibi hiç çalışmadığı için içinde kalmış bazı şeyler...

25 yasindayim lise mezunuyum bende sen gibi hissediyorum hele şu ara daha fazla geçen yıl bir şirkette çaycılık yaptım o bile kendimi iyi hissetmeme neden oldu kendime guvenim geldi ama kızım piskolojik açıdan çok zarar gördüğü için işi biraktim şimdi de hamileyim işi bıraktığıma pişman değilim hamile olduğum için de pişman değilim ama hayatım boş geçiyor ona pismanim çocuk bakmak da zor bir iş ama aynı değil maalesef belki de duygusal bir boşluk yada başka birşey bilmiyorum

Aynen öyle üretmeden topluma faydamiz olmadan bomboş geçiyor.

Agziniza elinize saglik soyledklrnzn hepsini katiliyorum ve bu nedenlrden gelecktn dolayi calismayi cok istiyorum

Yapan insanlar var, ben şu anda 7 aylık hamileyim, işte de çalışıyorum. 8 aylık karnım burnumda sınava giricem uzmanlık için. Şu anda ders çalışıyorum ki son ayların zor olduğunu söylememe gerek bile yok. Herkeste bir geri çekme çabası. Siz yapamayabilirsiniz ama başkası yapabilir. Siz belki o kadar pratik değilsiniz, belki zaman planlaması yapamıyorsunuz, belki eşiniz, aileniz destek değil ama herkesin şartları bir değil ki. Keşke insanları demotive edecek şeylerden kaçınsak. Benim ablam mesela, yurt dışında hem yüksek lisans yapıyor, hem çalışıyor hem de çocuğu var. Yanında da kimsesi yok, yeğenim de kreşte. Bahane istersek her zaman buluruz zaten.

Tek yapman gereken sınavlara hazırlanmak. oyle oturup ahlanmakla olmaz. ne güzel ilvedesin ve evresinde. bu süreçte kpssye hazırlanabilir. ki bu şekilde hazırlanıp atananlar çok

Eskiden öyleymiş dogum izni çok kısıtlıymış, yani ben bu konudaki farklı görüşlere saygi duyuyorum, herkes evladı için en güzelini ister, ben çalışmamayı. tercih ediyorum. en iyi. anne benim kafasında degilim, tüm gün evde olup çocuğuna hiçbir şey katmayan bir anne de olabilir, hepsi sevgiyle, sağlıkla büyüsünler inşallah..

Sürekli evde birseyler yapmamak insanin özgüvenini kırıyor, şahsen su an özgüven flan kalmadı bende öz-saygı vs de kalmadı hicbirsey kalmadı galiba bende çünkü oturup oturup ben neden böyleyim böyle olmamaliydi deyip duruyorum. Yarın tercihler baslayacak kendi mesleğime atanamam malasef o kadar yüksek puan alamadım ama inşallah güzel bir yer gelir düz memurluk.. boşuna okumuşum 4 yil.. milletin dediklerine göre yaşamışım hep hayatimi. Bilememisim kendi dusuncelerimin degerini. Hiç istemediğim bir bölüm okuyup bitirdim. Malesef iş te kısıtlı. Atama yok.. özel sektör berbat. Keşke istediğim bölümü okusaydım. Geçen yıllar geri gelmiyor... Çok pişmanım. Çocuklarıniz sizden birşey istediği zaman asla hayır demeyin.. bana hep hayır dediler. O iyi olmaz böyle yap dediler. Büyükler daha iyi bilir dedim.. onların dediğini yaptım. oysa kimsenin birşey bildiği yokmuş. Hatta okulda bizleri yonlendiren öğretmenlerin bile. Şu ana kadar en büyük pismanligim hayallerimin peşinden gitmek yerine başkalarının söylediklerini dinlemek oldu. Ve keşke ler maalesef düzelmiyor. Hersey cook daha farklı ve Çok daha güzel olabilirdi..

Ben de lisans mezunuyum. Evlenmeden önce çalışırdım. Evlendikten sonra da 10 ay çalıştım. Zaten 1,5 yıllık evliyim. Sonrasında migrenim çıktığı ve tedavi süreci rahatsızlıktan daha acı verici olduğu için işten ayrıldım. Gel zaman git zaman guatr rahatsızlığım olduğunu öğrenip ilaca başlayınca migrenim hafifledi. Ama evde oturmaktan sıkılmıştım bi yandan iş arayıp bi yandan dünyaya faydam dokunsun demeye başladım. Minimal yaşam, sıfır atık, doğal beslenme derken iş bulamadan hamile olduğumu öğrendim ve iş arayışımdan vazgeçtim. Hala sıkılıyorum evde. İşaret dili kursuna başladım, hayatımda okumadığım kadar kitap okuyorum. Evde sirke yapıcam, yoğurt mayalıcam, evi fitalattan arındırıcam derken vakit dahi yetmiyo. Sizin bir de çocuğunuz var. Eğer yapabilirseniz elbette sosyal medya üzerinden girişimciliğe başlayabilirsiniz, bu harika olur. Ama olmasa bile mutlu olun. Üniversite bitirip ev hanımı olmayı da tercih edebilirdiniz. Toplumun bize yüklediği "yetersizlik" etiketinden kurtulamıyoruz bir türlü. Evdeysek çalışmak, bekarsak evlenmek, evliysek çocuk yapmak, çocuk sahibiysek hem çalışıp hem de mükemmel anne olmak zorunda bırakılıyoruz. Ben ev hanımı bi anneyle büyüdüm. Ama kardeşim çalışan bi annenin elinde büyüdü. Ikimiz arasında ister istemez fark var. Ve bence modern dünyanın en büyük kazığı çalışan annenin çocuğuna atılmıştır. Çocuğunuzla vakit geçirmenin tadını çıkarın. Bunu yapamayan ve üzülen öyle çok anne var ki. Ve emin olun o büyüdüğünde sizin için geç olmayacak. Bi kadın için hiç bi zaman geç değildir

Aynı ben içim içime sığmıyo bn de 5 yıl okudum öğretmenim aslında ama ev hanımı oldum.. Çok zoruma gidiyo bu durum ama biraz daha büyüsün benim bıdık ilk önce yüksek lisans yapcam onun hayali şimdilik beni rahatlatıyo..

Yanlız değilsin. Ben kızımı kendim büyüttüm ve artık tamam dedim ve ilkokula başladığında ise girdim 1 sene çalıştım. Tekrar hamile kaldım ve işten ayrıldım Su an evdeyim. Kızım çalıştığım zaman çok mutsuzdu Su an evdeyim çok çok mutlu. Bebek doğduktan sonra ise girip çalışmak ona haksızlık olacak gibi geliyor çünkü ablasını kendim büyüttüm. Galiba annelik çok büyük fedakarlık ya evde olacaksın çocuğun çok mutlu büyüyecek ama senin ya özgüvenin ya maddi durumun eksik olacak ya çocuğun birşeylerin eksikliginde olacak senin her şeyin tam olacak. Bizde ikisi aynı anda olmadı malesef. Kızım bu durumumuzla daha mutlu.

Hedefin özel sektör mu kamu mu? Ozelse malesef 30 üzeri tecrübesi olmayan birine iş vermekte uzak duruyor işverenler ama kamuda çalışacaksanız yaşınızı sorun etmeyin.

Yine cok skldysam cikmazdaysam... Önceki

Evet herkes elinde olmayanın peşindedir. Klasik algıda seçicilik durumu.. Herkese yaşadığı durum en berbat ama karşısındaki kişinin durumu toz pembe gelir fakat öyle bir dünya yok. Kimisi evdedir belki kendine ayıracak boş zamanı vardır ama kendisini iş ortamında olmadığı için kötü hisseder, Kimi de iş ortamında sizin gibi aktif bir çalışandır ama evinde anca yatmadan önce 1 -2 saati vardır o da evde gönlünce vakit geçirenleri düşünüp kendini kötü hisseder. Uzaktan davulun sesi hoş gelir işte.. Günün sonunda bence çabalamamız önemli.. Hangi ortamda isen elinden geleni yaptın mı o önemli diye düşünüyorum. Kimse mükemmel değil çünkü.. Bence elinizden geleni yapmışsınız.. Sizinki içinizdeki anne endişesi.. Müsterih olun bence.. İş hayatı fedakarlık istiyor öyle kabul etmek lazım..

Cok sukur beni anlayan birisi ya cocuk buyutmekle bir iste calismak apayri konular cocugun var senn o zaman sen evde otur cok sacma birsey elbetteki calismadgm icin cocugumu belli bi yasa kadar kendm bakacagm buyutecegm ama ya sonra

Kpss artık hayal bence kazamak imkansıza yakın

Bu devirde kamuya girmek dahada zor sanki

Bende tabii, kişinin durumu vardır çalışmaz, çocuğunu büyütür ne güzel.. Açıkçası maddi durum yeterli olsa bende çalışmamayı tercih ederdim, en azından çocuğum büyüyene kadar çalışacaksam bile kaldı ki çok matah bir işte yapmıyorum Ha güzel ve saygın bir mesleğim olur, yıllarca emek vermişsem karşılığını almak isterdim durumum iyi bile olsa orası ayrı.. Daydream_ Guru Anneler

İş hayatı çok rahat olmalı ki asıl o zaman boşa gitmesin hayat. Zorlu yorgun argın eve geldiğin bir hayat kesinlikle kendine ait bir hayat olmuyor. İşten gelince yığılıp kalıyorum yemeğimi bile yapamıyorum bazen işim çok yorucu akşama kadar oturmuyoruz ve üstelik bu meslek benim dört senemi verdiğim ilkokuluda say seneleri döktüğüm mesleğim yani. 3 haftadır evdeyim raporluyum nefes aldığımı hissettim. Kısaca mutlu olunmadığı bir işte çalışmak bir işr yaramak değil zaman kaybı sadece

Bence kesinlikle üzülmeyin, böyle hissedip bunu düşünmeniz bile boş boş duracak biri olmadığınızı gösteriyor. Biz Türkiye'de bu kariyer, iş güç olayını çok stresli hale getiriyoruz. 1-2 yıl kayıp, ara bile çok önemli bir sorun gibi geliyor. İnan'ın Avrupa'ya taşınınca fark ettim, 3-5 yılın insan ömründe hiçbir önemi yok. Ama çocuğunuz sadece bir kez o yaşında oluyor. O nedenle iş her zaman bulunur çalışmak isteyen için. Bunu söyledikten sonra, yazılanları okurken "dereceyle lisans yaptım, yüksek lisans yaptım, evdeyim, çocuklarım okulda başarılı" diyen hanımlara da şaşırdım biraz. Kimse çalışmak zorunda değil ama madem çocuk yetiştirmek önemli o eğitimleri neden aldınız ki? Ya da kız çocuğunuzun okulda birinci olması neden sizi mutlu ediyor, eğer sonunda evde çocuk yetiştirmek en önemli işi olacaksa. Bu bana biraz garip geldi. Ben çok çalıştım, okul hayatında da başarılıydım ve annem çok çok fazla emek verdi. Şimdi çocuğum olsa ve küçük olduğu birkaç yıl dışında evde çocuk yetiştiricem desem, kendi emeğim kadar annemin emeklerine de üzülürdüm. Değil sınıf, il birincisiydim, annem de çalışıyordu. Yani sanki çocuğun iyi yetişmesi için sürekli annenin evde kalması gerekiyor gibi bir hava oluşmuş, çok garipsedim. Umarım çocuğunuzu mutlulukla yetiştirir ve kendinizi gerçekleştirebildiğiniz bir iş bulursunuz.

Size tavsiyem sosyal kıyas yapmayın.. Herkesin hayattaki imkanları aynı olmuyor. Fakat şöyle bir durum var insan sahip olmadığı şeylerin süper olduğunu düşünür. Mesela özelde 9-6 çalışıp yorgun argın eve gelen anne de belki size özeniyor. Evde oturmak istiyor ama yapamıyor. Veya sizin gibi evde olan biri de çalışmak istiyor. Devlette sürekli şef baskısı ile çalışan biri de keşke daha rahat bir işim olsaydı kendi işimi kursaydım diyor. Kendi işi olan biri de keşke kurumsal bir yapıda çalışıp belirsizlikle uğraşmasaydım diyor. Kurumsal yapıdaki biri de keşke ego manyağı yöneticilerle çalışmak zorunda olmasaydım diyor. ... Bu liste uzar gider.. İlk önce öğrenilmiş çaresizlikten çıkın. Maalesef zaman makinesi yok, geçmişe gidemezsiniz, şimdi şu an ne yapacağınıza bakın. Bence önce moralinizi yükseltmekle başlayın. Önce her gün yürüyüşe çıkın, bir kafeye gidin bir çay, kahve için kitap okuyun. Bir süre böyle devam edin.. Moraliniz yüksek olunca da ne yapmak istediğinizi düşünün ve o konuda ne yapabileceğinizi araştırın.. Ama önce düşük moralinizden çıkın, ev hanımlığı da çok zor ve kıymetli bir iş.. Kimse sizi üzüp küçümseyemez öyle kişiler etrafınızda var ise uzaklaşın görüşmeyin.. Önce moralinizi yükseltin sonra da ne yapacağınıza karar verin.. Hakkınızda güzel şeyler olsun..

Cocugunuz dogunca hatta 1.5 yasini gecince konusuruz diycem de.. her cocuk da bir olmaz. Kimisi tum gun yerinden kalkmadan oturabilir onune ne koysan yiyebilir ve duzenli saati saatine uykusuna dalabilir. .. Evet herkesin sarti bir degil tabiki de. Cocugu bahsettigim tip olanlar icin her zaman vakit bulunabilir. Mesela evi tertemiz annelere de cok sasirmisimdir. Ben toplasam da 10 dk ya heryer ufak biskuvi kirintisi vs olup cikiyor. Yuksek lisans yapmak o kadar da zor degil. Ben de tezli yaptim yenilerde mezun oldum hatta.. yani kpss ye hazirlanmaya nazaran daha kolay bir surec. Gunu gunune illa ki bir calisma gerektirmiyor. Kpss de sistematik calismak zorundasin tekrar lazim denemeleri sureyle cozmek hiz kazanmak lazim.. Ama sen bebege gore yasarsin.. Hamilelik zor evet son aylar cok daha zor. Ama bebek doguncaki surec daha da zor :/ lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

Bence çocuğunuz için bu kararı almanız çok çok güzel. Ben de çalışmıyorum. Önceleri sıkılıyordum sizi anlıyorum. Fakat bebeğinizin sizinle geçirdiği her an öyle kıymetli ki.. Şu an çalışmasanız da istediğiniz zaman değerlendirme fırsatına sahip olduğunuz bir mesleki ünvanınız var. Bir de şöyle düşünün.. Hiç çalışmasanız bile siz eğitimli bir annesiniz. Çocuğunuzla paylaşabileceğiniz büyük bir bilgi birikiminiz, tecrübeleriniz var.

Candan cigerden ev hanimi oldum artik calismayacagim neyin kafasi acaba? O sevgili kocis tabirli kisi bir gun ansizin bir kadin bulursa oyle ortada kalirsiniz. Benim ilk esim calisma diye tutturmustu ki zerre paraya ihtiyacim olmazdi oyle iyiydi durumu ama ne oldu yillar sonra aldatildim bosandim. Isimi biraksaydim acilarin kadini konumunda rezil olmustum. Hem maddi olarak hem sosyal statu olarak calisin kardesim millete de ohhh candan yurekten ev kadiniyim demeyin! Önceki

Sürekli evde olunca evet insan evde koreliyor. Ama bebek büyüyen e kadar bazı aktivitelere katılabilirsiniz. Bu sekilde kendinizi cok eve mahkum etmemis olursunuz. Bebek buyuyunce de olmadi bir ise girer calisirsiniz. Kendinizi ve bebeginizi nasil mutlu hissedecekseniz oyle davranin. _D_O_ Allahım merhametine muhtacız eksik etme bizden ❤ tek ayak cezası Anneler

Bende aynı şeyleri hissettim çok canım. Bende lisans mezunuyum iktisat. Bende eşimden dolayı şu an bambaşka bi şehirde bebeğimi büyütüyorum. Tam 6 yıl senin gibi hissettim ama elimde yapabileceğim birsey yok çocugumu büyütmekten başka

Ömrünüzün boşa gittiğini düşünmeyin. Ne güzel okumuşsunuz bilgi birikiminizle çocuğunuzu da eğiteceksiniz öyle düşünün. Ama yalnız başınayken ve evde kalmak istemiyorken ikinci çocuğu düşünmeniz de büyük cesaret doğrusu.