Annenize çok geçmiş olsun, her nesi varsa Allah acil şifalar versin. Atanma konusuna gelince, denemekten asla vazgeçmeyin.. İlişkiniz hakkında da şunu söyleyeceğim, o kitabı bir çok kez okumuşsunuz. Belki tekrar vazgeçtiğinizi görünce döner, ilk bir kaç ayınız güzel geçer sonra yine yine aynı şeyleri tekrar yaşarsınız. Bir kere yüz göz olunca toparlaması çok zor çünkü. Kendinize bunu yapmayın. Şimdi eski erkek arkadaşınız muhtemelen her ne yaşanırsa yaşansın sizin ona yalvaracağınızı, siz vazgeçince de çok kısa süre içinde sizi geri döndürebileceğini düşünüyor. O yüzden size hoyrat davranması çok normal. Ne gerek var ki? Üç günlük dünyaya acı çekmeye mi geldik? Zamanı gelince, sizi gerçekten hakedene verin sevginizi.

Tekrar geri dönmen büyük hata olmuş ama yapcak bi şey yok.. Boşver üzülme değmez elin oğluna valla, git annenin yanında ol, ana gibi yar olmaz.

Genel anlamda baktığında bu adam sen atanmayinca senle evlenmeyecek bir adam... diyelim hiç atanmayacaksin yani evlenemeyeceksin. Boşver zamanla geçiyor inan... Sağlam dur hırs yap gerekirse eger sen istoyirsan atanmayi iyice asil calis atan... geldiğinde atandım ancak artık seni istemiyorum der gidersin.

şu yazıyı okuduktan sonra dedim ki aslında uğraşacak o kadar şeyi varken ne diye şu ahlaki değeri olmayan adama sığınmak istiyor. arkadaşım anladığım kadarıyla üniversite mezunusun. öncelikle seni idare edebilecek bir iş edin. sonra hemen dershaneye yazıl kpss için. arkadaşlar edin kendine. çıkıp bir kahve içmelik sosyal arkadaş tabi. gez dolaş ye iç. sonra spor salonuna yazıl. bu belediyenin 10 liralıkları da olabilir. enerjini orda atarsın. ve bu adamı sonsuza kadar çıkar hayatından. atanmadan olmaz ne ya hu?

evin geçimini sağlamaktan aciz biri galiba sonundaoldu Nirvana Anneler

Buna benzer bir olaya tanıklık ettim. Kuzenim işinden atıldı, o dönem uzun süreli ilişkisi bitti. Bir sene falan depresyonda gezdi. Sonra yeni bir iş buldu hem de eskisinden çok daha iyi, yeni biri ile tanıştı. Geçen hafta düğünlerine gittim. Hatta düğünde Işıl Işıl gülerken, depresyonda olduğu o günler geldi aklima. Hayatta her şey geçiyor ya diye düşündüm. Maşallah şimdi çok mutlu ve evlendiği kişi tam kafa dengi, huyu suyu aynı. Bazen dibi görüyoruz ama sonra düzeliyor her şey. Ve eski sevgilisi de onu çileden çıkarırdı, hakaretler ederdi sevgilisine. Çünkü neyi yapma dese karşı taraf yapıyordu, inada davranıyordu. Ondan ayrılıp şimdi evlendiği kişi ile tanışınca, çok huzurluyum ya eskiden geceleri uyuyamiyordum düşünmekten, şimdi çok mutluyum huzurluyum hiç sinirlenmiyorum bile diyordu. Yani aslında suçun sizde olduğuna inandirmis ama karşı tarafta da problemler var. Olmasa, durmadan tartışmazdiniz, sizi kendinizi taniyamayacak hale getirmezdi. Uygun birileri değildiniz birbirinize karşı. Bunda hatayı ne kendinizde arayın ne de karşıda. Aradaki frekans tutmayinca olmuyor emin olun. Doğru kişi çıkınca karşınıza, kendinizi anlatmak için bağırıp cagirmaniz bile gerekmez, o sizi anlar. K

Onu bir kere daha affetmiceğimi biliyorum. Terk edilmelere doyamadım maşallah. Bu sondu ama. Bunu susabilmemden anladım. Artık onu ben de isteyemiyorum. O kadsr çok üzdü ve güvenimi yıktı ki kendimi toplamaya çalışıyorum

Kendi açık açık dedi zaten ya. Çok dürüst Allahtan. Atanmadığın müddetçe evlenemeyiz. Ama ayrılmayız da. Tabi sen buna tahammül eder misin bilmem ben dayanırım diyordu :)

Anneciğine acil şifalar olsun inşallah. Aslında bu hayatta sağlıktan başka hiç bir şeyin önemi olmadığını tam anlama dönemindesin. İnsanlar yanlış ilişkiler yaşayabiliyor, sonra toplanıyor, unutma, hayatın genel akışı bu.

Seni buna inandırmis. Bir insanı delirtip sonra sen delisin demek ne kadar kolay. Hadi diyelim senin yüzünden oldu. Yine değer mi bu kadar üzülmeye? Söyle düşün. Olmazmis, hayırlı değilmiş demekki. Anlasabilseydiniz olurdu zaten. Evlenmek için seviyorum demek asla yetmez. Mutlu olmaya bak. Onun kadar belki ondan bile çok seveceğin biriyle mutlu bir hayat yaşamak varken her gün mutsuzlukla geçen bir ömrü mu hak ediyorsun sen? Bu kadar değersiz misin?

Olmuyorsa devam etmenin bir anlami yok... seni çok iyi anlıyorum hissettim inan yazdıklarından. Sevmek güzel şey ancak, her şey değil.. diyelim evlendin, sürekli tartışma, kavga sürekli ayrılmak isteyen koca olarak buraya konu acardin. ... bence ömür boyu çekmeyin birbirinizi sonra o sevgi bitince tahammül falan kalmıyor çünkü. Kesinlikle atama olmadan evlenemeyiz dediğinde bitmeliydi bu ilişki... anlaşılan fazlasıyla baskı altında bu atama olayından... eğer tek bahane bu ise hiç gerek yokmuş.

Hastalıklı bir ilişki. Aşk değil bak bu kesin. Annen hastanede yatıyorken derdin sana zerre değer vermeyen insan müsveddesi mi? Kır at hattını başka numara al. Engelle tüm hesaplarından. Azcık gurur kırıntısı lazım sana. Sana burada tüm KK üyeleri yazsa nafile. Böyle pasif olduğun sürece sen o adamın hapsine mahkumsun.

Her cümlende haklısın. K

bu soruların hiç bitmeyecek biliyorsun değil mi? Kadın neden konuşur tatmin değildir sevgisinden değer vermemesinden ilgisizlikten vs kadını konusturtma o zaman dimi ama... Güzel kardeşim bu adam çok alışmış senin peşinden koşmana, onsuz yapamayacağına... adam nasıl olursa gelir yine gözüyle bakıyor... Lütfen artık kendine gel seni gerçekten seven bir adam elbet çıkar karşına... atanmani evlilik icin bahane etmeyen beklemeyen bir insan hayal et.. güzel bir adam.. ha işte onu sev gozunde canlandır o adama da dönüp bakma zamanla geçiyor.

Sanırım ben diğer sıkıntılarımı düşünmemek adına buna sığınıyorum. İşime mi geliyor ne. İşe giricem yakında. Bir yandan da ders çalışıcam. İlk ayrılık kadar dağılmadım sanırım, daha kısa toparlayabilceğmi düşünüyorum. Umarım öyle olur. . push ; sonundaoldu Nirvana Anneler

Her şey için teşekkür ederim. Annem alkol tedavisi görüyor, yani aslında sevindirici bir şey. Atanamayışım ayrı sıkıntı. Kendimi beceriksiz, başarısız hissediyorum. Deli gibi çalıştın yibe yapamadın. Ama azmimi kazanmaya çalışıyorum. Ve evet o benin yalvarmalarıma alışık. Belki zaman geçecek dönmeyi de düşünecek. Ama bunu da sanmam. Geröekten olmadığımızı görüyorum. Beden sever sevilirken, ki sevildiğim şüpheli, olmuyor bilmiyorun. Aslında baş edemediğim şey suçluluk hissi. Çünkü bana bunu yaptı. Senin yüzünden senden soğuyorum. Senin yüzünden ayrılıyorum. Senin çenen senin dırdırın... Ben kendimi çok suçlu hissediyorum K

Hak etmeyen o mu ben miyim bilmiyorum. Ben gerçekten öfkeyle ne dediğimi hiç bilmedim. O sustukça konuştum. Onun gözünde de bu yüzden her şeyi ben mahvettim. Kaybeden benmişim gibi davrandığı için ben de kaybettğime inanıyorum. Suçluymuşum givi davrandığı için suçlu hissediyorum.

izzeti nefsinizi koruyun.. hattınızı, sosyal medya hesabınızı kısacası size ulaşabilecek tüm kapıları kapatın.. şimdilik annenizin yanına gidin dua edin.. haketmeyen insana fazladan değer vermeyin.. Allah karşınıza hayırlı birisini çıkaracaktır

Bu günlerin geri gelmeyecek. Gençliğinin tadını cikar. Seni sen olduğun için sevebilecek birinin olmasına fırsat ver. Ya evlenseydin? Boşanmak daha mı kolay olacaktı? Zaten ondan nefret etmen için onlarca sebep var. Hak etmediği değerleri yükleme o adama. Sen çok değerlisin, annen için, seni seven herkes için. Onlara sarıl, onların sana verdiği mutluluğu o adamın yaşattığı mutsuzlukla harcama.

Kendini sev, hatalarınla ve yanlışlarınla. Sen böyle sevmişsin adam belli ki sevmemiş, başka birini de böyle sevebilirsin. Hayat çok kısa, bize verilen gün sayılı, bunları acıyla geçirmek yerine başka uğraşlar bulabilirsin kendine. Spora başla dansa git yüzmeye git sinema tiyatro yap, numaranı mutlaka değiştir ve bir süre sosyal medyadan uzaklaş. Kararlı ve azimli ol. O zaman çorap söküğü gibi sökülecek

Boşver kardeşim boşuna zaman kaybetme kendine onsuz bir hayat kur.

Yine bir son, yine hayal kırıklığı, yine acılar.. Şaşkın değilim ama bu kez. Bu kez ne hissettiğimi ben de bilmiyorum. Burada herkes siz olmazsınız demişti zaten. Benden ilk ayrıldığında artık sevgisi kalmamış demiştiniz. Gururlu ol artık, peşinden koşma demiştiniz. Tam 12 ay dur durak bilmediğim bir çaba vermiştim. Beni istememesine rağmen, gururumu yitirerek, utancımı gizleyerek dön demiştim. Tam 12 ay... Ama nihayet Nasıl oldu bilmem bir sabah durdum ve kalkıp doktora gittim. O gün psikiyatriden aldığım ilaca sığınıp ben bu acıdan kurtulucam dedim. Ve o gündür bir daha ona yazmadım. Aramadım. Acıdan da kurtulmadım ama. Sonra Üç ay geçti ve beni istemeyen, nefretle konuşan, sen bendeki her şeyi öldürdün diyen adam bin pişman olup beni kaybettiğini düşündüğünde çok acı çektiğini, bana aşık olduğunu, tahmin edemeyeceğim kadar sevdiğini söyleyip geri dönmüştü. Her ne kadsr karşı koymaya çalışsam da yapamadım. Ona inanmak istedim çünkü. Ve başladık. Yine aynı sorunlar, kavgalar, anlaşmazlıklar.. Daha da saygısızlaştık, daha da kırdık, daha da felaket.. Ama daha da mutlu olduk, daha da paylaştık.. Olmuyprdu ama. Ne ben onu anlıyordum ne ben onu.. İçime kazınmış ne de olsa beni sevmediğini söylediği günler.. Hoyrat davrandım bu yüzden. O da baş edemedi. Zaten çabalamak da istemedi. Her kavgada bir daha kavga edersen ben yokum diye tehdit etti hep. Huzursuzsam yokum diye kaçmak istedi. Ama mutlu etmeyi istemedi. Ya da bana yetmedi. Evlilik konusu açıldığında sen atanmadan evlenemeyiz deyip durdu. Kırıldım. Kırılmamı yine anlamsız buldu. Ve ben bu sene de atanamadım. Olsun yine denersin ne zaman olursa o zaman evleniriz dedi ben senden bu yüzden ayrılmam dedi.. Sadece bekleyerek bizi ziyan ediyoruz dedi. Biz dedi.. Belki yıllar sonra ilk kez. Bir 'biz' in bile beni bu kadar mutlu edeceğini tahmin bile edemezdim. Hangimiz suçlu bilmiyorum. ama düşününce neden bu biz kelimesine hasret kalacak kadar mahrum bırakılmıştım. kavgacı olduğum için mi? Çok konuştuğum için mi? Fszla duygusal olduğum için? Onu bunalttığım için? Güzel sevemediğim için mi? Peki ben neden hep çok konuştum? Neden hep kavga ettim? Ben neden hep onun sevgisini sınamak zorunda kaldım? Ondan sevgi beklemek zorunda kaldım? Bitmesi gerektiğini bilmeme rağmen neden kalan olnayo seçtim?Kendimi yine mi suçluyorum? Keşke atanmadan evlenmem dediğinde kavga etmek yerine çekip gidebilseydim. Her kırıldığımda acımı öfkeyle, hakaretle atmasaydım keşke. Keşke ben de sizin gibi olabilseydim. Gururlu, suskun. Şimdi çenebaz, geçimsiz, huysuz beceriksiz bir kız oldum. çovuk, büyüyemeyen hatta ergen. Bana katlanabilen tek insan oymuş çünkü. Sevmese katlanmazmış ama o sevgiyi de ben her gün öldürüyor muşum. Yine ben suçlu, hep ben. Hangi birine dayanmam lazım. Bir ilişkiyi bile yürütemeyen olgunluğa sahip olmayışıma mı, gururumu yok sayıp her gidişinde paçasına yapıştığıma mı, yine istenmiyor oluşuma mı, ayrılık acısına mı?.. Bir hafta oldu seni artık istemiyorum dediğinden beri. Ve ben yine zorladım. Zorladıkça yine kaçtı. Pişman oldum dediği cümleleri bana yine kurdu. Beni yine suçladı. Sen bitirdin bizi dedi. Gönülsüzüm senle olmaya, istemiyorum dedi. Neyseki bu sefer durmam 12 ayı bulmadı. Bir hafta oldu durdum. Durdum da ben yine nasıl baş edeceğimi bilmez oldum. Kalktım buraya yazdım. İçimi döktüm. Okuduysanız gayretinize teşekkür ediyorum. Bir yandan atanamadım, bir yandan annem hastanede yatıyor, bir yandan yine zor zamanlarımda bir ayrılık yaşıyorum. Ve bunun suçlusu da benim. Fazlaca yoruldum. Fani bir insan yine fani bir insandan neden vazgeçemez ki? İlkim olduğu için mi, tün boşluklarımın sahibi olduğu için mi, her sevgiyi onda bulduğum için mi.. Bu kadar çok anlam nasıl yok edilir siz bilir misiniz?

Evet tam olarak böyle. Elbette hatalarım var ama yalnız benim mi? Oratada bir ilişki var ikimizde yanlış yaptık. İçimi rahatlatıyorum böyle diyerek. Zamanla, bi işe de girince, ortamın genişleyince bu özgüven sorununu da aşacağım inşallah

tabi ki de saçma. bak seninkine benzer bir arkadaşımın durumu vardı. baya aşıktı çocuktu. çok koştu kızın peşinden. kız kabul etti işte bunlar çıkmaya başladı. sonra oğlan atandı. sürekli kıza atan atan deyip durdu. resmen arkadaşımn zoruyla nişan yaptılar. ama oğlan ve ailesi müthiş isteksizdi. kız atandı. hemen evlendi hemen. yani ben çok tiksinmiştim bu olaydan. ardından kız mutlu oldu mu diye sorarsan pek değil yani. bence pişman bile olmuş olabilir. atan atan demek yerine daha pozitif olabilirdi. işte krgzzynp çok hırçınsın sürekli tartışıyoruz işe başlasan kendine uğraş edinsen iyi gelecektir sana da ilişkimize de deyip çekilirdi. illa atanmak mı gerek? bir sürü iş var. sana alternatifler sunmaya çalışabilirdi. çalışan bir bireyle evlenmek istemesi normal ama illa şu iş olacak demesi mantıksız hem de kırarak. ben eşimle tanıştığımda memurdum zaten. bana dediği şey sen istersen çalış ama istemezsen istediğin zaman bırakabilirsin.

Onun çok fazla sebebi var olmamak için. Mantıklı olanı yapıyor aslında. Kavga dolu, huzursuz bir ilişki neden yürüsün zaten. Ama neden buna sebep ben olıyorum onu hazmedemiyorum. Kavga eden ben, huzursuz eden ben.. yalnjz o değil başka hiçbir ilişkiyi yürütemeyecek olan ben.. Katlanılması zor olan ben.. Ağır gelen bu. neden bana bunu yapıyor K

Her davranış bir sorumluluk getirir beraberinde. Mesela siz beni ne kadar tahrik ederseniz edin ben size hakaret edip "senin yüzünden" diyemem. Çünkü benim yaptıklarım sizin elinizde değil, benim elimde. Ayrıca kırgınlığınızı öfke ile, olduramadıklarınızı bitmek bilmeyen tartışmalarla anlatmaya çalışmanız ilişkinizin yıpranmışlığından kaynaklı. Yoksa yıpranmamış, taze bir ilişkide bunları yapacağınızı düşünmüyorum. Bırakın sizin yüzünüzden olduğunu söylesin. Siz kendinizi biliyorsunuz ya kafi. Sakın kendinizi beceriksiz bularak haksızlık etmeyin kendinize çünkü onun istediği de bu zaten. Resmen sen kötüsün ama bak yine de ben senin yanındayım diyerek size başkasıyla olamayacağınız fikrini empoze etmiş. Ondan bu tutunmaya çalışmalarınız. Önce bir kendinize gelip özgüveninizi yeniden kazanın, sonra güzel sevilmek nasılmış bir tadın, o zaman bu üzülerek geçirdiğiniz zamanlara acıyacaksınız.