Spor yapın. . sizi mutlu eden, rahatlatan şeylerle meşgul olun. . Bol bol dua edin. . Tedaviye devam edin. . Rabbim şifa versin. .

inanin o kaygilarin cogunu yasadim, ölüm, hastalik korkusu.. ama ne güzel kaygilarmis, simdi ölüm umrumda degil, en fenasi bu (((

Su an izindeyim hala ama nasil işe gidicem bilmiyorum yataktan hic kalkasim yok, hep ama hep uyumak istiyorum tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

notdefteri2_ hayir tedaviye gitmedim. evlendim bebegim olsun cok istiyordum. biraz geç olunca başladi bu halim.3yil olucak neredeyse. bazen oyle oluyorumki kalbim hizli?hizli atiyo terleme falan. takintim panik atagim kaygi bozuklugu ne desen var. mutlu olamiyorum. boyle oluncada krndime zararveriyormusum gibi gazla yemeye başliyorum. herkes diyetyapamadigimi zann ediyor ama yeminle benim sorunum deprsyon. cunki cok onceden 14kilo vermisligim var. bilemiyorum. gecenlerde göz operasyonu gecordim hafif. doktoruma o kadar cok telefon ettimki şu oldu bu oldu diye. o da senin birseyin yok rahat ol desede inanamiyorum. öıüm korkusu kötü. bu enerjiç bebegimede yansiyor bazen bagiriyorum sonrada agliuorum neden oyle yaptim diye off of tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

bana zaten bu hastalıktan sonra dünyadaki en gerçekçi varlıklar bebekler ve hayvanlar gibi gelmeye başladı. ikisini de çok seviyorum ama şu an hayvan sahiplenme veya evlenip bebek sahibi olmak konusunda kendimden emin hissedemiyorum. sanki yapmak istediğim daha çok şey var gibi ve korkuyorum da açıkçası... dünya eskisi kadar güvenli bir yer değil.

Bu durumu tetikleyen şey ne? Kafana bir şeyi takmış olmalısın durduk yere olmaz bu.

Mucize gokten inmeyecek. Siz yaratacaksiniz.

daha önce anksiyetemi gecirmisti ilaç. ama bu durum cok farkliymis. antidepresan hayatı sevmeye, yeniden anlamlandirmaya yariyor mu cidden Atart Kurgu bunlar! Biz değiliz bu uyduruk tarif. Anneler

anneme aşırı bagliyim. ben de evlenip cocuk dogurmak istiyorum. ama bu psikoloji beni korkutuyor. nasil bakicam o cocuga, kendim tat alamazken (

Antidepresani degistirsin Dr.. Beni daha iyi yapan ef... r oldu. Yuksek dozu dayadik. Azaltamiyorum cunku cok iyi degilim zaten. Ancak yasayabiliyorum.

o videoyu izledim, daha neler neler izledim, okudum (( cok tesekkur ederim A

Sakin olun lütfen kendiniz de farkındasınız depresyon tam da bu dediğiniz şey zaten. İlaçların tamamen işe yaraması min. 1 aydan başlar, arada molalar verip ilacı bırakıp yeniden başlamak daha kötü sonuçlara sebep olur ilaca devam edin. Ama eğer gerçekten intihar düşüncesini kafanızdan atamıyor haldeyseniz ilacı değiştirin. Prozac özellikle yaşatıyor bu düşünceyi, insana deli cesareti geliyor ben de yaşadığım depresyon döneminde pencerye çıkıp atlama planları yapıyordum, kedilere kimin bakacağına kadar hesaplardım. Depresyon atlatılabilen bir duygu bozukluğu lütfen savaşmayı bırakmayın, gerekirse doktorunuzu değiştirin. Bir de özel olmazsa tatilde neden başladı bu durum onu anlayamadım?

kendine amaç yarat. bir diziye başla ilgini çekmese de, bir konu belirle onu araştır. çalışıyor veya okuyorsan buna yoğunlaş. eğer ikisini de yapmıyorsan ya açık öğretim de olsa bir eğitim hayatı edin ya da çalış. geçmiş olsun canım.

Su anda insanlarin sana verdigi akillar oyle sacma gelioki onlari dinlemiorsun bile. Oaraya odaklanmissin aklindan cikmasi imkansiz gibi ama Allah büyük bigun birsey olacak ve herseyi unutacaksin. Sadece umudunu sakin kaybetme

Canim, basimiza bir olumsuzluk gelmeden önce, onun icin kaygilanmak sonucu degistirmez. Ornegi benim mesela 99 depremini gordum, annemi babami farkli yillarda kaybettim, evimizde yangin cikti... Allah beterinden korusun ama simdi ya basima bir sey gelirse diye şu animi da mi zehir edeyim? İlerisi icin kaygilandiginda onceden bedel odedigini zannetme canim. Tam aksine, su anki halimize sukredicez. Allah bugunumuzu aratmasin. Kaderimizde ne yazilmişsa onu yasayacagiz. Buarada darbe gecesi sonrasinda cogu kisinin psikolojisi bozuldu. Haberleri izleme, baska seylere odaklan.

ahh herkeste var bu dert. 4-5 yıldır neler cektm bı bıtmedı. bunada şükür Allahım beterınden korusun hepımızı

insirah suresini oku... hergun istegin kadar mesala yedi kez. Yunus a. s duasini oku... Hergun belli sayida mesela... Sad 41 suresini 41 gun oku hergun 20 kez. Esmalari arastir netten... Cok yapmadim ama nezaman yapsam asil faydayi bunlardan gordum ilactan ziyade.. Hicbir teskin edici yok bu kelamlar harici... Cokkk kotu oldugumda" Allahim yardim et. Senden baska kimse bana yardim edemez "diye diye ferahladim... Actim yasini youtubeden sifa niyetine dinledim... Sanki zekerattaymis da ferahlamasim gibi oldu.. Ac dinle sifa niyetine... Duha suredi de iyidir. Onu da gunluk oku ve dinle.. Anlami da guzel zaten bakarsan.. Ben bunlari duzenli yapsam cok fayda ederdi. Sadece cok daraldigimda yaptim neyazikki..

Bu dunyaya niye geldinimizi hatirlayin Allah tealaya siginin korkmayin ona guvenin ve dayanin sohbetler izleyin nihat hatipoglu cevat aksit Mustafa oz simsekler hocalar var bunlari dinleyin maneviyatiniz acisindan cok iyi gelir ve bol dua cok gecmis olsun

Bende de vardibu illet evlendim ve bi kizim var onlara odaklaniyorum. Gecti sanirim arada gecici oluyo ama idare ediyorum. Sems-i tebrizi okuyun Hz Mevlana kendinizi Allaha adayin korkularinizi Yeneceksiniz. Ona siginin.

İşine odaklan kendini kuvvetli hissetmeye çalış sevdiklerinle bi arada ol onlar atlatmana yardım edecek

anı yaşamaya cok alışmıştım, hatta ölüm varsa daha güzel yasamaliyim diyordum. ama şimdi her şey boş geliyor, en sevdiğim şeyler, deniz, yeşil.. hic birinin anlami. yokmus gibi, cok kötü bi bosluk.. hepsinden sıkılmışım gibi.. sonra da daha ne kadar dayanicam diyorum ( M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

ben hep burdaydim, hep okurdum her basligi ama simdi tahmin edersin ki hic dikkatimi çekmiyor, fani seyler icin dertlere bak diyorum şu an. bana böyle geliyor çünkü her seyi anlamsizlastirdim, acıyi bile.. ama haklısın bunu unutmaya calismaliyim, yokmuş gibi.. cok tesekkur ederim gerçekten

iş... zevk almadığım hayatta bana para saglayacak.. aynen böyle geliyor A

inanin o günü bekliyorum.. mucizeye inanır gibi bekliyorum. aklim, kalbim, mantığım almiyor bu kadarini.. siz yasadiniz mi bunu? A

Sayin notdefteri2_, benim soyleyeceklerime katilmayacaksiniz belki ama soyle soylemek istiyorum. Depresyon, kronik olmadikca genelde bir hastalik degil sizin hayatinizda degistirmeniz gereken seyler oldugunun belirtisidir. Sizin gosterdiginiz belirtiler SRI turu ilaclari alanlarin gordugu yan etkilere benziyor. Bu etkilerin icinde bosluk hissi, duyarsizlik, anksiyete, hic bir seyden tad alamamak, cinsel bozukluklar, alerjiler, intihara egilim var! <<<evet evet, bu ilaclar biyoloijik silah kadar oldurucu olabiliyor! Eger ciddi psikolojik travma veya sizofreni/bipolar teshisi yok ise, ilaca ihtiyaciniz yok, alirsaniz sadece beyninizin kimyasini mahvedip cikmaz sokaga girersiniz. Bazen o ilaclari almadan da insan bir varolussal bosluga dusebilir, bu gayet normaldir. Insan sorgulayan, ogrenen bir organizma, neden burada oldugunu anlayip kendini evrenle karsilastirinca panige kapilmamak elde degil! Ama hayatin amaci her an panik olmak degil ki! Yasamaya calismak, hayati hack etmek, cozum bulmak, gelismek ile alakali hayat. Bu genlerimize programlanmis bir sifre! Hayatta kalmak zorundayiz. Hayatimiz bizden onceki nesillerden cok daha zor cunku yiyeceklerimiz zehirli, hava ve suyumuz zehirli, cevremiz gurultulu, cevremiz norotik insanlarla dolu ve sinir sistemimiz medya aracaligiyla her gun darmadagin ediliyor. Bu kesinlikle normal bir hayat degil ki biz normal ve endisesiz hissedelim!!! Ilk is, Doktorunuz kontrolunde bu ilaclari birakmakla baslayacaksiniz. Ayni anda tum hormonlariniz ozellikle tiroid seviyelerini check ettireceksiniz. Dusuk/yuksek/dalgalanan tiroid sizi vezir de yapar rezil de. Seker seviyelerini ve tansiyonunuzu, kalbinizi kontrol ettireceksiniz. Sonra diyetisyene gidecek, vitamin D, B ve demir kontrolu yaptiracaksiniz. Baktiniz saglik temiz cikti, tamire gerek olan bir ariza yok, hemen aliskanliklarinizi degistireceksiniz. (0) Kendinizi GELISME moduna sokacaksiniz. Bildiginiz/ ogrendiginiz herseyi unutun. Herseyi sifirdan ogreneceksiniz (1) Hayatinizdan cikarilacak kotu aliskanliklarin listesini yapacaksiniz. Bunun en basinda negatif dusunme, sikayet etme, korku, endise duygulari, suphe, geliyor. Bu dusunceleri duzenli sekilde atacaksiniz aklinizdan. Akliniza bir asistan yerlestirin. Ona deyin ki, "hey ben sana depresyon derecem hakkinda bilgi verecegim. 10 uzerinden 5 mesela. Eger 7 numarayi asarsam sen devreye girip bana yol gostereceksin. " "Hey nottfdefteri tehlikeli bolgeye girdin. Simdi seni otopilota aliyorum. Suradan lutfen, sunlari sunlari yapman gerekiyor..." diye bir ic program yaratacaksiniz. TV seyretmeyeceksiniz. Internette yeterince bilgi ve haber mevcut. Sectiginiz seyleri okuyun TVden uzak durun. Seyredeceginiz film ve muzikleri suzgecten gecirin, Korku ve siddet iceren hic bir sey seyretmeyin. Hizli degisen ekrana bakmayin. Yatmadan once hic bir parlak isiga ve ekrana bakmayin. Tamamen karanlik odada uyuyun ve asla 10:30-11:30 penceresini kacirmadan uyuyun. Bu pencerede vucut melatonin salgiliyor isik gorurse salgilamiyor. Melatonin bizi her turlu depresyon ve hastaliktan koruyan bir kimyasal madde. Hayatinizdan her tur sentetik kimyasali cikarin. Buna hazir ve islenmis yiyecekler, kafein, alkol hatta laktoz iceren sutlu yiyecekler, kirmizi et ve gluten dahil. Dusmaninizi iyi ogrenin, tum hazir yemeklere nitrat ve tuz atiyorlar. Yediklerimizin ici zehir dolu. Organik yiyecek bulmaya calisin ve hatta kendiniz yetistirin. Nitratlar insanda migren, kalp hastaliklari, panik atak ve alerjiler yaratiyor. (2) Hayatiniza iyi aliskanliklar getireceksiniz. Bunun listesini siz yapacaksiniz. Bu gunluk egzersiz, meditasyon, ertesi gune hazirlik, sanat ve muzikle ilgili aktivite, takim sporuna katilma, siir yazma veya kitap okuma olabilir. meslek ile ilgili bir aktivite de olabilir. (3) Bu aliskanlara mesela gunde 20 dakika sure ayirarak basliyacaksiniz. (4) 21 gun yapmaya calisirsaniz aliskanlik yerlesir, bu kaideyi bozmadan deneyeceksiniz. Ne halde olursaniz olun, iyi aliskanliga devam etmeye zorlayacaksiniz. Siz bunlarin bir kismini yapsaniz bile uyuk degisiklik olacak. Nasil gittigini de merak edecegim. Herseyden once hayatinizi kontrol altina almaktan SIZ sorumlusunuz. Eger duzelmek istiyorsaniz sunu tekrarlayacaksiniz" Ben iyiyim. Duygularim cok iyi, heryerde sevgi var, ben bu sevgiyi anlayabilecek vebaskalarina ulastirabilecek kadar kuvvetliyim. Bak iki kolum iki bacagim var, duyularim yerinde, cok sukur buyuk bir saglik problemimm yok! Tas gibiyim tas. Cok sansliyim!!!" Bunu gun boyunca tekrarlayin sonra haberim olsun.

tatilde annem bogulma tehlikesi geçirdi, cok sukur bir sey olmadi ama ben mahvoldum o an. zaten anksiyetem var, annemi biraktilar beni sakinlestirdiler. sonra hic onu yalniz birakakamamaya, bunaltmaya basladim. ve düşündüm artik kaygi yok dedim kendime, anneni rahat birak ve bu duruma geldim. simdi o olayi yasasam o kadar delirmem.. prozac beni gecen sefer mahvetti, yan etkileri kaldiramadim. cipralex kullanıyorum ama bahsettiğiniz seylerin aynisini yasiyorum, o yuzden korkuyorum annem çok üzülür Allahim nolur diyip aglamaya basliyorum su an ki gibi

şimdi keyif alabiliyor musunuz hayattan? ilac işe yaradi mi? eskisi gibi boslukta misiniz? P

uygun ilac bulunursa biraz yariyor...

aynı hisleri yaşamışiz. ilaç da kullansak, yillar da gecse, hayati eskisi gibi ciddiye alamıyorsunuz degil mi bundan cok korkuyorum. eski ben olmak istiyorum P

Biz de geçen yaz bir kaza atlattık ben de artık trafikte çok korkuyorum, bir araba üstümüze kırsa basıyorum çığlığı. Ama bunlar aşılabilecek şeyler. Bildiğim kadarıyla Cipralex hafif br ilaç, etki edebilmesi için düzenli kullanın ve bekleyin. Ben diğerini alırken ağlayamıyordum bile duygularımı bloke etmişti ki duygusal bir insanım. Bir de bu durumu şöyle düşünün eşyalar nasıl bozuluyorsa biz insanlar da bozulabiliyoruz ve tamir edilebiliriz. Yürüyüş iyidir alabilme imkanınız varsa bir evcil edinin hatta sahiplenin. İnanın çok iyi gelecek. Kedi köpek olmasa bile balık olur, kuş olabilir. İyi gelir size.

Geçmiş olsun Rabbim şifa versin

Bana hayat o kadar anlamsiz geliyordu ki hicbirsey yapmak istemiyordum. kafamin icinde sürekli ben birgün ölcem dünya boş ben neden yaşıyorum ki gibi sorular dönüp duruyorsu ve ben artik kendimi kontrol edemiyordum cildircak gibiydim evde sürekli agliyordum artik dayancak gücum kalmamisti ve ihtihar etmek istiyordum. ilaca basladigimdan beri cok sükür iyiyim ama kafaya birseyi cok takarsam ve sıkılırsam tekrar cok az o anlara geri dönüyorum

öğretmenim, hem de memleketimde, cok şükür hic bir seyim eksik degil. ama diziler, filmler o kadar sahte geliyor ki şu an bana.. hepsi senaryo, izlemek, bakmak bile istemiyorum.. hayat senaryo gibi M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Depresyondaki ice kapaniklik yuzunden ve de is arkadaslarimin nemrutlugu yuzunden onlaa kaynasamadim.. Sepep yok. Hepsine iyiyiyim. Caliskanim. Dedikoducu degilim. Kendi halinda naif hanim efendi gorunumundeyim.. Hallerini hatirlarini hep sorarim. Ama cogu beni umursamiyor. Yuzume bile bakmiyor. Nasilsin diye sormuyor. Adamdan saymiyiyor. Niye kendileri gibi cok konusmuyorum diye... Haha hihi yapamiyorum diye. Onlar boyle yaptikca onlara kinleniyorum ve daha cok ice kapaniyorum kisir dongu oluyor.. Yoksa bazilari biraz daha iyi onlarla daha iyi ortamimiz olabiliyor... Onlara acilabiliyorum... Ama birkisminin nemrutlugu yetiyor moralimi ve ozguvenimi bozmaya.. Onlar basgeliyor hepsine... Kadin kadinin kurdu iste. Yeni bir is ortami lazim da bolumumu seviyorum... Olmazsa giderim dedigim yere de bana cok haksizlik yapan eski sorumlum gitmis;( Ben sagliktayim. Bizde daha kotu. Sen ogretmensin daha iyi olur... Yani isimi hallediyorum ama ortamla basa cikamiyorum. Harem entrikasiyla ugrasacak gucum yokki... Ne yapacam kendimi kotu hissettorenlerle bilmiyorum... Baska bolumden bir kiz sinir krizini gecirmis birgun hastaneye getirmisler.. Zaten sevmezlerdi o kizi ice kapanik diye... Hakkinda konustular kotu oldum. Benim hakkimda da boyle dusunuyorlardir diye. Yani beni de ice kapanik diye sevmiyorlar.. Bunla basetmeye calisiyorum ben de... Derdimi gectim imajimi kurtarma derdindeyim.

yani sadece annem boğulma tehlikesi geçirdi tatilde. ama şükür bir sey olmadi. bilincaltimda cok mu etkilendim bilmiyorum. 1 gün sonra hayat bendeki anlamini yitirdi.. sanki başka türlü bakmaya başladım. rengi gitti hayatın, doğanın, zevk aldigim her seyin (

ama ne güzel bakin, bebeğiniz olsun istiyorsaniz dünya sizin icin hala biseyler ifade ediyor. benim icin bebek v. s hic heyecanlandırmiyor.. hamilelerin kullandığı ilaclari kullanarak devam. edebilirsiniz bence

Geçecek ilaca aralıksız devam edin

İlacın etkisi 6 haftaya kadar ancak başlar sakın ilacı bırakma bu düşünceler yakında gidecek.

Mrb kizlar araniza yeni katildim.. bütün yazilanlari okudum hepsini bende yasiyorum. hayata tahammülüm kalmadi artik. ve ben 1yildir evliyim evlendigimin 3. günü bu illet hastalik yakaladi beni. artik intihar etme girisimini yasadiktan sonra ilaca basladim.5ay kullanip iyiyim dedim ve ilaci biraktim. bevegim olsun istedim ama bu illet hastalik yine pesime yapisti. 4ay önce yeniden ilaca basladim ve ben artik bebegim olsun istiyorum. gorevden dolayi ailemden uzagim cok yalniz hissediyrm kendimi. en azindan bi bebegim olsa diyorum. ama ilaci birakamiyorum biraksam yeniden kötü olmaktan korkuyorum. ilac kullanirken hamile kalan var mi benm gibi caresiz olan var mi. Rabbim hepimizin yardimcisi olsun ne zor bi hastalikmis bu Y Yaprak22 Neden unutamıyorum ki

Evet kullandim ama evlenmeden önce birakt ben ilaci tabiki hamileyken kullanmayin sakin

Of benim kanayan yaram 9 yildir... Suan olabilecegim yasayabilecegim en iyi durumdayim olumlu dusunme adina enazindan... Olumlu telkinlerin faydasi cok... Ama suanki durumum yeterli degil... Ilac icmeden uyuyamiyorum... Kafama takmiyorum yine de... Yoksa cok ciddi bir uyku sorunum var dusunsem kahrolurum. Depresyon desen dusunsem kahrolurum.. Yasamayan anlamazmis sosyal hayati yasam kalitesini de etkileyen nasil derin bir bosluk... Elimden gelenin cabalarimin en iyisi bu... Allah inanci olmasa cekilecek cile degil... Aksi gibi kurtlar vadisi yada harem entrikalari tadinda bir isyeri... is arkadaslari. Bu konuda iyilrsenlerden keske tavsiye alabilsek.. . Psikologlarin tavsiyesini birbirimize ulastirabilsek burdan. Cunku okadar para veriyorsun. Seni dinliyor sadece. Birkac kelam tavsiye icin... Dualar ve esmalar... Bunlar cok etkili.. Ama yaparsa insan iste.. Yapasi gelirse...

@Asminimdelilim bende bi bebegim olsun cok istiyorum ama bu ilaci birakamiyorum. birkez birakmayi denedim ama daha kötü oldum. ilac alirkende bebek olursa bebege zarar veriyormus. siz ilac kullaniyor muydunuz. bende bi bebegim olsun cok istiyorum bi bebege hasretim

yaklaşık 7-8 aydır geleceğe dair planlar yapar oldum. yoksa ötesinde fikirlerim aslında değişmedi. sadece hayatı kendim için çekilir kıldım.

teknik olarak tavsiyem makul olmayabilir de neden 50-60 yıl sonrayı düşünesiniz ki anı yaşayın ölüm çok yakın ya da uzak bunu bilmiyoruz ölüm varken biz yokuz biz varken ölüm yok dünyaya gelişimizin ille de bir amacı olması gerekmiyor ki biz buyuz ve yaşıyoruz ille de bir amaca hizmet etmek zorunluluğu yok kendin için yaşa yaşamak için yaşa sadece YAŞAMAYA DAİR 1 Yaşamak şakaya gelmez, büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın bir sincap gibi mesela, yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden, yani bütün işin gücün yaşamak olacak. Yaşamayı ciddiye alacaksın, yani o derecede, öylesine ki, mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda, yahut kocaman gözlüklerin, beyaz gömleğinle bir laboratuvarda insanlar için ölebileceksin, hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için, hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken, hem de en güzel en gerçek şeyin yaşamak olduğunu bildiğin halde. Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı, yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin, hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil, ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için, yaşamak yanı ağır bastığından. 2 Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız, yani, beyaz masadan, bir daha kalkmamak ihtimali de var. Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına, hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden, yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz en son ajans haberlerini. Diyelim ki, dövüşülmeye deşer bir şeyler için, diyelim ki, cephedeyiz. Daha orda ilk hücumda, daha o gün yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün. Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu, fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu. Diyelim ki hapisteyiz, yaşımız da elliye yakın, daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının. Yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız, insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla yani, duvarın ardındaki dışarıyla. Yani, nasıl ve nerede olursak olalım hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak... 3 Bu dünya soğuyacak, yıldızların arasında bir yıldız, hem de en ufacıklarından, mavi kadifede bir yaldız zerresi yani, yani bu koskocaman dünyamız. Bu dünya soğuyacak günün birinde, hatta bir buz yığını yahut ölü bir bulut gibi de değil, boş bir ceviz gibi yuvarlanacak zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız. Şimdiden çekilecek acısı bunun, duyulacak mahzunluğu şimdiden. Böylesine sevilecek bu dünya "Yaşadım" diyebilmen için... Nazım HİKMET

hamileyken bazi ilaclar verilebiliyor. siz neden intihar etmek istediniz? ne hissettiniz?

Fetih suresini çok severim ben. Sizde dınleyebilirsınız. Türbe, cami gıbı yerlere gıtmek manevi acıdan rahatlatıyor insanı. Oralara gıdıp dua etmeniz iyi gelecektır.

haklısınız, bu hissettiklerim yan etki gibi görünüyor ancak ben bunlari hissettigim için doktora gittim. ve ilac almaya basladim. yani ilactan sonra cikmadi, bugun 4. günüm hatta.. inanin bana 1 hafta önce yazsaydiniz bunlari, saglikli yasamak için hepsini ornek alirdim. ama su an hepsi ama hepsi anlamsiz geliyor ((( Gercekten cok garip. kendim icin, baskasi icin bir sey yapmak oldukca anlamsiz, bos geliyor.. tabi ki zorluyorum kendimi, yürüyüş yaptim, arkadaslarimla disari ciktim v. s.. ama hepsinde kafam bunlarla mesguldu ( Cok tesekkur ederim. ben tekrar tekrar okuyacagim. mutlaka bir yerden tutacagim mesajinizin

Kesinlikle eskisi gibi olamiyorum cok güclü olan ben hatta efedersiniz bazen kendime helal olsun sana be öküz gibi kızsin diyen ben artik en ufak seyde yikiliyorum. Arkadaslarimin her sorununu cözen ben simdi psikolog pesinde kosuyorum. ama suna inaniyorum ki bu birazda bizim kafamizda bitiyor. suan ben ilac aliyorum ama oturup düsünsem o kötü günleri yeniden fenalasirim. Sürekli kendime moral vermem gerekiyor ve buda beni yipratiyor bi bebegim olsun istiyorum simdi. belki iyi gelir bana diyorum ama hapi birakamiyorum.1gün bile icmesem basim dönüyor ve yeniden kötü olcam diye panikliyorum

peki sizin hayalleriniz var mi? evlilik cocuk v. s? ben de evlilik arifesindeyim işin kötüsü, cok heyecanliydim ama fiss söndü hersey.. . push ; P

başınız sağolsun (( Allah size sağlık versin. benim de hedefim, amacim yok.. cok kotu bir cocukluk, genclik gecirdim ama gecmise takilan biri degilim. basimdan bir felakette gecmedi. ama neden böyle oldum bilmiyorum. önce anksiyete, simdi de bu hissizlik... (( siz nasil atlattiniz?

cok tesekkurler. son olarak; ne kadar zamandır bu durumdasiniz?

Evet sizin konunuzu okumustum, cok uzulmustum. benim sevgilim de cok üzülüyor, umutsuzluga kapiliyor ( umarim eşiniz de ben de iyilesirim, sizler de mukafatini alirsiniz (( cok gecmis olsun Ayikolreiz

Ayni durumdayiz. kendimi nasil mutlu esecegim bilmiyoeum eşim evim ailem cocugum isimiz herset vae ama sepresyon cok kotu. diyet diye basliyorum sonra nasilsa 1gun olucez dryip birakiyirum. nolcak boyle. cok kaygiliyim

Allah yardımcın olsun. bu ruh durumunda bununla ugrasmak cok zordur.. bakalim ben onca cocukla napicam (

Ben 4 yıldır anksiyeteyle mucadele ediyorum. Lutfen konumu tasimayin, cok ihtiyacim var goruslere, ilac da kullandim, ataklarim tamamen gecince doktor kontrolunde biraktim. ancak memleketteki olan bitenden cok etkilendim, ölüm korkusu saldı yine, ataklarim basgosterdi. Sonra bir gün yeter bu kadar korktugun, hayat bu, fani her şey, ölüm de bizim için diye kendimi telkin ederken, cok buyuk boşluğa düştüm. İnanin şu an cok kötüyüm. hayat cok anlamsiz, yaptığım hic bir sey zevk vermiyor, canına kiyanlar bu yüzden mi kiyiyorlar diye delirecektim, doktora gittim, ilaç basladik, yan etkilerle beraber iyice umutsuzluga kapildim. Bu arada her gün bir arkadasim zorla yürüyüş yaptırıyor, sevgilim hep yanimda ama kendime zarar vermemden korkuyor, ailemin haberi yok burada degiller simdilik, disari cikip geziyorum, temizlik yapiyorum, kitaba konsantre olamiyorum, hic bir sey dikkatimi cekmiyor. psikologa gittim p. tesi yine gideceğim.. Birden hic bir hedefim, amacım kalmadi.. çok garip bir buhrana düştüm. onumdeki 50 60 yil nasil geçer? diye deliriyorum!! LÜTFEN BUNLARIN AYNISINI YASAYAN VE ATLATAN VARSA BENİ TELKİN ETSİN. HİÇ IYI DEĞİLİM.. Bu arada uzun bir tatil yaptim deniz kıyısında, orada başıma geldi bu buhranlar

cocugun yoksa bu korku niye

inşallah, Allah'im cok istiyorum iyilesmeyi. bu beyin nasil bir sey.. size inanıyorum çünkü konunuzu okudum, ayni hissettiklerimiz.. sizin gectiyse benim de geçecek inşallah çok sagolun

bebek kararını iyice düşünün. doktorunuzla konuşun. çünkü lohusalık sendromu denen şeyler de var. o nedenle bir de o dertlerle uğraşmayın. eskisi gibi olacaksınız bence. ama şu var, eskisi gibi derken hiç bir zaman o saf, masum, neşeli kişilik tekrar yerine gelmiyor. garip bir farkındalık sendromu insanın yakasını bırakmıyor. sanki herkes bir boşluğun ve hiçliğin peşinden koşuyor ama kimse bunu bilmiyor gibi geliyor insana. hatta ben ilk zamanlar çevremdekileri de bu düşünceye iknaya çabaladım. yani "her şey bomboş ve anlamsız, neden bunları dert ediniyorsun?" gibi veya ne bileyim insanların hayatlarında yaşadıkları üzüntüler ve mutluluklar çok basit anlamsız geliyordu. şimdilerde bu konuda onlar için daha duyarlı olmaya çabalıyorum. evlenecek bir arkadaşımın evlilik heyecanı bana basit gelse de, onunla birlikte heyecanlanmaya çabalıyorum. veya ölümler bana çok sıradan gelse bile kendimi tek bir insanın bile hayatının çok benzersiz olduğu fikrine inandırmaya çabalıyorum. ilaçlardan bağımsız olarak kendin de sanki bir dersi öğreniyor gibi öğrenmeye çalışacaksın hayatı yeniden sevmeyi. bir de önemli not: mutluluğunuzu dış güçlere-etkilere-insanlara endekslemeyin. o zaman kaçınılmaz bir boşluk hissi doğuyor. eğer o kişiler veya olaylar beklenen tepkiyi vermezse depresyonda daha da diplere iniyor insan.

Valla yazdim yazdim sildim. Olum diyorsun intihar diyorsun. En iyisi doktora gitmek anacim. Bir de hayatin anlami ve ozeti: sukretmek! Ve de kimsenin elinde 50 60 yil daha yasayacagina dair yazili belge yok, yaniliyor muyum? Sen her gununu nimet ve firsat bil bakalim hayata bakisin degişsin.

Eskisi gibi olmadim hic... Ara ara mutlu oldum o da sevdigim erkekle guzel gecirdigim zamanlar. Ayrilik yasayip durdukca eksildim... Genel olarak bu 9 yildan birsey anlamadim.. Hep aciyla gecti..

Canım benim ya ben de üç yıl önce böyleydim özellikle şu elli atmış yıl nasıl geçer hesapları falan. Ne olur tedavini yarım bırakma her acı geçiyor ya da başetmeyi öğreniyorsun. Sen mesguliyetlerine devam et çok acı çeksen de kendini dinlemek yerine birseyler ile uğraş. Hem önce kendin sonra sevdiğin kişi için gayret et. Bak ben suan iyiyim ama eşim depresyonda ve bu durum beni çok etkiliyor yani demek istediğim sevenleriniz de yıpraniyor. Yanınızda olmaları çok güzel ama biraz da onlar için gayret edin. Geçiyor ya da alisiyorsuniz

Yasadim kimseyede anlatamadim. Sadece Allaha sigindim ve ölmekten korkmadim. Hatta o kitabi bitirdigimde hickira hickira agladim. Ölmek istiorum, kesinlikle korkunc birsey degil dedim. Ve o gece bilmiorum ama tam uykuya dalmadan öldügümü ve ruhumun bedenimden ciktigini hissettim sonr uyandim. Ve ertesi gün sanki yeniden dogdum. Bunlari ilk defa birine anlatiorum. Umarim sana iyi gelir.

keske ben de korksaydim, o kaygilari yasasaydim, su an ruhsuzum, kimse, hic bir sey umrumda değil.. kuşum var.. o kadar ozlemistim ki tatildeyken.. su an tahammul edemiyorum ona.

aynen, diet, makyaj yemek yemek bile anlamsiz.. nasolsa olucez diyorum 4 gundur hic bir sey yiyemiyorum ((( ne zamandan beri var sizin? tedaviye gittiniz mi?

öyle demiyorum aslında. yani yarın öleceğimi bilsem sanırım sevinirdim ama madem yaşam devam ediyor, o zaman birşeyler yapayım bari boş boş geçmesin diyorum. yoksa aslında hissettiklerim, düşündüklerim aynı. sadece çevremi bu konuda sıkmama kararı aldım. kimse benim yaşamla ilgili düşüncelerimle baş etmek, bunu düşünmek, üzülmek zorunda değil. sevdiklerim buna katlanıyorsa beni sevdikleri için. kimsenin yaşam kalitesini bozmaya hakkım yok dedim. bir diğer neden ise, bu durumu yaşamayan anlayamaz! anlamalarını beklemek de çok çok aptalca inanın... anlamak veya çözüm bulmak zorunda değiller. kısacası bu durum ne kadar sürecekse minimum yaşam standartlarını yitirmeden, kimselere muhtaç hale gelmeden yaşayıp gitmek gerek. sergül kato'nun instagram hesabında gördüğüm bir tabloyu paylaşmak isterim bu konuda.

Bu arada kaygilarina cevap verip rahatlamaya çalışma. Sabır ve uzun zaman gerekiyor ama sen cevap vermediğin zaman geçiyor o kaygılar. Ama cevap verirsen hep yenileri gelecek

Belki gerekçe aynı belki değil ama 9 yıl ve hissedilenler aynı tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Bunlar senin düşüncelerin değil beynin sana oyunu. Hani insan normal zamanlarda düşüncelerini kendisi yönlendirir ya şimdi beyin yönlendiriyor seretonin eksikliğinden dolayi. İlaç o maddeyi yerine koyar düşünceleri yuzeysellestirir pskoterapi de kalıcılık sağlar. İylesebilirsiniz.

Sosyal yasantini etkiliyor mu... Etkilemiyorsa bile birseydir...

ben de kalbimden yalvariyorum gunlerdir ama bunlari yapmadim. Allah razi olsun cok yardimci oldunuz. mutlaka deneyecegim

ne desem ki benim kardesim trafik kazasi da olmustu korkunc bir sekilde ondan sonra ben de rahatsizlandim senin gibi yillarca cektim hedefsiz amacsiz olunca daha cok ortaya cikiyor hele asik olunca kayboluyordu ama ben cok inancliyim bunun etkiside buyuk su anki durumumda her daim dua halindeyim

dünyaya sınav için geldin diyorum kendime ama hiç bir sey ilgimi cekmeyince diyorum ki bir sınav, 50 60 yil nasil sürecek böyle.. herkes gulerken neye gülüyorlar acaba diye bakıyorum yüzlerine

Rabbim yardımcın olsun aslında normal olan sensin bir açıdan sadece ama o diğer açi şöyle ki... bir kuyunun yarısında olan ipe tutunmuş vaziyettesin su anda ipi bıraksan aşağıda vahşi aslanlar var seni parcalayacak ama yukarıda ipin başında fareler var kemiriyor yukarı tirmansan vahşi yaratıklar var öylece kalakalmissin ne yapacagini bilemez halde sadece sen değil herkes bu durumda ama hala nasıl evleniyorlar gülüyorlar sasiriyosun onlara gözlerini mi kapatıyorlar acaba neden gülüyorlar diyorsun belkide... bir tılsım var sana iyi gelecek öyle bir tılsım ki onu bulduğun an bulunduğun kuyunun içinde nurlu bir pencere açacak sana is bu ya o tılsımı bulmak lazim o tılsımı koruyup kollamak lazim yoksa dünya cekilirmiydi çekilmez boyle zindanlardan zindan olur işte rabbim herkese o tılsımı bulmayı nasip etsin banada aynı şekilde bulduktan sonra muhafaza etmeyi

bugun gittim psikologa, o da geleceği cok düşünüyorsun anı yaşa dedi. ama bu hastalik gelecek kaygilari üzerine kurulu.. bu depresyon, anksiyete ile birlesince gelecekte hep böyle olacagini düşünüyorsun (( ve bir seyi kafana takmadan asla ama asla yasayamiyorsun nasil bir kimyasi var bu beynin demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Sana tavsiyem deseleme fazla bu konuyu... Unut halini de... Olumlu telkinler ver hep... Dua ve esmalara saril... Arkadas eksik etme... Cok caba goster icindekini yokmus gibi saymaya. Burda baskalarinin dertleriyle ilgilen mesela. Terapi gibi oluyor..

Aynen.. su 1 haftada çok para verdim, geldigim nokta bu. ama yine gidicem çünkü tek umudum psikolog.. ( 9 yildir hic mutlu degil misiniz? hic heyecaniniz olmadi mi? tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

kızlar selamlar, benzer bir illetle yaklaşık 3 sene yaşamış biri olarak deneyimlerimi ve hislerimi yazmak isterim. zor bir gençlik ve sonrası yaşadım. sanırım yaşıtlarımın 40 larında yaşadıkları travmatik süreçleri ben 19 larımda başlamıştım. üstelik kendi seçimlerimden kaynaklanan sıkıntılar da değildi. o zamanlarda son yıllardakinin aksine çok da dayanıklıydım. neşeliydim. her sabaha ümitle uyanmayı biliyordum. gerçi gün içinde her şey yeniden tepetaklak olsa da ben ümit etmekten hiç vazgeçmiyordum. kendimce okul-iş gibi konularda başarılar elde etmeye başladım. artık hayatım diğer insanlar gibi rutine girmeye başladı. ama o da ne? artık sihirli bir el dokunmuş gibi hiç bir şey keyif vermiyordu. hiç bir şeyden tat alamıyordum. inatla insanların keyif olarak adlandırdıkları her şeyi yapmaya ve keyif alamamaya devam ettim. taaa ki bir şubat sabahı kafamda net "intihar" düşüncesiyle uyanana dek. aslında bu düşüncenin birden bire gelmediğini fark ettim. zamanla oturmuştu bende. defalarca denemiştim neşeli ve huzurlu olmayı ama olmuyordu. bu bilince ulaşınca koşarak bir uzmanın kapısını çaldım. elbette ilaç+terapi tedavisi başladı. terapi esnasında hiç bir zaman yaşadıklarımın yüzde yüzünü anlatamadım çünkü konuşmanın gereksizliğine inanıyordum ve hala da öyle. yani geçimişe dönüp hiç bir şeyi değiştiremem. bu nedenle anlatmak da rahatlamıyor. suçluluk veya kin-nefret gibi hislerim de yok. sadece hatırlamak bile yorucu, anlamsız, gereksiz çaba gibi. şu an o şubat gününe göre daha iyiyim. ölmeyi düşünmüyorum. ama çok da uzun uzadıya yaşamasam hayırlı olur gibime geliyor. uzun yaşayan insanların bunu nasıl becerebildiklerine hayret ediyorum. ilaçları bıraktım. terapiler devam. bu süreçte ailemin çok desteğini gördüm. beni sevdiklerini ve bana olan en ufak olumsuzluğun onları üzdüğünü fark ettim. eskisi gibi hayat dolu değilim asla. o sanki bir peri tozuydu ve silindi, uçtu, gitti gibi. geri yerine gelmesi imkansız bence ama yaşamak gerek diye düşünüyorum. mutlaka bu hayatta bir misyonum var ve ben o misyonu bulmadan ölmemeliyim diyorum. sevdiklerinizden uzaklaşmayın. sesleri kafanızda uğultular oluştursa da sırf onları mutlu etmek için bile yanlarında olun. kendinize küçük hedefler edinin. çok basit, komik hedefler de olur ama bunu yapın.