Özgüven inşaa etmek zaman ve süreç işidir. Sabırlı olun, özgüven üzerine yazılmış çok güzel kitaplar var onları okuyun ve içindeki pratikleri mutlaka yapın. Kendinize bununla ilgili bir defter tutun. İmkanınız varsa bilişsel terapi almanızı öneririm.

Boşandıktan sonra annemin senden kaynaklandı sözüydü!

Ozel degilse sizde boyle buyuk degisim yaratan kazik ne oldu.

Aynen bende yaa. Bir guven bir guven. Insanlarda sasiriyor. Bu kiz bu hayat sevincini nerden aliyor diye. Allah mubarek etsin ne diyelim.

Cocukluktan kaynaklaniyor sizinki. soyle dusunun herkes esit seviyede guzel ve akilli birisiniz neden ozguveniniz eksik olsun ki. Kac yasindasiniz mesleginiz varsa bir sure aileden uzak yasaniz hem kendinize olan guveniniz artar hemde guclu olup biraz daha atilgan olursunuz. Basta tabi kendini sevmekle basla ovguvenin "ben iyim guzelim iyi olan herseye layigim,"gibi. The Calender

Boyle dusunme. Neden. Senin gibi herkesin ozguvensizligi var emin ol. Hepimiz insaniz cunku. Ama bazilarimizin diger insanlardan one cikan ozellikleri var. Nedir onlar. mesela konusman cok guzeldir, azmin vardir, tutkularin vardir... ornek ben ezberim acayip cok iyi. Sayilari bile aklimda tutabiliyorum mesela. Benimkiside nasil birseyse herkes benden cekinmeye basladi. Ne bileyim. 'Yurumen, konusman cok guzel. Enerjin cok guzel' diyorlar. Sana diyecegim bunlari kafaya takipta univers. boslama sakin.

herkese merhaba. Dert sayılır mı bilmiyorum ama benim hayatımı çok derinden etkileyen bir konu bu. Aşırı özgüvensizim. Yani şöyle diyim kendimi insanlardan aşağıda görüyorum. Çirkim bir kız değilim, iyi bi üniversitede iyi bir bölümde okuyorum. Ama bunlar yetmiyor. Dışardan soğuk, kendini beğenmiş gibi durduğumu söylerler ama o bile özgüvensizlikten kaynaklanıyor. İnsanlarla muhattap olamadığım için, doğal davranamadığım için hep kaçış olarak soğuk durmayı tercih ettim. Sanki çok değersizim. Hiçbir şeyi haketmiyorum, kimseye hayır diyemiyorum, kalp kıramıyorum, sesimi çıkaramıyorum. İnsanların benden fazlası yok diyorum sürekli kendime. Sürekli kasıntıyım. Dışardan gören birinim böyle olduğumı anlaması imkansız. Aksine kendini beğenen güvenen biri gibi duruyorum. Üzülerek söylüyorum ki sırf bu özgüvensizliğimi örtmek için insanlara kötü, aşağılayıcı bile davranıyorum. Bu sorunun sebebi muhtemelen ailem. Küçükken hep yapma etme ayıp diye büyütüldüm. Anneme çok bağımlı yaşadım. Her istediğim ayağıma geldi, şımartıldım. Şimdi ailem de pişman. En ufak bir şeyi bile gözümde büyütüp yapamıyorım tek başıma. Ben nasıl normal olucam, nasıl kendime güvenicem tavsiyelerize çok ihtiyacım var kızlar...

Ben de tıpkı sizin gibiydim ama dünyanın kazığını yiyince bir güven geldi sormayın! sanırım mecburi oldu, geç kalmış mecburiyet... İletişim çok önemli kalabalık ortamlarda konuşmaya, insanlarla fikir alışverişinde bulunmaya başla, başta kendini çok eleştirirsin ama bir bakmışsın papatya gibi açılmışsın...

Oldu şükür:)))sorunun çözümü aslında kendini artık değerli bulmakta sanırım, herkesin gönlüne göre olsun...

İyi bir üniversitede iyi bir bölümde okumak insanı üstün yapan şeyler değildir daha doğrusu özgüvenin bununla ilgisi yok. Senin kendinle ilgili sorunların var. Sen bir bireysin bunun farkına varman gerek öncelikle hayır demeyi itiraz etmeyi kendini kabullendirmeyi öğren. Yoksa hep ezip tepene çıkmaya kalkarlar.

Çok sıçradım bu sefer durduramıyorum kendimi

Böyle konularda şöyle yap böyle yap demek doğrumudur bilmiyorum Yapabilse zaten yapar Yapabiliyorsanız değişin

Bence gidebiliyorsanız bir psikiyatriste gidin, devlet hastanelerinde var ücretsiz bile. Kendinizi sevmeye çalışın, seveceğiniz şeyler yapın -atıyorum her gün birine bir iyilik yapın- ve sevdiğiniz özelliklerinizi hatırlayın. Bir diğer konu aslında tüm özgüvenli insanların da kendilerini çok güvensiz hissettikleri / reddedildikleri / kendilerini değersiz hissettikleri anlar bir sürü. Hepimiz aynı şekilde hem mükemmel hem mükemmellikten çok uzağız yani kimsenin farkı yok telaş yapmayın :)

insanlardan bu zamana kdr uzak mi buyudunuz? ya da sosyal hayatnz olmadimi?

Vay be insanin öz annesi bunu derse elalem ne demezki (Bu devirde kendi kendine yetebilmeli insan umarim her sey gonlunuzce olur

Bence ilk başta küçük bir arkadş grubunun içine girmelisin. 3 5 kişilik bir grup. Onlarla arada kantinde otur konuşurlarken fikrin olduğunda çekinme söyle. Aaa bende de şu şöyle şöyle olmuştu vs de. İlk hedef bu olsun. Direkt dan diye olaylara hakim pat pat konuşan bir insana dönmeyi bekleme bence. küçük arkadaşlıklar kurarak başla.

Demekki sicrayisiniz icin gerekli imis. Bence hiçte kotu olmamis

Amin canim