Günaydın hanımlar, herkes için güzel bir hafta sonu diliyorum. Az önce yine gelecek kaygılarımla uyandım, ara ara bu tarz kaygılarla boğuşuyorum ve konuşacak kimsem yok. Ailem, arkadaşlarım vs bana yardımcı olamıyorlar. Yaklaşık 3 sene önce üniversiteden mezun oldum, mezuniyetim pandemi dönemine denk geldi ve uzaktan eğitimle lisansı bitirdim. Üniversite bittikten sonra çok büyük boşluğa düştüm, zaten pandemi nedeniyle uzunca bir süre iş aramadım, bitince de bir ara kısa dönemli bir işte çalıştım, sonra bir yıl tam zamanlı, şimdi de tam zamanlı bir anaokulunda yabancı dil branş öğretmenliği yapmaktayım. Olduğum ortam iyi, arkadaşlık, çalışma saatleri, gerekse işin eğlencesi, tatmini vb çok şey sayabilirim fakat bu kadar çoşkulu ve idealist bir öğretmen iken artık ne yazık ki öğretmenlik yapmak istemiyorum. Peki ne yapmak istiyorum? İşte orada yokum. Şu an 27 yaşındayım ve sanki geç kalmış gibiyim. Bakıyorum hep yaş sınırlaması, Yüksek Lisans yapsam okuduğum bölüme kadro zor açılıyor, iki yabancı dil biliyorum şirketlerden geri dönüş alamıyorum, KPSS'ye hazırlanmak da istemiyorum çünkü hayatım boyunca hiç kamu'da olmak istemedim. Lakin artık her gittiğim yerden asgari ücret almak, asgari ücret ile hiçbir şey alamamak, yatırım yapamamak beni çok üzüyor. Bir fiil 2.5 yıl çalıştığımı düşünürsek elimde hala birşey yok, yurtdışı iş başvuruları düşünüyorum ama başaracağıma inanamıyorum. Halbuki Erasmus deneyimim de var. Hostes olabilirsin diyorlar o da mümkün değil dövmelerim var ve düşündüğümde istediğim 20-25 bin tl lik bir maaş değil, düzenli saatler, asgarinin bir tık üstü maaş, akşam kendi yatağımda uyumak, kendime zaman ayırmak gibi gibi. Şu an o kadar kaygılıyım ki, bu kaygıyı sürekli değişik şekillerde ortaya çıkarıyorum, mesela çok sık sigara içiyorum ya da evden sürekli uzaklaşmak istiyorum. Geceleri uyuyamıyorum, beynim sürekli düşünüyor. Çok üzgünüm çok...

Biri kulağımın arkasında, diğeri dirseğimin üstünde. Ne yazık ki fondötenle kapatılabileceğini düşünmüyorum, öyle olsa bile hosteslik mülakatları çok katı zaten bu fark edilecektir ve bana o müsaamayı göstermeyeceklerdir.

yüzünüzü göstermeniz şart değil. kitap vs başka şey yansıtırsınız. en azından başka bir iş bulana kadar meşgale olur. hayatta emek verip size dönüşünün olmadığı bir şey olmaz. illa ki bir dönüşü olur diye düşünüyorum. yine siz bilirsiniz tabi. yolunuz önünüz açık olsun. hayallerinizin peşinden gidin çok güzel yaşlardasınız

Tercümanlık yapabilirsiniz, tur şirketleriyle görüşüp rehberlik yapabilirsiniz. Pandemi döneminde bir öğretmen arkadaşım zengin bir ailenin çocuklarına dil öğretmişti,2 yılda çok sağlam para kazandı. Şimdi kendi anaokulunu açtı gül gibi yaşayıp gidiyor kendince ufak çaplı ama rahatı yerinde en azından, hamileliği rahat geçiyor, çocuğu doğumca işe ara vermek zorunda da değil. Çoğu kişiyle kıyaslanırsa avantajlı bile sayılır. Siz kendinizi anlatınca aklıma o geldi paylaşmak istedim. Öğretmenlik uzun vadede güzel ve avantajlı bir meslektir, şimdi farkında değilsinizdir belki ama 40lı yaşlarınızda kıymetini anlayacaksınız muhtemelen. Sadece sabır ve çalışmak. Özelde de her yerin şartları kötü değil. Hep bu yaşta bu tecrübede kalmayacaksınız.

Ne bileyim gdhdhh

Baktim simdi kapattigini iddia eden markalar var

fondötenle ben sivilcelerimi bile kapatamiyorum dövme kapatılıyor mu ya

Tercümanlık yapabilirsiniz hatta bir dil daha öğrenin sürekli yeni diller öğrenmeye çalışın o zaman havada kapışırlar sizi...

İçerik üreticiliği ve sosyal medya gibi şeyler ilgi alanım değil. Zaten yüzümü göstermekten, tanınmaktan da hoşlanmam. Bunu daha farklı şekillerde düşünmüştüm, mesela mekan kitap gibi, sevdiğim şeyler üzerine, fakat onun da geleceği ne zamana kadar sürer bilmem.

Ya profesyonel make up ürünleri var, kryolan falan gibi, film setlerinde kullanılan ürünler, onlar kapatir bence, denemesi lazim tabii sonuctan emin olmak için

Öğretmenlik mesleğinin kendine uygun olmadığını yaşayıp görüp, kendine yeni bir yol çizebilecek en şanslı kişiler yabancı dil branşına sahip kişiler. Özel sektör maaşı tabandan başlar 3-5 yıl sonra tatmin edebilir, çilesi budur. Kamu kurumlarının sağladığı izin hakkı olsa da ne uzar ne kısalırsınız. Aslında ifade ettiğiniz beklentilerinize uygun olan kamu. Özel sektörde elbette yeni başladığınız bir iş için kalifiye değilsinizdir ve maaşınız düşük olur. Orta yaşlara ulaştığınızda bunları daha net göreceksinizdir. Öğretmenlik yapmak istemiyorsanız yukarıda arkadaşların önerdiği seçeneklere kolayca yönelebilirsiniz.

ellerim kedi tirmiklari ile dolu, işteyken yanlış vs anlaşılmasın diye kapatmayi çok denedim fondöten pudra vs ama yok yani. üzerine boya gibi sürüp cilde yedirmezsen belki kapatir accessdenied

Türkiye zaten gelişmemiş bir ülke gittikçe daha da diplere düşüyor insan hayat kalitesinin sınırı belli az çok buraları es geçiyorum ama bence bir sorun daha var ki Türkiye'de insanlar işlerine çok fazla anlam önem affediyorlar.. İş sizin para kazanmak için yaptığımız şeydir bu kadar. Yani benim hobilerim neler nasıl bir işte mutlu olurum gibi arayışları ben anlamlandıramıyorum açıkçası. Mesela kamuda neden çalışmak istemediğinizi ben anlayamadım açıkçası, gerçi öğretmenmişsiniz şu ara öğretmen olarak kamuya girmek gerçekten zor diye biliyorum;ama nedeniniz nedir? Kamu en rahat yer, sizi kolay kolay atamazlar çalışma saatleriniz bellidir maaşı fena değildir iş budur, bundan ibarettir. İş hayatınızın anlamı olmak zorunda değil. Çok fazla duymaya başladım bu tarz lafları o yüzden tepkim sadece size değil yani bütün genç arkadaşlara.

Başka bir yol bulana kadar bildiğiniz iki dilde sosyal medyadan youtube dan paylaşımlar yapsanız. Haftada 2 video vs gibi. Dijital ortamda insanlar artık. 2 dille baya bir içerik üretebilirsiniz.