Allahla ne ilgisi var? dini konular konuşmak yasak ama herkesin kendine göre bir inancı ve maneviyatı var, ateist insanın bile. Ve bu maneviyatı kimseyi değil kişinin kendisini ilgilendirir ama en önemlisi de bu maneviyetin kişiye huzur vermesidir. Sizin biraz aklınız karışmış bu konuda, ki bu da normaldir, herkes bazen dönem dönem böyle bir kafa karışıklığı yaşayabilir. Diğer anlattığınız belirtiler depresyon belirtileri. Bence bir psikoterapi denemelisiniz. İlk etapta iyi bir psikoloğa gitmenizi öneririm, eğer psikolog gerek görürse psikiyatriye yönlendirir ama biraz psikolojik destek size iyi gelebilir diye düşünüyorum.

Gelip geçici zannettim. Ama değil. Gratiste bile duramıyorum insanlar üstüme üstüme geliyor gibi oluyor. olay sadece insan da degil Yani deseler ki bak en sevdiğin maskara bedava. Yok istemem derim. Hiç bir şeye ama hiç bir şeye hevesim isteğim kalmadı.

Bir de şunu ekleyeyim film dizi bile izleyemiyorum.. çok gereksiz geliyor keyif alamıyorum.. yani bunlar aşırı değişik değil mi. Evet isimde iyiyken böyle değildi gercekten. D designer23 Sadece

Terapiyi ben de düşünüyorum ama para yatırmak için çalışmaya ihtiyaç var :) ve ben bunu dahi istemiyorum çalışmayı... Ve orada insanlarla uğraşmayı.. Eskiden en sevdiğim şey insanlarla bir arada olmakken yaa en ufak bir kişi gözüme görünsün istemiyorum. D designer23 Sadece

Hiç bir olay heyecanlandırmıyor. Hiç bir olay yıkmıyor. Hiç bir olay için heveslenmiyorum. Kimse için ölürüm biterim yapmıyorum... Yeni yerler görmek mutlu etmiyor. Hiç bir ülkeyi görmeye heves duymuyorum. Eskiden çocuklara bayılırdım şimdi o bile yok. İyi bir kariyer hedefim vardı ve çok şükür istersem iyi paralar kazanabilecegim bir meslegim var. Ama calismiyorum. Çalışmak dahi istemiyorum sadece mecbur kalırsam calisacagim alışveriş yapmıyorum heveslenmiyorum binlerce kıyafete hevesi olan bir insanken şu an mağazada beş dakika duramiyorum... Evimde televizyon yok. TV izlemiyorum. Sevgiye inancım yok. Her nefis kendinden yanadır kimsenin sevgisine inancım yok bu sadece ikili ilişki değil. Bunların hepsi Allah'a yakınlaşınca oldu. Tek isteğim onun sevdigi kul olabilmek. Bunların hepsi son 1 yılda oldu. Depresyonda miyim? Beynimi mi yemişim? Ne olur yardım edin.

Maskara demezdim bu arada maskara ne ya. Rimel diyecektim:) isimlerini bile demode söylüyorum artik B

Bazen gündelik hayatta banada oluyo gelip geçici bisey ben takilmiyorum, sizinde gelip geçici olabilir mi

Birebir aynısını yaşadım. Nurtopu gibi anksiyetem oldu. TV izlemeyi bırakmıştım hala izlemiyorum o ayrı. Abartıp müzik dinlemeyi bırakmıştım ilahi vs. dinlemeye başladım rock müzikten geçince biraz sert bir düşüş oldu sanırım ki en büyük zevkimdir müzik dinlemek. Neden yaptığımı dahi anlamadım. Film, dizi alışkanlığım yoktu ama açsam izlerdim beğenirsem devam ederdim önceden o dönemde sadece dini bilgi öğrenmek için kaynaklardan videolar izliyordum. Boş kaldığım her vakit ibadet yapmaya çalışıyordum. İnsanların kahve zevkine bile laf etmeye başlamıştım. Tabiki de kaldıramadım çünkü altı boş öğretilmemis ve öğretilmemis bir çok bilginin eksikliği ile sert geçiş yaptığım hayat beni dumura psikolojik olarak uğrattı. Yaşadığım dönemin olumlu taraflarını filtreleyerek yola devam etme tarafını seçtim. Kaldıramadım o kadarını çünkü ya henüz hazır değildim ruhen. İsraf etmeden yola devam etmeyi, hem ahiret hem fani dünya için çalışmam gerektiğini bunun bir denge üzerine olması gerektiğini öğrendim. Kendimden başka canlı varlıkların yaşamlarını kolaylaştırmaya, yardımlara vesile olmaya çalıştım benim için bu geçici dünyayı anlamlı kılan şeylerden biri de buydu. Sadece namaz kılmak, zikir çekmek ile Allah'ı anmadığımızı onun yarattığı diğer canlı, cansız güzelliklere de bakarak onu anıp sukredebilecegimi öğrendim. Küçük bir yaşta egitimler görerek bu tarzda bir hayat yaşasaydım bu kadar zorlanmazdım. Ama birden fazlası ile yüklenince bende de çoğu şey anlamını yitirmiş gibi olmuştu. Ve dengem bozulmuştu. Onun için sizi çok iyi anlıyorum.

Depresyon gibi geldi bana, maneviyatınızı güçlendirmek için dünyevi heveslerin boş ve geçici olduğunu düşünmeye başlamış da olabilirsiniz farkında olmadan, belki bi terapi?

Çalışmadıkça canınız daha istemeyecek. büyük ihtimal çalışmamaktan kaynaklanıyor tüm bu sorunlar. insan sabah erken vakitte o evden çıkmak istiyor. doğamız bu şekilde. ben çalışıyorum. buna rağmen haftasonu evde kalmaya bile tahammül edemiyorum. ne yaparsam yapayım, nereyi gezersem gezeyim, kiminle görüşürsem görüşeyim çalışmak gibi olmuyor. bu arada çalışmadıkça depresyonun dibini görürsünüz örnekteki gibi ve çalışmaya bile mecaliniz yokmuş gibi gelir. kısaca herşey boş moş gelmiyor bence. bilduğin işsizlik depresyonu ki çok normal. iş bulup, 2 gün işe gidin bu günlerdeki kişi benmiymişim diye şaşar kalırsınız öyle istediğini yaparak, kenince hobilere falan vakit ayırarak olacak işler değil. iş farklı bir şey.

Bir uzmana danışın lütfen Seçimlerden sonra bende 1 hafta bu süreci yaşadım Ben uzmana danışmadım kabul ettim Elimizde bu var yapacak birşey yok

Dini bir topluluktan etkilendiniz mi? Yoksa kendi kendinize mi yaşıyorsunuz dini? şu sözü hatırlarsanız belki yardımcı olur Hiç ölmeyecek gibi dünyaya, bugün ölecek gibi ahirete çalış