İçinde bir yerlerde kalır, onu herzaman hatırlamaz, hatırına geldiğinde de her zaman çıkartmazsın ortaya ama eskisi gibi olursun illa ama içten ama değil etle tırnak mubahbeti sonuna kadar doğru Şuan çok duygusal bir dönemdesiniz Bu duygusallık illa ki azalacak o zaman daha farklı düşünmeye başlayacaksınız Çok geçmiş olsun bu arada seni çok iyi anlıyorum allah hayırlısı ile sağlıkla kucağına alacağın sağlıklı bebekler nasip etsin inşallah Not: çok tedaviler geçirmiş ve bu yolda çok yıpranmış bir anne

Bir yerde okumuştum. Eğer enerjimizi yaşama sevincimizi çalan aile ise, aileyide hayatınızdan çıkarın. Doğurmakla anne baba olunmuyor. Ben buradaki arkadaşlara katılmıyorum. benim eşyamı benim oyuncağımı başkasına veren aileden ben şüphe ederim. Üzmek eğitmek değildir.

Dediğim gibi unutmadığım şeyler var ama bunlar bana acı vermiyor. Hatta böyle biri konuşmadıkça aklıma da gelmiyor. Siz de unutmaya çalışın, kendi iyiliginiz için. Pedagoji, psikoloji yeni yeni boyle yaygin. Okula kucuk başladım, üstüne de sınıf atladım. Üniversiteden 4 yıllık bölüm bitirdiğimde 20 yaşındaydım. 1. Sınıfta korkunç bir öğretmenim oldu, yarim donem, her sabah evden çıkmadan kusuyordum stresten. Annem de her sabah temizlemekten bıkmış olsa gerek bir yerden sonra dövmenin çözüm olacağını düşündü :) Sonra da bu stresin üstüne bir de okulda sınıf atlatalım dediler, iyice küçük ben, birden kendimi 2 yaş büyük çocuklarla aynı sınıfta buldum. Neyseki öğretmenim iyidi de daha fazla yıpranmadan atlattım. Geçen mevzusu açıldığında annem okula küçük başlatmaya da, sınıf atlatmaya da, her sabah kustugum için beni psikologa goturmedigine de pişman olduğunu söyledi. Dövdüğünü inkar ediyor. Daha dogrusu bir iki vurmusumdur diyor da çok yaralayıcı olduğunu düşünmüyor. E bilmiyordu da gerçekten. O zaman bilgiye bu kadar kolay ulasilmiyordu. Benim babam esnaftı, annem ev hanimi. Kendi büyüklerinden gördüğü şekilde çocuk yetiştirmeye çalıştılar. He sonra durumumuz epey iyiye gittikçe, yerlerinde saymadılar, babam iki dil öğrendi, annem aciktan lise bitirdi, dernekler, vakıflar, sosyal çevremiz bambaşka oldu. 4 kardeşiz, 2 büyük biz farklı ekol, 2 küçük farkli ekol tarafından yetiştirildi :) Öğrendiler ama biz iki büyük için biraz gec oldu. Ama şu var, biz iki büyük hayata daha erken hazırdık. daha uyanık, daha insan sarrafiyiz. Daha gucluyuz. Olur oyle :) bence çok daha büyük şeyler yoksa boşverin gitsin. Zamanla unutursunuz. Bunları tekrar tekrar düsünmeyin. Ofkenizi taze tutmayin. Beklentinizi de çok yüksek tutmayın. Baksanıza ayıp diye düşündükleri şeye.. cahillik değil mi? :) o kadar onların bakış açısı. Yapacak bir şey yok.

Ben bazı şeyleri aştım aslın da ama görüyorum ki sen bayağı ofkelisin. Sana boşvermenı tavsiye ediyorum bak bana sonum manik depresif olmak oldu. Benim gibi ruhu hassas olan hiç kimsenin bi sorunu olsun istemiyorum dediğim gibi mümkün mertebe boşvermeye çalış ve güçlü ol 3nity

benim annemde bana cips almamışti tombilerden çok aglamistim birakip gitmisti gecen evde 100 tane topu varken 101. topu isteyen torununa top almiyorum diye topu al cocugun gozu kaldi dedi bana eve gelince tombi olayini anlattim sen ondan once dana gibi 3 5 paket yemissindir 6. yi almadim diye zirlamissindir kesin ondan almamisimdir dedi evet hakliydi 2. tombiyi almamisti bana ama ben yillarca bir tane aldigini goz ardi edip ikinciyi almadigini unutmadim cocuk psikolojisi gercekten cok farkli şunca yil sana bana travma yaptirdigi seye bak geriye kalan konularda gecmis olsun dememeleri ve bahaneleri cok cahilce

Başınız sağolsun. Haklısınız ama ben de hazmetmeye çalışıyorum, zamanla toparlayacaģım inşallah. Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

En azından kayın validen konusunda şanslısın. Anne ve baba da olsa onların sana değer vermediklerini anladığında bence sen de o kadar değer vermelisin. Bak sonra peşinden nasıl gelecekler. Ailelerde genel de şöyle oluyor: Ailenin haylaz, kızan, herkesin burnundan getiren evladı ne derse yapılıyor, üstüne düşülüyor, aman kızmasın diye hep alttan alınıyor hatta ve hatta el üstünde tutuluyor cin gibi çocuk diye... Ancak, ailenin saf, temiz kalpli, aman kimseyi kırmayayım diye herkesin gönlünü yapan, kimseye atar yapmayan çocuksa hep yok sayılır ve az ilgi görür... C captain price erkek

Ha ha haa süper fikir

Ben de bu ruh haliyle gel gitler yaşıyorum. Bana dert olacağına onlara dert olsun moduna az kaldı. Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

Gel sarılalım, ağlayalım birer tane alıp taksak mı

Ben unutmuş gibi de yapamıyorum saat konuşun da mesela babama hiç söylemedim bu konuyu ama her fırsatta anneme serzenişte bulunuyorum. Onun ne suçu varsa gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

Ameliyat konusunda haklısınız ama saat konusunda bunca sene kin tutacak kadar büyük bir mesele göremedim :) Eskiden çocuk psikolojisi vs bilmezlerdi, her şey çocuktur geçer, çocuktur unutur olurdu. Benim çocukluk oyuncaklarımın hemen hepsi ona buna verilmiştir. Kocaman bir barbie evim vardı mesela, annem sırf kuzenim istedi diye daha alalı 2-3 hafta olmuşken ona hediye etti. Bana da yenisini alacaktı, tabiki almadı :) Babam almanya ya fuara giderdi her yıl, O zaman türkiye de bu kadar lego yok, hatta k'nex ler hala yok sanırım, oradan bana devasa bir kopru seti almıştı, yine bir kaç hafta sonra kız oyuncağı olmadığını düşündükleri için bir başkasına verilmişti:) Dahası da var da olan olmuş. O kadar canımın sıkıldığını düşünememişlerdir yada bilmiyorlardı Hatırlıyorum ama öfkeli yada kirgin değilim. Böyle yaşadığım şeylerin yanında eğitimim için çok şey yaptılar. Çok emek verdiler. Bunu yaparken zaman zaman suçlu hissettirdiler, zaman zaman başıma kaktılar ama sanırım bugün olduğum kişiden mutlu olmamla alakalı. Sonuçta onların eksikleri gedikleri sayesinde bugün ben oldum. Belki daha iyi bir insan daha iyi bir es, daha iyi bir ebeveyn oldum. Takılmayın böyle şeylere. Ameliyat konusunda haklısınız ama hiç haber vermemişsiniz, hal böyle olunca ihtiyaç duymadiginizi dusunmuslerdir belki. Ornek vereyim, babam anjiyo oldu, bize sonra haber verdiler, hamileydim üzülmeyeyim diye. Bir şeyler ters gitseydi affetmezdim saklamalarini. Ki her şey yolunda olmasına rağmen doğumu haber vermeyeceğimi falan söyledim de neyseki esim dinlemedi beni :)

Dün akşam annemin telefonda söylediği bi kaç şey yüzünden ve diğer kardeşlerimin de gözümün önünde dedikodumu yapmalarına kafam atıp iki çocukla geceye doğru gec saatte sehirler arasi bi yolda ağlayarak geldim. Hiç şehirler arası tecrübem yok ve tek başınayım. Herşeyi göze alarak çıktım. En ufak bi hatamda bugün çocuklarımla benim cenaze törenimi yaparlardı. Hala nasıl cesaret ettim anlamış değilim. Yıllardır maddi anlamda kimseden destek görmeyerek yaptık herşeyi çalışıp eve para getirmek dışında iki çocukla yapmadigim şey yok ama yük oluyormuşum beynim hala aynı cümleyi tekrar ediyor dün akşamdan beri ölümü bile göze alacak kadar ağırıma gitti. Bazen yanin da olmamaları daha iyi sanırım son iki yılım bu şehirde sonra çekip gideceğim kimsenin olmadığı beni tanımadığı bi şehre Free Women esomesom

Saat olayında bende affetmezdim. yerden göğe kadar haklısınız. Benim çok istediğim birşeyi kuzenime alacak babam heee. Ameliyat olayında da içinize atmayın söyleyin. bana gelmediniz düğüne gittiniz normalmi diye konuşun. Belki bir açıklamaları vardır

Anneme kırılganlığım çok fazla, eskiden susardım, şimdi beni susturamıyorlar... Annem bile olsa ben kırılacağıma artık Karşı taraf kırılsın mottosundayım... Yanlış veya doğru demiyorum... Ama böyle olursa bişeyler iyi veya yolunda... Maalesef beni bu noktaya onlar getirdi...

Malesef unutulmuyo. Anneme söyledim aslında ama beni anlamak istemiyo ve saçma bi bahaneyle kendini savunuyo. Bahanesi de şu, ben sana dedim yabancıyla evlenme uzaklara gitme diye. Güler misin ağlar mısın. Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

Yaa ciddi misin. Gel bi sarılayım travmadaşıma

geçmez bu yara.. allah ailene akıl fikir versin..

Bazı şeyleri aştın ama ruhunu hasta ettin... Öfkeliyim evet elimde değil... İnan vicdanen çoğu şeyi sorgulamıyorum artık... Herkes yerini bilsin yeter... Böyle mutluyum gerçekten...

En güzel yıllarım ağlamakla geçti... O yıllarım geri gelmeyecek... Herkes yaptığının bedelini ödemeli bence bu aile bile olsa...

Keşke ailenize söyleseydiniz diye konuya başlıyorum. Çünkü eşinizin de dediği gibi ameliyat bu. Başımıza ne geleceğinizi önceden kestiremiyoruz. Kanımca annende sana kırılmış olabilir. Kızımın böyle derdi var ben bilmiyorum acaba yanında istemiyor mu gibi de düşünmüş olabilir. Saat olayı için bende kızdım babanıza emin olun benim de çok zoruma giderdi çünkü aynı mevzuyu eşim tarafından ben yaşadım ve yaşatıldım. Çok beğendiğim bir ayakkabı vardı onu almak istiyordum. Eşim şuan alamam dedi ve görümceme de aynı gün ayakkabı arıyorduk. ve görümcem gidip o ayakkabıyı seçti ve parasını da eşim ödedi. Günlerce öylesine zoruma gitti ki.

Çocuklara yapılan hiçbir şeyin bir mazereti bahanesi olamaz. En derin yaraları da en yakınları açıyor. İçim acıyor... . push ; A

Son soruna olursun diyorum ama kuyruk acısı geçecek cinsten değil. İçinde kalacak lakin sana ihtiyaclari olduğunu hissettigin an kosacan. Böyle olduğumuz için zaten bize bu kadar rahatlar. Nasıl olsa merhametli biz yapsakta, o yapmaz kafasını yaşıyorlar. Yalnız şu saat, benim de çok canımı sıktı öyle böyle değil.

Zaman gösterecek bakalım. Teşekkür ederim. Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

Kuzenime değil, aile dostunu kızına alındı saat. Kuzenimde görüp beğenmiştim. Sitemlerimi bildirdim anneme ama anlamak istemiyo. Hani derler ya sen anlatırsan anlat karşı taraf anlamak istediği kadarını anlayacak diye! Annem de böyle anlamak istemiyo beni ve ben de artık anlatmak istemiyorum. Kendi kendime hazmetmeye çalışacağım

Eskiden insanlar bilgi sahibi değildi çocukları ne kadar yaraladıkları hakkında. Bunların bir çoğunu son 10-15 yıldır konuşur olduk. Kaç yaşındasınız bilmiyorum, 32 yaşındayım, Bizim zamanımızın meşhur geyiği "seni çöpten aldık" :) Anneler kızınca "Kendine başka anne bul o zaman" "Aaaaa bak yemeğini yemezsen kardeşine yediririm" "Senin tek işin öğrencilik onu da beceremiyorsun" "Öğretmenine emanet ettim, eti senin kemiği benim" Hepsi ne kadar bariz yanlış değil mi :) Bugün biliyoruz cünkü. 80 ler çocukları bunların fazlasını duymuştur. O zaman öyleydi. Şimdi bugüne kiyas yapıp. ne kadar kötü ebeveynlik yaptıklarını mi tartışalım?

Bi yerde duymustum şöyle diyordu "Ve sonunda anladım ki, şu hayatta insanı en acıtan şey Aile ocağıdır" gerçekten de öyle. Sizin kuyruk acınızda geçecek zamanla unutacaksınız. Ama hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Ne sevginiz, ne samimiyetiniz Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

Mesafe ve beklentileri minimize etmek şart

Ama ben şimdi imrendim sana çünkü annen en azından seni anlıyo ve kısmen kabul ediyo artık. Ben kendimi anneme ifade ediyorum lakin anlamak istemiyo ve asla kabul etmiyo üstelik ben sana uzaklara evlenme gitme dedim sen gittin bi yabancıyla evlendin diyo savunması bu senin adına sevindim sonuca bağlanmış en azından. Çok fazla ofkelenmiyorum aslında, relaksım sadece bu aralar çok dönüyo kafam da! İçimi dökmek istedim sadece.

hayir olmayacak benden soylemesi. onlarca travmasi olan hatta sonuncusunu bu sabah yasamis biri olarak soyluyorum gecmeyecek... asla asla asla gecmeyecek...

Çok uzun oldu okuyup görüşlerinizi yazarsanız, beni çok mutlu edersiniz. Tam okuyamayan arkadaşlar da lütfen anlamadan yorum yapmasın. Zaten dipteyim ve abartıyor muyum diye görüşlerinizi almak istiyorum. Bi kusurum olursa, olduysa affola. Arkadaşlar direk konuya girmek istiyorum 6 yıllık evliyim çocuğum olmuyo. Laparaskopi olmam gerekti ve ağır bi ameliyat olmadığına, gerek kendi araştırmalarım, gerek doktorumun konuşmaları doğrultusunda kanaat getirdim ki zaten kendi işimi kendim hallederim modundayım her zaman. Aman işte şuna şunu söyliyeyim de gelsin şu işimi yapsın, şu konu da yardım etsin kafasında olmadım hiç bi zaman. Bu kafa yapısı doğrultusunda kimseye de haber verme gereği duymadım, ortalığı ayağa kaldırmaya gerek yok diye düşündüm kendimce! Ailemle farklı şehirlerdeyiz. Eşimle gider, ameliyatımızı olur, gerekirse bi gün kalır çıkarız diye plan yapmıştım. Ama ne bileyim iç kanama geçirip gecenin bi yarısı iç kanamayı durdurmak için 2. Ameliyata alınıp, açık ameliyat olacağımı, 21 cm kesececeklerini ve acılar için de kıvranacağımı nerden bilebilirdim... Eşimden ve annesinden Allah razı olsun ki ameliyata bir gün kala; eşim, hadi naz annemi ara haber ver, bak her ameliyat bi risktir. Ya bişeyler yolunda gitmese! Annemin yardımına ihtiyaç duyarsak, her şey olup bittikten sonra haber verirsek kötü olmaz mı diye diyrme, beni kayinvalideme söylemeye ikna etti iyi de yaptı ❤ yoksa eve dönünce halim ne olurdu bi başıma durumdan haberdar etmek için kayinvalidemi aradım ve ameliyata gelmene gerek yok sadece haberin olsun istiyoruz dedim. Hastanelerde sürünmeni istemem dedim o da tamam dedi ama keşke gelmesini isteseydim eşim gece 2. Ameliyata alındığım da kendini çok kötü hissetmiş tek başına ve de çok korkmuş üşümüş ameliyat kapısında. Annesi yanın da olsa destek olurdu Ben niye bu kadar uzatıyorum kızlar? Sanki Idrakyollariiltihabi kadar tatlı yazıyorum ki idrakcığım eğer denk gelirsen senin görüşlerin de benim için çok değerli, umarım mahrum bırakmazsın asıl konu bu okuduklarınız değil ki. İnşallah okuma teveccühünde bulunursunuz. Kusura bakmayın çok doldum bu konuda. Neyse asıl meseleye geliyorum hemen; Ben aileme çok çok kırgınım. Ameliyatın 2. Günü ben annemi aradım çünkü sevgisine ve şefkatine ihtiyacım vardı ameliyat oldum çok ağır geçti diye anlattım bu arada sancıdan kıvranıyorum. ANNEM gelir diye ümid etmiştim, ciğeri orda ona rahat vermez diye düşünüyordum ki annemin dediği uçak biletini keselim buraya gel eşime bile geçmiş olsun deme teveccühünde bulunmadı! Neymiş? Ben ayıp yerimden ameliyat olmuşmuşum, eşimle bu konu da konuşması ayıp olurmuş sanki vajinamı daraltmak için yaşadım bunları! Ki babamda eşimi aramadı o kadar zoruma gitti ki biz bunları haketmemiştik. Madem bebek için ameliyat olmak ayıplı bişey o zaman beni de saklaasaydın dedim e malum babamla sevişip bana hamile kaldın ve ben senin vajinandan çıktım neden beni insanlara gösterdin ayıp değil mi dedim!!! geçen hafta bize geldiklerinde söyledim bunu! Durun durun! Benim için gelmediler sevgili kuzenimin düğününe geldiler! Şöyle bi buralardan geçerken, kızlarına da uğramasalar olmazdı dimi! Yol geçen hanıyım çünkü istanbula ankaraya yolları düşerse uğrarlar sağolsunlar. Ben annemi babamı ve kardeşlerimi affedemiyorum onlara manevi olarak çok ihtiyaç duydum ama onlar yoktu. Kardeşlerime şöyle kırgınım; annemi ite kaka göndermelerini umuyordum kayinvalidem hasta yatağımda kızı gibi bana bakarken beni severken, benim içim yanıyodu annemi istiyordum ama yoktu. Zaten bana 2. Darbeydi bu, 25 yıl geçmesine rağmen hala daha onu hazmedemiştim ki 2. si geldi. Artık onları aramak konuşmak memlekete gitmek ve hatta sosyal mecralar da bile görmek istemiyorum. içim buz gibi onlara karşı ki annem 3 seneden sonra geldi evime ve benim sevinçten kelebek gibi olmam gerekirken içim de mutluluğun sevincin esamesi bile yoktu çünkü hususi benim için gelmemişti ki üstelik düğüne gelmişlerdi! Benim ameliyatıma gelmeselerde olurdu! Çünkü onlar o düğüne gelmezse mazallah gelinle damat gerdeğe giremezdi, o zaman ne olurdu halimiz. Kızları kıvransın sancıdan önemli değil ama düğün! Düğün çok önemli. Ben bundan sonra anneme babama hayırlı evlat olabilir miyim, zamanla geçer mi dersiniz? 2. Darbe bu, demiştim ilkini de yazmak istiyorum isteyen okur Sene 94 filan ilk okula gidiyorum, 9 bilemedin 10 yaşında çelimsiz kara kuru bi kızım. Kuzenim istanbuldan geldi. Çok güzel bi kol saati vardı o vakitlerde de yeni çıkmıştı o modeller zaten. Saat pembe sandy bebekli minik minik rengarenk hayvan çiçek figürleri olan saat kısmında da gümüş bi kapağı olan cicili bicili ve her kız çocuğunun isteyeceği biseydi ve ben deliler gibi o saatten istiyordum her gün babamdan o saatten istiyordum. Hatta bi keresinde de beni test etmiştim bi akşam. Yine ben saat isterken şuan saatin kaç olduğunu bilirsen sana bu saati alacağım demişti ben de hiç unutmam 10 a 10 var diyeceğime, 10u 10 geçiyo demiştim ve kaybetmiştim aradan bi 10 15 gün geçti, bi aile dostuna gittik ve ordaki kız odasını bana göstermek için odasına götürdü. Oda da farkettim ki arkadaşın kolunda benim istediğim saatin aynısı var. O an gözlerim ışıldadı resmen ve saatin çok güzeeeel dedim leyla leyla. Aaa evet Ahmet amca aldı dedi yani BABAM!!!!! O an neler hissettiğimi, yaşadığım travmayı tahmin edeniniz olur muhakkak ama ben yine de travmamı ifade edeyim. O küçük bedenim de kalbim durdu o an, dünya 180 derecede inanilmaz bi şekilde dönmeye başladı ve başımdan aşağı ilk kez o zaman kaynar sular dökülmüştü soruyorum size bu kuyruk acısı geçer mi?Zamanla, eskisi gibi sabah uyanır uyanmaz annemi arayıp keyifli keyifli gıybet eder miyim, ya da bi gün bana ihtiyaç duydukların da can-ı gönülden yanlarında olabilir miyim bi gün...

Senin adına çok sevindim Allah bağışlasın salih evlat olsun Çok sağol

Geçmez malesef o saat içinde ömür boyu ukte kalır ama anne baba atamassin mutlaka bir zaman sonra ararsan konuşur sun ozlersin ne kadar kizarsan kız babani aramasan bile anneni ararsin

Ben de laparoskopi oldum. Sizin gibi iç kanamam olmadı. Ancak yazılan çizilen kadar kolay değil kesinlikle. Duygusal anlamda da çok etkilendim. Anneme kaldı yanımda. Kırılmakta haklısınız. Ama zamanla geçer

ya aslında hem haklısın, hem de çok dert etmemelisin. çocukluğuma dair çok ukte var içimde. gerçi bizimkilerde alacak imkan yoktu ama neyse. ameliyat konusunda da son ameliyat olurken onlara haber vermediğin için sonrasında da çok ciddi bişey olmadığını düşünmüş olabilirler. kendileri gelmek yerine sana gel demeleri de hiçbişey dememelerinden daha iyidir heralde. neyse. ameliyatın ayıbı olmaz, haklısınız. ama düşünüyorum sen ameliyat olmuşsun. annen baban ne diye eşini arasın ki, zaten senle konuşuyolar. neyse boşver. Badem

Aslında ameliyatı siz haber vermemişsiniz ailenize Kaynananızın ne olursa olsun önceden haberi varmış Anneniz abartıyorsunuz diye mi düşündü acaba? Yine de bu şekilde davranmaları gerekiyordu Çocuklukta saat olayına gelince malesef eskiden çoğu ailede herkesten önce çocuğum gelir düşüncesi yoktu Yada çocuk psikolojisi kavramından haberleri bile yoktu Benim aileminde bana almayıp milletin çocuğuna aldıkları dünya kadar şey sayabilirim şimdi hatırlatsam sende de fil hafızası var :=) Taka taka onu mu taktın cevabı alıyorum. Kısacası kırılmakta haklısınız ben olsam gücendiğimi söylerdim sanırım Eğer hala aynen devam ederlerse o zaman mesafe koyardım ATTRAENTE ACTA EST

Sanslıymışsınız :) Bizin dönemin çok az çocuğu psikolojilerine hassasiyet gösterilip yetiştirilmiştir. Ben ailemin o zamanki şartlarında bunları bilmediğini biliyorum. Çocuktur unutur, ilk savunmalari. Bugün eğitimli olmamıza gerek yok cunku her yerde konuşuyoruz:) çocukların sendromları, erken ergenlik, güvenli bağlanma, kardes kiskancligi, cocugu birey olarak kabul etmek, yeteneklerine uygun eğitim vs.. Herkesin az çok fikri var. Olmadığında danışacak yeri var. 25 yil sonra cocuklarim beni gelecekteki imkan ve bilgi ile yargılayacaksa, simdiden itiraz ediyorum :) bugun icin elimden gelen en iyisini, ulaşabildiğim her bilgiyi bir kenarda tutarak, ic gudulerime guvenerek yapiyorum. 25 yıl sonra oğlum 30 yaşında bana o günün ebeveynligini kiyas edecekse, annemlerin bir bildiği varmış der alırım terliği, karışmam :))

O aile sana yada aileden birr çocuğa hediye getirmiştir. Ona karşılık mecburi alınmıştır.

Evet hassas bi dönemden geçiyorum, o nedenle bu konular kafamda dönüp duruyo bu aralar. Sizlerin de detegi ile aşacağım inşallah. Borç mevzusu değilde, amcam brokrat olduğu için makama mevkiye hürmeten, anlarsın ya

Bilmiyorum ama böyle bi durum olmuş olsa bile beni ikna etmeye yetmez

Eski nesil boyleydi kendi evlatlarin a Hor davranirdi bizde kuzenlerin golgesinde kaldik hep yurtdisindan gelenleri saymiyorum bile benden buyuk kizlara hizmet ederdim iste buyuzdendir yeni nesil Anne ve babalar yasadiklarini cocuklarina yasatmiyor Ben mesela kimse ezssin kullansin kotu bir mini söz soylesin izin vermem ozguvenlimi hemde vazla hele oglum ben onun yasindayken iki kelime edemedim amcalarima o bidi bidi konusuyo

Bilmem ben kendimi annemin yerine koyuyorum, sonra bütün yollar annem böyle bi ameliyat geçirmiş olsaydı nefesi onun yanın da alırdım'a çıkıyo.

Valla keşke babam bana istediğim saati almasaydı neyse ameliyat konusunda da bilemedim hem söylelemişsin sonradan gelsin istemişsin ama ayıplk yerinden ameliyat muhabbeti çok çirkin T Tugcetug1 Aktif Üye Kayıtlı Üye 8 Haziran 2019 870 329 5 Eylül 2019 Konu Sahibi Free Women #53 Bence siz ameliyatı haber vermeyince onlarda ufak bir operasyon diye düşünmüş olablrler

Anne ve baba en zor zamanlarda yine tek kurtarıcı oluyor. Siz zaten kimseye kendiniz söylemek istememişsiniz. Annenizle her sabah konuşurken bile söylememişsiniz ki... Kadında duyunca her halde önemli bir şey değil demiş. Ha haklı mı? Asla. Kaç yaşında olursak olalım Anneye hep ihtiyacımız var. Annenizle güzelce konuşmayı denemelisiniz. Ekleme ; babam maddi durumu çok iyi olmasına rağmen bize almadığı şeyleri kuzenlerime alırdı :) neden diye sorduğumuzda her istediğinize ulaşıp, sizi hedefsiz çocuklar haline getirmeyeceğim derdi. Herkesin elinde telefon varken ben o telefonu alması için bayağı çabalamıştım.

çok haklısınız ama insanların yapısı aynı değil...

Kendini nasıl iyi hissedeceksen öyle davran canım ama emin ol, bu söz hoşuna gitmeyebilir ama keskin sirke gerçekten küpüne zarar veriyomuş kendimden biliyorum.

Hevesimizi alırız ya. Saatle foto çekinip, ailelerimize atarız, bir zamanlar küçük ama onurlu bir kız vardı alt metninde

Ahh ahh o saat konusu benim de içimde bir uktedir. Beni çocukluğuma götürdün. Hemen hemen aynı şeyleri yaşamışız. O pembiş saat benim de tek hevesimdi. Elde etmek için çok uğraş vermiştim. Babamın durumu da çok iyiydi halbuki ama bir türlü bana almadı. Hala o saatlerden görürüm ve aklıma gelir

Ameliyatı haber vermemişsiniz ki... Gelmesinler kimse uğraşmasın diye düşünmüşsünüz. Amenna. Onlar da gelmemiş. Sizin iç kanama geçirip de ailenizi illaki yanınızda isteyeceğiniz de kimseye vahiyle bildirilmeyecegine göre... burada sorun yok. Ama arayıp geçmiş olsun dememiş olmalarına yaptıkları savunma ile saat mevzusunda haklısınız. Ama benim size bir tavsiyem var: anne baba ve evlat icin yapılan her şey aslında insanın kendi vicdanı için yaptığı şeylerdir. Anne ve babanıza gösterdiğiniz tolerans ilerde vicdanınız icin yapacağınız en iyi şeydir. Allah sıralı ölüm versin. Ama onları kaybettiğiniz zaman acınıza bir de vicdan azabı eklensin istemezsiniz. O sebeple kırgınlıkla karar vermeyin. Iyice düşünün taşının. Büyük geçmiş olsun. Allah sağlıktan ayırmasın.

Geçmiyor. Nerden mi biliyorum? Kendimden. Unutmuş gibi yapıyorum.

Olur mu dersin alsak mı gerçekten ☺☺☺

Ben anneme söyleyecek olsaydım, biliyordum ki gel burda ameliyat ol diyecekti onu da ben istemiyordum ki ameliyatın 2. Günü bile biletini alalım buraya gel dedi düşünün? Asıl söylememe sebeplerimden biride buydu.

Anne ve babanizla konussaniz doğrudan? Siz benim. ameliyatima gelmediniz ameliyattan sonra napar bu kız diye merak etmediniz kuzenimin düğününe geldiniz diye? Siz soylemezsiniz farkına varamazlar sonuçta? Eğer çocukluk travmaniz varsa onu da söyleyin uygun bi zamanda, içinizde kalmasın anne babaniz da hatalarının farkında olsun. Çocukluk travmaları kolay kolay unutulmaz çünkü

Ben unutmuş gibi de yapamıyorum saat konuşun da mesela babama hiç söylemedim bu konuyu ama her fırsatta anneme serzenişte bulunuyorum

Çocuk psikolojisi demişsiniz de. Eskiyle yeniyle alakası yokki bunun. İç güdüsel bişeydir. Benim mantığım almaz bir hafta önce alınan barby evimin kuzenime verilmesini. O çocukta ben değilmiyim. Ben hatıra çok saklarım. Oyuncaklarımı ablam temizlikte atmış halen daha başına kalkarım. Dursaydı yeğenim oynardı işte diye. Yada birine verseydin. Benim çok istediğim birşeyi babam ablama dahi alsa yıkılırım. D duygular

Ailemi şöyle bir düşünürsem yaptıkları hatalardan yeşilçam filmi çıkar; 6 yaşında bir çocuğu terk etmek mi dersin, 14 yaşında bir daha terk etmek mi dersin, yıllarca ezmek mi dersin, kardeşlerine bakıcılık mı yaptırmak mı dersin, hak yemek mi dersin, sahip olduğun her şeyin izinsiz dağıtılması mı dersin, çocukluğunu anasız, ergenliğini babasız geçirmek mi dersin, yetişkin olduğunda her dağılanı toparlamak mı dersin... Sonra ne oldu biliyor musun; öldüler... İçimdeki o korla on yıldır yaşıyorum Gitmeseydiler de canımı yakmalarına bile razıydım... Yapmayın, içinizi böyle şeylerle doldurmayın dünyada çok büyük acılar var...

İnşallah. Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

34 yaşındayım. Belki yaşamadığım içindir bana çok tuhaf geliyor. Çocuk psikolojisi eğitimi almadım ama yiğenimin topunu bile başka çocuğa vermem. 5 yaşında. Annem 65 yaşında sıraladığınız şeylerin bir ikisini belki duymuşumdur. Kırmızı bir etek örmüştü. Amcamın kızına vermişti bize geldiklerinde. Ben sorun etmedim çokta önemli değil ama kendi vicdan azabı çeker halen daha. Dursaydı senin kızın giyinirdi diye. Yengem de zaten bohçacı kadınlara vererek eteği anneme güzel bir darbe vurmuş :)

Amin teşekkür ederim Free Women Hür doğdum, hür yaşarım... Anneler

Pozitif bi bakış açısı saat konusunu abartıyorsun diyosun, olabilir ama benim aklımdan hiç çıkmadı. Çok duygusal ya da çok saf-trik olduğum için olabilir. Capanin Gururu Teyom

Canım sen şuan hassassın. Ailen operasyonunu tam anlaşmamış. Biraz tutucu bakmışlar duruma. Öyle yetiştirilmişler. Kıramamışlar zincirleri. Lütfen affet onları. Saat konusunu bilmiyorum ama Ailen kendi tarzında gösteremese de emin ol seviyorlar seni. Düğüne gelince, mutlaka senin düğününe falan gelmişlerdir. Eskiler borç vs konusunda çok duyarlı. O yüzden gitmişlerdir. Bilemiyorum anne, baban ile konuşma durumun varsa konuş.

Evet, Allah bana da bi evlat Nasib ederse, ezik biri olmaması için elimden gelen her şeyi yapacağım.