Unutmamalısın. Hepimiz hayal kırıklığı yaşıyoruz. Bu kadar acı değil belki ama hepimiz yıkılıyoruz zaman zaman. Çok mutlu olacağın günler gelecek. Ne güzel tıp okuyacakmışsın. Çok başarılısın demekki. Biraz düzenli beslenme ve yürüyüşle kilolarınıda verirsin. Üniversitenin verdiği havayla süslenir püslenirsin. Karamsarlıgı atarsın üzerinden. O'nun için elinden gelen tek şey dua etmek bu saattan sonra. Dilerim her şey güzel olur senin için.

Başınız sağolsun ne denir ki, kelimeler kifayetsoz gerçekten. Haklisiniz, en büyük dert bizde sanıyoruz, sanki herkesin hayatı dört dörtlük ama tek sıkıntı çeken biziz.. Rabbimden gelen her şeye razıyız şüphesiz, bu halimize de çok şükür.. Sadece bazen yeter diyor insan, öyle anlarda mantıklı düşünemiyoruz malesef

10 yasinda mi basladi iliskiniz onla? Tabi isin icinde olum olunca cok zor tek cozum zamana birak. Kilo icinse duzenli beslen daha 18 yasindasin ergenlik doneminde kilo dengesizlikleri tabiki olur normaldir kalici olmamasi onemli olan o yuzden 3 ana 3 ara ogun beslen okuluna odaklan. Zaten cok yogun olacaktir derslerine iyice asil.. yapacak birsey yok ölen geri gelmez dua etmekten baska yapabilecegin onun icin birsey yok.

Ben de 'cook' sevdiğim erkek arkadaşımdan ayrıldım. Bi gün olum haberi gelde yıkılırim sanırım her ne kadar nefret etsem De allah size sabır versin Amor-a

Başın Sağolsun tatlım... şöyle düşün... o ölmedi, sadece boyut değiştirdi... hepimizin gideceği yerde o onun huzurlu olduğunu hisset ve bil... bu sana da iyi gelecektir C

Düşünüyorum, hayır hayır düşünemiyorum.. Böylesi bir acıyı düşünmeye bile tahammülüm yokken, sana sabır dilemek bile anlamsız geldi şu an.. E ehl-i

konunuzu ilgili bölüme taşıyorum. bilginize

Aynı şeyi düşünüyorum.. Ama yaşadığım diğer sorunlar nedeniyle yaklaşık bir sene zorla gittim psikoloğa. Küçük bir şehirde olduğum için gitmediğim kalmadı sanırım. Açıkçası suan doktor yüzü görmek istemiyorum. Ama üniversiteye gidince tekrar düşüneceğim bunu.. Amor-a

Merhabalaar. Öncelikle şunu belirteyim ki, bu konuyu neden açıyorum bilmiyorum. Sadece kendi küçük dünyamda boğulduğumu düşünüyorum artık. Okuyan ya da yorum yazan, derdime ortak olan olur mu bilmiyorum ama birileriyle paylaşmaya ihtiyacım var, ben yine de yazıyorum.. Neyse kendimden biraz bahsedeyim. Ben 18 yaşındayım. Allahın izniyle bu sene tıp fakültesine başlayacağım. Öncelikle bir kilo problemin var. İlk başlarda kendi isteğimle biraz kilo vermiştim sonra psikolojik olarak baya zor zamanlardan geçtim ve haliyle kendimi toparlayamadım. Toplamda 20 kilo verdim, iskelete dönmüştüm bildiğiniz. Sonra sınav stresi ve yaşadığım sorunlar derken kendimi iyice yemeğe verdim. Kilo aldım da aldım şimdi kendimi durduramıyorum sürekli bir şeyler yeme isteğim var, zaman mekan fark etmiyor yanı çok kısa sürede çok fazla şey yiyebiliyorum. Tabi sonrasında fena halde pişman oluyorum hatta oturup sinirimden ağlıyorum çoğu zaman ama buna bir türlü çözüm bulamadım. Ailem de eski iskelet halime dönmemden korktukları için hiç yardımcı olmuyor bana bu iştah konusunda. Sonraaa o yaşadığım sıkıntılara gelecek olursam.. Daha doğrusu hepsini yazmama gerek yok, beni en çok yıpratanı yazmam kafi sanırım. Erkek arkadaşım vardı, 5 sene birlikteydik. Tüm dünya bize karşıyken, her zorluğun üstesinden gelebilmiştik biz. O kadar temiz, o kadar saftı ki aşkımız. Sonra gitti bir gün, bu kadarı bana yeter dedi. Sustum elbet, kabullendim yokluğunu. Yeter ki mutlu olsun dedim, buydu gerçek aşk. Her neyse 2 sene ayrı kaldık. Sonra telefon geldi bir gün. O telefonla tepetaklak oldum ben. Vefat etmiş dediler. Bir anda değişmişti bütün hayatım. Bir daha hiç eskisi gibi olamadım. İçimde kopan fırtınaları anlatamam size, ki kimseden beni anlamasını da bekleyemem. Yaşamayan bilemez bu acıyı. Ben hep pozitiftim hayata karşı. Her şeyin üstesinden gelinebileceğine, dermansız derdin olmadığına inanırdım hep. Çaresizlik diye bir şey yoktu Lügatimde. Ama o gün, gözlerimin önünde onun üzerine toprak atıldığında anladım çaresizliğin ne olduğunu. Birazcık imanınız olmasa dayanilacak bir şey değil bu. Her sokağa çıktığımda bak dedim bak bir arabalık işin var kurtulmak için. Her sabah uyandığımda Rabbim bugün de beni nefsime uydurma diye dua ettim. Her neyse bu uzar gider susamam ben, zaten konudan konuya atladım :) özetle ruh gibi yaşıyorum, üzüntüden hunharca yiyorum, etrafımdaki herkesi kırıp döküyorum ve sanki düştüğüm bu batağa battıkça batıyorum. Kusura bakmayın ağzım fazla laf yapmaz, bu kadar kisaltabildim, bu kadar anlatabildim. Ne anlamanızı, ne de yardımcı olmanızı sanırım beklemiyorum. Neden bilmiyorum sadece yazdım.. Belki bir gün okurum ileride. Belki ben başardım diyebilirim, kalkarsam düştüğüm yerden. Belki ders olurum birilerine. Belki umut. Şuan için bilemiyorum, ben sadece bekliyorum..

Teşekkür ederim. İşte nefret durumunda bile ölüm üzüyorken insanı, her gece dönmesi için dua ettiğiniz insan ölünce bir başka oluyor malesef.. C

Evet, belki de o yüzden hala toparlayamadım kendimi. Ben henüz 18 yaşındayım, en deli dolu çağımdayım. Bu zamanda bu imtihan biraz ağır geldi sadece.. İnşallah ben de öyle umuyorum. Ama hani her hayalimi onun üzerine kurmuştum ben 7 sene boyunca. Şimdi bu hayalleri bir başkasıyla yaşama düşüncesi içimi acıtıyor bi nevi.. C

Üniversiteye başlayınca tekrar gitmeyi düşünüyorum inşallah C

Aynen öyle.. Ki biliyorum o kiyamazdi bana, dayanamazdı gözyaşıma.. Sadece dua edebiliyorum. Rabbim orda mutlu etsin inşallah onu. İnşallah cennetinde kavuştursun bizi de. Böyle kendimi avutuyorum. O okypete

Çok sevdiğim bir büyüğümü kaybetmiştim, yıkıldım, onun üzerine bir de sevdiğimin haberi gelince toparlayamadım kendimi. Zamanla üstesinden gelirim inşallah, o yönde dualarım... Çaresizlik gerçekten berbat bir durum... Bir de bunu henüz 18 yaşındayken, en deli çağındayken yaşamak... Pek uyabilir miyim bilmiyorum. Ama elimden geldiğince size katılmak isterim, tesekkur ederim E ehl-i

İlgili bölüm derken? C

Rabbim kimseyi bu şekilde imtihan etmesin. Derdi veren O, ne gelir ki elden. Sabret diyor işte kulum sabret. İmtihan ağırlaştıkça artıyor inşallah mükafatı. O yönde teselli ediyoruz kendimizi, o düşüncelerle sabrediyoruz yettiği kadar.. C

kabullenmek, tek yapman gereken bu... ruhunu acıtarak ne ona nede sana fayda... dua et bol bo onun ruhuna sadece sevgi ve huzur duyguları itaf et... başka bir duygu formu ile yok edersin kendini C

Yani o yaşlarda sanırım, 6. sınıftaydık. Ayrılık koymamıştı çünkü benimle olmasa da bi şekilde bi yerlerde mutlu olması yetmişti bana. Ama dediğimiz gibi ölüm çok başka. Şairin bir sozü vardı "seninle bir köşede karşılaşacağımı bilsem, dünyanın yuvarlak olmadığını bir günde ispatlarım" diye, o hesap. Şimdi benim yürüdüğüm bu toprağın altında onun olduğunu bilmek canımı yakıyor bi nevi. Ama elimden gelen tek şey dua etmek.. Rabbim sevdiği kulunu erken alırmış yanına, tek tesellim de bu.. İşte o düzenli beslenme meselesini oturtamadım bir türlü. Çoğu zaman bütün gün bir şey yemiyorum. Sonra gece 1de 2de ne bulursam yiyorum ve haliyle direk yağa dönüşüyor o saatte. Bir türlü akillanamadim anlayacağınız..

Estağfurullah çok doğru söyluyorsunuz. Şuan bi nevi bağımlılık benimkisi. Hani 7 senedir hiç başkasını düşünmedim ben, onun üzerine hayaller kurdum hep, ona dair planlar yaptım. Unutamayacağım onu, biliyorum. Ki unutmak da istemiyorum zaten. Ama zamanla bu acıyla yaşamaya alışacağım, ustesinden geleceğim inşallah.. Dediğimiz gibi içime kapandikca batiyorum daha da. Bir şekilde hayatıma devam etmek zorundayım. Olması gereken bu.. P

Yaşın daha küçük aslında ama her şeyi anlayıp kavrayabilecek olgunluktasın. Başın sağolsun öncelikle mekanı cennet olsun çok acı gerçekten. Bu olayı bence sevdiğini kaybetmek gibi düşünüp kendini yaşayabileceğin o güzel duygulardan soyutlamamalısın.10 yaşındayken yaşanan şeye aşk denemezki. Sevdiğimi kaybettim demek olayı daha dramatize ediyor. Canım beni sakın yanlış anlama. Ben sadece geleceğinde bu acının bazı şeylerin önüne geçmesini istemem. O hep içinde buruk bi anı olarak kalacak. Keşke yaşanmasaydı. Küçük yaşta ölümler beni hep derinden etkilemiştir. Ama ben senin haline daha çok üzüldüm. Umarım o acını unutturmaz tabi ama bir nebzede olsa yarana merhem olacak birileri çıkar karşına. Kendini soyutlama olur mu? Haddimi aşmak istemem nolur yanlış anlama ama yolun o kadar başındasın ki eminim güzel insanlarla karşılaşacaksın. Hani bu acı yüzünden ömür boyu mutsuz olmanı istemediğimden bu şekilde yazdım.''Evet çok acı çok zor durumdasın''demem sana bir şey kazandırmaz. Acını paylaşmış olurum sadece. Yanlış bir şey söylediysem affola.

daha yasin cok kucuk Allah hayirli ömür verirse ins mutlu olcagin zamnlar cok olur yeterki Allah saglik sihhat versin kendine dikkat et C

İlk defa bir konuya ne yazacağımı bilemiyorum.. başınız sağolsun. B Burcu_-_ Aktif

Evet o çok şükür ki günaha bulaşmadan gitti. İnşallah orada mutlu, buna inanıyorum.. Yapmaya çalışacağım inşallah bir an önce düzene girer çünkü gittikçe kötüye gidiyorum. Okul başlasa daha kolay olacak düzene sokmam sanırım.

Kesinlikle katiliyorum

Psikologa gitmenizi tavsiye ederim

basiniz sagolsun, yardim almalisin, tek basina bu yasinda zorlanirsin, sanirim duygusal yeme bozuklugu var, bu yeme bozuklugu ise ruhun ac olmasii, gittigin psikolog da bu talda agirligi olan birisi olsun ki ise yarasin, aslinda tek ilac yeniden mutlu olman, sana tavsiyem yaz icindekilerini söyleyemediklerini yaz hep, bir nevi rahatlatir hafifletir, boya da yapabilirsin mandala mesela beynini rahatlatir. aciyi da bazen dibine kadar yasamak gerekir arkanda birakmak icin, vefat eden kisiyi en güzel haliyle hatirla ve farzetki cok uzaklarda biryerlerde mutlu, ve unutma biz insanlarda hepimizin hayatinda gelip gecisi misafiriz aci ama bi okadar da gercek, kendine iyi bak lafi varya hani, bu kelimeyi aynanin karsisinda söyle hep, yola devam etmek gerekir daha cok tasli yollar cikacak karsina bi okadarda cicekliii, seveceksin önce kendini sonra hayati bunu ögrenceksin, gerisi gelir... W

İnşallah ablacim.. Çok tesekkur ederim booksistt Hayat ne beklerken ne

Canı bnm başın sağolsun çok swvdiğin birinin vefat haberini almak nasıl bir travmadır çok iyi bilirim inan ben daha acısını yaşadım. ben atlattım sen de atlatırsın. kilo konusuna gelince bir topik açıcaz bir arkadaşımla akşan. yarından itibaren diyete başlayacağız katılır mısın . push ; C

Öyle canım sabret bugünlerde geçecek hem çok şanslı bir kızsın hem de akıllısın toparlan ve eğitimini tamamlamaya çalış ortada batacak bişey yok okey :) C