ulkemizde ya benimsin ya topragın gibi sapkın bir anlayış oldugu icin korkmanıza hak veriyorum, eskiden ben de biriyle tanısınca ya da konusmaya basladıgımda falan direkt ailesi kim annesi babası kim nereli bunlar diye arastırırdım hep. en azından ailesinin duzgun ve tanınan insanlar olması guvence verirdi ama yine de cem garipoglu olayı var mesela allah korusun. 3 sene once benim de basıma gelmisti takıntılı bir sapık ustelik beni trafikte görmus begenmis takip etmis kafasına takmıstı. tanımadıgım etmedigim evli barklı cocuklu koca adamdı. cıkmaz sokakta sıkıstırmıstı beni. plakamı almıs kim oldugumu bulmus takip etmis bilmem ne telefon numarama kadar bulmustu. o olaydan sonra uzun sure kendi arabamla cıkmadım dısarı iki sefer cıktım birincisinde kaza yapmıstım araba az hasar aldı, ikincisinde de cıktıgımda kaza yaptım ve arabam pert oldu. bir ay icinde oldu butun bu olaylar. sonra bir seneye yakın yeni arabamla bile semt dısına cıkamadım asla. allah kimsenin basına vermesin o yuzden ben cok korkuyorum asla instagramda ne hesabımı acarım ne profil resmi koyarım ne de tanımadıgımı kabul ederim, cok sıkıntılı durumlar cok kötu bir zamanda yasıyoruz gercekten cok dikkatli olmamız lazım. allah insallah karsınıza guvenebileceginiz, psikolojisi duzgun insanlar cıkarır. her insan aynı degil her iliski de aynı degil, karsınıza cıkan ve sizin cok etkilendiginiz sevebildiginiz birinin sizi eski tecrubelerine göre değerlendirmesini yargılamasını istemezsiniz mesela, öyle dusunun

Bana duygusal olarak yaklaşan erkekleri tehlike olarak görüyorum. Yani erkek öğrencim, meslektaşımdan tedirgin olmam. Ancak bana ilgi duyan erkeklerin saplantılı çıkmasından endişe ediyorum.

Yok ayol ne pasifliği Aksine aşırı baskınım Sonucunun kötü olacağını bilsem bile hakkımı sonuna kadar savurunurum

ne diyerim allah iyiler ile karşılaştırsın.

bunu yazmaniz uzerine boyle dusundum, yani herkesin kendi tecrubesi var ama burada bunu normal bulan hatta dogru bulan insanlar acikcasi beni sasirtti. Bir omur boyu erkeklerden kacmak sizce de hayat standartinizi dusurmeyecek mi? Umarim her sey sizin icin saglikli boyuta donusur.

Erkeksiz hayat çok daha güzel onlardan korkmak çokta sıkıntı olmaz

Bence bu korku da anormal. Ben ne kadar kavga edersek edelim eşimin asla bana zarar vereceğine inanmam. Allah korusun tabii cinnet denen de bir gerçek var

Of Allahım, yalnız değilmişim. Yani aynı fikirde olduğum, çocuklara ve hayvanlara karşı merhametli olan bir erkekle karşılaşıp yuva yursam bile sanırım korku içinde yaşarım. Bu gerçekten Türk kadınlarının kanayan yarası. Çözümünün ne olduğunu düşünmekten başıma ağrılar giriyor.

Yazdığınız bütün yorumları okuyorum çok sağ olun. Ancak genellikle uysal, efendi, kadınlara karşı çok nazik olan erkeklerden hoşlanıyorum. Fakat yine de iç yüzünü bilemem diye korktuğum oluyor. Çevremi değiştirmeliyim biliyorum ama doktora tezimi yazdığım için sürekli evdeyim. Psikoterapiye birkaç kez gittim ancak onda da psikolog sadece dinledi. "Bunun size sıkıntı verdiğini anlayabiliyorum ama olacağın önüne geçilmez" dedi. Bu beni daha kötü yaptı. Teskin olmadım yani.

Bu biraz fazla değil mi eşiniz bilse böyle düşündüğünüzü çok kırılır sanıyorum.

Kadın cinayetlerinin bu kadar fazla olması zaten bizi bu düşünceye sevk ediyor. Ben çözümü kaderci düşüncede buldum. Aksi takdirde hayatı kendime zehir edebilirdim. Birde haberlere bakmamaya çalışıyorum Her duyduğum kadına şiddet ve kadın cinayeti haberinde hiç suçu olmadığı halde eşime cephe alabiliyorum maalesef...

Allah hepimize iyi eşler nasip etsin çoğu kız da aynı korku var yalnız değilsin

Çok haklısınız. Ancak bu korkumun uzun vadede yalnız kalmaya neden olabileceğini de düşünüyorum. Kafam çok karışık.

Ben de 22 yaşındayım ve hiç sevgilim olmadı. Zaten sosyal bir insan sayılmam ve televizyonda her gün cinayet haberlerini gördükçe daha da içime kapanıyorum. Bazen haberleri gördükçe keşke lezbiyen olsaydım, kadınlar en azından insanca ayrılıyor diye düşünüyorum. Siz gerçekten bir travma yaşamışsınız, korkmanız normal.

Herkese merhaba, 29 yaşındayım. Bir buçuk yıldır anksiyete bozukluğu tedavisi için psikiyatristimin yazdığı Selectra adlı ilacı kullanıyorum. Gözle görülür bir iyileşme var. Ancak bundan 7 yıl önce duygularına karşılık vermediğim normal bir erkek arkadaşım tarafından ölümle ve intiharla tehdit edildiğimden beri erkeklerden çok korkuyorum. Özellikle son zamanlarda kadına şiddetin patlama yapması nedeniyle de bir erkeğin en ufak ilgisinden aşırı rahatsız olup, onu potansiyel tehlike olarak görüyorum ve bu nedenle hayatımda kimse yok. Mesele ölüm korkusu değil. Hepimiz bir gün öleceğiz. Ancak doktora yapıyorum şu an ve ülkeme, milletime hizmet etmeden; serseri mayın gibi dolaşan bir manyağın hedefi olmak istemiyorum. Bir erkekten hoşlansam bile yeşil ışık yakamıyorum. Selectra evet pek çok konuda yardımcı oldu fakat erkeklerden aşırı korkma konusunda ne yapabileceğimi bilmiyorum. Sadece kardeş saydığım, düğünlerine dahi gittiğim, çocuklarının doğumunda yanlarında olduğum sosyal erkek arkadaşlarım var. Bir tek onlardan korkmuyorum. Ancak duygusal boyutta bir şeyler yaşayabileceğim tüm erkekler bana üstünde "Ölüm tehlikesi" yazan bir kurukafadan farksız görünüyor. Tavsiyelerinizi bekliyorum.

Ben de anksiyeteden çok çektim tedavim 1 sene sürdü. Sonrasında kendimi hasta ettiğim için kendime çok kızdım. Çünkü bazı şeylerin önüne geçmek imkansız. Örneğin geçen bi video izledim kadın sokakta yürüyor arkadan tasması bırakılmış bir köpek çok hızlı koşarak geliyor tasma kadının ayağına takılıyor ve kadın takla atıyor ve boynu kırılıp ölüyor. Yani böyle ölebileceğini hiç hayal etmiş midir? Gerçekten de kader denen bişey var ve bunu değiştirmek imkansız, sadece tedbir alabilirsin. Boşa bunlarla yaşama yazık edersin kendine.

Nasıl psikologsa o da

Hepimizde bu korku var ve her geçen gün artmayada devam ediyor Allah yardımcınız olsun

Benim zaten hiç sevgilim olmadı birinden hoşlanırsam da ancak uzaktan severim o kadar. Evlenmeye hiç niyetim yok. Çocuk da istemiyorum. Yaşanacak dünya yok artık. İnsan bazı şeyleri kanıksıyor. E sizde de böyle bir korku, endişe varsa bence çok da kurtulmak istenecek bir şey yok.

Yanıtınız için çok teşekkür ederim. Bunları ben de düşünüyorum ama tanımaya fırsat verdiğim an malum mavi boncuk dağıtmış gibi algılanıp "Kesin bende gönlü var" diye düşünüp yapışırsa diye de korkuyorum. Yani yine bir tanıma süreci geçmesi gerektiği için ayağımı köpekbalıklarıyla dolu bir denize sokuyormuşum gibi geliyor. O yüzden tüm kapıları kapatıyorum. İşin kötüsü, etrafımda herkes niye evlenmiyor diye düşünüyor.

Aa ama bu çok rahatsız edici. Böyle yaşanmaz. Tartışmalarda haklı olsanız bile pasif kalırsınız bu korku yüzünden.

Ben bu korkuyu sevdim. Hemen hepimiz yaşıyoruz bu korkuyu. 5 günde 30 küsur kadın katlediliyor. Tetikte olmakta fayda var.

Birkaç yıl önce ben de böyle tehditlere maruz kaldım. Benim de böyle korkularım oldu fakat sonrasında düşündüm. Aslında ilişkinin başlarında nasıl saplantılı ve şiddete meyilli biri olduğunu anlayabilirmişim. Sonrasında hayatıma birini alırken hep mantığımla duygularımı dengede tuttum. Her davranışını analiz ettim. Öfke kontrol problemi var mı? Bana saplantılı mı yoksa beni seviyor mu? Nasıl bir aileden geliyor? Ailesinde şiddet geçmişi var mı? Başka insanlara davranış şekli nasıl? Ciddi bir psikolojik rahatsızlığı var mı? Hep bu tarz soruların cevabını aradım ve buldum. İçime sindiği için devam ettim. Siz de aynı şekilde temkinli yaklaşıp her detaya dikkat ederseniz korkunuzu yenebilirsiz

bu tarz dusunceler saglikli degil hanimefendi, yani bir erkek sizi sirf cinsiyetiniz yuzunden tehdit olarak gorseydi siz ne hissederdiniz? Bende sizin gibi yurtdisinda doktora yapiyorum. Erkek ogrencileriniz ve calisma arkadaslariniz olacak. Akademik konferanslarda birlikte bulunacaksiniz. Bence durumun farkinda olmaniz gayet guzel, hazir psikolojik destek alirken bununda ustunden gelin. Size hayati cok ama cok zorlastirir bu durum.

o kadar da değil bence ya.

Tövbe bismillah

Terapi alıyor musunuz bilmiyorum ama bu dusunceler pek de sağlıklı gelmiyor bana. Zaten kendiniz de farkinda oldugunuzu soylemissiniz. Onerilerim arasinda Cevrenizi degistirin. Daha dikkatli olun ve bi ilişkiye başlarken iyice tanıyın. Ama önyargılı olmaya da gerek yok.

Boyle dusunceler kafaniza üsüstügünde kendi kendinize karsi argumanlar uretebilirsiniz. Sakinlesmenizi saglar. Soyle dusunebilirsiniz kotu bir deneyim yasadiniz ama genellemek dogru mu? Tek bir erkegin kotu olmasi otomatikman digerlerini de kotu mu yapar? Yasadiginiz iyi deneyimleri erkeklerden yardim aldiginiz durumlari pozitif anlarinizi dusunun. Tedavinin yararina ianiyorum ama kendi kendini telkin de etkili oluyor.

Bu korku az yada çok bütün kadınlarda vardır diye düşünüyorum. Eşimden olumsuz bir davranış görmemiş olmama rağmen tartıştığımız günlerde aynı yatakta yatarken "acaba birşey yapar mı, sabaha sağ çıkarmıyım" fikri aklıma geliyor maalesef

evet gidişat çok kötü ancak gayet düzgün düşünceli belli bir hayat kalitesinde erkekler de var ama gözlemlerime göre bu tip erkekler kadınlarca pek tercih edilmiyor. geçen bir konu vardı hatta adam kibar diye kız ayrılmaya kalkmış fazla kibar bu istemem diye. yani tercihlerimiz bizi bağlar hep böyle serseri it kopuk türünden tipler seçerseniz yaşadıklarınızın sıkıntılı olması doğal işte başta anlaşılmıyor sonradan değişti sözüne de inanmıyorum insan az çok belli eder kendini hal tavırlarından. yoksa ben de rastladım sorunlu erkeklere ama şükür kısa sürede yolumu ayırdım.