Sorunu tam olarak anlamasam da çözüm aynen şöyle; kimseden medet ummayacaksın, asıl medet insanın kendinde. Kendi hayatını başkaların hayatıyla kıyaslamayacaksın. Bunun bir terazisi yok ve sen görmesen bile aslında herkesin bir derdi var. Ve son olarak, ölümden başka her şeye çare olduğunu hatırlayıp güçlü olacaksın.

Bu ne bir köşe yazısı denemesi mi? hiç birşey anlamadım

Güzel yazıyorsunuz da, derdiniz nedir, bir tavsiyemiz olabilir mi, anlayamadık.

Tasvirden derdi anladıysan güzel. Sonuca varamayan tasvir işe yaramaz. L LiLyaNa_ Koç Kadını ♡ tek ayak

Arkadaşlar çok genel olsa da.. Zor olsa da... Bazen boş lakırt gibi olsa da... Şu cümle çok güzel "Sabretmek gerekir gönderinin hatırına, sabır yaranın içinde Yaradan'ı görmektir."

İnsanlar dertlerinin çarelerini yanlış yerlerde aramaktan vazgeçtiklerinde belki de onlardan kurtulabilirler. Sıkıntıların geçmesi için sabretmekten ziyade nerede sabredip nerede harekete geçmesi gerektiğini iyi bilmeli insan.

Aynen ben de hep bir sonraki satırda derdini okuma umuduyla sonuna kadar geldim ama edebiyattan başka bir şey yok.

Kimi insanın ömrünün başı güzel olur, kiminin de ömrünün sonu güzel olur manasında "Kiminin evveli kiminin ahiri derler " bizim oralarda.. Amaç dertli kişiyi az da olsa motive etmek, umudunu yeniden yeşertmek olsa gerek.. Talihimin gülmediğini gördüğüm şu günlerde acaba ahirim mi iyi olur diye düşünüyorum. Kendi hayatımla yan yana diğer hayatlar arasında neden bu kadar ucurum. Bir yanlışlık var sanırsam diyorum ha bismillah deyip kalkıyorum. Bir aksilikler zinciri baslıyorki hangisine hamd edeyim derken daha beteri gelir bunada hamd olsun derim. Başkalarına teselli veren aklım bana gelince isyan ettiriyor. Kendime münafığım başkasına müslüman.. Zor günler zor geciyor.. sabır kimine göre taş; çatlıyor. kimine göre kap; taşıyor.. Anladımki benim sabır da beni yavaş yavaş terkediyor.. İçimde tutamadığım kelimeler, zincirinden kopmuşcasına kacıveriyor dudaklarımdan. Sabrın yerini "neden?" ler almaya başlıyor önce, defalarca kendime sorduğum cevapsız "neden?"ler yerini öfkeye bırakıyor sonra. bÖfkem içimde coğalıyor, başkalarını gördükçede hele de kıskançlıkla pekişiyor. Ne tadı kalıyor yaşamın ne de umudum kalıyor yarına.. öfkem o kadar coğalıyor ki artık küsüyorum kendime, hayata, işime, gülmeye. Bu çaresizlik beni nihayetinde Tevekkülün ayaklarının dibine götürüyor. O öfkenin yerini derin bir suskunluk almış coktan. Mecburi geldim sana Allahım diyorum, baktım çare yok senden başka. Didindim, calıştım, istedim, huzur istedim, cok mu şey istedim dedim.. olmayınca kızdım sonra sustum ve geldim. Suskunluk başlıyor derin ve uzun. O kadar içimde yasıyorumki bunları o kadar derin ve arka kapılar ardındaki bunlar bazen farkında bile değilim içimdeki savaşın.. ben yalnızca üzgünüm sanıyorum, yalnızca canım sıkkın sanıyorum; kendimden habersizce.. Bu sırada etrafta söylenmeler başlar ben yansıtmıyorum sanırken.. "Hastamısın", "sende var bişey", "keyifsizsin" .. Yoo diye geçiştirirsin. söylerkende inanırsın aslında olmadığına. harbi neye bu kadar takıntım neye bu kırgınlığım.. anlamsızlaşır birden yaşananlar.. öylesine bir Boşver cekersin, sanki boşverecekmiş gibi.. Sürekli bu döngüde giderken yitirdim benliğimi. Aslında ne olduğumu ve nereye gideceğimi unuttum. Bir el uzatsam kim tutar dedim. Baktım ki herkes kendi nehrinin akıntısına kapılmış gidiyor. Bir zaman umutla dolup akıntıya ters yüzdüm lakin yoruldum ne kıyıya ulaştım ne bir kulac yol aldım. Saldım kendimi nehir nereye giderse artık.. Anladım ki Ne yanlışlık var bu işte ne de başka bişey dedim bugün kendime. Mülk O'nun elinde, dilediği gibi tasarruf eder. Ey dost bir cay koy geliyorum, çok yorulmuşum bırak işi gücü telaşeyi, sende yorgunsun bilirim. Azıcık dinleneyim daha gidecek cok yolum var daha yüzecek cok sular var hele gel sende dinlen yanımda..

Akışına bırak, su akar yolunu bulur arkadaşım... İçinden geldiği gibi davran, bazı şeylere sabretmek gerekmiyor, yeri geldiğinde sesini çıkar bağır çağır ama içine atma...

neler yaşadığını merak ettim. dertsiz kul var mı ki? dertsiz sandığın her insanın kıyısında köşesinde saklı nice dertleri vardır. hep böyle düşünürüm bu beni diğer insanlarla kendimi kıyaslamaktan alıkoyar. ve de imtihan meselesi. herkese düşen farklıdır ne yazık ki. ve de bu inanç ta isyandan alıkoyar insanı. ama insani duygular ve gelgitler bunlar. zaman zaman hepimiz yaşıyoruz, hepimiz hayatlarımızda mutsuzluğu acıyı da yaşıyor mutluluğu da görüyoruz.

acaba nedir, nedirrrr?

Bana en önemli 3 derdini yazar mısın?

Emile Zola okuyor gibi oldum. Bir sayfa sıkıntının tasviri:)

sadece yazmak isitemiş arkadaş gibi geldi bana, hani öyle olur ya kağıda kaleme akmak, KK da akmış gönlünden klavyesine, oradan da sayfaya, derdine isim vermemiş yazmış sadece...

Eeee sadede gelelim

Zaman akan bir nehir, biz kullar o nehirde akıntıya kürek çkerz, çekerken de biliriz o zaman bizim aleyhimize işliyor bilirizde işte yinede beşerliğin şaşarlığına sığını veririz. İş ki nedenlerin içinde boğlduğunda, niçini bulabilesin, niçin varsın bu dünyada dert çekmek, tasa tüketmek için yokso o derdin tasanın içinde "şükür" diye bilmek için mi? Şükür diyelim canlar, şükür... hallerimize, yollarımıza bin şükür. Gafleti delalete düşenlerdeniz amenna ama sonunda şaştığın yoldan dönmek nasib olsun tüm aciz kullara. Tasarruf etme gücü O'nun elinde elbet amenna bizden yana hayirlar tasarruf etsin Mevla. Çay hazır, sahbet demlenmekte, bardağın dibine biraz hüzün deminden sen koy, ben muhabbetle doldurayım kalanını, biraz sen dök hüznünden biraz ben, demlensin dertler, olgunlaşsın, huzur olup düşsünler. İstersen beraber susarız da sadece, susar ve suskunluğumuzla Hakkı ararız, Hakka varırız bilir ki bu aciz kullar nedenimiz Haktır. Selam ile... Çok beğendim betinizi, nacizane cevap ekledim kusura bakmazsınız dimi.

insanı yazmak çok rahatlatıyor gerçekten.. ha kağıda yazılmış ha buraya.. sıkıntıyı, acıyı bu denli güzel ifade etmişsiniz.. hayran kaldım gerçekten. insan bazen sadece kelimelerin arasına gizliyo hislerini.. hissetiklerini harf harf yazıp belkide yazdıklarında kayboluyor..

Başım döndü okurken! Sorun nedir peki onuda yazaydın?

seni çok iyi anlıyorum

Anlattıklarım sadece kendim için değildi zaman zaman hepimizin yasadığı hissiyatlar.. Sıkıntıda Önce sabır ve tevekkül yerine caresiz kalınca tevekkül edebiliyoruz coğumuz. Buda Rahmana karsı samimiyetsizlikten başka birşey değil. Kendime çuvaldızın en büyüğünü batırarak nacizane hem derdimi paylaşmak istedim hem hatalarımızı göstermek.. Anlatsam bilirim ki güzel teselli ve umutlar vereceksiniz çare olamasanızda.. benim de heybem dolu ama kendimi teselli edecek sözcük yok.. İstedim ki içimi dökeyim, dost sözü duyayım. İstedim ki herkes bardağına çay koysun muhabbet dolsun.. M

Çayın şekeri tadı oldu yazın saol kardeşim..

alışılmış bir konu değil kocam bunu yaptı, eltim bunu dedi bekleniyor haliyle sebep her ne ise dert var önemli olan bu ve ne hissettirdiğini güzel anlatmışsınız tebrik ederim derdin dermanı insanın kendinde gizli bunun da farkındasınız allah her daim yanınızda ve yardımcınız olsun

İmtihan dünyası işte. Kimi varlıkta, kimi yoklukta sınanıyor. Tam her şey yoluna girdi derken bambaşka bir şeyle boğuşmaya başlıyor insan. Dedikodu yapmadan nasıl dertlenirim diyordum, iyi geldi bu konu...

derdi sıkıntıyı güzel tasvir etmişsniz de derdiniz sıkıntınız nedir ne diyebiliriz biz şuan size?

İyi haftasonları...

Bosver kitap yazmaya basla sen en iyisi

kelime deryasının içinde aldım cımbızı elime süründüm durdum derinlere batacak diken bulamadım