benim annem babam çalışıyordu. Başta beni bakiciya birakirlardi sonra eve gelmeye başladı bakıcı. Ben dayımı çok severim. 6 yaşındayken evlendi. Farklı bir ilçede oturuyorlardi yarım saat 45dk mesafe vardı. Basta annemler bıraktı, dayimlarla gittim zaman zaman bir kaç yıl sonra kendim otobüse binip gitmeye başladım. Kuzenim doğdu yine gittim. Yengem ev hanımı. İkiz kuzenim var şimdi biri 14 yaşında daha bir gece ayrı kalmadılar. Annesinden babasından ayrılamıyor ikisi de.

Psikolojim bozuk değil Allah'a şükür :) Şuan 24 saat nöbet tutuğum bir işte ailemden uzakta çalışıyorum. 3 günden fazla evimden ayrı kalmaktan hoşlanmıyorum, yada arkadaşlarımın evinde rahat değilsem oraya gitmeyi sevmem, rahat olmam gerek. Siz çocuğunuzu anlıyorsunuz ona anlayışla yaklaşabiliyorsunuz her istediğini yapıyorsunuz ve o evde rahat ediyordur. Mesela bir gün teyzeme kalmaya gitmiştim sadece 1 mahhalle aramız var 5. sınıfta falandım, kuzenim bitlenmiş o yüzden benimle yatmak istememiş, tabi ben bit olayını bilmiyorum aralarında konuşmaları beni o kadar üzdü istenmiyorum sandım annemi arayıp ağlayıp beni al demişliğim var. Yani ben sorunumu çözemediğimde kendimi dışlanmış hissettiğimde bunu yapıyordum. oturup konuşun pedagoga ne gerek var bence yok tabi siz bilirsiniz de :)

Kızınız daha küçük, yatılıya göndermeyin bence.

olabilir. çok detaycı bir yapısı var zaten

Pedagog desteği almalısınız. Bu şekilde bağımlı olan çocuğun ilerde ciddi problemleri olur. Anne, baba kaybetme kaygısını yaşayacağı yaş çoktan geçmiş.

Bu durumda 1 haftalık tatile gitmesi anlamsız olur, tatilin zehir olacağı belli. Önce sadece 1 gece kalsın, sabah siz de kahvaltıya gidin, sadece uyku süresi. Sonra 1 tam gün kalsın. Sanki bir eşik var da onu aşamıyor, aşsa gelir gerisi.

yazdıklarımın tamamını okumadınız heralde. zorunlu durumlardan bahsettim. çalışıyorum ve kızım anneanede kalıyor gündüzleri. ... dolayısıyla onlar 3 günlüğüne tatile gidecek ve onlarla gitmesi lazım

10 yasindaki cocuk neden baska yerde kalsin ki? Ben cocuktan evvel kalmasini istemem.

aynen kendine bir duvar koymuş. mesela bazen gece 12 ye kadar orda kalıyoruz. sabah işe gideceğim babası anneaneye bırakacak tekrar. kal kızım sabah uyanmak zorunda olmazsın diyorum. yok illa eve geliyor. sabah 8 de tekrar anneme geliyor

Bugün anne ben gideceğim tatile dedi. tamam kızım sen bilirsin dedim. o kadarda zor bi şey değil bence. 3 gün sonra geleceğiz zaten demi anne diyor :) bakalım fikri değişmezse E

bir arkadaşım var tam bilmiyorum ama sanırım küçüklüğü kızınızın ki gibi. şu an kendisi antidepresanlarla iyi, kafasında sürekli "annemi babamı kaybedeceğim" düşüncesi var. ileride daha büyük bir sorun olmaması açısından bir pedagogdan yardım alın derim.

benden bundan korkuyorum. bana anne sen yaşlanma, yaşlanırsan ölürsün ben sensiz duramam diyor

Pedagog falan degilim, sadece okudugum bolume ve kendi fikirlerime dayanarak soyluyorum. Calisan anne babalarda bu durumun gorulmesini ben normal buluyorum. Cunku cok arada kaliyor cocuklar. Anneanneye anne gorevleri yuklenmis ama sevgi anne sevgisi degil. "Kaliteli zaman" onemlidir coklugu degildir derler. Pek inanmiyorum. Her an her seye ihtiyaci olan cocugun buyurken her aninda size ihtiyaci var. Suan ne yapabilirsiniz, doktora goturebilirsiniz. Aranizda guvenli baglanma yok cunku. Kaygili baglanmaniz var. Bunu cozumlememek ilerde daha buyuk sorunlara yol acabailir

Ben de aynen böyleydim. Kac yasina kadar sürdü, nasil gecti bilmiyorum ama annemin olmadigi bir yerde asla kalamazdım. 1 kere hatırlıyorum bir aile dostumuz var, onlarin da 2 tane benimle yakin yasta kizlari var, 8-9 yasindayken onlarda kalacagim dedim tamam dediler, aksam 11 oldu 12 oldu ben bir turlu uyuyamıyorum sonra aglayarak babami cagirdim gelip aldi beni bunun disinda annemin evde olmadigi zamanlar kendi evimizde de uyuyamazdim. Tuhaf bir sekilde annemi kaybedecekmisim gibi bir korku kaplardi icimi. Büyüyünce gecti tabii ama bence kızınızın da boyle bir korkusu olup soyleyemiyor olabilir. Ben de söyleyemezdim çünkü bir cocuk psikiyatristine danışabilirsiniz.

Bana normal gibi geldi. Çünkü anneanne büyütmüş siz de çalışıyormuşsunuz anneannede kalması bilinçaltında sizin sürekli işe gitmenizi istemediği halde gitmenizden ötürü onda geçmişi hatırlatıyor olabilir..

Benim çocukluğum bende aynı böyleydim sanki annem babam olmazsa içim kötü oluyordu, teyzemden bunun için dayak yemiştim. İlerleyen yıllarda geçer sizinde onun yanında olmanızı istiyor kendini ifade edemiyordur.

bene boyle ıdım kımsee kalmazdım banada anneanenm baktı, akşam oldugunda saat kaç olursa olsun evıme gıtmek ısterdım ta kı lıse vaglarına kadar sonrada ev harıc her yer benımdır modunda takıldım... bence abartılacak bırsey yok cocukta bılınclı kendısının farkında sızı kaybetmekten korktugundan degıl ama sızden ayrı kalmaktan hosnut olmuyor cunku sızı ozluyor ve kendı evınde daha huzurlu oluyor. ben hala kendı evımde kendımı daha rahat hıssederım, evıme geldıgımde yatagıma yattıgımda benden mutlusu yoktur..

Bu soyledigim sey "her" cocuk icin gecerli degil. Soyledigimin tam zitti anneanneye babaanneye anne diyen cocuklarda var. Anne ve babasindan daha duskun buyuyenler var. Baglanma 3 sekilde olur. 3 farkli insan cikip ornek verebilir burda. Olmasi goreken, 3 yasina kadar anneden ayrilmamasi, okul yasina kadar yarim gunlu ayrilmalar, okul caginda okul zamanli ayrilmalardir. Kalma meselesi de "bana gore", aile buyuklerinde 8-10 yas arasi cocuga gore degisir. Baska yerlerde kalmaksa hicbir zaman mumkun olmayan bir durumdur. Benim bunlari saglanaya imkanim var. Hayat sartlarindan dolayi mumkun olmayanlarda cocukla gecirilen vakti cok iyi degetlendirmeli ki ayrilma, kaybetme, ölum korkulari olmasin.

Küçükken ben de öyleydim özellikle geceleri annemi babamı çok özlerdim yatılı bir yere gidince buyuyunce geçiyor tabiki ama o yaşlarda normal bence

böyle bir duyguyu küçükken yaşamış olmanız beni biraz rahatlattı. ilerde daha büyük psikolojik sorunlar çıkar diye korkuyorum. bunun üniversitesi, evlenmesi var. Böyle hiçbir yerde kalamazsa çok sorunlar yaşarız. yinede pedegog yardımı almayı düşünüyorum

10 yaşında bir kızım var. Bugüne kadar biz yanında olmadan hiçbir yerde yatılı kalmadı. Yani en yakın anneanne ve babaanne dahil yatılı kalmadı. Bazı durumlar oluyor mesela annemler tatile gidecek. Yanında götürmek istiyorlar. Kızımda gitmek istiyor. Gideleceği gün vazgeçiyor. Günler öncesinden bunu kafasına takıp gitsem mi, gitmesem mi ya seni özlersem diye sürekli bunu düşünüyor. Halbuki anneannesini çok sever. Ben çalıştığım için o büyüttü zaten. Geçen kendisi bu gece kalacağım dedi. Bizde tamam dedik. Eve gider gitmez aradı. Nasıl ağlıyor telefonda beni alın kalamayacağım ben. Sizi çok özlüyorum diye hüngür hüngür ağlıyor. Neler söylediysem de fayda etmedi. Bu hafta tatile gidecekler 1 haftadır düşünüyor. Ben karışmıyorum sen bilirsin ister git, ister gitme dedim. Artık ikna etmek için uğraşmıyorum. Dün gece ağlama sesiyle uyandım. Ben tatile gitmeyi çok istiyorum ama anne seni bırakıp gidemiyorum. şimdi orda ağlarım anneannemi de üzerim diyor. artık ne diyeceğimi, nasıl davranacağımı şaşırdım. Kızımın bize olan bağımlılığı artık beni korkutuyor. kahvetelvesi

Aceba sizi hatirlatacak bi kisisel esya mi verseniz kiziniza? Bi fular olabalir, ne biliyim, kokunuzun olacagi bise. Belki o esyanin varligi rahatlatir kizinizi. Ben babama asiriii duskunum. Ya'i oyle boyle degil. Ondan ayri kamlaktan cok korkardim sanki ben olmayinca basina bise gelcek ve son nefesinde yaninda olamiycam gibime gelirdi. Bir turlu ayrilamazdim onda. Işe gittiginde kisin bile donarak penverelerde beklerdim ne zaman gelcek diye. Sonra buyudum ve okulum geregi yurtta kalmam gerekti. Ilk bir ay kabus gibiydi. Paranoiak olmustum resmen. Hafta sonu gelip beni okuldan aldiginda boynuna sarilio kokusunu icime cekerdim. Babam da uzuliyirdu halime. Babam da halile uzulunce bu cozumu buldu ve bana parfumunu verdi koklayinca ozlemin bir nebze diner dedi. Yastigima sikmistim kokuyu gece yatarken guvenli kollarinda hissederdim kendimi bana cok yardimci olmustu bu yontem. Belki kizinizla da ise yarayabilir.

bence o zaman hiç vakit kaybetmeyin götürün bir çocuk psikoloğuna. ileride sıkıntı çekmesin minnoş.