Kıyaslananlar birbirini genelde sevmez! Neden sevmez? Neden kıyaslanır insanlar birbiriyle. Neden illa ki başkası olur, olması gereken. Varsa bir yanlışı neden falancanın doğrusuyla sunulur önüne? Neden yapar insanlar bunu birine? Böyle yaparsa, iyi bir sonuç alabilir mi, kıyası yapan? Kıyaslananda, her hangi olumlu bir değişim olur mu acaba? Ya da tam tersi mi olur? Kıyaslanan insan, bilinçli değilse, ya da bilinçli bir yaşta değilse, sevmez, sevemez kıyaslandığı kişiyi! -Kardeşi, kardeşle kıyaslarsanız, neden bu çocuklar birbiriyle iyi geçinmiyor diye daha çok hayıflanırsınız. -Çocuğunuzu, sınıf arkadaşı veya komşu çocuğuyla kıyaslarsanız, daha çok kavgalarına şahit olursunuz. -Karınızı annenizle kıyaslarsanız, daha çok gelin kaynana arasında kalırsınız. -Kocanızı babanızla kıyaslarsanız, kocanızı babanıza götürmekte daha çok zorlanırsınız. -Gelinlerinizi birbiriyle kıyaslarsanız, ya aralarınızı açarsınız, ya da size olan sevgilerini belki de saygılarını kaybetmeye mahkum olursunuz. -Çalışanınızı diğer çalışanınızla kıyaslarsanız, daha çok birbirlerinin kuyularını kazdıklarına şahit olursunuz. Kısacası kıyaslamak, iyi bir netice getirmez bize. Kıyaslanan insanda olumlu neticeler oluşturmaz, değişim getirmez. Aksine kıyaslama; sevgiyi götürür, kimi zaman da nefreti getirir. Bir insanda ki olumsuzlukları diğer bir insanla kıyaslayarak çözemeyiz. Bu olumsuzlukları çözmek istiyorsak bize yardımcı olacak şey kıyas değil, anlayış ve sevgidir. Anlayış ve sevgi bizimle olsun! Gülşah D.