hem kıymetli, hem elimin altında bulunsun kafası... ben kimsenin vazgeçilmezi olamadım zaten.. C caninfistigi

Peki saatten sonra bu adamla tekrar denemeye gücünüz var mı? İnsan bir saatten sonra saçmalık artık çekemiyor, kafası kaldırmıyor. Şmyle bir fikrim var: belli ki çok bunalmışsınız. Bir de dediğiniz gibi ceptesiniz, en kıymetli benim diyememişsiniz hiç. Bir süreliğine görücü varsa mesela, ya da başka birileri, evlenmek niyetiniz yoksa bile buluşun takılın biraz. İlle de evlenicem şeklinde değil, ben gezicem tozucam flört edip eğlenicem kafasında. Hem rahatlarsınız biraz, hem de bu herifi düşünmekten uzaklaşırsınız. Size de yazık, bu mutsuz hayatı sürmeyin çıkın gezin eğlenin biraz. T

Oda farkında dimi vazgeçilmez olduğunun T

çok değişik bir ilişki. siz kendi yaşınızı yazmışsınız ama karşı taraf? bu kadar ayrıl barış belki ergenlikte kabul edilebilir de, 30 yaşlarında insanlar ne istediğini bilmeliler. diyelim ki bu adam döndü geri, bir ilişkisi de yok, sen bu adama güvenip yola çıkabilecek misin, bir yuva kurabilecek misin, evlat sahibi olabilecek misin... hiç güven vermeyen birisi. bu şekilde üzül, ayrıl barış, mutlu ol, romantik teklif yap, kavga et, üzül, ağla... bu şekilde olmaz, bir şey olacaksa bile karşılıklı oturup hayattan beklentilerinizi konuşmanız gerekir. ve biraz kendinize çeki düzen vermeniz gerekir. hayat gerçekten bu kadar saçmalamayı kaldıramayabilir... T

Arkadsim tamamda bu kız olayı siz ayrıyken olmuş niye bukadar büyüttünki, hem demişsinki o ayrılık esnasında sende bazı kişilerle görüşmüssün. Belki seni unutmaya çalışmak için buluştu o kizla. Ama sevgilinin tek hatası o arkadşla kontagi koparmamasi öbür olaylarda bişey göremedim boşlukta herkes yapar yani. Parcali Bulutlu Buluta yükü

:) 2. yılım okulda, 3ü bekleyeceğim, il içi düşünüyorum.. uzağa gidemem ailem burada... Kitap kokusu '4 yapraklı yonca' tek ayak

yenilerle denemeye gücüm yok, bu adam herkesin söylediği gibi beni eninde sonunda çıldırtacak.. kafamı toparlayayım.. zaten kimbilir ne haltlar yiyor.. edebiyle bekleyenin ve fedakar iyi kendinden çok veren kadınların kaybettiği bir hikayeye daha hoşgeldiniz. ben ders alamadım, kalbime söz geçiremedim, çok sevdim, çok anı biriktirdim. aciz kaldım. yüz kere başım öne eğildi, ciğerlerim söküldü.. bence de artık sonu ne olursa olsun unutmasam da yaşamalı, takibi bırakmalı, düzelmeliyim. hiçbir fedakarlık ödül olarak dönmüyor be.. ne dünya.. onlar yaşıyor, mutlu oluyor.. yıllar gidiyor.. herkese teşekkürler. minnettarım. T

yaşı 33. herkes aynı şeyi söylüyor ama ben kendime anlatamadım bunu 3 yıldır.. 3 yılda saçlarım beyazladı, hep kaçtı. iki insanla yaşadım. biri çok iyi, biri pisliğin teki.. ama onsuz ne yapacağımı bilemeyecek kadar aciz duruma düştüm. hepimiz aynı güçte, tecrübede ya da yaşantılara sahip değiliz. bana hak verin bu hususta. T

canım konu hak vermekse verelim ne olacak. ama üzülen yıpranan sensin. bu yazdıklarımı senin kendine söylemen gerekir. bakın ben bu iş olmaz falan yazmıyorum zaten size, bu şekilde olmaz diyorum. Giderli

Kanıta gerek yok. İsterse hayatında kimse olmasın bir şeyi değiştirmez gerçek gerçektir. Bundan bırakın kocayı sevgili de olmaz arkadaş da. Dengesiz çünkü. Aslında o da farkında ailelere karşı rezil olunduğunun bu işin olmayacağının.

Canım bence artık ayrıyken görüşmüş görüşmemiş konusunu bi geride bırak. Çok fazla yaşanan şey olmuş. Siz, aileniz herkes çok yıpranmış. Bu saatten sonra bu ilişkiden adam olmaz. Bu adamdan hele hiç olmaz. Kendince nispet yapıyo bi de. Geri dönmeyi düşünüyo gibisin şu an kolay olan o gibi görünüyo gözüne ama uzun vadede asıl seni zorlayacak olan bu. İyi düşün derim. Allah'tan hayırlısı karşına daha da iyileri çıkar inşallah, kimseye bu kadar bel baglama C caninfistigi

Buna ben de katılıyorum. Siz ayrıyken birinin olup olmadığı konusunda neden bu kadar ısrarcıydınız? Size neden eğer söyleseydim dönmezdin dedi? Başka biri olduğunu bilseydiniz siz ayrıyken dönmez miydiniz?

Öncelikle biraz uzun olacak ancak kendimi aciz, ne yapacağını bilmeyen biri gibi hissediyorum.. 32 yaşındayım, öğretmenim. 3 yıllık bir ilişkim vardı. Daha önce de çıkmaza girip sizlerden yardım almıştım. o hesabımı bulamadım, öncelikle bunun için özür diliyorum. temmuz 2015 te ilişkim çok acımasız bir şekilde bitmişti. zor günler geçirdim ve sizlerden büyük çoğunluğu bana fikir verip yardım ettiniz. sonbahar döneminde tek tük mesajlaşmalar, mailleşmeler olmuştu. Birden sesi soluğu kesildi Eylül gibi. ben hayatında yeni birisi olduğunu anladım. asla taciz eden biri değilimdir, takiplerim azaldı vs.. toparlandım ama sevdiğimi biliyordum. kendime şans verdim, bazı şahıslarla görüştüm, efendice şansımı denedim, 3 ay geçmişti sonuçta başaramadım. Ekim ayında bir gün alışveriş merkezindeyken mesaj geldi kendisinden. bana montunun yerini soruyordu. ben afalladım önce elbette, bilmediğimi söyledim. Muhabbet uzadı ve buluştuk. Birbirimizi sevdiğimiz kabak gibi ortadaydı, yeniden deneyelim dedim, olmaz dedi ailelerimize karşı mahçubuz.. otobüse bindirdim, güzel ağırladım, yol boyunca beni aradı, ertesi günlerde de aradı. oturup düşündüm ve "bunu kendine yapma" dedim. mesaj attım, görüşmeyelim artık diye. Afalladı.. Bana mektup yazmış 1 hafta sonra okula geldi, bekle beni, biz birbirimizin ruh eşiyiz bak ne badireler atlattık vs. Ben hayatımda bu kadar güzel bir mektup okumadım. Barıştık... Ailelerimize durumu açıklamak zor olacaktı elbette, çevremize, sistematik bir şekilde onlara da açıkladık.. Ben gayet rahatım, ilişkinin ilk zamanlarındaki hırçınlıığım yok vs. Yılbaşını beraber geçirdik. Annemle oturup konuştular, ben hiç evlilik baskısı yapan bir insan olmadım, olamadım.. 3 yıl önce aklıma soktu zaten, mükemmel bir teklif yaptı bu ayrılıktan 6 ay önce ailemin önünde.. "teyze biz artık evleneceğiz izninizle, 9 ayda istemeye geleceğiz" dedi. annem şaşırdı, sevindi.. ama içim buruktu açıkçası. çünkü onun yaşadığı şehir küçük bir şehirdi, orada görev yapıyordu. 2015- temmuz büyük ayrılık 2015 ekim- barışma 2016 ocak- tatil, annemle yapılan sohbet, nişandır, nikahtır vs planları.. bir şeyler oldu hemcinslerim, bir his. 15 günlük yeniyıl buluşmasında, telefonlarımız, tabletlerimiz, pcmiz hep ortadadır. tabletini izniyle elime aldım, telefonum bozulmuştu. içeri gittim. ayrıyken sesi kesilmişti sevgilisi olduğunu düşünmüştüm demiştim ya, ilişki tekrar başlamadan sordum, biri oldu mu diye? hayır dedi. ikinci kez sordum, hayır senin mübalağa dedi. neyse, her şeyimiz meydanda ya, hangouts a girdim ve şaaak, yazışmaları gördüm.. sessiz kaldığı dönemde nefret ettiğim arkadaşı aracılığı ile bir kızla tanışmış. buluşmaya 2 kız, 2 erkek gidiyorlar, arkadaşı evli.. ben sadece balkona çıkıp, "neslihan kim?" der demez yerinden fırladı. ağlıyorum. durumu açıkladı sakince "ayrıydık, ailelerimiz istemiyordu birbirimizi, kızın elini bile tutmadım, nefret ettim, sana söyleyemezdim çünkü dönmezdim" diye diz çöktü, saatlerce yalvardı. ben 32 yaşındayım, dağılmış bir ailenin çocuğuyum, hayatımda ilk kez birine inanıp, güvenip onun çöküşünü izledim. sarılamadım günlerce.. annemle konuştum, olur kızım, sen de denedin şansını, haklı dönmezdin dedi. neyse kızla arasında fiziki bir şey geçmediğini kanıtladı. ama içime sinmeyen bir şey vardı. evli bir arkadaşıyla nasıl iki kızla buluşmaya gidebilirdi. bu nasıl bir boşluk ya da karakter sorunuydu. 2016 yılı böyle başa kakmalarla başladı.. ama çok sürdürmedim.. bu arkadaşıyla gezmesi beni rahatsız edeceğinden, en yakın arkadaşından vazgeçmek için söz verdi. ama başaramadı. ilişki giderek kopukluklar, istememezlik halleri yaşadı. barışmadan sonraki o ilk hevesli adam ve kadın yoktu.. o daha sallamaz bir haldeydi.. mart ayında gelmesine 3 gün kala telefon açtı, avm deyim, ona alışveriş yapıyorum, duymadım.. geri döndüm, "yanımda kankam m. var sonra ara" dedi. şaşırdım. çok sinirlendim. bu iş bitti artık dedim. hala bu adam için yoksayılıyorum dedim. yazışmalar, hakaretler, ailemin tepkisi, "yeter artık bu eziyet ayrılacaksın bu adamdan" demesi. onların araması, araya babamın girmesi.. nisan 2016, beni aradı.. neden babana söyledin sen diye dert yandı. konuştum efendice, hakaret edersen beni taciz edersen ne yapabilirdim dedim. ağladım, gel evlenelim mayıs ta dedi. ailelerimize söylemeden... kimsenin yüzüne bakacak yüzümüz yok artık dedi.. hayır dedim, ailesiz olmaz... sen düşün taşın dedi.. ertesi gün mesaj attım, her şeyi çözebiliriz, düzeltebiliriz daha önceki gibi bu durumu da.. hayat kuramamandan çok sıkıldım. beni rahatsız etme dedim. o gün bugündür ses soluk yok. ben zaten aramam. sıkı durun, o lanet arkadaşından foto yağmuru yaptı, kendisi engelli bende.. canlı yayın yaptı facebook ta onun sayfasından, sürekli gezmeler tozmalarda.. canlı yayının altında bir yorum, "sevgilim izin vermedi, gidemedik çok uzağa" diye.. ama aynı gün twitter dan bugünde öpüşemedik tarzı saçma sapık şeyler yazdı.. ben kalakaldım haliyle.. anlamaya çalıştım.. 1 aydır takip ediyorum, artık psikolojim bozuldu.. bir kanıt arıyorum. hala ilişkisi yok görünüyor, fotosu tek, ben göreceğim diye her adımına dikkat ediyor hissi uyandırıyor.. ilk büyük ayrılıkta sizler akıl vermiştiniz farklı perspektiflerle.. dönüş oldu.. bu adam ne yapmaya çalışıyor, bugün işe gidemedim. ilk 2 ay iyidim, yıkıntıları oynuyorum. halbuki yaz ayında önce batmış sonra toparlanmıştım.. o zaman içimde geri dönmez kesin diyordum, şimdi döner ya kafası var.. hayal kırıklığına uğramak istemiyorum, elim kolum bağlı. kimseyle duygusal yakınlık kuramazmışım gibi geliyor. sevgilisi varsa göstersin işte, bizim ilk günümüzde ilişkiler yapıldı, fotolar koyuldu. sosyo ekonomik ve eğitim anlamında kendisinden toplumsal bazda üstündüm. hani gurur duyuyordu. kariyerim var, memurum, arabam var.. ya sevgilisi bu normlara sahip değil, ya unutmaya çalışıyor beni.. ama varsa hayatında biri kesinleşsin artık, yoluma bakayım.. bakamıyorum.. nefes alamıyorum.. o ya mutluysa fikri beynimi yiyor. aramam, sormam, mesaj atmam.. bugün ne var ne yoksa sildim attım sosyal medyada hepsini kapattım. halim iyiye gitmiyor, bu belirsizlik hali beni bitirdi... nedir zihniyet? canın isteyince gez toz ama o değerli, ona dönüşü de kapatma mı? bu kadar sessizse biri vardır, zaten şıpsevdidir, romantiktir, kızlar bayılır buna.. ama bana kanıt lazım, yoluma bakmalıyım, ben karakterli bir insanım, önce sen derim karşımdakine, diğer kadınlar gibi intikam çanları çalamam.. 12 saattir ağlıyorum, kafanızı şişirdim affedin. belki de profesyonel yardım almalıyım..

toparlandım çıkıp geldi. şimdi döner o ya kafası var sanırım bende, ciddi bir şok yaşamaktan korkuyorum sanırım.. Alys

Bence dönme tekrar, devam etmez bu sekilde. Ust uste hatalar yapmis, yenilerini yapacagi muhakkak. Yoluna devam et, karsina güzel insanlar cikacak eminim. T

Denenmişin denemesi olmaz

hafifmeşrep biri değilim, insanlarla tanışma konusunda çok sosyal de değilim. sanırım haklısınız. ama tam toparlanıyorum, çıkıyor bir yerden. sanırım istiyorum da.. dilim tutuluyor.. bana hak verin. Alys

Miktiredin bence. MissCherryBlossom

Şu kadarını sormak istiyorum: Hayalin sonu ne olursa olsun bu kişi ile bir evlilik yapıp, onun koluna girmiş bir gelin olmak mı? Yoksa hayalin bu yaşa kadar beklemişsin, karşılığında doğru evlilik yaparak gerçekten mutlu bir gelin olmak mı?

Ayrildaktan sonra bir kizla cikmis olmasi bitmis olmasi sorun degil cunku sende denemissin annenin dedigi gibi. Ha nem olsam istemem. Ama istiyor olsam sorunda etmem. Istiyosal sorun etmeyecegiz. Sorun olacaksa zaten istemeyeceksin. Neyse buraya kadar olabilir ama sonra devaminda ayril baris ayril baris iyi olmamış. Ayrildiktan sonra tekrar barismayacaktin. Adam kafasina esmis ortadan kaybolmus. Kafasina esmis geri gelmis. Nasilsa sen hep orada bekliyorsun adami hazir halde. Fazla zorlamanin bir anlami yok gibi C caninfistigi

Niye dönmezdiniz peki? Zaten ayrısınız sizi aldatmış sayılmaz. Yani bu kadar katı fikirlerinizi varsa bu adam da bu kadar flörtöz ise siz bu işin sonunu beklemeyin bence. Ama seviyorsanız sizden ayrı iken olan şeyler için yargılamayın insanları.

Sevgili meslektaşım, il içi tayinler açıldı, o da kesmeyecekse il dışı? Yepyeni bir coğrafyada sıfır km bir yaşam. Düşünecek vaktinizin kalmaması açısından da iyi olur.

İnsanlar ayrılıyorsa demek ki şartlar onu gerektirmiş derim. Ayrıldıktan sonra da o an için bir daha geri dönüş düşünülmüyordur ve pek tabi insanların hayatına birileri girebilir. Zaten geri dönüş düşünülse ayrılık olmaz. Ama sonra bir şekil yenidne bir araya geliniyorsa demek ki unutulamıyor, demek ki başka insanlar onun yerini doldurmuyor. Eğer bu şekilde ise onun başkaları ilesevgili olmuş olması önemsiz geliyor. T

Yenilere gücünün olmayışını anlıyorum ama bu kadar zor biri ile mutlu olma adına savaşmak da ciddi güç istiyor bu gerçek. Şahsen yenisi şart değil ama böyle eski de olmasın. Bir başıma huzurla yaşayayım diye düşünürüm. Evli olup bunları yaşamadığın için gerçekten şanslısın.

Hayatında biri var veya yok, bırakın bu adamı, yolunuza bakın. Yaş 32 ise ne olmuş? Hiçbir şeye geç değilki.. Mutluluk bu değil, dahası siz birlikte olunca da mutlu olmayacak gibisiniz, alışkanlıktır belki de, kapatın bu sayfayı, önünüze bakın, vardır bir yerlerde sizi bekleyen birisi, mutlaka! Ne köy ne kasaba bu adam.. Sanki öyle geldi bana . push ; T

kesinlikle evlenmek için evlenseydim çoktan evlenirdim. bu kişi olsun isterim tabii yanımda, ama düzelerek, tedavi olması şart.. sadece mutlu olmak istemiştim, gelin olmak bile değil.. bir vedayı daha kaldıramam sanırım. yaşım da 32, 3 yılım gitmiş. denemeye gücüm yok yenilerle. MissCherryBlossom