inanamiyorum size. napsaydim kendi babami polise mi sikayet etseydim? ben de dayakla büyüdüm diyorum kimse beni dinliyor mu? illa yasadigim bütün siddeti buraya örnekleriyle sermem mi gerekiyor durumumu anlamaniz icin. suanda ben klinikte yatmiyorum diye aci cekmedigimi mi saniyorsunuz? burasi almanya ve yasayan bilir sadece. üstelik annem zamaninda raporlariyla birlikte bosanmak istedi biz 17den kücükken. o zaman devlet bizi alip cocuk dairesine yollayacakti. bunu istemedigi icin annem erteledi. suanda kardesimde 18ine yeni girdi ve bu saatten sonra bosanmaya karar vermis. ben tabiki destek cikiyorum. sadece insan kac yasinda olursa olsun anne ve babasinin ayriligini kolay kolay kabul edemiyor. konunun kitlenmesini istiyorum. G

Bırakın biraz kendiyle baş başa kalsın... O kadar yıl dayak yemiş küfürler duymuş kulakları onları boşaltmaya calışsın bırakın... Ayrılmak için anneniz cok gec kalmış... Ve ayrılarakda en iyisini edicek... Şimdi onada dahada sıkı destek olma vaktiniz... Vericeği kararda ona destek olmanız daha iyi... İçim parcalandı... kağıt üzerinde bi evlilik bu... Zarardan başka bi getirisi yok... Bak sende evlencekmişin... Sen olsan bu durumda napardın... Her sineye cekişilerinide düşün annenin... Can dayanmaz... Ama annen sizler için yavruları için dayanmız bes belli... blush Beriliçe tek ayak

Konu sahibi arkadaşım annen nasıl oldu görebildin mi? G

bu konuyu yeni gördüm ve mesajınızı yeni okudum.. gerçketne çok üzücü bir durum ya ne diyeceğimi bilemiyorumm... zamanla inşallah her şey daha da yoluna girer..

Konu sahibi arkadaşım annen nasıl oldu, görebildin mi? E

Bence klinikte babanın yatması gerekiyor hemde çıkmamacasına.. GokyuzundeDans GÖZLERİMDE GECE

Anneni görmeye gideceksen babanı götürmeyin sakın kadıncağız biraz kendine gelsin. Çıkar çıkmaz boşanırlar umarım Çenebaz

arkadaslar aradan biraz zaman gecti ve son durumlari paylasmak istedim. öncelikle sunu söyleyeyim hepimiz biraz daha iyiyiz ve sakiniz. ilk hafta cok cok cok zor gecti. herkes de sinir bosalmalari yasandi. dayim geldi aile büyükleri toplandi onlarla is daha da cikilmaz hale geldi... annem ona ne dersek diyelim, duymak istedigi seyleri bile söylesek bizi yanlis anlar vaziyetteydi, hala daha öyle aslinda. suanda kendisine bir daire tuttu. babam da yaninda ve beraber duvarlari falan boyuyorlar. biseye ihtiyaci oldugu zaman ilk babam yanina gidiyor. babam bana ' mantikli düsününce aslinda onun yaninda olmamam gerekiyor ama gönlüm onun yaninda olmak istiyor' dedi. babamda asiri derecede karaciger yaglanmasi belirdi, alkolden kaynakliydi bu tabi. doktor bunun iltihaplanma olasiliginin cok yüksek oldugunu biraz da abartarak anlatinca babam su siralar kendisine müthis derecede dikkat eder oldu. alkolu birakti, yani olay gününden beri alkol kullanmiyor. disari sadece bizimle veya yegenleri ile cikiyor. sigara da icmiyor. bana artik hayati daha güzel bir insan olarak gecirmek istedigini söyledi ve ben ona elimden geldigi kadar destek oluyorum. babam bana da kardesime de cok iyi davraniyor. bu olay sanirim onun da kendisinin degismesi gerektigine inandirmis. gayet medeni sekilde annemin evini diziyor, dösüyor. annem de bu degisimlerin farkinda tabii. simdi onlara yemek götürmeye gidicem. bakalim... belki bundan sonra iyi birer dost olurlar ve daha sakin bir yasam süreriz :) G

bence annenizi bırakın biraz nefes alsın. insan en sevdiklerini b ile istemeyebilir yanında zaman zaman. yaşadıkları kolay şeyler değil. babasına gidiyor kapı yüzüne kapanıyor, 2 kızı var, onların sorumluluğu var... Annen çalışıyor mu bilmiyorum ama babandan ayrılıp işsizlik maaşı alabilirdi diye düşünüyorum. Ayrıca Almanya gibi bir yerde anneniz babanızı şiddet yüzünden mahkemeye verip içeri de attırabilirdi. Ama bu gücü kendinde bulamamış demekki. Babanızın şimdi döktüğü timsah gözyaşları... Bence anneniz çıktıktan sonra kesinlikle boşanması için destek olun. Artık 21 yaşındasınız ve iş bulup çalışabilirsiniz. Hep birlikte geçinebilirsiniz. Babanıza muhtaç olmadan. Bari bu saatten sonra, bunca tramvadan sonra anneniz rahata kavuşsun. Tabii daha huzurlu bir ortamda olacağınız için siz de...

canım annenin iyileşmesine çok sevindimsende çok aklı başında birisin ayrıca ayrı olmalarınada üzülme belki herkez için böylesi daha iyidir beraberken hergün kavga görmektense ayrı ve huzurlu olursunuz hepiniz için hayırlısı olsun Zehranur

beni neden sucladiginizi anlamiyorum. evet ben gerilla tanyayim, evet ben sosyalist bir genc kadinim ve EZILEN herkesin yanindayim. en basta da annemin. yazdiklarimdan nasil anneme destek olmadigimi cikarirsiniz. 2 sene önce en son dayak yediginde ayrilmasi icin en cok cabayi ben sarfettim. fakat her seferinde geri dönen yine annemdi. seviyorum tekrar denicem dedikten sonra kolundan tutup hayir diyemezdim. üstelik annem klinikte yatiyor diye sadece sorun yasayan zor durumda ve magdur olan kisi annem degil. bende kardesimde bunlarla birlikte yiprandik. annem dayak yediyse bizde 2 katini yedik. anneme küfür edildiginde ayni sekilde benimde agzimdan girildi burnumdan cikildi. günlerce odaya kapatilip sinir krizi gecirdigimde beni hastaneye kaldirin diye yalvardigimda kimse benim sözlerimi kaale almadi. ve sunu unutmayin. iyi de olsalar kötü de olsalar onlar benim annem ve babam. kahretsin ki bu gercegi hic birsey degistirmeyecek . push ; G

ben senin anneni yeterince korumadığını destek olmadığını düşünüyorum. annenle babanın normal bi evliliği olsa ''ben karışmıyorum siz aranızda halledin'' diyebilirsiniz, ama böyle bir baba varken ''siz aranızda halledin'' derseniz, oda bildiği yöntemle, küfür dayakla halleder tabi, aslında ben sizin sülalenizinde destek olduğunu düşünmüyorum, deden nasıl annene kapıyı kapar, dayın konuştu madem anlamadı baban, başka yollar denemedimi babanın üzerinde? benim halam dayak yediğinde babam enişteme girişmişti temiz bi dayak atmıştı,10 yıl olmuştur eniştem birdaha el kaldırmamıştır halama, yada bi tanıdığım kocasını polise şikayet etmişti oda öyle rahat etmişti, sizin tepki vermemeniz fazlasını annenize çektirmenize zemin hazırlamış bence. ha diyeceksinizki tepki verdik ağladık üzüldük ayırdık falan filan... bunlar tepki değil bence sizi üzmek istemem anneniz bu durumdayken ama bence ortada bi şiddet vakası varsa, ve buna susan varsa, dövenle beraber susanda suçludur, annenizin sizinle görüşmemenizi de buna bağlıyorum benim babam annemle hararetli kavga edip annemi üzdüğünde herbirimiz annemi babamdan uzaklaştırıp babama ''bidaha annemi üzersen annemi alır gideriz yaşlanınca yanlız kalırsın'' diyoruz, adam anneme melek gibi davranıyor ki benim babam dörtdörtlük bir adamdır, yapmayacağımız halde korkutuyoruz. neyse umarım boşanırlar annenizde huzura kavuşur, lütfen yanında olun annenizin, gerçek anlamda... Bir_kadin

Bence annenizi biraz rahat bırakın. Duyunca içim acıdı yazık kadıncağıza ya. Bu kadar dayaktan sonra anneniz ne yapsa yeridir. Neden tam anlamıyla engel olmadınız diyemicem çünkü dayakla büyümek insana tüm güvenini ve cesaretini kaybettiriyor. TatLiGaci Heidi ve

vereliniortak Bir_kadin

Öncelikle siyasi mesajlar içeren yorum yazmak yasak, bunu belirteyim. Lütfen bu konuya dikkat edelim. Açıldığı günden beri konuyu takip ediyorum, konu sahibi arkadaşım lütfen güçlü ol. Annen şu anda yaşadıklarının yükünü atmaya çalışıyor, çok kırılmış, çok üzülmüş belli. Ama mutlaka size kırgınlığı geçecek, hangi anne evladına sırtını dönebilir? Sabredin bekleyin, üstüne gitmeyin, siz de daha olgunluğa ermeden düşündüklerinizden dolayı suçlanamazsınız. Her çocuk gibi anne baba birarada olsun istemişsiniz. Allah yardımcınız olsun, anneniz size siz annenize sahip çıkacaksınız, başka yolu yok. G

Merhaba Arkadaslar, nerden baslasam nasil baslasam bilmiyorum. cok uzun bi yazi olacak, özetlemeye calissamda özet yetmeyecek. okuyanin da okumayaninda cani sagolsun diyerek basliyorum... ben 21 yasindayim... önümüzde ki 2 ay benim sinav aylarim. sinavlarimi verdikten sonra anaokulu ögretmeni olacagim. gelelim derdime. annem ve babam 24 yillik evliler. babam da annem de calisiyorlar. babam ben tanidim taniyali 3 vardiya calisiyor. son 3 senedir ise 4 vardiya. babam annemi biz ( 19 yasinda kiz kardesim var) kücükken cok döverdi. her ufak biseyden tartisma yaratir, icki icer, bagirir cagirir ve siddet uygulardi. haftanin 2-3 günü dayakla geciyordu. cok sinirli oldugu zamanlar bizi de döverdi. bilhassa beni, cünkü ben kavgayi ayirmaya calisan cocuktum hep, bu yüzden bende dayak yerdim. annem bikeresinde,, corabini neden makinaya atmiyorsun yere birakiyorsun'' dediginde babamin gözleri döndü eline ne gectiyse anneme firlatti ve annemin üzerinde sandalye kirdi. annem kadin hastaligindan 3 kez ameliyat oldu. her ziyarete gittigimizde babam,, yine hastasin ne zaman iyilestin ki evde ne yemek var ne icecek bisey '' diye küfür ederdi. birkeresinde babam hepatit C süphesiyle hastaneye kaldirilmisti. 5 hafta hastanede yatmisti. o zamanlar 9-10 yaslarindaydim ve hepatitin ne oldugunu bilmiyordum tabi. doktor babama durumu anlatmak icin annemi de cagirmis muayene odasina. babamin almancasi cok olmadigindan dolayi annem doktorun dediklerini tercüme etmis. doktorun dedigi su,, bu hastalik ya cinsel yolla yada ickinin fazlalastirdigi yag oranindan kaynakli geliyor''... yapilan testlerde annemde hepatit c ye rastlanmadi. annemin doktorun söyledigini tercüme etmesinin sonucu doktorun yaninda dayak yemesi oldu. vay efendim ben karilarla kizlarla yatmadim sen kimle yattin da bana bulastirdin diye igrenc iftiralar atti. annem bizi kac sefer alip babasina gitti fakat babasi hep kapiyi yüzüne kapatti. cesaret edip ayrilamadi o zamanlar bende istemiyordum ayrilmalarini . dayim her seferinde babamla iki düzgün insan gibi konustu ve her seferinde babam söz verdi bidaha dövmeyecegine. gercekten de son 4 senedir dayak atmiyordu. cok fazla tartismalar vardi ama dayak yoktu. ama bu 4 sene icinde ayni yatagi paylasmadilar. bize söylenilen annemin horlamasi oldu. kaldi ki babam da horluyor yani ya neyse ben anladim tabi asil sebebini... 2 sene önce annemle ben komsuya kahvaltiya gitmistik. öglen olunca annem,, bi gidim babana bakim kalktiysa cay demlerim'' diyerek eve cikmisti. ben komsunun kiziyla oturuyordum. aradan 1 saat gecti haber gelmeyince bende kalktim eve gittim. kapiyi annem actiginda agzi kaniyordu ve alni aldigi darbla sismisti. annemi o halde görünce babamin yanina gitmek istedim bagirmak icin annem beni durdu. kapidan göz ucuyla babama baktigimda babam ayaklarini masaya uzatmis televizyon keyfi yapiyordu. annem uzun zaman söylemedi kavganin sebebini ve sonunda zorladigim bi an agzindan kacirdi... cinsel iliskiye girmiyorlardi. sebebi ise hem annemin artik ona sevgisinin azalmis olmasi ki bunu gayet anlayabiliyorum, hemde annemin oldugu ameliyatlar buna pek mümkün vermiyordu. ben bu konyuu gidip babamla konusamadim ama durumu bildigimi cok acik bi sekilde belli ettim... bütün bu olanlar, siddet, dayak, küfür... bizim hepimizin psikolojisini alt üst etti. ben hem okuyup hem calisiyorum ve evde artik kavgalara tanik olmamak icin sürekli islere girip cikiyorum ki eve daha az geleyim diye. son 1 haftadir annemle babam yine aralari limoniydi. sebebini bilmiyordum ama babam cok üzgün görünüyordu. annemse gayet rahat. bigün annem yokken babam,, annenin ikinci hattini biliyormusun'' dedi. bende,, biliyorum ama onu calar saat icin kullaniyor. o cep telefonu zaten hep evde '' dedim. babamsa bana pispis bakarak,, sen öyle san ne isler cevirio sen daaha bilmiosun'' diyerek beni kiskirtmaya calisti. bende babama bisey biliyosan kocasi sensin sen onunla konusmalisin. bunu gelip bana söyleyerek beni kiskirtamassin dedim. babam gitmis kardesime de bu hat olayini anlatmis. kardesim de gitmis annemden hesap sormus sen ne yapiyosun kimlerle mesajlasiyorsun diye... annem o gün aglamisti ben olaya karismamistim. dün annem arkadasinin dogum gününe gitmisti. babam da disari cikmisti. babam her 3 dakikada bir beni ve kardesimi arayip,, anneniz nerde ulasamiyorum'' diyip asabimizi bozuodu. ya baba eglenio kadin ne zirt birt ariosun diyorduk önemli diodu... en sonunda anneme ulastigimda bende ileri giderek bagirdim. aranizdaki sorun neyse halledin surda ders calismaya calisiyoruz 1 haftadir allak bullak olduk. bizi karistirmayin artik diye bagirdim. annemde cok heyecanli sekilde cevaplar veriodu suratina telefonu kapattim. kapattiktan sonra bayilmis. acile almislar. oradan da psikiyatri klinigine yatirmislar. ücümüzüde görmek istemiyor. bugun hem babam hem ben ve kardesim ayri ayri gittik ama görüsme kabul etmedi. daha ne kadar orada kalacagi da belli degil. doktorlar 1-2 gün görmek istemeyebilir ama durumu abartilacak kadar kötü degil sadece sinirleri bosalmis dedi. kardesim perisan halde duruyor. okula gitmedi. bende gidemedim kaldi ki cok önemli sinavlarimiz var ikimizde ayni bölümü okuyoruz. babam evde ayri eziyet... napicamizi sasirdik... asla siddet uygulamayin her kim olursa olsun dayak yemek cok UTANC VERICI bisey:gitme::gitme::gitme::gitme:

Annem dün bu olaylar olmadan önce babama herseyin bittigini bosanacagini söylemis. bende evlenmek üzereydim, babama durumu acacaktik. anneme telefonda bunu söyledim dedim eve gelincekonusurz. ama eve gelmedi iste suanda klinikte yatiyor. doktorlarda orada kalmasinin suan icin en iyisi oldugunu söylemisler. benim icin biraz da olsa rahat eve gelse belki daha kötü olacakti. Babamla oturup konustum bütün gece. pismanliklarini söylerken dayak meselesini hic acmadi. bende sorunun dayaktan geldigini söyleyince agladi. annen bosanmak istiyorsa ben bu evi birakirim ben anneni dusunuyorum sadece dedi. ev icin 2 tabu yapmislar. annen kendisine kalan miktari ödeyemez ben onu düsünüyorum diyip duruyor. bende bunlari konusmak icin henuz erken oldugunu anenmin cikmasini beklememiz gerektiginin söyledim. dedem almanyada degil suan türkiyede... annemle konusmadan baska kimseyede haber vermek istemiyorum. annemle görüsebilirsem sorucam konusmak istedigi kisiler var mi diye. ama durum ayrilacaklarini gösteriyor... mafoldumben reneta80

merhabalar, aslinda bu konuya dönüp dönmemeyi cok düsündüm. sonra dedim ki, benimle ayni durumda olan onlarca genc kiz olabilir ve belki onlara da bu anlatacaklarim morel ve destek olabilir. Tabi ki kimsenin böyle bi durumla karsilasmasini istemem. Öncelikle aradan 6-7 ay gecmis... Aslinda uzun bir süre degil. Cünkü nasil gectigini anlamadik bile. Annem kendi evine cikti. Kardesimle ben hala babamda kaliyoruz. Aslinda babamda kaliyoruz demek yanlis. 2-3 günde bir ev degistiriyoruz. Suan bu düzene alismis gibi görünsekte, babama gittigimizde annemizi, annemize gittigimizde babamiz aklimizdan cikmiyor. Ama bizde insaniz ve ikiye bölünemiyoruz. Annem babama göre daha güclü bir karakter oldugu icin, babama cok daha fazla ilgi ve alaka gerekliydi. Önceleri, derdimizi bile sormayan babamiz, adeta arkadas olmaya calisiyor. Ki ben buna karsiyim. Yani ilerde cocuklarim olursa, onlarla arkadaslik iliskisi kurmaya calismam. iyi bir anne-baba olmaktir önemli olan. Cocuklarin arkadaslari zaten var. Arkadas olmak anne babanin görevi degil. Babam hergün NASILSINIZ diye sorar oldu... derdimiz olunca can kulagi ile dinler oldu... Ev islerinde de yardim ediyor... Keske annem oldugu zaman olsaymis bunlar ama, sanirim artik kendisi icin bunu yapmasi ona kendini iyi hissettiriyor. 1-2 ay annemin eve geri dönmesi icin cok cabaladi, bu konuda hakkini yiyemem. Ama olmadi iste. Sanirim suan annem dönmek istese, artik babamda bu durumu kabullenmez. Bilemiyorum. O konuida fazla düsünce olusturmadim... Olaylar yasandiginda mart ayindaydik. Ve ben 31 mart'ta tezimi teslim etmem gerekiyordu. Hangi kafayla, hangi akilla tezi hazirladigimi inanin bilmiyorum. Okulda ölü gibi ruh gibi... ve ben bu sekilde okulu bitirdim. Okulu birincilikle bitirdim. Ve ben bile kendi gücümün farkina bu sonucu ögrendigimde vardim. Önemli olan ZAMAN ve DESTEK. Ben hem kardesime, hem anneme, hem babama destek oldum. Zaman da bu destege takviye oluyor... Umudunuzu hic yitirmeyin! Cunku umut olmayinca yasam da olmaz

üstelik bana gelen tepkileri hala anlamiyorum. cildiracakmis gibi oluyorum. yahu daha önceleri annem ayrilmak istediginde bende kücüktüm dogal olarak ayrilmalarini istemiyorum ve ona göre tepki veriyordum. babam 5-6 yildir dayak atmiyordu. en son 2 yil önce o bahsettigim olay oldugunda bosanmak sitediginde ben 19 yasindaydim ve yukarda dedigim gibi DESTEK OLDUM fakat annem kararindan vazgecti. ev bile bulmustum ben tasinmak üzereydik. o zamanki yasimla bana bu hükmü yaptiniz. cok tsk ediyorum. burda devrimciligimin elestirilmesine de izin vermem BenLiLa

kusura bakma da babandan iğrendim resmen. Boşansınlar sen de annene destek ol lüfen

Içim sızladı okurken bu nasıl bir hayat rabbim ıslah etsin insanım diye geçinen babanızı bunlar hep çaresizlikten oluyo dedeniz annenize destek çıksa maddi yönden rahat olsa asla yaşamazdı belkide bunları. kelimeler bulamıyorum yazacak allah yrd olsun hepinize G

Annemi göremedim. Bugun telefonda konustum. Neden bizi görmek istemedigini sordum. Serum aldigini, sürekli uyudgunu, kalktiginda ne söyledigini bilmedigini bu yüzden bizi üzecek bisey söylemek istemedigi icin görüsmek istememis. Yarin yanina gidicez özlemis ve görmek istiyormus. G

Almanya gibi bir yerde yaşıyorsunuz ve yıllarca annenizin bu eziyetlere katlanmasına göz yumuyorsunuz ya pes artık kadın hiç birinizi görmemekte haklı Bir çok hakka sahipsiniz neden anneniz ve siz 2 kızkardeş buna göz yumdunuz anlamıyorum Çok acı kadıncağız bu kadar yıl iyi dayanmış taş olsa çatlardı Ben babanıza acımıyorum kendi etmiş kendi bulmuş Bundan sonrası için annenize sahip çıkın yıllarca bu eziyetlere hakaretlere katlanmış bırakın boşansınlar devlet zaten size maddi konularda destek sağlar bu eziyeti annenizin ömrü boyunca çekmesine izin vermeyin

Annem cok güclü bir kadin bu yüzden babama daha yakinlik alaka gösteriyoruz diye kendinizi kosullandirmayin... Anneniz güclü görünmeye calisan fakat ruhen ezik olabilir iki tarafida idare etmek size düsücek... Allah yardimciniz olsun...

Peki ağlayana kadar farketmemiş mi hatasını, anneni bu derece mahvettiğini... Evin tapusunu annen ödeyemezmiş, boşanırsa evi terkedermiş... bırakın istediğini söylesin. Annene yazık günah değil mi ben okurken içim acıdı resmen. Boşanma kararının üstünde dursun annen. Destek ol annene de, bence de boşanması sağlığı ve geri kalan hayatı için daha yararlı...

Canım ben de şiddetle büyüdüm çok iyi anlıyorum seni. Fakat konunda şiddete engel olduğunu pek iyi ifade edememişsin. Arkadaşlarda seni babanın şiddeti karşısında bir şey yapmadın sanmışlar. Ailen boşandıktan sonra sen de kendi psikolojine odaklan olur mu? Biraz kafanı dinle, yaşadıklarını, maziyi unutmaya çalış :1hug: joey just

Çok üzüldüm umarım en kısa sürede en azından şu dayak vahşetinden maaile kurtulursunuz. Tüm bu yaşananlara rağmen ve çocuklarını büyütmesine rağmen annenin bu vakte kadar boşanma girişiminde bulunmamasını anlayamadım, ne güzel demişsiniz, dayım babamla güzel güzel konuşurdu diye, demek ki mantıklı, yeri geldiğinde arabuluculuk yapan aile büyükleriniz ve size destek olacak yakınlarınız var, onlardan yardım alabilirsiniz. Tüm bu hakaretlere, iftiralara, dayağa ve kimbilir yazamadığınız daha nelere şahit olmuş kadıncağızın sanırım bardağı artık dolup, taşmış. hastaneden çıkıp aynı eve, aynı şiddet yuvasına döndüğünde değişen ne olacak? Gene aynı hakaretler, aynı şiddet devam etmeyecek mi? Off anneniz adına özellikle çok üzüldüm. Birlikte bir hayat kurmayı deneme şansınız yok mu acaba? Mesleğinizi elinize alıyormuşsunuz, ne güzel, kardeşiniz de 19 yaşında sanırım üniversite öğrencisi ya da çalışıyor, 3 kadın gerekirse başlangıçta aile büyüklerinden yardım alarak, güzel bir hayat için başlangıç yapabilirsiniz, en azından bunu deneyebilirsiniz Umarım anneniz en kısa sürede kendini toplar, ve tüm şiddeti savunan ve uygulayanlar en kısa sürede cezalandırılırlar. G

Arkadaşım yaşadıkların çok zormuş. Seni çok çok iyi anlıyorum. Ben de yaşadım aynı şeyleri halen yaşıyorum. Annemle babam sürekli kavga ediyor babam şiddet uyguluyor ben artık annemi onunla yalnız bırakmamak için evden dışarı çıkmıyorum. Gidersemde annemle birlikte gidiyorum. Annem ayrılmak istiyor ama çocuklar küçük ve gidicek yeri yok. Ben hep diyorum gidelim buralardan ben çalışırım bakarız kendimize diye ama annem stemiyor napıcaz bilmiyorum. Neyse senin konunda kendi derdimi anlattım kusura bakma. Dediklerimi de hani derdi olanı daha büyük dertler var gibisinden teselli için söylemedim n bileyim sadece paylaşmak istedim herhalde. Neyse. Kardeşinle ve annenle birbirinize destek olun. Baban da tabii ki baban ama size bunları yapmaya hakkı yok.