Ben oğlumun annesiyim, sende onun birlikte olduğu kadınsın. Bu farkı ikimizin de kabullenmesi doğru olan sanırım. Bundan sonra birbirimizle rekabet etmek ve düşman olmak yerine birlikte birbirimizi kabul ederek devam edebiliriz. Ben sana kızım demek ve sarılmak istiyorum. Sende bana karşı bir adım at. konunun özeti budur ama maalesef kaynanamda kıskanç bir kadın. hadi beni kıskanıyor kabullendim ama oğlunu neden üzüyor neden krııyor onu. bilmiyorki oğlu üzüldüğü zaman ben paramparça oluyorum. kendim üzüleyim sabrederim allahın izniyle, ağlarım ama susarım ama eşim, canım üzüldüğü zaman ağladığı zaman ufff. mahvoluyorum D

Tüm kayınvalideler birgün gelin olduklarını hatırlarsa sorun kalmaz diye düşünenlerdenim ben. Şayet bu yaşımda kendimden onca yaş küçük bir çocuğu idare edemiyceksem, bu yaşada boşuna geldiğimi düşünürüm. Bu oğlunu kıskanma işinide hiç anlamış değilim zaten, ben çocuğum mutlu oldukça mutlu olurum, onu mutlu edenide başımın tacı yaparım. Sanırım ilerinin kayınvalide adayı olarak pek kriterlere uymuyorum ama gelinim kelimesini bile sevmiyorum ben Benim çocuğumun eşi, benim çocuğumdur. ilayda cem

çok güzel bi yazıydı ama iki kişi karşılıklı olarak bunları düşünüp uygularsa herşey daha güsel olur.. yaleli sevdiğin kadar

güzel bir yazı olmuş.. keşke benim kayınvaldemde böyle düşünebilse... flamenko

Sevgili Kızım, Seninle ilgili düşüncelerimi, duygularımı ve yaşadıklarımı daha iyi paylaşabileceğimi düşündüğümden sana mektup yazmaya karar verdim. Konuşarak bunları paylaşmak çok zor olacaktı. Seninle tanıştığım ilk günle başlamak uygun olur diye düşünüyorum. Bu şekilde birlikte yaşadıklarımız daha iyi anlaşılacaktır. Oğlum yanında genç bir kızla evimize geldi. İlk defa bir kız arkadaşını bize getiriyordu. Duygularım çok karmaşıktı. Oğlum sevdiği ve uygun olduğunu düşündüğü birini bulduğu için seviniyordum. Ancak onun bir başka kadına yakın olması ve gerçekten doğru bir insan olup olmadığı konusunda da endişelerim vardı. Oğlum bana çok düşkündü. Biliyorum ki bu düşkünlük ve ilgi azalacaktı. Arkadaşlarımın çocuklarında bunu gözlemlemiştim. Üzülmek ile sevinmek arasında karmakarışık bir durumdaydım. Biliyorum sende benim kadar gergin ve sıkıntılıydın. Karşılıklı nasıl davranacağımızı bilemedik. Oğlum senin gözlerinin içine bakarken bir şeylerin artık eskisi gibi olamayacağını fark ettim. Şimdi itiraf etmek gerekirse seni biraz kıskandım. Bir yandan da benim kızım olsaydın neler düşünürdüm ve neler hissederdim diye aklımdan geçirdim. Sana önyargıyla yaklaşmak istemiyordum. Ben seni kabullenmeye çalışıyordum ve bunun içinde çaba gösterecektim. Yeter ki sende benim onun annesi olduğumu unutmamalıydın. Bir anda eski alışkanlıklarımdan vazgeçmek zor olacaktı. Sende beni ve benim hissettiklerimi anlamaya çalışabilirdin. Oğlumun her anında yanında olmuştum. Artık bunun değişeceğini bilmek içimi sızlatıyordu. Hastalandığında onu bir an önce eski haline getirmek için günlerce başında beklemiştim. İlk sevgilisinden ayrıldığında başını omzuma koyup ağlamıştı. Ben de onunla birlikte ağlamıştım. Diploma töreninde onun bana minnettar bir şekilde bakışını ve sarılışını unutamam. İşe girdikten sonra kazancı ile beni götürdüğü yemek hayatımda yediğim en güzel yemekti. Tüm bu acı ve tatlı günleri artık benimle değil, başka bir kadınla paylaşacaktı. Sanırım beni tamamen unutacağından korkuyordum. Yaptığım kaprisleri hatırladığımda şimdi çok üzülüyorum. Ama sanırım kendimi hatırlatmaya çalışıyordum. Bunlar benim duygu ve düşüncelerimdi. Yine de kendimi kontrol ettim ve seni tanımaya çaba gösterdim. Oğlum seni sevmişti. Onun mutluluğu için seninle iyi ilişkiler kurmak istiyordum. Ben büyük olandım. Sana yakın davranmak ve seni anlamaya çalışmak benim yapmam gereken bir şeydi. Bende gelin olmuştum ve neler hissedebileceğini tahmin ediyordum. İlk zamanlar bana karşı saygılıydın ve sende bana yakın davranıyordun. Ama daha sonra-neden olduğunu hala anlayamamışımdır-evlilik hazırlıklarında beni her şeyden uzak tutmaya çalıştın. Benim fikirlerime önem veren oğlumda artık bana bir şey sormaz oldu. Sen anneni her konuya dahil ederken, ben hiçbir konudan haberdar değildim. Benim bir anne olduğumu görmezden gelmene tahammül edemiyordum. Oğlumun mutluluğu için susmam gerektiğini düşünerek sessiz kalıyordum. Ama içimdeki öfke gittikçe büyüyordu. Oğlum öylesine mutluydu ki benim hissettiklerimi ve yaşadıklarımı görmüyordu. Bir şeylere kırıldığımı ve üzüldüğümü anlatmak için bir iki girişimimde sonuçsuz kaldı. Tabii ki bende aranızı açmak için değil, ama seninle ilişkimizi daha iyi bir boyuta getirebilmek için paylaşmak istedim. Sende beni dinlemek istemiyor, hatta söylediklerimi olumsuz olarak algılıyor ve yorumluyordun. Paylaşamamak ve sorunu çözememekte beni öfkelendiriyordu. Sende beni, bende seni tanımıyorduk. Evlilik telaşı ile hassasiyetler de arttığı için belki evlendikten sonra bir şeyler değişebilir umudundaydım. Evlendikten sonra hiçbir şey değişmedi. Sen bizim tarafa hep tepkili davrandın. Oğlumla oturup, konuşamaz hale geldik. Tabii ki eskisi gibi olmamız mümkün değildi, ama kimi zaman benim onun annesi olduğumu bile kabul etmek istemiyordun. Kim bilir belki de ben öyle düşünüyordum. Oğlumla birlikte bir de kızım olacak derken oğlumu da kaybetmiştim. Senin için aldığım hediyelere de önem vermiyor, burun kıvırıyordun. Benim aldığım şeyleri bir kez bile kullanmadın. Oysa oğlumla ilişkiniz çıkmaza girdiğinde koşarak bana geldin. Onunla ilişkinizi düzeltmem için yalvardın. Sizi tekrar bir araya getirmek için oğlumla çok konuştum. Yardımcı olmak için elimden geleni yaptım. Bir araya geldiniz ama yine her şey eski haline döndü. Sanki sorunlarını benimle paylaşan kadın gitmiş, yerine beni umursamayan biri gelmişti. Bu durum beni gerçekten çok yaraladı. Seni anlamaya çalışıyordum. Ben de kayınvalidemle sorunlar yaşamıştım. Ama hastalığında onun yanında oldum ve karşılıklı birbirimizi dinledik ve affettik. Şimdi bekliyorum ki senin de beni anlamaya çalışmanı, beni dinlemeni ve birlikte eski günleri unutmak. Ben oğlumun annesiyim, sende onun birlikte olduğu kadınsın. Bu farkı ikimizin de kabullenmesi doğru olan sanırım. Bundan sonra birbirimizle rekabet etmek ve düşman olmak yerine birlikte birbirimizi kabul ederek devam edebiliriz. Ben sana kızım demek ve sarılmak istiyorum. Sende bana karşı bir adım at. Alıntıdır... Gxuxlsxuxm

Cok güzel bir paylasim canim... tesekkürler...:1hug: Gelecegin Kayinvalideleri olarak hepimizin basina gelecek o gün... evladlarimizi hayirlisi ile evlendirecegiz insallah... Allah cümlemize o günleri göstersin..:Saruboceq: Sirf oglunla evliyiz diye herseyi ile o adamin bize ayit olmadigni onu bu yasa getiren büyüten bakan onca emek veren Kadininda durmunun hicte kolay olmadigni, aslinda onun konumunun cok daha zor oldugnu anlayacagiz...

Allahım böyle konuşmalar yaptırmasın... Gelinler, kayınvalidelerinizi anneniz gibi görün! Kayınvalideler, gelinlerinizi kızınız gibi görün! Göremiyorsanız da bari çabalayın... Hüzün verici bir yazıydı, güzeldi. be_reN I'm takin back my

yanı bukadar olur pes dedırten bı yazı.. tum olayların uzerıne yasadıgım su ankı sıkıntılarımın uzerıne tam oturdu cuk mısalı.. zaman zaman hayretler ıcınde okudum zaman zamansa cıddı anlamda duygulanarak.. kendıme pay cıkararak kendı yasantımla kıyaslayarak.. :gitme: kayınvalıdemın de bu yazıyı gorup okumasını ole cok ısterdım kı.. :1closedeyes: hayat malesef kı hıc adıl degıl.. kımı kayınvalıdesını yok sayarken kımısı de gelınını yok sayıyor ne yazıkkı.. :çok üzgünüm:kendı saydıgı yetmıyormus gıbı oglunada bunu cok guzel asılamıs sag olsun.. :mymeka: bu konuda cok doluyum.. mafoldumben sadece kımse kımsenın ne kızı nede annesı.. ıkı dunya bı araya gelse dunya dursa bu bole ve asla da degısmez.. lmaz: oyuzden herkes yerını bılse hıc bı sorun kalmayacak.. :umursamaz: Rabbım ıyı ınsanlarla karsılastırsın ne dıyeyım.. :Saruboceq: tatlım cok sag ol ya sabah sabah ıyı geldı :1hug: kendımı ıyı hıssettıren bu yazıyı paylastıgın ıcın cok tesekkur edıyorum sana.. opuyorumnanaktan

güzeldi evet Teşekkürler canım

işin sırrı;sahip olmaya çalışmamak bence... bir erkekle olmak, onun sevdiği olmak, onunla mutlu olmak, ama herşeyiyle ona hükmetmeye çalışmamak... dünya bir çark gibidir, bugün gelinsek, yarın kaynanada oluruz, neler yaşayacağımızıda ancak allah kestirir... keşke benimde eşimin annesi böyle bir mektup yazacak kadar umursasaydı... PeSpEmBe Uyuduum ben Büyüdüüm

guzel bır paylasım olmus tesekkurler yerimseniben