haklısın galiba. biraz da kendimi düşünsem hiç fena olmıycak H hande85 Aşkısının

Benim de böyle bir ilişkim vardı. 1,5 seneye yakın çıkmıştık tabi bizim yaşımız daha küçüktü öyle evlenmeyi falan düşünmüyorduk. Senin gibi düşünmeye başlamıştım. Artık çok sıkıcı geliyordu onunla birlikte olmak. En sonunda ayrıldım ve inan ki bir an bile keşke ayrılmasaydım deyip de özlemedim. Karar senin. Sonuçta evlenme gibi bir durum olamayacak. O zaman bence gerek yok daha çok bağlanmaya. Hayat gerçekten güzel. Sevmediğin, artık seni heyecanlandırmayan biriyle öldürecek vakit yok malesef E ebru92

will_done ve hande85 ikinize de çok teşekkür ederim. ayrılmayı düşünüyodum ama bu konuda bi adım atmaktan çekiniyodum. sayenizde kararımdan eminim artık. ona konuyu bugün açıcam hemen, uzatmanın bi faydası yok E ebru92

İstanbul Lisesi dediğin, İstanbul Erkek Lisesi ise süper bir okulda okuyosun.. Oradan mezun olanlarda zaten en iyi üniversitelere yerleşiyorlar.. Yani daha 18 yaşındasın.. Daha üniversite okuyacaksın.. Ohooo önüne ne insanlar çıkacak.. Senin ayarında olan... Şimdiki sevgilin için kendini heba etmeye değmez canım.. Sen önüne bak boşverrr gerisini E ebru92

Canım zaten ayrılmanız için o kadar çok neden varki.. Bunların sende farkındasın zaten. Ayrıca bu kadar ince düşünmeye kalkarsan işin içinden çıkamazsın.. Bırak kim ne düşünürse düşünsün E ebru92

Merhabalar ben 18 yaşındayım, iki yıldır birlikteyiz sevgilimle. ilerde de evlenmeyi düşünüyoruz, ama benim kafam çok karışık bu aralar. Geleceği düşünmeden edemiyorum ve geleceği düşündükçe de korkuyorum. Sevgilimle aramda düşünce farklılıkları var, bu aralar çoğu konuda aslında çok farklı düşündüğümüzü fark ediyorum. Ve bu farklılıklar ilerde evlenince daha da büyük sorunlara yol açar diye korkuyorum. Üstelik aramızda eğitim farkı da var. Ben İstanbul lisesinde okuyorum şu an, üniversiteyi de okumayı düşünüyorum, ama o lise terk. Ben birlikte olduğum insanla okuduğum kitaplardan, izlediğim belgesellerden vs. konuşmak, bu konularda tartışmak isterdim ama onun böyle şeylerle alakası bile yok. Arada bi de kültür farkı var anlıycağınız. Geleceği düşündükçe korkma sebebim:kadın-erkek ilişkileri konusunda, çocuk yetiştirme konusunda da farklı düşünüyoruz. Evlenince kendine bi dükkan açmak, benim de orda onunla birlikte çalışmamı istiyo, ama ben kendi seçeceğim mesleği yapmayı istiyorum. Bu konuları konuşurken sonunda bi sonuca varamayınca zamanı gelince düşünürüz diye kapatıyo konuyu ama ben kapatamıyorum bi türlü. Ya evlenince de bu konularda bi sonuca varamazsak, aramızdaki bu farklılıklar sorun yaratırsa aramızda diye korkuyorum. Beni çok seviyo biliyorum ama bana sevgisini gösterme konusunda da pek iyi diil, ben ondan romantik şeyler beklerken o hiç bişey yapmıyo. Bu aralar işleri de yoğun olduğu için benle de fazla ilgilenemiyo. Şimdi işlerden dolayı senle ilgilenemiyorum ama evlenince söz böyle olmıycak deyip duruyo ama buna inanamıyorum bi türlü. Sonuçta evlenince de çalışıcak, hatta o zaman üstünde bi de ev geçindirme yükümlülüğü olcak, benle yine ilgilenemiycek diye korkuyorum. Üstelik de sevgiliyken romantik şeyler yapmayan, evlenince yapar mı diye düşünüyorum. Bu konuda çok korkuyorum çünkü ben sevdiğimle çok ilgilenirim, ondan da aynı ilgiyi beklerim, hem de ben hep aşk dolu, romantik bi evlilik hayal etmişimdir. Bunun böyle olamıycağı korkusu endişelendiriyo beni. Bazen birbirimizi sevdikten sonra bütün bu sorunları aşabiliriz diye düşünüyorum ama bazen de diyorum ki evlilik deyince işin içine çok farklı şeyler de giriyo, ya sadece sevmek yetmezse, ya bütün bu sorunlar daha da büyürse diye korkuyorum. Üstelik tek sorun bu da diil. Bu aralar benden hoşlanan biri var ve galiba ben de ondan hoşlanmaya başladım. Aslında sevgilimle aramdaki bütün sorunları da bundan sonra görmeye başladım. Sevgilimden ayrılsam bile benden hoşlanan bu kişyle aramda bişey olmıycak ama ben kendi sevgimden şüphe etmeye, acaba gerçekten sevmiyo muyum diye düşünmeye başladım. sevgilimi gerçekten sevseydim başka birinin benden hoşlanmasından etkilenir miydim?Acaba bu aralar sevgilim benle fazla ilgilenemediği için benle ilgilenen başka biri çıkınca kafam mı karıştı diye düşünüyorum. Sevgilimle aramızda fazla heyecan yok. Buluştuğumuzda eğlenceli şeyler yapmıyoruz, hatta artık konuşmaya konu bile bulamıyoruz. Acaba aramızdaki aşk mı bitti? Bütün bu sebeplerden dolayı sonunda ayrılığı düşünmeye başladım. Ama sevgilim çok iyi bi insan, onu kırmaktan korkuyorum. Ablası da yakın arkadaşım, ailesi de biliyo birlikte olduğumuzu. ondan ayrılınca ailesi acaba benle ilgili ne düşünür diye de korkuyorum. Ya ayrıldıktan sonra da pişman olursam diye korkuyorum. En çok da ya bi daha beni böyle seven birini bulamazsam diye korkuyorum galiba. Onu bi insan olarak çok seviyorum, çok iyi biri. ama ona hala aşık mıyım bu konuda emin diilim. Üstelik bi de ailem, onun ailesini pek sevmiyo. yani evlenirken ailemle aramda bi sorun çıkıcak. En çok da bu konuda düşünmeye başladım. Eğer ben gerçekten sevmiyosam, sırf onu kırmamak için neden aileme karşı çıkıym diye düşünüyorum. Napıcam bilmiyorum nolur bi akıl verin bana. Bademli_Magnum Güzel haberler geliyor tek ayak

öncelikle tebrikler 18 yaşında bu olgunluk, bu incelik ve bu kadar güzel kendini ifade edebilmene hayran kaldım.. çünkü senin yaş aralığında olanların sıkıntılarını okuyoruzda burda bazen, o yazdığı yazının bile içinden çıkamıyoruz.. harika anlatmışsın.. bu birazda senin geleceğinin ne kada parlak olduğunu gösteriyor.. ben ayrıl yada ayrılma diyemem o kişinin kendi tercihi.. fakat arkadaşların birçok dediğinde hemfirim bende.. daha 18 yaşındasın,25li yaşlarına gelip mesleğini eline aldığında düşüncelerin o kadar farklı olacakki.. ben kendimden bizzat şahidim.. amaaaaa sen şu endişlerini, kaygılarını hiç ona açılmadan hiç bi uyarıda bulunmadan bu kararı alırsan yargısız infaz olur.. hata edersin.. bizlere anlattığın gibi anlatmasın "ilgin ve sevginden şikayetçiyim, ayrıca bazı konularda anlaşamıyoruz benim fikirlerime, seçtiğim yola saygı duymanı istiyorum bu konuda endişelerim var ilerisine yönelik bazen aklıma ayrılık geliyor"diye.. en azından vicdan azabı duymazsın ben uyardım hiç emek sarfetmedi diye.. baktın olmuyor hiçbi değişim yok, o zaman kararını uygulayıp uygulamamak sana kalmış.. E ebru92

offff ben anlatamıyorum ona derdimi yaa. Sorunlarımız var, ortak bi noktamız yok diyorum. Bence hiç bi sorunumuz yok, ama illa bi sorunumuz var diyosun önümüzde 3 seçenek var ya evlenene kadar böyle sabrediceksin, ya bi an önce evlenicez ya da ayrılıcaz, ama bence en mantıklısı evlenene kadar sabretmek diyo. Ya gerçekten erkeklerin hepsi böyle galiba. O bana böyle şeyler söylese ödüm kopar, ama o hiç umursamıyo bile, hiç bi sorun yok gibi davranıyo. Evet bende bu vicdan varken ayrılmak zor olucak ama ne olursa olsun ayrılıcam artık. Çünkü kimseyi kırmiym derken en çok ben kırılıyorum. Onunla bu sorunlarımızı görmüşken artık onunla evlenmeyi de düşünemiyorum, beni mutsuz edicek bi ilişkiye de daha fazla devam edemem. Bunu ona da anlatabilirim inşallah Y

erkekleri anlayamıyorum ya gerçekden, biz kadınlara erkeklerden böyle bi eleştiri gelse "ilginden şikayetçiyim, bak beni ihmal ediyorsun, kafam karışık"diye bizim ödümüz kopar ya soğursa ayrılırsa diye.. inan nişanlıyım bazen bu itamlarda bende bulunuyorum nişanlıma ilginden şikayetçiyim diyorum, öyle rahat cvplar veriyorki aynı senin arkadaşınınkine benzer.. hepsimi aynı bunların bilmiyorumki.. ama ablacım sendede bu vicdan varken ayrılsan bile tekrar başlarsın sanırım.. çünkü belliki seni seviyor aklından senin ondan ayrılacağınıda geçirmiyor, kararını uyguladığında muhakkak yalvarmalar geri dön demeler başlar.. bunlara hazırlıklı ol.. hakkında hayırlısı olsun.. okulundan sakın vazgeçme, bi kadın ayaklarının üzerinde durduğu müdetçe daha karakterli bir ilişki yaşar diye düşünüyorum.. çünkü benim babamda dahil olmak üzere ayaklarının üzerinde duramayan kadınlar için "gitsen bile nereye gideceksin"diye düşünüyorlar.. hem gitsende baba evine sığamaz insan heralde.. ayaklarının üzerinde durursan gitsende kalsanda her daim güven sahibi olursun.. tecrübeyle sabit..

canım öncelikle kendi geleceğini düşünmelisin. eğitim farkının çok önemli olduğunu düşünüyorum. eğitim insanın düşünce yapısını, görüşünü, herşeyini etkiliyor. bunu geçtim erkekler eşinin kendinden üstün olmasını çok fazla hazmedemiyorlar ve tabi bunlar arada sorunlara sebep oluyor. yaşın daha çok küçük. insanın 18 yaşındaki düşünceleriyle mesela 25 yaşına geldikten sonraki düşünceleri çok farklı oluyor. güzel bir lisede okuyorsun. üniversiteye başladığında ortamın arkadaşların değişecek. bu bile sevgilini rahatsız edecek. bu bile aranızda sorunlar yaratacaktır. tam tersini düşün sen liseden terk olsaydın ve sevgilin üniversite okusaydı ne hissederdin. ordaki arkadaşları, ortamı yada parlak geleceği senin içinin cız etmesine sebep olmazmıydı. bence öncelikle geleceğine odaklan. kendin için en doğru kararı ver. kimse seni geleceğin için aldığın kararlar yüzünden suçlayamaz. çünkü bu yaşlarında vereceğin yanlış kararlar bütün geleceğini etkileyecektir. E ebru92

evet istanbul erkek lisesi. Offf ben kendim hariç herkesi düşünüyorum. Ya onu çok kırarsam diye korkuyorum. Ablası, ailesi bana artık ne gözle bakarlar bana kızarlar mı acaba diye düşünüyorum. Üstelik sevgilimle aramızda tartışma falan yok, görünürde hiç bişey yok aslında. Hatta ona sorsanız ilişkimiz çok güzel gidiyo der. Ona ayrılmak istiyorum dersem beni anlar mı bilmiyorum onu artık eskisi gibi de özlemiyorum. bu hafta buluşucaktık ama ona işim var diye yalan söyledim.