Benim de geleceğe dair basit bir planım vardı. İki sene sonra gerçekleşecekti. O ümide tutunuyordum. Ama son ekonomik darbelerden sonra o da yalan oldu. Dün yürüyüşten dönerken öylesine dondurma falan alayım diye markete girdim. 6'li mini Magnum, sakız, bisküvi ve deodorant aldım. 120 TL ödedim. Yine fişe bakarak yürüyüşe devam ettim. G gulebilmek

Oğlum arkadaşlarıyla geçen gün adaya gitti. Evden ekmek arası yapıp gitti gençler. Çay bile içmeden dönmüşler. Düşünün gerisini. Delikanlı çocuklar hayata atılmadan daha ekonomi peşine düştüler. Herşeyi lüks olarak düşünür hale geldik. Lüks değil ki bunlar insanca yaşamanın gereğidir bunlar. Kendi adıma konuşacağım. Misal kitap lüks olmamalı. Okuyacağım bir sürü kitap listesi var elimde ama fiyatlar uçuk hep öteler halde buluyorum kendimi. önceliğim günlük ihtiyaçlar oluyor her zaman Allah hepimizin yardımcısı olsun

Normalde dün arkadaşla açık havada oturacaktık. Bira aldık birer tane. Daha önce yapmıştık böyle hem ucuz hem keyifli olmuştu. Dün bi baktık tuvaletleri kilitlemişler. Eee ihtiyaç karşılayamıyorsam oturamam ki ben bütün akşam. Mecburen mekana gittik napalım. Boktan sebepten gittik yani Ben date'e falan çıkmıyorum artık kapadım o defteri. Ne mekanda ne açık havada, yok. Romantizm de yok. Bana göre değil ben bıraktım love sektörünü. Zaten hislerim de ölmüş boşver. Sen bu saydıklarını tek başına mı yaptın? Ben eskiden tek olmaktan zevk alırdım artık sıkılıyorum. Yanıma bi arkadaş istiyorum. Niye böyle oldu bilmiyorum ama tek yaptığım ve keyif aldığım şeyleri artık yapmaz oldum. Alkolü bile evde tek içmiyorum anca biri ile içersem içiyorum. Plajların her yeri ücretli değil elbette. Ücretsiz kısımlardaki şemsiyeler kapılmış oluyor. Şemsiyesiz de olmuyor tamamen güneşin altında yapamıyorum ben. Bu nedenle şemsiye ve şezlonga para ödedik. Kendi şemsiyemizi de alırız almasına ama taşımak zor olur. Bi de onların şöyle hafif, katlanır, portatif olanını da çıkarmıyorlar ki katlayıp sırt çantasına atalım şemsiyeyi

Kendi ülkemizde mis gibi tatil beldelerimiz var onları bile gidip göremiyoruz onlar bize lüks. Elin emekli yaşlı İngilizi arabı da bizim ülkemizde sefa sürüyor. Gençlerimiz geleceğimiz ne olacak nasıl geçineceğiz diye düşünsün dursun bir dışarda keyif için on takla atalım nasıl ucuza getiririz dye düşünelim yok termosunu al çimenliklere seril yok açık alanda otur balkonda kahve iç. Ben de cafelerde oturmak otellerde konforlu tatil yapmak istiyorum kardeşim. Bu lüks olmamalı genç çalışan bir insan için!

Sizin şuan tek eksiniz ailenizin zamanında ev bark edinmemiş olması yoksa sizde hiç bi problem yok bekar herkes sizle aynı durumda en fazla aracı vardır ekstra Ailenizi de çok düşünmeyin madem zamanında biraz sıkıp ev almayı düşünmemişler şimdi de başlarının çaresine baksınlar S

Benim ailem en genç ve verimli zamanlarında kendileri ve bizim için bişey yapmadılar. Boşandılar şimdi baba derdi ayrı ana derdi ayrı. Babam gençliğinde emekliliğini bile düşünmemiş. Annem de öyle. Şimdi ben bunlara ne yapayım? İnanılmaz canımı sıkıyorlar. Bence kimse çocuklarına yük olmamalı. Babam 60 bile değil şimdiden sızlanmaya başladı bana hanginiz bakacak yaşlanınca diyor. Annem desen emeklilik yok, esnaf şu an ama maksimum iki sene daha çalışır sonra evde otururum diyor. Kime ve neye güveniyor hiçbir fikrim yok. Sadece şundan eminim ben onlar yüzünden kendi hayatımı ertelemeyi düşünmüyorum. Örneğin yarın öbür gün daha iyi bir iş imkanı olursa evden ayrılır giderim hatta şehirden bile ayrılabilirim düşünmem açıkçası bizimkileri.

Sorumsuz anne babalar hem çocuğun geleceğinden gençliğinden çalıyor hem de sırtına yük oluyor. Biz mi ebeveyniz onlar mı diye düşünüyor insan. Bizdeki sorumsuz da babam... 90larda zenginken herkes bir mal sahibi olurken mal mülk almanın en kolay olduğu zamanlarda savurmuş durmuş. Ben ne yaptımsa annem için yaptım onun sayesinde okudum meslek sahibi oldum çünkü. Sizinkiler ayrılmış en azından. Bizim sorumsuz baba bizim sağladığımız imkanlarla yaşlılığında da rahat etti. Bunlar da ayrı mesele işte herkesin bir yarası var. Siz de haklısınız. Aileniz hem kendilerini hem sizi düşünmemiş siz bundan sonra ne yapabilirsiniz.

Ben evde daha güzel kahvaltı hazırlıyorum W

Gidiyorum geliyorum nick altı profil mesajınızı okuyorum biliyor musunuz... B

Siz sanki iş ve ücretle ilgili bir konu acmistiniz geçenlerde. Orada da yazmıştım zam konuşması yapmanın vakti gelmiş de geçiyor. Nasıl ki ikili ilişkiler için sesini çıkarmak kendini ezdirmemekle ilgili tavsiyeler veriyorsak is hayatında da bu geçerli. Onlardan bekledikçe nasılsa talep etmiyorlar diye sizi aza çalıştırmaya devam edecekler W

Gayrimenkul kesinlikle önceden birikim, kredi ya da toptan bir paranın üstüne ekleme yapılmadan alınmaz. Önceden böyleydi. Şimdi bu bile yeterli olmayabilir. Son fiyatlara canım sıkılmasın diye bakmadım açıkçası. Bir iş görüşmem var umarım olur. Ondan sonra disiplinle bir düzene oturtmayı düşünüyorum hayatımı. Rutin oluşturmak bu duruma iyi gelecek en iyi şey eldeki imkanlarla. Mesela bende dizi film izlemeyi seviyorum ama bu bana kendimi geliştirebileceğim bir şey gibi gelmediği için suçlu hissediyorum. Tamamen bıraktım şimdi KK ya sardım. Mesela bunu aşamadım henüz. İş iyi gelebilir diye düşünüyorum. Diğer konu sosyal medyaydı. Ciddi derecede azalttım. Hiç canımın istememesine rağmen sosyal medya yerine global gazeteleri okuyorum. En azından sonra kendimi kötü hissetmiyorum.

Ya ben gecen gun markete gittim, kendime meyveli soda almadım inanir misin bu bile gozume gelmeye basladi. Sade sodaya limon katip icerim diye düşündüm. Asla cimri bir insan degilim ama bunu düşünür hale geldik.

O konu şöyle, zam yapıyorlar ama işyerleri de zor durumda. Mesela şimdi asgari ücrete gelen zam yüzdesi kadar zam yaparlar en fazla ve herkese böyle yapıyorlar. Beğenmeyen için de kapı orada. Diğer şirketler de buradakinden çok farklı vermiyor. Gerçekten farklı bir maaş için İstanbula taşımam gerekir orası da biliyorsunuz hayat pahalılığı sebebiyle alınan ücretin de hayrı olmuyor. Ben izmirdeyim şu an. Yani bana adam asgari vereceğim fazlası yok dese basayım gideyim çalışmam bu fiyata diyeyim eyvallah da. Tahmin ettiğim şekilde zam yapacaklar. Aslında ortada kendini ezdirme durumu yok yani şirket dünya kadar kazanıp bana vermese o zaman olurdu. Aksine adamlar küçülmeye mi gitsek diyorlar, eldeki müşteriler gidiyor birer birer.

Evlenince düğün takılarıyla birikiminizle ev kredisine girersiniz şu an hiç dokunmayıp biriktirmeye devam edin bence

Ev olayını çok istiyorum ama yapamıyorum. En saçma 1+1'ler 3000'den başlıyor. Elektrik, doğalgaz faturaları ortada. Birkaç ay önce, ayrı eve çıksam eldeki birikimle evin içini dayasam döşesem planım vardı ama vazgeçtim mesela. W

Ben hala bu tarz finansal kaygılara girmek için genç olduğumuzu düşünüyorum. Yaşıtız. Yiyeceğim içeceğimin ücretine asla bakmam. Neredeyse haftanın minimum 2-3 günü dediğiniz hesabı içmeye harcıyorum. Yalnız yaşıyorum. Hiçbir giderimden kısmıyorum. Tatile rahatça çıkabiliyorum. Borcum yok harcım yok. Birikmişim kendimden dolayı değil o yüzden hadi ondan bahsetmeyeyim. Ama ne bileyim bu yaşlarda aman şunu kısayım evim olsun bunu yapayım mülküm olsun derdine düşemem. Ekonomi zaten kötü. Daha da kötü olacak. Yanıma kar kalan ev değil anılarım olsun. Ne kadar yaşacağımız belli değil. Ben sizin hayat tarzınızı anlamadığım gibi sizin de başkasınınkini anlamamanız normal yani

Aslında ben de bi amaç arıyorum. Bu amacı bulmam lazım. Eskiden iş anlamında insanlara faydalı olmak için bi sosyal medya hesabım vardı ona zaman ayırırdım. Şimdi amaaan diyorum mesela buna. Dizi izlerim daha iyi diyorum ama öyle olunca da faydasız gibi oluyorum. Çalışmak öyle ya da böyle iyi ve faydalı bişey bence sen de çalış. En azından zaman geçiyor çalışınca. Evet ekonominin düzelmesini beklemek saçma ama mesela deli gibi ev alanlar var bunlar nasıl alıyor? Hayır birikimi dolara, altına gömüyoruz da sadece değerini koruyor başka bi getirisi yok.

Herkesin hayatta öncelikleri farklı, benim arkadaşlarımla çoğu konuda farklıdır mesela. Onlar benim dert ettiğim çoğu şeye "amaaaan" derler. Ya da tam tersi. O yüzden dert etmemelerine bir şey diyemeyeceğim. Ama motivasyon eksikliği maalesef bende de var. Beni hayata bağlayan, tam anlamıyla yeni güne uyanmamı sağlayan bir amacım yok. Bu yüzden olduğunu biliyorum. Günün getirdiğini yaşamak ayrı canımı sıkıyor. Ama mecbur hissediyorum. Benden farklı olarak sizin işiniz varmış. Belki kırılma noktası o olabilir. Yoksa ekonominin düzelip çalıştığımız iş her şeye yetsin diye beklersek. Zannetmiyorum bunu değiştirebilelim...

Artık hepimiz tlc aşırı pintiler gibi olacağız diye çok korkuyorum

aynı durumlar wurstria en basitinden bir fastfood yemek dünya para canımız da mı çekmesin gözümüzde mi kalmasın anlamıyorum artık artık dağa taşa sandalye atıyoruz sosyallik diye bütçemiz sadece nefes almaya yetiyor

Maalesef sonumuzu göremiyorum. Her zamab bir süre küçük bir ev tutup kendi kendime yaşamayı istemişimdir. Ama maalesef mümkün değil. 20li yaşlarımda tek yaptığım işe gidip eve dönmek. Üstelik para harcamayı da çok severim Ama giyim kuşam kozmetik veya gıda hepsi o kadar pahalı ki aylardır şehir merkezine, çarşıya gitmiyorum ki para harcamıyım diye. Ki bi kere gitsem ve her istediğimi yapmaya kalksam maaşı bırakır dönerim. Online alışverişi bile çok seviyorum. Ama platform uygulamalarının hepsine sadece ürün favorilemek ve bakmak için giriyorum. En basitinden piknik yapmak bile çok maliyetli artık. Kendi annem ve babam benim yaşlarımdayken neler neler yapmışlar. Fakat ben çeyreğini bile yapamıyorum...

İşte o elbet bir gün evleneceksin durumu bende yok belki bir gün evlenirsem durumu var.

Bu arada o konu şöyle nihayetlendi, görevlendirme benim korktuğum şekilde olmadı hatta değişen hiçbir şey olmadı. Benim zam dememe gerek kalmadan patron bana, görev değişiklikleri sonrası ücretler de yeniden hesaplanacak hatta temmuzdaki asgari ücret zammını bekliyoruz bunun için dedi. Bir dokun bin ah işit zaten adamı görseniz benden beter durumda sanki yiyecek ekmekleri yok gibi.

Şu an bekar ve çalışan genç bir insan, yaşlı halime yatırım yapayım, kiradan kurtulayım mantığı ile kendine bir ev alamaz. Kredi ödemeleri çok yüksek. Zamanında anası babası ev almamışsa artık insanın kendisinin alması çok zor.

Çok gençsiniz böyle karamsar olmayın iyi beyefendi erkekler de çok Sosyal ortamlara girin birini gözünüze kestirin tanışın gerekirse ilk adımı atın güzel şeyler bunlar Rockeropt

Sevgili, aşk meşk işlerini. Kısmet demek istiyorum. W

Elbet bi gün evleneceksiniz ev alma işi o zaman yüklenmek daha mantıklı eve ikimaaş. Girecek düğün takıları zaten çok büyük artı oluyor yaşınız genç çok sıkıntı yapmayın birikime devam edin W

hanımlar merhaba. 29 yaşında, 5 yıldır iş hayatında olan, bekar, annesiyle yaşayan biriyim. son bir senedir içinde bulunduğumuz ekonomi inanılmaz canımı sıkıyor. şu genç yaşımda bi tatile gidebilmek için en az 3 aylık maaşımı harcamam lazım. ne araba alabiliyorum, ev zaten hayal. ailemden bana maddi anlamda geçen hiçbir şey yok zaten ailem de hep kıt kanaat geçinmiş. dün akşam alkollü mekana gittik arkadaşımla, çok da bişey içmedik ama 600 küsür hesap geldi. en dandik içecek 50 TL olmuş. kokteyllere 70-80 lira verdik. her zaman yaptığım bişey değil arada bi yapıyoruz böyle şeyler çünkü gencim, arkadaşımla bir yerde bişeyler içmeye ihtiyaç duyuyorum. öyle çok harcaması olan savurgan biri değilimdir. 100 bin civarı birikmiş param var dolar ve altında duruyor. asgari ücret arttı, asgariden biraz fazla alanlar olarak maaşlarımız henüz belli değil daha konuşmadık. eskiden iş anlamında ek iştir, eğitimdir bu tarz imkanları kovalayıp daha fazla para kazanmaya dair hayallerim vardı, şimdi istesem yine yaparım ama bende zerre motivasyon yok. e hem pastam dursun hem karnım doysun mantığıyla da olmuyor, daha çok para kazanmanın bedeli neredeyse iki işi birden yürütüp dinlenmeden feragat etmek. beden değil de zihin yoran bir işim var. her şeye rağmen çok şükür diyorum halimize ama benim canım çok sıkkın ya. geçen gün günübirlik denize gittik. 2 şezlong 1 şemsiyeye 150 tl para bayıldık bu fiyat geçen sene 40 tl falandı. tatile gidemiyoruz bari günübirlik denize girelim dedik e yemesi içmesi hepsi içinde 300-400 tl para harcandı. üstelik yol yorgunluğu da cabası, toplu taşıma ile gittik. böyle olunca yanında şemsiye, kamp sandalyesi gibi ağır eşyalar götüremiyorsun doğal olarak o nedenle şezlong falan kiralıyoruz. ama yoldu şuydu buydu derken yani daha yorucu oldu ya bi keyfim bu vardı artık bu da yok öyle diyeyim. koca bayram tatilini sadece evde klimanın altında netflix izleyerek geçirdim. motivasyonum, yaşam enerjim düştü. şu hayatta bişeyler yapmak istiyorum ama etrafımda yaşıtlarıma bakınca aslında onların da bişey yapamadığını görüyorum. peki o halde sorun bende değil diyorum ne diyim. benden 2 yaş büyük arkadaşım bitcoinden kazandırsın diye arkadaşına 15-20 bin para vermiş. kar elde etmek hak getire, ana parasını bile parça parça alabildi. bi de üstüne o arkadaşı için kredi çekmiş. kredi ödemesi için karşı taraftan ses yok. misal bu asla benim yapacağım ve yaptığım bişey değil. bakıyorum mesela üzülüyor ama çok da takmıyor kafaya yani kızın parası gitmiş ama her akşam dışarıda alkol almaktan geri durmuyor. işyerindeki bazı arkadaşlar maaşı 1 haftada yedik falan diyor. böyle gördükçe kafam almıyor yani finansal okur yazarlığım da var iibf mezunuyum ama nasıl oluyor bu halinden memnun tayfa onu anlamıyorum. istiyorum ki ayrı eve çıkayım, tek başıma bi düzen kurayım anneme ya da başkasına asla ihtiyacım olmasın tarzında. artık güncel ev kiraları ile bunu da yapabilecek bir durum kalmadı. hem ben gitsem annem çok yalnız kalır o da ayrı problem. ay cidden bunaldım dertleşelim biraz hadi herkes maddi konularda içini boşaltsın konuşalım ya

Her şey aşırı pahalı ama her şeyin alternatifi var. Ben dün tatilden döndüm, otobüs biletlerinin 300 olduğu yere mesela blablacar uygulamasıyla müzik dinleye dinleye gittim,90 lira ödedim. Kampta kişi başı kendi cadirimla 200 lira istemişlerdi, güvenilir bir sahile çadır kurdum sıfır TL ödedim. Kahvaltımı kendi aldıklarimdan hazırladım, cay ocaginda bardağı üç liradan çay içtim. Tekrar Blabla kullanıp başka şehre gittim yine 90 lira ödedim, orada da free kamp alanı buldum, sadece akşam yemeği, şehir içi ulaşım ve tekelden içkiye para harcadım. Dönerken de o şehirli bir tanıdığıma rica ettim, dolaşa dolaşa döndük kendi sehrime. Benden para bile almayacakti ben zorla verdim 100 lira. Üstelik yol üstünde mağara gezip denize falan girdik, güle eğlence geldik. Drone ile videomu bile çekti:) Yirmi gündür evin uzağındaydim, cebimden gerçekten çok az bir miktar çıktı. Bence sen de alternatif yarat kendine. Sahili olan bir yerde yaşıyorsan mesela git eşle dostla Kadıköy'e, iki ağaç arasına as ışıklarını, ser yere örtüleri, aç insanları rahatsız etmeden müziğini, doldur şarabını, ortaya kuruyemiş cips... Eğlen keyifle. Neden mekana gidip para veresin ki? Ben neredeyse tüm romantik datelerimi bu şekilde hallediyorum, iki de kadehim var. Oldu bitti yani, Victor levi'ye gidip 500 lira hesap ödemeden de keyifle akşam geçmiş oluyor. Yılda 10-20 defa denize giderim, bir gün olsun sezlong parası ödemedim. Hatta hayatımda tek sezlonga kadınlar kulübünden arkadaşımla denize gitmiştik, orada yattım decatlondan aldığım şişme yatağım var, sekiz nefeste şişiyor ve miniminnacik, ayakkabı boyutunda. Yasalar gereği denize her yerde girebilirsin, halka açık. Sadece sezlong paralı. Ben mesela gidip uygun bir yer bulup kendi şişme yatağımda gunesleniyorum. İstanbul'daysan hatta burgazada madam Martha koyunu onerebilirim, ama taşliktir deniz ayakkabısi ile git. Eşimle dostunla pikniklerde buluş... Ekonomi leş, rezalet. Ama önüne gecemeyiz ki. Aynı böyle rezalet gitmeye devam edecek.. ağlasak da sizlansak da bu yani. Bari uygun yollu şeylerle kendimizi mutlu etmeye çalışalım:)

Bu yüzden mi böyle erteliyorum acaba :) N

Valla zengin daha çok ağlıyor ya Son paragrafa istinaden yazdım Yıllar evvel buna dair okuduğum bir şeyi hatırladım sanırım yazar Muzaffer İzgü olmalı olay tam olarak şöyle adam bir fabrikada çalışıyor ve maaşına zam istemek için patronun yanına gidiyor belli aralıklarla ama her gittiğinde patron kendinı o kadar fena acındırıyor ki şöyle yetişemiyorum böyle yettiremiyorum şöyle yetiştirmek mümkün olmuyor vesaire vesaire adamcağız yufka yürekli her defasında zam falan isteyemeden üstüne üstlük Bir de patronun haline patronla beraber üzülüp gerisin geri eli boş dönüyordu o geldi şimdi aklıma W

Ben maalesef denizi olmayan, yeşil alanı güzel bir parkı bahçesi varla yok arası bir yerde yaşıyorum. Aktivitem ev ev ev... Eylül'de bir süreliğine yurtdışına gideceğim, ona tutunuyorum. B

Ahahahhaa ama bazı şeyler de bahaneler çok geçerli oluyor insanın yapası kalmıyor :)

Merhaba yaşam tarzı farklılığımız var, ama sizi çok iyi anlıyor ve hak veriyorum. Ben mesela kaliteli bir kahvaltıyı çok severim. Onceden ayda bir kez giderdik göl kenarına falan. Artık imkansız çünkü serpme bile kisi başı 120 lira.3 kişilik bir aileyiz Ankarada yaşıyoruz. Oglum 20 yaşında ünv. okuyor. Artık o yaşasın gençtir diye eşimle ben yaşamıyoruz diyebilirim. Bazen evde hazırladıklarımı tupü çaydanlığı filan hazirlayıp gidiyoruz ama inanın öyle yorucu oluyoki... Sahsen içine ederim böyle gezmenin deyip vazgeciyorum. Biz hanımlar evde zaten yoruluyoruz biraz hizmet görelim istiyoruz ama yok öyle bi dünya artık...

bulan sosyal fobi grubunda da buluyor. W

27 yaşındayım Lisans, lisansüstü her şey var, mesleğimle alakalı zaten sürekli eğitimler şunlar bunlar alıyorum. Geçenlerde kendimi ben ne zaman marka şeyler kullanıcam, değerli takılar alıcam derken buldum. Şükürsüz gözükmek istemiyorum, o olaya da ayrı gıcığım çünkü. Fazlasını isterken mevcut duruma lanet okumuyorum ki. Allah'a şükürler olsun her şeyim yerimde, sağlıklıyım, kimseye muhtaç değilim ama topluma sağladığım katma değere oranla yeterli düzeyde gelirimin olmadığını düşünüyorum. Bugün işten erken çıkıyorum cumartesi diye, marvel filmlerini de çok severim, tek başıma bir keyif mi yapsam dedim. İşte sinema, belki kahve vs. Kendini date e çıkarmak diyorlar ya o şekil. Sonra aman boşver derken buldum kendimi. Çünkü alışveriş de yapmak isticem, tesettürlüyüm. Beğendiğim kombinler bin TL'den aşağı tutmuyor. Gençler olarak kanımız kaynıyor, bu ekonomiyi hak etmiyoruz diye düşünüyorum.

Bende yaklaşık 6-7 yıldır devlet kadrosunda çalışıyorum. Otuzların ortasındayım. Ailemin bir dikili ağacı yoktu onlar için ev kredisi çektim iyiki onu yapmışız zamanında. Şu şartlarda ev almamız imkansız olurdu bir de onları düşünmek zorunda kalırdım. Aileden bir şey olmadığı için bende kendim için bir yatırım yapamadım. Anca oku çalış... benimle çalışmaya başlayan çoğu kişinin altında arabası var. En çok istediğim şey bir arabamın olması rahatça gönlümce gezebilmekti. Bu şartlarda o da hayal oldu. En büyük lüksüm kredi biter bitmez ayrı eve çıkmak oldu ama ben kiradayım kiraların faturaların hali ortada. Ayrı eve çıkınca şehir şehir gezme hayalim vardı hayal olarak kaldı. Bir senede anca ev eşyalarını tamamladım onların borcunu ödedim kıt kanaat geçindim ki ev de bir artı bir oldukça minimal döşedim temel eşyalar alındı. Tabii yine de pişman değilim iyiki ayrı eve çıktım en azından bunu gerçekleştirdim. Her şeyin fiyatı anormal bir çikolata bile 12 TL bir paket süt 15 TL olmuş. Evde bir tatlı yapayım misafir çağırayım desen ona bile bir sürü para gidiyor. Hepimiz dertliyiz bu konuda. Ki son zamlarla birlikte düşündüğümde maaşım gayet iyi seviyeye geldi ama maaşa gelen zam bize gelmiyor ürünlere hizmetlere gelen zamlarla o da uçup gidiyor. Ne denir ne yapılır bilmiyorum umarım tez vakitte bu durum düzelir

Yakın gelecekte evlenme planım yok. Ama eğer ev alma durumum olursa olur da evlenirsem ev almak daha mantıklı geliyor. Eşle birlikte ödenir hem koca evden kendi kurduğum aile nasiplenmiş olur en azından. Olursa çocuğuma kalır falan. Bence evin en önemli artısı yaşlılığı ve çocukları kurtarmak adına oluyor. Şimdi krediye girsem misal 10 sene yani 40 yaşıma kadar borç ödemiş olurum. Benim bir akrabam var evli ama çocuğu yok. Eşinin ilk evliliğinden çocukları var. Kazançları iyi ama kadın asla ev almaya yanaşmıyor sebebi de kendisi öldüğünde o evin adamın çocuklarına kalma durumu. Ben kazanıyorum kiramı da rahatça ödüyorum yaşım oldu zaten 50, çocuğum da yok neden ev için sıkıntıya gireyim diyor. W

Geçenlerde sinemaya gittik oğlumla. Çarşamba halk günüymüş, ona denk geldi neyse ki. İki bilet 60 lira, buraya kadar normal. İki kutu patlamış mısır 120 lira. Hadi alkolü, kahveyi geçtim, patlamış mısırın ne gibi bir maliyeti olabilir ya, bir avuç mısır değil mi bu Neyse sonra da hamburger yiyelim dedik. Çok daha pahalıları vardı ama biz uygun bir şey seçtik. İçeceklerle 180 lira da o tuttu. En basit ve ucuz aktivitelere bak.

Ben de sen gibiydim, taa ki çok yakuşuklu birini görene kadar ama o beni istemedi. Gader. Bu arada babanın dediğini annem diyor bana, bana kim bakacak diye. O da emekli memur. Sevdaya

borç filmi vardı orada da çalışanların parasını vermeyen bir patron vardı. birkaç aylık maaş kalmış içeride, adamcağız geliyor söylemek için patron bin tane şey sıralıyor. sonra bu adama diyor ki aramızda kalsın ama ben senin için bişeyler ayarlayacağım falan. asgari ücret 5500 oldu bizimkilerden hala maaş zamlarımız hakkında tık yok mesela, ay başında maaş alıcaz ama kaç para alıcaz belirsiz şu an

Öyle olacak mecburen. Hadi ev alamadılar bari kendi geleceklerini kurtarmak için sigortalı işlerde çalışsalardı. Hep macera aradı bizimkiler. Yok dükkan açtılar battılar bilmem ne. Babam çok net 40 senedir çalışıyor bir iğne yol almaz mı bir insan ya? Hiç mi yükselmez? Adam 20 yaşında da kalfaydı 50 küsür oldu hala kalfa. İnsan bi usta olayım der, yok. Zamanında fabrikaya gir hem düzenin olur hem ustabaşı falan olur yükselirsin demişler. Girmemiş bildiğini okumuş. Benim babamla amcam arasında eğitim farkı yoktur ikisi de ilkokul mezunu. Amcam esnaf, 3-4 tane evi, 1 milyona aldığı yazlığı var. Düşündükçe öz babamdan uzaklaştım bayramda bile görüşmedim adamla. Bir otobüs mesafesindeyim ama görmek gelmiyor içimden babamı. Aramıyorum sormuyorum sitem ediyor, geçiştiriyorum elimde değil uzaklaştım yani.

Neyi buluyor? B

Çok üzücü. Dün sosyal medyada ve tvde viral olan bi video gördüm. 8-9 yaslarında bir cocuk tabagını videoya cekıyor. Simit alamamıs parası bıtecek diye açma almış o da cok pahalıymıs, son açmam olabılır diyor.. Yani ben ve 90lar nesili o yaşlarda para pul hesabı bılmezdık, ne pahalı ne ucuz bılmezdık. Aile haftalık harclıgı verırdı her tenefuste kantınden bıseyler alırdık, okul egıtım yeme ıcme masrafı konusulmazdı aılelerde. Alım gücü böyle korkunç olmadı hiç bi zaman. Elimizden gelen ne olabilir bu durumda? geleceğe yönelik seçimlerimizi sandıkta iyi düşünerek vermeliyiz, çevremizde yanlış düşüncede olanları da doğruya yönlendirmeliyiz. Tek ve çıkar yol bu. Sadece ekonomiyle bitse iyi, mülteci sorunu terör sorunu, işssizlik.. hepsi ayrı karavan.

Fiyatlar o kadar ucuk ki tatil yerlerinde Turkiyede tatil yapmayacagiz. Butun bayramda evde oturduk. Bayramdan önce yurtdisina gitmistim bir kaç gunlugune, eylulde de eşimle gidecegiz. Tabi ki fiyatlar daha uyguna gelmiyor ama yurt icinde o kadar ödeyecegime biraz daha ödeyip bir kaç gunde olsa yurtdisi yapmak daha mantikli geliyor.

29 yaşında, Annesiyle yaşayan, 5 senedir çalışan ama hiçbir sosyal aktivitesi olmayan biriyim. Dışarı çıkıp kahve içmeyi lüks olarak görüyorum artık. Gene senin birikmiş paran varmış maşaallah, benim kredi borçlarım var Yani dicek çok bir şeyim yok aslında, sadece yalnız olmadığını bil demek için yazdım

Yurt dışında değil;ama ülkemizde az biraz lüks sayılabilecek bir sushi keyfimiz vardı, 70'li Sushi ortalama 1000 TL olmuş. Artık hepten lüks olmuş. Çok sinir bozucu. Dışarıda kişi başı en kötü 100 TL tutuyor yemek içmek. Tantuni yemek bile lüks olmuş.

Zamanında denendi, onaylanmadı :) boşverildi. W

Konuyla ilgili çok bir şey diyemeyeceğim, herkes aynı durumda gibi, İstanbulda mı yaşıyorsunuz, denize nereye gittiniz, güzel miydi? temiz mi? kalabalık mı? Ben de İstanbulda denize girebileceğimiz yer arayışındayım da Truman Show Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Malesef bu durumlar hangimizin canını sıkmıyor ki W

Ben de cimri değilim ama artık ben de ona gereksiz buna gereksiz demeye başladım. Eskiden sadece hava almaya çıkardım tek başıma, gezerdim canım isterse bi çay kahve içerdim. Az para giderdi. Şimdi adım attığın an minimum 100 TL gittiği için çıkmıyorum tek başıma. W

Ya gerçekten benim de pek sosyal hayatım yok artık. Normalde dün arkadaşla bi yeşil alan var orada ikişer bira içer sohbet ederiz diye plan yapmıştık. Gittik, birincileri içtik sonra bi baktık wc'leri kapatmışlar eee çişimiz geliyor yani napalım biz de yakındaki mekana geçtik. Gerçekten her şey lüks. Hususi olarak asla kahve içmeye gitmiyorum mekanlardaki kahveden daha iyisini evde yapmayı öğrendim. Balkonda falan içiyorum. Benim de öğrenim kredisi borcum vardı ama taksitler çok düşük ve bitmesine iki ay kaldı. Kredi kartı borcum var var beş bin civarı, bi tedavi olmuştum borcu bitmedi hala W

Bence hemen borç edip birikmişle araç almalısın. Çok motive olursun. Aldığın araç da değerlenir. Benim kardeşim doktor 4 yıldır altın hesabına atıyor araç almak için tam bu yıl alırım diyor hop tekrar artıyor yani alamıyor bu gidişle de alamayacak. Çünkü cesaret gerek biraz. Onun haricinde ben de en son ne zaman kafeye gittim hatırlamıyorum. Alkol kullanmıyorum ama valla limonata bile içmeye gidemiyorum. Öğle arası belki yemek yemişimdir 1 ay falan önce. Ev için toki bekliyorum bir de

Çok tatlısın yenGEnC ya

Canım arayan bakkalda da buluyor, otobüs durağında da. İstemekle alakalı bişeyler. Benimki bulamamak değil de ben hissedemiyorum. Konuşuyorum, buluşuyorum bi kahve içiyorum sarmıyor bırakıyorum. Devam edecek istek ve motivasyon kalmadı bende. Dün arkadaşıma sordum sahiden hoşlanabiliyor musun birilerinden, sen neye tutunuyorsun biriyle flört etmek için dedim mesela. Sorduğum soruya bak :) kalbim taşa döndü, elimde değil. Sevdaya