Genelde arkadaşlarımızı beraber gülebildiğimiz, derdimizi anlattığımızda bize iyi gelen, dışarı çıktığımızda muhabbet akıp giden kişilerden seçeriz. Eğer 'nasılsın iyiyim e sen nasılsın ee daha dahadan' dan ileri gitmiyorsa muhabbet, yani daha derinleşecek, bazı özel şeyleri paylaşacak samimiyeti karşı taraf size ya da siz ona geçiremiyorsanız, sürekli iş konuşuluyorsa arkadaşlıklar bir süre sonra kopar ve herkes bir adım ilerisine gidebildiği kişilerle devam eder. Maalesef bazen iyi olmak, düşünceli, nazik olmak sosyal çevre için yeterli olmuyor.

Belki fazla iyi niyetlisinizdir. Çok iyi niyetli insanları saf gören yarım akıllılar var çünkü. Biraz baskın bir tip olsanız sıkıldım deyip masadan kalkamazdi. Hic tepki vermemissiniz siz de zaten ben mesela hayırdır diye sormadan bırakmazdım sıkıldıysa gelmesin masama. Siz niye sormadınız? Biraz sesiniz çıksın öyle durumlarda. Burdaki yazım dilinize bakınca da iyi niyetli hassas biri olduğunuzu düşündüm. O kız masaya gelince ne konu açtınız bilmiyorum ama ofisin dedikodusunu yapsaydınız 2. kahveyi söylerdi emin olun

İstanbulda isen arkadaş olalım mı? Ben de insanları kırmaktan çekinirim ama bana haksızlık yapıldığında da sessiz kalamam. Kendim de kimseye haksızlık yapmamak için çabalarım. Her arkadaşım çok kıymetlidir İstanbulda isen tanışalım derim senin gibi hassas insanları severim:) . push ;

alicia994 Bana özel mesaj atmışsın bu konuda, başlığına da yazmak istedim, aynı dertten muzdarip olduğum için fikirlerimi paylaşayım. Çok iyi arkadaşlarım olmasına rağmen, sebepsiz biten çok arkadaşlığım da oldu. İnsan ilişkileri dünyadaki en zor şey, nasıl davranman gerektiğini, ne konuşman gerektiğini her zaman bilmek zorundasın. Bu yolda da çok kırılacaksın, kırıldıkça alışacaksın, tecrübe olacak, yani sanma ki bulduğun 3-5 arkadaşın hayatının sonuna kadar seninle olacak, olur da imkansızlıklar da var. Anlattığın kadar düşünceli vb isen bunca insanın anlaşamamasının bir sebebi olmalı, önce kendine dön, buradaki hanımlar da yazmış zaten, belki çok negatifsin, belki samimi olayım derken yapmacık duruyor, belki kendinden çok sık bahsediyorsun, ya da genel kültür olarak iyi değilsin Ya da ikinci seçenek olarak sorun senden kaynaklanmıyor. Bazen olumsuz tüm durumlarda hatayı önce kendimizde arıyoruz, ama bir düşün bakalım belki de hata karşı tarafındır... Belki onların da psikolojik sorunları oldu, dengesizlikler, kendi içinde çözemediği sorunlar arkadaşlığınızı bitirdi, zaten senden çok kolay bir biçimde vazgeçen insan hayatında olmamalı. Kendi içine dön, kendine zaman ayır, kendini tanı, oku, kendini geliştir Revna bana bu konu hakkında "Kendini geliştir, seçilen değil seçen olursun" demişti, hiç unutmuyorum. Ben de sana aynı tavsiyeyi veriyorum. + Bir de yalnız kalmaktan korkma, "kaliteli yalnızlığı seviyesiz kalabalığa tercih ederim" bu sözü hatırla.

Neyseniz o olun. İnsanları fazla düşünmeyi bırakın Ortamda soru sorunca cevap alamamak sadece sizin başınıza gelmiyor. Sormayın gitsin. Ortamda soru sorunca cok garip cevaplar almışligim vardır benim. Ben arkadasinizin size sıkıldim demesini,3. kişinin varlıği dolayısiyla konusmamanıza bağlıyorum. Başkalarinin agzina laf verecek konusmayı yapmamak sizin, kalkıp gitmek de onun tercihi. İnanın üzerine düşünmeye bile değmez. Fazla hassas ve yumuşak mı goruyorlar acaba?Tavır koymaz, ona cevap vermesek de olur mu diyorlar. Bildigim tek birşey var, ne zaman insanları bu kadar düşünmeyi bırakırsaniz, o zaman ilişkileriniz daha iyi olacak. Kesinlikle. Nasıl davranayım demeyin. İçinuzden geldiği gibi olun. Öbür türlü sırıtır zaten.

Gerçekten çok faydalı bir konu ve faydalı yorumlar var. Bütün herkese kendi adıma teşekkür ederim. Konu sahibi ile benzer, ortak bir soruna sahibim. Yorumlar çeşitli, farklı. Buna rağmen çoğu mantıklı geldi ki, düşünmediğim şeyler değil. Yapı ve karakter meselesi işte can çıkar huy çıkmaz. Ben hem arkadaş ortamlarında aranan, görüşülmek istenen ortam kurulduğunda herkesin yüzünün bana dönük olduğu gruptayım, bir yandanda senin gruptayım. Nasıl oluyor bu dersen, eğlenceli neşeli, konuşkan esprili sıcakkanlı biriyim, çok fedakar, verici, iyi bir dinleyici, anlayışlıyım. Fakat bazende, depresif, suskun, dalgın, soğuk, dert anlatıcıyım. Dönem dönem modum değişiyor. Bu yüzden insanlar açısından benimle görüşmek bir risk. Modum yüksekken yakalarlarsa çok keyifli vakit geçirilir. Fakat iyi günümde değilsem vay halimize derler. Bu yüzden insanlar benimle, ya gerçekten özleyince, ya da görüşecek daha iyi birini bulamayınca, kendi canlarıda sıkkınsa görüşmek için can atıyorlar. Eskiden bu olumsuzlukları barındırmazdım bünyemde. Uzun süren arkadaşlıklarımda o zamandan kalma hatta yeni arkadaşım yok diyebilirim ve nedeni belli :)) Kaldıki kendimde çok hevesli olmuyorum yeni arkadaşlıklar kurmaya ve geliştirmeye kendimi bildiğimden, ne olacağını bildiğimden. Bu durumdan memnun değilim orası ayrı. Fakat bir insanın arkadaşlığını kazanmak içinde o an olmadığım bir hale bürünmem. İstesem yaparım fakat bu zahmete değmez yani kuracağım arkadaşlık bunun bilincindeyim. Kendim çok matah bir şeymişim gibi yeri geliyor arkadaş beğenmediğimde oluyor bu arada, iyi biri olsa bile. Gerçekten çok yalnız değilsen önce kendini iyi etmeye bak, psikolojik desteğini al. Zaten o zaman daha sağlıklı hareket edersin her konuda ve dolayısıyla arkadaşlıklarında sağlıklı şekillenir, gelişir. Eğer çok yalnızsan, alacağın psikolojik desteğin yanında sosyalleşmekte sana iyi gelecekse, kendini en iyi sen tanıyorsun, kendi adına düşündüğün iyi ve kötü özelliklerini törpülemeye çalış biraz. Umarım içindeki cevheri açabilecek bir arkadaşın olur ve hayatın kolaylaşır, her şeyden önce kendi değerini bil, karşına çıkanlarında bilmesine izin ver...

Yaşadığınız duruma dair fikir beyan etmek sizi tanımadan çok sağlıklı olmaz ama insanına denk gelmemişte olabilirsiniz. Farkında olmadan bilinçaltınızda olan düşüncelerden belki karşınızdakine çok alttan olan pasif bir tablo çiziyorda olabilirsiniz. Yaşınızda çok büyük değil aslında hayat tecrübe derken zamanla daha iyi ilişkiler kurabilirsiniz. Birde kişisel gelişimle alakalı online eğitimler var. İletişim anlamak, anlaşılmak üzerine. Mesela siz kendinizi ikili ilişkilerde nasıl gördüğğünüzü yazmışsınız ama mesela belki vücut diliniz yada kendinizi ifade ediş şeklinizle karşınızdakine farklı bir imaj çiziyorsunuzdur. Eğitimler insana kendine karşısındakinin gözündende bakabilmek gibi şeyler de katıyor. Kendinizi incitmeden kırılıp dökülmeden daha güzel sosyal ilişkiler kurabilmenizi dilerim. Öneri kısmına gelirsekte; Şu yaşıma kadar ki sosyal ilişkilerimden ve gözlemlerimden fikirlerim ise şu şekil, Öncelikle mesafe her zaman iyidir. İnsanlarla ilişki kurmak zamana yayılması gereken birşey, ilk görüşmede samimi olmak kendine dair dökülüp saçılmak doğru değil. Bir kişiyle görüştükten sonra karşı tarafın nabzını tepkisini görmeyi beklemeden o aramadan aramak, yeniden çağırmak yerine bir süre beklemek karşı tarafın tepkisini görmek lazım. En fazla bir kere daha şans verip aramayanı selametle uğurlamak yada aramadığı sürece aramamak gerekir diye düşünüyorum. Birde yardımsever olmak tamam iyi hoş ve minnoş bir tavır olsada yardıma ihtiyacı olana kendisi talep etmeden yardım etmek nankör yetiştirmektir. Bırakın ihtiyacın olan talep etsin. Sizde müsaitilik durumunuza göre elinizden geleni yapın. Şuanda aklıma bunlar geldi. Sevgiler.

bilmiyorum belki de ben kırmamak için demeyeceğimden karşıdaki böyle konuşunca ağırıma gitmiştir, ben de aslında daha sert olabilmeyi isterdim

artık zaten o kızla karşılaştığımda sadece selamlaşıyoruz o kadar, asla konuşmuyorum o bir şeyler söylemedikçe zaten anca sigarada karşılaşıyoruz artık. gerçekten özellikle kırılmasınlar diye kibarca davrandığım halde bu şekilde kaba saba olmaları çok ağırıma gidiyor. hak etmediğim bir şey. ben sıkılsam bile asla belli etmezdim sırf karşı taraf üzülmesin diye.

Çok konuşuyor olabilirsin Sadece kendini anlatıyor karşıdakini dinlemiyor olabilirsin Konuştuğun konular sıkıcı olabilir Hep dert anlatıyor olabilirsin olumsuz şeyler insanı sıkar Karşındaki sıkıldım dediği için aklıma bunlar geldi W

Bende sizin gibiyim sayılır çok konuşkanım hatta insanlar bana der insan seninle yaşlanmaz falan diye eğlenceli bulurlar ama beni de önemsemezler mesela değer vermezler hani bazı insanlar vardır ya arkadaşları çekinir onlardan onların dediği olur o kızar diye bişey yapmazlar karar vermezler hiç öyle olamadım

E o zaman belki sizden sıkılmamıstır yanınızda biri daha varmış. Genel olarak sıkılmıştır, mesai bitimine daha çok vardır, belki yanınızdaki kişiden haz etmiyordur

kesinlikle az konuşan biri değilim normalde, hatta tam tersi konuyu açan taraf ben olurum hep, o gün de hep konu açıyordum monicatak

Yine aynı şeyle karşılaşıcam deyip negatifi mi çekiyorsunuz acaba? Bence önemsemeyin, gidip tek başınıza oturun, kitabınızı alın.. Resim yapın veya enstrüman çalın.. Dil öğrenmeye çalışın mesela.. Bu tip etkinlikler o psikolojiden çıkmanızı sağlayacak, aura nız insanları çekecek zatenn.. İnsanlar çok önemsemeye gelmiyor inanın

aslında sormak istedim neden bunu dedin diye ama yanımızda biri olduğu için soramadım duymazdan geldim. sonra da sorsam mı sormasam mı diye zaten zamanaşımına uğradı. keşke biraz kırıcı ve pat pat konuşabilen bir insan olabilseydim. çok istedim bu davranışımı törpülemeyi ama beceremedim içim hiç rahat etmedi şunu desem ne düşünür çok mu kırılır diye uzun uzun düşünmekten. sonanda

sıkılmasını dile getirmesi kaba bir davranış bence, sıkılabilir anlarım ama bunu böyle söylemesi karşıdaki kişinin duygularını da hiçe saydığını gösteriyor. sıkıldıysa sıkıldığını söylemeden gidebilir, neyse ben çıkayım işe döneyim vs diyebilir. her düşündüğümüzü pat diye söylesek birbiriyle iyi anlaşan insan kalmazdı zaten. D damdan

Kuzucum ben 43 yaşındayım. Nasıl bir iş yerinde çalıştığını bilmiyorum ama işteki insanlar çok bencildir. Sorun senden kaynaklanmıyor yani. Zaten bir sorun yok. Sen beklentini az tut. O çok iyi anlaşanlarda ayrılır. Insanlar bencil ve çoğunluğu fesat. Boşver onları.

Öncelikle merhaba ben de sizinle aynı durumda olduğumu söyleyebilirim hatta siz anlatırken bi an kendim yazmışım gibi hissettim.. Etrafımda çok insan var ama arkadaşım dediğim toplasan 2 kişi bile yok sırtımı dayayabileceğim 29 yaşındayım. sanırım etrafımdaki insanları iyi seçemiyorum ya da bi sıkıntı var hep kopuyor bağlar bi şekilde.. bazen ben koparıyorum o bağları çoğunlukla karşı taraf koparıyor bi şekilde kopuyor. üniversitede de çok sevdiğim arkadaşlarım sonradan benden uzaklaştı nedenini bilmiyorum.. araştırmadım da o zaman. ama şu an koymaya başladı bu durum.. bencil bi insan değilim hep iyi niyetli yaklaşıyorum insanlara aslında. insanlarla normal başlayan bi arkadaşlık, bir süre sonra ufak bi huyundan irite olduğum için tamamen bitirip mesafe koyabiliyorum. tabiri caizse o kişiyi göresi gözüm kalmıyor diyebilirim. aslında hiçkimse 4 4 lük değil bu durum annemden bana kalma. o da öyledir benm gibi.. insanların sevmediği tarafları çok göz ardı edip onları bir bütün olarak düşünemiyor. böylelikle benim de şu an hiç arkadaşım yok neredeyse.. insanlara bakıyorum çocukluk arkadaşlarıyla bile görüşüyorlar eğleniyorlar çok özeniyorum çok isterdim sırlarımı paylaşabildiğim yakın arkadaşlarım olsun çevremde.. evlenince şehir değiştirdik zaten az olan arkadaşlarımla bağlarım iyice koptu. iş ev okul derken kendimi bazen kaybolmuş ve amaçsız bir yaşam yaşıyormuşum gibi hissediyorum. öyle işte ben de içimi döktüm..

Yazildi mi bilmiyorum ama cok mu kendinizden bahsediyorsunuz. Son donemlerde tanistigim bir kac insana hizlica bu sebepten mesafe koydum, herkesin kendince hayat telasi var surekli siz anlatiyorsaniz karsi taraf of be ne dinleyecegim diyip mesafe koyabilir. Ben oyle yapiyorum. A

Ayni problem bende de var. Herkesle iletisim kuramam kurdugum zaman da illaki bir problem cikar. ilkokulda sadece 2 kisiyle yakindim onalrda mahalleden arkadasimdi. Digerleriyle bir turlu anlasamazdim ya da cocuk akli beni disliyoladdi bilemem. Ortaokulda da ayni herkes diger siniflarla bile arkadas benim sadece 3 tane yakinim var. Hepsi bulusur bi yerlere giderdi cagrilmayan ben olurdum. Lisede bu durum duzeldi cunku problem bendeymis onu anladim. Aslinda duzelmedi de ilk senemde sansima cok yakin bir arkadasim oldu ve beni baya anlayan birisiydi. Cok atilgan cevrrsi genis birisiydi ve bana surekli neden soguk davraniyorsun, bakislarin bir tuhaf insanlar yanlis anlar derdi. Arkadasima yeni tanistigimiz kizlar boyle diyormus yanindaki arkadasin cok tuhaf cok donuk hic isinamadik falan. Sonra o beni biraz acti gel suraya gidelm beraber gidelim diye diye benim iletisimimi guclendirdi. Oysa ben de ben konusuyorum insanlar benimle konusmuyor saniyodum. Universtye gecince de girdigim ortamlarda ben kendime yakin olan insanlarla muhabbet etmeyi sectim yabanci dil okuyorum ve hepsi cok bambaska kafadalar bana sen cok safsin ya diyip sohebtimi de begenmezlerdi hatta benimle tanismak isteyen bir cocuk vardi ona da muahbbeti yok o kizin pek demisler cocuk benimle konusurken bunu soyledi halbuki sohbetimden cok keyif almis. Bence ortak yanimiz yasitlarimizla kafa yapimizin farkli olmasi, ayak uydurmak zorunda degiliz sohbetimiz onlara skici geliyorsa onlarinki de bana cok sacma geliyor. Iki tarafinda uzsklasma hakki var bu durumda. Ben artik kendi arkadasimi kendim ayiklayip seciyorum, siz de oyle yapin kendi kafa yapiniza gore birini buldugunuzda rahatlicaksiniz. Emin olun herkesle arasi iyi olan insanlar en yakin arkadaslarina hepsinin dedikodusunu yapiyor

Bu durum hayatımın her alanında olmuştur. Girdiğim ortamda ilk başlarda insanlar sever, sıcak tepkiler alırım ama sonra bir şekilde insanlar benden yavaşça soğumaya başlar, eski samimiyetleri kalmaz ve ilişki biter. Topluluk içinde de pek önemsenmedim önceki yıllarda. bir arkadaş grubu olur ve en az iletişim kurulan ben olurum, her fırsatta yazdığım, iletişim kurduğum halde. Hatta 3 kişilik bir grupta isek mutlaka tek oturan ben olurum, diğer iki kişi birbirleriyle çok daha samimi olur ve dışta kalan ben olurum, her ne kadar o kişilerle ilgilenip samimiyet göstersem de. Bu durumdan bıktım artık. İnsanlara her zaman yardım etmeye çalışırım ve karşıdaki kırılmasın diye pat küt konuşmam ki kırılan ben olurum genelde. Birisinin bir sorunu olduğunda karşılık beklemeden yardımına koşarım elimden geldiğince. Ancak bu kadar iyi niyet beslememe rağmen herkese karşı nedense aranmayan sorulmayan ve unutulan bir insanım bir türlü çözemiyorum. 26 yaşımdayım, hala aynı sorun gerçekten artık psikolojim bozulmaya başladı. Sevilen, aranan bir insan olmak, arkadaş edinmek neden bu kadar zor benim için? Başka insanlar nasıl bu kadar kolay ilişkiler kurup samimiyetlerini ilerletiyor? Duruma vereceğim en son örnek olarak, geçen sene bir kız vardı iş yerinde sürekli yanıma gelirdi başlarda, konuşurduk sohbet ederdik ben de onun yanına giderdim tabi, gayet samimi davranırdık birbirimize. Kız yavaşça iletişimini azalttı ve benim bütün çabalarıma rağmen iletişimimiz bitti. En son yanıma geldiğinde de iş yerinde bir yarım saat oturmuştuk, kahve içtik sohbet ettik sonra bana dedi ki "neyse ben yerime geçeyim sıkıldım". Bu lafından sonra ben de artık ne çağırdım ne de o iletişime geçti böyle bitti. Gerçekten insanların bana böyle kaba saba davranmalarına, gereksiz yere soğuklaşmalarına dayanamıyorum. Şu insan ilişkilerinde çektiğim zorluklar 26 yıldır bitmedi. Ne yapsam ne etsem olmuyor. Yalnız bırakılmaktan, umursanmamaktan gerçekten bıktım. Artık her gün mutsuz dönüyorum eve. Yaşadığım stres ve üzüntü sağlığımı da etkilemeye başladı, bazen kalbim tekliyor. Benimle aynı sorunu yaşayan, çözüm önerisi olan, yardımcı olmak isteyen, önceden bu sorunu yaşayıp kurtulmuş ve insan ilişkilerinde istediği seviyeye gelmeyi başarmış birisi varsa lütfen yorumlarını yazsın cidden çok ama çok ihtiyacım var. Psikoloğa git diyecek olan varsa da demesine gerek yok gideceğim bu hafta. Eğer olumsuz veya kırıcı yorum yapacak birisi varsa yorumunu kendine saklasın lütfen, zaten yeterince tükendim birazcık empati kurun.

Çok güzel yazmışsınız gercekten. alicia994 arkadaşım ben de senin gibi bir dönem bunu çok dert edinmiştim kendime. Ben ne çok konuşkan ne çok iyi niyetli harika alttan alan biri değilim ne düşünüyorsam olduğu gibi söylerim. Hatta arkadaş edinme kaygısı ile söylememeye çalıştığım zamanlarda da mimiklerim o kadar ele veriyor ki zaten tiksinç bakışlar attığımı fark ettim. Çoğu zaman aslında bir konunun hararetle savunulan bir yönününden baska bir yönüne dikkat çekerim ama o zaman da muhalefet ve antipatik olurum. Halbuki sadece düşündüğümü söyleyemeye hakkım var degil mi? Benden bu hakkı arkadaş edinme kaygısı mi almalı? yakın zamanda basıma gelen olay, ailede çok fazla Ogretmen var ve geçen marttan beri ben asistan olduğum icin insanlık dışı çalışıyorken onların nasil calistigini biliyorum. E tamam olabilir Calisma şartları bu. Şimdi çıkıp biz çok risk altındayız diye ağladıkları zaman hayır o kadar da değilsiniz dediğim icin kötü oluyorum. Bunu bir tek kendimi düşünerek degil bir çok meslek grubu ile kıyaslayarak söylüyorum ve bu benim görüşüm degil mi? Benzer konuda Burada yazdığım bir yorumdan bin kelimelik kınama yazısı yazmış bu tiplerden biri mesela kankaları da desteğe gelmiş. Burada antipatik olan kim ben tabi ki Ama umrumda mı degil. Çünkü gerçekler her zaman hoşa gitmez hoşa gitmeyen şeyler söylersen "ay bu ne biçim insan" olursun. Özetle arkadaş edinmek hoşa gitmek GB bir gayem kalmadı çünkü bunu yapmayacağımı biliyorum ben. Ve bu şekilde de kendime fazlaca zaman ayırıp mutlu olabiliyorum. Benim deneyimim bu şekilde oldu. Şundan da adım kadar eminim mesela burada "ben aranan kişiyim çok sevilen kişiyim " yazanları sevenden çok sevmeyeni vardır. Ama o da kendi bakış açısı ile görüyor dünyayı, ona da bi şey diyemeyiz. Bu platform bu tip soruların cevabını almak icin çok uygun degil dışarıdaki insanlar ne kadar bencil ve düşüncesizse aynıları burada da mevcut.

Peki bunca yıldır yakın arkadaşım diyebileceğiniz hiç kimse olmadı mı, varsa onlar size yetmiyor mu. Bunu yargılamak niyetiyle sormuyorum, arkadaşlıktan kastinizi anlamaya çalışıyorum. Kendimden düşünüyorum. bir ortamda bazen olur hiç konuşmam çünkü konusasim gelmez. bazen de kendimi neşeyle sohbet ederken bulurum başka bir ortamda. Hatta üniversitede evde kalırken yakın arkadaş grubumdan olgun ve aklı başında arkadaşımın dikkatini çekmişti bu, normalde onlarlarlayken gayet esprituel konuskan olan ben, aynı evde diğer bazı kişiler de ortama dahil olunca istemsizce susuyordum. Belki de kendinizi her ortamda aranılan konuşkan yapan kişi olmaya zorluyorsunuz Emin olun buna hiç gerek yok. Olaya diğer açıdan bakacak olursak, bazı insanlar gerekli gereksiz çok fazla konuştuğu zaman itici gelebiliyor belki de siz çok konuşuyorsunuz Bırakın da sizi konuşturmaya çalıştırsın lar her zaman konuyu açan siz olmayın. kendiniz olmanız her zaman en iyisi ama girdiğiniz ortama, insanlara göre de davranabilirsiniz. Herkesi mi yakın görüyorsunuz, illaki hoslanmadigim, bununla kesinlikle arkadaş olamam dediğim kişiler olur benim. bence siz çok kafaya takmayın. eger bu zamana kadar samimi denecek kadar yakın arkadaşlık larınız olmadıysa bir sorun var tabii cheri cheri

+ Ve sana artık bu konu hakkında vicdansız olduğumu söylemiştim alicia994 yine arkasındayım, artık sorunun bazen katiyen ben de olduğunu düşünmüyor, ve bana karşı saygısızlık yaparak arkadaşlığını bitiren insanların adlarını dahi hatırlamıyorum. Vicdan ve merhamet önemlidir ama hak edene yapmalısın.

Farketmeden insanları boğuyor olabilirsiniz. Bu tür şeyleri akışına bırakmanız gerekli. benkahvecanavari ne kedisiz ne

Arkadaşım senin mesajlarını ve verilen cevapları okudum. Ve gerçekten üzüldüm. Çünkü biraz anlaşılmak ve tavsiye almak istemişsin. Ama çoğu insan seni tanımadan yargılamak için yarışa girmiş Bir abla tavsiyesi vermek istiyorum. Sakın bu tarz mesajları kadınlar klubunde açma. Çünkü burdaki insanlarında dışardaki insanlarından farkı yok. Çoğu seni tanımadığı için gıcık olduğu bir insanla özdeşleştirip eleştirecektir. İkinci olarak şunu diyeyim. Evet büyük ihtimalle sessiz bir insansındır. Ama herkes tek tip olmak zorunda değil bence ama günümüz dünyasında sessiz insanlar eziliyor dışlanıyor önemsenmiyor. Nerde boncuk dağıtanlar var oraya meyilli herkes inan. Bu dünya çıkar dünyası. Ama öyle büyük çıkarlara da gerek yok. Küçüçük bir şey görseler sende yanınından ayrılmazlar. Önce insanlar sıcak davranıyor sonra uzaklaşıyor demişsin ya işte olay orda. Herkes önce sıcak ilgili davranır sonra devamı gelmez niye gelmez çünkü senden çıkarı olmayacaksa senden emek zaman ve ilgisini de esirger. İşte bu kadar bencildir insanoğlu. Ayrıca girdiğin ortamda gruplar varsa önce merak ederler sonra baskın sözsahibi olanlar seni sevmezsse sürü psikolojisiyle hepsi seni dışlar. Kendine yetmeye çalış ve ilişkilerin niye ölünceye kadar sürmediğini anla. Çünkü sadece çıkarlar insanları bir araya getirir. Örneğin sen girdiğin ortamda yeniysen senin gibi yeni olanlar hemen senle kaynaşır niye çünkü çıkar yanlız kalmamak için ama aynı insan bir süre sonra ortamını kurdumu seni görmezden gelir. Yada çocuğun vardır çocuğu olan sana biraz ilgi gösterir niye çocuklarınız beraber vakit geçirsin çocuğu eğlensin yine çıkar kalkıp bekar biri yada senden çok yaşlı biri senle ilgilenmez niye yine çıkar ortak ilgi dedikleri aslında ortak çıkardır. Kimse kimsenin iyi bir insan olmasına bakıpta değer vermiyor ama eğer sen o kişiye bir menfaat sağlıyorsan yada gücün varsa iyi derler. Yani sadece iyi olmak değil eğer güçlüysen ve iyiysen insanlar seni sever ve seni görür. Yazmak dertleşmek iatersen özelden yazabilirsin bana. Burda yazıp daha da üzme kendini

aslında konuşkan bir insanım, sürekli konu açarım, sohbet etmeye çalışırım ama belki de insanlar sohbetimi çok sarıcı bulmuyor. siz nasıl konuşuyorsunuz insanlarla ne çeşit konulardan konuşuyorsunuz

Sıkıldım ne demek ya. Insan hiç utanmaz mi oğlum 5 yaşında o bile daha kibar olabilir. Iş arkadaşınız çok iticiymiş. Arkadaş konularindan bende cok muzdaribim, gençliğim aynı "dertler"le uğraşmaktan geçti diyebilirim. 32 yaşındayım, bu kafa eskiden olsa ohoooo neeler yapardim diyorum. Size tavsiyem arkadaşlığı çok önemsemeyin. Ciddi diyorum, ki ben arkadaş canlısı birisiyim. Seçici olun, iş arkadaşınız ise samimi degilde sicakkanli ama sınırları belli bir sekilde konuşun. 30 dakika degilde 10-15 dk görüşün ki o kişi ile görüşmezsiniz artik. Insanlara düşüncelerinizi belli edin, hakaret etmeden kirmadan mesela tavri itici ise " sen böyle yapınca ben kişisel algiliyorum aliniyorum." Diye ortaya laf atin. Kişi zaten kendini ya toparlar ay canım yanlis anlasima oldu derse sizde ona göre davranirsiniz, yok burdan devam edip terbiyesizlesiyorsa zaten sizin seviyenizde değildir.

hissettiriyordum aslında, konuşmalara katılıp sıcak davranırım insanlara ama nedense hak ettiğim karşılığı alamıyorum insanlardan. o kaba kız da gitti başka kişilerle samimi olmaya çalışıyor şimdi.

yakın arkadaşım diyebileceğim insanlar oldu, ancak bir süre sonra eski yakınlığımız kalmadı. ortam değişikliği vs gibi nedenlerden eskisi kadar sık görüşemedik ve samimiyet kalmadı bir süre sonra. genelde gene ben yazan oldum ama karşı taraftan aynı çabayı görmeyince bir süre sonra saldım. A anderunmastisi

Ben de iyi niyetli, yardımsever bir insanımdır normalde.. bunu gösteriş olsun diye de yapmam. Içimden gelir. Insanların zor zamanında yanında olmak güzel bir şey bence. Omzuna vurup sen halledersin canım deyip gidebilirim belki ama öyle yapmadım. Neyse lisede hep aranan bir insandım, arkadaşlarım da öyleydi keza. Hayatla daha tanışmamış toy insanlardık. Üniversitede de öyleydim. Memleketime çok yakın okudum 75km. Hee hafta giderdim. Kaç kere arkadaşlarım ile de gittim sayamadım. Ailem bana harçlık verirken onlara da verirdi öyle düşünün. Her gidisimde yurtta kalmaya bildiğim için eli dolu giderdim. Ailem de öyleydi kendi kızları gibi gelirdi arkadaşlarım hep. Vericiydim aslında arkadaşlarım da öyleydi. Çünkü aynı şeyi yaşıyorduk. Yine sorun yaşamadım. Ama özelllikle iş hayatına atılınca vs gördüm ki artık öyle şeyler olamaz. Iyi niyeti salaklık, gösteriş olarak gören insanlar var. Çünkü bilmiyorlar sadece karsidakini-yakin arkadaşın olmasa bile- sadece insan olarak düşünmek ne demek. Onun için verici olmayin çok. Yine de içinizden gelen kişilere olun tabii herkes aynı değil. Burda dedikodu yapmıyorum pek seviliyorum diyen olmuş ama biraz tersini düşünüyorum. Dedikodu yapan daha çok seviliyor. Bu tanıdığınız kişiler bile olmayabilir magazinsel bile olabilir. yasa göre diyorum tabii 30 yaşından sonra pek olmaz. Yani içinizden geldiği gibi davranın hiç kırılır mı demeyin zaten çoğu insan kırar mıyım demez düşündüğünü şöyler gerçek arkadaş da böyle yapar, yoksa bir şey katamayız birbirimize. Sorunu varsa bırakın kendi çözsün akıl verin sadece. Ben tek eski arkadaşlarıma ya da çok isindiklarima yardımcı olurum artık. Nette isindigim da olabilir bu. Yani akışına bırakın kasmayın yardımcı çok olmayın gülün eğlenin şakalar yapın arada laf söyleyin bir dumur olsun, abartmayın ama. Tabii arkadaşlık böyle hesap kitapla olmaz ama siz sorduğunuz için diyorum. Demek ki bir yerde yanlış yapıyorsunuz

Sizin söylediklerinizi her insan hayatının bir döneminde mutlaka yaşar. Kimisi takıntı yapar kimisi umursamaz. Hele de şu dönemde insanlar dost değil gün geçirmek için arkadaş edinmek isterken. Aynı durumu hemen hemen edindiğim bütün arkadaşlarımda yaşadım. Umursayan kişiler daha sonra geri dönüş yaparak özür diledi umursamayanlar da sessizce hayatımdan gitti. Bende niye böyle diye sormuyorum artık vakti gelen gidiyor çünkü. Hatta bazen çok samimi gördüğün biri pat diye ilişkiyi kesiyor. Bu süreçlere dikkat edersen başka bi açıdan sınandığın süreçlerdir genelde. Mesela sınav dönemi ya da ailevi bir dönem olabilir. Diğer nedenin neyse ona yoğunlaş

Kolay lokma olan, hep el altında olan pek onemsenmez. Birisinin lafından incinirseniz asla içinize atmayacaksiniz. Niye kız, ne yaptım da sıkıldın deseydiniz, o hem bir duraksardi hem de bir dahakine daha dikkatli olurdu hem sizin içinizde kalmazdı hem sizden çekinir usturuplu olurdu

Ben eskiden insanlara karşı çok sabırlıydım. Yakın bir arkadaşım vardı severdim kendisini hep överdim güzel huylarını ama zamanla ben ezilmeye başlamıştım artık daha seçiciyim birisi birşey dediğinde alttan almıyorum lafımı söylüyorum sonra kendileri yanaşıyor insanlar demekki bundan anlıyor diyorum artık hiç kasma kendini çekinme sende lafını o sıkıldım dediğinde çıkış sağdan de geç

yada belki oturmaktan sıkılmıştır. ille benden sıkıldı diye küsüp sadece selam vermeye indirgemek tuhaf. kız da belki konu sahibesi için durduk yere mesafe koydu diyordur. bu kadar alınganlıkla aranılan kişi olmamak normal.

Fazla fedakarlık arkadas geubunda sevılmıyor. Ben kendı tercıhım dedıkodu yapmayan her sekılde arkamda suraxak ınsanları tercıh ddıyorum. Bıylece arkadaslıkta saglamnoluyor. Sizde boyle yapmalısınız. Grekanslar uyusmadı yada sızden bır tık ıyı geken ınsana gıtmıslerdur. Bence gerek yok. Bırakın gıtsınker. Umursamayın . push ;

kesinlikle demişim düzelttim şimdi konuşkanım hatta genelde konu açarım bir şekilde muhabbeti yürütmeye çalışırım P

Evet bende de aynı sorun var. Yaş 27, gerek iş gerekse sosyal ortamlarda çok bulundum. İnsanlar beni dışarıdan çok sever, iyi bir enerji aldıklarını söyler. Sonra bir şey oluyor. O sihir bozuluyor sanki. Mesafe koyuyorlar. Anlayamıyorum. Açık açık sorduğum oldu ama net cevap alamadım. Bir yerlerde yanlış yapıyorum ama nerede anlayamıyorum. Konuyu takip edeceğim ben de.

Yanlış anlamayın beni ama belki de arkadaşlığa ihtiyacınız varmış görünüyorsunuz o yüzden itiliyor belki insanlar. Farkında olmadan öyle bir enerji yayıyor olabilir misiniz?

Önce saygı kazanmanız lazım. Öyle yüzünüze sıkıldım deyip gidemeyecek kimse. İstediğini söyleyen istemediğini işitir. Eğlenceli olmak mevzusuna gelince bazen yaratılış ile ilgilidir. Siz siz olacaksınız, sizi siz olduğunuz için sevecekler. Başkası gibi davranarak uzun süreli ilişkiler kuramazsınız. Şu konu çok eğlencelidir bunu konuşun diyemeyiz. Biz arkadaşlarla en son öyle saçma bir noktaya geliriz ki ilk konu nerden açılmıştı hatırlamayız. Kendi ailemi tatillerimi anlatmıyorum demiş mesela bir arkadaş. Onları da anlatırım onlar da bana dahil. Uyum çok farklı birşey. Doğru insanı bulmak sadece evlilik için değil arkadaşlık için de önemli. benkahvecanavari ne kedisiz ne

Yahu herkesin muhabbeti eğlenceli olacak diye bir şey yok sartlamayin kendinizi. Kendinizi sevin öncelikle. Belki yanlış insanlarla karşılaştınız. Herkes herkesle anlaşmak zorunda değil. O sıkıldım diyen hadsiz kızla ben anlaşamam mesela, sinir oldum ona Ama sohbet konusu bulamamaya gelince, benim şu hayatta en hoşlanmadığım bir şey varsa, bir ortamda bilgim olmayan bir konu konuşulurken armut gibi bakmak. Üniversitedeyken bir karesinde arkadaş grubumuzda konu formula1 e gelmişti. Benim de zerre bilgim yok o zamanlar. En yakın kız arkadaşım aşırı entelektüel bir kızdı, sohbet ne olursa olsun çatır çatır anlatıyordu, her şeyi biliyordu. Yakın arkadaşım olmasa utanmasam kıskanacaktim aşırı imreniyordum. Erkek ortamında erkek gibi sohbet eder, kadınlarla kadınların ilgisini çekecek her şeyi bilir, yaşlı biriyle konuşsa onla da konuşacak şeyler bulurdu. F1 konusunda o anlattıkça herkesin gözleri parlıyor, aaa sen de mi izliyorsun süper falan. Sırf o formula1 konusunda öyle armut gibi baktığım için her haftasonu f1 izlemeye başlamıştım. Hiç ilgimi çekmese bile gündemdeki maçları takip eder oldum fazla bilgi göz çıkarmaz diye. Daha çok okumaya, daha çok araştırmaya başladım. O kız arkadaşım benim şansımdir gerçekten. Ondan çok şey öğrendim. Siz de bu vesileyle, en azından gündemi takip edin. Her konuda bilginiz olsun az çok, meraklı olun, araştırmacı olun. Sözlükleri okuyun. Kadınlarla ilgili şeyleri okuyun. Ne bileyim güzellik, magazin, spor vs

Bu tarz konularda konu sahibi hep mukemmel arkadastir, asiri dusunceli, fedakar ve iyi biridir hep. Şimdi bir insan herkese uyumlu olmaya, fazla iyi olmaya calisiyorsa bana yapmacik geliyor ister istemez ve itici gorunuyor. Muhtemelen samimi gorunecegim diye abartiyorsunuzdur farkinda olmadan.

Şu güne kadar mesafe koyup uzaklaştığım kişileri bir düşündüm, genelde ya çok alıngan, ya çok pesimist ya da bir noktadan sonra konuşacak bir şey bulamadığım kişilerdi. Çok verici olmak ya da çok iyilik yapmak arkadaşlıkları sürdürmek için yeterli değil, aynı frekansı tutturmak gerekiyor.

Yani işte yanlış anladıysa sorsaymis keşke. Burada çok okuyorum insanlar her seyi sormadan karşı taraf anlasin diye bekliyor. Neden yahu müneccim mi herkes? Demin bir konuya da yazdım kocasınin bir şeyine alınmis adamın bundan haberi yok. Sebepsiz yere küs gibi davranıp sorunca yok bir şey deme durumu.

Ama sıkıldı demek neden rahatsız ediyor Yani sıkıldım demek sizi neden rencide etsin ki Her düşündüğünü söylemek değil samimiyet gibi duruyor olanı söylemiş o an Her söylenene çok anlam yüklemeyin

ben normalde insanlara karşı katı da değilim, pek çok kazık yerim ama gene de enayi gibi şans veririm. benim genelde hep karşıdaki kişi bitirir arkadaşlığı. gerçekten kendimi çok yalnız ve acınası bir durumda hissediyorum. özellikle şu son bir haftadır yoğun bir depresyona girdim.

ya sıkıcı birisin bir süre sonra konuşma tıkanıyor Ya aşırı fedakar birisin hep kendinden ödün veriyorsun Ya sohbetin sarmıyor ya çok sessizsin Ya da sahip olduğun şeyleri dillendirmeyi seven birisin Bunların hiçbiri değilse doğru arkadaşlar seçemiyorsun.

Fazla yakınlık ve samimiyet kurduğunuz için insanlar farklı algılayabilirler. Hee bir de bazen cazgır olmak gerekiyor ortamlarda.. Ben arkadaşlık ilişkilerimde öyleyim mesela. Neden kırmamak için uğraşıyorsunuz ki bir şey oldugu zaman tepkinizi lafınızı söyleyeceksiniz. Muhtemelen her şeyi alttan alan yada her şeye susan her şeye evet diyen belirli bi zaman sonra cidden sıkıcı oluyor ve karşı taraf ciddiye almamaya başlıyor.. fikirlerinizi laflarınızı esirgemeyin

açıkçası iş hayatında arkadaş edinseniz bile bunun samimi olmasını pek tavsiye etmem. iş arkadaşı dediğimiz insanlar bir arada çalıştığımız için mecburen görüştüğümüz insanlar aslında iş yerinde. ben iş hayatında, özel hayatımda günahımı bile vermeyeceğim insanlarla karşılaştım. hani iş hayatından, iş yerinden arkadaşım yok diye üzülmesin bence kimse. orası magazinel muhabbet etmek için olan bir yer benim gözümde. ilk iş yerimde görmüş geçirmiş bir ablamız vardı beni de severdi. ve bana her zaman şunu söylerdi, iş yerinde özelini anlatma, fazla samimi olma, magazinel muhabbet et, herkesle konuş zaman geçsin ama eğer samimiyet kurarsan sorun yaşayabilirsin derdi ve çok haklıydı. magazinelden kastı gündelik şeyler, gündem vs. o yüzden ben iş yerinden arkadaş edinemiyorum diye hiç üzülmem, size de tavsiye etmem. bunun dışında, fazla düşünceli ve iyi niyetli olmak kazandırmıyor genelde. onlara göre davranmak zorunda değilsiniz. yalnız da takılabilirsiniz. çok ince düşünceli insanlar kaybeder. güzel tavsiyeler zaten verildiği için ben de bu kadar söyleyebiliyorum şimdilik :)

Sıkıldım diyip yanından kalkan biri arkadaşın olmasin. Acaba çok mu üstlerine düşüyorsun da uzaklasiyorlar senden?Cabalamayi, arkadaş olmayi bırakın yani özel bir çaba harcamayin. Birde akışa bırakıp deneyin C Clementine_78 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

belki de muhabbetim sıkıyordur çünkü davranışlarımda hiçbir sorun göremedim. ama muhabbetim eğlenceli olsun diye ne yapmam gerekiyor, ne çeşit muhabbetler açmam gerekiyor bilmiyorum. belki de insanın içinden gelen bir şeydir yani bende demek ki öyle bir yetenek yok ama bu hep böyle sorun yaşayacağım anlamına mı geliyor?

Ben o her zaman arkadaş bulan aranıp sorulan gruptayım. Evet dediğiniz gibi bazen bazı arkadaşlar bi tık geri planda kalabiliyor. Örnek vermek gerekirse benim yaşam enerjim çok yüksektir, gülmeyi eğlenmeyi çok severim. Mızmızlık yapmam. Kimseyi yargılamam ya da arkasından konuşmam. Hatta yaşımın insanı değilim bence benim yaşımdakiler daha ağır takılırken ben biraz fazla hareketliyim maalesef böyleyim ama doğal halim bu. Grubun dışında kalanlara gelince biraz sessiz sedasız, fikrini beyan etmeyen veya dedikodu yapmayı seven tipler otomatik dışta kalır. Bir de evli ve çocukluyum ama bunlardan da bahsetmek istemem. Çünkü evlenmek isteyen bekar arkadaşlar varsa ortamda özendirmek istemem ya da çocuğu olmayıp çocuk sahibi olamayanlar varsa diye çocuktan bahsetmem. Yani muhatabımın hassasiyetlerini göz önünde bulundururum. Hiç arkadaşsız ya da mutsuz hissetmedim bu konuda. Siz de bir değerlendirme yapabilirsiniz kendinizle ilgili acaba farkında olmadan hata yaptığınız bi nokta mı var diye

Koyverin gitsin. Kirilir mi uzulur mu diye fazlaca dusunmeyin. Bunlar muhabbeti de bozar. Birakin sizi oldugunuz gibi kabul etsinler. Kimse mukemmel degil ki. Onlar da mukemmel birini aramiyorlar zaten. Sadece olduklari gibiler. Hayat cok da kasacak kadar uzun degil. Bakin goz acip kapayincaya kadar 26 sene gecmis. Birakin geri kalan zamanda kendiniz gibi davranarak gecsin. Inanin kalmasi gerkenler kaliyor yanimizda. Hayat sepetimizdeki curukleri temizliyor. Sadece yasayin, oldugu gibi. Gezin, tozun, okuyun, gulun, eglenin. Yasamanin keyfine varin. Gereksiz insanlari yalniz kalmamak icin rehberinizde tutmanin da anlami yok.

Bir de eskiden kaesimdaki kirilmasin diye kirilan ben olurdum. Simdi oyle degil. Ben katlanabiliyorsam o da katlanabilir diye dusunuyorum ve beni kirdiklarinda saygisizlik yapmadan gerekeni soyluyorum, icime atmiyorum.

Senin arkadaşın olurum Sen gibi insanları değerli bulurum çok çok hemde. Ülkemizde şunu sakın unutma fazla iyi niyetli mütevizi insanları salak yerine koyma, çantada keklik sanıp öteleme gibi bı gen var galiba. Kendini biraz değiştir bak nasıl bal arısı gibi pervane olurlar.

Acaba farkında olmadan soğuk mu davranıyorsunuz? Verdiğiniz örneğe kadar iyi niyetli insanlar hep en son hatırlananlar oluyor diye düşünmüştüm ama kızın ne kadar patavatsızca da olsa sıkıldım demesi bi düşündürdü. Ben olsam neden sıkıldın hayırdır haspam derdim mesela. Az konuşan biri misiniz ya da mesafeli konuşan biri misiniz?

belki de haklısınız, ama diğer türlü davranmayı da beceremiyorum M

çok teşekkür ederim, gerçekten insanın hayatında değer bilen birilerine ihtiyacı var önemsemeyim diyorum, ben de onlar gibi davranayım diyorum ama yapamıyorum, bir türlü içime sinmiyor

Niye kizdin millete kuzum? Sana sıkıldim diyen patavatsiz, millet onun gonlunu mu hos edecekmis?insanlarin zaten birbirlerine tahammulleri yokken pasiflikten hoslanmiyor olabilirler yani asiri sessizsen bunaltir yok seviyor ve hissettiriyorsan o zaman bu karsi tarafla alakali basta ki sıkılgan kiz gibi

katılıyorum

Bir kisi size mesafe koyuyorsa sorun ondadir 2 kisi koyuyorsa durum şüpheli ama herkes bunu yapiyorsa sorun sizdedir. Cozum bence bunu kabullenmekle basliyor. Mesela ne oluyorda sıkıyorsunuz insanlari? Bir gun kalkip yahu bu saatten sonra x e mesafe koyayim demiyorlardir heralde.

Herkes ayni seyden bahsetmis yuzde yuz katiliyorum. Insan iliskilerini yonetebilmek gercekten cok zor. O yuzden hic bulasmamak en iyisi :) Daha dogrusu hassas ve dusunceli olan kisiler icin zor. Ben oyle olmaktan uzaklasmaya zorluyorum kendimi cunku basima ne geldiyse dusunceden iyi niyetten nezaketten geldi insan iliskilerimde. Artik kimseye bi anlam yuklemeden once kendimi onemseyerek kendimi dusunerek gerekirse bencilce davranarak sınırları kontrol ediyorum. Boylesi inan ki daha konforluymus kafan rahat ediyormus kim ne hissediyor ne soyluyor umursamamak insana cok iyi geliyormus. Diğer turlusu gercekten insanin basina is aciyor. Gerek yok :)

ankaradayım malesef

Musadenle bir ornek anlatmak istiyorum; 30 yasindayim ve benimle yasit bir is arkadasim var ona sorsan dunyanin en yardimsever en tatli en zarif en guzel en harika en en en insaniydi ve biz diger kizlar hic birimiz onunla vakit gecirmek istemezdik cunku biz de, onun en tatli en harika en iyi en guzel hatta parfumu en guzel kokan en guzel giyinen oldugunu dusunelim isterdi. Hatta aslinda pek umursamadigini dusundugumuz seyler icin bile arar hal hatir sorardi ve yapmacikligi buram buram hissedilirdi. Seni asla tanimiyorum ve sende bunu yapiyorsun demiyorum sadece bir ornek vermek istedim. Inan bana iyi arkadasliklar icin verici olmak, onaylamak, hep guleryuzlu olmak ya da hep gulumsemek yeterli degil ya da bunlar bir kistas degil. Belki de sen cok bahtsizsin bu konularda, ben de cok mesafeli bir tipimdir o yuzden etrafimda cok insan yok ama cok sukur ben de ailemden yana sansliyim, baska bir arkadasim var o da ailesinden yana cok sanssiz ama herkes ona bayilir herkes cok sever. Boyle seyler biraz sans meselesi bence. Ben olsam kendim olurdum, samimi olurdum, gerisi olacaksa kendiliginden olacak. Umarim bundan sonrasi daha guzel olur.

kendimden çok bahsetmem genelde sorduklarında söylerim

aslında istediklerinde ediyorum, ama genelde eğer yapabileceğim bir şey olduğunda söyle diyorum. tersini yapmayı çok denedim, yani karşımdaki kırılacak diye korkup ona rağmen kırılmaktan çok bezdiğim zamanlarda. ama bir türlü beceremedim. yani kendimi düşüneyim, istediğim gibi konuşayım, davranayım dedim ama hala her dediğimi düşünürüm acaba kırılmış mıdır diye. şaka yaparken yüz kere düşünürüm. tek derdim bu da değil, genelde topluluk içinde konuşulurken konu ile alakalı soru sorarım kimse cevap vermez konuyu konuşmaya devam ederler bu topluluk içinde önemsenmeme durumu yıldırdı. bazen diyorum kimseyle iletişim kurmadan sessiz sakin takılayım diye ama yalnız kalmak da koyuyor.

İnsanların size neden böyle davrandığını bilemem ama ben başımdan geçeni anlatayım belki iz bulursunuz kendinizden bilemem. Son derce naif, iyi, ama bazı sorunları olan biri ile arkadaş oldum çok samimi sıcak vs. Şu dünyada sonsuz güvenebilecek nadir insanlardan. Ben severim dert dinlemeyi paylaşmayı, elimden gelirse yardımcı olabilmeyi. O anlattı ben dinledim kendimce yorumladım vs. vs. İki ay kadar sık sık görüşüyordum sonra gördüm ki evet sorunları var ama asıl sorun onun bakışı sorun her seye ama her seye sorun gozuyle bakıyor en ufak seyı gozune takıyor herseyden yakınıyor enerjımı emdı modumu dusurdugunu ve bana ıyı gelmedıgını farkettım. Ve görüşmeyi kestim.

işte bir anlayabilsek neden dolayı böyle olduğunu... muhabbetim mi sıkıyor yoksa cidden lanet mi var anlamadım

kızla genel konulardan konuşmuştuk, kıza tepki veremedim çünkü yanımızda birisi daha vardı ben de duymamış gibi yaptım ve görmezden geldim yaptığı terbiyesizliği ama bir daha da birebir konuşmadım kızla selamlaşma dışında

Bende aksine gruplardan oldum olası uzak durmuşumdur. Nerde çokluk orda b.. luk demiş diyen. Az olsun öz olsun. İki senelik okudumdan geriye tek bir kişiyle görüşüyorum mesela... Iş yerinde mesela tek bir kız arkadaşım vardı... 32 yaşındayım ve büyüdükçe arkadaş edinmek dahada zor... Ben mesela çok seçiciyim. Herkesle samimi olamam hele o gruplar liseden beri uzak dururum dedikodu kazanıdır o guruplar. Herkes birbirinin yüzüne güler sırtını dönünce ilk harcayacağı kişidir o yüzüne güldüğü. Kısaca az olsun öz olsun gerekirse tek olsun ama has olsun.

Yok kırmayın zaten. İyi niyetinizi bozmadan şakaya vurun. Yani şaka yapar gibi laf çarpın demiyorum. Gerçekten şakayla soruverin. Böylece ikiniz de gerilmezsiniz, araniz açılmaz, hatta daha sağlıklı ilişkiler kurarsiniz D damdan

ama neden muhabbet eğlenceli olsun diye çaba gösteresiniz ki sıkılmış dile getirmiş ve gitmiş bundan olağan ne var yani herhangi bir şeyden sıkılabilir o günkü konu açmaz bir dahaki açar ama siz hemen tavır alma olarak algılamışsınız mesela muhabbetinizde hep ben bilirim tarzı bir anlatım var mıdır bazı insanlar vardır tam bir şey anlatacak olursun o aynı konuda daha önce gördüğü ya da duyduğu bir şeyi anlatır senin lafın ağzına tıkılır bazı insanlar vardır uzatır da uzatır yani aslında 3 cümlelik olayı 3 dakika anlatır sana konuşma sırası gelmez, o da bıktırır yani muhabbetim iyi derken aslında insanlar daha çok dinleyici sever dedikodu taşıyan sever ama hep kendi hayatından izlediği filmden kitaptan vs örnek verenler itici olur zira hep didaktik gibi gelir ben mesela uzmanı olduğum konuda konuşmayı sevmem yani iş değil muhabbet ise ve ben X uzmanı isem ben konuşursam zaten diğer kişiler mecburen susar oysa ben sesimi çıkartmam, onlar konuşur dinlerim sonra birinin aklına gelir biz de burada konuşuyoruz senin başına nasılsa gelmiştir diye o zaman anlatırım bunlar örnek belki de bunların hiçbiri ile alakası yok sizin imajınız mıç mıç ilişkiye uygun değildir benim o ayyyy canımmmmm modlu konuşmalarda suratım düşer bu tarz insanlar bu nedenle benimle mesafelidir, ama bunun eksikliğini hissetmem yanımda çok inan değil bana uygun insan olması önemli lakin özellikle iş ortamında çok da alıngan olmamak lazım

Amaan çokta takma demeye geldim sohbetim mi sıkıcı ne hata yaptım yine diye düşünmeyi bırak demekki çevrendekiler sığ insanlar seni seven olduğun gibi sever zaten benibosver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bir arkadaş var, yavaş yavaş herkes onunla oturup kalkmayı bırakıyor. Ben de bir kaç haftadır görüşmeyi bıraktım. Sebebine gelince, bir kere hiç gündemi bilmiyor. Neyden konu açsak ya bilmiyor ya yorumları cahilce. Ağzını açtığında tek konuştuğu alışverişleri ya da kocasının harikalığı. Sen bir dert anlatıyorsun, o sana o konuda övünmeye başlıyor. Hiç bir meziyeti yok, sana katkıda bulunduğu tek konu yok. Ondan hiç bir şey öğrenmiyorsun. Yine de idare ediyordum da, baktım bir de beni beğenmiyor allahın cahili, saldım ipini gitti Sen böylesindir değilsindir bilemem. Belki farkında olmadığın ufak bir nokta varsa onu bir düşün diye yazdım.

Karsi tarafi memnun etme odakli misiniz acaba? Yani oldugunuz gibi belki bu yuzden davranamiyor da olabilirsiniz. Bu da simdi gidecek, bu da benimle arkadasligini bitirecek diye zorla sohbet konusu acmaya mi calisiyorsunuz? Ya da onlar yardim istemeden yardim etmek de bazen kiymet bilmeyen insanlara yapmacik iyilikler gibi de gorunebiliyor. Yaranmak icin yapilan iyilikler gibi dusunebiliyorlar. Yardim istenmeden yardim yapmayin, bir de bunu deneyin. Eskiden ben de sizin gibiydim. Tersini yapmayi hic denediniz mi? Eskiden kendimden cok karsimdakinin memnuniyeti onemliydi. Artik kendimi memnun etmeye odakliyim. Cunku karsimdakinin benden bir ustunlugu yok. Bunun farkina 40lı yaşlarda vardim. Bu yaslarda tahammul gucun de tukendigi icin artik baskalarini degil de kendini memnun ediyorsun. Sohbet yoksa sessizlikte de guzellik varmis mesela, bunun farkina vardim. Zorla sohbet konusu acmiyorum. Yalniz kalmaktan da korkmamak lazimmis bunu ogrendim. Kisacasi kendini sevmek deniyor sanirim buna. Daha dogrusu senin de degerli oldugunu bilmek...