Eşinizi bu konuda ikna etmekten başka çareniz yok. Birçok arkadaşımın çocuğuna anne ya da kayınvalide bakıyor. Hiçkimse geceleri birbirine kalma mecburiyeti duymuyor. Bu nedenle de bakan kişiler kendilerini bakıcı gibi hissetmiyorlar. İlk kez sizden duyuyorum böyle birşeyi. Eşinize düşündüklerinin mantığı olmadığını birşekilde anlatmalısınız. Ayrıca sizi bekleyen bir tehlike daha var. Çocuğunuz büyürken böyle yapmaya devam ederseniz çocuğunuzun eğitimiyle ilgili ciddi sıkıntılar yaşayacaksınız. Kurallarınız olamayacak, çocuğunuz bocalayacak, bazı şeyleri kullanacak... gibi... M

'' ayrılsam mı'' derken hala seviyorum dediğin eşinden ayrılmayı kasdediyorsan bu nasıl bir vazgeçiştir... bazen hayat hep bizim istediğimiz gibi gitmeyebilir, çocuğunuz kreş yaşında oluncaya kadar durumu idare edip iyi taraflarını görerek, çocuğunuzun emin ellerde büyümesinin verdiği huzurla biraz sabır... bizlerde o yollardan geçtik, çocuklarımız anneanne, babaanne ellerinde büyüdü, o süreçte senin evim, benim evim, aile olduyduk, olamadıydık düşüncelerine hiç girmedik... yeter ki çocuklarımız iyi bakılsın içimiz rahat olsun dedik ve herşey geldi geçti şimdi de bizler toruncuklarımıza bakıyoruz... yıllar su gibi akıp giderken sabırlı olmak ve olumlu düşünmek en güzeli... eşinizi ve işinizi bırakmayın, çocuğunuzu huzurlu bir ortamda sevgiyle büyüten büyüklerinizden günü geldiğinde nöbeti siz devralacaksınız...

eşinle bir konuş bence ama senin annenleri istemiyorum gibisinden değil ona değişik alternatifler sunki hafta sonlarını dahi onlarla geçirmeyin yani oda bi garipmiş insan eşinle çocuğunla geçirmek ister sonra işten gelince yemeğinizi yiyip evinize geçin neymiş bu böle cnm yani. Ayrılık filan en son düşünülecek şeyler sen hafta sonu bi plan yap biyerlere gidin birlikte eşinde yanlız kalmanın ne güzel olduğunu anlasın belki fikri değişir içten içten işle sen onu cnm. E EBRU 72

esinizdenmi isinizdenmi ayrilacaksiniz? sayet hala sevdiginiz esinizden ayrilmayi dusunuyorsaniz neden isinizden ayrilip cocugunuza kendiniz bakmayi dusunmuyorsunuz? hem her gun gorusmek zorunda kalmazsiniz hemde evinizde cocugunuza kendiniz bakarak kendi yemeginizi kendiniz pisirir aksam esinizi karsilarsiniz.. M

yorum yapan herkese çok teşekkür ediyorum, insan ne kadar aklım başında falan dese de, hayat bocalamamızı sağlıyor. Şimdilik eşimle konuştuk, hala daha bazı konularda sabit fikirli olsa da en azından, sorunumuzu çözücem dedi, bu hafta sonu da sadece pazar akşamı maç vardı, ben davet et gelsinler maç izleyin dedim, gelip maçı izleyip gittiler, eşim söylediğim şeyleri dikkate aldı şimdilik, inş. böyle devam eder. Tabi bu değişim için benim ne kadar kararlı olduğumu görmesi gerekti. melikk bahar geldi hoş

arkadaşlar ne derseniz deyin kızın haksız bulun ama ben bu konuda katıyım ve haklı olduğumuda düşünüyorum! eğer annenin maddi açıdan sıkıntısı yoksa amacı sadece kariyerse ki topluma bu empoze ediliyo yavaş yavaş bebek olduktan sonra en ezından 2 yaşına kadar karşıyım o bebek için anneye en muhtaç olduğu dönemde annesiz kalması ne demek düşünür müsünüz lütfen onun kokusunu doya doya yaşayamamak.. velev ki bu sorunlar inan hepimizde var canım boşanmaksa kastın bu kadar hafife alınmamalı ayrılık bi kaçış olarak görülmemeli.. ama yok işten ayrılmaksa kararın inan en güzelini yapmış olursun.. ama bebeğine kayınvalidenin bakması güzel yabancı bi bakıcıdansa aranızda olanlarda konuşarak anlaşılır inş diye umuyorum kayınvalideniz kırmadan kırılmadan anyabilir derdinizi... I

Şanslısın aslında, çocuğunu gözün arkada kalmadan emanet ettiğin aile yakınların var. Onlarda fedakar davranmışlar bu konuda, takdir edilecek davranış. Diğer arkadaşlar gibi bana da saçma gelen orda kalmanız. Hee çocuk rahatsızdır o ayrı durum. Hafta sonlarını ailenle geçirmek istemen, kayınvalidenlere bakıcı muamelesi yaptırmak değil, bunu da güzelce izah edebileceğini düşünüyorum.

Gerçekten zor bir durum. Herşeyi iyi tarafından görmeye çalış bence. Sonuçta hiç umursamayan sizi ve bebeğinizi hiç düşünmeyen bir kayınvalide ve kayınpederinde olabilirdi. O durum daha da kötü. Eşinin arkadaşları varsa onlarla hafta sonu vakit geçirmeye çalışın. Onlara yönlendirmeye çalış. Tamam hafta içleri zor da hafta sonu en azından. Farklı bir yerlere gider sende rahatlarsın biraz. Bakalım biz ne yaşıyacağız. melek7

Merhaba, Uzunca bir flört döneminden sonra, hala daha çok sevdiğim eşimle evlendim, Evliliğimizin ikinci yılında hamile kaldım, doğumdan sonra kayınvalidemler yaşadığımız şehre taşındılar bebeğe bakmak için. Ben kimseden böyle birşey istemedim, kazancımız da iyi olduğu halde, bir torunumuzu başkasına emanet edemeyiz deyip bize 500 metre mesafede bir ev tuttular, Daha sonra onlara zor olmasın diye eşimin direktifleri doğrultusunda bebeğimize kendi evlerinde bakmaya başladılar, her akşam iş çıkışı onlara gidildi. yemek çay derken yatmaya evimize gidiyoruz, Ancak hafta sonu olduğunda dahi eşim ya bize davet ediyor ya da biz onlara gidiyoruz, hatta gece birbirimizde kalıyoruz. ve ben bebeğim ve kocamla birlikte bir aile olamamanın büyük üzüntüsünü yaşıyorum ve bunalıyorum. Eşim bakıcı muamelesi yapamayız falan diyor ama ben zaten bakıcı muamelesi yapmak istemiyorum sadece kendi ailemizi yaşamak istiyorum, ayrılsam mı karar veremedim. yardım edin S