Giderayak kullanma derdinde. İşine yararsanız yanında tutuyor işte

Allahını seversen cocugun yoksa üzülme sakın ya cocugun olsaydı Allah kurtarmış seni kaç arkana sakın bakma.

Zaten bu tarz acıların dondurulmaya çalışılmamasından yanayım. En güzel şey ağlamak bağırmak çağırmak. Sakın kendinizi durdurmayın belli ki çok acı çekiyprsunuz. Acınız zirveye ulaştıktan sonra istemsiz bir şekilde azalacaktır zaten. Bu süreçte sakın ona ulaşmaya adım atmaya çalışmayın. Belli ki kararlı. Bazen çok sevmekten karşımızdakini bunaltırız belki de böyle oldu. Bırakın serbest kalsın rahatlasın. İkiniz de kafamızı dinleyin. Eğer olacağınız varsa ikiniz de boş kafayla hafiflemiş düşünmüş olarak devam edersiniz. Diğer türlü sadece sizin istek ve dayatmalarınızla kısa bir süre devam eder ve aynı acıyı tekrar tekrar yaşarsınız. Bu arada "ye, dua et, sev " filmini şiddetle öneririm. Tıpkı sizin gibi olan bir arkadaşım resmen bir film ile hayata dönedü

Bu süreçte sakın duygularınızla hareket etmeyin, kendini suçlayıp emin olamadigin gelgitler yaşanacak bu çok normal, bu duyguları yaşamaya katlanamiyorum deyip daha büyük hata yapmayın. Süreç olduğunu geçeceğini unutma lütfen. Psikologa ne kadar süredir gidiyorsun? Hergun kendine planlar yapmanı öneririm, günlerini boş geçirmeyip farklı rutinler belirle zamanla yaşamdan zevk almaya baslarsin kişisel gelişim videoları dinle, yürüyüş yap gerekirse kısa süreliğine ailenin yanına git, çalışıyor musun çocuğun var mı

acını yaşa genceciksin daha. sen de bekar hayatı yaşamanın hayalini kur. bekarlık güzel

Boşandıktan 1 2 ay sonra başkası ile evlenenlerin yeni bahanesi bu Sizden vazgeçmiş biri için yanmayın. O yansın, o mahvolsun. Siz sadece mutlu olmayı hak ediyorsunuz..

Psikiyatriste gidin size rahatlatici ilac versin, eger bir kac ay her gun aci cekmeye tahammulunuz yoksa. Ben oyle yapardim, cunku biliyorum ask acisini

Evet tabiki mantığım artık bu ilişkiden bir yol olmaz diyor ama duygularıma laf geçiremiyorum. Bunu neden yaptı neden böyle oldu diye düşünmekten kafayı yiyeceğim..

Duygular düşünceler allak bullak oldu. Ara ara ağlıyorum muhakeme, aydınlanma karanlıkla düşüp kalkma vb. Biraz kendimle baş başa kalmayı seçtim. Kendime tahammül etmeyi öğreniyorum. Bir de böyle ilk başlarda donukluk oluyor ben de kimseyle konuşmak anlatmak bana iyi gelmiyor. Sadece annem o da devamlı konuşmak değil arada iyi geliyor. Sindirmek için sanırım. Siz ne gibi tecrübeler yaşadınız?

Olmuyorsa o kolu keseceksin, hergun kangren olmaktansa bikere acı çekip kesip atacaksin Tecrübelerime dayanarak yaziyorum Değmez bir insanin arkasından üzülme Hayat devam ediyor Sonuçta onunla dogmadin onunla ölmeyeceksin

. push ;

Boşandığımda sudan çıkmış balık gibiydim. Sonra bir dostum bana barış çiçeği hediye etmişti. Nasıl bakılır, ne yer ne içer bu çiçek diye bir araştırma yaptım internette ve yılda bir iki kez çiçek açtığını ve direkt güneşe maruz kalmadan aydınlık bir ortamda yaşayacağını söylüyordu ama evim kuzey cepheli olduğu için üzüldüm yeterince ışık alamamasına. Hediye eden arkadaşımın ismi Başak'tı ve ben de çiçeğime Başak Hanım diyordum. Her gün onla konuştum, bütün günümü ona anlattım, gece pencere önüne oturup ay ışığını izlerken yanıma aldım, onla şarap da içtim, kahve de. Sonra ne oldu biliyor musunuz? O bitki yıl boyu çiçek açtı. O çiçek bana, "yerini sevmek" diye bir şeyi öğretti. Yerini sevdi, beni anladı ve dost oldu. Siz de bir barış çiçeği alın ve hayatla barışın. Hepsi bir gün geçiyor.

Öncelikle geçmiş olsun Acınız var ve taze yaşayın sonuna kadar Ağlamak mı istiyorsunuz? Ağlayın Zor zamanlarda en büyük terapi Psikolog işe yaramıyorsa başka psikoloğa gidin Ama kendinizi kapatmayın Geçici bir süreç Sonra her şey normale dönecek Daha çooooookk gençsiniz

Çalışıyorum öğretmenim ailemin yanına gitme şansım malesef yok ama kız kardeşim benim yanıma gelecek insallah. Ama o da bir yere kadar 1 ay kalır maksimum

Herkes icin sure farkli. Iliskide yasanan seylere ve iliski suresibe bagli. Uzun evliliklerde bu sure daha uzun surebiliyormus, paylasilan cok sey oldugu icin. Benimki uzun surdu. Once yas donemi, sonra karsi tarafa kizma, gelgitler, en son kabullenme oluyor. L lawyerkadin Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ciğeri alıp masaya koymak derim ben de. Ağlıyorum ben de üzülüyorum herkes geçecek diyor. Sanki geçmeyecek gibi geliyor... değil mi!

Kaç yıl evli kaldınız T

Normal bir süreçtesin. Acılar yaşanmalı. Sen değerlisin sevilmediğin yerde durma. Bununla hiç yaşanmaz çünkü. İnsanların ayrılması için birbirlerinden nefret ediyor hale gelmesine gerek yok. Severken de bazen ayrılmak gerekir. Doğru zamanda gidersen kıymetin bilinir.. Bırak ex kişisi bekar hayatını yaşasın. Ailesi kendi istediği gibi birini bulsun. O artık onun sorunu. Sen toparlanmaya bak. Şu an depresyona doğru hızlıca koşuyorsun. Ya kendine gelir ayağa kalkarsın ya da ex kişisini bak benden sonra ne hale geldi diye güldürürsün. Bırak ne halleri varsa görsün. Dünya yuvarlaktır kimi üzüyorsak gölgesi önümüze düşer.. Sıkıldıkça buraya yaz. Seni takip ediyor olacağım. Çünkü benzer birşeyi kendi kardeşim yaşadı.. Ailen arkadaşın herkes bir yere kadar. Gücün içinde..

Evet dramatize bizim toplumun ürünü bize de ister istemez öyle dokunuyor. Ben de yavaş yavaş uyuyabiliyorum artık. Ne kadar zaman oldu sana?

Su an yeniden 27 olabilmek icin tum malimi verirdim oyle diyeyim size anlayin:)

Kızlar ölü gibiyim. İşe gidip geliyorum ama resmen yaşayan bir ölüyüm. Hobi edinmek gibi tavsiyeler vereceksiniz biliyorum ama dermanım gelmiyor. Yemek yiyemiyorum, içemiyorum. Terapi alıyorum ama işe yaramıyor. Sürekli böyle olmamalıydı diye düşünüyorum. Çünkü gerçekten ortada büyük bir sebep yok. Son konuşmamızda ben istesem bile ailem istemiyor artık seni sırf bu yüzden bile olmaz dedi, ne yapacağım nerelere gideceğim bilemiyorum. Ailemden 1500 km uzakta yaşıyorum, arkadaşlarım bir yere kadar görüşüyor benimle herkesin işi gücü var. Çok doluyum sürekli ağlıyorum 8 gün sonra anlaşmalı boşanmamız var. Hiç istemiyorum ama bu süreç de çok yıpratacak beni o yüzden uzatmak da istemiyorum. Onun hayalleri bekar hayatı yaşamak çünkü. Bir ara barışır gibi olduk farklı şeyleri bahane etti yine gitti. Sevilmediğim hissi ile başa çıkamıyorum. Yaşım daha 27 ama sanki 50 hissediyorum...

Ben elimden geleni yaptım çok çabaladım her şeyine olur dedim ama adam kafaya koymuş. Bir ara rest çektim tam düzeldik dedim 2 gün sonra saçma sapan şeyleri bahane edip gitti. Bugün yine görüştük sen bana kredi çekmek istemedin tarzında konuştu. Ben neyin derdindeyim adam neyin derdinde. Eve geleli 2 gün olmuş dilekçeyi geri çekmemiş eşyalarını getirmemiş benden ona motosiklet almam için kredi çekmemi bekliyor. Biraz düzene girip öyle çekerdik pat diye mi olur bu işler dememe alınmış vsvs o kadar çocuk kafasında ki hiçbir şey anlatamıyorum anlamıyor

Bu yasadiklarin cok normal. Hepimiz yasadik. Ben bu durumu anlatirken "cigerlerimi sokuyorlar" diye tarif ediyordum. Sonra geciyor. Bu sure herkes de farkli. Sonra bir bakiyorsun ki sadece bir yerlerde tozlu bir anı olarak kalıyor.

L lawyerkadin Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merak etme geçecek sonra ne kadar salak salak üzülmüşüm diye kendine kızacaksın ama malasef bu bir süreç acını yaşa bu senin insan olduğunu gösterir çok gençsin emin ol çok daha güZel günler gelecek geriye bakma bekarlık güzeldir bekarlığı tadını çıkart

Oyle geliyor.. ama aslinda iş biraz da sende bitiyor. Olayi fazla dramatize etmemize gerek de yokmus aslinda. Kendini ozgur hissettiginde, omuzlarinda aslinda yuk tasimis oldugunu fark ettiginde oh be diyorsun. Sana tavsiyem bu donem icine kapanma. Elbet ic muhasebelerin olacak ama gez, eglen, arkadaslarinla bir yerlere git, onlarla vakit gecir, sosyalles. Bu durumu daha kolay atlatacaksin. Yeniden kendini buldugunda o aklina sadece gulerek hatirladigin anilarinda gelecek.

Niye buraya yazdiniz, konu açın. Çoğu kişi yorumlari okumuyor. sonanda

Ben 5 gün önce nişan attım. Çok sorun yaşadık, psikolojik şiddete uğruyordum. "Nişanı attık" başlığını okursanız orada son olayları anlattım. İnanılmaz öfke problemi, küçük şeylerden sorun çıkarma, kısa süreli küslük, aşağılık kompleksi birçok özellik vardı. sonanda

Deli misiniz ailesini bile sizin önünüze koyan bir adam için değer mi! Beni istemeyeni ben hiç istemem, kaç kere geliyoruz dünyaya. Evet çok yeni ama geçecek.

Bunun mantığı yok anca bahanesi olmuş. Siz kredi cekseydiniz hem boşanacak hemde kredi ödeyecektiniz iyi ki cekmemissiniz. Ağlayın tabii durumun saçmalığına, alışkanlıklarınıza, beraber kurduğunuz hayallere... 2 çocukla 6 sene sonunda aynı sona giriyorum. Zor mu zor. Ama Rabbim vicdan vermiş, içim rahat olmayınca olmuyor zorlamanın alemi yok

Çok geçmiş olsun. Neler yaşadınız hissettiniz o günden bugüne? B BeatrixKiddoo Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Dinine kadar acınızı yaşayın. Ağlayın bağırın çağırın, içinizi tamamen boşaltana kadar, bi süre yapjn bunları çünkü çok normal. Ondan sonra eskisinden daha güçlü ayaga kalkın. Sizde bekar hayatı yaşayın.

Evet şu an zor durumdasınız psikolojik olarak. Ama sizi istemeyeni siz de istemeyin.

Öncelikle geçecek diyorum inanmasaniz da geçecek geciyor Bugünler yas günü.. Ağlayın uyuyun bos boş oturun yas bitsin. Çok normal. Ama bir gün güneş doğacak. Çiçek alıp bakabilirsiniz minicik yapraklar size umut verir

Çocugunuz var mi bilmiyorum ama sizi çok iyi anlıyorum boşanma aşamasında değilim qma sonları oynuyorum. Herkes birsey söylüyor ama sanki hepsi boş 2-3 saat biseyler normale dönüyor ama sen yine o moda giriyorsun inşallah hakkınızda hayırlısı olur

İyi ki varsınız anlattıkça rahatlıyorum. İşin garip tarafı kendisi de annesinin ne kadar huysuz olduğunu biliyor. Beni de ona annesi buldu zaten. Kendi aramızda annesi hakkında konuştuklarımızı gidip annesine anlatmış o da istemiyor doğal olarak. Çok garip birisi gerçekten.

Acılar kıyaslanamaz tabi ki ama sana şöyle diyeyim oğlum var 5 yaşında otizm tanısı aldı o acı öyle bir acı ki kocamla tartıştığım zamanlardaki acı aklıma geldi aşk acısı neymiş dedim şuan kocamı görmüyor gözüm oğluma üzülmekten emin ol o acı geçecek üzülme süreci doğal olması gereken bir süreç

BAHSETTIGIM ADAM BOSANMA DAVASI ONCESI 3 GUN ONCE AYAKLARIMIN ALTINI ÖPEN BIR ADAMDI BENDEN COK CEVREMDEKILER ŞOKA GIRDI OKDR SEVIYORDU USTUME TITRIYORDU BISEY ISTEMEK ICIN A DESEM ÖNUME GELIRDI HERSEY BOYLE BI ADAM BOSANMA DAVASNDAN SNRA BAMBASKA BIRINE DÖNUSTU AILESININ ETKISINDE KALDI EVET AMA BUNUDA YENDIM BI INSAN SEVERSE KIMSENIN LAFIYLA HAREKET ETMEZ DEDIM KENDINE GEL VE SENI SEVMEYEN INSANA BIR DAMLA BILE GOZYASINI ZIYAN ETME SEN COK DEGERLISIN DEDIM KENDI KENDIME OKADAR COK TESELLI VERDIMKI ZOR OLDU HIC KOLAY OLMADI AMA ÖLÜMDEN BASKA HERSEYE CARE VAR. BIDE DILEKCEDE YAZDIGI YALAN YANLIS SOYLEMLER COK ALT UST ETMISTI GORDUGUM AN BUZ GIBBI HAVADA KALDIRIMA OTURDUM KALDIM BUZ GIBI HAVADA ASLA USUMEDIM OTURDUM AGLADIMSAATLERCE ICIM OKADAR COK YANDIKI ANLATAMAM AMA GECTIII KURTULMUSUMMM IYIKI GİTMİŞŞŞ

Bende boşanacağım sizi istemeyen ve değer vermeyen birine asla yüz vermeyin kendinize ağlayın ama belli bir süre sonra kabullenip devam edin

Ağla arkadaşım ağla! Şu anda olması gereken de bu... Sonra geçiyor inan bana adını bile unutursun...

O kadar güzel söylemişsiniz kiAynen öyle olacak biliyorum

1. Psikiyatriye gidin ilaç kullanırsınız 2. Kafanızı daima meşgul tutacak işler yapın. İçinizden gelmese de yapın bir süre sonra iyi olacaksınız.

Seni çok iyi anlıyorum aynı duygular içersindeyim cunku su an 6 yıllık evlilik 4 yıllık flört derken 10 yıllık bir tanışıklığımız var emek var bağ var aramızda her ne kadar forumda bana adam seni sevmiyor deseler de gerçekten çok zor hakkımızda hayırlısı olsun yazmak istersen Ozelden de yazabilirsin dertlenmek istersen

1.5 yıl.. biliyorum çok kısa ama o kadar çok sevdim ki hiç hata kusur görmemiştim onda. Milyonlarca olmasına rağmen. Hayatımı ona göre şekillendirmiştim

Sonradan açtım zaten. İlk defa yazıyordum tecrübesizlik.

AYNI ŞEYLERİ YAŞADIM YAŞAYAN ÖLÜ GİBİYDİM 1 AYDA 8 KILO VERDIM NE SU NE YEMEK HIC BISEY TUKETMEDIMIŞTEN ODAMA ODAMDAN İŞE KİMSEYI GORMEK İSTEMEDIM GELENLER OLDU ODADAN CIKMADM ÖLÜM GİBİ BİŞEYDİ COK ARASTIRDIM NE YAPABILIRIM DIYE KİTABINI GORDUM ALDIM OKADA İYİ GELDIKI BU 2-3 AYIN SONUNDA ACIMDA BIRAZ HAFIFLEMEYE BASLADIGINDA OLDU KENDIMI SUCLARDIM HEP BENIM YUZUMDEN DIYORDUM ODA AILESINI BAHANE ETTI AMA ZATEN AILESI DE ELINDEN GELENI YAPTI O AYRI. AMAHER NE OLURSA OLSUN AILE YADA BASKA BISEYI BAHANE EDEN BIR ADAM OLMASIN DAHA IYI COK SEVIYOR DIYORDUM KENDIMIZI KANDIRMAKTAN BASKA BISEY DEGIL SEVMEMIS SEVER GIBI YAPMIS SUAN 9 AY OLDU KENDIME GELDIM KENDI DEGERIMIN FARKINDAYIM ARA ARA AGLAMAKRIZLERI GELIYOR YALAN SOYLEYEMEM AMA AGLADIKTAN SONRA DAHADA GUCLU KALKIYORUM AYAGA 29 YASINDAYM BENDE ASLA VE ASLA KENDIMIZI DEGERSIZLESTIRMEYE GEREK YOK BIZE BIZDEN AILEMIZDEN BASKA KIMSEDEN FAYDA YOK

Merhaba, baya uzun dökmüşsünüz içinizi kurdeşen döker gibi :) şimdi sıra bende:) umarım iyisinizdir. Ben de anlatmaya şuan üşendiğim saçmalıklar yaşadım. Ancak aile gerçekten mevcut sorunları bile çok be kat üstüne koyabiliyor. Ya ailesi size ve aile yapınıza uygun mu diye gözünüzü dört açmanızı ya da eşinizin ailesinden mümkünse baya uzakta yaşamanızı (min. 1000 km ülke dışı tercihen :)) çiçeği burnunda eş adaylarına hatırlatıyorum:) Bir diğeri esrar bağımlısı, alkol bağımlısı vb. şeylere ayıkmanız. Ben Covid zamanı tanıştım, hayat tarzlarımız farklılığından, gizli bağımlılığa kadar ve anne terörü, anne bağımlılığı, dengesizlikler tecrübe ettim. Eşimle güzel flört ediyorduk, seyahat eğlence yeme içme gülme müzik vb zevklerimiz ortak olduğu için Covid zamanında keyifliydi. Evlendiğimizden 3 hafta sonra ben esrar bağımlısı olduğunu tam olarak idrak ettim. 15 ay flört ettik 12 ay içtiğini dahi göstermedi bana, ben de alkol kullanmıyor diye çok memnundum durumdan. Neyse çok uzatmadan evlendik ancak evlenmeye 1 ay kala buna bir şeyler oldu anlamsız kavgalardan hakaret ve kırıcı ithamlar sorumsuzluklar vb. deneyimledim. Dedim evlenirim artık ya düğün stresi ya da sonra duruma bakarım dünyanın sonu değil çünkü buradan vazgeçersem oldukça üzülür pişmanlık duyarım filan diye derin bir korkum vardı. Neyse keyifli bir düğünümüz oldu, hoş beş eğlenceli komik insanlarız ikimizde zaten bu beni ona çok yakınlaştırmıştı. EVeeetttt Bingo. Eve taşındık ve bu ilk günler 3-4'te yatıyor mutfağa geliyorum bir iki baktım esrar koyuyor sigarasına kendisi 'ot' olarak adlandırıyor ve masum bişey diye tasvir ediyor. Kendi şirketi var daha doğrusu abisinin buna distribütörlüğünü verdiği bir iş ve oldukça rahat pandemi filan derken ofise bile gitmiyor elemanlar bile uzaktan çalışıyor bi şekilde iş yürüyor aksaklıklar olsa da. ben baktım bu bir iki tane değil baya baya sabaha kadar oturup içiyor ve internette survivorda yok yemek programlarında. Rica ettim yok, anlattım anlamak istemedi, ben işe gidiyorum adam yatıyor arada işi olursa kalkıyor yoksa akşama kadar yatıyor. 1. sebep sabah 7-8 de uyuyan akşama kadar yatar 2. sebep esrar uyku yapıyormuş fazla içince kafayı kaldıramazsın filan yazmışlar internette okudum. O zamanlar şok yaşadım inkar ettim öce sonra bir hayal kırıklığı ve ne yapacağımı bilmemek, sigara kullanmam alkol sadece arada sırada ölçülü fazlasından hoşlanmam böyle bir tipim yanii. Tam ne içtiğini bile sonradan fark ettim. Neyse ilk şiddete arabada maruz kaldım sebebi arkadaşlarıyla buluşmak istiyor bekar gibi hayatına erkek erkek devam ediyor, bana 2 kere eliyle koluma başıma vurdu dayanamayıp ben de geri bir tane vurdum kafasına ağlayarak öfkeyle. O an gücüm yetse onu bir temiz dövebilirdim. Gücümde elimdedir baya ancak yine de kadın gücüyle aynı değil. Bu şiddet sonrası babamı arayıp durumu anlatmaya karar verdim. Çünkü boşanmaya adım adım ilerlediğimi hissediyordum. Babam onun ailesine durumu anlatmamı ve bu işi halletmelerini istediğini söyle dedi. Benim hep arkamdadır ancak ilk olduğunda ben karışırsam olay çok büyür diye bunun daha doğru olduğunu söyledi. Neyse sonra bu olaylar on and offf devam etti. Problemler genelde hayat tarzı farklılığı, esrar, uyku saati, erkeklerle bekar hayatına devam gibi şeylerden arada bir yokluyordu. Bir keresinde daha şiddete maruz kaldım ve babam polisi ara dedi hemen şikayetçi oluyorsun bitti bu iş dedi aramış babam onu korkudan teli kapatmış. Rapor filan tutturdum uzaklaştırma aldırdım, boşanma dilekçesi yazdım anlaşmalı, gelmedi imzalamaya ben verdim halen çok üzgünüm 15 gündür uyumadım. Şiddetten ceza aldı şikayetim sonucu ve her şey için çok pişman vb. diyor düzelteceğim ben depresyondaydım filan saçma sapan bir hayat sürdüm lütfen telafi edeceğim deyip duruyor ancak güvenim çok zayıf, defalarca bu şartlarda evliliğimiz tehlikede diye ikaz ettim. Kendini toplaması için çabaladım, ancak esrar ve hayat tarzından gayet memnun olduğunu ya da değiştirmeye hazır olmadığını, memnun olmayanın ben olduğumu ve seçimlerimizi yapıyoruz dedim kabullendim. Bu süreçte uyku filan gitti kaygı korku şaşkınlık ve adını bilmediğim karmaşık duygular ile bolca üzüntü hissediyorum. Ben boşanmaktan ziyade sonrasında yaşayacağım yas süreci için korkular hissediyorum gani gani(( Tez zamanda bu akut depresyondan çıkmam dileği ile çünkü doktora gittim uyku ilacı verdi beni uyuşturdu ancak yine az uyku gündüz de ruh gibi salak gibi uyuşuk etti ve bıraktım. Vesselam içimizi dökmek ve bir nebze birilerine fikir vermek, duygudaş olmak adına bana söyleyecek şefkatli cümleleriniz için kızlar.. Görüşmek üzere.

Mrb. Bende ise gidip geliyorum ama depresyon ilacı kullanıyorum şu an eşimle aramız gel gitli bir ara iyi bir ara kötü Boşanmak istiyorum diyor ama harekete de geçmiyor ne bilim evde bir soğukluk ve aramızda bir güvensizlik var ne yapacagimi yoluna koymam gerekli yolumu çizmem gerekli Bir taraftan aci çekiyorum bir taraftan üzüntüsüz durmak durumdayim Is yerindeki insanlar da çok dedikoducu insanlar acımdan zevk alabilecek tipler Ayy her yönden sıkışmış durumda hissediyorum kendimi hiç özgür hissetmiyorum Eşim ne hissediyor ne düşünüyor bilmiyorum arada bir yerlerdeyim

Bugünler geçecek. Kötü anılar olarak aklınızda kalacak. Siz de kuracağınız yeni hayatı düşünün.

Canımsınız.. her yaşın bir güzelliği var..