Boşluktan

Kendisi de diyordu zaten gözle görülür şeyi benim söylemem garip olmamalı.

Kimse olmadığından tabiki. Belki de bilinçaltındaki pişmanlıktan. Deneseydim nasıl olurdu? Belki kendinize itiraf etmiyorsunuz ama içten içe yanlış yaptığınızı düşünüyorsunuzdur. Ben de yalnızım bazen keşkelerin oluyor. İnsan yalnız kalınca geçmişi kurcalıyor işte. Rabbim karşınıza gönlünüzdeki gibi birini çıkarsın.

Merhaba arkadaşlar sorunum benim çok önceden kısa süre görüştüğüm okuldan biri vardı. Bir ay sürdü sürmedi. Onunla hiç uygun değildik. İlk başta tip olarak. Ben uzun boylu yapılı biriyim o benim yanımda çelimsiz kalıyordu. O zaman ben aileden de uzakta çok aşırı yalnızdım. Sadece konuşacak birine ihtiyacım vardı ve o benden tek taraflı olarak hoşlanıyordu. Neyine güveniyordu bilmem ciddi düşünüyormuş öyle diyordu ama bende ciddiyetin c si bile yoktu o zaman. 15 yıl öncesinden bahsediyorum. Bu kadar süre öncesinde neyse biz ayrıldık benim aklıma bile gelmiyordu. O zaman da hoşlanmadım şimdi de hoşlanmıyorum. Onunla ilgili şeylerin garipliği aklıma geliyor... Mesela ayıldık, sanki ben konuşmak isitiyormuşum sanki affetmişim gibi bana mesajda ararsan konuşuruz filan diyordu.. Ben konuşmak istemiyorum ki affetmedim ki bir de arayayım.. O zaman numara engelleme de yoktu.. Te ilk görüşmeye başladığımız andan son görüşmeye kadar olaylar görüntüsüyle aklıma gelip duruyor.. Sevgi olmuş olsa anlayacağım ama sevgi yok.. Ben hafızası iyi olan biriyim ondan mı ki acaba diyorum.. O da yıllarca beni aradı ayrıldıktan sonra hiç cevap vermedim.. Bende hani pişmanlık vicdan gibi bir sorun da yok zaten telefonla mesajla o ayrıldı. Bir de okulda gidip herkese ben ayrıldım demiş çocuk gibi. Bir hafta sonra tekrar geldi bu sefer ben terk ettim... Sonra yıllarca af diledi ama zaten sevmiyordum.. Niye aklıma geliyor ki? Hayatımda kimse yok ondan mı ki?

O değilde 2015 te 30 olan yaşınızdan 2019 yılına 37 ye nasıl çıkabildiniz? Bazı konularınıza baktım da hep çelişkili yazmışsınız. Neden acaba?

Yalnızlıktan yine adam aklınıza geliyor çünkü zamanında yalnızlığıniza karşı onu kullandınız. Adamin hakkında konuşma şekliniz çok rahatsız edici. Yok celimsizdi, yok neyine güveniyordu. Eh siz uzun boyunuzla ne oldunuz şimdi?

Aklınıza gelse ne olacak ki? 15 yıl olmuş. Belki de evlendi çocukları var. Aramayı düşünmüyorsunuz herhalde. Hem arayıp ne diyeceksiniz? "ben seni hala sevmiyorum ama hayatımda kimse yok canım sıkılıyor, hadi benimle ilgilen. Sonra nasılsa ben yine terkederim".

Ben şu an yüksek lisans tezimi yeni teslim ettim 1.5 yıldır çok meşguldüm dersin başından kalkmadım. Kafam çok meşguldü yani. Bu durumda aklıma geliyor olması garip. Bir de ben özlemiş ya da konuşmak istiyor değilim. O zaman da sevmedim şu an da sevmiyorum ve konuşmak gibi amacım yok.

Özlemiştik. Destek almaya başladınız mı? Ben o değilim. Onun nişanlısıyım diyen mi?

Giriş Gelişme ilişkisi ve Konunun Açılma Amacını aradım ama bulamadım.. Bendeki Sonuç Yorumsuz

Yani özür dilerim ama hem konunuz, hem içeriği ve hem de üslubunuz bomboş. Lütfen kızmayın gerçekten sizi kırmak için yazmıyorum. Ama durum bu. Size hobi edinmenizi öneririm. Özellikle kitap okumayı... ve özellikle Türk klasiklerinden başlamanızı.. Sonrasında Rus edebiyatı da sizi aydınlatacaktır.

Bir dönem çok okuyordum evde kitapları koyacak yer bulamıyorum. Bu ara derslerle ilgileniyorum kitap okumayı çok azalttım ders yüzünden klasikleri okumayı düşünüyorum.. Ama kimsenin sorunu boş bomboş değildir. Lütfen siz de eleştirirken başkalarının sorununa biraz saygı gösterin.

15 yıl öncesini bu kadar detaylı hatırladığınıza göre fena bosluktasınız