benim bir mesai arkadaşım var 35 yaşında. Bugn sevgilisiyle benim yaşadığım sorunun aynısını yaşadı ama, tepkileri o kadar yumuşak ve sevimliydi ki. Ben olsam ohoooo kibar ve zarif insanlar ne kadar güzel oluyorlar diye düşündüm mesela o kadını görünce.

valla benım herkese var öfkem gözüm hiçbir şeyi gormuyor hele bırı ufacık sınır olacagım bir şey desın zaman mekan farketmez rezalet cıkarabılırım o boyutta bende kendımden korkar oldum.. uzun yıllar zor gunler gecırdım bıraz ıcıme attım ben buna baglıyorum ınsallah çözümü olur bende yazılanları takıpteyım:) choccywhoccydoodah

Bende sizin gibiydim ama baktım bu bende saçmalamama sebep oluyor artık kendimi sakinleştirmenin yolunu buldum... Susuyorum sessiz kalmak ve karşılık vermemek en büyük ceza Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Ne yazıkkı bende boyleyım canm ya Asırı tepkıler verıyorum kım oldugu oldugu kımlerın yanında oldugumuz onemlı degıl o an.. Bı cozum bulursan bana da soyle:2: CadiKazani pure

öfke kontrolü yapmak zorrr çok zorrrrr valla kendimden biliyorum geçende bahsettim deliriyorum sanki normalde çok sakinim neşeliyim falan bir an öyle bir an oluyoki ben ben değilim sanki içimde canavarla yaşamış biriyim elimde ne varsa fırlatıyorum bağırıp çağırıyorum sinirden alnımda damarlar çıkıo resmen ama son 2 hafta önce o anlar geldi gözümün önüne kendi kendime durum değerlendirmesi yaptım ayy dedim ne çirkin oluyorum ben öyle nasıl komikmişim kavga ederken öfkeliyken bide karşımdaki bana böyle yapsa diye baya uzun zaman düşündüm ve şimdi birşey canımı sıktığında oturup bir düşünüyorum derin derin nefes almaya çalışıyorum sanırım yavaş yavaş düzelicem azimliyim sende bu şekil dene bakalım

anam denemeye hazırımda acayip kışkırtıyo beni bazen sorun orda zaten tahrik edici unsur fazla

tahriklere kanma canım dayan yapabilirsin sen Ratinin Hisleri Hayatafransızkadın. tek ayak

Bişey söylemeden önce içinizden ona kadar sayıp derin bir nefes alın az da olsa sakinleşebilir daha doğru cümleler kurabilirsiniz belki. Ben çok sinirlendiğimde uygularım ise yarıyor en azından ilk aklıma geleni söylememiş oluyorum. CadiKazani pure

Arkadaşlar benim öfke kontrolü sorunum var. Hemen parlıyorum kan beynime sıçrıyor resmen ve verdiğim tepkilerde bir o kadar büyük. Bu herkese karşı böyle değil sevdiklerime karşı böyleyim. Haliyle çok yıpratıyor beni de, karşımdakini de. Bir de hafife alıyor karşımdaki yine gereksizdir diye, huyu böyle zaten diye. Hayır haklı iken haksız duruma düşüyorum. Ne yapmak lazım?:2: M

aynı sorun bende de var canım herkes söylemiş.. bende söyleyim ben çözüm bulamadım ama haklısın haklıyken haksız duruma düşmek çok kötü oluyor işte.. konuyu takipteyim.. çözümleri bende deneyeceğim..

Bende de var bu yanı bazı ınsanlar bırıktırıp patlar ben o anlık anı tepkıler verırım. Ama haklıysam verırım haksızken susarım. Tahammulum yok haklıyken ınsanlara bır de acıklama yapmaya. Eger o ofkemı o anda dısarı vurmazsam kendı kendımı yıyorum

yaş ilerledikçe dinginleşeceksin biraz. burası kesin. bakacaksın geçmişe kızdığın şeylere hem gülüp hem de üzüleceksin. o zaman öfkeni kontrol etmeyi daha iyi öğreneceksin. çünkü anlayacaksın ki öfke anında yıkmak çok basit, peki ama geri yapmak? üstünden bir uyku süresi geçirmeye çalış. yapamıyorsan ortamdan uzaklaş. ve tempolu yürü.

Aynı sıkıntıyı ben de yaşadım epey uzun bir süre, emdr tekniğini araştırın. Bu teknik bu tip problemlere çözüm sağlıyor. prenses006

bende bazen bekliyorum hemen geçiyo sinirim. geçmeyen sinirimi de sakince konuşuyorum. yok halledicem inşAllah bu durumu E

ahan da beni anlatıyor dedim. son zamanlarda aynen boyleyim bende. hayatınızda bazı olumsuz denebilecek degisiklikler oldu mu? ya da uzun suredir herhangi bir duruma/kisiye sabır gostemeye mi calısıyorsunuz? aman baskalarını kırmayayım diye hep icinize mi atıyorsunuz? iletisim kurmaya calıstıgınız kisiden yanıt alamıyor, ufak bir kızgınlıgınız mı öfkeye donusuyor? benzer durumları farklı zamanlarda yasadım, ve tahammulum cogu seye azaldı, profosyonel bir destek elbette iyi olacaktır ama henuz o buyutta olmadıgını dusundugum icin erteliyorum sahsen. biraz gelisme gosterdim, artık icimde eskisi kadar tutmuyorum, sorunlarımı direkt paylasıyorum veya o kadar buyutulecek bir sey degil telkininde bulunup umursamamaya calısıyorum. kafamı dagıtacak beni mutlu edecek seylerle ilgileniyorum, surekli baskalarının derdinin pesinde kosup kendimi unutacak sekilde davranmıyorum, kendime ozel saatler veya bir gun ayırıyorum. herkese sevdigim ve sevildigim kadar dengeli bir sekilde deger veriyor, hayatımdaki onceliklerime gore haraket ediyorum. bunlara ragmen arada kızgınlıklarım ve ani çıkışlarım oldugunda ozur dilemekten cekinmiyorum, fakat bunun olmaması icin de bos zamanlarımda dogru nefes almayı kendime alıskanlık haline getiriyor ve kızdıgım zaman saliseler icinde nefes ile beraber kendime sakin olmamı soyluyorum. oncelikle bunun bir sorun oldugunu, sevdiklerini üzmek istemediginizi ve durumu degistirmek istediginizi kabul etmelisiniz, sonrasında cizum icin insan beyni kendiliginden her seyi yapmaya baslıyor

Insan haksiz yere oldugunu dusununce bir de daha cok hircinlasiyor degil mi? Ben de cok cabuk sinirlenir hemen de sakinlesir im. Ozellikle ailemden "çok sinirlisin sakin ol fevri olma" gibi yorumları almaktan öyle bıkmıştım ki artık hayır öyle değilim diye açıklama yapmaktan da vazgeçmiştim. Kendi hayatıma atıldıktan sonra yaşadığım beni çok etkileyen olumsuz olaylardan sonra mı gelişti bu bende bilmiyorum ama kendimi telkin etmeyi öğrendim. Bunu her aşamada yapar oldum. Derin nefes alıp veriyorum o an içimden de güzel şeyler geçiriyorum mesela bir ay sonra tatile mi gidicem ne bileyim akşam dışarı mı çıkıcam onu aklıma getiriyorum sakin ol bak şöyle olacak sinirlenmene değmez vs gibi cümleler kuruyorum:) Çünkü şunu biliyorum o olay bir dakika gibi bir sürede olacak ve bitecek önüme bakacağım bu kadar. O an tepki koymamaya çalışıyorum bir şey dersem biliyorum kendimi gaza getiricem derin nefes alıyorum. Gerçekten işe yarıyor derlerdi de inanmazdım. Ailem beni hala eskisi gibi düşündüğü için biraz sesimi yükseltsem yine aynı yorumlar bir de evin en küçüğüyüm hayatta büyümem gözlerinde Eşimden olsun arkadaşlarımdan olsun böyle yorum hiç duymadım. Şuan aynı evi paylaştığım insan çok nadir de olsa sinirlenir ama o an tanıyamam onu ben de sakin kalırım içimden zaten pişman olacak derim ki öyle de olur. Uzun oldu ama telkin yöntemini öneririm sana terazi arkadaşım

Sadece belli kişilere patlayıp diğerlerine kontrollü davranabiliyorsan aslında bu tam anlamıyla bir öfke kontrolü problemi değildir. İstediğinde kendini kontrol edebiliyorsun çünkü. Öfke kontrolünün ilk aşaması öfkeni değil öfke hissettiğinde verdiğin tepkiyi kontrol etmektir. Bağırmadan önce 5 saniye bekleyebilmektir mesela. Ama ben sorunun öfke problemi olduğunu düşünmüyorum. Çevren seni bağırıp çağırıp sonra hoşgörülmeye alıştırmış bence. M

yalnız değilsin canım. bende aynı senin gibiyim. dışardan pek uslu ama yakınlarım içinde çok sinirliymişim ki kendimde bunun farkındayım. ne yapalım bizimde karakterimiz bu. M

İşyerimde falan öyle değilim arkadaşlarım hatta süt dökmüş kedi zanneder beni. Ama nazımı çekenlere karşı ise çok agresifim dediğin doğru sanırım. Bunu değiştirmek istiyorum çünkü, benim iyi davranmam gereken insanlar öncelikle sevdiklerim.

sinielenmeden once derin bi nefes al o kisuyi gorme duyma yer degistir ben öyle yapiyorum, cunlu zamanla hakli bile olsan bagirirsan haksiz olursun dinlemezlerki seni.. zaten huyu öyle diyip gecerler en zoruda budur zaten. Ama swninki ofke kontorollu degil, nazin gecene yapiyosun diger kisilere yapmiyosun. H

benim de öfke kontrolü sorunum var. çözümünü bilen beri gelsin ama sayı saymayla, nefes almakla falan gelmesin :)) bunlar hiçbir işe yaramıyor bende çünkü... öfkemden sayı bile sayamıyorum.. nefes almaktan başım dönüyor ama öfkeye bir faydası olmuyor.. başka çözümler olmalı G gulay_gulay

Bu bende de var maalesef Eskiden daha çoktu hatta Sevdiklerini üzdüğünü görünce ve yaş ilerledikçe tamamen geçmese de azaltabiliyosun Herkesin kendini oyalama şekli farklıdır Ben sinirliysem, bilgisayarda oyun oynarım Çok sinirliysem, mutfağa giderim hıncımı lavabodan alırım kazıyarak silerim işteysem arşive girerim o dosya senin bu koli bneim cumburlop Allah ne verdiyse Zaten ilk anda tepki vermezsen, sonra sinirin geçmiş gitmiş oluyo:13:

teraziler dengesiz ya. ben mesela bir anda öyle sıcak bir insanım ve akabinde buz gibi oluyorum ki ışık hızı az kalmış.

O zaman sen Yön Değiştirme adı verilen savunma mekanizması geliştiriyorsun. Patronundan azar işiten isçinin eşini azarlaması, kocasından azar işiten kadının çocukları azarlaması gibi