Arkadaslar ben anksiyete ve depresyonla boğuşuyorum, ilaçlarımı içiyorum annem her gün aynı cümleleri kuruyor bana neymiş ilaçlar zararlıymıs dısarı cıkamazmısım eğleniyorum diyorum başımın etini yiyor ilaçlara aşırı karşı burnumdan getiriyor her şeyi ne cevap vereceğimi şaşırıyorum gencim benim de arkadaşlarımla gülmeye ihtiyacım var yıllardır evden çıkmadım anksiyete hastası oldum annemle her gün otura otura içim yaşlandı... Var mı benim gibi olan? Dertleşelim biraz