Ben-u Sen Burcu Şehri baştanbaşa kuşatan surların güney batı-bölümüne Benusen surları denir. Bu bölümdeki surlar içinde bilhassa Yedi kardeş ve Evlibeden burçları ayrı bir değer taşır. Çok sağlam, çok süslü kitabeli burçlarıdır. Bu burçlara ve bulundukları çevreye Benüsen denmesinin günümüze kadar gelmiş efsanesi şudur. Zamanın hükümdarı bu mıntıkada çok süslü, çok sağlam ve çok güzel iki büyük burç yaptırmak istemiş ve bir müsabaka açmış. O sıralarda şehirde baş usta, iki kişi varmış, biri bu işlerin ustası, diğeride onun kalfası imiş. Bunlar müsabakaya girmişler Yedikardeş burcunu usta, Evlibeden burcunu da kalfası yapmaya başlamışlar. Burçlar tamlanmış. Hükümdar, erkanıyla, şehrinileri gelenleriyle bura gelmiş. Neticede kalfanın yaptığı Evlibeden burcunun birinciliğine karar verilmiş. Buna çok üzülen usta hırsından kendini Yedikardeş burcundan aşağı atmış, param parça olup ölmüş. O günden bugüne, buraya Benüsen denir. Halk hekimliği, folklorun kollarundan biridir. Diyarbakır&#8217;ın halk hekimliğinde karpuzun ayrı bir yeri vardır. Karpuzun idrar söktürücü, böbrek taşlarını döktürücü olduğuna inanılır ve şöyle denir. Kavun ye bilegen bağ, Üzüm ye rengen bağ, Karpuz ye işegen bağ Ayrıca karpuzun, hazmı çok kolaylaştırıcı niteliğe sahip oldundan inanılır. Bunun birde efsanesi var. Lokman Hekim, peygamberlik mertebesine erişmiş, bütün dertlerin dermanını bilen bir hekimmiş. Herhangi bir hastalığın dermanını bilir, başını alır kırlara, dağlara çıkar dolaşırmış. O, dolaşırken, her ot, her çiçek, her nebat ona hangi derdin dermanı olduğunu söylermiş. O da buna göre, her hastalığın dermanını bulurmuş. Günün birinde Lokman Hekim ölümsüzlüğün dedermanını bulma sevdasına kapılmış, kırları dolaşa dolaşa, dağları aşa aşa, diyar diyar gezerek yolu Diyarbakır&#8217;a varmış. Urum Kapısı&#8217;ndan içeri girmiş, zerzavatçılar meydanına gelmiş. Orada gözü yığın yığın patlıcanlara deyince &#8220; Hayret &#8220; demiş. Bu patlıcanları yiyen halk, nasıl oluyorda hasta olmuyor? &#8220; Biraz daha yürümüş, dağlar kimi üst üste yığılı koca koca karpuzları görünce &#8220; Ha&#8221; demiş. &#8220;Yemekten sonra bu karpuzdan bol bol yiyiyorlar, sebebi bu&#8221; diyerek, karpuzun birçok derde deva olduğuna kanaat getirmiş. Diyarbakır Kalesi&#8217;yle Harput Kalesi aynı zamanda, iki usta kardeşin nezaretinde yapılmıştır. Diyarbakır Kalesi&#8217;nin kireci yumurta akıyla, Harput Kalesinin ki sütle karılmıştır. Bu iki kalenin baş ustaları olan iki kardeş hala sağdırlar, onlar ölümsüzlük suyundan içmişlerdir. Yanlız ara sıra uyanıp Diyarbakır Surları yıkıldımı? Harput Kalesi duruyor mu? Diye sorarlar ve cevaplarını alıp tekrar uykuya dalarlar. Çünki bu iki kalenin yıkılması kıyametin kopacağına işarettir. Diyarbakır kale kapılarının dördünün de Dersim&#8217;deki kilise kapıları olduğu ve buradan sökülerek getirildiği rivayeti Diyarbakır&#8217;da da Dersimde&#8217;de yaygındır. Her insanın bir şeytanı olduğu gibi, her şehrin de bir şeytanı vardır. Yanlız Diyarbakır şehrinin yoktur. Vaktiyle şeytan, Diyarbakır şehrinin altını üstüne getirmek, halkın rahat ve huzurunu bozmak için, ortalığı karıştırmaya başlamış. Şehir halkı iki eşraf ailesinin etrafına toplanarak birbirlerine girmişler. Hergün döğüş, kavga, talan halk bundan bizar olmuş. Diyarbakır etrafı evliyalar, nebiler, sahabilerle dolu kutsal bir şehirdir. Şehrin bu perişan haline acıyan evliyalardan biri şeytanı yakalamış bir demir parçası haline sokarak İçkale Kapı&#8217;sının sol üst tarfına zincirlemiş. Böylece şehir, yeniden huzur ve rahata kavuşmuş, şeytansız tek şehir olmuş. Şeytanı sembolize eden bu demir parçası bugün de içkale Kapısı&#8217;nın sol üst yanında zincirle duvara tespit edilmiş vaziyette duruyor. Bundan 15-20 sene evveline kadar İçkale&#8217;ye giren herkes bu şekle tükürür ve &#8220; Şeytana lanet olsun &#8220; diyerek kapıdan içeri girerdi. Vaktiyle Karacadağ&#8217;ın tepesinde dağ kada büyük, kara ejderha varmış. Ağzından saçılan nefesi bir alev gibi her tarafı yakarmış. Günün birinde gökten çok kalın bir zincirin şakırtılar çıkararak dağa sarkıtıldığı ve ejderhanın boynundan zincirlenip güklere çektirildiği görülmüş. Halk ancak bundan sonra rahata kavuşmuş. Dağın, taşlarının hala kara oluşu bundandır. Buralar ejderhanın nefesiyle yanan yerlerdir. Bu efsaneyi anlatan o bölge köylüleri dedelerinin bu ejderhayı göğe çeken zincirin şakırtılarını ve ejderhanınbir gök gürlemesini andıran sesini duyduklarını ısrarla söyler ve buna inanırlar. BenSergu

bence oğulları da annesine düşkün oluyordur. Sadece bir kez karşılaştım ama ve geçen haftalarda nişanlarına gittim, Nişan İstanbuldaydı yalnız ama gelin ve damat Diyarbakırlıydı. Ve yüzükler takıldıktan sonra Abdullah Öcalan ve Pkk posteri açılmış :S Tabi ki her Diyarbakırlı Pkk lı değil ama ben sadece doğru bulmadım yasmi123

Değerli arkadaşlarım yönetimimizin aldığı kararlar doğrultusunda sohbet, teşekkür, selam kelam türü mesajlar silinecektir. teşekkür için teşekkür et butonları beğenileriniz içinde terazilerin olduğu rep butonlarını kullanalım lütfen. Bu köşe yörelerinizin örf adet gelenek ve göreneklerinin paylaşımı içindir. Anlayışınız için şimdiden teşekkürler. sevgiyle kalın a. s. M

slmlarr soze maalesef diyerek baslamak istiyorum... cunku izmirli biri olarak bu yoreyi tanimak cok isterdim... ve sonunda esim ankarali olmasina ragmen ailesi diyarbakirli biri ile evlendim.. malesef ki dusundugumun tam aksi bir kultur ile karsilastim... yilin 2008 olmasi ve caga ayak uydrmak derken biz dogu yorelerimi coktan kaybetmisizz... tanistigim hic biri egtimli dgildi... ustelik ne konusmasini ne yemesini ne de sohbet etmesini bilen insanlardi... dugunum ve kina gecem kayin validemin oglunu kismanmasi ve agza alinmaycak laflar etmesi ile tamamlandi... ve suan kendileri ile gorsumuyoruzz... nasil konuslacak ki... ne bir taki ne bir bohca... ellerini kollarini sallaya sallaya dugune gelip vede kisaknclik krizinden kufur bildiginiz kufurler le ugurladik... izmirin cevremin bu konulara garip bakmasi ve vesilesi ile diyarbakir orf adetlerinin olmayisini dusunmesi ile son buldu... ki ben icli koftenize hasret kalmistim... umarim yazdiklarim konusunada bana hak verirsiniz... ve beni yanlis anlamazsinizz... ama ormak istedigimm ogullarina ck mu duskun oluyorlar yoksa ben diyarbakirin en normal olmayan ailesine mi denk geldim... L

diyarbakırın yemekleride süper dügünlerdeki kilo kilo altınlarıda maşallah çounlugu zengin allah daha çok versin çok özledim ya diyarbakırı dermet FURKANIM VE

bizde d. bakırdayız ama iyisi çok iyi kötüsüde resmen cehennemlik. ama biz görev icabı buradayız. birde d. bakırda dışarıda hayatta çeşme bulamazsın ama bizim memleketimizin heryerinden su fışkırıyor her nedense...

özür dilerim ama çok büyük bi kabalık yapmışsın bu yazında ne demek yemesini içmesini bilmiyorlar nasıl bi genelleme bu ya ayıp çoook ayıp. bi de insanlığını sorguluyorsun ve genelleme yapıyorsun üç beş insanı tanıyıp. seni kınıyorum iki inası tanıyıp yorum yaptın asıl cehaleti göstermiş oldun tebrikler

mrb lar bende d. bakırlıyım ve kendi memleketimlede gurur duyuyorum canım sen normal olmayan bi ayleyle karşılaşmışın heryerin iyisi ve kötüsü var malesev buraları bilmen için yaşaman lazım derim d. bakırlılar örf ve adetlerine çok bağlı lardır... sevgiyle kalın..

diğer bir diyarbakır başlığında yazmış olduğum bir gözlemi burada da kopyalayarak tekrarlayacağım: "benim ilk diyarbakıra gelişim bundan yaklaşık 20 yıl evveldi... üniversitede buralı olan arkadaşlara yaz tatilinde ziyarete ve şehri gezmeye gelmiştim... aslen ankaralıyım ben... orada doğdum, okudum, büyüdüm... o dönem güneydoğunun birkaç şehrini daha gezmiştik... sonraları yaklaşık 4 sene kadar evvel bu defa bir GAP turuyla profesyonel rehber eşliğinde bir kere daha geldim... ama bu defa çok düşkırıklığına uğramış, şaşırmıştım... şimdi geldiğimde daha da üzüldüm... çünkü şehri ve insanlarını çok değişmiş buldum... evet şehir büyümüş.. ama o sıcaklığı, güzel mimarisi biraz zarar görmüş... yapış yapış birçok bina yapılmış... park yeri, yeşil alan yok... ankaralılar bilir biz yeşilliğe, suya meraklıyızdır.. hatta 3 metrekare su ve yeşillik bulduk mu hemen yanına konuşlanıp piknik yapmak adettendir burada düzlük alan bol olduğu ve alan müsait olduğu halde park ve bahçe alanları ihmal edilmiş gördüğüm kadarıyla... şehir bölge planlamasını beğenmedim ve bu tarihi ve kıymetli şehre yakıştıramadım maalesef... bu da beni üzdü... nüfus inanılmaz artmış.. çok göç almış diyarbakır... şehrin esas yerlileri pek kalmamış gibi.. tabii 2 aydır gözlemlediğim kadarıyla... sanırım şehir çevre ilçe, köy ve mezralardan göç alırken onlar da batıyla ya da diğer illere göç etmişler..."