Annenizin psikolojisi normal değil. Sakın söylediklerini ciddiye almayın. Hasta diye üzmüyorsunuz ama çok güzel onun tarafından üzülüyorsunuz. Herkesin dedigi gibi yardim alin zaten. Ama bir daha böyle bir şey söylerse "kızıma kötü şeyler olsa mutlu mu olacaksın? " diye bir sorun. Bence kendi vicdanı ablanız hakkında elinden geleni yapmadığını söylüyor ve siz iyi bir anne olmanıza rağmen kızınızın başına bir şey gelirse kendi kendini rahatlatacak. Ben iyiyim işte iyi anne olsan da farketmiyor diyecek. Bu arada küçükken yasadiklarinizi annenize söylemenin hiçbir faydası olmaz. Senin kızını da taciz ederler falan der saçmalar. Lütfen üzüldüğünüzü söyleyin. Buna rağmen devam ederse görüşmeyi azaltın. Hasta olduğunu biliyorum ama sizi hasta ediyor bile isteye. Hayatta sizden ve evladinizdan daha önemli bir şey yok bunu unutmayın. Destek alın, içinizde kalmasin anlatin doktora sadece bu bile işe yarar. Tacizi eşinize anlatmaya doktorla karar verin bence. Anlatmalı mısınız ya da ne zaman anlatmalisiniz en iyisi doktorla karar vermek.

Cok duygusal bakıyoraunuz duruma. Hasta kadını üzme falan. Burada taze bir anne var ve o hasta kadın bu anneyi üzmekten cekinmiyor. Artık ailevi olaylara duggusal bakmayın cunku herkes ayrı bir birey bir kişilik. Annesi kızını düşünmüyor. Torununu düşünmüyor. Sanki ben yaşadım sende yala gibilerinden cocugunu kendi kızına benzetiyor. Bu kadın evet hasta olablr ama bence kisiligide hasta.

Konuyu silemezsiniz yasak ama belli ki sizi üzüyor bu sebeple yorumlara kapatıyorum. Önceki

Konu sahibi zina yapmamış 5 yaşında tacize uğramış farkındasınız demi?Taciz örtülecek birşey değildir. Tabii ben de direk anlatmasından yana değilim önce uzmana gidip ona gore hareket etmeli ama zinayla tacizi kıyaslamak hiç hoş değil biri isteyerek biri istem dışı. Ki ben eşlerin daha onceki istemli yaptiklarinin da gizlenmesi gerektiğini düşünmüyorum.

Allah mi istedi yani yaziklar olsun siz ve sizin gibi YOBAZLARA

Herkes bir ruh hastası gözüyle bakıyor resmen evet zor nefesin kesiliyor ama bunu anne ne yada eşine itiraf etsen ne olacak bilmiyorum. Zaten hep başkaları üzülmesin diye boğazımız düğümleniyor haykırmak istediğimizde. Size en iyi ilaç ailenizle araniza mesafe koymanız bence suçlamaniz niye korumadınız demeniz de çok haklısınız şunu unutmayı n onlara demek yeni sorunlar demek gibi inkar ederlerse hic umudunuz kalmaz bence. ruh hastası felan da değilsiniz ayrıca bunu yaşayan anlar yaşamayan anca doktora git der. A

olay eğer sadece taciz boyutundaysa eşinize anlatın derim. ama ilişki boyutu olduysa anlatmanız taraftarı değilim. ömür boyu aranızda gölge gibi dolaştırmayın bu olayı. annenizi hiç umursamayın. o sizi kırmaktan çekinmiyosa hastayken bile sizde onu yalnız bırakmaktan çekinmeyin hastada olsa. gerekirse bi destek alıp atlatmaya ve bebeğinizle eşinizle güzel bi hayat geçirmeye bakın. Allah yardımcınız olsun. 3nity

Allah neyin üstünü örtmüş? Yorumunuzdan cehalet akıyor, Allahla kapatamazsınız!

Farkindaysan adama ceza alması icin şikayette bulunmuyor. Anne ve esine soylemek istiyor herhangi bir şikayet olayi yok bu bir. İkincisi yıllar önce hic bir kanıta sahip olmayan tacizden kimse ceza almaz keşke alsa. Ama bu durum birine kizan, sevmeyen kadinin bu bana yillar önce tecavuz etti lafiyla ceza alacagi için asilsiz çok ihbar olur. Lütfen şu cezai islemlerin kurallarini bilmeden gaza getirmeyelim. Zaten ortada ceza diye bir şey yazmıyor. İc dokme yazıyor da genede aciklayayim dedim.

Herkese merhaba. Uzun olacak kusura bakmayın. Detaylara pek girmeden anlatacagim. Ablam çok küçük yaşta kaçarak evlendi. Ablam çok ezildi çok dayak yedi. Hiperaktif laf anlamayan biriydi. Okula gitmemek için kendini kusturur, başka bir konuda çok feci dayak yese de aynı hareketi yapmaya devam ederdi. Psikolojik destek alirdi kucuktum net hatirlamiyorum. Hayatı kötü sürdü çocuklarını bırakıp kaçtı vs. Annem hiç rest çekmedi herşeye hep destek oldu onun psikolojisi iyi değil dedi. Ben ablama rest çeksin tepki göstersin kızsın istedim. Ablam yanımıza gelsin bizimle olsun akli başında hanim hanımcık olsun istedim. Ergendim derdimi anlatamadım. Ablasına kötü gözle bakan kardeş oldum. Annem kanser. 4 kardesiz. Aralarında anneme en iyi davranan benim kendi de söyler. Abim mutsuz sinirli bize hep öfkeli, annemi bazen çok kırar bazen mutlu eder. . Ablamı anlattım. Kardeşim hele yasa dışı işlere bulaştı onu hiç anlatmayayim. Kısaca annem hep evlatlarım içinde mutlu olan sensin senden yana yüzüm güldü aklım birtek sende kalmıyor der. Annemle ergenligimde çok kavga ederdik hep sen benden de ablandan da beter olacaksın. Benim yasadiklarimdan beterini yaşayacaksın derdi. Ablamı ve kendisini ayipladigimi düşünürdü ama gerçek öyle değildi. Kendimi anlatamıyordum sadece. Bir kızım var. Hareketli sinirli bir bebek. istediğini yaptırmak için çığlık atar bazen yine böyle bir zamanda annem ile telefonda konuşuyorduk. Aynı ablan dedi evet dedim telefonu yüzüne kapattım. Sinirden ağlamaya başladım. Bebeğim korktu ağlamaya başladı. O korkmasın diye kendimi durdurmaya çalıştım. Böyle olunca daha da arttı. İstemsiz şekilde ağlıyordum. Vücudum titremeye başladı. Yine kriz geçiriyordum. Eşimi aradım hemen alt kattaydi geldi. Kapıyı zor açtım yuruyemedim düştüm. Yüzüm tutuldu ağzımı açamıyorum. Banyoya gidelim dedi ayağa kalktım bayıldım. Duyuyorum ama gözümü açamıyorum. Bebeğim çığlık çığlığa ağlıyor. Eşim suyun altına soktu titremem durmuyor. Zaman sonra sakinlestim. Günlerce ustumden atamadım bunu. annemin bana bunu yapmaya ne hakkı var. Evet ablam çok kötü şeyler yasadi. Çocuğum öyle olsun istemem ablamı kinamiyorum yanlış anlaşılmasın. Annem her fırsatta aynı o diyor ben çok iyi anneydim size ama bak ona ne oldu diyor.. Deme be kadın deme. İyi anneydin o yüzden mi gozunuzun önünde tacize uğradım farketmedin. hemde aylarca. Hemde iğrenç bir şekilde. 5 yasindaydim daha. Unutamıyorum bunları ama sen hiç birşey bilmiyorsun diye bağırmak istiyorum. Ama diyemiyorum. Çünkü kanser. Çünkü evlatlarının içinde bir ben mutluyum. Bir ben yakmıyorum onun canını. Ben cayır cayır yanıyorum. Kalbim yanıyor kalbim korkuyor. Her gece ağlıyorum her gece dua ediyorum. Ama yangın sönmüyor. Napayım ben artık icimde tutamıyorum. . yıllarca hiç unutmadım yapılanları. Otobüste sinemada yemekte her anımda nereme nasıl taciz edildiği. Eşime ve anneme söylemek istiyorum bu durumu bilsinler. Bana da acisin annem. Bende evladıyım. Kalbimi kirmasın çocuğumla vurmasin beni. Bazen kendimi bebeğimi eşimi öldürmek istiyorum bu düşünceden dolayı uyuyamıyorum. Ben mutsuz olmak istemiyorum. Kızım kötü yola dusmesin eşim bir gün beni sevmekten vazgeçmesin bende annem gibi olmayayım. Sizce ne yapmalıyım. Onlara söylersem yüküm artar mı, hafifler miyim. Bu arada, Esime söylemeyi isteme nedenimi utanarak yazıyorum, beraber olurken bazen aynı hareketi yapıyor yapma diyorum ama unutuyor. Ben her defasında o zamana geri dönüyorum kendimi orada sanıyorum.

Söyleyince herşey değişecek mi? Annen sana acısın diye yapacaksın? Peki eşin nasıl bir tepki verecek? Elbette sen çocukken olmuş bir olay, sen suçlusun asla demiyorum yanlış anlaşılmasın.. ama herkesin her olaya tepkisi farklıdır.. Yine kriz geçiriyorum dediğinize göre bu olayı sık sık yaşıyorsunuz, kesinlikle yardım alın.. Şahsen orda burda şurda taciz dediğinizden aile içerisinde yaşanan bir olay diye düşünüyorum tacizi... eşinizin tavrı çok farklı olabilir, anneniz inanmayabilir, bir sinirle söylemeyin iyi düşünün

Ailenin temelinde sıkıntı varsa domino taşları gibi kuşaklarda izler bırakıyor. Bazi insanlar mutsuzsa etrafı da mutsuz olsun istiyor.

Ayni ablan.. lafini duyup kendini yere atip krize giriyorsan olay ciddi. Ben bunda krize girecek birsey goremedim Sinirlenirsin ok ama cinnetlik olmazsin Kizini esini ve kendini oldurme hissini soylemiyorum bile. Tarlakusu1

Cezasizmi kalsin o yavsak ozamanalarda bu kiz kucuktu simdi buyudu alsin intikamini sadece kendini toplayip bi avukatla gorusmesi gerek hy_patia

Esinize ve annenize anlatmak size yardim etmez. Bir uzmana anlatip tedavi yoluna gitmek gerekir. Cok gecmis olsun, cok uzuldum

Evet lütfen yukarıdaki arkadaşları dinleyin acilen terapi alın. Şu anda eşinize de annenize de söylemeniz taraftarı değilim. Önce bir destek alın ondan sonra söyleyip söylememek sizin elinizde çünkü siz unutmak istersiniz bu sefer onlar unutturmaz, daha da kötü olur.

Bu nedir? 3 dakikadır boş boş ekrana bakıyorum. Bu nedir, ne anlatmaya çalıştınız?

bende destek almanızda fayda olacağını düşünüyorum. bunu şuan söylemek neyi düzeltir yada neyi telafi edebilir. sadece acıtır, yara bırakır... önce destek alın, ruh sağlığınızı düzeltin sonrasında doktorunuzla karar verir söylemek isterseniz söylersiniz.

soylemenizin faydasi olmaz ama kesinlikle terapi alin derim bilmiyorum hele ki aile icindense taciz eden pislik unutmak cok daha zordur lutfen yardim alin anneniz icin de zaten hasta soylesenizde uzuntuden baska birsey olmaz siz kendi hayatiniza bakin kizinizda ablaniz gibi olmaz siz yetiştiriyorsunuz sonuçta

Anneniz resmen size kin gütmüş..

E o zaman herkes suç işlesin gizliden gizliye, Allah örttü deyip görmezden gelsin millet. Hak mı bu? Yarım din bilginizle abuk sabuk şeyler yazıp insanları da dinden sogutmayin Allah aşkına. Sonra millet dini böyle cahil işi birşey sanıyor...

Malesef ki gecmisinden kacamiyor insan, ama uzaklasmak icin anneni ve ablani hayatindan cikarman gerekiyor. Ailen icin, kizin icin pskolojik destek almanda fayda olacaktir

Eve çalışanını bekar adamı almış diger evlatlarını pohpohlamış sizi güçlü gorup tüketmiş hep yük güçlulere biniyor malesef.. Anlatın icini acıtın surekli kötü ornek olan kızına bagliligi koruması bile ayrımcı kanser olmaj da be var zaten herkes kanser bu devirde 3aylik bebege yaptigi benzetmelere bak sizden intikam alan anne.. Acıtın canını hak etmiş bizler anaysak açık gozlu olucaz 5yasindaki cocugun taciz ediliyorsa ayni evde sorumsuz ve ihmalkarsin koruyamamissin cocugunu.. esinizi bilmem ama annenize anlatin.

Sen neyin kafasini yasiyosun bunu aciklarmisin? Bu nasil bir yorum, bu nasil bir cumle, bu nasil bir zihniyet!!! O kadar cahilsin ki, Kusura Bakkkk

Kendini aklamak istiyor bence.

Annen bunları söyleyerek senin öz kızınla olan ilişkini bozuyor aslinda. Bu konuyu actirma. Ablan muhabbetini yaptırma.

Annenize söylemek demek onu dahada bedbaht eder ve öyle olmasına gerek yok geçmişi artık düşünmemelisiniz maalesef sizde çok ağır yaralar açmış arkadaşlarında söylediği gibi acilen profesyonel yardım almalısınız bu hem sizin ve ailen için çok mühim Allah'ım yar ve yardımcınız olsun amin

Bende benzer durumu çok küçükken tek sefer yaşadım, nasıl hissettiğinizi iyi biliyorum. Allah böyle sapkın insanların belasını versin. Yıllar sonra öğrendim ki, sadece ben değil ailedeki diğer birkaç kadın daha aynı durumu yaşamış. Asla utanmadım. Bigün oturdum babama anlattım, inanmadı tabiki çünkü karşı taraf hiç beklemeyeceği birisiydi. Söyleyip, yaşadığınız karanlığı onlara da yaşatmayın. Ortaya çıkınca anneme de söyledim, bikaç kişiye de. Şimdi düşünüyorum da annem babam ne kadar üzülmüştür, içine düştükleri çaresizliği düşündüm sonra. Keşke bu sır benimle mezara kadar gitseydi dedim. Geçenlerde öldü cenazesine gittim, asla unutmuyor insan böyle anları. Helallik vermedim. Ebedi dünyada çekecek yaptıklarını. Şimdi içim rahat, kendi kendime yendim ama hem utangaç ve mahçup bir çocuk olarak büyüdüm. Siz böyle olmayın, kimseye söylemeyin. Ve sizinki daha şiddetli, maddi durumunuz varsa destek alın yoksa da devlet hastanelerine gidin. Bu konuyu bitirin. İnşallah iyi olursunuz.

Insan torunu için böyle bir temennide bulunabilir mi? Millet neyin kafasını yaşıyor

İnanın bu saatten sonra onlara söylemenin hiçbir faydası yok. Ben çözümü terapide buldum. Bir aile danışmanına terapiye başladım. Önce kendime söyledim bu sayede iç sesimde haykırdığım herşeyi sanki dışa vurdum. İç dünyamda suçladıkalrımla yüzleştim. Ben de çok istedim eşime anlatayım ama g0venemedim. Başımı göğsüne alıp okşamak merhamet etmek yerine başıma kakarsa diye korkrum. Çok acı evet ama korktum. O hissi ahh o hissi bir yaşayan bilir. İlişki esnasında kafama bassa hemen dokunma kafama bastırma derim, dudağımdan zorla öpmeye kalksa içim kalkar hemen midem bulanmaya başlar. Geçti desem de yazarken bile gözyaşlarım süzüldü...

Ben mi yanlis anladim bilmiyorum ama ayni ablan gibi demesi bana bu derece kotu gelmedi. Annen hakli. O bir anne ve evladi en igrenc sucu dahi islese anneliginden vazgecemez ki. Nekadar kizarsa kizsin, kuserse kussun merhameti hic bitmez. Ve bu duyguyu anne olmayanlar anlayamaz. Annende bunu demek istemis. Pek cok anne bu lafi kullanir zaten. Sende anne ol anlarsin der. Kiyamam o da cekmis belli kolay mi bir anne icin cocuklarinin o hallerini gormek. Bence annenizi suclamayin kotu bir niyeti yok. Siz yasadiklarinizdan dolayi saglikli dusunemiyorsunuz ve sizde kendi acinizdan haklisiniz. Lutfen psikolojik destek alin. Melek bir yavrunuz, sizi seven bir esiniz, guzel bir yuvaniz varmis ne guzel. Bu kotu dusuncelerden kurtulmaniz icin bunlar size vesile olsun

Şu an sizin için çok üzüldüm acil psikolojik destek almanız gerekiyor yoksa kendinizi yiyip bitireceksiniz öncelikle ugradığıniz taciz yüzunden ileride kızınizında basına gelecek diye hep diken üstunde duracaksınız o yüzden lütfen destek alin PambukPrensess

Ciddi problemler yaşıyorsunuz mutlaka psikologa gitmeye çalışın. maddi olarak zorlayacaksa da 183 u arayıp ayrıntılı izah edin durumunuzu. kime soyleyeceginiz3 sonra karar verirsiniz. cocugunuz için duzelmelisiniz

Canım benim lütfen üzülme git iyi bir psikoloğa terapi al. Belli ki annenin de psikolojisi iyi değil hem evlatlarına üzülüyor Hem hasta.. Gerekirse annenle fazla görüşme, yüz göz olma.. Mesafe koy güzelim. Bebeğin de ablana benzemeyecek buna kalpten inan çünkü onu senin gibi iyi kalpli ve ilgili bir anne büyütuyor. Yavrun sayende güzel eğitimler alan özguvenli bir birey olacak sen ona hem candan bir arkadaş hem sevgi dolu bir anne olacaksın. Sen güçlü bir kadınsın başaracaksın buna inan.

Psikolijik destek alin. Terapist size nasil ve ne zaman söyleyebileceginize dair de destek verebilir. Size cok Üzüldüm. Keske Bunları yasamasaydiniz.

Anlatınca bir artısı olacaksa anlatsın bu saatten sonra pek bir önemi yok anlatmasının. Kadın zaten biraz düşünmeden konuşan birisi zamanla bu olayla da ilgili kızının canını sika bilir. Iyisimi az görüşüp az muhabbet edecek S Shalini

Öncelikle terapi almalısın mutlaka... Kendini daha iyi hissettiginde annene söylemenin iyi olacağını düşünüyorum .. Bu senin yükün olduğu kadar annenin de yükü... daha 5 yasinda yasamissin halinden tavrindan anlamadı mı mesela... hasta olabilir evet ama, kırmadan dökmeden anlatabilirsin biraz hahifleyeceksin diye düşünüyorum. ... Daha sonra eğer cidden cinsellik sırasında o anlara gidip geliyorsan eşine anlat... tabi sana bu konuda eğer destek verebileceğini, anlayış göstereceğini düşünüyorsan anlat eşine. Geçmiş olsun... ben terapi yardımıyla çok şükür iyiyim... eminim sen de iyi olacaksın. 1Sen

Aa videoda da diyorsa tamam o zaman iş değişir

Bak bu videoda ne diyor.. Herkes bana kızmış..

Bazen esini ve cocugunu oldurmeyi mi dusuniyorsun? Acil psikologa gitmelisin sen. Annene esine soylemen seni iyilestirmez

Burda mesele tacizi söyleyip söylememe meselesi değil. Sizin acilen psikolojik desteğe ihtiyacınız var.

Allah korusun ileride bir gün ailenize zarar vermektense terapi almanız çok daha doğru olur. Her şeyle tek başınıza savaşmaya çalışmayın zor bir durumdasınız. Güçlü olun ve tedavi görün çocuğunuz sağlıklı bir anneyi hak ediyor. 3nity

Farklı sorunlara kapı açmış olursun söylersen. Annen düşünmeden konuşan biri, taciz olayını yine senin canını yakacak şekilde yorumlayabilir. Ben genel olarak geçmişe ait üzücü, kötü anıların söylenmesini doğru bulmuyorum. Şuan senin aklında seni rahatsız ediyor, ortak etmeye gerek var mı? Onu da şahit etmek ne kadar rahatlatacak?

söyle rahatlarsın aglarsın annende bilsin zatn gecmişte kaldı öyle yıkılmaz. ben kendimden biliyorum küçüklen yasadıgım seyleri sayıp döktükce rahatlıyorum. herzaman mükemmel olmaya calısma lütfen bak içinde bomba gibi oluyo hislerin seninde yasamaya mutlu olmaya hakkın var çocuğunla saglıklı ilişkiye hakkın var. annene söyle eaine söyle. en azından esine söyle

Yardımlarınız için sağolun herkese cevabımı tek seferde yazayım. Belki annem beni bir daha acıtacak şeyler söylemez diye düşündüm... Aile içinden biri değil babamın çalışanıydı, ama evimize girer çıkardı. Yanlış hatirlamiyorsam kimsesiz biriydi. Ailem yardımcı oluyordu. Ergenligimde psikolaga gittim, o dönemde kriz geçiriyordum. Devlet gidiyordum yine oraya gitsem faydası ne kadar olur , gitmeye cekiniyorum niye bilmiyorum. Ya çocuğumu benden alırlarsa öldürür bu kadın diye. . Aslında hep böyle değildim yaklaşık 1 yıldır size anlattığım biçimde düşünüyorum, hayatla daha barışıktım..

Bu konuları açma bence kimseye. Anlattıkça da açın tazelenir. Kimse acımaz bunu unutma. Eşine de söyleme, adam sana karşı soguyabilir. Hani öyle dokunma falan dersin her farklı dokunmasında acaba der. Belki de farklı düşünür bilemem ama genel olarak böyle karşılıyorlar. Hiç yoktan kendini yerle bir edersin. Titreme vs gibi krizler için lütfen destek al. Eşine de krizlerim için gideyim dersin. Yaşadıkların çok ağır, yaşamayan asla anlamaz biliyorum. Destek al anlayacağın kişiler aileden olmasın lütfen. Kendine zulüm olur. Resmi olarak da ceza alacağını hiç sanmıyorum. Anlatmanın zarardan başka etkisi olmaz. Ülkemiz magdurda olsan kadından yana olmuyor maalesef. Dualarım seninle...

Belki ablan da tacize uğramıştır ve bununla basedemedigi için hareketleri bu kadar kontrolsüz bir hal almıştır. Bir yakınım da geçenlerde küçükken tacize uğradığını söyledi. Biz onu hep aykırı, huysuz, zor, ters bir kadın olarak bilirdik. Meğer içinde fırtınalar kopuyormuş. Bilinç altı terapisi aldı 1 seans ve "tek bir seansta bile omuzlarimdan yüklerim alinmiş gibi hissediyorum" dedi. Aklınızda bulunsun bir araştırın. Bilinç altı temizliği bu bahsettiğim.

Çocuğumun ablama benzemesini istemiyorum. Ablam çok değişik biri. Kinamiyorum ama yaşadıklarını bilinçli yaptığını düşünüyorum. Hoş bulmuyorum. Annemi istemeden sucladim yani o ablama engel olabilirdi. Annemde beni suçlama senin kızın beter olacak der sen beter olacaksın ablan o.. pu da olsa benim kızım der. Yaşadığında anlarsin diyor ben öyle şeyler yaşamak istemiyorum. Yaşayacağım diye aklım çıkıyor pure hazel

annenz hepinizin psikolojisini bozmuş destek almalısınız N ntprt

Aile içi tacize mi ugradiniz? Acilen doktora basvurmalisiniz? Geldiğiniz nokta hiç iyi görünmüyor. Bunca yıl susup anneniz kanser olana kadar beklemeniz büyük yanlış. Bunu cozmeniz lazım. Nasıl bir aile ki bu tüm bireyler sağlıksız ve sorunlu. Detay vermeniz lazim

Ben de bir psikiyatristten destek almanız gerektiğini düşünenlerdenim Merak etmeyin bu hasta düşüncelerinizin bir ilacı var " Sen nasıl bunu düşünürsün?" diyenlere de şunu söyleyeyim bu arkadaş hasta, zaten normal olmaydı böyle düşünmezdi bu yüzden böyle yazıp da daha kötü hissetmesine yol açmayın Bu arada annenizi benzetme konusunda sert bir dille uyarın Size iyi gelmiyorsa da konuşmayın

Çocukken tacize ugramayanlar annene anlatman bir sey değiştirmez demiş. Nerden biliyorsunuz? Psikolojik destek alın sonra psikoloğun desteği ve tavsiyesiyle anlatin annenize.. ben yaşadım ve cok kotu şekilde söyledim buna rağmen pişman degilim.. bakin anneniz ablanızdan çekse bile cocugu ve canı olduğu icin vede zaman geçtiği icin üzerinden hafifletiyor. Kızınızın kaderi benzeyecek demiyor sadece bebekliğini andırıyor demek istiyor lutfen buyutmeyin o cümleyi. Zamanında size travmalar yaşatmış vede size zarar veren o pislikten koruyamamış bilmediği icin ama şimdi anlatırsanız bilecek ama dediğim gibi öfkenizden korkuyorsanız once psikoloktan destek alın.

Sakın söyleme ve bir psikoloğa git. Sakın çekinme. Eşine rahatlamak, içimi dökmek için gidiyorum de. Anneni de ciddi bir şekilde uyar. Bidaha çocuğun hakkında öyle şeyler diyemesin. Sonuçta onun da torunu, bu nasıl üslup? Allah yardımcın olsun.

Mesele taciz değil. O da muhtemelen üstüne geçmişten gelen yükünüz. Siz şu an birileri sizinle ilgilensin, merhamet etsin, canınızı yakmasın, anlayış göstersin diye taciz durumunun da üstüne iyice düşüyorsunuz. Zaten şu an yeterince zor durumdasınız. Ekstra bir de tacizi çevrenize anlatmaya başlamanız size bir şey kazandırmayacak Psikiyatriye gidin. Çocuğunuzu elinizden alacaklar diye korkuyorsunuz, bir cinnet anında sizde zarar verebilirsiniz tedavi olmadıkça. Bir de çocuğunuzun ablanıza benzetilmesinden neden bu kadar rahatsız oldunuz? Bunun altında ne var bu kadar Sizi korkutacak? Her fıtratı aynı olan aynı şeyleri yaşamıyor ki. Kendinizi ayılıp bayılacak kadar krizlere sokmuşsunuz

merhaba benzer sıkıntıyı yaşamış biri olarak ben annenize söylemenin içindekinizi aktarmanın size iyi geleceğini söyleyebilirim. çünkü neden sizi koruyamadıklarını içinizde sorguluyor ve suçluyorsunuz. haklısınız da. ben bir sinir patlaması anında anlatmıştım. sonrasında yaşadıklarımı atlattığımı ve bunda çok geç de olsa, yıllar sonra da olsa konuşmamın etkisi olduğunu düşünüyorum. daha sonra annem benle bu konuyu konuşmak istedi, ancak ben tekrar açmak istemediğimi söyledim. eşinize anlatmak ise size kalmış. ben eşime daha yeni yeni tanıştığımızda anlatmıştım neden bilmiyorum. açıklama yapmak gibi değil de, içimi açmak gibiydi.

Şu anki yaşadığınız sorunların tek sebebinin taciz olduğunu düşünmüyorum evet kötü bir çocukluk geçirmişsiniz ablanızdan, abinizden bahsetmişsiniz açık ki her ne kadar siz oyle degerlendirmeseniz de onlarda ruhsal bazı sıkıntılar varmış muhtemelen baba ya da annenizin de ya da ailede başkalarında da olabilir. Lütfen yanlış anlamayın sizin de yatkınlığınız olabilir. En akıllıca olacak sey destek almak tabii ki annenize deyince de birşey değişeceğini sanmıyorum onları üzmekten başka o anda söylenmeliydi. Ne güzel bir yuva kurup çocuk sahibi olmuşsunuz kıymetini bilin kendinizi sakinleştirmeye çalışın her şey elinizden kayar gider sonra Allah korusun. Annenize bir daha ablanıza benzetmemesini söyleyebilirsiniz tabii. R

Siz sanıyormusunuz ki bunu annenize ve eşinize soyliyceksiniz. Onlar size merhamet edecek. 1-anneniz neden o zaman bana soylemedin diyecek. 2-eşinde neden babana soylemedin diyecek. 3-bunlar sadece 3ünüzün arasında kalacak. Hayır efendim hiç biri olmycak. Siz psikologdan yardım alın. Kendinize ve kızınıza bakın sahip cıkın. Geçmişi unutmak sizin için çok daha iyi kendinize ugrasacak bir mesgale falan bulun aklınıza getirmeyin.

Sizde tacizden daha başka şeyler var ablanızda annenizle kişisel çatışmalar gibi Önce kendiniz sonra evladınız için yardım almanızı tavsiye ederim T

kendiniz için terapi alın.. annenize söylediğinizde sizin yanınızda olacak bi anne göremedim yazdıklarınızda... eşinize de söylemeyin döner dolaşır basınıza kakabilir. sizin için evet cok zor bi durum ama bunu terapi yle halledebilirsiniz..

Boyleleri laftan anlamaz. Gorusmeyeceksin annen dahi olsa.

Yavrucuğun için acil yardım alman lazım.. Kesinlikle psjolojik tedavi iyi geliyor ama özel hastaneye gitme imkanınız varsa özel bi doktora gidin.. Aynı bize anlattığınız gibi ki diksiyonunuz güzel en iyi şekilde anlatırsanız gerçekten bu düşüncelerden kurtulabilirsin. Annene amlatmanı tavsiye etmiyorum çünkü yarın öbür gün Allah gecinden versin bişey olursa arkasından onu üzdüm keşke anlatmasaydım diyip vicdan azabı çekebilirsiniz. Eşinize de bilemiyorum ama anlatıcaksınız da önce bi doktordan yardım alıp akıl alıp öyle anlatın. Çok geçmiş olsun. K kizilca

Bence artık ablanızı da sürekli kötülemek ve aşağılamaktan vazgeçin. Hiçkimse mükemmel değil zaten ve annenizin geçip giden zaman için şuan yapabileceği bir şey yok. Herkes çocuklarının en iyi insanlar olmasını ister ama bazen ne söylerseniz söyleyin o çocuk "olmuyor". Bu durumda annenizi ve kendinizi yıpratmaktan başka bir şey yapmıyorsunuz sürekli ablanızı gündeme getirirek. Kaldı ki annenizin ablanızı her haliyle kabul etmesi de olgunluk göstergesidir. Ne yapsaydı öldürse miydi? Dövse miydi? Dövseydi düzeleceğini mi sanıyorsunuz? Kızını "namussuzluk" yaptı diye öldüren anne-babalarla kıyasladığımda annenizin çok daha mantıklı ve sağlıklı bir insan olduğunu düşünüyorum. Annenizin çok üstüne gitmişseniz senin kızın olunca görürsün demesi de çok çok anormal bir durum değil, hepimiz insanız. Kendi özelinizle ilgili konuya gelirsek eğer, evet maalesef kötü bir şey yaşamışsınız, keşke olmasaydı. Bu durum annenizin ya da babanızın olmadığı bambaşka bir yerde de gerçekleşebilirdi. Hayatta ak ile kara aynı anda mevcut. İyi insanlar da var çöplükler de... Maalesef annenizin bariz bir hatası varsa bile o konuda da şuan yapabilecek bir şey yok. Canına okusanız da, ağzınıza geleni de söyleseniz, elinizdekini de fırlatsanız bir şey değişmeyecek. Söyleyip söylememe konusunda sağlıklı karar verecek durumda değilsiniz gibi görünüyor. Söylediklerinizde olacakları da psikolojik olarak kaldırabilecek durumda olmanız gerekiyor. Bir de kanser olduğunu söylemişsiniz, Allah şifa versin, kısaca şuan söylemek için doğru zaman değil gibi... Ablanızı ya da diğer aile bireylerini bir kenara bırakın. Günahı ve sevaplarıyla birlikte varlar kimsenin ablası ya da annesi ile de değiştiremezsiniz. Oldukları gibi kabul edip, artık kendi hayatınıza odaklanmanız gerekiyor. Travma geçirip kimseye güvenemeyip bir aile kuramayabilirdiniz, bunu yaşayan çok insan var. Ama kurmuşsunuz, demek insanlara güvenip sevebiliyorsunuz bunlar çok olumlu ayrıntılar. Ama geçmiş ve mevcut durum ile barışamıyorsunuz bu da çok doğal yaşadıklarınız sebebiyle, tüm bunlar için de uzman desteği şart. Bence siz çok güçlü bir kadınsınız, bu durumu tamamen atlatıp mutlu olabileceğinizi düşünüyorum.

Öncelikle evet faydası olur muhakkak terapi alın. Merak etmeyin çocuğunuzu almazlar sizden. Her şey sizin elinizde. O günleri düşünüp düşünüp kendinize acirsaniz, annenizin bir sözüyle onu acıtmak için bu durumu söylerseniz, daha da buyur icinizdekiler. Ve ölümden bu kadar kolay söz etmeyin. 3 kişinin ölümünden söz ediyorsanız, bu düşünceye hakim olamıyorsunuz, üstelik bunun biri evlatsa çok ciddi bir destek almalısınız. ... Eşinize asla söylemeyin, hiç mi hiç faydası olmaz. Dokunmanizi istemediğiniz şekilde dokunmasın, net olarak söyleyin, unutmasın. Sebebi ise hoşlanmıyorsunuz.

Bebeğini öldürmeyi düşünmek hiç normal bir durum değil.. faydası olur mu ne demek? Hiç normal şeyler düşünmüyorsun... annen sana acısın diye böyle bir şeyi söylemek annenin sana acıyacağı anlamına gelmez.. bunlar yanlış düşünceler.. bebeğinin güzel günler görmesi için önce senin ruh sağlığının iyi olması lazım.. tedaviye İnan lütfen.. Bir de cevap vermek istemeyebilirsin ama yemekte, otobüste, sinemada taciz nasıl oluyor? Babanın çalışanı seninle sinemaya mı gidiyordu?

Anneniz çok boş konuşuyor. O oyle konustu diye oyle seyler olacak degil. Kızınız asla ablanıza benzemeyecek. Ama anneniz aklınıza boyle fitneler soktugu icin sizin içinizde kızınıza olan bakış açısını degistirtiyor. Bşlerek yapıyor bunu anneniz çok bencil cunku. Kendi yaşadıklarını sizinde yaşamanızı istiyor. Minik bebegi ablanıza nasıl benzetebiliyor? Bu anca hasta ruhlu birinin görüşü lutfen anneniz anlıyorum ama hasta ruhlu kişilerin sizide hasta etmesine izin vermeyin L

anlatmak istiyorsan anlat, iyi gelecegini dusunuyorsan anlat. cocugu olan bir anne her zaman once kendini dusunmeli, birak kim uzulecekse uzulsun, sana iyi gelecekse durma. Ama cocugumu benden alirlar diye tedaviye yanasmaman kabul edilemez. Cocugunu senden almalari gerekiyorsa almalilar, alsinlar, sen de cocugunu dusunen gercek vicdanli bir anne olarak buna izin ver, cunku eger ki gercekten o kadar kotuysen ve cocuguna zarar verebileceksen sence hangisi daha iyi olur? cocugundan uzak olmak mi, ona zarar vermek mi?

Arkadaşım çok geçmiş olsun. Bunca sene bu eziyeti içinde yaşamış taşımış olmak çok zor. Ancak kuş gibi hafiflemek de mümkün. Bu kahirla yasama terapi al kurtul. Gerekirse annenle de yuzlesirsin. Gerekirse eşine de anlatırsın. Ama once terapi. Cunku bu kararlari terapi sonrasinda vereceksin zaten. Bebeğin de var mis gibi. Yaşamını kurmuşsun allah sağlık sıhhat versin. P

Kızinız icin annenizi ve ablanizi hayatınızdan çikarin. Cok zayif düsmüşsünuz. Savunma duvarlariniz güclenince tekrar iletişime gecin. En sagliklısı bu. Mutluluklar diliyorum.

Annen senin canını acıtmak için torununu kızına benzetmiyor. Ablan senin kafanda öyle bi imaj çizmiş ki kızının ona benzetilmesi küfür gibi beddua gibi geliyor. Annen içinse öyle değil, anneler evlatlarını günshıyla sevabıyla sever bi çok hatasını görmez yada unutur. Aynı teyzesi lafına kötü niyet yükleyen senin yaşanmışlıkların, bakış açın, travmaların. Asıl sorununun gerçekten taciz mi yoksa birilerinin ilgisine merhametine mi ihtiyacın var. Bana kalırsa 2. si. belki de annen onca sorunlu çocuğunun içinde mutlu olan tek çocuğunu ihmal etmiştir, çok normal. Annene tacize uğradım, sen beni koruyamadın demek yerine anne sana diğer kardeşlerim kadar ihtiyacım var demen daha faydalı olur. Hem böylece zaten hasta olan bi kadını bir de sen üzmemiş olursun. Yaşın küçük olsaydı kesinlikle söyle derdim. Ama artık başının çaresine bakabilecek koca kadınsın. Kendine randevu alıp doktora gidebilirsin.

Mutlaka destek alın. Psikiyatriye değil, klinik psikoloğa gidin. Psikiyatristler kısa zaman aralıklarında ilaç tedavilerinizi düzenler. Sizin ihtiyacınız sadece ilaç tedavisi ile dondurulmuş ve uyuşturulmuş bir beyin/beden değil. Terapi ile desteklenmiş bir ilaç tedavisi. Psikologunuz zaten psikiyatri desteği ile destekleyecektir bu süreci. Maddi durumunuz nedir bilmiyorum ama eğer zorda iseniz, klinik psikologunun ücretini karşılayabilecek durumda değilim diyorsanız(şehirlere göre değişiyor ama 150 -250 tlden bulabilirsiniz)Sosyal Hizmet Merkezi ve ya belediyeye başvurarak bu desteği ücretsiz talep edin. Kurumların insiyatifindedir, eğer yardımcı olmazsa bi BİMER şikayeti işinizi görür, hakkınız alın Çok zor günler geçirmişsiniz belli.. Ama annenizin ablanız ile olan ilişkisini kimse yaşamadan bilemez. Evladım olmadan önce anneme kız kardeşim için "çok yüz veriyorsun" derdim. Evladım olunca anladım. İnsan kıyamıyor canının parçasına. O yüzden annenizin rest çekmemesini kınamayın, şiddetle büyüyen ablanızı da suçlamayın. Kavga, şiddet , iletişimsizlik ile büyüyen çocuklarda sinir, ögke kontrol bozuklukları, psikolojik sorunlar haylice oluyor. Abinize de ablanıza da bir şey diyemiyorum o yüzden. Siz daha zorunu yaşamışsınız zaten. Yaşamayan bilemez, sizi anlaması mümkün değil çoğu kişinin o yüzden. Ama o kötü anıları silmek için bir destek alın. Ablanız, canınızdır, bir şey olsa kalbiniz durur. Onu kınamıyorsunuzdur. Yaşadıklarından dolayı yaptıklarına hak veriyorsunuzdur belki. Kçtü biri diye değil ama yine de kızınız ablanız gibi olsun istemiyorsunuz değil mi? Ama yanında krizler geçiren, ailesini öldürmek isteyen, ruh sağlığı yaşadıklarından dolayı iyi olmayan bir bebek me kadar sağlıklı olacak? Lütfen, lütfen kurtulun bu anılardan. Eminimki bebeğinizin ileride mutlu bir birey olmasını istersiniz. Sorunuza cevabım ise; eşiniz ile paylaşmanız. Hayat arkadaşınız sonuçta, bilebilir. Ama annenize demenizi tavsiye etmem.

Sen var ya buraya sırf ortalığı ayağa kaldırmak için gelmişsin, Allah'ın adını karıştırma, tek isteğin insanların senin nezdinde dine saldırması öyle değil mi?

Allah korusun insallah bu kehanet gerceklesmez. Anneniz kirk kere soylerek siz de olmasindan korkarak Allah muhafaza olduracaksiniz. Gerekirse ailenizle mesafeli olun guzel sekilde yetistirmeye calisip Allaha guvenin. Sekoyam İlle de

İnan bana giriş yapıp bildirimleri kontrol ettiğimde bu konuya cevap yazıldığını görünce ellerim titredi basım titredi. Bu yorumu ağlayarak yazıyorum. Konu silebilir miyim? Yorumlara kapatabilir miyim? Veya gizleniyor mu? C Cotton

Çocugunuzu o ortamdan uzak tutun, taşının ve kendinize bir iyilik yapın Turnbackthehandsoftime

Ne diyorsunuz siz? Haşa Allah tacizi hoş mu görüyor?

Öncelikle çok ağır şeyler yaşamışsınız ve bunun etkileri ne yazıkki sürmeye devam ediyor hayatınızda. Annenizin hatalı olduğu aşikar - dışardan bekar ne üdü belirsiz bir ekeği eve, çocuklarına yaklaştırmayacaktı. Aynı şekilde kardeşlerinizin hayatlarında hata yapmaları sizi bağlamaz. Sizin suçunuz ne? Size bu kadar haksızlık yapılmasına izin vermeyin! Annenizin de piskolojisi iyi değil belli ki - sizi bu kadar etkiliyorsa aranıza biraz mesafe koyun. Annenizi bir kenara atın demiyorum fakat anne de olsa size ve kızınıza iyi gelmiyorsa uzaklaşılması gerekir. Önceliğiniz siz ve kızınız sonra da evliliğiniz olmalı. Annenize söyleyip eşinizie söylememzlik yapmayın bence. Ya ikisine ya da hiç birine. Birine anlatınca diğer de bir gün öğrenecektir. Sizden öğrenmeleri daha doğrudur. Herkes belirttiği üzere acil piskolojik destek almanız gerekiyor. İyi olmanızı diliyorum! C -Cheryl

Çok acil psikolojik destek almalısınız

Abime zannetmiyorum o büyük bizden bayağı. Ama ablam olabilir... Çünkü hiç ama hiç normal biri değil.. Bu arada tavsiyelerden sonra psikiyatri ye gittim emziriyorum diye laf yaptı bana pislik. Artık emzirme ve bunları iç dedi. Mal gibi bakakaldim tamam dedim ve aslında buraya yazdıklarımın yarısını bile anlatmamistim ağlamaktan. Taciz konusunu ise hiç acmamistim. Bu olayı üstümden atınca tekrar gideceğim

Katılıyorum soylediklerinize. Bencede soylememeli eşine curiouss

Diğer üyelerinde dediği gibi en kısa zamanda bir uzmana görünmeniz. EMDR gibi terapiler ile daha faydalı bir destek almanız gerekiyor. D e f n

ablaniza benzedigini soylemesi huyununda karakterinide benzettigi anlamina gelmez ki belki anlik bir hareketi o an ablanizi hatirlatiyordur falan yoksa annenizde ayni ablan oda kotu yola dusecek demek istemiyordur eminim The Woman

İçim acıyarak altına imza atarım! Bazı insanlar anne olmamalı... Yazık ediyorlar hem kendine hem çocuklarına... beceriksiz insanlar! Çok sinirlendim... Konu sahibi de içini müsterih tutsun.. Yukarıda Allah var, Öyle herkesin dediği olsaydı ohooo! Yaşanmazdı bu dünya... Çocuğunuz ablanıza falan benzemez... Yeter ki siz dirayetli olup başında durun Çok ağır bir kriz yaşamışsınız. Psikaytr desteği almanızı öneririm ben de. Ama ne olur hemen sakinleştiricilere sarılmayın. Anneniz bile olsa size kıskanıyor olabilir... O yüzden takmamaya çalışın. Siz artık hayatınızı kurdunuz. Eşinizle çocuğunuzla mutlusunuz. Arada kapıyı kapatmayı bilin. Siz artık yetişkinsiniz, bu saatten sonra size anneniz sevgi gösterse de bir şey ifade etmeyecek emin olun. Kendi huzurunuzun peşine düşün. Çocuğunuz da Allah'a emanet. Hiç bir şey olmaz merak etmeyin.

Merhaba konu eski ama ben yeni okuyorum nasilsiniz L

Annenizin merhametini kazanmak icin otobuste orda burda tacize ugradiginizi mi soyleyeceksiniz? Iyi misiniz ya

Allah yardimciniz olsun. Zor bir durum. Olan olmus artik, anliyorum sizi. Kaygi merhamet gormek sizin de haqqiniz. Amma o zorluklari gorub hic annesi babasi olmuyanlar ne yapsin. Onununuze bakin evladinizi dusunun. Cok uzuldum, kalbim sizladi. Allah o pisliyi kendi pisliyinde bogsun. Ailenizle cok muhatab olmuyun derim. Allaha emanet edin. Sizin aileniz esiniz ve kizinizdir siz onlardan sorumlusunuz. Lutfen kendinize iyi bakin. Sizi bagirima basib aglamq istedim ksura bakmiyin.

Kimin tacizine uğradınız? Kesinlikle sağlıklı değilsiniz. Eğer söyledikleriniz gerçekse olmanızı da bekleyemez kimse. Mutlaka profesyonel yardım almanız gerekiyor.

Allah'ın üstünü örttüğü şeyi sen nasıl açıklarsın olmaz. Bunu yapma sakın...

Şimdi anladım.. evet yaşadığınız şey hele küçücük yaşta hiç kolay değil... dilerim herşey daha güzel olur

esinizin ya da anneninizin bilmesi sizinde olayi geride birakmanizi zorlastirir. bu sefer her hareketinde esinin hep acaba diyeceksin ve esin sindirebilecek mi. neyi halledeceksin. iyi bi klinik psikolok bulun artik bilgi evlerinde bile var. biraz arastirin ona anlatin derdinizi. yuvanizin zarar gormesi sizi daha cok zorlar. yardim al. bebektir aglar normal uzulme. anladigim kadariyla guclu bi insansin. topla kendini mutlu ol. sen mutlu olursan yavrunda zaten mutlu olur. ablana fiziksel olarak benzese de onun gibi olacak diye bisey yok. annen ablana benzeterek onun yarasini sarmaya calisiyor bence bosver.

Arkadaslara katiliyorum. annenin bir suçu yok diye dusunuyorum kadin zaten kanser hastasi moralinin yuksek olmasi getekiyor. ALLAH gecinden versin Allah korusun ama gercek suki bi sabah kalkmissn annen hayatta yok. cok pisman olursun. bak ne demis bir tek sen iyisin sende aklim kalmiyor demis. Yazik bunu ona yapma. esine gelince nasil tepki verir bilmiyorum. yinede anlatma derim. Birde ablanizi abinizi dusunmeyin. Allah herkese akil vermis cocuk dogurmasini biliyor kacmasini biliyor ama psikilojim bozuk diye kendini ordan oraya atoyor. tedaviyi reddediyor. kendi bilecegi is. evinize ailenize bakin. terapiye gidin derim.

Her anımda aklımda demek istedim. Film izlerken yolculuk yaparken yemek yerken aklıma geliyor aklımdan çıkmıyor anlamında.. Tedavi olacağım destekleriniz için hepinize teşekkür ederim

Açik açik söyle. birdaha benim çocugum icin bu tarz yorumlar sakin yapma de.

Allah binbelasini versin. Kutucuklara.. Allah'ın belaları çocuk bunlar çocuk.. yeter artık... inanın ben okurken kötü oldum.. bence geçmişi değiştiremezsiniz.. sizi uzmekten başka bir işe yaramaz. lutfen yardım alın. yaralarinizi sarın.. bu dünya hiç bir pisliğe kalmiyacak.. cehennem kütükleri... siz alamadığınız sevgiyi göremediğimiz ilgi için bu yolu denemeyin derim. cozumu bu değil çünkü.. N noples

Bu saatten sonra annenize anlatmanız daha büyük zararlara ve kötü sonuçlara neden olur. Psikolojik sağlığınız hiç iyi değil. Devlet hastahanelerinin psikolojik departmanları dediğiniz gibi pek ilgili olmuyor. Lütfen paraya acımayın ruh sağlığınız için acilen terapi alın. Anneniz de çok üzüntüler yaşamış bir kadın, sözlerini kulak ardı etmeyi deneyin. Kadınlar güçlüdür her ne olursa olsun, sizde güçlü olun ve güçlü kalın... . push ;

Öncelikle unutmamalısın ki insanların çoğunda bu tip düşüncelerden mevcut. Önemli olan o sese uymamak cevap vermemek. Yeri geldiğinde "saçmalama be!" Diyebilmek. Demek istediğim; seni iyileştirecek tek doktor "sensin!" Tabiiki destek al ama psikolog olsun. Psikiyatrist ilaç verir boşuna uyuşturur beynini. Önemli olan bunu yenmek. Annen konusuna gelince; bu konuyu ona söyleme isteğin, ilgi bekleme veya sana da merhamet duyulmasını istemen ile alakalı. Tamam çok zor zamanlar geçirmişsin fakat bunu profösyonel olmayan 3 kişilere anlatman sana daha çok zarar verir kanısındayım. Eşin olay çıkarabilir ailen onu bulup öldürmek isteyebilir, veya eşin sana yaklaşırken hep onu hatırlar boşuna aranızda sorun olsun istemem. Tamam eşinin dokunmasına kadar engelleme isteğin de normal fakat onun o kişi olmadığını eşin olduğuna sevdiğin insan çocuğunun babası olduğunu kendine hatırlatıp bu duyguyu yenmelisin. O şerefsiz ile olan tüm bağlarını aklen/zihnen kes at. Artık sana zarar vermesine müsaade etme! Aklına geldiğinde geçti ve asla artık olmayacak diye düşün, dua et. Pozitif o küçücük yaşında bununla başa çıkmışsın şu an 5 yaşında değilsin, yapabilirsin!

Arkadaşlar bütün yorumlarınızı okudum. Hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Birde şunu açıklama gereği duydum, Annem hep bu benzetmeyi yapar. Aynı ablana benziyor hep onun hareketlerini yapıyor vs diye hep susarim tepki vermem. O kriz günü yaşadığım son damla gibiydi birden oluverdi herşey.. bir kere duymakla olan şey değil hani tak etti artık. Aklımdan geçen intihar olayı ise, O an düşünür rahatlarım ciddi anlamda yapma niyetim olmaz. Ölürsek kotu seyler yasamayiz, mutsuz olmayiz, annem hakli çıkmaz gibi düşünüyorum. Sonra sacmaladigimi fark ediyorum bile. İfade etmekte zorlanıyorum kendimi şu an doğru kelimeleri bulamıyorum. Umarım açıklayabilmisimdir... Konuyu başkası açmış siz yorumlamişsiniz gibi okudum. Başka pencereden bakmaya çalıştım. Kesinlikle destek alacağım. Kızım için. Kendim için. Sağolun...

Kimsenin anneliğini yargılamak istemem ama annen iyi bir anne değilmiş. Öyle olsa o sorunlu destek olayım, sen normalsin başının çaresine bak diye düşünmezdi. Ama sen iyi bir annesin. Bebeğin çığlık mi atıyor, vallahi benimki de atıyordu. 2 yaşını bitirdi, dün sinirden koca koltuğu çekip düşürdü. Evi birbirine kattı. Ablana mi benziyor şimdi. Evet bebeklerin doğuştan gelen bir karakterleri var ama asıl biçimini senin yetiştirme şeklin belirliyor. Annenle ve eşinle durumu paylaş. Zehir içinde kalmasın. Ama mutlaka psikolojik destek de al. Akıllı bir kadınsın ve eminim başaracaksın. Bu arada bunu sana yaşatan iğrenç yaratık kimdi bilmiyorum ama ablana ve hatta abine de bulaşmış olabilir.

Lütfen psikolojik destek alın. Zor bir süreç geçiriyorsunuz, yaşadığınız şeyler ağır geliyor, taşıyamıyorsunuz belliki Eşinizi, kendinizi ve bebeğinizi öldürme düşüncesi ciddi bir sorununuzun olduğunu gösteriyor

Seni ve acını anlayamayiz yaşamayan bilmez... Mune Kazen yönetici bildiğim kadarıyla. Onlara yazın kapansın konu

Allah neyin üstünü örtmüş? Sanırım anlama sorununuz var.

Maddi imkanınız varsa özele yoksa devlete gidin. Ergenlikte gitmişsiniz, ergenlik zaten zor bir dönem. İllaki faydası olmuştur ama yeterli gelmemiştir. Ogretmen1981

Bu kadar acılarla büyümüşsünüz tacize uğramışsınız ve canınızın parçası olan yavrunuzu nasıl öldürmeyi düşünürsünüz ya?! Nasıl bir bencilliktir bu. Annelik, her zorluğa rağmen her acıya rağmen evladinı bağrına basabilmek, ona zarar gelmememesini dilemek değil midir? Kendi acınız tükensin diye bebeginize bunu yapmak hayattan koparmak bencillik değil de nedir? Kusura bakmayin ben olaya duygusal yaklaşamadım şuan. Çünkü anneyim. Ben onun kılına zarar gelse ölürüm. Ölüm hak ama kusura bakmayin bunu sizin yapmaya hakkiniz yok. Annenizle açık açık sert bir dille konuşun. Baktınız olmuyor iletişimi kesin bu kadar basit. Kanser olabilir Allah şifa versin ama aklınıza böyle korkunç düşünceler getirtebiliyorsa en dogru karar bu. Ayrica psikolojik destek alin. Yazık günah o yavruya. Sizin ablaniz ve anneniz yüzünden bu mutsuz bi ailede yetişmeye hakkı yok!

Allahın üstünü örttüğünü nerden biliyorsun da konu sahibine kızıyorsun birde.

Çok acil psikiyatriste gidin. İntihar düşünceleriniz var, sinir krizleriniz var, geçmişte travmatik şeyler yaşamışsınız ve şuanda bazı olaylar sizi tetikliyor muhtemelen ptsd var. Bebeğiniz de daha küçük sanırım belki hala lohusa depresyonunun etkisinde de olabilirsiniz. Terapi tek başına yeterli olmaz sizin için ama doğru ilaçla terapiyi aynı anda kombinlediğinizde hayat kaliteniz çok artar. Bir de mutlaka endokronoloğa da gidin. İyi bir psikiyatrist zaten mutlaka yönlendirir sizi ya da en azından belli vitamin/hormon değerlerinizi kontrol edip ona göre vücudunuzdaki eksiklikleri tamamlama yoluna gider. Kardeşlerinizle şuan ilişkiniz ne durumda bilmiyorum ama bence onlar da sizin gibi küçüklüklerinde aynı tacize maruz kalmış olabilirler. Agresiflikleri, hayatlarındaki sorunlar vs. yaşadıklarının etkisi olabilir. Belki bu konuda ablanızla konuşmayı da düşünebilirsiniz. Ben yerinizde olsam psikiyatriste gitmeden önce eşime, çocukluğumda yaşadıklarımı ve şuan intihar düşüncem olduğunu anlatırdım. Çünkü ilaca başladığınız ilk dönemde etrafınızda sorunlarınızı bilen ve size göz kulak olabilecek birinin olması önemli. Annemle yüzleşmeyi ise daha güçlü ve iyi hissettiğim bir döneme saklardım. Buarada bebeğimi benden alırlar mı diye düşünüp tedaviyi ertelemeyin. Hiçbirşey olmaz. Karanlık düşüncelerle boğuşan tek anne siz değilsiniz. Üstelik sorunlarınızı fark edip tedavi aramaya başlamak kendiniz ve aileniz için mantıklı kararlar verdiğinizi kanıtlamanın en güzel yoludur.

Bence psikolojik destek alın. Ama annenizden bir süre uzak durun. Hatta hayatınızdan çıkarın. Ne iğrenç davranışları var. Ben akrabalara çok fazla değer vermiyorum. Benim canımı yakanları sıpıtıyorum. Kan bağı falan benim için hikaye. Önceki

Ablan ne yapmış nasıl biri de ondan bu kadar nefret ediyorsun ki bu benzetmeyle sınır krizi geçiriyorsun bunu merak ettim ona gore cvp vercem..

Kesinlikle ama kesinlikle zaman kaybetmeden terapiste gidin. Bulunduğunuz şehirde tıp fakültesinden, il belediyesinden destek alabilirsiniz. Araştırın lütfen. annenizin de belli ki ciddi sorunları var ama şu an öncelik sizsiniz bence. sizi öfkelendirmesi travmanızı tetikliyor belli ki. Gerekiyorsa araya mesafe koyun. "Mutlu olan tek çocuğunu" mutsuzluğa itmemeli! lütfen çocuğunuz için kendiniz için, geciktirmeden yardım alın. Terapistinizle görüşmeden eşinize de annenize de açılmayın. size en iyi desteği alanında uzman biri sağlayabilir.

Canım ya çok talihsiz olay yaşamışsın düşündükçe de dahada kötü oluyorsun. İçinde tutma bize anlattın bizle paylaştın. Lütfen bunu bi kez de işin uzmanına anlatarak destek al. Kendine ailene sakın zarar vermeyi düşünme. Geçmişi eşine anlatarak hiç bişiyi düzeltemezsin allah korusun olmayacak meseleler oluverir. Limon11 Kaldırım mühendisi Anneler

Maddi olarak özel iyi bir psikologa gücünüz yoksa alo 183 ü arayın mutlaka bir yol haritası çizilecektir. Annenizle bu durumu paylaşmanız gerektiğini düşünenlerdenim. Herkesi toparlamaya çalışırken kendinizi paramparça etmenin manası yok. Unutmayin ki sizinde bir yavrunuz var ve sizin gulumsemenize dik duruşunuza muhtaç.

Bence de acilen psikolojik desteğe ihtiyacınız var. Söyledikleriniz hiç sağlıklı gelmedi bana. Bazen kendimi, eşimi, bebeğimi öldürmek istiyorum demek ne demek? Ablanızdan, annenizden bağımsız kendi ailesini kurmuş bir kadınsınız. Kendi ailenize bakın ve mutlaka bir yardım alın derim.

Annenin akıl ve ruh sağlığı yerinde değil, her dediğini ciddiye alma. Ablanı da kınamıyorsun ama öteliyorsun. Hatta daha fazlasını yapıyorsun bana göre. Annen buna karşılık çocuğunu savunma iç güdüsü ile düşüncesiz davranıyor. Bu konuları konuşmayın. Hatta bence epey seyrekgörüşün.

Söyleme ozge72

Taciz derken.. Dokundu mu daha mi ileri gitti. 5 yaşinda bir çocuğa..

Anneniz eşiniz çocuğunuz hepsi bir tarafa.. onlara kanıtlamak acımalarını sağlamak size bir şey kazandırmaz. Ölümü düşünmek daha da kötüsü öldürmeyi düşünmek Çok zor.. Destek almalısınız en kısa zamanda! oncebidinle

Allah kulun kula zulmunun ustunu ortmez, aksine dunyada ve ahirette zulme ugrayanin hakkini verir. Konu sahibesi MADUR, cocukken tacize ugramis. 5 yasinda bir cocuk bu, ona karsi istismarda bulunan bir pedofil var. Ne zinasi Allah askina sizin kafaniz yerinde mi? Cocuga yapilan tacize zina gozuyle bakiyorsaniz sizin de o pedofilden farkiniz yok, cinsi sapik ve sosyopatsiniz kardesim siz de o zaman. Bu tip ruh hastalariyla ayni platformda olmak istemiyorum. Mune Kazen rica ederim bu kullanicinin uyeligini iptal edin. Toplumda yeterince ruh hastasi var zaten, bir de burda gormek ugrasmak laf anlatmak istemiyorum asla.

öncelikle gerçekten üzüldüm, çocuk yaşta bu tarz durumlara maruz kalmanıza, fakat ben şuan eşinize yada annenize söylemenin size hiç bir faydası olacağına inanmamakla birlikte belkide daha kötü sonuçlar olacak diye düşünüyorum annenizin rahatsızlığı daha çok üzeceksiniz, eşinizin bu duruma nasıl tepki vereceğini bilmiyorsunuz, bunu haliyle yıllarca anlatamadığınız için içinizde daha çok büyümüş ve psikolojiniz bozulmuş, bence acilen bir uzmandan yardım alın ve eşiniz, anneniz ilede paylaşmayın derim, allah yardımcınız olsun Kivii17

Kızını bunalima sokmaya calisan dusuncesiz bir anne. Konu sahibinin ruh halini analiz edin. Çocugu ablasına benzerse diye korkudan krize girmis hassas bir bünye. bu kadar hassasiyet iyi degil tabi. Annenin savunulacak hicbir yani yok. Bir anne evladina benim cektiklerimi cekeceksin dememeli!. Yanlis anlamayin sözüm size değil. konu sahibine üzüldüm.

Annenizinde bi destege ihtiyacı var bence Birlikte gidin

depresyon belirtileri başlamış öne bir pskiyatriye gidip ilaç destegi alın sonrada Terapi alın ruh haliniz depresyonda oldugunuzu gösteriyor.

Bebeğimi eşimi öldürmek istiyorum cümlesinde koptu herşey. saglikli biri bunu asla düşünemez. bence yardım almalısınız.. Allah yardimciniz olsun A

Nasıl arabesk cümleler bunlar? Ne demek herkesi öldürmek istiyorum. Lütfen kendinize gelin. Bir insana fazla değer vermezseniz ne dusundugunu de önemsemezsiniz. Bu benzetmeyi birdaha yaparsan kulahlari degisiriz anne deseydin. Annen de olsa haddini bildireceksin hakedene. Niye kabullenip telefonu kapatıp kendini yerden yere atiyorsun ki. Hersey senin elinde senin kontrolunde. Kimse kimseye benzemez tasalanma! Istedigin seyi anlat peki ya seni anlayamayacak kadar cahilse? Toparlan kalk ayağa! Sen de o gücü gordüm! Gücünü hisset.

Ensarlarda mi ogretiyorlar bunu size?

Bırak anneni ablanı, senin yardıma ihtiyacın var. hemen destek almalısın. Eşine anlat durumu, istemezsen doktorunla paylaşırsın. Senin sana çok ihtiyacı olan bir bebeğin var, herseyden önce onu düşünmelisin. annen gibi bir anne olmak istemiyorsan ruh sağlığını kontrol altına almalısın. taciz küçük birşey değil. hatırlıyorsun herşeyi, hatirlamasan bile bilinç altı unutmaz, en derine iter ve sebebini bilmediğin bir huzursuzluk yaşarsın hep. Ben de tacize uğradım lisede ve 6 yaşında. asla unutamıyorum, bir saniyesi aklımdan çıkmıyor, daha doğrusu çıkmıyordu. Uzman yardımıyla kurtuldum o kabustan. hayatımı çok kötü etkileyen bir durumdu. yirmi yaşında kocaman kızdım, gece ağlaya ağlaya babamın odasına iner, hickiriklarimla onu uyandırır, beni sıkı sıkı saran kollarını bedenime gücüm yettiğince bastirirdim. bir süre öylece yatar arkamda gizlice ağlardı babam sonra kalkar ılık suyun altına sokardı beni, sarılırdık suyun altında da biraz ağlardık, devamında ben uyuya kalırdım, annemle birlikte uzerimdekileri çıkararır, geceligimi giydirir, yatağıma cikarirlardi. . o kadar zor zamanlardı ki, asla hatırlamak istemiyorum. sen de uzman desteğiyle ve çevrenin yardımıyla unutmalısın. bunun için eşine açıkla durumu. sana çok büyük yardımı olacaktır.

Bir kere denedim ne oldu zoruna mı gitti hiç gitmesin daha beter olacaksınız diyor. Gülüyor. Alaycı konuşuyor.. kınarken iyiydi diyor ama yemin ederim kinamadim allah biliyor icimdekini zoruma gidiyir mehlika_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bu arada acilen psikiyatrise git konu sahibi. Birini öldurme duygusu oldukça anormal. Acil şifalar dilerim. Y

Soylemenin gereği yok bence. Ama sizin psikojiniz bozuk bu çok net. Zangir zangir aglanacak ne var bu kadara kadar. Destek alin

Anneniz kimi kınamış bunu sorun ona. Psikologa gidin o size anlatmak yada anlatmamak çözüm mü birlikte karar verirsiniz ama şimdi degil. Sizin kızınız yapılan hatalardan ders almış annenin elinde büyüyecek. Korkmayın korku ümitsizlik dogurur saglıgınıza dikkat edin evladınızın saglıklı anneye ihtiyacı var yoksa kim korur onu sizden daha fazla