evet haklısın benziyorda anlattığın örnekle, bizde bunu düşündük o yüzden dün ailesi git artık evden demiş bavulu almış gitmiş önce 2-3 saat sonra tekrar gelmiş, fakat bizim korkumuz şu illegal bişiyi karışırmı normalde korkaktır ama parasız kalınca yapabilir diye korkuyorum ben, çünkü muhakeme yeteniği sıfır inan 1 saat sonrasını düşünmüyor, o an ne aklına eserse onu yapıyor, uyuşturucuya bile başlayabilir diye korkuyorum

İnsanlar çekindikleri bişey olduğunda yalan söylerler kimse keyfinden yalan söylemez bunu unutmayın o çocuğa bu yalanları söyleten ailesi kabahatli o çocuk değil. Yalanda söylese sen onu desteklemelisin bence yani biz seni hep sevicez izlenimini vermelisin keşke aileside yapsa bunu sevgiden başka hiç bişey beklemeseler o zaman çocuk kendiliğinden yola girer de işte :44: K

kesinlikle dediklerinre katılıyorum, ama ok yaydan çıktı şuanda napılırki artık takdir bile etseler çocuk değişmeyecek bence, çünkü artık kişiliği öyle gelişti, okuluna devam etmesini o kadar çok istiyorumki, çünkü elinden birşeyden gelmiyor hani hani elektirikçi olur onu yapar sucu olur onu yapar ama yok adamda meslek bile yok, olsa olsa yatmalı bir meslek olmalı onun için yattığı yerden para kazanacağı bişi varmı acaba? bugün aramayı düşünüyorum onu ama banada yalan söylemesi en son benide çok üzdü, şimdi dediklerini inanırmıyım?

Akla ihtiyacım var bayanlar ergenle nasıl mücadele edilir, ergen savar derneği falan varmı :) şaka bir yana benim sorunum daha doğrusu şuan tüm ailemizin sorunu yeğenim, 19 yaşında erkek. ergenlikten beri sürekli sorunlarımız oldu, en büyük sorun süreki yalan söylemesi, ablamın oğlu ve benim ilk yeğenim nerdeyse elimde büyüdü diyebilirim çok ayrı bir yeri var bende, anne baba öğretmen ellerinde maddi anlamda imkan çok yani ayrıca bilgi anlamındada yani istese çok rahat ders çalışabilir fakat bırakın ders çalışmayı anneyi babayı dinlemiyor bile Özet geçeyim aslında konu çok uzun ama Liseden beri sorunlarımız var derslere girmez okuldan kaçar sürekli, dersaneden kaçar aileye yalanın haddi hesabı yok, ablamda aynı okulda öğretmen ama ablamı rezil eder sürekli okulda, öyleki evde hazırlanan yazılı kağıdı nasıl olmuşsa bulmuş var bir gün öncesinde tüm sınıfa dağıtmıştı, olay duyulduğunda ablamın durumunu düşünün. O dönemde bir psikologdan yardım almak istedik önce yok dedi benim iknam sonucunda kabul etti, psikolog sorunun aslında ailede olduğuna kanaat getirdi gibi bişi, ki bencede sorun ailede aslında anne baba yeğenimi pek takdir etmezler hatta bu çocuk nerdeyse hiç takdir görmedi diyebilirim anne babasından, benliğini ailenin dikkatini böyle çekerek ifade etmeye çalışıyor bana göre, bu düşüncemi kısmen ablamla biraz paylaştım tabi, ama aramızda 12 yaş var ve beni pek kaile aldığını söylemicem, neyse geçen yıl LYSye girdi aile umutsuz tabi çünkü hiç kitap defter karıştıtmayan bir adam bu, ama buna rağmen zekasıyla orta ölçekte bir üninin, iyi bir mühendislik bölümünü kazandı çok sevindik tabi, ha bu arada üni seçimini kendisi yaptı hangi üniye gitmek istediğine kesinlikle kendisi karar verdi, ilide dahil orayı tüm arkadaşlar yazacak dedi hepimiz gideriz, fakat diğer arkadaşlarına o il gelmedi ve ayrı düştüler, İlk dönem 7 dersin 5 ini geçemdi ama ailesi 2 bildi, okula gitmedi sürekli yine devamsızlıktan kalmak üzreydi benim dürtmem sonucu girdi diyebilirim derslere ama artık hiç bişiyi hiç kimseyi dinlemiyor, şuan okulu bıraktım diye geldi yine aile çok ümitsiz çok kötü evden kovmuş dün ablam çok üzüldüm sabaha kadar zor uyudum, gece geç saatte tekrar eve gelmiş tabi ablam aradı söyledi, ama gecem yinede çok kötü geçti, en son olaylar şu bu kaldığı yurttan atılıyor okuduğu ilde sigara içti diye, sonra ailesine söylemiyor ve istanbula bir arkadaşının yanına gidiyor kafa dinlicem diye tek arayıp bana haber veriyor, ve anneme söyleme teyze diyor bana bende bir beni arayabiliyor ben şimdi annesine söylersem benide arayıp bildirmez diye söylemiyorum 3 gün sonra arıyorum bana geldim döndüm okuluma diyor oysa dönmemiş istda tam 20 gün kalmış tabi tüm derslerden devamsızlıktan kalmış, ve buraya döndüğünde teyzeme söledim istda olduğumu deyip benide zor durumda bıraktı, Neyse şimdi okula dönmeyeceğini söylüyor, ayrıca çalışmakta istemiyor, hayatla ilgili hiçbir planı yok ekmek elden su gölden yaşayayım diyor ama olmayacak yani bir gün gelip tıkanacak herşey hatta tıkanmaya ramak kaldı, Napmalı nasıl etmeli benzer durum yaşanlar varmı tecrübelerinizi paylaşırmısınız?

Konu içeriği sebebiyle ilgili başlığa taşınmıştır.

ondan 2 yaş küçük bir kızkardeşi var hiç bir şeye ilgisi bağımlığı yok hatta hayatta bir amacı yok, insanın hiç bir amacı olmazmı bunda yok işte hiç bir zaman yoktu yani facine girdim yine oraya şöyle yazmış "umrumda olan tekşey hiç bir şeyin umrumda olmadığıdır" hani dünya yansa umrumda olmaz derler ya aynen öyle bişi gerçek anlamda öyle yani. ayrıca çok tembel söylemesen saçını bile kestirmeye gitmez afedersin banyo yapmak istemez onu bile aile söylüyor git artık banyo yap diye, odasını söylemek bile istemiyorum leş gibi, işe girse bile çalışabileceğini düşünmüyorum, girmesini sadece hayatın zorluklarını görmesi açısından istiyorum ama, onu bile idrak edebilirmi şüpheliyim