Sürekli peşinden yemek diye koşulan çocuklarda ileride yeme bozuklukları oluyor. Çocuk yemek yemesinin muhteşem bir şey olduğunu, kilo almanın iyi bir şey olduğunu sanarak büyüyor. Sakın bunu yapmayın çocuğunuza. Öğünleri belli değil mi yavrunun. Öğün saatlerinde yedirmeye çalışın işte yemiyorsa biraz uğraşın da zorlamayın. Zayıflık şişmanlık tamamen genetik yatkınlık. Bırakın zayıf olsun zaten.

Zorla kaşık sokmak, peşinden koşmak falan tabi ki kötü. Ama tamamen çocuğa göre hareket etmek de çok doğru gelmiyor bana. Kendi tecrübem böyle tabi, her çocuk farklı. Ben %70 tercih %30 iknacı oldum.

Hamileliğimde hipoglisemi sebebiyle şeker ve hamur işi tüketmedim. Sonrasında plasenta kireçlenmesi ve bebeğin kilo alımı durdu. Herkes diyet yaptığım için bebeğimin kilo almadığını söyleyip bana kendimi kötü hissettirdi. Anneleri geç arkadaşlarım bile genç insanlar yaptı bunu. Alakası olmadığını bildiğim halde etkilenmiştim.. siz günlük yeterli proteininizi alın. Gerisini takmayın.

Siz doğruyu yapıyorsunuz. Birey oluyor kendin kararlarını kendi veriyor özgüveni gelişiyor.

"Peşinden koşma"demeyelim de ben cocugun damak tadinin da ailede olustuguna inaniyorum. Bir arkadasim vardi cocuklarimiz kucukken, o cocugunu mama sandalyesine koyar, önüne de ne yeniyorsa ondan koyar, cocuk kendi cabasi ile bi seyler sokmaya calisir agzina ama sonunda vazgecerdi. O arkadas, cocugum peynir yesin, süt icsin tüm vitamin ve mineralleri esit dengeli alsin diye hic ugrasmadi. Kendi haline birakti. Bir gün ben ordayken cocuga masal anlatarak peynir yemesini saglamistim, annesi cok sasirmisti. Benim cocugumun icine ilk defa peynir giriyor, aslaaa yemedi diye... Kendi cocuguma da hic özel bir sey yapmadim, evde pirasa mi pisiyor onu verdim, kapuska mi var onu yedirdim. ilk baslarda nasil alisturirsaniz emin olun damak tadi öyle gidiyor. Sonucta arkadasin cocugu asiri yemek secen bir insan oldu. Sisman olmasi icin pesinden kosmayin ama her türlü besini sevdirmek icin mutlaka az da olsa ugrasin. sonra sadece makarna, köfte yiyen bi insana dönüşülüyor.

Canım senin çocuğuna davranış şeklin harikaa Annelerimizde kendilerince görmüş geçirmiş. onu kırmadan kendi bildiğini oku.

Evet bunu bana kendi annem söylüyor. Çocuğumun arkasında sürekli tabak ile gezmem gerekiyormus, yemek istemediği zaman ısrar etmiyor ye demiyormuşum, o ne yemesi gerektiğini bilemezmiş, bana acıktım dediğinde zaten tansiyonu şekeri düşmüş oluyormus ben nasıl onun ağzına bakar beklermişim. Bu arada hayatımızda paketli gıda hazır meyvesuyu dahi yok, kızım 4 yaşında ve boyu da uzun. Ha birde zayıfmış benim çocuğum. Bunun sebebi de anneme göre bizim uzun olmamız, yoksa ben besleyemiyormuşum. Kendisi sürekli çocuğa ye diye ısrar ediyor. Doydum diyor mesela kızım, illa ısrar. En sonunda bağırıyor çocuk, yemek saati işkence saatine dönüyor resmen. Bana göre ise, bizim aramızdaki ilişkinin zedelenmemesi herseyden önemli, yemek dahi aramızda bir sorun olamaz, bunun için onunla sorun yaşayamam, açım diyorsa yer, günlük mesela bir yumurta süt meyve yoğurt et bir miktar yediyse benim için tamamdır, gerisine zorlamam. Haftada iki gün balık vs mutlaka yer ama Zayıf olması da sorun değil benim için. Sizler sürekli ısrar mı ediyorsunuz, bilmiyorum belki de ben fazla rahatımdır bu konuda. Sadece bu konuda değil mesela dışarı çıkacağız, kendısı bişey giymek istiyor, üstü sarı altı yeşil ortası kırmızı yani karmakarışık saçma sapan :) güzel olmuş deyip izin veriyorum istediği gibi çıkmasına. ben çocuğa düzen öğretmiyormusum sureklı bunları soyleyıp duruyor. Keşke anneliği bu kadar kolay eleştirmese kimse

Hayir, çok yediren ve çocuğun arkasından tabak kaşıkla koşan anne iyi anne değildir. Çocuğa saygısı olmayan, çocuğu tokum dediğinde dinlemeyen, çocuğunu adam yerine koymayan, gerizekali ve yönlendirilmesi gereken aptal bir canlı muamelesi yapan kişidir. Ki çocuga böyle yaparak onun Özgüvenini bitirir. Karar vermesine engel olur. Ne hissettiğini anlamasına engel olur. İlerde de ozguven, degersizlik, kararsızlık sorunları yaşamasına neden olur. İlerde aynı annesi gibi davranan kişileri hayatına alır ki ben gerizekaliyim ne yapmam gerektiğini bilmiyorum, bana söylesin.

Zayıf insan her zaman daha sağlıklıdır. Uzun koşu maraton yarışmacılarına bakın. Hepsi Afrikalı zayıf atletlerdir. Uzun maratonda kilolu insanların kondisyonu yetmez. Kilo sağlıksızdır. Kalp, tansiyon, şeker hep şişmanları bulur. Annem biz çocukken sürekli yedirirdi. Anneliği yedirmekle eş değer görüyordu. İlerki senelerde benim ömrüm diyet yapmakla geçti. Ablam morbit obez oldu. Çok sıkı bir spor programıyla zayıfladı. Zaman zaman hala yeme bozukluğu çekiyor. Çünkü çocukluktan kodlarına oburluk yüklendi.

doğru yoldasınız.. arkasından tabakla gezilen, tv karşısında zorla ağzına tıkılan çocuklar hem kilo sorunu aşıyor hem yeme bozukluğuna yatkın oluyor. her iki konuda da çocuğunuza saygı duymuş oluyorsunuz, paha biçilemez. L

Korkunç bir davranış. Kızım 9,5 aylık. Ne kadar yiyeceğine, ne yiyeceğine o karar verir. Ben önüne koyarım yemek istemiyorsa kaldırırım. Böyle böyle yetişe çocukların ilerde özgüven problemi yaşadığını ve hayır diyemediklerini okumuştum. Annem bana böyle dese çoook sert bir tepki verir ve karıştırmam.

İyi anne olmak istiyorsanız bırakın anne baba ne düşünüyor. Alacaksınız kitap okuyacaksınız, uzman kişilerin videolarını izleyeceksiniz. Hatta bir tane önereyim, belki bu konuyla ilgilenen müstakbel anneler vardır.. Nurdoğan Arkıș - çocukta ozguven nasıl gelişir Videoları da mevcut youtube, instagramda. Açın birkaç tane izleyin, anne baba çocuğuna gerçekte ne yapıyor.

Çok yediren bir anneydim peşinden koşar tabağı bitirtirdim. Oğlum çok büyüdü çok çok gelişti doktorlar da kan değerlerine boyuna kilosuna hep olumlu yorum yaptı ne yaptıysan çok iyi yapmışsın devam dedi. Ben de devam ettim. Ama hata ettiğimi büyüyünce anladım Şimdi yemek seçen, yemek yemeyi sevmeyen, kendi yiyemeyen farklı yemeklere önyargılı olan bir çocuğum oldu. Bu benim için hayatımın hatasıdır.

Cocuklarimiz hemen hemen ayni yasta. Ve bende aynen sizin gibi dusunuyorum.

Benim kızım da zayıf. Aynı şeyleri ben de yaşıyorum. İnanin artik bir yere gitmek istemiyordum. Bir şekilde aştım ama dinlemiyorum kulak arkası ediyorum ya da cevabını veriyorum. Evde yedirecegim diyorum. Bana da aynısını kayınvalidem yapıyor. Kızım zor bir çocuk. Kendisine bıraktığımda tek lokma yediremez ama benden tabak tabak yemek yedirmemi bekler. Daha çocuk yeni yemiş. İki saat sonra "eeee ne yiyecek bu çocuk, ne yapacaksın, ne yedireceksin,, aaa bir şey yemedi yinee, AA bir şey yemeden gitti yine, sizin anneniz kiramiyorsunuz sanırım ama ben ağzının payını verdim artık. Şimdi çok diyemiyor, arada yine söylediği oluyor. Hiç tinlamiyorum.

Halbuki bebeğiniz ve kendiniz için en doğru olanı yapmışsınız. İnsanların böyle bilinçsiz yaklaşmaları çok ilginç. Zaten moraliniz bozukken kendinizi kötü hissetmenizi bebeğin kilosundan da önemli belki. Ben de takmıyorum. Yediklerime dikkat ediyorum. Her 2 haftada 600 gram kilo alsa zaten daha kötü:)

Size işin bilimsel yönünü vs anlatırım ama gerek yok farkındasınız. Size kendimden örnek vereyim, boyu normal ama kilo persentili geri bir bebekmişim, annemin sütü yokmuş. Ek gıdaya başladığı anda takıntılı bir yedirme durumu vardı. Çocukluğumu bazen yemek masasında öğürerek yemek yiyerek hatırlıyorum. Yetişkinliğe kadar yemek seçtim, sonra rahatlayınca kendi kendime yemeye başladım. Zorla yedirdigi 2-3 şeyi son 10 senedir ağzıma sürmedim, başka insanların da bayılarak yedigi temel besinler ama yiyemem, öğürüyorum hala yemeye çalışırsam. Yapmayın şunu çocuğunuza. Çok da bilinçli okuyan bir anne, kendince iyilik yapmış. Şu an çok çok pişman. Tabakla peşinden gezmek ne kafası yahu?

dua et bunu annen yapıyor, bi de ayni baskiyi KV nin yaptigini dusun

Elbette degildir. Cocuklar senden benden akilli. Ne istedigini bebekken dahi konusamasa da anlatabilen zeki varliklar. Calisiyorum. Haftada 3 gun yarim gun ise gidiyorum. İse gittigim gunler dahi sabah yemegini taze yaparim. Ogunlerini dengeli ve saglikli pisirme yontemlerine dikkat ederek hazirlarim. 15,5 aylik. Mama sandalyesinde kendi catal ve kasigiyla yer. Biraktigi anda temizler ve mama sandalyesinden aliriz. Hastayken bile yemesi icin ekstra gayret icinde olmam. Bugune kadar yaptigim tek sey bir oyuncagina yemek yediriyormus gibi davranmak oldu. Yemek aninda tum odagi yemektedir, baska uyaran olmaz. Disari cikarken de salatalik, havuc vb sebze dilimi olur yanimizda. Kilo iyi bir sey olsa, insanlar vermek icin ameliyat olmayi dahi goze almazlardi.

Annenin yaptığını benim annem erkek kardeşime yaptı, işe yaramıyor, kesin bilgi. Ya tiksinme yapıyor, hiç yemiyor çocuk ya da obezite. Sonra diyetisyene götürülüyor, önce ye ye diye baskı, sonra yeme yeme diye. Çocuk ambale oluyor. Bırakın acıkınca yer, açlık çok baskın bir duygu, elinde varsa karşı koyamıyor yiyorsun.

Siz de haklisiniz ama ben cocuklara degisik tatlarin anne tarafindan da ugrasilarak alislanlik kazanilabilecegine yasimin verdigi tecrube ile inaniyorum. Bunun icin degisik tarif ve videolar mevcut. Hic brokoli yemeyen bi cocuga nasil yedirilir tarzi. Pisirme yöntemleri, sekilleri degistirerek sevmesi saglanabiliyor. Yani kisaca ugras gerektiriyor. yerse yer yemezse yemezci olmak kolaycilik bence. Tekrar söylüyorum, bunlar pesinde kosmak olarak algilanmasin, cesitli besinlerin cocuga sevdirilme ugrasilari diyelim. Örnegin hamur kizartmasini pesinden kosarak cocuga dayatmak degil. Umarim demek istediklerimi anlatabilmisimdir

Amaan benim pesimde tabakla gezildi de noldu, sonuç hayatı boyunca kilo vermeye çalışan bir insan oldum. Hala bile 3 5 kg verdigimde anneme göre gozlerimin alti cokmus oluyor oğlumu yemek konusunda çok zorlamam ancak tamamen kendi haline de birakmam çünkü o zaman sadece sevdiği şeyleri yiyip gerisine dokunmuyor. Oyunlar hikayeyle vs her besin turunden yedirmeye calisiyorum

Evet 6 aylık bebe annesi olarak her gün değilik bir şey yedireceğim diye göbeğim çatlıyor benim de. Ama hazırlamasıyla tabi ki. Sonra yediriyorum. Ağzını kapattığı an bırakıyorum mesela. Benim annem de zorla biraz daha diyor da. Hayır bu bebek zaten. Bir şeyden anladığı yok. Psikolojik bir savaş veriyor olamaz benimle. Ağzını kapattıysa doymuştur. Yani porsiyon miktarına çocuk karar verir. Önüne ne konacağı bizim kararımız evet

neyın dogru oldugunu bılıyorsunuz burada herkesın sakın ısrarcı olma cougunu da obez yapma dıyecegını de bılıyorsunuz

Sizinki çocuğa ve tercihlerine saygı duymak Olması gereken o değil mi zaten?

Obez yapan anne iyi bir anne mıdır sorusuyla eş değer gibi bir konu başlığı olmuş

Cevabını verdim zaten Beni anne annem büyüttü o sebeple dedim ki kötüysem de en azından kımsenın basına atmadım çocuğumu kendim büyüttüm

Yani şöyle belli, saati saatine değil. O gün geç kalktıysa ona göre mesela yada kendısı gıdıp bir meyve alıp gelıyor, biraz daha uzatıyorum o zaman

Fikrinin değişeceğini sanmıyorum ama ağır yaşamlar belgeselindeki obezlerin neden obez oldugunu izletin annenize.

No it isnt Yemeğe zorlamak obeziteye sebep oluyor deyolar Zaten alimler de insana kendini ayakta tutacak bir iki lokma yeter diyor Ayrıca kıyafetini beğenmemenize rağmen güzel olmuş diyerek özgüven ve değer aşılamanız hoşuma gitti. Diğer davranışlarınızı bilmiyorum ama bu konularda inşallah bende sizin gibi bir anne olurum:) tatlicincap 🌸20.08.20 🐣 🌸 Üyelik

Her cocuk bir degil, zaten belli zaman sonra istahlari aciliyor ve damak zevkleri olusuyor degisiyor. Annen gerikafali bir anneanne kesinlikle onun dedigini yapma.. yoksa ilerde yeme Problemleri cikabilir cocugunda I idildil

Sizin annenizin dediği şeyi, eşimin annesi ergenliğinden sonra bile yapmış eşime. Sonuç, hayatı boyunca kilo vermeye çalışan bir adam. Su içse kilo alıyorum diyor. Kesinlikle sağlıklı bir davranış değil bu. Eğer doktorunuz çocuğunuzun gelişimi ile ilgili herşey yolunda diyorsa ve tahlilleri de düzgün çıkıyorsa annenizi dinlemeyin. Ve bu konuda da annenize sınır çizin. Karışmasın.

Benim çocugum çok güzel yer/ basit karbonhidrat vermem. Her öğünü sebze, protein, sağlıklı yağ ve kompleks karbonhidratlardan oluşur. Dediğiniz gibi zayıf. Ama güçlü bir çocuk. Annem bu yaz hamur kızartmaları ile beslemeye kalktı, çok kızdım, dedim sen kendin kilo vereceğim diye uğraşıyorsun, kilonun ne kadar fazdasız ve zararlı oldugunu biliyorsun yüne de çocugun bağırsaka bakterilerini bozmaya çalışıyorsun. Kilolu çocuk sağlıklı çocuk değil ki! Tam tersine etrafta nerede iki tabak makarna yiyen çocuk var onlar kilolu. Döner+patates yemekten nişasta göbeği yapıyor yavrular. Asla çocugu çok yiyen anne iyi anne değil. Çocugu saglıklı ve dengeli yiyen iyi annedir.

Siz en doğru şekilde davranıyorsunuz. Ama annelere de kızmamak lazım, nihayetinde içlerinde kötü niyet yok. bizim kadar bilinçli değiller ve bazı konularda tabularını yıkmak çok zor. Onlar eski usül düşünüyorlar. Siz annenizden alacaklarınızı alın, kulaklarınızı tıkayın, geri kalanını zaten kendiniz bilinçli bir şekilde halledersiniz deneyimlersiniz. Birde her çocuk gerçekten çok farklı. Arkasında tabakla dolaşıp o şekilde yemek yiyen bunu alışkanlığa dönüştüren çocuklarda var. O anneyede kızamam ben açıkçası. Amaç çok yedirmek kilo aldırmak olmadığı sürece yöntemler değişebilir. Mesela ben ekgıdaya geçişte doktorun verdiği listeye göre gitmedim, annemin yönlendirmesiyle ve araştırdıklarım bildiklerimle birlikte devam ettim ve iyiki de öyle yapmışım. Hiçbir sorun yaşamadım. duruguzel

Alın tabağı elinize annenizin peşinden dolaşın, zorla ağzına kaşık sokun, doydum dese de zorlayın bakalım ne yapacak? En nefret ettiğim anne tiplemesi, empatiden uzak, çocuğa hem fiziksel hem ruhsal zarar veren, baskıcı, mantıksız anne tipi İzin vermeyin buna, çocuğunuza zarar verirsiniz, sizin yapmamanız şahane ama başkasının da yapmasına izin vermeyin. Çocuk doyduysa doymustur, çocuk usumuyorsa usumuyordur, uykusu yoksa yoktur, çocuk bir insandır, temel ihtiyaclarini doğduğu andan itibaren hissedebilen bilen bir insandır

Ben çocuklarımın peşinde hiç tabakla gezmedim. Mama sandalyesine oturacak çağa geldiklerinden itibaren bizimle sofraya oturttum. Elleri kaşık çatal tutacak kadar olunca yemeklerini önlerine koydum kendileri yiyip kalktılar. Çevremde ellerinde kaşık tabakla gezen anne babalar var çocukları ortaokul çağına geldi hala sofrada birileri yedirsin diye bekliyorlar, yemek seçiyorlar ben bakarken darlanıyorum.

E annen sizi beslemiş balla borekle, iyi anne mi? Yooo, iyi anne olsa anneligini elestirmezdi. Şu klasik, çocuğunun peşinde tabakla koşan, kilo alsın diye muhallebiye şeker atan tipik yurdum annelerinin kaç tanesi çocuğa kitap okumuş? Kaç tanesi tv'yi çocuk evde diye kapatmış? Çocuk zombi gibi TV izlerken ağzına kaşıkla yemek tikmaya benzemez annelik. İyi sessiz kalıp çocuğunuzun ağlamasına izin veriyorsunuz. Benim ablam bebeklikten beri blw yapar, çocuk istediği kadar yer. Biri dese ki sen kötü annesin, acimasizca "sen mi anneligimi eleştiriyorsun" Der, kötü annelik yaptığı 36 şey bulur, kadını ağlatır. daha da kendisine bir şey diyemeyecek hale getirir.

Hayır canım üzme kendini, anneler böyle oluyor, ben kızımı istemediği zaman hiç zorlamadım, düzenli yemek hazırladım ama istemediğinde ısrarcı olmadım.. Şimdi 9 yaşına yaklaştı, yeme içme konusunda beni hiç yormuyor.. Benim kızımda uzun ve zayıftı, bende duydum bu lafları. Annelere tamam diyoruz kalplerini kırmıyoruz ama bildiğimizi yapıyoruz pearl

Bence doğru bir kıyas değil. Sizin elinizden yemiş olması annesinin hata yaptığını göstermez. Çocuklar böyledir değişik birinin yanında farklı davranışlar gösterebilirler. Ben ve kardeşim ikimizi de annem büyüttü. Ben evde ne yemek varsa onu yiyen sağlıklı beslenen yemek seçmeyen özellikle tencere yemeği seven bir insanım. Sabahları 3 yumurta yerim. Kardeşim ağzına peynir yumurta sürmez. Küçükken de kardeşim zor beslenen bir çocuktu bu arada. Ama teyzem yedirince ne versen yerdi..

Tamam saatler illa ki değişir insanız. Ama günde 3 öğün yiyor bu çocuk. Aralarda da meyve yiyor sonuçta. P

Kardeşim anasınıfına gidene kadar doğru düzgün birşey yemezdi annemde koşması peşinden çocuk doyuyorsa problem yok niye koşasın ki o zaman iyice soğuyacak yemek yemekten. Bende çocuğumun peşinden koşmak istemiyorum