Aile faktörü dediğiniz şey ne? Eğer arada kültürel farklılık varsa ayrılmanız isabet olmuş. Yaşınız küçük sanırım belli bir olgunluğa gelince "iyi ki olmamış" diyeceğiniz şeyler için şimdiden azıcık üzülmeniz daha yerinde olur. En azından hayatınızdan birkaç ay gider, bu da kalan ömrünüzün gitmesinden daha iyidir.

ben erkekleri takan bi taraf değilim 1 hafta falan sürmüştür sonra takmadım başka erkeklerlede görüşmedim iradem güçlüdür bi erkek için üzülmemeyi öğrendim :) bazı şeyler uyuşmuyorsa kalbine taş basıp gitmeyi öğrenmeli insan acı versede umursamayacaksın hayat bunu öğretiyor olgunlaşmaktır bu eğer mutsuzsan ayrılmak en iyisidir bir insana bel bağlamamalıyız o insan bizim mutluluğumuz olmamalı kendi kendimize mutlu olmayı öğrenmezsek hep mutsuz oluruz

Evet öylesine mutlu bir çiftiz ki. Bu kadar birbirini seven bir insanın imkansızlıkla baş etmesi çok zor. Allah size de sabır versin. İki ay sonra bulunduğum şehirden sonsuza dek gidecek sevdiğim insan

Ben İstanbulda yaşamış doğu kökenli biriyim. Onun ailesi doğuda. Asla yanlış anlaşılmasın söylediğim, onlar Kürtler ve ben o dili bile bilmiyorum. Ailemin de orada yaşamama onay vermediğini biliyorum. İkimizden biri ailesinin sözünü çiğnemediği sürece yuva kurmamız imkansız. T takeiteasy1907 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aci gormemissiniz siz.

Ne kadar süre çektiniz bu üzüntüyü? Y

Allah mutlu etsin bir ömür inşallah bize de nasip olur.

siz ikiniz de büyümemişsiniz. bir erkek babasına "hayırdır, benim fikrimi almadan benim için nasıl iş kuruyorsun, benim hayatım, ben kendi işimi kendim bulacağım" diyemiyorsa göbek bağı kesilmemiş demektir. Anne-babası tarafından "birey" olarak görülmeyen ve saygı duyulmayan erkeklerin ilişkileri yürümüyor zaten. adam oğlunu hala sahibi olduğu birşey olarak görüyorsa olmaz. o çocuk da "benim sevdiğim bir kadın var, orada bir geleceğimiz yok" diyemiyorsa boşver gitsin. Ancak sizin o şehre gitmeniz neden imkansız. Ben sevdiğim adamla başka şehre giderdim mesela. Siz neden gitmiyorsunuz?

Haklısınız. Karşı tarafın tamamen çaresiz olduğunu bilmek acı veriyor. Ama bilemiyorum belki de gerçekten imkansız diye birşey yoktur.

iki seven insanın sessizliği nasılda bir çığlıktır, aslında...

Kaç sene sonra evlendiniz? Allah bir ömür mutlu etsin sizi inşallah Y

Hiç çok severken mecburen ayrıldınız mı? Birbirini seven iki insanın zorunlu olarak ayrılmasından daha acı ne var ki? Yaşayan varsa nasıl atlattınız anlatır mısınız?

Bazı duvarları aşamayabiliriz, bazen sevdiğin için hayatından çıkman gerekir, onun iyiliği ve özgürlüğü için.. Ben de yaşadım ve ayrıldığım için hiç affedemedi ama mecburdum. Hayat şartları zorlayabiliyor. Aşktan da önemli olan şeyler var. Eşimde de bunları buldum, hiç pişman değilim, hiç hem de.

Başkasıyla evlenerek yoksa kapatamazdım acımı Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şartlar uymuyor bizde de. En çokta dokunan o bana. Y

Yani sebepler önemlıdır?

Daha acı ne var? Evlat acısı var mesela.. Mecburen ayrılık eceldir. Bunun dışında olan eksik sevgi sebeplidir.

Siz neden onlarin sehirine gidemiyorsunuz? Ve ben burda ful dram mode bir ayrilik nedenini göremiyorum. Ayrilmayi tercih ediyorsunuz. Adam babasina karsi gelmeyerek. Sizde sebebiniz herneyse onunla gitmeyerek. Ama belli ki yaslar genc daha gelisim tamamlanmamis bazi seylerin olmamasi daha hayirli diye düsünüyorum

Büyük ihtimalle ayrıldığınız için sevineceksiniz dediğiniz gibi; ama bu süreci zorlamayın. Sırayla inkar, öfke ve kabul aşamalarını yaşayın. Kendinizi dinlendirin biraz, zaten hayal kırıklığını yavaş yavaş toparlarsınız. Eh, ayrılığa mantıklı sebepler çorap söküğü gibi gelir ve duygularınız körelir, emin olun. Siz bu ayrılığın iyi ki yaşandığını geriye dönüp baktığınızda anlarsınız, çünkü zaten kendi hayatınızın ritminde yaşıyorsunuzdur. :) yesim2072

Keşke sizin kadar güçlü olsam ve bunu başarabilsem.

Oluyor evet ben severken ayrılmıştım sonra bişey olmadı fazla anlam yüklediğimizden öyle hissediyoruz eğer karşı taraf sevseydi ayrılmazdınız öyle bakın duruma mecburiyeti geçin seven insan birlikte olur

Benim 2.5 yıllık ilişkim ailevi sebeplerden dolayı zoraki bitti ilk başlarda zorlandım ama şimdi evliyim çocuğumda var çok şükür keşke demedim hiç belli Bi süre zor gelir ama atlatıyosun merak etme kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Sevgi hem her şeyin üstesinden gelir hem de bazı şeyler karşısında bir hiçtir. Evlilik ya da ilişki denilen olay bir çok kvramın bir bütün oluşturmasıyla sağlıklı olabiliyor. Sevgi olabilir ama anlayış yoksa saygı yoksa bir işe yaramaz. Ya da sevgi var ama aileler çatışıyorsa iki tarafta da içe sinmeyen şeyler varsa sevgi zamanla köreliyor mutsuzluk hakim olabiliyor.

Haklısınız, belki de olmaması daha hayırlı fakat insan sevdiğiyle sınanınca gerçekleri her zaman idrak edemiyor.

Asıl sorun şu ki tüm sevginizi verdiğiniz kişiyle sonunuz yok ise bir daha kimseyi öyle sevemiyorsunuz. Acı olan da zaten budur kimseyi bir daha öyle sevememek.. yaşadım bu mecburi ayrılığı, çok sevdim o da çok sevdi. Ama aileler yüzünden o kadar yıprattık ki birbirimizi, özellikle ben o kadar saygımı kaybettim ve adamın hayatında bazı kötü şeylere sebep oldum ki.. ailesine çok büyük bir saygısızlık yapıldı benim yüzümden mesela, ama bu benim isteğimle olmadı, hiç böyle bir şey istemezdim. Fevri davrandım bi hareket yaptım sonucu kötü şeylere sebep oldu. Psikolojim bozuktu olacakları düşünemedim. Hiç onun tarafından bakamadım olaylara. Hiç ona hak vermedim. Oysa o kadar haklıymış ki.. onu aileme savunamadım üzerine çok gidildi yine de ses etmedi. En son ailesine yapılan çirkinlikleri kaldıramadı ve öyle bir gitti ki. Sanki ölmüş gibi, onu göremezsin, bulamazsın hiç bir yerde, asla karşına çıkmaz.. gider, öyle bir gider ki ne yapsan geri döndürmek için görmez, konuşmaz. Binlerce kez ozür dilesen ailesinden evine gittiginde o olmaz. Her zaman geçtiğiniz yollardan o geçmez. Geçse bile sizin göremeyeceğiniz saatlerde geçer gider. Aylarca göremezsiniz onu. Çok yakın olsaniz bile belki bir daha ömür boyu göremezsiniz onu.. bir daha sevemezsiniz kimseyi öyle. Size asıl acı veren de onun gitmesinden çok kimseyi onun gibi sevemeyecek olmanızdır zaten. Acılarımız bile ne kadar bencilce değil mi?

Sizin durumunuzda imkansiz olan ne?

Peki o acıyı nasıl bastırdınız. Bile bile bırakmış biri olarak nasıl devam ettiniz hayatınıza? . push ; Y

Söylede dusunun, bugun babasi zorla is kurar, evlenirseniz ilerde dahada fazla farkli emri vakiler olur. Ozamanda sevgi bile yeterli olmaz o sikintilara. Maalesef aileler yipratiyor sevgiyi burda ikinizin durusu önemli. Sizde onun durusunu görup kendi ailenizi cignememekte haklisiniz. Tek tarafli fedakarlik yapmakla olmaz. Y

O ailesine karşı direnemeyince bende ailemi çiğneyip İstanbuldan doğunun en ucuna gidemem. Ailem razı gelmez. Y

Sebeplerimiz de çok benziyormuş. O da Kars'ın bi ucundaydı ve asla ihtiyacım olduğunda yanımda olamazdı. Hayatıma devam etmek zorundaydım çünkü sevgisi batsındı, çünkü bana yanımda olan biri lazımdı, çünkü sıçarım böyle aşkın ızdırabınaydı.. =))) Tak etmişti yani, dama demişti. Ben de eşimi buldum zaten. Eşim de Kürt, ailesine rest çekebilen, ben istediğim insanla yaşayacağım diyen, beni içkimle ve dekoltemle muhafazakar namazında niyazında ailesine kabul ettiren bir adam. Hiç pişman olmadım dedim ya. Hayatta aşktan daha önemli şeyler var.

İki kez ayrıldık. İlkinde annesi ayırdı. Sonra ezik ezik tekrar barıştık (ki çok pişman oldum 1,5 yılım annesinin korkunç gölgesiyle geçti, yok annem duymasın yok annem görmesin, annemden gizli geliyorum diye diye) bende çok sevmeme rağmen annesinin ve bana değer vermeyişinin etkisiyle bitirdim... Aile girince işin içine huzur filan kalmıyor. Burada okuyoruz ne kadar melek gibi kayınvalideler bile evlenince iblis kesiliyorlar.. En baştan kadın ne mal olduğunu belli etmişken, oğluda bas bas ben anamın boyunduruğu altındayım diye bağırırken bu işe devam etmek bile bile lades olurdu... Hakkınızda hayırlısı olsun.

Evet öyle. Burada daha acı şeyler var diye kıyaslama yapılıyor. Düşününce hak veriyorum. İnsanlar ölümü bile atlatıyor. Karşılıklı sevgi elbette var ama karşılıklı emekle birşeyler olabiliyor. Ailesini bırakıp burada çalışabilen bir insan burada devam edebilir düşüncesiyle ailemi karşıma alamıyorum bende. Size de eşinizle yuvanızda bir ömür mutluluklar dilerim :)

Ailesi memleketinde yaşıyor ve çok uzakta. Babası orada bir iş kuruyor oğlunun üzerine ve kesinlikle oğlundan fikir almadan. Benim de o şehre gitmem imkansız. Ne o ailesine karşı gelebiliyor ne ben. Y

Anne tarafından Kürt baba tarafından Türk'üm. Annem bile Kürtçe bilmiyor. Burada büyüdüğüm için kültürlerimiz epey farklı. Böcekten korkan biri olarak kendimi köy hayatında hayal edemiyorum. Elbette herşeyi yaparım. Ailemin onayı olsa yine giderim. Ama bazen düşününce, benim sevdiğim var ben onunla hayat kuracağım diye diretmediği için ben de ailemi karşıma almak istemiyorum. Yine de kaldıramıyorum bu üzüntüyü. Belki ileri de iyi ki böyle olmuş diyeceğim ama nasıl atlatacağım sorun o..

Kültürel farklılık da varmış aranızda... Ben de doğu kökenliyim ve İstanbul'da yaşıyorum. Uzun bir ilişkimde yaşadıklarım sizinkine benzer. 6 aylık ilişkimi hem sevgilimin ailesi beni tanımadıkları halde "Kakaokafa Kürtmüş, onunla sevgili olma" diyerek tavır koydukları için, hem de çocuğun ailesinden bağımsız davranmadığı için bitirmek durumunda kalmıştım. Ailesi tarafından "çocuk" görülen bir erkekten bir şey beklemeyin. Ayrıca, aranızda ciddi aile ve kültür farkı varsa sevgiliniz bile üstesinden gelemez. Söyleyeyim size. Zaten anne babasına söz geçiremeyen biriymiş, size mi sahip çıkacak? Size bir adım bile atmayana koşmayın.

Evet, ailesinden kopmadığı sürece huzurlu bir yuva kurmamız zor fakat ben ailesinden kopmasını isteyecek bir insan değilim. B

Ooo aile bağımlısı bir erkek. Kaçarak uzaklaşın. Bu tarz adamlar asla değişmezler. Drama queen modunda gezmeye değecek biri değil. Bu adamla olur da evlenirseniz ailesiyle de evlenmiş olursunuz asla 2 kişilik bir aile hayatınız olmaz.

Yanlış anlaşılacak bir şey yok, doğru olan ayrılmanız zaten. Kültürel farklılık var ok ama en büyük sorun adamın ana kuzusu olması. Şimdi üzülün sonrasında üzülmenizden çok daha iyi.

Herkesin acısı kendine. Dertleri küçümsemeyin.

Aile faktörü giriyorsa araya ama? Ne kadar sürede atlattınız? Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Gerçekten sevenler bana ayrılamaz gibi geliyor. Ölüm yoksa arada...

Aile faktoru de gerçekten sevenleri ayırmıyor bence. Misal bizim evliligimizi benim ailem de esimin ailesi de istemiyordu. Sonuc 12 senelik evli ve 3 yasinda bir evlat sahibiyiz. Aileler de kabul etti biz direnince.

İşini kaybetmek sevgiliyi kaybetmekten daha acıdır. Sağlığını, aklını, emeklerini kaybetmek daha acıdır. Daha acı olan bir şeyi görmek isterseniz büyük hayallerle üniversite bitirip işsiz kalan insanlarla konuşun bence. Evladını kaybedenleri yazmıyorum bile. Yeterince sevgi varsa ayrılık olmaz. Acısını kalbine gömüp aileyi mutlu etmeye çalışmak ile sizin anlattığınız sebeplerden fazla dramatize edilen bir durum. Sevmek oturulan yerden kalpli mesaj göndermekle olmuyor. Emek vereceksiniz, cesaret göstereceksiniz. Ama bazen de arkanızı dönüp gideceksiniz. Neden? Çünkü insan kendini daha fazla sevmelidir. Sevgiliniz de siz de kendinizi daha çok seviyorsunuz. Bana göre doğru olan da bu. Belli ki cesaret gösteremiyorsunuz, emek veremeyeceksiniz. Ama en azından dürüst olup severken ayrıldık demeyin. Mevcut koşullarımızı başımıza ne geleceğini bilmediğimiz için bırakamadık deyin.

Size ne benim cevabimdan? Konuyla ilgilenin.

Atlatamadık sonunda evlendik zaten 10 yıl oldu seviyorsanız aşarsınız be kardeşim cektirmeyin acı kendinize su yalan dünyada.

Sorunuzu cevapladim ben. Bir ayriliga en aci sifatini vermek komik geliyor bana.

Hayatta tek ve en buyuk aci ölümdür.. Gerisi oyalandigimiz seyler yani bana gore.. Bugun onu seversiniz, yarin bir baskasini seversiniz hem de daha once hic asik olmamis gibi seversiniz.. Mecburi ayrilik varsa olgunlasmamis bir iliski vardir.. Ya taraflar uygun degildir ya da sartlar.. Zorlamamak lazim boyle konulari.. Guzel bir soz vardir; mutluluk ugrasmak ile olmaz, guzel seyler bir anda oluverir.. Boyle birseydi hatirladigim kadari ile.. Y

Herkesin düşüncesi farklı? Basit buluyorsanız yorum atmayın B

Güvenmediğiniz adamla yola çıkmayın zaten. Yarı yolda bırakır, öylece kalakalırsınız.

Valla yıllar önce güya severek ayrıldık yani kendisi öyle demişti beni de ona inandırmıştı. Sonra ben salak gibi acı çektim bi kaç yıl. O da evlendi çocuklu mutlu. Yani canım mecburen ayrıldık diye bir şey yok. Gerçek sevgiyse olmaz. Ne demişler aşk emek demek, mücadele demek.