ne güzel eşinizle gidiyorsunuz bi yerlere bizde de birileri varsa ayın yılın başı gidilir bi yerlere çocuklarımla ve eşimle vakit geçirdiğim hiç yoktur hep birilerine yaşadık biz koloni şeklinde olacağız oturup iki çift laf edemiyoruz eşimle başbaşa olmadık olamayız da bu zihniyet eşimde varken

Kaç yıldır evlisiniz? Çocuk kaç yaşında? Misal ben eşimle futbol basketbol maçlarını izlerim. Kafe mekan gıbı ortamları sevmedıgım için oyle ortamlara gitmem. İş arkadasları muhabbet kurmak ıstedı lakın ben ev gezmesınden de nefret ettıgım ıcın pek yaklasmadım. Ev gezmesını cocuklugumdan berı sevmem. Dağ bayır tırmanmayı severım eşim genelde yorgun oldugu ıcın yapamayız. Ona ragmen sorun yapmıyorum. Görümcenizin sosyal olması bıraz dokunmus bence sıze yanı kıskanclık degıl de ben nıye yapamıyorum gıbısınden sanırım. Ama herkesın hayatı aynı olacak dıye bır sey yok. Bizim yaptıklarımızı yapamayan binlerce insan var o acıdan bakın bır de istersenız. Ha bır de ortamı cok olup da dedıkodudan gıybetten bıkan ınsanlar cok. İstisnaları mutlaka vardır tabi. İnanın asıl yapınız sakinliğe meyilliyse bu heveslendıgınız sosyallık kısa bır sure sonra sızı bunaltmaya başlayacak. Umarım eşinizle vakit geçirmek sizi sıkmaya başlamamıstır. Başladıysa asıl sıkıntı bundan sonra başlar. The

Tam istediğim hayat, kimse bana ilişmesin modu. Hem çalışıyorsun hem çocuğun var ev işi yemek derken sıkılmaya vaktin kalıyor mu? Ben hiç sıkılacak kadar totomun üstüne oturamıyorum. Ödüm kopuyor biri gelecek bir yere gidecez diye. clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil. 🌷 Anneler

Merhaba benimle aynı durumla olan kişiler vardır belki diye açmak istedim bu konuyu Ben çalışan bir bayanım evliyim ve cocuğumuz var. ailem bana 2 bucuk saatlik mesafede bu yüzden çok görüşemiyoruz. eşimin ailesi ile aynı şehirdeyiz kayınvalidem cocuğa bakıyor.. Ama onlarda zaten yaşlı başlı insanlar bir tek onlarla görüşüyoruz zaten bir görümcem var çok sosyal ve çevresi olan bir insandır kendisi ama bana karşı mesafeli.. bir takım sıkıntılar yaşadık çok önceden, bende o yüzden mesafeli davranıyorum onun da 2 cocugu var oysa isterdim görüşelim birlikte birşeyler yapalım, kuzenler bir arada oynasın vs ama olmuyor. yavrum kuzenlerini cok seviyor ama görümcem uzak duruyor.. Apartmanda herkes birbirine selam vermekten aciz.. komşuluk denen hiç birşey yok ne yazık ki iş yerinde 3 kişi çalışıyoruz iş yerimde çok sıkıcı muhabbetler merhaba nasılsından öteye geçmiyor.. eşimin evli iş arkadaşları vardı onlarla tanışmak için çaba sarffettik ama onlarda arada sırada çok nadir görüşüyorlar bizimle, sanırım herkesin kendi ailesi kendine yetiyor neyse dün eşim ben ve cocugumuz ile pikniğe gitttik.. yedik içtik ama ben artık o kadar bunalıyorum ki etrafıma şöyle bir baktım herkes pikniğe kalabalık gelmiş coluk cocuk ailecek gelenler.. ne kadar güzel.. sohbetler muhabbetler, oysa ne çok isterdim bende öyle olmasını.. neyse ordan balık tutmaya gidelim dedi eşim gittik.. yine orda herkes ailecek kalabalık ortamlar.. o kadar imreniyorum ki biz ise yapayalnız takılıyoruz.. artık keyif vermiyor, insan bir süre sonra birilerine ihtiyaç duyuyor, bazen aksamları çay bahcesine gideriz.. bir gidiyorum herkes ailecek gelmiş çay içiyor çekirdek çitliyor mısırını yiyor vs.. biz yine tek hep tek.. oturdugum mahallede bir park var iş cıkısı orda oluyoruz 7 e kadar ordada bir kaç cocuklu kadınla tanıştım sohbet ettim ama ondan öteye geçmiyor.. iş ev, iş ev cok sıkıldım.. belki cogunuz diyecek daha ne istiyorsun eşin cocugun sana yeter işte vs.. ama öyle olmuyor insan birilerine ihtiyaç duyuyor, sohbet muhabbet edeceği gırgır şamata ypaacağı bir akşam bir yerlere gideceği, birlikte aktivite yapacağı iyice bunaldım.. hiç çevre edinemiyoruz istiyorum ama olmuyor herkes kendi halinde.. iyice köreldim sanki biraz dertleşmek için açtım bu konuyu birileri ile konuşmaya gerçekten ihtiyacım var.. kurslara gitmeye de vaktim yok.. hiç birşey bana keyif vermiyor artık eşimle muhabbet etmekten bile sıkılıyorum cogu zaman

bende öyle diyordum ama bir süre sonra bu durumdan çok sıkılmaya başladım ne yazık ki canım inan cok bunaldım ruh halim hiç iyi değil artık pazar günleri yaptıgım hiç birşeyden zevk almaz keyif almaz oldum 15 gün sonra 4 gecelğine tatile gideceğiz o bile sevindirmiyor beni

Ben de de ayni dert var 23 yaşındayım 2cocuk annesiyim biri 19aylik biri 6aylik sürekli evdeyiz aile apartmanında oturuyorum ama kimsenin birbirinden haberi yok maalesef bnmde bu konu de sıkıntıların var ayni dertten muzdaribiz

hiç sıkılmam :) zaten günde 11 saat evde yokuz. evde tavla oynarız, temizlik yaparız eşimle çay ssati yapar kek vs yaparız, film izleriz yemek yaparız balkonda mum ısıgında otururuz :) hiç olmadı aynı koltuğun iki ucunda sessiz sakin dururuz :) eşim olmadığı zamanlarda da ben kendim takılmayı cok severdim. çok insan gereksiz insan bana göre

evet haklısınız görümce elti konusunda bu sefer hep sen adım atarsan dediğiniz gibi kendilerini birşey sanıyorlar... bu hiç değişmiyor eş ailesi neden böyle bilmiyorum oysa 3 günlük yalan dünya.

bence sen fazla düşünüyorsun herşeyi o yüzden kafana takıyorsun. valla iş bitsede eve gitsemde şöyle bir ayaklarımı uzatsam derdindeyim misafire tahammülüm yok inan belli bir zamandan sonra inan çekemiyorsun. görümce konusuna gelince muhtemelen oda seni özendirmek için elincen geleni yapıyordur. bu duruma gelmenin en büyük etkeni bile muhtemelen odur

Çok iyi anlıuorum seni. Benim çok şğkür çevrem var ama bende her izin günümde mesela rutine bağlanmış şekilde eşimle çocukla bir yere gitmekten keyif almazdım. Hep arkadaşlarla plan yapardım kalabalık çoluklu çocuklu. Bana daha keyifli geliyor. Şu durumda görümcenle aranı iyileştirmende fayda var. Başka yolu yok gibi. S

diyorumda kimse gelmiyor

Ne güzel işte daha ne istiyorsun en güzel günlerin bu bence akraba çevre Çan'ını sıkıp sana zarar vermekten başka bi halta yaramıyorlar helede eltiler İnan psikolojini bozup seni yerle bir ediyorlar kıskançlıktan o pis dillerini karnındaki çocuğuna bile uzatıyorlar çok sanşlısın bence başın ağrımaz en rahatı sensin arama kimseyi bence

Sen bakma herkesin gerek YÖK arkadaşa, kimseye ihtiyacım YÖK falan dediğine Ponciginannesi. Sosyal olmak hem ruh hem beden sağlığı İçin şarttır. Spora ya da kurslara yazılabilirsiniz ya da çocuklarınız okula gidiyorsa öğretmeniyle ya da velilerle kaynaşabilirsiniz. girlinred

Ne güzel işte daha ne istiyorsun en güzel günlerin bu bence akraba çevre Çan'ını sıkıp sana zarar vermekten başka bi halta yaramıyorlar helede eltiler İnan psikolojini bozup seni yerle bir ediyorlar kıskançlıktan o pis dillerini karnındaki çocuğuna bile uzatıyorlar çok sanşlısın bence başın ağrımaz en rahatı sensin arama kimseyi bence F

Ben de ayni durumdayim. Tek artiniz ise gidip degisik insan görüp konusuyor olmaniz, ona da şükür. Bi ara benim arkadas-komsu edinme konusu basarisiz oldu. Yengec olarak tekrar kapattim kendimi. Yasadigim sıkıntı-bunalim artti, simdi tekrar zorla acmam gerekiyor kabugumu. Hem de cocugum icin. Cocuk benden daha sosyal-girisken masaallah. Kursa vaktim yok demissiniz ama parkta tanistiginiz insanlarla iletisim konusunu ilerletin hic degilse, kafa dengi biri denk gelir de memnun olursunuz insaallah. clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil. 🌷 Anneler

Insan sosyal bir canlıdır. Eşimle biz yeteriz diyenlerin de bir tane olsun arkadaşı vardır. Yoksa birbirini yer eşler bir süre sonra. Ama herkes sizden uzak duruyorsa sizde bir gariplik olabilir. Gorumcenizle tekrar yakınlaşmayı deneyin. E

Bence çocuğunuzun olması avantaj çevre edinmenizde ben en iyi üçüç arkadasimi iş yerinde bulundum... Yeni taşi doğum bir şehirde de iyi anlaştığım bir kişiyi kresten buldum oğlumun sınıfından bir çocuğun annesi :) üstelik ilk görüşme talebi benden geldi dışarda buluştuk çocukları kapalı parka verip kahve içtik gerisi geldi:) parkta gördüğünüz biriyle merhabalar in sohbeti hoşunuza giderse çocuklarla rahat edeceğiniz bir yere gidin pizza yemeye, di durma yemeye falan o arada kaynasirsiniz aklıma gelen en iyi yöntem bu oldu hem sizin için. Hem çocuğunuz icin

Bızde komşu cok.. Bazen bir arada olayım diyorum gidiyorum fakat.. Konuşmalar bana anlamsız geliyor cogu zaman. Ve ben kımseye guvenmedıgımden az cok da kişileri bildigimden sessız kalıyorum dıyebılırım.. . İşte boyle kk da yorumlarda bulunuyorum:)

kesinlikle bu yoruma katılıyorum.. Görümcenizle görüşüp önceden olan bitenin geçmişte kaldığını, kuzenlerin bir arada vakit geçirmesinin önemli olduğunu söyleyebilirsiniz. Ayrıca da cidden 2 saat çok uzak değil ailenizle daha sık görüşebilirsiniz

bu konuyu bir derdim varda okudum :) ama burda cevap yazayım. canım benim ya boşver o insanlarda yeter sana benimde arkadaşım yok çok fazla çevrem yok. ben sekiz yıl aynı masada arkadaşımla kanka oldum. iki yıl ücretsiz izinden geldim yani on yıldır arkadaşız. müdürlüklerimiz değişti bu ara da. ben her gün o arkadaşın yanına gidiyodum ama o beni hiç aramıyo gel demiyodu sonra üç gün gitmedim aramadım sormadım o da aramadı. sonra aradım niye aramıyosun dedim bana ne dedi biliyomusun ortamım değişti benim dedi ORTAMIM değişti. bu benim beynimde öyle bir yankılandı ki anlatamam gece dahi o kelime döndü kaffamda. ben kime şikayet edeyim şimdi onu kimseye edemem çünkü ben onu tek dostum biliyodum tek sırdaşım oydu. ortam değişince kankalık biter mi buraya kadarmıydı herşey. ben nasıl sileyim bu kadar yılı. ben onu kardeşim gibi seviyodum hala seviyorum ama çok kırgınım. kendimi nasıl teselli edeceğimi bilemiyorum. neyse uzatmıyayım. inşallah yeni cevren olur spora git kurslara git yavaş yavaş yeni çevre edinirsin.

bende böyle düşünüyordm ama sonra neden bu hala geldim neden bu düşünceler kapladı içimi bilemiyorum görümcem cok sosyal bir insan olduğu için içten içten ona mı imreniyorum ki :/

Aynı ben. Artık faydadan çok zarar geliyor insanlardan. İşten kalan zamanlarda evimde dinleneyim, eşimle vakit geçireyim yetiyor bana. Sıkılmıyor musun diye sormuyorlar mı bir de.

Benim dr pek cevrem yok ama ben seviyorum boyle... memeleketteyken vardi ama burda pek olmadi... benim icin sorun olmuyor pek T

Gençken de kafa sisiyor değişen bir şey yok

Bende evlendikten sonra farklı bir şehire geldim burda çok fazla çevre edinmedim yani öyle sık sık görüştüğüm 3 4 kişi var diğerleri ara ara yan yana geldiğimiz insanlar. Gayet mutluyum böyle. Kimseyle samimi olmayı da düşünmüyorum çok çok eski arkadaşlarım var onlar başka şehirde, farklı ülkelerdr olan insanlar. Genelde telefonda konuşuruz. Eşim ve kızımla gayet iyiyim :) bana çok bulaşmasınlar modundayım son zamanlarda. Çoğu kişiyi de kendim eledim hayatımdan. Bence böylesi daha iyi :) M Mimi0609 Kağıt dahi kanla

Bu benim, evet ve ayni benim cocugum, ayni cevrem :) Hepimiz ayniyiz. Burda biri tavsiye etmisti; İyi Hissetmek kitabini aldim, biraz rahatlamak-iyilesmek icin. Daha somut bi adim atamadim.

kimseye ihtiyaç duymuyorum hatta kimse de bana bulaşmasın diyorum eşimle mutluyum

Sen git o zaman ilk adımı at :) öyle söyleyince hep havada kalır ya da davet et. Ya da önce dışarıda görüş restoranda falan... Sahika

sen iyi olmak istiyorsun ama o istemiyor demekki boşver zaten seninde onunla hiç işin olmasın koca tarafından ne kadar uzak o kadar mutluluk bence çünki kıskanıyorlar damarları kalkıyor. o da senin bu durumunu anlamış olmalıki kıskandırmak için elinden geleni yapıyor ama yinede herşey senin elinde hayatı sen neşelendirebilirsin bunun içinde düşüncelerinden kurtulmalısın limelemon beklenmedik bir

Herkesin yapisi farkli, dertsiz basina dert almak mi istiyorsun demis bi cogu ama karakter meselesi bu. Bende kalabaligin icinde buyudum haftada bir de olsa insan toplanip bir araya gelmek istiyor sevdikleriyle. Gorumcenizle ne yasadiniz bilmiyorum ama iyi bir insan olduguna inaniyorsaniz bir sansi hak ediyor bence. Cocugunuz icin de iyi kuzenleriyle gorusmesi. Ayrica sosyal bir bayanmis sizi ortamlara sokacagina eminim. Umarim gorumcenizle tekrar bir araya gelebilirsiniz. 2.5 cokta uzak degil 2-3 haftada bir ailenizin yanina da gidin ordan gorusebildiginiz kuzenlerinizle gorusun evinize davet edin falan yada birlikte tatile gidin.

O zaman hani parkta vs konustugun anneler ya da komşularından şöyle merhabalastigin birileri varsa bi kahveye vs davet edip başlangıç yapsan gelirler canım. Sonra devamı gelir sanıyorum. Gerçi kafanın uyuşması da önemli iste. Dediğim tarzda da ömrüm boyunca (29 yasindayim) sadece 2 arkadaşım oldu. Rahatca sacmalayabildigim. Sabahlara kadar guldugumuz vs. Malesef o da lise yıllarında kaldı benim. Şimdi dediğin gibi merhabadan öteye gitmeyen veya sürekli sorun anlatan konusan çevre var. O yüzden sevmiyorum ben. Inşallah sen bulursun. :)

Geçenlerde benzer bi konu açtım Herkesin arkadaş ortamı, ailesi vs var ve yetıyor gibi kimsenin yeni birilerine ihtiyacı yok Benimde izmirde kaldı arkadaslarım zaten şimdi tanıştığım insanlarla da dost olma niyetinde değilim maksat iki muhabbet dönsün kahve içmeye bi arkadaş olsun ama bulamadım henüz :) Parktan yürüyebilirsiniz çocuklar oynarken bana gel bi kahveye diyip daha sonra eşli görüşmeler yaparsınız

Valla ne görümceyi takarım ne de eltiyi. Onlar tatillerine gıderler her sene uc bes defa. Bazen yurt dısına. Cocukları da var. Ne cocuklarına özendım ne hayat tarzlarına eşim olsa yeter bana. Yaşadıgım şehirde ne akrabam var ne komsum ne de tanıdıgım. Böyle güzel. Bızımkının taraf gelıp de rahatsızlık vermedıgı surece keyfımız ıyı. Hali hazırda 3 kısıymıssınız de. Bence keyfini çıkarın.

Ben de bir zamanlar tek yeter diye düşünürdüm. Ta ki çocuklarım olana kadar. Aşırı sosyal çocuklarım var MaşaAllah. Ben de çevre oluşturmaya çalışıyorum şuanda. Önceden benimle çok görüşmek isteyen olurdu. Sallamazdım. Sanırım ahları tuttu. Şimdi de çevre oluşturmada zorlanıyorum. Seni çok iyi anlıyorum. Allah iyi dostlar arkadaşlar çıkarsın karşımıza. samyeli34

valla sanki sen dertsiz başına dert istiyormuşsun gibi. sonuçta çalışan bir bayansın. bende çalışan bir bayanım eşimin arkadaşları var ailecek görüştüğümüz durmadan bize gelmek isterler. çalışıyorum yorgun oluyorum çoğu zaman geç saatlere kadar oturup sürekli hizmet bekliyorlar ve bende daha fazla dayanamayıp araya mesafe koydum ve şuanda çok çok rahatım eşimlede daha mutluyum. eşim yanımda olsun kimseye ihtiyacım yok benim. bence sende böyle düşün ve mutlu olmaya çalış. insan eşinin yanında mutlu olabilmeli başkalarının yanında değil

Üzülüyorum böyle konuları okuduğumda aslında. Evliliğimin ilk zamanları aklıma geliyor, geçirdiğim değişime vay be diyorum. Üniversitede çok ama çok sosyaldin, öyle etkinlik vs anlamında değil, çevrem çok kalabalıktı. Sabahlara kadar arkadaşlarımla tavla oynardık, sohbet muhabbet, müzisyen arkadaşlarım türkü söyler bağlama çalardı falan . Sonra evlendim, eve kapandık resmen. Şehir değişikliği vs derken hiçbir tanıdığı olmadığı yerdeydim, iş arkadaşlarım hep dinozorlardan oluşuyordu, genç tek tük vardı ama pek öyle kafa dengi değillerdi. Eşimle falan baya kavga ederdi sıkıldım bunaldım diye. Şimdi evde oturalım, bir yere çıkmayalım, her şey ayağımıza evimize gelsin kafasındayım. :) 5 yıldır evliyim akşam öyle bir kafeye gidip de çay içmişliğimiz yoktur. Gerek duymuyoruz, zaten şu ara öyle bir hayatımız var ki tüm çabamız uyumaya çalışmakla geçiyor. Oğlumuz sağ olsun ne rşim ne de ben dinlenebiliyoruz adam gibi. Çok uzattım da :) bir şekilde sosyalleşmek lazım ama oyun grubu falan yok mu olduğunuz yerde? Hiç mi kafa dengi insan yok etrafınızda? Daydream_ Guru Anneler

Ben de senin durumundayım, heryere eşim ben kızımla gidiyorum. bazen çok sıkılıyorum. parla gidiyoruz bakıyorum herkes kalabalık oturmuş biz 3 kişiyiz. bir de küçük yerdeyiz doğma büyüme buralıyım ama ailece görüştüğümüz 1 aile var onlarla da bazen görüşüyoruz, arada ev görmeleri, bebek görmeleri oluyor falan fıstık.. Bazen hadi bir yerlere gidelim diyebileceğim aile arıyorum ama çalıştığım için evde oturmakta iyi geliyor. Mesela kızımın sınıfında arkadaşının annesiyle görüşürüz diye telefon numaramızı almıştık ama bir türlü görüşmeye elim ermiyor ama canım da sıkılıyor. Valla benim durumum da nasıl birşey bazen anlayamıyorum

bahar ve yaz mevsimlerinde insan daha çok sosyalleşmek istiyor haklısınız. Kek börek yapıp komşuları çağırın. iş arkadaşlarınıza iyi kötü muhabeet demeden bol iletişimde olun. Çünkü bazen insanlarla samileştikçe daha zevkli olmaya başlıyor ilişkiler. insanlarla çabuk iletişim sağlamak için neşeli, espiri güler yüzlü bir ifade takının. herkes sizinle arkadaş olmak isteyecektir. İlişkilerde ilk başlarda her zaman karşıdakini önemsemelisiniz onun dertlerini dinlemeli yorumlar yapmalısınız. Mesala elbisem sökülmüş diyince karşıdaki kişi, yaa nasıl sökülmüş, aldığında mı dikişleri kötüydü gibi konu saçma da olsa onunla ilgilenmelisiniz. herkes ilgi seviyor

Eşinle birbirinizi besleyebilmelisiniz yani aranızda konuşacak şeyiniz bitmemeli bunun için illa konu uretmenize gerek yok ki kendinize yeni birşeyler katip o yeni şeyi esinize aktarmalisiniz paylaşmayınız bence yani en azından biz öyle yapıyoruz izlediğimiz bir filmle ilgili bazen bir saat konuşuyoruz hele yaz tatilinde yapacağımız şeyi heralde bir ay konuşuruz kitap okurum beğendim yerleri okurum eşim siyasetle ilgili bı yazyazi görür bana gösterir sosyal medyada komik bişey görür gösterir yani sürekli yeni birşeyler kararsız hayatımıza yoksa biter zaten ben eşimin gelmişini geçmişini biliyorum bişey okumasak görmesek gezmesek bizdeki olan tükeneceği için konuşacak şeyde kalmaz kendinize yeni eni şeyler ekleyin biz bunu bilerek yapmıyoruz yani hayat öyle gelişiyor özellikle aynı düşünmediğiniz konulardan konuşun hiç susmazsiniz bence:) 1Sen

insan çok köreliyor ama benm su an ruh halim hiç iyi değil kendimi teselli ediym diyorum onu bile beceremiyorum ki

belkide öyledir canım bilemiyorum inan ki.. derinlere inmeye çalıştıkca daha çok boguluyorum sanki

Hic bulasma dertsiz basini derde sokma burda okuyoruz komsusu yada arkadas ortaminda neler yasandigini?malesef insanlar cekemiyo kimseyi. esimle cocugumla mutluyum kimseye ihtiyacm yok

Öyle bir zamandayız ki, olan çevremi azaltmaya çalışıyorum. Hiç kimseye güvenim kalmadı. Çocuklarımı cam fanusa kapatmak istiyorum.. Akraba, komşu, 30 yıllık arkadaşlar... hep haberlerde başrolde.

bende sizin gibi düşünüyordum eşim ve cocugum yeter bana diyordum ama son zamanlar bu ruh hali içerisine girdim ve kendimi bu durumdan ne yazık ki kurtaramıyorum . push ;

Şu an seni benden başka kimse anlayamaz. Yine iyi kötü çalışıyorsun. Sıkıcı da olsa insan görüyorsun. Ben bir yıl ücretsiz izin aldım bir de. Oturduğum apartman küçük. Komşularla öyle bir ilişkimiz yok altta yaşlı tonton bir teyze var oğlum kapısını çalınca muhabbet ederiz o kadar. Herkesin dünyası ayrı işte. Ev oturmasına gitsem arkadaşımın da üç çocuğu var benimki de yaramaz onlara an höt söt demekten hiçbir şey anlayamayiz. Hani ferahlayacagima afakanlar basıyor.

aslında plan yapar cıkarız evden ama ben ne yaparsak yapalım bir türlü keyif alamıyorum birumut58 Yarabbi sen yardım et... tek ayak

Bana sorununuz cevre eksikliginden cok psikolojik gibi geldi. Hicbir seyden keyif alamiyorum diyorsunuz, evet kalabalik ortam ve muhabbet ozlemi duyulacak seyler ancak kendi kendinize oldugunuzda da zevkle yaptiginiz seyler olur normalde. Esinizle cocugunuzla gecirilen bir haftasonu insana enerji verir, siz ondan da sikildim diyorsunuz. Acaba hayatin rutini, cocuk vb derken biraz bunaldiniz mi? Bence icsel sikintinizi giderirseniz, cevre edinmek de kolaylasir, bunu bu kadar buyuk bir sorun olarak da gormezsiniz. Tam olarak neden sikildiginizi sorgulamaniz gerek, ilk akliniza cevresizlik gelmis ama bence asil sebep bu degil. Kendinizi bir rutinin icinde sikismis mi goruyorsunuz, yaptiginiz cogu seyi anne, es olarak goreviniz oldugu icin mi yapiyorsunuz? Kendiniz icin yaptiginiz ne var, sadece kendinize ait hissettiginiz zamanlar var mi?

:)) Nasip kismet; yaş büyükken evlendik, gec olmasin diye aceleyle cocuk yaptik, genclikteki tahammülüm yok. Yine cok ilgilenir oynar oynatirim ama eski enerji yok, yetisemiyorum, kafa götürmüyor :)

evet nerde çokluk orda B'kluk demişler ama ben zaten çokluk istemiyorum ki arada sırada görüşebileceğimiz birlikte olabileceğimiz aktivite ayarlayabileceğimiz çocuklarımız ile birlikte birilerini istemiştim. ama olmuyor.. çok kalabalık ortamları bende sevmem yahut sürekli birileri ile birşeyler yapmayı ama her pazar aynı şekilde 3 ümüz takılmaktan çok sıkıldım insan değişiklik istiyor işte bilemiyorum belkide eşimle vakit geçirmek sıkıyor beni.

bizimde etrafımız insan dolu her hafta sonu biri bi yere cagırır bu hafta boş kaldık ne yapcamızı şaşırdık dinlensek mi fln filan derken evde yayıldk bütün gün cok güzeldi bas basa kalabilmek

Bence sen gorumcene takmissin Her yerde insanlar ailecek gelmis.. vs demissin surekli. Arkadaslariyla dememssin surekli aileece insanlar piknige gelmis cay bahcesine gelmis vs demissin.. Bu dikkatimi cekti Gorumcenle yakinlasmak istiyorsun sanirim ama o sizi pek sallamiyor ve bence sana asil bu dokunuyor. Yapacak birsey yok ama Adim atin baska insanlara

bunları aynen denedim canım ama yok olmuyor zaten iş yerinde 2 bayan ve 1 erkek olarak çalışıyoruz.. o diğerr 2 bayanda zaten birisi bekar ve aklı beş karıs havada.. sürekli elinde birşeyler ugraşlar havalı karsısındakini küçük gören birisi diğeri ile daha çok konuşuyoruz ama onunda eşi ile sıkıntıları olduğu için birlikte birşeyler yapma imkanımız olmuyor ki görümcemle yakın olmak istesem ters teper diye korkuyorum burada herkes diyor ki en güzeli eşi ailesi ile eğer sıkıntılar varsa mesafeli olmak diye.. ne bileyim

nerde çokluk orda b. kluk demişler. boşver kendi kendinize yetseniz daha iyi bence.

Biz de tam tersi kimse olmasın mümkünse diyip kendimiz eğleniyoruz. Eşim de ben de pek sevmeyiz. Görüştüğümüz arkadaşlarımız var 15 günde bir falan belki görüşürüz. Komşular desen dedikodudan yok şunu aldım bunu aldimdan başka bir şey yok. Bana göre değil. Şu an çalışmıyorum evdeyim, eşim gelene kadar evde takiliyorum. Yalnızlığı seviyorum sanirim. Eşim varken de çok eğleniriz asla sıkılmadık hiç.

bilmiyorum belkide ama ben insanlara öyle soguk yaklaşan biri değilimdir hep güler yüzlüyüm sıcak kanlıyım konuşkanım bilemedim insanlar mı bir tuaf biz mi evet bende hep sizin gibi derdim mutlu olmak için eşim ve bebeğim bana yeter diye ama neden yetmiyor neden keyif almıyorum hayattan bilemiyorum cok sıkıldım bunaldm

Kimseye ihtiyacın yok eşin var bal gibide bir evladın var. 3 nüz çok güzel planlar yapabilirsiniz. Şu devirde öyle aman aman arkadaş arayışına girmek doğru değil hele bu saatten sonra. Herkes kendi menfaatini güder olmuş. Bence Sizin asıl sorununuz çevreden ziyade gideceğiniz yerlere plan yapamamak bence.

Önceki konularınıza baktım eşinizle çok kaliteli bi iletişiminiz yok, gerçekten sevildiğinizi hissetmiyorsunuz vs vs birsürü sorun, tek problem yalnız olmanız değil yani, ben özellikle etrafımdan insan temizliyorum içimden de öyle kimseyle uzun uzun muhabbet etmek gelmiyor valla bilinçli bi tercih olduğu için mutluyumdur belki bilmiyorum ama sizin tek sorun yalnızlık değil o kesin

Ben esime biraz düşkünüm, fazla ayrilip da bi sey yapmam, genelde birlikteyizdir. O ise bazen sıkılır, "Bensiz de bir seyler yap lütfen" der, ona yüklenmem-yapismam bazen hosuna gitmez. Bunu ilk dediginde bozulmustum ama sonra hak verdim, anladim. Ben de bunaldim , artik esimi katmadan bir seyler yapasim var. Gerci bu sefer cocugum var, onu bi yerlere biraksam tek takilsam, ortamlara girsem arkadas edinsem diyorum. Ne zaman harekete gececem bilmiyorum, yaz gecmeden bir seyler yapsam bari. clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil. 🌷 Anneler

Valla Benim de eşim çocuğum olsa kimseyle muhatap olmasam herkesten uzak duruyorum girlinred

Nerde çokluk orda... Madem sosyallik lazım sosyal sorumluluk projelerine katilin. Orda çok güzel insanlar tanirsiniz. Ailece vakıf etkinliklerine gidin

Herkes aynı olmuyor ki ama, bence önyargılı olmamak gerek. Eltimin biriyle kardeşlerimden daha çok güleriz bir araya gelince. Eşimin akrabaları da can insanlardır, br çoğunu severim. Herkes gibi kv ve görümce sorunları yaşadım, fakat seyrekte olsa bir araya gelince, geçmişi bir kenara bırakıp gülüp konuşabiliriz. Armudun sapı üzümün çöpü dersek br bakmışız ki yapayalnızız...

Kesinlikle bizim de yaptığımız şeyler aynı, evlenmeden önce de tek yaşıyordum kimseyi de istemiyordum yanımda. Bazen mecburiyetten sık görüştüğüm arkadaşlarım oldu sonra baktım ki kullanılıyorum maddi açıdan vs, mesafe koydum insanlara.

Ben de öğretmenim ve sosyalliğe çok önem verdiğim için yaz tatillerinde mutlaka yaz kursuna başvuruyorum, çünkü bir işe yaramama ve yalnız kalma korkum hep var. Bu yüzden sizi çok iyi anladım. Her zaman olmasa da hayatımın bazı durağan dönemlerinde bu duyguyu yaşıyorum. Birbirimize her gün ses kaydı gönderdiğimiz bir arkadaşım var. O çalışmıyor ama bakıyorum çoğu zaman onun hayatı benden daha hareketli. Benim okuldan gelip yemeğe giriştiğim vakitte o eltisiyle pikniktedir, görümcesinin dükkanındadır, arkadaşlarıyla gündedir vs. Ama burada ölçü bir başkası olmamalı. Ölçü siz olmalısınız. Nasıl mutlu olacaksanız öyle yaşamalısınız. Düşünüyorum her akşam birileriyle bir yerde olsaydım daha mı mutlu olurdum? Hayır olmazdım. Eşimle birbirimize vakit ayırıp bazen başkalarıyla etkinlik yapmak daha uygun bana göre. Sizin durumunuza tekrar dönecek olursak şunu merak ettim bulunduğunuz şehirde yeni misiniz? Eğer yeni değilseniz lise, üniversite arkadaşlarınız falan yok mu? Bir de çok uğraşmışsınız birileriyle yakınlık kurmak için. Ama neden ilerlememiş? Görüşüp konuştuğunuz kişilerin telefonunu alsanız, mesela parkta tanıştığınız bayanların, oradan iletişimi ilerletseniz, bir gün bize de buyrun gelin vs diye belki zamanla düzenli hale gelir bunlar.

Sen yine haline şükret bence canım bende seninle aynı durumdayım ama daha beteri çalışmıyorum ve çocuğum yok malesef Yani beterin beteri var Eşin, evladın ve işin varmış bak ne güzel ben evde yapayalnızım akşama kadar ama eş ailesi ile samimi olma çabalarıma rağmen hep benden adım bekliyorlar yoruldum artık.. Öyle görümceden eltiden de arkadaş-dost olmaz bunu yeni anladım bende çabaladım samimi olalım gidip gelelim diye ama hep talep eden ben oldum öyle olunca da kendilerini birşey sandılar Bende kendimi tutuyorum artık mesafeli olmaya çalışıyorum

geçen yıl antepde tek yaşarken arkadaş edinmeye çalışıyordum. Spor salonunda kime yanaştıysam bana sapık mısın diye bakıyordu neyse en sonunda otobüsle antepden iskenderuna giderken benim gibi bekar bir öğretmen ve tek yaşayan arkadaş edindim. o ailesinin yanına gidiyordu tatil için. kızla sohbetimiz çok olmazdı, ama aramızda zorla muahbet açardık ama severdik birbirimizi, hiçbir zaman evlerimize gitmedik. hep dışarda buluştuk. Benim evime yakın buluşsak ben onu durağa bırakıyordum. Oun evine yakın olduğumuz da o beni bırakırdı. Garip ama güzeldi ikimizde yalnızlığımızı gideriyorduk. Bunun bilinciydeydik.

Bizi anlatmışsınız sanırım. İkimizin ailesi de farklı şehirdeler. Eşimin haftada bir gün izni var. O izinliyken diğer ekip arkadaşları çalışıyor. O yüzden eşimin arkadaşlarıyla iki üç defa ancak bir araya gelmişizdir. İstanbul'da hiç akrabası da yok. Benim arkadaşlarımın çoğu bekar eşim gelmek istemiyor onlar da çocuk da olduğu için her yere çağırmıyor beni. Zaten nöbet usulü çalışıyorlar. Biz de her yere üçümüz gidiyoruz eşim de aynı dertten muzdarip. Bir iki aileyle görüşsek istiyor. Ama maalesef herkesin bir düzeni var. Arada benim kuzenlerime gidiyoruz o kadar. Bir de bir yıldır ücretsiz izindeyim hep evdeyim parkta ancak annelerle ayaküstü sohbet. Siz yine bir iki insan görüyorsunuz.

Mutlu olmak için aslında kimseye ihtiyacıniz yok siz size de mulubolabilirsiniz. He illa birilernu istiyorum diyorsanız da yani çevrenizde kimsenin sizinle yakınlik kurmak istememesinin nedeni ne olabilir? Belki de sizde bir sorun vardır.

İnsanlara rahatsızlık vermekten hiç hoşlanmam. Yani ne bileyim hoş degil. Hele çocuklu ev toplanmaları korkunç. Beni bir arkadaşım evine çağırmıştı kendi arkadaşları da gelecekmiş. İşte gel değişiklik olur demişti. O zaman çocuğum yoktu daha. Neyse geldiler. Hepsinin minik minik çocukları var. Her yer çocuk her yer kargaşa gürültü. Korkunçtu

Beni sıkmıyor valla gayet memnunum :)

Biz de öyleyiz. İkimizin de ailesi başka şehirlerde. Biz bizeyiz. Eşimin çevresi vardır ama ailece çok görüşemiyoruz yine arada vakit gecirirdik. Benim oğlan biraz hareketli onunla bir yere gitmek beni çok yoruyor hele ev oturması mahvediyor. Gitmemeyi tercih ediyorum. Öyle öyle vakit geçiyor ne yapalım.

Herşey ayarında güzel İnsan farklı bi ses muhabbet arıyor Maalesef ev oturmaları kalmadı pek İnsanlar korkar oldu yeni biriyle tanışmaya Çoğu kişi de çalışınca kimse kimseyi görmek istemiyor

O zaman mesela spora ya da başka bir aktiviteye gidin orada birsürü arkadaş edinirsiniz. Şöyle sosyal birini kestirin gözünüze onunla tanışın gerisi gelir. Edindiğiniz arkadaslarinizı ihmal etmeyin daha çok büyür çevreniz.

mutluluğu şartlara bağlarsanız hicbir yerde hiç kimseyle mutlu olamazsınız biraz klasik olacak belki ama önce kendinizi her durumda mutlu etmeyi öğrenmelisiniz eşinizle mutlu değilseniz ondan sıkılıyorsanız, çocuğunuza şükretmeyi bilmiyorsanız etrafınızda tonla insan olsa ne yazar, yine mutsuz olursunuz bazen biseyler olmuyorsa da zorlamamak lazım

Bizde sorun tam tersi çevremiz o kadar geniş ki bir hafta sonu da eşimle başbaşa plan yapamıyoruz. Daha pazartesiden bütün haftanın planları yapılır.. Bu da yorucu inanın kendi basımıza olmak isterdim clara Dünyaya tatmaya geldik, doymaya değil. 🌷 Anneler

belkide aslında bende böyle düşünüyorum çünkü o kadar yaşanan seylerden sonra ben iyi olalım istedim ama o bana karşı mesafesini aşmadı ne yazık ki.. hep soguk davrandı bende baktm olmuyor bıraktım ama o kadar sosyal bir insan ki imreniyorum işte elimde değil.. biz ise ev iş arası.. yapayalnız asosyal gecen günler.. pazar günleri artık hep aynı şeyleri yapmaktan bıkmış kişiler :

Bi de valla ben oldum olası şu komşuculuk olayını sevemedim. Herkes saygılı bilinçli olmuyor. Bi bakıyorsun kapında bi teyze eve girmeye çalışıyor filan akşam oturmasına geliyor hiç bana göre değil. Perdemin ışığımın açık kapalı olmasını takip ediyorlardı bi ara. Açmıyordum kapıyı F

mənə də yoldaşım bəs edir. onla çox əyləncəli keçir vaxtım başqa kimsəni də istəməm)

Sekiz yıllık evliyim. yedi yasında ve bir yasında iki kızım var. kimseyi kafam kaldırmıyo. hele cat kapı komsuluktan hiç haz etmiyorum Artık memlekete bile gidince sıkılıyorum kalabalıktan

tam 7 senedir tek bir kelime dahi etmediğim, nerede yaşadığını bile bilmediğim bir arkadaşımla internetten birbirimize verdiğimiz bir selam sonucu arkadaşlığımız tekrar başladı. yakın olmadığımız için çok sık görüşemiyoruz ama sıkça telefonlaşıyoruz. özellikle lise arkadaşlıkları bugünler içindir. uzun süredir konuşmadığım bir lise arkadaşımla hasbelkader bir şekilde konuşmaya başlarsak sanki araya hiç zaman girmemiş gibi oluyor. siz de sosyal medya kullanıyorsanız bir selam verin sohbet açın ya da numarası varsa direkt arayın. hiç mi arayabileceğiniz birisi yok? olsun. inanın benim bu bahsettiğim arkadaşım arayabileceğim bir insan değildi. ki ben sosyal medya da kullanmam. 2 ay gibi kısa bir süreliğine açmıştım, açtığım zaman ekleşip selamlaştık. gerisi geldi. en kötü siz de açın bi instagram, ekleyin uzun süredir konuşmadığınız kişileri. selam verin, "yaa ne kadar zaman oldu görüşmeyeli" diye girin :) bir de arkadaşın nereden ne zaman çıkacağı pek belli olmuyor :) uzun bir süre boyunca nefret ettiğim, düşüncelerinden hiç haz etmediğim, karşılıklı muhabbet kuramadığımız bir sınıf arkadaşımla bir gün oturup sohbet etmem sonucu güzel bir arkadaşlık başlattık. siz de şimdi uzun zamandır iş arkadaşlarınızla frekans yakalayamamış olabilirsiniz fakat dediğim gibi, uzun zamandır kuramadığınız bir muhabbeti bir gün rastgele kurabilirsiniz. çekinmeyin, atıştırırken bir şeyler ikram edin mesela , bi gün öğle yemeğine birlikte çıkmayı teklif edin... gibi gibi... ayrıca yardım istemek, bir şeyler sormak da çok güzel bir taktik. okuduğum üniversiteden pek fazla insanla muhabbetim yok benim de mesela. fakat bir arkadaşım var ki öyle bir şekilde tanıştık işte, 5 dakika anca konuştuk belki. bir gün telefonuma bir şey soran bir mesaj attı ve arkadaşlığımız başladı. ki o soruyu sorabileceği bir ton arkadaşı vardı hele beni henüz 5 dk tanıdığını düşünürsek garipti. ama ben hiç "niye bana sordun ki?" yahut "numaramı nereden aldın sen ya?" demedim whatsapp grubundan bi yerden alıvermiştir önemli değil. siz de soru sormaktan çekinmeyin. bana 5 dklık arkadaşım sordu diyorum, siz tanıdığınız ama sohbetinizin olmadığı insanlara hayli hayli bi şeyler danışabilirsiniz biliyorum çalışan bir anne olduğunuz için çok fazla vaktiniz yok ama mümkün olduğunca hayatınızda değişiklikler yapın, değişik aktivitelere katılın. bu ille "kursa gidin" gibi sıkıcı aktiviteler olmak zorunda değil. örneğin eski erkek arkadaşım şans eseri gittiği bir kampta şu an en yakın arkadaşı olan insanlarla tanışmıştı. ha keşke tanışmaz olaydı, o ayrı mesela ben daha geçen dünyanın bir ucunda katıldığım bi aktivite sonucu bir aile bulup muhteşem vakit geçirdim. hem de muazzam bir tesadüf sonucu. hayatınızda mümkün olduğunca değişiklikler yapın. mümkün olduğunca konferanslar, kongreler, değişik iş imkanları, iş değişiklikleri, görevlendirmeler, eğitimler... girebileceğiniz kadar farklı ortamlara girin. ve hep canayakın olun. bir de tur gezilerini hiç ama hiç sevmem ama bu da bir seçenek olabilir :) turdan tanıştığı insanlarla görüşmek için şehir değiştiren arkadaşım var benim, size neden aynı şehirden yakın olabileceğiniz bir insan denk gelmesin ki?

Ne kadar çok insan o kadar çok baş ağrısı.. ne zaman iyi niyetinmle samimiyetimle hayatıma birilerini dahil etsem canım sıkılıyor.. az insan az karmaşa B

Çocuklu ailelere etkinlik düzenleyen gruplar var onları bir inceleyin. Günlük doğa yürüyüşleri veya gezi düzenliyorlar. Mesela bir tanesi instagramda oyun kampta diye bir sayfa.

illa eşinle görüşmek zorunda değilsin bazen ayrı ayrı görüşmek daha güzel. ya yetmez sürekli eşle birlikte olmak, öyle diyenler bence fazla sosyal çevreden bunalmış insanlar. Her zaman tek aile olmaz ya ben de sevmem.

Bence de yetmez canım, seni anlıyorum. Eşin yeri ayrı, arkadaşın yeri ayrı. Hiçbiri diğerinin. yerini dolduramaz. Eltimle konuşup güldüğüm konular, eşimle kardeşimle, heps farklı ve güzel. İnsan hep bireyselliğe teşvik ediliyor, sen sana yetersin, komşu da kim ki vs. Ama çok geçmeden anlaşılıyor ki"İnsana insan gerek"

bizde böyleydik ama bana son zamanlar ne oldu neden ruh halim böyle bilemiyorum