Bence de öyle zaten ama keske dürüst olsaydı, ben yapamıycam evlilige hazır degilim ya da sevgim bitti neyse söyleseydi bana ama ayrılığın yukunu ustume yıkıp kendini aklamaya calısması cok yaktı canımı

Bu tarz erkeklerin standart bahanesi bu herhalde... Ben bunu hak etmedim, sana çok kırıldım deyip resmen insanı ayrılığa zorluyorlar. Zaten bu evlilik tarihleri de hep bir bahaneyle ertelenir... İyi ki bitmiş... Keşke sen baştan bitirip hiç aramasaymışsın. Adamın işi var gücü var, öğrenci değilsiniz ki artık. Yaşlarınız çok küçük de değil. İlk bir, bir buçuk sene bahsetmediyse ta o zaman bitirseydin keşke.

Ya bu erkekler hep böyle mi. Sinsice bekliyorlar ufacık bir bahane buluyorlar ve tamam bitti. Aslında çoktan bitiriyorlar da işte bahane arıyorlar. Amaçları suçlu gibi gözükmemek, vicdanını rahatlatmak karşı tarafı suçlu gibi göstermek vs. Boşver bu ilşkinin sonu ne yaparsan yap gene aynı. Umarım karşına gerçekten sana değer verecek birini bulursun.

Insallah canım zaten son zamanlarda cok zorlamaydı hersey ama yine de kıyamamıştım iste konduramamıştım MissPoine

olgun değilmiş kurtulduğuna sevin

Umarim cok yakinda senin degerini bilecek, ayaklarini yerden kesecek biriyle tanisirsin canim. Zaten birgun biri geliyor ve herseyi unutuyorsun, iyiki olmamis diyorsun eski iliskin icin. Sende bunu en kisa surede tadarsin umarim.

Evet çocuk gibiydi genelde 3 senede olgunlaştıramadım :) liabrendl

İşine gelmiyorsa güle güle gitsin valla... O neymiş öyle dalga geçer gibi.

Bosver canim bosver. Yalniz degilsin. Hepimizin hayatina birkez girmistir boyle karaktersiz erkekler. Hic sasirmiyoruz duyduklarimiza o yuzden. Yasanilanlar uc asagi bes yukari ayni cunlu. liabrendl

Kızlar daha önce ilişkimden bahsetmiştim. 3 yıllık ilişki, 2 yıldır ayrı şehirlerde ve belirsiz evlilik tarihi. Bi ara konuşmadık sonra yeniden konuşmaya başladık, hatta yanıma geldi hersey iyiydi. Belirsizlik dışında. Bir kere hazır degilsin görüyorum, hic bir seye mecburiyetin yok sadece dürüst ol dedim. Ne yani hazir değilim diye ayrılacak mıyız dedi kendimi büyümüs hissetmiyorum ama hepsi olacak tabii zamanla dedim peki dedim. Neyse aylar gecti, sonucta beni de ailem sıkıştırıyor sürekli ve bana eylülde evlenecegimizi mart gibi nişan yapacağımızı söylemisti. Ben de tekrar sordum haziranda nişan olacakmış, öbür yaza düğün. Ve bana hicbir sey sormadı ailesiyle öyle karar almış. Bu arada maddi hic bir sıkıntı yok, işi maaşı çok iyi. Ve ben ilk defa patladım ve icimi döktüm telefonda. Ona güvenmedigimi, ailemin bu sekilde istemediğini verdigi sözleri tutmadığını söyledim. Hakaret yoktu asla ve sakince konuştum, hatta bir sürü çözum onerisi sundum şöyle yapabiliriz, orta yolu buluruz falan. Ama hic yanaşmadı, vakit bulamam isim yoğun dedi. Ben de en son artık bi caba görmek istedim, sevdigine inancımı yitirdim. Bitti diyecektim ki izin vermedi, sonra yine aradı yine konustuk yine çözüm yok ben de tavrımı sürdürdüm. 10 gün konusmadık sonra. Ben aradım netlige kavussun diye. Önce dediki benim düşüncelerim aynı sen ne düşünüyorsun. Bilmiyorum ama ayrilmak istemiyorum, gercekten baska yoku yoksa bekleyelim ama sana guvenmek istiyorum dedim. Geri adım attım yani, ki ayrılığa cesaret edememistim zaten. 2 gün sona aradı. 10 gün boyunca icmis, herkese çatmış işteyken, cok dolmuş fln. Birseyler kopmuş icinde. O söylediklerimi haketmemis, 10 yıl bekleyenler varmış, bana olan sevgisi bitmiş. Neler neler dedi onu dinlerken kalbimi parçaladılar sanki. Ona göre onun sucu yokmus hepsi benim sucum yani. Böylece bitti yani. Kizlar cok uzun oldu ama su kadarını söyleyeyim. Ben 3 sene boyunca her seye sabrettim, itiraz etmedim, güvendim, bekledim. Küsmedim, kırıldıysam belli etmedim. Kendimden cok sevdim, kendimden önce onu düşündüm. Bu arada 30 yasima gireceğim ben, o 2 yas kücük benden. Ama ne oldu bir kere kriz yaşadık, 1 kere sitem ettim bıraktı beni. Hem de ayrılığın suçunu benim üstüme atarak. Bütün arkadaşları beni hakli görüyor, herseyin farkındalar bir tek o değil. Bu anlattıklarımın üstünden 1 ay gecti. Sonuc Allah çok büyük, 2 gün ağladım ve geçti. O kadar çok düşmüş ki gözümden, ben nasıl katlanmışım bunca yıl dedim. Aşırı zor biriydi. Ve her gün şukrettim ya nişanlıyken, evliyken bir konuda anlaşmazlıga düşseydik. Hic acımaz bırakırdi beni. Bu kadar basit miymis sevgi, bir kalp nasıl bu kadar katı olabilir. Ne diyeyim artık hayırlısı böyleymis. Simdi tek üzüldüğüm boşa giden 3 yılım.

Bence film cevirmiş bu adam aşk 2 cümleyle bitmez. Bahane edinmiş sadece. Mesafeden ya da başka sebeplerden dolayı ondaki sevgi bir şekilde bitmiş, bahane bulunca da üstüne atlamış gibi geldi bana.

Evet biz kadinlar sadece durustluk istiyoruz. Durustce hersey soylendiginde, asilce gidecek insanlariz. Ama erkekler, korkak aciz, zavallilar.

Evlilik konusunda sıkıştırıp netlik istemen bahane olmuş yoksa kimsenin sevgisi öyle iki günde bitmez. Kolay değil yaşadığın, umarım en kısa zamanda atlatırsın canım.