Canım öncelikle derdini okuyunca çok üzüldüm gerçekten senin adına ben evli değilim ancak yaşadığın sıkıntıları çok iyi anlıyorum eminim kendini çok yalnız hissediyorsundur. Bana sevdiklerimin hep hatırlattığı bir söz vardır zor durumlarımda Allah cc kimseye kaldıramayacağı yük yüklemez bence kendine güvenip kollarını sıvarsan bu işi çözersin eşinle bir aile terapistine gidebilirsiniz herşeyin muhakkak bir çözümü vardır. Tabii boşanmayı kafana koyduysan bu senin kararın iyi yada kötü bütün sonuçlarına sen katlanacaksın malesef insanlar yalnız doğuyor ve yalnız ölüyor. Diyeceğim şu ki sen bu adamı sevmişsin sevgi kolay kolay tükenmez öfken baskın geldiği için belki katı düşünüyorsundur insan ömründe bir kere aşkı ya tadar yada hiçbir zaman tadamaz iyi düşün tabiki karar senin ama bilki Allah cc izninin olup rızasının olmadığı tek şey boşanmak. Sevgilerimle Allah yar ve yardımcın olsun güzel kardeşim

Öncelikle merhaba, Senden yaşça küçüğüm fakat bende bir yorumda bulunmak istedim. Çok şeyler yaşamışsın ve bazı şeyleri sen zaten kafanda bitirmişsin. Eşine karşı herhangi bir hissinde kalmamış anladığım kadarıyla. Hala çok seviyorum vs tarzında şeyler söylemiş olsaydın belki daha başka tavsiyelerde bulunabilirdim. Zaten kafanda bitirdiğin bir evlilik var. ailen neden izin vermiyor onuda anlıyamadım. Çocuklarının mutluluğunu düşünmüyorlarmı? Yazının başında mesleklerimiz var falan demişsin. Bak ne güzel işte elinde bir meseleğin var ve kendi ayaklarının üstünde durabilecek bir bayansın. Çocuğunuz olmuş olsaydı belki daha zor verecektin kararını. Seni bağlayan hiç bir şey yok. Bugüne kadar zaten kendi ayaklarınızın üstünde durup çalışıp didinerek birşeyler yapmışsınız. Bunu sen tek başınada yapabilirsin diye düşünüyorum. Belki başlarda kendini kötü hissedeceksin. 5 yılın vermiş olduğu alışkanlıklar var fakat bir süre sonra alışacaksın. Düzenini kuracaksın. Kararını verdiysen daha fazla kendini yıpratıp üzme derim. Umarım herşey istediğin gibi olur.. samantha

iyi geceler inanki boyle bir bende var zannetme boyle eslerden okadar cokki, kendini bukadar yorma bence, tamam ysadklarin kolay degil ama yapacak ne varki bole bise içinde yuvani yikip, bazilarin ekmegine yag surme, benim esimde ailesine duskundur, maddi manevi herzaman yanindadir, kendi evinide ihmal etmedigi için ses etmiyorum. esini kendine baglamaya calis sakin baskalari için evinin huzurunu bozma, kimse için degmez bu, eger onlardan intikam almak istiyorsan esini kendine baglaman olur onlar için en acisi bu olcaktir eminim. A

ben yeni katılıyorum benide aranıza alırmısınız A

burada ailemize anlatamadığımız dertlerimizi paylaşıyoruz birbirimize destek oluyoruz. her zaman dinleriz hiç içine sıkıntı yapma tartışmalarının başlardaki boyutunu bilmiyorum ama annenin evine gitmen sanırım pek doğru olmamış. o da nasılas gelecek diye düşünmüş ve sen de gelmişsin. annenin yanında olduğun için de içi rahattı ve muhtemelen o yüzden aramadı. buarada kardeşinin boşanmayla ilgili fikirlerini biliyordur bence insan bu kadar yıla kayınvalidesini... vs. yakınlarını çözmüştür. onda boşanma ihtimali ile ilgili bir rahatlık da olabilir. terapiste gitmek çok doğru olmuş peki sömestr da bitti tekrar şansını denesen ikna edebilirmisin seanslara devam etmeye?bu da bir adım olurdu sizin için? eşin ailesinin tavrının farkında kötü niyetli olduklarını biliyor. eşin iyi niyetle onları terbiye edeceğini umuyor fakat burda iyi niyeti korkunç derecede suistimal ediliyor. bunu üzgünüm ama sen bir adım atmadan eşine anlatamazsın. yani bir erkek bunu mümkün değil göremiyor. sürekli ilk adım atanın sen olduğunu ve artık bundan yorulduğunu kendisine söyleyebilirsin. ama yine senin bi adım atman gerekiyor. bence bu boşanma sürecine giden değil de düzelmeye müsait bir evlilik gibi görünüyor. ama maalesef ilk adımı eşinden bekleme derim. bu kez de sen bir adım at ve artık her konuda ilk olmaktan yorulduğunu ortama göre güzel bir sözle dile getir bence. eşin bunu dikkate alacaktır. sen yine bir şansını dene bence. samantha

Kurtlu yorgana kadar aynı evet=))Ama benden habersiz kimsenin borcunu ödeyemez çünkü buna izin vermedim neyse ki.. Sen en yakın zamanda bir iş bulmalısın canım, ekonomik özgürlük bir bayan için çok önemli, benim şimdiye kadar yaptığım en güzel şey bir iş sahibi olmak oldu, eş meş fasa fiso.. A

yalanlar dolanlar yüzünden görüşmüyorum demişsin. o kadar zaman eşinizin ailesiyle görüşmüyor olmanız, eşiniz için çok gönül kırıcı değilmi?ne olursa olsun sonuçta onlar sizin eşinizin ailesidir. hiç olmazsa ayda 1 kerede olsa 1 saat görüşseydiniz. eşinizin hatrı hiçmi yoktu?kendini eşinin yerine koy, bir de onun açısından bak derim olaya.. insan yapıcı olmalı bence, size zamanında bişeyler yapmadılar diye bunu bir ömür eşinizin yüzüne vurmamalısınız. bende aynı durumları yaşadım. ama şöyle söyleyim cnm ben asla yüzlerine vurmadım. eşim herşeyin farkındaydı zaten, onlarda! ne oldu ben hiçbirşey kaybetmedim, görüşüyorum. insan ne yaparsa kendine yapar. olan size olur, onlara hiçbirşey olmaz. üçüncü şahıslar için yuvanı yıkma derim. hakkında hayırlısı olsun cnm.

erkeklerde ailesine yardım etme geleneği meşhurdur. ya sizde kendi çalıştınızı ailenize yedireceksiniz dank edecek ona, yada hesapsızca geleni harcayaksınız ki verecek bişeyi kalmasın, mantıksızca belki ama erkekler başka çare bırakmıyor.. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Canım sen ayrılmayı en son çare olarak düşün bak kendinde demişsin eşek gibi çalışıp her şeyimizi kendimiz yaptık diye, ama eşini karşına al ben daha fazla dayanamıyacağım biraz ayrı yaşayalım gibisinden bir şeyler de senin anlattığın kadarıyla eşin sana bağlı gözü korkar ama eşini tanıyosan böyle bir şey yp sonra kaş yapayım derken göz çıkarmayalım bir de niye hem kendi hem eşinin ailesinden uzakta bir yerde yaşamayı düşünmüyosun düzen değiştirmek zor ama yuvan söz konusu A

sıkıntıdan almıştır adam o kiloları bence... elinden geleni ardına koyma sen para kazanmazken kocanın muhasebeciliğini yap aman paranı kimseye yedirmeye seni o parayla cennete alacaklar ya... hiç anlamadım hiç anlamıyorum sen tipi kadınları. ne gözün var kocanın parasında. istediklerini mi almıyor, ihtiyaçlarını mı karşılamıyor, kadın kızla mı yiyor parayı... yok, adam ailesine yeğenlerine yardım ediyor o kadar... çok pişman olacaksın da iş işten geçmiş olacak. A

Bide işin bu tarafı var dimi, hamilelikte hormonların pik yapması sonucu en küçük bi olaya bile tahammülü kalmıyor dimi insanın... Senin içinde Allah kolaylık versin, umarım bebeğini kucağına aldığında herşey düzelir... Çünkü biten evlilikleri duyduğum zaman çok üzülüyorum, bide anneden babadan ayrı büyüyen çocukları görünce içim cız ediyor... Ama denemeden de bişey yapamazsın ki... Kimbilir belki senin içinde çocuğun olduğunda herşey düzelecek, umarım öyle olur... . push ; S sena01

bu eskisi gibi hissedemiyorum olayı bi kere bile dediğinde kalbe.. o sevgi gerçekten seni mutlu eden sevgi değildir artık.. ısdırabındır. bazen ailene bile karşı çıkmak zorunda bırakabilir hayat seni korkma.. kendine iyi bak ve kendini önemse..

Haklısın aslında ama malesef ne kadar doğru olsanda dürüst olsanda haklı olsanda söylediklerin karşındakinin anlayabildiği kadardır... Benim kocamda beni hiç bir zaman anlamadı anlamıyorda... Adam kendini ailesinin görmediklerini alamaıyacaklarını almakla borçlu hissediyor... Bunu defalarca söyledim, defalarca anlattım, belki dediğin gibi gçmişi de kustum ama her an öyle temcit pilavından da kaçınmyaa çalıştım yada şimdilerde böyle yapıyorum. Görünen o ki değişen hiç bir şey yok, başlarda kesinlikle ben haklıydım, doğru düşünüyordum şimdi ne oldu da roller değişti hayretler içinde izliyorum... Örneğin ben bu kadar yıl çocuk sahibi olmak istemedim, istemedim ki daha iyi bir işim olsun dedim, borçlarımız bitsin dedim, çocuğuma kendi yaşadığım geçmişin çok daha iyisini yaşatayım dedim, onu hiçbirşeyden mahrum etmiyim dedim... vs... İlk zamanlarda eşimde aynı fikirdeydi, ama bugün benim yiğenimin bilgisyaarı olmalı, kardeşim, ablam arkadaşlarının yanında mahçup olmamalı diyerek kendini farklı bir kimliğe sokmakta... Onun ablası tek maaşla iki çocuk yapmayı biliyr ve çocuklarının sahip olduğu en değerli şeyler bizim tarafından alınmıştır, ama karşılığında bir teşekkür bile görülmemiştir... Aile de ablaya destek oluyor, bende kredi çekerek kiramı ödeyip anlam kıymet bilmeyen insanların ihtiyaçları peşinde koşuyorum... Buarada yanlış anlaşılmasın eşim banada her zaman der istediğini al diye pahalıda olsa al der. Ama benim vicdanım rahat etmiyor ki herşeyim krediyken borçken nasıl alayım sorunda burdan çıkıyor zaten. Tut ki aldım 2 ay sonra debeleniyor ödeyemiyorum diye bu seferde benden maaşımı istiyor ve çıldırıyorum o zamanda... Yine çok konuştum kusura bakmayın çok doluyum çok... Sanki burda yazınca içimi boşaltmış oluyrum... Tekrar teşekkürler ilgilendiğiniz için... M

Haklısın rüzgar, sende haklısın, sorun bende işte, onlarla yüz yüze gelmeye tahammül edemiyorum, haa bu böyle gitmeyecek ama benim onlarla görüşmem için bir bahane lazım... Eşime de dedim bunu, ancak bebeğim olunca bir araya gelebilirz, kendimi şartlandırdım sanırım bu olaya... Eşime de dedim çocuğumuz olunca adabıyla gelip görecekler torunlarını ve ona göre karar verecem görüşüp görüşmemeye... Şimdi damdan düşer gibi gitsem kesinlikle rahat bırakmazlar şeytan onlar şeytan... ruzgarrr

Eskisi gibi davransan belki eşin alttan almaya başlar. Bu taktik verme işi sinirimi bozsa da insanı mebcur bırakıyorlar ya. Konuşmayla olacak iş değil bence. A

Ailen neden boşanmana engel oluyor? A

Yaşananlar üç aşağı beş yukarı aynı, ama ne güzel sen baş etmeyi bilmişsin keşke bende bu kadar rahat olabilsem... Yalnız bir fark var benim kocam ilk zamanlarda arada falan kalmadı, ailesinden gördüğü tavırları oda kabullenemedi, hadi anne baba neyse kız kardeşi ve ablası da aynı tavırlarda olunca iyice sinirlendi... Ben her ne olursa olsun kardeşleriyle iyi olmaya çalıştım, en azından iyi ve kötü günlerini bilip aradım sordum ve sonradan anladım ki, onlar benim evimdeki bilgisayrın telefonun kıskançlığını sürüyorlar ve sahip olduklarıma olan kıskançlıklarını alenen ortaya seriyorlar... Eşimde onlar eksik kalmasın diye onlarada aldığında karşıma geçip caka satacak kadr basit insanlarmış karşımdakiler... Ki şunun farkında olmadılar, benim ailemin bana sunduğu imkanlar farklıydı annemle babam boşandığında dara düşmedik değil ama sonrasında annem sağolsun bununda üstesinden geldik... Onlarda malesef alçakla, rezilce, babamın yokluğunu kullandılar... Sahipsizmişim gibi davrandılar, o yüzden hiç bir zaman hakkımı helal etmiyorum... Arkadaşım gördüğün gibi yine nerelere değindim, sanırım içimdeki nefret her geçen gün artıyor, her yeni gün daha nelerle karşılaşacağım diye bekliyorum... Keşke senin gibi olabilseydim, yada keşke eşime senin güvendiğin kadar güvenebilseydim... A

Kızlar sağolun hepinizin yorumlarını teker teker okudum, aslında hepinizde ayrı ayrı çok doğru şeyler söylüyorsunuz. Şöyle bi düşünüyorumda gerçekten bu evliliği kurtarmak için yapmadığım kalmadı, haa bir tek kendi karakterimden kişiliğimden ödün vermedim, oda bi zahmet bana kalsın... Ben öyle gurur yapan bir insan da değilim aslını sorarsanız, yada evliliğim süresince hiç yapmadım... Eşimin ailesiyle görüşmediysen eşimin bana destek olacağına inandığım için di ama sözde her fırsatta yanımda olduğunu söyleyen insan oraya gidince hiçbir tavır koymadığı gibi karşısındakileri hep mükafatlandırdı... Bunuda her fırsatta eşime sordum neden böyle yapıyorsun diye, karşılığındada mecburum şeklinde bir cevap aldım malesef... kayınvalideyle konuşmak konusuna gelince, hep ondan bekledim gelmesini ve geldide, evime sanırım 2. kez gelişiydi yaklaşık 1 yıl önce elini kolunu sallıya sallıya geldiği gibi nişanlandığım günden beri yaptığı tek şey olan kızlarına aldığı hediyeleri, yaptığı harcamaları anlattı... Bende hiç cevap vermedim yorum bile yapmadım, ama ben arkamı döndüğümde de kocamdan para istediğini duydum... Bu tarz insanla ne konuşabilirsin ki, inanın şu anda değil onlarla konuşmak yüzlerini bile görmek istemiyorum... Her seferinde bütün vücudum zangır zangır titriyor, çünkü çok yalancılar, yapmacıklar... Anlayacağız onlarla konuşmak şu aşamada imkansız... Aslında şu aşamada onlar uzaktan uzağa kendilerini ele güne rezil ederek savaşıyorlar benle... İnanın benim onlarla bi derdim yok, karaktersiz, kişiliksiz insanlar olduğunu gördüm artık. Tek derdim eşimin tavırlarıydı, çünkü çok güvendim ona, herşeyden çok güvendim... Şu anda aptal yerinde konmuş gibi hissediyorum işte... Şimdi bekliyorum yaklaşık 10 gündür iletişim yok aramızda, bakalım daha ne kadar olacak, bu sefer gözünün önünde bende susuyorum, o bana ne yapıyorsa bende ona onu yapıyorum... Zormu çok zor ama daha önce denemediğim tek şey... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Aslını sorarsan ailesinin onu bekar olarak kabul etmesini bende pek anlamlandıramadım. Ucu çok açık bir cümle, kurcaladığında herşey çıkabilir... Diyorum ya herzaman olduğu gibi yine suskun, aramız iyi ama gizlenen bir sürü şey... Aileyle gizli görüşmeler ve hiç bitmeyen istekler... Bilmiyorum buna daha ne kadar dayanabilirim, artık soru sormak ne olacak bizim halimiz demekten yoruldum, herşeyi oluruna bırakayım diyorum ama o olurun arkasıda karanlık gibi... Aynı susukunluğu bende yapmaya çalışıyorum, eskisi gibi herşeyimi paylaşmamaya çalışıyorum. Bu şekilde mutlumusun dersen kesinlikle değilim, çnkü en başından beri iletişimi artırmak adına okuduğum kitaptaki bir bölümü bile ona okuyorak konuşmya çalıştım, ama nafile... Anlık cevaplar sonunda yine sessizlik... Diyceksinki bu adama niye bu kadar dayanıyorsun... Sanırım ben onu çok sevdim, herşeyden çok sevdim, şu anda seviyorum demek doğrumu bilmiyorum ama sevmesem 1 saniye bile katlananam gibi geliyor... Şu bir gerçekki geçmişteki sevgi, aşk kalmadı ama kırıntıları tükenecekmi yoksa toplanıp büyüyecekmi onu görmek istiyorum, bu sancılı süreçten en az zararla çıkabilmek tek umudum... A

Açmaz büyüor gitgide ve evde iki kişinin susarak oturması çığlıktan ya da bağırmaktan çok daha tehlikeli bence. Eğer bir bu kadar daha yani bir 10 gün kadar daha konuşulmazsa, bence kesinlikle ailesinin yanına kısa bir dinlenmeye çekilmelisin arkadaş. Susmak kadar tehlikeli bir durum yoktur. O yüzden mahkemeler, fiziksel şiddetin yanına bir de piskolojik şiddet cümlesini koydular. Gayet iyi analiz etmişsin, okuyunca anladım, bu durum çok daha zor. Fiziksel olarak bazı durumları kanıtlayabiliridn ama pidkolojik durumu kanıtlamak daha sancılı. Ama mutlaka gelişmeleri yaz ki, bu konuda bilgili olan arkadaşlar ya da bu aşamalardan geçen arkadaşların kendini toplama süreçlerinde birbirimize yardımcı olalım. O oferta yaşama sebebim

Aslında bazen şüphelenmiyor da değilim ama, sonra yinede ihtimal veremiyorum, günahı kendi boynuna, bunca zamandır bir şekilde kulağımada gelirdi diye düşünüyorum... fhrye

5 yılı aşmışsınız evliliğinizde.. bence önce bireysel bi terapi alabilirsin, kendini daha iyi hissetmen açısından.. aynı anda evliliğiniz içinde bi destek almalısın bence.. beklenecek bir şey yok ki, bekle bekle ne değişir?şu ana kadar da durmuşsun bence hiç bir şey netleşmeden asla ve asla çocuk yapma.. çocuk sahibi olmak sorumluluk ister.. bedenen ve zihnen kendini huzurlu ve güçlü hissetmelisin öncelikle.. önceliğin bu olmalı.. Allahım yardımcın olsun, kolaylık versin.. D

Oturmamış, sorunlu bir evlilik yaşarken, eş ile sorunlar varken üstüne üstlük hamile kalmak kadar yanlış bir davranış yoktur...

Valla uzun süreli evlilikler sinir hastalığına neden oluyor bunu anlayabiliyorum şimdiden, onun için önlemi almak gerekiyor, bırakalım onlar sinir hastası olsun. I

bu tür olaylar insanı evlilikten soğutuyor, şahsen ben etkileniyorum, bir insana değer ver günlerini saatlerni yıllarını ver, aradan 3-5 yıl geçsin, ya üçüncü şahısların etkisinde kalıp birşeyler oluyor yada eşin değişiyor vs vs... insan gitgeller yaşıyor buda psikolojinin mahvolmasına neden oluyor ve psikiyatr, psikologlardan çıkmaz oluyorsunuz... Kadın ruhu gerçekten çok hassas... Erkekler çok bencil ve tabiri caizse odunumsu varlıklar... hiçmi ruh yok bunlarda... kadınları kıran aldatan her erkeğin kul hakkına girdiğini düşünüyorum... bestceny günaydın gittim

esinizin ailesine ve akrabalarina yardimda bulundugunu nasil anlamadiniz? gelirlerinizi ayri ayri mi harciyorsunuz? ya da ayri yerlerde mi topluyorsunuz? ciykinkuybaa

böyle şeyler okumak istemiyorum artık. nedir bu erkek ailelerinin sorumsuzlukları düşüncesizlikleri. yokmu bir kurum yeni yuva kurmuşlara destek olucak. çıkmazmı bir kanun yeni yuva kuranlara ne erkeğin nede kızın ailesi hiçbir şekilde karışmayacak hayatlarına hiçbir şekilde müdahale etmiyecekler diye. nedir bu ya kaynanadan çeker gelin ya görümceden ya eltiden ya hepsinden. kim yuva bozarsa kim fesat düşünürse kim kötütlükle uğraşırsa allahım kendi ayağına dola kötü düşüncelerini. arkadaşım işten neden ayrıldınki. çocuğunda yokmuş. git istediğin yerde nerde iş bulabilirsen orda çalış kendi evini tut kendi hayatını yaşa. eşinde öyle kabul ederse gelsin etmezse defolup gitsin. ne kardeşinden nede eşinden hiçbir şey bekleme. birden aklıma şu geldi burda çok aklım varmış, dertleri hemen çözermiş gibi yorum yapıyorumda insan kendi derdine bir yorum bir fikir bir çözüm getiremiyor. ne tuhaf şimdi ben kendi derdime anlatsam emin ol sende bana şöyle şöyle yap diye fikir verirsin. dilerim hepinizin derdinin dermanını rabbim verir. A

Aslında sorunlu giden bir evlilikte çocuk sahibi olmak hiç doğru değil, ama şu anda işi oluruna bıraktığınıza göre, en azından çocuk sahibi olmamak için bir çaba sarfetmediğinize göre belki de kalbinizin derinliklerinde bir yerde hala bir ümidiniz var evliliğiniz için. Kocanız anladığım kadarıyla sizin maaşınıza dokunmadan bir şekilde çarkı döndürmeyi başarıyor. Siz de eskisi gibi kemer sıkma politikası uygulamıyorsunuz sanırım. Hala evliliği devam ettirdiğinize göre, eşinizi değiştirmeye çalışmadığınızda aranızda küslük çıkmadığına göre, ben ne zaman patlayacağım diye düşünmek yerine, gidin psikolojik yardım alıp bu koşullarla mutlu olmayı deneyin bence. Eşinizi baba gibi sevmişsiniz, bunun nedeni belki de sizin kendi babanızdan ayrı olmanız değildi sadece. Belki eşiniz baba gibi bir adam ve belki bu yüzden ailesine bu kadar maddi katkı yapmak zorunda hissediyor kendisini. Madem değiştiremediğinizi kabullendiğiniz bu adamdan çocuk sahibi olma ihtimaliniz var, o zaman siz mutlu olmak üzere değişmeye çalışın.

Arada sorunlar varken ve sen eşine karşı artık pek bir şey hissetmezken çocuk fikri çok saçma. O bebeğin ne günahı var ki ileride daha büyük sorunlar içinde bulacak kendini. Hem ya yeğenlerine alırda kendi çocuğuna hiç bakmazsa ne olacak. Bence olası bir ihtimal. Ozaman her şeyden daha fazla zorluk çekeceksiniz. Kendi başınıza birşeylerin üstesinden belki gelirsiniz ama bebeğinizle hiç birşeyin üstesinden gelemezsiniz. Ne olur mantıklı düşünün bir bebeği bu duruma alet etmeyin... Hem iyice kopmuşsunuz birbirinizden. Şimdi çektiğin zorluklar çocuk olursa bin kat artacak... KOCA OLAMAYAN ADAM;ASLA BABA OLMAZ... A

eşine sorunun onlara para vermesi olmadıını senin hayatındaki şeylerden tavişz verip onara gizlice yardım etmesi oldupunu anlatmalısın sen ne kadar kızarsan ters teper eşinle bozma aranı yokmmu kimsenin düğünü falan denk gelsenşz karşılaşsanız falan bence kendini şartlandırmayıp yavaş yavaş onlarla görüşlme fikrine kendni alıştırıp gidrsen iyi olur şeytansa sen de birz kötü gelin olursun ne olacak eşinle gider 1-2 saat vakit geçirirsin A

Malesef hepimin aynı problemleri yaşıyoruz. Eşin ilk başlarda ailesini sana kötülemiş, onlara katlandığın için teşekkür etmiş sonra da onlara dönmüş, açıkcası anlamadım bu süreçte nasıl doldurdular ki onu? Bence eve bir kamera yerleştir onun gitmeden önceki hallerini ve döndükten sonraki hallerini çek kameraya, sonra ona göster seni bu hale nasıl dönüştürüyorlar diye. Ya da laf çaktır tabi hayatım ailene bol bol hediye al, para ver, biz evlenirken onlar hiçbirşey esirgemediler herşeyimizi aldılar tabi yapacaksın gibi. Tabi bunu gülerek söyleyeceksin arkasından da bir kahkaha patlatacaksın. Eğer senin ihtiyaçlarını karşılıyorsa senden para esirgemiyorsa ailesine ne alırsa alsın boşver ama tabi onlarla görüşünce değişmesi kötü. G

ailesi onu bekar olarak kabul ediyormuş derken ne demek istedi eşiniz?ve bunca söylediğiniz şeye sadece suskun mu kalabildi?aileye gerektiğinde yardım edilir ama onun da bi sınırı olmalı, kendi rızkınızın onlara geçmesi de kul hakkına giriyor. eşiniz fazla sessiz kalıyor ve anladığım kadarıyla bu sessizlik hiçbirşeyin değişmeyeceğini böyle gideceğini belirtiyor. sessiz kalmak yerine orta yolu bulması lazım. bu konuşmalarda sessiz kalmamasını sağlayın bence.. size Allah gerçekten sabır versin.. 1

Ben şuanda aktif olarak çalışmıyorum ama inan normal bir memurun aldığı maaş kadar gelirim var, işten ayrıldığım andan itibaren de devam ediyor bu durum, hiçbir zaman eşimin eline bakmadım, hatta tüm borçlarıda maaşımla ödedim, ha yaklaşık 1 yıldır vermiyorum maaşımı o başka, çünkü gördüm ki ben sadece kendi borcumuzu ödemiyorum ailesinin ihtiyaçlarını da ödüyorum... Uyandımda geç oldu, maddi manevi giden hep benden gitti malesef... Bu yüzden sakın benim yaptığımı yapma... İnan bak bir sonraki aşama sensiz görüşmeler ve akabindede bu olaylar, çünkü erkekler iyi niyeti öyle bi suistimal ediyolarki sende saf saf bakıyorsun, sonuçta da benim gibi sinir hastası olup çıkıveriyorsun... . push ; I

Aramıza hoşgeldin :))) fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Hoşgeldin kahve aramıza... Daha ilk mesajınmış, hayırlı uğurlu olsun... bestceny günaydın gittim

evdeki muhasebe islerini siz yapsaniz ozaman belki esinizin gereksiz para harcamasini önlemis olursunuz. Kusura bakmayin gereksiz diyorum cünkü kendi eviniz haricindeki her harcama gereksizdir benim icin. esinizle tatile gitseniz bi kredide kendi keyfiniz hatta evliliginizin kurtulmasi icin ödeyin dimi ama :) 10 gün basbasa kalsaniz belki o eski kimyayi yakaliyabilirsiniz hem dinlenmiste olursunuz. gidin söyle hersey dahil bi yere keyif catin... Baska sehre tasinsaniz yada ailelere cok yakin olmayan her canin istedigin pirtt diye gidilmicek bi mesafe olsa? A

Aynen benimkide böyle... İşin ilginç tarafı yapmıyorurm diyor bunada daha da deli oluyorum... Geçen gün birlikte çarşıya çıktık alış veriş yaptık yedik içtik, evden çıkmadan bana para vermişti bütün ödemeleri ben yaptım... O cebinden 5 kuruş dahi çıkarmadı, daha sonra ayrıldık o annesinin yanına gitti, yazık çok zor durumdalarmış, bankalar kredi dahi vermiyormuş, bi üzüldüm ki sormayın :))) ... Neyse bunu telefonda kocama anlatınca duydum ve sakın ola bi yanlış yapma dedim, delimisin dedi ve gitti... Eve gelince üstüne değiştirmek için pantolonu çıkardı ve cebinden sadece 35 kuruş para düştü yere, bu ne diye sordum... Anneme giderken ekmek sigara aldım dedi... Buarada cebinde ne kadar parası olduğunu bilmiyorum, 100 liram vardı dedi, bana o gün 300 lira vermişken kendine 100 lira alması hiç inandırıcı gelmedi ya neyse dedim... Tekrar aynı şeyleri sölemeye başladım, annen benim evime elini kolunu sallayıp gelip bide kızlarına aldıklarını anlatıyorsa bunu sende yapacaksın, pekala evine ekmeğini alacak parası var onun, çünkü emekli maaşı artı yaptığı işi ve ek kazancıda var... ama ne oldu ben yapmıyorum, gözümle gördüğüm halde ben yapmıyorum... Diyorum ya artık bende aileme para veriyorum( annem istemese de bi şekilde bir şeyler alıyorum, illaki bunuda fark ediyordur eşim ama bunada ses çıkarmıyor, önceden 1 liranın hesabını sormasada veren ben artık aldığımı verdiğimi ne söylüyorum nede gösteriyorum), bu güne kadar en dar günümüzde annem vardı, haa eşimde onun hakkını yitirmez, ama neden aynı kefeye konuluyorlar bunu bi türlü anlayamıyorum... Belki de dediğin gibi benim eşimde mutsuz olacak, ama inan bana bende mutsuzum, gözümle görüyorum, ailesiyle ilgili yalanda sölüyor, telefonda ailesiyle konuştuğu halde ne konuştuğunu anlatmıyor , anlamsız şeyler konuşuyor sonrasında yorum bile yapmıyorum... Ama sanırım burda bile yazdığıma göre içimi ne kadar yakıyor dimi... Nereye kadar gidecek böyle bilmiyorum, örneğin iki gün önce görüştü ailesiyle ruh gibi, bende o nasılsa öyle olmaya çalışınca yiyip içip yatmanın dışında da bi paylaşım olmuyor malesef...

arkadaşım konunu okuyunca akıbetini çok merak ettim, hala birlikte misin?çocuğun var mı?aslında eşinin seni çok sevdiği belli. D

Amin canım, ama gel gör ki sabrede sabrede ne hale geldim, artık işin içinden çıkamaz haldeyim... İnan var ya içim içimi yiyor, bu kadar borç varken bende ne gezdiğimden ne aldığımdan zevk alıyorum, sırf ona inat sıkmıyorum eskisi kadar kendimi ama gidişatı da gördükçe içim daralıyor, işte saat 4 hala ayaktayım... Herkes koparabildiğini yanına kar sayıyor bende nasıl ödencek bu kadar borç diye kendimi parçalıyorum... guzel_gozlum

Yine oturduysam pc başına ne kadar sıkıntıda olduğumu anlatmama gerek yok sanırım ((( Gerçekten daha napıyım bilemiyorum, bu işin içinden nasıl çıkacam, sinirlerimi aldırdım falan diyodum ama hepsi faso fiso, olduğu gibi duruyor hepsi yerinde... Uzatmadan başlıyım anlatmaya belki derdime bir çare bulunur... Geçenlerde arkadaşlarla bir kaç günlüğüne bir yerlere gittik, benim alttan almalarımla ilk günler sıkıntılı da olsa büyümeden geçti gittii... Son gece yemekte hadi bişeyler anlatın dedik beylere ve nasıl olduysa yine konu aile ilişkilerine geldi... Yanımızdaki çiftinde ailelerden dolayı sorunları var ve her seferinde çözüm için bize danışıyorlar... Bilseler bizim 5 yıldır aynı konuda boğuştuğumuzu(((Neyse benim kocam başladı anlatmaya; benim ailem artık eşimin adını bile ağzınaa almıyorda, o yokmuş gibi davranıyorda, karım babamı evden kovduda ben bişey yapamadım da, karım çocuğumuz olursa aileme göstermiycekmiş de, Onlar aşiretmişde , onun ailesinde damatlar erkek çocuktan kıymetliymiş de, mal mülk damada kalırmışda, yarın bir gün annesi babası ölünce herşeyi erkek çocuk yaparmışda, damatlar sadece miras yerlermişde falanda filan... Ağzım açık bir şekilde dinliyorum bende... Şok oldum resmen şok oldum, ailenin aşiret olduğu 5 yıl sonra çıktı ortaya, hadi herşeyi geçtim annemde onlarla aynı memleketten, bugüne kadr söz konusu bile olmadı olamazda... Anlıyacağınız kocam ailesinin ilgisizliğine ve kendi yaptıklarını haklı çıkarmak üzere böyle bir senaryo yazdı ve oynamaya başladı... Sonra bende konuşmaya başlayınca kapatın bu konuyu dediler ve kapandı, söylediğim bir kaç cümle de canını yaktı ki,4 gündür hiç bir şey paylaşmıyoruz, zorunlu olmadıkça konuşmuyoruz ... Şimdi ben napıyım söyleyin kızlar bu yürek bu kadar yalana dolana nasıl katlansın, ailesiyle konuşmuyorum dürüst olmadıkları için, alın 5 yıldır aynı yastığa baş koyduğum adamında ne farkı var onlardan... Ne olur bişeyler yazın bana çok ihtiyacım var (((

Valla uzun süreli evlilikler sinir hastalığına neden oluyor bunu anlayabiliyorum şimdiden, onun için önlemi almak gerekiyor, bırakalım onlar sinir hastası olsun. a. sena

İşte buna kesinlikle cesaretim yok, artık onlarla görüşmek bir yana eşimle telefonla konuştuklarını duyunca bile titremeye başlıyorum sinirden... Şimdi ben gittim diyelim görüşmeye başladık, sanıyormusun hiç bir şey olmamış gibi davranacaklar... Ortada sorun yokken neler neler yaptılar, aradan bu kadar zaman geçti ve bana iyice tıpkı benim gibi onlarda kinlendiler... Eşimde bunca zaman hesap sormak yerine hep ödüllendirdi ve ben kendi kendime sinir hastası oldum çıktım... Kocam hiç bir zaman demediki benim karım haklı diye... Sadece eşim sizinle görüşmek istemiyor ama ben burdayım onun adını anarsanız bende olmam dedi... Eeee kimse aptal değil ki niye benim adımı ağızlarına alsınlar nasılsa her gidişde ihtiyaçlar karşılanıyor, paralr veriliyor, hal böyleyken ben paspas gibi yerlerdeyim... Annemde eşime bunu der sen kızıma ailene karşı sahip çıkmadın diye ama bizede aynı şekilde yemeğe götürür iki hediye alır konu kapanır, gerçekleri gördükçede ben kudurur dururum... Annemde kes sesini senin de her istediğini yapıyor daha ne istiyorsun diyor... Şimdi kim haklı söyleyin bana, çocuğum olunca ne olacak böyle devam edebilecek mi? D

Yok hayatım düğün, ortak tanıdık falan hiçbir şey yok bu üç yılda hiç birarada olmadık... Haa olan ortak tanıdıklarda hep benim için söylediklerini söyledi, iftiralar yalan dolan... Yaşananlarda gerçek hani, söyleyen yalan söylüyor diycem ama yaşananları kendilerine göre öyle bir yontmuşlar ki annemle ağzı açık bir şeklide dinledik durduk, kocama dediğimde annem yapar böyle şeyler doğrudur dedi... Zaten eşimde öyle düğünlere falan beni götürmez bende gitmek istemem hani.. Hiç de sormadı gelmek istermisin diyede... Sanırım buda daha fazla canımız sıkılmasın diye... Benim onlara gücüm yetmez valla anneminde yetmedi o kadar fettan yaratık bunlar... A

canım benim teyzem de benzer olaylar yaşadı Gerçi teyzemin eşi başından beri ailesine düşkündü. Neyse sonuç olarak 25 yaşında ve 27 yaşında 2mühendis oğlunu evlendirdikten snra boşandı. Olan 30 senesne oldu Bence etraflıca konuş eşinle eğer düzelmiyorsa bitir derim A

Arkadaşlar iyi güzel diyorsunuz da artık 3 yıl oldu görüşmüyorum bu insanlarla, görüştüğüm dönemlerde de rahat bırakmadılar şimdide iftiralarla yalanlarla peşimi bırakmıyorlar... Bu saatten sonra onların evine gitmek için sebep lazım, ilk önce onlar benim ayağıma gelmeliler... Buda sanırım bebeğim olduğunda olur, ozamanda gelmezlerde belki eşim bu sefer tavrını koyar... Ben onların yanına gidemem diyorum, çünkü eşime güvenmiyorum malesef en başından beri ailesinin tehlikeli insanalr olduğunu savundu ve onlara sus payı verdi... Ama benim 5 yılda gördüğümü malesef o göremedi, ailesi ona değil parasına itaat ediyor... Aslını sorarsanız farkında herşeyin ama ne bileyim engel olamıyor kendisine sanırım... Çünkü eşime göre ben haklıyım, çünkü bir kez olsun bile ben aileme gidiyorum gel demedi ... (Hal böyleyken eşimin davranışlarındada tutarsızlık diz boyu... Terapistim de bunu diyor en başından risk yönetimi yapamadığını savunuyor... Biz kadınlarda yada tüm insanlar duymak istediklerine, görmek istediklerine inandıkları için olay şu aşamada içinden çıkılmaz bir aşamada... A

Keşke dediğini yapabilsem, ama bu mümkün değil, düşünsene oraya gidince nelerle karşılaşağımı, ben 3 yıldır görüşmüyorum ve eşimin 5 yıldır beni doldurmasıyla iyice kinlendim... Oraya gidince eşimin bunca yaptığı şeyden sonra onların yanında nasıl aşağılandığını görmeye tahammülüm yok... Artı ben bu kadar tepki gösterdikten sonra kocamın hesap sormayıp onları ödüllendirdiğini bilirken daha fazlasıyla yüzleşmek felaket olur benim için... ruzgarrr

Mevzu aileler olunca işin içinden çıkmak zor oluyor. Erkek her ne kadar kadının yanında gibi dursa da, her zaman ailesinin yanında oluyor. İlişkiyi bıçak gibi kesmek biraz hata olmuş sanırım. Biliyorum ki zor böyle insanları idare etmek, ama onların tellerinde oynayarak gidiyor malesef birşeyler. Zamanla aile aile diye diye de insan birbirinden soğuyor. Çözülebilecek birşey varsa oturup eşinizle herşeyi açık açık konuşmak en doğrusu. Yok artık herşey bitti diyorsanızda, bitirmek en doğrusu tabi ki. Kendi ailenizin takındığı durumda bana yanlış geldi. Anneniz boşandı diye, siz de kendinizi istemediğiniz bir hayata mahkum edecek değilsiniz. Allah hakkınızda hayırlısını versin inş. A

Cevap veriyorum''hiç bir zaman'' Sormaz çünkü vereceğin cevaplar onu asla memnun etmeyecek türden. Aynı geminin dümenini kullanan, aynı limana yanaşmaya çalışan iki kişiyken, O çoktan isteyerek korsanlara teslim olmanın verdiği suçluluğu yaşıyor. Veee malesef konu erkeklerin ailesi ve sorumsuz davranışları olduğu zaman; bunu konuşmak hiç mantıklı bir fikir gibi gelmiyor onlara. Başlarda ''aynı taraftayız, bende senin gibi düşünüyorum, BİZ varız gerisi düşman kuvvetleri'' gibi güven çabaları verilir, sonrasında örnekte görüldüğü gibi kıyın kıyın aileye yanaşmalar başlar. Belki başlarda gerçekten samimidirler ama ''aile''kavramı her zaman insanın en hassas noktasıdır ya, ordan gafil avlanırlar işte. Bence konuyu O'nun açmasını beklemektense, sana gayet normal davrandığı şu günlerde gayet normal ve sıcak davranarak sen açsan? O'na eski günleri özlediğinden, ailesiyle ilişkisine karışmak istemediğinden ama öncelikleri konusunda yanlış davrandığından bahsetsen. Örneğin maddiyat konusu bence kesinlikle konuşulması gereken bir sorun, diğer konularınızı sen bilirsin ama maddi konularda evin ihtiyaçları dururken ailelerin ihtiyaçlarının karşılanması ilginç. Bunu genelde anne babalar yeni düzen kurmuş evli çocuklarına yaparlar. Tabi bizim anlayışımızda olan aileler. Herneyse eşinle konuşmalısın bence, tartışmadan, ailesinin size yaptıklarına hiç değinmeden. Biz kadınların aslında yaptığı en büyük yanlışlardan biri de; dolup dolup taşmak, ve taşarkende en son takıldığımız sorun haricinde geçmişte ne varsa kusmak!!! Yanlış!!! O an sorun neyse sadece o konuya odaklanıp o konuyla karşı tarafın kafasını iyice şişirsek:) zaten tövbe edecek :) Ama geçmişten başlayınca eteğimizdeki taşları dökmeye''eeehhh herşey mi karşı tarafın suçu, ne çok şeye takılıyorsun, hep insanlar mı suçlu, dönüp birde kendine bak''diyen örnekleri burda hergün okuyoruz. zaten ailelerinin suçunu bastırmak için kükremeye hazır erkekler, üstüne dolup dolup geçmiş olayları temcit pilavı gibi ısııtıp ısıtıp sununca o güzel medeni konuşmalar yerini bir anda, hararetli tartışmalara bırakıyor. Yineliyorum, bence konuşmalısın. Böyle ortada bir sorun varken hiçbirşey yokmuş gibi davranmaya çalışmak çok tehlikeli...

:))) İnat mı, keçiyim ben keçi :)))) Canım sanırım konuyu baştan okumadın onun için böyle yazıyorsun, oku da diyemem hani hem uzun hem de sıkıcı :))) Özet geçeyim 3 yıldır görüşmüyorum, çünkü dürüst insanlar değil, ne zaman bir araya gelsek saçma sapan yalanlar dolanlar bende malesef karşılarına geçip neden yalan söylüyorsunuz, yada o iş böyle değil şöyle diyebilecek kadar cesur değilim... Keşke bunu yapabilseydim sanırım eşimin gazına geldim, sen sus ben herşeyin hesabını soracam diyerek yıllarca uyuttu beni, uyandığımda ise böyle saçma sapan senaryolarla karşıma geldi... Anlatabildim umarım... A

yaa madem eşin ailesinin yanına gidince değişiyor, sende onu yalnız gönderme onunla beraber git. diyeceksin ki onları görmeye tahammülüm yok. ama kimin varki... ben yerinde olsam eşimi yalnız bırakmam. Erkekler çok farklı fıtrattalar. çocuk gibiler onları yanından ayırmayacaksın... Şu hayatta hepimiz birşeyle imtihan oluyuruz. bizlerde eşimizle imtihan oluyoruz. Bazı şeyleri görmemek lazım. A

merabaaalarr arkadaşımmm ben melmaa nilüfer sanırmmm nasılsınnn canımmm benn yeniyimmde

Buarada geçen gün şöyle bir şey gerçekleşti ve ben bunu da eşimle paylaşmaktan vazgeçtim doğrumu yaptım onuda bilmiyorum... Küçük görümcek facebook'ta ekliydi abisi eklemiş yaklaşık 3 yıl önce falan, ben hiç bir yorumda bulunmadım yalnız eşim kardeşini kontrol etmek adına benim hesabımdan kontrol ediyordu, kiminle arkadaş falan diye... Düşünün eşimi msn de bile eklemedi kaç yıl taki günün birinde işi düşünceye kadar... Neyse geçen gün bi baktım kardeşi amcası kuzenleri falan beni arkadaş listelerinden çıkarmışlar... Hayda dedim ne oluyoruz, hepsine birden ben ne yaptım buarada hiçbirinide düğün haricinde görmedim, sadece laf etmesinler diye arkadaşlık tekliflerini kabul ettim... Sonrasında da durup dururken böyle bir şey... Önemli mi değil elbet sonuçta tanımadığım fakat aynı soyismi taşıdığım insanlar ... Geçmiştede aileden birkaç kişi evimize gelmişti, ben sırf eşimin hatrı ve tanımadığım insanlar olduğu için elimden geldiğince güzel bir şekilde ağırladım... Kalabalık bir aile ve herkes bana karşı önyargılı, evden çıkarkende eşimin kulağına fısıldamışlar 'bu kız annenlerin bize anlattıkları gibi değil, Allah mutlu mesut etsin' diye... Sonra ne oldu, aradan zaman geçti yine aynı kişilerden ilginç tavırlar, bizi maddi manevi yıpratma politikaları falan... Şimdi de bu hafta sonu eşim ailesinin yanına gidecek ablası kardeşi falan hepsi birarada ki (bu topluluğun içine eşim her girişinde en az 15 günlük suskunluklar yaşanmıştır aramızda)... Şimdi ben ne yapayım nasıl bir tavır sergileyim bilemedim, bikere yukarıda anlattığım olayı anlatmalımıyım, alacağı hediyeler konusunda uyarmalımıyım bu konuda da yardım ederseniz inanın bu mübarek günde çok sevap işlersiniz... Şimdiden teşekkür ediyorum...

Amin nevgül Allah bu durumda olan herkese derman versin... İşten ayrılma nedenim uzun hikaye, ama şimdide evden de olsa yaptığım bi kaç iş var yani maaşım sigortam var ama bu işi yalnızca bulunduğum yerdeyken yapabilirim, ikamet zorunluluğum var... İstediğim tek şey devlet dairesinde çalışmak, onun içinde emek verdim kpss ye çalıştım geçerli puan aldım, bu sefer de kadro sayısı azaldı yine kaldım... Gözümü kararttım bu sefer nere olsa gidecem aslında, eşim gelemez onun artık işi burda düzene girdi, oda tayinle gelebileceksen birkaç yıl ayrı kalalım ki sen evde oturup kafana takma olayları diyor... Zaten bir sorun da bu eşim sabah akşam çalışıyor eve geliyor yorgun halde dinlenmek istiyor, bende tüm gün evde olduğumdan konuşma ihtiyacı hissediyorum... Sanırım bu atanma olayıda ayağıma dolandı, diyorum ya kardeşi 40 puanla doğuya atandı sözleşmeliydi çakılı kadro, seçim öncesi cuk diye tayin istedi geldi, ben elimdekiyle bi adım öteye bile gidemiyorum, kadermidir nedir anlamadım gittii... Herşey bana karşı malesef (( suzn

biliyormusunuz konunuzu bastan sona okudum ve tam burda ayzdiklariniz gibi dusunuyordum ve yazacaktim madem bebek istiyorsunzu ve ayrilsanizda artrik kimseyle evlenemeyeceksiniz esinizden bir cocuk yapin belkide yuvaniz kurtulacak en azindan kaybedeceginiz bir sey yok birde bebeginiz olursa esinizin baya bi masrafa girecegi kesin.. iste o zaman belki eli varmiycak parasini dagitmaya yada sizde rahatac soyelebileceksiniz cocugumun rizkini dagitiyorsunuz hakimi helal etmiyorum diye nasil cozum

Sıkma diyosunda çıkamıyorum işin içinden, bide deli gibi çocuk sahibi olalım diyoruz, gelde bide çocuk doğur... Doğurmazsan oda sorun yaş oldu 31, evleneli 5 yıl oldu, insanlara ne anlatacağımı şaşırdım, artık insanlar acıyarak bakıyorlar yazık bunların çocuğuda olmuyor diye...

çocuk olmadan iyi bi düşünün derim A

canım benim sen yanında olmadığın zmanlar doldurmuşlar iyice belliki. ne kadar kötü olsalard atamıyorlar laf edemiyorlar ailelerine. erkek milleti işte en adili bile iş aileye gelince taraf tutuyo. sıkma canını bu kadar. bide erkeklerin düşünce yapısı çok farklı. sen ne söylersin onla ne anlar belli olmuyo be tatlım.

Aslını sorarsan bende ne yapmam gerektiğini bilmiyorum... Bu konu konuşulmadan çözülmez, yada benim şuandan yaptığım gibi kısasa kısasla... Sadece zamana bırakmayı deniyorum... Bugün çok iyiyiz hiçbir şey yokmuş gibi davranıyor eşim ama benim yüreğimde kafamda ne fırtınalar koptuğunun farkında değil malesef... Son zamanlarda ailesiylede çok sık görüşüyor ,1 aydır hiç gitmedi bildiğim kadarıyla... Birşeyler dönüyor fakat ne olduğunu bilmiyorum, sormuyorumda açıkçası ... Dediğim gibi sadece zaman, içimdeki kırıntılar ya bitecek yada birleşerek büyüyecek, bazı şeylerin farkına varmasını bekliyecem... Ama şu bir gerçekki ben de eskisi gibi değilim, bakalım ne zaman soracak sorun ne diye... 1

öncelikle Allah yardımcınız olsun. Ama emin olun herkes aşağı yukarı evliliklerinde türlü badireler atlatıyor. Evlenmek kolay ama devam ettirmek gerçekten zor. Bence sabretmek en güzel davranış. Anladığım kadarıyla eşinizi seviyorsunuz. boşanmış olsanız da mutlu olamayacaksınız. Ben bunları yaşadım. Ben 5 aylık evliyken-hamileydim- boşanmanın eşiğine geldik.3 ay eşimden ayrı yaşadım. bu çok zor bir durum. Sonra tekrar denemeye karar verdik. Ha iyiki de birleşmişim. Benim eşimde annesine ve ablasına çok düşkün. Başlarda ben sinir oluyordum. ve de bunu dile getiriyordum ama şimdi umursamıyorum. Şunu unutmayın ne olursa olsun bir insan ailesini terkedemez. Bence sabredin. Sonuçta kimse 4 4lük değil. A

çok üzüldüm cnm inan. ama bu konuyu sakin bir şekilde eşinle konus bu böyle gitmez . push ; DARLYDIXON

Muhakkak her şey 4-4 lük olamaz, ama eğer eşini ailesine ezdiriyorsa, araya mesafe koyamıyorsa, o erkek te az sorunsuz değildir hani...

Farkındayım aslında herşeyin farkındayım ve günün birinde bu evlliliğinde biteceğini biliyorum, çocuğum olsada olmasada... Sonra şunuda düşünyorum benim hayatııma başkası giremez, girse bile kesinlikle evlenmem, dolayısıyla çocuğum da olmaz... Ayrıca kocama bi bakıyorum çevresine karşı okadar iyi ki, ailesi, arkadaşları, benim aileme karşı o kadar sevgi dolu ki maddi manevi kimseden bir şeyi esirgemiyor... Sadece onun derdi benimle, sadece bana kızabiliyor, küsebiliyor... Kötü tarafları yok mu elbette var ve onlarda benim tahammül edemediğim gerçekler... Bu yüzden bir baba rolünü ona yakıştırıyorum Ben babamla 6 yıldır falan görüşmüyorum, onu o kadar çok severdim ki yıllarca yaptklarıyla o sevgiyi tüketti... Sonrasında eşimi yeri geldi baba gibi sevdim, onda herşeyi aradım, bulduğumla yetinmeye çalıştım... Ama diyorum ya sevgide tükeniyor, kafamda o kadar çok şey varki gerçekten ne yapacağımı bilmiyo rum... Sorunlu bir ailede büyüdüm ve çocuğumun öyle bir ortamda büyümesine kesinlikle müsade etmem ama şimdiden o kadar çok sorun var ki, nasıl olacak, nereye kadar tahammül edecem... Ama Allah bilir belkide onun için çocuğum olmuyor, kesinlikle müdahele etmeden beklemek en iyisi sanırım, belkide doğru bir zaman değil gerçektende... S sena01

Benim kocam geldi 30 yaşına hala üvey evlat olduğunu düşünüyor, anası babası hiçbir zaman ona destek olmadılar ki, şöyle diyim ben eşimi tanıdığımda 50 kiloydu boyda 1.85 düşünün, şimdi 100 kilo, annesi önüne yemek bile koymamış bu çocuğun... Ben bu üveylik olayına hiç karışmadım yorum bile yapmadım ama bu insanlar evlatlarından 1 lokma ekmeği esirgerken ben niye sıkıntıya düşeyim, bunu kabullenmiyorum... Gitsin gelsin makul ölçülerde zaten alıyor veriyor ama bir değillerki ablası kardeşi hepsine ben mi bakacam...7 yıldır eşimi tanıyorum bir çorap bile almadı ailesi ona, para yok olur kıt kanaat geçinirler tamam derim, öyle de değil, bizimkini aptal yerine koyarlar, borcumuz var diye bekar kızlarını bodruma tatile gönderirler, sonra bizim şu eksiğimiz var bu kadar borcumuz var... N

teşekkür ederim Önceki

Evet, malesef çok zor bir durum, söylediklerine kısmen katılsam da bazı terddütlerimde yok değil... Örneğin eşimin bu saatten sonra ailesinin ona verdiği zararları görmesi mümkün değil, çünkü önceleri bazı şeyleri gelip anlatırdı, ailesiyle görüştüğümüz zamanlarda zaten herşey bir yalandı onların hayatları bir yalan üzerine kuruluydu ve her seferinde ailesi adına benden özür diliyordu... Haa herhangi bir tepki veriyormuydu diye sorarsan şuan gördüğüm o ki söylenenler sadece beni sakinleştirmek yada uyutmak adına sadece bana söylenenlermiş... Bunu acıda olsa 4,5 yıl sonra görebiliyorum... Kii zamanında oda ailesinin ona ve bana yaptıklarını kabullenmezken hep geçmişiyle hesaplaşma içerisindeydi ve her konuda onların cahil olduklarını hayatlarının yapmacıklık olduğunu ve daha bir sürü kötü söylemle anlattığında zaten benim kafamda davranışlardan ötürü canlanmış olan imaj daha da bulanıklaştı ve kendimi geri çekmeme sebep oldu... Bugün eşimi uyaran yok, karşı tarafında istekleri yerine geliyorken onlarda rolleri değiştirdi, ben yokmuşum gibi davranarak bizimkinin suyuna gidip ihtiyaç listelerini hazırlamak ve aldırmakla meşguller... Hal böyleyken sevgili kocam zaten benim istemediğim bir şeyi yapıyor kan kussada kızılcık şerbeti içtim diyerek kendini avutma peşinde olacaktır diye düşünüyorum... Değindiğin bir nokta var ki ona tamamen katılıyorum, bundan sonra kemerleri sıkmak yok kesinlikle zaten beni en çok yaralayan benim sıktığım kemerden arta kalanları onlara yedirmesi... bu saatten sonra istediğim herşeyi yapacam. Markette en ucuzunu değilde en pahalsını alacam... Haaa çok geçmeden bunuda fark edeceğine eminim... Bakalım ozaman neler olacak... Yaşayıp göreceğiz bakalım... 1

Güzel öneriler. Fakat 2011 yılının konusu :)

Belki de terapistin dediği eşinizin kendisini ailesine kabul ettirme çabası içinde, sizi onlara kabul ettirme çabası daha ağır basıyor, ama bu olamayınca da işi abartılı bir maddi imkan sunarak dengelemeye çalışıyor. Ama asıl arzuladığı sizin ve ailesinin arasında da bir uyum olması sanki. Siz de bunu yapamayacaksınız anlaşıldığı kadarıyla, ama belki en azından hakketmiyorlar tarzı laflar etmemeyi başarırsanız, belki eşinizle birlikte bir dayanışma içinde olup şimdikinden daha mutlu olma şansını yakalıyabilirsiniz. kikirikli Canım

seraphimax çok teşekkür ederim öncelikle. konumu bildiğiniz için anlıyorsunuzdur ki başkalarının da benim yaşadıklarımı yaşamalarını istemem. o yüzden bir sorun başlamışsa evlilikte baştan tedbir alınmayıp önüne geçilmezse çok büyük sorunları da ardından getiriyor. tıpkı çorap söküğü gibi. umarım arkadaşımız bu sorunların önüne geçer de evliliği bitmez. kadınlar güçlüdür aslında ve en son pes edendir evlilikte. benim avukatımın bir sözü vardı. mahkeme daha çok kadından yana oluyor sebebi de şu; bir kadın eğer boşanmayı istiyorsa gerçekten büyük bir sorun vardır diye. evet öyle, umarım arkadaş boşanmak için acele karar vermez. çünkü şu aşamada sizin de söylediğiniz gibi terazinin tam ortasında. hangi kefede olacağını belirleyebilir mantıklı davranarak. sevgiyle kalın serap.

Çok zor bir durum kabul ama sakın öfkenize yenilip bu kadar emek verdiğiniz ilişkiyi bitirmeyin. Tamam hiçbirşey eskisi gibi değil belki, eşiniz yaşananları unutup ailesine hiçbirşey yokmuş gibi davranıyor ama inanın bu da çok uzun soluklu olmuycak. Ailesinin kendisini sadece maddiyat olarak kabul ettiğini anladığında yine ait olduğu yere dönecek... Siz sadece sabredin ve bekleyin, tüm bu olayların dışında tutun kendinizi. ne güzel olması gerekeni yapıp kendinizi çekmişsiniz işte, artık size görünen biçimde zarar veremeyeceklerini biliyorlar ve işlerini arkanızdan çeviriyorlar. Eşinizin ailesine para yardımında bulunmasına tabiki karışın, sonuçta eve giren para ortak paradır ve evin ihtiyaçları adına harcanmalıdır öncelikli olarak. Madem eşinizin parası bu kadar çok, evin ihtiyaçlarını, faturaları, mutfak masraflarını, varsa ev kirasi yada ev kredisi vs neyse tüm herşeyi üstlensin, geriye para kalıyorsa gerçekten ihtiyacı varsa ailesinin onlara harcasın üstünü. Sizde bir süre kendinizi kemerleri sıkıcam diye hiç şartlamayın, çalışıyorsanız istediğiniz şekilde harcayında. Ama kendinize ait bir hesap açıp birikim yapın derim. Evliliğinizin akıbetini şu an kendiniz bile kestiremezken ve en kötü ihtimali düşündüğümüzde, kardeşinizle olan çatışmanızdan ötürü annenizin evinde bir hayat geçirmeyi istemeyeceğinizden dolayı, kenarda birikiminiz olması sizin zor günlerinizde ki en büyük desteğiniz olacaktır. Ama acele karar vermeyin derim. çocuk olayınıda bir müddet daha askıya alın. Evliliklerde bir gelecek görülmüyorsa sırf deli gibi nükseden annelik hormonlarımız adına, dünyaya getirdiğimiz çocuklarımıza, biten evlilikler sadece mutsuzluk veriyor. hiç de canınızı sıkmayın, yaşadığınız hayatta eşinizde olsa sizden daha önemli değil hiçbirşey. Ne evlilik ne iş... Dilerim eşiniz önceliklerini bir an önce farkeder de normale döner. A

canım bence eşinden bir müddet ayrı kal hiç arama sorma msj atma knşma bakalım nolcak? eşi oldugunu ne zaman hatırlıcak eğer hatırlamazsada boşa gitsin çocukda yok ortada hayatını zindan etmeeeeeeee bestceny günaydın gittim

Canım arkadaşım Allah yardımcın olsun, konunu biliyorum. Konuya gelince, evet, aynısını ben de yaşadım, öyle böyle değil. Şimdi görsen, Serap diyor başka bişey demiyor kayınvaldem. Ama daha önce ben de, herşeyi konuşarak çözme taraftarı olan ben akım diye anlattığımı b... m diye kocamdan dinlediğim çok oldu. Ama her zaman için kadın mesafesini koymalıdır. Bu konuda birebir anlaşıyoruz. Evet, aslında tamamen haklısın ama, şu anda arkadaşımız tam bir açmazda ve çok dikkatli olmak zorunda. terazinin iki kefesi var ve arkadaş hiçbir kefede değil, tan terazinin ortasında. dengeleri gözetmesi adına biraz kendi ile başbaşa kalmalı ve adil olarak düşünmeli. Mesela, arkadaşımızın eşi, yeğenlerine verdiği hediyelerin aynısını arkadaşın yeğenlerine de almış mı? Karısının akrabaları ile arası nasıl? Bu sorulara aldığı yanıtlarla ancak eşine dönebilir. Çok haklısın bestceny... S

ben olsam görüşmeye başlardım tekrar ailesiyle, anne, baba da derdim ki ellerinde koz kalmasın, sen susmuşsun, sustukların da içinde büyümüş, ama bundan sonraki görüşmelerinde annecim neden öyle diyorsuuz deyip güzellikle anlatırsın iletişimsizlik işini daha da zor hale getirmiş çünkü, böylelikle içinde kalmaz, onlar da ayaklarını denk alırlar, ayrıca çocuk yapmış olsaydın eşini evine bağlamış olurdun, neyse borçlar bitmiş ben olsam çocuk da yapar iktidarı elime alır, eşimi evime bağlardım, eşimin ailesi ile de mesafeli de olsam görüşür onları kendi safıma katmaya çalışırdım eşin kötü, anlayışsız biri değil bence onu kazanabilirsin A

geçmişi düşünerek yaşıyamam diyor tamam anladım da neden araya mesafe koymuyor? neden bu kadar yakın?, neden evliliğinden taviz verecek kadar eşiyle küs kalabilecek kadar taviz veriyor? ya ben bu erkekleri anlıyamıyorum. evlilik yuva kavramı geç gelişiyor bunlarda. yarın çekip gitsen boşansan yalnız kalacak. hiç pişman olmicakmı sanıyor. senin ne olursa olsun eşinle konuşman lazım ya çeki düzen versin kendine, aklını başına toplasın. eşini kaybediyor yuvası dağılacak farkında değil. Allah yardımcın olsun. evden de biri gitmesi gerekiyorsa o gitsin canım sen evini bırakma. eşyaların emeklerin var orda. umursamaz davranmaya devam ederse kapı orda gideceksen sen git de. sanada her ay paranı versin. kaç gün anasının yanında kalacak. bozma düzenini. fhrye

kocanı neden onlara bırakıyorsunki madem onşalrın yanına gidince değişiyor sen onlar hakında birşey söyledikçe ters tepiyor sende o zaman git eşinle onlarla yalnız kalmasına fırsat verme evliliğini yıkmakmı arada bir gidip onları duymamazlıktan gelmekmi belki eşinin gözünde gittiğin için dahada değerleneceksin ve seni onlara karşı savunmaya başlayacak onlar laf söyledikçe eşin onlardan soğuyacak zmana neler getirri bilemezsinki hiçbirşey olmamış gibi gidemem ağızları boş durmaz ne laf sokarlar diye düşünme o benim kocam ve hep yanındayım diyip yanında dimdik durmalısın bence dediklerinde kesinlikle haklısın ama erkekler ailelerine farklı bir bağlı oluyorlar ne yapılırsa yapılsın göz yumabiliyorlar bir anda ipleri koparırken bir anda gemici düğümüyle bağlanabiliyorlar Önceki

Başlarda düşünmedik değil farklı bir yerde yaşamayı, sonrasında eşim belli bir müşteri portföyü yakaladı bulunduğumuz yerde, borçlar da çok olunca kıpırdayamadık, ama ben eğer kpss ile atanırsam gidecem, gözümü kararttım artık, gerçi o ben gelmem diyorda, keyfi bilir, işin bide ilginç tafarı eğer bulunduğumuz ile atanırsam aynı şehirdede yaşamak durumunda kalmak tam bir facia olacak ya asıl o zaman nasıl çıkacam işin içinden. G

yazdıklarını okuyunca kendimdende o kadar çok şey buldumki benzer bir durum bende yaşıyorum. eşimin ailesinin sessiz ama derinden yaptıkları kendilerini aciz zavallı çok iyi kalpli gözterme halleri yüzünden eşim banada düşmen oldu bir süre önce. bende bir anneyim 1 yaşında bir oğlum var bizimde ramızda sessiz çığlıklar yükseliyor ne zamandır. bende artık eşime karşı hissettiklerimi sorgular oldum. çok yoğun çalışıyorum bütün dünyam ev iş çocuk arasında gidip geliyor. ve benim ne kadar bunaldığımı psikolojik olarak ne kadar yorulduğumu görmeyen eşim hep ailesini haklı buluyor. kötü ce acımasız olan ben aciz ve zavallı olan onlar. bende senin gibi bir tartışma sonucunda eşimin ailesiyle ilişkimi kestim içim rahatmı değil tabiki ama şu an onlarla yüz yüze bakmaya yada telefonda bile konuşmaya hazır değilim. eşimle son zamanlarda aramız düzelmeye başladı bizde sizin gibi iale terapistine başladık.2 seans oldu gideli bakalım sonuçları ne olacak. sende biraz daha sakin ol bence içindeki kırılan şeyin hiç onarılamıyacağını düşünüyorsun belkide. ben şu aralar öncelikle hayata pozitif bakmayı öğrenmeyi deniyorum. unutmamalısınki bu hayatta en önemli şey sensin kendin için. eşininde aile trapistine gitmeyi kabul etmesi bazı şeyleri düzeltmeyi eskisi gibi olmayı gerçekten istediği için bence. seni umursamadığını düşündüğün anlarda belki onunda içinde kopan bir sürü fırtına olabilir. eminim aranızdaki kıvılcım hala sönmemiştir. zaten o kıvılcım söndüyse gerçekten bir çözüm bulmak zor olsa gerek. ben eşimden en nefret ettiğim anlarda bile aradan geçen 1 saat sonunda içimde bişeylerin acıdığını hissederdim ama şimdi senin gibi hissiz gibiyim ve bu duygudan korkuyorum. boşanmak çözümmü bence değil terapistimin bir sözü var çok hoşuma gidiyor. ilişkilerde yara alır çokta normaldir. önemli olan bu yarayı temizleyip tedavi edip kapanmasını sağlamak der. sen biraz daha sabırlı ol arkadaşım eşinle konuşmayı dene mümkünse ev ortamında değil ama dışarda hoş bir yerde birer bardak sıcak kahve içerken mesela. ona onu çok sevdiğini söyle ve tüm acıklığıyla iyisiyle kötüsüyle her duygunu anlat. yüzleşmeye zorla onuda bu sorunlarla. baktınki hala bişeyler düzelmiyor o zaman düşünürsün ayrılığı filan. çok uzun yazmayı sevmiyorum ama senin duygularını paylaşıyorum inanki ben başaracağıma inanıyorum eminim sende kurtaracaksın evliliğini canım. üzülme hayat gerçekten üzülmek için o kadar kısaki. K

canm evliliğiniz durumunun kendin farkındasın, gün gelicek patlama olucak bunu sende biliyosun yani sonu pek iyi gözükmüyor.. evli kalsamda boşansamda bi çocuğumolsun diyorsan senin kararın ama boşanmış bi ailenin çocuğu olarak içimde kalan tek uktenin mutlu bi aile olduğunu belirtmek isterim.. baba eksikliğinden hep karşı cinse olduğundan çok bağlandım bu zamana kadar, sahiplenilmek istedim. ayrıca eminimki sen mükemmel bi anne olcaksındır.. benim annem çok güzel baktı bize kendi çoğu şeyden mahrum kaldı ama bizi 4 4luk buyuttu. konu saptı bıraz ama ben düşüncelerimi söylemek istedim.. herşey gönlünce olur umarım A

Yuvayı kurmak zor bozmak kolay derler.. haklısın kendine göre ama annesi babası onu büyütmüş bu yaşa getirmiş emek vermişler. Anna baba hakkı ödenmez ne olursa olsun. Biraz daha düşünün kendinizi onun yerine koyun ve konuşmayı deneyin çözülmücek birşey değil bence hakkında hayırlısı olsun yinede senin kararın... A

merabaaa arkadaşlarr bende aranıza yeni katılıyormmm benide aranıza alırmısınızzz M

of of of bikmadi ya bu erkek aileleri para istemekten, bikmadilar. inanamiyrm ya niye kizin ailesi istemiyor. aslinda dedigin gibi sende annene yardim ediceksin ister ihtiyaci olsun ister olmasin. sinir oluyorum önce insan kendini düsünür sonra ailesini düsünür ama bisey olunca erkekler söylemeyi biliyo biz geciniyoruz ac mi kaliyosun susuz mu diye. Ne geregi var ama parayi dagitmanin, hic mi insanin ihtiyaclari olmuyor sadece amac karin doyurmakmi. Baskalari hem kazansin hem parasini biriktirsin araba ev alsin oh biz böyle karin tokluguna calisalim oh ya ne güzel bi hayat.

Arkadaşım sana tavsiyem en kısa zamanda çocuk sahibi olman. Ben de senin sorunlarına yakın şeyler yaşadım, hep ailesi aramızdaydı, yiğenlerini bir gün görmese özledim diye dert yanardı evimizin her yanı onların fotoğraflarıyla doluydu.. Bir arkadaşım bana kendi çocuğu olunca değişir demişti. gerçekten haklıymış şimdi varsa yoksa kızımız. yiğenleri aklına bile gelmiyor, artık onları hafta bir kayınvaldemlerde rastlarsak görüyoruz. Yani senin çocuk sahibi olmaman onların ekmeğine yağ sürüyor. Anlasana adam çocukları seviyor, kendi çocuğuna da iyi bir baba olacaktır. Sen bugünden itibaren kocanı hoş tut, en kısa zamanda hamile kalmaya bak. Kocanın kişiliğinde sorun olsaydı, aldatma, şiddet gibi bunlar kabul edilemezdi ama anladığım kadarıyla kocanı seviyorsun, ona yakınlaş eskisi gibi mutlu olmaya çalış, gerekirse rol yap. Şu hayatta hangimiz rol yapmıyoruz ki, erkekler terslendikçe uzaklaşır, elinde tutmanın en iyi yolu bol bol pohpohlamak. Yuvayı yıkmak çok kolay ama sonrasında telafisi zor. Allah yardımcın olsun. snefesim

Kızlar yorum yazan herkese teşekkür ediyorum, çok sağolun... Belki dediğiniz doğru ama nedense bu sefer ilk adımı atmak hiç içimden gelmiyor, bu olayı defalarca yaşadım ve ne olacaksa olsun diyorum artık... Benki eşimi çok seven değer veren bir insanım, hergün eve gelmesini dört gözle bekleyen daha arabanın motor sesini duyduğumda içi kıpır kıpır olan biriyim... haaa şuanda belkide kendimi sınıyorum, ne kadar dayanabilceğimi görmek istiyorum, doğrumu yapıyorum bilmiyorum ama şuanda hislerimi bile kontrol edemiyorum malesef... Bildiğim tekşey çok kırgın olduğum. Fevri kararlar almak istemiyorum, istediğim tek şey eşim ailesine bütün varlığıyla yaklaşmışken benim için de neler yapabilceğini görmek... İyi yada kötü, belki ozaman kendimi daha iyi hissedecem... Şuanda içinde bulunduğum durum çok zor gerçekten çok zor ve eminimki kimsenin tahammül dahi edemiyeceği bir şey... Örneğin şu anda içim ne kadar acıyor anlatamam, normalde bu saatte evde olan kocam yok eminim gece yarısı gelecek ve iki tv'ye bakıp yatacak. Normal şartlarda şimdiye kadar 50 kez aramıştı, sormuştu... Neyse daha fazla başınızı ağrıtmıyım, gelişmelerden haberdar ederim sizi...

Konu 2011 de açılmış konuyu hortlatmissiniz Önceki

Kameramı güldürdün beni ilahi, doğrusu hiç aklıma gelmemişti :))))Hoş gelse bile yapamam, oturdukları evi bile bilmiyorum yeni evlerine gitmedim bunca olaydan sonra ... Buarada dediğinide yapmadım değil hani, bu yazın başında eşim bi hafta sonunu ailemle geçirsem birlikte bir yerlere gitsek bişey dermisin dedi... Aynen dediğin gibi yaptım, 'aaa tabi hayatım gidin hatta ben sizin otel rezervasyonunuzuda yapayım, yazık onlar bizim tüm kötü günlerimizde yanımızdaydı, ne zamandır aklımdaydı böyle bi plan elimiz dar olduğundan bişey diyemiyordum, ailen sevgi dolu insanlar istediğini yapmalısın bence dedim' ve buna benzer bir sürü şey, hatta o kadar sakindimki bunları söylediğimde eşim dönüp de sen ciddimisin diye bile sordu hani... Anlatınca bile delleniyorum ya, sonrasında kendimi banyoya atıp hüngür hüngür ağladım, kimsenin ruhu duymadığı gibi böyle bi olayda yaşanmadı Allah'tan ama ne yalan söyliyim koca yaz yüreğim elimde gezdim, böyle bişey olsaydı arkama dönüp bakmazdım o kadar kararlıydım... Çünkü eşim hep bana ben mecburum ailemi görmeye, onların yanında bende huzursuzum, ama görmediğimde tehlikeli insanlar bunlar bana ve sana daha çok zarar verirler, hani onları alsam oraya buraya gezmeye götürsem haklısın derdi... Ama aylar geçtikçe yapmıyorum dediği herşeyi yaptı ve bir kez bile karıcım öldünmü kaldınmı diye aramadı bile... A

Ailenizin boşanma kararınıza onay vermeme sebebi maddi zorlukları mıdır?yoksa elalem ne der tarzı eski bir düşünce mi? boşanma kararını kendi içinizde vermişsiniz belli. aileniz onay vermese bile kendi ayaklarınız üzerinde durabileceğinize inanıyor musunuz?aynı evde yabancı olmaz zordur mutlaka. evliliğiniz kafanızda bitmiş bile olsa toparlanma ihtimali var mıdır?eşinizin de kafasında evliliği bitirdiğini düşünüyor musunuz? yuva kolay kurulmuyor. bitirin derdim ama 5 yıllık bir evliliğin de getirdiği alışkanlık vardır mutlaka. tek başına ayakta durmak bir kadın için imkansız değil ama biraz zorlu bir süreçtir. ve çocuk olmaması şu durumda hayrınıza olmuş. eğer çocuk da olsaydı şuankinden kat kat daha fazla sıkıntı yaşayabilirdiniz. kendi içinizde kararı vermiş olsanız da bu soruları ve daha fazla soru olacaktır mutlaka bunları cevaplayın birşeylere tamamen emin olmadan direkt ayrılmayın derim. tabii ki hayat sizin karar sizin. Allah hakkınızda hayırlısını versin... derya0

Aynen öyle canım, ilk zamanlar bende aynı şeyleri düşünüyordum ve onu herkesten çok seviyordum, oda bunun farkındaydı ki 'hayatta kimse beni senin kadar sevmedi' diyordu... Bırakın beni annemde onu o kadar çok benimsediki oğlundn ayırmadı, odabunların hep farkındaydı... Annem ona çok zor zamanlarında hep destek olmuştur mesela, biriktirdiği üç kuruş parayı sonrasını düşünmeden vermiştir... Haa eşimde hiçbirşeyin altında kalmadı, bizim zor günümüzde sadece yanımızda annem vardı ve bide ailesinin rezillikleriyle uğraşmak durumundaydık. Şimdi işler bir nebze düzelldi, kendi yağımızla kavrulmaya başladığımız dönemde o aç kurtlar kocamın yakasından ayrılmadı... Buarda eşimde anneme karşı her zaman bonkör davrandı ama arada bir fark var hiçbir zaman annem yapılanın altında kalmadı... Ben eşimin ailesini 7 yıldır tanıyorum ki öyle maddi durumları çok kötü de değil, bir çift çorap almışlıkları yoktur oğullarına. Eve gider bir tabak yemek koymazlar önüne... En acısıda tüm bunların artık unutulması, sanki yaşanmamış gibi davranılması... Eşim hep şunu diyor, geçmişi düşünmek istemiyorum diyor, eğer düşünürsem haytımı devam ettireme diyor. Belki haklı ama bence de geçmişi unutan gelecekteki sorunlara da davetiye verir gibime geliyor... Bazen düşünüyorumda bu adam kötü bir insan değil, ona zarar veren kimseye tavır almadı, ama sadece bana yapıyor tüm bunları. Lafta beni çok seviyor ve benimde ona destek olmamı bekliyor. Ama ozaman bende hayatım boyunca başkalarının hatalrını kapayarak, kendi aptal yerine koyarak yaşamalıyım. Buda bana oldukça ters bi durum. Bence bir insan bir hata yapıyorsa ve bunun ardından da kendine çeki düzen vermek yerine aynı şeylere devam ediyorsa hatasının cezasını çekmeli ki bir şeylerden ders alsın, kaybettikelrini kazanmak için çaba sarfetsin. Anlaşmazlığımız özü buaslında... bestceny günaydın gittim

Brnim icinde bisey ifade etmo esimm... ondan nefret ediorum... sen en azindan hamile deilken kurtul bence... patlicam diosunn hamileyken patlamasi daha agir daha yikici gelio insana bilimusun... hem sen evini kurtarmak icin belki duzelir die cocuk istiosun.. duzelmioolar cnmm daha beter oluolar cocukda olacak daha bagli kalcak diee.. inan bana.. haa keske duzelse ve mutlu olsaniz.. belki senin Adina yaniliyirumdur.. siz bizim gibi olmazsiniz... bizimde tek sorunumuz onun ailesi ama tek sorunn... ben ayrilmaya kalksam deli olcagini biliorum geri buraya gelcemmi de ama iste aile oluncaa... cunku ailesinin yaptiklari senin esinin ailesinin yaptiklariyla ayni sayilir hatta fazlasii.. hele bizim evlerimizde yakin... iii dusunn... sana senken degee vrsin ama cocgumun annesi die degee r vermesin. A

benim eşim şu an çok mutsuz, neden biliyor musun? evlendiğimizden beri ailesine para gönderemediği için, ailesi düğünümüz için tek bir kuruş bile harcamadı. Eşim hepsini kendi biriktirip yaptı benim de alttan almalarımla. Ama ben ailesini değil eşimi suçluyorum, ne maddi durumunun kötülüğünden bahseder, ne ihtiyacından. hep babasına kendini kanıtlama derdinde. babasının paraya hiç ihtiyacı yok. ama bizim ki gönderip evlatlık görevini yapmak istiyor. ben artık alıştım. benim parama ve evin rızkına zarar gelmediği sürece, bununla yaşamaya alıştım canım. sen de öyle yap. ama masraf artarsa emin ol yardım yapamaz, ama bu sefer de çok mutsuz bi insan olabilir benimki gibi. eşini seviyorsan bence ayrılmamalısınız. A

Canim sizin evde nasil bilemiyorum ama bizim evde parayi ben harcarim :)) yani erkek arkadasimin banka karti bendede vardir istedigimde ihtiyacim olan miktari cekerim. Sende eger esinin kartlarini kullanabiliyorsan onun kartinla tatili paketi satin al :)) simdi mart ayindayiz eger sabredebilirsen mayis sonu Asosa gitmeni tavsiye ederim hem fiyatlar makul hem (yarim pansiyon kervansarayda 70tl) telefon cekmiyor hem öyle sakin bi yerki mecburen bolll booolll boooolllll sohbet ediceksiniz :)))) Kendi maasinlada biran önce kendin icin birikim yapmani tavsiye ediyorum. kusura bakma ama bu iliskinin nereye gidecegi suan icin belli degil. allah göstermesin ayrilirsaniz, bi erkek maddi sykinti cekse gider parkta bank üstünde yatabilir ama bi kadin ayrildimi akbabalari bol olur birde sykintiya düsersen zor toparlanirsin. O yüzden canandan önce can gelir deyip kendine birikim yap kimseyede söylemeee!!!!! sinemha

canım bu kadar üzme kendini azcık kendine izin ver sakinleş şimdi dolmuşsun. sonra kendi kendine bir düşün yanlış anlama ama eger kesin yürümeyecek durumdaysa biraz çekip cocuk olup sonra aaaa yeter deyip ayrılırsan çook yazık olur.. evladın yokmuş ayrıl demek haddime düşmez ama sakinleştiğinde gözden bir geçir ilişkinizi sana tavsiyem bu. ayrıca erkekler asla ailelerinin arkasından konuşmaya gelemiyor malesef sen doğruyu da söylesen yalancı ailesini istemeyen gelin durumuna düşüyorsun allah yardımcın olsun inş :79: Önceki

Ah bu erkekler. Biraz kadın sözüne gitseler sırtları yere gelmeyecek. Ama mercedes illa kendi dedikleri olacak. Sonra da sen haklıymışsın karicim derler.. bununla kalsa iyi bile bile aynı hatalar da tekrarlanır. Ben de buna anlam veremiyorum. Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. Önceki

Malesef ki evden gittiğimde hiçbirzaman arayıp sormuyor sanırım en son 15 gün kaldım birkez aradı, oda ondan habersiz istanbula arkadaşa gittim diyee. Tepki verdimi derseniz vermedi, ama sonunda sıkıldım ve eve dönen ben oldum. Ona göre bu ayrılıklar ilişkimizi perçinleştiryormuş, kesinlikle öyle olmadığını defalarca söyledim, beni senden uzaklaştırıyor dedim, inanmadı... Şimdide denemediğim birşeyi yapıyorum, bakalım aynı evin içinde ne kadar sessiz duracak... O gece geç geliyor bende çıkıyorum geziyorum tek başıma başka yerlere gidiyorum belki yanlış yapıyorum ama denemediğim tek bu kaldı... Yaşayıp göreceğiz bakalım... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Allah yardımcın olsun guzelım.. yaşadıklarını okudukca senin için çok üzüldüm... çok üzgünüm ama eşinin değişeceğini sanmıyorum... sadece ailesi için yaşıyor gibi.. sen bir kenara itilmişsin... eşinin ailesi seni yok farzediyorlar, oğullarını bekar olarak görmek bence bu anlama geliyor... senin hatan baştan beri çok sessiz kalman... bir süre daha bu şekilde sabredeceksin ama nereye kadar.. bardak taşacak bi zaman sonra sende de... işte o zaman eşin ya seni, yada ailesini tercih edecek.. belki seni greçekten kaybedeceğini anladığı an bazı şeyler kafasına dank edecek... belkide sen ondan tamamen vazgeçeceksin bu yorgunlukla... Allah yardımcın olsun canım.. ben olsam ne mi yapardım.. eğer eşime olan sevgim, saygım tamamen bitmiş ise, çocuk da yok, annecigimle yaşardım.. erkek kardeşin kaç yaşında bilmiyorum ama, bir süre sonra o da annenin yanından ayrılır nasılsa.. umarım bir an evvel eşin kendine gelir ve AİLESİNİN artık SEN olduğunu anlar... . push ;

merhaba; bende siteye yeni giriş yapanlardanım. Aslını sorarsanız aynı sorunları bende yaşıyorum hemde çok acı şekilde kendimi aptal yerine konmuş gibi hissediyorum... Bizde eşimle 2 yıllık beraberliğimizin ardından evlendik, yaklaşık 5 yıldır devam eden bir evliliğimiz var. İlk başlarda herşey çok güzeldi , birbirimizi çok seviyor, birbirimiz için yaradıldığımızı düşünüyorduk... Buraya kadar her şey iyi güzel de sorun nerde diyceksiniz, bizim sorunlar daha nişan aşamasında başladı... Eşimin ailesi yapacam dediği hiçbirşeyi yapmadığı gibi yaptım dediği hiçbirşeyi de yapmadı... Bize söz verdi belli miktar para vericem ihtiyaçlarınızı alırsınız diye, daha sonra öğrendimki verdiği parayı kredi çekmiş ve bütün taksitlerini bize ödetti... Ardından gelinliğimden takılarıma kadar herşeyi eşimle birlilkte tabiri caizse köpek gibi çalışarak yaptık... Daha sonra ne mi oldu, herşeyi biz yaptık herşeyi biz aldık oldu, kız tarafı beş kuruş harcamadı oldu. Buarda ailem kızın alması gereken herşeyi almıştı, kayınvalidemde oğluna kurtlu iki yorgan ve yastığı layık gördü gerisi de hikaye... Hal böyleyken ben herşeyi yedim yuttum, dedim kimse bize birşey yapmak zorunda değil, çok şükür ikimizinde mesleği var çalışır öderiz diye düşündüm böylede oldu... Hiç bir şeyin hesabını sormadım, hiç birşeyin neden niçinini sormadım, ama hep bi sınır koydum ilişkilerime, hiç bir zaman çok yakında olmadım, düşünün anne baba bile demedim, onlarda neden demiyorsun demediler, çünkü onlar için önemli tek şey vardı kendi reklamlarını yapmak. çok yoğun çalıştığımız içinde ne akrabalarla görüşüyorduk nede onların çevrelerindekilerle... İzin günlerimizde gidip 1 saat oturuyorduk, ama ne laflar ailece o kadar üzerime geliyorlardı ki bende aman sorun çıkmasın diye hep geçiştiriyordum. düşünün gittiğimiz günlerde eşimle benim ailemin evinde kalıyorduk hep, annemde yer içerdik, bir kerede kayınvalide neden bizde kalmıyosunz demedi... Neyse benim sessizliğimi gören eşim ilk başlarda hep bana 'ailem seni haketmiyor, benimle gelmek zorunda değilsin' diyordu, bende saf saf benim yerim senin yanın diye arabeks söylemler içindeydim... Ama bende bir yere kadar dayanabildim, her seferinde türlü türlü yalanlar yapmacık hareketlere cevap veremediğim için 2 yıl sonra ilişkimi bıçak gibi kestim onlarla, ama hiç bir şekilde yüz gözde olmadık... Başlarda eşimde çok destek oluyordu bana, ama malesef o eve gidip geldikten sonra bir kaç gün hiç konuşmuyor yemiyor içmiyordu ... Her seferinde de günün birinde bu yapılanların hesabını sorcam merak etme diyerek beni avutuyordu... Tabi sonra anladım ki eşimde bu şekilde beni kandırıyordu, ben ilişkimi kestiğim için hiç bir şeyden haberim yoktu, eşim her gittiğinde kendi ıspatlama çabası içerisinde onların maddi manevi bütün eksiklerini tamamlama çabası içerisinde, bende saf saf evde borcumuz var kemerleri sıkma derdinde... O hesap sorcam diyen eşim yıllar sonra ailesiyle daha çok vakit geçirmeye başladı, ben şehir dışına eğitimlere gittiğimde bile annesinin evinde kalmayıp benim annemle kalan kocam annesinin yanına gittiğinde beni unutmaya başladı, günde en az 5kez beni arayan kocam beni aramdı sormadı... Bende her seferinde surat astım her seferinde eşimden hesap sordum ve olan oldu bütün buluşmaların ardından en az 2 hafta süren küslükler aynı evin içindeki iki yabancı hallerini takındık... Ve şimdide o çok sevdiğim adam benim için bir şey ifade etmiyor boşanmak istiyorum ailem izin vermiyor, işden de ayrıldım bulunduğum yerdede yeni bir iş bulmam çok zor. Ne yapacağımı hiç bilmiyorum, buarada çocuğumuz da yok yıllarca borçlarımızı ödedikten sonra çocuk yapalım diye anlaştık ama ben gördüm ki bizim borçlarımızın yanında ailesininde borçları ödenmiş, yiğenlerinin bütün masrafları karşılanmış... İşte en kısa haliyle yaşadıklarım bunlar, inanın ne yapacağımı bilmiyorum, lütfen bana yardım edin... Kedi

Bence eşin senin yokluğunu hissetmeli boşan diyemem ama o evden gitmen gerek onu annesi ile başbaşa bırak arama, sorma hiç samimi olduğun bir akraban, arkadaşın yok mu? A

Başka bir kadın olmadığına emin misin? Bu kadarda bir erkek vurdumduymaz nasıl olur, kaynana oğlunun her ihtiyacını karşılayamaz herhalde? A

Sağol canım, umarım herşey iyi olur diycem ama olmuyor işte, zaten şunun farkındayım biz henüz çekirdek aile olamadık ve eşimin bu tutumu devam ettikçede olamıyacağız... Keşke en başından beni kabullenmeleri, bana bu şekilde samimiyetsiz yaklaşımlarını engellemek için çaba sarf etseydi... Ama ilk başlarda aynı fikirdeyken hatta hala üvey evlat olduğunu düşünürken bu ikileme beni de sürüklemeseydi... Bazen bende senine aynı şeyleri düşünüyorum belki çocuğumuz olunca işler değişir diye ama nedense bu tavırları görüncede karşılaşacığım sonu da kestirebiliyorum nedense!!! Eşim hep anlatır babası da böyleymiş, parasını yiğenleri kardeşleri için harcamış ne derece doğru bilemiyorum ama şimdide babası biraraya geldiğimiz günlerde; ki o günler gerçekten maddi açıdan çok sıkıntılı günlerdi bizim için; sürekli olarak torunları ve kızları için yaptıklarını bozuk plak gibi anlatır dururdu... Demezdiki alın buda sizin çorbada tuzum olsun... Eşimide öyle güzel işlerlerdiki oda kardeşleri yiğenleri için neler yaptı, şimdi o insanlar tek maaşla iki çocukla ev bark sahibi oldular, biz yerimizde sayıyoruz... Her biraraya gelişlerinde merak ediyorum acaba bu sefer ne kadar kopardılar nelerini aldırdılar diye... Sanırım ömrüm bunu düşünmekle geçip gidecek...

Şu bağlama olayını da bir türlü çözemiyorum, bu kadar olaya rağmen 5 yıldır kopamadık ki ne badireler atlattık... Aslında onlar bizi böyle gördükçe daha da kuduruyorlar, bende inadına en mutlu resimlerimizi face ekleyerek gözlerine sokuyorum ama daha da kuduruyorlar böylece... Anlamadığım eşim bunlara neden sessiz kalıyor... DARLYDIXON

Allah sabır versin sana yeğenlerine karşı iyi davranması çok güzel ama kendi borçları varken başkasının lüks ihtiyaçlarını görmesi çok abes A

yazılanların hepsini okuyamadım ama sana tek söyleyeceğim sey eşini aslaa ailesine yanlız gönderme ve orda yatılı kalmasına müsade etme. sende git tıka kulaklarını otur kocanın yanına.. A

Merhaba; Merak ettim şu birkaç günde bir gelişme olmadı mı diye ama yok gibi sanki. Haklılığın öyle su götürmez ki insan ne diyeceğini kestiremiyor. Ailesinin eşini bekar olarak görmesini anlarım çünkü işlerine öyle geliyor. Öyle görmek ve çocukları o durumdaymışçasına rahat davranmak istiyorlar. Hayata da geçiriyorlar anladığım kadarıyla. Ama bunu eşinin gelip sana söylemesi de abes, bir nevi ailesine olan tepkini arttırmak bu. Düşünememiş diyelim. Yanlız bu halde bir evliliği yürütmek çok zor. Bence bir an önce bir çözüm bulmak lazım. Konuşarak halletmek tabi ki en güzeli ama becerebilseydiniz zaten buraya yazmana gerek kalmazdı. Suçlu insan psikolojisiyle konuşmayada yanaşmayıp tartışmaya çeviriyordur. Haklı insanın karşısında söyleyecek söz bulmak zor çünkü. Ailesinin savunulacak tarafıda yok. Neyin arkasında duracak oda haklı. Susmak ve hiçbirşey yokmuş gibi davranmak işine geliyor. Ne düşünüyorsun peki? Ne yapmayı istiyorsun şu durumda? Bence en önemlisi bu, yani gerçekten ne istediğin? A

teşekkür ederim beni anladığın için buzprensesy... o yorumu okuduktan sonra sinir oldum ne yalan söyliyim... Geçen yıl bilgisayar bugün araba yarın başka bir şey, hayır hastalık olur yokluk olur, ozaman ben derim yardım et diye ama öyle de değil, benim evim yok onlar ev aldılar, benim çocuğum yok onlar kendilerine güvenip 2 çocuk yaptılar... Bende 5 yıldır hep bekledim, borcum derdim bitsin öyle yapayım diye şimdide kendi geleceğimden şüphe ediyorum... A

öncelikle mrblar. sizin gibi benimde eşimin ailesi ile problemlerimiz olm kendimiz yaptık... uştu. eşimin ailesinde en ufak bir yardım görmedik... herşeyi kendimiz yaptık... ufak ufak eşyalarımızı para biriktirdik aldık. ama şimdi düşünüyoruz eşimle iikide bişey yapmamışlar diyoruz. kimselere gebeliğimiz yok diyoruz... bir çorap bile görmedim düşünün artık... ama eşim hep ailesinin yanında oldu ilk zamanlar öfkeliydi tabi yine hatırladıkça kızdığı bir çok şey var... ama unutmamak gerekir ki sonuçta ailesi atamaz satamaz... bu durumda ben eşime hiç karışmıyorum desem yeridir. eşim yine bir eksik olduğu zaman koşar, ihtiyaçlarını karşılar.. ben diyemem ki yapmıcaksın... annesidir babasıdır diyorum ve ilgilenmiyorum... ama şimdi bizden iyisi yok... biz evlenirken eşimin babası eşim için o bana ne yaptı da ben ona neyapıcakmışım diyordu düşünün artık.. şimdi de ben senin için herşeyi yaparım diyor.. eşimin sayesinde babası rahata erdi... ama ben bunları mesele yapmıyorum istemiyorum eşim ailesi ile benim aramda kalsın, bocalasın... aynı durumda bende olabilirdim o zaman ailemin yanında olmıcakmıydım... sırtmı çevirecektim, asla... bence sabırlı olmayı deneyin, görmezden gelin bırakın ailesi ile görüşsün, isteklerine cvp versin... birgün gelicek oda sıkılıcak ve durun demesini ve yok demesini bilecektir.. bence mümkünse eşinizin aileleri hakkında ileri geri konuşmayın derim, ilişkinizi yıpratmayın... bakın şimdi birbirinizi seven iki insan neduruma düştünüz.. inanın hiç değmez... kimse için eşinle kötü olma derim cnm... iyilik yap denize at demişler.. eşinizin şu anki durumu çok zor. siz olsanız neyapardınız aynı durumda?... sizde susmayı tercih ederdiniz sanırım... bence evliliğinizi boşanma noktasına getirtecek bir durum yok... tabi bu benim nacizane görüşüm.. hakkınızda hayırlısı olsun cnm... karar senin, hayat senin...:80: A

Malesef sabit bir gelirimiz yok, serbest meslek olunca eşimin işi takip etmek imkansız, bi ara çok kafa patlattım ama olmadı, beceremedim, gelir ve gider her ay değişiyor malesef... Ailesine olan harcamaları anlamadım değil aslında ilk başlarda makul değerlerde olduğu için göz yumdum, kesinlikle karşı çıkmadım. Sonrasında onlardan gelen tepkileri gördüğümde yapmaması için elimden geleni yaptım. Hatta hakkımı helal etmiyorum, benim rızkımı kıymet bilmeyen kişilere veremezsin dedim... Fakat ben öyle dedikçe hep daha fazlasını yaptı eşim, her seferinde meblağlar artmaya başladı, bende salak gibi aman üç kuruş para biriktiriyim borcumuz var diye, elimi cebime sokmaya çekinip durdum, sıkıştığında maaşımıda verdim ve iş buralara geldi... İşin en kötüsü ne biliyormusunuz beni kırmak pahasına bukadar verici davranırken ailesinden kendisine bu zamana kadar bir çift çorap bile gelmedi... Kardeşi işe başladı, maaşından beş kurşluk bir hediye almadı abisine, ne bileyim ablası geldiğinde hiç bir şey yapmadı ve benim kocam bunlar normalmiş gibi davranmaya devam etti. Bunun yanında da bir doğum gününde annem hediye almadıysa buna üzüldü, şunu unuttu ki hayatında ilk hediyesinide annem ve benden almıştı... Benim anlayamadığım insanlar nasıl bu kadr nankör oluyor, her gece dua ediyorum Allahım bana sabır ver diye, yoksa gerçekten işim çokk zor... B

Bizde uzaktayız evlerimiz arasında 60km var, benim ailemlede aynı şekilde... Yalnız ben hafta sonları aileme gidiyorum yada eşimle birlikte gidiyoruz, eşim ailesiyle 1-2 saat geçirdikten sonra 5 yıldır hep benim ailemde kalıyoruz... Annemde ailesini tanıdığı için neden oğlum demedi hiç birzaman... Haa son 2 yıldır falan eşim yiğenlerini bahane edip bir kaç kez kaldı orda, ablası yiğenleri, kız kardeşi de uzaktalar, onlar geldikçe gittiği için başta istemesemde sesimi çıkartmıyorum şimdi... Benim derdim gidip geldiğinde bizimkisi kendine gelemiyor, doğru düzgün konuşmaz, beş karış suratla gezer, yemez içmez, bu hep böyle oldu... Ben sadece benim rızkımı verme diye baskı yapıyorum ama ben yapma dedikçe inadına dahada fazlasıyla karşılaşıyorum... Ben 3 yıldır belki dahada çok oldu görüşmüyorum zaten, onların zaten gelme gibi derdi de yok ... Anneyle babayla hiç yüz göz de olmadım, sadece babası bana ben şunu yaptım bunu yaptım dedi en son evime geldiğinde ondan sonrada eğer bunları yüzüme karşı söylüyorsanız daha da konuşacak birşeyim yok diyip odama çekildim ve son noktayı koydum böylelikle 3 yıl geçti, kardeşleri de annelerinin söylemleriyle tavır aldılar zaten baştan beri böyledi, kişiliksiz insanlar... Umrumda bile değil, ama nedense onların her istedikleri oluyor, bu nasıl bir şey onuda anlamıyorum ama oluyor işte, size şu kadarını söyliyim kız kardeş yemin ederim bu yaşa geldi çarpım tablosunu ezbere bilmiyor vee öğretmen oldu, kimseyi küçümsemiyorum ama böyle işte ben kpssden 85 aldım hala atanamazken 40 puan alıp da öğretmen olup aklı sıra caka satıyorlar... Yolda görürler selam vermezler, türlü türlü basit hareketler, işte bende hiçbir şey yapamadığım gibi sadece derdimi burda anlatırım ((Yine konuyu dağıttım sanırım, o kadar doluyum ki yine, içimde ne fırtınalar kopuyor bir bilseniz... Kopmak ayrılmak o kadar zor ki, düşüncesi bile çıldırtıyor beni ağlama krizine giriyorum aklımdan geçirdiğim an... Eşim alıştı artık benim tavrıma, ama gerçekten tehlikeli insanlar yarın çocuk olursa nasıl başedecem hadi şimdi görmüyorum olup bitiyor kendi içimde yaşıyorum herşeyi... Ama yarın acaba eşim yanımda olabilecekmi, inanın bilmiyorum ve sanırım yaşamadan da öğrenemiyeceğim... nevgul61 Hayat

Aynen canım bende senin gibi pozitif düşünce olayına takmış durumdayım, kuantumla ilgili kitaplar okumaya başladım. Fakat bir şeyler sanırım yarım bende, ya kendimi tamamiyle veremiyorum yada inanmıyorum, henüz çözebilmiş değilim... Şimdi herşey üstüme üstüme geliyor, hayalini kurduğum gerçekleşmesini istediğim bir takım şeyler daha da uzaklara gidiyor... Neyse ama yaşayıp göreceğiz bakalımm.. Sessiz şiddete gelince gittiğim psikolog bana şunu demişti ' bir kocanın karısını dövmesiyle aynı şeyi yaşıyorsun demişti' önceleri saçma gelmişti sonra düşündüğümde fark yoktu, hatta benim yaşadığım daha kötüydü... Tokat atan adamdan çabuk nefret edebiliyorsun, ama susan adama karşı yorum bile yapamıyorsun... Hep içine atıyorsun ve günün birinde çöp patlamaları gibi bummmm, her şeyi yerle bir ediyorsun, ben şu anda bunu yaşıyorum... İçime atmaktan yer kalmadı ve patlamak üzereyim... Buarada eşim benimle konuşmak için ilk adımı dün akşam attı, sanırım kararlı olduğumu gördü ama henüz birşey konuşmadık... Haa eminimki ben sorgulamadığım sürece hiçbirşey yokmuş gibi davranmaya devam edecek, ama 2 gün sonra aynı şeyleri daha ağır bir şekilde yaşayacam... Yine beklemedeyim anlaşılan, Allah benim ve üç aşağı beş yukarı aynı sorunları yaşayan sizlerin yardımcısı olsunnn... hayatbeceriksizi

Hayırdır bu nasıl bir tepki, anlaşılan sende emeksiz kardeş parası yiyenlerdensin... Sana şunu söyliyim evimdeki gelire emin ol katkım var haa geçmişte çok daha fazlaydı ve ben aktif çalışırken ailesi benim paramla caka satıyordu, bide arkamdan nasılsa gelin tutumlu o çalışsın biz yeriz muhabbeti yapıyordu... Valla kimse benim hakkımı rızkımı ben kendimi sıkarken şuursuzca tüketemez, şu aşamada kocamında eviminde muhasebesini yapmak en doğal hakkım, Allah'a şükür neyin ne olduğunu kavrıyacak kabiliyetteyim, kimseye emeksiz ver yiyeyim demediğim gibi hakkımı da helal etmem... Lütfen bir yorum yaparken lafın nereye varacağını düşünün, herşey aldatıp karıyla kızla kumarla yemekle olmuyor, evlilik de öle tek taraflı yürümüyor... Sen razı gelebilirsin fakat ben gelmiyorum...

doldurmuşlar diyoruzda dolmasın oda hayret birşey!!! bırde benım anlamadıgım olay var sen neden 5 yıldır ailesıne gitmıyorsun? yanı her evde olur öyle dedıkodular falan sende bıraz aksi gibisin kusurabakma inatçısında. bana tavrın öyle geldii... A

canım seni çok iyi anlıyorum bende yaklaşık 6,5 senelik evliyim ilk yıllarda Allah herkese benim kocam gibi birini nasip etsin diyen ben şimdi keşke olmasaydı diyorum, sorunlarımız birebir aynı deil belki ama yaşadığımız acı sıkıntı üzüntü ortak. inan içimde eşime karşı hiç bir sevgi yok şuan. bizim sıkıntılar maddi işle ilgili eşimin iş konusundaki saçma kararları doğru dürüst maaaşlı sigortalı bir işte çalışmayıp kendi işim diye tutturması yaniii çoook zor bende öyle daralıyorumki bırakıp gidesim var ama olmuyor çünkü ben anneyim 5 yaşında bir oğlum var hiç birşeyi anlayabilicek yaşta deil sadece anneside babasıda yanında olsun istiyo hep mutlu olalım kavga etmeyelim istiyo. ben çalışmıyorum ailemin maddi durumu çok iyi deil yani keşke senin gibi bir mesleğim olsaydı ama yok neyse çok uzattım eşlerimizi her affedişimizde birdahaki sefere üzüntüler dahada artıyor daha çok kırıyolar önce ağlamana üzülmene dayanamayan adam sonraları öff deyip odayı terkediyo hayat zor evlilik çok zor Allah hepimizin yardımcısı olsun A

Ne olmuş yaşına... Senin yaşında daha yeni evlenen insanlar var... Milletin ne dediğini çok önemseme... Sen kendini hazır hissettiğin zaman çocuk sahibi olmak için girişimde bulunursun zaten...

ne zaman istersen anlatabilirsin dinlerim cnm. bizde eşimle 96senesinde tanıştık,99 senesinde sözlendik ilerleyen bi tarihte de nikah yaptık çünkü babam söylenmeye başlamıştı laf olucak diye haklı olarak. kendi imkanlarımızla evlendik. eşimin ailesi bu nikah bozulsun düğün yapamıcaz bile dedi. bu iş bozulur diye çok bekledik bile dediler yüzüme karşı. neyse biz 3kuruş paramızla bişeyler yapmaya çalıştık eşimle ve nikah tarihimi bile kendim koydum. kuzenimin gelinlik ayakkabıları ile 1 defa prova edilen bir gelinlikle evlendim. ben evlendiğimde evimde bir sürü eksik vardı ama onlar evime geldiklerinde herşeyi kendileri yapmış gibi gururluydular. kışın şubatın soğuğunda düğünümüz oldu, artık milletin çenesi kapansın istiyorduk çünkü. gelin almam bile olmadı. arabayı herşeyi bizim taraf ayarladı. eşim annemin evinde damatlığını giydi. ailesiyle arası serindi. ama sonra biz evlenince hepsi sokulmaya başladı. gelmeler, gitmeler. bende sinir oluyordum zaman zaman bu duruma. ama baktım ki eşim arada kalıyor, onun için ses etmemeye başladım. eşim babasının emekliliğini ödedi, evlerinde ne eksikse yapmaya çalıştı. daha bugün ailesinin evine parke yaptırdı. ben hiç sesimi çıkarmıyorum. çünkü kendi kazancıyla yapıyor, kendi evinide ihmal etmiyor. evine de çok düşkün bu durumda ne diye huzursuzluk çıkarayım ki. şimdi benden kıymetlisi yok. bir gelin daha aldılar ona herşey yapıldı. çeyizleri falan. ben bir çorap dahi görmedim ama olsun. ben Allah'a havale ettim onları. herşeye rağmen görüşüyorum. boşver biraz geniş ol. kime ne istiyorsa yapsın. bizimde çocuğumuz yok henüz. olunca da bu şekilde davranmaz sanırım. neler yaşadım neler ama boşvericeksin geçmişi geleceğe bakmak lazım. A

Bence onun ailesi yüzünden yuvanı yıkma beraber onun annesine git ama konuşma, yüz verme bu para olayı değil sana değer vermeme olayı aslında L

bence senınkısı kıskanclık degıl bende olsam senın gıbı dusunurdum, hem tatıllerı nıye senın parandan cekılıyo sız pek aıle gıbı degılsınız galıba esın aılesıne gelınce her seyı oduyo ama ıkınızıe gelınce pek ıcınden gelmıyo galıba insan buna cıdden sınır olur

Allah yardımcın olsun zor bir durum başlangıcın aynı bana benziyor ama biz daha bir yıldır evliğiyiz geçmişimizde beş yıl kadar var sanırım aynı senaryoyu yaşıyoruz seninle ben 6aylık bebeğimi karnımda öldüğü için kaybettim ama eşimin kardeşlerinden bir arayan bile olmadıgı gibi kimse de zor günümzde yanımıza gelmedi ama bi paraya ihtiyaçları olsa hemen ararlar . push ; A

orası muhakkak ama sorun eşiyle değil eşinin ailesiyle, it ürür kervan yürür diye bi söz var, onlar konuşsun dursun, karşı tarafın istediği şey zaten ayrılmaları, konu sahibi önce bir psikolojik destek alsa, eşiyle konuşsa, orta yolu bulsa, üzerine bir de bebek olsa bana göre düzelir herşey, bebek olması için herşeyin dört dörtlük olmasını beklerse bana göre bebek hiç olamadan iş bozulur, D

toplum olarak ne kadar "elalem ne der"ciyiz yav, sinir oluyorum şu huyumuza. lafım kardeşine.

Bestceny haklısın ama bir de şu var, kayınvaldesi ile eşinin olmadığı bir ortamda karşı karşıya kalacak, sözler ağırlaşacak. Kaynanası da kesinlikle bir şahit bulacak ama o arkadaş şahit bulamadığı için zor durumda kalabilir ve kaynanasının eline çok güçlü bir silah geçer, oğlum senin bu karın var ya dan başlar ya da başlar eskileri ısıtmaya. Bu yüzden kaynanaya gidilip ya da tel açılıp böyle bir konuşma yapılması taraftarı değilim. Haklı iken haksız da olabilir. Biraz daha bekleyip uygun bir ortamda dikkatli kelimeler seçilebilir. Haklı iken haksız konumuna düşmek çok zor. K

ben anlayamıyorum canım başkaları yüzünden biten sevgileri, evlilikleri... hani diyorsun ya eşim hesap sormadı onlara hep beni oyaladı ne olursa olsun onlar anne baba sı of bile dememesi lazım... güzellikler anne babası ile konuşabilir kırmadan o kadar... şimdi sen onları sorun edip eşin den ayrılsan ki, anladığım kadarıyla bu ailesi dışında başka probleminiz yok iyi mi olacak mutlu mu olacaksın... ne kadar emek vermişsin birazdaha sabırlı ol istediğin gibi bebişte yapın daha huzurlu mutlu olursunuz... çünkü siz anlaşamayan bi çift değilsiniz... sizin tek sorunuunuz eşinin ailesi... gitmemezlik yapma ne olur sanki ayda yılda gitsen 1,2 saat otursan ne kaybedersin... sevmesende belli etme kandır he he de geç... benim kayın pederim azıma küfür etti oros. çocuğu dedi bana ve bunu hak edecek bir şey yapmadığım halde sabırlı oluyorum eşim güzel güzel anlattı ona ve beni savundu ve bende asla istemem babasına karşı gelip bağırmasını çünkü yarın benim çocuklarımda babasına bağırmasınlar diye... çok zor hiç tanımadığın insanların hep hayatında olması... allah hepimize sabır versin inşallah bizde böyle anne babalar olmayız...

bu aileler yokmu herseyi mahfeden onlar en guzeli cok uzakta bir yere yerlesmek... icinde ona karsı sevgi kalmadıysa bosanmak en iyisi ailenin karsı cıkmasıda anlamsız eger sorunlarını cozmek isteyip duzelmesini istiyorsan baska tabi gidip bir yerden yardım almak en iyisi... A

canım benimkide aynı benden destek bekliyor ama ben güvenemiyorum daha önce iş konusunda hataları oldu ve çok zor günler geçirdik hep benim annemler destek oldu ve ben eşimin yine aynı hataları yapıp yine o zor günlere dönmekten korkuyorum birkez daha kaldıraramam çünkü. benim eşimin durumuda düzelsin benimkinin aileside aynı seninkiler gibi olur eminim. benim eşimde ne yardımlar etmiş benden habersiz ama o kadar çok kafa yordumki bunlara, işte niye bizden bekliyolar sen artık evlisin düşsünler yakamızdan yada zor durumdayken niye yardım etmiyolar diye hiç bişey deişmiyo kendimi yıprattım sadece, kendimi ailemi üzdüm başka hiç bişey deil. şimdi sadece eşimin çok para kazanma hırsını yenmesini kendini yükseklerde görüp bunu herkese böyle anlatmaktan kurtulmasını ve ben ne yapıyorum demisini istiyorum sadece ama çok da zor bi ihtimal gibi . push ;

bence biraz ayrı kal eşinden. hakkında hayırlısı olsun canım A

Dimi ya aslında en mantıklı şey bu, bende yıllardır aynı şeyleri savunuyorum... Ama nerdeeee, eşimin işleri çok yoğun, hafta sonları bile çalışıyor... Bende ona madem bu kadar çalışıyorsun çalışıpta kendimize vakit ayıramadıktan sonra ne nalmı var diyorum, öncesinde haklısın diyor ama sonra hesap yapmaya başlıyor... Hatta ben geçen hafta kar tatili yapalım dedim kayak falan yaparız dedim otelleri araştırdı ve çok pahalı olduğunu söyleyip topu bana attı. Bende ses etmedim, çünkü ver maaşını dediğini duymak istemiyorum artık... Çünkü her yaz böyle oluyor, tatile gidiyorsak benim maaşımla gidiliyor... Ama ailesiyle vakit geçirilince ne iş kaybı ne para kaybı oluyor... Ben anlatmaktan yoruldum artık, inanın... Sanırım dediğin gibi en iyisi uzak bir yere taşınmak, çünkü sorunlar büyüyecek ablasıda bulunduğumuz ilden ev almış taşınacakmış, Yine çok sinirlendim, kusura bakmayın... ciykinkuybaa

Aslını sorarsan bende farkındayım bu sorunları yaşayan tek ben değilim... Umursamak konusuna gelince başaramıyorum, hafta sonu eşim ailesiyle olacak diye daha şimdiden afakanlar bastı beni... Nedenmi çünkü gittiği gibi gelmiyor, gidince beni unutuyor ve maddi manevi sömürülüp geri dönüyor, bunun ceremesinide ben çekiyorum... Ha artık maddi açıdan bende sıkmıyorum kendimi, ama kim ister 1 hafta yanınızda 5 karış suratlı gezen bir adamı... Tek olması gereken eşimle bunu konuşmak ama konuşamadığımız tek konu, yada aklı salim birinin onu aydınlatması... Ben demiyorum ki ailesiyle görüşmesin, sadece onların bize verdiği zararı onları ödüllendirerek karşılığını vermesin tek derdim bu... Haaa şunu da çok iyi biliyorum, eşim maddi açıdan kendini çektiği anda çok daha kötü bir felaket gündeme gelebilir... Eee bu bir ömür nasıl çekilecek peki, bana da yazık değil mi? Bende şimdi sırf eşim bana yalan söyledi diye bende kendim gibi davranamıyorum... Ben paramın hesabını bilen oldukça tutumlu bir insanım mesela, hal böyleyken bulduğum çıkış yolu o ailesine yapıyorsa bende aileme kendime harcayım... Ama şunuda görüyorum ki ne ben annemi bu şekilde memnun edebildim nede kendimi... labellevie Guru Anneler

Sena; tam da duymak istediğim şeyleri yazmışsın, aklımın bir köşesinde olupta amalarla boğuşarak diplere sürüklediğim gerçekler sanırım... Psikolojik yardım elbette alıyorum hatta birliktede aldık eşimle ama terapistin dediği tek şey 'eşin kendisini ailesine kabullendirme çabası içerisinde'... Bende nasıl yapacaksa yapsın ama beni yerler altına sermeden yapsın dedim bunca zaman, ama ipin ucu çoktan kaçtı... Yapılacaklar yapıldı, alınacaklar alındı, verilecekler verildi, devamını kontrol etmeye gücüm yok açıkçası... Çünkü o kadar çok yoruldum ki, çıkmazdan çıkmaya çalıştıkça ikimiz birlikte dibe sürüklendik, içimdekileri söyledikçe tam da zıttıyla karşılaştım hep, eşim hep şunu der 'bana müdahele etme'... Benim ailesine karşı sergilediğim tavrı kabullendi sanırım, çünkü gerçekten de haklı bir tavırdı... Ama öyle komik olaylar başgösteriyor ki ne kadar önemsemiyorum desende eşimin durgunluğu, hayattan kopuşu kalbimin bir tarafını inceden inceye kanatıyor... En son geçenlerde babasıyla karşılaştık, sadece merhaba dedim ve kafamı çevirdim, arabadan da inmedim, eşim bir şey sölemesede kırıldı bu tavra, sen o hareketi babama değil bana yaptın diyor... Bende sırf senin hatrın için selam verdim aslında onu bile haktemiyor dediğimde ses yok... Çünkü yalnızken karşılaştığımızda onlarda bana yada aileme selam vermiyor ama başkalarının yanında şeytan kostümlerini giyinerek hiçbirşey olmamış gibi davranabiliyorlar, bu da bana oldukça ters bir durum... M

Süper bir çözüm ne bileyim bundan da emin olamıyorum ki, diyorum ya eşim çok iyi bir insan yiğenlerini aldıklarını anlatsam şaşarsınız, benimde amcam dayım son derece varlıklı insanlardı ama kesinlikle bu kadar çok şeyi birarada görmedim... İşin kötü tarafı konu yiğen abla kardeş olunca gözü borç dert de görmüyor... Bi umut benimkide ben zaten çocuğum için herşeyin en iyisini yapacağım için oda karşı çıkmayacağından sorun çözülür... Bu seferde onların kıskançlık krizleriyle baş etmek gerek ya neyse o ayrı bir mevzu... Alıp vermenin dışında beni asıl korkutan eşimin çocuk olduktan sonra durumu nasıl idare edeceği... Evelndiğimiz günden beri sergilediği tavırı sergilerse bu tam bi felaket olur... Çünkü ailesinin tehlike boyutunu azaltmak adına maddi manevi hep verdi... İnnaılmaz tavizler var bunun açılımında... Ha ben gözüm görmediği için kendi kendimi yemenin dışında pek bir şey yapamadım... Geçenlerde bide bana şunu diyor; 'çocuk olduğunda merak etme ailem seni görmiyecek bile, çocuğunu görmeye gelmeyecek bile'... Eee diye cevap verdiğimi düşünün:)) 'ben onlar torunlarını görmek istediğinde alıp götürecem'... Yani kurda kuzu teslim edecem öylemi dedim ama sanırım bunu herkes söyler:))) Unut dedim bunu, 'bu çocuğun onların da torunu yiğeni olduğu gerçeğini kimse değiştiremez dedim, yalnız herşey adabınca olmalı dedim, önce paşa paşa gelecekler adaba uygun şekilde görecekler ve gerektiği zaman ben kendi ellerimle götürecem çocuğumu başından da 1 dakika ayrılmayacam dedim... Kesinliklede onlarla muhatap olmam ne yerim ne içerim... Nasıl fikir ama:))) Ama malesef kocam bunuda göğüsleyemez, bunulada başa çıkmaz diye düşünüyorum, yine onların istediği ağır basar ve buda bu evliliği bitirmenin son noktası olur... A

Uzun zaman oldu yazmıyorum, forumu hep takip ediyorum ama nedense yazmk hiç içimden gelmiyor... Sanırım herşeyi artık oluruna bırakmayı öğrendim, sinirlerimi aldırmayı başarabildim nasıl oldu bilmiyorum ama hakikaten eskisi gibi sinirlenemiyorum bile:))) Takip eden yada konuyu hatırlayan varmı bilmiyorum ama yaklaşık 5 aydır yaşadıklarımı paylaşmak istiyorum... Eşimle bir şekilde barıştık ve eskisi gibi küsmüyoruz, ne değişti diyeceksiniz dimi? Hiçbirşey sadece ben artık görsemde görmüyorum, duysamda duymuyorum... Bu şekilde nereye kadar gidecek hiç bir fikrim yok... Eşim artık büyüdüğümüzü olgunlaştığımız savunuyor ama sanırım olay bende bitiyor, konuşmadığım sormadığım zaman hiç bir problem yok... Birlikte vakit geçirmek yerine arkadaşlarla vakit geçirince de günler geçip gidiyor... Artık şunu anladım bu yaştan sona ne ben onu değiştirebilirim nede o beni... ... Buarada yeni bi taktik geliştirdim artık bende onun bana davrandığı şekilde davranıyorum, herşeyi paylaşmıyorum , harcamalarımı kısıtlamıyorum en önemlisi de maaşımdan bir kuruş dahi vermiyorum... Hatta geçen hafta tatile gittik, yine bi yeltendi maaşımı almaya ama kararlılığım karşısında ses etmedi, gerçi orda da burnumdan getirdi ya neyse, ben olmak istediğim yerde yapmak istediğim şeylerle meşgul olduğum için gerçekten de mutluydum... Vee neye güveniyorum bilmiyorum ama bi bebğimiz olsun diye bi kaç aydır çalışmalara başladık, haa sanırım bi sorun var tahliller falan normal ama olmuyor... Aslında bunu da takmıyorum, sanırım olmamasının da bi sebebi vardır diye düşünyorum, ama eşim yedi cihana söledi artık istiyoruz diye ve aileside bunu biliyorken iyice stres altında hissediyorum kendimi... Hazırmısn diye sorarsanız kesinlikle değilim aslında çevremdeki herkes hamile ve bana yapılan baskılar beni artık olsun bi bebek demeye itiyor... Sonundaki felaketi düşünmek dahi istemiyorum ama yinde kendime engel olamıyorum, baksanıza kaç yaşına geldim, ha deyincede olmuyor, ya bi sorun varsa olayına fazlasıyla takık durumdayım, sizce ne yapmalıyım...

O yada bu nedenle evde iki yabancı haline gelmenin önüne geçebilseniz bu duruma dur diyebilseniz belki sorunlarınızı aşıp eskisi gibi olabilirsiniz. Bunun yöntemi de yardım almak bana göre.

lütfen düşünmeden yorum yapmayalım. isteklerını mı almıyor ıhtıyaclarını mı karsılamıyor demıssınız ya zaten kadın karsılamadıgı ıcın acmıs konuyu. biraz oturup düşünseniz anlardınız zaten. kadın evin muhasebesini yapmakta cok haklı. yegenlerının annesi ve babası alsın ıhtıyaclarını. herseyın bi yolu yordamı var. herkesın ailesi var ve herkes kendı ailesinden sorumlu. tabıkı yegenlerıne veya ailesine yerı geldiğinde yardım edilir ama herseyın bı sınırı vardır. akülü araba cok gereklı bi ihtiyac değil. evin borcları dururken akülü araba almak ona mı kalmıs. I

kardeşiniz aynı evliliği yaşasaydı emin olun bir kalemde boşanırdı sizin vereceğiniz tepkileri önemsemez hayat benim hayatım derdi. anneniz evet boşanmış, sizi okutmuş evlendirmiş fakat sizin evlendirmeniz gereken bir çocuğunuz yok bu sizin avantajınız.2 yıldır çalışmamanın verdiği bir önyargı ve korku da var sizde çok iyi anlıyorum. zaten tek başına ayakta kalmak başlı başına zorlu bir durum. fakat kocanızın yaptığı suskunluğu nereye kadar sürdürebileceksiniz bu da uzun vadede kaldırılabilecek birşey değil. bence kocanızla ciddi ciddi bir konuşma ortamı üretin. dertleşme içini dökme misali. gerçekleri konuşun belki eşiniz kendi hatalarını görebilir bir toparlanma sürecine de gidebilirsiniz. bunu belki üstü kapalı birkaç kez denemiş olabilirsiniz o da konuyu saptırmış olabilir. ama kesin bir konuşma yapmayı deneseniz?enazından aklınızdaki bazı sorulara çözüm bulmuş olursunuz. ne dersiniz?

Kızlar yine ben geldim, günlerdir zombi gibi oldum gözüme uyku falan girmiyor artıl, Allah'ım sen benim akıl sağlığımı koru... Geçtiğimiz hafta sonu eşim ailesiyle görüşmeye gitti, neyseki gece kalmadı fakat tüm gününü onlarla geçirdi, malum yine alış veriş merkezinde ihtiyaç karşılama olayları. Neyseki bu sefer gittiğinde aradı sordu ki hiç yapmadığı bir şey, gerçi sonrasında nedeninide anladım ya neyse... İftara geldi eşim, başladı yiğenlerini anlatmaya, benim yanıma getirmek istiyormuş çocukları biri 2 diğeri 7 yaşında falan çocukların, önce bakarız dedim... Sonrasında düşündüm Allah göstermesin bişey olur sonra al başına belayı, dedim olmaz ben el kadar çocukların sorumluluğunu alamam ki ben olsam asla onlara yalnız başına göndermem çocuğumu... Eşim de ne olacak falan derken yoğun bir hafta geçirdiğimiz için bi daha konu açılmadı... Buarada bana karşı da inanılmaz iyi eşim, ilk defa gidip geldi ve surat yapmadan günler geçti... Sonrasındada iş ortaya çıktı, bi gün geldi, yiğenine akülü araba alacakmış bunu söylüyor... Olmaz dedim, ona o arabayı alacak o evde bir sürü insan var onlar alsın dedim ki sen zaten gidip pahalı pahalı hediyeler alıyorsun harçıklıklarını veriyorsun, gezdiriyorsun falan falan... Eee ne olacakmış, onların maddi durumları müsait değilmiş... Bizimde değil dedim, herkes gidip tatile gitmeyi ev alıp taksit ödemeyi biliyor, biz 5 yıl oldu daha çocuğumuz yok. Neyse kapat bu konuyu beni şaşırtıyorsuun dedi ve gitti... Ondan sonra bir baktım akşam eve geldi kardeşimle birlikte, bana araba alacakmış falan falan... Ki o araba kaç yıldır alınacak, ki bizim için çok lüks bir şey çünkü daha kendi arabasının kredisi işle ilgili krediler falan ödeniyor... Bi bakıyorum bu kadar borcun içinden nasıl kalkıyor ve ailesine karşıda nasıl bu kadar bonkör oluyor anlayamıyorum... Derken yine olayın üstünden bir kaç gün geçti, malum ramazan hep dışardayız misafir falan konuşamıyoruz... Bu akşam sordum işler nasıl nasıl döndürüyorsun çarkı diye ki benden aldığı paralarda vardı kaç yıldır verecek ses yok hala, habire kredi çekiyor... Allah sonumuzu hayır etsin... Sormaz olaydım bu soruyu bi parladı ki sorma, görmüyormusun paramı toplayamıyorum, işler ters gidiyor diye ee bu 5 yıldır böyle dedim, o zaman, biraz tasarruf etmeyi denesek dedim... Tamam vercem paranı sabret dedi ve gitti yattı, ben bu adamla nasıl konuşacam anlamadım gitti... Şimdi merak ediyorum akülü arabayı aldımı onun için mi bu kadar agresif diye... Çünkü geçtiğimiz yıllarda diğer yiğeninede bilgisayar almak için aynı şeyleri yapmıştı, olmaz, dedim gerekçelerimi öne sürdüm haklsın dedi ve bikaç ay sonra gözüme soka soka aldı götürdü... Şimdide aynı şeyi yaparsa deliririm ben, artık tahammül edecek halim kalmadı... Hadi şimdide bir şeyler diyinde şu çaresiz kıza kendime geleyim:))) N