bakın o daha çocuk. her donem her gün yeni huy ve davranış değişikliği gosterecek. keşfettikçe değişiecek değiştikçe gelişecek. zararlı olacak her ruşlu şeyı ortadan kaldırın. herşeyi karıştırmak ısteyecek ve sız engel olmayın bırakın keşfetsin. ınsanız oluyor bazen oyle. annelik oyle birşey Purpplee Süper women Anneler

Ya siz etiketleyince gördüm, bu mesajını hanımefendinin. 3 günde babasını unuttuğunu dolayısıyla bebeğine yaptıklarının zarari olmadığını yani unutacagini düşünüyor, doğru mu anlamışım? Yahu artık istenmeyen bir gebelik sonucu dünyaya gelen bireylerin iç dünyalarınin yikiciligindan bahsediliyor. Okuduklarım, araştırdıklarim, bildiklerim, anlatmak istediklerim beynimin içinde horon tepiyor resmen bilgiden, gerçekten uzak yorumları okudukca. Ya her seferinde diyorum, çocuklu konuları okuma diye kendime. Ama bir şekilde içinde buluyorum kendimi. Sonra da üzülüyorum gerveki üzülüyorum. Kendinin farkında olamayan bireylere, birşey olmazcilara, birçoğunun anne olup yaralı bireyler yetiştirmesine... gerçekten üzülüyorum.

Çocuklara tahammül etmenin püf noktasıbence gelişim basamaklarını bilmek. Benimki dönmeye, emeklemeye başlayınca uykusu bozuldu. Yürüyünce de... Sizin için basit ama onlar için büyük olaylar bunlar. Bazı dönemler zorlayıcı bizim için ama onlar için de öyle...

Sert yazmış olabilirim. Ama konunuz bana sanki vicdaninizi rahatlamak için açılmış gibi geldi. Evet sorunlariniz olabilir ama yetişkin olan sizsiniz. Kendinizi regule etmek zorunda olan sizsiniz. Çocuk konusunda çok hassasım. Çünkü gerçekten özellikle ilk 3 yaşta yapılan yanlışlar tüm hayatıni etkiliyor. Siz şu an ki karakteriniz de, ailenizin tutumu ile ilgili. Çocuğunuzun bazı davranışları sizi bdaha fazla kızdırıyor olabilir mesela. Bunlar aslında sizin bebeklik-cocuklugunuzda size verilen olumsuz tepkilerden dolayı tetiklenmenize sebep oluyor. Kendimden örnek vermem gerekirse. Oğluma sesimi yükseltmemek için aşırı zorlandığım, inanılmaz sinirlendiğim durumlardan biri birşeyin kırılması-idi-. Şöyle bir içimi yoklayinca, ben küçükken birşey kırdigim zaman suclanirdim. Telefondan yazmak zor oluyor umarım dediğimi anlayabilmisimdir. Aslinda bir bakış bir söz dahi çocuğun gelecekte kendini yetersiz hissetmesine, suçlamasına, şüpheci olmasına vs. yeter. Çoğunluk biz terlik de yerdik,. azar da yerdik ne oldu diyor ya, gerçekten birşey olduğunun farkında bile değiller. Büyük travmalar değil küçük travmalar zarar verir. Kısacası konu sahibi yanlış yapıyorsunuz, dediklerim siz de bir ışık yaktiysa daha detaylı araştırmak bilmek isterseniz tavsiye edeceğim yazarlar, sayfalar var.

5 dk uzaklaşma fikri çok mantıklı deneyeceğim teşekkür ederim amin G

Hic kendinizi suclamayin. Siz de insansiniz. Duygulariniz var. Hayat filmlerden ibaret degil. Birden fazla sorunla ugrasiyirsunuz. Bu gunler gecsin cok guzel gunleriniz olur olgunuzla. Ben de ogretmenim. Iki kucuk k8zim var. Okuldan kelinde kafam ari kovani gibi oluyir. Kuzlarimla kaliteli vakit geçiremiyoruz. Cok stresli oldugum zamanlar olduAmahayat bu. Onlari seven anneleri var.

Olur öyle arada. Ama daha sakin kalmaya çalışın. Bir de çalışan annelerin bebekleri akşamları bu şekilde oluyor normal özlüyorlar. Ayrıca yürümek Bebeğini için yeni bir beceri ve bu beceriyi her fırsatta göstermek istiyor. Normal... Bakın örnek vereyim. Oğlumun akşam uyku rutinlerini yapar birlikte yatağa gireriz ve günü özetlerim 3 aylıktan beri bu böyle... Bir süre sonra ki bu 15 dk yı geçmezdi uyurdu. Sonra 5. ayda beyefendi kafasını s0rğyerek sırt üstü hareket etmeyi öğrendi. 15 20 gün boyunca buyeni beceriyi uyku saatinde yatakta da yaptı. Çıplık ata ata güle güle yatağı bu şekilde 15 20 dk dolaştı. Ben de yatakta öyle izledim Sonra yorulunca çektim yanıma bi 15 dk da burada uykuya dalması sürüyor. Şu an bu davranışı unuttu. Hevesini aldı. Ben bu süreçte sadece izin verdim. İstediği kadar yaptı kendi yoruldu ve uyudu. Şu anda mesela yeni sesler keşfetmiş onları çıkarıyor bi 15 dk. Yoruluyor uyuyor. Bu bu şekilde sürecek. Gelişiyor ve büyüyorlar. M

Herkes çocuğuna her saniye mükemmel davrandığı için burda, boşluğuna gelip vicdan azabını anlatan bir anneye bu kadar yükleniliyor. Zor yollardan geçilirken olur böyle şeyler, siz de hemen farkına varmış üzülmüşsünüz, çocuklarımızı azarlayınca bile gelip bize sığınırlar, şefkatimizden haberdarlar yani. Annenizin dediği şeyde hiç birşey yok aslında, evde baba da yok anladığım kadarıyla, arada olur böyle şeyler yeter ki büyümesin, kontrol kaybedilmesin.

İş yorgunluğu, boşanma süreci hafife alınacak şeyler değil elbette. Normal bir psikolojide olmamanızı anlarım. Ama yavrunuz daha bebek, hem de anneye en çok muhtaç olduğu dönemlerde. Bütün gün sizi özlüyordur, akşamki hırçınlığı, uyumak istememesi büyük ihtimalle ondandır. Belki babasıyla aranızdaki gerginlik de ona yansıyordur. Biraz uzman desteği alma şansınız var mı? Belki biraz daha sabırlı olmanız, bir sürü şeyle aynı anda başa çıkmanız konusunda size faydası olur. Zor bir süreçtesiniz, insan gerginliklerini, üzüntülerini dediğiniz gibi bir kapıyı kapatıp diğer tarafta bırakamıyor ne yazık ki. Ama bu olumsuz duyguları nasıl yöneteceğimizi öğrenebiliyoruz. Hayat bizi yorduğunda tahammül eşiğimiz de düşüyor ama bu tahammülsüzlükten en etkilenmemesi gereken kişi bebeğiniz. Ne bir suçu, ne dünyadan haberi var, ne de annesinin boğuştuğu dertleri biliyor. O sadece annesini istiyor. O yüzden klişe bir öneri ama bence yardım alın.

su an bende sinir krizi gecirmekteyim. uyusun baslar vijdan azabim. delircem artik. millet 4-5 ine bakiyor ben birtanesiyle bas edemiyorum

Kötü bir anne değilsiniz. Kötü bir dönemden geçen bir annesiniz. Yavrunuz karşısında sabrınızın tükendiğini hissettiğinizde soluklanacak beş dakika yaratıp, bu günlerin geçeceğini, bebeğinizin yorucu olsa da aslından tek istediğinin sizin sevginiz olduğunu, çünkü şu koca dünyada en mutlu ve güvende hissettiği liman olduğunuzu düşünün lütfen. Umarım biran önce feraha kavuşursunuz, hem maddi hem manevi anlamda.

Insallah. Lutfen çocuğu cok sevin baba olmayacaksa 2 kat sevin. Güçlü olun hicbirimizin hayati mükemmel değil ama evlat cok önemli.

Bizde insanız bizimde sabrımın taşabiliyor zaten zor bir süreçten geçiyorsunuz bide bu pişmanlığı yük olarak taşımayın üzerinizde. Siz eminim çok iyi bir annesiniz yoksa bu kadar üzülüp buraya konu açmazdınız. Mesela bugün eve gittiğinizde daha fazla ilgilenirsiniz daha fazla zaman ayırırsınız. Bol bol öper koklarsınız hatta benim yerimede öpün kuzuyu... D

Geçenlerde bir konu açmıştım.17 aylik oğlum hala yürümüyor diye. Uc gün önce yürümeye başladı çok şükür ama o gunden beri geceleri uyumak istemeyen hep yatağın üstünde oradan oraya dolanmak isteyen bir bebek oldu. Akşam 18.30 gibi okuldan eve geliyorum, öğretmenim. Babasiyla sürüncemede bir evliligimiz var ve birkaç ayrılıp barismadan sonra boşanmaya karar verdik. Bununla beraber bikac moralimi bozan meselelerim var, her şey üst üste geldi anlayacağıniz ve çok gerginim bugünlerde. Eve geldiğimde annem bayağı yorulmuş olacak ki oğluma "yemeğini ye sonra doğru yatmaya "dedi, su ile oynamak, kavanozu alıp mama sandalyesinden aşağı atmak, telefon ile oynamak gibi bizim pek izin vermedigimiz seyleri istiyordu çünkü oglum. Annemin öyle söylemesine biraz kırıldım ve oğlumu uyutmaya götürdüm. Aslinda biraz vakit geçirmek istiyordum özlüyor çünkü beni. Yurumeye başlamadan önce 21,00 i geçirmeyen oğlum bıraksak sabahlayacak. Tahammul sınırım geçmiş olduğundan kızdım besige bırakıp çıktım ağladı bakmadım annem gitti beşikten aldı onda iken bile anne diye ağlıyordu sakinleşmedi beni istiyordu. Aldim sakinlestirdim ve bundan 40 dk kadar sonra ancak uyuyabildi ama uyurkenki masumlugunu da görunce iyice içim parçalandi. Ne olurdu biraz daha sakın olsaydım, sorunlarımı da kapının ardında biraksaydim öyle icimi dökmek istedim...

Hepimiz yasiyoruz bunu her gun kendini suclamana gerek yok. Sonucta insaniz, sabrimiz tukenebilir, kaldi ki calisiyorsunuz ve bosanma asamasindasiniz. O bebegin annesi sensin, kacta yatacagina sen karar vermelisin, Bu aylarda normaldir boyle hareketli olmalari, bide odasina koyup aglatma onu sadece cezalandiriyorsun, o anlam veremez senin bu hareketine sadece korkutur onu ve kendini terkedilmis hisseder ve haliyle seni ozluyor senin sevkatina ihtiyaci var, yanlizligi hissetirme kesinlikle, gerekirse yaninda yatir bir kac gun.

Yapmak istediği şeyleri çok kısıtlamayın bence. Hadi telefonla oynamasın ama su ile oynamasında ne sakınca var ki? Merak ediyor öğrenmek istiyor motor becerilerini geliştiriyor. Hep uyuduğu bir saat varsa o saatte yatırırsanız uyuması daha rahat olur. Ayrıca anneniz yorulduysa bile siz eve gelince siz devraldığınız için dinlenecektir. Yatırmak yerine oyun oynayıp yorulmasını sağlarsanız daha çabuk uyur sanırım. Bir de öğlen uykusunu ne zaman kaç saat uyuduğu da önemli. 3te yatıp 5te kalkarsa 9da uykusu gelmez mesela.

Öle sey dermı hiç canım. O onun canının canı. Bence sız streslısınız.

Işe 1 de gidiyorum yazmadiniz. Annenize bozulduysaniz da egitimcisiniz odaya goturunce uyutma cabasi yerine odada vakit gecirseydiniz. Annenizin bası şişmiş yorulmus o da dinlenirdi. Ozel hayatinizda sorunlar olabilir ama cocuga tahammül gerek nefes alıp gelmissiniz işte o ise ev hapsinde. Azıcık anlayış lazim dunyaya zorla geleyim demedi ki daha cok sorgulayin kendinize kızın bence daha cok kızın yoksa normalleşir ve artar ruhen tukenmis sevgiye aç birey yetişir. Annelik sabır işi.

Kendini suclama mükemmel değildir hic bir anne ama daha sabırlı olmak şart gibi cocuk büyütme işinde. Bence annen de kırıcı konusmamıs sen alınmışsın yaşadığın diğer olayların stresiyle. Hayat inişli çıkışlı bir yol, bebeğinin en güzel zamanlarını iyi değerlendir geri kalan her şey boş

Yapmayın etmeyin Cocuk hafizasi çok güçlüdür. Olaylari unutur ama hisleri unutmaz. Sinirli olabilirsiniz ama kendinizi sakinlestirecek yollari yine siz bulmalisiniz. Bakin cahil cuhela da degilsiniz, az bucuk psikoloji egitimi almis bir ogretmensiniz. Nedir kendinzii sakinlestirmenin yolu sizce? Mesela ben (5 yildir falan. Ofke problemimi aşmak icin kisa bir sure yoga öğrenmiştim) birkac saniye sadece ortamdan soyutluyorum kendimi ve gercekten bu seyi soylemek isteyip istediğimi dusunuyorum. Boylece is yerinde bana sataşan gerizekaliya karsilik verirsem canımın sikilacağını -her gun ayni odada olduğumuzu bildigim icin susmanin daha hayirli oldugunu farkedip onu gormezden geliyorum. Ya da annem kirk yilin basinda haftasonu evde durmusken bana "kasapa git manava git" diye birseyler soylediginde normalde "uuuufffff evde oturduguma pisman edecen illa. Giyinip evden cikacak enerjim olsaydi gezmeye giderdim zaten" diye cemkirmek isterim. Ama sonra birkac saniye düşünüp "şimdi hayir diyecegim, iyi ben giderim diye trip atacak. ben gitmezsem o gidecek, vicdan azabi çekecem. Deger mi?" Diye düşünüp evden cikip almaya gidiyorum. Sadece birkac saniye kendimi ortamdan soyutlayip "bunu soylersem ne olacak?" Sorusunun cevabını düşünmek cogu zaman beni gereksiz tartismalardan streslerden uzak tutuyor Size de bunu tavsiye ederim. Ya da geliriniz de var, birkac seans ofke kontrolü icin terapi alabilirsiniz. Ben de bir konuda terapi almak istiyorum, bu aralar arastirmadayim. Oyle fahis fiyatli degil tum psikologlar. Bence kendi ve ailenizin huzuru icin bir psikologun kapisini tiklatin

Çok yüklenmeyin kendinize belli ki zor zamanlardan geçiyorsunuz. insaniz hepimiz her zaman aynı sevecenlikte olmayabiliriz. D

Anneniz kırıcı bir şey dememiş ki, Siz " evet biraz oynayacağız ve sonra hemen uyuruz Tabi " diyip bu şekilde yapabilirdiniz, yapabilirsiniz. Bu sizi elbette kötü bir anne yapmaz. Olaya anneliginizle değil yavrunuzun duygusuyla bakın. Özlüyor sizi. Yeni yürüme ve keşfetme çağında. Yaptığı her şey çok normal. Elhamdülillah, bunları doğru seyrinde yapan bir canınız var.. Hepsi geçecek biliyorsunuz. Ne güzel bir mesleginiz ve bir can yoldasiniz var. Emanet edeceğiniz annenizde yanınızda. Yolun ortasına gelmişsiniz be. Sonrası kolay ki.

İşte o gün vicdan azabı yaşayıp bütün gece kendinizi sorguladınız. Sorguladığınız zaman meselenin çocuk değil, sizin yorgunluğunuz veya psikolojiniz olduğunu görüyorsunuz. Bu ; sonrası için sizin anne -çocuk ilişkisinde gün geçtikçe doğruyu yapmanızı sağlar. Fakat insanlar sizin vicdan azabınızı yatıştırmaya çalışınca, nasılsa hatırlamıyor diye normalleştirmeye başlarsınız diye idi bizim itirazımız. Elbette kötü anne değilsiniz, annelik de öğrenilen bir rol, zaman geçtikçe daha iyi bir anne olacaksınız yeter ki her bir davranışınızın onun psikolojisine etki ettiğini görmezden gelmeyin.

olabiliyor bazen sabir taşıyor bende arada kizarim aksamina uyku tutmuyor bidaha kizmayacagim diyorum ama insanin bi yerde sabri bitiyor bazen yinede hic yapilmasa daha iyi tabi

3 yaş sendromu bizim ki de bi ara isirmaya alışmıştı unutuyor ya sonra bi ara tırnak yedi unuturduk yani hayat hep böyle anne olmak gerçekten zor

Gozum görmesin seni olarak algılayıp kırıldım F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kuzumu 38 yaşında bulmuşum duygularını görmezden gelebilir miyim, istisna bir durumdu dünkü sabirsizligim. S sahraikebir

Aslında uyku eğitiminin çeşitleri var. Bazisinda aşamalı şekilde uzaklaşiliyor ya da belli müddet kapinin dışında bekleniyor. O sinir haliyle keşke uyku eğitimi verseydim diye geçirdim içimden ama yok hiç bana göre değil

Yanlış yere yazdım @Mune maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Yürümeye başlayan çocukta oluyor böyle şeyler. Benim oğlum uyurken ayağa kalkıp yürümeye çalışıyodu beşiğin içinde yazık bişey öğrenmişler yapıyorlar çok normal. Sinirlenebilirsiniz hiç sorun değil kendinize yazık etmeyin. Bugün oğlum avmde kendini yere attı kaldıramadık yattı öyle gerçekten insanın sabrını taşırıyorlar bazen. o kadar sinirlendim ki yemin ediyorum dövmek geldi içimden kendimi sıka sıka ağlama noktasına geldim. Artık zaptedemiyoruz bizde ne yapacağımızı şaşırdık. Onlar iyi olsun bizde yıprana yıprana bazen dayanamayıp ama onları hep sever şekilde devam etcez hayatımıza

Bilinçaltı, travma, güvenli bağlanma, kaygılı, kaçıngan bağlanma konularını biraz araştırın lütfen. Ne demek babasını üç gün görmeyince hatırlamıyor zaten hafızası güçlü değil. Beyin anne karnından itbaren olan biten her şeyi kaydeden bir mekanizmaya sahip. C Cevizlipeynir ' e sonsuz katılıyorum. Yetişkin olan sizsiniz, yaşadıklarınız sizin problemleriniz ve yetişkin bir insanın kendini sakinleştirmeyi öğrenmiş olması gerekiyor. Bu anne kutsallığı konusu can sıkıcı bir hal almaya başladı. Hatalıysanız hatalı olduğunuzu söylemek gerekiyor, annelik bir dokunulmazlık zırhı vermiyor kişiye. Anneler de babalar da çocuk yetiştirirken dünya kadar yanlış yapıyor önemli olan bunları görüp düzeltmek, masum göstermek değil.

İhtiyacım olan şeyleri ozetlediniz. Yogayi evde yapmaya karar veriyorum vakit ayiramiyorum kafamda bir plan yapıp başlayacağım insallsh

Günümüz koşulları kadınlar için çok çok zor. Bu evli olanı için de, boşanma aşamasındaki kişi için de, boşanmış olanı için de aynı. Fakat dünyaya getirmek için fikri alınmamış, anne babanın kendi isteği ve keyfi için doğurulmuş çocuklardan yaşadığımız bu zor hayatın acısını çıkarmak kötü. İnsan biraz da şükredebileceği şeylere odaklanınca sorunları daha kolay aşabiliyor. Konu sahibinin ne güzel bir mesleği var, çalışma saatleri şahane, akşam olunca yorulsa bile kendisine destek olan ve çocuğuna güvenle bakan bir annesi var. Para karşılığında başkalarının çocuklarına zaman ayırabilen bir anne, kendi çocuğuna sevgi ve şefkatle zaman ayırabilir ama bir sakinleşmek ve durup düşünmek lazım önce. Çocuğum bana anlayış göstermek zorunda mı diye?

Tabiki kimse haklısınız iyi ettiniz demez. Bunu beklemek zaten saçma olur. Canim oğlumu yarından itibaren daha fazla nasıl mutlu ederim, nasıl daha iyi bir anne olurumun düşüncesindeyim zaten. İnsallah en kotu günümüz bugündür. Mutlu bir birey olsun kuşum

gerçekten iyi gelsin diye söylemiyorum yaptığınızda hiçbirşey yok... ama ileri gitmesin sizin de içiniz yanmasın sonrasında... bunda hiçbirşey yok gercekten

Sadece dayak atmak değil tabiki. Beni özlediğini oynamak istediğini bildiğim halde uyumaya zorlamak ve annnenin kucağında yine anne diye ağlaması beni üzdü. o gece yani konuyu açtığım gece çok agladim niye kalbini kırdım diye, ilk uyanisinda da yanıma aldim uykusunda konuştum özür diledim. Bu akşam 22.30 da geldik odaya, fazla direnmedi bu sefer. iki gece önce 00.00 gibi uyumuştu. salla-oynat-salla-oynat derken o saati bulmuştu yine mi o saati bulacak diye gerilmistim. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende buna benzer durumlar yaşadım. Hala aklımda. Ama bizde insanız. Bunlar çok normal şeyler cnm. Allah sağlıklı uzun birliktelik versin. Daha çook şeyler yaşayacaksınız.

Durumunuza üzüldüm. Fakat bunun stresini yaşı kaç olursa olsun bebeğinize yaşatmamalısınız. Bütün gün yorulmuş olabilirsiniz. Ama o da sizi görmüyor. Konuşamıyor ki söylesin. Bir daha sakın terkedilmişlik duygusunu yaşatmayın. O anda sakinleşmeniz için 1-2 dakika da yetebilirdi. Ama siz sanki bebeğinizi bir şeylerin bedelini ödetir gibisiniz.. Benim annem hiç dışarıda çalışmadı ve çalışan bir anne olarak oğlumun hislerini tam olarak anlayamıyorum. Bunu akşam bazen huysuzluk ederek, bazen aşırı hareketli oyunlar oynayarak, bazen de çok sevgi dolu sözcükler kurarak belli ediyor. Geçenlerde okuduğum bir uzmanın sözüdür; "Sizin çocuğunuzun yanında sergilediğiniz kendinizi sakinleştirme biçiminiz, ileride onun kendini sakinleştirme biçimi olacak." Bağırıyor musunuz, ağlıyor musunuz, vuruyor musunuz? Yoksa sakin kalıp anlatıyor musunuz? Veya dikkatini başka şeye çekiyor musunuz? Tüm herşeyde sizi örnek alacak. Kötü evliliğinizin içine doğmayı o istemedi. Çocuğunuzun size her zaman ihtiyacı olduğunu unutmayın. Ve psikolojik destek alın.. Ayrıca illa suyla vs. oynamak istiyorsa bal gibi de oynatıp rahatlatıp ardından uyutabilirdiniz. Bazen işimize gelmiyor ve saçmasapan davranıyoruz..

henüz anne değilim ama benim de yeğenim ilk yürümeye başladığında günlerce coşkusundan uyuyamamıştı geceleri beşikte ayağa filan kalkıyordu kendi kendine... çok masum bir durum bence o kadar sinirlenmeseydiniz keşke. yürümek onlar için bir milat...

Ben bu olayda cok dolu oldugum için bir mesajı yanlış anlayarak onu yazdım, fevri davrandım. Sonra da kurallara aykırı diye silemedim öylece kaldı. Bir de bu eski konulardan vurma mevzusu da burada çok yaşanıyor, bir de beddua. Ben de konu sahibine destek olmak isteyip tepkimi göstereyim dedim. Ama tamamen yanlış anlamışım

Annelik hep sorgulamakla geçiyor Çalışıp işten gelince insanın hali kalmıyor çocuklar da haklı onlar da özlüyor Biz de gelip dinlenmek istiyoruz Arada. olur bence üzmeyin kendinizi sonuçta insaniz bir de zor zamanlar geçiriyorsunuz

Hayır odaya bırakıp çıkılan uyku eğitimi de var.

bir gün iki gün üc gün... ama insan kendi bitkin uykusuz olunca dayanamiyor. annemi aradim. büyüklerde olmasa. yarin bir iki saat alicak sessizce temizlik yapa bilim diye... aklim almiyor. seker delisi kendileri. yemek yedi 3 kasik. anneee seker anne seker tamam ama sadece bir tane yavrum tamam anne. eee napti geldi ikinciyi istedi. annecim olmaz birtane diye anlastik. nasil kizarip morardi. arkami döndüm nasil isirdi baldirimi daha 3 yasina yeni gircek nerden görüyor nerden ögreniyor. ne alaka ne bu krizler. bi biz mi cocukolmasini bilemedik hala sinirden catliyorum resmen istedigi olmasin eline ne gelirse firlatiyor. kac kere cayini duvara firlatti. noluyoruz oluyorum artik. kendimi zor tutuyorum. nerde yalnis yaptim ben yaptim nasil yaptim

Maddi sıkıntılar da şu an için canımı sıkan şeylerden biri ama biraz rahata çıkarsam çok istiyorum yardım almayı bakalım

Çocuk da mutsuz belliki, anneanneyle gündüz mutsuz akşam anne babayla mutsuz Allah yardımcısı olsun

Sabırlı olmaya çalışalım arkadaşım uyumasıni beklerkenki gerginligimizi hissedip daha da uyumuyorlar bence.. bı de benimki doğduğundan beri gece uyuyan bebekti baştan uyumasaydi naparmisim acaba

Hayır anne karnını geçtim, annemiz anneannemizin yumurtalıklarındayken daha, yaşadığı stres ve travmalar Dna yoluyla bize geçiyor. Bilim bunu aydınlatmaya çalışırken doğmuş, ortada capcanlı duran bir varlığın yaşadıklarından etkilenmeyeceğini düşünmek için aklını yitirmiş olmalı insan. Kişi hata yapar, kimse mükemmel değildir ama yapılanı normalleştirmeye çalışmak çok büyük bir sorun. Ama sen de yorgunsun, ama boşanıyormuşsun streslisin, ama maddi kaygıların varmış diye karşıdakinin vicdanını rahatlatmak doğru geliyor insanlara. Niye? Çünkü kutsal annelik. Yaşadığı hayatın gerginliğini tolore edemeyen yetişkinler, annesizlik stresi ile başedemeyen küçücük yavrulardan anlayış bekliyor. Ağlamasın, koşturmasın, oynamasın. Ayağa kalkıp yürümek gibi bir mucizeyi keşfetmiş ama bunun mutluluğunu, heyecanını yaşamasın. Çünkü anne yorgun ve o çocuk saat 7de uyumalı ki anne dinlenebilsin.

Ben ne yaptım oldum o yorumları okuyunca. cocuk üç gün görmesin babayı unutuyor, hafızası o kadar güçlü filan ddgil. derin yaralar açılmasını ister miyim dövsem hirpalasam tamam, anneye güven gitti derdim de asla öyle bir şey olmaz aman Allah göstermesin

Baktınız mı yorumlara, eski konularindan mi vurulmuş yoksa "hayır sen iyi annesin birşey olmaz demeyip; aslında bebeklerin sandığımızdan çok daha kolay şekilde etkilendiğini söyleyenlere mi saldırıyorlar demiş. Şahsen ben üzerime alındım saldırıyorlar kısmını. Çünkü ben ve birkaç arkadaş daha travmalar ile ilgili yazdı. Kaldı ki kimse de kötü anne demedi sadece davranışı normallestimemek adına detaylı anlattı. Son olarak ben zaten üyenin eski konularını bilmiyorum.

Elleriyle pat pat vuruyor üzerini ıslatıyor, hasta olacak diyor annem ondan korkuyorum yaz bir gelse sudan çıkarmayacam da.. Uyku vakti geldiğinde odada Loş ışıkta yatağın üstünde biraz oynuyoruz da bunun bir sınırı olmuyor üç gündür. cok mutlu oluyor aslında, iki saat izin vereceğim oynamasına uykusu gelir belki o zaman Annem geç uyutuyor gündüz, öğleden önce uyut dedim artık. A

Bizde insanız bizimde sabrımın taşabiliyor zaten zor bir süreçten geçiyorsunuz bide bu pişmanlığı yük olarak taşımayın üzerinizde. Siz eminim çok iyi bir annesiniz yoksa bu kadar üzülüp buraya konu açmazdınız. Mesela bugün eve gittiğinizde daha fazla ilgilenirsiniz daha fazla zaman ayırırsınız. Bol bol öper koklarsınız hatta benim yerimede öpün kuzuyu...

öyle iyi anlıyorum ki sizi çocukların sıkıntıları boşanma süreci derken çok yıpranıyor insan pişman olacağı şekilde de davranabiliyor bazen

Millet bu sekilde uyku egitimi veriyor bile isteye Bence kendinize fazla yüklenmeyin. İnsanız sonucta.

Evden saat 13.00 te çıkıyorum o saate kadar beraberiz atıp çıkmıyorum. Annemin cümlesine bozulup yatırmaya götürdüm yoksa vakit geçirmek istiyordum diye yazdım ama okumadınız sanırım

Hemşireler saldırıyor @Mune işini hakkıyla yapanlaractrsekkyr ediyorum, yapmayanlaraydi sözüm konuyu kapatır misiniz Purpplee Süper women Anneler

İnsanız insan. Kuldur beşer elbet şaşar. Her gün kaç kez yaşıyoruz o vicdan azabını. Yüklenmeyin kendinize. Eşiniz de biraz destek olsun.

Savunma pozisyonuna geçtiğiniz için, dışarıdan gelene kapalısınız şu anda. Peki.

Hic düsünmediğim icin cok arastırmadım Ama zararlarını bi cok yerde okudum.

Annelik ömür boyu vicdan azabı demiş ya Sezen Aksu ne güzel demiş. İyi bı annesiniz canınızı sıkmayın.

17 aylık bebegimi beşikte sadece bir kez kızıp bırakıp çıktım arkadan 1 dk ağladı diye olmayacak mı bu çocuk şimdi? Gerçekten iyice abarttiniz. Goren de her gün dövüyorum ama pişman oluyorum niye böyleyim ben diye soruyorum sanacak Aklimi da kaçırmadım bu arada. ise giderken de arkamdan ağlıyor karakteri bozuk mu olacak şimdi. Soylediklerinizi dayak atan hakaret eden çocuğunu kenara itip ilgisiz davranan annelere uygun buluyorum C Cevizlipeynir C Clementine_78 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Böyle düşününce ne kadar üzücü... Keşke dünyaya onların gözüyle bakabilsek...

Ben de aç biraktin ya da vurdun sandım. Olması gerekni yapmışsınız. Uyku eğitiminde bunlar yapılıyor. Sorun göremedim ben

Ağlayip ağlayıp susmuyor, ona öğrenilemis çaresizlik deniliyor. Çok yanlış bakıyorsunuz. O şekilde yetişen bir çocuk ilerde bağ kuramayan, insani duyguları zayıf, kimseye güvenmeyen ya da kendini suçlayan, yetersiz hisseden bir bireye dönüşüyor. Siz mesela hiç kendinizi dinlediniz mi? Hiç mi ruhunuz da sancıyan yerler yok. Altı temiz karnı tok ile biter mi iş? Ruhu ne olacak?

öğle uykusu 13.30 u geçmesin muhtemelen gec bi ogle uykusu yaptı, uykusu yoktu o yuzden boyle durumlarda alın kucağınıza mutfaga gidin ona yiyecek yada içecek rahat bsyler sut olur ayran olur yapin kendinize de bi kahve gevşeyin bi tur da evde dolanın yatın benim kizim 4 yasinda her aksam yatırma problemi yaşıyorum kaçıyor, oynamak istiyor, falan filan muzurluk tamamen onunki sinirleniyorum bende ama ogretmeni ciddi olun dedi bizimki maglum buyuk bi de iki haftadir azıttı iyice, kardesi de olacak az kaldi napcam bilmiyorum bende calisiyorum memurum bi hastanede stresli yer maglum hastane oyle yani sabir ne yapalim

Neden annelik kavramına günümüzde bu kadar yüklenildiğine anlam veremiyorum. İnsanın olduğu yerde kusurlar olur. Keşke olmasa ama kesinlikle olur işte. Psikoloji sadece çocuklara özgü bir şey değil, derin yaralar da öyle. Bu şekilde bakıyorsak yaşlı psikolojisi, cahil psikolojisi, yaralı psikolojisi diye diye yaklaşmak gerek herkese. Hani yaklaşabiliyor muyuz? İyi değilizdir, hastayızdır kızarız, sesimiz yükselir olabilir. Şefkatli davrandığımız anlar durumu toparlar. İnsan kendini ya da başkalarını parça parça değil bir bütün olarak değerlendirmeli.

Bunun adı eğitim olmamalı. Yasaklanmalı. İstismar sayılmalı.. Kızını bu şekilde tüm uyarılara kulak tıkayarak büyüten bir tanıdık, şimdi okul çağındaki çocuğu sosyal hayata adapte etmeye uğraşıyor uzmanlara götürerek..

Daha çok hesaplasin istedik belki belki uzulmeniz bir daha odaya atıp cikmaniza engel olur. Aaa cok haklisiniz iyi etmissiniz diye yazamaz herkes.

Ferber yönteminden bahsediyor diğer arkadaş. Sizin söylediğiniz başka bir yöntem. Ferber en etkili ve kısa sürede verilen eğitim ama işte yapabilene.

Yazdıklarınizin hepsinine katılıyorum. Ama üzücü olan, tüm bu yazdıklarıniz zaten bebeginin ruhunu önemseyenler için bir anlam ifade edecek. Diğerleri okuyup geçecek. P PERSONA NON GRATA_ BAYAN

Evet kötüyapmışsın. Amayarin bir daha yapmazsın

yahu boşverin, sizin şu anki durumunuz psikolojinizi bir de etkilemesin saçma korkunç yorumlar. yok zart tramva yapar yok zurt derin yaralar açar. Allah aşkına hangimiz evde minimum desibel konuşulsun, herkes güler yüzlü arkadaş canlısı olsun, ipek kıyafetler giyilsin, pedagoglar gezinsin evde diye büyüdük?Hiç bişey de olmaz sabah yine aynı kalkacak, ruhunda derin yaralar açılmış uyanmayacak. sanki sistematik işkence ediyorsunuz çocuğa 7/24. Neler neler yaşıyo dünya üzerinde çocuklar ve gayet de sağlıklı, güçlü bireyler oluyorlar. Saksıda çocuk yetiştirilmez. En temizini yabancılar yapıyo, altı temiz, karnı tok, hasta değil tamam koy yatsın ağlar susar. Bak bir tane şımarık, öyle krizler geçiren ve geçirten çocuk göremezsin. Burdaki gibi çocuk bir öğün yemedi diye depresyona girmek yerine veriyolar el kadar bebenin önüne mamasını çocuk kendi öğreniyo yemeği birazcık ortalığı batırsa da.

O yuzden 15 yasindan sonra aile nedir bilmiyorlar. Çocuğu sevmek şımarık yapmıyor. Bugun ofkeyle ağlatip cikan yarin bir tokay atıp cikar eger destek tam destek gidersek burda. Alkis alkış anne yorgun atıp cikabilir, uyu cocugum ben yorgunum seni canim isteyince severim, çünkü seni canim istedi diye doğurdum, çünkü alelacele evlendim evlilik de rayina girmeden dogurdum eee buysa olay sorun yok.

Hanımefendinin eski konusunu görünce, aha hemşireler saldırıyor, demiştim. Muhtemelen öyledir. Şimdi yorumlara bakacağım. Birini eski konulardan vurmak da bana ne bileyim işte nasıl geldigini yazmak istemiyorum. Banlanmak istemiyorum C

Bebekler yeni birşey deneyimledigi zaman sürekli bunu tekrar etmek isterler, bebeğiniz gelişiminin gerektiğini yapıyor ama evet siz onun ruhunda yaralar açıyorsunuz. Bebeğinize çok üzüldüm.

Ben annenıze kırılmanıza takıldım. Purpplee Süper women Anneler

Herkesin annesi kendine en iyisidir. Bebeğiniz sizi affetmiştir çoktan. Bir dahakine daha özenli olursunuz. İnsanız oluyor böyle.

kendinizi suçlamanız gereken bir şey yok ki bunda.

Uyku egitiminde cocugu odada birakip odadan cikmiyorsun. Besigin yaninsa o uyuyana kadar oturuyor-gerekirse elini tutuyorsun. Yanindayim-guvendesin hissini veriyorsun ama aglarsa kucağına almiyorsun. Elini tutup sakinlestirici cumleler söylüyorsun. Bu baska birsey...

Kötü bir anne değilsin vicdan azabı çekiyorsan. Çünkü yaptığının yanlış olduğunun farkındasın. 17 aylık bir bebek elbette yerler bir şeyler fırlatacak, suları dökecek, kavanozları devirecek, duvarları boyayacak, oradan oraya koşacak bağıracak... Tüm bunları hayatı öğrenmek, keşfetmek için yapıyor. Uyumak istemeyecek. Kızım 30 aylık gece 12de uyuyor. Tüm gün çalışıp eve gelip aşırı yoruluyorum ama mecburen ilgileniyorum. Ha bazen tahammülsüz olmuyor muyum? Oluyorum elbette. Ama biliyorum ki annesi ve babasını özlüyor, oynamak istiyor diye o saate kadar uyumuyor. O yüzden biraz daha sabır. Bazen evin zilini çalmadan önce yüzüm asık oluyor. Hemen gülümsüyorum. İş işte kaldı diyorum. Öyle çalıyorum kapıyı. Lütfen bebeğini yalnız bırakma canım kızacaksan da sarılıp kız. Ağladığında yanında ol. Zaten tüm gün bırakıp gidiyoruz. Bizi özledikleri için hırçınlaşıyorlar bile bazen. Bunları aklından çıkarma.

Burasi kendini suclamak icin dogru bir platform degil dostum:)burda herkes 3. kisileri suclar

Herkese normal gelmis annenin tüm gün gormeyip sevmeyip akşam da atıp çıkması sanki evde 5 cocuk var hanimlar kendinizden pay biçerek desteklemek de nedir anne dedigin yorgunsa da gelecek sevecek uyutacak. çalışınca olmuyoruz güçlü olmak gerek. Cocugun suçu yok masum biraz ilgi peşinde. Boyle gunde 1 saatle annelik olmaz. Ayrica cocuk belli ki gunduz gec uyanmis 5te uyandirdiginiz cocuga 7de tekrar uyu diyemezsiniz o zaman oyuncak bebek alin daha mantikli.

Kizim 25 günlük kriz gecirtiyor bana bitecek günlerde biliyorum sakın olun o bir bebek henüz ayrıca vicdan azabı çekiyorsanız yaptinizi sorguluyorsaniz siz iyi bir annesinizdir demek kötüler emin olun sorgulamıyor bile

Eşimize annemize işimize de bişeylere sinirlenip kafaya takıyoruz hayattan bezmiş hissediyoruz ve artık biraz kafa dinlemek herşeyin mükemmel olmasıni yada biraz yalnız kalmak istiyoruz bazen sizde bu duyguları hissettim çok yorulmussunuz ve artık hiçbiseyle uğraşmak istemiyorsunuz olabilir banada oluyor bazen bizde insanız ama ne olursa olsun çocuklarımıza tahammül etmek zorundayiz en azında onunla biraz daha vakit geçirip yalandan da olsa gülüp oynayabilirsiniz.. yazık yavruya annesini gundee belki 3 4 saat anca görüyor baba yok anladığım kadarıyla.. yıllık izine felan cikamiyormusunuz yada rapor alın bir haftalığına hiç bişey yapamasanizda avm lerde çocuklar için oyun merkezleri var oralara götürün bebeği.. soğukta dışarı üşür diye düşündüğüm için avm dedim

Yarıya kadar okuduğumda takdir ettim sizi cozumcul bilgilendirici bir yorum var diye ama sonra zaten vicdan azabı yaşayan bir anneye daha da üzücü devam ettiniz. oyle olmasını ister miyim kendimle hesaplasiyorum zaten şu an

Öğretmensiniz ama okuduğunuzu anlamamışsınız. Arka arkaya yazılan mesajlardaki konu bütünlüğü üzerinden okumayı deneyin. Bu tip tahammülsüz ve gelgitli mesajlar çocuklara zarar veriyor, siz her ne kadar hatırlamayacağını düşünseniz de bilinçaltına yerleşiyor. Yoksa bir tane olaydan ötürü kimse size kötü annesiniz demiyor. Ayrıca dayak atmadığınıza göre kötü bir anne miyim diye sorgulamanıza da gerek yoktu eğer kıstasınız bu ise.