Bizim çocuktan sonraki en önemli noktalarımızdan biri en geç 21:00'da uykuya geçişin olmasıydı. Hem onların gelişimi hemde bizim bir kaç saatte olsa başbaşa kalabilmemiz için. Son hallerini anlattığımda "senin çocukların uyumlu, akıllı " vs gibi yorumlar geliyor ama inanın öyle değildi.. kızım 1,5 yaşına kadar hem gündüz hem gece kök söktürdü bize.. ama ne olursa olsun gündüz uyku saatlerini ve gece uykuya geçiş saatlerini hiç aksatmadık. Gezmeyi fazlasıyla seven biz bebek arabasında saat 21:00 olunca bazen bir restaurantta bazen bir otelde bazen bir dağ tepesinde onu mutlaka uyuttuk.. hem gezdik hemde onun buna adapte olmasını sağladık. Şimdi kızım 5, oğlum yaklaşık 3 yaşında. Saat 9 olmadan wc, diş fırçalama ve kitap okuma rutinimizi yapıyoruz ve ikiside yataklarına geçip yatıyor. Böylece akşam bize kalıyor. Bizde o saatten sonra pandemi sebebiyle evde vakit geçiriyoruz. Bazen şarap, atıştırmalık, müzik, sohbet.. bazen film, bazen arkadaşlar vs vs.. ilişkilerdeki en büyük nokta önce kişilerin kendilerine öZel vakit ayırabilmeleri sonrada birbirlerine kaliteli vakit ayırabilmeleri bence.. çocuk hayatımıza katıldıktan sonra ilk 1-2 aylık adaptasyon sürecinden sonra bence çocuğu kendi hayatımıza adapte etmemiz lazım. Biz ona bağlı değildi o bize uyum sağlamalı. Ozaman hayat akışımız çokta değişmediği için mutsuzluk başlamıyor.. en azından bende durumlar böyle..

Bütün kontrolü çocuğun eline vermeyin. Ve bence bi kardeş yapın ikisi birbirini oyalar siz de eşinle birbirinize zaman ayırırsınız.

9aylik bebegim var ayni Dediginiz gibi, biranda sinir geliyo. Birde asiri ama asiri bana duskun. Kimin kucagina giderse yaninda ben olmam sartiyla. Cok yorucu oluyo Bidahakine boyle kendime alistirmicam diyorum kendimi teselli ediyorum nightingale62 Üyelik

2 yaş bebe annesi olarak her şey çok zor anlıyorum sizi ama odaları ayırmakla başlayın işe kendi odasına alışsın yanınızda uyusa bile götürün yatırın, eşle muhabbete gelince de kızınız uyuduğu zaman boş zamandır yorgında olsanız isterseniz o zamanı yaratabilirsiniz bence . push ; lily86

Valla benim çocuk yapmama sebeplerimden hem uğraşamam hem bütün hayatımı bir canliya bu denli adıyamam ki kedim var benim bebeğim gibi her dk aklimda hayatımı ona gore ayarliyorum bide bunun insan yavrusu olan seklini düsünmek istemiyorum bi sefer bi yakinimız eşime sürekli cocuk baskısı yapıyordu oda dediki cocuk bence birbirinden sıkilan eşlerin yaptıgı birsey diye cikıstı kas göz yaptım ama lafını soktu gecti

İlk 6 ay benimle aynı odada beşikte yattı. 6. Ay yan odaya geçirdim. Sıkıntı da yaşamadık. Kreşe başlayıp işe döndüğümde 14 aylıktı. O zaman biraz ayrılık kaygısı oldu sanırım. Tam da diş dönemiydi gece 6-7 defa git gel yapmak zor gelince eşimin isteğiyle yanımıza aldık. Önce bi iki saat geliyodu sonra yerleşti. Ben dediğinizi denedim odamızda yatak var. Ama ondan inip benim yatağa geldi. (Beşik ve park yatağa asla girmez kendisi 8 aylıktan beri kimse yatıramadı, kreşte de yere konan kampetlerde yatıyormuş) Geniz etinin ve alerjik rinitinin de gece tıkanarak uyanmasına neden olması yüzünden deliksiz bir uyku diye bir şey yok malesef. Kendi odasında yatağında ilk uykuya geçişte sorun yaşamıyoruz aslında. Ama ilk uyandığı andan itibaren (aşağı yukarı 2 saatte bir) sabaha kadar gidip tekrar tekrar uyutmam gerekiyor. Takatim kalmıyor bazen yanında yerde falan uyuyakalıyorum. Ay onu çözsem eşimi de yataktan atasım var feci horluyor :) kızım gece uykusunda konuşuyor, eşim horluyor ben nerelere kaçayım :)

Benimde kızım 2.5 yaşında. Şu sıralar çok değişik huylar, hareketler görüyoruz bizde şaşırıyoruz Bizimde bi ara yanımızda yatmak istiyordu sonradan unutturduk çok şükür. Çünkü çok zor oluyor yani beraber yatmak dünyanım en güzel şeyi olabilir belki evet ama eş olunca olmuyor işte Sizde unutturmaya çalışın yani uyuyunca yatağına yatırın belki de odasında tek başına kalmaktan korkuyordur. Ben kızımın daha odasını ayırmadım bence biraz daha küçükler diye düşünüyorum. Yatağını odanıza getirip deneyin birde. Bazen kızım uyanıyor kalkıyor bana bakıyor sonra yatıp geri uyuyor. Allah yardımcınız olsun. Çocuk bakması sabır işi bazen insan çok çok zorlandığı zamanlar illa ki oluyor ama hepsi gececek inanın ki.. Eşinize de adım atin yazık adamcağıza Yani kendinize mesela engel olun o uyuduktan sonra hemen uyumayın eşinizde uyutmayin

Aynen öyle kreş çok yalan söylüyor. Mesela başlayalı 8 ay olmadı 3 kere öğretmeni değişmiş. Tuvalet eğitimi hallettik çocuk kazasız devam ediyor ama gündüz orada bez bağlamışlar. Gelince poposunu kızarık gördüm bugün çişini nereye yaptın dedim beze dedi kim bağladı dedim bi kadın var temizlik işlerine bakan onun adını söyledi. Bazen eşim almaya gittiğinde (saat 5) uykudan uyanmış gibi getiriyorlarmış. Çocuk da söylüyor zaten uyudum diye. Kreşini değiştireceğiz de haziran sonu gelsin diye bekliyorum şu pandemi ortamında gidip yeni kreş arayışı ve alıştırma süreci yaşamamız imkansız

Sen yeni bir konu aç :)))

sizde surekli ilk cocugunuzla oynamak gibi bir hata yapmissiniz sanirim degilmi? ben egitim verecegim bir seyler ogrensin etkinlikler yapalim, oyunlar oynayalim derken tamamen bana bagimli bir cocuk yetistirdim heralde diyorum. bir ara cok guzel oynuyordu kendi kendine cunku benim oynadiklarimdan sıkılmisti, simdi yine kendi oynamaktan sıkıldı her dakika burun burunayiz. sizinki yine kendi elini koyuyormus, bizimki yerini biliyor ama bana bunu alip buraya koyarmisin diyo. kendi kendine yemek yiyebildigi halde sirf ben o yemek yerken baska seyle ugrasacagim diye sen yedir diyo bu donem tam olarak ne zaman son buluyor

Bana da eşim her şeyimi eleştiriyorsun diyor. Hayır diyorum normal konuşuyorum. Valla aşırı bunalım, zamanı geri almak istiyorum bazen bekar günlere.

Şu an bunları okuyup biraz olsun büyütebildiğime şükrettim. Geçiyor merak etme. Kızım zor bir çocuktu bizim de, ilgi delisiydi. Çok ilgilendim her anımı ona verdim, kendi başına hiçbir şey yapmaz oldu. İşe çok erken gidiyordum, yerde yapboz yaparken uyuyakaldığımı bilirim. Puzzle parçasını bile ikimiz aynı anda tutardık, yerini bilmesine rağmen kendi koymazdı, hadi anne ikimiz derdi Şimdi 10 yaşında odasından çıkmıyor, yemeklerde görüşüyoruz İkincide bu şekilde davranmadım, kendi kendine oynamasını öğrendi çok şükür. Daha bağımsız bir çocuk.

Bir sekilde kendi yatagina yavas yavas alistirin. Yoksa korkuyorum diye bajane eder ve bu boyle devam eder. Dahasi bu durum cocukta ozguven eksikligine neden oluyor. Bu daha da kotu.

Yess emekleyene kadar prenses hayatı yaşamışım. Şimdi ağrıyan 10 ayrı kemik sayabilirim vücudumda

Gerçekten böyle mi ya? Kızım 1 yaşında korunduğum halde hamile kaldım aralarında 19 ay olacak sanırım kara kara düşünüyorum nasıl bakıcam diye. Birbirlerini yiyip beni rahat bırakırlar mı acaba kızım iyi ki var ama bu bir yıl içinde aşırı yıprandım...

Ben de esimle vakit gecirmeyi çok özledim, sık sık da söylüyorum bunu ona. Az da olsa eskisi gibi sohbet eder olduk, şükür ki adam anladi . Kızımız da kıskanıp koşup gelince onunla da sariliyoruz, hatta ben bazen cekilir babani da bi öp kocaman derim filan, araları yaparız. Gecen şerlok holms varmis bi kanalda, beraber izleyelim mi dedi havalara uçtum, oturduk izledik, bi kisminda kalkip mutfagi topladım, gocayı yalniz biraktim, aha ben de seni yalniz birakiyom dedim içimden, isimi ve gizli tavrımı yaptım, yine oturdum Kendi derdimi de buraya sıkıştırmış bulundum bu vesileyle Yeter ki vazgecmeyin, yoluna girer iliskiler.

Klasik İyi haber mi kötü haber mi bilemem de 4-5 e kadar böyle Hele o konuşmak ne mümkün yani ne konuştuğunun önemi yok direkt araya girip sustururlar Yine erken yatıyor bence bu avantaj onu değerlendirin O kendi kendine oynar vs Faso fiso bizim evdeki dana dahi evdekilerle oynayacak TV tablet vs olmadıkça ana baba ile oynanır kedi zaten oynamıyor Yatak sorunu bizde 3 yaşında çıktı ameliyat oldu eşim bir iki yanında yatsın dedi yerleşti Ben de benimle yatmaya alışmasın dedim Sonuç kanepede eşim çocuk odasında ben yatakta oğlum Bir kaç ay sonra hadi odana dedim hık pık alıştı Yazın taşınsın sıcak vs olursa onun odasını övün orası güzel diye özensin Bir de korkuyor olabiliyorlar ona göre alttan alta odalar yakın vs deyin yayarken kapı kapanıyorsa bundan da korkabilirler vd Özetle geçecek

E çocuk sizin ailenin reisi olmuş. Onun verdiği her karara uymak zorunda değilsiniz. Evin otoritesi sizde ve babasında olmalı. Ağlamasın huysuzlanmasın diye her istediğini yaparsanız sınır bilmez bir çocuk yetiştirirsiniz ki sonra hiç zaptedemezsiniz. Normal diyenler olmuş ama bence normal değil. Çocuk kendi yatağında uyuyabilir. Annesiyle babasını ayıramaz. Sürekli ilgi beklemesi de zamanında her yaptığına aşırı tepki vermenizden olmuş olabilir. Tabii ki ilgilenin ama dünyanın merkezinde o yok. Bunu şimdi öğrenmezse hayatı boyunca, tüm insan ilişkilerinde sorun yaşar.

Evet evet aynen. yanlız nasıl yapacağımı tam bilmiyorum. Bizim bir sorun var evde oda şu yazık ev 50 derece oluyor 24 saat klima çalışıyor Haziran ayında klima yatak odasına yeterken temmuzda yetmez oluyor ve biz mecbur ailecek klimanın olduğu oturma odasında uyuyoruz. Kış başı odasını ayırayım diyorum herkes kendi odasına geçsin. Kendi odasına alıştırmak için beşik bizim odadayken nasıl onun odasında uyutayım diye düşündüm. Odasında Berjer var emzirerek uyutuyorum yaz onu emzirmeyi bırakmak ve kendi kendine uyumasını sağlamak istiyorum yani yanına uzanayım pış pış yapayım uyusun kafam karışık

Bana karşı büyük bir öfkesi yok aslında, büyük bir kabahat işlediği için büyük bir mahcubiyeti var. En ufak sözüm bile batıyor ona bu yüzden. Bi nevi doğru tespit. Kabahati parasal anlamda. P

Yanlış düşündüğüm kısmı anlayamadım:) Benim düşüncem de çok farklı değil. Sizden farklı olarak düşüncem şu. Her bebek emekleyene kadar zor bebek değildir. Bazısı emekleyene kadar melek, emekledikten sonra daha zordur. Elbette haneye bir birey ekleniyor bir şeyler değişecek muhakkak. Tek çocukta kalma kararı alanlar genelde bir sebepten çok zorlanmış, eşiyle olan ilişkileri ciddi anlamda etkilenmiş falandır. 2. Ve 3. Çocuk kararını rahatlıkla verenlerin ilk bebekleri çok zor değildir ya da evlilik hayatlarını etkilememiştir zira dolu dolu paylaşımlı bir evlilik çocuk öncesi de yoktur zaten. Bunu aramazsınız. Hatta bazı evliliklerde çocuktan sonra eşle ilişki olumlu bir yola bile yönelebilir. Doğrular tek değil yani..

Önyargılı olmayın. Bakın çocuktan sonra iyi olan da varmış.

Emzirmekden sklmadim, bu gunler tabiki gecicek biliyorum. Buyuk kizimi 22ay emzirdim herseyini ben ustlendim babasiz buyudu, dusunun hic bi destek almadim amano bukadar yapisik degildi. Bunda biz biraz durumu abarttik 10 yil sonra gelen bi bebek, ne gordul delisi olduk ih dedi kucaga aldik, asiri nazli bi bebek benimkisi Sabrediyorum baska bise gelmez elimden 9bucuk aylik suan sabirla 1yasina gelmesini bekliyorulmm :))

Merhaba, zaman ayırıp yazdığınız için her birinize teşekkür ederim. Tek tek alıntı yapamadım ama hepsini okudum. Konuyu açarken çok bunalmış vaziyetteydim. Üstüne kızım hasta oldu 3 gündür onun derdindeyiz. Ayda bir hasta oluyor, geniz eti büyümesi varmış gece tıkanıp tıkanıp uyanmaları bundanmış. Doktor 7-8 yaşına kadar çekersiniz dedi. Şu an takip edilecek daha çok büyürse ameliyat olacakmış. Sizin yazdıklarınızı dikkatle okudum. Çocuk sahibi olmaya çok zor ama kendi isteğimle karar verdim. İlk gençlik yıllarımda ve evlendiğimde çocuk yapmayı hiç düşünmüyordum. Sonra bir hayat şekillendirme, bir insan yetiştirme fikri cazip geldi. Annemin ölümünden sonra bu his tetiklendi. Sanırım eşimle sorunumuz tüm bu olanlardan önce zaten çok yorgun oluşumuz. Yani eşimin çocukluktan benim üniversite yıllarından beri yaşadığımız sürekli hayat mücadelesinin bizi getirdiği nokta.. çocuğumuzun da biraz fazla talepkar olması bana tam rahat edecekken rahatım kaçtı hissi yaratıyor :/ Bizi şahsen tanımadığınız için bazı çıkarımlarınız tam doğru değil. Bencil yapıda olan ben, empati kuran ve verici olan kişi aslında o bizim ilişkimizde. Odak noktamızı çocuğumuz yaptığımız için birbirimizi görmez olduk galiba. Bakıyorum bana nasıl davranıyorsa o tüm sözel ve fiziksel hareketleri kızıma gösteriyor. Biz nasıl anlatayım size illaki otururken uyurken falan bir yerlerimiz temas halinde olmasa rahat edemeyen insanlardık. Bi yerde kalacaksak tek kişilik yatağa ikimiz yatardık ayrı kalamıyoruz diye :) birbirimizden sıkıldık mı bilmiyorum. Ben de bu konuda çabalamadığımı fark ettim Bu arada böyle çocuğumu da bayağı gömmeme rağmen aslında uyumlu ve beraber vakit geçirmesi eğlenceli bi çocuk. Söz dinler dışarıda falan. Geçen çocuk mağazasında durmayan çocuğuna benimkini örnek gösteren bi anne vardı. dedim dışı seni içi beni Şu tuvalet eğitimi olayını bitireyim de, sonra odasını ayırma olayına geçeyim. Gerçi eşim de çok horluyor ya yatağa geri gelse bi dert gelmese bir dert mi yoksa :)

Yani aynen çok küçük.. Ama 4 5 yaşında bu dediğimi yapabilir konu sahibi.. Ama kendi kendine oyun oynamayı öğretmeye çalışın bence... Yoksa hep sizinle oynamak isteyecek.

Burda masallar var uyku sorunu olan ya da korkuları olan çocuklar için 10 ar dakikalık kendi yatağına yatırıp dinlemeyi deneyebilirsin Düzenli her akşam yapmak gerekiyor tabi ki Kendi yatağına yatırıp masal okuyormusunuz her akşam peki Y

kardeşim Allah size yardım etsin... çocuğunuzun sizi parçalamasına izin vermişsiniz!!! çocuğunuza biraz bencil davranması için müsaade etmişsiniz... paylaşım ve birliktelik ifadelerinizde hiç duymadım... hep tekil ilgilenmişsiniz... çocuğunuz bunu fark etmiş ve sizi kendi kafasında ayırmış "ikiside benim ama ben istediğim zaman" ve nokta, virgüle kadar kullanmış... diyememişsiniz Anne-Baba birdir, anne babadan-baba anneden ayrılamaz!!! çocuğunuza bunu hissettirememişsiniz.. bu çocuk ilerde her şeyi bireysel sahiplendiğinden kıskançlıkları başlayacak ki varmış, belki daha da artacak, etrafındakilerle hiçbir şey paylaşamayacak, sahiplenme ve benlik duygusu, her şeyin kendisine ait olduğu fikrine kapılacak ve tüm aile için çekilmez bir hayat olacak... burada ilk önce çocuk için pedagogla görüşmenizde fayda var... ve bence ilk yapılacak şey çocuğun odasını ayırıp eşini yanına alman lazım... aranıza iyice soğukluk girerse adam başkasının yatak odasında yatmasın diye!!! bu erkekleri boş bıraktın mı kendine hemen yatacak bir yatak buluyor dikkat etmelisin... sonra adam beni aldattı Allah belasını versin dememek için adama sahip çık. sadece bi_fikir

Evet eşim zor bir çocukluk geçirmiş anne babadan ayrı ve ilgisiz. Öyle olunca sanırım kendi travmalarını böyle yansıttı ebeveynliğine. Bir de zaten başka çocuğum olmayacak diye ekstra üstüne düşüyor galiba. Empati gücü de yüksek biridir. Çocuk ağlayınca falan kendi içinde hissediyormuş kısacası benim çeki düzen vermem gereken iki çocuğum var Esra

Hah işte. Her durumun olumlu/olumsuz etkisi, avantajı/dezavantajı vardır. Aman çok yanlış zinhar olmaz demeye gerek yok. 4,5 yaş da sabır istemiştir ama sandriyon Nirvana Anneler

Ne biliyim ya muhabbetimiz kalmadı Çocuktan ayrı 1 dk geçirmiyoruz ki. Ortak bi film bile izleyemiyoruz. Sabah o kalkıp alelacele çıkıyor, çocuğu kreşe bırakıyor onun telaşı oluyor. Kreşten alıp geliyor o dakikadan itibaren zaten sadece kızımla ilgilenebiliyoruz. Sonra ayrı odalara çekilme ve kapanış

Bence de yanlış ama oynamıyor bensiz kendin oyna diyorum seninle oynayacagim diyor

Bebek ne kadarlık şuan

Ben o halde rastladığınız ilk olayım. Ilk çocuk sonrası evliliğim daha iyiye gitti :) Henüz kardeşleri yok ama düşünüyorum. Kardeş fikrine karşıyım falan mi sandınız ki? Ben kardeş fikrinden bağımsız eşlerin düşünce yapısından bahsettim. Bu yüzden düşünürler ya da düşünmezler demek istedim. Bence de sonraki çocuklarda her şey daha kolay olur muhtemelen. Hem acemilik atılır hem de Çocukların sosyalleşme ihtiyaci var neticede kardeş bu açıdan rahatlatıcı olur.

Sağlıkla kavuşun :)

Hahaha dimi sandriyon Nirvana Anneler

Valla millet nasıl 2 çocuk yapıyor hayret içinde izliyorum bende Çift korunma yöntemi kullanıyorum ki allah korusun hamile filan kalırım diye şuan en büyük korkum bu bir kere ben çocuk bakarken çok sıkılıyorum açık net söyleyebilirim. Oğlumu çok seviyorum ama eski rahat hayatımı da çok özlüyorum bir işi sakince yapamıyorum artık. 9 aylıkken diş çıkartmaya başladı çığlık çığlığa en basit dişlerini bile çok zor çıkarttı. Daha 20 gün önce dişi yüzünden hastalandı ilk kez ateşlendi filan. Tüm gün onunla ilgileniyorum akşam olduğu zaman beynim kazan gibi oluyor. Oğlum uyuduktan sonra eğer çok yorgunsak elimize bi kahve alıp aynı koltuğa yatıyoruz. Geceleri emiyor ve sık uyanıyor hala 16 aylık olmasına rağmen. Zaten 1 dişi 2 ayda zor çıkarttığı için ve birisi bitince öbürünün ağrısı başladığı için gece genelde ağlayarak uyanıyor. Geçen gece 23:00 te emzirmiştim 05;00 te uyandı aaaa dedim sabah olmuş çok şaşırdım yatağı bizim odamızda ve bu diş derdi bitene kadar yani önümüzdeki kışa kadar aynı odada yatmak istiyorum. Önceden artistlenirdim 6 aylık olsun hemen oda ayıracağım diye hiç akıl değilmiş bu söylediklerim. Gece emziriyorum hemen yatağına bırakıyorum en fazla 30 dk bizim yatağımızda yatar. Oğlum bizim yatakta aramızda yatınca ben hiç dinlenemiyorum yorgun kalkıyorum. Eşimlede hiç ten teması olmuyor. Sırf alışmasın diye yatağa almadım almam da. Oğlum odasına alışsın diye tüm oyuncaklarını kütüphanesini odasına yerleştirdim birtek beşik bizim odada olmuş oldu. Önümüzdeki yaz sonuna diş olayı bitince emzirmeyi bırakıp gece uyanmasını kesip odasında uyumaya alıştıracağım inşallah.

Bu fragmanları hayatlarınızda hic Çocuk meselesi ortada yokken görseydiniz yine de yapar mıydınız? Sorum bu sorunu yaşayan tüm annelere..

Canim oncelikle merhaba Benimde 4.5 yasnda kizim var inan cok yiprandim daha 2 3 aydir deliksiz uyuyor diyebilirim ki pekte deliksiz sayilmaz da hadi eskisine gore cok cok iyi geliyor genede. Bi donem etraftan vs duyduklarindan midir nedir korku olayina girecek oldu bak biz evdeyiz korkacak hicbrsey yok her gece baban kapimjzi kilitliyor diye soyledim surekli ve gayt rahat bir sekilde soyledim bunu. Hicbir zaman yatagimiza alistirmadim ki alistiranlarin sonra ayiramadgni duyuyordm etraftan yakin bir arkadasmn 6 yasinda kizi hala annr ve baba ile yatiyordu hamileyken asla yapmayacagm bunu demistim icimden. Ama tabiki kizimdan boyle talepler geldi olmaz burasi anne baba yatagi senin yatagin burasi annelerle babalar birlilte uyur diye anlattim. Yanj kisadan diyecegim o oyle istiyor diye herseyi yapmayin lutfen bu sizden goturuyor evet bir evlat yetisturiyoruz yeterince zor mesakkatli ama insan kendine de bir alan olusturmali... en azndan gece kendi yatagnda konforlu yatabilmeli esi ile ozel alanj olabilmeli... Ben ilk 2 yil cok daha zorlanmistim sonrasi kademeli olarak daha rahat olmaya basladi. En azndan esimle basbasa birer kahve icip rahat bir sohbet edecek vaktimiz olmaya basladi. Cok cok afedersiniz insan gbi rahatva wc dus olaylarini halletmeye basladgmda bjle insan oldgmu hissetmistjm cnku surekli dusta bile hemen cikmaliyim dusuncesi beynimdeydi hic unutmam bir gece kayinvaldemde bizde oldgu bi aksam rahatca dus alaym diye cocgu esimle annesyle birakip grdim ve durduramamislardi. Ciktim cabucak kapiya yapismis kizim agliyor vs o an okdr kotu hissetmistjmki... neyse ki gecti birseyler gecip duzelirken baska skntilar cikiyor tabi orasi ayri annelik gercekten bambaska bir sorumlulkmus... Cok uzattim ama cogu benzer seyler yasadik, yasiyoruz. Ama cocuk anne babayi cok suistimale yatkin oluyor ben bazen birseye olmaz dedmde babam yapar o zaman kiyamaz bana diyor. Okdr iyi biliyorki kimden ne usteyecegini ama hayir demeyi bilin lutfen cok fazla almis sizin bidik ipleri eline... bu kadar her dedgi olmamali ileride daha cok zorlanir smdi daha kolay alisir kolayliklar diliyorum hayatinzda

Kusura bakmayın ama siz çocuğunuzun elinde oyuncak olmuşsunuz. O istemiyor diye karı koca yan yana bile oturmamak abartı bir tavır. Kendi odasında yatmayı da öğrenmek zorunda. Siz kıyamayıp taviz verdikçe kim anne kim çocuk kim baba hepsi birbirine girmiş

Gece beslenmesini bende kesemedim. Çünkü çocuk gece diş ağrısı ile ağlayarak uyandığı zaman onu nasıl sakinleştirip uyutacağımı bilmiyorum bu sefer uykusu açılıp dağılır diye düşünüyorum vicdanım el vermedi açıkçası. Uykuya nasıl geçiyor o önemli? Eğer emerek uyuyorsa onu kesmeniz lazım öncelikle. İlk gün uykudan 15 dk önce emzirip tüm rutinleri yapıp öyle pış pış yaparak uykuya dalmasına yardımcı olmak gerek. Sonraki gün 20 dk önce vs 5. Gün başka odada emzirip sonra yatacağı odaya gelmek lazım. Mesela gece 3 kere beslensin ilk etapta belirli saat Aralıkları ile sonra onu 2 ye düşürüp sonra 1 e sonra bitirmek lazımmış. Gece mama alıyorsa onun cc düşürerek kademeli azaltmak lazımmış. Belirlediğiniz saat aralığından önce uyanıp beslenmek istediğinde geri uykuya dönmesini sağlamak lazımmış. Bence çok zor. İnstagramda baldan anne var onu takip ediyorum çok okudum ne yapmam lazım biliyorum ama cesaretim olmadığı için gece beslenmesini kesemedim.

Aynen çocuğun yapısı ilede alakalı... Ben mesela çocukken kendi kendime bi oyun bulup gün boyu o oyunu oynarmışım. Bu genelde yemek yapmakmış. Anneannem de kalıyordum çocukken 1.5 yaş falan. Anneannem bana 2 3 tabak kaşık verirmiş akşama kadar hayali yemek yapar dururmuşum.. Şuandada yemek yapmayı çok severim.. Belkide çocukluk oyunlarımın katkısıdır.

Çok üzücü böyle olması Paylaşım olmayacak ise neden evliyiz

Benim kziimda o yaslarsa öyleydi hatta hala huysuz agresif. tek farki son zmnlarda tek basina oynamaya alisti sanki su an 4 yasina girecek. neyse ben bunlarin sizin elinizde oldugunu dusunuyorum evet cocuk oncesindeki gibi olmuyor ama bi sekildevakit ayirmaya çalışmalısınız birbirinize. Bir hic otarz bi sorun yaşamadık. Dogdugundan beri her gun kahvemizi alir yarimmsaatte olsa sohbet ederiz o. esnada kizimiz ya yanımızda olur yada boyama yapar yada biraz cizgi film izlemesine izin veririz. uyku konusunu en bastan beri 9 bucuk olarak ayarladim. o uyur biz film. izleriz otururuz sarılriz nebilim evet cok. yorgun oluyorsunuzdur ama az biraz kendinizi tutun uyumayin vakit ayirin birbirinize. Ve cocukla ayni yatakta uyuma olayinida mutlaka bitirin. Alisinca ayrilmak dsha zor olacak

Benim eşim çok kapandı içine Sanki cocugu ben değil de o büyüttü Ben değil de o doğurdu Saatlerce tv ye bakıyor Ben eskiden kızım uyuyunca giderdim yanına ama o hala tv ye bakmaya devam edince ben de gitmemeye başladım S Spizella

Öyle demeyin, kucağa alışma diye bir şey yok. Sadece size ihtiyacı var. Ufak bebek o daha. Onun yerine koyun kendinizi, ufak ve güçsüzsünüz. Biri var güveniyorsunuz, sizi besleyen uyutan temiz tutan o, ondan uzakta olunca aç kalacağınızdan, yalnız kalacağınızdan korkar onunla olmak isterdiniz. Tüm memeliler anneleriyle uyur, yanından ayrılmaz. Bu bizim için normal olan. Sarılmaya da ihtiyacı var, kendini güvende hissediyor. Güzel bir söz vardır, bebek büyütürken günler uzun yıllar kısadır diye. Çok doğru. Ben ilk bir sene hayatım bitti, büyümüyor. Asla büyümeyecek. Hayatım bitti derdim. Sanki hiç büyümeyecek gibi gelirdi. Yalnız uyumak isterdim, emzirmekten nefret ederdim. Ama şimdi emzirip uyuttuğum geceleri de özlüyorum. Bensiz uyuyor, yanına uzansam da of anne sıcak oldu diyor. Özlemle beklediğim gelmeyecek sandığım günler birden geldi, eski halini özlüyorum bazen. Şimdi o zamanki fotoğraflarına videolarına bakıyorum burnum sızlıyor. O kadar hızlı geçmiş ki anlamamışım. Şimdiki aklımla tekrar onu kucağıma alsam inanın daha rahat olur daha çok kucağıma alırdım. Kucağa alışması değildi aslında bana olan ihtiyacıydı. Öptüğüm kokladığım yanıma kar kar kaldı. şu an dört buçuk yaşında oğlum çok hızlı geçti zaman

dediğinizi ben gayet iyi anlıyorum tabiki iki taraf da birbirine ilgi sevgi anlayış göstermeli. Ben çok aşık olarak evlendim ama evliliği sürdüren şeyin artık aşktan çok daha farklı şeyler olduğunu düşünüyorum. Bir kere vefa diye bir şey var.1-2 sene birbirimizle eskisi kadar ilgilenmeye fırsat bulamıyorsak bunun sonucu aldatma mı olmalı? Yıllardır birbirimiz için yaptıklarımız silinip gidecek mi? Hem aldatmayı düşünecek kadar çok boş zamanı varsa o da ev işiyle çocukla ilgilensin. Bana saygısı yoksa da kendine hiç mi yok? Hayatımızın zor aşamalarında beraber kalıp bir şekilde idare edemeyeceksek ne diye evliyiz? Kocam sürekli telefonla ilgilendiğimi düşünüyor, ben de onun satrançla ilgilendiğini düşünüyorum. O eskisi gibi onunla ilgilenmediğimi düşünüyor ben de aynen. Şu kısıtlamalar bitse de çıkıp bi tatil falan yapsak bunaldık evde tek etkinliğin çocuk oyunu olmasından

Çocuktan sonra hayat zor gibi bekarlık gibi değil sürekli sinir stres oldum

birisiyle telefonda konusurken bile ne yapacagimiza hanimefendi karar veriyor. bazen burda ki arkadaslarinda soyledigi gibi acaba bir kardes yapsaydim evdeki daha kucukken, suan bana bu kadar sararmiydi acaba diyorum

Bazen de bizim gibi çocuktan önce mükemmel bir ilişki varken çocuk sonrası sıkıntı yaşamışken çat diye ikinciye hamile olduğunu öğrenme şoku yaşanıyor napıcam bilmiyorum çocuğumu çok seviyorum ama çok zor geçti 1 yıl.

İnanın her anne yaşıyor bunları. İlk kızımda dış sancilarından çok çektik. Kaç gece sabahladık o halde bakıcıya bırakıp işe gittim bilmiyorum. Hiç geçmeyecek gibi geliyor insana ama geçiyor inanın. Düzene girecek emin olun. Ama şu konuda direnmenin lazım. Yatağini ayırın yine aynı odada yatın. Başlarda kızınız kabul etmez ama siz kararlı olursanız düzene girer. Çünkü bu alışkanlık haline gelip dahada uzayabilir bu süre. Eşinizle ayrı yatmaniz birçok sorunu tetikliyor Ne diyim işiniz zor:) Ama sadece bi sureçten ibaret Kolaylıklar diliyorum:)

2 yaş sendromu eşittir bu hayat sadece benim sendromu. Dünya benim için dönüyor düşüncesi. Kıskanır çünkü sahipleniyor. O da çok normal. Çocuğunuz her davranisiyla normal bir çocuk. 3 çocuk annesi olarak Yazıyorum. En küçüğüm 2 buçuk yaşında. Ama ben de bütün bunları yaşadığım halde Öldüm bittim aman olmadım hiç. Onlar büyüyüp gidecek. Yine eşlerimiz ve biz basbasa kalacağız. Bir dönem ne yalan soylim ben de şunu düşündüm Neden sadece çocuktan muhabbet ediyoruz.? Sonra muhabbeti az da olsa başka şeylere de getirebildik. Benimkiler de gece uyanıyor alıştık. Düzelecek diye hepsi bitecek diye zamanı ileri sarma gücümüz de olmadığına göre akışına bıraktık. Evet yorucu biraz yıpratıcı bir süreç ama inan ki geçiyor. Anı yaşa tadını çıkar. Bunun tadi mi olur de mi olur. Çünkü yaşı 12 le re geldiğinde ikinizi de görmek istemeyecek ergenlik sendromu gereği kendi odasında yalnız kalmayı tercih edecek. Ama o da geçecek. Hayat kısa kuşlar uçuyor...

Gözünü kapat anne şimdi aç anne, Şaşır anne şimdi gül anne çok komik di mi Hahhaha 3.5 yaşta da aynen devam demek. Napalım...

Bu öğrenilebilen bir şey mi emin değilim, karakterle de ilgili diye düşünüyorum yalnız oynamak/oynamamak. Ama evet katılıyorum, arada reddedip ufak ufak alıştırmak gerekiyor. Ben 3 yaşından sonra yapabilmiştim.

S Spizella Eşinle ayrı uyuma. O uyuduktan sonra onu yavaşça kendi yatağına yatır. Uyanırsa yanında ol. 1 hafta çok ağlamalı tutturmali bir gün olur ama uyku eğitimi sabir işi. Bütün sinirlerin zedelenir ama sonu güzel olur. Sıkıntı çekmeden ulaşılan başarı yoktur. Biz de yeni yatağını ayırdık küçüğün. Hala gece uyanıp yanımıza yatıyor uyuyunca geri götürüp yerine koyuyorum.

Bebekten sonra bizim evliliğimiz tamamen bitti desem hiç yalan olmaz. Dün gece bunun için saatlerce ağladım. Aşk böcekleriydik hamam böceği olduk diyorum artık ben de eşimden nefret boyutuna geldim. Böyle olacağını bilseydim rahat 5-6 yıl bebek düşünmezdim.

Ya aslında bizim evliliğin bu noktaya gelmesinin sebebi uyumayan bebek değil bence. Çünkü ilk 3 ayında full uyudu oğlum ama eşim doğum yaptığım gün başka bir adam olmuştu bile. B. k yesin hayvan

Kendi kendine oynamaya alıştırmalısınız. Şu anda şu işim var veya babanla sohbet ediyoruz sen biraz kendi kendine oyna şeklinde. Montesorri yatağına beraber yatıp uyuyamıyor musunuz, yanyana yatınca sığıyorsanız orada birlikte yatın. uyuya kalınca kakın. Ben sizin yatakta yatacağım derse de burası senin yatağın, bundan sonra burada yatacaksın şeklinde kararlı olmak lazım. Başta kabul etmez ama zamanla mecburen alışır. Her istediğini yaparsanız hem sizi böyle yorar hem de dışarıda hep kendi istediği olsun ister ama kimse sizin kadar anlayışlı davranmaz

Ama çocuk 2,5 yaşında. O yaşta hadi 5 dakika oyalasın, 10 dakika oyalasın. 1 saat nasıl oyalanabilir?

Çığlıktan ağlamadan ziyade küsüyor babasına seni sevmiyorum diyor adamın duygularına oynuyor. Dediklerinizi değerlendireceğim. Bence oyuncağa falan da gerek yok direkt sınırı koyayım ben Bilmediği bi 5 vakit namaz o da işine gelmiyor zaten. Yoksa her türlü entrika var bunda :) Tuvalet eğitiminin 2. Günündeyiz onu bitirip gece yatağına alıştırayım. Çok yıprancam ama napiyim 1 ayı da böyle feda ederim. Sonra rahat ederim inşallah.

Benimde kizim 8 yilimda oldu ve esimle bastan anlastigim tek nokta ne olursa olsun kendi yatagimiza almayacagimizdi almiyorumda bir yasindan sonrada kendi odasinda uyumaya basladi ve gece kac kere kalktigimi bilmiyorum ama ne kadar zorlansamda kendi yatagindan disarida uyumasina izin vermedim su an 2.5 yasinda ve kendi kendine oyunda kurar oynar esimlede bi degisiklik olmadi sadece kizim cok gec uyuyor gece bazen birleri buluyor uyumasi bunun disinda sorunumuz yok

Battı balık yan gider diye 2. 3. oluyordur çocuktan sonra değişmeyen evlilik şimdiye kadar görmedim, kimisi toparlıyor kimisi öyle devam ediyor bazısı da bitiyor. İnsanın çocuğu olunca ister istemez öncelik değişiyor nasıl değişmeyecek ki evlilik? ben şu anda 2. Gebeyim. 2. çocuk sürpriz iken ikiz olduğu şokunu atlatmaya çalışıyorum hakkımızda hayırlısı ne diyim :)

Hiç sevmiyorum keskin keskin konuşulmasını ya. Bir de herkes -doğal olarak- kendi çocuğunu baz alarak tavsiye veriyor. Bu işin bir standartı yok ki. Biz de 3 yıl birlikte yattık, bize bitişikti yatağı. Oda ayırırken problem olmadı, ama uyku problemi olduğu için kalkıp durdu tabii, normalde de kalkardı. Bizde böyle. Başkası ayırırken sorun yaşar, başkası erkenden ayırmıştır, her hareketin tek sonucu yok. Kalıplarla hareket etmek kasıyor bence, herkesin doğrusu başka.

4 yasinda isler düzelecek demeye geldim. Inanilmaz bir iliskim vardi esimle (9 sene sonra cocuk yaptik). Ikiz cocuklarim hasatimizi cikardi. Simdi 4 oldular eski günlerimize yeni yeni döndük sabredin.

Ay evet aynı yüzünü çevirmesi falan Annecim annecim annecim :) bakana kadar Görüntülü görüşme yapalım diyoruz, Kapat dede seni istemiyorum diyor görüntülü konuşmada çat kapatıyor

Çocuga kirbac aldiniz mi?

Yardımsız çocuk büyütenler kulübü kurmamız lazım. Sizin yaşadıklarınız da çok zor. Aslında gündüz olanlar beni çok yormayacak eğer gece uyuyabiliyor olsam... İyi bir uykuyla kalksam gündüz kızımla oynamaktan aslında zevk alıyorum. Barbie de konuştururum, kum da oynarım çünkü çocukluğumu baştan yaşıyor içimde kalan her şeyi yapıyorum ama işte üst üste çok yorgunluk birikti tahammül seviyem düştü eşimi falan gözüm görmez oluyor öyle olunca. Çocuğum da kreşe gitse diye saat sayıyorum. Gittiği gibi de özleyip fotoğraflarına bakıyorum delirmek böyle bişey heralde. Şu satırları yazarken çok mutluyum çünkü dün tuvalet eğitimine başlamıştık 1 saat önce baba çişim geldiii diye bağırıp lazımlığa koşup yaptı ilk kez. O yüzden şu an tüm sıkıntılarım gözümde küçüldü hani bi laf var ya "ama onun bi sarılaması..." Diye o moddayım derdimi unuttum sayılır Önceki

3.5 yaşinda dahs ya bende iste ben ogretmezsem nerden ogrenecek diye oturdum sabah aksam, dikkat guclendirme kitaplari renkli bloklar bilmem neler oynadim durdum. sonra 2 2.5 yasinda basladim etkinliklere allahim kreşde bile bu kadar etkinlik yoktur heralde sonuç koala gibi bacaklarima sariliyor oynamadigim zaman

İlk bir kaç yılınız çok zor geçecek buna hazırlıklı olmanız lazım, 19 ay çok küçük olacak, iki çocuğunuz arasındaki ilişkiyi iyi yönetirseniz ilerleyen yıllarda rahat edersiniz, çocuklarınıza her zaman arkadaş olduklarını eşit olduklarını telkin etmelisiniz, küçük büyük demeden haklının hakkını korumanız adil olmanız lazım, bu konuda kitaplar vardır mutlaka onları iyice inceleyin. Var olan çocuğunuz tam anlayamayacak olsa da belirleyeceğiniz uygun zamanda ona karnınızda onun için bir arkadaş saklandığını ve ona kavuşmak için sabırsızlandığını anlatın, bu olumlu tutum geliştirmesini sağlayacaktır. Bir de hastaneden eve dönerken çocuğunuza gösterişli bir hediye alın ve bunu sana kardeşin tanışma hediyesi olarak getirmiş falan diyerek olumlu hava oluşmasını sağlamaya çalışın, işiniz hiç kolay olmayacak ama olumlu tutum oluşturması her koşulda sizin elinizde

Valla yapmasin oyle bazen 2 cocugum var gibi hissediyorum. Yavas yavas birden yuklenmeden her dedgnin olmayacagni soyleyerek anlatarak uygulamaya gecin herseyi gayet anlar artik ki masallah bidik baya cingoz gorunuyor anlatilanlardan akilli doguyirlar smdi. Ben bebekleri cok seven bir insandim 2 cocuk dusunurdum evlenmeden. 4 yil sonra cock isteyp anne baba olduk ama cok cokk zor ve sorumluluk isteyen birsey... 2. yi dusunemiyorum yani o istek hic gelmeyecek gibi isin kotu yani esim illaki 2 kardes olsnlar diyor nasip artik hersey ama uzaktan gorunenle yasaynca bir olmuyir hicbirsey

Bana hiç normal gelmedi. Size de eşinize de üzüldüm. Kreşten gelen çocuk yorgun olur neden saat 22:00 de uyuyor? Acilen uyku düzeni olursturmalısınız. Kendi kendine oyun oynamaya alıştırın. Bir de neden kendi odasına alıştırmıyorsunuz? 1 yaşından ayırmıştım oğlumun odasını suan 6 yasında hala ayrı yatar. Siz de kendi odasında yatmayı alıştırın. Naçizane tavsiyem Eşinizle de ayrı yatmayın.

Valla biraz bizim de oyle bakalim ne zaman duzelir:s

Ay evet her şeye ikimiz diyor. :) Ama o kadar emeğin sonu ergen ergen odasında takılması mı olacaktı neyse keyfinize bakın o zaman

Maalesef o kritik dönemlerde düzen bozuluyor. Eğer esnekliğin ucu açık bırakılırsa da tamamen raydan çıkıyor :/ Bence bundan sonrası için kendi yatağında uyusun mutlaka. Gerekirse yanında yerde siz de onunla yatarak alışma dönemi ile başlayın ama o yatağında uyumaya başlamalı.

şimdi düşündüm de şöyle bir şey olmuştu bir de. Kızım 14 aylıkken kreşe başladı mecburen. Sabah 8-17 arası kreşteydi ve eşim çok vicdan yaptı o dönem. Gündüz göremiyorum gece de başka odada erkenden yatıyor ben çocuğumu göremiyorum öpüp sevemiyorum diye yanımızda olmasını istiyordu o aylarda üçümüz uyuyorduk. Sonra da benim tayinim çıktı çocuğu aldım başka şehre geldim. Ağustostan sonra 3 ay kızımla tek başımıza yaşadık o zaman da ben de onunla beraber uyudum bunları yazmayı unutmuşum. Babasının tayini çıkıp yanımıza geldiğinde bizim yatağa iyice alışmıştı.

Oğlum 2.5 yaşında, aynı şeyleri yaşıyoruz. Eşimle 2 kelam edemiyorum ben yüzümü tutup kendine cevirip konuşuyor, yüzüne bakmazsam defalarca anne anne anne diyor. Annemle görüntülü konuşuyoruz malum görüşemiyoruz, kızımı asla konuşturmuyor, ben konuşcam diyor. Yaşı gereği normal ama inanın. Tam ben dedikleri dönem. Büyüdükçe azalıyor bu durumlar. Kızım 8.5 yaşında, 4-5 yaş civarı herşey düzene oturmuştu, oğlumda da sabırla bekliyorum geçmesini.

Kreşte çok uyutuyolar sanırım. Ya da geç uyutuyolar emin değilim Sordum 12 -1 arası uyuyor dediler ama inanmıyorum. Üçümüz çıkamıyoruz çünkü 18 gibi evde oluyorlar. Yürüyerek gidebileceğimiz sakin bir yer yok. Önceden hava kararıyor diye soğuk diye gidemiyorduk park istiyor çünkü. Şimdi de 19 da yasak başlıyor diye çıkamıyoruz. Haftasonu zaten çıkamıyoruz. Ne biliyim bilemedim zaman yok gibi.

Yani arada oynanabilir tabi ki benim kardeşim de böyleydi aman yanlız işte diye ama çok çektiriyor. Bir yerde okumuştum siz onun arkadaşı değil annesiniz oyun olacak ama sürekli başında oyun arkadaşı gibi değil vicdan yapmayın bu konuda diye söylemek istedim

Bence o zamandan belliymiş ilgi alanınız Yeğenim çok sever yalnız oynamayı, yanına gidince rahatsız olur. Oğlum tam bir yapışık. Yeğenimin yalnız oynamaya, oğlumun birlikte oynamaya ihtiyacı var demek ki diyorum.

Onunla hiç konuştun mu bu konuyu Önceki

Çok komik yaa Kedi bile bıkmış.. Önerim şu onun odasına ilgisini çekicek birşey yapın yatağına mesela tüllü güzel bişeyler yapın pembiş pembiş. Ve orada yatmayı isteyeceği şekilde.. Belki en sevdiği çizgi film karakterli nevresim olabilir.. Ve kendi kendine oyun oynamasını öğretin.. Sen ben gelene kadar resim çiz ben gelinceye kadsr bu resmi bitirirsen sana ödül vericem diyin. Bana süpriz yap resmi o yüzden ben şimdi çıkıyorum dersin. 1 saat oyalansın. Bakalım ben gelene kadar bu legolardan ev yapabilecekmisin gibi... Yani o siz gelene kadar yapmaya çalışacak siz mesela geliyorum desenizde bence gelmee bitmedi daha diyecek bence... Aöa ilk önce kendi kendine oyun oynamayı öğrenmeli.. Oyunlarda bile sorumluluk verin. Görevler verün mesela onun hoşuna gidecektir..

O zaman kreş öğretmeniyle konuşmalısın ya öğle uykusunu azaltsınlar ya da uyutmasınlar ki eve gelince erken uyusun.

Herkese selamlar Ben 9.5 yıllık evliyim. Eşimle toplamda 15 senedir falan beraberiz. Evliliğimizin 7. Yılında bir kızımız oldu ve şu an 2.5 yaşında. İkimiz de çalışıyoruz. Her şey iyi hoş gibi görünüyor da çocuktan sonra eşimle olan hayatımız bitti gibi hissediyorum. Sorunum şunlar: 1 yaşına kadar kendi odasında kendi yatağında uyuyan kızım 1.5 senedir bizim odamızda yatağımızda yatmaya başladı. En son babasını da yataktan attı 6 aydır ben kızımla uyuyorum, eşim de kızımın odasında. Bence bizim ilişkimize en büyük darbeyi bu vurdu. Çocuğum haftada 3 gün kreşe gidiyor. Kreşe gittiği günler akşam 22 de uyuyor ben onu uyuturken uyuyakalıyorum Kreşe gitmediği günler akşam 19 -20 gibi uyuyor. Biz de çıt çıkarmadan zaten çocuk bütün gün canımı çıkarmış olduğu için koltukta sessizce oturuyoruz. Sonra kocam 21.30 gibi ben çok yoruldum diyerek uyumaya gidiyor. Pandemi kısıtlamaları sebepli ailecek beraber hiçbir şey yapamıyoruz. Üçümüz aynı anda sokağa da çıkamıyoruz. Kızım babasıyla yanyana oturmamıza bile tahammül edemiyor. O benim annem sen git baba ya da tam tersi sen git anne ben babacığımı seviyorum diye bizim fiziksel temasımızı anında kesiyor :) Yemeğe hep beraber oturuyoruz ama asla beraber bitiremiyoruz çünkü iştahsız kızım illa bir olay çıkarıyor. Yemeği dökmek, ağlamak, üstünü ıslatmak vs. birimizi esir alıyor. Ayrıca kendisi uyumuyor ise uyanık kaldığı her dakika oyun oynuyor. Ya benimle ya babasıyla ya da ilimizle. Kitap okuma, dans etme, çizgi film izleme, oyuncak oynama, bebek konuşturma, spor yapma aklınıza ne gelirse hepsini illaki ya benimle ya babsıyla yapacak. Oyuna dahil olmasak bile illa onu izleyeceğiz ve tepki vereceğiz. Sürekli anne baba bana bakın, şaşırın, alkışlayın, sen şimdi gül gibi bize rol de vererek kendi yaptığı her şeyde bizden full katılım bekliyor. Bilmiyorum bunların hepsi mi böyle bize mi böylesi denk geldi :) Eşimle en son ne zaman çocuk dışında bişey konuşabildik bilmiyorum. Kızımın doğumundan önceki ilişkimiz saatlerce sohbet edebilen, bayağı uyumlu bir çift ilişkisi iken şimdi birbirimizl ilgilenecek mecalimiz yok. Ben 2 yaşa kadar düzelir diyordum işler daha da zorlaştı sanki. Gece hiç uyanmıyorsa 2 defa uyanıyor. Ben uykusuzluktan zaten tükendim. Eşim de sen artık yüzüme bile bakmıyorsun doğru düzgün diyor. Valla ben istesem de bakamıyordum ki artık onu isteyecek halim de kalmadı sanki. Kısacası bizim işler düzelir mi? İnsanların çocuğu hayatlarını bizimki gibi değiştiriyorsa ikinciye üçüncüye nasıl cesaret ediyorlar?

Bunlar geçecek emin olun kızınıza odasını beninsetmeniz lazım. yatağını, battaniyesini vs. sevdiği karakterlerde birlikte seçip de alabilirsiniz. Belki yatağını sevmesinde faydalı olur. İlk zamanlar siz onunla onun odasında yatağında yatın, ona uyku arkadaşı bir oyuncak da belirleyebilirsiniz mesela.. o uyuduktan sonra odanıza gidersiniz. Ben kızımı yaşına gelmeden ayırdım odasına ama kreşe başladığında eşim vicdan yaptı yanımızda yatsın özluyorum diye, ara ara yattı. Uyuyorken yabinda yatarak uykuya daldığı için bizim yatakta yattı, daldiginda kendi yatağına götürdük. Hafta sonu eşiniz evdeyken kızınızın gündüz uykularında birlikte zaman geçirmeye çalışabilirsiniz. Aileler yakında ara sıra onlara birkaç saat bırakıp eşinizle program yapabilirsiniz. Yıllarca çocuk olmadan önce çok vaktiniz varmış başbaşa birşeyler yapmaya o yüzden o günleri özlüyor olabilirsiniz ama o zaman iki kisiydiniz şimdi 3 kişisiniz. Eşinize ayiracagibiz vakit illaki eskisi gibi olmayacak ama fırsat yaratmanız biraz da sizin elinizde..

Evet bence de mesela 20;00 de uyudu diyelim 00:00 e kadar eğer uyanmazsa normal şartlarda kendimi aşırı mutlu hissediyorum tüm yorgunluğum geçmiş dinlenmiş oluyorum. Ama diş patlıyorsa çocuk saat başı kalkıp ağlıyorsa o zaman hiç zaman geçirmemiş oluyoruz oda geriyor doğal olarak.

Arkadaşlar zaten yazmış ama uyku olayını halledebilirsiniz bence. Burdaki en büyük konu bence çocuğunuzun isteklerine çok uymanız, doğal olarak daha küçücük bir şey anlamıyor ama ileride böyle alışırsa çok zorlanırsınız.

Düzelir :) benim daha zordu hayatım kızım şuan 5 yaşında hala uykusuz anca kaynanama vs gönderince rahatız Önceki

Bütün genellemeler yanlış şu hususta: emekleyene kadar rahatmış, emeklemeden sonra şöyleymiş. İlk 6 ay kolikten ve gece uyuyamamaktan çektik. Sonraki 6 ay dişten. Gündüz zaten uyuyan bir bebek ilk ayı saymazsak olmadı. Eş ile ilişkide anne yanı beşik aldık ama odamızda hiç kullanmadık. Oturma odasından tv çıktı bebek beşiği girdi. L koltuk da dönüşümlü uyuduk ilk 6 ay. Bu, eşimi bilemiyorum çünkü çok şikayet eden bir yapısı yoktur zorluklar karşısında, beni biraz yıprattı. Beraber uyumayı özlüyor insan en azından. 6 ay geçince yatağımıza kavuştuk gece deliksiz uyku uyumaya başladığından beri. Arada 2-3 uyandığı da oluyor. Bunun dışında ilişki etkilenmedi ama dün düşündüm bunu iftar vakti biz yemek yerken 9 aylık kızım bağıra bağıra ağlıyor. Her akşam iftar bize zehir oluyor. Öncesinde de huysuz, biz sofra hazırlarken. Ben sinirliyim. Eşim gergin. Çünkü sürekli bağıra bağıra ağlayan, dizinize tutunan bir bebek. Yani dedim ki sağlam bir iletişimi olmayan aile dağılır herhalde bu tabloda. Biz bile yok kaşığı niye kirli tezgaha koydundan geriliyoruz. Açlık bir taraftan, uykusuzluk bir taraftan. Çünkü bizim kız deliksiz uyusa bile gece on sabah 6 uyuyor. Ki delikli geceler de var. Zor yani, sabır lazım, sevgi lazım, enerji lazım. Şimdi düşünüyorum 31 de ilk çocuk doğdu. 37 de falan iki olsa benim enerjim yetecek mi ikisine de?

Hiç dediğiniz gibi değil. Çocuk başımdan gitsin diye çocuk yapan bir arkadaşımın hali içler acısı. İkiz değillerse yaş farkı nedeniyle anne babasız beraber güzel güzel oynayamıyorlar. Oyuncak kavgası, hır gür bitmiyor. İki çocuklu kuzenime gittiğimde baş ağrısıyla dönüyorum. Büyük olan kendi odasında yalnız oynamak istiyor küçük olan abiye yapışıyor kavga dövüş gürültü bitmiyor. Farklı yaş grubu farklı ihtiyaç be talep demektir. Benim iki ablam da tek çocuklu, ben de tek çocukta kalacağım. Ablamlar beş yaş sonrasında kendi kendine oynamaya başladıklarını söylerdi hep, öyle sürekli anneleriyle beraber değiller. Ayrıca arkadaşlarıyla zaten sosyalleşiyorlar. Çocuğa çocuk büyütmeyi hayal ederek çocuk yapmak da çok tuhaf geliyor kulağa.

bizim yorumlarımız hep tek taraflı oluyor farkındamısınız? biz bize söylenen kadarıyla bir yorum yapıyorsunuz? ilk başta ki eşinin tasfiriyle sonraki tasfir biraz farklı... vereceğim örnek yanlış anlaşılmasın, amacım benzetmek değil.. hayvan bile belirli bir süre ilgilenilmezse aç bırakılırsa, istenmediğini düşünür ve o yeri terk eder... yaratılışında bir defa çıkarcılık var... çiçeğe bile belirli aralıklarla su vermezseniz solar gider... sen şimdi çiçeğe zaten solacak ilgilenmeme gerek yok mu dersin, yoksa o çiçek yaşasın, gözlerimi içimi şenlendirsin diye mi yaklaşırsın... kadın olarak soruyorum, aynı ortamda bir yemekte mesela seni umursamayan yokmuşsun gibi davranan kocana eve gidince teşekkür mü edersin... o nedenle bilmediğimiz şeyler olabilir... bizim ifadelerimiz duyduklarımız veya okuduklarımızla sınırlı... neticede buradan hep hemcinslerimizi dinliyoruz... neden bide sorunu kocandan dinlemeliyiz diyen çıkmıyor bunuda ayrıca merak ediyorum... yahu bu erkeklerin hepsimi aynı... aynıysa bizde bi problem var!!! kimimiz anasına babasına böyle bir evlat doğurduğu için gece gündüz dua ediyor... kimimiz her gece küfrediyor!!! neticede onları doğuran ve büyütende bir kadın... ben bu paradokstan çıkamıyorum... M ManzaramDeniz

çocuk eğitmek zor iş, artık çok zor elinde oyuncak olmuşsunuz çocugun elinde

Ah ah aynı biz... choccywhoccydoodah

3 kızım var. Ve her gece mutlaka bizim yatağa geliyorlar sırayla. Bu yüzden hala uykumuz bölünüyor. Her gece 3 ünü sırayla yatağına taşıyorum ki yaşları küçük de değil :)

Ben böyle düşünmüyorum bu konuda Bişey yaptım ya da yapmadım diye aldatacak kadar karaktersiz ise hemen şu an gidebilir. Aman beni aldatmasın diye diken üstünde olacağım bir ilişkiyi zaten sürdüremem

Okuyunca kendimizi gördüm biraz. Bizim de uyku sorunu vardı uyanınca yanımda yatıyordu oğlum boyu uzadıkça ve tekmeler artınca eşim salona geçmişti. Ama bu süreçte ben yine odasında yatırmaya çalışıyordum ısrarla vazgeçmedim. Sonra eşim yatağa döndü. Bu kez uyanınca ben oğlumun odasında onu uyutmaya çalışıyorum bazen orda uyuya kalıyorum yani yine ayrı uyumuş oluyoruz. Mesele sadece uyumak da değil aslında. Gün içinde birçok şey ile uğraşıyoruz. Çalışan biriyseniz vakit çok sınırlı. Eski günler gelecek mi diye de düşünmeden edemiyor insan. Pandemi de kesinlikle bir etken bu arada. Stres atacak bir şey yapamıyoruz şu aralar resmen. Dışarı çıkmak bile farkında olmadan stres yapıyor çünkü orda mi virüs vardı yok biri öksürdü yok çocuk elini ağzına götürdü birden derken yoruluyorum ben. İkinci çocuk çok istiyordum ama şimdi Rabbim olmayanlara versin inşallah diyorum. Aynı anda büyüten anneler kesinlikle madalyalık benim için çok zor çünkü. Uyku düşkünü değilim ama düzenli saatlerim vardı. Çocuktan sonra düzelemedik maalesef... Bu arada çocuğunuzun odası karanlık olsun mutkaka uyku süresini bir nebze uzatıyor. Eş ile de küçük zamanları fırsata çevirmeye çalışın mutlaka. Hoş bizim evlilikte ben buna çalışsam eşim pasif kalıyor bazen. Ne diyeyim inşallah düzelir her şey

12-1 arası uyuyor olması imkansız yalan söylüyorlar kesin

Bunu duzeltmek sizin elinizde siz cok ipin ucunu kacirmissiniz sizin araniza gitmesine musade etmeyin soz ile anlatinca anlayacak yasa gelmis o erken uyudugunda birbirinize vakit ayirin ara sira birakabileceginiz birileri varsa birakip basbasa biseyler yapin evde yada disarida. Herkes bu sureclerden geciyor enerji takviyesi alabilirsiniz uyku sorunu ayri yatma bizdede var ama ben bunun bizi etkiledigini düşünmüyorum onemli olan cocuktan ayri vakit yaratmak esle yada kendi arkadas cevremizle

Sevmiyosun beni diyorum saçmalama diyor. İlgilenmiyorsun diyorum işte sen şurda beni şöyle eleştirdin diye o gün canım sıkıldı filan diyor. Tam ilgilenecekmiş de ben laf sokuyormuşum soğuyormuş filan. Ne kadar sert kavga etsek de ertesi gün sarılan öpen ben oluyorum ama artık o devri dün gece itibariyle kapattım. O beni gözden çıkardıysa ben de onu gözden çıkarıyorum.

Evet bu çok doğru çocuk sürekli ağlayıp mızır mızır olduğu zaman eşler gergin oluyor. Emziriyorum ve 2 senedir ilk kez oruç tutuyorum inanılmaz susuyorum iftar vakti halim kalmıyor. Oğlumun yemek saat 18:15 gibi bizim iftar19:00 o önden yiyor. Biz yerken ortada geziyor ama sürekli bacağıma yapışıyor kucağıma almam için bende sakince bi çorba içmek istiyorum geriliyorum. Zaten uyku saati 19:45. 19:30 da en geç yatakta olmalı ki kitap okunsun diş fırçalansın. Bu arada 15 dk da benim masayı toplamam bulaşık makinası çalıştırmam lazım ki 2 saat sonra ya bitsin gece olmadan kaldırayım. Sabah çocuk asla izin vermiyor kaldırmaya. Hep stres oluyorum geriliyorum. Bazen eşime çatlamak için kendimi sıkıyorum

Ya şöyle anlatayım ben uyku eğitimi 5-6 aylıkken vermiştim aslında. Sonra böyle oldu bi daha da eskiye dönemedik. Mesela uyurken bile elini kolunu illa üstüme atıyor ki gitmeyeyim. Ya da direkt üstüme yatıyor. Bizim yatakta onu yatırıp kendim salona kaçıyorum uyandığı gibi kalkıp geliyor anne neden beni bıraktın diye feci ağlıyor. Ve 2 saatte bir uyanan bi çocuk olduğundan bu dediğinizi yapmam için biraz destek lazım kocam gündüz çocukla ilgili bütün her şeyi yapıyor ama gece yardımı yok uyutmada falan. Yine de deniycem

ana okulmu o zamana kadar ben çoktan tirlatmis olurum heralde pandemi kirdi gecirdi zaten hersey alt ustu oldu. 14 15 aydir ne yaoacagimizi şasirdik. ana okuluna baslayana kadar ne yaparim ben bu ortamda

Yani ben evdeyken gözlemliyorum 3.00 gibi geliyor uykusu ancak bence 12 de ne yaparsan yap uyumaz

Ya telefonu elime aldigim an, teyzeyi ara, anneanneyi ara diye talimat yagdiriyor, ariyorum acamadılar diyelim o an, sonra aradıklarında kapatıyor suratlarına. Gercekten şu an tam istedigim olsun, benim istedigim olsun, ben önemliyim dedikleri dönem. Sabahın köründe bas bas bagiriyor evin icinde şu an(7de kalktı ) acıktım ama annem versin yemeğimi diye Gececek tabi ama sancisiz olmuyor maalesef, birseyler götürüyor bizden. Ama bağımsızlaştıkça onunla vakit gecirmek daha keyifli oluyor. Mesela kızım 4-5 yaşlarındayken elimden tutar mağaza gezelim annecim hadi derdi, al yanında götür alisveriş yap, hiç sıkıldım demez, arkadaş gibiydi. Oğlumla kuaföre bile gitmem zira 2 dakika duramiyor yerinde pıt pıt ordan oraya. 2 sene sonra inşallah oda uslanır azıcık.

Çocuk 2 yaşından sonra daha zor oluyor. İki kız annesi olarak yazıyorum.2 ve 3 yaş en inat en çileden çıkarma yaşları. Ne günler yaşadık anlatsam inanamazsın. Ama uyku konusunda şunu anlamakta zorlanıyorum.1 yaşına kadar en ihtiyaç duyduğu zamanda odamızdan ayırmış olmanız olmamış Güvenli bağlanma gerçekleşmediği için sizi kaybetme kaygısı ile odanıza gelmiş. Çözüm olarak odanıza bir park yatak alıp yanınıza koyun. Hiç değilse aynı odada yatarsiniz. Eşinizde yanınızda yatar Benim büyük kızım 3.5 yaşında. Doğdugundan beri yanımızda yatıyor. Ama park yatağında. Şimdi küçük bebeğim var 4 aylık. Oda yatağın diğer yanında. Dördümüz aynı odada ama ayrı yatakta yatıyoruz. Hiç ayrı yatmadik. İkinci bebek doğunca bana dediler ki ayır odadan. Birbirlerini uyandirirlar dediler Ama ayırmadim. Aliştilar birbirlerine. Hiç sorun yaşamadım şükür. ilk zamanlar zor oldu sadece ama ısrarla aynı odada yattık hepimiz. Şuan çok rahatız. herkes odadaki yerini biliyor. Ne zamanki büyür kendi odasında uyumak ister o zaman kendi odasına geçebilirler. En ufak çabam olmadı. Hatta eşimde bende ayrı yatmasina kiyamadik. Eskiden insanlar hep bir arada büyümüş:) bende öyle. Bence denemeye değer. Park yatak fikrini mutlaka düşünün. En büyük boyunu kullanıyoruz biz. Bu olayı duzeltirseniz sorunlarınız kısmen çözülür mavimli

Odası ayrı da gece beslenmeyi nasıl kesebilirim hiç bilmiyorum sanki çıkmaza girmiş gibiyim bir gece vermedim meme çıldırmış gibi ağladı.

Ay hayır ister miyim aynı yatakta yatmak başından beri hiç zevk almadım ki Öyle kokusunu koklayıp uyuyayım romantikliği falan yok bende Gece 5 kere falan emiyordu diş döneminde ağrısı çoktu. damakları şiş mor ve iltihaplıydı. Doktor dişleri çok zor çıkıyor anne sütü ona doğal ağrı kesici dediğinden gece beslenmesini bırakamadım. Artık kucağımda tutarken uyur vaziyette bir kaç kaza yaşadığımız için bizm yatağa getirip yanımızda yatırmaya başladık her şey böyle başladı. Ben doğduğu gün bile yanımda yatırmamıştım halbuki. Önceki

Ben daha hamilelikte anladım ki çocuk fikri bile ikili ilişkiyi sarsıyor. Daha neler olucak hiç bilemiyorum

Bence aglatma birlikte yatin iste demek isine ve rahatina geliyor. Kendi rahat rahat aglama ve gurultu olmadan kesintisiz uyuyor cunku. Bir zahmet birlikte uyku egitimi verin 1 aysa 1 ay yapacak birsey yok. Baba da bir zahmet bir sure uykusuz kalsin, adam keyfi icin cocugun gelisimini, uyku duzenini etkiliyor buna izin vermeyin derim.

Çok yanlış düşünüyorsunuz, ilk çocuğun evliliği ciddi biçimde etkilediği doğru ama bu hem acemilikten hem de çocuğun evin içinde sizden başka muhatabı olmamasındandır ve üzülerek söyleyeyim çocuğunuz tek olduğu takdirde sonsuza kadar böyle olacaktır. Bir yetişkin bile kendi kendine yaşayamazken çocuğun evde anne babayı hiç rahatsız etmeden yaşaması imkansızdır. İkinci çocuk kısmına gelince her bebek emekleyene kadar zor bebektir ama evde kendinden daha büyük bir çocuk bulunan emekleyen bebek daima yetişkinlerdense yaşı kendisine yakın olanın peşinden gitmeyi tercih eder ve bu sonsuza kadar böyle devam eder. 2. çocuk bu durumda anne babayı sadece temel ihtiyaçları için arar bir de arada bir sarılmak için. Sizin söyleminize bakarak mutsuz olmamak ve süper uyumlu bir çift olarak kalmak için çocuksuz kalmak lazım, ama iş hiç de öyle değil. Sona şunu da ekleyeyim tek çocuk çok çocuk iki çocuk hiç çocuktur. 3. Yü de yaparsanız muhtemelen emzirme dışında görmezsiniz çünkü iki büyük kardeş onu sizin yerinize büyütür

Tam olarak burada yanlış düşünüyorsunuz. İlk çocuktan sonra evliliği iyiye giden aileye hiç rastlamadım ama ikinci çocuktan sonra nefes alan aileye çok rastladım, hatta onlardan biriyim, çünkü ikinci çocukta tecrübeleriniz size yol gösterdiğinden zorlanmazsınız, büyük çocuğu doğru yönlendirirseniz odağını kardeşi haline getirebilirsiniz ayrıca çocuklar birbiriyle oynar ya da uğraşırken ebeveynlere olan eziyetleri azalır. Bu da anne babaya daha çok zaman bırakır. Siz benim yazıma katıldığınızı söylüyorsunuz ama şu cümleyi aynen tekrarlamış olmanız aslında o yazının size hiçbir şey anlatmadığını gösterir

Çocuğa anne babanın yan yana olduğunu alıştırmaya çalışmalısınız öncelikle diye düşünüyorum çünkü ayrı kalmanız ilişkinizi etkiliyordur. ayrılın dediğinde ayrılmayın tatlı dille konuyu değiştirin alışır

Sen de kendinizden ümidi kesme, bizim sonumuz emekliler gibi öylece oturmak olur ben kötü düşünmüyorum sadece çoook yorgunum bi uyusam belki daha pozitif bakıcam hayata

Yaaaa gerçekten mi bende 3 yaşında herşey düzelir diye bekliyordum hayallerim suya düştü

Evlendikten 8 ay sonra hamile kaldım ilk sene çok uykusuz geçti ücretsiz izin kullandım sürekli meme de idi gece yarı uyku şeklinde sarhoş gibi olurdum. saçıma tarak atmaya halim kalmadığı günler olurdu ama zaman çok hızlı geçiyor eşim de tabi uykusuz kalırdı. ikinci ye halim yok gibi eşimle uzak kaldığımız zamanlar da oldu çocuk işi fesatlık gerekiyor gerçekten yorucu ama bir o kadargüzel eşim uykusuz sa kalsa hep birlikte uyurduk. L

Yeni evliyim cocugum yok allah nasip ederse insallah düsünüyoruz ama düzen cok önemli nasil alistirirsaniz öyle gider.. B bi_fikir Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet eşimin de dediği şey uyumasa da yatakta uzanmak iyi geliyormuş. Biraz onun da içinden gelmeli. 36 yaşında ama 56 gibi davranıyor :) Incredible incredible Guru Anneler

evet konuştuk sonuncusu dün akşamdı hatta. 3-4 kez konuştuk bu konuyu 11 aydır. Eşim nasıl değişti, içindeki tüm sevgi ilgi şefkat anlayış gibi duyguları bebeğimize yöneltti. Bana da izlemek düştü. Eşim zengin ya da yakışıklı biri değil kaşına gözüne aldanıp evlenmedim merhameti beni etkilemişti ama kaybettik onu da başımız sağolsun. Çok iyi bir baba o konuda hakkını yiyemem ilgilenir eder sabrı benden çoktur ama bana karşı sıfır her şeyi.

Evde kedi var bu arada. Ama kedim bile kızımın oyunlarından yıldığı için hiç çıkmıyor o uyumadan :) Eline alıyo kedinin mamasını peşinden geziyor gel kedi mama ye diye. Hayvancağızım da hiç sevmez öyle yoğun ilgiyi kaçıp saklanıyor

Aynı hamilelilik grubundaydık Spizella. Ve benim evlat da aynı senin dediğin gibi. Ben kızımla yatıyordum bu aralar yatağa döndüm. Ama hala ıh mıh yapsa yanına yatıyorum mecbur. Benim kız alerjik ve ameliyat riskli diye en az 4 yaşa kadar kreş yasak. Sürekli ilaç kullanmak zorunda. Ben evdeyim ama sınavlara hazırlanıyorum halen atanamadım. Geçen eşimle iletişim kopukluğu yüzünden boşanma laflarına girdik neyse ki düzeldi aramız. Virüs hepimizi boğdu. Bence eşinle sohbet etmeye gayret edin.

Aynen benim 3 tane 3ü de farklı Biri hep tarafına yattı 6 aylıkken de ayrı odaya gecti Biri 4.5 yasa kadar benim yatağımda uyudu zor ayırdık

Uyku eğitimi için ya babasının destek olması ya da en azından köstek olmaması lazım ben gecenin köründe ağlayan çocuğu sakinleştirmeye çalışırken kapıya dikilip ağlatma al gel yanında yatsın diye tepki verince işler yürümüyor. yazarhanim35 Yazar

Öncelikle Allah kolaylık versin. Bu genel durum çoğumızda var. Kızımız 1,5 yaşında. Aynen bize de; özellikle bana. Hatta nerdeyse hep bana :) bu ne, bu ne anlamında; kitapları mı gösterir dersiniz. Oyuncakları. İlla gözüme burnuma kadar getirir. Ki zaten devamlı koşturur. Tutturur. Hatta kendini sebepsizce yerlere atar. Ben onun tek başına yerde durduğu dakikaları halen sayıyorum ki günde 2-3 kere 5-10 dakika. Düşünsenize. Haşatım çıkıyor. Ama buna rağmen, hamileyim. Oğlumuzu bekliyoruz Öyle zor ki ama ben yine de kardeşi olmasını çok isterim. Ve eşim 46 yaşında. Baba olma yaşı takdir edersiniz ki çok ilerledi. Biz de 1 seneden sora korunmdık.

İki bebek annesiyim 3 yaş ve 17 aylık kızlarım var. Eğitim fakültesinde gelişim dersinde bir hocam demiştiki " Size birisi çocuğun kolay olduğunu söylemeyecek ama siz çocuk yapacaksınız, çocuk bitki gibi büyümez. Zahmet ister kimse Size çocuk kolay büyür demez diyemez o yüzden güvenmiyorsanız yapmayın." her zorladığımda bu söz gelir aklıma zor ama bana kimse kolay demesi zaten ben bilerek istedim. Bu kadar basit. Zor olacak ama geçecek zamanlar için takılmayın gün gelecek onlar bizimle uyumak istemeyecek yanınızda uyusun istiyorsa emsin kucakta dursun büyüyünce geçecek ve uyumasını isteseniz de uyumak istemeyecek sizinle. Takılmayın eşiniz de bunun farkına varsın bence zaman geçiyor kuşlar büyüyor ve uçup gidiyor

Çocuğunuz uyurken neden konusamiyorsunuz. Salonda oturup konuşun. Acın tv yi azcık sesle dizi film izleyin. Meyve atıştırmalık yiyin. Cocuk salonda mi yatıyor? 3 nuz beraber neden dışarı çıkamıyorsunuz onu da anlamadim. Yasaklar var ama 3 kişi sokağa çıkamaz diye birşey yok ki. Çıkın parka gidin, biraz yürüyün hep beraber. Ne var bunda? Çocuğa yemeğini öncesinde yedirin. Eger seviyorsa meyve kuruyemiş verin o onlarla ugrasip yerken, sizde eşinizle yemeğinizi yersiniz. Aksam 7-8 de uyuyan bir cocuk varsa aslında sizin için baya vakit kaliyor. Eşiniz uykusundan azıcık fedakarlık etse 11 de uyusanız o zamana kadar, konuşulurda, birseylerde izlenir beraber özel dakikalar bile geçirilir. Bir de kızınıza biraz fazla ilgi göstermişsiniz galiba. Oyunlarında onu sürekli desteklemiş, ana merkeze onu koymuşsunuz. O size ne derse ilk baslar yapmışsınız. Çocukta şimdi alışmış. Sizi bir nevi istediği gibi kullanır hale gelmiş. Önce yataginizdan ayırarak başlayın bence birseyler yapmaya. Sonra zamanla düzelecektir. Bende de var 2 yasında bir kız. Oradan biliyorum.

Valla bacim sizin isler duzelir ama siz duzelirsenizcocukla cok baglantisi yok isterseniz kendinize o vakiti bulursnz henuz yeni dogum yaptm ikinci cocuguma 2 gun once baktm tavlayi kapmis geldi bi de turk kahvesi yapmis bi guzel tavlamizi attik kahvemizi ictik hafifden sohbet esliginde birbirimize iyi geldik1 cocugunuz bence makul bi saatte uyuyor birlikde yarim saatte olsa bisiler paylasabilirsnz calistiginiz icin ve pandemiden dolayi disarida belki bisi yapamazsiniz ama evin icinde yapmak icin kendinize firsatlar yaratin derim1 S Spizella

Ya işte bu iyi mi kötü mü bilmiyorum. Biz çok iyiydik ama her şey bombok oldu resmen, 11 aydır kabullenmekte çok zorlandım ama yavaş yavaş kabullendim eskiyi unut diyorum kendime. Dedem babannemi çok severdi, babam annemi çok severdi bize böylesi düştü napalım. Çok üzülerek kabulleniyorum.

Bizim ilişkimiz de değişti ama açıkçası çok değişmedi. Mesela 1 yaşından beri odasında kendi uyur. Deliksiz uyuyor ama en kötü uyanırsa da beni çağırır gece 3te 4te gider yanında devam ederim uyumaya. Ama genel anlamda eşimle beraber uyuruz. O yaş için geç uyuyor yorulmanız normal. Ben 9.5 ta en geç yatırıyorum. Bu nedenle de gece 11-12 ye kadar eşimle vakit geçiririz. Belki de ondan bizde çok değişim olmadı. Bizim sorunlu dönemimiz ilk iki yıldı. Emzirme bitince uykular kesintisiz oldu ve sonrasında biz de ilişkimizi kurtardık

Kızım ilk 15 ayında bizimle uyudu ve sese çok duyarlıydi. Yatakta dönsek uyanırdı. Ne biz ne o rahat ederdi. Emme işine kendi son verdi 15. ayda. Ben de fırsat bu fırsat oda ayırma işine girdim. Ilk zamanlar onunla aynı odada uyudum. Biraz zaman geçti, birkaç saat onunla uyuduktan sonra kendi yatağıma gittim. Bizim kız 20-21 aralığında uyuyor. Ağlasa yine yanına gidip bir müddet onla durup yine kendi yatağıma dönuyorum. Eşler zorunlu hallerde yatak ayırıyor ama hiç içimden geçen bir şey olmadı bu. Geceye kendi yatağımda başlayamıyorum bazen kızımın çıkan disleri sagolsun ama kendi yatağımda uyaniyorum ve harika bir his Odasında uyutmaya başlamak ve uyku saatlerini her gun onbes yirmi dk öne çekerek geri bir saate almalısın canım. Çocuktan sonra kendimize ayırdığımız zamanın kıymeti bir başka..

Bu konuda Teo'nun gece korkusu kitabını şiddetle öneririm

Uykusu çok hafif demekki. Ayıcığa falan sarılsa sizi azat eder mi acaba. R Yorumlarda gördüm eşiniz fazla her dediğini yapıyormuş sanırım. Eşim de böyleydi şimdi oğlum babasından çekinmiyor. Yani nasıl diyim onun söylediği kurallara uymuyor. Fazla arkadaş gibi. Şimdi pişman düzeltmeye çalışıyor. Ama hala babasını kandıracak birşeyler buluyor.

Kreşe gidince neden daha geç yatıyor ki? Kızım kresten zaten yorgun geliyor serilip gidiyor. Çalışma saatleriniz nasıl? Kresten almak yerine bı saat eşinizle takilsaniz. Eğer erken cikiyorsaniz. Kızınızı en azından birkaç saat emanet edecek bir aile büyüğünuz yok mu? biiraz kendinize vakit ayırmak ilişkinizi onarır. Yalniz en önemli konu yatağına alıştırmak. 2-3 hafta da sürse o konuya eğilin.

Tivoli seni biliyorum, bebek sizi de sarsmış. Umarım düzelir umutsuzluğa kapılma. Biz hiç tartışmıyoruz :) halimiz olmuyor Önceki

Cocuk konusunda bazen bir acaba diyorum, bir anlik sonra kediye bile tahammul edemedigim birgun oluyor ve vazgeciyorum. Cocuga nasil tahamul edecegim. Gecen korona olduk eşimle ikimiz, eşim biraz daha agir geciriyordu hastayiz kedi dogal olarak sıkılıyor oyun istiyor bagirip cagirip dikkat cekmek için butun sinirlerimi ziplatti bir kac gun. Biraz buyuk cocuk olsa kesin azicik hirpalardim herhalde o ara.

Çocukla uyumak insanı daha gergin yapıyor. Çocuksuz bir kaç saat geçirmek deşarj ediyor sanki

Bugün ikimiz de izinliydik çocuğumuzu kreşe bıraktık evde eski zamanlardaki gibi bir gün geçirdik her şey gayet iyiydi. Yarın da aynısını yapacağız ama vicdan yaptık biraz, çocuğunu kreşe atıp evde keyif yapan ebeveyn olduk diye

bu olay sadece Türkler'de mi var bilmiyorum bu arada bekarım ve evlensem de çocuk düşünmüyorum çünkü çevremde herkesin evliliği çocuktan sonra başkalaşım geçirdi. Sanıyorum bizim ülkemizde kadınlar anne olunca eş olmayı unutuyor, konuya gelen yorumlarda bile evliliğe değinen olmamış düzelir, sendrom vs. demişler çok şaşkınım. Çocuğunuza acilen uyku eğitimi verin muhtemelen çok zorlanacaksınız ancak siz karı koca olmayı bırakmışsınız ve çocuğunuzun kölesi olmuşsunuz. Sizi yanyana oturtmak istemediğinde dikkatini başka yöne çekip her dediğini yapmamalısınız.

Bizimki de online satranç oynuyor aynı hesap :) S Spizella

Bizimle yatması şöyle oldu : Diş çıkarmaya başladı 11 aylıkken Ama ne çıkarmak, gece 6-7 kere çığlık çıplığa uyanıyordu tam 1 sene sürdü bu. Her dişte de hasta oldu. Ben her gece odasına git uyut gel yapa yapa tükenmiştim. Babası getir yanımızda dursun yoruluyosun diyerek çağıra çağıra önce gece bi kaç saatle başladı. Emiyordu da zaten sonra benim de kolayıma geldi o bi kaç saat gece yarısından sonraya çekildi. Sonra da tüm gece. bu yatak büyük güzel benim demeye başladı. Kendi yatağı da montessori tipi olan büyük bi yatak ama o güzel değilmiş öyle diyor. Şimdi uyku saati diyince kendiliğinden bizim yatağa gelip yastığını yerleştirip yatıyor. :/ Ayrıca Dedektörü var sanki gece sessizce tuvalete kalksam anneee nereye gittin diye dikiliyo ayağa hemen.

Ay hic neden boyle yaptiniz demeyecegim. Buyuk konustugum her sey basima geliyor. Her bebek farkli, bazen gercekten isler farkina varmadan cigrindan cikiyor. Benim de oglum 20 aylik. 13. Aydan beri kendi odasinda ama beraber yatiyoruz. Kendi besiginde uyumuyor. Acilabilen kanepede yaninda yatiyorum dusmesin diye. Ben de en basta surekli uyaniyor, emzirip yerine koyarken tekrar uyaniyor diye kanepeyi actim emzirerek yaninda uyudum. Gerisi de geldi. Yakinda emzirmeyi kesip kademeli olarak kendi yatagina gecirmeyi dusunuyorum ama sadece dusunuyorum. Bakalim nasil olacak..

Yanlış anlamışsınız çocuğa çocuk büyüttürmek değil bu, çocuğa arkadaş yapmak, ayrıca kardeşler arasındaki iletişimi doğru kurmak anne babanın görevi, daha ilk krizlerde, şimdi küçük ama ileride senin arkadaşın olacak, birlikte oyun oynayacaksınız, gezip bisiklete bineceksiniz demek, büyük küçüğü şikayet ettiğinde "o küçük anlamıyor" demek yerine anlamayacağını bilseniz bile abiyi onore edecek şekilde küçüğü uyarmak bile bu ilişkiyi olumlu yönetmek için çok önemli. Bağı doğru kurmak lazım. Kendi adıma kızım 7 oğlum 11 yaşında ve kız ayaklandıktan sonra hep birlikte oynadılar, şu an bile karşımda oyun kurmuş oynuyorlar, sohbet ediyorlar. Özellikle pandemi döneminde bir kardeşin insan için ne olduğunu kendi evlatlarımı izlerken çok iyi öğrendim. Şu süreçte çocuk için sosyalleşmenin tek yolu kardeşle oynamak çünkü geriye kalan her şeyi rafa kaldırdık sağlığımız için. Herkesin kendi fikri doğrudur, yaşadıkları da bunları yönlendirir, benim hayat tecrübem bebeklikleri yorucu bile olsa iki çocuğun aike için bulunmaz nimet olduğunu gösteriyor. Konu sahibinin çocuğu insanlarla iletişim halinde olmayı onları yönlendirmeyi yönetmeyi çok seviyor ve bu durumda tek çocuk olduğu sürece de odak noktası kolay kolay değişmeyecek.

Bizim evi anlatmissiniz ben yazsam aynilarini yazardim kötüsu kizim 7 yasinda değişen hic birsey yok katlanarak devam ediyor

Ben de sizin gibiyim evliliğim çocuktan sonra daha da iyiye gitti. Yanlız 2. yi düşünmüyorum. İsteyene Allah nasip etsin.

Eşinizin cevabı ne?

Ama kaçta kalkıyor ki sabah 3 te uyuyunca gece kaçta yatıyor? Normal şartlarda sabah 7 de kalksa öğlen 12 veya 1 gibi uyuması lazım 2 saat uyuyacak 3 te kalkacak akşam da 20:00 gibi uyuyacak

Bu çocuk yönetmen olucak

Son soruna güldüm çok tatlı sormuşsun canım:) O diğer çocukları kolaylıkla düşünen insanların çocuktan önce de süper uyumlu çift ilişkileri yok bence. Ya da çocukları uyumlu, çok kendi halinde ilişkileri aynen devam edebiliyor. Bozulan bir ilişki de olmuyor haliyle.. Şimdi neden sizinle yatmaya başladı ve bu durum bu kadar uzun sürdü. Sanırım izin vermeseniz iyi olurdu.. Hep sizinle vakit geçirmek istemesi bana bir hayvan sahiplenseniz nasıl olur diye düşündürdü. Umarım her şey düzelir.

Kaş yapayım derken göz mü çıkardım ne kadarlık sizinki? Belli olmaz tabi inşallah daha erken kendi başına oynamaya başlar. En azından sorunun farkındasınız, ben öyle olması gerekiyor sanıyordum Annem sürekli derdi bırak sıkılsın biraz da diye ama ben ama yalnız kalıyor ama şöyle ama böyle. İdrak edebilmem biraz geç oldu S Spizella

aaa ayni benim kiz tek fark pandemi dolayisiyla ve de geceleri surekli benimle uyu diye yanina cagirdigi icin ben onu yanima aldim babayi tekli yataga biraktim. aksama kadar ne konusacagimiza kendisi karar veriyo resmen hadi simdi soyle de hadi simdi boyle de, cok komigim dimi gulelim hadi. deniz neden komik neden boyle yapti bizim ki 3.5 yasinda. benim bu konuda bir umudum kalmadi umarim sizinki degisir.

Bizim oğlan her bakımdan zorlayıcı bir çocuktu. Ona rağmen biz ısrarla (10da yatardı) çayımızı yapar, o uyuyunca aynı koltukta televiyon izlerdik. Defalarca uyanırdı tabii. Sonra dedik ki bu kadar zorlanıyoruz, bi tane daha olsun. İlk aylar direndik, sonra koltukları ayırdık, çünkü o bacakların uzatılması gerek Çok nadir erken yatarız, uyuyan uyandırılır genelde, birlikte çay içeriz. Ama tek aktivite beraber dizi-film izlemek, aktivite derseniz ona. Birlikte en fazla alışverişe çıkıp hazır çıkmışken kahvaltı da yaptık 2 defa son 1 yıldır. Bizde de başka bir şey yok. Duygusal anlamda zaman zaman çok zora düşüyoruz, çünkü sinirler yıpranık. Geçecek ama sonuçta. Bence bi başbaşa takılmaya bakar da onun için destek lazım.

aynı ben canım benimde 2.5 yaşını geçen oğlum var bizde aynıyız yaşımda 38 sabah 5 te işe gidiyor akşam 18 de geliyor şuan sahurda kahvaltı yapmanın tadını çıkarıyoruz inan.40 olmadan yaşımız geçmeden 2. yi yapalım istiyoruz 2 senede toplasan 5 10 kez c. hayat kalmadı cnm tek değilmişim bende bizimki ilgisiz fln diyordum

Nen kizinizin sizin yatakta yatmasina musade ettiniz? Doktorlar bunun ozguven eksikligi olusturdugunu soylemedi mi? Yatakta sizin kokunuzu alan o cocuk buyuyunce kendi yataginda yatar diye dusunuyirsaniz yaniliyorsunuz. Omur boyu kizinizla bu sekilde devam eder. Simdi sozunuzu geciremiyorsaniz iileride nasil olacak? Cocuk kurallarla yetisir. Hayir kelimesini ogrenmeli. Her dedigi yapilmamali. Yoksa istekleri yapilmadiginda hep mutsuz olur.

Bence sorun eşinizle ayri yatmaniz ve kızınız odakli olmaniz Evet cocugunuz önemli ama esiniz de dislanmis hissedebilir. Diyecegim bu kadar, evli olmadığım için cocuk gelişimi ya da aile iliskisi hakkında bir sey diyemem evli arkadaslar daha doğru yönlendirme yaparlar belki.

İçinde kaygı yaşıyor demek ki. Konuşuyor da kızınız bir psikoloğa gitmeyi düşünür müsünüz belki bir farkındalık sağlar.

Kresle konussaniz uyku konusunda acaba kaçta yatıyor orda kaç saat uyuyor. Bu bir nebze rahatlatır. Benim oğlum hiç gelmezdi san zamanlarda korkuyorum diye geliyor. Uyuyunca geri yatağına kaldırıyorum. Baba ve siz kizinizla konuşun artık büyüdüğünü ve diğer arkadaşlarının da ayrı odası özel alanı olduğunu konuşun ozendirin. Aklima bunalr geldi çocuk sonuçta elbette büyüyecek.

Benim de 3,5 yaşında kızım var, ama onunla herşeyi konuşuruz büyük insan gibi, ben 2 yaşında odasına geçirdim orda uyurdu ama odasının kalorifer sisteminde sıkıntı olunca salona hazırladım yatağı, oğlum doğdu beşikte yattı ama 6. aydan sonra istemedi, yanımda yatıriyorum. kiz salonda uyanırsa yanımıza gelip yatiyo. kizima havalar ısınınca kendi odasina geçeceğini anlatıyorum kıştan beri, çok hevesli sürekli buz gibi odasında oynamaya gitti bahara kadar, son zamanlarda yatağında uyuyakalir oldu. bunlari niye anlattim, çünkü onunla onun dilinden konuşursaniz odasında yatmaya ikna edebilirsiniz. odasini seveceği şekle sokun. ben öyle yaptım. carsafina kadar hoslanacagi renkte aldım. birlikte eşyaların yerini değiştirdik, resimler çizdim. heveslendi. basta birlikte onun yatağında yatın alışsın. olmaz demeyin olur, bir de tek başına oynayabilecek yaşta bence, benim. kziim 1 yıldır kendi kendine oynamayo çok seviyor, bazen içeri bile almaz hatta

Ben doğduğundan 1 yaşında olana kadar hiç yanımda yatırmadım diyebilirim doğduğunda bile emzirp kendi yatağına koyuyodum. Bu hale nasıl geldik valla bilmiyorum. Emzirme bitince uyucak dediler geniz eti varmış her gece tıkaıyor, nefes alamayınca burnummm diye çığlık kıyamet uyanıyor Sana başarılar diliyorum :)

kreşte çok uyutuyorlar galiba kızınızı bakın sizinleyken 19-20 kreşten gelince 22 de uyyo çocuk çocukları uyutarak vakit geçiriyorlar

cocuk iki bucuk yaşında, sizi parmağında oynatıyor. uyku eğitimi yok, bir an once alistirmaya bakin. odası olsun, uyku aliskanliklari olsun. esinizle biraz birbirinizle ilgilenin. çocuğun isi bitmez. eskisi gibi aheste is yapamazsınız. mecbur temponuzu artiracaksiniz, cocuk 4-5 yaşına gelince daha rahatlarsınız.

Bir yaştan sonra gece beslemesini kesebilirsiniz. Ben 1 yaşında odasını ayırdım peşinden de gece beslemesini kestim. Son bir emzirir uyutur bir daha isterse vermezdim. Nispeten uzun uyumaya başlamıştı. Yapmadıysanız deneyebilirsiniz

Evi cocuk yonetiyor Kurallarin yokmu? Yatagina yatmali. Boyle devam edersen cocugunada zarar veriyorsun. Bir cocuk sinirlari bilmeli. Kurallari olmali. Kurallari uymayinca cezalarida olmali. Uyunca odulleri de

Çocuk zaten kreste sosyalleşebiliyormus. Bence siz fazlaca üzerine titremissiniz. Çocuk istemiyor diye kocayla teması azaltmak nedir anlam veremedim. Gerekirse sıkılsin ama bireysel de oyun oynamayı öğrenmeli. Yemek istemiyorsa bırakın yemesin bı sonraki yemek saatine kadar aç kalsın. Siz yemeye zorladikca yeme bozukluğu olusur

S Spizella

Bizim oğlumuz da böyleydi ekstradan asla uyumaz uyanık olduğunu her an mizirdardi. Biz boşandık tabi suçlusu çocuk değil ama eşim başkasına aşık olup defoldu. Giderken de çocuktan sonra senden sogumustum demişti. Bazi çocuklar eve düşen yıldırım oluyor maalesef

Bazı yorumları hayretler içinde okudum. Bebeklerin, çocukların ve ergenlerin, yetişkinler gibi insan statüsüne eriştiği bir toplum ne zaman oluruz acaba, dedim içimden. Öncelikle bu konuda kilit bir şey var ki, o da konu sahibinin fiziken kabullendiği annelik rolünü duygusal olarak kabullenemeyişi. Bunun farklı sebepleri olabilir; zaten çocuk doğurmaya kaygılı bir biçimde girişmiş, çocuğu ilişkisi içinde sorun kaynağı olarak kodlamış, yahut zor bir çocukluk geçirdiği için bunu şuan çocuğuna yansıtıyor olabilir. Hepsi çok normal ve insani. Ama bu köken nedenleri göremeden sorunun kaynağını çocuk gibi görmek bir yanılgıdır. Konu sahibi, belki vicdanından ya da sorumluluk duygusundan ötürü çocuğunun fiziksel ihtiyaçları hususunda hassasken, duygusal ihtiyaçları noktasında bir boşluk var bu tabloda. Bu iki taraflı bir durum: hem kendini çocuğa bırakamama, hem de kendisi ondan ayrı birey olamama. Çok zor ve acil çözüm bulunası bir durum yani. Ama çözüm ASLA uyku eğitimi, çocuğa yerini ve haddini bildirmek gibi ilkel ve insanlık dışı terbiye yöntemleri değil. Şu lanet olası uyku eğitimini kim destekliyorsa onlara da zorlandığı bir konuda günlerce ağlatılarak muamele edilmesini diliyorum. Çocuklar bizim malımız değil, sirkte bir hayvanı eğitir gibi, bir bebeğe öğrenilmiş çaresizlik yaşatmak şeklindeki bir eğitimi kınıyorum. Peki nedir çözüm? Anne ve baba bu konuda sorunların kökenine inmeli. Burda sayfalarca sonuç üzerine oyalanılmış, minik bir çocuğun yaşadığı ortamdan emdiği ve öğrendiği şeyler üzerinden çocuk yargılanmış. Yahu bu çocuk bunları uzaydan getirmedi. Sonuç olarak çocuğu tartışmayı bi kenara bırakalım. Bizim hangi yanımızın yansıması bunlar kısmına bir odaklanalım. Elbette çevresel faktörlerinde etkisi var, kreş vs. gibi. Ama ilk aile içindeki handikaplar tespit edilmeli. Benim burdan gözlemim, ki elbette yalnızca gözlem, birebirde tanımıyorum, konu sahibinin kaygılı bir yapısı olduğu. Bu kaygıyı çocuk sünger gibi çeker. Ve duygularını bastıran biri olduğu. Bunu da şuradan anlıyorum, eşine karşı bir savunma güdüsü var. Ama adam bariz bencil, yalnız konu sahibi bunu konduramıyor eşine. Mevcut sorununuz sadece çocukla oyun oynamakla çözülmez. Oyun dışında sorumluluk alma konusunda yetersiz bir eş. Çocuk olmadan önce ye iç uzan film seyret, onda her koca uyumludur. Asıl eş olmak böyle zamanlarda anlaşılır. Adam ayrı yatmayı konfor haline getirmiş. Kadın nezaketinden bunu belki sorgulamıyor bile, ve stresi olduğu gibi çocuğa yansıyor. Sonra da benim çocuk sorunlu mu? Hayır, eşiniz yetişkin olamamış, sizi hayat mücadelenizde yeterince desteklemiyor, ve sizin stresiniz çocuğa yansıyor. Bir neden bu. Diğeri ise yetişkin olarak çocuklu yaşama zihnen hazırlanmamış gördüm sizi. Belki de öncesinde fazlasıyla spontandınız ve bundan dolayı her bebeğin ihtiyaç duyduğu günlük rutinler mevzuunda zorlandınız. İşte tam bu noktada, çözüm uyku eğitiminden ziyade bir aile rutini oluşturabilmek. Çocuk da zamanla bu sisteme uyum sağlar. Ama sorumlulukların, sınırların ve ihtiyaçların netleşmediği, çocukla kaliteli zamanla bireysel zamanın iç içe girdiği bir atmosfer, yalnızca çocuğa değil size de eziyet. Son ve en önemli madde: çocuğunuzdan razı olun. Bu da onu kabul etmekten geçer. Kabul ettiniz diye sizi gütsün demiyorum. Ama onu ilk olarak bir sorumluluk yükleyici olarak görmek yerine bir insan olduğunu, yalnızca ebatının küçük olduğunu hatırlayın. Edilgen, sizin tarafınızdan yönlendirilecek birinden ziyade, eşlik ettiğiniz, saygı duyduğunuz biri olarak görün. Siz saygı duydukça o da sizin sınırlarınıza saygı duymayı öğrenecek. Mutlaka olacak bu, içinizi ferah tutun... Umarım ilk fırsatta bunları eşinizle konuşup çözüm yoluna girersiniz. Bunlar çözüldüğü halde çocuğuz hala problematikse beni bulun. Buralardayım. S Spizella

Siz beni yanlis anlamissiniz. Bebeklerde koku gelisimi anne karninda baslar. Cocugu beslemek icin her yataga getirip yataginizda yatirdiginizda sizin kokunuzu hisseden o bebek tabi ki kendi yataginda yatmaz. Huysuzluk cikarir. Doktor bana sakin aranizda yatirmayin yoksa omur boyu üç kisi yatarsiniz demisti. Bu saatten sonra da anne kokusunu alan o cocuk kendini guvende hissettigi icin kendi yatagina alistiramazsiniz. Liseye giderken bile sizinle yatar artik. Ablam da sizin gibi yapti. Kizi liseye gidiyordu korkuyorum diye hala ablamla yatiyordu. Onlarin dda kari koca iliskileri bu yuzden zedelenmisti. Zaten sonra da ayrildilar. -EarthLing- ben Can nedir şimdi bildim... Anneler

Aslında hatayı doğar doğmaz ayrı odada yatırarak yapmışsınız bence. Şu an onun acısı çıkıyor gibi. Bizim oğlumuz da aramızda yatıyor 1 yaşında şu an. Herhalde dört aydır falan böyle. İhtiyacı var bizim kokumuza diye düşünüyorum. Elbette geçecek bu günler. Eşimle benim de başlarda çok problemlerimiz oldu ama şimdi çok daha iyi her şey. Zamanla daha iyi olacak bence. Sabır.

Benzer şeyler yaşamışız gerçekten... Umarım sizin için daha da iyi olur. Evet ben daha az taviz veriyorum ama babasını çok kullanıyor lütfen babacım diye başlayınca ve çok ağladığında babası hayır dediği şeye evet diyor. Sonra da önünü alamıyoruz tutarsız ebeveyn davranışı... Bugüm konuştum kendisiyle. Ama dayanamıyorum diyor sonra eziyet çekiyoruz dedim tamam dedi ama bu defa da annen izin vermiyor demezse iyi.. iyi polis kötü polis...

Güldürdünüz beni :))))) Bebekten sonra bazı erkeklerin değiştiğini bir kaç kişiden duymuştum. Nasıl değişti? Size karşı ilgisi mi azaldı, beklentileri mi değişti? En önemlisi siz eşinizle konuştunuz mu bunu?

Karşılıklı çaba önemli.. Garip bir şekilde bizim çocuktan sonra ilişkimiz her anlamda daha iyi oldu. Hatta ben çok gayretsizim az gayret etsem eşim elinden geleni yapıyor doğrusu :)

umut oldunuz bana bir yıl gitti bir kaldı bakalım

Konuyu da işgal ettim ya

allah bağışlasın maşallah :) pedagog desteği alsanız acaba. yaş atakları olabilir küçük hanımda :))

Sizi eskiden biliyorum evet iyi bir çifttiniz Üzüldüm sizin için ama sizin düzelebilir gbi duruyor Aranızda bir kavga münakaşa saygısızlık yok ise tabiki eski haline gelebilir benim kızım da 2 yasında 3 ay memede yasadı Hala birlikte uyuyoruz ve gece emmek için en az 6-7 kere uyanıyor Ben de onu uyutmak için bir / bir buçuk saatimi harcıyorum Snr eşimin yanına inecek mecalim kalmıyor çocuktan önce aynı koltukta kıvrılıp birmiz saçımızı birimiz karnımızı severdik Günde kaç kere telefonda konuşurduk Mutlu uyumlu bir çifttik Yani ben hep derdim dünyadaki en iyi erkekle ben evlenmişim diye ama çocuktan snr tepetaklak olduk Tek konuştuğumuz nokta kızımız o da çok değil Bizde kavgalar da çok oldu Bilmiyorum sonumuz ne olacak Biz çok koptuk İns siz düzelirsiniz

Benim kızımda hic kendi başına oyun oynamaz. 3 yaşı bitiyor temmuzda ama hala bağimsiz değil. Ben onunla cok oyun oynadıgim icin böyle oldu sanırım. Eltim çocuklarıyla hic oyun oynamaz ve çocukları bağimsiz oyun oynuyor. Misafir agirladigım zaman bile onca isimin arasında 1 saat kızımla oynadım. Annem kızıyor artık oynama diye ama vicdanen rahatsız oluyorum sanki kızımı bosluyormusum gibi hissediyorum. Cocukla fazla ilgilenmek de ayrı bir sorun gercekten.

Evet, sizin yatak olayiniz önemli, ayrı yatmayin esinle. Kuzucuğu uyuyunca odasina yatırın.

Büyük ihtimalle büyüdükçe bizim de halimiz olmayacak. Allahım sağlık versin. Hep bunu söylüyorum. Bu günleri aratmasın burcak86 hiçbişe

En büyük darbeyi kızınızın yanınızda uyuması vurduysa ise onu düzeltmekle başlayın. Beraber uyumaniz da doğru değil zaten. Herşeyi her koşulda kızınızın istediği gibi yapıyorsunuz sanırım. Yan yana oturmanıza kadar karışmasın küçük hanım mesela. Eşlere kalma vakit çocuklarin uyku saatlerinden kalan oluyor. Onu değerlendirmeniz lazım. Kreşe gittiği günlerde ki uyuma saatini daha erkene çekmeye çalışın. Eşiniz 9 buçukta uyumasın. Tabi ki yorgun, halsiz canımızın hiçbirsey yapmak istemediği zamanlar olur ama bu sürekli oluyorsa sıkıntı. Kendinize birlikte vakit geçirecek zamanı oluşturmanız buna çaba göstermeniz gerekiyor. Biz de durum bu en azından. Bazen film izleyecek bazen bir sadece bir kahve içecek vakit oluyor bazen daha fazlası ama çaba gösteriyoruz onun için.

Umarım hayatınız şimdi daha güzeldir... Çocuktan sonra senden soğumuştum nedir ya, evlilik sadece sıcaklık soğukluk meselesi sanki... Boşverin herşeyin hayırlısı

Bak bu kadar kök sokturen bı kız ilerde doktor mühendis hakim avukat olcak. Zeki çocuklar genelde anne babayı cok yorar ve zorlar. Benim küçük böyle. Bir buçuk yaşında dişte hasta olur. Bademcik var. Nerdeyse her ay ateşli hasta olur. On tane iğne her defasında. Ama ben inatla kendi yatağıma almıyorum. Çok perişan oluyorum git gel bütün gece. Sadece ateşi olduğu gece alırım yanima. Oda uyuyakalirsam ateslendigini anlayabilmek için. Çünkü küçük oğlum bana çok yapışık. Beraber uyursak asla yatağında uyumaz. Bir buçuk senedir mücadele içindeyim. Gece çok sık uyanır. Çoğu gece emzirdikten sonra ayak sesimden uyanmasın diye halının üstünde uyuduğum oldu. Salona battaniye atarım her gece. Yerde uyursam bari üstümü orteyim diye. Bende Allah'ım büyüsün diye dua ediyorum. Sağlık olsun. Napalim. Büyücekler de işte.. Bu arada benim ilk çocuk sakin huzurlu bebekti. ikinci zorluyor. İlki zor olanın ikinci kolay olur. Ama hazır hissetmeden ikinciyi düşünme. Dört yaş bizimkilerin arası. Daha az olsa çok zor olurdu bence Z zeraseba MELEĞİMİ

Bence eşinizin size karşı bir öfkesi var içinde yoksa sevmemek falan değil.. büyük birseymi oldu acaba bir kavga, bir hareket gebeliginizde herhangi travmatik bir durum gibi? Y

akrep burcu mu bu çocuk tıpa tıp aynını yaşadık. oğlum üç buçuk yaşında. önce yatağını ayırdım, sen bunun doğru olmadığını biliyosun herkes kendi yatağında yatmalı. sen kendi yatağında uyuyacak kadar büyüdün diye. ağladı isyan etti falan ama ben yanında yattım bı süre. gece cisi gelince kalkıp ağlıyo benimki mesela. kalktığı zaman tuvalete götürmeyi deneyebilirsiniz. yemek konusunda iştah iyi ama masayı her öğün birbirine katar, yalnız oynamaz direk isyan moduna geçer kendin oyna deyince. kıskançlık ha keza aynı şekilde mevcut. ben de yorgunluktan uyuyakalirim oğlanı uyurturken. ama eşimle bebekten sonra pek sorunumuz olmadı bizim. öncesinde vardı ufak tefek sorunlar. çocuğun inadını kırmak, her dediğini yapmamak lazımmış. resmen kullanıyorlar bizi.

Özel bir çocuğa sahip bir akrabam var. Kızı 13 yaşında Bugün onla dertleşirken bana demistiki keşke biteceğini bilsem. Sendromlarini yasasaydim. Kizim 13 yıldır yürümüyor konuşmuyor. Yaramazlik hiç yapmadı. Yapsa demedimki büyüyünce geçer. O gün bugündür hep derim Allah sagliklariyla sinamasin. Elbet bu günler geçecek. Benim kızım ne alışkanlıklarından vazgećti asla vazgeçmez dediğim bicok şey. İlerisi ışık iyi olcak ins. birde olumlu düşünün. İnsallah sandığınız kadar zor olmaz geceniz.

Daha bunlar baslangıc Asıl olay okul basladıgında accessdenied

Korkma Spizella her şey geçecek. Eşinle aranızda gerçek sevgi ve saygı varsa emin ol hiç bir şey olmaz. Ki evlilik sıkıntılıysa en başında ortaya çıkar siz zaten kaç yıllık evlisiniz ve mutlusunuz. 3 çocuğum var. İlki aynı senin kızın gibiydi. Bir dönem evin reisiydi. Gece kalkınca geri yatağına götürmekten helak oluyprduk ve ertesi gün işe gitmek zulüm oluyordu. Vazgeçtik akışına bıraktık şimdi büyüdü gayet akıllı bir çocuk. Eşimle beraber yatsak ta gece bir vakti mutlaka biri ağlıyor çocuklardan. Ama eşimle hiç sorunumuz olmadı. Evet bazen birbirimizle hiç konuşamadığımız zamanlar oluyor ama hepsi geçici.

Allah kolaylık versin. Öyle ya da böyle sevimli bıdıklar. Ben misal eşimle paylaşımlarımı değil de yayıla yayıla battaniye altı dizi keyfine sabahlamalarımı, brunch tadında kahvalilarımi daha çok arıyorum. Neden? Çünkü çocuktan önce de süper uyumlu eş ilişkimiz yoktu:)

Hamile kalmadan önce bi söz okumuştum. Bebek kötü evliliği daha kötü yapar iyi evliliği daha iyi yapar demek ki okuduğumuz her söze güvenmemeliymişiz.

Bizim cocuktan oncede cocuktan sonra da guzel giden bir evliligimiz oldu masallah diyeyim. Hatta 2 hafta once 2. Kez anne oldum esime daha da baglandim sanki o da oyle. Tabii ki degisen seyler oldu evliligimizde ama bunu pozitife cevirmeye calismak gerekiyor sanirim ve sevgi sonsuz saygi olmali ne bileyim gecen gun oglumuza balon almis bana da seni seviyorum yazan kalpli bir balon almis mesela oynadik birlikte falan.. Demedik yani bizim cocukta surekli bizimle oynamak istiyor diye ki bizim oglanda surekli bizimle oynamak ister ama bazen gormezden geliyoruz.

kızım 4 yaşında aynı şeyleri yaşıyoruz fazlası var eksiği yok. öncelikle eşle ilişkiden bahsedeyim. farkına vardığım ilk zamanlar çok sorun ediyordum ve eşime de yansıtıyordum, böylece atışıyorduk. hem çocukla ilgilisin benimle ilgilenmiyorsun eskiden böyle değildin vs vs... ama artık kabullendim. hiçbirşey çocuktan öncesi gibi olmayacak. sonra bulunduğumuz şartlarda iyileştirme yapmaya karar verdim. şuan gayet iyi herşey. kızım asla bizi konuşturmuyor, fiziksel temasa müsade etmiyordu. defalarca kez aynı şeyleri anlattım. biz babanla çok mutluyuz, birbirimizi çok seviyoruz ama bu sana olan sevgimizi azaltmıyor. birbirini seven insanlar sarılır öpüşür. birbirimize sevmesek hep kavga etsek üzülmez misin gibi anlattım durdum. ilk zamanlar iş görmesede çok kez tekrar edince kabullendi. şimdi daha iyi durumda. akşam uyku saatlerini 22 den daha önce çekseniz çok daha iyi olur. biraz geç gibi. hem size de zaman kalmıyor. kızınız uyuduktan sonra bir film teklifinde bulunabilirsiniz. veya severse eşiniz bir diziye başlayabilirsiniz. oyun konusunda ilgi hep üzerinde olsun istediği için bizimle oynamak istiyor, oynamayınca kimse benim oyunuma katılmayacak mı diye ağlamaya başlıyor, bakmayınca daha çok yüksek sesle ağlıyordu. bende gidip istediği kadar ağlamakta özgür olduğunu sonucun değişmeyeceğini yalnız oynama zamanı olduğu konusunda ısrarcı olunca bir süre sonra kendi oynamaya da başladı. yatak konusu tam bir kabus tam atlatabilmiş değilim. o bizim yatağa gelince anne baba yatağında yatılmaz her gece deyip kızımı alıp onun yatağına gidiyoruz. aslında o uyuduğunda kalkıp kendi yatağıma yatmayı planlıyorum ama uyandığımda neredeyse sabah oluyor M

Ben de yazsam bunları yazardım ufak tefek farklarla... Benimki 2 yaşında, o bizim yatakta değil ama ben onun yataktayım çünkü eşim şantiyeci. 24/7 çalabilen bir iş telefonu ve tehlikeli sınıfına giren bir mesleği var. En azından biraz da olsa uyuyabilsin istiyorum. Bir de hala anne sütü alıyor o da gece uykusunu böldüğü için uyku olayına daha çözümüm yok. Yemeklere hep beraber oturuyoruz, yediği kadar kendisi yiyor, sonra ben devralıyorum. Bu esnada babası kendi yemeğini bitirip kızı alıyor ki ben sakin bir yemek yiyebileyim. Kreşe başlattım devam ettiremedim çok ciddi tepki verdi, yüzyüze dersim de olmadığı için zorlamadım. Yaşadığımız yerde sıfır akraba, aile, tanıdık. Hani bi yarım saat anneannesi parka götürsün, markete giderken dayısı yanına alsın durumu da yok. Bu nedenle sürekli bana yapışık bir çocuk. İşe de gidemeyince resmen hayatım bitmiş gibi hissediyorum. Ev zaten aldı yürüdü, temiz kıyafetimiz ve yemeğimiz olması yeterli zira diğer türlüsüne yetişemiyorum mümkün değil. Saldım gitti ne yapayım. Tek başına oyun kurmak bazen bizimkinde de sıkıntı ama 5dk bile kendi kendine oyalanırsa assssla müdahale etmiyorum, hatta varlığımı unutsun diye başka bir odada sessizce oturuyorum.. Süresi giderek uzar ümidiyle. Bunları, yalnız olmadığınızı bilin diye yazdım. Çünkü ben de akıl sağlığımı "yalnız değilimdir yaw" diyerek korumaya çalışıyorum :) Ama çok şükür eşimle olan ilişkimizi çok etkilemedi bu durumlar. İkimiz de bunun bir süreç olduğunu ve geçeceğini söylüyoruz birbirimize, akşam 22:00 gibi uyuyor bizimki de, o saatten sonra biraz mutfakta sohbet ediyoruz falan veya karanlıkta uzanıp günün kritiğini yapıyoruz iyi geliyor. Biz de ailecek hiçbir şey yapamıyoruz. Haftaya bir yıllık izin ve yolculuk durumumuz var, iyi geleceğine inanıyorum. Çözümüm sadece bol bol konuşmak, tekrar tekrar tekrar anlatmak, sonra yeniden konuşup anlatmak. Bence işe yarıyor. Kızım dünyanın kendi etrafında dönmediğini bilir, işim varsa bırakmam, her istediği olmaz. Sınırları öğretin yeter bence. Başka tavsiyem yok maalesef çünkü zaten gördüğüm, gözlemlediğim kadarıyla her çocuk kendi habitatında kendine özgü bir yaşantı inşa ediyor çünkü deneyimler her çocukta ve ebeveynde farklı. Misal ben kızım 7 aylıkken bir ameliyat oldum, ameliyat sonrası gelişen sorunlar nedeniyle tam bir ay hastanede kalmak zorunda kaldım, ölüyordum. Kızımla birbirimizi hiç göremedik. Sütümden de ümidi kesmiştim, kızın emeceğinden de. Eve geldiğim an hiç gitmemişim gibi koynuma sokulup emmeye başladı. Şimdi de o istemedikçe kesmiyorum, o beni üzmedi yormadı, ben de onu üzmeyeceğim. Ya ne bileyim bir yerlerde ebeveynlik lastikli çarşaf katlamak gibidir, hiçkimse doğrusınu bilmez herkes kendine göre bir yöntem bulur diye bir şey okumuştum. Yorumları okudukça hak verdim bu söze. Tek doğru yok zira değişken çok. nomunomuchua çok sevindim yazdıklarına, daha da güzel olsun inşallah her şey..

Emzirme bitene kadar lohusalıl devam ediyor bence. Hormonlar, zırt pırt uyanma insanda sinir kalmıyor. Eşim gözüme batardı o zaman sürekli kavga edesim gelirdi. Emzirme bitince çok rahatladık biz

Selamlar Öncelikle kolay gelsin; zor bir iş. Benim kızım da 2.5 yaşında şu an. Oyun konusunda dediğiniz gibi bizim de bütün gün beraber oynamak istiyor. Fakat burada kendisine sınır koydum anne ve ya baba müsait değilse kendi kendine vakit geçirmelisin. Kitaplara bakabilirsin ve ya hamurla oynayabilirsin gibi. Uyku konusunda kızım pfapa hastası ve ayda en az 3 gün ateşli. Bu günlerde sürekli ateşini kontrol ediyor yapılması gerekeni yapıyorum ama beraber uyumuyoruz. Bence bazı konularda net sınırlar çizmeli ve çocuk sıkıntı çıkardı ya da ağladı diye sözünüzden dönmemelisiniz. Kullanmaya çok musaitler çünkü. Biz hep net olduk. 2 yaşından sonra büyük ölçüde rahat oldu hayatımız. Çocuktan önce hiç kavga etmeyen bir cifttik fakat ilk 2 sene sürekli olarak birbirimizi yedik. Bence bu her ailede böyle. Geçecektir sizin 2 olmaz 3 olur 5 olur ama böyle devam etmeyecektir.

Kızım 14 aylık ama sanki ben yazdım bu yazıyı. Allahım ömür versin hepsine ama biz de bittik. 14 aydır eşimle yıllardır tartışmadığımız kadar tartıştık. Gözlerimizin altında torbalar oluştu. Bedenen, ruhen yaşlandık. 2 yaşı bekliyorum ama sizin yazdıklarınızdan sonra 2 yaş da çözüm değilmiş anladım. Her gün Bn de soruyorum 2.3. Çocuğu yapanlar nasıl dayanıyor.

O yüzden 2. Çocuk düşünmüyoruz.

Bizim de pek değişiklik olmadi gibi, yani 6-12 ay aradı çok zordu şimdi biraz daha iyi gibi 17 aylık... eşimle ilişkimizin bozulmamasinin ilk sebebi oğlum erken uyumaya alışık 19-20 gibi uyur sonrasında bizim mutlaka bir planımız olur. Film, dizi, kahve, sohbet vs... ikinci sebebi ise eşim; oğlum beni salmaz bazen yemeği eşim yapar, gerekirse mutfağı eşim toplar oğlumu uyuttuktan sonra kahve vs yapılacak birşey varsa eşim yapar. O mutfağı toplamadıysa mesela çocuk uyuduktan sonra ben de mutfak fln toplamam kalır öyle, hem çalışıyorum hem ev hem çocuk, önceliği kendinize ve eşinize verin ev işleri biraz kenarda duruversin... eşimle iki sohbet etmeden günün kritiğini yapmadan uyumam mutfak durur genelde öylece Lori

Evet cidden bu doğru bence de. Oğlum 20:00 de uyur çocuğu erken uykuya alıştırmak hayatta yaptığım en doğru şey oldu. Diş çıkarırken veya atak dönemindeyken ağlayarak uyanıyor ama emziriyorum pış pış yapıyorum kaldığı yerden devam ediyor. Bizde çay kahve dizi vs devam ediyoruz böylece evlilik sekteye uğramıyor onu anladım. Oğlum iştahsız olduğu zaman ben çok gergin oluyordum uzun zaman da böyle devam etti. Bir süre sonra çocuk bu demeyi öğrendiğim zaman aşırı bir rahatlama ve huzur geldi.

Eşim 17.30 da çıkıyor kreş 18 de kapanıyor. 17.45 gibi kızımı alıyor malesef mümkün değil. Benim annem yok, kv başka şehirde. Yani acil durumda bile bırakabilecek kimse yok Kreşte öğlen uyuyor. Uyuyunca da evde uyumuyor. Evde kaldığı günler öğlen uyumuyor o zaman daha erken uyuyor S

4,5 yaşında yeni ayırabildim yatağını ki gece yinede bir iki uyanıyor. Ve en büyük sıkıntımız her şeye bizi dahil etmek için sonsuz ısrarla beynimizi didiklemesi. Büyüdükçe başka dertlerle devam ediyor. 2. veya 3. cocugu ailesinden çocuk bakımı konusunda destek alabilen ya da çocugu sakin olanlar daha rahat düşünebilir herhalde. Ya da kocasıyla aşk mesk konusundan önce çocugu ön plana almak durumunda kalanlar.

Sağlam bağlarla kurulmuş ilişkiyi bile çocuk etkiliyor gerçekten. farklı bi aşkla tanışıyorsun ve tüm sevgini, sabrını ona yöneltince evlilik elden uçup gidiyor Ben de hep 2. çocuğu nasıl yapıyolar diye düşünüyorum, aklım almıyor çünkü. bu kadar fiziksel ve psikolojik yorgunlukla tanışıp bir daha başa dönmek için sağlam motivasyon lazım. Doğana ömür veriliyor da daha tanışmadığım birine bir ömür daha veremicem

Teşekkür ederim bu gece de kendi isteğiyle yatağına yattı sütünü içti kitabını okuduk, oyuncağına sarıldı uyudu Işık açık kalsın dedi gece lambası açtım Kapı açık kalsın dedi onu da yaptım. 1 gibi uyanır şimdi sonra 3-4-5 7 de de tamamen kalkar ama napiyim böyle idare ediyorum şimdilik

Çok güzel oldu oğlum da benden baginsizlasmaya başladı o düzenini yıktığıyla kaldı evlilik hep güllük gülistanlık değildir daha büyük bir sınav da verebilirdi Allah ama çok şükür bize sağlıklı bir evlat verdi o kıymet bilemedi

Bizim de 7. yıl çocuğumuz oldu. Şimdi üç buçuk yaşında. Öncelikle oyunda sizi istemesi normal. 3 yaş sonrası kendi başına oynamaya başlarlar genelde. Kızımın uyku saati gelince hepimiz yatıyoruz, ortamızda uyuyor, uyuyunca odasına taşıyoruz. Bazen gece uyanıp geri geliyor, bazen hiç gelmiyor. Siz de her geldiğinde sizin yatakta uyutun sonra odasına taşıyın, öyle alışır. Direkt kendi odasında uyuması için şekilli çocuk odası ışıkları var. Onlar çok faydalı oluyormuş. Onları yakalım diye birlikte yatağında yatabilirsiniz, sonra onlarla ilgili hikayeler anlatabilirsiniz

Etrafımda gözlemlediğim ve yaşadığım kadarıyla Çocuk olduktan sonra eşiyle arası iyi olan çok az çift gördüm buna biz de dahiliz. Bütün hayatı ele geçiriyor çünkü akşam olup uyuyunca da ne annede ne babada hal kalmıyor bazen film izliyoruz aksamları o bile oyle iyi geliyor ki...

Aman yok ya şimdi saldıranlar filan çıkar sıkılmış canımı bi daha sıkamam. :) kocam kişisini Allaha havale ettim aldatma şiddet gibi abuk sabuk şeyler olmadığı sürece aynı evde bebeğimizin anne babası olmaya devam napalım

Yazdıklarınız ilk çocukta herkesin yaşadığı standart sorunlar. Kız çocukları zaten yaradılış gereği çok konuşkan ve oyun meraklısıdır, sizinki de öyle bu çok güzel bir şey aslında ama sizi yorduğu da bir gerçek, maalesef bununla yaşamaya alışmak zorundasınız çünkü tek çocuğun oyun ve sohbet arkadaşkarı sonsuza kadar enne ve babasıdır. Bunun kardeşten başka çözümü yok o da araya 4 yaş koymak koşuluyla. Kızınızın kendi yatağına dönmesi için uyguladığım yöntemi yazayım size belki işinize yarar. İnternette çocuktan daha büyük bir oyuncak ayı buldum ve bundan sonra kendi yatağında yatacağına söz verirse bu ayıyı ona uyku arkadaşı olarak alacağımı söyledim. Ayıyı görümce durumu sorgulamadan kabul etti. İlk bir kaç akşam da bunun mutluluğuyla yatağında uyudu, sonrasında sizin yanınıza gelme teşebbüsünde bulunması sizin dirayetinize kalmış, kesinlikle reddedeceksiniz, çok ağlarsa pazarlık yapacaksınız "seni yatağıma almam, burası babanla bizim ama istersen çok kısa süreliğine ve sadece bir seferlik yanına yatarım ama sonra sen ayınla bu yatakta yatarsın ben kendi yatağımda yatarım, gece uyanırsan da kesinlikle yanına tekrar yatmam ve seni de yanıma almam" 2.5 yaşında çocuk pazarlığa uygun anlama kapasitesi fazlasıyla yeterli bir çocuktur. Kullanın ve dirayetli olun. Yan yana oturmanızı bile kıskanmasına gelince, güzel güzel anlatarak ağzının payını verin ve yere yatıp çığlıklarla tepinse bile taviz vermeyin. Katı olun. Şu yaşlarda ipleri kaptırırsanız bir daha asla kontrol altına alıp sözünüzü dinletemezsiniz.

Arkadaşlar güncelleme yapmaya geldim :) Bazılarınız eşimin iş paylaşımı yapmadığını düşünmüş haliyle. Bizde evde işler şöyle yürüyor. Genelde yemekleri eşim yapıyor. Ben çamaşırları ve ev süpürmeyi. Bulaşık işini beraber yapıyoruz genelde. Bu aralar ben evden çalıştığım için bana yük daha fazla oldu. Evde olduğu günler ise çocukla %70 o ilgileniyor ben de ancak ev işi yapabiliyorum. Çocukla ilgilendiği günler o pert oluyor. Kızımla konuştum ve kendisinin de isteği ile 1 hafta kendi odasında yatırdık ama ışık açık kalsın, kapı açık kalsın diyor onları yapıyoruz. Sabaha kadar 5 defa uyanıyor. Her defasında gidip tekrar uyutuyorum. Sabahları uyandığında "ben gece uyandım ama anne yok, anne dedim ağladım yalnız kaldım korktum" diyor. Sorunu korkması olarak düşünüyorum ama neyden korktuğunu anlayamadık. Sürekli bırakma beni annecim diyor. Güvenli bağlanma demeyin çünkü bir yere giderken gayet normal şekilde ayrılıyor yani hafif kaygılanarak ama hemen adapte olarak. Olması gerektiği gibi. Bu beni bırakma olayı gece uykusuna geçişte oluyor. Galiba karanlık korkusu var. Akşam olduğu gibi ışıklar yansın istiyor odası hafif loş ise bile giremiyor anne karanlık diyor. Uyuyana kadar yanında kalıyorum elini tutturuyor ama gece 5 defa uyanınca ben tükendim. Git gel yapmaktan sabaha kadar 3 saat anca uyuyorum. Odasında beraber yatarsak yine sorunsuz yatıyor ama geceleri tek kalmak gibi bir sorunu var.