Öncelikle herkese merhaba Annemi anlatmak istedim sizlere... Bahtsız kadersiz annem. Bir buçuk sene once annemle babam boşandı dedem ben kızına bakarım diye atıp tutarak annemi alıp duzceye götürdü. Duzcede dayım yengem iki torun ve anneannemle beraber iki katlı bahçeli büyükçe bir evde yaşıyorlar dedem ve anneannemin emekli maaşları var dayım çalışıyor ve İstanbul daki bir evlerinden de kira alıyorlar ama bu kadar varlık içinde bir Anneme bakamadılar. Anneminde babadan miras bir evi var tapusu dedemin uzerinde olan. Ölmeden pay edeyim dedi bir tane teyzeme bir tane Anneme daire verdi. Annem oranın kirasını harçlık yapıyor kendine madden bi zararı yok yani. Sadece sofralarina bir tabak fazla koyamadılar. Dedem neler saydı bana alin ananiza bakyorsaniz bakın bakmiyorsaniz bakım evine vericem dedi. Çocukların hayirsizini anne babasına bakmayanini duydumda bir baba bunu nasıl der? Kardesim 20 yasında iki yıllık Üniv okudu bu sene bitti geldi babamın yanına açıktan okuyo şimdi, iş bulup toparlayinca kiraciyi çıkarıp alacaktı annemi yanına. Ama girdiği iş yeri maaş vermedi doğru düzgün şuanda issiz ve oda çaresiz. Bende biraz önce esimle konustum. Kardesim iş bulup toparlanana kadar bir uç ay olsun gelsin diye. Ben annene gelmesin demem ama huzurumuz kaçar onuda söyleyeyim dedi. Bende o kadar çaresiz durumdayım ki şuan ne yapacagimi ne hissedecegimi bilmiyorum. Dertlesecek kimsemde yok buraya yazmak istedim sadece...

Annem 45 yasında hem epilepsi hemde psikolojik tedavi goruyor. Epilepsi nedeniyle açlık stres sıkıntı yorgunluk vs birsuru şey yasak nöbet geçiriyor yoksa duygu durum bozukluğu da var acayip takıntılı. Hem bedenen hem ruhen bence çalışamaz ya da çok rahat bir işi olması lazım oda nerde bulunur...

Evet benim yaşadığım şehirde fakat eline geçen para oradan aldığı kira. Kiraciyi çıkarıp orada oturursa kendini gecindirecek bir geliri yok, o yüzden kardeşimin de issiz olması bizi bu kadar çaresiz yapiyor qarden