Niye yapamayasiniz sorusuna verecek bir cevabim olmadigi hic psikologa gidiyorum aslinda. Niye yapamiyorum bulmak istiyorum. Ben hep zayıftım hic uğraşmadigim halde. 47 kiloydum evlenirken. Kemiklerimin batmasindan uyuyamazdim. Dogumlardan sonra Hep veririm ya diye erteledim kilo aldikca. Ama cocuklar hayatimin merkezine oturdukca yemekten baska beni motive edecek bir sey bulamadim sanki. Biraz da bunu cozmek icin gidiyorum psikologa. Ama ne zaman fayda gorurum ya da gorur muyum endjseliyim artik bu konuda kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Emzirdigim icin ilac kullanimina çok sıcak bakmadim. Bir de uzun uzun dineleyecek bir psikiatriste psikologun en en az 2kati bütçe ayirmak gerekiyor. Yoksa ben de cok gitmek isterdim. Spor icin bisiler yapmak istiyorum aslinda ama cocuklardan ayrışamıyorum. 2 Haftada 1 psikologa gitmek icin bile bir suru sey ayarlamam gerekiyor. Evde bisiler yapayim desem yere egildigim an hadi anne at ol diye bebeler sirtima cikiyor. s onlar uyurken ben de uyuyakaliyorum yorgunluktan falan... ama yuruyus yapiyorum parka cikip 10bin adim atmaya çalışıyorum her gun mutlaka. Tabii yetmiyor bir seyler yapmak lazim ama yememi kesmedikten sonra sporu bıraktığım an alirim diye kestirip attigimdan spora hic baslamadim ama dediginuz gibi sadece mutluluk hormonu takviyesi icin bile yapmam gerek. Insallah yapabilirim bisiler...

Merhaba arkadaşlar. Ben 2 cocuk annesiyim, 31 yasindayim. Son 4 ayda 6 kiloya yakin kilo aldim. Tabii baya panik oldum. Daha once de idal kilomdan oldukça uzaktim. (158 boyundayım, 61den 67ye çıktım) geçtiğimiz eylul ayinda 63 psikolojik sinirini açınca diyetisyene gittim. İnsulin direncim çikti. Diyetisyenim sert bi liste verdi. Emzirdigim halde (1.5 yasinda ama gece uzun uzun emen bir bebegim var) listede degisiklik yapmadi. Ben yalap salap da olsa diyet yaptim. Spor yapamasamda her gun 10 15bin adim attim derken 3 kg verdim. Ama cok yıprandım psikolojik olarak. Yemek yemeyince kendimi mutlu edecek hicbir sey bulamadim sanki. Depresyona girdim sanki. Ve diyeti bıraktım. Galiba yeme bozuklugum var diye dusundum ve psikologa gitmeye karar verdim. Ama mayis ayina kadar bu konu hakkinda bir sey yapmadim. Aralikli oruç yaparim diye dusundum ama bebeklerim cok erken uyaniyor (6da falan ve erkem uyuyoruz 21civari). 11e kadar yemek yemeyince kendimi cok mutsuz ve enerjisiz hissediyorum. 7.30 civari kahvalti yapınca aralikli oruç yalan oluyor. Neyse... Mayis ayinda tartida 65i gorunce psikolog tavsiyesi aldim ve seanslara basladik. 2 aydir gidiyorum. 5. Seansim. Cocuklugum ve ailemi tanima asamasindayiz. Tabii guzel konusuyoruz ama sanki psikologum benim neden yemegi sınırlandırmayi aklimdan gecirdigimde bile sanki hayatimin karardiginin uzerinde durmuyor. Hatta sizin çok da fazla kilonuz yok diyor ve yine beni tanimak uzerine yogunlasiyoruz. Senasa baslayali 2 ay oldu ve ben 2 kg daha aldim. Bu durum beni acayip demoralize ediyor. Acaba psikologu birakip platese mi yazilsam ya da diyetisyene mi gitsem tekrar diye düşünüyorum. Yeme bozuklugu suphesiyle psikologa giden varsa ne kadar surede olumlu yanit beklemek lazim acaba? Tabii ki herkesin kat edecegi yol farklidir ama benim kisitli bir bütçem ve 2 çocukla ayirabilecegim kisitli zamanim oluyor. Yaz geldi çatti ve ben bir an önce bu kiloları vermeliyim. Benim yeme bozuklugum oldugunu dusunme sebebim sofrada ne varsa tabaklar tamamen bitmeden rahat edemiyorum ve doyma duyum yok sanki. Mide kapasitem acayip genişledi. Ve secici de degilim hani dürüm söyleyim yiyeyim degil de evde ne varsa dibini siyiriyorum. Ve sonrasi vicdan azabi tabi. Ayrica misafirlige gitmeyi ve ağırlamayı da cok seviyorum. Hayatimin merkezinde yemek var sanki ve mutluyken de mutsuzken de bana hep yemek eşlik ediyor. Bana bu durum paikolojik geldigi icin diyetisyenle icten içe inatlastigimi düşündüm acikcası. T

O Depresyonla basa cikamadim. Cidden yasamak icin sebep bulamadim adeta Ve cekilmez bir adam oldum ben, aksi nalet... dogru diyetisyen degildi belki de

Beslenme alışkanlığı bozuklugu var diye düşünüyorum bende Ama araştıracağım 1kg bile versem motive olurum sanki kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence evin yükü cocuklar vs derken tek yemekte sanirim kendinize vaktiniz var yuzden yiyorsunuz sonuna kdr yemek kacisiniz olabilir mi stresten. Bende bi donem cok yorgun mutsuzken 65 kdr ciktim sonra aman dünya mali oda olmayi versin dedim 60 sonra 56 indim simdi 60 geri geldim sadece sabah yiyorum akşam 4 5 ten sonra bisey yemiyorum 2 ogun besleniyorim 56 icin savasiyorim

İsterseniz yaparsınız. Kilo vermek hayattaki en basit şeylerden biri Üzmeyin kendinizi

Ben de gordum 150 tlye 1 haftalık egzersiz programi diye. Etkili diyen birini gormek guzel oldi benim icin. Aslnda ben dogum sonrasi kilomun büyük kismini vermiştim Ama ilginçtir ki cocuklar buyuduce bana ufak ufak vakitler ayirabildikce yemem yapmaya, misafir agirlamaya ve rahat rahat yemek yemeye basladim ve kilo aldim...

Yani şöyle Seda Altının grubuna 2 kere girdim. Diyetisyen önerileri gayet doyurucu aç bırakmıyor Egzersizler video olarak atıyor siz yapıyorsunuz. Göbek, bacak vs ölçü alıyorsunz ilk girdiğinizde program bitimi karşılaştırıyorsunuz. Ama tabi başınızda dikilen yok olay sizde bitiyor. Yaparsınız niye yapamayasınız? 70 llerden inmemiştim hiç çocukluk boyunca sonra aç yatıp düzenli beslene beslene 55 50 derken zayıfladım. Ve yıllardır 2 çocuk olsa da bunu korudum. Kendinize güvenin bir sürü uygulama vs var ben indirip öylee yapıyorum artık maksimum günlük 40-50 dk alıyor. Fiziki değişimi gördükçe siz bence mutlu olup devam ettirirsiniz. Herşey kafada bitiyor, yapacam deyin yeterli.

Çok fazla kilonuz yok. Ben kısa süreli diyetlerden motive oluyorum, İsveç diyeti gibi 13 günlük. 13 gün sonra bitiyor. 3-4 kilo vermiş olursunuz ondan sonra spor yaparsınız.

Ben kendime tabak bile hazırlamiyorum aslinda. Ama cok istahli sayilmayan oğullarım ve esim var. az yemek yapsam cok yiyesi geliyor cocuklarin. ama bitiremiyorlar tabi. ve ben israftan nefret eden bir insan olarak kendim yiyorum. Ustune çıkarıp bir tabak kaymak ve recel bitiriyorum hirsimdan. Tabak bitene kadar. Yemek yedim siye sinirlenip tekrar yemek yiyorum. Yemesem iyi ama o an onu düşünemiyorum... Y Yukka- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Başka diyetisyenle deneyin bir de yürüyüşü çok yapın..

Tüm sorunlarınızın sebebi başta da yazdığınız üzerine insülin direnci. Önce insülin direncini halledin diyetisyenle hata yapmışsınız bırakarak...

Online gruplar oluyor size diyet ve egzersiz veriyorlar 1 haftalık 10 günlük 1 aylık gibi WhatsApp grubu kurup ordan spor ve diyetisyen önerisiyle gidiyor. Ha gerek var mı diğer insanlar ı da görünce gaza geliyor insan. Seda Altın mı neydi ben girmiştim grubuna çokta cüzi bişeydi doğum sonrası öyle eski formuma dönmüştüm.

evet çok kilonuz yok ama ilerlememesi açısından erken farketmeniz güzel bende kendi çapımda diyet yapmaya çalışıyorum aynı kilodayım sizinle hemen hemen 65 e indim bi 5 kilom kaldı ekmeği tatlıyı kestim böyle kendime eziyet etmeden yavaş yavaş veririm diye düşünüyorum sizde kendinize ayrı tabak yapın ve çok az alın tabağa madem bitirmek için uğraşıyorsunuz keten tohumu falan deneyin yeşil çay açlığı bastırmak için psikolog iyi gelmemiş size sadece kilo sorunu için gidiyorsanız kilo vermeye başlayınca moraliniz yerine gelecek ve mutsuzlığunuz geçecek gibi başka meşkaleler bulun yemek aklınıza geldiğinde

Evdeki tüm büyük kase ve tabakları iptal edin. Sarıp kaldırın demiyorum, rafta bırakıp bantlayın. Yemeği çorbayı vs en küçük kase ve pasta tabaklarına koyun, tatlı kaşık - çatallarıyla yemek yiyin. Benim de çocuklar küçükken böyle bir dönemim olmuştu. Yani ne yiyorum, niye yiyorum, aç mıyım değil miyim farkında bile olmazdım. Çocuklarınız zaten büyük servis tabaklarında yemiyordur, eşiniz de iki tabak yesin. Ama siz kendinize bu küçük kase veya pasta tabaklarına koyun ve tepeleme doldurmayın. Benim gittiğim diyetisyen bana ilk bunu önermişti. Neyi niye yediğimi, tabağı bitirince kendimi durdurabiliyor muyum yoksa elli tane bahaneyle ikinci tabağı da yiyor muyum bunu denedik. Valla utanma hissi devreye girmişti ve koyamadım ikinci porsiyonları. Benim yabancı arkadaşlarım her şeyi taneyle pişirir ve ilk zamanlar bu tuhafıma gitmişti. Bizim usülde yemek tencereyle pişer yarına da kalır. Onlar havuç patates mesela, herkese birer tane olacak şekilde pişirir. Yani bir tencere sebze yemeği yerine 3 kişilik aileyse üç patates üç havuç koyar. Sofrada yenecek bitecek kalmayacak. Mesela biz pilavı yağlı tuzlu yapıyoruz, onlar sadece pirinç haşlıyor, etli sebzeli yemeğin suyu zaten tatlandırıyor pilavı. Kahvaltı için ekmek yedikçe yeniyor biliyorum. Büyük bir servis kasesine iri öğütülmüş yulaf, birer yemek kaşığı çiğ fındık, ayçekirdeği kabak çekirdeği içi, keten tohumu vs koyun. İncir kayısı hurma vs koyacaksanız az koyun çünkü mesela hurmada ciddi şeker var. Üstünü bayağı geçecek kadar az yağlı süt ekleyin ve dolaba koyun. Sabaha kadar sütü çekecek ve yumuşayacak. Her sabah ekmek peynir reçel yerine bundan yiyin. Ben mesela kahvaltıda bunu yiyince uzun süre acıkmıyorum. Yanlış okumadıysam 2,5 yaşında çocuğunuzu emziriyormuşsunuz. Bu biraz uzun değil mi? Niye memeden kesmiyorsunuz, bu da belki sizi acıktırıyor. Fiziksel olmasa da psikolojik olarak bilinç altınızda "sütüm çoğalsın çocuk emziriyorum o halde yemem lazım" düşüncesi olabilir mi?