aslında bir nevi dediği doğru, siz onu tartışmada yaralı olduğu yerden vurmuşsunuz gerçekten. zaten kendini yeterince yetersiz hissediyormuş, söylemeymişsiniz de olurmuş. fakat iki taraftan baktığımda sizin için de zor bir durum. bence eşinizin dediğini uygulayın ve bir aile terapistine gidin. düzelmeyecek şeyler değil N

Kendisini eksik hissedecekse niye evlenmis? Sizde bazı şeyleri büyütüyorsunuz gibi geldi konunuzdan. Tabi ne yaşadığınizi en iyi siz bilirsiniz. Terapiste gitmek çok güzel fikir. Sorunlarınız çözülmeyecek şeyler değiller.

valla duşu indirmek yerine birlikte duşa girseniz daha iyi olurdu. kocalar ilişkide erkekliğini kadınlar da kadınlığını tamamen hissettikçe mutlu oluyorlar. bence de evlilik terapisti size iyi gelecek.

Bir şeyi çözememiş, bir davranışınızı. Bu yüzden sakinlesemiyor. Her kavgada bunların hıncını almaya çalışıyor. Mantıklı öneri yapmış, bugün terapist bakın. Gidin bakalım ne diyecek.

Bence cift terapisine gidin. Gerekiyorsa o ayri tedaviye devam edebilir. Iletisim herseyin baslangici ve sonucu. Bence cözülmeyecek birsey degil.

Ben bosanacaginizi düşünmüyorum. Adam zaten terapiste gidelim derken bir çözüm önerisinde bulunmuş. Hiç vakit kaybetmeden iyi bir uzman bulun

çift terapisine gidin bence ikinizede iyi gelecektir.

tartışmada kendimizi tutmamız ve söylediklerimize dikkat etmemiz lazım ama yapamıyoruz ne yazık ki ben de dahil ama siz aslında bişey dememişsiniz eşiniz öyle algılamak istemiş.. 3 yıllık evlilikte biz de çok kavga ettik takılma buna. Önemli olan tartışmadan sonraki tavrındı ki bence doğruyu yapmışsın gidip konuşarak. Bekle biraz düzelir herşey

İlk 5 yılda evlilik oturuyor bu çok doğru bi söz bence ben 9 senelik evliyim severek evlenmedim ama evlendigim ilk haftadan beri bosancam diyen kişi bendim ki ne kavgalar kıyametler geçti o evde ama şu anda birbirimizi olduğu gibi kabul eden ve birbirimizi öğrenmiş biriyiz bizdeki sorunlar hem kişiliği hemde kendisiydi farklı sorunlar vardı hala varmı evet var ama boşanma kelimesi artık geçmiyor aramızda ama inan bu sizin tartışmaniz devede kulak. Biz neelr neler yaşadık 4 senem hep boşanmaya dayaliydi dayanamıyordum biraz daha sabır ben eşimi psikolojik yardım aldiramadim ama eşiniz ilimli yaklaşmış bu da güzel dedigim gibi bizdeki sorunlar çok farkliydi ve sen benim yerimde olsan cokdan boşanmistin ve her kim olursa olsun Şimdi iyi ki bosanmadim diyormuyum evet aramızda saygı ve mantık olustu evlilgii kavradik ve ona göre davranıyoruz Bu ara da 22 yaşında evlenmiştirm eşim 28 yaşındaydi Demem o ki savaşı ben verdim kurtarmak için yine ama pişman değilim zaman verin birbirinize

terapiye gitmeyi teklif etmesi gayet güzel işe yarayacaktır sizi bir evlilik terapisi kurtarır bence

sızın meseleyı aıle terapıstı cozer ıletısım sorununuz var ıkınızde bırbırınızı aslında dınlemıyorsunuz bırbırınızın sesını ısıtmek ıle bırbırını duymak farklı seyler bakın bırbırınızı anlamıyorsunuz anladıgınızda da yanlıs anlıyorsunuz tam terapıstlık konu bence destek almalısınız ıkınızde

Eksik bırşeyler var bu hikayede.

Kompleksli degıl aslında, kolay şeyler yaşamıyor ama sende yaşamıyorsun. Onun acısından henüz bır başlangıc yapamamış kafası karışık depresyon, stresli, kaygılı ve yetersiz hıssedıyor. Hem sana hem kendıne karşı yetersizlik hıssedıyor. Bunlarla başa cıkabılmek kolay degıl. Sizinde sureklı bunları taşımanızda kolay degıl. Ama bitirecek bır durumda degılsınız. Sizde stres yapıyorsunuz onunla bırlıkte. Bırde şu an bıtırırsenız onun ıcın cok daha zor bır durum. Belkı intihara kadar gidebilir. Ama sız onu psıkologa yönlendırebılırsınız, kafasını toparlar ve tam olarak ne yapmak istediğine, nasıl başlamak ıstedıgıne ve nerde olmak ıstedıgıne dogru bır adım atar. Sızı yoran bır yerde onun negatif enerjisi ve sureklı onu toplamaya calısmak. Haklısınız depresif biriyle yaşam zordur. Ama boyle ruh hali olan birine konuşurken de dikkat etmek gerekiyor zaten kendını yeterince silik hıssedıyor ve size deger verıyor kı cok kırılmış. Guzel bı evlılıgnız var ama uzman degılsınız. Psıkolog ilgilensin. Ben uzuldum eşinize ama kadın olarak sizinde yorgunluğunuzu anladım. Ikınızde çok şanslısınız, sen onu anlamışsın neyı neden yaptığını ne dusundugünü gözlemlemışsin. Bırbırınıze haksızlık yapmayın, yazarken birbirinize değer verdiğiniz anlaşılıyor, herşeyın bır cozumu var bu bir süreçde geçici. Eşinin yanında ol, sende onunla birlikte bu süreçte destek alabılırsın. Tabı birde bu durumu taşımak zorunda degılsın ama evlılık de böyle bırsey ıyı günde kötü günde sorunlar aşıldıkca olgunlaşıyorsunuz ve sevginiz güçleniyor. hizuran Olur öyle Anneler

Erkeğin de komplekslisi hiç çekilmiyor yani evet içindeko yetersizlik duygusu onu dürtüsel davranmaya sevk etmiş olabilir ama bunu sizin ifade etmeniz kırıcı olmuş. Terapistten duysa hak verebilirdi belki ama eşinden duyması yetersizlik hissini körüklemiş. İletişim sorunlarını çözmenin yolu çift terapisi olabilir pekala ki eşiniz de kestirip atmamış çözüm arıyor gibi anladım. Biraz kendi haline bırakın, çift terapisi alın sonrasına bakarsınız. BethHarmon

Biraz ileri gitmis konu adam misin vs ağır sözler ha siz oyle dediniz ha siz demediniz de o öyle anladi. suskun olun normal yemeklerinizi düzeninizi devam ettirin asla üstüne gitmeyin Ondan adım bekleyin Çünkü en son siz konuşmuşsunuz sıra onda

genelde sorunların üzeri örtülür ve her kavgada ortaya dökülür, bizde hep böyle olur ama hep ben dökerim çuvalı, boşanmak istemiyoesan çözümü terapi ve konuşabilmekten geçiyor, Laale Aşikardır Zat-ı

Eşinizin ailevi ilişkileri nasıl, pek iyi değil sanırım, içinde farklı boşluklar olabilir, nasıl iletişim kurulacağını bilmiyor olabilir. Çünkü sizin cümleleriniz daha çözümsel ve karşıdakinin duygularını anlar durumdayken, eşiniz sadece içindeki sesi ve duygularını duyuyor sanki. İnsanın kendi içi huzursuzsa ne yapsanız, söyleseniz onun içi kadar herşey. Özellikle çocukluğundan gelme bir ailevi sıkıntısı içindeyse kendi başınıza toparlamanız zor olabilir, madem istiyor yardım alın mutlaka beraber.

Konunuzdan bir şey anlaşılmıyor kim haklı kim haksız. Konuları bilmediğimiz için ağır konuşmuş gibi geldiniz bana. Eşiniz terapiste gitmek isteyerek uzlaşmacı bir tavır sergilemiş ve gerçekten olmuyorsa boşanmak da bir yol yine eşinizin dediği gibi.

Yıkılıp, ne yapacağını bilmeyecek ne var? Teklifini kabul edip terapiste gidin boşanmak istemiyorsanız.

Bence söyleyeceğinizi söylemişsiniz, üstüne gitmeyin. Bu şekilde iletişim kurarak çözmeye çalışın. Kendisi terapi önermiş, güzel bir yaklaşım. Boşanmaya varacağınızı sanmıyorum, böyle tökezlemeler her evlilikte olabilir. Yeter ki saygıyı ve sınırı aşmadan sorunları çözebilin.

Nasıl hissetiriyormuş anlamış oldunuz. Birbirinize değer veriyorsanız, daha fazla yıpratmayın sevginizi.

Selam herkese Ben uc yillik evliyim, esimle cok severek evlendim. Ilk baslarda cok iyi anlasirdik ki hatta en son kavgamiza kadar bile cok iyi anlasirdik. Cok rahat ve uyumlu, disardan bakanlarin imrendigi bir evliligimiz var. Siddet, hakaret saygisizlik kotu aliskanlik vs gibi problemler hic olmadi aramizda. Fakat o kadar incir cekirdegini doldurmayan sebeplerden tartisma cikiyor ki ben her seferinde sasip kaliyorum. Sanki o sirada baska bir boyuta geciyoruz ve birbirimize giriyoruz tabiri caizse. Kendisi ile ilgili hayal kirikligina ugradigi cok fazla konu var, bazi sebeplerden henuz gerceklestiremedigi hayalleri var ve bir yanda ben ilerlemeye hayatta bir seyler basarmaya devam ettikce o, o kendi karanligina, kendi umutsuzluguna daha cok gomuldu sanirim. O her o karanliga gomuldugunde her kendini yetersiz her kendini kotu ve basarisiz hissettiginde biz kavga ettik. Ufacik meselelerden yanginlar cikti. Ve ben kendimi artik o kadar yorgun hissediyorum ki.. En son tartismamizda "adamsan adamsindir, baskalarinin ne dedigi mi belirliyor" cumlemi sen adam degilsin olarak algiladi, o an yuzundeki o ifadeyi gordugumde ben senin anladigin seyi soylemek istemedim dedim. Yine de takildi ona, ben aciklmak istedim konusmaya calistim, kavga cikmadan once banyo hazirligi yapiyordu banyoya giremesin diye buyuk bir ofkeyle banyo perdesini indirdim. Normalde boyle fevri hareketlerde bulunmam fakat ben o kadar kizgin kirgin yorgun caresiz ve mutsuz hissediyorum ki her seferinde sebebini bile anlayamadigim sekilde kavga etmekten, her seferinde anlamsiz sekilde ustume gelmesinden.. Sonra o dusa girdi yine de ben ciktim evden uzerinden bir kac saat gectikten sonra mesajlasmaya basladik.. bizim evlilikte tek bir sorunumuz oldugunu onun da onun kompleksleri oldugunu, her seferinde kendisiyle birlikte beni de asagi cektigini soyledim. bunu duymasi gerekiyordu ya da benim bunu ona soylmeye ihtiyacim vardi. Fakat onda yine film koptu.. ne adamligini biraktigimi ne yetiskinligini soyledi.. onu yaralarindan vurdugumu, bana guvenerek anlattigi her seyi ona karsi kullandigimi bilerek ve isteyerek canini yaktigimi, bana olan tum guveninin yikilidigni bana artik hic bir sey istese de anlatamayacagini soyledi. Dunden beri yuzume bos bos olu gibi bakiyor. Terapiste gidelim olmazsa bosanalim dedi en son orada da ben yikildim sanirim. Ne yapacagim bilmiyorum, cok uzgunum. Surekli kendimi sucluyorum aramizdaki sorunun ne oldugunu soyledigim icin bu kadar buyuk tepki vermekte hakli mi kestiremiyorum.. En son yatmadan once tum kendi haksizliga ugramis hisseden beni bir kenara biraktim yanina gittim. Ona onu cok sevdigimi, onu sadece o oldugu icin sevdigimi her seyden bagimsiz kendi dusuncelerinden bagimsiz hayallerinden bagimsiz onu bir butun olarak sevdigimi soyledim. Ona dedim ki, evliligimizdeki problemler neyse ben onu cozmeye hazirim. Umarim sen de sana soyledigim seyleri senin esin olarak iliskimiz icin samimi bir niyetle soyledigimi seni kirmak, seni yaralarindan vurmak gibi bir niyetimin asla olmadigini gorebilir ve anlayabilirsin dedim. Hic cevap vermedi ben uyumaya gittim. Simdi ne olacak bilmiyorum ne yapmaliyim bilmiyorum, gidip ikna mi etmeye mi calismaliyim kendi haline mi birakmaliyim.. bana o bakisi seni sildim der gibiydi.. sildi mi gercekten.. her sey bitti mi? eskisi gibi olabilecek miyiz yine, ben yanlis mi yaptim? icimi dokmek istedim sizlere, tesekkur ederim.. Selizay

Evlilikte ilk 5 yıl kritik yıllardır.. ilk zamanlar bizde çok kavga ederdik sonra düzeldi anladık birbirimizi ya da tanıdık alttan aldık vs.. Öncelikle sen dili kullanmayın.. sen böylesin sen bunu yaptın.. Ben böyle hissettim ben böyle düşündüm ben dilini kullanın ne söylemek istiyorsanız.. Ve yazarak anlaşın sinirli anda değil sakin anda yazın eşinizin anladğı sizin anlatmak istediğiniz ve kendinizi nasıl hissettiğinizi yazarak anlatın birbirirnizize... yargılamadan ben dili ile.. terapi çok çok güzel olur bence imkan varsa terapide alın... birde eğer halen iletişim varsa demekki halen sevginiz var.. bi insanı sildiyseniz iletişim bile kurmak istemezsiniz çünkü

Eşime aksine evliliğe Adapte olması için vs çok çalıştım yıprandım ama şu an en çok şansım eşim hep destek asla kötü sözü kavgası yok ama dediğim gibi zamanında çok yıprandık o da bende Çok zor zamanlar geçirdik hemde tahmin edilemez derecede

Saygisiz davranis derken? ruru_

Adam dogru soylemis bence de bir terapiste gidin.

Fevri davranan taraf ayrilalim soyle boyle diyen ben olurdum genelde. Ilk kez ondan bosanalim kelimesi duymak beni sarsti

Eksik bir sey yok aslinda. Biz yurtdisinda yasiyoruz burada sifirdan bir hayat kurmaya calisiyoruz ikimiz de 28 yasindayiz. Onun kendisiyle ilgili buyuk hayalleri var olmak istedigi gelmek istedigi yerler var. Fakat ben mezun oldum o hala okuyor, ne yapacagina bir turlu karar veremiyor kendisini hem kendisine karsi hem bana karsi cok yetersiz hissediyor. Ayda bir kez bir hafta depresyona giriyor ben ne yapacagaim ben cok basarisizim benimle evlendigine pisman misin minvalinde konusuyor. Sik sik bana onun hayatina ne kattigimi soruyor. Fakat o butun bu duygularla bogusurken benimle de her an patlamaya hazir. Yani bardagini neden biraktin ben sana birakma dedim beni adam yerine koysan birakmazdin beni dinlerdin derecesinde bilmem anlatabildim mi? Sen beni duymuyorsun sen beni anlamiyorsun diyor surekli. Ve ben hayir hayatim anliyorum soylediklerini anladim tamam bir daha olmayacak diyorum. Susuyorum asil sorunun ne oldugunu biliyorum ama hep susuyorum. En son kavgamizda ise sorun senin komplekslerin dedigim icin patladik gitti gibi bir sey oldu. Artik benim icin bitti sen beni en yarali oldugum yerden vurdun diyor sadece. Ve ben caresiz hissediyorum. sustuklarim icin suclu konustuklarim icin suclu her sey icin ben sucluyum sanki..