Biz Niğde de yaşıyoruz bebeğimizi yanımıza defnettik burada ziyaretine gidiyoruz sürekli

Biz istanbulda yaşıyoruz Burada problem çıktı. 18 haftalık ve ölü doğum olduğu için defnedebiliriz ama tapuyu vermeyiz tahta bile çakamazsınız dediler. Bizde kimsesiz gibi olmasin diye öyle yapmak zorunda kaldik. Ama çok uzakta kaldı meleğim. Oda beni çok üzüyor. Rabbime emanet

Aa hem de hemşeriymişiz. Canım Allah sabırlar versin kucağını boy koymasın. Her acının bir sabrı bir mükafatı var inan bana. Rabbim ayağına diken batan hiçbir mümini çaresiz bırakmazken Bizim kalbimize battı o diken, mükafatını sen düşün.

Huuhuuu yok mu 37 li :))

Evet kastamonuluyum. Meleğimide oraya defnettik. Rabbim kimseye yaşatmasın zor cok zor ama bunada şükür

var toprağım var, ben geç gördüm, I

3 buçuk seneden sonra süpriz olmuştu bize. Tam tüp bebeğe geçelim dedik sonra hamile olduğumu öğrendik. Rabbim en doğrusunu bilir buda bizim sınavımız belkide.

Pazar günü suyum geldi uykuda ama idrar zannettik düşünemedik. Gün icinde karın ağrım olunca acile gittik bebeğe bakıldı hersey normal dendi kalp atisida vardi. Eve döndük. Daha sonra su tamamen bitmis ve aksamda rahmimden kordon sarkmasi olunca tekrar gittik ve suyun tamamen bittigini doğuma alinmam gerektiğini kurtarma şanslarının olmadığını söylediler yatışım yapıldı. Sabahta suni sancı ile doğum yaptım. Plasenta dan patoloji yapilacak dendi ama artik faydasiz. I

Bilirim çok korkunç anılar bunlar. Tam 36 gün oldu ben bebeğimi kaybedeli. Hala o hastane gününü düşününce beynim karıncalanıyor içim acıyor. Ne yapalım yaşıyoruz bir şekilde. Siz de bu acıya alışacaksınız çünkü hayat devam ediyor ve her acı geçiyor. Aynı kalsaydı nasıl yaşardık

Neden kaynaklandı bu durum? Ne yüzünden kaybettiniz bebeğinizi?

Gittikçe ziyaret edersiniz üzülmeyin. Zaten hiç ihtiyacı yok böyle şeylere aslında ama biz dünyada üzüldüğümüz için anlamlı geliyor bunlar. O şimdi çok güzel bir yerde aslında hiç üzülmüyor hep mutlu I