Esin kac yasinda? Kardesin kac yasinda?

Hatırladım sizi. Eşinizle paylaşın, neden nankörlük gibi olsun? Bilmesi, o yönde de destek olması gerekir. Bir de uzman yardımı alırsınız. Her şey iyi giderken hayatınız boş yere zehir olmasın.

Eşim 25, kardeşim 6 yaşında. V

üniversitede bende epey zor bi dönemden geçmiştim elbette seninkiyle mukayese edilemez ama bi tavsiye üzerine yazmaya başladım defterler dolusu tek tek herşeyi hissettiklerimi açık saçık uzun uzuunn yazdım. başlarda sıkıcı geliyordu ama yazdığım şeylerde tekrar düşmeye başladığımda ilk yazarkenki kadar duygu yoğunluğu yaşamadığımı farkettikçe iyi gelmeye başladı nacizane bi tavsiye

Tükenmişlik sendromu.. Psikolojik destek alabilirsin.

yaşadığın durumun aynısı bende kv yuzunden yaşadım.. Ne zmn yalnız kalsam söylediği bi laf aklıma gelirdi üzülürdüm aglardım hoş hala geliyo.. . onunla görüşmüyorum eşimle de bu yuzden hiiç sorun yaşamadım yani beni karşısına almadı hiç annesi yüzünden gayette mutlu bir evliliğm var ama yine de kendimi mutsuz edebiliyorum Ve beynim güzel olan herşeyi siliyor sanki arkaya dönüp baktığımda hiç iyi bişey yaşamamışım gibi hep kötü şeyleri hatırlıyorum bazen zorladıgımda aaa evet bunu yasamıştık cok mutlu olmustum o gun falan diyorum.. Benim de en cok sormak istediğim neden bana bunları yaptın demek ama o kdr degerli bile bulmuyorum onu.. bnm de destek almam lazım biliyorum..

hayatla kavga etmeye alışmaktan o işte.. kavga edilecek birşey kalmayınca kendinizi boşlukta hissediyorsunuz.. ve zor hayatlar yaşamış insanların rutin hayattan zevk almaları kolay olmuyor..

Haklısınız eşimle paylaşmalıyım. Zaten dün gece dahil, birçok gece hiç uyuyamıyorum, bir sorun olduğunun farkında olduğunu düşünüyorum ama anlatmamı bekliyor sanırım.. vanityfairr No pain no

Çok teşekkür ederim, iyi dilekleriniz ve güzel sözleriniz için. Mutlu ettiniz beni. İnşallah aşarım.. V

Çok teşekkürler, mutlaka okuyacağım V

Çok teşekkür ederim. Evet, ben de ağlamamı bastırmıyorum. Sadece eşime ve kardeşime belli etmemeye çalışıyordum ama artık eşimle paylaşmayı düşünüyorum. O hep benim yanımda oldu. Eminim şimdi de destek olur. İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim.

Özellikle tavsiye ettiğiniz bir kitap var mı? Okumak çok isterim.

Çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz için. Çok haklısınız, hep içime attım. Duygularımı belli etmeyerek güçlü olacağımı sandım şu an yüz üstüne çıkıyor gibi. En kısa zamanda önce eşimle konuşup, sonra yardım almam gerekli gibi gözüküyor. . push ; V

psikoloğa git canım. başka çaresi yok.

Sanırım en doğru çözüm bu benim için.

Terapi icin suan guvenebilcegm kimse yok yasadigim muhitte ayrica suan fazla kulfet bana seansina 100tl aliyorlar daha psikolojim bozulacak :) V

Ben sizi hatırlıyorum o zamanlar da yazmıştım size, hala bazen aklıma gelirsiniz kardeşini alabildi mi acaba yanına diye çünkü çok etkilenmiştim o Zaman. Birçok şeyin yolunda gitmesine çok sevindim şimdi umarım bu sıkıntınızı da kolaycacık atlatırsınız, belki arkadaşlarında dediği gibi bir psikoloğa içinizi dökmek biraz rahatlatır sizi. Sevgiyle sımsıkı kucaklıyorum sizi, siz çok güçlü bir insansınız, bunu da aşarsınız Allah'ın izniyle.

Her şey seninle başlar -Mümin Sekman Beynine format at -Barış Muslu Evrenden torpilim var -Aykut Oğut Bunları tavsiye ederim. Kolay olmayacak ama inanın başarabilirsiniz. Savaşın ve bu olumsuz geçmiş duygulardan arının.

Geçmişte sana yapılanları affetmen lazım. Affetmediğin takdirde bilinçaltında sana rahat vermeyecek. Bu konuda bir çok yazı ve kitap var. Okumalısın tavsiye ederim.

Korkularım vardı ama daha önce bir terapi geçmişim var çoğunu yenmiştim. İlk defa bu konuda böyle duygular yaşıyorum. B

Kayınvalide olunca durum farklıdır sanırım, söz konusu öz anne-baba olunca hiçbir şekilde anlam veremiyor insan neden böyle yaptıklarına. V

Hiç aklıma gelmeyen ama çok güzel bir fikirmiş. Mutlaka deneyeceğim. Çok teşekkürler.

Bu kendini suçlaman gereken bir durum değil ama. Önceki konunu yüzeysel olarak hatırlar gibiyim. Şuan hayatında her şey iyi gidiyordur inşallah da öyle devam eder fakat senin sıkıntıların geçmiş kökenli. Bunlar eşinle ilgili değil o yüzden nankörlükle de bir ilgisi yok. O bahsettiğin güçlü durma durumlarında içine de attın çoğu şeyi şuan ortam dinginken su yüzüne çıkıyorlar. Bu hemen hemen her insanın başına gelen bir durum zaten. Ağlama krizleri falan da buna işaret ediyor bence. Geçmiş yaşandı ve bitti şuan ise hayatın iyi gidiyor bunu unutma. Sen sadece içine attığın bazı şeylerle yüzleşiyorsun. Duygularını bastıran bir yapın varmış gibi geldi bana. İçini dökmek iyi gelecektir sana. Şu aşamada biraz yardıma ihtiyacın var. Bir psikoloğa gidersen inan bana çok iyi gelecek. Şöyle düşün sen elinden geleni yaptın kontrolün dışında gelişen olaylar için kendini yıpratmanın anlamı olmamalı. Her şey sizin için güzel olur inşallah.

Haklısınız. Gerçekten bu durumdan kurtulmayı çok istiyorum. En kısa zamanda eşimle konuşmalıyım.

Şükürler olsun ki hiçbir problemim yok eşimle. O benim hayattaki en büyük şansım oldu her zor günümde hep yanımdaydı. Benim problemim daha çok kendimle sanırım.

Çocukluk döneminde yaşanılan şeyler unutulmaz. Hiç beklemediğiniz anda karşımıza çıkar. Bence profesyonel bir yardım alın. Çok iyi gelecektir. Geleceğe odaklanın yaşadığınız şeylere değil yaşayacaklarınızı düşünün. Gelecek hayalleri kurun

Kendimi gordum sende..5 yasimdan beri gormedgm cekmedigim kalmadi.. korkularin var mi mesela evin icnde yalniz kalamama gelecek kaygisi sacin onune dusse bir sey ustune geliyor korkusu.. asiri sinrliyim bende bu ara mesela her sey kotu gidecek diye dusunmekten alismisim hayatimin en guzel gunlerinin tadini cikartamiyorum surekli mutsuzum karsimdaki insanin hala nasil sabirla bana dayandigina anlam bile veremiyorm

Ben de terapi gördüm evden ilk ayrıldığımda ama o zaman tam anlamıyla enkaz haldeydim. Hayatıma devam edemiyordum. Çok iyi bir terapi süreci geçirdim, çok güçlendim. Sonra her şey iyi gidiyordu ama son zamanlarda tekrar patlak verdi. Hayatım boyunca böyle mi olacak, terapilerle mi ilerleyeceğim bilmiyorum. Sanırım ne olursa olsun %100 iyileşmeyecek ruhumuz. Çok teşekkür ederim güzel sözleriniz için. İnşallah iyi bir anne olurum, çok istiyorum.

Çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz için. Evet, bu iki fikir bana da çok mantıklı geldi. Yazmaya hemen başlayacağım hatta. V

muhakkak o durum daha da farklıdır Allah yardımcınız olsun

Çok teşekkürler, inşallah siz de en kısa zamanda huzura kavuşursunuz. Nooption memento mori memento

En çok kurduğum hayal bir bebeğimin olması. Çok istiyorum ama şu anki ruh durumumdan ötürü cesaret edemiyorum. Ruhum iyileşince bir bebek çok iyi gelecek bana, eminim.

Valla canım çocukluk travmaları kolay geçmiyor Bende ailede dayak yerdim hem de abuk sebeplerle yıllar sonra çok farklı şekilde bende acısı çıktı Psikoloğa gittim epey toparlandım ama hala yetmedi daha gitmem lazım bence çünkü o kendini sevmekte zorlanma duygusunu atlatamıyorum O ezziklikle büyümüş çovuklar dayağı atlatsa bile o kırılmış özgüven ve sevgisizlik duygusu sanki hiç geçmiyor sanki hep bi kırgınlık kalıyor bilmiyorum belki daha uzun süre gitsrydim geçerdi Allah yardımcın olsun inşallah kendini iyi hissedersin en yakın zamanda iyi de bir ablasın iyi anne olacağına da eminim..

ben şuna inanıyorum çocukluğu gençliği türlü nedenlerle mücadele içinde geçmiş bir insanın hayatı birden rutine bağlandığında hiçbir sorunu kalmadığında bir şaşkınlık evresi geçirdiği, durumu idrakte zorlandığı vs.. bünye mücadeleye alışınca rayına oturmuş bir hayata kendini adapte edemediğine ve mutsuzluk yaşadığına.. aslında mutsuzluk da değil belki de herşey güzel olsa bile sanki bir eksilik varmış gibi .. tabi bunlar benim fikirlerim bende diğer arkadaşlar gibi destek almanızı öneririm..

O kadar doğru yazmışsınız ki, durum tam olarak anlattığınız gibi. Sabah uyanıyorum, bakıyorum her şey yolunda, rutin gidiyor. Hiçbir sıkıntım yok. Yine de sabah namazından işe gidene kadar ağlıyorum, bir şaşkınlık, bir eksiklik...

Neden canim. hepimiz zama_azman bunaliyoruz. kecmisimize takilib kala biliyoruz. sikintilarimiz, dertlerimiz olur. kendini kotu hiss edecek bir sey yokki. sadece bu durumdan cikmak istiyorsun. ve cikmalisin.

Mutlaka alacağım. . push ; V

Önceki konularinizi da okudum. Sen cok güclü ve iyi bi ablasin. Ikinizi de kucaklamak istedim. Ben de agladim istemsizce. Aglamak icine atmaktan daha iyidir. Agla bence. Acini zamaninda yasamaya firsatin olmamis. Bu yüzden simdi icinden geldigince agla. Güvendigin kimselerle paylasmak da iyi gelir. Esinle paylasabilirsin. Baktin iyi hissetmiyorsun bi uzmana da git. En zor zamanlari atlatmissin. Bunlar da onlarin izleri. Elbet bunlar da hafifleyecek. Iyiyi düsünmeye de calis. Egitimini, maddi durumunu, mutlu bi gelecegi. Kardesin ve sana mutluluk, saglik ve huzur dolu bi gelecek diliyorum.

Yasadiklariniz hic kolay seyler degil. surekli huclu olmak zorunda kalmissiniz kardesinize anne olmak, is yerinde basarili olmak, sorunlu anne babayla yasadiklariniz sizi yipratmis. en buyuk sansiniz esiniz allah bir yerden alip diger yerden vermis. esniz ve kardesinizle mutlu olmaya calisin sorumsuz anne babada sizin seciminiz degil imtihaniniz...

Canım zaten kucukluk yaşantısınin izleri yıllar sonra çıkıyor. Geçmiş olsun. Çok çok mutlu ol. Yazma fikri bana da iyi geldi. Psikolog da iyi hissetmene yardım eder.

belki bir piskologa getsen, iyi gelebilir.

Çok teşekkür ederim, gülümsettiniz beni. İnşallah gelirim üstesinden, Allah utandırmasın. V

Eşinle ilgili bi problem sezdim onunla çok mutlu olsan eski kötü günleri hatırlamazsın huzurun varsa geriye dönüp bakmazsın. Böyle bi durum olabilirmi

İlaç değil de terapi görmeyi denediniz mi? Ben enkaz halde başladığım terapiden, bambaşka bir insan olarak çıkmıştım seneler önce. HANZADEEM

Bende ilac tedavisi uygulandi uni yillarinda ama kafama gore biraktim sonra sinr krizleri vs. korku yer etti iste tekrar baslamak istemiyorum ilaclara ama onur boyu korkarak yasamakta sacma

Ay yemin ederim karşıma alıp sarılmak istiyorum sana ve helal olsun gücüne başarılarına bütün konularını okudum bu yaşta böyle aklı başında olmak ben inanıyorum ki bununda üstesinden geleceksin inşallah

Herkese merhaba, bundan iki sene önce BDV' de birçok konu açmıştım. Ailemin bana ve kardeşime yaşattıkları, kardeşimi yanıma almamla ilgili konulardı bunlar Şu an ne durumdayım diye sorarsanız. Üniversiteyi bitirdim, çalışıyorum iyi bir işim var, evlendim, kız kardeşim artık tamamen bizimle kalıyor. Şükürler olsun Rabbime elle tutulur bir sorunumuz yok. Aslına bakarsanız ilk defa hayatımın bir evresi bu kadar yolunda gidiyor. Ailemle hiçbir iletişimim kalmadı. Kısaca her şey geride kaldı aslında. Ama ben iyi değilim. Sanki o zamanlarda güçlü durmanın acısı şimdi çıkıyor. Aklımda sürekli eski günler, çocukluğum, bunların başımıza neden geldiği düşüncesi ... Bugün kardeşim ve eşim parka gitmişlerdi, ben evdeydim, birden kendimi tutamadım ağlamaya başladım. Ve bu ilk değil, haykırmak, bağıra çağıra ağlamak istiyorum ve yalnızsam yapıyorum bunu. Kendimi çok yıpratıyorum, ailemin yanına gidip 'Neden yaptınız bana bunları?' diye sormak istiyorum. Kimseye bir şey soramayınca da hıncımı kendimden çıkarıyorum. Malesef bu duruma anlam veremiyorum. Çok daha küçük yaşlarda çok daha güçlü bir şekilde ayakta duruyordum, şimdi ne oldu bana bilmiyorum. Evet yaşadıklarım kolay değildi ama geride kaldı, mutlu olmam gerekirken bu yaptıklarım beni sadece yıpratıyor. Çocuk sahibi olmak istiyorum ama şu ruh halinde yapamam, o yüzden düzelmek istiyorum. Ne yapmam gerekiyor bilmiyorum, sadece yazmak istedim çünkü en zor geceler geçiyor...