hepinize yazdiklariniz icin tek tek tesekkurlerimi iletiyorum. tabiki anne olmadan anneligi anliyamiyacaigim bende. oz annelerde ayrimcilik yapabilir mi?en cok da buna cevap ariyorum ben. annelerimize onu kiracak bir soz soylemissek bunun agirligini yukunu ilerde kendi evlatlarimizdan gorecekmiyiz. anneler herzaman haklimidir gercektende.

anneliği 3 ay tattım bebeğimin kalbi durdu ve aldılar. ha anneliği tadamadım o ayrı. kürtajdan sonra 4,5 ay geçti ama hala ağlıyorum ilk günki gibi. o ilkti. şuan tekrar deniyoruz, ama on tane de olsa o ilkin yerini kimse tutamayacak. annelik demek fedakarlık, sevgi her şey demek. ama anneler de ayrım yapar, anneler de hata yapar, anneler de bazen hiç yakıştıramadığınız hiç ummadığınız şeyler yapar. acı olan da budur işte. içine atarsn, tutarsın, susarsın, susturursun, bastırırsın... . push ; MaviEge DENİZCİM VE BİRİCİK

Anne olmadan anneliği anlamak çok zor. Öz anneler ayrımcılık yapmaz, yapamazlar. Ben ilk çocuğumdan sonra; yeni bir bebeği onun kadxar sevemeyeceğimi, her ne olursa olsun arada fark olacağını düşündüm hep. Anneme sordum, nasıl eşit olur, illa biri ağır basar, ikisini nasıl aynı sever insan. Hiç unutmam annem bana; iki değil dört olsun yine aynı olur, inasanın kalbine o kadar çok sevgi sığıyor ki demişti. Evet ne kadar haklı olduğunu sonra anladım. Seviliyor, hemde aynı coşkuyla, belki şekil olarak farklı; oğluma baktığımda ilk gözağrım, gurbette canyoldaşım oldu diyorum ona verdiğim emeklerimin karşılığını görüyorum sanki. Kızıma bakıyorum evimizin küçüğü, hep gözümde küçücük, sanki hiç büyümeyecek onu da ayrı seviyorum. İkisinin de yeri ayrı ayrı, ama sevgileri aynı. Anneler haklımıdır? demişsiniz. Evet hemen her zaman haklıdır. Belki biz onların haklılıklarını geç anlarız ama onlar haklıdır bence. Annelerimize yaptıklarımızı ne kadar evlatlarımızda görürüz onu bilemem, ama annelerimizin değerini anne olduktan sonra daha iyi anladığımıza eminim. a. s Gxuxlsxuxm

Tam 14 ay önce anne oldum... Anneliği her geçen gün daha iyi kavrayabiliyorum... Ama annemin değerini, bizim için yaptıklarını şimdi daha iyi anlayabiliyorum... Sorularına gelince canım hepsi de olumsuz yönde... Kendini bilen bir anne bunları asla yapmaz hele ki beddua kısmını asla ve asla... Yapan varsa bile son cümlende ki psikolojisi bozuk kısmına katılıyorum... Bu tarz bir sıkınıtısı ve rahatsızlığı olabilir ancak bir annenin bu olumsuzlukları yapması için... Çözüm mü sabır, destek, anlayış en önemlisi de iletişim bence ailevi destekler bunlar, diğer taraftanda uzman kişilerden alınacak yardımlar... Sorun ne olursa olsun o bir annedir sonuçta... Ahh ahh! Vaktinde anacığım "anne olda seni de görürüm" demişti... Bu cümle hem aklımda hem kulağımda... Gxuxlsxuxm

anne olmak.. fedakarlık fedakarlık fedakarlık:1rolleyes:

Insallah en kisa zamanda gönülcüm:Saruboceq:... rabbim sana ve senin gibi bebek isteyen herkese nasip etsin..:1hug:

anne olmak çok şey demek.. bi kere karşılıksız sevgiyi öğrenmek demek.. daha elma çekirdeği kadarken kaybettiği yavrusuna ağlamak demek.9ay boyunca onca zahmeti çekip onun kokusunu duyunca herşeyi unutmak demek. bir şişe yağı halıya boşaltıp ortalığı talan ettiğinde çıldırmamak demek..1 tabak kuarabiye ile kardeş kavgalarını sona erdirmek demek.. evladı 35 yaşınada gelse de onu 3 yaşında görmek demek.. anne olmak zor zanaat... son bi söz anne olmadan anneler anlanmıyormuş.

anne olmak demek, 'bıktım bu hayattan, ölsem de kurtulsam'diye şımarıkçasına isyan etmek yerine,'allah'ım yavrumu bana, beni de yavruma bağışla, bizi sonsuza dek ayırma'diye her gün her gece yalvarmak demek.. nice acılar vız gelirken, evladının kılına zarar geldiğinde kalbinin duracağını hissetmek demek.. o küçücük bedenle yeniden doğmak demek... anne, kesinlikle evlat ayırımı yapamaz düşüncesindeydim.. taa ki eşimin annesini tanıyana dek.. geçmişte yapılan hataların bedelini çocuklar ödememeldir asla.. herkes kendi hatalarından sorumludur.. bir masuma bedel ödetmeye çalışacak annenin akli dengesi yerinde değildir bence.. irem naz Canım

"""Yüreği dünyalara sığmayan bir anneyim ben.. Hep derdim ki kendime:Evrende bana anne diyebilecek bütün çocuklara annelik yapabilecek kadar büyük bir kalbim var benim.. Kanatları Anka kuşundan da büyük bir efsane; sarıp sarmalayacak sevgisiz küçücük bedenlerini&#8230;. Oysaki ne büyük lafmış annelik.. Şimdi şu söylediğime nasıl inanırım artık ben de bir anneyim.. Hep annecilik oynamaya benzemezmiş meğer.. Birgün anne olmadan bilinmez gerçek kıymeti derler ya aynen öyleymiş... Dünyadaki bütün kötülükler bana gelsin de yavruma değmesin demekmiş anladım. Geceleri uykumu bölen hismiş acaba yorganını açıp üşümüş müdür yavrum.. Hayatı olabildiğine sırtlanmakmış tüm ağırlığıyla omuzlarımda.. Kah ana kah baba olabilmekmiş ağladığında.. Yanaklarındaki gözyaşına dokunmakmış ellerimle, o küçücük kalbine dokunurcasına gülüşümle.. Saatler bir su misali akarken yanında, yokluğunu saniyelerle asırlaştırmakmış meğer.. Ben bir anneyim.. Ömrünü yavrusuna adamış kocaman dağlar kadar güçlü ;&#8216;&#8217;arkanda hep ben varım yavrum, korkma karanlıklardan &#8216;der gibi yürümekmiş yorulmadan.. Bir avuç papatya yaprağı taze kır kokularında bulmakmış sevgiyi.. Bir sonbahar esintisinin sarı savruluşlarında söylemekmiş o sevdiği ninniyi&#8230;Kimi zaman fısıldamakmış &#8216;affet beni anneciğim bilmeden üzdüysem seni&#8217;. Bir akasya dikmekmiş mezarına birkaç damla yaşla ıslattığın toprağına.. Geç olmadan, keşkeler olmadan, kırgınlıklar ve gözyaşları olmadan, doyasıya anneciğim iyiki varsın demekmiş... Canından bir parça bölüp verdin var etmek için beni.. Saçlarını süpürge edip koruyup kolladığın için beni.. Uykusuz gecelerinde, benim yüzümden aç kaldığın günlerinde, avaz avaz ağladığım o bebeklik günlerimde söyleyemedim ama hep bildim değerini diyebilmekmiş... Kelimelere hükmedip bakışları büyütmekmiş gözlerinde..&#8217;Annem&#8217; deyip sarılmakmış&#8217; yavrum&#8217; sıcaklığında. Nasılsa hergün sevmiyor muyum annemi lafıyla geçiştirmemekmiş.. Anneciğim seni çok seviyorum derken neden ağladığını anlayabilmekmiş meğer.. Cevaplarını aradığım bütün soruları silmekmiş gözyaşlarımla.. Özlemekmiş çocukluğumu.. Özlemekmiş annemin yemeklerini.. Meğer ne büyük bir şeymiş annelik..""" çok sevdiğim bu yazıyla anne olmak ne demek?sorunuza cevap vermek istedim... anne çocuğuna değil, hiç kimseye beddua etmemeli bence... beddua, edeni bulur derler... annenin bedduası tutar mı, tutmaz mı bilmiyorum ama hiçbir anne, evladı için gönülden, isteyerek kötü söz söylemez... kendi canından, kanından olan yavrularını nasıl ayırt eder, anne yüreğinde hepsi eşittir inanın.. psikolojisi bozuk bir anneye, bir evlat olarak yapabileceğiniz tek şey, ona sevginizi göstermek, yanında olduğunuz, ilgilendiğinizi hissettirmek, destek olmak... zaten bunlar olduktan sonra eminim ilaç takviyesiyle anneniz iyileşecektir... ama lütfen hiçbir anne kötü değildir... ve evladı için kesinlikle ve kesinlikle kötü düşünmez... sevgide sınırı yoktur... ""anne olunca anlarsın.."" derler ya... işte anne olunca daha iyi anlarsınız... sevgiler... MaviEge DENİZCİM VE BİRİCİK

insallah hak eden butun kadinlar anneligi tadar. umarim sizinde gonlunuzdekini rabbimiz tez zamanda versin. Gxuxlsxuxm

önemli olan onu kabul edip tekrar bağrına basmak mıdır, yoksa bana ne beni düşünmeyeni ben hiç düşünmem demek midir? hayattaki en büyük yıkım en büyük acı en büyük utançtır. konuyla alakasız oldu ama yazmak istedim ben de...

bir anne nasil olmalidir?annelerin bedduasi gercekten tutarmi? anne gecmisde yaptigi hatalarin bedelini cocuklarindan cikarmalimidir? anneler cocuklar arasinda ayrim yaparlarmi? bir evlat olarak psikolojisi bozuk bir anneye nasil davranilmalidir? kismetsiz kedi 15senedirseviyorum