Konu, içeriği nedeniyle ilgili başlığa taşınmıştır.

Eşim konuşulması çok güç bi insandır. Konuşma tartışmaya tartışma kavgaya dönüşür. Şuan ben işteyim oda dükkanında. Msjlaşırken birbirimize girdik diyebilirim oderece şiddetli bir tartışma. Dediklerinizi bir bir izah ettim zaten evdeykende, sen beni yönlendirmeye çalışıyorsun diyo buseferde. Ben bişey söylüyorum mesela o o cümlenin içinden 1 kelime seçiyo ve konuyu başka tarafa çekiveriyo kavga ana konudan uzak büyüyoda büyüyo. Şimdi yine çok tartıştık işte, sonra bi süre o msj atmadı bende fırsattan istifade yalvarır cümlelerle 3-4 msj attım hep beni yanlış anlıyosun tarzında. Baya bi dil döktüm ama, hiç cvp vermedi. Şimdi aradı. Ben iş görüşmesine gdiyorum x kuaföre dedi :) Sanırım cevabımı aldım. Ama hiç güvenemiyorum. Girdim yarın başlıyorum diyene kadar da güvenemicem. Hatta ben eşimin kararlarına karşı büyük bi güven problemi yaşıyorum Buda ayrı bi konu.

eşin bana sorumsuz gibi gelmedi çünkü o da birşeyler yapmaya çalışıyor geçimi için çabalıyor sadece aranızda düşünce farkı var biz kadınlar genelde daha sağlamcı garanticiyiz pek risk almayı sevmeyiz ama erkekler daha farklı düşünüyorlar sanki daha gözü karalar kolay risk alıyorlar en güzeli tatrışmadan kavga etmeden eşinle konuşmaya çalış canım umarım bir çıkar yol bulursunuz VuslataDair evli ve 3

Öncelikle teşekkür ederim senamm hanım. İnşallah biraz sabredebilir. Onuda anlıyorum eleman olarak çalışmak zor geliyor olabilir şuan ama bende el işinde çalışıyorum ve nice saygısızlığa katlanıyorum. Artık başlık açmak istemiyorum bu konularda ama sizin yorumlarınızada güveniyorum, aklımı kurcalayan şeyler var vaktiniz varsa sizinle dertleşmek isterim çünkü ben çevreme zayıflıklarımı gösteremem, sizlerle konuşmak beni çok rahatlatıyor. Eşime karşı bazı güvensizliklerim var ve zaman zaman bu ondan uzaklaşmama sebep oluyor. Hayata dair doğru kararlar alamadığını, mantıklı davranamadığını düşünüyorum. Ben isterim ki eşim doğru adımlar atsın, tuttuğunu koparsın, benim gözümü arkada bırakmasın. Ama bu konuda eşim beni biraz yanılttı. Mesela işle ilgili. 2 yıldır eşimi tanıyorum 6 farklı işe atılmaya kalktı. Mesela biri diyorki burda plastation cafe iyi gider, hemen ben dükkanın yanına plastation cafe açmayı düşünüyorum diyor, bikez dükkan devralmaya kalktı bileziklerimi bozdurduk karşıdaki adam vazgeçti tekrar paraları bilezik yaptık ama zarar ettik, yine dükkanının olduğu biyere ciğerci dükkanı açmaya kalktı ben istemedim ben kararımı verdim açıcam dedi bi arkadaşıyla ortak 1 hafta sonra çocukla anlaşamadı kendi ayrıldı 3 gün sora diğer çocukta kapattı. bereket ona para katmamıştık. İşte böyle şeylerle karşılaştıkça eşime güvenim azalıyor. Mesela evin idaresi konusundada hiç güvenemiyorum. Bende aksine çok garantici bi insanımdır. Şimdi işe başlarsa mesela, ya biri bişey derde kaldıramayıp işi bırakıp gelirse, ya sabretmezse diyede düşünüyorum. Eşim evet sorumluluklarını biliyor aslında ve çalışkandırda yoksa kim haftanın 6 günü sabah 9 akşam 10 çalışabilir? Sorumluluklarını biliyo, umursamamazlıkta yapmıyo çok şükür. Ama doğru kararlar mı veremiyo, cahilcemi davranıyo sorun nerde ben çözemedim.

Ben Size hak veriyorum. Çünkü yeni bir iş kurmak için ortak olacağınız kişinin parasına güvenmek hayati bir hatadır! Çok ağır bedelleri olabilir. Karşınızdaki çok iyi bir insan olsa bile ticari ortaklıklarda sıkıntılar çok. O yokmuş gibi kendiniz dik durarak, hiç olmazsa acil, hesaplanamaz bir çok gider için bir miktar paranın kenarda durmasıyla biriyle iş yapmak mantıklı. Çok güzel bir tavsiyede bulunmuşsunuz. Eşiniz düzenli geliri olan bir işe girip idareli olarak şu dar boğazdan çıkarsanız inşallah, küçükte olsa para biriktirmek daha kolay olacaktır. Bence eşiniz ile tatlı dille konuşun. Razı olmadığınızı mesela 1-2 yıl bu şekilde her şeyi hesaplayarak adım atmanız gerektiğini anlatın. İşin içinde çıkabilecek aksilikleri gerçekçi olarak sıralayın. Evliliğinizi olumsuz etkileyeceğini anlatın. İnşallah gönlünüzce olsun.

aslında bu düşünceniz çok dogru ortak olmadan olsa daha iyi beklese iyi ama adam kurtlandı demekki birazda eşinizi kendi haline bırakın bence M

Eşim çok iyi niyetli saf kalpli biridir. Çakallık falan düşünemez hiç. Yaşıda daha çok genç 26, o yüzden ortakla işe girmesini istemiyorum. Eğer inandığım bi iş olsa bileziklerimi veriririm, yada ben kredi çekerim 1 sene sonra olsa. Ama şimdi körü körüne atlarken kenardaki tek birimimizi nasıl vereyim evimiz yok barkımız yok daha. oyüzden zaman istiyorum ortaksız, kimseye gebe kalmadan.

Merhaba arkadaşlar ''maddi sıkıntılar beni çok üzüyor'' adlı bir başlığım vardı, içeriğini biçoğunuzun okuduğunu düşünüyorum. Son günlerde güzel bi gelişme olmuştu, eşime tatlı dille bu dükkanın bizi geçindiremeyeceğini anlattım. Çünkü 3 aydır ev kiramızı bile toparlayamıyoruz 2 ay arkadaşından borç aldı bu ayda ben taksitleri yatırmayıp kirayı ödeyeceğim. Bu şekilde devam edemeyeceğimizi, en azından bir süreliğine biryere girip çalışmasını istediğimi söyledim. Eşimin asıl mesleği bayan kuaförlüğü, bizim planlarımızda hep bi bayan kuaförü açmak vardı ama eşim buna 3-4 yıldır ara vermiş erkek kuaförlüğü yapıyordu. Dedim ki, şimdi gir bi yerde çalış tekrar elini alıştır çünkü çok uzak kaldın bu sırada evimizi çalşacağın yerin yakınına taşırız , biraz kendimizi toparladıkta sonra sende çevre edindikten sonra en fazla 1-2 yıl içinde güzel biyere bi bayan kuaförü açarız. Bunları söylerken ben çok üzgün, ağlamaklıydım. Oda kabul etti hiçbişey senden önemli değil tamam söz çalışıcam başka biyerde ama bana biraz zaman ver dedi. Çok sevindim. Ama sonra... Dün bişeyler sezdim bunda, bişey var anlat anlat diye ısrar ettim önce yokbişey falan filan dedi sonra çok ısrar edince anlattı. Başka biyere çalımaya girmeyecekmiş, bay-bayan kuaförü açacakmış. Hemen. Bikaç ay içinde. Nasıl mı? Fabrika sahibi bi müşterisi var, arkadaş diyor ama ben hiç tanımadığıma göre nekadar arkadaş bilmiyorum yani samimi bi arkadaşı değil. O destek olacakmış. Adam ortak mı olmak istiyor bilmiyoruz artık konuşunca çıkacak ortaya. Karşı çıktım. Çünkü bayan kuaförlüğü kip işidir. Yanında iyi kalfaların yoksa yürütemezsin üstelik bu işe 4 sene ara vermişken. Kaldıki biz daha öncede buna niyetlenmiştik 6 ay önce falan ağır gelmişti. Eleman bile bulamamıştı yanına. Şimdi x var y var diyor da 1-2 kişiye güvenmekle olacvak iş değil diye düşünüyorum. Beni risk almamakla suçluyor. Ona destek olmamakla suçluyor. Ben risk almayalım demiyorum, sadece riskleri en aza indirmek istiyorum. Başkasının vereceği paraya güvenerek olmaz bu iş diye düşünüyorum ve ara verdiği için eşimin elinede güvenmiyorum. Ve işin en çıkmaz tarafı, yeni açılan bir dükkan ilk 6 ay belkide kendini zor çevirecek. Bu esnada biz napıcaz? Zaten kiramızı bile ödeyemiyoruz dedim, zamanı değil diyorum anlamıyor. üstelik bende işimden hiç memnun değilim, yakın zamanda çıkmayı düşünüyorum oda biliyor. ŞİMDİ BENİ EN ÇOK DÜŞÜNDÜREN NOKTA; artık eşimin yeterince sorumluluk alamadoğını düşünmeye başladım. Bazen kızarak konuştuğumda ben senin çalışmana güvenerek evlenmedim çık işten ben evime bakarım diyor, yada iş yerinde bi sıkıntı yaşadığım zaman bırak gel diyor ama ben biliyorum ki şu durumda benim kazancıma ihtiyacımız var. Böyleyken beni düşünüyormuş gibi görünüyor. Ama aldığı kararlara bakınca cahilce hareket ettiğini düşünmeye başladım. Evli sorumluluk sahibi biri gibi düşünemiyor. Akşam ağladım, yanıma geldi sarıldı niye ağlıyorsun dedi; ''ben senden çokmu şey istiyorum'' dedim. her kadının kocasının yaptığını istiyorum, azda olsa düzenli bi gelirin olsun istiyorum dedim, yavaşça kaltı yanımdan diğer odaya gitti. gece geld yattı ama hiç knuşmadık, sabahta çok soğuktuk birbirimize karşı. ARKADAŞLAR SİZLER TECRÜBE SAHİBİ GÖRMÜŞ GEÇİRMİŞ İNSANLARSINIZ SİZE DANIŞMAK İSTİYORUM. Eşim sorumsuzluğa doğru mu yol alıyor. İleride herşey benim üzerime kalır diye korkuyorum. Bir yanım diyor ki, çek elini eteğini ne işine, ne getrdiğine, ne giderlere, ne kiraya karışma. Madem böylesine riskli bir işe kalkışıyor sonuçlarına katlansın. Dün çok üzüldüm, eşimin sorumsuz cahilce hareket eden sonunu düşünmeyen bi insan olarak görmeye başladım. Ve bu beni ondan uzaklaşırır... Eğer benim güvenimi ve inancımı kaybederse bu hayat benim için kabusa döner. Eşimmi yanlış hareket ediyor, ben mi fazla karamsarım, ona güvenimi kaybetmek istemiyorum.

eşini ikna etmen zor görünüyor arkadaşım ama sana tavsiyem tekrar konuşmayı dene "açmayalım demiyorum sende bana zaman ver bir yıl başka işte çalış" diye konuş bu hayat ikinize de zindan olur böyle giderse borç üstüne borç bindimi insannın beli bi daha zor doğruluyor malesef ben bankacıyım ve buna benzer çok hikayeye tanım oldum ve herzaman söylerim borç çok çok çok tehlikeli bişey dikkat edin diye

canım sen haklısın gercekten en mantıklı olanı maaslı olarak bıraz calısması ve sızın duze cıkmanız esının aılesınden konusabılecegın kımse yok mu esını ıkna edecek bu zamanda kımseye guven olmaz baskasına guvenerek kalkısmasın sonu husran olur nasıl bunu goremez ya rabbım ınsallah gozunu acarda gercegı gorur bu arada esın sorumsuz degıl oyle olsa sana sırtını yaslar belkı hıc calısmazdı o da elınden gelenın en ıyısını yapmaya calısıyor rabbım utandırmasın herseyın hayırlısı olsun canım allaha sıgın dua et rabbım gorelım neyler neylerse guzel eyler Meleknaz Herşeyin

Eşinin sorumsuz olduğunu düşünmüyorum. O da çabalıyor, çıkış yolu bulmaya çalışıyor. Kendi işine sahip birisi için, maaşla başkasının yanına girmek zordur. Belki bu sebeple tereddütleri olabilir. Kadın kuaförlüğü fikrine aklı yatmış. Destek ve ortaklık bulunca o tarafa yönelmiş ama ortaklığın olumsuz taraflarını düşünmemiş anlaşılan. Yine de seni dinliyor, kafasının dikine gitmiyor en azından. Dediğim gibi bence asıl sıkıntısı, iş sahibi konumundan eleman konumuna geçmek olabilir. Biraz olumlu konuşarak şimdilik sizin için maaşlı çalışmasının daha avantajlı olduğuna ikna edebilirsin.