ben kendi ailemin altında oturuyorum aynı apartmanda oturmak çok zormus bunu buraya tasındığım 2 yıldır gayet iyi anladım çat kapı gelmeler anahtarla açıp eve dalmalar gece 12 de 1 de aniden gelmeler biz kapının kilidini kapıyoruz bu seferde anahtarla açıyor arada bosluk kalıyorya ordan çağırıyor müsait olmuyoruz bu seferde art ata zile basıyor çıkacak oda olmadı cama tas atıyor ayyyyy illalah yani hiç anlayıs yok sabah 10 da annem buraya iniyor gece yatana kadar çıkmıyor evimin bütün babamda öyle hep burda özelim mözelim kalmadı

evli olup ve kayinvalidesiyle ayni apartmaninda yaşamaya başaranlarda tavsiye istiyorum inci_tanesi Allah'a emanetsin

aynı apartmanda yaşamak bir sorun, ilk seneler anlamıyorsunuz, nişanlılık döneminde hiç olumsuz yönlerini göstermiyorlar, diyorsunuz ki ne iyi bir aile, herkes bana kayınvaldemin eşimin ailesinin ne iyi insanlar olduğunu söylüyor falan, ama sonra, en basitinden her dışarı adım attığınız da kapıda yakalanıp nereye gidiyorsun, çıkarken rast gelmediyse eve geldiğimde nerden geliyorsun veya eşimle bana nerden geliyorsunuz, doktora gittiğimi söylesem, eyvah bi sorun mu var, özeline kadar karışmaya hakları olduğunu düşünen insanlarla aynı apartmanda yaşamak zorunda olmak çok zor aynı zamanda sizinle bu kadar ilgilenilmesi ve bu kadar yakından takip ediliyor olmanız ve bunun iyi niyetle olmadığını anlamanızla hayat kimi zaman çekilmez bir hal alıyor, eşinizi yönlendirmeye kararlarını etkilemeye çalışıyorlar nede olsa kan bağları büyük ve eşiniz buna musama gösterebiliyor tamamen aynı fikirde olmasa da.

Anlatklarının aynisi yaşıyorum ah ahh:26:

seninle aynı durumdayım. mesafeyi koruyorum bende bi sebep olmadıkça görüşmem gördüğüm zamanda çok yüzeysel konuşurum fazla ilgilenmem. biraz yüz verince sapıtıyo benim kaynanam... bende temmuzda doğum yapıcam kısmetse o zaman da karıştırmıcam bişeye beim evimde benim kurallarım geçerlidir. tabiki gelsin torununu görsün ama gelsin otursun işime karıştırmam o samimiyeti vermiyorum hiç bi zaman.

bende aynı apartmanda yaşıyorum, 1 buçuk yıllık evlıyım çalışıyordum iilk başta o yuzden hıç bızaman çok samimi olmadık daha sonra hamile kaldım işi bıraktım ama nasıl başlarsa oyle gıdıyor hala samımı değılız hep bır sınır var aramızda birbirimizi üç gün görmesek bıle çıkıp sormam napıyorsun diye oda bana genelde eşimle akşamları gider bir çay içip ineriz. Çok nadir beraber bi yerlere gideriz bu halde bile gün oluyor geldiğinde ben gelmezsem senin hiç geleceğin yok falan diye laf sokup duruyo kaynana işte... mutlaka ayrı oturanla bir olmuyo bakalım bebek olunca ne olacak çok merak ediyorum malum o zaman daha sık gelecek falan gerçek yüzünü görürüz greeneyesegs lütfen çocukları pistten

Bu konuda pek iyi yorum alabileceğini sanmıyorum :) Ama istisnalar kaideyi bozmaz tabi.

ayrı ev olduğunuzu bildireceksin.. çat kapı gelemeyecekler ne de siz gitmeyeceksiniz. herkes evinde yemek yiyecek. ev üstüne ev kurulmaz herkes sınırlarını bilirse ancak sorun çıkmadan yaşanır. ahbitanem çok