kesinlikle katılıyorum hayat o kadar acımasız ki mecbur bir yerinden tutunacaksın bende yirmi altıya gireceğim üç yıla yakındır çalışıyorum kaç kere evde stresten ağladığımı bilirim iş yerim yüzünden. Şimdi profosyonelleşiyorum. İş evet çok az deneyimsiz eleman alan firma da yok malesef alıyorsa bile süründürüyor. Hayat her zaman acımasız olacak buradaki yorumcular sanıyor ki biz çok iş var herşey mükemmel diyoruz hayır öyle değil. Bende Ankara da okudum her üni. mezunu işe alınmıyor. Evet iş yok istenilen şartlarda çünkü malesef şartlar belli. Bende üzgünüm keşke herkes hakettiği maaşla kendi işini yapıp hobileriyle uğraşsa gerçek öyle değil. Şu an işten çıksam yapaak başka işim yoksa temizlik elemanı olarak da çalışırım iş bulana kadar. Hayata dönmek lazım biraz. Bu arada işsiz olanları çok iyi anlıyorum nasıl zor bir psikoloji biliyorum ama çözümü kendini gereksiz kurslara vermek değil üzgünüm. Konu sahibinin babasına katılıyorum. Meslekle ilgili iş öğrenmek için gerekirse ücret almadan staja girmesi lazım. Bir süre ailesinin yanındayken iş hayatını görmesi profosyonelleşmesi için. Keşke böyle olmasa evet bizi sömürüyorlar ama başka şansımız yok.

Grafik tasarım bos bırakmaya gelmez, tecrübem var demeyle olmuyor. Hobi edinmeniz güzel hobinizin yanına meslegi gelistirecek aktivitelerede katılmalısınız. Ne kadar program bilirseniz o kadar iyi ve cv kabarır. Benim alam resim olmasına ragmen grafik, heykel, temel sanat, dijital ve sanat teknolojileri, fotoğraf gibi bir cok egitim aldım. Ve aynı zamanda ic mimarlık okudum. Hobilerim var mı? Var. Babanız belki sizi gazlamak icin söylüyor olabilir gelismeniz acısından. Siz daha iyi bilirsiniz tabi bazı eleştirilerde pek kaldırılacak gibi değil.

şaka yazmış olmalısınız. her baba sevilmez kayıtsız şartsız hiç sevilmez.

Nasıl iş yok ya oğlumun okuluna temizlik elemanı aranıyor, mahallemdeki fırına eleman aranıyor, alt sokaktaki küçücük giyim mağazasına bir kasiyer bir de kıyafet katlayıp pazarlayacak iki eleman aranıyor, restorantın camında servis yapacak eleman aranıyor yazıyor bir aydır ilan duruyor, nasıl iş yok? Bunlar benim görüş mesafemde olanlar yalnızca... Çalışmak isteyene iş var, 25 yaşına gelip babasından kurs parası istemek istemeyene iş var, çalışmaya niyeti olana iş var... İlla kendi mesleğini icra etmek zorunda değil, girer bir işe çalışır ailesine yük olmaz, birikim yapar kursa gider yada çatır çatır yer ama kendi ayakları üzerinde durur, bu aradada kendi mesleğinde iş aramaya devam eder, evde yatmaktan baba parasıyla enstrüman kursuna gitmekten bin kat iyidir Çok sevdiğim bir insanın bir lafıyla beddularınıza cevap vereyim: ağzından çıkan koynuna girsin

Babanız size tavırları konusunda benim görüşüme göre yalmış yapmış haklısınız. Yukarıdaki cümleleriniz bunu kanıtlıyor.

Grafik tasarımcıyım 1 sene çalıştım sonra bırakmak zorunda kaldım ve bir daha da bulamadım işsiz geçen sürem 1 buçuk sene Umarım bulurum ve kendi paramla kimseye sormadan bir şeyler yapabilirim

Kendini geliştirmek için çaba göstermesi gerek fakat eğer ailesi karşılayabilecek bir durumdaysa bir enstrüman kursuna da gidebilir bence çünkü işsizlik psikolojisi gerçekten çok yıpratıcı ve insanların nefes alabileceği aktivitelere ihtiyacı var. Ama ben sizin bu fikirlerinize yorum yapmadım ki? Ben 25 yaşında bir insanın iş bulamamasına şaşırmanıza, bunu onun eksikliğinden kaynaklıymış gibi yansıtmanıza yorum yaptım. Çünkü öyle değil.

Sizi yargılamak haddime değil ama şunu demek istiyorum sadece, ben de sizinle aynı yaştayım, 17 yaşında hemşirelik yapmaya başladım. Devlete atanamadım özel hastanelerdeyim. Bu 8 sene içinde kimi zaman hastanede iş bulamayıp kasiyerlik, satış danışmanlığı da yaptım. Sebebi ise sırf sizin gibi baba lafı çekmemek içindi, istediğim şeyleri yapmak için ona muhtaç olmamaktı. O yuzden boyle laflar duymak istemiyorsanız okuduğunuz bölüm dışında da iş imkanlarını düşünebilirsiniz, en azından kısa süre de olsa size özgürlük ve özgüven sağlar babanızın karşısında

Herkes sizin gibi olucak diye bir şey yok. Siz maymun iştahlı olabilirsiniz, konu sahibininde öyle olduğunu nerden çıkardınız. Ayrıca Türkiye den haberiniz yok galiba. Ekonominin halinden, iş bulmanın ne kadar zor olduğundan haberiniz yok belliki. Sizin zamanınızda iş bulmak belki daha kolaydı ama artık o kadar kolay değil.

İşsizlik yok mu dedik, ekonomi şahlandı mı dedik, kimse fakir değil mi dedik? kendiniz çalıp kendiniz söylüyorsunuz farkında mısınız? benim amacım çocuğumu kepli mezun etmek değil, çocuğum üniversite okumayabilir, benim için bu bir statü belirleyici yada hayati önemi olan gurur duyulası birşey değil. Amacım sağlıklı huzurlu ahlaklı mutlu ve başarılı bir birey yetiştirmek, araba tamircisi de olabilir badanacı da, yeter ki helal para kazansın ve yaptığı işin hakkını versin, işinde en iyilerden olsun. Kabiliyetsiz vasat bir doktor olacağına milletin milyon dolarlık arabalarını tamir ettirmek için sırada beklediği bir tamirci olsun, kimsenin güvenip bir prole yaptıramayacağı kadar gelişmemiş kepli mezun bir mühendis olacağına dünya aşçılarının ders aldığı bir ekmek ustası olsun vs vs... benim babam ciddi manada zengin bir adam, 76 yaşında ve yarı yatalak, maddi imkanları benim torunumun torununu bile refah içinde yaşatmaya yeter, bu yaşına ve sayısız hastalığına rağmen çiftçilik yapıyor, neden sizce? Üretmek için, birilerine ekmek kapısı olmak için, ülkesi için, bu dünyaya yan gelip yatarak veda etmemek için... an geliyor kravatlı takım elbiseli iniyor arabasından hastaneye giriyor, an geliyor dize kadar çamura batmış yırtık pırtık kıyafetlerle inip son model jipinden köy kahvesine girip haydi gençler hasat zamanı burda okey çevireceğinize gelin gündeliğe çay paranızı kazanın bari diyor. sizin görüşünüzdeki oğlu ben üniversite mezunuyum onun bunun yanında üç kuruşa çalışamam diyip iş beğenmeyip 46 yaşında evde yatıp kıç büyütüyor, o da devleti eleştiriyor sistemi eleştiriyor işsizlik zor diye anlatıyorda anlatıyor, bu yaşında 3 çocuk babası herif baba parası yemeğe utanmıyor da kasiyerlik yapmak gururuna dokunuyor evladım ister okullu olsun ister alaylı, dayısına değil dedesine benzemesi için uğraşıyorum konu sahibine küfür etmişim gibi davranmanızda ayrı tuhaf, bu yaşta akli ve bedeni sağlığı yerinde bir insanın babadan para isteyip kursa gitme talebi normal benim iyi kötü demeden bir işe gir arkası gelir demem anormal öyle mi? evladım olurda üniversite mezunu olursa iş bulana kadar ana-baba parası yiyeceğine gidip okul tuvaleti temizlerse hah işte o zaman derim ki ben doğru bir insan yetiştirmişim, yok ben üniversite mezunuyum diyip iş beğenmez hatta hakir görür dana gibi evde yatar bir de beni kursa gönderin para verin derse tüh benim analığıma işin iyisi kötüsü olmaz, helali haramı olur, helalinden para kazanılan her iş de saygındır benim gözümde

Konu çok derin aslında önceye de dayanıyor bu sadece ufak bir kesit Babamı sevmiyorum ağır bir itham bir anlık öfkeyle yazdığım bir şey seviyorum

Baba babadır iyide olsa kötüde olsa hele birde yasliysa alttan alıp olgunluk göstermesi gereken kişi evlat oluyor sanırım. Bende çok sorunlar yaşadım yaşıyorum ama babamdr napayım.

Tanımıyorum ama gitar çalmak senin neyine, git başka şeylerle ilgilen diyecek kadar başkalarına yukarıdan bakmıyorum. Umarım bu kızla aynı pozisyondan olursun Maya! O yaşta kimse ailesiyle yaşamak istemez. Elinde olsa zaten giderdi.

İş bulamama durumu zor biliyorum ama başkasından istemek yerine iş bulmaya ve maddi kaynak yaratmaya yönelin bence.

27 yaşında işsizim hayat herkese aynı şekilde gülmüyo büyük konuşmayın derim

Şimdi yazılan yorumlardan sonra bir şey daha söylemek istiyorum. Konu sahibi üni mezunu, iş bulma aşamasında olan biri muhtemelen. Anne babalar maalesef çocuklardan daha panik oluyorlar. Ben de mezun olduğum zaman annem sürekli "iş bul, boş duracağına nete bak" gibi yıpratıcı şeyler söyledi. Ben ne yaptık bulduğum orta kademeli bir işten başladım. Başlamaz olaydım nasıl doğduğun ev kaderinse başladığın yer de kaderin olur. Bunu mezun olanlar iyi bilir. AMa ben bekleseydim kendimi geliştirici şeyler yapsaydım ne bileyim çeşitli kurslar, ek yabancı dil iyi bir yerde yüksek... Ama aile için eski kuşak aile için tek önemli şey var "boşuna mı okudu?" babasında da o hararet var maalesef. Belki de haklı. Çünkü artık okul bitirmek yetmiyor bölümler tonlarca mezun veriyor. Kişinin farklılaşması lazım, şart bu. Belki mesleki alanda kursa giderse iş bulabileceğini düşündü. belki konu sahibi gevşek biri bu konuda. Babaya yorum yapıyoruz ama konu sahibi bakalım nasıl biri?

Babası ile arasında iyi bağ bulunan kızların öz güven duygusunun yüksek olduğu ve başarılı olduklarını düşünüyorum. Ancak şöyle düşün, babanı yetiştiren insanlar yani ailesi onu hep eleştirmiş, şimdi sana davrandığı gibi davranmış maalesef. O yüzden elinde olmayarak sana bu şekilde davranıyor. Ya da başka bakış açısı anne baba arası eski kuşak bir ilişkiymiş. Ama bizim çağımızda internet var, sosyal medya var. Bir sürü etkileşim yapıyoruz. Biz de anne babalarımızdan izler taşıyoruz ama bulunduğumuz devirden dolayı değişime daha çok açığız. Ama babanın böyle bir şansı olmadı. O seni seviyor ve sen de onu olduğu gibi kabul et. Babasız olan ve telefonunda "babam" diye arandığnı görmek isteyen milyonlar var. Ben de onlardan biriyim. Yakınma, anı yaşa.

Size göre neden "evde yan gelip yatarken" kendi alanında iş aramaya devam etmesi uygunsuz mesela? Verdiğimiz örnekler aynı değil. Siz kendi akrabanız gibi ipsiz sapsız tipleri örnek veriyorsunuz ben herhangi bir eğitim almış ve o alanda çalışmak isteyen insanları. Paraya ihtiyacı varsa elbette ki bulduğu işte çalışacak. Ben burada ailesi idare edebilecek konumda olan birinin alakasız bir işe girmesi yerine kendi alanında iş aramaya devam etmesinden bahsediyorum. Kaldı ki girsin çalışsın dediğiniz işlerin de çoğu yok. Konu sahibinin işsizlik sebebiyle bunalımda olduğunu düşünerek kursa destek olunabilir dedim. Şımarıklıktan isteniyorsa niye olunsun? Son olarak da kendi çevremden örnek vereyim. Bir tanıdığımız oğlunu yurtdışına yüksek lisansa yolladı ve oğlu şu an orada iş buldu çalışıyor. Yüklü miktarda para ödendi. Oğlunun pek maddi katkısı olmadı. Sizin mantığınıza göre bu armut piş ağzıma düş oluyor. Babasından para alacağına burada çalışsaydı mesela. Bana göreyse bir ailenin imkanı ölçüsünde çocuğuna destek olması.

şimdi konu babam beni sevmiyor işsizlik değil size şunu soruyorum, iş bulamayan yavrunuza vereceğiniz tavsiye, iş alanında kendini geliştirebilecek bir kursa gitmesi mi olurdu yoksa hobisi için bir kursa gitmesi mi? bunu belirten baba kötü bir baba mı sizce yoksa realist bir baba mı? siz işsizken sevmediğiniz babanızdan bir de kurs için ekstradan para ister miydiniz? 25 yaşındaki bir insanın "babam beni istediğim kursa göndermedi" diye ağlanması normal mi?

İş bulamıyorum dedim iyi okumamışsınız Ayrıca biri size sürekli özgüvensiz olduğunuzu hissettirse nasıl sağlıklı kalırsınız bilmiyorum

Ben yazdım L

Merhaba Babam çok eleştirel bir insandır. Motive ederken bile karşısındaki kişi kendini eksik hisseder. "Sen şöylesin, sen böylesin, şöyle yapman lazım kendine gelmen lazım..." Bugün yine başlayacağım bir enstrüman kursu yüzünden babamdan soğudum. Hala ekonomik özgürlüğüm olmadığı için maalesef. Maddi olarak rahat karşılayacağı bir meblağ idi. Ama pahalı yine de. Gerçekten farklı bir ortama ihtiyacım var çünkü şu an bir uğraşım yok kendimi de pek iyi hissetmiyorum bu yüzden. Fakat sorar sormaz direk şunu dedi: "Sende öyle bir idealistlik yok sırf hobi olsun diye de gidilmez kendi mesleğinle ilgili hiçbir şey yapmıyorsun, gidiyorsun böyle işlerle uğraşıyorsun. Senin gideceğin 1-2 ay, sonra sıkılıp bırakırsın kesin. Ben sende öyle bir ışık görmüyorum" dedi Mesleğimle ilgili olarak ta iş bulamadığım için başka şeylerle uğraşmak istedim. Sırf bu yüzden bu cümleleri sarfetti. Arkadaşlar ağladım sonra. Gerçekten babam tam olarak böyle insanın içini karartan motive, yaşama sevinci bırakmayan bir insan. O kadar kırıcı ki gerçekten dayanamıyorum. Sağlıklı bir insanın özgüvenini yerle bir eder. . Önceden Psikoloğa gitmiştim babanla aran nasıl deyince direk ağlamaya başlamıştım ondan sonra babamla aramda bir sorun olduğunu farketmiştim. 25 yaşındayım hala direk böyle olaylarda gözlerim doluyor. Hayal ederek, çalacağım diye sevindiğim müzik aletiyle ilgili tüm hevesim gitti şu an. Babamdan her olayda böyle soğuyorum sonra da normale dönüyoruz. Aynı odada yalnız oturmak bile istemiyorum. Nasıl başa çıkacağım bilmiyorum keşke iş bulsam da ayrılsam

ben artık size yazmak istemiyorum beni de alıntılamayın ölen babalarına "ajitasyon yapmayın" diyen biriyle konuşmak istemiyorum. ben de babamı kaybettim ama sizin gibi "siz de aynı şeyi yaşayın görün" diyecek kadar merhametsizleşmedim. 5 bin mesajda banlanmadım daha da banlanmak istemiyorum ve kimsenin kalbini kırmak da istemiyorum.

Yoo babamı sevmiyorum boşanmadılar da keşke boşansalardı hala o adamı çekiyor annem çok üzücü herkesin babasını herkes kendininki gibi sanıyor işte mesela bende babalarını çok sevenleri anlıyamıyorum veya annesini sevmeyenleri annemi seviyorum çunkü herkes kendi yaşadığını biliyor

Siz beni anladınız, bende ifade ettiğimi düşünüyorum, baba gibi baba olan herkesin elini öperiz. Allah rahmet eylesin. Acıtasyondanb kastım karşı tarafın babasının nasıl biri olduğunu bilemeden Kıymet bil demenin yanlışlığıydı

Babamız ile ilişkimiz bile çıkar ilişkisi yani, para kazanmazsak huzur, mutluluk yok. Bunları nasıl normalleştiriyorsunuz akıl alır gibi değil. Boş boş lafından da o kadar tiksindim ki, kendimizi mi atalım? iş olsun diye, işsiz insan olunca hemen boş boş yatıyor... nerden biliyorsun yA çırpınmadığını, ben ufak tefek yerlere başvurduğumda bile lise mezununu alıyor senin eğitim fazla bırakır gidersin diye, az önünüze yaşadığınız ortama bakın kültürsüz olmayın bu kadar

Bazı insanlar çok havadan sallıyor, eşekten düşenin halini, sadece düşen anlarmış empati yapacak durumlara düşerseniz görürsünüz üstten konuşmayı. Bide bu türedi işsiz insanlara, yok şu yaşta hala işsiz mi bilmem ne psikolojik şiddetiniz yetti artık

Ya düşünsenize onca yıl okuyup kariyer yapmayı planlıyorsunuz okul bitiyor, sana iş yok git şu okulda temizlik görevlisi olarak işe başla diyorlar. Bu, bu ülkenin ayıbı hanımefendi. İnsanlar neden alanında iş bulamıyor biliyor musunuz? Çünkü her yere kendi adamlarını aldılar, alıyorlar. Hepsi vasıfsız, hepsi okulsuz ama arkalarında dayıları var. Ülkenin her koluna örümcek ağı gibi yayılmışlar şimdi de güya temizledik diyorlar temizlenen yerlere yine kendi adamlarını doluşturmuşlar. Bir üniversiteye bakıyosun, adamın sülalesi aynı üniversitede çalışıyor ne hikmetse.. İlk okul mezunları istediği işte, mülakatsız pıtır pıtır kadrolaşmış, işin yolunu bilmiyor ama maaaşını tıkır tıkır alıyor.. Yani biiiiir sürü örnek. İşte bunlar yüzünden insanlar mezun olduğunda iş bulamıyor ve siz de git temizlik yap, fırında çalış isteyene iş var diyecek cüreti gösteriyorsunuz. Kendi çocuğunuzu kepli mezun edip iş bulamadığında git temizlik yapı bu kadar rahat der miydiniz acaba.. Ne güzel yurdum insanı yaa. İşsizlik yok, ekonomi şahlanmış, kimse de fakir değil zaten.

Ah ah. Aynısı benimki de. Hastalandı ölümden döndü. Yoğunbakımdan çıktığında kimse bakamadı şartlar uygun olmadı ben baktım onca yaptığı şeye rağmen. Çünkü o halde görmeye dayanamadım ve dedim bu bizim dönüm noktamız olabilir. Bebekler gibi ilgilendim 1 ay evimi bıraktım ailemle yaşadım sırf ona bakmak için. Düzeldi dedik ailecek çok sevindik ama hastalıktan sonra tamamen iyilesip ayaklanınca eskisinden beter oldu, korkuyorduk huylu huyundan vazgeçmez diye, geçmedi işte. 25 senelik hayatımda 1 ay falan baba ilgisi sevgisi görmüş oldum. Hasta oldu baktım kısmını anlatma sebebim gerçekten kötü bir olaydı ama babam belki de ilk defa bana o dönem yakındı bilmiyorum hala etkisindeyim. Babamı bundan sonra sevebileceğimi sanmıyorum tek dileğim evladıma anne baba sevgisini hakkıyla verebilmek.

Eğitimini aldığın işi yapmak istemen tabiki normal, yapamıyorsan yan gelip yatmak iş beğenmemek vay ben kaç yıl okudum deyip başka işleri kendine yakıştırmaman anormal. Boş boş evde yatıp ondan bundan para isteyeceğine iş ararken iyi kötü kendini geçindireceğin bir iş yapmak neden bu kadar ters geliyor size? İşsiz güçsüz yıllarını geçirmek çok mu mutluluk verici? 25 yaşına gelip baba parası istemek çok mu mutluluk verici? Ben git şunu yap bunu yap demedim, denk geldiğim iş imkanlarından örnek verdim, çalışmak isteyen çalışır boş durmaz dedim. Aklen bedenen ruhen en verimli çağlarını pasifçe heba etmek mi doğru olan? ben ne için tüh benim analığıma dedim zerre kadar anlamamışsınız ki armut piş ağzıma düş çok onurlu bir tavır sanki asgari ücrette olsa kendi parasını kazanıp istediği kursa gitmesi neden bu kadar uygunsuz size göre?

Elmayla armutu kıyaslıyorsunuz. İnsanın eğitimini aldığı işi yapmak istemesi gayet normal. Burada mesele sadece üniversite mezunu olmak değil. Birisi ümitlerle araba tamircisi olmak istediği için gider sanayide çalışır. Sonra ona "sen yıllarını bunu öğrenmeye verdin ama sanayide iş yok, git şurada çok alakasız başka iş var" deseniz mutsuz olur. İşsiz kalmış bir insan da ailesinin maddi imkanı varsa kendini daha iyi hissedeceği bir şey için ailesinden makul miktarlarda destek isteyebilir. Tüh benim analığıma babalığıma diyecek ne var bunda? Ortada yüz kızartıcı suç var sanki.

ben babanın yerinde olsam valla ben de aynı şeyi söylerdim hiç de öyle ağlanılacak kelimeler çıkmamış ağzından. 25 yaşındayım neden bi işe girip para kazanıp kendi kursuma kendim gidemiyorum demiyorsunuz da 25 yaşındayım babam beni ağlatıyor diyorsunuz. İnanamıyorum.

ay aynı pozisyondan olmama gerek yok vallahi daha kötü pozisyondayım başımda bin tane sorumluluk. Şöyle diyeyim asla yüksekten bakma değil, hayat inanın çok zor çok. Hele aile olup çoluk çocuğa karışınca her şey çarpı iki zor. İnşallah konu sahibi de siz de iş bulursunuz ki zaten bulacaksınız o zaman anlayacaksınız ki hayat çok zor ve her şeyin suçlusu anne baba değil, babanız bir kursa sizi göndermediği için kaçırmadınız o işi ya da anneniz size o gün kötü söz söylediği için o gün sınavdan kötü not almadınız aslında.

Ajitasyon denen şey burada yapılıyor bence. Forum temizlik yapmak ve bulaşıkçılık üzerine dönmüş resmen Sanki ülkemizde başka sektör yokmuş gibi.. Haklı çıkmak adına en uç örnekler verilmiş. Bir ilk okul mezunu ev hanımı komşum eşinden boşandı. 2 çocuğuyla üstelik. İlk zamanlar evlere temizliğe gitmek, çocuk bakmak gibi işler yaptı. Yolunu ararken parasız kalmaması lazımdı. İş bakınırken diplomasız olmayacağını öğrendi, ortaokulu liseyi dışarıdan okudu. Sonra bir mobilya mağazasının bir şubesinde iş buldu. Satış danışmanlığını öğrendi. 6-7 sene çalıştı. Aöf e kayıt oldu. O markanın bir şubesine mağaza müdürü oldu. Maaşı asgari ücretin iki katı civarındaymış şu anda, üstüne aylık limiti doldurursa primde kazanıyor. Altına arabasını bile aldı, bu sene kızını üniye kayıt ettirdi. Piyasaya atılınca algılar açılıyor, tanıdıklar çoğalıyor, yol yöntem öğreniliyor. Evde oturup ben ilk okul mezunuyum mesleğim yok diye ağlansaydı yerinde sayardı. Yani diyeceğim bazı şeyler çaba istiyor. Ufak çaplı bir şirkette, bir ehliyet kursunda, dershanede sekreterlik yapabilirsiniz mesela. Bir markette kasiyerlik, bir hastanede hasta karşılama ve yönlendirme vs vs. O sırada mesleğinizde sizi öne çıkaracak bir donanım eklersiniz hanenize. Dil, bilgisayar programı, o alanda bir sertifika vs vs. O sizin mesleğiniz olmaz korkmayın, kendinize katacağınız donanım için maddi geçiş aşamasıdır. Evde oturmaktan daha fazla farkındalık kazandıracaktır. Yeni insanlar tanıyacaksınız, tanıdığınız biri belki işinizle ilgili bir alanda ön ayak olacak, belki farklı bir sektör ilginizi çekecek oraya yöneleceksiniz gibi gibi Bu tarz şeyler evde istediğiniz işi beklemekten daha iyi olacaktır sizin için.

Babalar genellikle böyledir Kimisi de aynı benim babam gibi senin babanın aksine, fikir belirtmeyi bırak naptığınla ilgilenmez bile. Bu sene üniversite bitti, bana geçen gün telefonda okula ne zaman başlıyorsun açılıyormus dedi Ben sorunumu hiç çözemedim babamla ilgili, çözen affeden varsa dinlerim sizle beraber.

Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olan birinin şaşırmasına, şaşırmadım. Kariyer memurluklarında ve uluslararası firmalar hobilere çok önem verir. Bu birincisi, ikincisi de, kendisini geliştirme amaçlı bir şeyler yapmadığını nereden anladınız? Hala vasıfsız da olsa istese iş bulur diyenleriniz var, umarım bu kızla ve iş arayıp bulamayan çoğu insanla aynı pozisyona düşersiniz ve bu olayın o kadar kolay olmadığını anlarsınız. Sizin vaktinizde ortam farklıymış şimdi farklı. Ben de on yıl önce, mezun olur olmaz iş buldum. Şu an tecrübem var, iş yok.

Ben gerçekten anlamıyorum. Tanımadığınız bir insan hakkında nasıl böyle atıp tutuyorsunuz. Sizin haddinize değil bunları söylemek. Sizin de kendi sorunlarınız var herhalde öfkenizi kusuyorsunuz buraya. Bol zamanınız da var beni araştırıp yazmışsınız Ben kursa gidemediğim için değil, sadece babamın tavrından dolayı moralim bozuldu. Öyle şımarık biri de değilim. Maddi olarak hiçbir zaman problemimiz olmadı babam da esirgemedi. Babamın tavrı dışındaki düşüncesini normal karşıladım.

acitasyon olarak yorumlaman ne kadar acı ve bencilse. Belki de acitasyon yapmıyorumdur. Bunun ihtimali %50 ve hiç azımsanacak bir ihtimal değil. Ve bu ihtimal üstüne bile olsa normal bir yprum senin dediğin ifadeyi içermemesi lazım. Normalde insanlar babalarını severler, sevmeyenler geçmişlerinde bir travma yaşamış olanlar ya da anne baba boşanmasında babayı sürekli kötüleyen bir annenin yanında kalma bir sebeptir. tabi kötü babalar da vardır o da bir neden ama ne beni ne başkasını tanımadan acitasyon demen doğru değil kanımca.

Konu almış başını gitmiş Babandır kıymetini bil diyenlere -acitasyoncu geldi, dislike Çalış diyene - ooo burası turkiye sen nerde yaşıyorsun Baban soyle boyle diye eleştirenler- zaten sıfır yardım ailemizi seçemiyoruz Herkes hayata kendi penceresinden bakıyor sevsin yada sevmesin babasını değişemeyeceğine gore kendi kafa yapısını değişmek zorunda Konu ne olursa olsun çaba olmadan hicbirsey olmuyor. herkes her istediğini kolayca cabasiz yapamıyor bu hayatta... meslek sahibi olmak gibi ve bu bir kursta olabilir... kimisi hemen elde eder... kimisi çabayla... kimiside hic elde edemez Bazen durumdan bunalıp şikayet ederiz en faydasız şeyde bu olur ama insaniz sonuçta hep motive veya hep duygusal olarak çökmüş değiliz

uslubu yanlis olsa da baban hakli. su an senin en onemli onceligin is bulmak olmali. bunu sana baskasi soylemez, babana laf soyler, git enstruman cal der ama baban aslinda isin ozunde senin iyiligin icin bi sey soylemis.

sizinle yasitiz. benim babam da gitmek isteyecegim herhangi bir enstruman kursunu cok rahatlikla karsilayabilir ama ben 25 yasindayken once meslegimi yapmak icin cabalamak yerine enstruman kursuna gitmek istesem kizardi galiba. hayattaki onceligin bu mu diye bir firca yerdim. kendinizi kendi bolumunuzde gelistirmeye calisin. farkli egitimler alin ne bileyim is bulmak varken enstruman ogrenmek bana mantikli gelmedi. belli bir yastan sonra insanin onceliklerinin degismesi gerekiyor.

Duygusal kız, realist baba kombinasyonu. İyi bilirim. Bizde de vardı bundan. 34 yaşından bildiriyorum. Sevmiyorum falan demeyin ilerideki en iyi arkadaşınız olabilir. Babanızın söyledikleri çok mantıklı geldi bana. İleride siz daha realist bakmaya başlayacaksıniz, babaniz yaşın getirdiği duygusalliğa sahip olacak falan... Ortada buluşacaksınız.

Asıl siz kendiniz çalıp kendimiz oynatmışsınız ve öyle bir dramatize etmişsiniz ki yok şu yaşta çay parası kazanın demiş, yok şu yaşa gelmiş adam ama kıç üstü oturmuş da bilmem ne. Verdiğiniz hep hep uç örnekler. Bir de zaten ülkemizin zenginleri de sizin babanız gibi oluyor kusura bakmayın. Babanıza özel bir şey değil. Sülalesine yetecek parası var diye asıl böyle seyler yapması, sonraki kuşağı çalışmaya teşvik etmesi gerekiyor torunları gündeliğe gitmiş iyi peki tamam ömür boyu o işi yapmayacak, bunun da ortalama zekaya sahip herkes farkındadır bence. Ama Adam hukuktan mezun olup neden günlük işler yapsın yahu çıldırmamak elde değil. Yazdıklarımı iyi okursanız benim oğlu gibi düşünmediğimi, ya da oğlunun benim gibi düşünemeyeceğini anlardınız ama takılmışsınız kıç büyütmeye. 50 yaşındaki çocuk babası adamın çalışmayıp iş beğenmemesi ile üni mezunu gençler hakkında söylediklerim aynı seyler mi? Bunu bile idrak edememişsiniz. Yazınızın tamamının her birine uzuun uzun yazacak seyler var şöyle doktor olacağına böyle tamirci olsun vs vs yani yine diyeceğim burada bile hep uç örnekler. Neden insanlar dümdüz mezun olup dümdüz yapmak istediği işi yapamasın illa şöyle olacağına böyle olsun içim şişti okurken sanki türk filmi var ortada. Şu yukardaki yazıyıda kalın belirttim aslında bir tek ona cevap verecektim bu ülkede üniversite okumak önceden statü belirleyiciydi şimdi değil. Şimdi ise bir zorunluluk. Önceden üni okuyana vayy derlerdi şimdi öyle değil mezun fazla ve bitirenler işini yapamıyor zaten. İnsanların hayal kurmasına bile tahammülümüz yok, biri sisteme mi laf etti auuww sen dön önce kendine bak isteyene şu var bu var bla bla.. Bu konuya has bir şey eminim değildir. İnsanı bir şey anlattığına pişman eden bu insanlar akıl vermeyi çok sever, çevresinde hep kendisini haklı çıkaracak uç örneklerden güzelleme yaparlar ve dert yandığınız seyi ağzınıza tıkarlar.

Ya aslında bu tuzu biberi oldu. Sadece bu değil tabii genel olarak davranış şekli beni üzüyor Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

Kızım 19 yaşında bu sene üniversiteye başlayacak. Şu zamana kadar eğitimi için elimizden gelen kadarını yaptık. Üniversite hayatı boyunca da destekçisi olacağız. Hatta yüksek lisans- master- yurt dışı dil eğitimleri yapmak isterse yine gücümüz yettiğince destek olacağız. Ülkenin her yıl her bölümden yüzlerce mezun verdiğini ve kendisine donanım katanın öne çıkacağını biliyoruz çünkü. Ben tüm bu imkanları sağladıktan hala daha yan gelip yatarsa, iş/maaş beğenmezse, üstüne birde hobileri için maddi destek isterse orda "dur" derim. Bende özel sektörde 20 yıldır dirsek çürütüyorum o iş beğenmezken, benim bu yaşta ona özendiği o mükemmel hayatı sağlamak için daha çok çalışmam/kazancımı özel isteklerine harcamam normal mi? Sektöründe iş bulmak istiyorsa merdivenin en alt basamağından başlayacak, maaş beğenmiyorum, ortamı sevmedim demeyecek. Kimse diploma için para vermez. Diplomada öğrendiğin teoridir, iş hayatı pratiği de görmek ister. Bir kaç yıl seçilen olursun, kendini hazır hale getirince seçen olursun. Çocuklarıma hep bu yönde fikir veriyorum. Üni hayatına başlayınca yaz dönemleri yada hafta sonları işinle ilgili bir yerde gerekirse maaşsız çalışacaksın diyorum. Çünkü o kısım ona çevre edindirecek pratik kazandıracak ve onunla birlikte mezun olanlardan bir adım önüne geçirecek. Mesleğini yapmaya hazır hale getirene kadar yaptıklarım anne-baba olarak benim görevim, hatta imkanım olduğu halde yapmazsam benim ayıbım. Ama sonrasında kendi hayatını idame ettirmek çocuğumun kendine karşı görevi, yapmayıp bana sırtını yaslarsa oda onun ayıbı. O zaman hak ettiğini tabi ki söyleyeceğim. Kuşlar bile yavrularını ilk başta ağzıyla besler, kursağına yemeğini koyar, uçmayı öğretir. Sonra bırakır gider. Bu gözümüzün önünde yaşanan ibret alınması gereken yaşam döngüsüdür. Siz gençlerin duyguları hisleri varda sizleri hayata hazırlamak için senelerce özel zevklerinden ödün veren, emekliliği için birikim yapmak yerine sizi hayata hazırlamak için harcayan anne babaların yok mu? Ben muhasebe mezunuyum, mezuniyetten sonra iş ortam beğenmeyip çalışmayan arkadaşlarımın aksine maaş/ortam gözetmeksizin çalıştım. Muhasebeciler bilir bu iş en iyi muhasebe bürolarında öğrenilir. Bir dönem bir büroda maaş almadan sırf yol parasına çalıştım, o zamanlar banka/beyanname vs. işler digital ortamda yapılmazdı. Her gün o banka senin bu vergi dairesi benim gezerdik. En alt kademedekilerindi çünkü bu görev. Bir kaç sene sonra ben iş seçmeye başladım. Cumartesi çalışıyormusunuz, bu maaş benim için az diyecek pozisyona geldim. Kızımın bir arkadaşı da bu sene farklı bir şehirde üniye başlayacak. Geçen gün buluşmuşlar, erken bitirdiler gezme işini. Kızıma sordum hayırdır diye " x işe gitti" dedi. Çocuk üniye başlamadan laptop alabilmek için bir düğün/balo salonu tarzı bie yerde yevmiyeli garsonluk yapıyormuş. Aile alamayacak bir aile değil ama kızcağız yeni ev yeni düzen için zaten ailesi harcama yapacağından bunu istemeye yüzü tutmamış kendim alayım demiş. Bundan sonraki hayatında yedi düvel bir araya gelse bu kızı yıkamaz, yine yine ayağa kalkar diye düşündüm takdir ettim içimden.

Fazla alıngan ve hassas olduğunuzu düşünüyorum. Hatta psikolog karşısında ağlamanız vs, babanızla çözemediğiniz ve belki çocukluğa dayanan travmalar olduğunu düşündürdü bana. Bu duruma böyle bir tepki vermeniz de bu travmalardan kaynaklıdır. Evet iş bulamıyor diye hayattan kopmayın tabi ki, ama pahalı olduğunu kendizin de belirttiği bir hobi için size laf söyleyeceğinden emin olduğunuz babanızdan para istemek de "bile bile lades" demek ki ben olsam bunu yapmazdım. Evet hobi edinin, evet sürekli evde durmayın işsizsiniz diye hayata küsmeyin. Ama kendinizi yaralayacak sözlerden uzak durmak da sizin göreviniz sonuçta. Evet iş bulmak zor, ama sektörünüz geniş ve gelişime açık bir sektör. Bu konuda adımlar atarsanız hem kırılmaz, hem de iş bulmanızı hızlandırabilirsiniz.

yaşanmışlık tecrübesi deniyor işte buna... ve bazı şeyleri belki yaşamak lazım anlamak için.. aslıda doğduğun ev kaderin belki bu daha doğru bir yaklaşım. Varlıklı insanlara bakarsanız kuşaklar boyu sorunsuzdur iş hayatları, düzenleri vs.

Ben hiç sevmiyorum meselatuhaf mı oluyorum? Bir bitmedi bu her babayı sevelim koruyalımcılar

Ülkede 6 milyondan fazla işsiz ve iş bulamadığı için intihar eden insanlar var. 1 kişilik temizlikçi pozisyonuna 1000 kişi başvuruyor. Hiç mi haber izlemiyorsunuz? 25 yaşında bir insanın işsiz olmasına şaşırmışsınız. Ben de 33 yaşında işsizim.

Çalmak istediğin enstrümanı çal mutlaka. Git o kursa. Sonra pişman olursun. İster ilerlersin ister iki gün sonra bırakırsın hiç önemli değil yeterki hevesin içinde kalmasın. Ayrıca Babanı sevmek zorunda değilsin. sana psikolojik olarak zarar veren kimseyi sevmek zorunda değilsin. Sevgiyi hakeden baba kızının özgüvenini kırmaz bana göre. ayrıca hobisi olan insanlar hayatta çok daha başarılı ve mutlu oluyorlar. Hiç bir hobisi olmayan boş boş yaşayan insanlar anlamaz tabi.

Hayır efendim ben çocuğumu binbir zorluklarla okutmaya çalışıp üniversite mezunu ettikten sonra gidip temizlik yapması için başını ütülemem. Ben yine her konuda destek olurum ama bu değil ki evde pineklesin, ekmek elden su gölden yaşasın, evde tiktok videoları çeksin. Bu farklı bir şey. Hem Sistemi kıçımın üstünde otururken de eleştiririm iş bulamadığım için, plaza da çalışırken de eleştiririm daha iyi maaş alamadığım için. Çünkü her daim eleştirecek bir şey gerçekten var. Yani düşünün öğretmen olmak için okuyup iş bulamayıp bunalıma giren ve intihar eden insanlara da hep bunlar söylenmiştir eminim. Atanana kadar git şu işi yap diye. ama tabi onlar spor olsun diye bunalıma girmişler yoksa iş arasalar ohoo tonlarca iş var. Bir kere o bahsettiğiniz işlere eminim talip olacak bir çok insan zaten vardır, daha önce benzer işleri yapmış kalifiye ölçüsü olmayan. Ama lütfen çocuklupundan beri yarış atı gibi koşan, üniversite okursan şunlar bunlar olur diye gözü boyanan gencecik insanların gidip de yerleri temizlemesini teşvik etmeyin, ya da bunları yapmak istemiyor diye yargılamayın. Bahsettiğiniz işlerin en kötüsünde benim babam çalıştı ve kendisi ilkokul mezunu. Beni de kendi yaptığı bu işleri yapayım diye üniversite okutmadı. Okuldan 24 de mezun oldum git çalış baskısı yapmadı. Yani zaten çoğu insan bu yaşlarda yeni mezun oluyor. Şansa kolay iş buldum ama bulamayabilirdim de düşünüyorum da git fırında çalış deseydi üzülürdüm yani. Neden olayı böyle dramatize ediyor insanlar yok yerleri silene iş var diye anlamıyorum. Okurken her işi yaparsın okuyabilmek için tamam da, yani düşünün hukuk okuyorsun ama okul bitince temizlik işleri yapıyosun. Korkunç bir şey. Ve yapmazsan iş beğenmiyor bu yeaa diyecekler, yaparsan da o kadar okul okudu avukat olamadı yerleri siliyor peh peh diyecekler şaka gibi.

Af buyurun da neye bu kadar şaşırdınız siz Türkiye de yaşamıyor musunuz? Türkiye'nin en iyi okullarından mezun olup alanında iş bulamayan bir ton genç var. Sokağa çıkıp sorduklarında yaa bu gençler iş beğenmiyo yeaa işsizlik felan yohh diyen zihniyetin ağzından konuşuyorsunuz gibi. Ayrıca hobi kursu bir lüks olmamalı çünkü bu kurslar terapi niteliğindedir. İşsizlikle beraber hayatının en berbat zamanlarını yaşayan biri ha psikoloğa gitmiş ha bi hobiyle ilgilenmek istemiş farkı ne? belli ki işsizlik yüzünden hiç depresif bir halde olmamışsınız. Bu konuda açım, ekmek alacak param yok ama keman çalmak istiyorum diyen biri yok anladığım kadarıyla, ki maslowun ihtiyaçlar hiyerarşisini örnek veriyosunuz. Ayrıca ebeveyniz diye çocuklarımız kaç yaşına gelirse gelsin pat küt konuşma hakkımız yok. Yüzde bilmem kaçı bunu yapıyor diye boşverrr desek de olmuyor işte herkes bu yüzden ebeveyn olmamalı. Ya durumum yok gönderemem de geç öpüp alnına koysun. Ne bu karakter analizi, olmayacak bu iş vaazı... Eminim geçmişte de böyle olaylar olmuştur ki konu sahibi geçmişin birikimiyle böyle boşalıyor. Konu sahibi sana da bir şeyler söylemek isterim. Aynısının çok daha fazlasını annemle yaşardım. Ben üni sınavına hazırlanırken bana sanki kazanacaksın da demişti küçümser tavırda ve çok ağlamıştım. Bunun gibi bir sürü örnek. Hiç memnun edemedim kendisini. Sonra bıraktım kendi haline. Evden ayrılana kadar değişmez bu işler. Aynı odada duramıyorsan bırak durma. Zaten bir gün ekonomik bağımsızlığını kazanacaksın gideceksin. O zaman senden değerlisi olmayacak.

İş arama sürecinde kendi harçlığınızı çıkarmak için de bir çok yol var. Mimarım, ve mezun olduktan sonra iş bulana kadar en azından telefon faturamı ödeyeyim, dışarı çıktığımda bi çay kahve içebileyim diye içerik üreticiliği yapmıştım mesela. Akmasa da damlamıştı. Benim babam para konusunda sizin babanızdan daha kötü de sayılabilir üstelik, değil ki ona pahalı bir hobi edinmek istediğimi söyleyeyim, telefon faturamı söylemek bile sonunda laf işitecem diye zor geliyordu. Bunlardan kendimi korumak için evden yapabileceğim işler bulmuştum. Örgü ördüm, içerik ürettim vs vs. Siz biraz fazla hassassınız. Babanızla ilgili travmalarınızı uzman yardımıyle çözmenizi de önerebilirim tabi. Ama bile bile babanızdan bişeyler istemek, sanırım çözüm o değil.

Neden üstten konuştuğunuz anlaşıldı tuzu kurular yorum yapmasın

Ben zaten benim babamla karşılaştırınca birşey yok dedim kendisine hakda vermedim ama babasını sevmeyen azdıra çok katılamadım şimdilerde babalar baba oldu eskiden bütün eziyetleri yaparlardı ama gene de baban o senin diye empoze ederlerdi tabi bana işlemedi o şeyler ben şoyle düşünüyorum bu şeyleri başkası yapsa ne olurdu kan bağı çokda önemli değil öyle olsaydı anasını babasını çocuğunu katledenlerle dolu olmazdı dünya

Yanlış anlamayın ama 25 yaşında kendi paranızı bir şekilde kazanmanız lazim illa mezun olduğunuz branştan değil ne olursa olsun ekonomik bagizsizloginizo kazanmanız lazim bence ağlamak yerine iş bulmaya çalışin

Siz simit satmış olabilirsiniz, kız yapmam demiyor, ben de demem ama lise mezunu yüzlerce aday varken üni mezunu, y. lisans yapmış birine sıra gelmedi zor. Anlamadığınız nokta şu: işveren istemiyor!

belki konu sahibi K-pop tarzındadır. Madem itimal üstüne; babasının her yaptığı, her dediği batıyordur belki... bir de babasını dinlemek lazım o halde. biz genel yorum yapıyoruz.

Bana da biraz alıngan geldiniz. Türk anne babalarının yüzde doksanı böyledir zaten :) Sonsuz tolerans gösterip, her girişime "sana güveniyorum, başaracağina eminim" diyebilen çok azdır. Ve üzgünüm ki 25 yaşında gideceğimiz kurs için ödeme yapacak olan babamızın, her türlü "gerçekçi" yorum yapma hakkı vardir.

Başıma geldi 20 yaşından beri simitcilik peynir satıcılığı garsonluk evde boncuk dizme vb. tum işlerde çalıştım iş yok biliyorum ama çalışmak zorunda hobi çok güzel ama boş zamanlarını değerlendirecek bişey ilerde maaşını alır birikimini yapar istediği alanda kendini mutlu eder ama şu anda ya kendini mesleğine katkı sağlayacak şekilde kendini geliştirmeli yada çalışıp para kazanmali ben ayaklarının yere basmasindan yanayim

Ben de çalıştım kendi paramı biriktirdim, iki yabancı dil öğrendim, yazılım dilleri öğrendim, öğrenciyken kurslara da gittim hobilerimi de yaptım kangoo jumps eğitmenliği için sertifika da aldım, o biriktirdiğim parayla yurtdışına gittim, orada staj yaptım. İş bulana kadar yurtdışında da bir markette çalıştım. İstanbul'da iyi bir üniversiteden mezunum mühendisim, sistem geliştiriyorum. Yattığım yerden iş arasaydım, iş yok kardeşim elbise katlamak için mi okudum, markette raf dizmek için mi okudum deseydim, şu an 20'li yaşlarımın ortalarında ne elimdeki sertifikalara sahiptim ne de birikimim vardı ne de birikimimi işletecek kapasitem. Tavsiyem 25 yaşında artık mesleğiyle alakalı kendini geliştirmesi. Bir baba olsam ben de bunu isterdim. Ayrıca gerçek şu ki "Binim çiçiğim inivirsti mizini ilbisi kitlisin diyi ikitmidim ni minisibit" diyenler biraz realist olmalı. Üç net yapan üniversiteli oluyor, hukuk dediğin nedir ki parasını basanın bile okuduğu bir bölüm haline geldi. Apartmandan bozma üniversitelerden ya da taşra üniversitelerinden mezunum diye gezenler var. Senin çocuğunun mezuniyetinin bir kağıt parçasından ötesi yok. Öyle dümdüz kimse işe almayacak. Günaydın! İş az, vasıfsız mezun çok. Kendine biraz değer katmak istiyorsa o kağıt parçası bir işe yarasın istiyorsa bırakın raf dizsin, parasını kazansın, kendini geliştirsin kendi parasıyla. Gerçek dünya acımasız çok ezilir çocuğunuz. Ha sen de ebeveyni olarak destek ol, olma demiyoruz. Bizde de var muhasebe okumuş grafikerlik okumuş kuzenler senelerdir yatıyorlar, koskoca adam(34) anasını sıkıştırıyor para için. Bu kafayla devam edin. Biz de sizin eleştirdiğiniz şeyler eleştiriyoruz, ki sıkı bir muhalifim ama hayatın gerçeklerini görüyoruz. Pembe dizi zamanı bitti. Daha da zor zamanlar bizi bekliyor.

Biraz fazla hassas davranmamış mısınız? Anne babaların klasik sözleridir bunlar. Kaç yaşına geldim hala benzer cümleler işitirim ama güler geçerim Nolcak ya söylesin, sen de bu benim seçimim benim kararım dersin yaparsın. En azından denemiş olayım içimde kalmsın. Bir heves başlayıp bıraktığım onlarca hobim var daha ziyade annem tam olarak aynı şeyleri söylemiştir, ben de görürsün bu sefer farklı olacak demişimdir, sonra da gülüp geçeriz yani. Hayattalar sağlıkla yanındalar bence onun için şükret keyfini çıkart

İşimi yapamıyorsam, bölümümle alakalı bir işe girene kadar girer bir mağazada satış danışmanlığı yaparım, markette kasiyerlik yaparım, Burger King'e girerim boş durmam yani. Ki üniversite kazandığım yaz, maddi durumumuz olmasına rağmen harç paramı kazanmak ve kendi ayaklarımın üstünde durmak için girdim Inditex grubundan bir mağazada çalıştım. Üniversite yazları boş kalan zamanımda çocuklara özel ders verdim, emlakçının yanında ayak işlerine baktım. 25 yaşımda babamdan beni enstrüman için kursuna yazdırmasını beklemem, laf edince de sızlanmam; şımarıkça geldi konu.

Size özelden yazacaktım ama özel mesajınız kapalı. Dertleşmek isterdim aslında. xyzt-5544 -❤- Üyelik

Ben daha önce bir işte çalışıyordum zaten, ailemden ayrıydım işten çıkarıldım. İşim olmamasına rağmen 2 yıl kira ödedim. Tecrübesiz halimle iş bulmuşken, mezun olur olmaz hem de, şimdi başvurularıma dönen bile yok, görüşme yapıyorsunuz, olumsuz. Bu bir kısır döngü. Çalışırken de hayat zor ama işsizliği yaşamayan bilemez.

Keşke benimde babam sadece böyle eleştiriler yapan bir adam olsaydı da o yüzden sevmeseydim hassas birisiniz demek ben birşey göremedim bu konusmalarda

Bizim ülkemizde neden iletişim kurmak bu kadar zor? Yedi kat ele kibarlıktan kırılırız ama konu kendi çocuğumuz, ailemiz ise ağzımıza geleni sayarız. Evet babanız belki iyiliğiniz için konuşmuş belki realist davranmış ama üslubu kırıcı bence. Doğru düzgün "Şu an önceliğin iş bulmak olmalı, özel sektörde yaş ilerledikçe iş bulma ihtimali azalıyor" gibi yapıcı ve basit bir cümle kurmak yerine kişiliğe saldırmak çok yanlış ya. Bu yüzden özgüvensiz ve hıncını saçma sapan şeylerden çıkaran insanlar yetişiyor ülkede. Ayrıca herkesin babasının böyle konuşuyor olması bunun doğru olduğu anlamına gelmiyor. Çoluğunu çocuğunu döven pek çok baba var o zaman buna da doğru mu diyelim? Diğer yorumlara da ayrı bir kanser oldum. Üniversite okumuş insana bulaşıkçılık öneriliyor. Ne diyeyim Allah akıl fikir versin herkese.

yani bugüne kadar başlayıp devamını getirdiğiniz herhangi bir argüman sunamıyorsanız babanız da böyle eleştirebilir. Kaldı ki hepimiz anne ya da babamız tarafından eleştiriliyoruz illaki. 25 yaşına kadar nasıl hiç iş bulunamaz inanın aklım almıyor. Ben de 25 yaşında ilk kez kemanımı aldığımda tüm aile çok gülmüştü ben de çok gülmüştüm çünkü başladığım 3. enstrümandı. İnsan kendini bilir, biraz da bilmeli yani. Tabi kendi paramla aldığım ve kurslarına da kendi paramla devam ettiğim için bir süre gittim ve tabi ki yarıda bıraktım. Bunun için de "tüm sülale bana güldü, beni pohpohlamadılar her şey onların suçu" diye de suçu başkasına atmadım çünkü maymun iştahlılığım yüzünden devamını getiremedim.

anne olunca anlarsın

Bence de. P

Adam 25 yaşına kadar bakmış okutmuş kurslara göndermiş gene yaranamamış pess. Müzik aleti kursuna göndermeyince burda konu açıp babayı kötüleyelim istenmiş. O adam keşke benim babam olsaydı. Ben de yüzünü toplamda 3 ay gördüğüm hatırladığım yaşlarda maddi manevi bir çöp görmediğim bir babam vardahangi baba sevilmez acaba?

Aynını yazacaktım çok mu insafsız olur dedim sağ ol benim yerime sen qırdın kalbini konu sahibinin

Babanın kıymetini bil, kaybettikten sonra vakit çok geç oluyor.. bir de 25 yasındasın bazı seyler zoruna gidiyorsa calısabilirsin

Sonuna kadar haklısınız, bu ülkede eleştirilecek çok şey var;ama hayat akıyor, hayatın gerçekleri var. Alanında iş bulamadı diye oturacak mı, evde pinekleyecek mi genç insanlar. Kıç üstü yatıp sistem eleştirisi yapmak maalesef bir işe yaramıyor. Hayata tutunmak gerekiyor, para gerekiyor, belli bir yaştan sonra babadan anneden nereye kadar harçlık alınır, beni şu kursa yazdır bana şunu bunu al denir? Alanında iş bulana kadar bir şekilde ayakları üzerinde durup birikim yaparak olur. Hayat bu, akıyor. Bazı şeyleri o yüzden zamanınız bolken, sorumluluklarınız azken lisede, üniversitede öğrenciyken halledin diyorlar. Dil öğrenmek gibi, müzik aleti çalmak gibi. Şimdi işi bulmasına yardımcı sertifikalar almak, etkinlikler kovalamak varken, 30'a merdiven dayamışken bir kurs için babaya mızıklanmak da ne bileyim şımarıklık. Kardeşim işten çıktı, üç dairesi var ama gitti vakit kaybetmeden pazarda nevresim satmaya başladı. Devir öyle bir devir ki malına, dibinde köşendekine bile güvenmeyeceksin. Hazır tez biter. Güç kuvvet varken bir şekilde kazanacaksın paranı.

bence biz bu konuda farklı yerlerden tutup ısrar ediyoruz çekmek istediğimiz yere. Çocuğunu öldüren kaç baba var diyerek ısrarıma birini daha ekliyorum ya da öldüren baba normal mi? Bu da bağlantılı. Biz normal şartlarda baba-anne olmuş kişilerden bahsediyorduk ama neyse bence gerek yok uzatmaya aslında ikimiz de biliyoruz ne anlatmak istediğimizi.

elbette çocuğunu öldüren baba için geçerli değil bu dediğim. Bunu sağlıklı her insan ayırt edebilir. Konu sahininn babası o şekilde büyümüş, ailesi süreli eleştirmiş, o yüzden elinde olmadan ailesinden izler taşıyor. Ama bizler öyle miyiz internet var sosyal etkileşim var. Ailemizden aksettirdiğimiz yanlışları görme fırsatımız var. Babasının maddi durumu var mı bakalım. Konu sahibi bir alevle yazmış buraya. Madem konu acitasyona dayandı, babayı dinlemeden babayı haksız bulmuş oluyoruz. A Ankee Nirvana Anneler

bence babanız size özgüvenin yok değil, maymun iştahlısın sıkılırsın iki güne demek istemiş. ve bencede haklı mesleki kurslara gitmeniz daha mantıklı madem çalışmıyorsunuz bari by süreçte kendinizi geliştirirsiniz. enstrüman kursu size hobi olmanın dışında bir artı katmayacak. birde şu var ki iş için illa kendi mesleğiniz olması şart değil bir yerden başlayın gerisi gelir. C

vallahi şaşırıyorum billahi şaşırıyorum atamasını bekleyen öğretmenler gibi spesifik alanları hariç tutuyorum, elinde özel sektörde kullanılacak böyle bir mesleği olan birinin iş bulamamasına şaşırıyorum evet. İş bulamayan bir insanın da nasıl iş bulabilirim şeklinde kendine mesleğinde artı katacak bir şeylere yönelmesindense, lüks sayılabilecek hobilere yönelmesine de şaşırıyorum. Şimdi düşünün bir steve jobs ya da bill gates kitabı okuyorsunuz size tavsiyelerde bulunuyor ve iş bulamıyorum diyorsunuz, size "bence git bir keman kursuna katıl bu sana çok şey katacaktır" mı der? Demez tabi ki. İnsan rasyonel olmak zorunda. Babası da rasyonel düşünmüş sadece. Ülkede 6 milyondan fazla işsiz var diyorsunuz, babası ne desin? git kızım gayda kursuna, hayallerinin peşinden koş mu desin?

Parası olmasa da göndermek istemese de herşeyin bi yolu yordamı vardır. Kimse kimseyi kan bagi var diye sevmek zorunda degil. Bi insani motive etmek icin "sen soylesin sen boylesin" denmez. Issizlik psikolojisini anlamasi gerekir, sefkat gosterebilir. Konu sahibinin hassasligiyla alakasi yok. Zaten "param yok dese" anlar.

Bu yüzden mi babanı sevmiyorsun? Baban başını toprağa koyup gittiğinde anlarsın, çok yazık. P

Allah Allah elmayla armudu karıştıran kim acaba? en verimli çağında bir insan neden yan gelip yatsın sebep ne? az çok birşey kazanarak kendine ailesine bir katkı sağlayarak iş arayamıyor mu? Diyelim ki istediği işi hiç bulamayacak, hep birilerinin eline mi bakacak istediğim işi bulamadım diye? siz okuduğunuzu anlayabildiğinize emin misiniz? Yoksa bilerek mi cımbızlıyorsunuz işinize geldiği gibi kullanmak için? Babamdan da örnek vermiştim halbuki Neden ipsiz sapsız dediniz benim idealist akrabama? Adam sizin kafadan işte, ya kendi işimi yaparım yada çalışmam, ana baba bunun için var beslesinler beni diyor işte, niye ters geldiki size. Koskoca kepli mepli mezun adam kendi işi dışında birşey neden yapsın ki yakışır mı, anası babası bunun için mi okuttu onu? Ailesi de onu idare edebilecek maddiyata sahip e tamam işte saygı duyulası bir adam. benim mantığıma göre yüksek lisans için ailenin verdiği para, destek anne baba aile olmanın gereğidir, eğitim için verilen para armut piş ağzıma düş nasıl oluyor benim mantığıma göre, bunu nereden uydurdunuz? Çamur atacaksınız da izi mi kalacak? Babasından para alacağına burada çalışsaydı ne demek ya, babasından para alsın okusun, babasından para alsın yurtdışında yüksek lisans yapsın, babasından para alsın tüm ömrünü okuyarak geçirsin, babasından para alsın işini kursun, yan gelip yatmasın yeter, gelişsin, geliştirsin, üretsin, bir dikili ağacı olsun, ayakları üstünde dursun, yeterki boş durmasın keşke gerçekte kimle nasıl biriyle atıştığınızı bilseydiniz, eğitime, alın terine, emeğe eşitliğe adalete ve insana benim kadar önem ve destek veren birine bu yakıştırmalarınız hiç uymadı da neyse, bu da sizin tarzınız demek ki

Benim orda ne demek istediğimi gayet açıkça ifade ettim, kalbiniz kötüyse anlamamanız normal olabilir, siz de kimsenin derdini hafife almayın, sizede allahtan merhamet dilerim, çünkü anne olunca anlarsınız demişsiniz yA ben 27 yaşındayım işsiz olduğum için yuva bile kuramıyorum evlenmiyorum biraz düşünüp yazın o zaman

ya krımak istemedim aslında ama şimdi bunu 25 yaşında bir erkek dese düşünsenize, babasına dese off yani maslovun ihtiyaçlar hiyerarşisini düşünelim, en temel ihtiyaçlara odaklanmaktansa en üstteki lüks beklentilerde olmak bana hep garip geliyor. Bir de kolay geliyor bence "her şey babam/annem" yüzünden demek... 18 yaşına kadar geçerli bir yakarış olsa da 25 yaş için yanlış.

Konu sahibinin başvurmadığını nereden biliyorsunuz? Ben başvurdum çağırılmadım mesela.

Hangi ülkede yaşıyorsunuz? En son ne zaman iş aradınız? İşsizlik gerçeği özellikle yeni mezunlar için bu kadar belirginken nasıl böyle bir şey söyleyebilirsiniz aklım almıyor. Bunu ancak durumlar farklı iken işe girip tecrübe kazanabilmiş ve şimdiyi de kendi zamanları gibi zanneden orta yaşlı - yaşlı insanlar söyler. Bu kadar insan keyfinden işsiz oturmuyor hanımefendi. O kadar yukarıdan o kadar bilgisiz bir çıkış ki hayret ettim size.

bu dürüst bir yaklaşım değil bence. O zaman işi bırak daha az bir yükün olsun.

sevmiyorum demek sanki biraz keskin olmuş. evet maalesef bazen duymak istemediğimiz sözleri en yakınlarımızdan duymak özgüvenimizi bitirebiliyor.. siz yine de sevmiyorum demeyin.. kıyaslamak hoş değil bu durumlarda fakat türlü türlü babalar var.. en ağır küfründen tutun da şiddet boyutuna götüren.. siz yine de sevmiyorum demeyin..

ben burdaki bazı arkadaşları anlamadım iyi bir üni. mezunuyum mühendisim büyük bir firmanın açtığı sınavı ilk üçe girerek tamamladım ki o sırada kriz olduğu için işe almaktan vazgeçtiler. Altı ay kendimi yedim en son büyük bir mağazada yarım gün kıyafet katlayacaktım ki sonra kendi alanımdan bir yere zorla girdim üç ay maaşsız çalıştım mobingde gördüm. Yirmi erkek mühendis çıktı neredeyse dayanamadı. Kimse bana çalışmak zorundasın demedi. Kendi paramı kazanmak için hala çalışıyorum. Ama kusura bakmayın bir baba kursa arrtık destek vermek istemez. Yurt dışında bile insanlar lisede çalışmaya başlıyor. Bu arada ilk iki seneye yakın asgari ücretle çalıştım. Yani öyle havadan atan dayılardan değilim. En zorunu da gördüm çalışmanın kusura bakma konu sahibi malesef bu ülkede kafamı dağıtıcam baba parasıyla demeniz şımarıklık oluyor. Gerçek hayata dönmeniz lazım. Ha şunuda söyleyim üni mezunu neden temizlik yapsın kafasını anlayamadım? Ne yapacağız zorda kalınca ben üni mezunuyum yapamam deyip gökten para mı bekleyeceğiz. Ailenin üç kuruş kazandığı paraya göz dikmek daha mı mantıklı? Ülkede iş yok kimse hakkettiği yerde değil evet ama malesef çalışmak zorundayız.

Ailelerle ilgili dertlerime en son ağladığımda ergendim herhalde. Onlar böyle, yetiştikleri şartlarla bizimkiler bir değil, dolayısıyla hayatı farklı görüyorlar. Överek büyüten nadirdir, 50 yaş üzerinin bu kampçılama metodudur genelde. Ağlamanız ve hala sizin gibi böyle şeylere heyecan duymasını, teşvik edici konuşmasını beklemek hayalperestlik. Biraz ayaklarınızın üzerine basın, bunu maddi durumdan bağımsız söylüyorum, başkalarının övgü ve yergilerini önemsememeyi öğrenin.

İş bulmak çok zor evet ben 26 yaşıma gireceğim 3 senedir çalışıyorum bulunduğum yerde abartmıyorum 20 kişi hepsi erkek dayanamayıp gittiler psikolojik olarak. Staj adı altında 3 ay ücretsiz çalıştım özel sektör tecrübesi olan bilir sigortam bir yıllık bile değildir. Bence 25 yaşındaki bir insan gerekirse bildiğimiz mağazalara gidip elbise katlamalı A Ankee doğru söylüyor babamı sevmiyorum 18 yaşında ergenken söylenebilir. Bu lafı çoğu baba söylüyordur. Kendi mesleğimde bulunmasa bile hizmet sektörü hep eleman arar çalışan birine

Yine geldi ben babamı kaybettim kıymetini bilciler. Ya konu sahibi ondan bahsetmiyor.

işe bak yaa babasını kaybettiği için üzülenler acitasyon yapıyor kursa gidemeyen haklı oluyor kafaya bak babayı kaybetmek < istediği kursa babanın para vermemesi çok mantıklı gerçekten...

Bu düşünceyi de anlamıyorum bi insan gayet de babasını sevmeyebilir, acıtasyona gerek yok ölen geçmiş insanların hepsine Allahtan rahmet diliyorum fakat bazı babaların yokluğu ve varlığı birdir ben babam ölse üzülmem

Babalar sevilir, hem de çok sevilir. Ben de kaybettikten sonra anladım değerini... Evet tarzı yanlış olabilir ama siz olaya bence pozitif tarafından bakmaya çalışın yine! Şimdi kızdığınız ne varsa sonradan hak veriyorsunuz. Babanızın söylediği gibi bir insansınız demiyorum yanlış anlamayın. Sadece demek istediğim, siz onun cümlelerindeki o motivasyon kısmını alın, gerisini duymayın. Benim sizin yaşlarınızdayken babamın bana söyleyip de kızdığım ne varsa şimdi hakkı varmış diyorum. Üslubu yanlışsa konuşun, üzülüyorum deyin, belki de kendince gaza getirmek istiyordur sizi...

Tabi oda bi seçenek Visenyaa

babasını sevmeyen insan çok azdır. genel hatlardan bakıyoruz olaya zaten özel hatlara inersek tabi milyon tane şey çıkar. Annesini sevmeyen insanlar da konu açıyor bu da azınlıktadır. Altında bir trajedi yatmaması kaçınılmazdır. Seninki gibi mesela. Ama konu sahibinin babasını tanımadan kıza hak verir yorumları da gerçekçi bulmuyorum. Bakalım konu sahibi nasıl bir evlat. A Ankee Nirvana Anneler

Mesleğinizi icra edeceğiniz bir iş bulamayabilirsiniz ama bir kurs parası kazanacak bir iş elbet bulursunuz, bir yandan çalışır kursa gider bir yandan daha iyi bir iş ararsınız, evde boş boş oturup kurs paranızı bile babanızdan istemezsiniz 25 yaşında koskoca insansınız Birşeyler başardığınızı gören babanızda daha ılımlı yaklaşır size doğal olarak Özgüvenin birinin size kendinizi nasıl hissettirdiğiyle hiiiç ilgisi yok, bunu bile birinin üstüne yıkıyorsunuz, biraz kendinizi inceleyin, bu yaşa kadar ne başardınız mesela, hayatınızdan sorumlu olan sizsiniz babanız değil

bakın bu savunduğunuz konu sahibinin başka bir konudaki bir cümlesi. Sizin düşünce yapınızdan pek bir farkı yok. Özel sektörde işi kimin iyi yaptığına bakılır öncelik budur. Bu öncelik sadece özel sektör değil hayatın her alanında vardır. Acitasyon dramatize deyip durmuşsunuz ama bunları siz yapıyorsunuz ki. Bizim söylediğimiz şeyler gerçekler. İnkar etseniz de onlar orada öylece duracaklar. "Bir kursa bile gitmeme izin verilmedi, hevesim kalmadı ühhühühü" allah aşkına bu nasıl bir acitasyon? Bundan büyük drama queenlik mi var ya? Biraz objektif bakın. Adam seni okutmuş 25 yaşına kadar getirmiş, üniversitene göndermiş artık sal adamı be bırak yakasını arkadaşım. Adam da kim bilir kaç yıldır çalışıyor gitsin kendi parasıyla balık mı tutacak yazlık mı alacak ne yapacaksa yapsın yani. Belki adamın da bi hayali var sana ömrün boyunca bakmak zorunda değil ki? Neymiş iş bulamamış psikolojisi bozukmuş enstrüman çalınca geçecekmiş. Yok yaa, ülkenin gerçeklerine baksın konu sahibi, yiyecek ekmeği olmayanlar var o zaman sizin mantığınızla. Hayır bir de iş buldunuz iş buldunuz diyorsunuz, diyoruz ki bak biz böyle kurslara gittik bak biz de süründük bak bunları yaptık ona da yok. Ukalalık değil ki bu biz böyle yaptık bu işin yolu yordamı genelde bu diyoruz. Ona da yok. Ben sizi de anlamadım. Konu sahibi zaten kaçtı :) zaten konularına bakarsanız 5 ay önce mimar olmak istiyordum, 4 ay önce tekrardan psikoloji mi okusam aslında ilgim vardı yazmış. Kafam karışıktı gittim grafikerlik okudum demiş bir yerde. Kişisel gelişime başladım ama o da yarım kaldı demiş...

Valla okuyunca nedir bu öfke dedim. Gereksiz derecede agresifsiniz. Tek söyleyeceğim buradaki kız 25 yaşında, akrabanız 40lı yaşlarında. Akrabanız gibi tiplere saygı duyacak olsam, adama baştan ipsiz sapsız demezdim herhalde. Ben üniversite son sınıftan beri çalışıyorum bu arada ailemden aldığım parayı azaltmak için. Ne dediğinizi anlayabiliyorum, ama akranlarımın işsizlik psikolojisini, ideallerini gerçekleştiremediğinde olan mutsuzluklarını da anlayabiliyorum. Derdim de onu anlatmak zaten. Akrabanız gibi mirasyediler değil. O adama alanında iş bulsanız da çalışmaz. Aynı kuşak olmadığınız için %100 anlaşılmaması normal. Birbirimizi de tanıyıp etmeyiz, okuduğunu anlamıyor musun, çamur atmak gibi saçma hakaretvari laflara girmeye gerek yok. Size niye çamur atayım? Anonim hesaplarız şurda. Tarzınız böyleymiş diyelim. Bir daha alıntılamazsanız sevinirim. Belli ki ortak bir iletişim frekansı tutturamıyoruz. 15 yaşında çocuklar gibi birbirimize laf sokmaya uğraşmamızın kimseye bir faydası yok. Hastalarınız varmış onlara çok geçmiş olsun. İnşallah iyileşirler.

Hayat sadece iş bulunca deil iş bulmadan da zor herkesin derdi kendine ağırdır iş yoğunluğu derdini işsizliğe yeğlerim

Ölüm acı verici bişeydir, başınız sağ olsun. Fakat ne zaman böyle bi konu açılsa herkes babanın kıymetini bil, o öyle söylemek istememiştir, seviyordur vssss moduna geçiyor, nasıl herkes anne gibi anne olamıyorsa, bu baba içinde geçerli ve bi baba her zaman evladını sever diye bişey yok, sevmiyor işte, biz yanlış anlamıyoruz sevmiyor, aşağılıyor, kötü hissettiriyor, kırıyor, dövüyor, bunu yaşadığım insanı nasıl sevebilirim? nasıl saygı duyabilirim? o yüzden kimsenin hayatını bilmeden, işte kıymetini bil, bizim babamız yok düşüncesini kabullenemiyorum, çocuğunu öldüren baba da var, o yüzden kıymet sevgi hak edene verilmeli bazı insanların yokluğu koymaz

siz konu sahibini çok iyi tanıyorsunuz sanırım bu kadar kendinizden emin konuştuğunuza göre? Konu sahibinin kendisini geliştirici şeyler yaptığına kesin eminsiniz yani.