neden arkadaşım, nesini samimi bulmadın.. saldıracak yer arıyosun galiba, kadıncağız derdini açmış dememişki siz benim yaşamımdaki kararları eleştirin..

Elbette haklısınız... Fakat ilgisizlik sizi ayrılık kararına götürdüyse, iki kez üst üste reddetmek zorunda bıraktıysa 6 yıllık olmasından ziyade bu gerçeklere odaklanın... Bundan şikayetçi olduğunuz halde 4 ay boyunca ses vermeyen adamla evlenip ömürlük ilgisizlikten muzdarip olmak da var... Derseniz ki "O kadar da önemli değil" o halde neden reddettiniz her seferinde? Madem yürümüyordu neden ayrıldınız, madem ayrıldınız neden "yürütebilir miydik" pişmanlığındasınız? Yaşınıza da takılmayın fazla... 18 yaşında olsaydınız, yanlış kişilerle ilişki yaşasaydınız ve 20 yaşında evlenseydiniz bu yaşta bekar olmaktan daha mı yolunda gitmiş olacaktı hayatınız? Bu işler matematiksel hesaplamalarla, doğru kararları verme gayretiyle olmuyor.. Herkes için bir zaman var ve bu tarihi ne erteleyebiliyorsunuz ne de öne alabiliyorsunuz, örneği bol...

Ben bu adamı samimi bulmadım.

şimdi sizde yaş 35 se muhtemelen arkadaşınızın yaş aralığıda o civarlardadır.. çocukluk etme yaşı çoktan geçmiş, ama arkadaşınız sizi 4 ay aramayıp trip yapacak kadar hala çocuk mu acaba çözemedim.. sizde çok gururlusunuz sanırım..4 ay sizde mi aramadınız.. çok saygı duyarım onurlu, erkeğe diz çökmeyen kadınlara.. o aradaki 4 ayı burnundan getirin ondan sonra affedin derim çok seviyorsanız yani.. kapıda güllerle bitiverme olayıyla kalmasın, o kadar kolay olmasın..:97:

arkadaş agır ol... ne demek yani saldıracak yer arıyomuşum.. hani sonrada keşke yazmasaydım die geçti içimden.. ama dilme yetkim olmadıgı için yorumu silemedim.. ama tutumun çok yanlış.. saldıracak yer aramazk falan.. sen öylemi yapıyosun . push ;

"Tekrar geleceğini özür dileyeceğini" düşünmüşsünüz... 4 ay arayıp sormamış... Sonunda elinde güllerle kapınıza gelmiş... Evvela 30lu yaşlar bir erkek "tekrar özür dilesin" yahut geri gelsin diye reddetmek için fazla olgun bir dönem... Bunu daha küçük yaşlardaki kızlarımız yapar, biz de buna "çocukça" deriz... Sonrasında güllerle kapınıza gelmiş, yine kabul etmemişsiniz... Şimdi de "Karar veremiyorum" diyorsunuz... Onu tekrar reddederek kararınızı vermişsiniz, neyi soruyorsunuz anlamadım... Merak ettiğiniz arkadaşlarınız gibi "Sevmese elinde güllerle kapınıza gelir miydi?" sorusunun cevabıysa... Bence "evet", sevmese de gelebilir: O da 30lu yaşlardaysa ilişkiniz de ciddiyse mantık olarak sizi evliliğe yakın görmüş olabilir... 4 ay sonra güllerle gelmek "büyük bir aşk"ı çağrıştırmadı bana: Aşkı o kadar büyük olan adam ya reddedilmeyi hazmedemez ve tekrar kapınızı çalmaz yahut da 4 ay beklemez, sabredemezdi; bunu daha çok aradığını bulamayan adamlar yapar... Üstelik öncesinde de ilgisizmiş zaten beyefendi, bu durumda size "Acaba yanlış mı yaptım?" dedirten ne? Sıkıldıkça ayrılın, aylar sonra çiçeklerle gelsin; çiçekçi kazansın, ekonomi canlansın, sizin burada çıkarınız ne, reddederken kaybetmekten korktuğunuz ne? Her neyse... Siz de onun ilgisinden, peşinizde koşmasından fazlasını istiyor olsanız ilk seferde reddetmezdiniz... Demek ki kararsız değilsiniz, arkadaşlarınız karıştırıyor aklınızı, sizin "git" demenize rağmen gelmesi ihtimali heyecanlandırıyor sadece... Üstelik pişman olsanız ne yapacaksınız? Kapınızdan çiçekleriyle çevirdiğiniz adamı "Dur ya tamam kabul ediyorum" diye arayıp soracak ya da çağıracak haliniz yok ya...

merhabalar benimde bi derdim var paylaşmayı istediğim. yorumlarınızla bana yardımcı olursanız çok sevinirim. ben şu an çalışan 35 yaşında bir bayanım. hikayeme gelince yaklaşık 6 yıl önce istanbul da bi arkadaş ortamında tanışmıştık onunla. zor bi zamanda tanışmış ancak zamanla herşey yoluna girmişti. iş sebebiyle ayrı şehirlerde geçen günlerde sorunlar üst üste geliyor ama sonucunda güzellikleri düşünüp çözüm bulabiliyorduk. zamana ve zorluklara yenilmedik ve bu zor günlerin karşılığını alacağımız bi zamanda bana olan ilgisizliğini son zamanlarda fazlasıyla hissetmem sebebiiyle ayrılmak istedim. bunu kendisine söylediğimde çok üzüldü özür diledi ama kabul etmedim... aslında tekrar geleceğini özür dileyeceğini düşündüm ama tam 4 ay arayıp sormadı. taki bi kaç gün öncesine kadar. 4 ay sonra elinde kırmızı güllerle kapımdaydı ve benden af diliyordu. içeri girdi. sorunları olduğunu söyledi istemeden seni ihmal ettim lütfen bidaha olmucak özür dilerim dedi ama kabul etmedim. o günden beri yanlış mı yaptım acaba düşünmeden edemiyorum. acaba ona inanmalımıydım. çok mu acımasız davranmıştım çünkü bütün zorlukları beraber aşmıştık zamanında. karar veremiyorum. arkadaşlarımdan onu tanıyanlar canım ne güzel işi var, yakışıklı beyfendi biri bu zamanda böylesi.. bi şans vermelisin diyolar, seni sevmese elinde güllerle kapına kadar gelmez diyolar siz ne düşünüyosunuz lütfen yardım..

ya ben sizi anlamıyorum.. ve diğer bu tutumda olan bayanlarıda anlamıyorum.. peşinizde köpekmi arıyorsunuz.. peşininzdemi koşsunlar.. hani dışardaki erkeklere öyle bakarsınız.. ya sevgiliniz canının ona böyle davranmaya hiçmi acımıyorsunuz.. kem kum kem pireyi deva yapıp ayrılıyorsunuz anlamıyorum.. cevaba bak"bida özür dileyeceğini bildiğim için kabul etmedim" bak güzelim şimdide affetme tabiiki.. 4 ay boyunca nerdeydi dımı.. şimdide bundan dolayı küs ona... hakkını helal et.. düşüncem bu..

geçmişi söküp atmakta zorlanıyorum sanırım. Beraber olduğumuz dönemlerde yaşadığımız çok güzellikler, paylaşımlar var. bunları unutamıyorum ve şu an pek çok şeyde pek çok insanda onu hatırlıyorum. bi tarafım beni bu kadar ihmal etmemeliydi derken, diğer yanım kusursuz insan olmaz buda onun kusuru olsun diyor. çok kararsız kalıyorum. dediğiniz gibi bu saatten sonrada istesemde gel seni affettim de diyemem biliyorum. offf neyse teşekkürler.. sanırım zaman en iyi ilaç

konuyu açan nekdar samimi bide onu düşün derim..

belliki size zamanında anlatamadığı sıkıntıları varmış ve şuan bu sıkıntılardan kurtulduğu ve sizi unutamadığı için gelmiş. eğer sizde hala ona karşı birşeyler hissediyorsanız bir şans daha verilebilir.

yorumlar için teşekkürler işten yeni geldim bakabildim.. her fikre saygılıyım ama sanırım ben yanlış anlaşıldım. ben peşimden koşulsun havalarında biri değilim. o yaşları çoktan geçtim. sadece çok kırıldım bu ilgisizliğe ve sonucunda affetmedim.. ama şimdi yaşanmış onca şeyi, paylaştıklarımızı düşününce bi tuhaf oluyorum. az buz değil 6 senelik bi ilişkiden bahsediyorum arkadaşlar. kim ne derse desin ama bu saatten sonra karşıma düzgün birinin çıkmasıda mucizelere kalmış diye düşünüyorum, böyle bi ortamda yeni birini tanıcan da, evlenecen de, çocuk yapacan da.. haksız mıyım.. kafamı kurcalayanlar bunlar işte.. Umutlu_OL_