Valla kusura bakmasınlar onlar çocuklar için okuyup eğitim aldı, çocukları sevmeyen, bunu kendine misyon edinmeyen çocuk gelişimi okumasın, bazı meslekler vardır ki insanı sevmek üzerine kuruludur, öğretmenlik bu meslek grubunun ilk sırasında, aman bir kadın için en kolay meslek sabah 8 akşam 5 gider gelirim parama bakarım diyen rica ediyorum bu mesleğe atılmasın, lafım meclisten dışarı, eğitimcilere saygı duyarım, ben olsam yapamam tahammülüm yok o başka, lakin genellemeden oğlunun gittiği okulu ele alınca hiç de çözüm odaklı, aman ne şirin çocuklarımız var, biz hepsini kazanacağız misyonundaki bir okul değiller, gıkı çıkmayan çocuğa bende bakarım birkaç saat, ağlamasın, sessizce otursun arada ağzına yemek tıkarım, iki şarkı, biraz etkinlik, parka bile götürürüm cici çocuk olsun yeter. Özel okul mu bir de burası? Ablacım ya senin istediğin saatlerde alacaklar çocuğunu ya da başka bir yer araştır, hani bir takım sıkıntıları olan çocuklar için nasıl uğraşıldığını bilmesem normali budur belki diyeceğim ama kızımdan biliyorum, senin oğlunun sıkıntısı bizimkilerin kazanmaya çalıştıkları çocukların sorunları yanında ufacık bir problem diyeyim sana. Evet biraz özel çaba gerektirir ama aşılamayacak birşey de değil konulan teşhise göre.

Çalıştığım son yılda hamileydim. Hiperaktivite, otizm ve bağırsak ile ilgili bir sağlık sorunu olan öğrencim vardı. Hala hatırlayınca dehşete kapılıyorum. En son vukuatı, karnımdaki 7 aylık oğluma olağanca gücüyle tekme atmak oldu. Sonra okuldan acile koştum. Neyse ki ciddi bir durum olmadı. O öğrencimden çok annesi beni yıprattı. Hiçbir öneriyi dikkate almayan, asla adım atmayan, çocuğu başından atmaya çalışan bir veliydi. Ben her konuda öneriye açığım. Veli, öğretmen işbirliğine de açığım. Lakin benim karşımda beni yönlendirecek birileri yok henüz. Zaten öğretmen de yok. Gelecekmiş, bekliyoruz bakalım. Şu an oğlumla ilgilenen öğretmen, dört yaş öğretmeni. Yeni mezun, hevesli görünüyor. Oğlumun öğretmeni olmadığı için bir beklentim olamıyor haliyle. Biraz daha bekleyeceğim bakalım. E

Kesinlikle gececek. Oglunuza da iyi gelecek. Oradaki sistemi bilmem ama ben her iki cocugumu da 1 yasinda krese verdim dogum iznim bittigi icin. Elimde olsaydi 2 yasina kadar beklemek isterdim ama daha fazlasinin cocuga iyi gelmedigine inaniyorum. Sosyallesmek aile disinda insanlar gormek o yasta onun kisiligine bence cok iyi gelecek. Yaptiginiz adim oglunuz icin buyuk bir adim ve ileride bence pisman olmayacaksiniz. Arizali bir veli profili cizmekten de bence tedirgin olmayin. Icinizde yeterinde dert etmissiniz zaten. Karsilikli tanisma asamalarinda sivrilikler elbet olur, ozellikle cocuk soz konusuysa. Hemen hemen her ogretmen degistiginde bir ariza cikarmisligim olmustur, zamanla birbirimizi taniyinca da hal yoluna girmistir diyaloglar. Ha bu arada ben de ilk defasinda yarim saatle baslamistim alistirmaya krese. Ve o yarim saat boyunca salya sumuk aglamistim kres kapisindan az otede kaldirimda oturup. Gecti ama, geciyor, gececek sizin de. Kolay gecsin bu gunleriniz insallah. burcak86 hiçbişe

Ben en iyi kreşe veremedim ne yazık ki. Çalışmaya başlasaydım verebilirdim ama şimdilik imkanlar bu kadara yetti. Esasında okul ile üç gün 9-4 arası anlaştık. Ancak ben oğlum için fazla olduğunu düşündüğüm için bir süre 11.00-15.00 arası götürüyorum. En az 2 ay böyle devam edecek. Benim şahsi kararım. Gidişata göre saati arttırır ya da bu şekil devam ederim.

Öğretmen olarak düşününce, "öğretmeni gelince ve ona ısınırsa her şey muntazam olacak ve oğlum iyi olacak" diyorum. Anne olarak düşününce de "daha çok küçük kuzummmmm" diye ağlıyorum :) Peki sizin kızınız bu gelişmeleri ne kadar sürede gösterdi? Örneğin konuşamadığı için ortaya çıkan öfke problemi ne kadar zamanda düzeldi?

annemin de baktığı çocuklar ilk geldiğinde çok ağlardı annesi kapıyı kapayıp gittiğinde o ortalığı birbirine katan çocuk gider anneme sarılıp mışıl mışıl uyurdu. Alışma evresi bi geçsin ilk defa ayrılıyorsunuz çok normal.

Kiz kardesim anaokulda bizi haftalarca pencere onunde bekletmisti. Ara ara camdan bakar bizi gorunce rahatlardi. Ama dedigim gibi haftalarca surdu. Sonra arkadas buldu kendine rahatladi. Simdi 15 yasina geldi sipa. Cok kasmayin lutfen. Doktorun dediginden ziyade suan her cocuk oyle tepki veriyor zaten. Önceki

valla benim sipalarin baska sansi olmadigindan midir hemen alisiverdiler kreslerine. her zaman anneler ise cocuklar okula dedim, alternatif sunmadim ondan sanirim. bu hafta benim kucugun de oryantasyon haftasi, ilk gun babasi goturup 3 saat birakti, ikinci gunu 5 saat kalacak, haftaya tam zamanli baslayacak. hatta buyuk oglumu 3,5 yasindayken hic dilini bilmedigi insanlarin arasinda yarim gunluk biraktim, oryantasyon haftasi falan da yok, egitim donemi ile birlikte basladi. Cocuklara hayati zorlastiran biz miyiz diye de sormali mi acaba? Tamam okula baslamak zor bir donem ve de idrakcim senin oglun da huysuzgillerden, zaten zorlanacagin belliydi. Ama anne evde aglarsa cocuk da okulda aglar, hissetmediklerini mi dusunuyorsunuz?

Benim kızım 4,5 yaşındaydı kreşe başladığında ve konuşma problemi vardı. Cümle kuramıyordu, kelimeleri telaffuz edemiyordu. Çoğu zaman anlamıyordum söylediklerini, sinirlenip evi dağıtıyordu. Kreşe ilk başladığında öğretmeni onu anlamadığı için ağlıyordu, öğretmeni de üzülüyordu. İki ay sonra sözleri daha anlaşılır oldu, sonra cümle kurmaya başladı. Arkadaş edindi vs. Hala çekingen ama eskiye nazaran çok çok iyi. Sadece anne olarak değil öğretmen olarak da karar verin çocuğunuz için. Duygusallığı mantıkla destekleyin. Bir de evde asla yemediği her şeyi arkadaşları yediği için yiyor. Ama evde asla yemiyor, sevmiyormuş :)

Diger konularinizdan biliyorum Bence oğlunuz ne olursa olsun krese gitmeli Sanirim oldukça yaramaz bir oğlunuz vardı Biraz bu yönünün torpulenmesi birazda sizin nefes alabilmeniz için bence kreş gerekli Hem haftada 3 günmüş çalışmaya başlarsanız belki haftanin beş günü birakmak durumunda kalacaksınız Ne kadar çabuk alışırsa o kadar iyi

Okulların acıldıgı hafta bır arkadasımın oglu devlet okulunda krese basladı. Cocuk sadece bıraz utangac ve ozel ılgıye ıhtıyacı var. Cocugu elınden tutup sınıfa cıkarmadı egıtımcı personeller. Bır hafta annesı bekledı, sonrakı hafta aglaya bagıra sınıfa bıraktılar. Anne bır cok kez konustu ama bız sızın cocugunuzla ozel ılgılenemeyız dedıler. Merak ettım devlet okulumu suanda gıttıgı yer? Eger oyleyse sanslısınız, cunku kımse kendını yormak ıstemıyor. Sankı muhasebecı gıbı davranıyor ogretmenler artık. Halbukı isteyerek yapıldığı zaman bence cok farklı olabilir. Onun dısında bende konularınızı hep okudum, ama anlamadıgım sey nedır bu sosyal ıletısım bozuklugu bırazdan okuyacagım hıc fırsatım olmamıstı ama benım oglumda bır cok cocuga gore utangac bır cocuktu anaokulundayken. Sorunsuz gıderdı, ılk gunde sonrakı gunlerde. Anaokulundayken bır kac kere cocugunuz 5 kadar sayamıyor dedıler, sonra bıraz ezberı ıyı degıl dedıler. Yanı dıger cocuklardan ayrı kotu bır durumu var dıye dusundum. Okulun pedagogu ıle gorustum. Sız cok ılgılısınız gıbı bır suru benı ovucu ama yonlendırmenın sıfır oldugu bır gorus bu. Eh ılk cocuk ınsan saskın ve acemı oluyor. Buarada bır spor kulubunun alt yapısında spor anaokuluna gıttı ozeldı. Neyse 1. sınıfa basladı fılan zorlanıyor yavas yazıyor ıstek var ama dıger cocuklardan bıraz gerı kalıyor ogrenmede bır sorunu oldugunu cok dusundum anaokulundan oturu. 2. sınıftayken tabı 1 koca sene bu cocukta dıkkat dagınıklıgımı var dedıgımın yanında sınıfta bır cok anne cocugumu öpmek ıstedıklerını ama opturmedıgını cok ıcıne kapanık dıyede benı yedıler. Okuma bayramı oldu sessız kalıyormus ona gelen parcalarda cok kısık sesle okuyormus, dans oyunları fılanda vardı dıger cocuklardan ayrılan bısı vardı kısacası. Neyse 2. sınıfta wisc r testi yaptırdık, ben dıkkat eksıklıgımı cıkacak dıye kendımı yerken zeka sevıyesı cok yuksek cıktı. Ustun yeteneklı degıl ama oldukca zekı bır cocugunuz var dedıler. Bunun uzerıne bır takım sınavlara gırdı, suanda bılım sanat merkezınde bu sene 2. senesı olacak. Hala bence zor bır cocuk, uyarılması sureklı hatırlatılması gerekıyor. Gıttıgımız psıkılogta sakın cocugunuzu bırakmayın desteklemeye devam edın demıstı neyse oylede devam ettık en azından kafam rahat artık. Buarada 1. sınıftakı su velılere suanda takılıyorum yahu kardesım kendı cocugunuzu opun nıye benım cocugumu opmeye calısıyorsunuz dıye dusunuyorum. Ozellıkle son donemde bu kadar sapkın sapık ınsanların oldugu donemde neden tanımadıgım bırıyle benım cocugum ıletısım kursun kı, neden onu tanımadıgı bırılerı opmeye calıssın kı dıyorum. Suanda 8.5 yasında zamanla bazı seyler duzene oturuyor dıyecegım o kı, bu sene tatıle gıttık ve baya gozle gorulur bır farkı vardı bızımkınde. sız gıdın ben burada kalırım, kardesını alıp gezdırmeler, kendı ıcecegını kendı yıyecegını alıp masaya gelmesı vs. Bazı cocuklar nedır bunun sebebı bılmıyorum cok dısa donuk oluyorlar ben hala cozemedım ama su ıce kapanıklık veya utangaclıgı bır donem cok kafama taktıgım ıcın dıyorum kı baska bır sorun yoksa mutlaka duzelır. Ben benımkını sımdıye kadar okul harıcı nerelere goturdum dersem hepsının mutlaka taktısı olmustur. Drama, tiyatro, yüzme - dalış, oyun terapisi ve son olarak 2 senedir devam ettiği bilim sanat merkezi. Bu senede futbol için bir kulube göndereceğiz. Yanı hep cocugu bulmaya calısıyoruz kısacası. Buarada saatler duzenlenmıs daha ıyı olmus, sızde en azından yemeklerınızı aksamdan halledersenız o vaktı daha etkın degerlendırısınız. Sız oglunuzla kendınız aranızda sıkısmıssınız dogal olarak. Insallah hersey sızın umdugunuzdan daha kısa surede duzelır E

Yemek istemedi dedi öğretmeni. Ne diyeyim ki biliyorum istemediği bir şeyi asla yemez. Ama aç kalması beni mahvediyor. Menüye müdahil olamam en nihayetinde. Eve gelir gelmez yediriyorum ama çoğu zaman erken alıyorum okuldan aç diye.

Heh benim sıpa da böyle. Asla farklı yemeklerin tadını merak etmez. Asla denemek istemez. Koca bir yaz boyunca yaz meyvesi yediremedim sıpaya. Sadece muz, armut ve elma yiyor. Pilav, makarna, köfte, dolma, tavuk. Bunların dışında bir şey yemiyor. Geçen mantı vardı okulda, asla ağzına sürmedi. Yemez biliyorum. Ya yeter ki alışsın farklı tatlara ben sürekli yemek yaparım sorun değil :)

Kızım 1 haftada alışmıştı kreşe, ama kapıdan bırakırken ağlamaları 3-4 hafta sürdü. Öğretmeni kapıyı kapattığımız an ağlamayı kesiyor, arkadaşlarının yanına gidip oynuyor demişti. Yani nazları anneye bu bücürüklerin. Hala arada eve geldiğinde, anne bugün okulda hep ağladım, çünkü seni özledim diyor. Öğretmeniyle konuşuyorum, aslında kreşte çok keyfi yerinde, sosyal, bıcır bıcır bir velet. Yani bize gösterdikleri yüzleriyle, okuldaki örtüşmeyebiliyor. Oğlunuzun alışması belki biraz daha sancılı olacak ama illa ki alışıyorlar. Yemek konusunda kızım da çok seçiciydi, öğle yemeklerinde makarna, pilav, yoğurttan başka bir şey yemezdi kreşte. Şimdi benim yemeyeceğim tuhaflıkta sebze yemeklerini bile yiyor. Öğretmen gözüyle baktığınızda gördüğünüz eksikler, bence de eksik şeyler. 3 haftada kayıt nasıl yapılamaz ya da çocukla ilgili günlük rapor nasıl verilmez? Bunlar çocuğu direkt etkilemez belki ama ebeveyni endişelendirebilir. O kısımda konuşabilirsiniz bence idareyle. Oğlumda bir iletişim çabası yok diyorsunuz, belki biraz daha zamana ihtiyacı var. Belirli bir öğretmeni, sınıfı olmamış, bunlar iletişim kurmasını yavaşlatacak şeyler değil mi? Bir eğitimci olarak siz daha iyi bilirsiniz ama bana öyle geliyor. Sabit bir sınıfla ve öğretmenle zaman geçirmeye başladığında, açılacaktır o da. En kötü diğer çocuklardan daha zor açılır ama sonsuza kadar yalnız takılmayacağına eminim.

Benim oğlumda ağlıyordu. Babası bırakmaya başladı ağlaması kesildi. Zamanla alışacaktır

Burada anlatmaya çalıştığım 'teshis' etiketlemesine maruz kalıyor gerçekten de oğlun pepperony

Turuncu çok araştırdım dediğin gibi bir kurumu. Bulamadım. Bulduklarım ya bana çok uzaktı ya da fazlaca pahalıydı. Benim sıpa işe otobüs yolculuğu cehenneme DÖNÜŞÜYOR. Takılıyor otobüse. İnmesi ayrı dert, binmesi ayrı dert. Yürüme mesafesinde de oyun grubu yok. Yoksa ben de isterdim başlangıçta oyun grubunu. Yemeği takmayayım mı diyorsun. Aç bu çocuk ama aç :)))

Inan yemege ne cozum var bilmiyorum, bak benim sipa 10 yasinda, dun ikindide elma vermisler yememis, aksam benim pacamda elma elma eoma diye yalvariyordu, o oadar kiziyorum ki, neden yemedin ojulda diyorum kem kum ediyor Onu da oyle kabul ettim artik yapacak bisi yok diyorum Bende cok duzenliyimdir, egitimci degilim ama cok iyi programlama yaparim o yuzden okullardaki bu duzensizlik beni de cildirtiyor ama zamanla alisiyor insan, en azindan 5 sene onceki tepkiyi vermiyorum artik :) 3 hafta cok erken bir sure idrak, biraz zaman taniman lazim, benim oglan bence ulkenin en guzel kresine gitti, butun gun bahcede camurlarda kosturup ozgurce oyun oynadiklari bir okuldu acaip seviyordu ama ilk 2 ay surekli gitmesem anne diye yalvariyordu, ama birakip uzaktan izledigimde o bana mizmizlanan cocuk deli gibi kahkahalar atarak kosturmaya basliyordu Ilk zamanlar cok zor bir anne olarak cok iyi hissediyorum ve anliyorum duygularini ama inan zamanla gececek, sadece zamana birak

benımkıde 29 aylık başladı ekimde tam 2,5 aylık oluyor... bızımkıde evde kalmak istiyor herkes onunla ilgilensin istiyor... bugün çocuk psikiyatride randevumuz vardı, ayrılma kaygısı yaşıyor ama zamanla alışır dedi. hemen yaşıtları ile kaynaşan bir çocukta değil o nedenle kreş doğru tercih olmuş, devam etsin dedi. Chocolita

Merhaba sevgili anne :) Öncelikle çocuğunuzu o okuldan alın, Etiketlediler çocuğunuzu kafalarında. Artık su içse "O çocuk sorunlu su içiyor" diyecekler. Evet sabah 9-12 arası gitsin ama başka bi yere gitsin. Grup okulları var, mümkünse onları tercih edin.

Sanki başka bir çocuktan bahsediyor gibisiniz, ya bu sizin hayatınızı inanılmaz bir şekilde zorlaştıran, 3 çocuğa bedel velet değil mi? Ah annelik işte Daha 2 haftada ne değişimi bekliyorsunuz, hele bir durun... Oh miss işte acıksın, evde size sorun çıkarmadan yesin böyle, anasının yemeğinin kıymetini bilsin.. bence bişeycik olmaz, aynen devam

gayet haklı bizde anne çok rahatsız olduğundan bir keresinde anne ile anlaşıp kapıyı orter gibi yaptık içeri geçtik kadın kendi gözleri ile gördü çocucğunun mutlu olduğunu. orada muhakkak kamera vardır. çocuğunuzu bırakıp gidin ekran olan odaya çocuğunuzu izleyin. göz görünce rahatlar belki.

Değil mi ya, eşim bana sen çok takılıyorsun böyle ince mevzulara dedi anlatınca. Ancak ben abarttığımı sanmıyorum bu konuda. Kurum müdürü nezaketsiz bir sığır. Idrakyollariiltihabi

Cocugu yarim gun(3 saat) yollayin sadece. Yemek saatine denk gelmeyecek sekilde. Once bir okul ortamin alissin sevsin, sonra okulda yemek yemeye alismasigelir. Acikip da yemezse zaten mutlu olamaz. Kendini tam ifade edemeyen bi cocuk icin kaos ortami da gercekten kotu. Okuldan bi korkarsa onu duzeltmesi cok zaman alir. Halbuki severse uca uca gider.

Öğretmen olarak bak olaya Sana bi öğrenci gelse ağlasa ama annesi gidince susuyor olsa annesine ne tavsiye verirdin? Yeni öğretmen gelince de daha düzenli olur her şey. İstersen bi bekle bi bak Azıcık ağlasın ya hem özler seni kıymetini bilir bence :)

Belediyenin yüzme kursları çok pis imiş araştırmalarım sonucunda öğrendiğim kadarıyla. Özel olan bana yakın bir yer de, beş yaş altı çocuk kabul etmiyoruz dedi. Belki yaza doğru kreşe ara verip biraz daha büyüyünce spor alanlarına yönelirim. Babası da böyle söylüyor :) bizim sıpa basketçi olacak görürsün diyor. Boyu epey uzun yaşıtlarına göre, pek de hareketli.

Öyle olmuyor çünkü oğlum zaten uykuyu çok seven bir çocuk değil. Şayet sabah erken kalkmaz ise gece uyumuyor. Erken kaldırıp öğlen götürsem öğle uykusu olmaz bu sefer de deliye dönüyor uykusuzluktan. Uyku düzeni aksarsa mevcut huysuzluğu ikiye katlanıyor :) B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Kuzum herkese yapmıyor ki o davranışları. Garezi bana ve babasına :) dışarıda o kadar hırçın değil başkalarına karşı.

Merhaba, bende oğlumu 3.5 yasındayken tuvalet alışkanlığı edinmesine rağmen çişini altına yapmasıyla pedagoga gittim, kreşe gönderin orada tekrar düzelir dedi ve kreşe başladık yarım gün bir ay devam etti bu süreçte okul nasıldı dediğimde hep iyi geçti diyordu ama öyle değilmiş oğlum sınıfta ağlamış öğretmen hiç gelip ilgilenmemiş yemek yetmiyormuş yedi diyorlardı derken çocuk okuldan soğudu şuan 4.5 yaşında tekrar anaokulu na başlattık ama orada çocuklara güdülecek koyun muamelesi yaptıklarına şahit olduktan sonra hemen sildirdim kaydını ve özel kreşe görüştüm, kreş sahibi bayan psikolog o kadar güzel konuştu içimi rahatlattı ki zaten gönderen herkes çok memnun bende kaydını yaptırdım, kesinlikle güvendiğiniz içinize sinen bir kuruma emanet edin çocuğunuzu herşeyi konuşun, sorun, eğer okulda yolunda gitmeyen şeyler varsa çocuğunuzun durumunu düzelteyim derken daha kötü de olabilir, bu iş maalesef o kadar çok işini bilmeyen kişilerce yapılıyor ki çok çok iyi araştırmadan teslim etmeyin çocuğunuzu. Idrakyollariiltihabi

Işıklı masa gibi bir şey mi denesen? :) Benim oğlum da aşırı hareketli. 2 yaşı bitene kadar 'deli dana' tabirinin sözlük karşılığı gibiydi. 40 günlük dönen, 5 aylık emekleyen, 9 aya gitmeden yürüyen çocuk kendisi. 2 yaştan sonra sakinleşti. 5 dakika bir düzende Dursun diye epey uğraş veriyordum. Ama şöyle günün 24 saati böyle değildi. 10 saat kadarından söyle bitiyordu sanırım :) Bizde işe yarayanlar, Hareketli oyunlar, Işık oyunları Bir de babasının tiyatral bir şekilde oynadığı Lego -araba oyunları :) Vayyy araba arkadaşım, bugün nasılsın, bence bir köprü inşa etmeliyiz. Üzerinden geçmek çok eğlenceli olmaz mı? Aaaa bir garaj, ben sarı araba arkadaşımın yanında durmak istiyorum ama park nasıl edilir göster bakalım vs vs.. Bir de biz kitap yönünden şanslıydık. 20 den fazla kitap almıştım ama sadece 2 si ilgisini çekmişti. Onu da şöyle yaptık, ona değil babasına okuyordum sesimi değiştirerek. Karakterlere abartılı efektler vererek falan dikkatini çekti ve ufak ufak yaklaştı :) ) Bu örnekleri veriyor olma sebebim çocuğun sakin aktiviteleri arttırarak biraz totosunun üstünde durmasını sağlamak 2 yaşından beri bizimki daha sakin. 2 yaş 2 ayda kardeş travması atlattık, bu konuda yardım aldım. 3 yaş 4 ay şimdi, bir kardeşi daha olacak ve inat konusunda aşırı aşırı zorluyor. Bu da dönemsel geçecektir diye umuyorum :)

Doktorumuz yarım gün önerdi aslında. Bu kreş ilk önce bana biz yarım gün almıyoruz üç tam gün gelsin dedi. Ben de üç tam gün fazla ben kendi kendime kırpayım zamanı diyerek, 4 buçuk saatten fazla götürmedim. Şimdi de beş yarım gün diyor ama tam olarak yarım gün de değil, 2 buçuk saat. Ben de buna karşı çıkıyorum. En azından gerçek manasıyla beş yarım gün olsun. 9 ile 12.30 gibi. Zaten ben sabahın köründe niye getireyim çocuğu. Evdeyim sonuçta. Özel anaokulu devlet değil. Oğlum "okul bitti eve eve eve" diyor :))) okulla ilgili fikri bu. O uzun uzun fikrini açıklamaz zaten. Hızlıca tepki verir.

Doğru diyorsun bizim eğitim sisteminde etiketleme merakı var ama ben bir öğretmen olarak böyle durumların gizlenmemesi gerektiğini düşünüyorum. Örneğin oğlumun hareketlerinden dolayı "ay bu çocuk laftan anlamıyor. Saf biraz galiba. Off çok yaramaz bıktık" gibi bir yaklaşım yerine "bir sorunu var neler yapabiliriz" yaklaşımı daha iyi olur diye düşündüm. Etiketlenmesine ve farklı davranılmasına asla müsaade etmem. Yıkarım ortalığı :))) Sabırla izah ediyorum durumunu. Bu sefer de "yok biz de bunların eğitimini aldık. Farkındayız otizm yok ya da gerilik yok" diye trip yapıyorlar. E farkındasın madem ne öğrenmeye çabalıyorsun. Herhangi bir raporu yok ki kanıtlayayım. Sosyal sorunlar için bir rapor vermiyorlar zaten. Neyse biraz rahatladım. Uzun uzun izah edip en azından bir plan belirleyince.

Seni anlıyorum aslında, hem tek çocuk hem bugüne kadar yalnızca seninle olmuş, etrafında büyükler olmamış, belki sürekli yaşıtlarıyla oynama imkanı da olmadı, ister istemez karşılıklı bir bağımlılığınız var birbirinize, kızım da tek çocuktu, senin oğlundan farklı olarak fazlasıyla dışa dönüktü, yaşadığımız yer zaten doğduğumuz yer olduğundan aile bireyleri, arkadaş çevresi, kızımla yaşıt çocukların olduğu bir ortamdı, sosyalleşme sorunu yaşamadı o yüzden ama tüm bu dışa dönük halleri, bitmek bilmeyen çenesi, ele avuca sığmaz halleri ben yanındaysam oluyordu, benle kendini güvende hissediyordu, ne zaman ki okula başladı bastı yaygarayı, istisnasız her gün ağladı, o ağladı ben kahroldum, gizli bağımlıyım ben de :)) ağlıyor diye okulda bırakıp eve gelmek onu terk ediyormuşum gibi vicdan azabına sebep olduğundan üstünden epey zaman geçti ama galiba 2-2,5 ay kadar okulun bahçesinde çivilenmiş gibi bekledim her teneffüs beni görsün diye, kızımla ilgili en kötü kararım onu anaokuluna vermemek oldu, zaten sosyal bir çocuk, evde de ben ona belli eğitimleri verebiliyorum diye kendimce bir bilmişlik yapıp çocuğu anaokuluna vermedim, insan zaman geçtikçe daha iyi sorguluyor kendini, anaokuluna vermemek belki bencilce kendi duygularıma yenik düştüğümdendi, ondan kopamama duygum, sanki ben yanında olmazsam ayakları üzerinde duramaz endişesi de yaşıyordum sanırım için için, sonra ceremesini de ben çektim ama, yağmur çamur dinlemeden okulda bekledim, bizim ki yavaş yavaş bırakılan bir tiryakilik gibiydi, neyse ki öğretmeninin müdahalesiyle ikna oldu, sen git ama akşam beni almaya gel dedi ve öylece okula alıştı. Yani anlayacağın eğer oğlunu emanet ettiğin öğretmeni gözün tutuyorsa okulu bırakmayın, kızım o kadar sosyal bir çocukken benden ayrılması 2, 2,5 ayı buldu, ki ilkokul çağındaki bir çocuktan bahsediyoruz, oğlun 3 yaşında ve adı konmuş bir teşhisi var, üstelik yakandan düşmüyor diye arada delirsen de farkında olmadan sen de ona bağımlılık geliştirmişsin aslında, o da sana bağımlı ve dış dünyaya adapte olmayla ilgili endişeleri var, biliyorsun çocuklar annelerinin yanında kendini güvende hisseder, dışarısı onlar için ürkütücü bir yerdir, anne yoksa korkarlar, paniklerler, oğlun bunu ifade edemese de hareketleriyle okul sonrası koşa koşa eve gelmesiyle, senle olmak istemesiyle belli ediyordur mutlaka, annesi onun güvenli limanı evi de sığınağı, sen onu güvenli alandan bilmediği başka bir alana götürüyorsun, oraya güvenmesi, öğretmeni sevmesi, arkadaşlarınla oynaması veya onlarla birlikte etkinlik yapması birkaç ayı bulur, okul genel olarak lakayt olabilir, bu ne derece önemlidir veya önemsenmelidir bilemem, ben biraz öğretmen odaklı annelerdenim, öğretmenin karakteri, eğitim kalitesi, çocuklara yaklaşımına bakıyorum, öğretmen çocukları seven gerçekten bu mesleği çocukları çok sevdiği ve onlara karşı sabırlı olduğu için yapan biriyse oğlunun ihtiyacı olan yaklaşımı gösterecektir, oğlunu gözlemleyip ona özel davranış kazandırma, sosyalleştirme modeli geliştirecektir, annelik duygularını oğlum için deyip biraz bastırmaya çalışmalısın, zor oluyor duyguları bastırmak ama yapmak zorundayız.

Önceki konularınızdan hatırlıyorum sizin bebeniz baya hırçındı, bence farklı ortam ona iyi gelir dayanın biraz daha alışır

Ahahjsjs ben burada dram içinde boğulayım siz geyik yapın. Peki tamam, ağlamıyorum. Pekii.

Haftada 3 gün tam gün mü yarim gün mü gidiyor? Benim oğlum da yemezdi aç dururdu. Kreşi ortamını da hiç sevmezdi ama bizde doktor tavsiyesi ile başlatmıştık. Bulunduğum yerin en iyi kreşine vermiştim.

11.00-15.00 arası iyi bence de, ama bizim çocuklar farklı olduğu için kreş ortamına uyum sağlamaları daha zor oluyor. Ağlamaları yemek yememeleri normal, 1 yıl gitti hiç yemeden geldi, çoğu yemek seçen çocuk kreş ortamında alışırmış. İnşallah olumlu şekilde yarar kuzuya, en azından konuşması gelişecek göreceksin. Okul öncesi branşın olduğu için bence biraz daha müdahaleci olabilirsin kreş konusunda, diğer veliler gibi görmezler belki seni. E

Var yardımcı 2 gün :) hatta yatılı yardımcı için görüşmeler yapmaya çalışıyorum su sıra... büyük hareketli, küçük de kucakta yaşamaya meyilli... Görsel diyorsan, ışıklı masayı dene :) dur bakayım fotoğraf bulacak mıyım :)) Buldum :) Altta bir kap, üstte borcam. Işık olarak telefon flaşı, kum yerine de irmik. Senin oğlan yaşlarında başladık yapmaya. Hala bayılıyor. Arabayı yapıyoruz sonra o arabayı elimle dağıtıp bir çöp adam, o çöp adam sonra arabaya biniyor, okula gidiyor falan... Ama tavsiyem balkon gibi bir yerde yap, sonra ev devasa bir revani misali her yerde irmik görüyorsun :) Işıklı masa diye satılanı da var da bu denemelik. Sonra baktım iş görüyor hep böyle yaptık :) Aktiviteye performans puanım 10 üzerinden 4. 6 puanı temizlik aşamasında kırdım. Oturma süresi 15 dakika falan oluyor. O donem için büyük başarıydı :) Şimdi daha iyi. Hayat onu bile yordu

1 ay oldu sabah gitmek istememe bahanesi şekil değiştirerek bu arada özellikle dedeye götürün yada evde tek başına kalacağım diyerek devam ediyor. bizi de yıpratıyor bu süreç, babaya yada dedeye kalsa kresten bıle alıp eski bakım düzenine geri dönmek modundalar ama ben kesin kararlı oldugumdan kımse bırsey dıyemıyor o nedenle yarın randevu aldım bırde uzman gozuyle olayı degerlendırelım belkı bıze kolaylık saglayacak bır yol gosterır. S Sismaniye

Uzaklık-yakınlık için bir şey diyemem. Ama fiyat söyledikleri rakamlara çok takılmamalı :) Görüşmeye gittiğimde bana söylediklerinin neredeyse yarı fiyatına teklif için daha sonra arkamdan aradılar. Rağbet olmayınca kampanyaydı, size özeldi, kimseye söylemeyin, aramızda kalsın derken söylediklerinin de aşağısına anlaştık. Bence yürüme mesafesi olması daha önemli. Daha küçükler okul için oradan oraya gitmeye... Eğer başka şansın yoksa, sen gittikten sonra da okulda sorun çıkarmıyorsa, alışmaya mecbur kalacak biraz :) Ben biraz okul konusunda değişik olduğum için çok da şeeeapma :)) Ama yemek konusunda rahat ol. Sonunda yiyecek :) Elbet istediği, sevdiği bir şey olacak ve arkadaşlarla yemek hoşuma gidince devamı gelecek. Biraz da kendi yeme becerisi geliştikçe istegi artacaktır. Evde de anaokulundaki duzen gibi bir dğzenl alıştırmaya yardımcı olabilirsin. Bir de geçenlerde okudum. Hem çocuğu ısındırmak adına, hem paylaşım yapmak hem de duygularını öğrenmek adına okul dönüşlerinde bir vakit konuşma seansı yapabilirsiniz birlikte. Eğer konuşması tam degilse, bir saat hazırlayabilirsin. Duygu saati :) Bugün nasıl hissettin? Arkadaşlarınla oynarken nasıl hissettin? Öğretmenin size yeni bir şeyler öğretirken ne hissediyorsun? Konuşmaları sen tamamlayıp ondan onay bekleyebilirsin. Gerçi hiperaktif diyorsun sana saatten ziyade Benim oğlana yaptıgım gibi duygu sekseği lazım :)) Şuna benzer elektrik bantları ile koridora kareler yaptım. Ama hepsi düzdü bizimkinde. İçine de suratlar yapıştırdık :) Bazen zıplayarak, bazen arabayı üstüne park ederek oyun oynadık. Sonra yol oldu, mahalle oldu falan. Ama kardeşi doğduğunda 2 yaşındaydı ve duygularını paylaşması açısından epey şşe yaramıştı sanki.

Hocam yeni yönetmelik sınıflarda kamera olmasına izin vermiyor. Koridor, mutfak ve bahçe gibi ortak kullanım alanlarında ise kamera zorunlu. Teftiş esnasında sınıflarda kamera varsa tutanağa işleniyor ve söktürüp tekrar görülmesi için müfettişlere haber vermeniz gerekiyor. Sınıflarından velilere naklen yayın yapan okullar aslında yasal olmayan bir iş yapıyorlar. . push ; E

Verdiğin saatler zaten tam gün olmuyor... ben de ikinci donem benim oğlanı 3 yarım gün başlatacağım ama sabah saati değil, çünkü zaten 9.30-10 da uyanıyor. Ve erken uyandığı zaman hayati dar ediyor. 13.30-17.30 olarak konuştuk biz burada bir okulla. Duruma göre 16.30 da da alırım alışana kadar... ama sana önerilen saat yarım gün için az gibi... Çocukla ilgilenme konusunda ise biraz baştan savma davranmışlar... uğraşmak istemiyorlar yada diğer velilerden şikayet gelir endişesi taşıyor olabilirler.. bilemedim, kimseyi ilgilenmeye zorlayamayız sonuçta... sen dediğinde yapsalar bile ne kadar sürdürülebilir olur emin değilim. Yerinde olsam saat konusunu oturtur, uyum konusunda söylenenleri biraz kulak ardı ederdim sanırım... çocuk zaten zamanla yolunu bulur. Bu ihtiyacı olan zamanda kötü muamele görmesin yeter... anladığım kadarıyla çok seçeneğinde yok, hani yeni bir yer bakayım desen... üstelik oraya da tekrar alışma sürecine ihtiyaç duyacak.

evde oldugunuz için kreş işini askıya alıp oyun gruplarına ve yası da uygun muzık yuzme gıbı farklı aktıvıtelere mı yonlensenız acaba? belkı bır oyun ablası bulup onunla takılmasını saglayabılırsınız. bence su an gıttıgı okuldan bır cacık olmaz gıbıme gelıyor, davranıs ve olaya yaklasımları hıc hos degıl kestırıp atıyorlar bence. ayrıca krese gıdecekse de tam olarak yarım gun gıtmelı haftanın bes gunu cunku sız saatlerı ona gore esnetırsenız bu esneklıgı hep bir koz olarak kullanır.. benım kızımda her sabah aglıyor ama bırakıp donup arkamı gıdıyorum. psıkıyatrıye de goturdum zamanla alışacak, kreşe devam dedi ve tam gun kalıyor kreste..

İki sıpa velisiyim :) bir ay beklemelisin. Büyük kızım çok büyük savaş verdi okula gitmemek için. Neler yaptı neler, anamı ağlattı, emdiğim sütü kusturdu. Bir ara öyle şeyler çıkardı ki belirtiler çok kötü bir hastalığı işaret ediyordu. o an 20 yıl yaşlandım, kafana s. çayım daughter b. k mu var el kadar bebeyi okula zorluyorsunla başlasan bir sürü küfür, hakaret, kendi yüzüme bakamaz hale geldim :) neyse çok sevip saydığım bir doktor ablamız var. yıllardır da çocuklarımın doktoru.. çaldık kapısını, beni görünce çok korktu, yanlışlıkla beni uzatacaktı sedyeye :) o kadar fenaydım. Neyse testler, tahliller bilmem neler "bu sonuçtan emindim fakat senin de emin olman gerekiyordu daughtercim "dedi doktorumuz ve sonuçlar tertemiz.. bebemiz bizimle maytap geçmiş. zaten zayıf da birşey beni ilk korkutan oydu.. dedigi herşeye de inanmıştım. bide kusma numaraları, gerçek kusma lar, titremeler falanlar filanlar. tekdirden anlamayanın hakkı kötektir diyerekten aldım verdim okula, bir daha da tarafına bakmadım. yıldı sonra, okuldan öğretmenler arıyor, noldu bu çocuğa diye :) demek ki ona ana tribi lazımmış :) sabret alisiyorlar ve en iyi öğrencilerden biri oluyorlar. ben şimdi küçük kızımı büyük kızımın eski okuluna verdim. büyüğü de aldım bigün gittim okula kahve içmeye. öğretmenler müdürler çalışanlar bile kaç kere sarılıp öptü, gözyaşı döktü anlatamam. bir daha gel birlikte pasta yapicaz diyen gözü yaşlı aşçı ablası mi, asıl prensesim dersime gir diyen öğretmenleri mi, birlikte oyun oynamayı özledim diyen müdürü mü , ne ararsan var hepsi de ağlak zirlak, candan insanlar. ne güzel yere düşmüşüm bee.. sen de gerekirse kurum değiştir. kayıt dosyası, günlük rapor neyim ne varsa hepsini de iste. Memlekette kresten bol ne var?burayı bulana kadar canım çıkmıştı.. Çok uzattım :) kısaca geçiyor.

Beni bırakıp gitme diye hönkürerek ağladı arkamdan sakinleştirip bıraktım kapıya çıkınca bende hönkürerek ağladım. Analık manyaklik başka bir şey değil :) ama geçiyor hepsi

Evet bu yüzden bana 5 gün olması mantıklı geldi. Çünkü dört gün gitmeyince hiç istemiyor gitmeyi. Belli bir rutin olsa beş gün gitmesi gerektiğini öğrenir zamanla. En azından araya gün girmez. 9 ile 12.30 arası başlangıç için iyi gibi. 3.5 saat. Yarım saat de ben parkta oynatırım sonra öğlen uykusuna geçer. En azından dolu dolu geçer gün. Sıkılıp delirmeye vakti olmaz.

Arkadaşlar merhaba son gelişmeleri yazıp fikir almak istedim hepinizden. Bugün okul müdürü ile görüştüm. Kayıt dosyası ve diğer ayrıntıları çözdük. Gelelim asıl mevzuya. Oğlunuzla ilgili görüşmek istiyorum dedi. Ben oğlumu yirmi gündür 11 gibi götürüp 3 buçuk gibi alıyordum okuldan. Esasında üç tam gün anlaşmamız. 9-4 arası. Ancak ben fazla olacağını düşündüğüm için böyle yapıyordum. Bugün müdür oğlumun çok sıkıldığını, uyum sağlamadığını, sınıfta durmak istemediğini söyledi. Ona beş yarım gün daha uygun olur dedi. 10 ile 12.30 arası dedi. 5 güne çıkınca fiyatta bir değişim olmadı tabi. Hani daha az bir miktar ödemeyeceğim. Oğlum açısından düşününce, evet 3 saat ve her gün gitmesi onun için daha iyi. Hem sıkılmaz, hem de belli bi rutini olur. Ancak mevzu bana dönünce, benim kendime ayıracak zerre vaktim olmayacak yine. Sabah kalk oğlumla savaşarak okula götür. Koştur koştur eve gel, yemeğini hazırla. Evi topla ve tekrar onu almaya git. Parka götür, getir uyut. Sonra tekrar ev işlerine koşturmaca. Sosyal hayat zaten yoktu, artık kreşte iken şunu da yaparım diyebileceğim bir zaman da yok. İki buçuk üç saatte ancak ona yemek yapıp ev işlerini halledebilirim. Dönünce de uyuyacağı için ev hapsine devam. Canım çok sıkıldı yine. Sürekli oğlumun uyumsuz olduğunu duymak yeterince can sıkıcı bir de bu yeni gelişme sonrasında "hadi bakalım idrak bir sene daha oğluna adayacaksın kendini" diyorum. Bunda gocunmuyorum, yeter ki oğlum uyumlu sosyal bir çocuk olsun ben bir yıl daha asosyal olabilirim dert değil ama az biraz nefes alsaydım yahu. @turuncupijama Alys B Began Mune @Astoria Yokuspokus Ne diyorsunuz beş yarım gün doğru bir karar mıdır el atın bana tıkandım yine :)

Öğretmen değişimine çok tepki vermedim. Kendim de ortamı bildiğim için, işini layığıyla yapmayan bir öğretmenin gitmesi daha hayırlı. Benim derdim dosya, forum işlerinin uzaması. Bir de oğlumun severek gitmesi. Onun için de henüz erken. İnşallah isteyerek, hevesle gideceği günleri görürüm. Idrakyollariiltihabi

Konuyla alakadı varmı bilmem ama Az önce oğluma dönüp iyiki varsın iyiki yanımdasın hiç ayrılmayalım olur mu deyip sarılup aglamaya başlayınca. Dönüp bana anne şakamı yapıyondedi. 5 yaşında bu arada.

ben gözlemliyorum, kreşte ilgililer, gunluk rapor alıyorum , resim atılıyor, ilaç içiyor mesela onun hakkında takip bilgisi veriliyor. sabahları sıkıntımız var, akşamları mutlu ayrılıyor, bazen az birşey ağladığı oluyor ama fazla değil. ilk günler her eve geldiğinde bastan asagı soyuyordum vucut kontrolude yapıyordum sonucta ne kadar guvenılır olursa olsun tam olarak kımseye guvenemem her akşam ne yaptın arkadasların nasıl vs vs konusuyorum. bızım krızler sabah tuttugundan bız ışe sen okula gıtmek zorundasın dıyorum, bazen açıklayıcı bazen kısa cumleler kuruyorum, bazende sert bır mızaç takılıyorum. içten içe ana yüreği üzülüyorum ama bıraacak kimsem yok, evde nereye kadar bakım olacak, hersey onune hazır gelıyor-yapabileceği seylerı bile biz yapıyoruz, dede çok tavızkar dısıplınde saglanmıyor evde o nedenle gerı donus dusuncem yok yanı kreşe devam dıyorum... sadece yıpranmasın diye tedbırı elden bırakmamak adına psikiyatrıye goturecem amacım sabah krızlerını aaltmak ve zamanla aglamadan gıtmesını saglamak.. hersey onların ıyılıgı ıcın Önceki

Ya inan o samimiyeti görsem kurumda, zerre takılmam başka şeylere. İstediğim biraz samimiyet, ilgi ve merhamet. Belki yeni olduğu için henüz bir şey göremedim ama olur da herhangi bir methametsizlik görürsem zaten alırım oğlumu kurumdan. Kayıt olurken "ben ilgi ve sevgi istiyorum. Zaten üç yaşında beklentim yok" dedim. Daha ne diyeyim. Kayıt dosyası konusu da ilgi ile alakalı aslında. Yani bu çocuk düşüp kafasını yatsa, benim de şarjım bitmiş olsa kime nasıl ulaşacaklar? Bu ilgisizliktir. Bunu düşünmemiş olmaları duyarsızlıktır. kk birinci noteri kinayeye zeka barajı konsun istiyorum ben

Peki siz bu süreçte oğlunuzun mutlu olduğunu nasıl anladınız? Alırken gülmesi mi yoksa okulla ilgili iyi şeyler söylemesi mi? Zira benim oğlum anlatmaz. Kendi halinde yaşar. Bilgi vermez okulla ilgili. Dolayısıyla anlayamıyorum mutlu mu değil mi. . push ; Milana22

Heh tam istediğim kelime. Lakayt bir kurum. Ben fazla takıntılı ve plancıyım. Öğrencilerimin gelişim raporlarını vaktinden önce hazır eder, her öğrenci için gözlem raporları hazırlar notlar alırdım sürekli. Okul açılalı bir ay olacak hala kayıt dosyası bile hazır değil. Kapı süslüyorlar durmadan. Hey yavrum hey. 5 yıllık bir kurum. Biraz acemiler bu yüzden. Ya aslında sihirli değnek beklemiyorum, biliyorum oğlum zaten zor bir çocuk. Ama en azından üç haftanın sonunda sınıfta durmak isteseydi :) Yemek konusu çözülse, en azından aç olmadığını bilsem bir nebze rahatlarım ama nasıl çözüm bulurum bilmiyorum.

Haklısınız gerilmekte o zaman bayağı sorumsuz davranmışlar ayrıca kaba. Iki seçeneğiniz var devam etmek istiyorsanız sakin kalmaya çalışacaksınız kibar bir dille izah etmeye uğraşacaksınız ya da siz de gözünüzü karartıp gereken yerlere şikayette bulunup çocuğunuzu alacaksınız o kurumdan. Egitimhane değil ticarethaneye çevirdiler, neler gördüm ben. Inanın 1000'e yakın para istiyorlar ćok samimiyim bedava gelsin deseler göndermeyeceğim yerler var. Çocuklar yerlere yatmış, tv en son ses açık, çocuğun biri kulağını kapatmış oturuyor içim parçalandı yaz tatiliydi. Kadın da bana yok haftalık bildirim yapıyoruz soyle program uyguluyoruz şimdiki programınız ne diye sordum "yiyip içip eğleniyoruz" diyor o kadar pişkin.

İşte kendimi frenlemeye çalışıyorum küstahlık olarak algılanmasın diye. Şimdilik bana söylenen oryantasyon süreci olduğu, zamanla düzenin olacağı vs. Beklemedeyim. İnşallah benim oğlum da alışır sizinki gibi. zerenteacher

Yok o öyle değil aslında. Yaşadığımız şartlar o kadar ağır ki, artık eskisi gibi iki üç çocuk doğurmaya cesaret edemiyor kimse. Dolayısıyla çocuğun oynayabileceği ne bir kardeşi, ne kuzeni, ne de komşu çocuğu oluyor. Çocuğun gördüğü tek insan annesi şanslı ise babası. Her yer bina dolu. Laf olsun ise yapılmış çocuk parklarının birkaç adım ötesi ana cadde. Arabalar vızır vızır geçerken çocuğu salamıyorsun da. Peki ne yapacak bu çocuklar? Asla kreşe göndermem diyen birçok anne, bir müddet sonra çocuğun eline tablet dayayıp TV ye mahkum ediyor. Yetemiyor çünkü tek başına. Yaşadığımız coğrafyada kreş bir lüks değil, ihtiyaç giderme alanı aslında. . push ; Idrakyollariiltihabi

Ben anasınıfı öğretmeniyim, yaklaşık 3 haftadır beraberiz çocuklarla, inanın öyle çocuklar var ki, hiç bir sorun yokken ertesi gün girmicem diye ağlıyor, neden diyorsun annemi istiyorum sadece diyor, eee Veli de doğal olarak acaba içerde bişey mi oldu, neden ağlamaya başladı, diye düşünmeye başlıyor, hatta dün bir tanesi sıkılmaya başladılar galiba dedi, heee dedim içerisi çok sıkıcı bildiğiniz gibi değil, yüzlerce oyuncak, onlarca arkadaş, sürekli oyunlar etkinlikler, haklısınız tablet ve televizyon vermiyorum çocuklara sıkılıyorlardır dedim, sustu gitti.. çocukların anı anına tutmuyor, anneye bağlılık olabiliyor, inadından yapmış olabiliyor, bazı şeyler ilgisini çekmiyor olabiliyor.. biraz daha bekleyin bence, diğer öğretmen de nasılsa kendi sınıfım değil diye ilgilenmiyor olabilir, kendi öğretmeni gelsin o zaman bakarsınız

Doğrudur tabii... Sabırlı olun, kolay geçer inşallah.

İlla ki zorluk çekecek, alışma dönemi olacak. Ama kurumun mıymıntılığını da anlamış değilim. Okul açılıyor, öğretmen yok. Kurumun eksiklerine değil, çocukların tepkilerine müsamaa gösterilir. Sabah 9-12 tarzında verseydiniz bir süre, belki daha iyi olurdu. 3 yaşı hep tam gün alıyorlardı bulunduğum kurumda ama kaynaştırma öğrencileri hep yarımdı. Çocuğunuz zaten hiperaktive şüphesiyle orada, kendini tanıyan biri olmadan 4-5 saat idare edebilmesi çok zor değil mi?

Henüz çok az zaman geçmiş zaten ve alışma dönemi olduğu için de fazla kalmamış alışacaktır ve mutlaka faydasını görecektir madem tavisyeyle gitmiş gevşetmeyin başka okula verseniz sil baştan tekrar yaşayacak aynı şeyleri. Zaten nasıl bir eğitim bekliyorsunuz ki ona lazım olan akranlarıyla oynayıp iletişimini geliştirmek dosyadır evraktır takmayın güvenlik zaafiyeti yoksa bırakın onların sorunu göze batmayın.

Merhaba. Hemen hemen ayni durumdayiz. Ben de oglumu 2 aydir 9-13 arasi krese gonderiyorum. Tani olarak ogluma yaygin gelisimsel bozukluk denildi fakat konusurken yaptigi ekolali ve sizin yazdiginiz diger bulgular bana atipik otizmi dusunduruyor maalesef. Sizin oglunuzun konusmasi ne boyutta? Sizinle iletisimi nasil sagliyor? Kreste gecirdigimiz bu iki aylik surecte iletisimsel olarak henuz ilerleme kaydedemedik fakat en azindan grup olarak yaptiklari etkinliklerin bile ogluma cok buyuk katkisi oldugunu dusunuyorum. Arkadaslarina katilmaya calisiyor, bu bizim cocuklarimiz icin cok degerli. Oryantasyon surecinde benim oglan da mizmizlandi, ama bu bir surec ve illaki adapte oluyorlar. Bunun icin caninizi sikmayin. Oglunuz icin bu deneyim cok cok onemli.

bıraz önce çocuk psikiyatırından geldik, kızımı oyuncaklar ayönlendirdi o oynarken herşeyi konuştuk genel gelişimi hakkında da bilgi aldı dogumundan itibaren olan süreç hakkında, ayrılma kaygısı yaşıyordur zamanla geçecek ufak hediyeler, sevdiği şeyleri daha fazla yaparak falan onu kreşe adapte edebilirsiniz dedi. kreş uygun bir tercih olmuş sosyalleşmesi açısından, devam edin, endişelenecek birşey yok dedi... benim içim rahatladı yılmak yok yola devam diyorum E

Benim büyük kızım tam 3 yaşında başlamıştı kreşe ve hiç dilini bilmediği ülkede. İhtiyaçlarını işaretle anlatıyordu düşünün artık. Yemeklerini yiyemiyordu, kimseyle konuşmuyordu. Ağladı ilk haftalarda. O ağladı ben ağladım ama gene de bıraktım. Çünkü ya evde oturup benimle yalnızlığı paylaşacaktı yada okulda arkadaşlarıyla olacaktı. İnat ettim pes etmedim. O okulda o kadar güzel şeyler öğrendi ki Türkiye'ye yaz tatiline geldiğimizde geçici olarak verdiğim kreşin sahibi şaşkınlıktan bayılıyordu ben hayatımda bu kadar güzel makas kullanan çocuk görmedim diye. Çinliler motor eğitimi konusunda çok bilgililer. İnanılmaz yetenekler kattı kızıma. Konuşmasada çocuklarla aynı odada olması bile yetti o dönemde kızıma. Diyeceğim o ki pes etmeyin. Hem doktıra da önermiş yaşıtlarıyla olsun diye. Herşey yoluna girer yakında merak etmeyin

Oğlumun da konuşma problemi var. Esasında kelime dağarcığı oldukça geniş. Derdini de çok net anlatıyor. Ancak yaşıtlarına göre uzun cümleler kurarak kendini ifade etme şeklinde sıkıntı var hala üç kelimelik cümle sayısı çok az. Bilmiyorum ya, elimden geleni yapıyorum ama acaba yetersiz anne miyim düşüncesi yakamı bırakmıyor. Idrakyollariiltihabi

Darlanma alışacak. Her çocukta olur böyle şeyler. Senin kararlı duruşun önemli. Hem senin oğlan zor tanımazki. Gider modeme su döker.. Bulduğunu yere vurur Dayının arabası ya da mor araba diye cırlar. Sen sakin dertlenme. o dünyayı kaldırır da kendini mağdur etmez. Üzülme bu kadar sen de az kafa dinle. Kendine hiç mi acımıyorsun.

İnanın ben de sizden farklı düşünmüyorum. Oğlum her konuda geç ilerledi. Geç yürüdü, çevirmeyin bütün baskısına rağmen doktora götürmedim. en nihayetinde yürüdü. Geç konuştu, herkes bir sorun var dedi ben bekledim, tamamen yaşına uygun olmasa da konuşmaya başladı. Şimdilerde inatla bezini bırakmak istemiyor, biliyorum onun da zamanı var. Lakin bahsettiğim konular, akranlarına kıyasla oldukça göze batıyor. Aman yaramaz bu çocuk denilecek türden değil. Kendini iletişime tamamen kapatması, dakikalarca aynı konuya takılması, yorgunluktan bitap düşse de asla oturup dinlenmiyor olması vs. Ben çok direndim düzelir diye. Ancak benim oğlum hayatında sadece ben olduğum sürece hiçbir ilerleme katetmeden yerinde sayıyor. Bu yüzden kreş önerisi bana makul geldi. Elbette küçücük yavrumu erkenden okula göndermek istemezdim ki maddi sıkıntı çektiğim halde onun için işime dönemedim ben. Ancak dediğim gibi, kreş ona gerekli şu aşamada.

Terzi kendi sokugunu dikemez lafini cok seviyorum :) 1 ay cok erken, cocukta hicbir gelisme olmaz 1 ayda, icin rahat olsun o konuda endise edilecek birsey yok Simdi deneyimli veli olarak sunu soyliyim sana, okul uzun yillardir faaliyetteyse cok duzenli oluyor, ilk haftadan raporlar da ders peogrami da hersey hazir oluyor Ama yeni acilan yada birkac yillik bir okulsa bir turlu beceremiyorlar ilk ay duzene sokmayi, bende henuz bunu anlayamadim, her sene kiziyorum insan oturur hazirligini yapar ne bu lakaytlik diye :) Cok ustunde durma bu konunun, ne kurumsal kolejler bile 1 ayda ders programi veremiyor Bence sen gittikten sonra susmasi harika bir sey, ne guzel duruyor orda, olumlu tarafindan bak lutfen Yemek konusu ise benim derin yaram Oglum 3.5 yasina kadar yemek ayirmadan herseyi yerdi, seker cukulata ne bilmezdi, abur cubur olarak kirmizi biber, brokoli falan yiyordu 3.5 da krese basladi ve yemeyi birakti, su anda 10 yasinda hala yemez, hep kres yuzunden diyor, ben hala cozum bulamadim bu konuya ama sagligi gayet yerinde masallah

O zaman en büyük klişe ile yanıt vereyim. "sen bir doğur sonra görücem ben seni" :) Bittabi oğlum benim öğrencim olsa, "annesi olarak size ağlıyor. Bu çok normal. Zamanla alışacak endişe etmeyin" diye büyük büyük laflar ederdim.

Çok teşekkür ederim. Özellikle yemek konusunda güzel örnekler duymaya çok ihtiyacım var. Kademeli olarak ayrıldım ama hala boynuma sarılıyor anne gitme diye. Bugün diğer günlerden farklı olarak, açıklama yapıp ayrıldıktan sonra sadece biraz ağladı. Kendini yerlere atmadı. Bu da bir gelişme.

Henüz tecrübem yok ama bir süre ağlayıp susuyor yazınca aklıma geldi. Şöyle söyleyeyim oğlum 2 yaşında. 4 buçuk aylıktan bu yana babannesi bakıyor. Oğlum çok seviyor banannesini, ama en az 20 aya kadar ben işe giderken ağlardı.. Kv "sen rahat ol o biraz sonra susuyor oyuna dalıyor" derdi.. Yani anneye naz yapıyorlar biraz. Annesisiniz tabi ki sizi görünce mutlu olacak. Aksi tuhaf olurdu. Özler sizi ama ifade edemez.. Anne de alışıyor bence çocuğunu ev dışında bir yerlerde bırakmaya..

Sorunu çözdük şimdilik. En azından saat sorununu. 9.30-13.00 arası gidecek. Üç buçuk saat şimdilik kafi. Bir de bir jimnastik kulübü ile görüştüm. Üç yaş kabul ediyorlar. Onunla da görüşeceğim. Uyarsa ona da gidecek bakalım.

Benım kızımda her sabah aglıyor kreşe giderken neredeyse 1 ay oldu başlayalı, ilk zamanlar karnım agrıyor uykum var dıyordu, sonraları sınıfta durmak ıstemedıgınden kres yonetıcısı bayanın yanına gıtmek ıstıyordu okula girer girmez , ara ara kusmalar sınıftayken bılerek çiş yapmalar falan eşlik etti bu duruma.. Kusmayı kestik çocuk doktorunda kan ıdrar kaka ultrason tahlıllerı yapıldı hafif enfeksiyon ve kolıt tanısı konuldu ilaç kullandık artık kusma kalmadı. Çişi de ilk zamanlar tuvalet eğitimi yeni oldugundan hem kızımın varken yok demesı hem de öğretmenin sürekli soramaması nedeniyle kaçırıyordu ama bu hafta kazasız devam ediyor... Birde kızıma bu zamana kadar dede ve anneanne baktı, özellikle dede çok düşkün o da dedeye aşırı düşkün o varken kimseyi istemez yanında ve dedemiz herşeyi ile ilgilenir yedir içir uyut alt değiştir gezdir vs vs... Haftasonu dedeye ziyarete gittik Şimdi de dedeme götürün okula gitmicemler başladı her sabah ağlıyor.. Babamız bir ara vazgectı alalım kresten dedi ama bu sene alsak seneye aynı seyler kat ve kat fazlasıyla yasanacak. Sorun ilgiye alışmış, yaşıtları ile park harici zaman geçirme fırsatı olmamış , herşeyi bakan kişilerce karşılanmış kendine yetmeyi öğrenememiş bir çocugun kendi kendine birşeyler yapmakta ve topluma ayak uydurup sosyallesmede sıkıntı yasaması, kurallarda cabası belirli saatte yemek ye, uyu vs... özgürce yaşamış her dediği anında yapılmış etrafında pervane olunmuş bir prensesin kurallara uymak istemeyip evde kalmak istemesi. Ben her gun rapor alıyorum, saglıkla ılgılı bır sıkıntıda önce fiziki bir sorun var mı yok mu onu değerlendiriyorum, ona da soruyorum gözlemliyorum okul çıkışları gayet neşeli ve mutlu her gun bırseyler ogrenıp gelıyor eve, gelısımını gorebılıyorum her anlamda sadece aglama krızlerımızın gecmesı adına onu yarın bir çocuk ergen psikiyatrisi doktoruna götürecegim bu sabah krızlerını en az hasarla nasıl atlatırız, okulu nasıl sevdırırız, yada ağlamadan ısteklı bır sekılde nasıl gıtmesını saglarız amacım bunu başarmak... Sizde pes etmeyin, güçlü olun, benim geniş aile yaşamaya dönmek gibi niyetim yok, kreşin ona her anlamda faydalı olacagını dusunuyorum, zaten yazları gıtmeyecek ama artık bır bırey olarak sosyallesmeyı, kendıne yetmeyı ve bızden ayrı kalmayı ogrenmesı lazım dıye dusunuyorum..

Konuşman iyi olmuş, yalnız siz nasıl isterseniz öyle ilerleyelim demesini garipsemedim değil :))) Veliyi yönlendirecek olan eğitimci değil midir? Sen çocuğunu psikoloğa götürmemiş de olabilirdin ya da bir eğitimci olmayabilir yalnızca annelik duygularınla çocuğuna birşeyler yapmaya çalışan biri olabilirdin, ki zaten hangi meslekten olursak olalım işin içine analık girdiğinde bizde duygular bir kabarıyor :) kendi çocuğumuza nasıl davranmalıyız kısmında tıkanıp kalıyoruz, tamam bazı anneler öğretmen çocukta sorun görüp dile getirdiğinde kesin bir dille reddedip çocuğumda birşey yok diyerek işin içinden çıkıyor ama çocuğuyla ilgili her türlü gözlem analiz sonuçlarına açık, öğretmenler ve pedagoglarla işbirliği yapmaya hazır anneler de var, analiz edip doğru çözümü sunacak taraf kurumdur diye düşünüyorum, yanlışsam bilemem tabii, ukala yaşlı modunda eleştirip duruyorum fakat olması gereken, doğrusu buymuş gibi geliyor bana. Devam etsin bakalım senin delikanlı, ara sıra ağlama, anne diye tutturmaları olacaktır yine, ilk dönem sık olmadan ara ara yaşanan bu anne krizlerini aşabilirseniz ve okul gerekli ilgiyi gösterir, doğru bir yaklaşımla en azından bu sene için çocuğuna davranış kazandırıp dikkatini çekmeyi başarırlarsa bu bile birşeydir, galiba aynı zamanda bir spor aktivitesi de düşünüyorsun gibi okudum, çok iyi yaparsın, elinin erdiği imkanların elverdiğince sosylalemesine katkı sağlayacak girişimlerde bulunman iyi olur, bu sene belki zorlanırsın fakat eğer oğlun ilerleme kaydederse seneye iş hayatına geri dönersin, daha da rahat olur herşey.

Biraz daha kendi bildiğiniz gibi devam edin derim. Sonuçta doktor tavsiyesi de bu yönde. Onlar bu işe çözüm bulmak zorunda. Asli vazifeleri bu. Uyumsuz diye çocukları kreşlerden, okullardan dışlayalım mı yani? Tek çözüm yolu bu mu? Alternatif çözümler üretme konusunda acizler mi? Bu arada devleti de araştırın derim.

Aynı benim yeğenim. ablam da böyleydi bu ikinci kreşi ilkinde giderken sıkıntı çıkarırdı. orada ağlamıyormuş öğretmeni öyle derdi. ikinci kreşe başta yine gitmek istemedi ama şuan alıştı okula gitcem diyor durum geçici. eksiklere gelince ne tam ki:) sakin olun her şey tabiki çok güzel olacak.

benımkıde aglıyor ama benı bırakacak dıye degıl, dedeye gıtmek ıstıyor ... gun ıcınde de arada agladıgı oluyormus ama genel durumu ıyı ama ona kalsa gıtmeyecek okula ıstemıyor. 2,5 yasında o da ve ben cuma cocuk psıkıyatrısıne goturcem sız nasıl bır tutum ıcındesınız? şunu da belırteyım ben gıtmek zorundasın dıyorum tavız vermıyorum hıc. deenın ısı var tatılde o gelecek yada bız gıdecegız ama dede gelse bıle okula gıdılecek dıyorum hep..

Bence çok büyük ve doğru adım atmışsın. Bağımlılık var, seni baya zorlayacak gibi ama kararli dur. Her seferinde çocuklar için çok güzel bir yer olduğunu, bir sürü arkadaşı olacağını, oyunlar öğreneceğini, sizin bir kaç saat sonra onu alacağınızı, öğretmeninin her zaman onun yanında olacagini söyleyin. Belki okulla ilgili hikayeler okuyabilirsiniz. Benimki 4 yaşında başlamıştı bu sene de gidiyor, hiç ağlama olmadi ilk gün el sallayıp gitmisti ama tmm gün olduğu için sanırım, senenin ortasında sikilmaya basladi. Insallah oğlusun da alışacak. Bir kac ay sonra evde oynadığı oyunlar bile degisiyor, daha istekli gitmeye de başlar, yaşadıklarını siz sormadan anlatır. Ozaman herşeyin yolunda gittiğini anlarsın ama biraz zaman.

bes yarım gun gonderın ogleen sonra gıtsın 13-17 arası mesela hem uykusunu alır hem öğleden sonranız size kalır, rahatca ısınızı halledersınız... Idrakyollariiltihabi

Hele hele hadsizliğe gel. Çocuk üzerinden size hesap soruyor bir de. Acemi olduğu buradan belli zaten. Böyle bir soru pat diye sorulmaz veliye. Kurumdaki psikoloğa söylenir, o önce çocukla görüşme sağlar. Sonra şüphelendiği bir durum olursa veli ile görüşür. Hadi diyelim birebir ilgilenmek istedi öğretmen, o soruyu sorma biçimi baştan sona yanlış ve bayağı. Evet bazen çocuklar anlık tepkiler verdikleri için birbirlerine zarar verebiliyorlar. O an müdahale etme şansı olmuyor. Ancak bu sürekli tekrar ediyorsa bir sorun vardır. İmkanınız varsa kurum değiştirin. Devlet okulları da pek farklı değil ancak en azından yarım gün gider, daha profesyonel bir öğretmen olma ihtimali yüksektir.

Yani en basitinden şöyle düşünüyorum, özelde çalışan öğretmenlerin çocuğunlugunun ya devlete puana yetmemiştir ya da 2 yillik mezun olmustur. Devleti kazanmak da kolay degil. Bu işi gerçekten isteyen ve devleti kafaya takan insan %100ünü vermiştir o kitaplar için. Güzel bir maaşıda var. Vicdan merhamet meselesi her zaman kısmet nasip tabi. Ama en azından daha özenli olabileceğini düşündürüyor bana Alys

Ben de bebeyken kreşe bırakıldığımda ağlarmışım her bebe gibi. Hatta halamın oğlu da yandaki kreşte olurmuş. Ben ona seslenirmişim "x abi ben kurtar" diye Şimdi annemle bir sorunum yok okulla sorunum olmadı yani hiiiçbir şeycik olmaz. Daha az ağlıyormuş zaten, yakında hiç ağlamaz. Sosyalleşecek sizinki daha, arkadaş edinecek bekleyin

Okulu değiştirin bence. Gayet kötü görünüyor

Günaydin Oglunuza biraz zaman taniyin. Bir süre sonra alisicagini düsünüyorum. Hem siz gittikten sonra aglamayi kestigini söylüyorsunuz bu cok iyi bir sey. Bu arada konularinizi biliyorum ve ikinizin de buna cok ihtiyaci var. Umarim iyi bir ögretmen gelir. Beni düsündüren tek nokta su bahsettiginiz kaos meselesi. Umarim endiseli bir annenin kendi icindeki abartmasidir.

Bu şey değil mi ya istanbul ağlıyor sen ağlıyorsun sevdiğin bekliyor ne duruyorsunn ahey ahey aheyyy

Idrakyollariiltihabi tam kac aylik canim? 3 saat evet kendine zaman yaratabilmen icin az ama en azindan kuafore gidebilirsin :)

Maalesef o saatleri kabul etmiyor kurum. Üç tam gün istiyor. Ancak ben geç götürüp erken alıyorum. Verdiğim para umurumda değil, oğlum için uygun olan bu şimdilik. Hiperaktivite şüphesi var, teşhis kesin olmadığı için kaynaştırma öğrencisi olarak yarım gün kabul edilmiyor.

Hissediyor illa ki, soğukkanlı olmaya çalışıyorum ama ana yüreği ana:)) Ya bir de sürekli çevremde daha çok küçük nasıl kıyıyorsun lafları olunca daha da sorguluyorum mevcut durumu. Acaba yanlış mı yapıyorum diye.

bence de daha azi da olmaz, gunde 2,5 saat duracaksa oyun grubuna gotur daha iyi, oradaki annelerle sosyallesirsin sen de en azindan. Önceki

Bir fikrim yok henüz bebeklerim okullu olmadı birşey diyemiyorum. Ama allah tüm okullu çocukların kalbine okul aşkı, anne babalara sabrı huzuru versin. Diyorum :) Herşey güzel olacak. Zaman tam da bunun için var :)

Sizi çok iyi anlıyorum. Benim oğlum da çok ağlamışti. Kendimi berbat hissediyordum. O krese alışti zamanla. Ben de öğretmenim. Alanim olmasa da sürekli kreş ortamıyla ilgili eksiklikler gözüme çarpıyordu. Bir kismini söyledim haklı ciktim. Ogretmen olmanızla alakali mıdır bilmem ama takipte kalip uyanık olmak lazım.

Of kiyamam sana ya diğer konunu hatırladım benimde oğlum 3 yaşını doldur seninki kadar olmasa da hiperaktif bir çocuk rabbim yardımcımız olsun... Annelik zor bazen bende bitmişlik sendromuna kapılıyorum... Minigi kreşten almayın yeni alışmaya başlamış ama yemek yedirmiyorlar mi kuzuya kiyamam cocuk eve aç geliyormuş... Kreşle ilgili düşüncelerinizi söyleyin bence...

Turuncu oğlum böyle oyunlara çok kapalı. Kesinlikle ikna olmuyor herhangi bir aktiviteye. Bak geçen gün oyuncak kutusunu boşalttı. İçine girmek istedi. İşte kapağını kapatıp "oğlum nerdeee" diyorum, oyun oynuyoruz. Ayağınla girmelisin içine dedikçe kafasıyla girmeye çalışıyor. Çünkü o kafasıyla girilmesi gerektiğini düşünüyor. Sözlü komut ile asla ikna olmuyor. En son ben ayağımla girdim ve bunu görünce yaptı. Görsel olarak örnek olmak gerekiyor. Sözlü komutlara uymuyor. Mesela bu duygu saatini oğluma gösterip anlatsam, hiçbir tepki vermez. Öyle bakar suratıma. Eline alıp atar sonra. Zaten dinleyecek kadar sabretmez bile. Aylardır puzzle yaptırmaya çalışıyorum sıkılıp atıyor. Hamur oynamaz, boyama yapamaz. Sabretmez durup yapmaya. Sek sek biraz daha uygun ama her şeyden çok çabuk sıkıldığı için onu da en fazla bir kere yapar. Sıkılmadığı tek aktivite deli dana gibi koşmak. Araba sürmek. Idrakyollariiltihabi

Ee neden o zaman orası da başka bir kurum değil? Biraz araştırıp içine sinen güzel bir yere versen kafan da rahat eder. aklın çocuk da olmaz, yeterli ilgi alaka olunca çocuğun aklı da sende olmaz. Ben çocuğumun gittiği kuruma güveniyorum. az ikna olmadığımı görseler hemen açıp kayıtları izletiyorlar. bir sorun yok, herşey yolunda diye. şimdi ben büyük kızımdan bahsettim ilk mesajımda ama asıl ikinciyi anlatacaktim baktım uzun olmuş onuda başka konuya sakladım :) bence sen okulu değiştir idrak, çocuğun rahat olması için önce senin rahat olman lazım.

Şey diye bu, ağlama gül diye :)

Ben o kadar net olamıyorum. Daha çok, uzun açıklamalar ve sarılma kısmındayım :) okulda olmadığı günler okulun ne kadar eğlenceli olduğundan bahsediyorum. Okul ile ilgili konuşuyorum vs. Benimki pek iletişim seven bir çocuk olmadığı için boşa kürek çekiyorum çoğu zaman. Lakin vazgeçmek yok, azimle duvar delinecek :) Idrakyollariiltihabi

psikologluk bir durum olduğunu sanmıyorum sonuçta adapte olma süresi var. Nasıl biz farklı bir işe çevreye muhite eve bile taşınsak alışma sürecimiz oluyor. Kızınızında bu şekilde.. akışına bırakın.. Biz her sabah bu durumu yaşıyoruz fakat zamanla alışacak. Ben işe gideceğim diyorum net bir şekilde. Birazdan geleceğim gitmiyorum vs demiyorum.

Tamam zamanla daha az aglaması bile bir gelisme.. bence zamanla aglama bitecek sonra sinifla uyum süreci başlayacak ve alisacak.

Beş yarım güne çevirdik bir de böyle deneyelim bakalım :) benim çalışma işi bir süre daha ertelendi zaten. Analık uğruna ne sosyal hayatlar yandı heyhat :) Idrakyollariiltihabi

Ben biraz maddi durumu gözeterek kreş seçmek zorunda kaldım. Maalesef gezdiğim kreşler arasında en iyisi değil. Henüz küçük olduğu için ve eğitim anlamında çok beklentim olmadığı için verdim buraya. Seneye ben de çalışırsam çok daha kaliteli bir kurum seçeceğim... Pedagog hemen kreşe vermelisin dediği için biraz mecburiyet oldu işte. Bugün müdürle sakin kalmayı başarırsam bir konuşayım yine.

Eminim bunları çocuğunun iyiliğini düşünerek yapıyorsun ama biraz daha soğuk kanlı olsan bu çocuğun için çok daha faydalı olur. Bu şekilde varolan sorunları çözemezsin. Hatta yaşla beraber daha da artabilir. Biraz akışına bırak. Düzene oturur zamanla. Alışmış bile baya. O kadar ağlama anneye nazlanma olur. Sen gittikten sonra ağlamaması önemli. Ayrıca sosyallik anlamında değişme de öyle birden olmaz biraz zamana bırak. Mutlaka faydası olur

O eksikler için cırlayın. Siz öğretmen gözü ile o eksikleri görüyorsunuz, normal veli olması gerekeni bilemez. Anladığım kadarıyla eksik öğretmen ile çalışıyorlar. Çocuklar için bu durumun riskleri var. Allah kimsenin başına vermesin alperen sakin olayında da eksik öğretmen vardı. Ve çocuğun yokluğu ancak aksama dogru öğretmenin yoklamayı tekrarlamaya karar vermesi ile ortaya çıkmıştı. O çocuğu da yasal olarak okula kayıt etmemişlerdi. Çünkü kurumun 3 yaş altına hizmet verebilecek yeterliliği yokmuş. Kayıt dosyası hazilamamissiniz demişsiniz. Sebebi ne acaba tembellikten olacağını sanmiyorum

Oy kıyamam, bende bırakınca özlüyorum seneye krese başlayacak bakalım nasıl olucak. Allah evlatlarımızı korusun.

Gün battı ancak cevap yazabildim kusura bakmayın :) Son cümlenize objektif bir cevap veremiyorum. Zira annelik duygularım mı baskın, öğretmen yönüm mü kestiremiyorum. Biraz sabredip gözlemleyeceğim bakalım. Idrakyollariiltihabi

Yok bence bu kadar lakayt bir kurum beni sevmez :) oğlum beni görünce alışamaz okula zaten.

Bugün bu konuda carlamayı düşünüyorum. En azından dosya hazırlanmalı. Nasıl anlatsam, ben yıllarca pimpirikli bir bilgisi olmadığı halde akıl vermeye çalışan veliler ile o kadar uğraştım ki empati kuruyorum fazlaca. Sakin kalmaya çalışıyorum ama dediğiniz gibi bu konu canımı sıkıyor.

valla ben kizmaya geldim :) pedagog onermisken okuldan alsam mi demen hosuma gitmedi saka bir yana. 3 yasinda gercekten yetiskinlerle iletisimde sorun yasayan ve sosyallesmek icin kendi yas grubuna ihtiyaci oldugu bariz olan cocuguna okuldan alip evde ne vermeyi planliyorsun?

36 aylık tam. Evet neyse ki bıyıklı dolaşmıycam artık :)

Benim bi çocuğum yok önerimde yok ama sizin anlatım dilinize bayılıyorum sırf onun için takibe geldim :) ama siz güçlü kadınsınız bunu da atlatırsınız

Bende oğlumu pedagog tavsiyesi ile haftanın 3 günü kreşe gönderdim. Ilk gün direk servis aracıyla gönderdim çok ağladı ama ben net bir şekilde el sallayıp olayı normallestirmeye çalıştım. Bir hafta boyunca sınıf yerine mutfağında oturdu bizimki. Sanırım kendini daha güvende hissetti. Öğlen gidip müdürün odasında kameradan gözlem yaptım. Yaklaşık 3 hafta hicbir oyuna katılmadığı gibi yemekte yemedi. Ben kahvaltısını güzel yaptırıp gönderiyordum. Daha sonra koşa koşa servise binmeye başladı. Sosyal ve konuşma sorunumuz vardı hepsi 4 ayda bitti çok şükür. Şimdi 4 yaş anaokuluna gönderiyorum sabah 8 öğlen 12.30 arası. Uyum haftasında bile beklemedim çok fazla. Öyle severek gidiyor okula ve çok faydasını gördüm. Sakın vazgeçmeyin derim. Ama şunu belirtmek isterim özel kreşinde pek çok şey eksik geliyor insana. Bende çok pimpirik yapmıştım ve 4 ay dayanabildim aldım çocuğu. Şimdi bağımsız anaokuluna gönderiyorum acayip memnunum.

Benzer sıkıntıları biz de yaşıyoruz. Kreşe başlama sebebi de bu. Asla yaşıtları ile sosyalleşmiyor, oyun kurmuyor ve oyuna dahil olmuyor. Şayet sakin bir ortamda ondan bir iki yaş büyük bir çocuk yönlendirir ve özel olarak ilgilenir ise oynuyor. Ancak kendi başına dahil olmak istemiyor. Benim için kreşin gerçek manada ile yaradığının göstergesi, oğlumun herhangi bir çocuktan bahsetmesi :) "muratla oynadık" "Ayşe ile yemek yedik" gibi. Benim sıpa sadece dayı, hala, anneanne, vs der. Önceki

Bir pedagog "anne ayrılmayı başarabilir ise, çocuk zaten ayrılır" diyor. Sorun bende bu anlamda. Ayrılamıyorum.

Oglunuzun iletişim bozukluğu ne seviye de bilmiyorum hiperaktivite durumu hangi aşamada bilmiyorum ama bildiğim bir şey varsa o da gunumuzde cocukların uzerıne o kadar dusuyoruz ki - buna ben de dahil- saglıklı cocuklarımıza bile bir tanı uydurtuyoruz. Eskiden yaramaz afacan denilen cocuklara şimdi hiperaktif diyip ilac baslıyorlar. Belki cocugunuzun mizacı sosyal olmaya yatkın değil erken yaşta aglaya aglaya okula yollayarak onu sosyallestiremezsiniz ki ancak caresizlestirebilirsiniz. Çresizlikten annem nasılsa gelmeyecek diye dusunerek iki cocukla oyun oynayınca cocuk sosyal mi olacak. Maddi sıkıntılardan dolayı calismak zorunda olan ve bu yuzden cocugunu krese vermesi gereken annelere sozum yok tabi

idrak, 3 yaşında, anneden hiç ayrılmamış, üstelik hiperaktivite şüphesi ve sosyal iletişim bozukluğu olan bir çocuktan bahsediyoruz, evet ağlayan evladını bırakmak, aç kaldı mı, benden sonra ağladı mı gibi endişeler duymak normal ama bu yaşta bir çocuğun okulun ilk gününden itibaren güle oynaya seni bırakmasını bekleyemeyiz, sosyalleşmesi, diğer çocuklarla uyumu yakalaması biraz zaman alır, ağlamaları en azından ilk 1 aylık süreçte normal, kaldı ki oğlun sosyal iletişim bozukluğu olan bir çocuk, 3 yaş grubu çocukların okula adapte olması, anne diye ağlamayı bırakmaları zaman alırken, senin çocuğun için bu süre biraz daha uzun olabilir, bence ekstrem bir durum olmadıkça okuldan almayı düşünmemelisin ve ağlasa da dişini sıkmalısın, okula göndermeye devam etmelisin bence, okulun eksikleri olabilir ama şu anda zaten mühim olan çocuğunun okula alışması, ağlama krizlerinin sona ermesi ve arkadaşlarıyla ufak ufak iletişime geçmesi, oğlun uyum sağladıkça öğretmeni adım adım gerekenleri yapacaktır diye düşünüyorum.

Gelişmeden kastım daha az ağlaması. Lakin hala sınıfla uyum içerisinde hareket etmiyor. Tamam bu beklediğim bir durumdu ama ne bileyim keşke sarılıp ağlamasa :/

Oryantasyon sureci dediğin şey çocuğun okula alışması olmalı. Burada sen düzeni oturmamış bir okuldan bahsediyorsun... bana da güven vermezdi böylesi. Açlıktan Ölmez merak etme. En son takılacağın konu o olsun evde güzelce yapsın kahvaltısını, okul çıkış saatine göre sevdiği olunca yer, olmazsa da evde yer. Dünyanın sonu değil. Zamanla arkadaşlarına da bakıp alışacaktır zaten merak etme. Son soruya gelince, okul konusunda biraz farklı da düşündüğüm için sanırım bu yolu seçmezdim senin yerinde olsam. Anneli oyun grubu ile başlardım. Çocukların o tedirgin tavırları hoşuma gitmiyor, ben böyle hissediyorsam o fazlasını hissediyor diye düşünüyorum. Hareket merkezleri falan var çocuklar için. Ben 2 Yaşında oğlumu götürmeye başladım. Haftada 2 gün gidiyorduk. 2 yaş grubu biraz hafif gelince ona 3-5 yaş grubunu denedik. Ve daha çok zevk aldı. 4. Yada 5. Gidişimizde bana sen git demeye başladı :) Gördüğü bir yerden izliyordum önceleri, sonra onu bırakıp işlerimi halletmeye başladım. Böyle bir süreç daha doğru geldi. Tabi işin uzmanı sensin :)

Mesela oğlum duvardaki kağıtları sökmüş sıkıldığı için. Bu şekilde dikkat çekmek istemiş. Ne tepki verdiniz peki dedim. Dinlemeyince bıraktık artık söktü dedi. Özür diliyorum ama yanlış yapmışsınız dedim. Oğlum gayet kuralları dinleyebilecek bir çocuk. İnadı kırılırsa, gerçekten mantıklı bir açıklama duyarsa dinler dedim. Fiziki müdahaleden ve yapma etme denilmesinden haz etmez ve devam eder dedim. Evet sabır ve zaman lazım ama "bak bunlar arkadaşlarının yaptığı resimler. Bunları sökersen üzülürler. Ve başkalarının eşyalarını yırtamazsın" derseniz, dinler dedim. Müdür ısrarla oğlumun bir sorunu olduğunu vurgulamaya çalışıyor. Ve açıkçası çok fazla Uğraşamıyoruz demeye getiriyor. Ben de "ben zaten oğlumun bir sorunu olduğu için buraya getirdim. İnkar ettiğim bir durum yok. Siz başka başka sorunlardan bahsediyor iseniz hayır yok. Defalarca uzmana gittik. Açıkça söylüyorum sosyal iletişim sorunu ve hiperaktivite şüphesi var. Durum bu" dedim. Hem çok sert çıkmamaya orta yol bulmaya çalışıyorum, hem oğlumu ve kendimi düşünerek hareket etmeye çalışıyorum. Ne zormuş bu annelik arkadaş ya.

ben küçükken benden ne beklendigini anlardim mesela. cok kucuktum ama sir tutardim iki uc yasindan bahsediyorum. biri bana boyle okul cok guzel falan diye anlatsa okul ne kadar guzel diye dusunmezdim. bana niye bunu anlatiyo dusunurdum, hatta ayrilmak istemedigim annem dese okula gidiyim diye anlatiyoyu anlardim. arkadasim olsun diye cocuklarin arasina da hic karismadim kucukken, ayrik otu gibi tek takilirdim. cocuklar gelir benimle oynardi. iletisime gecsem de adam secerdim bacak kadar boyumla. oglunuz okula alışır elbette, ama sosyallesmek olcu olarak var midir bilmiyorum. mesela ona uc arkadas yeterken sadece uc arkdasi var der misiniz yemek seciyosa eve kosarak yemek yedirmek icin ugrastiginizi anlayip uzun sure yememeye de devam edebilir bence. az daha bekler annemin sevdigim yemegi yedirmesini beklerdim ben olsam. ki cocuklarin asla hayir demeyecegi seyleri inattan yemezdim, tadina bakmayi birakin gozumun ucuyla bile bakmazdim. enistem dondurma aldi mesela oglunuzdan az daha buyuktum hatırlıyorum. sirf dondurmayı o aldi diye yemedim cope attilar her yere eridi akti cunku ben inatci zor bi cocuktum fazlasiyla. istersem yapardim istemezsem dunya yansa umrum olmazdi siz biraz daha kararli sakin olun, panik oldugunuz vicdan yaptiginiz vs anliyodur kesin

Ilk cocugumda bende noldu ne bitti diye agliyodum nerdeyse evde:)) biz evde kendimizi yerken emin ol onlar susup oyuna daliyolar:)) tecrube ettim onayladim bu isler boyle isliyo. 2. Sini hic dusunmemistim.. bunyem alismis ellaam:)) kiz biraz buyusun onunda gitmesini 4 gozle bekliyorum. Iyi geliyor cocuklara F fozgeb

Merhaba hanımlar. Şu anda evdeki koltukta oturmuş, oğlunu ülke sınırına savaşmaya göndermiş anne hisleri ile ağlamaktayım. Iki alt sokakta kreşte kendisi. Oğlum, hiperaktivite şüphesi-sosyal iletişim bozukluğu teşhisi ile birlikte pedagog önerisiyle üç gün kreşe başladı. İlk bir hafta hep yanında durdum. İkinci hafta en fazla yarım saat okul dışına çıktım. Kademeli olarak saati arttırarak ikinci haftanın sonunda bir buçuk saat bıraktım. Üçüncü hafta yani bu hafta en fazla dört buçuk saat olmak üzere okuldan ayrıldım. Bugün bu haftanın son kreş günü ve yine "anneeeaaağğ" diyerek koala gibi yapıştı boynuma. Asla bırakıp kaçmadım. Ağlasa da "benim bir süreliğine gitmem gerek. Yemeğini yedikten sonra alacağım seni" diyerek çıktım. Öğretmenlerin dediğine göre ben çıktıktan hemen sonra susuyormuş ki merdivenden inerken ağlamayı bırakmıştı. Ancak onu almaya gittiğimde "okul bitti okul bitti" diyor sürekli. Mutsuz görünmüyor ama endişeli... Okulla ilgili aklıma takılan bazı şeyler de var. Kurum, oğlumun öğretmeni ile anlaşamadıkları için başka bir öğretmen arayışına girdi. Oğlum şu an diğer sınıfın öğretmeni ile birlikte. Oryantasyon döneminde zaten çok beklentim yok ama bir kaos ortamı mevcut. Öğretmen yok, belirli bir sınıfı yok. Müdür henüz kayıt dosyası hazırlamadı. Mıy mıy haldeler. Benim mesleğim olması dolayısıyla mı bu kadar takıntılıyım yoksa henüz erken mi beklentilerim için? Zaten bir türlü alışamadım veli tarafında olmaya. Öğretmen gözüyle bakınca bir sürü eksik görüyorum kurumda da, eğitim ortamında da. Aranızda veli varsa beni bilgilendirin lütfen. Bir ay beklemeli miyim oryantasyon süreci diyerek. Yoksa "yav nerede kayıt dosyası, hani günlük rapor, siz ne ayaksınız olum" diye gıcık veli kategorisine dahil olayım mı? Bir de benim sıpa çok fazla yemek seçer. Bütün gün aç kalabilir yiyebileceği bir şey yoksa. Okuldan alınca mama mama diyor eve nasıl koşup yediriyorum anlatamam. Sanırsın çocuk kıtlık zamanlarından çıkmış. Bu duruma ayrıca üzülüyorum. Son olarak ben çok tedirginim yahu. Evet pedagog önerisi ile götürüyorum oğlumu kreşe. Ama onu ağlayarak mutsuz görünce içim acıyor. Her an göndermekten vazgeçebilirim gibi. Daha üç yaşında, kendini çok net ifade edemiyor. Zaten gönderme sebebim sosyal iletişim eksikliğiydi. E bakıyorum hala bir iletişim çabası yok oğlumda. Öyle takılıyor kendi halinde. Lütfen analık duygularımı törpüleyecek bir şeyler söyleyin bana. Her şey iyi olacak, alışacak değil mi. Ağlamıyorum, ev tozlanmış :/

Kayıt dosyası öğrencinin kaydı yapılırken hazırlanır. Allah muhafaza oğlunuzla veya diğer çocuklarla ilgili acil bir durum oluşsa ve size ulaşamasalar diğer ebeveyne veya 3. Yakın şahsa nasıl ulaşmayı düşünüyorlar? Çok acemice buldum idarenin tavrını. Ayrıca veli ile konuşurken odadan çıkıp gidilmez acil bir durum varsa bile bilgi verilip müsade istenir bu basit bir görgü kuralıdır. dipsiz

Bırakmak deyince bende kızımı bırakıyorum ve 6 aylık daha anne olmak ne zormuş. Bugün görüntülü konuşurken ağladı karşımda canımdan can koptu. Sizi anlıyorum. Fakat oğlan büyükbalılır bence biraz deneyin. Olmazsa içiniz rahat etmezse gitmez

Dün kurum yöneticisi ile konuşurken çok gerildim. O yüzden biraz zaman geçmesini bekliyorum sakin konuşabilmek adına. Bir ev sahibi ya da kurum sahibi biri ile konuşurken, her ne şart olursa olsun konuşma ortasında odadan ilk olarak çıkmamalı. Bu hem medeniyet göstergesidir, hem de nezaket kuralıdır. Önce misafir olan çıkar. Çok afedersiniz kadın totosunu dönüp çıktı odadan. Ben de "işiniz vardır anlarım da, ya bana bir açıklama yapın çıkmadan ya da bir zahmet benim çıkmamı bekleyin." deyip çıktım. Bu gerginliğin ardından biraz zaman geçsin istedim.

Yetemiyor diye bakmamali, bir yetiskin zaten ne yaparsa yapsin bir cocugun oyun ihtiyacini karsilayamaz. Yemeden icmeden 24 saat araliksiz oyun oynayabilen bir canlidan bahsediyoruz yahu, annelere haksizlik etmeyelim bir de oglum konusmuyor vs yazmissin, benim oglumda gozlemledigim yetiskinlerle iletisim kurma konusunda hic hevesli olmadigi, ornegin okula alisma doneminde de en son artik mecburen alistigi kisi her zaman ogretmeni olmustur, o yuzden ogretmen cocuk iliskisine bence cok takilma, cocuklar arasindaki iliski daha cok sey ogretecek.

TV tablet konusunda çok katıyım. Asla izin vermem kurumda TV izlemesine. Ben evde izletmiyorum, sosyalleşsin diye gönderdiğim okulda asla izleyemez. Neyse ki o konuda benimle aynı fikirdeler.

Benimki 1 ayın sonunda alıştı aynen kademeli bıraktım ama tüm gün durmuyor 3 ten sonra alıyorum

bebeklikten cikan her insanin sosyallesmesi bir gereksinimdir zaten. Kres elbette tek cozum degil, ayni yas grubunda komsusu, akrabasi, arkadasi olanlar da onlarla gorusturerek bu gereksinimi giderirler. ancak bazilarimizin boyle bir sansi olamayabiliyor, bu durumda da kres gayet guzel bir alternatif olmus oluyor.

benim oğlumda iki ay boyunca bağırarak ağlıyordu her servise verdiğimizde ortalığı birbirine katıyordu herkes bize acıyan gözlerle bakıyordu ama öğretmenimiz sağolsun bu 2 ay boyunca sürekli gün içinde video ve resimlerini gönderiyordu bana okulda mutlu olduğuna dair içimde rahatlıyordu şimdi ise haftasonu bile kreşe gitmek istiyo :)

Ben de eminim kuzum oğluna da hiç haksızlık etme her çocuğun enerjisi-dünyayı algılama biçimi ve bundaki heyecanı/çabuk keşfedip sıkılabilme vakti aynı değil, kardeşimin önüne bi Barbie koysan saatlerce onla kırıp dökmeden oynayabilen bi çocuktu, ben ise Barbienin canını okuyup 3. sayfa haberine çıkaracak cinsten bi çocuk. Huysuz çocuğun tekiydim; 5 senede öğretmenim sabırla işledi kazandı. Emek gerektiğini ve öğretmenliğin bu olduğunu biliyorum . Sen, sana en uygununu konuş; sınıf hocalarını özel bir konuşma ile "Anlıyorum" diyerekten ne bileyim, şöyle yarı duygusal yarı öğretmen ağırlığınla ve -Size güveniyorum, işbirliği içinde olalım- ara gazı da çekerekten tavlasan? Ben senin de kendini rahat hissedebileceğin minimum bir saat diliminde ısrarcı olman gerektiğini düşünüyorum. 9-12.30 bence de ideal.

Çok haklısınız. onceden cikmasi çok gorgusuz, ergen, kaba, nezaketsizce.

Bir ay süre biçtim kendime de oğluma da. Kurumda herhangi bir ilerleme olmazsa, oğlum bir ayın sonunda ki başladığı tarihten itibaren iki ay olacak. Zerre kadar ilerleme kaydetmezse o zaman oyun gruplarını düşüneceğim otobüse binecek olsak da. Idrakyollariiltihabi

Yokuspokus a katılıyorum. Müdür bunu neye istinaden söylüyor? Çünkü çocuğunuz diğer çocuklara nazaran daha aktif ve sıkılması normal. Evde ve annesinde bulduğu çılgınlık seviyesini okulda bulamaz, izin vermezler. Çocuk sıkılıyor derken müdürün kastettiği tam olarak ne? Sorun mu çıkarıyor, diğer çocukların dikkatini mi dağıtıyor? 3 saat ile 4 saat kalması arasında çok fark olacağını sanmıyorum. Sonuçta okula her huydan çocuk kabul ediliyor. Öğretmenler çocuğun okula ve okul kurallarına uyumuna yardımcı olmak zorunda değil mi? 5 gün 3 saat konusunda da aynı sorun devam ederse müdür size nasıl bir teklifle gelecek? Bence önce doktorunuza danışın. Sonra oğlunuzla konuşun okula uyum sağlama konusunda. Doktorunuzun önerisine göre ya böyle devam edin ya da haftada 3 gün 3 saat devam edin. Size de dinlenme zamanı kalmalı ki çocuğunuza veriminiz olsun.

Ekolali değil benim oğlandaki durum. Daha çok tutturma şeklinde oluyor. Takıntı dedi pedagog bu duruma. Ses tekrarı şeklinde değil yani. Bilinçli bir şekilde takıntı haline getiriyor bazı mevzuları. Atipik otizm değil. İki uzman da olmadığını söyledi. Sadece götürdüğüm son uzman,"ilk seansta çok arada kalmıştım. Belirtileri Atipik otizme uymuyor olsa da, bazı davranışları var bu teşhise uyan. Ancak kesinlikle otizm diyemeyiz" dedi. Fazlasıyla takıntılı bir çocuk diye de ekledi. Sosyal iletişim bozukluğu teşhisi var sadece. Bunda, doğduğundan beri sadece benimle olmasının da etkisi büyük. Ailem çok uzakta. İlk iki yıl tüm akrabalardan uzaktık bütün günü sadece benimle geçirirdi. Evlenip uzak bir yere geldiğim için, kendi çevrem de yoktu. Son bir yıldır eşimin ailesi ile aynı apartmandayım ki bu bile çok fark etti. Oğlum daha aktif iletişim kurmaya başladı. Pedagogun dediğine göre geçici bir durum. Kreş önerdi daha hızlı ilerlemek adına. Umutla beklemekteyim :) size de kolaylıklar diliyorum. İnşallah ilerleme kaydedersiniz.

Okulun karşısında kış günü az beklemedim bende 2.5 yasında gönderdim konuşmuyordu açılsın diye kavuştuğumuzda filmimiz çekilirdi okul 1. Sınıf olmasına rağmen parmaklıklar daki tozlardan tut bütün öğretmenlerin diksiyonu giyinişi bile çirkin geliyordu aslında bahane arıyordum göndermemek için 3 ay gitti konuşmayı öğrendi son zamanlarda kapıda değilde yakında bir yerlerde kafelere gidip beklemeye başladım şimdimi hala sık eleyip öyle gönderiyorum ama kapıda beklemiyorum eve geliyorum servislere güvenmediğim için kendim alıyorum eve sokup kapıyı kitleyince huzurla Doluyorum.. ama zamanla azalıyor alışıyor insan sabret alışmak için ikinizede fırsat ver derim

hayırlısı olsun bakalım.. çocuklar iyi hoşlar ama insanın ömründen ömür götürüyorlar. Önceki

Evde sarıp sarmalarım. Beraber deliririz ne güzel :) bak bugün evde. Bir saattir balkonda oynayacağım diye tutturdu. Yağmur yağıyor, hava buz gibi. İzin vermedim diye kolumu ısırdı. Bakalım günü nasıl bitireceğiz.

Eger guvendeyse, sevgi dolu ve merhametlilerse gerisini umursama daha 3 yasinda, bosver egitimini, seneye gonlune gore bir yere verirsin

bunu bizim pedagogumuz da demisti, okuldan eve geldiginsa biraz yanliz birakin, hani ozledik falan diye ilgiye bogmayin demisti. Okulda surekli birilerine uymak zorunda oldugu ve hic yanliz olmadigi icin yanliz kalmaya da ihtiyac duyuyormus. Hakikaten de kresten gelip odasina gecer bir yarim saat kendi kendine oynar sonra gelir bize sirnasirdi hadi oynayak diye

süper bu olayı avantaja çevir ve yemediği ne yemek varsa ona alıştır bu arada,

Nasıl yani üçüncü çocuk yolda mı :) hem de hareketli çocuk ve kardeşi varken. Tebrik ediyorum gerçekten :) yardımcın var değil mi evde. Bence vardır, olmalı. Benim sıpa işitsel değil, görsel alana ilgili. Sesli kitaplar aldım asla dinlemek istemedi. Ama bugün kitap sayfalarındaki numaralara takıldı. Sayfa numarasının aynısı olan butonlar var. Basınca hikaye okuyor. Onları eşleştirmek hoşuna gitti epey oyalandı. Ya düşün ki küçük kurbağa şarkısını ezbere biliyor ama makamı ile okumaktan sıkıldığı için hızlı hızlı tekerleme gibi okuyor. Sabredemiyor uzun uzun söylemeye :) Idrakyollariiltihabi

Olsam olurmuş da hayırlısı demek böyleymiş :) .. Bir iki yılgın tiple de karşılaştın diye ümitsizliğe kapılma, çocuğun hakkında doktorunun dediği ve senin düşündüğün daha öncelikli ve tek kreş de orası değil neticede. Hiç mi idealisti yok aralarında, kaç okul öncesi öğretmen var orada? Bana halledilemez bir şey gibi gelmiyor, bastırırsan olur gibi düşünüyorum. Daha dün bir bugün iki, bir ay bile dolmamış.

İşte sorun da o. Beni diğer veliler gibi görmemeleri :) zira ilk etapta bir iş teklifi yaptı kurum bana. Ben oğlumla şu aşamada aynı kurumda olmamın onun için iyi olmayacağını ve beş tam gün gitmesinin uygun olmadığını düşünerek reddettim. Sonrasında da anlam veremediğim bir tavırla karşılaştım. Ya da önyargılıyım bu konuda bilmiyorum. Ben çalışırken öğretmen velilerden haz etmezdik mesela. Fazla müdahaleci ve "ben sizden iyi bilirim" tavrına sahip olurlardı. Dolayısıyla benim yönelttiğim sorular bile garip karşılanıyor. Özenle belirttim "ben sadece veliyim ve her veli kadar endişelerim var" diye. Az evvel müdürü aradım. Sizinle oğlumu alırken konuşmak istediğim birkaç husus var diyerek. Özellikle üç hafta olduğu halde hala kayıt dosyasının hazırlanmamış olması beni rahatsız ediyor dedim. En basiti acil bir durum olsa bana ulaşamamanız durumunda elinizde bir adres ya da farklı bir telefon yok. Ve nedense ssdcee ben kaygılıyım bu hususta dedim. Geldiğiniz zaman konuşalım dedi kapattı. Boğacağım kadını o olacak.

Üç yaş cocukları kreşe gidiyor bi şeyler cok garip ya. yenı dunya duzenınden sıyrılıp resme uzaktan bakınca sankı bazı seyler ınsanlara geteksınımmıs gibi kaktirilmaya calısılıyor.

Ben yeşil mercimek yemeği nasıl yapılır bilmezdim, kızım okuldan gelip anne yeşil mercimek yedim okulda çok güzeldi sende yapsana diyene kadar. Şimdi haftada 1 muhakkak pişiriyorum ona, bayıla bayıla yiyor. Etli kuru fasulye vs yemezdi, şimdi gayet etiyle falan yiyor. Pizza bile sevmezdi bu çocuk, hamburger, köfte vs asla yemezdi ki çocuklar sever genelde. tatile giderdik açık büfede onca yemek varken, birini merak edip tadına bakmaz pilav makarna ister onu yerdi düşün o derece. Şimdi evde de daha önce yemediği birşey yapmışsam tadına bakıyor. İnan bana abartmıyorum, böyle bir çocuktu. Şimdi pilav makarna yer, iki gün sonra sıkılıp yemeklerin tadına bakmaya başlar. Sevdiklerini yer. Üzülme pilav makarna ekmek yedi diye, eve aç geliyormuş, değerlendir fırsatı yemesini istediğin ne varsa pişir yedir, dengelemiş olursun. Çok rahatsız hissedersen, vitagil vb şuruplar var, onlardan içir günde 1 ölçek, hem kışın kolay hastalanmaz, hemde beslenmesi eksik kalsada takviye etmiş olursun. Kızim 6 yaşında kışın hala kullanırım ben dönem dönem.

bizim ki benimle işe gelmek istiyor. yani gezmek sürekli gezmek istiyor.. Çocuklar öyle eve geliyor ananeye gitmek istiyor. Ananeye gidiyor eve gelmek istiyor. Hep olmayanı örnek veriyorlar. Çok zekiler. Chocolita

Ablam öğlen uykusu olmazsa benim oğlan daha da çıldırıyor. Erken kalkıyor çünkü sabah. O yüzden öğleden sonra verirsem bana göre oldukça iyi iken oğluma uymuyor. Sadece kendimi düşünecek olsam, tüm zaman bana kalır çünkü sabahtan işlerim bitmiş olur. Lakin birkaç denemede anladım ki oğlum öğlen uyumazsa adeta canavara dönüşüyor. Çünkü geç yatıp erken kalkıyor. E öğleden sonra okuldan gelip uyutsam bu sefer de saat çok geç oluyor gece uyumak bilmiyor. Evet müdürün yaklaşımı çok itici. Çözüm bulmaktan ziyade biz daha az bakalım derdinde. Bana "böyle deneyelim ileride duruma göre şekillendiririz" dese yine anlarım. Bana direkt biz ona zaman Ayıramıyoruz özel ilgi lazım diyor. Yani buna getiriyor lafı.

Sonuna kadar katılıyorum her cümlene. Öğretmenlik, yan gelip yatma yeri değildir diye de ekleme yapayım :)) Konuştum müdürle. Ben oğlum için, o daha sosyal bir çocuk olsun diye iş hayatına geri dönmedim. Elimden geleni yapıyorum. Bir pedagog arkadaşıma sürekli danışıyorum bir çocuk psikoloğuna da rutin kontrole gidiyorum. Onların yönlendirmeleri ve annelik içgüdülerimle hareket ediyorum. Beş gün gelmesi, belli bir rutine alışmaso ve düzen için mantıklı bir değişim. Ancak iki-iki buçuk saat gelmesi kısmını kabul etmiyorum. Beş yarım gün gelmesini istiyorum dedim. "ama sıkılıyor" dedi. Ben de, benim çocuğumun sorunu bu zaten. Her şeyden özellikle kural ve düzenden sıkılıyor başına buyruk olmak istiyor. Kimseyle mecbur kalmadıkça iletişim kurmak istemiyor vs dedim. Bunları gözlemleyip, problemin çözülmesine yardımcı olmak da sizin göreviniz. Şayet biz bunu yapamayız diyorsanız ben başka seçenekleri düşüneyim dedim. İki taraf da yıpranmasın dedim. "oğlunuzun tam teşhisi ne" dedi. Daha önce de belirttim sadece sosyal iletişim bozukluğu var. Gelişimi ile alakalı i, zekasıyla alakalı herhangi bir sorunu yok dedim. Yani herhangi bir anaokulunda profesyonel bir eğitimci ile çözülebilecek bir sorun dedim. Tamam o zaman siz nasıl isterseniz öyle ilerleyelim dedi. Son durum bu :)

Akşam eve gelmek istememesi :) okuldaki arkadaşlarından öğretmenlerinden iyi bahsetmesi. Bazen bir şey anlatmaz ama yüzünden anlarım canımı sıkkın mutlu mu diye.

Hocam bence kendi öğretmeniniz gelene kadar bekleyin eğer içinize sinerse ve çocuğunuz o sırada sınıfta bi kişiyle dahi yakinlik sağlarsa devam edin ama zorlamayın ben çocukların yıpranmasindan yana değilim üzerlerinde psikolojik etki bırakacak bisey olmasın hele ki zorunlu değil ise sadece değişik bi arkadaş ortamı sosyallik ve eğlenmesini istiyorsan ayrıca biz hemen velinin bilgilerini alır dosyayı hazırlarız o konu da çok önemli olmadı cevrede başka okullara da bakın derim

Umarim oyun gruplarına gerek kalmadan halledersin idrakyollariiltihabi. . Gerçekten zorlu bir süreçten geçiyorsun. kolaylıklar diliyorum, umarım çabucak atlatırsınız bu sıkıntılı dönemleri.

Ah keşke güçlü olsam. İnsanlara güçlüyüm, kendime karşı minik ürkek bir kedi yavrusuyum shsjjs. Teşekkür ederim :)

Çok araştırdım şu an için bütçeme en uygun yer burası olduğu için btşaz mecburiyet oldu. Bir okulla görüşmüştüm çok beğendim her yönden. Lakin öyle bir rakam verdiler ki, versem halıları kemirmek zorunda kalacaktık gıda niyetine. Bugün hala araştırıyorum oyun gruplarını. Hani olur da kreş aynı lakayt tavrına devam ederse, otobüse binip gitmek pahasına oyun gruplarına gideriz diye düşündüm. En azından öğlen gider kapıda beklerim. Tabi bu b planı. İnşallah buna gerek kalmaz. Idrakyollariiltihabi

Bence biraz beklemelisin uyum süreci için. . Daha çok yeni tüm hafta gitmiyor zaten. Ve sen de soyluyorsun ilk zaman gore gelisme kaydetmissiniz.. Biraz sabırli olmak lazım onun iyiligi için.

:) zaten eve geldikten bir süre sonra "yok yok ben beş gün vereyim bunu okula" demeye başlıyorum. Yokluğunda bastırıyor analık duyguları :)

Benim kızım 3.5 yaşında. O da yeni başladı kreşe. Gönderdiğim kreş yeni açılmıştı ve doğal olarak gelen çocukların hepsi yeniydi. İlk günler çok ağlayanlar oldu. Kızım bile etkilenmiş. Ama şu an 4. haftanın içindeyiz. Ağlayan yok. Bazı şeyler daha oturmadı. Mesela diş fırçası istediler ama henüz fırçalamaya başlamamışlar. İletişim defterleri bu hafta verilmeye başladı. Çocukların kıyafetleri karışıyor. Daha ilk haftadan 2 öğretmen değişti. Bu hafta yardımcı teyze de değişmiş. Zamanla oturur düşüncesiyle sesimi çıkarmıyorum ama mırın kırın edenler var. Bence siz de bir süre daha gözlemleyin. Eminim ki oğlunuza iyi gelecek. Kayıt dosyası için baskı yapın. Tel numaraları olsun. Çocuğun bir hastalığı, alerjisi var mı bilinsin.

İnşallah ya, görürüm o günleri tez vakitte. Ben hiç ağlamazdım, okulu da pek severdim. O yüzden kendimden yola çıkarak bir şey diyemiyorum :) evde çok sıkıldığımı ve okula koşa koşa gittiğimi hatırlıyorum net olarak :)

Estağfurullah ne sabote etmesi efem :) kadın analar olarak fikir alışverişi yapıyoruz. Mutlaka spora göndereceğim zaten de en azından bir sene daha geçsin en azından bezden kurtulalım diye beklemekteyim :)

o zaman onerilen cozum pek uygun degil gibi, yerinde olsam 5 tam yarim-gun yaparim :)) gunde 4 saat seklinde. bir de haftada 3 gun falan deyince bana sanki alismasi daha zor olurmus gibi geliyor. bugun var yarin yok falan, cocuga anlatmasi daha zor gibi. bir de tabi cocuk alistikan sonra diger gunler de arkadasli aktivite isticek. ben 5 yasindaki sipaya haftaici haftasonu farkini idrak ettirmede sorun yasiyorum valla :) haftanin 5 gunu okula gidiyor, ustune de haftasonu park bahce gezmek istiyor Idrakyollariiltihabi

Ben oğlumu çok fazla gözlemliyorum. Keşke dediğiniz gibi yemek seçme ilemalakalı bir inat olsa. Gerçekten yemiyor. Iki ayda oldukça kilo verdi saldığım bir zamanda. Kendime bir ay süre tanıdım. Kurumun durumu ya da oğlumda ufacık bir değişim olmazsa başka yollar deneyeceğim. . push ; Idrakyollariiltihabi

Bir de muhtemelen bende söylerdim ama keşke çocuğa koyulu bir tanı olduğundan bahsetmeseydin... çocuğu etiketlemeye meraklı oluyorlar nedense. Şimdi her şeyde bunun üzerinden yürüyecekler... Kuzenimin çocuğu hiperaktif idi, okul hayatı boyunca çocuğun etrafında olan her türlü sorunu ondan bildiler. Şimdi 16 yaşında, bir kısmını kendi yapmadığını; sürekli suçlandıgını, ailesinin ona güvenmemiş olmasını problem eder oldu... bazen çocuğum hareketli, biraz yaramaz, biraz yabani gibi teşhis yerine başka kelimelerdeki anlatıp geçiştirmek gerekiyor sanırım... Normalde doğru bulmasam da, çocuğun orada oldugunsure boyunca üzerinde bir etiket olmasından iyidir diye düşünüyorum...

Ablam çok üzülüyorum oğluma ya. Bilsem ki, öğretmenine yakınlık hissedecek ve sevecek, inan hiç aklım kalmayacak bırakırken. Ama nasıl anlatsam, oğlum aynı bana benziyor bu konuda. Pek mesafeli. İhtiyaç duymadıkça iletişim kurmuyor. Hani utangaçlıktan da değil. Kendi aleminde yaşıyor çocuk. Bak bugün bir videoda, birkaç saniyeliğine araba çekici gördü. Koşarak çıktı odadan. "nerde nerede" deyip duruyor. Anlamadım ben de. Meğer aynısından oyuncağı varmış. Buldu getirdi. Bu örneği şu yüzden verdim. Asla açıkça anlatmaz derdini. Hemen eyleme geçer ve olur da anlaşılmaz ise öfkelenir. Asla sabredemiyor, bekleyemiyor. Ben sabrı öğretmediğim için değil, kıpır kıpır çocuk. Korkum, onun bu heyecanla derdini anlatma durumuna anlayış gösteremez ise öğretmeni, daha da öfkelenecek daha da içine kapanacak gibi geliyor. Lütfen ilgili ve merhametli bir öğretmeni olsun ya, lütfen çünkü :)

İnanın öğretmenlik etki etmiyor annelik karşısında. Yani en azından ben profesyonel yakşaşamıyorum duruma. Sürekli kendimle çelişiyorum.

Tavsiyem çocuğunuzdan destegi cekmeyin hem küçük hem özel bir durumu var... okul düzene girer illaki ama siz de çocuğunuz için telafisi olan seyleri gormezden gelin ve ogretmeniyle iyi iletişim halinde olun.. daha önce bu tarz bir ogrencisi olmuş bir öğretmen olarak söylüyorum bunu

Benim büyük kızımda 3,5 yaşında, uyum haftasında dibimden ayrılmadı. Yanıma oturtsam hüngür hüngür ağladı. Haftanın son günü öğretmen bizi sınıftan çıkardı, kızımın ağlama sesi alt katta yankılanıyordu. 2. Hafta artık okulda beklemek yasak dediler. 2 gün mızmızlanarak gitti. 3. Gün daha iyi olmaya başladı. Bu hafta okula daha severek gidiyor. Beslenmesini bitirmeye başladı. Okulda yaptıkları aktiviteleri heyecanla anlatıyor. Tabi önceki haftalara göre bu hafta aktivitelerin daha çok olmasının da faydası var. Birde çocukların evde oyun hamuru, çeşit çeşit oyuncak olması, boya kitapları kalemleri olması da sanki uyum sürecini biraz uzatıyor gibi geliyor çünkü anaokulundaki oyuncakların bir albenisi kalmıyor zaten elinin altında her zaman herşey var. Ben evde ki birçok oyuncağı kaldırdım bu sebeple. Siz dirayetli olursanız Emin'im çoçuğunuzun da inadı kırılacak ve gittiği ortama ayak uydurmak zorunda kalacak. Ağlıyor diye şimdi pes edip okuldan alırsanız bu durumu size karşı sürekli koz olarak kullanabilir.

Benim kızım 45 aylıkken kreşe başladı ve bi dönem 8buçuk-12.00 arası gitti bi dönem de 12-16.00 arası, yani her seferinde tam yarım gün ordaydı. Bu okul resmen baştan savma iş yapıyor ve ne kadar az okula gelirse kar sayıyorlar öyle yarım gün mü olur çok saçma.

Kreşe öğretmen olarak başlasanız okul için çok faydalı olur. Sizin gibi titiz bir öğretmen büyük bir şans bence :) tabi oğlunuz için uygun olmayabilir ama. İçinizi ferah tutun inşallah zamanla okula alışıp güven sağlandığında istediğiniz iletişimi kurar yavrunuz

Mecbur kalınca öyle bir alışıyorlar ki. Yaşadım biliyorum, sadece zaman alıyor. Öğretmeni son zamanlarda her yemeğin tadına bakın beğenmezseniz 4 kaşık alıp bırakabilirsiniz diyordu öyle öyle alıştı

su ysinda alismasa okula basladiginda bu problemleri yasayacaksiniz. keske kisa yolu olsa ama yok.

ay masallah koca jimnastik icin 3-3,5 yaşında alan yerler varmis galiba bide takimlarin alt yapi spor okullari falan oluyo. ben bebek ufak diye arastirmadim ama oyle bi yere gondermek isterim mesela fenerbahce gibi artik çocukları mecbur ya eve tikiyoruz ya avm ye ya da el kadar parklara mahkumlar hani dumduz yorulana kadar kosacagi alan yok ki yavrularin, cok üzülüyorum bu duruma konunuzu cok sabote ettim derdimi sıkıştırdım araya kusura bakmayin

Canım bu bir süreç ve sonsuza kadar surmeyecek. Öncelikle çocuğun bu şekilde tepki vermesi son derece normal ve sağlıklı bir durum. İkinizin arasinda güvenli bağlanma olduğunun göstergesi. Eğer ki oğlun sen gittikten sonra da ağlamaya devam etseydi hatta ve hatta sen gelince bile artık sakinleştiremeseydin işte orada sagliksiz bir durum var diyebilirdik. İkincisi evet anne olarak yüreğin sızlıyor anlıyorum ama uzun vadede bu durum onun iyiliği için olacak. Şöyle düşün bebeğin hasta oldu ve doktor iğne verdi sırf bebek ağlamasın diye iğne yaptırmaktan vazgeçer misin? Son olarak içine sinmiyorsa başka kurumları arastir derim ama zaten ilk günler bu sekilde düzensizlikler hemen her yerde oluyor.

sanki kendimi okudum. benim oğlumda kreşi istemiyor. kreşten sonra mama mama diye çıldırıyor. kreş bitti kreş yok diyor istemiyor yani. sabah bırakırken ağlıyor ama benden sonra susuyormuş. sanırım bizimkiler fazla bağımlı canım bize. kreşte yemeklerini veriyorlar ve hocası atıyor video falan çocuk güzel yemek yiyor. tereddütteydim. ama hocası evdeyken sizinleyken istediği gibi davranıyor ama kreşte kurallar olduğu için kimi çocuk bunu istemiyor. yani yemek saati uyku saati gibi. bana mantıklı geldi. çünkü oğlum özgürlüğüne kendi borusunun ötmesine çok düşkün

idrak, 12:30-15:30 olsa daha bir yarım gün olmuyor mu? Saat 10 ila 12:30 arası okul tarafından bakılınca yarım gün mü oluyormuş? Okulun tutumunu sevmedim, senin çocuğun zor bir çocuk olabilir ama onların misyonu en zor çocukları bile sosyalleştirip davranış kazandırmak. Bilmem kaç kişilik sınıfta her bir çocukla birebir ilgilenmek belki kolay değildir, üstelik bu çocuklar küçük yaş grubu ama onlar zaten küçük yaş grubu çocuklar için orada değil mi? Bir öğretmen sınıfına gelen çocuğun davranışlarını gözlemleyip ona nasıl yaklaşması gerektiğini çözmeye çalışmaz mı? Velev ki çocuğun uyum sağlamıyor, zor bir çocuk olduğu için kök söktürüyor, bunu çözmek için bir çocuk psikoloğuyla görüşmeleri, öğretmenin çocuğu kazanmaya çalışması, sana bu çocuğu yarım gün getirin demek yerine, hanımefendi oğlunuz sınıfta uyum sağlamakta zorlanıyor, öğretmenimiz, siz ve psikologla işbirliği yapıp bu durumu çözmeye çalışsak, bir süre oğlunuzu 12:30 15:30 arası alın ki uyum sürecinde çocuk sıkılmasın, sonra duruma göre bu süreyi uzatırız gibi bir konuşma yapılması gerekmez mi? Kimseye işini öğretecek değilim ama kızım da bir okulda yardımcı öğretmen, sınıfta 3 yaş grubu çocuklar da var, dikkat eksikliği olan çocuk da var, uyum sağlamakta zorlanan çocuk da var, bugüne kadar alın bunu götürün dediklerini duymadım, aksine çocukta bir sorun olduğuna kanaat getirmişlerse çocuk psikoloğundan danışmanlık alıyorlar, bilmiyorum ama bence şu süre işini bir daha konuşsan iyi olur gibi, kolaycılığa kaçmasınlar.

Üzülme demeye geldim. İnanki alışıyorlar ki bence kademe kademe alıştırmışsın bu gayet güzel, ilk gün ağlaya ağlaya bırakmamışsın, senin gelip onu alacağından emin şu an. Biraz zaman tanı okula da oğluna da, zamanla daha keyifli gitmeye başlayacaktır muhtemelen. Yemek konusuna da alışıyorlar benim kızımda aşırı yemek seçerdi benim yediremedigim yumurtayı, peyniri bile yiyor okulda şu an. Yemezse atıştıramayacağını biliyor bir sonraki öğüne kadar bu sayede yemeye başladı. Evde tabi onu yemezsen bu var diyip veriyoruz birşeyler ama okulda öyle bir durum yok bunu idrak edince yemeye başlayacak emin ol. Biraz sabret olur mu? Onunda seninde iyiliğiniz için. Sende alışacaksın.

Valla henüz o aşamaya gelmediğimiz için kreşle alakalı yorum yapamıuqcağım. Ama nolur eksik gördüğünğz şeyleri gıcık veli kategorisinin ömde bayrak tutanı olmak pahasına söyleyin. Hepimiz eğitimin evde başladığının farkındayız. Öğretmenlerimize aaygım gerçekten sonsuz. Ama bu işleyişteki eksiklikler aksaklıklar çok sinir bozucu oluyor. Karşısında durun.

Benimki de borusunun ötmesini istiyor işte. Toplulukla aynı anda hareket etmek işine gelmiyor beyefendinin.

Benim oğlum da aglayanlardan. Geçen o girerken ben cikmak uzereydim. Neyse gorup gideyim dedin ki baktim bagiriyor ben sinifa gitmicem annemin yanina gidicem diye. Hay beklemez olaydim. Okul inledi.5 yildir toplasan boyle aglamadi o 10 dk da agladigi kadar. Yine bir arkadaşı var sınıfında annnnnneeeeeeee seni cok özlüyorum gitmeeeeeee diye agladi istisnasiz her gun. Annesi kapida beklerken agladi, cocuk icerde. Bizimki her gun cikista öğretmenine sana küstüm ve yarin gelmiyorum diyip cikiyor ogretmeni sabirla ikna ediyor. Oglum okula baslamadan da ben okulun ilk bir ayini hep zor Geciriyorum. Çünkü yazin bolca zaman geçiriyoruz. Bu sene de üstüne okulda endişelendim vs diyor ama ağlıyorsa bile sinifa girince her sey degisiyor. Biraz da nazlaniyorlar bize. Eger sizin gördüğünüz ciddi problemler yoksa okulda, alışması için zaman taniyin ona. Yeni ortam, bizden ayri kalmaya alisma süreçleri, yeni kurallar.. bambaşka bir dünya onlarin gözünde.. okulda gun icinde nasılmış ogretmenine diyor? Bizimki de cok hareketli ama ben o kadar alışmışım ki normal geliyor. Dikkati cabuk dağılıyor aceleci vs. Ama bir de wc ve yemek saatleri degisince gecikince ojukdan canavar gibi cikiyor. Mutlaka pürüzler olacak zamanla azalmıyorsa tekrar düşünün derim.

Sen öğretmen olsaydın ya keşke :) şu yaklaşım olsa karşımda, orta yolu bulmak çok daha kolay olurdu. Ancak eğitimciler pek meraklı çocuğu yaftalayıp kenara çekilmeye. Yahu ben zaten tüm şefaflığımla sana gelmişim. Benim çocuğum mükemmel, sorun sizde diyen annelerden değilim. Diyorum ki işbirliği yapalım bir çözüm bulalım. Senin derdin de çocuğa daha az bakayım, evine gitsin. Ben zaten çocuğu başımdan atayım derdinde olsam hiçbir şeyi umursamaz veririm. Dinliyorum hak veriyorum. Az önce pedagog arkadaşımla konuştum. Evet tam gün oğluna fazla ama iki buçuk saat de çok az. Otizm olan çocuklar için iki iki buçuk saati uygun görüyoruz. Ancak hiperaktivite ya da sosyal sorun varsa problemin üzerine gidilmeli dedi. Sınıfta bir müddet oturması gerekiğini, sıkılsa da kurallara uyması gerektiğini öğrenmeli dedi. Bunun için de iki buçuk saat yeterli değil dedi. Ben de aynı fikirdeyim.

Birazdan gidip konuşacağım bakalım. Veli toplantısı yapılmadı henüz. Merakla bekliyorum ne zaman yapılacağını. Yemek listesini Ekim ayında vereceklermiş. Ekime kadar sabredeceğim. Bir şey düzelmez ise önce cırlayıp sonra alırım oğlumu mecbur.

Idrakyollariiltihabi Bende aynı sebeplerden 2 yasındaki oglumu kreşe gönderiyorum. Memnun değilim şuan için. Ama doktor devam etsin dediği için elim kolum baglandı. Ne bileyim belki açılır diyoruz.. Sosyal ortam sosyal ortam diyorlar, çocuk orada aynen dediğiniz gibi kendı halinde takılıp geliyor. Aktivite falan yapıyorlar bazen ama benimki onlara uyum saglayamıyor şuan. Bazılarına katılabiliyor. Kağıt veriyorlar karalıyor falan.. Bana kalsa ben çocugu 5 yasına kadar kreşe mreşe göndermezdim. Parklarla çeşitli başka ortamlarla çocuk gruplarıyla 1 saat kadar sosyalleştirmek isterdim. Ben çalışan bir annede değilim. Ev hanımıyım. Eve geliyo yüzünde çizikler var. Hep diyorlar ki çocuktur yapar, çocuktur olur. Geçen çenesinin altında kocaman bir çizik vardı şok olursun. Yine aynı şeyleri söylediler. Nasıl oldu görmemişler, ama çocukmuş olurmuş. Pardon da siz necisiniz o zaman burada? Bostan bekçisi misin sen? Ne halt ediyosun o esnada? Altını değiştirmeyi unutuyolar çocuk pişik olmuş. Çantasına koydugum yiyecegi vermiyorlar 10 kere tembih ettim. Ama hepsi aynı. Bundan önceki yerde aynısıydı. Yani ben çocugumdan bıkmış da bırakmış değilim kreşlere o yüzden zoruma gidiyor. Ben yarın devletin anaokullarına bakıcam. Bir de öyle denicem. Onlar adam gibi maaş alıyorlar devletten belki işlerini daha özenli yapıyorlar. Özeldeki gibi asgari maaş ya da 2.000 gibi maaşlarla çalışmıyorlar. Önyargım vardı artık yok, bir araştırıcam bakalım. Ha bir de geçen oglumun öğretmeni bana diyor ki, oglunuz en ufak şeyde kendini korur gibi elini siper ediyor. Dur korkma diyoruz. Siz şiddet mi uyguluyorsunuz ya da eşiniz mi uyguluyor dedi. Bu gibi cümleleri bu kadar rahat kullanmasına ayrıca şaşırdım. Bir de ben çocugu saglam gönderip çiziklerle geri alıp bunun peşine düşen biri olarak nasıl böyle bir hata aradı bende çok şaşırdım. 2 haftadır böyle yapıyor dedi. Ama evde çocuk gayet iyi. Hiç öyle bir davranışı olmuyor. Ne olduysa orada oldu yani. Kadın kendi kendini ele verdi aslında. Şimdi işleri daha çabuk hızlandırmak istiyorum içime çok pis kurt düşürdü çünkü. Ay bende yerini bulmuşken döktüm içimi hakkını helal et.. Yani sosyalleşsin adı altında katlanıp duruyorum. Yerini daha iyileştirmeye calısıyorum bende. Aman doktor demeye dursun, göndermezsen için içini yiyor bu sefer

o zaman dediginiz gibi devam edeceksiniz, maalesef bazi cocuklar icin yemek ihtiyac bile olmuyo dediginiz de cok mantıklı yuzmeye yollayamaz misiniz kres yerine, onlar da haftada bi kac gun bi kac saat oluyo. grup halinde ogreniyolar falan. enerji de atar hem sizle aktiviteye baslayip zamanla ayrilir da belki ben sizin oğlanın hep cok basarli bi sporcu olacagini düşünüyorum

Canim oglunla göndersen sevdigi yemeklerden filan enazindan arkadaşları yerken oda sevdigi yemegini yerdi ogretmenide ilgilenirdi kiyamam.

Ay ben de butun gün özlemle beklerim. Balkondan servisini gozlerim. Kapidan girdigi andaki suratiyla beraber butun ozlemim gider :) Iyi olucak iyi uzulme yokluguna cabuk alisacaksin :)

Kuruma biraz mecburum maalesef. Çok araştırma yaptım ama fiyatlar çok ucuz. Bu kurum diğerlerine göre nispeten daha uygun diye bunu seçmek zorunda kaldım. Ben oğlum için bir dönem daha çalışmama kararı aldım. Çalışsam başka kurumu tercih ederim tabi ki.

Keşke mümkün olsa böyle bir durum. Çok araştırdım maalesef şimdilik tek tercihimiz bu okul olmak zorunda. Lakin gözüm üstlerinde, gözlemliyorum sürekli. Bir süre biçtim oğluma ve onlara, kötüye giderse ya da hiç gelişme olmazsa zaten alacağım oğlanı.

merhaba:) ben de taze veli olarak dahil olmak istedim konuya. biz de bir gun cok hevesli gidiyoruz bi gun okula gitmekten vazgectm artik lar havada ucusuyor. ogretmenimiz bu konuda cok destek oldu bize. alisabilir vazgecmeyin dedi. oglunuzun okulda da baglanack birine ihtiyaci var ve oyle biri yok suanda anladigim kadariyla. ogretmen degisikligi okul oncesinde cok daha onemli oluyor siz daha iyi bilirsiniz. o yuzden 3 hafta oldu hala alisamadi olarak bakmazdm olaya ben olsam. yemek konusunda bi fikrim yok. benimki de begenmedigi menuyu yemeden geliyo. ama o kadar acliktan bisey olmaz bence. aylik listemizden bakiyorum yemeyecegi bisey varsa hafif bi kahvalti yapiyoruz evde. okula iyice alisinca bunu birakmayi dusunuyorum. ve evraklar kayit vs konusunda cok haklisiniz. ilk hafta kayit belgesi cocugu tanima formlari cocugu okuldan alabilecek 3 kisini numarasi ve hatta fotograflari, ihtiyac listesi, aylik yemek listesi aldik. boyle detaylar guven veriyo gercekten. ben de yerinizde olsam gorusurdum okul idaresiyle. 5 senelik tecrube bu kadarina yetmeli bence. bir de veli toplantisi falan yapmadilar mi? orada da sikayetlerinizi isteklerinizi dinlemelilerdi.

Valla idrak bilemedim ne desem, hocalarıyla da ayrıca konuşmuşsundur; hepsi hemfikir mi? "Biz hakikaten böylesinin daha sağlıklı olacağını düşünüyoruz" göndermesi mi, "Biraz daha uğraşsak aslında uyumu yakalarız da, bizim o kadar uğraşasımız yok" göndermesi mi? Bu kısım net mi? Çocuğunu sen bilirsin zaten, kendin de bir dönem öğretmenlik/eğitmenlik yaptığın için belli bi mukayese durumun olmuştur. Nasıl bi elektrik aldın konuşmalardan? Bunun haricinde ben çocuğun rahatından yanayım bir tık ama hiçbir annenin de delirmesini istemem; o halde daha kötü oluyor her şey . Ne çocuğu ne kendini zorlayabileceğin bir zamanda anlaşsanız? Yani illa 2 buçuk saat midir? Dört buçuk saatten, en azından bi 3 buçuk saate indirerek tek saati kendine kazansan? Haftanın 5 günü değil, dört günü oluverse ve biraz da buradan deneseniz? Neden tam ikisinin ortası olmuyor?

Bizim o kadar uğraşassımız yok fikri hakim aslında. Uğraşmak istemiyorlar pek. Bu yüzden fikrinizi almak istedim. Öğleden sonra gidip konuşacağım. Net bir fikrim olsun istedim. Mesela 9 ile 12.30 arası olmalı sanki. En azından 3 buçuk saat az da olsa kendime vaktim kalır. 2 buçuk saat çok az bir süre. Oğlum evet uyumsuz şu anda. Hak veriyorum bu konuda onlara. Ama şunu kabul etmiyorum. Ben neredeyse engelli sayılabilecek çocuklara eğitim verdim. Ve het çocuğun eğitilebilir olduğunu düşünüyorum. Çocuğu anlamak için zaman ayırmak ve onun dilinden konuşmak gerekir sadece. Bu çabayı sarf etseler, oğlumun normale döneceğine eminim.

Böyle hikayeler duyunca umut doluyorum :) ben de inşallah birkaç ay sonra oğlum çok mutlu, çok faydasını gördüm kreşin yazabilirim. Çok teşekkürler.

Bir yandan haklısınız, öte yandan eskiye nazaran aileler bireysel yaşıyor. Mahalle kültürü, geniş aile gibi kavramlar pek kalmadı. Sokakta büyüyen çocuklardan, arkamızı dönsek çoçuğumuza neler olacak diye endişeli olan duruma geldik. Kreşe kreş olarak degil, paralı mahalle olarak bakarsanız, yeni dünya düzeninin tuzağından ziyade, çocuk için ihtiyaç olduğu konusuna ısınabilirsiniz belki :) Bu sosyal alanı kendi kendinize, aile/komşu ile sağlama ihtimaliniz varsa zaten ben de çok gerekli görmüyorum :)

Hiç merak etmeyin, alışma süresi çocuktan çocuğa değişiyor ama en sonunda alışmış oluyorlar. Bende bahsettiğiniz süreçten yakın zamanda gectim bu hafta daha rahat bıraktım. Sizinde öyle olur okulda mutlu ise sorun yok. İlk 2 hafta çok düzen olmadı kurumda ama bu hafta herşey tıkır tıkır işliyor.

Hangimiz aglamadik ki, oglum iki yasindayken calistigim icin krese basladi, o iceride ben disarida agladim. Bir hafta gibi ben gidince de aglamaya devam etti, sonraki haftalar ben gidince aglamayi birakti. Ilk okulu icin aman sevgi dolu bir yer olsun da egitim onemli degil dedim, cok kotu bir okul degildi ama ne zaman sorsam okula gitmek istemedi. Suan 3 yasinda, birkac hafta once yeni okuluna basladi, bu sefer cok arastirdik ve sanirim dogru bir okul sectik. Ilk gun yine agladi ama ikinci gunden itibaren mutluydu. Kayit yapmamis olmalari dusundurucu, biz resmen kucuk bir kitapcik doldurduk, asi takvimini, en son doktor kontrolu raporuna kadar bircok sey istediler. Hatta kan kursun duzeyi sonucunu istediler, biz de olcturmustuk ama daha sonuc cikmamisti, kac kere hatirlattilar dosyanizda eksik lutfen getirin diye. Benim en cok icimi rahatlatan sey okulun bir aplikasyonunun olmasi, babasi okula birakip okuldan alirken bana da bildirim geliyor, gun icinde kimi zaman 5-6 kimi zaman 2-3 fotografi geliyor, gun sonunda da raporu geliyor, ne yemis ne icmis, kacta yatmis, kacta kalkmis, alti ne zaman degismis ve kim degistirmis, hangi oyunlar/aktiviteler oynanmis. Boyle detayli rapor olunca icin rahatliyor, daha cok sey biliyorum neler yaptigi hakkinda. Siz de biraz daha vakit verin alismasi icin ama kayit gunluk rapor hakkinda okulla konusun.

ay inşallah bizde o duruma geliriz. peki size neden gitmek istemediğini söylüyor muydu? hedef 2016 Hoşgeldin hayatıma yarınım herşeyim Canım

Ben de okuldan gelince seni çok özledim oğlum deyip sarıldım. Yanağımda bir tırmık izi var şu an :)))

Benim kızım da 2,5 yaşında ben işe giderken kıyameti koparıyor ne bulursa yerlere atıyor kapıyı kapatıp aglıyormuş. Sonrasında gün içinde arasam da telefona gelmek istemiyor mutlu mutlu oynuyor.

Benim bir bilgim yok ama çok arkadaşım var. 6 aylıkken,1 yaşındayken çcuklarını kreşe başlatan hemen hepsi şimdi ilkokul, ortaokul öğrencisi. Ağlaması, alışma dönemi normal gibime geldi. Siz de öğretmenmişsiniz, daha iyi bilirsiniz aslında.