yok artık aramam onu. içim öyle bir kırıldı ki. beni benden aldıktan sonra dönmüş dönmemiş çok da önemli değil. teşekkür ederim cevabınız için pitirtay

Senden baska kmse de seni mutlu edemez. Sen kendnde bitireceksn herseyi... İstemek onemliiii... mutlu olacagina inan vee isteee dygnyn

24 yasındayım (bu zamana kadar 2 ılıskım oldu )... cok seyler yasadım, gördüm... Acının kemiklerime kadar işlediğini hissettim... Geceleri kafamı yastıga gömüp, nefesim kesilene kadar ağladığımı bilirim... Secdeye kapanıp, yalvardıgımı bilirim... diyorumya yasım 24 belkı sıze gore kucugum daha tıgnazım. Ama emin olunca çok zor durumlar atlattım... Böyle olmasaydı dedıgım tek sey ; yaşadıgım ıkı ılıskıden ogrenmeseydım bu denli güçlü olmayı... Nasırlaşmayı onlar yuzunden ogrenmeseydım.. duygusuz olmayı daha dogrusu ıcımde yangınlar koparken kendımı telkın etmeyı onların sayesınde ogrenmeseydım... acıların sonucunda degılde yapımda olsaydı... ama şu da var o 2 ınsana gercekten tesekkur edıyorum. Bana güçlü olmayı.. Direnmeyi.. Düşmemeyi... Nasırlaşmayı... Taşlaşmayı ögrettıler... onlar olmasaydı onlar yuzunden bu kadar acı ızdırap dolu seneler gecırmeseydım bu denlı kendımı bulamazdım... gecıyor mu gececek mi dıyorsanız... herşey geçiyor.. aşk bitiyor, sevgi bitiyor, saygı bitiyor bir zaman sonra notrlesıyorsunuz... kalbiniz taş kesiliyor... onceden ona uzulen yada onu dusundugunuzde aglayan onu ozleyen nefesını ozleyen sız bır sure sonra ona karsı hissizleşiyorsunuz... herşey sızın elınızde kendınızı gereksız aşk oyunlarının kurbanı etmek ıstıyorsanız buyrun ıcınızde buyutun sizi sevmeyen o adamı... ama kendınızı dusunuyorsanız kalkın... camı acın temız bır hava alın... dışarıda o ınsandan daha degerlı hayvanlar var o ınsandan daha merhametlı daha sadık hayvanlar var... ve emınım kı etrafınız guzellıklerle cevrılı sız farkında degılsınız cunkı bu adama programlanmışsınız... unutmayın ÇARESİZSENİZ ÇARE-SİZSİNİZ hayat cok guzel yasamaya deger 3-5 kurus etmeyen adamlar ıcın aglanmaya degmeyecek kadarda eglenceli ve kısa... adama degıl kendıme aglyıorum dersınız sımdı evet aglayın yanlıslar zıncırınde bır halkada sız olusturdugunuz ıcın ama sımdı aglayın sonra kendınıze gelınnn... geçmişin keşkeleri yarının endişeleriyle yaşanmaz... bugunde mutlu olmaya bakınnn dygnyn

şunu da ekleyeyim sonunda sizin gibi mutlu olmak, değer gördüğüm, sevildiğim bir ilişkinin içinde olmak şahane olurdu. mutluluğunuz daim olsun B BayanHicKimse. tek ayak

ayyy ciddi misin?ya ben fena oldum şimdi. demee. yalnızım zaten anksiyetem var.

o tarz kişiler fal bakmıyor biliyorsun degil mi? iyi saatte olsunlarla haşır neşir kişiler. neyse forumda yasak ve ben cok tırsıyorum bu tarz falcı arkadaslardan. eve onlardan bir kaç tane alıp dönmek var... tövbe tövbe... Allah a emanet olun:))

ona bağlılığınızın, vazgeçememenizin bir nedeni olmalı belki ebeveyn sevgisi eksikliği, belki başka bir şey. bilmiyorum belkide tamamen alışkanlık. dygnyn

2 senelik ilişkim vardı.. Herkes yapma etme desede onun gerçek yüzünü anlatsalarda ben hepsine herşeye tıkamıştım kulaklarımı. Onun sevgisini ilgisini biraz olsun kazanmak için yapmadığım kalmadı. Sanki bu ilişkide ben erkek o kızdı. 2. kişi oldum sabrettim hakaret etti sustum paramı yedi iyi niyetli davrandım yeri geldi tokat yedim yine de vazgeçemedim ondan. Nasıl sevebilirim böyle birini diyordum ama vazgeçemiyordum. Yinede bana en huzurlu yer onun yanı sanıyordum. Ahh yazık harcadığım zamana.. Ama insan yaşamadan öğrenemiyor ne yazık ki. Gerçekti kötü bir hastalık gibiydi. Sonra ne oldu bilmiyorum bıktım ve ben bıraktım onu. O gün milad oldu hayatıma. Ve şükrediyorum bu kadarla kurtulduguma.. Artık daha iyiyim daha mutluyum.. Üzülme sakın düşünme onu.. Böyle bir kişilikten asla yarar gelmez.. Zaman gerekecek belki ama insan biraz olsun sakinleştiğinde onsuz hayatın çok daha iyi geldiğini farkettiğinde unutuyor her şeyi.. dygnyn

onun kırdığı özgüvenini onunla tekrar kazanmak istiyorsun. o yıktı ancak o yapabilir geri diyorsun. ama sen ancak kendi başına ayağa kalkabilirsin. hatta bu yolda onsuz olmalısın sanırım. gururunu hiçe saymışsın, unutamıyosun verdiğin tavizleri öyle değil mi? sana tek bişey söyliyim boşver. ben kendimde değildim ki bunları yaptım, artık güçlüyüm de ve hayatını geri kazan. sana git diyene söyleyecek birşey kalmamış artık. dygnyn

:)))canım çocuk çok enteresan bi çocuk. aynı anda hem tarot hem kahve falı baktı. söyledikleri de tuttu hep. enteresan. aynı gün başka bi arkadaşımı götürdüm. ne yaşadıysa hepsini bilmiş. amaan çok inanmamak lazım tabi.. Allah bilir geleceği.

geçen hafta hayatımda ilk defa bir fal baktırdım bi kafede. bakan çocuk bana frijidleşmişsin dedi. içimden güldüm ve aklımdan şu cümle geçti;''eee çok normal aldığım yaralardan sonra ne olacaktım ya başka?''erkeklerden ne kadar soğuduğumu elin adamı bile fark etti. ama asıl kızgınlığım kendime. neden beni üzmelerine izin verdim?neden aklımı kullanamadım?neden gereksiz fedakarlıklar yaptım?neden duygularıma çok kapılıyorum?neden çekip gitmem gerekirken gidemedim?neden kendimden çok sevdiğim kişiyi düşünüyorum?bu nedenler sor sor bitmez... o dediğin sendroma mı yakalandım acaba?ya da yaşım ilerledikçe ve yaralarımın biri iyileşmeden yenisi açıldıkça ben bağımlı bir kişilik mi geliştirdim?sorum şu;psikoloğun faydasını görüyor musun?ayda kaç kez gidiyorsun?tavsiye eder misin?

tekrar ayağa kalkıcaksın ve kendin olacaksın.. tabi gerçekten herşeyin farkına varıp gerçekten bir karar verebildiysen... sadece önüne bakacaksın, ağlaya ağlaya atlatacaksın... saçma olucak belki ama, evet geçicek çok uzun sürmez en fazla bir sene... ama değecek.. aklın başına daha da güzel gelecek, oh be diyeceksin, DÜNYA VARMIŞ... dygnyn

Off. Şimdi bir daha dönme desek aldırma, hayatına bak desek yapabilir misin? Neyin doğru olduğunu sen daha iyi biliyorsun. K

bunu ben de çok sordum kendime. hiç bir mantığı yok gibi görünüyor. bir kaç fikrim var. bir kere insan kötü muameleye maruz kaldığında, far görmüş tavşan gibi kalakalıyor. gerçeği olduğu haliyle kabul etmek acı verdiği için çarpıtmalar başlıyor. ben şunu yapmasaydım o da bana öyle demezdi, aslında beni seviyor gibi. sonra karşınızdakini bırakıp kendinize yüklenmeye başlıyorsunuz. o melek oluyor, yaptığı her şeye itinayla bahane buluyorsunuz. ama bu kısıtlayıcı ilişkide kendinizi de kaybetmeye başlıyorsunuz. ben kimim, aslında ne istiyorum gibi sorular kayboluyor. hakikaten çok değersiz olmalıyım tipi düşünceler geliyor. ben bununla baş etmeye çalışırken ruh sağlığım bozuldu. depresyona zaten eğilimli bir insandım. ağlama krizleri, öfke atakları geçirmeye başladım. bunlar bana kendimi daha da suçlu hissettirdi. onunla çarpık bir gerçeklik kurdum. onun dışındaki kimsenin takdiri önemli gelmemeye başladı. onu kazanmak bana kaybettiklerimi geri getirecekmiş gibi ama sonu öyle olmadı tabii. sonunda gerçek dünyaya döndüm. Nihil

Cok klişe bir cevap olacak, hatta kamyon arkası yazılara daha cok uygun ama :) onunla doğmadın onsuz da yaşarsın. Ben de yaşamam zannediyordum, nefes alamam... Ama yasıyorsun. Yarım da olsa yasıyorsun. Onun sende yarattıgı enkazla yasamaktansa yarım yasamak daha güzel olur bence.

deneyimlerinizi benimle paylaştığınız, destek olduğunuz için gerçekten çok teşekkür ederim. desteğiniz çok anlamlı benim için dygnyn

artık o sayfayı kapattı. ben sadece kendimi affetmek, yaralarımı sarmak istiyorum. neyin doğru olduğunu ben hep biliyordum da yapamadım işte. ilk saygısızlığında çekip gitmeliydim ama ben, benim de suçum var aman barışalım diye diye, taviz vere vere kayboldum

Ah canım, olur bazen böyle şeyler. "Bunu asla yapmam" deriz bazen ya da "Şu olsa aynen böyle yaparım" . Bile bile hata yapar mı insan, bile bile ateşe atar mı kendini? Şunca ömrümde öğrendiğim en derin bilgidir ki... her şey mümkündür. Hayat bazen kontrol edemediğimiz bir rüya gibi olur. Ben kaderin sadece karşımıza çıkanları değil, duygu ve düşüncelerimizi bile etkilediğini düşünüyorum. Mesela yıllarca hiçbir özel duygu beslemediğim bir kişiye birdenbire aşık olmuştum bir süre. Nasıl olur? Oldu valla :) Görmem, öğrenmem, çekmem, aşmam gereken şeyler varmış, kişisel olgunluk yaşamadan edinilemiyormuş. Önemli olan olaya bu açıdan bakman. Hayat bir denemeler, sınavlar bütünüdür. Bir çok olay yaşayacağız ve elimizden gelen en iyi en dürüst şekilde üstesinden geleceğiz. Tabii ki geçecek, neler geçmiyor. Şu an oturup yaşadıklarının sana neler öğrettiğini yaz bir kenara. Unutma SEN ÇOK DEĞERLİSİN. Bu değer bilmez kişiye yaptıklarını, o enerjini, gerçekten hakeden insanlara yöneltmelisin. Şu an göremiyor olabilirsin, ama seni sevenler var, ailen var, bir güler yüze hasret yaşlılar, hastalar var, annesiz babasız çocuklar var. Silkelen ve kendine gel. İlk aşamada çok zor geliyorsa muhakkak bir uzman yardımı al, hayatını baştan çiz, köklü değişiklikler yap. Hayatta ve sağlıklı olduğumuz sürece her zaman yenilenecek güce sahibiz unutma. Linkteki şarkı sana hediyem candan erçetin elbette | İzlesene.com Video . push ; dygnyn

sende yoğun bir anlam ifade ediyor olmalı :/ bir yerde okumuştum rehinenin rehin alan kişiye olan bağlılığı, aşkı stockholm sendromu diye geçiyordu sanırım. insan kendini kısıtlayana acı verene neden bağlanır? bu psikolojiye çok uzak olmadığımdan kendime de soruyorum bunu. dygnyn

hayatımın en kötü günlerinden birini yaşıyorum bir yandan da yeni bir hayatın arifesindeyim. aklım darmadağın, yerde miyim gökte miyim bilmiyorum, ağlamaktan işim şişti. benim ismim duygu, kendi ellerimle bir canavar yarattım ve o canavar bugün beni darmadağın etti. nasıl anlatsam bilmiyorum. birileri bana geçecek, iyi olacaksın desin istiyorum. iki yıllık bir iişkim vardı. çok hızlı başladı, tanışır tanışmaz bir ilişkinin içinde bulduk kendimizi. gittiğim yol; yol değilmiş bilemedim. tek tek indirdim kalkanlarımı. şimdi keşke tanıştığımız güne dönsem ve onunla buluşmaya hiç gitmesem diyorum. başta temkinli yaklaştım ama sonra aşık oldum. içimden bir ses hep yanlış olduğunu söyledi, içim hiç huzur bulmadı, aldırmadım devam ettim. çok kavga ettik, çok ayrıldık barıştık ama sinsi sinsi bütün hayatımı kapladı. çok hastalıklı bir şeye dönüştü. o bana hakaret ettikçe ben ona daha çok bağlandım. hastalıklı bir ilişkinin tarafı oldum. onun aşağılamalarına bahane bulmak için kendimi suçladım. beni beğensin, beni onaylasın diye kendimi parçaladım. onu kazandığımı düşündüğüm anlar oldu ama her seferinde yerin dibine soktu beni. hep hayal kırıklığı... insan kaçıp kendini kurtarmaz mı?yapamadım. öyle kızıyorum ki kendime. beni sevmediğini iliklerime kadar hissettim de gidemedim. öyle aciz, öyle aşık. bir bir södürdü içimdeki ışıkları. güvensiz korkak huzursuz bi kadına dönüştüm. aynaya baktığımda gördüğümden nefret eder oldum, beceriksiz, yetersiz hissettim kendimi bugün yine git dedi bana, yazarken utanıyorum artık. tamam dedim. pes ettim. anlatamıyorum belki; bilmiyorum. o kadar kötü hissediyorum ki kendimi. ayrılmak değil de kendime ettiklerim mahvediyor beni. tekrar ayağa kalkabilecek miyim?kendi yüzüme bakabilecek miyim? sanırım biraz desteğe ihityacım var. CatlakB ALLAH'ım Hakkım da Hayırlısı tek ayak

teşekkürler desteğiniz için. ben öyle bir ruh halindeyim ki bu kötü hislerin içinde kalıcam, yüzüm hiç gülmeyecek gibi. o çok mutlu olurken ben darmadağın kalacakmışım gibi. zamanı biraz ileri sarabilsem keşke. psikoloğum var, ilk görüşmemizde bu konuyu paylaşacağım onunla da. mylittlesunshine

yaşadıklarınız benimle paylaştığınız için çok teşekkürler. ne halde olduğumu en iyi siz anlarsınız. insanın özgüveni kırıldıkça nasıl da sıkışıp kaldığını, adım atamaz hale geldiğini en iyi siz anlarsınız belki de. güzel günler umarım gelir çünkü ben içinde kötülük olmayan bir insandım. ilişkimde hatalar yaptım, melek de değildim tabii ama bu kadarını hak edecek biri de değildim. onun pişman olduğuna tanık olmak isterdim belki, belki onu bile istemem bilmiyorum. sadece uzak dursun benden. ben de kendimi toplayayım ve yeni bir hayat kurabileyim. YudumEr Hayallerde

elbette ayağa kalkacaksınız, şurada tüm kadınlar geçmişimize bir dönüp baksak en saf en masum hallerimizle kendimizi emanet edip acımasızca harcandığımız ve yıpratıldığımız bir ilişki anımsayabiliriz. lanet gibi, kabus gibi. hepimizin böyle bir yarası irili ufaklı elbette oldu hayatı boyunca. hepimizin kalkanlarını indirdiğinde acıdan başka bir şey tatmadığı ilişkiler oldu. inanın bana yalnız değilsiniz. hepimizden birisiniz sadece :) ileride sevilmeyi hakedecek birileri çıkacak karşınıza, sırf sizi seviyor diye değil de kalbinizi deli gibi attırdığı için seveceksiniz onu. elini uzatacak tutacaksınız, size sarılacak hiç korkmayacaksınız. içiniz diyecek ki "evet, ne huzurlu", kalkanlarınızı yine yavaş yavaş indireceksiniz ama sizi sarmalamaktan başka hiçbir şey yapmayacak. inanın böyle birileri sizi her zaman bekliyor hayatta ve hiçbir acı aynı kalmıyor. karşı koysanız bile yarın bugünden iyi olacaksınız.

iki haftada bir görüşüyorum şu an psikoloğumla. aslında farketmeden bu ilişkiyi hayatımdan çıkarma konusunda bana güç vermiş. ben kendimi ayrılsak da hep ona dönmeye mahkum gibi hissediyordum. ayrılsak da gerçek ayrılık gibi gelmiyordu birbirimize döneceğimizi biliyordum. şu an bu konuda netim en azından. bunda da psikoloğumun elbette faydası olduğunu düşünüyorum. bu adama artık hayatımda yer yok. psikologla görüşmenizi tavsiye ederim, insanın kendini tanımasına ve daha sağlıklı düşünmesine yardım ediyor dygnyn

Alışırsın unutursun ama zaman lazım. hepimiz unuttuk yeniden başladık, belki yine başlıcaz ama olucak bir şekilde. Yanlız içimden bir ses diyor ki, birden sizde ilişkiyi keserseniz tam tersi o size dönüş yapacak. O alıştı sizin onu alttan almalarınıza, susmanıza eger tamamen ilişkinizi keserseniz sudan çıkmış balığa dönücek ve kendi ayaklarıyla size gelicek. yeter ki sabırlı olun ve depresyona girmemek için arkadaşlarınızla vakit geçirin, film izleyin yanlız kalmayın ki eliniz o tlf gitmesin. K

gerçekten ben de buna inanan bir insandım ama şu an o kadar doluyum ki suçlulukla, utançla sanki kendimden bile saklanıyorum. bir insanı sevmenin bedeli bu kadar ağır olmamalıydı diyorum; bir yandan da buna ben izin verdim diye kendimi resmen dövüyorum. bir akşam üstü arkadaşlarımla otururken içten bir kahkaha atacağım günler gelse, ben başka bir şey istemiyorum mylittlesunshine

öyle zor ki içimde halen ona tutunmak isteyen bir taraf var. biri gelsin ve beni uyandırsın, kabus geçsin istiyorum. biliyorum ruhumu özgür bırakmalıyım ama çok küçülmüş minni minnacık hissediyorum. ah ben ne yapacağım

şimdi okudum psikoloğa gidiyormuşsun zaten bir müddettir bende terapi alıyorum kendim için yaptığım en iyi şey bu. kendini anlamak tanımak uzun, sarsıcı sancılı bir süreç ama anladıkça hafifliyorsun acıyı yaşayarak rahatlıyorsun sanki insanın kendi kendine rehin-rehine ilişkisi yaşatması gibi acı yaşatarak kendini rehin almak, yaşayarak kendinin rehinesi olmak gibi amma paradoks oldu :)

öncelikle saygıyı korumalısınız, mantığınızı duygularınıza yenilmeden herzaman dinleyin, mantıkla ilerlerseniz üzülmezsiniz, bir örneğiniz de ben idim, bitirdim, çok mutluyum. yeni yol çizin, lütfen kendinizi önemseyin ve değer verin, herkesin herzaman ihtiyacı vardır unutmayın bir psikologdan destek alın. hayatınız bir tane temelini sağlam atın ve onu güzel yaşayın, GÜÇLÜ olun, kimbilir sizi ne güzel günler bekliyor. sağlıcakla. dygnyn

Yasadiklarin o kadar tanidikki.. 1,5 yil bende ayni iskenceye maruz kaldim. Planli ve programli bi sekilde tek bi kisi tarafindan ozguvenim, ozsaygim alasagi edildi. Etrafimda kimse kalmadi, kendimi basit, ucuz, 3. Sinif insan hissedip ona tasma ile baglanmiscasina bagimli hale geldim. Ben benlikten, hatta insanliktan cikmistim.. Haftanin 6 gunu mesai tutar gibi mutsuz ve aglardim.. Ustelik birde nisanlandim.. Sozde cok emek verdim, cile cektim ya kopamadim:) nisan evresinde sukur ailem vardi da neyin ne oldugunu gordum. Hos yine ben ayrilmadim ama geri de donmedim.. Simdi yeniden, kullerimden dogdum. Cok degil 1ayda toparladim.. Zaten cok guclu ve asiri ozguvenli bi kizdim. Zaten tek amac bu ozguveni yikmakti ya:)) Kisilik olarak guclu bi kizsan emin ol digerlerine nazaran cok daha cabuk toparlanirsin. Vok yakinda ozgurlugu yeniden tanir ve seversin inan sukredersin ayrildgina uzulmek surda durdun:) İcinden atabilmenin tek yolu kendinle barisman. Bu yuzden yaptigin aptalliklarin ve rezilliklerin icin kendini suclamayi birak. Sevdin ve iliskin icin yaptin oyle degil mi? Karsindaki kiymet bilmedi, onun icin kendinden bile vazgecebilecegini gormedi. Naparsin, kismet.. Kiymet bilen birileri emin ol bekliyo bi yerlerde. O yuzden hiiic pisman olma, kendini suclama yaptiklarindan oturu.. Be sunuda unutma. İlahi adalet diye bi sey var.. Sen onu kendinden cikar, allaha havale et. Kin bile tutmak icin his beslemene degmez.. Allah gordu de, dusunme.. Benim eski celladim simdi acinacak halde. Seninkide olacak.. dygnyn

herkesin başından böyle hastalıklı ilişkiler geçiyor. bu tür ilişkiler bi süreden sonra kişinin kaybettiği gururunu kazanma savaşına dönüşüyor ve sonra da kişi bu uğurda ilişkide daha çok şeyini kaybediyor bir süre sonra da her şeyimi ona verdim nası olsa daha çok şey kaybedemem mantığıyla kendi kafasında koparılması çok zor bir bağ kuruyor yani bir nevi kangren olmuş bir ilişki hem size onca şeyi yapan bi adamla olmamanız gerektiği duygusu bi yandan da ayrılıp gidemeyen bi kalp bu tür ilişkiler için en iyisi bir yerden kesip atmaktır ama insan kendini hiç affetmez sadece yaşadıklarınız ders olur. dygnyn

Kendine yapacagin en buyuk kotuluk ona karsi iyi kotu herhangi bir his beslemeye dewam etmek olur. Hirs, kin, intikam, pismanlik vs. Dahil. İyi kotu zihninde kalmasina izin verme, yoksa inan unutamazsin. Sal ipini gitsin.. dygnyn

ah ben o günleri bir görebilsem. hem çok yakın hem çok uzak gibiler:)ama inşallah bu durumdan daha güçlü, daha iyi, daha kendini bilen bir insan olarak çıkarım.

yok yok korkma ama bi daha gitme arkadasım yaa... ben tırsıyorum zaten tipleri bile degişik oluyo... selamün kavlen... korkuttuysam özür dilerim... üzüldüm şimdi... dygnyn

aksine beni çok seven sağlıklı bir ailem var, yaş gelmiş 31e hala gözümün içine bakarlar. bir sorun olduğunun ben de farkındayım. bu normal değil. benim gibi istismarcı ilişkiler yaşayan kadınlar bunu yapan kişiye sağlıksız bir şekilde bağlanıyorlar. ya da belki de başarısızlığı kabul edemedim. yürüsün istedim bu ilişki sakat da olsa. belki yalnız kalmaktan korktum bu ilişki beni için için yalnızlaştırsa da. bir şeyler doğru değildi en başından hissettim. sebebi bulmak benim için önemli bu konuda düşünüyorum inanın. Nihil

eşim benim ciddi anlamda ikinci ilişkimdi. bunu kendime bile pek söylemem aslında -yanlış anlamayın eşim biliyor ondan önce de sevgili im olduğunu- çünkü ilkini yaşanmamış sayıyorum. kendimi böyle inandırdım, çünkü o ilişki olmamalıydı. tıpkı sizin anlattığınız gibiydi her şey. hep itildim kakıldım, yalanlar üstüne kurmuşum her şeyi sonradan öğrendim, çok yıprandım. ayrılmayı ben istedim ama bunu atlatabileceğime hiç inancım yoktu, kendime güvenim kalmamıştı ve asla ayağa kalkamayacağımı düşünüyordum. yavaş yavaş toparladım, zaman aldı ama o sene bahar geldiğinde kendimi bambaşka hissediyordum, yüzüm gülüyordu, insanlarla iletişim kurmaya başladım tekrar, sonra ufak flörtlerim bile oldu eşimle tanışana kadar ki eşimle tanışmamla o ilişkinin bitişi arasında 2 buçuk sene var. bunları yaşadığımda çok da küçüktüm bu arada 20-22 yaşlarım arasıydı. en güzel yıllarım gözyaşlarıyla geçti. daha önce bir yere yazmıştım hakkımı helal etmediğim biri var diye işte o ta kendisi bu hikayenin kahramanının. çünkü ben kötü hiç bir şey yapmadım, sevmediyse ayrılsaydı da bana bu eziyetleri etmeseydi. şimdi ne nefretim var ne başka bir duygum sadece o halim aklıma geldikçe kendime üzülüyorum. geçecek sizinki de, kanatacak mutlaka ama kabuk bağlayacak yaralarınız. hem siz benim o halime kıyasla koca kadınsınız :) tecrübesiz, saf, salak o kız değilsiniz :) şu an ben de 30 yaşındayım ve hayata bambaşka gözlerle bakıyorum sizi de güzel günler bekliyordur elbet biraz sabredin ve kangreni kesip atın. iyileşmesi için şans tanımayın çünkü iyileşmediği gibi tüm vücudu zehirleyecektir unutmayın :)

işin komiği aslında trajikomiği belki de; ben psikoloğumun karşısına oturduğumda ağzımdan çıkan ilk şey, ben kötü bir insanım, çevreme zarar veriyorum, sürekli hata yapıp sevgilimi üzüyorum oldu. ki psikologum beni o noktadan aldı; dur ya ben o kadar da kötü değilim. kötü muameleye maruz kalan benim diyebilecek konuma getirdi. biraz daha güçlendim onun da yardımıyla. geç de olsa tamamen bitirme kararı almama çok yardımı oldu. hala çok korkarak kabullendim ayrılığı, bir yanım hala kopmak istemiyordu ama yaptım, şimdi hasar tespit sürecindeyim. geçsin bir an önce bir nefes alayım diyorum ama sanırım öyle hemencecik iyileşmek diye bişi yok:) . push ; dygnyn

üniversite biteli çok oldu, ben 31 yaşındayım:)onun olmadığı bir hayattan bahsediyorum. CatlakB ALLAH'ım Hakkım da Hayırlısı tek ayak

Korkularım var benimde ilişkimle alakalı ama artık çok takmıyorum kafama.. İnşALLAH düzelirsin. Yeni hayatın arifesindeyim derken üniden mi bahsediyorsun?

ah ben de onu diyorum kendime, duygu sen toy bir kız mıydın, koskoca kadındın diye:)benim de ilişkilerim oldu. sadece ikisini asla affetmeyeceğim dedim. biri dokuz sene önceydi ve hala affetmedim, biri de işte bu sonuncu kişi. şu an çok yeni, neden neden neden diye soruyorum. benim erkek arkadaşım daha önce de gitti ve ben onu hep geri kazanmaya çalıştım meğer kazanırken kaybediyormuşum, haberim yokmuş. saplantı, hastalık nedir bilmiyorum ama beni içine hapsetti işte. beni mahveden de bu birine kendimden çok değer vermiş olmam. kendimi hiçe saymam. offf. karışık mevzular dygnyn

merhaba, sizin yaptığınız yorumları hep çok sevmişimdir. benim ona teslimiyetim şimdi bir utanca dönüştü. bana yaptıklarını yapmasına izin vermiş olmak, ben izin vermesem bana bunu yapamayacağını bilmek beni üzüyor. sanki suç ortaklığı yapmışım gibi ona. keşke bu kadar aptalca bağlanmasaydım ve kendi değerimi yok etmeseydim. erkekler geliyor ve gidiyor sonunda insan kendiyle kalıyor. şimdi kendime bakıyorum ve diyorum duygu ne uğruna bu hale geldin. bir hiç. koskoca bir hiç. elbette alınacak yeni dersler vardır. bu tecrübe sonradan belki işime bile yarar ama kalbim bir daha sevebilirmiş gibi gelmiyor. yaşlı ve yorgun hissediyorum kendimi, alabildiğince çirkin. iyileşmeye direnmemem lazım biliyorum. gün be gün daha iyi hissedeceğim kendimi ama şu ilk gün dünya korkutucu bir yer benim için ve ben sanki hiçbir şeyi bilmeyen bir çocuğum. iyi günler kapıda biliyorum ve ben umarım kapıyı açacak gücü en kısa zamanda bulurum kendimde Nihil

şu an biraz daha iyi hissetmek için kamyon yazıları, demet akalın şarkıları, kısaca herşeye açığım:)sizin yaşadıklarınızı da takip etmiştim. siz yeni bir yaşam kurdunuz, umarım ben de yapacağım. teşekkür ederim yorum yaptığınız için dygnyn

çok teşekkür ederim :) inanın kendi geçmişimdeki hislerimi yazmış da biri okuyormuşum gibi geliyor. günlerce yataktan çıkmadığım, üzüntüden resmen içimin dışıma çıktığı günler. duygusal nasıl bir yıkılma yaşadıysam fiziksel de bir o kadar yıkılmıştım. acının dibini gördüm dedim o an, herhalde daha dibi göremem. bu iyi bir şeydi daha fazla acıyamaz ki? o anda işte yukarı doğru zıplayacaksınız yavaş da olsa hızlı da olsa. şimdi sadece dinlenin umutlu olun, üzmeyin kendinizi. gururunuz da kırıldı elbette. "bana bunları yapmasına izin verdim" diye kızıyorsunuz kendinize, artık hesabınız ondan çok kendinizle olacak. ama o zaman da böyle göremiyordunuz ki, insan sevdiğine de duvar örerse yaşayamaz. siz doğru olanı yaptınız. kalplerimiz de o kadar şahane o kadar büyük ki, koskocaman bir aşkı daha sığdıracaksınız oraya :) hem de en gerçeğinden. bizler buralardayız sıkılırsanız yorulursanız gelin bizleri dürtün. sözler boş biliyorum. geçecek demelerin de bir anlamı yok, ama buralardayız. her şey gönlünüzce olsun. dygnyn

evet, tam da böyle hissediyorum. o yıktı ancak o yapabilire inandırdı beni, abartmaktan korkmasam Stockholm sendromu gibi diyeceğim. dygnyn

çok teşekkür ederim. yalnız değilim duygusu çok iyi geliyor bana. düzenli görüştüğüm bir psikoloğum var. bu aralar belki daha sık gitmeliyim:) K

aynı durumdayım benı hayatıma giren insanlar hep mahvetti. Hep bitişler oldu hep acı çeken oldum. Şimdi bana olumlu yaklaşan birisi var bir yanım gitmek istiyor, görüşmek istiyor diğer yanım deli gibi korkuyor gene aynı sonuçlar olacak, gene acı çekeceğim diye. Aynı durumdayım. dygnyn

:) ALLAH büyük ya

teşekkür ederim, ben çok uzaktım ciddi bir ilişkiye eşim ikna etti beni, önce o sevdi, o değer verdi. zaten öyle kötü bir ilişki yaşayınca insan kendini korumak için dışarıya kapatıyor. siz de çok mutlu olacaksınız ben inanıyorum:) bol şanslar mutluluklar

valla biri kafama tavayla vursa ve ben her şeyi unutsam ne kadar iyi olurdu. kendi değerimi bulduğum gün beni kimse tutamayacak ama nasıl yaralı, nasıl içe dönük bi haldeyim bir görseniz. iyi ki yazmışım derdimi ama birazcık hafifledim. çok teşekkür ederim dygnyn

artık o sayfayı kapattım. ben sadece kendimi affetmek, yaralarımı sarmak istiyorum. neyin doğru olduğunu biliyordum ama ben yapamadım işte. ilk saygısızlığında çekip gitmeliydim ama ben, benim de suçum var aman barışalım, onu seviyorum diye diye, taviz vere vere kayboldum