Neden sadece evleri ayrıdınız boşanma söz konusu değil mi? Ayrılmayı düşünmüyorsanız bile eşiniz maddi destek olmalı boşanacaksanız da nafaka vermeli. Eş durumuyla alakalı düşünceniz nedir bilemediğim için tam yorum yapamıyorum

Anlattiklariniza göre evet cok yorulacaksiniz ve herseye de yetisemiyeceksiniz. Ama cocugunuza gelecek icin mükemmel bir örnek vereceksiniz. Azimle kendi hayatini kurmak, mutsuzluga devam etmekten iyi oldugunu

Merhabalar Hayatımın zor bir döneminden geçerken siz güzel yardımsever hanımlardan biraz öneri ve destek almak istedim. 15 aylık bebegim var. Eşimle sikintilarimizdan dolayı evleri ayırdık. Yakın zamanda ise başlayacagim. Ve kendimi çok yorgun bitkin hissediyorum. Psikolojik destek aliyorum. Ama sanki kurmaya uğraştığım dünya çökecek ve altında kalacağım gibi hissediyorum. Çalısma koşullarım ağır, hem eve hem ise yetemeyecekmisim gibi.. bebeğime gereken vakti ayıramayacakmisim gibi... Bazen herşey çok kolay gözüküyor, bazen bir o kadar zor.. tek başına küçük bir bebekle yalnız kalmak zor mu, ben mi abartiyorum? Yoksa olumlu bakarak herşeyin üstesinden gelecek gücü bulabilir miyim? Çalışan/çalışmayan, güçlü, herşeye yetebilen, bekar/evli annelerden, pozitif arada bunaldigimda okuyup destek alabilecegim yapıcı yorumlar bekliyorum. Şimdiden hepinize teşekkür ederim

Ise, ese, eve, cocuklara dort dortluk yetebilen kadin bence yoktur. Evet cok gucluyuz herseyin ustesinden geliriz ama bazen oyle zamanlarimiz olurki her isimizi halledip gecenin bir yarisi oturup agladigimiz olur. Mukemmel olmaya calismayinca sanki daha mutluyuz, elimizden geleni yapip gerisini Allaha birakmak en iyisi

Tabi ki o gücü bulacaksın hatta fazlasını da bulup kendine şaşıracaksın... Sadece biraz zamana ihtiyacın var. Yolun açık olsun.

Her şeye yetemeyebilirsin ama zaten her şeye yetmek zorunda DEĞİLSİN. Önemli olan senin ve çocuğunun mutluluğu ve sağlığı. Başta mutlaka zorlanırsın ama zaman geçtikçe ve düzen kurmaya başladıkça her şey daha kolay gelmeye başlar emin ol. Ben bana yardım eden bir eşim olmasına rağmen yetişemiyorum, yetişmeye de çalışmıyorum gerçi. Çünkü ev işi angarya iş, vücudu yıpratan bir iş. Bu dünyaya bir kez geliyoruz ve nasıl mutlu olacaksak öyle yapmalıyız bence.

Eş kişisi şuan çalışmıyor. Geliri yok. Boşanma davası henüz açılmadı. Ayrılmayı dusunuyorum. Ama çalışmaya kendimin de ihtiyacı var maddi ve manevi. Bebeğimin de yanında olabildim şuana kadar. Birçok insan henüz birkaç aylıkken çalışmak zorunda kalıyor. Ondan dolayı aslında mutluyum. C

Yolunuzu çizmişsiniz zaten. Güçlü olmak zorundasınız. Önce siz kendinize inanın, güvenin ki herşey kolay olsun. Kendi kendinizi eziklerseniz eğer kalkamazsınız. Evet küçük çocukla zor olacaktır. Ama yardımcı olan birilerine ihtiyacınız olacağı kesin. Eğer bebeğe ailenizden biri bakmayacaksa yatılı biri işinizi kolaylaştıracaktır diye düşünüyorum. Maddi durum da önemli tabii ki. Ben her ne olursa olsun kadınların çalışmasından yanayım Ama en az 2 yıl anne bakmalı bebeğe lakin hayat şartları, işyeri düzeni vs derken maalesef bu mümkün olmuyor. Kolaylıklar dilerim

tabi ki başarırsınız. ben eşimle birlikteyim bir de Allah bağışlasın bir oğlumuz var. düşünüyorum da yine her şey kadında. sabah bakıcıya bırakıp oğlumu işe geliyorum. akşam eve gidip oğlumu önce mutlu edip sonra hop mutfağa. yemeği yap sofrayı kur sofrayı kaldır bulaşık çamaşır sonra oğlanı uyutma falan. eşim sadece arada dışarı çıkarır bizi bazen de oğlanla oynar. maddi olarak da eşimin maaşı birikim gibi bir şey oluyor. yani birikim olmadan da olur.