Adalet okuyorum

Depresifligi yaratan işleyiş, ekonomik cöküş ve enflasyon...

Evlilikten önce kariyer, kariyer oturmadan evlenilmez bakın iş bulmadan demiyorum okul bitip iş bulup kariyerinde düzgün Bi seviyeye gelmeden

Bknz; hayır bildiginizde ser, ser bildiginizde ise hayır vardır. Allah bilir siz bilmezsiniz

Açıkçası önlisans üzerinden gireyim diyorum.. hedef olur mu bilmem ama İngilizcem çok iyidir.. Bugün acaba ders mi versem diye düşündüm

Kpss alımları nasil bilmiyorum. Bir de sanirim dgs ile hukuka mi geciliyordu?

Bıraktığın bölüme dönemez misin

Yeni bir ayrılık yaşadığınız için depresifsiniz diye düşünüyorum zira 28 yaş nedir ki daha ne gördünüz şu hayatta oooo yaşımı söylemeyimde yani ben daha yeni yeni y. lisanslar yeni yeni planlar yapıyorum. Ayrıca evlenmek hayatın birinci kuralı değil, hatta bence ikinci üçüncü dördüncü kuralı bile değil. Ne zaman birlikte yaşamaktan keyif alacağınız biriyle karşılaşırsınız o zaman evlenirsiniz. Bunun için yaş kovalamayın. Hayatınızın, gençliğinizin, sağlığınızın keyfini çıkarın. İş konusuna gelince... Evet ülkemizde gerçekten çok zor fakat imkansız değil. Sonuçlardan değil, süreçlerden keyif almaya çalışın. Nacizane kendiminde dikkat ettiğim tavsiyelerim. sevgiler

tabiki de geç değil ve hiç bir şey de bitmedi.. bence bir iş bulmakla başlamalısın, adalet okuyormussun avukatlık buroları ara eleman cok alır. hem tecrube olur hem kafan dagılır

Ne zaman bitecek eğer bu sene bitecekse yine KPSS ye girebilirsiniz ekimde Derste verebilirsiniz bir yandan

Evet geçilebiliyor.. alımlar değişiyor aslında her sene ben önlisans mezunu olmak için bu bölümü tercih ettim zebekine

dönemiyorum maalesef ki

selam:) ben de evlilik arefesinde sıkıntı yaşadım biz de düğünü erteledik ama düğün olacak mı olmayacak mı Allah biliyor.. her şey havada muallakta... ha olmazsa tekrar severim eminim çünkü sen aynı kalmıyorsun 3 yıl önceki sen şimdiki senle nasıl aynı değilse ileride de dünyaya ve insanlara farklı gözle bakacak ve yeniden aşık olacaksın buna adım gibi eminim okul konusunda da geç kalmadın bence insanlar bilmemkaç yaşında hukuk, tıp, mimarlık okuyorlar bitirip işe giriyorlar... hiç geç kalmadın hatta ben de sektör değiştireceğim yeniden okuyup. bu sene ünv sınavına çalışmaya başladım:) 4 koca yıl okuyacağım olursa inşallah çok düşünmek de vakit kaybı, hedef koy ve uygula derim:)

CANIM kac yilliK iliskiydi. Ve niye BiTTI. BEN de 27 yasindayim ve gec kalmislik hissi var. YANI en azindan biri olmali evlilige dogru giden. AMA BURDAKILER COK OLUMLU 27 KUCUK GORUYORLAR. ben de anlamiyorum. Bana GORE DE TAM ZAMANI GECERSE GEC KALACAM GIBI HISSEDIYORUM.

1 yıllıktı aslında çok uzun değil belki ama biz hergün beraberdik onun dışında bir şey yoktu hayatımda diyeyim.. evet bu yaşları küçük görüyorlar ama ben de bazen geç kaldığımı düşünüyorum.. buradaki yorumlar rahatlatıyor insanı gerçekten şuan daha iyiyim.. açıkçası evlilik planı yapıp, hayaller kurup böyle yıkılacağıma hiç olmamasını tercih ederdim.. en azından tecrübe oldu diyebiliyorum

Bide niye hayatınızı başkasına göre ayarlıyorsunuz onu anlamadım

Öncelikle, yaşınızda hiçbir şey yok. "Geç kaldım" hissini kafanızdan atın. Kendiniz için atacağınız hiçbir adım için geç değildir. Hangi yaşta olduğunuz fark etmez. İlişki konusundaki hislerinizi anlıyorum. Benim de biten uzun ilişkilerim oldu. Ayrılan taraf kim olursa olsun o boşluk duygusu yaşanıyor. Hayaller kurup, planlar yaptığın kişi hayatından çıktığında o hayaller bir anda tek kişilik oluyor. Çift olarak düşündüğün her şey yarısı kesilmiş fotoğraflar gibi anlamsız kalıyor ve ne yapacağını bilemiyorsun. Ama emin olun geçiyor o his. Sadece biraz zaman lazım. Siz kendinize, kendi hayallerinize tutunun. Onları gerçekleştirmeye odaklanın. Elinize işinizi alın, gerisine sonra bakarsınız.

hayir gec bi yas degil.

28 yaşındayım. Bütün planlarımı ona göre ayarladığım, evlenmeyi düşündüğüm ilişkim maalesef bitti.. Şuan kendimi tamamen boşlukta hissediyorum.. canımın yanması, bir işimin olmaması.. hayata yeniden tutunamayacakmışım gibi geliyor.. daha önceden iyi bir bölümde okuyordum fakat okulu bırakmak zorunda kaldım. Şuan açlıktan 2 yıllık bişi okuyorum o bitmeden de kpss falan giremem.. doğal olarak vasıfsız gibiyim Şuan. Nasıl toparlanırım, ne iş yaparım yada kendimi nasıl iyileştirebilirim hiçbir fikrim yok.. En önemlisi de; Bu yaştan sonra tekrar çok sevilebilir miyim? Yoksa her şey için geç mi kaldım ben?

daha gençsin bu kadar karalar bağlama. evdeki hesap çarşıya uymaz derler.25 yaştan sonra insan iyice olgunlaşmaya başlıyor zaten.

28+28 bir 28 yılda daha kimbilir neler yaparsın en basitinden bir kurstan başlayabilirsin hem çevre edinirsin hem kariyerde ilerlersin hiç geç değil yeterki imkan olsun

Ne demek tekrar sevebilir miyim iyileşebilir miyim? 28 yaş ne ki daha yolun başı hiç merak etmeyin en yakın zamanda hayata karışıp başkalarına şans vermeyi deneyebilirsiniz

Hayat böyledir bazen, planlar yaparız, büyük planlar yaparız ama gün gelir hepsi suya düşer. 28 29 30 31 hiçbiri geç bir yas değil. Bence sizin derdiniz yaştan çok yaşadıklarınizin verdigi yorgunluk. Biraz zaman tanıyın kendinize. Ruhunuzu dinlendirin yaşı onu bunu dert edeceğinize. Sonra zaten bulur sizi güzel şeyler.

Hic birsey icin gec degil.

Daha hayatınızın en güzel yıllarına henüz gelmemişsiniz siz. Hiçbir şey için hiçbir zaman geç değil, ölmediğin müddetçe. Ölünce geç oluyor maalesef.

Öyle :) miumiumiu

Ben kendim icin aciklayayim. Calisiyodum. Ama evlenmeye karar verdik. Zaten 4 sene boyunca evlenelim diyen oydu ailesi istemeyene kadar. Yurt disina tasinacaktik onun meslegi icin. bende tabii ayrilmayacagimiza o kadar eminim ki zaten yurt disinda yasayacagiz diye düsunerek burada kendim icin yaratabilecegim imkanlari yaratamadim. Kariyerimde onemli seyler yapabilecekken yapamadim. Cünku zaten gidecegiz. Ama neymis hayat sen planlar yaparken basina gelenlerden ibaretmis. Onunla ayrildik. Ve hayatim hic tahmin edemeyecegim yönde degisti. Bende keske dedim.

İnsanız hatalar yapabiliriz. Size acı bir ders olmuş. Ben evliyim yine de 'nasılsa evliyim' diye bu kadar 'garanti' görmüyorum hiçbirşeyi. Vardır bunda da bir hayır. Yaşamanız gerekiyormuş ne diyelim...

Eşimi tanıdığımda 30 yaşındaydım. Şimdi 34 yaşındayım ve 1 ay önce ikinci bebeğimi doğurdum. Hiçbir şey için geç değildir. Allahtan hayırlısını isteyin.

Benim ayrilali 5 ay oluyor. 4 ay hic birsey yapamadim. Elimi kolumu hareket ettirmeye mecalim yoktu. Dibine kadar depresyon hergün ağla falan derken bi kac haftadir yeter dedim. Zaten her yere is basvurusu yapiyodum. Tüm yonetici asistanliklari, sekreterlikler, ofis elemanları, ikea tarzi yerler. Hic biri geri donus yapmadi. Akrabalara haber saldik onlarda cevrelerine bakiyorlar simdi. Bi yandan da yazmam gereken bir tez vardi sonunda ona başladım. Param yok kursa gidemem ama ingilizceyi kendi kendime tekrar calismaya basladim. Bence dil ogrenmek cok önemli hem sinavlar hem de is imkanlari icin. Bu hafta bi karar daha aldim. Kilo verecegim. Depresyonun ilk asamasinda bir ay agzima lokma sokamamistim. Daha sonra yemekten hirsimi cikardim ve kilo aldim. Simdi onlari vermem lazim. Boyle boyle kapali perdenin arasindan sizan güneş ışıgından umut dolmaya calisiyorum. Bir seyler yapmaya calismak hic birsey yapmamaktan daha iyi geliyor. Daha ise yarar hissettiriyor.

Tüm Tr kızlarına tavsiyem kesinlikle Adam gibi birini bulduğunuza emin olmadan, kariyer yapıp para kazanmadan bir de kendi ayaklarınızın üstünde durmadan EVLENMEYİN. 28 yaş hiçbirşey için geç değil ama lütfen evliliği gözünüzde büyütmeyin çevremdeki çoğu evli kadın anne evinde rahat yaşamış bir de parasını kazanıyor ise bekar hayatını özlüyor.

Bütün planlarını karşı tarafa göre ayarlayıp, hayatını başkalarına göre şekillendirdiğinde, bittiği zaman 18 inde de olsan bu yaşlanmışlık hissini yaşarsın ama bu yaşlanmışlık hissi değil de, yaşayamamışlık hissi.

Bekarim tabii ki. Ve birkac sene daha evlenmeyi planlarim arasina almadim. yogaya yazilabilirsin, zamaninda ben de faydasini görmüştüm. Kendini mutlu edecek seyler yap. Hayatin keyfini çıkar. 28 hiçbirsey icin gec degil. Aslinda hiçbir yas gec degildir. Bir soz var ya Obama'nin 53 yasinda biraktigi baskanlik koltuguna trump 70 yasinda oturdu diye. iyi bir ise baslamanin, bir girisimcilik yapmanin, mutlu evliligin ve hatta dünyayı gezmenin de yasi yoktur. Ben gezginkadinlar platformunun 8 mart söyleşilerine katiliyorum yillardir. O kadar cok kadin var ki hayatini kariyer askiyla sirket icin kosturarak ya da ev aile kurup sacini supurge ederek geciren ama bir gun kendine "istedigim hayat bu mu?" Diye sorup isten istifa edip - kocayi evde birakip -çocuğu üniversiteye gönderip dönüşü olmayan biletler alip dünyayı gezmeye baslayan... ya da gec yasinda mutlu evliligi yakalayan... Ama tabii bunlar icin insanin "benden geçti artik" kafasindan cikmasi gerekiyor...

Bir hedefiniz var mı. ? Önce kendinize hedef koyun. Ayrıca lise mezunu olarak 2020 de KPSS ye girebilirsiniz. Bir kursa yazılırsanız daha sıkı çalışırsınız. Ayrıca 28 ne çalışmak için ne de aşık olmak için geç değil.

27 yaşındayim. Bende senin gibi uzun süren gelecegimi ona gore planladıgim iliskiyi nisanlanma surecinde bitirmek zorunda kaldım. Ayni telaslar bende de var. Cunkü ayrilıktan sonra baska sehire meslegimi yapamayacagim bir sehire ailemin yanina tasindim. Gerci meslegimin artik hic bir sehirde is imkani yok da neyse. Elimde kocaman bir 0 ve ask acisi var. Buna karsilik ogrendigim cok onemli bir sey. Hayatim boyunca yanimda olur dedigim insan kendimden cok guvendigim dag gibi yaslandigim kisi hayatimdan cikinca farkettim ki hepimiz yalnızız. Biri varken bile yalnizız. Gelecegimizi birilerine göre sekillendirmeye calismak cok yanliş. Şuan odaklandigim en buyük sey bu yuzden is. İs bulmadan evlilik düsünmem artık. Her zaman tekrar yalniz kalabilecegimin farkındayım. Siz is bulmaya odaklanın elinizden geleni yapın. Yeni is fikirleri yaratin. Bir sekilde para kazanin. Birileri sizi sevecektir ama ilk önce siz kendinizi sevdiginizde baskalarinin sevmesini yada sevmemesini artik o kadar da önemsememeye baslayacak hafifleyeceksiniz. Tabii tüm bu yazdiklarim benim icinde gecerli. Umarım ikimizde hem bol maddi kazanc elde eder hem de kaybettigimiz özguveni geri kazaniriz.

Yahu 28'sin daha 78 değil farkında mısın? Bu Türkiye'nin havasında suyunda mı var bu depresiflik, içim şişti yeminle. Uyhhhh

Teşekkür ederim evet maalesef biraz yaşlı hissediyorum şuanda sanırım olayın çok yeni olmasından çöküşteyim.. siz de bekar mısınız peki? Aslında yogaya falan yazılsam mı diye de düşündüm

Şu an okudugunuz bölüm nedir? yenGEnC

Günde en az 5 tane 25 yaş ve üzeri kadınlar tarafından bu yaş geç mı diye konu açılıyor herkes de yorum yapıyor ama kimse okumuyor herhalde

Yaşlar, rakamlar, sayılar sadece sayısal değerden ibaret ve toplum olarak bu değerleri insanların yaşayış bicimleriyle bu kadar cok bağlamaktan insanlar şu yaşta şunu yapacağım ama gec mi kaldım diye serzenişlerde bulunuyor. Bunların hicbiri bizim sucumuz değil, yaşlarımıza gore toplumsal norm değeri bicen insanların sucu. Yasın cok genc, sana armağan edilmis nerden baksan 60 bilemedin 70 senelik bir omur var ve bu omru yasamak icin tek atımlık bir kursunun var, bu hayata gelisimiz bir seferlik baska sans yok, kendini hicbir seyden gec kaldıgını dusunerek geri cekme, neyi nasıl yasamak istiyorsan o sekilde yasa, en dibe vurduğunu sandığın andan bile tepeye cıkısın muazzam olacaktır kendini değersiz hissetme yeter ki. Hayattaki her duygu ve anı bizler icin. Yasa asla takılma, kelin merhemi olsa kendi basına sürer hesabı benim de takmamam gereken bir cok sey var sana soyluyorum suan belki biraz sacma fakat bunu yenecek olan yine bizleriz. Eğer yasa takılacaksak yasla ilgili ornekler vereyim insanlar 50 yasından sonra hobi edinip bunda uzmanlasıyorlar, 60 ında ikinci ücüncü kez okuyup meslek sahibi oluyorlar, hayatta hicbir sey istemedigi gibi gidip yolun yarısını gectikten cok sonrasında hayatı yuzune gulen ve o hayatı icin mucadeleyi kacırmamıs insanlar var. Nelerden hoslanıyosun, neyi yapmaktan keyif alıyosun bunları otur analiz et. Bir gaye belirle ve o gaye pesinde yorulmadan kos emek ver peşine düş, emin ol emek verdiğinde karsılığını alıyosun. Ama bunu yaparken yasının etkisini lutfen en son sırada tut. Her sey beynimizin icinde, onyargıları goz ardı et ve harekete gec. Hayat karamsar olup uzulmek icin cok kısa.

28 yaşında biri olarak cok komik buldum konunuzu. Ben bu yaslari hala 20lerimin basinda gibi goruyorum. Ama gorunen o ki siz otuzlarinizin sonlarinda hissediyorsunuz. Bu yasta asik olmak dedigin ne ya? Kanin en deli aktığı yaşlar. Etrafta bu yaslarda milyon tane bekar hoş erkek var. Hic merak etme kalbin yeniden atar, tatli flortlerin olur tez vakitte. Bu dusuncene gulersin bile. 28 yasinda ve bekarsan hayat cooook keyifli. Sevgilin var dye yapamadığın ne varsa onlari yap bu surecte. Tek basina sehir sehir gez mesela, arkadaslarinda yatiya kal, kizli erkekli ortamlarda rahatca takil... gencliginin keyfini cikar...