Önce onunla olmanın huzuruyla duygularımı sayfalara döktüm.. Hiç haberi olmadı.. Seni yaşarken hissedememek.. Herşeyin farkında olup da görmemezlikten gelmek gibi.. Ben istediğim için yoksun belki daha derinlerde.. Kalbim buruk.. Belkide önemsenmemeye alışkın değil.. Bu yüzdendir huzursuzluğum.. Ne gözlerindeki pırıltı, nede yüzündeki gülümseme.. Beni sana bağlayan bunlar değil. Daha başka.. Saf bişeyler.. İnanıyorum sana bilmediğim bi çekimle.. Düşüncelerin benim için ayrı ayrı önemli.. Her kelimende binlerce anlam yüklü.. Bakışlarındaki hayranlık.. Sözlerindeki derinlik.. Gözler güzelliğini kaybeder zamanla fakat anlamını hiç yitirmez.. Her daim gülemezsin hayata ama her daim sebeplerin olur.. Seni güldürmek için tüm gücünü sana harcamaya hazır birileri olur.. Kendini güvende hissedersin.. Bunun için bile yaşamaya değersin.. Benim için geçici güzelliklerin sahibi değil, kalıcı saflıkların insanısın.. Aradaki köprü yıkılırsa çok uzakta kalırsın.. Ulaşamayacak kadar zor çekilemicek kadar kolay olursun.. İstemek başarmanın yarısıdır dedin bana.. Hiç değişmemeni ve sebeplerimi yok etmemeni istiyorum.. Geçici heves değil kalıcı bi iz olman için seni göze alıyorum.. Sen buyken hep yanımda ol.. Yanımdayken hep bu ol.. Sevdiğim ol.. Kopamayacak kadar bağlı, vazgeçemeyecek kadar tutkulu olsun.. Hiç yaşamadıgım bu duyguyu seninle yaşamayı istemek de başarmanın yarısı sanırım.. Aklımda değil içimde yaşa... Daha sonra ayrılığımızın hüznüyle gözyaşlarımla işledim sayfalarıma bu yazıyı.. Yine hiç haberi olmadı senağlama Olsaydın yanımda canım yanmazdı.. Dayanırdım her türlüsüne ayrılıkların.. Seninle ayrılıgı sensiz taşıyamıyorum.. Yalnız bırakmaya hakkın yok... Kimi kandırıyorum.. Seni mi kendimi mi bilmiyorum ama boşlukta kalan duygularım herşeye tercüman.. Hislerim seninle birlikte dağılıp yokoldu.. Düşüncelerim seninle meşgul.. Yönetemiyorum bi türlü kalbimi.. Yön veremiyorum beynime.. Zamana muhtaç bıraktın.. Beni yalnız bıraktın.. Sen beni duygusuz umursamaz zannedip nefretini körükledikçe, ben patlama noktasında tüm isteklerimi geri çeviriyorum.. Sesini duymaya bu kadar muhtaçken seni kendimden saklıyorum.. Gözyaşlarım akmaya bu kadar hazırken gözlerimi kapatıyorum.. İçime akıtıyorum.. Kalbimin taa derinlerine.. Çabuk tükettik duygularımızı.. Gördüklerim göreceklerime ket vurdu.. Korktum.. Senden.. Sevginden.. Nefretinden.. Korktum.. Kendimden.. Sevgimden.. Tutkumdan.. İçimde yer etmenden korktum.. Böyle mutlumuyum peki.. Hayır.. Deli gibi sesine muhtacım.. Gözlerine, bakışlarına, gülümsemene, kızmana, sarılmana, sevgine muhtacım.. Sensiz hiç mutlu değilim.. Beni benden başka kimse anlamaz.. Anlayamaz.. Anlatamam.. Bu kadar derinlerde yer ayırdıgım için çok pişmanım senağlamasenağlama Onun için üzülmeye değmez biliyorum ama herkesi oldugu gibi kendimi kandıramıyorum.. Kalbimi de beraberinde alıp götürdü senağlama