Aslında gidilip gelinse ne güzel olur. Ama maalesef kalmadı. Hem misafirlikler ağır oldu. İkramlar vs hem de samimiyet kalmadı. Sonunda inşan yalnız kaldı. O kadar çok ki böyle. Aslında insan insana lazım. Fakat bencillik ve rahata düşkünlük aldı başını gitti. Bu sefer inşan kendi kendinin düşmanı oldu. Depresyon, kendi kendisi ile konuşarak karanlık bir girdaba hapsoldu. Not almışım paylaşayım dedim. Çocukluğum kalabalık geçti. O günleri çok özlüyorum. Hepimiz bir aradaydık. Kuzenlerle yanyana sıralanır yatardık. Korkunç hikayeler anlatıp birbirimize sarılırdık. Güzel günlerdi. Şimdi yok artık. Hepimiz bir yere dağıldık.

Anlasa

İşin aslı ben pek şikayetçi sayılmam bu durumdan ne yalan söyleyeyim. Ama bunun sebebi hem zaten çekirdek ailemin bana yetiyor oluşu hem de benim kalabalıklardan çok haz etmemem. Çünkü dört kardeşiz, birbirimizi arayıp soruyoruz, elimizi hiç çekmedik birbirimizin üstünden. Zamanın koşullarından farklı olmasını istediğim tek şey dördümüzün de çocuklarının birbirini kuzenden ziyade kardeş olarak tanıyıp bilmesi. Çünkü hiç birimiz 4 çocuk yapmayı planlamıyor. E öyle olunca çocukların kardeşleri kendilerine yetmeyecek. Bunun için de şimdiden çocukların beynine işliyoruz yani :) bir abimin kızı var 3 yaşında. Diğer abimin eşi ve ben de hamileyiz şu an. 3 yaşındaki yeğenim şu an kendisine 2 kardeş gelecek diye heyecan içinde bekliyor, sen onların ablası olacaksın diyoruz kendisine. Bana her geçen gün farklı bir isim önerisiyle geliyor, mesela geçen gün bebeğinin adı yiğit olsun dedi. Bilemiyorum, çom farklı bir zamanda yaşıyoruz. Ama ben bi süre sonra insanların aradıklarını sosyal medyada, yoğun şehir hayatında vs bulamayınca kendi içlerine, ailelerine döneceklerini düşünüyorum.

Eskiden TV, İnternet yoktu, çocuklar yetişkinler sıkılıyordu, bayanlar iş hayatına atılmamıştı, bu kadar yorulmuyorlardı, bu yüzden gidip gelmeler vardı... Şimdiyse o kadar yok...

Evet keşke. İnşaAllah o günlerden güzelini Rabbim bize de size de nasip etsin

Bizde kimseye gidip gelmiyoruz. Şu an izindeyim ama çocuk küçük. Bir yere gitsek dünya eşya ile gitmemiz gerekiyor. Gittiğimiz yerde uykusu geliyor, mızmızlanıyor e bu sefer de biz bir şey anlamıyoruz. Çalışma hayatımız zaten oldukça yoğun. Eve kendimi nasıl attığımı oldukça iyi hatırlıyorum. Bir de o yorgunluk üstüne misafir ağırlamak ya da misafirliğe gitmek çok zor geliyor yalan yok. Benim annem de çalışan bir kadındı. Dolayısıyla bize de öyle çok insan gelip gitmezdi. O yüzden ah nerede o eski günler diyemeyeceğim fakat keşke gerçekten sağlam aile bağları sağlam dostluklar hep sağlam kalsa diye geçirdim içimden konuyu okurken.

Akrabadan kastınız ne? Ben çocukken hatırlıyorum evimiz dolup taşardı, uzaktan akrabalarımız da sık sık gelip giderdi. Daha çok bizim evimize gelirlerdi ama bizim de gittiğimiz ziyaretler olurdu. Anne babamın kuzenlerine teyze hala dayı amca gözüyle bakardık. Şu an ben çekirdek ailem dışında diğerleriyle pek ilgilenmiyorum. Yani bayram seyranda büyüklerimi muhakkak ararım ancak iş ziyarete gelince anne babam ve abilerim dışında birini ziyaret etmem için özel bi durum olması gerekiyor.

Elbet var çıkarı olan falan. Ama kv demin kardeşleri ve onların çocukları ile hiçbir çıkarımız olamaz, işler güçler ayrı. O sebeple çok samimiyiz. Hatta öyle ki bazen tatile kuzenler, eşleri, bizlerin kv kp leri beraber gidiyoruz. Şen şakrak bir durum oluyor. Ama burada önemli fark, kv demin 4 kız kardeş ve et tırnak gibi olması bence:) Annem tek çocuk bir kadın olarak akraba tamımadan büyüdüm ben, babam keza zaten ailesiyle 10 senede 1 görüşen insandı. Evimize 3 kişi gelse annem panik atak geçirirdi ne ikramlar döktürürdü. Şuan biz bir toplanıyoruz 20 kişi, güzel adapte oldum valla. Çok keyifliymiş:)

22 yaşındayım. Kendimi bildim bileli ne kimseye oturmaya gideriz ne de kimse bize gelir. Herkes birbiriyle sorun yaşarken, biz kimseyle sorun yaşamadık. Çünkü kimseyle samimi değildik. En iyisi bu.

Ailem oyle akraba akraba gezen tipler degildi. Babaannemler, anneannemler, anne ve babamin kardeşleri, dolayisiyla kuzenlerle gorusurduk sadece, yani en yakin olanlar. Şuan evliyim ve gittigimiz yerler en fazla anne, baba, kardeş. Benim babannemler, anneannemler yasadigi icin onlara da gideriz kirk yilda bir kuzenler filan. O kadar. Onlara da her hafta gitmeyiz bizimkiler sehir disinda zaten, esiminkilere de ayda bir belki gideriz.

Bende annemin evinde kalabalıkla büyüdüm misafiriz bir günüm geçmiyordu sonra evlendim yine 3 yila kadar bende akrabalık ilişkilerimiz iyiydi sonra baktim Bi kopukluk oldu huzurumuz yerinde olur inşallah E

tabiki kaldı neden kalmasın. biz sülalecek görüşüyoruz hala.

Öyle oluyor insallah hep aynı olursunuz çikar ve menfaat olmadıkça güzel olur bizimkiler bozdular

Artık insanlar geçim derdine düşmüş vakit yok. Hayatın yorması ile evlerine kendilerini zor atıp, evim evim güzel evim diyorlar. Çünkü huzur bulunan tek yer özel alanlarimiz oldu. Elbette oluyor akraba ziyaretleri ama çok nadir. Ne kadar uzak olabilirsen o kadar iyi. Ne geliyorsa akrabadan geliyor şayet bizde durum o şekilde.

Sende saol canım işyerinde güne girsin eşin gider gelirsiniz kiminin hayati kiminin hayali işde bizim sülale tam eşine göreymisti Y

Eşinize sık görüşüp sonrasında küs kalacağımıza seyrek görüşüp birbirimize slm verip hal hatır soracak seviyemiz olsun deseniz

En neftet ettiğim. Senelerdir annemin evine gelenin gidenin haddi hesabı olmaz. Resmen dıdısının dıdısının dıdısı evde 15-20 gün kalırdı. Deseniz ki neden inanın bende bilmiyom ya bunlar bize niye geliyodu ki Şimdikini biliyorum ama annemler artık tatil memleketindeler gelenler bir uğruyorlar. Allahtan otellere geliyorlar. Çünkü ne bulaşığı bitiyor sonra ne çamaşırı. Bide elimiz boş gitmeyelim belki yedirecek içirecek şeyleri yoktur diye düşünmekte yoktur sülalemizde gelen çöker Ben sevmiyom arkadaş öyle gelmesinler benim evime bende ailem harici kimseye gitmiyorum zaten

Biz küçük bi yerde oturuyoruz bekli bu yüzdendir bilemiyorum ama gider geliriz ikiz bebeklerim var 15 aylık oldular özellikle onlar doğduktan sonra daha sık gider delir olduk amcamlara teyzemlere esimin dayisi teyzesi amcalarinin cocuklarina anlastigin insanlar olduktan sonra

Akraba akreptir bosver uzak dur

Belki kendi değil eşimin akrabaları olduğundan belirli bir sınırımız vardır, bilemiyorum. Hiç akrabam teyzem dayım olmadığı için. Ömrümde görmediğim kuzenim var benim öyle söyleyeyim, o derece akrabalık ilişkimiz olmadı Belki yokluktan sağlam tutundum ama, yalnızlığı ailemde bildiğim için sıkı tutundum. Herkesin evine coşkuyla gelecek, kalabalık sofralar kuracak eşi dostu olsun inşallah.

Merhaba bence akraba ziyaretleri eskisi gibi değil. Bayramalarda, düğünlerde, taziyelerde ve hasta ziyaretleri dışında sık sık görüşen akrabalar kalmadı. İnsanlar hem vakit bulamıyor hemde akrabalar arasında kıskançlık çekememezlik çok arttı kimse kimseye tahammül edemez oldu. Kiyaslamalar arttı artık herkes bir yarış halinde sanki e azından ben çevremde bunları gözlemliyorum maalesef.

Bizle takılın o zaman geçen cumartesi eşimin amcasının çocuklarına gittik bu hafta dayısına gidecez hafta icide bize geliyolar kaynanamla sıkılıyoz bizimde tek eğlencemiz bu napalim

Akraba anne baba kardeş dişinda demek istedim bizde eskiden çok samimiydik birbirimizde kaldirdik ama artik bayramda düğünde cenazede filmdelisi

Keşke eskisi gibi olsa aynen anlattigin gibi

bu aradaki ilişkinin nasıl olduğuyla alakalı. annemin iki teyzesinin kızları var, benim de öz teyzem gibiler. arar hal hatır sorarım. en az ayda 1 gidip geliriz, yatıya bile kaldığımız olur ki aynı şehirdeyiz. ama seviyoruz bunu. kimse birbirini germiyor. sizi huzursuz eden insanlarsa akrabalar o zaman görüşme olmaması normal

Ben geçen ramazan bayramında memlekete anneme gittim de yorgunluktan yattığım yeri bilemedim annemler 8 kardeş zira kuzenleri sayma artık o kadar çok benim gideceğimi öğrenen teyzelerim dayilarim bana da gel bana da gel kal diye hep aradılar hergün birine gittim kalmadım diye birde trip yedim Cok ta güzel agirladilar sağolsunlar. ben çalışıyorum zira ben vakit bulamadiysam 60-65 yaşındaki teyzelerim dayilarim yengelerim bile ararlar halimi hatrımı sormak için. haberler de geçenlerde antalya için kırmızı alarm verildi tüm akrabalar dayilarim teyzelerim kuzenler aradı sizde zarar varmı yapabileceğimiz varmı diye. annemler her hafta 3 gün de bir tüm kardeşler buluşurlar bir evde kadınlar bir odada erkekler bir odada yatarlar yemekler yaparlar çay kahve faslı zeytinligi olanın zeytinligine mandalinligi olanın mandalinligine gidilip yardım edilir gerçi tüm kardeşler emekli annem yanima gelirse eğer herşey birşey gönderir bal tahin zeytinyağı battaniye çocuklara kiyafet ne ararsan kafasına edip çeyrek altın bile gönderen var sağolsunlar. mahallemde ise yazın her aksam sokakta otururuz çay keyfi yaparız tüm bayanlar hergün bir ev çay demleyip yanina birşeyler koyarız geceye kadar kadınlar otururuz sohbet ederiz bende çalıştığım halde katılırım çünkü bensiz olmaz taaa evden kapıya kadar gelip çağırırlar. bur mısır patlatsan cekirdek koysan yeter maksat bizde muhabbet olsun birarada olalım. kotu günümüzde de herkes herkesin yanındadır zira bizde mahallede kiralık ev yok herkes en 20 yıldır aynı evde oturanlardir(14 yıllık evliyim kayinvalide 30 yıldır burada) kayinvalide rahatsizlandiginda herkes hergün yemek getirmiş benim eve ben hastanede kayinvalideye bakarken. cocuklarim aç kalmasın diye gerçi eşimin teyzesi vardı ama sağolsunlar.

MaşaAllah çok güzel. Kalabalığın tadını alınca yalnızlık insana çok zor geliyor.

Senin adina sevindim canim Allah hayırli insanlarla karşilaştirir insallah bizide

Eşim anlamiyor durduk yere biz hiç bir yere gitmiyoruz diyo saniyo herhalde herkez alakasiz zamanlarda akrabalarinin evini geziyo

Zaman içinde günlük hayat koşturmacasında pek fırsat da kalmıyor aslında. Ben liseye kadar baba tarafından kuzenleriyle çok içli dışlı biriydim. Hatta aramızda aşk nefret ilişkisi vardı. Birbirimizi çekemezdik ama birbirimiz olmadan da yapamazdık. Liseden sonra üniversiteye geçince hem dersler, hem genişleyen çevre etkisiyle daha az görüşür olduk. Mezun olduktan sonra ilk ben evlenip şehir dışına çıktım, arkamdan başka bir kuzenim çıktı. Önümüzdeki yaz bir diğer kuzenim evlenip şehir dışına çıkacak. Bu durumda bizim birbirimizi görmemiz ancak bayramda memlekete gidersek mümkün oluyor. Ha isteyen telefonla devam eder irtibatı koparmaz ama zaman içinde zayıflıyor ilişkiler. Anne babalarımız şanslıymış kendi kuzenleriyle ilişkileri kopmamış bizler gibi, o yüzden bizler kalabalık aile ortamlarında büyüyebildik. Dediğim gibi anne babamın kuzenlerini teyzelerimle halalarımla bir tutardık biz. Hatta özellikle babamın bir kuzenine hala amca deriz, eşime ilk bahsettiğimde tam anlayamamıştı da amcam olmayan amcam işte neyini anlamıyorsun diyip gülmüştüm. Velhasılı kelam zamanın şartları, insanların iş için şehir değiştirmeleri, kendi çekirdek ailelerine odaklanmaları vs. derken eski kalabalık aile ortamları ister istemez yok oluyor.

Bende bunun farkindayim eşim anlamiyor amcasının bir kizi vardi sürekli görüşüyorduk bir birimizden çikmiyorduk seviyordum eşimle yaşadigim herşeyi anlatmış köye bide beni arayipta laf söyleyip küfür eden o oldu arkamdan kuyumu kazmiş diyer abisinin kizida ayni saolsun bana akrabaya güvenikmeyecegini ögrettiler eşim anlamiyor kimseside yok başka bana sariyo samimi olduklarimizinda bana yaşşatiklarini gözleriyle gördü nafile akrabalara gitmiyomuşuz

Saol canim valla güldürdün beni

Eşimin ailesinin tüm çevresi akrabalar. O kadar kalabalıklar ki, kendi memleketi ve soyu sopu hariç dostları yok. O sebeple görüşüyoruz biz. Özellikle genç, kuzen ve eşleri olarak yakın dost olduk. Onların anne babaları ile de görüşürüz valla, zevk de alıyorum. Kendi halamı sokakta zor tanırım zaten başka şehirde ama, evlendiğimden beri kendi akrabalarımın olduğu şehre gidince eşimin zoruyla mecbur görüşüyorum. Onların bu yaşam biçimi bana iyi geldi, kalabalık aile güzel şey:)

Eskidenmiş o kuzenleri geç babamın amcasının torunları ile her hafta gelir giderdik dıgdının dıgdısı tabiri ile hepsi ile görüşürduk Artık baba tarafını düğünde cenazede görüyorum.. Annem bile 25 yıllık komşularım eskiden ayrı su içmezdik şimdi hafta geçiyor apartmanda denk geliyoruz diyor Artık kimse kimseye gitmiyor kendi yağında kavruluyir herkes

Eski durumlar yok artık. Eski samimiyetler yok. Bir misafir çağırsan dünya ikram sunum yapman gerek çünkü artık kimse senin muhabbetine güler yüzüne gelmiyor artık her şeyin içi o kadar boş ki birarda olunsa fotoğraflar çekilir altına nispet sözleri yazılıp medyaya sürülür vs vs insan kullanıldığını hissediyor o ayrı aman herkes kendi çekirdek ailesinde mutlu olsun akrabaya luzum yok

Eşimin ailesi ve benim ailemle gorusuyoruz bitti bu kadar. Eşimde bende akrabalardan büyük darbeler gördüğümüz için gitmeyi geçtim eve bile sokmuyoruz. Ama tabi çok büyük geçerli sebeplerimiz var. Etrafımda kimsede öyle akrabasıyla görüşmüyor, artık o devir bitti malesef.. Eskiler mi güzeldi, o zamanlar biz mi yapilan kotulukleri görmüyorduk bilmiyorum

Valla akrabadan çıkmayanları bdv'de görüyoruz. Öyle şeyler yaşayacağıma salonumda oturur çayımı içerim mis

Herhalde 90 larda kalmış kafası. Hayal dünyası yani.. evlilik kafasında öyle bir olaymış. O zamanlar çat kapı da giderdik haberli de giderdik. Beraber dizi tv izlenirdi. Sobalı evse bir odaya doluşulur çay içilir mısır patlatılırdı. Biz büyüdük. Büyükler vefat etti. Herkes sosyal medyada sosyalleşir oldu. Herkeste bir bencillik.. eski samimiyet yok.

Çok haklisin eşimde anlasa Y

Başkaları bilmiyorum ama ben annem kardeşlerim hariç pek kimseye gitmiyorum. Bu ama insanların daha önce yaptıkları ile alakali. Bende isterdim etrafımda gidip gelebileceğim insanlar olsun, ama yok.

Ailem başka bir şehirde o yüzden gidip gelen olmuyor sene de bir bayram olayları... Eşimin ailesi burada. Kışın kimse kimseye gitmez ki 2 adım yanıda görümcem yaşıyor... Eltim var türüne mesafesi 10 dk. Köy var. Yani kışın gitmeyiz pek. Yazında köye gideriz hava almaya. Eltim de gelir eşiyle o yani Arada yemeğe gelip gideriz. Ama eşimin amcaların dayılarona falan gitmedim hiç gerek de yok

Aynen ama var onlarla 3,4 ayda Bi eşim hergün biri gelsin biz gidelim derdinde anlayamadım

Çocukluğumda çat kapı herkes gelirdi, çok güzel günlerdi.. şimdi tayin istiyorum memlekete inş kısmende olsa olsa günlere dönmek istiyorum

Aynen öyle. Ailem geldi 60 65 yaşına, bayramda bir tek ben giderim çocuklar ve eşimle. Ne hazin ne hüzünlü bir şey. Kimseleri yok, dost desen herkes kendi curcunasında. Önünde sonunda aile kalıyor insana, o sebeple güzel ilişkilerle çıkarsız yaşamak gerek.

Arkadaşlar aile akraba ilişkileri kaldimi gelip gıtmeler eşim biz kimseye gitmiyoruz diyo oyle annesi kardesleride yok durduk yere akrabaya gidiliyomu merak ediyorum Pamukannesi83

Bende öyle olsun isterim kimsesi yok ne yapiym sahip çikmayan amcalarina zorla ben götürdüm başkada yok Busgok0606 2+1 minik kuş annesi 🐦🐦🐦 Anneler

Esiniz gidip gelmeyi seviyosa arkadas edinin eşli görüşün derimde ortalık çok bozuk diyemiyorum

Malesef anlattigin gibi eskiden diyorum yokluk vardi yokluk içinde kalabalık aileydik misafirlerde gelirdi yokluktan var ederdik ama simdi varlık içindeyiz insanyok Y

Aynen öyle bende öyle diyorum şundan,3, 4sene öncesine kadar öyleydik akrabalık bitmiş anlamiyor durduk yere nereye gidilir

Kardeşlerim bekar daha küçükler insallah nasip olursa evlenince onlarla samimi olurum aynen sizin gibi İnternet işine gelirsek iyice saçmaladı yakindir insanların bikmasi insallah Mi-Ok

Çok uzun yazmışım ama var hala komşuluk ve akrabalık bana göre.