Neredeyse herkes iyi niyetli, herkes saf, herkes gercek dost bulamamaktan sikayetci, herkes baskalarinin kendisine laf sokmasindan ve yalniz kalmaktan sikayetci. Bir yerde yanlis yapiyoruz ama nerde.

insan ilişkilerinde seçiciyimdir hemen samimiyet kurmam insanları önce az çok tanımaya çalışırım hoşuma gitmeyen insanlarla ağız dalaşına girmektense uzak durmayı tercih ederim. mümkün olduğunca güler yüzlüyümdür kimseyi kırmak üzmek istemem bu nedenle çok sabrederim alttan alırım ama bazen cazgır da olmak gerekiyor hayatta bunu da anladım

benim bildiğim şu ki insan ilişkilerinde kişi neyse odur... ayy geçmişte şunları yaşamıştım şimdi politik olayım demekle olunmuyor maalesef... hiç sıkmayın kendinizi...

Birincil derecede akraba, olmayan insanlara karsi cok da yumusak degilimdir. Hani bir soz vardirya 'ne kadar ekmek o kadar kofte'... Karsidakine bakarim ben bir adim attigimda o da atiyor mu diye.. Benden bekleniyorsa surekli cat cat yuzlerine soylerim rahatsizligimi kirilirmis incinirmis falan dusunemem, onlar benim kirilmami uzulmemi dusunmuyorlarsa ben ne dusunucem. Iyi niyetli olana da iyi niyetli davranirim. Ancak oyle bana bir adim atana ben kosarim yok bende.. Dedimya ne kadar ekmek o kadar kofteee :) yoksa cok uzulurum incinirim orneklerini goruyoruz.

selam bayanlar. benım sorunum şu : fazla ıyı nıyetlıyım yanı nasıl desem, brısıne ıyı davransam ya laf sokuyor yada benı rahatsız edecek bırsey yapıyor ınsanlarla olan ilişkilerınızde guleryuzlu ve ıyı nıyetlı olmak bana zarar verıyor. sız nasılsınızdır, sıze gore saf olmak mı uyanık davranmak mı? yada nasıl desem bunun dozu ayarı nedır sızce? uyanık olmak yada polıtık davranmak ne demektır laurana kocişim olmadan asla tek ayak

insanına göre davranıyorum genelde.. kimin hakkı neyse onu verıyorum ve bu konuda hiç bir sıkıntım olmadı daha.

pek takılmamaya çalışıyorum. çünkü benim yanlış anladığım birşey bazen iyi niyetle söylenmiş oluyor. bazen benim iyi niyet gibi gördüğüm laf sokma olabiliyor. 1. de pek takmam yoluma devam ederim. ama 2. olursa açık açık soruyorum. olay saçmaysa da böyle bir insanın artık hayatımda olamayacağına karar veriyorum. L

Valla ben de bunları çok üzülüp, kazıklar yiyip, yaralar aldıktan sonra öğrendim :) İlk kez girdiğim ortamda veya ilk kez tanıştğım insanla hemen samimi olmam, somurtuk da durmam ama resmi dururum, fazla gülmem, fazla konuşmam. Birden samimi olunca iş çok laçkalaşyor, herkes birbirine istediğini söyleme hakkı buluyor. Ama yavaş yavaş zamanla samimiyet olunca o ilişki daha seviyeli daha saygı çerçevesinde oluyor. Birde herkesle anlaşacaksın diye bir kural da yok. Sonuçta frekans tutmamıştır, ısınamamşsındr. Herkese artık hakettiği kadar davranıyorum. İyi niyetli olana, yaptım iyiliği kötülüğe kullanmayacak bir insansa elimden geldiği kadar yardm ederim, iş hayatımda da onu müdüre, patrona karşı da korurum ama eğer HAK EDİYORSA. Ama bunu da anlamak zaman alyor o yüzden insnaları tanyana kadar hiçbirşey yapmak yok :) Kimseye sırlarımı anlatmam derdimi paylaşmam, Hep güçlü görünmeye çalışırm. Ayrıca şunu da anladım eğer bir kişi hep başkaları hakknda konuşyorsa bil ki senin hakkında da konuşuyordur. Bu yüzden asla dedikodu yapmam, yapanlara da izin vermem, bir şekilde kırmadan sustururum onu. Mesela empati yeteneği de iyidir. Birşey söyleyeceğim zaman artık pat diye değil iki kere düşündükten sonra söylüyorum. Karşımdaki insan ne tepki verir, ne cevap verir diye düşünüp tartıp öyle konuşuyorum. Bu insanın yerinde ben olsam nasıl tepki veririm ki deyip ben de ona göre davranaym falan diyorum. Haklı olduğum yerde asla ama asla susmam, sonuna kadar giderim, kendimi ezdirmem. Laf mı sokuyorlar sana. Bak her insanın bir zaaf vardır, zayıf olduğu, üzüldüğü noktalar vardır. Sana biri birşey söylediğinde hemen sen de onun zayıf noktasını bulup şakayla karışık oraya oraya vuracaksn. En güzel laflar hep şakayla karışık sokuluyor :) Üstelik tartşma ortamı da yaratmıyor :) -Herkesin her dediğine de inanma. Daima şüpheyle bak. Ha birde çok canımlı cicimli hayatımlı konuşanlardan da nefret ederim. Böyle insanlar çok çıkarcıdır. Ama fazla abartmadan sen de konuşailirsin. Tatlı dille herkese her istediğini yaptırabiliyorsun :) Böyle yani biraz uzun oldu. Gerçi anlatmayla olmuyor canm yaşayarak öğreniyorsun. Yerine göre kişisine göre politik de oluyorsun, kibar da oluyorsun, sinsi de oluyorsun, laf da taşıyorsun hatta arkadan da vuruyorsun. Malesef bana bunlarn hepsini yaptrdılar. Ama mecburdum biraz korkutmak lazım insnaları, beni saf salak sanmasınlar

çok takmamayacaksın herkesin bir yarası bir kompleksi var. Kimseye özel şeylerini anlatmayacaksın. Dinleyici konumunda olmak daha iyi. politik olmak gereken yer çok. Ama insan dostlarını bu kaygıyı taşıdığı yerden seçmemeli. insanların ağzına çok malzeme vermeden onlarıda çok takmadan yaşamak istediğin gibi yaşa derim. arkadaşlık denemelerinde hayal kırıklığı ölene kadar olabilir. insanlar çiğ süt emmiş. halinden anlamaya çalışıyorsanız bir insanın ve onun sırlarını tutup yargılamıyorsanız mutlaka bir arkadaşı olur insanın. M

Herkes iyi niyetlidir. Tabii kendine göre... Sen hiç kötü niyetliyim diyen birini gördün mü :) Hep derler ya, iyi niyetimden kaybediyorum diye... Kötü niyetimden kazanıyorum diyen hiç duymadım mesela. İnsan ilişkilerinde, hemen samimi olmamaktan yanayım. Bir süre mesafeyi koruyup, karşımdakini tartarım, gözlerim. Gözü kapalı yakınlık kurmam. Politik olmak değil de seçici veya tedbirli olmak denebilir. laurana kocişim olmadan asla tek ayak

guler yuzlu ol ama her zaman ama birisi sana bisi derse ya sus yada cvbini en iyi sekilde ver ona :) o sana laf sokuyorsa sende onun canini acit ama tatli bi sekkilde :) ehlimana Guru Anneler

bak temkinli ol ama neysen o olur, bak çevrene kim seni kendinden fazla düşünüyor ... herkes kendi dalgasında ve bunu öyle güzel yapıyorlarki göze batmadan... sana tavsiyem birlikte olmaktan yorulduğun, bi türlü kendini ifade edemediğin veya ettiğinde ise yanlış anlaşılacağın korkusuna kapıldığın kimselerle arkadaşlık yapma... mrtylz Eylül'ün ve Mustafa'nin

Ben de karşılık görmeyince üzülüyordum artık dostluklarımın çoğu o yüzden iyilik yap denize at mantığında ilerliyor. Gerçekten sevdiğim birkaç kişi var onlar da kardeşim gibi zaten ama yine bile kimseye sonuna kadar güvenmiyorum ki kırılmayayım. Meleknaz Herşeyin

Ben kişisine göre muamele yapıyorum. Yani çok güleryüzlü olduğum, nazını bana geçiren insanlarda vardır. Çok sert davrandığım insanlarda vardır. Bence bu gibi durumlarda ilişkiler samimiyete ve sevgiye göre şekil alıyor. Yani senin kastın, yeni tanıştığın bir insana ya da az samimi olduğun bir insana nasılsın ise, ben bu durumlarda, uzak ve mesafeli olurum, ama karşımdaki çok sıcakkanlıysa ona da ayak uydururum. Yeni tanışır tanışmaz çok samimi olduğum insanlar da yok değil. Dediğim gibi bu biraz karşıdaki kişinin tutumuyla da alakalı.

onceden kım ne dedıyse onu yapmaya calısırdım kımsenın yanlıs anlamaması ıcın ugrasırdım sımdı o halımden eser kalmadı. ınsanına gıre davranıyorum. bak o zaman nasıl dgerın oluyor. kımseyı kendınden degerlı gorme