Kimsesi kimse olmaz herkesin var kimsesi, kimsesiz kaldım yetiş ey kimsesizler kimsesi. Arkadaşım yaşadıkların kolay değil bunu kabul etmek lazım ama umutsuz olmamalısınız hele hele rabbime sığınıyorum elim boş dönüyorum demişin bunu hiç söylememelisin. Güzel rabbim kimseyi huzurundan eli boş çevirmez senide çevirmemiştir belkide çok daha kötü şeyler olucaktı senin rabbine sığınışın bunların önüne geçtii sen bunu bilemezsin. Her şeyde muhakkak bir hayır vardırr sen yinede her zaman sabır dilemeye devam et eminim sabrının ecrini en kısa zamanda alacaksın. Sen yinede en sağlam yere daya sırtını Rabbine sığın.

çünkü arkadaşımız bir arkadaşımızın derdi vardı onun için yazmıştı bu derdini bende okudum çünkü rabbim size kolaylık versin hiçbir zaman isyan etmeyın unutmayın ki her zaman beterin beteri var arkadaşım . push ;

yaşadıkalrın ve yaşıyor olduğun hayat beni çok üzdü canım eşke elimden birşeyler gelebilseydi ama insanların anne ve babalarını değiştirme gibi bir şansları yok çok küçük yaşlardan itibaren çok acı şeyler yaşamışsın her ne kadar bunlar seni olumsuz anlamda etkilesede okuduklarımdan da anladığım birşey var çok güçlü bir insan yapmış seni ben i, nanıyorum ki okulunu bitirip çok iyi yerlere geleceksin kendine huzurlu düzgün bir hayat kuracaksın hepsi geçecek inan bana ama tek bir hatayı yapma sakın okulunu bitirmeden evlenme ekonomik özgürlüğünü eline al mecbur kaldığın için değil istediğin için seçimini yaparsın sonra Rabbim bu mübarek günlerin yüzü suyu hürmetine yar ve yardımcın olsun inşallah

ben bu yazıyı daha önce okuduğuma adım gibi eminim ama bakıyorum açılmış konu yookkCADIARZU

okulu bitirip kendi ayaklarının üzerinde durduğunda, yani ekonomik bağımsızlığını eline aldığın zaman kimse sana karışamaz.. kimseye mecbur olmazsın.. sadece biraz daha sabret. M mefaze Mecnunakoşan

canım çok teşekkür ederim ama artık kendimi tanıyamaz oldum ben. isyan ediyorum her şeye böyle ağlayıp zırlayıp duruyorum tv deki habere falan ki bundan 4 ay öncesine kadar hiç tv izlemezdim haberler dışında dersimi çalışırdım kitap okurdum. bu tatil yaramadı bana yazdıkların çok anlamlı inşallah Rabbime daha fazla karşı gelmeden sıyrılırım bu dertlerden yüce Allahım nerde ihtiyacı olan varsa kim dua edip yakarıyorsa ona versin bu günleri aratmasın bunları unutturucak dert vermesin cennet35

Gerçekten de zor. Bazen hayat böyle sınar insanları. Yapman gereken tek şey isyan etmemek Allahtan sabır dilemek ve ne olursa olsun hep daha kötüsünün de olabileceğini düşünerek şükretmek... Oku ve mesleğini eline al. Hayatta kendine hedefler koy. Annen ve babanın ileride sana destek olup olmayacağı belli değil. Çok mutsuz olursan da böyle bir ömür katlanamazsın. Biran önce hayata sağlam adımlar atmayı öğren. Kendi paranı kendin kazanıp ayaklarının üstünde durmaya başlayınca bekleme çekme bu eziyetleri kendine ayrı bir hayat kur. Ailen annen baban dahi olsa böyle hayat sürmez. Şu an katlanmak durumundasın ama ileri de değil. Allah yardımcın olsun canım... kuzeyyy kaan'ım diğer

benim de sana en büyük tavsiyem maddi bağımsızlığını kazanmaya çalışman gerektiğidir. Ben senin yaşadıklarının parametrelerini tabi ki çok iyi bilmiyorum yaşayıp gören sensin, yani baban neye kızar neye karışır.. Ama empati kurmaya çalıştım, ben senin yerinde olsam kendime part time bir iş bulurum bir devlet yurduna çıkarım, çalışır kazanır 3-5 okul bitene kadar idare ederim, benim bu şekilde 4 senede okul bitiren 3 tane arkadaşım var.. Ha yok mümkün değil becereme, babam izin vermez, olmaz dersen de bunca sene sabretmişsin 2 yıl daha sık dişini.. kurtul oradan derim. Ne annene, ne babana, ne sevgiline bel bağlama.. Hayata yalnız geldik, yalnız gidicez. Hatta kapat gözlerini bak yapayalnızsın. hepimiz sadece ama sadece kendimizden sorumluyuz. Bugün inandığın güvendiğin insan yarın ne malumdur ki seni ezip geçmesin? İnsanoğlu çiğ süt emmiştir. O yüzden önce Allah'a inan, sonra kendine güven. Allah yardımcın olsun, sevgiler. W

okulunu bitirip kendini maddi açıdan güvenceye aldığın anda babandan uzaklaş bence.. Nasıl bir babaymış o Allah yardımcın olsun..

kızlar o kadar bunaldım ki anlatamam... hikayemi bilenleriniz vardır bilmeyenler için tekrar yazıyorum.. annem ve babam ayrıldığında ben 9 yaşımdaydım babamın önceki eşinden 2 kızı olmuş. büyük kızı evlenmek için evden kaçmış öz olarak sadece 1 erkek kardeşim var o 3 yaşındaydı annem gittiğinde babam bi iş adamı maddi durumumuz çok şükür güzel. annemi 8 yıl hiç görmedim ben kardeşim de aynı şekilde annemle evli olduğu dönemde eve kadın getirir annemi bizim odamıza yollardı. kardeşim büyüyene kadar dadımız ve ev işlerini yapan bi ablamız vardı bu ablalarda 3 ayda bir falan işi bırakıp giderlerdi babam çok huysuz bi adamdır çünkü kadınlar işi bıraktığı vakitler hep ben yapardım ev işini yemeği ablam çalışıyordu çünkü. sabır dedim.. annemizi görmemiz kesinlikle yasaktı okulumuza giremezdi, sabah babam bırakırdı okula öğlen şoför bırakırdı eve kardeşim zaten hiç hatırlamadığı annesine duyduğu özlemi hiç belli etmedi böyle 8 yıl geçti işte sabır dedim.. yemekte tuz az banyoda havlu yok gibi sebeplerden dayak yediğimi bilirim babam mutsuzsa bizide mutsuz ederdi ablam evlendi sonra ve her şey daha da zorlaştı ben bu baskıya 1 buçuk yıl dayanabildim eve işleri yapıcak birini almıyordu babam ben nasılsa yapıyorum diye odunla dayak yemiştim bi gece sebebi bile yoktu bu dayağın annanemin numarasını arayıp buldum türktelekomun sarı rehberinden annem evlenmişti 4 aylık bi bebeği vardı 2 ay görüştük gizliden gizliye ve sonra bi gün babam okula gitmiyceksin artık çalışıcaksın yanımda dedi bana annem aradı bi kaç saat sonra anlattım durumu hep çağırıyordu zaten gel annecim dedi elimden geleni yaparım ben senin için sen gel yeter ki.. gittim.. hiç bişeyimi almadım yanıma bi tek babamdan gizli annemin aldığı cep telefonum vardı yanımda. lise sona annemin yanında devam ettim babam sürekli rahatsız ediyordu sonra dershaneye gitmem gerekti para lazımdı üvey babamdan isteyemezdim çünkü abisi iflas etmişti onun kızıda dershaneye gitmeliydi ve ikimizi aynı anda gönderemezdi sadece beni gönderse bu sefer tepki topluycaktı çünkü annemle aralarında 8 yaş vardı üvey babamın ilk evliliğiydi annem.. zor şeyler yaşamışlardı kısacası babamla görüşmeye başladım üvey babam kesinlikle istemiyordu annemi kaybetme korkusu yüzünden ki annem kaçarak ayrılmıştı babamdan bende kaçarak gelmiştim anneme bu şekilde bize zarar veren bi insanla görüşmenin mantığı yoktu onun için istemiyordu işte.. o kadar.. üvey babamın bahsettiğim yeğeniyle cebimde 10 liram varsa 10unu paylaştım kendime aldığımı ona aldım hiç değer kıymet bilmedi iftiralar attı mine beni fakirsiniz diye dışlıyor dedi intihar edicem onun yüzünden dedi annemle aramı açtı üvey babamla aramı açtı kendi yaptı üstüme attı.. üvey çocuktum artık ben sesimi çıkartamazdım.. sabır dedim.. annemin hamile olduğunu öğrendik kardeşim daha 2 yaşındaydı zor bi çocuktu annem ona bakmakta zorlanırke 2. si çok ağır gelirdi ki sınavdan 1 hafta önce doğum yapıcaktı benim için iyi bir şey değildi bu bencillik belkide istemedim bebeği hiç 2 hafta sonra annem grip olduğu için bebeğin öldüğünü öğrendik annem yatarken baş ucunda elini tutup onunla ağlarken üvey babamın akrabaları 'neden ağlıyorsun ki mine nasılsa istemiyordun sevinsene' diyip kahkaha atıyorlardı insanlık mıydı bu? sabır dedim.. annem hamile kaldı 1 yıl sonra ne olursa olsun anneme destek olucaktım her gece şarkılar söyledim bebeğimize masallar anlattımi bi sevgilim vardı 8 ay bulutlarda yürüdüm tüm dünyam o oldu ve sonra aslında bu ilişkinin en başında sevalin bi oyunu olduğunu öğrendim sevgilim bana sonradan aşık olmuştu ve sevalin planladığı adi şeyleri yapmamıştı tabii herkese yaptım diye anlatmıştı.. yaralandım parçalandım ama anneme yansıtmadım olmadı dedim.. sabır dedim.. bebeğimiz sınavımdan 3 gün önce doğdu öyle korktum ki anneme bir şey olucak diye onunla doğuma girdim elini ben tuttum kardeşimi ilk ben kucağıma aldım..28 gün koynumda uyuttum.. sabrımın şükrümün ödülüydü sanki o öyle mutlu ediyordu beni sonra bi telefon aldım ben bebekken evden kaçan ablam gelmiş babamla barışmış sen neden gelmiyorsun dedi üvey babam babamla görüştüğümü bilmiyor bu yüzden ancak bi kaç gün sonra gelebilirim dedim.. bunu gidip babama anlatmış o da guru meselesi yaptı ve ya orası ya ben dedi mecburdum okumak için kardeşimden ve annemden vazgeçtim.. sabır dedim tüm bunların üstünden 1 yıl geçti üniversiteye başladım 2. sınıfa geçtim evin yemek ütü temizlik vs tüm işlerini tek başıma yapıyorum annem ancak okuldan kaçıp gizlice görebiliyorum çok güzel bi ilişkim var en büyük destekçim sevgilim ama babamın bu mübarek günlerde yaptıkları yüzünden sabır diyemiyorum artık yaklaşık 2 hatfadır konuşmuyoruz ben yine yemeğini ütüsünü yapıyorum göz göze bile gelmiyoruz artık dayanıcak takatim gücüm kalmadığını hissediyorum annemleri 4 aydır göremedim sanki bi düğüm boğazımda takıldı kaldı ölemiyorum yaşayamıyorum oruç tuttum namaz kıldım isyan etmek gibi olmasın Allah'In gücüne gitmesin bunları yaptıkça daha da oturdu boğazıma bişeyler. napıcam ilemiyorum her şey üstüme geliyor sanki Rabbim'e sığınıyorum elim boş dönüyorum anlatmak istedim sadece ışığım nerde ne zaman ruhum aydınlanıcak bilmiyorum ama yinede sabır diyorum.. ilona psikolocik

allah senin yardımcın olsun. Zor bi hayat sınavın var gerçekten. Yapman gereken okulunu en güzel sekinde bitirip kendine kımseye muhtac olmayadan yasayabılecegın bı gelecek kurmak olmalı. ınsallah senın mukemmel bı aılen yuvan olur. allaha sakın isyan etme. Allahım afiyet ver bana dıye dua et. Dayanma gucu ver kuvvet ver dıye dua ettıgınde zorlu sınavları ıster ıstemez cagırımışsın. realist

Ben yazını ilk defa okuyorum canım ama emin ol cidden içim acıdı.. Çok zor şeyler geçmiş başından. Bilmiyorum şimdi yazacaklarım seni kızdırır mı ama ben içinden hiç çıkamayacağımı düşündüğüm buhranlar içerisindeyken bir gece bu yazıyı okumuş ve mutlu olup ağlamıştım. Belki de sana abartı gelecektir okuyunca ağlamış olmam. İnancın olduğunu düşünerek ekliyorum yazıyı buraya.. 'İnsanların en çetin belaya uğrayanları peygamberlerdir, sonra temiz kişiler gelir, sonra da onlara benzeyenler, benzeyenlere benzeyenler belaya uğrarlar&#8221; hadisinde bildirildiği gibi insanın başına gelen musibetler sebepsiz değildir ve netice itibariyle bir lütuftur, öyleyse kulun yapması gereken böyle durumlarda sabretmek, yalnızca Allah&#8217;tan yardım dilemektir. Mevlana izah eder: Hikaye ederlerdi ki, yüce : &#8216;Ey benim kulum! Senin ihtiyacını ve dileğini yalvarmanla, dua etmenle çabucak yerine getirirdim; fakat senin yalvarış ve inleyişinin sesi hoşuma gidiyor, işte daha çok ağlayıp inlemen ve sesini daha çok duymam için dileğini yerine geç getiriyorum&#8217; buyuruyor. Mesela bir adamın evinin kapısına iki fakir geldi. Biri hoşa giden, sevimli ve beğenilen bir tip; öbürü ise tamamen bunun aksine çirkin ve sevimsiz. Ev sahibi uşağına: &#8216;O sevimsiz olanına bir parça ekmek ver de, hemen kapımızdan uzaklaşsın.&#8217; der. Sevimli olanına ise: &#8216;Daha ekmek pişirmediler. Pişip gelinceye kadar bekle.&#8217; diye vaatte bulunulur. (Fihi Mafih, 57-5 ) '' Bana biraz olsun ferahlık vermişti inşallah sana da verir. Allah yardımcın olsun...

çıkmazdayım artık, paylaşmak istedim adlı konularda konu sahibine kendi durumumu anlatıp dayanması için beterin beteri olduğunu göstermek için konunun özetini yazmıştım ordan hatırlıyorsundur

Yaşadıkların gerçekten zor şeyler ama okulun bitene kadar sabretmekten başka çaren yok gibi görünüyor, babanda ne kadar merhametsiz ve sorumsuzmuş pes yani.

Yaşadıkların hiç de kolay şeyler değil. Allah sana dayanma gücü versin canım benim. Bir gün gelecek acı bir tebessümle hatırlayacaksın bu günleri. O günün hatırına dayanmaktan başka çaren yok. Yuvasız kuşsun şimdilik. Ben de öyleydim bir zamanlar. A ma işte bak şidi ayaklarımın üzerindeyim. Güçlü olmaya çalış. Gücünü gören sana bulaşamayacaktır. D