umarım. mevsim geçişlerinde biraz alıngan oluyorum hassaslaşıyorum galiba genelde. teşekkürler

ya bende de o var çok yüzeysel geliyor arkadaşlıkları. erkek arkadaşım hala liseden arkadaşlarıyla görüşür mesela üni arkadaşlarıyla da öyle çok sık olmasa da örüşürler birkaç ayda bi. benim hiç öyle bir arkadaşım yok olmayacak da sanırım. kendi açımdan problem yok aslında zaten çok çok samimiyet kurmam insanlarla ama çevremde herkes mıçmıç ben ayrık otu gibi hissedince canım sıkılıyor istemsiz. bende mi problem var diye düşünüyorum.

Yani ben de öyle düşünüyorum aslında yabani gibi mi duruyorum diye herkes bi gruplaşma içinde zaten okuldan sonra saatlerce boş boş vakit geçirmeyi seviyorlar ben dersler bitince ki zaten geç bitiyor eve gelip dinlenmeyi seçiyorum o yüzden fazla bi paylaşım olmuyor. Bir de 2. bölüm bu benim öncekinde bu konudan ağzım biraz yandığı için bu sefer daha temkinli yaklaşmak istedim insanlara fazla temkinli oldum herhalde. Bölüm dışında arkadaşlarım var tabi önceki bölümümden olsun başka yerlerden olsun ama haftaiçi her gün okuldayım her gün aynı dersleri aldığın insanların böyle olması hoş olmuyor. dediğiniz gibi yazmıyor oluşumu kişisel almış olabilirler ama onu biraz takıyorlar kafaya. grubu sessize alıyorum hep diye

Yalnızlık hissi için yaşınız çok genç Ve yalnız olacağınız ortam yok aslında Siz sadece hayatınıza soktuğunuz kişileri yanlış seçmişsiniz

Sevgilin seni hayatının merkezine koymuyor ama sen koyuyorsun sıkıntı orda

evet o da beni baya rahatsız ediyor. lafa gelince tabi ki de hayatındaki en önemli şey ailesi ve benim ama uygulamaya gelince arkadaşları yok o askere gidiyor niye görmeyeyim yok diğeri evleniyor yok başkasının canı sıkkın yanında olmam lazım vs vs benim düşündüğüm 2. 3. plana atılıyor.

Ben de senin gibiyim hemen hemen okulda neredeyse hiç öyle takıldığım arkadaşım yok okula çok fazla uğramıyorum zaten görüştüğüm 2 - 3 kişi var onların da çok samimi olduklarını düşünmüyorum. Mezun olmama 3 ay kaldığı için bu konuda düşünmeyi bıraktım açıkcası.

Dönemseldir. Geçer merak etmeyin.

Biraz dertleşesim var çevremde konuşup dertleşeceğim kimse yok. Daha doğrusu var arkadaşlarım da insanlar birbirini en zayıf noktadan vurmaya fırsat kolladığı için bu günlerde kimseye bir şey anlatasım gelmiyor. Bugün anlatıp rahatlasam yarın acaba nerede kullanırlar bunu bana karşı diye düşünmekten kendimi alıkoyamam sanırım. Bu düşünce de ister istemez uzaklaştırıyor beni çevremden yüzeysel muhabbetlerin ötesine gidemiyorum pek. Bu ara çok fazla yalnız olduğumu düşünmeye başladım. Benim gibi olanınız var mı? Mevsimsel bir şey mi yoksa ufak ufak depresyona doğru gidiyor muyum merak ediyorum. Mesela erkek arkadaşım var aramız gayet iyi ama bazen bazı konularda beni anlamadığını düşünüyorum anlatmaya uğraşasım da gelmiyor. Daha da anlamayacak ve sinirlerim bozulacak diye. Arkadaşlarıyla gezmeyi etmeyi sever biri görüşelim desin hayır diyemez uzun zamandır yapamadığı işlerinden yakınır ama beyefendi arkadaşları görüşmek istedi diye görüşür. Bu durum canımı sıkıyor benimle planı olduğunda falan iptal etmez öyle bir durum değil de hayır diyemiyor kimseye arası kötü olmasın diye. Bu yüzden kullanılıyor da zaman zaman bu durum rahatsız ediyor beni. Arkadaşlarına küçük incelikler yapmayı sever ilk zamanlar bana karşı da düşünceli sürprizleri oluyordu ama artık yapmıyor o kadar. Ama beyefendi 10 yıllık arkadaşına hala daha yapıyor sürpriz ihmal etmiyor. Bazen başkalarını kırmamak için beni bunaltıyor tartışıyoruz. Böyle salaklıklarını görünce soğuyorum ister istemez duruşu olmalı çünkü insanların diye düşünüyorum. Arada olan şeyler bunlar her gün değil ama değişecek şeyler olmadığı için canımı sıkıyor yapısı bu çünkü adamın kendi değişesi de yok. Sırf bu yüzden ilişkinin en başında takıntılı bi yakın kız arkadaşı yüzünden daha birkaç haftalık ilişkiyi bitiriyordum az daha hayır diyemediği ve kızla arası kötü olmasın diye. Tekrar aynı şey olabilir diye kendimi çok kaptırmıyorum öyle olunca da bağlanamıyorum biraz hissizlik oluşuyor bende. Okulda yakın olduğumu düşündüğüm arkadaşlar var mesela çoğu zaman onlarla vakit geçiriyoruz dördümüz beraberiz genelde. Ama onların paylaşımı daha fazla olduğu için benim haricimde whatsapp grupları var mesela bunu öğrendim buna da bozuldum biraz. Biraz dışlanmış hissettim bir sorunumuz yok beraber vakit geçiriyoruz hep aslında. Ama onlar dersten 2 3 saat önce okula gidip baya vakit geçiriyorlar ben okula gelince öğreniyorum onların sabahtan beri orada olduklarını. Tabi ki bana haber vermek zorunda değiller ama bilmiyorum alıngan bir dönemdeyim galiba rahatsız etti bu durum beni biraz. Başka bi arkadaş grubum var yine hepsi yurtta kalıyor ikisi hariç onlar da dersten sonra 11e kadar kampüsten çıkmaz falan haliyle onlar da hep beraberler haftada bir iki beraber vakit geçiriyoruz ama haliyle daha fazla paylaşımları olduğu için çoğu zaman muhabbetlerinin dışında kalıyorum. Benden mi hoşlanmıyorlar diye düşünüyorum bazen ama ben gidip onlara kaynamıyorum çoğunlukla onlar geliyorlar benim yanıma ders arasında beraber kahve içelim diye ya da yemeğe beraber gidelim vs. ya da derste benim yanıma oturuyorlar. Whatsapp gruplarına neredeyse hiç yazmıyorum bazen orada çok muhabbet dönüyor takip edemiyorum bir şeyle uğraşıyorum falan ondan galiba ufak gruplarına beni eklemiyorlar ama bilemiyorum açıkçası o kadar beraber vakit geçirip böyle ufak ufak dışarıya itilmem hoşuma gitmedi. Zaten hassas da bir dönemdeyim fazla kişisel alıyorum sanırım. Ya da insanlarla aramda en başta yazdığım sebepten fazla bi duvar ördüm bunun etkisi de olabilir bilemiyorum. Ama git gide yabancılaşıyorum çevreme ya. Yalnızlığı fazlasıyla sevsem de bir yandan da rahatsız ediyor beni bu durum.

sütten ağzı yanan yoğurdu üfleyerek yermiş önceden çok güvendiğim biri yüzünden başıma gelmeyen kalmamıştı. akıllanmamış olacağım ki başka yakın olduğumu sandığım bir arkadaşımdan da aynı pisliği çektim. o yüzden fazla temkinli davranıyorum kime güveneceğimi de kolay anlayamıyorum o yüzden güvenmemeyi seçiyorum çoğunlukla. kimseyle konuşamamak da beni biraz gergin yapıyor ondan böyle hislere kapılıyorum zaman zaman sanırım A

Üniversitenin ilk 2 yılı bende sizin gibi durumlar yaşadım. Bizde arkadaşlıklar gruplaşmalar ilk hafta başladı. O gruplar genelde belli kişi takılırdı aralarına girebilirdiniz ama hani dediğiniz gibi o yakınlık olmazdı bende spora yazıldım orda yeni arkadaşlıklar kurdum okulun bi kulübünde tek dostum kafa dengim kankamı buldum. Sizde de sanırım şu var hemen güvenip kaynaşmıyorsunuz. ben ilk hafta öyle yaptım gözlemledim sadece kimler nasıl diye kimle arkadaş olabilirim diye iletişimimiz selamdan öteye geçmediğinden kaynaşamadık. onlarda yanaşmadılar yabani bu nasılsa diye onlarla bu durumu konuşabilirsiniz aslında, onlarda belki sizden çekiniyolardır kendi üstlerine alınıyolardır gruba pek yazmayışınızı. ya kızlar kusura bakmayın falan diyin onlarda gereken hassasiyeti gösterirler.