Çok güzel bir sözdü yüzümde bir tebessüm belirdi teşekkür ederim :)

Depresif bi hal bu. Inan herkes az çok sıkıntı yaşıyor ama asıl çok büyük derdi olanlar gülenler.. Daha güçlüler çünkü dayanıklı.. Çok büyük acı görmeyenler istisna hariç kolay dağılıyor herşey bir kenara çocuk için böyle dusunmeyin sakin bu modern dünyanın bi oyunu evlat cennet kokusudur evlat emanettir evlat yaşayabileceğin en yüce duygudur ha olmaz o ayrı Allahtan deriz, ama keyfi olarak bu bakış açısı sağlıklı değil. Bilmeden yön vermek istemem ama dini yönü biraz kuvvetli tutmaya çalışın, belki öyle yaşıyorsunuz bilmiyorum ama ruhunuz AÇ SANIRIM

Çok sevdiğim bi yabancı dizi var, orda duymuştum :) Rica ederim.

ben biraz daha gundelik hayatimi etkilemesinden kurtardim kendimi. Çünkü benim meslegim de bu yonde malesef, hep dezavantajlilarla ilgili calisiyorum. Bir sure sonra kendimi duyarsizlastirmazsam genc yasta ölüp gidicem dertten dedim. Ayni doktorlarin ölene ex oldu deyip gecmesi gibi bende dertlileri sadece isim olarak görmeye calistim ama zorlaniyorum hala. Belki de siz de bir sure sonra en azindan günlük hayatinizdan uzak tutabilitsiniz. Bi de sivil toplum kuruluslariyla irtibatliyim fazlasiyla gönüllü projede yer aliyorum. Bu beni bir nebze rahatlatıyor. Benden her konuda daha kotu sartlarda olanlar icin somut birseyler yapmak ve ise yaradigini görmek en azindan hem vicdanima su serpiyor, hem aglayacak vaktim kalmiyor hemde faydali oldukca daha olumlu dusunebiliyorum Dream Catcher Bir savaşçı değil, bir aşık ol...❤ ❤ ❤ tek ayak

yalnızlık çok tesir etmiş size.. çevreniz yok mu? böyle ne bileyim laflayacağınız bi kaç arkadaş falan? Dream Catcher Bir savaşçı değil, bir aşık ol...❤ ❤ ❤ tek ayak

hmm.. evet depresyon hali gibi.. eşinizde aradığınız sevgiyi bulabiliyomusunuz?

Dünya kötü evet. Ama iyi insanlar bu dünyaya daha çok çocuk getirmeli bence, dünya ancak bu şekilde guzellesecek :)

Yok eskiden çok çevrem vardı insanlarla arama mesafe koydum insanlar bana samimi gelmiyor artık. Dostuklar sahte geliyor acaba bu depresif halden mi böyle düşünür oldum bilemiyorum.

Ne güzel siz en azından biraz da olsa atlatmışsınız. Başkalarına yardımcı olmaya çalışmanızda çok güzel bende elimden geleni yapmaya çalışıyorum ama bu depresif ruh halinden kurtulamıyorum. Tabi sizin kadar aktif değilim gönüllü projelerde yer alamadım şimdiye kadar bir kaç proje dışında. Umarım bende sizin gibi atlatırım en azından bu kadar derinde yaşamam birşeyleri.

Aslında hyatım boyunca çok acı çekmiş çok büyük sıkıntılar yaşamış bir insanım çocukluğumdan ergenliğime kadar. Ama bu aralar böyle oldum hayatın anlamsızlığı her zaman aklımda boş ve anlamsız geliyor. Çocuk konusuna gelince ya diyorum çocuğumda sıkıntılar içinde büyürse mükemmel bir anne olamazsam diye düşünüyorum. Uzun zamandır çok içten kahkaha veya gülerek geçirdiğim bir gün olmadı. Bir anda bütün sıkıntılarımdan arınıp heyecanlandığım bir gün yaşamadım. Aslında çoğu kişiye göre şanslı olduğumu biliyorum. İyi bir eşim var iyi bir dost arkadaş en önemlisi. Ama yetmiyor mu anlamadım yada ben depresyondayım uzun zamandır bilemiyorum. Din konusundan da uzaklaştım belki bu da etken kafam öyle karışıyor ki ne düşüneceğimi bilmiyorum hiç Benimdilemmam Pain..

Ayni duygular bende de var.. esimle maddi manevi huzurum yerinde cok sukur. Isim gücüm yerinde. Ama dediğin gibi dunyadaki adaletsizligi gördükçe mutsuz oluyorum. Nasil insanlar ayan beyan dolandirici, hirsiz olur ama hala el ustunde tutulur, bazilari sokakta yatarken haketmedigi paralarla digerleri nasil luks yasar diye elimde olmadan her gun dertleniyorum. Ve malesef bende senin gibi cocuk istememe ragmen korkuyorum dunyanin sartlarindan.

Bu aralar çok hassaslaştım. Başka insanların derdini dert ediyorum resmen sanki kendim acı çekiyormuşum gibi. Kendi sorunlarımıu umursamıyorum daha çok diğer insanların üzüntüsü benim umrumda olan. Kendiminde iyi durumda olduğumu söyleyemem ama. Dışarıda gördüğüm zor durumdaki insan aaklımda 2 gün çıkmıyor en az hayvanlarda dahil. Babamla aram çok kötüdür yani annem babam ayrıldığından beri 13 14 yıl oldu 1 yıldan fazladır görüşmüyorum ama aklıma bu aralar çok geliyor ara ara ağlıyorum önceden bu kadar umursamazdım. Özlüyrum sanırım çok acı çekiyorum bilmiyorum neden bu özlem. Acı ve hayatın anlamsızlığı depresyondamıyım acaba. Eşimle şükür aram iyi maddi sıkıntılar hariç mutsuzum diyebileceğim şey yok manevi olarak eşim sağ olsun ama. İçimde hala bir sızı var eşimde bana kızıyor bu hassaslığımdan dolayı kendimi üzmemden dolayı. Yaşım 26 acaba yaşımdan dolayımı bilmiyorum. Çocuk getirmek istemiyorum bu dünyaya 4 yıldır evliyim ama sanki çocuğuma haksızlık edecekmişim gibi geliyor. Böyle bir dünyaya bir varlık getirerek. Herşey boş ve anlamsız geliyor bir ev almak eşya almak ne bileyim maddiyata düşkün olmak olmasada olur diyorum. Neden böyle oldum resmen yaşam sevincim yok içimde. Geleceğe dair hiç bir istek ve plan yok hayat boş ve anlamsız. Başkalarının mutsuz olduğu bir dünyada başkalarının mutlu olması milletin 1 ayda kazandığı parayı bir insanın bir günde yemesi daha neler neler öyle boşki bu dünya. insanyavrusu az insan çok

Yok eskiden çok çevrem vardı insanlarla arama mesafe koydum insanlar bana samimi gelmiyor artık. Dostuklar sahte geliyor acaba bu depresif halden mi böyle düşünür oldum bilemiyorum

Benim gibisiniz sizde sanırım aşırı hassas düşüüyoruz derin düşünüyoruz bundan dolayı. Başkaları unutup gidiyor anında. Dün bir adam geldi çaalıştığım yere karnı ameliyatlı belli yara içinde yürürken bile zorlanıyor. Kalem satıyordu para verdim ısrarla kalemi verdi bana. Dedim birşey alayım mı su yemek. Adam dedi yiyemiyorum şırıngayla besleniyormuş o halde çalışıyordu. Yanımdaki kız katur kutur cips yiyor ne bileyim umursamadı. Ben eve geldim ağlıyorum tabii eşim bana kızıyor bu kadar hassas olduğum için. Ne yapayım bilmiyorum yaşım ilerledikçe daha da hassaslaşıyrum. Eskiden daha güçlü sert bir insanken şimdi sanırım hayatı daha iyi çözdüm ondan mı acaba

Bu aralar çok hassaslaştım. Başka insanların derdini dert ediyorum resmen sanki kendim acı çekiyormuşum gibi. Kendi sorunlarımıu umursamıyorum daha çok diğer insanların üzüntüsü benim umrumda olan. Kendiminde iyi durumda olduğumu söyleyemem ama. Dışarıda gördüğüm zor durumdaki insan aaklımda 2 gün çıkmıyor en az hayvanlarda dahil. Babamla aram çok kötüdür yani annem babam ayrıldığından beri 13 14 yıl oldu 1 yıldan fazladır görüşmüyorum ama aklıma bu aralar çok geliyor ara ara ağlıyorum önceden bu kadar umursamazdım. Özlüyrum sanırım çok acı çekiyorum bilmiyorum neden bu özlem. Acı ve hayatın anlamsızlığı depresyondamıyım acaba. Eşimle şükür aram iyi maddi sıkıntılar hariç mutsuzum diyebileceğim şey yok manevi olarak eşim sağ olsun ama. İçimde hala bir sızı var eşimde bana kızıyor bu hassaslığımdan dolayı kendimi üzmemden dolayı. Yaşım 26 acaba yaşımdan dolayımı bilmiyorum. Çocuk getirmek istemiyorum bu dünyaya 4 yıldır evliyim ama sanki çocuğuma haksızlık edecekmişim gibi geliyor. Böyle bir dünyaya bir varlık getirerek. Herşey boş ve anlamsız geliyor bir ev almak eşya almak ne bileyim maddiyata düşkün olmak olmasada olur diyorum. Neden böyle oldum resmen yaşam sevincim yok içimde. Geleceğe dair hiç bir istek ve plan yok hayat boş ve anlamsız. Başkalarının mutsuz olduğu bir dünyada başkalarının mutlu olması milletin 1 ayda kazandığı parayı bir insanın bir günde yemesi daha neler neler öyle boşki bu dünya