Her insanın iyi yönleri vardır elbette, kimse salt kötü değil. Ama demişsiniz ya kötü huylarını unutturacak güzellikte huyları da vardır diye... Eğer eşiniz şu anlattığınız gibiyse, hiçbir güzel huy değmez bu gerginliği, mutsuzluğu çekmeye. Bu adam sizin ruhunuzu hangi yönden okşuyor? Sizi dinliyor ve anlıyor mu, kötü zamanlarda destek olduğunu hissettiriyor mu, kimi zaman anlayışıyla ilacınız oluyor mu, yanında huzur duyuyor musunuz, şöyle başınızı göğsüne yasladığınızda dertleriniz hafifliyor mu? Anlattığınız eş profilinde, bunların hiçbirini bulduğunuzu sanmıyorum. O zaman evlilik ne işe yarar? Elbette boşanmak, yeni bir düzen kurmak zor. Hani ilişkiyi kurtaracağınıza dair bir umut, eşinizde bir çaba görüyorsanız mutlaka deneyin. Ama görmüyorsanız hayatınızı da aynı rutine, gergin ortama kurban etmeyin. Şu yazdıklarınız ekran başından bana bile mutsuzluk, bezginlik aşıladı. Biraz cesaret, yeni bir hayata başlamak zor ama bir o kadar da tazeleyici ve iyileştirici gelir bence size.

Benimde düzeleceğine dair bir umudum yok. Düzelse düzelirdi çoktan, haklısınız.

Sürekli negatif bir hava psikolojik şiddet sizi yer bitirir. Böyle hayat çok zor geçer. Olumlu bir yönü de yokmuş öyle. Hele cinselliğin olmayışı çok çok fena. Acaba agresifliginin sebebi özellikle cinsel yetersizliği olabilir mi? Psikanalitik yaklaşıma inanırım. Cinsel yönden eksik olanlar bu yönlerini bastırmak için saldırgan davranışlar sergiler. Tabi kesin değil ama haklı olduğu yön çok. Eğer dayanamıyorsaniz ki haklısınız ciddi bir konuşma yapmanın vakti gelmiş. Kendini değiştirmek için cabalamayan adamı da boşamak en doğal hakkınız.

anne mutlu olmazsa cocuk bunu, evdeki tüm enerjiyi konuşulmasa dahi hissediyormuş bu durum da cocuklar daha büyük zarar alıyorlar.

Offf cok sorunlu bi adam omur gecmez malesef uzulerek soyliyorum. fakat takildgm bi konu var bi erkegin diyelimki esini begenmese bile bu kadar cinsellikten uzak durmasi hic normal degil cunku erkekler cinsellik olmadan yapamaz baska biri varmi hayatinda bu adamin?belki bu kadar aksi olmasinin sebebi budur. allah yardmcn olsun uzuldum adina

İnanın çocuk olmasa içimde en ufak bi pişmanlık olmazdı boşanma kararımdan ötürü. Evet üzülürdüm ama pişman olmazdım. Ama çocuk herşeyi daha çıkmaza sokuyor. Yavrumla huzurlu bir yuvam olur, maddi manevi yeterim biliyorum ama yine de arkadaşlarına özenir, kendini eksik hisseder mi?Tüm yaşantısını etkileyecek olumsuz hislere bürünür mü bilmiyorum. Olayın diğer bir boyutu boşanacağım dediğimde aileleri ikna etmek, bununla mücadele etmek inanın şyan düşünürken bile nefrsim kesiliyor. Çocuk için zorlayacaklar bizi biliyorum ve benim bunlarla mücadele etmeye takatim yok. Nesrin

Sanki benim hayatımı madde madde anlatmışsınız.. Bu kadar mi aynı olur herşey.. Ben sizi o kadar iyi anliyorumki, aslında sizin yapmak istediğiniz bosaniyorum deyip bi sarsilmasini, silkelenmesini, terkedebileceginizi anlamasını istiyorsunuz. Aslında öncelikle çocuğu düşünsenizde bu yuvayi bozmadan onunla mutluluga devam etmek istiyorsunuz ve ayrilirsaniz birşeyler yarım kalacak içinizde kalacak dimi.. Ben tam da böyle düşündüm hep yıllarca, şimdi 12. yılı evliligimin, iki çocuğum var, size iyi birseyler söylemek isterdim, ama maalesef hiç birşey değişip duzelmiyor, şu an boşanma arefesindeyim, artık korkmuyorum, eskiden sizin gibiydim, şimdi çocuklara ne olacak diye de korkmuyorum, daha mutlu olacaklar çünkü, kavgasız bir evde buyuyecekler. Bir kaç kez boşanma konusunu ciddiyetle gündem yapıp düzelmesini sagyalayabilmistim, ama hiçbir düzelme uzun ömürlü olmadı, hep bir sonraki kavga daha çok yaraladı, hakkınızda hayırlısı olsun.

Henüz evli değilim fakat sürekli kavga sürekli bağrışma huzursuzluk olan bir anne baba ile büyüdüm sabahlara kadar lütfen babam sussun lütfen anneme bağırmasın Allah im diyerek dua ede ede uyudum büyüyene kadar şimdi düşündüm de keşke ayrı olsalardı annemle huzurlu bir evde olsaydım huzurla buyuseydim çok daha güzel olurdu çocukluk anıları benim için Söyleyeceklerim bu kadar

Bulunduğunuz şehirde iyi bir psikologa gidin önce siz bir tavsiye alın. Bazen insan ne yapacağını bilemez vs Profesyonel biri dışardan sizi daha iyi yorumlar ve yol gösterir.

boşanmadan önce evden göndermeyi yada gitmeyi deneyin. bakalım ayrılık nasıl gelecek. düşünme fırsatınız daha fazla olacak sizi hiç kaybetmeyen eşiniz için bir ilk olacaktır. bir de uzman bakış açısı lazım size. Serguzest_2016

Serguzest_2016

kesinlikleee iyi de varlar Allahım onları korusun... gerisi hiç önemli değil benim için. D

Çocuklarımın arası 1.5 yas, sonradan bir pislik yapmazsa bende kalacak.

Boşanın demek karşıdan çok kolay Şuan kendimi sizin yerinize koydum sadece söylemek için değil yapabileceğim için söylüyorum boşanın. Çocuğunuz huzurla kavgasız gürültüsüz büyüsün. Ekonomik geliriniz de iyiymiş. Cinsel hayatınızda yokmuş Cinsel hayat çok önemli ama benim için duygusal olarak daha önemli her seferinde eşime daha daha çok bağlanırım Malesef eşiniz düzelmez Sebepleriniz

Eşiniz olumlu bir tablo değil maalesef. Boşanma konusu daha önce masaya yatırıldı mi?

Bence problemlerin kaynağı cinsellik. Eşiniz kendini yetersiz hissediyor gibi geldi bana. Yani çözüm ya terapist yada boşanmak. Ama siz terapist için ikna etmeye çalışın, gerekirse boşanmak ile tehdit edin. . push ; K

Ne güzel.. Cesaret edip başarmışsınız, rabbim çok daha mutlu etsin sizi. Benim yavrum henüz 2 buçuk yaşında, bazı şeyleri anlamasını beklemek mi yoksa şimdi bişeyleri çok anlamazken aytılmak mı fhaa doğru bilemiyorum.

bi insanla sırf beni aldatmıyor, eve gerekenleri alıyor diye evlilik devam ettirilmez. evlilik böyle bişey değil. kafa huzurunuz yok, mutlu değilsiniz, mutlu edilme çabanız yok, cinsellik yok, sürekli baskı kavga dövüş... ee? boşanın.

Kesinlikle günden güne ruhumun emildiğini hissediyorum. Sürekli göğsümün üzerinde tonlarca ağırlıkta bir yük. Ve sürekli bıktım diyorum içimden. Yoruldum, bıktım, bezdim. E

Bu öfke niye pardon? Burada evlilik sürdürme yönünde bir niyetim var gibi mi görünüyor? Ayrıca kolay mı zannediyorsunuz çocuk varken bir evliliği bitirmeyi.

canim boşanmak öyle zor ki anlatamam, hele ki severek ayrılıyorsanız. Her gun canlı canlı bir parçanız kesiliyor gibi hissedersiniz. Çok zor bir surec bitmesin onun bana çektirdiği her eziyete raziyim diyecek kadar, çünkü sonrasını bilmiyorsunuz, daha rezil bir hayatla karsilasacaginizi sanıyorsunuz. Ama gel gelelim sonrasına :)) çok mutlu bir hayatla karsilasiyorsunuz, diyorsunuz ki iyiki bitmiş, iyi ki bitirdim, hayat varmış. Özgürce paranızı harcıyorsunuz, size yasatmadigi cinselliği de aramiyorsunuz cunku zaten hakkini veremiyordu yani olmazsa da olmasin diyorsunuz. Benzer şeyleri yaşadım bazı iyi yonlerinin iyi olması iyi oldugu anlamına gelmez katilllerin bile iyi tarafi vardır. İyiydi diyip kendimize vicdan azabı çektirmeye gerek yok. Kendi yaşantımdan ornek verdim ki size de yarari olsun diye. "Hayat çok degerli. " Allah yardimciniz olsun.

inşallah yapmaz. bazen düşünüyorum da bazı adamlar baba olmamalı yaa. ama Allah verince veriyor işte bizim sınavımız oluyor. Allah evlatlarımızı korusun...

Oğlum 1.5 yaşındaydı. O yüzden zor olmadı. Çocuklar bizden daha kolay alışıyor. Babası canı ne zaman isterse o zaman aliyo. Bazen 2 haftada bir bazen 2 ayda bir. Bişey demiyorum babasını da görsün diye ama bi kaç seneye görmek istemez diye düşünüyorum oğlum. İlgisiz bi baba çünkü. M

Çok doğru söylüyorsunuz.. Yazdıklarınız çok mantıklı. Herşeyi zihnimde bitirrbiliyorum ama o çocuğunuzun ağlayarak duvardaki fotoğrafla konuşması, o duyguyu kaldırabilir miyim? Onu yaşamamak yaşatmamak için bu hayatı kaldıra bilirmiyim? Dediğiniz gibi neyi neye feda edeceğim bunu çok iyi düşünmeliyim. Çok teşekkürler.

Anneler hazır yuvam dağılmasın diye düşünebiliyorlar fakat çocuk için asıl travma o huzursuzluklara şahit olmak çoğu zaman ailen beni uyur sanırdı çocukların çok hassas ve herşeyin farkında olabileceklerini bilmiyorlar çoğu zaman Anlamamıştır uyuyordur ayrılsak daha çok üzülür gibi Allah herkese hayırlı olan tercihi yapmayı nasip etsin zor bir durum çocuk için Örneğin ben o yaşlarda ( 6 7 8 ) tv de çalan şarkıları tesadüfen bir yerde duysam görsem hemen kapatırım ya da kaçarım çünkü aklıma o günler gelir. M

Yazdıkkarınız çok değerli, çok teşekkür ederim.. Tek düşündüğüm boşanma evresi.. O süreçle başa çıkabilme gücü ne yazık ki yok şuan. Bazen diyorum ki şimdi bir uykuya dalsam ve uyandığımda herşey olup bitmiş yeni hayatım başlamış olsa ah keşke.

El iyisi o zaman B

Boşandığımda ya mutsuz olursam diye düşünüyorsunuz ama şuanda mutlumusunuz sanki? Serguzest_2016

keşkeeee (((( M

Evet bende düşünüyorum. Çünki yaşadıklarım çok yıprattı beni. E

Evet belki de bunu istiyorum. Artık silkelensin kendine gelsin istiyorum belki de. Burada sorunlardan bahsedilince tablo sanki bu dan ibaretmiş gibi gözüküyor ancak çok güzel anlarımız anılarımızda var. Çok güzel yönleri de var. Bir an geliyor dünyanon en kötü adamı oluyor benim için, bir an geliyor acaba diyorum. Çok sancılı bir süreç bilmiyorum. Ailesini de çok seviyorum dünya iyisi insanlar, onları çok üzeceğiz bu kararla, tabiiki kimse için mutsuz bir evlilik sürdürülmez ama o insanları kendi ailemi üzecek olmakta çok acı veriyor bana. Bilmiyorum çok karmakarışık herşey. Serguzest_2016

Tabii tartışmalar esnasında defalarca söyledik birbirimize ama ciddi ciddi konuşmadık hiç.

Yakınlarınız objektif yorum yapamaz. Hatta isler daha karisik hal alabilir. Psikolog objektif yorumlarla destek olup yol gösterecektir size.

Aminnn inşallah.. Şimdi çocuğum olmasa ha sevgilimden ayrılmışım ha eşimdrn inanın farket ezdi. Öyle tıplum baskııs falan kasan biri değilim hiç. Ama evlat işte.. Herşeyi düşündrüyor. Allah sağlık sıhhat versin yine de iyiki varlar.

Bosanmayi ciddi cidii konusun eger yapamazsaniz bosanmak istedigonizi bi mektupla iletin ciddiyetinizi anlasin bakalim napacak kedimvekahvem she believed she could so she fucked it all

Evet bende böyle yapmayı düşünüyorum. İnanın boşansam hayat daha kolay olavak sanki. Bana evliliğin grtirdiği hiçbir artı yok şuan. Aksine evli olduğum için çile çekiyorum. Serguzest_2016

4,5 yaşını geçen bir oğlum var boşanalı tam 1 sene olacak neredeyse... Mutlu muyuz Evet hem de çok, huzurlu muyuz evet gerçekten çok huzurluyuz maddi anlamda çok zorlanıyor olsam da oğlum ile birlikte kendimize iki kişilik sevgi dolu bir dünya kurduk. Bu arada baba neredeyse hiç arayıp sormuyor iki üç ayda bir görüyor sadece oğlunu, hiç yatılı gitmedi oğlum zaten istemiyor da akşam hava kararmadan bana bırakması şartı ile babası ile gezmeye gidiyor. Bir defa geç getirdi sonra ki baba geldiğinde beni anneme hava kararmadan geri getirmeyecek isen gezmeye gitmeyelim dedi.

"Bunlar dışında, iyi bir baba, dürüst bir adam. Brni aldatmadı, aldatmaz diyemem kimseye güvenmem ancak aldattığına dair en ufak bir şüphe oluşturacak bir durum yaşamadık. Bensiz biryere gitmez, yanlız takılmaz, etrafındakilere ailesine ezdirmez, evimizde ihtiyaç olduğuna inandığı şeyleri alır." öncelikle şu kısmı bir ele alalım dürüst olması ya da seni aldatmaması bir lütuf değil sonuçta sen de onu asldatmıyorsun değil mi, sensiz bir yere gitmemesi yalnız takılmaması muhtemelen kimse ona tahammül edemediği hatta kendi kendine tahammül edemediği için, vardır böyle insanlar, ruhu huzursuzdur, kavgadan kaostan kötü enerjiden beslenir, yazdığın sebepler makul, bence yaşın geçmeden

Benim eski erkek arkadaşım da bu arkadaş konusunda eşiniz gibiydi. Çok iyi dostlukları vardı çevresinde çok sevilir sayılırdı ve bana hep ne kadar şanslı olduğumu söylerlerdi. Ama sevgili olarak kesinlikle çok kötüydü. Dostlarına gösterdiği ilgiyi saygıyı bana göstermezdi. Ama arkadaşları sürekli çok şanslı olduğumu vurguladıkları için ayrılmaya cesaret edememiştim. Çok şükür ki sonra ayrılabildim. İlişkiye uzaktan bakınca fark ediyor insan neler yaşadığını. İnsanlar ilişkilerine arada üçüncü göz olarak uzaktan bakıp değerlendirebilmeli. İzniniz var mı? Eşinizle konuşup bir süre ayrı kalıp evliliğinizi düşünmeyi teklif edin. Sizde izin alıp ailenizin yanına gidersiniz. O sürede de görüşmez ne istediğinize karar verirsiniz. Belki bu kışa ayrılık ikinize de iyi gelir. Belki gerçekten yalnız daha rahat ettiğinizi görürsünüz. Yani sizin yerinizde olsam eşimle sakince önce sorunları konuşup bir süre ayrı kalıp düşünelim derdim. meliSSAnil Cok sukur bin

merhabalar, bizlere boşan demek kolay gelir, fakat ben hep derim ben yapmışsam başarmış isem herkes yapabilir, iki oğlum var rabbim bagışlarsa... ama olmayınca olmuyor. 2 yıl bitecek bana boşanalı. çocuklarımın babası ilede hala görüşüyorum fakat iyiki boşanmışım diyorum çünkü oda benim 3. cu çocugum gibiydi. bazen çocuklara tekrar birleşsekmi ki diyorum verdikleri i tepki babalarını sevmelerine rağmen sakın ha anne herşeyimiz daha düzenli daha sistemli en azından evde huzur var kavga yok... araknızdalarsa hiç korkmayın kendi ayaklarnızın üzerindede duruyormuşsunuz, ilgi yok sevgi yok saygı yok üzerinede cinsellikte yok neyin düzelmesini bekliyorsunuz... emin ol rabbim çok güzel günler gösteriyor, imkanlar veriyor ve keşke neden daha önceden yapmadım diyorsunuz.. hakkınızda hayırlısı olsun E

Bir dakika bile beklemeyin. Tipik bir ruh emiciyle evlenmişsiniz. hayatınıza yazık. Boşanmazsanız iyice hastalık sahibi olacaksınız.

Allah kolaylık versin..

Şuan ailemin yanındayım zaten, ayrılık amacıyla değil farköı bir nedenle.. Bir hafta ayrı kalıcaz ve hiç konuşmuyoruz yazışmıyoruz. M

Bu adamla evli kalmak için bir sebebiniz var mı hakkaten? İyi bir baba, beni ailesine ezdirmiyor demişsiniz. Bundan başka olumlu özelliği yok adamın. Kaldı ki o sizi eziyor, başkasına karşı korusa kaç yazar ki? İyi baba sizi evladınız önünde terslemiyor mu yani? Allah'ım kurtarsın diyorum. Çalışan bir insanmışsınız, adamın en ufak bir sevgi emaresi yok ve sizi hem maddi hem ruhsal olarak iliğinize kadar sömürürken hala ayrılıktan korkuyorsunuz. Bu evlilik denen menem şey kadınlarımıza nasıl bir gözlük takıyor, dünyayanı hangi açıdan algılıyorsunuz, benim için anlamak çok zor.

çocuklarınızın yaşı yakın mı? sizde mi kalacak cocuklar. çok zor yaa Allah yardım etsın... D

Hayır değilim mor delisi

Merhabalar.. 5 yıllık evliyim ve 2,5 yaşında bir oğlum var. Eşimden boşanmayı düşünüyorum. Çok uzun yazıp sizi yormak istemem. Nedenlerimi maddeleyeceğim. Eşim çok sinirli, katı, kuralcı, huysuz bir insan. Ben onu tanıyarak evlendim evet ancak bunları unutturacak güzellikte yönleri de vardı, hala var. Ancak bu huyu attık öyle bir yordu ki güzel yönlerini göremez oldum. Yine katı ve geçimsizliği yüzünden kendi ailesi ile benim ailemde bazı fertler dahil bir çok insanla sürekli arası açık. Ve bu durum beni çok yıpratıyor. Kendisiyle bir konu konuşurken 3. cümlemden sonra bana bağırmaya başlıyor. Her söylediğimi sanki ona zıt birşey söyleyecekmişim gibi bir önyargı ile dinliyor ve lafı ağzıma tıkıp bağırıp çağırmaya başlıyor. Bugüne kadar kendisi ile ilgili yahut ilgisiz dibe vurduğum, sıkıntı çektiğim hiçbir durumda yanımda olmamıştır. Olsa bile ertresi gün mutlaka başka bir mevzudan kavga çıkarıp burnumdan getirmiştir. Ben yapı olarak çok sakin biriyim ancak her insanın olduğu gibi bazen stressli bir anımda, ne biliyim hastayken, modum düşükken, çok sevdikkerimi kaybettiğimde ve yaşadığım bu acılarımda bile beni avutmamış, alttan almamıştır. 5 yıllık evliliğimizin ilk yılı hariç, her özel günümde itinayla kavga çıkarıp ne anneler günümde, ne doğum günümde, ne yavrumun doğum gününde gülümseyerek anımsayacağım bir anı inşa etmediği gibi gözyaşıyla geçirmeme sebep olmuştur. Bu biraz özel olacak fakat anlatmaya mrcburum. Evliliğimizin en başından beri isteksizliği yüzünden düzenli bir cinsel hayatımızın olmaması. Bana balayımızda yaşattığı bir kavgadan sonra ilk bitlikteliğimiz gerçekleşti daha doğrusu gerçekleşemedi. Vajinismus teşhisi kondu. Ama çok hafif boyutta. Ve ben bunu aşmak için her yolu denedim. Ancak kendisi benimle ayda bir birlikte oluyordu ve ben bunu beni görsel olarak beğenmemesine yorup zaten psikolojik kaynaklı olan bir rahatsızlıkta ilerleme kaydedemiyordum. Sonrasında yaşadığı bizle alakalı, alakasız her sorunu bahane edip bana aylarca dokunmuyordu. Hala da öyle. Bana ona yaklaşmadığımı beklenti içinde olduğunu ima ediyordu, ben ona yaklaştığımda uyuyordu, çok hastayım ayaklarına yatıp kibarca reddediliyordum. Ve bu benim kadınlık gururumu yerle bir ettiği gibi beni cinsellikten tamamen soğuttu. Özgüvenimi bitirdi. Ve eşimi artık bir erkek olarak göremiyor, onu arzulamıyorum. Maddi olarak sürekli ensemde. Çalışıyorum, iyi bir işim ve gelirim var. Evet maaşımı ben yönetiyorum ben çekiyorum ama sürekli nereye ne harcadım bilmek ister. Heves ettiğim şeyleri alamam, içimde kalır. Sürekli para bittiğinde ne yaptın nereye harcadın vs sorar bunaltır. Kılık kıyafet alırken sürekli kendimi suçlu hissederim. Evde hiçbir işe yaramaz. Ev işleri hep bende olduğu yetmezmiş gibi, eve çakılacak bir çivi için aylarca beklerim. Alınacak bir dolap için bir yıl beklerim. Sürekli erteler erteler. Paramız olduğu halde erteler. Ve ben söyledikçe hatırlattıkça dırdırcı olurum. Bunlar dışında, iyi bir baba, dürüst bir adam. Brni aldatmadı, aldatmaz diyemem kimseye güvenmem ancak aldattığına dair en ufak bir şüphe oluşturacak bir durum yaşamadık. Bensiz biryere gitmez, yanlız takılmaz, etrafındakilere ailesine ezdirmez, evimizde ihtiyaç olduğuna inandığı şeyleri alır. Elbetteki bu konularla ilgili çok konuştum. Güzellikle anlattım, bağırdım çağırdım, delirip hakaret ettim yok yok.. Düzelme çabasına giriyor güya ama iki gün sonra baika konuyla kavga öıkarınca artık benim de tahammülüm kalmadığından kopuyoruz. Ona sevgim var mı bilmiyorum. Emin değilim. Onunda beni sevmediğini düşünüyorum, sanki oğlumuzun büyümesini bekliyo boşanmak için gibi. Oysa beni ne çok severdi.. Bazrn hala seviyor gibi bilmiyorum. Boşanmak istyorum. Ama korkuyorum. Ya daha mutsuz olursam? Ya oğlum olumsuz etkilenirse? Öyle kötüyüm ki.. Evlilik terapisti önerenler olacaktır. Bir kere gittik ilk seansta bıraktı. Ben buna para vereceğime gider bi arkadaşıma da anlatırım diyor.. İnanmıyor yani o yüzden fayda göremeyiz diye düşğnüyorum. Ben tek gitsem neye yarar bilmiyorum. Sorun ikimizde sonuçta. Biraz uzun oldu, kusura bakmayın. Şu an kimseye anlatamıyorum ama içimde de tutamıyorum. Her birinizin yorumu ve düşüncesine öyle çok ihtiyacım var ki.. Özellikle eşi ile boşanmış anneler, evlatlarınız bu durumdan nasıl etkilendi? Ben asla babayla bağını koparmadan elimden geldiğince sağlıklı şekilde bu süreci yönetebilirim diye düşünüyorum. Eşimde öyle yapar diye tahmin ediyorum ama bu yeterli mi? Şimdiden teşekkür ediyorum.

Evet zaman zaman çok şükrettiğim, iyi ki dediğim yönkeri yok değil inanın. Tabiiki anlayış şefkat sevgi gördüğüm zamanlarda çok oldu. Şuan sadece sorunlar anlatıldığından tablo bundan ibaret gibi görünmüş olabilir normal olarak. Ancak o güzel zamanlar öyle kısa ki. Hep geri başa dönülüyor ve ben şöyle düşünüyorum, iki gün yaşadığım mutluluğun bedelini ödüyormuşum hissine kapılıyorum. Şuan en kolayı gidip ona sarılmak, ama ertesi gün şuan olduğumdan farklı olmayacağımı bilmek içimi acıtıyor ve her türlü elimi kolumu bağlıyor. Serguzest_2016

İleride çocuk bu konuda suçlarsa o zaman ona da aynı cevabı verirsiniz. Öfke değil çok şahit oldum mutsuz evlilikler içinde büyüyen çocuklara genelde sorunlu çocuklar olabiliyorlar, siz bilirsinz Samsonn

çocuk yokken herşey ne kadar kolaymış değil mi? eeehhh yeter be diyip gitmek ne kadar da kolaymış. annelik varya annelik... annelik vicdan azabı demek... annelik kendinden vazgeçmek demekmiş. kendinden önce onu düşünmekmiş... Allah yardımcımız olsun bacım. Allah karsımızdaki insanlara biraz merhamet biraz vicdan versin... medidnired

merhaba anlattiklarinizin bir cogunu bende yasiyorum. iki oglum var biri 20 gunluk digeri 1.5 yasinda. 4 yillik evkiyim ve evlendigim ilk gunden beri sorunlariniz vardi ama duzeltebiliyorduk. zamanla duzelmedi dahada kotuye gitti hep esimin kotu yanlari ilgisiz bana aileme, surekli tersleyen bi sey soylediginde siklikla azarlayan biri, ailesine ezdiren onlarin doldurusuyla bana hakaretler yagdiran, bara giden, borsada 100 milyarlar kaybeden, kufur eden, ozel gunleri onemsemeyen kutlamayan dogum gunumde dahil, kiyafetlerimi surekli elestiren disariya cikarken surekli tartisan kiyafetlerimden kaynakli ailesiyle ilgili evde surekli bi tartisma, cinsel hayatimiz ben yaklasirsan yaklasiyir cocuk olduktan sonra boyle oldu, elinde surekki telefon borsa takip eder konusmaz sohbet etmez vs. iyi yanlari ev islerinde yardimci olur biraz zorla olur ama olur. cocuklara bi sey alalim dedigimde alir, iyi bir baba evde olduginda ben biraz daha uyuyum diye sabahlari o ilgilenir cunju ikisine birden gece ben kalkip ilgilenirim. ailem evime geldiginde bi saygidizligi olmaz ama oturup sohbette etmez benim yapim bu deyip. evin nutfak ihtiyaclarini eksiksiz alir. bu kadar olumsuz sey varkwn ben hala bosanamiyorum cesaret edemiyorum ua daha cok mutsuz olursam ya maddi yonden yetemezsem. ben memur degil ozelde calisan biriydim ailwm destek olacak sadece. maddi yonunude geciyorum cocuklarim kendini eksik hissedwceklermi nabasiz yaşadıklarında benkm yeğenlerim abime baba derken üzülmeyecek mi simdi bile dusindukce agliyorum bu duruma. cocuklar olunca herşey daha zor oluyormus. bosanan anneler sizdwn cesaret almak istiyorum. yetebilirmiyim yeni hayata. Serguzest_2016

2 yıl önce boşandım. 3,5 yaşında da bir oğlum var. evet anne ve babanın aynı evde olması çocuk için çok önemli ama huzurlu bir evde büyümesi bence çok çok daha önemli. adliyeden çıkarken kendimi adliyeden değil de diri diri gömüldüğüm bir mezardan çıkıyor gibi hissetmiştim sanki 2. kez yaşama hakkı verilmiş gibi. sırtımdaki kamburdan, üstümdeki yükten kurtulmuştum. ayaklarım yürümüyordu sanki kuş gibi uçuyordum o kadar hafiflemiştim ki içim kıpır kıpırdı. 2 yıl geçti. inan tek bir saniye bile pişman olmadım bir saniye bile özlemedim. sen de kurtul o yükten. hayat böyle çok daha güzel.

Keşke çocuklarim küçükken bende boşansaydim. Büyüdülermi daha zor oluyor, özelikle iyi baba ama kötü koca rolu varsa. Çocukler bunu ayiramiyor ve sonra anneyi sorguluyorlar. Ben cektiğim zorluklar altinda asabi ve sevgisiz bir anne oldum. Biliyorum buna sebeb olan ot gibi değersiz yaşadiğim evliliğim.

çocuk peki nasıl alıştı bu duruma. görüşüyor mu babasıyla. ? D

Ben de oğlumla birlijtr bir ev hayat ediyorum şuan. İstediğim gibi maddi dayatma ve bunaltmalar olmadan içime sinerek tuttuğum, dekore ettiğim, yaşadığım bir ev. Biliyorum çok üzüleceğim, belki onu özleyeceğim, bir süre hep ağlayacağım ama iyi olacağım sonunda. Çünki ben şuan bir köle gibiyim.

Biliyor musunuz, bu huysuzluğuna rağmen öyle geniş bir çevresi varki. Etrafında onu çok seven, çok değer veren çok kaliteli insanlar var. Yani kendisi aslında çok fedakar biri, etrafına hep faydası dokunmuştur, maddi manevi hala da dokunur. Etrafındakilerin de ona aynı şekilde. İlginç yani. Serguzest_2016

İki seçenek var, ya tamam deyip, bende istemiyorum ayrılalım deyip direk ayrılır. Ya beni geri kazanmak için birşeyler yapar, çırpınır. Evet sinirli bir adam huysuz çekilmez ama saldırgan drğildir, o konuda içim rahat. Boşanma sonrasında da yanımda olur. Aslında biz çok iyi iki dost, arkadaş olabilirdik, bunu ikimizde hep söyleriz. Ama evlilik bize göre değilmiş demekki. . push ; Serguzest_2016

Sizi çok iyi anlıyorum. Boşanma kararı çok mantıklı sizin için doğru karar ama çocuklu bir anne önce kendini düşünemiyor malesef.. ben de çok düşündüm boşanmayı.. sevgi saygı sabır kalmamış gibi geliyor. Boşanıp yeni bi hayat kurup mutlu olayım diyorum. sonra kızımı düşünüyorum. Ne kadar yetebilirim ona. Babasını özlediğinde ne derim ne yaparım diye düşünüyorum ve işin içinden çıkamıyorum. Ne olacaklarını baştan anlayabilseydik keşke...

boşanın, oğlunuzla birlikte kendinize yeni bir hayat kurun, böyle bir adam çekilmez. çocuk kavga, bağırış içinde büyüyeceğine huzurlu bir ortamda büyür. Serguzest_2016

yazdıklarınızda inanılmaz bir şekilde kendimi ve kendi karma karışık hayatımı gördüm.. Bende 5 yıllık evliyim ve bir kızım var.. Çalışıyorum ve bende aynı şekilde çok git gel yaşıyorum.. Kızım olmasaydı ki iyiki var.. herşey çok daha kolay olurdu ama şuan sırf onu düşündüğüm için evliliği ite kaka devam ettiriyorum ve inanın buz gibi iki arkadaş gibiyiz aynı evde.. Siz bir çözüm bulursanız lütfen bana da söyleyin.. Konunun takipçisi olacağım :-/

Cok komik olacak belki ama yazdiklarinizi okudugumda gozum doldu. Sanki kendim yazmisim gibi. Ayni yasadigim sorunlar ayni mutsuzluk ayni goz yasi. Ben de huzursuz gergin kalp atialarinin kalbinden firlayacak gibi oldugu o anlardansa ayri ama huzurlu bir aile tercih ederdim. Nitekim halam ve enistemde bosanmis insanlar. Cesitli yas grubunda cocuklari var ve inan8n cok mutlular. Buyuk olan kendi de dile getiriyor bu durumu

Mutsuz evliliklerinizin içinde çocukları harcamayın boşanın yazık o çocukları mutsuz huzursuz evde büyümek zorunda değiller!! Çıkın şu

Verdiğiniz her kararın artı ve eksileri olacak, siz hangi eksilere katlanabilir yada hangi taraftaki artıları yaşamaktan mutlu olursunuz onu belirlemeniz lazım. Ben iki çocukla boşanmış bir anneyim, ben daha katı sebeplerle boşandım ama yaşadıklarınza benzer şeylerde yaşadım. Benim avantajım o evden çıktığımda artık eşime karşı hiçbişey hissetmediğimden çok emindim. Yani bi de duygusal manada çökmedim, özlemedim. Haydi Bismillah deyip önüme baktım. Aynen dediğiniz gibi bi ev tuttum, zevkime göre dekore ettim, çocuklarıma güzel bir oda yaptık ve 3 kişilik ufacık ama huzurlu bir hayat kurdum. Mutlu muyum? Bazen. Çocuklarım babalarına gittiğinde, özellkle geceleri evdeki sessizlik kulaklarımda dayanılamaz uğultulara sebep oluyor. Onlar için hayıflanıyorum, üstünü açtı mı? babası baktı mı? süt? uyuyabildi mi? vs.. Evimin duvarında 4ümüzün olduğu bir fotograf var, baba anne ve çocuklar. 4 yaşında ki oğlum bazen ben mutfaktayken falan gidip ağlamaklı bi ses tonuyla o fotografla konuşuyor, "ah babacım seni çok özledim, keşke annemle aynı evde otursanız, keşke annem senin evine gelse, keşke beraber yatsak" gibi şeyler söylüyor. Dünya başıma yıkılıyor, oluk oluk ağlıyorum. Ki boşanma aşamasında pedagoğa gittik 6 seans, etkilenmemeleri için babalarıyla birlikte ortak aktiviteler yapıyoruz, babalarında yatıyorlar, istediklerinde görüşüyorlar telefonda konuşuyorlar bu konularda hiç sınırımız yok. Diyorum ya; siz karar vereceksiniz neyi istediğinize, neleri feda edebileceğinize. Hakkınızda hayırlısı olsun.