Bakın ben de geçmişte global şirkette çalıştım inanın mobingi benden iyi kimse bilemez, benim başıma daha beterleri geldi hatta iş stresinden hamile kalamiyormusum aynı sizin gibi bıraktıktan snra hamile kaldım, ama çalışırken sinirimi eşimden çıkarmıyordum bu bana haksızlık gibi geliyor... yani gücü birtek bana yetiyor müdürüne birsey söyleyemiyor bana satasiyor inanın yarı fiyatına çalışsın ama huzurumuz yerinde olsun istiyorum şahsen ben iş ararken artık şirketin büyüklüğüne değil huzurlu çalışma ortaMina bakacağım artık... ama eşimin iş hırsı çok fazla ve enine boyuna aşırı düşünüyor kulak kolay kipirdayamaz gibi geliyor ve ben çok sıkıldım ipeqbojuqu La

"O ve ben bebeğimize çok bağlandık birbirimizi unuttuk" ile "uykusu bozulmasın diye içeride yatıyor", "ben bebeğimle ilgilenirken içeride video izliyor" cümleleri sizce de enteresan değil mi? Bu adam çocuğuna düşkün falan değil çocuğu tek başına siz yapmışsınız gibi davranıyor öncelikle bunun farkına varın çünkü her adam baba olamıyor maalesef... Sonra sizin için şunu söyleyebilirim çocuğunuzun uyku saatlerini iyi değerlendirin maalesef fedakarlık olmadan güzel netice alınmıyor. Haftada bir verin çocuğa birkaç saat "babalık" yapsın bir zahmet siz de spora ya da güzellik merkezine gidin zamanla kilo verir eski günlerinize dönersiniz dert etmeyin bu kadar bu hayatta bir tek ölüme çare yok

Ya sen instagramdakilere bakma gel biz burda gülme krizlerine gireriz yine :) Hepsi aynı gibi sanki bu erkek milletinin, al birini vur ötekine.

Çok tatlısınız bayanlar, herkese birden yazayım dedim, işin ilginç kısmı eşim ben evlendiğimde obez denecek kadar kiloluydu, benim aşktan gözüm kör olduğu için onu dünyanın en yakışıklısi gibi görüyordum şuanda çok fazla kilom yok aslında ama o manken vücudu istiyor kendi kusurlarına bakmadan! İşin en acı yani ne biliyor musunuz?buraya beni iten şey!! bebeğimle uğraşmaktan birkaç kez geç yikanabildim ve beni ter kokarken farketti ilk kez oldu evlilik hayatımda artık nasıl kendimden geçtiysem bugün bebeğim bahçeye çıkmak istiyordu bende hızla tişört aradım altimda tayt olduğu için bol birsey bulamayınca eşimin bir penyesini geçirdim üstüme... yarın tatile çıkacağız megersem o bluzu tatilde giyecekmis! !!! Bana demediğini bırakmadı, şimdi sen hemen ter kokutmussundur falan özür diledim hemen çıkarıp katladım, çocuğun peşinde koşmaktan ter kokuyorum bunu bilmiyor birden silkelendim içim parçalandı o kadar sinirliyim ki beni bu kadar asagilayamaz artık! Bu arada belirtmek isterim ki yaşımı göstermeyen tüm erkeklerin ilgisini çeken biriydim, zamanında eşim ilgi gostermezken is yerimde ve cevremde bana aşırı ilgi gösteren hatta aşık olan erkekler oldu, onu aldatmam ya da boşanıp başkasına kaymam an meselesiydi çünkü onun göstermediği ilginin fazlasını gördüm, bunlar söylenmez ama içimde ona karşı sevgim bitmediği için kimseye kaymadim. . Şuan düştüğüm duruma bakın, keşke diyorum çocuk olmadan bosansaydim o kadar pişmanım ki annemin bir lafı var huyu asla değişmez böyle kabulleneceksen et ya da ayrıl diye... kabullenemiyorum ve ayrılamıyorum cocuk yüzünden yanlız şöyle birşey var bazen nadir de olsa gittiğimiz davetlerde ben çok süsleniyorum ve eşimin hayran bakışlarını sezinliyorum çevreden de bize çifte kumrular gibiydiniz diyorlar tezatliga bakın maalesef eşim dış görünüşe çok bakıyor ve ben sanırım biraz makyaj güzeliyim yani hatlarim düzgün ama cildim renksiz kirpiklerim gur değil vs ama makyajla çok değişiyorum, konuyu uzattım ama saygılı olması için taktikleriniz var mı? Her kavgada mesafe koyuyorum ama olmuyor, yatağı ayır diyeceksiniz zaten ayrıyız )) eşim evlendigimden beri cinsel lige çok düşkün biri değil yani o yolla çözüme ulaşamam... başka neler yapabilirim acaba? E eftelya

Cnm bak sen annesin ok ama hepsinden önce kadınsın bireysin. Herkesin de var çocuğu hepimiz mükemmel anne olmak isteriz hepimiz evladımız için en iyisini isteriz ama sen mükemmel anneyi araştırırken hayatı kaçırıyorsun mükemmel anne kitaplarda anlatılmaz mükemmel anne kusursuz anne demekte değildir bebeğini seven onun in herşeyi yapabilen hatalarını kabul eden ders alan bebeğini iyiye doğruya yönlendiren annedir. Bırak o yüzden araştırma yapmayı annelik içgüdüseldir kitaplardan öğrenilmez. Sonra mesela eşim iyi para verir maddi sıkıntım yok demişsin. Haftada bir kez mesela evine temizlikçi çağır ha bunu eşine söylemek zorunda değilsin temizlikçi evi temizler sende o arada kendi bakımını kaparsın kuaföre git saç boyat makyaj yap hadi en bilemedin al eve bi koşu bandı haftada bir saat günde bir saat bebeğin uyuyunca yürü koş. Yani vaktini sadece bebeğin ve kendin için harca bu süreyi ev temizliğinden kazan. Sen kendinden vazgeçmiş kendini bebeğine adamışsın bırakmışsın kendini eşin de snn bu vazgeçmiş halinden bıkmış belli ki. Sen önce kendini bi önemse bi silkelen kendine gel üzerindeki ölü toprağını at sonra eşinde düzelir zaten.

Sadece başlığı okudum. Saygı bittiyse o evlilik/ilişki bitmiştir. İflah olmaz.

Bence çocuğunuzu bahane ediyorsunuz biraz. 1.5 yaşındaki çocuktan gece bile ayrılmıyorsunuz. Iliskinizi geçtim bu sizin için de sağlıklı değil ki. Mikropik

Allah bağışlasın evladını öncelikle silkelen kendine gel bu hayat senin hayatın kendini eşine ve çocuğuna programlamis bir makine gibi yaşıyorsun peki karşındaki bunu gorebiliyormu Hayir sen kendine değer vermezsen kimse sana değer vermez önce kendini sevki cocugunada yararlı bir anne olasın benim eşimde çok sınırlıdır ve anlattığın huyları Çoğu benim esimdede var 8 yıllık evliyim bende inan hayat çok kisa kendini bu kadar kapat ma içine eşin bir tepki verir iki tepki verir üçüncüye kabullenir bu senin elinde sen istesen herşeyi yaparsın eşini bile değiştire bilirsin kendine bak günde yarim saat bile olsa saç baş güzel olsun mutlaka evdeki sorumluluk larinida mutlaka yap ama kendine vede cocugunada mutlaka vakit ayır biliyorum çok zor karşındaki insan da saygı yoksa daha da zor ama ya bu deveyi gudeceksin yada gudeceksin başarmak senin elinde belki esininde degismek için senin gücünü görmeye ihtiyacı var

Su erkeklere hayvan bile diyesim gelmiyor artik hayvanlara hakaret yeminle.. o yokmus gbi davran umursama bn oyle yapiyorum sahsen E eftelya

Kendi cocugunuz da olsa kimseye bu kadar çok bağlanıp hayatınızı adamayın. Birinci öncelik hep kendiniz olursa hem siz daha mutlu olursunuz hem daha sağlıklı bir bebek yetistirirsiniz. Yarın o çocuk sizi bırakıp gittiğinde kendiniz ve yasadiklarinizla başbaşa kalacaksiniz

Kendisine saygı duymayan kadınlara adamlar asla saygı duymuyor. Konu sahibi öncelikle kendine saygısını yitirmiş. Hayatının merkezine koyduğu çocuğunun saygısını da yitirmek istemiyorsa acilen kendine gelmeli ve 'önce ben' diyebilmeli. Sonra zaten iyi anne olmak kendiliğinden gelecek. Katılıyorum. C captain price erkek

merhaba; Öncelikle benim dikkatimi çeken şey eşinizin iş yerinde aşırı bir mobbing durumuna maruz kalması oldu. İş hayatında aşırı derecede mobbing durumuna maruz kalan bir insan olarak bu konuda bir kaç şey belirtmek istiyorum. Öncelikle başarılı olan ve mükemmelliyetçi yapıya sahip olan insanlar yaptıkları işi ne kadar iyi yaparlarsa yapsınlar mobbing durumu ile karşılaştıklarında kendi çevresine aşırı zarar verebiliyorlar. Bende iş yerimde oldukça başarılıydım ve kariyer basamaklarını hızlıca çıkıyordum ancak aşırı mobbing uygulanıyordu. Beyaz yakalılar zaten iş yerinde buna tepki gösteremezler sizde biliyorsunuzdur. Yönetici olsanız bile beyaz yakalı kişisi fazla tepki gösteremez. İçinde biriken nefreti ise en kolay boşaltabileceği en yakınlarına yöneltirler. Bende anne ve babama aynı baskıyı yapıyordum. Bir türlü mükemmel olmuyorlardı, gamsızlardı, umursamazlardı, benim dediklerimi algılayabiliyorlar mıydı? Ailemi bu yüzden hep küçük gördüm, saygı duyulacak insanlar değillerdi ayrıca her yönleri ile benim kontrolum altında olmalılardı. Çünkü babamın aile hayatımızda onarılmaz hataları var ve annem o kadar saf bir kadın ki ancak kavga etmeyi biliyor ancak olayların altını göremiyordu, bu yüzden ona çok kızıyordum ve her fırsatta aşırı öfke patlamaları yaşıyordum. Ben ne zaman ki eşimle tanıştım ve sonrasında evlendim aynı durum eşime karşı sökmedi. Benden çok daha huzurluydu ve çok normal bir ailede büyümüştü. Mantıklı ve uyanıktı.. Ben ise kendi kendime huzursuz olmaya devam ediyordum ve iş yerimde yaşadığım sıkıntılar, aşırı iş yükü, hemen herşeyin üzerime yıkılması, mükemmelliyetçi kişiliğim... Ben artık boğuluyordum ayrıca bu stres etkeninden dolayı çocuk denememiz başarısız oluyordu. Tıbbi bir sorun yoktu ama bende aşırı stres vardı. Sonuç olarak işi bırakmamla 3 ay içinde hamile kalmam bir oldu. İşi bırakma konusu benim için zor oldu ama sonrası çok tatlı oldu. Şimdi ise KPSS sınavına hazırlanmakla kendime yeni bir uğraş buldum. Diyeceğim o ki sizin eşiniz ile olan bu olumsuz durumunuz eşinizin iş yerinde mutsuz olması ve çok daha fazlası olabilecekken kendisine terfi verilmemesinden kaynaklanıyor. Sizin de tahmin ettiğiniz gibi iş yerindeki durumu sizden çıkarıyor. Bu durumda eşinizin iş değişikliği yapması şart.. Parayı önemsemesin, sizde önemsemeyin, daha az kazanın ama huzurunuz yerinde olsun. Benim yıllardır yaşadığım sıkıntı bu şekilde gitti, umarım sizinde sıkıntılarınız gider.

Ayrıca çocukları da saygı duymuyor. Kimse kendinden gecmjş bir anne istemez, ben senin için bu haldeyim falan desen de anlamaz çocuk. Sabahleyin yeni elbise aldım onu deniyordum, 5 yaşındaki kızım gelip çok güzel oldun anne prensese benzedin deyip sarıldı öptü, öptü. Sen kendini seviyorsan herkes seviyor aslinda. Yaptığın fedakarlık falan kimsenin umrunda değil. Yeri gelir yapmasaydin derler.

Eşinizin göbeğinize laf edip küçümsemesine aşırı derecede sinir oldum. Kendisinde hiç mi kusur yok acaba? Ki kusur olmasa bile küçümsemek kendisini çok itici gösteriyor. Benimde çatlaklarım var kalçamda, nişanlım evlendiğimizde şunlara bak deyip dalga geçerse kapıyı açar yolu gösteririm. Ben böyle şeylere tahammül edemiyorum. Siz kendiniz için lütfen kendinize güzel bakın. Bu kadar karamsar olmayın. Ayrıca instagrama lütfen inanmayın, kendi çevremdeki insanlardan biliyorum gerçeği ve instagramda olanı.. İnanın alakası yok bizzat şahit oldum:) Hayatınızı düzene koyun, biraz hobi edinin. Kitaplar okuyun, filmler izleyin. Eşinize de teklif edin beraber film izlemeyi. Bu süreçte tabi üzerinizde dizi çıkmış pijamalar olmasın:) Bence her şey yoluna girer emin olun..

E eftelya

Esinizle yasadiginiz durumu yillarca annem babamla yasadi. babam hep elestirdi hic taktir etmedi ilerleyen yillar da ibre tersine dondu annem babami takmamaya basladi simdi babam annemin pesinde resmen annemin umurun da degil. birlikte bile yatmiyor annem babam buna cok uzuluyor cunku kadin sessiz ve icten kirilmis vakti ile sonucta sogumus ayni evde ama umursamiyor. Siz esinize kiriliyorsaniz bunu belirtin ve senden sogumak istemiyorum bu en cok seni uzer deyin A

Merhaba 12 yıllık evliyim büyük askla evlendik ama inanın evlendigimden beri kocam bana çok çektirdi. Çok sinirli br yapısı var ve her zaman kendini haki görür. Evlendiğimde iyi kariyer sahibi iyi firmada çalışan biriydi ama maalesef istediği terfiyi bir türlü alamadi acısını benden çıkardığını düşünüyorum. tip 2 şeker hastalığı var sinirini ona bağlıyorum ama insan hiç mi karsidakini kaybederim diye korkmaz ben yıllarca çalıştım sonra çocuk tedavisi için işimi bıraktım yıllarca çocuk istedik ve binbir zorlukla evladımızi kucağımıza aldık, ailem uzakta bakacak kimse yok ve ben o yüzden 2 yaşında kadar çalışmayacak. 1.5 senedir gitgide çocuğuma bağlanıp ondan uzaklaştım. .. bebek bakımında hiç istediğim desteği olmadı beni hep yanlız bıraktı. . eskiden çok kendine bakan çok beğenilen biriydim ama sezeryan sonrasi azda olsa göbeğim kaldı ve eşim sürekli göbeğine bak diye beni küçümsuyor. Her defasında bakımlı olacagim diye kendime söz veriyorum ama çocuk tüm enerjimi alıyor evde oturmak bana yaramadı, eşimin tavırlarıyla hor görmesiyle gitgide kendime güvenimi kaybettim hayata pozitif bakamıyorum... sürekli dalasiyoruz artık bana sevgisinin bittiğini düşünüyorum... motor hobisi var kendine ayrı bir dünya kurmuş sanki ben çocuğu uyutmaya çalışırken o filmler izliyor motor videoları izliyor. aşırı asosyal biri kimse gelsin gitsin istemez, benim gezmeme de suçmuş gibi laf söyler. ..40 yaşına girdim bu beni iyice bunalima sürükledi... yaptığım herşeyı estiriyor, bu ben miyim diyorum, hayat amacım yok, bir arkadaşımla eskisi gibi gülme krizlerine giremiyorum kendimi aşırı kasan biri haline geldim... çocuğum doğdugundan beri bebegimle aynı odada yatıyorum o uykusu bozulmasın diye ayrı odada yatıyor... bebeğim sütten kesildi tek parça uyuyor odasını ayırdık ama gece korkarsa diye onun yaninda cekyatta yatıyorum... cinsel ligi sorarsanız çok nadir yok denecek kadar az, zaten bana saygi duymayana isteğim olamaz, istemiyorum onu artık ikimizde çocuğa aşırı bağlandık birbirimize önem vermiyoruz en kötüsü onun her azarinda her bağırisinda o kadar üzülüyorum ki çare değil ama eskiden tiryakisi olduğum sigaraya başladım eskiden sırf güzelliğim için cildim bozulmasın diye bırakmıştım şimdi 40 yaşındayım vücudum kaldırmıyor cildim sarardı ama bırakamıyorum... hayatımın kontrolünü kaybettim sanki ne olur yardım edin bana para konusunda sıkıntı çekmiyorum istemeden çok para verir gururum kırılmasın diye ama bu ben değilim, eskiden iş icin yurt dışı gezilerine bile giden herkesin hayranlık duyduğu ben şimdi dört duvar arasında çürüyorum sanki bir cafeye birkaç saatlik arkadaş buluşmasına gitmem bile lüks eşime aşırı mobing yapılıyor ve bir türlü başka iş bulamıyor ya da cesaret edemiyor diyeyim çünkü cv si süper... En iyi universiteyi dereceyle bitirmiş kendini aşırı zeki bulan ve egosuyla beni ezmeye çalışan biri,... inanın bebeğim olmasa 1 gun bile durmam ama bebegimin baba deyişini duysanız içim parçalanıyor onu da istediğinde onun için yaşıyorum onun babasız yetişmesini istemiyorum birde eskiden çok kitap okuyan biriydim bebeğim sonrasi aşırı anne bebek gruplarına üye oldum sanal alemde yaşıyorum sanki, mükemmel anne olmaya çalışıp herseyi takip etmekten kitap okuyamıyorum... birde her zaman bakımlı çekici herseyi dortdortluk anneleri takip ediyorum instagramda... nasıl hem eşleriyle süper ilişkileri olup bebeğine mükemmel anne oluyorlar o süsleri makyajla ri hangi arada yapıyorlar merak ediyorum... hiç bu kadar sanal aleme takilmamistim hayatımda ve bu da beni hep eksik kötü hissettiriyor... gün geçtikçe içime kapandım eskiden dışa dönük iş yerinde çok sosyal biriyken hayatimin her anında yeni insanlar katarken şimdi kimseyle samimi olamıyorum eski birkaç dost hariç yapayalnızım... benimle aynı kafada kimse yok sanki eskiden çılgınlıklar yapan her anı espri yapmak etrafı güldürmek olan ben şimdi bebegime birsey olacak diye kaygılı ve hep ciddi biri oldum çıktım... Çok uzattım ordan burdan birşeyler anlattım ama ruhsal olarak ne durumda olduğumu anlayın diye anlattım. .. eşimin saygı duyması için neler yapabilirim?nasıl eski hayat enerjimi yeniden kazanabilirim ve pozitif olabilirim?ne olur yardım edin çok çaresizim

Haklısınız. Aynı sorunlara maruz kalan insanların verdikleri tepkiler farklı oluyor. Eşiniz ise kendini özel bir insan olarak görüyor . Siz bu durumu çekmek zorunda değilsiniz. Eşiniz sizin hayat enerjinizi almış sökmüş resmen tıpkı benim aileme yapmaya çalıştığım gibi. Eşiniz için iş yeri değişikliği şart, gemileri yakması lazım. Size saygı duyması lazım. Bunu anlayabileceği duruma gelmesi için egolarından ve davranışlarından vazgeçmeli. Bu da sizin ondan vazgeçebileceğinizi görmesinden geçiyor sanırım. Zorlukla elde ettiği evladını sıklıkla görememe endişesi egolarından üstün gelmeli. Bu yönde güçlü davranış sergileyerek bağımsızlığınızı ilan etmeniz gerekiyor sanırım.. Umarım bu sorunlarınız en kısa sürede geçer. . push ;

Öncelikle bebeğinizin yanında uyumaktan vazgeçin. Bebek kamerası gibi basit bir çözümü varken neden yatağınızdan ayrılıyorsunuz? Siz kendinizde ki bu değişimlerin farkındaysanız eşiniz de fark ediyordur emin olun. Biraz toparlanma zamanı gelmiş. Hayatınızın merkezinden çıkarın yavrunuzu. Bir on sene sonra günlerinize bu şekli verdiğiniz için çok pişman olacaksınız. Sosyal sitelerdeki fotoğraflar sadece o anki kareler. Hiç kimse mükemmel anne mükemmel kadin, insan degildir. Hiç kimse her daim gülmüyor. Fotoğraf işte, suslenirsin verirsin pozunu oturursun. Önce kendinize sonra eşinize odaklanın. Biraz okuyun onu.

Bence sorun bebekte. Cok istemissiniz. Allah ayirmasin ancak bebek dogduktan sonra iyice kopmussunuz. Sevgi bitmis. Toparlayabilirsiniz ama. Eksiklerinizi siz de acik yureklilikle yazmissiniz iste. Kendinize bakin. Ayri yatakta yatmaniz en buyuk hataniz. Bunu aciken duzeltin. Esinizle konusun. Gerekirse psikolojik destek alin ikinizde. Ama tamamen hersey bitti diyorsaniz SAKIN AMA SAKIN COCUGUNUZU BAHANE ETMEYIN... A

adamla niye evlendin ve hala neden evlisin?

Çocuğumuzun mukemmel anneye ihtiyacı yok, bedenen ve ruhen sağlıklı anneye ihtiyaci var. Kendinizi bu kadar paralamayin lütfen. Onun sizden ayri bagimsiz bir birey olduğunu unutmayin. Eşinizle de oturun tatli dille konusun çözün sorunları. Adim atmak istedigini ondan da destek bekledigini eski guzel gunlerinizi özlediğini soyle mesela. Suclayici konusma. En kisa surede de calismaya basla. Kendine saygi duy ki esin de sana saygi duysun...

Eşini hergun dovup her tarafini mosmor etmesne rağmen sosyal hesaplar üzerinde farklı yansitan birini tanıyorum. Ben oyle olamam. Ama olanlarada hayret ederim. Tamamen nispet yada kendi sucunu ortbaz etme. Bu dedigim şahıs kacarak evlenmişti. Ailesinden laf gelmssin diye boyle yaptığı kanisindayim. Inanmayin oylelerine. Gelelim size. Siz kendinizi bosvermisiniz esinizden neden ilgi bekliyorsunuz ki?once siz kendinizle ilgilenin esiniz otomatik size yonelecektir. Bu bebek 24 saat uyanik mi? Uyudugu zaman surme fondoten 10 dakka etmez. Rol on parfum kullanin. Koltuk altinizi silin surekli dus almaniza luzum yok. Ama siz kendinize deger vermezseniz kimse size deger vermez. Sosyal agda takilabiliyosaniz oylelerini takip edebiliyorsunuz. Demekki bos vakitlerinizi bu sekilde heba ediyorsunuz. Yapmayin. Bebeğinize de size de yaziktir.

Çok detay var uzun ve paragraf yok S

Bir insan aile huzurunun her şeyin önünde geldiğini anlarsa her şey düzelir. Eşinizin bunu algılamasını sağlayın. Sizin için zaten zor ve daha zor olacak ama sabrın sonu selamet demişler.