Yarim degilsin o yuzden oyle hissetme. Aradigin sevgi icinde mevcut. Disardaki herhangi birinden gormene gerek yok. Babanin kendisi ile ilgili problemleri vardir belki. Kendine acimayi birak. Bunuda diye diye tukendim artik insanlar cok seviyor kotu seyleri dusunmeyi kendine acimayi acilarin cocugu olmayi. Yapmayin..

Keske kendinde babalik vasfi gormeyenler baba olmasaydilar ama en cokta onlarin cocuklari var

Benim babam yok. Ölse daha mı iyi hissedeceksiniz? Biraz şükretmeyi bilin bence. Acınızı kutsallaştırmak yerine...

Ölse tabiki daha iyi degil hatta sanki babalati tarafindan sevilmeyen cocuklar sanki babalari kaybettiklerinde 2 kere uzulwcwklermis gibi gelir hen babalari kaybettikleri icin hemde hic hissetmediklwri sevgiyi tatma sansini ilelebet kaybetrikleri icin

Hep diyorum önüne gelen anne baba olmasın

Siz sarılın babanıza, siz sevin, öpün, samimi olun. O zaman o da olacaktır. Bazen bizim gayret etmemiz lazım. A

Belli bir yastan sonra olmuyor iste bayramdan bayrama anca opebildigin bir insana sarilmak falan... O

Benim babamda çok ilgisizdi. Yani şimdi geçmişe baktığımda daha birbirimizi doğru düzgün tanıyamadan vefat etti diyorum. 25 yıllık babamın sevdiği yemeği, hobilerini, onun için ne yapmam onu Mutlu eder ya da kırmızı çizgileri ne bilmezdim. O da bizimkini... İletişimimiz yok denecek kadar azdı. Hayatım ona kızgınlıkla geçti. Ama şimdi ahhh diyorum. Ah olsa, neler yapardım neler. Başta onu tanıyıp, iyi bir dialog kurmaya çalışırdım. Sevdiği küçük şeylerle sevgi köprüleri kurardım. Annemle ikisine ortak Mutlu olacakları etkinlikler yapardım. Neyse. Bu liste uzayıp gider. Demem o ki: ölüm yoksa her türlü sıkıntıya çare var. Durumunuzu zihninizde canavarlaştırıp sizi yenmesine izin vermeyin. Hele hele " öldüğünde de acım daha derin olur vs." Gibi bencilce cümlelerle arabeske bağlayıp, ölüsünde bile kendi durumunuzun vehametini hayal edecek kadar ileriye gitmeyin. Mutluluklar diliyorum...

Benim babamda bize sikinti yasatti. Sevgisini gosteremeyen bir baba mesela. Ama olayi buyutmuyorum ben. Babanin kendisiyle olan sikintilari biliyorsan uzulmene de gerek yok. Belki kendi ailesinden sevgi gormemis olabilir daha dogrusunu bilmemis olabilir vsvs... Oteki uyelerin dedigi gibi sen birseyler yapabilirsin. Yaslandikca veya zaman icinde onlarda degisiyor.. farkli dusunuyorlar. Belki bundan sonrasi icin sen birtakim seyler degistirebilirsin. Kotuleri dusunmek yerine careler ara. Olan olmus... onumuze bakalim hayatimizi guzellistirecek seyler pesinde olalim.

Benim yazdiklqrim ne acıtasyon ne demogoji ve eminim bu hissi yasayan tek insan ben degilim zaten buraya sadece icimi dokmek icin yazdim Babamin kendiyle olan problemlwri oldugu aşikar ama kimsenin problemlerini sıkıntılarini baskalarinin burnundan getirmeye hakki yok diye dusunuyorum Inanin yadattigi sıkintılarin hicbirssyini anlatmadim belki onlari anlatsam hersey tamamda sevmesi mi eksik kaldi dersiniz Ama insanin icinde kaliyor iste uzulurdum eskudende ama simdiye kadar hic kalbime sızı olarak oturmamisti bazen insanlarin babalarindan soz ettigi yerlerden kacasim