Daha önce boşandığı zaman cinnet geçirdi yine öyle olucak diye üzerine kimse gitmiyor ama böyle de kardeşime olan oluyor, sürekli annemin istediği mi olucak nasıl bir çözüm bulunucak bunlar ne zaman son bulucak

Kusura bakma konu sahibi lütfen ama anneniz çok bencil, evlat sahibi olmayı doğurmaktan ibaret sanıyor. En çok kardeşinize üzüldüm ben yazık. Kardeşiniz evlensin, annenize de mal varlığını hibe ettiği dayınız baksın. Annem her zaman derki, dedemden bir kaşık miras kalsa hakkımı alırım, onların çocukları yiyene kadar benimkiler yesin der. Ama sizin anneniz, benim çocuklarım gerekirse evlenmesin, çocuk sahibi olmasın bana baksın, ama kardeşimin bir yerleri rahat etsin.

İyi de anneniz kendisine miras kalan evden gelecek para ile sigortasını ödeyebilir. Kardeşiniz evi satmasın. Bir daha zor alır çünkü Ev dediğiniz değeri artan birşey Başka şey yok mu satacak?

babanız hakkında endişelenmeyin, maaşı varmış. şimdilik haftalık temizlikçi alabilir. ileride de yatılı bakıcı alabilirsiniz. içiniz rahat eder bakımdan yana, siz de ziyaret edersiniz. yatılı bakıcılar için kalabalığı olmayan evler en güzel şey. kolay bulursunuz. kaç seferdir yazıyorsunuz. aileniz aklı başında insanlar. kendi sorunlarını çözebilirler ama siz üstlendiğiniz için rahata vuruyorlar. çocuk olan sizsiniz, onlar da sizin için endişelenmeli ama hiç okumadım mesajlarınızdan böyle bir şey. siz kendinizi geri çekin bir müddet. işlerin siz endişelenmeden de hala yürümekte olduğunu göreceksiniz. babanız sorunu böyle çözülür. anneniz de size yakın bşr yerde oturursa, sizlik kısım biter. içiniz rahat olsun.

Biz de diyoruz gez arkadaşlarına git diye, evden çıkmak istemiyor böyle ömür mü geçer, bir dönem bir özgüven geldi dışarı çıkıp arkadaşlarıyla gezdi, çekemicem bu adamı, kardeşinle evlenicek olan kız benim durumumu bilerek gelicek gibi gibi bir sürü şeyler. Ve sonunda da boşandı Şimdi de evde düşünüp duruyor ne yapıcam diye ama biz ne yapabilir ki bu durumda böyle olmasını biz istemedik ki Ben hiç boşanmalarını istemedim çünkü ailemi tanıyorum böyle olucağını biliyordum ama dinlemedi babam da biraz alttan alıp annemin huyuna gitmedi inat etti sonuç bu Şimdi biri canım sıkılıyor gelirim yok ne yapıcam diye düşünüyor, diğeri kısmi felç geçirdim diye düşünüyor Kardeşimse hem ona hem ona yetmeye çalışıyor

Tabikide fedakarlık yaparken nelerden vazgeçtiği çok örnmli. En çok fedakarlığı dayınıza yapmış gibi duruyor, hakkı olan mirası almayarak. Burada fedakar bir kişi varsa o da kardeşiniz. Evlilik hayallerini ertelemiş

Sizin konunuzu gecen yildan hatirliyorum. Babaniz da halanizla yasiyordu sanirim. Kardesiniz de ev kredisi oduyor. Anneniz ile yasiyor onun gecimini sagliyordu. Annenizin ise girip calismasi ile ilgili birsuru yorum yazilmisti. Siz uye adinizi mi degistrdiniz. Kardesiniz evi satip eline gecen para dugununu yapabilir. Anneniz de madem kardesi icin mirasindan vazgeciyor gidip dayiniz ile yaşayabilir. Ya da bir ise girip iyi kotu bir kazanc elde edebilir hem de oyalanmis olur. Psikolojik durumu icin ilac vs kullaniyor mu anneniz.

Ayni dert bendede var takma bence hayatını zehir etme O

Öyle dedi annem, söyledim bak bu o kadar kolay iş değil kardeşim bakarım diyor ama bu 1 yıl değil 2 yıl değil dedim, gelin bilerek gelicek dedi, sonuç: daha 1 yıl olmadan annem de napıcaz diye düşünüyor, kardeşimde düşünüyor Beni dinlemedi ki, arabayı sattı kardeşim yok yere, bir de mirastan almak istemiyor, şu an öyle bir lüksü yok ki, ya babamla barışıcak ya mirastan alıcak başka alternatif yok,. Anneme bazen kızıyorum herkes kocasından çekiyor ama kimse oğlum baksın kızım baksın diye boşanmıyor Less-is-More Nirvana Anneler

Kardeşinizle evlenen bu durumu kabul eder. Onu o zaman düşünürsünüz. Boşanmaları doğru olanmış. Demek ki daha fazla dayanamadı. Ona çok takılmayın. Siz annenizle konuşun. Psikolojik tedavi görmeli ihtiyacı var gibi. Tedavi sonrası daha mantıklı olacaktır.

Bazen sizinle aynı düşünüyorum, annemin bencil olduğunu düşünüyorum. Bazen de çok çektiği için üzülüyorum inanın o kadar karışık ki duygularım, boşanmasını hiç istemedim çünkü kardeşimi bu şekilde etkiliyeceğini düşünüyordum ki düşündüğüm gibi de oldu. Bir sinirle gitti boşandı valla 1 saatte, bir de bana başka insanları söylüyor, bu yaştan sonra kahır mı çekicen, dünyaya bi kere geliyorsun rahatı yaşa gibi Ama bunların hepsi gelirin varsa paran varsa oluyor, şimdi çok mu iyi kardeşimden para isteyemiyor ama evliyken babamdan istediği gibi alıyordu, kardeşime kızamıyor ama babama istediği gibi kızıyordu, hoş babamda hiç çaba sarf etmedi. Aslında ikisine de kızıyorum, babam da hastayım deyip duruyor kısmi felç geçirdim diyor ne zaman gitsek sürekli üzgün, bezgin inan hayatından soğuttular. Ben mi istedim böyle olmasını, ne istiyorlar Allah aşkına bizden, amaçları ne? Kardeşim annemle ben babamla uğraşıyoruz, ne istiyor babam ailemi toplayıp sürekli onun yanında kalıp onunla ilgilenmemi mi Hadi ben ailemi kurdum çok şükür, kardeşim ne olucak nasıl evlenicek nasıl evlat sahibi olucak, ne kadar benciller varsa yoksa kendi dertleri GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

İkinci çocuğunu eşim ve kızım çok istiyor öncelikle bu sebepten ama eğer hamile kalırsam annem de babam da bana herşeyi anlatamaz üzülücem diye çok üzerime gelemez diye düşündüm belki saçma ama öyle aklıma geldi Kardeşim şu an için annemi tek bırakamaz ama sigortası ödenince tek kalır maaşında olucak ben de giderim diyor ama ben aynı yerdeyim bu kez bana anlatacak ikisi de ben de artık çalışırken onlara mı kendi ailememe yeterim bilmiyorum

Geçmiş olsun babana Allah şifa versin inşallah, birşeyi merak ettim baban size ya da annene çektirdiyse ne bileyim huzursuz bir çocukluk geçirdiysen baban hasta olduğunda gerçekten üzülebiliyor musun,,? Biz o kadar soğuyoruz ki bazen bencil bir babam olduğu için Hiç baba gibi değil özellikle kardeşime sürekli dert yakınıyor sanki kardeşim onun babası. Normalde babalar evladına destek olur sıkıntısı olunca yada nasılsın var mı sıkıntın diye evladımina sorar biz de tam tersi kardeşim babamın dertlerini hastalıklarını dinliyor ve buda sıkıyor bir yerden sonra Annem biraz daha iyi bu konuda. Sürekli bana sorulsun benimle ilgilenilsin istiyor, yürümek istemez herşey ayağına gelsin ister yani anlatsam çok uzun sürer ama insanı hayattan soğutuyorlar Değişmek istiyorum takmak istemiyorum ama aileme yardım ettiğim zaman çok rahat oluyorum ama babamın bu tarz hareketleri benim çok sinirimi bozuyor. Ben de annemi küçükken ağlarken görürdüm ve çok üzülüyordum barıştıkları zaman çok mutlu olurdum, o kadar stresliyim ki vucudumda kırmızılıklar çıktı Ne güzel yazmışsın içimdekileri dökmüşsün resmen B babely7967

Sana o kadar teşekkür ederim ki yazın için Aynı duyguları yaşıyoruz, benim de ailemin birçok yaşadıkları oldu, çocukluğumda doğru düzgün anım yok hep kavga hep gürültü, yatakta ağladığımı hatırlıyorum, annemi ağlarken hatırlıyorum ne kötü. bu yaşıma kadar çektim şimdide çekiyorum-çekiyoruz Konuştuk, kızdık, anlattık yok değişmediler değişmiyecekler, anneme üzülüyorum çektiği için kimsesi olmadığı için, bu hale getiren babam ama annem de geliri olmadığı halde kardeşime güvenip boşandı huzursuzluğa onu da ortak ediyorlar, kıyamıyorum kardeşime Değiştim dedin, nasıl başardın, takmamayı mı öğrendin,. Kendi ailen var mı eşin çocuğun, onlara mı odaklandın. Nasıl atlattın nerden başladın. Hala evliler mi, durumları nasıl, kardeşlerin filan Değişmek o kadar istiyorum ki, annemin canı sıkılmasın diye işten çıkınca eve gitmeden ona gidiyoruz, mutlu etmeye çalışıyoruz ama yaptıkça daha fazla istiyor bu kez gitmeyince daha çok canı sıkılıyor ve kardeşime söylediği Babam kısmi felç geçirdim diyor, aramamızı bekliyor biz aramadan aramıyor, haftada 1 gitmeye çalışıyorum ama inan kendi aileme vakit ayıramıyorum nasıl olucak bu iş Senden tavsiye istiyorum, tecrübelisin ve beni en iyi sen anlarsın

annenizi kirmamak icin elinizden geleni yapmayin. annenizi kirin. kardesim burda iki arada sizinle ugrasip kendi hayatini hice sayarken sen kardesini dusunuyosun ne bicim insansin, git dayim ilgilensin senle diyin. babaniza da doktor hareket verdiyse hareker edeceksin baba, colugum cocugum kocam kardesim isim gucum var ilgilenmem gereken hangi birinize yetisecegim bende insanim, sen babamsin cocugum degilsin cocugum gibi davranmaktan vazgec artik diyeceksin.

Bir evlatlarini somuren anne baba daha. Kendi ailene bak konu sahibi. Annen de baban da kendi kararlarinin sonucunu yasiyor. Sen onlarin evladisin, velisi degil.

Canım öncelikle çocuk işini kendi anne babandan anlayış görmek için yapma kesinlikle. Annen benim anneme çok benziyor kardeşini çocuklarına tercih eden biri. onu değiştiremezsiniz bence kardeşin kendisi kazanıp biriktirsin borca girsin parasını da isteyemez kimse. anneden babadan bişey beklemeyin artık bazıları böyle oluyor maalese atsan atılmaz ki. babana da evlatlık görevi olarak yanına gidiyorsun elinden geldiğince yardım ediyorsun diye düşünüyorum yoksa bu kadar dertlenmezdin. bundan fazla yapabileceğin bir şey yok maalesef kendi eşinle kendi ailene bak derim. O

Aile bir yere kadar. Senin artık kendi ailen var bunları düşünüp dert etmemelisin kardeşinde aynı şekilde kendi hayatına bakmalı. 2. Çocuğu yapınca onlar neden düzelsin ki? Kendi çocuğun için kendi ailen için düşün bir çocuğu daha. Bence iki kardeş aralarından sıyrılıp kendi hayatınıza bakmalısınız kimsenin derdiyle bir önür geçmez O

Anneniz şuan ekmek elden su gölden yaşadığı için yeterince çaresiz kalmadığı için mirasa gelince ay yazık diyor. Kusura bakmayın ama hiç vicdanlı bir anne değil. Evladının geleceği yokken böyle gençliğimi yaşayamıyorum diye isyan ederken başkalarını düşünen bir anneden hayır beklemezdim. Yapmanız gereken tek şey iki kardeş alıp karşınıza hakkı olanı alması konusunda ikna etmeniz olucaktır. Hem sigortası için hem evladı için he yok mok derse de gayet rest çekiceksiniz büyük olan toparlaması gereken o siz veya kardeşiniz değil. Böyle giderse kardeşiniz de hastalanır, dayımdan biliyorum gençken bir dünya yük yüklendi 30larında çalışamaz hale geldi. Annenizde hastaysa gitsin doktora ilaçlarını kullansın hiç hakkı yok sizin hayatlarınıza mutsuzluk sokmaya. O

Gençliğini yaşatmadınız derken, ben mi yaptım Annemle babam bu hale getirdi, ben de kardeşimin mutlu olmasını istiyorum o benim oğlum gibi ama anneme boşanınca ben sana bakarım dedi annem de geliri yokken hızlıca boşandı, olanların sorumlusu ben değilim ki Allah korusun intihar ediceği aklıma gelmedi çünkü annem daha psikolojik sıkıntı içinde şuan o yüzden annem için endişe ettim Kardeşim de şu sıralar iyi değil ama O

Bana burda kızan olmuş dert anlatmaya mı geldin yoksa değilicek misin diye ama tam değişicem derken bu aileyle ne mümkün Babam için çoğu kişi maaşı var onu düşünme gerekirse ileride bakıcı tutar yemeği dışarıda yer demiş ama babam geçen gün maaşım yetmiyor diye söylemiş., maaşı var diye güvenirken para yetmiyor diyormuş sürekli dert yakınıyor, kim baba anlamadım Nasıl davranıcaz biz bu adama Değiş demek kolay ama böyle nasıl değişicem O

Benim tahminine göre annem başkasıyla evlenmek için boşandı, hani bana bir kaç kez söyledi çünkü. Babanla uğraşacağıma başkasıyla evlenirim diye. ama şimdi evleniyor da anlamadım neyine güvenerek evlendi. Kardeşime söyledim ben ama bakıyorum ya içim rahat annesine bakmıyor diye söyleyemez kimse dedi Kızıyorum anneme hem de çok ama kardeşim ben bakınca vicdanım rahat ediyor deyince bende birşey diyemiyorum işte Kardeşim ya da ben hasta olursak işte o zaman anlarlar Önceki

Kendi aileme bakmak istiyorum artık Tamam evlat olarak sorunlarına yardım etmek görevimiz ama artık başka bir hal aldı, kardeşim çok etkileniyor, çok sıkıldım anlatamam O

12 sayfa oldu. İnsanlar size önerilerde bulunuyor. Siz 12 sayfadır ağlamaya devam ediyorsunuz. Tamam anladık derdinizi. Bir şey yapmayı düşünüyor musunuz? Bu 12 sayfa kafanızın içinde bir ampul yaktı mı? Değişen bir şey olacak mı? Annenizi, babanızı, kardeşinizi değiştiremezsiniz dedik. Siz kendiniz değişin dedik. 12 sayfadır hep aynı hep aynısınız. Gerçekten çözüm mü arıyorsunuz yoksa sadece ağlamak mı istiyorsunuz?

Gecen yıl okuyunca da hayret etmiştim konunuza, demek tavır ve davranışınız hiçbir işe yaramamiş. Kardeşiniz ya resti çekecek ya bir plan anne ile yolunu ayıracak. Sizin durum annenizin şımarıkliğindan başka birşey değil. Benim çocukluğumda bir komsumuz torunları var boşandı, evli çocuklu oğlanın evine yerleşti, barıştırmaya çalışıp durdular ama kadın hayır dedi gitmedi, oğlu ben anneme bakarım dedi ve oğluna güvendi, gelin çalıştı eline harçlık verdi, iki yıldan fazla böyle gitti. Bir gün evde kimse yokken gelinin yaptigi peyniri satmış o kişi de parasını birkaç gün sonra gelinine vermiş tabi daha önce de defalarca satmış ve farkedilmemiş oğlu bunu bir duyuyor annesini evden kovuyor ve sonuç kocasıyla barıştı oturdu evine. Sizin anneniz oğluna güveniyor o kapı kapansa döneceği yer belli. Bir an önce harekete geçin, ayilip bayılıp hasta mı oldu yatırın hastaneye ama böyle giderse kardeşiniz hasta olur gençliğine yazik daha ne kadar yükü taşıyacak

Zaten onları kırmamak için elimizden geleni yapıyoruz ama yine de mutsuz olduklarını görünce artık insan belli blr zaman sonra sinir olmaya başlıyor, biz de blr daha bu yaşımıza gelmicez özellikle kardeşim için çok üzülüyorum çünkü daha evlenicek ve hiç parası yok, babam bu yaşa kadar kenara hiç para atmadı, şimdi de anneme bakıyor ve kredi ödüyor yani zor geçiniyor ama nereye kadar ki sonu yok Dayımın ev alamamasını söylemesine çok şaşırdım, sürekli kardeşimi düşündüğünü söylüyordu, yeri geliyor ilgilenmicem kendi hayatıma bakıcam diyorum ama sonra vicdan azabı da duyuyorum, aslında ikiside kendi tercihlerinin sonucunu yaşıyor, kardeşim için çok üzülüyorum O

Valla daha önce söyledim çalışamam bu yaştan sonra şimdiye kadar hiç çalışmadım dayanamam dedi, yine ısrar etmedik ama evde sürekli mutsuz, kardeşim de ben nasıl evlenicem demeye başlayınca miras aklımıza geldi onlar orda rahat ederken biz de biz niye sıkıntı çekiyoruz dedik ama ona da yanaşmıyor ne istiyor anlamıyorum

Yoo ciddi söylüyorum önceki konularınızı da hatırlıyorum Evliyken de mutsuzlarmış Şimdi hep beraber mutsuzsunuz Aralarında şiddet vs yoksa aynı eve geçip otursunlar ev arkadaşı gibi yaşasınlar Babanız geçimi sağlar Anneniz babanıza bakar hastaymış zaten.

Evet çok daralıyoruz Aslında annem önceden belki evlenirim diyordu ama şimdi birşey demiyor da babam kimseyle evlenmez işte o sıkıntı kimse çekmez onu P Pulmicort_Combivent Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de kardeşim hasta olucak diye korkuyorum, inanır mısın anneme babama üzülmeyi bıraktım kardeşime üzülüyorum artık çünkü en çok etkilenen o oldu. Miras konusunda pek istekli olmasa da kardeşim ve ben kızıcaz diye sesini çıkarmıyor ama o kullandığı laf kardeşime çok dokunmuş pek sıcak davranmıyor artık, yine bir ihtiyacın var mı diye soruyor ancak eskisi kadar gülmüyor, keyfi kaçık belli, daha 1 senede böyle oldu bir de ben yıllar sonrasını düşünemiyorum bile,. Ama ben dedim hemen boşanma dedim bu işler ciddi işler bak kardeşim evlenicek dedim ama beni kimse takmadı. Şimdi düşünüp duruyor herkes Annem vicdansız değil merhametli fakat sürekli üzüntüsünü belli eden ve kendi kendine ben ne yaparım diyen güçlü biri değil, belki de böyle olmasında kendi ailesinden fayda görmemesinin etkisi vardır bilemiyorum

Koskoca insanlar elden ayaktan düşmemişler. Çalışsınlar, anneniz aktivite bulsun arkadaş bulsun. Evde sıkılıyorsa evde durmasın. Genelde tek yaşayan kadınlara diğer kadınlar gitmeyi çok seviyor. Evde erkek yok rahat diye. Bu ailelerin acıtasyon yapması beni çok kızdırıyor.

Dayımızı arasak asla kabul etmez özellikle karısı, zaten yıllardır da küsler, o kadar içleri rahat ki sanki bütün evler anneme kalmış, onlar orda altlarında lüks arabayla tatile gider gezer, annem burda kardeşimle geçinmeye e çalışıyor, evden dışarı çıkamıyor kardeşime yük olmamak için Elinde imkan var sonuçta mirastan pay alabilir ve kardeşim rahat evlenebilir, diğer türlü kardeşim arabayı sattığıyla kalıcak, ödediği kredi de cabası. Hala dayına fazla para kalmıyor ditor Yıllarca böyle nasıl olur hiç bilmiyorum valla inanın artık boşanma işini de geçti tamamen kardeşime üzülüyorum, elimde olsa düğününü yaparım kardeşimin ama biz de kredi ödüyoruz işte. Babam da hiç dikkat etmedi, eğer yine dikkat etmezse bacağı bile kesilebilir Allah korusun, bile bile hareket etmedi, aslında iyi bir baba olamadı ama işte dediğiniz gibi hassas yapıda olunca böyle oluyor, merhamet duygusu fazla İstedirdim gamsız olmayı Kardeşimi bende çok takdir ediyorum, erkek çocuğu olarak böyle merhametli olması çok iyi ancak kendini yıprattığıyla kalıyor, bir de karşılığında dayına az para kalıyor diye laf duyuyor, çok üzüldüm ben de . push ;

Annenizin intihar etmesinden korkuyorsunuz da, kardeşinizin bunu yapacağı fikri hiç aklınıza gelmiyor mu? İntihar eden kişilerin çevresi "ya asla böyle birşey yapacağına ihtimal vermiyorduk" vs derler. Gençliğini yaşatmadığınız gibi, geleceği için de umutlu değildir. Kardeşinize yazık olacak...

Annem gelmek istemiyor, başkasının evinde rahat edemem diyor, babamın mamaaşı var belki temizlikçi tutabilir ama yarın öbür gün daha da hasta olursa nasıl olur, nasıl yaparız, hem anneme hem babam nasıl yeteriz ikisini mutlu etmeye çalışırken ben çekirdek ailemle ne zaman mutlu olucam İkinci çocuğu ne zaman yapıcam kafam o kadar dolu ki

bence anneniz cok da fedakar degil. esinden dertli olan konularda eşini oven kadinlar gibi olacak ama sadece ornek vermek icin yaziyorum. kadinlarin calismasinin cok yaygin olmadigi meslegi olmadigi donem annem çalışmaya basladi cunku yokluk vardi aclik vardi. sizin annenizden yasli hala calisir. bana ve cocuklarima da maddi olarak destek olmaya calisir. evime falan yardima gelemedi diye dertlenir. çocuklarına yuk olan kadinlari anlamiyorum ben. bu zamana kadar calismamis olabilir ama arkasinda ufak cocugu yok bisi yok. asiri yasli degil. gitse cocuk baksa vs yapilacak tonla is varken boyle agir dram yasamalari bence fedakarlik degil. benim kayinvalidem de guya cok fedakar kadin. yani boyle empoze etmis ogluna ve çevresine. ama eski esine bile cocugunu savunamamis ezdirmis bir kadin. bizim mahallede kedi bile yavrusunu korumak icin 3 kopege bile karsi koyuyor. gercek fedakarlik gucu ne olursa olsun cocugunu ezdirmemektir. yine ayni sekilde esinden ayrilmis ama çalışmamış hic. ordan burdan yardimlarla falan. asil fedakarlik alacak nefese dermanin yokken bile ayaga kalkip cocugun icin guclu durmaktir. esim 30 kusur yasinda hala ram anlamiyla is yasimina ve sosyal yasama uyum saglayamamisti. halbuki bir duzenleri olsa sabit gelirleri olsa o da baska olurdu. kardesiniz de yine ayni sekilde isi gucu olsa da tam anlamiyla sosyal yasama atilamayacak. hep kucuk bebegi olan anneler gibi olacak. bence annenize balik vermeyi birakin. suyun kenarinda onu tutmayı da birakin. atin suya bir cirpinsin bakalim ne yapabiliyor. gidip calismasi gerektigini söyleyin mesela en basiti. para kazanmak nasil oluyor gorurse kardesine acimayi birakir belki.

Daha önce cinnet geçirdi intihar lafları ediyordu, korkuyorum kendine zarar verirse diye, bu sefer ben de vicdan azabı duyarım Bazen burdan gitmek istiyorum, o kadar bunaldım ki ailemden Babam da kısmi felç oldum deyip duruyor, zamanında diyabet olduğu halde yemesine içmesine dikkat etmedi, hareket etmedi şimdi hastayım diyor Hayattan soğuttular O

bakın annenizi silkelemeniz gerekiyor.. eli ayağı tutuyor illaki ki bir meziyeti vardır. bu yaşlarda çoğu insan gözlemecilerde ev yemeği yapan yerlerde catering şirketlerinde falan çalışıyorlar yapmayaın etmeyin.. ee o tembel e bu tembel... eeeee kime sordu da boşandı neye güvendi.? bende boşandım ama önce işimi buldum ondan sonra boşandım.. yani biraz mantık. anneniz boşanırken sormadınız mı? anne biz sana ne zamana kadar bakıcaz sen nasıl ayaklarınının üzerinde durmayı planlıyorsun? diye ee oldu o zaman her sinirlendiğimizde gidelim boşanalım 1 saat içinde sonra duvarları mı kemircez ne yiyip içicez? anneniz bunu nasıl düşünememiş? geliri olmayan insanlar kocalarını çekiyorlar yapacak bir şey yoık

Çocuk düşünüyorsanız ertelemeyin derim. Allah korusun muhtaç hale geleceklerse bu sefer çocuğum var onlarla ilgilenemiyorum diye vicdan yapacaksınız. Erken yaşlanan insanlara da sinir oluyorum, hastalık vs hariç elbette. 50li yaşlar nedir ya hu emeklilik yaşı 60larda. O kadar hareket etmezsem ben de hasta olurum bu yaşta, kendimize bakmamak gibi bir seçeneğimiz mi var Allah aşkına. Bir de gayet turp gibi olup da şu yaşa geldim diyerek yaşlılık psikolojisine girenler var. Niye yapıyorsunuz bunu kendinize ah ah. Edit: Babanız hastaymış. Yarım yamalak okudum demek ki, kusura bakmayın.

Şu an tam bir boşanma için neden olmasa da daha önce çektikleri onu bu hale getirdi, bir de babam hiç laftan anlamayan bir adam geçmişte yaşadıkları da birikince dayanamıyorum dedi, haklı ben haksız demiyorum ama geliri yok ve önünde çok bir seçenek yok, ben kardeşime güvenmesine kızıyorum, onun da hayatı etkileniyor evlenemiyor ben zaten şu an kardeşime üzülüyorum, nasıl yapıcak diye Kardeşim ben bakarım demeseydi belki de cesaret edemezdi ya da annem başkası ile evlendirdi Bilemiyorum Çalış diyorum olmuyor, barış babamla diyorum olmuyor, mirastan payına düşeni al diyorum olmuyor, daha ne diyeyim Kardeşim de bendr şaşırdık artık, boşversem vicdanım rahatsız oluyor, diğer türlü yoruluyoruz kendi hayatımızdan birşey anlamıyoruz O

Sizin yapacaginiz tek şey annenize ve babamiza yeterli destekte bulunup kardesinizin hayatini kurmak icin yardimci oluo kendi cekirdek ailenizi düsunmeniz olmali annenizle babanizi bu saatten sonra degistiremezsiniz kardesinizi cesaretlendirin para biriktirsin biraz bencillik yapsin annenizde bi zahmet basinin caresine baksin sizde ikinci cocugu doğurun her gun her gun annenize babaniza gitmeyin sizin de bi aileniz var ilgilenmek zorunda oldugunuz

Ayyyy gerçekten yazım hatası yaptım Asla bana baksın diye büyütmüyorum, o benim görevim yanlış yazmışım

Siz anne babanızın çocuğusunuz, onların ebeveyni değilsiniz. Kendilerini kendileri düşünmek zorunda. Siz yeri geldiğinde "destek" olursunuz sadece. Ama onları bir annenin 5 yaşındaki çocuğunu büyüttüğü gibi büyütemezsiniz. Herşeyden önce sorumluluk duygunuzun birazından arının. Herşeyi siz yüklenemezsiniz. Onlar çocuk değiller. İkincisi biraz elinizi eteğinizi çekin, kendi hallerine bırakın. Kendilerinin hayatının sorumluluğunun kendilerine ait olduğu kafalarına dank etsin. Kardeşiniz de aynısını yapsın. Anneniz babanız evlenirken size sormadı, boşanırken de. Kararlarının bedelimi ödemek zorundalar. Karar verirken 3-5 adım sonrasını düşünüp ona göre karar vermek zorundalar. Annenize destek olmayı bırakın, babanız da sağlığı ile bir müddet kendi ilgilensin. Ama bunu onları kırmadan yapın. Kardeşiniz desin ki bu ay maddi destek olamam, tatile gideceğim Siz deyin ki eve... alacağım, çocuğuma harcayacağım

İNSanlardan utandığım için kimseye bşey bahsetmiyorum çeken var çekemeyen var aile cok hassas bi konu keşke benimde düzgün bir ailem olsaydı

bir günde olmadı tabi. ya da bir anda her şey düzelivermedi. sadece olanlar olmaya devam ederken ben kendimi kırmak yerine olanı kabul edip elimdekilerle devam edebilmeye başladım. ben öyle yaptıkça gözümün önündekiler eskisi kadar çözümsüz ve korkunç gelmemeye başladı. bir kere her şeyden önce bir avladın var. kendinden pay biç. sen onlara bakıp nasıl kahroluyorsun, kızında mı aynı hisleri yaşasın? ben önce kendime sonra da evladıma ve eşime bunu yapmamaya karar verdim. eskiden gecelerce beni uyutmayan düşüncelere şimdi "olan bu yapacak bir şey yok. sabır edicez allah başka dert vermesin, elbet çıkar bir çözüm yolu" demeye başladım. dedikçe de çıktı gerçekten. benim 5 gece ağlamamla ağlamamam soruna bir etki etmedi. yazık değil mi benim çocuğuma? ben küçükken en dayanamadığım şey annemin ağlaması ve o üzgün yüzüydü. çok şükür bunu evladıma göstermedim. allah güç versin göstermemek iin de elimden geleni yapıcam. misal şu an babamın çaresiz bir hastalığı olduğunu öğreneli 10 gün oluyor. dünya başımıza yıkıldı, nereye bastığımızı bilmez haldeyiz. ama bu haldeyiz, gerçek olan bu. ve ben oturup sana bunları yazabiliyorum şu an. kahredip bir köşede günlerce ağlamak, hep uyumak istiyorum ama bu çözüm değil. bir kenarda elimde yaşlı mendille geçip giden hayatımı izleyemem, izlemeyeceğim. mücadele hiç bitmeyecek ama sevdikllerimizle paylaştığımız güzel anlar yanımıza kar kalacak onlara neden mani olayım ki? allah çaresiz dert vermesin. diyebileceklerim bunlar. O

Annenizi yaniniza alsaniz? Hem cocugunuz olursa bakiminda yardimci olur. Kardesiniz de kendi hayatini kurar. Ileride onun da cocugu olursa o da annenizi cagirir. Donusumlu kalir. Babaniza da uzaktan yardim edersiniz. Belki haftada 2 gidecek birini bulursunuz. Temizlik ve yemek icin. Belki yeniden evlenir. Tabii geliri varsa.

Eski hesapla açılan konularda da konuşmuştuk. Kızın tüm dikkatini anne-babana verdiğin için sıkıntılar yaşamaya başladı. İster istemez bu kadar bölününce kendi evine yetersiz kalıyorsun. Yukarıda bir yerde çocukları başka şehirde, yurt dışında olanlar ne yapıyor demişsin ya, başının çaresine bakmayı öğreniyor. Bizim 70 yaşındaki komşumuz kirada oturup, bahçelere bakarak ot yolarak geçiniyor. Annenin yükünü çektikçe o size daha da yüklenecek. Taviz tavizi getirir.

Annem için zaten üzülüyorum boşanmasını birşey demiyorum ama bu kadar üzülücekse neden boşandı o zama. n Psikiyatriste git diyorum hayır diyor Pskiloğa git diyorum hayır diyor Gez diyorum para verelim diyorum hayır diyor Evden dışarı çıkmıyor, biz ne yapıcaz o zaman böyle olmasını biz istemedik ki O

Aynı dert mi Nasıl biraz daha açık yazsanız, aynı duyguları yaşıyorsak dertleşmek isterim

Aynı annem senelrce bizi degl kardesleirni dusundu kendi ailesine destek cıkdı bizi surekli arka plana attı babamda aynı degişmezler ben degstremedim

Aslında yapmayan yapmaz mesela babam çok iyi bir baba olmadı o yüzden kardeşim de bende anneme daha düşkünüz Benimde 1 tane çocuğum var ve bana baksın diye büyütüyorum, annem de yüzümüze vurmaz baktım ettim diye ama kardeşime çok yüklediğini düşünüyorum Ya bir insan dayın ev alamaz ama der mi Kardeşimin hali ne olucak o çocuğun hayatı, yine de bir ihtiyacın var mı diye her gün soruyor O

Canim annen de o sendeki korkudan besleniyor. Kardesin kendine ev tutup ayri eve ciksin annen de tek basina otursun bir sure. Cinnet gecirmek o kadar kolay degil. Biraz kadini kendi haline birakin. Tutun kolundan psikiyatriste goturun ve kendiniz icin de gidin. Bakalim size ne diyecek doktor. Kardesin olmadan yasamaya alismasi lazim. Kadesin de annesine duskundir anliyorum hepimiz annemize duskunuz ama boyle de olmaz. Nereye kadar boyle devam edecek. 1 yil mi 5 yil mi ne zaman kadar. Kendi ayaklari ustunde duramayacaksa yalniz yasayamayacaksa bosanmasaymis. Kocasindan bosanmis ama oglunu koca yerine koymus. Valla gitsin baska evde yasasin kardesin

Hassas ve düşüncelisiniz yapı itibariyle. Ben de öyleyim maalesef ama her sey olacagina variyor biraz da. Bu kadar düşünmeyin.50 li yaşlar genç yahu. Babaniz diyetine dikkat ederse diyabet ömrü bile uzatiyor. Aksini yaparsa olabilecekleri yüzüne söyleyin. Sizin de bir aileniz ve ilgilenecek cocugunuz var. Size destek olacakları yerde köstek olmasınlar. Bunlari biliyorlardir mutlaka. Dayinizi siz arasaniz? Araniz nasil bilmiyorum. Kardesinizin uzerindeki yükü söyleseniz. Ne demek üste ev gecirmek ya? Bu dünyanin ahireti de var. Nasil rahat ediyor içleri? Hadi annenizin durumu olsa anliycam da. Mutlaka dayı ile konusup annenizin de bir ev sahibi olmasini saglayin. yarin bir gün kardesiniz evlendiginde en azindan annenizin evinde oturuyor olarak sus paylari olur. Bu arada kardeşinizi masallah takdir ettim. Annesi ile yasamayi ilerde de kabul etmiş görünüyor. Bu devirde böyle değerlerine düşkün gençler bulmal zor. Umarim anneniz de onu düşünür ve en kısa sürede dayı ile ev sorununu çözersiniz. O

Benim anne babam ayrı babam Başka kişiyle annem başka kişiyle evli ikisindende 7-8 cocuk vardır öz iki Kardeşim bbabanne büyüttü benle kardeşimi hepsini reddettim anne baba kardeşler sadece öz kardeşim kabulüm hiç bişeyime destek olmadılar maddi manevi sömürüldüm şuan öz kardeşim dışında kimseyle görüşmüyorum çok huzurluyum

Anneniz kaç yaşında çalışamıyacak durumda mı kendi kardeşini düşünecek kadar vicdan sahibiyse kardeşinize neden vicdansız

Ailemi ve yaşadıklarımı, yaşadığım hayatı anlatsam aklinizi oynatirsiniz konunuz bitene kadar acaba ne olmuş diye sordum kendime şükür sadece şükür. O

Ciddi mi söylediniz dalga mı geçtiniz anlamadım

Çok üzüldüm Sıkıntı çekmemiz aynı olsa da konuklarımız biraz farklı, annem çok fedakar bir annr oldu hakkını yiyemem her zaman zor günümde yanımda oldu ama güçsüz bütün sıkıntısını bize yansıtan ve devamlı ağlayan bir anne Babam daha bencil oda manevi eksiklik göstermeyen ama maddi hiç birşeyimizi eksik etmeyen bir adam oldu Sizin daha zor ve reddetmekte haklısınız birşey diyemem ben olsam sizin yerinizde ben de reddederdim, babaannenin büyümesi ne kadar zor olmuştur annesiz büyümek Herkes birleşe sınanıyor bu dünyada biz de ailemizle sınanıyoruz işte

Anneyi babayı razı edin aynı evde birbirlerine baksınlar B babely7967

Merhaba, kaç yaşlarinda anneniz babaniz? Babanizin hastaligi cok mu ağır? Benim annem vefat ettiginde babam 5 yil yalniz yasadi evinde ve 80 küsür yasindaydi. biz 3 kiz dönüşümlü tüm işlerini gidip görüp gelirdik. Sonra iyice yaşlaninca, elden ayaktan düşünce dedi ben yalniz yapamiyorum o zaman da yine dönüşümlü bizlere gidip geldi 1 yil sonra da vefat etti o da anladigim kadariyla sizinkiler daha gençtir. Anneniz evde cocuk vs bakabilir. Kardesinizin yükünü hafifletmek adina. Bakin, ne kadar cok fedakarlik yaparsaniz yapin önce kendi cocugunuzu ve ailenizi düşünmek zorundasiniz.2. Cocugu yapmak istiyorsaniz yapin. sonra zaman geciyor pişman olursunuz. Anne ve babaniz da biraz uyumlu, olurlu olsun. Miras eşittir hukukta. Bu konudaki fedakarligini anlayamadim gercekten. Önce oglunu düsünmesi gerekirken kardesini düsunmesi ilginc. Konuşun annenizle, mutlak bir orta yol bulursunuz bence. T Tabaktaki 3

50 küsür yaşında, şimdiye kadar hiç çalışmışlığı olmadı zaten çalışması için de beklentide değiliz Aslında kardeşimi de düşünüyordu daha bir kaç gün öncesi oğlum daha önemli daha evlenicek payıma düşeni alıcam diyordu şimdi de nasıl ev alıcak dayın diyormuş Ben anlamadım GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Babam hasta ama kendisi bu duruma getirdi, diyabet olduğu halde ne yemesine içmesine dikkat etti ne de yürüyüş yaptı, hareket etmedi Şimdi hareket etmeye başladı ama bu yaşa kadar hiçte öyle değildi Sen hastasın biliyorsun dikkat etmen gerekiyor kaç kere söyledik ama anlamadı, şimdi kısmi felcim diyor ee nasıl olucak böyle, bir annem bir babam, bir de ikinciyi yaparsam kafayı yemekten korkuyorum, bir yandan da eşim ve çocuğum çok istiyor, kafam o kadar karışık ki

Cinnet geçirip kendine zarar verirse diye çok korkuyorum haberlerde neler duyuyoruz, vlcdan azabı duyarım ama böyle de abartmaya başladı kardeşime de üzülüyorum dediğin gibi ben hayatımı kurdum kardeşim kaldı, inanın çok üzülüyorum valla üzüntüden ailecek hasta olucaz Babam birşey olur kardeşimi arar annem bir şey olur kardeşime söyler, ben öyle eşim bile etkileniyor, insan yaşlanmak ister mi ya bne sırf bu durum geçsin diye yaşlanmak istiyorum

Üzmeyin kendinizi ben sizi anliyorum. Kendi ailemin sorunlarina ben de cok uzuldum eskiden. Bi anlatsam sayfalar almaz yasadiklarimi. Benim rahmetli annem de şeker hastaligindan gözlerini kaybetmisti (( Cok sıkıntili yillar gecirdik hepimiz. en cok ben hassas oldugum icin de en cok bem üzüldüm yiprandim. Ama dertlerin hepsi gelip geciyor inanin. Hic bi sey kalici degil. Bir bakarsiniz kardesinizin cocuklari bile olmus bunlar bitmis baskalari baslamis... Hayat böyle işte.. Bi tek sizde degil inanin. Ben de cevremde rahat evlilik yapam, ailesi her daim arkasinda maddi manevi kadinlar gördüm. halen var ama hatta bazen kiskandim bile onlari size yemin ederim. Son demek istedigim ; sizin gibi alileler var bunu unutmayin. Rabbim feraha ulastirsin insallah. bol bol insirah suresi okuyun

Annem istemiyorum diyor babam istiyor da, annem istemiyor öyle olunca da zorla birşey yaptıramıyoruz işte. Ama daha önce yani Boşanmadan önce daha mutluydular bu bir gerçek, ben barışmalarını istiyorum çünkü kardeşim böyle olursa hasta olucak diye korkuyorum

Aslında annem çok fedakar bir insan hem kardeşim hem benim için ömrümde gördüğüm en fedakar anne, ama şu an yaptıkları tamamen saçmalık, kardeşime güvenip boşanması ve fazla bir seçenek olmadığı için kardeşimin dedemin evlerini bölüş rahat et demesine ama dayın nasıl ev alıcak demesi beni çok ama çok şaşırttı, kardeşim evliliği erteledi anneme bakmak için arabasını sattı ama annemin böyle söylemesi onu çok üzdü, insan annesine babasına karşı böyle hisseder mi ama gerçekten sinir olmaya başladım, blr de dayımla küs yıllardır zaten barışık olsaydı mahkemeye vermeyi bırak lafını bile etmezdi, dayımında umrumda değil annem açmış açıktaymış, altındaki lüks arabasıyla ailesiyle gününü gün ediyor GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Tatlım heralde anne babanı dinlicek ama abartma sen çok takan birisin duygusal kansere davet çıkarma az relax ol. Anneninde size ihtiyacı kalımıcak bak sigortası bitince zaten babanın maası var bakıcı tutar kendine. haftada Bi gidersin hal hatır sorarsın ne yapabilirsin sen kendi hayatını erteleme kuzum. Ana baba hakkını sırtımızda yaşıcak ödeyemeyiz ödemeye çalışma elinden geleni yapıomussun zaten. Bu halini elinde yansıtıosan yuvanda sıkıntıya girer. Erkekmiş kardeşin bekar ış varsın Bi kaç sene sonra evlensin merak etme onlar 40 da 60 tada çocuk yapsa oluyor yani.. Sen kendini düşün. O

Keşke barışsalar o kadar isterdim ki barışmalarını ama kadın istemiyor ben ne yapayım keşke benim elimde olsa Daha önce işe gir dedim ama benim çalışmışlığım yok bu yaştan sonra nasıl olur diyor istemiyor O

merhaba yozmen :) o olduğun o kadar belli ki Allah yardımcın olsun inşallah yavaş yavaş elinizi eteğinizi çekin ikisinden de annen hani evleniyordu ne oldu? teyzeye kolay geliyordu öyle hemen evlenmek yanlış anlama lütfen beni

Evet kesinlikle bıktı biliyorum ama şuan annemi tek bırakamıyor o yüzden sigorta ödenen kadar beklemek zorundalar Düğün parası yok nasıl evlenir nasıl yapar hiç bilmiyorum O

Nasıl fedakar bir anne mesela?

Konunu hatırlıyorum canım. Anne baban ne kadar anlaşamasa da birbirlerini özlemişler galiba ya da alışkanlık. Söylemeye de utanıyorlar. Ikisiyle de konuşun tekrar evlensinler. benyeniyimgaliba

Yooo çok kızdığım evet soğumuş gibi hissettiğim oluyor ama sevgim bitmez. çünkü bizi sevdiklerini biliyorum, duygusal yetkinliklerini ve kapasitelerini biliyorum. dolayısıyla onlardan bana veremeyecekleri şeyleri beklemiyorum. yaşadığımız tecrübeler ve ebeveynlerimizle "biri" oluyoruz. bunun sınırları dışına çıkamayız. herkes sevgisini bizim düşündüğümüz anlamda iletemez. baban belki çocuğuna bunları anlatarak onunla bir iletişim kurduğunu, ona sevgisini onla dertleşerek ilettiğini sanıyordur. çünkü öyle öğrenmiştir. belki onun babası onunla hiç iletişim kurmamıştır o da dertlenmeyi paylaşmak sanıyordur. hiç sevgi görmeyip sadece şiddete mazur kalan çocuğa dayak arsızı deriz. arsızlık değildir. kurabildiği tek iletişimin şiddet olduğunu sandığı için kendini dövdürecek sebepler yaratmaya devam eder. aslında bana bakin, beni görün, sizi seviyorum beni sevin demek istiyordur. dediğim kitabı oku, kafanda daha netleşecek.

Rahatladım valla. Anneniz konusunu da çok takmayın. Cidden normal bir anne. Hani yapmayan da var diyorsunuz ya, onlara zaten direkt kötü anne diyoruz. Kardeşiniz de kendi hayatına baksın. O size olması gerektiği gibi bir anne olmuş, siz de ona gerektiği gibi bir evlat olun eksik değil ama fazla da değil. Çünkü gereksiz fedakarlık kardeşinizin hayatından sizin de kızınızdan çalar. Her yetişkin kendinden ve sorumluluğunu aldığı çocuklarından mesul.

İyi de bunlar anne olmanın gereği zaten. Fedakarlık değil ki Benim de 2 çocuğum var, ben de onları ayırmam birbirinden. Ben de ihtiyaçlarını karşılıyorum. Ben de zor zamanlarında yanlarındayım. E normal olan bu Ayrıca fazla fedakarlık, "kendi hayatımı sizin için yaşamadım, yemedim yedirdim" vs şeyler duygusal şiddete giriyor. Bazı ebeveynlerin çocuklarını yönetebilmek/ kullanabilmek adına bilinçaltından yürüttüğü faaliyetler. Ayrımı yapmanız lazım Annenize annelik yapmayı bırakın. Kendi hayatının iplerini eline alsın. Bu onun hayatı. Kardeşiniz kendini geri çeksin.

Zamanında kardeşim ona söyledi ama hasta olursa birşey olursa diye hiç karışmadı diğer tarafta hesap versinler dedi ama şimdi işin rengi değişti çünkü annem ve kardeşim daha zor durumda, evlenicek kardeşim evlenemiyor buna karşılık annemin dayım için kullandığı cümle çok üzdü kardeşimi, annem hem babamı istemiyor hem boşanınca hakkı olan parayı istemiyor böyle kardeşime olan oluyor Keşke böyle olucağına babamla boşanmasaydı . push ; GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Merhaba, 50 küsür yaşındalar çok yaşlı sayılmazlar ama babamda diyabet olduğu için ayağında sıkıntı var ve bu yüzden hastalığı ilerlerse diye korkuyorum, dikkat et dediğimiz halde dikkat etmedi hiç, anneme de söyledim bak boşanma ciddi iş kardeşim evi grçindiricek ama yarın öbür gün evlenicek nasıl olucak dedim, helin ona göre kabul ederek evlenir babana tahammül edemiyorum dedi boşandı, daha 1 yıl oldu herkes mutsuz, kardeşim düşünceli annem düşünceli ne olucak diye Aslında kardeşimi düşünüyor bencil bir insan değil ama neden dayının ev alıcak parası kalmaz dedi anlayamadım çokta üzüldüm, kardeşim çok koydu diyor Çocuk evi geçindiriyor evlenmek ister oda çocuğu olsun ister, artık anneme babama üzülmeyi geçtim kardeşime üzülmeye başladım kahvetelvesi

evlendirin ikisini de ya sizden başka birilerine odaklansınlar belli ki daraltıyorlar sizi çok O

Annen demekki dedenlerin dusuncesinde erkegin miras hakki oldugu sacmaligini dusunuyor. Bence kardesin annene guvenmeyi biraksin kendi cabasiyla evlensin, annen de kardesleriyle kalsin

Aayyy gelin ona gore kabul ederek evlenir omur mu hic. Hangimiz kaynanamiz ile yasamk isteriz. Bence annenizin yalniz kalip bir sure basinin caresine bakmaya calismasi lazim. Oturdugu yerden mutsuzum demek kolay. Konu sahibi sen de kardesinle otur konus ikinizde tutarli davranip annenizin tek basina yasamini surdurecegi bir ortam yaratin. Biraz anneniz calisir kazanir biraz siz desteklersiniz yasar gider. Ama hepten ben mutsuzum ben yasliyim diyip de kardesinizin ustune kalmasi olmaz. Ha ilerde yaslanir elden ayaktan duse tabiki ailelerimize bakmaliyiz ama gecnken de degil. Eger kardesiniz evlenince birlikte yasayacaklarsa kardesiniz hic evlenmesin anneniz sayesinde kisa surede bosanir. O

Kendimi bildim bileli annem yanımızda babam pek evde durmazdı, birşey ihtiyacımız olsun annem hemen yapar, bütün zor zamanlarımda annem yamımızdaydı ve asla kardeşimle aramızda ayrımcılık yapmadı eşit davrandı, çok ilgili değildi canım cicim demezdi ama fedakardı, şimdi kardeşim diyor annem çok fedakarlık yaptı ben de ona bakarım diye ama bu kadar zorluk çekmesine rağmen annemin hala mutsuz olması ve dayımla ilgili kullandığı o cümle kardeşimi üzmüş Ne istiyor anlayamıyorum, geliri yok ve buna rağmen boşandı kardeşim de bakıyor ama nereye kadar sonu yok ki, anne ihtiyacın var mı anne paran var mı sürekli sürekli soruyoruz Nasıl mutlu olucak anlamadım ki O

Şu anda da istemiyor ki. Ev satılsın, annemin sigortası ödensin başka şehire gideceğim diyor. Resmen bıkmış, aynı şehirde kalmak bile istemiyor daha ne desin? O

Ve insanlar bana acımasın diye çok yakınım olmadığı sürece bahsetmem özellikle iş arkadaşlarıma insanlar malzeme olarak görüyor bunu bende isterdim düzgün bir ailem olsun ama olmadı benim şansım eşim ve ailesi hamile olma ihtimalim var bebeğim olursa onu hiç üzmücem benim yaşadıklarımı yaşatmıcam

Annen bir ise girsin cocuk bakiciligi temizlik gibi sigortali.. miras icin ugrasmayacaksa bunu yapmak zorunda evde oturup cocugundan para bekleyenlere gicik oluyorum

Biz de baştan öyle düşündük ama eğer ev ödemeye devam ederse annemin sigortası ödenmiyor çünkü kardeşim ev kredisi ödüyor, ömür boyu birlikte yaşayamayacakları için evi satıp sigortası ödenicek Aslında dayımın miras olarak aldığı evler var ortak bölünebilir ama annem dayının eline az para kalıyor deyince kardeşim kızdı. İşin içinden çıkamıyoruz GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Bırakın anne babanızı barışsinlar onları birbirinden başkası çekmez

Üzülmesin diye diye yıllardır hep destek olduk her gün telefon ederim, sürekli yemeğe gideriz onlara çağırır çünkü canım sıkılıyor diye, gezmeye giderken götürürüz Kardeşimde öyle arabasını sattı, her gün sorar bir ihtiyacın var mı diye, para verir vs Ama yok yani yine mutsuz, hep düşünceli ve artık abartmaya başladı, kardeşime dayın ev alamaz demek ne demek, çocuğun yüzük almaya parası yok ve bu gidişle birikim de yapamaz ne olucak bu çocuk, saçlarım beyazladı abla dedi geçen gün Önceki

konunun detaylarini okuyunca hepten sinir oldum annenize. anneniz asiri bencil. kardesinizi de biraz daha kucuk zannediyordum. adam gelmis 30 yasina ne zaman kendi düzenini kuracak. evlenecek esiyle arasinda hep problem olacak anneniz yuzunden. sigortasi icin cocugunun birikimini satmasina izin veren ama totosunu kaldiramayip calismayan bir bencil. sanki 65 yasinda. emeklilik yasi en az 58 zaten. herkes calisiyor o yasta. yetmemis bir de kardesinin luksunu dusunuyor. ve siz de bu bencil e acıyorsunuz. valla ne sigortasini oderim ne birsey Allah rızası icin evlenene kadar yanimda konaklamasina izin veririm. evlenince de ayri eve cikar kendi ne hali varsa gorsun derim. bir de bencillik devam gelecek gelin beni boyle kabullensin diyor. kendi yuvalarinda huzur bulamamis bir de oğlunun yuvasinda huzur bırakmayacak. o da kurdurabilirse tabi. ama lafa gelince en fedakar bunlar en cok cekmisler bunlar.. kucuk emrahin anasi modundan hic cikmazlar hic de birsey yapmazlar. uyuz oluyorum bu tip insanlara. insan kullanmaktir bu.

Gelin bilecek te bakalim oglu isteyecek mi?kendi evinde, ozeli, esiyle rahatca yasamak varken annesinden cekinerek mi oturacaklar? Oglunu hic dusunmuyor mu geline varana kadar

Tabii ki aileni de düşün ama çekirdek ailene de yansıtma. Çocuk sahibi ne zamana kadar olmayacaksın ki? O

Babama zaten çalıştığım için fazla gidemiyorum sadece hafta sonları yemek yapıyorum ona, ben de hafta sonu ancak kendi evimin temizliğini yapabiliyorum zaten maaşı olduğu için biraz rahatım ama oda kısmi felç oldum deyip duruyor elden ayaktan düşerse nasıl yeterim diyorum eğer ikinci çocuğumda olursa Zaten akşamları yorgunluktan erkenden yatıyorum çalıştığım için, bir annem bir babam kardeşimle ikimiz depelenip duruyoruz Boşanmadan önce sadece anneme üzülüyordum babamla anlaşamıyor onu çekiyor diye, boşandındıktan sonra hem anneme hem babama en çokta kardeşime üzülüyorum İnsanlar anlaşamaz boşanır mutlu olur ama böyle boşanmalarına rağmen yine mutsuzlar ben böyle şey görmedim ya Bazen ikisini de görmek istemiyorum, şeytan diyor git başka şehire kalsınlar burda ne yapıcaklar. Başka şeçrhirde olup çok yoğun çalışanlar, yabancı ülkede olanlar var onların aileleri ne yapıyor çok merak ediyorum O

Evet daha öncekinin şifresini unuttuğum için yeni açtım Yanlız ben ailemin boşanmasını kabul ettim gayette iyiydim, annem miras konusunda kardeşime dayının ev alıcak parası kalmıyor diyene kadar İnanır mısınız artık annemle babama değil, kardeşime üzülüyorum

son sayfaya tam da bu yorumun benzerini yazmak için geldim ki ne göreyim siz yazmışsınız zaten elinize sağlık... anne ile babanızı barıştırın bence geri.. kardeşiniz anne ben yuva kurucam sana da bir çocuk bakma işi falan bulalım desin bence

Şu an istiyor ama belli olmaz yani bu 1 sene değil 2 sene değil, ömür boyu bunlar ciddi konular çocuk oyuncağı değil, insanın en güzel yaşı 30 ve 40 arası benim fikrim, ama kardeşim bu en güzel yaşlarını kendi için değil de ailem için uğraşarak geçiriyor Uğraşmasına uğraşılır da yıllarca aynı sıkıntılar aynı konular bıktık biz de. Haksız mıyız

Kesinlikle yalnız değilsin arkadaşım. hayatım boyunca o huzur ve anne baba duygusunu yaşayamadım. sonra bunun vicdan azabını çektim. çünkü biliyorum bizi ne çok sevdiklerini. ama sevmek başkaaaa, anne baba olmak başka. 3 kardeşiz biz hep erken büyüdük. annem çok güçsüz, hassas her derdini bize açtı, babam desen aynı anlattığın baba modeli ne sağlığını ne kendini zerre düşünmez üstüne bir de asabi, anneme eziyet. yani burda anlatsam sayfalar yetmez. hep bir şeylerin değişmesini, bir mucize olmasını, bir gün bizi anlamalarını bekledim. anladım ki bu hiç bir zaman olmayacak. sana pembe bir tablo bir anahar vermek isterdim ama yok. ama asla umutsuzluğa kapılma. önce şunu kabul et. onlar asla değişmeyecek. sen değişmelisin. farklı bir kabullenme, tevekkül hali gibi bir şey yani. hayat her gün ayrı bir mücadele, yaşadığımız günün ve anın olduğu kadarı ile tadını çıkarmak anı yaşayabilmek. bana da kuzenim bunları söylerken hikaye gelirdi, ama oluyormuş bunu gördüm. diyeceğim o ki sorunları çözmeye değil, kendine yatırım yap. göreceksin, sen değiştikçe etrafındaki dünya da değişmeye başlayacak. kişisel gelişim kitapları vb. daha önce bir konuda yazmıştım, "Duygusal olarak olgunlaşmamış ebeveynlerin yetişkin çocukları" bende çok işe yaramıştı. tavsiye ederim.

Yok mu fikir vericek Önceki

Evi satmazsa sigorta ödenemez, çünkü arabasını evin tapusu vs için sattı başka birşey yok satmak için Tek seçenek dedemden kalan evlerden almak Ama onu da dayıma para az kalıyor diye istemiyor valla iş o kadar karışık ki Düşün düşün her gün başım ağrıyor B babely7967

Evet ben o kişiyim, diğerinin şifresini hatırlayamadığım için hemen bunu açtım çünkü çok bunaldım, bu etrafımdakilere anlatabileceğim bir durum değil o yüzden yazma ihtiyacı duyuyorum Hiç konusunu açmıyor öyle düşünüyor be yapıcam diye, ben de dedim acele etme diye bu işler kolay değil diye ama daha 1 yıl oldu böyle, bunun yılları var Hep böyle mi olucak ya kardeşim evlenmeye kalkarsa annem ne yapıcak keşke boşanmasaydı diyorum böyle herkes etkilendi

Eee annene sen neden dayımı düşünün bizi düşünmüon demedim kardeşin.

1 günde değişiliyor mu, değişiliyorsa söyleyin hemen bugün değişeyim. Derdimi anlatıyorum içimdekileri ne var bunda, ne kadar basit değil mi

Senin tavsiye ettiğin kitabı muhakkak alıcam. Çünkü gerçekten değişmek istiyorum. Ben de çok vicdan azabı duyma durumu var. Annem ve babamın dertlerini dinlemeyince kendimi ya da çekirdek ailemi eşimi kızımı düşününce çok vicdan azabı duyuyorum. Onlar ne sıkıntılarla uğraşıyor ben kendimle uğraşıyorum nasıl bir evlat sın diyorum kendi kendime Nasıl bir durum bu Fazlasını yapınca kendimi yorup üzdüğüm, azını yapınca vicdan azabı duyduğum bir durum. Sanki sürekli daha fazlasını yapmam gerek gibi hissediyorum.. Halbu ki daha uğraşmam gereken 7 yaşında 1 kızım var ve o beni mutsuz gördüğü zaman çok üzülüyor eşimde öyle, evimiz çok etkileniyor cinsel hayatımızı bile etkiliyor. Aklım fikrim annem ve babamda. Bir de şimdi kardeşime üzülüyorum, anneme bakıyor ve kendi hayatından ödün veriyor. Hayat kısa evet, belki bugün ölüp gidicez ama inan elimde değil ki beni en iyi sen anlarsın. Bende senin gibi düşünmek istiyorum gerçi ailen nasıl bilmiyorum belki benim ailem kadar değildir belki daha fazlasıdır, çok bilgi vermemişsin ama değişimine hayran kaldık ve çok özendim O

Dua etmekten bir hal oldum, o kadar çok dua ediyorum ki kendimden önce anneme babama, kardeşime, iyice sinirlerim bozuldu, küçüklüğümden beri onların dertlerini dinliyorum artık dayanamıyorum dert dinlemeye, kardeşim de öyle Bizi hayattan soğuttular Bu günümüze şükür ama ben de keşke diğer aileler gibi islem olsa diyorum, neden normal bir ailem yok diyorum

Benim annem ailesine destek çıkıp bizi arka plana atmadı hakkını yiyemem, çocuklarım herşey den önce dedi, fedakarlık yaptı ama şu an kardeşim ona baktığı halde neden dayın ev alamaz dedi onu anlamadım ve şaşırdım Ama şu bir gerçek değişmeyen aile değişmiyor O

Acaba o komşunuz eşiyle barıştıktan sonra durumu nasıl oldu, annem babanızla beni barıştırmaya kalkarsanız kendimi bıçaklarım filan diyor bizde cesaret edemiyoruz barıştırmaya Hadi barışmadı bari şimdiden sonra mutlu olsun, bazen anneme çok üzülüyorum geliri yok ne kötü, yıllarca çekti babamdan ailesi sahip çıkmadı, şimdi cesaret etti boşandı ama kardeşimin eline bakıyor ne zor bir durum Ama önünde seçenek var, dayımın evlerini eşit bir şekilde paylaşıp rahat edebilir ama o dayına ev alıcak para kalmıyor deyip kardeşime bunu söylüyor O

Peki nasıl yapayım İkisini de kendi haline bırakınca vicdan azabı duyuyorum, onlara faydam dokunduğunda ne kadar rahatlıyorum anlatamam, içim rahat ediyor ama böyle de kardeşim de bende çok üzülüyoruz, sonu gelmiyor biz yardımlarına koştukça saçmalamaya başlıyorlar, ya kardeşim ona ayrı üzülüyorum Anne babaya destek olmak mı iyi kendimi geri çekince mi iyi anlayamadım Kardeşim bana yaşamaktan gram zevk almıyorum diyor ya bunu gencecik bir insan söylüyor ne üzücü O

İnşallah yazım hatası yapmışsınızdır. Eğer böyleyse yazık çocuğunuza. Doğurduğunuz için hayatını ipotek altına almak istiyor olamazsınız.

Ben de katılıyorum. Bu zamana kadar yemek-temizlik yapmıştır, 2 tane de çocuk bakmış. Bunları şimdi başkaları için yapıp üzerine para alabilir. Ama işine gelmiyor. Oğlum bana baksın eğer evlenirse de gelin bunu kabul edip gelsin. Ben de 50li yaşlardan itibaren koca kaprisi patron dırdırı olmadan yaşayıp gideyim diyor. Çalışmak istemeyen kocasını çekmek zorunda maalesef.

Seninde tam 2. Çocugu yapma yaşın daha da geçirme tatlım aynı yaştayız sonra istion olmuyor. O

ne demek rica ederim. amacım yalnız olmadığını dünyanın böyle ailelerle dolu olduğunu görmendi. ayrıca bunları yaşamayıp başka sıkıntılarla boğuşan. dışarı çıkınca dünya tepene çökmüş de herkes yaşayıp gidiyor ne şanslılar diye düşünürsün. ama öyle değil. herkesin bir derdi var bu gerçek. ha en nefret ettiğim şeydir beterlerine bakıp şükür etmek. yani tek mutluluğum benden kötülerini düşünmek mi olacak derdim. dediğim gibi öncelikle bu kişisel gelişim, olumlama vb kitaplara çok kafa yordum, bol bol dua ettim. özellikle yazımda belirttiğim kitabın çok faydasını gördüm. evet evliyim, bir oğlum var allah bağışlarsa. ama yalnız olnlar için değil kendim için sarıldım hayata. bizler bu hayat denen şeyi bazen fazla ciddiye alıyoruz. ufacık şeyler yetiyor çökmemize. oysaki her gün yeni bir mücadele ve hayat gerçekten güzel. sanırım olanı olduğu gibi kabul etmek, elindekilerle yapabileceğinin en iyisini yapmak işin sırrı bu. yani akşama kadar burda sana dram anlatırım sen de bana. sonuç? geçen gün ömürdendir bunu unutma. sen rahat olursan her şey yoluna girer. sen kendini kırsan da kardeşin, annen baban değişmez. müdahele edemeyeceğin şeyler için kahrolma, bekle. edebileceklerin için mücadele et. bebek istiyormuşsun, kendi çekirdek ailen müsaitse hemen yap, diğer çocuğunla vakit geçir, camdan dışarı güneşe bak. hayatı fazla ciddiye alma ve henüz olmamış ve 1 saniye sonra ne olacağını bilmediğin şeyler için kendini kahretme. sen değişeceksin, başka yolu yok.

Açıkça konuşacaksınız. Annenizin 2 seçeneği var ya işe girmek ya da kocasına dönmek. Daha 50 küsur yaşında kadının kenara çekilme lüksü yok. Gelin bilip gelecek falan demesi çok bencil olduğunu gösteriyor. Allah ömür versin 90 yaşını görürse 40 sene böyle mi yaşamayı düşünüyor? Ya da abin evlense 10 sene sonra gelin bıktım ben biraz da görümce baksın dese ne yapacaksın? Kaldı ki kardeşinin evlenmesi zaten çok zor. Birisi buraya kardeşinin durumunda biriyle evlenmeyi düşündüğünü yazsa bütün forum vazgeçirmeye çalışırdı. Sana da üzülüyorum ama kardeşine gerçekten yazık oluyor.

Haklısınız, kardeşim evlense annem nasıl nasıl başının çaresine bakıcak beni bu düşündürüyor, hoş kardeşimin de evlenmeye parası yok bugün evlenmeye kalksa yüzük alıcak parası yok çok üzülüyorum kardeşime, hem anneme hem babama yetişmeye çalışıyor, böyle olucağıns keşke annem babamın kahrını çekseydi diyorum, böyle herkes en çokta kardeşim üzülüyor etkileniyor Kardeşim para biriktiremiyor çünkü maaşındsn eline pek birşey kalmıyor, çok merhametli o yüzden herkese yetmeye çalışıyor ama kendi hayatı akıp gidiyor işte S Spizella

Bi barışsalar valla siz rahat edeceksiniz.

Bizim komsunun 3 oğlu 1 kızı vardı, kız uzakta oglanlardan sadece biri evine aldı ben bakarım diye diğerleri kabul etmedi çünkü art niyetli biri, huzurumuzu bozmayiz dediler. Bu oğlu da kovunca paşa paşa kocasının yanına döndü. Boşanmak için sebep pek yoktu, hizmet ev işi çamaşır bulaşık yemek zor gelmiş ona tabi gelinde herşey hazir. Sizin anneniz ve babanız in boşanma sebebi ne gerçekten ağır boşanmayı gerektirecek bir sebep mi eğer böyle ise evet anneniz rahatsizlana bilir. Ama kardeşinizin verdiği rahatlıktan gitmiyorsa hiç birşey olmaz, olaki hasta oldu cinnet getirdi bağırdı çağırdı hastaneye yatirma taraftarıyim. SiZde ebeveyn rolleri karışmış, evet muhtaçtır hastadır bakılır ama azıcık rahat edeyim diye çocuklarının hayatını cehenneme çevirmek hiç bir anne babanın hakkı değil. Kardeşinizin de evlenmeye aile eş baba olmaya hakkı var, ya işe girip çalışacak azıcık aşim kaygısız başım yaşayacak yada kocasına geri dönecek. Ayrıca miras konusunda tamamen haksız, kardeşi vermese alacağım diye ortalığı ayağa kaldırması lazım benyeniyimgaliba

Yani boşanınca hakkı olanı babanızdan istemiyor Miras hakkını kardeşinden istemiyor Ama evlenmek isteyen kardeşinizin bir yüzük alacak parası yok Sizce bir anne böyle mi davranmalı? Annenizin bencil olduğunu, sadece kendini düşündüğünü görüyorum ben buradan bakınca. Ben de boşandım, her ay çocuklarımın nafakasını alıyorum. Gurur meselesi yapıp "aman be o adamın hiç bir şeyine muhtaç değilim, ben kazanır herşeyi alırım" diyebilirdim. Ama bunun zararı çocuklarıma olurdu. Anneniz de sizin zarar gördüğünüzü kabul etmek zorunda. Yoksa ona nasıl "fedakar" anne diyebilirsiniz? Yüzük alacak parası olmamak ne demek? Saçmalık. Üstelik miras kalan ev varken.

Siz nickinizi değiştirmişsiniz daha öncede buna benzer açılmış defalarca konunuz var hatta aile problemleriniz vardı hatırladığım kadarıyla. Daha öncesi konularınızda size yol gösteren çok olmuştu. Anlaşılan hala aynı yerdesiniz sanırım takıntılarınız var. Anne ve babanızın boşandığını halen kabul etmiyorsunuz. Anneniz babanıza dönsün diye teklif bile etmiştiniz.

Bazen o kadar sıkılıyorum ki ölmek istiyorum herşey bitsin istiyorum Annemle ve babamla sınandığımızı düşünüyorum, boşandılar hadi mutlu olurlar dedik ama yok yine mutsuz yine sıkıntılar Annemin geliri olmamasından bahsetmiştim dayımın dedemlerden kalan evi üzerine geçirdiklerinde ve annemin mahkemeye verip evlerden birini almak istemesinden. annem kardeşime ama eğer evlerden alırsak dayının eline az bir para kalıyor kendine bulunduğu ilden o parayla ev alamaz delil, kardeşim de hem kızmış hem üzülmüş, ben evi geçindirmek için elimden geleni yapıyorum evlenmeye param yok ama o dayımı düşünüyor dedi çok üzülmüş, ya geliri yok kardeşimin eline bakıyor kardeşim sürekli düşünüyor ne yapıcaz diye ben de şaşırdım böyle demesine Babamında hastalığı çıktı o da hareket etmesi gerektiği halde yıllardır markete gitmeye bile üşenip evde oturdu durdu, yediğine içtiğine dikkat etmedi şimdi hastalığı var o da tek başına İnanın kardeşim de bende yıllardır annemin ve babamın dertleriyle uğraşıyoruz, o evlenicek benim de çocuğum var kendi ailem var ama yine de çok etkileniyorum, özellikle kardeşim için Boşandılar hala mutsuzlar, annemin sürekli evde canı sıkılıyor yanlız kalmasın diye gidiyoruz, babama girmeye çalışıyorum yemek götürüyorum ama yarın öbür gün daha da kötü olursa, zaten çalışıyorum ve çok yoruluyorum, ikinci çocuğu yapsam ailem bu kadar çok üzmeye devam ederler mi? İnsan sırf bunun için çocuk yapar mı? Ya kardeşim, neden böyle bir aileyiz, neden diğer aileler gibi değiliz.. Şu an çok mutsuzum

Demiş kızmış, fazla da uzatmamış ama o lafı çok koydu çok kızdım dedi Haklı da çocuk . push ; O

Barışmak istemiyor işte keşke barışsa O