Hanımlar merhaba, Benim sıkıntım çocuk yüzünden eşimle sürekli birbirimize girmemiz. Ya da benim sabrımın artık tükenmesi, bilmiyorum. Son zamanlarda sürekli bir tartışma halindeyiz bu durumdan çok sıkıldım artık... genel olarak yaptığı şey çocuğu kısıtlamak hareketlerini engellemek. Durum böyle olunca herşeye bağıran bir çocuk ortaya çıktı. Çocuk bağırdıkça ben geriliyorum ben gerildikçe karşımdakini geriyorum derken böyle uzayıp gidiyor ve sonuç olarak birbirimize giriyoruz. Çocuk yüzünden başlayan kavga tamamen başka bir boyuta geçiyor. En son benimle ortak hiç birşey Yapamadığını, huzurunun olmadığını falan söyledi. Sanırım herşeye rağmen beni en çok yaralayan da bu oldu. Oğlum 15 aylık oldu nerdeyse ve artık olan bitenin farkında. Eşim ise bağırıp çağırıp ortalığı yıkmakta. Her kavgadan sonra ben, söylediklerinden ötürü surat asmaktayım. O İse hiç birşey olmamış gibi devam etmekte. Bu durum da ayrı sinirlerimi bozuyor. Bu sefer bir de bu yüzden tartışıyoruz. Çocuğun böyle şeylere şahit olması beni inanılmaz üzüyor. Ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Aşırı bunaldım artık en ufak bir şeye tahammülüm yok. Nasıl davranmalıyım be yapmalıyım önerilere ihtiyacım var

bana kalırsa ilk önce eşinle bu konuyu konuşabilirsiniz. her şeyi netliğe kavuşturup, çocuğunuzun karşısına öyle çıkmalı ve her şeyi ona da izah etmelisiniz.

Uyku eğitimi için biraz geç kaldım sanki. Açıkçası ağlamasına dayanamadım daha öncesinde ve vazgeçtim. Sanırım en büyük eksim tek olmam. Daha öncesinde çalışıyordum birden ne olduğunu anlamadım 1.5 yıldır evdeyim çocukla ayrı bu sıkıntılarla ayrı uğraşmaktan benim de sabrım tükendi. Bazen boşveriyorum umursamamış gibi yapıyorum ama sanırım sadece "gibi " yapıyorum

Çok özür diliyorum ama 15 aylık bebeğin nesine bakamıyorsunuz? Çok şaşırdım ve üzüldüm. Benim oğlumda 16 aylık şuan diş çıkarıyor muhtemelen iki yaş sendromuna ayak bastık evde o ne derse o oluyor. Gerekirse yemekte yapmıyorum temizlikte yapmıyorum. Tek işim o. Yanına oturup oyun oynamak çok mu zor. Üzüldüm bebeğe şuan. Başka sıkıntılarınız var eşinizle bence olan çocuğa oluyor. Madem çocuklardan hoşlanmıyor niye çocuk yapıyorsunuz sinirlendim gece gece

Bizde öyleyiz evi kendi haline bıraktım yemek yapıyorum çocuk yesin diye oda yemiyor orası ayrı.. Uyku yok kendimize ayırdığımız bi zaman yok.. yurtdışında yaşıyorum daha bir kere bile ayrı kalmadık bırakabileceğim kimsem yok.. bizi tanıyan Tanımayan herkes çok hareketli olduğunu söylüyor iki yaş sendromundan hiç bahsetmeyim.. çok zor ben sizi anlıyorum tek tavsiyem konu neyse onun dışına çıkmadan halletmeye çalışın arada sakinken seni anlıyorum haklısın çocuğun başıma birsey gelmesinden korkuyorsun ama oda keşfetmek iştiyor daha sakın olalım ben çok üzülüyorum desteğine yardımına ihtiyacım var gibi konuşun suçlayıcı şekilde sen şunu bunu yaptın yerine olabildiğince ben dilini kullanın

destek almayı denediniz mi? aile veya çift terapisi alabilirsiniz. benim tavsiyem, bu dönemde olabildiğince sakin kalmaya çalışın lütfen. virüsten dolayı herkes çok gergin

Çoğunlukla cevap verdiğim için uzatıp gidiyor zaten...

Bakamadığımızı nerden uydurdunuz? K

Çocuk üzerinde hakimiyet kurmaya çalışıyor güya eşiniz.. Cidden konuşmanız lazım yoksa ilerde biriniz korumacı biriniz disipline eden duruma düşersiniz.. İki taraflı onay verme ve vermeme konusunda tamamlayıcı olmalısınız..

Bazıları gercekten konusmaktan anlamiyor sadece susmak istiyor insan benimkide beni çocuğumdan cok sevdiğini söyledi normal bir babanin bunu demesi normalmi ben mi anormalim icinden cikamadim sacma sapan seyler yasayip duruyoruz

Esınızı karşınıza alıp konuşmanız lazım

Eşinizle konuşun konuşmaktan anlamıyorsa tekrar deneyin yoksa bu ilişki hiçbir zaman düzelmez. Çünkü cocuğunuzu da yönetemeyecek bir konuma gelince işler daha kötü olur. Çocuklar her fırsatı değerlendirir

Çocugu 9 ay karninda taşıyan kadın, doğuran besleyip büyüten uykusuz geceler geciren kadın ama şikayetçi olan erkekler. Çünkü bizim canımız yok çünkü bir ağaç kavuğundan çıktıkya birde suçluluk yüklüyorlar bizlere. Aman ne olmuş beyfendilerin rahatlari bozulmus. Bu tamamen şımarıklık başka birsey degil.

Iletisim sekliniz cok sagliksiz. Biriniz bagiriyor, biriniz surat asiyor. Tartismaniz cok normal.

Çocuk hiçbir şey yokken kendini yere atıp bağırmaz yalnız, bence bu noktada o çocukla ilgilenilmesi gerekiyor. Çocuk beni fark et derken görmezden gelinip terbiye verilmez. Verdiğiniz örneği uyguluyorsanız bi gözden geçirin durumu derim burcak86 hiçbişe

Bencede sadece " gibi "yapıyorsunuz. Belli ki içinize atıyorsunuz. Atmayın. Cevap verip kendinizi savundugunuzda ve ya çocuğunuzu savundugunuzda eşiniz daha da mi alevlenir? Aslında cocugu tek büyütmek daha iyidir bence. En azından her kafadan ses çıkmaz. Cocugun da kafası karışmaz. Tabi bu her zaman mümkün olmuyor ne yazık ki. Cocugu kısıtladığını söylemişsiniz. Napiyor mesela? Koşma otur gitme dur gibi seyler mi. Cocugun bağırmasının sebebi babasının evde bağırıyor olması. Çocuklar duyduklarını yapmazlar gördüklerini yaparlar.. B

Konusahibi çocuktan bağımsız eşine öfkeli olduğun farklı konular varsa önce oturup bi onları çözün bence hayatınızda tartıştığınız tek mevzunun çocuk olduğunu sanmıyorum. Çocuktan önce herşey güllük gülistanlık mıydı ki?

Ayy sizi o kadar iyi anlıyorum ki.. aynı tartismalari biz de yaşadık yıllarca, daha birinci çocuk büyümeden ikincisi olunca yıllarca sürdü ne yazikki.. her konuşmamız birbirimize her uyarımız tartismaya dönüyordu. Çocuk yüzünden kavga ediyorduk ama birbirimize de tahammülümüz kalmamıştı.. Ben kendimce şöyle bi çözüm buldum; Susmak. Çünkü uyardım olmadı, kızdım olmadı, güzellikle konuştum olmadı, ben Dili kullandım yine olmadı. Farkettim ki çok ama çok konuşuyorum. sanki evde çocuk hakkındaki bilir kişi benim. Sanki çocuğun psikolojisini bitek ben düşünüyorum. Sanki benim öz evlatlarım da eşimin üvey evladi gibi çocuklar için en iyisini ben bilirim moduna girmiştim. Bu bilmislikten zor da olsa vazgectim. Zamana bıraktım. Babasına çocuğuma nasi davranacağını ben soylicek değilim, herkes kendine göre doğru gördüğü şekilde davransın diyerek akışına bıraktım ve eşimi hayati bir mesele yoksa hiç uyarmadim. İnanın bana birkaç ay içinde eşim yarıyariya düzeldi. Çocuklara daha az kizmaya başladı. Bir de çocuktan dolayı eşimle çok vakit geçirememek de bizi ciddi geriyordu. Her çiftte olur böyle tahammülsüzlükler. Bence yaşadığınız su huzursuzluk o kadar normal ki. Çocuk biraz büyüsün bu huzursuzluk da geçecek emin olun. Çocuk kendi ihtiyaçlarını kendi görmeye başladığında sizin kendinze ayıracak zamanınız olduğunda herşey rayına oturacak.. bizim öyle oldu, Çocuk için nerdeyse hiç kavga etmiyoruz artık ikisi de buyudu. Umarım sizin de öyle olur, sadece biraz sabır ve zamana bırakmak..

Hicbisey yokken değil bişey istiyo mesela hayır diyosun kendini yere atiyo Her ağladığı da ilgisiz bırakmıyorum tabi ama burda yazınca tam anlasilmadi yaşamak lazım, aşırı derecede üstüne düşmek de çocuğu daha hırçın yapiyo B

Bizimki de ağlıyor bağırıyor işte... o sırada hayır demek yerine dikkatini başka yöne çekiyorum ben. Hayır diyince de inatlaşıyorlar çünkü. Ama artık buna da kanmadıgı oluyor tabi... B

kari koca basbasa vakit geciriyor musunuz? cocuksuz birseyler yapiyor musunuz?

Çocuğunuz deliksiz uyumuyorsa uyku eğitimi verin. Veremiyorsanız bir uzmandan destek alın. Onu da yapamıyorsanız gündüz size yardımcı olacak birilerini bulun. Bu şekilde cok zor. Siz de perişan olursunuz ve tabi ki tahammül de kalmaz. Cocugun önünde bağırıp durmasın eşiniz. O çocuk ilerde bağıran bir cocuk olur. Yazik değil mi?

Oturup çocuğa nasıl davranacağınızı konuşun. Herkesin çocuk yetiştirme biçimi farklıdır. Eşinizle orta noktayı bulun. Mesela neye kızılması gerektiği ve biri kızarken diğerinin savunmaması gerektiği haller gibi

Hayır değildi tabi ki ama çocuktan sonra başlangıç hep çocuk oldu B

Ya bende anlamiyorum milletin cocugun heryerde dolasiyo oynuyo hic anasi babasi karismaz bizimki hemen oglum uslu durun halbuki cocuklar masada kendi kendilerine oynuyolar en son bigun sinirlendim restoranda birazcik kizarak yeter karisma cocuklara bisey yaptiklari yok dedim tabi sesimi hafif yukselterek oda zaten bi sen bi ogullarin laf ettirmiyon dedi ogunden beri surekli uyarip durmaz minik kuslarimi

Anlayan nadir kişilerdensiniz sanırım. Konu çocuğa bakamamaya bile gelmiş. Nasıl olduysa... bizimki de aşırı hareketli insanların şaşıp kaldığı bile oluyor enerjisine. Neticede her çocuk bir olmuyor. Abimin de bir oğlu vardı gece sabaha kadar uyurdu doğduğundan beri. Oturup kendi kendine oynardı. Bu kadar meraklı değildi mesela karıştırma huyu yoktu. Böyle çocukları olanların beni anlaması mümkün değil zaten. Gerektiğinde temizlik yemek yapmıyorum demiş arkadaş ama ben temizlikten yemekten geçtim 1.5 senedir ağzıma yemek atamıyorum vakit bulup da doğru düzgün.

Nasil anlatsam bilemedim. Bir kizim var 3 bucuk yasinda. Tek basimizs hayati burnumuzdan getireren bir cocuk tu. Cok zorlandik cok agldik, otizim subhesi de vardi. Baya zorlandik kisacasi. Tabi ki de uzerine titredik gucumuz ywttigince en verimli sekilde egittik. Durmaz di sabahin 7 sinde cikardik yollara yuruyuse ses guruktu olmasin diye. Oyalamak mumkun degldi. Esim kesinkes eminki, baska cocuk asla iatemwdigunu soyluyor. Sevmedigin den degil, aksine cok seviyoruz kizimizi cocuklari. Biz de hic cocugun yaninda taetisma ses yukselme argo kavga vs yasanmamasina ragmen, geceleri kalkip birbirimizi yerdik kocam la. Ben A sekilde egitmek gerekir derken, o B sekilse olmali. Sozume geliceksin piaman olacaksin derdi. Sonra dedik ki, bjz bu zorlu sureci tekrar yasamayalim. 3 kisilik minik mutlu huzur dolu aile olarak kalalim. Birvirmize bolca vakit ayiralim. Ve tek cocuk da karar kildik. Suan baska bjr cocuk olsa, saniyorum evliligim sarsilir. Esimi kaybederim. Bende cok yoruldum zaten. Gunumuz sartlari da belli. Sorumlulugunu alabilecek kadar cocuk iatedigi icin esime minettarim Yani cocuk bazen cok iyi gelebiliyor, bazen se zorluyor. Allahim hak edene, bakabilen e, dileyene hayirli evlatlar versin.

Son zamanlarda huzurum yok lafını o kadar duydum ki geçimsizlik böyle bişey mi diye düşünmeye başladım. B

Çocuk psikolojisiyle ilgili, kitap okusanız beraber. Yada videolar vardir mutlaka. Internetten de uzmanlarin paylastigi makaleler falan bulabilirsiniz. Yanlışlarınızı doğrularınızı keşfetseniz. Ortak kararlar alsaniz. Birbirinize kendi yöntemlerinizi dayatmak, yontem doğru bile olsa ikna edici olmayabiliyor. Hem ilişkiniz hem çocuk için faydalı olabilir.

Bizim kavgalar çocuk yüzünden başlıyor çok Farklı bir hal alıp devam ediyor gebito

15 aylık çocuğa nasıl höd zöt yapıyor anlamadım. Bağırsan da anlamaz ki, taklit eder bu da yıpratıcı olur iki taraf için de. Eşinizle sakin sessiz güzel bir vakitte konuşun. Hatasını anlatın suçlayıcı olmayın, çocuğa verdiği değerden girin, saldırgan olmayın, şansınızı deneyin.

Kavgalarımız çocuk yüzünden başlıyor ama Farklı bir boyut alıyor. İşin sonunda çocuğa ne yaptı da kavga ettik onu bile unutuyorum. Kısıtlaması evet dediğiniz gibi fiziksel olarak engel oluyor. Ya da yapmaması gereken şeye önce izin veriyor sonra yapmasına engel oluyor. Su an yeni yeni yürüyor ve herşeyi keşfetme aşamasında. Engel olunca da birileri sinirleniyor ve bağırıyor.

Çocuklar neyi görürse onu yaparlar eşiniz çok bağırıyor ise babasını taklit ediyordur büyük ihtimalle. Çocuktur elbet bazen kızdığınız noltalar olacaktır kimin olmuyor ki ama sizin kızdığınız zaman eşiniz buna karşı cocuğu destekler tavır almamalı. Yada tam tersi. Çocuk eğitmek gercekden büyük sorumluluk istiyor. Eşim bir şeye kızdıysa ve cocuğum bana koşarak Bana gelip babasını şikayet ediyorsa kesinlikle oğluma babanı kızdırcak bişiy yapmışsındır derim. Tutup eşime kızarsam o zaman çocuğun yönettiği bir hayat olur

Beni üzen de bu zaten. Son bi kaç haftadır böyle. Nasıl düzelecek bilmiyorum B

Defalarca konuştum. Zaten bu yüzden tahammülüm kalmadı.

Çok konuştum zaten bu yüzden ayni seyleri yaptıkça sinirleniyorum. bunun yanı sıra onun da öfke kontrolü olmaması sebebiyle işler raydan çıkıyor B

Evliliği sinayan en büyük şey çocuk bence, çocuktan sonra kavgalar çok artıyor gerçekten de. Benim de böyle sıkıntım vardı tek fark eşimin aşırı toleransli olup sinarik bı çocuk yetiştirmesi disiplin diue bişey olmaması. Örneğin çocuk hicibsey yokken kendini yere atıp bağırır, hiç ilgilenmesen susacak ama hem kv hem eşim üstüne atlayıp nodlu noldu dedikçe ne benim bakmama ne de çocuğun susmaisna izin verirler seni çok iyi anlıyorum net bı çözüm önerim de yok

Ayni seyleri dusunuyorum. Yazmissiniz.

Konuda ne anlattığınızdan haberiniz yok galiba ne demek çocuğu kısıtlamak ne demek çocuk yüzünden kavga etmek. Benim çocuğumda zor bir çocuk bazen esim gelene kadar aç kaldığım bile oluyor hele bugün evlere şenliktik asla ne yedi ne uyudu ne sustu çocuk bu çünkü kısıtlamak kavga etmek falan herşeyi göze almadınız mı çocuk sahibi olurken yahu sabahlara kadar deliksiz uyuyacaklar dibimizde oturacaklar hayallere göre değil keske olsa

Kavgaların sebebi çocuğunuz değil beraber vakit geçirememeniz. Cinsellik de azaldıysa. Bebişi bırakabileceğiniz bir yer varsa bir kaç saat baş başa kalın. Anne baba olunca karı koca olduğunu unutuyor insan.

Aslında onunkisi de düşmesinden vs korkmasından kırmak dökmek değil. Aklınca koruyor B

çocuğun terbiye ve egitiminden tek kişi sorumlu olsa daha ziyade iş paylaşımı gibi. baba aksam oyun oynasin siz gündüz gelişimi egitimi ile ilgilenseniz.. egitimden kasıt beceri ve zihinsel gelişimine yönelik ayrica yemek vs. sizin cocuga actiginiz alani baba kısıtlıyor ise cocuk tabiki bocalar ve kolayına geleni ister. Sımdinin cocuklari icin 15 ay hiçte az değil, zehir gibiler maşallah. Evinizi cocuk yonetiyor siz cocugu yonlendirme de henüz başarılı olamadiniz sanirim. . push ; B

Biz çocuktan önce çok az kavga ederdik şimdide dediğiniz gibi çocuk yüzünden çok kavga ediyoruz oğlum iki yaşında çok hareketli bide üstüne yemek yemiyor ve uyumuyor artık ikimizde çok yorulduk yıprandık ama bizimki saman alevi gibi bi çoşuyoz sonrada geçecek bu günler diyoz. Bizim genelde hangi taraf daha sinirliyse diğeri geri adım atıyor.. çocuğun yanında tartıştıysak ondan ve birbirimizde özür diyoruz birbirimizi öpüp barışıyoruz.. çocuğun yanında pek tartışmamaya çalışıyoruz ama bazen pek mümkün olmuyor..

Yaa kıyamam ama kuzucuga daha yeni yeni keşfediyor heryeri tabi kıracak dökecek gezinecek her yerde. Boyle tahammulsuz insanlara cok sinir oluyorum. Hayir bir de bağırınca haklı da olmuyorsun ki keşke anlasalar