Çok ilginçmiş gerçekten çok olgun geldi bana da masumiyetinin yanında. Umarım çok içine atmamıştır ya. Destek mi alsanız.

Tavsiye için teşekkürler. Mutlaka alacağım kitabı.

Ergenlikte ister istemez her çocuk daha kırılgan ve daha hırcın olur. Bence uzmandan destek alın. En dogru yönlendirmeyi o yapar

Çocuk sizden niye uzaklaşsın. Eğer babası ben ayrılmak istedim annen ayrıldı onun yüzünden oldu vs derse uzaklasabilir. Eşiniz de kendi öfkesi yüzünden çocuğun psikolojisini mahfedecek değildir diye düşünüyorum askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Herkese merhabalar. 9 yaşında bir evlada sahibim. Yaklaşık 1.5 yıldır ailemle yaşıyoruz. Buraya gelirken de türlü bahanelerle çocuğu atlattım. 2 ay önce de resmi olarak boşanmış bulunmaktayız ama ben hala söyleyemedim. O sormuyor bende söylemiyorum. Babasıyla görüşüyor düzenli olarak ama babası da söyleme taraftarı değil. Ne yapmam gerektiğini bilemiyorum. Anlayana kadar böyle gitsin mi, yoksa karşıma alıp tane tane anlatmalı miyim? Çok kırılgan bir çocuk ne yapsam bilemiyorum. Aklınıza ihtiyacım var.

Ben kendim için psikolojik destek aldığımda psikiyatr a sormuştum. Sormuyorsa söyleme demişti. Ama bende bi kriz yaşanacak ise de ergenlik öncesi yaşansa daha mı iyi diyorum. Kafamda deli sorular yani o yüzden yorumlarınız kıymetli. Teşekkür ederim..

Bir kitap okuyorum çocuklukta ihmalin izi diye. Duygularını aileleriyle paylasamamis, sorunların acilarin konuşulmadıgi ailede büyüyen ama bakımları iyi yapılmış cocuklar tarifsiz bir boşluk yaşıyormus. Bakım iyi yapıldığı için neyin eksik olduğunu anlamayip boşluğa düşüp yetişkinlikte depresyon geciriyorlarmis. Dr. ısrarla konuşmayı tavsiye ediyordu. Çünkü sessiz, sorun çıkarmayan o iyi anlayışlı cocuklar, aslında içlerinde korku, endişe, huzursuzluk yaşıyormuş. Konuşup planlarınızı anlatıp gelecekten korkmamasini saglayabilirsiniz

Değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim. En kısa zamanda bu işi çözmem gerekiyor. Allah kimsenin evladını incitmesin.. sağlıkla kalin

Çocuk öğrenecek başkasından duymasindansa sizden duyması daha doğru. Umarım güzel bi ayrılık olmuştur yani tekrar yanyana gelirsiniz ve anlatırsınız. Artık aynı evde yasamicaz ama senin annen ve baban olmaya devam edicez. Seni çok seviyoruz vs ama çocuğun kafasını karıştıracak cümleler kurmayın. Yani madem her şey çok güzel neden ayrılık var diye düşünmesin. Kötü şeyler de anlatmayın elbette. Siz evde boşanma konusunun geçmemesine dikkat edin. Çocuğunuzun yanında bunun için üzüntü duymayın. Çocuğunuz 9 yaşında küçük değil kesinlikle duymuştur, duymamissa bile biseyleri hissediyodur o yüzden kendisi kafasında biseyler kurup ona inanmasını beklemeden anlatın derim.

Babası malesef bana destek olmuyor bu konuda. Birlikte anlatamayacağız büyük ihtimalle. Yani şöyle diyeyim, ona göre ben bencillik yaptım çocuğu düşünmedim, ayrılığı ben istedim ve bencilim diye düşünüyor. Hal böyle olunca çocuk benden uzaklaşır mi düşüncesi de var. Pedagog nasıl bir yol izleyecek o da muamma ama yardım almam şart sanırım. B

Pedagog nasıl bir yardımda bulundu.. yani nasıl söyleyeceğiniz konusunda direk yönlendirmeler yapıyor mu?

Valla garip bi sekilde çok kolay oldu. Okulu değişti yeni okuluna çok kolay adapte oldu. Eski evimizi özlediğinde eşyalar eskimiş, nasıl olsa burada yaşayacağız artık diye sattık dedim. Babasının eve gelmesini istedi bi süre, çalışıyor uzakta gelemez dedim. Onlar bulistugunda benim de gitmemi istedi sonra, çalışıyorum işte oluyorum biliyorsun dedim. Sonrasında da hiçbirsey sormadı. .

Pedagog ile görüşebilirsiniz. 9 yaşındaki cocuk ergenliğe girmeden gerçekleri öğrenmesi gerek. Söylememeniz şu an yararına gibi görünse de bence değil

Ben 1.5yasını gecmıs oglum ıcın bıle uzman destegı aldım. Her ne kadar anlamasada kek yerken bıle bu babanın dıye ayırıyor. Yardım alıp bır an once soyleyın

Ben çocukların bu gibi önemli ve ailevi meselelerde bilgilendirilme taraftarıyım. Çünkü geç öğrenmesi çocuğu kandırılmış hissettirebilir. Eğer imkanınız varsa eşinizle birlikte çocuğunuzla bu durumu paylaşabilirsiniz. Çocuğunuza onu hala aynı seveceğinizi/ilgileneceğinizi ifade edin. ''biz babanla birbirimizi hala çok seviyoruz. İkimizde seninle ilgilenmeye devam edeceğiz her zaman yanında olacağız gibi''. Çocuğunuz için kırılgan demişsiniz ama bu süreci geciktirirseniz vereceği tepki daha büyük olabilir. . Zaten çoktan yeni düzenine alışmış olduğunu tahmin ediyorum. Anne ve baba artık birlikte yaşamıyor. Zannettiğinziden fazlasını anlamıştır zaten. Bir daha sormasına fırsat vermeden durumu babasıyla paylaşarak bir an önce açıklayın. Dediğim gibi gecikmesi durumunda haksızlığa uğramış/kandırılmış hissedebilir. Ve haklı olur da.

Öyle bir durum yok. Yanlış anlamış olabilirsiniz. A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Evet tabii ki kabullendim. Sadece çocuğumun üzülmesi beni çok yaralar. O yüzden çekimser davranıyorum. İşin özü korkuyorum B

Çocuğunuzun yaşı küçük değil. Bu durumu anlayabilecek yaşta. Muhtemelen durumunuzun farkında ama bunu belki sizi üzmemek için, belki tam olarak bunu nasıl ifade edeceğini bilmediği için ya da yeniden eski düzenize döneceğinizi düşündüğü için sormuyor olabilir. Ama ona mutlaka ve mutlaka en kısa zamanda boşanma olayının sadece onu ilgilendiren kısmıyla ilgili şeyleri anlatmalısınız. Yani çocuğunuz neden boşandığınızı bilmek zorunda değil. ona yeni düzeninizden bahsetmelisiniz. Çocuğunuzun kafası bundan sonraki yaşamı ile ilgili berrak olmalı. Sonuç olarak o da bir birey ve yaşamında onun da büyük değişiklikler var. Çok kırılgansa ve siz bu konuşma konusunda yeterince hazır hissetmiyorsanız mutlaka bir uzman desteği alabilirsiniz. cataspatas

Bu ev dediği nere. anneannesigil mi B

Ah tam böyle bir çocuk benimki. Mükemmel olma çabasında hep. Bende aksine çok konuşan bir anneyim ama babasının sinir krizlerine denk gelmişti bir kaç kez sanırım onun baskısını tasiyor

Olabilir o kadar naif ve bana düşkün bir çocuk ki.. mesela annemin çok çok güzel yaptığı bir yemeği ben yaptığımda annem şaka olsun diye sorar ben daha güzel yapıyorum di mi diye. Ama ben kirilmayayim diye ses etmez. Yani düşünün ki kimseyi kırmak istemeyen bir çocuk bu. Hani elma mi seviyorsun armut mu desek elma kırılmasın diye ikisini de seviyorum diyecek bir çocuk. .

siz çocuğunuz çok kırılgan ve üzülecek diye iyi niyetle sakladıkça bence istemeden zarar veriyorsunuz bir noktada. mutlaka babasıyla annesinin arasındaki gerilimi hissetmiş ve şahit olmuştur. şu anda da değişen düzenin farkındadır gayet. çocuk olan o olduğu için "boşandınız mı? bana gerçekleri söyleyin" gibi olgun bir davranışı ondan bekleyemeyeceğimize göre açıkça konuşup anlatmak en mantıklısı. siz psikiyatriste gitmişsiniz ancak burada çocuğunuzu anlayacak bir pedagogun yönlendirme yapması daha doğru bence. hatta belki pedagog eşliğinde bile anlatabilirsiniz konuyu - tabii o kişiyi bir arkadaş gibi tanıtarak. bana herşeyin farkında olan ama anne-babası konuyu net şekilde anlatmadığı için kandırılıyor gibi hisseden bir çocukmuş gibi geldi mesela. belki yok sayıldığını düşünüp daha çok üzülüyordur. adam yerine konmadığını zannediyordur. eminim sizden mantıklı ve sevgi dolu bir yaklaşımla açıklama alınca rahatlayacaktır.

Çocuğunuz zaten durumu anlamıştır. Fakat bence çok hatalı davranmışsınız. Ona birbirimizden o yada bu sebepten ötürü sırlarımız olabilir demissiniz.

Uzman desteği şart diye giriş yaptıktan sonra kişisel tavsiyem çocuğa yeni bi bilgi vermeden önce hali hazırda ne bildiğini ve ne hissettiğini ona sormanız. Zira çocuk olabilirler ama aptal değiller. Hatta aksine algıları son derece açık, farkındalıkları son derece yüksek. O nedenle önce çocuğa bi sorun. Düzeninizdeki ve aile yaşantınızdaki değişimin, anne baba olarak ikiniz arasındaki ilişkideki farklılıkların ne derece farkında ögrenin. Büyük ihtimalle biliyor zaten, sadece sizinle paylaşmaya çekiniyor. Siz çocuğa hayatınızdaki değişikliklerin ne kadar farkında olduğunu, bu değişiklikleri ne olarak yorumladığını ve ne hissettiğini sorun. Önce o konuşsun yani, neleri anlamış, neleri anlayamamış ve size sormak istiyo, hangi duyguları taşıyor bi harita çıkarsın size. Böylece siz gereksiz ve yaşının üstünde bilgiler vermekten kaçınarak sadece boşlukları doldurur, sorularını cevaplar, yanlış bilgileri doğrusuyla değiştirirsiniz. Olumsuz duygu ve deneyimleri olumlu şekilde anlamlandırması için teselli edersiniz.

Ima etmişsiniz demek istedim.

Üzücü olaylar karşısında üzülmesi normal sizi anlıyorum ama sizin iyi olduğunuzu görünce o da çabuk toparlar. Eğer soylemeseniz bence güven bağını zedelersiniz. D damdan

Söylemedim drgil soyleyemedim B

Bende boşanma arifesindeyim. Bir çocuk ve genç psikiyatri uzmanıyla görüşmüştük, Rahmetliyle beraber . Benim de 10 yaşında kızım ve 6 yaşında oğlum var. Uzman şöyle demişti: kızınız küçük değil anlıyor ama gerçekle yüzleşmemek için dile getirmiyor olabilir. Ki o yaşta fark etmemesi pek mümkün değil. Bizim babasıyla yaşadığımız sorunlardan ötürü bi 3 ay geciktirdik söyleme işini. Uzman boşanmadan önce söyleyin demişti ve birlikte çocuğun rahat ettiği bir ortamda şöyle yaklaşın diye devam etmişti; 'Biz annenizle- babanızla ayrılmaya karar verdik. Birlikte artık mutlu değiliz. Bu şekilde birbirimize zarar veriyoruz. Boşanıyoruz ama anne ve babalık vazifelerimizden boşanmıyoruz. Senin aileniz bu değişmeyecek.' Sonrasında çocuğa nerede nasıl kiminle yaşayacak? İhtşyaçlarını kim görüp karşılayacak? Bu konulara da açıklık getirin. Duyduktan sonra ağlayabilir, öfkelenebilir, sessizce tamam diyip odasına gidebilir, oynadığı oyuna geri dönebilir. Siz kararlı olup her zaman onu dinlemeye hazır olduğunuzu vurgulayın diye de altını çizmişti. Birkaç hafta önce anlattık çocuklara ama yine bi arada olmadı maalesef önce ben bi giriş yaptım bir süredir ayrı yaşıyoruz mutlu değiliz sizi çok seviyorum diye. Rahmetli de benim söylediklerimi kendi aldığı bir akşam anlattı. Çok şükür üzüldüler ama beklediğimden daha iyi idare ediyorlar. Gerçi bizim yaşadığımız ev değişmedi. Bir tek babaları gitti evden. Onu da sık sık görüyorlar. Bazı haftasonları kalıyorlar. Alışıyoruz hepbirlikte. Kendimden çok bahsettim ama size bir fikir vermek adına örnek teşkil ettiğimi düşündüm. Çok zor süreçler. Yüksek motivasyon gerektiriyor. Allah yardımcınız olsun. Not: Asla babasını kötülemeyin o kötülese bile asla yapmayın. Psikiyatrist bu tip kötülemelerin ilerde mutlaka çocukta kötüleyen ebeveyne nefret olarak dönebileceğini söyledi. Babasının konuşurken annen sebep oldu, beni affetmedi, rahat battı annene, huysuz-geçimsiz olduğundan böyle oldu demesi çocukta iz bırakabilir. Anne baba tutarlı davranmalı. Eşinizle konuşup çocuğun psikolojisi için tutarlı davranmasını isteyin diyorum ben. Aksini yaparsa da kendi kaybeder. Kendi çocuğuna zarar vermek istemeyeceğini düşünüyorum. Yine sizde bir uzmana danışıp kendi hikayenize göre anlatma işini programlayabilirsiniz. Ama geçiktirip yalan söylemenin ciddi güven kayıplarına neden olduğunu belirttiğini de ekleyeyim.

Gizlemiyor ki Konuşmuyor sadece Biliyorum siz boşandınızzzz diye neden söylesin siz söylememişsiniz o da bu konuşulmayacak konu diye düşünür Bir nevi tabu cinselliği de bilir az çok çevreden duyar ama gelip anlatmaz

Benim çocuklarım destek vermişlerdi ayrılmamız için. Hatta suan çok mutlular, hem annelerini hem babalarını görüyorlar düzenli bir şekilde. 3 buçuk yaşındaki oğlum bile beni görünce, yaşasın annenin evine gidiyoruz diye seviniyor. Babasını görünce de tam tersi ona gideceği için seviniyor. Bence sizin oğlunuzda anlayacaktır neden ayrılmanız gerektiğini. Ve ona asla anne yada babasından ayrılmayacağını anlatmaya çalışın. Böylece sizi kaybetme kaygısı yaşamaz. Umarım hakkınızda hayırlısı olur.

Ben pedagogla görüşmüştüm. Eski eşim ben ve kizim üçümüz gittik. O söylemişti. Yine de zor oldu Allah yardımcınız olsun

Ben sormuştum. Bazen gece uyumadan sorular soruyorum o cevaplıyor, oyun gibi.. mesela hep aynı rengi giyecek olsan hangi rengi secerdin gibi..

Kolay olduğunu düşünmüyorum. Bence çocuğun içinde fırtınalar kopuyor Alacağı cevaptan korktuğu için sormamış olabilir.

O size sormadigi için bişey söylemediği için siz onun bu konuda bişey bilmediğini saniyosunuz ama yanılıyorsunuz. Elbette bi uzmana sorun. Ertelemeyin randevu alıp gidin bu soruyu uzmanına sorun ama bana siz de hazır değilsiniz gibi geliyo. Yani siz bu durumu tam olarak kabullendiniz mi

Dikkate alacağım D damdan

Sırlarımız olabilir mi demişim? B

Bence zaten biliyor ama bunu dillendirmeli Yani çocuk okulu değişti, evi değişti, babası ile buluşuyor ve ayrı evlerde yaşanıldığını biliyor ama boşandığımızı anlamıyor diyemezsiniz Boşanma kelimesi olmasa da ayrı evi gayet algılar ki günümüzde boşanma da yaygın X in babası da onlarla yaşamıyormuş diye anlatmış bir seferinde boşanan arkadaşımın kızı Bir seferinde de oğlumun arkadaşının babası yanında bir kadın ile etkinliğe geldi biri sormuş o kim diye annemle babam boşandı bu da babamın sevgilisi demiş 3. sınıfa gidiyordu çocuk Bunlar da olabilecek şeyler Çocuğun kendi bilgisi ile ne kadar çözdüğünü bulup gerekirse uydurma örnekler ile de olsa bunun toplumdaki diğer bireyler tarafından da yaşanabildiğini de hissettirin Bir çok anne babanın ayrıldığı ama çocukların güzel hayatları olduğu vurgusu ile bu durumun onu diğer çocuklardan farklı konuma getirmediği İleride babamla şuraya gittik yahut okul çıkışı beni hep babam alıyor seni kim alıyor, meslekleri tanıyalım ünitesi, aile paylaşım etkinliği vs hepsi yaralar ama bir de bunu gizlenecek bir şey gibi gördüğünde daha da zorlanabilir Birgaripinsan

Bir buçuk yıl nasıl atlattınız D damdan

yaşı bayağı büyük 1.5 yıldır hiçbir şey anlatmamanız hata. Çocuk da kendi içinde bir şeyleri kabullenmiş ve belki de sizi üzmemek için içine atmış sormuyor bile artık. Karşına alıp tane tane anlatmalısın.

Olabilir B

İşte tamda tıkandığım nokta buydu. Ergenlik öncesi olsun bitsin nasil olsa öğrenecek kafasına giriyorum ama kırılgan çok. Bu işin en zor kısmı buymuş.

Bence annesinin orada yaşamak istediğini düşünüp kendince ona destek oluyor

Bilse gizler miydi ki? B

Çocuğunuz 2-3 yaşında değil onunda hayatında büyük bi değişiklik oldu ve ne olduğunu bilmeye anlamaya ihtiyacı var. Önce eşinizle konuşun kesinlikle suçlayıcı konuşmaması için. Sonra tek başına da olsanız bundan sonra nerede yaşayacağınızı babasıyla artık aynı evde olmayacaginizi, her şeye rağmen onun babası olduğunu ve babasıyla istediği zaman gorusebilecegini, babasının onu çok sevdiğini falan söyleyin. Konuşmadan önce bi pedegogdan randevu alın sadece siz gidin ne yapmanız gerektiğini vs sorarsınız. . push ; B

Peki doğru bi zaman mi? Karantina, okul yok oyalanacağı birşey yok. Daha zor olmaz mı? B

O yaş grubuna göre değişkenlik gösteriyor. Mesela bize kademeli olarak evden gitmesi gerektıgını önerdi. O dogrultuda hareket ettik. Alıştıra alıştıra yani bir arkadasımın oglu 7yasındayken bosandılar onlara daha farklı bır yöntem söylemiş. Cocugun yası ve anne baba duskunlugunu baz alarak ortaya uygun bır söyleme seklı cıkarıyorlar. Bızımkı hala kekın ıcınde kakao varsa kalan kısmını yıyıp kakaolu kısmını bu babının babının dıye ayırıyor. Daha bebekte olsa bılıyor hıssedıyor işte. Dun kapının onunde oynarken ayakkabılarımızı gordu babının yeeede dıyo mesela. Benımkı kucuk oldugu ıcın daha kolay oldu sanırım ama sızın destek almanız sart. Bır aıle olarak gıdın zaten babası da ıdrak etsın ne yapacagını nasıl davranacagını

Garip değil Çocuk boşandığınızı artık babası ile birlikte yaşamadığınızı biliyor Bunlar okulda çocuklar arasında konuşulan bilinen konular Oğlum sınıfta kimin annesi ve babası ayrı yaşıyor 9 yaşında iken biliyordu Sizinki de gayet biliyordur annesi ve babasının ayrı ayrı hayatları olduğunu babasını sınırlı zamanda gördüğünü

Ay bu çok mantıklı. İlk önce neyi anlayıp neyi anlamadığını ogrenmeliyim

Muhtemelen size sorun cikarmamak için yapıyor, o kitaba bakın isterseniz B

Bence hata yapmışsınız. Bu hareketinizin çocuğunuzun geleceğini nasıl şekillendirebileceğini biliyor musunuz? İlişkilerini, aile hayatını? Şu an yapmanız gereken bir uzmana koşup yönlendirmelerine uymak. Hayırlısı olsun sizler için.

Çok haklisiniz B

Evet anneannesi nin evi. B

Bu zamana kadar neden solemedınız.

Biraz masum bi cocuk. Aslında zamanla anlar diye düşünmüştüm ama.. şu an bu durumu kabullenmiş görünüyor. Mesela gece uyurken konuşuyoruz ömrümün sonuna kadar bu evde kalmak isterdim dedi. Babasını özlüyor ama gelecek planlarının içinde babası yok. Çok garip.

Deneyimlerinizi paylaştığınız için çok teşekkürler. Gerçekten farklı bi pencereden bakmanı sağlıyorsunuz her biriniz

Neden ömrünün sonuna dek anneaannesigilde yaşamayı istermiş Takılmamam gereken bı noktaya takıldım belki ama merak ettim gerçekten

Sanırım böyle yapacak çünkü içten içe çok öfkeli. O beni suçlayacak. Ben onun yediği haltları çocuğa anlattığımda da kötü anne olmakla suclanacagim.. . push ; O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Benim oğlan 6 yaşında gayet de anlar. 9 yaşındaki çocuk herşeyin farkındadır sadece dillendirmiyordur. Bence böyle yoksayılmış gibi hisseder. Ne hissettiğini ne düşündüğünü bukonuda konuşabilmelisiniz. Duygularını bu kadar bastırması hiç iyi değil.

Bir süre daha bekleyiniz bence. Aklı erdikce bunu kabul etmesi onun için daha kolay olur. Çok narin bir yaşta şuan kirilgan demişsiniz tam olarak anlayamayabilir şuan böyle alışmış ve sorgulamanın henüz değerlendirin bunu ve bi süre devam edin böyle nacizhane