Yazdıktan sonra pişman olmaktan korkuyorum açıkçası çünkü kalbini kırarım biliyorum. Sanırım yine af dileyip geri döndüğü günü bekleyeceğim ama bu defa o benden hiçbir cevap alamayacak. Aslında o kadar çok istiyorum ki içimdekileri kusmayı çünkü kaç senedir bu olaylar olup biteli her ağladığında yanında oldum her canı sıkıldığında arardı destek olurdum buraya yazmak için kelimeler yetmez 4 saat telefonda konuştuğumu biliyorum benden başka kimse yoktu yanında ama insanlara gerçekten iyilik yaramıyor.

Bu kızı bu kadar ciddiye almak istediğinizden emin misiniz? Ne hali varsa görsün, sizi geçmişte yalancı duruma sokan ilerde neler yapabilir?

Keşke bende biraz kinci olabilsem. 5 sene önce silip atmam gerekirdi senden arkadaş olmaz demem gerekirdi ama affedici yanım ve aptallığım sayesinde şuan durum bu. Çok masum olduğunu düşünmüyorum kimbilir belki ailesine beni kötüledi, belki evden çocukla buluşmaya çıktığı zamanlar leonela ile buluşucam dedi bir şekilde ailesi bana kinlendi. Ben olayın hep iyi tarafından baktığım için onun suçu yok ailesi saçmalıyor gibi bir düşünce içindeydim hep ama nerden bileceğim ki beni kötülemediğini, başı sıkışınca suçu benim üstüme yıkmadığını? Kesinlikle ihtiyacım yok sadece nefret doluyum bir tarafım bu nefreti yüzüne kusmak istiyor bir tarafım boşver ne hali varsa görsün değmez diyor. Incredible incredible Guru Anneler

Haklısınız. Gerektiğinden fazla bile muhabbete girdim. Benim yerimde başkası olsa 5 sene önce silip atmıştı onu ki doğrusu da bu olurmuş bunu şimdi anlıyorum.

kız evden kaçtığında reşitmiş. yani ailesine haber vermek zorunda değildiniz aslında. anne babasının tutumu hakında fikriniz varmış belki çok sıkboğaz insanlar vs kız dayanamadı kaçtı... ben kaçması doğru demiyorum ama bi arkadaş olarak size bilgi vermiş, güvenmiş, boşa çıkmış. nihayetinde de adamdan çocuğu var yani. onun dışında adımlar yanlış, böyle bi insan hayatınızda olmak zorunda değil. kaldı ki 19 yaşında evden kaçmayı göze alan ailesini karşısına alıp sizle görüşmeye devam edebilirdi de ama etmemiş. sizi silmeyi tercih etmiş. bunun üzerine ben olsam samimi olmazdım.

Merhaba kızlar, direkt konuya geçiyorum fikirlerinize ihtiyacım var. Şimdi benim 12 küsür yıllık bir arkadaşım var. Okul hayatımız birlikte geçti. Benim üniversiteye başladığım yıl bu kız bir işe girmişti. Orda yabancı uyruklu bir çocukla tanışıp aşık oluyor. Ben anne ve babasının tutumunu tahmin ettiğimden aralarındaki ilişkiye hiç bulaşmak istemedim ama yoğun ısrarları sonucu çocukla tanışmayı kabul ettim ve sadece bir kez hep beraber buluştuk. O gün arkadaşımın babası bizi görmüş ve ne alaka bilmiyorum ama bu ikisini ben tanıştırmış oldum onların gözünde. Ailesi karşı çıktı tabi kızı eve hapsetmeye çalıştılar bu arada 19 yaşındayız o zamanlar, 5 sene öncesi yani. Ben kötü kız oldum birdaha leonela ile görüşmeyeceksin demişler ve kızla iletişimimiz kesildi. Birgün bana mesaj attı ve bu çocukla kaçtığını, anne ve babası bana ulaşılırsa hiçbirşey bilmediğimi söylememi istedi. Böyle birşey yapamayacağım için anne ve babası bana ulaşır ulaşmaz mesajın geldiği numarayı verdim. Polis falan girdi işin içine ve o numaradan kızın yerini tespit ettiler. Akabinde bana ikinci bir mesaj geldi aynen şöyle "bunu nasıl yaparsın, annemlere numaramı neden verdin, senin yüzünden beni buldular, seni asla affetmeyeceğim, artık arkadaşım falan değilsin " bu tarz bir mesajdı kızlar. Olayın üstüne biz 1 sene falan hiç konuşmadık kendisinden haber almadım sadece ordan burdan anne ve babasıyla barıştıklarını, bu kaçtığı çocukla maddi durumları kötü olduğu için arkadaşımın baba evine geri döndüğünü ama çocukla hala evli olduklarını ve 2 sene önce falan da hamile olduğunu duymuştum. O sıralar kızımızdan bana bir mesaj daha geldi çok üzgünmüş, çok pişmanmış, beni kaybetmek istemiyormuş, beni çok seviyormuş falan af diledi bildiğiniz ve 10 küsür yıllık arkadaşlığımız hatırına affettim. Tabi anne ve babasından gizli benimle konuşuyor onlar için hala günah keçisiyim o ayrı mesele. Neyse doğum falan yaptı. Birgün bana ayrı eve geçeceğini söyledi. Eşiyle tekrar birleşeceklermiş. Senelerdir görüşemiyoruz seni de mutlaka evime çağıracağım falan dedi evi tuttukları adrese kadar söyledi. Bende dedim ki "bak tamam ama ben hala büyük bir haksızlığa uğramış durumdayım, saçma sapan bir olayın içine suçum günahım olmadığı halde bende dahil oldum, anne ve babana benim sizin tanışmanızla ve evden kaçmanla bir alakam olmadığını, eşinle çalıştığın işyerinde tanıştığını ve artık benimle görüşmek istediğini söyle ona göre görüşürüz ben aptal gibi saklı gizli iş yapmak zorunda değilim" dedim. Tamam canım konuşacağım sen merak etme falan filan dedi ve öylece 6 ay geçti. Bebeği 6 aylık oldu. Ne ben onunla ne de o benimle hiç iletişime geçmedi, ne oldu ne bitti ailesiyle konuştu mu hiçbirşey bilmiyorum. Geçen gün öyle napıyorsun nasılsın diye mesaj attım. 1 hafta oldu mesaja girmedi mavi tik olmadı. Açıkçası çok umrumda değil ama yani terbiyesizlik değil mi niye bir cevap vermez insan? Ben ona çok kırgın olduğum zaman bile böyle bir tavır sergilememiştim. Neyse kısacası bir taraftan diyorum ki bişeyler yaz içinde kalmasın ondan sonra engelle. Bir tarafım boşver kılını kıpırdatma birgün sana işi düşüp aradığında sende aynı tavrı sergilersin diyor. Çok uzun oldu kusura bakmayın ama insanların bencillikleri canımı sıkıyor. Düşündükçe sinir oluyorum ve anlamlandıramıyorum. Kendisini "arkadaşım" sıfatından çıkardım o ayrı mesele ama bu yaptığı terbiyesizlik düşündükçe sinirlerimi bozuyor. Siz olsanız ne yapardınız? Okuyanlara çok teşekkür ederim. C captain price erkek

amaan salla gitsin o zaman sana değer vermiyorsa sil kafandan bitsin gitsin

Pişman olacak birisi varsa o da arkadaşınız. Siz elinizden geleni fazlasıyla yapmışsınız zaten. Hiç birşey kaybetmezsiniz bir luzumsüz insandan kurtulursunuz. Değer verdiniz de ne oldu bu zamana kadar hiç suçunuz yokken bile suçlu siz olmuşsunuz. İçinizden ne geçiyorda yazıp gönderin, kim neyi hak ediyorsa öyle davranılmalı inanın zamanla o pişmanlık rahatlığa dönüşecek. Sizin pişman olup gelmesini beklemeniz ardından cevap vermemeniz bir işe yaramaz. . push ; S skyrose

Tabiki sürekli çevrimiçi.. Mesaja bilerek girmiyor..

E neden içinizden geçenleri yazmıyorsunuz hala? O kadar şey yaptıktan sonra af dilemek için geri dönen biri, yarın öbür gün yine af dilemek için geri dönecektir.

Yıllardır hiç bir paylaşımınızın olmadığı birine arkadaşım diyebiliyor musunuz. Ki sizi sıkıntılı durumlara sokmuş. Ben mi garibim bilmiyorum ama o olaydan sonra hiç bir mesajına cevap vermezdim.

Güveninin kırılıp kırılmaması umrumda değil daha 19 yaşında uçtum akıllı daldan dala konan biri için annesinin ağlayışlarını yalvarışlarını görmezden gelemezdim. Aynı şey benim şuan o yaşta olan kardeşimin başına gelse en yakın arkadaşının böyle bir bilgiyi bizimle paylaşmasını beklerdim. O benim ne kadar güvenilir biri olduğumu çok iyi bilir ama ben onu tanıyamamışım malesef. Haklısınız ne hali varsa görsün bu saatten sonra.

bence korkmanız lazım 1 haftadır mavi tik olmuyorsa 1 haftadır telefon kullanmadı mı yani... çevrimiçi gördünüz mü hiç? S skyrose

Bende aynı fikirdeyim. Konu sahibi Kızın sana güveni kırılmış. Ben olsam onun yerinde bende tepkili olurdum sana. Onun dışında da Evet arkadaşlık yapmak zorunda değilsin herkes ne hali varsa Görsün.

Şöyle söyleyim arkadaşım biraz uçtum akıllıdır anne ve babası da bunu biliyor. İlişkileri başladığında ciddiye almadım hatta kaçıp üstüne bir de hamile kalacağını aklımın ucundan dahi geçirmedim çünkü arkadasım ona biraz ilgi gösteren herkesten hoşlanan, bir ay başka birisi için ölüp biterken bir iki ay içinde başkasına aşık olabilen, özetle daldan dala atlayıp konan biriydi. Babası evet baskıcı biriydi ama annesi karşımda ağlayıp yalvarırken sessiz kalamazdım bildiğim tek şey bana ulaştığı numaraydı ve verdim. 19 yaşında reşittik evet ama akıl yaşta değil baştadır ve arkadaşım o yaşının olgunluğunda kesinlikle değildi. Haklısınız ailesini silebilen beni de siler ama hanfendi hiç bir zaman net bir tavır takınmadı. Tam anlamıyla fırıldak gibi bir öyle bir böyle davrandı sinir olduğum nokta bu zaten.

Hiç umursamayın. Böyle birinden arkadaş olamaz zaten. Ben aşırı seçici ve kinciyim sanırım. Lisede basit bir olay için sırf kendini kurtarmak için ailesine karşı beni ortaya atan çocukluk arkadaşımı silmiştim. 30 küsür yaşımdayım geçenlerde sosyal medyada takip isteği göndermiş öyle kabul ettim ama hiç diyaloğum yok sadece beğeni o kadar.. Bu insana ihtiyacınız var mı ki bu kadar düşünüyorsunuz?