Ben çareyi gerçekçi olup hep yedek bir plan bulundurmakta buluyorum. pandemideyiz, nasıl verimli hale getirebiliriz hayatımızı, bu süreçte nelerle oyalanabiliriz gibi. pandemi geçecek ama ne zaman, bu süreçte beni bekliyor, hasarı nasıl tamponlayabilirim, gibi kısımlar da gerçekçi olma kısmına giriyor. İnsanız elbette üzülürüz ama haddinden fazla takılıp kalmamak gerekiyor. Çünkü faydası yok aksine zarar veriyor. Bir yerden silkelenip ayağa kalkmak ve çareler düşünmek lazım..

Evlenmeyerek gayet sağlam tutabilirsin ruh sağlığını

Akıl mı sağlığı?

Ben pandemi geldiğinde 19un sonundaydım belki yasca 1-2 sene ileride olsam bu plana sahip olacak düşünce yapısında olabilirdim ama tam bir şeylere başlıyorum derken geriye düştüm. Yaş sebebi ile çıkıp is arayamadm sonra yaşımdaki engel kalktı ama baktım is alanları azaldı pandemiden herkes az insan çalıştırmaya basladı çoğu yer yakınını aldı. Ufak yerlere girmek istediğimde de karşılaştığım sapkın teklifleri duyunca da ben kactım.. bi b planım yoktu belki ama daha 19unu yeni bitiren yeni yeni is öğrenen birisiydim tam da kurslar planlar varken aklımda.

Bi yere koyduydum ama bulamıyom.

imkanınız varsa spor yapın gerçekten iyi geliyor birde evde kendinize uğraşacak hobiler bulun, seviyorsanız elişleri bence çok güzel terapi gibi geliyor insana

İş için çalıştığınız yerin numarasını verecekseniz sorun olmaz, özelden numarayı yazarsınız yenGEnC Yasak olan "siteyi takip etmek zor oluyor" "biz kendi aramızda daha güzel yazışırız" vs söylemlerle whatsapp grubu kurup o gruba özelden veya açıktan üyeleri davet etmek, grup reklamı yapmak.

Koruyamıyorum çünkü çevredekiler anlayışlı ve sizi rahatlatan insanlar değilse huzurunuzu kaçırıyolarsa ikiye katlanıyor. M

Senin sebeplerinde bnm sebeplerıme mi benziyor. . aynı hale donecegim bende. Tahammülsuzlestim :)). Gecmis olsun bi an evvel atlatalım bu dönemleri.

İyi bir iş için iyi okullardan mezun olmak şart. Maalesef ortalama üniversite mezunları bile çok zorlanıyor, çevremde görüyorum. Ne kadar kendini geliştirirsen o kadar iyi yerlere gelirsin. O

Ben işsizken parttime çalışacak bir yer bulmustum. Mesela 4 sene öncenin parasıyla günde 70-90-100 liraya işler olurdu. İstersen fuarda görev, istersen festivalde sıra kontrolü, istersen şirket pikniğinde fotoğraf kabını görevlisi, istersen ofiste yetişmeyen işler için yardımcı, istersen galalarda görevli, istersen telefonla katılım durumunu teyit eden görevli... Tonlarca iş var organizasyon firmalarında. Ve büyük şehirde adım başı organizasyon firması Böylece azından kredi kartımı ödeyecek, ailemden istemeyecek kadar para girerdi cebime. 'bir daha ne zaman işsiz ve bunca boş vakitli olacağım' motivasyonuyla cebim para gördüğü gibi bir bahaneyle seyehat ederDim. Güzel yıllardı. Hatta beni ücretsiz yurtdışına gönderen bir projeye katılmıştım, o vesileyle de gezmistim. Yani sen de işsizim diye üzülmek yerine böyle şeyler bakabilirsin. Bazı şeyler bakış açısıyla alakalı bence. Senin de yaşın daha çok küçük, hemen 'neden elim ekmek tutmuyor' tiplerine girip hayatı kendine zindan etme. Aile babası değilsin ki bunca derdine düşesin. Ev kiran yok, taksidin yok... hayata biraz olumlu tarafından bakmaya calis. Ben mesela iş yerimden, ortamımdan, patronumdan, her Allah'ın günü inanılmaz ataerkil cumleler duymaktan nefret ediyorum. Kesinlikle ruhuma-karakterime uymayan bir yer O kadar muhabbetler oluyor ki - tamamen bana aykırı. Ben de ne yapayım? İyi tarafından bakmaya çalışıyorum. İse ihtiyacım yok, çalışmasam da birkaç yıl idare edecek birikimim var ama işte birikim yapayım - hazır bir masrafim yokken diye katlanıyorum. Kulaklık takıyorum, her fırsatta küçük tatiller ayarlıyorum, sonra onları beklerken zaman çabuk geçiyor... Ya da otuz oldum hala aile evinde yaşıyorum, her telefon konuşması 'tamam kızım geç kalma' ile bitiyor, este dostta kalamıyorum. Gerçekten bu durumdan çok rahatsızım ama büyük bir tartışma çıkarıp evden gitmeye motivasyonum yok. En azından para biriktiriyorum diye kendimi avutuyorum, her fırsatta tatile çıkıp özgürlüğünün bir parcasini yakalıyorum... Covid, yangın, sel, göçmenler, ekonomik kriz, siyasi olaylar.. Kimse gamsız değilse kayıtsız kalamaz. İnsanız neticede. Ben de çok duyarlı bir insanım malesef, haber izlerken aglarim. Ama elimden ne gelir ki? Elimden gelen paramin bir kısmını enflasyon karşısında erimesin diye altın/dolar yapmak, elimden gelen küresel ısınmaya ve çevre kirliliğine karşı asla yere çöp atmamak, olabildiğince plastiği azaltmak, ped yerine menstrüasyon kabı kullanmak.. yangından ölen hayvanlara yardım edemem ama mahallenin kedileri için mutlaka 15 kg mama alirim bittikçe. Elimden büyük şeyler gelmese bile elimdne geleni yapmak beni tatmin ediyor. Sen de yapabilirsin. Eminim sana da iyi gelir. Ayrıca çok güzel online kurslar var, bazıları ücretsiz. Mesela bak şu siteyi KK'dan duyup bir kurs aldım, güzel gidiyor. iienstitu.com Boyle şeyler dene... Ve her gün hareket et. Belediyelerin havuzları-fitness salonlari ücretsiz, tarihi yakala onlara git. Hiç bir şey yoksa tak kulaklığı her gün birkaç km git-gel. Adımsayar indir telefonuna. Hareket ettikçe endorfin salgilarsin Ve telefonundan twitteri sil. Fazla haşır neşir olma haberlerden. Umarım tez vakitte iş bulursun

Çünkü kaynana psikoloji düşmanı

Bu yasta sorgulaman güzel bir şey psikolojiyi sağlam tutmak lazım her güne yeni bir gün olarak olumlama yaparak başlamak lazım. Yani geçmisi dünde bırakıp bugüne odaklanmayi basarirsan ve kendini geliştirmek için eğitim alırsan gerisi gelir M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Neredeyse covid çıktığından beri o kadar bambaşka dertlerle uğraşıyorum ki daha covide sıra gelmedi bu iyi mi kötü mu bilemedim

Taksidim var. Okumam icinde kazanmam gerekiyor. Yasadıgım şehir küçük o nedenle çoğu is alanında ki elemanlar kendi kendilerine yetiyorlar. Organizasyon burada da mevcut ancak kendi kisilerince kavruluyorlar onlara yetiyor. Burada is alanında çok bir boşluk çıkmıyor. Çıkanlara da hemen torpil veya yakınlarını alıyorlar :). Şehir degisme imkanım da yok en azından birikimim olmadan. Evvelinde bende illa yapacak bir is buluyordum buldum calıstım da. Koydum kenara ancak pandemi öyle mahvetti ki sokağa adım atamıyordum yaşım tutmuyordu 19un sonunda. Çıkıp is bakamayınca birikim gitti. Suan 21icindeyim. 8 saatte çalıştım yeri geldi on iki saatten fazla da. Yeri geldi sapıklara denk geldim issiz kaldım yine korudum kendimi girmedim bi yere. Bunaldım çünkü odenmesi gerekenleri de geçtim kendi yagında donmen için mutlaka kazanım gerekiyor. Tecrübelerini paylasman beni nasıl sevindirdi bilemezsin :) kibarlıgna kalemine ve bana da okuyarak tecrübe kazandırdığın için cidden sağ ol :) ornegimsin aklımda anlattıkların unutmayacagım

Herkese slm. Bu pandemi olayında saglıgımızı korurken is alanımızdan da uzak kaldığımız oldu. Elbet is bulunur onemli olan saglık. Ancak issizlign verdiği psikoloji ve başlı başına psikolojiyle cogalan sorunlar ortadan pat diye kalkamayabiliyo elbette. Bunların üstesinden gelmek neyle mümkün ¿ 20nin başında geldi korona simdi 21yasındym. Evvelinde çalışıyordum su an calısmıyorum. İs bakıyorum ancak bulamadıkca psikolojimi etkileyecek gibi. Korumak lazım saglıgı. Siz nasıl korunuyorsunuz bu surec de psikolojik mana da? Danısmak istedim. Aynı fikirde olanlarda surecte ki tecrübelerini söyler belki. Motive oluruz. Otrera

iş güç durumları için her zaman insanın b planı olmalı. ama serbest çalışmak ama geçici işler aramak, gerekirse markette kasiyerlik yapmak gibi. yeter ki b planı olsun. kenarda para tutmak kesinlikle psikolojik açıdan inanılmaz rahat hissettiren bir şey. ben 3.5 senedir iş hayatındayım, öğrenciliğimden beri para biriktiriyorum. bugün işsiz kalsam b planımı uygularken yeniden para kazanana kadar kenardaki paramla bey gibi yaşarım. başka bir husus inançla alakalı. ben daima şükrederim. içinde bulunduğum şartlar kötü bile olsa her gece duam bellidir, allahım verdiğin tüm nimetler için şükürler olsun der teşekkür ederim. asla nankörlük etmem. yaşadığım kötü olaylar tabii ki beni etkiler, işsiz kalmak olabilir, birinden ayrılmak olabilir vs ama hep derim ki demek ki hayırlısı böyleymiş. nasip olayına çok inanırım, herkesin her konuda bir nasibi var ve doğru zamanda onu bulacak. mesela iş için örnek vereyim. ilk iş yerimde 1 sene çalıştım son 6 ayım çok kötüydü. bir sürü kötü şey yaşadım orada, haksızlığa uğradım, istifamı verdim kabul etmediler bir hafta sonra kendileri çıkardılar. o kadar üzüldüm ki bir daha asla iş bulamam, bulsam da burası gibi olmaz, alışamam gibi düşünüyordum. öyle hissediyordum. zaten çıksam yeni bir yere alışmak zor geleceği için biraz da saçma sapan bağımlısı olmuştum oranın. ama stresten bayılıyordum son dönemlerde. ailem bile çıkmamı istiyordu ben diretiyordum. nasıl toksik bişeymiş çıkınca anladım. ve 3 hafta sonra şu anki iş yerimde işe başladım. binlerce kez şükrediyorum iyi ki orası bitmiş ve burası başlamış diye. zaman zaman b planlarımı gerçekleştirmek için buradan da çıksam mı diye düşünüyorum ama sonra vazgeçiyorum. zamana bıraktım, biliyorum ki bu da doğru zamanda olacak. şimdilik devam, şükür. bunların dışında saçma insanları hayatımda tutmayarak psikolojimi korumaya çalışıyorum. geçen ay birinden ayrıldım. hala özlüyorum ama devam edemeyecektik, yürümezdi çünkü bazı şeyler bende sıkıntı yaratıyordu. mecburen attım başımdan şimdi daha rahatım. özleme hissi de geçecek ve zamanı geldiğinde doğru insanı bulduğumda bu sıkıntıları yaşamadan güzel bir ilişkim olacağına eminim. böyle şeyler var yani inşallah en kısa zamanda hayırlı bir iş bulursun. daima hayırlısını iste. bişey olmuyorsa mutlaka üst katlardan gelen çok mantıklı bir nedeni vardır olmamasının, unutma.

ben patladım artık antidepresan içiyorum hem annem hem kardeşim. artık evde 1den fazla insana alerjim var resmen her türlü antidepresanı da içemiyorum. lamotrijinli ilaçlar ile üstüme oturan çaresiz duygulara bi nebze dayanma gücüm var. o da bu sıralar isal yapıyor ayrı. W

İs problemi maddi bir şey. Gün geçtikçe büyüyor. Bunun üstesinden kac ay sonra geldin kaç ay snra is bulabildin veya buldn mu. Bu arada onerılerıne bayıldm bakacagım gercektn kibarlgna minnettarım :). Bende okuyayım diyorm.

Evet maddi ama manevi olarakta zorluyor. Mesela bu konuda kendinide nefsini terbiye ediyorsun. Buraya gitmeli miyim bunu almalı mıyım? İnsan her koşula alışıyor önemli olan bakış açısı kamu sınavlarında derece yapan biriyim ama atamam hep çok küçük şanssızlıklardan olmadı. Kendimi eksik işsiz gücsüz falan hissetmiyorum. Kendime şunu diyorum eğer zorluk olmadan eline o fırsat geçse gerçekten ileri de o kadar zevk alır mıydın? Bu zorlukların öğretmek istedikleri şeyler var aslında zamanla farkına varıyorsun. Kimseye eyvallah dememe lüksünü sunuyor bu önemli bir yaklaşım rica ederim şansınız bol olsun Alys

Valla ben cocuk yaptım bu arada ama senin yaşın küçük

geçmişine takılıp duygularını manıpule eden bi sevgiliden uzak durarak başlayabılırsın guçlu kalmaya

Çok güzel tespit tebrik ederim size katılıyorum

Maddi skntin yoksa dert etme o Kadar.. bi ara koronayi cidden taktim.. aslinda koronadan ziyade devletlerin tutumunu.. yani tarih tekerrurden ibaret derler, ama gecen yaZdan sonra heryerin kapanmasi vs sinirlerimi bozuyordu.. sonra alistim mecburen..

yapılan arastirmalarda egzersizin ciddi faydası gösterilmiş, illa spor vs gibi olmasina gerek yok, her gun yürüyüş yapın ama mutlaka hareket edin

27 yaşındayım senin yine yaşın küçükmüş, ben çok zorlanıyorum artık işsizlikten, her gün bir öncekinin tekrarı dilerim en kısa sürede hayırlı bi iş buluruz

Düşünce gücünün farkında olmak enin için çözüm, sizin gibi işsiz kaldığım bir dönem oldu. Korku endişe anksiyete hepsi vardı bende de hepsini yaşamak istedim. Bir söz duymuştum insanın kalıbı çamura batınca çıkar diye. Bakalım zor zamanda nasıl biriyim dedim ve çokta korkulacak bir durum olmadığını idrak ettim. Şu an işsiz kalsam kötü koşul olsa düşüncelerimle kendime nasıl yol göstereceğimi biliyorum. Tabi bunlar pat diye birden gelişmiyor sayısız psikoloji ve felsene kitabı okudum. Engin Geçtan insan olmak isimli kitabı tavsiye ederim. Birde alain de botton'un felsefenin tesellisi isimli kitabını bunları halk kütphanelerinde bulabilirsiniz bu arada :) Dasmeer