ben normalde yoğun bakımda çalışıyordum ve inanın en yoğun nöbette 24 saat ayakta asla sizlanmazdim. Burda sertifikam olmasına rağmen vermediler beni yoğun bakıma. En büyük skinti o zaman başladı çünkü hiç serviste çalışmadım. İşleyişi çok farklı alışamıyorum. Aklımda hep yoğun bakım var korelmek istemiyorum ama beni şimdilik bu servisten almalarıda mümkün değil çünkü eleman eksik O

sorun ne peki neden alışamıyorsunuz? O

bu her iş ortamında böyle

seneler önce çalıştığım bıktığım yerden doğuya tayin istedim gittim. şehri çok sevmiştim ama kurum berbattı, çalışanlar daha berbattı. 1 sene sonra koşa koşa tekrar tayin istedim ilk kurtulmak istediğim yere düştüm. sevdiğim söylenemez ama dayanıyoruz işte. bu devirde 2 kişi çalışmadan zor yaşanır. evlatlarımız için sabır etmekten başka çaremiz yok.

Aaslında çokta yeni değil 5 ay bitti. Ama ciddi adaptasyon skintisi yaşıyorum. Nasıl bir yere düştüm inanın bilmiyorum. Resmen acı çeke çeke geliyorum ise. Bide süt izninde olduğum için haftanın 5 günü geliyorum normalde nöbetli bir meslek. Ve tain için daha bir buçuk sene var. Zaman geçer mi?

Sizi personelin davranısı ilgilendirmesin.. Biz annemi hastaneye yatırdıgımız esnade universite hastanesiydi Bir sürü hemşire gelirdi.. Her seyini kontrol ederlerdi.. İçlerinden bir tanesini unutmam mesela.. Güleryüzü ve anneme davranısı sebebiyle cok takdir toplamışlardı.. Bankoya gittiğimde bişey sormak ıcın beklerken gerilimi hissediyordum düşünün.. Bunları önemsemeyin.. Her is yerınde olur boyle seyler..

Bazen zorunluluklar nedeni ile katlanmak gerekiyor.. huzurlu bir iş ortamı çok güzel bişi ama olmaz ise de yapacak çok bişi kalmıyor. Benim de iş yerim sıkıntılı. Ve alışamadım. 2.5 yilim var tayin istemek için. Şuan bakış acimi değiştirip etkilenmemeye calisiyorum. Siz ne gibi sıkıntılar yasadiniz?

Kamuda mı çalışıyorsunuz? Hemşire mısınız? O

5 ay alismak icin yeterli bir süre, sorun ne tam olarak anlatsaniz. C captain price erkek

Sorun ortamı sağlık sektöründeyim. Öyle bişey ki kimse kimseye guvenmiyor ve herkes birbirinin sürekli arkasından konuşuyor. Odaya girince fisiltolar bir anda kesiliyor ya o an çekip gidesim geliyor. Belki ben abartıyorum bazı şeyleri bilmiyorum. Ama 7 yıllık iş hayatımda ilk defa işkence gibi geliyor calisamak. Normalde kendime güvenirim ama en kötüsü burda kendime güvenimi kaybettim sürekli hata yapacam yada bişey olacak gjbi hissediyorum. Psikolojim alt üst oldu. O

Mesela bakın 8 kişiyiz herkes diğeri hakkında kounsur ama asla yüzüne öyle davranmaz. Benim gözümü sürekli korkutüyorlar. Kendileri de korkuyorlar bu çok belli bu yüzden kendime hiç güvenmiyorum ve hep yalnış yapma korkusu başladı bu sefer. İyice obsesife bağladım artık normal hayatıma da yansıyor bu. O

Bı de bir yere bazen yeni başladığınızda, belirli pozisyonlar dolu veya önceden orda olan insanlarla dolduruldugu için, yeni gelene uygun olmayan, istenmeyen veya açık olan yerlere verebiliyorlar. Ama inanın heryer benzer iş hayatında. Belki ilerde istediğiniz bir pozisyonda yer açılır? Acilmasa bile bence de takmayin.

5 ayda hala alışamadıysanız bir an önce ordan kurtulmanızı öneririm.