Siz ona bir söz verip caymış degilsiniz ya da o cocuk olmazsa evlilige devam edemem vb bir cumle kurmus da siz ayrılmamak icin ona yapışıyor hem de kendi isteklerinizi kabullendirmek icin zorluyor vs degilsiniz. Bu nedenle vicdan yapmanızı gerektirecek bir durum yok. O yetişkin bir birey ve neyi isteyip istemedigine ya da hayatında neyi daha cok isteyip buna göre gelecegini sekillendirecegine karar verebilecek yaşta kendisi. Aksine onun yerine de ilişkiniz hakkında karar vermek hem kendinize hem de ona haksızlık olur. Kendi açınızdan bir şikayetiniz ve ayrılmaya ilişkin bir düşünceniz varsa sadece kendi adınıza karar alın. Siz endiselerinizi ve hissettiginiz huzursuzlugu paylasın ve son bir konuşma yapın. Sonrasında da ayrılmak ya da devam etme konusunda kararınız ne olursa olsun bu konuyu sürekli gündeme getirip huzurunuzu kaçırmayın bence. Mutluluklar dilerim...

evliliğin sebebi bu zaten.. tam bir aile olmak için çocuk gerekli.. ama bunun içinde her iki tarafın kararı lazım.. kimse kimseye haksızlık etmemeli.. sende anne olmayı hakkediyorsun eşinde baba olmayı.. ama bunun zamanını ayarlamak ortak kararla olmalı... ama tecrübeme dayanarak söylüyorum senin istediğin zamanda olmayabilir Rabbim nezaman yazdıysa...

Yok kariyer delisi biri asla değilim. Çocuklarla da aram iyi bir anlaşamama durumum yok. Yani inanın düşündüğümde aklıma sadece sorumluluğundan korkmam geliyor. Onun dışında neden istemediğimi ya da neden hemcinslerim gibi hissetmediğimi bu konuda bilmiyorum. Ama şu var ki bundan rahatsız da değilim. Tek rahatsızlığım keşke eşimle ortak payda da olsaydık. Bunun için can atıyor olmak isterdim çocuk doğurmaya. . push ; S stepanova varvara

Edilemez.. Ya psikolojik destek alın Ya da mecbur boşanacaksınız Eşiniz son derece haklı.. Ayrıca böyle bir konuda fikrinin değişmesi çok normal. Evlenmeden önceki ben ve sonraki ben bambaşka 2 insan gibi..

bence çook iyi çok duyarlı bir anne olursunuz ve çok güzelde çocuk yetiştirirsiniz genel ortalamanın çok üzerinde. çünkü kimse sizin gibi düşünmeden patır patır doğuruyor halbuki düşündüğünüz korktuğunuz şeyler kesinlikle düşünülmesi korkulması gereken şeyler. şimdi siz istemeden hamile kalsanızda o çocuğu taa karnınızdan itibaren çok seveceksiniz çünkü aksine zaten hormonlar müsait değil. ama sizin nasıl bir hayat istediğiniz çok önemli çocuklu mu çocuksuz mu gerisi teferruat

Sanıyordumdan kastım kendim çıkarım yaptım değildi. Bu meseleleri konuştuğumuzda o da benim gibi çocuk fikrine çok uzak olduğunu hatta bu fikrin onu korkuttuğunu söylerdi. Ama evlenince benim fikrim değişir zaten diye aynı fikirdeymişiz gibi mi yaptı yoksa cidden aynı fikirde miydik gerçekten bilmiyorum şu an. Tek taraflı bir karar değil birde bu. O hala fikrimin değişeceğini düşünüyor sürekli konuyu oraya getiriyor bu yüzden vs. Ona göre bu geçici bir süreç yani. Değil boşanmak konuşmada benim istemiyorum dediğimi ciddiye bile almıyor. Ne zaman ve neyden bu kadar etkilendi kestiremediğim için bu kadar şaşkınım...

Kararı ona bırakırsam o bunu ayrılmaya değer bulmuyor o yüzden ayrılalım asla demez. Hatta tartışmaya bile değer bulmuyor. Bir gün fikrimin değişeceğinden çok emin. Yani bu kararı ben almazsam bu konu ya şimdilik kapanacak ya da şu an ki gibi ufak tefek atışmalarla gidecek. O yüzden maalesef benim bir şeyler yapmam gerekiyor. Onun için ciddi bir durum değil yani bu.

Dediğim gibi ben onun bu bakış açısını bilmediğim için şaşkınım. Onun dışında zaten haklı haksız mevzusu değil. Tartışarak çözebileceğim bir şeyde değil. Zor bir karar alma sürecindeyim maalesef. İçimi dökmek istedim herhalde buraya da çünkü pek çıkar yolu olduğunu düşünmüyordum yazarken de. Bir umut belki farklı düşünen çıkar diye ama bakalım.

demiş miydiniz? eğer dediyseniz şu an sizin sık boğaz etmesi saçma ama demediyseniz ayıp etmişsiniz. Z

Bende aynı senin gibi hissediyorum ağzımla herkese daha erken diyip geçiştiriyorum ama bnde içten içe hayatımın hiçbi zamanında istemiycekmişim gibi hissediyorum. Karmakarışık bişey bencede istemek kadar istememekte çok normal. Benim eşimde çok istiyor ama bn hiç düşünmüyorum çocuk konusu geçince uzun düşüncelere dalıyo üzülüyofalan hissediyorum ama elimde değil napim

Ama eşinizin olmazsa olmaz düşüncesi çok doğru. Bir erkeğin böyle düşünmesi çok ilginç, kadınlar yaşar bunu genelde Sizin için dedim bu arada terapiyi S stepanova varvara

Evliliğin temel kaynağı çocuk yapmak zaten. Türkiye de nerdeyse %85 bu kafayla evleniyor belki daha yüksek. E avrupada insanlar evlenmeden de aynı evde yaşayabiliyor. Evlenmelerinin sebebi çocuk yapmak. Bu nedenle eşinizin olmazsa olmaz olarak bakması çok doğal.

Kendi vicdanımdan korkuyorum işte ben netleştirmek istiyorum konuyu bu nedenle ama bakalım. Dediğiniz gibi denedim ama tekrar çok net bir konuşma yapmam gerekecek. Ben gerçekten açık kapı görememeye başladım. O sorun değil dese bile sorunmuş gibi hissetmek istemiyorum. Hem onunla hem kendimle bir karara varmak zorundayız. Çok teşekkür ederim umarım :)

Bence baba olmaya hakki var. Bi erkek bebek fikrine cabuk cabk alisamaz. Baba hissi kabarmaz hemen. Esim bi kdr cok isterken ben dusunurdum bi.

Tabii ki istemesine de kızmıyorum kesinlikle zaten. Sadece ikimizin de aynı fikirde olduğunu düşünürken onun öyle bir şey beklediğini gördüm bir anda. Sırf o istiyor diye böyle büyük bir karar da veremem ben. İki arada bir deredeyim o yüzden. francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

Bu konuda insanlar birbirini anlamakta baya zorluk çekebiliyor. Çocuk isteyenlere istiyor olmak istemeyenlere de istemiyor olmak çok normal geliyor genelde. Eşinizin üzülmesini tabii ki istemezsiniz ama çocuk yapmakla iş bitmiyor malum. Daha sonra istediğimiz gibi annelik yapamazsak ya da bir an olsun pişman olursak daha çok yıpranırız bence. Umarım sizin hakkınızda da iyisi olur :)

Çocuk konusu gercekten cok hassas bir konu. Biz de evlenince hemen cocuk isteyen insanlar degildik. İlk bebek surpriz oldu. Daha sonra cocuk istemeyen ben bu sevgiyi yasayinca bir daha yasamak istedim. Eşim de biraz zamani var diye dusunuyordu. Ben ona bile sinir oluyordum ki hamile oldugumu ogrendim. Yani ikinciyi hiç istemese cok fena aramiz bozulabilirdi. Eşinin de cocuk istemek en buyuk hakki. Biraz birbirinize zaman verin ve ayrintili şekilde dusunun. Cocuk kotu birsey degil inan hatta ben bi tane olsa da ikinci ye dayanamam derdim oglumdan sonra ikinci bebeği kendim istedim. Yada birlikte bir psikoloğa gidin. E

İstemiyorsanız zorla olacak hali yok. Kendi karar versin ya bir müddet hazır olmanızı bekleyecek ya da ayrılacak. zafya

Biz kocamla çocuk istiyoduk evlenmeden önce konuşmuştuk ama 2 sene yapmayalım dedi kocam artık kimin gazına geldiyse. Evlendim hemen hamile kaldım tesadüf hiç unutmuyorum 32 yaşındaki adam ellerini göğsüne çekip ''ben kendim çocuğum, ne çocuğu'' dedi. Sonradan aldıralım madem falan deyince istedi falan ama çocuk istenmediğini anladı zannımca 10 haftalıkken düşük yaptım. O düşükten sonra istemeye başladı her ay gebelik testi alıp heyecanla bekliyoduk, 5. ayın sonunda tekrar oldu şimdi gayet hevesli bi de kız olacağını duydu soğuk kanlı durmaya çalışıyo ama sevindiğini anlıyorum. Velhasıl fikirler değişiyo canım 1 senelik evliyim 5 aylık hamileyim. C captain price erkek

İki agucuk yapacak sonra tüm sorumluluk sende. Ömrün boyunca anne olacaksın, istifası yok bu işin, kaytarması yok, sorumluluğu çok. Fikirleri değiştiyse ve sen istemiyorsan boşanacaksın ya da risk alıp çocuk yapacaksınız :) penceremden

Karşınıza alıp ciddi bir şekilde konusmaktan baska bir seceneginiz yok. Sizi bu konuda zorlalamamasını ve cocuk istemediginizi net bir şekilde tekrarlayın. Düşüncenizi degistirmek icin ugrasırken bugun ona haksızlık etme kaygısıyla ayrılmayı dusunuyorken yarın bunaldıgınız icin bunu düşünmekten çekindiginizi, evliliginizle ilgili endişelerinizi paylaşın bence. Bu konuşmadan sonra hala bu konu yüzünden ayrılmaya gerek yok diyor ve sizin isteklerinizi kabulleniyorsa mutlulugunuzu böyle kaygılar ile gölgelemeyin, icinizden geldigi gibi yaşayın.

Bu genelde çevrenin etkisiyle de oluyor. Biz de öyle diyorduk. En azından ilk iki sene istemiyorduk. Ben de hala istemiyorum. Ya da istiyorum bilmiyorum kararsizim şuan. Ancak eşim istiyor. 3 aydır korunmuyoruz nerdeyse onun isteğiyle. Ben de çok karşı çıkmadım. Yani zamana bıraktım gibi oldu. Olursa olur. Zaten bir anda olmayacak hissi vardı içimde tam da öyle oldu. 3 aydır olmuyor. Eşimin bir kaç arkadasinin bebeği var. Onları görüp sevdikçe ister oldu. Ama siz çok netsiniz. 10 sene sonra bile belki çocuk istemezsem demek anne olmak istemiyorum demek. 10 sene uzun bir süre. Siz o kadar ileri atıyorsunuz süreyi. Ve istemeyeceginizden emin gibisiniz. Adama haksızlık olur. Bu uzun süre. Eşin şimdi istiyor diye sen istemek zorunda değilsin ama bunu 2 yıl gibi bir süreye daha uzatsan adama haksızlık olmaz ancak 5 sene 10 sene çok uzun. Evlilik ortak payda da bulunmak demek. Oturup konuşun. Simdi istemiyorum ama biraz kariyerden sonra evet, ya da su yaşıma geldigimde daha olgun olacağım o zaman evet, simdi hazır değilim belki seneye hazır olurum. Bir sebep sunun ki ona göre yol alasınız. Bebek ha deyince olmuyor. Hem deneme süresi hem hamilelik suresi de 1 sene zaten.

valla arkadaşım ben seni çoook iyi anlıyorum ben 5 senelik evliyim eşim yaşının getirdiğibir hisle arada istediğini söylüyor evlenmeden önce hiç konuşmadık bu konuları çünkü insnların fikirleri değişebilir ben iş durumum ve keyfim öyle istiyor diye çocuk sahibi olmayı şu tabloda istemiyorum ama belki fikrim değişir belki değişmez bunun için ayrılmayı saçma buluyorum benim babam 15 senelik evliliğini çocuğu olmuyor diye bitirmiş gereksiz bence S SheZofren... tek ayak

Genele bakıldığında evlilikte çocuk sahibi olmayı istemek gayet doğal. Çok ender istemeyen çıkar. Madem böyle bir kati kararınız vardı evlenmeden önce eşinizle ben asla çocuk istemiyorum diye net bir şekilde konuşmalıydınız. Bende onun öyle düşündüğünü sanıyordum denilecek bir konu değil bu. Ve evet çocuk istemiyorsanız en kısa zamanda ayrılın ki eşinize evlat sevgisi gibi kutsal bir duyguyu yaşatmaktan alıkoymayın. Çünkü yeniden birini sevmesi evlilik Kararı alması çocuk için hazırlıklar zaman alacak ne kadar erken bitirirseniz o kadar iyi olur eşiniz için. Siz Nasıl olsa çocuk istemiyorsunuz eğer eşinize biraz değer veriyorsanız ona böylesine mucizevi bir duyguyu yaşatmayı çok görmeyin ve kararınızı çabuk verin

bir örnek vereceğim eşimle 5 yıllık ilişki boyunca nredeyse hep beraber yaşadık desem yeridir ve çocuk sahibi olmaya karar verince tabi bunu açıkca ifade etmedik ama evlendik ve hemen hamile kaldım... çocuk sahibi olma fikrim olmasa evlenmezdim.. zaten sekse seks, gezmekse gezmek, romantizm ise romantizm herşeyi doyasıya yaşıyorduk, sorumluluklar azdı, ilişki sadece bize aitti falan filan ne gerek var resmiyete kafasındaydım... ama çocuğum olacaksa aile ortamı içerisinde olsun, ve resmiyette hakları olsun dediğimden evlendim... pişman mıyım hayır ama bencede saglık problemınden oturu olmaz bişey diyemem ama onun dışında çocuksuz evlilik bir hiç gibi geliyor bana... heramora Be

Evlenmeden önce net bi şekilde 'ben asla çocuk istemiyorum, iyi düşün' şeklinde gerekirse defalarca uyarmanız gerekiyordu. M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Amin inşallah:) çocuk yapmakla bitmiyor gerçekten büyükkkk bi sorumluluk yarın öbürgün bende böyle bi konu açıcakmışım gibi hissediyorum malesef

Siz epey netsiniz. Bu mesajda daha iyi anlaşıldı. Bildiğin istemiyorsun. Sebebi var mi? Yoksa içinden mi gelmiyor. Mesela bir üye ayni konuyu açmıştı sebebi kariyerdi. Sizinki nedir?