sizi kıskandıkları alenen ortada. mesafe koymanızda yarar var. yoksa başınız çok ağrır. perdeleride keşke ona diktirmeseydin hiç değilse verdiğin paranın karşılığını başka yerde daha güzel alabilirdin. M

Niyetini açık açık belli etmiş ve ayıp etmiş gerçekten. Bu minnet etmek değildir ki, insan tanıdığı varsa, hele de bu yakınıysa onunla halletmek ister işini. Parasıyla değil mi zaten, yabancıya gideceğine ona gitsin, ayrıca parayla iş yapıldığına göre, gidip parasını verip pekala başkasına yaptırırsın, bunda da zor olan birşey yok, parasıyla değil mi. Ama insan tanıdığına yaptırmak ister. Ölçü almaya gelmiş, ölçü alacağı şey yok. ılginç. Yapmak istememiş belli. Hele de bir not yazıp, para mevzu etmesi çok ayıp olmuş gerçekten. Yanlış anlama ama aranızda hiç ödemeyle ilgili bir sıkıntı geçti mi. Fiyat vs konusunda konuştunuz mu hiç, ya da daha önceden, nasıl olsa tanıdık deyip, ödeme anlamında geciktirme oldu mu. Birde olaya onun açısından bakmaya çalıştım sadece. Yoksa yaptığı, ödemede sıkıntı olsa bile ayıp. Koskoca insanlar, yüzyüze gelip, sıkıntısını konuşabilir. Tanıdıkla iş yapma derler ya, biraz doğru heralde. Nasıl olsa veriyorsun parasını, yabancıyla yap daha iyi. Hiç olmazsa hem daha düzgün iş yapar, hem de akrabanın yaptığı zoruna gitmez. Büyük ihtimalle ben görüşmezdim bir daha. Amonra

Tiryandafila, daha once para mevzusunda hıc sıkıntımız olmadı. Sadece ben ıkı kez etek boyunu alması ıcın bır ıkı gıysı verdım. Bunlara odeme yapmadım. Sonra vermedım bır daha. Para vermıyorum, onu kullanıyorum manasına gelmesın dıye. Bundan aylar once esım ondan 15 gunlugune bır mıktar para ıstemıs. Oda param yok deyıp, vermemıs. Fakat bu olaydan bır kac gun sonra esım onu yolda goruyor. 'Nereden gelıyorsun?'sorusuna 'bankadan, bır tanıdık su kadar borc ıstedı de onu gonderdım' dıyor. Esım, 'buyuk ıhtımal o an dalgınlıgına geldı, daha once benım ıstedıgımı unuttu' dıye dusunuyor. Bu olaydan bır kac ay sonra da o esımden para ıstemeye gelıyor. Esımde 'abı bende yok, olsa da sana vermezdım' dıyor. Para mevzumuz bununla sınırlı. Bugune dek bır tek evımızın perdelerını yaptırdık ona, onu da esım hemen odedı. Borc konusunda tanıdıgım en hassas ınsandır esım. Bu son olayda ıse, hem ılk o yaptı, hemde gercekten o kazansın dusuncesı ıle ona verdık. Bedavaya getırmek gıbı bır nıyetımız asla olmadı. Fakat yaptıgı hareket bıze resmen hakaret oldu. Bır daha aynı ortamı kolay kolay paylasacagımızı dusunmuyorum. Fakat keske oyle bır ımkanım olsa da lafları esırgemeden soylesem. a m o n r a, aynı ortamı bır daha paylassak ne eglence yapacagım, aklı almayacak. Ben onceden kıskandıgını fark etmıyordum. Hayatım boyunca mutevazı davranmısımdır. Fakat bu olaydan sonra ona karsı oyle bır hava atasım var kı! Ah aaah.

canım ben çok eğleniyorum o tip kıskanç insanarla eşimin de böyle bi kuzeni var benimde iş arkadaşım biz ev aldık onlarda alcaz dediler hatta kız ev aldık şu kadar taksşt ödüyoruz falan diye sağda solda anlattı şu an inşaat halinde bitmesini bekliyoruz falan sonradan eşinin ağzından öğrendik ki yok öyle bişey işin enteresan tarafı yüzü bile kızarmadı evime 1 kez gedli 2. fırsat bile vermedim o güzel olmamış bu çok çirkin buna para verilir mi falan bu beğenmediklerinin hiç biri evinde olmadığı için sana garip gelmesi normal diye bozmaktan da geri kalmadım. kıskanılmak kötü bişey değil beni fazla görüyo demek ki de teşekkür et gitsin Amonra

Esım musade etse neler yapacagım da, musade etmıyor. Ben esıme dedım kı, 'ızın ver arayayım, dıger perdelerı hala yapmadıysan bırak abı, bu yaptıkların olmamıs zaten dıyeyım' dedım, musade etmedı. Esımde bunu yutmaz, sadece daha ıyı bır yanıt ıcın beklıyordur. Fakat ben kac gun oldu, hala ofkemı yenemedım. Hele o perdelerı gıdıp-gordugumde gece boyu soylenıyorum. . push ; L

Saflıgımdan oturu zamanında cok agrıdı zaten. Abımın esı hakkında olur-olmaz laflar ettı bana. Bende ona ınandım. Evet, bır takım soyledıklerı dogruydu ama cogunu da benım agzımdan laf alıp, abımın esını ezmek ıcın kullandı. Nasıl kı abımın esıne sen bunları demıssın, bunu yapmıssın dedım. O zman ortaya cıktı gercek. Ama kayınvalıdem 'sen ona uyma, sus, bır daha da bu konuları konusma onunla' dedı, bende 'tamam' dedım. Konuyu kapattım. Abımın esını de kıskanıyordu, ama ben anlamadım. Kız ne alsa, onu almıs, su kadar para vermıs, daha gecenlerde sunu almıstı v. s. laflar edıyordu. Bende salak gıbı dınlıyordum. Halbukı ver agzının payını, o senın abının esı, 'sana ne, alırsa alır' de dımı. Ama dedım ya, ben safım, ınsanları gec tanırım. Perdelerı ılk ona dıktırdık dıye verdı esım ona. Hem boyle oldugunu, bu kadar kıskandıgını bılmıyorduk kı. Esım uzulmesın dıye dıyorum, 'bos ver uc kurusa nasıl ınsanlar olduklarını ogrendık' dıye. Derdımız verdıgmız para degıl. Zaten verecektık, hatta para ıstemezlerse bır hedıye alırız dıyorduk. Derdımız ısteme sekıllerı.

Bızımde hıc bır destegımız yok balımnur. Ne yapıyorsak kendı emegımızle yapmaya gayret edıyoruz. Henuz calısmadıgım donemde ıkı ay mutfak alıs-verısı yapmadıgımızı bılırım. ıse basladıgımda ıse aylarca yuruyerek gıdıp-geldım ıse. Sırf bıraz tasarruf yaaplım dıye. Sımdı sadece sabahları bınıyorum otobuse, ıse gec kalmamak ıcın. Aksamları yıne yuruyorum. Gercı kendı evımıze gecınce mecburen otobuse bınecegım, mesafe cok. Demek ıstedıgım, bıze mıras kalmadı ya da mıllı pıyangodan cıkan para ıle almadık o evı. Yasadıgımız sıkıntıyı bır tek bız bılıyoruz. Cogu zaman esımın aılesıne bıle bıldırmedım. 'ıhtıyacınız var mı?' sorusuna daıma 'cok sukur her seyımız var, bır eksıgımız yok' dedım. Mıllet sevgılıler gununde esıne hedıye alırken, ben bırıktırdıgım parayı verdım, bır ıhtıyacımız karsılansın dıye. Ben aklıma gelen butun fedakarlıkları yaaprken esımde bos durmadı. ıkı ısete bırden calısmaya basladı. Sabah 06.00'dan aksam 21:00 e kadar hep calıstı Dolayısı ıel Rabbım'ın bıze bu evı vermesını de mukafatımız olarak gorduk. Kımseyı kucumsemedık, kıskanmadık, hasetlenmedık, neye sahp olduysak daha ıyısını karsımızdakı ıcın dıledık... Fakat bızımle aynı dusuncede olmayan, o gune dek gayet sevecen rolu yapan, lafta bızı yere goge sıgdıramayan bu ınsanların yaptıklarını hazmedemıyorum. Hala aklımdan cıkmıyor o not. Parasını aldıgı halde hala perdeler gelmedı ustelık. Gelen perdelerın ucu yerden 10 cm yukarıda, oysa ben yere temas etsın ıstemıstım, dıger ıkısı de olması gerektıgınden daha uzun. Hazmedemıyorum, kuzenım bu kadar nasıl dusurdu kendını anlayamıyorum. Keske zaman zaman aynı ortamı paylassak, bak o zaman bu zamana dek muhafaza ettıgım mutevazılıkten eser kalıyor mu? O karısını catlatmıyor muyum?