kesinlikle katılıyorum ne kadar az ilgi gösterirsen o kadar çok ilgi görürsün

kıskançlığının sebebi biraz da erkek arkadaşınla ilgili sorun onun sana karşı ilgilisiz olup, etrafa karşı fazla ilgili olması. bebeği kıskanman çok enterasan bir durum, ''erkek olsa kıskanmazdım'' diyorsun. ona bir anlam veremedım:26: sevgilinin bazı şeyleri sensız yaşaması da saçmalık bence çağırsa gidecek durumunun olduğunu düşünüyorum. zamanında yaşanan bazı olaylardan dolayı onlardan nefret etmen gayet doğal. sorun sevgilinde sanki:26: _Joey_

bu kıskanclıkmı yoksa oncesinde erkek arkadasınızla onlar yuzunden ayrılmanızın verdigi ofkeylemi bir araya gelmelerini istemiyorsunuz yoldan gecen bir kıza baksa kıskanmam diyebiliyorsunuz demekki sizdeki kıskanclık degil belkide onlar yuzunden tekrar erkek arkadasınızla ayrılcagınızı dusunuyorsunuz beyin bu sekilde kabul etmis olabilir onları bir tehlike gibi algılıyorsunuz icten ice.. tabi onlar yuzunden ayrılma sebebiniz neydi bu gereksiz takıntılar yuzundenmi yoksa baska bir sebepmi vardı _Joey_

acil psikoloğa gitmelisin tatlım hiç düşünme bile, hepimiz zaman zaman depresyona girebiliriz, bu geleceğimizde pişmanlık yaratacak kararlar aldırabilir, bunu engellemek için bir danışmandan profesyonel destek almalısın, erkek arkadaşınada yazık, ciddi düşünüyoruz diyorsun madem birlikteliğiniz için mutlaka desteğe ihtiyacın var cosmobird tomorrow will be another

Iste tipik turk kadini :) Kotu anlamda soylemiyorum tabii ki, ben de oyleyim! Ve kac tane iliskim bitti kiskanclik yuzunden... Senin de sevgilin ozgur birisiymis ki oyle olmasi cok guzel devamli ilgilense de kusucu olurdu. Ama seni cok iyi anliyorum... Kendine olan guvensizliginden de kaynaklaniyor olabilir biraz bu kiskancligin. Eger kendin ustun olduguna inanirsan inan iliskin daha saglikli olur. Ve eger sevgilinin senle ilgilenmesini istiyorsan onu rahat birak, kiskaniyormus gibi gosterme, ozaman sana pasa pasa gelir baglanir. E

Açıkçası çok şaşırdım bir kız bebeği kucağına almasına çıldırıyorsan bence bi psikolağa git derim erkek olsa kıskanmazdm diyorsun bir de! O bir bebek nasıl bir zihniyetle bunu düşünebiliyorsun bence acilen destek almalısın sevgiline de yazık Allah yardımcın olsun. Herşey senin elinde kendine çeki düzen vermelisin.

aslında sadece onlara karşı değil, ama onlar hayatında olmak zorunda. başka kız yok hayatında. hiçbir kızla muhabbet etmesini istemiyorum tabki. mesela işyerinde çalışırken de birlikte pasta yemelerini kıskanıyordum. ama eğer kıyaslarsak, yoldaki bir kıza baksın, kızarım. ama kuzenleriyle vakit geçirince deliriyorum. mesela telefonla konuşsun o kadar kıskanmam. ama ben yokken karşılıklı oturup muhabbet edip gülmesin istiyorum. bir de benim sevgilim böyle durumlarda bana hiç mesaj atmaz, 1 saat 2 saat cevap yazmadığı olur. bunlar da tetikliyor olabilir. o da hiç çaba göstermiyor yani. Amy lee

Önce şöyle başliim, güzelim kafanda bu erkeği neden bu kadar büyütüyorsun gözünde bu bir, atla deve değil ki.. Bak kendin de farkındasın. Tamam kıskanabilirsin bu normal de adam kuzeniyle de mi konuşmasın, ailesini atsın, bilmedik yerde dünyanın bilinmeyen köşesinde sadece seninle mi yaşasın? Bu mümkün değil. Kıskançlık belli bir dozda iyidir, ama fazla sirke küpüne zarar demiş atalar. Kontrol edemiyorsan bir psikologa ya da hekime git. Ne adamlar gelir geçer de olan sana olur olduğuyla kalırsın. Sana benim nişanlımın yaptığını anlatayım. Benim eski sevgilimin fotosunu görüp çirkin demişti. Bunun arkadaşlarının arasında buna yarımakıılı bir kız bulmuşlar görüştürmeye çalışmışlar bu istememiş, ben o kıza Allah'ım o ne basitlik tiki bozması dedim diye "Deme öyle Allah'ın gücüne gider, çirkin deme ona o iyi kız" dedi.. Tüm gece oturup o fışrıntıyı konuştuk işimiz yokmuş gibi. Kıssadan hisse büyütme adamı gözünde bulunmaz hint kumaşı mı, rahat ol.

sanki bebek kız olunca, hayatında çok tatlı bulduğu ve hayranlıkla baktığı başka bir kız varmış gibi hissediyorum her ne kadar bebek de olsa. evet çok ilgisiz, bunu ona anlatmaya çalıştım. sen benimle çok ilgilensen bu kadar kıskanç olmam dedim ama hep kavgayla bitti. o yüzden açamıyorum konuyu artık. sourkid

kızlar benim 2 senelik ilişkim var. bugüne kadar çok sorun yaşadık, hala yaşıyoruz. nedeni benim aşırı kıskanç olmam. sevgilim çok ilgili biri deildir, bu nedenle sanırım, başkasıyla ilgilendiğinde çok kötü krizlere giriyorum. işin garibi ona çok güveniyorum, birşey yapmayacağını biliyorum. benim kıskandığım şey karşısındaki insanla oturup konuşması, vakit geçirmesi. mesela yolda yürürken bir kıza baksa bu kadar sinirlenmem! kimse beni anlamıyor, herkes güven sorunu zannediyor. halbuki alakası yok. 3 tane kendi yaşıtı kız kuzeni var. sürekli de görüşüyorlar. başlarda çok takmıyordum, ama özellikle son bi kaç aydır nerdeyse görüşmesini yasaklıcam. tahammül edemiyorum. birlikte oturup bişiler yiyip içmelerine muhabbet etmelerine. hatta kuzeninin bebeği oldu. ta hamile olduğunu öğrenince içimi kemirmeye başladı. bebek kız olacaktı ve onu kucağına alıp öpmesi sevmesi düşüncesi beni çileden çıkardı. bebek doğdu ve kucağına almıcaksın diyorum, düşünmek bile beni kötü yapıyor. ama sanki bebek erkek olsaydı, kıskanmazdım gibi geliyor. psikolojim bozuldu, kafayı yedim. içime de atamadım. hep üstüne gittim. o da çok sıkıldı artık. tüm bunları yaparken kendimce haklı olduğumu düşünüyorum. mesela sevgilimin doğum günü vardı. kuzenleri hep bir gün öncesinden geliyor sanki sırf bana inat olsun diye! ben de onu göremediğim için deli oluyorum. oysa onu öyle çok seviyorum ki, ilk ben kutlamak isterdim. bu sene önlem aldım ve arkadaşına kalmaya git dedim. o da garibim kabul etti. bu şekilde hallettik ama ben onların salonda birlikte oturmalarını bile kıskanıyorum. ama belirtmem gerekir ki, eğer ben orda olsam kıskanmam, hatta memnun olurum. ben uzaktayken dayanamıyorum! sürekli "onlar orda mı geldiler mi" diye soruyorum geç cevap verdiği zaman. bu arada bir yurtta tek kişilik odada kalıyorum ve hiç arkadaşım yok. bu sanırım büyük bir neden. ayrıca sevgilim zamanında onlar için benden ayrılmıştı, onları hep bana savunmuştu, bu da bilinçaltımda aşırı bi kıskançlık yaratmış olabilir. ama şu aralar ilginçtir ki, hep benim yanımda ve bana daha çok değer verdiğini söylüyor. neyse kızlar fazla uzatmıyım. biz ciddi düşünüyoruz, ama bu tavırlarla önce kendime sonra sevgilime eziyet ediyorum. bu duygunun içine öyle girmişim ki, sanki asla rahat bir insan olamazmışım gibi geliyor ama elbet bi yolu olmalı. umarım yapı meselesi deildir. internette de benim gibi birini bulamadım. insanlar genellikle güven sorunundan dolayı kıskanıyor. lütfen bana yardım edin ne yapmalıyım şu 2 gündür kendimi tutuyorum ama şuan oturdum ağlıyorum mesela. onlar bi gece birlikte çorbacıya gitmişlerdi o geldi aklıma. ben gidememiştim o saatte çıkamıcağım için yalvarmıştım gitme diye ama gitmişti. kızlar düşünün şuan bu olayı hatırlayıp ağlıyorum. iyice kafayı yedim yani. lütfen olumsuz bişey yazmayın, ben zaten kendimi düzeltmek istiyorum. tavsiyelerinizi bekliyorum. gwencooper Broken Hearted