O kalabalık ortamlarda bende rahat edemiyorum hatta sınırlı oluyorum üst üste konuşmalardan, gürültüden, kalabalık ortamlardan. Olsun sizde bir süre spor yapın:) Uzun uzun yürüyüşler kulakta motive edici şarkılarla beraber Yoga ya merak sarın mesela. Ruhunuza iyi gelecektir. Meditasyon deneyin. Hayvanları besleyin mesela sokakta. Inanın çok iyi geliyor onları izlemek mutlu olduklarını görmek :) Yabanci bir diziye başlayın komedi olsun Zaman nasıl güzel geçiyor farkedin.

6-7 ay kadar depresyon yaşadım bu süre içinde kaygı bozukluğu ve panik ataklar eşlik etti. Ataklarım ayda bir falan oluyordu çok sık değildi ama sıklaşınca daha fazla baş edemedim ve doktora gittim. 3 haftadır ilaç tedavisi görüyorum. 2. Haftada bayağı etkisini gördüm bi şeyler yapmaya hevesliydim zevk alıyordum ama şimdi yine depresif bi haldeyim evden çıkmak istemiyorum. Doktorum ilaca tam alışman 1-2 ayı bulur 6 ay sonra da tam sonuç alırsın dedi ama ben biraz aceleci ve panik davranıyorum sanırım. Hayatım düzene girsin yaptığım şeylerden zevk alayım istiyorum benzer şeyleri yaşayıp da düzelen varsa yorum yazarsa çok sevinirim. Konum bi süre taşınmasın lütfen witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Haklısınız kendimi mutlu eden şeylerle uğraşamadım uzun bi süre. Ondan sonra olan oldu. Terapist için maddi olarak pek uygun değilim ama imkanım olduğunda düşünüyorum. Çok teşekkürler

Geçmiş olsun. Evet o ilaçlara alışmak biraz zaman alıyor. Panik atagim var mi yok mu bilmiyorum Ama anksiyete ile çok küçük yaşta tanıştım. Bir kaç yıl tedavisi sürdü. Sonra ben bosvermeyi öğrendim. Kendi kendimi dinledigim zamanlar Isim gücüm olmadığı zamanlar illa ki saçma sapan şeylere kafamı takıyorum. O kaygı bu kaygı sürükleniyorum. Tavsiyem boş kalmamaniz, normal rutinlerinize devam etmeniz. Meşgul olmanız. Bu hastalığı çok fazla buyutmemeniz. Farzedin ki şeker hastasısınız ve günlük ilacinizi alıyorsunuz. Çok konuştum kısacası kafayı takmayın

Evet haklısınız bir şeylerle meşgul olmadığımda oluyor. Ama bunun haricinde bazen kalabalıktan, yüksek sesten rahatsız oluyorum kendimi çok huzursuz hissediyorum. Eskisi gibi her ortama rahat girmek istiyorum. witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Panik atak yasayan kisiler taniyorum hepsi de iyilesti. Yuksek ses, kalabalik onlari rahatsiz ediyordu. Terapiye bile gidemeyen bir arkadasim vardi parasal yonden, bu konuda evde kitaplar okudu. Hayati istedigi gibi degildi, caresiz hissediyordu sonra anladi ki kendine cok yukleniyor. Koyver gitsin dedi. Aynen boyle. Bi kahve icmek de olsa, bos bos gokyuzune bakmak da cani o an ne istiyorsa onu yapti kendini zorlamadi. Gecti gitti. Bu arkadasimiz raflar ustume geliyor sanki diye buyuk marketlere girmek istemeyen, yolda bunalip inmek istedigi icin uzun otobüs yolculuklarina cikamayan biriydi. Simdi bu hallerinden eser kalmadi. Sizin cozmeniz gereken sır şu bence, biran once iyi hissetmek tekrar keyif almak icin gelecekle ilgili beklentide olmak degil, hemen şimdi, şu an, elinizdeki imkanlarla mutlu olmak. Ve hatta mutlu olmak, keyif almak icin zorlamamak. Amannnn durumum bu deyip yasamak o anki yasadiginiz sey herneyse. Yani cidden kendinizi bi birakin biseyleri oldurmaya calismayin. Icinde bulundugunuz ortam ve ruh hali neyse onu yasayin. Cunku iyi ya da kotu gecip gidecek, herkes icin boyle, herseyi her an kontrol etmeye calismak cok yorucu ve imkansiz. Bu nafile caba enerjinizi tuketiyor, beyin kimyaniz bozuluyor o zaman da panik ve anksiyete ortaya cikiyor. Koyver gitsin bak nasil rahatlayacaksin :))

Zarar dedigim vücuda kimyasal aliyorsunuz, yabanci madde yani, farkli etkileri olabiliyor bobreklere, karacigere. Bunu soyleme nedenim bi kez antidepresan baslayan bi daha birakmakta zorlaniyor bunu omur boyu kullanicam yoksa iyi hissetmiyorum diyenler var. Ilaca bagimli olmamak lazim bunun icin dedim. Bir sure sonunda tedavi tamamlaninca doktor kontrolunde yavas yavas azaltilarak birakilmali. Ama tabii farkli durumlar icin farkli süreli ilac kullanimlari olabilir onu haliyle uzmani bilir de, sizinki gibi sıkıntılar zaten iyilesiyor biliyorsunuz. Cok gecmis olsun...

O halde bu atakları tetikleyen şey aslında depresyona sebep olan şey olarak anlıyorum. Çünkü bazen insanlarda ataklara bağlı olarak depresyon gelişir çünkü dışarı çıkmazlar, atağa neden olacak her şeyden kaçınırlar vs ve depresyon çıkar. O halde sizde en başta o depresyona neden olan konuyla ilgili çalışmak lazım çünkü çıkış noktası o gibi görünüyor. Terapi gibi geçen konuşmalardansa bir terapistle çalışsanız daha hızlı yol katedersiniz ilaçlarla birlikte.

Ilac konusunu iyi bilen biriyim. Hic bir ilac tam iyilesme falan saglamiyor. Ilac zehirdir bu yani yogun kimyasal, bi yandan olumlu etki ediyor diger yandan yan etkileriyle zarar veriyor. Ilac kullaniliyor ve hatta bazi durumlarda kullanilmasi da gerekiyor. Ilac kullanimina karar verecek olanlar da recete yazma yetkisi olanlar yani hekimler. Doktorun sozunu dinlemek gerekiyor bu da dogru ama tabii guvendiginiz ve inandiginiz doltor olmali. Ha ama asil iyilesme sureci kisinin kendidinde basliyor. Tamam şu an doktor onerisiyle ilac kullaniyorsunuz ki beyin kimyasallari duzelsin, eyvallah. Ama iyilesmeyi saglayacak olan sizin zihninizi duzeltmeniz. Net. Bu bi anda olmuyor tabii, okuyarak, terapi alarak, gozlemleyerek, kimi zaman yemisim zihni deyip bosvererek :)) Bu kadar zorlamaya gerek yok ya tatlim, bu gun o kadar zorladim ki kendimi acayip mutlu oldum gibi bisey var mi :))) Her durum guzel, her duygu guzel, yasayip icinden gecmek lazim... Ben cok şukür hayatim boyu ya bi daha olursa, bi daha tekrarlarsa korkusu yasayan biri olmadim. Bi kez daha yazmistim burda bana kopek saldirdi gecen yillarda nerdeyse parcalayacak iz falan kaldi isirdigi yerde, ama zerre kopek korkum yok ya bi daha olursa diye. Tamam artik daha dikkatliyim ama hepsi bu. Sen şundan emin ol tatlim, eger bu yasadiklarinin sana ogretmesi gerekenleri ogrenirsen bir daha asla aynilarini yasamazsin ve bu ilaclarin etkisiyle degil senin ogrenme kapasitenle ilgili. Ilaclar sadece sana destek. Ama sırların sırrı da şu, yani bana gore ogrenmen gereken sey, illa da bir an once ogrenmeliyim diye kasma, sal gitsin hayat sana tatli tatli ogretsin, panik yok, rahat ol :))

Evet ben de hayvanları beslerken çok mutlu oluyorum terapi gibi geliyor:) Sporu düzenli yapma azmini gösteremedim henüz ama ara ara yapıyorum evet onun da faydası oluyor. Dizi izlerken odaklanma problemi yaşıyorum bu aralar ama elimden geldiğince izliyorum Aslında sanırım elimden geleni yapıyorum iyileşmek için. Geriye kalan ilaca güvenmek ve alışmayı beklemek gibi görünüyor. Teşekkür ederim :)

Çok güzel tanımlamışsınız gerçekten tam da anlattıklarınız şeyler sebebiyle beyin kimyam bozuldu :) Huzursuz hissettiğimde kaygılanıyorum. Neden huzursuzum böyle hissetmemeliyim herkes mutlu olmak için bir şeyler yapıyor ben de mutlu olabilmeliyim diye kendimi iyice geriyorum ve bu düşünceler beni daha kötü yapıyor. Şimdi dediğiniz gibi yapmaya çalışıyorum ama malumunuz kaygı bozukluğum olduğu için bu kez de ilacı bıraktıktan sonra tekrar aynı şeyleri yaşarsam kaygısı var. Merak ettiğim ilaç tam iyileşme sağlıyor mu?