Seni gerçekten anlıyorum, ne düşündüğünü, ne hissettiğini, ikilemini... Bir karar vermek zor. Böyle devam etse olan sana olcak, duygularına, hayallerine, umutlarına, kişiliğine... Ama ayrılırsanda yalnız kalma korkun, çocukların babasız büyümesi vb şeyler. Bir kez daha eşinle konuş, sen zaten fazlasıyla fedakarlık yapıyorsun azcık kendisinde yapsın. Hakınızda hayırlısı canım. Ya bunuda söylemeden geçemeyeceğim o sohbetlerde bari eşe nasıl davranılır, nasıl değer verilir, erkeğin görevleri nelerdir vb şeyler anlatılsada belki o zaman anlar.

anlamadığım bir nokta var ki nasıl gözün bu derece kör olabildi severek? üç lisans mezuniyetin var yüksek lisans. belli bir bakış açısı ve zeka ister. üstüne 3 çocuk yanlış okumadıysam şayet. 1 çocuk normal,2 ye helal olsun,3 ise gerçekten eli öpülesi derim ben bu kadınlar. ama ya buraya kadar her şey yolunda sonradan mı oldu diyeceğim fakat anlatımında hep böyleydi imajı çiziyorsun. üstelik farklı bir yaşam biçimi ve inanış da söz konusu. kadınlar olarak duygularımıza ne denli mahkum olduğumuzun bir göstergesi bence yaşadıkların.:26: Allah yardım etsin. Perlavista

Ailene onunla ayrıldığınzda daha mutlu olucağını anlat, sıkıntılarını söyle sırf ayrılmaman için üzülmeni sıkıntı çekmeni istemezler.. Ama geçmez dediğin herşey geçer böyle düşünme insan zamanla herşeye alışır.. E

Öncelikle sabır diliyorum.. Yaşadığın çok zor. Çocuklarım küçük diyorsun, yaşları büyüdükçe gerilimi daha net hissedecekler.. Eğitimli bir insan olarak bu durumun onların üzerinde psikolojik olarak nasıl bir baskı kuracağını biliyor olmalısın.. Sen bir eşten çok annesin.. Önce çocukların sonra kendin için en huzurlu olanı seçmelisin.. T

Bende son zamanlarda altını çizdiğim durumu çok düşünüyorum. Ben ikisinide verme taraftarıyım. çocuğum bilsin öğrensin diye. ama eşim tek taraflı düşünüyor bırak çocuğa öğretmeyi benim mehzebimi savunmama kızıyor bazen. Siyasi konularda hiç anlaşamayız, çok tartışmayız ancak bu benim ses çıkarmamamdan yani ben susarsam iyiyiz. Bu ne kadar sürer bilmiyorum:-( D dubeduzmantik81 Kul kinadigini yaşamadan

Arkadaslar hepinizi anliyorum. Ben bir sosyologum. Sorunlariniz cozulmeyecek seyler degil emin olun..

Sanki annemin hayatini anlatiyorsunz. Ben boyle bir ailede buyudum, hep derler ya cocuklar icin ayrilmamak lazim diye, bence cok yalnis. Cocuklara oncelikle huzurlu bir ortam lazim. Anne babanin zit olan bir ortamda buyumek kadar zor bisey yoktur, o cocuklara hangi degerleri ogreteceksiniz. Kendinizinmi, esinizinmi? Benim annem 24 sene sonra ayrildi ve bence bosuna cekmis. Simdi yalniz ama huzurlu, hayatini duzene soktu maddi manevi... unutmayinki birtek bu hayatimiz var, ikinci bir sansiniz yok. Iyice dusunup kararinizi verin ve hayatinizi elinize alin derim ben...

Ya erkekler için insan olmak bu kadar mı zor acaba? Kendilerini paşa zannetmeler, kadını sürekli ezmeler, hep kendi dediği olsun istemeler vb vb vb... Aynı zamanda işten geliyoruz ben geçiyorum mutfağa, o tv karşısına sonrada daha yemek hazır değilmi demeler. Birde fantazisi var ' işten gelince yemeğin hazır olması ' nasıl olcaksa o ama ayın 15 inde kira-bakıcı-ev taksidi-faturlar-aidat benim maaşdan :-S maaşa gelince eşitiz ne güzel. Bütün bunların üstüne birde kötü söz, hakaret, odunluk olsaydı hayat hiç çekilmezdi herhalde. Çocuk için baba figürü önemli ancak anneye bağıran, çağıran, değer vermeyen vb bir baba ne kadar iyi örnek olur tartışılır.

11 yıl az bir zaman değil, bu kadar sabretmişsin ama sanırım bir süre sonra elle tutulur birşey olmayınca insan sabretmek istemiyor. Bizimde eşimle mehzep farkı var, çok kötü tarafları olmasada bazen diyorumki keşke büyükleri dinleseydim :-( Ayrılığa katlanamam deme insan herşeye alışır, üstesinden gelir varsın başkasıyla evlensin sana ve ailene değer vermeyen bir insanla nasıl ömür geçer ki? Asıl ailen senin bunlara katlandığını, huzursuz olduğunu bilse çok üzülürler.

Anne babanız boşanınca üzülür de böylesi (yeni konunuzu az önce gördüm,7 yıl boyunca sizi aldatmış, borç konusuna gelince o kıza da para yedirdi mutlaka) bir evliliğe katlanmanıza hiç mi üzülmezler? Ama siz yeni konunuzda yazmışsınız zaten, ihanete rağmen boşanmayacakmışsınız... Allah yardımcınız olsun.

Iki gorusle o cocuklari buyutmek mumkundur ama cocuklarin icindeki celiskileri dusunebiliyormusunuz? Babam hep kapanmami isterdi, annemin basi acik makyajli bakimli bir kadin. Annemden degilde daha cok babamdan baski altindaydim, annen gibi olma sakin derdi. Inanin bir cocuk boyle bir ortamda buyuyunce kimseye guvenmiyor buyudugunde, sonucta babasi bile annesine karsiyken bu dunyada kime guvenebilirki...

Eşinizi seviyorsunuz ki onun yeniden evlenebileceğini düşündüğünüzde kalp krizi geçireceğinizden korkuyorsunuz. Anneniz babanız üzülürmüş, boşanmak zormuş falan bunlar bence eşinizi sevmiyor olsanız, onsuz daha mutlu olacağınıza inansanız size vız gelir. Madem seviyorsunuz çaba gösterin bence. Evlilik danışmanları iyi işler yapıyorlar diye düşünüyorum. Gitme imkanınız yoksa internet, ilişki terapileri nasıl olur, yöntemleri nelerdir, etkili iletişim kaynakları gibi konularla hizmetinizde. Bugüne kadar denediğiniz yöntemler işe yaramadı diye havlu atmayın. Başka yöntemler geliştirin. Tavırlar değişirse tepkiler değişir, biliyorsunuz. En azından elinizden başka bir şey gelmeyeceğinden emin olduğunuz güne kadar vazgeçmeyin. O gün geldiğinde zaten içiniz müsterih bir şekilde eşinizi maziye gömersiniz ve bir pişmanlığınız da olmaz. Ben sevgi varsa ümit var derim. Şansınız bol olsun.

bu adam eve herzaman geç geliyorda nerde takılıyor başka biri olmasın T

Arkadaşlar bu adam çekilir gibi değil. Ayrılmayı göze alamıyorum. Korkuyorum ortada 2 çocuk birde anamı babamı çok üzeceğim. Tamam işim gücüm var, gelirimde iyi ama ne yapacağımı bilemiyorum. Güçlü biri değilim. İçime ata ata saflaştım. Ama bende bu adamla yaşarsam ömrüm nasıl geçer. Her dakika eleştiri eleştiri nereye kadar. Bir ablam var çok eğitimli görgülü o da kariyer sahibi, neymiş düşüncesi ona tersmiş. Canım kardeşimi nasıl eve almam. Bunu ona söylemem mümkün mü?Zaten 6-7 yılda bir yurtdışından geliyor. Kendi kardeşleri için bunu söylesem ağzına geleni herhalde bana söyler. Ağzını açmayıp herşeye tamam diyen, sesini çıkarmayan kadın benim kocam için makbul olan kadındır. Ayrılmış bile olsam tövbeler tövbesi olsun ki bir daha asla evlenmem. Arkadaşlar dağdaki çobana varın ama size değer verenle evlenin. Yoksa bekar kalın daha iyi. Aşkın gözü kör, evlenip bu hale geldim, bakalım sonumuz ne olacak. Hangi birini düzelteyim ki, her şeyimiz zıt. Bu saatten sonra ne yapacağım. Kimseye anlatamıyorum. Bu durumum duyulursa bu işin dönüşü olmaz. Ortalık iyice karışır. Öf ya işin içinden çıkamıyorum...

2022 tarihli konunuzdan geliyorum da çok ciddi psikolojik yardım almanız lazım. Eşinizle bunca ayrı dünyaların insanları olmanıza ondan nefret etmenize ona katlanamamanıza rağmen şimdi aldatmayı hazmedip onsuz yaşayamam moduna girmeniz neden?

Aaaaa helal olsun ktrmtm vallahi sana bende nasıl şaşırdım şuan olaya bak ya

Kız bir şey yapmadım üyenin profilinden buldum ahahaha

psikologa gidin + ailenizin büyüklerini alıp adam akıllı konuşun fikir alın herkesten şinizin lafını dinleyecği kişilerle görüşün. evliliği kurmak zor, yıkmak kolaydır. sakın boşanmayı düşünmeyin. aldatmıyor dövmüyor sövmüyor. çok şükür bunlar halledilmeyecek sorunlar değil.. olumlu düşünün. kimsenin aklıyla hareket etmeyin. boşandıktan sonra herşey daha zor olacak. h aeğer ben bu adamı artık istemiyorm kendi kendimede yaşarım diyorsanız bilemem. ama eşinizi hala seviyorsanız bunlara çözüm bulmalısınız. o bunları düşünmez siz adam akıllı ne yapacağınızı düşünün. allah yardımcınız olsun

bence cesaretinizi toplayın ve ayrılın kocanızdan. çünkü siz herşeyden önce annesiniz, tüm kimliklerinizin üstünde olmalı anne kimliğiniz... yazdıklarınızı okuyunca kardeşim geldi aklıma.1tanecik kız kardeşim ileride evlendiğinde benimle kocası arasında kalır da bunları yaşarsa yıkılırdım heralde. üstelik ablanızın bir yanlışı da olmamış anladığım kadarıyla. sırf görüşü farklı diye eşinizi bu hazımsızlığı, kusura bakmayın ama, görgüsüzlük. okumakla adam olunmuyor her zaman. anneniz babanız bir süre üzülür elbette ama sizin mutlu olmanız eminim ki onların da birinci önceliğidir. Allaha şükür kimseye muhtaç değilmişsiniz. cesaretiniz toplayın ve yeni bir hayata başlayın. tek taraflı sevgi, saygı ne yazık ki ilişkiyi yürütmeye yetmiyor.11 yılda bu hale geldiyseniz, size değer vermeyen bu adamla ilerde daha çok zorluklar yaşarsınız. hatibulut canım oğlum :) Anneler

Şu evde diken üstündeyim. Eşime ağzıma geleni saymak, bağırmak, küfretmek istiyorum. Sabrımı o kadar zorladı ki. İçime ata ata dolmuşum. Herşeyi eleştirir, çocuğumuzu hem çok seviyor bir o kadar da eleştiri, kızar, devamlı elini yıka, lavaboya sürme, pis çocuksun der sonra da çocuğa babacığım der durur. Ben ise çocuk rahat özgür büyüsün istiyorum. Bir meyveyi daldan yıkamaksızın yesin. Tamam seviyorum diye bu saçmalıklara katlanmak zorunda mıyım. Mezhep konusunda kendi mezhebi üstündür, kardeşleri süperdir. Bu nasıl bir insan ya daha içinde insanlık sevgisi yok. Evlerinde eşleriyle muhabbet etmezler, arkadaşlarıyla cemaat sohbetine gider. Bu ne turşu bu ne lahana. Allahım kimseleri bu durumlara düşürmesin. Arkadaşlar her bir yoruma teşekkür ederim 24 saat boşanma fikri şu an aklımda enine boyuna düşünüyorum. N e kadar sevsemde etsemde olmuyor. Yapamıyorum. At gözlükleriyle hayata bakan sadece kendi düşüncelerine önem veren bu insandan nefret ediyorum. Kendi görüşünde olanlar için geberir ölür, biter. Ama zıt görüşteki herkese atar tutar, saçma sapan şeyler söyler. Çocukların babasız büyümesi mi? karman karışık fikirlerimizle, mezheplerimizle büyümesi mi? daha iyi olacak. Bu sorulara cevap bulmam lazım. Ayrıca boşanmanın verdiği acı, toplum bakışı. Ne zor bu durumda olmak. Eşim okumuş ama adam olamamış. Belki onunda suçu yoktur farklı kültür, aile yetiştirmesi. Eleştiriye hiç açık değil çünkü özgür düşünce öğretilmemiş. Kadının 2. planda olduğu bir aile ortamında büyümüş. Babası bir bardak suyu kalkıp kendisi hayatta almamış. Böyle biri kardeşimin siyasi düşüncelerini elbette sindiremez. Ama hayatta kendini biraz aşabilirdi. En azından o kadar üniversitede okudun. Arkadaşlar lütfen farklı görüşte olan biriyle evlenmeyin. Çok zor oluyor. Sonu boşanmaya gidiyor. Size çok değer veren ve aynı mezhepte olan biriyle evlenin. Evliliği iyi olanın hayata bakışı da güzel, dünyası, yuvası, çocukları da daha mutlu olur.

Benim eşimde güya mühendis çok iyi işkariyeri var ama. sabahları hep sinirli.. mesela bu sabah bana köpek diye bağırdı. O iç acımla böyle yaşanmışlıkların peeşine düştüm. Üzgünüm kırgınım.. Ve senin yazına rastladım. Cemaat toplantısı hariç, yazdığın tüm sıkıntılar benim hayatımda da var.. Kardeşlerimi kötüleyemez tabii. Çok paylaşımcılar iyiler çünki. Bize iş kuraraken ev alırken maddi destek borç verdiler.. kendi kardeşinde 10 para alamazsın.. Çocuk olunca boşanmak zor.. Çok mutsuzum bende. Küstüm şu an itibariyle hiç konuşmayacağım.. Özür dilesin gönlümü alsın.. Affedebilirim. Ama asla unutamam.. Çocuklarımın hatrına bile olsa... Bir hizmetçi kadar değer vermiyor bana.. Yemeğini yiyor ve geğirip kalkıyor.. Eline sağlık bile demez. Hiç İltifatda bulunmaz.. Ben evi temizlemişim umrunda olmaz. Temiz balkona kül izmarit atıp, kirli çorapları her yere atabilir.. üzerinden çıkardığı kirli kıyafetini 8 yılda bir kerecik kirli sepetine atmamıştır. Kendine olan özbakımı yetersiz zaten.. Kendi yetersizklerini beni aşağılayarak bastırmaya çalışan erkek.. Ayrılsam onsuz çok da güzel hayatım olur eminim.. Fakat çocuklarım iyi de olsa kötü olsa bir baba figürü görüyor.. Onların özbakımı gelişimi umrunda olmasada kucağına alıp seviyor arada.. Bebeklerime kıyamam. Birde boşanmıyorsam... tüm eerkekler aynı.. hepsi öküz.. Nadiren kibar ve hassaaaları var.. O da bana düşmez.. Bildiğin öküzle yaşamaya devam... Umursamaz olmaya alışacağız. Takmayacağız.. Kendimizi kenddimiz mutlu edeceğiz.. Bol alışveriş.. ve kendimize zaman ayırmaya çalışacaz.. bir film olur.. interneetde gezinmeymiş. bir bayan arakadaşla keyifli bir kahve molsaıymış.. Ben öyle yapıyorum.. Sürekli geceleri bara oyuna gider erkek erkeğe.. yok iş yemeğiymiş. ben çocuklarla uğraşır dururumm...

Vay be S Sarahben

Eşimle 11 yıllık evliyim. 2 küçük çocuğumuz var. Ben 3 üniversite mezunu halen yüksek lisansını yapan iyi işi olan biriyim. Eşimde üniversite mezunu ve onunda iyi bir işi var. Gelgelelim artık bu adama artık katlanamıyorum. Eşimle mezheplerimiz, siyasi görüşlerimiz her şeyimiz zıt. Ancak severek evlendim. Psikolojim bozuldu. Antidepresan kullanıyorum, haberi yok. Böyle ilaç kullandığımı bilse bana psikolojin bozuk, psikopatsın diyeceğinden eminim. Boşanmayı çok düşündüm. Ama annem, babam bu boşanmama katlanamaz. Çok üzülürler. Bana her zaman destek oluyorlar. Ama boşanıyorum desem derdimden ölüp giderler. Bir türlü söyleyemedim. Vazgeçtim içime attım ama katlanamıyorum. 1-O kadar gelire rağmen borç içinde yüzüyoruz. Devamlı ailesine para gönderiyor. Onlarda devamlı para istiyor. Ben borçlar için kredi çekelim dedim. Kredi çektik ama borçların tamamını kapatmamış, O kadar borç varken çektiği paranın yine çoğunu ailesine gönderdi. Babası istemiş. Kardeşleri devamlı para ister. Neymiş faiz ödediğimiz için paranın bereketi yok deyip duruyor. Ailesi yedi bitirdi bizi hala anlayamamış. Tam borcu kapatacakken mutlaka birileri para ister. 2-Ablamın siyasi görüşü ve yaşayışı kendine zıt diye yurtdışında yaşayan ablama bir daha evime gelmesin dedi. Bende bunu ablama söylemedim. Ablamda her seferinde ona iyi dileklerde bulunan mesaj atar. 3-Kendi yiğenleri, kardeşleri için ölüp biter. Bana gelince beni hep huzursuz eder. Çok kinci, zor barışır. 4-Çok eleştirir. Sabahları sinirlidir, hep aşağılar. Sürekli elini yıkadın mı, banyo yaptın mı diye saçma sapan sorar. Ailemide hep eleştirir. Annen şöyle, baban böyle diye saçma sapan konuşur. 5-Akşamları çoğu zaman gelmez. Geldiğinde benimle fazla konuşmaz. Bekar gibi yıllardır erkek arkadaşlarıyla akşam zaman geçirir, cemaat sohbetlerine gider. Acaba boşansam bu ayrılığa katlanabilir miyim. Hele başkasıyla evlendiğini duysam kalp krizi mi geçiririm. Daha çocuklarım çok küçük. Çok üzülüyorum. Böyle ömür mü geçer. Ama babasız nasıl büyütüp hayata sıfırdan başlarım. Hiç cesaretim yok. Hele ablama eve gelmesin dediğinde aylarca ağladım. Çok hasta oldum. Sizce ne yapmalıyım. Evliliği yıkmak çok zor ama katlanamıyorum.

9 yıldır bu şekilde mi yaşıyorsunuz? Acilen bir psikiyatri doktoruna görünmelisiniz