erkeklerin yüzde 90 ı böyle bu eşinizin sorumluluk sahibi oldugunu gosterır bence benım esımın de benım de korkularımız var, çok normal S Spizella

Maddi durumunuz nasıl çok borç har var mı? Alys

Benim eşim de çok çekimserdi bu konuda, isteyip istemediğimi bilmiyorum hiç çocuk sahibi olmadım ki demişti bana :) E kendince haklıydı. Konuşmamızdan 6 ay sonra hamile kaldım. Oğlum 16 aylık şu anda. Kaza kurşunu 2 numara da yolda geliyor :) Oğlum doğduktan sonra baktı baktı ve.. neden 8 ay beklemişiz ki keşke hemen yapsaymışız dedi :)

Biz nişanlıyken eşim birsüre çocuk istemiyorum vs diyordu. Bu konuda beni ağlattığını da bilirim hatta evlendik daha 1 hafta sonra cocuuuk lafları dönmeye başladı evde. Bu defa da eşimde sorun olduğunu anladık içimden hep suçladım çok büyük konuştu diye ama mucize işte rabbim nasip etti. Hemde hiç beklemediğim hatta hiç istemediğim bir ayda. Şimdi onun ağzı kulaklarında tamam bende seviniyorum ama galiba her anne adayı gibi benim içimde de acaba erkenmiydi cümleleri dönüyor bakabilecekmiyim yetebilecekmiyim hele şu sıralar oturduğum yerden kalkamiyorum eski halimi çok özlüyorum inan. Sende iyi düşün beyin olarak hazır hissetmek çok farkliymis ben dilde hazirmisim ama beynim hata veriyor

babanun anneyi ikna etmesnden daha mantikli annenin babayi ikna etmesi. diger durumda anne hazir olmuyo ikna ile kabul ediyo ve cocuk agir geliyor bazi durumlarda. ama soz hazrsaniz esiniz de kesnlkle hayir demiyorsa cok dusunmeyin onun niyetini. annenin hazr olmasi daha onemli babanin hazir olmasindan.

2 çocuk sahibi olarak eşinizi çok çok haklı buldum :)) gerçekten de üzerine bolca düşünülmesi gereken bir karar. eşinizin hazır olması elbette önemli, ama sizin hazır olmanız çok daha önemli. hamilelikle birlikte 3 yıl kadar işin çoğusu sizde olacak çünkü. siz hazırsanız biraz daha ısrarcı olabilirsiniz. ahaha ben bir gün işten eve gidip, eşime çocuk yapmaya karar verdiğimi söylemiştim, o da bana da haber verdiğin iyi oldu demişti

İlk kimin düşündüğünün bir anlamı Yok. Önemli olan beraber karar vermeniz tabi ki. İki taraf içinde büyük sorumluluk demek çocuk sahibi olmak. Bu sorumluluğu kendinde sorgulamakta herkesin hakkı.

Genç ebeveyn olmak olabilmek çok güzel bence. Her açıdan.. daha fazla geç kalmayin derim. Şuan sizin bu yaşlarınız bile şahsen benim için çocuk konusunda geç kalınmış bir yaş.. ha tabiki çocuk yapmak için cocuk yapilmaz asla. Ama istiyorsunuz sonuçta. Eşinizinse bu konuda keskin bir fikri yok. Sadece biraz endişeleri var. Ama hiç kimse anne baba olmayi bir okula giderek öğrenmiyor. Onu kucaginiza aldiginda Rabbim size her seyi ama her seyi bahşediyor sanki o anda. Kimseniz yol gostereniniz olmasa bile yaninizda... ama muhakkak Çok arastirip okuyun. Eşinizde ayni sekil. Cocuk egitimi ve pedagoji konularında Kitaplar, makaleler okuyunk. Bunlarin cok faydasi oluyor. Az da olsa kendinize ozguveniniz geliyor.

Çok teşekkür ederim yorumunuz için. Dediğiniz gibi ben de öteleyip sonra pişman olmaktan da korkuyorum biraz. Eşim iyi bir insandır. Merhametli, yumuşak huylu..

Evet kararın ortak olması benim için de önemli. Teşekkür ederim yorumunuz için . push ;

Benim de korkularım çok vardı. Şu an istiyor olmama rağmen hala daha var. Sadece biraz azaldı eskiye göre. Bir kısmı azalır ama tamamen ortadan kalkmaz diye düşünüyorum. Anne baba olmanın doğasında var galiba endişe duymak.

Teşekkür ederim yorumunuz için. Yaş konusunda ben de öyle düşünüyorum. Bu zamana kadar kendimi hazır hissetmedim. Sırf çocuk yapmak için yapılmaz böyle bir durumda. Ama kendimi hazır hissetmeye başladıkça her geçen an kaybedilmiş gibi geliyor. Ve kesinlikle okumak öğrenmek çok önemli

Hap kullanıyorum ben de. Peki hapı bıraktıktan ne kadar süre sonra hamile kaldınız?

Bizde 2 yıllık evliyiz. Ben 26 eşim 28 yaşında. benzer durumda sayılırız. Eşimin istememesinin 2 sebebi var. ilki maddiyat ne kadar ikimizin iyi işleri olsada yeterli gelmiyor birde evimiz kira. ikinciside benim hazır olmamam ve sorumluluklarını kaldırabilirmiyim ondan emin değil. Bana gelirsek bende kendimi hiç hazır hissetmiyorum. Evet heves etmiyor değilim ama daha gezip tozmak okulumu devam ettirmek rahat olmak istiyorum sorumlulukları çok birde becerikli birisi değilim. Bebeğin bakımında yanlız kalırım ailemde yakınımda değil. İş ev zor idare ediyorum çocukla nasıl olur bilmem. Çocuktan işlerden bunaldığımda eşime sararım aramız bozulsun istemem oyüzden korkuyorum. Eşimde bir 30 yaşında olsun biraz daha olgunlaşsın istiyorum. Ama bir yandanda yaşım geçiyor esnekliğim ve katlanabilirliğim azalır diye korkuyorum. üstüne tedavi gerkir ise. 30 yaşımda anne olsam çocuğum 20 yaşına geldiğinde 50 yaşımda oluyorum öyle düşününcede geç kalmışlık hissi var. Tabi bide eşimin istekli olmayışıda beni uyuz ediyor

Borcumuz yok çok şükür. Maddi olarak bir sıkıntı yok.

ben bıraktım, 2 ay kadar prezervatif ile korundum, hapın etkisi varsa atılsın istedim. hatta 3 ay bekleyecektim, burada okuyorum, hemen hamile kalacağını mı sanıyorsun falan diyorlar, e dedim haklılar, 3. ay korunmadım, hamile kaldım. alacağın olsun KK

biz ikimiz de çocuk isteyen insanlardık zaten, sadece evliliğin ilk 2 yılı bu konuyu açmayalım demiştik. ben işte 1,5 yıllık evliyken eve böyle döndüm. sorun olmadı. zaten hapla korunuyordum, işte hapı bıraktım, üzerinden bir iki ay geçsin istedik falan filan derken bu fikre daha iyi alıştı o da. siz de bu şekilde konuya girebilirsiniz, yani önce tamam çocuk yapalım, sonrasında bir hazırlanma dönemi, ne bileyim ilaç alıyorsanız ikinizden biri bırakabilirsiniz, sigara alkol varsa azaltırsınız, sağlıksız besleniyorsanız değişime başlarsınız gibi gibi, o arada da bu fikre daha çok ısınırsınız. yinandyang

Allah sağlıkla kucağınıza almayı nasıp etsin inşallah :) Aslında benim eşim de aynı durumda. İstemiyordan ziyade çekimser kalıyo. Allah nasip eder de olursa doğduktan sonra muhtemelen biz de sizin ki gibi bir tablo yaşarız. Ama işte endişeleniyorum ister istemez

Bizde eşimle sevgiliyken uzun süre çocuk istemeyeceğiz dedik. İkimizde hem fikirdik. Gezecektik evliliğin tadını çıkaracaktık. Ben 25 eşim 33 yaşında. Ama evliliğimizin 1 yılı dolarken ben de bir çocuk sevgisi başladı ona söyledim ama istemedi henüz erken dedi falan ses etmedim bozuldum biraz. Şimdi 2 senelik evliyiz. Evlilik yıldönümümüzde etraflıca konuştum dedi ki ben de istiyorum ama maddi açıdan yetememekten korkuyorum yılbaşındaki zamlarımızdan sonra tekrar konuşalım dedi öyle işte

Çok güzelmiş sizinki de Peki eşiniz hemen kabul etmiş miydi siz böyle söylediğinizde? İstekli miydi? Sonrasında ne yaptı? :)

Benim eşim çok çocuk ruhlu değil daha çılgın olan çocuksu olan benim ama eşimin yaşı genç olduğu için o bakımdan dedim bir 30 felan olsun istiyorum Bayanlar için zor işin içine yaş ve ileride olamama durumu girmese istekli değilim çocuk için zaten 1 sene daha geçtikten sonra düşünüyoruzda acele etmek istemiyorum. Aspirin_

Acı gerçekler Sağlık ocağındaki hemşireyle konuştum yakın zamanda. Hapı bırakıp o ay hamile kalan da var diyo aylar sonra kalan da. Kişiden kişiye değişiyor demek ki

Eşin tam hazır olmadan çok istemeden yapmayın bence. Benim oğlan ateş parçası geceli gündüzlü çok zorlandım büyütürken tek basıma. Eşimden de uzun saatler çalıştığından beklediğim desteği göremeyince ilişkimiz de etkilenmişti, tabi şimdi düzeldi, ben daha çok alıştım, oğlum daha sakinledi, eşim daha çok yardım etmeye ilgilenmeye başladı derken herşey çok güzel oldu, düzene girdi.. Ama işte artık bir baba, ve eşine daha çok destek olan bir eş olması lazım bunun idrakındaysa neden olmasın..

Ben 27 yaşındayım eşim 32. 15 ay oldu evleneli. Bu zamana kadar çocuk düşünmüyorduk ama bu aralar çocuk konusunda benim fikirlerim değişmeye başladı. Çocuk fikrine daha sıcak bakıyorum. Ama eşim benimle aynı fikirde değil. Daha kendimi tam hazır hissetmiyorum diyor. Ama ben istediğimi söyleyince tamam o zaman yapalım diyor. Çocuklara karşı çok ilgili alakalı. Yeğeni var ölüyor onun için. Çocuğumuz olsa iyi bir baba olacağına inanıyorum. Etrafımızda genelde hep baba adayları daha istekli. Çocuk için eşlerini ikna etmeye falan çalışıyorlar. Biz de durum tam tersi sanki. Bu beni düşündürüyor. Eşimin çocuk konusundaki kararsızlığının sebebi çocuğu iyi yetiştirememe endişesi. Özellikle sordum emin olamamasının sebebini. İşte böyle kızlar kafam çok karışık. Var mı benzer bir durum yaşayanlar. Ne yaptınız? Ben ne yapmalıyım? Çocuk yapmaya nasıl karar verdiniz? Fikirlerinizi ve tavsiyelerinizi bekliyorum. Şimdiden teşekkür ederim hepinize... egeninhamsisi

Teşekkür ederim yorumunuz için. Evliliğimizin en başından beri hep kendi içimde irdeledim ben bu konuyu. Daha öncesinde bir eksikliğini hissetmiyordum. Gerek yok biz böyle iyiyiz falan diyorum. Ama şimdilerde artık bir eksiklik gibi geliyor. Önceden olmasa daha iyi derken şimdi olsa ne güzel olur diyorum. Böyle hotel şeyler işte. Hazır olmak bu mu oluyor tam olarak onu da bilmiyorum M

Evet kimsenin lafina sözüne bakmiyorsun. Bildiklerini uyguluyorsun. Kendi basina minnacik bebeği yikiyorsun. Yanında kimse yok mesela. Neden böyle oluyor. Öncelik Rabbim sana güç kuvvet veriyor. Bir Annesin babasin. 2. si okuyup ögrendigin için bu sana öZgüven veriyor. Ve gerçekten çok güzel bir sey. Bu konuda esinizi de teşvik edin derim. Bir sürü egitici ve öğretici yazarlarimiz var bu konuda..

Ben hic istememistim esim istemisti beni ikna etmisti. sonrasinda hemen hamile kaldim hamileligim guzel gecti. dogumdan sonra 5 aya kadar bebegime alisamadim simdi 1.5 yasinda iyiki yapmisiz diyorum. haa desenki bi daha yapar misin buyuk konusmayayim ama en az 7 yil yapmam. Alys