Siz anlatirken kendi annemle beni okudum sanki 1 aydır konuşmuyoruz bizde. Geçen hafta anneanneme gittim. annemle bugüne kadar konuşmadığın herşeyi tek tek konuştum. icimdeki herşeyi kustum. Ben biraz olsun rahatladım ama aramızdaki problem yok olmadı. Ben genel olarak şunu fark ettim. Konuşmasak da değişmiyor. Konuşsak bişey olmamış gibi devam etsek değişmiyor. Aylarca görüşmesek değişmiyor. Kavgayla, ağlamakla düzelmiyor. Ama anneme kizdigimda, kırıldığımda, kustugumde hep kendimi hirpaliyorum. gunlerce hasta oluyorum. aglamaktan, uykusuzluktan gözlerim şişiyor. esimle kavga ediyoruz annem yüzünden. Artık kendime ve aileme bunu yapmamaya karar verdim. herseyin yükünü biz cekmemeliyiz. Dağ dağa küsmüş dağın haberi olmamış derler o hesap. artik benim ne hissettiğimi annem bilecek ve o da çekecek, oda kendini sorgulayacak. Yardımcı olamadım ama bizim durumumuzu anlatamaya çalıştım belki faydası olur. Eminim siz ve ben annelerimiz gibi anneler olmayacağız. insallah cocuklarimiz bizim yasadiklarimizi yaşamaz, hissetmezler. E

Evet anneniz hatalı olabilir ama bugün varlar yarın yoklar pişman olacağınız şeyler yapmayın. Sonra yine üzülen bizler oluyoruz Capanin Gururu Teyom