Merhaba alkali_diyet, fikriniz güzel ama maalesef 2860 sayılı yardım toplama kanunu ve 3294 sayılı sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik kanunu gereği, bu kanunların kapsamındaki yönetmeliğe uyulması gerekiyor, yani her ilde temsilciler olması, ayni ve nakdi yardımlar toplanabilmesi için dernek, vakıf vb statünüz olması şart, ilgili ve yetkili merciilerle resmi yazışmalar yapmalı, ayni ve nakdi yardımlar için gerekli izinleri alabilmeli, dernekleşmek veya vakıflaşmak gerektiğinden dernek/vakfınız faaliyet alanlarını ilgili kamu kuruluşlarına yazılı dilekçenizle iletmeli, makbuz kesebilmelisiniz, tabii aynı zamanda dernek olacaksanız dernekler kanununa da uymalısınız. Maalesef yukarıda saydığım koşullar yerine getirilmediği takdirde iyi niyetle dahi olsa atılacak her adım illegal sayıldığından suç sayılıyor.

Bence de harika bir fikir

Merhaba arkadaşlar, 2011 yılından beri siteye üyeydim ama eski üyeliğim silindiği için farklı bir rumuzla devam ediyorum.2011'de sivilcelerim yüzünden üye olduğum bu platformun 2014'te evlendikten sonra müptelası oldum. Çünkü evlilik hayatı çocukça yaşadığım hayal dünyamdan beni aldı, gerçek hayatın içine soktu. Yaşım geçiyordu, herkes evleniyordu, evlenemeyen kızlara herkes evde kalmış gözüyle bakıyordu, bütün kızlar vakti zamanında evlenmeliydi diye düşüne düşüne kendi aklımca mantıklı ama aslında hiç mantıklı olmayan bir evlilik yaptım. Hayatıma kv, etli, görümce gibi saçmasapan kavramlar girdi. Sonuç olarak ben mutsuzdum. Evlilikten hayır görmediğim gibi, salak gibi 'çocuk yap düzelir' diyenlere inandım ve hiçbir şey düzelmedi. Tam tersine bana en büyük moral olan sosyal hayatım da bitti. Eşim kendisine iyice mahkum olduğunu sandı. Her neyse tartışmalar ayyuka çıkınca babamın evine gittim. Babam bana destek görünse de her fırsatta beni iğneledi, çocuğumun yaptığı her şey battı. El alem ne diyecek, Fatma teyze ne yorum yapacak telaşesi başladı. Ben her gün babam mı yoksa eşim mi daha kötü diye düşünmeye başladım. Bana en büyük moral kaynağı bir işimin olmasıydı. İşim vardı, ben ve çocuğum kimseye muhtaç değildik! O sırada kk'da konuları okuyorum, fiziksel ve psikolojik olarak şiddete uğrayan, ekonomik koşullar altında ezilen, çalışsa çocuğuna kimin bakacağı endişesini taşıyan kadınlar, kadınlarımız.2019 Türkiye'sinde %100 haklı olsa bile ailesinin sırt çevirdiği kadınlarımız. Sen, ben, pek çoğumuz aslında. Ben bu konuları okumaktan yoruldum ve artık bi şeyler yapmak istiyorum. Özellikle de bu ülkenin kız çocuklarına bunu borçluyuz. Yoksa onları da bizim durumumuzdan farklı bir gelecek beklemeyecek. Önerim Haluk Levent'inki gibi bir platform kurulması. Hiçbir siyasi örgütle ve görüşle ilgisi olmadan, her ilden temsilcilerin olduğu bir platform. Mesela bir üye ekonomik anlamda çok zor durumdaysa platform üyeleri ziyaret eder, gerçekten üye zor durumdaysa yardım edebiliriz. Mesela konu yazanlara yardım etmeyi çok istiyorum ama fake mi gerçek mi bilmiyorum. Maddi olarak bi şey yapmasak bile zor durumda olan bir insanın omzuna dokunan bir el olabiliriz, ailesinden eşinden görmek isteyip de göremediği destek olabiliriz. Ne dersiniz Mune Kazen

Diğer konuda mesajını ve önerini okumuştum, destekliyorum

Ne güzel yüreğin var

Fikrin daha en başında bu şekilde sonuçlanmasını istemezdim ama kanunlar böyle diyor, yardım toplanacaksa resmi bir kuruluş olmanız gerekiyor, tüzüğünüz, üyeleriniz, faaliyetleriniz, yardımlarınızın hepsi kayıt altında olmalı ve her yardımda yardımın hangi il/ilçede olacağı, bu yardım için kimlerin faaliyet göstereceği, ne kadar toplanacağı gibi resmi belgelerin devletin yetkili kurumuna beyan etmeniz şartı var, tüm bu bürokratik prosedürleri, istenen belge, bilgi velhasıl herşeyi eksiksiz yerine getirebilmeniz lazım, iyi niyetli güzel yüreklerinizle dile getirdiğiniz düşüncenize karşılık kanunları önünüze koydum lakin gelin görün ki durum bu.

Ben cok isterim boyle birseyin olmasini. Ben de ozellikle cocuklara uzuluyorum. Onlara yardim etmek istiyorum. Okul ihtiyaclarini giyim kusamlarini karsilamak cok istiyorum