Biraz toparlandim canim o dönemde çok kafama taktigim seyler vardi arkadaslarim yoktu simdi daha iyiyim Allaha şükür :)

Anksiyete hali içinde düşündüğün şey bu. Bu asla sebep değildir. Bu anksiyetenin kendisi. Mesela ben de çok üzüldüm bu olaya ama anksiyete yaratmıyor bende. Temel sebep kendi içinde. Dışardaki olaylar sadece tetikler. Mantığınla hareket edebilsen ve güçlü bir ruh halin olsaydı böyle bi hale gelmezdin. Sebep senin ruhsal olarak gücünü yitirmiş olman ama ona neden olan şey ne acaba? Bir şeyleri biriktirdin içinde belki de. Ben de en ufak haberde korkudan ölürdüm rahatsız olduğum dönemde. O yüzden haber izlemezdim, gazetelere bakmazdım, seçtiğim kitaplara, filmlere bile özen gösterirdim ki etkilenmeyeyim. Zayıf düşüyor insan bu süreçte maalesef. Uyku için bi şey yapmadım. Yatakta durdum bazen. Ama ders çalışmaya uğraşırdım gece genelde. Aklımdaki endişeleri atabilmek için buna yönelirdim. Tooji

15 gündür ankisiyete yaşıorum. hayatım alt üst oldu. dışarı bile zorla çıkıyorum. korkarak. bugun psikoloğa gittim. tek çaresi kötü düşünceler aklına geldiğinde hemen kov düşünme dedi. çok zor bir süreç ama ben 2 gündür deniyorum. aklıma kötü bişey geldiğinde hemen hayır o öyle deil doğrusu böyle die düşünüyorum. biraz iyiyim şu an. herkese Allah şifa versin. ilaçsız aşıcam inş bu durumu

Bir zamanlar anksiyete geçiren biri olarak gerçekten o zamanlar çok kötüydü. Halen az çok tedirginim. Aynı şekilde bende o cinayetten fazlasıyla etkilendim. Yalnız başıma yolda yürüyemiyorum, hava azıcık kararmadan evde oluyorum ve yalnız yürümem gerekiyorsa biber gazımla tetikte bekliyorum. Ancak bundan kurtulmanın yolu ilaçlardan sakinleştirici kullanmaktan geçmiyor. Psikiyatra gidip bana bir ilaç yazmıştı. Ancak sadece regl düzenimi bozmaktan başka hiçbir işe yaramıyordu. O yüzden hiç gereği yok. Önemli olan düşünceni o yönden uzaklaştırabilmek. vahiba

ben de birşeyi aşırı kafaya takıyorum bi konu üstünde 4 -5 sene rahat düşünüyorum. kaygılarım çok fazla. geceleri bazen uykum benimde kaçıyor. sevdiğim insnları kaygılarımı anlatırken çok sıkıyorum. sizce bendeki durumda mı budur.?

canım seninki pek hastalığa benzemiyor ama şunu söyleyebilirim ben de anksiyete yaşamadan önce senin gibi kafama takılan şeyleri çok düşünürdüm, yani başlangıcı olabilir. Psikiyatr değil ama bir psikologdan destek alabilirsin bence

Mrb şuan bu azıklarını okudum da acaba toparlana bildin mi

Bu arada iş hayatın varsa ilaç gerekebilir. Çalışmanı etkiliyorsa. Ben bunları yaşadığımda okulum tatile girmişti. Ailem destek oldu hep. İşi gücü olan ya da okula devam eden biri olsaydım dışarı çıkamayacağım için ilaç kullanmak zorunda kalabilirdim. İlaç etki eder miydi bilemiyorum tabii ama denerdim istemesem de. cheryblossommm

Çok sağol canım yazin beni biraz da olsa rahatlattı dediklerini uygulamaya çalışacağım. iş hayatım yok ama okula gidiyorum bu sene farklı bir ilde üniversiteye başladım, hastalığımda biraz da bunun payı var galiba ama artık geceleri uyuyamamaktan çok bıktım sabahları erken kalkmam gerekiyor ve ben sabaha kadar uyanık bir şkilde yatakta dönüp duruyorum, sen bunun için ne yapmıştın acaba