Seni cook iyi anliyorum.. bence sen cok guclu bi kaldinsin seni bitirmesine Izin verme.. Esin gibi insanlar kacani kovalar bence onu terket biraz kaybol ortadan yalvarsin sana donmen icin.. Y

maalesef haklısın afuli, aynen bu portre var hayatımda şu an... gerekli olduğu zaman e vişleriyle ilgilenir, mesela kabloları sakladı kablo çivisiyle. ben yukarı çivile dediğim halde, çocuk yutabilir dediğim halde, ufaklığın ağzında buldum kablo çivisini. sen madem bunu tahmin edecek aklın yok -kaldı ki doktorsun!, tahmin etmen gerekir-neden eşinin sözünü dinlemiyorsun ya da ne bileyim madem birileri senden para istiyor, bana bir sor. ya da en azından söyle. bahane bulamıyorsan bana havale et, ben arsa aldım borcum var derim vermem. şu ana kadar biriktirsem 5 ev almış olurdum. kızlarımın rızkı nereye gittiyse haram olur inşallah. arabayı sattı sıfır yeni aldı. eski arabanın parası nereye gitti bilmiyorum. evin de kredisini ödüyoruz bitmedi daha. ben de 10bin tl maaşla, ayaklarım belim rahatsız, temizlikçiye para vermeyeyim kenara atayım derdindeyim. yemeyenin malını yerler misali. ne bileyim ben ortadirek bir aileden geliyorum, eşim de... annemin de yardımcıları, çşit çeşit ayakkabıları çantaları, koltukları vs yoktu... hiç gözümde olmadı ki süs püs... ama iş çocuklarımın rızkına gelinceeee hepsi haram olsun kardeşime dahi! M

zaten o para verme konusuna fazla girmedim ki sinirlerim tavan olmasın diye bu nasıl işdir seni gaza getirmek istemem inanki evin yükü komple sende ama kontrolü tam sağlayamıyorsun inan 10 bin deil 2 bin maaşın olsun ama nereye ne verdildi ne gidiyo bil daha süpeer geçinirsin peki ayrılacam dedinmi hiç bu konular oldğundaki tavrı nasıl olsanda olur olmasanmı yoksa pişman olan bi tipmi düzeltmeye çalışmıyomu hiç

eşin ilk baş kendı çocuklarının eşyalarıyla ılgılensın, eşinin maaşının tümünü ev masraflarına harcamasını istemesın sonra kardeşine ne halt alıyorsa alsın. önce can, sonra canan! eşin sana nıye yabancı gıbı davranmayı kesmıyor? takıntı hastası olabılır bu, kendı parasını ıstedıgı gıbı harcaması için bir bahane degıl! arkadaş, adam senden başka herkesi düşünüyor nedir bu varlık içinde yokluk çekmek anlamıs degılım. eşinin seni sevdıgıne emın mısın? ben emın olamadım çünkü...

Eşinizin tedavi olması şart. Başka türlü hayat size zehir olacak. Allah yardımcınız olsun Mevlam görelim neyler, neylerse güzel eyler... P

Ben evli değilim yorum yapmam belki yanlıştır ama eşiniz ne eş ne baba olabilmiş evli de olsanız boşanmış da çocuklar baba sevgisi ilgisi olmadan büyüyecekler hatta aynı evin içinde babamız neden böyle diye üzülecekler ileride çok fedakar bir annesiniz karar sizin zaten ayrılmış gibisiniz ileride belli mi olur Allah öyle bir adam çıkarır ki karşınıza çocuklarınızı öz babalarından daha çok basar bağrına ben üvey kızı kanser olup öldükten sonra kahrindan şeker komasına girip bir ay içinde ölen bir üvey baba biliyorum düşünün nasıl bir evlat sevgisi ve yaşanmış bir olay hayat bu karsiniza ne çıkacağı hiç belli olmaz iyi düşünün ki zaten düşünüyorsunuz da sonuna kadar da haklı buluyorum her konuda hatam olduysa affedin lütfen konuşmak kolay da yaşamak zordur Allah yolunuzu açık etsin inşallah SutluKahve

nahom, cidden çok doğru bir kelime kullandın. BİTİRİYOR beni cidden, sadece o değil obsesif olan ben de takıntılı biriyim. eşim hiç değilse, hiç bişey yapmıyorsa dahi;alt değiştirmez, yediği lokmadan küçücük çocukların ağzına vermez. kendi doysun da... istiyorum ki biraz ince fikirli olsun. ben nasıl onun açlığını düşünüyorsam o da beni ve çocuklasrımı düşünsün istiyorum. yorgun yürek arkadaşım öncelikle yorum için zaman ayırdığınız için çok teşekkür ediyorum... eşinin aklı başına geldi mi şimdi? değişti mi diye merak ediyorum?bizim salak ta değişir mi, parasının kıymetini, maaşı düşmeden ya da emekli olmadan bilir mi ki?gerçi gerçek sorunumuz KIZLARLA İLETİŞİMSİZLİĞİ.. diğerleri de yan sebepler. E

Şartlarını bilmiyorum. Ama şunu biliyorum ki.. Evladı olan hiç bir kadın durup dururken yuvasını yıkmak istemez. Bu kararı aldıysan mutlaka ciddi sıkıntıların vardır. Henüz çok gençsin. Kızın da epey büyümüş. Meslek sahibi olmak, yeniden başlamak için şansın var. Biraz sabretmen gerek gibi görünüyor. Bu yapılabilir bir şey. Sakın korkma, bunu başaranlar senden daha iyi, daha güçlü, daha zeki değil. Meslek için çabaladığın süreçte de gözünü aç. Kendin için, kızın için temkinli ve hazırlıklı olmalısın. Fırsatın varsa para biriktirmeye çalış. Artık duygularınla değil mantığınla yaşaman gerek. Allah yardımcın olsun.

soruma çok güzel bir cevap aldım teşekkür ederim, merak ettiğim de buydu.. ama daha ayrıntılı konuşmak isterim, arkadaşlık etmeyi eskiden severim.. yeni tanışlar edinmeyi... benmersin sılifkeliyım siz? deşifre olmayız inşallah:))) aman olsa ne olur olmasa ne olur, ahlaksızlık mı yapıyoruz burda!

Eşimle, annesinin bize gelmesi ve tanıştırması sonucu her ikimizin de birden kanı kaynaması sonucu evlendik. o sırada bir öğretmen gençle anlaşıyorduk ve ailem mezhebinden dolayı kabul etmiyordu. neyse tercihimi komşu oğlundan yana yaptım ben. yakışıklı uzun boylu ve doktordu. huyunu suyunu çok bilmesem de her türlü adabı bilen, sevgi dolu, şiddetten hoşlanmayan biriydi. hala da öyle... konuştuğum öğretmen genç çok yakışıklı olmasa da kafa dengiydi. her konuyu konuşuyor anlaşıyorduk. şu an eşimi konuşacağım zman evde zor buluyorum, ya uyuyor, ya sigara içiyor, benimle ve çocuklarla ilgilenmemek için köşe bucak kaçıyor. saat 5 te işten geldikten sonra gece 10 a kadar yatıp sonra, çocuklar uyumuşsa diğer odaya geçip haber kanalı izliyor. sadece haftasonu ilgilenebiliyor bizimle o da canı isterse. hadi kalk batur, büyük kıza 5 dk kitap oku nollur diye yalvarırsam, okuyor. ama yarısını okuduktan sonra uyuyor, sorumluluk sıfır yani. büyük kızım yanıma geliyor küçüğü de uyandırıyor. gecenin 12sinde 1 yaşında ve 5 yaşındaki kızlarımla ortada kalıyorum. ben öğretmenim ve şükür öğlenciyim. ben işteyken bebeğe annem bakıyor. daha önce de küçük kızım doğmadan önce ve büyük kızım 3 yaşındayken de boşanma davası açmıştım ama ''ailemin daha iyisini mi bulacaksın?'', eşimin ''çocukları babasızmı bırakacaksın, rezil olursun'' söylemleriyle vazgeçmiştim. şimdi bana 2. çocuğu neden yaptın ozaman diye soracaksınız? hemen cevaplayayım. biz de eşimde iki kardeşiz. kardeşimin çocuğu olmuyor. eşimin ailesi ile de pek görüşmüyoruz. yani kızımın kuzeni bile yoktu, ama kardeşi olacaktı, zaten eşim için sorun olmaz. ben de ayrılsam da kızımın öz kardeşi olmalı düşüncesiyle ki'' bence bu doğru'' ikinci çocuğumu da yaptım. kaldı ki besleyebiliriz de. eşimin 8 benim 2 bin tl maaşımız var. işte paranın ''dınk'' diye kalakaldığı yer de burası. evlada sevgi vermek 3 kuruşsuzun birinin de yapabileceği ve parayla ölçülemeyecek kadar önemli bir şey. kaldı ki ben öğretmenim ve farkındayım çocuklara ilgisiz bir babanın nelere yol açabileceğini boşanmak istememin yegane sebebi bu. eşim obsesif kompulsif hastalığı ile savaş veriyor. sanırım 10 yıldır, biz evliliğimizin 7. yılındayız. gerçekten zor bi hastalık. onu nasıl neşelendireceğimi, nasıl havaya sokacağımı, onunla ilgilenmemden nasıl mutlu edeceğimi bilmiyorum. her babalar günü, her yaşgünlerinde evde sevdiklerimizi çağırır parti veririm. zaten az dostumuz var, ama çok iyi insanlar, hatta şu an onlar sayesinde evliliğimi bozmadım... erkekler çocuk gibi tamam ama ben de her gün 2 çocukla ilgilenmekten, tek başına ilgilenmekten ve işe gidip gelmekten ancak bu kadar ilgilenebiliyorum eşimle. sanırım o fazlasını istiyor... . hastalığı ile ilgili sıkıntılarımız da bunlar. hastalığı için ve yalnız kalma isteği için çok yanında oldum çok yardımcı oldum ama yoruldum artık, hem de tahmin edemeyeceğiniz kadar çok... eşim mutfağa herşeyi alır bizi hiç bişeyden mahrum bırakmaz şükür. ama mesela ufaklığa salıncak alınacak, bunun daha ucuzu yok mu? diye sorar. ben henüz maaşını bilmek istesme de bilmem. bana hiç anlatmadan maaşını bitirir. abisine dublex ev yaptırdı, sanırım araba alacak şimdi de... benim maaşım da kredi kartı ev temizlikçi çocuk derken ayın 20sinde elimde para kalmıyor. kendisinden istediğimde bitti, borç ödedim gibi laflar duyuyorum. çocuğuklarımın rızkı nerde, nereye verdin dediğimde sen karışma deyip kaçıyor. çok sinirleniyorum. evimizde dijitürk ve internetten başka ödediğimiz farklı faturamız, fazla eşyamız, eşya ya da ev+arabadan başka borcumuz yok.3bin+bin tl araba ve ev ödüyoruz. hadi 2 bin tl kendisinin benim babasının teli, annesinin telefonu elektriği suyu abisinin interneti ve mutfak masrafı 2 bin tl olsun. diğer 2 bin tl nerde? hepsini geçtim, borç veriyor ya da öylesine veriyor, eşi olarak bana sorması gerekmez mi?ben de akşama kadar çalışıyorum bel fıtığım ayaklarımda şekil bozukluğu var. ayda 1000lira verip ev işlerini yapacak birini bulmaktansa, haftada 1-2 kez yardımcı alıyorum. geriye kalan az miktarla da her ay 1-2 çeyrek biriktiriyorum, her zaman değil ama... ben haketmiyorum bütün bunları. ailemiz için... kızlarım için... eşim için... eşim rızkımızı ihtiyacı olmayan insanlara verdiği için evimizin beti bereketi yok. maddi konudan hiç konuşmayız. herkes kendi parasını yiyor evet ama tüm evin yükü üzerimde. eşim doktor adı var deyip hiç çekemeyeceğim. eğer ben onu aldıysam kızlarımın rızkı ile tüm sülalesinin faturalarını ödesin diye almadım. onun hastalığını nazlarını, bizimle beraber olmayışını çekiyorsam o da kızlarının rızkını; kendisini adam yerine koyup ta, yıllarca evimize ayak basmayan abisi teyzesi vs'ye vermemeli. aklını kullanıp parasını çarçur etmemeli. elbetteki ailesinden ihtiyacı olana verebilir, buna ben de çok sevinirim ancak hayır ihtiyacı olana yapılır olmayana değil... maddiyat ile ilgili sıkıntılarımız da bunlar. eşimle hiçbir konuda ortak fikrimiz, muhabbetimiz, tartışmamız, yani iletişimimiz olmadığı için mutsuzum, çocuk ve iş de yeterince yoruyor, bitkinim. bu gece de sabah kalkınca boşanma dilekçesi vereceğime yemin ederek yattım yatağıma. kızlarımın ortasındaki yatağıma eşim büyük kızıma kitap okuyacaktı ama 5 dk içinde uyuakaldığı için ve hayatın, kızlarımın yükünü tek başına çekebileceğim için artık eşimi istemiyorum.2 gündür kollarımı kaldıracak halim yok, çok hastayım. eşim ilaç almak dışında bişey yapmadı, ama ben bu halde her türlü ev işini, çocukların her türlü ihtiyacını, eşimin yemeğini hazırladım. hatta önce dondum sonra terledim ama yaptım. eee evde eşim ben hastayken ortaya çıkmıyor, gece de çocukları paylaşmak yerine yalnız uyumayı tercih ediyor, sanki evde tek onun rızkını yiyoruz gibi davranıyorsa ''benden bu kadar'' Arkadaşlar lütfen haklı olduğum yerlerde haklı, haksız olduğum yerlerde de haksız olduğumu söyleyin. ama sakın bana ''eşin haklı, adam çalışıyor, dövmüyor sövmüyorsa adamın parasını yemeye bak'' gibi söylemlerde bulunmayın. çok duydum çünkü bunu. neyse canınız ne isterse söyleyin, yeterki bi çözüm yolu bulayım... şimdiden klavyeye dokunacaklar için teşekkür ediyorum. sevgiler...

Ben bu erkekleri hiç anlamıyorum niye evlendi acaba, psikoloğa gitmeyi teklif ettiniz mi hiç? Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. E

Evet ciddiyim kendisi şeker hastasıydı bu sebeple çocuğu olmuyor diye ilk eşinden boşanmıştı ikinci eşinin de bir kızı vardı kendi çocuğu kadar çok sevdi yıllarca kanserle savaştılar en sonu kaybettiler kızı bir aya kalmadan gencecik yaşta üzüntüden şeker komasına girip kendisi de vefat etti Allah mekanını cennet etsin bu dünyada gerçekten böyle babalar da varmış ben de öğrenmiş oldum M

Elimden geldiğince aktarmaya çalışırım elbet. 17 yaşında bir oğlum var. Evet çalışıyorum. Kazancım ortalamanın üstünde. Ama bu başlangıçta zorlanmadığım anlamına gelmesin. Sonuçta benim kazandığımdan fazlasını kazanan bir adamdı eski eşim. Oğlumun alışık olduğu standardın altına düşmemesi, onun bana güveninin sarsılmaması için kendime ait pek çok şeyden fedakarlık yaptım. Önümüzdeki yıl üniversiteye sınavı sonrası üniversite.. Mesleğimle ilgili ikinci bir iş daha yapmam gerekecek. Bu yol onun için gerekli eğitimi ve sertifikamı aldım. Yani sonuçta tek başınayım. Bu çocuğu hayata hazırlayan benim. Hep bir sonraki ihtimalleri düşünerek hareket etmeliyim. Ev idaresi.. Düşündüğün kadar zor değil. Öğretmen olman bir avantaj. Sonuçta yarım gün sana kalıyor. Alışveriş için zamanın var. Ben bunu hafta sonu halletmek zorundayım. Ödemeler zaten internetten hallediliyor. Önemli olan bunların tespiti ve takibi. Bir süre sonra rutine biner. Hiç bir sıkıntı kalmaz. Ben en çok tadilat tamirat gerekli olduğunda zorlanmıştım. O da zaman içinde aşılıyor. Hangi duruda hangi usta çağrılır? Kimdir nedir öğreniliyor. Dert edecek bir şey yok. Büyük bir şehir de mi yaşıyorsun bilmiyorum. Gerçi küçük de olsa yaşadığın yer bir arabaya ihtiyacın olacak. Henüz küçükler ama büyüdükçe dersi kursu derken yarı zamanlı şöförlk yapman gerekecek. Sosyal hayata gelince.. Benim oğlum büyük olduğu için eskisinden çok daha keyifli.. Sürekli kardeşlerim arkadaşlarımla beraberim. Eski eşim biraz asosyal bir karakterdi. Pek evden çıkmazdık. Ex kayınvalide ve kayınpeder de bizden çıkmadıklarından evimize gelip giden olmazdı. Şimdi gelenim gidenim de fazla, gezip tozmam da.. Yaşadığım kent öyle mahalle baskısının olduğu bir yer değil. Gerçi öyle bir halde olsa insanların sana nasıl davranacağını belirleyen senin duruşun. Ben boşanmış bir kadınım diyerek boynunu bükersen eleştiren, karışan, aklınca yol gösteren çok olur. Yine aynı şekilde durumundan yararlanmak isteyen erkek müsveddeleri de. Boşanma toplumun ilgisini çeken bir durum. Konuşacaklar.. Küçücük beyinli, dar ufuklu, hayatlarını başkalarının hayatlarına odaklanıp dedikoduyla renklendiren insanlar konuşacaklar. Duyma, görme, takma. Hatta hiç yoklarmış gibi davran.. Bir süre sonra herkes her şeyi kabulleniyor. Bir de maddi konuda.. Eşinin geliri hiç fena değil. Edinilmiş mal mülkdeki hakkından asla vazgeçme. Alabileceğin maksimum nafakayı almaya bak. Herşey yazılı belgeli olsun. Mahkemeler, hakimler kadının yanında.. Sakın ama sakın vaatlere inanma. burada 3 yazsın ben sana 5 veririm lafları hikaye.. ilk anda aklıma gelenler.. Sormak istediklerini buradan ya da özelden cevaplarım.

Evet önemli sorunların var. Ama bence boşanma. Eşin rahatsız zaten sende demişsin. belki de bu yaptıkları onun elinde olan birşey değildir. ilaçlarını düzenli alıyor mu? Hasta biriyle evli olmak dünyanın en zor şeyidir. ancak anladığım kadarıyla sorumsuzlukları dışında ne sana ne de kocana bir zararı yok. Seni rahatlatacak en büyük şey bence şu: olabildiği kadar senin hayatını kolaylaştıracak destekler alman. mesela ev aletlerinden tut, internetten alışverişe kadar. Üzerindeki sorumluluğu olabildiği kadar parayla yenmen. işte bu noktada bir şekilde rahatsızlığını da bahane ederek eşini ikna etmen. Tam zamanlı bir yardımcı senin baya yükünü alır. Ha ona verdiğin parayı da önemseme. çünkü zaten eşin akrabalarına verene kadar sen belki ihtiyacı olan bir kadını istihdam etmiş olursun. yada mesela oyun ablaları bulabilirsin. araban yoksa araba almaya çalış. Yani aşama aşama. Arkadaş edin. al çocuklarını olabildiği kadar çık arkadaşlarına yada kahvaltıya falan bi yerlere git. Bence üzerindeki bu yükleri biraz dağıtırsan ve biraz arkadaşlarınla vakit geçirirsen sinirin geçecekmiş gibime geliyor. yani tabiki senle vakit geçirmiyor diye yine gıcık olur üzülürsün o ayrı ama yinede şimdiki gibi kızgın olmazsın belki. Tekrar ediyorum ben boşanma taraftarın değilim. asude_bahar

bazen umursuyor bazen de horrrrrr uyuyor.. uyku ilacı kullanıyor, hatta psikiyatristine gidiyor her ay. ama çok umursamaz işte. sanırım boşansak ta boşanmasak ta umurunda değil. adamın dünya umurunda değil. kafasının dikine de gidiyor kibarca. canım param yok diyor mesela ayın 15inden sonra:)))) sanki ben para harcama derdinde biriyim. eğer öyle olsam çalışmaz, eşiminkini yerdim. E

keşke bu satte uyanık olan birileri olsa ve yorum yapsa, ben kendim göremiyorum artık iyiyi kötüyü...

Haklisin kardesim her isi yap. adam hicbir sorumluluk almasin. bir de kazandigi parayi teyze abi anne baba paylastirsin oldu ya. bir adam evlendiyse rizki ayrilmistir. ben de yillardir aynisini cektim. yillarca tum aileye baktik. evler aldik. calismadan onlara maas verdik. araba aldik. buyuk bir sirketimiz vardi. ev kiralarini odedik. antalyaya tatile giderlerdi kayinbiraderler esleriyke biz oderdik. cok kavgalar ettik hem de ne kavgalar. bu yuzden cok siddet gormusumdur. sonra battik. simdi kiramizi elektrigimizi bile odeyemiyoruz. simdi hickimse ya yiyecek ekmegin var mi diye bile sormuyor. simdi bu yuzden hic kavga yok. yani buyuzden diyorum yoksa kavgamiz cok da. bizde yok onlara da yok. benim rizkimdan yedikleri haram olsun onlara. oyle benim de hosuma gider. calismadan kardes odesin. oh ne ala. tavrini koy. umarim aldiginiz evin tapusunu ortak yapmissinizdir. esibi borca sok. esya aldir. arsa aldir. su bilezigi cok begendim de altin al. onu borca sok ki kalmayinca onlara da veremez.8000 tl maas aliyormus. geriye kalan tum maasini esibden alir bunlar. bir keriz benim esimdi digeri de sizin esiniz. borca sok esini. benim maasim yetmiyor de. ziynet esyasi falan al SutluKahve

arkadaşım boşanma kakrımda yanımda olduğun için sağolasın. seni tanımıyorum nerden kimsin bilemiyorum. ama bana maddi ve sosyal hayatından kesitler verirsen.. örnek olması açısından... kaç çocuk var?tek başına ev idare etmek ne kadar zor? çalışıyor musun? ben de becerebilir miyim hastalıklarım varken? yazabilir misin acaba? şu anda vaktin yoksa başka zaman yazabilirsen... çok teşekkür ederim. vakit ayırdığın tekrar teşekkürler...

canım çok fedakarsın ve eşin seni kullanmaya alışmış.. hasta halinle niye yapıyosun iş.. kendine acı biraz dostum.. benim şuan daha bebeğim yok ona rağmen yorgunsam ya da hastaysam yatarım yemek dahi yapmam.. evet abarttığımı düşünebilirsin ama alışmasın sonra çok beklentiye girer çocuk varken ezer diye böyle davranıyorum.. senin de bukadar fedakarlık yaptığın yeter.. al karşına, biz birbirimize sağlıklı ve sağlam lazımız.. para benim sağlığımdan benden kıymetli değil de.. temizlikçi de tut.. kendine de bak.. çocuklarınla da vakit geçirmek ozaman sorumluluk yada zorunluluk değil zevk haline dönüşür.. onun sorumsuzluğundan sen niye kendini çocuklarını yakıyosun.. eşşek gibi afedersin seni geçindirmek zorunda.. fena alışmış sırtından hayat sürmeye, şimdi de kıymet bilmiyo... Allah yardımcın olsun canımm...

2 tane evladi bu sebeplerden babadan mahrum etmeye benim gonlum elvermezdi, sizin icinize siniyosa diyecek bisey yok. I istugul

sei çok iyi anlıyorum bende sadece bana olan ilgisizliği üzerine dün isyan ettim geçici b, i sıkıtnısı olduğunu benden gizli halletmeye çalışırken benden uzaklaştığını öğrendim neyse seninki halolacak gibi deil eşininki hastalığı geçmiş artık sırtını dayayabildiği her işin üstesinden gelebilecek idareci bir karısı var bunu biliyor ve hastalığıyla savaşmak yerine yayıldıkça yayılıyor ve maddi olarak yaptıkları aşırı yanlış hayır zaten çocuklarla herşeyle sen ilgileniyosun evide geçindiriyosun daha niye çekiyosun diyecem şimdi birileri çıkacak yanlış vs vs diyecek öyle gerçekdende neden 3 çocuğa bakasınki istese sevse değer verse azıcık ilgilenir seninle çocuklarıyla kendini düşünüyo anca ben iyi deilim mutsuzum neden böleyim bilmem ne bilmem ne azıcık kendi dünyasından çıksın yook çıkmaz 7 yıl olmuş uyarmışsındır kaç kere isyan etmişsindir gene bildiğini okuyorsa napabilirsinki nereye kadar mücadele edecen hayır sonunda kazanacak olsan tamamda ortada kazanacağın bişide yok adam kendi keyfini yaşıyo sen savaşıp duruyon

Çocuklarınız için hiç etkisi olmadığını düşünseniz bile babalarının evde olduğunu bilmek, birazcık vakit geçirmek bile çok önemli. Ayrılsanız bu mükemmelletçi halinizle çok daha zorlanacağınızı düşünüyorum ben. Bence psikolojik bir destek alın öncelikle siz, belki de uslubunuz tarzınız eşten çok "anne" gibidir. Öğretmenler koca bir sınıfı idare edince ve otorite kurunca evde de benzer bir düzen istiyorlar. Siz eğitimcisiniz bence önce siz değişin, üzerinizdeki yükleri atın. Sonra eşiniz de sorumluluğu alacaktır yavaş yavaş. Ama sürekli yapması gerekenleri söylereyerk, sürekli eleştirerek duymamak için uyumayı seçmesini sağlarsınız. Hazır yaz tatili de yaklaşmışken değişim için karar alın. Okuyun, terapiste gidin baktınız olmuyor o zaman ayrılırsınız ama önce tüm şartları zorlayın derim ben Meleknaz Herşeyin

merhaba ekonomik özgürlülüğünüz var ne kadar güzel kendi ayaklarınızın üstünde duruyorsunuz ama ekonomik özgürlülüğü olmayan kişiler sizler kadar şanslı değil.. ben 24 yaşındayım 7 yaşında kızım var boşama aşamasındayım ama cesart edemiyorum çalışmıyorum mesleğim yok anne bbab eline bakmak aırıma gidiyor... sırf bu yüzden eşime katlanmak zorundayım meslek sahibi olana kadar... ne olursa olsun çocuklarınızı okutun özellikle kızları ben gibi çaresiz kalmasınlar bazı şeyleri istemediği halde mecbur kalmasınlar

sanırım fazla bi seçeneğin yok kendini harab edeceğine yoluna bakman en iyisi Amy lee

Zor bir karar. Ama haklısın. Doğru olan ayrılman. Boşanmış ve çocuğuyla yaşayan bir kadın olarak öngörülerim... Adam etkisiz eleman gibi. Zaten hayatı sırtlanmış götürüyorsun. Yine aynı sorumluluklar senin sırtında olacak. Ama bunlar eskisi kadar ağır gelmeyecek. Seni yoran yapmak zorunda oldukların değil. Bir babanın, bir eşin yapması gerekenlerin de senin üstüne binmesi. Beklenti kalmayınca huzursuz etmeyecek bunlar seni. Maddi anlamda daha iyi bir durumda olacaksın. Her ay alacağın nafaka miktarını bileceksin. Çocukların için daha iyi bir gelecek hazırlama şansın olacak. Karşılaşacağın olumsuzluklara gelince.. Yargılanacaksın.. Hemde çok fena. Toplum için ideal bir koca görüntüsü çizen adamın sana neden yetmediğini kimse anlamayacak. Dövmüyor, sövmüyor, içki, kumar, başka bir kadın yok. Eeee derdin ne diye sorulacak sana. Anlamayacaklar. Halledilemez bişey mi? Hayır. Sadece can sıkıcı. Dik durman, kimseye aldırmaman gerekiyor. Sonunda herkes bir şekilde kabıllenecek. Bir de şimdi sana çok uzak ve gereksiz gibi gelecek ama. Normalde yaşanan ve bir süre sonra eksikliğini hissedeceğin bir durum. Yanında biri olması.. Sana değer veren, seven kollayan biri. Bu senin için oldukça zor ve ötelenmesi gereken bir durum olacak. Olmaz mı olur.. Kızların belli bir yaşa gelene kadar yalnızlığı kabul etmen.. Keşke eşin seni anlayabilse ve bütün bunlara gerek kalmasa.. İnşallah senin ve prenseslerin için en hayırlısı olur..