Ya gitmiceksin... Ya da gittiğinde onlar sana nasıl davranıyorsa sen de onlara öyle davranacaksın-ilgisiz- ve eşinle ilgileneceksin. L

arkadaşım ne güzel ailenin evine gitmişsin kalsana işte, hasret gider annenle babanla kardeşlerinle 1 gece de eşinle uyuma ne olacak ki bence yanlış yapmışsın eşini de sık boğaz etme eşini doldurmak istiyorlarsa telefonla da yetişirler merak etme her zaman yanında olamazsın Serotonin

Bence eşin yokken oraya gitmemelisin. Zaten sadece onun ailesine gitmeniz, eşinin senin ailenin yanına uğramamış olması, eşinin yaptığı bir hata... Böyleyken bir de kendisi arkadaşlarıyla gezerken bile orda olmanı istiyor. Neymiş otel gibi kullanıyormuşsun. Sanki senin onun ailesinin evini otel gibi kullanmaya ihtiyacın varmış gibi... Orda kapı gibi ailen duruyor... Ailesi zaten seninle konuşmuyormuş. Konuşsaydı bile eşinin tutumu yüzünden aynı şeyi söylerdim. Bu bencillik başka bişey değil... curiouss

biraz sabret ne kadardır evlisn eşin sonunda anlıycaktır annesinin hal ve hareketini sen bişey demesende belli bir süre sonra neden böle davrandın diyebiilecek sen gerekeni yap şimdi kendi evinenede gelmeni ister ilk gelinsen eziyet çok olur sana laf sokmadığı sürece git otur ye iç yat salla gitisn

Senle konuşmuyorlarsa neden orda kalıyorsun ki?

Ben kimseyle küs degilim. Onlar bana cok soguk davraniyolar. Kapidan iceri girdigimde bile ogluna 5 dakika sarilip mutfaga gitti, bende esyalarimi odaya koyup mutfaga merhaba demeye gittim. Dün dedesi gildeydim, sen esinle mutlu ol gerisi önemli degil diyo. Kaynanani arkana almayi basarabilirsen, istedigin herseyi yapabilirsin diyor. Ha bide, kayinvalidem nasil olduysa bana şık bi elbise almis giyersin diye bi öyle bi böyle, esime "ben hediye bile aldim" demek icin mi yapio bilmiyorum. Ailemle konusmama sebepleri belli degil valla. Sadece konusmuyolar, düsman olarak ilan ettiler 7 devrana. Diger konularimda biraz aciklama yapmistim canim. Tatilimde stres atma yerine stres topluyorum valla. Ayin 10unda piskologum var, gün sayiyorum gitmek icin, kafayi yemek üzereyim..

Bazilarinizin bildigi gibi sali gününe kadar sömestr tatilim var, o yüzden esimle ailelerimizin yanina geldik. Esim bana söz vermisti, kötü birsey olmasina izin vdrmiycem merak etme diye. Esimin ailesi benim ailemle konusmuyo, esimede konusmasi yasaklandi. Ilk gün esimle ailesinin yaninda kaldim, dünden beri kendi ailemin yanindayim. Esim bana kendisi demisti "bu gece istersen orda kal, nasil olsa kardeslerinle beraber olcaksin yarin" diye, o yüzden kaldim, yoksa kalmazdim zaten, sevmiyorum esim olmadan uyumayi. Neyse, simdi esime "beni gelip alirmisin" diye sordum, "ben arkadasima gidicem, ama seni annemlerin yanina atayim istersen dedi, bende arkadasindan biraz erken gelmesini, ve annesiyle babasiyla görümcemle yalniz kalmak istemedigimi güzelce ve sakince söyledim. Nedeni, benimle konusmuyolar. Kendimi siginti gibi hissediyorum orda esimsiz. Bunun üstüne esim cikisti "otel mi burasi" diye.. Sabah kahvaltiyi beraber yapalim istiyorum dedim, o zaman sabah gelirsin istersen diyo. Ben buraya senin güvencenle geldim, yanimda olmani istiyorum dedigin icin geldim diyorum, "nerde rahatsan orda kal askim" diyo. Ama icinden böyle düsünmedigini biliyorum. Annesinin evini otel gibi kullandigimi düsünüo.. Korkuyorum doldururlar esimi diye, "seninki iki gündür anasi evinde rahati yerinde" ki mutlaka diyolardir. Ama onlarla otururken sıkılıyorum, niye orda oturdugumu düsünüp duruyorum.. Ne yapiyim? Esim yokken gideyimmi oraya? Yada yarin sabah mi gideyim? Esim beni cok zora sokuyor gercekten annemede anlatamadim, zaten esimin sorumsuz oldugunu düsünüolar biraz, dahada kötü düsünmelerini istemiyorum. Buraya kostum bende.. Ne yapayim bayanlar? L

güzelim bence silkelen ve paronayaklığı bırak!!!!! eşin kimin ne olduğunu artık bilmiş görmüş ayrıca onların sana karşı önyargılı olduğunuda biliyor o çağırmadan gştmesende kim ne derse desin eşin birşey demezzz... kal ailennin yanında gönül rahatlığıyla senin yerinde başkası olsa onca yaşananlara rağmen eşimde görüyor nasıl olsa o da gördü bana yapılanları hakda veriyor der hiç gitmez ki sen gittin eşin gayet memnun olmuştur... ayrıca eşin hala aşkımlı konuşmuş bence sen korktuğun için geçmiş geri dönerse diye daha da korktuğun için abartıyorsun curiouss

eşinin ailesiyle annenler küs sende küssen bi sorun yaşanmış demekki konuşulmuyor seninde gidip hiçbir şey olmmış gibi onlarla oturman saçma tabi konuya bağlı neden konuşmuyorlar ailenle çok büyük bir sebepmi A

5 aylik canim, ve evet ailenin ilk gelini benim. Dayisinin esi, yani yengesi, türkiyeden buraya evlenmek icin geldi, haliyle ailesini 2 senede bir falan görüo, hic dillerinden düsmez yengelerinin iyiligi. Ama benim burda bi ailem var, onlarlada görüsmem gerekio, evlendim diye ailemi kardeslerimi bi kenara atamam.. Esim beni almaya geldiginde yaninda annesi anneannesi ve gorumcemde vardi, amcasi gile gittik, eve geri gelirken arabada laf sokuyor "hangi otele gidiceksin karar verdin mi?" bende "o ne bicim soru öyle, nereye gidecegim belli degilmi zaten" deyince birsey demiyor. Güya annesinin yaninda krallik tasliyor. Konusmuyoruz simdi dogru düzgün, burdada tartismak istemiyorum.

Merhaba arkadaşım.. Ben başka bir konuya takıldım da.. Ne denilse aslında şu an boş gibi görünüyor, zira çok taze evlisiniz. Yine heyecanla ve duygularınızla hareket edeceksiniz.. Ama olsun, yine de fikir almak ister insan.. Anlıyorum sizi.. Bu kanıya nereden mi vardım? "Kaybetmekten korkuyorsunuz eşinizi" herkes kadar değil.. biraz daha fazla.. Çünkü kendinizden verdiklerinizin kıymetine paha biçilemez.. Anladığım kadarıyla sözler, hareketlerle bunu da eşinize belli ediyorsunuz.. Bankanızda sabır bitecek, şu an hazırı yediğinizi bilmenizi isterim.. Evliliğin başlarında, hele bir de toysanız aşkınız sizi farkında olmadığınız yerlere sürükler.. Ve siz buna "Evlilik için alttan almak" dersiniz.. Oysa bu yaklaşık bir on - on beş sene sonra ya mutsuzluğunuzu getirecek olan bir davranıştır ya da evlilikten vazgeçme aşamasına getirecek bir davranıştır.. Ben de eşimden ayrı uyuyamazdım evliliğimin başlarında.. Ve onun bunu nasıl yaptığına akıl sır erdiremezdim.. Çok hatalı hareketlerine, çok fazla alttan alarak karşılık verdim.. Çünkü kaynanam gerçekten enteresan bir kadındı ve ben toydum.. Ama arkadaşım, o toy halimle koyabildiğim sınırlarım oldu benim.. Gittikçe arttırdığım sınırlarım oldu.. Hep çatışma içinde huzursuz geçen bir evlilikti, evliliğimin ilk seneleri.. Ama yürüteceksem, mecburdum... Ben eşimi değiştirmeye değil, karakterine sonradan kazınmaya çalışılan "eşine değer verme, o hiçbir şey değil, ailen biziz" hareketine karşı durmaya çalıştım.. Çünkü yazdığım gibi "Ömür boyu yürüteceksem.. ben bu çatışmalara mecburdum"... Ailenizle görüşmek istemeyebilir ailesi... Misal, benim ailem de, eşimin ailesiyle "haklı" sebeplerle görüşmek istemiyor.. Tabi özel günlerde bir araya gelinir, sabır edilir, kulaklar tıkanır mutlaka.. ama uyuşmadıkları için görüşmüyorlar.. Ancak eşiniz.. bunu anlayamam.. Bunu hangi sebeple anlayışla karşılayabildiğinizi de anlayamam... Farkındaysanız, eşiniz de kendi ailesi konusunda sizi anlayışla karşılamıyor.. Olması gerektiği gibi.. çünkü bu aile.. geldiğiniz yer.. Sıralı vefatlarda, göz açıp kapayıncaya kadar hızla geçen bu zamanda, ansızın kayıp da edebileceğimiz değerli hazine, aileler.. Size fikir olarak "İrade" önerebilirim.. İradeli olmayı öğrenmenizi salık verebilirim.. Ondan ayrı yatmaya alışmayı.. hatta onsuz alanlarda gittikçe daha mutlu hissetmeye çalışmanızı önerebilirim.. Çünkü biraz da evliliği yürüten şey, kadının iradesidir.. Ailenizi üstün tutmanızı "Ha sen gelmiyorsun sahi.. ilginç.. Valla ben ailemde kalacağım" diyebilmenizi salık verebilirim.. Çünkü bir şeyi, yalnızca kendiniz olduğunuz için, ailenizi koruduğunuz için, doğru şeyleri yapıyor olduğunuz için kaybedecekseniz, bu aslında bir kazançtır da.. Kişiliğinizden vazgeçmeyin ve başarılı bir evlilik istiyorsanız "başlarda, ölçülü olarak elbette, karakterinizin doğru yanları için savaşmaktan asla vazgeçmeyin" kim ne derse desin... Berbat bir kaç sene geçebilir.. Ama o da buna alışır.. siz de.. ve bakarsınız bazen sırf yüzleşeceklerinden korktuğu için adım atmaya bile başlar.. Belki bizim evliliklerimize bakış açımızda şunu görmemiz gerekiyor artık; "Bu evlilikte ki ben miyim? Gerçekten doğru şeyler mi yapıyorum, yalnızca o istediği için bana üzüntü veren şeyler mi yapıyorum? Beni, ben olduğum için mi seviyor?" Arkadaşlarıyla gezmeye gideceğine, uğrayıp annenizin elini öpüverseydi, madem ortada bir şey yok.. Çünkü evlendiği bu kadını, böyle vefakar yetiştiren, ona veren, yani borçlu olduğu bir "anne&baba" ikilisi daha var ki.. evlilik biraz da budur... Umarım sizi incitmedim, Bazen gerçek görecelidir, ama öyle bile olsa.. keskindir.. Dilediğiniz tüm güzellikler, sabrınızın karşılığı olarak fazlasıyla dönsün size inşallah...