Hayir, ayni sehirdeyiz sadece. Evlerimiz yakin sayilir ama hergün görüsmeyiz. Esim bazen ailemi 2 haftada bir görür. O aksamlari calistigi zaman ben giderim ailemin yanina görür gelirim. Cuore

Sabret cevap verme o zaman daha iyi anliyor ama zaman geciyor benim esimde ayni senin esine benziyor basta cok zorland agladim cok sükür biraz duzeldi ama tamen duzelmiyor bana sinirlendimi susup cevap vermiyorum hatasini anlasin diye..

bu işin uzmanı degılım elbette ama, dedıgınız gıbı ezıklık yasıyor esınız ve anne babanız da bu duruma karsın sızı savunmaya gecıyor oluşu, belki de kafasında ''yıne benı ezıyorlar kendımı ezdırmemelıyım ''dıye dusunup, kendınce savunma gelıstırıyordur elınde olmadan. özgüven eksıklıklerınde olabılen bır durum olduğunu dusunuyorum, 1. eşinize eğitmek gibi bir yaklaşımla yaklaşmamanızı zira, eğitim çok başka bır sey, 2. ıse anne babanızı sızın ıkılı dıalogları arasına sokmamanızı tavsıye ederım, cunku bu durumdan bız de olsak kayınvalıdelerımız eslerımızı savunduğu anda hoslanmayabılıyoruz, tepkı olarak esınız gıbı yapmasak ta içten içe uzaklaşmaya neden olabılıyor. esınızı sevdıgınızı ve duzelmesını ıstedıgınız ıcın nacızane fıkırlerımı soyledım, anladığım kadarıyla bıraz yuceltılerek ozguvenını kazanmasına ve sadece sızınle evlı olduğunu hıssetmeye ıhtıyacı var, ne olursa olsun eslerın arasına gırılmeme taraftarıyım... Umarım duzelırsınız.

Ay cok benziyor yasadiklarim. Benim esimde öyle, aileme karsi hep bir negatif. Bende ezdirmiyorum ailemi ama aynen dediginizgibi esimin ses tonundan bile anliyorum onlara karsi olan tutumunu. Bu cok üzüyor beni. Beni esimn aileside cok iyi. Yapici insanlar. Kücügünden büyügüne kadar. Bazen bende icimden diyorum, bende onun ailesine soguk davranayimda görsün bir ne demekmis, benim hissettiklrimi hissetsin diyorum. Ama aileine kiyamiyorm, onlarin sucu ne diyorum, adamlar beni kendi kizlarindan farkli görmüyor. Esimde eskiye oranla iyi ama aynen bende bittim. Dedginiz gibi dayak ve ihanet olmayinca bosanirsam pisman olurum gibi geliyor banada. Sizde bilirsiniz böylesi daha zor, gitmekle kalma arasinda insan sürekli. Dayak veya ihanet olsa ceker gider insan ama bu farkl birsey yasamayan bilemez. Bu sabah ise giderken bile sorun cikardi. Ben her sabah kalkip kahvalti hazirliyorum onu saat 6.30'da, sonra tekrar yatiyorum eger isim olmazsa. Bir tepsiye hepsini hazirlayip uyandiriyorum onu, cayini bardaga koymuyum sogumasin diye, bu yüzden tepsi mutfakta duruyor, kendi cayini alip salona götürüyor. Neymis bundan sonra tepsisi salonda olacakmis, birde kendi tabiri "havaya "küfür etti, erkeklerin o cok meshur vardirya yazmayayim simdi. Ben sabah kalkip ona hazirlik yapayim oun yaptiga bakin. Ben onu düsünüym, cayi sogumasin diye bardagi doldurup tepsiyi götürmüyorum. Biktim artik yemin ederim. Cuore

Cok dogru. Birakip gitsem, biliyorum kedi gibi olacak. Birgün küstük bir hafta konusmadim, ilk defa o kadar uzun tutabildim. Yemegini hazirlayip mutfaga koydum kendi alsin diye, yinede zayifladi, annem görünce sasirdi niye böyle zayifladi dedi. Yani olay kopunca, o kabadayi ayaklari, kimseyi umursamaz tavirlari yerle bir oluyor ve cok ezik görünüyor aciyorum da ozaman. Hep diyorum normal psikolojisi olan bir insan böyle yapmaz, istesede yapamaz. Cok zor bir durum gercekten, yukari tükürsen biyik asagi tükürsen sakal. O yüzden evlenmemis gec kizlara hep söylüyorum, uyumsuz biriyse sevdiginiz adam, en ufak bir süpheniz varsa bundan kesinlikle evlenmeyin. O canim cicimler gectikten sonra anyayi konyayi anliyorsunuz. Ama ben artik evlendim ve esimide sevmiyor degilim, güzel günlermizde oldu. Ayrilmak istemiyorum, düzelmesini istiyorum herseyin. Tek sorun öfkesi. Onu yenerse sorunumuz kalmayacak.

insanlar değişmez ki. sen şu yaşından sonra değişirmisin? . push ;

Evet bende sizin gibi düsünüyorum, "kendimi ezdirmem" psikolojisi var, ve biz benim aileme daha yakin oturuyoruz, evlenmeden önce asla kesinlikle esimin ailesine yakin oturmam, ic güveysi olmam gibi laflari olmustu, büyük konustu simdi isimiz geregi benim aileme yakiniz. Ilk zamanlar buda cok etkiledi onu, cünkü esimin ailesi cok geleneksel, onlar bu konularda farkli düsünüyorlar. Ailem ilk basta inanin cok iyi davrandilar esime. Esiminde aileme hic saygisizligi olmadi ilk zamanlar, ama hep beni ezmeye calisti. Öyle oluncada bizimkiler tabi fark ettiler bunu ve mesefa koydular esimle aralarina, ve tepki gösterdiler. Direkt degil, ama hal ve hareketlerle. Bende özgüven eskikligi oldugunu düsünüyorum ve bunu kendini ezdirmeyerek kamufle ediyor. Cok istiyorum herseyin düzelmesini. M

Egitmek yanlis bir tabir oldu farkindayim. Yani degistirebilir miyim anlaminda kullandim o kelimeyi. Cuore

Eşinizin acil bir psikiyatriste ihtiyacı var. Ayrıca bunun yanı sıra bir aile terapistinden destek alarak. Daha güzel günlere adın alabileceğinizi düşünüyorum. Cuore

Yani her konuda ben hataliyim. Rüzgar esse benden biliyor. Hatalarimda oldu tabi, olmaz olur mu, kusursuz degilim tabii ki, ama yani kalemini masada bulamasa bana catiyor, oysa kendisi almis cantaya koymus. Yani hep bende bir hata var, öyle görüyor. Eskiye göre az ama. Tartisa tartisa anladi. Ama ben yiprandim. Xzr kün feyekün = ol der, o da hemen oluverir tek ayak

aynı sorun bizdede var. eşim şizofren bir annenin oğlu bunlar çocukluk tramvası D duygular

Kupkek ya ben buna sinir oluyorum. Yani bana tamam deyip sonra bildiğini yapan kişi benim gazabımı üstüne çeker Cuore

Benim bildiğim tek yol var. Eşinde eksik olan ne ise sen onu tamamlayacaksın. Kendine değer vermiyorsa sen ona çok değer vereceksin ama eğer onu gerçekten değerli buluyorsan. Çünkü bu taktik şu şekilde işlemez. Sen ona aslında bırak değer vermeyi sinir oluyorsun ama dur bir deneyeyim değer vermiş gibi yapayım belki düzelir deyip iki gün sonrada bir değişim görmeyince bu sefer daha çok sinir olursun ben sana neler yaptım sen anlamadın diye... Cuore

bana karşı çok mesafelisin ama tamam sustum ben gidiyorum

ben bu adamı bu kadını eğitebilir miyim diyerekten bir evlilik yürümez insanların karakterleri değişmez sadece törpülenebilir.. köpek eğitmiyorsunuz yani yanlış anlamayın sakın.. sadece eşinizde aşağılık kompleksi varsa psikiyatrik yardım alabilirsiniz, bu karakterinin sebep olduğu durumlara yoğunlaşır törpülenmesi sağlanabilir.. saygılarımla.

Sana yaptıklarını ona yaşatmışsın. O da anlamış çok şükür. Senin yıpranman ise çözümün yan etkisi olmuş:)) Ruhun kavga etmek istemezken sırf ona gösterebilmek için çirkinleşmeye kendini zorlamışsın. Dolgunu kıracak kadar sabretmek... Artık yemeği pişirdin sıra afiyetle yemeğe geldi denir ya inşallah sende bundan sonra emeklerinin karşılığını alır hep mutlu olursun. Sen kendi yaralarını da sarabilecek yetenekte bir kadınsın...

Eşinizin sizi ezmeye çalıştığından bahsetmiştim. Eşiniz ne gibi sile konularında sizi ezmeye çalışıyor. Kardeşiniz hangi konuya istinaden tepki verdi.? Cuore

anladım, siz kestırıp atmıyorsunuz, duzelmesını ıstıyorsunuz. onunla konuşup, bu konuda ıkna edıp bır uzmana gıdersenız duzelebılecegını düşünüyorum. ne kadar zamandır evlisiniz? belki alışma surecıdır. Xzr kün feyekün = ol der, o da hemen oluverir tek ayak

4 yil oldu. 2 sene önce sorsaniz ayrilmayi istiyordum ama yavas yavas azda olsa olumlu yönde gelisme oldugunu görünce umutlandim, demekki degisebilir dedim. Aslinda tek istedigim biraz daha ilimli olmasi. Inanin tek istedigim bu. Ters ters cevap vermesin, biraz daha söyle ilimli olsun. Baska hic birsey istemiyorum.

Mesafeli dogru söylüyor. Sen bilirsin tamam diyip kendi bildigini okumak, resmen karsindakine "sen söyle dur, dediklerin benim icin önemsiz" demek. Empati kurmak lazim, ayni seyi esimiz bize yaparsa ne olur? Sinirleniriz. O sekilde mutlu bir yuva kurulmaz. Bir süre sonra esiniz size olan güveninide kaybeder. O da bu sefer kafasina göre hareket eder. Yanlisla dogruyu ögretmek hem imkansiz hem cok zararli.

O benim her kalbimi kırdığında, her öfke gösterdiğinde ben de aynı şekilde cevap verdim ona. Önceleri dışarıdaysak utanır sussun diye uğraşır alttan alırdım, Sonraları ben de korkmadım rezil olmaktan, eşim ne zaman o kötü hale bürünse, tepkilerini bana o hal de gösterse ben de resti çektim kavgamı ettim küslüğümü sürdürdüm ve asla hatasını anlayana kadar geri adım atmadım. Sonra baktım ara ara tepkileri yumuşamaya başladı ben de kendini doğru düzgün anlattığı, normal tepkiler verdiği sürece dinledim hatalıysam da gönlünü aldım. Ceza ödül yöntemi gibi yani o bir adım atsa ben iki attım, ama eşim ne zaman öfke nöbetlerine girse ben daha çok duvar ördüm. Şuan çabalıyor, şu aralar da evliliğimiz oturmaya başladı ama ben çok yıprandım. Onunla her tartıştığımda inanılmaz bir yorgunluk hissettim kendimde bedenen de ruhen de. Dişlerimi sıkmaktan dolgumu kırdığım zamanlarım oldu.. Şu an artık eskisi gibi değil ama ben tahammül denen şeyi kaybettim. Şuan ki aklım olsaydı kesinlikle şart koşardım tedavi olması için. Ama şunu anladım insan zora gelince de kendini terbiye etmeyi, davranışlarına sınır getirmeyi başarabiliyormuş. Cuore

bunun için kişinin içinden gelmesi lazım biz değiştiremeyiz ki karşımızdakini. o isterse değişir. çok zor

Ben bir şey yapmadım çözümü mevla sundu. Herşeyin bir çaresi var. Yeterki dua edin... Allah eşinizle aranızda bir ömür güzel mutlular versin. Birbirinize baktıkça ömrünüze nur ve sevap versin.

Asil sorun "kendimi ezdirmem"düsüncesi ve "kimseye boyun egmem" düsüncesi. Öyle olunca, ufak seylere bile, kendine saka yoluyla söylenen ve cirkin olmayan kelimelere bile öfkeyle yanit vermesi. Aliniyor hemen, sinirleniyor. Kimseye kendini ezdirmek istemiyor, ama bakiyorsunuz kimsede ezmiyor bunu, cok ciddi söylüyorum. O öyle görüyor. Cocukken yasadigi travmalar ben buna eminim, bugün doktora gitse bunlari söyleyecek. Cünkü babasina karsi asiri öfkeli, anlatamam size, adamin her dedigi kabahat, her yaptigi kabahat. Adam artk yaslanmis, eskiden yaptigi hatalari telafi etmek istiyor anliyor insan, o yüzden esimi alttan aliyor simdi, ama esim ona karsi cok sert. Iste ona olan öfkesini aslinda benim ve diger insanlarin üzerine atiyor ben böyle degerlendiriyorum.

Örnek vereyim. Biz yurtdisina geldigimizde esimin oturum isleriyle ben ilgilendim dogal olarak. Bir keresinde yanlis bir evrak göndermisim geri geldi. Bana ailemin yaninda beceriksizsin, bir iside dogru yapamiyorsun gibisinden bi sürü laf saydi. Oysa ufak birseydi bu abartmaya gerek yoktu. Hem bi taraftan oturum vermezlerse gideriz ne olacak diyip kafa tutuyordu hemde ufak bir pürüzde tepki gösteriyordu. Bunun gibi beni assagilayici bir sürü olay oldu. Bir keresinde de süt itip getirmistim mesela. Yine ailemin yaninda bagirdi ben senden süt mü istedim diye. Sok oldum ama sorun cikmasin diye sustum. Birgünde anneler günü, anneni ara dedim aramam annler günü diye bir gün mü olur dedi, uydurma dedi onlar. Olsun sen yinede ara dedim diye ekmegi sofraya firlatti kalkti. Masada benim kendi annem oturuyordu. Sok olduk ikimizde. Anneler gününde yaptigi seye bakin. üstelik kendi annesini aramasini isteistim ben sadece. Kendi annesi yani. Benimde annem masada insan bir nazik olur yine anneler günün kutlu olsun der, uydurma günde olsa. Sonra esimle konustum, kizdim, ekmegi masaya firlatip gitmeke neymis, ne dedim ben sana dedim. Sen israr ettin diye oldu diyerek üste cikti. Kardesimde bu tarz tepkilerine 3-4 kere sahit oldu. En sonunda patladi iste. Sürekli assagiliyorsun kizi dedi. Cuore

yukari tükürsem biyik asagi tükürsem sakal. Ama inanin sorunlarin cogu esimin hal ve hareketlerinden kaynaklaniyor. Aileme toz kondurmamak degil bu. En basta zaten olay beni ezmeye calismak istemesiyle patlak verdi. Kardesiminde esime karsi yanlis hareketleri oldu, bende uyardim onu babamda uyardi. Sevmiyor esimi kardesim, nefret ediyor hatta. Bana iyi davranmadigini düsünüyor. Beni haketmedigini düsündügünü söylemisti. En bastan mutsuz olursun sen bu adamla demisti. Su da var ailem benim kadar esimi taniyamaz. Esim nedense icindeki cocugu baska yerde hic disa vurmak istemez, hep sert bir duvari var, kendini koruyor herseyden ve herkesten. Kendi kendini bu kadar koruyan biri görmedim ben. Tamam korusun ama karsisindakini ezmeden. Ha benim cevremdeki insanlarin cogu esimi cok saygili bulurlar. Hatta cok az görüstüklerimiz bile, cok terbiyeli belli iyi yetistirilmis derler. Öyle herhangi bir ahlaksizligi yoktur disardaki insanlara karsi. Hatta onlara daha yakindir, taa ki taniyana kadar. Biraz taniyinca duvarlarini örüyor. Ve genelde aile icinde daha serttir. Kendi ailesine karsi müthis sert, cogu kez kavga etmisimdir kendi anne babasina iyi davranmadigi icin. Annesini sever ama sert konusur yinede. . push ; Cuore

Evet o havaya küfür etmeler çok meşhur zaten.. Çok iyi anlıyorum ben de sizi, sizin sabah ki konu incir çekirdeğini doldurmayacak bir mevzu, ne yani isteklerini insan gibi söylese, bir insan her isteğini kalp kırarak mı yaptırma yoluna gider. Ben normalde çok sakin yapılı bir insandım, kavga etmeyi evlendikten sonra öğrendim diyebilirim. Ama eşim basit şeylere büyük öfke nöbetleri geçiren kalp kırmaktan korkmayan bir insan olduğu için ben de ona karşı resmen çirkef oldum, Şimdi bana o tarz tavırlar sergilediğinde nerede olursak olalım rezil olmaktan ya da sonucun nereye varayacağından artık korkmuyorum, hele bir de haklıysam ben de aynı şekilde resti çekip karşılık veriyorum. Ben böyle yaptıkça gördüm ki o sindi, kendini düzeltmek için çabalamaya başladı. Ama ben olmadığım bir insan haline dönüştüm ve bu beni çok yordu. Eski benliğimi çok özlüyorum, evliliğimin en başlarında ürkek kavga çıkmasından korkan neye uğradığımı anlamaya çabalayan biriydim, o şaşkınlıkla çok hatalar yaptım. Şimdi de tahamülüm kalmadı eşime karşı çok tahamülsüzüm. Eminim sizin de psikolojiniz çok bozulmuştur aynı benim gibi eşiniz umarım kabul eder bir danışmana gitmeyi. Ben bazen bireysel olarak da gitmeyi düşünüyorum, nasıl olsa o da bana eşlik etmek zorunda kalacak ama şuan küçük bir ilçe de yaşıyorum ve çalışıyorum bu yüzden izin almam problem olduğu için gidemiyorum. Eğer bireysel olarak gidebilme imkanınız varsa önce siz gidin bu da bir adım olabilir aslında ilişkiniz için, bir uzman tavsiye alıp eşine yaklaşımını bu tavsiyelere şekillendirmek çok daha etkili olacaktır.

Farkli sehirler ve ülkelerde olmakta bir dezavantaj. Bizde öyleydik. Gerci öyle olmamiza ragmen esimin azda olsa biraz huyuz biri oldugunu biliyordum, ama bugün yaptigi seylerin hic birini yapmiyordu ki. Yanyana olsaydik devamli belki yapardi. Kesin yapardi. Ozaman bende daha net görürdüm belki bazi seyleri. Bizede 4 yil oldu, bende cocuk istemiyorum suan. Evlenmeden önce esim evlendikten sonra hemen olsun istemisti, iyi ki o an safligima yenik düsmedim. Cocuk konusunda bastan kararliydim, 2 sene bekleyecegiz dedim, belkide o yüzden kandiramadi beni kararli oldugum icin. Simdi aradan 4 yil gecti. Islerimizde bi ara yolunda gitmeyince cocugu o yüzden yapmadik 2 yilin ardindan, simdi diyorum ki her iste bir hayir vardir, iyi ki ozaman islerimiz yolunda gitmemis, iyi ki cocuk yapmamisiz. Kendimi gectim, cocugumun anne-babanin birbirini düsman gibi yedigi bir ortamda ortamda büyümesini asla istemem. Bence sizde bu konuda cok mantikli düsünüyorsunuz. Önce evliligin oturmasi sart. Siz gercekten kisa sürede törpülemissiniz bazi yönlerini. Aferin size, ben saf gibi 2 sene sustum, belki o 2 sene susmasaydim, simdiye evliligim oturmustu. Esimde bazi konularda biraz daha geri adim atiyor artik, eskiye göre iyi ama aynen size katiliyorum ve degistigine inanmiyorum bende. Sadece o da artik benim gibi bazen sorun cikmasin bagirmasin su susayim diye düsünüyor, bunu biliyorum. O yüzden bizim yolumuz daha cok uzun, sancili bir sürec olacak ama ya düzelecek ya düzelecek. Amin Allah basta dert vermesin, ama zor gercekten, cok zor.

koskoca 4 yil oldu, ortada fiziksel siddet yok, aldatma yok dedigim gibide evine bagli bir adam bazen diyorum ki bütün bu saydigim seyleri yasayan kadinlar belki bana cok kizar, sen ne yasiyorsun ki diye. Ama inanin mutuz ve ne zaman nerde size ters tepki verecegini bilmediginiz bir es ile yasamak insanin psikolojisini cok olumsuz yönde bozuyor. Ben söyle sicak bir aile olmayi istemistim herzaman. Esimle ailem yanyana geldiginde diken üstündeyim artik bende de psikolojik birsey oldu. Böyle karsiliki atismalar yok, bir kere kardesimle yasadi o da yine beni ezmeye calistigi icin kardesim direkt karsi cikti, anne babam direkt demektense mesafe koyuyor aralarina. Su an dedigim gibi karsilikli atisma yok ama olacak diye kendi kendimi sIkIyorum. Insan en cok esi ve ailesi yaninda mutlu olmaz mi? Baska nerde o kadar mutlu olabilir ki bir insan? Ben olamiyorum iste. Xzr kün feyekün = ol der, o da hemen oluverir tek ayak

Amin canım. . Allah hepimizin yuvasına huzur mutluluk versin. gelişmelerinden haberdar edersen sevinirim inşallah güzel haberlerini alırım

Valla bilemiyorum arkadasim, iliskiyi ayakta tutacagim derken, kafami tutabilecek miyim. Bugün acisi cikmasa beki 10 yil sonra cikacak. Cözüm yolu bulunacak diye ümit ediyorum. Dedigim gibi dogru bir zamanda esime tedavi olmasini söyleyecegim. Iyi anini bekliyorum, moreli düzgünken söyleyeyim, yoksa ters tepebilir, inat eder gitmez.

Etki tepkiyi doğurur. Öncelikle eşinizin size açılması lazım. Ona özel bir günmüş gibi sevdiği şeylere odaklandırın. Yemeğe çıkın sinemaya gidin. Ortak arkadaşlarınız varsa onlarla takılın. bu mutluluğun yanı sıra onu ne kadar sevdiğinizi söyleyin Bunun yapamıyorum derseniz. tek başınıza bir aile terapistinden tek seanslık bir destek almanız. sizin ruh halinize bağlı olarak bir tanısın. O görede eşinizin ruh haline bağlı olarak bu meseleyi tatlıya bağlayacayacağını düşünüyorum. Cuore

Anlattiklariniz sanki beni anlatiyor. Ayna gibisiniz bana. Bende evlenmedne önce cok sakin ve sabirliydim, kimseyi incitmek istemezdim, esimle evlendim ayni tavrim esime karsida devam etti. 2 yilin sonunda artik dayanamadim ve artik bende sizin dediginiz gibi esime karsi cirkef biri oldum ciktim. Arkadasim var benzer seyleri yasayan, diyori insani zorla kötü insan olmak zorunda birakiyorlar. Hakikatende öyle. Siz istemiyorsunuz öyle olmayi, kisiliginize ters ama zorla yapiyorlar, zorla cirkef ol diyorlar resmen. Zaten problemlerin cogu en basta tepki vermemekte basliyor. Ben eminim biz esimle sevgiliyken, esimin ilk hatasinda disimi gösterseydim, ya pusardi ya da benimle evlenmezdi, onun nazini cekemiyorum diye. Ama ben alttan aldim bazi seyleri, belki görmek istemedim. Hatanin en büyügü bende, ben kendi kendimi soktum bu duruma. Bi ara bende psikologa gitmeyi düsündüm tek basina. Benimde bozuldu tabi psikolojim. Ama sadece ben fedakarlik yaparsam, yine yipranirim, beraber gitsek daha verimli olur gibi geliyor bana. Kac senelik evlisiniz siz bu arada? cocuk var mi?

Aslında evleneli çok olmamış. Uzmanlar bir evliliğin oturma süresi en az 5 yıl diyorlar. Eskiden ona hangi gözle bakıyorsan bugünde aynı şekilde bakmayı başarabilirsen eskisi gibi olabilirsin belki... Ama bunca yaşanan şeyden sonra bu elbette kolay değildir... Belki unutmaya başarmalısın. Yaşanılan kötü şeyler zorda olsa sizi şu an daha iyi bir noktaya getirdi. Bundan sonrasında hem şu anki durumun tadını çıkararak devam etmek, hemde artık onun yaptıkları olumsuzlukları hiç düşünmemek belki çare olabilir. Yani durup durup o eski aşık olduğunuz adamı hatırlayıp o günlerde hangi özellikleri sizi etkilemişti onları düşünüp sonrada o güzel yönlerini bugünde onda görmeye çalışmak işe yarayabilir belki. Siz fırtınalı günlerden sonra eşinize dahada iyi davrandıkça bakarsınız oda sizi seven eski adama dönmeye başlar. İnşallah.

bir kitapta şöyle bir cümle okumuştum eşiniz ne isterse tamam deyin ama yine bildiğinizi okuyun madem pohpohlanınca mutlu oluyo bu adam madem evliliğinizi sürdürmek istiyorsun ağamsın paşamsın deyin ama ezdirmeyin kendinizi yine bildiğinizi okuyun maksat geçim olsun aranızda. D duygular

Benim esimde de var disaridayken milletin icinde tepki verme olayi. Kac kere milletin yaninda yapma dedim, anlamadi. Utaniyorum insanlarin icinde, sinirlendirmemeye calisiyorum. Degismezse eger belki zamanla bende artik tepki verecegim, ki olur bu eminim, eger benim gimi tartismalardan kacan bir insan artik tirnaklarini göstermeye basladiysa buda olur. Cünkü bi yerden sonra gercekten doluyorsunuz, sabir sabir bir yere kadar. Birde dediginiz durum var, evlilik yerine oturduktan sonra huysuz bir esi olan insanda zaten mecal kalmiyor. Bunun örnekleri cok etrafimizda. Kesinlikle katiliyorum, insan isterse herseyi yapabilir. Ben bir kadin taniyorum, esi o kadar sakin ki, adam bir aksam "yinemi pirasa yiyecegiz" dedi diye, kadin sinirle gidip tencereyi cöpe dökmüs. Eminim adam cok sakin söylemistir cünkü yapi olarak sert biri degil. Kadin ben ona göremi yemek yapacagim sofraya ne gelitiriliyorsa yer, yemezse cöp yer diyor. Bizimkilere öyle eli masali kadin lazim iste. Sans ya. Gercekten insanda sans olacak Cuore

bu saate kadar beni dinlediginiz icin cok tesekkür ederim tavsiyelerinize uyacagim, Allah razi olsun. Xzr kün feyekün = ol der, o da hemen oluverir tek ayak

Yani benim kendimce anladığım ; Bu tür insanlar çok fazla kendilerine odaklı yaşıyorlar, müthiş bir sevgi açlıkları var ama sorsan hiç kimseyi umursamıyorlardır. Yani kendileri ile barışık değiller içleri ile dışları farklı. İçte onay bekleyen bir çocuk dışta sözde kimseyi takmayan bir erkek haliyle onların bu çelişkili yapıları ilişkilerine de yansıyor. Ve benim görebildiğim bu tür insanlar sizinde söylediğiniz gibi onlara karşı iyi oldukça kabalıkta daha da aşırıya kaçıyorlar sanki yılların öfkesini sizden çıkarırı gibi. Son noktaya kadar insanı zorluyorlar çünkü hayatta tek amaçları var bakalım bu kişi beni en kötü halimle bile sevecek mi?Bunu görmeye bu güveni sağlamaya çalışıyorlar...

Ya kusura bakmayın da yazmadan içim rahat etmeyecek. Hayvanlar için kullandığımız eğitmek sözünü eşinize veya herhangi bir insana kullanmayın. Çok itici oluyor gerçekten Cuore

Hayir kabul edemem bunu. Ölürüm ben. Yani öyle yasanmaz, normal degil ki. 4 sene yasadim ama sürekli karsi cikarak yasadim. Gerci ilk 2 sene cok karsilik vermedim, aman sorun cikmasin aman olsun diye diye baktim olmuyor. Yani böyle kabul edip yasarsam mutlu olamam. Onuda mutlu edemem.

Çok zor bi karakter, evlenmeden önce sözlü, nişanlıyken hiç çözemedin mi, böyle ne bilim ipucu filan vermedi mi? A

Yapamam iste Evlilik iki farkli cephede birbirine ates acan düsmalar gibi yasanmamali, en istemiyorum öyle. Ayni cephede durmaliyiz. Ama olmuyor esimle iste.

Cok konustum inanin. Ama bir yerde kitleniyor bizim iletisimimiz. Dinlemek istemiyor. Özellikle ben biraz üstün olunca hakli olunca kestirip atiyor. Sesimi yükseltmeyincede susturuyor, konusamiyorum yani esime bagirmadan asla konusamiyorum onunla, bagirinca isin ciddiyetini anliyor, ama ben böyle olmayi istemiyorum. Tesekkür ederim.

Evet ben pohpohlanmayı da pohpohlamayı da severim. Okunuşu ne güzel bir cümle :)) Sen şu cümleyi yazmışsın önceki mesajında;"eşiniz ne isterse tamam deyin ama yine bildiğinizi okuyun" Aynı evin içinde alınan ortak kararlara uyulmuyorsa nasıl olacak? Birine sen bilirsin dedikten sonra o zaman o ne biliyorsa o olmalı. Sen bilirisin deyip kendi dediğini yapmak en hafif ifade ile yalan söylemek yani karşındakini kandırmaktır. Evlilik böyle yürür mü?Belki anı kurtarırsın ama erkek demiyecek mi hani ben biliyordum o zaman neden benim dediğimi yapmadım bu sefer daha şiddetli bir kavga kopmaz mı?Hani geçim olacaktı? Bu konu benim için direkt güven başlığı altında incelenmeli yani bana he he deyip kafasına göre takılan kişiye ben güvenmem. Güven olmadan evlilik olur mu?

Tesekkür ederim canim. Bende ayni seyleri senin icin düsünüyorum. Insanin vicdani rahat olmali, cok dogru diyorsun. Kestirip atinca pisman olmaktan korkuyor insan, belki caba gösterirsem olmasada, cabaladim derim diyorsun. Umut herzaman var, senin esinde de güzel gelismeler var, insallah simdilik sindirilmis gibi gözüksede, ileride bu hali kemiklesir ve daha uyumlu olur. Bir arkadas, erkeklik hormonlarinin azalmasini bekliyorum, ozaman rahata kavusacagim diye espiri yapmisti, gülmüstük, yillar gectikce düzeliyorlar ama cok fazla zaman gecmemesini ümit ediyorum bu sorunlari yasayanlar icin, cünkü sonuc yine hüsran, bir taraf sinir hastasi oluyor artik. Vazoyu kir, tekrar yapistir, icine su koy, su sizar icinden, suyu vazoda tutamaz. Insallah o sisenin her tarafi kirilmazda, vazomuzdan sular sizmaz. Allah herkesin yuvasina huzur versin, aile ile imtihan bambaska birsey. Kimsenin yasamasini istemem. Cuore

Bizim zaten tedavi ile olacak olursa bir dönem Ocak ayı diye düşünmüştüm ama vazgeçtim, biraz daha beklemek istiyorum.. Hiç umutsuzluğa kapılma sen kendinden emin, çok mantıklı bir insansın belli.. O yüzden kendini ezdirme, sınırlarını çiz emin ol eşin de anlayacaktır zamanla.. Ben neden bu kadar uğraşıyorum sorusunu çok sordum kendime, ama çabalamasam vicdanım rahat etmezdi çünkü hep bir umut vardı, Eminim ki eşinin o huysuz halinden eser olmayan zamanlarınız çok güzel ki sen de çaba göstermekten yanasın.. Benim için de bilmiyorum gerçekten iyimiyiz yoksa bir süreç mi bu bakalım zaman gösterecek. Hayırlısını diliyorum.. Sen kendinden emin duruşunu bozmadıkça herşeyin üstesinden gelirsin.. Sağduyulu bir insansın belli eşinde olmayan en önemli özellik sen de var.. Eşinde olmayanı da tamamlayabilirsin o yüzden.

Sunu unutma ki evliliklerin hic biri kolay degildir ozellikle ilk seneleri..

Çok saol canım.. Yazdıkların beni mutlu etti, yazarken eskiyi hatırlayıp kötü hissetmiştim, sanki tekrar yaşamış gibi şimdi şu yazını okuyunca kendimi daha bir iyi hissettim. Aslında değiştiğine inanmıyorum da ama törpüledi kendini yoksa özünde aynı, ayrılma noktasına geldiğimiz için tutuyor kendini sindi, biliyor çünkü ben ona kesin çizgimi çektim, en başta yapmam gerekeni yaptım sınırlarımı öğrettim.. O sınırları aştığında ben gücümü topladığımda gözümün hiçbir şey görmediğine de şahit oldu.. Sevgiliyken öyle temiz seviyordum ki öyle aşıktım ki Şimdi de seviyorum ama aynı şekilde değil.. Sence eskisi gibi nasıl olurum ki.. Bundan da sonra da mutlu oluruz, şuanda da hatta.. Ama eskisi gibi değil ne yazık ki. Cuore

Inanin her iki tarafada iyi davraniyorum. Ortada kaliyorum ama. Esime icimden biraz daha fazla kiziyorum. Cünkü ben onun ailesine hic karsi cikmadim, hep el üstünde tuttum inanin. Keske oda biraz bunun hatira beni el üstünde tutsaydi bari, hadi sevmeyi aski gectim. Ilk zamanlar daha cok üzülürdüm ama zaman gectikce anladim ki esimde psikolojik bazi ufakta olsa sorunlar var. Cözülmeyecek gibi degil ama zaman isteyen ve sanki psikolojik destek olmadan atlatilmayacak gibi degil, yada daha Uzun sürede gececek gibi. Cuore

Evet yazmak iyi geliyor insana.. Doğup büyüdüğüm şehirden uzağım, bu adamın aksiliği yüzünden görüşmeye, görüşmeye arkadaşlarımı kaybettim gibi bişey, konuşacak hiç kimsem kalmadı, Keşke burasıyla daha önce karşılaşsaymışım diyorum.

Aile hekimlerine gidin sorununuzu paylasin dott dortluk evlilik olmaz beraber ustesinden gelin. Ama psikologdan once esinizle sorunlariniz hakkinda sizin konusmaniz gerekir. Hersey gonlunuzce olur umarim...

Canım benimki cidden kader, yani adamın bakışları psikopat, huyu değişik, ailem zerre hoşlanmadı ben hele hiç sevemedim ama o kdr ilginç ki o yüzük takıldı, o kdr sorun yaşandı o yüzük parmağımdan bi türlü çıkmadı. yani yaşanması gerekiyomuş, yaşandı ve bitti, Allah bundan sora hayırlı insanlarla karşılaştırsın inş. Amin.. Cuore

Evet olabilir. Aslinda kendisi babasina söylüyordu, tedavi ol öfke kontrolün yok, tedavi olmak ayip degil diyordu. Cok kisa süre önce söyledi bunu. O yüzden belki ben ikna edebilirim onu. Iyi olmasini istiyorum, kendinede zarar cünkü. Ben mutsuz olunca oda mutsuz oluyor. Öfkesi yine cocuklukta yasadi seylerden geliyor. Düsünün babasinin tuttugu takim kazandiginda yüzünden düsen bin parca o kadar sinirli oluyor ki anlatamam, yani gereksiz bir sinir. Kendisine dedim ki babana öfkelisin aslinda sen dedim. Evet dedi ben cocukken babamin tuttugu takim kazanamadiginda duvarda bardaklari kirar bizi korkuturdu o yüzden o takim yenilsin babamda mutsuz olsun istiyorum dedi. Cuore

Eski konularimi okumus olanlar esimle problemlerimin oldugunu bilirler. Kisaca esimin hep kendini ezirmek istememe gibi bir istegi var. Kimseye eyvallahi olmayan bir yapisi var.. Bir diger mevzuda beni ailemin yaninda cok rencide ederdi eskiden, simdi biraz biraz ailemin beni ezdirmeyecegini anladiktan sonra o huyundan vazgecti. Hala yalnizken yapmaya calisir ama eskiye göre az. Simdide ailemle sorunlu. Ailem beni tuttugu icin onlarla sorun yasiyor, konusuyorlar ama ben diken üstündeyim ne Zaman ne olacak diye bekliyorum. Cok yoruldum artik. Esimde bir eziklik psikolojisi var. Ona biri karsi gelse, hemen ondan soguyor. AsIk suratli, hayata hep negatif bakan bir insan. Gecmiste baba sevgisinden mahrum kaldigi icin olabilir belki, biraz aksi bir adammis kayinbabam. Kayinvalidemde biraz pofpoflamis. Yani cok celiskili büyümüs bir adam. Suan 30 yasinda. Ben bu adami bu saatten sonra egitebilir miyim? Ne yapmaliyim? Ayrilmak istemiyorum, ama mutsuzum cünkü cok tartisiyoruz, cok yipraniyoruz. Istedigim tek sey herseyi iyi olmasi. Esim eskiye göre biraz daha iyi, o yüzden düzelecegine dair umut var icimde. Nasil yardim edebilirim ona? Psikolaga mi gidelim desem?

Aynı yöntemlerle farklı sonuç alamayız arkadaşım. İlişkiyi rayına oturtabilmek için kendi tepkilerimizi ve yöntemimizi gözden geçirmemiz gerekiyor. İletişimde ne söylediğimizden ziyade nasıl söylediğimizin önemini hatırlatmak isterim. Dilerim sorunlarınızı aşarak huzura kavuşursunuz.

Evet korkuyor biliyorum, ilk tanistigimiz günden beri vardi bu korkulari, güzel tespit gercekten. Tavsiyenize uyacagim. Esimin psikolojisinin iyi olmadigini uykusunda bile anliyorum, o dislerini öyle bir sIkIyor ki bir gün inanin uykumdan uyandim sesinden. Üzülüyorum ona, cok yardim etmek istiyorum cünkü özünde kötü degil aslinda. Yaptigi kötü seylerle ilgili pismanlik duydugunuda biliyorum, itiraf etmesede. Ama itiraf etmeyisi ve kafasinin dikine gidisi, hatalara evam etmesi beni yipratiyor, yoruyor. Gidip ona onsuz yapamayacagimi söylersem beni iyice kaideye almayacagindan korkuyorum, o yüzden onu sevdigimi söylesemde onsuz yapamayacagimi söylemiyorum, ters teper diye. Cuore

Allah göstermesin diyelim. Eğitim ailede başlar. Ailede çevrede nasıl etki bıraktıysa o alışkanlıklar, endişeler devam eder insanın peşini bırakmaz. Siz Eşinizin hayatına girmeden önce ailesinden ve çevresinde aldığı olumsuz etkileşim ağır bir travma yaşatmış. Şu anki durumda ise, ilk başlarda ailenizin size destek olması eşinizi rahatlamış gözüküyor. Yanlız ileri dönemde aranızın tekrar bozulması durumunda. Ailenizin bu desteğini sizin ona köstek olarak kullanmanız yada ailenizin sizin iç işlerine müdahale ederek, sizi kaybedeceğinden korkuyor. Öncelikle eşinizi karşınıza alın konuşun. Ona ne kadar değer verdiğinizi. Anne, babanızın ayrı bir yeri olduğunu, kendisinin ayrı bir yeri olduğunu. Eşiniz olmadan yapamayacağınız çok sevdiğinizi. Onun güvende olduğunu hissettirin. Çünkü o sizi sığınacak limanı olarak görüyor. Kaybetmekten korktuğunuz gibi oda korkuyor. Ardından eşinizle beraber aile terapistinden terapi almanıza fayda olacaktır.

Çok doğru değerlendirmelerin var senin aklın ve sabrın bu ilşkiyi ayakta tutacaktır diye düşünüyorum ama lütfen kendi sağlığına dikkat et kendini tüketme canım.

Uygulamada bu teöri tutmaz arkadasim, zannetmiyorum. Hele hele benim esim gibi biri icin hiiiic fayda etmez. Yanlis zaten, soruu konusark cözmek lazim, konusarak olmuyorsa uzman yardimi sart. Kafa tutmak ise yaramaz Cuore

Evet insanlar değişmez can çıkar huy çıkmaz demişler.. Ama insan kendilerinin sivri yönlerini törpüleyebilir.. Bazı anlarda bu bile yeterli gelebiliyor insana.

Aynı benim eşim gibiymiş eşin aynı beni her yerde şakayla karışık ezmeye çalışır bende çok yoruldum ne yapacagımı bilmiyrm inş seninki düzelir benimki dahada kötüye gidiyor. D duygular

Güzel fikir aslinda. Deneyecegim bunu, insallah ise yarar. Evet haklisiniz, bana cok görev düsüyor. Zaten olumsuz konusmalari söylemiyorum kimseye, olumlulari söylüyorum belki kalpleri yumusar diye. Xzr kün feyekün = ol der, o da hemen oluverir tek ayak

Bu arada gelin olarak cok degerli hissettim kendimi, gelinlere deger veriyorlar gercekten. Cokta severim esimin ailesini, sorun es olarak kadina verilen degerde. Xzr kün feyekün = ol der, o da hemen oluverir tek ayak

Bu kadar bilmiyordum hayir. Yani yapmacik degildi, böyle biraz fark etmistim bazi hareketlerini ama öyle göze batan seyler degildi. Böyle dik kafaliligi vardi oluyordu bazen. Rencide etmedi hic sevgili ve nisanliyken öyle veya ne bileyim aileme karsi birseyi olmadi hic. Zaten biz uzaktik birbirimize, ben yurtdisindayim. Yani o dönemi cok böyle ic ice yasayamadik. Cuore

Durup dururken ters ters cevap verdigi icin. Bir anda iyiyken birden degisiyor. Noldu simdi diyorsunuz. Garip yani, surati asiliyor hic yoktan. En cok bu yüzden tartisiyoruz.

Olaylar çok değişti. Eşinizin çevresinden uzaklaşması ve yabancı bir ortama gelmesi çok fazla derinden yakalamış. Eşinizin acil bir psikiyatriste ihtiyacı var öfke kontrolu yok. Yanlız korkum şu eşinizi psikiyatriste nasıl ikna edeceksiniz. Xzr kün feyekün = ol der, o da hemen oluverir tek ayak

Bence de kesinlikle katılıyorum, evlilik bir kumar.. Dağın görünen yüzü var ama biz önemsemeyip arkasını da görmek de ısrar ediyoruz, Şansımıza ne çıkarsa. . push ;

Aslında çözüm sizde ve ailenizde. İlk başlarda babanızın eşinize karşı bir güveni söz konusu. Yanlız bu güven babanızdan kaybolmuş. Burada size çok büyük rol düşüyor. Ailenizi hiç bir şekilde eşinizle muhatap etmeyeceksiniz. Babanızın ve eşinizin söyledikleri sizde kalsın. Laf taşımakta suyu taşırır. Babanıza ve eşinize güven telkin etmek yönetmek size düşüyor. yani eşinizden gönderilmiş gibi, babanızın seveceği bir hediye alın üzerine babacığım biricik oğlundan... Sizi üzdüm. V. S. Notlarla birbirinden habersiz karşılıklı hediye gönderin. Arayı ısıtın. Cuore

Dilim tutuldu, elim kolum baglandi derler ya, öyle olmus sizinki. Olsun bundan sonrasi güzel olur insallah. Yol yakinken dönmek daha iyi. gulceayyuzlum

Benim eşimde aynı şartlarda büyümüş ve 30 yaşında şimdiki psikolojisi de aynı senin eşin gibi. Benimkinin öfke kontrolü de yoktu şimdi biraz biraz daha iyiledi. Çok boşanma noktasına geldik biz de şimdi de sorunlar var bazı takıntıları devam ediyor ama eskiye oranla çok daha iyi umut vaadediyor. Eğer eşin kabul ediyorsa direk bir psikoloğa gitmelisiniz benim eşim kabul etse asla bir dakka düşünmezsim. Çocukluktan gelen travmaların sonuçlarını sen, ben ne kadar düzeltebiliriz ki. . push ; ARYA2015 allahım sen

Babam psikolig degil ama 60 yillik tecrübesiyle ayni seyi söylüyor, yani asaglik kompleksi oldugunu, sanirim tedavi sart.

Sevgimi cok belli eden biriyim, sevdigimi söylerim, aksine o pek söylemez ama bilirim icinde yasar benim onu sevdigimden onun beni daha fazla sevdiginede eminim. Insallah dediginiz gibi olur cok sagolun Xzr kün feyekün = ol der, o da hemen oluverir tek ayak

Evet malesef Evliligimizin birinci ayindan beri. Ama simdi eskiye göre az birsey daha iyi. Beni eskisi gibi ezemiyor. O yüzden diyorum ya umut var. Ama cok yoruldum Mutsuzum. Mutsuzlugum sevmedigimden degil, yiprandim o yüzden. Cuore

Peki canım sen ne yaptın?Nasıl bir çözüm ürettin? Cuore

aynen öyle canım...

Eşiniz ve ailenizle aynı dairede mi oturuyorsunuz? Cuore

Valla canım bazı adamları ne yaparsan yap eğitemezsin bu adamları eğitmek yerine sokaktan köpek alıp eğitmek daha kolay en azından eğitirsin yeteneksizsinizde birinci olur para kazanırsın anlıycan sadece aklı olan hayvanı eğitmek Allahın hem düşünce hem akıl verdiği insandan daha kolaydır değişmezler canım değişmezler olduğu gibi kabul etmeye bakıcaksın

Ama ne tuhaftir ki bi taraftanda babasini düsünür, yani hasta olsa kafasina takar. Garip bir psikoloji. Cuore

eski konularınıza baktım da uzun suredır var bu problemlerınız sanırım M

Biz 13 ay içerisinde evlendik, 2 yıl 3 aydır da evliyiz.. Farklı şehirlerdeydik zaten herşey bir an da gelişti. Tanımıyordum eşimi evlendiğimde ama çok aşıktım. O da bana sevgisini çok güzel bir biçimde gösteriyordu, eşimin beni sevme şekline hayrandım şimdi hatırladıkça gülümsüyorum. Çocuğumuz yok, evliliğimiz oturmadan da kesinlikle düşünmüyorum.. Eşim çok istiyor, hatta daha dün konusu geçti... Pazar günü bana yardımcı ol ben çabalıyorum evliliğimizi oturtmak için gibi konuşmalar yaptı, Dün de çocuk istediğini söyledi ben de aynen dünkü kelimelerini hatırlattım ve ekledim Dün ki konuşmadan sonra bugün çocuk konuşmak sence de biraz saçma, uygunsuz olmuyor mu diye Sadece sustu.. .. Önceden olsa bana o laf için yapmadığını bırakmazdı.. Kendisiyle de çok çelişen tarafları da var yani.. Çok haklısınız en başta diş göstermeyi bilmediğimizden oldu belki de.. Ben de aynayla konuşur gibiyim yukarıda ki yazıda içimi okudunuz. Aynen de öyle insanı zorla kötü yapıyorlar ama benim öğretilen kötülük kötülükle çözülemezdi.. Asla değiştiğine de inanmıyorum sadece kendini tutuyor, sindi.. Ama kendini törpüledi de buna inanıyorum.. Gerçekten yaşayan bilirmiş, Allah beterinden korusun ama bu durum da çok zor gerçekten.

Yazdıklarınız umut dolu çok güzel şeyler çok Teşekkürederim yorumlarınız için terapi gibi geldi belki de duymaya ihtiyacım olan şeyler İyi dilekleriniz için de çok teşekkürler Allah razı olsun size de yaşamınızda mutluluklar diliyorum olumsuzluklardan uzak olsun sizden inşallah

Çevrenizde hatrı sayılır sevdiği saydığı ondan ağır biri vasıtasıyla ikna olabilir.

Cuore

Evet öfkesine cok yenik düsüyor. Bizi esimin cevresinde 2.5 yil yasadik, ordaykende ayniydi. Hatta daha fazlaydi öfkesi. Kötülemek icin demiyorum ama esimin yasadi cevrede erkekler biraz böyle kabadayi tarzinda. Aslinda ailesi cok iyi, ama dedigim gibi geleneksel. Erkek ne derse o oluyor. Bizde de son sözü erkek söyler, ama kadina deger verilir, kadin itip kalkilan bir varlik degildir. Esimin cevresinde kadinin konumu daha farkli. Yani aileden gördügünü benim üzerimde uygulama calisti, ben ilk 2.5 sene ayak uydurdum onlarin ortamina, ama ben sustukca psikolojim bozuldu. Ben kadin olarak kendimi acikcasi degersiz hissettim, cünkü benim cevremde gördügüm kadina karsi deger daha farkliydi. Neyse ne zaman ailemin yanina tasindim özüme döndüm. Sanki rüyadaydim uyandim gibi birsey oldu. Esimde buraya geldikten sonra daha cok sakinlesti. Kendi ailside farketti bunu, hoslarina gitti hatta ne kadar sakinlesmis dediler. Ama tabi öfke hala var. Nasil ikna edecegim bilemiyorum bende. Kan aldirmak icin bile doktora gitmek istemeyen biri. Cuore