Sende çek elini ev işini de uzaylılar yapsın.. sana da yazık destek olması gerekirken yaptığına bak

zaten bütün yük bende diyor. Dün akşam yemek yaparken bulaşık makinasını boşaltmasını istedim. Geçen gün beyazları yıkamıştım renklileri de o attı diye çamaşırı da o yıkıyor oldu. Bundan sonra evden elini çekecekmiş tamamen.. İnanın çok yoruldum bu hengamede.. medidnired

işim ve şartlarım şükürler olsun ki iyi.. Böyle bir zamanda da işimi kaybetmek istemiyorum açıkçası 30 yaşındayım ve yaş geçtikçe iş bulmakta zorlaşıyor malesef..

Her ikiniz de çalışıyorsunuz. Ev işleri ve çocuk kadın çalışsa da ona ait işler miymiş eşinizin dünyasında? Kendisi eve geldiğinde rahatça otursun işe giderken de temiz ütülü kıyafetleri hazır olsun, bir de çocuğun sadece güler yüzüyle karşılaşsın:) Suyundan da koyun! Oh!! Aynı şeyi siz teklif edin bakalım benim işim çok iyi ayrılmak istemiyorum. Ev işlerine hep ben koşturuyorum ama bak demek ki başarısızım olmuyor. Sen işten ayrılıp ev işleri ve çocuğumuzla ilgilensen nasıl olur? Bu evi dağınık görmekten bıktım ne yapsam olmuyor elimi çekeceğim evden deseniz ne yapar acaba?

çocuk bu, bi şekilde alışır. işten ayrılma.

işten bir iki gün izin alabilseniz? öğretmeni tanıdığınız ve ona güven duyduğunuz hissini vermelisiniz çocuğa. baba yapamıyor bence bunu. akşam kitap okur musunuz? hikaye uydurun, anne baba işe gidiyor çocuk kreşe gidiyor, sonra birlikte çok mutlu oluyorlar vs.. okulu onu terk ettiğiniz bir yer olarak değil, iyi zaman geçirdiği bir yer olarak tanımlamalısınız. kuzeni arkadaşı varsa okula giden onlardan örnekler verin. tabi kıskandırmadan. kolay bir süreç değil elbette ama bu kadar gözünüzde büyütmeyin. ha bir de kreşten sonra lütfen gereksiz ödüllendirmeyin. almaya gittiğinizde abartılı sevinç gösterileri yapmayın. işin doğallığını bozmayın yani.. o çok yanlış algılara sebep oluyor. önünü alamazsınız sonra..

tabiki ortak evladımız.. Erkekler böyle isyan etmeye yer arıyorlar hemen. uygun bir dille konuştum biraz sabretmemiz gerektiğini, onun bir çocuk olduğunu unutmamamızı falan.. Umarım anlamıştır beni..

Bende aynı fikirdeyim ama eşimin isyanlarıyla nasıl başa çıkacağım.. Dediğim gibi ben çok erken gidiyorum işe o saatte kaldırmak istemiyorum oğlumu.. Dayanıksız olan taraf ben değilim malesef eşim.. Daha dördüncü günde bıktı..

bugün gidip eşimin alnından öpeceğim valla 5 yıl giydirip ağlamasına zırlamasına katlanarak o bıraktı kreşe bir kezde ufladığını bilmem. size tavsiyem asla işinizi bırakmayın hele birde boşanma süresi atlattıysanız asla. çocuğu bıraktığınızda asla arkanızı dönüp bakmayın içeri girdiğinde emin olun 5 dak önce ağlayan o çocuk gidecek yerine hemen oyun oynamaya başlayan bir çocuk gelecek, rahata alışmış olduğu için okulda kurallar var biraz sıkıntısını size yansıtacaktır pes etmeyin, okuldan aldığınız anda benim dediğim oldu görüntüsünü verirsiniz. bizimkide çok ağladı ama pes etmedik iyiki de etmemişiz

iyi de zaten boşanmaktan dönmüşsünüz, o da sizin yalvarmanızla. boşanmayı düşünmenizin bi sebebi vardı belli ki. adamın bıkkınlığına yenilip işi bırakmak ne alaka.

Bir psikoloğa mı götürdeniz çocuğu acaba? Ayrılık durumları da yaşayınca belki çocukta terk edilme korkusu oluşmuştur. Psikolog çok yardımcı olur size.

Cocuk baba evi terk ettikten sonra travma yasayip şimdi tekrar gitmesinden korkuyor olabilir. Zamanlama kötü olmus. Sonucta sadece alisma süreçleri sancılı cocuklar için üstüne de ayrılık girince tam tuz biber. Bence bir pedagogla görüşün veya aole terapistle madem barisiyorsunuz. Is8nizden ayrilmayin

İşi bırakmayın. Her şey çok üst üste gelmiş. Çocuk için çok üzüldüm. Baba evi terk etmiş hastalık ayrı bir düzen. Çok zor. Güvenli bağlanma da oluşmamış sanırım çocuk tedirgin. Bence ilk iş bir pedagogla görüşme. En isleri şu an en son düşünülecek şey. Çalkantılı bir evliligiz var. Önce bunu halletmelisiniz. Tam gün neden vermediniz çocuğu? 9-5 olsa daha rahat değil mi?

Çok teşekkür ederim yorumunuz için. Bende öyle olmasını umuyorum. Daha önce kötü bir kreş tecrübesi yaşadık.. Aldık oradan okulun sokağından bile geçmek istemiyordu Yaz dönemi kreşe gitmedi şimdi farklı bir yere başlattık ama durumlar böyle.. Umarım bir süre sonra alışır ve geçer..

isten değil eşten ayrılın bence çok sinirlendim ya resmen çalışmanıza köstek oluyor sizden dört dörtlük ev işi beklenemeyeceğini öğrensin gerekirse haftada bir yarim gün temizlikçi tutun ama çalışmayı bırakmayın akşamları oğlunuzla kaliteli zaman geçirin oyunlar oynayın evdeki huzursuzluk ona geçmiş bence 4 yaş çocuğu için bence de iş bırakılmaz çok farklı bir durumu yoksa moralinizi yüksek tutun oğlunuzun huysuzluğu geçici, okula alışacak eşinize iyi bir ayar gerekiyor ama

bencil ya işine odaklanamıyormuş sabahları evden çıkmak ne kadar zormuş ben bilmiyormuşum ve daha neler neler.. taştım, taşıyorum inanın.. yinandyang

Sakın işinizi bırakmayın. Zaten ayrılığın ucundan dönmüşsünüz bir daha böyle bir durum olursa ne yapacaksınız? Zaten 4 yaşındaymış. Babası mecbur fedakarlık yapacak ikiniz bir süre idare edeceksiniz. Elbet sonra düzene girer her şey. Ayrıca sürekli şikayet edeceğine biraz işlerin ucundan tutsun. Ev işi yapmak çocuk bakmak sadece sizin göreviniz değil.

İşten çıkmak çok kötü bişey ama böyle bir çocuğun varsa sadece babasına yüklemek de zor. Ev işi de yapmıyorsan kocan şikayetçiyse işten çık evinle ilgilen çocuğunla ilgilen kocanla ilgilen. Daha mutlu olursunuz belki. Sonra tekrar işine geri dönersin.

onlar bıkar tabi.. hayat onlara güzel.. bu zamanda iş bırakılır mı hiç? bu sene yarım gün kreşe gitmese, seneye anaokuluna gidecek zaten.. üstelik destek olan bir anneanne var.. herkes bu kadar şanslı da değil..

Bi Zahmet o evde tek yasamiyoruz sende bi ucundan tut desenize. . Ev isi yapmıyorsun, çocuk bakmiyorsun, hayirdir çocuğu okula götürmek zormu geldi beyefendiye.. BABALİGİ ne sanmista cocuk yapmis beyefendi? Madem babalık zor gelicekti spremlerine sahip ciksaydi ozaman.. hey allahım yaa şu kadınları evlendikten sonra hem evde hizmetçi hem cocuklarina annne hemde yataklarina es olarak gormek isteyen erkeklerden nefret ediyorum. ..

kınamıyorum asla yanlış anlamanızı asla istemem ama bana biraz dayanıksız göründünüz buradan.. ne yaşadığınızı bilemiyoruz elbette. çocuk bu ilk günden alışmasını beklemeyin. 4 yaşındaki çocuğa bakmak için de işten ayrılmak çok yanlış bir hareket olur bence. üstelik kreş yarım gün.. çocuğun sizi yönetmesine izin vermeyin..

Simdi anaokuluna krese vs alismazsa ilk okula baslayinca okulada alismaz okuma yazma vs nin ogrenildigi en onemli sinif 1. sinif. ziyan olur. Egitim hayayina 1 0 geri baslar. Dahasi sorunlu bir evliliginiz varsa sakin ola isten ayrilip adama kalmayın..

Çok uzun süreli ayrı kalmadı babasından en fazla 1 hafta. Ve onun yanında konuşmamaya da çok özen gösterdik.. Geçen sabahta ben bıraktım bana da aynı şeyi yaptı.. Anne gitme gitme.. İşime de odaklanamıyorum inanın çok

Cocuklar biz ne kadar dikkat etsek de birseylerin dogru gitmediğini fark eder. Oglunzun genel yapisi nasil bilmiyorum tabi, ama bazi cocuk 1 haftayı unursamazken baska cocuga ömür boyu gelebilir. Kaybetme korkusu ikiniz icin de oluşmuş olabilir. Cocuklarin zaman duygusu pek olmaz. Sizin neden gittiğinizi ve ne zaman geleceğinizi kavramamistir belki de.

Şimdiye kadar çocuğa kim baktı Okul öncesi rutin nasıldı siz işe yeni mi başladınız Çözüm yardımcı almak ev işleri konusunda Akşam kaçta geliyorsunuz bilmiyorum ama evde tek öğün yemek pişecek o Zaman bulaşık da az olur Ben bulaşığı sofradan kalkınca toplamıyorum mesela gece bir ara 10 dakika sürmüyor boşaltıp doldurması Eşinizin sabah çocukla Zaman geçirmesi de iyi aslında baba çocuk bağları pekişir Bir de anneanne varmış bir haftasonu Başbaşa kısacık bir tatil de ikinize iyi gelebilir bir şeylerin üstün örtmek iyi olmuyor çünkü

İş bulmak zorlaşıyor ama böyle giderse kocanı da kaybetme ihtimalin var bunu da göz önünde bulundur bence. Kocan bunaldım diye tekrar çekip gidebilir.

İşten kesinlikle ayrılmayın. Okulun ilk zamanları çocuklar yaşadığı ayrılma kaygısından hemen uyum sağlayamıyor, anneanneye giderken yaşadığı şey de bu. Bence çocuğunuzun düzeni oturunca rahatlayacaksınız. Bu süreci daha az yıpranarak atlatmak için bir çocuk psikoloğundan randevu almanız ve yardım almanız isabet olur. Böylece kısa sürede halledebilirsiniz. Ev işleri konusunda da eşiniz anlayışlı olmak durumunda. Size yardım etmek ve çocuklu bir evin süper derli toplu bir yer olamayacağını kabul etmek durumunda. Eşinizle Aranızdaki diğer sorunları hallettiyseniz şu an stres altında olsanız da lütfen çaresizlik olarak düşünmeyin yaşadıklarınızı. Çözülebilir durumlar hepsi

AlisiR okula merak etme hem alisinva daha çok sevecek zamanla şimdi ilk günler zorlanıyor çocuk.. alisinca da okuldan çıkmak istemez...

Isten ayrilmak istemiyorsaniz, bi sure sabredip krese alismasini bekliyceksiniz. Benim oglum da yurtdisina geldik ve krese yazdirdik. Zaten pat diye uyum saglamak zor bi de yabanci bil. Aksamlari " onlar ne diyo ne konusuyo ben hic anlamiyorum ki, gitmiycem" diye aglardi kuzum Ama cocuklar oyle cabuk alisiyorlar ki. Masallah kuzulara Pes etmeyin alisacaktir zamanla. Evliliginizdeki sorunlar tamamiyle halloldu mu? Esinizle nasilsiniz su an?

İşten ayrıl diyen eşle yakın bi zamanda ayrılık noktasına gelmişsin.. Pek akıllı beyefendi evliliğiniz biterse hayatını mevcut standartlarda nasıl tutacağını da akıl etmiş mi? Cocuk ikinizin ağlamasını bağırmasını cekecek o da bi zahmet Ayrı oldugunuz donemde duygusal olarak yaralanmıştır cocuk korkuyordur tabi şimdi. Bı sure izne cıkın bence çözüm olarak ve öğretmenlerinden/ okul danışmanımdan yardım alın.

1 yaşından itibaren babannesi baktı artık bakamayacağını söyledi haklı olarak yaşlı insanlar zaten.. Kendi annemi de çok yormak istemiyorum sadece ananede kahvaltı yapacak ve sonra servis alıp okula götürecek 12 de ama rutini bi oturtamadık.. Kimseyi üzmeden yormadan bir düzende gitsin istiyorum bir an önce..

bayram sonrası ve herkesin tatil dönüşü olduğu için işler çok yoğun ve ancak ilk gününde izin alıp yanındaydım. Sonrasında ananesi ilgilendi sağolsun. Sürekli konuşuyoruz okul hakkında artık arakdaşlarının yaşıtlarının okula gittiği söylüyoruz falan ama bu sabahları ağlama huyunu bırakmıyor malesef.. Ama alışacak yapacak birşey yok.. Önerileriniz için çok teşekkürler.. medidnired

Allah allah Çocuk eşinizle ortak değil mi? Ne demek bıktım işten çık sen bak. Babası değil mi getirip götürecek tabi, ayrılmıyor olsanız da yine ilgilenmeyecek miydi çocuğuyla?

Taşmayın :) İnanın çocuk sizin tedirginliğinizi anlarsa adaptasyon süresi uzuyor. Bi kaç hafta sabretmesini söyleyin eşinize, düzelecek. Anaokulunda bir çocuğumuz vardı annesinin kucağından çığlık kıyamet alınıp sınıfa getirilirdi yemek yemeyi reddeder annesinin ne zaman geleceğini sorup dururdu. Ben gözlem için ilk kez anaokuluna gittiğimden ve alışkın olmadığımdan bu duruma o kadar üzülmüştüm ki. Öğretmen anlattı, çocuk okula gelmemek için hastaymış gibi yapıyor aile de yollamıyormuş böylece adaptasyon süreci uzuyormuş. Kapıda vedalaşırken de anne endişeli ve dolu gözlerle bazen de kızgınlıkla bırakınca çocuk da okulu bir ceza ya da endişe duyulacak yer olarak görüyormuş. Yaklaşık 2 hafta sonra bu çocuğumuz en çok yiyen en çok oyun oynayan en çok eğlenen çocuklarımızdan biri oldu :) Merak etmeyin geçecek. Belki rahatlatır diye anlattım..