evet çalışıyorum hafta içi hergün iş, akşam ev yemek çay ev işi uyku sabah iş. belkide bu monotonluk tekrar depresyona soktu beni. asude_bahar

kilo insanın moralini bozmaya birebirdir zaten bende takıyorum ama eşimle paylaşınca kilo sıkıntımı niye bukadar kafana takıyorsun deyince biraz rahatlıyorum ona sorduğunda sana öyle şiştin felan demesi çok gıcık olsa gerek gözlerinle ona sana verdiği cevabı beğenmediğini ilet oda anlasın... çünkü eşinin desteği her yönden önemlidir. benimde eşim bazen birşey konuştuğumuzda cevap vermez o anda birşey demem ama oda bana aynı şeyi yaparken bende cevap vermeyince ozaman anlar hatasını ve kabul eder evlilikte iletişim bozulunca herşey tepe taklak olur sağlığında beraber bence bu durumu kendin çözmeye çalış sanırım çok evhamlı birisin inşallah bu içinde bulunduğun sıkıntı bir an önce biter sevgiyle kall...

biraz maneviyatını güçlendir. belki eksikliğin budur.

bildiğim kadarıyla depresyon tedavisi 3-4 ay kadar kısa sürmez, belli ki tedaviyi yarım bırakmışsın... böyle durumlarda tekrarlama durumu söz konusu... dr ağır depresyon teşhisi koyduysa bunu tek başına atlatman zor, bence dr a git, kısa sürede kökünden kurtulmak varken durumunu daha da ağırlaştırma derim... mutlu olmak için beden sağlığı kadar ruh sağlığı da önemli... Allah yardımcın olsun

psikologlara ve psikiyatristlere sonuna kadar güveniyordum ta ki zamanın birinde kendimi kötü hissedip de uzman psikiyatriste gidene kadar. aslında çoğunun amacı mesaiyi doldurmak başka da bir şey değil. senin derdin, çözüm üretmek onun umru değil. bu yaşanmışlıktan sonra kendime daha iyi davranmaya başladım. insanları önemsememeye, her lafı çevirip çevirip düşünmemeye, beni yoran insanlarla daha az görüşmeye, bana zevk veren, mutlu eden şeyleri koşulsuzca yaşamaya başladım. ve şimdi çok daha iyiyim. çünkü artık biliyorum ki birgün kötü olursam bana kendimden başka kimse yardımcı olamayacak. şimdiden tedbir almazsam o gün ben bile kendime yardım edemeyebilirim. BlackCat

Hepimizde aynı monotonluk mevcut.. Rutin güzeldir.. :) Bir derdim vardaki konuları biraz okuyun, elinizdekilerin kıymetini daha derinden idrak edersiniz :) Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

Çok şükür ciddi bir fizyolojik rahatsızlığınız yokmuş.. Psikolojik kısmı da geçer inşallah.. Çalışıyor musunuz?

Bende psikologa gidiyorum ama aslinda genede cözüm insanin icinde ama bakalim tabii... neler olacak bende merak ediyorum. aslinda ben beni üzen sebebi tam olarak biliyorum. ama mevcut duruma cözü yok. beni depresyona sokan o mesela.. Sende bunun nedenini bulmalisin. Insan kendini daha iyi bilir.. puccakanka Canlarım iyiki

hanımlar bu depresyon tedavisi seneler önceydi 3 yıl falan oldu yarım kalsa bile şu anki durum devamı değil. çünkü çok iyi olduğum dönemler oldu. iş ailevi sorunlar biraz çözüldü ve onları atlattım çok şükür. ama şu son aylarda yeniden sıkıntılar buhranlar başladı. açıkcası doktorlara artık o kadar güvenmiyorum. çok iyi uzman bir doktor bulmak ve güvenmek gerek. genelde fazla ciddiye almayıp ilaç yazıp yolluyorlar. bakın benim o dönem çok yoğun baş ağrılarımda vardı bu sabeple 2-3 farklı nörolağa gittim. bir tomografi çekin diye o kadar ısrar ettim. yaşlı bir beyde son nöroloğum. "kızım seninki stresten takma kafana birşey" dedi. yolladı iyi mi. ya her hastalığın kaynağı stres ama takma kafana diyince bitiyormu... psikolokla yarım saatlik görüşmeler yapıyorduk. son görüşme de kaynana ile yaşadığım olayları falan anlattım. cevap şu "sen olayları fazla kişiselleştiriyorsun" nasıl yani kaynanamın giydiğim kıyafete karışması genel bir olay mı yani. doktorlar çok dışardan genel bir çerçeve ile bakıyorlar ve sorunu anlamaya çalışmıyorlar. ver antidepresan bir tane de uyku yapıcı yolla. bu tedaviyi tekrar açıkca istemem. ben konuşacak dertleşecek beni anlayacak insanlara ihtiyaç duyuyorum. bende yaşıdığım olayları yazsam evet belki burada ayrı başlık açılmayı hakederler. eşim ailesi kilolarım benim aile... ama ben bu sorunları tek tek ele almaktan sıkıldım zaten. genel olarak kendimi tedavi etmek istiyorum. bazen eşime bile canın ceh... diyip alıp başımı gitmek geliyor içimden.

Lütfen bu kadar kolay bırakma kendini.. Kilo problemin oldugundan ve eşinin bu durumu sana yansıtıp yuzune vurdugunu soylemissin . Kilo problemi halledilemeyecek ve kafaya takılacak bir sorun degil, mutlaka verilir bu senin icin sıkıntı olmasın. Monoton bir hayatın oldugunu düsünmek yerine, bir işin ve ailen olduguna şükretmelisin. fiziksel bir rahatsızlıgın da yokmus sonucta. Bende bir zamnlar doktora gitmistim basagrısı şikayetiyle. Senin gibi kafam agrıyordu her gun, bana antidepresanlar verdi.6 ay bunları kullanmalısın dedi... Ama ben bu ilacların hicbrisini almadım! Çünku agır ilaclar oldugunu ogrendim.. devamlı uyuma hali, kio kaybı falan yapıyormus.. Ve kendi kendimi motive ederek, ilaca ihtiyacım olmadıgını dusunerek hayatıma devam ettim. işe de yaradı. Şunu unutma lütfen, hayatta ölüm dısında herseyin bir caresi vardır ve cogu sey insanın kendi elindedir. Toparla kendini bir an önce, kendini mutlu edecek şeyler yapmaya bak. İnan degerini bilirsen hayat o kdr güzel ki...!! Umarım hersey en kısa zamanda tekrar yoluna girer..

çok sağolun kızlar yazdıklarınızı okumak bile çok iyi geldi.trendy çocuk demişsin çocuk yok ve pekte düşünmüyorum. şuan kendimi hazır hissetmiyorum. biraz evliliğimde problemli açokcası. sorunlu hayatıma çocuk eklemek istemem. gelince olması gerek ise olur diyorum. rabbim isteyipte sahip olamayanlara versin. dün akşam mesela bayanlar eve geldik saat 8 de çıktı eşim 12 de geldi. arkadaşları ile kağıt oynamaya gidiyor. ben evde tek başıma beklemedeyim. ya bu hayat mı yalnızlık beni durmadan düşünmeye itityor buda sanırım sinirlerimi bozuyor. bir ilaç vardı kullandığım. pro.. diye çok bilinen bir antidepresan tekrar başlasam mı diyorum ama ilaçlara inancımda yok ki. benim ihtiyacım belli aslında sedece konuşmak...

geçmiş olsun. doktorların ruhsal sorunların çözümü anlamında fazla birşey beklememek gerekir. onlarda bir yere kadar yardım eder. zaten psikolog da bu konuda yol gösterir sadece. sorunu yine siz çözersiniz. bu anlamda biraz daha çabalayın. dr. david burns'ın ''iyi hissetmek'' adlı bir kitabı var. depresyonunuz ve bu ruh haliniz için iyi gelecektir diye düşünüyorum. kendi kendinizin hekimi olmaya çalışın, kalıcı çözüm de bu olacaktır. kayınvalidenizin elbisenize karışma meselesine de birşey söylemek istiyorum, ben şimdi nişanlıyım. geçen sene müstakbel kayınvalidemle ilk tanıştığım gün kayınvalidem elbiselerimi beğenmemişti =) hatta değiştirmemi kibar bir dille istemişti. daha 2 saat önce tanışmıştık oysaki. ve ailem bile elbiselerime karışmadığı hgalde kayınvalidem karışmaya çalışmıştı. ben de en az onun kadar kibar bir dille elbiselerimi değiştirmeyeceğimi söyledim =) açıkçası ben pek takılmadım buna, yaşlı kadın işte. bunu istemiş ne olacak ki. istesin. ben ona izin vermediğim sürece istediği kadar söylesin. kadının yapısı bu zaten, biraz baskıcı. sadece bana karşı değil yani zaten öyle. o zaman ben de ona duracağı yeri belli ederim olur biter. bir söyler iki söyler yapmadığımı görünce artık söylemez =) yani olayları kontrol edemeyiz ama tepkilerimizi kontrol edebilirzi. bu yönden siz de kendinizi güçlendirmeye çalışın...

canım benim seni okadar iyi anlıyorum gerçekten zor bi durumdasın ama geçicek elbetrahat ol kasma bukadar,, eşinin desteği çok önemli ve inanırmısın benim eşimde bana öyle diye diye hırslanıp verdim kilolarımı ve şimdi diyorum bazen ben kendi çabamla zayıfladım sen hiç destek olmadın ki diyince,, canımya ben olmasaydım oşekilde seni kızdırmasaydım bukadar hırslanıp kilo verirmiydim kıymetimi bil diyodoğruda söylüyo inanki o çok azmettirdi beni zayıflayamazsın dedikçe hırslanıyodum ve ona inat başardım.. arada bi iddaya girerdi benle onlarda çok işe yaradı ve kazandım hep,, ama kendini kötü hissetme bu dünyada herşey boş üzüldüğüne değmez,, bide bebeğiniz varmı yada istiyomusun:26:belki bebek neşeni yerine getirir monotonluktan kurtarır.. benim bigünüm bigünümü tutmuyo çocuklar yüzünden çok atraksiyonlu geçiyo bide bende eşime bişey söylediğimde yada sorduğumda cvb alamıyorum hiç,, ve sinir oluyorum tekrar yükses sesle soruyorum aklı başına geliyosonra oda bana sorunca bende susuyorum gıcıklığıma anlıyo ozaman ne kadar sinir bi durummuşneyse bunlar halledilir sağlığın iyi çok şükür takma okadar herşeyi . push ; H

sağolun bayanlar. çok klasik olacak ama eşim beni anlamıyor. mesela kiloyu çok sorun ettiğimi ve devamlı çabaladığımı görmesine rağmen destek olacağına tek yaptığı laf sokmak. yok kilolusun. iyice şişdin. bu sözlerine kırıldığını söylediğimde de seni motive etmek için yapıyorum diyor. böyle motivasyon mu olur. ben zaten kilonun farkındayım. rejimdi diyetti spordu devamlı çabalıyorum. ama kilo vermeye çalışan bayanlar bilir bu iş hadi deyince olmuyo devamlı iniş çıkış yaşıyorsun. geçen ay 4 kilo verdim ama devamı gelmedi sonra iki hafta dikkat etmeyince de aldım geri. pes etmedim uğraşıyorum ama yalnız olmak anlaşılamamak o kadar zor ki

sanki ben yazmışım gibi oldum çok iyi anladım seni. ama arkadaşlarında önerdiği gibi çözüm yine sende. eş iş aile hepsini boşver bu dünyada tek önemli olan sensiç bunu düşün buna yoğunlaş... B

Kasma kendini bu kadar kendini böyle yıprattıkça apansız bir hastalık gelip seni bulabilir, stresten kaynaklı geri dönüşü olmayan bir yola girip sağlığından olabilirsin, şükret haline.. En azından bazı şeyleri yoluna koyabilmişsiniz. Geçmişe takılıp kalırsan kendine edecek ve zamanla eşini kendinden uzaklaştıracaksın.. Anın kıymetini bil bir senden daha yok dünyada yaşamayadıklarını yaşaması için ardından bir varis bırakmıyorsun 3 günlük dunyevi hayatta 10 günlük derdle yüklenmenin ve öylece bu diyardan göçüp gitmenin sana getirisi ne olacak hayattan zevk almayı bilmek sizin elinizde.. Yeni bir düzen oluşturmak kolay olmayacaktır sizin için ama en azından manalı bir uğraş için didinirsiniz inanın kendinizi heba etmek için didiğiniz enerjiden daha az çaba sarfedeceksiniz. dirayetli olun, hayatınızdaki eksileri asgari düzeye indirmek için sizin pozitif olmanız lazım, dimdik olun ve birde öyle deneyin. apranxx Öz hakiki apranxx :) tek ayak

slm bayanlar. bu siteyi aylardır takip ediyorum dün üye olmaya karar verdim. derdim var köşesinide devamlı okurum ve bu dünyada benim gibi olan insanlar görmek iyi geldi bana. neyse ben size biraz kendi durumumu anlatmak istedim. evliliğimin ilk yılları çok sıkıntılı geçti. eşimin ailesi, işsizlik, para, yeni evli olmanın zorlukları gibi sebeplerle o dönem çöküşteydim. en sonunda doktora gittim ve ağır depresyon teşhisi koydu. ilaç konuşma falan 3-4 ay tedavi oldum. sonra iş sorunumun çözülmesi ve eşimin ailesi ile arama mesafe falan koymamla bazı sorunlarda ortadan kalkınca kendimi topladım. ama son 6-7 aydır yine kendimi bunalımda gibi hissediyorum. hiç birşeyden mutlu olamıyorum. herşeyi kafama takıp büyütüyorum. mesela birşey sorduğumda eşimin yanıt vermemesi beni sinir ediyor ve bu konuyu büyütüp büyütüp beni sevmediği istemediğine kadar getiriyorum. ona bunları söylemiyorum içime atıyorum bu daha da büyüyor. bu olayı örnek amaçlı anlattım. ya ne bileyim bıktım kendimden. niye bu kadar karamsar umutsuz bir vakayım. üzgün olmak canımın acıması alışkanlık oldu adeta. doktora gitmeyi istemiyorum. hem bu şehirde bulmak zor hemde ilaç falan kullanmak iztemiyorum artık. kilo problemide başgösterdi iyice. nerede ise 10 kilo aldım 6 ayda. ve fazla yemekten değil sıkıntı düzensiz beslenmeden. bu da ayrı bir takıntı bende. çocukluktan beri kilo sorunum var ve bir türlü tam olarak çözemedim. ilaç diyet spor denemediğim şey kalmadı. devamlı kiloyu düşünmekte bunaltıyor beni. biliyorum belki yazdıklarım size önemli gelmeyecek ama ben buyum işte mutlu olamıyorum zorladıkça çıkmaza giriyorum. sadece paylaşmak istedim belki her gün buraya birşeyler yazarsam rahatlarım yoksa patlamak üzereyim kendimi o kadar yalnız hissediyorum ki sanki bu dünyada beni anlayan hiç kimse yok gibi... bazen de kendime kızıyorum şükretmen gereken şeyleri düşün diyorum. büyük bir sağlık sorunum yok, işim var evim var. altından kalkılmayacak maddi problemler yok. niye bu mutsuzluk, hayattan tatminsizlik. sanırım evlilikten çok şey beklemiştim ve onların olmaması beni bu çıkmaza sürükledi. kendimiyalnız ve boşlukta hissediyorum... asude_bahar

evet depresyon ilaçlarını EN AZ 6 ay kullanmak gerekir ve çok düzenli kullanmak gerekir depresyon ilaçları kilo yapmaz, depresyonda kilonun nedeni sıkıntıya bağlı olarak sürekli yemedir kiloyu tek başına evde verememişsiniz ve bu sizi daha sıkıntıya sokmuş, demekki yardım almanız lazım çalışıyormuşsunuzda bence diyetisyenden yardım almalısınız kendinizi mutlu etmek içinde sevdiğiniz yapmaktan hoşlandığınız şeylerle meşgul olmanızı tavsiye ederim hobilerinizle uğraşmak size mutluluk verecektir, monoton hayatınızı renklendirecektir