Ben oylelerinden destegimi de cekiyorum allah affetsin Tevekkül boyle bir sey degil cunku çalismasam benim de maddi durumum kotu olur Yaslilik, engellilik, calismaya engel bi hastalik olmasi tabi farkli durumlar ama hic hoş degil gerçekten calismak istemiyorum o yuzden sadaka verin zekat verin farzdır sunnettir denmesi

Bir süre sonra çalışmayı özleyeceksinizdir. 9 sene aktif çalıştıktan sonra evi özlemeniz normal ama 10 ay çalışmaya ara vermiş bir anne olarak söylüyorum iş hayatından kopmak bana zevk vermedi bir süre sonra. Dışarıda olmayı, insanların hayatı üzerinde etkili olmayı sevmemden de kaynaklı sanırım.

Çocuklar çokmu ufak. Çalışıp kreşe verseniz daha iyi olmaz mı? Bende ögretmenim şehir değiştirdik bu sene.2.5 yaş kızımı kreşe verdim, çok mutlu inanılmaz fark etti kısa zamanda. Bende işe gidip geldiğim için daha iyiyim. Büyük kızim 6 yaşinda oda 1 e başladı. Ama 4 yaşından beri anasınıfına gitti. Öncesinde hep bakıcı buldum, hiç sorun yaşamadık bakıcılarlada

Off 2 gun once cocuk yuzunden istifa ettim sanirim aynilarini yaşayacağım

şöyle diyeyim istifa ettikten sonra çalışacaksın aslında, evde asla iş bitmiyor ve bir yerden sonra bıkkınlık geliyor bu kısır döngüden. aktif çalışma hayatı olan kadınlar için bana kalırsa depresyon sebebi. sadece maddi değil manevi yoruyor. 6 ay doğum iznimden sonra işe döndüm ki çok bayıldığım bir mesleğim yok ama tazelendim ve kendime geldim resmen. evde insanın özgüveni eksiliyor, daha bakımsız daha hayattan kopmuş oluyor bana kalırsa...

Doğumdan sonra istifamı verdim oğlumu biraz kendim büyüteyim dedim. Ama hiç hiç mutlu olmadım. Kendi parasını kazanmaya alışmış bir insanın da mutlu olabileceğine asla inanmıyorum. Bana göre çalışmak dünyanın en güzel şeyi. Oğlum 4,5 yaşına geldiğinde tekrar işe döndüm. Resmen hayatım değişti, yüzüme gözüme renk geldi Bana göre insan sadece para için çalışmaz. Para bir araç, amaç değil. Siz de isterseniz bir süre deneyin, olmadı tekrar dönersiniz iş hayatına.

Ben mecburi istifa ettim ülke degisitrmek için yaklaşık 2 aydır evdeyim. Bebek doğup biraz büyüdükten sonra dönmeyi düşünüyorum, ev keyifli ama ben is hayatında aktif olmayı seviyordum. Erken kalkamayi cuma akşamlarının özelliğini vs. İşimin stresi üstümden kalktı diye rahatım ama iş arkadaşlarınla olan gruplarda bir şey konusuldugunda şuan o streste olmadığım için keyifleniyorum. Genelde ev işlerini ben hallettigim için o tempoyla çalışırken vay ve nasik yapıyordum diyorum sadece

Trilyonlarım olsa yinede çalışmak isterim ben. Tabi sevdiğin işi yapmak önemli bir faktördür. Benim işim çok çok yorucu olsada çok seviyorum. Sosyal olmak, birşeyler üretebilmek çok güzel bir duygu. İş hayatına alışmış insanlar zorlanıyorlar hem işi bırakınca yalnızlık depresyon getirebiliyor. İşi bırakınca ciddi manada sosyal olup farklı uğraşlar bulabilecekseniz belki olabilir. Doğum, ameliyat vb sebeplerle birkaç ay evde durdum çatlayacaktım en son. Bir yerden sonra bayıyor sürekli aynı döngü

1 senedir çalışmıyorum basta güzeldi ama bir kaç ay sonra aşırı sıkıcı oldu. Çok pasif hissediyorum. Tembellestim. Surekli evde olunca giyimim kusamim bile değişti rahata alistim. Açıkçası çalışmak daha güzel. Is birakmak yerine degistirmeyi deneseniz?

Hiç tavsiye etmem

yaptıkları işi özelde yaptılar. kimi ticarete atıldı çok da iyi oldu

Çalışmaya alışık insanlar için başta güzel geliyor ama sonra sıkıcı bir şeye dönüşüyor. Zaman zaman hevesleniyorum evde olmaya. İnanır mısınız ağız tadıyla kek pişirmeyi falan özlüyorum ama sonra evde sıkıntıdan cinnet geçirdiğim günler geliyor

Birkaç sebepten ötürü istifa ettim ve bir senedir evdeyim Mutluyum Fakat şuan çalışıyor olmak isterdim Küçük bebeğim olmasaydı bir sene dinlendikten hemen sonra tekrar işe başlardım 6 ay gibi uzun bir süre ücretsiz izin alabiliyorsanız alın kullanın sonra işe geri dönün bence

Ben uzun süreli çalışmadım, ama kadrolu memuriyetten istifa ettim. Buna baya kişi tepki gösterdi tabi. Ama sebeplerim vardı. En önemlisi de eşimle tayin yeri ayarlama zorluğu olacaktı, hem de tekrar tekrar. Bunu göze almadım. Ayrı kalmayı vs asla kabul etmem zaten. Hayalimdeki iş de değildi, çekilmez bir iş değildi ama kalıcı olsun istemezdim şahsen. Ama hayalimdeki işi yapma arzusu vardı aklımda istifa ederken, hep ev hanımı olarak kalma düşüncesi değil. Ev hanimligi güzel bişey değil. Çalışmayı istiyorum ama istediğim koşullarda ve istediğim iş olursa. Bana cidden kötü hissettiren sevmediğim bir isim olsa yine istifa ederdim ama işiniz o kadar da zorlamıyorsa bence devam edin. Ev hanimligi pek de eğlenceli bişey değil. Ben şu an okuyorum kendimi geliştiriyorum, kariyerim yolunda ugrasiyorum. Tamamen ev hanımı kalacak olma düşüncesi beni uzerdi açıkçası. Genel olarak şu an hayatımdan çok mutluyum ama ev hanimligina da bayilmiyorium yani

Ama nasıl

Ilk bir - bir buçuk ay güzel oluyor, dinleniyorsunuz ama sonra sıkıcı olmaya başlıyor devamlı evde olmak. Boş vakitlerinizi çeşitli aktivitelerle dolduracaksanız başka tabi.

Tam zamanlı ev çalışanı olmak sıkıcı oluyor. İlk zamanlar güzel sonra monotona bağlıyor. Bu şekilde planınız varsa kurs, hobi, arkadaş grubu ekstra birşeyler ile tamamlamak lazım. Ev işleri, evin kendisi bir noktadan sonra boğuyor insanı. Ben çalışmak için tekrar gün sayıyorum. Dün ile bugün aynı geliyor artık Ayrıca eşten daha çok sohbet bekliyorsun, bence eşe karşı beklenti artıyor o da problem oluyor. Gözüne iş yerindekiler batmıyor eş batmaya başlıyor

Kovdurun kendinizi.

26 yıldan sonra 2019 Nisan'da işten ayrıldım, bir yıl evdeydim, en son kalebodurların aralarını fırçalarken yeniden çalışma kararı aldım. Çocuğum yok, evim ehl-i keyif, kütüphanem, hobi odam var ama hobilerle vakti tüketemedim, yapıp satıp ticarete çevirdim ama yok illa 6 da kalkıp kendimi iş yollarına atacağım. 2020 Eylül ayında tekrar işe girdim, eski işim kadar yoğun olmayan maaşı da düşük bir yerdi ama beni hayata döndürdü. Bu yıl Haziran'da emekli oldum toplamda 29 yıl çalışma ardından. Bu kez biraz daha sakinim, sanırım sabit bir gelirim olması beni biraz rahatlattı, önceden de ihtiyacım yoktu ama psikolojim bir değişik illa para kazanacağım, o yüzden emeklilik biraz daha pozitif oldu. Biraz sağlık sorunlarıyla başladım emekliliğe belimde bir sıkıntı var, fizyoterapi ve spor falan meşgul etti beni, şimdi toparlandım gibi gidip gelip dikiş makinama uğrayıp dikecek bir şeyler üretiyorum eşim satma boyutunda olmama çok karşı ama kendimi ne kadar tutabilirim bilmiyorum. Velhasıl insan uğraşsız olmuyor ve hobiler kısıtlı zamanlarda kaçamak değerinde oluyorlar ama asla tüm günü değerlendirmiyorlar

evet ama inanki sağlığımdan olacağım. kızım 1. sınıfa başladı yetişemediğimi tükendiğimi hissediyorum. işyeri de maaş olarak hakettiğimi vermiyor. beğenmeyen gitsin modunda. bıktım artık. Allah büyüktür demekten başka çarem kalmadı.

Ben kadrolu ogretmenim en son pandemiden once okula gitmistim Sonra hamilelik dogum ucretsiz izin deprem derken son 4 yilda sadece 3 ay aktif olarak calisabildim Su an da cocuklarima bakici bulamadigim icin mecburen ucretsiz izin aldim yine Ama mesele maddiyat falan degil calismaya alisip evde kaldiginiz zaman, hele cocuk da varsa ev isleri döngüsü insanı calismaktan daha cok yoruyor Bugun bakici bulsam yarin işe basladim o derece ozledim

merhaba arkadaşlar. 9,5 senedir aynı yerde çalışıyorum ama artık istifa etmek istiyorum ve bir süre çalışmak istemıyorum. tazminatı da bırakmak zorunda kalacağım bu şekilde yaparsam. işyerinden ve çalışmaktan çok sıkıldım. bu şekilde uzun çalışma hayatından sonra ev hanımı olup pişman olan ya da çok mutlu olan var mı? pişman olmaktan korkuyorum. NOT: maddi olarak çok fazla sıkıntı çekmem çalışmazsam. tabi illaki kısacağım şeyler olacaktır.

Ben de aralıksız ve yoğun bir iş hayatının ortasında bir anda istifa edip 2.5 yıl evde oturdum. Çocuğum 4 yaşındaydı onunla ilgilendim. Evime, kendime vakit ayırdım. Çok keyifliydi açıkçası eğer maddi olarak bir buhran olmayacaksa size de iyi gelebilir. benim için tek kötü yani özgür hayatı pek sevdim. artik sabah 8 akşam 6 ofiste bir iş bana göre değil diyorum. şuanda rahat bir işim var. normal şartlarda tam zamanlı çalışsam çok daha fazlasını kazanma imkanım var, ama ben böyle mutluyum. Pişman olursanız da tekrar başlarsınız

Bir bölüm veya okuma fikri yoktu ortada istifa ettiğinde. Memur olmadan hemen önce büyük bı firmada başlangıç düzeyinde bı pozisyonda yazılım sektöründe çalışıyordum. Yazılımcı oldum diyemiyorum, değildim henuz. Memur olduğumda maddi sebeplerden o işten istifa ettim evlenecektim ve para lazımdı gerçekten. O işi bıraktım ama memuriyeti bırakırken de aklımda hep yazılımcı olma hayalim vardı. Mezuniyetim yakın bir bölümdü zaten, o yüzden yeniden bı bölüm okuma fikri yoktu aklımda, yazılımcı olmak istiyordum sadece. Bazı denemelerim oldu bu konuda ama istediğim gibi gitmedi. Benim kardeşlerim de bilgisayar mühendisi ve ben de mühendis olmak istemiştim ama olmamıştı. Şimdi bilgisayar mühendisliği diploması da almak istediğimde karar verdim, yazılımcı olmak istiyorum hala tabi.

İki yil once biraktim bebegim oldugu icin evde durmaya alismam bir senemi aldi :) ama ben cok aosyalim surekli aktivite gezme bulusma sosyallesme bu sekilde geciriyorum vaktimi oglum iki yasina simdi haftada iki gun olarak calismaya basliycam calismayida ozledim sosyal hayatimdanda feragat etmek istemiyorum bitane daha oglum var 5 yasinda seneye 4 gun falan calisirim diyorum oyle yani eve kapanmayacaksaniz maddiyat iyise dinlenmek kendine vakit ayirmak guzel spora falan baslarsiniz yapmak isteyip cakit bulamadigbiz seyleri ogrenirsiniz guzel olur

İstifa etmedim ama emekli oldum. 27 yıllık çalışmadan sonra emekli hayatım gayet güzel pişman değilim. Arkadaşlarimi özlüyorum sadece onlarla da program yapıp buluşuyoruz zaman zaman. Maddi açıdan bakarsak ne kadar çok kazanırsanız o kadar harcama oluyor. Eviniz kira değilse idare edebilirsiniz.

Önemli olan sağlık. Umarım istediğin gibi olur.

2 yasindalar Burda tek kreş var o da 3 yaş alti kabul etmiyor Kucuk yer oldugu icin bakici da bulamadik Sordugumuz herkesin paraya ihtiyaci var ama kimse calismak istemiyor

Yaklaşık 13 yıldır, bir STÖ'nde çalısıyorum. Aynı şey geçiyor kafamdan bir süredir. Birakasim var artık. Çocuklarım büyüyor ve yetisemiyorum hayat tempomuza.. resmen geriden geliyorum. İşteyken bazen kafami da toplayamiyorum. İşi bıraksam ve tamamen cocuklarima evime yönelsem diyorum.. Sonra acaba pişmanlık yaşar mıyım diye düşünüp, vazgeçiyorum.

20 yıl malesef

1 2 ay sonra sıkıyor inanın. Evde sıkılıyorsunuz, gezseniz sıkılıyorsunuz. Ben 2 aydan fazla hiç oturamadım

Aradıgım yorum. Ben de kamu çalısanıyım maaş 23 bin civarı ve istifa edicem. Herkes deli muamelesi yapıyor. Kpss sorunum yokk çok rahat 90 üstü yapıyorum. 1 sene durup 2024 koss ile tekrar atanıcam diyorum ama yok kimse kabul etmiyor. Kızım rahatsız ve ben at yarısı gibi hastane ev iş çok yoruldum evde dinlenip cocugumla ilgilenmek amacım ama bakalım bu ay son kararımı verecegim

Ben sağlık sebepleriyle ücretsiz izin aldım 4 aydır evdeyim. Herşeyi kafamı takıyorum psikolojim çok bozuldu. Çalışırken bu kadar düşünmüyordum iyi oluyordu. Sürekli evde olmak bir süre sonra insanı çok bunaltıyor hayatı kaçırıyor gibi hissediyorsun. Bende sizin gibi nerdeyse 10 senedir çalışıyorum. Çalışmaya alışınca evde durmak insana çok zor geliyor. İşten çıkıp 6 ay dinlenip yeniden işe başlayabileceksiniz yapın. Ama iş bulma süreniz uzarsa psikolojiniz etkilenir.

Biliyorum bende yüzden evlendim. Herkes bana neler dedi. Tazminatci falan aldığım para 19.000 bu yüzden derkende nisanliydim zaten evleneceğiz diye evlendik evlendigimize pişman ettiler

hazır istifa etmişken özel mi deneseniz? böyle risk alıp iyi yerlere gelen arkadaşlarım oldu

Kesinlikle katılıyorum istiyorlar ki zekat gelsin fitre yardım toplansın ama bakıcı yada cam sildirmek için birini aramaya kalksam herkesin bir reddetme sebebi var kimseyi bulamıyorum bazıları huy edinmiş bu taktiği

Çalışmaya alışmasan da zor geliyor ki.

9 senelik tazminatinizi almaya çalışın.

Kızımın doğumuyla işten çıktım. 2 buçuk yıl sorna oğlum doğdu derken 7 yıldan fazla çalışmadım. Ben çok şikayetçi seçildim açıkçası. Bu kişiye, yaşam standartlarına, çalışmıyorken ne yaptığına göre değişir sanırım. Sürekli evde olursanız sıkılırsıniz. Benim güzel bir sosyal çevrem, farklı şeyler yapacak imkanlarım vardı. Bir süredir çalışmaya başladım, istediğim tarzda bir işe girme olanaği çıktı karşıma. Suan çalışıyorum ama emekli olana kadar çalış miyim? Pek sanmıyorum Çok bunaldiysanız, işiniz de çok iyi imkanlara sahip ve bir daha aynısını bulamayacak türden değilse çıkıp biraz dinlenebilirsiniz. Baktınız evde olmuyor yeniden iş bakarsınız.

Senin yaptığın gibi mi?

ahaha yok ben tahmin ettim çünkü benim yaşım da sizden biraz küçüktür veya yakınızdır muhtemelen arkadaş çevrem genel olarak benden 4-5 yaş büyük ve 99 öncesi girişliler %90 diyebilirim genel olarak 99 öncesinin mevzuatını da biliyorum, ben çalışmaya başladığımda herkes 99 öncesi girişliydi... o yüzden hemen tahmin ettim sizin ne kast ettiğinizi

Yarım yamalak bilgim böylece yaşımın büyüklüğü ortaya çıktı sanırım

İlk başlarda çok tatlı oluyor istediğin saatte çarşıya çık, arkadaşlarınla otur, hatta Müge Anlı izle ama bir süre sonra ev işleri yormaya başlıyor. Hergün birbirinin aynıymış gibi geliyor. Tabi konu sahibinin hobileri varsa bir kursa gitmek vb aktif olarak dışarı çıkacaksa belki böyle olmaz. Ama bence ilk öncelik ücretsiz izin almak olmalı. 1 senelik ara dinlenip düşünmek için güzel bir fırsat.

malesef Catlak-kurabiye Bir süreliğine

herkese çok teşekkür ederim. iş yerindeki yöneticiler ile anlaşamayıp hakkettiğin maaşı da anlayınca insan bırakmak istiyor. sıkılırsam da allah büyük diyip iş ararız bakalım hayırlısı kızlar her birinize teşekkür ederim.

Merhaba konudan bağımsız ama memuriyetten istifa edip ne okuyorsunuz Suan acaba. Memuriyetten istifa etmek büyük cesaret sizi bundan vazgeçirecek bölüm ne çok merak ettim yanlış anlamazsanız. Kendi kurduğum ama hayat kalitemi bayatımı resmen altüst eden bir işim var. Ne vazgeçebiliyorum ne böyle hayat sürdürebiliyorum. Nasıl vazgeçtiniz hangi bölüm okumak sizi motive etti yanlış anlamazsanız

ilk 2-3 ay çok güzel sonradan soldan soldan geliyorlar, hele ki aynı harcama özgürlüğü elden giderse. ben ev hanımı olup altın günü gezicem, o kursa bu kursa gideceğim hep kültürel takılacağım diyorsan ayrıl. bu tip insan değilsen 1-2 ay içinde canın sıkılmaya başlayacak ve geri dönmek isteyeceksin.

Bende şuan ücretsiz izindeyim kafayı yemek üzereyim. gercekten çalışmak sadece maddiyat için değil ruh sağlığımız için iyi geliyormuş. yerinizde olsam asla çıkmam psikolojim bozuldu bu süreçte.

1999 öncesinden sigortalıysa oluyor o 15 yıldır sigortalı olmak (e 99da girişi varsa sigortalıysa 25 sene oluyor zaten) 3600 prim günü olmak -sizin 10 sene dediğiniz şey bu işte şartları var

Evde sıkıldım ben şahsen. Hem de yoruldum. İşe gidince dinleniyorum, özel sektörde yorucu bir iş olmasına rağmen.

İzin kullanma durumunuz varsa önce bunu değerlendirebilirsiniz. İnsan yorulabiliyor. Geçen yıl bende mental yorgunluktan dolayı işten ayrılmıştım. Bir süre çalışmadım ama ben bu durumdan pek memnun kalmadım. Eski işyerimden ayrıldığıma pişman değilim asla ama evde olmanın keyfini yaşayamadım eşimin çalışma saatlerinden dolayı, bu durum bize özgü tabii ama yine de kısa vadede iyi gelse bile uzun vadede evde durmaktan sıkılacağımı düşünüyorum.

Tazminatini yakmaya gerek var mı? Kötü bir dönemden geçiyoruz.

Çalışmamak işi bırakmak için şu kriterler olmalı insanın hayatında. Eş dışında bireysel olarak pasif geliriniz var mı? Mesela iki üç eviniz vardır kira geliriniz vardır aileden miras vardır vs vs eşiniz ölse ya da boşansanız geçinebilir misiniz? gibi gibi etkenler varsa çalışmama durumu değerlendirilebilir.. Bir kişiye muhtaç olmak çok kötü. Devamlılığının garantisi yok

Yanlış hatırlıyor ya da yanlış biliyor olabilirim ama eski çalıştığım yerde çalışanlar 10 yılı doldurduktan sonra istifada tazminat alabileceklerini söylüyordu bir araştırın derim..

Bence yapabiliyorsanız ücretsiz izin alın daha sonra istifa etmeye net olarak karar verirsiniz. Ayrıca para amaç değil buna katılıyorum ama iş yerinde para için yaptığınız iş yerine keyif amaçlı bir hobi edinebilirsiniz

Ben de hep o yüzden sustum oturdum ama çocuk olayı dersler, ödevleri vs. çok zorluyor beni. bakalım hayırlısı. önce sağlık

iki bucuk yil calismadim. o sure zarfinda cok bakimsizlastim kilo aldim. kiyafet bile almak istedim kendi adima kotu bir surecti bir daha donmek istemem. bir sekilde ev beni yuttu

Yorumlardan ve gorduğum kadariyla calismayinca kendine dogru durust kiyafet bile almayan kadinlar var. Evde olmak demek daha fazla ev işi ve evde daha fazla yorumak demek bazilari için. Calişmayip 4 duvar arasinda kürdanla temizlik yapacak duruma gelecekseniz işi birakmayin. Bi de tabi eş geliri disinda guvenceniz var mi ona gore degisir.

Hoşuma gitti yorum :) E

ha bu arada 1. sınıfa başlayan kızım var. bol bol uğraş olacaktır bana o okuldayken de ben kurs vs bulurum birşeyler diye düşünüyorum:) E

Kesinlikle katılıyorum. Hiçbir şey olmasa bile bir şeyler oluyor çalışınca

Bende ufak bir yerde yaşadım uzun yıllar.2 bin nüfuslu bir ilçe, zor olmuştu ama bulmuştum eve gelen zor bulunuyor dediğiniz gibi. Hakkinizda hayırlısı,3 yaşında baslarsiniz insalalh mesleğinize

Cocuklarim icin evdeyim o yüzden pisman degilim. Ama cocuklar olmasa evde duramazdim sahsen.

Gülümseyerek okudum. 7 sene çalıştım aynı iş yerinde. Artık aile gibiydik. Ortam vs çok güzeldi ama işten sıkılmıştım. Tam bir sene senin gibi sancılı geçti. Gitsemmi gitmesemmi neyapsam vs. Hatta istifamı verdim müdürüm kabul etmedi. Sonunda ayrıldım tazminat almadan. Salya sümük İlk bir kaç hafta çok tuhaf ve boş hissettim. Şimdi bir sene olacak nerdeyse ve verdiğim en güzel karar. Kendime geldim resmen. Ama çok önemli olan bir kaç nokta var; Kendine en az bir sene yetecek birikimin olsun. Evde boş oturma, kurs yada başka bi uğraşın olsun. Konuşmak istersende herzaman yazabilirsin

Millet hazıra duacı.. zekat verin yardım verin derler ama çalışmak zor gelir. Eşimin yardım ettiği ablaya bakıcılık teklif edince ortaokula giden oğlunu kast edip küçük çocuğum var bakamam deyince anladım bu tarz tiplerin düşüncelerini..

İnsan o kadar emeğini çöpe atarmı tazminatsız ayrılmasanız iyi olurdu, bende 9 yıldır aynı şirketteyim bazen sıkıldığım oluyor tazminat diyorum susuyorum.

1 yıldır çalışmıyordum aşırı bunaldım evde 3 hafta önce işe girdim iştende bunaldım

Şirketinizden memnun değil iseniz işten ayrılıp bir süre çalışmayıp deneyebilirsiniz pişman olursanız sonrasında tekrar başka şirkette çalışabilirsiniz ama çalıştığınız yerden memnun iseniz sonrasında pişman olduğunuzda pozisyonunuz dolacağından pişmanlık yaşayabilirsiniz izin hakkınızı kullanıp süreci deneyimlemelisiniz Şahsen ben bazen diyorum çalışmayayım bir süre ama sonra bakıyorum çalışmayınca sabaha kadar oturup akşama kadar yatıyorum eve tıkılıyorum birşey yapmak istemiyorum umutsuz ev kadınları moduna geçtiğim kesin en azından tahminim bu yönde Çalışırken günü çok daha aktif kullanıyorum daha sosyal ve verimli geçiriyorum :) Çalışmaya devam

Bence de.. ben dogum izni ve ucretsiz izinleri sonuma kadar kullandim bebegim 9 aylik ve benden baska kimsede durmuyo susmuyo bu yuzden zorunlu bir istifaydi benimki. Hep ise donecegim diye kendimi motive ederdim simdi dusunuyrm bu kis cok sert gececek evde hem cocuk hem ev isleri ile

Ev hanımı ev işçisi desek. Sabah kalk akşama kadar çamaşır, yemek, çocuğun dersi işe gidenin kıyafetleri ütüsü bitmeyen kısır döngü. Önümüze bir bardak çay koyan yok. Maaşı, sigortasına değinmek bile istemem

Aa bu tam olarak ben mart 2020 de ayrıldım okuldan daha da fiziki olarak gitmedim okula doğru düzgün. Art arda iki hamilelik iki doğum.. bazen bir daha hiç çalışamayacak gibi hissediyorum. Okulu öğrencileri de özledim ev bana göre değilmiş küçük bebeğim henüz 5 aylık

benim bazı akrabalarım bunu yaptı maksimum 6-7 ay evde kalabildiler sonra iş hayatına geri döndüler bence çalışmaya alışmış biri için zor evde olmak, alışamadı benim tanıdıklarım

7 sene çok yoğun tempolu ve streesli geçen iş hayatımdan 1 sene önce ben de istifa ederek ayrıldım. Kendimi toparlamak ve dinlenmek inanılmaz iyi geldi. Ama artık sıkıldım bu durumdan. Çünkü hayat amaçsız gibi geliyor böyle olunca. Köreliyorsun. İş değiştirip çalışma hayatıniza devam edebilecekseniz bir süre istifa edip dinlenmek iyi gelir.

Ben haftada üç gün çalışıyorum haftaiçi iki gün çocuklarımla evdeyim haftasonu ailecek vakit geçiriyoruz. Geçenlerde çocuklarımın kreşte olduğu bir gün izin aldım, evde yapcak bişey bulamadım. Kalktım bir yemek yaptım sonra o koltuktan bu koltuğa attım kendimi, elimde telefon boş boş takıldım öyle. Bana çok verimsiz geldi, bir gün bile evde kalmak yetti bana anlamam için. Siz alabiliyorsanız izin alın evde kalın bir süre, belki size iyi gelecektir.

KovmaZlar onlar bezdirir kendin git der. Hersey de yasal tazminat almak çok zor. Mobing var ama nasıl kanıtlanır bilmiyorum.

1.5 yıla. yakin evde kaldım, bebeğimden dolayı. Kilo veremedim, üstüne aldım. Bu psikolojimi bozdu.. Evde hep aynı işler yine dinlenemiyorsun, tembel oluyorsun ama dinlenemiyorsun da. Bir de az da olsa çok da olsa kendi gelirin. Calismaya alışınca evde kalmak zor oluyor. Anca ek bir gelirin olacak kendine ait. Maddiyati düşünmeyip istediğini yapabilecek düzeyde olursaniz bırakın yoksa pişmanlık olur

Ben aynen bu durumdayım. Ben biraz pişman oldum ama aklıma o çalışma ortamındaki stresler ve mobbingler gelince iyi yaptım diyorum. Ancak üretken olmamak çok can sıkıcı bir durum. Hala sabahın kör saatinde uyanırım. Ben ara sıra evde çeviri işleri yapıyorum. Size küçük de olsa ek gelir de sağlayacak ve sizi oyalayacak, üzmeyecek, evden hobi gibi de sürdürebileceğiniz bir iş ayarlayabilirseniz iyi olur.

İlk zamanlar boşluğa düşüyor insan sonra zamanla eve alışıyorsunuz ama şuan deli gibi çalışmak isterdim maddi olarak daha rahat etmek için. Bebem biraz büyüsün tekrar çalışmayı düşünüyorum

deli gibi sıkılıyorsun deli gibi ciddiyim dinlendikten sonra ben neden çıktım diye kendini yiyorsun

9,5 yıl tek işyerinde gerçekten çok uzun bi süre. Ama işinizden bunaldıysanız tamamen çalışmayı bırakmak yerine iş değiştirin, şirket değiştirin, hatta alan değiştirin bence. Tazelenirsiniz, bi enerji yenilenmesi olur, çalışma şevkiniz de geri gelir.

Ben de 3 çocuklu bir ogretmen anneyim, küçük kuzum 9 aylık, ortanca 5, büyük kızım 6.5 derken evdeyim, ilk cocugumda 3.5 aylıkken kısa sürede olsa ise başladım, sonrasında bağlanma sorunları ile boğuştuk, ortancamda 10 aylıkken başladım panzeri derken 2 2.5 yasina kadar evden devam ettim, son minnosu da 14 15 aylık olarak kendim büyütmek istedim izindeyim, şu an 2. bahar yaşıyorum sanki iki çocuğumu okula bırakıp, semtimizdeki emeklilerle birlikte sakince bir yürüyüş yapıp anneme bıraktığım küçük kızıma geçiyorum, yemeğimi istediğim gibi acelemiz pişirip, çocuklarıma bakmak ama inanılmaz haz verse de, öğrencilerimi ve okulu özledigimi hissediyorum, ikinci dönem başlayacağım, yıllarca çok yoğun çalıştım 13. senem bitti, iskolik bir yapım var, okula gidince de yoğunluğum artacak bunu bilmeme rağmen dönmeyi ıstiyorum, dünyanın binbir türlü hali var kısmına katılıyorum, pasif gelirim yok, aileden zengin değilim eşim de ben de memuruz çalışmaktan başka seçeneğim yok, fakat pasif gelirim vs de olsa ben yine çalışırdım bebeğim biraz büyüdukten sonra.

Evlendikten sonra, kendim özel sektör çalışanı olduğum ve eş kişisinin tayinleri vb nedenlerden yaptım ama çalışmaya devam etmek isterdim. Senelerce boşluğum oldu arada. Eyt vuruyor ama prim günüm yetmiyor şimdi Sizin böyle kaygılarınız yoksa, çalışmama hakkınızı kullanın. Zoraki yapılan hiçbir şey insana artı sağlamaz.

Maşallah Ben de en son 2020 martta calistim 2022 eylülde geri baslamistim hatayda oturuyorduk Bakici da bulmustuk her sey yolundaydi Depremden sonra zaten benim calistigim okul acilmadi Esim de boyle bir ortamda cocuklari evde birakip işe gidemem deyince tayin istedik Burda da ne bakici var ne kreş var

Ücretsiz izin hakkınız yokmu

İçime su serptin. bende bi süre çalışmasam gençleşeceğim resmen. :)

Evlilik oncesi ve sonrasi toplam 8senedir çalışıyodum bebek icin 2 gun once istifa ettim. tum haklarimi. birakarak çünkü cok hareketli ve uykulari duzensiz zor bi bebegim var. Bende düşünüyorum beni neler bekliyo diye. Özleyeceğim kesin ama su sartlarda cocuk varken buyutmeden is hayatida imkansız

Özel mesela ne gibi atılım yaptılar gerçekten merak ediyordum.

Hiç hiç hiç tavsiye etmem. İki çocukla kpss çalışıyorum çünkü ev hanımı olmak yorucu, sıkıcı. İş yerinde çalıştığınızdan daha çok yoruluyorsunuz evde ve her gün aynı işleri yapıyor, sıkılıyorsunuz.

Yaz tatilinde bile depresyona giriyorum çalışmazsam kafayı yerim.

Sağlık sorunum yoksa çalışmak iyi olur benim açımdan çünkü evde durunca geçmişi geleceği olayları kafama on kat daha çok katıyorum özgüven sorunum oluyor toplumdan korkuyorum bakımımı yapmıyor kilo alıyorum hareketsiz oluyorum koltuğa yapıştıkça yapışıyorum. Ama kimisi var evde çok mutlu cunku evde bile olsa düzenli gittiği sporu arkadaş çevresi cebinde parası var hayatı tatil gibi yaşıyor. Ama benim gibi parasızlar o koltuğa yapışıp 20 yaşında 80 yaşında teyze hayatı yaşıyor tek hayatı tv telefon oluyor

Sonra e devletine işten çıkış kodu işlensin, bir daha işe giremesin kurumsal yerde dimi? Ayrıca kendini kasıtlı kovdurmak tazminat sebebi değildir. Herkesi kendinle karıştırma tazminat diye koşa koşa absürt işler yapacak değil herkes senin gibi, Allah aşkına her yerde fikir beyan etme Nuranka!

Çok hareketli bir insan olarak hep kendi işimi kurma hayalim vardı, hala var. İstifa etmeyi ben de bi ara çok düşündüm, ramak kalmıştı, son dakika vazgeçtim. Ama erken emeklilik gelirse 3e 5e bakmadan hemen emekli olup kendi işimi yapıcam inşallah. Benim için çocukları büyütmek çok zor oldu. Kendime ait ufak bi işim olsa asgari ücret de kazanmış oldaydım, çocuklarımı yanımda büyütebilir, istediğim zaman dükkanda istediğim zaman evde idare edebilirdim. Hep öyle bir işim olsun istemişimdir, kısmet ilerde belki olur. Ama ben yopun çalışma hayatında çocuklarla ilgili izin, bırakacak yer vs sıkıntısı olduğundan ev hanımlıpı yaptığım izinli dönemleri özlüyorum, yoruldum yani. Sabahın körü kalkıyorsun, istediğin saatte kalkıp, keyif yapma lüksün yok, ev hanımı olsam da boş durmazdım ama, mutlaka dernekte, sosyal etkinlikte, üreten bir yerlrde mutalak olurdum, evde oturup ev işi görerek, günden güne gidip kısır yiyerek ömrünü geçirebilecek bir kadın hiç değilim. Yani heer türlü çalışmayı seviyorum, sadece sektör ve şartlar farklı olsa daha iyi olabilirdi belki. Yine de çok şükür.