kitap yazsanıza

Belki siz ayrı bir aileniz olduğunu fark etmemişsinizdir, o yüzden yaşıyorsunuzdur bunları? Artık birlikte karar almanız gereken çekirdek bir aileniz var ama hayatınızın her an'ı babadan geçiyor.

haklısın cnm sonuçta baba atsan atılmaz satsan satılmaz ALLAHIM ona hidayet versin yaptığının yanlış olduğunu ferkettirsin inşallah . push ;

canım çok düşündük bunu.. aynı evde değiliz zaten onun evinden kiraya çıksam ama şöyle olur.. kavga gürültü evlatlıktan silmeler numaradan 2-3 kalpkrizi vs derken aylarca bizi mahvedecek tüm aileyi birbirine katacak eşime saldıracak vs vs vs yine barışacak!!! yine eskisi gibi olacağız.. ağlayacak hep gelecek hep arayacak.. yavaşça yine güçlenecek ve o eve de sızacak karanlık.. yaşadığımız karanlık dönem de bizim zararımız olacak.. ben muhtemelen bir daha toparlanamayacak hale geleceğim.. o yine aynı olacak.. ablam kiraya çıkmaktan bin beter her babanın aşırı tepki vereceği bir hata yaptığında bile süreç böyleydi.. taşınmak değil "baba sen artık benim için yoksun" diyip asla bir daha görüşmemem lazım ki bu da istediğim şey değil..

şimdiki aklım olsa evlenmeden önce eşime şehir dışından iş buldururdum.. belki baştan kurtulurdum bunlardan.. inanın artık babamdan uzak olsun da marsta bile yaşarım ama hayat var ama yok.. o haldeyim.. ama o adımı nasıl atacağımı bilmiyorum..

babam bir açıdan haklı.. hep baktı bize.. anneme ablama bana bakmak için deli gibi çalıştı.. biz rahat edlim diye çok uğraştı.. yemez yedirir giymez giydirir bir adamdır.. kızlarım benim canlarım der başka birşey demez.. orası doğrudur çok seviyor biliyorum.. ben sezeryana alındığımda üzüntüden korkudan bayılmış.. ben çıkana kadar "allahım kızıma birşey olmasın" diye ağlamış.. yani bana her zaman baktı günahını alamam.. hala sanki açmışız gibi eli boş gelmez.. ayakkabımı eski görse ayakkabı almaya kalkar sanki 10 yaşındayım gibi.. ama çok üzdü beni.. çok çok çok.. tüm önemli güzel günlerimi mahvetti.. eşimin ailesi konuşmuyor görüşmüyor babamla düğünden beri.. o kadar yani..

ablamı affettiği konuyu bilsen.. valla küsülmüyor.. hep "affediyor".. bizi kaybetmemek için neler yapıyor.. melek oluyor birden.. ablam da aynı şeyi söylüyor.. babam konuşurken telefonu sehpaya bırakıyorum yemek yapıyorum sonra elime alıp "tamam" diyorum diyor.. "bana neler diyor amaaaann boşver hasta o idare et" diyor.. annem dersen "boşveeerr" diyor başka bişey demiyor.. arkadaşlarım "idare et gitsin ne var dövmüyor sövmüyor elinden paranı almıyor eşine hakaret etmiyor" diyorlar.. walla şaşırdım.. bazen ben mi büyütüyorum diyorum acaba babam mı haklı? :) not: seda iyice sıyırır kafayı..

Anladım. babaniz da sizi seviyor farkindasiniz degil mi? Muhahhak farkindasinizdir zaten iyi zamanlarinizdaki diyaloglariniz guzel. Yasli insan demek o da sevildigini hissetmek istiyor. Icimi dokmem gerekirse valla ne yaalan diyim arada kin, dusmanlik olmadiktan sonra dertlerin boyle tatli tatli bertaraf edilmesi ne buyuk huzur. Ozendim. Allah herdaim kolayliklar versin. UOTE="sedalein, post: 36706507, member: 325087"]merhaba, babama hep babişko derdim ama ilk kez bu sorunlu ev eşya konusunda dedim işe yaradı.. benim babam hep ilgi isteyen biri.. suyuna gidilirse çok kolay ama ben gidemiyordum bir türlü.. hala yüzde yüz gidemiyorum ama boşvermeye çalışmak önemli.. az önce yine normalde çoook sinir olacağım bir şekilde konuştu benimle eskiden olsa "niye neden?" sorgulardım kabullenemezdim bu sefer "hadi sonra görüşürüz byyyee" dedim kapadım.. o da "hadi görüşürüz canım benim" dedi:) ben fazla çok seven ciddiye alan önemseyen irdeleyen biri olduğum sürece babam beni kırabiliyor.. değişmek mecburiyetindeyim.. "yarın uğrarım" dediğinde bile çıldırıyordum saat vermedi diye.. şimdi "evde bulursun inşallah" diyorum "ararım ben gelmeden" diyor.. konu bitiyor.. deli ile deli oluyormuşum tabiri caizse.. olmayacağım.. 2 ayda çok şey değişmiyor tabi ama ben öyle yorgunum ki tartışmaktan ona kendimi anlatmaktan artık zaten yapamayacağım şeyler bunlar.. yapmayacağım sadece.. An

gerçekten öyle.. nefes almak istiyorum.. sadece bu.. eşim de çok istiyor.. maddi olarak zorda değiliz yani geçinip gidiyoruz kiraya da çıkarız ama... babama birkez ima ettim.. "neden" dedi.. "insan durup dururken neden kiracı olmayı tercih eder?" dedi.. "senin yüzünden" diyemedim.. kalp hastası.. bir de o saniye siler beni.. cesaret edemiyorum.. seviyorum babamı.. kim bakacak ona yaşlandığında.. ablam elini sürmez.. S

O zaman rahatsizlik verdigi anda soyleyin rahatsiz oldugunuzu. Gerekirse tartissin bagirsin cagirsin ama su sorunu nihayete bir erdirin. Karismamasini, o evin kendinizin oldugunu buna hakkinin olmadigini soyleyin. Yok eger illa benim evim derse cikin kiraya en azindan bahanesi kalmamis olur. E

evet canım çoook övünür kızları ile damatları ile kendi ile herşeyi ile sürekli övünür.. bu huyundan etrafında insan kalmadı.. sıkıyor insanları.. ama anlamıyor.. çünkü ona göre herkes hatalı..

babanın ciddi psikolojik rahatsızlığı var tedavi olmayı kabul etmez ama değil mi

O kadar iyi anlıyorumki seni. En ufak bi cevap versem kendimi savunmak amaçlı nankör ikiyüzlü diye başlar. Çok ağır konuşur. Çok delidir bi de kızdımı apartmanı ayağa kaldırır. Çok kere annemi evden attı sebepsiz yere. Bodrumlarda bekledi kadıncağız. Aynen bizimle uğraşmaktan zevk alır, hatta hayatındaki herkesle uğraşır. Ne öz babası ne kardeşleri hiçbiri görüşmüyor onunla. Tamamen koparttılar bağları. Bi biz varız. Bilmiyoki onun sadece iki evladı ve karısı var hayatında. İki dk da silip atar bizi. Offf allahım sabır versin sana da bana da. Her görüşmemizde her konuşmamızda psikolojik olarak mahvediyor beni.. Canım o evden çıkman lazım senin. Eşin başka yerden iş bulsun ne bilim uzaklaş ordan. Her gün mahvoluyosun böyle iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

kendi içimizde çözmezsek zaten karşı tarafı değiştirmek boşa bir çaba haklısınız.. insanın gözünün önünde çocuğu büyüdükçe büyüklerinin yaptıkları küçülüyor belki de.. herkes için iyi olsun herşey.. teşekkür ederim dert ortağı oldunuz bana.. sevgiler..

ah canım ne desem bilemiyom ki, başa gelmeden blinmiyo yaşayan bilir ancak, ama gencecik insansın niye eski hatıralar altında yaşıyosun, bişey desem öncelikle bi psikoloğa gitsen ama iyi bi dr olcak sana gerçekten yardımcı olcak araştırsan rahatalasan bu suçluluk duygusundan kurtulsan, sende inanılmaz bi vicdan var buna bağlıda suçluluk hissiyatı, bak benim annem 30 yıldır annesine bakıyor, hemde hiç değer bilmez anneannem, benim doğumlarımda oda bir ay anca teyzeme gönderdi bir ay sabredemediler, ama ne oluyo biliyomusun onlar kıymetli oluyor annem ameliyeatta oldu o durumda bile alıp götürmediler ben durdum başında üstelik küçük bi çocukla, benim annemde senin gibi annem diyo değer bılmezse bilmesin ama kendini mavfetti işinden oldu annesine bakmak için daha neler neler, hala bakıyor ama annesi diğer evladlarına toz kondurmuyor annemi suçluyor onlara bişey dendimi, sende kendini mavfedeceksin annem gibi, bak bana çıkıp gelemiyo o kadar bunalımda ki kimse götürüp bakmıyor diğerlerini de o doğurdu, oda demiyor hiçbirine gein alın beni diye, anladın mı şimdi beni, hayatını yok etmeeeee lütfennn kızın var onun için en azından cesaretini topla,

kötülükte var canım biarz kendi babam içinde geçerli.. kötülük derken bencil olmalarından bahsediyorum.. yaptığı herşeyin farkında kesinlikle ama onun kişiliği bu.. bencil ve huzursuz.. neden daireyi üstünüze vermiyor.. ablanızada versin.. ne vericekse.. vermezzzz.. neden ozaman mesafenizide koyarsınız çünki.. bunu biliyor aslında tahammül edilmez olduğunu..

banada iyi geldiki açılmak kimseye anlatamıyorsun.. eşime artık hiç bahsetmiyorum üstün körü.. evliliğimi daha fazla zedelemek istemiyorum..

babaları hayatta değil.. annelerinin de hiç imkanı yok.. belki haklısın ama bana da iyi geldi o kıza yardımcı olmak.. kenarda 3 kuruşumuz vardı onu verdik öyle büyük birşey değil ama o kadar vardı.. yine biriktireceğiz yine çıkacağız bu evden kararlıyız.. zaten hemen olması zor olur herkes için.. görüşmeme durumu bir otursun.. sıra kira olayına gelecek.. bi de başka evlendirecek kardeş yok canım biri evli diğerinin babası var çok şükür.. sadece kızımız var artık.. kısmetse artık herşeyimiz ona.. ama doğru söylüyorsun bazen iyiyliğin dozunu ayarlamalı insan..

evden çıkmayı düşündüğümüzü hiç düşünmüyor bence.. o burada "mutlu" olduğumu bile düşünüyor.. paramızı verdiğimiz dönem zaten bu aralar olduğu gibi çok kötü de değildik.. "verdik" dedik.. "tamam" dedi.. yine biriktirin der hep.. 3-5 de olsa atın bankaya der durur.. lazım olur falan der.. bayılır birikim yapılmasına:) babaannemin evi mümkün olduğu kadar "aynı" kalsın istiyor.. o bize değil "annesinin" evine gelmek istiyor çünkü.. burada annesinin evinde mutlu oluyor.. çok acınası bir durum.. şu an babamın hayatta hiç akrabası kalmadı.. zaten bi ana baba vardı onlar da göçtü.. bu ev onun korunağı şatosu gibi.. son kalan aile ferdi gibi.. onu da kaybetmek istemiyor.. "gel sen otur" diyince.. "kirada mı sıkıntı çektireyim kızıma" diyor.. "sen seviyorsun bu evi" diyor.. vs vs.. ablama da kendi evini vermek için çok baskı yaptı ama kendilerine ev bulamadılar o ara bir de kalp krizi geçirdi ablamın düğününden önce ev bakamadı.. o şekilde ablama ev aldı tabi tapu kendisinde..

aynı babam yav akrabalıkmı var yoksayada ruh ikizi:26:iyi yapmışsın Rengeyigi

Yazını dün gördüm. Bu tarz bir konu açıcaktım daha dün çok sinirliydim öfkeliydim. Senin yazını gördüm birden hüngür hüngür ağladım. Sonra eşime okuttum. Sen mi yazdın dedi bana. :) Eşim yurtdışında çalışıyor. Ailem farklı şehirde yaşıyor. Ama babam devamlı dibimde. Sık sık İstanbul'da işim var bahanesiyle atlar uçağa gelir İzmir'den. Beni hiç yalnız bırakmaz. Çok güçlü bi karakter. En akıllı o, en yakışıklı o, en zengin o, en mükemmel o işte. Beni ezerek büyüttü bunlarla. Kendi gibi olmam için devamlı tenkit hakaret kavgalarla büyüdüm. 10 gündür falan İzmir'de yanlarındaydım. Evleri yazlık bi yerde, tatil yapiyim denize giriyim diye gittim. Burnumdan geldi. 10 günde 2 defa denize girdim sadece keyfim kaçtı. Hep bir odaya kapanıp ağladım. Ergen gibi. 26 yaşımdayım ben ya. Ergen yaşları geçeli çok oldu :)En ufak şeyde bağırmak çağırmak. Her hareketi panikli koşturmalı. Salaaaaak şunun ucunun tutsana aptaaal. Sen bi bok olmadın olmicaksın. İtü mezunuyum, doktoramı yapıyorum bu arada. Ama yaptığım her şeyi saçma bulduğu gibi bunları da öyle buluyor. Kıyafetlerimi çirkin ve ucuz bulur. Pahalı şeyler giymemi ister. Annemle seviyeli bir ilişkimiz var yazmışsın. Bu anneler bu tip babaların korkusundan kızlarına taraf gözükmemek için uzak duruyorlar bence. Annemle hiç sohbet etmeyiz. Telefon eder nasılsın iyi misin ne yedin, hava soğuk üşüme. Ayrıntı olmaz. Çok resmiyiz. Babam beni bi arar uzaktayken 1 saati geçer muhabbeti. Çok konuşur benimle. Derdi gücü benim. Kurtulamıyorum. 10 günde evlerinden nasıl kaçtığımı bilemedim. Nasıl kurtulucam bu adamdan gerçekten bilmiyorum. Bir gün aricam sizinle artık görüşmek istemiyorum dicem ve o olucak. Komple ilişkimi kesmem lazım. Ama ben babamı seviyorum da galiba. Nasıl böyle bir şey derim. Belki de sevmiyorum bilmiyorum. Resmen ölsün diye dua ediyorum artık. Zaten 2 kere kalp krizi geçirdi, çok hasta. Bir dolu ilaç içiyor, ufacık şeyde hastanelik oluyor. Annem arayıp hastanedeyiz dediğinde hiç üzülmüyorum korkmuyorum. Böyle tuhaf bir sevinç oluyor içimde. Kızıyorum kendime sonra. Ama başka çarem yok benim bu tatilde aladım. Eve geldim dün. Akşam telefon etti, ya kapamak bilmiyor. Her şeyi öğretmek istiyor, ama hep küçümseyerek hep eleştirerek. Ben tenkit hakaret dinlemekten çok yoruldum. Akşam eşime yazını gönderince o da böyle tuhaf oldu. Gideceğimiz tatillere kalacağımız otellere alacağımız eve bile burnunu soktuğu için da çok mutsuz ama susuyor. Neden çünkü biz bilmeyiz. Hele eşim köylü çocuğu olduğundan daha da bilmez. :) Valla konu açıcaktım sana boşalıverdim ben de:)

Allah gonlunuze gore versin insallah... hayalleriniz gerceklesir birgun. her sıkıntının ardindan bi ferahlik geliyor sabredenler icin... efecim

Ya cok zor bidurum yasamayan bilemz allah sabir versin ama babani bukadar fusunecegne kndini evladini dusun esin iyi insanmis valla bnimki olsa sert cikisir bnim evime hayatima niye karidiyosun diye snde psikoloji denen bisey kalmamis sen daha gencsin ve yeni evlisin istredigin gbi esyada alamamssin mecburmusun taaa babannenin esyalarini kullanmaya esyayla hatira olmazki cnm

Ne iyi esin varmis. herkes kabul etmez yani anilarla dolu diye eski evde esyalarla oturmayi. Allah da seni boyle imtihan ediyor gercekten. zor zor... efecim

bir de arkadaşlar 2 ay öncesine kadar biraz birikimimiz vardı ama görümcemi evlendirdik elde avuçta ne varsa gitti.. şimdi "hadi gidiyoruz" desek en az 1 sene kenara para koymalıyız.. yani mecburi kalışımızda artık var.. 1 sene kadar.. O

annem su istese öfler.. ablam "bakıcı tutarım o kadar" diyor şimdiden.. babam "beni bakıcı eline bırakırsanız hakkımı helal etmem" diyor şimdiden.. babaanneme 4 sene baktım.. hem çalıştım hem baktım.. seve seve baktım kötü kv de olsa severdim babannemi.. "yavrum" diyip sarılan tek kadındı hayatımdaki.. felç geçirdiğinde "yok bişey abartma" dedi bana italyaya tatile gitti annemle.. bunları bile unutup affedemiyorum ki... evden gitmek sorun değil.. babam asla konuşmaz bir daha.. ablam bir arkadaşına gizli borç vermişti.. babam öğrendi.. önce evden attı.. neden verdin o borcu bile demedi.. sonra gelsin eve çabuk dedi.. sonra yarın işe gideceksin istifanı vereceksin dedi.. ablam dişiyle tırnağıyla müdür olmuş kariyer sahibi idi.. çok yüksek maaşı vardı.. ablam olmaz dedi.. o zaman iş yerine gelir herkesin ortasında döverim seni zaten bir daha oraya gidemezsin dedi.. neyseki sonra işinden çıkmasına engel olduk falan.. ablamı notere! sürüklemişti evlatlıktan reddetmek için.. sonra yarı yoldan dönüp "sana en büyük ceza benim nefretimle yaşamak bir yere gitmiyorsun" dedi o ayrı.. bilmiyorum.. torununa aşık.. kızım da ona.. dede dede diye geziyor.. S

Konuyu okudum

Canim hepsini okudum yazilanlarin. sizin bi aileniz yok, esiniz, kiziniz yok sizin sadece babaniz var. uzgunum ama boyle. siz babaniz icin babaniza gore babanizla yasiyorsunuz a kardesim. once sunu soyleyeyim bogazici mezunusunuz, bunuda babaniza degil kendi akil ve emeginize borclusunuz. sizi okutmasa da bir b. k olurmussunuz. bunu kavrayin. insanlara aileye hastayken duskunken bakilir. babannenize bakmissiniz oda size evini birakmis. ve babaniz asil buna takik. sizi eve sokarken saygi vs demeside o yuzden. boyle giderse esinizi yok sayarak baba odakli yasarsaniz cok uzuleceksiniz. onceliklee.. Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

canim inan allah herkese bisi vermis oyalansin diye bana kocamin ailesi sana baban herkesin sorunu olmazsa bu dunyq nasil donsun azrail cani alirken bir sebeb yaratirmis denize dustu boguldu esi oldurdu filan onlarin hepsi sebeb ne. Diyorlar denize dustu boguldu demiyorlar eceli geldi anldn boswerrrr herseyi tinnnnlama

Şimdi iyi misin, iyi, gerisini boş veeer.:)

neden geri adım atacaksınki, böyle ikilemde kalırsan asla mutlu olmak için kendine bir şans veremezsin..

canım alınmadım asla yazdıklarına çok içten yazmışsın ve haklısın.. hastalıkla ilgili evet.. abartıyoruz belki de.. ana babasının dizinin dibinde olmayanlar sevmiyor mu düşünmüyor mu? tabiki hayır.. ama babam için seviyorsan dizinin dibindesin.. yok ayaklarının üstünde durmak istiyorsan ana babaya vefasızsın.. artık önemsemiyorum eskisi gibi.. bana asla saygı duymadı ve duymayacak.. bunca yıl bi dediğini iki etmedim de ne oldu? yine "kötü" evlat oldum.. bari bundan sonra haksızlık olmasın bana.. beni itham ettiği gibi biri olayım da lafları boşuna yemeyeyim..

Babaniz esinize bir kavga vs anlattiginda siz yokken. siz arayin babanizi siz taciz edin kocama neden meselemizi anlatiyorsun baba ben bilmiyomuhum anlatmayi siz mudahale etmeyin lutfen bir daha esimle benim dedikodumu yapmayin yasiniza hurmeten sustum ama yakisik olmuyor diyin. lutfen diyin!! Sonra esinize babam bir sey anlattiginda ilgilenmiyorum baba benim karimi bana cekistirmeyin demesi konusunda tembihleyin. once esler arasi ittifakla yerini bilmesini saglayin Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. E

Her yerde yazmışsınız babamın evi babamın evi diye. Önce şunu bir kabul edin, orası sizin eviniz. Babaannenizin vasiyeti böyleymiş. Babaannenizden size miras kalmış, babanıza değil. Babanızla babaannenizin ilişkisi nasıldı ben en çok bunu merak ettim.

babanız mı söylüyordu bunları.. babam da durur durur "seda çok sinirli, şükretmeyi bilmiyor ondan" der..

Kimse kusura bakmasin ana baba olmus koca koca insanlarin ana babalarindan yakinmalarina uzulmuyorum. Bugun forumda benzer bikac konu daha okudum. Bu konudaki akut problem baba evinde yasamak. Belli ki maddi sorunun yok. Cikacaksin kira mira kendi evine, cekeceksin sinirlarini. O kadar baski ile buyutulmussun ki 30 yasindasin, hayatinla ilgili inisiyatif alamiyosun. Yapma guzel arkadasim.

sevgili değil ki terk et bi o üzülsün.. ne yazıkki böyle.. asıl arada kalanlar üzülüyor.. görevleri olduğunu düşünüp "barıştıramadım" üzüntüsü de çekiyorlar.. ablam yalvardı 2 gün boyunca.. ona da bağırdım çağırdım aramıyor artık yoksa hergün arar.. suçu yoktu belki ama kızdım işte.. annem yatak döşek yatmış ona da bağırdım.. "anne olamadın bizi koruyamadım ağzını açıp bi laf etmedin" dedim.. hasta olmuş.. babam neler söyler tınmaz ben ağzımı açınca herkes yatak döşek.. en iyisi ben susayım.. sanırım herkes mutlu olacak..

sesinlikle yaşamayan asla anlayamaz mümkün değil..

ama bir vakitten sonra insanlar yalnızca kendileri için var. ablanız nasıl mesafe koydu babanızla? kendi kendini yıpratırsın sağlıklı düşünemez hale gelirsin sonra ne olacak senın evladının hali? sen bir evlat olarak düşünüyorsun ve yufka tertemiz bir yüreğin var evet ama seniinde bir ailen evladın var. ve anne olarak onu en iyi şekilde yetiştirmen gerek. 10 kere kalbini kırsın 1 kere güzel laf etsin ne anlamı varki senden gidenleri derinlerden kopanları görmedikten sonra? Nasıl babakii ufacık sinirlenmede o kadar laf ediyor sana. yarın o kız çocuğu büyüyecek büyürken bunlara tanık olacak, Allah korusun belkide sağlıklı bir birey olamayacak? Babanız nasıl olduda böyle üzücü biir rahatsızlığa manyak gibi bi tabir kullandı. Hayatta ne olursa olsun kimse kendinden değerli olmuyor insanın. Ben babamla görüşmeyen bir insanım NEDEN? çünkü zararından başka birşey görmüyorum hakaretinden küfürlerinden başka birşey duymuyorum. Hep ananemin yanında kaldım ki sizin babanızın yanında melek kalıyor ananem. ama görüşmüyorum. NEDEN? çünkü sadece beni zedeliyor. Piskolojimi bozuyor. tek felsefemde şudur hayatta. Eğer ben sağlıklı bir birey olamazsam sağlıklı bir anne olamam... Çocuğum nasıl sağlıklı olacak? Yarın büyüdüğü zaman çocuğunuz kaşlarınızın neden olmadını soracak biraz daha büyüdüğünde eğer dedesi yaşarsa zaten durmak istemeyecek. Evli bir insansınız artık artık sizin yuvanız var. Ablanız gibi sınır koyun bence.. siz yıpranmayın..

İnanamıyorum benim babamı anlatıyorsunuz!

Sizin biraz nefes almanız lazım Aşırı derecede sinirleriniz yıpranmış... Ben de başka yani babanıza ait olmayan bir eve çıkmanızı öneriyorum eğer maddi durumunuz yeterliyse... bu bile sizi baya baya rahatlatır evli barklı bayansınız babanızın müsadesinde olan bir konu değil ki...

keşke bizi dövseydi bakmasaydı vs vs o zaman çekip giderdim arkama bakmadan.. annemden bizim için boşanmadı.. annem çok istiyordu.. kızlar annesiz kalmasın diye çekti annemi.. bunlardan ötürü bir yanım yumuşak kalıyor..

ediyorum sağolun..

ne kusuru seni anlamayayım da kimi anlayayım :) sizden kısarak yaptıklarına şimdi sizi mahkum ediyor.. çok yazık.. ama ona göre kimbilir nasıl haklı.. babam kendinden kısıp bize yapmıştır.. o konu da bişey diyemem.. iş yerinde öğle yemeğini yemeyip paket yapıp eve getirirdi biz yiyelim diye.. aç falan da değildik hani.. anneme söylerken duymuştum "güzel yemek olduğunda boğazımdan geçmiyor kızlarım yesin" diye.. bazen aklıma geliyor "iyi" baba olduğu zamanlar.. çok fena oluyorum.. tamam zaten görevi ama.. herkes yapmıyor bu görevi.. yapmayabilirdi.. ama çok şey yaptı.. ama kötü tarafları da var işte ne yazıkki.. ben bu kadar duygusal olmasam çekilir hale gelecek babam belki de.. annem ablam gibi çekebilmeyi takmamayı istiyorum.. maalesef öyleler.. baban peşini bırakmış.. "ona küs" yaşamana izin vermiş.. bu bile bir şans arkadaşım..

kendilerinimi kandırıyorlar bizimi anlamadım gitti.. normal olmadıkları bir gerçek.. at gözlüklerinide çıkaramazlar bu saatten sonra..

ay okurken ben bunladım vallahi.. sizin yaşadıklarınızı hayal bile edemiyorum... burdan konuşmak kolay ama ben olsam sanırım resti çekerdim... babanın evlat üzerinde hakkı varsa, evladında anne, baba üzerinde hakkı var... büyüttüm okuttum diye size her türlü psikolojik şiddeti hak görüyor.. iyi bir babayım diyede övünüyordur Allah bilir... ne diyeyim Allah yardımcınız olsun.. çok üzüldüm gerçekten...

Ağır konuşmak için yazmıyorum biraz kendini toparlaman için yazıyorum, annemi erken kaybettim üvey annem gerçekten nefret ötesi bir insandır kimse sevmez kendi kardeşleriyle ve eşleriyle dahi görüşemez bu yüzden evlerine almazlar bunu, neyse ben evi genç yaşta terkettim evlendim okulu bitirdim şimdi rest çektiğim babam her sene gelir kalır ve gençken yaptıklarının onda birini yapamaz üvey annem yalakalık yapar durur gelip kalabilmek için çok açgözlüdür bana yaptıklarını unutup yiyip içmeye gelir, sen baban da olsa haksızsa haksızsın diyeceksin diyemiyorsan çekip gideceksin yoksa baban 90 yaşına kadar yaşar merak etme ama sen çocuğunu büyütemeden hastalıklarla pençeleşirsin, bütün hastalıkların kaynağı stres ve üzüntüdür, senin sağlığın gittikten sonra da bizim yüzümüzden oldu demezler seni dertlerinle başbaşa bırakırlar.

E o zaman size sadece es ittifakini saglam kurmak babanizin lafindansa esinizin lafini onemsediginizi gostermek kaliyor. bence dugun isini yapin evide genisse bi bolumu oyle birakip gerisini eklenebilir sonradan cikarilabilir mobilyalarla doseyin tasinsanizda kullanirsiniz. babaniza fikir sormayin tercih yaptirin bakin bunu yapin oluyor yani. esinizlede konusun aman kiziniza sevindim masallah. kolayliklar dilerim. Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

Nasıl üzüldüm durumuna çaresiz oluşuna gitmek istesen gidemiyorsun kalmak istesen kalmak istemiyorsun nasıl zor nasıl acı nasıl üzücü Allah yardımcın olsun arkadaşım

babamda çoz zeki biridir.. bu zekasını olumlu şeylerde kullansa keşkeama genetik faktörler var maalesef.. paranızı vermenize neden ses çıkarmadı.. evden ha diyince çıkamayacaksınız tabii, bunun farkında.. eşyalarıda hatıralar kalsın istiyor.. sizi bir akvaryuma koymuş.. elinede tutuyor akvaryumuda...

annem 69 yaşında görsen 50 demezsin.. biz hala krem sürelim gece gündüz.. annem de işin sırrı.. GAM yok ne hastalık ne kırışıklık ne bişey.. ama onun bu gamsızlığı ve her olaydan kaçması babama meydanı boş bırakan şey oldu.. babam da hem anne hem baba gibi çifter çifter üstümüze gelir.. ağdamıza karışmışlığı vardır ablamla:) o kadar..

bende hastalanıyodum.. ama çare yok dik durmak zorundasın mecbur güçlü olmak zorundasın.. ilk önce kendini sevmek önemsemek zorundasın.. kendine göre bir yol izle.. dr gittim.. kesinlikle tartışma stres yok.. yoksa daha çok rahatsızlanıcaksın sesizliğe ihtiyacın var dedi de..

Canım evden ayrılman için radikal bir karar alman gerekiyor bu bir gerçek. Babam siler diyorsan siler doğrudur bunu göze alman gerekcek.. Sana bişiy diyim mi ben yapardım, gerçekten yapardım. Şu anda babamla görüşmeyi sürdürüyorsam tek sebebi annem. Annemin yüzünü göstermez bana. O kadın da bu acıyla erir biter. Annem için dayanıyorum. Senin annenle ciddi bi mesafen varmış. Ama sen çok vicdanlısın. Babanın onca kötülüğüne rağmen ona kim bakcak diye düşünüyosun. Peki sana bişey olsa o bakar mı? Ben babama bakmıycam. Ablan gibi netim. Ele ayağa da düşse, götürüp huzurevine yatırcam. Çünkü bana yaptıklarına daha doğrusu ailemize, unutamam. Ömrümüzü çürüttü iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

ilk sayfadan sonrasını okuyamadım vaktim dar kusura bakmayın ama yazmadan geçemedim. Sizi ancak size benzer babası olanlar anlar canım kardeşim. Bizim de babamız temelde böyle ama Doğulu olduğumuz için mi bilmiyorum bu kadar müdahale etmiyor kız babası ağır olur ataerkiyle. Ama inanın tam bir kontrol delisi her şeye müdahale eder, tuvalete gidiyorum deseniz üst kattakine gitme alt kattakine git der. 4 yıllık evliyim eşim karışmaz kıyafetime saçıma başıma babam karışır. Annem ve halam gençlik halini anlatırlar şimdiki hali nur nimet kalır. Annemin bir anısını anlatayım; babam bir gün eve geç gelmiş annem 35 senedir nerde kaldın diyen bir kadın değil. O konuda sorun yok. Babam baklava getirmişmiş, bir tanesini çatala takıp anneme uzatmış, annem de tam o sıra hapşurunca burnu akmış eliyle burnunu kapatıp 1 dk işareti yaparak lavaboya koşmuş "daha ben lavabodayken gümm diye sokak kapısı çarptı" diyor. Annemin trip yaptığını sanmış babam küsüp gitmiş. Çok farklı insanlar, onlarla yaşamak çok zor yıllarca isyan ettik değiştirmeye çalıştık annem ben değiştiremedim kabullendim siz de kendinizi harap etmeyin kabullenin diyor. Evde yemeğin istediği gibi pişmemesi bile günlerce sorun olurdu. O travmalarla büyüyüp evlendikten sonra yemeği yetiştiremesem ya da kötü yapsam hemen hırçınlaşıp gerilirdim bir gün eşim dedi ki "peynir ekmek yesek ne olacak üzüldüğüne değer mi ben böyle birşey için seni kırar mıyım" o an aydınlandım resmen. Bütün erkekler öyle zannederek büyüyorsunuz. Benim de sizin gibi erkek kardeşim yok. Erkek olarak babayı model alıyoruz. Ne olursa olsun babamı severim başımın tacıdır ama iyi ki ona benzeyen biriyle evlenmedim. Ailecek çareyi şunda bulduk babama ayrıntı vermiyoruz, o an durumla ilgili ne sorarsa yalan söylemeden en yalın biçimiyle geçiştiriyoruz. Çünkü paranoya da eşlik ediyor fikirlerine. Mevzuyu öyle yere götürüyor ki şaşar kalırsınız. Buna rağmen evde dönen entrikanın haddi hesabı yok:) Babama ne söylesem bakıyorum annem kaş göz hatta alttan dürtükleme. bazen kızıyorum ne var bunda bi soru sordu cevap verdim diye ama annem haklı o cevap ne kadar düzgün olursa olsun babam mevzu edecek birşey muhakkak buluyor. Bir de şunu farkettim bizlerden doğru bir eleştiri duyunca o kadar bozuluyorlar ki çok kırıcı oluyorlar. Bir gün tatildeyiz babam ablama sinirlenmiş sokağın ortasında bağırıp çağırıyor rezil oluyoruz. Müze gezmeye gidecektik girdik müzenin bahçesine bir dünya insan, babam hala söyleniyor karşısında da ben varım. Dedim ki "baba bak böyle olmaz sorun böyle çözülmez yapma böyle" yine bağırmaya başladı "sen ne diyorsun ne yapıyorum ben!" o bağırınca herkes döndü bize baktı filmlerde olur ya sahne donar kamera oyunculara çevrilir. Babam bozuldu birden etrafına baktı ki herkes bize bakıyor. Ben sakince "işte bunu yapıyorsun bu çözüm değil" diye taşı gediğine koydum. Cevap: senin de ablanın da gözümde üç kuruş değeri yok! 5 sene geçmiş bu söz hala beni yaralar, aylarca konuşmamıştım o zaman... Sevgili konu sahibi arkadaşım size ev bul çık diyenlere şaştım kaldım. Göremiyorlar mı böyle bir durumda mutlu olamazsınız çünkü siz de ne olursa olsun babanızı çok seviyorsunuz, sizi kırmasa her derdine her sıkıntısına katlanırsınız. Sevdiğinizden bu kadar kırılmak sizi yıpratıyor, kırılma korkusu elinizi kolunuzu bağlıyor. Çok yakın bir hayat yaşamanıza rağmen aranızda iletişim kopukluğu var belli aynı bizde olduğu gibi. Kontrol delisi babalarımız var hani derler ya ayı sevdiğini yerden yere vurur onlar da bize sevgilerini psikolojik sıkıntıları yüzünden bu şekilde yansıtıyorlar. Onların gözünde biz hala küçük birer kız çocuğuyuz, himayelerine muhtacız bizi sevmediklerini kesinlikle düşünmüyorum bunu dışa vuruş biçimleri hastalıklı. Babamda gözlemlediğim birşey var gençken yaptıkları ebeveynlik hataları yüzünden çok muzdarip onları düzeltmeye çalışıyor ama daha beter ediyor. şimdi torunlarına yaklaşım tarzını görseniz annem şaşırıp kalıyor size hiç böyle bakmazdı davranmazdı diye... Mükemmelliyetçilikleri yüzünden tedavi olmayı da kabul etmezler. Size tavsiyem şu, babanızı silip terk ederseniz mutlu olabileceğinizi sanmıyorum o yüzden önce kendi kendinizi güçlendirmeniz gerek babanızı olduğu gibi kabul etmeli ama size zarar vermesini engellemelisiniz, kendi kendinizi telkin ederek ve belki uzman yardımı alarak duygu dünyanızı güçlendirmelisiniz. Allah yardımcınız olsun. not: iyi de vaktim darmış geniş olsa sıkıntıdan öldürürdüm okuyanları :)

Okudum baştan sona kadaar canım ama babanın içinde kötülük yok bence herşey dilinde bazı şeyler yaş ilerledikçe batar insana erkekler yaşlandıkça çocuk gibi olur. Ama ne kadar kızsada yazdıklarından seni çok sevdiği sonucuna vardım.

çok uzun oldu ama 1 saniyede yazılmış da olabilir.. okumaya üşenenleri anlıyorum ben yaşarken üşendim.. ama olur da birileri okursa bir iki satır birşey derlerse bana bi nefes olur dedim.. bu hikaye ne alkolik ne dayakçı ne işsiz ne saptanmış psikolojik bozukluğu olmayan okumuş gezmiş görmüş yakışıklı maddi durumu iyi olan "kızlarıma adadım hayatımı onlar benim herşeyim" diyen bir babanın beni nasıl her gün mutsuz ettiğinin hikayesi.. not: tabiki anne babadır allah başımızdan eksik etmesin de.. yaşayan bilir.. eğer babamla görüşmeme şansım olsaydı birazcık yapabilecek gücüm olsa çıkıp karşısına görüşmeyelim konuşmayalım derdim.. "baba seni seviyorum allah korusun başına birşey gelse yine ilk ben koşarım ama ne olur azıcık huzur bulmama yardım et çık hayatımdan.." haksızlığa uğramadan, ağlamadan, kalbim kırılmadan 1 günüm olsun.. 2 yaşında evladım var.. sağlam sinir gerek anne olana.. yıpratma artık beni.. kızıma gücüm kalsın.. eşime gücüm kalsın.. evliyim.. ama yuvam yok.. şu an onun ısrarı ile onun evinde oturuyoruz.. kiracıdan beteriz kira vermeden.. her laf arasına "benim evim benim eşyam" der durur.. kızım dolaba vurur.. "annecim yapma" derim.. "yap kızım yap ev benim eşaya benim izin veriyorum" der.. eşimin yanında.. bi müsade etse 1 toplu iğnesini almadan taşta yatacak olsam çıkar giderim bu evden.. bazen öyle laflar ediyor ki evi ateşe verdiğimi hayal ediyorum.. daha beteri de bu hayalin beni içten içe mutlu etmesi.. pamuktan bir yatağa düşüyorum bunu düşlerken.. yüzümde inceden bir tebessüm oluşuyor.. burnuma yanık kokusu geliyor sanki gül bahçesindeyim.. sonra "seda kendine gel" diyorum.. haylazlık yapmış çocuk gibi dudağımı büküyor hala o haylazlığın aşkı içimde yokmuş gibi normalleşiyorum.. 31 yaşındayım.. bi dediğini ikiletlemedim.. onu kıracak üzecek herşeyden çekindim.. tüm kararlarımı onun onayı ile verdim vs vs vs.. istediğim mesleğe 4 yıl uzaktaydım.. "öğretmen olup atanıp kendi başına hayat kurmayı düşünüyorsan çok beklersin" dedi.. halbuki 7 yaşımdan beri "öğretmek" ti tek aşkım biliyordu.. yazamadım.. tercihlerimi bir bir kontrol etti sanki onu kandıracak güçteymişiz gibi.. iktisat yaz sana iş bulurum hemen.. "başka birşey yazarsan yardımcı olamam torpil bulamam kalırsın ortada" dedi.. össde derece yaptım.. hocalarım araya girdi çok ağladım günlerce gecelerce.. en sonunda "Boğaziçi" aşkına "tamam yaz ne halin varsa gör" dedi.. ne tebrik ne aferin.. "baba bi aferin demeyecek misin" dediğimi hatırlarım.. "benim kızımdan ne beklenirse o olmuş ne aferini" dedi.. "şaşırmadım ki" diye ekledi.. sonuç: her fırsatta azarlayan hakaret eden kıran huzursuz eden bir baba.. asla bunları yaptığını kabul etmeyen, her açıdan kendini beğenen, dünyadaki en iyi baba en iyi eş en harika insan olduğunu sürekli dile getiren ve düşünen biri.. azıcık eleştiri alsa "nankör" diyip susturan.. çözüm bulamıyorum.. keşke küsse kızsa bir daha aramasa beni diyorum ama küsecek sebebi yokki.. küserse "süründüremez" beni.. biliyor.. bazen anne babalar evlatları ile sınanır.. ben de babamla sınanıyorum sanırım.. allaha havale ediyorum.. ama 1 gün huzurlu ve mutlu olamamam çok üzüyor beni.. işim eşim kızım maddi manevi sorunumuz yok allaha şükür ama babam var.. yetiyor tüm mutluluğumuzu bozmaya.. eşime hissettirmemem mümkün değil 17 yaşımdan beri hayatımda.. babamın huyunu o da herkes de bilir ve içten içe acırlar bana.. onun yanında da aynı.. ki ne çok severdim onu.. onun kafası rahat olsun diye didinirdim.. annemi babaannemi ablamı dedemi ayrı ayrı idare ederdim.. onu üzmesinler diye.. hasta olurlar ben bakarım.. bi dertleri olur ben koşarım.. doğumgününde ona hediye alan tek kişiyim.. ne bileyim işte.. böyle birşeyim.. bazen diyorum "yabancı" kabul et onu.. 3 yıl önce düğün günüm yaptıklarından sonra zaten o bir "yabancı".. ama olmuyor yufka yüreğim herşeye yırtılıyor deliniyor.. eskiye göre daha az "takıyorum" ama eskisi gibi genç değilim.. ne ruhen ne fiziken artık dayanamıyorum yaptıklarına..trikotillomani hastası oldum.. kaşlarımı yoluyorum bilenler bilir acayip bir manik depresif durumdur.. onun bana armağanı da bu oldu.. bir gün "kaşına ne oldu" dedi.. "böyle böyle bir rahatsızlığım varmış kaşımı ondan yoluyormuşum" dediğimde "senin gibi manyaktan bu beklenir" dedi.. gülerek.. bu kadar.. psikolojik bir rahatsızlığı var kızımın demedi.. evdeki eşyaları değiştirmeme izin vermiyor.. hayır yapamazsın demiyor ama "nankör kıymet bilmez hatıralara saygısız vs vs" olduğumu kastediyor sürekli.. babaannemden kalan halıyı küçük diye kaldırdım kızım taşa basmasın diye 3 kuruşluk bir yolluk aldım.. "ben senin karın ağrını biliyorum ablanın evini kıskanıyorsun ama ne yapsan boş bu ev senin burada oturacaksın" dedi.. "ben aksini demedim kızım taşa basıyordu" dediğimde bağırıp çağırmaya başladı.. o dedesiymiş o bilmiyor muymuş onu düşünmeyi iyiki bir anne olmuşum kendimi ne sanıyormuşum bi dünyadaki anne ben miymişim o beni okutmasa acaba bir b. k olabilir miymişim kocama mı güveniyormuşum kiraya çıksak günümüzü görürmüşüz" ve daha niceleri.. 30 yıllık panjur var evde.. yıllardır açık halde kullanmıyoruz.. bir gün kapatayım dedim.. ipi pat diye koptu elimde kaldı.. evi sevmediğimden zarar vermek için ona masraf çıkarmak pimapen yaptırtmak için ben mi kesmişim onu sordu.. "ben deli miyim niye kesim panjurun ipini" dedim artık dayanamadım.. "güzel konuş benimle sesini alçalt diye başladı ben seni okutmasam bi b. k olamazsınlar ve niceleri yine sırasıyla kusuldu yüzüme.. sezeryanımdan 2 gün sonra markete gittim babamla.. koşturuyor marketin içinde -hep stresli ve telaşlıdır.. yoğurt seçerken bile sinirlenebilir birden- "baba yavaş yürüyelim dikişlerim acıyor" dedim.. "oooo şimdi de bu çıktı" "ne kullanırsın bunu artık" dedi.. "gerçekten acıyor yavaş lütfen" dedim "iyiki 3-5 dikişin var hiç kalkma hep yat sen de dırdırını çekmeyelim" dedi.. -kendi bypass oldu, o günden beri kimsenin hastalığını rahatsızlığını adam yerine koymaz- -hoş hiçbir zaman hastaya uyuyana yorguna saygı göstermemiştir zaten- bir mutlu doğum günü bir güzel bayram bir neşeli akşam yemeği görmedik.. hep suratlar asık hep herkes saldırmaya hazır.. -babaannem ve babam- hep korktuk hep sustuk hep yastığı yüzümüze bastırıp ağladık.. -ablam ve ben- o kendini soyutmayıp takmayarak travmasına derman buldu.. ben kazanın ortasına düştüm kaldım.. mezuniyetimde, düğünümde, kızımın ilk yaş gününde, lohusa iken, genç kızken vs.. yaptıklarını anlatmaya sayfalar yetmez.. hiçbişey yapamazsa telefonla konuşur kapatırız ardından "neden sert kapadın ne derdin var yine benle" diye arar.. çok doluyum.. yıllardır artık öyle bunaldım ki.. başka şehire taşınmayı düşünüyoruz ama öyle bir hareket babamın sözlüğünde 1000lerce kötü anlama gelir.. bir daha yüzümüze bakmaz.. çok üzülür vs.. torununu çok sever.. ondan da ayıramam.. ne kardeşi ne arkadaşı ne ana ne baba kaldı.. bi ben bi ablam bi annem.. varız.. annem 69 yaşında babam 64.. hangisini hangisine emanet edeyim.. ablam zaten işinden başka bişey düşünmez.. pek görüşmüyorlar zaten.. taşınsam ne olacak her haftasonu gelir.. her gün arar.. bu arada 1 gün aramayı unutsam delirir.. bazen akşam 7 de arar "bugün beni neden aramadın" der makul tatlı sevimli bir yanıt veremeyeceğim bir ana denk geldi diyelim.. saydırır, kusar.. hayatımı karattın bile der.. ama babam değişmeyecek.. babaannem de aynı böyleydi rahmetli.. ben nereye kaçayım? şimdi yazlığa yanlarına çağırıyor.. hele aynı evdeyken!!! allahım yaz gelince karalar bağlayan bi ben varım.. nefret ediyorum yazlardan.. 2-3 gün iyi gibi geçecek sonra kavga gürültü.. küslük, dargınlık.. ağlaşmalar.. vs vs.. sürekli kavga içinde büyüdüm.. sürekli.. kızımı huzurlu ve mutlu büyütmeye ant içtim.. müsade etmiyorlar? herşey için affederim de bunun için edemiyorum.. annem çok ayrı bir dünya.. bana ellemez tabiri caizse.. ben de ona.. seviyeli ciddi bir ilişki içindeyiz onunla.. ablam da bir beni sever.. gün aşırı arar.. "sıkma canını, takma, boşver" tarzı kendi yapabildiklerini öğütler.. sen babamı ara da "üzme kardeşimi" de derim bazen.. sanki yapabileceği birşeymiş gibi.. ama içten içe sevinirim de hani belki bir gün yapabilir diye..

derdimi paylaştığımda bana yardımcı olan arkadaşlara en azından "artık daha iyiyim" demek istedim.. ben mümkün olduğu kadar günlük mevzuları bile basite indirgeyerek az konuşuyorum bunun faydası çok oldu.. hala sinir edici lafları az da olsa var ama eskisi gibi değil.. bu kadarına razıyım.. eşimle babam dahil kimseyi takmamaya söz verdik birbirimize.. duymayacağız, umursamayacağız.. elimizden geleni yapıyoruz bakalım.. yazın 3 ay yanında kalmamızı isterken bu yaz 3 gün kaldık onunla sadece.. birşey demiyor, ben de "böylesi daha hayırlı baba-kız ilişkimiz için" diyip konuyu kapadım.. evde istemediğim ne varsa verdim ona.. birşey demedi.. sağlık sorunlarımı önemsemeye başladı,,, arıyor bacağın ağrıyordu nasıl oldu diyor :) sanırım o konuştuğunda tepki vermezsem herşey daha güzel oluyor.. konuşuyor rahatlıyor sonra unutuyor.. ben de konuyu deşip yaralanmıyorum.. kızım ciddi bir hastalık geçirdi.. şimdi iyi çok şükür.. o dönemde 2 sülaleden arayan soran yanımızda olan yine babamdı.. koştu geldi torununa sarılmaya.. kv dem 1 kez aradı 10 saniye kadar konuştuk.. bu da beni ve eşimi daha farklı düşünmeye itti.. özellikle eşimi.. ne kadar çektirmiş de olsa hiç affetmeyeceğim şeyler hala varsa da "iyi" taraflarını görüp kendimizi üzmemeye söz verdik.. inş. yıllar geçtikçe daha da uyumlu bir baba kız ilişkimiz olur.. herkese sevgiler.. iyi geceler..

çok sağolun beni çok iyi anlamışsınız gerçekten.. bir gün onu kaybettiğimde "silmiştim artık yok" demekten korkarım.. en azından son günümüze dek geçinebilmeliyiz.. zor olacak ama ben kendimi üzmezsem o da üzemeyecek bunu geç de olsa anladım..

cnm ALLAHIM yardımcın olsun zor bir durum ama eş konusunda çok şanslısın bence hiç bir erkek bu anlattıklarına tahammül edemez kaldı ki kayınpederi. bence annene söyle konuşsun babanla bu hayat senin zehir etmeye kimsenin hakkı yok ve en kısa zamanda uzaklaş çık o evden küsen küssün elbet barışır geri. sen hep yapıcı olmaya altan almaya çalıştığın için üstüne gelmiyolar mı zaten bırak inceldiği yerden kopsun yoksa evliliğini bile kaybedebilirsin o zaman yine suçlu sen olursun baban benim yüzümden oldu mu diyecek, hayır.. al eşini karşına konuş anlat ve biran önce uzaklaş çık kiraya. gerekirse babanlada konuş açık açık üzülen üzülsün kırılan kırılsın sen bu zamana kadar üzülmüşsün kimin kulağı duymuş, babaannenin hatıralarınada bir zahmet kendi sahip çıksın öyle şeymi olur sen çık o otursun ewe paşa paşa sahip çıksın annesinin hatırasına nasıl oluyomuş sahip çıkmak herkes görsün

Bu yazacaklarima lutfen alinmayin ya da kotuyu dile getirdin diyip kizmayin... Oncelikle sizinki kadar abartili olmasa da ailemde benzer seyler yasadim, Sadece baba degil ikisi birden oyle. Ama ne iliskiyi kesecek kadar cok bunaltan ne de samimi iliski kurunca sizinkine benzer laf yemedigim gun kalmayan oyle orta noktada bi halimiz var. Ilk olarak su hastalik konusu... ailemle iyi bir iliski kuruyor gibi gozukurken icten ice uzaklasmistim diyebilirim. Tam kendi hayatimi kurmus hatta onlar hatalarini biraz anlamis iken saglik sorunlari basladi... ve ben kendimi sebep olarak gorup herseyi biraktim... hatta dizlerinin dibine de geldim. Tam olarak dogru olan ne emin degilim fakat su alintiladigim ilk mesajiniz veya benim vicdan yapmam vs. aslinda biz bunu zaten yapmaya megilliyiz de sebep ariyoruz gibi duruyor. Hastalikla ilgili olmak ile seviyeli iliski kurmayi dengede tutabilecekken kendi kelepcelerimizi kabul ettigmiz gibi haraket kabiliyetimizi de yine kendimiz sinirliyoruz... Ikinci olarak babanizin 180derece degismesi... acaba dillendirmese dahi babanneniz icin olumsuz seyler dusunuyordu hatta ozgurlugu yasamini yitirmesinde mi goruyordu da sucluluk psikolojisiyle kendi dusuncelerini reddetmeye basladi diye gecti aklimdan. Boyle birsey yazdigim icin ozur dilerim... Dolayisiyla ilk alintiladigim yorumunuzdaki gibi bizim en ufak seyde vicdan yapmamiz da belji benzer bir duygudur... Hatta sizin yazdiklariniz kendimde bazi seyleri o kadar sorgulatti ki psikoterapiye basvurmayi dusunuyorum su an. En azindan onlar gibi olmamak icin onlarin yasadigi hayattan farkli bir yol cizmemiz farkli davranmamiz gerektigi asikar... Bu arada sizin konunuzu okuyana kadar ailemle ilgili kimseye bir kelime etmemistim. Hatta kendimin abarttigini dusunup kendimi sucluyor ergence dusuncelerimden oturu utaniyordum... paylasmak istedim.

siz eşiniz kızınız..3 kişilik bir ailesiniz babanız ssürekli müdahalede bence tam bir aile ortamı kuramamışsınız.. ayrılsanız dahi bir süre bocalarsınız.. anneizle evli babanız.. bu kadar içlerinde olmaya gerek yok sizinde eşinzi var sonuçta.. G

kızım için güçlü olmaya ihtiyacım var.. stres topuyum babamın derdim siz daha güzelini demişsiniz kum torbasıyım onun.. ablama anneme de kızsa beni azarlayıp rahatlıyor biliyorum.. buna nasıl müsade etmeye bilirim.. yani çekip gitmeden onu idare edemez miyim?

Evi ayiracaksiniz baska caresi yok. Duygusallik yapma zamani coktan gecmis. Babaniz kusmesin diye ruh sagliginizdan evliliginizden olmaniz daha mi iyi olacak? Birakin kuserse kussun. Bazi seyler artik onun sorunu olmali sizin degil.

umarım mükafatım güle oynaya bir akşam yemeğidir.. ya da mutlu bir bayram sabahı.. ya da sadece yastığa başımı koyduğum gibi uyumak.. sağol arkadaşım.. evet değişmeyecek.. hatta bin beterdi.. bazen ablamla "şimdi melek bile sayılır" diyoruz, gülüyoruz.. okul yıllarımda pat diye okula gelirdi tenefüste bir açığımı yakalamak için 1-2 dakika gizlice seyredip -kendi söyledi oradan biliyorum- sonra pat diye karşıma çıkar öpmez sarılmaz bi sebepten arkadaşlarım içinde bağırır çağırır giderdi.. her ay 1 gün yapardı.. bu en masumlardan.. yazık.. S

Bir sure aramayin bakalim neler olacak. Denemediginiz zaten tek bu kalmis. Hem ikinizinde biraz siniri yatisir. Bir lafinda ben uzulmek istemiyorum artik demis yani sizi dusunuyor ama sevgisini yanlis ifade ediyor. Degismesi zor ama belki gorusmeyince biraz kendisiyle hesaplasir. L

babam değişmeyecek bu net.. ben değişmeliyim.. bunu deniyorum bir süredir.. ve ilk haftadan "seni görmek bile istemiyorum" dedi.. çünkü benim "hayır" demeye başlamamla babam çıldırdı.. 3 sene öncesine kadar çok çok daha iyi idik.. gene kırılırdım ama geçerdi.. gönlümü alırdı vs.. ama evlendiğimden beri kafa tutuyorum ona.. özellikle kızımla ilgili.. bu yüzden ipler kopma noktasına geldi.. kafa tutamadığım tek konu ev ve eşya hakkında.. çünkü ona aitler.. babaanneme olan sevgimi koz yapıyor çünkü.. ama artık bunun da önemi yok yaz sonu ona ait olan herşeyi ona verip eşyalarımızı yenileyeceğiz ne derse desin küserse küssün.. geçen yıl "ana baba olarak bizi ezemezsin o bizim kızımız biz dede olarak seni çiğnemedik hiç ama sen de bize saygı duymalısın dediğimde az kalsın beni öldürecekti.. ama taviz vermediğim tek konu bu.. kızım.. bi tek bunu başarabildim allaha şükür.. kiraya çıkmayı düşünüyoruz sürekli bu ara.. ama yine gelecek gün aşırı yine arayacak.. aradığında oluyor en büyük kavgalar.. kirada olduğumda ondan kopmuş olamayacağım.. aksine daha çok nefretle üstüme gelecek.. ben asla "hayatımda seni istemiyorum" diyemem.. görüşmeyi azaltırım taviz vermemeyi başarırırm gibi ama o lafı edemem.. hasta olduğumda ne anam ne babaannem yoktu başımda hep o vardı.. unutamam bunları.. ayrıca o lafı edersem annemi ablamı da göremem.. onlara cehennem hayatı yaşatır.. annemi kapı dışarı bile atar.. kesin yapar.. ben onunla barışana kadar herkese eziyet eder.. kendisine ters davrandı diye bir elemanı patronu ile görüşüp şehir dışına sürdürmüşlüğü var.. adam sadece ters bakmış sanırım o kadar.. ekmeği ile oynadı.. ve bundan zerre rahatsızlık duymadı.. "haketti" dedi.. bana ulaşamazsa ablamı annemi kullanır.. bunlara değer mi bilmiyorum..

ben küsmek istemedim ama mecburen küstüm.. resmen kızkardeşim üzüldü,, şimdi her gün arıyormuş onu.. kız kardeşimde aramızı yapmaya çalışıyoki rahat etsin.. bu kadar laftan sonra bir süre mesafeye ihtiyaç var dedim kestirip attım..

Ay cok uzun yazicam ama doldum resmen surda bende.. sonra o cook genis evin bir odasini babanneniz icin gercekten ozel olan bir kac parca bakin birkac parca diyorum:) esyayi koyup bir kutuphane antika odasi sark kosesi neyse adi o sekilde muhafaza edin.. bunuda babaniza danismadan yapin lutfen! ve evin hic bir tadilat vs icin babanizdan maddi destek almayin ve hatta katiyen kabuletmeyin. israr edersede babannecigim benim istedigim gibi yasamam icin birakti bende bunu size odetirsem esim cok kizar diyin Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. Önceki

annem babama 2 laf edemiyor.. 30 senedir böyle.. o konuşunca babam daha beter kızıyor bize.. sorun da bu inceliyor ama kopmuyor.. babam izin vermiyor.. kaç kere dedim "gel sen otur burada kendi evini kiraya ver annenin herşeyi ile mutlu ol biz gidelim diye" kıyameti kopardı.. babam kıyameti koparınca bütün mahalleye rezil oluyoruz.. o derece.. artık sokağa çıkamaz hale geliyorum utancımdan.. aman bağırmaya başlamasın diye kaçıyoruz.. en kötüsü de "sen misin bunu diyen" diyip günlerce haftalarca aynı konuyu konuşup herkesi deli ediyor.. herkese herşeye kızıyor.. nefes alamıyoruz.. herkes susmam için yalvarıyor..

canım anlatmak istediğim babamın kızı evlenirken ne bana ne kendisine 1 kuruş harcatmamış olması.. gelinlik damatlık vs geçtim çeyiz denen şeyi bile eşim yaptı.. yatak odasını eşim aldı.. zaten bana verilmiş evi bana verdiği için.. normal mi bu? insanlar evlatlarına ev alıyorlar kira mı istiyorlar.. ki biz teklif ettik.. babam ASLA dedi.. eşim erkek tarafına düşeni yapsa daha ucuza gelirdi onun için.. babamın durumu çoook iyi.. buna rağmen "evi" kullanarak elini cebine atmadı.. benim maaşımı da elimden aldı.. bana da aldırmadı.. eşya almak istedik ama babaannemin cenazesi ile düğünün arası 3 ay bile değildi.. 1 aydır nişanlıydık daha yeni bakmaya başlamıştık.. HAYIR dedi.. bildiğin HAYIR.. biraz üstelesek düğünü de sildirteceksiniz bana dedi.. hiç mi acıma saygınız yok dedi.. babaannenin güzelim mobilyaları niye batıyor size dedi.. aileler birbirine girecekti.. resmen kaçtık eşimle.. sustuk.. ablamı 10 yıllık sevgilisinden ayırmış biri babam.. "eşya" için değmez sonra hallederiz acısı hafiflesin dedik.. ama olmadı.. inada bindirdi babam.. tapu benim üstüme değil.. babam asla yapmaz öyle birşey.. ben de teklif etmem.. onun üzerine olsun yeterki mutfağa aldığım çöpü 3 yıldır kafama kakmasın.. susmuyor, unutmuyor..

Ben eşinin tepkisini tepkisizliğini merak ettim. Bana yada eşime bu ev benim eşya benim deseler al başına çal der kaçardım Sabırlı adammış valla Kaç o evden bi göz oda olsun huzurunuz olsun Eski eşyalarında hiçbirini alma

bende 11 yıllık evliyim.. ilk 2..3 yıl yaptım aynısını.. baktım ilişkimiz yıprandı bayağı kestim.. olumsuz hiç bir şeyi anlatmıyorum.. belki onda bir öyle yani.. eşin haklı bence..

ayrı evdeyiz ama ev ona ait ve haberli habersiz sürekli gelir.. ona gitmemizi ister.. hergün konuşmamız lazım aramazsam kıyamet kopar.. cicolat

Sonuçta mobilya almamış. Kira vermiyor kocan. Beyaz eşya zaten alması gerekiyor. Sen farkındaysan herkese karşı kendini eziyorsun. Babbaannenin evi de olsa çıkabilirsin. Neden kendiniz sıfır eşya alıp içine girmediniz ki?Babam öyle istiyor diye birşey mi var. Evlenmişsin artık. Kurulu düzenin var. Evin tapusu senin üzerineyse dilediğin gibi değiştirebilir babana da tavrını belirtebilirsin. Yok ev babanın üzerineyse çok kolay başka eve çıkabilirsin. Bu kadar çileye, kendini psikolojik hasta yapmaya değer mi

Sizin kadar sabirli biri hic olmadim, hatta "var" olmayi onlarin dediginin tersini yapmakta bulmustum bir donem. Tabi dogru-yanlis kavrami da zamanla yitiriliyor boyle olunca. Onlar da bu yuzden susmayi tercih ettiler bir sure. Olgunlasip ben daha farkli davrandikca yine eskiye donduk, bu sefer hic kimildayamaz olmustum... sonra su an sizin yazdiklariniz gibi dusunup kendi dogrularima gore bir hayat kurdum, Genelde inandigim hicbir seyden taviz vermeyen geri adim atmayan biriyim zaten, Onlar da bunun farkinda olduklari icin sonunda az da olsa ozelestiri yaptilar. Tam dengede guzel bir iliski kurduk derken... Daha sonra annemle babamin saglik durumu kotulesti, o son zamanlarda oyle de kotu boyle de kotu diyip uzak davrandigim icin kendimi sucladim, vicdan yaptim... Simdi ben onlarin ustune dustukce onlar bunu kullaniyorlar biraz. Birakip gitmeyecegimin de farkindalar. Ama hala lafa gelince vefasiz ve nankorum... Benimki kisir dongu gibi oldu yani. Boyle anlattigima bakmayin bir okadar da fedakar insanlardir... yorulsam kiyamazlar ama istediklerini yapsam veya fazlasini basarsam o vakit de tatmin olmazlar. Kendi aileleri gibi olmamaya ozen gosterirken boyle iki arada bi derede olmuslar sanirim. Aldiginiz karara ve suanki cumlelerinize cok sevindim :) Bunlari anlattim ki tecrubelerimizden veya onlarin hayatindaki degisimlerden kendimize "onlar gibi olmayan" bir hayat kurmanin yollarini belki daha kolay buluruz... anlatirken 3. bir gozle bakmaya baslar hatalarimizi daha net goruruz Konuyu takipteyim... umarim her sey gonlunuzce olur. Su noktada tek tavsiyem, kararli olun

çoooook teşekkürler zahmet edip yazmışsınız.. herkesin hayatı farklı, ilişkileri de.. evet beni ancak babamın kızı olanlar anlayabilir belki de :) ya da benzer bir babanın kızı :) kiraya çık diyenlere anlatmaya çalıştım.. haklılar dert babansa eviyse git işte derdin bitsin demek de.. o kadar değil maalesef.. keşke öyle olsaydı ama.. neden çıkmayayım eğer çözülecek olsa durum neden? olay 1000 lira vermemek olabilir mi allah aşkına? 1000 lira ile çözülecek dert olsa tanımadığım insanlarla burada dertleşecek kadar daralmış hisseder miydim? uzun uzun düşündüm.. kiraya çıktığımda daha mutlu değil çok daha mutsuz olacağımı bildiğimden çıkmıyorum.. çünkü o zaman babam olmayacak hayatımda.. bazen bunu istesem de bununla yaşayamam ben.. dediğiniz gibi kendime yatırım yapıyorum artık.. eşimle kızımla mutlu olup babamı mümkün olduğunca takmıyorum.. artık ona "derdimi" anlatmaya çalışmıyorum.. kendi haline bıraktım.. sanırım sorun babamın bir gün beni anlamasını beklerken çok yorulmuş olmammış.. anlamasın.. bıraktım.. havadan sudan konuşuyorum.. boşveriyorum.. artık onu onunla kavga edecek kadar sevmiyorum maalesef.. hala çok seviyorum ama artık değişti.. bu yaz çok şey değişti.. onun için de öyle hissediyorum.. hissediyor değişimi.. susuyor çoğu zaman.. o da beni kendi halime bıraktı sanki.. çok çok daha iyiyim.. daha da iyi olacağım..

sağolun allah sizin de gönlünüze göre versin.. teşekkürler.. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

sen sinirden hastalanıp hastaneye bile yatsan gelip orda başında konuşurdu emin ol buna

cnm bnm çok üzüldüm senin için ama sanada yazık ama olmaz olmamalı bişeyler değişmeli artık

inşallah seda arkadaşım.. inşallah iyi hberlerini duyarız okudukça zamanla.. paylaşım için teşekkürler.. yanlız hissetmiyorumiyi geceler..

kira vermemek inanın zerre umrumuzda değil.. eşim 3 senedir kiraya çıkalım diyor.. inanın aç kalırım ama çekmesem babamı mutlu olurum ben.. ben evlendim aynı evde değiliz ama yine de huzuru bulamadım.. çünkü peşimi bırakmaz asla.. o evli demez.. kocamı zaten hiç sallamaz.. acaba babamı kırdığımı bilerek mutlu olabilir miyim? onu kırmadan silmeden onu idare etmenin bir yolu var da ben mi bulamıyorum diyip duruyorum.. bir bulsam..

Hayat çok kısa maalesef. Ve herkese tek bir şans veriliyor. O kendine sunulan şansı nasıl padişah gibi değerlendiriyorsa siz de öyle yapın. Yaşamınızın kıymetini bilin. Nasıl kurtulmanız gerektiğini siz daha iyi bilirsiniz. Uygulayın korkmayın. Bu sebeple hasta veya mutsuz olacaksa da olsun. Kendi hayatınızı yaşayın. Kimseyi mutlu etmek adına mutsuz olmayın derim ben iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

ne mesleğim ne sosyal hayatım ne dostlarım hiç biri önemli değil artık.. kızımı kucağıma alıp koşmaya başlasam nereye varırsam oraya bir kulübe yapsam razıyım.. ama sonrası? ruh sağlığım tükendi.. hiçbişey hissedemez oldum.. kendime bile yabancıyım.. varsa yoksa kızım.. onu mutlu ettimse tüm gün o gün tamamdır.. geri kalan dünya ile ilgim kalmadı.. yorgunum.. tam iyiyim artık dediğim bugün yine aradı babam istediği şeye "tamam" dedim "güzel "tamam" dememişim" diyerek başladı saydırmaya.. kaçmalıyım sanırım..

cok sevindim buna, Allah a sukredin

sen akıllı birisin mecburen daha çok psikolojinin bozulacağını farkettiğinde geri adım atmak zorunda kalacaksın.. mecburen bir şekilde başa çıkmayı öğreneceksin.. bunu yapacağına eminim..

babamda yaptı aynı şeyi ağladı gidincede kavga etti.. hastalıklı bir sevgi şekli işte buna izin vermekte sağlıklı değil arkadaşım maalesef öyle..

Bence Hayata bakış acini değiştirmeden mutlu olamiycaksin sen arkadasım kız tarafının yapması gerekeni neden esın yaptı ki sonuçta babası degil ABİSİ. Arada buyuk fark var. Herkese iyilik yaparak ancak kendini yıpratırsın. Cok cok iyi bi insan oldugun belli ama boyle giderse üzülen taraf hep sen olucaksin simdi olsaydı paraniz elinizde ne guzel babanda resti çekmişken çıkardın kendi evine alırdın esyanida. Bide yani kayınpederin yokmuş esın abisi olarak kız tarafının yapması gereken herseyi yapmış geride iki kardeş daha var bide sizin kızınız. E Nolucak 4 kız evlendirmiş gibi mı olucaksiniz. Doğmuş büyümüş hazır piyangodan 3 kız daha çıkmış basınıza. Bence kendi ailen ve kızına odaklanmalisin. Birikiminide bunlar icin kullanmalısın

umutluyum, kırılsam da eskisi kadar olmayacak eminim ve evet şahane değilim ama İYİYİM :) TEŞEKKÜR EDERİM. 0 0bEn Allah'a emanet olun dostlarım! Hoşçakalın. .. tek ayak

hayırdır neden :) uzun yazmışım ondan mı? :) şaka bi yana kitap yazmam için baştan herşeyi hatırlamam lazım.. ben unutmayı tercih ediyorum :)

canım ağlattın beni şu hamile halimle allah kimseye muhtaç etmesin kimseyi çok zormuş yaşadıkların

teşekkür ederim canım sağol :)

ilgisi yok oşimdi size takmış.. annenle ablan rahat.. erkek kardeşim gideceğim gün abla biraz daha kal.. gitme dedi neden dedim.. sen gidincede birlikte oturduğu kadın onuda göndericekmiş bana sarar ondan sonra dedi.. bende hiç bir yere göndermez laf onlar dedim.. gitmezdim ama 3 fasıl tartıştık.. gitmiyorum nasısa diye dahada çok bağırıyor mecbur kaldın dönmeye.. sonra dediğim gibi göndermemiş durduğu hanımı.. gönderirmi hiç yemeği kim yapacak sonra . push ;

Bak canım bunların hepsi bahane. Sen kira vermek istemiyorsun. Eşinin teyzesinin evinde bile oturmak için olabilir diyorsun. Millete niye minnet edesin ki? Bu evden çıkarsam, babamın dediklerini yapmazsam babam bu evi bana vermez düşüncesindesin kendine itiraf edemiyorsun. Yoksa şu anlattıklarının elle tutulur hiçbir tarafı yok. Babbaannene Allah rahmet eylesin. Yeni evli, yaşlı bir kadının eşyalarının olduğu evde oturmayı kabul ediyorsunuz. Yahu insan evlenince hiç mi içine eşya almaz. Ne demek babam kızıyor. Yeni eşya alanlar bile eskiyor tekrar yeniliyor. İnsanoğlu hevesleri olur. Özenir. Yeni bir hayat kuruyorsun. Evladın olunca ihtiyaçları olur. İnsanın çevresi geleni gideni olur. Dünyanın öbrü ucuna gitsem benden kaçacak yer yok demek ne demek ya. Babandan kaç demiyoruz ki, git kendine yuva kur. Napaak baban gelip evi mi yakacak seni mi dövecek. O zaman yatırın hastaneye. Torununu görüp görmemesini istersen öyle bir engellersin ki, aklı başına gelir. Baban eşini aramış, bir kere sana benim evimde oturuyorsun dedim mi demiş ya hani, işte demiiiş. Bu laf bile yeter. Eşin biraz gardını alsa, çalışan ev babası insan. Alır çoluğunu çocuğunu gider ev tutar kapar kapısını. Bak bakalım kendi parasıyla tuttuğu düzdüğü eve öyle herkes karışabiliyor mu?Aile huzunudan, ruh sağlığından, evladının psikolojisinden daha mı önemli kayınpeder. Evi de eşyası da onun olsun. Gençlik gidiyor, sağlık gidiyor.. Huzursuz yuvayı ne yapayım. Eşya almıyorsunuz, kira vermiyorsunuz bari birikim yapın kendi evinizi alın. Ne kayınpederlerinin evinde oturan damatlar var. Kimse kimseye bu kadar da karışamaz. Kimse karıştırmaz. Bbabnın evinde dahi otursan herşeyin bir sınırı var. Kimseye köleliğe gerek yok. Babanı biraz da siz alıştırmışsınız. Bak kendin diyorsun iki gün konuşmayınca hemen canım kızım dedi. Babaannenin evi, kanunen kanuni mirasçılarının. Eğer amcan halan yoksa, babanın, ondan sonra sen ve kardeşlerinin hakkı. Babaannenin yazılı vasiyeti yoksa, sözle sana bırakması birşey ifade etmiyor. Yazılı vasiyette olsa, belirli bir yaştan sonra, sağlık raporu istiyorlar. Babaannenin neden torun ayırdığını bilemem. Seni çok seviyor olması farklı, hak olan mirası birine vermesi farklı. Babaannin evi, kendi çalışıp aldığı bir ev mi? Yoksa deden den kalma bir ev mi. Dedenden kalmaysa, babaannen tek başına söz sahibi değil. M minikkurba

merhaba, babama hep babişko derdim ama ilk kez bu sorunlu ev eşya konusunda dedim işe yaradı.. benim babam hep ilgi isteyen biri.. suyuna gidilirse çok kolay ama ben gidemiyordum bir türlü.. hala yüzde yüz gidemiyorum ama boşvermeye çalışmak önemli.. az önce yine normalde çoook sinir olacağım bir şekilde konuştu benimle eskiden olsa "niye neden?" sorgulardım kabullenemezdim bu sefer "hadi sonra görüşürüz byyyee" dedim kapadım.. o da "hadi görüşürüz canım benim" dedi:) ben fazla çok seven ciddiye alan önemseyen irdeleyen biri olduğum sürece babam beni kırabiliyor.. değişmek mecburiyetindeyim.. "yarın uğrarım" dediğinde bile çıldırıyordum saat vermedi diye.. şimdi "evde bulursun inşallah" diyorum "ararım ben gelmeden" diyor.. konu bitiyor.. deli ile deli oluyormuşum tabiri caizse.. olmayacağım.. 2 ayda çok şey değişmiyor tabi ama ben öyle yorgunum ki tartışmaktan ona kendimi anlatmaktan artık zaten yapamayacağım şeyler bunlar.. yapmayacağım sadece..

Iki yoruma da katiliyorum... Direkt babaniza aileniza sirtinizi donup cekip gidemiyorsunuz anliyorum. Hele cocukluktan beri ithamlari duya duya onlarin sagliginin sizin yuzunuzden etkilenmesi dusuncesi bile tum planlarinizi sifirlamaniza kendinizi suclamaniza neden oluyorsa sasirmam. Aile elbette onemlidir fakat sizi sizden baska kimse daha fazla dusunemez... Ilk yorumumda sunu yapin bunu yapin yazamadim cunku bu konuda aklim kendime de yetmiyor.. fakat hayatinizin kontrolunu almaya kararli olun artik. Ve sunu kabullenin orasi sizin eviniz. Esyalari degistireceksen cik git evden der ise sizin isinize gelir zaten, sizin cesaret edemediginiz veya vicdan yaptiginiz o bagi kendi koparmis olur. Dolayisiyla bunu da goze alin, azicik asim kaygisiz basim derler... Oyle de uzuluyorsunuz boyle de. En azindan uzuldugunuze degsin veya babanizla yaptiginiz tartismalarin bir karsiligi olsun. Bu yastan sonra babanizi degistiremezsiniz fakat kendi hayatinizi degistirmek sizin elinizde.

13 senedir tanışıyoruz 3 yıldır evliyiz.. allaha şükür hayatımdaki en büyük şansım o.. hiç sorunumuz yok diyebilirim.. o yanımdayken herşey güzel.. allah herkesi bir taraftan güldürüyor sanırım..

kız kardeşim görevi diye barıştırmıyorkibabamla tek başına uğraşmak istemediği için.. maalesef annemde bizi koruyamadı öyle esip gürleyen biri değildi babamda ona hep saygısız davranırdı.. açıkça babama gücümüz yetmeyince ona kızıyorduk.. kadıncağı öldü gitti.. nurlar içinde yatsın annemde cümleside.. seni önemsiyormuşki hastalanmış.. ne yapsınki.. baban yetiştirmiştir onu kendine göre ezmaye alışltırmıştır..

babamı tanısanız dünyanın öbür ucuna gitsek evi barkını satıp yanımızdaki eve taşınacağını tahmin ederdiniz.. maalesef böyle.. karşı dairemiz satılıktı alacak diye ödümüz koptu neyseki annem "hayatta taşınmam" dedi de olmadı o iş.. eşimin teyzesinin evi lafı açıldığında adresi alıp 3-5 kez gidip komşulara kadar bakan adamdan bahsediyorum.. sonra da kusura bakmayın da ben kızımı bu varoşa gelin yollamam dedi.. eşim bilmiyor tabi bunu.. daha taşınacağımız kesin değildi.. eşimi ikna eden bendim.. babaannemin evini çok severdim küçüklüğümden beri.. o yüzden bana bıraktı.. 7 yaşımdan beri söylerdi babaannem.. eşime "bu evi seviyorum sorun değil" dedim.. nikahımız olsun diye.. kıyamet kopmasın diye.. ki zar zor evlendik.. az kalsın nikah yarım kalıyordu neler yaptı başka sebepten.. düğünde zar zor barıştık.. damadını ezmiş beni ezmemiş zamanında artık bunları geçtik biz.. sadece istiyoruz ki "azıcık az karışsın bana" eşime karışmaz zaten.. karışacak olsa görümceme tüm birikimimizi harcadığımızda susmazdı.. "iyi yapmışsınız yetim kız neticede abisisin yapmalısın" dedi.. bana eve toplu iğne alsam kızar.. eşim en parasız zamanımızda bizi tatile götürür "aferin damadıma gezdir kızımı ben çok gezdiremedim onu" der.. "huzursuz" bamamın göbek adı.. evet..

evet benim ama lafta.. tapu babamda:) ben evlenmeden 3 ay önce babaannem vefat etti babamın oldu.. babam da 3 aydır sahip olduğu evde oturmama izin verdi ve bu büyük lütfu her fırsatta yüzüme vurdu.. ondandır "benim" demeye dilim varmıyor.. babaannemle senelerce burada yaşadım küçüklüğümden beri daha çok onunla kaldım.. çok severdim aşıktım bu semte bu eve.. yerle bir edene kadar bırakmadı babam peşimi.. babaannem aşırı otoriterdi.. gelininden tek kelime ile "tiksinirdi".. babamı emir eri gibi kullandı.. yani babam da annesinin kopyası.. babam da babaannemin evinde yıllarca "benim evim" diyen annesinin evinde oturdu.. bana da aynısını yapacağını hiç düşünmemiştim çünkü çok çekmişti annesinden.. aynı benim ona kızdığım gibi kızmıştı.. ama çekip gidemedi.. şimdi benim aynısını yapamamam da bundan sanırım.. aile geleneği oldu eziyet görmek..

aynını düşündüm ve kendimle çok mücadele verdim.. farkındalıklarım vardı.. sabırlı olmaya gayret gösterdim sinirleince bağırıyordum onunla mücadele ettim.. nefsimle mücadele ettim.. kendimi geliştirmeye çalıştım hep.. isteseler onlarda yaparlardı bencil olmak kolaylarına geldi.. bizlerde anne genleride var.. ondenle babalarımız jadar olamayız üzülme sakın

ben gamlı oğlak burcuyum eşim gamsız ikizler.. iyiki.. eşim çok takılmıyor.. bana üzülüp boşverelim diyor.. ama evet çok anlatmak artık beni de yoruyor.. iyiki sizler varsınız.. allah razı olsun..

yemişim öyle evi bacım kocandaki sabra da hayran kaldım 31 yaşındasın çık ve nefes al başka eve baban senin korkularının üzerine oynuyor... kimse kusura bakmasında ana baba da bir yere kadar sen kendi aileni kurmuşsun pardon kurmayı becerememişsin çok sinirlendim sinirim sana değil seni bu kadar xsindiren babana.. çık evden en fazla bir sene daha dışardan dırdır eder ama sen enfes alırsın... psikolojin bozuluyor evladına hayrın kalmayacak o çocuğuda yakacaksın kendini ve kocanı yaktın madem evladına acı kardeşim lütfen hiç bir açıklama yapma çık o evden.. hatta şehirden ayrıl.

Canim babanjz icin dedim ban bakmazsaniz hakkimi helal etmem vs demisya.. birde acmayin kapiyi her geldiginde arasin acmayin sonra acin baba musait diiliz diyin iste sanki malum durumdaymissiniz gibi ay ne kotu akillar veriyorum ama utandirir birazda siz onun burnundan getirirseniz anlar gibime geliyor. Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. E

paranoyak evet yani bence.. walla karışan herkesi öyle güzel kendine inandırıyordu ki.. kayınvalidem bi konuşayım demiş,,, yanımıza geldi "pes vallahi pes" diyebildi sadece.. lafı ağzına tıkar, kendini üste çıkarır hatta inandırır haklılığına.. amca dayı hala da yokki araya koysaydım.. araya giren iyi niyetliler de ağızlarının payını hep aldılar..

dediğim gibi eşine ve kızına verecek enerjin kalmayacak.. baban stresini atıyor bir şekilde hiç öyle rahat olamadım kırmak istemedim kimseyi..

babaannem neler yaptı babama dünyayı dar etti aynen şimdi "sahte" geliyor.. daha fena kızıyorum.. ama anladım artık yaşayanlarla geçinemeyenler ölülere sarıyor arkadaşım.. onlarla tatmin ediyorlar duygularını.. babam "allah korkusu olmasa birgün görüşmem" dediği annesi şimdi "biricik anneciğim benim" oldu..

son 30 yılımın ne kadar dramla dolu olduğunu tabi net anlatamıyorum ama inanın dramatik geldiyse az bile anlatmışımdır.. olay sadece başka eve çıkmak değil.. görüşmeyiver ne var denemiyor.. o milyon tane insandan değil babam.. olursa da peşimizi bırakmaz vs vs.. ama haklısınız kocam sabırlıdır.. ama şu da var ona çok iyi davranıyor.. babası yok eşimin.. babam "oğlum" diye sarıldıkça eşim eriyor gidiyor zaten..

çok düşündüm bunu.. rahmetli kayınpederim hayatta olsa böyle olsa? muhtemelen eşim çekeceğiz derse birşey diyemezdim.. babanı sil diyemezdim.. ama babama olan bağım olmadığından daha fazla rahatsız olurdum.. ama sonuçta eşim karar verirdi tutumumuza..

Şu saatten sonra yapılabilecek pek bir şey kalmamış o halde. Mutluysa öyle o kendi küçük dünyasında yaşasın. Size zarar vermesine izin vermeyin. Çok iyi bir anne olduğumu söylerler demişsiniz ama çocuklar ne kadar da küçük olsalar hissederler. İyi ama mutsuz bir annesi olduğunu eminim o da biliyordur.

ablam da az çekmedi ama evinin babamlara uzak olması, h. içi işte olması, torun durumu olmaması onları uzaklaştırdı.. bir de eşinin ailesi ile sık görüşüyor babamlara ayıracağı vakitte bölünüyor.. benim eşimin ailesi çok ilgisiz bize karşı.. ayda 1 kere ararım kv mi işte o kadar.. gelmezler bize 6 ayda 1.. o da ben aramak çağırmak istediğimden kv beklemez birşey.. ablamı 10 yıllık erkek arkadaşına vermedi.. ayrıldılar.. ne kıyametler koptu.. ablamı sildi.. "allah korkusundan" hala kızım diyorum diyor.. evine gitmek istemiyorum çenesini çekemem onun diyor.. damadını da pek sevmiyor.. ama yan yana geldiklerinde aşk yaşıyorlar.. ablam çok sinir krizi geçirdi çocukluğundan beri.. ben de geçirecektim belki o hızlı mı davranıyordu ne onu tutmaktan bana fırsat kalmadı şeker hastası olunca iyice kendine döndü.. kendini sağlığına ve işine adadı.. babaanneme ben bakıyordum aradım son aylarda "gel bi gör bak babaannem iyiye gitmiyor" diye.. hep erteledi.. cenazeye geldi.. ve arkadaşım evet.. babam da ve babaannem de allah korkusu yok sanırım.. ama onlara sorsan var tabiki.. hem de en alasından..

anlattığınıza göre durumunuz pek iç karartıcı görünmüyor ozaman biraz daha sabredin en azından ev yıkılıp yeni eviniz olunca yeni eşyalar alırsınız

Ve canım, baya yazmıştım ama son bişeyler eklemek isterim.. Bu adam senin baban, elbette seveceksin sayacaksın ama, 30 yaşında kadın olmuşsun, evlenmişsin, evladın olmuş.. Artık baba sözünün de geçerliliğinin bi sınırı var.. Bu tip konularda yani.. Siz orda kaldıkça, eşin de mutsuz olacak, sen de, ilerde olaylarım farkına varan yavrun da... Gittiğinizde ise, ya töbe töbe sanki mezara gitceksiniz, yakında olacaksınız yani sonuçta, babanın üzülceğini pek sanmıyorum, elbette üzülür amma geçer elbet üzüntüsü.. Yani gittiniz diyelim, sadece azcık 1 kişi üzülecek.. Ama kalırsanız... 3 kişi üzülecek en az.. Hani kendinizi de düşünmüyorsanız, ailenizi düşünün.. Babanıza falan da pek iyi geldiği söylenemez sizin kalmanız, her gün olaylar olduğna göre.. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi L

gerçekten zor bi durum ama maddi sıkıntımız yok diyosunuz, kirada vermiyosunuz anladığım kadarıyla, birikimizin var ise neden yeni bir eve taşınmaya cesaret edemiyosunuz, babanız sizn zaafınızı biliyor bence ve size diş geçiriyor, diğer kardeşim rahat diyosunuz, bence herşey sizin elinizde, hepimizin anası babası var, ama bizde aileyiz artık demi şimdi sizin en önemli en değerli varlığınız kızınız, bu kadar stres dolu bi evde ne kadar mutlu edebilirsiniz yavrunuzu? madem mesleğiniz var çalışıyosunuz ben olsam eşimle kararırımı veririm ve taşınırım. bu hayata bı daha gelmeycez, yarın belki yanımızda olmayacaklar elinizde kalan ne olcak boşa geçen yıllar yapamadıklarınız, yapamaya çalıştıklarınız bır sürü uhdelerinizi, bence kararlı olun, önce kendi sağlığınız sonra evladınız için.

eş ailesinden dertlenmek atıp tutmak ne kolay değil mi, insan kendi ailesinden dertlenemiyor bile, dertlenirken bile içi acıyor böyle. kimbilir daha kaç kişi kendi ailesinden çok çok dertli ama yazmak paylaşmak zor. allah yardımcın olsun canım işin kolay değil, eşine de bravo gelinler olsa böyle bir kayınpederi çekmezdi S

haklı olabilirsiniz bu kadar saçma şeyi yapmak için altta kimbilir neler vardır.. babaannemin babama yaptığı "ev" baskısı belki onda bir takıntı oluşturdu.. babam tek çocuk babaaannem ve büyükbabam da ailelerini reddedip evlenmişler.. babam müthiş yalnız büyümüş.. sadece annesi yanındaymış, babası oğlum bile dememiş hiç.. anne oğul garip şekilde "dünya ile kavgalı yaşadılar" hep.. ve bunu asla kabul etmeden öldü babaannem.. bana ev değil ama çok beter bir miras bıraktı.. oğlunu.. net bir sorunumuz olmadığından çözemiyoruz.. sorun yok hatta.. sadece babamın yaptıkları.. sürekli bizi küçümsemek ve ezmek istemesi.. mezuniyetimde bir çocuk bana çok bakmış törende aman sevgilim miymiş diye herkesin içinde beni azarlayıp mezuniyeti terk eden bir adam.. onur derecesi aldım plaket tarzı birşey alacaktım.. kalakaldım ağlayarak çıktım kürsüye.. ailem basıp gitti.. yani nedenlerimiz karışık.. çözemiyorum.. hala eve gelir duvardaki diplomama bakar.. "5 para etmez ki doğurdun ev hanımı oldun" der.. durup dururken.. halbuki çalışmayıp kızıma kendim bakmamı çok desteklemişti.. abesler içinde yaşıyorum hergün nefesim kesiliyor yorumları karşısında..

allah razı olsun canım.. rabbim kimseyi kimseye muhtaç etmesin..

ben de babasından dertli biri olarak sizi çok iyi anlıyorum. resmen atsan atılmıyor satsan satılmıyor. çoğu zaman da dışardan görenler, eş dost akraba, babaya soğuk davranılmaz diyip eleştiriyorlar. yaşayan bilir oysa ki. arkadaş akraba olsa siler atarsın ama bu başka. maddi olarak annelik babalık görevini yerine getirmekle bitmiyor annelik babalık aslında, çünkü manevi olarak sağlıklı bir birey yetiştirmekte onların görevi. tabi önce kendileri bu açıdan sağlıklı olmaları gerek. işte sorun bu anne baba kişilik olarak sıkıntılıysa, biz evlatları olarak bir ömür bunun zorluklarını yaşıyoruz. kendimizde tabiki etkileniyoruz, daha sinirli tahammülsüz insanlar oluyoruz. tamam ne olursa olsun babadır annedir, ama ortada psikolojisi bozuk anne babalar varsa ne yapılabilir, laf anlamaz söz dinlemez. anne yada babayla sınanmak zor, çünkü naparsan yap kaçamıyorsun küsemiyorsun. cicikizsinem

Ben de babamla ilgili bir konu açsam yazdıklarım ancak bu kadar benzeyebilirdi. Seni benden daha iyi anlayan var mıdır bilmiyorum ama benim babam seninkinin ne eksiği ne fazlası... Tıpkısının aynısı Hep kalbimde bi sancı 'neden benim arkadaşlarımın babası gibi normal bi babam yok?'.. Bu sorunun cevabını bulamıyorum. Yıllardır annemi kardeşimi ve beni yıprattı bu adam. Baba olarak görmüyorumki ben onu.. Allaha havale ediyorum her gün.. Kardeşimle hala konuşuruz, allah günah yazmasa yemeğine zehir atıp öldürürüz diye.. Bir evlat bunu babasına planlayabilir mi? Biz planladık. Yüzlerce kere.. Ben de odtü mezunuyum canım.. Herkesin çocuğu dersanelere giderken, özel dersler alırken ben dişimle tırnağımla eski kitaplarımla kazandım bu üniversiteyi. Karşılığında takdirini kazanamadım tabi yine de Özel bir okulda öğretmenliğe başladım ankarada kpss yi kazanamadım ilk yıl. Babamlar antalyada yaşıyordu. Yapamadım o okulda çok ezdiler çok yoruldum param yetmiyordu. Yanınıza geliyim baba dedim, evimizde oturup sınava çalışıyım bir yıl dedim. Hayır dedi, ben elaleme iş bulamadı eve geldi dedirtmem dedi. Ağlaya ağlaya devam ettim o okulda çalışmaya. Burnumdan kan geldi, ayaklarım su topladı. Akşamları da dayanabildiğim kadar kpss çalıştım. Çok şükür ki bi soraki atamada atandım doğuya. Geldi benle birlikte, ne ev buldu orda bana ne eşya. Deyim yerindeyse beni o ücra köye attı ve gitti... Nişanlım da doğuda görev yapıyordu o sıra. Geldi yanıma ev buldu eşya aldı bana sahip çıktı oralarda.. O olmasa napardım ben bilmiyorum.. Sora evlendik nişanlımla. Aileler eşyalara yardım edelim dediler. Sonradan babam verdiği sözden caydı... Allah beni ona muhtaç etmesin diye dua ettim hep. Ama en son eşim 3 aylığına uzak bi yere göreve gönderildi. Ve ben hamile halimle yine babama muhtaç kaldım. Evlerimiz arası 15 dk. Bu üç ay boyunca ne annemi yolladı yanıma ne ben gidebildim. Bu yaştan sora çocuk bakıcısı olamam dedi. Kaçak kaçak geldi yemeğimi yaptı işimi yaptı annem sağolsun. O benim canım herşeyim annem benim. Daha anlatacak o kadar çok şey varki.. Gözlerimden yaşlar akıyor ama çare bulamıyorum. Dediğin gibi biz babamızla sınanıyoruz bu dünyada iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

evet tartışmayı kesmeliyim.. mesela halıyı kaldırmama kızan adam bugün "yemek odası"nı istemiyorsun biliyorum ver onu yazlığa götüreyim dedi birden.. "tamam" demeye korktum "ya istemiyorsun biliyordum..." deye başlayacak diye ama dedim "tamam".. eşim de diyor.. "takmasan he he" diyip geçsen sorun kalmaz.. sen kavga edince küs olunca daha çok üzülüyorsun.. küsme idare et.. hep bunu diyor.. ama küseceksen de küs gidelim o zaman diyor.. bugün bi iki sinir laf etti gene duramadı duymamış gibi yaptım konu kapandı.. kızmadı.. uzatmadı.. bi güzel oluyormuş çok hoşuma gitti:)

eşimi kırdığı ya da ona birşey söylediği olmadı hiç.. evle ilgili eşya ile ilgili tek laf etmediler.. bir araya geldiklerinde de havadan sudan bi kaç laf ederler zaten o kadar.. taşınalım de şimdi gidelim dedi hep 3 yıldır.. benim ısrarımla bu evde oturmayı kabul etti.. babam ona birşey demedi.. ben hep "ben istiyorum lütfen" dedim ona evlenme aşamasında iken.. bana da "benim evim eşyam" demedi direkt olarak.. dese de ev onun zaten biliyorum.. eşyalar babannemindi atmak istemedi illa siz kullanın dedi.. ama eşyaları değiştirmek istememe hep kızdı lüzumsuz saçma buldu gereksiz masraf dedi ısrar edersem hatırası da mı yok senin için dedi vs vs.. ama laf aralarında ablama ve bana ev verdiğini hep söyler, övünür.. şu an evde babaanneme ait sayılı eşya kaldı zaten -3 senede boşalttım sayılır :)- onları da ben atamam kıyamam babama verebileceğim şeyler de değil.. evden kaçmakla gitmekle ilgili durumumu çok uzun anlatmıştım.. huzur bulacak olsam inanın 15imde bile kaçar giderdim.. çözümü farklı arıyorum.. umarım başarırım.. teşekkürler ilginize..

kararlıyım.. şu an emin olduğum tek şey bu.. eskisi gibi olmayacak hiçbirşey.. nasıl olacak bilmiyorum ama "eski seda" yı bir daha göremeyecek.. daha fazla kendimi düşüneceğim bu net.. inş. herşey hepimiz için daha iyi olur..

Gerçekten ben seni anlayamıyorum. Tamam baban kötü huya sahip, size acı çektirdi. Ama neden sne kendini herkese karşı minnet duyan, ezik biri olarak hissediyorsun. Kocan çeyizini almış olabilir, yine aynı şeyi söylüyorum. Ev bu ya.3yıldır oturuyorsunuz. Kira derdi yok. Eşyayla çeyiz aynı kefeye girer mi?Eşin evi olan bir kızla evlenmiş ve onun evine yerleşmiş oldu. Olabilir. Burda sorun yok. Ama sen benim çeyizimi eşim aldı diye ona karşı kendini borçlu minnettar hissetme. İlk evlendiğinizde babaannenin evine babanın şartlarında taşınmak zorunda dğeildiniz. Evlenmişsin babanın her dediğine boyun eğmek zorunda değilsin. Evlnirken aldırmadıysa da evlendikten sonra alabilirdiniz. Napacak gelip eşyaları mı kıracak. Söylenir durur. Siz susar her dediğini yaparsanız daha çok ezer. Seni bu kadar kıran üze insana doğum gününü kutlamakihediye almak her dediğini yapmak ne kadar sağlıklı bir davranış sence. Ben yine aynı şeyi söyleyeceğim. Bu denli cefa çekiyorsanız evden neden taşınmıyorsunuz. İnsna hayata bir kez gelir. Eziyetle yaşam olmaz.

evet canım teşekkürler haklısın çok sevdiğine eminim ben de.. işte çok kırıldım ona.. tahammülüm azaldı.. ama toparlıyorum artık.. babam sonuçta..

canım babamın şekeri var endokrine gitmiyor.. bypass oldu kontrol günü geldi zor götürdük.. hele psikolog.. "siz gidin bence" der.. ona göre herkes deli herkes aptal.. psikologlar da buna dahil.. herkes.. gitse adama hakaret eder delirtir çıkar dışarı..

siz iş bulsanız işinize yakınlık ne bileyim kızınızın kreşine okuluna yakınlık mahalleden sıkılmak kızınız için ortamın güvenli olup olmaması yadaa bahane bulmak zor en doğrusu değişikliğe ihtiyacımız var deyip daha yeni daha ferah bir ev anladığım kadarıyla ne yaparsanız yapın babanız zaten söylenecek bunu göze alın bunca kahır çekmektense

canım eşimin babası hayatta değil 3 kız kardeşi var.. evlenirken kız tarafının yapması gerekeni yaptık.. rahatsız değilim.. ben evlenirken herşeyin yarım yamalak ve üzüntülü oldu.. o kızın da öyle olmasın istedim.. silmek değilse de minimum düzeyde görüşmeyi zaten bugün telefonda kendi teklif etti.. onu "hasta" ediyormuşum.. bıkmış benden.. "tamam" dedim.. çok bozuldu isterdi ki ağlayayım özür dileyeyim.. ama bu sefer olmayacak.. minimumda tutacağım ilişkiyi.. güleryüz göremeyecek artık resmi olacağım.. nasıl olacak ben de bilmiyorum.. eşimle durumumuzu biraz düzeltip kiraya çıkacağız.. allah yardımcı olur inşallah.. ilk kez biraz umutluyum iyi olacağıma dair..

eşini ezmiş bence.. taşınsaydın kesinlikle karışamazdı.. şu anda size verdiği büyük nimetin farkında.. bunuda yanınıza kar bırakmayacak tabiiki.. ağzınızdan burnnuzdan getirecek.. elinde değil çünki huzursuz insan olması.. . push ;

maalesef iyi niyetliyim.. ne kadar aksi gibi olmaya çalışsam da olmuyor.. ne olursa olsun onu idare edip beni çok üzmesine müsade etmemekten başka çarem yok.. umarım yapabilirim.. taşınmak çözüm olsa bu gece çıkarım bu evden.. babam beni aradığı sürece sorunlar bitmeyecek.. 2 gün küs kaldım son 1 sede üzdüğünden daha çok üzdü beni.. ablama arattı eşimi aradı anneme arattı.. kendi çıktı geldi.. "torunumu göreceğim" dedi.. kapıyı yüzüne kapayamam ben.. yaptıklarını kabul etmeyen biri var karşımda.. ona göre ben "hastayım" "geçimsizim" o herşeye rağmen beni affedip ayağıma gelen fedakar baba..

takmamayı başardığım an -annem, ablam- gibi mutlu olacağım biliyorum.. ama henüz o mertebeye çıkamadım.. ama olacak inş.. ben babama "sen haklısın tamam ben kötüyüm" diyince "saçmalama kötü falan değilsin hatta şöyle iyisin şöyle merhametlisin" diye saymaya başlıyor.. sadece babana saygısız davranışların var bilerek yapmıyorsun biliyorum ama yapıyorsun" diyor.. delireceğim.. daha dünkü konuşmamızda yaşadık..

Ben bu kadar uzun yazı görünce bunalıma giriyorum. Bir iki satır dahi okuyamıyorum. Konu neymiş arkadaşlar? Önceki

okulda yaptığı bu şeyi de müdafa eder doğru bulur.. kız çocuğuyum ya ne halt yiyor bakmalı baba takip etmeli.. etmeyen babaya da basar küfrü.. adam olmamakla suçlar.. hatta öyle uzun ve güzel açıklarki etraftaki babalar kendilerinden şüphe eder.. bize acıyıp "dur babanla konuşayım" diyen büyüklerimiz hep konuşmanın sonunda.. "ya baban da haklı ama.." diye geri dönerlerdi..

gitmeyi o kadar çok hayal ettim ki olası senaryolarım hep aynı kapıya çıkıyor canım.. 1. babam bağırır çağırır hakaret eder beni de eşimi de söver defolun gidin salaklar der.. bu kesin.. net.. 2. konuşmaz.. annemle "baban hastalandı" "baban çok kötü" diye haber yollar bi kaç hafta sonra.. bu da net.. yaşanmış olay.. 3. ablama "abla olsaydın kardeşine bunlar olmazdı" diye taciz aramaları yapar.. bu da yaşanmış olay.. kesin.. gerisini tam hayal edemiyorum.. babaannme anlatırdım babamı "babana küsemezsin sen onun can yoldaşısın senden başka su vereni olmaz unutma" derdi.. kulağımdan çıkmıyor.. kızım da üzülecek.. dedesine hayran.. bunlardan korkuyorum.. bi de aksi durum var.. ya küsmezse.. evi taşısam başka yere.. yine her gün arayacak.. telefon kavgalarımız meşhurdur.. sürekli arar azarlar.. benim babamın hayatından çıkmam lazım evinden değil sanki.. ama babasını silebilecek biri değilim.. ağlamaya devam.. asude_bahar

babama yaranma güdüsü ben de 18 yaş civarı bitti gitti.. şimdi yaranma değil ondan kurtulma, artık bana karışamayacağı bir hayatı onu kırmadan elde etme arzusu var sadece.. yaranmaya aslında hiç uğraşmadım sadece onu sevdiğimden mutlu olsun istedim.. babaannem gün yüzü göstermiyordu.. başarılı iyi bir kız çocuğu idim taktir edilmemek üzdü ama çok da önemli değil.. okul hayatımda iş hayatımda özel hayatımda çok taktir gördüm bana yetti.. babam övmez yerer sadece onu biliyorum.. babaannmin evi bana bırakmak istemesini hep mutlulukla karşıladı o sebepten de vasiyeti böyle diye zorla burada oturttu bizi aslında..

Neden elinizdeki avucunuzdakini gorumcenize verdiniz? Su hayatta kimse icin fedakarlık iyilik yapmamak lazım ben su genc yasımda ogrendim malesef. Bak seninde cocuğun varmis soyle dusun senin cocuğuna yapmiycagin reva gormuycegin seyi baban sana yapıyosa onu baba olarak gormek zorunda degilsin. Sil gitsin. Demesi kolay biliyorum ama benimde seninki kadar olmasada hatta yuzde biri kötülükte bi babam var. Aynı seninki gibi cömert eli bol falan hatta evlenirken ev aldı benim üstüme eşyamı falanda aldı ama her Allah'ın gunu huzursuzluk Nisan'da salona girerken, düğünümden 5 gun once iftar sofrasında her zaman her ozel günümde beni ağlatip burnumdan getirmiştir. Bizim birbirimizi silmemizi gerektiricek kadar kotu bi durumumuz yok ama İnan özlemiyorum görüşmek konuşmak istemiyorum ki cok sukur farklı sehirlerdeyiz. Ama bilsem ki beni siler istemediği bişeyi yaptıgım icin ve o sey beni ailemi mutlu edicekse düşünmeden yapardım. O eve esya alınınca silicek mı seni, o zaman hic düşünme al! Tasınınca evlatlıktan red mı edicek kendisi bilir! Doğumuma bi hafta kaldı anne sayılırmiyim bilmiyorum ama eminim cocuğumun hayatına isteklerini saygı duyucam onu asla uzmuycem boyle normal isteklerinden ötürü. Ayrıca cömertte olucam parami sakinmiycam yemiycem yediricem bunlar her anne babanın yapması gereken seyler lütfen bunun icin kendini borçlu hissetme. Off vallaha icim daraldı ama çözüm senin elinde bence kocanı evini aileni dusun azıcık cesaretli ol. Babanda silerse silsin kendisi bilir

canım ilk kez itiraf ediyorum bunu ama boğaziçini kazandığım güne lanet ettirdi bana.. 2001de kazandım.. 13 senedir her ufak ya da büyük kavgada yüzüme okulumu vurdu.. "bü kazanmakla adam olunmuyor" "iyiki bi bü lisin... kalktı senin iyice" gibi.. babam üni. den atılmış başarısızlıktan.. kendi de söyler yapamadım der.. ben 2 tane de yüksek lisans yaptım 1. likle bitirdim.. tüm bunların yanında hala benimle yarıştırır kendini.. ben utanıyorum o kendiyle beni kıyasladıkça.. ne gerek var.. kompleksli bir insan bu net.. maalesef kızlarının başarısını bile kıskanıyor.. ablam çok iyi noktalara geldi işinde.. 32 yaşında hakkıyla müdür koltuğunda oturuyor.. her fırsatta onu da aşağılar.. "her işe koşuyor ya enayiyi buldular bırakmıyorlar" der.. patronu ablama "araba" hediye etti.. daha ne diyeyim.. öyle başarıları var şirkette.. arabayı geri versin istemez otobüsle gider gelir dedi patronunu arayıp.. rezil etti ablamı.. yani diyeceğim allah herkese aklı fikri yerinde ana baba versin.. çok sevmeseler de olur.. keşke gariban cahil okutmayan bir babam olsaydı da "evladım" deseydi bana.. Rengeyigi

merhaba canım,,, yazarken ben de düşündüm sanki hooop iyiyim demişim gibi olacaktı ama iyi olduğumu söylemek de istedim ilgilenen arkadaşlara.. tabiki öyle değil:) ampul yanmadı.. sürekli yapmaya çalıştığım ama yapamadığım şeyi azar azar başarmaya başladım sadece.. bi kırılma noktası oldu o günler benim için belki de.. 2 ay geçti ve tabiki "şahane" hissetmiyorum ama çok daha iyiyim.. azıcık sussa iyi olurum demiştim zaten.. sustu.. ne iyi geldi bi bilsen 31 seneden sonra bu 2 ay :) bir gün tekrar konuşmaya başlarsa diye şimdiden kendimi şekillendiriyorum.. daha az narin olmak mümkünmüş onu anladım belki de.. ben sürekli babamı nasıl idare ederim? nasıl beni üzmesine izin vermem? diye yaşadım bu güne kadar.. 2 ay önce artık umudum tükenmişti "asla başaramayacağım üzülmemeyi" ruh halindeydim yazdığımda.. sadece benim çabam değil.. ikimiz de sustuk.. ikimiz de sakinleştik bu iyi geldi.. ben büyütmeye meyilli bir insanım biliyorum.. bununla mücadele ediyorum artık.. şimdiden iyi geldi :) ilerisi için umutluyum.. hayatım çok basit benim.. kızım ve eşim var.. ikisi de dünya tatlısı:) annem ablam dertsiz masa örtüsü gibidirler zaten saymıyorum onları :) başka da hayatımda önemli biri birşey yok.. sabahtan akşama kızıyla gezen tozan bir anneyim.. başka bir kızgınlığı babama yansıtmış olabilir miyim? çok zor gibi..

Gece gece güldürdün canım ya evliliklerinin sırrı bu diyince:)) ama haklısın. Keşke benim annem de gamsız olsa aaahhh keşke hala yeni gelin gibi babamın her kötü lafını kafaya takar da takar ağlar da ağlar.. Bi bana anlatır bi kardeşime anlatır, bi de ikimizi karşısına alıp anlatır.. Olmadj telefondan konferans yapıp öyle konuşuruz üçümüz:) çok duygusal. Ama senin annen en iyisini yapıyo valla bu dünyada gamsız olmak lazım kardeş:) iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

babamda evine aşırı bağlı.. şu an o arsaya ev yapılmasa mütahit 8 daire vericektii.. babam ne yaptı bizden her türlü kısıp.. yeme, içme giysi, okuma, evi yaptı.. biz konuşmayınca evleri satıcam diyo.. kızkardeşimin sinirleri yıprandı.. boşver hiç bir halt yiyemez evine aşık o diyorum..

Annene karşı nasıl davranıyor peki canım? Benim annem hastalıklara tutuldu babam yüzünden. Bişey olucak diye korkuyorum kadına iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

evet sorunları var muhakkak.. eşim de diyor "hasta ile kötüyü ayırmak lazım ona göre davranmalı" diye.. kötü değil belki ama hasta.. hayatta başka hiçbirşeyi yok.. olmasına da izin vermedi zaten.. tek meşgalesi kızları.. onların hayatları.. darılmadım sana canım.. sağol zaman ayırdın..

Kocan da sabirli adammis vesselam. Anneniz babanız yasli sayilmazlar. Baska bir yere tayin isteyin. Olayı niye bu kadar dramatiklestirmissiniz cok tuhaf. Cocuklarindan ayri uzak yasayan milyon tane insan var. Melek gibiydi ben budünyadan

kızkardeşime ve bana, iyi çocuk bakamıyorsunuz.. yaptığınız yenmiyor kendinizi geliştiremediniz zengin koca bulamadınız hep sinirlisiniz nedense vs.. vs..

biliyorum canım haklısın her söylediğinde.. adım adım yaşıyorum pişmanlığımı.. dün 18dim bugün 31.. hayat geçiyor.. mutlu bir anne olmak istiyorum.. kızıma "gözüme birşey kaçtı" demekten yorulmuştum içime atmayı öğrendim.. sabah kalkıyorum gece eşim ve kızım uyuyana kadar diplere gömüyorum.. hatta eşim "çok değiştin sen takmıyorsun artık seviniyorum" diyor bazen.. gülümsüyorum.. sabahlara kadar oturuyorum sonra.. psikologa gittim.. babam öğrenince demediğini bırakmadı ama gittim:) "babanıza duygularınızı söylemeniz lazım..." dediği an "bana müsade doktor bey" dedim.. babama duygularımı söyleyebilsem.. o kadar çok yalvardım ki ona.. her seferinde "tamam kızım tamam"der soğuk şekilde.. "biz sana ana baba sevgisi saygısı verememişiz anlaşıldı"der.. "ne halin varsa gör" der çıkar işin içinden.. aralara bol bol yazıklar olsun seni okutmak için şunu bunu yaptığım günlere lanet olsun.. diye devam eder.. V voodoobebegi 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Evet kabul ediyorum yaranma kelimesi hoş olmadı ama yerine başka kelime bulamadım kendimi yanlış ifade etmeme neden oldu sanırım. Ev konusunda da babanızın size yansıttığını zaten pek düşünmemiştim. Kendi içinde bazı şeyler yaşadığını düşünüyorum. Ama tabii ne sizi ne babanızı tanıyorum. Bunlar sadece his mi dersiniz artık tahmin mi dersiniz bilemiyorum ama öyle bir şey işte Hey şey gün gibi ortada olsaydı zaten sorunlarınızı çoktan çözmüş olurdunuz. Belki de hikayenizde göremediğiniz bir şeyler vardır . push ; safkelebek perfectus

vallahi istanbulda ailemle yaşadığım ev büyüktü merkeziydi.. eşimi sevdim evlendim. uzak bir şehre geldim burası kasaba.. inzivaya çekildim evler büyük değil kalorifer doğalgaz yok.. stres yok.. sakinlik ve huzur var.. babanız olması sizi yavaş yavaş hasta ettiği gerçeğini değiştirmez

sağol canım.. anlıyorsun beni.. keşke babam beni ücra bir kasabaya köye atıp gitse şimdi.. gelmese bana gitmese.. aramasa sormasa.. senin baban en azından uzak sana.. ben ensemdeki nefesle yaşıyorum.. dizinin dibinden ayrılmayalım diye ODTÜ yazdırmadı ablama da bana da.. ya istanbulda kazanın ya evde oturun dedi.. allahtan kazandık.. başka derdimiz yok.. babama da söylüyorum.. 4 kişiyiz şu dünyada.. geçinsek ne olur? olmuyor.. 2 tanecik kızı var ama bizimle uğraşamak bizi üzmek ona enerji veriyor onu hayatta tutuyro yoksa ne yapacak.. mutlu olmayı bilmiyor.. bizimkinden de rahatsız oluyor.. eşimle mutluyum desem yanında onu bile üstüne alınır.. "yemedik yedirdik.." diye başlar.. . push ; Missy_Cat Karanlikta

"gerçekten artık takmıyorum eskisi gibi karışmıyor müsade etmiyorum birşekilde artık çok daha iyiyim arkadaşlar" diyeceğim gün inş. gelir ve sizlere de söylerim.. asıl ben sana sizlere teşekkür ederim.. ailem bu kadar kafa yormadı benim iyiliğim için.. beni bu kadar dinlemedi.. sağolun.. allah herkese mutluluk huzur versin inş.. iyi geceler..

Bu mubarek günlerde sana sabır diliyorum. Beni yanlış anlamanı istemem ama anne ve babamız bizim için tabiki de çok kıymetli ve özel. Onları incitmemeliyiz kırmamalıyız. Ailelerimizi hayatımızdan çıkartamayız... Fakat sizin durumunuz çok farklı kendi akıl sağlığınız için bu duruma bir dur demeniz lazım çünkü sizin de bir aileniz ve en önemlisi bir yavrunuz var! Hiçbirşeye mecbur değilsiniz. Siz nasıl davranısanız davranın sizi mutsuz eden Her fırsatta size hakaret edip küçük gören bir babanız var... Ben babama inanılmaz düşkünümdür. Hatta dünya bir yana babam bir yana diye düşünürüm herzaman. Ama babam bana bunların yarısını yapsa dürüstce söylüyorum resti çeker yoluma bakarım... Hepimizin bu dünyaya bir kere gelme şansı var bunu güzel değerlendirmek zorunda olduğumuzu düşünüyorum. Umarım bu durumu yönetebilecek gücü kendinizde bulup kendi ailenizle mutlu yaşama şansı verirsiniz kendinize... Sevgiler Önceki

blöf yapıyor size anneniz ablanız ve size eşyalarını atmaya kıyamıyor adam.. tek çocuk olmasından değil kişiliği genetik faktörler.. bencil biri.. sadece yolu yanlış.. size farklı davransa ama davranmaz onun kafasında belli şeyler var değişmez onlar aslında güvensiz biri.. ve sevilecek bir yönü olmadığının huysuz olduğununda farkında.. ama sürekli demogojilerle bastırmaya, üste çıkmaya çalışıyor.. kızkardeşim babam ve ben birbirimize çok uazğız kızkardeşim benden 1 yaş küçük.. babam yüzünden çok üzdük birbirimizi sevgimizi bile pekiştiremedik, h, ç çıkmadı aradan hep sorunlu.. 37 yaşımdayım hergün konuşuruz kızkardeşimle telefonda.. ve mutlaka bahsederiz.. bahsetmeyelim diyoruz.. huzursuz olduğumuzdan yinede bahsediyoruz.. bahsetmek bile tadımızı kaçırıyor..

Canım bence ne yap ne et, ayrı eve çıkın eşinle.. Ayrı eve çıkmakta 10 zorluk varsa, orda kalmanızda 10000 zorluk var.. Aynı evde sen de mutsuzsun, babanda mutlu değil belki de.. Yani birbirinize iyi gelmiyorsunuz.. Eşinle düşünün taşının, plan falan yapın.. Yakınlarda en azından bir ev kiralayın yada satın alın.. Babaannen senin iyiliğin için sana bırakmış evi amma, iyilik değil kötülük sağlıyor sana şuan.. Gerçekten zor bi durum... İşimize yakın değil deseniz, yada kızın bu taraftaki okulunda olaylar var;iyi muhitte iyi okula yazdırsak falan deseniz.. Bi plan yapın bence eşinizle.. Kızınız mesela :arkadaşlarımın evi şöyle böyle lüks bizim niye değil, kimse de dedesiyle falan yaşamıyor ki, biz niye böyleyiz falan dese, dedirtseniz.. Elbette babanız biraz üzülür ama bu durum devam ederse o da sinir hastası olabilir, sen de.. Yahu en kötüsü, biz burda yaşamak istemiyoruz deyin, çekin gidin, kendi evinizde düzeninizi kurun.. Size küser en kötü, gönlünü de alırsınız, en fazla 1 ay-2 ay küser amma böyle giderse ömrünüzden kaç ay gider vallahi, Allah kolaylık versin şu mübarek günde iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

canım aynı evde değiliz onun evi sadece.. taşınsam başka semte yine gelecek haftanın 3 günü.. hergün arayacak.. benim babamı bizden uzaklaştırmam lazım ama nasılını bulamıyorum.. . push ; WOLFROG Ekşiden aynı tadı

işte bunu babama birinin söylemesi ve onun kabul etmesi lazım ama olmuyor.. herşeyi üstüne alınıyor herşeyi "babalığına" nankörlük ve hakaret olarak alıyor.. 3 yıldır evliyim ilk 1,5 yıl eşim 23:00de eve geliyordu ayda 1 gün izin yapıyordu hep yalnızdım.. geldiler.. hemen anne oldum torun aşkına gelmeye devam ediyorlar.. babamın arabası kendi evinin garajı yok diye burada duruyor.. arabasını almaya bırakmaya her geldiğinde arar nerdesin ne yapıyorsun? hiç sebep yoksa tuvaleti kullanmaya gelir.. başta dediğim gibi evliyim ama yuvam yok

içim darlandı okurken. Rabbim yar ve yardımcın olsun. ama kaç kurtul bence. kimse seni düşünmüyor sen kendini ve kendi aileni düşün 31 yasındasın daha trikotillomani ne demek be abla kendine yazık etme. evladına yazık etme. tamam ana baba mesuliyetiimiz var ama evlattan ve eştende sorumluyuz. Rabbim yardımcın olsun inş. F

bir durum bulabilsem hemen kullanacağım.. öyle bir ev ve muhitteyiz ki çamur atacak birşey yok.. kiraya gideceğimiz yer paramızın yeteceği yer buranın yanından geçemeyecek.. ama İŞ en büyük kozumuz.. eşim 1 saatlik mesafede çalışıyor.. şantiyesi değişirse mesela 4 saatte gidip geleceği tarzda o zaman muhtemelen yırtacağız:) bir de apartmanımızın yıkılıp tekrar yapılma durumu var 1-2 sene içinde.. o zaman zaten 2 sene kiraya çıkacağız o da bizi engelliyor.. şimdi eşya alsak bu eve göre sonra napıcaz.. geç kaldık.. . push ;

babaannem de bencil ötesiydi ama ailesi vardı iyi kötü toplum içindeydi.. törpülendi.. onu demek istedim.. babamın tüm bencilliği hep körüklendi.. hem yalnız hem bencil olunca.. 17 yaşında yurtdışına kaçtı.. 30 yaşında döndü annemle.. parası yoktu dönünce.. babaannem her saniye onu tehdit etti para ile.. vs vs.. yani potansiyeli vardı ve geliştirdi.. eşyalarına kıyamıyor evet.. anneannesinden kalma antikaları satarken bile -ben satalım hiç hiç demedim- kırk kere beni suçladı.. "annesinin eşyalarını satan adam yaptın beni dırdırınla diye" gören duyanlara "seda sattırdı" diyormuş.. bu laflar beni hasta ediyor.. anlamıyor..

bugün onun gibi harika bir babanın çocuğu olarak sinir hastası olmayı becermişsem suçu kendimde aramamı söyledi.. kalp krizi geçirdiğinde hepimizi suçlamış herkese resmen "bunlar yaptı" diyip bizi küçük düşürmüştü.. haklısın.. ana baba da olsa bazıları öyle güzel kendilerini kenara çekip izliyorlarki çocuklarının üzüntüsünü.. şaşıyorum.. sevgi yetmiyor karakter bozuksa ana baba olunmuyor işte..

geç kalmışsın bence.. baban tüm öfkesini kusup rahatlıyor sen onun kum torbası değilsin.. ben benden gittikten sonra bririnin kalbi kırılmış kırılmamış ne fark eder.. kızın için enerjin kalacakmı bakalım.. Önceki

kimse kimsenin derdine bulaşmak istemiyor o yüzden baban haklı diyip geçiştiriyorlar ben 16 sene okula gittim 11 yıldır okullarda çalışıyorum senin baban gibi davrananı görmedim baban paranoyak galiba Önceki

biraz daha kalsam kafayı yiyecektim.. sonra bindim otobüse geldim küstük.. hemen aradı.3 gün sonra.. niye aramıyosun ayıp değilmi.. yok baba fırsat bulamadım dedim.. kandil geldi.. biliyorum kızkaedeşimde aramamı istiyor.. aradım öylesine.. odaha konuşmaya çalışıyo çocuk durmuyo diye kapattım.. annem 10 yıl önce rahmetli oldu 7 yıldır bir kadınla yaşıyo.. sürekli her şeyim var gönlümce birini bulamadım diyo.. o herşeyi nasıl yaptın.. evlatlarından kısarak her türlü.. kusura bakma arkadaşım dolmuşum biraz

önümüzdeki günlerde arar hiç ses etme Rengeyigi

evet maalesef babam başkaa söylediklerinide yazmayayım dedim

Yapma kendine bunu abla ya valla bak uyar yeter artık de. onun yanlışlarını yüzüne vur. atma içine bu kadar. Bi gün hiç unutmuyorum 39 derece ateşim var düşürmek için kendim gidip duş falan alıyorum. babamı aradım baba ilaçları getir ölüyorum dedim. koca bir kahkaha kötüye birşey olmaz biz gezmedeyiz birazdan geliriz... o gunden sonra anladımki babalık ve analık öyle kolay şeyler değil. herkes ana baba olamıyor. bir kedi bile yavrusuna babamın bana davrandığından daha özenli davranıyor. sana yemin ederim. buz gibi suyun altına girdim sinirden Rabbimn yardımıylada ateşim düştü ve bavulumu hazırladım. babam geldiğinde bavul hazırladığım için bi dayak yedim ama kararımdan vazgeçmedim. Gidicem ben anneannemın yanına dedim. defol dedi. Anneannemde paraya takıntısıı wardı 2 aylık alıyordu ama para gitmesin ama para bitmesin modundaydı. kendi paramla kendime kıyafet alamıyordum " senın pantolonun var neden alıyorsun alma bi daha" baktım artık kendime bazı şeyleri gizli gizli almaya başladım dedim ki dur bahar... gene topladım bavulumu. birikmiş paramla ev tuttum 1 çekyat 1 tv 1 halı mini buz dolabı çıktım kendi evime... sende bir daha böyle kötü davrandığı zaman "hop" de artık olanlara. hasta olmakta senın elinde iyileşmekte... . push ;

BABAM ARADI.. Dün teklif ettiği şeye "tamam gideriz" demiştim sadece.. teşekkürler baba, ne güzel yapmışsın hadi gidelim" dememişim havalara uçmamışım vs vs vs diye 10 dakika kadar telefonda ne kötü yanlış bir insan olduğumu saydırmıştı.. baba "tamam" dedim "hayır" demedimki dediğimde de "çene mi kesmemi" söylemiş kapamıştı.. bunun üzerine dün resmen hastalanıp buraya içimi dökmüştüm.. nasıl görüşmeyebilirim dedim defalarca sizlere... az önce aradı pat diye dediki.. "şimdi beni iyi dinle.. sakın konuşma.. ben artık dayanamıyorum senin bu hallerine.. anneni de beni de hasta ettin.. kalp krizi geçirttin.. seni tepemize çıkasın bize hayatı dar edesin diye mi doğurduk okuttuk yedirdik biz? torunumun hatrına sana tahammül ediyoruz ama artık yeter.. artık beni arama.. ablana da söyledim o da aramasın.. yazlığa ben çağırana kadar da gelmeyeceksiniz o zaman da ister gelirsiniz ister gelmezsiniz.. babasız hayat nasılmış gör bakalım.. kaşını yoluyorsan bu senin hastalığın.. biz seni dövmedik sövmedik aç bırakmadık.. sen sinir hastasısısn.. ve bizden çıkarıyorsun acısını.. ne halin varsa gör.. ben artık üzülmek hasta olmak istemiyorum" daha neler neler.. konuşmasının yarısında telefonu kulağıma tutmadım o yüzden kaçırdığım binlerce hakaret olabilir.. dedi.. inanın güleyim mi şu an ağlayayım mı bilemiyorum.. garip bir sevinç var içimde.. 5 yıl önce de benzer şeyler söyleyip ertesi gün arayıp ağlamıştı.. umarım bu sefer arama derken ciddidir.. belki bu noktadan kendime bir çıkış yolu bulabilirim.. aslında evi terketmek içinde güzel zaman ama şu an yapamayız.. daha önce söylemiştim geçen ay elimizde avucumuzda ne varsa görümcemin evine harcadık.. olsun.. ev bana babam geldiğinde batıyor.. o yoksa.. o konuşmazsa ev tahammül edilir olur.. ya arayıp ağlarsa yine.. ya yine aynısına dönersek? bu fırsat elime geçmez.. kendi dedi artık benim yüzümü görmek istemiyormuş.. sen bana bunu dedin desem 2 gün sonra kabul etmeye de bilir.. ne yapacağım.. allah günah yazmasın ama mutlu oldum.. bunca lafa mutlu olunur mu? Önceki

Baban değişmeyecek. Sen değişmezsen hayatın da değişmeyecek. Hatta daha kötü olacak. Evladın büyüdüğünde olabilecekleri görmüyor musun? Onun eğitimine, giyimine, arkadaşlarına da müdahale edecek. Sen dur demedikçe senin çocuğunda senin yaşadıklarını yaşayacak ya da isyankar, anne babasını güçsüz gören, sömürülmeyi hak eden zavallılar olarak görecek. Eninde sonunda baş kaldıracaksın. Ama her geçen gün senin hayatından sağlığından, geleceğinden gidiyor. Saygı ve sevgi hak edene verilir. Ne kadar yakının olduğunun önemi yok. Dur deme zamanın gelmiş de geçiyor. Hemen yarın, hiç bir mazerete sığınmadan ev aramaya başlamalısın. Baban sorduğunda da gözlerinin içine bakarak seni hayatımda istemiyorum diyebilmelisin. Yoksa dünyanın öbür ucuna gitsen kurtulamazsın. Üzgünüm başka çaren yok.

canım kimseye minnet duymuyorum allaha şükür.. babamın ısrarı ile bu evde oturduğumuzu babam dahil herkes biliyor.. evimizin geçiminde payı yok olamaz da.. olay kiraya verilecek para değil.. açıkladım benzer konuşan arkadaşlara.. neden sorunum o kadar basit olsa bu kadar zorlaştırayım.. çıkar giderim.. babam asla kabul etmez siler beni.. kavgalarımızda bu konuyu çok tartıştık.. daha fazla kavga etmek istemiyorum onunla.. boşvermeyi öğretiyorum kendime.. zaten bu kavgalar iyi geldi artık takamıyorum onu.. koptu birşeyler ve çok iyiyim artık.. evet kimse kimseyi çekmek zorunda değil ama çekmek gerekiyor eğer "baba" ise.. en azından benim için böyle.. konuyu açarken de amacım babamı silmeden onu kaybetmeden nasıl daha iyi olurum idi.. nasıl katlanırım bu adama? kısacası.. herkes başarırken ailede bir ben başaramıyordum çünkü.. artık öyle olmayacak.. çok sevdiğimdendi çabam.. bitti.. R Rossiene

Çok üzüldüm Istemeyerek yapıo sanırım genelde bekarken kızlar annelerine kızarlar evlenince kızdıkları herşeyi yaparlar Babanne dominant karaktermiş sanırım babanız etkisinde kalmış Konuşmayı deneyin anneniz ablanız ve siz alın karşınızayı babayı rahatsızlıklarınızı ufak ufak belirtin

Allah'ım tez zamanda hanenize ve yüreğinize huzur versin inşallah, babanıza da merhamet.. daha fazla üzülmeden kırılmadan babanızla olan ilişkiniz düzelir umarım, sizin için dua edicem

C Cikita

üst satırdakiler birebir babamı anlatıyo sanki

canım haklısın babamın normal olmadığı aşikar ama benim yapabileceklerim de sınırlı.. babam "a kızım görüşmeyelim dedi tamam" diyecek adam değil.. ölene kadar peşimi bırakmaz.. hergün daha bir nefretle düşer peşime.. zaten kötüyüm daha kötü olayları ne kadar kaldırabilirim bilmiyorum.. ya çok daha hasta ederse beni o zaman.. çok güzel demişsin.. babam yaptığı her iyilikle "iplerimizi elinde tutma" amacı peşinde.. ablam "o hasta idare edicez babamız" diyip duruyor.. ona da demediğimi bırakmadım babama da.. 2 gündür aramıyorum.. yarın gelecekmiş.. ne yapayım.. nereye kaçayım.. 2 semt öteye gitsem gelmeyecek mi kapıma.. aramayacak mı hergün.. torun bahanesi ile eşimi arıyor hergün artık.. küstüm ne oldu? gitmiyor arkadaşım gitmiyor.. ve en acısı "ben bunu hakedecek ne yaptım" diyor? son tartışmamız dışında geçmişte yaptıklarını hatırlamıyor bile.. şaşkın.. annem yalvarıyor bak mahvedecek hepimizi alttan al diye.. annem 69 yaşında.. atacak onu evden ilk iş.. ima etmiş bile.. anlıyorum dışarıdan bakınca "çek git" demek en doğrusu ama 18 yaşında değilimki bavulumu alıp gideyim.. o zaman çok daha kolaydı.. kızım 2 gündür dede? diyor.. neden aramadı hala çocuk bile anlıyor.. sıkıştım.. babama evet ama hem anneme hem babama hem ablama hem doğmamış yeğenime veda edemiyorum canım ne yapayım? huyum kurusun böyleyim..

Aman allahim agzim açık okudum. Babalar bile çeşitlenmiş:) allah yardimciniz olsun arkadaşlar Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

babam çok paragözdür.. aşırı cimri.. sattırdıklarım oldu tabi parasına el sürmedim.. benim değil o para zaten.. ablam asla evinden sokmaz babannemin bir çöpünü dahi.. zaten evi küçük ve dolu.. anneme yalan söylettirdim "bunu ben istiyorum bizim eve götürelim diye" ona nice şeyler kakaladım:) ama bunlar hep kavga hep dövüş ile.. bir perde almak için babamın küslüğünü çekmek.. bi de babam "yazdım bunu kenara" diyen tiplerden.. en basit şeyde acısını çıkarır bol bol.. yani burnumdan gelene kadar durmaz.. "sen misin halıyı istemeyen bak gör" diyor herhalde.. en az 1 -2 ay her konuda beni azarlıyor.. çok komik geliyor yazınca.. allah bana böyle bir ceza verdi.. bi yerlerde birşeyler yapmışım demekki birilerine farkında değilim..

size ve eşinize sabır diliyorum

ufak çapta kader ortaklığımız var :) artık ben de babamın dilinden daha iyi anlıyorum demek ki olgunlaştıkça daha iyi görüyoruz bazı şeyleri... evladımızın olması da bize "annem-babam hiç bir zaman isteyerek beni üzmez, yöntem sorunları vardır sadece" diye düşündürtüyor. Her şey güzel olacak Seda hanım, inanın buna... Bir sorunun çözümünü kendi içinizde bulmaktan daha etkili bir çözüm yöntemi olamaz. Selamlar, sevgiler...

bence simdiye değin o sizin sabrınızı sınamış, ayrı eve çıkıp bi kere de siz sınayın onun babalık sevgisini.. ama cesaret bulabilir misiniz bilmiyorum.. benzer bir babaya sahibim fakat bizimkisi evlendikten sonra çektirmez tek fark bu lakin bekarken yaşattıkları yeterde artar bile.. uzun lafın kısası güzel kardeşim ayır evini korkma zor ama sonu ferah bi çözüm bu. derler ki korkulu bir son korkulu bir sonsuzdan iyidir..

En son olarak o zirt pirt cat kapi gelmelere surekli aranmalara evdeyken bornozla acip. musait olmadiginizi utanarak soyleyip, aradiginda ben isim bitince sizi ararim diyip azaltmaya bakin. ama esler ittifakini mutlaka saglayin mutlaka. bir liste hazirlayin esinize gostermeden tabi bu taktikleri 3ay uygulayin besinci ay evin dekorasyonuna baslayin. yemin ederim cok streslendim bende yazdim okadar kusura bakmayin.. babaniz hastalanmasin elden ahaktan dusmesin tabiki ama bilemezsiniz evd bakimi yapilamayan ozel bakim gerektiren nice hastalik var Allah korusun o kadar buyuk konusmayin. oyle bir durum olursa o zaman bakarsiniz. Nolur basarin olurmu yoksa esiniz de pes derse cok uzulursunuz Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. T

başka eve çıkmanız babanıza bakmayacağınız anlamına gelmez ki kendinizi daha özgür ve mutlu hissedersiniz en azından bir bahane bulmalısınız tabi kalp kırmadan.. eşiniz de istiyormuş hem...

bende sevmiyordum kendimi.. ama artık seviyorum..35 sene taktıkda ne oldu ne değişti.. zaman geçiyor ve hala biraz gençken mutlu günlerde geçirmek istiyorum.. değmez çünkü.. asla değmez..

yoo benzetmlerın betımlemelerın guzel beğendim bırden konu dısına cıktım

kaş yolma hastalığı.. bir kaç sene sonra tansyon vs.. kira vermemek yada kırmamak adına değmez cidden değmez.. babam problemli..3 gün aynı evde duramazsın.. vallahi evimin kıymetini anlıyorum eve gelince.. evlendikten sonra uzaklaşınca sakin biri oldum.. değmez hiç bir şey için hatıra vs.. hiç bir şeyi yanımızda götüremiycez.. sadece mutlu günler kar kalıcak.. kendinize eziyet ediyorsunuz..

eşim nefret ediyor eşyalardan biliyorum ama bişey demiyor ben zaten o kadar şikayetçiyim ki ateşi körüklemiyor.. sonuçta çiftler evlenirken zevklerine ev döşüyorlar biz de yıllarca sevgili kaldık.. çok hayal kurduk.. durumumuz olmasa alamasak kısmet deriz ama böylesi çok kötü.. biz düğünümüzü bile tekrar yapmayı düşünüyoruz bikaç arkadaş ile.. gelinliğime tekrar sığacağım gün gelince:) o kadar çok şey içimizde kaldıki.. G

bugün yaşanan fırtınayı duyan bilen annem.. kızım ne halde acaba diyip aramadı bile.. işte öyle çeker kendini mevzudan.. üzmez kendini.. allahım kızımın canı sıkkın olsa dünyaları yıkarım ona koşarım ben.. misafir ağırlıyor bu gece..

eşim varken hiç gelmez.. haftaiçi gündüz gelir.. ben kızı oyalarım sen yemeğini yap işte ne işin varsa onu yap diye tatlı tatlı yardımsever girer eve sonra bi sebepten kavga çıkarır.. ama evet burnundan getireceğim bazı şeyleri.. 1 aydır yazlığa gelmemizi bekliyor yarın gideceğiz 1 ay kalırız zannediyor 1 hafta kalıp döneceğim şok olacak.. açık açık "istemiyoruz" diyeceğim.. eşim istemiyor demeye hep korktum ona iyi davranıyor onu da kırar diye korktum.. onun beklentisi 3 ay orada kalmamız.. 1 gün eksik olunca kuduruyor ben de inadımdan az gidiyorum 2 senedir.. acısını bütün kış çıkarıyor ama

muhtaç olmamızı istiyor.. evet.. kesinlikle bu.. muhtaç olmazsak çeker gideriz yalnız kalır diye korkuyor.. sürekli terkedilme yalnız kalma yalnız ölme gibi korkuları var.. eşimle kiralık evlere bakmaya başladık.. onun evinde oturduğumuz sürece hep tepemizden bakacak bu net.. belki öylesi onu çok incitse de ona da bana da daha hayırlı olur.. bilmiyorum, korkuyorum.. ama ok yaydan çıktı benim için.. . push ; ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de babamı türünün tek örneği sanıyordum. Çok kişiye anlatmam. Bazı yakın arkadaşlarımla paylaşırım konuyu. Onun dışında kapalı kutu gibiyim zaten. Ama kime anlatsam ağzı açık kalır olayları. Çünkü dışarıdan mükemmel bir aileyiz biz. hani en başta yazmışsın ya "bu hikaye ne alkolik ne dayakçı ne işsiz ne saptanmış psikolojik bozukluğu olmayan okumuş gezmiş görmüş yakışıklı maddi durumu iyi olan "kızlarıma adadım hayatımı onlar benim herşeyim" diyen bir babanın beni nasıl her gün mutsuz ettiğinin hikayesi.." diye... Okumaya başladığımda beni en çok bu cümle çekti. Babam çok kültürlü bir adam. Parası pulu var. Daha gencecik yaşında gitmediği ülke kalmamış. Emekli oldu gitti çeşme'de kendine villa aldı orda yaşıyor. Evinin önünde 2 arabası var. Bana üniversiteye başladığım gün araba aldı. Bitirdim arabamı değiştirdi. Dışarıdan nasıl gözüktüğümüzü düşünebiliyor musun? Maddi durumu kötü amcam var. Ailece görüşmüyoruz ama ben kızıyla arkadaş gibiyim sık sık buluşurum tabi akraba olduğu için anlatamıyorum iç yüzümüzü. Hep maddi sorunlar alkol kumar gibi baba problemlerini anlatıyor bana. Borç içindeler ağlıyor. Evlenemiyor. Hep bana diyor ki ne güzel arkanda dağ gibi baban senin sırtın yere gelmez. Çok şanslısın kıymetini bil bu hayatının diyor. O zaman gözlerim dolu dolu oluyor. Ona acıyıp ağladığımı sanıyor. Babam belki dağ gibi ama ben kum tanesi kadarım beni eze eze o kadar yaptı. Boğaziçinde okudum demişsin. Benim de çekemez okulumu nedense. Hep ezer akademik hayatı. Hocalar proflar falan gerizekalıymış. Benimki de üniversiteye kayıt olmuş zamanında marmaraya. Ama gözünde yokmuş okumak. İşe atılmış. Hep bununla övünür. Ben okumadan sizin o proflardan zenginim. Üniversitede çalışıyorum asistan olarak, doktora yapıyorum. Salaklar üniversitede kalır. Piyasada iş bulamayan oralarda sürünür. Bak herkes paranın gözüne vurdu. Ya baba ben mutlu olduğum gibi yaşamak istiyorum parada pulda gözüm yok inan. Herkes zengin olmak zorunda mı? Herkes senin gibi olmak zorunda mı? Tek doğru senin yaşantın mı? Senin yazdığın detayları az önce okudum. Umarım kalıcı olur. Bizim aramızda hiç öyle bir konuşma geçmedi şimdiye kadar. Ama yapamam sanırım. Ben çok bağımlıyım galiba ona. Beni böyle yaptı işte.. Eşim çok etkilenmiş gerçekten yazından. O şimdi dubai'de çalışıyor. Bir süredir ayrı kalmak zorunda kaldık. Kısa bir süre çalışıp biraz durumumuzu rahatlatıp dönecekti. Ama dönemedi. Orda çok güzel düzenini kurdu. İşi bırak gel diyordu uzun zamandır bana. Ama bu kadar emeğimi çöpe atıp nasıl giderim ki. Dün senin yazını gösterdiğimden beri belki 100 kere asla Türkiye'ye dönmem lütfen dubai'de yaşayalım yazmış :) Ama ben orda çalışamazsam depresyona falan girerim :) Bebek için daha var bize. Daha evliliği bile oturtamadık baksana bir orda bir burda. Babamı henüz dede yapmayı düşünmüyorum :) O da pek istemiyor zaten. Siz daha çocuksunuz sen bebek yapsan ölür o 2 güne diyip duruyor. Senin anlattığın gibi de dibimden gitmez bebek olursa. Kaynanalık yapar :))) Akıllı davran demişsin. Ne yapılır ki. Baba bu yani. Ne biliyim düşünüyorum ortada yaptığı elle tutulur bir şerefsizlik, namussuzluk kötülük yok. İçkisi kumarı aldatması yok. Sadece içten içe benim psikolojimi yiyip bitiriyor. Ve kendi bile bunun farkında değil belki. Babamı ne yapayım. Ne yapmam akıllılık olur inan bilmiyorum. Belki de bizim de aramızdaki kavgalar artınca şiddetlenince o görüşmeyelim dicek bana. Bu kadar benzer bir hikaye okuyacağımı inan tahmin edemezdim, sevgiler arkadaşım :)

küsmek için bahane bul ne yapıcaksın... vallahi başa çıkılmaz.. relax olmaya çalış.. başarmak zorundasın bunu.. bu devran hep böyle gitmez.. laflarını önemseme.. onları bilinçli söylüyor.. sende bir kabahat yok.. dediklerine kulak asma.. nöroloğa gittim ben.. anattım dr bey babam hep haklı olduğunu kabul etmemizi istiyor.. sesiki çoğu kişi öyle zaten.. olabildiğince az görüş.. he he de geç dedi.. zor evet ama başarmak zorundasın..

seda bunları kayınpederin yapsa nasıl davranırdın:26:

Hmm o zaman minnet duymakta haklısın canım ona bişey diyemem ben babamdan öyle şeyler görmedim. Bize yedirmedi yedi, giydirmedi kendine kıyafet aldı... Bak en azından seni düşünüp seviyomuş o da bir artı.. Ama bunun için hayatını ona adamak zorunda değilsin bunu unutma iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

seda senin kocanda çalışıyor demi kimin için, sen ve kızın için, yani bütün babalar bunu yapar yedirir giydirir vs, seninki yedirmiş ama burnundan getirmiş, sende ne var biliyo musun, babam bu kadar kötü ama bak bunları bunlarıda yapıyor, eli boş gelmiyor, herşeyimizi yapamaya çalışıyor vb, siz içten içe bağımlı olmuşsunuz birbirinize, bağlı değil bağımlı, sen dyosun bişey olsa kim bakar, baban diyoki elim ayağım sensin, işte siz böyle bi bagımlılık içindesiniz ve maalesef sen bu durumu böyle sürdürüp gideceksin sanırım baban burayı terk edene kadar. hayatını mavfetme canım

takma.. ben en son başedemedim.. ne kadar ifade edeyim tartışayım anlamıyo.. evet baba sen haklısın ben kötü biriyim.. sen iyisin dedim çıktım işin içinden..

maalesef öyle evet.. teşekkürler.. Önceki

An babam 6 yaşında yatılıokula verilmiş 18 yaşında liseyi bitirince yurtdışına okumaya gönderilmiş geri dönmemiş sonra ablam doğduğunda mecbur kalıp dönmüş 33 yaşında,,, geri döndüğünde de annesinin baskısı ile yaşamış biri.. hep "sevgi, ilgi" problemi vardı, evet haklısın yaşlılık da eklendi.. kalp krizi ölüm korkusu da.. kin, nefret yok evet.. kendimi üzmeden idare edeceğim artık ne kadar başarabilirsem.. . push ; dilanercan

bugüne kadar 1 hatasını bulamadı kabul edemedi haklısın muhtemelen düşünmeyecek bile.. sadece kızacak.. haftasonu yazlığa gideceğiz.. - 1 aydır oyalıyorum sonunda gitmek zorundayız tamam dedim- büyük ihtimal 3 güne kavga kıyamet oluruz.. sanırım 1 kavgalık daha yerim var.. sonrasını bilemiyorum.. eşim de çok istekli idi ama önümüzdeki ay terfi alacak.. başka iş bul demek için de çok kötü zaman.. yıllardır bekliyor.. bakalım.. bir gün kurtaracağım kendimi.. nasıl olacağını göreceğim o zaman.. sağol yazdıkların için..

kızımın yanında beni ya da eşimi üzerse o zaman sanırım ipler kopar şalter atar ben de.. kızım doğduktan sonra aramız daha açık bu sebepten.. kızımı korumak için daha fazla cevap veriyorum ona.. deliriyor.. ablam mesafe koyamadı.. babam ona kızgın ve kırgın.. o uzak duruyor daha çok.. zaten vakit olarak da görüşemiyorlar.. ben ev hanımıyım o yüzden beni zırt pırt ziyaret etmek ve çağırmak kolay.. sanırım ne kadar sevsem de babamı.. böyle devam edemeyeceğim.. ciddi bir uyarı bir patlama olacak.. ama şu an "iyi davranma" modunda.. şu an açamam konuyu.. 1-2 güne yine çıldırdığında belki.. kaç kere söyledim.. "baba beni üzünce kızımı da üzmüş oluyorsun onun hatırı için yapma" diye.. cevabı "onun üzüldüğü falan yok, anneliği bu kadar abartma"

Tamam, şimdiye kadarki yaşadıklarınızı anlıyorum ama artık kendinizi geriye çekip olaya bir de yukardan bakmanız gerek bence. Hadi siz çeşitli sebeplerle olayları meşrulaştırmaya çalışıp katlanmaya ve bu düzenin böyle devam etmesine razı gelmişsiniz ama çocuğunuzun suçu ne? 2 yaşındaymış, ilerleyen zamanla beraber çevresindeki herşeyi sünger gibi çekmeye ve anlamlandırmaya çalışacak. Yarın öbür gün "Anne saçını neden koparıyorsun?", "Dedemle neden hep kavga ediyorsunuz?", "Anne neden bana iyi davranan dedem sana kötü davranıyor?"diye sorduğunda daha da fazla üzüleceksiniz. Çünkü o zamanda çocuğunuz etkilenmesin diye yine kendi içinize atıp dedeyi suçlamayacaksınız, ki eşinizin de sabrı bir yere kadar. Çocuğa yalan söyleyip, bir yandan da asla yaranamayacağınız birine bilenmeye devam edeceksiniz. Ebeveynlerin çocuklarının ayakkabısına kadar dikkat etmesi elbette güzel bir şey ama insan bir andan sonra keşke ayakkabım olmasaydı ama geriye baktığımda mutlu zamanları hatırlasaydım diyor ister istemez. Bahane aramayın, bir sene dayanıp psikoloji mi okudun ki psikologtan daha iyi mi bileceksin baba, deyip ayrılın kendi yuvanızı kurun. Evin muhiti sizden önemli mi? Onun gözünde hayırsız evlat olmak kaygısı çocuğunuzun, eşinizin ve en önemlisi sizin huzurunuzun önüne geçmesin.

artık anneniz içinde normal geliyor sanırım bunlar.. yada kurtuluşu takmamakta bulmuş.. babanızın ben gerçekten ciddi anlamda sorunlu olduğunu düşünüyorum affınıza sığınarak.. ciddi psikolojik sorunları var.. ve sizinde psikolojinizi bozmuş.. benim babamda ben çok küçükken öldü.. ölmeseydi inanın aynı durumu bende yaşardım.. bunu bildiğimden hiç aramadım onu. canım annem hem bana hemde üç abimi okuttu büyüttü evlendirdi.. hala ben bişey yapamadım size diye ağlar.. her insan anne baba olamıyor malesef.. ama en azından kızınız çok şanslı.. anne baba olmanın bilincinde olan bi ailesi var.. L

allah kızkardeşinize çoook varlıklı bir kısmet versin.. o da babanıza "sağol beybaba villamda oturacağız biz.. senin kiralar sana kalır hem" desin.. walla çok istedim şunu bu an..

bizim ev var istanbulda iyi bir semtte 4 katlı 3 ünde kiracı var.. en üstte babam oturuyor.. erkek kardeşim29 yaşında bankacı.. erkek kardeşim wc ye gitse nereye gidiyorsun diyor.. gece 12 de gelse nerde kaldın diye sataşıyor.. sürekli küfür ediyor.. beş vakit namazda kılıyor.. kızkardeşimi ve beni eşlerimize kötüledi.. eşlerimizin arkasındanda atıp tutuyor.. oğluna hiç saygısı yok.. daireler şu an 800 tl kirada.. buna rağmen kızkardeşime demişki erkek kardeşin evlenince bizim dairede oturmassa 1 lira harcamam ona.. buyur burdan yak.. baskıya bakarmısın 800 tl iyi bir para var.. ama yeni bir evliliğinde içine edilmesi söz konusu..:44:

sağolun vakit ayırıp yazdığınız için.. evet en basit ve kolay gözüken şeyler benim hayatımda hep zor oldu.. babamın "aşırı" tavırları ile benim "aşırı" kırılganlığım birleşti, herşey zorlaştı.. onu değiştiremeyeceğim için ben daha "uzak" daha "akıllı" daha "rahat" olmalıyım dedim ve kısmen başardım.. ben inatlaştıkça uzamış çoğu mevzu onu anladım.. şimdi o gelmeden ben çağırıyorum mesela gelmiyor :) pazar pazar niye gelelim kocanla gez dolaş diyor :) annem "babanı idare etmek çok kolay bi yapabilsen" derdi.. sanırım yapabilirim.. yatılı kalmayacağız sabah gelip akşam döneceğiz dedim öyle de yaptım.. "daha mutlu olacağız" dediğim de hak verdi.. gittim kızımla gezdik eğlendik dedesiyle akşamına döndüm.. ben çok uzatıyormuşum lafı çok korkup düşünüyormuşum onu anladım.. net konuşunca babam da susabiliyormuş:) "eşya" konusunda; şu an babaanneme ait eşya evde 1 ya da 2 parça kaldı.. istemediğim herşeyi verdim.. eskiden kavga ile verirdim savaş gibi görürdüm bahaneler uydururdum şimdi "babişko al bunları yerim yok başka birşey alacağız" diyorum sevimli şekilde.. "tamam kızım alacaklarını getirmiyorlarsa ben taşıyayım eve arabayla eşin iş çıkışı uğraşmasın" bile dedi:) şoklardayız.. beni zerre rahatsız etmeyen eşyaları bile eski kırgınlıklarımı atmak için atmek istiyordum sanki.. attıkça babamı üzdükçe rahatlıyordum.. "eşya" sadece bir inattı ben de.. babam çok hatalı davrandı çocuklarına.. sevdi çok ama anlamadı.. benim tüm derdim "silmek" olmadan bir yol bulmaktı.. buldum mu? o kadar kolay değilse de nispeten buldum sanki.. şimdi eşim rahatsız.. kızım da biraz beklemeli durumlar var.. ikisinin sağlığı ile meşgulüm.. kafamda başka birşey yok.. sağlıklı iken düşündüğüm taktığım şeylerden koptum.. başka bir alemdeyim artık.. üçümüz mutluyuz ve sorunlarımıza odaklıyız.. babam artık sadece bi pürüz bizim için.. hem eşim hem ben 31 yaşındayız ve bakış açımızı çok değiştirmeye kararlıyız.. allah herkese huzur bulacağı çözümler versin..

eşime diyorumki olurda babamın yaptıklarının yüzde birini yaparsam kızıma.. al onu kaç! asla görüştürme benimle.. saçmalama dediyse de aklına kazıdım.. kızımı üzen anne olacağıma öleyim isterim.. ve evet ben de babam kadar "kötü" olma potansiyeli var.. biliyorum kendimi.. ama olmayacağım..

hiç bu konudan sıkıldığını belli etmedi ya da babam için kötü birşey demedi ama taş olsa çatlar.. çatladıysa haklıdır. ama belli etmesem de haftada ortalama 4-5 vukuat oluyor kimi zaman yanında.. görmemesi duymaması imkansız.. babam da yetiştiriyor sağolsun.. bir de sürekli babamla ilgili konular oluyor.. ister istemez konuşmak zorunda kalıyoruz.. ben anlatmaktan bıkmışken o sıkıldıysa 1000 kere haklı.. o çok net bir insan.. ya gidelim ya kalalım tarzı.. konu kayınpederim olsaydı ben de daha rahat olurdum sanırım..

ben de eşime okuttum yazını.. değil baban ailecek bulduk ruh eşlerimizi dedi:) eşim inşaat mühendisi, dubaiye beraber gitmeyi istemişti zamanında.. ama "hayırlı" evlat bendeniz ailemi yalnız bırakmak istememiştim.. ben de asla babama "görüşmeyelim" diyemem.. hem sevgimden hem karakterimden ötürü.. ne olursa olsun bu hareketi yapan ben olamam.. o yaptı ama.. yıllarca onun gözünün içine bakan evladına bunu söyledi.. bugün belki yıllardır ilk kez konuşmadan 1 gün geçirdik.. annem "baban çok pişman çok üzgün" diyor.. tahmin ediyorum.. sevmediğini hiç iddia etmedim zaten.. ama artık son damla benim bardağıma damladı.. taştım.. anne olmasam daha dayanırdım ama kızımı düşünmek zorundayım.. daha kaç kez sinirle telefonu fırlatıp tam ağlayacakken "anne atttiii telefonu şakacıktan" diyip komik komik güleceğim ilgisini dağıtmak için.. yoruldum.. tabiki konuşacağız yine.. torununu görecek onu sorma bahanesiyle bugün eşimi aramış -normalde aramaz onu- yarın öbürgün gene yakınlaşmaya çalışacak.. küs ya da kavgalı olmak istemiyorum.. ama bana bir koz verdi.. "mesafeli" olabilme kozu.. artık ne istersem eşimle ne planlarsak sadece haberi olacak.. "izin" almadan onun alay ve eleştiri süzgecinde debelenmeden yapacağım istediklerimi.. eskisi gibi olmayacak hiç birşey.. bunu kendime borçluyum.. azıcık da olsa ailemi kendimi koruyabilmiş olmalıyım.. yoksa gözüm açık giderim ötesi yok.. bu arada hikayeyi benden dinlemeyen çevremiz bizi de hayran hayran izler.. nasıl bir baba alkışşş.. nasıl bir aile maşallah alkışşş... "bebeğim olsa kaynanalık yapar" demişsin.. çok güldüm.. aynen öyle.. bazen babama "kaynanam gibisin" derim.. aynen öyledir.. allahtan kaynanam var da yok gibi biri.. annem zaten dünya yansa yemeği yaktı zanneder.. bi babam işte tüm acınası halimin mimarı.. bir dertleri var o kesin ama biz çözemeyiz canım.. anlıyorum çok güzel okumuşsun bunca emek bırakılıp dubai seçeneğin olamıyor ama yine de düşün.. bir noktadan sonra en önemli şey psikolojin.. anne oldum herşeyi bıraktım işimde en güzel noktada idim bıraktım.. bazen mutluluk nerede iyi bakmak lazım.. eşin seni kurtarmaya çalışıyor aynı benimki gibi.. sağolsunlar.. onlar en büyük şansımız.. türkiyeye gelse seni bu girdaptan çıkaramaz sadece seyirci olur.. sen babanı sevdiğin ve çektiğin sürece herkes seyirci olabilir.. akıllı davran derken naçizane seni düşündüm.. sonra 6 sene önceki sedayı düşündüm.. inan çok daha iyi idim.. belki o zaman farklı davransaydım şimdi yuvamda mutlu olabilirdim.. birden düşündüm de babalarımız tanışsaydı birbirleri hakkında ne düşünürlerdi? ben hayatımı "konuşarak" kazanıyorum.. insanları "ikna" ederek.. "anlatarak" "kendimi uzun süreler dinleterek" ama babam her fırsatta "kelime hazinen dar senin kendini ifade edemiyorsun" der.. lisede sözelci imiş onunla aşık atamazmışım.. össde sözelde türkiye derecem var:) bazen babamla olan dialoglarımızı not almayı düşünüyorum.. başlığı da "babamla şizofrenik muhabbetlerimiz" olurdu sanırım.. çok düşündüm bugün olanları.. herşey bizde bitiyor.. artık onları "farklı" algılamalıyız.. başka çare yok.. hayatta herşeye sahip olmuşlar.. başarı, para, iş, ev, araba.. dünyayı gezmişler.. hayırlı evlatlarının başarılarını, mürüvvetlerini görmüşler.. ama yok olmamış.. içlerinde huzur yok.. bize de veremiyorlar.. sonuç.. kabulleniş.. ve kendimizi soyutlama.. görüşürken görmeme.. konuşurken duymama.. sevdiğimizden yapamıyoruz ama yapmalıyız.. Önceki

sosyal hayatımdan vazgeçtim düşün arkadaşım.. sinir hastası olmaktan iyidir.. hep hayalini kurardım mutlu bir aile nasıl olur diye.. küçükken dua ederdim bu bayramda kavga çıkmasın diye.. sağlık daha önemli.. herşeyden önemli..

canım ben çok duygusalım ama papuç gibi de dilliyim:) babama söylemediğim içimde kalan tek bir laf var onu da demeyeceğim kendime söz verdim.. onun dışında herşeyi defalarca söyledim.. ama anladı beni ama anlamadı.. patavatsızlığı azalsın ben de o az olanı takmayayım yeter aslında.. asla olmaz ama derdim 2 ay önce ama oluyormuş.. babam beni ablamı kaybetmekten korkuyor evet. "beni bi daha arama" demişti kavgamızda.. "tamam" demiştim.. 1 dakika içinde ağlayarak aradı "hiçmi aramayacaksın şimdi" diye..

okuduğum kadarıyla her şey daha iyiye gidiyor daha iyi olun hep iyi olun :) Allah gecinden versin ama bir gün babanızı kaybettiğinizde "beni üzdüğü zamanlar oldu ama ben ona bir evlat olarak elimden geleni yaptım. Vicdanen rahatım." demeniz o kadar önemli ki... Bakın yöntem değiştirip biraz daha güçlü durduğunuzda hem siz daha az üzülüyorsunuz hem de babanız munisleşiyor daha iyi iletişim kurabiliyorsunuz. Bu noktayı yakalamak çok önemli... Hem ne güzel anlayışlı size her zaman destek bir eşiniz var. Bence hayattaki en büyük zenginlik en büyük mutluluk budur...

idare edemezsin edebilsem ben ederdim.. çekip gidersen biraz düşünür en azından bir hatamı yaptık diye.. düşünmesede düşünmesin.. bu saatten ssonra..

Merhaba okurken uzupmustum ancak aradan geçen sürede durumlarin daha yasanilabilir, katlanilabilir bir hale gelmesine de adiniza sevindim. Ben de uzun süre annemle ilgili bazi dirumlara üzüldüm. Sizinle ortak yanimiz ise sadece 31 yasinda olmak :) bundan dolayi da biraz acaba nasil icinde bulundugunuz o durumu yendiniz? Bakis acisini mi degistirmek olaylarin biraz daha iyi hale gelmesinde. ? Mesela bi cumlenizde diyosunuz ki babisko ben bu esyayi artik kullanmicam yeni alicam. Babaniz da olur hatta ben yardim edeyim diyor :)) diyalog cok tatli. Babisko demeniz ayri bi samimiyet. Kisacasi olay su mudur ustumuzde baski kuran durumlari kendi zihnimizde olusturdugumuz hafiflikle kaldirmak? Boyle mi basardiniz acaba?

sedacığım hep başkalarının hayatını düşünüyosun farkında mısın yazdıklarında, anneme, ablama ya sen sen nerdesin seda, senin hayatın, annen bir gelir iki gelir, ablanı arasın o idare etsin yıllardır sen çekiyosun babanı bak ablan hayatını kurmuş ve ben bakmam diyecek kadar da rahat, sen kendini günah keçisi seçmişsin kusura bakma, görüşmezsen ne olur? farz ettiki çok sevdin bi adamı baban vermedi kaçtın gittin 10 yıl 15 yıl görüşmedin bi yere kadar dayanacak babanda sonunda seni görmek isteyecek, torununu görmek isteyecek demi? herşey bi yere kadar devam ediyor canım hayatımızda...

Planladiginiz su kucuk kutlama dugun isini babaniza soylemeyin bile bence arkadaslarinizla yaptiginizi ve soz hakki olmadigini bilsin. niye yaptiginizi sorarsada bazi sebeplerden dugununuzd mutlu olamadiginizi soyleyin. ama fazla bir izahat yapmayin. hatta yeni dugun fotolarinizi yeni dekorasyonda kullanin. babannenm buevd yasamami isterdi ama istedigim sekilde yasamami isterdi diye izahatinizi en basta yaparsiniz zaten. ve fark edin kiziniz babaniza hayran, kendi babasi ya da annesine degil. ona daha cok ilgi gosterin esinizi ornek almasini saglayabilirseniz buda babanizin her nesli etkisi altina alacak bir kudreti olmadigini anlamasini sglar bence. vee Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. E

Kalan esyalarida babaniza ablaniza bi kac parca alip almak istemediklerini sorduktn sonra bir antikaciya satin bu asamada babaniza satis meblasini bir vakfa babanneniz adina hayir icin bagislayabileceginizi yok babaniz arzu ederse esyalari ona verebileceginizi soyleyin. ona fikir sormayin tercih edebilecegi siklar sunun mumkuns iki sik.. ve evinizi istediginiz gibi boyatin esyanizi alin. Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. E

eşimin teyzesi kiracısını çıkarıp buyrun oturun demişti.. eşim istemese de ben olabilir demiştim.. eşim kiralık ev istiyordu.. ama dedim ya babannemi kaybedince babam illa bu evde oturulacak dedi.. aksini kabul etmedi.. mecburen tamam dedik.. sonrasında eşya almayı bırak evdeki halının yerini değiştirmemiz sorun oldu.. öyle söylenme sonra susma gibi değil.. masa örtüsü alsam kavga çıkardı.. eşime minnettar olduğum konu hala babama karşı bir kötü söz söylememiş olmasıdır sadece.. çeyiz konusunda minnetim yok.. sadece babamın "zaten benim olan" "babaannemin bana bıraktığı" evi bize hediye edip 1 kuruş harcamaması.. ve bize de harcatmaması.. babaannemin cenazesinden dönüşte yatak odamız gelmişti.. başka zaman olsa söyleyeceğimiz varsa bile sustuk acılı diye.. ama hala aynı.. keşke gelip eşyaları kırsa:) yapmıyor sadece sürekli ve sürekli surat asıyor.. eşyaya kızıp susup başka konularda sinirini belli ediyor.. "alamazsınız" demeden almaya lanet ettiriyor.. "nasıl bilirsen öyle yap" diyip çekip gidiyor.. 2 gün sonra sudan sebepten azarlıyor.. hediye almasak da kızar:) herşeye kızar.. canım "evden taşın" diyorsun tamam ama taşınsam birşey değişmeyecek.. açık net söyledi zaten.. "dünyanın öbür ucuna gitseniz ben babayım benden kaçacak yer yok" "torunumu ne zaman istersem görürürm engelleyemezsin" benim sorunum taşınsam mı taşınmasam mı değil.. nasıl beni üzmemesini sağlayabilirim.. nasıl idare edebilirim.. 2 gün aramadım konuşmak istemedim.. gelmeyeceğiz dedim.. ertesi gün koştu geldi "canım kızım" diyip sarıldı.. benim derdim yeni eşya falan da değil.. o ufacık halıyı yüzüme vurmasa yeter.. eşimi aramış "ben bi kere sana "benim evimde oturuyorsun" dedim mi?" demiş.. sadece var olanı atıp yenisini almanıza boşa para harcamanıza kızıyorum demiş.. "beni kırdığını" asla kabul etmiyor.. etkiye tepki idi onlar diyor.. sen beni kırıyorsun asıl diyor.. ne var anlaşamayacak diyor.. vs vs.. konuyu tıkıyor..

ablama da yapıyor ama ablam ve eniştem çalıştıkları için onlara gidemiyor.. çocukları da yok.. telefonda ablama da neler yapıyor ama ablam benim kadar üzüntü duymuyor.. annem gibi gamsızlığı ağır basıyor.. ailemin evi değil babaannemin evi idi canım.. eşyalı eve gittik ama eşim beyaz eşyayı yeniledi.. yatak odasını aldı.. babaannemin kendine göre 1 tenceresi 2 tabağı vardı bütün mutfak malz. aldı vs.. yani kız tarafının yapması gerekenleri de o yaptı düğünü de vs vs.. babam 1 kuruş harcamadı ben evlenirken.. sadece zaten 3 ay önce vefat etmiş olan babannemin bana verdiği evin anahtarını düğünde herkesin gözüne sokarak bize hediye etti.. bu ağırıma gidiyor.. ona kalsa nevresime bile gerek yoktu babaanneminkiler neyime yetmiyordu.. çöp kovası aldığımızda bile olay çıkardı.. "çöp de mi psikolojinizi bozuyordu o da mı batıyordu o da mı kötü enerji veriyordu siz gençlere" diye.. babam alttan alta yapar.. bi laf sokar sonuna canım kızım ekler.. böyle ağzını açamazsın küfür mü etti sevdi mi anlamazsın.. eşim izin vermeyip ne yapacaktı ki? ben babamı kıramam dedikten sonra.. ona direkt asla birşey söylemiyor hep bana.. onu 1 ya da 2 sefer anca kırmıştır..

15 yıl kadar önce bir dostum "senin hayatın ne olacak?" demişti.. onu hatırlattınız bana.. o da siz de çok haklısınız.. kendimi düşünemiyorum.. çok istiyorum gamsız olmayı.. annem ablam gibi.. babam ablama 6 sene önceki borç verme olayından beri mesafeli.. ablam şeker hastası ve üzüntüye gelemiyor.. babamla tartıştık desem şekeri fırlıyor.. bebeği de olmuyor babam allah korkusundan silmedim onu diyor bana.. sen tek güvendiğimsin diyor.. annen zaten hikaye diyor.. elim ayağım bağlı.. babam yaptıklarının hiçbirini görmüyor.. hepimizin sinirli ve ters insanlar olduğunu tüm kavgaların bundan olduğunu düşünüyor.. konuşulmuyor.. hemen bağırıyor hakaret ediyor kalbi sıkışıyor.. mektup yazayım dedim bir kez.. duygularımı onu sevdiğimi ama beni üzdüğünü anlattım.. "bunu saklayacağım günü gelecek yüzüne çarpacağım" dedi.. ablam ne yaparsa yapsın yırtıyor.. o ilk göz ağrıları.. kabul etmeseler de ona bir başka düşkünler.. ben kaza kurşunuyum.. istenmeyen 2. çocuk.. babaannemin "ölümü görün "demesiyle kürtajdan yırtan seda bebek.. C Cikita

deli kavgalar ettik, mektup bile yazdım, oturdum konuşmaya çalıştım, yalvardım, anlattım.. ne olur babaannem seni nasıl üzdü sen de bize yapma dedim.. babannen beni hiç üzmediki demez mi.. ölmeden önce nefret ediyordu çok kızıyordu ama ölümünden sonra annesine toz kondurmuyor.. adeta örnek alıyor.. taklit ediyor..

babanın akıl hastanesine yatırılmaya ihtiyacı var kızlarına sapıklık derecesinde takıntısı var zira... Allahım affetsin onu bu mübarek günlerde... hiç bana darılma

anneme de her gün laf söylüyor hem de neler.. ama takmıyor işte.. ablamı da hergün arıyor sadece işte olduğu için anca haftasonu görüyor.. yok gerçekten takmıyorlar.. benimle görüşmesi çok.. torun var malum.. ama bilmiyorum.. ben çok kırılıyorum.. onlar kırılmıyor.. ya da çabuk toparlanıyorlar.. ben günlerce hasta oluyorum..

"hasta" lar.. hastalığın adını bilmesem de.. "hasta"lar bu net.. allah bizi benzetmesin onlara tek dileğim bu.. babamız sonuçta genler beni korkutuyor..

Rab yardımcın olsun. Yazacağım daha Çok şey var ama işin özeti bu. RAB yardımcın olsun. Bende farklı şekillerde hasta baba kurbanıyım. Ne yazık ki. Tüm iletişim yollarını kapatmak zorunda kaldım. Bazıları bunu duyunca ne der ne düşünür az çok tahmin ediyorum. Ama durum bu. Evliyim, bir hayatım var. Düşünmem gereken bir eşim ve sorumluluklarım var. Biliyorum ki şuan biraz kapıyı aralasam yine benim hayatımı didikleyip, paranoyaklığı ve agresif liği ile enerjimi sömürecek. Ve geçmiş travmalarım sebepli, benimle sabırla, bir bebekle ilgilenir gibi ilgilenen eşime haksızlık olur. O sinir harbiye yaşamak bu günü mutlulukla yaşayamamak artık olsun diye gelsin diye yalvardığımız çocuklarımıza yeteri kadar hazırlanamamak demek diye düşünüyorum. onların gelecek güzel zamanlarından çalmak, hakkını yemek. Bu yüzden böyle karar verdik. Üzgünüm. Bende pazarları birlikte aile yemeğinde mutlu mesut sohbet edip hayatımın bir kısmını paylaşacağım bir baba isterdim ama yok. Size tavsiyem de kısmen bu. Çünkü, Ne yazıkki babanızın takıntıları var. Başlığın altında yazmışsınız babam alkolik vs değil diye. Lakin bence durumun bunlardan bir farkı yok. Sürekli herşeyi kontrol altında tutma isteği de bi bağımlılık. Başta Size önerim. Siz ve eşiniz yeni bir ailesiniz. Herşeyden önce silkelenmeli ve artıyı eksiyi düşünmelisiniz. Wiz by yaz da benim canım yaylaya karadeniz turu yapalım yazdıktan sıkıldım diyemiyorsunuz!!! Bu tatil sırf öyle istediniz diye bir şey yok. Bir eviniz var evet kira ödemiyorsunuz. Bu zaman da çok büyük ayrıcalık, bir lütuf hatta. Ancak... Ancak köylü kızı kezbanın bile evini kendi istediği gibi döşeyecek gönlünü mutlu edecek çeyizleri var, sizin yok!!! Sizin eviniz var. Ne güzel ama eşinizlé sadece siz beğendiğiniz diye aldığınız, üç kuruşluk bir fiskos masanız yok!!! üstüne pazar malı bir örtüyü örtüp, bir kahve içimlik sohbette. Bak adam bu gün bunu aldım. 10 tl ama çok hoşuma gitti diyemiyorsunuz!!!! Allah aşkına hangi yeni evli çift maddi durumu elverirken, kendi evini dilediği gibi döşemekten sırf babasının egoizmi ne maruz kalmamak için vazgeçer. Yada Kızı üşütmesin diye önlem alamaz!!! Kezban yengenin bile kendi zevkine göre eşyaları var yahu, Sizin yok!!! Yanlış anlamayın sizi daha beter kırmak için yazmıyorum. Silkelenmelisiniz ve kendinize gelmelisiniz. Anlıyorum merhametli bir bayansınız ama galiba birazda aileye bağımlılığınız var. Çünkü her kendinizi kurtaracak Her önerinizde ki bunları kendiniz buluyorsunuz, ya babanız rahatsızlanıyor, ya babanız sizi evlatlıktan red ediyor, yada başka kötü şeyler. Bakın siz babanıza muhtaç değilsiniz. Evet Sizi yemedi yedirdi İçmedi içirdi, büyüttü okuttu evlendirdi. Bunlar bir babanın asli görevleri. Bunu sizin başınıza kakmasına izin vermemelisiniz. Son olarak Size şunu hatırlatmak istiyorum. İnsan beyni muhteşem bir kayıt cihazı. Akıl ise bu kayıtları kendi süzgecinden geçirip egoya yapıştırıyor. Aile travmalarında ne yazık ki süzgecimiz arıza verip olmadık şeyleri de geçirmeye başlıyor. Tüm o sözleri. Mesela ben olmasam okuyamazdın Ben sana bakmasaydım sen kimbilir ne halde olurdun. Sen kendi çocuğuna bile bakamazdın. Bu gibi yaralayıcı sözler bir süre sonra inanılabilir kavramlar olarak yerleşiyor yüreğe. Ve farkında olmadan davranışları etkiliyor. Yetersiz hissettiriyor. O yüzden karar verirken iyi düşünün. Özellikle eşinizi ve kızınızı düşünün. Onlar ile birlikte geçireceğiniz mutlu zamanlardan çalmayın. Kendinizi korumaya almak için harekete geçin Lütfen Her şeyden önce yüreğinizi korumalısınız, çünkü yaşam ondan kaynaklanır... RAB yanınızda olsun...

Seni borçlandırmış. Ev için, eşya için hatta hastalandığında seninle ilgilendiği için. Ama güzel kardeşim.. Bunu bütün anne babalar yapar. Doğaldır ekstraya girmez. İyilik olsun diye değil, ileride kızımın oğlumun iplerini eline alayım diye değil. Anne baba olmanın gereğidir bu. Düşünmeden hesaplanmadan yapılır. Annesin biliyorsun.. Evladın parmağını kesse senin yüreğin dağlanmıyor mu? Babanın davranışı normal değil, onun istediği gibi düşünüyor, onun penceresinden görüyorsun. Allah yardımcın olsun. Ne denebilir ki başka?

bir bahane! tam ihtiyacım olan şey.. bulamıyoruz.. eşim özel sektörde.. ben kızıma bakıyorum haftada 1-2 gün çalışıyorum.. eşim bir ara iş değiştirecekti "şehir dışında bulduk napalım baba gitmeliyiz" dedik.. "damat koca ist. iş bulamıyor mu beceriksiz vs " dedi.. "elbet bulur aramaya devam etsin aç değil açıkta değilsiniz" dedi.. kredi kartını bıraktı masaya çıktı.. anneme "bu numaralar bana sökmez" demiş(( "seda kaşınıyor biliyorum" da demiş.. ne yapacağım ben? taşınmanın en güzel bahanesi ne olabilir?

evet canım haklısın.. hayatta üzülecek birşeyim bile yokken herşey yolunda iken en ufak şeyle mutlu olan kıskançlık nedir bilmeyen biriyim.. buna rağmen kaşım yok! allahtan kızım çok mutlu.. tüm gücümü ona veriyorum.. dıştan görenler ne kadar ilgili ve iyi bir anne olduğumu söyler durur.. doğru.. gerçekten ona adadım kendimi.. ama ondan gizli ağlamak bile artık yoruyor.. büyüdükçe saklayamayacağım bazı şeyleri.. o da benim gibi aynı sıkıntıları yaşamasın istiyorum.. ama "baba" işte.. dün kalbimi kırdı çok.. az önce aradı.. "tamam kızım şöyle yapalım sen üzülme" diyor.. o böyle yapınca bana da geri adım atmak düşüyor.. Önceki

ay seda valla içimi şişirdin gidemiyosun kalamıyosun iki ucu... değnek anladın sen onu valla terbiyesiz desem terbiyesiz değil bu baban senin... Allah korkusu sıfır %100... şirret desen o da hafif kalıyor... ablan işini biliyor galiba ilgilenmiyor sanırım ablanın durumu nasıl... babasına bakmayacağını bile söylediğine göre gözü açık... seni saf bulmuşlar atmışlar babanın önüne keyif çatıyolar gibi geldi... Allah sana sabır versin.

babam kaynanalık da görümcelik de vs. de yapıyor sağolsun dert eksikliği çekmiyorum :) allahtan kayınvalidem olsun 3 görümcem 1 kaynım vs vs hepsi çok iyiler.. hatta çok ilgili bile değiller.. görüşünce de hiç sorun olmaz.. allah bi yandan acıdı bana da böyle aileye gelin geldim.. yoksa toptan tırlatırdım sanırım.. geçiştirip belli etmeden uzak durmak lazım evet.. inş. canım sağol..

düğünümde mutsuz olduğumu ailem eşim tüm sülale hatta nikah dairesindeki tüm elemanlar düğün mekanı sahibi vs bile biliyor öyle olay çıkardı.. bu konuyu bir kere açtım "niye yaptın en güzel günümdü" dedim.. "kendi saygısızlığın ve aptallığının cezasını çektin" dedi.. o yüzden tekrar düğün yapsam şaşırmaz kimse.. o gelmeyecek haberi de olmayacak.. dediğiniz gibi fotolara bakar.. üzülmez emin olun.. içinden "salaklar" der geçer.. kızım dedesine hayran derken.. en çok bana düşkün bir çocuk.. sonra babasına.. ama dedesini de seviyor.. herkesi seven bir çocuk.. eşimin ailesi ilgisiz.. çocuğun tek akrabası teyzesi dedesi anneannesi.. onları da seviyor.. babam torunu ile oyun bile oynamaz.. öper sever.. sonra bana çemkirir döner gider.. E

babannem ona annemle evlendi diye 30 sene oturduğu evi üzerine vermedi.. yıllarca "neden vermiyor oğluna vermez mi insan" dedi.. şimdi bize vermiyor.. asla da almam istemem.. sebep olarak da "yarın öbürgün dünya hali boşanma vs vs olduğunda evin yarısı gitmesin" "kocanız şeytana uyup size sattırmasın" gibi şeyler.. bencildir evet.. bir evin bir oğlu.. tek akraba anne baba.. ikisi de deli şımartmışlar.. bir amca bir dayı bir kuzen olsaydı.. bir kardeşi olsaydı farklı olurdu belki de.. 64 yaşında ilk kez düğün gördü ailemiz o da benimki.. paylaşmayı büyüğünü küçüğünü hiç bilmez babam.. buna bağlarım bazen.. babam aklı sıra bizi maddiyatla yanında tuttuğu fikrini bırakmadıkça huzur bulamayacak.. ablamla defalarce söyledik.. ev para hhiçbirşey istemediğimizi sadece bize iyi davransa herşeyin çözüleceğini.. belki 1 milyon kez söyledim.. sevdiğimiz için yanındayız bunu anla artık diye.. ama içten içe anlamıyor.. ablama zaten günahını vermez.. onu mirasından çıkarmaya kalktı sonra affetti.. onların ilişkisi farklı.. ona da hala etmediğini bırakmaz ama onu sildi.. beni silmiyor çünkü sebebi yok.. "ben zor babayım ama kötü değilim" diyip ağlayınca telefonda ben de sustum.. Önceki

I idi2567 Allahim banada nasip

canım "kira vermemek" için katlansam neden bunu söylemeyeyim.. sizlerden neden çekineyim? evet kira vermek istemiyorum gücüm yok vs babamı çekiyorum diye konu açardım en doğal hakkım olarak.. ama öyle değil.. belki maddi hiçbir kaygım olmadığı halde babamı çekmemi anlayamıyorsunuz olabilir.. ama öyle.. ben böyleyim.. bana ev bırakmış bırakmamış eğer bunu zerre takmam düşünmem bile.. beni tanımadığınız için böyle konuşmuşsunuz anlıyorum.. teyzesinin evinde oturmam bana eşimin ailesi tarafından teklif edildi.. illa hayır mı demem lazım.. eşim zaten 2 yıldır o evde tek başına yaşıyordu.. eşimin yanına gidecektim hepsi bu.. iyi niyetle evlatlarına ev veren bir aile onlar.. ben de ilerde çocuğuma ev veririm neden oturmasın kiraya gitsin.. ama üzmem onu bu konuda.. ona bırakırım kararı o ayrı.. ayrıca evimize yatak odası oturma odası çocuk odası vs vs bir sürü şey aldık.. ama hepsi kavga ve gürültü ile.. küslükler.. kızgınlıklar ile.. benim derdim eşya almamak deği artık aldığım eşyanın burnumdan gelmesi.. hala bir sürü eski eşya da yok değil var.. babandan ayrı yuva kur diyorsun tamam diyorum kiraya gideyim ne değişir diyorum.. benim babam öyle kapısını ayırdı damada saygı evliye saygı bilmiyorki.. babam illa annesinin eşyalarına karışmıyorki herşeye karışıyor.. lavaboya dökülen ekmek kırıntılarının da lafını yapıyor.. babamla tamamen iletişimi kesip silmem lazım susması için.. o kadarını yapamam ben.. daha az üzülmenin yolunu arıyorum sadece.. evet ev babaannemindi.. rahmetli dedemle ilgisi yok.. şimdi babamın.. yarın öbürgün ablamın annemin ve benim.. "babaannem bana verdi benim" demiyorum sadece zaten benim oturmamı benim olmasını istiyordu babam dahil herkes bilirdi.. sedanın evi derlerdi bu evden bahsederken.. şimdi "benim evim" diyerek aslında annesinin hatırasına saygı değil saygısızlık ediyor demek istedim.. bi de 3 ay öncesine kadar onun olmayan evi sanki kendi düşünüp bana veriyor gibi afra tafraları da oldu demek istedim.. evet biz alıştırdık ama baba nasılsa ev öyle oluyor.. arkadaşlarımın babalarına bakarak düşünsem ben de derim git kurtul.. bazı babalar öyle.. küsersin ayrılırsın biter.. benimki bitmiyor.. dün görüşmeyelim diyip ertesi gün hiçbişey olmamış gibi geliyor.. sağolun yardımcı olmaya çalışıyorsunuz ama inanın hiç tanımadığınız bir insan.. hayatta neler var.. olmuyorsa sebebi var.. sevgiler..

o kadar vicdanlısın ki bu vicdan seni ezip bitiriyor, kim bakacak diyosun, ablanda bakacak sende, onun evinde gidince babana bakmayacak mısın, onun evinde mi kalman grek bunun için, sen merhametine yeniliyosun, baban tamam ama ya senin hayatın, sen yalnız değilsin ki çocuğun var eşin var, hayat geçip gidiyor, sonra keşke deme canım, lütfen yazdıklarım seni incitmesin ama kendini düşün biraz, annemize babamıza bakacaz elbet vakti gelince sen bunları düşünüpte kendi hayatını mavfetteme

eşimi kaybetmekten korkuyorum.. evet bugüne dek yanımdaydı ama 14 sene olacak aynı mevzunun içinde.. sevgili iken saatlerce babamdan dert yanardım.. evlendikten sonra azalttım aynı evde farklı oluyor sonuçta.. ama yine de 14 yılın ardından "baba ile tartışmış bakışı" gördüm sende diyor.. saklanmıyor.. zaten babam 40 kere aradığından onun yanında da telefonda konuşmak durumundayım.. açmazsam daha büyür olay.. ilk kez bugün sanki pek de yanımda değildi.. destek vermekten yoruldu çok haklı.. belki de buraya tam da bugün yazmamın sebebi de bu.. ilk kez tam yalnız kaldım.. yazan destek olan herkese teşekkür ederim.. ailemden görmüyorum bu desteği.. onlardan çok benim için iyi olana kafa yordunuz.. allah razı olsun..

eşim de istiyor.. ama önümüzdeki ay terfi alacak ve 1,5 sene daha sürecek bu proje.. istifa ederse biteriz.. 1,5 yıl sonra şehir dışındaki şantiyelere gitmek isteyecek söz verdi.. ama proje olursa.. fiyonkbakery Ben İşte Sıradan...

birde babaın evde saat var iki tane kıytırık annemden kalma.. babam bakıp bakıp onlar benim için ne kadar değerli diyo.. alıp kırasım geliyor o an.. yalan hepsii.. 27 sene evliliklerinin her günü tartışmaydı.. üstelik annem çok sessiz ağzı var dili yok bir kadındı.. Önceki

Allah size sabir versin tek guldugum konu var evliyken hr kadin kynnasndan veya kayinpedr veya kayni, gorumcesinden bn babasndn sikayetci olani ilk kez duyuyorum NEYSE TAKILMAYIN EEEEEE DIYIP GECISTIRIN FAZLA YAKLASMAYIN HAFIFTEN UZAKLASIN BENCE ONLARDA SIZDEN UZAKLASACAKTIR...

paylaştığın için teşekkür ederim arkadaşım.. okurken yazdıklarını benim de tüylerim diken diken oldu.. halbuki ben babamı türünün tek örneği olarak kabullenmiştim.. demekki ruh eşi varmış babamın, baban.. ne yapacağız bilmiyorum.. henüz bebeğin yok sanırım.. bebekten sonra daha da dibimde daha da sorunluyuz artık diline dolayacağı bir de "anneliğim" var ki en sinir bozucusu.. "görüşmeyelim" demenin hayaliyle yazmıştım, ertesi sabah babam aradı "görüşmeyelim" dedi.. detayları okumuşsundur önceki mesajlarda.. şimdi şoktayım.. hafif mutlu biraz tedirgin.. ya barışırsa diye korkuyorum ki ilk günden barışma çabaları başladı.. allah yardımcın olsun senin de.. ama küçücük tavsiyem sana canım bebekten önce bazı şeylere karar ver.. annen gelecek yardıma baban "dede" olup daha bir palazlanacak.. o zaman çok geç oluyor.. lohusa lohusa inan hiç çekilmez oluyor.. bari sen benden daha akıllı davran.. sen benim yaşıma geldiğinde hala benim gibi bizim gibi olma.. sevgiler kader ortağım.. :) ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

babama da söyledim dün:) "kaynanam yapsa senin yaptıklarını yüzüne bakmazdım asla konuşmazdım" ama "baba" işte.. hem daha acı böylesi.. hem teselli bir şekilde.. Önceki

Canım, baban huysuz, kimi yumuşak görüyorsa onu eziyor onu anladım da seni anlayamadım.30 unu devirmişsin, evlenmiş çoluk çocuk sahibi olmuşsun ne diye bu kadar siniyorsun. Bak aynı şeyleri ablana yapamıyor bunu hiç düşündünmü. Yani senin ruhsal sağlığından daha mı iyi. Git uzakta bir ev tut, kendi gönlünce daya döşe. Sen onun verdiği evde, onun şartlarında oturursan, ona bağımlı olursun, herşeyi yapmaya söylemeye hak sahibi olur. Gerçekten neden başka eve çıkmıyorsun. O eve de gelir diye birşey yok. Bu kadar karışamaz. Bunu niye kırdın bu benim yapamaz. Diyorsun ki, nevresimimi bile eşim aldı. Ama zaten eşyalı bir eve gitmişsiniz. Senin ailenin evi. Eşinde nevresimini alıversin. Anlayamadığım bu ezilmeye, aşağılanmaya eşin nasıl razı geliyor. Çok basit evden çıkacaksın. Kendi düzenini kuracaksın, araya da mesafe koyacaksın. Bak eskisi gibi yapabiliyor mu? kahvetelvesi

Allah yardımcınız olsun. Allah babanıza merhamet size sabır versin Sakinleştirici bir ilaç bir antidepresan edinseniz kullanmaz tahminimce yemeğine, meyve suyuna falan koysanız ezip. Sakinleşir mi ki

korkuların çok canım, sen bu korkularını yenemediğin sürece ki bu süreç çok uzun olacak bence, bu sorunu aşamayacaksın, hepimizin korkuları var benimde bende bazı şeylere cesaret edemiyorum ben edemezken sana ahkam kesemem tabi ama sen, n durumun çok farklı yıpranıyosun çok fazla yazık sana hayatına, acıma kimseye acınacak hale gelirsn demişler, tamam buyugumuz atamız ama sana, size bu kadar kötü davaranan bi adama neden bu kadar merhametle yanaşıp hayatını altüst ediyosun, gidersen ne olur neden korkuyosun?

annem ayrı bir hikaye:) ikisi de birbirini çekmiş aslında ama annem ve babaannemin kavgaları da dillere destandır.. babam da bir gün huzur bulamamış biri.. bulamadığı huzuru veremiyor bize şimdi.. ben babamı çoooook seviyordum hala seviyorum ama eskisi gibi değil.. bize bakması lütuf değil tabi.. bakmak zorunda.. ama severek canla başla baktı bizi sever demek istedim.. ama aşırı müdahaleci.. kayınvalidelerin en kötüsü bile bu kadar değildir diyeyim.. evime gelir dolapları çekmeceleri falan karıştırır.. tozlu görsün bir yeri demediğini bırakmaz.. yemek yapamadığımı söyler.. camları iyi silmemişsin getir bi bez de göstereyim der.. kızıma bakamadığımı ima eder.. anneliğime laf eder.. sürekli duygu sömürüsü yapar.. yanına çağırır.. eşimle plan yapamayız hepsine dahil olmaya çalışır.. neler neler..

başka eve kiraya çıkın bu kadar basit tamam babannenin hatırası ama böyle de ömür geçmez ki baban bile olsa elaleme minnet duyarak yaşıyosun ve eşini yaşatıyosun.. değer mi ki. 500 - 1000 tl neyse kira parasını verirsin kafan rahat olur. evden çıkarken baban da hatıraya saygısızlık falan derse kafama kakmasaydın bu evde yaşardım diye ona da söylerdin kimse kimseyi bu kadar çekmek zorunda da değil carmenares

Neden beraber yaşıyorsunuz acilen ayrılmanız lazım bence

aynı evde yaşamıyoruz belki o kadar sık geldiğinden ben de öyle gibi ifade etmiş olabilirim kusura bakmayın.. ona ait bir evde yaşıyoruz.. 40 yıllık babaannemin evi.. babaannem yıllarca "bu ev sedanın olacak hakkımı helal etmem" dedi babama.. biz kiralık ev ararken düğüne 3 ay vardı babannemi kaybettim.. babam da evi eşyalarını bile çıkarmadan bize verdi oturmamız için.. "annemin hatırasına saygınız ne kadar onu da göreceğiz" dedi.. kavga gürültü ancak yatak odası değişti.. salona da bi kanepe alabildik.. herkes "sus şimdi evlendikten sonra alırsın eşyanı şimdi acısı var ne dediğini bilmiyor" dedi inandım.. ama öyle olmadı.. 3 senelik evliyim eşyam olmadı.. zaten ev verdim ya ne çeyizi diyip birşey de yapmamıştı.. mutfak malzemeleri gibi -hatıra- denmeyecek şeyleri nevresim takımımı bile eşim aldı.. şimdi çıkıp kiraya geçsek ne değişir? "benim evim " demesi artık çok koymuyor.. hergün başka bir derdi oluyor benimle.. bu gün ev yarın ben öbürgün bakışım ertesi gün gülüşüm..

küs kalamıyor hemen acındırıyor kendini.. olmadı ağlıyor sarılıyor "kızım canım herşeyim" diye.. ben de uzatamıyorum.. uzatırsam daha beter hasta oluyor.. kolu uyuşuyor vs vs..

babaannem de aynı böyle idi.. babam da aynı.. inanılmaz takıntılı.. yazlığın elektrik faturasını öder dekontu yazlıktaki dekont kutusuna koymaya gider 3 saatlik yola.. "baba yazın gittiğinde koyarsın" desek azarlar.. babam "takıntı"dır komple.. şeker hastası endokrine götüremiyoruz 3 senedir.. gitmiyor.. psikolog desek herhalde bizi topa tutar.. zaten gittiği doktorları da aşağılıyor adamlar da "nasıl biliyosan öyle yap amca o zaman" diyip bizi kovuyorlar.. kalp cerrahına bile işini öğretiyor.. kaç doktordan özür diledim bilemezsin..

Tavırları tabii ki yanlış ancak nedense bana sizi kaybetmekten korkuyor gibi geldi... babannenizin de evi eşyaları size bırakması da bunu tetikledi gibi gördüm ben... yapacak bir şey yok gibi babanızın patavatsizligi olmasa daha iyi anlasir gibi duruyorsunuz... Sakin ce içinizdeki ona anlatsaniz ya da mektup yazıp verseniz... ben bir kere öyle yapmıştım. .. cunku özünde duygusalim ve bu yüzden konuşamam fazla... . push ; T triskadan

yanlış olmasın bir kez kızım babaanneme ait bir dolaba vurmuştu kızım o zaman gülerek "vurabilirsin dolabıma ben izin veriyorum" gibi bişey demişti ama eşim oralı olmadı.. babamın huyunu biliyor sen takmadıktan sonra ben hiç takmam diyor.. kavga ile kötü şekilde hiç söylemedi ama laf aralarına katar benimle konuşurken.. babaannemde ona aynısını yapardı.. "tamam anne senin evin söyleyip durunca ne geçiyor eline" derdi.. ahh ahh şimdi kızdığı kişiye dönüştü Önceki

ne diyeyim Allah yardımcınız olsun.. nerden tutsan elinde kalan bi mevzu

canım çoktan 3 kere aradı.. ağzımı arıyor hani görüşmeyelim dedik ama barışsak mı gibi.. bahaneler buluyor vazgeçtim yarın gelin dedi.. hayır baba gelmeyeceğiz.. dedim çok bozuldu.. gerisi ne olur bilmiyorum.. ok yaydan çıktı.. ilk kez evine çağırdı ve hayır cevabı aldı..

yerinizde taş olsa çatlardı vallahi iyi sabretmişsiniz.. eskiden üniversiteyi kazanmak çok daha zordu şimdi öyle değil, şimdi üniversiteler öğrenciyi kapmak için yarışıyorlar.. o yüzden üniversite kazanmanın en zor olduğu yıllarda türkiyenin en iyi üniversitesini kazanmışsınız kendinizle gurur duysanız hakkınız.. başka babalar olsa övüne övüne bitiremez herhalde.. ama babanınz dediğiniz gibi başarınızı resmen kıskanıyor.. belkide sizi kendine muhtaç görmek istiyordur, bilmiyorum.. size yaptığı herşeyi burnunuzdan fitil fitil getirmiş anladım kadarıyla... ama Allah sabır versin.. umarım biran önce kendi özgürlüğünüzü kazanırsınız... birde lütfen artık babam diye çok fazla yüz vermeyin.. o size kıra kıra paramparça etmiş birazda siz çekin restinizi... ayrı tatilinize gidin imkanınız varsa.. zaten bütün sene dipdibeymişsiniz bari yazın aynı evde olmayın.. ay vallahi çat diye çatlıcam çok sinir oldum babanıza

evet babam "ne yapsa yeridir" haline getirdi bizleri.. o kızmış küsmüş konuşmuş kimse umursamıyor.. bi tek ben.. hala hatasını anlayacak bize iyi davranacak hayali peşindeyim.. herkes değişti duvar ördü bi ben ağzım açık bakakaldım.. sanırım annemi ablamı hayatımda ilkkez örnek almalıyım.. vurdumduymaz olmalıyım.. çok takan çok düşünen biri olmaktan nefret ettim artık.. huy nasıl değişir bilmiyorum..

Annemi çekti derken? Annen babanı çekmiş olmasın? Canım sen babanı seviyosun yaaa.. O yüzden gitmek istemiyosun. Diğer arkadaşların dediği gibi her baba evladına bakmak zorunda. Bu bir lütuf değilki iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Neden ayrı eve cikmiyorsunuz? S

Düzelmenize sevindim ama eleştiri yapmadan geçemiycem :) Son yorumunu okuduğum da gördüğüm sanki birden bire böyle kafan da ampuller yanmışta nasıl davranacağını çözmüşsün gibi. İlişkinizin kısa zaman da üstelik sadece senin çabanla düzelmesi hem enteresan hem güzel. Asıl sorun o gün bence sen yaşadığın tüm genel stresi babana yükledin, e olur. Hepimiz zaman zaman yönlendirme yapıyoruz. Lakin, akıllı bir kadınsın belli, çok gerildiğin de aslında gerçekten kime, neye kızdığını iyi irdele. Ben sadece baban olduğunu düşünmedim açıkçası.

esinizle araniz nasil peki? insaallah mutlusunuzdur