Bu zamanda çocuk yapmak çok büyük sorumluluk evet doğan büyüyor ama öyle değil. Benim çocuklugumda gece yarılarına kadar oynardık komsular toplasır çay icerdi kapının önünde ama şimdi okadar farklı ki hem büyütmek hemde okutmak malum halimiz

Herkes çocuk sahibi olmak zorunda değil. Ki çocuk bakımı maddiyat harici bile çok zor, istemeyen birinin katlanacağı bir şey değil.

Dogsun buyur tabi buyumesine de nasil buyur? Ihtiyaclari optimal olcude karsilanan, sevgi, ilgi, zaman, para ve imkanlarin yettigi olcude verilebildigi; kisisel ve sosyal gelisimine katkida bulunacak sartlarin olusturulabildigi sekilde mi yoksa saldim cayira sekilde mi? Bir cocuga maddi, manevi yetebilecegine inanmayan kisilerin cocuk sahibi olmak istememesini kesinlikle anlayisla karsiliyorum. Biz sokakta oynayarak, komsuda, teyzede, babannede buyuduk ama devir baska.

Problem aileler dogurun sevek rizkiyla gelir dünya hep kötüydü

Doğan elbette ki bir şekilde büyüyor ama, hem beden hem karakter olarak sağlıklı bireyler yetiştirmek, bilinçli ebeveyn olmak bunun tam zıttı. Herkesin çocuğu olacak diye bir kaide yok ama çocuğu olan herkes iyi yetiştirmek zorunda. Ayranın yoksa içmeye, takım kurar gibi boy boy sıralamayacaksın. Maddi olanaklarımız oldukça yeterli düzgün bir hayat sürmek için ama 2 bebek belimizi büktü vallahi. Kendimize aldığımız ayakkabının hesabını yapar, indirim kovalar olduk. O derece külfetli. Psikolojik olarak değinmiyorum bile ama geçen haberlerde izlediğim, yangın çıkan evinde 3 yaşında ölen çocuk aklıma geliyor. Anne diğer çocuğunu okuldan almak için, küçüğünü evde yalnız uyurken bırakıyor ve sonuç trajedi! Böyle çocuk bakılmaz işte...

8 yıllık evliliğim sonucunda tedavi sonucu ikizlerine kavuştum herşeye değerler yine de karar sizin hayırlısı neyse o olsun ama olmuyor diyipte pes etme nefes aldığın sürece hayat senin kaderin için çabalamalisin

Niye zorunda olasınız canım? Doğurup doğurup "Saldım çayıra Mevlam kayıra" yapanlar daha mı iyi ebeveyn sırf üredikleri için? Çocuk büyük sorumluluk, sizin elinizde şekillenecek tamamen. O çocuğun sorumluluğu asla bitmeyecek, maddi olarak bitse bile manevi olarak her zaman eliniz onun üstünde olacak. O yüzden çocuk yapmak istemeyenlere "Niye yapmıyorsun aaa?" diyemem ben.

Cocuk hasretiyle yanan biri degiliz, uzun yillar oldu evliyiz ve dusunmuyoruz ebeveyn olmayi. Illa uremek gerekmiyor, cok merak etmisimdir gecenlerde bir konu vardi incitmemek icin sormadim sahibesine kendini paralayacak kadar cocuk istiyorlar bu ugurda evliliklerini yipratiyorlar. Bakabilecek, sevgi, ilgi gosterip ve imkan sunacaksaniz icinizde de varsa istek yapin.

Beden senin karar senin kimse silah zoruyla çocuk yapmıyor. İstemiyorsanız, eşinizde istemiyorsa problem nedir?

Tabiki herkes üremek zorunda deil. Bu kesinlikle sizin kararınız. Bende hiç anaç değildim. Çocuk görünce ölüp biten biri asla olmadım. Kocam yapmayalım deseydi hiç kızmazdım o derece. Belkide isteksiz oldugum için 2 kayıp yaşadım. İyice soğudum çocuk olayından. çok zor günlerdi çünkü. Kocamın deli gibi çocuk istediğini bildiğim için yine yine yine denedim. hamileliğimdede çok benimsediğim söylenemez. Şimdi kızım 2 yaşında. Sonuç: 2. çocuguda istiyorum ciddiyim. Nasıl bir aşk nasıl bir duygu anlatamam. sadece anne olan bilir. Keşke daha önce olsaydı keşke o düşüncelere sahip olmasaydım. Hayatıma anlam katan başka hiçbirşey yok. Çnkü herşeye doyuyorsun bi süre sonra ama evlat aşkı sonsuz kere sonsuz gibi bişey katlanarak büyüyor içine sığmıyor. Kızım beni her öptüğünde, ne derdim varsa siliniyor, ömrüm uzuyor sanki. Gece bazen uyansada bende az öpsem koklasan diyorum 24saat beraber oldugumuz halde. Kısaca, lütfen iyi düşünün.

Öncelikle illa üremek gerekmiyor. Evet evrimsel olarak üremeye programlıyız ama bu bizim biyolojik yapımız fakat bir de bizi diğer canlılardan ayıran düşünme kapasitemiz var. Bu forumda bu yazdığınız konu gibi bir sürü konu okudum. Orada bazı kişiler anne olmamayı bencillik olarak lanse ediyorlar. Ben tam tersini düşünüyorum. Şimdi şöyle bir gerçek var kendimden örnek vereyim 31 yaşındayım artık ne isteyip ne istemediğimi biliyorum. Ve eğer sen kendinin farkında isen bir çocuğa maddi, manevi, fiziki veya duygusal yetemeyeceğini düşünüyorsan çocuk sahibi olmamayı seçebilirsin. Veya sadece bir çocuk yetiştirmek istemeyebilirsin. Veya çocuk sahibi olmak istersin. Tüm seçenekler senin seçimindir. Artık kabul edelim insanlığın soyu tükenme tehlikesinde değil. En azından bazı çiftler çocuk sahibi olmayacak diye tükenecek değil. Ve de kimse kraliyet soyundan değil. Hatta gelişmemiş ülkelerin halkları sağ olsun dünyada nüfus giderek artıyor. O yüzden toplumda söylenen koca karı laflarına (çocuktan sonra hayatın anlamını buldum(sanırım bir tek benim akrabalarım bulamadı ; çocuk olmadan bir hiçtim ; çocuk olmadan kadın mı olunur gibi) çağ dışı düşüncelere itibar etmeyin. Beni de Allah böyle yaratmış deyin geçin ben öyle diyorum beni çok zorladıklarında Çocuk sahibi olmak veya çocuk sahibi olmamak bir tercihtir. Ayrıca sırf maddi, manevi yetemeyecek durumda olmasına rağmen sırf anne olmak için çocuk istemek bence asıl su katılmamış bencillik odur. Kendinizi ve eşinizi en iyi siz tanırsınız o yüzden çevrenin baskılarını çok dinlemeyin kararı siz verin.

Dünya hep kötüydü ama şu an çok çok ama çok kötü. Ve biz nasıl bir coğrafyadayız buradaki herkes bilincindedir diye düşünüyorum. Diğer konuya gelirsek benim kuzenlerimin çoğu evli ve çocuklu. Benim en büyük keyfim gidip çocuklarını sevmek, kucağımda pışpışlamak, öpmek onlarla ilgilenmek. Ama ben bez, mama, bakıcı, servis, okul parası vermiyorum. Ve en önemlisi o çocukla 7/24 ilgilenmek zorunda değilim. Her daim manevi destek vermek zorunda değilim. Canım isteyince gidip 2,3 saat sevip evime geliyorum. Yani bana kuzenim dese bir tane daha çocuk yapayım mı? Yüzde yüz emin bir şekilde yap demem. Karışamam. Veya kuzenime gidip de ya bir tane daha yapsana severiz demem. Bu çok ağır bir sorumluluk. Bence ailelere tabi ki yapalım fakat tüm maddi, manevi sorumluluklara ortak olacaksanız neden olmasın deyin.. Susma haklarını kullansınlar.. . push ;

7 yıllık evliyim çocuğum yok çok fazla bir hevesim de yok malum zor günler yakında enflasyon zamlar hayat sartlari vs vs illa çocuk olması mı gerekiyor yada illa üremek mi gerekiyor doğsun bir şekilde büyür zihniyeti çok ters siz ne düşünüyorsunuz

Ben cocukları cok severim, olsun da isterim ama cocuk istenmemesi istenmesi kadar doğal bir olay. Hazır hissetmeyebilirsiniz, bir cocugun getirdiği sorumluluğu almak istemeyebilirsiniz, bu dünyayı, ortamı, yasadıgınız yeri cocuk için uygun bulamayabilirsiniz. Bu böyle uzar gider. Herkesin kendince nedenleri var. Sizinkilerin maddi olduğunu varsayalım, kesinlikle kötü hissetmeyin tabiki zorunda değilsiniz. Amac mutlu bir birey yetiştirmek, bunu saglayamayacagınızı düşünüyorsanız kendinize yüklenmeyin.

Çocuk çok zor bir karar. Doğsun büyür öyle denmeyecek bir sorumluluk. Artık tarlaya maraba dogurmuyoruz. O kadar çok ihtiyacı var ki...

ben de oturtamiyorum kafamda bi turlu cocuk mantigini, kimisi gelecekte bana baksin die yapiyor , kimi millet sussun die yapiyor, kimi cocuk sevdigi icin yapiyor... Ama ben dunyayi, insanlarin kotuluklerini gordukce iyice soguyorum cocuk fikrinden, ama evlendiysek de yapmaliymisiz gibi bi dayTma var bilemiyorum tam bi dilemma 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak