çok doğru bir yazı zaman bize hakim biz ona değil:çok üzgünüm:elimden geldiğince doğru kullanmaya çalışıyorum ama ne kadar başarılıyım bilmiyorum:çok üzgünüm:sevgiler canıma. s. talin

Amaç belirlemede zorlanan bir insan mısınız? Peki, zamanını en çok ziyan edenlerin, zamanın azlığından en çok şikayet edenler olduğunu biliyor musunuz? Saatlerinizin değil, dakikalarınızın sorumluluğunu üstleniyor musunuz? Günümüz dünyasında ne erken kalkmak, ne mideye hızla indirilen yemekler ne de işkolizm, &#8220;zamanım yok&#8221; sorununu çözmeye yetmiyor maalesef. Ne kadar çabalasak ta gün içinde yapmak istediğimiz programların bir kısmından vazgeçmek durumunda kalıyoruz. Oysaki yatağımızdan kalkar kalkmaz kendimizi günün koşturmacasına bırakıyor akşama kadar zaman ve işler bizi nereye savurursa oraya gidip duruyoruz. Akşam olup güne baktığımızda ise &#8220;Bütün gün koşturup durdum ama yine de yapmam gerekenleri yapamadım, günler mi kısalıyor? Zaman mı hızlanıyor?&#8221; soruları eşliğinde yeni bir günün gelişini bekliyoruz. Halbuki her birimiz için bir günün 1440 dakikalık bir değeri var. Bizim yanılgımızsa zamanın sınırsız olduğu düşüncesine kapılıp onu değerlendirmeyi bırakarak &#8220;nasıl olsa yarınım var, bir haftam daha var&#8221; gibi düşüncelere sığınmak. Zamansızlıktan şikayet edip durmak yerine ipleri elimize alarak istediğimiz her şeyi yapabilme şansımız var. Yapmamız gerekense zamanın bizi yönetmesinden ve oraya buraya savurmasından vazgeçip, zamanımızı kendimiz yönetmek. Saim Koç&#8217;a göre; sanki ömrümüz yarın bitiyormuş sadece bugünümüz varmış gibi düşündüğümüzde bugünümüz farklı geçecektir. Ama bizler nasıl olsa yarınımız var sonraki hafta var diye bir şeyleri erteliyoruz. Yapmak istediğimiz şeylerin çok azını yapabiliyoruz ya da yapamadan geçiriyoruz ömrümüzü. Bakış açımızı değiştirip hayatımızı daha planlı bir hale getirdiğimizde ister istemez sahip olduğumuz bu zamanı daha değerli hale getiriyoruz. Zaman elimizde çok büyük ve sınırsız bir şeymiş gibi bu hayatı yaşayıp çarçur ediyoruz. Bu durumda hayatımızın her alanında bizi zaman içinde sürüklenen mutsuz bir insan haline getiriyor. Yani biz zamanı yönetmiyoruz zaman bizi istediği yere savurup gidiyor. Buda bize kendi hayatımızı değil, içinde bulunduğumuz koşulların sunduğu hayatı yaşattırıyor. maalesef:1no2: bunu bir düşünün derim benyerimseniben sevgiyle kalına. s. sny kronik