Malesef bende cok uzaklardayim biricik annecigimden sevdicegim icin cok uzaklara gittim katlanabilirim sandim ama ne yazikki cok zor kimsem yok esim disinda burda dil bilmiyorum etmiyorum hala alisamadim cok zor biran once donmek istiyorum ama esimden dolayi 2 3 yil burdayiz gibi gozukuyor cok kotugum gun gectikce iyice bunalima giriyorum... :'(

Burda online egitim cok yaygin. Hele ki y. lisans programlarinda. Benimki de online. Yani sinif ortami yok. Arkadas bulmak sorun degil ki. Isteyen bulur. Calisiyorum. Bugun is cikisi suraya gidelim demek sorun degil. Haftasonu suraya gidelim demek sorun degil. Sorun benim yasama sevincimin kalmamasi. Benim etrafima 20 kisi de gelip arkadaslik kurmak istese, benim icimden gelmiyor artik. Etrafimda kimseyi istemiyorum, hevesim yok. Tuhaftir ki Turkiye'ye gittigimde 180 derece degisiyorum sosyallik acisindan. Ama burda durum boyle. pamukkiz gun dogmadan neler

Acaba olduk mu diye dusunmen komigime gitti:). O tarif ettiginiz kadin oluyorum ben de. Evin icine kapanik, depresyonlu kiziyim ben. Bogulmakta haklisin, aynen ben de boyle hissediyorum. Cok kez intihari dusundum hatta. Resmen intihar yontemlerini arastirdigim oldu. Ama bir turlu cesaret edemedim, edebilsem su anda hayatta olmazdim zaten. Artik olmeyi dusunen insanin hicbirsey umrunda olmaz. Turkiye'de hayat zor muymus, adaleti miymis, insani miymis... Hicbirsey umrumda degil. Ben psikologa cok sinir krizleri gecirdigim, herseyi kirip doktugum, ve artik trafikte araba surerken kendi hayatimi tehlikeye atacak davranislar sergiledigim icin, yani artik baya baya olmeye calistigim icin gitmistim. Mesela trafikte 130 kusur hizla giderken tek kolumu disari cikartiyordum. Direksiyon hakimiyetimi kaybedip kaza yapmak istiyordum. Direkt intihara cesaretim yoktu, ama bu sekilde kaza yaparim diye umuyordum. Artik yolun sonuna geliyordum anlayacagin. Dusun o andaki ruh halimi artik... Kendi canindan vazgecmis, olmeye calisan bir insanin psikolojisi nasil olabilir... Benim icin de korkunctu. Korkunc gunler yasadim. Simdi de cok farkli degil gunlerim zaten. Simdi tekrar o son noktaya dogru gitmekten korkuyorum, cunku yavas yavas yine zivanadan ciktigimi hissediyorum. Istiyorsan git doktora bence. Antidepresani aldigim ilk birkac ay intihar dusunceleri silindi kafamdan. Yani ne olursa olsun niye oleyim ki demeye basladim. Bir sure oyle gitti. Ama son zamanlarda yine olmeyi ister oldum. Ama sinir krizlerimi azaltti ilaclar. Oyle kirip dokmelerim olmuyor. Yani antidepresan cok da fena degil. Istiyorsan doktora gidip deneyebilirsin. Insallah size de nasip olur donmek. E

sosyallik anlamına hiç birşey yok eşimin ailesi 30 senedir burdalar ama polatlılı değiller.. nerdeyse bizim tesadüf çıktı beklemiyoduk bile polatlılıyı... kıbrısta polatlıdan farksız:) çok beklenti içinde gitme yani bn bi r yıllına gittim gezilcek görülcek yenilcek yerlerini gezdim herzaman aynı yere gidemiyosun deniz lojman:)bn sıkılmıştım şahsen çok sıcak oluyo çok bişey götürme sadece yastık pike kap kaşık gerisini ordan tamamlarsın... lili88

37 yaşımdayım 18,19 yaşalarımda en büyük hayalim amerikaya gitmekti 22,23 yaşlaarında daha yakın yerlerede gidebilirim hayalim fazla büyük oldu dedimörneğin fransaa hatta soğuk almanya 26 yaşımda istanbuldan bulunduğum şehre geldim, çünki aşk harşeye kadirdi 30yaş olgunlaşma ve dünyaya bakış açım değişti, fakirler, açlar afrikalılar, zengin ama en dipte olanlar ahlaksızlık haksızlık vs.. en yakınlarının ölümü.. 37 yaşındayım mutlu olmayı öğrenmek zorunda olduğumu öğrendim, insan kimseye muhtaç değilse ailesiyle evinde mutlu olabilir.. Son düzenleyen: Moderatör: 8 Mayıs 2014 ChopSuey... tek ayak

bende ankaradayım bizimde seneye çıkcak tainimiz inş güzel bi yer olur... lili88

Hayatımda kimseyi özlemedim. Öyle bir yapım yok. Berfin1807

ben evlendim. isvicrede yasiyorum. standartlari yujsek ama dunyanin en pahali ulkesi secildi hersey pahali tek maasla olmuyor. maddi sikintilae var. dil ogrenmeye calisiyorum. biran once biseyler yapip calismak icin kurslar. cocul buyutuyorum. igrenc hava. insanlar iki yuzlu.. soguk.. bemde seninle ayni hisleri paylasiyorum.. bende isterim trde olmak. omrumun gwri kalani i dusundukce cildiriyor gibiyim. burda bambaska bir insan oldum.. soguk agtesiff. hayattan nesesi olmayam alisamadim. tabi bide bin bir turlu sosyal ekonimik breysel. ve evlilikle olan ptiblemler. bi kere intihar ettim.. cok kotu bi donem gecirdim.. simdi iyiyim. ama bende cok sey aldi Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

evdeyim çalışmıyorum lili88

Bu konuda konusuyorum. Ben birseyler yasadigim icin, birseylerden cektigim icin katiyim. Ben burdan tasininca bir daha sevmedigim bir sehirde yasamayacagim, bu gunlere geri donmeyecegim. Bu sIkIntiyi yasatacak insanla evlenemem, bunu kendime bile bile yapamam. O yuzden buyuk konusmaya korkmuyorum.

polatlılımısın?ben ankarayı çok seviyorum polatlıyı sevmiyorum 6. yılımız bu sene bitsede gitsek diorumm... ben şehir görmeyi seviyorum bazısı şikayet ediyor taşınmaktan ben hiç sıkılmıyorum zevk alıyorum:)çevre biraz zor oluyor o kadar... lili88

Italyan erkekleri bana pek kaba gelmedi, aksine gereginden fazla ilgililer sanki Amerikalilara gelirsek, bilmiyorum belki de ben pek sevemedigim icin pek guzel bisey aklima gelmiyor geriye bakinca, turtalar ve dondurmalar haric... Bir de insanlar orada cok calismak zorunda, ogrenciler bile arkadas gibi hem okuyup hem calisiyor. O yuzden zaten kimse bir diger insan icin vakit harcamak istemiyor.

amerikaaaa Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. ChopSuey... tek ayak

Yazmayım yazmayım diyorum olmuyor. Türkiye'ye gelince göreceksin asıl bunalımı. Adalet yok, yobazlık çok. Bir etek giy, öküz gibi bakarlar. İstanbul'da da böyle. Özgürlük yok. Kendini çok kapatmışsın orada. Açıl biraz. Bir de bir konuda senin nickini görmüştüm sanırım. Profil resminde masa başında oturan sarışın biri vardı, eşim Amerikalı yazmıştı. Sevdeydi nicki, o sen misin?

Ben de bu şehirden nefret ediyorum. Doğu görevi gelsin de gidelim hemen bir daha da Allah uzak etsin diyorum. O kadar yani. Ben biraz da takıntı yaptım. Derdim başka benim İstanbul dedin de içim cız etti. Benim ailem, tüm sevdiklerim orda. Burda eşim var benim sadece. Ben 8 aydır buradayım ilk aylar çok daha kötüydüm. Çünkü işimde de sıkıntılar başladı şehir değişikliği ile. Tüm bunlara sebep eşimi görüyordum içten içe ona çok kızıyordum. 3 aydır daha iyiyim. Çok değil bir kafadengi arkadaş edindim. Onunla çıkıyoruz. Eşlerimizle toplu yemek yiyoruz falan o bile iyi geliyor. Tabi ki İstanbul'daki günlerimin çeyreği etmez.. Ama maalesef bu üzüntüyle yaşanılmıyor. Unutmaya çalışıyorum. Whatsap ile uzağı yakın etmeye çalışıyorum. Ordaki arkadaşlarımla aynı anda kahve içip fincan resmi bile atarız.. Fallaşırız falan eski günlerdeki gibi.. Manyak diyebilirsin Allah muhtaç etmesin, , insan zorda kalınca manyaklaşıyor. Bunun dışında Güney Kore dizilerimin birini bitirir yenisine başlarım. Günleri böyle geçiriyorum ben.. Sen de 1 yılı en güzel, en kolay şekilde atlatmak için kendine mutlu anlar yaratmalısın. Allah kavuştursun bizi İstanbulumuza :) Aminnnn

Bende Amerika'dayim... Ve geriye donup baktigimda ayni seyleri hissediyorum cogunlukla, nasil atlatmisim onlari diye, geri donmek bana cok dingin bir hayat getirecek gibi geliyor, sen daha uzun yasamissin belki daha da bunaldin, ama soyle dusun, ne kadar karamsar yaklasirsan o kadar her sey daha basa cikilmaz bir hal aliyor, 1 sene evet uzun gibi geliyor emin ol ama degil ve emin ol burda ki rahatligini ozleyeceksin, en azindan ben kesin ozleyecegim

Amin, insallah. Istanbul'un ozlemi bir baska ya.:) Biz de gecen sene kameradan arkadasin dogum gununu kutlamistik. Bana kamera actilar, kiz karsimda mumlari ufledi. Insan boyle boyle kendini kandiriyor iste, uzaklari yakin ediyor. Ya da manyaklasiyor mu desem. :) Bir an once ben de ait oldugum yerde olmak istiyorum iste. O gunler ikimiz icin de kolay ve cabuk gecer de doneriz insallah. Tulipa, yazdiklarin cok iyi geldi. Cok tesekkur ederim. Insanin gecelek boyle pozitif seyler duymaya ihtiyaci oluyor. Su zamana kadar gercek hayatta tanidiklarimdan aldigim cogu yorum ic karartici. Ne kadar farkliymis, ne kadar zorlanabilirmisim, burayi ne kadar ararmisim, vs. Bunlari duymaktan gina gelmisti. N

Amcamlar 14 yıldır Amerika'dalar. Maddi olarak her şey güzel olabilir evet. Her türlü imkanları var. Ama maneviyat bambaşka. Oradaki insanlar çok duyarsızlar. Yani rahatlar. Ne olursa olsun herkese kendi ülkesi. Bu gerikafalılık mı bilmiyorum? Ama ben de böyle düşünüyorum. Kendi ülkem olsun benim olsun. Mesela çoğu insan burdaki adaletsizlik yüzünden, "yurtdışına kaçıcam en sonunda" der ve ben de çok kızarım. Çünkü kolay değil dedikleri. İnsanın milletinden uzak yaşaması zor. Ne olursa olsun, belki halkım cahildir belki öyledir böyledir ama. Biliyorum ki yurtdışında düşsem kalsam bana orada da kimse yardım etmez. A AklinYolu1

bennnnnnnn ben varım. nefret ediyorum yaşadığım yerden

Ben ben.. Muğla, Eskişehir ve Ankara gibi daha hareketli bir sosyal hayatımın olduğu, insanların daha rahat olduğu bir şehirden atamayla Konya'ya geldik ve hiiç ama hiç sevmiyorum. Hiç mutlu değilim. Arkadaşım yok evden çıkasım gelmiyor zaten kimse de yok görüşeceğim. Yaz geldi sokakta şöyle bir kısa elbiseyle gezsem bakan eden oluyor rahatsız oluyorum, eşimle akşam serinlemek için canlı müzik dinler bir bira içeriz diyemiyoruz her yer erkeklerin gidip ziftlendiği pavyon ama nezih bir pub bar falan yok eşle oturamıyorsun. Yani erkeğin kendi iğrenç ortamda içiyor da karısıyla yada sevgilisiyle iki hoş sohbetle içemiyor. Mahallemi zaten sevmiyorum. İnanılmaz zor bir şey, insanın evden çıkasının gelmemesi bir sohbet edeceği arkadaşının olmaması seni anlıyorum. Şimdi bir de ramazan burada açık yer de olmaz hiiç dışarı çıkamayız artık. Bilmiyorum ben burada her gün mutsuz uyanıp evde kendimi mutlu edecek bir şeyler arıyorum.

buradan da başka biryere :)) tayinciyiz yani. lojmanda çevrem oldu 1 yıl kadar süre sonunda. öyle genç arkadaşlar sık sık toplanıyoruz ama ailenin yerini tutmuyor. bir de dışarıdaki ortama alışamadım. 2016 da gidiyoruz. kıbrıs istiyorum ama bakalım uzak ama en azından güzel ve yaşanılır

inşallah olurda tayin çıkarda gidersem aklıma gelirsin saol.

Donmek nasip olur insallah birgun ama donene kadar o ulkede nasil yasayacagimi hic bilmiyorum. Su an te deyim donmeden ben de bir psikologa gideyim bari. Valla aklima gelince bile icim yaniyor, o ucaga bindigim halim bile beni uzmeye yetiyor. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Manyak her yerde manyaktır. Benim dediğim adalet bakımındandı.

Kiyamam yaa.. Seni cok iyi anliyorum cunku bende yurt disindayim ve ne kadar sor oldugunu biliyorum.. Sabretmelisin bak ne guzel sadece bir yilin kalmis Ben esim den dolayi temelli geldim.. Sukret haline.. A aslii

ay kıyamam sana yapma böyle bak 1 senen kalmış zaten, üstelik arkadaşınla da yeniden kaynaşacakmışsın işte, emin ol 24 geç bir yaş değil, ben senden de büyüğüm kız. Valla ben de şu an yurtdışındayım eşim irlandalı son o da 3-5 senedir burada. Buradan İrlamda ya da ingiltere'ye gitmeyi planlıyoruz ben bir yandan istiyorum çünkü o zaman en azından yalnızca birimiz gurbet hasreti çekicek, onun ailesine yakın olucaz en azından ben detürkiye ye daha yakın olucam ama bir yandan da tekrardan bir alışma süreci, arkadaş edinme süreci, iş bulma süreci, o yerin yolunu yordamını öğrenme süreci bir de aksan meselesi canımı çok sıkıyor. ama her türlü yine gurbet yine gurbet

Resmen kendimi okudum burada, Ben de ayni senin gibi sevmedigim bir ulkede yasiyorum 2 yildir. O kadar mutsuz ve yalnizim ki kafayi yedigimi dusunuyorum. Inanmazsin gecen sene acaba Ben öldum mu dusunuyordum, cunku tamamen farkli bir ulke, farkli insanlar, farkli bir ortam, esimle yeni evlenip gitmisiz, annem, babam, sevdiklerim yok, arkadasim yok, sadece esim var onunla da yeni evliyiz, yeni bir insanla bambaşka bir ülkedeyim, acaba esim de mi öldu diyordum hatta, esime soruyordum biz öldük de kabir hayatinda miyiz diye? Tabi cok uç bir ornek oldu ama yalnizliktan, uzuntuden o denli kafayi yiyordum işte. Güya dünyanın en gelişmiş ülkesi, yaşadığımız yer ıssız, sessiz, bomboş bir yer. Sincap görsem içimde birşeyler kıpırdıyordu, seviniyordum. Yasadigimiz yerde evcil hayvan da almak yasak eve. Arkadaslarla da muhabbet sarmiyor bir turlu, guya yurtdisindaki turkler birbirine duskun olur derler, bizde hic samimiyet yok. Kaldi ki hergun evde oturan, okulu, kursu, isi, cocugu olmayan, hatta takip ettigi tv programi bile olmayan biri olarak ben, arkadaslarla ne konusup paylasabilirim ki? Bazen ustuste gorusunce bos bos oturuyoruz, kalkip gidiyorum yine eve. Esimle olan muhabbetimi de mahvetti bu yurtdisi. Surekli evde aglayan, sizlayan, uzulen, psikolojisi bozuk, asla mutlu olmayan bir kadinla yasiyor adam. Bir de zaten surekli evde duran kisiler olarak bizim de konusacagimiz birseyler olmuyor, muhabbet olmuyor aramizda. Bizim senin gibi donusumuze 1 yil da yok, ben yuksek lisansa daha yeni baslayacagim. Ama yuksek lisans benim sadece vakit gecirmemi saglayacak, beni mutlu etmez, cunku Ben o ulkede iken mutlu olacagimi asla sanmiyorum. Maksat sadece mutlu olmak da degil, insanoglunun hep derdi olur, ama o ulke beni boguyor, resmen boguyor. Ben de mi psikologa gitsem acaba? Ise yariyor mu? Limonlu_Cheescake Ulan İstanbul! tek ayak

Aslan burcu oldugumu nerden bildin? Dogru yani :) ABD'de yasayan cok insan yok ki. bir Almanya gibi degil mesela. Bir de ben dedigim gibi pek tanisma, gorusme meraklisi degilim. BDV ve diger baska bolumler de yetiyor bana insanlarla kaynasmak konusunda. Ne guzel birlikte cikip gezecek insanlar edinmeniz, ona ozendim. Bir ara burda Turk arkadaslarim olmustu 2 tane. Sonra okullari bitince TR'ye donduler. Ne kadar keyifli oluyor bilirim. :) A AklinYolu1

trafikte ölmeye çalışma mümkünse tek başına gitmeye çalış öbür tarafa. yaşamak isteyen başkalarının canına kastetmiş olursun

Dilerim geleceğimiz güzel olsun :) ALLAH yolumuzu açık etsin. Once_upon_a_time

O zaman Allah kurtarsin mi diyeyim, yoksa insallah seversin mi diyeyim bilemedim. Yasadigi yeri sevmemek kolay degil.

Aman benim psikoloji okul bitene kadar dayansin, yeter. Ondan sonrasini ben duzeltirim. :) Bitirmeden kacmasam bari, kendimden korkuyorum. Su bolume girerim, su kadar tecrube yaparim, oyle donerim gibi planlarim vardi. Ama sanirim olmayacak. Onlari bekleyemeyecegim sanirim. Arkama bakmadan gitmek oyle olabilir benim icin. ABD bolumu cok yavas. Baktim. Pek cevap gelmiyor, cevaplar eski. Yani ben ordan biriyle tanisana kadar 1 sene gecer, donerim zaten. :) Ingiltere'de olsaydim, sizin topiklere katilirdim. Goruyorum topiklerinizi.

Diyorum ya, gamsızlık işi yurtdışında yaşamak... Babannem öldü, amcamlar annelerinin cenazesine gelmedi de, aynı yıl olan birilerinin düğünlerine geldiler. Onlar da rahat yaşıyor. Daha geçen gün adam, 1 yaşındaki oğluna tecavüz etti de, sonra 20 mahkum da içerde ona aynısını yaptı ya. O nereydi? Yurtdışı Limonlu_Cheescake Ulan İstanbul! tek ayak

Geldin mi konu sahibi

Bir gun bende geleceğim, bekle beni

Bende sevmediğim iste çalışıyorum

Tesekkur ederim. Insanlarla kaynasasim yok, ama eski arkadaslarimdan biriyle gorusmek niyetindeyim simdi. O samimi oldugum erkek arkadasimla. Cok keyifli, kafa dengi biriydi. En yakin arkadasimdi. Bakalim, yeniden bir goruselim bakalim...

oradan oraya gitmek sorun deilde gittiğin yerde kafana göre birilerini bulmak şans işte E

Merhabalar, Benim kronik derdim bu. Kronik depresifligim, kronik mutsuzlugum. Buraya konu acmayi uzun zamandir dusunuyordum, artik dayanamadim, aciyorum. 2 senedir boyle hissediyorum, ama artik adayanamayacak noktada oldugumu hissediyorum. 24 yasindayim. Bilen bilir, 9 yildir yurtdisinda yasiyorum. Ve en buyuk istegim tekrardan Istanbul'a, dogup buyudugum sehire yerlesmek. Tekrar bu asik oldugum sehirle, arkadaslarimla, akrabalarimla bir arada olmak... Malesef elimi kolumu baglayan bir okulum var. Hem calisiyorum, hem yuksek lisans yapiyorum. Is birakilir, gittigin yerde yine birsey bulunur da okul varken bir yere gidemiyor insan. Okulum gelecek Mayis'ta bitiyor. Allah'a sukur, 1 senem kaldi, ama gunlerim nasil geciyor bir de bana sorun. Dunyada cehennemi yasiyor gibi hissediyorum kendimi. Gelip gorseniz, hayatimin yatak odamda calisma masamda gerek ders calisarak, gerek kalkip ise giderek gectigini gorseniz siz de "sen boyle nasil yasayabiliyorsun" derdiniz herhalde. :) Sosyal hayatim yok. Eskiden cevrem vardi, artik gorusmuyorum. Zaten kimseyle gorusesim, cikip takilasim da yok. Eski ben degilim. Bayagi asosyal oldum. Keyfim yok yani, hani arkadasim olsun, cikayim edeyim, yok. Sanki benim hayatim bitmis. Yasama sevincim yok, kalmadi. Sunu da ekliyim, oyle gezilecek dolasilacak bir yerde yasamiyorum. Yoksa kendi kendimi oyalayacak birsey bulurdum belki. Yok yani, benim keyif alabilecegim hicbirsey burda yok malesef. Depresyonda oldugum, psikolojimin bozuk oldugu zaten belli. Ama gecen yaz hepte zivanadan cikmistim. Sinir krizleri, havalimanlarina gidip ucak seyretmeler, Turkiye'ye gittigimi dusunmeler, telefonumu parcalamalar, kendime zarar verme dusunceleri... Derken doktora gittim, major depresyon tanisi koydu. Antidepresan kullaniyorum o gundur. Zaten doktorum bile "senin depresyonun durumsal, ulkene dondugunde buyuk bir iyilesme gostereceksin, bu antidepresanlar sadece bu zamanda idare etmek icin" diyor. Bence de oyle. 1 sene kaldi deyip gecemiyorum o yuzden. Gunlerimi boyle yasayan olu gibi gecirirken. Yoksa 1 sene dedigin nedir ki? Degil mi? Ama ben o bir sene icin kendime sabir dileyip duruyorum, cunku gitgide daha beter oluyor sanki hislerim. Bilmiyorum. Neyse, benim durumum bu. Bu konuyu da benim gibi olan var midir, ne tavsiye edersiniz, sizin gunleriniz nasil geciyor fikir almak icin, dertlesmek icin actim. Ara sira goruyorum tayinciler olsun, tasinanlar olsun, sevmedigi yerde yasayan bir ben degilim diyorum. Bu konuda paylasimlarinizi bekliyorum. pamukkiz gun dogmadan neler

Off off 2014 konusu Parcali Bulutlu Buluta yükü

kızlar beni ağlatacaksınız ben de yaban ellerdeyim ve uzun yıllarda öyle kalıcakmışım gibi görünüyor aslında alıştım bayağı, sevdim de ama beni gelecek yıllar korkutuyor hayatımın sonuna kadar ailemden uzak durma düşüncesi Önceki

Hep boyle degildim. 2012'den beridir boyle. Onceden yasayip gidiyordum. Zaten Turkiye'ye donmeyi pek dusunmuyordum. Amerika'nin sevdigim eyaletlerinden birine giderim diyordum. O zamana kadar arkadaslarim cok oldu. Cikip dolastik, aktiviteler yaptik. Bir de zaten liseliydim ben ilk geldigimde, insan o yaslarda pek oyle vatanim, ailem, akrabam diye dertlenmiyor. :) Hayatima bakmistim. Renkli bir lise hayatim oldu. Sevgilim olmadi. Ama benimle sevgili olmak isteyen yakin bir erkek arkadasim vardi. Onunla da cok guzel zaman gecirirdik, kafa dengiydik. Sonra bu yakin arkadaslarimla da aram zamanla koptu. Universite, tasinmalar derken... Simdi yeni arkadas istemem hayatimda acikcasi, acik degilim yeni iliskilere de. Ama eski arkadasliklarim olsa mesela, buyuk olcude oyalanirdim. heexee

Yolunuz acik olsun o zaman. Modern goruslu olmaniz kesinlikle orda biraktiginiz insanlari ozletmez size. Emin olun. Cunku butun is modern goruslu olabilmekte. Biz beceremedik, o yuzden bu ozlem sanirim. :)

neredesin canım benim bu kadar memnun değilsin.. lili88

Burada öyle bir duygu yoğunluğu var ki, boşanmak isteyen karısını öldürüyor adamlar. Sevgi bu işte.

WTF o kadar depresyon bosunamiydi? H hepii Yolun açık olsun diğer yarım... tek ayak

İş olmayınca onun derdinden hiçbir şeyden zevk alamıyorum. en olası işlerden bile son aşamalarda reddedilince hiç iş bulamıcam korkusu dahi yaşamaya başladım benim hayatım iş bulmadan düzelmez maalesef. İnşallah en yakın zamanda iş bulurum yoksa kafayı yicem. Sen de inşallah İstanbul'a kavuşacaksın zaten sabırlı olmaya çalış. Hayat zaten bir şeyler için sabretmekle geçiyor.

sendemi asker eşisinn:) lili88

kimse sormamış merak ettim hangi ülkedesiniz acaba? iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Ne kadar ciddiye alırsın, bilmiyorum. Ama üzüldüm senin için. Çünkü bu hayat değil. Yalnız olmayı kimse hak etmez. Çok zor bir şey, insanın yalnız olması. Hele ki doğduğu ve aşık olduğu yerden uzakta. Ne olursa olsun toprağın çekiyor. Ama işinde ve okulunda başarılı birisin. Yüksek lisans yapıyorsun. Kocaman bir yurtdışı geçmişin var, dilin var. Kazançlarına bakınca, şimdiki sıkıntılarının bir kefaret olduğunu düşündüm. Ve kazançlarını düşününce bunları atlatmaya çalışman en mantıklısı. İçinde bulunduğun depresyona üzüldüm çünkü aynısını yaşıyorum. Son bir senen hızlı akar umarım ve içinde bulunduğun bu depresyondan çıkarsın ALLAHın izni ile. Kazançlarına odaklan sadece. Ve şu sözü severim; Gelecekse beklenilen gün, çekilen çile kutsaldır. Senin için gerçekten çok doğru bir cümle. Önümüzdeki mayıs ayını düşün sadece. Dediğim gibi, ben bana cevap bile vermeyeceğini düşünüyorum. Ama yine de yazmak istedim. Eski kızgınlık, kırgınları uzatmak ruhuma zarar veriyor. Depresyonumdan çıkmaya çalışıyorum :) Rabbim yar ve yardımcın olsun.

evet :) E

Aman Allah korusun. Aklima gelmiyor degil. Gonul bu, asla olmaz diyemeyiz. Burda omur geciremem. Asik masik olmasam iyi olur. :) Ama sanmiyorum birine kapilacagimi. Evinden cikmayan insan kimi gorup de asik olacak.

keyfini çıkar valla inş bi gün bnde evde oturur keyif yaparım... kktc balinada balık yemeni tavsiye ederim çıkarsa :) Önceki

ya bende ailem orada olduğu için seviyorum beni oraya bağlayan sadece aile. onlar olmasa ben de oraya adım bile atmam. ben de şehir şehir dolaşmasını çok seviyorum. annem hep yerin yurdun olmaz düzgün eşyan olmaz düzenli hayatın olmaz derdi ama gerçekten hoş birşey bakalım sırada kıbrısı istiyorum annem çok kızıyor polatlıya gel diyor ama ben istemiyorum. sosyal hayat sıfır ve havası soğuk E

Yok, ABD'deyim.

bende memnun değilim ama yapcak bişey yok mecbuuuurrr bitirip gidicez asker eşi olarak

Insallah. Benim duygularim gittikce yogunlasti, eskiden bu kadar degildi. Ben ozleyecegimi sanmiyorum. En azindan su son 2 seneyi ozlemeyecegim kesin. Ha genel olarak Amerika'nin nimetlerini ozler miyim? Ozlerim. Yeri gelicek "Amerika'da olsaydi..." diye cumleler kuracagimi, bazi konularda Amerika'da hic boyle sorunlarim yoktu filan gibi seyler dusunecegimi biliyorum. Ama kendi yasadigim hayati ozlemeyecegim. Bu gunler karanlik gunler benim icin. Ben oyle isim taktim. Bundan 1 sene oncesini bile dusunurken "iyi ki gecmis, bitmis o gunler" diye dusunuyorum. Bugunlerimi de ayni dusunceyle hatirlayacagima eminim. ChopSuey... tek ayak

Sen bilirsin sevde, teklif var israr yok.

Ben bu konuyu acmadan once basladim. Zaten artik tak etti, konu acayim dedim. Konuyu yazarken de, cevaplari okurken de yazarken de iki saattir agliyorum. Bir rulo tuvalet kagidi bitecek :) 2 saat sonra ise gidecegim, zaten boyle bosalmalarim hep is oncesine denk geliyor sinir oluyorum. :) Sen de yaz rahatla istersen. Konuyu bu yuzden actim. lili88

ahh canımm.. Çookk zorr.. İyi Bilirim. . Bende şehir içinde büyüyen ama şehir dışında (10 dk) oturan mecburen biriyim:26: A aslii

valla hiç nasıl yaşıyorsun öyle demem. 1 senem öyle geçti benimde.

Tesekkur ederim. Benim cevap vermeme sebebim farklidir, buna cevap veririm tabii. Kefaret olarak dusunme fikri iyiymis. Bunu daha once dusunmemistim, boyle dusunmeye calisacagim. En guzel genclik yillarimin harap oldugu, bir odada gectigi, bol gozyasili agir bir kefaret. Bir daha 24 yasinda olmayacagim ve ben bu gunlerin gecip bitmesini istiyorum. Ben cocukken bile buyumek istemezdim, simdi hicbirsey umrumda degil. Kendime inanamiyorum. Önceki

Senin gibi hissettigim zamanlar oldu hatta cok oldu:) O gunden bu yana cok sey degisti aslinda da, simdi yazmak istemiyorum. Zamanla oturuyor taslar yerine, biraz sabredersen goreceksin. A aslii

Orda ne kadar kalacağınız belli mi? Evden çıkasın gelmemesi be kadar benden bir cümle, evde de deliriyorum eşime nefret basıyor, burda iyi kazanıyorum diyor eşim, onun memleketi Doğu ili ailesi burda görüşmüyorum sorunlar oldu, boğuluyorum daralıyorum anladığını sanmıyorum eşimşn beni, ömür boyu burda kalma düşüncesi beynimi patlatıyor resmen . push ; Parcali Bulutlu Buluta yükü

Sanırım hemşireydin. Yani sen benim en çok istediğim mesleğe sahipsin bense hiç sevmediğim İstanbul'a. Çok adaletsiz şu dünya E

Konu niye hortlatildi acaba?

Dogru, simdi ben de farkettim, dedigin gibi baya kesinlik var bende. Yani bu konuda gidip gelmiyorum, 2 senedir sabit hislerim ve kararlarim. Ben de kuzenin gibi pisman olmayacagimi dusunuyorum. Diyelim ki cok cok kotu oldu. Ihtimal vermiyorum burdan daha kotu olmasina ama hadi diyelim kotu gitti hersey, orda yapamadim. E burda da yapamayacagimi biliyorum yani. O zaman kocaman bir bosluga dusmus olcam, ne orda ne burda oluyor diye. Ama sanmiyorum. Ben dondugume hic pisman olmayacagim, iyi ki donmusum diyecegim, oyle hissediyorum. Senin aklin baya karismis, benim okurken bile kafam karisti. Ama sanirim ayni yerde kalmiyorsun. Bir yeri begenmesen bile bir sure sonra baska yere gidebiliyorsun, bu guzel birsey. Benim gibi sevmedigin yerde 9-10 sene hapsolmayacaksin en azindan. Sorularina cevap vermek gerekirse, burda ailemleyim. Benim disimda herkesin kararlari degisiyor zaman zaman. Kardesim donmeyecek onu biliyorum. Annemle babamin karari degisiyor. Annem de benimle donecegini soyluyordu, ama burdan da ev alma asamasindalar su anda. Yani ev kardesimin olacak ama ne bileyim, belki de bunlar gelmez, tek gelirim TR'ye. Belli olmaz. :) Orda herseyi kafamda ayarlamak derken, bizim Istanbul'da evlerimiz var. Maddi durumumuz iyi. O evde yasayabilirim. Ya da is durumuma gore kiraya da cikabilirim. Gerekirse tek yasayacagim. Zaten 1 sene tek yasamisligim var, yalniz yasamaya bayilmistim, yani oyle bile olsa benim canima minnet. A grubu ozel hastanelerden birini hedefledim, oraya ya da onlardan birine girmeye calisacagim. Boyle boyle planlarim var iste. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

9 yil oldu. Okulumda da isimde de basarili bir insanim. Hersey guzel gitti, meslegim var, buraya tutundum yani. Taslar yerine oyle oturdu. Ama simdi donmeyi dusunuyorum. Donecegim de. Sanirim esas taslar o zaman yerine oturacak. :) Ben de sabretmeye calisiyorum. heexee

Aynen. Amerikalilarda iliskiler cok yuzeysel. Tamam iyi insanlar, hos insanlar ama kulturleri farkli iste. Insan iliskileri. Benim TR'de can ciger arkadasliklarim var mesela, onlardan sonra burda arkadaslik da cekilmiyor. zaten ben de o yuzdn kimseyle gorusmuyorum ya artik, beni tatmin etmiyor arkadaslik anlayislari. ChopSuey... tek ayak

bizim şarkımız yok biz nışanlıyken eşim yapmıştı... bende ankaralıyım evlendim kıbrısa gelin gittim sonra tainimiz ankara polatlıya çıktı bu sene aslında tainciyiz ama tedavi olduğumdan dolayı temit ettik kabul oldu seneye bekliyoruz... diyarbakır, antep, urfa, mardin, malatya, trabzon bakalım neresi olursa:) lili88

en azından deniz var :) diyarbakırda çok sıcak inan yazın 48 derece hissediliyor alıştım artık. evet giden arkadaşlarda birşey götürmüyor maddi açıdan da faydası olur diye düşünüyorum. tabi 2 yıla kadar fikrim değişmezse seninle de tesadüfe bak ne güzel tanıştık memnun oldum E

Bence siz cok sanslisiniz bana gore..1 yiliniz kalmis.. bu benim icin cookk imkansiz bir hayal.. kiskandim tipki turkiye'ye donen her insani kiskandigim gibi.. bende yurtdisindayim buraya evlenerek geldim yasamaya alistim ama hicc sevemedim.. kalbim, ruhum arkadaslarim, anilarim ve en onemlisi butun ailem turkiyede.. bu konu beni cok duygulandirdi ve suanda aglayarak yaziyorum.. sizin yerinizde olmak isteyen bircok insandan biriyim.. lutfen uzmeyin kendinizi bir yil cok cabuk gecer, gececek.. Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. ChopSuey... tek ayak

Anladım Canım yaa ama varya hersey beyinde bitiyor adapte et kendini sadece bir yilim kaldi de kendine ve hayattan zevk almaya calis pozitif dusunce ile ilgili kitaplar ve yazilar oku mutlu oldugun seyleri yap tat almaya bak eyninde alisir zamanla inşallah ve dua et

Biliyorum seni. Ama senin yazilarinda daha cok donmeye cesaret edememek, halinden memnun olmak gibi seyler okumustum. Donmeyi dusunuyor musun sen de? Gercekten de bunu yasayan anlar, o konuda katiliyorum. Herkesten, iyi kotu herseyden uzak olmak. Olani biteni uzaktan izlemek zorunda olmak cok kotu birsey. Ben disarda, yurtdisinda yasayabilecek insan degilmisim, onu anladim. 15 yasindan beri burdayim. Cocuktum, farketmedi benim icin. Ama yetiskin bir insan olunca farkina vardim bazi seylerin. Yurtdisinda yasamak isteyen herkesin yolu acik olsun, ama bana gore degilmis.

Aa bekleriz guzel izmirimize :)) ama senin de cok az kalmis sevdecim 1 yil sonra bu aralarda bogazi seyrediyor olacaksin buna odaklan bence sadece :) Samsonn

Pamukkiz, sevmedigin iste calismak nedir onu da cok iyi bilirim. O konuda da tecrubem var. Zaten su anki isim de yapmak istedigim is degil, ama bir onceki isim berbatti. Insallah istedigin ise kavusursun, bilirim onun derdini. pamukkiz gun dogmadan neler

d. bakırdayım. Ankaradan geldik. aslında yalnızlığa alışamadım. şimdi hamileyim inşallah annesine arkadaş olacak kuzum E

Bende tayinciydim.5 sene her gidenin ardından el sallamak geriye tek başına kalmak nedir bilirim. Ama sabır. Temelli döndüğündeki mutluluğunu, hzurunu düşünerek geçir dara düştüğünde. Allah sabır versin. Gurbette yalnız olmak nedir çok iyi bilirim ChopSuey... tek ayak

Evet burada adaletsizlik çok ama yine de Türk'üz nihayetinde. Annesi burada, babası burada, sevdiği herkes burada. Eminim oradakinden daha mutsuz olamaz. İnsanın sevdikleri yanında olsun yeter. Yurtdışında yaşamak bence zor. Adamlar başlı başına bizden farklı genişlikteler. Doğaları farklı. Alweer

hah işte bizde karı koca oralıyız :) çok seviyorum şehrimi E

Bol bol pizza makarna yicem artik cunku cok tuhaf yemekleri var ahtapot falan boo Italyanlar bize cok yakin bi milletmis zaten kursta kulturlerini de ogreniyorum baya iliskileri bize benziyor aile olarak biraz biz gibi tutucular aileye baglilik var yani. Ama erkeklerinin cok kaba oldugunu ve turk erkeklerine benzedigini soyluyorlar savusturmasini biliriz o zaman deneyimliyiz Edit: ya o kadar da kotu olamaz diye dusunuyor insan herkes mi soguk :26:

Ben de doğma büyüme istanbulluyum ve yurtdışında kaldım/tekrar gideceğim eşim dolayısıyla. Ben de istanbul a aşığım ve bunu şöyle çözdüm. Öncelikle kendimle başbaşa kalmaktan zevk almaya başladım. Yapacak bir şeyler buldum, düşündüm, yazdım. Gurbet insanı şair yapar. Yazın, okuyun bence. İstanbuldan uzaktayken istanbula hasret, içindeyken de artık kendimi göçmen kuş gibi görmeye başladım ve bu hissi çok sevdim açıkçası. Bir yere aitsiniz evet ama aynı zamanda kafeste duramayan bir kuş gibi düşünün kendinizi. Bence bol bol yazın ve edebi kitap ve romanlara bakın. Umarım siz de kendinizi iyi hissedersiniz

nefret ettiğim bir yerde değil de nefret ettiğim bir hayatı yaşıyorum. şuan bir işim yok. sen en azından işe gidip geliyormuşsun ben yataktan kalkıyorum koltuğa oturuyorum iş başvurusu yapıyorum internette takılıyorum kitap okuyorum birileri arayıp görüşmeye çağırsın diye bekliyorum akşam oluyor. dışarı çıkasım bir şey yapasım yok. işsizlik psikolojisi çok kötü. yaşama hevesini aldı götürdü benden. en azından işin okulun var. onlarla oyalanırsın 1 yıl geçer. ben bu içinde bulunduğum durum ne zaman bitecek onu bile bilmiyorum. sıkıntıdan boğulmaktan uyuyamıyorum bile. sayılı gün çabuk geçer kavuşursun istanbul'a. ben ne zaman isteklerime kavuşucam hiç bilmiyorum. Samsonn

O bakiciyi tutukladilar. Su an hapiste. Sizin gelmek istediginiz nokta burda adalet var, ama Turkiye'de yok gibi birsey saniyorum. Turkiye'nin adalet sistemi bence de iyi degil. Ama sizin verdiginiz ornegin karsiligi, benim orneklerim. Yani orda varsa burda da var. Cani heryerde cani.

O ben degilim. Hic oyle bir resmim olmadi, esim de olmadi zaten. Baskasidir gordugunuz sevde. Turkiye'nin sorunlarini da biliyorum. Bihaber degilim, hayat gulluk gulistanlik degil, benim icin de olmayacak, hepsinin farkindayim. Butun bunlari bilerek ve kabul ederek bir karar verdim ben. Chelzy İkiz oğlan

bende memnun oldum canım evdemisin sen... . push ;

Sevde ne yaptın Bir-Dost Herşey eksik

En guzel yaslarimin boyle gectigine pisman olacagim ama suclusu kim, kime kizacagim bilmiyorum. Bende insan icine acilacak hal kalmadi, eskiden vardi, artik yok yani. Kendi kendime cikar dolasmaya calisirim o baska. Ben de oyle bardi, partiydi sevmem. Ama dediginiz gibi 1 yil sonra nerde olacagimi dusunmek iyi geliyor, dogru. Ilerde bu gunleri nasil hatirlayacagim, hatirladikca ne hissedecegim, ben de cok merak ediyorum acikcasi. Tesekkur ederim sizlere de. . push ; derya.

Peki donme durumunuz var mi? Ne yapiyorsunuz katlanabilmek icin? Benim gibi safak sayanlardan misiniz? :) ChopSuey... tek ayak

Canim, gel tabii, ben de Amerika da yasadim bir sure ve hic sevemedim. Istanbula temelli donus yaptigimdan beri, bir tek gun bile kararimdan pismanlik duymadim. Orada cok sevdigim arkadaslar biraktim, israrla gel derler ama tatil icin bile gidesim yok. Lakin son bir senen de olsa, sadece ev, is, dersler arasinda kalmamalisin. O an cok canin istemese de mutlaka cik, sosyalles. Asyali yada muslumanlarin kulturleri bize benziyor. Anlasmasi eglenmesi daha kolay. Insanlarla takilip vakit gecirince, farkli ortamlara girince yeniden sarj oluyorsun sanki. Kafan dagiliyor, dinleniyorsun ve biraktigin islere kaldigin yerden devam etmek cok daha kolay oluyor. Hersey gonlunce olsun insallah.

Keske benimki de 10 dakika olsa. Ben duyanin obur ucundayim... Sehir ici, sehir disi demisken aklima geldi. Buyuk sehirden kucuk yere alismak cok zor oluyor. Kucuk yerden buyuk yere alismakla kiyaslayinca. Ben de Istanbul'la kiyaslanamayacak, kucuk bir yerde yasiyorum. Yok, olmuyor. Ben 9 yildir benimseyemedim. Ha alistim. Ama benimseyemedim. A AklinYolu1

Iste ben de senin gibi insanlara ozeniyorum. Turkiye'ye dondugune pisman olan kadar, iyi ki donmusum diyene de rastladim. Ben de buyuk ihtimalle sizin gruba dahil olacagim, iyi ki gelmisim diyerek. Simdi eski bir arkadasimla gorusmeyi dusunuyorum, bakalim, bazi durumlar duzelir insalah. Tesekkur ederim.

sevde_:Ama sanirim ayni yerde kalmiyorsun. Bir yeri begenmesen bile bir sure sonra baska yere gidebiliyorsun, bu guzel birsey. or Gidebiliyoruz da, hizmet puanı yeterse. Hizmet puanı yüksek olanlar istediği yere rahatça gidiyor. Düşük olanlar kolay gidemiyor. Ama becayiş bulursa kolay gidiyor. Yada eş durumundan. Benim ailem burda merkezde .. Evlenmeden başka şehre gitmem, çünkü;ailem bana, yalnızken, iyi geliyor. Ben de bu konuda kesin hisliyim. Bunaldığım zamanlar özellikle onlarla çok huzur buluyorum... Ancak 40dklık yakın ilçelere hizmet puanı yetmese de becayiş bulursam olur. Nöbete gidiş geliş yaparak... Yada çok yakın şehirler, ev kurarak... Sevde. İstanbul'da şehir yönündne pişman olacağını sanmıyorum. Çok güzel bir yer İstanbul. Ben bayılıyorum oraya. Ama ist. kendi evin olmazsa kiralar pahalı, memurun belini büküyor, oyüzden memurlar gitmek istemiyor.. Ama sizin ev varmış.. Düzene alışacağını sanıyorum. Bence öyle çok zor şartlarımız yok.. Özellikle büyük şehirlerde... İnsanı en çok üzen, bence ilişkileri. Geriye iş kalıyor... İşte tercih edilecek şartlardasın.. Hem eğitim, hem tecrübe. bir tek düzene ayak uydurman zaman alabilir.. Ama ona da alışırsın.. Ben de kendi bölümün harici bir işi silbaştan öğrendim, ilk tuhaf gelmişti, gitmek istemiştim.. Şimdi ezbere yapıyorum.. Hem de bu yaşta, bu yorgun kafayla.. Özel kurumları şuanki durumunu ve ist. hast. bilmiyorum.. İstanbul şartları belki iyidir.. Araştırmışsındır herhalde, maaşı falan... Ben sevmezdim.. Tecrübe önemli oluyor, ama sen tecrübelisin bildiğim kadarıyla.., çıkarılma korkusu falan.. Kamuda çıkarılma korkun yok.. Ama kamudan daha nezih binaları vardır diye düşünüyorum.. Malzeme bile daha boldur.. Geriye ilşkiler kalıyor.. Onu da senin çok sorun yaşayacağını sanmıyorum.. Diyelim ki o işi beğenmedin, başka bir hastaneye başvurursun.. Heryeri denersin, Neden boşluğa düşeceksin.. Bazen tam mutlu olacağımız bir ortam olmuyor. Şunlar şunlar olsa varya çok mutmain olurum ''diyor insan... Senin tatminsizliğin olmuyor aslında herşey... Olabilir.. Ya orası daha kötüydü benim için dersin, olduğun durumu daha tolere edilir kabul eder, kanaat edersin kimbilir... Belki evlenirsin ist.. Ozaman daha güzel olur bakarsın.. Ya da en olmadı geri dönersin, nasılsa ailenin bir kısmı orada, bu konuda zorluk yok.. Belki başka şehri denersin.. Ama senin dr da dediği gibi bazen bunalmalar tamamen durumsaldır.. Çevrede etkili aslında.. Birşeylerin değişmesi gerekir daha iyi olabilmek için.., Rahatsız eden şeyin değişmesi.. Değişiklik iyidir derler. Ben ne olacağım ama:)

Ayni seyleri yasiyorum... Yurtdisinda yuksek lisans yapiyorum, 7 ay kaldi donmeme, donunce ozlermiyim buralari, tadini cikarmayalim diyorum ama yok gene istemeden gun sayiyorum, ev, mobilya bakiyorum, dingin ait oldugum yerde bir hayat istiyorum... Ben duygularini oyle cok yogun yasayan biri degilimdir, en azindan oyle zannediyordum, fakat degilmisim, anne ve babami, 7/24 turkce konusmayi, alistigim yemekleri yemeyi, kendi kanallarimi ozledim... Buraya gelirken onlari ozleyecegim aklimin ucundan bile gecmezdi, ha burayi seviyorum evet, sanirim senden bir tik daha sansliyim, yapacak bir seyler var, hatta belki dondugumde yapacaklarimdan cok daha fazla ama iste karakter meselesi sanirim, bende senin dedigin gibi pek yurtdisi insani degilmisim sanirim... Umarim ikimiz icinde goz acip kapayana kadar, harika anilariyla gecer...

Bendensin sen de o zaman. Ayni duygulari ben de hissediyorum. Pis havasi, gurultusu, trafigi, yogunlugu, hepsi viz geliyor... Inan ben de artik saatleri sayacak duruma gelecem az kaldi. "Bugun de bitti, bu ay da bitti, su kadar kaldi" diye diye geciyor gunlerim. Hapisteyim sanki. Bir duvarlara cizik atmam eksik. 2 ayin kalmis, ne kadar guzel. Allahim ben de o kadar yaklasabilecek miyim donus tarihime acaba, sana ozendim valla. muzikdehasi

son zamanlarda sizi üzen bir şey oldumu vatan hasreti dışında.. A AklinYolu1

Esekten dusmus birinin halini esekten dusmus biri anlar. Anliyor muyum anliyorum ama sabir... Zaman cabuk geciyor.