Evcil hayvan sahibiyim zaten sansima oda pek insan canlisi cikmadi ama yinede cok seviyorum oda olmasa ne yaoardim hic bilmiyorum Enstruman kursuna falan gitmeyi dusunuyorum coranadan sonra ama psikolojik olarak iyi gelir mi bilmiyorum F

ben de aynı sorunları yaşıyorum. yaşlarımız aynı. evlilik muhabbetine girmem akrabalarımla, konuşmaları 1 dkda tutuyorum. moral bozucu hepsi. sizin işiniz varmış, en büyük zenginlik bu. şimdi olmasa bile belki 40 yaşında çıkacak karşınıza istediğiniz gibi biri. Doğru insanla evlenmenin şans olduğunu düşünüyorum: Çok güzel bir polis arkadaşım vardı, çevresi de çoktu, erkek arkadaşından ayrılınca bir daha evlenmeyi düşünmedi, 40 yaşında evleniyor. Bir başka arkadaşım çok büyük bir kurumda şef 37 yaşında evlendi. Bir başka arkadaşım 40 yaşında hala evlenemedi. Çok sosyal bir kız, tanımadığı yoktur. Yalnız kalmamak için evlenmektense ya da sevgili yapmaktansa bence yalnızlık daha güzel. Evlenmekte geç kaldığını düşünen başka bir 30luk arkadaşım önceden kendisini aldatan eski erkek arkadaşıyla evlendi. Intstagrama bakarsan çok mutlu. Herkes yarış halinde.

Özgüven eksikligi kendindeki cevherlerin farkinda olmaman insanlarin goruslerini her zaman kendi kararlarindan önde tutman bunlara hep sebep. Kendinin yetiskin bir birey oldugunun farkina var. Yapabildigin basarili oldugun alanlari keşfet ve uzerine git. Insanlarin olumsuz goruslerini asla duyma. Ve soyledigim gibi kendi cok sev. Sen kendini kendin degersiz beceriksiz gorursen insanlarin sana hep bu gozle baktigini dusunur ve cok mutsuz olursun. Bian once kendine gelmen gerek. Psikologunun dediklerini dinle mutlaka. Evet suandaki surecten dolayi evdeyiz ama internetten bu konuyla ilgili psikologlar izleye bilirsin. Tavsiye edbilicegim biri var "Serhat Yabancı" evlilik uzerine daha cok bilgi paylasiyor ama bu gibi konularada aciklik getirdigi var tavsiye ederim

Acikcasi bu konuda illaki bi nebze olsun payi vardir kilolarimin diye dusunuyorum ama bundan 30 kilo zayif oldugum zamsnlarimida hatirliyorum Tamam ilgili davranislarda bulunanlar oluyotdu kırk yılda bir ama hicbirinden ciddi bir adım görmedim yani kimsede konusup duygy dusuncesini belirtmedi F

Bu tip konularda her zaman verdiğim tek öneri sosyalleşmek, sosyalleşmek, sosyalleşmek. Yeni ortamlara girmez hep aynı çevrede takılırsanız kim nasıl bulsun sizi? Bir de genelde bu durumdan yakınanlar genelde hep katı kuralları keskin çizgileri olan insanlar oluyor. Ne oluyor internetten tanışınca? Eşimle internetten tanıştık 13 senedir birlikteyiz.

Cok iyi taktikmis

Benim cevabım başlıga. KENDIMI SEVEREK

Bu arada zaten kilo problemim varken bu sıkintılardan dolayı kendimi yeme icmeye vurdum abur cubur olsa yiyen olmasa gozu aramayan biriyken simdi 7/24 kendimi yemege vurdum bakımli biri dehilken iyice saldim kendimi

Anladım, o zaman şöyle bir durum olabilir mi? Ortamlarda sessiz, silik, pasif görünen, "ensesine vur lokmasını al" türü ezik imaj sergileyen kızlar erkekler tarafından pek ilgi görmüyor ne kadar güzel de olsa. Yine üniversitede çok güzel bir kız vardı tanıdığım, mavi gözlü siyah saçlı. Fatma Girik'in gençliğine benziyordu tıpkı. Hiç sevgilisi olmadığını söyleyip ağladığında şok olduğumu hatırlarım hala. O kızın sorunu buydu aşırı özgüvensizdi, konuşurken utangaçlıktan sesi titrerdi, herkes ezmeye çalışır saygısızca davranırdı vs. Acaba bir özgüven sorunu olabilir mi? Eğer öyleyse bu sorunu çözüp özgüven kazanırsanız ve tuttuğunu koparan cesur kadın imajı edinirseniz herşey değişir ve karşı cinsten yoğun ilgi görürsünüz.

Benim ablam da 27 yaşında hic sevgilisi olmadı konuştuğu bile ama sorsanız evlenmek vs ister der ama hiç bir icraat yapmaz. Davranışla da alakalı olabilir oturduğunuz bi ortamda örneğin hoşlandiysaniz ve put gibi durursaniz kimse anlamaz.

Hepsini okuyamadım konu sahibi. Çok üzgünüm. Ama 32 yaş da genç bir yaş bence. Ben bir ilişkiden önce kabuğunuzdan çıkmanız gerektiğini düşündüm. Sosyal medya iyi güzel. Fakat orada şöyle bir mantık var. "Ben bu kişiyi görmüyorum, o yüzden istediğimi söylerim". İnsanı dibe çeken bir mecra bence. İlk karantina bitsin, tatile çıkın yalnız başınıza. Seyahatler insanı geliştirir. Otel tutarken birisiyle muhattap oluyorsunuz, yemek sipariş ederken birisiyle muhattap oluyorsunuz, otobüs uçağa binerken birileriyle diyalog halinde oluyoruz. Bence bu insanı geliştiren birşey. Şu karantinaya ne yaparsanız bilemem. Ama ben bazen gitar çalıyorum, bazen örgü örüyorum, bazen cilt bakımı tüyoları izliyorum, bazen telefon uygulaması yapıyorum. Bazense şarkı söylüyorum. Duygusal yalnızlığı aşmanın yolu 1-Somut birşeyler üretmek 2-Kafayı meşgul tutmak Bu özgüveni de geliştirir bence

Ben bu işlerin kiloyla pek alakalı olduğunu sanmıyorum açıkçası. Üniversitede obez bir arkadaşım vardı, erkekler peşinden koşardı hatta 2 erkek onun uğruna dövüşmüştü. Yine eski işyerimde de obez bir kız vardı hiç boşta kalmıyordu kız, sevgilisiz olduğu bir zaman hiç yoktu. . push ;

Normalde sosyal nir insanım is cevresi ve arkadas cevresinden dolayıda her daim yeni insanlar taniyorum ama bu hayatımda hic etki gostermedi. Katı kurallar konusuna gelirsek sanal ortamlar sizin tanışdığiniz dönemlerdeki gibi düzgün degil benimde o zamsnlarda tanışıp hala devam ettirdigim görüştüğüm arkadaşlarım var ama şuan durum böyle degil adam akılli muhabbet edebileceğim birini bulsam şükrederim

Cok tesekkur ederim umarım

Yenemiyorum şahsen.

yenemiyorum maalesef bir daha beni kimsenin sevmeyeceği düşüncesi beynimi kemirip duruyor şuan bir ilişkimin olması için neler verirdim çevremde ilişkisi olan herkesi o kadar kıskanıyorum ki

Başkasından önce kendinizi sevin, zayıflayıp kendinize bakın. Sonra sizi sevenler olur zaten. Her kadın güzeldir yalanına inanmayın dış görünüş ve sağlıklı olmak da önemli

Öyle düşünme tekrardan seni mutlu edecek biri çikar karsina inşallah . push ; M

Sanalda kesinlikle ileriye donuk dusuncesiyle bi umut takilmiyorum tamamen can sıkintisi bumalmislik Kader oldugunun farkindayim Allah affetsin bu yuzden zaman zaman umutsuzluga dusuyotum birsey olsaydi simdiye coktan olmustu diye dusunuyorum artik kaderimde olmadigi dusuncesi yada ne yapaesan yap biraeyin degismeyecsgi dusunceside yoruyir artik Sırf bu cirkin muhabbetlerle bel alti cumlelerle karsilastigim icin sanaldan uzak durmak istiuirum ama sigara gibi bagimlilik yapti sanki

33 yaşındayım, tek çocuğum, anne babamda 7 yıldır hayatta değiller. Bekarım. Hayatın benim için ne kadar zor olabileceğini sanırım tahmin etmişsindir. Evliliğe gelince insan korktuğunda, bayram günlerinde, desteğe ihtiyacı olduğunda illa ki yanında birini görmek ister. Ama bir de diğer boyutu var. Geçimsizlik, baskı, şiddet vs vs Sana tavsiyem kendine zaman ayır hobi edin. Bol bol tatile çık. Kendi başına tatile çıkmanın ne kadar harika birşey olduğunu farkettiğinde emin ol zaman çok iyi geçecek bir de yeteneğine göre hobi edinirsen zaman çok verimli geçiyor. Tabi inşallah güzel bir evlilikte yaparsın ama yapana kadar kendini mutlu etmenin yollarını ara.. Sanal arkadaşlıktan ziyade..

Allah yardımcınız olsun. Yaşamayan anlamıyor. Sevgisiz ailede buyumussunuz sizi de anlıyorum. O halde bir kalkınmayı deneseniz. Ben de kavgalar içinde bı ailede buyudum. Babam sürekli beni asagilardi. Sonradan değişti çok şükür ama cocukluktaki yaralar kaliyor. Özgüvenin çok dusuktu arkadaslarim arasında da toplumda da. Konuşmaktan bile çekiniyorum. Sonra kendi kendime çeki düzen verdim dustugum yerden kalktım yaralarımı sardım. Bol bol kisisel gelişim kitapları okudum. Gelişim videoları izledim. psikiyatriye gidip bir dönem ilaç kullandım çünkü sadece uyuyordum yatmak dışında bir şey yapmıyordum. Kendime bakım yaptım. Ve inanir misiniz enerjim o kadar yükseldi ki. Kendimi sevdiğimi hissettim iliklerime kadar. icime öyle enerji doldu ki dolu dolu. haykiramk istedim her yere kendimle barıştım kendimi çok seviyorum tüm yaşadıklarım hayatimin imtihanın bir parçasıydı diye. O zamanlarda hayatıma çok girmek isteyen oldu. Girenler çıkmak istemedi mutlaka kendimden bir parça bıraktım Simdi hobiler edinmek istiyorum kanaviçe gibi örgü gibi ya da mandala. yani her şey sizde bitiyor. Siz de kalkınmayı deneseniz bir. Sevilmeyecek neyiniz var Allah aşkına?

Aslında geçen yıla kadar gayet sosyaldim arkadaslarimin arkadaslari ortam vs olarak ama o zamanlarda bile hicbirsey olmadi yani açıkcasi olmayinca olmuyor diye dusunuyorum artik sosyalliginde xok etkisi olmuyor sanirim olmayınca

Kızlar merhaba eski uyeyim uyeligimi cok önce iptal ettirmistim hem teknoloji magduru oldugumdan hem eski kayitli adres sifre kullanici adını hatırlamadıgımdan yeni üyelim açtım. Herkese guzel bir gün dileyip konuma geçeyim. 32 yaşındayım kamuda çalışıyorum ailemle yaşiyorum şunu belirtmekte fayda var anne baba tarafindan sevgi görmeden yani sevildigimizi hissetmeden ve kardesler arasindada kardes iliskileri sevgisi aile bağı olmadan büyüdük yani kısaca sevgiden gercekten her manada uzak olarak büyüdüm. Bu arada hayatımda bu yaşıma kadar duygusal manada bir erkek olmadı flört yada kısa donemli iliski vs hic olmadı ben bunun psikolojik olarak hep eksikligini hissettim kimseye bu durumdan söz etmesemde içten içe hep üzdü bu durum beni zamanı gelince olur diye düşünerek bir gün mutlaka olacağına dair umudum vardı ama artık umudumda kalmadı bu konudaki düsüncelerimi bir arkadaşim dışında kimse bilmez kimseyle konuşmam Ama is yerinde arkadas cevresinde ailede herkes niye düşünmüyorsun gec oldu artık bu saatten sonra daha zor olur pisman olursun gibi gibi cümlelerle üstüme gelmeye basladi eskiden pek önemsemiyordum ama şimdi cok üzülüyorum kimsede belki bi aday yoktur diye düşünüpte bu konuya yorum yapmadan gecmiyor. Herkesin yorumu dusunceleri konusmalari bir tarafa yanlızlık duygusal olarak üstesinden gelemedigim bir hal oldu arkadaş cevremin zaten coğu evli gittigim ortamlarda muhabbetin cogu evlilik es cocuk ev muhabbeti bekar olanlarda erkek arkadaslarinin ve gelecek planlarinin muhabbeti yani o ortamlardada aslında yanliz kalıyorum. Son dönemlerde aptalca hareket edip sıkintidan chate falan girmeye basladim zaman gecer diye ama cok güzel muhabbetlerden sonra bile konuyu karşı taraf bi sekilde cinsellige getiriyor ve bu benim midemi bulandirmaya basladı karşılık vermesem bel altı cümleleri duymaktan kendime olan saygim gitti her seferinde bir daha artık yok desemde iradesizligime yeniliyorum en fazla 1 ay sonra yine kendimi sanal ortamda buluyorum. Şunu belirteyim evlilik maksadiyla falan girmiyorum oraya ve sanaldan bi iliski kesinlikle düşünmüyorum Geçenlerde biriyle karsilastım soyledikleri ne kadar dogru bilemem ama okumus etmis düzgün ideolojilerden hayattan ortak noktalarimiz vardi bunlardan konusabildigim biriydi yani onunla konuşmak iyi geliyordu. Onun evlilik düşüncesi vardı konusurken iste sinirlenince nasil tavir sergilersin sinirlimisin aile yapın nasıl evlenirsen başka sehirde yasayabilirmisin gibi sorularla beni tanımaya calisiyordu gülüp evlilik dusuncesindeysen sanaldan oyle birsey dusunmem deyince neden olmasin seklinde mantikli seyler konusuyordu en sonunda yine maalesef konu yine cinsellige geldi. Bunun üzerine ben görüşmeme karari aldım bu sekilde kendime olan saygımı yitirecegimi düşündüğümü benim çizgimi asan bi durum oldugunu söyledim ısrar etti dikkat ederim konusmam en azindan şans ver zamana bırakalım seni kaybetmek istemiyorum dedi dusuncemin kesin oldugunu soyleyip adresini sildim ama bu sefer ciddi manada üzüldüm yalnızlığıma iyi geliyordu günlerdir yataktan çıkmıyorum hep mi boyle olacak ne zamana kadar yalniz kalacagım diye dusunuyorum zaten şu zamanlardada iste esnek calisma sistemi oldugundan iyice bunaldım aslında gercekten tükendigimi hissediyorum hicbirsey tat vermiyor mutlu etmiyor. Bu sanal bağımlılıl konusuda ayrica üzüyor psikologa gitmeye başlamıştim baska sorunlarimda vardi ama daha ilerleyemeden bunları konusamadan Kovid 19 durumundan dolayı bir sure görüsme almayacağıni soyledi bitik durundayım bu durumu yasayanlar yada atlatmis olanlar yada fikri olanlar varsa lütfen fikirlerinizi paylaşın bu sıkıntıları aşmak istiyorum artık

Soyle soyleyeyim hani boyle cok aktif canli enerjik tipler olur ya seytan tuyu var diye tabir ettigimiz oyle biri degilim hic olamadim Ama yani sessiz sakin silik bi tip oldugumuda dusunmuyorum Hatta bir arkadasim sen herkesle iyi anlasiyorsun seviliyorsun senin gibi olmak isterim demisti guzellik konusuna gelince yani kilo faktorunu aradan cikarirsak orta derece bi guzslligim var ne cok guzelim ne cirkinim diyebilecehim nitelikte yani Acikcasi sorunun benden kaynakli oldugunu dusunuyirum ama neden oldugu konusunda bir fikrim yok sanirım kısmetsizlik galiba sorunun adı bu

Keşke size film gibi hayatımı seyrettirebilsem. Küçükken peltektim onunla mi dalga geçilmedi. Annem dayanamayıp gitti babam bizi ona göstermedi arkadaşlarım benimle dalga geçtiler Sinan cetine çık da anneni ara belki o kapiiya gelir diye güldüler. Ben de bunları düşünebilirim su anda ki şu anda hayatımda o kadar kötü şey var ki annem hasta bebeğim hasta. Nelerle bogustum bir bilseniz hala bazen gözlerim dolar hickira hıçkıra aglarim. ama diyorum ki bu benim imtihanim Allah beni srviyo ki bu kadar siniyo beterin beteri var. Ben kendimi sevdiğimden beri dünyamı değiştirdim. Yaşadıklarımı kabul ettim onlar beni bu olgunluğa ulaştırdı. Şuanda da yaşıtlarımla kafamın uymamasini buna bağlıyorum Geçmişinde yaşadığım hiçbir şeyi duzeltemem. Ama yaşamamış ve hataya dussbilcek insan gibi de hataya dusmem çünkü çok şey gördüm genç yasjmda. Önüme bakıyorum bundan sonra neyi değiştirebilirim nelere dokunabiliirm diye. .

Aynen bağımlılık yaptığını arkadaşta görüyorum ama istersen kurtulursun o vakti film izlemekle kitap okumakla geçir Oyun oynayın stratejik oyunlar iyi gelir. Mutlaka nasibiniz var ama zamanı vardır

Ailemle yaşadığım Zaman'lardan biliyorum. Eğer imkan varsa ayrı ev, o da olmazsa beraber daha büyükçe bir ev ve kesinlikle ayrı oda. Ayrı oda olmasına rağmen her an onlarla vakit geçiriyordum. Belki ileride pişman olmam doya doya vakit geçirdim derim ama beraber vakit geçirdiğim zamanlarda kendi özel zamanlarımdan aldım. Şuan için çok iyi oldu diyemem tam aksi birbirimize daha bağımlı olduk ve o zamanlarda daha güzel şeyler yapabilirdim kendim için. Görünüş çok önemli, bedeninize de ruhunuz kadar iyi bakmanız lazım. Bu ara bende yapamıyorum bunu ama yapmak gerek. Yalnızlık hissi ile sevdiğim dizileri izleyerek mücadele ediyorum

Inanın artık hic icimden gelmiyor hayatımin hicbir evresimde zayif biri olmadim ama eskiden hep hirslanip kilo verirdim kendi istegimle kendi cabamla 20-25 kilo versigim zamawr bile olmustu ama simdi diyetisyene hitsem bile o istek yok bende sanırım iyiden iyiye kabul ettim olmayacagini kendimi bu psikolojiye nasıl alistiririm diye cabaliyorum suan

Festival tarzi yerler cok benlik degil bu yıl turlara katılmayi yada tatil yapmayi dusunuyordum ama suan pandemi durumundan dolayı mümkun degil yıl sonunu bulmazsa sansimi deneyebilirim Önerileriniz için tesekkur ederim

çalışıyorsun para kazanıyorsun ama iki temel insan ihtiyacını karşılayamaman çok acı: kendine ait bir oda ve senede 1 kez de olsa tatile gidip rahatlamak. Dilerim her şey gönlünce olur en kısa sürede...

Ev kucuk ne yazikki oyle bi imkanım yok Yani eskiden sosyaldim arkadaslarla zaman gecirdim falan ama git gide yalnizlasmaya basladim zaten bu oendemi mevzusundan once aylarca haftasinlari disariya cikmadigin oluyordu. Zateb bu sanal sacmaliginada o arada kapıldim tenesemisir Her şey insanlar

Zaten herseyin basi orda bitiyor ailemin vermedigi sevgi bundan kaynakli kendimi sevemeyisim bir zincir seklinde tüm olumsuzluklari bir birine bagliyor Bu sorunlati atlatmak icin elimden geleni yapiyorum ama donup dolasip heo ayni yere geliyorum

İlerde olur düşüncesi de saçma geliyor. Bu sizin kişiliğinizle alakalı yani sosyal değilseniz görücüden başka bir şansınızda kalmıyor. Kendiliginden olan bir şey değil bu bence varsa da çok azı karşılaşıyor ediyor çabalamadan. Kariyeriniz var iyi yönlerinden de bakın hayatınıza işsiz olduğum için sanırım dikkatimi orası çekti :) Sosyalleşin tek sır bu. Arkadaşımın arkadaşı olayları. Okulda olmadıysa ya iş çevresi yada sosyalleştiğiniz ortamlardan bulabilirsiniz. A

Korona bitince sosyallesmeye bakin. Dans kursu, spor, yemek kursu artik hobiniz neyse. Evcil hayvanlar da yalnizliginiza iyi gelebilir

O zaman önce o evde bir birey olduğunu hissettirmekle başla. Kendine mutlaka evinde bir alan yaratmaya çalış ve bir söz vardır Nikah ile ölüm saatini bekler. O saat gelinceye kadar kurslar etkinlikler vs günlük bile olsa dışarıya çık arkadaş edin. Yalnız kalma. Ama sanal arkadaşlıklardan uzak dur

Bende streslendiğimde üzüldüğümde yiyorum. Şiştikçe şişiyorum

Oncelikle yorumunuz onerileriniz icin tesekkur ederim konuyu intwrnete getirirsek ben orada bir romantizm yada duygusal bir arayis icinde degilim Sadece oldugum ortamlardan sıkildim gittigim her ortamda birilerinin iliskilerini evliliklerini cocuk ev muhabbetlerini dinlemektwn sıkildım artık ortamlarda kendimi yalniz hissediyorum ve kabuguma cekilmeye basladim bu kovid doneminden incede bir suredir zaten evden pek cikmiyordum Sanaldaki tek arayisim karsi cinsle muhabbet etmek fikir alisverisinde bulunmak ortak yonlerim olan kisilerle zamsn gecirmek hosuma gidiyor ama sonunda gordum ki ne kadar kaliteli kisilik olarak gorunselerde hepsi sonunda muhhabeti bi sekilde cinsellige getiriyor zaten bunu normal gorsem biriyle gorusmeyi surdururdum ama her karsilasrigim husran sonrasi kacis oluyor benim icin. Her seferinde bir daha girmeyecegim bilmedigim bir yabanciyla konusmayacagim desemde artık iradeli davranamiyorum ne yazik ki sigara gibi bir durum oldu bende sanirim. Gercek dunyaya gelecek olursak erkeklerin geneli aetik görselde fiziksel gorsel manada manken gibi kadin arayisindalar. Zaten dogunun kucuk bi ilindeyim is yeri deseniz yasitlarim evli tayin alıp gelen olmuyor bu memlekete atamasi cikip gelende benden yasca kucuk kardesim yasimda insanlar arkadas ortamimdada benim gibi yalni pek yok zaten Bir kac kere karsima gercek hayatta asiri ilgili ilgisini belli eden baktigimda hoslaniyor diyenildigim kimseler cikti ama kimsedende ileriye yonelik bir adim goremedim ne yazikki

Bu yaşınıza kadar hiç sevgiliniz olmadığını yazmışsınız, önce bunun nedenini bulup çözün derim. Erkekler mi size yaklaşmadı yoksa siz mi gönül işlerine uzak durmak istediniz? Eminim ki çirkin değil hoş bir hanımsınızdır, zaten çirkin kadın yoktur bence.

Simdi sevgili konu sahibesi, yalnizlik cekmen, romantik iliskinin eksikligini araman normal. Ama bu internetten konusma derdine derman degil, aksine bence seni dibe cekiyor. Guzelce konusayim diyorsun ama sonra beriki konuyu uckuruna getiriyor hayalkirikligina ugruyorsun. Neden normal hayatta birini bulmak icin caba harcamiyorsun? Yani sanaldan duzgun biriyle tanismak zor, bu sekilde hem zamanini ziyane diyorsun hem yalnizligina derman olmuyor. bence daha gercekci calismalara basla :)

Muzlupuding konuna o kadar yorumlar yaptik sen hala yiyor musun

Kendi hayatımı duzenimi kurmayi oyle cok istiyorum ki ama Allah korusun ya birgun ailemi kaybederek bu hayati yasarsam korkusu yasiyorum Herseye ragmen ailemi cok seviyorum ama kendime ait bir alanim duzenim yasantim olmadan yasamskta bana iyi gelmiyor. Zaten is hayati yeterince sorunlu sıkıntılı Mesela silemle yasiyorum kakabaligiz diyede istedigim zamsn arkadaslarimi cagiramiyirum bile eee hic davet ermeden devamli gitmekte beni rahatsiz ediyor

Hemen hemen benzer seyleri yasamisiz psikologa gittigimde konustugunuzda kendimi sevmedigimi bir cok sıkintımin altinda bunun oldugunu soyledi yani söyledigi seyin dogru oldugundan emin olsamda sasirmasamda o zamana kadar dusunmeyisim bunu biri tarafindan duymak dumura ugratti Suan deniyorum kendim icin birseyler yapmaya calisiyirum kendim icin ihtiyac disinda igne alan biri bile degilim kendim icin birseyler alarak birseyler yapmaya cabalayarak adim atmaya calisiyirum elimden gwleni yapiyorum bu surecte onemli olan gelwcegim olsada gecmisime uzulmeden edemiyirum Hele yirmili yaslarinda bakimli kizlari gorunce acaba o yaslarimda giyinen suslenen bi kiz olsaydim bende onlar gibi guzel gorunurmuydum diye dusunmeden edemiyirum Sizin adiniza cok sevindim insallah bendede olumlu yonde degisiklikler olur

Başlığa istinaden bugün sutlacla yarın cheesecake le olabilir.

Hayatınızda biri olsa bile, hatta evli olsanız bile duygusal boşluğa düşebilirsiniz. Hayatınıza aldığınız kimsenin sizi her yönünüzle yüzde yüz beğenip onurlandıracağını sanmayın. Beklentilerinizi büyük tutmayın. Yüksekten uçmanın çakılması berbat olur. Önce siz kendinizi sevin ve geliştirin. En önemli şey bu

Belki hayatında beni seven evebeynlere yada mutlu bi aipeye sahip olsam hayattimda olan birine baglamazdim ama ben bu durumun eksikligini yıllardır yasiyorum. Zaten düsük bi enerjim var kendimi sevmeme gibi problemlerim bunun icin caba veriyorum ama ne yazikki donup dolasip ayni yere geliyorum Maddi durumumda sıkintı olmasina ragmen psikolojik destek alma karari aldim ve basladim ama bu pandemi durumuna takıldı bu eylemim

Yasadiginiz seylere cok uzuldum Allah hayirli sifalar versin insallah bu zor zamanlarinizda gecmiste kotu hatiralarin arasinda kalir. Allah yardimcimiz olsun

tam bunu diyecektim. kendimi seviyordum daha çok seviyorum bu durumlarda. sevgim ziyan olmuyor yaban ellerde

Yani bilmem belki benimlede alakasi vardir hoslandigim kisi olursa diyalog kurabiliyorum güzel zaman gecirebiliyooruz ama bu genelde arkadasca oluyor Soguk davranmiyirum ama ilgimi gostermek adınada adin atamiyorum F

Sanırım başka bir arkadaşın konusuydu o Cherryciğim. Ama ben de streslendikçe yiyorum ben de yorum yapmıştım o konuya.67 olmuşum

İyi dilekleriniz için tesekkür ederim

iş çevresi sosyallikten sayılmaz. Arkadaş çevresi de eh işte. Yeni ortamlardan bahsediyorum ben, kimseyi tanımadığınız kimsenin sizi tanımadığı ortamlardan. Ben bekarken single turlara giderdim mesela, herkesin yalnız geldiği, aktivitenin bol olduğu etkinliklerdi, çok insan tanıdım oralarda. Ya da festivallere giderdik kızkıza, iki üç günde milyon tane insanla tanışır kaynaşırdık. Bunları yapamam derseniz kurslar, sivil toplum örgütlerinde gönüllü çalışmalar vs. birsürü seçenek var.

Okuduğumda dedim ki bir insanın mutluluğu hayatındaki birine mi bağlı? Birisi olmazsa yataktan çıkamaz depresyona mı girer? Hayır. Kendinizle barışık olursanız suanki sıkıntılarınızı gidermek için yeni uğraşlar edinirseniz bir nebze olsun hafiflersiniz. Şu durum geçince de psikologa devam. Çünkü yalnız olan çok insan var 35 yaşında evlenen de var sonra da. Ama yalnız olan süreci yonetmek sizin elinizde. Enerjiniz de düşer böylece. Karşı tarafa da düşük enerji verirsiniz olacağı varsa da

Durumun temeli aileden kaynaklı sevginin gösterilmedigi nasıl desem kalabalil evde dahi her birek kendi başına yalnız büyüdü. Kendine özwnmek falan hak getire o kadar ozensiz bakımsiz bi sekilde gecirdim ki ergenlik genclik evrelerimi boyle boyle bakımsız halim devam etti sacimi farkli bi sekilde baglasam herkes bana bakacakmış gibi cekinik davrandım Hayatımda kimsenin olmamasinda bu özensizligimin ve sevgi eksikligininde payınin oldugunun farkındayim cok özgüvensiz büyüdüm bu saatten sonra ne kadar degiştirebilirim bilmiyorum ama kesinlikle elimden geleni yapmaya calisicam onerileriniz icin tesekkur ederim dikkate alacagim

Istemek ve başlamak basarmanin yarisidir ben sizi desteliyor ve inaniyorum başarbilirsiniz.

Zaten bu konuyu acanlarla ben mevzuyu kisaca kestirip kapatmaya calisiyorum ama iste grkes bi yerde bi sekilde konuyu getiriyor kimisi neden dusunmuyorsun kimisi pisman olacaksin her ahizdan ayri bi ses aslinda zaten uzun zamandir kendimi saldim baya kilo aldim bakimsizlastim hani ben karsimda boyle birini gorursem demek yok bi talip diye dusunup sormam kirmam ama insanlar boyle düşünmüyor. Hele heosi bir yana Rabbim yasatmasin ama en buyuk korkumdur ben ileri yasta bir evlilik yasamak istemezdim git gide korktugum seyi yasayacakmksim dusuncesi sariyor beni S

Hicbir evliligin yada iliskinin dort dirtluk cok guzel ilerleyip mutluluk vermediginin farkindayim zaten bi iliskidende mukemmeliyetcilik beklentisi icinde degilim Ama iste insan iyi gununu paylasacak kotu gununde sirtini yaslayip yaninda olacak birini ariyor. psikolojik destek alirken sorunlarimin kendimi sevmememden kaynaklandigini soyledi psikologum ama iste kovid sureci terapiyide durdurdu kendim icin birseyler yapamiyorum kendimle barisik degilim nasil kimsesiz sadece kendimle mutlu olabilirim bilmiyorum

Bir tanıdık var sanalda konuşa konuşa artık normal geliyor ona herşey Reel hayatta hiç tanismiyor erkeklerle hep sanal alemde Evlilik gerçekten kader kısmet ben çok baskıcı bir çevre ve ailede büyüdüm mesleğimde yok Sosyal biriyim ama çevrem cahildi açıkçası, talibim oldu fakat çoğu ile görüşler düşünceler farklıydı Çok iyi anlaştığim biri oldu mahalleden birbirimizi hiç görmemisiz bir sürü ortak arkadaş var üstelik. 28 yaşındayım Ocak ayında nişanlandim Kader kısmet konusunu çok kafama taktım Evliliğin kader olduğuna inandim Siz naparsaniz yapın olmayınca olmuyor. Olunca da şaşırıyorsunuz bir anda oluveriyor herşey. Umudunuzu yitirmeyin. Elinizden geldiğince sanaldan uzak durun.