Hangi ülke, hangi meslek? Yabancı ollarak iş bulmak, çalışma vizesine sponsor bulmak zor burdan ipucu verebilirim biraz

hayatınızda biri var mı? ne alaka diyeceksiniz de... ben de yurtduşından döndüm,,- ha ben pişman değilim, çizdiğim yoldan da kariyerimden de gelirimden de memnunum. yıllaaaar oldu. ama sizin bu ifade tarzınız, duygusal anlamda yoksunluk çağrıştırıyor. sorun işten maddiyattan çok duygusal tatmin sanki. kötü filan mı ayrılmıştınız?

Benim gideceğim kişi restourant sahibi, yani büyükçe bir restourantı var, bana çalışma vizesinden bahsetti acaba mümkün mü diye sormak istedim.. Kalma planım olduğu için green carda başvurmak istemedim, öğrenci vizesi alırken başvurularımı görüyorlarmış sanırım. Teşekkür ederim bilgiler için. M

Harçlıktan ziyade yurtdışında okuduğunuza göre ve siz karşılayamdığınıza göre aileniz sizin için baya fedakarlık yapıyor. Sizde düşmemeye çalışın, emin ol bu şartları arayıp bulamayanlar var, ailesi için ünv bırakmak zorunda olanlar çalışıp bakmak zorunda olanlar ve hiç gidemeyenler. Yani hayat iyi kötü bir şeyler vermiş şimdi geriye kalan sizin çabanız

Keşke M

Konuyu bitek ben mi anlamadım? Hedeflerin çok yüksek ama işsizsin doğru mu anladım? Yıllarca çalıştım demişsin, ne zaman çalıştın? Nerde çalıştın? Türkiyede okuyup, çalışıp sonra yüksek hedefler için yurtdışına mı gittin? Orda çalıştın mı sadece master mı yaptın? Ya bi baştan düzgünce anlatsan? İş görüşmelerinde de kendini çok net anlatman lazım

Biraz daha dişinizi sıksanız? Hiç düşünmeyip sırf işinize odaklansanız. Kötü düşünceler gelince başka bir şeye verin kafanızı. Bu sadece bir süreç. Geçti mi, ailenizin yanına da gidersiniz.

Bana da verir misin Cherry? ABD için :)

Valla bana kızan kızsın ama oraya gidip ailemden harçlık alıyorsam ve hedeflerim çok uzağımdaysa ben realist davranırım. Herkes çok üst düzey bir yerde olacak diye bir şey yok. İnsan kendini nerede mutlu hissediyor, ne kadar yapabiliyorsa o kadar olmalı bence.

Öyle sanırım bide yoruldum koşturmaktan çabalamaktan sürekli tekrar tekrar denemekten. Onların yanında 3 ay çok huzurlu hissettim. Şimdi o huzurumu özlüyorum. Onlarıda özlüyorum.

Kızılacak birşey yok ki :) bende realistlerden biriyim. Genelde soğuk düşünüp hareket ederim. 1 yıl denemek için iyi süreydi bence. O kadar yoruldum ki, kariyer beklentilerim bile çöp artık. Karnımı doyuracak iş bulayım yeter artık kafasındayım. Ama şimdi onu da geçtim. Bu kez aidiyet, huzur, sevgi, hırs hiçbirşey hissetmedim buraya karşı. Havaalanına indiğimden beri geri dönesim var. Oysaki hep il geldiğimde sokaklarda yürür havasını çeker, şehre özgürlüğe hasretimi gidermeye çalışırdım. Çok duygusallaştım. Kalbim yumuşadı. Sadece aile düşünebiliyorum. Ama 1-2 yıla pişman olursam döndüm diye? M

Her ülke için kurallar, yasalar farklı farklı ABD çalışma izni çeşit çeşit, kalifiye elemanlar için h1b1 var mesela. Trump'dan beri vize almak artık zorlaştı. Eskiden turist olarak gidip, kaçak çalışıp sonra ben 5 yıldır bu ülkedeyiz diyince iyi kötü izin veriyorlardı şimdi çok kalifiye elemanlar için bile her şirkete kota koydular. ABD için en kestirme yol bence Green Card lotosu. Türkiyeden başvuruyorsunuz, çıkarsa sınırsız oturma iznine sahip oluyorsunuz Öğrenci vizesiyle giderseniz okul bittikten sonra vize sponsorluğu yapacak şirket gerekiyor. O garanti değil, tamamen şans işi.

ben dediğiniz gibi anladım tr'de çalışmış biraz birikim yapmış, master'a gitmiş orada master'da ailesine çok yüklenmemiş aslında ama 1 sene olmuş master biteli, pandemi dönemi iş bulamamış şimdi 1) masterden sonra ne kadar oturma izniniz vardı? çünkü 1 senedir orada işsiz şekilde kaldıysanız fazla bir vaktiniz kalmamış olabilir. siz bunları sorgularken zaten oturum bitmesi sebebiyle mecbur dönecek olabilirsiniz. o zaman zaten sorgulamaların bir anlamı kalmayacaktır... bunu bilmek lazım 2) illa o ülke olmak zorunda mı AB'deyseniz yakın başka yerler olamaz mı mesela? bazı ülkeler çok küçük mesela e dolasıyla piyasa dar olabiliyor. hangi ülke hangi sektör bilmeden ne desek boş. 3) 1 senedir geçici iş hiç mi düşünmediniz? çoğu kişi master yaparken de çalışıyor. buna ben de dahilim.

evet bulunduğum ülkede kendi alanımda yapıyorum. Ayrıca süreci en azından atlatana kadar olursa diye türkiyede uzaktan çalışılan pozisyonlarada başvuruyorum. MissCherryBlossom

30 yaşımda olsam ben de harçlık alsam benim de gücüme giderdi kusura bakmayın. Part time olsa bir iş bulun, para kazanmaya başlayın az çok bence.

Bir duzenden baska bir duzene gecmissiniz ve alisamamis olabilirsiniz. Ve bu bazen 20'lerde degil 30'larda yasanabilir Belki artik bir yerden sonra sakinlesmeyi, yerlesmeyi istiyorsunuzdur ya da etrafiniz 20lerdeki kadar kalabalik degildir yalnizlik hissediyorsunuzdur, oncelikleriniz degismistir ailenizle daha cok vakit gecirmek yaslandiklarinda yaninda olmak istiyor olabilirsiniz vs vs Bence altta ne yatiyor once onu bulun. Sonra onceliginiz degismisse ve su anki standartlarinizdan daha kotu durumda olmayacaksaniz donmeyi deneyin Ama once bir sure kendinizi dinleyin. Laale Aşikardır Zat-ı

Aynen doğru ilk cümleleriniz:) Soruların cevapları şöyle; 1- Burda neye göre olduğunu anlayamadığım şekilde veriyorlar oturum iznini. Şimdi; benim master programım 9 aylıktı. Sınıftan bazı arkadaşlarıma tam 9 aylık geçerli oturum izni verirlerken, bana ve bi kaç arkadaşıma daha 13 aylık vermişlerdi. Anlamadık farklı ne yaptık. Mezuniyet zamanımda ise pandemi patladı. OHAL ilan edildi burada. Kapandık zaten, havaalanları uçuşlar 3 ay süreyle kapandı, aylarca da Avrupa normale dönemedi bir şekilde biliyorsunuz. Devlet bunu telafi etmek için 6 aylık otomatik olarak uzatma verdi oturumlara. Ben zaten staj buldum o sürede, 6 aylık. Ve oturumumu uzatabildim yine. Sonuç olarak seneye mart ayına kadar hala oturumum var. 2022 eylülde ise burada 3 yıl yaşadığım için, düzenli oturum ve çalışma iznine başvurma hakkım olacak. Şu an sorun önümde 1 yıl var düzenli oturum ve çalışma izni elde edebilmek için, ve bende maddi manevi güç kalmadı. Karışık işler. Pandemi hem zarar verdi hemde faydalı oldu denebilir bu oturum işlerinde. 2 - İlla burası olmak zorunda değil, ben Türkiye dahil heryere başvurular yapıyorum. Ama muhteşem bi tıkanmışlık var bende, neden bilmiyorum. Amacım hazır uzaktan çalışma çok yaygıngen herhangi bir yerde çalışabilmek ve karnımı kendim doyurabilmek. 3 - Hangi ülkede olduğumu size özelden yazacağım:) Almanya, Avusturya gibi türklerin yaygın olduğu bir ülkede değilim. Konsolosluk taa o zamanlar, burada yaşayıp kayıtlı olan 2000 türk var demişti. Zamanında kapı kapı gezdim ama çalışma iznim olmadığı için, garson, temizlikçi vs. olarak çalışmamda illegal ve kimse kabul etmiyor.

Bu çalışma vizesi dediğin şeyi nasıl alabilirim mesela? Biz öğrenci vizesine odaklandık şuan o olursa onunla gitmeyi düşünüyorum. MissCherryBlossom

Aslında geçen yıl okudum bitti. Kendi birikimimle gelmiştim, okulumu kendim karşıladım, öncesinde türkiye de çalıştım çünkü. sonra çok sevdim burayı hemde eğitimim için harcadığımı geri kazanmak istiyordum burda biraz çalışıp. Ama pandemi başladı. İş bulamadım. Ve ailemden rica ettim 1 ay destek olur musunuz diye. Sonra o 1 ay 1 ay uzadı gitti. Çok uzun sürdü pandemi sarsıntısı. bende ha oldu ha olacak diye biraz daha biraz daha derken bu zamana kadar geldik. Şimdi 1 yıl olacak hala daha bulamadım. Artık istemeye utanıyorum, çalışmıyo olmaktan utanıyorum, ve sürekli çabalamaktan bu stresi bu kadar uzun süre boyunca yaşamış olmaktan ötürü yorgun ve ümitsiz hissediyorum

En tutkuyla istediğim şey, kariyeriöde maddi manevi iyi bir yere gelmek. Aileme tüm benim için yaptıklarının karşılığını yine hem maddi hem manevi olarak onları gururlandırarak geri vermek. Döneceksemde o zaman dönmek. Şimdi, çabalamaktan yıldığımı hissetmeye başladım. Öncesinde ters bişey yaşasamda ' daha pes etmedim, bitmedi' diyebiliyordum kendime. Şimdi pes etmenin eşiğinde, en azından başaramıyorsam külfetim olmasında gideyim acaba onlara mı bakayım ömür boyu diye düşünceler dönüyor kafamda. Huzurlu hiç hissetmiyorum. Aklımda onlarda kalıyor. Bu yaz ben oradayken bende mutluydum onlarda.. belki belki.. hayat benim için ne çizdi merak ediyorum M

master'i burslu yapmıyorunuz anladığım kadarıyla master yaparken çalışmıyorsunuz da galiba yani masraflı bir süreçtesiniz. bulunduğunuz yerde öğrenci işi filan yapılacak hiç mi bir şey yok? ya da kendi sektörünüzde iş bakıyor musunuz? "sürekli iş başvurusu yapmaktan" demişsiniz ama bunu bulunduğunuz ülkede mi yapıyorsunuz?

Ben tam Sorununu anlamadim madem turkiyede huzurlusun okumussun gel Memkeketine is bul calis. Yani simdiye kadar bir ise girsen zaten istedigin yerde olacaktin belkide. Hem belli bir donem calistiktan sonra bi sure ara verince bile bazen ayni yerden devam edemiyorsun..

başarısız olduğunuzu düşündüğünüz için ailenizin yanında daha rahat hissetmiş olabilirsiniz. bence vazgeçmeyin, gerekiyorsa destek alın ama vazgeçmeyin. bu kadar emek vermişsiniz

Yıllardır rek bir hedefim var kendimi geliştirip iyi bir kariyer ve kazanç elde etmek ve refah bir yerde yaşamak. Kendini geliştirme kısmı iyi hoş, yabancı diller öğrendim, yurtdışında master yaptım. Ama hala hala istediğim yere bir adım yaklaşamadım. İyi bir çalışan olduğumu üşündüğüm için deneyim ve eğitimlerimi kenara bırakarak daha alt pozisyonlarada başvuruyorum ki inanıyorum kapağı bir şirkete atmayı başarsam orada yükselebilirim. Artık koşturmaktan, sürekli iş başvurusu yapmaktan, sırf geleceği hayal ederek standartların çok altında yaşamaktan öyle yoruldum ki.. Bir çok zorluğu göze alarak yurtdışına master a geldim ve burada kalabilmek için herşeyi göze aldım o derece istiyordum burada hayat kurabilmeyi. Ama hala bir adım öteye gidemedim. 30 yaşında kazık kadar insanım, hala ailem, aile büyüklerim akrabalarım bana harçlık veriyor. Çok zoruma gidiyor. 11 yıldır ailemden ayrı yaşıyorum. Üni'yi başka şehirde okudum, başka şehirde çalıştım yıllarca, son iki yıldır ise yurtdışındayım. Önceleri ailemin yanına tatilde bile gitmek istemez gezer uçar kaçardım. Onları hep çok sevdim ama özleme duygusunu çok hissetmezdim. Şimdi bu yazı ilk defa bu kadar uzun süre, tam 3 ayı onlarla geçirdim ve yaşadığım yere geçen hafta geri döndüm. Geldiğim günden beri dönesim var. Meğer orası konfor alanıymış. Çok özlüyorum her an aklımdalar, bavulumu bile açasım gelmedi. Herşeyi çöpe mi atacağım? Nasıl kendimi toparlayacağım?

Veririm kız