TV'lerde programlar buna teşvik ediyor Yeni gelin evleri Yemek yarışmaları Haberler zaten dediğiniz gibi Ruhsuz bir millet olduk

Çocuğunun gelişimi için yada onunla daha kaliteli zaman geçirmek için yeni uğraşlar bul. Ona yeni şeyler öğret. Çevremde çocuğu olan arkadaşlarım çocukla sıkılacak zaman bulamıyorken sen çocukla nasıl sıkılıyosun şaşırdım :) Kendine gel bi yahu :)

Fistiklicikileta Guru Anneler

Şimdide cocugunla vakit geçirebilirsin. Mesela beraber bebek yogasi yapabilirsin evde... bebek foto albümü vs. Anne/bebek kurslarina baksan. Orda yaşıtlarınla tanışma imkanin olur

Çok zor Allah yardımcınız olsun

Hemen hemen aynı durum malesef Evimiz dogal gazlı ama oturma odası hariç her yer ne kadar yakarsak yakalım. buz gibi bizde hep. oturma odasındayiz hemen gecsin bu günler

Dogum iznine ayrıldım evde yalnizim. Bebisin hazırlıklarını tamamlamıyorum ama evde cok sıkılıyorum. Halime şükrediyorum o ayri. Şükürler olsun ki hamileligim yolunda gidiyor. Ama ilginç bir şekilde hamileligim ortaya ciktigindan beri arkadaşlarımla takilmalarkm arayip soranlarım azaldi. Bebek doğunca da durumum sizinki gibi olacak herhalde ilk zamanlar. Ama ise devam edecegim. Size de aynısını tavsiye ederim. anne de olsak sosyal hayattan koptugumiz takdirde depresyon kaçınilmaz

Evet konumuza gelelim... Bilmiyorum evlilik mı? Yaşam şartları mı? İnsanlar mı? Beni bu hale getirdi.. yada bitmeyen lohusa depresyonu mu? Duygusuzlastim ağlamak istiyorum, bağıra çağıra belki çoğu kişiye göre dert bile sayılmaz.. bu yazdıklarim 8 aylık bebeğim var dünyalar tatlısı kuzu kuzu onu çok seviyorum. Ama evde mutsuzum oturduğum yerde kimsem yok. Ne biliyim bi oturup konuşacak, kahve içecek, telefonumda bile kimse yok halimi hatrimi soracak yada canim sıkıldığında iki lak lak ediyim diyeceğim kimse.. Bu aralar maddi sıkıntımız da var.. Şöyle çıkıp alışveriş yapsam yapamam durum belli. Eşim sabah çıkıyor akşam yorgun argın geliyor.. 2 saat ne vakit olursa artık. Hep aynı oda Ayni seyler sıkıldım çok sıkıldım.. Bide üstüne kış geldi.. Kitap okuyum diyorum elime alıp geri bırakıyorum.. Bilmiyorum ama çok kötüyüm.. Eşimin ailesi Kendi aile çevrem. Konuşmalar muhabbetler beni sarmıyor benlik değil sanki hiç biryere ait hissetmiyorum kendimi.. Herşeyi sorgular oldum Herşeyi evreni bile.. Şuan sabah olucak ve yine aynı rutin şeyler.. Kizim büyüsede beni anliyacak yasa gelse onla vakit geçirsem.. Önerisi olan?yada ne biliyim geçer mi bugünler. Napcam bilmiyorum

Ben de ayni durundayim. Süreklu evdeyim, ne misafir gidecek arkadasim, ne de akrabalarv var. Dişarda bile bulusa bileceyim kimsem yok. Evime misafir yilda 1-2 kere gelir. Gunum kizimla geciyor. Sizi cok iyi anliyorum. Kelin ilaci olsa kendi kafasina surer (((

yalnızlık zor tabi... eşinin arkadaş çevresiyle bir araya gelseniz, onların da eşleri vardır illa ki. görüşebileceğiniz size uyan bir akraba kuzen varsa etrafınızda onlarla görüşebilirsiniz. Alys

Gezin tozun diyenler olmuş ama ben buna katılmıyorum. Bilincin değişmesi lazım isterseniz fizana gidin o kafa sizinle geliyor sonuçta. Maneviyatınızdaki boşlukları doldurursanız bunlari zamanla daha az hissedersiniz ama herkes böyle bir dönemden geçiyor emin olun

Eşim öyle aile dışı. kimseyle pek. muhabbet kurmaz sevmezde.. Bakacak. kimsem. yok. malesef yada güveneceğim. kimse Sabir bakalım. B

Canın sıkılıyor biraz kendine vakit ayırsan gezsen dolaşsan en yakın arkadaslarınla iki dedikodu yapsan hiçbişeyin kalmaz senin..

Ewd dedikodu iyidir iki fiskos

Apartmanda oturmuyor musun? Yap bi kek bi kısır çal gözüne kestirdiğin bi komşu kapısı. O da çocuklu olsun mümkünse. Sonra sen ona o sana gidip gelirken iki insan görürsün. Onun tanıdığı komşularla tanışırsın vs. Ya da tüm komşularına haber ver mevlüd yapacağım diye. Pilavlı tavuklu bi mevlüd yap. Herkesi gör, tart kimle iletişim kurmak istiyorsan onla devam et. Kış günü evde bu tarz takılırsın Yazın da parklara bahçelere atarsın kendini oldu bitti.

Başlığı da yaşamamışsınız zaten. Hiç mi arkadaşınız yok, çıkıp birer çay içebileceğiniz? Maddiyata takılmayın, para olmadan da can sıkıntınızı giderebilirsiniz. Şehrinize devlet tiyatroları geliyorsa bilet alıp gidebilirsiniz mesela. Hem ucuz, hem eğlenceli. Evde yapabileceğiniz hobiler edinin kendinize. elif-yalova

8 ay olmus lohusalik coktan bitmis. Ama cevresel anlamda bunalmissiniz. Komsular arkadaslar edinin Beklemeyin karsi taraftan siz adim atin. Bir kahve icince bile insanin enerjisi degisiyor Maddi sıkıntılar olabilir ama cikip bir cay icecek olanak da ayarlanabilir

Ilk isim sehir kutuphanesine gidip kensimi kaydettirmek.. Cok haklısınız kitaplara asik bir insandim hayal gücüm kendime guvenim vardı kendimi seviyordum her konu hakkinda bir fikri olan aninda fikir ureten bir insandim Simdi evliyim ve bir cocugum var ve bombosum bom boş! Böyle yaparak çocuğuma da kendimide iyi bir hayat sunamam değil mi

Senin bahsettiklerini yaşarken gayet mutluydum. Terör bölgesiydi kimsem yoktu 7.5 aylıktı kızım sonra eşim bir saatte harekata gitti 10 ay oldu. Keşke dönse de hiç bilmediğim bi şehirde 3 ümüz yaşasak. Allah kimseye günlük rutinini aratmasın

Boyle durumlarda yakin arkadas gerekiyor insana seni cok iyi anliyorum benimde kimsem yok esimin aileside kendi ailemde uzakta yakin arkadaslarim var hep uzaktalar anca telefonda muhabbet oda kesmiyor insan istiyorki bi konsusu olsun sabahlari beraber ni kahve icebilecegi dertlesecegi vakit gevirecego ama benimde yok aynen cok sıkılıyorum bunaliyorum bazen tek iyi bir yonum var iki cocugum var ufak onlarla vakit gecio gifiyor zaten hizuran Olur öyle Anneler

Canin sikilmis monotonluktan. Esinin arkadaslarinin esleriyle gorusebilirsin. Komsu edinebilirsin. Haklisin insan konusunca ve disari cikinca rahatliyor. Bir de haline sukredebilir. Baskalarinin istedigi ama sende olan seyler icin. Bence cok rahatlatici.

"Aynı ben" diyenlerden biri de ben olayım. Sanırım bu kadar çok kişi olmamızın sebeplerinden biri şehir hayatı. Biz galiba 90'ların mahalle çocukları oluyoruz :) Şimdi bilmem kaç katlı apartmanlarda kimsenin kimseyi tanımadığı, güvenmediği bi zamanda komşuluk zor oluyor. Ben 4 senedir gurbetteyim 20 daireli apartmanımızda 1 tane bile komşum yok. "Merhaba-merhaba"dan öteye diyalog yok. Anneler çalışıyor, çocuklar kreşlerde, parkta kimse olmuyor. Ben de dönüşümlü olarak yağlı boya, gitar, spor, kpss, ingilizce vs vs bir sürü şey ile oyalanmaya çalışıyorum. Ama sosyal varlıklarız işte insan bir yerden sonra yalnız yaptığı şeyden de sıkılıyor. Bir de şöyle bi durum var ki bi yaştan sonra arkadaş edinmek çok zor. İnsan kimseyi beğenmiyor. Mahallede, okulda, işte zoraki aynı ortamda durup istemesen de bi bağ kuruyosun ve zamanla ortak noktalar bulabiliyosun. Ama evliyken, evin sorumlu kişisi sen iken; canın isterse davet ediyor, yada davetlere katılıyorsun. O da bize zor geliyor galiba. "Aman şimdi kim uğraşacak kek börekle" falan filan. Halbuki gerçek bi dostun olsa "geliyorum" dese "ne ikram edicem, ev temiz mi pis mi" diye düşünemezsin. Maksat sadece görüşmektir. Seni tanır, konuşmalarından anlam çıkarmaz, ima aramaz, önyargı da bulunmaz falan filan. Özetle yeni biriyle tanışmak bence bize zor geliyor. Eşlerimizin durumu da birebir aynı. Ay çok uzun olmuş kusura bakma :)) Yardımcı da olamadım, kendime hayrı yok. Yaram varmışsa demek ki

Hamileligim çok zor geçti evdeydim hastane kontrolleri dışında.. Cidden herkes uzaklaştı öyle oluyor neden bilmiyorum hayırlısı ile yavrunuzu kucaginiza alınız.

Gerçekten bu kadar güzel anlatılamazdı bir sorun Cidden cidden şimdiki ilişkilerde yapmacık çok ya, dostluklar, arkadaşlıklar Kıyafet Altın Evin temiz mi pis mi herşeye bir kulp Ah ahhh

Birde kış geldi evde zaman gecirim deme. Ben almanyadayim. Burasi genelde hep yağmurlu hep soğuk. Yani havanin iyi olmasini beklesek evden cikamayiz. Bu ortama adapte olup eksi 10 derecede bile sokaklar dolu, parklar dolu. Sarın bebeği kar tulumuna cikin dışarı.

lak lak edecek insandan bol ne var, burasi kk

Sen dua et yine bir çocuğun var yani hepten yalnız değilsin ya olmayanlar ne yapsın?

Aynen öyle katılıyorum yani elbette bizlerden kötüsünü hep düşünmeliyiz ama konu acan insanlar icinde bulunduğu durum icin yardım arıyor zaten

Adim attım. çok kimisi şuan müsait değilim dedi kimisi zaten evde durmuyor Çoğu yaşlı insanlar...

Yok gerçekten yok inanın bu durumda kötü içimden birşey yapmak. gelmiyor.. İnanır mısıniz bilmem ama aynı. kıyafetlerden bile sıkıldım. Çok sıkıldım Bi deşarj olmam. lazım. kendime gelmem. lazım. ama nasıl. bilmiyorum Fistiklicikileta Guru Anneler

Lohusa depresyonuna benzetemedim ben. Zaten lohusa da degilsiniz. Sizin sorununuz yalnızlık Bu kadar basit. Kitap okumak, elişi yapmak ya da farklı hobiler edinmekten başka bir fikir gelmiyor aklıma. Şehir adı verirsen k şehirde yaşayan arkadaşlar edinebilirsin belki.

arada bana da oluyor üstelik etrafım kalabalık olmasına rağmen. ben de etrafımda kimseyi istemiyorum kocamı bile. evimde bir gün dolu dolu kendime ayırıyorum takılıyorum yemek bile yapmıyorum o gün aparatif geçiştiriyorum ve hoop kendime gelmişim :) seninkinin tam tersi yani. sen de dışarıda kendine vakit ayırsan geçer gibi geliyor. şehri söylesen? mutlaka yapılacak bir seyler vardır çok maddiyat gerektirmeyen. boga_hatunu Ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz.. Anneler

Önce hayatındaki güZelliklere bak. Sıhhatlısın çocuğun sağlıklı. Maddi sıkıntı çekiyorsanız. Elinden ne iş geliyorsa onu yapmaya başla. Örgü örmekmi ör ve satışa çıkar. Ahşap birşey al boya süsle satışa sun. Kanaviçe işle. Veya börek yapıp sat. Evin için birşeyler yapabildiğinde kendini daha iyi hissedeceksin. Ve bir işle meşgul olmaya başladığında ister istemez ayni zevkleri ilgisi olan insanlarla iletişime geçeceksin. Kusura bakma ama Evde boş boş üzülmek kimseyi bir adım ileri götürmedi. Hayatının kıymetini bil ve birşeyin ucunu tut ondan başla derim.

Hemen araştırıyorum teşekkür ederim

BaZen yalnızlığı yaşamalıyız kendini içimizde huzuru bulmalıyız. Farkında olmalıyız. Buda bir süreç. Annemin hep söylediği bir söz vardır. Ekmeği bile çiğnemeden yutamıyorsun. Hayattını değiştirmek için attığın adımda başarılar dilerim. Zoru görmeliyizki huzuru bulalım.

Aynı durumun çocuksuz halini düşünün bir de.. Yağlı boya yapıyorum, kitap okuyorum, habire yeni yemekler deniyorum. Hep monotona sarıyo yani ne yaparsanız yapın paranız olsa alışveriş de yapsanız bir süre sonra ondan da sıkılıcaksınız. Eşler de napsın hayat koşturması çalışmak lazım diye sabah çıkıyorlar, akşama nakavt geliyorlar eve. Genelde yoğun iş hayatı olduktan sonra iş bulamayıp evde oturunca işe yaramamazlık, ait hissetmeme, aktif sosyal çevrenizin aslında olmadığını farkediyorsunuz. Eşim hatta köpek alalım sana arkadaşlık etsin diyor. Yani kıssadan hisse evde oturmak güzel de biraz maddi durumun olup çıkıp sosyalleşmeye bir yerlerde vakit geçirmeye elverişli olması gerekiyor. Bu bir dönem atlatıcaksınız umarım bebişinizke arkadaşlık edin el verdiğince uygun olduğunda hava almak için yürüyüşe çıkın. Sıkmayın güzel canınızı sağlık olsun gerisi geçer..

Teşekkür ederim

Arabaniz varsa esiniz sizi izinlo oldugu zamanlar gezdirsin dicem arabada yoksa eşiniz evdeyken biraki cucuga baksi bi kac saat cikin dışarıya haçlık da versin nolcak ki başka cocukla simdilik boyle idare edin hersey esde ve maddiyat la bitiyor

Ilk haftalar benim de çok sıkıntılı gecti. Önce annemlerde yattim sonra eve geldim evde yattim. Zorunlu haller disinda pek dışarı cikmadim. 20. haftadan sonra düzeldi biraz sukur. Ama tabi eskisi gibi aktif cikamiyorum. Haliyle bir iki gitmeyince davet de etmiyor insanlar bi süre sonra. Bir de cevremde bekar arkadaşlarım daha fazla. E benim gündemim malum. Ilgi alanları değişiyor herhalde... iyi temenniniz icin Sag olun

Ay böyle tür yorumlardan cidden gina geldi. Evet bebeğin olmamasi üzücü fakat bu demek değil ki çocuğu olan insanin derdi olamaz yada küçümsenmeli diye. Sizin bir derdiniz olsa ve biri gelip dese "en azindan yürüyebiliyorsunuz, tekerlikli sandalyeliler ne yapsin" dese hoşmu olur? Herşeyin daima daha kötüsü var.

Benim ilacım işe başlamak oldu. Bu sefer de çocuk iş ev beni mahvediyor. Ayaklarımı uzatıp nefes alacak vaktim olmuyor. Çocuk kreste ben evdeysem de rahat değilim çünkü bekleyen bir ton ev işi oluyor ay ne bileyim hayat zor ya.

Katılıyorum size. Ama bilinçaltımıza attığımız şeyler çok değişti. Şimdi ekranlar, ne giydin, nerden aldın, kaç paraya aldın, onun rengi/dokusu ona uymuş mu? bik bik bik.. Yemeğe davet edilenler, çorba beğenmez, yemek sunumu beğenmez, masa örtüsü, sofra düzeni, herkes sunuma odaklanmış, Eline sağlık demek yok. Çok şükür demek yok. Ev sahibinin derdinden tasasından bi haber.. vsvsvs Oysa ki türk örf adetleri böyle mi? Kusur Aramak Moda oldu. Yeni gelinim, evimin koltuğunu şurdan aldım, halısı burdan. avizem 4500 TL. Mesleğim eğitimim kültürüm gezip gördüğüm yerler örf adetlerim Ne önemi var. Kapı zilim, paspasım, kapı süsüm bile uyum ve ahenk içinde. Hepsi Pembe. Çekmecelerim organizer dolu. Hepsi muntazam düzenli. Temizim ben. Kaç kitap okuduğumun önemi yok. Bilim yok, araştırma yok. Kültür sanat bihaber.. En acısı da artık bunlara özendirme yok. Hangi ana haber bülteni bugün bir bilim kadınına yer vermiş, iş insanlarıyla röportaj yapmış, başarı hikayeleri anlatmış. Varsa yoksa Siyez bulguru, Gluten, ekşi mayalı tam tahıllı ekmek vsvsvsss Mobese kameralarından gelen günlük dehşet görüntüler. Cinayet haberleri. İçimiz mutsuz Ruhumuz fakir. Oysa ki; her sabah kahvaltıda avokado yiyorum ben. Peki neden hep bir mutsuzluk

Cok güldüm ya yani bizim gibi hissedenlerin recetesine dedikodu mu yazmak lazim A Arya_Stark01

Ayni ben... iç sesim olmuşsun

Bi an ben bunu Ne zaman yazdım oldum bu kadar benzer hayat olamaz Benim kızımda 10 aylık ve mahrumiyet gibi bi yerdeyiz. Komşum yok koca apartman boş ve bu yerde gezilecek hiç bir yer yok. Dediğin gibi kış geldi diye husa aldı beni dert ortağım.

Benim size tavsiyem eşiniz sabah işe çok çok erken gitmiyorsa o gidene kadar, sabahın erken saatlerinde kendinizi dışarı atın. Bir ekmek almak için bile olsa gidebileceğiniz en uzak yere yürüyün. Serin havayı içinize çekip bol bol nefes alın. Eve dönerken de yine aynı işler, yine dört duvar diye düşünmek yerine evde sizi bekleyen, size ihtiyacı olan bebeğinize sahip olduğunuz için şükrederek gidin.

Canım bende aynı durumdayım ama senin en azından vakit gecireblecgn çocuğun var. Rabbime dua ediyorum bı evlatta bana nasip etse konu komşum kimsem olmasa da olur bebeğim bana yeterdi. Sende olumlu düşün canım küçük olsa bile onunla çok güzel vakitler geçirebilirsiniz