boniva, yeni fobim oluştu sayende bunu duymamıştım, çok feci.. bana sanki hep gece olacak gibi geliyor gündüzü hiç düşünmedim biliyor musun

Depremden sonra sokağımda her binada satılık ilanları görüyorum. Bazıları yeni bina. Ama işte insanların psikolojisi alt üst

Allah korusun sizi ve çocuklarınızı.

Nerede yakalanacağımızı bilsek.. kadının biri hangi depremdeydi bilmiyorum ama kuaförde genital ağdada yakalanmış ağda yapan kız ve tüm çalışanlar sokağa kaçmışlar kadın kalmış çırılçıplak. of düşündükçe ve nerede ne şekilde yakalanacağız kafa yemek üzereyiz hepimiz duş alırken bile şap lap su döküp çıkıyoruz. İstikamet:istanbul

Hepimiz aynı endişe içindeyiz, semtinizi bilmiyorum ama tepelerdeki yerleşim yerlerine taşınabilirsiniz. Zemin kayalık olan yerler nispeten daha güvenli..

Zaten umudumuz yoktu depremden sonra iyice yok oldu çünkü nasıl yapayanlız olduğumuzu gördük açık seçik

Aynen. Rabbim yaşatmasın. Yaşayana da sabır versin ne diyeyim. Eve ben de güvenmiyorum. Komşunun biri hakkında kolon kesti deniyor. Kendisi il dışında. Göstersek bile o kapı açılmayacağı için bilemeyeceğiz. Tadilatlar herşey denetime tabi olmalı. Ama nerde.

Öncelikle depremde hayatını kaybedenlere başsağlığı geride kalanlara ise sabır diliyorum. Deprem bölgesinde yaşıyorum. Yani İzmirdeyim burada da her an olabilir diyorlar. Maraştada yakınlarım vardı canları sağ ama ne yapacakları belirsiz. Bir sürü eşlerini dostlarını kaybettiler. Yani teselli edilemezler. Çok zor herşey. Ben de Burada bir şey olursa diye uyku uyuyamıyorum. Sürekli hazırlıklı olun deniliyor. İyi de nasıl olalım? Kiralar almış başını gitmişken, ev fiyatlarının hali ortadayken ne gibi bir önlem alalım. Düşündükçe içim daralıyor. Annemleyiz burada. Ben çok severdim İzmiri. Zamanında keşke ablamın yanına tayin isteseydim diyorum. Bir şey olursa kendimi affedemem sanırım. Gece uyanıp oradakilere ağlıyorum. Burada ne yaparız diyorum. Hayata dair hiç umudum kalmadı sanırım. Arkadaşlarımın neler yaşadığını gördükçe buradan bir şey yapamadıkça kahroluşum geliyor aklıma. Belki bencilce şuan düşündüklerim. Ama işte engel olamıyorum. Sadece içimi döktüm. Her gün bir sürü psikolog vs dinliyorum. Anneme belli etmemeye çalışsam da yansıyor. Bilmiyorum nasıl geçer? Nasıl atlatırız? Çok zor Günlük işlerimi yapmak için gayret ediyorum. Ama enerjim yetmiyor kimi zaman. Ev işleri yetişmiyor. Haber, sosyal medyadan uzak kalamıyorum pek. Aslında uzaklaşmam gerek ama olmuyor. Kendimce elimin el verdiğince yardımda yapmaya çalışıyorum. Ama duş alırken bile oradakiler aklıma geliyor ve ağlıyorum. Arkadaşlarımla konuştuğumda ne yapacağız bundan sonra dediklerinde çok zor ne diyebilirim ki? Uzun oldu kusura bakmayın

Ben nispeten zemini sağlam bir yerdeyim ama kaçsak nereye kaçacağız? Dediğin gibi nerede karşılaşacağımızın da garantisi yok ki.. oturduk, bekliyoruz, ne acı...

Rabbim yardımcınız olsun. Dualarım sizinle

Devletin her şehire deprem için birşeyler yapması gerekiyor. Malatya'daydim deprem de ev bekliyoruz umarım tez zamanda bu hallolur ve tehlikeli olan illere müdahale edilir. Korkmayin Allah'ın CC izniyle bişey olmaz dua edin bol bol. Daha müstakil bir ev bulmaya çalışın belki ucuz vardır İzmir'de

Burada açık seçik yazamam ama artık gece uyumadan daha usturuplu giyinip yatıyoruz, yazın ne yapacağız hiç bilmiyorum

Hepimizi ve tüm çocukları inşallah

Bende bir izmirli olarak sanki sıramızı bekliyoruz evime güvenmiyorum taşınma durumu söz konusu olamaz depremden ölmesek bile sıkıntıdan kalpten gidicez.

Diyarbakırdayım ve Bingöl depremi bekleniyor, Allah muhafaza eğer Maraştaki gibi yüzeye yakın bi fay hattıysa Diyarbakır Adıyaman gibi bi konumda olur. Ki diyarbakır deprem riski olmayan bölgeydi hep öyle söylenirdi. Zemini kayalık her inşaatta deli gibi kayaları delmeye çalışıyorlar. Ama sürekli artçılarla sallanıyoruz, günde bir defa en az, sallanıyoruz. sonra dışarıya atıyoruz kendimizi. geceleri uyuyamıyoruz, depremden bu yana uğraştırıcı yemek yapamıyorum, sürekli atıştırmalıklar makarnalarla grçiyor günümüz. Geceleri çoluk çocuk yan yana uyuyoruz, nefes alamıyorum, çarpıntı başlıyor pencereyi açıp duruyorum nefes alabilmek için. Bir yıldır başka streslerden panik atak krizi yaşadığımı tahmin ediyordum şimdi kesin ataklar geçiriyorum diyorum. Yani anlayacağınız hepimiz perişanız. Allaha inanıyorum ve güveniyorum asla o istemezse vademiz dolmazsa bişeycik olmaz. Ama işte biz de aciz bi kuluz, can tatlı ve korkuyoruz. Allah yardımcımız olsun. Hepimizin.

Evet :/ Ban Arsizi 🌹 tek ayak

teşekkürler. bakıyorum ben de ilanlara. hayırlısı.

Çocukların kar tulumlarını yatağın yanına koyuyoruz biz de.. Allah korusun hepimizi.. yazı ayrı, kışı ayrı zor