Çok hoşsunuz O onarma gücü böyle güzel yorumlarla artıyor.

Her sey super olucak demıcem. ilk basta o mutsuzluktan bıle kendını suclayacagın seyler olucak. Beb yaptım sen yapma. Senın tutunacagın bır cocugun var benım kımsem yoktu. Sesım cıkmasın dıye yastıga agzımı dayıyodumkı annem duyup uzulmesın. Sonra yavas yavas kabullenıosun. Bazıları çok ıyı ılıskıler yasayabılıyor ama ben yasayamadım. Umarım sız yasardınız. Çocuklu olarak boşananlar cocuksuz olarak boşananlardan daha mutlu venım cevremde. Cunku olmayacagını anlamışlar ve tıksınmışler. Güzel olsun ger sey. Eşın durumu ıyı degılmıydı tazmınat nafaka yokmu

Ne kadar enteresansınız ben kendi düşüncelerimi söylüyorum siz beddua ediyosunuz. İsterseniz hobi olarak boşanın banane yani. Ayrıca o konuyu siz sorduğunuz için cevapladım. Burası bi forum terapi grubu değil insanların düşüncelerini söylemeleri için var destek arıyosanız psikoloğa gidebilirsiniz. Bol şans.

Ben bir anneyim. Çocuğum ayrılık sonrasında öncesinden hiç bir farklılık görmedi. Olduğu gibi devam ediyoruz hayatımıza. Eğer babası yeri dolmaz bir baba olsaydı böyle mi olurdu? Onun tutunacağım bi yanı olsa bu kadar üstümden yük kalkmış sevinci hisseder miydim? Demekki çoktan bitmiş de resmiyeti kalmış sadece. Bizi hep kendine yük gibi hissettirdi. Aile olamadık yıllardır. Öyle olunca da sevgi falan kalmıyor inanın..

Bende merhametli, vicdanlı diye seçtim. İnanın ne maddiyata ne tipe onem vermedim. İnsanlığı olsun yeter dedim. benim maddi durumum ondan daha daha iyiyken. Ama şimdi şunu dusunuyorum maddi durumu benden iyi olsa beni soymazdi. Bu kadar şey yaşamazdim. Hadi boşluğa düştü. Soyleyebilirdi esiydim. Ben herşeyimi payalsirken o hep ikili oynadı. Yüzüme güldü evet, aileme de iyi davrandı. Ama hepsi planın bir parçasıydi gibi geliyot bana. O yüzden artık insanların merhametli vicdanlı olması ihtimali bile baya düşük bana gire. pearl

Ne iç açıcı bir yorum Oh dedim, gülerek okudum Biz de şimdiden kızımla hayallerimizi uygulamaya koyulduk. Babası evcil hayvan sevmezdi, şimdi kedi bakıyoruz, ki bu dönemlerde evcil hayvanların rehabilite özelliği var bilhassa çocuklarda. Ex burdaki yabancı ailelerle görüşmemi istemezdi, biz bugün kızımın sınıf arkadaşına gittik. Meğer ne çok beni besleyecek kaynağımdan uzak kalmışım, evliliğimi toparlamaya çalıştığımı zannederken. Hala da aklıma gelmeyen yeni fikirler vardır diye burda siz kader birliğim olan arkadaşlarıma soruyorum işte

Burdan şunu mu anlamalıyım: Benim de elle tutulur bir gerekçem yok ve siz bizim sonumuzu onlarınkine benzettiniz? Purpplee Süper women Anneler

Hemen geldim, acınızı bastirmayın yaşayın. Bu bir süreç, geçecek daha iyi hissedeceksiniz. Çocuk var mı bilmiyorum ama çocuklar içinde böyle olması yani herkes kaybının acısını yasarken, hayata da devam edin. Zor biliyorum hatta sizi benim kadar kimse anlayamaz. Zordur evlilik bitirmek ama yapacak da birşey yoksa sabretmekten başka çare yok, önünüze bakın.

Evet uzak yerlere gidemezsiniz sartlar el vermiyor ama termosunuza kahve yapip ormana yuruyuse bisiklet surmeye gidebilirsiniz. Eminolum cok iyi gelecek. Yada trenle kendinize bir piknik sepeti hazirlayip 1 saatlik uzakliktaki yerleri gorebilirsiniz, yurt disinda gonullu dernekler cokcocugunuzu bir kursa yazdirip o saattlerde de siz de bir kurumda gonullu biseyler yapabilirsiniz. Hem cevre edinirsiniz hem ruhunuza cok iyi gelecektir.

Kusura bakmayın, şuan onunla ilişki düzeyinizi bilmiyorum ama, arkadaşınız kendi adımlarının sorumluluğunu alamayacak kadar çiğ birisi. Ne yani sizin verdiğiniz akılla mı yıkmış muhteşem yuvasını? Ne kadar kolay suç atmak.. Oysaki amacınız sadece ona kendini iyi hissettirmekti, ben ta burdan bunu görebiliyorum. Onla geçmiş olsun, ne deyim. İşte insanlar evliliği ne başlatırken ne de bitirirken yetişkin olmayı başaramıyo. Belki benimkiler de bu tarz vakalardan ötürü uzak durmuşlardır. Demekki hala beni tanımıyorlar. Bi konuşayım bakalım, ben bana düşeni yapayım. Gerisi tercih meselesi.. Bissunicole

Bu mesajınızda kendimi buldum. Kendimi 5 yıllık evliliğimde hiç o. eve ait, onun ailesinin uzaktan da olsa bir parçası hissedemedim izin vermediler buna. Gerek ex, gerek ailesi. Sevdiğini sanıyordum, bana çok iyi davranıyordu ama ben o evin içinde hep yalnizdim. Sadece bana iyi davrandığı için, ailem onu sevdiği için mutluydum, bu kk da öğrendim bana yıllarca psikolojik şiddet uygulamış. Benim onunla kavgalarımin asıl sebebu buymuş, hatayi hep kendimde aradım aylarca... konu sahibinin ex i gibi dışarıya harika ama evde yok gibiydi. Üstelik bana iyi davranirken ilk evlendigim aydan itibaren maddi olarak beni dolandiriyormus ki bu tüm geçmişimin karanlık olmasına sebep oldu. Gizli krediler, kasadan 4. ayimizda altın calmalar, ev için verdiğim parayı yeyip evi icralık yapmalar ki asla beklemezdim. Şimdi kimse inanmıyor yaptıklarına ki bu da beni daha çok üzüyor. Daha dava bitmedi. Çok iyiydim ama birkaç gündür yine dipteyim. Geçecek mi bunlar. güzel günleri hatırlıyorum, bazen çocuk gibi eğlendirdik mesela, ama kendisi bana gülerken bile arkamdan delil topluyormus. En az 3 yıl öncenin mesajlari dosyamda, aileme kızdığımda onunla paylaşımlarım, telefonumdan ekran görüntüleri vs vs. Benimde onun söylediğine göre kusurum psikolojik sorunlarımin olması, ona hep kötü davranmam. Bunlar geçiyor mu? Unutup. bir başkasını sevebiliyor mu gercekten insan? Güvenebiliyor mu tekrardan? Değer görüyor mu? Aitlik hissedebiliyor mu?

Sizin de Allah yardımcınız olsun. İnşallah çok güzel günlere erişirsiniz. Evet, nefret de bir savunma psikolojisi. Ve bazen böyle dönemlerde işlevsel oluyor.

Evet. Ben diyorum ki defnettim yasımı paylaşmaya geldim. Hala diyorlar ki, araba sağdan vurmuş o nası ölmek, benim tanıdığa da soldan vurmuş öyle ölmek mi olurmuş, dikkatli sürseydiniz bişey olmazdı, demekki ehliyeti kasaptan almışınız, demekki sizin gibiler trafiğe çıkmamalıymış. Yahu öldü öldü. Başın sağolsun de geç. Hiç yapamıyorsan, ölen ölmüş önüne bak de. Magazini, şahsi patolojini bi kenara bırak. Avamlık başa bela.

Ben de 5 yıllık evliyim. Uzatmalari oynuyorum biliyorum. Sasirtici derecede yaşadıklarımız aynı. Mesajı okuyunca çok şaşırdım ve üzüldüm. Bizim sonumuz da böyle olacak biliyorum. Çünkü benim de artık tolere edecek gücüm kalmadi. Psikolojim bozuldu. Keşke ilk sene boşanma aşamasına geldik. O zaman bosansaydik diyorum. Ama kızım dünyanın en güzel şeyi. Yine pişman değilim. Zaten böyle bir evlilikten sonra bir daha ilişkiye cesaret edemem. Cok guclusunuzki bu kararı verebilmiş siniz. Buna guvenin. Geri kalan süreci de en iyi şekilde atlatacaginizdan eminim. Umarim çok mutlu olursunuz.

Güzel anılar da var, yoksa her gün işkence yaşayan birisi 1 ay bile dayanamaz. O özlemin nedeni de tek tük de olsa o anılar. O nedenle çok doğal özlem duygusu. Benim de aklıma geliyor bazı iyi yanları. Sonra bunların ne kadar az olduğunu hatırlıyorum. Ne kadar alçaltıldığımı hatırlayınca hele, geçiyor o özlem. Gerçi benim 2 ay oldu henüz, bilmiyorum zaman neler getirecek. Ümidim her geçen gün iyiye gitmesi yönünde. Allah içimizi hep ferah kılsın. Ben de 1-2 yıl dinlenmek istiyorum. Sonra evlenmek isterim gibi. Çünkü ikinci kez anne olmayı çok istiyorum.

Siz varken hepsi tatlıydı. Siz gittiniz kıymeti kalmadı. Emin olun. Allah sizi kendine düşman, rakip, stres topu belleyen değil, sizi kendine eş belleyen birini çıkarsın karşınıza.

Ha siz belirtmişsiniz. Ama dediğim gibi ben bekarım mesela hiç bu yollardan geçmedim bu yüzden ne kadar destek verebilirim, doğru olur mu bilmediğim için çok girişmiyorum bu işe. Ama siz belirttiğiniz halde mesafeli duruyorlarsa siz de araya mesafe koyun geçin. Evet, zor bir dönem ama sizi öldürmeyen şey güçlendirecektir öyle düşünün. :) Şimdi bitmiş etmiş diyorsunuz ama hep öyle olmayabilir. Ben bir tek arkadaşıma destek oldum, geri barıştı vazgeçti ben kötü oldum maalesef. Bu şekilde de temkinli olabilirler. Ama dediğim gibi siz beklediğiniz desteği görmemişseniz aslında aranızda ki mesafe olması gerektiği gibidir. Siz de ona uygun tavır takınırsınız, yıpratmayın kendinizi.

Öncelikle kendinizi böyle bir evliliğe mecbur etmediğiniz için sizi tebrik ediyorum. Güçlü ve kararlı bir kadın olmanız da ilham verici ne kadar güçlü de olsak her hayal kırıklığının ruhumuza bıraktığı hasarlar var. Eminim bu hasarları kısa sürede onaracaksınız. yavrunuzla coook mutlu olun

Allahım yolunuzu açık etsin inşallah.

Benzer şeyler yaşamışız. Ama biz anlaşmalı bosandık. Ortak çocuğumuz olmadığı için birbirimizden talebimiz olmadı. Size de büyük geçmiş olsun inşallah tez zamanda çözüme ulaşır boşanma davanız. Geçmişi arkanızda bırakabilirsiniz, sizde önünüze bakabilirsiniz. Zamanla geçiyor. Bosandığınızın ertesi günü duygularınızda sıfırlanmıyor. Kendi kendinizi tedavi edeceksiniz. Bir daha birine güvenebiliyor mu kısmına gelince Güveniyor tabii ki. Bütün dünya kötü olmaz. Siz iyiyseniz elbette siz kadar iyilerde vardır. Ben tercihlerimi gözden geçirdim. Değer verdiğim kriterlere. Daha merhametli, vicdanlı bir eş seçtim kendimi. Sizin içinde hayırlısını dilerim. İyi haberlerinizi almak dileğiyle

Konu sahibi öncelikle bu kötü giden gidişe bi dur deme cesaretini bulup boşandığınız için kutlarım. bundan sonrada önceliğiniz önce kendiniz ve çocuğunuz olsun. gurbetteyim demişsiniz çoçuk küçükse aileye yakın bi ile gitseniz işinizi kolaştırır sanki! Hemde ex kişisinin bulunduğu ilden uzaklaşmış olurdunuz!!! Çalışıyormusunuz?

Hoşgeldiniz Çocuğum var, şükür ki ona çok yansıtmamaya çalıştık. Hep yapıcı oldum babasıyla ayrılırkenki üslubumda. Hala da öyleyim, güzel anarım. Ona arada kalma yaşatmadığımız için mutluyum. Bazen çok yoğun duygu yaşadığımda çıkıp bir güzel ağlıyorum, geçiyor. Allah tamamen nötr hissetmeyi nasip etsin bir an evvel.

Eminim üstesinden gelirsiniz.

Evet güzel severim İlk yıllar sevgiden, sonra da vicdanımı rahatlatmak için mücadele ettim bence. Ya aslinda çirkin şahsından ziyade kendimizi tanıyamamaktan oluyor bazı şeyler. Bizde öyle oldu açıkçası. Iki ayrı dünyanın insanı olduğumuzu kabul edemedik uzun süre. Ve o sürede tükendi herşey.

Evet arada bir çok yoğun ağlama isteği geliyor insana. O anlar yalnızsam şanslıyım, değilse ertelemek zorunda kalıyorum. İnşallah sen de umduğundan daha güzel günlere erişirsin. Nafaka var evet, ben de çalışıyorum zaten, ama yine de konfor kaybı oluyor eskiye nazaran, buna da şükür. Olsun, insanın içi ferah olsun yeter ki, para kazanılır.. avutsunbahaneler

Bizde golden bakıyoruz Benim eşimde hiç istemezdi onu atınca evden bizi karşılıksız seven can yoldaşımız oldu. Gönlünüzü ferah tutun bakın şimdi daha yeni başlıyor herşey mutsuzluktan çıkınca insan kendini tekrar keşfedip yeni zevkler ediniyor insan ben dağ yürüyüş gruplarına bisiklet turlarına gidiyorum bazen çadır kamp yapıyoruz ex çok kasıntıydı asla yapmazdı öyle şeyler şimdi ohhhhh sefam olsun her istediğimi yapıyorum

Louis C. K'in de dediği gibi "Hiçbir mutlu evlilik boşanma ile bitmez. Boşanma, mutsuz evliliklerin mutlu sonudur." Ben de boşanma sürecindeyim. Duygularınızı çok iyi anlıyorum. Yaşadığımız hayalkırıklıkları çok benziyor. Ama olaya şöyle bakın: Çocuğunuz mutsuz bir evlilikte büyümektense, mutlu bir anne ile büyüyecek. Annesinin kendi gibi olamadığı, koşullu sevildiği bir ortamda büyümeyecek. Bunu normalleştirmeyecek. Kendiniz için ise öncelikle artık kafa yormayın, kabullenin. Bitmiş. Yürümemiş. Vicdanınız rahatsa mesele yok demektir. Hiçbir kadın iyi bir adamı bırakmaz. Demekki iyi biri değilmiş. Size uygun değilmiş. Geçenlerde bir yerde okumuştum. Beynimiz acı hatıraları 6-8 ayda unutuyormuş. Kendinize zaman verin. Mutlu sonunuzu yaşadığınızı unutmayın lütfen. Her şey çok güzel olacak...

Nasıl yani, dava sonuçlandıktan sonra tekrar mı evlendi? Büyük konuşmayım ama, arkadaşlarım benim yeterince ince eleyip o dosyayı kapattığımı biliyorlardır zannımca. Çünkü ben o yapıda biriyim, artık dulum ve bunun bilincindeyim. Blöf ya da kafa karışıklığı ile boşanmadım. Bile isteye, vicdan rahatlığı ile, uzun zaman düşünmenin ardına, en sakin halimde karar alarak boşandım. Kavga ile refleksif olarak değil. Ama yine de bunu aklıma getirdiğiniz iyi oldu. Bundan dolayı mı uzak duruyorsunuz diye sormayı düşünüyorum şuan. Teşekkür ederim

Herkesin terapi alma imkanı olmuyor, özellikle Türkiye'de ciddi maliyetli. Terapi ile eşdeğer bir şey daha var. O da onarıcı dost ortamı. İnsanın uzun süre kendisini olduğu gibi kabul eden ve iç huzuru yaşadığı bir atmosferde kalması da terapi etkisi oluşturur. Benim burada destek isteme nedenlerimden biri de bu. Kimliğim anonim, yani tüm etiketlerden bağımsız, olduğum gibiyim. Ve benim gibi boşanmış olanlarla durumumda yalnız olmadığımı görüyorum. Bazen şahsi patolojisini regüle edemediği için saldıranlar oluyor, ama genel itibariyle kader birliği yaşadığımız insanlarla vakit geçirmenin iyileştirici bir yanı var.

Ah tatlım ya her şeyi böyle iki yorumla teşhis edebiliyodun da neden bu hallere düştün tüh sende pek etik falan kalmamış zaten teşhisi de koyuverseydin. Yazık adamcağıza kim bilir ne teşhisler koydun. Zor bi zamandan geçmen koşulsuz haklı olman ve insanlara hakaret edebileceğin anlamına gelmez. Keşke bu teşhisleri iki yorumla bana koyabildiğin gibi kendine koysaydın belki şimdi forumlarda tanımadığın insanlardan destek aramak yerine kocanla mutlu mutlu oturuyo olurdun. Gerekirse psikiyatrıma gidiyorum zaten internetten ne olduğu belirsiz, insanlara beddua edip bel altı vuran bi sözde psikoloğun abuk subuk yorumlarına ihtiyacım yok gerçekten yazık bi de insanlar para verip size geliyo destek arıyo halbuki malzeme gerçekte bu ne üzücü. Bi de insanlara sayıp edip mutlu pozitif pıtırcık triplerine girmiyo musunuz halbuki leş gibisiniz içiniz kin ve nefret dolu siz önce bunun teşhisini kendinize koyun. esas ben söylediklerimle bi dönüp kendinize bakmanıza sebep oldum sanırım ondan fütursuzca saldırıyosunuz. ben de diyodum böyle evlilikler niye bitiyo. Halbuki bakın 2 yorumla eşinizin çabasızlığının nedenini hemen anlayabildik iyi kurtulmuş verilmiş sadakası varmış. Neyse siz belanızı bulmuşsunuz zaten ne haliniz varsa görün.

Nelere uyum sağlamıyoruz ki arkadaşım.. Hayat hepimizi kendi hızına ayak uydurmaya zorluyor bir şekilde.. Farkına bile varmayacaksınız, öyle birden öyle kendiliğinden alışacaksınız ki yeni yaşamınıza..

Sevmemek, artık hissetmemek boşanmak için en önemli sebeptir. Boş verin. Herkes ne yaşadığını kendisi bilir.

Her sey guzel olucak. Yasadıklarımızı bız bılıoruz. Her sey guzel olucak

Çok haklısınız. Kızıma bunu söylediğimde sessizce kabul etti. Yani hiç bir çocuk, kavga ederseniz edin yine de bir arada durun demez. Şuan iki evim var diye seviniyor hatta. Bu durum kesinlikle ebeveynlerle ilgili. Çocuğun boşanma sonrası adaptesinde anne baba esas faktör.

Tam benlik bir yorum yakaladım, aynen ben de ne boş arkadaşlar edinmisim diyorum bazen. Bu süreçte insan biraz değerli hissettirilmek istiyor, birilerinin aklında olduğunu bilmrk istiyor dediğiniz gibi. Ben sevgilisiyle ayrılan arkadaşımı sabahları arıyordum özellikle, sabah güne kötü başlandığını bildiğim için, ben öyle oluyordum birinden ayrılınca.. Bu arada ben de boşanma sürecinde olan biriyim. Ne kadar haklı sebeplerle bu yola çıkmış olsam da, hiç güzel anılarımız olmamış itilip kakılmış olsam da yine de çok mutsuzdum bu yola girdiğim için ilk zamanlar. Sonra ex kişisi akla hayale gelmeyecek düşmanlıklarina başlayıp gerçek yüzünü gösterince bende acı, üzüntü, vs kalmadı. Aksine zaman geçtikçe içim kıpır kıpır oluyor sona yaklaştığımız için. Sanirim böyle olması iyi oldu nefret etmek güzelmiş

Çok teşekkür ederim. Tren fikrine bayıldım, deniycem Evet çevrem olursa daha rahat atlatabilirim, burda yeniyim ve geldiğimden beri evliliğimin beni içine çektiği sorunlardan açıkçası depresyon sürecindeydim, hiç birşey yapmak, kimseyle tanışmak gelmedi içimden, özellikle son 2 yıl. Artık nasip olur inşallah

Oldukça yakın arkadaştık aslında ama dediğiniz gibi çiğ bir insan imiş. Maalesef biraz geç ve üzücü bir şekilde fark ettim bunu. Kendisi benden farklı beklentiler içine girmiş halbuki ben gerçekçi olmayı tercih etmiştim. Polyanacılık oynasam benden iyisi olmazdı demek ki. :) Ben böyle bir örnek vererek fikir vermek istedim umarım sizi incitmemişimdir. Çünkü yukarıda da belirttiğim gibi gayet net birisiniz belli oluyor. Ama karşınızda ki insan sizi ancak kendi gözünden görebildiği kadar tanıyabiliyor. Umarım kendimi ifade edebilmişimdir. :)

Çok teşekkür ederim. Duanız kaderim olsun

Ne hoşsunuz Demi ya, insanlar istiyor ki sıkı bir dayak ye, ya da adam pavyondan eve gelmesin, ancak öyle boşanma hakkımız var gibi. Yahu adam bekarlığının bir üst sürümüyle devam ediyor. Aileye aidiyet hissi yok. Tam 9 yıldır, dile kolay. Neyse... girmeyeceğim detaya, ben biliyorum kısacası ne yaşadığımı. Kimseye ispatlamak zorunda değilim. Tek şunu söyleyebilirim: İnsan eşine bakıp bunla mı yaşlanmak isterim, yalnız mı, diye sorduğunda, ikinci daha cazip geliyorsa, o evlilik bitmiştir.

Ben boşanmadım ama boşanmış bir anne-babanın kızıyım. Şunu söyleyebilirim ki huzurun olmadığı bir evde büyümektense, anne ve baba ile ayrı ayrı bir arada olmak bana iyi geldi. Annem de ilk zamanlar kötü durumda idi ama her şeyin ilacı zaman. Zamanla tüm duygular ve yaşam dengeye oturuyor. Sevgiler,

Amin, hepimize

Böyle hassas konularda size tavsiyem içeriği iyi okuduğunuzdan ve anladığınızdan emin olun. Bazen bazı üyeler burayı stres atmak için kullanırken, yorum atma dürtüsüyle konuyu çok incelemiyor. Koyu belirttiğim yerler benim için de çok önemli ve bu nedenlerle bitti evliliğim zaten. Hiç bir zaman özel gün takıntısı olan, materyalist biri olmadım. Ve son ana kadar düzeltmek için yalvardığımı yazdım bi üstteki yorumunuzun ardına. Diyelim ki bunları yazmamış olayım ve diyelim ki size göre basit bir nedenden bitmiş, burda apaçık duygusal istismar yapıyorsunuz. Arkadaşınızın çocukça bulduğunuz tavırları üzerinden bana gönderme yapıyorsunuz. Umarım yaşadıklarımı yaşarsınız ve beni hatırlarsınız o vakit...

Ben boşandım. 15 senelik evliliğim bitti ama benim çocuğum yoktu. Boşandıktan sonra ilk sene inanılmaz zordu. Ben ex eşimle 20 yaşında evlenmiştim, beraber büyümüştük. Sanki bedenimden bir uzvum kopmuş, ben eksik bir şekilde hayata devam ediyormuşum gibi hissediyordum. Boşandığın zaman duygularından hemen sıfırlanmıyor. Yerlerde anırarak ağladığımı bilirim. Ağlamaktan gözlerimi açamıyordum. O süreçte o acıları tek başıma yaşayarak kendimi tedavi ettim. 1 senenin sonunda hayata yavaş yavaş karışmaya başladım. Sosyalleştim. Boşandıktan 4 sene sonra 2. Evliliğimi yaptım. Şimdi 5 aylık hamileyim. Bu evliliğimde eksik parçalar tamamlandı. Artık bir yere ait olduğumu hissediyorum. Şefkat görüyorum ve alışık olmadığım bir his. Kırılan kadınlık gururum tamir oluyor. Bende değer görmeyi hak ediyormuşum diyorum. İnşAllah sizde yeni hayatınızda mutlu olursunuz. Hakkınızda hayırlısını dilerim.

Dışarıya karşı çok iyi çok ilgili bir adamdan boşandığınız için uğradığınız baskıyı anlayabiliyorum, ama o adamla dört duvar arasında kalan sizdiniz, kimseye hesap verme laf anlatma mecburiyetiniz yok. İnsanlar kendilerine iyi ise eşine de iyidir sanıyor. Bilenin de işine gelmiyor. Sizi dışarıya karşı nasıl olduğu değil, size karşı nasıl olduğu ilgilendiriyordu. İyi olmuş kurtarmışsınız kendisini, ona el iyisi ev ayısı olma konforunu sağlamamışsınız. Hayatınızı geri almışsınız, enerjinizi tesis etmemişsiniz daha fazla. Şimdi el iyisi olamaz artık, olan enerjisi lazım ona.

Bazen sadece bitmiştir. Biten şeyin iyiliği kötülüğü sorgulanmaz.

İnşallah çocuğunuzla çoook mutlu olursunuz kendinize yetersiniz zaten bu kararı alabildiyseniz. Vazgeçmek özgürlüktür derler ben de bu ara bunu yapmaya çalışıyorum. Her şey gönlünüzce ve hayırlısıyla olsun

Teşekkür ederim. Arkadaşlarım bu dönemde maalesef sessiz kalmayı tercih ettiler. En yakın dediğim 4-5 arkadaşımdan yalnızca 1i yakın irtibatta. Diğerlerinin sessizliği de güvenimi kırdı açıkçası. Bissunicole

Amin inşallah

Gözlerim doldu okurken, sonra yuttum içime. Çocuk olunca insan ağlamalarını günün onsuz saatlerine erteliyor Ne zor zamanlar geçirmişsiniz... Ama bu mutlu sonunuzu okudum ya, inanın kız kardeşiniz gibi içim ferahladı. Her gününüz bi öncekinden güzel olsun, yavrunuzla neşeniz kat kat artsın inşallah. Ben de inanıyorum ki, gün gelecek işte buymuş evlilik diyeceğim bir yuvam olacak. Öyle özlemini çektim ki yıllarca. Allah evlilik bilincinde olan herkesi kendi gibi olgun erkeklerle karşılaştırsın.. Yetişkin olamayan erkekler kendine de yuvasına da zarar veriyor.

Aynen ole.9 yıl ıyı sabretmıssınız. Ben 4 ay sonra baba evıne geldım. Sevgi varmış sızde. Bendede vardı. Ama ezıyet orttu her seyi. Kader işte. Allah çirkin şansı versın bence. Bu aralar buna takıldım. Umarım her sey guzel olur. Çok mutlu oluruz

bunu duyduğuma sevindim kendinize güvenin Rabbim sağlıklı mutlu günler nasip etsin inşallah

Yorumunuzu okurken içim titredi. Neden biliyor musunuz, aynısını yaşadım. En son resmen ayağına kapandım, ne olur bir çözüm yolu öner, her şeye varım, dedim. Yeter ki onarmaya çalışalım, bağ kuralım, kızımızın hatrı için, gerekirse yeni bir uzman deneyelim, dedim. Hiçbir şey yapmayacağım, çok yoruldum, terketmek istersen dur gitme de demem, istediğini yap, dedi. O cümleden sonra bitti benim için. Çünkü aynı esnada kök ailesi ve arkadaşlarına fedakarlığa devam ediyordu. Onlara yapabilen bana da yapardı. Herkesten elini çekmiş olsa, merhamet ederdim, bana özel değil derdim. Ama beni itti, herkesi sırtında taşırken. Daha fazla onurumu çiğnetemezdim. Bir ay düşündüm o son konuşma üzerine ve kararımı verdim.

Tam nokta atışı bir tespit. En yakınları her şeyin farkında, uzaktakiler de şaşkın. Karar haftasında ex'in bir dostuyla konuştum. "Herşeyin farkındayım, dost olarak iyiyken eş olarak katlanılmaz olduğunu biliyorum, o nedenle ben ondan çok senin arkandayım ve kararını destekliyorum" dedi. Bir kişiden bile bunu duymak çok iyi geldi. Bundan sonra neye ne kadar öncelik verir bilemem. Ama kök aileyi, arkadaşı öne sürüp, kendi kurduğu aileyi uçurumdan attı. Neyse ki paraşütümüz var...

Hayırlı, uğurlu olsun. Geçmişi unutturacak kadar güzel günler sizi bulsun İnşAllah.

Geçmiş olsun. Cesaretiniz için tebrik ederim. Umarım bundan sonraki hayatınızda kafanıza ve ruhunuza hitap eden insanlarla karşılaşırsınız. Siz kendinize ikinci bir hayat hediye etmişsiniz. Ve bu hayat sürprizlerle dolu.. Benim boşanan çok arkadaşım var ve hepsi evliyken olduklarından çok daha mutlular. En yakın arkadaşım resmen 10 yaş gençleşti. Enerjisi aurası her seyi değişti kadının, aşık olup duruyor, hayatın tadını çıkarıyor. Çevremde boşanıp da acılara gark olan bir kadın görmedim. Çünkü kadınlar evliliklerinde sonuna kadar her yolu deniyor ve son çare olarak boşanma yoluna giriyor. Bu nedenle kaybettikleri bir şey olmuyor.

Var, şükürler olsun. Annem çok travmatik bir evlilik yaşadı. Bende de "onun gibi çekmeyeceğim" düşüncesi etkili oldu. Ama tabi ki bu konuda ayrışma yaşadım, onun travmasını kendi ilişkime taşımadığımdan emin olmak için terapi aldım. Çünkü sağlıklı karar vermek için bu şart. Uzmandan şunu teyit ettim: Gerçekten ben mi yanlış yorumluyorum yoksa bu evlilik cidden benim algım dışında da anormal mi? Bireysel de, çift uzmanı da ex'in mevcut haliyle bir evliliği yürütemeyeceğini söyledi. O vakit emin oldum, subjektif değerlendirmediğimden. Neyse, ne diyordum. Evet annem çok destek, ama dediğim gibi kendi yıkıcı yaşantısı sonucu o benden daha çok etkilendi bu durumdan. İnanır mısınız çoğunlukla ben onu teselli ediyorum hatta. Kardeşlerim de çok destekler, ama telefon mesafesinde. Buna da şükür...

Geşdi geçti. Ben alamamıştım terapi işe yarıomuş ole dıolar. Halada alamadım. Onu içimizde bi sindirmemız gerekıyor. Bı acıyı yasamamız gerekıyor.

Merhaba, KK hesabımın çevremde bilinmesinden ötürü, bu konuya özel, izinli olarak açtığım bir hesaptan yazıyorum size. Elimden geldiğince özet anlatmaya çalışacağım. Zaten çok da detay anlatılası bir konu değil.9 yıllık evliliğim bitti. Karışık duygular içerisindeyim. Bazen çok emin, bazense yerle bir. Dışardan bakıldığında kaotik bir evlilik değildi bizimkisi, o nedenle yakın çevrede magazin değeri yüksek oldu boşanmanın. Ex bey çevrede takdir edilen biriydi, ama evde adeta bir boşluk. İlk haftamızdan beri hep soğuktu, sonralarda ise koşulluydu sevgisi. Ailesini ve çevresini eylemediğim zamanlar, birebirde iyi olsam bile, beni cezalandırırdı. Haftalarca küserdi. 9 yılın totalde belki 1 yılı aile gibiydik, onun dışında soğuk, merhametsiz, sıfır iletişim.. Ancak dışarda pozitif, herkesin işine koşan bir profil. Evde yıllarca ne yaşadığımı çevresi hiç bilmedi. Belki tüm bunlar bile idare edilebilirdi, ama kendisi bu kadar bencil yaşarken benden fazlasıyla beklentiliydi. Klasik ev hanımı ritüelleri dışında, dışarı imajını diri tutmak için, sürekli o eksenli yaşamam gerekiyordu. Herşeyden önce, hayat görüşümüz arasındaki mesafe yıllar içinde uçuruma dönüştü. Ortak hiç bir şeyimiz kalmamıştı artık. Sevgisizlik, saygısızlık, kendin olarak var olamadığın bir evlilik... Terapiler, okumalar, dinlemeler fayda etmedi, hep yarım bıraktı, uğraşmak istemedi. Bence evlilik kumaşında biri değildi. Evlilik biraz daha devam etse kötü bir kopma yaşayacaktık, o raddeye gelmeden bitirdik, çocuğumuzu travmatize etmeden, nezih ve medeni bir biçimde. Bunları kabaca yazdım, ama sizlerden ricam detay sormayınız. Çünkü benim anlatmaktan çok duygusal desteğe ihtiyacım var. Ve anlatmak inanın yoruyor, kanatıyor taze yarayı. Boşanmış çocuklu arkadaşlarımdan, ya da çevresinde yakinen boşanmaya şahit olmuşlardan aklıselim tavsiyelere ihtiyacım var. Çünkü yaşadığım ülkede yakınım yok, sosyal çevrem kısıtlı. Maddi olarak idare edebildiğim bir işim var, ama şuan online, yani bi çıkıp kafa dağıtacağım iş arkadaşlarım olsun isterdim. Malesef bir birikimim de yok, olsaydı ilk iş turlara katılırdım, gerçi okul çağındaki çocuğumla bu da geçici bir çözüm. Biliyorum geçecek ama yine de bir cümlenizi duymaya, bir hayır duanızı almaya ihtiyacım var şuan. Boşanmış arkadaşlarımdan öneri ve güzel temenniler duymak eminim iyi gelecektir. Teşekkür ederim...

Yeni hayatınız eminim size güzellikler getirecek bende boşandım 3 sene bitti benim eski eşim statü olarak ve güç olarak dışardan bakınca her kadının isteyeceği düzeydeydi ama yaşattıkları her kadının da Allah korusun diyeceği cinsteydi şükürler olsun hayatıma kimseyi alamadım hala bu tercihlerim arasında değil henüz o kadar yormuş ki beni yalnızlığımın özgürlüğümün tadına doyamıyorum hala:)çocuklarımla çok mutluyum çok güzel bir arkadaş çevrem var yatakta çapraz yatıyorum:)yapılabilecek bütün aktivitelerde varımilk zamanlar öyle hissetmen çok normal bende hissettim zamanla duyguların kinin öfken sevgin hepsi nötr duruma geçiyor. Kendine zaman tanı bu arada sana keyif veren onunla yapamadığın ne varsa yap ben öyle yapıyorum ve kendimi tekrar buldum seninde öyle olacak kimse huzurdan kaçmıyor şimdi huzurunun keyfini çıkar

Evet, öyle oldu. Ki ben kendisine eski eşi hakkında doğrudan hiçbir cümle kurmadım. Kendisine destek olmaya çalıştım, olmuyordu üzme kendini demiştim. Ama daha sonra kendisi benden "yuvanı yıkma, alttan al." tarzı bir şeyler beklemiş sanırım. Ama dediğim gibi benim ki kendi açımdan bir varsayım sadece. Ben böyle tatsız bir olay yaşadığım için mesafeli duruyorum. Ama belki sizin arkadaşlarınız maalesef iyi gün dostudur. Anladığım kadarı ile siz gayet net birisiniz. Ne istediğinizi ne istemediğinizi biliyorsunuz. Ama arkadaş dediğimiz de insan sonuçta. İyisi var kötüsü var... Bir dile getirin bakayım. Belki de böyledir ve aranızda ki buzlar erir belli mi olur. :) Sizden böyle bir adım görünce cesaretleri gelirse size adım atmak konusunda ne güzel. Ha yok gelmiyorlarsa dediğim gibi siz de uygun tavır takınırsınız.

Zorbalık siber ortamlarda sergilenen bir tavrın terminolojideki karşılığıdır, hakaret gördüğünüz buysa şayet. Bunun dışında bir tek kelime hakaretim yok. Şu ana kadar nezaket çerçevesinde cevapladım. Sizin satırlarca yazdığınız son yorumun da karşılığı var literatürde. Ama bunların bahsini sizle yapmak öz saygıma uygun değil. Bırakalım, kim hakaret etmiş, kim pasif agresif tepki göstermiş, hangimizin yorumları siber zorbalığa giriyor Mune karar versin.

Öyle güzel cümleler ki bunlar Nasıl ferahladım. Ay ben de şöyle yirmilerimdeki fiziğime dönsem ne hoş olur Elimden geleni yaptığıma en başta vicdanım ve tüm beni tanıyanlar şahit. Bu insana öyle bir iç genişliği veriyor ki.. Geriye sadece yeni hayata adaptasyon kalıyo. İnşallah en hızlı şekilde olur o da..

Hemen geçmesini beklemeyin hissettiklerinizin, acınızı yaşayın duygularınızı bastırmayın güzel kitaplar okuyun, hobiler edinin, gerçekten güvendiğiniz insanlarla içinizdekileri paylaşın. ben çocuğunuz için yazmak istiyorum lütfen boşanmanın etkisi nasılmış öğrenmek için bir çocuk psikoloğuna götürün çocuklar içlerine atabiliyor bazıları çok etkilenirken bazıları da etkilenmiyor ama en azından içiniz rahat olur

Niyetleri kötü olmayabilir. Ben de boşanma aşamasında ki arkadaşlarımı fazla deşmek istemiyorum. Hassas bir dönem yanlış bir laf ederim düşüncesi ile. Ama tabi ki asıl niyetlerini tanıyan olarak az çok bilirsiniz siz.

Sonsuz amin... Siz de musmutlu olun inşallah ömür boyu

Niyetlerini bilemiyorum. Ama açık açık desteğe ihtiyacım olduğunu ifade ettim. Hatta mesafeli durduklarında onlara sığınamayacağımı ve bunun sürecimi daha zorlaştıracağını da söyledim. Beklentim oturup exle ilgili yorum yapmak değildi. Yalnızca en karanlık anlarımda telefonun diğer ucunda beni düşünen biri olduğunu bilmekti. Ama en son görüştüğüm dostum, şimdi baktım, 2 hafta önceki yazdığıma tepki göstermemiş. Zannımca eşleri mesafeli olmalarına yönelik baskı yapıyor, onlar da hassas düşünemiyorlar. Ama neden ne olursa olsun, kesinleşmiş bir boşanma ardına dostumu yalnız bırakmazdım ben. Yani eşiyle kavga eder de, araya girmeyim dersin. Ama bitmiş artık, bir çocuğuyla gurbette hayata tutunmaya çalışıyor, nasıl bir düşünce uzak tutuyor merak ediyorum açıkçası.. Gerçi öyle ya da böyle, onlara güvenerek girmedim bu yola. Ama yine de bu günlerdeki sessizliklerini hatırlayacağım ilerde.

Gececek, Geçmeyen hiç bir şey yok şu hayatta onu biliyorum ama boşanmak kadar berbat bı duygu da yokmuş onu da öğrendim. Yarı yolda bırakılmak kadar kötü bı duygu yok. Allah yardımcınız olsun

Onun realiteye değil, yancıya ihtiyacı varmış. Ne diyelim Allah yuvasında mutlu etsin, size de değerinizi bilen dostlar nasip etsin.. Hayır, ne incinmesi, hatta çok iyi geliyo burda böyle dertleşmek, iyi ki varsınız

Bunun adı evlilik değil ki. Bu sadece zorunlu olduğun bir işte çalışmak gibi bir şey. Hayat bundan sonra başlıyor emin olun. Her şey bir şeyle başlar bana göre. Sizin hayatınız da bu boşanma işe başlayacak. Arkadaşınız var aslında hemde tam yanı başınızda. Alın onu gidin bir parka, etrafa bakının, hayatın güzelliklerini görmeye çalışın. Böyle biriyle evli kalmaya devam etsendiniz, kendinizi daha da değersiz hissedecektiniz.

Bu tamamen kişisel bi durum bence. Sizin hayatınızda bu saydıklarınızın önceliği birinci sıradadır ve sizi çok mutsuz etmeye yetmiştir ve boşanırsınız nitekim öyle de olmuş. Ama benim için onuncu sıradadır bana elle tutulur sorun gibi gelmez. Hepimizin beklenti ve öncelikleri farklı fakat yine de ortalama bi evlilikte bence tekrar ediyim bence o evliliği iyi yapan şeyler var. Nedir bunlar geçim sıkıntın yoksa şiddet görmüyosan aldatılmadıysan eşin yardımcıysa ailelerden kaynaklı büyük sorun eziyetler yoksa iyi bi babaysa eşinle az da olsa uyumluysan bu bence iyi bi evliliktir. Ama kimisi der ki hayır beni şurda oturtmadı veya özel günleri unutuyo ben böyle mutsuzum yapamam. Bu bence saçmadır ama karşıdaki mutsuzsa kim ne diyebilir ki. O yüzden bişey demek doğru olmaz umarım herkes hayatta aradığı mutluluğu bulur. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Nasıl içime su serptiniz, iyi ki varsınız Amin arkadaşım, biraz zaman geçsin, ikinci evlilik de düşünürüm. Kendime ve evlilik konusunda özverili oluşuma güveniyorum, neden benim gibi özenli biri daha çıkmasın ki karşıma? Ama duygularımın tamamen nötrleşmesi ve sağlıklı zemin oluşması için biraz zaman. Buraya gelip ikinci evlilik müjdemi vereceğim günü bekliyorum