Evet bende ayni fikirdeym canim Sibelim84

evet ya gercekten öyle.. o bana uyum saglasa o mutsuz olcak ben uyum saglasam ben mutsuz olcam sonucta bi insan nekadar degisebilir ki.. P pompon_89

2 farkklı kültür cok zor bence hep brının digerini tolere etmesı gerkeıyor B

arkadas olarak cok daha seviyorum demissin, onu baska bir kadinla görsen kiskanirmiydin, baska bir kadini öptügünü fln hayal et. eger bu düsünce snei cildirtiyosa arkadas bile kalamazsin. öyle bi düsün derim. kiskaniyorsan verme onu kimselere. anlasmaya uzlasmaya bakin. cok SIKMAYIn birbiriniz. B

arkadasin gibi sevseydin kiskanmazdin. bana ne arkadasim kimi öpmüs kimle sevismis dimi ama seviyosun sen bu adami, üstelik cocuklarinda var. uzlasmaya bak derim canim. tabii sen daha iyi bilrisin senin hayatin yardim etmek istedigim icin oturup konusun, birbirinize saygi duyun. almancada kompromiss yapin diolar suan trkcesi aklima gelmedi. eger sevgi saygi bitmemisse biseyler olucaktir derim ben.

Merhaba hanımlar aranıza yeni katılıyorum bende.. inanılmaz mutsuzum bu aralar 18 yasında evlatlık oldgmu ogrendigimde avrupadan tatile istanbula geldim orda biriyle tanıstım, asık oldum, evlendim... 4 yıl evli kaldık 2 oglumuz var 2 ve 3 yasında. Kocamı cok sevdigim icin hep mutlu olmaya calıstım, mutluydum da aslında ama icimde hep üzüntü vardı cunku cok yanlızdım. 4 yılda komsu haric arkadas edinemedim, kocam tam da tipik türk. onu yapma bunu yapma sunu yapma... alısık da degildim cunku benim ailem cok rahattı, onlardanda gormedim ben bu tarz evlilik. simdi diceksiniz niye cocuk yaptın, aklın nerdeydi... cok haklısınız, ama gecmisi konusmanın anlamı yok bence önüme bakmalıyım. sorun su ki deli dolu bii insanım, hayatı yasamayı seviyorum, sosyal hayatı seviyorum.. konser olsa konsere gidebilmek istiyorum, ara sıra arkadaslarımla, yani ayda 1 -2 defa, bulusmak istiyorum. istedigim gibi giyinmek istiyorum, mini etek dekolte tarzım degil zaten, ama ben bir bireyim istedigim seye giyme hakkına sahip olmak istiyorum. facebook bile yasak, hani facebook olmasa da olur ama prensip olarak bir insanın benim hayatımı bukadar kısıtlaması beni cok rahatsız ediyor bunlatıyor boguyor yani okadar cok 'yasak'lar varki eşimle oldugum zaman... hic alışık olmadıgım seyler. ayrıldım, 4 ay gecti, gayet iyiydim aslında.. ama kocamı seviyormuyum tabiki seviyorum ama sanırım arkadas olarak daha cok. yani ona kıyamıyorum üzülmesini istemiyorum onla zaman gecirince de cok huzurlu oluyorum ama barışsam yine kendimden vazgecicem maske takıcam ve ömür boyu 'rol' oynicam gibi geliyor.. ayrıca cinsellik te sıfırdı, anlamadım gitti! cok seviyorum onu ama cinsellk bile yasamak istemiyordum son 2 yıl. barısmak istiyor ve bu beni kahrediyor... kalbim barıs aile ol diyor ama mantıgım tam tersini.. mantıgım sen bu degilsin, yapamazsın türk le evliligi yürütemezsin diyor. kısaca sorum size su sizce bukadar ayrı farklı dünyalardan 2 insan mutlu olabilir mi? benim istedigim seylerin imkansız oldugunu soyluyor, toplum baskıs ıfln filan diyor... bende 4 yıl boyunca onun istedgi gibi oldum - sonunda sosyal hayat 0, hep monotonluk tek eglence alısverıs merkezi.. hatta mutlulugu evime yeni seyler almaktabuldum simdi evime hic birsey almıyorum 4 aydır mutlu oldugum sayılmaz da hayata adapte olmaya calısıyrm iyiydim de taki eski esiminbarısmak istedigini ögrendigime kadar hayır demek cooook zor geliyor!! bana dese bende istemiyorum yürütemeyiz dese, ozaman kendimi kötü hissetmicem. ne diyorsunuz?sizce mantıgı var mı barısmanın? 2 cocugumz var, bencillik mi yapıyorum? mutlu olmasam da idare etmeye mi calısayim? bu arada su anda cocuklarımla yanlız yasıyorum durumum iyi yani kendi ayaklarımn üstüne durabiliyrm

kıskanırım tabi ama bu duruma hazırlıklıyım kıskanmak normal bence? P pompon_89