bende hep böyle düşünmeye çalıştım. Hani annemin kızı olarak bana ne yakışır diye. Her türlü cevap vericem ama bi yandan içim tabiki buruk. 1,5 sene sonra hal hatır sormak neyin nesi diyorum. Açık söylemek gerekirse bende akrabaları her zaman arayıp sormadım. bi dönem bayramlarda arıyodum ama baktım kimse beni arayıp sormuyorum artık bırakmıştım.

Aah ahh..

Ben olsam uzatılan zeytin dalını geri çevirmezdim. Hayatta herkesin kendine göre bir sıkıntısı illaki olacaktır. Allah rahmet eylesin annenizi kaybetmişsiniz. Ölene çare yok ki. Onlar da çok üzülmüşlerdir elbette. Sizi yalnız bırakmayarak belki acınızı hafifletebilirlerdi ama zaten acıların en büyüğünü yaşamışsınız gelmiş geçmiş bir olay. Bazen insanlar yaşlandıkça kendi öz akrabalarının arkadaşlarının değerini anlamaya başlıyorlar. Bence hiç birşey olmamış gibi davranın hatta sık sık görüşün, belki dayınızın gözlerinin içine bakarken annenizden bir parça görürsünüz. O da sizi mutlu eder. Ne de olsa şuan hayatta olsa herşeyinizi feda edebileceğiniz annenizle aynı karnı paylaşmış onunla aynı genleri taşıyan biri...

Tamam o zaman. Kendi hayatına bak. Takılma düşüncelere. Laflara vs

cevap verdim sonrasında aradı beni. telefonda konuştuk. yine nasılsınlar ablanlr nasıl fln sonra niye arayıp sormuyosun deyince kasıtlı olmadığını demekki öyle geliştiğini söyledim. konuşma ilerleyince beni arayıp sormayanı bende aramıyorum demek ki görüşmek istemiyor diye düşünüyorum gibi bişey söyledi. orda ağladım dedim ki çabuk vazgeçtiniz bizden . Kendi kızın seni 2 gün araması öyle düşünmezsin dedim. Zaten zamanında da hiç biyere sığdıramadınız dedim. Bunlar sölerken saldırmadım yanlış anlaşılmasın ama içimden geçenleri söyledim işte...

Bide bana diyo neden arayıp sormuyosun. Dedim zaten böyle görmüşüm demek ki diye. Ablamda dedi iyi cevap verdin diye. Bende ablamdan örnek verdim dayıma zaten. dedim ki allah korusun ablama bişey olursa onun oğluna ben çok farklı davranırım. yaşım geçtikçe anlıyorum bazı şeyleri diye. pek bişey söyleyemiyo zaten. Aslında eminim farkındadır zamanında yaptıkları yanlışın. Teşekkür ederim yorumlar için

aynı ilde misinz

işte diğer dayılarım ve teyzelerim için aynısını bende diyorum ama bu dayımla aramızda somut bişey olmadı tartışma gibi. o yüzden öyle davranamıyorum. diğerlerinin zaten yüzü yok. E

Benimde aklıma ilk o geldi; acaba birine mi bişey oldu falan. Bilmiyorum ama yakında çıkar. 'iyi niyet' diyorum çünkü bizim 'kültürümüzde' var küçükten beklemek. Benden hep çok şey beklediler. hiç ağzımı açmadım ama işte bugün telefonda söyledim bi kaç bişey. Ama söylediğinizde kesinlikle haklısınız. Stardust07 All iz

İçinden nasıl geliyorsa öyle yap arkadaşım. Ben kendimi biliyorum, sildiğim insanı hayatıma geri alamıyorum.

Zor da olsa yalnız atlatmışsınız o günleri. geçmiş. tekrardan onlara açıp kendinizi üzmüs olmayın. çünkü anlamazlar. ya hiç bişey olmamış gibi görüşün, ya da bize yaptıklarını unutamam diyorsanız hiç bulaşmayın

Selam kızlar, Bi konuda benden olsun.. Bu sabah uyandığımda baktım 1,5 senedir görüşmediğim dayım mesaj atmış nasılsın yeğenim diye. Şimdi şöyle anlatayım ben size; benim annemin vefatından sonra (10 yıl olacak) bizim aramız duruldu. çünkü kimse 'sahip çıkmadı'. Pek arama sorma olmadı. Bi kaç dayım daha var onla hiç görüşmüyoruz ama bu sabah mesaj atan dayımla yine arada görğşüyoduk. İyi niyetli de biri olduğuna inanıyorum. Ama benim içimde aslında hepsine karşı bi kırgınlık var anlarsınız ki. Hani büyüdükçe anlıyorum zamanında bizi nasıl yalnız bırakmışar diye. Şimdi soruma gelicek olursak ben ne yapmalıyım şimdi. Muhtemelen cevap yazıcam sonuçta yazmış. Kırgınlık var bende ama mesela kinci biri değilim. Bazı şeyler için 'yapıcak bişey yok' diyorum. Sorumu sordum ama eklemek istiyorum; görüşmek isterlerse ne yapayım. Daha doğrusu siz olsanız napardınız? Emira SY Nirvana Anneler

teşekkür ederim. benimde içim soğudu aslında. zaten ne kadar 'düzelebilir' aramız bilmiyorum.

hı bide Ba, bizim akrabalar hiç öyle 'ayağımıza' gelmez. Benden bekliyolar gitmemi. 2 saat yol. Kendileri gelmez yani eminim. Haftaya tatile gidicekler. Sonrasında bakalım ne olup bitecek

zaten haftaya tatile gidiyolarmış. sonrasında yanlarına gidermiyim bilmiyorum. Onlar sonuçta 'büyüğümüz' ya hep beklenti içindeler.

iyi yaptınız. Ben bi çok kez diğer dayımların ve benim doğup büyüdüğüm şehire gittim çünkü orda arkdaşlarım var. Her seferinden içimden geçirdin 'biriyle karşılaşırsam napıcam' diye. Tamda sizin yaptığınız gibi yapmayı geçirdin hep aklımdan. Kimisi bunu hakediyo

Dikkat et borçta isteyebilir. Bizim akrabalar öyledir selam ver borçlu çıkarsın.

Aslında öncesinde daha sık görüşürdük. Görüşmekten kastımda telefonda veya mesajlaşma. Ama aynen bakalım.. Benim aklıma şey bile geldi: bunlar bütün kardeşler bi araya gelip acaba bi yeğenleri daha olduğunu mu hatırladı. diğerleri arayı mı düzeltmek istiyo acaba. Ama kafa yormucam. bakalım

Sizede sabır diliyorum. İnşallah evliliğinizde huzuru bulursunuz istediğiniz şekilde yuva olur. Ablamlarla da çok şey yaşadım. yani o kadarda 3 kardeş bağlı değiliz. Ablamlarla 'bi arada' olmak için çok çabaladım. Ama onlar daha bencil. Bende hiç bi zaman istenilen kardeş, yeğen vs olmadım. Kimse hiç takmadı beni. Kendimi acındırmak için söylemiyorum asla. Ama insan büyüdükçe farkediyor sanki akrabalara ihtiyacın olduğunu. Mesela benim arkadaşlarımın hepsinin aile bağları iyidir. İçin cız ediyo onları öyle görünce. Tabiki şu an oturup dayımlara fln üzülmüyorum veya kafama takmıyorum. Sadece ne yapmam gerekiyo onu bilmiyorum.

Cevap verip hal hatır sorun. Duruma göre bakarsınız devam etmeye.. Ben bana 1 adım gelene 5 adım giderim. Ama yeter ki kin güdecek kadar silmeyeyim. Bir defa silersem dönüşüm imkansız gibi bir şey.. Sizde öyle büyük kavgalar falan olmamış görüşmekten zarar gelmez..

Teşekkürler iyiyim, siz nasılsınız yazabilirsiniz.. Kırgınlık olabilir ama hayat kısa. Ne ki gütmeye ne kendinizi yıpratmaya.. samimi olmak zorunda değilsiniz ayrıca

Eminim arkamdan "ne yaptım ki Lale'ye?" demiştir de. Evet bana bir şey yapmadılar. Anneciğime yaptılarına saysınlar!

yok yok öyle değil.

Rica ederim. Geçen gün ben de yıllardır görmediğim akrabamla işyerimde karşılaştım. Seslendi, dönüp baktım, şap şup öptü, kendine çekip. Sesini tanımadım, tanısam dönüp bakmazdım bile. Bizim kurumda işi varmış, acaba Lale kaçıncı katta çalışıyor diye aklından geçiriyormuş, öğle yemeğine gitme saatim gelmişmişmiş, anlattı, dert yandı vs. "Tamam kolay gelsin" deyip yürüdüm gittim. İstesem 3 dakikada çözerdim, sıra beklemezdi. Burada günde milyon tane vatandaşa yardım ediyoruz. Ama dönüp gittim umrumda da olmadı.

Gayet doğru söylemişsin Annesi ölen bir çocuk varsa haydi dayıyı geçtim teyze ilgilenir anne yarısı çünkü Benim kardeşim ölse çocuğunu asla yalnız bırakmam Annenin ölmesi başka bir şeye benzemiyor 20 yaşında da 50 yaşında da sahipsiz, boynu bükük kalıyorsun. Eee bir de bunların peşinden mi koşacakmışsın? Saçmalık

Haklısınız. Benim düşüncem madem yazdı/aradı tamam bende karşılık veririm. Zaten hiç bi zaman hayatımın merkezine koymam ya da sürekli çabalamam gidip gelmem. öyle bi vaktimde yok zaten.

gözlerim doldu... Teşekkür ederim. bende aslında hep olumlu bakmaya çalılıyorum ama işte yalnız başıma verdiğim mücadeleler geliyor aklıma içim burkuluyor. Teşekkür ederim yorumunuz için T

Zamanında ne çok saygı duyardım akrabalara ama onlar tükettiler bunu, ben olsam soğuk cevap verirdim ki anlasın kırıldığımı

Bi benzeri benim başımdan geçti. Baba tarafım babam dahil yıllarca arayıp sormadılar. Bahaneleri işte çekindik aklını kurcalamak istemedik v. s oldu Sonra yaklaşık 16 sene sonra amcamla görüşemeye başladım arayıp sordu görüşmek istedi hala daha görüşürüz. Bazı şeyleri arkaya almak çok önemli. Kin nefret kırgınlıkla bir ömür geçmez.

hayır değiliz. yurtdışındayız zaten ama aramızda 2 saatlik mesafe var

aradım. yani yazdım sonra dayım aradı. Önce napıyosun nasılsınlar o napıyo şu napıyo ablan nasıl sonra niye hiç aramıyosun dedi. öyle gelişti dedim bende kimse küs değilim dedim ama demek ki zamanında böyle gelişmiş böyle alışmışım dedim. ve bunu söylerkende tekrarladım küs olmadığımı ama böyle geliştiğini. bana dedi ki bi süre sonra işte hani bi süre sonra insan anlıyo karşı taraf yazmayınca artık görüşmek istemiyo diye düşünüyo insan bende bırakıyorum öyle dedi. başladım ağlamaya dedim ki işte buna çok üzülüyorum ben dayı. bizden çok çabuk vazgeçildi dedim. senin kızın mesela seni aramasa sormasa dermisin demek ki görüşmek iştemiyo diye? demezsin dedim. çekersin kenara senin ne derdin sıkıntın var hayırdır dersin. Ama bize kimse öyle yapmadı. bizden vazgeçtiniz dedim. Faln filan sonra dedi ki bundan sonra görüşelim cart curt bizim küs olacak bişeyimiz yok falan. kızlar söylediğim şeyler çok sert algılnabilir yazılı olarak ama ben sürekli açıkldım telefonda dayıma yani o kadar sert değil.

Dün benim aklıma bişey geldi. Oturdum hüngür hüngür ağladım. Doktorlar diyor ya geçmişte ne yaşadın düşün felan. Evimiz okulla karşılıklıydı. Helikopterden okul bahçesine defterlere yapıştırırdık ya çıkartma onlardan attılar. Tabi çocuğuz hepimiz koştuk benim parmağım ezildi. Eti kalktı. Öğretmenim dedi ki git eve annen baksın. Anne anne diye bağırdım annem çıktı parmağımı gösterdim aman bunun için mi bişey olmaz dedi. Bakmadı ben okula geri döndüm. Öğretmenim bile şaşırmıştı. Sonra düşün düşün aklima neler geldi beni hep ötelediler. Büyüdüm bu seferde annem başladı 3 kardeşiz 1 oğlu adına x diyelim, ben x si hepsinden çok seviyorum demeye başlamaya. Sonra mecbur gibi çalışıp eve para verdim her ay düzenli. Bu hep böyle oldu. Ya bı çocuk mecbur mu?16 yaşında çalışmaya başlamaya. Daha neler neler bide bana en çok koyan benim çok zor bı zamanım oldu kimse beni aramadı, annemde sanki o yaşamış gibi benim üstüme geliyordu her gün. Ben ne haldeyim kimsenin umru değil. Kimseye acındırcak bı durum yok cnm benim biz bunları yaşadık. Evliliğimde çok mutluyum cnm insallah sende çok mutlu olursun. Madem kardeşlerin de benim kardeşlerim gibi. Kendi hayatına odaklan. Kendine yatırım yap.

çok teşekkür ederm. ya aslında asla ağlamak faln istemiyodum cidden sıktım kendimi sonra aman boşver onlarda anlasın dedim. ben ne günler ağladımda kimsenin haber olmadı. benden bişeyler bekledikçe beklediler. Ablamı aradım anlattım o da iyi söylemişsin dedi bana. en azından içimden geçenler o yönde.. Daha fazla da kendimi açıklamama gerek yok onlara karşı

ederim tabiki :) Aklına mı geldim yoksa birine bişey mi oldu çok merak ediyorum...

Ben olsam cevap Verirdim sohbet ederdim ama ötesine gitmezdim, yani bulusmak yanina gitmek gibi, ki bunuda dile getirirdim, bilsinler kırıldığını

En doğru olan böylesi. insanlara fazla anlam yüklemediğimiz, gereğinden fazla değer vermediğimız sürece daha az kırılır daha mutlu yaşarız

kesinlikle böyle. Ben dayımada böyle söyledim telefonda. Tabiki bizde başımızda büyük istiyoruz bize yol gösteren. Beni o kadar yalnız bıraktıklar ki. Hala daha annemin hatrına böyle davranmaya çalışıyorum. Tabiki bi yandan istediğim içinde ama mantıklı düşündüğümde 'ihtiyacım yok' çünkü 10 senedir arkamda duran kimse yok. Maddi manevi yoklar. Yani şimdi arıyo ama gerek yok gibi düşünüyorum...

Ya miraslık bişey vardır, ya da çocuğu evleniyor, kalabalık olsun die bu zamanda ararlar. Ya da vardır bi işi. Annesi ölen yeğenlerini arayıp sormayan, bir buçuk yıldır aramayan sormayann insan bence iyi niyetli olamaz. Mesafeli bı şekilde hal hatır sormak bence. Bakalım neymis yazma sebebi öğrenirsin.

görmek isteyen gelir, bana kalırsa ama ortak bi yerde de görüşebilirsiniz ki restoranda bir yemek yemek gibi kimse kimsenin ayağına gitmek zorunda kalmaz

genelde hiç farkında olmadan o kadar bilinçaltından hareket ediyoruz ki. Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim. zaten genel olarak mutsuz veya pesimist bi insan değilim :)

Bazı şeyleri arkaya at görüş. Ama görüşmesinin altında maddiyat varsa derhal terket

Ben olsam gorusurdum canim. Zaten bu dayin tamamen ilgisiz davranmamis. Bi de bazi buyukler ben buyugum hic arayip sormuyor bu nasil yegen felan moduna giriyorlar ya da bazi insanlarda yegenide olsa koruma, sahiplenme gibi duruma giremiyorlar. Benim dayilar, amcalarda soguktur ama bayramda seyranda giderim. Baglari tamamen kopartinca da hic akrabamiz kalmaz arada bir gormek iyi geliyor.

Ben kendime yakışanı yaparım. Onların ne yaptığı kendilerinin sorunu

Aaa üste çıkmış bide, dayı olan o araması gereken sen, bunlar insanı çıldırtır

Rica ederim canım, kendini üzmeye hiç değmez, inan yarın öbür gün onları da kaybettiğinde daha da kötü hissedeceksin keşke küs olmasaydık diye. Akrabalarını geri kazanmak için elinden geleni yap bence. Yanlışa yanlışla cevap verilmez. Bardağın hep dolu tarafını, hayatın hep olumlu yönlerini ve sahip olduklarının hep faydasını görmen dileğiyle...

Ne güzel. En azindan icinizden geceni söylemissiniz. Bizide kimse pek arayip sormuyordu, bir kac akraba haric. Bazilari destek olacak yerde birde zorluk cikartip mal/para kacirma derfine düsmüs. Kirginliginizi o kadar iyi anliyorum ki. Söylemeniz iyi olmus.

Bunu bende söyledim ama kendisi ilk başta kabul etmedi. ben kin beslemiyorum herkes kendince uğraşıyo bişeyler için dedim. Olmaz öyle falan dedi. Sonra iki tarafta da var hata dedi. Sonra işte ben döküldüm gibi oldu.

Hiçbi şey sert olmamış bence birden kucak açacak halin yok ya. Ağlama kısmını kendine dert etme anlık duygusallaşmışsın işte olur öyle şeyler. Burnumuzdan kıl aldırmayacağız diye kendimizi sıkıp sıkıp sonra birden patlıyoruz insanız sonuçta :) Bundan sonra ki adımlarda ona göre gidersin. İçli dışlı olmaya gerek yok. Mesela benim amcam 2-3 ayda bir gelir yemek yeriz bi şeyler içeriz döner gideriz. Aile saadeti yapalım, bize gel oturmaya tarzı şeylere gerek yok.

Siz erdemli davranarak cevap vermişsiniz tebrik ediyorum, ama bundan sonrası bence sizin kalbinize ruhunuza aklınıza kalmış bir iş, yani görüşme durumu... illa yüzyüze de görüşmek zorunda değilsiniz aramalar devam edebilir aradaki samimiyete göre de bi bakmışsınız ki yanlarına gitmişsiniz ya da tüm bağları koparmışsınız, ağlamanız da çooook normal bence rahatladınız iyi oldu :)

Görüşün zaten iki yılda bir arıyor bakalım neymiş derdi

İşte "akbaba" cinsi akrabalar :) uzak kalsınlar

çook benzerini hatta daha kötüsünü yaşadım sonuç görüşmüyorum yıllardır cehenneme kadar yolları var

Bi yerden sonra herkesin kendi hayatı kendi sorunu oluyor. o zamanda kendi derdine düşüp sizleri yalnız bırakmış olabilirler. buna yapacak bişey yok. insanın doğası bu bence. öncelik kendi derdimiz oluyor her zaman. sıkıntı yoksa konuşun, içinizden geldiği kadar görüşün samimi olun

Ne olursa olsun tinerde aileden birilerini büyük olarak görmek istiyor insan değilmi, zamanında yanınızda olmamışlar ama bari bundan sonra olsunlarmı diyorsun acaba? Yani galiba aslında görüşmek istiyorsunda içindeki kırgınlığı atamıyorsun gibi geldi bana

Eğer "akbaba" akrabalardan değilse cevap verip kendi vicdanınızı da rahatlatmış olursunuz, sonuçtan bizi de haberdar edin lütfen

olumlu yanıt vermen senin için iyi olur..