Once bir psikologa git. Moralini duzelt sonra iradeli bir sekilde kilo ver. Verdiklerini geri almamak icin yediklerine cok dikkat et. Insanlarida kafana hic takma. Biriyle kilolu diye dalga gecenlere insan bile denmez. Bugunun yarini da var. Kimin basina ne gelecegini bilemezsin Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

Canim kardesim, ben sana kiyamam. Annen gercek bir ruh hastasi. Yani akli basinda bir kadin, seni diyetisyene goturmeli sonra da destek olmaliydi. Annen manyak gercekten. Soyledigi seylerin hepsi deli zirvasi. 1.70 e 90 verilmeyecek bir kilo degil. Diyetisyene tek basina git, yemegini kendin yap, spora kendin git, bu manyak kadindan bir sey bekleme. Gencsin, metabolizman hizliyken ver kurtul, sonra da dusunme kilo isini. Catlaklarin icinde cildiyeye git, cildin genc, toplarsin bence. Vucudunda catlak varsa da var, ne yapalim? O zaman yuzunde sivilce izi olan, senin gibi kilo-alip veren kimse evinden disari cikmasin?! Fiziksel kusurlar yuzunden disari cikmasaydik, hicbirimiz evden disari cikamazdik. Etrafta bir suru tombi$ genc kiz var, neyin var utanacak tombi$ olsan bile, tek sen misin? Lazer epilasyona gittigim yerde, o kadar cok pko lu genc kiz vardi ki, sorma. Her seyi kiloya/tipe/bicime endekslemen cok yanlis, kilolu insanlar degersiz mi? Ne demek evde perde kapatip oturmak guzelim, deli misin? Bak universiteye gideceksin, lisedeki cocukluklar geride kaliyor artik, yetiskin, akilli arkadaslarin, guzel bir meslegin, guzel bir hayatin olacak. Ne olur bu gerzek insanlar ve annen icin hayatini karartma, kendini uzme.

Yaşadıklarınıza çok üzüldüm. Bende 19 yaşındayım kilo problemim var ve pcoluyum. Keşke anneniz daha anlayışlı olup size destek çıksaydı yaşadıklarınız bu raddeye gelmezdi. Artık olan olmuş bütün bu olanları unutmak çok zor ama kendinize yepyeni bir sayfa açın üniversiteye başlıcaksınız kendinizi okula derslerinize verin yepyeni bir çevre edinmeye bakın.

Canim oncelikle durumuna ve annenin sana davranisina cok uzuldum. Annen sana yardim edecegine seni birde zor durumda birakiyor. Ama Sen kendini uzme, kilolu olan sen degilsinki birtek bu dunyada. Senin hastaligindan arkadasimin kizininda var. Kiz kilosundan dolayi cok kompleksli ve alingan. Ama kendine olan guvenini kaybetmedi hic. Anneside hep koruyucu davraniyor. Kiz iki kez dunya kadar kilo verdi ama yine stresten verdigi kilolari geri aldi. Birde killanma yapti ama lazere basladi. Kimseye aldirma herkes herkese bir laf sokar zaten. Once psikologa git. Once beyninde cozmen lazim. Cunku. Sonra kilo vermeye calisirsin. Bunu sagligin icin yap. Estetik kaygisi ve elalem icin degil. veremezsende canin sagolsun. Dunyanin sonu degil ya. Takma derim. Dualarim seninle.

çok ama çok kınadım anneni 19 yaşında bir genç kızı bu psikolojiye getirmek için kendi psikolojinin bozuk olması lazım yaa insan bir şükreder allaha şükür sakat değil dermansız hastalığı yok üstelik benim canımın parçası yazıklar olsun annene yazdıklarını gözlerim dolu dolu okudum kendini ne kadar güzel ifade ediyorsun izleyeceğin adımlar şunlar canım - psikolojik destek al - diyetisyene yeniden başla ve en son aşamada çatlaklarını dert et bu arada ben sürekli bronz kalmaya çalışoyorum bu sayede çatlakların görünümü hafifliyor musmutlu bir hayat diliyorum sana allah anneden aileden güldürmemiş dilerim hayatının devamında kırılan özgüvenini yerine getirecek biri çıkar karşına kilolu olmak sadece fiziksel bir sorundur ve sen bunu zamanındaki azimlerinle başarabileceğini görmüşsün oysa annenin durumu daha vahim onun sorunu vicdan. anlayış. insanlık. merhamet allah ona daha çok yardım etsin

Canim ayni yaştayiz hatta bende ilk yıl kazanamadim bu sene tekrar girdim sinava. Kucukken cok zayif bi bebektim bu ilkokul 4-5. Sinifa kadar devam etti yariyil tatilinde öyle bir kilo almışım ki ogretmenim beni taniyamadi. ilk okulda cok sorun yasamadim zaten arkadaşlarim arasinda cok sevilen biriydim kimse dalga gecmezdi okulda. Ama evde abim bir dalga gecerdi ki herseye bedel. Evlenmis 3 cocuk dogurmus kadinlar gibisinden tut, balina karaya vurmus, bu kurban ebruyu keselime kadar giderdi konu. Cok üzülürdum ama belli de etmezdim takmiyor gibu gozukurdum. Annem bi kac kez diyetisyene gidelim dedi ben istemedim utandim. Sonra liseye basladim ve ordaki kizlari gordukce ben niye boyle degilim diye uzulurdum ustelik en yakin arkadasim o zamanlar 39 kilo olan bi kizdi. Ve ben karar verdim diyet yapip zayiflayacaktim. diyetisyene gittik taam 78 kiloydum yani arkadasimin iki kati. Neyse diyetisyenin verdigu listeye uydum yürüyüş yaptim ara ara bozdum tabi diyetimi toplamda 2 senede 26 kilo verdim. Su an 52 kiloyum ve benimde catlaklarim var gogsumde gobek cevremde ama inan kilolu olmaktan daha iyi hem spor yaptikca kuculuyor tamamen gecmiyor tabi. Bence iste zayiflamak istiyorum dedigin andan itibaren onunde duracak hic bisey yok baskalari icin degil basta kendin icin yap zaten verdikce hirslanacaksin

Merhaba arkadaşım, ağlattın kız beni :) annene çok kızdım gerçekten kızdım niyeti iyidir belki ama hatalı yol.. bende sana tersi bir olay anlatayım, Erkek arkadaşım bundan 2 yıl önce 72 kilo falandı oldukça fit bir görüntüye sahipti, ama bu 2 yıl içinde ne olduysa hızla kilo almaya başladı ailesinden ayrı yaşıyor ailesi başka bir il de, kendisi bundan rahatsız oldu ve uzmana gitti tahliller vs birşey çıkmadı çok şükür, bir de diyet listesi verildi, onu da kendince uygulamaya başladı ama hiçbirşey değişmedi, çok üzülüyordu ben de annenizin aksine davranıyordum, canım sen böyle de çok yakışıklısın giydiklerin çok yakışıyor ben seni böyle seviyorum gerçekten düşüncem de buydu ama bir yandan da ona moral olsun istiyordum. sonra bir gün beraber tartıldık 126 Kilo olmuş boyu olduğundan mı bilmiyorum bana hiç öyle gelmemişti, onun suratı düştü tabiki ben hemen üzülme yaa canım vs böyle çok iyisin neden üzülüyorsun ki falan diyordum ki patladı artık! - yeter sibel dedi görmüyormusun ben 2 yıl içinde bu kiloya geldim, ben mutsuzum aynaya bakamıyorum, yürüyemiyorum, her hafta pantolon tamir ettiriyorum, seni çok özlüyorum ama görüşmeye çekiniyorum böyle görünmek istemiyorum nefes alamıyorum söyledi söyledi ama dedi sen her defasında iyisin birşeyin yok diyorsun ben salıyorum kendimi bana destek ol gerekirse kız bağır ben yiyorsam elimden al sevme beni böyle ki ben de verebileyim dedi.. düşündüm haklıydı morali bozulmasın derken en büyük kötülüğü ben yapmıştım tamam dedim haklısın, yürüyemem dışarıda dedi koşu bandı aldı, birkaç bişeyler de aldı, ama yemesi düzenli değildi aynı evde de değilizki düzenli yemek yesin dikkat edilsin. sonra çok şükür annesi geldi, gördüğü an şok olmuş ve sıkı bir diyete aldı bunu beraber yürüyüşlere de çıktılar şuan 113 kilo ramazan başında 126 idi daha da verecek inşaallah, demem o ki önce sen iste sonra ailenle yine konuş öyle laf sokmakla olmuyor kilo vermek takım işi kendileri 1 dürüm yerken sana salata ye derlerse olmaz hep beraber aşıcağınıza inanıyorum

yorumunuz için teşekkür ederim. verdiğim kiloları geri almamın sebebinin diyeti bırakır bırakmaz eski yeme alışkanlıklarıma dönmüş olmam olduğunu düşünüyorum. Biraz da psikolojik sorunlar yattığını düşünüyorum bu yemek yememin altında. çünkü sürekli bir şeyler yemek istiyorum stresimi böyle bastırmaya çalıştığımı farkettim fakat önüne geçemiyorum en kısa zamanda bi psikologla görüşeceğim. Umarım başarabilirim çok teşekkür ederim :) bofgoong

Kilolu olduğuna üzülme.. Annenin davranışları çok kötü.. Özelliklede senden utanıyorum falan demeleri.. İnsan kızından utanır mı ya? Naptın sanki.. Sanki uygunsuz bişeyler yaptın.. Bak sen tertemizsin ve çok azimlisin.. Ben 5 kiloyu 3 ayda verdim bazen dikkat ettim bazen etmedim falan.. Ama sen 10-15 kilo civarında verebilmişsin.. Bu kiloları verdikten sonra yine aldıysan annenin sana destek vermesi lazımdı.. Benim annemde kilolu.. Kızmıyorum ama tepki gösteriyorum.. Yaşı 41.. Anneme diyorum ki -Bak seni kırmak için demiyorum ama dikkat et bi düşün ak biz bakmayız demiyorum mecbur bakıcaz ama ileride seni teerlikli sandaliyede taşırsak eğer biz değil sen ne hissedersin. Hızlı yeme kilo ver demiyorum kilonu korumaya ççalış sıkma kendini. Çokta yeme abur cubur yeme cipslere abanma. Sakin sakin ye. Ben hızlı yeme diyince dahada inada bindirdi.. -Ben böyle seviyorum dedi bişey demedim.. Bi gün 97 çıktı 2 hafta sonra 101.. Morali bozuldu.. -Ben bundan bahsediyodum işte ama sen inat yapıyosun -İnat yapmıyorum dedi -Bilinçli olmayabilir ama bildiğin inat bu dedim.. -Belkide içen içe olabilir dedi.. -Ramazan bitsin sabahları yürüyüşe çıkıcaz dikkat edicez bende sende. Bak yaşın daha genç ama hastalıklar çıkmaya başladı dikkat et daha çok gençsin dedim. Tatlı sert uyarıyorum hep.. Bi yandan gaz verip bi yanda ileride ne hissediceğinden bahsediyorum. Ve etkili oluyor. Bazen kırılıyor ama dediğim şeyde şu; -Ben kızınım benim bunları söylememe kırılma ben senin kötülüğünü düşünmem yada seni küçümsemem ama millet bunu böyle yapmaz ezerek söyler paldır küldür söyler canın daha çok yanar. Bana kızma dediklerimden yanlış anlam çıkartma senin yapın kimseye muhtaç olmıyayım ama biz sana seve seve bakarızda sen kötü hissedersin. Ben sana diyorum ki 5 kilo verilir bişey zaten 5 kilo versen devamında azme girersin. Kırılıcağın en son kişi bile ben olmamalıyım. -Haklısın gerçeklerle yüzleşmek içimi acıtıyor sanırım dedi.. -Bu sadece yüzleşmek ya gerçek olsa diyorum Anlıyor beni.. Annende bunun gibi bi yol izleseydi.. Ama o utanıyorum gibi konuşmayı tercih etmiş.. Hata.. Sen kendinle barışık ol boyun uzun bak illede 40 olmana gerek yok en az 75e düşsen kendini iyi hissedersin.. Sonrasıda gelir zaten.. Sen sadece dikkat et.. Başkaları için değil sadece kendi sağlığın için.. İleride sağlık sorunun olmasın diye. Sadece kendini düşün.. Annen senden değilde kendinden utansın.. Sen kendinle barış.. Eğer sadece kilo için biri senden uzaklaşıyorsa o zaten kişiliksizdir.. Arkadaşlarınıda takma yani.. Diyetisyenden yardım almaya devam et.. Tak kulaklığı akşam üstü çık dışarı yürü saatlerce yürü yediklerine dikkat et.. Eminim ki verirsin.. Bu yaşlarda metabolizma yavaşlamaz zaten.. Hareketler yap, spor yap, yürü yediklerine dikkat et eminim ki verirsin.. Ama hepsinden önce KENDİNLE BARIŞIK ol.. İlk baştaki kuralı bu barışık olmak.. Sev kendini.. Senden bi tane daha yok. Sen teksin.. Bırak yürüdüğünde etraf sallansın sen onuda iyiye çevir heybetimden her yer sallanıyor de geç.. Kimseye yıldığı gösterme, yılmada zaten.. Başkaları için değil kendin için yap.. Kendine iyilik yap.. İnsanlar bencil yaptığın iyiliği anlamazlar en iyi sen anlarsın.. Bu arada yaşıtız :) Ve ben yapıcağına inanıyorum kimler kilo veriyor sen mi veremiceksin hem toplamda 30lu kilolarda kilo vermişsin sen Ben 50 kilo olmama rağmen bendede çatlaklar var

Çocuklar acımasızdır. O yüzden birbirlerine her lafı kolaylıkla diyebilirler. Okul yıllarında herkes bu tür alaylara maruz kalmıştır. Sana face te öyle davranan arkadaşında zamanla onun pişmanlığını büyüdükçe anlayacaktır. Ama zaten seninle dalga geçen arkadaşla görüşmemen büyük bir kayıp değil. Annene kızıyorsun. Ama herkes aynı fikri aynı tepkiyi aynı yaklaşımı gösteremez. Eğitim farkı, kuşak farkı, yetişme farkı var. Senin çocuğuna da senin tavırların ters gelecek. Annenin yaklaşımı hoş değil. Ama onun açısından da baktığın zaman evladının böyle olmasına üzülüyor ve tepkisini bu şekilde veriyor. Bu davranışları kendine söyleten kendinsin. Ne annene kız, ne diğerlerine. Sen gerçekten üzülüyor olsaydın azmederdin. Sen kilolu olmana değil, bu tavırlara üzülüyorsun. İsteyince kilo verebiliyorsun. Aynanın karşısına geçip ben 19 yaşında gececik insanım. Neden bu kadar kiloyu taşıyayım demelisin. Bugün çatlakları problem ediyorsun ama, yatın kiloyla gelen başka sağlık sorunlarıyla uğraşabilirsin. Arkadaşlarının ne dediği ne yaptığı hiç önemli değil. Birkaç ergen zırvalığı. Ama sen oturup ağlamak, bu sanki bir hastalıkmış senin yapacağın birşey yokmuş gibi davranmak yerine, bir yerden başlayabilirsin. Bundan kurtulacak olan yine kendinsin. Ben diyete de çok sıcak bakmıyorum. İnsan ömrü boyunca diyet yapamaz. Ama kendine bir program hazırlayabilirsin. Herşeyden yiyebilir ama az yiyebilirsin. Belli başlı şeyleri kesebilirsin. Ekmek gibi, aşırı tatlı tüketimi gibi. Sabah erken kalkıp belirli bir dakikada yürüyüş yapabilirsin. Akşamları yapabilirsin. Maddi imkanın varsa spor klübüne yazılabilirsin. Hergün tartılarak günde kaç gram alıp verdiğini,1 ay sonra ne kadar verebildiğini not alıp kilonu takibe alabilirsin. Hareketlerini arttırabilirsin. Mesela evin içinde masa hazırlarken bile sırf fazla hareket olsun diye masaya malzemeleri tek tek getirebilrsin. Kilo verdikçe yürüyüş dakikanı uzatabilir, merdiven çıkabilirsin.20 yaşına geldiğinde kilonda büyük bir fark olacaktır. Yavaş yavaş. Şu kadar zamanda şu kadar kilo vermeliyim diye davranmadan. Çatlaklara gelince zamanla vücudun şekle girecektir. Ve günümüzde çatlakların çözümü çok kolay. Bol bol yüzebilirsin. Yani herşey senin elinde aslında. Yani kendini üzecek olan da sevindirecek olanda kendinsin.

Bak azmedip ugrasinca basariyorsun... sinav sonrasi istedigin yerler gelmis bu sefer Kilo da boyle birsey... belki ne kadar calissak da turkiye birincisi olamadigmiz gibi bi adriana lima olamayabiliriz fakat istedigim standarda ulasmak gozumuzde buyuttugumuz kadar zor degil... Hem sen disiplinini egitim hayatin boyunca -karsilastigin sorunlara ragmen- kanitlamissin Kilo vermekte de bu gecerli; iradeli ve disiplinli olacaksin... Bu irade illa yiyeceklerle alakali olmak zorunda degil, haraket etmek de bunun bir parcasi... ve sen kendine guvenip inat edip ugrasirsan altindan kalkamayacagin hicbir sey oldugunu sanmiyorum. Artik istemiyorum demissin ya hani, -yine sinavdan ornek verecegim- neden gecen yilki puanla yetinmek yerine tekrar calistin? Gecelecegin icin degil mi? Peki ya saglik sence gelecegi ne kadar etkiler? Kilolu olmak bir sonuctur canim. Ordaki hata cok veya az yememizden ziyade saglikli beslenmememiz. Buna, ne yedigimizden tut, porsiyona spora kadar her sey dahil... Nasil ki sinavda kendin icin gelecegin icin emek verdin ve sonuctan ailenin memnuniyeti senin sevincine eklendi, Kiloda da ayni seyi yapip "once kendin icin" bunu basaracaksin Hem o zaman saglik sorunlarin da azalacak, kendini daha ozgur hissedeceksin :) Bak saglik demisken, gunes girmeyen eve doktor girer derler, Oncelikle ac o perdeleri, ne guzel yaz gunesi girsin iceri... :) Ne psikolojik olarak ne de mekan olarak karalar baglamicaz artik! Bugunden basla birseyleri degistirmeye... hani yikilan domino taslari var ya maalesef psikoloji de bazen hersey ust uste gelince boyle olabiliyor fakat o taslar ssonucta sapasaglam duruyorlar yerlerinde. Tekrar ve daha guclu dikiceksin onlari yeniden, sana inaniyorum ben Catlaklari da cok takma kafana, lazerle gecer. Yeter ki kafadan catlak olmayalim, bak kendimden biliyorum o zor geciyor sonra :)) Yine de bunlarin hicbiri cozumsuz degil, sen yeter ki yurekten iste... Seni simdi yepyeni bambaska bir hayat bekliyor... haydi! Vakit kaybetmek yok... diyetisyene gidene kadar ac kalma ama aburcuburu azaltmaya calis, ne zaman yeme istegi gelse onun yerine kos, haraket et. boylece hem cansıkıntin gecmis olacak hem stres atmis olacaksin hem de kilo vermene daha olumlu etki edecek bir eylem yapmis olacaksin Buraya daha guzel seyler yazacagin gunu sabirsizlikla bekliyorum...

Ben 52 kiloyum inan kalçam çatlak dolu ve dizlerimde de 3-4 tane var. çatlak için kilo vermekten vazgeçme, görünüşten önce sağlığın önemli. lütfen kendine gl sen kendini sevmezken bunu başkasından bekleyemezsin. yemeği azalt yürüyüş yap kendini sev. gerisi kendiliğinden gelir.

cnm aynı dertlerden muzdarıpız bende adet olamadım hemde 8 ay 80 kılodan 107 kıloya cıktım catlaklarım var hemde lıseden berı evlendım ınan esımın umrunda bıle degıl Allah ıyılerle karsılastırsın yemıyorum ama yınede kıloluyum ınsulın dırencım de var annemde zamanında benımle ugrasmıstı o oyle yaptıkca yemıyesım varsa daha cok yıyesım gelıyordu ınat degıl mı!!! bosver guzel bır unı kazan kılonu ver bırak catlayan yerlerın catlasın meslegın oldugunda gıdersın guzel bır estetık merkezıne hoooopppp catlaklardan eser kalmaz

Canım benim annenin davranışlarını hiç olgun bulmadım, belki sana değer veren sana destek olan biri olsaydı sen de azimle gayret eder verebilirdin kilolarını. Ama olsun, üniversiteye başlıyorsun bak ne güzel, artık kendi kendine yetebilmelisin. Madem ki seni anlayan destek olan, seninle derdini paylaşan kimse yok sen de bizimle paylaş. sana destek olalım. Herkesten önce sen kendine değer ver, ayağa kalk, toparlan, göster onlara günlerini. Sen değerlisin çünkü, kimse sana hakaret edemez, buna izin verme. Rabbim seni yarattıysa, bu dünyaya gönderdiyse bil ki çok değerlisin bunu unutma K

Ben anlamıyorum değiştirebileceğiniz şeyleri bu kadar dert edip yıllarınızı heba etmenize. ben de boyum kısa diye sürekli alaya maruz kaldım, hala da kalıyorum ama hayatımın hiç bir döneminde bunu kendime dert etmedim. Üstelik ne kadar çabalarsam çabalayayım asla boyum uzamayacak. Annem daha bir kaç ay önce evlenirken "kocan seni aldatır boylu poslu adam sen miniciksin ne cesaret evleniyorsun böyle biriyle" bile demiştir düşün yani. Sıkı bir diyete bakan ve çözümü olan şeyler için kendini üzmene değmez. Değmeyeceğini belki şimdi değil ama mutlaka anlayacaksın.

üzülme desem boş güzelim senin ablan sayılırım 27 yaşımdayım yıllarca o lakaplarla bende uğraştım annelerin gardı bu sanırım benim annemde derdi evliyim telefonda hala der ramazanın başından beri istemsiz 6 kilo verdim sıfır bedene düşmedim ya bende istikrar yokmuş falan filan fistan boşveeeeeeeeeeeeeeeerrrrrrrrrr... anneni yok say duyma kale alma görme babanı da aynı şekilde üniversiteye git fazla gelip gitme hatta ben gibi yap evine hiç gitme orda düzenli beslenmeye çalış bol su iç... üniversitede kimse kilonla alay etmez insanlar seni olduğun gibi kabullenir bir kız yurduna çıkmadığın sürece... üniversite hayatında uğraş kilolarınla.. ama gidene kadar ses etme... bende bilirim anneme sesimi yükselttiğim için dayak yediğimi üstüne yetmezmiş gibi babamı üzerime saldığını... ama bu durumu yaşayan ilk kilolu ergen sen değilsin takılma çok çünkü yakında özerkliğini ilan edeceksin sadece maddi bağlılığın olacak ailene... ha annen baban senin kötülüğünü ister mi hayır annen kilo ver diye cahilce seni hırsa getirmeye çalışıyordu en başından beri ama ters teptiğini göremeyecek kadar kör olmuştu... ne zaman yardım istersen bi ablan olarak burdayım canım.. Allaha emanet ol. bu arada pko lu birisi zor kilo verir ve almaya da meillidir. o da tuz biber üstüne önce hormon tahlili yaptır.. Son düzenleyen: Moderatör: 18 Temmuz 2014

Keşke ailemizi secebilsek dedim yazdıklarını okurken üzülme ablacigim bu insanlarin seni incitmelerine izin verme sadece güzellik zayiflara mi mahsus bu kriteri kim belirliyor keşke annen bu kadar hassas bir kızının olduğunu farkedebilse sadece dış Görünümle insani degerlendiremeyecegini anlayacak kadar olgun olmaliydi annen ama değil işte canim kilo sorununun çözümünü biliyorsun zaten caylaklara gelince bir arkadasim dogum catlaklarindan lazerle kurtuldu cogalmamasi icin yapman gereken ise bol su içip vazelinle nemlendirmek vücudunu hamileyken hergün surdugum icin bende catlak olmadi hiç eskilerin çözümünü ertele is güç sahibi olunca cozersin on l ari ama yenileri eklenmesin diye tedbirini al tatlım

başarmana çok sevindim seni çok iyi anlıyorum, Allah sağlık sıhhat versin umarım kilonu hep sabit tutarsın hep mutlu olursun :) kendimi sevmeye başladığımda kendim için bir şeyler yağacak gücü de bulacağıma inanıyorum çok teşekkür ederim güzel yorumun için :) Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. bofgoong

Arkadaşım kırmak üzmek hiç istemem iyiliğin için yazıyorum inan. Ama isteyince toplamda 33 kg vermişsin ki bu çok ciddi bir şey. Ve verdikten sonra hep geri almışsın o dönemlerde kendini iyi hissettiğin halde. Bu bana daha ciddi, psikolojik bir sorun olabileceğini düşündürdü açıkcası. Çünkü bende 165 ve 70 kg dum sevgilim, annem, arkadaşlarım hep dalga geçip kızıyordu koca popolu bilmem ne.. Bende spora yazıldım şuan 51 kg yum. zaman zaman max 55 e çıkıyor sonra geçmişi hatırlayıp kendimi frenliyorum çünkü böyle çok mutluyum. Sen ama, dönemsel kilo verip mutlu olup sonra nasıl olduysa daha fazlasını yine isteyerek geri almışsın. Sorun derinlerde bence. Bunun üzerine gitmelisin canım. Daha çok gençsin yapabilirsin.

Lily yanımda olsaydın da kocaman sarılsaydım sana.. canım benim annenin bu tavırları cekilecek gibi değil seni cok iy anlıyorum ve öpüyorum lütfen kendine söz ver hayata annee babana küssende kendine küsme söz ver lilycim kilo ver kimse için değil annen için hiç değil kendin için doyasıya koşabilmen için özgüvenin ve tazecik umutların için kimse anlamıyor seni sanıyorsun hepimiz seni anlıyoruz ve seviyoruz

Canım beniiiim, yazdıklarını okuyunca vizdan azabı çektim. Benim kızım kadar sevdiğim bi yeğenim vardır. O da çok ama çok kilolu, üstelik senin gibi 1,70 falan da değil. Olsa olsa 1,57 falandır... Ben de ona sürekli laf sokarım tatlı tatlı. Beraber yemek yediğimiz zamanlarda ellerini tutarım, yemesin artık diye... Ama dalga geçmek amaçlı değil, kilo versin, gençliğini böyle geçirmesin diye... Çünkü gerçekten çok güzel ve çok değerli bi karaktere sahip... Tam ilgi çekecek, kendine güven kazanacak yaşta İstiyorum ki bu günleri güzel hatırlasın, kilolarıyla hatırlamasın. Facebooka sürekli yüzünün değil bi kere de boydan fotoğrafını koysun... Sen maaşallah azimlisin. Kaç sefer 10 kg'nun üzerinde kilo vermişsin! İnan bana kilo verebilmek çok zor ve sen bunu başarmışsın. Hem de defalarca! N'olur daha fazla çaba sarfet, daha çok gençsin... Benim de baba tarafım Karadeniz'li. Kocaman bi burnum vardı. Dediklerini birebir yaşadım. Bi keresinde çok ama çok hoşlandığım ve bütün okulun peşinde olduğu bi çocuğun yanında sohbet açılmıştı. Herkes en sevdiği hayvanları söylüyordu. Ben de uğur getirir diye filleri çok severim. Aynı ortamda bulunan en yakın arkadaşım ''Fillerin de burnu uzun ya, kendisine yakın buluyo, onun içindir.'' demişti. Bunu duyduğumda Lise 2'deydim. Zaten takıntılıydım. Sürekli derslerde iki elimle burnumu kapatır kimse beni yandan görmesin diye deli gibi çabalardım! Benimle de çok dalga geçerlerdi. ''Sen denizde sırt üstü yüzme, millet köpek balığı var zanneder, Kafanı sallama cereyan yapıyo, burnunu çek de yanına oturayım.'' gibi şimdi kahkahalarla güldüğüm bi çok alaycı cümleye maruz kaldım. Lise biter bitmez de estetik yaptırdım! Ameliyattan sonra değişik bi psikoloji oldu. O zamanlar plastik cerrahların teknolojisi bu kadar gelişmiş değil tabii, 2 ay boyunca morluklarım kalmasın diye siyah perdelerle kapalı bi odada, televizyon, bilgisayar ve beyaz ışıklı telefonlardan uzak yaşadım! Yüzüm tamamen farklı bi insana aitmiş gibi görünüyodu. ''Ben kendimi öldürdüm! Bu bambaşka bi insan! Kim bu!'' diye bi ton ağladım ama sonra rahata hemen alıştım :) Anladım ki meğer taş gibiymişim de burnum heryerimi kapatıyomuş! :) Üniv.'ye başladığımda bi bakan dönüp bi daha bakıyodu :) Tabi ben görünüşümle birlikte bambaşka biri oldum! Kendime güvenim geldi. Her ortamda söyleyecek bi sözüm oldu! Eskiden pısırık, kimseyle konuşmayan, ezik bi tiptim. Kolay kolay arkadaş edinemezdim. Şimdi girdiğim her ortamda kendimi belli ediyorum. O ameliyat benim hayatımı değiştirdi. Hayatımdaki her şeyi, işimi, eşimi, çevremi, enerjimi... Her şeyi o ameliyata borçluyum. Sen de yıpratma kendini, tekrar azmet, tekrar kilo ver. Diyetisyene git. Başkası olsa kendinle barışık ol tavsiyeleri verirdim ama baksana, defalarca kez ve çok miktarda kilo vermişsin. Tekrar yapabilirsin. Maddi durumunuz nasıl ya da ailen bu konuya nasıl yaklaşır bilmiyorum ama bence bi kız için görüntü demek kendine güvenmesi demek. Bütün hayatının değişmesi demek... İnan bana sarf ettiğin tüm çabalara değer! Sonrasında da ya lazerle ya da bi estetik operasyonla çatlaklarından kurtulursun :) Biraz zaman alıcak ama inan bana, buna değer... Teknoloji artık çok gelişti, hiç bi şeyden korkma. Ailen karşı çıkacak olursa mutlaka ama mutlaka onları ikna et. Yine de olmazlarsa bi psikolog yardımıyla bunun gerekli olduğunu ailene belirt. Ben de bi memur çocuğuyum, maddi imkanlarımızı zorlayarak toplayabildik o ameliyat parasını. İyi ki de zorlamışız. :) Şimdi o paranın kaç misli para kazanıyorum kendime olan güvenim sayesinde. İnan bana devlette değilsen, özel sektördeysen, tamamen değil ama yine de görüntünün etkisi çok büyük Eminim en kısa zamanda kurtulucaksın o kilolardan! Yalnızca bi süre hayatını tamamen kilo vermeye odakla, takıntı haline getir bunu, yemek yememek ve spor yapmak yaşam biçimin haline gelsin! İnşaallah her şey eskisinden çok daha güzel olucak :)

Cok üzüldüm durumuna. Annenin böyle yapmasi inanilir gibi deyil. Benim anlamadigim, Kilo vermeyi basariyorsun, neden dikkat etmeyip Tekrar o kilolari neler yasadigini bile bile geri aliyorsun. Hastaligin yüzündenmi böyle? Imkanin varsa bir psikologa git mutlaka, daha cok kücüksün, kendi basina Cok fazla yasadiklarin.

Değerli yorumlarınız için hepinize çok teşekkür ederim. Eve şimdi geldiğimden şimdi okuyabildim hepsini kusuruma bakmayın. Tek tek alıntı yapamadım, ama her yorumdan ayrı bi ders çıkarmaya çalıştım, derdime ortak olduğunuz bana fikir verdiğiniz için, bana annemin yapamadığı şeyi yaptığınız için, değerli vaktinizi bana ayırdığınız için hepinize çok teşekkür ederim Elimden geleni yapacağım :)

Haklısın arkadaşım. Hepimizin takıntıları, kusurları var. Kimini değiştirmek mümkün Kimini değil. Ben de burnumu beğenmem ellerimi beğenmem yıllardır. Estetik yaptırdım burnuma yine cillop gibi olmadı, olamadı. Malzeme belliydi çünkü. Alışmaya kabullenmeye çalışıyorum. Bir de kilo takıntım var ki sorma. Hep daha ince olmak istiyorum falan. Ama neyse oyuz işte. Kendimizi olduğumuz gibi sevebilsek hepimiz ne harika olur.

Kuzeninizi anlayabiliyorum. O annesinin baskılarını bir şekilde bastırabilmiş, umarım bir daha böyle sorunlar çıkmaz karşısına. Siz ve diğer ablalarımın tavsiyesiyle bir arkadaşımı ikna ettiğim an akşamları yürüyüşe çıkacağım, hem ramazanlık, ortalık kalabalık oluyor olmadı gündüz yürürüm. Kendimle yüzleşmeliyim

amiiin canım inşallah. inan tabi ki kendine. zaman zaman benim de karamsarlığa düştüğüm olur ama kendimizi toparlayacak güç yine kendi içimizde. inan ki biz kendimize saygı duyarsak, güçlü olursak kimse ileri geri konuşmaya cesaret edemez. o cesareti kimselere verme

öncelikle şunu söylemeliyim ki annen hiç sağlıklı bir insan değil, onun söylediklerini asla kafana takma.. ve kilo sorunu seni bu kadar rahatsız ediyorken küçüklüğünden beri, yemeyi bırakamaman da bana garip geldi. sana tavsiyem tekrardan bir diyetisyene git devlet hastanelerinde de var artık ve gerçekten başaracağına inan! zayıflayıp mutlu olmak yerine hala neden üzülmeyi seçiyorsun? en yakın arkadaşım tam 40 kilo verdi, senin anlattığın her şeyi o da bana anlatırdı edilen alaylar, ağlanılan geceler, sokağa çıkamamalar, aynaya bakamamalar. onun annesi değil de babası böyle sözler söylerdi ona ve azmetti başardı. o kadar mutlu ki! yeni bir hayata başladım resmen diyor. çatlaklara gelince de verdiğin kilolar sayesinde onlar da geçecek önce renkleri solacak sonra küçülecek. sen yeter ki pes etme

Bende 25 yaşındayım ve kendimi bildim bileli zayıfım ama bacaklarımda baldırlarımda hep çatlaklar var lise zamanlarında başladı daha çatlak oluşmaya, şimdiye kadar dert etmedim çatlaklarımı.. Ama şuda bi gerçek zayıflarsan daha küçük görünürler ve vücut ölçülerin küçüldükçe gözüne daha az batmaya başlarlar... Ki şuanda 5 aylık hamileyim 46 kiloyum ve daha şimdiden çatlaklarım daha da arttı, ki karnım çok fazla çıkmadı bile yanlarımda falan gözle görünür şekilde oluştu ama ben dert etmiyorum bunları yalnız mustela adında bir krem buldum onu kullanmaya başladım ben şuanda hamilelikte çatlaklara karşı olanını kullanıyorum ama hamileliğim geçtikten sonrada oluşmuş çatlaklara karşı kremi varmış onu kullanmayı düşünüyorum sende bi araştırabilirsin... Güzel canını sıkma derim böyle şeylere... iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Ay zayıflatsın millet 150 lerden düşüyor 70 kilolara sen niye kilo veremeyesin ki? Annen senin istikrarsızlığına kızmıztır muhtemelen ama izlediği yol yanlış. Psikolojik destekle gayet güzel başarabilirsin bu işi. Hem sen demedin mi az önce zayıfladıkça küçüldü çatlaklarım diye? Ayrıca anlatım dilin çok hoş olmuş bir hikaye gibi okudum. Kendini bu yönde geliştirmelisin sana da meşgale olur kafanı dağıtır içini döker rahatlarsın iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Catlaklarini s... r et 160 boy 46 kiloyum popom çatlak dolu keyfin yerine gelicekse vatsaptan fotosunu atiyim sana annen için bisry diyemiyorum bizdede var çünkü ayni modelden bizde degistiremedik maalesef benimde teyzem kuzenime ayni baskıları uyguladı allahtan annem anneannemler falan destek oluyolarda kuzenime pek sıkıntı çekmiyor ama artik psikolojik oldu onda sürekli sunu yerden ne kadar kalori alırım bunu yerden ne kadar kalori alırım muhabbeti yapiyosana tavsiyem yürüyüş canım tak kulağına kulakligini havalarda güzel her akşam yürüyüşe git hem kilo verirsin hemde vücudun foruma girer üzülme inan zayıflar öyle çok mutlu falan değiller kendimden biliyorum38:

Merhaba, ben sizden 1 yaş küçüğüm. Benimde fazla kilom var, ama yüzümü falan herkes çok beğenir, Allah'tan ordan kurtarıyorum Öncelikle sizi ezmelerine ve bu kadar dalga geçmelerine neden izin verdiniz üzüldüm Ben de kiloluyum ama bugüne kadar kimse ağzını açıp da bir şey söyleyemedi, küçükken bana da söylemişti bir kaç çocuk o kadar. Dışarıdan sert görünüyorum ve kimsenin daha doğrusu yakınlarım dışında kimseye dış görünüş şakası yapmam, yaparsam da kalplerini asla kırmam kendimden biliyorum çünkü. Kilolusunuz diye kimsenin sizi küçük görmesine ve ezmesine veya gülmesine bile izin vermeyin. Bana öğretmenlerim bile şaka yapamıyolar, baştan tavrımı koydum çünkü. Ben bir ara 15 kilo civarı verdim, isteyince cidden oluyor, istediğiniz üni. de tutmuş, tek yapmanız gereken azıcık dikkat ve hareket etmek. Annenize de ayrı bir şaşırdım, benim annem kendisine bazen çok ters davranmama rağmen bana hep destek oldu. Annenize bile kendiniz için laf söyletmeyin, destek olmuyorsan sus bari anne deyin gerekirse, çünkü bu hayatta bize destek olabilecek birisi varsa bir annemiz var sadece. Şeyy bu arada bu son senem lise 4'e geçtim, ders çalışmaya başlıcam ağustos da. bazı konularda temelim iyi, ama geo, fizik falan zorluyo mat da öyle, nasıl çalıştığını sorabilir miyim, cevaplarsan veya özel mesaj atarsan çok sevinirim. P

canımmm ya ağlayarak okuduum. ınsallah kalbıne göre olur hersey.

Senden çok annen gitmeli psikoloğa. Yaklaşımı o kadar itici ki, o kadar ne dediğini bilmiyor ki.. Bende ergenliğimde bir dönem çok kilo almıştım annem böyle devam eder diye korkmuş çok baskı yapmıştı kilo vermem için. Kendisinin de kilo problemi var. Ama hiç böyle annen gibi kelimeler kullanmamıştı. Yine de çok kafaya takmıştım 12 yaşında kendi kendime diyet yapmıştım, sabahları halsiz uyanıyordum az yediğim için. Sonuç şimdi 19 yaşındayım ve kilo alamıyorum çünkü 12 yaşından beri o yeme alışkanlığı kaldı bende. Anneler bilmeden yanlış davranabiliyor. Senden isteğim bu güzel yılları heba etme. Okulunu kazanmışsın yeni bir hayat var önünde. Liseyi unut hepsi ergen bozmasıyla geçen saçma sapan yıllar. Önemli olan bundan sonrası. Sakın pes etme annene karşı da pasif olma. Ver cevabını susma. Susarsan hasta eder seni.

Merhaba arkadaşım. Okuyunca üzüldüm ama kilolu olmana değil. Annenin tavrına çok yanlış eğer seni düşünüyorsa nazik ve kırmadan dile getirmeli. Ben Doğdumdan beri hep kilolu bir insandim inmamyacaksin ama bende 22 yaşındayım ve 109 kiloyum. Ailem ve arkadaşlarim bir gün olsun ben k mirmadilar bu konuda. Ablam ve kız kardeşlerim hep destek oldular kilo verebilmem için. Bendede kist oldu ve geçti. Evet kiloluyum ama kendimede güveniyorum bakimliyim çok iltifatlarda alıyorum. Ama şöyle bir gerçek var ki kızlar ben Türkiyedeyken fark ettim Türk insanı dış güzelliğe çok fena takıyorlar. Öyle ki güzel değilsen iş bile yok. Ama inanki herşey senin kendi içinde bitiyor en güzel yaşını bunları kafana takarak yaşama. Yavaş yavaş sağlıklı bir şekilde ver kilonu. Gerekirse şişko diyenlere ben kendimden çok memnunum de. Sana hep destek tam destek.

Özelden mesaj attığımı sanıyorum umarım becerebilmişimdir teşekkür ederim bombshell Merhaba, ben yaşayan

Canim kardesim Allah duzelmeyecek dert vermesin. Kilo verirsin mutlaka ama fedakarlik yapacaksin. yedigine ictigine dikkat edeceksin. keske hormon testide yaptirsan. belki bununda etkisi vardir kazanacagin universiteye bagli hastane varsa tedavine orda baslarsin ogrencileriyle daha ilgili oluyorlar. univ liseye benzemez. orda kimse kimseyle dalga gecmez daha olgun olurlar ordakiler. vucut catlaklarI hemen hemen herkeste var 20li yaslarimda inceciktim ama bendede vardi. simdi daha cok var. universite senin icin baslaangic olsun.. en mutlu gunler senin olsun...

Okurken bilgisayarı alıp dışarı fırlatasım geldi... Senin odanda ne işin var derhal bi şeyler yapmalısın. Herkese gününü göstermelisin. Hayata kilolu gelmedin bu senin kaderin değil her şey senin elinde.

Kızlar aranızda bnm gbi olan var mı sacimin kırıklarını koparmadan duramıyor çok rahatsız ediyor bu durum beni

Canım benim de lisede bi arkadaşım vardı, oldukça kiloluydu. Ama çok şen şakrak bi kızdı, kendisiyle dalga geçerdi hep. Tabi senin ailen ve arkadaşlarından gördüğün tepkiler çok büyük. Bunun için iyice içine kapanmışsın. Şimdi o arkadaşım dal gibi oldu istikrarlı bi diyetle. Evlendi, çocuğu oldu, hamilelikte bile herkesten az kilo aldı. Çatlakları için de lazer falan düşünüyor sanırım.

Ablacim seni cok iyi anliyorum.. sendeki durumun tam tersine ben de hayatim boyunca cok zayiftim.. simdi belki bunu okuyunca onemsiz bulacaksin ama benimki ergenlik doneminde ozellikle hastalik derecesinde bir zayiflikti.. yasim 19-20 olana kadar kilom en fazla 37 olmustu.. boyum da 160. Inceciktim yani senin anlayacagin.. cocuklugumda ergenligimde benimle de dalga gecmeye kalkanlar oldu elbette.. ama her zaman baska bir seyle on plana cikmaya calistim ben.. kendi yeteneklerimi kesfetmeye guzel yanlarimi bulmaya calistim.. tabii bu surecte denemedigim tedavi yontemi kalmadi, her turlu tahliller yapildi ama neden kilo alamadigim bulunamadi. Istahim da yerindedir ha bi oturusta normal insanlarin porsiyonlarinin 2 katini rahatlikla yerim.. neyse uzatmayayim, bir sure sonra insanlarin ne dedigi onemini yitirmeye basladi.. bu tamamen kendiliginden oldu.. yasim ilerlemeye basladikca yuzumun hatlari oturmaya basladi, guzellesmeye basladim.. bir sure sonra da hic dusunmemeye basladim.. sonra yavas yavas baktim ki sagim solum dolmaya baslamis.. bir gaza geldim onu farkedince, psikolojimin de etkisiyle bilemiyorum oldukca kilo almaya basladim.. su anda yasim 26 kilom 45 hala zayifim ama eskisi gibi degil.. demem o ki ablacim azmini ve yasama sevincini sakin kaybetme.. duzenli olarak sporunu yap bol bol suyunu ic, porsiyonlarini kucult, seker yerine tatlandirici kullan mesela, ekmegi azalt tuzu azalt, boyle boyle kilo vereceksin ben inaniyorum.. zaten universiteye basliyormussun.. onunde yepyeni bir hayat basliyor.. annenden uzak kalmak da eminim iyi gelecektir bu surecte sana.. hayatinin kontrolu senin elinde olsun her zaman.. kimsenin mudahale etmesine izin verme canim benim.. umarim her sey yoluna girer, inaniyorum ki girecek de N

aynı yaştayız. bende 19 um. ve benim de kiloyla başım belada.. bu yıl hayatımın en kötü günlerini yaşadım.. yaşamak dediğime de bakma ecelimin geleceği günü bekleyrek yaşadım hep.. geçen yaz bu zamanlar 73 kilo iken 1 yıl içinde 20 kilo alıp 93 oldum.. ama milletin ohaa ne olmuşsun öle lafları falan sinir etti beni 8 kilo verdim şu an 85 im.. bende de çatlak var ama zayıflamadan yapacak bişey yokbak ne güzel üniiyi kazanacaksın yepyeni bi yaşam yepyeni bi çevre seni beklior.. emin ol ünide bunlar asla sorun deil kimse dalga falan geçmior lisede ki gibi deil inan baana. sen sadeece su an yeni yaşamına odaklan ve bunun tadını çıkar.. annene kilodan daha önemli bişey olan evladı hatırlat.. benim annemde cok müdahale edior ama asla kızma tarzında deil genç kızsın güzel görün dior.. senin o çatlakların sürekli kilo alım veriminden olmuş.. çünkü bende dediğin kadar çatlak yok.. vücut deformasyona uğruor şu kilo olayından dolayı ama bak sen önce güzelce kilonu ver sonra o çatlakları lazerle bi şekilde giderirsin sakın inancını kaybetme eminim çok güzel bi kızsındır

Babana söyle anneni doktora götürsün, tedaviye ihtiyacı olan o Yaşın çok genç, geri kalanını sen zaten kendin çözeceksin Her insanın bir tipi var; hayatım boyunca hep kiloluydum, sporcu olduğum zamanlarda bile hep akranlarımdan 5 kilo öndeydim Yaşadıkça göreceksin güzellikler geçici, sen elinden geldiği kadar iyi bak kendine bunu sağlığın için yap

Ozelden cep numarani verirsen sana kuzenimin 70 kilo vermis resmini yollamak istiyorum ) Daha cok gencsin. En guzel yaslarindasin. Catlaklar toparlar kendini. Tamamen gecmez ama toparlanir. En azindan giydiklerin yakisir. Catlaklar zayif insanlarda da olur onlar canini sikmasin lutfen. Siki bi spor programi uygularsan asla sarkma da yasamazsin. Lutfen bana ya bi mail ya da cep no ver :)

Yazdıklarını üzülerek okudum, annenin tutumu hiç sağlıklı değil. Çatlaklar emin ol hepimizde var çıtkırıldım zayıfcacık bir arkadaşım vardı bir gün vücudundaki çatlakları göstermişti bana şok olmuştum. İnan ki tek sen değilsin. Ama bak isteyince ne güzel kilo veriyormuşsun yine dene ama önce bir psikologtan yardım almanı öneririm sonra da sana destek ve yardımcı olacak bir diyetisyen buldun mu tamamdır. İnan ki başarırsın canın yememen gereken bir şeyi yemek istedi mi bu geceyi hatırla ve de ki hepsini bunu bana yaptıklarına pişman edeceğim. Zayıfladıktan sonra annenin karşısına geç ve de ki sen istedin diye değil ben istedim diye zayıfladım. Bak ne güzel istediğin yerler oluyormuş çok güzel bir gelecek seni bekliyor toparla kendini daha yolun başındasın. Bu gece tahmin edebiliyorum ne kadar zor olduğunu odadan çıkmak istememeni kendini suçlamamanı ama güçlü olmalısın daha nereye kadar böyle devam edebilir ki? Kendin için bir adım at lütfen yapmak iste ve yap. Seninle dalga geçenler ise insanlıktan nasiplerini almamışlardır boş ver öyle insanlar hayatında olmayıversinler daha güzel. polikistik over çok kadında var günümüzde ve bildiğin gibi kilo vermek çok önemli tedavide, sen stresten yemek yemeye sarmışsın dediğin gibi ama istersen bu durumu düzeltebilirsin.