Benim konudan anladığım ailenin ilgisizliğinden umursamazlığından doğan bir düşkün olmama durumunun olması. Valla benim annem gayet de tercih yaratıp tercih yaptı yani:) söylediklerini yaptıklarını duysanız komedi. 2 sene benimle konuşmadı, ben başta aradım açmadı hiç telefonlarımı , sonradan da bu 2 sene için baban senle konuşmuyor diye konuşmadım dedi... Babamın da konuşma gibi bir talebi olmamış anladığım kadarıyla. Ya da işte ablamla arası kötüyse beni arar sorar, araları iyiyse katiyyen aramaz. Yani ben onun en son tercihi bile değilim aslında, konuşmaya mecbur kaldığıyım. :)

Arkadaşlar bazıları çok şanslı belki ama şanssız olanlar, ya da tek taraftan yüzü gülenler hangisini isterdiniz? Ben eşimle çok mutluyum fakat ailem tarafından hep yalnız bırakıldım ve hiç onlara düşkün hissetmiyorum kendimi, başka aileleri görüncede yazık diyorum şu hale bak

Bu hayatın getırdıgı bısey. Bı yakınlık gormedıysen sende yakınlık gosteremezsın. Ben aılemı cok severım herzaman ıyı sevgı dolu hep arkamdalardı halada oyle ama bende aıleme cok duskun degılım. Cok severım ama aılemle bıseyler yapmaktan hoslanmam mesela onlarla yanlız gezmeye gıtsem sıkılırım ya esım yada bı arkadasım olmazsa. Sadece ıkı kardesmle cok eglenırım onlar evde olmazsa annemın evıne gıtmek bıle ıstemıyorum cunku sıkılıyorum. Herkez duskun olmak zorunda degıl. Hatta ben bazılarının abartııgını bıle dusunuyorum. Kuzenım dogum yapıyor mesela babası gelıyor bakıyor annesının ısı varsa ama o babasıyla hıc sıkılmıyor cok rahat ben daralıtım babamla aylarca bıseyler yapmaktan gezmekten mesela. Ama o cok mutlu babasıyla ev gezmesıne bıle gıdıyorr

Insan istiyor ki her yonden kafam rahat olsun, ailem eşim hep yanimda olsun ama oyle dört başı mamur bi hayat olmuyor ne yazik ki her zaman..

hiç ayrım yapılabilecek bir konu gibi görünmüyor her ikisi de hayat can kan bağ K kanada

Aynen bende öyle düşünüyorum, düşünürken çok mantıklıyım görsen:)) hayata geçirme de başlıyor sıkıntı

:) tabii

Cok mu kopuksunuz kendi ailenle? K kanada

Bi evlat olarak insanin ici aciyordur ister istemez ama ben insanlarin degisecegine inanmadigim icin mumkun mertebe umursamaz olmayi savunuyorum.. The

Benim konuma aile sorunlarinda ilk 10 a gorerim yazınca yorumunuz üstüne merak ettim baktım. Ben evlenmeden önce hep derdim insanın ailesi olsun yeter çünkü çok kötü şeyler yaşadım ailem bende büyük tramvalar bıraktı sonra 2 yıl önce eşimle tanıştım. Artık herşey üstüme geldi ben bu evden gideceğim derken o cıktı karşıma sonra evlendik ve bunu üzülmeden takılmadan söylüyorum rabbim beni kurtardı. Eşim bana sıcak yuva oldu sevdi beni bende onu çok sevdim. Birbirimizden başka kimsemiz yok ama zaten artık ihtiyaç da duymuyoruz. Ben ocak ayında ölümden döndüm annem beni 1 haftada 1 defa aradı bir daha aramadı. O gün şunu anladım ben yalnızım ve bu adamdan başka kimsem yok. Ha düşman miyiz değiliz kırılıp dökülen var mı açıkça yok ama iletişimin yok başımıza birşey gelse arayacak kimse yok. Benim kardeşlerim ile aramda zaten birşey yok. Asla kardeş olamadık en büyük ablam zehirli bir yılan gibi hepsini bana düşman etti. Ha sorsanız onunla ne oldu yine bir sebep yok hepsi kıskançlık hepsi hasetlik. Hepsi iyi olsun benden uzak olsun. Bin defa dünyaya gelsem ailemin zulmüne yine katlanır yine eşim iyi olsun derdim.

Sağol canım, motivasyona ihtiyacım var sanırım

Eğer sağlıklı bağları olan bir ailede büyüdüyseniz zaten böyle bir ayrım arasında kalmazsınız. Sağlıklı bir ilişki için sağlıklı bir yalnızlık, sağlıklı bir yalnızlık için ise güzel bir çocukluk gerekiyor. İkisi çok farklı kavramlar. Hayatınızdaki yeri çok başka ikisinin de.

Sorun senin kurduğun denge değil kuZucum

Yok dengeyi kendim için dedim. Yani eşime düşkünüm ama dengeyi kurarak aileme yansıtmıyorum annem eşine düşkün olmalısın der ama hissederse üzülür. :)))))))

Aynen öyle :) çok da umrumda değil açıkçası. Mutlu olsun da nasıl olursa olsun. Ben çok mutluyum çünkü, çok şükür. Eksiklik hissetmiyorum. Ama Allah var, hakkını yiyemem, kötü bir durum olsa yardım eder hemen, arkamda da durur diye düşünüyorum.

Aileme duskun biriyim ama hangisi ile geçimin daha iyi olsun diye sorulsaydi, mutlaka secim yapmak gerekseydi, eşim ve çocuklarımla daha iyi olmayi seçerdim.. Çünkü evin içi, hayatın onlarla geçiyor.. Elbette aile de cok onemli ama bi yerde herkes disarda kaliyor.. Büyük kavgalar, küslükler, uzaklıklar olmasin tabii ki, o ayri.. Hangisi dediginiz icin boyle bi cevap verdim..

Annem dedi bana eşin senin önceliğin olacak. Evlendikten sonra öyle oldu. Artık benim de bir ailem var. Önceliğim eşim. Ama tabi ki aileme olan sevgim düşkünlüğüm azalmadı. Denge önemli. K kanada

Yapacak bi sey yoksa uzulmeye gerek yok.. Ne degisecek ki?

Görüntüde çok değil ama ben artık çok gerekli olduklarını düşünmüyorum. Ama başka aileleri görünce buruluyorum The

Bnm durumda bundan 1-2 tık iyisi:))) ama farketmiyor, skalası varsa bu işin çok altlarda olduğuna inanıyorum maalesef

Kesinlikle önce ailem yani annem babam ablalarım tabiki artik bide kizimm daha sonra eşim gelir ailemi hiçbi şeye degismem

Önemli olan bu zaten.. Kavgalar, kuslukler, buyuk seyler olmasin, canlari sağolsun.. Herkes kendi hayatina baksin..

Iki tarafida dengelmek lazim. bende aileme cok duskunum yanlarina gittigimde dönerken 1 2 saat aglarim. ama kocamada duskunum oda benim ailem sonucta iki taragida ihmal etmeden dengele bence canim. ailede bi daha gelmiyir yarin bi gun mezarina gidersin cennetyarim Hadi Gelin

Maşallah, tabi ilk gençlik yullarımdaki gibi takık değilim ama umursamaz olmak bir tercih değil, yaratılış. Ben olamıyorum, tam iyim bunlar böyleler diyorum, çocukları torunları yeğenleri için canını veren yakınlar görünce((

Haklısın sanırım, insan elindekinin yanındakinin kıymetini bilemiyor bazen

Sizin aileniz artık eşiniz ve varsa çocuklarınız. Evlendikten sonra anne babalara ne kadar bağlı olursak olalim, artık biraz dışarıda kalmalı.

Konuyu açalı 2 yıl olmuş. Bu 2 yıl ne kadar haklı olduğumu gösterdi. Anneymiş ablaymış öyle boş kavramlarki benim içün. Vefasızlığı, hayırsızlığı dibine kadar yaşadım. Kimseli kimsesizlik en zor olanı. Gerçi olmasalardı da gözüm kalır dururdu değil mi? Böyle fos çıkacaklarını düşünmezdim bile P

Yeni gördüm. Aynen bunlar yaşadıklarım. Affet hafifle diyorlar kendin için. Maalesef yapamıyorum. Benimkisi bana niye böyle davrandıları geçti. Bunlar neden benim ailem seviyesinde. Telde aradığını görünce tüylerim diken diken. Sesi asla mutlu etmiyor. Kimden menfaati varsa onun için beni harcadı maalesef. Öğrettiği tek şey onun gibi bir anne olmamam gerektiği

Canım sen anlamamışsın ki konuyu. ihmal edilen benim maalesef Birgaripinsan

Evet, kimse degismiyor ve genelde nasil geldiyse oyle gidiyor.. Allah hepsine sağlıklı, uzun ömürler versin, canları sağolsun.. Bu birilerini birilerine tercih etmek veya aileden vazgecmek degil aslinda.. Sadece yeni kurdugun aile duzenini bi tık öne almak ve mutlu olmak..

Ben de öyleyim ne yazık ki. Annem biliyorum ki kardeşlerimle çok iyi olsun, arayıp sormaz beni. Ama napayım değiştiremiyorsun aileni. En iyisi kabullenmek ve umursamamak...

Doğru Böyle gelmiş böyle gidiyor

Kocan kotu olup esine iyi davranan adamlari gorsen daha cok uzulurdun, oyle dusun : ) K kanada

Her aile bir değil Bazıları çok düşkün birbirine, destek Bazıları zarardır Bunu çok düşünüp, içlenmeyin, mutlu bir yuvanız varsa tamamdır . push ; C

Aynıyız herhaldede. Biz farklı oluruz inşallah çocuklarımıza

Bir de, anne baba kardes ile bi sekilde duzelip devam ediyorsun ama eşin ile sorunlar varsa toparlamasi genelde cok zor oluyor.. O nedenle hayirli bi eş bence buyuk nimet.. Sukretmek, mutlu olmak lazim..

Kesinlikle bu tarifteki benim annem. Onun gözümde iyi olmak için diğer çocuklarının gönlünü hoş etmem lazım. Onların yanında konuşmaya çekinir. Ben bunu asla kabullenmem ama umursamayacağım artık allah büyük benim evladım olursa önce adil olacağım onun gibi bir anne olmayacağım. Bana çok zulm etti o yetmez gibi ondan cesaretle kardeşlerim de zulm etti hep çapraz ateşte kaldım. Şimdi evlendim 2 yıldır yüzsüz gibi bizi niye aramiyor sormuyorsun diyorlar. Belki kınayabilirsiniz inanın onlarla konuşunca tüylerim. urperiyor görmek istemiyorum konuşmak itemiyorum hep o kötü zamanlarım aklıma geliyor. Onları asla değiştiremedim artık da umurumda değil benden uzak olsunlar yeter

İkisinin yeri çok ayrı, biri olsa da olur diyemiyorum. Eş zaten eş adı üstünde düşkün ve bağlı olmazsa eş olmaz. Aile ise hangi yaşta olursa olsun sevgilerine, güven duygusuna, ihtiyaç oluyor. Yokluğunda travmalar yaşanıyor, sevmwyi sevilmeyi beceremiyosun, insan ilişkilerini etkiliyor malesef.

Evlendikten sonra aile bir tık dışarıda kalıyor bence. Çünkü sen yeni bir aile kurmuş oluyoRsun düzenin hayatın var. Ben ailemi çok seviyorum ama öyle aşırı bir davranışım yok