Bana yardımcı olabileceklerini düşünmüyorum ayrıca gittim ilaç yazıp yolladı ve ilaç tedavisi istemiyorum

Ne denilebilirki senin kararın. Ama içine sinmeyen bir evliliği yapma bence. En azından erteleyin. Biraz daha düşünmek istediğini söyle zamanla fikirlerin oturur belki.

Tedavi olmadan evlenme, bu adamla tedavi olup iyileşsen de evlenme. Çünkü adam adam değil, sana değer de vermiyor. Acı da çeksen çıkar hayatından gitsin çünkü gelecekte daha fazla acı görünüyor

Mesela aşırı kıskancım ve bunu kafasına takmıyor istediğini yapar bense kendi kendime kudurup kendime zarar verip ağlarım evimde beni umursamaz bile salak der geçer ya da keyfine bak der güven bana filan, her duygumu aşırı yaşıyorum o an kendimden geçiyorum resmen krizlere giriyorum ve bi zaman sonra bundan sıkıldı ve beni umursamamaya başladı bu da beni çok üzüyor ve düşündürüyor. Ailem olsa öyle umursamamazlık yapmaz diye düşünüyorum ki öyle de zaten. En çok duygusal açıdan korkuyorum zaten. Aynı evde olsak beni gene mi umursamayacak diyorum kendime. Meşguliyetim işte el işi yapıyorum okumuyorum çalışmıyorum da evde yapılacak ne var ise onu yaparım genelde. Hastalıklarım konusunda da bence de bazen abartıyorum ama elimde olan bir şey gerçekten değil ve ben onun "abartıyosun, kendine gel, istediğimi yaparım, ağla" demesinden ise daha yapıcı konuşmasını beni sakinleştirmesini bekliyorum ama bulamıyorum. Sıkılıyor olabilir tabi bana çoğu zaman bir sevgiliden ise çocuğuymuş gibi davranması gerekiyor sanırım ama bunları da biliyordu her şeyimi en başından beri biliyordu. Bazen vurdumduymaz ve bazen de haksız ama haksızlıklarını beni üzdüğünü görmez. Tamamen her şeyde ben haklıyım demiyorum zaten

Duygularıma karşı kibar değil genelde evet ve beni iyi etmeye farklı yollarla çabalar. Mesela bir şey ona mantıksız gelir ama ben üzüntü öfkeden kuduruyorumdur bana zorla acı çektirerek o şeyi kabul ettirir ve bende artık halsiz düştüğümden gerçek anlamda halsiz kabul etmekten başka seçeneğim kalmıyor. Halbuki o benden istese ben tamam derim onun hislerinden önemli mi sanki çok kötü hissediyorsa dimi. Ona bahsediyorum ama bilmiyorum bazen ben önemsemiyorsun diyorum "bana güven, sen bana güvenmiyorsun" deyip duruyor. Hani pışpışlamıcak ise bile yaptıklarını bi mantığa oturtup bana anlatsa o bile içime su serper ben mantıklı düşünemiyorum o anlarda ama "sana her zaman kendimi yaptıklarımı mı açıklıcam" der. Şu an bile hatırlayınca beni bu konularda üzdüğünü ağlıyorum yazarken bunları seviyorum ama sanki o beni yeterince sevmiyormuş gibi geliyor bazen bu konular yüzünden

Tedavi almalisiniz ben de arkadaslar gibi ustune basa basa soyluyorum. Calisiyor musunuz? Evlenmeyin sakin bu sartlarda. Ama asil soylemek istedigim su;Artik ailenizin tepesinden inin ya valla orta yasli insanlar buyuyun diye gozunuzun icine bakmistir ama artik bikmislardir eminim. Ailem gibi kimse nazimi cekmez demeyin kimse cekmesin nazinizi yazik insanlara eziyet vermeyin Pinkflambe

Bazen bende böyle düşünüyorum çünkü önceden de ciddi düşünüyordum ve bu kadar korkum yoktu hep çekingendim o ayrı bir konu hatta yanında mutlu olurum bile diyordum ama zamanla yaşadıklarım umutsuzluğa yol açtı sanki

Doktora hanımefendi doktora danisin.. Bu yasa gelmissiniz psikiyatri doktorunu duymussunuzdur muhakkak. Ruh haliniz yazdiklariniz buna isaret ediyor

Evlenmeyin. Adamın da başını yakmayın. Yürütemezsiniz.

bu duygu durumlarıyla asla evlenmeyin bence.. birkac aya kalmaz ailemi özledim vs boşanma olmasın. baglilik ile bagimlilik arasında fark var. ham ayrılıp hem onsuz olamama hali vs tuhaf geldi bana. herkesin ailesi var. Evlenmeyi aileyi terketmek olarak görmeniz de pek saglikli degil. psik. destek alin.

İlişkiniz sağlıksız bir yere gitmiş. Bence sürekli evde olduğunuz ve iletişimde olduğunuz insan sayısı kısıtlı olduğu için onu bu kadar takıyorsunuz. Bir işte çalışmaya başlasanız, çevre yapsanız, hobi edinseniz kursa vs gitseniz eminim kafanız daha rahat edecektir. Hayatınızda onun haricinde önem verdiğiniz, zamanınızı alacak ve kafanınızı dağıtacak şeyler olsun. İnsan evde kaldıkça düşün düşün obsesif bir hale gelebiliyor.

Hangi üst düzey bilgi birikiminize dayanarak size yardımcı olabileceklerini düşünmüyorsunuz? İlaç yazmışsa demek ki ilaç kullanmanız lazım. İşin uzmanından daha bilgiliyseniz kendi kendinizi tedavi etseydiniz. Siz şuna an evde oturup bir şeyler düzelsin diye beklediğinizin farkında mısınız? Mesela kulağımda egzama var doktor bana damla verdi, ben damla kullanmak istemiyorum diye kullanmasam ne olur sizce? Edelstein Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sevgiline soyle annenlerin yanına beraber yaşamayı kabul ederse evlenin yoksa en güzeli ayrılmak. Ciddi anlamda psikolojik tedavi görmen gerektiğini dusundum

Gerçek aşk değil seninkisi alışkanlık olabilir ama gerçekten aşık olsam bunları düşünmezsin ve evlenme kararı versende mutlu bi evlilik olacağını sanmam

Biz burdan ne desek boş, çünkü düşünceleriniz normal endişelerden öte geldi bana. Uzman desteği almanızı öneririm, ehil birine bir kerelik de olsa danışmalısınız

Evlenmeyi erteleyin ve psikolojik destek alın. Destek almak ne istediğinizi netleştirir kafanızda.

Narsist bir sevgili ile karşı karşıyasınız, sakın acele etmeyin, ben olsam böyle manipülatik bir adamın peşine takılıp gitmezdim, siz bence ondan emin olmadığınız için kaygılısınz, yoksa ailenizden dolayı değil, sizi pamuklara saran bir sevgiliniz olsaydı güvenle koşa koşa giderdiniz sorun sevgiliniz...

Iyi o vakit.. zaten memlekette herkes doktor uzman isi cozmus.. neyimize lazim tip. Evlen sen bencede..

Evliliği sürdürebilecek bir psikolojide değilsiniz. insan kendi başına bir birey olabildiğinde evlenmeli zaten. Yoksa hayatınız boyunca birine bağımlı olursunuz, bugün ailenize yarın eşinize sonra çocuklarınıza.. önce tedavi olun, meslek sahibi olmak için çabalayın, kendinizi keşfedin, bağımlılıktan kurtulun evliliği en son düşünürsünüz.

Siz ne yapmak istediğinizi bilmiyorsunuz. Tek söyleyeceğim evlenince de mutsuz olacaksınız, evlenmeyince de. Çünkü düşünceleriniz oturmamış. Destek alabilirsiniz.

Bence önce destek alın, tedavinizi olun. o zaman daha sağlıklı düşünerek "kendinize zarar verme, krizlere girme, aşırı kıskançlık" gibi olumsuz yaşantınız Değişir ve en önemlisi hayatta kimsenin vazgeçilmez olmadığını anlarsınız. Daha çok gençsiniz. sizi bu kadar umursamayan, "yaparım, ederim" diyerek kendinize zarar vermeniz için neredeyse kışkırtan biriyle gerçekten birlikte olmak istiyor Musunuz? ailenize düşkünlüğünüze gelirsek... sizin kadar olmasa da ben de aileme özellikle anneme çok düşkünüm. öyle ki evliliğimin 1. Sabahı "sen beni ailemden ayırdın" diyerek hıçkıra hıçkıra ağlamıştım ve eşim de beni annemlere götürmüştü. şimdi düşünüyorum ne kadar saçma bir durummuş çünkü çok severek evlendim. inanın evlendikten sonra eğer gerçekten sevdiğiniz biriyle evliyseniz ve hayatınız güzel gidiyorsa öncelikli aileniz artık kendi kurduğunuz yuva oluyor. Hala anne babamı çok seviyorum, yerleri asla tartışılmaz ama benim evim, yuvam eşimin olduğu yer. Siz böyle hissetmeyecekseniz neden evlenip iki taraf için de hayatı zehir edeceksiniz?

Psikolojik manipülasyon, insanları kendi bilgileri dışında veya istemedikleri halde etkileme veya yönlendirme anlamına gelir. Bu etkileme ve yönlendirme sonucu insanlar davranış değişikliği ya da kanaat değişikliği gösterebilirler.

Boşanmak normal ama ayrıl barış ilişkisi yaşayıp, daha sevgiliyken ayrılmak zor geliyor, olmazsa boşanirim demek normal değil. Şimdi ayrilamiyorken ileride evliyken ayrilamak kolay mı olacak? Ayrılın veya ayrılmayın demiyorum ama neden şimdiye kadar bir uzman desteği almadınız psikolojik sorunlar için? Evlenmeseniz bile hayatı bu şekilde kendinize bi hayli zorlastiriyorsunuz. Bir işle mesguliyetiniz var mı ya da okuyor musunuz? Evlilikten önce kendi sorunlarınızı düzeltmeye odaklanın. Hiç kimse bizi pispislamaz bir ömür. Ama bu da demek degil ki bizi önemsemesin, değer vermesin. Mesela erkek arkadaşınız sizin hastaliklarinizi abarttiginizi düşünürken gerçekten haklı mı çok mu abartiyorsunuz yoksa vurdumduymaz biri ama siz kendinizi mi haksiz goruyorsunuz? Siz bunu sağlıklı bir şekilde ayırt edebiliyor musunuz bu önemli bence. Kısaca ortada evlilik korkusundan daha büyük sorunlar var bence. Bunları cozunce zaten evlilik korkunuz da şimdiki gibi olmaz.

Bence evleneceği kişi baskın karakterli o konuda da iyi düşünmek lazım, sanki adam kaba saba geldi bana..

Hayatınızda ondan başka ilgilenecek, sizi heyecanlandıracak bir şey yok da ondan bu adama bağımlısınız. Kalk bi silkelen, spora başla, eğitim, bir iki muhabbet et yabancı insanlarla, maksat laf olsun ve açılmak. Hayatının merkezinde SEN ve HEDEFLERIN olaydı, bu kadar çabuk yıkılmazdın. Adam seni istediği yere çeviriyor. Saygısı kalmamış çünkü senin kendine saygın yok. Giderse gitsin, dünyada milyarlarca erkek var. Bunu nasıl bulduysan, başkasını da yine bulursun. Ama o zaman hayatıyla barışık bir kadın olmuş olursun. Mazoşist gibi davranmayın. Bu dediklerime kulak asın, psikolojinizi kendiniz yönetin. Şu anda çünkü o sizi yönetiyor. Anneniz babanız elin oğlu gelsin ezsin diye büyütmedi sizi. Destek alın.

bence bu adam manipüle ediyor seni feci şekilde

Aman ne olacak olmadı boşanırım gibi bir düşünceyle sakın evlenmeyin. Basit bir evlilik korkusundan çok daha büyük sorunlarınız var. Psikoloğa gitmelisiniz.

Sen o adama güvenmiyorsun o yüzden böyle hissediyorsun, güvenli biri olsa ailenden ayrılman seni sadece üzer ama korkutmaz, sen korkuyorsun çünkü bu adama güvenmiyorsun..

Anladığım kadarıyla evliliğe hazır değilsiniz zihinsel olarak. Bence farklı bir doktora daha gidin ve yeni tedaviye başlayın. İlaçsız da olur terapi alsanız bile eminim faydalı gelecektir. Edit: Sevgiliniz de çok normal gelmedi bana bu arada. Başından beri bu kadar umursamaz mıydı size karşı yoksa sonradan mı böyle oldu? Kışkırtmak acı çektirmek falan bilemedim yani. Mihoko Shimana

Ailenizden 2 gün ayrı kalamamak... psikolojik destek almalısınız bağımlı kişilik geliştirmişsiniz gibi duruyor

Evlenmeye hazır değilsiniz bence de.. Ailesine bu kadar bağımlı insanlar bu bagımlılığı atlatmadan da evlenmemeli diye düşünüyorum.. Aksi halde iki taraf içinde hayat zorlaşıyor.. İyi düşünmeniz gereken bi durum doğru kararı verirsiniz umarım.

Şunu çok merak ediyorum aileniz çok mu baskıcı? Fanusta büyütmüşler sanki. Benim ailem de elimi sıcak sudan soğuk suya sokmadı, sizin tabirinizle "prenses" gibi büyüttüler ama yetkin ve sosyal bir birey olmama engel olmadılar. Tüm gün odanızdan çıkmamanız, tek başınıza "pasaklı" bir şekilde yaşamaktan rahatsız olmamanız, insanlarla iletişimin kuramamanız vs çok üzücü aslında. Dışarıda bir hayat var, en güzel zamanlarınızı böyle ziyan etmeyin. Tedavinizi olun, hayata karışın. Yeni insanlar tanıyın. İyi/kötü tecrübeler edinin. Şu durumda evlilik düşüneceğiniz en son şey olmalı.

Nasıl yani

Aynen baskın ve mantığına uymayan şeyi onaylamıyor sırf beni mutlu edebilecek küçük bir şey bile olsa taviz vermez "doğrusunu öğrenmeliymişim"

Sen ona güvenmiyorsun diyenlere bakma. sevgilin de normal değil ama kim olsa güvenmeyecektiniz. Güvenilir biri olsa bu kadar tanıyacak kadar bile konuşamazdiniz yanlış anlamayın da.. Hiç sevgilinize giydirecek durum yok şu an siz en acilinden kendinize dönün bir uzmana gidin, sevginiliniz de ne yapıyorsa yapsın. Konu gerçekten o değil bence. Bırakın gitsin nereye gidiyorsa

Sizi alıp neden annenize götürsün siz kos koca bir yetişkin bireysiniz. Kendiniz gidebilirsinz. Bence terapi almalısınız V

Kimse sizi aileniz gibi simartmak zorunda degilki siz malesef normal degilsiniz tedavide olmuyorsunuz ee? Kapris yapayim her turlu simarikligi yapayim beni avutsun, kimse bunu yapmazki bencede evlenmeyin yazik ikinizin hayatinida karartacaksiniz once tedavi olun ilaclari begenmemissiniz pardonda bunun kararini verecek durumda degilisiniz

Psikiatriste değil, psikoloğa gidin. Psikiatrist, ilaç verip gönderir. Psikolog ilaç vermez, sadece konuşur ve dinler. Sizin ihtiyacınız olan ilaç değil, sizi anlamak isteyen biri ile konuşmak. Diğer yorumlara katılıyorum. Bu kişi ile evlenmenizin iyi olmayacağını bildiğiniz için tereddüt ediyorsunuz. Kendi duygularınıza güvenmelisiniz.

Tedaviniz sonuç vermiyor mu? Sağlıklı düşünce yapınız yok doktorunuz ne diyor?

Evet baskıcı Princess

Evet herkes doktor, uzman diyor ama bu sorunlarım için kime danışabilirim ki?

Ben sizin yerinizde olsam "acaba" diye düşündüğüm biriyle evlenmezdim. eşimle 3 sene sevgili olduktan sonra evlendim, 2 kez acaba demedim Aksine her şeyi sevinçten koşa koşa yaptım. bu arada bir yorumunuzda gördüm, ilaç tedavisi olmak istemiyormuşsunuz. psikologtan destek alabilirsiniz, illa psikiyatri şart değil. Zaten psikolog gerekli görürse, sağlıklı bi tedavi yürütemezseniz psikiyateşte yönlendirir. Bence kendinize en büyük iyiliği destek alarak yaparsınız. lütfen evlenmeden önce bu işi halledin.

Evlenmeye hazir degilsiniz. Adam kacmasin diye evlenip buyuk bir mutsuzluga duseceksiniz. Evlilik sadece iki kisinin hayatini birlestirmesi degil. Esinizin de ailesi hayatinizda olacak. Sorumluluklariniz artacak. Bunlara hazir degilsiniz ve bunun farkindasiniz. Bile bile yanlis yapmayin. Ayrica sizi gercekten sevip onemseyen adam psikolojik yardim almaniz icin destek olur. Evlenmeye zorlamaz. Sonu bastan belli bir yola girmeyin. destek aldiktan sonra belki bu kaygilarinizdan kurtulacak ve o zmn evlilige hazir olacaksiniz. Sevgiliniz sizi bekleyemeyecekse ztn evlenmeniz gereken kisi o degildir.

Sen bu işi götüremeyeceksin, adamı da kendini de yorma, kal ailenin yanında.

evlenmemen için tüm gerekçeleri sen saymışsın zaten bence de kaprislerini çocukluklarını başka biri çekmez ailen gibi. evliliği kaldırabileceğini düşünmüyorum, sanki sevgilin de pek destekçi olmayacak

Evlenmeyin.

Iyi bir doktora daha cok ihtiyaciniz var.. onceliginiz bu olmali

Cok sorumduz davraniyorsunuz. Kesinlikle bu durumda evlenmeyin. Karsinizdaki de birinin evladi

Ailemden başkası benim kaprislerimi, çocukluklarımı çekmez gibi geliyor yazmışsınız ya çok doğru çekmez. Elin oğlu niye çeksin ki sizin şımarıklığını? Sizin kendinizi düzeltmeniz lazım ama bunu evlenmek için değil kendiniz için yapın. Allah gecinden versin ama şu hayatta hiç birimiz kalıcı değiliz. Bir gün ailenizi kaybettiğinizde nasıl devam edeceksiniz hayata bu şekilde bağımlıyken? Değişmek istiyor musunuz bunu sorun önce cevap evetse psikolojik destek alın. Evlenmeme kararınızı destekliyorum bu arada.

Kesinlikle bir psikolojik destek alın öncelikle ama sevgilinizin de sen düşünme, ben ne istersem yaparım ağla demesi de çok normal değil yalnız.

Başından beri böyle değildi aksine onu darlamadığımda ya da daha az katlanabilir şekilde darladığımda bana kötü bile davranmazdı tamam sevgilim der ve gerçekten de buna uyardı ama zamanla ilişkimiz ciddileştikçe ben daha paylaşamaz ve sürekli bişilerden onu kıskanan, kısıtlayan biri oldum, erkek arkadaşlarıyla oyun oynuyor diye bile kavga çıkardığım oldu çünkü birine alıştıkça sevdikçe sadece benimle olsun isterim. Bunlar ona zamanla fazla gelmeye başladı ve artık umursamamaya başladı "sana iyilik yaramıyo, sana iyi davranılınca bi yerlerin kalkıyo, huzursuzluk çıkarıyosun" demeye başladı. Önceden böyle değildi ama paylaşamıyorum işte ona yansıtmamaya çalışsam da kendime zarar verip sürekli kafama takıyorum, iştahım bile kalmıyor su bile içemiyorum ama o bunları artık sadece sıkıcı buluyor. Yapabilsem bende bunları sıkıntı etmek istemezdim zaten en çok zararı kendime veriyorum günün sonunda o yatıp rahatça uyuyor. Princess

Aslında ailemi bırakmaktan korkuyorum sanırım... 27 yaşına girecek ömrü boyunca ailesiyle yaşamış, ailesinden uzağa nerede ise hiç gitmemiş, tüm günü evde odasında geçen çekingen, eli sıcak sudan soğuk suya sokulmamış tabiri caizse babasının prensesi gibi büyümüş ve insanlarla iletişimi olmayan biriyim. Yıllar önce birisiyle tanıştım sanaldan ve gerçekten sevdim o sıralar da bu halimden daha kötü bir haldeydim ve karşımdakini reddettim ama onu kaybettiğimde benim için önemi anladım ve durmadan ona ulaşmaya çalıştım ne ise bir şeyler oldu ve bir yıl kadar sonra bana ulaştı ve ilk ciddi ilişkimizin temeli 2017 yılında atıldı. O zamandan bu zamana kavga gürültü ayrıl barış bi şekilde ilişkimiz sürüyor. Bu ilişkiye başladığımda da çok endişelerim vardı ve bunların hepsini bilir. Birkaç hastalığım var fiziki ve psikolojik bunları da biliyor . Zaten yansıtıyorum. İlişkiye başlarken ve sürdürürken hep "ciddi" ilişki olarak baktım öyle sürdürdüm. Zaman zaman ayrılıklarımız oldu onu çok özledim, sanki onsuz yapamayacakmışım gibi çok kötü durumlara düşüyorum kendime zarar veriyorum veya çevreme ama genelde kendime. Ne ise en sonunda sevgilim "bu iş olacaksa olsun ya da bitsin" dediğinde evlilikte hiç gözüm olmasa da onu kaybetmek istemediğim için "dene nolacak olmadı boşanırsın" diye kendimi avuttum ama ailemden kopacak olma düşüncesi, kardeşimden babamdan annemden her gün geri döndüğüm evimden odamdan alışkanlıklarımdan, tek başımayken olan pasaklı halimden, bazen kıllarımı bile almayışımdan kısaca rahatlığımdan, yalnızlığımdan kopacak olma düşünceleri, hiç bilmediğim bi ile gitmek zorunda kalacağım ve ben ailemden 2 gün bile ayrı kalamayan birisiyim, kavgalarımız elbet oldu ama el bebek gül bebek büyüdüm şimdiki sevgilim bana onların davrandığı gibi davranmıyor ama onu kaybetmekte istemiyorum ama ailemi de bırakmak istemiyorum ailem yaşlanırken yanlarında olmak istiyorum. Bazen düşünüyorum "birkaç senedir tanıdığım biri için ailemi bırakmaya değer mi" diye. Ailemden başkası benim kaprislerimi, çocukluklarımı çekmez gibi geliyor. Sürekli bunları kafama takıp ağlıyorum. Bu endişelerimi sevgilime de söyledim ama o aileme bu kadar bağlı olmamı anlayamıyor bulunduğum şehre de gelmek istemiyor. Evlenecek olursam ya İstanbul ya da Antalyaya gitmek zorunda kalacağım ve ben burayı yeşilliği, ormanını, bir sürü kuş türünü barındıran doğasını çok seviyorum. Şu an ailemleyim ama sadece kendime karşı sorumluluğum var. Sevgilimi seviyorum, her hayalimde yeri var, nerede ise tüm ilklerimi onla yaşadım her anlamda ilklerimi, duygularımı çoğu zaman abartı bulsa da beni seviyor o da ama çocuk gibi pışpışlanmıyorum ve bilmiyorum onu kaybetmek istemiyorum ama ailemi de bırakamıyorum... Yarın büyük ihtimal buluşmak için gelecek ve ben sanırım ona evlenmek istemediğimi söyleyeceğim işin içinden çıkamıyorum ama bu doğru olan mı bilmiyorum. Ailemi benden uzakta bırakma düşüncesi çok ağır geliyor napacağımı bilmiyorum. Ailem hariç beni onun kadar seven ve bana katlanan ve en önemlisi hayatıma alacak kadar yakın bulacağım birini bulamayacağıma da eminim, bahsettiğim psikolojik sebeplerden ötürü. Bir sürü yazı ve fikir okudum yaşam hikayesi okudum, dinledim belki akıl gelir diye ama eninde sonunda çok korkuyorum ve herhangi iki seçimden birinde pişman olmaktan korkuyorum. Fikir almak dertleşmek istiyorum kafam çok karışık. Buraya kadar okuyanlara teşekkür ederim.^^

Sizi aileniz mı bu hale getirdi? Evlenmek istediğiniz kişide normal biri değil bence nedenini boşverin. Bir uzmana gidin acilinden Mihoko Shimana

İlaç tedavisinden sonuç almak için ilaçları düzenli ve belirli bir zaman boyunca kullanmanız lazım. Ha ben ilaç istemiyorum illa ki diyorsanız psikoloğa gidebilirsiniz. En azından bu kaygılarınızı anlatır almak istediğiniz kararları daha sağlıklı alırsınız. Başka yol yok. Boşanırım diyorsunuz ama karşınızdaki kişi boşanmak için evlenir mi? Hiç sordunuz mu? Zira ben boşanırım diye yola çıkanı çok görmedim. Stevya ✨ Üyelik

Bak evleneceğin adam kibar, saygılı, seni iyi etmeye çabalayan biri değilse peşine takılıp gitme, bence sevgilinizle ilgili ayrı bi konu acın, bazı şeyler kafanızda daha netleştir inşallah

Bende demin ayni soruyu sordum yemin ederim benimde sevgilim var ama 2 sene 3 sene sonra evlenip evden gitme düşüncesi beni bitiriyor bilmiyorum belkide bizim bu baglilimiz fazla ama daha kimsenin evinde bile

ne olmuş ilklerini onunla yaşadıysan? ikinci üçüncülerini de başkalarıyla yaşarsın. ilk diye evlenecek halimiz yok. zaten evlilik zor bişey yani olmazsa boşanırım yaa diye hafife alamayız. ben rahatımı bozmamak için sevgili bile yapmıyorum, insanlar senelerce aynı kişiye nasıl tahammül ediyor anlamıyorum. aşk haricinde bunu gerçekleştirmek çok zor bence. zaten siz de aşık olsaydınız bu saydıklarınızı gözünüz görmezdi :)

Hazır değilsen evlenme, adama da kendine de yazık edersin, aileye bu kadar bağımlı olmak çok tehlikeli, ne zamana kadar ailenle yaşayacaksın, yaşın ilerleyince evlenmek istedin diyelim peki o zaman kafana göre biri denk gelecek mi, bence bir uzmandan yardım al..

Bence sağlıklı düşünemiyorsun bu konularda yardım alman gerekiyor. Ve kendine güvenin varsa ilişkine ve erkeğe güveniyorsan ve çok seviyorsan aileni bırakıp dünyanın öteki ucuna da gidersin. Tabi bu kararı vermek için iyice güvenmek çok sevmek ve karakterinin oturması, özgüven sahibi olup sorumlulukları yüklenebilmek gerekiyor V