aydebuz çok teşekkür ederim. Geçmişte yaşamış bazı şeyler var onlar bildiğiniz tipik şeyler. Esim maalesef evet çok negatif bir insan. ona her zaman söylerim. iyi şeyler düşün iyi şeyler olsun diye. Mutsuzluğumu biliyor zaten. Fakat ben yinede küçük şeylerden mutlu olabiliyorum. Böylesi değer verdiğim önemsediğim günlerden hep bir kaç öncesinden tartışma çıkar. sırf o günü kutlamamk için. bu dikktimi çekti fakat emin olamıyorum. Tamam erkekler özel günleri bilmez falan ama bu hafta sonu 1 geceliğine güzel biryerde kalacaktık. Hem nöbetci olduğu için, yarın birlikte olamayacağımız için vakitten dolayı, ve zaten çalıştığım için bunalıyorum artık. gezip dolaşmak istiyorum. Kendiside gezmeyi seven biri, fakat neden böyle yapıp beni üzüyor bilemiyorum. daha çok yalan dünya deyip, niye tartışıyoruz ki içimden geçiriyorum. Bunu kendisi yapmıyor. sende biliyorsun mutsuzuz diyor. Sonra başlıyor bu hafta sonu ben gitmiyorum da sen git diyor. Cidden hep alttan almaktan da yoruldum. Ama ben herşey iyi olsun istiyorum. Hatta pazar günü bana bu hafta sonu için memlekete gidelimmi teklifini yapmıştı. Bende bu hafta sonu plan yaptıkya dediğimde ahhh unutmuşum falan dedi. yani hiç önemsemiyorda. Ama rezervasyon yapıldı, ben ne zamandan beri cumartesinin gelmesini bekliyordum, şimdi böyle tavır koyuyor. bunun ne demek olduğunu bilirsin, ümitlenirsin sonra hayalin suya düşer. yorumun için çok sağol Nazanen Hoşgeldin ömrum, ruhum canım kızım

Evet arkadaşım yani şöyle söyleyim. o böyle negatifleştiği zamanlarda ben kendimi zorlayarak positif düşünmesini saplamaya çalışıyorum destekçi oluyorum. Biliyorum ki psikolojik baskı yapıyor acısını birşeyden çıkarmaya çalışıyor. en büyük sorunumuz zaten düşüncesini dile getirmez. annesini özlese, hep benim düşünüp istersen annene git ziyarete dememi bekler. ee bende çalışıyorum bende yurtdışına olan ailemi uzun zamandır görmüyorum, kafam her birşeyle zaten dolu, her birşeyi düşünmekten sıkıldım. allah ağız vermiş kullarım dertlerini paylaşsın diye, birde bunu düşünsem kafayı yerim herhalde. eşim böyle yaptıkca beni de ne yazıkki diplere çekmeyi başarıyor bazen. sonra ben de bırakıyorum, bırakınca ipin ucu iyice kaçıyor ve çıkmaz yola sapıyoruz. kendisi zaten aşırı tartışmalarımızda evi terk eder, tlf kapatır. eskiden arardım geri gel derdim. en son yine terk ettiğinde ben işteyken öğle vakti eve gelmiş eşyalarını almış geri gitmiş. bunun üzerine bile onu aramadım. bazı şeyler değişmesi lazım dedim kendi kendime. arayıp sormadım, popsunu daha fazla kaldırmayacağım dedim karar verdim. aramadım onu. telefonu zaten arkadaşa rica ettim o aramış kapalı teli dedi. bunun üzerine kimim arayıp aramadığını telini açınca msj la bilgi geliyor. akşam ben işten gelip oturuyordum, kapıyı anahtarla açmaya çalıştı, açamayınca zile bastı yani anlayacağınız geri dönmüş oldu. 1 gece bile biryerde kalmadı yani. sonra anladım ki, ben poposunu kaldırmışım, her birşeyde sırf tartışma yaşanmasın bu yalan dünyada diye herşeyi kabullenmem hataymış. onun anladığı dilden konuşmam gerekiyor. ben ama böyle insan değilim diye kendime kızıyorum, fakat sus pus oturursam bu da olmaz. kendimi savunmam gerek. hani derler ya: susma sustukca sıra sana gelecek diye. aynen öyle. mutsuzum dedikce, al bendende okadar deyip kendi işlerime bakmalıyım. ne yaparsa yapsın demeliyim. bunu başarmalıyım. onsuz bir hayata kendimi alıştırmalıyım. kolay olmayacak ama, ona bağlı da yaşamak istemiyorum. her an onu kaybedecekmişim duygusuyla yaşadım şimdiye kadar. artık sıra onda, oda beni her dakika kaybedecek duygusuyla yaşamasını sağlamalıyım. ancak böyle mutlu olurum sanırım.

Onunla birlikte olan bir eş, düşünceye sahip olmayan eş. Hayır kelimesini bilmeyen bir eş olması gereklidir. o nedersen tamam sen bilirsin hayatım demelidir. o birşey yapmak isterse bir işe kalkışırsa karışmamalıdır. ona engel olmamalıdır. eve misafirin gelip gelmesi yönünde bayan karar vermemelidir. o nezaman isterse o zaman misafir gelmelidir. misafire ikram edilen yemeklere bayan karışmamalıdır. annesine ziyarete gidildiğinde, anne gel birazda bizde kal dediğinde, bayana sürpriz olmamalıdır. ! hafta sonları plan yapmamalıdır o eş. yani emrinde olan bir bayan onun hayalindeki bayan dır. 2 senelik evliyim, ben bir bunu söyler bunu bilirim.

arakadaşlar çok sağolun. çok teşekkür ederim. maalesef bana bu konuda psikoloji baskı yapıyor. ben hiç evimde misafir istemiyormuşum, zaten kim geliyor ki diyor. herkes senin misafir istemediğini bildiği için gelmiyor diyo. zaten bir kaç akrabamız var bu şehirde, onlara gider geliriz, hep biz telefon açarız buyrun gelin, yada biz geliyoruz diye. şimdiye kadar bir gün bile telefon açıpta hadi bakalım şimdi siz gelin falan demediler. yani bende her arayışımda sanki onları rahatsız ediyormuşum gibi geliyor. sanki bizimle bir arada olmak istemiyorlar gibi. eşimde bunun üzerine, biraz verici ol diye bana kızıyor. bırak onlar çağırmasınlar sen çağırsan ne olur diyo. bende dur bakalım daha önceki hafta onlardaydık, bukadar acelemiz ne diyorum hemen onları çağıracağız. yani diyelimki cumartesi onlara gittik, hemen ertesi gün için bana: yarın kahvaltıya çağıralımmı diye soru soruyor? hele bismillah. dur hele.. bir hafta falan geçsin. hafta sonları birde bana kızıyordu, birgünde evde oturmak istiyorum ben diye, bukadar tantana yapıyordu. bi niyetini anlasam zaten. dün eve geldim, gözleme yapacaktık kendiliğinden iç malzemelerini hazırlamış. hoşuma gitmedi değil. sonra bana bi iyi davranıyor bir görseniz. istersen bu değilde gelecek hafta sonu memelekete gidelim dedim ya. yemek yerken teşkkür ettim hazırlık yaptığı için. sonra dedim maşallah allah mutluluğunu daim etsin. bana çok iyi davranıyorsun dedim. sevgi bir yere kadar elbette sevgi bitecek dedim birgün, fakat saygıyı elden bırakmamak gerek dedim. ben sana saygılıyım çünkü benden yaşca büyüksün dedim. evet diyerek sakince dinledi beni. niye ben sana herzaman iyi davranıyorum diye savununca kendini. bunun üzerine maalesef öyle olmadığını, bazen gel gitler yaşadığını söyledim. biliyormusunuz arkadaşlar. şimdiye kadar çok mücadele ettim. hala vermekteyim. yoruldum evet artık eski o aptallığım yok. bunu kendiside fark ediyor zaten. vazgeçtim onunla memlekete bırakın, dışarı bile çıkmayacağım bundan sonra. kimseyi çağırmayacağm eve, taaaki birileri biz geliyoruz diye aradıklarında anca o zaman gelsinler. bende çalıştığım için, hem iş stresi, hem eş stresi, zaten yeni şehire gelmişiz buraya bende alışmaya çalışıyorum. hafta içi mesai ye kalıyorum, zaten o benden hep erken eve geliyor. hafta sonlarıda artık bende cuma akşamından temizliğimi yapıyorum ki, cumartesi günleri kahvaltıdan sonra dışarı çıkalım diye. şöyle bir hava almakda yetiyor. zaten cumartesi alışverişimizide yapıyorum. zaten alışverişle geçiyor vakit. birde eve gel evde aşkam yemeği yap, bağrı dışarda vakit geçirelim akşamıda dışarıda yiyelim, eve gidelim bukadar. sonra pazar günleri zaten ütü mütü falan yapıyorum, artık dinleniyorum, kendimi tekrar yeni haftaya hazırlıyorum. pazartesi sendromu denilen bir şey varya o misali. ama o bunu anlamıyor. yok işe başladın, yorgunum bunaldım bahanesiyle her hafta çıkmak istiyorsun vs vs. bunlarda benim ağırıma gidiyor. memleketteyken ÇALIŞ demedi ama, her zaman senin canının sıkılıyor, calışsan sana daha iyi gelecek, benim için internette bi sayfaya üye olup, cv mi hazırlayıp bi kaç yere başvurmuştu. telefonum çalıyor, bi bakıyorum zem17 hanım böyle böyle başvurmuşsunuz, iş görüşmesine müsait olurmusun vs gibi. nutkum tutulmuştu, hatırlayamadım diyorum. birde millette aptal durumuna düşürüyordu beni. eve geldiğimde, güya bana destek olmak için bunu yapmış. Açık açık senin çalışmanı istiyorum deseydi, daha iyiydi. geri baktığımda maalesef hiç iyi şeyler hatırlayamıyorum tartışmalar olurdu, sende çalışırsan meşgale olur kafanı toplarsın diye kandırdı beni, sonra başka problemler çıktı. biz eşimin işinden dolayı memelketten kalktık başka şehire geldik. cumartesi taşındık yeni eve, sadece pazar yanımdaydı, sonra hop tekrar hafta içi çalışmak zorundaydı. herkez taşınma izni alabilirken, bu alamamaış hayret nedense. sonra bana baskı yapıyordu, ben gelmeden önce iş imkanlarına bakmıştım, adamlar ben taşındıktan sonra haber bekliyorlardı. bana baskı yaptı taşındık işte arasana diye. dedimki daha 1 hafta geçmemiş daha eşyalarımı yerleştiremedim bu acele nedir diye. ben telefon açtım adamlar hemen gel başla dediler, o günden bu yana 5 aydır çalışıyorum. ben işe başlar başlamaz o hafta kendide çalıştı, sonra 10 gün izine ayrıldı. buna çok kötü oldum. hiç değilse işe başlamasaydım, yeni şehri birazda olsa çevremi tanırdım, yavaş yavaş tanışnırdık. bütün işleri acele acele ben hallettim. sonra kendisine sadece kapı kenarlarını kalorifer leri boyamak kaldı. zaten 1 günde nerdeyse bitirdi bunlarıda. başka sorunlar çıktı ondan sonrada, ben eve geliyorum zaten yorgun yorgun. biraz yanaşmaya çalışıyorum benden kaçar gibi hali vardı, bir anlam veremezdim. meğerse kendi işini kendi görüyormuş anlarsınız ya. ve en ufak şeylerden tartışma yaratırdı benden uzak kalabilmek için, sırf ona yanaşmayım nede olsa rahatladıktan sonra birkez daha yapmak zor olur öyle değilmi. ondan nekadar iğrendim nekadar iğrendim anlatamam. ben işe gitmişim, uzağa gitmemişim. bir kaç saat dayanamamış ve yasak sitelere girmiş. gözümde o benim kahramanımdı, hani çalışınca herşey güzel olacaktı? şimdi ise bana kızarak internete bile girmiyor, ona aldığım android telefonu bile kullanmıyor. hatta bir ara interneti kapatırıp ceza ödemeye bile razıydı, ben zorla geri açtırdım. işimden dolayı bana verdikleri laptop ile evde bile çalışmak durumda kalıyorum bazen. paranoyak olmuştum işteyken acaba şimdi benden erken gelip izliyormudur diye. kimseye anlatamadım derdimi. bana söz verdi, tartışmalarımızda evi terk edip, ben işteyken erken gelip izleyip tekrar gidermiş. siz düşünün yani. ağladım hatayı kendimde buldum, sende bir suç yok, ben memnunum, mesele sadece zevk dedi. bunun üzerine gözlerimden boncuk boncuk damlalar akmaya başladı. şimdi neolduda ağlıyorsun, her zaman gerçekleri söyle diyen sen değilmiydin diyordu birde. yani ne yaparsam yapayım, her durumda eşim haklı, ben haksız. bu yüzden biliyorum ki çırpınışlarım boşu boşuna. ama gel görünki onu seviyorum ve az da olsa mutlu olabileceğiz diye direniyorum... . push ; Nazanen Hoşgeldin ömrum, ruhum canım kızım

bu sefer de tek başına gidip annesiyle beraber geri dönebilir. Öyle pat diye " anne hadi hazırlan seni de bize götürelim" diyorsa..

slm cnm ay valla eşinn negatıflıgı varya benım bıle ıçımı baydı ALLAH sabır versın tatlım sana bence üstüne düşme hal ve tavvrını degıştir sende ona bende mutsuzum de bakalım ne yapack? sanırım sızın gecmışınızden gelen kapanmayan içinde birşeyler var konuyu biraz daha açarsanız belkı yardımcı olabiliriz genelde erkekler böle özel günleri pek bılmezler sevgılıler günü, d. günü. v. s ama evlılık yıl dönümüde başka birşey cnm bence bılmelı tavrını koy sende o gün baktı nkı sana hiç bir süprizi yok bikaç gün yanında durma anlasın üstüne düşme kısaca

arkadaşım sana soruyorum. sende evlisin sanırım. tamam annesi yanlız kalıyor, eşi vefaat etmiş. fakat kaldığı şehirde görümcem kalıyor zaten. diğer görümcem başka şehirde onlarda ama memlekette işleri düşünce giderler ziyaretine. tamam ben bize gelmesin demiyorum. Fakat ona ziyarete gittiğimizde, gitmeden önce bana bi çıtlatsın. desin ki, hayatım anneme bi soriğim olmazsa annemi de alır biraz bizde ağırlarız olurmu. bir işlerin varmı? gibilerinden bir gönlümü okşasın. başka hiç birşey istemiyorum. bunu biz aynı semtteyken yaptı bir kez. bunun üzerine yanlış anlaşıldım. ben hiç kimseyi evimde istemiyormuşum oldu? sence benim bu düşündüğün yanlış mıdır? insan önceden hanımına çıtlatmazmı? bak bizde kalabilir, ona göre hazırlığını yap diye_? şimdi şunu düşünür oldum, hafta sonuna gider geliriz dedi, annesine bu teklifide yaptı diyelim, ozaman ben niye gidiyorum ki? bağri annesi gelene kadar bende hazırlıklarımı yapar, hafta sonu dinlenirim yani öyle değilmi? eşime bunu nasıl söylemem gerekir? sence nasıl eşimin annesini getirip getirmeyeceği konusunda, buna bir açıklık getirebillirim? minikgelincik YA

Önceki yazdığınızı okurken de düşünmüştüm zaten "gelmesin de demiyor önceden bir haber versin diyor sadece" diye.. Çok haklısınız. Kesinlikle katılıyorum. Bir üstteki yorumda yazılmış, "anneni getirmeyi düşünüyor musun ona göre hazırlık yapayım" demeniz, o bana mantıklı geldi. Ama ne kadar işe yarar bilmiyorum. Allah sabır versin...

anlıyotum tatlım senı bu haftamı yldönümünüz? ama şimdi ne biliyimya bazıları söletirler sürekli kaç yıllık evlıydnız alışana kadar böle yapın bak benım sevgılımde asla sevmez öle günleri bu sevgılıler gününde aman o da neymiş ben önemsemem öle şeyleri diyip durdu ama benım önemsedıgımı bılıyosun hatrlamazsan çok üzülürüm gözümmü kalsın millete diye sölenip durdum ve unutamadı 2 senedir böle 3. ene ben sölemıcem kendısı yapıcaktır senın eşinde bız kadınlar yaparı onu genelde canımız sıkılır atraksyon olsun azıcık tartışalım isterız konudan konuyu acarız canını yakarız senınkıde öleymiş işte şimdi sen onun sana yaptıklarının aynısı yapıcaksın ona bak gör hatalarını görücektır

" ona kısa msj attım, buna memnun oldum diye, bunun üzerine kendisi o günün birşey anlam ifade etmediğini yazdı. " tecrübeli değilim yaşımda öle büyük değil ama bu kurduğunuz cümöle üzerine sanırım eşiniz bu evliliği götüremiyor ve size her fırsatta pişkolojik baskı yapıyor. galiba ilk adımı atmak istemiyor sizin bu evlilik için pes etmenizi bekliyor.

çok teşekkür ederim. :) S sudenaz58 stay with

Sizce eşiniz nasıl bir kadınla evli olsaydı ona böyle davranmazdı? Nasıl "mutlu" olurdu yani?

Allah yardımcın olsun canım... öncelikle tabiki eşler birbirlerine eve misafir çağırmak istedikleri zaman söylemeli. sonuçta ikinizinde bütün hayatı o evde geçiyor. evliliğiniz için çaba göstermeye devam edin. elbette sabretmek zor ama Allah sabredenlerle beraber. eşinize direk hayatım gittiğimizde annemizi getirmeyi düşünüyor musun eğer öyle ise ben hazırlık yapayım güzel karşılamak için deseniz nasıl olur acaba?böylelikle beyefendinin niyetini öğrenmiş olursunuz yok derse beraber gider gelirsiniz.

arkadaşlar yorumlarınız için çok teşekkür ederim. şimdi birden değişti. o gün sabahı bana yine soğuk davranıyordu. neyse işe geldim, işte beni bir konu hakkında aradı bende ona bu teklifi yaptım bu hafta sonu değilde gelecek hafta sonu memlekete gidebiliriz eğer istersen. tabi bu hemen atlamadı bakalım durumlara dedi. geçen pazar günü çünkü bu hafta sonu için gidellimmi diye sormuştu. bende bu cumartesi planımız var unuttunmu, ne zamandır bu c-tesini bekliyordum dedim. haa doğru dedi. zaten tartışmada da bu cumartesi ben biryere gitmem seninle hiç biryere gitmem ben mutsuzum, seninle bakkala dahi gitmem demişti. yani düşünüyorum, acaba annesine gitmek için mi bukadar tantana. anlamıyorum, deseya açıkca pazar günü dediği gibi, anneme gidelimmi memelekete diye. benim zaten anlamadığım şu: bana tartışmalarda hep şunu derdi, bir hafta sonu oturduğumu hiç anlamıyorum derdi. eee ozaman be adam: mağdem hafta sonları hep dışarı çıkmak istemiyorsun, evde dinlenmek istiyorsun, ozaman memleketi nerden çıkarıyorsun öyle değilmi arkadaşlar? ona söyleyeceğim zaten sakince, benim anlamadığım hafta sonları evde olmamaktan şikayetçisin, peki memlekete gitmek nerden çıktı diye soracağım? eğer anneni yine özlediysen bu 3 ayın içerisinde, ozaman otobüse atla git istersen diyeceğim. şimdi oraya gideriz arkadaşlar, sonra yanımda tutturur, anne senide götürelim der. neme lazım.

selam valla cnm yerden göge kadar haklıısn ne iş yapıyorsunuz bu arada? o maum siteleri izlemesi kötü bencede tavrınızı koyun gözünü korkutun yoksa bırakmaz bu huyunu umarım hayatında herşey yoluna girer

Eviliğimizde iyi gitmeyen şeyler var. eşim her zaman mutsuzluğunu dile getirir. içinde bazı olayları biriktirip, tartışılmayacak bir konuda tartışma çıkarıp, içinde biriktirdiği sıkıntıları kusar. İlk baş öfkeliyken ne dediğini bilmiyor deyip, kendimi avuturdum. Şimdi biliyorum ki, eşim mutsusuz dedikce, mutsuzluğu iyice kendine çekiyor. Normalde şükretmesini bilen bir insandır. bende öyle. Bende dünya mutlusu bir insan olmadığımı biliyorum. Fakat geçmişte yaşananları düşündükçe kahroluyor, beyninde kuruyor. Zamanında bana kızardı geçmişi hatırlama diye mutlu olamayız diye, şimdi aynısını kendi yapıyor. ona göre birtek suçlu var, oda benim. Benimle bakkala dahi gitmek istemiyormuş. Ben onu bunaltıyormuşum. Her zaman planları ben yaparmışım. yani anlayacağınız resmen içini kustu bana. Ben ise ona düşüncelerine saygı duyduğumu, evet benimde mutlu olmadığımı, fakat küçük şeylerden mutlu olmaya çalıştığımı anlatmak durumunda kalıyorum. Normalde bukadar mutsuzluğunu dile getiren bir insana, şunu teklif ederler: Mutsuz isen ayrılalım. Fakat bunuda istemiyor. Bana tavrını koyuyor. Fakat beni çok sevdiği için, yoluna devam ettiğini söylüyor. Peki size soruyorum, bu psikolojik baskı değilde nedir? İkide bir yanınızda ki insan size ben mutsuzum ben seninle yapamıyorum deyip durdukca, o insanın mutluluğunu geçiyorum da, siz de içinizde mutlu olmak için gösterdiğiniz gayret çaba boşuna değilmidir. Kendinize eziyet etmiş olmazmısınız. Bu durumda eşime yinede saygılıyım, benimle asla düşüncelerini sakince paylaşmaz. illa bir tartışma çıkacak ondan sonra fırsat bilip içini dökecek. halbuki ben ona herzaman şunu söylemişimdir. Eğer içini daraltan birşey varsa, beni karşına al seninle konuşmam lazım de ve sıkıntılarını dile getir. hayır onuda yapmıyor. Sizce ben bundan sonra ki yoluma nasıl devam etmeliyim arkadaşlar. Ayrılık konusunu önce bir kenara bırakalım da, yuva kolay kolay yıkılmıyor. öncelikle nasıl davranmalıyım, ona bunun yanlış olduğunu sakince anlatmaya çalışıyorum anlamamakta israrlı. yarın evlilik yıl dönünümüz, normalde o gün nöbetciydi, fakat arkadaşının bir işi çıktığından dolayı nöbetlerini değiştirdiler. yani eşim yarın nöbetçi değil. Bunu benimle paylaştıktan sonra ona kısa msj attım, buna memnun oldum diye, bunun üzerine kendisi o günün birşey anlam ifade etmediğini yazdı. Buda beni üzüyor doğal olarak. ben hediye falan beklemiyorum, derdim bu değil. ilişki bukadar kötüye giderken, alacağım hediyenin peşinde değilim, hediye mi kendim alırım. Fakat böyle bir cümle kurması bütün şevkimi kırdı geçti. kalbim okadar yaralıki. Ben ona böyle baskı yapsam mutsuzum diye, kendisi bir dakika bile dayanamaz. Görüşlerinizi bekliyorum. Nazanen Hoşgeldin ömrum, ruhum canım kızım

sana sormuyorsa bu tarz şeyleri ozaman bırak hazırlıgınıda kendısı yapsın ne kadar düşüncesizmiş eşin. ben lsaydım gitmezdım o senın ennnn özel gününü hatırlamıycak bişler yapmıycak ben onun isteklerınımı yapıcam çok bencılmış bence sen gıtmessen oda getirmez tavır koydugunu düşünür en azından hep sen alttan almışsın bence geçinmek ıkı tarafında çabasıyla olur tek taraflı nereye kadar tavrını koymalısın tatlım bence