Gercek arkadas zaten zor.. arkadas gibi gorunen cikarcilarin dunyasinda yasiyoruz. Hersey aile

Valla artik insanlar o kadar cikarci, kötü kalpli ki artik korkar oldum güvenmekten samimiyet kurmaktan. "Acaba bundan ne görürüz" diye bi çekingen olduk. Iyi dediklerimizden bile birsey cikiyor. O yuzden yalnizlik guzel olabiliyor. Ama cok kiymetli dostlar vardir onlar çok özeldir. Belki 5ayda bir haberlesirsin ama onlar hep temiz kalpleriyle oradadir. Ihtiyacin oldugunda da yanindadir. Eger onlardan varsa gerisini cok da takma

O yüzden düğün yapmam komik olur zaten sadece nikah düşünüyorum. P

Dini konular yasak onun için orda yorum yapmayacagim. Benimde arkadaşım yok. Eskiden çok arkadaşım olduğunu zannettiğim insanlar vardı, ama değillerdi. Onlarinki arkadaşlık değildi. Bazıları seninle zamanları olduğunda konuşur, başkaları seninle konusabilmek için zaman yaratır. Bunu eninde sonunda bende öğrendim. En büyük dostum eşim ve kardeşlerim. Gerisine gerek de duymuyorum artık. Kalitesiz kalabalıktan, kaliteli arkadaşsizlik daha iyi.

Napacan? Arkadas mi olcan

Gerçek bir arkadaşlığın getirdiği sorumluluklar var mesela gece bile arasa açmaya çalışırım belki bunları yapmak zor geliyordur sana ondan olmuyodur ama acınası bi durum değil kendine yetebilen biri olmalısın ben öyle düşündüm Pinkflambe

Siz zaten bu durumdan memnunmuşsunuz yani eksiklik hissettiğiniz veya bizim dememizle değişebilecek bir durum değil. Çalışıyor musunuz peki? Karşınıza iyi insanlar çıkmamış derdim ama 26 yaşına kadar okulda, iş hayatında, sosyal hayatta hiç mi kafa dengi bir insan bulamadınız? Arkadaş asla aile gibi olmaz tabi ama insanın yeri geldiğinde aileye değil de arkadaşa anlatmayı tercih edeceği şeyler de vardır. Acınası demek yanlış olur ama ben yazdıklarınızdan sosyal açıdan sıkıntılı, geçinmesi zor bir insan olduğunuz izlenimini edindim. A AklinYolu1

ben de çok arkadaşım olduğunu düşünüyordum ama çoğu arkadaşlıklar çıkar için kurulu. Mesele sadece düğün içinse, yine aynı şekilde gelebilecek bir sürü arkadaşım vardı, düğünlerine gittiğim. ama gelmediler mesela, ben yine çekirdek kadro arkadaşlarımla yaptım düğünümü. ve bence arkadaşının olmaması olan arkadaşlarından kazık yemekten her türlü iyidir.

Evet aynen dediğiniz gibi zor geliyor böyle sorumluluklar istemiyorum o yüzden

Bu tür yalnızlık konularına hep aynı şeyi yazarım. Arkadaş olabiliriz istediğiniz zaman bana yazın

Beeennn hatta ailem bile yok R

Ya hani toplumdan soyut gibi yaşamak hicbir dinde doğru değil ya o yüzden kafama takıldı.

Zaten arkadaşlık kurmayı sevmiyormuşsunuz. İnsanlar da anlayıp uzak duruyorlardır sizden.

26 yaşındayım. Bu yaşıma kadar hiç kalıcı arkadaşlık edinemedim. Arkadaş ne demek onu bile hissettiğim çok az an olmuştur. İki kez arkadaş sahibi oldum. Ama hep bir şey oldu ve sona erdi. Uzun süre arkadaş kalamıyorum hiç kimseyle. Böyle bi sorunum var. Bundan şikayetçi değilim. Sevmiyorum çünkü istemiyorum arkadaş. Ama 26 yaşında olup bu durumda olmak içler acısı. Düğün yapsam bir arkadasim bile olmucak yanımda. Çağıracak kimsem bile yok. Bu durum da önemli değil. Bu aralar acaba dinen bu durum doğru mu yanlış mi diye düşünmeye başladım. Siz ne düşünüyorsunuz fikir verebilir misiniz?

Aynısı. Benim de tek bir tane bile arkadaşım yok.

Yeni üye de değil ama bilemedim

Arkadasinizin olmaması sizi rahatsız etmiyorsa olmasın yani yalnızlığı seviyorsunuz demek ki de dinen ne olabilir ki

Bence güncel olsun diye dine bağladı. Ramazan diye. bu aydaki kadın programları gibi / Ha esas konuya gelirsek öğrenciyken gerçek arkadaş edinmediysan artık çok zor. Ha tabii ki iş arkdşları vs olur ama sadece aynı zamanda aynı yerde bulunduğumuz için. Ama bundan rahatsız değilsen bu bir problem sayılmaz bence. Ama isteyip de edinemeseydin bi psikologla görüş derdim.

Ne kadar dusunsen de aileler kabul etmezse mumkun olmuyor. Dusuncede kaliyor. aileler olumlu bakarsa neden olmasin L

Arkadaş istemiyormuşsunuz arkadaşınız da yokmuş. Dinle ne alakası var gerçekten anlamadım

Konu arkadaştan dine nasıl geldi ya Çok hızlı geçiş oldu

Günümüzdeki arkadaşlıklar çıkar ilişkisine dayalı. Senin bir suçun yok. Kurslara katilirsan ortak noktaların olduğu arkadaşlıklar yakalayabilirsin. Ben son bir iki senedir öyle yaptım. Cok da memnunum arkadaşlarımdan.

Arkadaşlık, eğlenceli zamanlarda ortaya çıkar, arkadaşlığın devam edip edemeyeceği de zor zamanlarda anlaşılır... Bence bu yüzden en iyi arkadaşlıklar lise ve üniversitede kuruluyor. Birbirine destek oluyorsun, seviniyorsun, üzülüyorsun, geziyorsun, ufak şeylerle mutlu oluyorsun, ilk aşklar ilk yaralar ilk ayrılıklar birçok şeyin ilkini yaşıyorsun onlarla. Hata yapıyorsun ya da başarıyorsun... İş hayatına başlayınca hem yaşın gereği hem de iş temposundan dolayı bu ortamlar kurulmuyor. Hele çekingen ve mesafeli kişilikteyse herkes zorlaşıyor işler. Kimseyle iletişiminiz yoksa, iletişimi başlatmanın en kolayı öğle aralarında yemek için başka yerler teklif etmek, çay kahve molasına birşeyler hazırlamak ardından kendinizden günlük şeylerden bahsetmek. Kahvaltıya gideceğim bildiğiniz önereceğiniz bir yer var mı diye sorabilirsiniz. Çocuğu olan birine kuzenimin bebeği oldu ona ne hediye alsam diye sorabilirsiniz. Şu etkinlik varmış gitmek istiyorum iş-ev den sıkıldım siz de sıkılmadınız mı hepbirlikte gidelim diyebilirsiniz. İçinizden gelmiyor mu? İçinizden gelmesi için psikolojik destek alabilirsiniz.

Dinle ne alakası var ya

Hiç ama hiç arkadaşı olmuyan başka üyeler varmı?