Evlilik aşkı öldürmez tabi ki... Oncelikleriniz değişmiş sadece. Bir kadın anne oldugunda- kendim buna ornegim- önceliği bebegi oluyor. Dünya bebek etrafında dönmeye başlıyor. O zamana kadar bir numara olan eşler alışana kadar bu süreci yadırgıyor ve tartışmalar yaşanıyor. Bir de çalışan kadın olunca bebek, iş, ev işleri derken eşler kendini ihmal edilmiş hissediyor ve depresif bir ruh haline bürünüyor. Biz eşimle kizim iki yaşına gelene kadar çok tartisirdik, sonra duzeldik. Oglum oldu yine tartışmalar basladi. Biz de çok aşık olarak evlenmistik. O ilk zamanlardaki duygu yoğunluğu zamanla alışkanlığa dönüşüyor. Duygu yoğunluğu aynı şekilde yaşanmıyor ama paylaşımlar artiyor. Eşinize bebekle ilgili sorumluluklar verin. Çok dışarı çıkmak bebekle onu bunaltıyor olabilir daha az çıkın. Bebekle dışarıda biz de çok bunalıyorum. Bebegi kayinvalidenize bırakıp basbasa vakit yaratmaya çalışın. Bizim bakacak kimsemiz olmadığından böyle vakitler hiç oluşturamadik. ela

Çok kısa sürede evlenen insanlarda genelde bu hayal kırıklığı oluyor. Çünkü ilk aylar özellikle tüm duygular çok yüksek yaşıyorsun. Siz de bunun büyüsüne kapılıp tamam aradığım bu demişsiniz. Zaten o kadar başlarda kavga eden çok büyük sorunlar yaşayan az çift vardır. Genelde ilk 5-6 ay özellikle çok sorunsuz geçer. Eğer anlaşamayacaksan bu süreçten sonra belli olmaya başlar. İlk zamanlarda aşkımıza heyecanımız da dahil oluyor, karşımızdakiyle daha yeni vakit geçirmeye başladığımız için her gün bir merak her gün bir keşfediş. Tabii ki zamanla her şeyine alışıyoruz. Bana göre aşk değil ama o ilk başlardaki delilik hali geçiyor bir süre sonra. Ben erkek arkadaşımla aynı evde yaşıyorum ve aynı evde olmak bizim aramızda bir şeyi değiştirmedi. Tam tersi birbirimizi her anlamda öğrendik, keşfettik. Hala deli gibi aşığız onsuz yaptığım hiçbir şeyden zevk alamıyorum. Erkeklerde bir de genelde şu durum çok oluyor eğer evde yaşayan başka biri daha varsa ya da sizinki gibi altlı üstlü oturma durumu varsa evden uzaklaşıp dışarıda daha fazla vakit geçirmeler başlıyor. Bilmiyorum geride birilerinin daha olması bir güven mi veriyor ya da bir gevşeklik mi doğruyor ama gözlemlerim hep bu yönde.

Bu arada melankolik miyim bilmiyorum ama bizim ülkede adam gibi ilişki yaşıyabileceğin kapasitede erkek sayısı çok sınırlı. eee bunlardan biriyle herşeyi yapabileceğin bir ilişki yaşayınca kendini körkütük aşık sanıyorsun olay bu. daha fazla olsalar kendimizi bu kadar aşık sanmayacağız. bence tabi. A

Kendini belli etmiştir illaki diyeceğim valla. kızmayın lütfen. acele karar vermişsiniz. benim de çok aşık olduğumu düşündüğüm bir adam vardı. biraz kaçak dövüşürdü. biraz da bunun için aşkim büyümüş gibi hissettim. bu durumdayken abimle konuştum. abim bana göre çok da ayakları yere basan bir tip. daha önce hep aynı şeyleri görmüş geçirmiş. ben deliyim divaneyim diye anlatırken gerçekleri çat çat yüzüme vuruverdi. bu adamdan sana hayır gelmez, anneci, aileci, geleneksel tipin biri diye. sizinki de aynı hesap olmuş. bu telefon konuşmasından sonra bende de bir şimşekler çaktı. bakış açım değişti ee tabi aşkım da daha şüpheli bir hal alınca etkisi de azaldı. demem o ki kadınlar olarak kendimizi gereksizce öylesine coşturup, kendi coşkumuza da kendimiz inanıyoruz ki gerçekleri görme günü gelince travma yaşıyoruz resmen. oysaki başka da herşey o kadar farklı değildi. bu şekilde olmuş sizin de sanırım. işte bu yüzden abartılı ifadeler bana hep hatalı ve gerçekdışı geliyor. bunu yapmamak lazim. neden acele ettiniz ki zaten uyumlu bir ilişkiyse devam ederdi. güldük eğlendik, artık eğri oturalım doğru konuşalım demiş hayat size.

Kesinlikle öyle ilerde bunu daha iyi anlayacaksin. En önemlisi senelerini vermekten kurtuldun böyle düşün çünkü geçen zamanı geri alamiyorsun telafisi olmayacaktı

cocuk en saglam evlilikleri bile zorluyor. bu soylediklerinizi yasayan ciftler cok fazla. onemli olan bu tarz kriz anlarinda birbirini cok kirmadan dokmeden gecirip, iliskiye yara aldirmamak. sizin sosyal hayatiniz nasil? kendi arkadas cevreniz, hobileriniz var mi? eger yoksa bir an once kendinize iyi gelecek seyler yapmaya calisin. kayinvalideniz cocuga bakabilecek durumdaysa, bazi gunler ona birakabilirsiniz. bu tarz seyler nefes aldirmazsa, bir an once cift terapisi dusunun bence. cozulmeyecek meseleler degil. P

Bence öldürmüyor Anladığım kadarıyla biraz yıpranmış ve birbirinizi yıpratmışsınız. Ekonomik olarak sıkıntınız yoksa en azından ev işlerini hafifletmek adına yardımcı alamaz misiniz? Ve eşinizle birşeyler paylaşmak için siz ortam yaratsaniz ya da siz teklif etseniz eski günlerdeki gibi şunu yapalim tekrar vs gibi. Belki bunu düşünemiyordur. Ben evliliğinizde çok bir problem göremedim belki çocuk olunca karı koca olmayı unutmuşsunuzdur. Öncelikle eşinizle konuşup, yapmak istediklerinizi paylaşıp aktiviteler planlayabilirsiniz. Umarım eski heyecanlı günlerinize dönebilirsiniz, mutluluklar

Malesef erkeklerin çoğu bu şekilde sanırım evlenip aynı evin içine girince her şey onlara göre şekil alsın istiyorlar haksız oldukları konularda bile tavırları ile haklı konuma geçme çabaları var. Bu kez kadın aman tatsızlık uzamasin diye alttan alıp adım atan taraf oluyor.. ailelere çok yakın oturmayi da sağlıklı bulmuyorum çünkü çok etkiliyorlar hele ki erkek anneci bir erkekse eş ikinci planda kaliyor. Aşk biter mi bilemiyorum ama sevgi ve saygının bitmemesi için çaba göstermelisiniz ve bu tek taraflı olmayacak bir şey. Ve naparsan yap insanları memnun etmek o kadar zor ki o yüzden önce kendni sonra bebeğini sonra eşini düşün. Önceliği kendinden başkasına verince her zaman zararlı çıkmış olursun. Erkeklere bı kere yelkenleri indirince bu senin görevin gibi görüyorlar üzgünüm ama çoğu bu konuda aşırı bencil.. A Arg1 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Amacım saklanmak değil ki. telefonum kirıldı. eski hesabı açamadım A

Evli değilim fakat uzun ilişkim var nişanliyim. Hiçbir şey ilk günkü gibi kalmaz, o yanlış bir beklenti olur. Ama ilişkiye heyecan katılabilir zaman zaman. Yeter ki sevgi saygı baki kalsın. Bence birbirinizi seviyorsunuz, sadece hayat kosusturmasi sorumluluklar çocuk vs derken birbirinizi biraz ihmal etmissiniz. Küçük kacamaklara ihtiyaciniz var. Şimdi havalar ısınıyor birlikte küçük de olsa farklı şeyler yapın. Piknik yapmak, birlikte yürüyüşler ya da mümkünse çocuğunuzu birkaç gün ailenizden birine bırakıp bir yerlere gitmek.. evdeyken de aksam rutinleriniz olsun bence, mesela ne kadar yorgun ve yoğun olursak olalım bir çay kahve eşliğinde günü konuşmak sohbet muhabbet etmek veyahut kısa yürüyüşler vsvs. En olmadı çift terapisi. Çok büyük bir probleminiz yok cozebilirsiniz sevgiler

Kim yapmiş bu bilimsel arastirmayi? 5 dakikadan sonrasini algilayamayan ve detay dusunemeyen biri yoktur eger zekayla ilgili problemleri yoksa. Saglikli biriyle işine gelmiyordur detay düşünmek. Buradaki bazi kadinlarin erkek anlatimina baksak bu erkekler evden cikinca yolu nasil buluyorlar diye dusunecegim. Bu kadar dusuk düşünme yetenegine sahip bir insan yaptigi işte de başarili olamaz cunku. H hulyadem

Birlikte hareket edince hayatın getirilerini birlikte göğüsleyince öldürmüyor ama bir taraf sorumlulukları diğerinin üzerine yıkıp hayatına devam etmeye çalıştığında yada bir taraf sorumluluklarından sürekli şikayetçi olduğunda evet öldürüyor. Yaşadığın şey çoğumuzun başına geldi bekarken eve geldiğim gibi arardı gece iki gibi artık uyumam lazım diye zorla telefonu kapatırdım onada trip yapardı çocuk oldu bizimkisi mızmızmız bir şey söyle hemen defans ve manipüle ye geçsin o kadar yordu ki konuşmayı bıraktım kendi alemime çekildim bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Çok teşekkürler. Evet haklısınız bunu deneyeceğim

Dönemezsiniz, cicim ayı bitti, çocuk da oldu. Erkeklerin 0/90 böyle olur. Kod 'ları böyle ne yazıkki. Ama dışarıda etrafa enerji yayarlar. Sabır, sabır hiç kimsenin dört, dörtlük evliliği yok.

Bence öldürmüyor ama çocuk olduktan sonra yer yerinden oynuyor.

Evlilik değil de çocuk öldürüyor bence. Iyiki var kizım o ayri tabi ama çocuk buyuk sorumluluk ve çok yorucu. Haliyle yorulup kendine vakit ayiramayan insan mutsuz ve tahammülsüz oluyor bir noktada. Istedigim. zaman dus alamıyorum yahu. Geçen kardesim gelmişti kizımı ona birakip eşimle tiyatroya gittik. Arabadan indim hemen elimden tuttu yagmur vardı on kez ıslandın mı diye sordu falan çok şaşırdım. Sevgiliyken de boyleydi yeni evliykende. Esasen duşündüm çocuktan sonra değişti elbet ben de uykusuzluk ve yorgunlukla taammulsüz oldum. Tekrar bu ritmin düzeleceğini de sanmiyorum. Hep haliyle bebegimizleyiz ben de o da hep onu düsunuyoruz. Dışarı çıkımca da kendimizden vazgeçip o iyi mi uşüdü mü vs. Arkasımdan koşturmaca. Yani kızimı tabiki cok seviyorum sevgi ile alakalı bir durum da değil zaten ama evlilige etkisi de bu

Hanımlar merhabalar. Nereden başlasam bilmiyorum. Evliyim üç yıl oldu. Küçük de bir bebeğim var. Evlenmeden önce eşimle tanıştık ve kısa zaman içinde evlendik. Gerçekten çok çok aşıktık birbirimize. Buluşmalarımızda, ayrılmaya yarım saat kaldığında bana hüzün çökmeye başlardı. O kadar çok seviyordum eşimi. İşleri hızlandırdık bir an önce evlendik. Evlenmeden önce çok rahat bir hayatım vardı. Ağırbaşlı ve aklı başında biri olduğum için ailem hiç karışmadı çok özgür yetiştirilerek büyüdüm. 20li yaşlarımın başında yurt dışına çıktım bir süre tek başıma, kafama göre arkadaşlarımla kamp yaptım, tatillere çıktım. Kısaca doyasıya gençliği yaşadım. Eşimle 26 yaşımda tanıştık. Sekiz ay içinde evlendik. Öyle çok sevdim ki eşimi, onunla vakit nasıl geçiyordu anlamıyordum. Birbirimize karşı çok özenli davranıyorduk. Gerçekten 'eşimi' bulduğumu düşündüm. Nişanlıyken hiç kavga etmedik. Hiç dargın günü bitirmedik. Bütün problemleri birbirmize adım atarak orta yolu bularak çözdük. Gerçekten üzerime titriyordu. Bu arada eşim 31 yaşında. Evlenmeden önce eşim annesiyle yaşıyordu. Kayınvalidem eşini, eşim küçükken kaybetmiş. Eşim de annesine çok iyi bir evlattır. Aynı dairede, apartmanda veya yakın apartmanlarda oturmamızı istedi eşim. Normalde direkt hayır diyecekken, aynı apartmanda otururum dedim. Kayınvalidem tipik anadolu tipi kayınvalide. Zamanında kendi çok çekmiş. Kötü biri değil ama fazla samimiyet kurunca ilişkinizin zarar görebileceği türden biri. Neyse biz evlenince ben eşimin apartmanına, onun çevresine girmiş oldum ve gurbete girmiş gibi hissettim. Evliliğin ilk zamanları sürekli kayınvalidemin evinde yiyip içiyorduk. Eşimin çevresi orada olduğu için sürekli beni evde bırakıp arkadaşlarıyla takılmaya çıkıyordu. Eve gelince de benim onu beklememi istiyordu. Böylece benim deli dolu özgür bir ruh gibi yaşadığım hayatım birden kayınvalide, ev işi ve evde koca beklemeye dönüştü. Sonra eşimle konuştuk, kayınvalide ile yemekleri vs ayırdık eşim anlayışla karşılık verdi. Baştaki problemlerimizin çoğunu çözüme kavuşturduk ve evlilik daha iyi gitmeye başladı. Üç yıl sonra bebeğimiz oldu. Benim canım. Şuan öğlene kadar çalışıyorum mühendisim ve eşimin de benim de çok yoğun hayatlarımız var. Eşimle çok bir araya gelemiyoruz. Benim akşama kadar ev işi, iş, çocuk bakımı derken pertim çıkmış oluyor. Eşim ev işlerinin bir kısmını yapar o da yoğun çalışıyor. Problem şu ki bizim artık birbirimize karşı tahammülümüz kalmadı. Sürekli tartışıyoruz. Eşim beni psikolojik olarak çok yıpratıyor. Ona her daim saygılı ve sevgili davrandım, iyi bir eş olmaya gayret ettim. Ama benim bütün ayarlarımla oynuyor resmen. Artık sağlıklı kalamıyorum onun yanında. Öyle şeyler söylüyor ki. Daha iki gün önce tartıştık ve ne zaman tartışsak 'artık bıktım yeter ki sus' modunda sürekli 'hep ben haksızım tamam ben ne kötü bir insanım vs' diyip konuyu kısır döngüye sokuyor. Hiçbir şekilde anlaşamıyoruz. Bazen gerçekten algısından şüphe ediyorum. Adama bir türlü demek istediğim şeyi anlatamıyorum. Benim kafamdaki şey bambaşka, söylediklerim onun için bambaşka. Başka başka zevklerimiz var. Nişanlıyken bir araya geldiğimizde ne bulup konuşuyorduk hatırlamıyorum bile. Ne yapıyorduk bilmiyorum. Birbirinin bakışından ne demek istediğini anlayan çiftler görünce halimize üzülüyorum. Biz çünkü ciddi anlamda hiç uyumlu gelmiyoruz bana. Ortak zevklerimiz yok. Hayat akışımız farklı. Ben enerjik dinamik biriyim. Eşim ise iş haricinde bütün gün evde yatmak istiyor. Böyle biri değildim. Hayat dolu biriydim. Eşimin beni çok sevdiğini biliyorum. Ben de onu seviyorum fakat eskisi gibi değil. Nişanlılık dönemimizden bambaşka bir ikili olduk şuan. Ona bakınca artık eskisi gibi kalbim titremiyor. Çok mutsuz değilim ama bir şeyler eksik. Birlikte eğlenemiyoruz. Birbirimizi tamamlayamıyoruz. Ortak konuşacak konularımız yok. İlgi alanlarımız çok farklı. Bambaşka iki insanız gibi geliyor. Bu düşünce beni çok yıpratıyor. Ne yapacağım bilmiyorum. Nasıl eski mutlu halimize döneriz? İlişkimiz acayip bir kısır döngüye girdi ve gittikçe eşime karşı olan hislerim azalıyor gibi hissediyorum. Ne yapmalıyım önerilere açığım...

Sadece sıZın düzeltmeye calısmanızla olmaz karsı tarafında çabası gerekıyor K Klnncc1 Yaşamak başka, yaşayabilmek

Eşiniz sizi seviyormuş siz de onu önemli olan bu bence.. Hayatin tekduzeliginden nasibini almamış hiçbir ilişki yok zaten.. nişanliken herşey daha heyecanlı tabi ama evlilikte gerçek hayatın içinde yaşıyorsunuz, birbirinizi seviyorsunuz, işinde gücünde, size ev işlerinde bile yardımcı olan bir eş ve sınırlarını bilen kayınvalide.. bunlar çok olumlu taraflar.. biraz siz onun ilgi alanlarına eğilmeyi deneyin, heyecan katın.. ayrıldınız diyelim yeni kişi ile çok mu mükemmel olacak sanıyorsunuz.. sahip olduğunuzun hayatın iyi taraflarını, güzelliklerini görüp daha iyi ilerleyebilirsiniz bence..

5 yillik sevgililikten sonra 3 yillik evliyim. Bence evlilik aski oldurmuyor yeni evreler yeni duygular yeni dertler yeni mutluluklar getiriyor. Evlenmeden once 3 yil ayni evde yasadik tanidik alistik kabullendik birbirimizi ve evlendik. Evlendikten sonra yeni evimiz yeni duzenimiz yeni hedeflerimiz oldu. Askin yeni bir haliydi degisim herzaman zor gelir ama ask varsa sevgi varsa beraber hlledilir. Anne baba olmak bence dunyanin en guclu duygusu ask varsa double. Cocuktan sonra evet hersey etkilenir yorulursun aglarsin surunursun ama ask sevgi varsa bu yolda beraber yurunur. Aksamlari cocuk uyuyunca ya soyle zor boyle zor nasil hareketli olduk bittik bu cocuk yordu bizi deyip sarilip dertlendigimizi bilirim ama birlikte. Bence evlilik aski bitirmez ne zaman birseyler ayri ayri yapilir sorumluluklar birlikte ustlenilmez biri digerini gormezden gelir ayri takilir o zaman bunun suclusu evlilik degil cocuk degil askin bitmesi olur. Esinizle daha cok vakit gecirmenizi birlikte sorumluluk almanizi sohbet etmenizi onerebilirim. Askim suyu muhabbettir hos sohbettir hatta dert yanmaktir derdi bir yasli tanidigim yillar gecti tecrube ettim oyle imis

işte bu yüzden hep aşıkken evlenmeyin diyorlar. önce aşk bitsin birbirinizin gerçek yüzünü görüp öyle evlenmek gerekiyor. evet sizin aşkınız bitmiş ama aynı zamanda sevgi ve tahammülünüz de azalmış sıkıntı burada

Bilimsel arastirmalara gore erkekler icin 5 dk dan sonrasi çöp, zaten detayli dusunemiyorlar siz birde anlatayim anlasin moduna gecince hepten kapatiyor bence kendini. Konusmayin veya bir cumle kurun susun, baya gizemli takilin o merak etsin yani bildigim kadariyla ogrenen degil ogreten olmayi seviyorlar yerinizde olsam bunlari denerdim Acikcasi hayat kisa esinizde olsa yormayin kendinizi anlamak isteyen anlar, fikrimi soyler cekilirim kenara

Çok teşekkür ederim güzel düşünceleriniz için. İnşallah ben de inanıyorum çok daha güzel biri çıkacak ki karşıma bununla imtihan etti beni Rabbim A Arg1 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Sekiz aylık. Arada bırakıp çıkıyoruz bu bana çok iyi geliyor bir tık ilişkimiz toparlanıyor

Konunuz o kadar benimkine benziyor ki okurken kendime de size de üzüldüm. Benim daha iki yılım tam dolmadı bile. bizde aile apartmanında oturan ve yemek vs bir olan bir çiftiz. Cidden nişanlıyken saatlerce konuştuğum adamın ağzı bazen bıçak açmıyor. Özellikle küs olduğumuzda o kadar sorguluyorum ki bizi acaba doğru insanlar mıyız diye. Evet bende çok seviyorum o da çok seviyor beni aramız iyiyken çok iyiyiz ama kötüyken ben mi abartıyorum bilmiyorum çok farklı insanlara dönüyoruz. O sürekli arkadaşlarıyla olup onlarla vakit geçirmek istiyor. Kız kardeşleri varken sadece onlarla vakit geçirip gezip tozalım eşimle ayrı bişey yapayım yok. Kız kardeşi gelince onunla her şeyini paylaşıyor hatta tartışınca bile her şeyi ona anlatıyor o kadar diyim. Üzgün olduğum zamanlarda napmalyım bende bazen bilmiyorum tek yapabildiğim ailemin yanına gidip 1 hafta kalmak ondan bir nebze de olsa uzaklaşmak düşüncesi oluyor tabi bunu da ne kadar süre yapabilirim bilmiyorum. Daha yeni yeni hamileyim bazen hassas dönemlerimi abartıyorum gibi algılıyor. Ya yazarken bile o kadar dolu hissediyorum ki kendimi çok tuhaf geliyor. Sanırım evlilik gerçekten aşkı öldürüyor. Eşlerimiz bir çok şeyin farkına varmadıkları için özür dilerim sizin konunuz altına da bu kadar kendimle ilgili yazdım ama okurken sizi çok iyi anladım bian içimi dökmek istedim sanırım..

evlilik aşkı öldürmüyor biz kadınlar olarak evlenip hele anne olunca kendi hobilerimizi keyiflerimizi hayat enerjimizi öldürüp saçımızı süpürge etme moduna giriyoruz. e içimizdeki biz ölünce geriye de bir şey kalmıyor. bunu size değil kendime de söylüyorum zira ben de aynı şekilde ışığımın söndüğünü hissediyorum. bunda henüz çok yeni 2. çocuğu doğurmuş ve saç süpürge modunu tekrar açmış olduğum için yoğun olarak yaşıyorum size önerim kendi alanınızı açmanız. hobileriniz ve çevrenize zaman ayırmanız kendiniz mut şu olursanız evliliğiniz de daha iyi olur

Bebeğiniz ne kadar oldu? Arada kv bırakıp gezmeye falan gidin.

Çocuktan sonra karı koca ilişkiniz ne durumda? Yani cinsellik manasında soruyorum? Çünkü erkekler o edebi metinlerle değil bununla ilgileniyorlar genelde. Biraz renklendirin çocuğu bazen kayınvalideye bırakın baş başa vakit geçirin sonuçta bu adamı zamanında deli gibi sevmişsiniz sizi de ciddiye alıp isteklerinizi gerçekleştiriyor anladığım kadarıyla. Çocuğun ilk iki yılı zor geçer uykusuzluk vs erkekler kaçıyor bazen. O yakınlaşmayi sağlamadan kendinizi iyi ifade edemezsiniz bağınizi güçlendirin. Kendi sevdiğiniz şeyleri yapmaya devam edin önceki hayatınizda. Onu da yönlendirin.

Kuğucum ya. Bazen gerçekten çok saf oluyorsun Adam seni bırakıp kimle olacak? Gisele Buncdhen mi? Kadir gecesinde doğmuş senin kocan P

Sizin simdi degil cocuktan once evliliginiz zaten ilk darbeyi almis sizi yavaşça yalnizliga tek. basiniza. yasamaya itmis bir adamdan bahsediyorsunz cocuk olunca ev isi cocuk sorumluluğu vs derken araniz iyice acilmis dogal olarak. Saglam temelli bir iliski olsa hic bisey olmaz. Ben yasadigim sehri bıraktım gurbete geldim burda 1 tane bile tanidigim yok. esim. arada arkadaslari ile gorusur tabi ama her zaman sunu savunur buraya seni gelin ettm bn hep tek basima gidip seni evde birakrsam vicdanim rahat etmez der sagolsn bnm ailem arkadasim esim herseyim oldu. Cocuk olunca. ister istemez sorumluluk artti bende yorgunluk uykusuzuluj sinir stres hergun tavan ama. halen de askin evlilikle ölecegine inanmiyorum. Aski evlilik degil bencil adam kendini düşünen adam esini yok sayan adam öldürür

Evlilik değil de çocuk aşkı öldürüyor. Sorumluluk artınca iki taraf da tembel ve mükemmelliyetçi olunca işkenceye dönüyor.

Yaşadıklarınız ve hissettikleriniz evlilik ile ilgili değil, evlendiğiniz kişi ile ilgili bence. Sürekli sizi evde bırakıp, dışarı çıkmaya çalışması.. Ailesine yakın oturmanızı isteyip, hiç evlenmemiş gibi yemeklerin orada yenmesi... vs. Bunlar evlilik kurumunun gerekliliği değil ki. Zamanla aşk sevgiye döner. Öyle olmasaydı, uzun yıllar sevgili kalan kişiler evlenmezdi. Uzun yıllar evli kalanlar da bu kadar çok olmazdı.

Başlığa istinaden, evet evlilik aşkı öldürüyor. Biz bilmem kaç yıllık evliyiz hala aşığız diyenlere asssla inanmıyorum. Aşk midede kelebekler uçuran bambaşka birşey. Evlilikte yaklasik 2 3 yil sonra aşkın yerini sevgi alır. Ne olursa olsun ilk başta kayınvalide ile aynı apartmanda yaşamayı kabul etmemeliydiniz, ister istemez evliliğe yansır huzursuzluk. Eşinizde evliligin ilk baslarinda sizi evde yalnız bırakarak nasıl biri olduğunun sinyallerini vermiş aslında.

Evet haklısınız. Ben kendimi uzuun uzun anlatmaya başladıkça eşim daha da anlamamaya başlıyor. Bu sefer ben daha çok sinirleniyorum

Anlattıklarınızı kendi hayatıma çok benzettim. Bizde kısa sürede evlendik. Evlenmeden önce hiçbir tartışmamız olmadı, hatta normalde ben çobuk sinirlenen biri olduğum için kendi kendime ''aaa ben hiç sinirli değilmişim, karşımdaki kişiden kaynaklıymış'' demiştim Ben hareketliyim, eşim bütün hafta sonu yatakta yatabilecek kapasitede. Ben uzun, uzun konuşurum en sonunda küser, sıfır tepki ile arkasını dönüp giderdi. Bu zamana kadar hiçbir sorun yada tartışma çıkarmamıştır ama hareketsizliği, birşey dediğim zaman küsmeleri beni zaman için delirtmeye başladı. Bir dönem artık benim tahammülüm kalmamamıştı. O dönemde sevgimi, aşkımı çok sorguladım. Veee tabi tertemiz bi delirerek olayı ayrılmaya kadar getirdim. O zamandan sonra çok dikkat ediyor, ben çabasını gördükçe daha sakinledim, bir dönem piskolog desteği aldım. Olaylara farklı açıdan bakmaya başladım. Ona yaklaşımım değiştikçe oda değişti. Bence destek alın.

Bu konuda bir fikri olan yol yordam gösterecek olan varsa lütfen bana da versin aynı durumdayım

O güzel duyguları öldüren şey egodur, nefstir. Evliliğin ne suçu var?

Bence evlilik aşkı öldürmüyor. Saygı ve sevgi varsa bir de ortak bir canınız olmuş bağlaması lazım sizi. Ama yanlış kişi ise belki ondan böyle düşünüyorsunuz bir de tabii ki flört ve nişanlılık dönemi çok farklı aynı eve girmek sürekli iki ailenin de içli dışlı vs olması bunlar etkileyebilir

Evlilik değil ama çocuk öldürebilir. Evli değilim ama böyle düşünüyorum. Bu arada benim de gençliğim tam olarak sizin gibi aşırı özgür geçti. Bir kelebek gibi. Avrupa turuna çıktım tek başıma 20lerimin başında, dağcılık yaptım; tırmanışlar, kamp yapmalar kızlı-erkekli. Ailem de sizin aileniz gibiydi aynı. Sizin gibi de mühendisim. Şuan 35 yaşındayım ve evli değilim. Çirkin olduğum için ya da kimse beni beğenmediğinden değil. Benimle ilgilenen erkeklerin bana alıştığım bu dinamik hayatı veremeyeceğini bildiğimden çok aşık da olsam ilişkimin ilerlemesine izin vermedim. Ben benim gibi özgürlüğüne düşkün, baba evinde gördüğümü koca evinde eksik etmeyecek, birlikte gezebileceğim, aile derdi yaşatmayacak, kültürel manada denk birini istiyorum. Bunu bana sağlayabilecek türk erkeğine rastlamadım. Yabancılarla şansımı deniyorum artık ama zaman da geçiyor- görüyorsunuz 35 yaşına geldim. Yine de beni boğacak bir evliliğin içine hapsolmaktan iyidir bekarlık. Bu sebeple sizin gibi bir özgür ruhun bunu düşünmeden aşığım diyerek mantığına uymayan bir seçim yapması sizi bu duruma sürüklemiş. Eşiniz kesinlikle zor bir insan değil. Her gün burada okuyoruz; ne kötü erkekler ve evlilikler var. Saygısızlık ve şiddet kol geziyor. Siz ve eşiniz gayet seviyeli ve iyisiniz bence-okuduğum kadarıyla. Ama işte türk tipi evlilik ve aile yaşamı size uygun değilmiş. Bu saatten sonra sırf bu sebeple boşanın demek saçma olacaktır. Yapacağınız şey basit; Çocuğunuza bakıcı ve evinize yardımcı tutup; eşinizle bol bol ortak aktiviteler yapmak. Macera parklarına gidin, carting yapın vs... Kendinize zaman ayırın. Siz artan yükünüz olan çocukla beraber bu türk tipi evliliği yaşadığınızdan aşkınız öldü sanıyorsunuz şuan. Henüz ölen bir şey yok, henüz... Kurtarmak sizin elinizde...

bunu okuyunca da insanın boşanıp yeniden evlenesi geliyor yeminle

Göreceli bir konu, bence öldürmüyor ama siz yanlış tercihler yapmışsınız zamanında.

Daha yeni evliyken bile sürekli dışarı çıkması ve sizi yalnız bırakması da bi tuhaf. Kimsenin ilişkisini bi başkasıyla kıyaslamak doğru değil tabiki ama biz eşimle evleneli 1 sene oldu. 2 sene beraberliğin sonunda evlendik, 2 sene iş yerlerimiz birbirinden çok uzak olmasına ve iş saatlerimiz ters olmasına rağmen her gün görüştük. Şimdi aynı evin içinde 1 yıl geçti hala birbirimize doyamıyoruz. Bir kaç arkadaşımında öyle. Diğer 1-2 arkadaşımında eşleri ya çok geç gelir eve ya sürekli kendi annesine götürür kendileri dışarı çıkar. Yani demek istediğim eğer doğru kişiyle evliysen evlilik aşkı öldürmez, alevlendirir.

Normal aile moduna geçmişsiniz tebrikler.

Bana göre evlilik aşkı öldürmüyor. Doğru kişiyle o heyecan, o mutluluk devam edebiliyor. Ama çocuk sahibi olmak illa ki biraz sarsıyor, büyük değişim çünkü. Çocuk küçükse normal. Fakat şöyle birşey var. Erkek ailesine, erkek çevresine yakın oturulunca adam kendi hayatına kaldığı yerden devam ediyor. Kadın için zor oluyor bu da. Dengesizlik oluşuyor. Bunu gözlemliyorum burada. Kadının bütün hayatı değişmişken adam aynı bekar yaşamına devam edince haliyle evlilik aşkı öldürür.

Evlilik aşkı bana göre öldürmüyor. Dinginleştirip, olgunlaştırıyor. Benimki seneler evvel üniversite tercih zamanı gördüğü an bana aşık olmuş, yıllarca onun bana olan aşkından habersiz yaşadım. Yıllar sonra gelen itirafla başladı her şey, sonra sevgililik dönemi, evinde ara ara onunla kaldım derken; evlilik için ısrar eden taraf yine oydu. Evlendikten sonra da bana karşı aşkı ilk günki gibi devam ediyor. Evlilik aşkı öldürmüyor kısaca, bazı şeyler rutine binebilir; ama sevdiğin insanla o rutin bile çok güzel. İlerleyen zaman ne gösterir bilemiyorum tabii ki.

Evlilik aşkı öldürmüyor bence. Biz eşimle uzun bir sevgililik döneminin ardından evlendik. Hiç sıkılmadık birbirimizden. Birbirimizi çok iyi tanıdığımızı sanmamıza rağmen evliliğin ilk döneminde çok ciddi kavgalarımız olmuştu. Sonra birbirimizi anlamaya başladık. Nelerden hoşlanmadığımızı, nasıl beklentilerimiz olduğunu anlattık birbirimize. Şimdi ben gerilmeye başladığımda ben söylemeden eşim sebebini anlıyor, aynı şekilde ben de. Bizim sevgimizi canlı tutan, yaptığımız ve size de yapmanızı önerdiğim şeyler; o söylemese de siz ona sık sık sevdiğinizi söyleyin, güzel yönlerini vurgulayın, övün. Hoşlanmadığınız yönlerini daha yapıcı şekilde söyleyin. Espiriyle karışık olabilir ya da şöyle yapsan daha çok hoşuma gider gibi. Direk eleştirerek değil. Zamanla size karşılık verecektir. Birlikte vakit geçirmek istediğinizi söyleyin. Arkadaşlarıyla da vakit geçirmeli ama eğer size göre abartıyorsa kavga çıkarmak, trip atmak yerine onu özlediğinizi, beraber bişeyler yapmak istediğinizi, bundan çok mutlu olduğunuzu söyleyin Evde yardıma ihtiyaç duyduğunuzu söyleyin. Yapmasını istediğiniz şeyleri rica edin. Yapmadığında sabırla bir kez tekrar edin, yine yapmazsa yenilemeyin. Zaten bir kere söylediniz ne yapması gerektiğini biliyor. Tekrar tekrar hatırlatmayın, yapacak olsa zaten yapar. Israrla yardımcı olmuyorsa yapabileceği başka işler verin. Örneğin yemek yapmıyor, bulaşık yıkamıyor evi süpürsün, onu da yapmıyorsa çamaşırları toplasın, yerleştirsin. Evin alışverişini yapsın. Yapılacak işler arasında kendisi seçim yapsın o zaman. Böyle iş paylaşımı yapmayı deneyin İş yükünüz hafiflediğinde, eşinizle vakit geçirebildiğinizde, size sevgisini dile getirdiğinde sorunlarınız çözülür gibi görülüyor. Sevginiz daim olsun

Evlilik kaliteli ilişkiye sahipseniz aşkı saglamlaştırıyo bence. Ben kocama sevgililik döneminden daha çok aşığım ama sekse verdiğim önem azaldı. Kocam için de durum öyle. Cocuk olursa da birbirimize ayırdığımız vakit azalırsa askımız da biter diye düşünüyorum Önceki

bebek olunca bir süre böyle oluyor. sonra düzeliyor. bir diğer sebep evet evlenince insanların özeni azalıyor. Onda da yeni ortak noktalar buluyorsunuz zamanla; evet nişanlılık zamanı gibi olmuyor ama yeni bir boyut kazanıyor ilişki.

Bence öldürmez kiminin zayıflar kiminin güçleniyor ama öldüğü anda lütfen boşansınlar edepsizliklerine kılıf aramasınlar rahatları bozulsun istemezler ama aynı zaman da o rahatlık da batıyor kişilere ehh. Magrat

Evlilik değil çocuk aşkı öldürüyor bence. Böyle çocuk olduktan sonra biz tamamlandık mutluluğumuz taçlandı vs diyorlar ben anlayamıyorum onları. İki çocuğum var, ilk çocuğumun sağlık sorunlarından ikinci çocuğumun huysuzluğundan öyle yorulduk ki aşk meşk hak getire bizde

Evliligin başinda çok verici olmussunuz k3ndi benliginizden vazgecmissiniz resmen. Şiniz sizi eve kapatmış evde bekleyen saksı gibi olmussunuz. O evrenin sinirini şuan çıkarıyor olabilirsiniz esinizden tahammülsüzluk bundan kaynaklanıyor olabilir. Bunları konussanız o da sizden özür dilese icten olarak düzelebilir. Evlilik değil de sizin fazla vericuliginiz oldürmüş. Bizde mesela evlilik hiç etkilemedi ama çocuk etkiledi ben de çocuk öncesi sonrası olarak ayırabilirim. Hala aşığım ama tabi aşk çocuktan sonra çok şekil değiştirdi. Kendimize vakit ayırmak çok zor bir hal aldı

Zaten evlilik kurumu tamamen sacmalik. Bir kadinla bir erkek erotizm bitince anlasamaz. Kadin ve erkek anatomisi kimyasi cok farkli asla uzun sure bir erkekle huzurlu kalinabilecegine inanmiyorum. Kadın alttan almadikca çile cekmedikce verici olmadikca evlilik sürmez ve yine de erkege yaranamazlar cunku akli dişarı kayar erkeklerin.

Evlilik değil ama çocuk, aşkı öldürüyor. 6 senelik evlilikte her zaman ilk günkü gibiydik. Çocuktan sonra artık öyle değil. Fark ediyorum

eşini ailesine, annesine ezdiren, eşine değer vermeyen, ailesini eşinden üstün gören, anne baba olmadan büyük kararlar alamayan, bakımsiz, ilgisiz, anlayışsız, bir küçük hediye almayı akıl etmeyen ya da önemsemeyen, çocuk gibi davranan, olgun olmayan, idare etmeyi bilmeyen, kadın sinirlenince kuması gibi bidı bidi yarışına giren, yani kısaca olmamış erkekler aşkı da, evliliği de, kadını da ölduruyor, pardon, surunduruyor! A Arg1 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ne sorun olusa olsun ille de erkek ille de erkek diyorsun yani

Evlilik değil hayatın getirdiği ortak sorumluluklar öldürüyor Biri diğerinin yerine daha çok şey ustleniyorsa, diğerinin açığını kapatmaya çalışıyorsa, herşey hep bir tarafa kalıyorsa, o zaman o evlilik ölmeye başlıyor. Bir de çok gereksiz her şeye nane olan insanlar da evliliği bitiriyor.

şimdi konu başlığınıza istinaden herkes kendi deneyimine göre cevap verecektir, bunun bir doğrusu yok. biraz seçtiğiniz insanla ve yaşadığınız hayatla alakalı. eşimle 4 yıllık sevgililiğin ardından evlendik öncesinde 3 yıllık bir arkadaşlığımız vardı ve evliliğimizin 4. yılı. ben kendi düşüncemle evlilik aşkı öldürmüyor, aksine güçlendiriyor diyebiliyorum. siz birbirinizi çok kısa tanımışsınız, karşınızdaki insanın size uymayan taraflarını görecek vaktiniz pek olmamış. ve evliliğin cicim aylarını, onun hayatına adapte olmaya çalışmakla harcamışsınız. kendi yapınızı anlatırken -deli dolu olup, tatillere çıkmayı vs- gözünüzün parladığına emin gibiyim.. fakat eşiniz iş ve ev telaşesinden kopamıyor anladığım kadarıyla. ortak zevklerin olmaması da kalitesiz bir sohbeti oluşturduğundan ve o sohbeti edememenin ya da keyifli vakit geçirememenin içten içe olan sıkıntısı sizi basit konularda bile tartışmaya iter. üstüne çocuk mükemmel evliliği bile bir tık monotonlaştırabiliyor, şu an çocuğum yok fakat çevreden gördüğüm kadarıyla yeme saati, uyuma saati derken bazen insan eskiyi arar oluyor. bence sizin biraz vakit geçirip farklı aktiviteler yapmaya ihtiyacınız var..

Bu herkese göre değişiyor. Genelde aşk yerini sevgiye, alışkanlığa bırakıyor ya da bizim için öyle oldu.

Ay bu yazdiklarindan sonra emin ol çok doğru bir karar vermişsin senelerin heba olabilirdi devam etseydin. En başından böyleyse evlenince nasıl olsa artık evlendik diyip daha kötü şeyler yasatabilirdi. Bazen bizi üzen şeyler aslında hayrimiza oluyor. Seni bekleyen daha güzel şeyler var demek ki

Çocuk sizi de sallar

Evet bence evlilik aşkı öldürüyor.

Bence öldürmüyor. Sizin tercihinizin yanlış olduğu çocuktan önce belliymiş sizin peşpeşe hatalı kararlarınız olmuş Deerreenn 💙G Anneler

Aynen arkadaşıma katılıyorum... Çocuktan önce aşkınız azalmaya başlamış. Çocuk her evi zaten bir titretiyor. Siz işler yolunda değilken ebeveyn olmuşsunuz şu anda bu yaşadıklarınız çok normal. Soruya cevap vereyim; evlilik aşkı öldürmez, aksine aşkı alevlendirir...

Evlilik aşkı öldürmüyor sorumluluklar birlikte gögüslenince güçlendiriyor hatta. Ne demiş neşet ertaş geçinmeye gönlü olan geçinir. Ben konunuzda tek sıkıntıyı kayınvalide ile yakın olup eşinizin hayatına dahil olmanızda gördüm. Eşiniz sizin için hiç bir fedakarlık yapmamış. Yeni evlenen çiftlerin iki tarafa da uzak bir yuva kurmaları taraftarıyım. Biri konfor alanını bozmayınca huzur bozuluyor maalesef.

Evlilik aşkı öldürmüyor. 11 senelik sevgilimle evlendim 4 yıla yakındır da evliyiz. Çocuktan sonra iniş çıkışlar arttı ama yeniden rayına oturdu. Aşk konusuna gelince bence zaman içinde daha da kuvvetleniyor. Bir de birbirimizin hayatına saygı duyup geçmiş hayatımızı özletmemek de evlilikteki muhabbete dahil.

Valla acı ama güldüm yorumunuza. Gerçekten de konunun özeti aslında biz standart aile moduna geçmişiz gerçekten

Aşk zaten ömürlük değil ki? İlişki de bir noktadan sonra evlenmeseniz de aşk biter zaten, 1 sene, 3 sene sık sık görüşme halindeyken kalbiniz ilk buluşmadaki gibi heyecanla çarpmaz bence, 7/24 kalbiniz ağzınızda gezmezsiniz en basiti, yani yerini sevgiye bırakıyor. Evlenince de ne kadar çok sorun, o kadar çok tartışma, yıpranma olacağından insanları tahammülsüzleştiriyor maalesef, zamanla sevgi de bitiyor evet

Bence evlilik değil de çocuk aşkı öldürüyor onlar doğduğunda hiçbir şey eskisi gibi oöamıyor, anne de baba da özgür olamıyor ne yazık ki. Plansız hiç yaşayamıyorsunuz en basiti. Uyku saati yemek saati gerçeği var. Canın istediği zaman evden çıkamıyorsun çünkü bebek çünkü bebek aşk mı kalır yahu insan bazen insanlıktan çıkıyor

Arasıra olur böyle. Çocuk büyüdükçe değişirsiniz. Bu sefer de ikinci çocuk gelir... Bence evlilik değil çocuklar aşkı öldürüyor. Onlar büyüyünce bu durum da değişiyor. Aşılmayacak değişmeyecek probleminiz yok lütfen soğuyorum gibi kendinizi yönlendirip durmayın. Bu bir süreç ve geçici deyin. İnişli çıkışlı dönemler her zaman herkesle olur bu kocanızın yanlış insan olduğunu göstermez. Çabuk evlenmişsiniz diyenleri de anlamıyorum 5. yılımız da evlendik herşey süper mi? Arasıra Ahmet kaya Giderim şarkısını dinlerim sinirden

Bence öldürmüyor. Tam tersi gereken emegi iki taraf da veriyorsa hisler daha da kuvvetleniyor. Sahsen esimi evlendigim günden daha cok seviyorum bugün. Ama dedigim gibi iki tarafin hayat kosturmaca icinde birbirini kaybetmemesi gerek. Is hayati yogunsa ve cocuk varsa daha zor oluyor tabi

Erkekler evlenene kadar kendini farklı tanıtıyor. Bunun ne sacmacsey oldugunu anlayamayacak kadar da akılsızlar. İnce ince güzel güzel aktaracaksınız arzularınızı. Gezmek istiyorum, kesfetmek görmek istiyorum. Yeni yemekler yeni yerler yeni heyecanlar. Bir yerde buluşacaksınız. Bebek de ufakmış o da cok yoruyor sizi. Uyku düzeni olmaması bunaltıyor. Kolay gelsin. Önceki

Bu durumda ne yapılır bilemiyorum ama konu basliginiza istinaden evet evlilik aşkı öldürüyor bence

%100 katılıyorum. Çok yakın zamanda eşimin erkek kardeşi evlenecek adam 40 yaşında annesinin üst katında oturacak. Yaw sen o yaşa geldin bir ayrıl bir birey ol. Hayatını kur sevdiğin kadınla yok kolayına geliyor tabiki aynı binada oturursa kira ödemeyecek düzeni de bozulmayacak. Annesi dibinde bişey olsa koşacak annesinin dizinin dibine. Hadi kaynım zekasız hadi anneci kıza ne demeli kız 40 tanda büyük ama oda kabul ediyor aynı binada oturmayı diyorum ya işlerine geliyor kira ödememek. O zaman maalesef bu sorunlar oluyor ve evlilik kurumu zedeleniyor. Ne kadar mutluyum dense de ben kayınvalide ile aynı binada oturup huzurlu olunabileceğini sanmıyorum. birkadinbirannebirevlat Elbet zorlukla birlikte kolaylık vardır Anneler

Bence evlilik aşkı öldürmüyor. Siz yanlış eş seçimi yapmışsınız. Aşık olduğunuz kişiyle aşktan gözünüz kör evlenmişsiniz. Bu insanla bir ömür anlaşabilir miyim sorusunu gözardı ettiğinizi düşünüyorum. Ortak ilgi alanlarınızın olmaması evlilik için çok ciddi bir sorun. Bu sevgiliysen tolere edilebilir ama evliyken olmaz. Eşim beni evde bıraktı arkadaşlarıyla gitti olayında ise size katılmıyorum. Ne yapsın adam çocuğu gibi sürekli sizi mi beklesin? Hayatınızı ev kayınvalide ev işi çerçevesinde yaşamanız sizin tercih ettiğiniz bir durum. Bunun sorumlusu olarak eşinizi görmeyin bence. 26 yaş aslında evlilik için erken bile sayılabilir bocalamanız ilk zamanlar için normal. Karı koca birbirinize tahammülünüz kalmamış şu an evlilik terapisi denemenizi öneririm size

kendinizi çok düzgün ifade etmişsiniz. birçok kadının yaşadığı şeyi özetlemişsiniz. eskisi gibi 26 yaşında özgür insan değilsiniz. artık eş ve annesiniz. o maceralar o dönemdi. şimdi boşansanız bile bebek var. spontane planlar geride kaldı. karda kamp bebek hasta olur. sıcakta güneye kaçmak çocuk hasta olur. bebeğin günler öncesinden maması yemeği uykusu düzeni planlama lazım. o yüzden eskiye özlem duymayın. anne olan insanlar artık sorumsuzca özgürce hareket edemez istese de yapamaz bu fedakarlığın ödülü de bir insan yetiştirmek onun yoğun sevgisi ile tatmin olmak sevimlilikleri ile evi ısıtması gerçek bir aile olmak. biz değişiyoruz arkadaşım. hayatımız 20 ler 30 lar 40 lar bölüm bölüm. siz aile olmayı severek isteyerek kabul ettiniz o dönemler gençlikti şimdi yetişkinsiniz. hoş bir hatıra olarak kalmalı. çünkü özgürlüğün de her zaman mutluluk getirmediği durumlar olabilir. insan bir noktada bağ kurmak isteyebilir. yaşla beraber enerji düşmeye başlar. en basit örneği kafelere bak. gece üçte açık olan yazlık mekanlara bak. yaşlar hep 20 belki 30ların başı. yaşla beraber bizim yaşıtlarımız sosyal hayattan ev ortamlarına geçiyor çocuğa uygun tatil köylerine geçiyor. bağ kurmak istemeyenlere ise saygım var çünkü bu da bir seçim. güçlü bir mizaç gerektiriyor. eşinizin farklı karakterde olması aslında iyi bir şey. zıt karakterler birbirinden çok şey öğrenir. ilk başlarda birbirinizi ilgiyle dinlerken şimdi tahammülümüz kalmadı diyorsun. bunun nedeni hayat yorgunluğu. ev iş çocuk sorumluluk herkesi yorar. onu çok sık eleştirme mesela. arada onayla. mutlaka düzgün yaptığı şeyler vardır. birbinize konuşurken göz teması kurun. ilk zamanlar nasıl hayranlıkta baktığını hatırla. esprileri, stili, yüzü gözleri ne bileyim parfümü seni nasıl etkilemişti. öfkeyle bıkkınlıkta bakma. dövse aldatsa hakaret etse ailesine seni ezdirse bunları yazmam ama düzgün biri yazmışsın ondan yazıyorum. tartışmada dikkat süresi kısa ise direkt savunmaya geçiyorsa ona kendini ifade edebileceği alan yarat. medeni kavgalardan kaçmasın. tutumu pasif agresif. öyle öğretildi ise tartışma onu aşırı geriyordur. konularda sen haklı olsan bile. aile tatili mi istiyorsun ayarla ondan sürpriz bekleme. ev işlerinden mi bunaldın yardımcı tut. bir şey yapmasını mı istiyorsun sitemsiz, direkt bunu istiyorum diye söyle. neden yapmadın değil şunu yapmanı istiyorum de. onu neden çekici bulduğunu hatırla. ağırbaşlı olgun sadık vs. iyi gelebilir. birbirinizle hayallerinizi konuşun. ortak planlar yapın. ikinize uygun hobiler keşfetmeye çalışın. emek vermeyi dene en azından birkaç ay. belki iyi gelir. sevgiler.

Aşıksan neden öldürsün ki ha aşk bir süre sonra biter doğru ama bir zamanlar aşık olduğun kişiyle evli olursun en kötü hiç aşık olmadığın biriyle evli olmaktansa. Bir süre sonra güzel anılarınız kalır, sadakat ve dostluk kalır geriye ama bunda yanlış olan bir şey yok. Yine de hepimiz aşk evliliği yaparız umarım. En güzeli bu bence kızlarım.

Çok teşekkür ederim değerli yorumunuz için. Gerçekten de dediğiniz gibi hayat yorgunluğu ve eski özgür günleri yaşayamamanın verdiği öfkeyle birbirimize patlıyoruz sanırım. Buradan herkese teşekkür etmiş olayım. Çok güzel cevaplar geldi. İlk defa konu açıyorum gerçekten daha farklı yönden bakmaya başladım eşimle konuştuk. O da aynı şekilde benim düşündüğüm gibi ilişkimizin nasıl bu hale geldiğini sorguluyormuş. Hayatımızı kolaylaştıralım daha fazla vakit geçirelim dedik bundan sonra. bakalım tatlıya bağlandı konu şimdilik Pinkflambe

Bir arkadaş daha yazmış erkeklerle bizim beyin yapımız bile farklı. Biz değişime gelişime daha çabuk adapte olan insanlarız. Ama erkeklere yazılım güncellemesi gelmiyor anacım Pamukannesi83

Evlilik değil, geçen zaman aşkı öldürüyor.

Evlilik değil ama çocuk aşkı öldürüyor. Biz çocuklardan önce beraber vakit geçiren, gezen bir çifttik. Çocuk olduktan sonra ikimizde hep yorgun ve uykusuzuz. Ama tartışmıyoruz sizdeki gibi. Evdeki gündem değişti. Birinin maması, diğerinin kakası, birinin aşısı, diğerinin gazı... Kendimize sıra gelmiyor.

Merhaba Online olarak seans aldığım çift terapisini önerebilirim kendisi gerçekten işinde çok başarılı sizin gibi çift problemi olan herkese öneriyorum hem piyasaya göre ücretleri düşük hemde profesyonel işinde. Benim vajinismus problemim vardı onu çözdü. Arkadaşım çift terapisine gitti şuan çok memnunlar sorunları düzeldi diyebilirim. İsterseniz yorumlarına bakarak Araştırma yapabilirsiniz

Ev iş iş ev çocuk derken eşinizle vakit geçirmeye vaktiniz kalmıyor stres altında iken de didişiyorsunuz birbirinize vakit ayırmalısınız kendiniz yazmışsınız yukarıda çocuğu bırakıp biraz baş başa kalınca ilişkimiz toparlanıyor diye Evlilik aşkı öldürüyor ama sonrasında sevgi diriliyor eşiniz size saygısızlık yapmıyorsa hala umut vardır siz biraz canlılık katmaya çalışın eşiniz de eşlik ederse size ne mutlu fikirlere gelince valla evliliklerin yüzde 80 ninde eşlerin fikirleri birbiriyle örtüşmez bunu bi kere kafanızda sorun etmeyin önemli olan ortak paydada buluşmak zaten erkekler kadınların A dediğini A demiyor ki

Evlilik değil de kişilerin uyumu etkiliyor olabilir mi acaba? Bayram için anneme geldim duvarlar ince masallah. Bir komşu kadın var eşi ile çocuğu ile gayet düzgün sessiz bir hayatı vardı. Yani bence mutlulardi. Çocuk on yaşında falandı sanirim tasindiktan bir sene sonra boşandılar. Kadın o zaman otuzlu yaşların ortalarina doğru. Kadın evde kaldı adam gitti. Arada geldikçe görüyordum bize geldiğinde. . " kavga yoktu eski eşimle çünkü kavga etmeye halim yoktu konuşup duruyordum kavga etmeyi bıraktım standart normal bir hayat yaşamaya başladık baktım ortak zevkler yok degismisiz ayrildik "demisti. İki sene sonra evlendi yeni biriyle. Ondan da bebek yaptı hemen. Şimdi bebekleri var yeni eşiyle bir de önceki evlilikten olan çocuk. Çocuk yatılı okul kazanmış istanbulda baya iyi bir okul. Bunlar bebek karı koca kalmışlar. Aman aman sabahlar olmuyor yemin ederim. Yani ayip denen bisi var Kadın çığlık atmaktan bizi uyutmuyor yemin ederim ilk gece sandim dövüyor adam bunu. Gündüzleri de iyi gibi. Balkonda kahvaltı yapiyorlar sesleri geliyor sakalasarak. Üç yıl falan oldu evliler. Valla o ciddi gergin stresli Kadın gitmis yerine acayip enerjili biri gelmiş. Avrupa yakasında ki asli gibiydi fatosa dönmüş. Kardeşim diyor ki adam çiçeklerle geliyor eve habire. Ben gidicem yakında zaten ama annemler nasıl dayanıyor anlamiyorum. Ayrıca bir insan üç gün pespese nasıl enerji bulabiliyor onu da anlamıyorum.

Evlilik değil de aile apartmanı aşkı öldürür.

Öldürmüyor süründürüyor hem de N

Kimini öldürüyor kimini yatıyor kişiden kişiye değişir duruguzel

Kardeş onlara net olmak net anlatmak lazım çok az erkek metafordan bir şeyden anlar. Siz detaylandırdıkça konunun özünü unutur ve der ki ne olmuş futbol maçına gittiysem. Olayı bu kadar basit bir sorunmış gibi algılar bozulur. Her konuşmada bir ana konuyu, dağıtmadan konuşmaya çalışın. Evlilik terapisi kesinlikşe ve kesinlikle iyi bir uzmansa işe yarayacaktır. Ayrıca selin karacehennem i de tavsiye ederim.

Erkek, evlilik, koca, eş loveislovee artık dört kişi... Anneler

Evlilik ve flört çok başka şeyler. Tabi ki bir şeyler değişecek. İlk önce bunun bilincinde olup sorunu ele almalısınız. Biz eşimle ne zaman kavga etsek kvme sürekli ama böyle değildi derdim. Kv güler kapat o defteri artık ikinizde o kişiler değilsiniz derdi. O zaman anlamadığımi şimdi anlıyorum. Evlilik aşkı öldürmüyor ama gerçekci olalım heyecanı, özlem hissini hatta merakı öldürüyor Ortak ilgilerimiz yok diyorsunuz bu mesela olmaz. Ortak bir şeyler bulacaksiniz. Ben böyleyim o böyle olmaz akışa bırakırsaniz zamanla zaten benzeşeceksiniz. Bebeginizde varmış bence önce eşinizle hisleriniz hakkında konuşmayı deneyin. Belki farkında değil. Belki de o kadar çok şey anlatıyoruz ki en can alıcı noktayı kaçırıyordur. Zamanla her şey rayına oturacak pes etmeyin zamanında nasıl ikiniz siz olduysaniz şimdi de mümkün. Ama elinizden gelen her şeyi yaptıktan sonra siz sadece yıpranıyor karşı taraf anlamıyorsa yapacak bir şey yok zaten

O konfor alanı da bana göre konfor alanı değil ya. Koca koca adamlar bıkmıyor mu anasından, danasından, teyzesinden, emmisinden. çok garibime gidiyor benim. ben 25 sene memleketimde yaşadım. sonra atandım. ziyaretlerde bile için daralıyor, içime öküz oturuyor. öyle bıkmişım senelerce aynı yerde, aynı kişilerle yaşamaktan. biz akrabalardan kaçarız bunlar da dibine girer. Asıl bu şekilde birisi olacaksa ilişkide bu kadın olmalı. hani biz daha duygusalız sözde falan ya. kısaca aileci erkek kadar beni kudurtan başka bir özellik yok. bağırsa, çağırsa daha az tepki veririm. ne bu ya anaokulu çocuğu gibi. erkek dediğin biraz bağımsız olur, başına buyruk olur. tam tersi ailesi ilgisizlikten şikayet eder. sırf bu yüzden kaç kişiden ayrıldım. serseri adam bile daha sevimli bu tiplerin karşısında. en azından kendi kendine yetebiliyor adam.

Kadınlar hiçbir zaman erkeklere istediklerini anlatamaz ki. Erkekler anlamak istedikleri kadarını anlarlar. Sorunlarınızı oturup uzun uzun konuşmak istiyor olabilirsiniz ancak erkeklerin kapasitesi buna yetmiyor maalesef. Ne istiyorsanız en fazla dört-beş kelimeden oluşan birkaç cümleyle ifade edin. Bir de bizlerde bazen fazla söylenebiliyoruz. Kadın beyni, erkek beyni aynı çalışmıyor işte. Bunu bir kabullenebilsek...

bu fikrime kim katılır kim katılmaz bilmiyorum sadece kendi düşüncemi söyleyeceğim ama ne kadar iyi biri olsa da kayınvalideyle yaşamak başlı başına sorun bana göre çünkü direkt olarak siz bi hayat kurmuyorsunuz eşinizin dibinde annesi oluyor ve siz eşinizin hayatına dahil olmuş oluyorsunuz büyük ihtimalle eşinize kavgaların anlamsız gelme sebebi onun açısından bi sorun olmaması çünkü o kendi rutininde hiç bir şey değiştirmeden sizi hayatına aldı ama siz bütün hayatınızı değiştirip eşinizin hayatına adapte olmak durumunda kaldınız ve sizin hayattan istekleriniz görmezden geliniyor ve bence 8 ay evlilik için çok kısa bi süre her ne kadar tanıdım desenizde bazen yıllarca yanımızda olan insanlar değişiyor 8 ay çok hızlı aşkın büyüsüne kapılmışsınız bence burdaki asıl sorun sizin iki kişi ortak bir hayat kurmak yerine eşinizin kendi rutininde hiç bir şey değiştirmeden sizi hayatına dahil etmeye çalışması eşinizi karşınıza alıp ciddi bi şekilde konuşun bence ve evlilik aşkı öldürmez aşkı özensizlik öldürür eşiniz konuşmanıza rağmen değişmezse eşiniz ve kendi hayatınız aranızda bi seçim yapmak durumunda kalırsınız ve size tavsiyem hiç bir şey için geç değil kendi hayatınızı seçin

Aşkı öldüren çocuk bence. Ona koşturmaktan hiçbir şeye takat ve zaman kalmıyor. Tahammül de azalıyor

işte bu yüzden diğer ülkelerde insanlar birlikte yaşıyorlar, birbirlerini tanıyorlar, emin olduktan sonrada evlenip çocuk yapıyorlar, yoksa bizdeki gibi mutsuz, uyumsuz, sonundada boşanmış bir çift ve ayrı anne babaların mutsuz çocukları kalıyor, kavuşursan meşk kavuşmazsan aşk olur demisler hiçbir duygu aynı yoğunluğuyla devam edemez, evliliklerin genel olarak zamanla geldiği nokta bu malesef, hayat rutinimiz çalışmak üzerine kurulu eğlenmek hep geri planda zaten çokta eğlenmesini bilen bir millette değiliz, eşinizin huyunu en iyi siz bilirsiniz, sanki sizdede bi soğukluk var, oturup bi çözüm bulmanız gerekiyor şimdi kime söyleseniz olur öyle şeyler der ama ileride iletişimsizlik, soğukluk ciddi sorunlara yol açabilir en başından çozmek en sağlıklısı

Elbette güzel bir şey. Ama aşkı öldürüyor mu bana göre öldürüyor. Hele bizimki gibi çok hareketli hayatı olanlarınkini daha çok öldürüyor

Hayır evlilik aşkı öldürmez sadece nişanlıyken ilişkinizdeki enerji akışı zaman geçtikçe azarlamaya başlıyor. Tekrardan birinizinizi önemsediğinizi, sevdiğinizi göstermeniz gerekiyor.

aşkı öldürmemesi imkansız. aşk çünkü doğar, yaşar ve ölür. ölmeyen aşk yok. evrilen aşk var. sevgiye, anlayışa, bağlılığa evrilir. saygı bunların her birinin mayasıdır. fakat çok fedakarlık yapmışsınız. ta baştan kendiniz olmayı bırakıp sadece eş olmuşsunuz. şimdi de bir anne ve eşsiniz. eşinizi değiştiremezsiniz ama belki kendinize alan açarak rahatlayabilirsiniz.

Evet başlangıçta tam da dediğiniz gibiydi. Ben onların hayatına dahil olmuş gibiydim. Ama sonra konuştuk ve çözüm yolu bulduk. Kvalidemi artık haftada bir veya iki haftada bir görüyordum. Normal seyrindeydi her şey. Kayınvalidem de benim hayat tarzıma alıştı. Sonra ayrı bir apartmanda başka bir eve çıktık şuan problemimiz değil bu konu. Fakat önceden daha çetin problemlerimiz varken bunları çözebiliyorduk. Çözmek istiyorduk. Şimdi hayat koşturmacası dışında bir sorunumuz yok fakat sürekli didişme halindeyiz.

Bu arada bazı insanların neden bu kadar kendini saldığını anlamakta güçlük çekiyorum. ben 30 yaşındayim ve bitmek bilmeyen bir enerjim, keşfetme, öğrenme, değişik yerler görme, değişik işler yapma isteğim var. memleketimi ziyaret etmekte bile güçlük yaşıyorum. yıllarca orada yaşamışım, öylesine bir bıkkınlık gelmiş ki artik. şuan 3 senedir başka şehirde yaşıyorum, buradan da oldukça sıkıldım. yetmiyor yetmiyor, sürekli yenilik, yeni keşifler, yeni insanlar, yeni ortamlar istiyorum. bu tarz insanları anlamakta zorluk çektiğim gibi, sinir de oluyorum. anasının, danasının dizinden ayrılmadığı gibi bir de hayattan bezmiş işten gelince yatıyormuş falan. ayy tam cinnetlik. konu sahibi bu kişiye mi aşık oldunuz allah aşkına. sizin gibi hayat dolu, benim gibi bir kadın bunu mu hakediyor şimdi. bekar kal daha iyi. size sonuna kadar katılıyorum. arkadaş acele etmiş. hem de çok. Eski hayatını devan ettirmek, ananın dizinin dibinde olmak güzel birşey değil ki. bu durumu bozmak da fedakarlık değil bana göre. biz de kadınlar olarak bu durumu bozmak için canımızı dişimize takıyorum. dünya tersine dönmüş valla. asıl ailenin erkek çocuklarından şikayetçi olması gerekiyor bence. ilgisiz fazla vakit ayirmiyor falan diye. hani erkek dediğin başına buyruk olur, gezmeyi sever falan filan ya. dünyanın çivisi çikmiş.

Kesinlikle cift terapisi alin ikinizde duzelmek istiyorsaniz sorunlarinizin cogunu halledebilirsiniz

Biraz heyecanlı ve deli dolu bir tip olduğum için 'aşk' kelimesini önemsiyorum evet. Ama nişanlılık sürecimizde de öncesinde de eşimin de benim gibi bir hayatı vardı. Yani ikimiz de eğlenceyi seven keyfine düşkün tiplerdik. Ben evlendikten sonra bu uyumumuz ikiye üçe katlanır sanıyordum. Gezeriz, kimseye hesap vermeden hayatımızı yaşarız diye düşünüyordum. Ama birden kendimi kayınvalide evinde bulaşık yıkarken buldum agshaja

Çok doğru ve çok güzel bir yorum

sadece beraber yaptiginiz seyler degil, sizin de kendinize ait eglenceniz olmasi gerekiyor.

CİNSELLİĞE AĞIRLIK VERİN, ÇOCUKTAN SONRA ÇOK ÇOK AZALMIŞA BENZİYOR S

Şahane anlatmışsınız. konu sahibi sizin dediğiniz gibi gözleri parlayan biri. öyle ki herşeyi dolu dolu yaşadığına inanmak istiyor. hatta öylesine inanmak istiyor, hayatı öylesine seviyor ki karşısına kim çıkarsa çıksın kendini deliler gibi aşk yaşıyorum sanacaktı ki öyle de olmuş. beyimiz tipik anacı, danacı, geleneksel, tam porsiyon, duygusuz bir türk erkeği. konu sahibinin öyle deliler gibi aşk yaşadığına falan da inanmıyorum bu beyle. belli ki kafasında yaşayacağı aşka bir konu mankeni gerekliydi. bu kişi de o konu mankeni olmuş. demem o ki karamsarlık kadar, hayatı fazla sevmek de bu tarz sorunlara yol açıyor. adam birkaç ay da mı değişti yani? Hayatta her duyguyu ölçüsünde bırakmak gerek. o yüzden diyorum üyelerin hepsi maşallah deliler gibi aşk yaşamış falan. kısaca hayatı bu kadar abartılı tanımlamak bence büyük hata ve gerçekçi değil.

Her evlilik zamanla monotonlasiyor, heyecan kaybı, iletişimsizlik oluyor. Çevremde evli olup, kavga edip boşanma raddesine gelmeyen tek bir çift bile yok Daha sonra çoluk cocuk vs. Derken, tekrardan şans verdiler birbirlerine. Genel olarak eşleri anlayışlı ve merhametliyse herkes birbiriyle kalmayı seçiyor öyle ya da böyle. İkinci evliliğini yapan tanıdıklarım da var, onlar da ilk başta çok severek evlendiler şimdi kavga dövüş ohooo... Ben de eşimle sık kavga ederim. Arada ailemin yanına gidiyorum çocuklarımla bir iki hafta kalıp dönüyorum. O sırada eşimi özlediğimi farkediyorum. İster sevgi deyin, ister alışkanlık. Bir de illaki esinizde sevdiginiz huylar da vardır. Hayat telasesi içinde her evlilik aynı yollardan geçiyor. Bence mükemmel evlilik yoktur, buna da inanamıyorum ben. En fazla dışarıya karşı yapmacık bir gösteriş olabilir.

Erkek derken A

Çocuktan önce de sizi yalnız bırakan, ihmal eden biri olarak sinyali vermiş. Keşke çocuk olmadan önce maddi imkanınız var ise terapiye gidip destek alsaydınız.

Sadece konu başlığına cevap vermek için geldim bence evlilik aşkı öldürmüyor

Aslında evlilik aşk ile yapılacak birşey değil. Tabi ki cinsel çekim, hoslanma önemli evleniyorsunuz neticede. Ama gözü kör aşkla yapilmamali. Bu her anlamda ortaklık. Ekonomik, sosyal hayat, ebeveynlik, cinsellik. Bir kere 2 kişi olması şart. Yoksa çok yara aliyor. Annen ik dedi, babam bik dedi olmuyor. Ama bizde en modern evlilik bile yapılsa 2 kişiliğe dönüşmesi çok uzun zaman alıyor. Resmen muazzam bir zaman kaybı. Bir de kendini tanıman gerekiyor. Neyi feda edemezsin, neyi tolere edebilirsin. Her sana uymadığı noktada tartisirsan önemli konuda da kendini dinletemezsin. Ve de karşındakini iyi analiz etmen gerekiyor. Degistiremeyecegin özellikleri içerisinde senin tolere edemeyeceğin birşey varsa bosanacaksin. Yok degistiremeyecegim özelliğini tolere ederim diyorsan susacaksin. O konuyu acmayacaksin, beklentiye gitmeyecektin. Çocuk olunca en başta bozuyor evet çünkü birbirinden kacamiyorsun tartisinca, yeni roller, sağlıklı adapte olmak lazım. Bir de çocuk konusunda sorumluluk vermek gerekiyor. O hamile kalmıyor, emzirmiyor. Baba olmayı ogreniyor. Annesi ile aylarca bebek bakanı görüyorum olmaz. Bu yeni ortakliga dahil etmek lazım. Ben çocuktan sonra önce bozulsa da iyi bir baba olduğunu görünce daha çok seviyorum artık eşimi.

hee ok kib bye ayana Guru Anneler

Ben bekarım ve sizin yaşantınızı da bilmiyorum o yüzden gördüğüm bildiğim kadarıyla teorik olarak yorum yapıcam. Şimdi biz Türk milleti olarak saygısızlığı samimiyet zanneden bir milletiz zaten. Sadece aşk ilişkilerinde değil arkadaşlık, akrabalık vs. ilişkilerinde de böyle. Konu aşk olduğu için gönül ilişkilerinden yola çıkayım: sevgiliyken dudağının kenarına salça bulaşsa utanan insanlar aynı evin içine girdikten sonra birbirinin yanında zort zort ossuruyor şapır şupur yemek yiyor burnunu karıştırıyor vs. . Lanlı lunlu konuşmalar, popoya kasa demeler, neler neler. Elaleme gösterdikleri nezaketi birbirlerine göstermiyorlar. Eee bu aşk nasıl sevgiye dönüşecek? Ben çiftlerin seksi bile bir süre sonra ihtiyaçtan dolayı yaptıklarını düşünüyorum. Büyük konuşmayayım ama karşımda zort zort ossuran öküz gibi geğiren kişiye cinsel arzu duyacağımı zannetmiyorm. Dediğim gibi ben bekarım ve teorik olarak fikrimi belirttim. Kusurum olduysa affolla...

Şimdi bana laf atacaklar ama buna rağmen inatla herkes yine de evleniyor. bu arada kıskanç falan değilim valla yemin ederim. biz kadınlar ne kadar çok aşk yaşamaya meraklıyız. dikkatimi çekti. aşkımız çok büyüktü, aşktan gözümüz kör olmuştu, hayatımın aşkını yaşadım, yok bizimki gibi aşk görülmemişti, yok eşimle dillere destan aşk yaşadık, aşktan geberiyorduk falan filan... hayatımda bu kadar aşk kelimesini bu konuda okumamışımdır heralde. ya bu kadar kolay mı bu işler. kadınlar olarak inanmak istediğimiz tarzda çok abartılı şekilde yorumlar yapıyoruz bence hayata karşı. sonra da zorlanmaya başlayınca pembe bulutlardan düşüp aşağı çakılmış gibi oluyoruz. kendi kendimizi gazlayıp, gazlayıp, sonra da hayal kırıklığına uğruyoruz. bu araxa maşllah dillere destan, çok acayip aşk yaşamayan kalmamış sitede. aynen canlar aynen. Hiç toz kondurmayın, en büyük aşk sizinkiydi. madem hayata karşı bu kadar pozitif ve gerçeklerden kopuk bakmayı başarabiliyorsunuz neden şimdi de aynı şeyi yapmıyorsunuz?. adamın 30 yaşından sonra bambaşka birine dönüşecek hali yok. o destansı aşkı nızı yaşarken görememişsiniz belli ki.

Cocugunuzun yasi kacti acaba sanirim evde olmanız esinize surekli sarmaniza neden olmuş farkinda olmadan ayni seyleri tekrarlayip konusmalar uzadigi icin kavga ediyorsunuz. bir sorun degil cozum odakli olun özgür yapiniz varmis cocugu birakip kahve icmeye gidecek arkdsiniz varsa gidin derim 1 2 saat cocuk büyünce artik evden calsimayin ofis ortami size daha iyi gelecektir. yaniniza yardimci alin. cocuk insani cok yorar yipratir farkinda olmadan. ciddi anlamda esinize sarmis olabilirsiniz siz sırtınızdaki sorumlulugu atmaya calisin ev isi mesela kadin tutun kurutucu alin robot supurge alin ev esyalari fazla kalabalik ise satin cocuga daha genis alan verin bence evde calisam cocuk ev işleri sizi bunaltmis siz özgür olursanız esiniz size daha farkli olur tabiki bu paradan geciyor umarim maddi imkanlarinizi bu asamada seferber edersiniz siz bi adimlarinizi degistirin baktiniz olmuyor ozaman ehh dersiniz aile apt gidebilrsenz 3 5 sokk oteye gidin darkeve Cahille sohbeti

Acı gerçekten ama içindeyken bunlar önemsiz oluyor artık. Ben okurken e ne var ki bunda oldum. İki tane bebeğim var en son ne zaman yayıla yayıla seviştiğimizi hatırlamıyorum. Mutlaka her gün bir şekilde kavga çıkıyor. Ama günün sonunda çayımı getiren iyi geceler dileyen iki insanız. Diyeceğim şu ki aşk dediğimiz şey dizilerdeki gibi olmuyor. Oluyor ben öyleyim senelerdir diyene de sözüm yok. Ha bu arada bin kere dünyaya gelsem yine kocamla evlenirim. Ama dört dörtlük bir evlilik tanımı çiçek böcek aşk meşk değil. Bunu öğrendim. bebeklerle olan meşguliyetten gün bitiminde yaptığı işten aldığı paradan tatmin olmak ilişkiyi sağlam tutan tek şey.

Canım hayatta her şey nasıl kısmet. Bazı şeyleri yaşamamız gerekiyorsa önüne hiç bir şey gecemiyor ve gerçekleşiyor. Evlenip pişman olmaktansa en başından üzülüp sonra yoluna devam edebilmek en sağlıklı olanı. Ama evlenince de oluyor o ben kötüyüm zaten ben hep haksizim zaten çıkışları sadece olayların üzerine ekstra şeyler ekleniyor ve alınan sorumluluklar insanı bı yerden sonra yoruyor. Aynı evin içinde her kavgada hadi küstüm gidiyorum bitti diyemiyosun denilen evliliklerden de pek hayır gelmiyor aynı evin içinde mutsuz insanlar olarak yaşıyorlar.. her zaman hayırlısını işte umarım bundan sonrasi güzel olur senin için

Ben evliliğin aşkı öldürdüğüne inanmıyorum. Aile terapisine gitseniz aşabilirsiniz diye düşünüyorum.

Ama yine de evlat sabibi olmak. gibisi yok belli. herkes yapıyor çünkü.

Başlıktaki sorunuza cevap verirsem; aşkı evlilik değil hayat şartları öldürüyor. Sizin kendi çevrenizden uzaklaşıp kimliğinizi kaybetmeniz kötü olmuş. Dönmeye çalışın, eski arkadaşlarınızla biraraya gelin. Eşinizle ortak sevdiğiniz birinin konserine filan gidin, bi kadeh bişey için bi rahatlayın.. Bekarlık dönemlerinizden bir gün çalmış gibi olur, tazelenirsiniz.