Teşekkür ederim, inşallah kurtuluruz bu korkudan :) Izmir Guzeli

bunun cevabını merakla beklyrm bende böyleym ama arkadaslar tanıdık olunca okadar heycanlanılmyr aşırı kalabalık olnuca bikez tüm konusmaları unutup aglamıstım bu yüzden çok rezil oldum yenen varsa yazsın gercektn etrafında kmse yokmus gbi davrancan aslında mlkctk

Ayyy :))) benim üniversitedeki halimi hatırlattın. Benim de okuduğum bölüm "dil" üzerine olunca 4 sene de 40 kere falan sunum yapmak zorunda kaldım. Bazen ben de kalktığım anda herşeyi unutuyordum. Ama genelde elimizde metinle çıkmamıza izin verildiği için öyle herşeyi unutuverince başlıyordum kağıttan okumaya :))) Bu yüzden de notum düşüyordu tabi Okurken bile sesim titrerdi, ter boşanırdı. Nefret ederdim. Nefffffret. Derslerimin çoğu ingilizceydi. Herkes tek tek kürsüye çıkardı, hoca bir kelime söylerdi. Mesela, sanat dedi. Sanat üzerine 15 dakika hazırlıksız ingilizce konuşma isterdi. Herkes için farklı bir kelime söylerdi. Bana "tenis" demişti. Tenisi ne bilirim ben!! Ölmek istemiştim o an :)))) Öyle böyle atlattık işte. Merak etme karşındakiler de insan, öyle düşün. Ben düşünemedim, sen düşün

bence de konuya çok iyi hazırlanırsam kaygın yarıya iner, öncesinde kendi kendine yani aynaya anlatırsan bu seni rahatlatacaktır. ben 10 yıldır öğretmenim ve inan öğrencilik hayatımda çalışmadığım kadar ders çalışıyorum. yani konuya hakim olmak zorundayım. Hiç heyecanlı yapısı olmayan biriyim ama bazen aynaya ders anlatmak beni daha çok rahtaltır... tavsiye ederim bir dene...

Aslında kitap okuyorum, seviyorum da :) Kişisel gelişim kitapları da okumuştum bir dönem, psikolojiye çok ilgim vardı. Ama kendimi düzeltemedim gitti

özgüvenle ılgılı bir durum. bende d e var bende yenmeye calsııyorum bende bu donem baya sunum yapacam bakalım... Özgüveni geliştirmek için bir çok kitap teknik vs var internetten de arastırabılırsın kısısel gelısım kıtaparının cok fazla olumlu etkısı oldu bende. Sevgiler. M

şöyle düşün oraya çıkıp heycanlanman çok normal zaten, abuk bir durum değil.. o anki durumuna çok odaklanıp gözünde büyütme benim de gece uykum kaçıyor ama neticede gelip geçiyor dğeil mi.. altından kalkamayacağın hiçbirşey yok çok prova yap evde... ben provasız asla çıkmam.. hadi bakalım kendine güven hallediceksin.

bende senin gibiydim canım sunumlarda çok zorlanırdım. ama neden biliyor musun ezber yaptığım için. kendim örnek verirken çok kasmıyordum ne diceğimi biliyorum. içimden ne geliyorsa söyleyip bir yere bağlı kalmıyordum. ama mezun olunca alıştım çocuklarla hele hiç çekinmiyorum. ve geçen gün veli toplantısı yaptım müdür geldi okula yeni.3 sınıf velileri birden benim hiç hazırlığım yoktu sonra kendime güvendim yapıcaksın dedim. derken çenemi bir açtım rahat bir şekilde söyledm söyliceklerimi hiçte heyecan yapmadım. ve inan kendime daha da güvenim geldi. ve gurur duydum. inş bende seminerler veriririm gurur verici bir şey ve bu seneyide sayarsak 3 yıllık öğretmenim:)bende yeniym yani.

Öğretmenimm :) Bunu da deneyeceğim, teşekkür ederimm. Ama çok iyi bilsem de birden unutmaktan korkuyorum, daha önce yaşadım ya bunu o yüzden. inşallah bundan sonra başarabilirim :) R

Gerçekten mi :) ohh rahatladı içimm. Ben şimdi düzelmezsem hep öyle kalacağımı sanıyordum, boşa okuduğumu falan . push ;

offf bende öyleyim okulda bu sorunum yüzünden bildiğim konuyu anlatamazdım hiç herkesin bana bakması ayy öldürüyor beni hala öyleyim yaa düzelmedi kekeliyorum direk utanıyorum sıkılıyorum:26: H hazal_diren lafa bakarım laf mı

Kaçmak istesem de kaçma şansım yok, yapmak zorundayım biliyorum :) geçen sene bir kere yapmıştım ama baka baka kağıtta tahtada ne yazıyorsa onu okumuştum arada hocayla göz teması kurmuştum. Ama öyle istemiyorlar. Öğretmen nasıl ders anlatıyorsa o şekilde rahat olmam lazım. Ama çok iyi bildiğim şeyleri bile oraya çıkınca unutuveriyorum Korkuyorum, güvenemiyorum kendime ama kaçarsam evet biliyorum daha fena olurum, üstüne gitmeliyim.. Teşekkür ederim :)

ilk başta yapacağınız konuşmaya hazırlanacaksınız, iki kişiyi oturtup onlara 10 dk süren bir sunum yapacaksınız alışınca 5 kişiye 20 dk süren bir sunum yapacaksınız, alışınca 10 kişiye 30 dk süren bir sunum yapacaksınız bu arada aileden birileri olursa iyi olur yoksa yurtta kalıyorsanız arkadaşlarınızdan rıca edin öğrenme psikolojisinde fobi yenme yöntemidir... T turamit

Ama ben fazla heyecan yapıyorum, beynim de kendini resetliyor öyle olunca. Gözümde büyütüyorum pireyi deve zannediyorum :) teşekkür ederim inşallah hallederimm :)

kendi kendimi telkin etmeye çalışıyorum. Amaaan ne var bunda, herkes senin gibi diye ama başarılı olamıyorum. Üstüne gidiyorum ama ben yine aynı ben:26: mlkctk

Ne güzel yaa bende düzelmek istiyorum artık. Haklısınız :) Z zlmm artık

sistematik duyarsızlaştırma tekniğini kendi üzerinizde deneyebilirsiniz K

Eskiden sunumlardan köse bucak kacmaya calisirdim. Allahim ne büyük bir azapti.. Hala sunumlarda heyecanlaniyorum, sözlerim bazen birbirine karisiyor ama eskiye nazaran asiri ilerleme var. Bence bu durum insanin karakteriyle alakali. Sessiz, sakin insanlar topluluk karsisina gecince napacagini sasiriyor. Ama ne kadar cok sunum yaptikca, o kadar cok gelismeler oluyor. Onun icin size nacizane tavsiyem sunumlardan kacmayin; hersey daha kötüye gidiyor o zaman. Ayrica kimse sizden daha üstün degil. Sizde mutlaka baska konularda onlardan daha iyisinizdir. "Aman bir beceremedim sizlerin karsisinda akici konusmayi, her seferinde heyecanlaniyorum" deyip kendinizle bir nevi dalga gecinki, karsi tarafta kendinize olan güveninizi farketsin, cünkü bence insan arti yönleriyle övündügü gibi, eksilerinlede yasamayi bilmeli.

evet karşıdakiler insan... 150 tane elini çenesine koyup gözlerini dikip senin sunumunu nezaman düzgün sunacağını bekleyen 150 insan gelde kızarıp bozarma A

Bunların arkasında kendini ifade edememe korkusunun olduğunu düşünüyorum ben. Üniversitedeyken ben çok rahat söz alırdım konuşurdum hocalarla tartışırdım ama bir kaç arkadaşım aynı senin gibi söz alamazlardı bilseler bile el kaldıramazlardı bizimde sunum yapmamız gereken durumlar çok olurdu o arkadaşlar yine zorlanırlardı. Ben sunum ve ya konuşma yapmadan önce ilk önce aile bireylerini salona toplardım onlara yapardım sunumumu onlarda alkışlarlardı Ondan sonra okulda daha bir cesaretli konuşurdum.. Bence kendini cesaretlendirmelisin bu konuda canım internette bu konuda psikologların yaptığı araştırmalar ve vardığı sonuçları bulabilirsin bence onları bir oku canım, öğretmende olacakmışsın bu problemi en kısa zamanda aşmalısın...

aslında ben de çekingen bir insanım fakat bu sunumlarda kimseyi görmüyorum insanların yüzlerine bakmamaya gayret gösteriyorum konuya ne kadar hakimsen özgüvenim de o kadar artıyor

Çok özendim bunu okuyunca, öyle olmayı çok istiyorum. çıkayım anlatayım güzelce oturayım. ama oraya çıkınca hiç bir şey kalmıyor belleğimde. Sanırım yapa yapa atlatacağım, teşekkür ederim

merhaba.. TR de nasıl bilmiyorum ama ben almanyada anaokulu ögretmenliği okurken devamlı sunum yapardık... Konu içeriği ile ilgili başlıklar hazırlardık... Onları asardık onlarla ilgili bilgileri verirdik böylelikle kolay oluyordu.. unutamıyorsun ne demek istediğini.. Bide bizim şöyleydi büyük bir yuvarlak yapardık ve biz sunumu istedeğimiz şekilde yapabiliyorduk... bir kere başarsan arkası gelir.. H hazal_diren lafa bakarım laf mı

özgüven eksikligi... inadina yapamadigini yapmaya calisaksin, fazla düsünmene gerek yok. bende eskiden öyleydim.. sonra baskalari neden yapiyorda ben yapamiyorum diyerekten basladim özgüvenimi kazanip sunumlar yapmaya... ebrutolga

canım, ben 3 kere seminer verdim. birisi ülke çapında oldukça büyüktü. yaşım daha 19 falandı o zaman. başka bir şehre gittim ve öğrenci halimle mesleki büyüklerimizin doldurduğu koca bir oditoryumda elimde mikrofon... ayy nasıl heyecanlandım utandım. ama oldukça iyi atlattım. hatta başka bir platformda seminerimin tekrarını istediler:)) 10 sene önceki olay sen yazınca hatırladım o günler. şimdi nasıl yaptım anlatayım sana belki işine yarar. öncelikle metin hazırladım. uzun süre kaynaklardan araştırmalar yaptım. ama metnimi kaynaktaki cümlelerle değil, oradan öğrendiklerimi kendi cümlelerime dökerek hazırladım. yani ne kadar teknik bir seminer de olsa kendi kelimelerimle, günlük konuşma tarzımla anlatmaya çalıştım. bu konuşmamı 1-2 kere tekrar ettim. konuşmamın olacağı günün sabahı, kendimi iyice süsledim. özgüvenimi artırdım. dua okuyup çıktım sahneye. ilk 1-2 dakika herkes bana bakıyor çok gerildim, terledim kızarmışım da... sonra derin nefes aldım, sadece konumu düşündüm. karşımdaki insanlara değil en arkadaki duvarlara odaklandım. sonra nasıl zaman geçti ne ara bitti anlamadım bile. bitti gitti. ondan sonra sınıfta küçük bir konuşmam oldu onda artık hiç heyecanlanmamıştım. böyle böyle alışıyor insan. hatta sonrasında da bir gurur veriyor sana. hiç korkma. 1-2 tekrar yap. derin nefes al. sadece konuna odaklan ve göster kendini :))

bende öyleydim üni deyken. öğretmen olunca 1-2 dersten sonra geçti :) öğrenciler olunca karşında hç heyecanlanmıyosun.

selam kızlar. konuyu açıp açmama da kararsız kaldım, ama fikirlerinize ihtiyacım var. ben üniversite 2. sınıfa gidiyorum. geçen sene hazırlıksız konuşma dersimiz vardı, sıra bana gelmeden ne konuşacağımı hazırlayıp, tahtaya çıkmıştım. Fakat bir cümle söyleyip gerisini hatırlayamamıştım, tamamen silinmişti beynimden. Hoca da anlamıştı durumu yerine geçebilirsin demişti ve bu sene sürekli sunum yapmamız gerekiyor, şimdiden heyecanlanmaya başladım, geceleri düşünüp duruyorum. Bu işin üstesinden nasıl geleceğim bilmiyorum, kaçışım da yok mecburum. İlerde inşallah öğretmen olacağımdan bu sorunu yenmem gerekiyor. Mesela derslerde bir konuyu bildiğim halde söz alamıyorum, çekiniyorum. Aranızda böyle olup da yenebilen var mı M

Ya da küçük kartonlar hazırlayıp elimde tutabilirim. Sınıfa arada bakıp elimdeki kağıttan okur dururum everytime_night Güzel günler bizi

Hani normalde sessiz biri de sayılmam. konuşurum şakalaşırım. ama bir topluluğa, öğretmenlere kendimi ifade edemiyorum. yapma, etme herkes seninle aynı, kimse senden üstün değil diyorum kendime, bir bakıma psikologluk yapmaya çalışıyorum ama nerdee hiç takmıyor beynim telkinlerimi En kısa zamanda aşmam gerek bunu, böyle olmaktan çok sıkıldım çünkü, artık değişmem lazım :) . push ; nesmekaya

canım hazırlık falan yapacaksında. bunu tamamen yenmek için kitap okumak lazım. bol bol kitap oku konusu farketmez. yeterki kitap olsun. özgüvenin gelir. mesela ne sorulursa sorulsun. şıp diye cevap verirsin.

Teşekkür ederim, bunu denemeye çalışacağım :)

psikoloğa giderseniz çok yardımcı olur diye düşünüyorum. ben de bu sorunu çözemedim tek başıma, öyle herkesin tavsiyesiyle olmuyor sonuçta benim düşüncelerim farklı, hassasiyetim farklı... psikoloğa gittim ve rahatladım artık, eskisi gibi değilim.

Konuşmaya başlamadan önce rahat bir nefes alın ve o konuyu en iyi sizin anlatabileceğinizi düşünün, ara sıra bulunduğunuz ortamdakilere bakarak mekandakilerden uzak kalmamaya çalışın ve bir çok kez sunum yapmış biri olarak söylüyorum elinize bir kalem alarak sunum yapın böylece ellerinizi nereye koyacağımızı düşünmek zorunda kalmazsınız ve bu karşı tarafa daha iyi bir görüntü verir. Kolay gelsin. Başarılar.

yani korkuların üstüne mi gitcez?

İlk konuşma çok önemli ilk konuşmanı yaparsan cesaret edip gerisi gelir.)

ben de yaklaşık 300kişiye bir sunum yapmıştım... hakim olduğum bir konuydu ama sahneye çıkıp herkesi karşımda gördüğümde kalp atışlarımı kendim duymuştum. sonra işi kendi içimde geyiğe vurdum akşam ordan çıkıp ne kadar eğleneceğimi derin ve rahat bir uyku çekeceğimi düşündüm. sahnedeyken ilk başladığımda nefes alamıyor gibi oldum, sonra bir kaç kişiye odaklandım anlatırken.. yanyana değil de uzak yerlerde olmasına dikkat ettim aslında tüm salona anlatıyor gibi gözüküyordum ama ben kafamda seçtiğim kişilere anlatıyordum, dolayısıyla 300 kişiyi değil ben 5 kişiyi gördüm. ondan sonra bir de yurtdışında bir sunum yaptım.. heycan hala var ilk konuşmaya başladığımda kendi sesim kulaklarımda çınlar ama sonra o kısmı çabuk aşmaya çalışıyorsun. F freeware 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

okulda psikolojik danışma hizmeti verilmiyor mu, bir psikolojik danışmandan bu konuda yardım alabilirsin.