kalabalık arkadaş gurubu olan insanlar, aynen annenizin dediği gibi... onlarda birçok kazık yemlerine karşı, arkadaşlıklarını bitirmiyorlar.. ayrıca çok fazla kriteleride olmuyor, aslında sizin ilişkiniz dostluk, onlarınki arkadaşlık oluyor..

Çabuk samimiyet, tez ayrılık getiriyor bana göre. Dengeli arkadaşlıklar kurmak gerekiyor.

O kadar cok sirtimdan vurdu ki dost dedikledim. Artik mesafeliyim. Bir iki kisi cok yakinim geri kalani fasa fiso. Merhaba merhaba. Tabi zamanla anliyorsun kimin cikar icin yaklastigini. O nedenle ne kadar az o kadar kafam rahat. O kalabalik gruplar fala hic ilgimi cekmiyor benim. Ne bileyim gereksiz geliyor bana. Sizde cok takilmayin.

Aman en iyisini yapıyorsun ben insanların hatalarını hep halı altına süpürdüm, özünde iyidir aslında öyle yapmak istememiştir diye diye normalleştirdim. Hayat tarzıma yapıma uygun olmayan kişilerle takıldım ve sonuç hüsran. Hatalar da önemli değil aslında ama ilk yanlışında silip atmak çok önemli yoksa aynı yanlışı hiç sektirmeden tekrarlıyorlar affedildiklerini görünce suçluluk da duymuyorlar. Dünyada milyarlarca insan var birilerine takılıp kalmamak lazım. Çok daha güzel insanlarla tanışırsınız arkadaşlık kurmak zor bir şey değil

Merhaba KK 'nın güzel hatunları Benim yıllardır kendimde gözlemledigim birtakım seyler var ve sanırım bu durumdan rahatsızım. Sizlerin de fikirlerini almak isterim. Sizler nasılsınız sosyal hayatınızda? Mesela ben cocuklugumdan beri coklu arkadas gruplarim olsun hatta herkesi birbiri ile tanistirarak buyuk ve tek halinde olsun herkes diye düsünürdüm lakin yas geldi 30'a evli ve bir cocuk annesi olarak ben bunu basaramadim. Yani her donemimde ve bulundugum ortamlarda iki kisiyi asamadi samimiyet kurdugum insan sayisi. Oldukca konuskan samimi icten oldugum soylenir ama nedense o heves ettigim coook guzel arkadas gruplarim olamadi maalesef Sorun ben de mi ya da kriterlerim de mi bilemiyorum. Bi tane olsun temiz olsun kafasindayim sanirim Ama oyle olmadigi zamanlarda da tek kaliyorum. Acaba cok mu seciyorum insanlari ya da oyle mi yapmak lazim? Biri ile sanimiyetim varsa onabelli kredim var icten ice onu tuketiyosa once mesafe koyup sonra şak diye kesiyorum samimiyeti. Sanirim asil sorun noktasi bu. Cunku bazen konusu geciyor annemle konustugumuzda insanlari bu kadar kolay hayatimdan cikarmamam gerektigini soyler kendisi ona gore duyma gorme es gec. Ama ben yanlis olan biseyi gormeye tahammul edemeyip dilimi de tutamayinca olay maalesef hayatmdan cikarmaya kadar gidiyor. Bazi insanlara bakiyorum yillarca ya da aylarca konusmayip, arayip sormadigi insanlarla hergun gorusuyormus gibi olabiliyor gorustuklerinde ben mesafeli oldugum insanlarla bu iliskiyi kuramiyorum Siz de durumlar nedir kızlar arkadaslik iliskileriniz de? Ben mi bakis acimi degistirmeliyim acaba? En sonunda saglam arkadaslik araniyor diye yazicam alnima dolasicam yedigim kaziklardan sonra H

Valla hep yaziyorum arkadassizlik benim icin cok guzel ve huzurlu. Ve hic ihtiyac duymuyorum kimseye. O imrendiginiz kalabalik arkadas gruplari bana samimi gelmiyor. bizim de 5 kisilik bir grubumuz vardi bi ara. Iclerinden mesela biri ben varken benle samimi ben yoksam digerlerinden birinin dibine girmis. Ya da arkadan konusmalar cekistirmeler vs. A

Sanki ben yazmıșım gibi. Aynı ben yaş oldu 42 birtane dostum yok. Ama olsun böylesi daha iyi diyorum milletin tafrasını çekemem bu yaștan sonra ben böyle mutluyum eşimle çocuklarımla.

Insanlara sabredersen sana daha fazla kotuluk yapabilirler bence onları hayatından silmek yerine biraz gözlerini korkut ve içinden farklı düşünsen de sen iyi bi insan olduğum için insanlara samimi davran Ama her dediklerini de kabul etme yüzünde gülümsemen olsun yeter

Ayni bana benziyosun ya da ben sana benziyorum :) Bu arkadas gruplari genelde hep ayni sehirde oturmus yer degistirmemis ilkokul, ortaokul ya da liseden beri yani cok eskiye dayanan arkadasliklarda oluyor genelde gozlemledigim kadariyla canim. Oyle bi gruba denk gelmek sonradan pek kolay olmuyor. Diyelim ki ayni okuldaydiniz bes on kisi cok iyi anlasiyordunuz, daha sonra da insan artik birbirinin ailesinden gibi oluyor ve cok rahat beraber takiliyorlar. Cunku her seyi yasamislar zamaninda. Eglenmisler de küsmüsler de birbirinin evinde de kalmislar, beraber ders calismislar birbirlerine sevgililerini anlatmislar vs bi suru yonden bag kurmuslar. Hal boyle olunca bu durum hep devam ediyor. Keske benim de oyle olabilseydi cok guzel arkadasliklar kurmustum ama hep sehir degistrince bi duzen tutturamadim sonradan. Su anda hayatima yeni giren birilerinin bi hatasini, kucuk degil tabii dise dokunur bi hataysa soguyorum. Aramizda zaten gecmisten gelen bi bag yok ve hemen soguyorum cubku ayni seyi ben birine yapsam eminim o da benden sogur. Dogru duzgun insan bulmak zor. Kafa dengi, ortak noktalarinin oldugu, seni dinleyen, kiymet bilip anlayan birileri...

Herkesle samimi olunmaz elbette. Ama annenizin sözleri katı kurallarınız olduğunu düşündürttü. Yani arada bir olumsuzluk olunca tamir etmek yerine direkt atıyorsunuz gibi. Bu arada eğer samimiyete güveniyorsanız yıllarca görüşemediğim bir arkadaşlar oturup kaldığım yerden devam edebilirim.

kalabalık arkadaş gurubu olan insanlar, aynen annenizin dediği gibi... onlarda birçok kazık yemlerine karşı, arkadaşlıklarını bitirmiyorlar.. ayrıca çok fazla kriteleride olmuyor, aslında sizin ilişkiniz dostluk, onlarınki arkadaşlık oluyor... çevremde öyle biri var mesela, biriyle tanışsın hemen evine gider, evine çağırır.. iyi, kötü insan ayrımı yapmaz... çok kazıkta yediği oluyor, hatta anlatıyor yediği kazıkları, ama hala görüşüyor... insanlara hayır diyememe gibi bir sorunu var... bazı insanlar, guruplardan dışlanmamak adına hataları görmemeyi yeğliyor... birde şu var, yediren, içiren ısmarlayan, dertletini, sorunlarını etrafa anlatan kişilerin çevresi çok kalabalık oluyor...