Normal olmamaktan kastım rahatsızlığınız ile ilgili değildi. Yanlış anlamadınız umarim. Sadece çözüm konusundaki tutumuza yönelikti. İnşallah sağlığınıza kavuşursunuz o halde. Dermansız dert olmasin yeter ki. İyi geceler.

Tedavi olmayacagım demiyorum, Gerekçelerim var detay veremeyecegim. Çözüm aramasam buraya bu kadar yazıp kendimi neden yorayım, Hergün nasıl baş edebilirim diye neden araştırma yapayım, Ben kendimi normal görmüyorum ki siz görün :) Teşekkürler.. _Pulim_ SabrınSonuSelamet... tek ayak

Bende Yavaş yavaş kendi kabuguma çekildigimin farkındayım tamamen çevreden kopmamak için direniyorum, İnanın İçimden hiç birşey gelmiyor... Böyle yalnız bi eve kapanıp herkesten uzak yaşamak istiyorum. N

Umarım, Herşeyin kendi elinde oldugunu bilip hiç birşey yapamamak benimkisi. _Pulim_ SabrınSonuSelamet... tek ayak

Öncelikle geçmiş olsun. Psikologa giderseniz bu durumun gerisinde yatan sebebi psikolog çözer. Yaşadığınız bazı olaylar tetiklemiştir bunu. L

İşte bizimde elimizde degil ki sende biliyormuşsun kim ister saçma şeylerle gününü bitirmeyi :) Her şerde bi hayır vardır derler demekki sizin için hayırlı degilmiş terkeden kişi.. Allah iyilerle karşılaştırsın, Kimseye dermansız dert vermesin inşallah, Bende birgün inşallah iyi oldugumu yazarım. Tonari to Totoro Totoro Anneler

Bazen telkinlerle kendimi iyi hissediyor gibi oluyorum acaba diyorum kurtuldummu diye sevinecekken hop bi kaygı bi korku.. Galiba etrafa anlatmakla hata ettim, Ne düşündükleri umrumda degil ama.. Böyle çok güçsüz hissediyorum.. Özgüvensiz, bom boş.. _Pulim_ SabrınSonuSelamet... tek ayak

Korku ve kaygı başladıgında bazen çarpıntım, Mide bulantım, Terleme, titreme, aglama hissi geliyor acaba beraberinde panik atagımdamı var? . push ; N

Bende hem beyinen hem fiziken yorgunum, Bazen bütün kemiklerimin agrıdıgını hissediyorum... Allah yardımcımız olsun.

Bende de 2 yıl önce başladı.2 ay dışarı adım atmadım. Dr. a gittim ilaç tedavisi, terapiler, hipnoz seansları hepsini denedik. Büyük ölçü de rahatladım ilaca başlayınca ama gerçekten iş insanın kendisinde bitiyor. Sakın işi bırakmayın ben o hatayı yaptım, kendinizi eve kapatmayın, kitap okuyun, hobi edinin.

Eşler bu konuda genel olarak anlayışsız.. psikolojik hastaliklari sadece çeken bilir onun dışındakiler fasafiso emin ol eş bile olsa.. cunku kendi yasamadigi icin bi zaman sonra sıkılmaya başlıyor sizden, dertlerinizden..

Çevremden bende saklamıyorum, Gerçekten şuan tek düşündügüm kendi saglıgım insanların ne düşündügü benimde umrumda degil. Bir kaç hafta içinde gidecegim inşallah. Bencede :) 1Sen

Geçmiş olsun. İlaç kullanmak istemiyorsunuz ama ilaçsız geçecek bir durum değil. İlaçta tek başına yetmez. İlaç ve telkinle atlatabilirsiniz. Telkin olmazsa ömür boyu ilaç. Ben 8 ay kullandım. Sonrasında ataklarım oldu ama boşverebildim. Yani umursamamayı başardım. Takıntılarınızı kimseye anlatmayın. Sadece eşinizi değil herkesi sıkar. Bunları konu etmedikçe daha az aklınıza geldiğini göreceksiniz.

Neden tedavi olmuyorsunuz onu anlamadım. Çözüm ilaçsa ilaç kullanın. Ben sizin çözüm aradığınızı düşünmüyorum şu anda. Belki de eşiniz durumunuzu anlamıyordur. Söyledikleriniz dışarıdan bakınca basit ama sizi tırmalayan şeyler. Size tavsiyem eşiniz ya da müdürden önce bir psikiyatrist ile görüşmeniz. İlerlemeden önlem alın. Eşinizle de bunu çözüm arar şekilde paylaşırsanız daha yapıcı olacaktır. Hastayım, ilaç istemiyorum ama beni anla demenizi normal görmedim. Geçmiş olsun.

Benim istahsizlik ve uykuya dalamama sorunum da vardi 3 ilac verdi doktor uyku istah ve kaygi icin 6 ay kullan dedi ama ben 1 ay kullandim sonra aniden kestim ilaclara bagimli yasayamam diye.. bu arada dogrusu bu degil aniden birakilmaz ilaclar bana bisey olmadi ama sizde etkisi nasil olur bilmem en iyisi doktora danismaniz

Esinize ne siklikla anlatiyorsunuz bunlari? Panik atak var bende. Sacma sapan bisey. Cogunlukla kontrolum altindadir ve artik pek sik yasadigim bir durum degil ama kontrolumden ciktigi da oldu ve kendimi öluyorum sanip gece yarisi esimi costurdugum oldu. Esimle yasadigim bu durumlari konusuyoruz anlamiyor pek ama kendince destek olup mantik yurutmeye calisiyor. Tabi oyle hergun hergun veya iki uc gunde bir donup dolasip bunlari anlatmiyorum adama zaten o kadar sik yasamiyorum. Tamam iyi gunde kotu gunde diyoruz ama boyle bir sikintisi olan biri olarak ben bile tahammul edemeyebilirim devamli ayni sacmaliklara. Sacmalik dedim diye hastaliginizi anlamiyor degilim. Insan yasiyorken sacma gelmiyor ama mesela ölüyorum sanip ortaligi ateslemem suan dusununce komik ve sacma geliyor bana :))) Bu yuzden yasamayan hic anlamaz ve surekli boyle sacma seyleri dinlemek ciddi sinir bozar, biktirir. Bir an once doktora gidin.

Malesef bu hastalığı yaşamayan bilmez. Benim erkek arkadaşım ve annem de anlattığım zaman dinliyorlardı ancak mantık çerçevesinde baktıkları için onlara her düşüncem saçma geliyordu sonrasında ben daha çok stres oluyordum ben hastalıklı düşüncelere giriyorum normal değilim diye... Bir de malesef anksiyetenin bir özelliği de alınganlık. Ben çok hayatı kendime zindan etmiştim. En güzel çözüm sizi anlayacak, size yol gösterecek bir psikolog/psikoterapist desteği. İlaçtan da korkmayın.. Yıllarca kullandım Allah'a şükür %80 iyileştim diyebilirim. Kalan %20ye de normal evham diyiveriyorum artık

Ben de bahar aylarında olurdum. Özellikle mevsim dönümleri ruhsal olarak hassas insanları fazla etkiliyor derdi doktorum bana. Sizin de ya öyle bir durumdur ya da o mevsim geldiğinde yine bilinçaltında düşünüyorsunuzdur "yine mi sıkışacak kalbim" diye..

Oncelikle cok gecmis olsun cok zor bi durum. Bende atlattim bunu bu sekilde degil de hastalancam korkusu ve takintisi vardi. Ilacla atlattim ailemden kimse destek olmadi hatta kosstek oldular bu gunleri unutmadim. Suan abim senin durumunda kendi canimdan biri olmasina ragmen cekilmez bi durum cunku onun bana anlatmasi yada bisey soylemem onu iknada etmiyo iyide etmiyo e ayni seyler surekli olunca zorlaniyoruz. Bu rahatsizligi olan insanin once kabul edip sonra tedaviye baslamssi lazim malesef cevreden sifa beklemeyin. Seni cok iyi anlıyorum cunku ben o durumdayken evlenmek uzereydim ve terkedildim :) ama herseyi kendi basima atlattim daha gucluyum

bende ondan korkup hamileliği erteliyordum. bir yanım da bebek olunca bebeğe odaklanırsın gözün birşeyi görmez diyordum. demekki sizde ikinci ihtimal gerçekleşmiş. artık bebek düşünmeye başladık inşallah bende de öyle olur sonundaoldu Nirvana Anneler

Bendede var iştahsızlık uykuya dalamama, Sabahta uyanamıyorum bütün gün uyuyabilirim, İnşallah bende kurtulurum. _Pulim_ SabrınSonuSelamet... tek ayak

Keşke işte konu sadece musluk olsa onu örnek olarak verdim, En çok çalıştıgım yerde artıyor kaygım ya orayı su basarsa diye mesela, Prize çarpsam yangın çıkarsa diye korku basıyor mesela... Halbuki her prize çarptıgımızda yangın çıksa ohoo ama gel o anda bunu bana anlat..

Sizi çok iyi anlıyorum ama kendinize en büyük kötülüğü yaparsınız. Ben bu durumu çevremden hiç saklamadım zaten kimin ne düşündüğü umrumda değil. Kapatmayın kendinizi rahat olun o kadar çok kişi de var ki bu hastalık ben anlattıkça birçok kişi de paylaşmaya başladı. İyi bir dr araştırın ve bir an önce gidin. Eşinizi de götürün bence giderken ☺

benimde farklı takıntılarım var. psikiyatri işe yaramıyor. denedim çünkü. psikolog olabilir ama. ve eşiniz çok ayıp etmiş. bu hastalık birçok hastalıktan zor. ve tek tedavisi destek moral. L

Iste su basarsa bassin millet ne yaparsa sende onu yaparsin.. bunlari düsunme akisina birak.. ne olacaksa olsun de... amaaannnn diyerek kendini rahatlat

Haklısınız galiba, Arada zaten kafayı yemişsin dedigi oluyor, Dalga geçer gibi.. Ve çevrede galiba bi süre sonra normal olmadıgımı düsünüp ciddiye almayabilir beni.. nebf inci tanem biricik

aşırı kontrolcü davranıyorsunuz ama aldığınız sorumluluğun ağırlığıyla bağlantılı da olabilir. dediğim gibi siz bu durumdan rahatsız değilseniz yada çevrenizdekiler sizi uyarmıyorsa davranışlarınız ile ilgili, sorun yok demektir. ama bu durum sizi strese sokuyorsa doktora danışmakta fayda var.

inanın illa ki hayatınızda ters giden birşeyler vardır. herşey sizin suçunuz olamaz. geçmişinizden yada anlık çözülmesi gereken birşeyler vardır. ilaç meselesini de bu kadar stres yapmayın. naçizane tavsiyem tedavi sürecinizi de mümkün olduğunca az insana söyleyin.

Aslında rahatszm ve ailemde farkettgnde yadirgiyor bi ara doktora gitsem iyi olcak sanrm sürekli diken üstünde olmak kötü bisy

OKB ve anksiyete en yaygın psikolojik problemlerden biri. umutsuz olmayın. pek çoğumuzda az yada çok bunlar var. sadece sizde biraz daha fazla ve sizi yıpratıcı. kontrol altına almak önemli. ve şunu söyleyin kendinize : " hiçbir kaygı sonsuza kadar kalıcı değildir. şunu hatırlayın. sınava girdiğinizde, okula başladığınızda yada toplum içinde konuşurken hiç mi rahatsızlık hissetmediniz? gece uykusuz kaldığınız hiç mi olmadı? peki ne oldu o kaygılar? yani demeye çalıştığım kaygı başlar artar, en üst raddeye gelir ve azalır. size düşen kendinizi telkin etmek... ne kadar kaygınız artsa da bir süre sonra geçeceğini bilmek... başka şeylere odaklanın. ayrıca şunu da düşünün. kaygı bir dağa benzer. en üst noktası en kaygılı olduğunuz zamandır. siz o kaygının üstüne gittikçe yavaşça o dağı aşmış olacaksınız" sadece telkinle olmaz diyen arkadaşlar var. ona hastalığın raddesine bakarak uzman hekim karar verse bence daha iyi. zaten ihtiyaç halinde ilaç başlatacaklardır. ama sadece ilaç ile çözüm çok gerçekçi değil. ilaç yardımcıdır. senin çabalaman lazım.

uyku benimde böyle bütün hayatım zora giriyor hep yorgunum

Sizin ki cok ileri boyutta gorunuyor. Kontrol edemiyorsaniz doktor esliginde ilacinizi kullanmaktan cekinmeyin. Yasamayan insana bunlari anlatmak cok zor ve dinleyeni yipratan, yoran bisey.

Öncelikle geçmiş olsun... eşinin tutumu çok yanlıs yani ne denir bilmiyorum eşinin zor zamanlarinda destek olması gerekir olmuyorsa neye yarıyor belki onun bu tutumu durumunuzu daha da zorlaştiriyor... rahatsizliğinıza gelirsek rahat olun ya muslugun açik kaldigini mi düşünüyorsunuz kalırsa kalsin diyin en fazla evi su basar.. bu şekil belki yavaş yavas atlatabilirsiniz..

Dışarıdaki muslukları bosverin, biri elbet kapatır. Evdeki içinde vanayi kapatın.

Öncelikle çok geçmiş olsun. Derdinizin dermanı yine sizsiniz. Umarim en kısa zamanda bunu atlatıp normal hayatiniza donersiniz.

Ne kadar sürede iyileştiniz, İlaçların gerçekten etkisi oluyor mu? Sizin adınıza sevindim. Umarım bende çaremi bulurum. . push ;

Aslında psikiyatrist ve ilac tedavisiyle çözümü o kadar basit ki bu durumun -ama şu bin iliç killinmik istimiyirim- durumu olayı çıkmaza sokuyor, eşiniz size nasıl destek olsun anlamadım, kolum prize çarpabilir elektriğe kapılabilirim deyince siz, aa evet bak ayağın kayıp yere de düşebilirsin mi desin, aynı saçmalığa eşinizi de çekemediğiniz için mi bencil adam, adam sadece normal aslında

Ilaclar ise yariyor ihmal etmeden hemen bi psikiyatriye gidin ayrica korkmayin bagimlilik yapmiyor ilaclar :)

İlaç kullanmadan atlatmanın yollarını arayın bırakmak alışmaktan daha zor ben eşim sayesinde aştım genelde iyiyim ama hiç yoktan geldiği yokladığı oluyor

Çoğu kişi anlatın, sakın saklama der. Psikolog ne der onu da bilmem ama paylaştıkça ve anlasilmadikca attığına eminim. Eşinizle tartışsanız, haklı bile olsanız, " sen zaten takıntılısın " der mesela daha çok üzülürsünüz. Psikolojiden anlamayan bir tip demek ki. Durumunuzu bilsin elbet ama bu konuda dertlesmeyi seçmeyin derim ben. Yanlış yönlendirmek istemem; bir süre saklayın, konuşmayın, kendinizi unutturacak bir uğraş bulun ve muhakkak doktorla istişare yapın. Bakın bakalım, iyi gelirse böyle devam edersiniz.

Hangi ilde tedavi gördünüz? Dr tavsiyesi için soruyorum

Şimdi daha yapıcı ve yol gösterici oldu yorumunuz, Teşekkürler.. _Pulim_ SabrınSonuSelamet... tek ayak

Benimde kaygılarım üst seviyede ilk başlarda eşim önemsiyordu ilgileniyordu ama bir süre sonra İnan'ın sıkıcı bir hal almaya başlıyor en yakınım ailem bile bu durumun sürekli olmasından sıkıldı sürekli nasihat ediyorlar yapma etme diye :) ben sürekli gebelik için tedavi oluyordum 8 yıl boyunca o yüzden hiç ilaç almak istemedim tek başına yenmesi çok zor mutlaka uzman desteği almalısınız huzurunuz için askitotomsu Yiğit Aras_SMA

İlaç kullanmaktan korkmayın. İyi geliyor.

Dualarim sizinle.. Bende de var bu anlatiklariniz ama bu kadar yogun sk olan seyler degil yemegin altini kapatim mi kapiyi kitledim mi muslugu kapatim mi gibi surekli biseyleri kontrol ediyordum ama artik kendime bir dur diyorum gidip bakmiyorum baska seylerle mesgul oluyorum. Erkekler zaten nedense bizim her dedigimizi dinlemiyor:)ben bazeb konusurken esime en son ne dedigimi soruyorum cevap yok:) T

Geçmiş olsun, Allah şifa versin. Yazını okuyunca farkettim, ben de de vardı ama hamilelik ile beraber bebek de olunca, anksiyete falan kalmadi bende. Aldığım vitaminlerdenmi yoksa bebeğe yogunlasmakdan mi bilmiyorum. Ama D vitamini eksikligi böyle ruhsal hastalıklara sebep oluyormuş. Ve B12

Bende temizlikle ilgili takıntılar vardı, Okb miyim bilmiyorum, Anksiyete de okb nin bi kolu galiba zaten. Musluk sadece evdeki musluk olsa keşke, Her yerde böyleyim, Unutkanlık olsa belki dediginiz yöntemler bana fayda saglardı, Bi ara fotograf cekerek rahatlamaya çalıştım ama onda da ya fotograftan sonra açtıysam diye kendimi yemeye başladım yani bi türlü ikna olamama durumum var.

Kontrol elimdemi degilmi onun için bile kendimi ikna etmem gerekir benim, Ne yürüdügüm yoldan eminim, Ne konuştuklarımdan nede yaptıklarımdan.. Sürekli anlatan biri degilim ama huzursuz oldugumda ister istemez anlatıyorum, İyi olmadıgımı iyiye gitmedigimi dile getirmek istiyorum, O ise ben sana yapma diyorum yapıyorsun takma diyorum takıyorsun diyor, Keşke öyle kolay olsa, Başa gelmeden bilemiyor insan...

Gidecegim inşallah, Önceleri kendim baş edebilirim sandım ama mümkün görünmüyor.

Konu takip. Aynı ben.

Son aylarda kendimi içinden çıkamadıgım bu dertle baş başa buldum... Nasıl bu kadar ilerledi ve bu duruma geldim bilemiyorum, Başta basit takıntılardı şimdi ise saçma sapan bi hal almaya başladı evet şimdi saçma sapan diye biliyorum çünkü rahatım, Ama o düşünceler korku, kaygı geldigi zaman kendimi en yakın yerden atmak istiyorum.. Hayatım zehir oldu gibi herşeyden her adımdan korkar oldum sürekli bi huzursuzluk sürekli yanlış birşeyler yapmışım hissi, Dokunmadıgım musluga ya açtıysam, ya açtıysamda kendimi kaybedip farketmediysem, Ya açarsam gibi düşünceler... bu sadece basit bi örnekti. Kendi kendimi telkin edip yenmeye çalışsamda henüz başarılı olamadım, Tekrar kontrol etmeyecegim, Hayır açmadım, hayır yapmadım derken bi bakıyorum ki yine kontrol ediyorum ve kendimi bişeylere ikna etmeye çalışıyorum. Psikolog ve pskiyatra en kısa zamanda gidecegim ama ilaç kullanmakta istemiyorum, Nasıl çıkacagım bu işin içinden bilemiyorum, Tek tesellim buda geçer demek, günü çabuk bitirmek... Bugün yine takıntılarımla ilgili sorunum oldu çalıştıgım yerde kimse bilmiyordu bu sorunumu ama artık hareketlerimin anormalliginden insanlar normal davranmadıgımın farkında.. Patronumla konuştum ve sorunumdan bahsettim biraz eve kapanmamın daha kötü olacagını söyledi vs. Güne iyi başlayıp saçma sapan yine korku ve takıntıyla günü geçirdim ve eve geldim evde kendimi daha huzurlu hissediyorum iş yerinde artıyor sanki huzursuzlugum, Bazen bu yüzden işi bırakmayı düsünüyorum ama herkes iş ararken işimden vazgeçmekte istemiyorum, Birde eve kapanırsam işler dahada çıkmaza girecek diye korkuyorum. Eve geldim yemegimi yaptım, Eşim işten geldi, Genelde zaten sormaz günümü ama ben bişeyler varsa anlatırım bugünkü takıntımı huzursuzlugumu patronumla konuşmamı falan anlattım ama baktımki beni dinleyen yok, Kırıldım sustum sonra biraz söylendim destek bekledigimi o ise hep aynı saçma sapan şeyler falan diye kızmaya başladı, Sonrada kendi dertlerinin kendine yettigini bide benim bu saçma takıntılarımla ugraşamayacagını söyledi. Evlenirken hastalıkta saglıkta demiyormuyuz bu neydi şimdi? Çevrenizde benim gibi olanlar varmı? Karşıdan bakınca bu kadar çekilmezmiyim? Derdimi eşime anlatamayacaksam ondan destek göremeyeceksem kimden görecegim? Hem durumum hakkında hemde eşimin tavrı hakkında yorumlarınızı bekliyorum... Birde duanıza katarsanız şifa bulmam için çok sevinirim.

takıntılar genellikle hayatınızdaki stresin mutsuzluğun sonucu olarak ortaya çıkarlar yada yoğun stres dönemlerinde artış gösterirler. yani takıntılarınıza yoğunlaşarak sorununuzu çözemezsiniz. kesinlikle çekilmez bir insan falan değilsiniz. sakın böyle düşünmeyin. hepimiz stresle mutsuzlukla farklı şekillerde başa çıkarız. muhtemelen sizin beyninizde sizi mutsuz eden şeyleri düşünmek yerine acaba ışığı açtım mı kapattım mı vs tarzı şeylere yoğunlaşmayı tercih ediyor. düzgün bir psikologa yada psikiyatriste görünmenizi tavsiye ederim. sizi dinlemeden ilaç yazıp gönderen doktorlara 2. kez gitmeyin bile. bu süreçte sakın işinizi bırakmayın. kendinizi eve kapatırsanız düşüncelerinize daha da yoğunlaşırsınız doğal olarak. düşük doz olduğu sürece kısa bir süreliğine ilaç kullanmaktan korkmayın. evet bu ilaçlar yasal uyuşturucular ama beyninizin bu düşünme mekanizmasını geçiçi yatıştırmaları tedavi sürecinize olumlu destek verir. uzman bulabildiğiniz en düzgün doktora danışın derim.

Başlarsınız. Yalnız değilsiniz unutmayın bir çok insan farkında bile değil anksiyetesinin veya kabul etmek istemiyorlar. Farkındalık bile önemli. Tedaviyi geciktirmeyin derim.

bendede panik atak anksiyete var Haziran Eylül arasında kalp sıkısmalarim çok artıyor sizinde öylemi

Bu mübarek akşam da sizi kırmak istemem, kendi kendinize telkinle aşamazsınız bunu, bazı dönemlerde azalır ama strese girdiğiniz ilk anda katlanarak büyür, tetiklenir, kronikleşir, tüm bu telkinleri isteyen kafanızdaki bu düşüncelere destek bekleyen şey siz değil -Anksiyete kafası/ hatta muhtemelen OKB, çünkü düşünce de var davranış da, kendinize eziyet etmeyin, ortalama bi psikiyatriste gidin, bi buçuk iki yıllık bi ilaç tedavisiyle konuyu kapatın, psikologa gidin demiyorum çünkü işin ehlini bulacaksınız, seanslarca para vereceksiniz, frekansınız tutacak bla bla bla, bu memlekette bu işi psikologla zor çözersiniz. Kendi kendinize halledemezsiniz ne kendinize ne de eşinize eziyet etmeyin

Ben normaldede alınganım zaten, İyice arttı demekki, Güne uyanır uyanmaz aklıma bugün neye takılacagım geliyor şöyle bi rahat başlayabilsem keşke :/

Sizce sorunumu etrafa söylememelimiyim? Neden böyle dediniz, ben gizlemeden bahsediyorum takıntılarımdan ama :/ _Pulim_ SabrınSonuSelamet... tek ayak

ALLAH şifa versin çok zor bi hastalık. Stres, üzüntü daha fazla tetikler yardım almanız lazım. Sizi çok iyi anlıyorum aynı şeyleri bende kafama takıyorum. Ocağı, kapıyı musluğu defalarca kontrol ederim. Saçma olduğunu bile bile aynı şeyleri sürekli tekrar etmek can sıkıyor.

sizinki anksiyeteden biraz değişik panik bozukluk diyorlar galiba çok fazla kişi yaşıyor bunu insanlar, hayatında bir kere panik atak nöbeti geçirirmiş güçlü olanınki geçermiş, zayıf olanın atakları sürermiş eve kapanmak, iş bırakmak çare değil karanlık bir odaya girdin, hızlı hareket edersen her yere çarparsın yavaş hareket edip paniklemezsen bir süre sonra gözün karanlığa alışır ve rahat edersin yapacağın şey ilk adımda şunlar: -dünya yansa senin umrunda olmayacak, sen hiçbir şeye dikkatini yoğunlaştırıp üzülmeyeceksin -yaşadığın sıkıntıyı düşünüp durma, dr harici kişilere anlatma birisi yardım eder diye anlatıp durdukça o konuya odaklanırsın ve normale dönmen uzun sürer su kaynarsa hemen soğur mu soğumaya bırak, daha da ısıtacak şekilde dikkatini yoğunlaştırma, daha hızlı toparlanırsın inşallah bir de Allahın seni duyduğunu bilerek içten şekilde dua etmeni tavsiye ederim bu forumda okumuştum bir üye bu hastalıktan çok bunaldığı bir dönemde gece yatmadan önce samimiyetle dua edip yattığını, ertesi sabah inanılmaz şekilde ferah uyandığını yazmıştı ben inanırım yani buna askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Amin tabiki.. bi zaman bende gecirdim anksiyete ilac kullandim gecti.. normalde esim cok anlayisli naif biridir beni kirmaktan korkar oyle birisi yani ama hastalik zamani oflayip pufluyodu kendi kendine boyle seyler cikariyosun kafandan diyordu ben de beddua eder gibi konusmustum.. cunku insan kendine iskence etmek ister mi yaa? Ne mantikla soyluyolarsa bunlari anlamiyorum

Çok teşekkür ederim, Gerçekten nasıl bu duruma geldigimi sorsanız verecek cevabım yok, Ama bir anda başlayıp o kadar hızla ilerlediki, Sürekli kendime ben ne ara bu hale geldim diyip duruyorum, İnşallah en kısa zamanda iyi bir psikyatra gidecegim umarım iyi birine denk gelirim. _Pulim_ SabrınSonuSelamet... tek ayak

Geçmiş olsun. İyileşmek sadece sizin elinizde bu takıntılardan kendinize şart koyarak vazgeçebilirsiniz. Kendi kendinize emir vereceksiniz. Bunun tek çözümü sizsiniz ya da ilaçlar. Kararlı olmanız gerek diyelim takıntı geldi durun bekleyin gözlerinizi kapatın 10 a kadar sayın derin derin nefes alın ve hayır yapmayacağım diye tekrarlayın inanın kendiniz bunun altından kalkacaksınız her şey bizim elimizde

Haklısınız, Başına gelmeyen anlamayan bilemiyor, İnşallah biran önce kurtulurum bu durumdan. burcak86 hiçbişe

Geçmiş olsun, aynıymış ama eşime anlattım destek ol dedim ve Dr a gittim hem ilaç hem terapi aldım, iyiyim :)çok şükür.

Yarın başına gelirse bende seni dinlemeyecegim dedim beddua olarak degil tabiki ama Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin.

Benim eşimin de kronikleşmiş psikolojik sorunları var. İlaç kullanıyor. Şunu söylemek istiyorum, bazen iş yerinde çok çok büyük sorunlar yaşıyorum, bazen kendi fiziksel sağlığım, bazen sosyal hayatımda sorunlarla boğuşuyorum. Yorganı başıma çekip ağlamak ya da sabaha kadar siyah beyaz Türk filmi izleyip çekirdek çitlemek istiyorum. Eve geldiğimde eşime sorunlarımı anlatamıyorum, neden? Çünkü onun psikolojik sorunları var. Ama onun her psikolojik travmasını dinlemek ve ona destek olmak zorundayım. Neden? Çünkü onun psikolojik sorunları var. Bu o kadar ağır bir şey ki! Eziliyorum bu durumun altında. O yüzden bende de zaman zaman öfke patlamaları zaman zaman da kendimi içime kapatma dinler gibi görünmeye çalışıp, kendi sorunuma odaklanma olabiliyor. Çünkü hep aynı şeyleri dinlediğimden çok bir şey kaçırmış olmuyorum S

Bu sizin elinizde kendinizi telkin edeceksiniz. Benim başıma gelenlerde unutkanlık değil takıntı vesvese. Denerseniz ve kendinzi telkin etmeye devam ederseniz rahatladığınızı hissedersiniz.

Bu bit hastalık, bu yüzden burada yazılan, eşinizin söylediği hiç bir telkin işe yaramaz. Doktora gitmeniz şart, ötesi yok. Size kendinizi unutturacak ne varsa onu yapın. Bir kursa yazılın mutlaka. Ve en önemli tavsiyem bu durumu kimseye anlatmayın. Paylaştıkça artar. Anlaşılmadıkça artar.. Eşinize, en çok eşinize karşı saklayın kendinizi. Doktora giderseniz, doktor anlatır ona durumunuzu, o zaman daha iyi anlar.

İşte gerçekten bu kendimi iyi hissetsem neden bu duruma düşüreyim, Siz ne kadar süre ilaç kullandınız? Hemen geçti mi? yuvarlanan asi bir panda

Gerçekten güvendiğiniz 3 5 kişi disinda söylemeyin bence. Insanlar cok bencil olabiliyor. Bir de maalesef toplumda genel bir tutuculuk da var ruhsal hastalıkların varlığını bilimselligini idrak edemeyen bir kitle. Dedikodusu var, arkanızdan konuşması var, yarin birgün bi densiz kalkar suratınıza sacma sapan birsey der. Cok yakınlarınız disinda kimse bilmesin. Özellikle eşinizin ailesi bence hic bilmesin.

Öncelikle geçmiş olsun. Bende de ansiyeti bozukluğu vardı. 6 sene önce dedemi kaybettiğimde baş gösterdi aynı sizin gibiydim. açık pencere görsem acaba atlayacak mıyım ya kendimi kaybedip atlarsam derdim, bir yere tek başıma gitmek vs. çok zorlaşmıştı. ilaç tedavisi oldum. İlaçla geçti sonrasında ilaçları bıraktım iyileştim. stres dönemlerinde yine ara ara oluyor ama eskisi gibi hayatımı zehredecek boyutta değil kısa düşünce şeklinde sonra aklıma bile gelmiyor. tedavinizi olun eşiniz konusunda da haklısınız insan destek bekliyor benim derdim bana yeter demek çok kolay bir kaçma yöntemi S _sushico_

bir de tabii ki psikiyatriste gitsen iyi olur 6-9 ay kadar sürüyor ilaç tedavisi tabii geciktirip kronikleştirmezsen E

doktorlar, "eğer sizin yaşam kalitenizi bozup size rahatsızlık veriyorsa evet hastalıktır" diyor. ama senin günlük yaşantının önüne geçmeyen ufak tefek şeylerse hepimizde oluyor zaman zaman

Belkide yani zaten benim için zorlaştı hayat bide hem destek olmayıp hem kırıcı olması iyice strese sokuyor insanı, Sadece evde olsa keşke iş yerimdede böyle ya su basarsa kolum prize çarpsa ya yangın çıkarsa diye içim içimi yiyor. _Pulim_ SabrınSonuSelamet... tek ayak

Oldu tabiki, terapi ve ilaç min 1 sene kullanican ilacı benim 2 sene dolsun Dr bıraktıracak. Acilen Dr git illet bu hastalık.

Hemen bir psikiyatri ile görüşün. Eşinizin yaptığı hoş değil ama bu durum eşle konuşarak atlatılacak bir durum değil. Doktora gitmiyorsanız da eczacınızdan bitkisel hafif bir ilaç alabilirsiniz. Kullandığınızı da eşinize söylemeyin derim. Bu cümleleri sarf eden birisi ilaç kullandığınızı öğrendiğinde size deli muamelesi yapabilir. Geçmiş olsun.

benim esim anksiyete ve ben surekli onu telkin etmeye moral vermeye yönlendirmeye bazen onunla birlikte düşündüğü şeylere eşlik ederek genel olarak destek olmaya çalışıyorum. ama bazen benimde moralim bozuk oluyor ozaman ben ilgi bekliyorum. çoğu zaman o da benle ilgileniyor ama eğer ayni anda o atak geçirip benimde moralim bozuksa inan hic cekesim gelmiyor dinliyorum sadece. eşiniz size hep destek mi normalde. genel i bir düşünün lutfen. hastalık evet farkındayım ama gerçektende bazen yorucu oluyor

Tedavi ol cnm. Allah dermansiz dert yaratmamis. psikiyatri seni sorinunu cozer. tek sen degilsin bende yasadim gecmiste ve tedavi mi oldum ilacmi ictim iyestim. simdi o kabus gunler geldi aklima. hayatini zehir etme es destegini bosver sen kendine tutun bu hayat senin korkma dr a git...

Olur inşallah canım çünkü bebek den başka bişey düşünmüyosun. Sadece bebeğe bişey olacak diye çok çok korkardim çok şükür sağlıkla geldi. Rabbim sana da şifa versin inşallah düzelir. Allahım inşallah sana da hayırlı zaman da nasip eylesin

Allah yardımcınız olsun. Eşiniz çoğu erkek gibi umursamaz kusura bakmayın. Eşimde öyle Takıntılarınıza gelince de zamanında orta halli okb geçiren biri olarak söylüyorum bunları işaret koyun mesela musluğu kapattığınıza dair diş macununu ya da başka bir şeyin yerini değiştirin. Benim de hastalığım azaldıktan sonra ocak takıntım vardı kesin çayın altını açık bıraktım diye yerdim kendimi çözümü ocağın altını kapatıp çaydanlığın yerini değiştirip gazı kapatarak buldum ve kapı takıntım vardı kesin açık bıraktım diye yerdim kendimi paspası duvar kenarına iterek kendime mesaj verdim. Böyle böyle azalıyor korkular evet gitmiyor hep Ordalar ama rahatsız etmemeye başlıyor.

Yok yanlış anlamadım, İnşallah, Teşekkür ederim, iyi geceler :)

Neden doktora gitmiyorsunuz. Neden ilac kullanmak istemiyorsunuz anlamadim. Insanlarda soyle bi tutum var ilac beynimi uysturacak mal gibi yapacak falan Hayir oyle degil Bakin bu ciddi bi rahatsizlik Ilerler Ilerlerse daha kotu sonuclar dogurur Lutfen vakit kaybetmeden bi doktora gidin D