Ben kendi kendime çok konuşur, güler, kızarım. Uzun yıllar boyunca yalnız yaşamama bağlıyorum bunu. İşyerimde çok kalabalık ortamım var, yanımdaki arkadaşım farkediyor bazen. Arada takılıyor ama bir rahatsızlığı yok gibi. Z

Zara, bu dediklerinizi istemsiz mi yapıyorsunuz? Birde karşı tarafın dediklerini tekrarlarken o kişi gibi mi düşünüyorsunuz kendinizi? Ses tonunuzu, anlatım tarzınızı değiştiriyor musunuz o an? dunedain dandini

Çok kafana takmana gerek yok bence yok çok takıyorm diyorsan sende bir doktora git ama çoğu insanın böyle huyları vardır. Z

ay cok hosuma gtti yazdıklarınız bende yapıyorum ama yalnızken tabi.. rahatlatıyor ama beni bu hiç rahatsız değilim Z

:) Bence de normal bir durum, özellikle tek başınayken elin işte aklın oynaştayken kendi kendine sorunlarına ya da seni mutlu eden olaylara dalman çok doğal... Ben de genelde bulaşık yıkar, temizlik yaparken geçmişe giderim resmen. Olayları birebir yeniden yaşarım, o bana şunu demişti ben ona bunu demiştim. Kadın olduğumuzdan galiba, herşeyi didiklemessek olmaz... yesliyan CANIM

Ben de senin gibiyim canım, seni çok iyi anlıyorum. Odam da yanlız kaldığımda yaparım özellikle aynada mimiklerime bakarım. Mesela önceden birisiyle tartıştıysam yanlız kaldığımda hemen konuşmalarımı hatırlar kendi kendime ahhh neden böyle söylemedim derim kendime kızarım, ya da arkadaşlarıma önceden güzel bi şaka yaptıysam ya da onları söylediğim bi cümleyle güldürdüysem akşam evde gelir kendime anlatır gülerim deli miyim neyim yaa özellikle de ayna karşısında yapıyorum bunları..

evet isteyerek yapmiyorum istemeden oluyor.. tartistigim günleri mesela kayinbabamla tartistik onlari tekrarliyorum onun dediklerini diyorum benim cevaplari tekrarliyorum.. tek bu konuda degil yani bir olayi bile tekrardan yasiyorum anlatiyorum ablamin dediklerini uyumsuz olaylari ne bileyim esimle olan konusma.. illaki tartisma kötü seyler degil komik yasadigim olayi, yanlizken yapiyorum kimse yok.. ara ara cocuklarim evdeykende konusuyorum oglum geliyor kimle konustun anne der kendi kendime derim bende... rahatsiz veya ne bileyim bir sorunum yok cokk kötü olayda yasamadim 13 senelik evliyim.. bekarken yoktu ama b durum 3 5 senedir var.. evde hadi neysede ama disarda bile sessizce konusurum.. bimiyorum y ne olacak.. kimseyi rahatsiz etmem yani kimsede farketmemistir ailemde olsun cevremde olsun.. genelde yanlizken evde kahve sigara icerken mutfakta aklima bir olay geiyor onu tekrarliyorum..

Yalniz bir insanmisiniz? Genelde yalniz yasayan cok cevresi olmayan kalabalik yerlerde durmaktan hoslanmayan insanlarla ortam yapmasini sevmeyen insanlar konusur ve güler kendi kendine. Ama sende simdi beni güldürdün :) kusura bakma lütfen ama böyle hayal ediyorumda disarida böyle konusup gülmek herkesin yaninda haha :) Canim bence pskologa falan gerek yok bosuna parani bosu bosuna harcama :) sen kendi kendini tedavi edebilirsin. Disari ciktiginda eger bir yerde oturuyor falan oluyorsan kitap oku. arkadaslarina bulus, sohbet et onlarla bol bol. kendine bir ugras bul mesela bir hobby edin kendine ugras bul kendine. Belki ozaman düzelirsin.

merhaba arkadaslar basliktada belirttigim gibi ben kendim yanlizken cok konusup bir olay olmus gibi anlatir gülerim kendi kendime.. ve kendi kendime konustugumuda o an seslice söylerim ay ben nasil kendi basima konusuyorum nedenki derim mesela... bu halime birde gülerim ve tekrar baslarim konusmaya birseyler düsünürüm sesli söylerim.. bir olan olayi tekrar yasamis gibi anlatirim benim dediklerimi karsi tarafin dediklerini tekrarlarim.. ya bu tek bendemi var yoksa cogu kiside varmi? bir ara birine sormustum bende öyleyim, aslinda kendi kendine konusmak cok iyi demisti kadin.. ama ev olsun yolda olsun heryerde yani.. evde neyseki kimse yok ama disarda sokakta yürürken konusur gülerim bir an.. buda benden bugünlük :) bakalim varmi ben gibi biri daha.. sevgilr 1Sen

yazilanlari okudumda bir cogunuz yanlizligimdan dolayi bunu yapabilecegimi sunmus, düsündümde yanliz degilim aslinda herzaman icin birileri vardir konusabilecegim.. ailem kardeslerim hep yakin otururlar bana... sizofrende degilim.. hasta rahatsiz depresyonda falanda degilim yani kendimi öyle hissetmiyorum... kimseyide rahatsiz etmem yani birilerinin yaninda yapmam bunu.. aklima gelmez yani yapmak... yanlizken oluyor.. olan olayi tekrarlamam,. neyse yinede yanliz tek ben degilmisim böyle.. onu merak etmistim sirf... yazmak isteyen varsa ine tabiki düsüncsini paylasabilir.. detayci bir kisiyimdir yani birseyi anlatirken cok güzel anlatirim hic karsi tarafa soru sordurmam.. anlatma kabiliyetim iyidir.. bir kitap okrum ve o kitabi aynen yine anlatirim.. belki bundanmi kaynaklaniyor.. hatta bir arkadas yazmiski bazi olaylari cözüme ulastiramadigin icin konusuyosundur demis.. belkide dogru.. cözümlenmeyip haksizliga ugradigimi düsündügüm zamanlardir konustugum olaylar... buda yine karsi taraftan kaynaklanan birsey.. hemen ksip atmasi tamam tamam sen haklisin demesindn kaynaklanabilir.. böyle iste arkadaslar.. iyi geeler simdilik 1Sen

Yalnızken konuşulur da başkaları varken, herhangi bir ortamda da bunu yapıyor olmanız hiç normal değil. Ne kadar sessizce konuşuyorum deseniz de normal bir durum değil. Gerçi siz yalnızken de abartıyormuşsunuz mevzuyu yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla. Mutlaka bir psikoloğa görünün. Z

oy canlarim benim yaa... icim pekte iyi rahatladi... demek tek ben degilmisim kendi kendime konusan gülen film oynayan.))) sevgiler benden size.. bu yazilarida sesli sesli düsünecegim gülecegim..

Kimi Sesli, Kimi Sessiz.. Konuşunca Rahatlıyorsanız, Bence Sorun Yok.. Dışarı Çıktığınızda Dikkat Edin Yeter.. Z

Evet arkadaşa katılyorum bu yaşanılan olayların hepsi yanlızlıktan oluyor. Eskiden çok sosyal bir insandım ama bu işyerine girince bütün sosyallığim bitti işyerimde bütün gün tek çalışıyorum kimse yok yanımda arada bir paronum belki gelirse 5 dk oda konşma pek olmuyor genelde beni arzarlamakla geçiyor... Eve gidiyorum evde de öyle kimse yok eşim geliyor bende 1 saat sonra falan oda televizyon kolik televizyon izlerken ne insanı dinler ne konuşurturur sus konuşma etme falan 4 senedir hayatım bu şekilde ğidiyor ve ben 2.5 veya 3 senedir kendimle konuşmaya başladım. Olayları tekrara yaşıyorum kendi kendime konuşuyorum gülüyorum şarkı söylüyorum zaten bütün gün yanlızım bir allahın kulu yok yanımda koskaca şirkette tek başımayım şirkete gelenler bakıyor masaları görünce şirketi görünce ooo diyorlar ama o masalrın hepsi boş burdaki bütün bir işi ben yapıyorum birde patronum ve yeğeni var ikiside hep dışarda şimdi müşteri arıyor muhasebeyle görüşe bilirmiyi diyor bir saniye aktarıyım diyorum aktarıyorum odama sekreterlikten kalkıyorum koşa koşa koşa odama gidiyorum efendim diyorum bu kez başka biriymiş gibi görüşüyorum... Artık insanlardanda kaçmaya başladım artık kimseye gidip gelmek istemiyorum bu halimle mutlu değilim ama artık kimseyi istemiyorum niye böyle oldum ben ya Z

oda bişimi babam gayet sesli kavga eder küfür eder acayip yani tabi komikte oda yanlızken yapıyo :)) huy işte abimdede var ırsi oluyo bence ailende vardır diye düşünüyorum

kafama taktigim icin bu konuyu ben acmadim zaten.. sirf merak ettim benim gibileride varmi diye.. demek varmis iyi kötü.. yani hasta veya bir doktora görünecek sekilde degilim.. düsünüyorumda 3 4 gündür yapmiyorum :)) ev kalabalikti giden gelken oldu mesela.. demek yanlizken yapiyorum oda bi nevi skintidandir. yazilariniz icin yinede cok tsk ederim.. . push ;

yalnızken sesli düşünme olarak kendi kendime konuşurum sinirliysem söylenme tarzında kendi kendime konuşurum sana gelince sen tartışmalardan baya etkileniyorsun anlaşılan, sorun o esnada çözülmediğinden sonra tekrar gözden geçirip çözmeye mi çalışıyorsun bilemiyorum da kendi kendine komik şeyleri anlatıp gülmen biraz düşündürdü şizofrenik bir durumun yoktur umarım... Carrie KK Cumhuriyeti

ben bunun yalnızlıktan yada insanın kendisini yalnız hissetmekten kaynaklandığını düşünüyorum.

Ben kendime yıllarca deli muamelesi yapmışım sanırım.. Anlattıklarınız bana çok tanıdık geldi çünkü benzer bir şey bende de var Bende bazen kendi kendime konuşurum hatta gülerim bu daha çok sinirliyken oluyor ve dikkat ettim bir şeyler toparlarken yapıyorum daha çok temizlik yaparken misal birden aklıma eski yaşadığım bi olay geliyor düşünüyorum düşünüyorum sonra fark etmeden sesli anlatmaya başlıyorum, kızdığım biri için söyleniyorum mesela.. ama farkında olmadan yapıyorum.. Bazen annem fark ediyor kiminle konuşuyorsun diyor telefonla diyip geçiyorum.. Bazen çok duygusal bi an aklıma geliyor birden ağlıyorum hemde salya sümük... ama ortada hiç birşey yok.. gerçekten hiç bir şey yok.. saçma sapan çok eski şeyleri düşünüp tekrar yaşıyorum.. Birine anlatmaya korkuyorum sen söyleyince sanki yaramı deştin bunu duymak iyi oldu kendime içten içe delirmiş muamelesi yapıyordum çünkü.. Z

benim en buyuk ablam senin gibi kendi kendine konusur guler oynardi.. normalde saglikli bir kizdi hani kucukken yasadigi bir tranvami sebeb oldu diye dusunurduk.. saatlerce kendi kendine guler konusur sanki karsisinda biri varmis gibi hareket ederidi... evlendi bosandi hala bu huyundan vazgecmemisti.. hatta bi ara acaba delirdimi diye dusunuyorduk neyse.. annem dayanamadi bu duruma kiziyordu cunku piskologa goturdu... sonra piskologla konusunca duzeldi.. piskolog kendisine bak demis sen kendi kendine konusabilirsin hayal gucun genis olabilir ama yasadigimz toplum senin bu davranisina anlam vermez ve baski uygular eger istiyorsan kimsenin seni goremeyecegi yerlerde kendi kendine konus ama kimse olmasin kendini rahat hissettigin her yerde bunu yapabilirsin.. tabi psikolog annemle konustu sonra birak konussun gormemmezlikten gel bir zaman sonra vazgercer... neyse ustune gitmedi annemde simdi cok nadir kafasina bisey takilirsa her normal insan gibi bende sesli dusundugum olur yapiyor ama bu huyundan vazgecti.. Laale Aşikardır Zat-ı