Belki ameliyat olmasa cok daha fazla aci cekecekti bilemeyiz ki, ne olursa olsun sansinizi denemissiniz, ölüme karsi koyulmuyor bunu kabullenmek lazim, ama kader diyip elini basina koyup oturmak da olmaz ki, sonu ne olursa olsun minicik bir ihtimal varsa da degerlendirmek lazim

Kemoterapiyi kaldıramazmış babam. Akıllı ilaçlar da bize uymadı malesef. Umarım sizin o şansınız olur. Kübayı çok önerdiler bize ama fırsat kalmadı gitmeye işte. İmkan varsa bir araştırın derim. S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anlıyorum canım aynen öyle mutlu gitti. Anneme ne güzel çocuklar yetiştirmişiz diye diye gitti. KudrAlobar Ayak

Başınız sağolsun, mekanları cennet olsun. Diyorum ya hayat devam ediyor. Yine annemlere gidiyoruz bazı akşamlar, masanın bir tarafı boş yemek yiyoruz. Gülüyoruz, ağlıyoruz ama hepimiz eksiğiz. Eşim çok şükür büyük destekçim, babamı babası gibi severdi. Atlatmaya çalışıyoruz işte hep birlikte.

Başınız sağolsun, her hikayede tekrar ağlıyorum. Üstelik herkesin de acısını tazeledim. Kızıyorum kendime şu an.

Başınız sağolsun, sabırlar diliyorum, geçiyor ama geçmiyor, yıllar geçtikçe babanızın ardından ağlamanız azalıyor ama hasretiniz büyüyor, hayatın rutin akışı içerisinde günlük sorunlar, yapacaklarınız, planlarınızla kafanız meşgulken an geliyor babanızla ilgili birşey geliyor aklınıza ah babam yaşasaydın, sen yaşamalıydın derken buluyorsunuz kendinizi. Babam denizi çok severdi, ne zaman sahile gitsem hele de bir tekne üzerinde babam yaşlarda bir adam da varsa, elinde olta balıkta tutuyorsa üstelik içim yanar, babam gelir aklıma. Dediğim gibi geçiyor ama geçmiyor, ağlamalarınız zamanla azalacak fakat hasret büyüyecek, acıya alışacaksınız ama özleminiz hiç geçmeyecek.

Başınız sağ olsun, sabırlar diliyorum. Annesi için her an bu telefonu alacakmış korkusu ile 3 senedir yaşayan biri olarak, gece gece dağıttınız beni. Sevdiklerimizin, sevdiklerinizin daha fazla eksilmemesi dileği ile..

Sizinde başınız sağolsun. .

Tam 4 ay oldu babamı kaybedeli.. her gece başımı yastığa koyduğumda o günü tekrar tekrar yaşıyorum. Yas dönemini yaşayamadım bile bebeğim var bana muhtaç ve o anlamasın diye acımı doğru düzgün yaşayamadım bile. Depresyonun kıyısındayım düşmemek için zorluyorum kendimi.. şükrediyorum yaşama nedenim kızım olduğu için.. o olmasaydı her şey çok daha zor olurdu biliyorum.. Geçmişteki güzel anılara tutunmak yapmamız gereken.. kaderci olmak iyi geliyor. Şu hayattaki Nefesimiz belli.. gün gelecek kavuşacağız ve o güne kadar layıkıyla yaşamak lazım hayatı.

Amin . push ; lilyumane

Hic gecer mi? Baba o. Herhangi birisi degil ki uc gun sonra unutulsun, mumkun degil. Ozlemi seninle beraber buyuyecek, sen giderken yaninda gotureceksin. Bir gun bir yerlerde tekrar kavusacagimizi dusunuyorum ben. Baska bir evrende, baska bir boyutta. Mutlu oluyorum o zaman.

Pes etmek ne demek zaten, aklından bile geçirme. Bir yolu mutlaka bulunacak. Erken teşhis zaten, ileri evre de değil. Ben inanıyorum sana, güçlü bir kızsın başarırsın.

Amin Allah razı olsun cümlemizin inşallah rabbim sizede sabır versin inşallah

Herkesi ağlattım dün gece sanırım. Başınız sağolsun, mekanları cennet olsun hepsinin.

Başınız sağolsun allah tüm ölmüşlerimize rahmet etsin.. O kadar kötü oldum ki okuyunca, gözyaşları içinde yazıyorum şuan kalktım yatağımdan bir sigara içtim acınızı paylaşmaya geldim.. Bende annemden farkı olmayan 22 yılı aynı evde paylaştığım babaannemi kaybettim 3 yıl önce.. Dediğiniz gibi o da kendi ayaklarıyla gitmişti hastaneye farklı bi şehire.. Gideceği gün ben uyuyordum geldi ellerimi öptü hissettim ama uyanamadım uykuma yenik düştüm nerden bilirdim bir daha geri gelmeyeceğini hastahaneye gitti kanser olduğunu öğrendik. Eve götürün demişler yapılacak bişey yok, benim gitmeme kalmadan fenalaşıp yoğun bakıma almışlar. Gittiğimde çok geçti sadece 5 dkka görebildim öyle makineye bağlı yatıyodu. Bende ellerini öptüm tıpkı benim yaptığım gibi o da kalkmadı öpmedi beni.. En sonda buz gibi bedenine dokundum.. O acı tarifsiz geçiyo mu bence geçmiyo.. Allah sabırını veriyo sadece.. Sabır olmazsa kimse dayanamazdı herhalde

Sağol canım senin de başın sağolsun Rabbim geride kalanlara uzun sağlıklı ömür versin. Kızma arada iyi geliyor bazen ağlayamıyorum evde tekken şimdi içimi döktüm KudrAlobar Ayak

Bende babamı kaybedeli dört ay oldu. Bu hayatta tattığım en derin acıydı bu. Tarifi imkansız.

Allah razı olsun, bende kendimi öyle avutuyorm çünkü babam iyileşse bile felç kalacaktı sizin gibi öyle yaşamsı daha zordu diyoruz ama diğer tarafım yaşasaydıda tek öyle olsaydı diyorum, Rabbim herşeyi en iyi bilendir onlara acı çektirmeden aldı yanına.

Sizin de başınız sağolsun, mekanı cennet olsun. Hiç ertelemiyorum, yaşamam gerekeni yaşıyorum. Bolca ağlıyorum. Hatta bazen eşimi bunaltıyor muyum diye düşünüyorum. Haftada bir baba seansım var kendisine. En büyük tesellim son yazdıklarınız zaten, öyle avutuyorum kendimi. Çekmedi diyorum, çok acı çekmedi, yatalak olmadı, ayaktaydı hep. Alzheimer başlamıştı hafiften. Ya iyileştiğinde o ilerleseydi, kaybolup gitseydi bir gün napardık diyorum. Belki en iyisi buydu, acı çekmedi, tam istediği gibi kimseye yük olmadı. Bunlar avutuyor işte biraz. KudrAlobar Ayak

Teşekkür ederim. Geçer diyor herkes ama bana hiç öyle gelmiyor zaten.

Amin amin. Ne iyi geldi yazdıklarınız.

Kuzum dedemle yaşadıklarımızı biliyorsun. Evet söylemesi çok acı ama inan bana baban zamanında gitti. Alzheimerının ilerlemesini en başta baban gibi bir adam kaldıramazdı, istemezdi ilerlemiş bir alzheimer hastası olmayı. Aklı başında, ayaklarının üstünde, "baba gibi"yken kaybettiniz. KudrAlobar Ayak

Bizde de öyle, ailede çok doktor var ama hepsi ankarada. Burda işin içinden çıkamayınca ankaraya götürdük işte. Zaten ben tek başıma altından kalkamazdım, zor bir süreçti. Bazen diyorum hiç ameliyata girişmesek, o kadar acı çekmese daha mı iyi olurdu. Ama keşkelerle bir yerevarılmıyor.

Bence iyi ki ameliyat ettirmissiniz, yoksa bir ömür ameliyat olsa kurtulur muydu sorusuyla yasayacaktiniz. Su an elinizden geleni yapmis oldugunuzu dusunun, sakin aksini dusunmeyin. Bize de kemoterapiye cevap vermez, ise ise yaramaz, bos yere eziyet etmeyin diyenler oluyor ama ameliyatsiz ilacsiz oylece oturup ölümü bekleyecek degiliz ki.

Gecmiyor. Benim baba gideli 15 sene oldu, hala ayni. Ozlem giderek buyuyor hem de. Basin sagolsun arkadasim. Kalanlarin omru saglikli ve uzun olsun

Allah rahmet eylesin. uzerinden zaman gecmis epeyce ama yine de aciniz boyle zamanlarda tazelenir normaldir.

Allah rahmet eylesin Çok üzüldüm O sizi izliyor. Siz gülümsediğinizde mutlu olduğunuzda, kızım ne kadar mutlu diye seviniyordur eminim. Hep yanınızda sizin. Ruhlar asla ölmez

Başınız sağolsun sizin de. Sevdiklerinizin sağlıklı ömrü olsun.

Eğer ölen sevdiklerimize olan kavuşma özlemi olmasaydı, ölüm bizi dehşete düşürürdü. birgün kavuşma ümidi bizi rahatlatır herzaman. başınız sağ olsun. acı geçmeyecek sadece zamanla yokluğuna biraz daha alışacaksınız..

Umarım öyle olur. Bir gün tekrar buluşabiliriz, sarılırız yine.

Orası öyle de işte, o kadar acıyı ağrıyı çekmeseydi sonu ölüm olacaksa diyor işte insan bazen. Hiç bir şey yapmasak daha büyük vicdan azabı olurdu kesin, şimdi elimizden geleni yaptık diyoruz tabi. Aman karışık ruh hali işte, düşüncelerin hepsi birden doluşuyor bazen beynime.

En iyi sen biliyorsun yaşadığım şeyleri zaten kuzum. Bir hafta vardı aralarında yanılmıyorsam dedenle. Senin acını paylaşamadan ben yaşadım aynı acıyı. İyi ki yanımdaydın bu süreçte, iyi ki varsın. Evet en büyük korkum alzheimerın ilerlemesiydi. Çocuk gibi bakıyordu bazen, içim yanıyordu. Hep istediği şeydi zaten babasının öldüğü yaşta ölmek ve kimseye yük olmadan gitmek. İyi insanmış, istediği gibi oldu. . push ; KudrAlobar Ayak

Ne güzel bir benzetme... Ben de ona şükrediyorum, iyi bir adamdı, iyi bir babaydı. Hep iyilikle anılıyor.

Buluşacaksınız inşallah. Ama o güne kadar kendinizi bırakmayın lütfen. Bu arada alakası yok konuyla ama forumda en mantıklı bulduğum kişilerden birisiniz. Babanız sizin gibi doğru bir evlat yetiştirdiği için bence gurur duyuyordur.

Aglattin gece gece Allah rahmet eylesin

Ben de şimdi gördüm diğer konuyu. Başınız sağolsun sizin de. Bizim de tatil planımız vardı, artık yüzemem ama ayaklarımı sokarım denize diyordu. Sarılıp ağlayalım bari bu gece hep birlikte.

Hemde ne degişik.. Bir günü diğer gününe benzemiyor.. Bide kafanı yastaga koydumu tamam demektir.. Babamın tek kızı yım. Babam olsaydı belki herşey farklı olurdu.

Cok Cok uzuldum, basiniz sagolsun, acinizi tahmin edebiliyorum.. Babanizin hastaligi neydi bilmiyorum ama yilbasindan once anneme 4. Evre akciger kanseri teshisi koyuldu, annem yasiyor ama ben o gun öldüm sanki, kaybettigimde ne yapacağım hic bilmiyorum, bu sureci yasayan insanlar nasil dayandi hic anlamiyorum, bende o gucun zerresi yok, surekli neden ben degil de o diye soruyorum, agliyorum, tepiniyorum, bos bos etrafima bakiniyorum... Ustelik calismak zorundayim, fiziksel olarak yaninda da olamiyorum haftasonlari gidip geliyorum. Bir omur bu aciyla nasil gecer bilmiyorum, moral veremedim, teselli edemedim, sacmaladim belki, size sadece sabir dileyebiliyorum. Allah kimseye, vaktinden once bu aciyi yasatmasin.

Başınız sağolsun, ölümle ilgili Necip Fazılın sözü geldi aklıma " İnsanın sevdiğini kaybetmesi, dişini kaybetmesi kadar ilginçtir. Acısını o an yaşar, yokluğunu ömür boyu". Acınız elbet hafifleyecektir ama yokluğu hep hissedilecek, güzel hatırlayıp yad ettiğiniz bir babaniz olmasi en güzel kazancınız.

Teşekkür ederim. Allah başınızdan eksik etmesin annenizi.

Baba ne önemli değil mi, özellikle kız çocuğu için. Allah size, sevdiklerinize sağlıklı ömür versin demekten başka bir şey gelmiyor elden.

gözlerim dolu dolu okudum hepsini ağlamamak için kendimi tutarak. başınız sağolsun, huzur içinde yatsın. babanızı akciğer kanserinden kaybettiğinizi okudum. akciğer kanseriyim ben de, 1. evre. herhalde bu konuya yazabileceğim şeylerin sonuna geldim. ne desem bilemedim tekrar başınız sağolsun.

Ah kuzum, aman diyeyim bırakma kendini. Sen daha iyi bilirsin, çok iyi tedaviler, çok iyi hekimler var. Daha çok gençsin, vücudun dirençli. Atlatacaksın eminim. Babama yaşından dolayı çoğu tedaviyi uygulayamadılar, tümorün bölgesinden dolayı izmirde ameliyat etmeye yanaşmadı doktorlar. En iyi doktoru bulduk, adam emekli olacaktı engel olduk resmen. O yaptı ameliyatı. İyileşti bu arada. 73 yaşındaki adam akciğer kanserini atlattı, sen de atlatacaksın. Ölüm sebebi hastane enfeksiyonuydu. Kötü hikayeler okuyup bırakma sakın kendini. Güçlü kızsın sen gördüğüm kadarıyla. İyi olacaksın, iyi ol...

Ne olur kendini uzme, anneme tam teshis 5 ocakta koyuldu, 59 yasinda ve 40 yildir sigara icen 4. Evre, beyin metastazli oldugu halde biz umudumuzu kaybetmedik. Ah keske birinci evrede yakalasaydik diyoruz, farkinda degilsin ama aslında oyle sanslisin ki, upuzun saglikli bir hayat bekliyor seni, sakın olumsuz ornekleri okuyup kendini yipratma, ben o hatayi yaptim, sen yapma.

Sizinle neredeyse aynı tarihlerde aynı acıyı tatmışız. Duygu durumlarınız hiç yabancı gelmiyor. Bende 16 Nisanda annem kadar sevdiğim babannemi, pamuğumu kaybettim. Hastane odasında git gide küçülen vücudu, sürekli konuşan fakat son zamanlarda hiç konuşmayan, gözleri hep açıkken hastalığında ağırlaşan göz kapakları asla gözümün önünden gitmiyor. Sonra onu yoğun bakıma almaları... nefes aldığı sürece tekrar ettiği 'yoğun bakıma giren sağ çıkamaz' cümlesi ve kendi cümlesinin kendinde değilken kaderi olması... Ölüm haberi geldiğinde dünya başıma yıkıldı. Bende olduğum yere yığıldım. Anne babaları için her zaman çocuk olan biz yetişkinler, mutlaka bir gece anne babamızın veya çok sevdiğimiz birinin nefes alışverişini kontrol ederiz. Onlar ölünce biz ne yaparız? diye bütün gece kendimizi perişan ederiz. İnsan gerçekten başına gelmeden anlayamıyor. Hep kabul ederiz. Herkes bir gün ölecek diye ama biz de öleceğini bile bile yaşamaya devam eden canlılarız. Hatta kendimizi öne süreriz herkesten önce ben öleyim, ölüm acısı yaşamayayım diye ama... inancımız var Allah bilir diyoruz ve ona sığınıyoruz. Böyle bir acıyı kaldırmak çok zor yaşadım biliyorum ve bende hala sizin hissettiğiniz şeyleri hissediyorum. Öncelikle duyguyu asla ertelemeyin ağlamak istiyorsanız ağlayın gülmek istiyorsanız gülün. Kiminle olursanız olun! İkincil olarak, bu acı geçmeyecek. Geçecek sanmayın. Geçmesine de gerek yok zaten. Sizi doğduğunuz andan itibaren karşılıksız seven birini kaybettiniz. Acı belki hafifler ama geçmez. En önemli gerçeği de atlamamak gerekli. Siz hala nefes alıyorsunuz. Artık onunla sadece yaşadığınız yerler farklı. Kendinizi iyi hissetmek istiyorsanız böyle düşünün. Gerçekçi düşünün. Acıyı en iyi geçiştirme yöntemi onu kabullenmektir diye düşünüyorum. Düşünce şeklinizi belirli yönlerde değiştirmelisiniz. İyileşse bile eskisi kadar sağlıklı olacak mıydı? Son zamanlarda çektiği acılar ona yetip artmadı mı? Gözünüzün önünde bir iyi olup bir kötü olmadı mı? Onu çok özleyeceksiniz ama belki o şuan çok mutlu...

Babasının kızı olarak okurken göz yaşlarımı tutamadım. Rabbim cennetinde buluştursun sizi inşallah. Ama ben kesinlikle şuna inanıyorum beden göçüp gidiyor, ruhu hep sizinle. KudrAlobar Ayak

Allah rahmet eylesin, çok üzüldüm. Acınızı anlayamam ama hissediyorum galiba... ailemden uzağım ve onmadan kötü bi haber alabilecek olmak bile beni mahvediyor. Allah sabırlar versin, mekanı cennet olsun.

31 Mart 2014 bir telefon babam seçim sonuçlarını izlemek için kahveye gitmiş çay simit yerken aniden yığılmış hastaneye kaldırmışlar dedi ablam tam 88 gün bekledik hastane yandı nakil istedik vermediler üstüne midesine açılan mana borusu iyi yerleşmemiş karın boşluğu mama dolmuş ardına tekrar ameliyat ama olmadı dönmedi 25 Haziran 2014 te vefat haberini aldık doktor hatası ihtimali var diye otopsi yapıldı sırf kardeşim babamı hep gülerken hatırlasın onu görmesin diye morga gidip vedalaşamadım onu öyle görmeye cesaretim de yoktu hala içimde derin yaradır gidişi izinsiz çalıştım yıllarca iki yıldır evliyim ama hala babamın acısı taptaze Geçmeyecek bazen hafifleyecek hayat akışına kaptıracaksın kendini ama asla geçmeyecek baba gibisi olmuyor kız çocuk için o hep ilk aşkım KudrAlobar Ayak

Geçmiş olsun, allah çektirmesin. Hayat devam ediyor da işte bir değişik devam ediyor sanki. Ağlamayın lütfen, daha çok üzülürüm ben öyle. KudrAlobar Ayak

İstemezdi. Ama elimde değil ki. Çok gözyaşım var galiba, bitmiyor bir türlü. KudrAlobar Ayak

Başınız sağolsun. Hastane ve hastalık süreci çok zor. Bir tarafım acı çekmedi kurtuldu diyor, diğer tarafım özlüyor. Loreth

Ah ağlıyorum şu an.. Babası yanında olanlar ona kocaman sarılın. . Hayalleriniz varsa hepsini yapın(

Çok teşekkür ederim, sizin de başınız sağolsun. Sevdiklerinizin sağlıklı ömrü olsun. Hayat devam ediyor, edecek ama hep eksik devam edecek sanırım. Annem çok dağıldı, ona destek olmak için hep güçlü durdum yanında. Beklediğimiz ama beklemediğimiz de bir ölümdü. Tam iyileşti derken gidiverince aniden afalladık biraz ailecek. Zaman her şeyin ilacı.

Mekanı cennet olsun. Bugünkü okuduğum ikinci baba konusu.. Ben de babamı 3 sene önce kaybettim.. aynen böyle hastaydı. . Onunla hayallerimiz vardı. Birlikte deniz manzarasına karşı çay içecektik. Aklıma geldikçe yüreğime taş oturuyor. Of ben de içimi döktüm. .

Ölenin arkasından 40 mum yanarmış sonra herbiri gün, gün söner. Tek bir mum kalırmış o da içimizi kavurur, kalbimizde yanmaya devam eder. ALLAH rahmet eğlesin size de sabrını versin RABBim kimseyi sevdiklerinden ayırmasın inşALLAH.

Basiniz sagolsun, Maalesef annemin ameliyat sansi yok, su an klasik radyoterapi ve kemoterapi aliyor, genetik mutasyon sonuclarini bekliyoruz sonuclara gore bir yol cizilecek, akilli ilac kullanimina uygun olmasini umuyoruz cunku akilli ilaclar yasam kalitesini de suresini de bir miktar arttiriyor. Bir yandan da sonuclar uygun olursa yurt disindan asi getiretecegiz onu bekliyoruz, yani su an her şey iki hafta sonra cikacak olan mutasyon raporuna bagli. KudrAlobar Ayak

yüreğimi dağladınız gece gece Rabbim Sabırlar versin çok zor ama dua edin babacığınızın mekanı cennet olsun ağlattınız bu acı hiç geçmez belki ama dua edin ruhuna diğer dünyası cennet olsun inşAllah

Çok teşekkür ederim, umarım öyledir, umarım buluşuruz bir yerlerde tekrar. Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

Rabbim yardimciniz olsun. Benimde anne baba bosandi. Annem buyuttu dogrusu ile yanlisi ile. Baba garip, acinacak halde. 2 cocugu var annemi aldattigi kadindan. Mutlular. Kucukken cok sey yasadim. Keske babam basimda olsaydi dedigim zamanlarin hatti hesabi yok. 1. Sinifa basladigim zamanlarda anne iste abla okulda bense aygazi acip ellerimi isitirdim. Simdi dusunuyorum olse dahami iyi olurdu diye. Bir yanim kiyamiyor bir yanim bu yasadiklarindannbaban sorumlu diyor. Ust uste 2. sigarami yaktirdin konu sahibi. En azindan babani iyi bildin. Iyi anilarin var bunlari dusun. . push ; KudrAlobar Ayak

Sarilirsiniz elbet. Hic bir sey son degil bana gore, bu yasadiklarimizin hic birisi gercek bir veda degil. Veda diye uzulmeyin. Tekrar gorusunceye kadar hoscakal deyin yeter. Ne mutlu ki kendisini bu kadar seven bir cocugu varmis babanizin. Allah yerinde dinlendirsin insallah

Amin Allah razı olsun. Başınız sağolsun mekanı cennet olsun inşallah. Dediğiniz tüm hastalıkların başlangıcı babannemde de vardı. İlerlemeden, bizi unutmadan, daha fazla acı çekmeden hayata gözlerini yumdu. Bir ölüye verilecek en güzel hediye onun ruhuna bol bol okumak en önemlisi kelime-i tevhid getirmek yani ALLAH'ı zikretmektir. Anne baba insanın arkasında bir dağ gibidir. Onlar gidince arkamızdaki o dağ kaybolur. Biz de o dağı yaratana döneriz. Allahtan geldik Allah'a gideceğiz cümlesinin kanıtlanmış halidir. Babanıza okuduğunuz her dua ona sizden giden en güzel hediye ve en ihtiyacı olan şey olacaktır. Allah hepimize sabır versin.

Başınız sağolsun sizin de. Eşim derdi bir yakını kaybetmeyen anlayamaz diye gerçekten öyleymiş. Yaşamadan anlaşılmayacak bir acı.

Siz ağlamayın ama ya, ben ağlıyorum hepinizin yerine.

Diyorum ya kendine benzetirdi beni. Düşünmeden konuştuğunu görmedim hiç. Çok da güzel yazardı. Ondan almışımdır umarım bu yönlerimi. Öyle çok ilgili bir baba değildi, emekli olana kadar çok çalıştı, işteydi sürekli, ama örnek alırdık. Onun gibi olalım isterdik hep.

Huzur içinde yatsın. Babamı kaybedeli 20 yıl olacak benim de, annemle birlikte gittiler hem de. Zaman geçtikçe kendinizi oyalamanın daha iyi yollarını buluyorsunuz. Zannediyorsunuz ki acı hafifliyor. Sonra bir kitap arasında bir fotoğraf geçiyor elinize. Onların gözlerine bakıyorsunuz, ah, acıları ne kadar taze o an anlıyorsunuz, sanki dün gitmişler gibi. Zaman acılarınızı hafifletmiyor da, yaşama tutunacak daha fazla şey bulmanızı sağlıyor. O şeylere tutunmak, acı eşiğinizi yükseltiyor. Dilerim siz de hayata tutunmanızı sağlayacak bir çok güzelliğe sahipsinizdir. Başka ilacı yok bu acıların. KudrAlobar Ayak

Allah rahmet eylesin.. Ben de babamı kaybedeli 10 yıl oldu.. Çok zor yokluğuna alışmak.. sadece şunu söyleyebilirim ölümü kabulleniyorsun hergün biraz daha alışıyorsun.. zaman herşeyin ilacı..

Başınız sağolsun ne diyeceğimi bilemedim gerçekten. Hepimiz birgün öleceğiz ölümü kabullenmek alışmak gerekiyor belki de ama kim en yakınındaki kişinin ölümünü hemen kabullenebilir ki. Zamanla aciniz azalır inşallah. Babaniz sizi bu kadar çok severken üzülmenizi aglamanizi hiç ister miydi. Bunu düşünüp kendinizi sakinlestirirsiniz belki...

Öncelikle başınız sağolsun Allah sabır versin bende 9 yıl önce babamı 10 yıl önce annemi kaybettim halen ilk günkü gibi özlerim çok içim yanar yaşımız kaç olursa olsun onlara ihtiyaç duyulur onları 1sn görmek için dünyayı feda ederdim ne kadar ablamlar abimde olsa anne babanın yerini hiç kimse alamıyor acısı da geçmiyor Annecim ve Babacım mekanınız Cennet olsun inşallah Nurlar içinde yatın

Geçen yıl bugün, 15 Ocakta güle oynaya yatırdık hastaneye babamı. Yatacak, ameliyat olacak, o pis kitleden kurtulacak, alıp evimize gelecektik. Hep böyle söyledik giderken. O hastane yatağına yattığında eliyle göstererek 3 ay dedi, üç ayım var. 15 Nisanda da bırakıp gitti. Sabahtan beri oyalıyorum kendimi, bir sürü işim vardı zaten. Dağıttım kafamı, düşünmedim. Ama gece çöktü, benim de içime hüzün. Dünyanın en iyi babası değildi belki ama babamdı benim. Şair ruhlu babam, takım elbisenin içine içlik giymeyen babam, kravatsız sokağa çıkmayan babam, türk filmi izlerken ağlayan babam, dağlarda eşkıyalardan korkmayan kahraman babam, elimden tutup lunaparka götüren, defelarca bıraksam da gökyüzüne, tekrar tekrar uçan balon alan babam. Evlatlarını yanına toplayıp rakı sofrasını da kurdurtursa keyfine diyecek olmazdı. En büyük zevki kadeh tokuşturmaktı bizlerle. Her içtiğim kadehi onun şerefine vuruyorum masaya dokuz aydır. Son evladı, tekne kazıntısıydım ben onun. Belki kırkından sonra gerçekten babalığı layıkıyla tadabildiği tek evladı. Sen bana benziyorsun derdi hep, beni anlıyorsun. Kızsam da, kırılsam da kıyamazdım hiç. İnsan nasıl kıyar zaten babasına. Bir hafta öncesine kadar yanındaydım. Arabanın ön koltuğunda otururken yanaklarından öptüm en son, artık sen geleceksin, döneceksin evine dedim. İyileşecek, evine dönecek diye geldim evi boyattım, mikrop kapmasın diye temizlettim. Odasını yatağını düzenledim. Bir hafta sonra, yanına gitmemi bile bekleyemeden, aniden bıraktı gitti. Gözleri açıkmış, öyle dediler. Beni mi bekledi? Niye gitmedim, neden neden neden? Ne durdurdu beni? Geçmiyor acısı, normal değil sanki. Şimdiye kadar hafiflemez miydi? Normal hayatıma devam ediyorum, yiyorum, içiyorum, eğleniyorum, gülüyorum ama bir yanım hep eksik, hep buruk. Onunla ilgili herhangi bir şeyi ağlamadan anlatamıyorum. Komik şeyleri anlatıp hem gülüp hem ağlıyorum. Çok acayip bir ruh halindeyim sanki. Nasıl geçecek, ne zaman geçek, geçecek mi?

Bunu bende bilmiyorum.. Cidden aglatınız beni, şuan göz yaşlarımla yazıyorum bulanık bulanık.. Benim babamda ALS hastalıgına yakalandı yatıyor sadece bakıyor.. Allah bilir icinde ne fırtınalar kopuyordur.. Dedigin gibi hayat devam ediyor, cocuklar icinde.. Allah herkese hayırlı ölümler nasip etsin.. Cidden cok zor.

kendimi hep ileri evre değil diyerek rahatlatıyorum, bakalım ne olacak. tedavi olarak emindim akıllı ilaç kullanıyordum ama patladı gitti. şimdi yeni bir aşıya başlayacağım. ameliyat da olamıyorum. sıkışmış gibi hissediyorum resmen ama pes edesim de yok. pelin- bu arada anneniz için de acil şifalar diliyorum. akıllı ilaçlar veya aşı hakkında sormak istediğiniz bir şey olursa yazın her zaman.

Bizim en buyuk sansimiz ailenin cogunu doktor olmalari, annemi hastane hastane gezdirmiyoruz ama cok sayida uzman gorusu alabiliyoruz. Hepsi benzer seyler soyluyor aslinda, tamamen iyilesme sansi yok ama yasam suresi ve kalitesini iyilestirmek icin ne gerekirse yapacagiz. Annem tansiyon hastasi, kubaya gitmek istemiyor, ama sagligi uygun olursa ve tedaviye de uygunsa goturecegiz, ya da asi getirtecegiz, aksi halde imminoterapi vs ne gerekirse yapariz, aksini dusunmek istemiyorum. KudrAlobar Ayak

Arada geçiyor arada artıyor. Bazen normal geliyor her insan gibi o da öldü diyorum. Ama bazen Bebeğime bakıyorum annem görseydi keşke diyorum.. ben bir de öte tarafa inanmıyorum. O daha kötü Başınız sağolsun, sabır dilerim