Valla bunu da okuyunca açıkçası adamın pek umrunda değil diye düşündüm. Aramadiginiza üzülüp icerlemiyor bence. Geri kalan hayatımda nasıl daha berbat bir baba olurum? Nasıl evlatlarıma kendilerini kötü hissettiririm diye düşünüyor ve bunu uyguluyor bence. Bazı insanlar ebeveyn olmaya uygun değiller adam rahat kasmıyor babalık yapmaya çalışmıyor. O halde sizde rahat olun vicdanınız rahat etsin gerçekten yardim istemeyen birine yardim edemezsiniz zaten. Ilişki dediğimiz şey karşılıklı olur.

Ailesine sahip çıksaydı iyi bi baba iyi bi es olsaydı da size sitem etmesin bosuna yani.. Yanlızlığının sinirini sizden çıkarıyor belli ki nelluniverso Her birimiz kendimize ait bir Evrenin

Elimden geleni yapardım fazlasını değil. Sonuçta beklediğiniz bi telefon, bi Güleryüz. Bunu da yapamıyorsa kendi bilir

Merhametli miyim bilmiyorum Ben de bazen kendimi merhametsiz bir evlat olarak görüyorum, haftada 1 gün aramak bile beni vicdanen rahatsız ediyor ama elimden gelen bu fazlası olmuyor O

Ben ondan birşet beklemiyorum, ama hafta içi ben atamayınca hiç aramıyor, kardeşime daha soğuk davranıyor annemle kalıyor diye sanki boşanmalarını biz istedik. Evine sahip çıksaydı, yiyip içip gezmeseydi biz ne yapalım, hafta içi ne anneme ne kayınvalideme gidemiyorum o kadar yoruluyorum ki yemeği bile annem yapıp bize gönderiyor kızımın ödevi derken erkenden yatıyoruz, hafta sonu da arıyorum işte soğuk soğuk konuşuyor O

Ama şu anda kimse yok yanında hadi önceden annem vardı, şimdi bir kardeşim vir ben birde halam kaldı, insan bir hafta içi arasa torunum ne yapıyor dese Hasta olmuş geçende arkadaşını aramış o götürmüş hastaneye, boşanmalarında biz suçluyuz gibi davranıyor

Biz önceden de öyle bir arada duran, çok samimi bir aile değildik ama annemle barışıkken daha iyiydik en azından neşeliydi, bir derdimiz olunca oturur konuşurduk. Şimdi hiç konuşmuyor, yemek gönderiyorum Allah razı olsun diyor. Ararsam konuşuyor aramazsam aramıyor. İyice koptu herşey

Adam hep böyleymiş zaten. Boşanmadan sonra sevgi pıtırcığı olacak hali yoktu. Adamda aile babası olacak potansiyel yokmuş. Keşke böyleleri hiç evlenmese.

Elimden geleni yapıyorum ama haftada 1 az mı geliyor acaba, aynı ilçedeyiz Geçende hasta olmuş mesela, arkadaşına söylemiş beni hastaneye götür diye yani aramızdaki kopukluk çok fazla, boşandıktan sonra bizim barıştırmamızı istedi bizde karışmayınca çok soğuk, bezgin, hasta duruyor. Biliyor birde benim etkilenen duygusal bir insan olduğumu Çalışmasam hergün giderdim ancak çalıştığım için kendime bile vakit ayıramıyorum O

Yapıyor muyum işte sıkıntı orda. Haftada 1 aramak, yemek göndermek yada ziyaret etmek iyi bir evlat olduğumu mu gösterir Evet çok iyi bir baba değil hatta küçüklüğümüzde babamla doğru düzgün bir anımız bile yok ama annemle barışıkken iyi günlerimiz de oldu ama bencil bir insan bu bir gerçek, bana o kadar olmasa da kardeşime hiç düşkün olmadı hala öyle işi düşünce arar kardeşimi Şimdi tek başına, onunda kardeşi yardıma geliyor ev işi için ama ben gidemiyorum kendi evimi bile temizlemeye halim kalmıyor ancak çocuğumun ödevine yetebiliyorum Bazen hak etti böyle olmayı desem de, bazen vicdanım rahat etmiyor, böyle nasıl olucak bilmiyorum M

Bence net olun, açık açık içinizden geçenleri söyleyin. Arayıp sormamasından mı rahatsızsınız, söyleyin. Yine arayıp sormazsa bir dahakine aramayacaktım ama bu son olsun, kırılıyorum böyle yapınca deyin. Hala aramıyorsa da bırakın napıyorsa yapsın. Tamam babadır, illa ki emeği geçmiştir ama, çocuk gibi nazlanılmaz böyle. Önünü kesmezsen ilerde daha kötüye gider bence.

Hafta içi zaten ancak kızımın ödevleri ile ilgilenebiliyorum, ne anneme ne kayınvalidemr nede başka bir arkadaşıma gidebiliyorum. hayatım çok yoğun Hafta sonu temizlik işim oluyor bazı haftalar göremeden sadece eşimden yemek gönderiyorum ama her hafta yemek gönderiyorum ne olursa olsun, eğer yapıcak gibi olursam hazır alırsak lahmacun gibi onada yaptırıyorum ama devamlı yanında olamıyorum. Acaba devamlı mı gitmemi istiyor haftada 1 az mı geliyor ama nasıl yetişicem O

Bunda çok da anlayamayacak bir durum yok ki. Babanız önceden de böyleymiş dediğinize göre. Dolayısıyla adam aramıyor. Hak vermiyorum yanlış anlamayın ama böyle kabul etmeniz üzülmemeniz için en doğrusu diye düşünüyorum.

Bizimkiler ayrı değil ama ilişkimiz aşağı yukarı böyle. Sonuçta o sizin babanız.! siz saygılı olup üzerinize düşeni yapıyorsunuz. Çok da takmayın kafanıza.

Aynı durumdayız seni çok iyi anlıyorum vicdan falan yapma baban ektiğini biçiyor sen yine de elinden geleni yap baba sonuçta senden günah gitsin O

Babaniz veya bir baskasini, oldugu gibi kabul ederseniz mutsuz olmazsiniz. Her beklentisine cevap vermek zorunda da degilsiniz. Sol yaniniza sorun, o mutmainse yaptiklariniz yeterlidir. Degismeyecek bir insandan beklentiye girip, kendinizi uzmeyin...

Sen evlat olarak üzerine düşeni yapıyorsun canım kendini üzmene gerek yok kimi insan böyledir dışarı iyi ailesine gelince soğuk ve tavırlı çevremdede var böyle biri neyin kafasını yaşar böyleleri bilmem sizde çok üzerine düşmeyin gerekirse alın karşınıza konuşun niye böylesin diye değişmez ama bir deneyin evladısınız diye bu kadar yüklenmesi hakkı değil bence hep sizden beklememeli herşeyi. Benim babam iki gün sesim çıkmasın arar sorar bir ihtiyacın varmı torunlarımı özledim ver konuşayım diye kırılmakta çok haklısınız.

O sana babalık yapmıyorsa senin de kendini çok fazla kötü hissetmene gerek yok bence. Çok fazla üstüne gitme. Ara sıra gidersin yemeğini yaparsın tamam.. Senin asıl özen göstermen gereken çocuğun ve eşin. Çünkü onlar senin çekirdek ailen... CanTorun

Ne oldu ya baba aramasam aramıyorsun dedim birşey demedi hatta bana aradığım için hayırdır dedi. Kaç yıllık babam yani biliyorum soğuk davranıp davranmadığını Aramasam vicdanım rahat etmiyor arasam soğuk soğuk konuşuyor iyice sinirlerim tepeme çıkıyor ne yapıcağımı şaşırdım kaldım . push ; francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

senin konularını hep biliyorum ben sen babadan başka ben başka dertliyim olduğu kadar canım hafta sonlarıı da azalt surat asarsa kendi bilir daha genç evlensin madem annen napıyor bu arada? iş güç inşallah çalışıyordur falan O

Ben görüşmüyorum. Sürekli bı beklenti içindeler. Biz onlarin evlatlarıyız. Sevgilisi, eşi vs değiliz yanlış duruşları nedeni ile mahvettikleri hayatlarının triplerini çekmek gibi bı yükle gelmedik dünyaya. Surat asarlar, iğneli iğneli konuşurlar suç atarlar, eşleri gibi ev temizliği yemek vs vs beklerler, ben hayata gelme sebebim olan insanlar için stresten hastalık sahibi olma, depresyona girme, üzüntü içinde olma, istedikleri gibi hoyratça beni kırmaları, istedikleri zaman gel gel git git, mutsuzlar diye mutsuz olmak için mi dünyaya geldim... 8 aylık bir bebeğim var. İnanın onu şu an bile mutsuz edecek herşeyden kaçınıyorum. Uykumu zorlamıyorum düzen oturtmadım kendi uykusu geldi mi uyuyor ve kendine öyle bı düzen kurdu ki, yemek mi mama mı zorlamıyorum kendi ritmini oluştursun, çitlerine tutunurken düştümü gözümün ucuyla bakıyorum önemli bişey değilse kendisi kalksın diye bekliyorum, ağlıyomu susturmuyorum alıyorum kucağıma nedenini bilmiyorum şu an istediğin gibi ağla annecim diyorum inanın ağlamıyorum, kumandaya bayılıyorlar çıkardım kumandanın pillerini verdim eline al oyna dedim bebeğim bile özgürlüğüne hayret ediyor, elektrik süpürgesi ile oynamaya bayılıyor süpürge ortada istediğinde babası oynatıyor. Hayata bir kere geliyor ne benim ne de babasının ruhsal ve bedensel kölesi değil. Üzemeyiz ve üzmemeliyiz evlatlarımızı. Açıkcası beni ebeveynden soğutan hiç bir davranışı bebeğime yapmayacağım. Ve anne babanın kadar evladında hakkı var. Bunu bilip öyle davranmalı insanoğlu.

Ben de diyorum keşke evkenmeseydi diye, annemle evliyken bizle arası daha iyiydi ama şimdi iyice ipler koptu Ne gülüyor ne doğru düzgün konuşuyor, kendimi bana suçlu hissettiyor. Bütün boşanan babalar evlatlarına böyle mi davranıyor O

herkes ne ekerse onu biçiyor. vicdan azabına gerek yok. elinizden geldiği kadarı yeterli. fazlasını bekleyen fazlasını vermeli. her zaman derim her türlü ilişki karşılıklıdır beklenti içerir. evlat hariç..

Evlenmişsiniz ve artık kendi hayatınız var. Her ne kadar anne-babamız olsa dahi kendi ailemiz ön planda olmalı diye düşünüyorum. Elbette evlat olarak onların yanında olmalıyız ama sen zaten her hafta ilgileniyormuşsun. Hafta içi ilgilenemiyorsun diye kendine vicdan azabı yaşatma.

İnşallah çocuklarım da sizin gibi merhametli olur. Yerinizde olsam, böyle bir babayı asla aramam. Hem suçlu hem güçlü

Annemle babam 2 yıl önce boşanmıştı. Babam tek yaşıyor Çalıştığım için hafta içi pek faydam dokunamıyor ama hafta sonları yemek yapıp göndermeye çalışıyorum, telefon ediyorum ve gitmeye çalışıyorum ki öyle çok bağlı değildik yani annemin bize yaptığı annelik ile babamın bize yaptığı babalık karşılaştırılamaz bile. Annem çok fedakar bir kadın ama babam biz küçükken bizden önce kendi annesi kardeşleri ve arkadaşlarına önem veren bir babaydı Bunları anlattım çünkü neden bağlı olmadığımızı açıklamak istedim Şimdi ise ben atamadan aramıyor, mesele 2 hafta aramıyayım nasılsınız ne yapıyorsunuz diye aramıyor, kızımı merak edip aramıyor, ben arayınca soruyor İstiyor ki sürekli biz soralım nasılsın iyi misin hasta mısın diye ama bir baba niye sürekli evlatlarından aramasını bekler? Onunda araması bizi merak etmesi gerekmez mi Bir de ben aradığım zaman soğuk konuşuyor, görmeye gittiğimizde yüzü asık duyuyor bazen hiç gidesim gelmiyor surat astığı için ama vicdan azabı duymamak için gidiyorum yada arıyorum Ama o mu benim çocuğum ben mi onun çocuğuyum anlamdım, bir de eşim kaç kez gördüm arkadaşlarının yanında espri yapıyor neşeli ama senin yanında böyle yapıyor bu kadar üzülme diyor. İnanın çok üzülüyorum, çalışıyorum ve akşamları kızıma bile vakit ayıramıyorum erkenden yatıyorum o yüzden hafta içi babama vakit ayıramıyorum ancak hafta sonu vakit ayırabiliyorum ama o devamlı ilgilenelim istiyor, ama kendisi beni ben aramadan aramıyor Sizce normal olan ne Çok kafama takıyorum

Rahatsız etmeyeyim diye aramıyor olabilir mi Yani bennim annem babam da aramaz pek zira meşgulüm haftaiçi diye rahatsız etmek istemezler Bu haftasonu gitmediniz diye de aramaz sanki gelmedin der gibi olmasın diye Bence sorun yok da siz rahatsızsınız söyleyin baba sen de ara bizi diye O

Sanırım sizde ailenizden çekiyorsunuz benim gibi. Annenizle babanız boşandı mı benimki gibi merak ettim bşraz dertleşmek isterim. İnanın geçen sene yazım ağlamakla geçti hergün ağlıyordum boşandılar diye bir de üstüne babamın soğuk davranışları eklenince vicdan azabının dibine vuruyordum Kızım okula başladı dersleri var etkinlikleri var zaten çalışıyorum beni hafta içi fazla göremiyor ama aklımda sürekli ailem var, babama telefon etmeye elim ermiyor, edince de soğuk konuşuyor Bir dönem iyiydi heh dedim atlattı çok şükür ama şimdi yine aynı, telefon ettim diye hayırdır birşey mi oldu dedi ya zaten haftada 1 telefon ediyorum. Annemle barışıkken yine neşeliydi şimdi böylr kendini hasta yorgun yapıyor, hep bir derdi var, geçende hatta olmuş görünsene bir doktora dedim nasıl yürücem hastaneye kadar diyor ki hastanede de öyle uzak değil Daha 58 yaşında, yaşlılığında nasıl olucak Haftada 1 aramam az mı acaba, yemek göndermem ama çok yoruluyorum hafta içi L

Bu yaştan sonra değiştiremezsin kimseyi. Baba olmaya gönlü yokmuş.

Babandır iyilikte güzellikte bulun saygısızlık etme. Gerisinide kafana takma. Onun sizinle bir problem i yok kendisi ile problemi var. Üzerinize alınmayın bu durumu akışına bırak ve kendin mutlumusun ona şükür et... O