Çocuğuma ilerde tek başına bakabilecek maddi manevi imkanım varsa yapardım... Uzun süredir eşimle aram iyiyse ve bu sefer oldu diye düşündüysem...

Yani bu ara iyi olmanız ömür boyu iyi olacağınız anlamına gelmiyor. Hayatta bu konuda böyle kesinliklerden bahsedemeyiz. Çok iyiyiz günlerinde evlendim. Bu ara iyiyiz günlerinde çocuklarıma karar verdim. Ama eşim bana göre yüzde yüz mü? Değil. Yani kesinliği olmayan şeyler için ertelemelere gitmeyin. İyi günlerin devamı karşılıklı çabalara bağlı

bu konuda kendime şunu sorardım en son ciddi ciddi boşanayım diye ne zaman düşündünüz eğer düşündüyseniz? yaşadığınız son kavgaları sorunları düşünün bunlar ne zaman yaşandı ve bu sorunlar ne kadar büyüktü?

sitede evli üyeler evlenmek isteyen bekar kadınlara:aaa sakın evlenme bekarlık sultanlıktır koca donumu yıkayacaksın gez toz keyfine bak yazarlar. bunları da 20 lerinde evlenmek isteyene değil 29 45 arası yaşa yazarlar. alıştıkkk

Ben de en kötüsüne göre plan yapan biriyim garantisi var mı yarın aldatılmayacagımızın yok. Diyelim kötü bisey oldu çocuğu tek başıma büyütürüm isim var diyorsun. Bence tek gecerli cevap bu. Kötü bisey olursa da adamı damızlık gibi kullandım şükür çocuğum var der geçersin yani. Bence zamanı.

Tabi canım herkesin evliliği mukemmel hic anlasmazlik cikmamis hep mukemmel cicim aylari yasanmış ama gercek hayata bakıyorsun kari koca eğitim seviyesi yuksek insanlar bile ne sorunlar yasiyor bosanmıyor sonra toparlıyorlar cocukta yapıyorlar.

haftada bir görüyorsanız yine iyi görüşüyorsunuz demek ki önceden çok çok bunalttılar sizi. şuan normal rutine dönmüş gibisiniz

Kendime neler fısıldadığımı bir bilseniz. Kendimi sevmek adına doktorun yaptırdıklarından biri gerçek anlamda kollarımı kendime sarıp kendi vücudumu sevmek oldu. Teşekkür ederim. İyi ki konuyu açmışım. Daha net olmaya başladı düşüncelerim...

Bunu yazan kişi de boşanmış çocuklu diye hatırlıyorum umarım yanlış hatırlıyorumdur.

ben şaşıyorum bezen. ayol herkesin kocası ne mükemmelll burada diye. ama reelde yok bu adamlarr. az da olsa hepsi arızalı. konu sahibin de ben ne boşanacak ne de çocuk yapmayacak bir durum bulamadım da. yaşanmış bir şeyler bitmiş.

Ve don yıkamaya devam.

Aa bir ara bende sarilirdim kendi kendime en iyi terapiydi benim icin

Kırgınlıkları ve yıpranmıslıkları tamir etmek biraz zor. Kırılan vazoyu uhuyla yapıştırırken eskisi gibi olmuyor izler ben burdayım diyor ama tutuyor bi sekilde. Fakat cocuk oldugunda elbette aileler bi' sekilde dahil olacaktır diye düsünüyorum. O zaman bazı seyleri göz önünde bulundurmak gerek izler tekrar meydana gelebilir. İzlerinizi yönetmek dengeyi kurmakta esinizde bitecek davranısları önemli. Daha cok buna odaklanabilirsiniz. Cocuktan sonraki davranıslarına. Eminseniz eğer güzel bir meyve koyabilirsiniz ortaya.

Elbette sebebin eşim olduğunu biliyorum. Zaten 5 yıllık evlilikte bu zamana kadar çocuk düşünmememin sebebi budur. Öte yandan söz konusu eşimin annesiyle ilgili problemler olmadığında evliliğimle ilgili bir sıkıntım yok. Şimdi bu problemleri aştık. Kayınvalidem hiçbir zaman değişmeyecek. Fakat eşim değişti. Yani o dengeyi kurmayı öğrendi. Bunu yapamasaydı bırakın çocuk meselesini evliliğimi devam ettirmeyi dahi düşünmem. Sözlerinizde haklısınız katılıyorum ama şu son 2 yıl içerisindeki evliliğimin durumu iyi. Herkesin var benim niye yok diyecek kafasında bir insan değilim. Öyle olsa emin olun 5 yıl beklemezdim.

Valla ben, eğer ben de istiyorsam doğururdum. Bir daha mı gelecez dünyaya Kaynanam geçmiş 3 yılımin içine s. çmis olabilir ama bitti gitti yani, üstüne Sunger çekilmiş, araya mesafe konmus. Neden gelecekteki üç yılımı, hatta otuz yılımı da etkilesin ki? Bebek bahanesiyle size çok yanasmalarina önlem alın yeter.

Önemli olan esınizin iyi bir baba olup olamayacağı. Eğer iyi bir baba olacak derseniz ve kendinize de güveniyorsaniz doğurun. Gelecekteki her olacak şeyi kontrol edemeyiz. Sonucta Allah korusun eşlerimiz trafik kazasida gecirebilir o zaman çocuklarımiz babasiz kalırsa diye çocuk mu doğurmayalım? Eşin kotu bir baba olacağı aşikar boşanmada bugün yarin kesin olacağı belliyse tabiki cocuk sahibi olunmasın ama siz de böyle bir durum yok anladığım kadarıyla.

Bende benzer fikirdeyim ama duymaya ihtiyacım vardı sanırım. Teşekkürler

Şu durumda çocuğun ayağınızı bağlayacak bir şey olduğuna kanaat getiremez eş ve ailesi. Ben yapın istiyorsanız derim.

Zaten öyle oldugumu belirttim Dasmeer

Valla istemeye başladım. Hem gelecek planlamasında benim için şuan en iyi zamanlar diye düşünüyorum. Biliyorsun biraz pimpirikliyim illa bir şey yapmadan karar vermeden öncede didik didik ediyorum.. Çok düşünmeme gerek yok sanırım.

Yeni evliyken evliliğe ve birbirine alışma sürecinde herkes farklı problemler yaşar. O problemlerin bize, ilişkimize verdiği zararı fark ettiğimizde tavrımızı, bakış açımızı değiştiririz. Öğreniriz ve o konuda olgunlaşırız çünkü. Sizin evliliğinizde de böyle olmuş yaşananlar bazı konularda yontmuş sizi ve orta yolu bulmuşsunuz. Olaya böyle bakın bence. Hiç birimiz kadın-erkek ilişkilerini, evlilikte dengeyi bilerek evlenmedik. Yaşadık, tecrübe ettik ve dönüştük, elimize batan zarar veren çıkıntıları törpüledik. Eşim yeni evliyken olan adam olsa bu yaşta o huylarını çekemezdim mesela. Aynısı benim içinde geçerli. 20 yaşında ki benle 40 yaşımda ki halim bir olamaz. Olmaması normal olandır zaten.

Kaç yıllık evlisiniz? Yaşınız kaç? Adamdan ayrilsaniz bile babaliga devam eder mi? Ya da çocuk olmasa çok üzülür müsünüz? Hayatınızda illa çocuk olmali mi? Yani bu adamdan boşanıp bir daha evlenmeyi düşünüp çocuk ister misiniz? Yazınızdan bu adamla devam edeceğinizi düşünüyorum o zaman neden yıllarınız çocuksuz geçsin çocuk fikriniz sağlamsa?

Haklısınız. Benim endişemde bu aslında ama benim durumum " bu ara iyiyiz" değil " uzun zamandır iyiyiz" En az 2 yıldan bahsediyorum. Artık endişemin yersiz olduğuna karar verdim. Öyle ani bir kararla hop çocuk yapıyorum durumu değil. Olmamış, belki olur belki olmaz ihtimaller için hayatı ertelememeye karar verdim.

Şöyle birşey de var şuan evliliğiniz rutine bağlamış. Bu durumda çocuk olması makul bence. Extrem durum çıkması da sizin suçunuz değil. Çünkü hayat matematik gibi iki artı iki dört diye işlemiyor. O yüzden kendinize güveniyorsanız ve istiyorsanız çocuğu da yapın bence. Hayatta hicbirseyin garantisi yok.

Aslinda şunu sormalisiniz kendinize, çocuk demek anne babanin cok konuda ayri dustugu tartistigi ortaklik gibi birsey sevgisi ise bambaska. Yeni tartismalari, ee cocugu gormeye gelecek ve yorum yapacak es tarafini yonetebilecek misiniz? Piskolojik olarak buna hazir misiniz?

Evliliginizde burdaki bir cok kisininkine göre iyi pozisyonda. Ha cocuk istersiniz istemezsiniz o ayri. Ama bir cok kisiden cok daha uygunsunuz.

Evlilik için %60 güven çok az diye düşünüyorum. böyle bir sayıya nasıl ulaştınız merak ettim ama Gezegen X

Travmalarla bezeli çocukluk, ergenlik geçirdim. Çoğunu atlattım. Tekrar su yüzüne çıkma ihtimali hep var ama ben çok uzun zamandır psikolojik olarak stabilim. Benim evliliğime güvenimi dert etmemde bundan. Yani eşime güvenmem çok uzun zaman aldı. Hayat mottom babana bile güvenme idi. Güven konusunda temkinliyim. Yerimde başka biri olsa bu kadar dert etmez diye düşünüyorum. Abartıyor bile olabilirim. Çocuk olunca tekrar benzer olaylar meydana gelebilir ama herkes biraz değişti ve ben şahsen hamilelik ve ardındaki zamanlarda terapiye devam edeceğim... Bu işi çok sıkı tutuyorum. Eşime babalık konusunda güveniyorum. Baba figürü benim hassas noktam aksi halde asla düşünmem. Sadece kötü senaryo olursa kaygısı... Şuan sizlere yazarken irdeledikçe gereksiz evham yaptığımı düşünür oldum.

Siz eşinizin değiştiğine size bir daha aynı şeyleri yaşatmayacagina güveniyorsanız sıkıntı yok. Dogumdan sonra kv ne kadar uzak tutarsanız i kadar iyi sorunların tekrar etmemesi acisindan

Yani bence yapması gerekeni yapmış çünkü KV sizi kaybetmekkten korkmaz ama oğlunu kaybetmekten korkar onun annesine gitmemesi bile çok büyük bir tepki

Şu durumda çocuk düşünülebilir gibi görünüyor.

Her yolu dener ama ama kırmızı çizgilerim var. Eşimde bunu bilir ona göre davranır. Kalanında ben onu duymam, güler geçerim, zorlarsa ağzının payını veririm. Evine tek gitmem, aramam. Özel bir durum yoksa 4,5 saatten fazla aynı ortamda bulunmam. Haftada en fazla 1 gün, genelde 2 haftada 1 görürüm. Biraz daha spontane. Çocuk olunca onu bahane edip gelmeye çalışacaktır. Fakat bilirlerki ben evde olmam yada kapıyı açmam, ki planımızda çocuk olduğunda oturduğumuz evden taşınmak var ki o zaman çat kapı gelme ihtimali sıfır olacak.

Benim çekincem yok şahsen, eşim yapamayacak olursa bu artık onun derdi olacaktır. Lohusalık konusu korkutmuyor değil ama halledeceğime inanıyorum. Ben neler hallettim

hic zorluk yasanmamis bir evliliktense, zorluklar yasanmis, ve de ustesinden gelinmis bir evlilik daha cok guven vermez mi insana, ben sanirim su kosullarda daha cok guvenirdim evliligime de esime de, cocuk kendim gercekten istiyorsam dusunurdum, esimin cok istemesi cok etki etmezdi ama saniyorum ki.

Böyle düşünmen çok güzel birşey bence deneyip görmelisin güzel gelecek diliyorum sizin için

aynı fikirdeyimm

Herkesin kendi görüşü elbette ama mesela bende kimseye %100 güvenemem. Evliliğime inancım benim en fazla %70. Bizim de boşanacak sebebimiz yok ama yine de hep temkinli davranıyorum. Ben bu şartlarda çocuk sahibi oldum. Çocuktan sonra daha bir bağlandık gibi oldu sanki.

Kaynana sorunu yaşamanın tek nedeni eştir. Yoksa kimse gelinini baya kaynanasini sevmez dengeyi kuran adamlar iki kadının birbirini idare etmesini sağlar. Esiniz bunu yapamadiysa ne es ne baba olmayı hak etmiyor. Ayrica çocuktan sonra o sevmediginiz kv yine hortlayacak ve daha fazla sorun yaşayacaksınız o zaman eşiniz hadi anne evine diyebilecek mi? Aman yapayım boşanırsam da kendim buyururum o da karşıdan babalık yapar gibi saçma bir düşünceyle yapmayin! Yazık değil mi o çocuğa birbirine güvenmeyen herkes yapıyorcu bir düşünceyle düşünen anne babanın çocuğu olarak dünyaya gelecek.

Konu sahibi adamın iyi baba olacağından bahsediyor. Sıkıntı kaynana yani. Bu ülke topraklarında sıkıntısız kaynana modeli daha uretilmedi.

Her evlilik bir değil. Denge kurmayı bilmeyen bir erkek denge kurmayı da ögrenebilir. Cevremde cok evliligin ilk yılları bocalayıp sonra toparlayanlar. Yoksa inanın evli cift kalmazdı. Konu sahibinin anlattiğina gore toparlamaya baslamislar evliliklerini.

Bu site zaten gerçek hayatı hiç yansitmıyor. Evlenmek isteyene "Evlenme" Evliliğinde çozulebilecek sorun yaşayanlara "boşan" Çocuk doğurmak isteyenlere "Doğurma" Bunlar artık Bdv nin kliseleri olmuş

değil konu açmak satır aralarında yazsan hepimiizn sorunları oluyor ara ara kimsenin evliliği mükemmel değil desen:aaa bak bakk senin koca da iyi değilmişşş diye sevmeyen üyeler tarafından da saldırılırız

Kendi hayatimla kiyaslamadim yüzde altmış güvendiğin bir adamdan çocuk yapmak mantıklı mı?

Kayanana olayı bir kenara, siz bu adamın iyi bir baba olacağını düşünüyor musunuz? İlgisi, sevgisi, maddi ve manevi olarak yetebilir mi çocuğa? Ev içerisinde mutlu musunuz, çocuğa güvenli ve sıcak bir ortam yaratabilir misiniz? asıl soru bu.

5 yıllık evliyiz. 33 yaşındayım. Ayrılsak bile babalığa devam eder. Ben çok üzülür müyüm? evet ama eşim çocuk sahibi olmadığımız için çok üzülüyor. Hayatımda bir çocuk olmasını istiyorum. Bu adamdan boşanırsam bir daha evlenmeyi düşünmem. Evlilik kurumu evlenmeden önce de sevmediğim bir şeydi şuanda aynı. Bekar olsam ve sorun olmayacağını bilsem sperm bankasını tercih ederim. Tek düşündürücü ve haksızlık olarak düşündüğüm kısım çocuğun baba figürü meselesi...

sanki çocuk yapan her çiftin mükemmelll hayatıı varr kadının bence fazla bir sorunu yok. Bu aynı eşiyle birazcık tartışan üyeye:aaa çekilir mi o adam hemen boşan diyenlere benzemiş

Evet artık hazırım :) savaş baltalarım hazır. Şaka bir yana o konuları aştık. O laflar hiç bitmez. Ben bildiğimi okurum. Bunu yapabiliyorum artık. Çocuk konusunda müdahale etmeleri söz konusu olamaz. Eşiminde izin verebileceği bir şey değil. Zira cehaletleri tescilli eşim izin verse bile ben çocuklarımı korurum. Kıemızı çizgim diyebiliriz.

ben babasız büyüyen bir kadınım ömrümde 3 ay anca gördüm ama kimseyi kendi hayatımla kıyaslamıyorum. konu sahibinin anlattıklarına göre objektif yorum yapıyorumm. iyi akşamlar

Bende bunu anlamıyorum. Konu sahibi zaten 5 yılını harcamis. Bir evlilikte çocuk istedigi halde bekleyeceği kadar beklemis. Sular durulmuş neden 5 yıl daha beklesin. Hayatta bu adamdan baba olmaz derse ayrılırdi zaten. Ülke geneli erkekler belli zaten. Yoksa herkes birbirini idare ediyor bir şekilde.

Bir dönem aylarca görüşmedim. Eşim yokken eve almadım. Şuan bile her hafta görüşmüyorum. Tam haftada bir dersem yalan olur. Bazen öyle denk geliyor, bazen 2 hafta görmem bazen ayda bir. He 1 ay gitmeyince şikayet eder, laf çakar bir şeyler yapar ama vız gelir. Benim iletişimi tamamen kopartmamamın karşılığında eşim için ve çocuk olursa benim kontrolümde görüşmeleri için kabul edilebilir sınırım diyebilirim.

Konuyu okumadan cvp verdim hayır dedim. Okuyunca fikrim değişti. İnşallah hep güzel ilerler evliliğiniz. İşimi kadere teslim ederdim sanırım bundan sonrasını.

Açıkcası kayınvalide artık evliliğimle ilgili konularda denklem dışında. Kısacası o aynı olsa da bizim evliliğimize dair etkisi yok artık. Takmıyorum artık, gülüp geçiyorum. Bugün çocuğum olsa boşanacak olsam her hangi bir maddi problem yaşamam. Manevi olarakta. Benimki biraz kırgınlık, yıpranmışlık. Eşimin iyi bir baba olacağına kendimin iyi bir anne olacağından daha çok güveniyorum dersem yalan olmaz.

sen istiyormusun? istiyorsan hazır hissediyorsan senin adam bilmediğini öğrenen biri eğitime açık iyi bir baba olacağından eminim.

Merhaba arkadaşlar. Dert dersem tam değil ama aklımı kurcalayan bir soru var. 5 yıllık evliyim. Evliliğimin ilk yıllarında eşimin annesiyle çok ciddi problemler yaşadım. Kayınvalidemin her türlü davranışı bir yana geçte olsa anladığım şey eşimin denge kuramaması oldu. Gel gelelim 3. Yıldan sonra görüşmeyecek kadar mesafe koymam, eşimin denge kurma konusunda kaydettiği ilerlemeler neticesinde durulduk. Ben zaten hassas bir dönemden geçiyordum. Evliliğimizde biraz yıprandı. Yapı olarak kimseye zaten %100 güvenen bir insan değilim. Fakat evliliğime olan güvenim %60 dersem yalan olmaz. Benim boşanmak için bir sebebim yok şuan, artık her şey stabil sayılır. Farzı misal başka sorunlar oldu fikrim değişti, öyle bir durumda hayatımı idame ettirmekte zorlanmam; mesleğim var, ailem arkamda vs. Kafamı kurcalayan şey ise evliliğinize inancınızın ilk günkü gibi olmadığı ama düzenin oturduğu, boşanmayı düşünmeyeceğiniz bir andasınız. Çocuk düşünür müsünüz?

Haklısınız. Aslında tespitiniz doğru. Benim kendi yorgunluğum var. Bunlar için zaten gerekeni yapıyorum. Psikoterapi gibi. İlerde boşanırım diye bir düşüncem yok. Fakat temkinli olmak ruhumda var. Baba olarak eşime güvenim sonsuz. Öte yandan ben çocuk doğururken bile kendime güvenerek doğuracağım. Sıfır beklenti. Öte yandan eşim benden çok daha fazla istiyor. Artık tam bir aile olalım diyor. Ben ise bu aklımdaki soru yüzünden hep erteledim. 2,5 yıldır artık ertelemek için bir sebep yok. Saçma ama endişem gelecekte işler sarpa sararsa boşanırsam, çocuğuma haksızlık etmiş olur muyum diye düşünüyorum. Fazla düşünüyorum muhtemelen. Burada bazen bazı konuları okuyunca bu evliliğe neden çocuk diye soruyoruz ya, benim durumumda aslında öyle ben mi göremiyorum? Hata mı ediyorum diyorum. Fakat o evlilikler gibi olmadığını hissediyorum. Kendi kendime vesvese mi yapıyorum diye düşünüyorum.

e eşinizle aranızda sorun yok ki ailesiyle olmuş ve bu sizi üzmüş yazım tarzınızdan sanki yorulmuş izlenimini aldım biraz. Ben kendi açımdan yani bir anne açısından sizin gibi şartlara sahip olduğumu düşünürsek yüzde yüz doğururdum. eskiden hep çocuğumu kocamla benim bir ürünümüz gibi düşüneceğimi sanırdım, hatta derdim ki eşlerinden boşanan kadınlar çocuklarına bakınca eşlerini nasıl hatırlamıyorlar vs saçma ama... şimdi anlıyorum ki çocuk bambaşka bir dünya, sanki onu ben tek başıma yapmışım gibi bir his... ama çocuk açısından aile her zaman bir arada kalması gereken temelde 3 kişiden oluşuyor, ileride boşanırım muhtemelen diyorsanız o zaman ayrılsak bile bu adam baba olmaya devam eder mi, o maneviyatta bir insan mı bundan olabildiğince emin olmaya çalışın derim. Bence sizin önce temelde kendi ruhunuzun kırgınlıklarını bir temizlemeniz gerekiyor.

çocuk olunca kaynana nasıl bir yol izlecek. sizinle mıç mıç olabilirmi.

Evet. İyi bir baba olacağına olan inancım %100 Zaten aile problemleri haricinde kafa dengiyiz. Tabiri caizae kapımız kapalıyken on numarayız. Ailesi meselesinde dediğim gibi benim kendi hassasiyetlerim nedeniyle bende çok iyi yönetemedim. Yerimde başka biri olsaydı daha iyi yönetebilirdi durumu.

Demek herşey risk hayatta. O yüzden net diye birşey yok.

Zaten bilinçli insanların yaptığı evliliklerde çocuklar tam da bu zamanlarda oluyor. Hani burada herrrkese "neden çocuk" diye hesap soruluyor ya işte o çocukların en az yarısı bu ara iyiyiz, düzelme var günlerinde yapılıyor. Sonrasında ne yaşarsınız o kadarını biz bilemeyiz. Evliliği yürüten sizsiniz. Düzelmeyi düğmeye basarak sağlamadınız sonuçta...

Anne olmak istiyor ve de bu adamdan bosanmak icin bi sebep görmüyorsanız zaten cocuk yapacaksiniz demektir. Cocuk yapamagacaginizi düşündüğünüz bir evliliği sürdürmek mantikli degil zaten

Bence eşinizi tartın iyi bir baba olabilecek mi çocuğun sorumlulukları size mi yıkılacak maddi anlamda çocuktan sonra fazla yükümlülük alabilecek mi bunları ölçün. Birde şu tarafida var lohusa iken kayinvalidenizle mutlaka görüşülecek burda eşiniz yapıcı bir rol üstlenir mi yoksa lohusalık sizi kopma noktasına getirir mi birde bunlara bakın eşinizle konuşun aklinizdakileri buna göre planlama yapın bence

Kim kime yüzde yüz güvenir ki? Hadi yüzde 60 olmasın yüzde 90 olsun Yine risk var.

Atlatmanıza sevindim, hicbir sey aynı kalmaz. Bu hayatta hicbir sey sonsuza kadar kalıcı degil unutmayın. Güvensizlik kaygılarınızın sebebinide su an cok daha iyi anlamıs oldum. Hayat mottonuzu degistirebilirsiniz. Biraz relax olabilirsiniz. Cünkü her sey gelip gecici o yüzden kendinize sürekli degerli oldugunuzu fısıldayın sık sık. Sorgulamaları bırakıp hayatın güzel taraflarına odaklanmak lazım. Olumsuzlukları sürekli düsünür ve sorgularsanız eger hayatın olumlu güzel taraflarından asla zevk alamazsınız. Abartmamıssınız düsüncelerinizde çokta iyi yapmıssınız cogu insan düsünmeden cocukları yapıp salıyor, bakamıyor. Harika bir anne olacagınızdan eminim. Bol şanslar

Sahsen benim cocugu düsünmem icin her olasıklıkları göz önünde bulundurmamla baslar. Ve icten gelmekle. Kaynanayı hic takmam bu durumda onu hayatınızın dısında tutmanız gerek. Bosanma gibi anlarda cocuga bakabilecek güclükte misiniz? Ekonomik düzeyiniz ne durumda? İyi bir anne baba olacagınıza inanıyor musunuz? Cocuk cok büyük bir sorumluluk. Ben hayır derim. Ne kadar her sey iyi olursa olsun. Sizin yine yüzdelik oranlarında güvenme olasılıgınız var. Ben yapımdan dolayı yapamazdım. Ki kendime bile bakamazken cocuk korkuturdu. O yüzden her sey sizde bitiyor. Sonucta bebegi büyütecek sizsiniz. Gönlünüz ne diyo?

Ben de kaynanaya değil adama yogunlasalim diyorum adam bu sorunlar okurken neredeydi? Kimin yanında durdu, adaletli miydi? Bunlara evet cevabı veriyorsa hiç düşünmesin tabii

Aslında güvenden ziyade toleransımla alakalı. Şöyle ki yıpranma payımı düşünce bende tüketebileceği kredi bu kadar. P

Aslında sorularimi genele değil soru sahibine yansıtmıştım Gezegen X

Haklısınız galiba. Ben biraz fazla abartıyorum gelecekte olabilecek veya olmayacak şeyler için endişeleniyorum. Visenyaa