bende böyle hareket eder oldum artık çünkü eğer benim hatam yoksa o hatasını farketmeli ben kırılacağıma o kırılmalı, düşünmeli. Kısas mantığıyla rahatladım ama iyi niyetim hala iyi insanlar için mevcut :) T

oruc oruc cok güzel geldi bu yorum sizde konu sahibesi buna bi çözüm bulursaniz lütfen benimlede paylasin. Bende bu safliktan duygusalliktan sıkıldım

Oha ayniyiz.! Diyecegim su: sil gec kendine yatirim yap. Bence biz duygusal insanlar olaral cok tatli varliklariz üzeni silmeliyiz

Herkese selamlar sevgili KK hanımları, Başlıktan da anlaşılacağı üzere çok duygusalım ve bu durumu aşmaya çalışıyorum ama yapamıyorum fıtrat galiba diyerek kabullenmeye başladım az çok. Duygusallığımın bana bu yaşıma kadar çok fazla zararı oldu yeni farkediyorum bunları hem ruhen hem bedenen. Kendimi akıllı sanırdım ama akılsızın ve saf kalplinin tekiymişim o yüzden de bu zamana kadar söylemeyemediğim, sustuklarımın acısı var içimde bazı insanlara karşı. Şu an öyle bir konumdayım ki acımasız vefasız çabuk silen birine dönüşebilirim hatta neredeyse dönüşeceğim. Beni kötü hissettiren kim varsa ister yıllardır dostum olsun anında hayatımdan uzaklaştırıp mesafe koymak istiyorum, bu zamana kadar anlamıyordum kimin verdiğim değeri hak edip etmediğini herkese çok saf ve sevgi dolu yaklaşıyordum. Ama böyle birine dönüşmek isteği bile beni yaralıyor çünkü yaradılış mı desem özüm itibariyle mi desem cana yakınım ve samimiyim. Durumum bu ve çok doluyum, paylaşmak istedim.

Şu fazla mı taş kalpli oldum? sorusu benide kemiriyor arada ama bence iç huzuru için gerekli.. Hiçbir insan tam anlamıyla iyi değildir bu yüzden :) İyiliği içimde taşıyorum sıcakkanlılığı samimiyeti de ama bunu sadece gerçekten iyi insanlara gösteriyorum bende, ve bununla test ediyorum insanları, gösterdiğimde saçma sapan hareketleri olursa yanlışı olursa anında siliyorum artık. Düşünüp geri gelirse kendini sorgulayıp silkelenirse affedebilirim..

hissizleşme deniyor buna, benimki acımasız birine dönüşme isteğiyle beraber geldi, ama aynaya bakıp içimdeki benle dışarıya yansıttığımın farklı olmasına nasıl dayanıcam deyip duruyorum. insanlar pek çok yüzlü ama ben nedense iki yüzlülüğü bile beceremiyorum hisler konusunda :/

çok naziksiniz, bunlar bana zarar veriyor ama sanki, insanları kurt gibi görünce yanlarında ceylan kalmak kötü hissettiriyor

Tabiki seve seve Elbirliğiyle boğazlarız ikisini birden

Bahsedilen durumlara üzülmekten ve duygusallaşmaktan korkmuyorum ama iletişim içerisinde olduğum insanlara karşı duygularımı kontrol etmeliyim diyorum kendi kendime çünkü zaten yeterince duygusalken bir de onlara üzülürsem erken yaşlanacağımı hissediyorum :) Yoksa aç bir insana üzülmek, masum bir yaralı hayvana ya da minik bir bebeğe bakarken duygusallaşmak yetisini kaybetmedim kaybetmek de istemem çok kutsal geliyor çok temiz geliyor bu duygular bana:)

ben 20yi doldurdum sayılır aslında kalbi temiz tutmak iyi niyetli olmak çok kutsal bir şey.. Ama insanına göre olmalı bu durum, ben tecrübe ederken bu durumu üzülüyordum önceden, şimdi de böyle olmalı demek ki, insan ilişkileri bu, demeye başladım. Bir noktadan sonra yaşadığim bir olay sonrası öyle bir uyandım ki tamam dedim üzülmenin yerini bu hisler almaya başladı. Aslında rahatladım da :) Ama insan bu değişime alışamıyor özünde o sempatik tatlı cana yakın insan dururken :) İşte onu da hakeden insanları bulduğumda göstermeye başlıyorum onun dısında kimseye açık etmiyorum artık. Gönül istiyor ki hepsine açık edeyim ben buyum diyeyim... ama insanlar çok tuhaf. Üzülüyor kendini açık eden

Duygusalsin ama akillisin takdir ettim. Mesela ben hic insanlari test etmem belki ondan kaybettim

ben de çok büyük sıkıntılar atlattım ama o sıkıntıların acısı beni yeni yeni törpülemeye başladı galiba uyanışım yeni yeni oldu. O büyük sıkıntıları atlatırken uyansaydım insanlarin gerçek yüzünü hemen görseydim belkide kalbim kaldırmazdı ve daha fazla depresyona girerdim atlatmam uzun sürerdi T

aynı eski ben simdi beynimin icinde duygusalligim yuzunden kırılıpta kıramadıklarımin kavgasını veriyorum gecmis cok acıtıyor umursamayan olmak icimde kalip beni yiyecegine seni yesin mantigimla daha mutluyum

Bende 2,3 sene öncesine kadar sizin gibiydim. Aman insanları kirmayim ya o insan kötü biri değilde ben böyle düşünüyorsam filan derdim. Ama ben sustukça insanlar üzerime üzerime geldi. En yakın arkadaşımın beni kullandığını bile anlayamadım. Ama şimdi beni kullanmaya çalışanı bana kötülük yapanı silip atıyorum. Biri bana kötü birşey demişse anında cevabını alıyor. Bazen fazla mı taş kalpli oldum diyorum kendime çünkü babaannemin bize yaptıklarından dolayı cenazesine bile gitmedim. Bana yapılan iyiliğide kötülüğüde asla unutmam. Artık merhametim anlayışlı olmam sadece iyi insanlara ve hayvanlara.

Sen de kendimi gördüm resmen Yak bir sigara bebeğim

Aslinda haklısınız denemeye degecek bi çözüm ama ben becerebilir miyim onu bilmiyorum iste M Minel_ask Previously

gülümsedim :)) evet tutuyorum ama sanmıyorum oruçtan olduğunu, bende ağlayabilirim dokunsan ama duygularımı dondurdum bir süre bakalım rekorum ne olucak duygusallıgımı rafa kaldırmak konusunda? T

Ağlamak iyidir duygusal zekaya sahipseniz bu da iyidir iyi niyetli olmakta iyidir İşin kısacası ben burada kötü bir durum görmedim

sigara kullanmıyorum ama duygusallığımı beraber gebertebiliriz :) suç ortağım olur musun T

Oooo:) 20 yaşa göre oldukça aklibasinda bir kızsin.. keşke bende o yaşlarda bu durumu anlayabilseydim bukadar üzülmedim.. birgün bı arkadaşım bana minel sen bu hassasiyetinle gerçekten kanser olursun demişti ne demek istediğini anlayamamıştım, bir başkasiysa minel kadife gibisin. sen bu kadife halinle çok üzülürsün demişti. simdi düşünüyorum da kadife oldu kaya:) yalnız bana değer verenlere karşı hala aynıyım. eminolun yaş aldıkça daha da görüyorsunuz ikiyüzlülüğü, sahteliği ve daha güçlü oluyorsunuz.

Reklamlara ağlardım. Filmlere haberlere ağlardım. Masum bir köpek görüp ağlardım. Yıllar önceki konulara bazen oturup oturup ağlardım. Zamanla çeşitli sıkıntılar yaşaya yaşaya köredi duygusallığım. Şimdi sadece yaşadığım acıları hatırlayınca üzüntü duyarım o kadar. Beni sıkıntılarım törpüledi mesela

Ben duygusalim hem öyle böyle degil. ... Zamanla bi haller oldu bana ağlayacak kadar canımı acıtan şeylere bile ağlayacak durumda olmadığım bir noktadayim donuklastim içime attım umarım siyirmam.

her birinizde kendime dair o kadar çok şey gördüm ki :) şimdi tek tek cevaplayabildiğim kadar cevaplayacağım hepsini

kıyamam sana bende öyleyim ve duygusallık iyi bişey gibi görünsede dışardan bşize çlok zarar veriyo ve insanlar bayılıyo kullanmaya bu huyumuzu..

Çok güzel izah etmişsin okudukça kendim yazıyor sandım:) zamanında kimsenin kalbi kırılmasın diye korkan, aman uzermiyim karşı tarafı sabret, sen uzulsende o üzülmesin diye kendime telkinde bulunan saf iyi niyetli cimcime kız gitti.. bambaşka cesaretli, haksızlığa tahammülü olmayan, kalbimi kiranlari hemen bende kıran ve bundan üzüntü duymayan bir insana dönüştüm. insanlarin gerçek yüzlerini bukadar görmüyordum, çok saf ve temizdim.. malesef incine incine, ezilen ben ola ola artık bende karşı tarafın kalbi kirilirmi duygusu gitti. kendimi daha güçlü hissediyorum. ama bazen yinede acımasız birimi oldum diye üzülüyorum. en çokta 30 lu yaşlarda böyle oldum. sjz kaç yaşındasınız?

Benim gibi çok duygusal olup nasıl törpülediğini buraya yazabilecekler varsa mesud olurum...

Oruç tutuyor musunuz? Ben dört gündür ağlıyorum da. En son 4 yıl önce evlendiğimde neden balayına gitmedim diye bir saat ağladım ahahjsjs. Oruçtandır o oruçtan.

Ben de sen gibiyim ancak sadece hayatımızdan insanlrı cıkartmakla bitmiyor ki bu duygusallık Ben herseye inanılmaz üzülüyorum Hayvanlara aç insanlara Sevdiklerimden eşim annem kardesim babamdan ufacık birsey duysam hemen üzülüp günlerce atlatamiyorum Eşim bana karsı cok iyi huyludur ama çok nadir de olsa örnek olarak of tamam dese günlerde neden bana böyle konustu diye içimden sorgularım sindiremem Dememeli derim beni sevse demezdi derim:) Baska insanlar bunlara gülüp gecerken benim canim sıkılır modum düşer Haberleri izlesem düşünürüm üzülürüm Güzel bir mekanda yemek yerken bile yiyemeyenleri düşünürüm üzülürüm Benim yasım 38 bir de:)

Bekarlık hayatımda ben de sizin gibiydim cok duygusal insnları kıramayan ama evlendim yeni yenı insanlar tanıdım ve zamanla duygusallığın yerini biraz acımasızlık aldı cunku hayatı yasadıkca duygusallık falan kalmıyor. Ha bu kotu oldugum anlamınamı geliyor asla hala ıyı biriyim ama adamına gore muamele yapmak en iyisi herkes iyilikten anlamıyor iyilikten maraz doguyor diye Bosuna denmemıs. Sizde zamanla hayatı iyice tanıyıp ne yapıp yapmamanız gerektiğini yasayarak anlıcaksınız.

Ben varım. Hep duygusal düşündüm olaylara hep duygusal yaklaştım. Kendimi mantıklı zannederdim. Yaşadığım acıların meğer bu salaklığımdan kynaklandığını farkettiğimde dank etti. Farketmemde kötü birşey yaşamamla oldu ne yazıkki. O zamandan sonra insanlara gösterdiğim kadar tahammül görmediğimi gördüm. Senelerce aynı muhabbetini çektiğim insanların benim o kötü dönemimde beni dinlemek istememeleri kendilerini anlatamadıklarında beni ezmeye çalıştıklarını gördüm. Hiç çekinmeden beni kaybetmekten korkmadan acımasız sözler duydum. Liste uzar gider. Kısacası boşuna kendimi harap ettiğimi anladım. Kendimi herkesten geri çektim ve yalnız da mutlu olunabildiğini gördüm. En yakın dostum düğünüme gelmedi kendisi kötü bir sevgililik yaşadı adam bıraktı senelerce atlatamadı. Ben evlenme yoluna girincede senin sevgilin var benim yok benim niye yok diyerek sildi beni. Ne kadar doğru yaptığımı o zaman anladım. Bir sürü kitap okudum film izledim hobi edindim bu süreçte. Çok uzattım ama sende senin bu ruh haline sebep olanları hayatından çıkar korkma. Zaten sen değiştiğinde onlar seni çıkaracak.

silince böyle tatlı insanın öfkesini nasıl üzerime çektim deyip tıpış tıpış geri gelmelerini ve pişmanlıklarını afallamalarını izlemek de çok hoş

Bende çoook duygusal . Esim, esprisine ne kadar çok yedin dese ağlardim ki aslinda o orada az yedigimi kastetmistir ama ben her durumda aglayabilirdim. Duygularimi konusarak anlatamaz sayfalarca yazardim. Bazen sıkıntilarimi o sekilde dile getirir esim okusun diye gorecegi yere birakirdim. Zamanla icime kapandim daha az aglar oldum. Konusarak halletmeye basladim sorunlarimi. Butun bu degisim zamanla oldu elbet ama nasil oldu inanin bende farketmedim. Hatta bazen ozluyorum bile sayfalarca yazabilmeyi cunku onlar su an icimde kaliyo ama yazamiyorum... Bence duygusallik saf kalplilik guzel kaybetmeyin

Özündeki iyiliği ve saflığı koru ama kimseye belli etme kendini. Kim sana nasıl davranıyosa sende öyle davran mentalitesindeyim ve kim kırıyosa beni bende ona acımasız davranıyorum artık /mesafeli yani, mesafe de iyidir

artık o duyguları dondurmuş gibi davranıyorum ve belli etmiyorum kimseye kendimi.. E