başın sağolsun ablacım.. acaba aklıma takıldı maddı durum yoktu deıssın ama belkı derme çatma da olsa bir eviniz var mı anneden babadan kalan.. çok güzel yemek yaparım demıssın belkı kendıne küçük bir dünya kurabılırsn boylelıkle L

Tek başına nasıl yaşasın. Kac gün ablasında abisinde kalacak.

Şuan maddi konusunda sıkıntım yok annem babamın bakıcı maaşını biriktirerek ev oturduğumuz evi aldim zaten harçlık konusunda abilerim o konuda sıkıntı yaşatmıyorlar

Okuyanlara 'boşuna okuyorsunuz' demiyorum asla, sorsanız üç lisansım bir de yüksek lisansım var. Yaptığım işte her birinden bir şeyler var elbette, ama lisans diplomam olmadan da yapılabiliyor. Küçük bir şehirdeyseniz ve asgari ücret kira + hayat masraflarına ucu ucuna da olsa yetecekse, aslında diploma istemeyen pek çok iş var. Sizin gibi insanlar hayata daha bi dört elle sarılıyor, girdikleri işi çok daha layığıyla yapıyor inanın. Diğerleri maalesef 'şu diplomam var, ben aslında şu mezunuyum' diye diye, mevcut işini küçümseye küçümseye insanı illallah ettiriyor bazen. Çok şükür, görücü usulü tanımadan evlendiğiniz bir insandan doğma çocuklarınızla yalnız kalmış da olabilirdiniz. O zaman çocuklara bakacak yer bul, onlara zaman ayırmaya çalış, işiniz çok daha zordu. Abilerinize ve ablalarınıza çalışmayı ve kendi hayatınızı kurmayı düşündüğünüzü söyleyin, gerçekten sizi umursuyorlarsa ellerinden gelen desteği vereceklerdir. Valla ben ikinci lisansımı okurken bulaşıkçılık yaptım bir süre, hiç de gocunacak bir şey değil, kimse de senin eğitimin ne demedi. Yani şimdi sil baştan eğitimine kaldığı yerden devam et, meslek öğren, sonra iş bul.. Elbette olmaz değil ancak süreç çok uzun. Sanki bir an önce çalışmaya başlasanız hem para kazanacaksınız, hem tüm gün evde olma psikolojisinden çıkacaksınız, hem de sosyalleşeceksiniz. Bu şekilde severek bir evlilik yapma şansınız çok daha yüksek. Ne olur görücü usulü evlenip hayatınızın kumarını oynamayın.

Öncelikle başınız sağ olsun. Psikolojik olarak hazırsanız maddi durumunuz iyiymiş kendi başınıza yaşamanız sizin için daha iyi olacaktır. Yemeğe yeteneğinizde varmış evde bir şeyler yapıp satarak işe başlayabilirsiniz hatta kursa yazılıp bu konuda kendinizi geliştirebilir aynı zamanda da çevre edinebilirsiniz. Yengeleriniz neden istemiyor bilmiyorum ama yurtdışına çıkma imkanınız olursa asla durmayın gidin gizemliasli

Öncelikle başınız sağ olsun. Üniversite ya da lise okumadıysanız açıktan okuyabilirsiniz bence. Her kadının elinin altında bi diploması olmalı şartlar el verdiği sürece. Ve evde durmayın, dışarda çalışıp para kazanmayı deneyin. Bu sayede çevre edinip kendinize uygun biriyle de tanışma fırsatınız olabilir kim bilir

Ortaokul RASKOLN_ Gırnatacı

Lise mezunuysan kpss ye çalışmanı, ilkokulsa açıktan da olsa liseyi bitirip üniversiteyi zorlamanı tavsiye ederim. Geçmişin eve kapalı geçmiş, geleceğin de en azından 35 yaşlarında mutlu, özgüvenli bir kadın olursun. Bu süreçte de geçici işlerde çalışmalısın. İyi biri bile çıksa evlensen bu kez gidecek yerim yok diyeceksin 24 yaş geç değil. İnsanlar çocuğu olduktan sonra okumalıyım diye 30-40larda üniversiteye giriyor. Bu kabullenişi doğru bulmuyorum kaderimse çekerim diye birşey söz konusu değil. Cebimde param yoktu afedersiniz it gibi çalışıp, iş okul ev derken kendi kendimi okuttum. Annemin parası yoktu. Dehşet zorlu bir yaşamımız oldu. Kardeşim okuyor ve çalışıyor biz biraz destek oluyoruz ancak, annem 45 yaşında liseyi bitirdi şuan lisans 2. sınıf (51) yaşında. Kendin için sadece kendinden medet ummalısın, başın sağolsun ama kaderini çizmek senin elinde.

Başınız sağolsun Ama daha çok gençsiniz, okulu dışardan bitirip üniversite için hazırlanın lütfen. Bu yaşta ne evde koca beklemesi. Artık kendiniz için yaşayın lütfen

Teşekküre ederim yorumlarınız için iş için ben çok güzel yemek yaparım hep hayalım bir restorant açmak bu yüzden aynı zaman kitapta yazabılırım roman bile o konuda yeteneğim aslında bir çok konuda yeteneğim var değilki ama sadece piskolojik olarak çöküşteyim bir kaç kez kitap yazdım sonra yırttım attım her seferinde bir hayatımda bir sorun oluyordu ne zaman umutlu olsam hayat pat yüzüme yapiştırıyor korkuyorum hemde çok umutsuzum sizler çok güzel yorumlar yapıyorsunuz ama yaşıyan insanlar bilir belki hayatı benimkinde daha kötü olan bir sürü insan var bunun farkındayım ama güçlü olamıyorum istiyorum çok ama olamıyorum umarım bir toparlana bilirim benimde hayalerım var her insan gibi umarım bir gün başarabilirim

Kıyamam. Basin sağolsun. Mekanlari cennet olsun. Kiymet bilmezler. İnsallah iyi birine denk gelirsin de üniversiteyi de okursun.

Daha 24 yaşındasınız ne ev hanımlığı ne evde görücü beklemesi... Kendinize biçtiğiniz hayat bu mu gerçekten? Benim 58 yaşında 3 torunlu teyzem bile açıktan liseyi bitirdi. Öncelikle bir işe girin, bu süre zarfında da liseyi bitirin. Kendi hayatınızın iplerini hep başkalarının eline bırakmışsınız. Şimdi de kocanız hayatınızı yönetsin istiyorsunuz. Güzel yemek yaparım demişsiniz maddi olarakta durumum iyi yazmışsınız ona istinaden msa, chef akademi, usla vb yerlerde eğitim almanızı öneririm. Elinizde mesleğiniz olur, iş bulmanıza da yardımcı oluyorlar. Maddi olarak zorlarsa belediyelerin yemek kursları var onlara yazılın. Kendinize bu yönde bir hayat kurarsınız. Daha yaşınız çok genç. Her şeyi yapabilecek güçtesiniz yeter ki çabalayın.

Yalnız yaşamanın korkulacak bir tarafı yok ki. Konu sahibi kendine güvensin yeter

Aa 24 yaşında insan niye tek başına yaşayamasın? Asıl ablasında kaç gün kalacak? Anne babasından kalan maaş vardır illa ki, abilerden yurt dışında konu sahibi kendini toparlayana kadar onlarda maddi yardim eder en azından liseyi bitirse sonrası kolay

Yalnız yaşarım korkmam diyorsan sen bilirsin. S

Bunun için yapacağınız tek şey umursamaz olmak. Sonuçta dünyanın derdi bitmiyor. Bizlerde bu hayata bir kere geliyoruz mutlu olmak için çok sebep varken neden dünyanın veya insanların derdini çekelim L

İki ablam var akraba evlılıgı onlarda kalıyorum her seferinde kendi evim babamla annemle olan abimler gelip gidiyor benim yanıma etrafımda çok baskı var büyüklerden diyorlar abılerin evlenmiş ablaların evlenmiş kimse seninle uğraşamazlar zaten onlarında kendi çapında bir sürü sıkıntısı var onlarıda suçlayamam onlarda istedikleri hayatı yaşıyamadılar bazen hayat vuruyorsa hep vuruyor işte

Hakılsınız ama bazen büyüdüğünüz kurtul buna izin vermez ne kadar isterseniz bile maddi konuda sıkıntım yok psikoloğu gıttım ama çare olmuyor ılac kulanıyorum gene olmuyor hem umutsuz düşünceler var aklımda annem babam hep gözümün önünde annem olmeden bir yıl boyunca kucağımda yatırıyordum uzanamıyordu çok oksuyordu agızından kan geliyordu o yüzden bensabah kadar oturup onu öyle kucağımda oturarak yatıyordum bazen uyurken sankı annem kucagımdaumıs gıbı bır yük var pat diye kalkıyorum

Öncelikle başınız sağolsun. Çok zor süreçlerden geçmişsiniz ama düşünce açınız çok yanlış açıkçası hiç beğendim. Hayatınızın daha baharındasınız ve evde oturmuş görücü usulu koca bekliyorsunuz olacak iş mi bu. Bu zamandan sonra okumak istemezseniz bile bir işte çalışmaya başlayabilirsiniz böylece hem maddi geliriniz olur hemde arkadaş çevreniz. Bu sayede eli yüzü düzgün biriylede kendiniz tanışıp bir yuva kurabilirsiniz. Bir psikologtan destek almanızıda ayrıca tavsiye ederim.

Daha yaşın çok küçük. Öncelikle hemen bir açık liseye kayıt yaptır liseyi bitir. GOMEZ

Eğitim durumunuz tam olarak nedir? L

Maddi anlamda sıkıntın yoksa ve yalnız kalmakla ilgili bir sorunun yoksa o evde oturabilirsin. Evde görücü beklemek yerine açıköğretimden liseyi bitirmen ve sonrasında üniveriste için adım atman da mümkün. Bunlar öyle hemen olacak şeyler değil ancak çabalarsan yapamayacağın şeyler de değil. Böylece kendi çevrende kısılıp kalmak yerine hayatını zenginleştirebilirsin. Hiç tahmin etmediğin yollar açılır önünde. Ama dediğim gibi çaba göstermek ve azimli olmak gerekiyor. Her durumda evde oturup koca beklemekten iyidir.

o zaman sana tavsiyem kesinlikle kendi evinde kalıp bir işe girmen ve tecrübe kazanman..

Babanızın kaybına elbette ki üzülmüşsünüzdür ancak sizi mutsuz eden babanızın kaybı değil, kendiniz için şuana kadar bir şey yapmamanız sizi mutsuz ediyor.

Bir an önce açık öğretimden liseye kayıt yaptırın ve bitirin. Bunu çevremde yapma çok kişi var. 24 yaşında bir çok şeyi başarabilecek yaştasınız. E

Lise ve üniversiteyi dışardan bitirip meslek sahibi olsanız daha iyi. Evlilikmiş yuva kurmakmış bunlar çokta önemli şeyler değil. Kaldı ki eğitimini bitirememiş işi olmayan kadınların evlenmesini doğru bulmuyorum. Sonuçta evleneceğiniz kişiye ne kadar güvenebilirsiniz. Ayrıca bütün evlilikler günün birinde bitmeye mahkumdur. En iyisi okuyup meslek sahibi olmak. carmilla35

Ben de hastalığında babama baktım; aklınızdan gitmeyen o görüntüleri çok iyi biliyorum. Çok sevdiğim birini kaybetmiş olmanın acısının yanında bir de o anların azabıyla yaşıyordum. Tedavi görüyorum ve yeni yeni nefes alıyorum... Annenizi kaybedeli on ay olmuş babanızı kaybedeli iki ay... Yani daha o kadar başındasınız ki her şeyin... Psikologa gittim, ilaç kullandım faydası olmadı demeyin o yuzden, zamanla daha iyi olacaksınız. Sakın bırakmayın, terapiye devam edin. Aileniz için yaşamışsınız ve elinizden geleni yapmışsınız. Bebek gibi bakmışsınız onlara, bunun huzurunu hissetmeye çalışın ve artık kendiniz için yaşayın. Evlenmek zorunda değilsiniz, okuyun ya da çalışın. Bir şekilde seveceğiniz şeyleri bulun ve onlarla meşgul olun. Çok güzel bir yaştasınız ve asla geç kalmış sayılmazsınız; yeniden kendinizi inşa etmek için uğraşın.

Yıllardır tek başıma yaşıyorum. The_Woman

Merhaba herkese öncelikle umarım bana yardımcı olursunuz ben 24 yaşında bekar bir kızım ama ruhum 70 diyebilirim. ben ev hanımıyım bir mesleğim yok niye okumadın diye sorarsanız anneme babama bakıyorum evin en küçük kızıyım ıkı ablam var onlar evlendı abılerımde yurt dişinda yaşıyor maddi durumumuz iyi olmadığı için gittiler babam felç annemde akciğerleri iflas etmişti ben onlara bakmak için okuyamadım. kendımı bıldım bile hastaneyle ev arasında geçti hayatım annemi 10 aydır kaybettim babami 2 aydır kaybettim psikolojik olarak kendimi iyi hissetmiyorum annemle babamın o halleri hep gözümün önünde. Şimdi ise ablalarımda kalıyorum evde görücü bekliyorum abilerim evlenmiş eşleri beni istemedikleri için yanlarına götüremiyorlar görücü usulüne gelince hayatımda bir kere bile aşık olmadım sevmedim kimsede sevmedi açıkçası 13 yaşimda beri sadece ya evdeydim ya hastene de çirkin biri değilim yada bakımsız çirkin insan yoktur yalniş anlaşilmıyım gelen görücülerim eğer iyi insanlarlasa beni beğenmiyor ama çalişmayan bir eve bakacak baba olamayacak siz anladınız beni öyle insanlar beni beğeniyor bılmıyorum ama eğitim şansım yok bende evleneyim kendi ailemi kurıyım istiyorum ama olmuyor bazen sabretmek güzel şeyler olacak diyor ama hiç umudum yok arkadaşlarım 24 yaşında kımı meslek yapıyor kımı yapmış kımı dünyayı gezıyor kımı sevılıyor bu adaletsızlık Bıraz zoruma gidiyor işte niye bu dünya böyle adaletsiz bunu anlamıyorum

Evlenecek kadar büyüdüysen, aklına koyduğunu da yapabilirsin. Sen eve kapalı çocukluk, gençlik yaşamadan tıkılı kalırken sülalen mi düşündü seni? Sende kimsenin fikrine kararlarına tabi olmak zorunda değilsin. İpleri senin elinde olmalı hayatının, mutsuz olursan sen olacaksın onlar değil. Bu kabulleniş doğru değil. Ayrıca yeni gördüm kitap yazma girişimlerin olmuş demekki ilgin yeteneğin olan şeyler var. Lütfen kırılma ama yaralarını saracak sen varsın. Hayatına dört elle sarılmalısın. zebekine

Merhaba başınız sağ olsun yaşadıklarınız kolay değil Allah yardımcınız olsun. Çok genç siziniz daha yolun başındasınız o yüzden Sakın bu yaşta bu psikolojiyle ve meslek edinmeden evlenmeyin kimseye güven yok önce kendi ayaklarınızın üstünde durun. kendinize güvenin Belki bu psikolojiyle hemen işe girip çalışamazsınız fakat bu şekilde yaşamaya da devam ederseniz dibe çökerseniz. O yüzden bir yerden başlayın hayatın içine karışın açık öğretime muhakkak kayıt yaptırın iyi yemek yapıyormuşsunuz yemek, tatlı, meze kursları oluyor o kursları araştırıp gidin hem size bir uğraş olur kafanız dağılır hem de meslek edinmiş olursunuz. Bu şekilde çevrede edinmeye başlarsınız. Sadece kurslarla kalmazsınız boş olduğunuz günler sınavlarınıza çalışırsınız yada Doğa aktiviteleri falan oluyor toplu şekilde doğada yürüyüş yapıyorlar, kamplar kuruyorlar vb aktivitelere de katılabilirsiniz. Yeni yeni arkadaşlar edinirsiniz Maksat zamanınız dolu dolu geçsin ki üzücü şeyler düşünmeye vaktiniz kalmasın. Hayatınızı doldurursanız iş hayatına da psikolojik olarak hazır olmuş olursunuz Hangi Meslek kurslarını bitirirseniz o meslekle ilgili işe girersiniz ilk zamanlar çok az maaş verirler olsun önemli olan iş hayatına atılıp mesleğinizde ilerlemeniz kendinizi geliştirdikçe daha yüksek maaşlara çalışırsınız Hayatın içinde olursunuz ve yeni deneyimler edinirsiniz. ilerde Evlendiğinizde deneyimli meslek sahibi kendi ayakları üzerinde duran hayatı tanıyan kendine güvenen biri olarak evlilik yaparsınız. zebekine

Bunca yükü omuzlarınızda taşımışsınız. Artık kendi hayatınız için çaba göstermelisiniz. Bütün bu zorluklara rağmen kendi ayaklarınız üzerinde durup eğitiminizi tamamlamalısınız. Siz de yaşıtlarınız ve arkadaşlarınız gibi bir yaşam sürebilirsiniz. Bunları yapabilecek güç sizin içinizde.