Kendiniz yardımcı olabilirsiniz kendinize ancak. Şöyle düşünün allah korusun bu psikolojik baskı sizi hasta etse o hayır diyemediklerinizin umrunda olur mu, hayır. Nasılsın diye bile sormazlar asla şaşmaz bu. İnanın bi kere deseniz anlayacaksınız o rahatlığı. Kendinize bunu yapmayın.

Bende öle idim taki 40 yaşıma kadar 3yildir ogrendim aslında ben kaldirabiliyosam karşımdakine kaldirabilir suan hayatımda kimseye taviz yok ne eşime ne aileme ne cevreme istemediğim beni zora sokacak sonrasinda derdiyle benim ugrasacagim hiç bir şeye evet demiyorum size tavsiyem mutlu iken hiç biseye so vermeyin ofkeli iken karar almayin

İnşallah. Bakacağım mutlaka çok teşekkür ederim

İş kendini sevmekte başlıyor bence yani kimseden onaylanmak sevilmek gibi beklentileriniz olmayınca gayet güzel hayır diyebiliyorsunuz mesela ben çok rahat istemiyorsam istemiyorum diyen biriyim kimse benimle iyi anlaşmak beni iyi bilmek benden memnun olmak hayatımda olmak zorunda degil sonuçta biri beni sevip yanımda kalmak istiyorsa bunu ben kendimden ödün verdigim için degil beni oldugum gibi kabul ettigi için olsun derim sevmeyen de sevmez keyfi bilir mantıgı ile baktığımda hayır demek zor olmuyor sizde önce kendinizi sevin yalnız olmak düşünüldüğü kadar korkutucu değil hatta öyle güzel ki tadına varınca bi zamandan sonra vazgeçemiyorsunuz

Cok severim bu sözü asagi yukari şöyleydi. Vaktiyle işime cok yaradı. Kim bilir belki de hayır demeyi öğrenmek için o evetlerin acısını çekebilmek gerekti...

Iyi niyetli ve yardimsever ol bunlar cok hos fakat kullanildigini anladiginda dusuncelerini gizleme kirmadan da hakkini savunabilirsin kuzum

kelin merhemi olsa kendi başına sürermiş diyor ve takipte konuyu bekliyorum.

Ben de böyle biriydim. İtiraf ediyorum ki millete "iyi eş iyi gelin iyi evlat iyi arkadaş vs olmak için kendimi üzmüşüm sonra yaklaşık 3 yıl önce bencil olmaya karar verdim ve inanır mısın hem daha mutluyum hem insanların verdiği saygı arttı. Ha arkamdan değişti diyorlarmış hiç sorun değil kullanılmış olmaktansa değişti denilip saygı görmeyi tercih ederim. Deveye diken insana... yaranir diye boşa demiyorlar

Ah canimm eskiden ben de oyleydim, artık bir şeyi istemedigimde gerçekten istemediğimi belirtmesem bile bir şeyler uydurup erteleyebiliyorum. benim de sorunum karşı tarafta rahatsız olduğum bir durum olduğunda ki bu özellikle aile ve akraba ilişkilerinde oluyor kirildigimi üzüldüğümü ya da bu davranışından rahatsız oldum kırıldım şeklinde kendimi ifade etmiyorum karşı tarafı kirmamamak ya da ortamı bozmamak adına. sonuc ne oluyor kendi kendimi yiyorum. ve icimde öyle birikiyor ki bunlar gitgide uzaklaşmaya basliyorum yakinlarimdan. halbuki o an söylesem bir daha bu durumu yasamayacagim ama. ah işte ama olmuyor

Bunu değiştirmenin tek yolu terapi almak. Ahkam kesecek kadar bilmiyorum ama hayır diyememenin geçmişten gelen bir durumla alakası var kabul edilme beklentisi, yalnız kalamamak vs gibi bir şey olabilir.

Her şeyi sıcağı sıcağına konuşmak iyidir. Biri bir şey söylediği zaman anında cevap vereceksiniz, yoksa " niye böyle demedim ki diye içinizi yersınız" Laf mi soktular mesela? Laf sokmak yerine herkesin içinde ağız hareketi yaparsanız Gerçekten anlıyorlar. Ama bu sizin yapınız ve değişmeniz zor Tahammül sınırları geniş insansiniz bence

En sevdigim kelime hayır demek. Bende 2 senedir falan hayır diyebiliyorum. Kız kardeşim hiç hayır diyemez. Ben biraz daha mı nemrutum bilmiyorum birşey söylenecekse sen söyle ben kabul ederım der. Bi hayır demeye başlasanız devamı gelir. Ben artık hoşuma gıtmeyen, benı mutsuz eden şeylerı kabul etmiyorum. Başkasının keyfı için neden mutsuz olayım ki. Dedigim gibi bi hayır deseniz devamı gelecek

Yasemin Sakallıoglu on Instagram: "Hayır demeyi öğrenenlerin videosu😂" 402K likes, 7,892 comments - yasemoz88 on June 11, 2021: "Hayır demeyi öğrenenlerin videosu😂" www.instagram.com Bu anı beklemişim gibi bu videoyu paylaşmak istedim okuyunca aklıma bu geldi

Merhaba, Pandemiden önce ben de sizin gibiydim. Aman kimse kirilmasin kimse üzülmesin diye diye herkese evet der olmuştum. Bu yüzden istemedigim ortamlarda da bulundum, istemedigim kişilerle arkadaşlık da yaptım, nasılsa herşeyi kabul ediyorum diye işyerine o işten öbürüne koşturur oldum. Bunlar hep içime sıkıntı sırtıma yük oluyordu ama ne yapayım kimse kirilmasin diye kendimi paraliyordum. Pandemiyle beraber biraz içime döndüm youtubeda hayır demek ve sınır çizmeyi öğrenmekle ilgili vidolar izleyince büyük bir aydınlanma yaşadım. Ben insanlarla iyi gecinmiyor herkesle iyi anlaşmıyordum ben insanlar tarafindan kullaniliyordum. Sonrasinda benden istenen bana söylenen her şeyi iyice analiz etmeye hemen evet dememeye başladım. Hayır demeye başlayınca benimle sadece çıkarı için arkadaş olanlar istedigini yaptiramayanlar hızla uzaklaşmaya baskalarini bulmaya başladı. Kimse neyin var hayirdir bi sorun mu var diye sormadı bile sadece çok değiştin dediler. Evet değiştim bundan sonra böyle dedim. Meğer ben istemedigim şeylere evet dedikçe en değerlimi kendi benliğimi bilinçaltimi sıkıntıya sokuyormuşum. Artık özellikle ailedeki en yakınım olanlar dışındakilere istemedigim seylerde direk hayır diyorum. Siz duruşunuzu bozmazsanız herkes saygı duymaya başlıyor kararlı olduğunuzda kimse kullanamıyor sizi ve cekiniyorlar. Hala anlamış değilim insanlar güler yüzlü anlayışli iki tatli söz soyleyene değil üstten bakan tersleyen hor görene saygı duyuyorlar. Madem öyle bundan sonra böyle dedim ben de. Kimse üzülür diye düşünmüyorum artık ben kaldırabiliyorsam onlar da kaldırır. Maalesef bu süreç beni bencil olmaya itti etrafima duvar ördüm ama böyle daha rahat ettim. Insan önce iyi niyetinden kaybeder sonra da iyi niyetini...

Son cumlenize imzamı atarım

Ben de her şeye hayır diyorum nasıl olacak bilmem valla.

Herkese merhaba. 28 yaşındayım ve evliyim. Sıkıntım şu ki ; istemediğim bir şey olduğunda kimseye hayır diyemiyorum. Hayatımda üzüldüğüm dönemlerin çoğuna göz gezdiriyorum ve bakıyorum ki aslında her şey benim vermediğim ya da veremediğim tepkiler yüzünden olmuş. Kendi kendime oturup ağlarım ama sonra o insanın yanına gider hiçbir şey olmamış gibi yapmaya çalışırım. Derdim kimse üzülmesin kırılmasın. Fakat bu ara farkediyorum ki herkesi korumaya çalışırken kendimi çok kırmışım. Vertigom var. Belki bu bile her şeyi içime atmaktan olmuş. Belki de yalnız kalmaktan ve insanları kaybetmekten korkuyorum bilmiyorum. Bende artık hakkını savunabilen, saf görülmeyen biri olmak istiyorum. Herkese yardım ederken kazık yiyen biri olmaktan çok sıkıldım. Bu konuda bana yardımcı olabilecek birisi var mı?

daha dün bir konuda da yazmıştım. benim annem de aynı sizin gibidir. o an hastalıktan kıvranıyor olsa dahi biri herhangi bir işine çağırsın koşa koşa gider, hayır diyemez gelemem diyemez yapamam diyemez. eğer hayır derse ve ya istemediği bir şeyde tepki gösterirse muhtemelen aralarının o kişiyle bozulacağını düşünüyor. kırılsa kızsa bile tepkisini belli etmek yerine içine atar ve geçiştirir. bunun özünde sevilme ve kabullenilme isteği yattığını düşünüyorum. aslında istemediğiniz bir kaç şeyde hayır demeye başlasanız, sonrası sizin için çok daha kolay olacak. aksi takdirde insanlar biraz da bu şekilde davranan insanları kullanıyor, fakat siz bir şey isteseniz karşınızdakilerden çok kolayca hayır cevabını alıyorsunuz. mesela benim annem herkese koştu da, şimdi taşınacak bir kişi de biz sana yardım ederiz demedi. istemediğiniz şeylerde hayır demeyi deneyin, ne kaybedersiniz ki

Biliyorum bunu çok da severim kendisini :))))

Özsaygı, özgüven ve bağlanma bozukluğu konularında biraz araştırma yapıp okuyun derim ki siz en önemli basamagi farketmeyi yaşıyorsunuz gerisi gelir inşallah. YouTube Beyhan budak videolarına da bakmanızı tavsiye ederim.

Sen de olmayanı kimseye veremezsin, bu yüzden mutlulukta bencil olacaksınki sevdiklerini mutlu edebilesin. Ömrünü eşe adamak, aileye adamak, çocuğa adamak, arkadaşa adamak vs. olmaz mesela. Bu şekilde tükenirsin. Örneğin; çok yoğun calışmama rağmen "Ben" günlerim var. 1-2 saat yürümek, sevdiğim aktiviteleri yapmak, hiç yapmadığım ama, merak ettiğim şeyleri denemek vb. Çogalır gider. Bunları yapınca deşarj olup, daha sakin bir eş ve anne olabiliyorum. O gün ve saatte çocuğumun özel bir durumu yok ise "Hayır, bu benim saatim" diyorum. Bir arkadaşım gelmek isterse " Hayır kendi saatimdeyim" diyorum. Ben bir insanı ya severim, ya sevmem. Genel gecer sebepler harici sevmediğim biri ise her türlü talebini ret ederim. Sevmediğim kişiyi kırılmasın diye idare etmem çünkü sonrasında kafamı gereksiz meşgul edecektir. Birinci derece yakınlarıma daha toleranslıyım ama, onun da bir limiti var. Bunu nasıl yapıyorsun? Dersen kendi kendimle konuşuyorum. Kendime, kimsenin benden değerli olmadığını, istemediğim birşeyi yapmamam gerektiğini, yaparsam mutsuz olup çocuklarıma, eşime, aileme vs. Yeterince ozveri gösteremeyeceğimi, hiç bir şeyin ben ve ailemden önemli olmadığını hatırlatıp kendimi telkin ediyorum.

Ahh ne güzel fikirler vermişsiniz. Benim gibi olan da varmış olmayan da. Bazılarınızın dediği gibi sanırım sevilmeme, yalnız kalma gibi korkularım var. Aslında ailem tarafindan sevilen biriyim ama bilemiyorum.. Çok teşekkür ediyorum önerileriniz için F

Değişin tepkinizi o an vermezseniz yıllarca dallanip budaklaniyo daha büyüyor insanın içinde o duygu sizden çıkacak eninde sonunda en azından kendinize zarar vermeyin. Kimseyi kırmamak için böyle yapıyorsunuz ama karşı taraf maalesef aptal saniyo devam ediyor kırmaya bu zaten ses çıkarmaz diye bindikce binerler daliniza. En önemli insanın kendidir başkalarını kırmamakta ki gayreti kendinize gösterin ilk başta buna izin vermeyin. Herkesin bir tane canı var. Hic kimse bu kadar fedakarlığı haketmez

Sonra bir bakmışsın isteyen istediğini söylüyor, psikolojin bozuk bir insan oluvermişsin. Bu sefer Insanla istedikleri gibi konusabileceklerini, davranabileceklerini saniyolar. Herkese yetismissin bi bakmissin kendine yapacak bir seyin kalmamis.

Bende oyleyim cevap verince de sesin bize çıkıyor vs diyo insanlar keşke böyle olmasaydım

bazen bencil olmak gerekiyor