bu yüzden 3. kişilerin yorumuna ihtiyacım vardı.. ben duygusal bir insanım ve mantıklı bakamıyorum artık... ailesinin maddi problemi yok, öyle çok zengin değiller ama onun parasına ihtiyaçları var gibi durum yok para konusu yapılmaz ama yazdığı memurluklar 2bine yakın maaş alıyor.. evet istanbulda yaşam zor biliyorum doğma büyüme buralıyım çünkü. ama o parayla çok rahat geçinebilir.. para biriktirmesin istemiyorum, benim maaşımı biriktiririz benim harcamam çok olmaz ailemle yaşadığım için.. benim ondan tek istediğim yanımda olsun, belki bencilce belki değil bilmiyorum... ama ben en ince ayrıntısına kadar düşünüyorum bunları... imkansız değil gibi geliyor prometheus

ailesine biraz düşkündür ve eminim baskı da yapıyorlardır... ama o çıkıp dese ki ben İstanbul'u yazıcam oraya gitmek istiyorum, işte öyle bir yapıda biri değil sanırım... bu yaşa gelmiş ve kendi ayakları üzerinde duramıyor, kendi kararlarını alamıyor sanki... akışına bırakmak istiyorum ama aklımda çok soru var

Erkek arkadaşınızın davranışları bana mantıklı geldi doğrusu. Evlenmek öyle kolay iş değil, borç harç başlayan bir evliliğin kısa bir sürede yıpranma ihtimali var. Yaşlarınız da oldukça genç sanırım. Bence çalışmıyorsanız siz de çalışmaya başlayıp para biriktirin ki biran önce kavuşabilin. sunflower

Kuşum ben erkek arkadaşın yanlış yapmış diyemeyeceğim malesef.. Gayet mantıklı bir karar vermiş.. İstanbul'a gelse tek bir memur maaşıyla nasıl kira verir, nasıl geçinir de üstüne para biriktirir?... Senin şimdilik sıkıntın ondan ayrı kalmak istemeyişin ama onun açısından olaya hiç baktın mı?:82: Tabii ki ailesinin yanında tercih yapmak isteyecek, hem orada geçinmesi de para biriktirmesi de çok daha kolay olur.. Belki ailesinin sana hissettirmek istemedikleri derecede maddi problemi var, belki erkek arkadaşının kazandığı paraya onların da ihtiyacı var?..:97: Çocuk bekar bir çocuk, şimdilik ailesine yardım etmesi normal.. Ayrıca İstanbul çıktı diyelim.. Yeni başlayan bir memur kaç para alır da burada nasıl yaşayabilir.. Valla biz karı koca üst düzey memur olarak çalışıyoruz, evimiz de kendimizin ama yine de yetiştiremiyoruz.. Bu kadar duygusal düşünme arkadaşım bir de hayatın gerçekleri var..:44: sunflower

canım ailesi tarafından da baskı görüyor demek ki, yoksa bence istanbul'u yazardı hemen; ama benim aklıma seni de oralara çağırabilirmiş gibi geldi nedense. bence akışına bırak, eğer yürütemezseniz, o bir çaresine bakacaktır durumun, istanbul'a gelmenin imkanlarını aramaya başlar tekrar o zaman. belki de atanamaz, o zaman da değişir zaten işler... S sena01

ayyyyy aynı bizim olayımız bizde ünv son sınıfta ve son 1aylık dönemde tanıştık o memelektine gitti bende okuduğum şehirde yaşıyordum zaten ben de senin gibi geleceği çok düşündüm hatta bi ara gözden uzak olan gönüldende uzak olur dedim görüşmedim ama 1 gün dayanabildik sizin gibi oda ayda bir 2ayda bir hatta bazen 4,5 ay gelmediği olurdu yanıma ama oda istda çalışmak istiyordu kpssye girdi ne mi oldu kendi memlekitine bir kurumda çalışıyor ya peki biz ne durumdayız diye sorarsan 1aylık evli ben onun memlekitinde ailemden 1000 km uzaklıkta özlem içimde yaşıyorum ve evlenmeden 2ay önce onun memlektinde çalışmaya gelerek alışmaya başladım ben onu kendi tarafıma çekeyim derken bir baktım ben onun memelektindeyim hayat bu biraz zor oluyor ama çok şükür şuan bir pişamnlığım yok inş ilerdede olmaz

İnsallah devam edecek. Ikımızde bırbırımızı sevıyoruz. ama dogu hızmetı zorunlu. Burda onun sansı varken kullanmaması canımı sıkıyor... sunflower

Cok benzıyor hayatlarımız evet... Bırısının fedakarlık yapması gerekıyor herhalde.. Mesela ben ılerde aılemden ayrı yasamak ıcın bır fedakarlıkta bulunacaksam onun da fedakarlıkta bulunması gerekmez mı. Neden o yapamıyor sımdı. senınle olayım nerede olursa olsun dıyen ınsan cok farklı dusunuyor sımdı... sunflower

Konu içeriği nedeniyle "Aşk hikayelerimiz/Dertlerimiz" başlığına taşındı. sunflower

Aşkınız devam edecek teyzemin kızıda 4 yıl doğu hizmeti yaptıktan sonra nişanlısıyla evlendi E

İstanbul gibi yükü ağır bir şehirde -5 ten başlamaktansa, küçük yerlerde 0 dan başlamak daha mantıklı. Onu yanında istediğin için "buraya gelsin, borçlada olsa evleniriz, yeter ki yanımda olsun" düşüncesindesin ama çok zorlanırsın. Biz de ayrı sehirlerdeydik, arada mesafe olunca ilişkiyi yürütmek, görüşmek, birbirini anlamak çok zor bilirim. Ama bu kadar borçla evleneceğime keşke bir iki yıl bekleseydim. Borcun icinde boğulurken cicim ayları yaşanmıyor maalesef. Erkek arkadaşın mantıklı bir tercih yapmış ama bıçak sırtı bir nokta var; Ailesi yakın olsun istediği için mi böyle bir tercih yaptı, daha rahat para biriktirebileyim diye mi buna bakmak lazım.

Sanırım anlatmazsam boğulucam. tarafsız görüşlere ihtiyacım var... Ben sevgilimle üniversitede tanıştım. finallerin başlamasına 1 hafta kala ilişkimiz başladı. yani 4 sene boyunca aynı okuldaydık ama kısmet bu ya okul biterken tanıştık.. geçen sene mayıs ayında başladı ilişkimiz tam olarak.. ama bi sorun vardı o başka bi şehirde yaşıyordu. ben ise üniversiteyi okuduğum şehirde yani istanbulda yaşıyordum.. Aslında o zamanlar pek bir sorun olarak görünmüyordu. çünkü yaz bitince istanbula gelip iş aramak, burda hayatını devam ettirmek istiyordu. hatta bana memleketimde ne uzarım ne kısalırım istanbulda çalışırsam bi yerlere gelebilirim demişti. temmuz başında o memleketine döndü, yaz geçti.. bu arada burdayken bi iki yere cv bırakmıştı tanıdıklara, haber çıkmadı tabiki... Yaz bitti ve buraya gelme meselesi aniden değişti. burda bazı arkadaşları vardı onların askere gitmeye karar verdiğini, eve çıkıcak arkadaşı kalmadığını, zaten iş de bulamadığını , askerliğin engel olduğunu söyledi... ve askere gitmeye karar verdi ama ağustos celbini kaçırdığı için aralık ayına kaldı. biz de böylece uzak ilişkimize resmi olarak başlamış olduk.. Eylülden aralığa kadar 2 kere gelebildi.. benim gitme imkanım zaten yoktu.. bu süre içersinde bana artık özel sektör istemediğini söyledi, kpss çalışıp 2011'de sınava girerim diyordu. bu arada 2010'da kpss'ye çalışmadan girdi 79 puan almıştı. ilk atamada atanamadı ama sonraki atamaları beklemeye başladı... neyse aralık oldu ve askere gitti 5 ay çok zor da olsa geçti.. burası sayesinde buradaki arkadaşlarım sayesinde daha hızlı geçti... mayıs oldu askerlik bitti evine döndü.. ve asıl çıkmazımız... şimdi kpss ataması var, tercihler için son 2 gün. atanır mı atanmaz mı bilinmez. zor diyen var, atanabilir diyen var.. konu şu; tercih sıralamasında önce samsunu yani kendi memleketini yazdığını, sonra orduyu , sonra istanbulu yazdığını söyledi bana... ben de neden istanbulu ilk sıraya yazmadın, beraber olabilmemiz için bir şans varken neden kullanmıyosun bunu dedim.. o da bana burada kira derdi yok, daha çok para biriktirebilirim dedi.. ben de para istemiyorum, her şeyimizi ilerde birlikte yaparız, yeter ki birlikte olalım dedim, neden istanbulu yazmadığını anlamıyorum dedim.. sen böyle diyorsun ailem burayı yaz diyor. kimseyi mutlu edemiyorum dedi cevap olarak... bana sen nerede olursan ol, seninle olmak istiyorum demişti. ama şimdi böyle davranıyor... atanırsa en az 2-3 daha yıl ayrı olucaz, hemen evlenme gibi durumumuz yok yani.. ben onu yanımda istiyorum, ama o ne istiyor bilmiyorum... ve ben artık psikolojimin bozulduğunu düşünüyorum... geleceği düşünmekten çok yoruldum... sağlığımı etkilemeye başladı.. vücudumun her yerinde kırmızılıklar çıktı, alerji ilacı kullanıyorum... geçen gün nefes alamama problemi yaşadım, bu da yine sinirsel bişey... baş ağrısını hiç saymıyorum bile. benim bir parçam oldu artık, hiç gitmiyor... milyonlarca şey var sanki aklımda düşünüyorum, düşünüyorum ve uyuyamıyorum... biraz uzun oldu ama tablonun tamamını görün istedim, ne yapmam gerekiyor nasıl bir yol çizmem gerekiyor, ne düşünmem, ne hissetmem gerekiyor?

ikimizde 23 yaşındayız ve evlenmek için en az 2-3 yılımız var.. dediğiniz doğrudur borçlar evlilikler için zor, ama inanın uzaktan ilişki yürütmek de bizi çok yıpratıyor.. şu an çalışmıyorum çünkü iş bulamıyorum... arıyorum ama bulucam inşallah.. 3 yıl ondan sırf para biriktirmesi için ayrı kalmaktansa, borçla bir evliliğe başlamayı tercih ederim. ikimizde çok sağlıklıyız çok şükür, genciz de, çalışır, öderiz... yeter ki yanımda olsun..

canım ne güzel işte erkek arkadaşın sorumluluk sahibi birisi gibi davranmış, ilerisini düşünmüş ben nişanlıyım ve biz de uzun süre farklı şehirlerde kaldık evet çok çok zor ama olması gereken bu İstanbul'a yerleşmesi ve para biriktirmesi çok zor "ilerde herşeyimizi yaparız" deme. Malesef hayat bizim sandığımz kadar kolay değil çok mantıklı davranmış ve ikinizi düşünmüş sen de azcık sabredeceksin artk ema1 Hayat, sen plan yaparken başına