Ben bu konuya ayrılan anne ve babanın çocuğu olarak cevap verebilirim. Annem ve babam ben kendimi bildim bileli anlaşamayan bir çiftti. Annem defalarca ayrılmayı dememiş fakat benim için sürdürmüştü evliliğini, hem benim pisikolojim hemde babamın beni göstermeme tehtitleri dolayısıyla. Taki ben 18 yaşıma girene kadar. Sonuçta boşandılar. 7 sene kadar sonra ben evlendim. Annemle bir gün bu konudan bahsederken bana "sadece kendimi düşündüğümde keşke daha önce boşansaydım diyorum, bir anne olarak seni düşündüğümde ise iyiki beklemişim diyorum"dedi. Bu ayrılık beni hayatımın bazı noktalarında olumsuz yönde etkilesede ayrılmış olmaları beni hiç sarsmadı. Ayrılmış anne babanın mutlu çocuklarıyım ben... Sevgiler... limonata_ dostun varken düşmn

vallahı ben iyikide yol yol yol yakınken ayrılmışım diyorum... çocuk da olsaydı yine aynısını yapardım :lepi: benimle birlik de mutlu bir yuvada büyütürdüm tatlım... evet mutluyum artık hergün ağlamıyorummmm NO MEN NO CRY DERİM KISACA... kaydirigubbakcemile3

ayrilmak icin illa siddet ve ihanet mi olmali... sozleriyle dovemezmi bi erkek bugun seviyorum deyip 3 gun yedigini burnundan getiriyosa buda bi aldatma degilmidir... belki sene lerce cocuklarim icin,, cocuklarim icin dediniz,, ama bigun artik yeter deyip gozunuz hic bisey gormedi ve bosandiniz... peki simdi iyikide ayrilmisim,, seneler once yapmaliydim bunu mu diyosunuz,,, cocuklariniz peki nasil mutlularmi,,,,,,,,, yoksa cocuklarinizi gordukce keske o adamin kahrini cekseydim bu cocuklari boyle gorecegimemi diyosunuz... yani nasi yasiyosunuz... mutlumusunuz... kelebek07 fark var benimle senin