Çok teşekkür ederim. Rabbim size de sabır ve kuvvet versin.

aramayın bende annemle bozugum bizimde cok sorunlarimiz oldu ararim acmaz whatsup gorur yazmaz sonra herkese aramiyor beni diyormuş hayati boyunca sirf yalniz kalmamak için ve erken kalkip calismamak icin cok kotu bir evliligi zorla surdurdu onun yarattığı sıkıntıları çözmekle yıllarım geçti 34 yaşındayım eyvallahim yok artık dayanamıyorum ben ust uste yaşadığım sıkıntılar sonrası bile bana destek olmasını en azindan anlamasını beklerken eve niye moralim bozuk geliyormuşum diye kavga çıkaran biri. ben mutsuzluktan sıkıntıdan ölüyorum hayatimi değiştirmek için canımı dişime takıyorum kadin hala mutsuzsun yok niye araba alip beni gezdirmiyorsun yok niye beraber yasamiyoruz yok niye burdan birini bulup evlenmiyorsun dipdibe yaşamıyoruz derdinde. şimdi işimi değiştirdim başka sehre taşındım psikolojimi düzeltme pesindeyken niye birlikte kalmiyoruz diye küstü iyi mi konu sahibi pardon konunu böldüm

ben olsam hic aramazdım, zira aynısnı yaptım anne magduru olarak asla aramıyorum simdi pesimden koşuyor ama acmıorum telefonalrını, benimde canım cok yandı biggün sevdigini hissetirmedi

Yaaaa neler yaşamışsınız... Rabbim sabrımızı bol versin ama dediğiniz gibi önce can sonra Canan. Canınızdan kıymetli hiç bişey yok bu hayatta. Benimde babam annem vefat ettikten sonra 3 evlilik yaptı ve şu an da bekar yine. D

Bence de aramayın

Ara, mutlaka ara, kendin için ara. Birgül pişman olmamak için ara. Uzatmana gerek yok, detaylı konuşmamada, sesini duy, halini sor yeter. Eğer bir gün annen konuyu açacak olursa, kalbini kırmadan kırıldıklarını söylersin. Benim annem nişanlandığımda yeni kıyafet istemiştimde, sen artık el oldun, kaynatan alsın demişti... canım anam canı sağolsun, o hep iyi olsun ben el olayım...

Hayır.

Şu an sizle aynı durumu yaşıyorum. Annem yok babamla da yaklaşık 1 hafta önce tartıştık ve ne o arıyor ne de ben... Bilmiyorum ne olacak diblerabla eş eş eşeşe beş beş beşeşe anamın adı meneğşe Anneler

Sizin için de çok üzüldüm. Benim babam yeniden evlendi ve yeni işe bana dünyayı zindan etti. Evin barkın ayrı olmasına rağmen yakamdan düşmedi huzurumu bozmak için her şeyi yaptı yapıyor. Babamda bunlara göz yumuyor. Bazen hayat çok sevsek de bir şeyleri geride bırakmamızı istiyor. Ben bu yaşadıklarımdan dolayı zona hastalığına yakalandım. Artık kendimi bu kadar üzmeye değer mi diye düşünüyorum. Yaşadığım ağrılar bana sağlığımdan daha önemli hiçbir şeyin olmadığını anlatıyor. Bir daha en yakınım dahi olsa beni üzmelerine izin vermeyeceğim. Sizde vermeyin.

Arayın ama öfkeniz geçince

hayır

Öncelikle duruma çok üzüldüm. Annesini kaybetmiş bir kız çocuğu olarak ben de benzer şeyleri babamdan gördüm. Belli bir yaşa geldikten sonra insan eskiden katlandığı şeylere katlanamıyor. Benim de bir duyum noktam oldu ve babamı bir daha aramadım. Yaklaşık bir aydır o haksız olmasına rağmen beni ne aradı ne sordu. Hep küçükler haksız olacak diye bir kaide yok. Ama büyükler maalesef hatalarını görmemek için direniyor. Ben olsam yerinizde annemi aramazdım. Eğer beni çok seviyorsa ve düşünüyorsa bir kerede o adım atsın diye düşünüyorum. Bitttter

senın yerinde olsam aramazdım NET

Sanırım Gönül Ozgul'un kitabında vardı bu cümle"en kötü anne bile birgün ararsınız". Arayın hasta belli ki hoş görün.

Ara sağlığı sıhati nasıl öğren kısaca konuş kapat . push ; gozyasi Hüzün Dostu..

Annemi bilenler bilir. Bilmeyenler için özet geçeyim. 22-23 yaşlarında evlilik baskısı başladı. "Arkadaşların evlendi sen evde kaldın." KPSS'ye hazırlandığım zamanlar kitaplarımı yırtar atardı. Evde bir şey kırsam bilerek kırdın derdi. Babaannemi hiç sevmezdi ben de sevmem ve konuşmazdım ama bana hep o sana akıl veriyor diye darlardi hatta döverdi. Atandım evlendim. Çalıştım kazandım eller yiyor dedi. Çocuğum oldu doğumumda yanımda olmadı. Sezaryendan çıktım beş dakika olmadan yoruldum of puf demeye başladı. Ben de sen git dedim. Lohusalık zamanı hiç bakmadı bana. Kayınvalideme evlenirken artık bize değil size gelecek demişti. İki aile aynı şehirde biz farklı şehirdeyiz. Değersiz olduğumu eşimin ailesine çok hissettirdi. Şimdi çocuğum büyüdü biraz. Daha yaklaşmaya başladı ama benim içim ölmüş anneme karşı galiba. Neyse en son telefonla aradı. Çocuğu itip kakma dedi. Ben de ne saçmalıyorsun kendi çocuğumu mu itip kakıcam falan dedim. Tartıştık kapattık. Ondan sonra aramadı hiç. Ben aramalı miyim?

Açıkçası benim de zaman zaman annemle aram bozuluyor. O sürede aramıyorum kesinlikle annemi. Çünkü bu bana zarar veriyor. sinirimin yatışmasını bekliyorum. Sizin durumunuzda olsam sanırım aramam. Sinirim geçince de nasılsın iyi misin der kapatırım. Söylediği sözlere de tepkisiz kalırdım

Şu an aramayın hatasını anladığı zaman kendisi bir zahmet arasın. İnsan evladının ne zaman yanında ki, doğum yapmışsınız bir kere canı gönülden yardımcı olması lazım size. Kızım doğum yaptığında 40 gün ben baktım severek isteyerek hemde. F flower world