+++ Biz de 1.5 yaş aralıklıyız. Gayet mutluyuz, yapayalnız büyümek istemezdim MissCherryBlossom

Bu lohusa kafası nasıl oluyor ne zamann geçiyor nasıl davranmak gerekiyor

Bu gecici bi surec bebeginiz ve siz toparlanin yine buyuk kizinizla oynayacaksiniz. Uzmeyin kendinizi bebeginiz hayirli olsun Allah anali babali buyutsun

gerçekten düşünceler insanı bu hale sokar güzel düşün ve yaşadığının şuanların birdaha gelmiyeceğini bil tadını cıkart sen ne yaparsan yap bir anne olarak hep fazlasını yapmak isteyeceksin ve hep yetmediğini düşüneceksin bunlar gecici durumlar sakin kalmaya özen göster bende ikinci cocugumda bu hisse kapılır gibi oldum ama kapılmadım ki hamileliğim plansız zmnsız falandı şok içindeydim öğrendiğimde doğduktna sonra hersey değişti ben iyiysem onlarda iyi dedim ve genelde ilk cocugumla ilgilendim çünkü yenidoğan bir bebek sürekli uyur meme uyku sesizlik ona iyi geliyordu ve sen emzzirirken bütün duygu kaygı üzüntü cocugunla eşleşir onun için önce hep kendini düşün ve sakinleş 10dk da olsa arkana yaslan ve kendini iyi hisset unutma ki bir anne ne kadar mutlu ve sakinse cocuklarıda öyle olur göreceksin cok doğru bir yaş ortalamsı bence bunun cokda güzel oldugunu ilerde anlarsın sağlıkla büyüyün

kızım 2 yaşında bana çok bağımlı çok. Bebekken de bağımlıydı ama hani etrafımda arkadaşlarım bir dakika kucaklarından bırakamazlardı ya da tuvalete gidermezlerdi ben de çok şükür böyle şeyler olmadı. Zaman zaman elbette yaşadım ama bebekliği açıkçası kolaydı kızımın. Zorluklar büyüdükçe başladı :) İnsan çocuğuyla beraber evriliyor. Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Öncelikle evet lohusa kafası. Geçecek üzülme çok zor evet ama geçecek. Sonra annen ve kardeşin için vicdan azabı duymana gerek yok. Senin torunun olsa sen yardım etsen zoruna gider mi hayır annenlerin de gitmiyodur. Madem evde annen ve kız kardeşin olacak kadar şanslısın. Kız kardeşine söyle geceleri bebeğe bakman yardım etsin mesela bebek onun yanında salonda kalsın sadece emzirmek için ve ağlama krizleri de yanına getirsin gündüzleri o uyusun bı müddet. Sen de güne uykumu akmis olarak iki cocugunla birlikte tadını çıkar. Annen ev işleri ile ilgilensin full. Onlar yanındayken düzenini oturttur çok şanslısın. Ben bir basimaydim lohusayken acimdan ölürdüm kendime peynir ekmek hazırlayacak vaktim olmazdı çok uykusuz olurdum her gün yalnızım diye ağlardim. Bırak ailen yardım etsinn ama sakın iki çocuğunu da ihmal etme. Annene kardeşine ayıp olsun uykuszu kalsınlar yorgun olsunlar ama iki cocugunla da ilgilen ikisinin de sana ihtiyacı var. Sakin ilk cocugina sen ablasin kardeşinin bakıma ihtiyacı var deme ikisinin de bakıma ihtiyacı var N

benim de iki oğlumun arası 2 yaş. şuan biri 3,5 diğeri 1,5 yaşında. aynı süreçlerden bende geçtim, aynı korkuları yaşadım. aşırı yorucu, çok fedakarlık isteyen bir süreç sizi bekliyor. ama şuan iyi ki araları yakın diyorum. en yakın arkadaşı kardeşi. büyük oğlum düşünce ilk yanına kaldırmaya giden kardeşi oluyor mesela. arkadaşın kim diye sorarlarsa ilk kardeşinin ismini söylüyor. haksızlık yapmadınız büyük kızınıza aksine ona çok güzel bir hediye verdiniz. herşey yoluna girecek. sağlıkla büyütün

Ne tatlış bir dert Bence lohusalıktan bu düşünceler. Hem çok destekçiniz de varmış, bi toparlanın doğum sonrası, ikisine de yeter sevginiz ilginiz bence.

Ya ne güzel Masallah sağlıklıca kucağınıza alırsınız İnsallah

Doğumdan itibaren bizde annem kaldı sadece bir gün kızımı götürdü şimdi yine birlikteyiz. Onunla daha çok ilgileniyoruz zaten. Benimle uyumak istiyor beraber uyuyoruz. Ama annem de devamlı bizde kalamaz o da çok yoruldu

Kızlarımın arasında 1,5 yaş var. Aynı duyguları hissettim bende yetememe durumu oldu eksik hissetme ama geçiyor hepsi geçecek. Şanslısınız ki yardımcınız var. Şuan keyfini çıkarın ikisiyle birlikte olmanın. İnanın öyle güzel oluyorki evet zor oluyor bazen çok eksik hissediyor insan bazen yoruluyor çok fazla ama bu bir süreç geçiyor ve güzelleşiyor gün geliyor kardeşim abbbbaaamm diye sarılıyorlar ve değdi diyorsunuz hiiiiççç üzmeyin kendinizi

Berlinim, dogana kadar boyle hıssetmen cok normal, senın planlıydı benımkı tamamen plansız ve ustune ustluk ıkızdı. Bır sekılde ısler rayına oturuyor, zaman alıyor evet ama kendını suclaman ınan senı yıpratmaktan baska bır ıse yaramayacak. Bu donemı keyıflı gecırmeye bak. Kızını da dahil et hamılelık surecıne, karnını bırlıkte sevın, tekme atmaya basladıklarında onun da dokunmasını sagla, anlayacagı dılle kardeslerının gelecegını anlatmaya calıs, oyunlastır bu surecı. Evet cok zor ama bır o kadar da guzel

Amin teşekkür ederim Allah isteyen herkese nasip etsin.

Konuyu ne zaman açtım tam hatırlamıyorum ama su an daha iyiyim geçti galiba

Ayy sevinirim ya. Bi de ilk bebek acemilik fln. Eee bizim de Türk toplumu her şeye karışma bi durumu var her kafadan ses çıkarsa fln ben dayanamam. Çok duyuyorum arkadaşlarımdan yok sütün mü gelmiyor yok şunu iç bnu iç ay şöyle böyle gelirler bana sanırım. Bunlara çözüm bulmak lazım.. K

Geçer kız sabret biraz olumsuz düşünmemeye çalış. Aklına olumsuz şeyler geldiğinde yürüyüşe çık mesela ya da başka şeyler düşün. En iyisi çikolata aç

Hepsi geçici. Ne güzel çocuklarınızla geçireceğiniz vakti kadar düşünen bir annesiniz. Biraz kendinizi toparlayınca geçer bu üzüntüler. Hele kızlar biraz büyüyüp birbirleriyle oynamaya başladıkça karşılarına geçip mutluluktan ağlayacaksınız. Küçükken ne kadar kıskansamda bu hayatta bana en büyük destekçim kardeşim. Eğer keyfi sebeplerle bir kardeşim olmamış olsaydı annemi babamı affetmezdim :))

Benimde hissettiğim tam olarak buydu.. zamanla geçiyor o duygu ama çok garip hisler

Evet yaş farkı çok da önemli değil sanırım hatta benim kızımda bi kıskançlık olmadı bile. Daha küçük hem de herkes onun istediğini yapmaya çalıştı ev kalabalık olunca eğlence çıktı ona

Bana gore cok normal boyle hissetmeniz 2. oldukdan sonra. Planli da olsa, insan vicdan yapiyor Ilk cocugu dusunerek. Biraz daha buyusun, birbirlerine ne kadar bagli olduklarini görünce iyiki kardesi olmus dersiniz

Annelik hiç bitmeyen vicdan azabıdır

Aynen bebekten bebege degişiyor benim oglum mesela çok bagımlı bir bebek sürekli ilgi istiyor yanımda yatarken bile yüzüne bakmasam bagırmaya başlar yüzüne bakıp konuşursam gülümser kendisi ile konuşulmasını seven sarılmaya bayılan bi çocuk bunun sebebi biraz da ben olabilirim dogumdan sonra korona oldugum için bebege bulaşmasın diye 6 gün hastanede kaldı ve ben bundan çok etkilendim sürekli gözümün önünde dursun istedim yine olsa yine aynısını yaparım orası başka tabi ama kimi çocuk doguştan yalnız olmak istiyor ilgi beklemiyor

Umarım yaşadığınız duyguların çabucak üstesinden gelirsiniz. 3. Çocuk planınız olursa da bu günleri hatırlayıp kesin kararınızı ona göre verirsiniz. 2. çocuk planım hiç olmadı, o yüzden yaşadığınız duygular ne kadar sürer emin olamıyorum. Açıkçası bu duyguları yaşama ihtimalinden hep korktum ve kaçtım. İnş bir an önce lohusa döneminiz geçer ve bir hafta önceki halinize çabucak dönersiniz.

Evet öyle benim bebegimin de zamanla düzeliyor bu durumu bana güvendiği için artık yalnız kalabiliyor

Arkadaşım 2 ay önce doğum yaptı. 8 yaşındaki çocuğu kızıma beni unuttular diyormuş bu işin sonu yok ki. MutluBulut_ Guru Anneler

Benimde 2 cocugum var biri 5.5 yasinda digeri 2.5 aylik ilk bata sizin gb dusundum agladim simdi iyiki diyorum. Ablasiyla da ilgileniyoruz beebek zaten kendine baktiriyor. Ablasinin onunla konusmasi kardeşinin gülümsemesi tepki olarak ses cikarmasi hosumuza gidiyor.

Gayet normal geçecek zamanla. Benim çocuklarım büyüktü yine de böyle düşüncelerle yiyip bitirmiştim kendimi. Güzel şeyler düşünün. Abla kardeş birbirlerine hem oyun arkadaşı hemde destek olacaklar.

Büyük kızını anneanne ile göndermek ile yanlış yapmışsın. Normal şartlarda bunu seviyor olabilir giderken mutluda olabilir fakat iç dünyasında annem kardeşim dogdugu için artık onu istiyor diye düşünebilir. Kızını al ve bu sürec cok zor olsada uc kısılık ilerleyin

Bu konuşalım kafası değil bence gerçekleri hissediyorsunuz en basiti ben evde bir iş yapıyorsam ve oğlum ortada boş boş gezince onunla ilgilenmiyorum diye çok kötü vicdan azabı hissediyorum

Öncelikle herkese iyi bayramlar. 6 gün önce 2. Bebeğimi dünyaya getirdim. evlendiğimden beri hayalim peş peşe 3 çocuk yapmak kalabalık bi aile olmaktı. 2. Hamileliğim planlı oldu ve iki kardeş arasında 2.5 yaş var. Ancak tüm bunlara rağmen 2. Hamileliğimin başından beri kabullenememe durumu yaşadım nasıl yaptım hala kendime inanamıyorum. Hep kızım tek olmalıydı ona haksızlık ettim yeterince ilgilenemiycem düşüncesindeyim. Kızım da oyun çağında henüz kendisi bebek onunla ilgilenememek beni çok üzüyor. Bir hafta önceki halimizi özledim. Annem ve ablam aşırı destek oluyor ben hep kendimi suçluyorum benim yüzümden kızımla onlar ilgilenmek zorunda kalıyor diye. Bu ruh hali nasıl ne zaman geçer ağla ağla içim şişti

Daha 4.5 aylık bebeğiniz varken insanların 2. yi sorması da ne büyük ayıp. Bu insanlar gerçekten neden bu kadar hadsizler.

Mahvetti bizi bu hormonlar ne zaman düzene girer acaba

Benim ilk bebeğim herkes 2. nezamn diyor da 4.5 aylık bebeğim varken kardeş istemiyorum biri kardeşi olsun diyince ağlıyorum ihanet edemem ben kızıma yapamam diye ilerleyen yıllarda nasıl olur bilemiyecem hayırlısını versin rabbim

Lohusalık blues'u. Geçecek

aslında bu olay biraz bebeğe bağlı önceden ne plan yapsak boş. Benim bebeğim ilk doğduğunda çok kucakçı bir bebek değildi belki de ondan şimdi böyle konuşuyorum. Artık dediğim gibi çocukları için en doğrusunu bence anne bilir. İnsan çocuklarla beraber çok şey öğreniyor. Allah size de hayırlısını versin . push ; Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Anladım çok konu okuyorum böyle bende merak ettim nasıl oluyor diye yarın öbür gün benmde başıma gelebilir diye . push ;

Evet onlar bende de oldu ama hiç takmadım. Yapı meselesi sanırım mesela su an en çok merak edilen konu 1- ikinci bebek emiyor mu 2-büyük bebek küçüğü kıskanıyor mu size ne diyesim geliyor ama denmiyor tabi

Biraz bebeğiniz büyüsün abla kardeş hep beraber oynarsınız Yardım edeniniz de varmış takılmayın böyle şeylere keyfinin çıkarın anın Güzel günlerde büyütün yavrularınızı

Tam tersine bence bebek anneye daha çok ihtiyaç duyuyor bilmediği bir dünyaya alışması gerek ve güvenli baglanma olmadıgında ilerleyen zamanlarda problem olabilir ikisi ile de dengeli bir sekilde ilgilense daha güzel olur büyük olanı bebek bakımına ortak edip bunu oyun gibi yaşasanız hadi gel banyo yaptıralım üstünü giydirelim diye biraz da ev işi vs umursamayıp bebekten kalan zamanlarda da ufak tefek oyun oynansa dört dörtlük olur herşey bence yapılabilir bişey kardeşi olması çok güzel bişey nasip olursa bende bebegim 2 yaşına geldigi zaman düşünüyorum

Bende de olmuştu benzer hisler. 2. çocukla ilkini sanki bir kenara atmış gibi hissetmiştim. Gerçekten de bir bebekle ilgilendiğim için ona daha az zaman ayırıyordum evet ama zamanla dengeler yerini buldu. Kısa bir dönem bu. Bebek biraz büyüsün değişecek. Sen de suçlu hissetmeyeceksin, üzülme. Kızına bir kardeş verdin ve bu mükemmel bir şey

Sanırım bu yüzden bu döneme bir isim verme gereği duymuşlar; duyguların birbirine karıştığı enteresan bir dönem. Hepsi geçer, herşey düzelir, üzmeyin kendinizi

İnşallah gelmez :) ilk bebeğimde hiç yaşamamıştım böyle seyler belki sizin de öyle olur

Bir tane çocuğum var ama galiba ikinci çocuktan sonra çoğu anne böyle düşünüyor. Kendinizi üzmeyin. Daha doğum yapalı çok az bir zaman olmuş. Geçici bir durum olduğunu unutmayın. Yeni hayatınıza uyum sağladıkça bir düzen oturtursunuz hiç merak etmeyin. Hem onlar belki 1 sene sonra çok yakın iki oyun arkadaşı olacaklar

Sadece ben mi yaşıyorum bu duyguları diye düşünüyordum. Resmen vicdan azabı bu durum ama geçeceğini düşünüyorum. Biraz zaman geçsin çok güzel oyun arkadaşı olacaklar birbirlerine

Annem yeni doğum yaptıgım için kalıyordu. Dün gece o da kalmadı ama büyük kızımı götürdü o da çok iyi oldu. Ablam da kalmıyor geceleri. Gündüz gelip giderler büyük ihtimalle bundan sonra. Ama yardımcı bi ablamız var ev işlerine. Yasak bitince o devam edecek gelmeye. O da gelip gidecek. Yani beni zorlayan biraz da geceleri olacak. Kızım su an anneannesi ve teyzesi ile olmaktan çok mutlu zaten hep sever gezmeyi ben kendim gidiyim sen gelme falan der onda bi sıkıntı yok ama annelik işte M Minel_ask Previously

Neyazıkki soruyorlar densiz çok naparsınız... lohusalık sendomuda yaşamış biriyim Zaten ilk bebeğin etkisinden kurtulmuş olmuyoruz ki ben yanlızım kimse yok yanımda yardım edicek birtek eşim var oda yorgun geliyor yardım ediyor ama kısa süreli hande_buse Guru Anneler

Allah güle güle büyütmeyi nasip etsin inşallah. Büyük kız İçin gidip gelme konusunda biraz dikkat etmek lazım aslında, biraz küçük olduğu için. Lohusalık dönemini rahat geçirmek için annenizin alması mantıklı ama sonrasında gece yanınızda tutmaya çalışın. O da küçük olduğu İçin, size dışarıdan belli etmeden küsebilir. Küçük yaşta anneden ayrı kalınca bunu yaşayan çok tanıdığım oldu. Bir de çocuklarım kendileri bile bunu bilmedikleri için, bilinçaltında kaygı bozukluğuna kadar varabiliyor. Benim yerime Onu tercih ediyor algısı oluşabiliyor. yeni doğum yapmış bir anneye endişe vermek değil kesinlikle amacım, ilk aydan sonraki süreçten bahsediyorum.

Kardeşimle aramda 1.5 yaş var. Annem hamileyken böyle bir şey düşünmüş olsaydı çok üzülürdüm şahsen. Kardeşim dünya üzerinde başıma gelmiş en iyi şey

Kardeşimin çocukları böyle. 2 yaş araları. Küçük iki yaşında şu an. Ve öyle güzel oynuyorlar ki. Maşallah, Aşk yaşıyorlar resmen. Biri evde olmasa, diğeri özlüyor. Buluşunca koşarak sarılıyorlar filan. Bebişlerin annesi devamlı göz önünde tutuyor onları ama oyunlarına hiç karışmıyor. i gelinimizin de annesi çok yardımcı. Onun sayesinde büyüttü biraz da. Ananeleri öğlen yatarken yanında yatırır filan bebeklerden birini. hiç öyle hak yemek gibi bir durum yok, emin olun. Siz anne olarak zaten ilgileneceksiniz. Dediğiniz gibi. Lohusalık kafası hep bunlar. Çok duygusal ve hüzünlü bakıyorsunuz. İlk dönem kolay olmayacaktır ama bu çocuklardan çok, sizinle ilgili. Çocuklar büyüyünce çok tatlı arkadaşlar oluyorlar.

Bu duyguyu çocukları arasında az yaş farkı olan tüm anneler yaşıyor anladığım kadarıyla. Çünkü çevremde de çok fazla duyuyorum. Şu an kardeşler için iyi bir seçim yapmış oldunuz. Birlikte oynayabilecekleri günler gelecek. Yaş farkı fazla olsaydı bu kez okuluna yetişemedim diye üzülecektiniz belki. Bu biraz insan olmamızla ilgili aslında. Genellikle bir şeyi elde edince diğer ihtimallere odaklanıyoruz

2.5 ay once 2. Oğlumu dogurdum. Aralari 26 ay. Planli gebelikti. Cok istedim ogluma kardeş. Doguma kadar hep kaliteli vakit gecirmeye calistim. Emzirmeye devam ediyordum zaten, hala ediyorum. Esim isten cikinca o da destek oldu bana. Hic ev isi yapmadan hep oglumla ilgilendim. 2. Dogumum icin ailemin yanina gittik 3 hafta once. Dayi teyzeler anneanne dede... oglum sevinçden 4köseydi. Dogum planli sezeryan oldu. Hemen Yeni dogan bebegimle ten tene temas emzirme yaptik ama aklim hep buyuk oğlumdaydi. Acayip vicdan azabi cektim onu teyzelerine birakip hastaneye yatinca. Hic ayri yatmamistik bu zamana kadar. Hatta dogumdan sonra ilk kez buyuk oglumu emzirmek istedim o istemedi diye agladim hastanede 2 gece kalacaktım. dr a yalvar yakar agrilarim olmasina ragmen 1 gece yattim. ertesi gun oglen taburcu ettiler beni. Simdiki aklim olsa 1 hafta deseler yatardim Bebek ile abisi arasinda mekik dokudum 40 gün. Aman kucuk oglumun hakkina girmeyim diye kendime tembih ederken bir yandan da ben buyuk ogluma sarilarak uyumayi ozledim diye agliyordum... Lohusalik cok cok zor bir süreç. Insanin uzerine çöken bir karanlik bulut sanki. Ben 2 gebeligimde de bebegi kucagina alir almaz yavrumm diye bagrina basabilenlerden olmadim. Iki bebegimi de 40indan sonra sevdim galiba. Ozetle geçecek, geçiyor. Bebeklerin yaşları kucukken o kadar çabuk kabul ediyorlar ki. Kardesinden once kitaplarda her seyi anne baba bebek diye adlandiran oglum, şimdi anne baba abi bebek diye kendiliginden gösteriyor. Allah kolaylik saglik versin...

Büyük konuşmayayım da 3. Çocuk hayal olarak kalacak

Merhaba, kayınvalidem henüz genç ve biri 3 biri 4 yaşında iki tane miniği var 1 yıl arayla doğum yapmış. Birbirlerine arkadaş oluyorlar güzel güzel büyüyorlar. Aynı zamanda eşimin de büyük görümcemle arasında sadece 1 yaş var ve eşim iyi ki kardeşim benden hemen sonra doğmuş birbirimize can yoldaşı olduk arkadaş olduk der hep yani hiç üzülmeyin güzel bir durum aslında destekçiniz de varmış onlar bebekle ilgilenirken siz büyüğünüzle ilgilenirsiniz kendinize dert etmeyin arkadaş gibi büyürler

Yaa tatlış mı gerçekten dün bu yüzden tüm gün ağladım resmen kendimi çok büyük hata yapmışım gibi hissettim

Öncelikle hem hayırlı olsun hem Allah kolaylık versin bütün hamilelik sürecimi ben de bu düşüncelerden dolayı Allah cezamı verecek diyerek geçirdim hatta bu bebeğim hiç doğmayacakmış gibi geliyordu. Sezeryan doğum yaptıgım için biraz iyileşmemi bekliyorlar çok şükür toparlandım ama kızım çok hareketli ve kucak fln istiyor o yüzden çoğunlukLa onlar ilgilendi

Keşke yanınızdan ayirmasaniz ne kadar orada mutlu olsa da aklı sizdedir ve kardeşi geldiği için ikinci plana atıldığını düşünüyor olabilir. İnanın bebek kadar ihtiyacı var onun da size. Kızınızı götüreceklerine sizde kalsalar keşke

Evet tabiki kızım yanımda sabah hemen gittik. Diğer konuya denk gelmedim paylaşabilir misiniz bakayım MutluBulut_ Guru Anneler

Böyle düşünmeniz çok normal. Benimde kızlarım arasında tam 2.5 yaş var ama bence her iki evladım içinde yapabileceğim en güzel şeyi nasip etmiş Rabbim. Bu bir tercihtir. Benim çevremde de her şeyini tek evladına bırakmak ona daha iyi bir gelecek sağlamak isteyen arkadaşlarım var. Onlarada saygı duyuyorum. Bende her zaman kalabalık aileleri sevdim. O yüzden arka arkaya istedik. Şu pandemi sürecinde hiç sıkılmadan geçiyor günleri mesela. En yakın arkadaşları hep birbirleri oluyor. İnş böyle devam eder. Birde diğer açıdan düşünmek gerekirse, birbirlerinin öğrenme süreçlerinide olumlu anlamda çok pekiştiriyorlar.

Aynı durumu ben yaşıyorum kızım tam 2 yaşında, kardeşliğe çok önem verdiğim için ve kendim de bir çocuk daha istediğim için korunmadık Allah nasip etti bir de üstüne üstlük ikiz. ama ben duyduğumdan beri sevinemiyorum Allah cezamı verecek diye de çok korkuyorum, ama bir türlü alışamadım. İsteyerek hamile kaldım ve böyle düşündüğüm için gerizekalı filan olduğumu düşünüyorum acaba kızıma haksızlık mı yaptım diyorum araları tam 2,5 olacak ama hiç düşünmek istemiyorum çok vicdan azabı çekiyorum inşallah geçer bu his. Anneniz ablanız varmış ne güzel destekler ama bu aşamada bebekle onlsr ilgilense siz kızınızla ilgilenseniz daha doğru olur bence. Bebek sonuçta bişeyden habersiz ama kızınızın ilgiye daha çok ihtiyacı var. Elbette bu benim şahsi fikrim en doğrusunu bir anne olarak siz bilirsiniz. Allah yardımcınız olsun inşallah en kısa sürede bu duygudan kurtulursunuz. İnşallah ben de kurtulurum

Konu içinde konu paylasmak yasak olabilir T turkkadini

ilk cocuk cok şanslı. kardeşi oldu o duyguyu yasayacak. ne vicdan azabı cekeceksiniz.. mis gibi bir bebek de gelmiş eve. masallah onlara.. yakınlarda destekmiş. kucuk uyuyunca büyükle parka cikarsiniz vs. bence harika bi sey. keyfini yaşayın. olumlu bakin herseye..