Yok cevremdeki arkadaslarim anneleriyle arkadas gibiler yani dertlesirler, dolasirlar biz hic oyle olamadik. Odamda agladigim zamanlar bile neyin var demedi. Yani bilmiyorum garibime gidiyor ben sokakta aglayan birini bile gorsem yapabilecegim bir sey var mi? diye sorarim mesela. Bir erkek arkadasim var oda işi gereği aynı şehirde değiliz çok da yazışamıyoruz. daha çok erken biliyorum ama gelecekten yana umutsuzum her konuda

Herkese merhaba. Benim olayım taa 3-4 yaslarindayken annemle babamin ayrilmasiyla basladi. Babamla 12 yasima kadar hic gorusmedik. Daha sonralari gorussem de pek yakin davranamadi zaten 2018dede kaybettim. Annem yillarca calistigi icin anne sevgisinden uzak kaldim teyzemler buyuttu beni ben evde tek kalabilecek yasa gelene kadar. Suanda 20 yasindayim ama annemle hicbir yakinligimiz yok annem dogru duzgun eve ugramiyor ugrasa da benimle oturup konustugu yok hayatinda biri var ayni isyerinde olmasina ragmen is cikisida beraberler. Cogu zaman evde tekim. Kendimi cok fazla yalniz hissediyorum ozellikle bu aralar. Bana neler tavsiye edersiniz oyalanacagim seyler de olur?

Annem kedilerden korkuyor. Hayatta kabul etmez. Annemi evden atıp kedi almak mantıklı fikir ama

Kolay değil annen babanın eksikliği. Rabbim hayatınıza çok güzel insanların girmesini sağlasın inşallah. Onun harici kendi çerçevemden bakarsam ben hayatımın bir çok dönemi yalnız yaşadım, son 5 yıldır yine tek yaşıyorum ama hiç ciddi manada yalnız hissetmedim. Sanırım bunun tek nedeni de Yaradan ile olan bağ, maneviyat.

Zor ama seni üzen ne olursa olsun hayatından çıkarmaya çalış, sana destek olmayıp köstek olanları boşver yoksa o yükler seni hayat boyu dibe çeker.

Var olan annenin yoklugu gibi olmuş sizin durum malesef.. Okuyor musunuz, kurs, spor, güzel de bir arkadaş cevren oldu mu vakit geçirecek çok şey bulursun aslında.

Üniversiteye gidiyorum aslında. Part time iş benim okul saatlerime uymadığı için eledim. Sporla da ilgileniyorum. Ama sanırım bütün bunlardan sıkıldım moroton geliyor.

okul, kurs, spor, part time iş.

Inan anlıyorum, vasıf anne olunca insan çok beklentiye girmekte haklı. Olsun, sen hep pozitif ol. Gencecigim, çok güzel bir ömür benim önümde diye hatırlat kendine. Vakti geldiğinde gerçek bir yoldaş eşin, çocuklarınla çok güzel bi ailen de olur inşallah. O zaman da bu bol özgürlük, rahatlık, boş vakit olmaz. Sen elinde ki vakti kendini geliştirmek için kullan. Herkes annesiyle çok bişey yapmıyor zaten. Genelde en fazla yemek yiyip, dizi seyrediyorsun beraber.

Öncelikle basiniz sagolsun. Annenizin ilgisizligi de cok uzucu, eminim yaslandigi zaman sizden ilgi ve merhamet bekleyecek ama keske kendisi de ayni ilgi ve merhameti hayat boyu size gostermis olsaydi.. umarim gelecekte iyi bi isiniz olur ve cok guzel bi yuva kurarsiniz kendinize. O yaşa kadar da bahceli evdeyseniz köpek, apartman dairesinde yasıyorsanız da kedi sahiplenmenizi oneririm. Inanilmaz iyi arkadas oluyorlar asla yalniz hissetmezsiniz evin icinde :)

Ya aslında aynı evde kalmasak bu kadar dert etmem belkide. Ama aynı evde yabancı gibi olmak üzüyor beni. Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim :)