Biraz daha evliliğinin oturmasını bekle istersen. Kendine biraz daha zaman tanı en iyisi. Umarım hayatında güzel şeyler olur bundan sonra. yerimseniben Gxuxlsxuxm

tabıkı bu nasıp bırazda belkı ama.. çocuk için anne ve babanın hazır olması gerekıyor... sonuçta çocuk isteyen ebeveynlerdır... çocukların hiç bir suçu günahı yok.. yeterki anne ve baba olarak onlara guzel bır yuva guzel bır gelecek hazırlamak amaç olsun gxuxlçin06 YERİNE

bebek olunca sanki bize olan ilgi azalır gibi geliyo bana ki çevremde bazı şeyler duydum kibela24

yazıma verdiğiniz ilgi için tüm yazan arkadaşlara teşekkür ederim. burda ki paylaşımlar gerçekten çok hoş hiç bilmediğin tanımadığın birileri ile dertleşemek hayatlarından örnekler bazen kendi yaşantında olan hayatların olduğunu görmek ve sırf yaşantının sana özel iyi yada kötü olmadığını herkesin herşeyi yaşadığını görmek.. yaşadıkların dan aldığın derslerle ya birine faydalı olmak yada hiç bilmediğin birinin elinden tuttuğunu hissetmek kısaca harika bi site tüm üye arkadaşlara ve sitenin kurucu ve yöneticilerine paylaşımlarından dolayı tekrar tekrar tşk. dilerim hepimzin hayatı hep pembe olsun.

geçinmeye gönlün varsa hiç bir olumsuzluk ihanet dışında o evliliğe etki edemez düşüncesindeyim... çocukların evlilikleri ayakta tutması için protez düşünce ile yapılması kadar daha saçma bişey yoktur heralde... ne olursa olsun eşler arasında iki tarafında coçuğu istemesi önemli... eşlerin birbirini iyi anlamış olmaları, lafta değilde özünde anne-baba olmayı istemeleri gerek... ayrıca maddiyatla çok ilişkisi olduğunu düşünmüyorum... ben 4 çocuklu bir aileden geliyorum orta halli ama hepimiz istenilerek yapılmış mutlu bir aileden... üstelik çocuk için sevgi dolu bir ortam paradan da önce gelir... günümüz şartlarıda elbette zor ama bu durumda maddi sıkıntısı varsa bireylerin ya bunu erteler yapmazlar yada 3 çocuk yerine tek çocuklada yetinebilirler... hem hayatta hiç bir şeyin garantisi yok çok şaşalı bir hayattan bir anda hesaplı bir yaşamada geçilebilinir... sevgi her şeyi halleder, mutlu olmayı becerebiliyorsak şayet yoklukta bile çocuğumuz yada çocuklarımızla yaşar gideriz...

Kötü giden bir evlilikte çocuk asla kurtarıcı değil; aksine sonu hızlandıran ve eşleri birbirinden daha da uzaklaştıran bir faktördür. çünkü çocuk olunca birbirine ayırılan zamanlar iyice azalır birlikte yapılan faaliyetler artık yapılamaz olur kadın çok yorgun olduğu için eşine yeterli ilgiyi gösteremez hamilelik ve doğum sonrası değişen hormonları sebebiyle daha hassa ve alıngan hatta agresif ve bunalıma yatkın bir ruh haline büründüğü için evlilikteki anlaşmazlıklar daha da artabilir.. ama yolunda giden bir evlilikse herşey rayına oturmuş çiftler birbirini her anlamda tamamlamış sorunları aşmış güven duygusunu oturtmuşsa çocukla birlikte gelen zorluklar daha kolay aşılabilir tatlı telaşlar olarak kalır.. o yüzden bence kesinlikle en az bir yıl çocuk yapılmamalı birlikte yaşamaya evliliğin düzenine alışılmalı.. AR_YA

Bence çocuk evlilikleri ne yıpratır nede sağlamlaştırır. Evlilik kendi başına bir olaydır ve zaten sallantıdaysa çocuk olsa da olmasada bir gün yıkılır. Ancak ben yıkılmak üzere olan evliliklerin kurtarılması için çocuk yapılmasına karşıyım. Böylece mutsuz bir ortama birde bebek getirmek vicdansızlıktan öteye gitmiyor. İnşallah Allah herkese mutlu yuva verir.

evliliğin ilk günleri canım cicimlerle geçiyor genelde..1 sene dolmadan ya aile çevresi ya biz bi bebek isteğiyle yanıp tutuşuyoruz belki bir iki can dost uyarıyor arada 1 seneyi bi devirin birbirinizi daha iyi tanıyın diye.. ama içimizde ki arzu onları da pek dinlemek istemiyor. çeverede gördüğümüz yeni doğmuş bebeklere bebek kıyafetlerine takılıp kalıyoruz ve derken arzuladığımız bebeğimiz elimiz de... ilk günler gene iyi ama 1 ay dolmadan başlıyo kavgalar.. uykusuz luk hastalıkları bazen de maddi zorlanmalar... oysa bebekten önce herşey iyiyiy di.. e isteyen de bizdik diyoruz peki şimdi ne oldu tüm suçlu bu küçük masummu:) asla olamaz. eşimin ilk evliliği de bebeğe kadar iyi bebekten sonra bitik olmuş. ve sonu kötü son benim de aayın hadi ben kadınım diye 12 yıl çocuk hatrına uzatmışım ama gene olmamış ve gene kötü son. şimdi eşimi nisandan beri tanıyorum ve 1 5 aylık evliyiz. herkes başladı yeni bebek hayallerine tabi ki eşimde ve sorulara bizim bebişimiz ne zaman olacak gibi evladına doyamamış içinde bebek özlemi var hala isterken kendine göre haklı.. bense küçük yaşta ilk anneliğimi tattım evladdan ilk günler benim için bi oyuncak sonraları arkadaş oldu kzım şimdi 16 sında.. oğlumsa 2. yaşındaydı koptu ellerimden boşanınca iki yavrumda baba da kaldı alamyış sebeplerim uzun hikaye.. ama yıllarca çok yıparndım peşlerinde neyse sade de gelim. bunlar ayrı mevzu kusra bakmayın uzzattım aslında bebek özlemi bende de var. ama korkuyorum ya gene aynı sonlar olur sa diye şimdi herşey iyi ama ya sonra yakın arkadaşlarım saçmalam diye istediğimi anladıklarında, ailelerimiz se sevindiri ci haber bekleyişinde... ben se çok korkuyorum ya sadece biz istiyoruz diye dünya ya gelecek küçük yavrum evliliğe noktaya koyduracak bi sebep olursa geneaslında biliyorum o sadece sebeplerin yalan adı... kafam çok karışık arkadaşlar kusura bakmayın.. senağlama sadece bu konu da fikirlerinizi merak ediyorum. saygı ve sevgiler hepinize iyi akşamlarrrra. s. AR_YA

Maddi manevi hazır olmadan evlat sahibi olmak elbette iyi gitmeyen evliliğin sonuna gelmesini hızlandırır.. Ama masum meleğin günahı ne ki? Onu dünyaya getirmeye karar veren de dünyaya gelmesi için de işlemleri yapan biziz.. benneyaptımki Aslolan kendimizi ve eşimizi iyi tanımak, ana baba olma yeteneklerimizi ve kapasitemizi görüp bunlara ikna olarak evlat sahibi olmak ya da hiç olmamak..:sm_confused: F

çocuklar, evlilikler sağlamlaşsın, eşler birbirine daha sıkı bağlansın diye aracı olarak dünyaya getirilen "araçlar" değildirler. bir diğer konu da; anne yada baba olma egosu için, kendi anne babamızın dede yada büyükanne egosunu tatmin etmesi için, eşin, dostun, konu komşunun, çevrenin ağzını kapamak için doğurulan, dünyaya getirilen "oyuncak" hiç değildir.. anne baba adayları kendini buna ruhen ve maddi açıdan hazır hissetmedikleri sürece asla böyle bi karar alınmamalı.. aklınızda oluşan bu soru işaretleri ve tedirginlikleriniz varken, bence yeniden anne olma düşüncenizi bir kez daha gözden geçirin.. hazır değilseniz yapmayın... zaten var olan evlatlarınızın üstüne düşün bence.. kulitta İlahi

ben de boşanmış bi ailenin tek çocuğuyum ama tek çocuk olma şansını yaşayamayanlardan dım pek istenmeyenlerde yani. erken evlendirildim o yüzden. anne baba yeni evlilik lerinde sorun yaşamamak için sanırım ayrılığımda ne beni ne evlatlarımı sahiplenmedi elimde geçerli bir mesleğimde olmayınca yanıma alamadım. önce ben güçlenmeliydim anca öyle alabilirdim ama. elinde sağlam bi mesleğin arkanda sağlam bi ailen yoksa yada kurt değilsen güçlenme imkansız işte. birini alıp birini de bıarakamazdım çocukların ayırmak yanlış olurdu. istemeden de olsa durum böyle olunca herşeyi kaderin gidişine bırakıyosun işte. babalarının düzeni daha sağlam dı ev ve iş gibi. bense hayata sıfırdan başladım. onlara verebileğim madddiyat olmayınca başlarına dikecek insanın olmayınca ekmek için de onları bırakıp gidince nasıl yetişeceklerdi gene yalnız orda burda. belli bi zman diye düşünmüştüm başta ama insan hayata girmeden zorluklarını da göremiyor bende başta göremedime kısa zamanda olur sandım ama olmadı. olduramadım ve ipin ucu iyice kaçtı babaları hemen evlendi. yeni eşi uyum sağlamadı çocuklarla. evliliğiyle de. kızım çok problem yaşadı. sonunda habersiz kaçtı şimdi o da evli ama kaçış evliliği. oğlum hala babasıyla. ben onları birbirinden ayırmim diye tek tek almamışken gene erkenden ayrıldılar. ya çok uzun hikayeler. dağınık anlatınca yazınca soru üstüne soru çıkarıyor.. baştan sorunun temeli ailemden geliyor aslında aile herşey bana aile olunmadı bende çocuklarıma olamadım belki yada olamıyorum.. ne bilim bi yerlerden sürekli toplamaya çalışıyorum ama hep dağılıyor. dedim ya boşandıktan 6 yıl sonra daha yeni tekrar evlendim tek başına kaldıramadığım hayat yüzünden birazda. yaşamı geçmşişi bana en yakını seçmemye çalıştım ki beni anlasın. ama geçmişte yaşananlar yüzünden tekrar sıfırdan başlassan da korkular yaka bırakmıyor işte. bundan sonra hayırlısı ama hayat benim için sanırım hep dağılanı toparlamaya çalışarak dağıtmamaya çalışarak ve hep mücadeleyle geçecek... aslında herkes için öyle biliyorum.. evlatlarım için hala içim yanıyo.. belik bu yangın söner diye yeni bi evlatta diyorumkorkuyorum ve hatta bazen benim hakkım değil bu da diyorum... sanki ne kadar anne olabildim ki.. kafam problem dolu şimdiki evliliğime yansıtmadan bi envi polyannacılık oynayarak yürümeye çalışıyom şu an... ama yeri geliyo dönmüyo polyanna cılık.. işi.. bi okul bi çocuk bi öğrenci görmek yada ağlayan bi bebek bitiriyo oyunu... işte bu yüzden belki bi bebek ilaç olur dediğimde oluyo.. beş parmağında beşi bir değil gene unutulmaz biliyorum.. neyse arkadaşlar yazdıkça konuyu dağıtıyom bu gece içim biraz fazla dolu ve kafam karışık.. başınızı ağrıttım özür.. açtığım mevzuyu çoktan aştı yazdıklarım çünkü. AR_YA

kimse bişey demeyecek mi yanlış bişey mi yazdım ya da sordum yoksa Laale Aşikardır Zat-ı

arya canim yazdiklarini okuyunca cok üzüldüm inan kim ister ki zaten evlatlarindan ayrilmak ama genede eger simdiki evliliginde de bazi sorunlarin yada sorularin varsa yapma cocuk derim ben ama esine güveniyorsan onu seviyorsan neden olmasin ki elbette öteki cocuklarinin yerini tutmaz hepsinin yeri ayri ama genede sana bir firsat olur ne kadar iyi bir anne oldugunu kendine ispat etmen icin. . push ; AR_YA

temennin için çok teşekkürler. dilerim hepimizn hayatı dilediğinden hayal ettiğinden bile güzel olsun AR_YA

ilk evliliginiz talihsiz olmus ne yazikki ama asil ben suna takildim cocuklarin neden babalrinin yanindalar neden senin yaninda degiller? simdi takrar bebek sahibi olsammi olmasammi diye düsünüyorsunuz bence kendinizi hazir hissetmiyorsaniz olmayin. [/B

Eşler evliliğin getirdiği sorumlulukların bilincinde olurlarsa - o düzeni bozacak 3. etken yoktur. eşlerin biri dahi evliliğin gereklerini yeteri kadar yerine getirmiyorsa - o evlilikte çatırdamalar eksik olmaz. Ben neyi eksik yapıyorum sorusunu kendine yöneltmek yerine - yeni yeni günah keçileri yaratılır. Efla bize bağışla

iki kişi arasındaki temeller sağlam değilse bırakın çocuğu hızır gelse kurtaramaz o evliliği... eskiden ne yaşadınız yaşamadınız artık onlar bitti... yeni bir sayfa açtınız şimdi... aynı şeyleri yaşayacak değilsiniz... sonra eşinizi gerçekten seviyor musunuz? elbette diyeceksiniz ama her zaman elbette anlamını karşılamaz o yüzden sordum.. mesela ben kim ne derse desin güvenemediğim adamdan çocuk yapamam... ya da sevsem de ilişkimde şüphelerim varsa çocuğum olsun diye çocuk yapmam... benim için çocuk bir ilişki de son nokta demek... sana kayıtsız, şartsız teslimim demek... duygularımdan, aşkımdan eminim demek... biriz demek, birbirimiz içiniz artık demek... ruhumun bir yarısı sensin demek... seninle bambaşka bir dünyanın kapılarını aralamak istiyorum demek.. bunları diyememişsem çocuk için gerekli şartlar oluşmamış demektir. ben tamamlanmamışken beni tamamlasın çocuk yapmam... AR_YA