özellikle ""daha dün bana X kişisini kötülüyordun şimdi nasıl can ciğer kuzu sarması oldun inanamıyorum sana" kısmını neredeyse sürekli kullanırım. ve sonra ne olduğunu söyleyeyim. devamında kocaman bir amannnn napayım yaaa bize ne zaten geliyor. ne bir utanma sıkılma ne bir yüz kızarması hiç bir şey olmuyor. hatta bir keresinde bunu sürekli birbirine sosyal medyadan üstü kapalı laf geçiren ama sonradan kanka olan 2 hatun kişisine söylemiştim. hani sen böyle böyle yazıyordun ona sende böyle böyle noldu şimdi diye. aman o eskidendi sünger çektik üstüne hihihi filan oldular. ben şok tabi... yüzsüzlük baki bazıalrında şu hayalini kurduklarını söylesen bile bir şey değişmeyecek :) hani utanır sıkılır kıpkırmızı olur kem küm ederler diye umuyorsan olmuyorlar :)

Üçüncü sorudan başlamak istiyorum. Samimiyet kurmak istemiyorsam, istemem, gitmem, muhabbet edecek ortam kurmam, selam verir hızlıca geçerim, yada direk hayır musait değilim derim. Kırılması yada kırılmaması beni ilgilendirmez samimi olup daha büyük sorunlar yaşamaktan iyidir.

ben öyle değilim maalesef, biri nasılsın dese hemen dökerim içimi. eskiden daha kötüydüm şimdi iyiyim demeyi öğrendim. bu da öğrenmiş halim işte azıcık değiştim

bu konu, aklıma youtubedaki "ssk'dan emekli yelekli dedikoducu"yu getirdi :) aynen öyle bir durum bu dedikodu işi. insanlara karşı mesafeli durabilirsiniz. birkaç dostunuz dışında kimseyle muhabbete girmezseniz biraz azalır. ve ortamı terk edebilirsiniz, konu değiştirebilirsiniz, dinlememe eğilimi gösterebilirsiniz bir süre sonra "amaaan bunun yanında da dedikodu yapılmıyor" moduna girip sizsiz takılmaya başlarlar, kurtulursunuz.

"Sus kız dedikodu yapma" diyip gülüyorum şaka yollu. Ya da "amaan bana ne boşver sen de" diyorum. Her defasına aynı tepkiyi görünce vazgeçiyorlar. Samimi olmak istemiyorsam bahanelerim vardır. Örneğin okulda uzak durmak istediğim hoca varsa "yazılı/tarama hazırlamam lazım", "ödevleri okuyacağım" filan gibi kurtuluş yolları ararım. Özel hayatımda kurtuluş çaresi aramam. Direkt telefonu açmam, mesajlara geç dönerim. Bildirim çubuğundan okuyup whatsapp'tan ertesi gün okurum. O da o şekilde anlaşılır. Konu komşu konusunda da çok tecrübeli değilim. İlk evlendiğimde geldiler gittiler. Ay ne güzel eşim dostum olacak dedim. Meğer arkamdan kaynatıyorlarmış. Bunu da bir gün camdan bakarken tesadüfen duydum. Bildiğin camdan cama beni çekiştiriyorlardı. "Oooo kaçırmışım mevzuyu, bana da bak sen ne biçim de insanım" dedim. Sonra terbiyesizler diyerek pencere çarptım. Çok rahatlatıcıydı tavsiye edebilirim Kapı çalarsa da açmıyorum o günden beri. Genel olarak insan sevmiyorum ben artık. Son yıllarda inanılmaz soğudum. Herkesin bir değil iki değil tam on beş yüzü varmış gibi geliyor nedense. Çevrem küçük ama güvenli. Güvenli alan dışına çıkmamaya çalışıyorum.

1. Banane yahu baa anlatma der basinda keserim 2 huyumu bilen arkadaslarim hayatta boyle birsey yapamaz. tepkim ters olur bilirler. 3 direk kiriyorum. Cekemem ugrasamam. Eger kirmamam gereken biriysede soguk davranirim zamanla kendisi mesafe koyar. 4 olamiyorum. Bir cok kisiylede bu yuzden muhabbetimi kestim. O yuzden az ama oz bir cevrem var. Hani butun kadinlar der ya dedikodu sevmem diye. Bende diyecegin dedikodu gercekten sevmem. Bugun benle dedikodu yapan yarin benim dedikodumu baskasiyla yapar diye dusunur ve bu dusunceyi kafamdan atamam. istemsizce sogurum o kisiden. muhattap olamam birdaha.

eve oturmaya çat kapı gelen birini nasıl reddediyorsunuz?

Başından gönderemiyorsan yorum yapmazsın olur biter.

oturduğum siteye taşındığımda gelmek isteyenleri, uzunca bir süre çalışma bahanesiyle kabul etmedim. sonunda geldiler, içlerinde yönetici olan hanım ki namı meşhurmuş, başladı anlatmaya. şu şöyledir bu böyledir. ısrarla diyorum ki bakın x hanım anlatmayın ben zamanla tanırım, ee ben sana tanı diye anlatıyorum işte. herkes hakkında saçmalamalarına çok uzun süre sabrettim. gördüm ki nezaketen dinlemelerim beni şişirip onu rahatlatıyor, sonunda benim gibi sabır küpünü çıldırttı ve herkesin içinde kes sesini dedirtti. dinlemiyorum ilgilenmiyorum görüşmüyorum, aslında komşu sevmiyorum.

Genelde dedikodu hakkında tavrmı bildikleri için pek o niyetle yanaşamıyorlar, diyelim ki genellemenin dışında birisi 1. Canım bunlar hoş değil, sen böyle konuşuyorsun ama bakalım o ne düşünüyor ne gereği var durduk yere günah kazanıp beni de alet ediyorsun 2. Bak kardeş yaptığın iyi birşey değil, ben x kişinini belki tanımıyorum ve senin bu tavrınla ya dünya iyisi birine tavır alırsam bunun vebalinden korkmaz mısın 3. Saf olmaz böyleleri, selam verdikçe verirsiniz konuştukça konuşursunuz halinizden zaten uzak durmak istediğnizi anlar 4. Kaybetmek umrumda olmaz, birgün belki aramızda bir sorun olacak ve sen tıpkı x e yaptığın gibi beni başkasına kötüleyeceksin öyle mi, bugün başkasına yapan yarın bana yapar kardeş az öte git bu insanları kaybetmekten korkmaaaa

yorum yapmıyorum ama dinlemek istemediğimi de ifade edemiyorum maalesef. o kadar çok yoruyor ki beni bu durum. evime kimseyi almak istemiyorum. ama çat kapı geleni de gönderemiyorum D damdan

Edilmez :) Yani konuşarak pek bir şey anlayabileceklerini sanmıyorum onların. Pek yüz vermemek gerekiyor yani, kapıyı açmayın, yorgunum falan bahaneler uydurun. Zorla evinize girecek halleri yok. Sanırım biraz fazla yumuşak yüzlü buluyorlar sizi :)

anlamıyorlar. o kadar güleç bi mizacım var ki hiç inandırıcı olamıyorum

Dediğim gibi zaten mesafeli biriyimdir, herkes çat kapı gelmez bana gelen belli arkadaşlarımdır onları da seve seve ağırlarım. Sevmediğim biriyse de bana bahane uydurmak zor gelmiyor, müsait değilim, birazdan çıkacağım der çekilirim:)

1. Ben bazen dedikoduya kayıtsız kalamıyorum ne yalan söyleyeyim. :) Ha ilgilendirmediği durumlar oluyor o zaman da "Amaan boşver ne yaptıysa yaptı, eee sen geçenlerde işinle alakalı/evle alakalı bir durumdan bahsediyordun o ne oldu?" diye lafı çeviriyorum. 2. 1'deki stili uyguluyorum yine, ben genelde laf çeviriyorum ya. Laf sokarsam falan ortalık karışıyor iyice geriliyor, günah sevap gerek yok bunları karıştırmaya, herkesin durumu kendine vaaz verecek değilim. Ben elimden geldiğince kimseyle kötü olmamaya çalışıyorum ama çok da samimi olmuyorum, arayı buluyorum. 3. Muhabbeti kesiyorum yavaş yavaş. Aradığında açmıyorum "İşim vardı canım kusura bakma" diyorum, yazdığında geç dönüyorum, buluşma düzenlemek isterse bahane buluyorum. Zaten karşı taraf da salak değilse anlıyor görüşmek istemediğini. 4. Tepki vermiyorum öyle tiplere, acıyorum sadece. Nasıl insanlar olduğunu anladığım için de artık fazla samimiyet kurmamaya çalışırım öyle ikiyüzlülüklerine şahit olursam.

İlgilenmeyip iki hııı hıı yaptığımda karşımdaki anlar zaten. İlgili görünme yeter.

1 eger cok samimi ve guvendigim biri ise giybetin dibini yaparim. ve o orada kalir :) tersi biriyse bana bunlari anlatma sende sus kendine isine bak derim. 2 benim o doldurulmak istendigim kisiyi tanidigima gore bir kanaatim vardir. beni etkilemez. bunu da laf getirene soyler terslerim. ayrica 2 sinin arasinda ki sorunu halletmelerini tavsiye edebilirim. 3 kirmadan soylemeye pek gayret ettigim soylenemez. cunku insallah gelirim, tabi gorusuruz birgun filan dedigimde anlamiyorlar 4 komsularimla pek gorusmedigim ve mesafeli oldugumdan sorun yasamiorum ama boyle bir durumla karsilasirsam samimiyet durumuna gore belki karsi tarafi uyaririm veya ikiyuzluluk hosuma gitmedigi icin onlari basbasa birakirim.

Görüsmem

Biri dediklduya baslayinca yooo sanmam ihidir aslinda deyin susar cunku katilmiyorsunjz. Insanlar biriyle kotu olunca kendine secim calosmasi yapar gibi taraftar toplamaya calisyorlar ki komik bir durum. O dedikodular ortaya cikinca dinlediginiz icin alakasiz olduvunuz konunun hooop ortasinda bulabilirsiniz kendinizi

iyi de kimse bana çat kapı gelme şeyine girmedi daha bir şey danışmaya gelenle de kapının önünde konuşurum gel buyur içeri bile demem kimseyi ben özel arayıp çağırmadan evime almam ki

ahahha izledim şimdi cidden komikmiş :))

Guclu kadinim diye bi iddiam yok ama gucluyumdur yani:)) 1. Ben cok sicak bi insan olnadigim icin, cok yakinlarimdan baskasi gelip dedikodu yapamaz yanimda. Yakinim gelip bunu yapiyorsa ve konu gercekten zerre dikkatimi cekmiyorsa, ben tanimiyorum onu falan gibi bahanelerle ya da konuyu degistirerek kapatmaya calisiyorum konuyu. 2. Beni ilgilendirmiyor acikcasi derim. Gozunle mi gordun, vs derim kotuledigi konu hakkinda. 3. Soguk biri oldugum icin bakislarimdan falan anlasilir, durduk yerde gelip samimiyet kurmaya calisamazlar. 4. Oyle kisileri direkt silerim veya ciddi bi mesafe koyarim. Sana neler yapmaz o insan...

Kirilcaklari bi konu yok yapacaginiz tek sey hi hi deyip geçmek veya ben böyle konulari konusmak istemiyorum cok günah beni ilgilendirmez deyip kisaca kesip atabilirsiniz bunda karşıdaki insanın darilcagi bi konu olmaz bu kadar kendinizi kasmayin kendi konunuzuda kimselere anlatmayin yolun 2 gözü vardır biri görmese bi başkası görür unutmayin dedikodu zaten günah beni karistirmayin deyin kulak asmayin hakkinda konusulan kisi duysa kim bilir ne kadar üzülür size yapildigini düşünün ve ona göre davranin

Direkt olarak söylemekle dedikoduya engel olunur. Bana gelip milleti anlatma beni alet etme senden benden konuşalım derim demisimdir hep de diyorum dedikodu arayan bana gelmesin demek kadar iç rahatlatici cümle yok

Asl olan benim kendim hakkımda düşüncelerimdir kimsenin lafına dedikodusuna kıskançlığına ayıracak vaktimde enerjimde yok konuşmak isteyen konuşsun Laf duydum gidip soruyorum hayırola bir problem mi var diye sorunca yo yok birşey derler genelde işte bu kadar korkak insanlar için sorun etmeye kendini üzmeye değmez Korkak kendinden emin olmayan kıskanç insanların işidir dedikodu

ama işte biraz da dedikoduya imkan yaratmak var diğer odadakiler sizin çeyizdeki bardağı nereden bilip de eleştiriyorlar ki mesafe güzeldir siz sıkıntıyı çözmüşsünüz zaten

Biran konuyu ben açtım zannettim Hiç sevmem dedikodu ve de yapmam. Ben biri hakkında konuşsam bile olanı anlatırım, üzerine ekleme yapmam. Hele iftira olayı gözünle görsen bile duysan bile inanma iftira atma derim yani.

Hayır bu noktaya geldiysem öyle davranırsam, boşa değildir. Örnek vereyim, sürekli her işime karışan isyerinde başka bir odaya, her gün giderken gitmemeye başladım, en mutlu günlerim zehir oluyordu, çeyizimi bardak alsam eleştiriyorlardı, bir bardağın nesi eleştirilebilir dimi. Yada hep kendi yaptıklarını en iyi olduğunu savunuyorlardı, parmağımdaki hediye yüzüğe durup dururken gerek yok parayı çöpe atmak diyorlar, nişan kurabiyeleri pembe eflatun beyazken terör örgütleri simgelerine benzetiyorlar, Saygıyı yitirmiştik. Önce paylaşım azalttım, yetmedi yine bişeyler bulundu. Gitmemeye başladım, ama doğal süreçleri esirgemedim. 1,5 ay önce saçlarımı boyattım, bu sefer ona taktılar, ne dini yönü kaldı, ne organıklığı, ne rengin bana ne kdr yakıştığı. Saçlarım eskidi, yıprandı, hala ben hala boya. Oysa ben sadece gülümseyerek işimi halledip çıkıyorum. Sizce bu insanların ne hissettiği önemlimi? Beni kıskandıkları apaçık ortada, ben onlara iyilik yapıyorum onlar anlamıyor Dedikodu konusunda, konuya göre değişir, ortam değiştiririm, telefona dönerim, bişey sorduysa ona neden böyle yaptığını sormadın derim, yada sadece gülümser duvar gibi dinlerim.

Benim oyle bi yakinim var beni doldurusa getirmeye calisiyor birisiyle ilgili. Bende hep karsi tarafi oven seyler soyluyorum alttan alttan, susuyor o zaman. Eskiden severdim dedikodu yapmayi ama simdi kimseyle ilgilenmiyorum yani ne biliyim degistim bu konuda. Biri gelse eski esin sunu sunu yapiyo diye dedikodu yapsa bile ilgilenmiyorum sakasina vuruyorum. Cogu kisi dedikodu sevmem der ama farkinda degiller galiba konusulan cogu sey dedikoduya giriyor.

1. İstemediğim bir dedikodu ortamında konuyu değiştiririm, boşver sen onları bizi ilgilendirmez şuna ne diyorsun diye başka konu açarım mesajı alır zaten karşıdaki. 2. 1. maddeyle benziyor bu aynı tepki yerinde. 3. Zaten yapı olarak soğuk, mesafeli biriyimdir, kolay samimiyet kurmam karşıya da bu his geçiyor genelde o yüzden işim kolay oluyor yeni tanıştıysam. 4. Komşuluk ilişkim yok, yurtdışındayım, Türkiye'de olsam da çok ısınmam lazım yine samimi olmam için 3. maddeye benziyor, huyunu suyunu beğenmediysem sadece komşu olarak kalır, evime almam.

Bizde de ufak tefek dedikodular oluyor ama sizinkiler iftira ve kınama boyutunda galiba. Bu durumda günahını almayalım, kimsenin evinin içini bilemeyiz gibi sözlerle geçiştirebilirsiniz. Sevdiğim insanla ilgili kötü konuşturmam, "öyle yapmaz belki o gün başka şeye canı sıkılmıştır" derim. Tanımadığım insanla ilgili zaten "tanımadığım için birşey diyemiyorum" derim. Tanıyıp çok hoşlaşmadığım birisi hakkında aynı sorunu yaşayan biriyle konuşunca " boşver birbirimizi doldurmayalım, huyu öyle " deriz :) Bazen arkadaşlarla ileri gittiğimizi hissedince kendi kendimize sınır koyuyoruz. Bu tür konular genellikle aman bizim de çocuğumuz var veya bakalım biz nasıl olacağız büyük konuşmayalım şeklinde bitiyor.

İşte buraya yazmak yerine söylersen için rahat edecek inan... Bu cümlelerin çoğunu ya da daha ağırını söylediğim olmuştur bu yüzden de çok sevilmem çevremde çok kişi yoktur az öz vardır onlar da bana yetiyor bence söyle için rahat etsin

Bu insanlar çok yakın arkadaşlarımdı, siz yakın gördüğünüz insana dün bunu aldım demezmisiniz, ama zamanla tavırları beni çok rahatsız etti, birikti birikti, ben günlük paylaşımları kaldırdım, denk geldikçe gülüp konuşabiliyoruz ama ben artık paylaşım yapmıyorum, hoş hala anlamıyorlar, ama açıkçası size ne demekten korkuyorum, inşallah yeter be işinize bakın noktasına gelmem, ben kafamı oyalamadım, mutluluğa odaklandım, öyle çok çam devirdilerki çoğunu gerçekten unutmuşum. Hala hayatımda çok yer edinseler, ya kavga edip küsmüştük yada ben hayata küsmüştüm

farkındaysan deme işte bir kere üst komşulardan birinin kapısını çaldım balkona bir şey düşmüştü sizin mi demeye kadına işte tanışmadık da ben şurada oturuyorum vs vs dedi o da gel kahve yapayım dedi oğlum vardı aşağıda oynamak istiyordu teşekkür ettim biz aşağıya oynamaya iniyorduk dedim ama kadının hali tavrı yaşı vs bana uygundu belki aramız iyi olurdu ama tanışamadık işte kahve teklifi samimi miydi değil miydi hiç bilemeyeceğim mesela

1. Bu konuyla/kisiyle ilgili konusmak istemiyorum, beni ilgilendiren bir durum yok diyorum 2. İsteyen istedigini soyleyebilir, umrumda degil diyorum 3. Yanyana gelmekten kaciniyorum. Mesajlara gec ve mesafeli cevap veriyorum. 4. Boyle komsum degil arkadasim oldu. Munasebetimi merhaba-merhabaya indirdim. Hepsinde ana tema mesafe. Yavas yavas sinirlarinizi cizip, kendinizde bu sinirlari asmadiginizda karsinizdaki uzak durur zaten

ahahah valla cesaret geldi birden bana. inşallah bi gün o kıvama gelicem hedefim bu :)

bütün cesaretimi toplayıp bir gün bu lafı kullanacağım. "sizi anlamıyorum neden sürekli başkalarıyla sorunlarınızı bana anlatıyorsunuz? gidin kendi aranızda çözün, çözemiyorsanız beni ilgilendirmiyor. " "daha dün bana X kişisini kötülüyordun şimdi nasıl can ciğer kuzu sarması oldun inanamıyorum sana" "sana ne kadının evliliğinden, sen kendi evliliğine bak" "hmm benim arkamdan mı konuşmuş, sen de bunu bana mı getirdin? senin yaptığın daha büyük ayıp" "o bayanın da kendi içinde sorunları vardır mutlaka, bilip etmeden bu kadar kadına iftira atmana hiç gerek yok defol git evimden" "seninle artık görüşmek istemiyorum çünkü çok iki yüzlüsün" "bana gelip milletin dedikodusunu yapıyorsun da acaba benim hakkımda neler söylüyorsun umrumda değil" ... bütün bu cümleleri içimden ve rüyalarımda söylüyorum. dile gelsem kendimi kahraman ilan edeceğim

Güçlü kadınlara sorularım var? 1. biri sizinle dedikodu yapmak istediğinde onu nasıl susturuyorsunuz? merakınızı dindirip sizi ilgilendirmediğini nasıl anlatıyorsunuz? 2. biri size gelip laf taşıdığında birilerini kötüleyip sizi dolduruşa getirmeye çalıştığında ne yapıyorsunuz? 3. samimiyet kurmak istemediğiniz birine kırmadan nasıl uzak davranıyorsunuz? 4. size başkasını kötüleyip sonra can ciğer kuzu sarması olan komşulara nasıl tepki veriyorsunuz? bıktım artık dedikodudan, asılsız iftiralardan, milletin özel hayatına şahit olmaktan, benim özelimin didiklenmesinden, kendimi bu dünyaya ait hissetmemekten, gözümün içine baka baka yalan söyleyen insanlara tepki verip rencide edememekten? lütfen bi akıl verin. aşırı vicdan ya da acıma duygusu kötü bir şey mi?

İşyerinde tanıştığım uzun süre çok güzel paylaşımlarda bulunduğumuz insanlardı. Hala da kötülük girmedi araya, nasıl desem, ben bu kdr sınır bilmeden konuşmalarına kızdım ve uzaklaştım. O bardak bir örnekti, hala vazgeçmediler, hala her fırsatta bir yorum duyarım. Evlilik sürecinin başında yanımdalardı, çok destekleri oldu, ama o saçma sapan yorumlar beni bitirdi. Aslında sizinki de benim tam tersim ama yine konuşuyorlar, insanlar hep konuşur hep sebep bulur sanırım.

ben de öyle olmak istiyorum. ben istemeye istemeye buyur gel kahve yapayım diyorum. sonra gitsin diye bekliyorum. sonra gideyim artık dediğinde de "sorun değil oturabilirsin" diyorum. valla bende sorun var

Komsulardan birisi evime cat kapi gelmisti yaninda tanimadigim sadece selam verdigim bir kadin vardi evleri yanmisti komsumun tuvalete girmek istediler biri bebek iki cocugum var esimde evdeydi... benimde migrenim tutmus banyodan cikmistim bebegimi emziriyordum esim acmis kapiyi musait degil demis ama 5 dakika giricez deyip girmisler ben tabii memeler fora cok utandim kizim tam uyumak uzereydi uykusu acildi vs.. girdiler cok oturmadan gittiler sonra ben bunu baska komsuya anlattim bildigin dedikodu yaptim yani sonra utandim sonucta tuvalet ihtiyaci uzuldum komsuma bunu itiraf edemedim ama hala yaptigima pismanim... bu arada kendisi insani kapidan rahatca ceviren esim gelecek diyebilen biri ama ben yinede pismanim sorunuza care olamadim ama en azindan gunah cikarttim...

1. i işyerimde sık sık yapıyorum. Burda olmayan birinin arkasından konuşmak doğru değil, lütfen işyerinde dedikoduyu teşvik etmeyin sevmiyorum vb şeyler söylüyorum.

ben anlatımınızdan sadece iş ile ilgili kişiler diye düşündüm de ama buna benzer bir anekdot var bende de ben ev aldım arkadaşlarım taşındıktan sonra duydu bir iş arkadaşım demişti ki ben düdüklü tencere alıyorum herkes duyuyor sen ev alıyorsun kimse duymuyor bunlar kişiler arasındaki farktır ben kimseye aldığım bardağı vs anlatmam mesela ben hamile olduğumu anneme ve kv me bebek 4-5 aylıkken söylemiştim esasen 8-9 aylıkken söyleyecektim de bir şey oldu mecbur kaldım bu nedenle de dedikodum zor yapılır hakkımda suratsız, sinsi, hiçbir şeyini anlatmaz sanki kıskanacağız vs vs gibi konuşulur

nasılsın diyene idare ediyoruz diyeceksin iyi ya da kötü yok iş güç çoluk çocuk koşturmaca ser verip sır vermeyeceksin sonra da benim gibi sevilmeyeceksin ben de konuşur sohbet ederim de tavırlar adamına göre arkamdan konuşma potansiyeli olana iyiyim bile demem cidden genel geçer konuşmak iyidir hep

aslında burda size karşı yapılan bir saygısızlık üstüne üstlük eşiniz evdeyken size tuvalete gelebilecek kadar midesizlik var. kusura bakmayın keşke eşiniz reddetseydi, başka ev mi yok tuvalete girecek. D damdan

Oyle tabii ama esim musait degil demesine ragmen dalmislar iceri gosuslerim acikta bi anda girdiler esimde sok olmus bana bakiyo ben kipkirmizi utanctan kendisi almaz iceri ama erken haber verilmediyse

İlgi alanım olan konulardan bahsediyorum. Onların anlasa bile dedikodudan daha önemsiz olduğunu sandıkları konular. Ben bu konuda katıyım, kırılmasın diye uğraşamam elalemin insanı için. Bir kere kırılacaksa kırarım, dümdüz doğruyu söyleyerek, onlar düşünsün bana ne.

böyle yaparken hiç insan düşünmez mi acaba kalbi kırıldı mı diye. bi kere cidden nefret ettiğim birine yaptım bunu ama yine de huzursuz hissettim çok kırıldı mı acaba diye

Yani burada bazı öneriler verilmiş "Görüşmek istemiyorum de, günah bunlar de, terbiyesizsin de" falan bunları ben de söyleyemem mesela, o önerileri verenlerin de rahat rahat söyleyebileceğini sanmıyorum, lafta kolay. Ama laf çevirirseniz, konuyu direkt kapatmaya çalışırsanız karşı taraf da mesajı alır. İlla ona yaptığının yanlış olduğunu söylemek zorunda değilsiniz -ki söyleseniz de o yine yapmaya devam edecek. "Aaa günah mıymış/yanlış mıymış bilmiyordum canım sağol" demeyecek ki. Lafı çevirirseniz, bahaneler bularak görüşmezseniz karşı taraf o kadar da kırılmaz, en azından merhaba merhabanıza devam edebilirsiniz. Yani benim yıllardır uyguladığım yöntem, kimseyle de kanlı bıçaklı olmuş değilim henüz.

aynen işte ben de nezaketen dinleme gafletinde bulunuyorum o yüzden enerjim sıfıra iniyor. sanırım sabrım taşmadan ben ufak ufak reddetmeyi öğrenmeliyim

Insanlarla konusmalarimda dedikodu yapmamama rağmen gelenler olunca ben kimse hakkinda konusmak istemiyorum diyorum. Bazilari sirf hayatimi merak ettiği için arkadaşimmiş gibi yapiyor en tehlikelileri onlar. Dost gibi gorunup hakinda bilgi edinmeye calisanlar. Gecenlerde boyle birine yol verdim. Seninle konusmak beni huzursuz ediyor lutfen benim yanima artik gelme dedim. Benim canim sıkılacagina onun cani sıkılsın kimseye kibarlik yapamam.

Dedikodudan nefret ettiğimi ve hoşlanmağımı bilen bilir. Yeni tanışdklarmada bunu norml zamanda dile getirrm. Yani şuan söyledğm gibi. İşte kendini anlatıyomş gibi dedikodu kötü ben öyle ortamlardan hoşlanmam tarzında. Bide sana dert yanmaya gelen insanlarıda tasdiklemez ve bi iki kere onu değilde karşı tarafı haklı bulursanız yada obejktif yorumlar yaprsanz. Bu onun hoşuna gitmeyck ve size bişey söylemek istemeyecktr. Böyle yapıyorz biz genelde:) görüşmek istemdğn insan yüzsüz değilse aramazsn sormazsn anlar zaten.

dinleme konuyu değiştir ya da dinle ama yorum yapma yani oralı olma o zaman da sarmaz dedikodu örneğin benim görümcem komşum aynı zamanda nerede vs vs dediler tatilde demek zorunda kaldım üç beş sordular nerede olduğunu geçiştirdim ama sonuncuda söylemek zorunda kaldım sonra görümceme de dedim senin dedikodunu yaptım haberin olsun diye insanı zor durumda bırakıyorlar mesela bana bebeği olmuyor mu tedavi oluyor mu bir ara tedavi oluyordu galiba gibi sorular soruyorlar bilmiyorum diyorum yalan söylediğimi düşünürlerse düşünsünler oturup kadının özel hayatını mı dökeyim ortaya ya da arayana açmıyorum watsap görmüyorum genel geçer konuşuyorum vs vs