Kızlar yardım etmeye çalıştınız hepinize teşekkürler ama ben bu foruma ait olmadığımı hissediyorum sayın admin konumu kapatirmisiniz. Admine nasıl seslenildigini bilen biri bu mesajı duyurabilirmi. Hepinize tekrar teşekkürler cevaplar canımı acıtıyor konu açmakla hata ettiğimi kabul ediyorum.

Hiç psikiyatra gittiniz mi merak ettim ben universitedeyken bi kaç kez yolum düşmüştü de başım agriyo diyene prozac yazıyorlar yani oraya gitmek ben psikatri hastasıyım demek onlar için sen psikologluksun diyenini görmedim. Neyse yinede teşekkürler yorumunuz için. Amy lee

Sorduğunuz sorunun cevabını ancak kendiniz verebilirsiniz.. İleride boşanma uğruna bile çocuk doğurmalımıyım? Diye sormuşsunuz, kafanızda böyle bir düşünce olduğunu eşiniz biliyormu? Eşinizle ayrıca terapi almak gibi şansınız olursa belki daha pozitif olur bazı şeyler..

ben gıtmedım. görümcem gitti. ilaç verıldı ve ılaclar işe yarıyor şuan eskısınden daha ıyı hıssedıyor kendını 2 hafta sonra da bırakacak ilacı

Ben bir tıp öğrencisiyim ve size ilaclik ya da degilsiniz diyemem. Ama muhakkak gitmelisiniz. Eger ilaçlık bir durumunuz yoksa da hekiminiz sizi bir psikologa yönlendirir. Kendinizi illa ilac verecek diye de sartlamayın. Ki ilac verirse de o ilacin gerekli olup olmadigini alternatif tedaviler var mi yok mu diye de sorabilirsiniz. Bir kere gidin en azından o yolu da denemis olursunuz. Size gelince de; bence ikiniz de birbirinizin aynısısınız. Düşüklerde acıyı sadece si yaşamıyorsunuz, esiniz de cocugunu kaybetmis oluyor. Bu durum da o da sizin gibi etkilenip sinirleri bozulmus olabilir. Sadece kendi pencerenizden bakmayın bence. Birbirinizi anlamaya çalışın ve mumkunse bağırıp cagirmadan konusun. Ama muhakkak bir hekime gidin ve ona gore bir seylerin kararini alin.

Bebeğinizin kocanıza benzemesini istiyorsunuz ve bu evliliği istemiyorsunuz... Her iki tarafta tahammülsüzmüş, sadece o tahammülsüz olsa sen herşeyi alttan sen alsan dicem ki adam haketmiyor bu mutluluğu. Ama ikinizde birbirinizin aynısıymısınız o yüzden hakedip-etmemeyi düşünmemelisin.

Selam kızlar yaşım 29

Bunun cevabi sende eger bu adamla sonum yok er gec bosanirim diyosan tabiki cocuk yapma gunahina girme ama sunu da goz onunde bulundur belki esin cocugu cok istediginden surekli dusuk olup tam heves edip cocugum olacak diye sevinirken her dusukte oda seninle birlikte yikildigindan boyledir belki.. Hani diyosun ya tahammulsuz biri oldum. psikolojim bozuldu diye her dusuk yaptiginda esinde o duygulari yadadi sonucta ikinizden bi parca gitti once tamam oldu deyip sevinip ardindan kaybetmek onuda yiprattigi icin boyledir belki Bunu en iyi sen bilirsin kocani taniyan biri olarak.. adam genel anlamda iyidir seviyodur sayiyodur ama bebek konusunda yipranmistir oda belki o zaman denemeye deger.. ama yok adamdan bi yol olmaz hic bisey umrunda deildir bebekte gozude yoktur o zaman ayrilik kapidadir yapma tabi

Olabilir tabi 6 yıllık ilişkiden sonra şartlar uygun olunca evleniverdik belki hata ettik ama bu hatadan nasıl dönerim bilemiyorum kendimizi düzeltmek nasıl olur bilmiyorum. Şu aşamada eşimi severken sadece bana saçma falan dedi diye boşanmak etik gelmiyor çocuk doğurmakta etik gelmiyor ama inanılmaz derecede çocuk istiyorum.

@Kazen sayın admin konumu kapatabilir misiniz lütfen. Teşekkürler.

Eşimi seviyorum evliliği sevmiyorum bunun neresi karmaşık. Keşke hep sevgili kalsaydık. Çocuk düşünme meselesi biraz karmaşık tedaviler düşükler mecburiyetler. Offf nerden başlasam bilemedim. En iyisi sırası geldikçe yazayım Amy lee

Ben de öğretmenim.

Psikiyatr neden isine yaramaz?

Bulunduğun yerde muhakkak bir doktor vardır psikiyatri bölümünden bir hocayla görüşmen konuşman bile yeter. O sana nerden nasıl yaklaşacağını altındaki sorunun ne olduğunu söyleyecektir. Merkeze gidin nihayetinde orada bir doktor bulabilirsiniz. MightyPineapple La Chica

Eşim ilk anlattığınız kısım uygun profilde. Ve inanılmaz derecede çocuk istiyor. Düşüklerim de hep sen iyi ol yeter gibi bi tutum takındı benimle ilgilendi bi çocuğum olsa velevki boşandım o yine de dünyanın en iyi babası olur.

Ayrıca kendinizle çok çelişiyorsunuz, gelen cevaplarda kimse size hakaret etmiyor ki 'yorumlar canımı acıtıyor' diyorsunuz. 'Ben bu foruma ait değilim, konu açmakla hata ettiğimi kabul ediyorum' cümleleri değişik değil mi sizce de? Tavsiye istediniz, insanlar tavsiye verdi. Hakaret yok, sözlü şiddet yok, kovan yok. Eşinizle sorunlarınızı konuşarak çözebilirseniz çocuk yaparsınız, çözemezseniz bizce yapmayın ama karar sizin. X xDerinMavix

Kendi ayaklarin uzerinde durabilecek maddi manevi guce sahipsen cocuk buyutmek icin bir babaya ihtiycin oldugunu sanmiyorum canim Tabiiki bu soyledigim sey zorunlu durumlar icin gecerli sakin yanlis anlasilmasin kimse ayrilmak icin evlenmez, cocugu babasiz evde buyusun diye zil takip oynamaz elbette Benim dusuncem kadinlar olarak bizler cocugu kendimiz icin yapiyoruz babalar icin degil, kadin guclu bir varlik genel olarak, onca seyi tek basina sirtlayip goturme icgudusu var herseyden once MightyPineapple La Chica

Bile bile lades demeyin lütfen. olan hep masum çocuklara oluyor. Maalesef Türk milleti Ada'm gibi ayrılmayı beceremiyor. Anne babayı, baba anneyi tehdit eder çocukları alacağım diye. Off bir sürü şey işte. Yaşadıklarım geldi aklıma.

Bu arada konu kapanmadan yazan arkadaşların içini rahatlatmak adına. Hiç aklıma gelmemişti şimdiye kadar ama okulumuzda rehber öğretmen ve psikolojik Danışman var sonuçta Diploma aynı çalışma alanları farklı diyerekten bugün onunla bana yardımcı olabilir mi diye konuşacağım danışma talep edeceğim. Psikiyatrist konusunda ısrarcı olmanız bana dağ başında psikolog buldurdu sağolun.

Psikiyatri sadece ilaç verip uyuşturur benim durumum ilaçlık mi? Sanmıyorum.

Eşim sakin biridir alttan alttan beni sinir edecek bi kaç kelime söyler kenara çekilip benim zıvanadan çıkışımı izler ben ona göre daha deli doluyum daha çok konuşurum daha sert yapılıyım. ben haftalardır bu forumu okuyorum ne çatlaklar gördüm hiç kimse psikiyatri gidin diye ısrar etmedi bu cevabı sadece sizin için yazmıyorum bi kişi bi laf söyledi ben de bunu kabul etmedim diye her yazan aynı şeyi yazacak kendinizi yormayın. Evet bir derdim var ve ben buraya yazdıysam belki konuşarak terapi gibi olur içimi dökerim diye düşünmüştüm.

Olabilir belki alışkanlıktır benim için ama iyi bi insandır eşim yani hayatta bi beni kırar hiç düşmanı yoktur, sınıf öğretmeni vicdanlı ve çalışkan. Bence çoook yakışıklı fakat benim bilinçaltım benimle oyun oynuyor sanki. Sanki tüm düşükler acılar onun yüzünden hem aşk hem nefret. Uyuz oluyorum kendime

Bence sen evliliğe kendini hazırlamadan girmissin. Şimdide kendi içindeki çatışmalar ve eşinin anlayissizliklari arasında kalmışsin. Bence önce kendi içinizde bi karmaşada n kurtulun. Zaten bu psikolojiyle cocugada yazık edersiniz. Amy lee

evliliği istemıyorsun eşine benzesin istiyorsun bu nasıl karmaşık bir ruh halidir.. lütfen, kendinize gelmeden, mutsuz bir ortamda cocuk düşünmeyın hanımlar! yazık yani, ileride halini düşünün o insanın.

Ben de aynı zamanda psikoloji öğrencisiyim. O yüzden söylüyorum yardıma ihtiyacınız olduğunu. Siz bilirsiniz, ama terapist yoksa koca şehirde, sorunlarınız içinizde büyüyecek. Sizin seçiminiz, sizin hayatınız.

Evet yazık çocuklara halbuki ne çok severdim onu

işte ona sen degıl psıkıyatr karar verecek :=)

o nasıl bir mantık. eşini sevdiğine göre, evlılık senın için mutluluk olması gerekmıyor mu? belkı de eşini sevmıyorsun, ama farkında degılsın olamaz mı?

Şu yazdıklarınıza ve hissettiklerinize bakılırsa ben sizi psikolojik olarak normal görmüyorum. Psikiyatra gidin, içinizi dökün. Ayrıca bal gibi ilaçlık ve psikiyatırlıksınız, 3 tane düşüğün acısını atamamışsınız içinizden ve etrafınıza tutumunuzu değiştirmiş bu durum.