Gecmisi dusunme.. . Suan bir sikintin yoksa gununun huzuruna bak. Evde oturmak da guzel inan. Calismak da ayri bir sikinti.

Ona ne oluyormuş canım? Sen büyürken sana destek olmuş, yol göstermiş mi? Ayrıca hayır ben senin suçlu olduğunu düşünmüyorum. Çıkış yolunu böyle bulduğunu sanmışsın, kendince kaçış yolunu seçmişsin. Keşkelerle hayat geçmiyor, ileride "iyi ki" diyebileceğin adımlar at. Mesela kariyer gibi, evladını güzel yetiştirmek gibi...

Yine bir işe gir, kariyer yap. Ailen çok hatalı. Gençken insan çok yanlış yapabiliyor.

Bu hesaplaşmalar seni sadece üzer. Olan olmuş artık, önüne bakmaya çalış. Herkes hayalindeki hayatı yaşayamıyor maalesef. Sorunlu bir ailede büyüdüğün için biraz da evden kurtulmak için yanlış bir karar vermişsin. Bunu yapan ne ilk ne son kız sen değilsin. Bazen hata hatayı doğurur. Bundan sonra kendi hayatını düzenlemeye çalış. Sınavı kazandım demişsin, ne sınavı? Neden çalışmıyorsun? Ayrca yenge kim, birlikte mi yaşıyorsunuz, neden seni ezikliyor?

Esim egitimine engel degil fakat kacma durumundan ve esimle olan sorunlarimdan calisamamistim..

Iyi aksamlar herkese oncelikle sunu soyleyeyim anlatacaklarimdan sonra beni suclayacaksiniz biliyorum elestirin fakat cok kirici olmayin lutfen. Kucuklukten beri kavga siddet dolu bir ailede buyudum. Babam hergun annemi doverdi hayal meyal hatirlarim babamin isten gelir gelmez annemi kemeriyle dovmesini.. yumruk atmasini annemin gozunun morarmasini.. bosanmak istedi bizim icin vazgecti.. bazen dayanamadi bosanirsan soyle boyle yaparim diye tehdit edildi.. her gece agladim kavga gurultunun arasinda ders calistim. evden kacip kurtulmak istiyordum uzak bir yeri kazanip orda okumak.. kazandim da. her tatilde arkadaslarim evine gitmek icin can atarken ben gitmeye korkuyordum. Anneme kardesime aciyordum su an bile aklima geliyor agliyorum.. Annemi kardesimi cok dovdu cok araya girip ayairdim ama benimde psikolojim bozuldu hep ruyamda annemi dovusunu gordum aglayarak uyaniyordum.. kafami dagitmak istiyordum sevgi ariyordum.. Cok sevdim ilk kez asik oldum ve cok baglandim. Arkadaslarimin hepsi iliskimi olumsuz yorumladi maddi imkanlariniz yasaminiz uymaz dedi. Annemde ayni tepkiyi gosterdi ailemize yakistiramadi sevdigim adami. Defalarca konustum reddetti. Babama citlattik konuyu o da asiri tepki verdi evden disari cikmayacaksin bir daha dedi telefonlarimi kontrol etti. Hergun agladim kilo verdim uzuntuden ders calisamadim aklim hep onda. Birakamazdim vazgecemezdim onu baskasiyla gormeye duymaya dayanamam intihar ederdim psikolojim bozulmustu hergun agliyordum. Ailemle son bir kez daha konustum ve cok net ve kesin bir sekilde reddedildikten sonra kacmaya karar verdim. Tek carem buydu. Kactim. Cok yanlis yaptim biliyorum. Ailemi cok uzdum. Buruk bir dugunum oldu. Evlendim hergun agladim.. Esimle sorunlar yasadim ilk bir yil. dayak da yedim asagilandim da.. Su an cok sukur iyiyiz. Sinavi kazanamadim. Babam beni affetti eve geliyorum fakat hersey cok degismis. icimden diyorum ki illa evden mi kacmam gerekirdi duzelmeniz icin?Ailem eskisi gibi degil bana aciyor herkes. Bu durumda beni cok uzuyor. Atanamadim tek maasiz evde oturuyorum diye yengem laf carpiyor ezikliyor. Annem babamsa aciyor.. benim yasamak istedigim hayat bu degildi hedefim akademisyen olmakti. Kocami cocugumu cok seviyorum fakat yasamak istedigim hayat bu degildi. Evleneceksemde sen sakrak evlenmeliydim. Kacarak degil. Ben bu hikayede kim suclu bilmiyorum ben mi yoksa beni yanlisa surukleyen babam mi?

Seni verdiğin karara sürükleyen sebepler olsa da son kararı sen verdin Bazen suçluyu aramak, bulmak bir şeyi değiştirmiyor. Geriye dönüp tekrar tekrar bunları yaşamaktansa, düşünmektense şu an yapabileceklerine odaklan. Okulunu bitirdiysen önce is bak. Mezun olduğun bölümde is bulmak zorsa diretme, ne iş olsa yap. Elin biraz rahatlarsa sende istediklerini sıraya koyar yavaş yavaş gerceklestirirsin Hayatın henüz bitmiş değil. Bu kadar karamsar olma. Şiddet konusu benim için hep sıkıntı, ama düzelttik diyorsun. Umarim zamanla diğer dertlerine de cozum bulursun.

Insallah tek istegim gelecegimi mutlu yasamak. Calismayi dusunuyorum . push ;

Ben yerinde olsam konusu açıldığı bi zaman babama çatır çatır ''ben biraz da bu evdeki dayaktan şiddetten kaçtım, annemi hergün gözlerimin önünde dövmen benim psikolojimi mahvetti, hergün annem için ağladım, şu an allahtan iyisiniz ama bunun için benim gitmemi mi bekliyordunuz? düzelmek için kaçıp arkama bakmadan gitmemi mi bekliyordun baba?'' derim. Derim yani asla içimde tutamam bilsin hatasını en azından. Onun dışında, dünü asla düzeltemeyeceğimize göre böyle sürekli düşünüp bunalıma girmek çözüm değil, yarınımızın daha iyi olması için uğraşmalıyız. Kocanla aran iyiymiş, ailen de düzelmiş, en azından şimdi annen de rahat ediyor bu senin içini rahatlatabilir. Kocan engel olmuyorsa, çalış akademisyen ol. Hayalini gerçekleştir. Bazen öyle anlar oluyor ki herkes bıkabiliyor ama sonuçta hayata bi yerden tutunmak şart başka çare yok.

Ben yazan herkese cokkk tesekkur ediyorum elinize saglik. Anlatinca verdiginiz destekler oneriler beni cok rahatlatti... Herseyi icime atan biriyim bugunde tasti icimden atmak istedim. Iyiki de anlatmisim rahatladim moral oldu bana. Gercekten derdini soylemeyen derman bulamiyormus.. Daha yazan olursa seve seve okumaya devam ederim.. Liona

Gecmisi silip atamiyorun kafamdan ama calisirsam daha guclu olabilecegimi dusunuyorum umarim hayatima yon verebilirim

herkes suclu.

Bence sen haric herkes suçlu. Senin psikolojini buralara getiren ailen, değerini bilmeyip birde üstüne katık olup dayak atan kocan.. Hala sevdiğin ve aranızın düzeldiğini eskisi gibi olmadığınızı söylediğin için birşey diyemiyorum da şuan, annenin yaptıgını yapma çocuklarına diyecektim ama eskiyi düşünme unut kaçtığını falan olan olmuş düğününde olsa kaçsanda sonucu değiştirmezdi pek bence Birde kocan mı mani olan eğitimini kariyerini ilerletmene? Eğer o değil kendinsen, kendini yen ve başar bunu

Sinavlara tekrar hazirlaniyorum herseyi unutmaya calisiyorum evet suclunun kim oldugu sonucu degistirmez fakat kafamda hep kendimi suclu goruyorum sizlerinde dusuncesini merak ettim ama en buyuk suclu benim oyle gorunuyor.. P

Keşke demek şeytandanmış.. Geçmişi değiştiremiyoruz ama gelecek bizim elimizde. Akademisyen olmak istiyorsan akademisyen ol. Ne istediğini bilmekte güzel bir şey bu uğurda çalışabilir gayret gösterebilirsin.

Yasadiklarin cok derin.. Burada yazdigin iki satirla kim suclu kim sucsuz diye degerlendirme yapamayiz. Hem yapsak da ne faydasi varki. Onemli olan bu saatten sonra senin ne yapacagin. Ayrica okumanin sonu yok. Istersen daglari bile delersin. Hedeflerinin hayallerinin pesinden git. Tek tavsiyem bu olur sana.

herkes kendi seçimlerini yaşar.. sizde seçiminizi yapmışsınız bundan sonra kimin suçlu olduğunun bir önemi yok.. suçlu aramaya çalışmayın hayatınıza odaklanın..

geçmişle yaşanmıyor canım sen artık şimdiye bak gününü anını yaşa çalışma hayatı da zaten hiç matah birşey değil inan

Kpss sinavi bu olaylardan dolayi kazanamadim tekrar hazirlaniyorum fakat yasadiklarim pesimi birakmiyor sanki unutmaya calisiyorum. Yengem dayimin esi P

o zaman çalışmaya bi an önce başla bi yerden tutun hayata iyi gelecektir. kocan artık şiddet uygulamıyor değil mi? onu değiştiren ne oldu peki?

Artık olan olmuş bi suçlu aramanıza gerek yok. Sonuçta her şey için geç. Eşinizle de kötü zamanlar geçirmişsiniz ama şuan düzeldi iyiyiz diyorsunuz. Bundan sonra sınavınıza odaklanın istediğiniz yerlere gelmek için uğraşın. Çevrenin ne dediğini boşverin.

Hala kocamı çok seviyorum diyebildiğine göre, sen suçlusun canım.

Icimdekileri yazmissiniz resmen. Bazen babami suclayip yazdiklarinizi yuzune soylemek istedim bazende kendimi suclu gordum kendimi sucladim. Hep kafamda suclu aradim hayatimi mahfeden kim diye. Ama unutmak dik durmak lazim bunu da ancak calisirsam basaririm sanirim.. P

Kadınlar babalarına benzeyen tiplerle evlenirlermiş diye boşa demiyolar demek ki.

Seni yanlışa sürükleyenler Suçlu! Kaçan çoğu insanın böyle bi ailesi olduğu için kurtulmak istediği için kaçıyorlar. Ha yağmurdan kaçarken doluya tutuluyorlar tabi Dayakta yedim, hakarette işittim demişsin. Bunları illa kaçanlar yaşamıyor. Yaşanmasa keşke. Aile ne kadar önemli onlar yüzünden evlilikler bile mutsuzlukla devam ediyor birçok kadın arkasında bi ailesi olmadığı için katlanıyor. Ama yinede kaçmak bence ilerisi için hata Çünkü evlendiğin insan daha çok hor görebiliyor, sahipsiz zannedebiliyor.