Yaşaya yaşaya öğreniyorsunuz çoğu şeyi merak etmeyin. Ben ne derlerse desinler saygısızlık olmasın diye sessiz kalan, büyüktür diye susan biriydim ta ki yeter dedikleri ana kadar. Bi sınır çizgin oluyor mutlaka. Şimdi benimle konuşurken iki kez düşünüyorlar en azından saygısızlık yapana lafını verdiklerim öyle. Yanlışına yanlış, hayır demesini öğrendim çok şükür. Zaten istesemde içimde tutamıyorum doğruluk hapı içmiş gibiyim

merhaba hepinize huzurlu sağlıklı günler artık son zamanlarda daha da şiddetlenen, bu dünyaya ait değilmişim hissi, aynı zamanda hayata karşı fazla naif kalmanın beni yıprattığı olayları anlatacağım biraz uzun olabilir öncelikle Güler yüzlü, çok fazla empati yapan ve ona göre yaşayan, insanlara fazla nazik ve düşünceli, asla aklından kötülük geçmeyen, laf sokmayan, hatalarını yüzüne vurmayıp tolere eden, her yaptığım davranışta kendi adalet çizgisini koruyan, içimde hep Allah korkusunun ağır bastığı biriyim.. kimseye surat asamam, sanki birine surat asarsam suçlu gibi hissederim, sinirlensem bile kendi içimde aşmaya çalışırım, gördüğüm insanlara sürekli tebessüm etme zorunluluğum var gibi hissederim beni sevmeyen kv bile, benim için "çok içten kalbinde hiç kötülük yok "diye bahseder içim dışım birdir ha diyeceksiniz ki kendi övmeye mi yazdın ASLAAA DEĞİL çünkü kendimden nefret ediyorum böyle olduğum için, her şeyi çok ince düşünüyorum insanlara da bu şekilde davrandığım için yoruluyorum ilk defa sohbet ettiğim samimi yaklaştığım biri bile sohbet arasında laf sokuyor o an anlamıyorum, sonra düşününce idrak ediyorum, içime oturuyor, İşte böyle hesaplarım yok benim, laf sokma kaygılarım yok, kurnazlık yok, içten pazarlık yok dümdüz açık bi insanım bugün mesela çalışan iş yerinde, işçilerin sadece benim için beklediğini sandığı için " çabuk ol biraz atik davran " diye herkesin içinde uyardı orada onu terslemek yerine hala Güler yüzle kendimi anlatmaya çalışıyorum aval aval hala Gülümseyerek bakıyorum, sonra da lafı ağzına yıkayıp sustursana ne konuşturuyorsun diye kendimi yiyorum asla salak bi insan değilim ama kimseyi tersleyip kıramıyorum Görümcemle uzun zamandır küstük mesela, kv evinde karşılaştık, burnu havada tavırlı tavırlı davrandı kendi, ben öyle yapamadım, daha çok ben iletişim kurdum ben yaklaştım aynı ortamda olduğum için.. ortamı yumuşatmak, toparlamak, görevim sanki, bunu yapmak zorunda hissediyorum, sanki ayıp bişey yapmış gibi, artık yıldım, insanlara gerektiğinde tavır koymak, terslemek, dişlerimi göstermek istiyorum ama yapım da yok ki bi davranış yada bi söz söylediğimde bile yanlış anlaşılmamak için hemen kendimi açıklıyorum "bu niyetle söyledim yanlış anlama " diye.. ama en azından hakedene hakettiği gibi davranayım Daha önce iş hayatında kuyumu kazan, o iş yerinde defalarca ekmeğimle oynayan aynı birimde çalıştığım biri vardı, yıldırma için üzerime oynadı, defalarca şikayet etti müdürlere, hatta üst müdürlere kadar, arkamdan hakaret bile ettiğini duydum, onu işten attıracak donelere sahip olmama rağmen yapmadım, rahatsız olduğum konuları söyledim müdüre, elimde kozum vardı, anlatsaydım, direkt atarlardı ama ben kendime yakıştırmadım, bana o kadar huzursuzluk vermesine rağmen ekmeğine ben sebep olmak istemedim hani derler Ya her şeyin fazlası zarar diye, işte ben de bu iyi niyetim yüzünden kendimi parçalayasım geliyo mesela biri iş yerinde iş öğretmemek için yalan söylüyor, ben de yalanını yakaladım o konu hakkında, onu yüzüne vurmak yerine, tolere ediyorum çünkü birinin yüzüne vurmak ayıp gibi geliyo, onun yerine ben utanıyorum sanki, bana karşı mahcup olacak kötü hissedecek şimdi diyorum, ya ne bileyim hep karşındakine odaklıyım, aptal gibi davranıyorum böyle olmaktan nasıl yorgunum, bilemezsiniz.. .. bazen oturup hüngür hüngür ağlıyorum ben bu dünya için fazla hassasım tutunamıyorum, keşke böyle yırtık çirkef biri olsaydım da kendimi böyle ezmeseydim diyorum böyle olunca da insanların gözünde ezik gibi görünüyorum bence, yada belki kolay lokma basit biri gibi ama mesela hak hukuk konularında da susmam mesela ev Sahibi ile ilgili bi durum oluyor eşim söyleyemez ama ben susmam konuşurum. neyse uzatmayayım kendimi keşke yıkıp yeniden inşaa edebilsem, saf salak bi insan mıyım asla değilim, aksine farkındalığı yüksek biriyim ama yine de bu davranışlarımı aşamıyorum, kendimi nasıl değiştirilebilirim?

bugünden sonra daha farklı bi tavırda olacağım bakalım nereye kadar gidecek, artık kendimi düşünme zamanı, en çok kendime haksızlık etmişim çünkü

evet sınır koyamamam kesinlikle doğru, hemen yakın ve samimi davranıyorum bu beni aşğı çekiyor kendimi bildim bileli böyleyim, çok güzel bi yere değinmişsiniz o an evet konuşmanın sohbetin havasıyla duygumu kontrol edemiyorum o yüzden anlamıyorum laf sokma olayını, bunun üzerinde çalışmalıyım kesinlikle çok güzel çıkarım yapmışsınız çok teşekkür ederim mantıklı yorumunuz için

çok haklısınız aynen öyle oluyor, kim zorbaysa ona saygı duyuluyor bizim toplumun saygı kriteri sadece bu

artık karar verdim o an bişeyden mi rahatsız oldum söyleyeceğim direkt, ister kırılsın ister alınsın gerçekten had bildirirsen kıymetin oluyo, iyi niyetten bişey çıkmıyor bu devirde o eski ben eskide kalacak

Artık kendimi değiştirmek yeni bir ben olmak istiyorum.. haklısınız

Valla zamanında bende böyle çiçek gibi birisiydim ama şu hayatta yaşadığım gördüklerimden sonra insanlardan nefret ediyorum. Hele bir dönem herkesin canı cehenneme diyordum şuan nötr bir haldeyim.

Çocukluğunuz nasışdı. Çok eleştirilerek mi büyüdünüz. Genelde bu tür şeylerin altında çocukluk yatıyor. Kendinize daha fazla değer vermeye başladıığınızda herşey değişecektir. Kendinize yeterince değer verdiğinizde size haksızlık edilmesine d eizin vermeyeceğiniz ve doğru yerde doğru şekilde dur diyebileceğinize inanıyorum.

Rica ederim canım umarım çok iyi olursun. Birçok kişi terapist demiş ama ben önermiyorum şahsen kendin başarabilirsin sağlıcakla kal.

Inşallah faydalı olur zaten araştırdıkca kendiniz gerekli kitapları da bulur okursunuz

bugünden itibaren kendimi değiştirmeye başlayacağım aynı zamanda önerdiğiniz YouTube de herhangi biri var mı?

bu sohbetimin olduğu biri bile değil ilk defa bugün gördüm mesela o an idrak edemedim Güler yüzle söyleyince sanırım beynim onu kötü olarak algılamadı, sonra düşününce bozuldum Yani, işte ben duvar yerine insanlara yakın sıcakkanlı davranıyorum malesef

kendimi övmek istesem bu konudan rahatsız olduğum şeyleri neden yazayım? burada kendi kendimi pohpohlamam bana ne kazandırır ki? sadece anlaşılmak istedim doğru yorumlar gelsin diye bu yüzden detaylı anlattım, sizin üslubunuz hoş değil ha özgüven problemim olduğunu hissediyorum ama asla kendimi övme gibi bi durumum yok aksine öyle olmayı istemezdim bile..

Sınır koyamıyorsun bence sorunun bu aynısını ben de yaşıyorum. Artık cevap veriyorum uygun cevap tabi baktım biri imada bulunuyor. Yani cevapların çok sert ya da kaba olmaması önemli bence. O ayarı bulmak da kolay değil. Bir de duygularını takip et konuşmada. Sonradan anlıyorum laf soktuğunu dediğin için duygularını takip etmen gerekiyor konuşmada. O anda bir olumsuzluk hissedersen konuşmayı bahane ile bitirebilirsin. En azından bu da bir cevaptır karşındakine. Bir de alt personelin ikaz etmiş seni en azından bu şekilde konuşmayalım diyebilirsin. Benim de personelim benzer bir şey yapmıştı. Böyle yapma demiştim. Sadece bu kadar. Bir daha da yapmadı. Bir personelim de ileri geri konuşuyordu. Yani böyle düşünebilirsiniz ama bana söylemeyin rahatsız ediyorsunuz dedim. Bir daha da söylemedi. Buna benzer kısa ve net uyarılar.

Özgüven sorununuz var temelde Değişmek için bunu aşmanız gerek

"İyi niyet" değil bu, tecrubesizlik ve özgüven eksikliği, insanlar beni iyi bilsin arkamdan güzel konuşsun çabası, hanım hanımcık olma mücadelesi çocukluktan kodlanan yanlış şeyler. Oldugunuz gibi olsaydınız niye bunu demedim niye laf söylemedim diye kendi kendinizi yemezdiniz... Ölü toprağını atın gerçek kendinizi bulun, altta kalmayın, hadsiz mesafe bilmeyen insanlara haddini bildirin.

Yani şöyle soyleyeyim insanlarla profesyonel yaşamda dengeyi kuramıyor gibisiniz bana ustlerim patronum dahil çabuk ol atık davran diyemez. Tamam güler yüzlü olmak iyidir ama iş yerinde insanlarla hep bir duvar olmasi lazım sinir aşıldığında hatırlatma yapmak önemli

yok ben hayır diyorum orada sıkıntı yok zaten, sadece kimseyi kıramıyorum art niyetli yaklaşmıyorum, laf sokayım derdim yok ama insanlar böyle değil, ben o zaman ezik gibi kalmak istemiyorum

işte siz tam anlatmışsınız beni, sıcakkanlıyım her ortama kaynaşırım hemen sizin gibi, çekingen değilim genelde ama bunları değiştiremiyorum işte

Konuyu ben yazsam anca bu kadar olur. O kendini savunmayip başkalarını savunman neden biliyor musun? Haksızlığa uğrayan kişinin duygularını biliyor olman. Hani eziklenerek büyüdük ya, başka kimse ezik olmasin istiyoruz. Zekisin başkasının olayında kimin ne olduğunu anlayabiliyorsun. ama kendine gelince susuyorsun çünkü sana bu öğretilmiş. aileden uzak kalmak ve iş hayatı bu durumu duzeltecektir. Cevap vermeye işte size laf gonderenlerden başlayın. Emin olun hak ediyorlar

Is hayati acimasizdir. Kimse kalp guzelligine, ictenliginize bakmaz. Bu gun iste yasadiginiz mevzu bana birini hatirlatti. Onu koruyacagim diye ne ugrasmistim. Defalarca anlattim boyle yapma diye ama karakter kolay degismiyor. Siz en azindan bu durumun farkindasiniz. Mesafeli olun, kimseye gereginden fazla iyi olmayin. Isinizi yapin cikin. Bu arada gecen is konusu acmistiniz galiba baslamissiniz hayirli ugurlu, bol bereketli olsun isiniz.

teşekkür ederim iyiyim. Siz? ayrıldım çoktan hoşuma gitmedi

Yani sanki bir psikolog ile gorusseniz mi bildiğim bir konu diyemem ama öz sevgi, öz değer konularını bir ara araştırmıştım sizde bence araştırın psikologlar anlatıyor birde hayır deme videoları var niye hayır diyemiyoruz ya da bende eskiden ortamda insanları sanki konuşturmak gorevimmis gibi hissederdim sonra bunun alt yapısını anlayınca değişti bazı şeyler eğer psikologa gidecek imkanınız yoksa you tube üzerinden de bir sürü kişinin videosu var. Bu düzelmeyecek birşey değil bu arada bence canınızı sıkmayın.

Ayyy hadi bakalım sağlıkla merak etme annesi. O en iyi vakti bilir Gelmişken konu sahibine de yorum yapayım ayıp olmasın Evet maalesef toplumumuzda iyi niyetli, kibar insanlar "kolay lokma, ezik, saygı duyulmak zorunda olunmayan" insanlar olarak görülüyor maalesef. Ben de biraz çektim bu yönümden. Ama haklıysam asla susmam. Herkese de haddini bildiririm. O kişilerin beni o sandıkları kategoriden çıkarmalarını bi güzel de beceririm. İnsan ilişkileri böyle uyumlu bir dans gibidir. Yapmasını bileceksiniz. Yoksa hep ayağınıza basarlar

ben kırmayayım derken bakıyorum hep kendim bozulmuşum sonra da pat diue de siliyorum orada bitiyor ben de

Yasadiginiz bu durumdan dolayi cikmayi dusunuyorsaniz acele karar vermeyin derim. Sebep baska ise hakkinizda hayirlisi olsun.

O günden sonra çok değiştim daha farkındalıklı sohbet etmeye başladım, sohbetin akışına göre değil de daha gardımı alarak.. hep başkalarını üzmemek için bazı şeylere tolerans göstermişim hiç gerek yokmuş, daha bilinçlendim iyi oldu aslında, çok sağolun yorumunuz için

İnsanlar iyi niyetli olmakla herkese evet demeyi aynı kefeye koyuyorlar. En büyük hatalı bakış bu zaten. Herkese evet demeyin. Önce kendi sorumluluklarinizi ve rahatinizi önemseyin. Sonrası çorap söküğü gibi geliyor zaten.

Doğmuyor erken doğacak diye korkuttular şimdi de gelmiyor

Ben denedim olması insalah sizde ise yarar:)

Kendimi okuyor gibi hissettim herkesle iyi olayım gibi bir derdim de yok. Ama içimdeki ses susmuyor yüzde yüz haklı olsam bile surat asarsam kendimi suçlu hissediyorum. Ama millet birbirinin kuyusunu kazıp, laf sokup yalan söyleyip iftira bile atıp gülerek hayatlarına devam ediyorlar.

Aynı olay işte bende öyleyim çokta üzerinde durmayın bırakın siz iyi niyetten bu hale gelin çıkarınca da tam çıkarin ki biliyorum bende öyleyim o insan hiç doğmamış gibi oluyor gözümde hiç olmuyor bunu değiştiremezsiniz malesef bende aynı durumdayım psikologa bile gittim bu sebebten birşey değişmiyor iyi olmak güzel birşey sonradan değer anlaşılıyor ama iş iştenr geçmiş oluyor istesende o insanın yüzüne dönüp bakasın gelmiyor üstünde cok durma illa ki sabrının sonu var

çocukluğumuzdan itibaren karakterimizi oluşturan ana taşlar çevremizde yüceltilen davranışlarımızdır. muhtemelen siz sürekli iyi niyetli içi dışı bir kimseye zararı yok tarzı övgülerle pekiştirildiniz. bu durum da zamanla karakteriniz oldu. yapacağınız şey terapi yapan iyi bir psikologtan maddi imkanlarınızı zorlayarak destek almak. bu süreçte kendinizi sizi mutlu edecek şekilde yeniden yapılandıracaksınız

İş arkadaşım değil sohbetim muhabbetim yok, orada da beni yererek söyledi, tavrı hoşuma gitmedi, normal bi hadi çabuk kelimesi gibi değildi Yani, olayı tam anlatmadım ifşa olmamak için benim birimim de değil bu yüzden alt pozisyonda olması beni ilgilendirmez Görümcemle küsme sebebim düğün zamanı annesinin bana dayattıklarını, zorbalıklarını, giyim kuşamım üzerinden baskı yapmalarını, eleştirilerini, kabul etmeyip kendi fikirlerimi savunup, onların istediği gibi biri olmadığım için, annesiyle aramızdaki sürtüşmeden sonra kendi de tavır alıp, ailemi arayıp şikayet etmesi vs yüzünden iletişimimiz yok

Ayy papatya 39. hafta mıııı

evet annem sürekli başkalarını göklere çıkarır bize değer vermezdi, elimden alır oyuncağımı mesela misafir çocuğuna verirdi hemen, hep biz onlara hizmet ederdik, memnun ederdik, bizim fikrimiz isteğimiz önemli değildi, hep susturulduk, hiç şımartılmadık, hep başkalarına ayıp olmasın diye yetiştirdi bizi, fikrimizi bile söylediğimizde annem döverdi yada herkesin içinde azarlayıp yine sustururdu, misafirlikte su bile isteyemezdik, sorduklarında cevap verme bile hakkı tanımadan hep bizim yerimize "parçalarım onları misafirlikte imkanımı var bişey yiyip içsinler " diye konuşurdu ulu orta.. kendi beğendiğim kıyafeti bile çocuk olmama rağmen beddua ederdi onun istediğini giymedim diye, bu söylediğim çocukluktan 24-25 yaşıma kadar, evliyim hala giydiklerime laf söyler o kadar ezik büyüttü ki bizi ben bu yüzden ergenliğimde çok asi oldum, hep başkaldıran, fikirlerini her şeye rağmen söyleyen, daha çok tepkili yaşayan ve ilişkilerde bu yüzden denge bulamayan biri oldum Çok sıcakkanlı, girişken, samimi biriyim, atılganım pasif durmam ama işte sanki biri benle iyi geçinince sanıyorum ki iyi bi insan, beynim algılamıyor o an sohbet ederken laf sokulmasını, ben de zaten kimseye laf sokayım, yereyim, kaygısında olmadığım için o sohbette uyanık değil de daha akışta düz biri oluyorum bi çocuğa ne kadar zarar verirse verdi ailem bana, şimdi o enkazı kaldırmaya çalışıyorum

Hiç arkadaşlarınızla bu durumu konuştunuz mu? Onlarda sizi, sizin kendinizi gördüğünüz gibi mi görüyorlar? Çünkü bazen kendimizi algılama şeklimiz ile dışardan görünen çok farklı olabiliyor.

İste sizde benim gibisiniz insanlar özgüven vs demiş ama bazı insanlar birşeyleri biriktirir anlık tepki veremez ama en sonunda silince de tam siler

işte benim de çok tuhaf bi yönüm var, haksızlığa asla gelemem orada beni ilgilendirmeyen bi konu olsa bile başkaları için bile tartışırım, haklarını savunurum ezdirmem, mesela yan dairemin üstündekiler, temizlik şirketi tutmuş balkonu foşur foşur yıkıyor, suları hep aşağıya balkona aktı, onlar seslenmemiş ben bina önüne inip tesadüf görünce yukarı katlarda olmasına rağmen hemen balkondakileri uyardım, halbuki yan binayı bile tanımıyorum yeni taşındık, böyle şeylerde asla çekinmem yada işte akrabalar arasında bi olay olur ben çekinmem "sizin de şurada yanlışınız var " diue söylerim ama normal sıradan ilişkilerim olsun, iş için gidip mesela birini şikayet etmem tamam o terbiyesizlik yapmış ama ekmeğinden etmeyeyim diye ince düşünürüm, yüzyüze bakmaya yüzüm tutmaz, bana yaptığı kötülüğü yapmam mesela görümcemin biri bana geldi mecburen bi durumdan dolayı, 3-4 senedir görüşmedik bi kere denk geldik onda da kendi tavırlı ve uzaktı, çok kötülükleri de dokundu yalan değil, ama kendi gelince evime ben her şeyin üzerine çizgi çektim kötü davranmadım dört dörtlük ağırladım, kendi bile söylemiş, işte kendi bana bunu yapmadı beni görmezden gelip ilgilenmedi bile, başkası olsa yüzlerine bile bakmaz surat asar tavır koyardı, yapmadım.. bana göre böyle olmamam gerekli mesela böyle iyi niyetli olunca kıymet bilinmiyor işte bu gereksiz Yani

farklı sebeplerde var özelden mesaj atmak istedim size ama kapalıydı

Hakkinizda hayirlisi olsun. Her serde bir hayir vardir. Bu surede kendinizi ve kafanizi toplarsiniz ve yeni bir ise baslayinca ayni hatalari yapmazsiniz. Herkese hakettigi gibi davranirsiniz.

güzel dilekleriniz için teşekkür ediyorum

Bence siz olduğunuz gibi kalin, bu halinizi sevin. Ne güzel işte, napacaksiniz çirkef olupta? Dünya zaten çirkeflerle dolu. Iş arkadaşla verdiğimiz ilk örnek "hadi cabuk ol" da ne varki? Sizi rahatsiz eden durum alt pozisyonda olmasimi acaba? Bana biraz fazla alingan ve kirildim geldiniz. Hic tartişma veya kötü söz yapmiyorsaniz Niye görümcenizle küssünüz?

Beni yanlis anlamayin ama is hayatinda surekli tebessum eden insanlara saf gozuyle bakilir. Ciddi olun kimseye tebessum edereken laf anlatmayin.

Geçmişte öyle çok kırıldınız ki, artık, insanlara "bakın benden size kötülük gelmez lütfen beni incitmeyin" deme şekliniz bu olabilir mi?

Kendinizi övmek istememişsiniz iyi ki bir de övseniz kaç paragraf olurdu acaba? Kimse sorsak sizin anlattığınız gibidir, iyi niyetinden kaybeder, herkesi kendi gibi sanar vb. Temelde kendine güvensiz biriyseniz haklı da olsanız aman ağzımızın tadı kaçmasın modunda kalırsınız. Her şeyin farkında olup sessiz kalmak, itiraz edememek biraz özgüven problemi gibi görünüyor.

Bestiee nasilsiniz? Ne yaptiniz ise devam mi?

üstü kapalı yazdığım şeyler için sormadan direkt böyle çıkarımlar yapılması hem çiğ, hem de ön yargıdan başka bişey değil cevap verdiğim yorumda hepsinin sağlamasını yaptım, ben de şeyi anlamıyorum çok iyiysem neden rahatsız olayım, demek ki kendimde eksik bulduğum şeyler var ki buraya yardım için yazmışım, ben bunlarla övünsem zaten buraya yazmam ki burası bana ne kazandırır, egolu kasıntı bi tip değilim, keşke öyle olsaydm zaten derdim de o . push ;

Terapi alin

artık akıllandım diyelim :)) teşekkür ederim desteğiniz için

Çok teşekkür ederim hepimizin minikleri sağlıklı huzurlu olsun inşallah içerde ekmek elden su gölden dışarısı koşturmaca

Kayınvalidenizin sizi sevmediğini düşünüyorsunuz, görümcenizle küssünüz, iş yerinizde kendinize kutunuzu kazmaya çalışan azılı bir düşman edinmişsiniz ve bunlar sadece bu konuda geçenler. Sizce yaşadığınız tüm bu sorunlar sizin en kötü özelliğinizin aşırı iyi niyet ve saf kalplilik oluşundan kaynaklanıyor olabilir mi cidden? En kötü özelliğim diyip minnoş minnoş şeyler sıralayan insan özeleştiri yapmayı bilmiyordur kesinlikle. İyi niyet birine düşmanlık kazandırıyorsa yüksek ihtimal o iyi niyet değil işgüzarlıktır. Benim kalbim dilimde, dobrayım tarzı karakter özellikleri birini kırıyorsa onlar aslında sadece boşboğazlıktır. Bunlar illaki siz de var demiyorum. Ama sizde de birşey vardır muhtemelen. Rahatsızlığınızı anında belli etmeyip sonradan daha yüksek pasif agresif tepkiler verdiğiniz için muhattabınız neye kırıldığınızı anlamıyor olabilir mesela. Durup dururken tavır alan biri gibi gözüküyor olabilirsiniz. Ya da yapıcı eleştiri size düşmanca geliyor olabilir. Ya da sınır koymayla ilgili problemleriniz vardır. Bunların üzerine çalışmayı deneyin. Sorun ne tespit etmeden çözüm bulamazsınız çünkü. Z zeytin8282 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

teşekkür ederim evet çocukluk travmaları aslında.. şimdi sizin dediğiniz tarz yapmaya çalışıyorum, kendimi yenmeye ve eksiklerimi aşmaya düzeltmeye uğraşıyorum, teşekkür ederim anlayıp güzelce yorum yaptığınız için burada yazdığım günden sonra, gözüm daha bi açıldı farkındalık kazandım yavaş yavaş düzelteceğim inşalllah H Hafsanuralli546 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

İlk okuduğumda aklıma gelen tek şey Bastırılmış çocukluk Travmalar Hiçe sayılma Değersizleştirilme Bunları yaşamış olabilir misin yazıcaktım ama yorumlarını okudum yazmışsın. Yaşadığın durum özgüven eksikliği hiç endişelenme ve kendini kötü hissetme Bilinçaltını bu şekilde oluşturanlar kötü hissetmeli sen değil. Özgüven ailede kazanılan bir olgudur. Eğer orada kazanamadıysan kendi başına aşman uzun zamanını alabilir. Güçlü olmayı dene. Allah korkusu hepimizde var iyi niyette hepimizde var ama bu durum seni günaha bile sokar bunu unutma nasıl dersen şu ki Kişi kendi kul hakkındanda sorumludur. Bazı şeyleri şöyle değiştirebilirsin İnsanlara seni eleştirmeleri için sorular yöneltme Giyim kuşamına dış bakımına özen gösterebilirsin. Biraz daha özgüveni yüksek insanlarla yakın ilşkiler kurabilirsin ve hareketlerini gözlemle. Bir süre idol olarak seçtiğin bir insanı taklit edebilirsin bu kötü birşey değil bir süre sana yardımcı olur. Birde empati kur örneğin birine bağırmak istediğinde kızmak istediğinde o kişi bana bunu yapsaydı ben üzülürdüm ama kaldırabilirdim sonuçta bu beni intahara sürüklemez değil mi demekki oda atlatabilir diyebilirsin Üzerinden zaman geçmiş ama seni huzursuz eden konularıda içinde tuttma örneğin iş arkadaşının hadsiz davranışı aradan 2 gün geçti değilmi olsun çek kenara ve deki insanların içinde uyarmak istemedim ama bu ne hadsizlikti bana olan tavrın öğrenebilir miyim diye sor. Bundan çekinme.

Yapıyla alakalı özgüvenle bir alakası yok ben aşırı özgüvenli biriyim otobüs durağında bile insanlarla sohbet muhabbet ederim yürüyüşüm duruşum ortama hemen adepte olmak sıcak kanlı oluşum falan derken malesef benimde insanlara küsememek ve alttan almak gibi sorunlarım var ama bende şu da var biriktirmek ben olayları hep alttan alır en sonunda da sisildimii silerim bir olaya o an tepki gösteremiyorum ama birşeyler birikince de komple tümden siliyorum o insan hiç varolmamis gibi yaşıyorum bu da elimde değil malesef size kötü haberim var yapınız da naiflik ve insancıllık varsa bunu degistiremezssiniz ben bunu psikologa bile giderek çözmeye çalıştım ama psikolok bile bunun benim değiştirmeyeceğim karaktersitlik yapım olduğunu söyledi yani yapmanız gereken tek şey insanları hayatınızdan çıkarmak olabildiğince uzak olmak

ben de gerçekten bugün iyice nefret ettim, kendimizi harcıyoruz boş yere

En çok Alper hasanoglu, bir kaç tane daha vardı mesela bir kanalın beyaz yakanın elli tonu diye programı var o da iş yerindeki sorunlarınıza çok yardımcı olur, Serhat Yabancı, Fatih Reşit civelekoglu şu an aklıma gelenler

Size bir onceki postumda bana birini hatirlattiniz demistim ya benzer seyleri yazacaktim boyle bir aileniz mi var diye sizi incitmek istemedigim icin sormamistim. O bahsettigim arkadas da ayni boyle benzer yetistirilmisti

Fazla tevazulu olursanız cahil bile ders verir. Biraz değişin

Kesinlikle öyle oldu bugün daha bi farkına vardım, bu da bana aslında ders oldu daha net görebilmemi sağladı her şeyi, insanlara sert durunca saygı duyuyorlar toplumda

bakalım deneyeceğim :) L

Kendinize yüklenmeyin o zaman lüzumsuz biriymiş demek ki bir daha böyle bir yaklaşımı olursa sizde tepki verirsiniz. Bende hazırcevap biri değilim sonradan çok sinirlenirim kendime napalim karakter meselesi işte

onlara göre çok iyi niyetliyim, 12 yıllık arkadaşım bana "seni tanımasam bu kadar saf iyi niyetli biri olduğunu düşünmezdim, salak diyeceğim salak biri de değilsin " demişti Z zeytin8282 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

olayın detayını bilmeden sizin bunlara sıralamanız ne kadar mantıklı sizce? kv benim kapanmamı istedi, eşim kaç kere kızmasına rağmen ısrarla devam etti, aileme kadar söyledi uzattı bu mevzuyu, defalarca hayır dememe rağmen, ayrıca onun sözünden çıkmamamı, hiç bişeye itiraz etmememi istedi vs vs, ben yapmayınca kızı da düşman oldu annemin sözünü dinlemeyip kendi fikrini yaptı diye.. kendisiyle birebir benden kaynaklı bir problemim olmadı yani anlatabildim mi? iş arkadaşı kısmına gelirsek, prim aldığımız için, kadın yanında kimseyi istemiyordu, benden önce de birlikte çalıştığı herkese yaptı bunu, ben de aynı iş yerinde daha alt pozisyonda çalışırken hepsine birebir şahit oldum, sonra aynı birime geçtik prim paylaşıldı, primhavuz da birikiyordu çünkü o yüzden elinden gelen her şeyi yaptı, çünkü ben onun ayak kaydırma oyunlarına gelmedim diye, beni gönderemedi kastı buydu hepsinin açıklaması var herkes benim kuyumu kazıyor, ben dünya iyisiyim diye dolanmıyorum ortada minnoş minnoş şeyleri sıralasam bundan mutlu olmaz mıyım, çok rahatsızım bu konuda kendimi değiştirmek istiyorum çünkü öncekinin hep karşımdaki insanlar oluyor, kendimi değersizleştiyorum.. bunu aşamadığım için yazdım öz eleştiri yap deseniz buraya binlerce şey sıralarım ben melek miyim elbette hayır, ama iyi niyetle yaklaşıp insanları tolere ediyorum bu da beni yoruyor, niyetim gerçekten kötü olsa çat çat söylerim kırarım kimse umrumda olmaz ki İşte ben kimseye tavır almıyorum, diyelim bozuştuk iş arkadaşımla gelse samimi davransa ben de öyle oluyorum, ben de istiyorum ki tavır anlayım zaten... gelene konuşana kapım açık yani sizin düşünüp sıraladığınız şeyler benim yaptığım şeyler değil

evet eleştiri dalga geçme hakaret hepsi vardı annem tarafından

Büyük ihtimal ailede böyle yetiştirilmişsiniz. Aileniz sürekli aman alttan al, aman iyi geçin ne kaybedersin şeklinde tavırlarla yetiştirmiş. Psikolog tedavisi alın bence çünkü gerçekten çocukluktan gelen bir şey. Youtube a cici kız sendromu yazarsanız daha net anlaşılır.

ben insanlara hayır diyorum orada problem yok sadece hep Güler yüzlü nezaketli olmak zorundaymışım gibi hissediyorum, yada şöyle diyeyim içten biriyim art niyetsiz yaklaşıyorum bi bakıyorum bana laf sokulmuş, işte orada ben çizgimi bozmuyorum çirkef biri olmak isterdim esasen

Artık insanlar birbirleri ile uğraşıyor zayıf durduğu için öyle bence. Gerçekten iyi niyetinden de başına gelebilir

evet ben böyle salak gibi göründüm herhalde kesin saf biri dişli değil yapamaz burada bile demişlerdir, bunu üstümden atmak için her şeyi yapacağım bugün gerçekten bana ders oldu, evet teşekkür ederim yeni girdim deneme süresi ama çıkacağım erken bi karar mı bilmiyorum tabi :))

Geçmişi geçmişte bırakmak lazım. Sizi anlıyorum çok farklı değilim çünkü. İnşaallah bundan sonrası harika oksın sizin için

Iste buna cok sevindim. Super bir haber bu.

çok haklısınız, ailem tarafından çok zor şeyler yaşadım belki de ondan hepsi..

Çok teşekkür ederim mutlaka bakacağım faydalı olacaktır