Aşağı tukursen sakal, yukarı tukursen bıyık BU hayatta kimseye yaranamiyorsun ki. O olmadı bu, bu olmadı şu diyen o kadar cokki. Sanki hersey onların üstüne elzem. Bende haziranda işsiz kaldım. Hala is arıyorum. Bir taraftan KPSS ye calismaya calisiyorum. Yinede bir ton laf alıyordum. -Evlen -Is bul Vb... Şimdi kale almıyorum. Söylüyorum, cevap vermemekte karşı tarafı durdurmuyor çünkü. AileM de başta seninkiler gibiydi. Birgün Dayanamadim açtım ağzımi yumdum gözümü. Kısmen daha az laf ediyorlar. Onlar vazgeçmiyor. O yüzden ben kale almamaya başladım. Herşey gonlumuzce olsun

Daha dur sen heyecan yeni başlıyor İş bulacaksın, hani evlilik diyecekler... Evleneceksin hani çocuk diyecekler.. Sonra hani ikinci çocuk diyecekler.. Bu konular da artık anne baba da olsa sizin rahatsız olduğunuzu bilmeli ve muhabbetini açmamalı. Siz de sizinkilerine söyleyin de artık bıraksınlar şu iş muhabbetini... Bir de devlete atanamasınız da bence farklı kapılar da denemelisiniz. Sadece devleti beklemeyin. Malum artık devlette KPSS sınavının bir önemi kalmadı. Torpili olan giriyor işe... Bir tek annenizin evlenme işin olmadan demesine katılıyorum. :) H hasbeenandgone buradaydı ve

Şu mülakattan da olumlu yanıt almazsam çylr yapacağım özelde asgari de olsa arayıp bulmaya çalışacağım

Sizi çok iyi anlıyorum. Eşim haklı bir sebeple ayrıldı işten, 2 yıldır işsiz... Ales'e girip yüksek lisans yapsanız... eşim bu yıl doktoraya başladı ohhh kendime geldim diyor e bitirince öğretim üyeliği de olabilir hem size meşguliyet olur. İş gibi bir şey...

Sizin de zor tabi

Doktora bittiyse araştırma görevlisi kadrolarına bi bakın. Çok özel üniversite var mesela... düşük maaşla da olsa.. gerçi benim düşündüğümü siz zaten düşünmüşsünüzdür

Çok şükür sevindim adınıza :)

Yüksek Lisans yaptım. İngilizcem hiç yok yds sınavından düşük alıyorum. Tekrardan oturup İngilizce'de çalışmak istemiyorum çünkü 3n az 3 yılımı alır diye düşünüyorum, ve buna hiçbir şekilde sabrım yok maalesef. Bir an önce iş e falan girip eve yatmadan yatmaya gelmem gerekiyor, para da lazım çünkü. Evliliği falan da sildim kafamdan çünkü o yüzden iş e ihtiyacım var

Ben de 27 ye gircem. ailemle yasiyorum. mezun olunca baktim kpss olmuyor bari asgari ucretli bi ise gireyim dedim. simdi de hem ailem hem akrabalar söylenip duruyor yok o kadar okul okudun o isi mi kendine layik goruyon yok yazil sana seni gordukce üzüluyoruz. yani cabim ne yapsan yaranamiyosun. evlenip gideyim kurtulayim diyorum ailemin de hic evlendirmeye niyeti yok. resmen artik zaman ölduruyorum akisina biraktim herseyi. bi de bu yaslarda aileyle yasamak iskence resmen her dedikleri batiyo. cok seviyorum onlari tabiki iyiligimi istiyolar ama ayni evde yasanmiyo. allah sabir versin hepimize

Arkadaşlar merhaba. Bi mülakatım oldu sonucum henüz açıklanmadı umutluyum fakat 3 5 ayda ancak açıklanır mış. Arkadaşlar boğuluyorum artık, işsizlikten mi yoksa sürekli herkesin iş sormasından mı kaynaklı bilmiyorum ama çok bunaldım artık. İşsiz olan tüm arkadaşlar benim gibi mi? Evde odadan çıkmıyorum, annem babam gelen giden herkes tek konu iş. Artık çıldıracak seviyeye geliyorum. İki dakika içeride oturayım diyorum, annem ordan '' şu sonuç açıklanaydı '' diyor. Babam ordan '' hayat çok zor bu çocuklar ne yapacak '' diyor. Geri odama dönüyorum kapıyı kapatıyorum, ya da siteye iniyorum oturuyorum öyle. Yeterkü ses gelmesin yeter ki kimse gelecek kaygısı, işten bahsetmesin diyorum. Anlatamıyorum bile. Ev boğuyor bnei, çünkü tek konu bu. Çok mutsuzum çok huzursuzum tahammül edemiyorum. Evet iyiliğimi isteyen, esasında iyi niyetli bir ailem var. Ama dışarıdaki herkesten her şeyden çok iyi bahsederken bizim için aynı şeyleri düşünemiyor. Mesela evleneceğim desem, asla işin olmadan olmaz der , hemen başlar işte ezilirsin, maddi sıkıntı çekersin. Ama mesela tüm arkadaşlarım evlendi hiçbiri de çalışmıyor, onlara diyor ki evlenmişler zaten iyi yapmışlar çalışmasalarda olabilir diyor. Evleneceğim desem getirdiğim adayda öyle kullar buluyor ki, aynısını arkadaşlarım yapınca bak ne güzel işte gayet iyi diyor. Örneğin arkadaşım kendinde 11 yaş büyük, bambaşka kültürden, ve lise mezunu biri ile evlendi. Annem diyor ki ne güzel, maşallah kız buldu adam gayet iyi neden almasın ki, çalışmak istemiyorsa çalışmasın da zaten evli diyor. Atıyorum ben lise mezunu bir aday getirsem ağzımdan burnumdan getirir sen mühendissin nasıl kendine yakıştırdın diye. Kendimden o derece büyük birini getirseydi hele ki o denli kültür farkı olan birini getirseydi evlatlıktan bile redderdi belki. Demek istediğim şey şu, annemin fikirleri doğru ya da yanlış onu tartışmıyorum, sadece bu tutarsızlık beni kahrediyor artık. Başkasına hak iken bana neden, hak görmüyor. Akşamda sordu işte arkadaşın ders çalışıyor mu kpss ye diye, ben de laf sokar gibi şey dedim bilmem kimse bizim kadar dert etmiyor ki işi, bizim başımıza gelmiş bu kadar iş derdi dedim. O da dedi ki hı, evli zaten durumu da iyi çocukta düşünüyor çalışmasada normal dedi. Fıttırdım artık bağırdım, ben evlencem dedim, burnumdan getirdin karşı taraf zenginse bile sen çalışmadan asla dedin, erkek arkadaşım lise mezunu bile değildi 2 diploması vardı ama sırf atanamıyor diye sen mühendissim böyle birini mi yakıştırdın diye burnumdan getirdin dedim. Ben kendimden 10 yaş büyük çokf arklı şehirden ve lise mezunu birini getireceğim ve çalışmayacağım dedim.. Arkadaşlar belki kızıyım başkasına iyi der ama benim için daha ince dokur sık eler buna bir şey dediğim yok. Ama sürekli arkadaşlarımdan evliliklerindrn bahsedip övmesi zoruma gidiyor laf sokuyormuş gibi geliyor. Halbuki onların evlendikleri ile ben evlenmiş olsam beni evlatlıktan redderdi. Kusura bakmayın çok uzun oldu, çok dolmuştu patladım bugün 2 saattir ağlıyorum. Hem işsizlik hem evdeki sürekli iş muhabbetleri çok sıktı beni. Yorum yapacaklara teşekkür ederim

Ben çalışıyorum. Yetiyor çok şükür...

Anneniz herkese her şeyi yakıştırıyor ama söz konusu kendi çocuğu olunca bir türlü beğenmiyor gibi oldu. Hani insan çocuğunun en iyilere layık olduğunu düşünür ya, işte o hesap.:)

Öyle de olmuyor ki, hadi haftada 2 çıkayım 3 çıkayım. Hergün nereye gideceğim, kimle görüşeceğim. Adım atsan para üstelik. Mesela 2 gün gidip arkadaşımda kaldım çok mutluydum, çünkü bir kez bile iş muhabbeti açılmadı. Tek konumuz bugğn ne pişirsek, kimi davet etsek, şunları şöyle mi yapsak. Birlikte eğlendik ve ne gelecek, kaygısı ne işsizlik ne sınav, konusu açılmadı. Haliyle huzurlu idi. Yalnız başıma yaşasam yine öyle. Ama maalesef elimden bir şey gelmiyor. İşsiz olan arkadaşlar bilir, mahkum oluyorsun

Ne parasızlığı takıyorum ne lüks yaşama gibi heveslerim var, ama insanların sorması, şu psikolojik baskı insanı çok yoruyor. Yoksa işsizlik bu kadar ğzmezdi belki beni. Zamanı gelince olur vs derdim BenCapriS

Yds için cok iyi İngilizce gerekmiyo ezber ve taktik işi, kapanıp eve calışsan 6 ayda alırsın zaten mühendis olup İngilizce bilmiyorum diye Bişi olamaz mühendislik yapacaksan İngilizce bilmen şart

Evet kesinlikle katılıyorum ben de hep sizin söylediğiniz gibi konuşuyorum ama elden bir şey gelmiyor bende 27 yaşıma gireceğim. Son 2 3 senedir çıldırma noktasındayım. 23 24 ten sonra bir çocuk kesinlikle aile ile kalmamalı, yoksa çıldırır insan

Onu da yaptım bu sene bitti :/ H hasbeenandgone buradaydı ve

seninle aynı durumda olan çok kişi var. ailesinden psikolojik şddet gören de.. en güzeli evde çok kalmamak. kütüphaneye git arkadaşlarınla vakit geçir eve sadece uyumaya git.

O mulakat sonucunu beklerken baska yerlere de basvursaniz. Ve dil ogrenmeye calisin cidden cok onemli. Issizlik cok zor gercekten. Bi de herkesin sorup durmasi.

İşte tam da böyle ailelere göre akademisyenlik... bazen krizleri fırsata çevirmek gerekir. Ben akademisyenlik konusunda eşimi çok destekledim. O da mühendis çünkü devlette değilseniz mühendislikte iş bulmak sıkıntı hep...

Bazı anneler böyledir. Benimki öyle değilde benim teyze aynı annen gibi. Sürekli elalemi över. Yok şunun çocuk bunu yapmış, alan gibilermiş falan. Kendi kızını da gömer durur. Kız kafayı yiyecek az kaldı. Milleti fazla düşünme. Bak devlet olmuyorsa tekrar tekrar kpss çalışıp kafayı yiyeceğine, git özele başla kariyerine. Sonuçta herkes devlette çalışmıyor. Ayrıca her yavru kuşun da yuvadan uçması gereken bir zaman vardır. Biz Türk aileleri olarak yavru kuşları 30-35 yaşına kadar evde tutuyoruz. Doğal olarak sürekli sorunlar yaşanıyor. Bence birisi 22-23 yaşında artık evden ayrılıp kendi hayatını kurmalı... H hasbeenandgone buradaydı ve

Zaten kötü niyetten olmadığını ve beni düşündüğünü biliyorum yoksa ev i bile terk ederdim. Ama işte farkında değiller bu şekilde çocuklarının iyiliğini isteyeyim derken psikolojileri alt üst ediyorlar

Ben de katılıyorum, fakat ikili oynuyor ona kızıyorum :) başkasına oh çok güzel süper diyip bana laf sokarken hoş, ama kendim yapsam evlatlıktan atar. Özelde bakıyorum ama özelde çalışsam da sürekli garantin yok diye söylenecek şuandan farklı olmicak yani. Aman bilmiyorum

Doktora için ne kadar İngilizce laxım bilmiyorum ama doktora yüksek lisans gibi değil bayağı oyalıyprmuş bi de hocalar tanır ya araştırma görevlisi olarak alabilirler sizi. Şimdi hem kafaca oyalanmak iyi hem ailenize Prof olcam sabredin dersiniz biraz sesleri kesilir. Anladığım kadarıyla biraz aristokrat bir aile. Bu arada iş aramaya devam inşallah. Ama eşim psikolojik olarak çok rahatladığını söylüyor ev onu çok bunaltmış sene başıyken tavsiye edeyim dedim

anneniz klasik anne de siz neden ondan bu kadar etkileniyorsunuz o garip, mesela aynisini yapsam evlatliktan reddederdi diye bir kac kez yazmissiniz, anneniz sizi cok etkiliyor bence. belki is bulup evden ayrilirsaniz bu kadar etkilenmezsiniz. Umarim guzel sonuclanir mulakatiniz. bir de su var, kadin ne desin elalemin evliligi hakkinda, olumlu konusuyor iyi de ediyor yani. yine icinden kisisel olarak onaylamiyordur muhtemelen.

Evliyim işsizim. Arıyoru, tariyorum, görüşmeye gidiyorum. Yeni evlisiniz çocuk olursa, yeni mezunsunuz tecrübeniz yok laflariyla karşılıyorlar. Bende tecrübenin gökten inmedigini onlarinda tecrübesiz başladığını anlatıyorum yılmadan. Kadınlarında evli olmalarinin calismaya engel olmadığını anlatıyorum. Belki kalın kafalarına girer bir gün. Ben senin gibi odaya da cekilemiyorum. Ev işi, yemek beni bekliyor. İs bulamadin mi diyenlere. Buldunuz ben mi çalışmadım diyorum. Giris gelisme sonuç bu.

aileler kendi çocuklarindan hep fazlasini bekleyip kendi cocuklarini yere goge sigdiramayip baskalarinin cocuklarini hafife aldigi icin benim annemde tam tersi mesela ben ne yaparsam yapayim hep daha iyisini bekliyor baskalarinin cocuklari efsane başarili ama

Evet ailemde herkes iyi yerlerde çalışıyor. Ama benim kızdığım nokta, başkasını övüp bana laf sokarken, aynı şeyi ben yapsam asla kabullenmeyecrk olması. Eşiniz ve sizin adınıza da sevindim. Peki maddi sorun yaşamıyor musunuz? H hasbeenandgone buradaydı ve