her kelimesine katılıyorum. konu sahibinin annesi bağlılıkla bağımlılık kavramlarını karıştırmış durumda.

Esi? Duygusal cokus yasiyorsun sanki hayatin annene endekliymis gibi hidseediyorsun. Sen de zamaninda cocuk oldun ve sana bakti. Bak, okutmus ogretmisler ki gelip buraya yazabiliyorsun. Hak veriyorum, durumun zor ama annene cocuk bile degil deme bence. Sanki ondan bir yukmuscesine bahsetme. Sen ne kadar hakli olsanda bu tepki agir geldi bana. Yani icerik olarak cok hakliyken bunu disa vurumun cok sert olmus.

Allah annenize sağlık versin. Anneler başımınızın tacı. O yıllarca sizin kahrınızı çekmiş büyütmüş. Sıra sizde.

SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

zor bir durum nede olsa anne birşey demek imkansız ama belki tatlı dille konuşsan anlar?

Mesleği olan biri nasil yapamıyor bunları? Işe nasıl gitmiş zamanında hep babanız bırakmamıştır ya da almamistir elbet işi çıktığı günler olmuştur. Çok garip geldi gerçekten. Siz büyüyene kadar ne yapmış acaba? Çok zor Allah sabır versin. Anne sonuçta çok sert de çıkılamıyor kötü bir insan olmadıkça. D damdan

Ben kendi hayatım için önemli bir noktayım. İş arıyorum. Annem 67 yaşında. Bebek gibi. Hazıra alışmış. Okuması yazması var. Yeri geliyor whatsapp mesajlarını okutuyor, yeri geliyor telefona sen cevap ver diyor. Ben iş başvuru yapıyorum. Bir taraftan sınavlara hazırlanıyorum, bir taraftan sınav sonucu bekliyorum. Annemin derdi ise İzmirdeki eve gitmek, gezmek. Hiçbir işi kendi yapamadığı için ben götürcem, nereye giderse onla beraber gitcem falan. Ben kendi derdimdeyim. Bana dadısı gibi davranması psikolojimi bozdu gerçekten. Dışarı çıkıcaz, ben çıkarsam çıkıyor, çıkmazsam çıkmıyor. Bir tuvalete giderken benden ayrılıyor, bir de yemek yaparken. Bazen gözüm dönüyor gerçekten, biliyorum annem ama çok bunalttılar beni. İş bulsam bir dakika durmam. Karstaki iş ilanlarına bile başvuruyorum. Ben yalnız kalmak istiyorum, siz gidin dışarı diyorum. Sen beni istemiyorsun diyor, ağlıyor. Çocuk gibi, çocuk bile değil.

senden başka kimsesi yok mu acaba belki ondan bu kadar bağlıdır

Bukadar yapamam edemem modunda olmasi neye bagli? Zamaninda babaniz cokmu kisitlamis?

keşke böyle olsa. O anlamda yaklaşmıyor. Ben kuaföre giymeyeceğim dedim, kendi gidemedi. İlla biri olacak. Ben ölsem ne yapacak acaba?

sosyalleşmesini sağlayabilseniz keşke komşularla falan yani bilmiyorum bu yaşlarda nasıldır ne yapılır ama hayatında sana olan bağlılığından kurtulmasının tek yolu sosyalleşmesi gibi geldi Y

Bana kimse, doğmak ister misin demedi. Onlar istemiş ve yapmış. Dolayısıyla bana bakmak zorundalar ya da çocukken alıp yurda verselermiş. Onlar ne yerse onu yiyorum, masraf yapmam. Tek yaptığım, sınavlarıma odaklanmak ama bana o kadar yapışkan ki, nereye gidersem peşimde. Ben çocuğu olarak zaten kontür yüklerim, atmden para çekmesini öğretirim, arabaya bindirirm indiririm. Daha ne yapabilirim ki? Az önce yine geldi, hep beraber şuraya gidelim diye, ben de dedim, ben gitmiyorum, o zaman ben de gitmiyorum diyor. Saç kestircektim, o da kestircekmiş, ben vazgeçtim, o da vazgeçti. Bu arada her yaz yüzmeyi öğretiyorum. Yüzdürürüm. Daha ne yapayım ya. Bıktım gerçekten.

Ben de size çok hak veriyorum ailelerin bunu unuttuğu çok oluyor maalesef

Ben ailemle yaşarken annemle gezmeyi çok severdim Onunla herşeyi yapabilirdim alışveriş sinema cafe, ama arkadaşlarımla gçrüşceksem hiç bende geliyim demezdi, veya anne ben çıkıyorum desem bende geleyim demezdi, birlikte kuaföre de giderdik ama yine ben çağırırsam Benle gezmeyi çok severdi annem, ama arkadaşlarımla gitceğimi duyunca hemen geri çekilirdi Onunla ayrı şehirlerdeyiz, keşke annemle güzelce keyifle gezebilceğim günler olsa yine Pandemi dışında ailevi sıkıntılardan dolayı, yanlarına gittiğimde de eskisi gibi olmuyor Siizn anneniz ayarı kaçırmış Ağırlık koymanız lazım kibarca

Hazıra alışmasına. Dışarı işlerini hep babam yapar, her yere onla gider. L

Babam evde tamir var onla ilgilenecek. Arkadaşları var ama malum şu an pandemi. Eve tek git, doğalgazı açarsın diyorum. Ben yapamam, arkadaşıma söylerim o gelir diyor. Vanayı çevirmek için arkadaşı gelecek yani? Vanayı herkes bilir, ters tarafa doğru eğecek. Ne var bunda? Bu sevgi değil. Beni doğurduğu için malı gibi davranıyor. Öğlen gitmek istemedim mesela bozuldu. Hep beraber çıktık ama tek yürüdüm. Bana ait özel bir an yok. Her dakika ensemde.

Bunlar normal davranislar degil. Anneler bas taci evet ama bu cocuklarinin hayatlarinin pahasina olmamali. Ne kadar cok sizde göz yumsaniz buda artan yas ile daha beter haller alacak. Siz bu konuda net cizgiler cizmeniz lazim. Bizde benzer durumlar yasadik babam vefat ettikten sonra ve inanin biz böyle davranislara göz yumarak, tasiyarak hata yapiyoruz. Sizinde bir hayatiniz var ve onlar kendilerininkini nasil yasadilarsa sizin de yasama ve özel hayat hakkiniz var. Bu bazilarina gaddar gelebir, ama yasayan bilir.

Size karşı olan sevgisi çok güzel ancak bunu ifade ediş biçimi yanlış, sizin de ayrı bir hayatınızın olduğu unutmamalı ancak bunu bağırarak, kızarak söylemeyin yaşı genç değil çok çabuk alınır, İzmir'deki eve neden babanızla gitmiyor, eli ayağı tutuyor sanırım kendi yemeğini kendi yapabilir arkadaşı olur sohbet ederler, arkadaşı var mı? acaba olmadığından mı size karşı bu kadar anaç davranıyor L

Eskiden beridir mi böyleydi yoksa birkaç yıldır mı var? Bu şekilde çocukça bağımlılık demans belirtisi olabilir, doktorla görüşün. Yaşı genç olmaz canım demeyin, gayet de ciddiyim. Eskiden beridir böyleyse ona ayrılacak belli bir zaman belirleyin ancak o zaman dışında da kendi günlük yaşamınıza devam edin. Pandemi dolayısıyla bu tavsiyemi şu anda uygulamanız zor olabilir ama evdeki zamanınızı azaltmaya çalışın. Ne kadar kendisinin birşeyleri yaptığını görürse o kadar size dayanmayı bırakır.

Annen bağımlı kişilik oluşturmuş, laftan da anlayacağını düşünmüyorum. Duygusal manipülasyonlarına aldırmayın hayatınıza bakın

Bakin bir anne olarak buna hic katilamiyorum. Cocugu dünyaya getirmek benim kararimsa bu cocuga bakma sorumluluğu bana ayit degil mi? Bu karari ben veriyorum. En büyük vazifemiz ne? Cocugumuzu en iyi sekilde hayata hazirlamak. Ben cocuguma hic özel alan ve özel zaman tanimasam bu bencillikten baska birsey degildir. Annesi bu konuda hatali davranıyor. Hasta olsa kizi zaten bakar. Burda ama zoraki bir durum yok. Kadin kendine ugrasacak birseyler bulmali ve sosyal bir cevre de edinmeli. Kizinin hayatini gasp etmeye bu sekilde onun anne olarak bile hakki yok. Ek not: hem annem hem kayinvalidem yakinimda oturuyor. Bir telefonla kapilarinda olacacimi biliyorlar ama kimse benim hayatimin ortasina oturmuyor.

anneniz hep mi sizinle bir yere gitmek istiyor yoksa siz hep evdesiniz, hep iş ve sınav odaklı yaşıyorsunuz diye kendince sizi dışarı çıkartma bahanesi mi üretiyor "Az önce yine geldi, hep beraber şuraya gidelim diye, ben de dedim, ben gitmiyorum, o zaman ben de gitmiyorum diyor. Saç kestircektim, o da kestircekmiş, ben vazgeçtim, o da vazgeçti." yorumunuzu sonradan okudum şimdi o birlikte gidelim dediği yer gezmeli bir yer mi yani amacı sizi gezdirmek mi mesela şimdi kalkıp parka gitmem ama oğlum evden çıkmıyor, hep içerde dediğim bir süreçte "hadi gel ben yürüyüş yapacağım, yalnız gidemem" dedim ben 40 yaşındayım, aktif çalışma hayatım var, her yere giderim 10 yaşındaki çocuk olmasa da amaç onu götürmek, tabii o "yalnız gidemem" şeklindeki beyanımı yemiyor, "seni evde yalnız bırakamam" a çeviriyorum anneniz size evde yalnız kalamazsın diyemeyeceği, yaşınız büyük olduğu için beni götür diyor olabilir aycaelif1884 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik