Aliyorum. Daha dun konustuk benzer seyler. Hic soylediniz mi ihtiyacinizi dedi bana. Hayir soylemem dedim cunku gordugunuz uzre soyledim cevap yok. Iletisim yok bizim ailede. Soylesem bir soylemesem de. Gerci soylememek daha iyi belki sinirlerim yıpranıyor L

Ohooo genelleme yapacağım ama zaten pek çok anne böyledir. Büyük çoğunluğu aman ali rıza bey ağzımızın tadı kaçmasın modunda. Ya kocasından dayak yiyip de annesine sığınan kadınlara bi bakın. Aman kızım idare et modunda pek çoğu düşünün dayak yemiş kızı belki de öldürecek psikopat kocası. Yanı demek istediğim sizin sorununuzu küçümsemiyorum elbette ama ailenizden destek beklemeyi bırakın. Benim annemde gerçekten nasılım iyi miyim sormaz bile sağın solun dedikosunu yapar anca. Ben de ne yaptıysam kendim yaptım o nedenle. Siz de öyle yapın. Tabi ki destek alın devam edin psikologa bu çok önemli. Ama esas güç sizin içinizde ve 29 yaşında bi kadın olarak evde alırsınız her şeyi de yaparsınız bunu unutmayın.

Basta mantıkla hareket edip sona dogru sıvamıssın ablacm Ayrı eve cıkmak icin evlenmeyi düsünmüyorsun ins L

Iste 29 yasinda bir yetiskin olarak hissediyor musun diye bir sorun. Sorun orda bence. Ben bunu hissetmiyorum. Hep bir onay hep bir bagimlilik hali icindeyim her kritik olayda. Zaten direkt ben gidiyorum hadi hoscakalin diyemem. Haftanin 3 gunu kalirim diger 4 gunu onlarla. Boyle boyle alistirmayi dusunuyorum.

Tayin durumu daha cok istediğim şehir vardı ondan dolayı tercih ettim. Ev araba vs hep geçiştirdiler benim de. Resmen yalvardım bakarız dediler. Ben de baktım ne köy olacağım ne kasaba o şekilde istedim tayini. Rızalarını almadım kırgınlardı ben giderken ama gittim. Başta zorlandığım şeyler oldu ama sonrası iyi oldu. Evimi de buradan aldım bir sene sonra onlara kalsa kaç sene beklerdim. Bir çok çevre edindim yurt içi yurt dışı tatillere çıktım kurslara filan katıldım. O cesaretim oluştuğu için bunları yapabildim. Yerin sabitse illa baska sehire gitmeye gerek yok. Kendin dizginleri eline alacaksın. Araştır mesela iş arkadaşlarına filan sor uygun evleri. Emlakçılara danışabilirsin. Mümkün olduğunca yeni ev bakmaya çalış. İyi bir semtten alman iyi olur. Komşular vs bunlarda önemli. Ulaşımın kolay olduğu yer olması tek yaşayacağın için sana kolaylık olur. Ben nette çok araştırmıştım öyle cesaret ettim bir de çok sordum soruşturdum

29 yasindayim. Bekar ve ailemle yasiyorum. 29 yildir ailemin yanindayim. Uniyi de aile yaninda okudum, calisiyorum hala aile yanindayim. psikologum hep ailemle iletisim kurmami oneriyor. Hep reddediyorum. Biraz once tam beceremesem de bir yapayim dedim. Evin en kucuk odasinda yasiyorum. Tek ozel alanim bu oda. Biraz once anneme babaminn tv izlemek icin kullandigi odaya ben geceyim, benim odaya da l koltuk alayim degiselim dedim. Sessiz kaldi. Sonra yineledim. Yaniii olmaz dedi hafif sarkastik bir ses tonuyla. Ben de neden olmaz dedim ayni tonda. Sessiz kalfi yine. Yineledim. Olmaz dedi yine ayni sesi tonuyla. Sebebi yok dedi. Ben de yoksa olsun iste niye olmuyo dedim. Sessizlige gömüldü. 2 dk sonra yeni dogacak yegenime begendigi bir ismi soyledi nasil diye. Cevap vermedim. Bu kadar detayli anlatmamin sebebine gelelim. Cocuklugumu hatirlamiyorum cok. Nasil bir cocukluk gecirmissem artik. Yalnizim duygusal acidan yoksunum. Sinavlarda heyecanlaniyorum, ailemin cevabi aman ne var heyecanlanicak. Ciddi iliskimi bitiriyorum, annemin tek soyledigi sey sen daha iyisine layiksin bosver, tek yaptigi sey boyle bir olay hic olmamis gibi bu konuyu hic acmamak. Yan yana oturup tv izlerken icimde kopan firtinalari ben biliyorum. Hic kimseye anlatamadan tek basima ustesinden nasil calistigimi. Biliyorum bircok kisi benimle ayni durumlari eminim yasamistir. Ama benim arkadasim da yok. Epeyce yalniz hissettigim bir hayat anlayacaginiz. Farkindayim daldan dala atladim ama arka plani da anlatmaya calismak istedim. Ezcumle kendimi bulma tanima donemideyim. Icimde de uzun zamandir ayri bir eve cikma fikri var. Ayni evde iki yetiskin kadin olmuyor. Ben kendi sectigim esyalarla kendi evimde kendimi bulmak istiyorum. Bircok kez ev almak isteidgimi soyledim. Ailem yatirim icin istedigimi dusunuyor. Acikca diyemedim. Birkac kez baktik. Dil doke doke goturdum, cunku bilmiyorum nasil yapilir ne yapilir. Sonra hic konusunu acmadilar, hadii gidelim tekrar denmedi. Ailemizdeki bu akisina birakma bu isteklerimi onemsememe hali beni cildirtiyor artik dayanamiyorum. Cocuklugumu hatirlamasam da biliyorum onemsenmemis duygularim ihtiyaclarim. Yoksa bu kadar degersizlik yetersizlik hissi cekmezdim yetiskinlik donemimde. Yetiskin biri olup hala duygusal acidan onlara bagli olmaya da katlanamiyorum. Ev almak istiyorum. En azindan arada kacabilecegim bir ozel alanim olsun istiyorum Destekcim olmadigi icin kendi basima ayarlayip aileme de sadece bilgi verecek sekilde. Ayri bir eve evlenip bir adamla cikmak istrmiyorum ben. Kendimi, sinirlarimi, ne kadar esnek olabilecegimi gormek istiyorum. Ama o icimdeki rahatsizlik, o beni engelleyen sey gitmiyor. Kendine guvensizlik mi dersiniz, sucluluk mu yanlis yapiyor olma hissi mi cesaret mi dersiniz bilmiyorum. Disardan durumumun nasil gorundugunu merak ediyorum. Siz olsaniz ne yapardiniz Milana22

Kira buyuk sorun olur. Daha fazla catisirim diye dusunuyorum. Ama alirsam hem yatirim gibi dusunurler hem de yavas yavas alistiririm diye planladim

Sonra durmus bana yegenime isim oneriyor. Ablamin esini cekistiriyor. Babamin yanlisini anlatiyor komsunun olayini ozetliyor. Iste mutsuzum desem sukret isin var, devir zor kiziiiiimmm diyor. Niye diye sormak yok, merak yok. Hemen ustunu kapama var. Off cok doluyum. Bunlari da buraya yazayim ki unutmayayim psikologumla konusurum. Kitap basligi ilgimi cekti. Hepimiz aileyi iyi olcutlerle tanimlariz heralde. Halbuki her aile iyi olacak diye bir sey yok. Ama oncelikle bunu kabul etmeli. O zaman yaralar iyilesecek

Yanlis anlamissiniz L

Belki de haklisiniz. Ama ev almak buyuk bir sey. Ben ne islemleri biliyorum ne baska bir seyi. Kaziklanirim diye de korkuyorum. 29 yasindayim ama goruntu 29 degil daha küçük. Bunlar korkularim

Cok sukur arkadaslar. Odeyebilcegimi dusunuyorum. Birikim de yaomaya calisiyorum. Elbette kredi cekecegim ama

Ben tam o senin yaslarinda ayni gerilimi yasamistim. Ev veya araba almak istedim yardimci olmadilar ben de baska bir sehire tayin istedim. Oradan ev aldim. Iyi ki yapmisim kendi potansiyellerimi gordum

Soyleyince anlamazlar zaten anlayacak olsalar boyle davranmazlardi size karsi Psikolog her yolu tavsiye edecektir normal Siz kendi kabugunuzu kirin, size nihan kayanin "iyi aile yoktur" kitabini tavsiye ediyorum, benim icin cok buyuk donum noktasi oldu Onu okuduktan sonra kendinize bakisiniz degisecektir, daha dik durabileceksiniz diye dusunuyorum

Bu hafta bir ev beğen ve al. Ailene de sadece aldığını söyle. Para senin istediğin gibi tasarruf edebilirsin. Üstelik yatırım olur. Engel olacaklarını düşünmüyorum

29 yasinda bir kadin ailesiyle ýasamamali, bizim toplumun cogu bunu zor kabullenir ama emin olun ailesinden ayri yasayan cok fazla kadin var Ayrica ev almakta endise edecek bir durum yok, yazin bana ozelden anlatiyim size, kimseye mecbur kalmadan gidin alin evinizi

O zaman al evi. nasilsa ailenle yasiyoesun. bir. masrafin da yok. yavas yavaş alisirlar. sdbi çok iyi anlıyorum. dogru yoldasın Amor-a

Artık gidin ve kendi hayatınızı kurun. Daha ne kadar kalacaksınız ana baba yanında? Kendi evinizi kurun, farklı aktivite gruplarına katılın ve oradan arkadaşlar edinin... Siz artık büyüdünüz bırakın artık çocuk gibi ana baba yanında yaşamayı...

Kitap muhtesem, insanin yuzune deli gibi carpiyor Ben mesela cok iyi bir anne oldugumu dusunurdum, cunku kotu bir annenin cocuguyum ama meger benim de hatalarim varmis, baya bi duzelttim yanlislarimi Ve en onemlisi kendi ailemle olan sorunlarimi iyilestirdim, travmalarimi bitirdim, bence zorunlu olarak okullarda her cocuga okutulmali bu kitap . push ; L

Canım merhaba üşenmedim ve yazını okudum aile konularında biraz hassasım çünkü. Hassaslık derken iyi anlamda söylemiyorum bunu her kesin bir derdi bir sorunu var bence dertsiz insan yoktur söylediklerini çok iyi anlıyorum 18 yaşına bastığımda artık sana bakamam afedersin s. git bu evden diyen bir babanın elinde ve her konuya ılımlı yaklaşmaya çalışan annenin aslında beni bir boşluğa sürüklemesi zaman diliminde bocalayarak bir çocukluk bir yetişkinlik geçirdim. Ne olursa olsun icimde ki istek arzu heves kafamdaki planlarım asla değişmedi bir gün kendi yuvam olacak ve sigaramı bile istediğim odam da içebilecektim. Paramı çatır çatır harcayacak olmayınca gerekirse ekmeğimi yiyecektim. Zaman böyle geçerken benim için hiç bisi yapmayislari sadece kendilerinden başka bir dunga yokmuş gibi bana empoze etmeye çalışmaları da cabasi. Merak ediyordumdaha ne kadar onlar için yaşayabilirdim ki. Bırak ayrı evi ben hayatımı ayırmak istiyordum onlardan. Ozleyecegimi biliyordum sonuçta anne baba benim için diyordum. Ama bir gün neyi farkettim biliyor musun zaten benim öyle anne babam hiç olmamış ben zaten bu özlemle yaşamış bu özlemle büyümüşüm. Ve o gün geldi inanki durumum dahi yoktu çıktım o evden geri dönmemek üzere kendi hayatını kurdum evlendim bile 2 yıllık evliyim okadar mutluyum ki kendimi buldum özlemim hala var ama zaten vardı. Sana bir din kardeşi olarak nacizane tavsiyem Allahi razı edecek şekilde bir yanlış yol tutmadan kendi hayatını kurabilirsin bana inan herşey okadar güzel olacak ki Allahın izniyle sen yeter ki bi Ya ALLAH Bismillah de başla:)

Mesaj tekrarı D

Anladim sorununuzu, yine yanlis ebeveynlik yapan bir aile ve bir cocuk hikayesi, kendinizi bu bagimliliktan kurtarmak sizin elinizde, benzer seyler yasadim anliyorum sizi ama durumunuz musaitse bir psikolog destegi alin, iyi gelevektir size anlatmak ve uzman birinin yol gostermesi

Ev alma o çok büyük bir adım önce kiraya çık bence

Biraz cesaret sadece ihtiyacınız olan şey. Ve tabiki kararlılık. Belki sonu kötü olacak belki iyi yine de denemeye değer bunu sadece ev konusunda demiyorum her konuda diyorum. Biz kadınlar cok güçlüyüz herşeyin üstesinden gelecek zihne fikre bedene sahibiz. Çalışan bir erkek hem cocuk yapıp hem işe gidip hem evi temizleyemez ama kadınlar hepsini aynı anda yapabilecek güce fıtrata sahip. Gelecek zaman kipi değil şimdiki zaman kipi kullanın. Eve cıkacagım değil eve cıkıorum. Sevgiler ayrıca yalnız değilsiniz bunu unutmayın. Amor-a

Muhtemelen onlarında çok bir fikri yoktur. 29 yaşındasın. Senden daha fazlasını bildiklerinin veya daha oturmuş hissettiklerini sanmıyorum. Anne baba olmanın getirdiği bir sorumluluk oluyor ama senin yaşında da anne baba olunuyor yani. Anne babandan ne bekliyorsan artık sen de o kapasitedesin. Onlardan beklemek yerine kendinden beklemelisin bazı karar ve davranışları.

Ayrı eve çıkmak için neden ev almayı bekliyorsunuz tutun minicik bir daire. Hemen bi hafta içinde bulun kiralayın taşının zor işler değil bunlar. Ayrıca 29 yaşında kocaman insansınız neden aileniz ev konusunda sizi motive etsin diye bekliyorsunuz ki onlar unutur söylemez iplemez siz kendi heveslerinize isteklerinize asılın yeter

Maaşınız ne kadar birikimimiz var miev için. almayi düşündüğünüz ev ne kadar. planlayin. ben şahsen şu an ev almaya cesaret wdemem

Benim sorunlarım farklı idi. bisandiktan sonra baba evine geldim. kabus gibiydi. hakaret şiddet vs. Babam tarafindan bana şiddet uygulandı. Ev tuttum mecburen. kovulmustum babam tarafından. once korktum. simdi. rahatim. baba evine asla dönmem. ozgurluk rahatlık buymuş. evimde cenneti yaşıyorum. ev almayı bilemem. maddi durmunuzu vs. durumunuz iyiyse alın evi.

Maaşın ne kadar Birikimin var mı

Biran önce kendi evinizde yaşamaya başlayın. Hatta önce biraz kirada oturun, sonra alıp almamaya karar verirsiniz.