Bütün kanallar birbirine benziyor dizi dizi gün gecmiyor ki yeni bir dizi başlamasin öğretici egitici hic bir program yok cocuklarimiza neyi izleticez dizileri izleyip o hayatlara ozenen insanlarimiz var konu ile alakali degil biliyorum ama bende bu durumdan hoşnut degilim cemalnur hocayi cok severim naif bir anlatimi var boyle hocalarimizin artmasini ve daha göz önünde olmasini temenni ederim zira dediğiniz gibi ramazanin sadece erkeğe malolmasi hoş değil. ...

Bu Ramazan ayında da ekranların genel görüntüsü aynı. İftar ve sahur programlarına bakın, ön planda bir kadın görme olasılığınız neredeyse sıfır. İrili-ufaklı tüm ekranlarda ezici bir erkek egemenliği var. Programlarda sunucu-yürütücü konumunda tek tük örnek, arada-sırada da konukluk dışında kadın temsilini alabildiğine geri planda ve söylemesi acı ama ne yazık ki dolgu malzemesi niteliğinde görüyoruz: Muazzam şekilde bir öğreten adam edasıyla ekranları kaplayan erkek hocalara, Hayırlı akşamlar Hocam! Sizi çok seviyoruz girizgahı eşliğinde sordukları sorularla; hocaların anlattığı peygamber kıssalarını dinlerken içli içli gözlerinden süzülen yaşlarla; ve yine hocaların okuduğu dualara canı gönülden amin deyişleriyle Bazıları bu yazdıklarıma malumu ilam olarak bakacak, Ne bekliyordun ki diye soracak ve İslam ın ataerkil tarihsel örüntüsünden bihabermişçesine nasıl bu kadar naif bir beklenti içinde olduğumuzu da sorgulayacaklardır. Onların bu tepkilerine saygıyla ve samimiyetle açık olduğumu da belirterek şunu eklemek istiyorum: Ben, Ramazan ın erkeğe mahsusluğunun bu sene daha da berkitildiğini düşünüyorum. Ve Türkiye de Müslüman kadınların entelektüel birikimi, ideolojik olgunluğu ve İslam ı yorumlama yetkinliği açısından erkeklerden hiç de aşağı kalmayacak noktaya çoktan geldikleri halde Ramazan ın bu erkek tahakkümüne kayıtsızlıkları karşısında da hayal kırıklığı içindeyim. İtiraf etmeliyim ki birkaç yıl öncesinde, bugünlere gelindiğinde Ramazan ı ekranda eda ediş tarzımızda giderek feminen katkının artacağı kanısındaydım. Mesela bir Ahir Zaman Rabia sı olarak yıllardır güleç ve zarif bir şefkat yumağı olarak sohbet programlarında izlediğimiz Cemalnur Sargut un iftarlarda da karşımıza çıkacağını ummaktaydım, yanıldım. Oysaki Sargut un gerek ilmi kapasite, gerek ekran tecrübesi olarak halen iftar programlarında izlediğimiz pek çok isimden eksiği olmadığı, hatta fazlası olduğunu düşünüyorum. Bundan öte bir ekran yüzü olarak çok daha spektaküler olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim ki malum, televizyon söz konusu olduğunda bu, ister karşı çıkın ister çıkmayın, en önemli faktörü oluşturur. Ama hayır. Ne Sargut ne de bir başkası, biz Ramazan da kadın yüzüne, kadın sesine, kadın dili ne yine hasretiz! Türkiye de kadınların imam-hatipte okuyabileceğini, ilahiyat fakültelerine gidip İslami ilimler alanında uzmanlaşabileceğini, din eğitimi sonrasında farklı alanlarda öğrenim görüp doktor, avukat, öğretmen, hostes olabileceğini, gazetelerde yazarlık, televizyonlarda spikerlik yapabileceğini savunanlar ve bunları hayata geçirenler, iş İslam ı kitlelere takdime geldiğinde kadınlara dur demekte beis görmüyor. O yüzden Ramazan bu yıl da ekranda sadece ve sadece erkeğe, erkekliğe, ataerkilliğe geldi!.. Öyle olunca da bu eril tekdüzelik, seyri kabak tadı verdiği için artık eskisi kadar rağbet görmüyor. Önde gelen kanalların biri-ikisi hariç hepsinde iftar programı var ve bu programlarda sadece Nihat Hatipoğlu Hoca nınki reytingde ilk 10 da yer almakta ki o da eski etkisinden uzak durumda. İftar programları adeta erkeğe ya da erkekliğe-özel yol alırken en çok izlenen programlarda kadın temsilinin çok daha canlı, etkin, belirgin olduğunu görüyoruz; yaza özgü komedi dizileri bunlar ve bazı popüler yarışma programları Gayet mütevekkil orucunu tutanlar da dahil, hemen herkes iftar saatlerinde anlaşılan o ki renk, neşe ve canlılık arayışında bu programlara meylediyor. Bunun bir nedeni, önceden de ileri sürdüğümüz üzere, dini gündelik hayatın her santimetre karesinde deneyimleyip duyumsama ısrarına mesafeli, seküler bir yaşantıdan yana toplumsal tercihin hala yaygın olarak mevcudiyeti. Ama buna, Ramazan programlarının erkeksi bir sıkıcılıkla malul olması da pekala eklenebilir. Kadın temsilini bu kadar kıyıya iten, minimalleştiren, görünmezleştiren programlar, popüler kültürün doğasına aykırı. Tabii yaşadığımız hayatın doğasına da Bu gidişin acaba Türkiye de İslamcı hükümetin din bağlamında bu coğrafyanın tarihsel tecrübesiyle uyarlı bir yol alıştan ve bir sivil-seküler İslam modeline doğru evrimleşme den alabildiğine sapıp Selefilik gemi ni iyice azıya almış olmasıyla bir bağı kurulamaz mı diye düşünmüyor da değilim. AKP nin önceki siyasi pratiğine eşlik etmiş eski bakan, felsefeci ve ilahiyatçı Prof. Dr. Mehmet Aydın ın 2000 li yılların ilk yarısındaki bir sözünü hatırlıyorum mesela Gazetecilerle söyleştiği televizyon programında bir yandan siyasette kadının yeterince temsil edilmediğinden, öte yandan siyasete damgasını vuran uzlaşmaz tartışma ve çatışmalardan yakınan Aydın, Keşke hayatımızda kadın dili ne daha fazla yer verebilsek demişti. Mehmet Aydın Hoca şu ara nerelerde, bilemiyorum. AKP saflarında kayıplara karışmış gibi Onun yerinde gayet Selefi-meşrep hocaların AKP burçlarının yükselen i olduğu söylenebilir. Tabii böyle bir iklimde de kadın dili nin ne siyasette, ne diyanette, ne de dinin televizüel seyrinde yükselme ümidinden söz edilebilir. http://www.radikal.com.tr/yazarlar/tayfun_atay/adi_ramazan_cinsi_ibadet_cinsiyeti_erkek-1201520

oruçlar kaçar. limon1988 yeni başlangıçlara! tek ayak