Valla sizin açınızdan sıkıntı olur kendinize dikkat edin bu kadar üstüne titremeyin derim sakınan göze çöp batar misali

Ah canim cok saol morel oldun bana, 5 yasinda canim K

Sizin endişe durumu biraz anksiyeteye taşınmış gibi. Kafada bu kadar kurmak sağlığınız için hiç iyi değil

Rahasız olduğunumu düşünüyorsunuz çocuğunuzun devamlımı düşüyor normal şartlarda çocuklar düşe kalkar büyür rahasızlığı yok ise evhamın ötesinde kendinize hakim olun

Kaygı bozukluğu gibi duruyor çünkü bende sizin bi farklı versiyonunuzu yaşıyorum ve yıllardır kaygı bozukluğum var bence geç kalmadan bi psikologdan yardım alın ilerleyince önü arkası kesilmiyor

Kesinlikle acaba sorunum ne Lucy in the

'piskolojim'den sonrasını okumadım

Bence kk'ndeki hanımlar olarak genelde zora düşünce konu açıyoruz. O yüzden konular genelde sorunlar üzerinden gidiyor. Bu demek değil ki insanlar sürekli problemli yaşam sürüyor. Mesela cocugum çok düşüyordur ama hiç problemi yoktur. Bunu neden foruma yazayım ki normali bu zaten

Hepimiz çocuklarımız için en iyisini istiyor ve yeri geliyor bazı durumlardan endişe ediyoruz. Zaman zaman okuduklarımızdan endişelenmemiz çok normal ama bunu hayatınızı kendinize ve çocuğunuza zindan edecek kadar yapıyorsanız destek almalısınız. Düşme konusuna gelince sizin çocugunuzda düşmekle birlikte bir anormallik var mı mesela ben çocukkençok düşerdim mesela hiç bir seyim yok çok şükür

Kendi çocukluğunuzu hatırlayın siz düşmüyor muydunuz? Mesela bir söz var çocuk bu düşe kalka büyür diye. Bunları düşünerek kafanızı rahatlamaya çalışın alacağınız psikolog randevusuna kadar. Çünkü şart.

Doktora gidin, psikolojik destek alın çünkü tarif ettiğiniz hal, annelik evhamını geçmekte, anksiyete gibi bir şey. Çocuğunuza, düşüp fiziksel yaralanmasından daha zarar verir bu sürekli kaygılı hal. Size hayatı dar ettiği kadar çocuğunuza da dar etmeye başlar, önünü erken alın lütfen.

Yalnız her hareketi hastalığı internetten okursanız sizi intihara kadar sürükler bu google dayı söyliyim bakmayın internete sizin için söylüyorum. Benim çocukluğumu görseniz o zaman hastaneye yatırırdınız direk Benim sakarlığım meşhurdu üstüne düşünce gülmemde kemal sunalın sürekli güldüğü bir filmi vardı ona benzetilirdi O kadar dengesizdim ki anlatamam kesinlikle. Düşe kalka öğrendik bunları korkmayın o yüzden. Bi konuya daha yazmıştım aynı şeyi afedersiniz lavoboya girdiğimde klozet kan gölüne dönmüştü korkudan elim ayağım titredi google yazdım bağırsak kanseri diyor öldürdü iki dakikada beni Meğersem basurum çıkmış asdfgh. Çocuğunuz kaç yaşında bu arada?

Küçükmüş daha normal. Biraz daha büyüsün size tavsiyem herhangi bir spor dalına yönlendirin ben ilkokul 5. sınıfta hentbola başlamıştım çok faydasını gördüm yürürken dengesiz yürürüm normalde ama o sporlar tüm dengeni koruyor :)

Genel iyi gelisimi guzel fiziksel gelisimi yasitlarindan onde hatta ama benim evhamlarim bitmiuor G gencoglu88 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende de mevcut ordan biliyorum Yapacak bir şey yok bu telaşeli halimizi yenmemiz lazım Daha bugün ağladım bir şeye telaş yaptığım için. En ufak pürüzde kontrolümü kaybediyorum ben de sizin gibi. Zor bir hastalık :/

Kesinlikle ama kesinlikle iyi bir piskolog. Bunlsra obsesyon diyorlar, her insanda farklı konularla çıkabiliyor. Hastalık hastalığı, çocuğuna takıntı, vsvs. Bende obsesyon hastayıydım. Çok şükür piskolog ile görüştükten sonra rahatladım.

Annelik guzel oldu kadar zor da heleki benim gibi takintili insanlar icin cok zor K

Ben de cocuklarim soz konusu olunca her anne gibi hemen felaket senaryolari yaziyorum ama cok arastirmamak lazim. Ne kadar sakinirsak o kadar zarar veriyoruz aslinda. Ben kendimi soyle frenliyorum. Cok kotu kosullarda yasayan cocuklari dusunuyorum. Yeterli beslenemeyen, sogukta ciplak ayakla gezen, siddet goren... o cocuklar benim cocuklarimdan daha mi değersiz? Asla degil. Onlara nazaran sanslilar sadece. Biz elimizden geleni yapiyoruz. Birakalim da duse kalka çocukluklarini yasayarak buyusunler. Oyle ya da boyle buyuyorlar.

Bir psikoloğa gidersen iyi olur bence. Annelik kolay iş değil endişe hissetmen de doğal ama bu sana zarar verecek boyuta geldiyse bir uzmandan yardım almak iyi olur. Bu arada çocukken çok düşerdim, dizlerim hep yara bere içindeydi. Düşer, kahkahalarla güler sonra öyle dizim kanaya kanaya koşmaya devam ederdim. Az manyak değilmişim.

Tesekur ederim yorumunuz icin

Annemin dedigine gore ve benim hatirladigima gore bende cok duserdim niye korktunuz bh kdr :) cicuk bu düşe kalka büyüyor işte. Oyle hersey netten bakilmaz zaten başım agriyor yazarsin beyin tumoru cikar :) kotuyu cagirmayin bol bol dua edin

Psikolojidir o P

Her hangi bi anormalligi yok cok sukur

Herkese iyi geceler kizlar. Nerden baslasam nasil baslasam bilmiyorum ama ben iyi degilim bu kesin, okudum, duydugum gordugum herseyi kafama takiyorum, kendim icin degil cocugum icin, kk de cocugumu buyuturken forumdaki konulara bakdim biraz piskolojim alt ust suan, kizlar napmam lazim tedavisi varmi nereye gitmeliyim, cocukdan gozumu alamiyorum hastami, hastami olcak, bu gun bi kac kere kosarken dusdu, bi kac konu okudum denge saglayamiyosa norolojik filendir diye ay ne olur yalvaririm yadirgamayin, linclemeyin gercekden iyi degilim sizinde cocuklariniz dusuyor mu kosarken arada gercekden iyi degilim ya Allah ma hep sukur ediyorum isyan etmiyorum ama herseyi takiyorum cocukla alakali hastalik konularinda

Dediklerinizin hepsi mevcut bende ya K

Benım oglum da gecen yıl dısarda oyun oynarken koşarken cok duserdı sımdı masallah 2.5 yasında.4 5 yas cocukların kullandığı 3 tekerlekli bisikletlere biniyor fırtına gıbı masallah dıyelım arada gene dusuyor nadır oda dıkkatsızlıgınden

Bir uzman desteği almanı öneririm. Endişelerin çok normal ama birazcık üst seviyede yaşıyor gibisin. Çocuklar bu düşe kalka büyür kötü düşünme sakın

Benim oglum da 5 yasin da suan da 4 yas 10 aylik yani, oda surekli dusmuyor ya arada bir ama ben cok takintiliyim galiba K

Annelik kolay değil evet. Hatta aşırı zor. Ama çocukların bir yere takılıp düşmesi önündekini farketmeyip düşmesi normal bunlar. Bizde zaman zaman ayağımız takıldığı oluyor sonuçta. Psikoloğa mutlaka gidin. Erteleyince kafada daha da büyüyor. Büyümeden yolun başında halletmiş olursunuz. Kendimden örnek verecek olursam çocuklarım 1 yıl ara iLe çok zor büyüttüm. Sizden farklı olarak yalnız olmam ve çok yıpranmam. Psikoloğa çok geç gittim. Artık son noktada yani. Sonuç olarak haplar kullanıyorum. Güzel mi güzel anksiyete sahibi de oldum Evet konuşmayı görümcemin sözü ile bitirmek istiyorum. -Ana olacağıma köpek olsaydım. Zamanında nasıl bir anne böyle söyler diye çok yadırgamıştım. Haklı olduğunu anladım

Ben uzmanı değilim ama anksiyete var gibi geldi sizde Her an endişeli olma durumu, bir şey ters gidecek bir sıkıntı olacak hissi. Bi psikologa görünün