İlgi ve sevgi eksikliği yanısıra iletişim eksikliği de var, eşiniz çok iyi biri olabilir ama iyi bir insan olmak tek başına eş olmaya yeterli değil.

Böyle bir adamla üstelik bu kadar kısa bir sürede nasıl evlilik aşamasına gelinir orası da çok acayip.

Karakterim böyle deyip geçip kenara oturamaz. İlişkiler de çaba ister. Tabi ki ilk zamanlara göre heyecan azalabilir ama aranızdaki bağın derinleşmesi lazımken sizinki tam tersi giderek kopmuş. Sizin de beklentiniz azmış ki 5 yıl dayanmışsınız bu duruma görmezden gelmişsiniz tabiri caizse. Şimdi ne değişti onu merak ettim, canınıza tak ettirecek bir durum mu yaşandı? Üzülme meselesine gelince kimse vazgeçilmez değil. Bu kadar kendi dünyasında yaşayan bir adam sizin yokluğunuzu belki fark etmez bile. Siz kendinizi düşünün.

Her zaman bir ihtimal vardır. Bu kadar güvenmeyin 20 30 yıllık evlilerin ne karakterleri çıkıyor ortaya. Ya paravan evlilik gay yada hayatında başkaları var.

Ben de ayni sebepten ayrıldım evlenseydim sizin gibi olacaktım sanırım. Bence bir psikolga gitsin degismezse o zaman düşünün M

Etrafta o kadar kötü insan var ki. Esinize ve kendinize son bir şans verin bence. Onunla güzel bir yemek yiyin. Seni seviyorum ve bize son bir şans veriyorum olmazsa devam etmeyiz deyin. Birbirinizden isteklerinizi sıralayın. Sözlesme yapin tabiri caizse.4 sene iyi olan bir adamdan vazgeçmeyin. Ya bu deveyi güdeceğiz ya da güdeceğiz başka şansımız yok deyin. yeldayld

Cocugunuz olursa aranizda iyice mesafe girecek. Dogumdan sonraki ilk 3-4 ay bebek 7/24 bakım istiyor ve eşle ilişki her anlamda azalıyor. Normal ciftlerde bu mesafe bebegin buyumesiyle azaliyor. Sizin aranizda acilan ucurum ise kapanmayacak. Hayatinizin geri kalanini bu sekilde gecirebilir misiniz? bence en onemli soru bu. Cevabiniza gore hareket edin derim.

Birbirinizi sevmemişsiniz ki.. Görev gibi evlenmişsiniz... Eşiniz de size yaptığı her şeyi görev olarak yapıyor, siz de.. Ruh yok, aşk yok.. Zor bir hayat bu. Adam belli ki hayat boyu bu görevleri böyle robot gibi yapmaya razı, hayatından memnun. Belki hayatı böyle bir şey sanıyor, belki böyle gördü, belki gerçekten ruhsuz donuk bir adam. Sizden önce nasıl yaşadıysa, sizden sonra da öyle yaşar merak etmeyin. Annesi değilsiniz siz onun.

Merhaba arkadaslar. 30 yasindayim ve 5 yillik evliyim. esimle cok hizli bir sekilde 3 ay icinde birbirimizi tanimadan evlendik. hersey cok güzeldi bilmiyorum. son bir yildir bir cok sey degisti veya ben daha önceden göremedim. arkadaslar esim hic konusmuyor. eve geliyor sadece is nasildi diyorum iyidi diyor ne yiycez diyoruz baska hic bir paylasim yok. cok icine kapanik bir insan hic bir derdini falan anlatmaz zorla agzindan laf alirim. ama o kadar iyi bir insanki ev islerinde hep yardim eder birsey söyledigimde hemen yapar birlikte yemek yapariz vs. ama mutlu muyum degilim. hic arkadasimiz yok kimle tanistirsam esim iletisim kuramiyor hic devami gelmiyor. evliligimizde basindan beri hic cinsel cekim olmadi. haftada 1-2 defa iliskiye giriyorduk oda zorla yani hemen olsun bitsin istiyordum. son 6 aydir birbirimizden cok uzaklastik ve yok. son 1 yildir panik atak yasamaya basladim kendimi haftanin 3 günü hastanede buluyordum cok korkularim vardi.. esime gel desem geliyordu benimle ama mesela takside, hastanede hic konusmuyordu ondan bekledigim destegi hic göremedim. disari cikiyordum tek basima gece gec saatlerde geldigim oluyordu arayip sormuyordu iyi misin nerdesin diye. böyle yaptikca zamanla ondan uzaklasmaya basladim kendimi cok yalniz hissettim. hic konusmamaya basladik. bekledim bekledim belki sorar diye sormadi hani biz neden böyle olduk bi sorun mu var demedi. ben konustum sence hersey normal mi dedim bence evet sen biraz uzaklastin benden ama sebebini bilmiyorum dedi. konuyu bosanmaya getirdim üzüldü sen nasil istersen dedi. aradan zaman gecti belki birsey yapar diye bekledim yapmadi tekrar bosanma konusunu actim bu defa agladi sinirlendi cok üzüldügünü gördüm ben sana naptim dedi ama bu kadar... en son kendisi 3 hafta tatile gitti geldi beni nerdeyse hic aramadi düsünelim kafamizi toplayalim dedik. neyse o geldi sonra ben gittim 3 hafta yoktum yaninda yine hic aramadi nerdeyse bi ihtiyacin var mi nasilsin diye hep ben aradim onu merak ettim. tatilden döndükten sonra dedim yok bu böyle devam etmeyecek ben neden kendimi yalniz hissediyorum neden dag gibi arkamda duran esim yok diye tekrar bosanmak istedigimi söyledim. demek bu kadar kararlisin sebebini bilmiyorum falan dedi anlattim tekrar. konusmuyorsun hic birsey paylasmiyorsun beni merak etmiyorsun yataga girince arkani dönüp yatiyorsun sen mutlu musun dedim. oda sen böyle oldugun icin bende böyleyim ne dedinde yapmadim dedi... sonra esyalarini topladi seni görmek bana aci veriyor ayni evde olmuyor dedi ve aglayarak gitti. kalbim param parca oldu. sonra yine 1 ay memleketine gitti bana yazma kafami toparlayamiyorum dedi. geldiginde bosanalim bir an önce bitsin dedim demek bu kadar acelen var dedi hergün alkol aldi. ondan sonra tekrar konustuk telefonda falan dedi ben böyle bir insanim gecmisten gelen travmalarim var kimseyle iletisim kuramiyorum bu saatten sonrada degismem ben böyle bir adamim hepte böyleydim simdimi sorun olmaya basladi dedi. psikolojik destek al dedim kabul etmedi. kizlar ben ne yapacagimi bilmiyorum bosanmak istiyorum ama o böyle yaptikca kalbim param parca oluyor vicdan azabi cekiyorum diyorum ben durduk yeremi bosaniyorum ben mi abartiyorum diyorum hergün düsünmekten kafayi yedim artik. ya pisman olursam diyorum cünkü esim gercekten iyi bir insan ama gel görki uyum yok aramizda cinsellikten hic zevk almiyorum tamam ben ne dersem yapiyor ama konusmuyor evin tüm sorumlulugu bende. alisveris yapiyor ise gidip geliyor bana yardimda ediyor ama ne bileyim birseyler eksik. sürekli düsünüyorum pisman olur muyum cokmu yalniz kalirim diye. devam etsem bu evlilige mutlu olur muyum bana bi akil verin.. herkes diyor onun gibi birini bulamazsin hic birseyine karismiyor seni üzmüyor falan evet dogru karismiyor beni üzmüyor ne dersem yapan bir insan ama eksik olan seyler var ve ben mutlu degilim. ama o kadar yalnizki hic arkadasi yok benden baska kimsesi yok ondan ayrilinca nasil ayakta kalicak ne yapicak diye kendimden cok onu düsünüyorum vicdan azabi cekiyorum...

Aynen oyle, guzel tespit

hic ihtimal yok esimin öyle birsey yapacagini asla düsünmüyorum öyle karakterde degil. kuzenleriyle falan geziyor . push ; Magrat

durumunuza çok üzüldüm aynı evde yalnızsınız. aranızda duygusal bağ da çok zayıflamış boşanmak en mantıklısı zeynones

3 hafta kuzeniyle mi gezmiş enteresan ben olsam güvenmem

Başka bir kadın olma ihtimali var mı.? Evli erkek 3 hafta ne yapar tatil kendi başına

Sendeki manyak ne yapıyor ki? dogadostupanda

Ay ne üzülüyorsun ona kendine üzül boşver, o böyle mutlu demek. Seni gerçekten önemsese çabalar kendini değiştirmeye çalışır ama yok baksana aynı tas aynı hamam. Gıcık oluyorum böyle adamlara ne bok yemeye evlendiniz o zaman milletin hayatını da karartıyorsun. Git depresif ruh halinle tek başına yaşa neyine evlilik senin be adam.

bendeki manyağı düşününce eşin iyi biri. ama gel gelelim böyle isteklerine cevap alamayınca da sen mutsuzsun. direkt yardım al deme de alalım de. terapiste gidin birlikte.

eşiniz destek almazsa gene başa döneceksiniz ve 5 yıl daha atacak böyle böyle ömrünüzden çalıyorsunuz 3 ay tanımak için kısa bi süre ya böyle kabul edeceksiniz yada ayrılacaksınız mantıklı düşünün duygusal bakmayın olaya Mamtobe Leave it all to me💁♀ Anneler

Yani iki taraf için de üzücü adam ot gibi yaşıyor kadın eğlenmek sohbet etmek istiyor... Kimse ile konuşamıyor ise terapinin bı anlamı olmaz bence böyle de hayat olmaz. Benimde birsuru sıkıntım var daha dün kocamla saç baş giriştik bosancam dedim beş dakka sonra yemek yapmış beni çağırıyor yani adam ağlasa da iki güne unutacak bı tipe benziyor hayatını yakma boşan A

Eee herkesi kendinmi sandin N

Kişilik yapısı böyle ve ancak o değiştirebilir. Hep böyleymiş. Evliliğin heyecanı ile göz yumussunuz. Olabilir. Çünkü bize flört, evlilik tercihi nasıl yapılır, neler önemlidir bunlar anlatılmaz. Maaşı, kötü alışkanlıkları sorgulanır. Ayrılır misiniz bilmem ama ona acımayın bırakın. Bir bakmışsınız hay, bir bakmışsınız heteroseksuel ikinci eşi kaybetmemek için tutku dolu bir adama dönüşmüş. Olan, giden sizin hayatınızdan. Salvia

Ben olsam çocuk olmadan ayrılırdım. Araya bir de çocuk girince ayrılması zorlaşıyor çünkü. Eşiniz sizin için bir çaba göstermiyor, inanın böyle gelmiş böyle gider. Zaten ömrünüzün 5 yılı gitmiş. Hayat çok kısa. Kimse için heba etmeye değmez. Sonra giden yıllarınıza ağlarsınız.

Bence gerçekten içinde fırtınalar kopan bir adam ama uzaktayken mesaj atma demesi de garip. Ben olsam böyle bir adamdan, bunun için boşanmam. Çünkü gerçekten 4x4 kötüler var her anlamda eş olarak, arkadaş olarak, baba ya da insan olarak nereden tutsan elinde kalır. Eşiniz yine de insan gibi davranmasını biliyor.

Sizi kaybetmek pahasına terapiyi/tedaviyi reddediyor. S

Eşinin belli ki ruhsal sıkıntıları var. Hep boyleyim diyorsa keske hiç evlenmeseymiş. Onun adına üzüldüm sizin adınıza ayrı üzüldüm. Bu adam değişmez çocuk olmadan kararını net bi şekilde ver ya tamam ya devam.

Ayrılmak istemeniz bence yanlış değil ama size kalmış.

Cinsellikle arası olmayan erkekler diğer erkeklik özelliklerini de kaybetmiş oluyor. ya da hiç yaşamamış oluyor. yani cinselliği olmayan erkek erkeklikten çıkıyor ruhsal anlamda da. erkeklik hormonları yeterli gelmediği için duygusal bağ kurma güdüsü de olmuyor. adamın kadın cinsiyle işi yok. iyi bir insanla ev arkadaşlığı yapıyor. boşanma lafı geçince bile üzülmüş numarası yapıp sen bilirsin demiş. çok manasız bir evlilik. ki adam bile farkında bunun.

Cinsel çekim hiç olmadıysa nasıl herşey çok güzeldi oluyor.

Eşine üzüldüm. Destek almayı kabul etse keşke.