Siz evden çalışmaya başlayınca adama eşi ev hanımı olan tipik türk erkeği havası çökmüş içinizdekileri ve yaşadıklarınızı ona ben diliyle anlatmayı deneseniz işe yaramaz mı acaba, ya da evlilik terapisi. Belki ona suçlayıcı olmayan ama sıkıntılarınızı anlatan bir mektup yazmalısınız, okur mu anlar mı? İlk bebekte evlilikler şiddetle sınanır, hiç kolay değildir bu sorumluluk, bir de babalık bizdeki gibi hormonal bir durum değil, sonradan psikolojik ve sosyolojik olarak yükleniyor. Eşiniz ailesinde destek bir baba görmediyse ki bence kesinlikle görmemiştir uygulamaya geçme ihtimali neredeyse hiç yoktur. Çocuk büyüdükçe oynanabilir hale geldikçe babalaşıyorlar. Bence önerilerimi bir deneyin baktınız olmuyor. Evden paramı da kazanıyorum, çocuğuma da bakıyorum, senin hakaretlerinle kötü muamelenle uğraşamam, babası varken babasız büyüyor zaten, böyle devam edeceksen boşanalım, ben dayanamayacağım diyebilirsiniz.

Müthiş bencil bir adamla evlisiniz. Çocuğuna babalık yapmayan, o çocuğu sanki siz tek başınıza yapmışsınız gibi hiçbir sorumluluk almayan ve ev işleri dahil her şeyi sizin sırtınıza yükleyen müthiş egoist biri.. Siz de mecbur yüklenmişsiniz. Umarım bir an önce kendinizi kurtaracak gücü bulursunuz. Çünkü böyle adamların değişmesini bir kenara bırakın, giderek daha küstah daha bencil oluyorlar yıllar içinde.

Eşiniz merhametsiz. 1 saat gelip bakmaması, evdesin zaten demesi. Evde bebek büyütmek çalışmaktan yorucu zaten. Diğer taraftan hangimiz trafikte mutlu ve güvendeyiz ki? Sağ salim varıp dönebiliyorsak şükür.

Eşin baya merhametsiz bencil bence

Ayy gebersin Allah aşkına. Sizde azıcık gururlu olun. Kendinizle böyle oynatmayın.

Erkekler çok acımasız anlam veremiyorum ben de. Bu testeron az artsın az kızsınlar çok kırıcı oluyorlar. Bilmiyorum belki cinsiyet değil de kişilik meselesidir. Kolay kolay düzelmiyorlar. Geçen video izlemiştim. Çok iyi özetlemişti. Karşıdaki insan sen uyarmana rağmen seni kıracak şeyleri yapıyor ve ufak bir özür diliyor. Biz de affediyoruz. Çünkü hatası ayrılmayı gerektirecek kadar büyük değildir ama bizi çok kırıyordur. Bu tarz hata özür sarmalı devam ettikçe bir gün bakıyoruz artık tahamül edemez seviyeye gelmişiz. Trauma bond adıyla da araştırabilirsiniz. Düzelmesi zor bence bu erkeklerin ama siz dayanamıyorum artık diyorsanız terapiyi kesin deneyin. En azından elimden geleni yaptım der öyle ayrılırsınız. Sizin uyarılarınıza kulak verir mi? Aynı hatayı sürdürür mü bu da önemli.

Haklısınız. Cok kizinca ne kadar mutsuz oldugumu gorsun istedigim icin soyledim ama soylenmemeli. Empatliga baktim bana benzeyen ozellikleri de var, benzemeyenler de var. Soylediklerinizi uygulayacagim. Cok tesekkurler.

Hep diken üstünde yaşıyorsunuz aman ne der diye. Çok yıpratıcı gerçekten. Bence terapiyi düşünün. Hayat şartları zor stres sebepli birbirinize yükleniyorsunuzdur belki de. J

Nasil ya, Bebek 1 saat agladi ve pasa odasindan cikmadi mi Daha neler duyacagiz. Yapmayin rica edicem, boyle adamlari yok is stresiymis, yoruluyormus faln filan diye hosgormeyin. Cocuguna merhamet etmeyen adamdan da korkun.

Bu akşam yine geldi sarıldı, barışma çabasına girdi. Yine ikimiz de ayrı ayrı yoruluyoruz, bu kadar huzursuzluğa gerek olacak bir problemimiz de yok. Lütfen daha sakin olalım temalı bir konuşma yaptım. İnşallah geçerliliği olur. Boşanalım dediğim de oluyor ama beni çözmüş adam. Boşanalım desem 3 gün sonra beni salya sümük kapısına götürür. Ah bu ben. J

Valla haklısınız. Bir şirkete gidip gelmiyor olmak sınavım oldu resmen.

Çift terapisi almayı düşündünüz mü? Bence tarapi ile çözülecek türden problemler aranızdaki. Hakkınızda hayırlısı olsun

Bence de hemen boşanacak bir konu değil bu. Sevgili olsanız farklı söylerdim ama bir aile olmuşsunuz. Sonuna kadar çaba göstermek olmuyorsa ayrılmak gerekir diye düşünyorum. Artık size zarar veriyorsa, beraber olmak acı vermeye başladıysa ve kendinizi sevmemeye başlarsanız artık bitirin. Karşımızdakini kaybetmeyelim diye kendimizi kaybediyoruz bazen. Bunu yapmayın. Onun dışında hayatta gel gitler olabilir. Duruma bakın ikiniz de birbirinize hayatı kolaylaştırmaya çalışın. Siz kolaylaştırmaya çalışırken o zorlaştırmaya çalışıyorsa artık orada düşünmek gerekir

Bence bebek olduktan sonra biraz eşinizin dengesi bozulmuş. Çünkü siz çalışan ve eve para getiren bir kadınmışsınız ki hala üretiyorum diyorsunuz eve destek sağlıyorsunuz. Ev işleri, yemek, bebek bakmak zaten çok zor işler. Ve genel olarak bence dışarda çalışmaktan da zor. Dışarıda çalıştığınızda en azından karşılığını alıyorsunuz. Eğer imkanınız varsa dışarıda çalışın bebeğinizi annenize ve kayinvalidenize bırakın. Eğer bakabileceklerse. Böylece siz evden olmayınca bakalım eşiniz hala dert yanacak mi merak ediyorum ben

Bazıları home office durumunu bir türlü anlamaz. Sanırlar ki evde çalışıyorsa boş zamanı da çoktur. Çoğu için iş dedin mi sabah 8 akşam 5 evde olmamak demek. Büyük ihtimal eşiniz de öyle görüyordur. Eve katkı yapmanız gozukmuyordur onun gözüne. Bir müddet ters konuşmayın bakın ölçün tartın. Sonra alın karşınıza konuşun. Yaptıklarınızı güzel dille anlatın. Daha dikkatli davranmaya başlarsa ne ala.

Yazik size ya cidden uzuldum. Siz calismiyorsunuz diye boyle davraniyor olabilir mi? Bence siz bir bakici bulun yeniden ise donun adam resmen karninizi ben doyuruyorum aksama kadar yatiyosun diyerek cocuk bakmayi ve ev islerini kucumsuyor. Yeriniz de olsam yaptiklarini hakaret sayarim kariyerime donerim. Tatili bile cok goruyor ne haksa Size ozel degil tabi tercih sizin ancak cocuk yaptim kafasiyla kariyerini bitiren kendini evde kalmaya zorlayan esinin geliriyle hayatini idame ettirmeyi dusunen bir zihniyet var son donem de. Kendi isine donmeyen kadinlar erkekler tarafindan hor goruluyor aslinda anne olunca bize coken rehavet yorgunluk yeniden kariyerimize odaklanmamamizin sebebi. Silkelenip kendimize gelemiyoruz. Siz de boyle bir yorgunluk olabilir mi

Bence masrafları karşılamayı bırakın. Madem takdir görmüyorsunuz yaptığınız şeyleri geri çekin. Kendinize daha fazla vakit ayırın. Misal oyun ablasiyla daha fazla zaman geçirebilir çocuk. Alışveriş kuaför vs kendinizde ihmal ettiğiniz şeyler varsa takmayın harcayın. Ev masraflarını da eşiniz karsilasin bı zahmet. Eşiniz fazla simarmis fazla verici olmuşsunuz. Ailenize veya size ekstra kira falan da ödesin de aklı başına gelsin.

33 yaşındayım. Vardı da ben salak aşıktım.

Bana da kisilik bozuklugu gibi geliyor. Ailesinden fedakarlik diye bir sey gormemis, yasarken de gorduklerini yansitiyor. Mesela anne ve babasini seviyor mu emin degilim. Sanki beni daha cok seviyor hatta. Ailesi arasinda bile bi cekisme var kim daha cok calisiyor yoruluyor diye. Siz de cok zorlanmissiniz yalniz kalmissiniz. Insan evinde huzur istiyor. Insallah bir sekilde rayina girer en azindan kv problemi ya da gercekten eminseniz yolunuza bakarsiniz.

Resti cekin kendine gelsin mal mı ne.

Tepe bir tek onlarda var zaten aman atmasın. Valla doğru bildiğimi çat çat istediğim yerde söylerim. Duymak istemiyorsa söyletmesin. Çalışıp para kazanmakla iş bitiyor sanıyorlar. Bir cocugu büyütmek, ruhunu doyurmak lazim haberi var mıymış? Totomuz koltuğa hasret paşaların yorgunluk vaazıni dinliyoruz vay arkadaş!

Ailesine bak. Benim eşimin babası çok ilgiliymis, eşim de çok ilgili çıktı. Genellikle babadan ne görürlerse. Bir de bizim kadınlarımızda evliliğe giden ciddi bir ilişki varsa saçma yönlerini tolere etme oluyor. Evlenince bu huy artıyor, bebek olunca resmen ortada değiştirilemez acı gerçekler oluyor.

ezdirmiyorum tabi de sıkıntı yaşıyoruz işte huzursuzluk yok yere. dedikleriniz doğru.

Esiniz hastalik sonrasi bunalimda olabilir. Ama oncesinde de asiri ilgisiz ve sizi calismiyorsunuz diye bebekle yalniz biraktigi icin dusuncesiz ve bencilmis. Erkeklerin cogu boyle ama bunu normallestirmek icin soylemiyorum cunku anneyi bebekle yalnizlastirmak normal bi sey degildir. Babalik sadece tarlaya tohum ekmek degildir bunu ogrenmeleri gerekiyordu bu yaslarina kadar. Bu saatten sonra degisecegini sanmam, bana manipulator bir enerji verdi esiniz. Psikolojinize sizmasina izin vermeyin derim.

Bence de oyle aslinda. Bizim aileler baska sehirlerde yasiyor, ondan benim bu sekilde evde olmam aslinda avantaj kime birakicaz bebegi onun gibi gidip gelmemi istiyor sanieim ya da derdi cocuk kiskancligi. Ama her kosulda sukursuz bir insan

Kaşık düşmanı muamelesi yapmış kadına, para aşağı para yukarı, ağlayan kendini yırtan çocuğa bir saat bakmayan biri. insan korkar be. ciddi birşey mi var diye. sen diyorusn ki sen yıpranmışsın

Çocuk sorumluluğu çok zor. İyi giden evlilikleri bile sarsabiliyor. İlk iki yıl benim de çok zor geçmişti. İşe dönmeyi dört gözle beklemiştim. Eşim her zaman benden çok daha yoğun çalıştı. Ara tutup da bana evde yatıyorsun, ne yapıyorsun ki sanki falan demedi. Diyecek bir insan değil ama deseydi de ağzının payını alacağını çok iyi bilir. Oğlum kreşe başladı, ben işe döndüm. Bu sefer de ev sorumlulukları, oğlum hastalandığında kimin izin alıp yanında kalacağı gibi sorunlar baş gösterdi. İlk üç yıl zor geçti özet olarak. Eşim için de benim için de zor geçti. Beraber paylaştık zorluğu. Normal olan bu. Ben şu anda yine ücretsiz izindeyim. Eşimle farklı yerlerdeydik. İzin alıp yanına geldim. Eşim eskisinden de yoğun çalışıyor, oğlum kreşe gidiyor ve ben evde yatıyorum tabiri caizse. Eşim bana ben para getiriyorum sen getirmiyorsun derse büyük olay çıkar. Sorumluluklar maddi manevi ortaktır. Tabi ki yük paylaşılsın. Ama çocuk bakmanın maddi bir karşılığı da yok bence. O çocuğun gece- gündüz, 7-24 bakılması hizmetini dışarıdan alsanız ne kadara patlar eşinizin haberi var mı? Bence siz hemen kendinize iş, çocuğunuza bakıcı arayışına başlayın. Ev için de destek almaya devam edin. Kendinizi daha iyi hissedeceksiniz. Baktınız olmuyor yol verirsiniz gider. Ama şu an karar vermek için çok sağlıklı bir ortam yok gibi. Öncelikle hayatınızı düzene koyun.

Tüm yorumlarınız nokta atışı, sağolun arkadaşlar. Hayalimde sorunlarımızın çözülmesini diliyorum ama bir taraftan ayrılıp kurtulasım var. Bu da istediğim şey değil aslında.

Bence kendisi icin calisiyor. Belki benim de toleransim kalmamis olabilir, ters bisey dediginde ters cevap veriyorum denebilir. Aslinda ev hanimi degilim, ben de sadece evde oturarak mutlu olmam ama bir sirkette calismadigim icin de bu kadar mi sorun oluyor yahu.

Ah keşke. Hayır asla toparlanmadı. Ben de gurbetteyim sizin gibi. Eşimin merhametsizlikleri katlanarak devam etti. Hem bana hem çocuklara karşı. Beni çocuk bakımı ve ev çekip çevirme ile başbaşa bırakması artarak devam etti. Ben çalışıyorum ama haftada birkaç gün. Yukarda arkadaşın yazdığı gibi işe gidince dinleniyorum. Ve evden sadece işe gitmek için çıkıyorum. Fiziksel şiddet yok ama psikolojik şiddet aşırı bana göre. Bizde kv problemi de var şuan boşanma durumuna geldik. Defalarca konuştum kavga ettim deyim yerindeyse cıngar çıkardım ama yok. O yüzden diyorum bence bu kişilik bozukluğu.

Ölüm herkesin kapısını çalacak, kaçış yok. Eşinizin yaptığı bencillik ve düpedüz manipüle ediliyorsunuz.

Keşke dertleşebilsek günlük hayatta sizinle. İçe atmak da çok zor. Peki çocuklar büyüyünce biraz daha toparlandı mı evliliğiniz?

Evde oturacaksın tabi ya ne yapacaksın yan gelip de yatacaksın ayrıca Bakın dinimizde sizin hiçbir iş yapma zorunluluğunuz yok evi geçindirmek zorunda değilsiniz ev işi yapmak zorunda değilsiniz talep ettiğiniz takdir de eşiniz size yardımcı tutmak zorunda Ayrıca ne kadar işi ağır olursa olsun eve geldiğinde sana çocuğuna vakit ayırmak senin gönlünü hoş tutmak zorunda Sen evle çocukla uğraşınca zaten evdesin ama kendi işi sırf evin dışında diye çalışıyor yoruluyor. Mecbursun çakışacaksın diceksin öyleyse Kocana bir ayar vermek gerek Kendi kendine düzelmesini beklersen çok beklersin Suçunu bile kabul edemeyen biri

Aman olurse olsun ya ne ihtimali kimin nezaman olecegini kim bilebilir oda siz olebilirsiniz diye kiymet bilsin ozaman safmisiniz? Dunyada tek calisan kendisiymis gibi davraniyor sizde gelir elde ediyorum demissiniz adama yuz vermis tepenize cikarmissiniz cocuguyla bile hicbir bagi olusmamis neden uzuluyorsunuzki gitsin psikolojik terapi alsin sizde sesinizi cikarin ezdirmeyin kendiniz

Boyle insanlara ceza yontemiyle ogretecksin. Evdesiniz ve eve onemli miktarda gelir getiriyorsunuz. Tum yuk hala sizde degil mi? Madem ev işi ve cocuk bakimi kadina ait o zaman evi gecindirme gorevide erkege ait. Kazandiginizi eve harcamayin. Bide bu tip adamlar asla iletisim sorununu kabul etmez, sorsaniz sizi suclar. Yinede terapi secenegini teklif edin kendisine.

Herkes çalışıyor ama buvtripler kimsede yokdeli mi ne, derdi nedir yani, ayrıca bebeğin ne suçu günahı var

Bence o sevgiye güvenip ekstra rahat takılıyorlar. Çocuk bakımı zor, sıkıya gelemiyorlar sorumluluk almıyorlar.

Nasil yapacagim nasil kendine gelecek iste problem bu? G

Eşinizin mesleği nedir? Çok yorucu bir iş hayatı mi var?

Tutarsız olmanız doğru değil, boşanma lafı ağıza sakız edilmemeli, boşanma lafı geçtiğinde ciddi yaptırımı olmalı ve 2. Geçişi avukat odasında olmalı. Genel konuşmalar erkeklerde etkili olmuyor. Yaptıklarından aldığınız yaraları tek tek ayrıntılarıyla yazmalısınız. 'Sen şöyle diyorsun ama ben şunları şunları yapıyorum, sen böyle dediğinde çok kırılıyorum çünkü...' gibi erkekler düşündüğümüzden çok daha ilkel zihinlere sahipler. Tek tek anlatmadan anlamıyorlar. Size tepki veremeden hepsini anlayabilmesi için o işteyken mail atmanızı öneririm, ben bir kaç defa yapmıştım gerekli zamanlarda. İnşallah sizde de etkili olur. Baktınız olmuyor gerçekten boşanın, sizinki sevgiden ziyade empat davranışı olabilir. Bunu da sorgulamanız lazım. Narsistle Mücadele - Blog Narsistik kişilik bozukluğu ile ilgili farkındalık yaratmak ve kurbanların deneyimlerini paylaşmak amacıyla kurulan destek platformu www.narsistlemucadele.com Şunu da bir oku, kocan gerçek bir narsist olmayabilir ama sen empat olma potansiyelindeysen bencil bir adam bunu rahatça kullanır. Kendine ve evladına yazık etme

Aman bi çalışan adam o sanki ya triplere bak diyesim var sadece

evlenmeden öncede de bencil davranışları var mıydı eşinizin? bir de kaç yaşlarınızdasınız merak ettim J

Ahhh bu konular beni aldatmaktan daha çok sinirlendiriyor. Baba olmayacakmış neden spermlerini umarsızca saçmış? Bunu söylemeyi sevmiyorum ama ayiriligi düşün derim. Çünkü aldatma, fiziksel siddet görünür elle tutulur. Ama psikolojik şiddet çok daha vahim. Eş olan oyun ablasına sevinir. Baba zaten yok hükmünde, gelirin var bu adamın manipulasyonlarini çekme.

Babası çok geçimsiz biri. Sanırım aile içinde gördüğünü yapıyor. Bizdeki durum da tamamen böyle. Yapıcı yaklaşıp böyle sorunlar olmasın, tatsızlık olmasın temalı konuşmalar yapıyorum. Yine tekrar ediyor. Benim nasılsa affedeceğimi cepte olduğumu biliyor işte.

Hiç bir gelir de getirmeyebilirdiniz. Bunu öne dahi sürmeyin. Yabancı biri bile olsa on dk uyuyayım dediğinde bebeğe bakardı. Ben de eşinin bunalımda olduğunu düşünüyorum yani insallah öyledir. Gerçek karakteri buysa gerçekten çekilmez

Çok ilginç. Neden çok severek aşık olup evlenenler sonrasında da çok mutluyken bebekleri olunca böyle oluyorlar ya. Burda okuya okuya bebek yapmaktan korkar oldum.. Yüzde 80 böyle okuduklarim

E yuh ama aileniz ev vermiş bir de. Ben mesajınıza sonradan daha dikkatli baktım da zaten evden çalışıyormuşsunuz. Geliri çok düşük değilse içerde ya da dışarda farketmez bence. Eşiniz iş olarak görmüyor mu yaptıklarınızı? Çok saçma. Bence siz bakıcı bulun. Evden çalışmaya devam edin ama eşinizin gözünü boyamak için sık sık evden çıkın giyinip süslenip. Toplantıya gidiyorum, işim var vs diyerek Gidin kafed oturun hem kafa dinleyin hem işinizi yapın. Ya da maddi olarak çok anlamsız olmayacaksa paylaşımlı ofisler var. Ortak kullanımlı bi yer tutun. Gidip orda çalışın. Size de farklılık olur, psikolojik olarak iyi gelir bence evden çıkmak. Ha iş sorununu çözmeniz de sizin için kesin çözüm değil malesef. Eşinizin bakış açısı çok sıkıntılı. Allah korusun yarın bir gün sağlık sorununuz olsa çalışamasanız sizi yarı yolda mı bırakacak? Kendinizi ezdirmeyin nolur. Terapi almayı teklif edin mutlaka. Kabul etmezse de kendisine çeki düzen versin.

Kapının önüne koyasım yok mu var ama boşanmak istediğim bir şey değil. Ne var huzurla evimizde otursak kafasındayım. İkimiz de ayrı ayrı yorulup birbirimize sarıyoruz belki de. Aileden uzaktan çocuk büyütmek bana gerçekten zor geldi. sonundaoldu Nirvana Anneler

Hasta mı ne inş ölürüm diye mi savunuyor kendini. Allah'ın işine karışılmaz ne diyelim? Ben çalışan 2 çocuğuma tek bakan anneyim. İşe gidince dinleniyorum. Stresli bir işim var 40 km de yol yapıyorum. İşe gidince dinleniyorum. Çocuk bakmak çalışmaktan daha zor. Ev işleri zaten nankör. Eşin resmen seni şamaroğlanı sanmış. Bütün hıncını sinirimi senden alıyor. Yerinde olsam çocuğu kreşe verip çalışırım. Yer içer gezerim. Ev işlerine onu da dahil ederim. Gezmeye de Ya senle gelir Ya da oturur çocuk bakar. Şu hayatta anladım ki dinsizin hakkından imansız geliyor

Birbirinize sarmıyorsunuz o sana acımasızca saldırıyor. yorumlara verdiğin cevaplarda bile o kadar merhametlisin ki sen bu adamı nasıl yola getireceksin ki? Anlaşıldı neden bu kadar sizi ezdiği. bu şekilde olmaz.

Uff bırakın Allah aşkına ölesi varsa ölsün. 1 saat ağlayan bebeğe insan korkar bir sıkıntısı var mi diye bile gelir. Evlada merhamet yok size merhamet yok. Varsa yoksa kendi duyguları olan bencil herifler iste. Önce kendinizi sevin.

Ben de o noktadayım. Bu kadar trafik varsa o trafikte gidip gelen tek kişi eşim değil. Pohpohlasam her şey süt liman olabilir haklısınız, ama neyi ne zaman söylediğim de çok önemli. Hemen tepesi atabilir paşamın.

Eşiniz bencil, merhametsiz ve manipülatif. Aynısı başımda da ordan biliyorum. Evde ne kadar bunaldığınızı ve yorulduğunuzu çok iyi anlıyorum. Ben 2 çocukla aynı durumdaydım ve eve gelen temizlikçi yardımcı herhangi bir şey de yoktu. Anlatsam roman olur. 2 yaşında çocuğunuz olduğuna göre çok yıllanmış bir evlilik değil, 8 yıllık evlilikte ben de aynı durumdayım.. değişmiyorlar çünkü bana göre bu bir kişilik bozukluğu.

Hazmedemedigim nokta da bu. Hem masraflari karsiliyorum, oyun ablasini bile hem de bu sozlere maruz kaliyorum. Beni kizdirmak icin soyluyormus, yersen. Hatta elimi arttiriyorum, kira derdimiz de yok cok sukur cunku ailemin bize aldigi evde oturuyoruz. Kurumsal bir sirkete donmek istemiyorum aslinda 3 sene oldu ara vereli, ozel sektor icin de uzun bir ara ve cocugu nasil idare ederiz o da muamma. Baska ne yapabilirim acaba ev disinda mi calis diyorsunuz?

Basiniz sagolsun. En kisa zamanda gonlunuze gore olsun insallah. Esiniz ne kadar merhametliymis masallah. Kv misafir gibi geldi birkac sefer o da bir gunlugune, annem de cok cok zorlandigimda ya da acil bisey oldugunda geldi ama gelemiyorlar. O kadar ozendim ki ailesiyle cocuk buyutenlere.

öncelikle boşan diyenleri sakın dikkate alma. bu işler kolay işler değil ben sizlerde hayat yorgunluğuna bağlı tahammülsüzlük sezinledim. destek almanız iyi olur ya da siz kendinizi boşaltacak alanlar yaratın, çocuklu etkinlikler olur sosyal etkinlikler olur, belki bir süre ailenizin yanına gidersiniz gibi. ama yaşadıklarınız toparlar süreçler

İş stresi kapıdan adım attığı an geride bırakılmalı. Eve gelince oh be denmeli. İyi ki ailem var ki stresim azalıyor diye düşünülmeli. Hayatı sadece iş olacaksa neden evlendi. Zaten kimin için çalışıyor bu kadar ailesi için değil mi? Çocuğuna güzel bir gelecek için değil mi? Bunun farkında olsa keşke. Hiç oturup beni biraz dinler misin diyerek sakin bir şekilde konuşup onu da anladığını söyledin mi? Siz de ters davranarak ya da her şeyin üstünü kapatarak devam ediyorsanız bu hep böyle devam eder gibi. Ayrıca bence sizde işe girin tekrar. Siz çalışırken eşinizde bu durumlar size karşı var mıydı bir düşünün. Eğer yoksa büyük ihtimal kendi iş alanınız olmasını istiyor olabilir. Şimdiki zamanda çoğu insan eskisi gibi değil. Ben bakarım evi geçindiririm eşim ev hanımı olsun demiyor. Çoğu artık çalışan ayakları üzerinde duran eşit şekilde yaşamak istiyorlar. Ne yazık ki erkekler evde duran eşi hiçbir şey yapmıyor sanıyor. Bilmiyor ki ev işleri bebek bakımı dışarıda yapılan işten daha külfetli. Hiç kendisi de bunu yapmadığı için anlamıyordur tabii.

O zaman da gömlek yıkıcam diye çok stresli olurdu mesela ve buluşmazdık unutmuşum resmen detayları, açıklayamadım.

Ben ikiz bebeklerimi kaybettim hamileyken. Ve eşim çok etkilendi bu durumdan benim çektiğim acılardan. Şuan bana diyor ki sen evde dur çocuğumuz olursa ona bak senin paranı asla istemiyorum diyor. Bence eşinize bu tarz örnekler verin ve bir bebeği olduğu için kusursuz bir eşi olduğu için şükretmesini sağlayın. Birkaç ay kendi annen birkaç ay kayinvaliden gelse ne güzel olur aslında. Böylece eşiniz kiymetinizi de anlar.

Cocuk olunca yine ipleri koparan bir aile. cocugu krese verin yada bakici siz bi sure daha kurumsalda is bakin daha sonra kendi is hayalinize donun yada dükkan vs bakin evden uzaklasin.. Terapi alin ikinizde. cocuktan sonra bosanan kisi cok fazla ben dahil. karsi taraf sizin gibi boğuluyormusmusda bizde ama ben bosandim. hakaret cekemem ben

Ben bir is yerinde calisma fikrini aklimdan silmistim cunku cok mutsuzdum. Kendimi kisitlanmis hissediyordum. Ama dediginiz gibi oluyor iste. He karnimiza da o doyurmuyor ama pasama yaranamayiz tabi. Simdi o mutlu olsun laf etmesin diye tekrar o donguye girmek istemem ama cocugumuz buyuyor cok sukur daha aktif olabilecegim bir is duzenim olsa belki gozune gireriz

Eşiniz güzel bir sopa yese toparlar bence

Herkese merhaba. Uzun zamandır bu konuyu açmayı düşünüp, erteliyordum. Gelir geçer diye düşünüyordum. Kendimi tanıtayım öncelikle. 2 yaşında bir çocuk annesiyim. 4 senelik evliyim. Eşimi çok severek 4 senelik birlikteliğin ardından evlendim. İyi bir eğitim hayatından sonra bir süre kurumsal şirketlerde çalıştım ve bebek olunca ayrıldım. Yapmak istediğim başka işler vardı, bebek de bahanesi oldu. Mutlu değildim işimde. Bebek büyütmek sandığımdan çok zor geçti benim için. Yaklaşık 2 ay kadar annem yanımdaydı. Sonrasında uyumayan bir bebek ile çok zorlandım. Bu sürede çok da yalnız kaldım. Eşim kendini işe verdi. İlk zamanlar biraz destek olsa da, sonra bizi bebeğimle tamamen yalnız bıraktı. Bazen bebeğim 1 saat ağlardı odasından çıkıp bakmazdı. Bu süreçte ilişkimiz çok yıprandı sanıyorum. Sürekli beni zaten evdesin neye söyleniyorsun gibi sözlerle itham ediyordu. O kadar uykusuzdum ki bazen ne olur 10 dk bak uyuyum derdim, hayır derdi. Ona göre o işe gidip geliyordu ve çok yoruluyordu. Bir senenin sonunda bir oyun ablası buldum. Bı destek bana iyi geldi. Kendi işimize evden fırsat buldukça destek oluyorum diyebilirim. Bu sırada eşim ciddi bir hastalık atlattı, çok şükür iyileşti. Ancak eşimle sorunlarımız yine düzelmedi. Aslında bana göre incir çekirdeğini doldurmayan problemler. Hiç yoktan kavga çıkartıyor diyebilirim. En son bugün olan olayı anlatayım. Eylülde tatile gideriz demişti, ben de gidecek miyiz diye sordum ve sofrada bağırdı çağırdı. Kendini bir yerlere vurdu. Çalışan oymuş, geç gelen oymuş, ben tatil soruyormuşum. Eşimin stresli bir işi var ve trafikte işe gidip geliyor. Anlıyorum. O şekilde çalışırken ne kadar zor olduğunu bildiğimi söylüyorum. Ancak bu durum böyle bir muamele görmeme sebep olamaz bence. Sinirlenince çok kırıcı oluyor. Eve gelen yardımcıyı yüzüme vuruyor, evde oturuyorsun diyor. Benden beklenen nedir anlayamıyorum. Ben evde yan gelip yatmıyorum. Günlük ev işleri, yemek, kalan zamanlarda çalışmak istiyorum üretmek istiyorum. Maddi külfetim de yok, eve önemli bir miktarda gelir de getiriyorum. Sonra çocuğumla ilgileniyorum. Gezmeye gidiyoruz. Eşim çok nadirdir bir haftasonu alsın bizi gezdirsin. Çocuk evde zapt edilmiyor haftasonu yine ben çıkarıp gezdiriyorum. Merkezi bi yerdeyiz yürüyerek gidebiliriz her yere, trafiksiz. Ama o koltukta yatıp tv izlemeyi seçiyor sadece. Bugün bana inşallah ölürüm en yakın zamanda diyor. Beni zayıf noktamdan vurmaya çalışıyor. Bu tartışmalar sık sık oluyor, sonra çabuk barışıyoruz. Hatta gelip şefkatli sarılıyor, seni özlüyorum diyor. Eşimi gerçekten seviyorum ama bu huzursuzluktan bıktım. Çok şey anlattım ama sanki hiçbir şey anlatmadım da kayda değer. Genel bir iç dökmek istedim. Tüm bunları kimseyle paylaşamıyorum. Bazen anneme anlatıyorum ama o da üzülüyor. Ne yapmalıyım? 2 yaşındaki bebeğim için de üzülüyorum. Babasını özlüyor aslında ama çok zaman geçiremedikleir için tepki gösteriyor babası yaklaşınca. Bugün bana söylediği ihtimal de beni çok korkutuyor. İşte böyle.

Eşiniz terapi alsın bence böyle giderse daha çok yıpratırsınız birbirinizi, bayağı size karşı öfkeli gibi davranıyor ayrıca biliyorum çok zor işin falan demeyin herkes çalışıyor mecbur çalışacaksın bu bana agresif olmanı gerektirmez diyin erkekler pohpohlaninca hayran kurban diyince daha da cozutup tepeye cikiyorlary

Bunun severek evlenmekle ilgisi yok, bebek sorumluluğuyla ilgisi var. Ebeveyn olmak zor bir şey

Çocuk olduktan sonra ben sanırım kaldıramaz oldum. Yüküm ağırlaştı çünkü. Önereceğim, teşekkür ederim.