Umursamazca davranıp hayatındaki hatalara göz yummak, yanlış yollarına ses şıkarmamak dostluğa sığar mı

Merhabalar. Anlatacağım kişi ile liseden beri arkadaşız. Anne baba yıllar önce ayrılmış. Baba arayıp sormamış kendi hayatını kurmuş. Arkadaşımı çok ekilemiş tabiki bu durum. Ama onda fark ettiğim bir şey var. Sürekli insanlarla olan ilişkisini bu olayı anlatarak manipüle ediyor olması. Örneğin erkek arkadaşı olunca ayrışacakları zaman bunu kullanıyor "babam da bunu yaptı zaten ordan yaralıyım baba sevgisini aradım sende" gibi. Erkek arkadaşları da ayrılmıyor ama sonraki süreçte onu kullandıklarını hissediyorum ve çok üzülüyorum. Sonra diyorum ki boş ver asıl o virilerini elde etmek ve elde tutmak için bunu kullanuyor. Bu yanlış tavrım da canımı sıkıyor. Şimdilerde sürekli işsizliğinden, ilişkilerinde dikiş tuttaramadığından dem vurmaya başladı. Her buluştuğumuzda sadece karamsar karamsar artık hayatının toparlanamayacağını zaten babasız olduğu için bu hallere düşrüğünü tekrar edip duruyor. Biz ona iş bulma konusunda destek oldukça savrulup duruyor. Bu bahanenin arkasına daha fazla saklanır oldu. Etrafımda babasız büyüyüp aslanlar gibi olan birsürü kadın var. Psikolojik destek de alıyor ama bir gelişme gözlemlemiyoruz. Sizce arkadaşımıza nasıl destek olabilirz? Merkur Retrosu

Siz niye takıldınız ki buna bu kadar. Amaciniz yaninda olmaksa olun o da nasil mutluysa öyle davransin

Yapamıyorum bir de ben mesafe koysam dağılıp gidecek gibi. Kendimi suçlarım

Bazilari aci ile beslenir buda böyle olmuş destek almasina ragmen ilerlemiyorsa işine geliyordur. Cok fazla samimi olmam ama arkasinda olduğumu da hissettiririm koca koca insanlar cocukluktan kalma takintisi ile geliyor sanirim etrafta babasi yok oyuzden böyle boyle laflarini duya duya büyüdü sanirim teyzelerden sonuç bu toparlanmasini söyleyin dost aci derler işine gelirse

Herkes ne yaşadığını kendisi bilir. Herkesin de kaldırma kapasitesi farklıdır.

O krizi ben de geçirmekten korkuyırummm Mavisaclikadin Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benzer bir arkadaşım vardı. Bir cinnet her şeyi çözdü. İliğimi kemiğimi sömürüyordu karamsarlığı ile. Tabiri caizse ağzına ettim engelledim. 2 yıl sonra yine konuşmaya başladık. Şimdi mum gibi

Valla annem babam ayrı, babasızlık çektim diyemem ama ayrılıktan ötürü mağduriyet de kasmadım. Mağdur olduğum noktalar olsa bile. Eşim 13 yaşındayken babasını çok ani şekilde kaybetmiş. Kız kardeşi de var. En küçük kardeşi babasının vefatından 20 gün sonra doğmuş. Eşimin de kardeşlerinin de mağduriyet kastığını görmedim. Bazı insanların duygu düzenleme stratejisi suçu başkalarına atmaktır. Baba sorunu olmasa başkasına atacaktı suçu. Tüketen bir insan gibi geldi, ben olsam uzak dururdum.

Geçirin gitsin yoksa daha çok iyi niyetiniz suistimal edilir.

Ne kadar süredir psikolojik destek alıyor? Tedavi süreci kişiye göre şekillenir, belki henüz bir iyileşme gözlenecek kadar ilerleyememiştir terapide. N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Psikolojik destek almasına yardım etmekten başka yapabileceğiniz bir şey yok.

Arkadaşlığıma mesafe koyardım. Belli bir yaştan sonra herkesin derdi kendine yetiyor bir de başkasının dertlerini üstlenmeyin bence.