Güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim, insan tanımasa da motivasyonu bu kadar sönmüşken birilerinden olumlu şeyler duymak iyi geliyor. Ben o iki seçenekten ilkini yaşadığımızı düşünüyorum çünkü benim elimi eteğimi çekmemle bunların yaşanmaya başlaması aynı döneme denk geliyor, bu kadarına artık tesadüf değil, kasıt denilir herhalde :) Tekrar teşekkürler: Minuscule

Kim için ne için yapacağım diyerek evi ile ilgilenmeyen bir adam için mecbur borç kapatıyor olmak çok gereksiz. Biraz bencil ve söz geçiren bir kadın olmanızı tavsiye ediyorum size. Durumun çözümü yalnızca şikayet edip boşanana dek asla calişmayacagim diye inat etmek olamaz. Akıllı bir kadın olduğunuzu düşünüyorum ve sizi düşünmeye davet ediyorum :) Çalışıyorum ama kendim ve çocuklarim için. Benim parama sakin güvenme. Aksi takdirde sonumuz ayrılık olur gözüm döndü haberin olsun demeli bu adama.. Kolaylıklar dilerim.

Konuyla alakalı yaşadığım gelişmeler var. Ben bu konuyu açtığımda eşim bana yakası açık bir tişörtle sokağa çıktığım için küsmüştü, ve toplamda 12 gün küs kaldık. Bu bizim en uzun deneyimimizdi, 12. günün sonunda bana bir mektup bırakmış ve duyduğu rahatsızlıktan bahsetmiş. Mektubun kısaca konusu; -5 yıldır kıyafetim konusunda sürekli sorun yaşaması ve bundan bıkmış olmasıydı. Ayrılığın bi prosedür olduğunu ve buna gerek olmadığını fakat bu şekilde giyinmeye devam edersem bi evde iki arkadaş gibi takılacağımızı, bu konu yüzünden huzurunun olmadığını ve bu defa gözünü fena halde kararttığını yazmış. Beni çok sevdiğini ve değer verdiğini böyle bi konu yüzünden hislerini bitirmek istemediğini de eklemiş.. Öncelikle şunu belirteyim, sanıldığı gibi mini etekle, askılıyla dolaşan bi insan değilim, hatta sıfır kollu bile giymekten imtina ederim. Eşimin sıkıntı ettiği konu tunik dediğimiz uzunlukta ve bollukta kıyafetler tercih etmemem. Hatta yaz günü evin içinde bile dikkatli olmam konusunda sürekli uyarılıyorum. Benim bi tarzım var, ve beni tanıdığı günde dahil bundan hiç vazgeçmedim. Neyse, Onun yazdığı mektuba karşılık sayfalar dolusu bi mektupta ben döşedim, konumda yazdığım şikayetlerimden uzun uzun bahsettim, bunca şeye rağmen hala sustuğumu, dırdır etmemek adına herşeyi içimde yaşadığımı ve tüm bunlara rağmen bir kere bile "gözümü kararttım" cümlesini kurmadığımı yazdım. Okuduktan hemen sonra mesaj attı ve "ilginç ama sana hak veriyorum fakat benim kıyafet konusunda ki rahatsızlığımı teğet geçmişsin" temalı bi yazı yazmış. Ben de "bunca dert, sorun, sıkıntı ve huzursuzlukla uğraşırken onun sadece kıyafet konusunu takıntı haline getirmesini komik bulduğumu ve kendini düzeltmediği sürece bir adım dahi atmayacağımı" yazdım. Mesajında bana hakverdiğini söylemesi, gözlerimi parlattı, bi umut oldu bana. Akşam geldiğinde sanki hiçbirşey olmamış, biz hiç küsmemişiz, hiç mektupla atarlanmamışız birbirimize gibi davrandı, Ertesi sabah işe giderken sarılıp beni çok özlediğini ve sevgisiz bıraktığını farkettiğini, bundan sonra daha dikkatli olacağını söyledi ve kendi adıma iğrenç bi an yaşandı ; ben sevgiden, sevilmekten, ilgisizlikten bahsederken sanki mektupta "sevişmek istiyorum" yazmışım gibi hayvani bi şekilde üstüme çullaşmaya başladı ve dedi ki; "sana bi müjdem var çok sevineceksin. yarın akşam çocukları annemlere bırakıp gece başbaşa kalalım ve sabaha kadar sevişelim"... yıkıldım. başımdan aşağı kaynar sular döküldü, hiç bişey diyemedim. bilinçsiz gülümsemişim bir kaç dakika sonra yanaklarımın kasıldığını farkedince yüzümde hala sahte ve aptalca bi gülümseme olduğunu farkettim. Ben bunca şey yazıp, derdimi paylaşırken, onun; "bu konuyu sabaha kadar konuşalım, rahatlatalım birbirimizi, başbaşa kalmak bize iyi gelecek, yer içer, sevişir, konuşur güzel bi gece geçiririz" demesi gerekirken herşeyin üstüne sünger çekmek için sevişelim demesi beni bi kez daha yerin dibine soktu. Tabiki öyle bi gece yaşamadık, fakat ilerileyen günlerde konuşma talebi ondan gelmeyince ben çocukları yatırdıktan sonra konuşmak istediğimi söyledim. Çocuklar uyudu, hadi kalk bak çay yaptım gel biraz konusalım dedim ve bana "film izliyorum bi türlü tam izleyemedim bu filmi gel burda hem izleyelim hem konuşalım" dedi, ve tam 1 saat sonra yanıma gelip "evet film bitti, ne konuşacaksın dinliyorum" deyip elinde telefon feysbukta dolanırken bana arkadaşlarının yaptığı paylaşımları gösterdi Dün akşam bu iğrenç tavrından bahsederken bana; -bak bebeğim sen gerçekten kusursuz bi kadınsın, benim senden yana tek sıkıntım kıyafet konusu onun dışında seni 7 yıldır tanıyorum 'bi de şu huyun varki bıktım, ya da düzelt' diyebileceğim hiç bişey yok. hayatında, anneliğinde, eşliğinde eleştirebileceğim hiç bi durum yok. Konuşmak istiyorsun ve konuşursak hep ben suçlanacağım.. bunu bile bile neden konuşayım ki? dedi.. o satten sonra artık ben de bişey diyemedim. Ailemle konuştum dayanabildiğim kadar dayanacağımı ama tak dediği yerde çıkıp yanlarına geleceğimi söyledim. Annemle konuşma esnasında agzımdan bunu kaçırınca annem oldukça fevri bi şekilde kızım noolur gel, yalvarırım çık gel demeye başladı. Şimdilik evimdeyim ve rol yapmaya devam ediyorum, çünkü durduk yere bavulumu alıp gidersem eşimin kolay kolay bizi rahat bırakmayacağını düşünüyorum, bi aklımda neyi bekliyorsun diyor? Çok karışıyorum. Resmen karar veremiyorum. 2 cocukla boşanmaktan sonraki hayat beni çok korkutuyor.

Allah sabir versin bende boşanmayı düşünüyorum aldatildim su an hamileyim senin gibi ailemin durumu yok gitsem nasıl olacak bilmiyorum evde çocukların ve evin yükünü tek başına yapmak çok ağır bütün yük sende evlenirken 2 kişi bir can olacagim diyorsun ama erkekler kendi hayatlarından taviz vermiyorlar çocuklar biraz daha kendini kurtardiginda çalışma gücün olursa yolları ayirirsin o çocuklarında bir babaya ihtiyacı var ama adam yanlarında değil onlarada çok zor allah hakkında hayirlisini versin çok üzüldüm

sonuna kadar okuyabildiğim ender konulardan pragraf koyman çok gzel canım eşini al karşına konuş sakin bi zamanda yavaş yavaş seni kaybettiğini anlasın sen gözünde öle bi yerdesinki aklının ucundan bile geçmiyo bu adamın seni kaybetmek seni çok iyi anlıyorum ilk kızım 3.5 yaşındayken plansız bi şekilde ikizlerime hamile kaldım öle çalkantılı dönemler geçirdimki isyan derecesine geldim eşim çok yoğun çalışıyodu ben gündüz işte gece 3 çocukla evde saçlarımı yolmaya başlamıştım artık migren ataklarım tavan yapıyodu en son eşime işinde batsın gücünde batsın ben kafayı yedikten sonra o paranında pulunda ben diye bi başladım anladı durumun ciddiyetini şmdi daha fazla vakit ayırıyo daa fazla vakit ayırıyoruz birbirimize

Merhaba. uzun muzun, okudum. Baskın olarak hissettiğim şu oldu: Ziyan olmuş bir kadın, kendini bu kadar güzel anlatabilen bir kadın imkan olsaydı neler yapardı. Size akıl veremem. Bazen zınk diye kalıyor insan. Ancak değer görmediğiniz gerçek. Ne siz değer görüyorsunuz ne de yaptıklarınız, sabrınız takdir görüyor. Çalışıyor musunuz bilmiyorum. Lütfen bir şekilde meslek edinin. Eğer diplomanız yoksa belediyelerin kurslarına katılın . Her şey sırayla. Önce meslekle ilgili durumları halledin.

Kesinlikle pire için yorgan yakmıyorsunuz tabiki de kusura bakmayın ama eşiniz seni ve çocukları gözden çıkarmış böyle evlilik böyle hayat olmaz ben olsam çekmem böyle bir hayatı adam evi otel olarak kullanıyor ayrıca Ne için kimin için bu cümle çok ağar sormadınız mı eşinize bu ne demek diye

Bok ye kısmını okuyunca koptum:)))ya keske bu ıcımızden gecenlerı karsımıdakınede soyleyeblısek hayat nekdr kolay olurdu

Ne icin kim icin yapicam çok ağır bir cümle. Aranızda başka sorunlar mı var hadi size sogudu da çocuklarını da mı düşünmüyor? Herseyi sizin üstünüze yıkmış. Tamam para çok önemli ama ondan daha önemli şeyler de var hayatta. O cümleyi kullandıktan sonra siz sormadınız mı neden böyle dedin çok kırıldım diye

çok teşekkür ederim, dün akşam kardeşimle konuştum, bana "abla sen kendini ve yapabileceklerini unutmuşsun, hatırlıcaz" dedi. Bunca şeyin altında o kadar ezilmişim ki evet karakterimi, yapabileceklerimi unutmuşum. çok teşekkür ederim destekleriniz için.

anneniz çocuklara baksa siz çalışsanız

Bu "ben emir alamam" diyen bir tip de benim sülalede var, kaç yaşına geldi bir baltaya sap olmuşluğu yoktur.. Nasıl bir egoysa.. Konu uzun ama güzel yazılınca insan okuyor, hiç sorun değil, keşke böyle sıkıntılı olmasaydınız.. Üzüldüm hakikaten... Eşinizle son bir konuşma yapmayı gerekli görüyorsanı yapın, düzelecekse ne ala... Yok olmuyorsa dönün baba evine.. Anneniz çocuklarla ilgilenir siz de çalılırsınız, zamanla düzen kurarsınız.. Allah ferahlık versin, hayırlı bir kapı açsın size

Konu sahibi size sadece koca bir kalp göndermek istiyorum

2. bebeğimin doğmasına 2 ay kala doğum iznine ayrıldım ve bir daha da çalışmadım. Çünkü çalıştığım sürede aldığım tüm maaşı ya kredi kartlarına, ya kiraya ya faturalara vs.. harcıyordum. Aylık 200 lira ayırmıştım sadece kendime onunlada çocuklarıma ciciler alıp motive oluyordum :) Yani yıllarca çalıştım da noldu? borç mu bitti? hayır. birikim mi yaptım? hayır. Bi mal mülk mü aldım? hayır. E o zaman neden bakıma muhtac yavrularımı bırakıp çalışmaya başlıyayım, o daha çok borç yapsın diye mi?

Hepsini okudum, Allah sabır versin böyle bir adamla evlilik çok zor. Boşanmayı ciddi ciddi düşünün derim.

İşkilkendirmekte istemiyorum ama madem çiftlik var sizi götürse hem çocuklar oyalanır hem sizde 1,2 işin ucundan tutarsınız. Çalışan sayısını ve cinsiyetlerini biliyo musunuz? Takılın peşine gidin hiç hoşlanmadım

Sonuna kadar okudum ve pireyi deve yapmıyorsun. Tam tersi bunu sorarak deveyi pire gibi görmeye çalışıp hala iyimser olmak istiyorsun. En zoruma giden de eşinin "kim için ne için evin tadilatini yapicam" demesi. Benim bile zoruma gitti sanki benimki bana söylemiş gibi bozuldum. O an demedin mi "Kim için mi? Sana hayat arkadaşlığı yapan karın için, sana verdiğim iki tane evlat için. Bana açıkla kim için derken ne demek istedin?" Neden hiç yüzüne bir sey soylemedin ki? Bunları hiç konuştun mu bu zamana kadar? En kısa zamanda bir işe gir çalışmaya başla, bu adam senin maaşına da göz diker gibi geldi bana. Sakın onun avucuna sayma. Çocuklarını ya kv ya da annene bırak işe giderken. Bu sırada da esinle otur konus, bütün rahatsızlıklarını anlat ve kendini düzeltme yoluna gitmezse senin boşanma yoluna gidebileceğini söyle.

Ya benim eşim akademisyen bazen okulda kalıp araştırma yapmasi gerekiyor aksam 5te değil 6da gelse cingarı basıyorum. Hadi bi gün laf etmedim öbür gün muhakkak ediyorum. Beni sevmiyorsun ilgilenmiyorsun vs üzülmeler tripler surat asarim muhakkak ağlayarak kavga bile ederim. SEN 5 AYDAN SABAH KAHVALTI YAPMAYAN AKSAM YEMEGE GELMEYEN BI KOCADAN BAHSEDİYORSUN Kusura bakma ama bu biraz senin suçun bir gelmiyor iki gelmiyor üçüncüde basacaksın cingarı. Küs. Şimdi 5 ay nasıl dayandın cidden garip. Demekki sevmiyorsun kocanı. Sadece evde sıkıldığın için onu görmek istiyorsun. Oysa gerçekten özlediğini anlasa adam eve gelir. Hem de kendi işiymiş.. feliksfelisis

Esnaf olmak ve çok kazanamamak insanı bititren bir süreç. Tahminen eşinin psikolojisi de berbat. Hayat neşesi yok onunda. İşler kötüye gittiğinde kapasaydı dükkanı keşke. O borçlar onun hayat enerjisini emiyordur. Hele ki fatura ödeyemediğinde sanmam ki amaaan neyse desin. Erkekler dertlerini belli etmez, içine içine atar. Şu an vurdum duymaz tavırlarına aldanmayın, içten içe herşeyi takıyordur. İçimde sıkıntı varken ben bile kızımla ilgilenemiyorum. Hele ki birkaç hafta ciddi depresyona girdim geçen sene, kızımın yüzüne bile bakamadım. Para kazanabilse ve düze çıksa bu derece ilgisiz olacağını sanmıyorum. Ama diğer yandan bir dolu borç ve hala iş sevdasından vazgeçmeyen bir koca durumu var. Bence susmak yerine artık ciddi ciddi konuşun. Herşeyin farkındayım, bunaldın, borçlar seni üzüyor ve ben hep arkadanyım diyin. Desteğinizi görürse belki içindekileri anlatır ve siz bile o anlattıkça şaşıracaksınız bu adam içine neler atmış diye. Gerekiyorsa ben de çalışayım diyin. Çözüm bulup bu borçları bitirelim diyin ama beni görmezden gelme, birbirimize destek olalım diyin. Israrla bu konuşmalara devam edin. Bence o sizi arkasında göremiyor olabilir. Hele ki iş kurdun da ne oldu, batırdın falan dediyseniz ona kinlenmiş olabilir. Birlikte atlatın bu süreci. Hangi süreç atlatılmaz ki? Önemli olan iyi gün kadar kötü günde de birlikte olmak. Eşin sana iş kurarken haber vermiyorsa, senden pozitif bir destek görmediği içindir. Hata burada, o sana anlatmıyor, belki anlatsa sen nee yine mi, aman batırcan bunu da diyorsun, depresif ve inançsız yaklaşıyorsun ona. Ama azıcık onu destekleseniz, pozitif olsanız, inanıyorum başaracaksın deseniz bazı şeyler düzelebilir. Yani demem o ki, ya bu borçlar için eşinize destek olup birlikte çözüm arayacaksınız ya da yok bu adam olmaz diyip çekip gideceksiniz. Şu an ki durum hem sizi hem çocukları yıpratmaktan başka işe yaramaz. N

Hepsini okudum. Ailenizin destekçiniz madem, boşanın. Ben diğer bayanlar gibi katlanmaktan başka çareniz yok demem. Boşanın. Anneniz ve babanız madem emekliler, bebekleri bırakın onlara, işe girin. Çalışın. Hem eve katkınız olur, hem de iş yerinde iki insan görür kafanızı dağıtırsınız. Siz 'eşim' diyorsunuz ama o adam sizinle değil işiyle ve parayla evli. Siz sorun kendinize: Daha ne kadar dayanabileceksiniz?

Daha önce özellikle ikinci doğumumu yapmadan önce eşimin müthiş bi kaybetme korkusu vardı ve çok haklısınız o zaman böyle delikanlıca cümleler kuramıyordu. Şimdi 2. bebeğin gelmesiyle onda ciddi bir rahatlık oluştu. Büyüklerden biri yapamaz ama ben bu evden çıkıp gittiğimde onun g. tün g. tün yanacağına adım gibi eminim.

Pireyi deve yaptığınız yok okudum sizin için inanın çok üzüldüm. İnanın çekilecek dert değil ama beni düşündüren neden son bir senedir sizden uzaklaştığı başka biri de olabilir cinsel hayatınız bu konuda size cvp verebilir. O evde durmak sadece delirtir sizi zaman geçtikçe eğer bir mesleğiniz varsa dönün baba evine çalışın hem çocuklarınıza bakın hem de hayatınızı yaşamaya çalışın.

Bu cümleye bir önceki konunuzda da takılmıştım. Şimdi de takılıyorum. Çok da gaza getirmek istemiyorum ama benim için çok yaralayıcı bir cümle.

İlk olarak şunu belirtmek isterim ki.. çok güzel, çok doğru cümleler kurarak konuyu tam özetleyerek yerinde kelimeler seçmişsin.. Ayrıca bence çok aklı başında ve gerçekten bir şeyler için savaş vermiş birisin.. İnan yürekten hissettim bunu yorumlarını ve konunu okurken.. O yüzden öncelikle sana tüm kalbimle iyi dileklerimi yolluyorum ve hakkında hayırlısını diliyorum canım.. Bazı arkadaşların da dediği gibi, kayınvalide faktörü çok sıkıntı değil.. onu dinlemez veya he der geçersin.. ama eş durumu büyük sıkıntı.. son 1 yıldır böyle olduğuna göre aklıma 2 seçenek geliyor.. Ya hep böyleydi ama sen herşeye ön ayak olduğun için, sen savaştığın için göremedin ya da değişmesini sağlayacak bir şeyler oldu son 1 yılda.. Evliliği mi monotonlaştırdı?Senden mi vazgeçti?İşkolik mi oldu?Bir şeyleri düzene sokamadıkça bocaladı mı?Bunun ayrımını sen yapabilirsin elbette.. Şunu yap bunu yapma diyemiyorum ben ama yukarda da belirttiğim gibi umarım her şey güzel olur senin ve çocukların için.. Herşeyden önce hayırlısı olsun inşallah

Allah kolaylık versin.. ama ailen madem arkanda ozaman sende boşan ve bir işe gir annen bakar çacuklarına.. bu şekilde ömür geçmez gerçekten..

Bence bu adamla bir daha bisey konusmayin. Zaten demis konussak da birsey degismez. Ayrica sizi bir kez olsun ciftlige goturmemesi dusundurcu. Erkekler hele de soz konusu kendi isleriyse, karisina gosterip boburlenmeyi sever. Normalde onun sizi götürüp bak iste burasi benim ciftligim deyip kendi kendine boburlenirdi. Erkekler boyle cunku. Sizinkinde bi anormallik var gercekten. Bilemedim. T triskadan

iş borcu var :) çalışıyor borca giriyor, normalde çalışınca kazanılır di mi? değil, çalıştıkça batıyor. Mesela şuan işlettiği dükkanı takılarımızı satıp 20binliraya almıştık, üzerinden 3 sene geçti ve şuan toptancılara 10 bin lira kadar bi borcu varmış. İnsanın hiç çalışmasaydı da evinde otursaydı, o altınları bozdurup bozdurup yeseydik daha da karda olurduk diyesi geliyor.

Çok üzüldüm valla ya. Maddi yönden iş hayatı aynı babam gibi. Babam da hala dikiş tutturamadı. Yani değişmez. Saygı sevgi konusunda da, bunlar kaybolmuş. Nasıl geri gelir ki. Çok zor. Aileniz çocuklarınıza bakabilir mi, siz çalışsanız? En azından kafa tutarsınız düzelmesi için. Çalışmanız şart. Ömrünüzü bu şekilde geçirmeyin.

Ailem destek olmaz demişsin ya, merak ediyorum ayda 3000 tl kadar kazansan boşanır mıydın?

Hayır sormadım, hatta duymamazlıktan geldim çünkü duyduğumu bilseydi bu cümleden sonra tartışmam şart olurdu. Fakat benim tartışmalara hiç takatim yok. Bundan tam 1 hafta önce evde giydiğim yakası hafif açık bi tişörtle bakkala indim, geldim bu şekilde mi indin dedi.. evet ama yakamı arkama attım şimdi eve geldiğim için saldım dedim.. susuş o susuş.. 1 haftadır, ne yüzüme bakıyor, ne konuşuyor, ne yatağına yatırıyor.. hoş ben de düzelmesi için adım dahi atmadım. Çünkü tartışmaktan yorulduğum kadar anlatmaktan da yoruldum. Bu 1 haftalık küslükten dolayı kurdu o cümleyi muhtemelen, ama asla haklı çıkarmıyor onu.

Ne uğraşıcam kimin için yapıcam diye birinin daha kocası söylüyordu, siz miydiniz yoksa? İyi olmuş bu cümleyi kulaklarınızla duyduğunuz, boşanmak için bence bir sebeptir demiştim. Ben emir alamam cümlesi de tembel adamların bahanesidir! Bu adamlar ya kendilerini yetenek olarak arş-ı alada görüp kendi işlerinin patronu olma hayalleri kurarlar, ya da evde sırtlarının üstüne yatarlar! Bu adamdan hiçbir şey olmaz. Kayınvalideniz de genelde sizin tarafınızı tutuyor anladığım kadarıyla. Aileniz de size sahip çıkıyor. Bu adam sizi süründürüyor, ömür boyu da süründürür. Beceriksiz, hayatta hiçbir şey olamamış, kendini yükseklerde gören ama g. tüne borç takıp gezen bir adam bu. Yarı aç yarı tok, iki çocuğunuzla gazsız elektriksiz perişan bir hayat. Ailenizle konuşun ve boşanın. Allah yardımcınız olsun

Okudum ama ne denir bilemiyorum. Hakkaten zor. Eski nesil çekmiş aynı tarz evlilikleri yıllarca... Neredeyse hepsi. Sen kadınsın anlamazsın şeklinde iş meselelerine karıştırmama, yokluk, KV-KP ile yaşama, çocukları tek başına büyütme... yıllarca çekmişler ama sonunda feraha çıkmışlar hani. Siz kaç yıllık evlisiniz? Hiç mi umut vaat etmiyor gelecek?

Bu esler gururuna dokunuyor birilerinin emirler altinda calismak sanki dünyanin sonu iyi birsey degil bu. Babamda öyle bir dükkan acti kapatdi annem ayrildi ondan borc ödüyor kac seneden beri hala bitmezde o borclar babam hala ayni bir ise basliyor borcla bitiyor o borc ödenmeden yeni borc yapiyor yani bu böyle ve böyle gidecek umarim sizinki böyle olmaz babam bizi babasiz birakti annemi essiz hep böyleydik. Üzüldüm sizin icin gercekten umarim sonunuz ayni olmaz

yorum yapmıcam demiştim ama... eşin resmen seni taşıyamıyor belliki akıllı hatunsun. kendini ezik görüyor ve farkında bir gün onu bırakıp gidebileceğinin. yapabildiği bulabildiği tek şey bluzun yakası açık ee bak böle olursa soğurum senden haa edaları.

Çalışıp hic bir seyi borca yatirmasaniz kendinize ayiramaz misiniz Bosandiginiz da ihtiyaciniz olacak

okudum ve bence dert. Kocanız olmamasına alışmakta birlikte sevgisizliği de alışmışsınız. İlk ihmallerinde gerekli tepkiyi vermediniz mi? pasif kalmışsınız gibi sanki. KArı koca değilde ev arkadaşı olmuş gibisiniz artık. EŞinizin sevgisi bitmiş kim için ne için yapacağım dediğine göre. Boşan boşanma diyemem ama öyle bir şey yaparsanda annen çocuklara baksın sende çalış kimseden bir şey bekleme kavun kokusu Buraya reklam

Çooook haklısın allah yardımcın olsun canım benim

mesleğinize hayranım önce onu belirteyim:) çocuklarınız kaç yaşında bilmiyorum ama mesleğe dönme vakti bence.. madem adam bencil siz de aynısını yapın biraz. iş ayarlayın önce kendinize. çocukları götütebilrsiniz yanınızda birisiyle, kardeş kuzen arkadaş gibi. kazandığınızı da kendiniz yiyin. adam para derdinde sadece evdekiler nasıl umrunda değil. ben sizin için çalışıyoruma getirir mutlaka konuyu ama aldanmayın.. hatta sizi mızmız ilgi budalası yerine koyar ona da aldanmayın.. tartışma sonuca ulaştırmaz gözünü açması lazım o da ancak sizin de kendi haytaınıza bakmanız ve biraz da bencilllikle olur.

Allah yardımcınız olsun. Bence mesleginiz varsa girin işe çalışın bence

Şimdi buarada yazdıgın gibi eşinede yaz. ona ihtiyaçın oldugunu yaz. yada yazma ama sana yani senin onu ne olursa olsun bırakmayacağına o kadar inanmış ki. Sizi bırakmış nasıl olsa evdeki idare eder sıkıntı yok ama bir not bırak git annenlere öyle de böyle de adam yok zaten sen yapıyorsun. Annen çocuklarınla ilgilenir sen çalışır destek olursun. İnan kafan rahat olur.

O kadar süre böyle bir adamla yaşayınca insanın kendine dair de birsürü acaba sı olur.. öyle kadınlar var ki 10 erkek gücüne azmine bedel, taşı sıksa gerçekten suyunu da çıkarır. Eminim sen de onlardan birisin. Konu sahibi kendine inan. Bak bizde bile nasıl bir etki bıraktın

Çiftlik işini kardeşiyle ortak yapıyorlar, eşim hergün çiftliğe gitmiyor genelde kendi dükkanı var orda duruyor. Çiftlikten beni uzaklaştıracak bi durum yok, çalışanlar erkek hatta o köyün insanları. Ama sebebini anlayamadığım bi "birlikte zaman geçirmeme durumu" var. Mesela bu hafta sonu ablamlar tatile gidiyormuş, çok ısrar ettiler bi kaç gün gel kal kafan dağılsın diye. Eşim, git dedi. Hem sen yokken ben de arkadaşlarla günübirlik denize girerim burda dedi. Neden arkadaşlarla? neden biizimle değil? Bilemiyorum işte. . push ; penceremden

canim hala calisiyorum zaman ne getirir bilinmez buyuk kizimi annem buyuttu ikizlere bakici bakiyo kres acilana kadar en iyi guvenilir bi kres hem cocuklar daha sosyal oluyo

Ya şu 'ben emir alamam yeaa' diyen pek GURURLU erkekler de yeni moda. Ulan! Sen kimsin? Şu zamana kadar hangi baltaya sap olmuşsun? Zekan ne seviyede, eğitimin ne seviyede? Yıllarca okumuş çabalamış insan bu cümleyi kurmuyor ama tüm ezik cahil erkeklerimiz kuruyor nedir bu ERKEK lik gururu? Aynen böyle devam etsin hayatını boşa geçirmiş olacak hiçbir baltaya sap olamayacak olsa dahi mutlu olamayacak! En kötü bu sana yaptıklarından olamasın mutlu, asla abartmıyosun insanın evlenme amacı nedir evinde bir ERKEK bulunması mı yoksa çocuk mu? Eş, dost, sırdaş, arkadaş, yol arkadaşıyla ömrünün en maddiyatsız günlerini bile birlikte mutlu geçirmek, maneviyatla doldurmak, herkese karşı BİR olabilmek mi? Çok çok çok sinirleniyorum çünkü bir taneside ablamın başında, lanet olsun o gururunuza lanet olsun kendinizi erkekten saymanıza lanet olsun erkekliği insanlıktan üstün görmenize! cikom

Taşı sıksan suyunu çıkartırsın. Bende öyle bir his bıraktınız. Sizin gibi becerikli cevval bir kadın tuttuğunu koparır. Annen koş gel yavrum demiş daha neyi bekliyorsunuz?. Giyiminize karışıyor, evle ilgilenmiyor, çocukla ilgilenmiyor, sizinle ilgilenmiyor ee ne yapıyor bu adam? İlgi istiyorum dediğinizde anladığı tek şeyde sevişmek. Hiç bir çaba görmüyorum. Beni böyle kabul et demeye getiriyor. Çok güzel romantik zamanlarımız vardı rüya gibiydi herşey. Son çocuktan ve işlerden sonra değişti. İlgisiz sorumsuz bir adam oldu diyordunuz. Belki kaybetme korkusu olursa düzelir diye düşünüyordum. O bıçak çekme olayını öğrenince buz gibi soğudum.

Adamdaki rahatlığa bak. Klasik erkek işte, hepsinin kafası aynı çalışıyor. Bir süre küs durup da barıştıktan sonra c, nselliği ikinci plana atan bir erkek olacağını sanmıyorum. Bu modeller böyle işte naparsın. Bu tarz karşılıklı konuşmalardan sonra kadın kafası; - ''Bende kendime çeki düzen vereyim, bak şöyle birşey varmış eşim rahatsız oluyormuş bundan sonra dikkat edeyim, ohh konuştuk iyi oldu, evlilikler zaten konuşarak daha iyi duruma getirilir'' diye düşünürken, Erkek kafası, -''Ulan kaç zamandır da küsüz, nerdeyse abaza olacam, bi kaç gün suyuna gitmek lazım, bu iş böyle yürümez. Oğlummmm bu akşam kesin sevişiyorsun.''

Bende çoğunun aksine uzun yazı okumayı seviyorum. Belki de okumayı sevdiğim için Sorunlarını ve cevaplarını biliyorsun zaten. Herşey sende bitecek. Şunu yap bunu yap diyecek bi halim yok. Önce kafanda netleştir sonra icraata vur. Eminim ki 2 çocuğuna da gül gibi bakarsın. Şu sabaha kadar sevilelim dediği an içimden he kalas ne odun dedim yaa. emnyzk Sözün bittiği yerde

Evlilikle ilgili en korktuğum şey budur. Allah yardımcı olsun. Bir işiniz var mı? Bir işiniz varsa çalışabilecekseniz boşanmanız hayrınıza olur. Zira siz zaten aileyi tek başına ayakta tutmaya çalışıyorsunuz. Eş ortada yok. Sizin yerinizde olsam ne yapardım? Çocuklarım derdini anlatabileceği bir yaşa geldiğinde boşanır ailemin yanına giderdim. Çocukları kreşe verir çalışmaya başlardım. Zor olacağı kesin ama hergün eş bozuntusunun yapmadıkları ve değersiz hissetirmesine katlanmamış olursunuz.

tek diyebileceğim haklısın, bunların hiç biri normal değil.. ne eşin, ne k. validen ne de evin.. ama görünüşe göre katlanmaktan başka da çaren yok.. mesleğin var mı? çocuklar biraz daha toparlandıktan sonra kendinizi idare edebilir misiniz?

Bu yaşadığınız evlilik değil ki...

ben hayatında başka biri olduğunu düşündüm. belki işyeri yakınındadır o yüzden eve gelmiyor ya da sizi götürmüyordur. siz konuşmadınız mı hiç bu konuları eşinizle bu şekilde. burada gayet güzel ifade etmişsiniz eşinizin biraz vicdanı varsa şu düşündüklerinizden sonra biraz ilgilenir belki. belki borçtan dolayı psikolojisi bozulmuş da olabilir. bazı erkekler kadınlarına yetemedikleri zaman öfkesini, mahçubiyetini yine onlardan çıkarır. her şekilde sizin bir şey abarttığınızı düşünmüyorum. size tek uyarım üçüncüyü falan yapayım demeyin. bu yoksullukta çocuk imkansızlıktan başka bir şey yaşamaz, hayata geriden başlar. en çok onlara yazık oluyor zaten.

Gelişmeler sayfa 8 de.. Okadar doluyum ki boşalana kadar yazmak istiyorum. Okunmayacağını, nitekim halk olarak uzun yazıları pek sevmediğimizi biliyorum. Belki bi kaç kişi buna katlanır da bana yol gösterir, ve verdikleri fikir hayatıma bi yön vermem için vesile olur. 5yıllık evliyim, 2 tane oğlum var. Genel olarak sıkıntılarım ilk oğlumun doğumuyla başladı, sonra ikinci bebeğim geldi ve zaten b. k gibi giden herşeye tuz biber oldu. Herşeye rağmen onlar benim gülümseme sebebim, Rabbimin armağanı. Eşim ilk oğlumun doğumundan sonra düğünde takılanları bozdurup bi dükkan aldı. . Aldığı dükkanın saatlerinden dolayı Sabah erken gidip akşam geç gelmeye başladı. Bütün gün evde tek başıma, çocukla eşimsizliğe alışma süreci çok zorladı beni. Çünkü ondan önce çok çok gezen bi çifttik, Fakat 2. Bebeğim geldikten sonra eşimin yokluğu çok koymaya başladı çünkü araları 20 ay olan 2 bebekle 12 saat yalnız başıma uğraşmak beni müthiş yordu, yoruyorda. Şuan için eşim, hala aynı saatlerde çalışıyor, 1 gün bile izin yapmıyor, bir gün bile erken gelip akşam yemeğimize katılmıyor, bi gün bile yarım saat geç gidip kahvaltımıza eşlik etmiyor. Halbu ki annesiyle dönüşümlü çalışıyorlar, istese pek tabii gün içerisinde bi kaç saat ayırabilir bize. Hergün istemiyorum ayda bir yapsa yine yaşarır gözlerim. Beni eskisi kadar sahiplenmediğini hissediyorum, ilgisi, muhabbeti herşeyi azaldı, yok oldu. benimle konuşmuyor, paylaşmıyor hoş konuşsada tek bildiği konu iş meselesi. şunu yapsam böyle kazandırır bunu yapsam şöyle kar kalır. Sıkıldım 5 senedir hep aynı muhabbetlerden. Evinin hiçbir işiyle ilgilenmiyor, bu evin ustası benim.5 ay önce kayınvalidemler bi ev aldı borçsuz, küçük olduğu için geçin siz oturun dedi Allah razı olsun, şuan kendisi kirada üstelik. Taşındığımızın ilk 10 günü yaptı, taktı, deldi.. Sonra bi bıraktı o bırakış. kapılarım kapanmıyor, musluklarım akıtıyor vs ama bi gün de eline bişey alıp ulan bu evde insan yaşıyor şunları bi halledeyim demiyor asla. Her yer kırık dökük içinde 5 aydır bi düzen bile kuramadım. Geçen akşam kayınvalidem oğlum bi elden geçirsene şu evi ceyms mi yapsın bunca işinin arasında dedi, eşimden gelen cevap; -ya ne uğraşacam, kim için ne için yapıcam.. Şu cümlenin anlamını düşünsenize, kim için ne için? ben mi çok derin düşünüyorum. Aylar oldu, ne çocuklarla ne başbaşa hiçbirşey yapmadık, en büyük etkinliğimiz akşam 10da çocukları parka götürüp getirmek. Belki ilk zamanlarda yapmasaydık bu kadar koymaz karakteri bu derdim. Ama son bir yıldır bu böyle, tamamiyle asosyele bağladık. Evlendiğimizde eşya borcuyla bi başladık, hala borç davamız bitmedi. vergi borcu, bağkur borcu, akrabalarına, akrabalarıma borcu, kart borcu, son aldığı dükkanın toptancı borcu.. Şimdi kardeşiyle ortak bi işe başladılar, 15bin kredi daha çekmişler yani o işte borç J sinirlerim bozuluyor artık, hangi işe elini atsa borçla ayrılıyor fakat bi şe gir çalış desem "ben emir alamam" diyor. Onun bu güya gururlu tavrı hepimizi perperişan ediyor. Perperişan diyorum çünkü ben günlerce faturaları ödemediğinden elektirirksiz kaldığımı, doğalgazım kesildiği için iki küçük bebeyle kayınvalideme gittiğimi bilirim. Alırken, gezerken harcarken hep bin düşünüp bir alıyorum, mecburum buna. ama kendisi hergün 1 paket en iyi sigara markasını içmeyi biliyor, hayat standardı buymuş. Çektiğim bunca borç sıkıntısının karşılığında bi dikili ağacım olsa gam yemicem. Bi ev alırsın arsa araba.. borcun olur öder ve dersin ki çok sıkıntı çektim ama bak içine girdim oturuyorum.. benim yıllardır niye ödediğimi bilmediğim borçlarım var. Kardeşiyle ortak bi işe girdiler, bana sadece "xle şu işi ortak yapıcaz" dedi. ne fikrimi aldı, ne akıl danıştı.. 1 aydır yapıyorlar, yıkıyorlar satıyorlar faaliyete geçirdiler, bir gün olsun tutup kolumdan "bak hatun yeni ekmek kapımız, hayır duanı eksik etme" demedi. Kocam bi işe başlıyor ve ben ne yerini, ne yurdunu biliyorum, şaka gibi değil mi? Tüm bu iş, eş, borç sıkıntılarımın yannda bi de kayınvalide derdim var ki çekilir dert değil. Benim eşimden yana şikayet ettiğim herşeyden o da şikayet eder, zaten tek ortak noktamız da bu " borç borç borç yıldırdı bizi atrık, şimdi de sana çektiriyor işte" der hep. giydiğime karışır, başım açık diye laf sokar, açık olan kişilere yanımda hakir gören cümleler kurar. Geçen bize geldi, tırnağımda kırmızı oje var diye "ben o ellerden yemek yemem, tiksinirim" dedi. Lan b. k ye afedersin, insan yemeyecekse de içinde tutmasını bilmeli.. Müsaade etsem evimin, hayatımın her karametresine müdahalle eder, o kadar baskın bi karakter. Ailem boşanmam konusunda destek ama boşandıktan sonra ki süreçte maddi manevi çok destekleyeceklerini düşünmüyorum. Sadece hak veriyorlar, "haklısın çekilir çile değil ama biraz daha dayan kızım belki düzelir" diyorlar. Nitekim onlarda bi emekli maaşıyla geçinmeye çalışıyorlar bi destek bekleme gibi bi lüksümde yok maalesef. Ne yapacağım konusunda hiç bi fikrim yok, anlattığım insanlara soruyorum; bunlar dert mi diyorum? Yoksa ben mi çok şımarığım, pireyi deve mi yapıyorum? Yoksa bu evlilik denilen kısır döngüyü ben mi beceremiyorum? Hayret o kadar da uysal bi insanımdır halbuki.. Son düzenleyen: Moderatör: 12 Ağustos 2016

Böyle aklı selim. Kendini düzgün cümleler ile ifade eden kadınlar hep mi odunlarla evlenir. Valla evlilik öncesi yapılan sağlık testletine ıq testi de eklensin herkes kendi dengi ile evlensin. Ne diyeyim canın 2 çocuk, maddi zorluk. vicdansız, sevgiden yoksun bir eş. bıçak çekecek kadar manyak bir eş, . baba şefkati, anne ile babasının arasındaki sevgiyi muhabbeti gormeden büyüyecek iki çocuk. Kendi tüm kabahatlerini düzenlemekten acizken iki parmak yaka açıklığı ile seni boşamakla tehdit eden bir eş. Evini tamir etmek söz konusu iken kimin için ne için diyerek eşi ve iki çocuğunu yok sayan bir eş. Konundan çıkardığım başlıkların bir kısmı bunlar. Allah yardımcın olsun. İşin her türlü zor. Ama bu adamın duzelmeyeceğine emin isen nekadar çabuk ayrılırsan yeni hayatına okadar çabuk adapte olursun. Çocukların ailenle kalır sen çalışır sın. Ve ne olursa olsun gurur yapma nafaka tazminat ne alabiliyor al.

Ben çok çabaladım, her manada. özellikle ilişkiyi diri tutmak için elimden geleni yaptım, taaki ikinci çocuğa kadar. ondan önce çalışıyordum da, kazancımı gidip borçlara yatırıyordum, hamilelik izninden sonra çalışmamak benim tercihim değildi, çocuklarıma bakacak biri olmadığındandı. evet yeni iş yerine hiç gitmedim, ve hala gitmedim :) çünkü yaptıkları iş bi çiftlik ve istanbulun ücra bi köyündeler evimizse avrupa yakasında. Belki hergün değil ama çoğuzaman "giderken bizi de alsan" cümlesini kurdum fakat her defasında bi sebebi vardı.

Uzuldum durumuna ne diyim bilemedim.. Allah sabir versin

Siz çok gerçekçi ve çok güçlü bir kadınsınız. Daha ne kadar zor bir hayatım olabilir ki demeniz gerçekçi baktığınızı gösteriyor, toto kaldırıp çalışmak istemeniz de gücünüzü kanıtlıyor Aynı sizin gibi boşanmış bir arkadaşım var. Bundan 7-8 yıl önce boşanıp elinde 4 yaşında kızıyla babasının evine dönüyor. Kapıyı anne açıyor ne diyor biliyor musunuz, tamam boşandın da niye buraya geldin? İnanın böyle söylüyor. Kızını mecburen eşine bırakıyor , kendisi parklarda, refakatçiymiş gibi hastanelerde, en sonunda da birkaç hatırlı arkadaşının evinde dönüşümlü olarak kalıyor. İş buluyor, iki göz oda tutuyor ve o gün bu gündür anne babası ile görüşmüyor. İşi var, maaşı var, evi var. Bana bu arkadaşımın azmini hatırlattınız. Kaldı ki aileniz size kucak açıyor. Çalışıp evini geçindirmekten kaçınan bir adama boyun eğmeyin derim. Allah yardımcınız olsun.

uysallığını anladıkça seni kaybetme korkusu kalmamış sanki eşinin... başına buyruk, bencil, para hırsı gözünü bürümüş bir tip çizmişsin anlattıklarınla.. ben senin yerinde olsam önce eğitimin yarım kaldı ise onu tamamlarım, sonra bir iş ayarlarım kendime, yavaştan yavaştan evden ayrılmanın ön hazırlıklarını yaparım, elim güçlenince de çekerim restimi, ya bana vadettiğin koca karakterine geri dön yada ben gidiyorum derim. sonrasını da kendi belirler...

Eşim işi dolayısıyla sabah 8de çıkıp, akşam saat 10 gibi geliyor. Esnaf olduğu için dükkanını kapatmak gibi bir lüksü yok ama annesiyle dönüşümlü çalıştıkları için arada sırada "anne müsaade ette ben bugün eve biraz erken gideyim" dese kayınvalidem buna asla karşı çıkmaz. Yani eve gelmiyor evet ama çalıştığı için yoksa zevkine geziyor olsa emin olun cıngarın allahını basardım :) Ayrıca 5 aydır değil, son 3 yıldır bu şekilde. Benim kızdığım tarafsa arada kaçamak yapabilecekken yapmıyor, bizi buna değer görmüyor olması. Bunu dile getirdiğimde kendimi muhtaç, onsuz yapamayan, ezik bi insan gibi hissediyorum. bu duruma düşmekten hoşlanmıyorum. sarra13 Ahmet Arhan'ım <3 Annesinin minik oğlu<3 tek ayak

Çok haklısınız diğer konuya da yazmıştım yavaş yavaş bir şeyler yapabilseniz çok iyi olur mesela önce is bulsanız gibi bir de babannenizin evi gibi bir düşünceniz vardı o konuda naptiniz Allah yardımcınız olsun

Meslek bilginiz var çok rahat bi fotoğraflar stüdyosuna girip çalışabilirsiniz. Çocuklara da anneniz bakar. Eminim paranızı kazandıkça kendinize harcadıkça bu giden özgüven geri gelecek

Bazi erkeklerin beceremese bile kendi isini yapma sevdasini hic anlamiyorum. Beyefendi emir almayacak diye cocuk coluk elektriksiz susuz kisin ortasinda dogalgazsiz birakilir mi. Olmuyorsa olmuyordur birak degil mi... Burada sorunlarinizin tek kaynagi esiniz. O kendini degistirmedigi surece hayatiniz boyle devam eder.

Peki ya eşin bu kadar uzak dururken sen hıc adım atmadın mı ona Yenı ıs yerlerını gormeye gıtmedın mı hakketten yoksa lafın gelısımı nerede ne ıs yaptıklarını bılmıyorum dedın? Eğer sende bısey yapmadıysan bırılerı sana hayatın tumunu cocuklarla evde, esınede ıste gecırmenin sadece tercih olduğunu hatırlatması gerekiyor. Borç bilmem ne konusunda haklısın, ama çalışmadıgın için bir yere kadar oda

C caninfistigi

Desene bir cinnet herseyi halletmis :)

Hiç üşenmeden baştan sona kadar okudum. Kusura bakma ama eşin "aile" kavramının ne demek olduğunu bilmiyor, öğrenememiş. Evdeki yapılacakları kim için yapayım diyende bu saatten sonra bi değişiklik olmaz. Sen eşine sormuyo musun bunları? Sana anlatmasını istemiyo musun? Çok rahatsız edici tavırları var. Senin çalışma gibi imkanın var mı? Eğer varsa kendi ayaklarının üstünde durmaya çalış. Çocuklarına bakması için yardım edebilecek birileri mutlaka bulunur.

Uzun ama Bu sefer okuyacağım dediğim ilk konu oldu ve sonuna kadarda okudum. "Ne için kim için" bu söz beni eşimden nefret ettirirdi "hayırdır derdin ne" diye de sorardım. Hadi beni s. ktir et 2 tane evlat vermişim ben sana onlarda mı bi hiç gözünde? İlginç. Bir şey yaparken emri vaki yapar gibi bunu yapcam demesi de hoş değil insan yerine koyup 2 muhabbet et derdin varsa derdini anla bari be adam! Günahına girmeyeyim de sürekli annesiyle aksama kadar, onunla çalışıyor diyorsun kv olacak kadının da sende pek gözü yok gibi sürekli laf soktuğuna göre rencide etmenin peşine düştüğüne göre pek istenen taraf gibi durmuyorsun acaba diyorum annesimi dolduruyor bu adamı? Bir fitne bin büyüden daha etkilidir derler. Belki olmadık şeyler anlatıyordur evden ve senden soğutmak için.

Bu soruyu neden sordunuz bilmiyorum ama eğer aylık 3000lira net maaşım olsaydı, asla 5 yıl beklemez hemen harakete geçerdim. Beni şuan durduran ve çaresiz bırakan tek şey boşandıktan sonra çocuklarıma kim bakarda ben çalışabilirim. Çünkü çocuklarıma bakan olmaz da ben çalışamayıp baba evine tıkılırsam eminim boşandığıma çok pişman olacağım zamanlar yaşarım. Belissima77 Amaca giden yolda herşey

Bazı konuların çözümü olmadığını düşünüyorum. Daha önce de okumuştum, cevap yazdım mı hatırlamıyorum. Ama biliyorum ki bir kaç ay sonra yine benzer bir konu açacaksınız. Maksat iç dökmeyse başarılı. Bence devam edin, en azından kendi kendinize kurmayın. Burada yazın, dertleşin, ağlayın vs...

Nasıl evlendiginizi yazmamissiniz ama eger ailenizin zoruyla tanimadan, bunlari yasayacaginizi ongoremeden evlendiyseniz sizin icin cok uzuldum, Allah yardimciniz olsun.

aaaa deliye bak sen.. adam resmen demiş ki sen mükemmel bir kadınsın, ben sorunluyum ama bu sorunları aşmaya ya da çözmeye niyetim yok... bu kadar basit işte... bu durum karşısında boşar mısın durur musun sen karar ver.. ama ben olsam ne yapardım diye soracak olursan; o lafları müsait yerine kilitleyip valizi toplayıp, adamı kapıya koymuştum...

Ya cnm benm sıkıntıların az değilmiş allah yardımcın olsun. Sana tavsiyem eşine arada bir tatlı dille bunaldığnızı çocuklarn onu çok özlediğini birlikte vakit geçirmek istediklerini söyle zamanla kafasına girer inşllh. Ve çocuklarının biraz daha büyümesini bekle biliyorm hiç kolay değil bir bebek olup büyüyne kadar annede özellikle hayır kalmıyor artık çok yorucu. Ama başka çaren yok gibi çocuklarn 4-5 yaşlarına geldiklerinde okula kreşe vs. başlar sende toparlanırsn biraz cnm. iş bulursn kendine hobiler edinirsn inşllh eşinde düzelir biraz borçlarınz o zamana kadar biter. Baktın eşin yine aynı hep borç iş diyip sizi es geçiyor o zamn boşanmayı düşünebilirsn. Rabbim hakkınızda hayırlı olanı nasip etsin cnm.

eşin ya geçim derdine çok dalmış veya işkolik. k. validen dert bile değil. duymayıp, yolundan yürüyebilirsin. ama eşin gerçekten sıkıntı. elindekilerin kıymetini bilmiyor, illa kaybetmesi mi gerekiyor ki? veya kaybetme ihtimalini düşünebilmesi? bunu ona yapabilir misin? düşünmesini sağlayabilir misin? büyüklerden biri yapabilir mi peki? allah yardımcın olsun.

Konunuzu sonuna kasar okudum ve cok uzuldum durumunuza. Cocuklar sizi iyice bunaltmis. Esinizin ilgisizligi de ustune tuz biber olmus. Esinizi karsiniza alip konustunuz mu hic?

İş mi? Adamın işi yok ki. Kimseden emir alamazmış.

İnsan her şeye alışırmış çok doğru bir söz ama siz her şeye alışmayın olur mu? değer verilmemeye görmezden gelinmeye alışmayın. Evlilik bu değil nasılsa bir şekilde gidiyor demeyin. Sevilmeyi hakediyorsunuz unutmayın.

Yok büyüttüğün bir durum yok... İlgisizlik başlı başına bir sorundur. Ama değiştirmek, düzeltmek için yaptığın bir şey var mı? Onu göremedim. Belki yazı daha da uzamasın diye atlamışsınsır o kısmı :) Eşine sebep sordun mu? Hesap sordun mu değil yalnız sebep sordun mu? Dertleştiniz mi hiç bu konularda? İşten yorgun gelen erkek, kadın en vakur tutumunu sergilese de, en yumuşak ses tonu ile konuşsa da genelde bu tarz konuların açılmasını "dır dır " olarak görür. Bunu atlatmanın en iyi yolu. Burda yapılmışı var diyerek hazır çözümle gitmektir. Yani mesela senin tarafından organize edilmiş bir akşam yemeği gibi. Git eşini iş yerinden al. Sana bu bir saati sorun edecekse zaten mesele iş aşkından daha büyüktür. Kaldı ki " kimin için ne için " demiş. Bunun altında mutlaka konuşulması gereken bie sorun yatıyor. Bir fırsat oluştur, o veya bu şekilde. Dertleşin. Tartışmadan. Olmadı mı, anlamıyor mu? Duvar gibi mi? O zaman b planına geçersin. Ama önce konuşun

Gayet duzgun ve acik yazmissiniz bi sorun yok yani :)) Uzuldum, gercekten cok hemde. Bosanmalara cok karsiyim . Iki ufacik bebekle ayrilmanizi acikca hic mantikli bulmuyorum. Biraz fazla acik sozlu bulabilirsiniz belki yorumumu, kirici olmak istemiyorum yanlis anlamayin lutfen. Iki cocukla bosanabilme gibi bir luksun yok. Calismiyorsun, ailenin durumuda yerinde degil, kim bakacak sana ve cocuklarina. Nafaka mi verecek su anda kendini zor gecindiren kocan sana. Ustelik bosandiginda hersey duzelecek toparlanacakmi saniyorsun. Cocuk sahibi olupta bosanip mutlu olan COK AZ insan var. Hep bi mutsuzluk ifadesi goruyorum yuzlerinde, hic tam manaasiyla mutlu degiller. Evet, dertlerin bir degil, birkac tane, hemde ufakta degil. Cocuklarin kucuk, sende biraz streslisindir eminim. Su anda anlattigin hikayede sadece esinin hatalarini anlatiyorsun. Onun evden neden sogudugunu anlayamadim. Sadece bir bebeginiz daha olmus, bu adamin elini ayagini sizden kesmesi icin yeterli bir sebebmi, bence degil. Yani onu ya anlatin, bilmiyorsanizda ogrenin, esinizle konusun. Pek iletisim kurmuyorsunuz sanki. Bu lazim ama. Kisa donem icin yapmaniz gerekenler esinizle konusmak, anlamaya calismak. Degismek, onunda degismesine yardimci olmak. Bi sekilde yuvarlanip gitmek. O gelmiyorsa siz gidin gorun esinizi. O ilgilenmiyorsa siz daha cok ilgilenin. Gun icerisinde aramiyorsa siz arayin, cocuklarla olan ufak tefek eglencelerinizi anlatin, yok disi cikti, yok anne dedi, yok bu cumleyi kurdu filan tarzinda. Cocuklariyla babalarinin arasindaki bagi guclendirin, eve kendi kendine zaten yonelir bence. Baktiniz olmuyor, yurumuyor. Uzun vade icin plan yapin. Cocuklarinizi biraz buyutun, su anda cok ufaklar. Kendinizi bir yol yordama sokun, ismi buluyorsunuz, bi kursami yaziliyorsunuz, artik herneyse, bi sekilde cocuklardan evinizden ayri biseyler daha yapin 'kendiniz icin'. Calisin, birikim yapin biraz. Evliliginiz hala kotu gidiyorsa iki uc bes sene sonrada bosanabilirsiniz, ama en azindan evlatlariniz biraz buyumus olur, sizde kendinizi bir yol yordama sokmus olursunuz. buda uzun oldu :) umarim mantiginla hareket edersin. Sana, evliligine, ogullarina, esine, AILENE yazik olmaz insallah.

eşin gibiler hep böyledir sonradan düzelenini görmedim benim bir halamın hayırsız eşi de aynı senin eşin gibi sorsan dünyayı kurtarır marslıları kovalar ama evde pirinç mi eksik mercimek mi haberi yoktur ha bire borç ha bire yeni iş

2. bebeğim doğana kadar çalışıyordum, akıp giden yoğun işleri çok severim çokta iyi gelir çalışmak. Mesela mc donalds ın önünde durup çalışanların koşuşturmasını izlerim, özenirim :) böyle koştura koştura çalışmayı istiyorum. Fakat çalışmamın bana faydasından çok zararı oluyor çünkü ben kazandığımı kendime ayıramıyorum. Mecbur borç kapatıyorum, e ben kapattıkça eşim daha da rahatlayıp daha da açılıyor. Onun bu hesapsız tavrı beni çalışmaktan soğuttu, tecrübeyle sabitledim, boşanmadığım sürece çalışmayacağım.

ya kusura bakma lütfen konu sahibi yazdığın dertlere bir cevabım yok yanlış bir şey söylememek adına amma yazını zevkle okudum sanki hikaye okuyormuşum gibi geldi bir dert anca bu kadar güzel ifade edilir. ve neden bilmiyorum senin çok eğlenceli hoş alımlı bir bayan olduğunu düşünüyorum ya ben bayıldım sana yaaa :)

Valla okudum bende siz bu adami nerden bulup evlendiniz? Adamin size karsi sevgisi ilgisi cocuklarina karsi bir dusuncesi kalmamis ki ev disinda sizden uzakta bir dunya hayat kurmus kendisine keske 1. den sonra 2. yi yapmasaydiniz keske... Turkiyede erkeklerin yarisindan fazlasi sevdigi icin degil ailesi uygun gordugu yada evlilik yasi geldigi icin falan evleniyorlar sonuda boyle oluyir iste ortada sevgi olmayinca saygida kalmiyor bir muddet sonra kadin cekicide gelmiyor hele de cocuklar olunca aradaki olay tamamen bitmis oluyor.. Cidden zor yani. Kv de de ayri dert ne cirkin ben o elden yemek yemem demesi basi aciklari elestirmesi falan sana ne yani senin icin mi kapatacagim sacimi diyemedinizmi. Hem ogluyla evlendirip hayatinizi mahvetmis o yetmiyormus gibi birde kalan omrunuzu nasil yasayacaginiza karar vermeye calisiyor hadsiz kadin.

Icimden kocanin agzini burnunu kirmak geldi

Eşinize sorun neden beraber gitmeyi istemiyor?Arkadaşlarına zaman ayırıyorsa size de ayırabilir. Ne istiyorsan yap yeter ki benden isteme der gibi bir durumu var. Ya da iyimser düşünürsek bu aralar canınız sıkkın ya hazır fırsat masrafta çıkmayacak kafasını dağıtsın demiş olabilir.

Vallahi okuycam ve yorum yazcam EDIT:Okudum ve ortak noktalar da buldum. Ayrıca ben de çok uzun yazdım En çok üzüldüğüm nokta da evdeki tadilat işleri için'ne için kim için'demesi olmuş. Eşimle borçlu halde evlendik, ailelerden kendi isteğimizle destek almadık, hoş istesek de yapılmayacaktı adımdan daha fazla eminim, neyse. Başta çok iyiydi derken, maddi sıkıntılardan biz de böyle olduk, daha doğrusu o saçmalamaya başladı ve hep evi sadece benim yaşadığım yer olarak gördü kirayı bile vermedi ben borç alarak verdim bazı aylar. İşsizdim. Bana gelen bir sinir krizi ile her şey çözüldü. Çok şükür 2 yıldır bal börek adam. Bu süreçte ben eşimle çok konuştum, hep aklına sokmaya çalıştım artık ikimize ait bir dünyamız var. Ailemiz biziz. Öncelik bizim ve biz hayat arkadaşıyız. Siz konuştunuz mu, sakin ya da öfkeli. Eşinizin anlayacağı dili siz bilirsiniz. Kaynanan sorun bile değil hiç dert etme, he de geç.

Çocuklarınıza kV ya da sizin anneniz baksın ve siz bir işe girin. Çok bunalirlarsa hafta hafta dönüşümlü baksınlar ama yardimci olsunlar yani. Bu işin başka çözümü yok. Hiç değilse sizin maaş sizi rahatlatır. Arada bir tatil ayarlar benim yaşam kalitem bu der yaşarsınız.. :) Valla dünya kadar borç var. Kenara attığım kötü gün parası vardı. Ondan dilediğimce yiyorum şimdi. Kötü gün parası keyif parası oluyor belki ama öncelik benim psikolojim. Çok da düşünmeyin. Ise girmenizi Eşinizin borçları için değil sizin psikolojiniz için önerdiğimi bilin...

okurken duvarlar üstüme üstüme geldi peki ne borcu ödüyoruz bilmiyorum demişsin ya gerçekten ne borcu var bu adamın yıllardır ve senin bir mesleğin var mı?

Gerçekten çok üzüldüm. Bence yazık etme kendine ayrıl. Çocuklar babayı zaten şimdide görmüyor. Adam ne işe yarıyor ki. Ailene sığın. Asgari ücretle de olsa çalış Ailende çocuklara bakar Geçinilir

Arkadaşım daha önce çalışmışsın şimdide yapabilirsin. Annen bakar çocuklara büyükte 1-2 yıl sonra anaokuluna gitmiyecek mi? Çok zorlanmaz. Hiçbiyer bulamazsan mc burger gibi yerlere girersin. Biyandanda kendi mesleğinle ilgili yada daha yüksek maaşlı saati uygun iş ararsın. Ne kendine ne çocuklarına bu işkenceyi yapma.

Bu da uzun olacak :) yazım tavrınız beni rahatsız etmedi, aksine gerçekçiliğinizden dolayı teşekkür ederim. Evet çalışmıyorum ama bu çalışamayacağım, baba evine gidip onların vereceği harçlığa muhtac olacagım anlamına asla gelmiyor. Taşı sıksam suyunu çıkarırım bu konuda kendime son derece güveniyorum. Sadece kendim olsam belki evet totomu kaldırmam ama çocuklarımsa konu, onların sağlığı, psikolojisi, rahatlığıysa 2 işte bile çalışırım, yeter ki çocuklarımın emin ellerde olduğunu bileyim. Eğer evlilik hayatım pürüpak olsaydı, hiç bir maddi sıkıntım olmasaydı, yediğim önümde yemediğim arkamda yaşasaydım haklı olabilirdiniz ama ben zaten 5 yıldır çok büyük sıkıtılar yaşadım yaşıyorum, bundan daha fazlası ne olabilir ki? Aç mı kalıcam? çok şükür o kadar da asalak değilim. Elini ayağını çekmesinin sebebini şöyle açıklıyayım, son 1 yıla kadar genelde organizasyonları ben yapar, gideceğimiz yerleri ben belirlerdim, neskafe yapar önüne oturur tablette haber okuturdum sonra başlardık muhabbete, masaj yapardım, yağlayıp sonra duşa sokup saçını okşayarak uyuturdum.. vs.. vs.. ta ki ikinci bebeğim gelene kadr. Şuan hayatım o kadar yoğun ki değil eşimle kendimle bile başbaşa kalamıyorum. İster istemez bişeylerden elimi çekmek durumunda kaldım. ve yukarıda ki arkadaşşıma da yazdım, eğer eşim benim yorgunluğumu anlayıp bayragı devralsaydı ben de dinlenip devam ederdim. Ama ben bıraktım, o zaten çoktan bırakmışmış.. bunu çok geç farkettim ve boşuna çabalarıma yanıp yanıp ağladım.

Yok çok haklısınız üzüldüm durumunuza. Anneniz çocuklara baksa siz bir işe girseniz diyeceğim ama anneniz içinde iki küçük bebeğe bakmak zor olur mu bilemedim. Ama böylede hayat geçmeyeceği ve sağlığınızdan da olabileceğinizde aşikar. Umarım eşiniz düzelir demekten başka diyecek bir şey bulamadım maalesef

Sanıyorum sonum o zaten.

Haklısınız, idare edin çocuklar az büyüsün, annenize bırakırsınız anneniz bakar siz çalışır kazanır geçindirirsiniz kendinizi. Bu koca derdi çekilecek dert değil Liona

Eşinizde sizi kaybetme korkusu yok. Bence çocukları alın ve gidin. Ailenizin olduğu apartmana gidin ve bulabiliyorsanız bir işe girin. Belki korkarda kendine bir çekidüzen verir. Ben emir almam kendi işimin patronu olacağım diye dala dala atlayan sorumsuz insanları anlayamıyorum. Midyata pirince giderken eldeki bulgurdan oluyorlar.

Her şey halledilir de "Kim için ne için" cümlesi yutulacak cümle değil. Hadi sizi düşünmedi çocukları ne olacak.

Ne yapacağım konusunda hiç bi fikrim yok, anlattığım insanlara soruyorum; bunlar dert mi diyorum? Yoksa ben mi çok şımarığım, pireyi deve mi yapıyorum? Yoksa bu evlilik denilen kısır döngüyü ben mi beceremiyorum? Hayret o kadar da uysal bi insanımdır halbuki.. Şu son kısım... Evet bunlar dert. Pireyi deve yapmak değil direk deve bunlar zaten. Evlilik bu değil. Evlilikte erkek evin geçimini sağlamak zorunda. Mecburiyetinde. Görevi bu. Uysaldınız önceden artık değil. Evladınız için. Gereğini yapmalısınız. Hayat sizin.