vay anaaaam, senenin yarısımı, ben 15 gün zor dayanıyorum.

inanamıyorum ya kaynanam yine geliyo, gelsin tabi gelicek oğlunun evine ama kararında kalmıyoki kadın geldimi senenin yarısını bende geçiriyo, Allahım nasıl dayanıcam ben bu kez kesin psikolağa gidicem çünkü sakin duramıyorum, hiçbişi demesemde sinirim içimde büyüyüp biyerlerime ağrı olarak dönüyo.. o varken kocamdan bile soğuyorum ya, arkadaşlarım geliyo Kur'an okuyoruz bize bunlar tarikat toplantısı yapıyolar diyo ve surat asıyo sürekli. Ay ben bi huzur bulamıcam mı kendi evimde pis olması cabası hergün hergün komşularıma gezmeye gidip onları bıktırması cabası, onlarada rezil oluyorum sürekli gidiyo insanlara bir değil iki değil hergün hergün bıktırıyo, napıcam ben sinirimede engel olamıyorum, kendimede kızıyorum haksızlıkmı ediyorum diye ama hislerime engel olamıyorum napiim.. pazardan aldıklarımı beğenmiyo bu şöle şu şöle beğenmedim ben bunu, bende işten çıkışta koştur koştur alıyorum pazar toplanırken yetişiyorum ne bulursam yani, pazarda evimin karşısında bende sen git olmazsa ne beğenirsen ondan al diyorum onuda yapmıyo, söylüyo söylüyo şaka yaptım diyo, biz bişi söyleyince saygısız oluyoruz onlar söyleyince şaka, büyüklere saygı var küçüklere saygı yok.. o evimdeyken çok huzursuz oluyorum hergün sinirden ağlıyorum 1-2 ay kalsa neyse onada razıyım ama o ne kadar kalsa o kadar iyi, kocama gizli gizli bişiler anlatıyo ben varken çıt yok, eşime söylüyorum nie böyle diye oda senle ilgili değil boşver takma onu deyip geçiyo.. işten eve gidiyorum yemiş biriktirmiş bulaşıkları, yemek bile yapmaz.. bide eve gidip hanımın hizmetçiliğini yapıyoruz.. off off napıcam ben yine yaa bıktımm rahatlığından, yüzsüzlüğünden, nasıl sabredicem bilmiyorum (( zvjezdan