Kırmaktan korkmadiginiz için oda sizi kirmaktan korkmamis olabilir mi? G

Eğer adim atarsa deneyin son kez. Arkadas akraba arabulmak icin devreye giriyor mu? zeynepp444 ALLAH İÇİN OLMAYACAKSA OLACAKLARIN Bİ ÖNEMİ YOK Anneler

Başlarda öyle dediginiz bana sevgililik ve evliliğin ilk dönemleri gibi geldi yani belki 4-5 sene. Zaten sevgiliyken dağ ayısı olsa evlenmezdiniz çünkü çok aşık değildim diyorsunuz. Yani yine diyorum bence sorunuz size uymuyor. L

Çok ayrıntı var özelden yazdım size.

Birdaha göremeyeceğim diye korkmaktan ziyade canı sağolsun diyebiliyorum sadece. Biraz da hem onun adına hem kendi adıma birbirimize daha fazla zarar vermeden, yormadan, yıpratmadan çekilelim istiyorum. Herkesin iyiliği için bu gerekli diye düşünüyorum. Şuan Allah korusun canına bi zarar gelse tabiki yıkılırım fakat bensiz daha mutlu olabileceğini düşününce de vazgeçmek en doğrusu. Mutlu olmasa da huzurlu olacak en azından artık. Bi zaman sonra mutluluğu da tekrar bulacak o hoş olmayan boşanma sonrasındaki o bunalımlı süreç geçtikten sonra. Keza benim için de öyle. Keşke yürütebilseydik ama olmadı. R rouges

İhanet hiç olmadı yani sevgiliyken de benim güvenimi bu konuda asla sarsmadı kör kütük aşıktı bağlıydı bana. Dönüp başkasına bakmazdı. Bende onu çok sevdim dünyayı önüme serseler ondan başkasını görmezdi gözüm. Psikolojik şiddet yoğun olarak vardı inkar edemeyeceğim. Bir kere de böyle tartışma esnasında benim bileğimden tutup sıkmıştı bileğim morarmıştı. Annem o olaydan sonra eşime cephe aldı zaten. Allah var 6 senenin bir günü bile böyle bişey yaşamadım hiç ondan fiziksel anlamda bi zarar görmedim ama evlenince bunu yaptı. Bir iki kere çenemden tutmuştu çenem morarmıştı. Fakat tokat, dayak, yerde tekmelenme boyutunda bişey yaşamadım. Ne olursa olsun yaşadığım şiddette bana ağır gelmişti ki o zaman da evi terkedip annemin yanıma gelmiştim 1 hafta kalıp dönmüştüm aileler devreye girince barıştırmışlardı.

Kesinlikle.. Bahsetmeye çalıştığım tam da buydu. Ne güzel açıklamışsınız.. Evet seviyorum fakat dediğiniz gibi yoğun duygularla değil.. Yeter zannetmiştim ama belki de yetmedi. Etrafıma bakıyorum yani afedersiniz kocasından küfür hakaret duyan arkadaşlarım var akşam kocaları eve geldiğinde gülücüklerle karşılıyorlar. Neden diyorum çok seviyorum, onu da anlamaya çalışıyorum, mutluluğuma bakıyorum, o olmasa ben ne yaparım gibi şeyler söylüyorlar. Ben sabah kavga edip akşam o kapıyı açmaya bile tenezzül etmezdim kendi açar girerdi anahtarıyla. Öfkem hep sevgime üstün gelirdi. Belli ki tam tersi olmalıydı, hiç olmadı.

Çünkü iliskide denge kurulmamış hiç. Siz karşı tarafın sınırlarını çok ihlal etmişsiniz en son o da size karşı kötü davranarak savunma mekanizması geliştirmiş hepsi bu

Yani.. evden gitmesi.. evden gitmeden önce arayıp annemi ben kızınızdan boşanıyorum evi terkediyorum demesi.. tabi uzun uzun konuştu annemle hep benim hatalarımdan bahsetti.. annem de tamam öyleyse ne diyim ben kızıma sahip çıkarım boşa dedi en sonunda kadın ne yapsın.. nereye kadar ezil bükül. Neyse ben tam evden girmek üzereydim babası aradı beni gitme kızım dedi ben onun kulağını bükeceğim terketme evini dedi.. üzerine 3 gün bekledim öyle geldi eve. Aslında şimdi kendime çok kızıyorum niye bu kadar egosuna oynadım diye şimdiki aklım olsaydı asla durmazdım o evde.. neyse aramız düzelince dediğim gibi adam bana niye soğuksun diyor. Aşk böceğine dönüşüyor. Elimden yüzümden gözlerimden öpüyor. Ben seni çok seviyorum senden vazgeçmem diyor. E bu dengesizlik niye o zaman? İşte bu sebeplerden zamanla soğuttu kendinden. Vazgeçilmez sandı kendini fakat umarım artık öyle olmadığını anlamıştır. L

Evet çok haklısınız. Evliliğimde bu hataları yaptığımı görebiliyorum. Çok duydum, çok konuştum, çok dırdır yaptım ne yazık ki başta bana gösterilen tahammül, sabır zamanla çok büyük saygısızlığa bıraktı yerini.. Tabi saygısızlık ne olursa olsun olmamalıydı, kabul edilebilir bişey değil, çok aşağılayıcı. Saygı bitince, sevgi de evlilik de bitiyormuş gerçekten de.

Kesinlikle kızmıyorum çok haklısınız. Saygıyı yitirdikten sonra tekrar toparlamak baştan inşa etmekte imkansız sanırım. Gitti mi gidiyor.. O kadar ince bi çizgi ki. İlla kötü söz söylemek hakaret etmek gerekmiyor bunu bitirmek için. Kapı çarpmak mesela. Bunu çok yapardım. Bu da saygısızlıkmış aslında insan şimdi farkına varıyor. Veya arabayla bir yere giderken surat asıyorum diye yoldan geri dönüp eve bırakılmıştım mesela. Bu da onun yaptığı bi saygısızlıktı. Bişeye küsünce suratta mı asamayacağız? Çok güzel geçebilecek bir günümüz mahvolmuştu o gün. Ki haksız olduğum bi durumda yoktu ortada trip atmasına kızıp surat yapmıştım. Böyle örnekler çoğalır gider..

Yazıp yazıp sildim ne yazık ki. Burda bazen bir yorum yapiyorum, bana kızıyorlar. Ama oyle iste. Saygi! Gerçekten cok onemli, bunun yaninda devamli herseye trip atmak söylenmek ayni zamanda bunlarda. Ben kendimde yasadigim icin söylüyorum. Yipratiyor arkadas. Karsi taraf aşkından olse de, geberse de isin icine saygisizlik girince konu hakarete varinca, olur olmadik şeylere soylenince aşk maşk kalmıyor. Bir ilişkiye aşkla da baslasaniz bu iki taraf icinde gecerli elbette, zamanla bunlari yapiyorsaniz bir seyler tükeniyor. Eskisi gibi olmuyor. Umarim bundan sonra hersey gonlunuzce olur.

Malesef o son şansı kaybettik biz artık. Bizden geçti. 2 aydır annemin evindeyim ben. Ara ara tabiki iletişime geçti ben yüz vermedim. Bu süreçte babamı kaybettim bi süre yanımda oldu bana destek oldu ama sonuç yine hüsrandı. Tabi ben ayrılık kararını babam ölmeden önce çoktan almıştım zaten. Yine de kendisinin hala ciddiyetimin farkında olduğunu sanmıyorum. Kendisini o mahkeme kapısınının önünde bulduğunda anlayacak ancak. Bilmiyorum çok yorulduk yıprandık aynı şeyleri tekrar yaşamaya tahammülüm yok göze alamıyorum. Ona da güvenemiyorum bu konuda. Eminim o da bana güvenmiyor. Bir de o oturaklı, lafı sözü bir adam gitti farklı bi kişiliğe büründü. En ufak bişeyde boşanmakla tehdit etmeye başlamıştı son zamanlarda. Siniri geçince sinirle söyledim diyip tam bi aşk pıtırcığına bürünürdü. Sonra en ufak bişeyde yine tekrar aynı boşanma tehditleri, hakaretler.. işi gücü de rast gitmedi battı. Canı çok sıkkındı kafası bozuktu bi kaç aydır. İyice dengesizleşmişti. İşe gir dedim emir altında çalışmam tekrar iş kuracağım dedi. O sıra maddi sıkıntı benim canıma tak etti. Ailesiyle de aram iyice açıldı bu arada. Onlar da bana düşman oldular. Artık aşılamayacak kadar büyüdü problemler. En ufak bi umut ışığı olsa 'seviyorum ben o yeter' diyeceğim ama göremiyorum. Daha evliliğimin ilk yılı yeni doldu iş kuracağım diye bileziklerime göz dikti mesela. Gönlüm razı olmadı ben onları daha zor günler için veya mesela bi ev satın almak için tutmak istiyordum. Siz olsanız verir miydiniz kuracağı işten hiç ümidiniz olmadığı halde? Kusura bakmayın çok uzattım ama sorunlar büyüdü büyüdü bitmek bilmedi. Ya biz aşmayı bilemedik, o kadar beceriksizdik ya da gerçekten aşılamayacak durumda ve geriye boşanmaktan başka çare kalmadı... . push ; L

Sürekli aynı şeyi yapmaktan kastınız nedir? F

Kızlar boşanma aşamasındayım biliyorsunuz. Aslında biraz gereksiz bi konu olabilir ama bu süreçte evliliğimi başından itibaren düşünerek sorgulamaya başladım. Hep doğru bi evlilik yaptığımı düşünürdüm kızlar çünkü karşımda beni çok seven değer veren biri vardı. Doğru insandı. Hayatıma girip çıkanların hiçbirine benzemiyordu. Eşim bana çok aşıktı. 6 sene önce tanıdım onu. Hayran hayran bakardı ve daha birçok şey. Çok şımartırdı beni sürekli hediyeler alırdı, çok romantikti. Fakat aslında kendi adıma sanki biraz eksik başlamış bişeyler. Eşime aşık olmadım ben yalan söylemeyeceğim. Aşk nedir ki? Bunu evet bi kere yaşadım. Çok güzeldi. Yanından ayrılmak istemiyordum, yüzüne bakmaya doyamıyordum, kokusunu özlüyordum, adını duyunca bile mutlu oluyordum. Kalbim ölesiye çarpıyordu. Sonrasında terkedildim ve uzun yıllar unutamadım o kişiyi. Eşimde bunların çoğunu yaşamadım ben. Kalbim hiç çarpmadı mesela. Uzun süre ayrı kaldıktan sonra bile evet çoook özlerdim ama yanına giderken hiç heyecanlanmazdım ama onun kalbinin atışlarını duyardım... Gerçi eşimle tanıştığımda artık o tarz deli dolu duyguların gelip geçici bi gençlik hevesi olduğuna inanır hale gelmiştim, olgunlaşmıştım. Eşimi kırmaktan, üzmekten pek çekinmezdim. Onu kaybetmekten korkmazdım çünkü. Fakat diyorum ya çokta sevdim zamanla. Hala severek boşanıyorum. Kaybetme korkum da zamanla oluştu. Yine de bu sevgi yetersiz miydi acaba? Bu yüzden mi bu kadar kısa sürdü 1 senede bitti.. Gerçi onun aşkı o kadar büyüktü de ne oldu sanki.. Yine bitti.. Eşime karşı en yoğun duygum merhametti başlarda. Mutlu olmayı hakediyordu çünkü sevilmeyi hakediyordu. O beni seviyor diye bende onu sevdim. Ve ikincisi çok güven duydum. Güvenimi bir kez olsun zedelemedi o anlamda beni hiç yormadı bu ilişkide. Keza bende öyle.. Bütün bunlar yetersiz miydi acaba? İlla aşk mı lazımdı? Bu mutlu olan çiftler birbirine çok aşık olup evlenen çiftler mi? Bi tarafın duyguları yoğun değilse karşı tarafın hislerini de yıpratıyor mu acaba zamanla? Sizin tecrübeleriniz nedir?

Yaaaa Allah mekanını cennet eylesin inşaAllah. Rabbim en hayırlı olanı bilendir üzmeyin kendinizi. Bizler dünyaya imtihan için gönderildik. Herkes bi şekilde imtihan oluyor ve sonunda sabredenler kazanıyor. İnşaAllah sabredenlerden Oluruz.

Bilezikleri verdiniz mi merak ettim

hanımefendi sıradanlaştığınızı söyleyen sizsini bir insan nasıl sıradanlaşır eşinizden bahsetmiyorum genel konuşuyorum şimdi insan tanımadan evlenmeyin insan tanımak nedir senin tavrına verdiği tepkiler ben bardak kırdım geldi bağırdı 10 kere kırdım bağırdı en sonunda su istedi ben su vermem bardak kırılır kızarsınız diye L

Büyük aşkla evlenen çiftlerin hepsi sonsuza dek birlikte kalmıyor. Evlilikte mutlu olmak bana göre az duymak, az konuşmak. Yani her şeyi büyütmemek, bazen küçük şeyleri görmezden gelebilmek, huzur kaçırıcı dırdır yapmamak vb. gibi şeyler mutlu evliliğin olmazsa olmazı bana göre.

Nasıl olsa benim, bosayamaz da başkasında sevemez diyor sanirim

"Eşimi kırmaktan, üzmekten pek çekinmezdim. Onu kaybetmekten korkmazdım çünkü. " Bir taraf bu dusuncelerdeyken yurumez, yurumemesi normal. M

Merhamet lazım merhamet. Aşk biter, yorulur, yıpranır. Merhametin ömrü daha uzun.

Aşk olmazsa yürümez kalbinin farklı çarpması lazım. Tabi ki yaş ilerledikçe aşkın şekli de değişiyor. 17de aşık olmak ile 34te aşık olmak çok farklı. Ama ikisinde de o kalp çarpıyor. Yapılan en büyük yanlış bu bence seviyorsun ama yoğun şeyler hissedemiyorsun ve bu da kaybetmekten korkmamana sebep oluyor ve istemeden karşıdaki kişiyi üzüyorsun bu durum seni de yıpratıyor ve bitiyor

Şimdi zaten böyle kör kütük aşıkken evlenmeyecekmişsin. O zaman göremiyorsun karşındakinin gerçek karakterini, ya da kendin gösteremiyorsun. Ama bence aşk olmalı. Ben hala adam işten geleceği zaman minik bir heyecan duyuyorum açıkcası. Hoşluk yayılıyor içime. Hani ona kapıyı açacakken son bir kez aynaya göz atıyorum falan. Evet belki bazen dizleri çıkmış eşofmanla açıyorsun kapıyı. Ama bu da evli bir aşıksan sorun yok Aşk beraberinde saygı sevgi merhamet hoşgörü empati şefkat gibi duyguları da getiriyorsa o evlilik yürür bence. Birbirini bazen törpüler bazen hoşgörürsün. Kötü huyumuz varsa iyi huyumuz da vardır. Yolunuz açık, kararlarınız hayırlı olsun.

aşk yoksa evlilik yürümez. iyi insan olması, sizi sevmesi bir kıstas değil, ben seversem gerisi gelir ama bende yoksa sevgi denen unsur isterse başına taç etsin beni anlamı yok. birde kalp çarpıntıları, deli gibi özlemeler falan zamanla ilişki yerine oturunca ve hayatın koşturmacasıda eklenince kalmıyr pek. Zaten öncesi yasak elma olan biri ile aynı evde yaşamaya başlayınca keşfedecek şeyde kalmıyor ve haliyle ilişki rutine biniyor. Ama sizinki baştan yanlış başlamış.. P

Sorunlar üst üste gelmiş haklısın. Hayırlısı olsun dünyanın sonu değil elbette, hayat devam edecek. Umarım çok daha mutlu olursun. Mantıklı davranabildiğin ve dirayetli olduğun için kutluyorum seni.

Bu mesajınıza yönelik yazıyorum, biz de eşimle nisanliyken evimizi daha yeni yerlestiriyorduk ve benim ceyizlerim tencere tava vs. Hala memleketten gelmemişti, ayni sehirde yaşıyorduk ben nöbetten çıktım sabah yeni eve gittim uyudum, uyaninca temizlik yapcaktim ama aşırı yorgundum, eşim de gitmiş alış veriş yapmış evde hiç birşey yoktu küçük bir tava da almış yumurta kırmak için özenmiş kahvaltı hazırlamış beni uyandırdı, ben salak tabi uyandım suratım 5 karış yorgun olunca öyle olurum, söyledim neden gittin böyle bir tava aldın güzel biirsey alsaydın diye tabi sonra morali bozuldu aşırı pişman oldum, inan kaç yıl geçti içimden çıkmıyor o gün... bazen biz kadınlar böyle şeyler yapabiliyoruz artık yapmıyorum mesela çoğu şeye takilmam, birşey mi dokulmus kırılmış hiç umursamam

çok acımasız ne bekliyordunuz ki sürekli aynı şeyi yaparsan sıradanlaşırsın sürekli aynı şeyi yapıp farklı bişey beklemekte ne biliyim L

Evet eski evliliklerde hep bu durum var zaten. Çok şey yaşamışlar, herşeyi, her zulmü, eziyeti, ihaneti, şiddeti dibine kadar yaşamışlar ama katlanmışlar. Bu anlamda çok şanslı olduğumuzu düşünüyorum şimdiki nesil olarak. L

Kesinlikle öyle. Aşk, sevgi bir yana kesinlikle saygı olmalı. Hiç birimiz kusursuz değiliz. Eşim kendisi söyler bazen "hiç çekilecek huylarım yok iyi katlanıyorsun" diye. Doğru söylüyor ama napayım pire için yorgan yakmaya değmez. Ben ilişkide terazi sistemine inanıyorum. İyileri de, kötüleri de birer kefeye koyuyorum bazen kötü ağır basıyor hemen harekete geçiyorum bir şeyleri düzeltmeye bakıyorum. Aynı şekilde eşimde böyle. Tabii ki çok da aşığım ama evliliğimi ayakta tutan aşkım değil saygım.. Siz de en azından farkına varmışsınız, en azından bundan sonrası için daha sağlıklı kararlar alırsınız. Yolunuz açık olsun. :)

Evet ben bunu tecrübe ettim gerçekten aynı evde yaşamak çok farklı. Biz sevgili olduğumuz süre boyunca senelerimizi dip dibe de geçirmedik. Hep bi özlem, hasret vardı. Belki bu yüzden o zamanlar problemler daha kolay aşılabiliyordu. Sürekli dip dibe didişip durmak ciddi zarar veriyor iki tarafa da. Çareyi o evden kaçıp kurtulmakta buldum annemin yanına geldim. Aynı ev içine girmek davranış bakımından bi anlamda özensizliğe sebep oluyor o cicim ayları geçtikten sonra özellikle. Çok zormuş gerçekten. Bana evlilik kolay değil derlerdi geçinmek zor derlerdi ne diyor bunlar derdim sevdiğinle berabersin bundan güzel ne olabilir derdim ama şimdi ne demek istediklerini çok iyi anlıyorum. Başaramadım, bulamadım çaresini L

Bana göre evliliğin temel maddeleri sevgi saygı ve sabırdır. En önemlisi sabırdır hatta. İnsana sabretmek hele de evlilikte sabretmek çok zordur. Bazı şeyleri görmezden gelmek lazım. Olabilir insanız tabi ki hata yapacağız demek lazım ve kabullenmek lazım. Bizim en büyük sorunumuz bu bence tahammülsüzlük. Tabi bazı şeyler karşılıklı olunca anlamlı. Sizin birbirinize tahammülünüz kalmamış gibi ben öyle anladım

Hakaret, aşağılayıcı, iğneleyici sözler söyleyerek siz yitirmeye sebep olmuşsunuz saygıyı. Sevgisine güvenip çok üstüne gitmişsiniz bu konudan öyle anlaşılıyor en azından.. yani sorduğunuz soru sizin için geçerli değil. Tabii ki aşık olmadan evlenen de vardır ama saygı ve sevgi çerçevesinde bir ilişki ister ve böyle sürdürür ve saygıyı sadece kendine istemezse evlilik yürür diye düşünüyorum

Evet evet kesinlikle

Neden ayrıldınız?Herkes aşık olarak evlenmıyor bence. Ama bazıları var aşık olan. Mesela benım cevremde 10 kişiden 2 si çok aşıktır. Bende merak ettım zamanla sevmıssınızde. Neden bıttı? L

Evet hepimizin hatası olur, burda size çok yuklendik ama sonrasında cabalamissiniz keşke eskileri yüzünüze vurmak yerine eşiniz d cabanizi gorebilseydi, sonuçta evlilikte hepimizin hatası oluyor, çekilmez olduğu dönemler oluyor eşim de ben de geçmişi yüzümüze vurmayiz bu şekilde ilerlemez zaten... bence eşinizin en büyük hatası bu geçmişe sünger çekip cabanizi gormemis

eşinizin dağ ayısına dönüşmesi acaba yıllar içerisinde sizin tavırlarınızdan, yeterli sevgi gösterememenizden, kırmanızdan, üzmenizden çekinmemenizden kaynaklanıyor olabilir mi acaba? yani kimse içi giderek baktığı insana karşı bir anda değişmez. boşanma sebebinizi tam olarak yazmamışsınız ama eşinizin bu değişimi ise sebep belki de sizden kaynaklanıyor olabileceğini düşünüyorum. E

Anlıyorum ne demek istediğinizi. Siz de haklısınız. Kendimi savunamıyorum bu anlamda hatalarım oldu. Hatta şu bardak kırılma meselesine benzer bişey de yaşadık. Yemeği yere döktü yerleri de yeni silmiştim adamın bütün gününü mahvettim bağırmadım tabi ama çok söylendim kızdım. Ne kadar saçmaymış, gereksizmiş. Tekrar silsem elime mi yapışırdı sanki. Bu tür küçük şeyler zamanla daha büyük bi yıkıma sebep oldu belki de. Onun da hataları vardı tabiki hatalar tek taraflı değil ama benim adıma konuşursak evet benim de çöktü.

Evet haklısınız böyle de olunda bir türlü toparlayamadık en sonunda bitti.

Sevgi, saygı, merhamet. Bu üçü mutlaka olmalı bence. Aşk yoruyor beni.

Çok teşekkür ederim hayırlısını diliyorum Allahtan, hep dua ediyorum zaten. Böyle bir sürece denk gelmesi de çok yıprattı beni aslında. Babamı daha yeni kaybettim. 1 ay teselli etti beni sonra yine birbirimize girdik. Bu yüzden bu aralar hep kararımın ne kadar yerinde bi karar olduğunu tekrar tekrar yineleyip duruyorum kendime. Ne diyim onun da hakkında hayırlısı olsun inşallah mutlu olur. Birbirimizi sürekli paramparça etmektense, üzüp, kırmaktansa, bu evlilik böyle ite kalka devam edecekse hayır gelmez zaten. İnsanoğlu her acıya dayanıyor, alışıyor. Ölüm varken ayrılık acısı vız gelir.

Haklısınız böyle örnekler de çok var. Aşk herşeye yetecek diye bi kaide yok çünkü dediğiniz gibi sonsuz birşey değil elbet yitirilecek bir yerde bitecek. Sevgi gerçekten kolay kolay bitmiyor. Fakat en önemlisi saygıymış. Saygıyı yitirmek sevgiyi ciddi anlamda zedeliyor, bazen bitiriyor bile. Saygıyı da bi kere kaybettikten sonra toparlanmak artık imkansız gibi bişey. Çok mücadele ettim bu konuda kendimi çok törpülemeye çalıştım. Hakaret, aşağılayıcı, iğneleyici sözlerden kaçınmaya çalıştım ki bunu çok yapardım. Fakat siz kaçındıkça karşı taraf daha çok üstünüze biniyor bu sefer de. Hep bi alt etme çabası, üstün gelme çabası. Bir insan olarak sevdiğime katılıyorum. Heyecan gerçekten hiç duymadım diyebilirim bu 6 sene boyunca. Fakat gerçekten çok sevdim. Dediğiniz gibi bu yeterli değilmiş ama. Doğru söylüyorsunuz gerçekten de bana olan sevgisini, ilgisini, hayranlığını sevdim. Bunları artık kaybettiğini, yitirdiğini, onun için artık sıradan, önemsiz biri olduğumu farkettiğim an da onu terkettim.. Bir anlamda o başlattı, o bitirdi işte..

Siddet ihanet yoksa hatalardan ders alındıysa tekrar deneseniz.. aile terapistinden destek alsaniz.. yanlislari cozseniz.. L

İşte bazilarina yaka silktirir bazilarina şükrettirir

Ben aşık olmadığım biriyle evlenmezdim sanırım, yani esime asik olup evlendim amaask nedir diye sorsan sana net birşey söyleyemem, senin dediğin gibi görünce kalbim çarpar dokununca titrerdim, uzaktaydik aşırı ozlerdim, evlilikten önce çok sorguladım kendimi, gerçekten aşık mıyım? Yapabilir miyim diye? ama her aşk evliliği de yürümüyor, evlilik ciddi fedakarlık gerektiriyor ve saygıyı elden bırakmamak şart, saygı işi eşimin bana taa sevgilikte koyduğu bir şarttı kesinlikle birbirimize saygılı olacağız demişti

Sanıyorum ki güven duygusu beni terketti ne yazık ki aldatma anlamında değil, diğer anlamda. M

Mahkemede kararlı dur. Bakalım ne olacak

Herşey gönlünüzce olsun inşaAllah ama üzüldüm durumunuza çok dua edin kendinize bende ederim inşaAllah

Evlilikte vefa duygusu, saygi ve merhamet bence en onemlisi aşkin ömrü kısadir sevgi saygi vefa bakidir bana göre karsilikli bu duygular devamliysa o evlilik saglam olur. Genelde uzun sureli iliski ardina yapilan evlilikler cabuk bitiyor gibi goruyorum ya da bilmiyorum bana mi oyle geliyor aşktan daha onemli şeyler var bi ilişkide ve evlilik biraz da sans işi çunku kimseyi ayni evde yasamadan tam anlamiyla tanimak mumkun degil.

Gerçekten öyle. Aşk olmasa da yürütülebiliyor bi şekilde. Merhamet, şefkat duygusu bitti mi tahammül asla kalmıyor. Gözünün üstündeki kaş dahi batar hale geliyor insana. Huzur hissi tamamiyle yok oluyor. Mutsuzluğa bırakıyor yerini. Evlilik de bi yerde tıkanıyor.

Ben ne olursa olsun aşk diyorum. Huzur, sevgi vb hepsini toplasan bir aşk yapmıyor, ev arkadaşlığı yapıyor Konuya gelince aşık değilim diyorsunuz bir dahaki sefere bence aşkın peşinden gidin madem yokluğunu arıyorsunuz. 26 çok genç bir yaş, tekrar bulursunuz.

Bu kadar farkındaysan neden değiştirmiyorsun bazı şeyleri? Bir yıl ayrılık kararı için çok kısa değil mi? G

Bana göre aşk olmazsa olmaz. Aşık olmadığım bir adamla evlenmeyeceğim sözüm vardı kendime. Aşk tahammül sınırlarını yükseltiyor. Aşk uç noktalarda yaşatıyor sizi ortası yok. Bu da sizi canlı tutuyor. Bana yaşattığına göre. . Evlenince yine aşk tükenmiyor fakat yerini başka şeyler alıyor merhamet gibi saygı gibi daha önce de var olan ama öne çıkmayan hisler. Sonra belki sevgi çoğalıyor evlat oluyor. Ama karşılıklı olunca besliyor evliliği tabi bu hisler. Aşk hala var ama başka duygular da var. Aşk canlı tutup diğer hisler sürdürülebilirlik kazandırıyor bana göre evliliğe.

Hanımefendi erkekleri tanımıyor musunuz? Evlendikten sonra deyim yerindeyse köprüyü geçtikten sonra salıyor çoğu kendini Sevgiliyken, daha doğrusu evlendiğim güne kadar çok iyiydi, mükemmeldi. Evlilik biraz sıradanlaştırdı beni onun gözünde. Evet benim hatalarım da buna sebep olmuş olabilir ama üzülerek söylüyorum "artık benim" kafasına da büründü evlendikten sonra. Cesaret geldi adama.

Evlilik = mutluluk mu.. bu dışardan görüntü. Rahmetli bi akrabamiza ne guzel 60 yil evli kaldiniz deyince, evet defalarca aldatilmaya maruz kalarak demisti.. kimse kimsenin evinde ne yasaniyor bilmiyor...

Öyle haklisinizki M

Senin tarif ettiğin aşk biter. Yani hergün beraber olduğun birini görünce kalbin çarpmaz. Evlilikte aşk, başka türlü bişey. Gördüğünde kalbini çarptırmaz tabi ama onu bir daha göremeyeceğini düşünmek korku veriyorsa o zaman evlilik aşkı vardır aranızda.

Aşık olmadan evlenip devam ettiren çok insan var. Bunca insan sırılsıklam aşık olup evlenmiyor. Yani kişiye göre değişir hayat tercihler bütünüdür. Mesela ben aşık olmadan evlenemem. Bu nedenle 35 yaşında bekarım. Asik oldum elbette ama terkedildim. Yani karşılıklı olarak denk gelmedi. L Lotus_034 Yemek soğuduktan sonra masaya gelen tuzu neyleyim Anneler

İkiniz için de hayırlısı olsun. Umarım bundan sonra mutluluğu yakalarsınız.

Evet benim anlattığım olay da bi süre içimden çıkmadı üzüldüm. Dediğiniz gibi yapıyoruz böyle şeyler inanın bende bidaha yapmadım ama başka bi sebepten başka bi tartışmada alakasız yere sürekli yüzüme vuruldu bu olay "sen eften püften sebepten bile huzursuzluk çıkarıyordun" diye. Yapmaya çalıştığımı çabamı görmedi ne yazık ki. Hiç takdir etmedi. Hep hatalarımı yüzüme vurdu durdu. Kapanan konular sürekli tekrar açıldı bu da çok yordu yıprattı evliliğimizi.

Ne doğru söylediniz. Sabır da çok önemli. Biz onu da yitirdik. Birbirimize tahammülümüz kalmadı hiç. Ben açıkçası oldum olası hep sabırsız, tahammülünü çok çabuk kaybeden, çok çabuk sıkılan bi insan olmuşumdur. Ki bu evliliğine doğasına aykırı. Bu yüzden çok zorlandım açıkçası. Eşim bana karşı hep sabırlıydı ve bana hep derdi ki ben aslında bu kadar sabırlı, anlayışlı bir insan değilim. Sadece sana karşı böyleyim. Sen farklısın derdi. Ki zamanla gördüm gerçekten anne babasına karşı bile tahammülsüz onlarla bile zor anlaşan bir insan. Birgün bi baktım bende "herkes" gibi olmuşum artık onun için. Bu noktada çok üzüldüm kırıldım zaten. Yine vazgeçmedim, hatayı kendimde aradım, kendimi değiştirmeye çalıştım, onu tekrar kazanmaya çalıştım fakat ben verdikçe o aldı, ben yapıcı olmaya çalıştıkça o yıktı. Ben alttan almaya çalıştıkça o git gide daha da üstüne gelme çabası içine girdi. Onun yaptığı saygısızlıklar benimkini aştı. O noktada bıraktım artık.

Yani hersey guzelmis Gibi anlatiyorsun burdanda yaz sebepleri herkes okusun. bende herseye ragmen ask diyenlerdenim.. yani sadece ev arkadasi oluyor diger turlusu.. cok mukemmel bir esin yoksa yaptiklari batar bi sure sonra.. ha saygi merhamet.. ve bir erkege en cok merhamet yakisiyor.. saygi diyorum.. adam evlendikten sonra bi bakmissin ayi gibi gegiriyor aciktan ya da gaz cikariyor ulu orta yerde.. yani bunlar bence kabul edilemez.. baskasinin yaninda yapiyo musun bunlari esinin yaninda yapiyosun? Yeminle cok itici geliyor bana boyle insanlar kadin olsun erkek olsun farketmez. haricinde bi iliskiyi ve birbrnizi yiprattiysaniz yeniden baslansada eski seyler gun yuzune cikiyo tekrar.. bazen bittiginde bitiyor.. birakmak Gerekiyor..

Evden gitmesi bi travma aslinda sizin icin.. L

Aşk, hoşgörü ve güven. Güven derken aldatma ile alakalı değil en zor gününde yanında olacağına dair güven. Bunlar olmazsa evlilik eninde sonunda bitiyor bence

Bence evlilik için aşık olmak şart değil. Çünkü aşık olarak evlenen herkes mutlu olamayabiliyor veya o aşk bitebiliyor. Sevgi ve saygı varsa yeterli bence. Ama sevgi insan sevgisi şeklinde olmamalı. Yine bir sevgili olarak sevmek lazım. Ona karşı heyecan duymak lazım. Bence siz eşinizi bir insan olarak sevmişsiniz. Onun size olan aşkını, ilgisini, hayranlığını sevmişsiniz. Tabii bu sevgi ilişki yürütmek için yeterli değil. Keşke evlenmeseydiniz diyeceğim ama böyle olacağını nereden bilecektiniz. Yanlış yorumladıysam kusura bakmayın. Tahmin sadece.

sürekli bir insana kızarsan bağırır çağırısan aşağılarsan alışır bu duruma senin o duygunun bir anlamı kalmaz kızar kızar susar der L

Haklısınız başlarda öyleydi asla kendimi savunmuyorum. Şımartılmış sürekli avutulmayı bekleyen bi çocuk gibiydim açıkçası. Fakat hatalarımdan hiç ders almadım, kendimi törpülemeyi beceremedim de diyemiyorum. Bu konuda kendime haksızlık edemeyeceğim. İşte bu noktadan sonra karşı taraf tamamen farklı bi kişiliğe büründü. Nasıl desem ben verdikçe o alan taraf oldu. Ben yapıcı davranmaya özen gösterdikçe o yıkıcı oldu. Elbette mükemmel değiliz hiçbirimiz dört dörtlük değiliz fakat siz nerden tutunabilirim diye çabaladıkça karşı tarafın iyice boşlaması veya sürekli geçmişte yaptığınız hatalarınızı yüzünüze vurması bi yerde boşa kürek çekiyorum hissi yaratıyor, bi yere varamıyorum, varamayacağım hissine sebep oluyor ve tıkanıyorsunuz. M MaviMabellee

Ne guzel soyledin.