Oncelikle tebrik ederim merak etmeyin birkac gune hepsini kafanizdan atip guzel hayallere dalacaksiniz:) bende ogrendigimde cok karisiktim ertesi sabah gercek miydi ruya miydi diye dusundum gercek oldugunu anlayinca hungur hungur bide aglamistim ama istemedigimden degil insanin kafasinda acabalar ve soru isaretleri olunca duygularini nasil disa vuracağını da sasiriyor sanirim. Allah saglikla kucaginiza almayi nasip etsin bence yasiniz da cok iyi anne olmak icin:)

Hisleriniz normal. Birde doktorla konuşup hemen olmayacağını anlayınca kendinizi o yönde sartlandırmış olmanız çok olası. Hazırlıklı değildiniz hemen olmasına belkide. Zamanla alısacaksınız. Kaygılarınız geçecek Bende hazır değilken ikinci bebeğime hamile olduğumu anladım, hatta testleri tekrar tekrar yaptım, inanmadım. Pozitif çıktı eşime söylemedim. Doktora gittim orada keseyi görünce, doktor ne yapmayı düşünüyorsunuz diye sorunca "bilmem eşimle bir konuşayım"deyip çıkmıştım. Damdan düşmek gibiydi benim için. Şimdi gün sayıyorum. Kaldı 3 ayım, sabırsızlıkla heyecanla bekliyorum. Hayırlısı olsun, sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin Rabbim bebeğinizi.

Sanırım hamile olduğunu öğrenen çoğu kişi yaşıyor bunu. Aynı şeyi yaşadım, istediğim bebeği öğrendiğimde ne korkuları kapıldım ne ağladım. Nasıl olacak yapabilecek miyim ya hayatımı engellerse ya onu koruyamazsam ya bakamazsam ya 9 ay karnımda doğru taşıyamaz yanlış bişey yaparsam ve daha bir sürü şey. Annenin bebeğe alışması ilk 3 ayda tamamlanıyormus. 1 ay sürdü benim bu korkularım endişelerim şimdi hastaneye gidip görmek için gün sayıyorum her kontrolden sonra. Doğsa da hergün her saniye izlesem koklasam diyorum. Istedigin bir bebek ise geçecek bu endiselerin gayet normal merak etme.

Nankörlük Can'ım bizimkisi. Ben de aynı şeyleri düşünüyordum.4 yıl bekledim yalnıZ. Aman sınavımı kazanayım işleri yolun koyayım dedim. Kazandım isteyerek hamile kaldım ilk dönemler aynı nankörlüğü ben de yaptım. Allahıma şükürler olsun ama hormonlardan yani.4 yıl ne çok agladım ben de. Saglıkla kucagına almak nasip olsun, büyük de konuşmamak lazım. Hamilelik saglıklı dogum Olacagı anlamına gelmiyor zaten.

Bu arada hep hamileyim ama hazır değilim konuları acildi.. Bunda 2 seçenek var Ya aldıracaksınız Ya da doğurup kabulleneceksiniz

Açıkçası istediğim halde bu duygulara kapılmıştım. Acaba hazır mıyım, erken mı oldu düşünceleri en başından sonuna kadar vardı ara ara. Bunlar çok normal belki hayatın istediği gibi gitmediğinden yada hazır olmadığından. Anne olmaya doğana kadar hazır olmuyoruz zaten :) doğduktan sonra bambaşka oluyor ama orası kesin Sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim

Bugun bu konular çok arttı. Istemiyorsanız neden korunmadınız? Önlem Alınca olmuyor yani malum.

Madem hazır değilsin niye korunmadın. Bazı insanlar anne olmasın lütfen. Ben bebeğimin kakasının sarısına kurban olurum. Tarzı yorumlara hazır ol arkadaşım. Sebebini merak ediyorsan son konuma bakabilirsin.. Rabbim hakkında hayırlı ve en güzel olanı versin. Kendine zaman tanı kötü düşünme lütfen. Bir de 1.5 yıllık evliymişsin. Ben 8 aylık evli olmama ve bu 8 ayın sadece 2 ayını eşimle geçirmiş olmama rağmen 5 haftalık gebeliğimde düşük yapınca sevindim diye ne kadınlığımın sorgulanmadığı kaldı ne anneliğimin...

Hiç birşey olmaz merak etmeyin Rahat olun. İlk anneliği tatacağım zaman bu tarz düşüncelere girmiştim. Kafa birmilyon oluyor tabi Merak etmeyin puanınızda elinizde zaten atanırsanız atanırsınız, oda sizinle gider gelir işe. Sağlıklı bir hamilelik diliyorum.

Canim benim insallah beni hicbir zaman anlamassin allah dusmanimin basina bile vermesin bu caresizligi.. Yillardir olmayanlarla sohbet ediyorum hepsini teselli ediyorum hepside 1 sene gecmeden hamile kaliyor. Kelin ilaci misali kendime care bulamiyorum.. Allah kimseyi bu aciyla sinamasin..

yasınız kucuk degil...25 cocuk sahibi olmak ıcın cok kucuk bir yaş degil... gelıp gecici duygular dıye dusunuyorum... sabır edın... cocuk atanamamanıza engel degil... ya avrupa gibi cocuk dogurmayıp karıyer pesişnde kosacagız... yada aile ıstıyorsak onada hazırlıklı olacagız... ne yardan ne serden geciyoruz...

Korkuların cok normal canım sonuna kadar endişelenebirsin. Sonucta yeni bir hayat yeni bir tecrübe. Evet belkı zaman zaman kendıne aıt bir hayatın olmadığını düşüneceksin hatta bu bir süre kesinlikle öyle olacak ama emin ol her şey düzene öyle güzel giriyor ki yaşayınca göreceksin nasipse. İki buçuk yıllık anneyim ve bu yıllardan çıkardığım en önemli ders günün başında ortasında sonunda iyi ki diyosun. Hayatta hep iyikileriniz olsun...

İlk hamile kaldığımı öğrendiğimde aynı duyguları yaşadım bir değil bin tane sorular, kafam karman çorman. Sevinmelimiyim? Üzülmelimiyim? Sevineceksem neye sevinicem, üzüleceksem neden üzülücem? Saçma bir psikoloji:)) Oysa bile isteye yaptık biz bunu. Ben şimdiden alışmaya başladım, eminim kucağıma alınca dünyalar benim olacak. Senin için de aynı şey geçerli kucağına alınca çok farklı olacak.

Çok teşekkür ederim evet tamda anlattığınız gibiyim.. Evet olsun istiyordum kararsızlıkta vardı ama hemen olacağını düşünmemişim yeteri kadarda kendimi hazırlayamamışım sanırım.. İyi geldi yazdıklarınız umarım bende güzel seyler hissederim.. Sizde saglıcakla alın bebişinizi kucağınıza insaallah :)

Bu ay herkes hamile ve ikilemde Hayırlı olsun :)

Yazmayayım yazmayayım dedim dayanamadım Ben şu an hamileyim 32 haftalık ilk hamile kaldığını öğrendiğimde istediğim halde sok oldum bir korku sardı beni Ben tüm borçlarımız bitti sanıp ortaya çıktım meğer eşimin borçları varmış Bunda duyunca çok üzüldüm korktum Bebeğime iyi bakamazsam diye aldırmayı bile düşündüm Sonra o kabus günler ağlamaklı günler geçti çok şükür bebeğime sarıldım sağlığına herşeye dikkat ettim Doğumuna az kaldı birçok şeyi hazır borç bittiği hayır ama farklı iyi gelişmeler oldu hayatımda şimdi daha daha iyiyim bin şükür. Bazen insan hazır hissedip başına gecede korkabiliyor. bu farklı sorumluluk çünkü Hamilelik çok değişik birşey Bence herşeyi tam hissedince eşe alışınca yıllar geçince herşey yerine oturunca istemek lazım çünkü kadına zor gelir gebelik farklı bir duyvu

Merhaba Malesef burada ya bebek hasreti cektigi icin sinirli ya da bu tarz yorumlara tahammulsuz fazlaca bayan var. Ne demek istediğini cok iyi anlayan iki öz bir manevi 2 erkek annesi olarak sunu söyleyeyim sana; Iki gebeligimde plansiz ve kesinlikle isyemesigim gebeliklerdi. Evet bazen bunlara ters gelen kırıcı olan yorumlar alabiliyoruz ama böyleydi. Allahım ben ne yapicam simdi? Anne olabilirmiyim? Sevebilirmiyim? Hele ikincisi daha da beter. Benim zaten çocuğum var. Ikinci ne simdi? Nasil okuturum? Bin tane düşünce. Allah rızkını verir demedim asla. Tabi ki verir. Gonderirsin herhangi bir okula, üstüne giydirirsin bir-iki sey verir rızkını. Ama ben hep daha iyisini planladim ve o yuzden bir de manevi oglum var. Hepsini cok seviyorum. Benim yumurtalik sorunum var. Ne kullanirsam kullanayim bamile kaliyorum. Ve sonlandirilmis gebeliklerimde var ama anne olunca herşeyin üstesinden geliyorsun. Henuz cok erken. Alisacaksin. Alistiracak seni. Tekmelerini hissettigin anda baglanacaksin ona. En guzel okullar icin imkan zorlayacaksin. Kisitlanacaksin uykusuz kalacaksin bunalacaksin ama hepsi gececek. Su an en küçük oglumun saclarini okşuyorum. Dunyanin en guzel duygusu ve sende guzel bir anne olacaksin Hayirli olur inşallah arkadasim.

Pirayeeeee hayirli olsun, ben o endiseleri cok yasadim ve acikcasi aldirmadigima da pisman oldum sonradan. Yasim sizden baya buyuktu ve ben de olmayacak korkusuyla apar topar bir de tup bebek yapmistim. Ustune de hemen 2. Yi normal yaptim; cunku yalniz kalmasin istiyordum ama ara verirsem asla bir daha yapmazdim. Velhasili ben bir arkadasin da yazdigi gibi kakasinin sarisina kurban olan annelerden degilim, olamadim da. Bence bir can dunyaya getirmek cok buyuk bir sorumluluk ve gercekten cok istemek gerekiyor. Let the linc begin

Ben anlamıyorum ya istediğin kadar oku hamilelik sevinci çok başka bir şey, bir insan hamile olduğunu öğrenince dünyalar onun olmalı bence, yok atanamadım yok korkuyorum gibi cvblar da ne? Nispet yapar gibi olmuş konu biraz istemiyorsanız neden korunmadınız?

Ne ikiz mi Harika harika! hayırlı olsun. Sekoyam İlle de

Allah sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin ekonomik sıkıntımız yok çalışmıyorum bakabilecek kapasitede olduğunu düşünüyorum bebek de istiyorum 4 yıldır ama Bende hamile olduğum düşüncesine kapılınca yapabilirmiyim hayatım değişecek endişesi yaşıyorum olağan bir durum şuan şaşkınlık hakim sizde kısa zamanda atlatırsınız keyfini çıkarın Allah aramasın kimseye ne güzel ilk aydan olmuş

Hayırlı olsun canım ilk başlarda böyle şeyler dusunmen normal hepimizin oluyor ama onun kalp seslerini duyunca orda nefes alan bir varlığın olduğunu düşünmek bile yetiyo insana hele bide kucağına al hayırlısıyla bak gor dünyada sadece bi o varmış gibi oluyo... H Hayat ne garip

Oy ağzına sağlık.

Aynı yaştayız. Ben atanamayan öğretmenim. Sınava da istediğim gibi çalışamadım sonra çalışmayı iyice bıraktım. İşsizlik psikolojimi çok etkiliyor benim de. Ama bebeğimiz ortak kararla isteyerek oldu. Buna rağmen arada işsizlikten aşırı kaygılanıyorum. . push ;

Şu hayattan çıkardığım bir ders, hah tamam şimdi oldu diyemiyor insan :) Atanayım sonra rahatım diyorsun bu kez borçlar vs başlıyor. Örnek; ben. Yani her şeyin dört dörtlük olmasını beklemek çok realistçe olamıyor. Siz istediniz ve gebesiniz bunun tadını çıkarın. Ben süpriz gebelik yaşadığım için ne hissettiğimi bilemiyordum.

öncelikle endişe etmeyın onunuzde 8 ay var eğer sınava gıreceksenız ders çalışın bol boll bunu size yaşattığı için sadece Allah a şükredin...

Gayet normal endişeler, kendini tamamen hazırlamak durumunu hiçbir annenin yaşayabildiğini zannetmiyorum, "Ben tam hazırdım ve her şey tam da umduğum gibiydi" diyen varsa da helal olsun derim. :) Evliliğimizin 2. senesinden sonra bebek konusunu dillendirmeye başlamıştık eşimle. İmkan olarak iyiydik, manevi olarak kendimi hazır hissettiğim bir zamandaydım, emin gibiydim... Gibisi fazla, emindim "Hazırım" dedim... Denemeler derken, hamile kaldığımdan şüphelenince bir test yaptım ve o test sonucuna verdiğim ilk tepki "Bu test bozuk mu la?" idi. Sonra bir sevinç-heyecan gibi 3-4 dakikalık bi aptallaşma halinin ardından endişe hali başladı. Öyle ki iyi mi ettik kötü mü ettik, ne olacak, nasıl olacak, daha gezer miydik, daha okur muyduk, daha şu kurs bu kurs vardı... Bir saçmalama haline doğru evrildi. Fotoğrafçılık kursuna başlarken bıraktım, işimden ayrıldım... Her şey yarım kaldı, kendi hayatından vazgeçmek bu dediğim karamsarlık haline girdim oradan. Sonra tvde gazetelerde gözüme çarpan çocuklu haberler... "Ben bu çocuğu nasıl korurum, böyle kirli bir dünyaya nasıl çocuk yaptım ben" şeklinde bir hale de girdim, sanki o ana kadar dünyadan bihaber gibi. Hormonlardan mıdır bilemem, "Hazırım" dediğim şey karşısında en az 10 farklı ruh halinden ruh haline sürüklenirken buldum kendimi Sonra "Nasıl doğuracağım, canım yanacak" korkuları, ardından "Ben ölem bebeme bi şey olmasın" duygusallığı... Ya böyle anlatınca, ben delirmişim sanırım haberim yokmuş Sonra yorucu bir süreç vb. Ama hayat çocukla bitmiyor, yeniden başlıyor :) Farklı bir Mali Tevzin'i keşfedeceksiniz, anne Mali Tevzin ile tanışacaksınız, kendinizi bu görev ile yeniden anlayacak, dünyayı bir anne gözüyle görürken aynı anda apayrı bir sevgiyi deneyimleyecek, sabır konusunda da insanın ne kadar güçlü bir varlık olduğuna şahit olacaksınız. Evet, bazı şeyler biraz beklemede kalacak belki, bazıları ertelenebilecek şimdi sizi teselli için "Yaparsın edersin kariyerine hemen devam" kasmayayım. Ama hiçbir zaman "Geç" olmayacak hele ki istedikten sonra ve bu kadar gençken. O gün, hamileliğimle "Vazgeçtim" zannedip bıraktıklarıma bugün çocuğumla, kaldığım yerden devam ediyorum ve kendimi daha iyi tanıdığımı, içimde bir gözün daha çocuğumla birlikte açıldığını hissederek. Sağlıklısı, hayırlısı olsun hakkınızda.

Herşey güzel olacak merak etme A

Bugün sürekli bu tarz okuduk Allah'ım neyse hayırlı olsun Allah analı babalı büyütün

Kürtaja dahi karşı olan bir insan değilim Konunuzu da bilmiyorum. Ama şu çok cümleniz gerçekten çok çok itici geldi. Düşük yaptığına sevinmek nedir yahu?

İsteyerek hamile kaldım her gün test yaptım falan ama o öğrendiğim ilk gün sabaha kadar uyumadım 2 gün manyak gibi kendimle konuştum evde 500 volta atmışımdır Bu arada ileride çocuğa asla anlatmayacağım bir detay: Gebelik testinde çift çizgi görünce ağzımdan çıkar ilk sözcük "hass..." şeklinde bir küfür oldu Çok utanç verici ama böyle :) Sonra eşimin sevinci, benim ne olduğunu anlayamadığım hallerim, dış gebelik şüphesi diye korkmamız derken baktım ki alışmışım. ta ki ilk kez kusmama kadar Sonrasını anlatmak istemiyorum :) Hayırlı olsun, kendine zaman tanı.. böyle hissetmek çook normal

Anne olmak ya da anne adayı olmak, full pozitif duygularla, sevgi bulutlarıyla dolu olmak değil bence. Negatif duygular, endişeler, şüpheler sizi kötü biri yapmaz. Anne olmanın korkutucu tarafları da var çünkü. Her bebek bir mucize, şartlar ne olursa olsun onu koşulsuz seveceksiniz elbette. Ama aynı zamanda çok zor ve hayatınızı değiştiren bir şey. Kafanızın karışması, korkmanız, endişelenmeniz o kadar normal ki. Karnımda ikinci çocuğum var, normal yollarla hamile kalamıyordum, ilki tüp bebek. İkinci için de tüp bebeğe başvuracaktık ama biraz daha bekleyelim diyorduk. Ama bu arada da normal yollarla olursa olur riskini de göze almıştık. Ona rağmen hamile kaldığımı öğrendiğimde bir tırstım. Büyük bir haber, hayatın değişiyor çünkü. Bilinçli bir insansanız, artısıyla, eksisiyle her şeyi düşünüyorsunuz. O yüzden içinizde gel gitler oluyor. Bunlar çok çok normal. Hayat hiç bir zaman dört dörtlük olmuyor ama şu an sorun olan bazı meseleler de zamanla çözülüyor. Buna inanın. İçinizdeki iyi ve kötü tüm duyguların normal olduğunu bilerek, onları kabullenin ve hepsiyle birlikte iyi bir anne olacağınıza inanın. Kariyer sahibi insanlar sadece çocuksuz insanlar değil. Halletmeniz gereken daha çok şey olacak, belki biraz daha yorulacaksınız ama sonuçta başaramamanız için bir engel yok.

Ben 5 haftalık minik bir gebelik süreci yaşadım. Onda bile endişelerim kaygılarım çoktu. Bebeğimin büyüdüğünü okulda öğretmeninden tokat yediğini filan düşünüp üzülüyordum :) Buna benzer konu açmıştım, arkadaşlar sağolsun normal olduğunu söylemişti. Bilmediğimiz bir dünyaya adım atmak gibi anne olmak. Bilinmeyen ürkütüyor insanı ama Allah büyük bir şekilde su akıyor yolunu buluyor insan istediğinde.

İstemiyorum diye bişey yazmadım korkularımdan bahsettim.. İstedim ki korunmadım zaten ama kararsızdım ve su an endişeliyim.. Beni anlayabilecek insanlarla dertleşmek istedim..

Hamileligini gozyaslari ve kaygiyla ogrenen tek kisi siz degilsiniz. Ilerde geciyor bu dusunceler. 25 yasinda cok kucuk degilsiniz. Cocugunuz 15 ken siz 40 olacaksiniz. Guzel olacak :)

İnsanların imtihanları farklı farklıdır biri evladına geç kavuşmakla imtihan olur diğeri ise hiç hazır değilken anne olmakla. Dediğiniz noktada haklısınız ama herkes imtihanını kendi şartları içinde yaşıyor işte. Allah hayırlı evlatlar nasip etsin isteyen herkese hepimize.

ortamı yumuşatıom

Konuyu bir tek ben mi dogru okudum acaba? Nasil bir okumaniz var da istemiyorsan korunsaydin diyebiliyorsunuz Kadinin yumurtaliklarinda sorun varmis, ilac kullaniyormus dogal olarak cabuk hamile kalamayacagini dusunup korunmamis. Dusundugunun aksine hemen hamile kalinca da erken oldugunu dusunmus cunku belki de yillarca ugrasacagini dusunuyordu. Muthis anlayissiz insanlarsiniz ya bir de annelikle ovunuyorsunuz, insanlarin duygulariyle annelik bilinciyle dalga geciyorsunuz. Insanlara karsi bu anlayissizlikla, agzina geleni saymakla nasil cocuk egittiniz veya egiteceksiniz ne ogreteceksiniz. Az sakin olun, kendi ofkenizi hayata karsi kizginliginizi milletten cikarmayin.

Hahahhah yaaaa kaygi boyle bisey iste :) ayyyni ben biliyorum konunu. Gulduysem sinirden hep.. ah anlatinca bana gülüyorlar eşim, arkadaşlarim. "Allah baska dert vermesin" diyorlar ama ah bu derdi de ceken anlar. Ben de daha olmayan gebelikte gebe kalmisim dogurmusum buyumus de okulda arkadasi itmis de okulu "basma" planlari yapiyorum icimden :) Aile birligine uye olur her gun okulda olurum diyorum. Ah.. bunlar gibi nicesi.. Cok yipratiyor insani bunlar. Bunlar panik de degil nasil desem hüzün benim için.

Aynen hersey nasip işte. Hayırlısı

Öğrendiğimde yaşadığım endişeyi aynı şekilde eşim de yaşamıştı. Ben iyi bir anne olacak mıyım, kısıtlanacak olmak beni bunaltacak mı vs tarzı endişeler yaşamıştım eşim ise sağlıklı olacak mı korkusu. Kaygı üretmeye kalksak şurada yüzlerce üretebiliriz :) En iyisi güzel düşünmek, hazır istenen bir bebekmiş.

Tebrikler öncelikle :) Bence duygularınız normal, hamile olduğumu ilk öğrendiğimizde eşimin havalara uçtuğunu benimse mal mal etrafa baktığımı hatırlıyorum :) Çünkü bebeğin sorumluluğunu daha çok kadın yükleniyor. Haliyle istiyor olsanız bile şok hali bence çok normal... Tabi ki sonra çok mutlu olmuştum ama duyduğum ilk an benim aklıma da direkt sorumluluklar gelmişti o an bilemiyorum ben mi çok duygusuzum benyeniyimgaliba

Yanlis anlamayin kesinlikle sizi yadirgamiyorum. Ama birde soyle dusunun istemedigi halde hamile kalan bircok kadin varken, gece gunduz dua eden olsin diye yalvaran ama olmayan kadinlar var. Bizimde isyanimiz sizlere degil bu duzene.. cunku cevremde kendi istegiyle 5 kere yasal disi yollardan temin ettigi ilaclarla dusuk yapmasina ragmen cocugu olan insanlar var.. Yeter artik dogurmak istemiyorum diyen insanlar var. Bende evlendigimde esimle doya doya herseyi yasamak istedim sukur ki yasadim da. Ama kk cocugu olmayan o duygusal kadinlarla dolu olunca dogal olarak bu tepkilere maruz kalmaniz normal. Umarim yanlis anlamassiniz Konu sahibine gelince onu da anliyorm ben bile 4 senedir olmamasina ragmen acaba diyorum ama bu duygular gecicektir.. gonlunuzu ferah tutun

Ben hamile kaldığımda küçücük bir evim vardı eşim ikiz olacağını duyar duymaz daha dr agitmeden dubleks ev bakmaya gitmiştik dr dan önce. Bebek kısmetiyle gelirmiş çok doğru. Bizim ikizlere duble kısmet gelmişti :) Kafaya takma bugünlerin tadını çıkart hiçç sıkma canını, gevşe ve rahatla doya doya hamileliğini yaşa bence.

Haklısınız belki de. Tövbe ettim zaten o tarz konu açmak yok. Nispet diyen var bu bile üzücü.

Bu arada bende 4 sene once hamile kaldim o kadar cok agladim ki. Istemiyordum ogrendigimde de 6 haftalikti. 6 haftalikta kaybettim zaten.. Ama suan burdaki insanlari o kadar iyi anliyorum ki. O zaman ben burda konu acsaydim istemiyorum diye insanlarin beni neden linc ettiklerini bile anlamayacaktim.. Ama suan binlerce insani cok iyi anliyorum.. O yuzden iyi ki kk var.. Dualariniz icin tesekkur ederim rabbim hepimize hayirli zamanda hayirli evlatlar nasip etsin...

keşke önce işim olsaydı yani atansaydın hayırlısı olsun.. elmadilimi ❤ Üyelik

En fenasi benim, bir de ikiz olabilir dendi. Daglara cikcam D

Bebeğe daha ruh üflenmemişken adet olur gibi düşük yaptım ve evet hayırlsı buymuş dedim sevindim. Sanane? Bir de kürtaja karşı değilmişsin. Sahte medeniyetiniz batsın..! elmadilimi ❤ Üyelik

WOMAN

Yorumuna kesinlikle katılıyorum. Burda ki bazı kadınların veya kızların, gerçekten içlerindeki kini, öfkeyi ve kıskançlığını bu şekilde atarak ve acımasızca eleştirerek deşarj oluyorlar. Oysa konu gayet güzel açıklanmış, eleştirilecek bi yanı yok ki... Bu arada hamile oluşuna çok çok sevindim hayırlı, sağlıklı olsun inşallah. Konu sahibi hiç moralini bozma endişelerin olması gayet normal, şuan şaşkınsın tabiki, Bak canım ben kızımı 39 yaşımda kucağıma aldım, ah diyorum keşke biraz daha genç yaşta anne olsaydım, hem enerjim daha fazla olurdu hem de bu eşsiz, muhteşem duyguyu daha erken tadardım. Gebeliğin hayırlı sağlıklı olsun inşallah.

Yakın zamanda nasip olur inşaAllah şimdi anladım olayı Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

hakkaten anca dağ paklar seni Rahat rahat bağır dur stres at :)))

Demek ki hayırlısı böyleymiş hakkınızda. Bence endişe duymayın, dünyanın en güzel şeyi geliyor, mutlu olun. bende 23 yaşında anne oldum, Dr bana küçük anne diyordu

1. si 25 yaş anne olmak için ideal üstelik atanmak muhtemelen öğretmendiniz ve tez zamanda kadroya kavuşacaksınız ınsallah hiç bir şey annelik kadar güzel olamaz hayırlısıyla kucağına al insallah

hormonlar tavan yapmis diyorum

Bunu ogremebilmek icin nice kadin mucadele ediyor tarifsiz acilar cekiyor tup bebek bolumunu okuyun derim sukredeceksiniz. Yasinda kucuk degil gauet guzel bir yas bence tadini cikar

Evet aynı korkular.. Demek ki herkes azıyla çoğuyla bu hisleri taşıyor.. Evet çok şükür istenen bi gebelik bi tık erken gelip bizi şaşırtsada :)

Hayırlı olsun inşallah. Vardır Allah'ın bildiği, demekki bebeğin gelesi varmış Bence çok normal endişeler bunlar, dünyaya bir 'insan' gelecek, sizin sorumluluğunuzda, e kolay değil. Ama o sevdirecek kendini, size neşe getirecek. Allah isteyen herkese versin. Hayırlı olsun

Gulsem mi aglasam mi sasirsam mi yok artik mi desem, ellerimi nereye koysam bilemedim Hayirlisi artik ne diyeyim

Bende 5aylik evliyken hamile kaldım üstelik ben çok istiyordum eşim erken diyordu korunuyorduk nasıl oldu anlamadım hamile kaldım çok istememe rağmen bazen daha gezemedik evliligimiz oturmadı daha falan diye üzülüyordum bazende bebek gelecek diye çok heyecanlı oluyordum hormonlardan sanırım böyle tuhaf düşünceler gelip gidiyor kucağıma alınca aşık oldum o minik ellere G

29 yaşındayım ve oğlum 2 yaşında bazen anne olmak için geç kaldığımı düşünüyorum

Tesekkr ediyorum. Demek ki artik bizim vaktimiz gelmis istesek de ostemesek de yasayacagiz

Korunmayınca da olmuyor ben hiç korunmuyorum 5 yıldır. Allah veriyorsa veriyor işte demeyi öğrendim. İkizleri Tüp bebek yaptım sonra da korunmadım. Ben de hep derdim planlı yapıcam korunucam istediğim zaman hamile kalıcam diye ama Allahın takdiri ne ise o oluyor.5 yıl oldu olsa olurdu korunmadığım halde, nasip diye de birşeyi unutmuyorum artık. Tedbiri alıp takdiri Allah a bırakmak gerek ama bazen tedbirsiz de olmayınca olmuyor, tedbir alsan da olucağı varsa oluyor

Evet tam olarak o ikileme düştüm olmayacak korkusu oluşmuştu.. İstiyorduk ama bu kadar erken olması sanırım sok etkisi yarattı.. Hayırlı olsun evladınız bu arada bende güzel düşüncelere o kavuşurum insaallah yakın zamanda.

6 haftalıkken düşük yapınca daha hamile kalmadınız mı hiç. Malum 5 haftalıkken düşük yaptım merak ettim şimdi. Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

Insan bana göre, hayatta hic birseye kendini tam olarak hazir hissetmez. Başımıza gelir oyle hazir oluruz Saglicakla buyut bebisini

Ya aslında bir çoğumuz bunu yaşıyoruz da kimimiz kendine bile itiraf edemiyor, ne kadar istersek isteyelim o çift çizgiyi görünce bir karışıyor aklımız, ben de korktum, sonra bir sevindim, tam hamileyim ben havasına girerken toksoplazma testi yapalım dedi doktorum, cahilim tabii o zaman, yapılınca ne olacak ne çıkarsa iyi ne çıkarsa kötü bilmiyorum, doktor pozitif çıkarsa bebekte anomali olabilir, düşük yapabilirsin, sonuç pozitifse rahim içinden sıvı alacağız, belki duruma göre gebeliği sonlandıracağız deyince eve gelip eşime sarılarak ağladım bebeğimi kürtaj yaptırmam diye, ki o ana kadar düğün olur göbek atmaya giderdim, hamilesin diyene yiyecek ekmeği varsa doğar diyordum, belki gebeliği kavrayamamak belki yaşın verdiği cahillikti, 22 yaş şimdi çocuk geliyor bana, kızım 22 yaşında onu hamile düşünemiyorum şu anda, valla ortalığı ayağa kaldırır nazıyla :))

Dediğim gibi hazır ama hazırlıksız yakalanmışsınız. İlk zamanlar kaygılar, duygusal geçişler fazla oluyor bu da bir etkendir muhtemelen. Kalp atışlarını duyunca, ufak tefek alışveriş yapmaya başlayınca daha farklı hissedeceksiniz. Çok teşekkür ederim. Sizde sağlikla kucağınıza alın inşallah

Valla bende aynı şeyi düşündüm:)))))) Millet inadına açar gibi konular hamileyim endişeliyim süpriz oldu:)))

Uyuz oluyorum sizin gibi insanlara Kimse kusura bakmasın İstemiyorsan korunacaksın arkadaşım... N ntprt

Eşimle 25 yaşında karşılaşsaydım keşke. 30'a kadar çocukları iyice büyütür sonra da keyfimize bakardık. 35 yaşımdayım bana çok zor geliyor. Belki de yaştan değildir. Relax bir anne olamadığım içindir. Geçen gün çocuklarımla parktan gelirken, çardakta bir grup kadın gördüm. Kurmuşlar sofralarını, termosta çaylar, masada aparatifler. Mis gibi hava, yemyeşil bahçe... Gidip sofralarına oturasım geldi. Mardin Derik zeytininden başka hiçbir zeytin yemediğim halde;tombul turşuya benzer, kırmızı biberle süslü garip zeytini canım çekti Dedim şimdi gidip otursam ufaklık ya soldaki yola fırlar, ya da sağdaki otoparkın duvarından hoooopp aşağı yuvarlanır. Turşu mu zeytin mi ne olduğu belli olmayan kırmızı biberle süslü nesneyi canım çekerek eve gittim.

Bende 20 yaşında hamileydim ve 21 yasimda doğurdum cok cok güzel bişey annelik duygusu. Karnında bir can taşıyorsun. Hem rabbim sana kaldiramayacgin yükü vermez. Raht ol. Hem kariyer yaparsın hem çocuk. Kim demiş yapamazsın diye. Hem çocuk aile bağları ida kuvvetle dirir bence sukret

26 yaşında kızımı kucağıma aldım. 3 sene önce yaptığım işten sıkıldım akademik hayata geçtim. Kızım hiç negatif etki olmadı ama onun için daha çok calistigim çok oldu

Çok normal endişeler inanın. Yep yeni bir hayat ekleniyor hayatınıza. Düzeniniz değişecek, planları bozan kafasına göre şekillendiren biri gelecek. Elbette ki belirsizlikler içinde kaybolacaksınız başta. Yavaş yavaş kalp atışı, ultrasonda belli olan organlar, boyu, kilosu, cinsiyeti, tekmesi derken hissetmeye başlayacaksınız. Bu hazza kulak verebilirsiniz mutlu bir hamilelik, mutlu bir annelik geçirirsiniz. Şuanda kendinizi sıkmayın, baskılamayın. Geçecek.

Bilinmez her zaman insanı korkutur. Bu çok doğal ve insani bir duygudur. Birkaç ay sonra küçücük bir insan yavrusu katılacak aranıza, 2'yken 3 olacaksınız ve öncelik hep onda olacak. Eski hayatınızdan eser kalmayacak ve yepyeni bir hayata adım atacaksınız. Yersiz endişeler değil bunlar, insanlar yeni bir işe başlarken bile kaygılanıyor; endişeleniyor. Kaldı ki burada düzeniniz toptan değişecek. Zamanla duruma alışacak, kaygılar yerini heyecana bırakacak ve bebek geldiğinde ona o kadar odaklı olacaksınız ki endişelerinizi düşünmeye fırsat bile bulamayabilirsiniz. Sağlıklı doğumlar diliyorum. :)

Hayırlı olsun, daha çok yeni bir haber olduğu için kafanızın ve duygularınızın karışık olması normal. Bebeğinizin kalp atışlarını ilk kez duyduğunuz gün tüm karışıklıklar bitiyor, yerini bebekle ilgili heyecan ve endişeye bırakıyor :) Endişe dediğim geleceğine yatırım yapalım, odasını şöyle alalım, ismini ne koyalım gibi:) A

Ben bebeğimi istemiyor değilim ama öğrendiğimde sevinçten çok endişeye kapıldım bilmiyorum bu beni kötü bi anne adayımı yapar.. Sadece tahmin etmiyordum hemen kalabileceğimi o yüzden öyle yazacak olanlar yargılamasınlar sadece bu endişelerin korkuların geçici olduğunu bu duyguları başkası da yasadımı öğrenmeye, rahatlamaya ihtiyacım var.

Konudan bağımsız olarak soruyorum bunu okuyanlara. 2018 yılında diyelim x kişisi anne olmak istiyor bu çok normal ise y kişisi anne olmak istemiyorsa bu neden şükürsüzlük vicdansızlık olarak algılanıyor. Korunma yöntemlerinin hiçbiri %100 korunma sağlamazken bu sert eleştiri niye hiç anlamıyorum herkes o an anne olmaya hazır ve nazır beklemek zorunda mı.

Korku duymanız normal yasınız da çok genç. Elbette ki sorunlar çıkacak ortaya bir insan geliyor. Ama maddi olarak çok sıkıntı yoksa gerisi aşılır bence.

Evet sanırım öyle.. Ben su an daha çok hayatım nasıl şekillenecek, kendime ait bi hayatım kalmayacak tarzı korkular yasıyorum.. İşimi elime alamadım ya tamamen engellenirsem diye korkuyorum.. Hayırlısı olur insaallah..

Evet bugün öğrendim hamile olduğumu.. 1.5 yıllık evliyim.. 2 ay önce yumurtalıklarımın tam gelişemediğini öğrenince doktorum klomen kullandırdı ona rağmen çok büyğmemişti yumurtalıklarım bende o korkuyla korunmadım ve hamile kaldım.. Yani hem istiyordum hemde kafam karışıktı çünkü henüz genç olduğumu da düşünüyordum anne olmak için (25).. Allah isteyen herkese nasip etsin ama ben bugün ögrendigimden beri o kadar karışık duygular içindeyim ki basım ağrıyor su an.. Henüz atanamadım puanım elimde kadro bekliyorum.. Bütün bunlar anne olma, kariyerimi etkileyecek mi düşüncesi, çok gencim erken mi vs ağlamaklıyım.. Duygularım çok karışık saçma sapan bişeyler yazıyorsam kusura bakmayın.. Benimle aynı duyguları yaşayanlar oldu mu aranızda?

Hanımlar, 2 gündür benzer konular açılıyor, ben de şıp diye damlıyorum :)) Kadınız birbirimizi anlamamız lazım, sizler hamileliği öğrendiğinizde hiçbir endişe, korku yaşamamış olabilirsiniz, belki sevinçten havalara uçtunuz ama gebelikten ve bebeğe yetememekten korkmak o kadar doğal ki. Dün de yazım, ben de çok korktum, bu bebeğimi istemediğimden değildi, annelik yaparken yetersiz kalmaktan korkuyorsunuz, bir bebeğin sorumluluğunu almak emzirip alt değiştirmekle bitmiyor çünkü, bebekken işler kolay, zor olan bebeğiniz büyüdükçe dış dünyada yaşayacağı zorluklarla başa çıkabilmeniz, hiçbir bebek 50 cm boyda 3000 gram kalmıyor, büyüyor, dış dünyaya adım atıyor, rahimlerimizdeki izole hayattan bambaşka bir hayat görüyorlar, kötülükle tanışıyorlar, bir bireyi sadece doğurmuyor, onun ömür boyu da sorumluluğunu alıyoruz. O yüzden korkmak çok insancıl. Konu sahibesi sağlıklı bir gebelik diliyorum, kendinize zaman verin, bu duygularınızın yerini başka duygular alacak, anneliği yaşadıkça öğreneceksiniz hepimiz gibi

cocuğunuzun olmasını istediğinizden emin değilseniz neden korunmadınız korunmadan sevişince çocuk oluyo malum. burada kaç yıl bekleyen uğraşan anne olmak isteyen insan var biliyor musunuz? nisbet eder gibi yazı yazmışsınız. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Sorma abla, bir haftadir ne gerginlik ne stres ne uzgunluk, daha birinin ihtimaline hazir degilken. Oyle bir sey olursa dillerden dillere dolasirim herhalde. Bir Koalina vardi, cocuk sevmezdi istemezdi asla. Sone abir gun hamile oldugunu ogrendi hem de ikizmis diye ne dalga gecerler Tesekkur ederim. Vardir bir hayir diyorum artik biraz daha alistim gibi.