Anladım canım da kardeşinin durumu seninle aynı değil. Ortama ayak uyduramadım demiş size. Belki de işi beğenmedi size öyle söyledi. Kardeşin için hemen karalar bağlama yani. Şimdi madem iyi hissetmiyorsunuz abla-kardes sinemaya, tiyatroya ne bileyim spora yazılın. Sosyalleşin biraz. Bu durum senin için daha önemli. Ikinizde depresyonda olup hayata adım atmadan nasıl yaşayacaksınız? E

Allah korusun allah kimseyi bununla sınamasın herşeye rağmen uzmana görünsün bende 2 aydır sınaniyorum ama iylesicez Allah var gam yok canim E

Kesinlikle evde durdukca insan iyice bunalıma giriyor ama biz abla kardes işe de girip çalışamıyoruz bu sorunlar yüzünden ben sürekli çıkıp dolaşıyorum zaten hastalığımdan dolayı ilaç tedavisi de görüyorum ama kardeşim kullansın istemiyorum ama ikna edebilirsem terapi aldırıcam K Kahvekolik-R

Öyle tabi ama en ufak şey de üzülüyor ağlayarak beni arıyor bende üzülüyorum tamam çık gel diyorum ne yapayım ki daha kötü olur diye korkuyorum D damdan

E kimsenin iş yeri dört dörtlük değil ki. Hemen pes etmek de olmamış. Her işin bir adaptasyon süreci var. Neyse olan olmuş artık. Depresyon vb varsa da bir uzmana göstermekte fayda var. E

bu arada bu tip durumların sebebi genelde küçüklükte yaşanan travmalar oluyor, mesela anne babanın çocuğu aşağılayıcı rencide edici konuşması, toplum içinde çocuğa bağırmak, sen sus küçüksün, sen yapamazsın, bilmezsin demek... ikinci aşamada da öğretmenlerin aynı tavırları yada akran zorbalığı... problemin köküne iner psikolog çözüm bulunur endişelenmeyin. geçmiş olsun not: işe git diye zorlamayın. daha çok strese girip, başarısızım duygusu daha da artar E

İnsanların ne işler de ve ne şartlarda çalıştığını bilseniz? Ortamı beğenirsin, maaşı tatmin etmez, yoğundur, mesai saatleri fazladır. Mükemmel bir yer varsa bana da söyleyin. Ayrıca bir uzmana da görünsün tabii..

Pamukannesi83

Cok merak ediyorum:anneniz ve babaniz ile araniz nasıl? Ve cocukken sizinle nasıl konusurlardi? E

Bence kardeşinizde pek bir sey yok sadece ortam bozuk. Iş hayatı öyle sorunlu ki kimse ayak uyduramıyor maalesef. Ama istediği iş olana kadar bir yerlerde sanretsin. İnsanlara çok takılırsa kaybeder işini yapsin çıksin boşverin. İş hayatı böyle güzel oluyor inanın :) yaşı da genç

Kesinlikle iş hayatı çok zor gerçekten ben de kardeşim gibiyim kaç kere iş değiştirdim hiç bir yerde tutunamıyorum bana deger verilmedigini hissediyorum hep dışlanan kişi oluyorum arkadaş ortamın da böyle olunca da o ise gitmek zulüm geliyor bana ayrılıyorum işten sonra

Doğru söylüyorsun canım yapacak başka bir şey yok şimdilik

Cok mu el bebek gul bebek yetisti? Ortama alisamadim diye ilk gunde 2 kez istifa etmis. Depresyona girdigi dogrudur issizlik zor ona lafim yok. Ama buna yol acan ya cok rahat tuttugunuz icin aile olarak sizsiniz ya da kendisi. Iyi de olsa kotu de olsa cok uc noktada bir ortam olmadigi muddetce acil bir ise girmeli. Sorununun cozumu bu. Ise gir diye baski yapilmaz anca kendi ayaklari uzerinde durunca hayatinda nelerin degisip guzellesecegini, is arkadaslariyla sosyallesebilecegini tatli tatli anlatirsaniz sorun cozulur gibi geliyor bana.

Kesinlikle ben de kardeşime terapinin daha faydalı olacağına inanıyorum

Kızlar bu kez sorunum kardesimle ilgili kardeşim 21 yaşında anestezi mezunu geçen yıl mezun oldu iş bulamıyor bir iki işe girdi ama ortamı beğenmediği için duramadı çıktı. Çalışmak istiyorum ama ortama ayak uyduramıyorum diyo. Kardeşim de de aşağılık kompleksi ve özgüven eksikliği dışarı bile yanlız çıkmak istemiyor bu aralar.. Dgs' ye hazırlan diyorum içimden gelmiyor diyor. Ben ağır depresyon geçirdim bugün de kardeşim abla acaba bende mi depresyondayım dedi o kadar üzüldüm ki benim yaşadığım bu illet hastalığı kardeşim de yasarşa dayanamam çok bağlıyım ona kendimden çok sever ve düşünürüm onu daha ben iyi olamamisken kardeşimin bu durumu mahvetti beni bende çok kötüyüm bir kaç gündür ne yapmalıyım ben şimdi şaşırdım kaldım

Böyle birsey tahmin ettim zaten. Psikolog ve aile danışmani olan Steve Biddulph bir kitabinda "Biz çocuklarımızla nasıl konuşursak, bu ilerde onların iç sesi olur". Yani biz kendi kendimizi olumsuz düşünceler ile bitirirken aslında cocukken bize söylenen kötü sözleri ve davranışları tekrarliyoruz. Burdan yola çıkmak lazım. Kardeşinize de bir terapist ile görüşmeyi öneririm. Her sorun ilac alarak geçmiyor. Bazen 3ü bir kişi ile yargilanmadan konuşmak da faydalı E

Ortama ayak uyduramıyorum diye işten mi çıkılır?Herkes istediği işi yapmıyor. Cogu kişi de istediği yerde çalışmıyor ama işini de fırtmıyor. Depresif sizinle konusmustuk sizin ağır depresyon hastası olduğunuzu biliyorum ama kardeşiniz sizin hastalığına sığınıyor. Bir ışe girsin dişini sıksın 3-5kurus kazansın, kendine harcasın falan bak nasıl kendine geliyor. Sizi örnek almasına veya ise gitmemek için bahaneler yaratmasına izin vermeyin. Bu konuda da iyimser olmayın onu her türlü bir işe girmeye zorlayin

O sürekli aranan, sorulan insanlar bence genelde boş insanlar. Bunu kendi hayatımda da başkalarınınkinde de gözlemliyorum. Ne kadar boş insansanız o kadar ortam yaparsınız. Yoo in

Bana fazla naz gibi geliyor açıkcası bu tip şeyler.. Kendimi hep uyumsuz hissetmisimdir, oyleyimdir de ama çalışmak zorundayım.. ruh halim de genelde melankolik, depresiftir ama çalışıyorum.. hayat şartları, zorunda hissetmek de onemli diye dusunuyorum.. Ama her insan ayni sekilde basedemeyebilir, doğrudur, psikologa yonlendirebilirsiniz..

Maalesef doktora götür daha fazla kotulesmeden depresyonda ise eğer ilerler çünkü ben şu an depresyonun dibini yaşıyorum ve ilaca doktor karar verir ancak.

Canim bende dibini yaşıyorum biliyosun Bir de kardeşimin bu durumu çıktı kendime mi üzüleyim ona mi bilmiyorum Yaşı küçük daha bu yaşta ilaca başlasın da istemiyorum inşallah depresyon değildir ne yaşadığımi ben bilirim on aydır bu illet yüzünden F flower world

Kesinlikle bu dediklerinizin hepsini kardeşim de bende yaşadık babam sınırlı bir insan olduğu için fikrimizi söylemeye çekinirdik ben veya ailem zorlamıyoruz ama kendisi de çok üzülüyor calisamiyorum diye E

Annem ile gayet iyi babam ile de iyi olmak zorunda.. Sinirli bir babayla büyüdük bu yasıma geldim hala çekinirim babamdan küçükken de çok korkardık kardeşim de bende acaba kızar mi bağırır mı diye fikrimizi söyleyemezdik zaten kardeşimin de benim de böyle olmam da babamın da çok etkisi var Pamukannesi83

Ama ilk günden havlu atmak olağan değil Hemen Nasıl anladı yapamadığını Her yerin adaptasyon süreci vardır iki ay deneme sürecindeki mantık da budur Bir süre gözlemleyecek işi öğrenecek amiri tanıyacak vs Uzmana gidin birlikte belki ön açıcı olur ilaç aşamasına gelmeden çözülür

on aydır toparlanmaya çalışıyorum ben kendimi hiç bırakmadım çünki bıraksam bir daha çıkamam bu karanlıktan biliyorum Bende çok ağır yaşadığım için bu hastalığı sanırım o yüzden bu kadar çok korkuyorum kardeşimin de yaşamasından

O kadar haklısın ki ama ben de oyleydim sanırım biz de genetik sosyal fobi var bende kaç tane işten çıktım bilmiyorum çıkna sebebim de ortam yapamamam ve insanların bana değer vermediğini düşünmem ki bu sorun üniversiteden var bende bu mesela arkadaş ortamın da buluşma olurdu aranmayan ben olurdum okula bile gitmez istemezdim keza işte de aynısı oluyor sanırım kardeşim de benim gibi smuwiLa

Bak aynısını bende yaşadım. Universite benim için travmaydi. Ben de ortama uyum sağlayamayasın ve arkadaş ortamlarına cagirilmazdim. Tecrube ettim bunları. Tamam sosyal fobisi olabilir ki ben de de var. Ama bunu bir işe girmeden ya da topluma karışmadan nasıl yenebilir?Evde 4 duvar arasında sosyal fobisini yenecek değil ya. Bak ben majör depresyon tedavisi görüyorum, sosyal fobim de var daha neler neler var. Ama ne yaptim biliyor musun?Gittim bir spor salonuna yazıldım. Taş gibi hatunların arasında eziklerin efendisi gibi görünüyorum. Kiloluyum da zaten sporun her saniyesinden nefret ediyorum. Ama diyorum ki kızım böyle böyle olacak topluma önce alışacaksın sonra karışacaksın. D damdan

İlk maaşını alıp harcasın bişeyi kalmaz :)

İyi de dayan diyeceksin Her ağladığında işi bırak her eşi işe tartışan boşansın olur mu hiç

Haklısınız E

Gerekiyorsa ilaç desteği reddedilmemeli.. E

depresyon değil ama sosyal fobisi var. ve o da tedavi gerektirir. tedavi edilmezse daha çok içe kapanır ve asıl o zaman depresyona girer. özgüven eksikliği bunun göstergesi. psikologtan destek alsın önce. hızlı çözülebilecek bir durum hiç canınızı sıkmayın. ama vakit kaybetmeden de yönlendirin. E

Birlikte uzman yardımı alın. Uzak bir yer tercih edin. geze geze gidin, dönün.. evde durmak ruhsal cinayet

Depresyondayken sizi neler iyi hissettiriyordu? bunları düşünerek ve onun da karakterini hesaba katarak kardeşinize yol gösterebilirsiniz. Neler iyi gelir, nasıl daha çabuk atlatır diye...