keşke her anne çocuğunun yanında olsa büyütse inan bende bunu çok istiyorum ama hayat şartları izin vermiyo :/ Alys

böyle ihtimaller olabileceğini bilmiyordum inşallah iyi insanlarla karşılaşırız teşekkür ederim.

Çevreden olmasına gerek yok, bu işi yapan bir çok üniversite öğrencisi var mesela. Hem yaşlı bir kadınla olmasından daha iyidir genç, dinamik biriyle olması. Muhakkak bulursunuz, şimdiden sıkmayın canınızı.

umuyorum öyle insanların olduğu bir çevreye denk gelirim :/ KudrAlobar Ayak

Merhabalar herkese, istanbulda yaşıyorum 3 yaşında bir oğlum var babaanne ve anane karışık baktılar bugune kadar.. biz yazın antalyaya taşınıyoruz artık orda çocuğuma bakacak kimse yok ve ben uzun yıllar aynı işyerindeyim oraya geçiş yapıcam cteside tam gün çalışıcam kredi borçlarımız var çalışmak zorundayım... çocuğumu kreşe vericem, kreş yaşınında geldiğini düşünüyorum ama şimdiden korkuyorum hastalanınca kim bakacak? işyerinden sık sık izin alamam sonuçta... ya kreşte mutsuz olursa? bakıcımı tutsam? ya bakıcı çocuğu döverse? çocuğumun geleceği için çalışayım derken onunda mutsuz büyümesini istemiyorum çünkü sabahtan akşama kadar kreşte kalacak kafamda birton cevapsız soru var hangisi çocuk için iyi olur bilemiyorum tecrübesi olan var mı bu konuda tam gün kreşe çocuğunu yollayan çalışan annelerden yorumlarını bekliyorum şimdiden teşekkürler francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

3 yaşındaki bir çocuk artık sosyalleşmeye ve akran iletişimine ihtiyaç duyar. O nedenle kesinlikle anaokuluna gitmeli. Kreş 0-2 yaş dönemindeki çocuklar içindir. MEB'e bağlı tam gün eğitim veren bir özel anaokuluna verin çoçuğunuzu. Araştırıp güvenilir bir kurum bulmak çok zor değil. Yeni evinize ve muhitinize alışınca güvenilir bir komşuyla veya aynı okuldaki çalışmayan bir veliyle acil durumlarda belli bir ücret karşılığında destek almak için anlaşabilirsiniz. Her şey gönlünüzce olsun.

inşallah kuzey2706

yanlış anlamayın sakın beni ama keşke çalışmak zorunda olmasak keşke anlayışlı erkekleri olan olgun bir toplum olsak ve çocuklarımızla, evimizle, ailemizle ilgilensek. toplumun yapıtaşı aileyse en önemli ferdi olan anneliği layığıyla yapabilsek sadece... ama ne benim ailem, ne olursa eşim ve ailesi ne çevre baskısı asla izin vermez... kapitali<m, erkekleri köle gibi çalıştırdı esir etti. bir ev bir araba alsınlar diye ömür boyu kredilere mahkum etti, kredi kartlarıyla taksit taksit yaşayan insanlar borçlu öldü. erkekten tahsil edemediği parayı ve mevcudu yetmeyen erkek iş gücünün yanına biz kadınlara da dendi ki"çalış, ayaklarının üzerinde dur, kocan karşısında ezilme"... kocaya adam ol efendi ol, kayınvalideye bir rahat dur diyeceğine bize ezilme, kendini ezdirtme diye diye bize anneliği unutturdular.. anneliği ikinci plana aldırttılar. bir de matah gibi "artık özgürsünüz" dediler emperyalizme köle olduğumuz için... ne ironik değil mi

Bizim okulda çocuk hasta da olsa, anne çalıştığı İçin ilaçlarla birlikte yine okula gönderiyorlar. Bakıcı olayı çok zor yani İyi birini bulmak. İnşallah çok hasta olmaz da işten izin almak zorunda kalmazsınız. B benyoruldum. Üyelik