Şimdi herkes sizi topa tutacak ama.. İnsanlık hali olabiliyor daha dikkatli olun gerekirse terapi alın.. Sinirlendiğinizde içinizden 10 a kadar sayın..

Anneyiz ama sabır tası degiliz sonuçta En azından siz hatanızın farkındasınız O yastaki cocuklar oyuncakları pek sevmiyolar acıkçası Benim kızımda 23 aylık, önüne bi kase fasulye koyuyorum birde bardak hadi bunları bardaga tek tek koy diyorum, o onunla ugarsırken bende baska seylerle ugrasıyorum Şimdi size psikolojik tedavi alın diyenler cok olacaktır ama durumunuz müsaitse tabiki alın, Sinirlendiginizde derin derin nefes alıp içinizden sayı saymak baya işe yarıyo, beyin bi anda baska bişeyle mesgul olmaya baslıyo cünkü

psikiyatriye gidin bence. benim farklı bir psikolojik rahatsızlığım var o yüzden tedavi görüyorum ama öfkeme de etkisi oldu diyebilirim. artık daha sakinim. Less-is-More Nirvana Anneler

Problem çocukta değil ki eşinizde. Yemin ediyorum gözüm seyirdi sinirden. Ne demeye yapmış çocuğu istemiyormuş da? Yaşlanınca da ilgi bekler böylesi.. Kesin siz konuşunca da umursamıyordur. Bir aile büyüğünüz falan konuşsun bu ne böyle ya..

Aklın yolu bir..

Öfke kontrolü için lütfen bir psikiyatriste başvurun. Avazınız çıktığı kadar bağırmanız hiç bir sorunu çözmediği gibi sadece çocuğunuzun psikolojisini bozar, onu sinik ve özgüveni eksik bir çocuk haline getirir, anne-çocuk arasındaki iletişimi zedeler. Size kendinizi ve bebeğinizi daha iyi anlamanız için iki farklı kitap önereceğim. Okuyup üzerinde düşündüğünüz takdirde faydasını görebilirsiniz. Eklentiler IMG_0586. jpg 59 KB · Görüntüleme: 14 IMG_1454. JPG 123,2 KB · Görüntüleme: 14

2,5 yaşındaki çocukların gelişim özelliklerini, bu döneme has tutum ve davranışlarını, dikkat ve odaklanma süresini bilirsek çocuklarımızdan beklentilerimiz de daha gerçekçi olur.

Malesef ki bırakacak kimsem yok brn bana bağlı olsun benden ayrilmasin diyen bir anne değilim ama şartlar böyle gelişti arkadaş sıkıntımız yok gibi hafta da 3 gün yasitlariyla spora gidiyo ayrıca apartmanimiz tam bir kreş gibi 5 tane yasiti var ve her gün biraradayiz evde yanliz kalınca çıkıyo bizim problemler ortaya sabah bulusmadiysak öğle uykusuna kadar bana yapışır ogleden sonra mutlaka çocuklarla beraberdir o gün bişi bulamazsak parka Gideriz yazlari parkta yasiyoz zaten çok ilgili bir anneyim Ona göre planladım hep hayatımi her günüm o mutlu olsun diye geçerdi ama işte ben mi sıkıldım artık bilmiyorum G

Cocuklarimiz anneleri zorluyo evet. Ama kendinizi tutmayi bilin. Sinirlendihinizde bir nefes alin. İcinizden sayin. Bunlarin gecicegini dusunun. İnanin ne ev isi biter ne baska bisey bu gunler tekrar gelmiycek kiymetini bilin kuzunuzla oynamanin tadini cikarin

Ben bunun iyi ve cici anne olmakla ilgili olmadığını düşünüyorum. Bu, yanlış bir ebeveynlik tarzına, topluca edilen itiraz. Bağıra-çağıra, azarlaya azarlaya çocuk büyütmek yanlış mı? Yanlış. Bunu söylemek yanlış mı? Hayır, tam tersine, bazen sarsıcı şekilde söylemek lazım ki insanlar kendine gelsin. Tabii ki sarsıcıdan kastım hakaret veya aşağılama, küçümseme değil. Bununla birlikte çocuklar hepimizin yumuşak karnıysa buna sevinmemiz lazım. En azından önemli bir konuda fikir birliğine varabiliyoruz diye.

Dahil olmuyor olsa keşke ama olmuyor bende inat edince ortada çocuk agliyo sürekli ben kendime bakmaliyim onu saldim naparsa yapsin kendime diyorum tutki babası yok babası nöbetli calisiyo gurbette öyle düşün diyorum Casper25 Sanma şahım herkesi sen sadıkane yar olur Anneler

Bi 5-10 yıl sonrasını düşünün o da size aynı şekilde davranacak. Çünkü sizden öğrendiği bu. Bağırdıktan sonra özür diliyor musunuz açıklama yapıyor musunuz? Gerçi hem özür dileyip hem bağırmak çözüm değil.

Ben erkek arkadaşıma karşı öfke besliyordum. Normalde de bunalımda ve memnuniyetsiz bir insandım. Aynı yayının üç kitabını ve aynı yazarın iki kitabını aldım. İyi hissetmek ve çiftlere özel birlikte iyi hissetmek diye. Okumadım gerçi ama spora başladığımdan beri sakinleştim. Ayrıca bi refleks geliştirdim. Öfkelendiğim anda konuyu değiştiriyorum ya da başka birşeye yönleniyorum. Dikkatim kolay dağılır zaten

Bir anlamda ceza veriyorsunuz oğlunuza. Gün içinde tek başına çocukla ilgilenmek gerçekten çok zor sizi anlıyorum. Yarım gün oyun grubu ya da kreş düşünseniz? Siz de biraz kendinize zaman ayırabilirsiniz. Sinirlendiğiniz anda içinizden saymayı ya da bir odaya geçip ağzınıza yastık basıp çığlık atmayı deneyebilirsiniz.

Ah sizi çok iyi anlıyorum. Evde tek başına çocukla ilgilenmek çok zor. Benimki kendi kendine oynayan bir çocuk aslında. Ama ortalığı çok dagitirdi, üstüme çıkıp zıplamaya çalışırdı. Yemek pişirirken özellikle kucağıma gelmek isterdi neler neler. Izinliydim bütün gün onunla yıpratıcı oluyordu. Her gün birkaç saatliğine parka götürürdüm deşarj olurdu. Gelince uyurdu biraz nefes alırdım. Babası ilgi gösterse de beni rahat bırakmazdı yine de. Şimdi ben ise başladım o kreşe gidiyor. Babasına daha çok sorumluluk verdim. Banyosunu yaptırır, oyun oynar, tuvalete götürür vs. Ama sizin eşinizle de sıkıntınız varsa once onu çözmelisiniz. İçinizde ona olan öfkeniz birikiyor çünkü.

Çok bunalmışsınız anlıyorum. Üzülmeniz pişman olmanız yine iyi bir şey. Pişkinlik de yapabilirdiniz. Yarım saat asla kendi kendine oynamayacak önce bunu kabullenmekle başlayın. Yarım saat kendi kendine oynayan 2 buçuk yaş çocuğu yoktur. Anca telefon, tablet veya tv ye kitlenirler. Ki bu derece olmamalı. Asla vermeyin demiyorum. Ama sınırlı tutarak bir kahve molası kadar verilebilir. Gündüz uykusu yok mu? Benim oğlum da 2,5 yaşında. Hep beni veya babasını oyun oynarken ister. Kendi kendine oyuna daldığı zamanlar azdır. O kadar alışmışım ki artık sessizlik olunca tedirgin olup gidip kontrol ediyorum. Ben mesela uyuduğu zamanlarda hiç bir iş yapmadan önce kahve yapıp içerim. Bazen o uyurken yemek falan yapacaksam kahvemi de yanıma hazır ederim. Uyanıkken oturtmaz çünkü biliyorum. Onun tek ihtiyacı olan şey ilgi. Etrafında beraber vakit geçireceği bir tek siz varsınız. Çocuklarımız yalnız büyüyor malesef. Üzgünüm ama hareketli çocuklar öyle dakikalarca oturup boyama falan yapamazlar. Bunu kabullenmemiz şart.

Allah yardimciniz olsun biraz sabir lutfen dedigim kisiye bakin cok faydasi olacak

psıkologa gıdın bence ofke kontrolunuz gercekten yok bu ofke yorgunluktan da degıl evlılıgınız falan hersey yolunda mı?

Hiç bir şeye çözümsüz bakmayın derim eşinizin desteğini muhakkak talep edin

Yorulmussunuz, dinlenmeye ihtiyacınız var bence

Aynı seyleri yazmısız sanki

Arkadaşım yaşın kac ve bu son bi aydir esinle yada bi başkasıyla bi sorun yaşadın mi bunlar hep etken

Aslında böyle anneler için sakinleştirici haplar var. Uyku vermiyor. Ama daha sakin olmanızı sağlıyor. Sizi anlıyorum. Anne değilim ama çocuk bakmanın zorlugundann haberdarim. Allah yardımcınız olsun. Şu an üzülüp ağlamak yerine çözüm arayisina girmeniz cok Önemli. Ben de çok öfkelenince kendi saçlarımı çekiyorum. Kimseye zarar vermemek adına Normal bir davranış değil tabiki bu da. Bi de baba ile konuşup onu da sürece dahil etmenizi öneririm C

Bir kadın buraya bunu yazıp aman istiyorsa bir sorunu vardır ve bulamamamıştır çıkış yolunu. Elbet yaptığının yanlış olduğu söylenerek bir yol gösterilmesi gerekmekte fakat benim "cici anne "kastım bunu söyleyen güruh değil. Benim kastım kendi mükemmel anneliklerini burada biz gibi yardım arayan annelere dünyanın en gizli öğretisiymiş gibi sunan ve "eleştiren" anneler. Umarım ifade edebilmişimdir.

Ben haftanin uc gunu ogluma neredeyse tek basima bakiyorum. Baba cok yogun calisiyor. Mesela dun sabah 4.30da evden cikti gece 2.30da geldi. Asker oldugu icin surekli gorevi cikiyor. Ama ben calisiyorum ve calismasam kafayi yerdim sanirim.

çok zor Allah yardımcın olsun hepimiz insanız ve hatalarımız olabilir önemli olan hatada ısrar etmemek duyarsız sabır denilen birşey var o sana gel oynayalım diye ağladığında sinirlenmeye başladığın zaman içinden dua oku şarkı söyle ama hiç kelime kurma çünkü ozaman insan bağırıyor bide okadar fazla oyuncak dikkatini dağıtıyordur biraz azalt hizuran Olur öyle Anneler

30 yaşındayım aslında son 1 aydır yaşamadım ama sorunlu bir evliliğim var zaten sen 1 aydır değil hep vardı ama ben ogluma bunu hiç yansitmazdim 1 aydır da öyle bariz bir kavga falan yok canımı sıkan bişi de yok

Benim kiz da 2,5 yaşinda. Hem de hiperaktiv. Calismiyorum. 24 saat birlikteyik. Ölduruyo beni Sizi o kadar iyi anliyorum ki. Ama cocugunuz korkuyorsa calisin sakinlesin. Ben bir ara sakinlestirici ilac yuturuyorum.

Odasindaki oyuncak kalabaligini azaltin bence. Yigenim de oyleydi. Biz odaya bir etkinlik masasi bir sandalye koyduk. Kucuk sepetlere boya kalemi, ipler, boncuklar, oyun hamurlari falan koyduk. Ulasabilecegi yere biraktik. Ufak bir kitaplik kurduk duvara. Hikaye kitaplari, boyama kitaplari, dergiler falan koyduk oraya da. Odasinin bir kosesine ufak bir cadir aldik. Icine girip oynasin diye. Cadirin icine de oyuncak sepeti koyduk ama oyle cok oyuncak birakmadik. Herseyden bir tane. Max. 7 8 tane oyuncak vardi sepette. Cogu legoydu. Mesela çıt çıt lego, yildiz lego, tahta bloklar gibi. Egitici masa oyuncaklarindan aldik 2 3 tane. Bir de bizimki kinetik kumu cok seviyor. Onunla tek basina cok guzel oynuyor. Bunlari bir sure ablamla ya da benle yapmak istedi. Zamanla alisti ve tek basina yapmaya basladi. Biz oyuncaklari ve alacagimiz kitaplari falan herseyi onunla sectik. Gittik kitapciya o secti. Oyuncaklardan secenek sunduk ya bu ya digeri diye. Kendi aldi zevkle de oynadi.

Oğlum da 19 aylık "bu bu?" diye herşeyi gösterip soruyor. bazen tüketiyorum tikaniyorum. oyun arkadaşı komşu akraba vs yok. parka götürüyorum ama iste yetmiyor çocuğa. Sizin gibi uyuduğunda yaptığım ilk şey bir çay bir kahve... gmtelefon WhatsApp görüşmesi... başka türlü kafayı yiyecek gibi oluyorum. gecen haftalarda 1 hafta uyumadı gündüz kafayı yiyecektim. issizlik de tuzu biberi onca çalışma hayatından sonra. ha bir de tüp bebek ne zorluklarla aldık kucagimiza. Tüp bebek 2 kelime... kucağa almak 5 asilama 2 tüp bebek denemesi... psikolojimin de normal olmadığını biliyorum. kizmiyorum ona ama suratim asiliyor. O hiçbir şeyin farkında değil anne emme diye pacamda yavrum:) icim sızlıyor haline. sonra başlıyorum ağlamaya vs vs. ama Kusura bakmayın sadece uyuduğunda ben de bir çay kahve yapıyorum demek için alintilamistim. yazdikca yazmışım.

Tamam olan olmus, artik uzulmenin faydasi yok. Senin buna cozum bulman gerek. Esinin sana yardimci olmasi gerekiyor. Butun gun cocukla tek basina ugrasmanin ne kadar zor oldugunu anlayabiliyorum. Kreslerin oyun gruplarini arastir. Sosyallessin. Butun gun sadece seni gorup seninle oynamasi onun icin yeterli olmaz ki. Yasitlariyla da zaman gecirmesi lazim. Hem sen de boylece biraz ayri kalmis olursun.

Bende çok bagiriyorum çok fazla sesim sanki avazimin çıktığı kadar . push ; S

Ben degilimde benim esim siz gibi ve nefret ediyorum boyle insanlardan.

Evet haklısınız dün vicdan azabından uyuyamadim düşündüm düşündüm küçücük kuzuma biri tek laf soyliyince çılgına dönen ben nasıl kiyiyorum en güvendiği en sevdiği kişiden böyle korkmasi canımı çok acitti allah yardimcim olacak inş bu icimdeki canavar anneyi kovucam hayatımdan

Bence çok sinirlendiğin anlarda tuvaletim geldi deyip kaç yanından kalsın odada biraz en fazla kapıda bekler sen de elini yüzünü yıka o olayı düşün bu gerçekten bu kadar sinirlenilecek bişey mi diye, ya da bağırmak bir çözüm olur mu diye.. o sırada sakinleşirsin zaten bir de o Yaşta artık anlıyorlar da ben şu an başka bir iş yapıyorum oynayamam diyebilirsiniz anlar yani benim kızım da iki buçuk yaşında mesela bu gün tencere kapağının tutacak yerini çevire çevire açmış ve o an eşime de sinirliydim bir yandan bulaşık yıkıyorum bağıracaktım parçaları görünce aldım elinden parçaları bir vidası eksik getir de takalım dedim ama zor dayandım tabi D Dolunay2018 Nirvana Anneler

İzin kullanmasına gerek yok akşam gelince 1 saat ilgilense belki de bana iyi gelicek o konu çözümsüz ya ben artık kendimi çözme derdine düştüm G

tedavi görmeyi düşündünüz mü? G

aynı durumdaydım psikiyatriye gidip ilaca başladım iyi geldi valla, benimde eşim pek yardımcı değil, kızım bana çok düşkün ve çalışıyorum.. eşime karşı da öfkem oluyordu.. bence acilen psikolojik destek alın.. depresyondasınız çünkü.. soffty Allahım verdiğine Rıza gosterenlerden olalım ins Anneler

Ilacin adini yazarmisiniz ozelden tabiki doktora danisacagiz E

Öncelikle çok yipranmissinjz çocuğunuz için kendisi daha aktif olacağı etkinlikler hazırlayın. Mesela basket atsın siz alkislayin gibi buna benzer çok etkinlik var sadece onun aktif olduğu. Ayrıca madem bu kadar yiprandiniz eşiniz destek olmalı gerekiyorsa izin kullansın neticede ikinizde o çocuğun ebeveynlerisiniz

Şu mavi kitap bende de var çok güzel bir kitap. Evde tedavi kitabı olarak kullanılıyomuş ABD'de. Ve bazı psikiyatristler antidepresana gerek olmadığını insanın kendisini tedavi edebileceğini söyler

Rica ederim içinizi dökmek her zaman iyidir. Siz bir de çat pat konuşmaya başladığı her şeyi telaffuz etmeye çalıştığı zaman görün :)) Valla katlanacak, ütülenecek çamaşırlar benim kahve keyfimden önemli değil diyerek telkin ediyorum kendimi. Zaten oğlum da uzun süre uyumaz. Mola kadar sadece. Çok sevimli ama çok yorucu oluyorlar. Ki ben çok konuşan biri değilimdir. Artık sürekli bir şey cevaplamaktan ve 'oğlum in, oğlum çıkma, oğlum düşersin, oğlum vurma, oğlum atma" demekten boğazımın ağrıdığını hissediyorum. Bir de sürekli "anne bak" diye kendini bir ispatlama çabası var ki :) Ben çalışıyorum 2 gün evdeyim. Ama akşam bile kapıdan giresiye anne gel diye başlıyor çekiştirmeye ve yatana kadar sadece onunla ilgilenilmesini istiyor. Hele haftasonu çalışmayı bırakmamam gerektiğini hatırlatıyor bana. Siz daha zor yollardan geçmişsiniz. Bence destek alsanız daha iyi olur..

İnstagramdan Dilek Cesur'u takip etmenizi oneririm. Ayrica iki kitabi var, okumanizi tavsiye ederim. Biz cocuklara davrandigimiz gibi yetiskinlere kotu davransak, itip kakmaya calissak, cocugumuza kullandigimiz uslubu ve ses tonunu kullansak, etrafimizda 1 kisi bile kalmaz. Gitme sansi olsa, cocugumuz da kalmaz. Ama gidemiyor zavallinin eli mahkum. Bedenen gidemiyor ama duygusal olarak uzaklasiyor sizden. Dilek hanimin kitabinda bu tarz bir icerik vardi, ozetlemis olayim...

Tesekkur ederim.

O nasil baba ya? Vicdansiz bak

Bunalınca bende de oluyor, en en nefret ettiğim şey ama önüne geçemiyorum 6 yaşındaki kızım 2yasindakinden daha da zorluyor. C. tesi çok kötü olmuştum, akşamı babası ikisini de kayinvalideye götürdü pazar getirdi. O kadar iyi geldiki anlatamam, bazen de onları evde bırakıp ben dolaşmaya çıkıyorum. Aksamlari da ilgilenir oyun oynar, bazen ben ne zaman dinlenecegim der,9dan sonra dinlenirsin derim veya isyerinde emin ol benden cok fazla dinlemiyorsun derim. Anne kadar baba da onemli cocuk için, kusura bakmasin kocan. Ikinci önerim, oyuncakları sakla ve az az çıkar. Hem ilerde dikkat dağınıklığı olmaz hem de gizli olanlar bir süre sonra ortaya çıkınca yeni oyuncakmis gibi severek oynar

Yani cozum bulmanızı oneririm cunku cocugun bu donemi kisiliginin sekillendigi dönem, icine kapanık, pısırık bir cocuk olabilir. Güveni kırıldıgı icin özgüvensiz, cesaretsiz olabilir. Bir de size bağımlı gibi geldi bana, bu da ilerleyen donemde her seyi icine atan ve sizden baskasına güvenemeyen bir bireye donusmesine neden olabilir. He bir de beklemedigi anda kızmanız, dengesiz yapabilir cocugu. İlerde kendisi de durup durup patlayabilir. Lütfen sorunu cozun. Cocugu cesaretlendirin, kendisi korktugu icin oynayamıyor bence. Cok güzel cok basarılısın aferin falan diyin sürekli. İlerleyen donemde de krese yazdırın derim hem siz de rahatlarsınız esergry Nirvana Anneler

Kimse sizi topa tutmaz merak etmeyin. Zira hepimiz anneliğin ne kadar zor olduğunu biliyoruz. Ama bir de şu var, yani bağırmak var bağırmak var bir komşumuz beynini akıtacam allah belanı versin diye bağırırdı çocuğuna, böyleleride var... Bence çoğumuz sesimizi yükseltiriz illaki ama 2,5 yaşında sadece korktuğunla kalır o çocuk

O mutlu olsun dıye plan yapmak yanlıs eskıden cocuklar ılgıyle mı mutlu oluyordu her ıstenılen mı oluyordu hayır oyuncak dolu odada cocuk hep fazlasını ıstıyecek. Bence ıkı oyuncak bırakın saklayın unutturun oyuncakları cocuklar doyumsuz buyuyor herseyı aglayarak halledıyorlar. Sızde onun arkasından gezmekten sıkıldınız ve tahamulsuz oldunuz. Bence bı yardım alın cocuk konusunda ımkanınız varsa

Bir süre önce benzer bir konuda yerden yere vurulmuştum. Kendinizi iyi ve cici annelerin topuna hazırlayın öncelikle. Buraya konu açmanız bile bir adım. Kendinizin farkındasınız. Bence bir psikaytra gitmek çok faydalı olabilir. Ben başladım 3 aydır ilaç alıyorum. Çok faydasını gördüm. Bebeğimle de eşimle ailemle de ilişkim çok rayına oturdu.

Cocuklarin yanindasiniz ama yoksunuz onlari annelerinden mahrum birakiyorsunuz onlar daha melek buyuduklerinde unutmayacaklar. Instagramda betul rumeysa demirors diye bir pedagog var konusamasaniz bile paylasimlariyla bile tedavi ediyor mutlaka bakin mutlaka. Mumkun oldugunca herkesin mesajini sorusunu yanitlamaya calisiyor

Cıdden cocugun durumuna üzüldüm sızıde anlıyorum Ama oda daha cok kucuk oyun ve ılgı ıster kuzucuk sız yıne ışi gucu bırakıp onunla ılgılenin. Havalar ısınıyor parka bahçeye cıkartın yorulsun uyur sızde dınlenırsınız. Kolay gelsın.

Bugün ilk günüm çok iyi gittik uykuya kadar hiç bir şeye sinirlenmedim herseye oğlumu da dahil ettim bakalım inş başarıcam mutlu bir çocuk yetistircem inş

Oglunuzun arkadasa ıhtıyacı var öncelıkle ıkı gunde bır olsada onlaya oynayan yasıtı lazım. Cocuk sosyallesmemıs oyun nasıl oynanır bılmıyor cocul cocuktan ogrenır sız ne kadar oynasanızda onun ayarı degılsınız ayrıca cocukalrınızı anne olark o kadar kendımıze baglıyoruz oo benım cocum baskasına gotmez babasına bıle gıtmez bana cok duskun cok yanlıs bır dusunce cunku o yaslarda cocugu kımın yanına koysanız alısır sever onlarda daha baba anne sevgısı olusmuyor. Cocugu bırıne bırakıp gıtsenız bu yasta ılk basta aglar ama sonra alısır ve annesını unutur. En onemlısı guvenlı baglanma olması lazım cocukla sızın aranızda yanı sızın onu bırakıp gıdıcenı dusunmemesı lazm oyle olunca arkasını donunce aglamaya baslıyor. Cocukları ınsanlara alıstırmak lazım kı arada bır ıletısım olsun bence acıl cocugunuz sosyallesmelı. soffty Allahım verdiğine Rıza gosterenlerden olalım ins Anneler

Birde ne yapıyor ki bağırıyon annesi 3 çocuk annesiyimm ilk ikisini 20 li yaşlarda dogurdum dövmeyen ama bağıran bir anneydim büyük olan sakindi ama iki numaranın inadı beni bitirdi evlattan soguttu o derece 3 numaramı 30 yaşlarının sonunda doğru kucağıma aldım yaptığı yaramazliklar yadaa inatlarına bırak bağırmayi kızamıyorum bile simdi dusunuyorumda 20 yaslarimda daha tahammulsuzdum eşle problemler çocukların sorumluluğu daha başka sıkıntıları ben çocuklarımdan cikariyodum onlari cocuk gibi görmemiştim yaptıklarını tolere edememisim hata bendeymis farkinda bile degilmisim velhasil once kendini duzelt bacim onu kucuk bi çocuk sana muhtaç bi canli olarak gor yaptığını ve yaptıklarını onun gelişimi için birer etken olarak goruursen biraz sakinlersin ve daha ılımlı yaklasirsin

ona da kücük kücük sorumluluklar verseniz, beraber yapsaniz, olmaz mi acaba benim kızım sizinkinden ķüçük, bu sekilde yapınca o da mutlu oluyor.. 2.5 yas nasildir bilemedim G

ilacın adını yazmam doğru olmaz zaten reçeteli bir ilaç kafanıza göre alamazsınız, siz önce bir doktora gidin o sizi yönlendirir depresyonunda türleri var ona göre ilaç veriyorlar.