Genelde tanıdık oluyor bu sapıklar. Irmak bebekte de öyleydi, bu son kaybolan kızçocuğunda da öyle. Hatırlarsanız Konya'da bayram şekeri toplamak için kapısını çalan iki çocuğu öldüren kişi de karşı komşularıydı. O çocukları biliyor, kafasına koyup plan yapmaya fırsatı oluyor, bir boş an yakalıyor ve planını gerçekleştiriyor. Anne baba olarak bizlerin çok dikkatli olması gerekiyor. İzmir'de kalp krizinden ölen yavrucak da oynamaya gittiği evde arkadaşının dedesi tarafından istismara uğramıştı. Kimsenin evine göndermemeli çocukları

Abartmıyorsunuz, sizden izin almadan kimsenin bebeğinize dokunmasına izin vermeyin!

o bayram tatılınde bebegını bırakan pisliğin haberı hayatımda en etkılendıgım haberdı... günlerce aklıma takıldı... ağladım sovdum kahroldum... bende anneyım... böyle haberler cıktıgında kı buna sehıt haberlerıde dahıl ızlemıyorum kanal degıstırıyorum cunku dayanamıyorum

Allah sağlıkla, mutlulukla büyütmeyi nasib etsin. Benim de 4 aylık bir oğlum var, o bebek benim de hep aklıma geliyor, bazen kafayı yiyecek gibi oluyorum. O yüzden de mümkün olduğunca aklıma getirmemeye çalışıyorum yoksa 2 gün kendime gelemiyorum... Siz de düşünmemeye çalışın ama bebeğinize karşı aynı korumacılıkta devam edin çünkü zaman o kadar kötü, insanlar o kadar acımasız ki yapmaz dediklerimiz neler yapıyor.. Allah dünya üzerinde bulunan tüm masumları korusun..

abartmiyosun.. daha bugun ust komsuyla. tartistim neymis kizimi oraya hic yollamiyormusum.. o da yollamicakmis coc7hunu sirf ben yollamiyom diye.. manyak ya yollamassan yollama dedim carptim. kapuyi yawrum gozimun onunde olmali rabbim. korusun hepsini

Sanırım sadece anneanne ve babaanne demek istenilmiş.

Aslinda bu olaylar eskidende vardi. Ama ne olursa hep ustu kapatililmaya calisilirdi. Kac tane konu okuduk burda tacize ugradigini ve yillarca ustu ortuldugunu anlatan. Tabisimdi iyice zivanadan cikti orasi su goturmez bir gercek. Sahsen ben cocuk dogurmaya korkuyorum. Ben cocugun olmadigi halde boyleysem bu konuda tedirgin olan annelere sonuna kadar hak veriyorum

Kızım yeni doğmuştu, özgecan ı öldürdüler. O günden beri haber seyretmiyorum akıl sağlığım için. Gazete okurken de 3. sayfayı direkt esgeçiyorum. Arada ayşe arman röportaj yapıyor taciz edilen çocukların avukatları ile falan 3 gün kendime gelemiyorum...

kızlar 40 günlük bebeğim var. İlk günden beri aklımda o annesinin 9 günlük bayram tatilinde evde bıraktığı ve açlıktan ölen 2 aylık bebek var.. aklımdan çıkmadı hiç. Sonra Van'da 38 günlük erkek bebeğe cinsel istismar haberini gördüm şoka girdim. Yeni bir haber değil ama ben yeni duydum psikolojim alt üst oldu. Bugün de bir üyenin konusunda başka bir üye Siirt'teki ergen çocukların bebeklere yaptıklarından bahsetmiş. Sıcak bastı ter bastı tansiyonum çıktı başım ağrıyor. Nasıl baş edeceğim bu tip haberlerle? Siz çocuklarınızı nasıl koruyorsunuz? Geçen gün anneanneme gittim, orada 12 yaşında yeğenlerim var çok iyi çocuklardır ama yeni nesil her şeyi biliyor, aklıma kötü bir şey getirmedim ama bebeğimi de yalnız bırakmadım. Abartıyor muyum acaba ben? Böyle giderse kafayı bozacağım düşünmeden edemiyorum.

Yoo gayet normal düşüncelerin. Yaşadıgımız dünya bizi buna itti napalım evladımızı düşünmek korumak zorundayız. Ben bide şu Müge anlı da komşuların tecavüz edip öldürdüğü bebekler yüzünden can ciğer komşuma bile asla çocuğumu bırakmıyorum.

Ben de hamileyim bu çocuklara yapılan istismar olayları beni çok etkiliyo. Aklımdan hiç çıkmıyo. Allah yavrularımızı korusun

Bu tip haberleri okumuyorum dinlemiyorum. Çocuğunu annelerden başka kimseye emanet etme. Kimsenin yanında kalmasına izin verme. Ve her zaman çocuğuna sıcak davran ki yaşadıklarını gelip sana anlatsın.

Bence gayet normalsiniz...

Duyduğunuz olayları içinizde büyütüp paronaya haline getirmeden bebeğinizi konuştuklarınızı anlamaya başladığı andan itibaren bilinçli bir anne olarak yetiştirmeniz lazım. Bebeğinize tanıdıklardan dahi şeker çikolata, küçük çocuklara cazip gelebilecek herşeyi sizden izin almadan almamasını, yine sizden izin almadan çağıran kim olursa olsun izinsiz gitmemesini öğretin. Oyun arkadaşlarını, okul arkadaşlarını aileleriyle birlikte mutlaka tanıyın, artık bir annesiniz ve ömür boyu çocuğunuzu takip etmek zorundasınız, bu takip çocuğun güven duygusunu yıkmadan ve bilinçlendirerek olmak zorunda, zaman içinde kendi taktiklerinizi geliştireceksinizdir mutlaka.

Abartmıyorsunuz bende böyle haberler gördükçe bebeğime bakıp bakıp ağlıyorum dünya berbat bi yer nasıl koruyacağız evlatlarımızı bilmiyorum düşünmek Bile insanın içini karartıyor

off bende seninle ayni fikirdeyim benimde 4 aylık kızım var nasıl koruycam birine.. eline bile veremem gözümün içinde olmam gerekiyor

Abartmiyorsun Çocuğumu kimseye emanet etmem kimseyle odada yalnız birakmam asla Geçen ay avm cafesinde yemek yerken eşimle tanık olduğumuz olayı anlatayım 2 kız 1 erkek yani 3 çocuk ortada koşuyor Erkek çocuk kızlara su palyaçonun cukunu elle hadi dedi kizda kosa kosa gitti elledi oyun sanarak kız küçük 7 yaşlarında erkek 12 falan vardır Bana baksana sen ailen nerede diye bagirmamla kaçtılar peşlerinden gittim ailesini aradım bulamadım... Oradaki herkes hepimiz şoka girdik... O erkek ya abisi ya kuzeniydi... Kimseye güven olmaz bu Hayatda

Evet hisleriniz gayet normal, Anormal olan bunlari yasanmamis varsayip bize bisey olmaz kafasiyla hayata devam etmek.

Bakın burada oldukça bilgilendirici bir yazı var; https://eksisozluk.com/entry/59464824

Teşekkürler yazınızı okudum. Ben bu konularda dikkatliyimdir hiçbir çocuğa dokunulmasına izin vermem, dudaktan öpmeye, git amcaya kucağına otur demeye, fotoğraf paylaşmaya karşıyım. Kimin ne olduğu belli olmuyor. Bir markette bebek bezlerine bakarak kendini tatmin eden bir yaratık görmüştüm o gün hiç aklımdan çıkmaz. O adamı dışarı attılar ama dışardaki çocuklar ne olacak? Parktakiler? Sokaktakiler? Şu mesela instagramda çocuklarını 'promote' eden annelere de asla anlam veremiyorum. Onları takipteyim evet çok tatlılar ama herkes bizim gibi temiz duygularla mı takipte? Sırf bu risk yüzünden ben asla böyle bir şey yapmazdım, çocuğumu malzeme etmezdim.

Ben ne kadar şanslıymışım sokakta oynayarak büyüdüm, arkadaşlarım masumdu, öğretmenlerimiz komşularımız sapık değildi. Şimdi baba sapık, amca sapık, dayı sapık, dede sapık, sapık oğlu sapık. Kızı erkeği de kalmadı bu işin, çocuğu bebeği de kalmadı. Bu yoğun duygularımın mutlaka geçmesi lazım.

O çocukların ailesi siyasi miydi neydi öyle bir şeydi. Olan acı çeken el kadar masumlara oldu. Allah'ından bulsun hepsi.

Eşim de diyor haklısın ama sınırı bilmezsen çocuk pısırık olur hiç kendini koruyamaz.. nerede durmalı bilmiyorum şu yaşadığımız dünyada hiçbir şeyin şakası yok.

Bütün anneler de çok normal sanki? Annelere emanet et nedir ya ne manyak lar var kendi çocuğuna ne rezillik ler yapıyor. Kendinden başka kimseye emanet etme canim

Komsumuzun oglu ilkokula gidiyor erkek ama yine de belli bir mesafeden mutlaka bir aile bireyi takip ediyor. Bence olmasi gereken bu yoksa insan sonra cok pisman oluyor ve haberlere de genelde sorumsuz anne... diye konu oluyor.

Ben okumuyorum izlemiyorum. Ancak çocukları tacizden korumak için önerilen yazıları takip ediyorum. oğlum zaten çekingen bir çocuk, o çekingenliği atsın diye uğraşırken başka tehlikelere kucak açmamaya çalışacağız. Ben de kendi oğlum için öneri alabilirim aslında. Çekingen olduğu için sorun yok gibi ama sevdiği kişiler tarafından fiziksel olarak sevilmeyi çok seviyor. Öğretmeni, dedesi, arkadaşının annesi vs gibi gelsin sırtını kaşısın, gıdıklasın, başını okşayarak uyutsun falan çok sever. Bu durum beni düşündürüyor aslında, sevdiği biri tarafından tacize uğrarsa farketmeyecektir asla.

ilk bebeğimi doğurduğumda ık deyince koşan ben hep aklıma yuvada terkedilmiş bebekler gelirdi. annesi kucağına hiç düşmemeiş saatlerce ağlasada kimsenin umrunda olmadığı. Allahım bizlere ömürler versin bebeişlerimize bakalım yetiştirelim. ama diğer bebekler kendi bebişime bakar ama diğer yandan ağlardım. hala öyleyim. o 38 günlük bebeği düşünüyordum bir gece bahsettiğiniz yemin ederim aklımı kaçırma, imanımı kaybetme noktasına geldim. melek olup gittiğini bile şükrettim. konuyla çok alakalı değil ama bide bazı anneler var sinirimi bozan. sadece kendi çocuklarına dua eden. allah evlatlarımızı korusun diyen. kendi çocuğunu yüceltip, bir cocugun başına gelince vah vah diyen sonra kendi çocuğunun sağlığına şükreden. sadece kendi çocuğunu kollayan ama diğer her çocuğa duyarsız kalan.

Abartmiyosun. Sadece cocugu gozetiminde tut. Bunaltma.

Evet annelik boyle birsey. simdi kucukken bebekken cocukken koruyabiliriz cocuklarimizi yanimizdalar. ancak okula basladiginda sabah gidip aksam gelecegi zaman ben kizimi birakamamki ben asil onu dusunuyorum..

Normalin canım bende senin gibiyim kızıma bakıyorum rabbim korusun diyorum hatta bir kere kızım 6 aylikken altını biri değiştirmiş görümcemlerdeyken çocukları var erkek ve kız kim değiştirdi diye sormama rağmen kimse cevap vermedi hala onu düşünürüm... vanda olan olayı hatırlamak dahi istemiyorum o kabustan uzun süre çıkamadım çok ağladım nasıl olur ne acılar çekmiştir kim bilir diye kafayı yicek gibi oldum simdi sadece unutmaya çalışıyorum nolucak böyle halimiz bilmiyorum

abartmiyosun. bu haberleri normal karsilayip hayata devam etmek asil anormal olan. dogru yoldasn koru kolla bebegini. kimseye guvenme

Kim olursa olsun tedbiri almak zorundayız maalesef iğrenç bir zamanda yaşıyoruz hayat çok kötü

Önemli olan düşüp kalkması, dizlerinin yara olması vs değil, ruhunda ömür boyu izleri silinmeyecek yaralar almaması. Bunu için yapabileceğimiz şeyler kısıtlı maalesef. Geçen gün bir haber vardı öğretmen sınıftan çocukları tek tek çıkartıp cinsel istismarda bulunuyormuş. Bir aile olarak bunu nasıl tahmin edebiliriz nasıl bilebiliriz? Elbette bilemeyiz, okula gidiyor diye göndeririz çocuğumuzu. Ama okul yönetimi, yasalar vs bunu engelleyebilir. Çünkü bu tip insanların geçmişinde aynı olaylar hep var, üstü kapatılıyor, tayini çıkıyor, açığa alınıyor. Yasalar caydırıcı değil ki. Sapıklar aramızda dolaşıyor. Bunun gibi ihmalkarlıklar yüzünden kötü olaylar göz göre göre geliyor ve ben çocuğumu ne kadar göz hapsinde tutup gerisini Allah'a bırakıyorum desem de korumuş olamıyorum maalesef. -Selene Ya'aburnee. ♥ Üyelik

Ben de çok korkuyorum kafayı yememek için direniyorum.. neler neler görüp duyuyoruz Allah korusun bütün çocukları.. kendim bile yalnız dışarı çıkamaz oldum ama yasiyoruz bir şekilde.. 5 dk yalnız bırakamiyorum çocuklarımı sanki öyle koruyacakmisim gibi.. oğlum okula gidiyor hergün hissettirmeye sorular soruyorum servisten ordakilerden bile korkuyorum.. allah korktuklarimizla sinamasin hiçbirimizı. .

Bu ilk annelik zamanlarda çok yoğun oluyor. Sanırım doğanın bize sunduğu koruma içgüdüsü sonra sonra biraz daha azalıyor. Ama asla tam olarak hıh şimdi bişey olmaz diyemiyorsun hep bir endişe içinde oluyor insan sadece Allahım sana emanet ediyorum diyorum içimden her seferinde. Çok yatağımdan fırladım evim yüksek kattaydi ve çocuklarım camdan balkondan düşüyor ben uyuyakalmışım falan. Ben öğretmenim kendi çocuklarımı geçtim öğrencilerimi tuvalete gönderdiğim zaman 5 dakika beklerim sonra hemen gidip kontrol ederim. Hizmetli erkek öğretmen hepsinin çocuklara olan tavrını incelerim. Kızları sürekli üstü kapalı uyaririm. Kendi çocuklarım okuldan geldiklerinde vücutlarını üst değiştirirken kontrol ederim. Eşimin işi dolayısıyla bazen bizde kalan arkadaşları olur. Çocuklarımı yanıma alır ya da onların yanına yatarım. Ne biliyim devir bunu gerektiriyor ve olan olaylara bakınca hep birinci derece tanıdık dediklerinden oluyor herşey dikkatli olmak iyidir. Normal birşey merak etmeyin. Zaten duyduğumuz olaylar normal değil ki biz normal olabilelim.

çocukları cinsel istismardan nasıl koruruz, nasıl anlarız diye bir yazı yazmıştım..

Sizinki gene iyi. Ben lohusalığımda kendimden bile korkuyordum. Ya bilmeden yanlış bir şey yaparsam canı acırsa, kafasına destek veremezsem birden atılır boynu kırılırsa, uyuyakalırsam nefes alamazsa, mama boğazına kaçar da kurtaramazsam diye beynimde türlü türlü düşünceler mevcuttu. Bebeğime bakıp bakıp bu senaryoları canlandırıp, nasıl durumu düzeltebileceğimi kurguluyor, acil yardım sayfalarını okuyor hareketlerimi ona göre planlıyordum. Bebeğimin cildinde kızarıklık görsem acaba eşim mi bir şey yaptı diye kavga çıkarıyordum. Ama hepsi geçiyor, elbette dış dünyaya güvenimiz sıfır şu zamanda. İyi gözlem ve güvenli bireyler yetiştirerek bir nebze içimi serinleteceğiz, başka yolu yok. D

Bende o tip haberler duyunca cok etkileniyorum. Irmak bebek ve niceleri.. Allah bu sapiklarin soyunu kurutsun bunlara idam gelsin canavarlar hicbisekilde acimam bu kopeklere. Biz zamaninda sokakda aksama kadar oynardik simdi cocuklar 5 dkk cikamiyo sokaga bu pislikler yuzunden. Benim 2 yasinda ve 5 aylik cocuklarim var kara kara dusunuyorum nasil olcak nasil sahip cikcam diye cok zor Allah cocuklarin acisiyla sinamasin kimseyi.

Bende ayni durumdayim ustelik birde kaygi bozuklugum var daha cok kuruyorum kafamda bazen cocugu disari cikarmak bile istemiyorum. benimde 4 yasinda kizim var annem hep tembihler erkek cocuklariyla yanliz birakma gozun hep ustunde oksun diye

Teyzesine biraktim surukleyip odaya kapatmis sozlu ve fiziksel siddet var. kimseye guvenmiyorum sende guvenme kaygilarin normal

Hayır abartmıyorsun ( Maalesef ki 12 yaşında çocuk bu birşey bilmez denemiyor Ama sakin ol nasıl koruyacağım endişesine kapılma Annelere o güç verildi canım, Allah korusun dilime kara taşlarrr farzet ki birşey olacak, on kaplan gücü gelir sana burnunun dibinde olsun yeter ki :) güle güle büyüt yavrunu

canm daha lojısasın sürekli düsünmen normal. bende piskomu bozuyordun ozamanlar. bebeğini bırakma zatn yanlz sen sezersin. o cocuklarda bebeklerde uçtular. Allah kimseyedw göstermesin

Konuyu yeni gördüm, ayni seyleri bende yasadim kabus gibiydi gercekten. Aklima geldikce anlatiyorum icimde tutmuyorum bu tür olay duydugumda, yoksa icim daraliyor bunaliyorum. Benim oglum yeni dogdugunda alman haberlerinde bir olay yayinlanmisti, baba 18 günlük bebegini öldürmüstü. Esimden bile nasil sakiniyordum cocugu, oglum kolikti ister istemez sinirleniyordum ama esim sinirlendigi an gözüm dönüyodu bisey yapcak diye. Kendimden de korkuyodum, o insanlari düsünüyodum nasil bir ruh haline giripte bebege kiyabiliyorlar diye acaba birdenmi oluyor elimde olmadan bende öyle olurmuyum diye korkudan siyirmistim.

İlk soylediginiz haber benimde lohusaligimi kabusa cevirmisti. O bebegi dusunup, kizimi onun yerine koyup habire sariliyordum. Agliyordum. Sosyal medyada denk geldigim vefat eden bebekler icinde gunlerce agladim inanin. Dogum sonrasi herkesin annesi olmusum gibi hissettim. Butun bebekler benim yavrummus gibi. Birine bi sey olsa hemen kizimi koydum. yerine. Bu duygu azalmiyor maalesef. Cinsel egitimi en erken ne zaman ogrenebilurse o zaman ogrenmesi icin cabaliyorum. Alabilecegim onlemlerden biri bu. Yalniz degilsiniz demek istedim sadece ben.

Bravo işte harika bir anne!

İyi dokunuş-kötü dokunuş eğitimi vardı galiba youtube'da. Orada mesela bir insanın mahrem yerleri nedir vs onları öğretiyorlardı.

Bu tür olaylar beni de çok etkiliyor . Çocuklarımızı asla yalnız bırakmıcaz arkadaşım. İki kızım var, dışarıda markette bir saniye göremesem panik oluyorum. Allah korusun yavrularımızı.

Burda oyle seyler okudum ki en guvendigim kisiler bile olsaaa artik kizim milletin kucagina gitsin istemiyorum icimden sinir oluyorumm... 2 yasinda daha... guven kalmadi insanlarda... annemden baska kimseye cocugumu birakamam oda durmaz zaten... Bende okula gidince napicam diye simdiden kara kara dusunuyorum. Dunya cok kirlendi artik gelecekten korkar olduk.. rabbim cocuklarimizi korusun O ayari nasil korumaliyiz bilmiyorum. Ozguvenli bir cocuk olsun diye hep rahat anne modundayim ama kaygilarrrr gozumuzu ayiramiyoruz.. eskiden boylemiydii yaaa biz sokaklarda buyuduk

40 günlük bebeğiniz varsa lütfen bu tip haberlerden uzak durun. hem kendi sağlığınız hem bebeğinizin sagligi için. Allah iyi insanlarla karsilastirsin

siz elinizden geleni kendş adınıza yapın ama sureklı bunu dusunerekte hayat gecmez hem kendınıze hem cocugunuza ezıyet edersınız.. kötü niyetli kişiler her yerde ama sunu da unutmayın en cokta en yakınlarımızdakılerın kotulugu dokunuyor cocuklara... yasa vs kısmında bızım yapacagımız bırsey yok bu devletın halletmesı gereken bırsey bız sadece dılekçe yazarız, önerı sunarız, istekte bulunuruz ama kanunen acıklar varsa devlet ıkı gunde salıverıyor ıse sucluları buna bızım yapabılecegımız pek fazla bırsey yok ne yazıkkı ;( benımde 1 yasında kızım var uzaktan koruyorum gozluyorum ama cocuklugunu yasamasına da musade edıyorum, insanlara karsı dırek onyargılı da degılım her daım sakınan goze cöp batar anlayısında oldugumdan rahat davranıyorum tek yaptıgım göz hapsınde tutmak ve hergun onun ıcın allaha dua etmek kotusu ıle karsılastırmasın dıye ve tabıkı onu kalabalık ortamlarda yanımdan ayırmamak...

Ben hamileyken çok takiyordum. Şimdi sadece Allah iyi insanlarla karşılaştırsın diye dua ediyorum. Ve evet kimseyle yalnız bırakmıyorum. Ben başkasının kucağa bile verirken 40 kere düşünüyorum. Sadece bir şey yapar mı endişesi değil benimki. Hastalık geçer mi, ya da kucağında düzgün tutabilir mi gibi

Benim kızım da 9 aylık hep okula gideceği zamanları düşünüyorum şimdiden. Biz eskiden hep sokaklarda oynardık ama şimdi kızımı bırakam. F fozgeb

haber okumayacaksınız ve izlemeyeceksiniz daha az etkilenirsiniz bence...