anliyorum ben yazardim kendime ama uzun uzun degil kisa notlar ve dedigin ilgimi cekti cunku o his hep bendede var evliyken bile hersey yolunadyken bile uzaklari ozluyorum asik oldugumada yemin edebilirim ama uzaklar yada yalnizlik yada tanimadigim yerlerde bulunmak hep cazip geliyor bana benimde konusmalarim yazilarim daginik olur hep :) bazen kendimi su cok guzel hareketler bunlardaki cikan biyikli biri var sacmaliyor programi sunarken ona benzetiyorum :) Bir_kadin

Keske o bahsettigin insanlar benim karsıma da cıksa.. =((

bende var mesela bugunku burger king'deki cocukla tanisabilmeyi o kadar sterdim ki... melke

çok güzel ya. zaten insan önce kendini tanımalı kendiyle eğlenebilmeli hiçbir zaman mutluluğunun kaynağı başka birşeyler olmamalı, nedensiz olmalı mutluluk. bu da kendinle başbaşa durmaktan zevk almaktan geçiyor. insanlar devamlı yeni birşeyler yapma peşinde boş duramıyorlar falan algılayamıyorum içerisi bu kadar mı sıkıcı devamlı dışarıya yöneliyorsun. saçmalıklardan, saçmasapan insanlardan medet umuyorsun. beni bıraksan 3 gün bıraktığın yerde dururum ya :) melke

bende yalnızlığı çok seven biriyim... Bir_kadin söylediklerine katılıyorum ve bahsettiği çoğu şeyi bende yaşadım. ailemle yaşarken yalnız kalmak isteyişimi evlenip herşeyi ardımda bırakmak isteyişimi evlenipte gerisini işte... ama ben tanımadığım biriyle sohbet edemem veya kendimi anlatamam çünkü beni tanımıyor! peki beni kim tanıyor? yakın arkadaşlarım mı? ailem mi? eşim mi? hiçbiri!!! ben en güzel kendimle konuşuyorum, kendimle tartışıyorum, kendimle dertleşiyorum!!! saçma belki karşimdaki beni anlamaz diye düşünüyorum yada düşüncelerimi saçma bulur gereksiz bulur kaygılarımı belki dalga geçer benle diye düşünüyorum. önemli mi peki bu? aslında değil!!! ama ben hala nedense kendimle konuşuyorum. mutluyumda bu durumda kendime göre bir dünyam var geçmişimi, düşüncelerimi ve duygularımı benden iyi hiç kimse bilemez ve anlayamaz. nadirense kendime mektup yazar, yazmam bittikten sonra okur sonrada yırtıp atarım! buda güzel gelir insana ne bilim işte böyle kiskivrak mutluluk çok

bebeğim benim ya ne oldu bitanem daha yen gördüm konunu, bakim dedim kızlar nerelerde hangi topicte takılıyolar, bi derdin mi var canım sorun ne? İnşallah sorun neyse çözmüştürsün Amor-a

iki yüzlu ınsanlarmı smuwiLa

anliyorum ben yazardim kendime ama uzun uzun degil kisa notlar ve dedigin ilgimi cekti cunku o his hep bendede var evliyken bile hersey yolunadyken bile uzaklari ozluyorum asik oldugumada yemin edebilirim ama uzaklar yada yalnizlik yada tanimadigim yerlerde bulunmak hep cazip geliyor bana benimde konusmalarim yazilarim daginik olur hep :) bazen kendimi su cok guzel hareketler bunlardaki cikan biyikli biri var sacmaliyor programi sunarken ona benzetiyorum :) samantha

Aslında bu başlık çok güzel olmuş. Ben de zaman zaman hiç tanımadığım insanlarla konuşmaya çabalarken buluyorum kendimi.

ehuehue yalnız değilmişim. hep bende bir tuaflık olduğunu düşünürdüm. nezamandır böyleyim bilmiyorum ama artık alıştım galiba bu duruma. önceleri acaba yapsaydım mutlu olurmuydum diye bir soru kalırdı aklımda şimdi ise yapsamda yapmasaydım ne olur diye düşüneceğimi düşündüğüm için artık düşünmüyorum çok şükür benimde bir problemim yok bende eşime aşık huzurlu ve mutluyum ama dediğiniz gibi hep uzaklara dalar gözlerim aklıma havalara cıkar boşboş dururum kendi kendime... eşim "ne düşünüyorsun" diye sormasa o halda olduğumu bile anlayamicam ilginç işte...

bence senin asik olmaya ihtiyacin var Bir_kadin

Hayır tabiki.. Hic tanımadıgım görmedigim birine. Bir_kadin

tanimayan insanlardan kastin herhangi bir insansa gercekten bir ihtiyac oluyor donem donem.. ben yalnizligi cok seven bir insanim cevremde ailem, arkadaslar varken kucuk bir apartman dairesi tutup bir yigin kitapla bir bilgisayar ve iki bavul giysiyle gunlerce evden cikmazdim.. is haricinde gunum evimde gecerdi.. sevdim birisini tanidim evlendim geldim buyuk bir sehire kosa kosa gittim kacar gibi gittim hatta ailem arkadaslarim gecmisim hersey orda kalsin istedim beni kimse baglamiyor dedim cunku yasamis oldugum cok aci vardi bu koca sehirde kendimi cok yalniz hissediyorum esim sagolsun yanimda fakat donem donem yaptigim seyi yapiyorum dedigin seyi tanimadigim bir insanlarla saatlerce sohbet ederken buluyorum kendimi genelde yaslilar avrupali yaslilar hep yalnizdir bir cafede terasta oturur insanlara bakarlar ben ise bir laf acilir yalandan ve hayat hikayelerini anlatirlar mesela gecenlerde belcikali tonton bir kadin bana saati sordu sonra havadan sudan bahsetmeye basladi konusmaya ihtiyaci vardi cocukken nasil calistiigni nasil patates toplayip karsiliginda erzak alip eve gittigini kirdigi yumurtalara nasil agladigini yemekten cezalandirilidigini bu yuzden anlattida anlatti cok hosuma gitti ben sustum bir sey anlatamadim.. seni sen eden olgulari birakip uzaklara gitmekten bahsediyorsun degermi diyorsun kalmak tutsak kalmak bence "tak" etmisse yasadigin cevre bulundugun konum sana bir beden dar geliyorsa ve imkanin varsa gitmeye deger diye dusunuyorum.. zaten donup dolasacagin bir yer oldugunu unutmayacaksin gidersen.. nedir ne degildir kafandaki bilmiyorum ama uzaklar hep cazip geliyordur insana.. denemekte ozgursen dene samantha

insan tanımadıgı hıc gormedıgı bırıne ıhtıyac duyarmı. Ben bugun duyuyorum. herkes tandıık yuze hasretken ben bugun hakkında hıc bırsey bılmedıgım benle ılglı hıcbırsey bılmeyen bırıne hasretım güzel izmirim kordonunda turlarken, magzaları dolasırken, sahılde cayı yudumlarken cevremde ki iki yuzlulerden uzak sıcakcık belkı muhabbet belkı suskunluk ama sıcacık ıste aslında en guzelı kacıp gıtmek ama nereye ve nasıl? Oyle baglamıskı ellerımızı hayat bı yr ebırakmıyor bızı. Kendıne aılene cevrene vss herseye karsı sorumluluk yuklemıs omuzlarımıza kac kacabılırsen. Alışıyoruz zamanla aslında bu esarete taki bir yerde değermı sorusu gundemıne gelene kadar smuwiLa