Hastaliginiz nedir?

Hayati fonksiyonlarınızı kaybedicek kadar ciddi hastalığınız nedir acaba? Önemsememesi hiç normal değil.. belki sizin fazla abartıp, dillendirdiğinizi düşünüyodur

Her asker için aynı şey söz konusu olmaz elbette ama şu kritik dönemlerde askerlik yapan kişiler için söyleyebiliriz. Çünkü gerçekten kan dondurucu şeyler geliyor bir çoğunum başına

Suan ben bile caresiz kaldim... Umarim her sey duzelir, bir an once

Yok düğün içinde 1.5 sene bekledik, ozamanda biz hiç evlenenicez heralde diye düşünüyorfum. Yapı gereği hep en kötüsünü düşünürüm ne yazıkli... ama elimden geleni yapıcam tekrar teşekkürler

Cok zor durummus kardes.. Bos zamaninda sizi birakip ailesine gitmesi bencd ayrilik sebebi. Birbirnze ayiracagnz nadir bi zaman dilimi o. Ve cok degerli. Siz demissiniz ailesinin yaptklarini onhn yuzune vuruyorum diye.. Demekki o ailesini hakli buluyo ki sizin yaninzda olmayi tercih etmiyo... Konusmaya calistgnxda bi cozum uretmiyo tamam diyo geciyo... Her meslegin zorluklati var. Askerse tabi ölumler olacak yaralilar olacak calismalar nobetler tatbikatlar olacak.. Bunlarda psikoloji bozulacak bisey yok. Belki arkadaslarina uzulur orasi ayri.. Ama size yansimamali. Siz de hastasiniz. Bence hayatindaki en degerli seey olmalisiniz. Hicbisey sizden onemli olmamali. Ne istiyo kaybedince mi anlicak degerinizi? Uzgunum ama bence bu iliski bitmis..

Hakli olabilirsin.. Ne bilim kiza da uzuldum iste degersiz hissediyor kendini.. Bi de su sorun var adam bos zamainini karisina ayirmiyo... Askerim diue de herseyi buna baglayamayiz bence

Olaylara uzaktan başka birinin hayatını inceliyor gibi bakmaya çalışın, duygularımızı bir kenara bırakın objektif olarak bu Develi gutmelimiyim yoksa bu diyardan gitmelimiyim, karar sizin tabi ki

Hipofiz bezinden kaynaklı bi çeşit beyin ödemi akabinde kalp spazmı . push ; W

Çok geçmiş olsun. Ne denir bilemedim.

Sana tavsiyem kafanı dağıtacak birşeyler bul kendine dikiş nakış hobi vs şeyler. Mutlu olmak için başka sebebler bul. O zman göreceksin ki eşinde sana ayak uydurup mutlu olcak. İnşallah herşey yoluna girer ve sende sağlığına kavuşursun. Anlıyorum eşini çok seviyorsun ama hastasın ve önce kendini düşünmelisin. Hayatını eşine endeksleme. Rabbim yardımcın olsunn canm benim

bu oturmamis evlilige cocuk yapmaya calismiyorsun halen dmi merisina?

İletişiminizi güçlendirmelisiniz. yok kuramıyoruz diyorsan ya bitireceksin ya da bu hayatı kabul edip devam edeceksin. ama terapi falan deneyebilirsiniz karar vermeden önce belki değişiklik olur evliliğinizin durumunda.

Tekrar birisini sevebilirsiniz. Fakat saglik yolda bulunmuyor! Saglik agactan da toplanmiyor!? Eger sevdiğiniz kisi sizi dusunmuyorsa size ve sagliginiza onem vermiyor, cozum bulup size destek olacagina azarliyorsa bir de ustune! Uzgunum ama kendinizi yipratiyorsunuz. Konustum tamam diyor ama degismiyor demissiniz, bu noktadan sonra yapacaginiz tek sey kendinizi dusunmek olacaktir. Insallah hersey gonlunuzce olur

Konusmak zorundasiniz, iletisimsizlik isleri daha kotu hale getirir diye dusunuyorum, boyle bir durumda/konuda ozellikle.

Yok canım bu işlerin yaşla bir alakası yok, tamamen tecrübeyle bağlantılı... Ama kimse yaşamadan bilemez inan bana... kendimi işime veriyorum ozamanlarfa gayrt iyiyim ama ane zamn boşta kaldam eşime sardırmaya başlıyorum. Bir de nezaman biraraya gelebilcez umutsuzluğu oluştu bende ister istemez... onun haricinde bi sıkıntımız yok değer konusunda beni benden daha çok düşünür... sakin kalmak konusunda ne yapmalıyız? Nasıl bir yol izlemeliyiz? Eğer bu konuda uzmansanız tabiki yardımlarınızı bekliyorum.

Katkım olduysa ne mutlu bana

Ümitsizlik en büyük hatadır. Asla ümitsizliğe düşmeyin. Ben iki buçk senedir sevdiğim insanla evlenmek için bekliyorum. Yaza nasibse düğünümüz var. Sen en azından evlisin dediğim gibi kendini mutlu etmenin bi yolunu bulmalısın. Ben boş vakitlerimde hobilerle uğraşıyorum. Ahşap boyama işleme vs. Şuan da yiğenime hediye bebek tablosu yapıyorum işleme ile. Maksad kafamı dağıtmak boş zamanlarımı değerlendirmek. Eğer seversen kitap okumak da olabilir. Kendine farklı uğraşlar bulursan göreceksin kafan daha rahat olacak. Boş vaktini ne zaman bir araya gelicez diye düşünerek geçirmemeye çalış yani. Psikiyatrilere ihtiyacımız yok. Kendi doktorunuz kendiniz olabilirsiniz. Kendinizi bi deneyin neleri yapınca mutlu oluyorum diye. Ve onları yapın. Kenmden bi örnek daha verim. Belki gülceksiniz ama moralim bozuk olunca çizgi film izlerim. Ve bende çok işe yarar. Kafamı dağıtırım öyle. Mevla bizi çok güçlü yarattı. Yani manevi açıdan. Kadınlar olarak daha sabırlıyız daha düşünceliyiz mesela. Ama bunu iyi bilmek gerekir. Acizane tavsiyem. İnşallah herşey gönlünüzce olur

İşte hatayı orda yapıyorsun. Evlenemicez diye düşündün ama bak şuan evlisin. Kendini motive etmeye çalış. En iyisini düşün ve Mevla dan en iyisini iste. Unutma Mevla o kadar yüce ki herkese en iyisini verecek güçte. Yeter ki istemeyi bilelim Faydam olduysa ne mutlu bana

Su forumda gordgum bana + bilgi getiren okudugum tek yazi bu cok guzel bir bakis acisi.. Sevdim bunu

Teşekkürler accessdenied

Benim esim de ordu mensubu. Her sene gorev cikar. Bazen 3 ay bazende 6 ay hic gormem. Ama sizin esiniz gibi degil benim esim. O da ayri kaldigimiz zamanlarda mutsuz ama yanimiza gelince cok mutlu. Ruh dengesi dedin ya. Her ordu mensubu oyle degil. Ki benim esimin işi cok zor. Hep sınırda gorevleri. Dogunun en dogusu. Madem senin bu kadar hasta olmana sebep, neden onla devam ediyorsun. Birgun yere yığılır ve hic ayaga kalkmayabilirsin. Maazallah.

hastalığınızı merak ettim ben

Bu nasıl önemsenmez ya... aşırı sinir oldum eşinize.. bunlar hep stres kaynaklı, önce kendinizi düşünün

Yorumlarınız için çok teşekkür ederim hanımlar, manen kendimi daha iyi hissediyorum en azından vicdanim rahatladı nitekim eşime ailesi hakkında kırıcı bi laf ettiğimde içime dert oluyordu ailem dediği ana baba 2 büyük kaza atlattım ikisinde de beni aramadı hep eşime sormuşlar Bizimkiler hemen her gün onu arıyor merak ediyor onların faturalarina dek biz ödüyoruz bir kere beni aramıyorlardı (3 gün önce laf sokunca eşimin zoruyla aradılar). Anlamıyorum illa kırıcı mı olmak lazım. Velhasıl şu an vicdanen rahatım yorumlarınız için tekrar teşekkür ederim KaraBiberim07 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

yok canım ya ne çocuğu zaten doktorlar da izin vermiyor.

Ayrilmasanizda suan icin ailenizin yanına gidip sagliginizi toparlamaya calismalisiniz. birkaç ay falan. Önemseyin kendinizi lütfen. Eşiniz size değer vermiyor gibi. sizde onu bir kenara bırakmayı bilmelisiniz. hersey yerine konur, herseye çare var da bir ölüme yok. lütfen hayatınızı o esinizden geri alın.

inanın defalarca konuştum artık yoruldum. Çünkü konuşunca tamam düzelticem diyip arkası gelmiyor hatta bazen sinirlenip beni deli ilan ediyor

ben de aynı yolu izliyorum. Onunla mücadele edecek gücüm yok. Sessiz kaldıkça da sinirleniyor neden seni mutlu edemiyorum diyor çok neşeli ve sosyal bir insandım iyice içime çöktüm. Işten eve gelip bazen yemek dahi yapamıyorum direk uyku moduna giriyorum Allahtan yemek vs yapıyor ama defalarca konuşmama rağmen hala sıkıntının sebebini soruyor ve artık ben de sinir harbiyle onun kalbini kırmaya başlıyordum ama şimdilik sükunetimi koruyorum Hem bezdim hem yoruldum.

girdapta gibi bi iyi bi kötü, bi her şeyiyim bi sokaktaki herhangi bir insanım hani hep kötü olsa canı cehenneme der geçerim beni arafta bırakan bu durum E

prof dr da söyledi uzm dr da W

Ailem başka şehirde izinler de kapalı ayrıca annem beni daha çok geriyor. Annemle bi şey paylaşılmıyor. Çok canıma tak edenleri babamla paylaşırım

İçinize atmayın konuşun tabi ki kendinizi doğru ifade ediyorsanız içiniz rahatlar ama boşanırsanız daha mı iyi olacaksınız Bence mevcut durumda en iyisi kafanıza hiç bir şeyi takmamak sizde onunla ailesine gidin ona yaklaşın zamanla samimiyetinizi görür ve size de vakit ayırmak zorunda olduğunu algılar belki

Çok geçmiş olsun peki hastalığınız nedir?

Zamanında orduya mensup çok arkadaşım olmuştu. Az çok karakterlerini öğrenmiştim. Eşiniz askeri liseden başlayıp devam eden bir eğitim mi almıştı? Eğer öyleyse onları gerçekten bir robot gibi yetiştiriyorlar, duygularını brsüre sonra artık gösterememeye başlıyorlar ne yazıkki... Sanırım öyle olmazsa okadar güç şeylere göğüs geremezler. Ancak şöyle bir durum var, evlenmeden öncede mi bu şekildeydi? Size karşı biraz daha ince olmalı tabi ki... ama bunu ancak eğer artık kendi aranızda iletişim problemi çekiyorsanız, bir uzmandan yatdım alarak aşabilirsiniz. Ama eşinizin sizin ondan bu sebeplerden dolayı mutsuz olduğunuzun farkında olmalı ve ciddiyetine varmalıdır... Buarada bende 3.5 yıldır evliyim bende arafa sırada kendimi çok yalnız hissediyorum, ama bizim sebebimiz tamamen farklı illerde çalıştığımız ve henüz biraraya gelemediğimiz için özlemekten kaynaklı yalnızlık... Daha dün gece allaha isyan etmek istemedim ama rşimi çok sevdiğim halde inanın ayrılmak kafamdan geçmedi değil... yalnızlık zaten zor bir olay, bir de evli olup yalnız olmak çok daha zor... sizi çok iyi anlıyorum. Sanırım benimde bir psikologa gitmeye ihtiyacım var...

Rabbim acil şifalar versin canım. Seni çok iyi anlıyorum. Bende akciğer hastasıyım. Nişanlıyım. Nişanlım doğuda askerdeydi. Orda sinir sistemi çok bozulmuştu. Benim de stresten hastalığım ilerlemişti. Çok zor günler geçirdik. Annesini arıyor beni aramıyordu. Nasılsın bu hafta sonuçlar nasıl çıktı dediğinde kötü şeylerden bıktım kendine neden bakmıyorsun. Bu hastalık niye ilerliyo diyordu. O yüzden benden kaçıyordu. Bi süre kendimi uzak tuttum. İyiyim deyip geçiştirdim sonra iyi olmadığımı kendi gördü sakinleşti ve benle ilgilenmeye başladı. Bende açıkça senin stresnden hastalığım artıyor dedim. Çık üzüldü ama bilmesi gerekirdi. Biraz zamana bırak. Kendini iyi hissedeceğin şeyler yap. Eşinin ilgisizliğini unutmaya çalış biraz. İyi gelecek emin ol. Rabbim yardımcın olsun...

Askerlk çok farklı bişey canım. Asker yolu bekleyenler daha iyi bilir. Düşünsene yanında sevdiğin aynı yatağı yemeği paylaştığın insan ölüyo kanlar içinde ve senin elinden hiçbirşey gelmiyor. Bu bence bi insanın sinir sisteminin bozulması için yeterli bi sebeb. Evet eşi önemli olmalı tabiki ama her insanın buhranlı dönemleri olabilir.

Eşinizi siz tanıyorsunuz dediniz ya işte ben eşimi tanıyamıyorum

Tatlım sanada tavsiyem aynı. Hayatınızı eşinize endekslemeyin. Bu hem sizin hemde eşinizin hayatını zorlaştırır. Yaşım size göre küçük olabilir ama aldığım eğitimlere dayanarak söylüyorum. Biz kadınlar bitek kocamızla mutlu olalım onlar yokken hayat dursun kafasındayız. Herşeyi çok ince düşünüyoruz. Ama malesef erkekler bizim yapımızda değil. Bizim kadar ince düşünemiyorlar. Onları karşımıza aldığımızda da herşey tepetaklak oluyor. Hocam her zaman hanımlara şunu tavsiye ederdi. "Ne olursa olsun. Eşinizin karşısında yada arkasında durmayın. Karşısına gecerseniz sıradan insanlarla aynı safa geçmiş olursunuz. Arkasına geçerseniz sizi göremez. O yüzden yanında durun. Erkekler zekidir. Sakin olursanız herşeyi farkına varırlar" ve bence çok doğru

ne zor kendı hayatınızla edınızle ıkınızın hayatı arasında kalmak.. Belli ki olmuyor huzuru mutlulugu saglıklı bır hayatı esınızle ortak bır evde bulamayacaksınız. esınızın işi işinin durumu derken kıyamamanızıda anlıyorum.. Ama hep kendınızden ödun verıyorsunuz kadınlığınızdan saglıgınızdan yuregınızden.. Anlasılmayı beklıyor ınsan.. Dilerım konusup toparlayabılırsınız..

Zor sartlar altnda calisiyorsa esiniz psikolojisi bozulmustur normalde ailede onemli ama onun ailesi sizsiniz suanda oncelik sizin insallah durum duzelir.. Turnbackthehandsoftime

Esiniz normalde sağlığınız için endiselenmeyen biri mi Zor bi dönemden geçerken herkes merkezde olmak ister Aynı anda ikiniz de çok sıkıntılı iseniz beklentiyi düşük tutmalı Konuşup halledebilirsiniz ama ruhen tükenmiş halinizle değil Önce kendinizi toparlayın sağlığınız önemli evlilik değil. . Esinizi siz tanıyorsunuz ne ne kadar değer onun için siz biliyorsunuz Zamana yayın sakin kalin

Siz de bulamayıp onlarda bulduğu ne var acaba çok merak ediyorum böyle bencil erkekler çok zor. İki tarafı idare etmek onun işi siz ne yaparsanız yapın bir yerden sonra huydur çıkmaz malesef

Merhaba arkadaşlar. Evleneli yaklaşık 2,5 yıl oldu. Eşim ordu mensubu ben de memurum. Anlayacağınız eşimin işi ağır benim ise vaktim yok yetmiyormuş gibi bir de sağlık sorunlarım nedeniyle taşra bir ilden metropol bir şehre taşındık. Eşimin ruh hali özellikle terör vakaları nedeniyle epey dalgalı, benim de ruh halim dalgalı ve bedenen çok daha yorgunum Birbirimize bazen hiç zaman ayıramıyoruz yetmiyor eşim zaten her izin aldığında bana vakit ayıracağını söyleyip 700 km uzaklıkta ailesine gidiyor özetle ben onun ailesi olamıyorum Birara hayli düzelmişti durumumuz ama yine işler kızıştı ve artık ben de ailesinin yaptığı yanlışları, bencilliklerini yüzüne vurur oldum çünkü ruhen tükenmiş durumdayım ve gitgide sağlığımı kaybediyorum sonki tahlil sonuçlarım her an hayati fonksiyonlarını kaybedebilirsin diyor eşim de biliyor ama ben düşüp bayılmadıkça aklına gelmiyor, gazi olan arkadaşlarının durumundan an be an haberdar, ziyaretlerine gidiyor. Gitmeli tabiki ama bana yabancı gibi beni görmezden geliyor tahliller kötü çıkınca da azarlayıp geçiyor ve artık ben de çok kötü olduğum halde azar yiyip huzur kaçmasın diye onun karşısında dik durmaya çalışıyorum bazen yığılacak oluyorum iyiyim bir şey yok deyip geçiyorum çok üzülüyorum ve gün geçtikçe eriyorum kimse sessiz çığlıklarımı duymuyor. Ne yapmalıyım bilmiyorum, bir yanım bırak gitsin sen hayatını kurtar derken diğer yanım sevdiğin adamı nasıl yüzüstü bırakıp gideceksin diyor B

Evet dedigin gibi yap annen de gelsin. Anne sevgisi iyi gelir her zaman :)