Ben de köpeklerden çok korkuyordum. Yolda uzaktan görünce bile çarpıntı tutardı, yolumu değiştirirdim. Bir arkadaşımın köpeğini severek aştım. Ama ilk zamanlar aynı odada bile duramıyordum. Köpek de çok zekiydi, kendisinden korktuğumu anlıyordu sanırım. Beni görünce "üf bu mu geldi" der gibi bakıp başka odaya gidiyordu direkt. Önce varlığına alıştım, sonra aynı odada durmaya alıştım. Sonra arkadaşım baş tarafında dururken sırtını okşadım. Hayatımdaki en güzel anlardan biriydi gerçekten :) Çok çok güzel bir duygu. Kıpırdamadan durmuştu ben dokunurken. Sonra alıştıkça coştuk tabii, birbirimizin üzerine atlamaya başladık Şu an sokaktaki köpeklerden de korkmuyorum sürü halinde görmediğim sürece. Kendiniz aşamıyorsanız psikolojik destek alın. Bir tanıdığınızın kedisi, köpeği varsa onlarla yakınlaşmak da çok yardımcı olur. Bir hayvana dokunmadan, sevmeden yaşanıyor ama bir kez sevdikten sonra öncesinde çok eksik yaşadığınızı anlayacaksınız. Gördüğünüzü tutup sevmek isteyeceksiniz eminim.

Asilari tam. Zaten evden disari da cikmiyorlar.

Küçükken bir hayvanın saldırısına uğramış olabilir misiniz? Bütün kedi ve köpekler size saldıracak diye bir durum olamaz. Hadi köpekten korkmakta haklı olabilirsiniz, çünkü bazılarının sağı solu gerçekten belli olmuyor. Ama kedi tehdit altında hissetmezse size bir şey yapmaz. Onlara yavaş yavaş yaklaşın bana kalırsa. Sokak kedilerinden başlayın. Onların yakınından yürümeyi deneyin, size yaklaşırlarsa çığlık atmamanızı öneririm. Zaten insanlardan korkuyorlar. Sokak hayvanı besliyor muydunuz bugüne kadar? Bunu da deneyebilirsiniz. Güvendiğinizin birinin evcil hayvanı varsa onunla temasınızı yavaş yavaş arttırın. Aynı işlemi köpekte de uygulayın. Ya da en az hangi hayvandan korkuyorsanız ondan başlayın, size kalmış. Kendi başınıza bu korkuyu aşamadığınızda psikolojik tedaviyi düşünün.

Aynı beni anlatmışsınız şimdi yeni yeni biraz yanımdan geçerken falan filan korkularını aştım ama asla dokunamıyorum sevemiyorum bir defa kedi yavrusu aldım elime hareket edince kemiklerini hissettim bir tuhaf olup bıraktım ben de aşamıyorum bu durumu

Benimde vardı kedim ama malesef kaybettik O varken gerçekten evde böcek olmuyordu

Valla bende bocek gorunce dehsete kapiliyorum. Gecen ustume orumcek dustu 180 boyum koca cussemle 1 cmlik bocek icin ciyak ciyak bagirdim. Geri kalan tum hayvan familyasiyla kankayim. Kopekbaliklariyla dalmis insanim. Ama iste böcek. Iyh..

Ne güzel hikayeniz. Keşke evde besleyebilsem ama annem kesinlikle istemiyor. Sokaktaki kedileri severek, mama vererek başlayabilirim sanırım

Bence evcil hayvan severek baslayin. Kedisi olan arkadasiniz varsa onu sevin. Once basini oksar seversiniz sonra belki kucaginiza alirsiniz

Öyle büyük bir olay yaşadığımı da hatırlamıyorum ya hayvanlarla ilgili. N napoleon28 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benimde sizin gibi korkum vardı yaklaşamadığım gibi cafe de galan ayağımın altından kedi geçer diye ayaklarımı bile kaldırdığımı bilirim. Sonra bikaç yeni arkadaşım oldu ve tesadüfen hepsi de kedi besliyorlardı evlerinde. Bana bu fikir öyle uzaktıki evde kedi mi olur derdim o zamanlar. O arkadaşlarıma gide gele alıştım ve mükemmel bi duygu olduğunu anladım onları sevmek beslemek onlara can olmak harika bişey. Sonra tabiki bende sahiplendim şimdi tosun gibi bi oğlum var ölürüm onun için korkmak ne demek

Kediyle koyun koyuna yatmak gibisi yok ya.

Tek deilsiniz eyer bir caresi varsa bende denemeyo isterim kopeklerden en cokda kediler yine neysede kopeklerden cok korluyorum hatta bir animda var etrafimdaki herkez korkar kopekden ve birgun tanidikla bir yerdeyiz kopek uzerimize doru geliyo beni itti onune kopegin kendisi arkama saklandi ben sanki hic korkmuyomusum gibi bende isterim herkez gibi hayvanlari seve bilmek dokuna bilmek ama korku isde elimi dahi uzatamiyorum korkudan Uykusuz Koala 09.03 Anneler

Benim ilgilendigim sevdigim hayatima aldigim kopegi sokaga atmislar bizim bahceye dadandi Benim ona yaklasmamin sebebi onun korktugumu anlamasi ve seveyim diye hic kipirdamadan yatmasi beni gorunce hic ustume kosmamasi resmen beni anlamasidir Sonra sonra onlarin dunyalarini anladim Hep beslerdim arada mama alirdim ama yaklasamazdim Hayvancagiz 3 aydir yeni yeni yanimda oturarak duruyor ben korkmayayim diye. Barinaga gittinizmi Bence size guzel bir tecrube olur

Bende kedi ve Köpekler den çok korkuyorum. kaç kere karşıdan köpek geliyor diye kendimi arabaların Vizir vızır geçtiği caddeler e atmış lıgim var. olmuyor. yapamıyorum. elimde değil. Çocuklar im bile anne korkma bişe yapmaz diyo. bişe yapmıyacagindan emin bile olsam bana değmesinler. kafayı yerim heralde. ama kimsenin zarar vermesine göz yumamam.

Ben eskiden ergenliğim de özellikle kedilerden korkardım yasim 39 evde kedi beslemeye başladım 1 buçuk aylık bir minnoş ben biraz hunharca seviyorum heryerim tırmık izi arada isiriyo da ama çocuklar kibar seviyor onları yalıyor demem o ki söz nasil yaklaşırsa biz oda size öyle yaklaşıyor korkmayın onlarda sizden korkuyor emin olun . push ; Incredible incredible Guru Anneler

Keşke ben de sevmeyip korksaydım yavrumun ölümünü görmeseydim

Bu zamana kadar destek almayı denememeniz hata asıl. Psikolog desteği elbette faydalı olur. Gerçekten bu şekilde yaşam çok zor, benim değil ama babamın ileride seviyede kedi fobisi var. Dışarıda yemek yemek ailecek bize işkence, illa açık açık havada kedi oluyor yani hep kapalı yerde otururuz. Yazlığımız var kedi geliyor diye mangal yakamayız babam varken. Annemi evlilik yıl dönümünde yemeğe götürmüş kedi var diye hiçbir yere girememişler dürüm yaptırıp arabada yemişler annem ondan sonra tövbe etti mesela. İtici olmak bir yana hem siz hem yakınındaki insan için çok zor bir durum, sizi anlıyorum. Daha fazla vakit kaybetmeden profesyonel destek alın derim

Merhabalar. Uzun zamandır bana dert olan bir konudan bahsedip yorumlarınızı almak istiyorum. Kendimi bildim bileli bütün hayvanlardan korkuyorum, özellikle belirtmek istiyorum sevmiyor değilim seviyorum ama korkuyorum. Köpeklere içim gidiyor sevmek istiyorum ama değil dokunmak yanına bile yaklaşamıyorum. Artık bunaldım bu durumdan. Dışarda bir yerde yemek yerken kedi gelse korkudan kasılıyorum, yolda köpek görsem ne yapacağımı bilemiyorum ve yolumu değiştiriyorum. Bazen, eğer yakındaysa köpek, çığlık atıp rezil ediyorum kendimi. Çok itici duruyor uzaktan bakınca ama aşamıyorum. Aranızda benim gibi olupta düzelen, hayvanları kucağına alabilen, dokunabilen var mı acaba? Psikolog desteği bu konuda faydalı olur mu? Ya da aşabilen varsa bu sorunu nasıl aştı? Yardımcı olabilirseniz çok sevinirim.

Ama dikkat edilmezse pireleniyorlar... C captain price erkek

Ben kedilerden kuşlardan kaplumbağalardan falan korkmam. Bir tek köpekler sıkıntıdır benim için Hayatımda toplasanız 3 4 köpeğe dokunmuşumdur. Yaşadığım yerde alıştığım bir köpek vardı onu her gördüğümde severdim ama. Çünkü saldırgan olmadığını biliyordum. Şuanda da köpekleri bol olan bir şehre gelin geldim çok şükür Köpek görünce şunu düşünüyorum. "Bu kadar insan arasından neden bana saldırsın ki?" Gayet basit ama çok ikna edici oluyor benim için. Böyle böyle korkumu yenmeye başladım. Bir tek eşimle yürürken peşimize takılan köpeklere alışamıyorum. Onlar da genelde zararsız oluyorlar.

Ben de korkardım seninn gibiydim yanından gecemezdimm şimdi kucagıma falan alamıyorum ama yanından gecıyorum. Ben hayvanları cok severim ama uzaktan

İnşallah yenersiniz bu korkunuzu demeye geldim Çünkü onları koklaya koklaya öpmek şu hayatta en sevdiğim şey diyebilirim.

Boyle yatiyordu barinaktan aldigimiz gun Deadpool

Kedi ve köpekler dışarıyla çok yakın ilişki içindeyse veya aşıları zamanında yapılmıyorsa , o zaman pirelerle tanışma durumunda kalınıyor. ardacinar

ben de sizin gibiydim. özellikle köpek görünce karşı kaldırıma geçerdim. şu an köpeklerle uyuyabilecek, ağzındaki yabancı cismi çıkarabilecek duruma geldim. bunu nasıl başardım, anlatayım. öncelikle yavru köpeklere yaklaşmayı deneyin. ama bu yavru köpek en fazla 1,5 aylık falan olsun çünkü biraz daha büyükleri fazlasıyla hareketli oluyor. sevdiğiniz köpek cinsi biraz daha uysal cinslerden olmalı. hoş ben alman kurduna alışmıştım ama siz yine de golden yavrusuna alışmaya çalışın. o yavru köpekle sık sık zaman geçirin. bu süre zarfında köpek büyüyecek ve davranışlarına da alışmış olacaksınız. yani köpeğin büyümesiyle sizin köpeğe alışmanız paralel olacak.

Ben geçen sene 2 aylık civarı bir kedi sahiplendim sokaktan. Kız kardeşim de tıpkı sizin gibi korkuyordu kediden hatta ilk başta alışamadı da. Yemek yerken falan kediyi odama kapattırıyordu. Şimdi birlikte uyuyorlar Birlikte oynuyorlar, uyuyorlar, öpüşüp koklaşıyorlar Çünkü kediyi bebekken sahiplendik tırmalama, çizme derdi olmuyordu zaten tırmalasa o minnoş tırnaklarıyla ne kadar acıtabilir? Süt dişleriyle ne kadar canımzı acıtabilir? Büyüdükçe de bize alıştı zaten ne ısırma ne tırmalama var. Gül gibi geçinip gidiyoruz. Bizi annesi sanıyor, sürekli gelip kendini sevdiriyor, öpüyor. O kadar alıştık ki anlatamam. Hayvan sevgisini kazanmak istiyorsanız siz de küçük bir bebişi sahiplenebilirsiniz. Hem bir miniği sokaktan kurtarırsınız hem hanenize neşe getirirsiniz <3 Bu kedi sayesinde diğer hayvanlara olan korkumu da yendim. Korkmadan etmeden sevebiliyorum. Ama şöyle bir sorunum var; dışarıda başka kedi sevdiğimde elime falan kokusu siniyor sanırım. Bizim cadı birkaç gün bana küsüyor yüzüme bakmıyor, sen misin üzerime gül koklayan hesabı

Bir klişe ama üzerine gitmeniz lazım. Pinkflambe

Ben uyurken ya saçımla yada yorganla kulağımı kaparım ☹ niye çünkü ya uyurken kulağıma böcük girerse.. kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Bence bu korkuyu aşmak sizin elinizde. Ben hayvanları çok seviyorum inanın onların verdiği huzuru insanlar veremiyor. Belki kuş alırsınız evinizde beslersiniz. Bir de yavru gözü açılmamış olursa kedi veya köpek elleyin sevin sonra alışırsınız belki

Kardeşim köpek görünce dili tutulacak kadar çok korkuyordu. Gerçekten kekeme oluyordu köpek görünce, o derece yani. Ben de tam tersi, hayatım kedi köpek Sonra benim yanıma geldi . Benim köpeğim aşırı sakin bir hayvandır. Onunla takılmaya başladı, hatta bir keresinde sokak köpeğinden korkup, onun arkasına saklanmıştı. Birlikte vakit geçire geçire köpeğe alıştı. Hiç zorlamadım, süreci akışına bıraktım ve en son bugün mahallede beslediğim devasa köpekle oyun oynuyordu kardeşim Annemlere video attım çünkü inanmadılar bu noktaya geldiğimize. Kedilerden de tedirgin oluyordu köpek kadar olmasa da, onu da mahalledeki kedileri beraber besleyerek atlattık. Şimdi kucağına alıp öpebiliyor bile. Ama pat diye olmadı bunlar tabi, yavaş yavaş ilerledik. Siz de sahipli, güvendiğiniz bir köpekle yavaş yavaş korkunuzu aşabilirsiniz . Daha sonra zaten onlarla iletişim kurmayı öğreneceksiniz ve sokak köpekleri de sizi korkutmamaya başlayacak. Hatta durup durup sevebileceksiniz. Kediler için de aynı şekilde besleyerek bağ kurabilirsiniz. Kendinize zaman tanıyın, birden olacak şey değil. Ancak hayvan seviyorum demişsiniz, bir yerden sonra o tatlılığa dayanamayıp elinizi uzatabileceksiniz Korkunuzu yenmek istemeniz bile bir adımdır, sevgiler.

Bende de var bu. Benim kedi, köpek ile sınırlı değil tüylü hayvanlara dokunamıyorum. Muhabbet kuşu bile uçup gelse geriliyorum. oğlum da ben korkunca korkmaya başladı. Bu yüzden dokunmaya, tepki göstermemeye çalışıyorum. -nemesis- Half

Bnm oğlumda çok korkuyor. Bizde ayni dertten muzdaribiz. 1.5 yaşındayken yeni bir eve taşınmıştık ve yatak odasının olduğu tarafa yakın bi kopek kulübesi vardi sabaha kadar hiç susmazdi bazen diğer köpeklerde gelir bogusurlardi. Oğlum seslerinden korkup uyaniyordu. Travma oldu yavrumda. Simdi 3 yaşında ne zaman dışarı çıksak kopek gördüğümüz günün gecesi surekli sicrayip uyanır sabaha kadar uyuyamaz. Sizinde küçüklüğünüzde böyle bir öykü olabilir mi?

Sanki beni anlatmışsınız. İnsanlar bazen bana inanmıyor koca koca hayvanları sevip minicik böcekten korkuyorsun diyorlar. Ne yapayım gerçekten elimde değil aşırı korkuyorum ben de böcek korkumu yenemiyorum.

Adi pamuk Ramazan ayinda bahcemize geldi ben istemeeem istemeeem diye feryat etmistim Bir sabah balkonumun altina yatti O zamanlar esnek calisiyordum evdeydim Bakislariyla beni yedi bitirdi Marketten koyun kiyma gelmisti yiyemedik Yemek yaptim verdim sosis attim derken hayvan beni tanidi Ise basladik millet viyviylanmaya basladi sabahlari kosturuyormus Benide ilk sabah kapiya kadar 2. Ve 3. Sabah yariya kadar kosturdu. 4. Sabah yerinden ben ona bakinca kalkti 5. Sabah hic kalkmadi. Ama ben nasil istiyorum dokunamiyorum O gun sikayet etmisler. Esim koruyamamis almislar. Facebookta paylasinca gordum. Olacak ya hemen girisimde bulundum. Ben Belediye personeliyim isimi iyi bilirim. Sonuc olarak 24 saat olmadan geri aldik yuva aldik garibim geldi yatti hic cikmamis cocuklar cikaramamis Ben yanina gittim gozunu acti sanki kurtardigimi biliyor 2 damla yas geldi Basini oksadim yuvadan cikti geldi ayagima yatti o agliyor biz agliyoruz Bu kadar iletisimi bilmeyen bir kopek olmasa su an yasamiyordu Bana cok sey anlatti ogretti

Allahim köpek korkum canlandı Seni cok iyi anlıyorum.. Karşıdan köpek geldiğini görüp kac kere yol değiştirildiğimi hatırlamıyorum bile.. ve bunun gibi bir sürü rezil durum Yavruyken seviyorum dokunuyorum ama büyüyünce yok.. Küçükken köpeği kucaklamak istemiştim ve beni ısırdı.. Bununla mi alakalidir bilmiyorum ama köpekler büyük korkum

Psikiyatride bunun icin ozel tedavi uygulanıyormuş. Fobi terapisi vs yazip arastirabilirsiniz ilac degil dedigim sey, terapi. Oldukca başarılı olduğu soyleniyordu.

Bende yaa kucukken babamin apartmandaki kediyi alip uzak bir yere bile götürmuslugu var ben inip cikamiyorum diye. Ama kedi geri dönmüştü apartmana kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Çok sevimli pamuk gibi Nasıl yendiniz tam olarak anlatabilir misiniz biraz?

Emin olun yanından geçtiğiniz köpek oyun oynamak istemiyorsa sizi umursamıyor bile, restoranda yemek yerken yanınıza gelen kedi de karnı aç olduğu için geliyor, size zarar vermek için değil. Korktuğunuz şey ısırması mı yoksa size dokunması mı, çünkü hayattaki en huzur verici şeydir onların başını okşamak

Isırmasından çok korkuyorum hatta saldırıp beni öldürmesinden. O kadar vahim ki durumum gittiğim kuaförde muhabbet kuşu vardı kafesini açtılar hemen boynumu çenemi kapattım ellerimle ki bana gagalayarak saldırmasın diye. Biliyorum saçma ama yenemiyorum işte.

Bu konuda uzman bir psikolog desteği alabilirsiniz.

O derdimi kedi ile cozdum. Asla evde bocege musade etmiyorlar

işe giderken yoluma oturan, karşıma çıkan köpeklerle uzun uzun bakıştıktan sonra ben geri dönerim, yol değişirim köpekte çokta tın geçmezsen geçme der. islifini hiç bozmaz. koca totosunu yayar keyif yapar. bende elim ayağıma dolana dolana kalp çarpıntısı ve heyecanıyla işe geç kalmama yolları üretirim. ve işe geç kalırım. aşmayı çok istiyorum. kediden de korkuyorum. çünkü kafama, yüzüme zıplayabilir, sıçrayabilir korkusu var.

ay bende korkuyorum malesef. kedilere içim gidiyor ama yok dokunamıyorum. geçenlerde sokak kedilerine mama verip seven bir kadın gördüm çok hoşuma gitti bende yanımda mama taşıyıp vercem belki aşarım korkumu

Ablamda kedi bende böcek fobisi var. Açık alan bir restoranan gittiğimizde ki genellikle hepsinde kedi var. Ablam asla oturamaz neredeyse ayakta yer. Kedi yaklaştığı an kendini atıyor dışarı ancak onun elinde değil. Kediler kovalamıştı onu bundan 10 yıl önce onun travmasını yaşıyor hala bana göre. Ondan sonra oldu çünkü. Bende de küçükken ayağıma böcek tırmanmıştı bende de onun travması var. Böcek gördüm mü fersah fersah kaçarım nere olursa olsun. Sizde geçmişinizde böyle bir durum yaşamış olabilirsiniz.

Nasıl yani anlayamadım köpeğiniz vardı da çocuğunuza mı saldırıp öldürdü? NedirYani Kalbindeki Endişeleri

Bende boyleydim Once 15 temmuz aksami onlar havladikca hersey normalmis gibi hissettigimi hatirliyorum Sonra da herseyi tamamen unuttum Asagidaki sapsik unutturdu

bende öyleydim 6-7 sene öncesine kadar işyerime yürürken sokakta köpek görsem başka sokaklara girip yolu değiştiriyordum kediye asla dokunamazdım tırmalar diye birde o kemikleri elimde hissedince bırakırdım. Sonra hayvanları çok seven eşim sağolsun öyle bir alıştırdık ki beni az önce veterinerden geldim şirkette baktığım kedi hastaydı 2 gündür onla uğraşıyorum. Nasıl yendim içimde sevgi hep vardı empati ve merhamet duygularım ağır bastı. Acaba aç mı? acaba susuz mu? diyerek ihtiyaçlarını karşılamaya başladığımı farkettim, sonra yavru kedilere ufak ufak dokunmaya sonra elime almaya sonra sarlmaya başladım çantamda hep mama vardır gördüğüm her kediye köpeğe vermeye çalışırım. Evimde 3 ylıdır sokaktan sahiplendiğim kedim var Şirkette 3 kediye bakıyorum ellerim hep çizik çiziktir üstüm başım tüy içinde :) Sonra köpek sahiplendim o kayboldu yani insanın aşamayacağı engel yenmeyeceği korkusu yoktur diye düşünüyorum. yeter ki gerçekten iste.

Evet işte bu yüzden yaklaşamıyorum köpeklere. Saldırırsa onu durduramam sonuçta.

Uzaktan tanidigim biri bilissel davranis terapisiyle yendi bu fobisini psikologa giderek. Mutlaka destek alin. O kadar guzel varliklar ki, ornegin bir kediyi oksamanin mutlulugundan bunca zaman nasil kendimi mahrum etmisim diyeceksiniz❤

Herkes herseyi sevecek diye bir sey yok ki yahu. Bit kadar böcek. Milletin kulagina filan yuva yapıyo. Öff. Ay bak kasinti tuttu ya.

Sanki bu yazıyı ben yazmışım konuyu merakla takipteyim

Ben de korkuyorum. Yani kedilerin yanında geçebilirim çoğu zaman saldırgan olmadıkları için ancak dokunamam. Köpek görünce yol değiştiririm, ödüm kopar. Bir arkımın köpeği var, evine gide gele hayvan bana alıştı aslında sevmek istiyorum ama birden elimi ısırır paranoyasını aşamıyorum. Yukarıda bir üye bilişsel davranış psikolojisinden bahsetmiş, araştıracağım. Konuyu da takipteyim, herkes gibi ben de hayvanların başını okşamak istiyorum.

Köpek besliyormuş köpeğin kendisi ölmüş bence

Bende bi kedi köpek görsem de sevsem diye bakarım hep Bilmiyorum bu korku nasıl yenilir ama bi sevebilseniz o kadar güzeller ki, bir kediyi okşadığımda tüm dertlerimi unutuyorum resmen

Arkadaşımda böyleydi nasıl olduysa bu korkusunu aşmak için eve kedi aldı. Ama şimdide başka kedilere yine dokunmaya korkuyor sadece kendi kedisini sevebiliyor.

korktugunuz kedı kopek aslında bu her baktıgınızda bu resımler aklınıza gelsın