Ailen sırf boşandın diye sana tavır alıp, seni yok sayarak hayatlarına devam edeceklerse ; hiç destek falan bekleme derim.. Onlarla kaldığın halde, sanki dışarıdan bir insanmış gibi seni görmelerine nasıl katlanıyorsun? Hal hatır sormazlar, nasılsın demezler, sadece yargılar ve konuşurlar.. Millet farklı bakar, konuşur eder. Helal olsun susturabilene.. Daha senin ailen sana destek çıkmıyor ki? Ailenin bu duruma olan anlayışı ve bakış açısının tamamiyle değişmesi gerek.. Manevi anlamda destek olmadıktan sonra ; ailenin yanında kalıyor olman veya onlarla aynı işte çalışıyor olman, destek oldukları anlamına gelmiyor benim için.. Allah yardımcın olsun.. J

Ben! Ilk ayrıldığımda aynılarını yaşadım, benim de ailem artık evlenmezsin vs diyordu ve gerçekten evdeki düzenimi özlemiştim ama bir yıl sonra ayrılığıma alıştılar, ayrı eve çıkmam sorundur, öyleki babam benle aynı evin içinde altı ay konuşmadı, annem desen sanki umrunda değildi, bir buçuk yıl sonunda baskı bitti, yavaş yavaş aramız düzelmeye başladı, ben de babamla çalışıyordum ve evliliğim mutsuz da olsa o zamanlar keşke boşanmasamıydım dediğim çok oldu, arkadaş çağıramam, dışarı çıkmam sorun, kendime özel hayatım yok, ailem anlamıyor, psikolojim berbat sürekli bir suçlama üstüne, babam sen evlilik şansını kaybettin der vs vs,, ama şimdi ayrı eve çıktım, hayatımda çok güzel bir ilişkim var, kısmetse sonbahara da sözüm, ailem evlen tabi bekar mı kalacaksın diyor, babam sataşmıyor, kardeşimle aram çok iyi, annem şaşırtıcı derece ilgili.. demem o ki bir karar verdin en sıkıntılı süreci atlattın, şimdi önünde biraz daha zaman var, sanırım aile yapımız aynı, emin ol durum artık daha iyiye gitmeye başlıyor bir müddet sonra, biraz dişini sık, durumu kabullenmeye başladıkça onlar, seninde özgüvenin yerine gelmeye başlayacak, bu günlerin geçici olduğunu bil, o zamanlar sırf bu durumdan kurtulmak için önüme gelenle evlenmeyi bile düşünmüştüm ama iyi ki yapmamışım, kendime bir söz vermiştim, sen de sabret biraz, azıcık yaraların iyileşsin, gör bak zamanla durumlar çok değişecek

Hayatla ilgili büyük kararlar hep sancılı olur. Düşününce evlilik hazırlıkları döneminde bile ne sıkıntılar, ne kırgınlıklar yaşanıyor. Boşanmak mutlaka çok zordur ama asla hayatın sonu değil. Artık geriye bakmayın, ailenizi ancak yaptıklarını umursamayarak değiştirebilir, alıştırabilirsiniz. Biraz daha sabredin eminim herşey daha güzel olacak. Bu arada gittiğiniz doktor özel miydi? J

Başta tabi ki sorun oldu ayrı eve çıkma muhabbeti, hatta eve bir saat geç gelsem nerdeydin oluyordu, şimdi kız arakadaşımla tatile gidiyorum, sadece haber veriyorum, eskiden markete giderken izin alma zorunluluğu hisediyordum, o dönemde hatta bir kaç kişiyle konuştum, amaç evlenip kurtulmaktı ama kendime bir söz verdim, dedim ki iki yıl evlenmicem, işten ayrılmıcam, burada kalıcam ve biraz bozuk psikolojimi düzelticem, şimdi burdan ayrılsam daha büyük hatalar yapabilirim, sakinleştirici vs kullanıyodum ama dedim ya insanlar alışıyo, zamanla rayına giriyo, şimdi ailem el üstünde tutuyo, zamanında neler duydum neler, ben de ülser oldum, zona oldum ama dedim ki zaman, bir yıl ver kendine, işime gidip gelip evde kimseye bulaşmıyordum, biri sataşsa bile cevap vermiyordum, film izledim, kitap okudum, buraya baktım, bir süre sonra düzeldi, yapabileceğin en büyük hata su an evlenmek olur, güvendiğini zannetsen bile kendine sene limiti koymutlaka, bir şişe düşün içi su dolu, en dibine girdin, tam şişenin dibine kadar indin, ama dibi görmenin en iyi tarafı yavaş yavaş yukarı çıkmaktır, ben o dibe evlenince düşmeye başladım, boşandım en dibi gördüm, şimdi yavaş yavaş yukarı çıkacaksın sende, sadece bekle, İnan düzelecek, hem de çok istediğin bir hayatın olacak

Dışardan bakınca anlam veremiyorum, neden böyle davranıyorlar? Farkında mı değiller acaba? Bir süre sonra herkes, yeni duruma alışıyor sanki hep böylemiş gibi. Biraz sabır ve bu süreçte mümkünse hiç birşeyi umursamamaya çalış. asude_bahar

Kizlar Merhaba beni bilen bilir bosanali 5 ay oldu fakat ben hiç mutlu degilim eski yasantimi kendime ait olan evimi duzenimi ozledim&#128559; ailemle gecinemiyorum en ufak şeyde sorun çıkıyor geçen eski esimle karşılaştım yanımda kardesimde vardı fakat isler çok büyüdü o kahvesini iciyordu kardeşim biraz ağır konuştu bende olaylar buyumesin diye adamı susturdum eve geldim kıyamet koptu herkes üstüme cullandi hakaret belalar sanki ben adamı cagirdim çok yiprandim psikiyatriye gittim adam dul kadın imajinin aile için tehlikeli olduğunu ailemin özgürlüğü mü kisitlamasinin doğal olduğunu söyledi tuhaf oldum daha çok boşluğa girdim yanlız kaldım kimseden kimseye fayda yok kimse halimden anlamiyor iyisiyle kotusuyle bi evlilik yaşadık bir alışkanlık flortumden ayrilmadimki herkesin beni suclamasindan yoruldum ben biraz daha anlayışlı olurlar sandım fakat hiç huzurlu değilim ne ablam arıyor ne annem kızım nasılsın diyor çok zormuş insanın dul olması ayrı eve de çıkamıyorum başka türlü anliyorlar babamla çalışıyorum daha çok bunaliyorum keşke uzaklara kacsam fakat bosanmak ve eve dönmek gerçekten çok zor babamla çalıştığım için ozgurlugumde yok offf offf evliliği dusunursun babam sen şansını kaybettin der dipsiz kuyunun içindeyim benim durumumu yaşayan arkadaşlarım varmi?

Ev içinde ev derken.. Siz onların çocuğusunuz ya.. Bu durumun kötü taraflarını daha ne kadar yüzünüze vurmaya devam edecekler ki? Onların canından bir parçasınız.. Ayrılık sebebinizi bilmiyorum. Ama bu kadar da olmaz..

Gerçekten zamanla duzelirmi? Çünkü çok çıkmazdayim bende suan önüme çıkan ilk erkekle evlenmeyi düşündüm çünkü eve dar geliyorum biliyorum aileminde bi düzeni vardı fakat ailem bana dedikleri kadarıyla biz senin eve döneceğini biliyorduk diyolar çok mutluyuz diyorlardı ilk başlarda peki sonradan dünyayı dar etmek niye.. peki babamla çalışmayı biraksammi çünkü huzurum yok ve mide hastası oldum! Bu arada hayırlı olsun arkadaşım&#9786;Rabbim mutluluğunu daim etsin&#9786;ayrı eve çıktığında sorun oldumu? J

Bosananlara bekar ya da bosanmis denir. Dul, kocasi ölenlere denir. Sizin bosanmaniz sizin icin travma oldugu gibi aileniz icin de travma. Kolay degil insanin evladinin bu kadar buyuk sorun yasamasini sindirmek. Kotu niyetten degil de iste onlar da bilemiyolar ne yapacaklarini. Adamdan nefret ediyolar, sana bunlari yasattigi icin ona hinclilar, sana uzuluyolar vs vs. bunlar da baski olarak tezahur ediyor. Bu surecte mumkun mertebe etrafa kulagini tika. Zamana birak bazi seyleri. Klise tabir ama zaman her acinin ilaci. O adamla evliligin surecek olsa bitmezdi. Boyle dusun. Donmek bir alternatif olmasin kafanda. Yoksa atlatman zorlasir, surec uzar.

Aynen ölümden başka her şeyin çözümü var. Herşey bizim için, iyisi de kötüsü de. Hani meşhur bir söz var ya '' hayatım altüst oldu deme, altının üstünden daha iyi olmadığını nereden biliyorsun '' Biraz araştırma yapıp iyi bir doktordan randevu alın lütfen. Daha öncekinin kötü bir gününe denk geldin her halde, görevini yapmayı unutmuş. J

Teşekkürler&#128522; peki kaç sene sonra hayatiniza birini soktunuz? Bende sizin yaşadıklarınızı yaşıyorum zonayla başım dertte&#128546;peki eski eşiniz hiç sizi rahatsız ettimi? Kolaymi kabullendi? J

Türkiye hastanesine gittim fakat hep den bozdu moralimi ilaçları dayadi. .. valla dogrusunuz ölüm yokki ucunda aileme göre ben zaten deliymisim o yüzden zor larini gitmez heralde çünkü 34 yasindayim zaten is stresi yetiyor

&#128512;&#128512; çok tatlisiniz. . haklısınız hayat çok kısa fakat benim en çok zoruma giden ailemin suan bana manevi açıdan destek olmayıp halimden anlamak istememeleri çok zor evde tek bi köşeye çekilip ailenin sana yok gibi davranması kız kardeşlerimin destek olmamasi ben onların en ufak uzuntusune koşarken onların bişi yapmamasi çok acı yazdım ama köşeye. .. önceden bahsettikleri huzuru vermemeleri Allaha havale ediyorum Safir Taht "Bizden hüznü gideren Allah'a hamd olsun" Fatır

ayrılık sebebim eşimin sorumsuzluguyla başa cikamamam ve kötü alışkanlıkları.. yani ev içinde ev derken kurulu düzeni terk edip aile baskısına dönmek çok zor çünkü aile seni zor kabulleniyor ne yaparsan dokunuyor onlara. .. . J