Galiba en yerınde olan yorum bu oldu C

Bakış açınızı değiştirin biraz. Karşınızdaki bir çocuk. Yaşayan bilir diyorsunuz eyvallah da sizi dövüyor mu sövüyor mu evden mi atıyor? Çocuk yani, ne kadar ne yapabilir? Kaldı ki siz o çocuğu bilerek evlendiniz. Ne kadar eşiniz gelmeyecek kalmayacak dese de günün birinde geleceğini kalacağını hesap etmeliydiniz. B

çok korkutucu şeyler yazıyor, inanamıyorum... çocuklara sevgi ile yaklaştığınızda emin olun sevgi karşılığını alıyorsunuz... eşim ile flört ederken eşimin oğlu ile tanıştık değil ona dokunmamı kolumun çarpmasına bile müsade etmedi hep kaçtı ama ben biliyordum ki beni gözlemliyor, hediye v. s. aldım çünkü bu yaştaki çocukları maddi olarak bağlayabilirsiniz hoşuna giden oyuncaklar v. s. evlendiğimiz 1. yılının yazında yine beraberdik bu kez biraz daha yakındık ama ona sokulamazdım o bana yavaş yavaş yaklaştı ama ben yılmadım, herşeyi ile ilgilendim. o yıl sünnet oldu annesi gelemedi ben başındaydım ilk tuvaletini ben yaptırdım o gün daha iyi anladım o bir ana kuzusu ama yaslanıcak bir omuz nazlanacak bir kadın istiyor, eşim ilgilidir ama nihayetinde erkek onun canı acıdığında babanın canı ne kadar acır?sünnet olduğu gün herşey değişti bana naz yaptı ağladı ilacını verdim tuvaletini yaptırdım ve ilk kez beraber tatile gittik, evet bende isterdim eşimle ilk tatile başbaşa gitmeyi ama olmadı 3 kişide eğlendik... bu yıl herşey farklıydı benim çocuğum oldu... sarılarak uyuduk, sabah yatakta tepindik güldük, alışveriş yaptık, hatta dedikodu yaptık... eşim bana sesini yükseltince sen ablama bağıramazsın dedi, eşim koluma şakayla vururken sen ne yapıyorsun vurma benim ablama dedi... benim kuzum oldu... kuzeni ebah abla senin annenmi diye sorduğunda benim bir sürü annem var dediğini duymuş kayınvalidem... ben babasının yanındaki abla anneyim, annesi gerçek annesi... bu kadar şeyi neden mi anlattım ne kadar sabrettğimi görün diye... şunuda unutmayalım benim ailem eşimin oğlu olması konusunda arkamdaydı onlarda torunları olarak gördüler sahip çıkıp sevdiler... hep canımdan çok sevdiğim minik yeğenim aklıma geliyordu ablam allah korusun ya boşansa eşi başka biriyle evlense tatile giderken onu götürmeseler onun boynu bükük kalsa, baba istemese onu evinde yeni eşiyle ilgilense... şimdi baba baba diye peşinden koşarken o zaman yabancı olacak... allah korusun düşündükçe ağlamak istiyorum ve eşimin oğlu aklıma geliyor, ne onu bırakarak bir yere gidebilirim, ne babasını elinden alabilirim... çocuğunuz olmayabilir konu sahibi ama en sevdiğiniz bir çocuk üzerinden empati yapın belki işe yarayabilir...

olayı farklı yerlere çekmeyin lütfen bunun hidayetle nasiple alakası yokk gerçekçi olun hayatın içinde olan ve %95 problem yaratan durumlar bunlar söylemek çok kolay herşeyi zor olansa benim yaptığım gibi çözüm aramak duygular insanlarda birsürü şeyin önüne geçebiliyor kimse tek başına suçlu yada hatalı değil babası her akşam onun yanında oluyor zaten çocuk bi kenara atılmış değil paşalar gibi büyüyor onun her istediğini yapan babane ve dedesinin yanında benim gösteremeyeceğim toleransı görüyor bir de bu tarafından bakın olaya G

çok problemli, daha yeni böyle bir ilişkiden çıktım, kesinlikle tavsiye etmem. o çocuk ve anası beni hayattan soğuttular

offfff çok sert olmuş yazdıklarınız ama haklısınız şu yönden bir çocuğunuz var ve durumu bu doğrultuda değerlendiriyosunuz.. ben de aynı duyguları tatmış olsam düşüncelerim farklı olurdu... yine de teşekkürler paylaştığınız için.. Önceki

çocuk sahibi olanların konuya bakışı çok farklı... Bunu daha öncede söylemiştim teşekkür ederim arkadaşlar yorumlarınız için ama vicdansızlık bende değil o çocuğu babasına bırakan annesindedir.. B

Ay inanmıyorum ya!! Şu anda eşimle boşanma aşamasındayım, sırf buradaki üvey anne yorumları yüzünden vazgeçmeyi düşünüyorum Ne biçim kadınlar varmış meğer dünyada, ya benim eşim de bu türden biri ile evlenirse ve çocuk oraya gittiğinde üvey annelik yaparsa! Ya yeminle o kadını oracıkta boğazlarım.. Olay yaratırım.. Neymiş anneler rahat vermiyormuş, yahu kırk yılda eve gelen çocuğa adam gibi davranmazsanız tabi ki de vermezler. Off Allah herkesi iyi insanlarla karşılaştırsın. Sevgisizlik diz boyu, ufacık çocuklar bile batıyor insanlara! A

benim sevgili ciciannem, o daha hiç evlenmemişken bir kız çocuğu olan bir adamla evlendi. ve şimdi sorsan ona pişman mısın? diye, eminim hayatımdaki en büyük hata diyecektir. gerisi size kalmış, benimki tavsiye. ATTRAENTE ACTA EST

eski kadınla biraraya gelmeleri değil ama çocuğun sizle kalabilecek olması tehlike :) biten ilişkiler yeniden başlamıyor zaten bitmiş ayrılmışlar yıllar geçmiş ama çocuklar sorun oluyor işte.. bence sende en başında konuş eşinle benim yaptığım gibi tavrını koy ki o da bunu bilsin ve ona göre bir yol çizsin.. çünkü sevdiğin adamın başka bir kadından yaptığı çocuk emin ol ki sen çokkkk fedakar bi insan değilsen hep sorun evliliğin orta yerinde . push ; CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Benim teyzem bahsettiğiniz gibi bir evlilik yaptı... Çocuk annesiyle hiç görüşmüyor yani ilk evlilikteki eş evliliğin içinde değil ama buna rağmen problemli bir evliliği var... Çocuğa bişey dese üvey anne oluyor... Çok zor...

Ayrıca kocalarınızın ıkıncı esınız olmanız o adamları bulunmaz hınt kuması yapmaz.. Ne dıye adamı paylasamayan 2 kadın olsun kı.. İlk kadın gıttıyse bır nedenı vardır elbette.. Ayrıca gece arıyorsa da kocanız ıcın degıl cocugu ıcındır ve tabı kı sorumlulugu alacaklar.. Bastan kabul ettıysenız cocukla annesını de kabul etmıssınız demektır.. burda ne ayrılmalar var cocuklu kadınları aldatan, şiddet eden, hakaret eden, döven, lohusayken evden atan, hamıleyken aldatan, durduk yere terk eden baskası ıcın vs vs.. Demek kı bu bosanan adamların anlattıgı gıbı butun suc eskı kadında falan degıl.. Belkı burda yıllar önce yazılan bır terk hıkayesının kahramanı da sızın sımdıkı kocanız ne bıleceksınız kı.. Sonucta herkes kendı ıstedıgı gıbı anlatır neden ayrıldıgını.. O yuzden de o kadınlara önyargılı olmayın, ben sahsen uvey anneye cocugumu bıle göndermem.. Asla aramam da esımı hıc sanmıyorum.. Ama cocuk bu ve gece hasta olsa yanımda destek olmasa tabı kı babasını arayacak annesı.. Siz de empatık olun bıraz. O kadın kımbılır ne badıreler atlatıp tutundu hayata, sizin kocanıza mı kaldı..

hayır tabi ki baba çocuğu atsın demiyorum ki, elbette o da baba olarak sorumluluklarını yerine getirecek. gitmekse gidecek görmekse görecek her türlü ihtiyacını karşılayacak. ben şimdiye kadar erkek arkadaşımın hiçbir zaman çocuğuyla arasındaki diyaloğa girmedim, akıl öğretmedim yol göstermedim karışmadım. baba oğuldur onlar dedim. ve hatta evlenirsek oğlun bizimle yaşasın diye teklif bile ettim. nihayetinde herşeyi bırakın sevdiğim adamın çocuğudur.. çocuğun psikolojsini anlamaya çalıştım, beni sevmediğini düşündüğüm anlarda ona hak verdim. empati yaptım bende olsam bende sevmezdim dedim. o bana ters yaklaşmasına rağmen asla ben ona ters yaklaşmadım. sadece ve sadece üzüldüm. ama ben onun ablasıyım. annesi değilim. yerler çok ayrı.

burada kimse konu sahibine süper annelik yapsın demiyor.. zaten demeyle de olmaz, içinden gelen bir şeydir bu.. ama ablalık yapabilir değil mi? bu zor olmasa gerek.. çocukların sevgisini kazanmak, onların kalplerine girmek çok kolaydır... konu sahibi zor olanı seçmiş.. M

Bir kadın doğurduğu için anne olmaz, annelik emek verip topluma iyi birey yetiştirmektir. Annelik sabırdır, güvendir, bunu çoçuklara hissettirmek gerekir.

bu yaz okuduğum bi kitaptan alıntıyla başlamak istiyorum. yazar kristin hannah. kitap gece yolu o beni benden alan cümle :"SENİN ANNENİN ALASKA BÜYÜKLÜĞÜNDE KALBİ VAR..." benmi durumummu? sevdiceğin bi veleti var. kız... annesi kızını görmüyor. sevdicek ilk boşandıklarında kızın annesine yalvarmış bari haftada 1 gün 1 kaç saat gör diye. ama hep derim bazı kadınlar anne olmak için uygun değiller diye... Allah nasip ederse evlenirsek ben şimdi o kızı istemem diyemem. hatta o ufacık yaşında yaşadıklarını bildiğimden o minicik yüreğinde ne acılar biriktirdiğini bildiğimden aksine daha çok isterim... kendimi çok iyi tanıdığımdan (29 yaşındayım) benim sevgim veletede kendi doğuracağım çocuğada yeterde artar bile... he zamanı gelince biyolojik anne ortaya çıkarsa göremezsin de demem... onun kendi içinde ne yaşadığını kim bilebilirki?belki aklı başına sonradan gelir... ama veleti üzerde o gülen yüzüne gölge düşürürse o zaman cadıya dönüşebilirim.. sanırım olay empatide bitiyor... sanırım olay yürekte bitiyor... mlkctk

ben de tabiki eşime güveniyorum ama hayatımın iplerini onun eline vermiyorum çalışıyorum paramı kazanıyorum ve beni ezmesine izin vermiyorum bir erkeğe ne kadar güvenilir allahaşkına? CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Kendi dogacak cocugunuz cocuk sevdicegin kizi VELET oyle mi? sakin empatiden bahsetmeyin yorumunuzla celisiyor annemin bir lafi var analik hicbir zaman analik oldugunu unutmaz konu ve yorumunuz bunu cok guzel acikliyor

Üvey annem beni çok severdi, üvey babam nefret ederdi. İnsana göre değişiyor hep durumlar. Madem çocuğu olan birisiyle evlenilecek herşey göze alınmalı ve bu zamanla değişmemeli, ha göze alamıyorsan da evlenmeyeceksin. Şöyle bir gerçek var ki kendi çocuğunuz olunca eşin çocuğuna farklı davranılmaya başlanıyor gördüklerimden bildiğim kadarıyla. Kim kime laf ederse etsin boşuna bu kavgalar. Olan ne kadına ne adama olmayacak olan hep çocuğa olur.

Konu sahibine çok yüklenilmiş bana kalırsa... Baştan bir çocuğun sorumluluğunu alamayacağını söylemiş eşine adam da bu şekilde kabul etmiş... Baştan üzerinde konuşulan konu yüzünden evliliğinde sorun çıkması yormuş olabilir arkadaşı... Konu sahibinin hatası bana kalırsa baştan enine boyuna düşünmemiş olması... Kendi çocuğunu bile hazır olmadığı için erteliyor iken çocuklu bir adamla evlenmiş olması hayatının düşüncesizliği olmuş bana göre... Bu aşamadan sonra yapabileceği en iyi şey bir uzmandan destek almak olmalı... . push ; Aymasali

Işte en ufak sorunda boşan diyenler ve azıcık sıkıyı görünce boşanmaya kalkanlar çocuklarınızı neler bekliyor görün.

Burada olmazki sizin özel mesaj hakkınız varsa size işte ne bileyim mail yoluylamı nasıl ulaşırım onu söyleyebilirseniz çok iyi olur şimdiden çok çok teşekkürler.. Önceki

bastan sona kadar okudum bence bakmak zorunda deglsn hele ki borcun harcın varsa ve calısmak durumunda isen seninde kendine göre bir düzenin olacaktır cocuk dogurmak maharet degil senin kadar düşünseydi cocgu annesi yanına alırdı babaanne de bırakmak yerine söle bir durum olabilir tabi ki bu durumda baba üzerine düşen her görevi yapmalı cocugu ile ilgilenip alakadar olmalı sende elinden geldgnde belki anne şefkatiyle degil ama denilen gibi abla şefkatyle yaklasabilirsn cocuk ufak oldugu için elbet kıskanclıklar sıkca yasanacaktır ben de bu evreleri gecirdm ama düzeliyor ilerde en azından sen sakin davranırsan cocuk ilerde bu evliligin yıkım sebebini sen olarak kurgulamaz aklında allah yardımcı olsun. AZE değmezmişsin.. tek ayak

Canım çok stresli ya, sanki ilk eşi vekaleten vardır. Kıyamazsın günahsız yavru ama o yaşının verdiği bilinçsizlikle senden nefret eder. Annesiyle ilgili her türlü konuşma hiç düşünmeden yanınızda yapılır. Sevgili, eş her neyse arada kalır. örnek: baba annem dün sevdiğin yemeği yaptı, aklına sen geldin ağladı, seni hiç unutamadı, keşke birlikte olsanız gibi. Sende birşey diyemiyorsun çocuk çünkü, ne hak iddia edeceksin karşısında evlenip boşanmamış ya. Daha bunun gibi sayısız örnek. Çocuğun yanında tartışamazsın çünkü annenin yeri hep özeldir çocukta bir şekilde, aktarır, anne öğrenir. En modern ilişkide bile böyledir maalesef cnm. Ama ahhh işte sevgi var ya sevgi... B

ne gibi ciddi problemler benim eşimin ilk evliliğinden 2 tane çocuğu var

konuyu iyi okuduysanız çocuğun anneye verilmemek için kaçırıldığı sonrada babanneye babası tarafından atıldığını anlarsınız. mlkctk

bırde kalkıp bu yorum begenılmıs ne kadar enteresansınız okudugunuz yorum kıme yazılmıs ve ne yazılmıs ne yazılmıs sız ne anlamıssınız hanımlar? pesssss kadının bırı cıkmıs cocuk dogurmus cocugu bırakmıs babanneye baskasıyla evlenmıs dogurmak uzere konu sahıbının esı cocugu almıs anasından kendı anasına vermıs bu hanımla evlenmıs cocuk evde yok emanetten msıafır gıbı gelıp gıdıyor bunlar normal durumlar olarak algılıyorsanız bısey dıyemıcemmmmmmm Son düzenleyen: Moderatör: 26 Eylül 2012

Haddini ve durması gereken yeri bilmeyen kim? B

valla ben böyle bi sorumluluğa giremezdim.. çünkü kendi doğurmadığıma layıkıyla bakamamktan korkarım.. olurya yanlış anlaşılmalara müzait bir durum.. korkarım o sabinin hakkına girmekten..:26:

her çocuğun elbetteki babasınada annesi kadar ihtiyacı var,, ama burda yok çocuk çok kıskanç,, aynı evde kalamam,, bakamam konuşuluyor.. bir kadın bebeğinin ilk tekmelerini karnındaki hareketlerini,, hatta onu ultrasyonda gördüğü ilk an anne olmaya başlar,, bir adam bebeği doğduktan sonra onu koklayınca baba olduğunu hisseder,, oda hissederse ne babalar var umrunda değil... bir babanın çocuğunu terk etmesiyle annesininki bir olamaz.. erkekler vicdansız olabiliyor,, ama ben bir anneye,, bir kadına vicdansızlığı hiç yakıştıramıyorum hiç... ve tabi konu sahibine söyleyeceğim son şey ; o çocuğa üvey annelik yapacaksan zaten sakın alma yanına boşan daha iyi... yok yapmayacaksan sana bu çocuğun vereceği hisleri,, maneviyatının huzuru çok fazla olacatır. bugün gençsin,, bir yetişkinsin o ise korunmaya muhtaç daha,, sen merhamet göstermessen merhametde göremessin.. eşine çocuğuna bakamam diyip durma çocuğuyla arasaındaki bağı bozabilirsin,, ya evlenmiyecektin yada kabul edecekin sen ikisinide yapmamışsın.. unutma ; keser döner sap döner gün gelir hesap döner...

o zaman herkes gidip öksüz yetim bulsun bi çocuk yetiştirsin vatana millete hayırlı evlat yapsın anlayamadım bir kadın için kendi canından olmayan bi çocuk çocuğu olamaz onun

Size tecrübesi olan da yazdı, klişe buldunuz... Çocuk sizde sürekli kalmıyor, sanırım h. sonları geliyor, ayrıca annesi babası yeniden evlenen her çocuk sorun çıkarır, çocuğun kıskanması babasını paylaşamaması gayet normal durumlar. Siz kendinizi düşünmeyip çocuğun psikolojisini baz alan davranış şekillerini öğrenmeye çalışsaydınız bu sorunları en az şekliyle yaşardınız, bir müddet sonra da her şey yoluna girerdi. Yapamıyorum dayanamıyorumlarla kendinizi ve evliliğinizi yoruyorsunuz. Çocuğu benimsemediğiniz gibi tahammül edemiyorsunuz. Çocuklara tahammülü az biriyseniz çocuğu olan biriyle evlenmeyecektiniz. Bunu söyledik diye haddini aşan kişiler biz mi oluyoruz? B

siz değil ama eşiniz "baba"sı olarak ilgilenmek zorunda... ne demek annesi varken, o kadın tek başına mı yaptı o çocuğu da tek başına büyütecek... kusura bakmayın madem kabul ettiniz çocuğunuz telefonundan bile rahatsız olamazsınız... . push ; CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Ben su anda 8aylık bebegım var bosanmak uzereyım ama dusunuyorum da esım evlense bıle, onun sevgılısıyle tatıle kızımı yollamam ve evlenecegımı de dusunmuyorum bır daha.. Bir de cocugunu terk edıp bosanan bır babanın duzgun bır baba olamayacagına da ınanıyorum.. Yanı, kendı cocugunun sorumlulugunu alamayan adam ya sızı de ılerde bırakırsa.. Hanı Mehmet alı Erbıl var ya her kadından bır cocuk, butun maaslar nafakaya:))) Siz esınıze cocugunu velayetını annesıne vermesını söyleyın hem bakmıyor, hem annesınden ne hakla ayırıp babaanneye baktırıyor.. Cok sacma bence.. Zaten adam evlenınce yanına almayı mutlaka dusunmustur o babaanne bır gun ölmeyecek mı yaslı degıl mı?Bence sen annesıne kavustur o cocugu.. Hepınız rahat yasayın en mantıklısı bu.. 1987Loya

konu açanı kırmayalım yaa lutfen. . push ;

Konu sahibi arkadasım, herkes senin zihniyetinde olursa, ben onun cocuguna bakmak zorunda degilim, haksızlık falan, filan.. E anne de evlenebilir, esi istemedigi zaman cocugunu adam haklı mı oluyor? Ya zaten cocuklu biriyle evleniyorsan, bastan nasıl anlasırsan anlas, bir gün o cocugu görecegini, evine gelecegini, belki daha fazlasını yasayabilecegini göz önünde bulundurman gerekirdi. D

Konuyla alakasız olacak... durumunu, evliliğini, kuzu sarmanı biliyorum... Umarım bu kez evinin ocağı hiç sönmez... eşinle oğlunla koskocaman mutlu bir hayatın olur... Yeni hayata adapte olma konusunda ben de bir anne olduğum için seni çok iyi anlıyorum... Evladını nasıl yürek yangınıyla sevdiğini biliyorum... 20 gün oğlumla işe gidip geldim, belki verirler babasına diye yazmışsın... kim bilir ne zor günler yaşadın...? Bak oğlun koca adam olmuş, gülücükler saçmış resimde... Dilerim tablo hiç bozulmaz... senin gibi eli öpülesi anne olabilse keşke her doğuran... Tek bir önerim olacak... evliliğiniz rayına oturmadan 2. çocuk yapmayın... bir süre gözlemleyin... nasıl olsa ilkin peşi gelir... Allah'ım yolunuzda yar ve yardımcınız olsun... . push ; MorGuller Süt kokulu oğlum

Tabi ki böyle olacak. Çocuk o. Son derece normal çocuk tepkileri bunlar. Baştan evinizde bakamayacağınızı söylediyseniz ve eşiniz bunu kabul ettiyse birşey diyemem bu konuda; verilen söz tutulmalı. Ama siz çocuklu bir adamla evlendiğinizi asla unutmayın. Elbetteki babasının peşinde koşacak. Babasını özlüyor o. Benim öz be öz oğlum akşam eve gidince eteğime yapışır, oynarız koklaşırız ama babası zile bastığı andan itibaren benim pabucum dama atılır. Çünkü bana hasreti dinmiştir, babasına hasreti gündemdedir. Bir iki saat babasına doyana kadar bana pas vermez. O da her çocuk gibi her insan gibi babasını ciciannesinden daha çok özlüyor. Sizin yan yana oturmanıza surat asması da normal. Bir yetişkinden bahsetmiyoruz. O bir sabi ve elbette hayattaki en önemli şey duyguları. Onun büyüklerin dünyasını kavramasını beklemeniz insafsızca. Bir çocuk balonu uçtu diye 15 dakika ağlar, çünkü o anda hayatının amacı odur ve balon uçunca dünyası yıkılır. Biz de buna kızmayız. Çünkü normali budur. Eşinizin oğlunun hayatının amacı da annesi ile babasını mutlu görmek. Buna engel olduğunu zannettiği şeylere surat asması normal, sağlıklı ve masumdur. Elbette babası ile annesinin yollarının ayrıldığını büyüdükçe kabullenir ama şu yukarıda yazdığınız şeylerden dolayı bir çocuktan soğuduysanız kusura bakmayın da üvey annelik rolünü çoktan üzerinize giyinmişsiniz. B

Görüyorum ki hanımlar son derece anlayışlı bu konuda.. Yalnız bu kadar anlayışlı hanım varsa eğer bu kadar problemi kimler yaşıyor onu da anlamadım doğrusu..

Canım. benim 2. evliliğim. benim ilk eşimden çocuğum var 10 yaşında. şimdi.2. eşimden 2 çocuğum var. ayrıntıya giremiyorum ne çektiğimi bir ben bilirim birde ALLAH halada sıkıntısını yaşıyorum benim çocuğum şimdiki eşimi öz babası biliyor anlatmadım nasıl anlatırım onuda bilemiyorum. sen elinden geleni yap başına gelmeyen bilmez ama ben yaşıyorum o çocuğumun gözünden dökülen bir damla yaş beni cehennem ateşi gibi yakıyor. inşallah bundan sonra herşey düzelir hakkında hayırlısı neyse onu versin rabbim. C

Prenses06 hanım... İyi güzel konuşuyorsunuz da... konuya tam hakim değilsiniz... Baba inat uğruna anneden koparıyor çocuğu, babaanne de ben büyütürüm diyor, anneden çocuğu ayırıyorlar.. Madem ayırıyor baba müsvettesi o halde o çocuğa hem babalık hem analık yapacak... boynunun borcu... Hoş kılı kırk yarsada annesinin boşluğunu asla dolduramazda... Ayrıca mesajınızda anne yapacak, edecek v. s. tarzı yazmışsınız... Baba ne yapacak...? sizle gününü gün edip, ne de olsa oğlum annesiyle emin ellerde mi diyecek? Anne olmayan anlayamaz, idrak edemez bu konuyu... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Evet eşimin 2 çocuğu daha var ve ne kadar iyi baba olduğunu gördüğüm için ondan çocuğum olsun diye çok uğraştım Test edilmiş onaylanmış çocuklarına aşık bir baba. Tabi ki her baba böyledir ama genel olarak gördüğüm eşlerinden boşanan adamların çocuklarından da boşandığı ilgilenmediği. O yüzden çocuklarına olan düşkünlüğü çok hoşuma gidiyor Önceki

ya haklısınız ama siz çalıştığınız için babasıyla da evli olsanız o çocuğa yine ananesi bakmayacak mıydı ve çocuğun rahatını bozmamak için hadi kalsın burda demicek miydiniz.. durum farklı olduğu için mi rahatsız edici oluyo acaba kişilerde CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Harikasınız. Konu sahibine anlatmak istediklerimizi aynı durumdaki bir kadından duymak çok güzel. B

ılk ayrılıgı kuvezdeyken ıkıncı ayrılıgıda evlendıgım gece ve devamında 4 gun boyunca yasadım... İçine bısey oturur tam sevınceksın mutlu olcaksın olamazsın bısey takılır kalırya oyle oldum... Burada yazılamayan yazılsada duygu yuklenemeyen bır suru sey yasadım tabiki Benı oglumdan, oğlumda ıstemeden hıcbır kuvvet kişi olay ayıramaz, Resimde gözüken sadece bir tek an, ya evde yasananlar cunku ben bır aıle ozlemı cekıyorum anne baba cocuk bu tablo benım ıcın cok ozel ve ımrendıgım hıc tadamadıgım bır duygu bazen, bir an, birden diyorum oh Allahım işte bu ya Tamam işte hanı son noktada hissediyorum kendimi ayaklarım yerden kesilecek bedenimde gerçek manada yerden kesilip kanatlarım cıkıp ucacagım işte o zamanda aglıyorum.. 2. cocugu hemen dusunmuyoruz biraz zaman gecsin bende hazır oldugumda yeniden, eşimde istediğinde oğlum içinde uygun zamanda Allah nasip ederse bu kez normal yollarla anne olmayı evet isterim.. Zaten bır oglumuz var bir tanede kız isterim İyi dilekleriniz için teşekkür ederim Allahım zar zor mucadaleyle kurdugumuz yuvamızı, kurdugum hayalleri, umdugum hayatı oğlumu ve eşimi korusun, tesekkur ederim parkon bence

benim nişanlımında eski eşinden 2 tane çocuğu var, bende düşünüyorum açıkçası.. surekli cocuklaın annesiyle görüşmek durumnda...

slm kızlar konu gerçekten çok farklı bir şekilde ilerliyor. aslında konu sahibinin konuşmak istedikleri bunlar değil. bu çok ciddi bir konu böyle bir eviliği ablam yaptı. ilk bana anlatmıştı bende pek olumlu bakmamıştım açıkcası ama o evlendi. evlendiklerinde oğlan 15 yaşındaydı ve evlendikleri ilk günden itibaren ablamlarda kaldı şuan üniversite okuyor. tatillerde geiliyor ablam ona hep ablalık yaptı. bütün ihtiyaçlarını karşıladı. ama ilk günlerini istediği gibi yaşayamadı... bananne var kimse demedi bir hafta bizde kalsın sonra geçersin babanlara diye neyse.. ablam çalışıyordu eve bi geliyor heryer darmadağın oğlan çocuğu sonuçta toplamak yok. ilk zamanlar ablam bundan dolayı biraz kızgındı ama eşi yapıyordu o topluyordu. derken 5 yıl geçti ilk zamanki durumlar yok artık oda bi delikanlı oldu ben bile çok iyi geçinirim onunla. çok mülayim biridir. anlaşmak önemli ablalık yapacaksın bi şekilde kabul edip evleniyorsan yapacaksın C

Kızlar çok merak ediyorum ilk eşinden çocuğu olan bir kocası olan var mı aranızda benim var ve ciddi problemler yaşıyorum da bekliyorum cevaplarınızı ve yaşanmışlıklarınızı.. tugen

aynen sana katılıyorum cnm benim eşiminde ikinci evliligi benimde ama adam kıymete bindi kıskançlıktan kuduruyolar ne yapacaklarını şaşıyolar benim safta kuyularına düşecek ipini koyursam ama ele aldım çocugu kullanıp duygu sömürüsü yapıyolar ve kaynanamgile her gelip gitmeme adımı karıştırıyolar ya kasti yada bilmeyerek bunu daha geçen yaşadım eşim bana eski eşinin ismiyle hitap etti ve çok üzüldüm (( sevdigine eminim ama anasıggil hep ondan bahsettigi için kafası gitti işte çok zorr allah yardımcımız olsun... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Velet kelimesinin anlamını gayet tabi biliyorum. Oradaki ince ayrıntı çok dikkatimi çekti. Peki madem masumane bir şekilde söylediniz, neden kendi dogacak çocugunuz için de aynı tabiri kullanmadınız? kadesa

Canım, aslında olay bana kalırsa birazda üslupla alakalı.. Şöyle ki, konu sahibi, çocuk hakkındaki yorumlarında oldukça sert.. ""her yaptığımızın üstünde gözü oldu yanyana oturuyoruz diye suratını düşürdü... Bunun gibi şeyler işte beni çok soğuttu ben bi çocuk doğursam neler olur acaba çocuk doğurmaktan bile soğuttu beni yaaaaa" Bunu az önce de alıntılamıştım, çünkü çocuk hakkında genel ifade tarzı bu şekilde.. Eğer olaya biraz daha yumuşak yaklaşsaydı. Mesela : "Çocuğun kırılmasını, yıpranmasını istemiyorum ama benim elimden de birşey gelmiyor.. Neler önerirsiniz?" tarzında bir yaklaşım sergileseydi eminim gelen yorumlar çok daha farklı olurdu.. "Ne söylediğiniz değil nasıl söylediğiniz önemlidir" derler ya... Öyle işte..

doğurup babanneye anneanneye bırakmanın yetimhaneye terketmekten ne farkı var bencillikten başka birşey değil babası küfretti diye görüşmesin anası babasına kızdığı için başından atsın ne kolay dünya ne kadar bencil anneler bide üstüne ikinciyi doğurmalar sanki 1. ye bakabildi de... sonra ben anneyım analık hakkım var hadi oradan... K kizilca

Dünden beri okuyorum okuyorum, hala anlayamadığım birşey var. Anne babası olan bir çocuk nasıl babaannede ya da anneannede kalır? Ya o çocuk doğmak istedi mi? O çocuğa sordunuz mu "seni doğuracağım ama biraz büyyünce babaannende kalacaksın." diye. Yapamazsınız, yapılmaz. Bu hastayken rapor alıp işe gitmemek gibi birşey değil, patrona kızıp istifayı basmak gibi hiç değil. Boşanmasanız da, boşansanız da, iş için uzağa gitmak sorunda olsanız da ne bileyim hatta ölseniz de anne baba olarka yükümlülükleriniz var. Ölüp giderken bile çocuğunuza temiz bir isim bırakmakla yükümlüsünüz. Doğurduğunuz çocuğun hem maddi hem de duygusal ihtiyaçlarını karşılamak ZORUNDASINIZ. Bu bir seçenek değil. Kendi çocuğunu bir başkasına bırakmak bir seçenek değil. Eğer eşinizden ayrı bir çocuk büyüten bir anne ya da baba iseniz yeni evliliğinizi yaparken bu gerçeği kafanıza kazımak zorundasınız. Ve eğer bakmak zorunda olduğu bir çocuğu olan biriyle evlenen bir kadın ya da adamsanız da bu gerçeği kafanız akazımak zorundasınız. Çocuğu olan birinin 18 yaşına kadar onu başkasına vermek gibi bir lüksü yok. Ya sokaktan bir kedi aldım. Hamile kaldım ve toksoplazma bağışıklığım yoktu, doktor kesinlikle yasak etti evde kediyi, kardeşime verdim. KEdi aşırı saldırgan ve ısıran bir kediydi. Bir akşam kardeşimin elini kanatasıya parçalamış getirdi geri, "Abla bakamıyorum" diye. Kediyi eve alamadım ve bahçeye indirdim yem kabını su kabını. Orada bakmaya başladım. Birkaç gün sonra görünmez oldu, ev kedisi barınamadı sokakta. Onun vicdan azabı ile yaşıyorum 3 senedir. Her sokak kedisi gördüğümde içim cızlıyor. Doğruduğumu nasıl vereyim başkasına? Hem de ne diye? Bir daha evleneyim de duygularım tatmin olsun diye. Beynimi oynatırım herhalde.

Bide bir arkadasımız benim doğurduğum çoçuk onun karsesi olamaz demiş, siz ne derseniz deyin onlar öz kardeş olacak. Siz şimdi görüştürmezsiniz ama onlar yetişkin olanca nasıl olsa görüşür. Eşinide çok kınadım 13 yaşındaki çoçuk küfür etti diye görüşmemek ne demek ya bu kadar kolaymı evladı atmak. Gerçi onlara ne ki 2. hatunu bulmuş çoçuk kimin umurunda ondan da yapar olan çoçuklara oluyor. Çok üzülüyorum onlar adına bir anne olarak. G

o çocugu dogururkenn yada hamile kalırken hangiii akılsız cahill delliii bir insan olsada sence o çocugu yaparmı allah aşkına biraz geniş düşününde öle yorum yapınnn kimin garantisi varrr ewt çok haklısınız olan çocuga oluyor ana babaya hiç birşey olmuyorr babaane yada anneane yoksa hiç bir ana veya baba sanmıyorum çocugunu ortalıga bıraksınn bırakamazzz bunu yaşayan bilirr herkesin derdi kendine agırdır bunu unutmayın.. Önceki

Yürütmek istiyorsan evliya sabrın olacak arkadaşım Çünkü zor bir denge; çocuğa ne desen üvey annesin kaçarın yok Ama merhameti elden bırakmamak lazım, Allah'ın gücüne gider bir günahsızı üzmek Eski eşle görüşmeleri düzenlemek lazım ki çocuk gidip geldikçe bu çok zor. Zaman zaman muhatap olacaksınız. Ve bilikte olduğun kişi, onunda adaleti çok önemli, seni ezdirmemesi vs.. velhasıl zor çocuklu biriyle birlikte olmak.

Kusura bakmayın söylemeden edemiyeceğim; Eşiniz olarak gördüğünüz adam eğer kendi canından bir parçayı bile sizin için annesine bırakmaya razı geldiyse eğer sakın bu adamdan çocuk yapmayın. Sizi veya o çocuğu da ne zaman bırakacağı belli olmaz. Çocuğun annesine söyleyecek laf bile bulamıyorum. Ama eşinizde annesinin bıraktığı çocuğuna kolkanat geremeyerek eski karısından bir farkı olmadığını kanıtlamış. Önceki

Herkesin kendi hayatı ve içinde neler yşadığını bilemezsiniz. Ben o bayanın evladını annesiz bırakmasını asla onaylamıyorum! Haramdır helaldır müstahaktır değildir bunların kararını bizler verecek değiliz. O evlar sadece o kadınında değil.. Ayrıca yeni eşinin de beklentileri olabilir ben bundan bahsettim. Ünleme gelince bağırmak için değil vurgulamak için belirtmek için kullanılır. Yorumumu beğenenlere de laf atmışsınız. Bari grup kurup ayaklanma çıkarsaydınız. Bunlar size son sözlerim. Amacım farklı bir bakış açısından da bakmanızdı. Bu kadar kendince kesin hükümleri olan biri ile zaten tartışmaya girmem. Yolunuz açık olsun. Mutlu kalın.. Önceki

doğru şekerim bunları toplayıp kısırlaştırmalı keten prenses

şu yorumu yeni gördüm.. konu sahibinin belki de haklı olduğu taraflar var ediyordum ki bu cevapla anladım bazı şeyleri.. biliyor musunuz, dünyada kendi çocuğu olmayan insanlar da var? onlar evlatlık alıyorlar bazen ve inanın bir çok annneden daha iyi annelik yapıyorlar. öyle de güzel anneler ki ki, ellerini öpmek lazım.. bir söz vardır duydunuz mu hiç;önemli olan bir çocuğu "karnında" büyütmek değildir,"kalbinde" büyütmektir.. tabii o kalpler nasırlaşmadıysa. smuwiLa

Yazdığınız herşeyi tek tek okudum herkese teşekkür ederim tekrar.. Burada yazılan kelimelere duygu yüklenemediği için yanlış anlamalar olmuşşş acımasızca eleştirilmişim vs vs farkettim ki çok sıkıntılı bi anımda çokta detaya girmeden sadece kendi düşüncelerimi yazmışım evet haklısınız.. Bana empati yaptırdınız bakış açımı değiştirip farklı bi pencereden olaya bakmamı sağladınız. Oturup eşimle konuştum bu çocuğun annesinin de hayatta olduğunu ve çocuğa karşı olan sorumluluklarda eğer herkes üzerine düşeni yaparsa ben de birşeyler yapabilirim dedim anne arka mahallede oturuyor arkadaşlar ve bu çocuğun babanede kalması annesinin seçimi yani zorla falan alınmadı annesinden yine yanlış bişeyler yazmıyayım diyorum dikkat ediyorum anlatırken 2 haftada bir falan gelip alıyo çocuğu ilgilenmediği için kimse de ona bişey demiyor gezmeye gidiyor tatile gidiyor vs vs benim içten içe kızdığım belki de bu o anneyle kalsa mutlu olmayacak çocuk sonuçta biliyorum biz de çalışıyoruz eve bazen geç geliyoruz yani 8,30 falan oluyor ve çocuk zaten 9 da en geç uyuyorrrrrr anlatabiliyor muyum bilmiyorum zaten zaman yok.. Hafta sonları bizimle geçiyor ben zaten üzerime düşeni belli dengelerle yapıyorum bu konuyu açmadan önce bir olay yaşanmıştı ve diyorum ya belki de duygularım çok incindiği için bu şekilde yazdım.. bilmiyorum gerçekten yazdığınız gibi vicdansız vs değilim hafta sonu doğum günü var ve onun organizasyonunu ben yapıyorum çok sevinecek biliyorummm sonuçta kimse zorla yaptırmıyor içimden geldiği için yapıyorum sonuçta sanırım annesi de bişeyleriyle ilgilense çocuğun da psikolojisi düzelecek belki

is bu kadar duygusal degilse bu cocuk evliliginizi sabote etmek isteyen bir dusmanmi? mantiginiza gore sizi benimsememis olabilir ve sanirim sizi tanidiginda 7-8 yaslarindaydi ve babaya en duskun yaslardaydi annesiyle babasinin mutlu bir tabloda gormek isterken tanimadigi bir kadini babasiyla mutlu ve aile olmus sekilde goruyor bunu cogu cocuk gibi icerliyor ve sonucta babasiyla yasamadigi icin en ufak firsatlari babasiyla yasamak istiyor yasli babanne ona pazar sabahi babasiyla konusmak gibi gezmek gibi keyif vermiyordur ve annesinden daha yakin olan babasina siginmak istiyordur bu inanin cok ama cok normal annesiyle arasinda mesafe olmasaydi belki bu kadar duskun olmazdi ama hem annesinden ayri hem babasindan ayri yetmiyor iste verilen ilgi annelik duygulariniz gelismemis olabilir hazir olmayabilirsiniz bunu esiniz anlayisla karsilamali ama biraz daha hosgorulu bakin olaya ve bu tamamen duygusal bir olay sadece 10 yasinda bir cocugun babasina olan ilgisi kendi kucuk dunyasinda sizi kabul edememesi zamanla anlayacak ve ona tebessum ettiginiz kadar sicak davrandiginiz kadar size samimi olacak ve kabullenecek umarim bos bir aninizda bu sikayetlerinizi dillendirmezsiniz esinize karsi

Kızlar bizde de çocuk babanede kalıyor. Arada bir annesine kalmaya gidiyor. Evlenince yanımıza almamızın sakıncası yok. Çocukları çok severim kıyamam. Ama beni çok zorluyor yüzüme karşı birşey yapamıyor ama öyle bir kıskanıyor ki babasını aldırış etmiyorum bazen cidden yıpratıyor. Annesi dolduruşa getiriyor, çocuğun psikolojisi altüst olmuş durumda. Pedegog ile görüştük ama annesi sürekli aşılamaya devam ediyor. Düşünsenize onun çocuğu, psikolojisi için ben uğraşıyorum o bozuyor. . push ; CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

canım ben henüz anne değilim ama anne olsam emin ol ki çocuğumu babasına bırakmam.. işte bu yüzden diyorum ya o çocuğun bi annesi varken bana mı düşer bakmak diye.. ayrıca çocuk yapmak çok komplike bişey benim için.. gerçekten inandığım bi insandan çocuk yapmak isterim ben. çünkü sonra olan hep çocuklara oluyor. o dünyaya gelmek istemiyor ki onu sen getiriyosun dünyaya o zaman bunu annesi olarak taşımayı bileceksin. çocuğuna sen bakmazsan kimse bakmazzzz... ben böyle düşünüyorum oZdEnIzEr idealist

Kadın kadının düşmanıdır dedikleri doğruymuş demek ki. Herkes çocuğunu bırakıp giden anneyi suçluyor da babalık da manavdan alınan sertifika değil, babalık sadece nafaka ödemek vs değil. O çocuk babaannesinde de kalsa, uzayda da yaşasa, sarayda da uyusa babasını görmek ister. Annesinin kokusunu özler. Benim oğlum işi sebebiyle bir gece görmesin babasını daha 9 aylık olduğu halde ertesi gece burnunu elleye elleye uyur. Ve ben asla kendi canını yeni eş için babaanneye bırakan bir adana güvenip de çocuk yapmazdım, siz de çocuk yapmayarak en doğrusunu yapıyorsunuz. Bir tanıdığımın iş arkadaşı 3 kez evlenmiş, 3ünden de çocuğu var, çocukların üçü de anneleri ile kalıyor, 4. eş gururla "sen merak etme aşkım, bizi rahatsız etmezler, evimize gelip kalmazlar dedi" diyor ve bu adama güvenip çocuk yapmak için tedavi oluyormuş. Çocuğunu babasında bırakıp ikinci çocuğunu yapanlar için de aynı düşüncelerim geçerli. Annelik doğurmak değildir. Annelik fedakarlıktır. Emektir. Siz her ne kadar benim için hepsi bir deseniz de biri sabah kalkınca biriciği annesinin gülümseyişi ile uyanacak diğeri de her gece "neden annem beni değil de kardeşimi seviyor onu yanında tutuyor" diye ağlayacak. Vicdan lazım biraz. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

ben kimseyi kimseden koparmaya çalışmıyorum ki eşim onun herşeyiyle ilgileniyor zaten her akşam 2 saat civarını ona ayırıyor sabahları okuluna bırakıyor antremanlarına gidiyor hiçbişeyini eksik etmiyor pazar günleri beraber pikniğe vs gidiyoruz ama bunlar yetmiyor karşı tarafa hep fazlası isteniyor aynı evde yaşıyo olsalar emminim bu kadarı bile olamazdı buna inanınnnnn B

arkadaşlar.. şuan evli değilim evlenip ayrıldım. evlilik sürecimde de 1 bebek kaybı yaşadım.. çok zor sancılı stresli süreçlerdi.. hayatımda bi annemi kaybettiğimde, bide bebeğimi kaybettiğimde ve sorunlu evlilik sürecinde bu kadar üzülüp ağladığımı yıprandığımı bilirim. yazdıklarınızı okudum.. açıkcası bence yaşanmadan bazı şeyler bilinmiyor ya bunlarda öyle. evlilikde, ayrılmada, yeniden evlenmede, başkasının çocuğuna büyüklük ablalık yapmakta insanın kişiliğinin, koşullarının , geçmişte yaşadıklarının hatta kendi ailesinde yaşadıklarının çok etkisi olduğu kanaatindeyim. insanın bazı anlar duygularının etkisiyle gözüne batmayan şeyler ilerde çok sorunlar çıkartabiliyor. yani bu tarz olayların kurallara, kalıplara bağlanamadığı kanaatindeyim. sadece tek bildiğim çok zor maşekatli ve gerçekten sabır isteyen süreçler olduğuna inanıyorum. üzüldüğüm şey biten evliliklerde çocuk varsa işte o çocuk... hiç günahları yokken malesef gerek anne gerekse babanın hatası yüzüne biten evliliğin günahı onlara kesiliyor.. G

son bı kac sayfadır yazılan yazılar konus ahıbıne degıl aslında konu ıcınde yorum yazan 2. evlılıgınden hamıle olan ılk esınden olan cocugu babaanneye bırakan evlenen arkadasa konu shaıbı yazdımı kacırdımmı bılmıyorum bu cocugun annesı nerede pekı? MorGuller Süt kokulu oğlum

O zaman eşiniz en iyisi çocuğunu evlatlıktan reddetsin.. Sizde rahat rahat evliliğinizi sürdürün.. Bunu mu isterdiniz? Eşinizin de hatası çok büyük.. Nasıl bir baba çocuğunu istemeyen bir kadınla evlenir anlamak mümkün değil

Allahım ne kadar dogru ne guzel ıfade etmıssın ne dıyebılırım bende aynı dusuncelerdeyım yazmıstım zaten K KRoNiKDeLi KAREN'İM

ben arkadasa yazmak ıstemedım yazıp yazıp sıldım annane babanne yoksa sıra annede babadamı hayır arkadasım bu zıhnıyette amcada teyzede dayıda komsu hakında fılan falan anne baba zaten cocugu muhtelemen bır gecenın sonunda elde ettı nolacakkı oyle bır suru cocuk var cocuk oldumu oncelıkler degısmıyormuydu hanı fedakar anneler ben 22 yasımda eger kı bu durumu degıstırıp buna boyun egmedıysem herkez yapabılır tam 20 gun boyunca oglumu ıse goturdum acaba aılem benden habersız cocugumu verırmı karsı tarafa dıye... cunku etraftan cıddı bır baskı vardı yenıdendogdumda kalmasın cocuk dıye ben onu kendıme hıc yuk gormedım canımın parcası evlat ya yol arkadası ya su hayatta herkez olmadan olurda onsuz olmaz annemı babamı cok severdım severımde hala ama asla cocugumun onune gecemez esımıde cocugumla aynı derecede sevıyorum dun aksam annemlerdeydık 12.30da eve donduk bende oglumda orada uyuya kalmısız kalkıp 12.30 evıme gıttık esımle oglumda uyudugu ıcın kaldı orada sabahta esım 05:50de bende 06:30da ıse gıttık bu sabah yıne o delı yangınla aynada baktım Allahım oglum nerede kı bu benım yasadıgım hıcbısey degıl bılmıyorum belkıde ben cocugumu daha cok sevıyorum bunu ıdda edebılırım dıye dusunuyorum Son düzenleyen: Moderatör: 20 Eylül 2012 MorGuller Süt kokulu oğlum

Ben üvey anne anne olsun illa fikrinde değilim ama arkadaş olabilir, abla olabilir. Sizin anlattığınız durumlar ekonomik yokluk sebebiyle yaşanan üzücü şeyler. Ancak teyzeniz o çocuğu köyde bırakıp kendi çocuk yapsa idi işte o zaman ben o babaya bir araba dolusu laf ederdim ne biçim baba diye. melisa87 TUTUN ANNEYE

Aynen öyle, herkesin harcı değil, evlenmeden düşüneceksin bunu. parkon bence

evet bu yasananlar kader değil kişilerin secimleri yorumunuzu desteklıyorum

Konu sahibine anne olmalısın diyen olmadıki... Zorla anne olunmaz. Zaten ''anne'' olmakta herbabayiğidin harcı değil demekki. 10 yaşındaki bir çocuktan bahsederken bile öfke dolu. Burda bizim tek amacımız o çocuğun yaşadıklarını anlatmaya çalışıp, anlayışlı olmasını istemekti ama.. İnsan sevgisini de zorla aşılayamıyorsun işte... MorGuller Süt kokulu oğlum

Benim oğlumun babası da yeni evlendi. ben de "o çocuğun annesi" olan tarafım. ben en son boşanırken gördüm ve son kez de orada konuştum eski eşimle. o gün bu gündür çocuk için bile olsa ne karşılıklı geliyoruz ne de konuşuyoruz. öyle bir denge ve düzen içindeyiz. çocuğu alacağı zaman ya da çocukla ilgili bir konu olduğunda benim annem ve babamla görüşerek hallediyor derdini. oğlum onların yanına daha hiç gitmedi ama gitmeye başladığında beni gerebilecek tek şey orada oğluma kötü mü davranıyorlar olabilir, ben anne olarak sadece bu tedirginliği yaşarım, onun dışında evliliklerinden bana ne, allah mutlu etsin derim en fazla. Şöyle de düşünüyorum bazen, çocuğun sünneti, mezuniyeti gibi çok mecburi de olsa bir iki saat aynı ortamda olmamız gereken yerlerde babası eşiyle gelecek tabi, ben de evlenirsem o zamana kadar ben ve eşim de olucaz orada; işte o zaman oğlum nasıl etkilenir acaba? Ne hisseder o küçük dünyasında? Bu tabloyu ona nasıl kabul ettirebiliriz bilemiyorum.. Boşanınca iki taraf da bir şekilde yeni hayatlar kuruyor, yoluna gidiyor en çok çocuklar etkileniyor maalesef

Burda çocuk triplerinden fazlasıda var bence. Düşünsenize hem anne, hemde baba tarafından istenmeyen bir çocuk var ortada. Babasını gördüğü sınırlı vakitte sevgi açlığını dindirmeye çalışıyor yavrucak. Anne baba istediği kadar seviyorum desin, bunu hissetmek ister bir çocuk. Bu duyguları bile kıskançlığa bağlamış ya konu sahibi çok üzücü gerçekten. B

bir kere eski eşte kıskançlık bitmiyor, hele de ilişkiniz ciddiyse kıskançlık birden tepebiliyor ve uç boyutlara çıkıyor, adam birden kıymetli oluyor. bunu da direkt yoldan yansıtamıyor, adamın en yumuşak karnı olan çocuğu aracılığıyla yapmaya çalışıyor

dünyada kaç milyon erkek varken çocukluyu bulmak da iyi seçim allah uzak tutsun... B

benim esimin ilk evliliginden bir cocugu var ben ise hic evlenmemis olarak kabul ettim onceleri problem yapiyordum cok pismandim fakat zamanla astim bu dusunceyi! ilk basta bir pismanlik yasaniyor fakat degisen birsey olamayacagi icin kabullenmekten baska care yok diye dusunuyorum birde bilerek vede isteyerek kabul ediliyo sonucda! sizin ne gibi problemleriniz var acaba? prenses006

evet sevildiğini hissetmek, terkedilmeyeceğini bilmek vs. bu güven duygusunu tatmin etmek isteyen bir çocuk sonuçta. biz koca koca insanlar bile sevildiğimizi, sahiplenildiğimizi hissetmek istemiyor muyuz sanki? gayet insani duygularla yapılan davranışlar gayet normal bunlar. meran43

Benim bir çocuğum yok ama zamanında 'çocuk' olmuş biri olarak arkadaşa katılıyorum... Ne derseniz deyin, o sadece bir çocuk... Mantığı duygularının önünde değil henüz. Hayatta yaslanabilceği bir dost edinebilecek yaşa da gelmemiş. Ve onu zamanında belki de inat uğruna annesine vermemiş babası, şimdilik hayattaki tek dalı... Bakın ben ne anneyim, ne babasıyla ilişkileri iyi biriyim. Sadece kendinizi istenmeyen bir çocuk olarak düşününce, bence size tavrını, babasına yaklaşımını gayet iyi anlayacaksınız... B

Valla çocuklar söz konusu olduğunda yumuşak olamıyorum, üzgünüm. Kırıcı olmayı istememiştim ama durum bu. Benim kendi akrabam var, çocuklu bir adamla evlendi ve adamın kızı sorun olmaya başladı. Baştan çocuk gelmeyecek dedikleri halde gelip gitmesi sıklaştı diye benim kuzan mızıldamaya başladı. Aynılarını kendi akrabam olmasına rağmen ona da söyledim. "Sen bekar bir adamla evlenmedin, o çocuk sonradna piyasaya çıkmadı, sizinle de yaşasa annesiyle de yaşasa biliyorsun ki o kız çocuğu senin hayatının parçası. Sürekli de olsa haftasonu da gelse sizin evinizde bir odası olacak, kendini babasının evinde misafir gibi hissetmeyecek ve eşin de senin karnında doğacak bebene ne kadar zaman, para, enerji harcıyorsa ilk kızına da paşa paşa yapacak. Akıllı ol, günaha girme." dedim. Eşiyle arası açık şimdi ama olsun. Ya kabullenip mutlu olacak ya da bir sabinin günahına girmeyecek. Üstelik yavrucağın annesi da evleniyormuş ve anne hanım mırın kırın ettiği için babada kalması gündeme gelmiş. İçim parça parça, doğrurken kimse sormadı ona ama şimdi herkes ağzının içine bakıyor karşı tarafı istesin de ayak bağı olmasın diye. Dediğim gibi kişisel algılamayın kendi akraba size söylediklerimden çok daha sertini söyledim. Söz konusu çocuk, başka türlüsünü aklım da kalbim de almıyor. melisa87 TUTUN ANNEYE

çok iyi yakalamışsın gerçekten eski eşe çamur atmak çok kolay konu sahibi melaike olduğu için tü kaka eski eş.. yalancılığın da alası bu. çöpsüz üzüm bul madem konu sahibi senin vicdanın yetmez o çocuğu kabullenmeyi sen kendin çocuk doğurur onu kral gibi yaşatmaya çalışırken o babaneye bırakılan çocuğun vebali üstünde eninde sonunda senden çıkar çıkacaktır ilahi adalet var nihayetinde... M

eşimin çocuğu 10 yaşında velayeti babada ama çocuk babanesinde kalıyor çünkü eşinden ayrılırken çocuğu annesine vermek istememişler ve babanesi ben bakarım diyerek çocuğun sorumluluğunu almış yaklaşık 1,5 yıldır evliyiz ve çocuk erkek olmasına rağmen babasına inanılmaz düşkün aslında bu düşkünlük değil kıskançlık gibime geliyor.. biz her pazar sabahı erkenden onun telefonlarıyla uyanıyoruz. bir yere giderken yada birşey yapacağımız zaman asla duyurmuyoruz. ben çalışıyorum ve ona bakabilecek durumda değilim zaten bir çocuğun sorumluluğunu alabilecek olsam bir tane doğururum. en başında ben eşime bir çocuğa bakamayacağımı bu sorumluluğu şu anda alamayacağımı söyledim o da bunu kabul etti ve benimle evlendi... gayet açıktım yani ve şu andada başta söylediklerimin dışında birşey yapmıyorum ama eşim çocuğunun bizimle yaşamasını istiyor farkındayım.. sürekli aramızda böyle bi itiş kakış var çocuk kıskanıyor onun tavırlarından ben rahatsız oluyorum huzurumuz kaçıyor ben kafamda şu meseleyi bir türlü aşamıyorum. kişilik özelliğim bu özgürlüğüme düşkünüm ve en önemlisi aslında bu çocuğun bi annesi var hani annesi olmasa tamam ama annesi dururken bana mı düşer ya bakmak kızlar lütfen yanlış mı düşünüyorum ben yaaaaa missdance beden

Haklı olduğunu düşündüğüm için konunun başından itibaren tekrar göz gezdirdim.. Ama inan çocuk hakkında hiç olumlu ya da onun durumuna anlayış gösteren bir cümle bulamadım.. Konu sahibinin haklı olduğu konu, eşine herşeyi açıkça söylediği halde, eşinin vermiş olduğu sözleri tutmamış olması.. Ama burada çocuğun suçu ne? Çocuk için baştan itibaren sürekli "kıskanç" kelimesini kullanmış.."Huzursuz" demiş.. 10 yaşında ve ne annesi ne de babası tarafından istenmemiş bir çocuk nasıl bir ruh halinde olabilir ki? Benim konu sahibini eleştirdiğim nokta bu.. parkon bence

Yorum yazan herkese teşekkür ederim çok duygusal bir yere geldi olay ve bundan sonrasında zaten kendimi ifade etmem mümkün değil duygusallığı okuyan herkes gelip üstüne başka bi duygu ekliyo iş bu kadar duygusal değil ama..

iyide konu sahibinin ne eşi ne kayınvalidesi çocuğum bakımını üstlenmesi konusunda baskı yapmıyor, konu sahibi eşi ve oğlunun arasındaki dialogtan rahatsızlık duyuyor, evine geldiğinde huzursuz oluyor, sabah aramasına sinirleniyor... ben ve benim gibi birçok kişinin itiraz ettiği durum bu... beraber yaşamıyorken bile haftada toplasan saatleri birkaç gün yapan özel ilgiden bile rahatsız... ben ve benim gibi durum yaşamış kişilerden yardım istiyor yardımcı olabiliriz diye özel olan şeyleri burada yazıyoruz konu sahibi ondanda rahatsız oluyor, böyle birşeyi daha hiç yaşamamış kişilerin söylediklerinden cesaretle bizleri yargılıyor... bu çocukla ilgili biraz araştırma yaparsa bu yaş çocuklarının yalana, hayal dünyasına meyilli oldukları, ileride kişiliğini oluşturacak izlerin bu yıllarda atıldığını bilir çocuğa ve babasına ona göre davranır... o çocuk seni kendi babasından kıskanıyorsa kaç yaşındaki bayanda küçücük çocuğu kıskanıyor... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

benım aılem vermek ıstemıyor degıl ama nasıl desem aglıyorlar her aksam oglum gunduz onlarda aksam ıs cıkısı alıyorum hayatını etkıler dedıler alma ıstersen bız bakalım dedıler benım annem babam ama dıretmedıler dıretırlerse kendınıze 3. bır cocugu yapın derdım cocuk benım cocugum ben sınırlenıyorum boyle seyler ekusura bakma Allah benıde yuvamıda acılardan korusun evladımı yanımdan hıc ama hıc ayırmayacagım bır hayatın devamını dılıyorum cunku benım ıcın cocugum yoksa bende yokumdur smuwiLa

çocuk kıskanır doğal olarak ama eski eşte kıskanırsa işte asıl problem ve daha da önemlisi erkek arkadaşınızın eski eşine karşı hisleri bitmediyse ikinizi de karısı olarak görecek çünkü adamlar boşansa bile eski karılarını artık o benım eskı eşim hatta eşimde değil sadece çocuğumun annesi diye göremiyorlar benım babam böyle maalesef annemden ona karşı hiç bir duygu belirtisi yokken yüzünü bile görmek istemezken babam annemle bir dk bile görüşmek için taklalar atacak ve yeni eşi bunu çok iyi biliyor o kadar kötü bir durum ki anlatamam üstelik babamın yeni eşinden bir çocuğu da var ama huylu huyundan vazgeçmiyor çok iyi düşün taşın... her taraftan çevirmişler seni sonuçta var olan aile parçalanmış ve sen ona dahil olmaya çalışıyorsun her nekadar hayır artık onunla benım yeni bir ailem olacak desende olmuyor olmuyor... çöpsüz üzüm denilir tabiri caizse hoş bir benzetme değildir ama sana denk olsun... . push ; ATTRAENTE ACTA EST

Ne kadar annesi kaçırırsa kaçırsın, çocuk onun da çocuğu. Bu ülkede mahkeme denen bir şey var. Gerçekten görmek isteyen adam verir mahkemeye çocuğu gerekirse yanına alır, gerekirse sadece haftasonları görür ama o çocuğun babası olduğunu unutmaz. Kızını görmemek için böyle bir bahane olmaz. Nezarette kalmış da, mahkemeye verememiş mi? Ben kızın yerinde olsam, annem izin vermiyor diye benimle görüşmeyen 'BABA' taa 13 yaşında belki de ilk kez gördüğüm, yıllardır görmediğim baba, bana ilk annemi şikayet etse o adamın suratına tükürürdüm kimse kusura bakmasın. Annesi göstermiyorsa kızın suçu ne?! Neden eşiniz kızın yıllardır yanında gördüğü tek insanı 'annesini' kıza şikayet ediyor? Ağır oldu biraz farkındayım. Ama babam benim için çok ama çok önemlidir, değerlidir. Kendimi kızın yerine koydukça, babamı yıllarca göremediğimi, babamdan mahrum kaldığımı düşündükçe deliriyorum. Kim bilir kızın psikolojisi ne haldedir, babasının onu terk ettiğini düşünmek ne kadar acıdır. Bir hatası babasına mal olmuş ona, bu ne kadar büyük bir vebaldir. Yazık hala babasını görmek için can atıyor, hala kardeşini görmek istiyor.. Gerçekten içim cız etti yazdıklarınızı okuyunca..

allah size ve sizin gibilerin kalbine merhamet versin bizimde başımızda var böyle bir olay çok üzülüyorum bunları okurken rabbim kimsenin evladını kimseye düşürmesin((

Galiba şöyle bir sonuç çıkıyor ortaya davullar genelde dengi dengine çalıyor insanlar yaşamadan hiçbir duygunun ne olduğunu anlamıyor.. çok anaç ve çok fedakar olmak gerekiyor böyle bir durumla başa çıkabilmek için.. Itiraf ediyorum ben değilim.. 31 yaşındayım ve bir çocuk sahibi olmaktan yana değil gönlüm henüz önce kendime sağlam bi gelecek oturtmaya çalışıyorum ve bunun için de ayağıma bir çocuk dolamak istemiyorum kendimin yada başkasının sanırım benim hayattaki duruşumla alakalı bu durumu kabullenmemem haksızmıyım bilmiyorum yoksa vicdansız üvey anne kalıbı bana uymuyo aslında

Medusase, seni bu konuda destekçi görmek beni şaşırtmadı. Sizin durum ne oldu?Yetiştirme yurduna verdiniz mi o 2 yavruyu tugcemavi eşşek sıpası

bana bı anlatsana allah askına aynı zamanlarda dogmus ogullarımız nasıl bır vıcdanla oglunu verdın babasına? eskı konundan bılıyorum suadna nasıl bır psıkolojıyle cocuk doguruyorsun ya hep babaları sucluyorum al ıste benım oglumun bıyolojık babası nasıl gormez allahım aylardır yıllardır cocugun hasretınden nefesınden kokusundan bır haber nasıl yasar ya dogdugunda ayrıldık bız ben 4 gun oglumdan ayrı kalamadım be her cocuk gordugumde agladım yukarıda konu sahıbıne yazdıgım yorum cocugunu bırakıyorsan almıyorsan hadı evlendın cocuk yapmaya hakkın yoktur benım ınsanlıgımda annelıgımde suanda acayıp derecede sınırlendım sıze kusura bakmayın bana bır anlatın nasıl oluyor bunlar? annesınız ya... Aymasali

Şu cevaba da hastayım, "yaşamayan bilmez, büyük konuşmayın bla bla bla". Bazı konular vardır ki büyük konuşmaktan korkmaz insan. Bu da benim için öyle bir konu. Ben asla çocuğumu babaannesine bırakıp da 2. bir evlilik yapmam, yapsam dahi 2. bir çocuk doğurmam. Bunun yaşama ile vs ile ilgisi yoktur. O çocuğun vebalini almaya korkarım ben. Ben 2. çocuğumla koklaşa koklaşa uyurken ilk çocuğumu yüreğimden de aklımdan da silip atamam. İnsanlar aynı evde kardeş yaparken bile kıskanmasın, ilk çocuk eksiklik hissetmesin diye çırpınıyor, elbette babaanne yanına savrulup atılmış çocuk hep bir yanı eksik, bir yanı yetim öksüz büyüyecek. Bunun aksini iddia etmek bile saçma. Kittyy K Carpe

oyle sonuna unlem ısaretı koyunca ne oldugunu zannedıyorsunuz bagırmakmı oluyor bu? kadın, bıldıgın kadın cocugunu ananae babanne ellerıne bırakarak kendı hayatına bakması luks, baska bır adamla evlenıp cocuk yapması haram konuyu bır kere dogru okuyun algılarınızı acın ondan sonra boyleeeeeeeeee yorumlar yazın hanımefendı.. ıkıncı pragrafa hıccc yorum yazmıyorum ben nasıl bırıyım ne dusunuyorum sız bana neler yazıyorsunuz...! CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Bir de şunu gördüm ben sen ne kadar iyi niyetli olursan ol karşındakinin tavırları hani o hissettiğin şeyler var ya onlar da çok etkiliyor seni ben oğlan bizdeyken onunla oyun oynamaya çalışırken o hep babasıyla vakit geçirmek istedi ben onunla konuşmaya çalışırken o hep babasının peşinde koştu ben de bi süre sonra amaaaan dedim ve ilgilenmemeye başladım her yaptığımızın üstünde gözü oldu yanyana oturuyoruz diye suratını düşürdü... Bunun gibi şeyler işte beni çok soğuttu ben bi çocuk doğursam neler olur acaba çocuk doğurmaktan bile soğuttu beni yaaaaa

Ne gibi ciddi sorunlar var, biraz anlatabilirseniz ona göre yazabiliriz

Ben evli degilim çocugum yok çevremde yaşadıgım bir olayı paylaşmak istiyorum çok yakın bir komşumuz boşandı çocukların velayetini baba aldı birisi kız birisi erkekti daha sonra baba bir evlilik yaptı o evlilikten bir çocugu oldu annede bir evlilik yaptı onunda o evlilikten bir çocugu oldu o 2 çocugu ne üvey anne nede üvey baba istemedi şimdi çocukları babaanne büyüttü halada babaanne bakıyor çocuklara bu tür boşanmalarda olan o çocuklara oluyor eger ben boşanmış yada eşi vefat etmiş birisi ile evlenmiş olursam ve karşı tarafın çocukları varsa ben onları seve seve kabul ederdim ister annesinin evi olsun ister babasının evi olsun çocuk misafir gibi olmamalıdır her iki evdede o çocukların odası hazır olmalıdır biraz empati kuralım konu sahibi arkadaşım eşinizin yerine kendinizi koyun sizin çocugunuz var ama eşinizin çocugu yok ve eşiniz sizin çocugunuzu istememiş olsa tepkiniz ne olurdu. Başka bir olay ise bir akrabamın eşi vefat etmişti 3 çocugu vardı adamın daha sonra başka biriyle evlendi ve kadın onlara üvey annelik degil öz annelik yaptı hatta çocukların babaannesi eger sen bakmazsan ben bakarım dedi ama kadın asla göndermedi onlar benim çocuklarım dedi yanımızda ben onların üvey annesi degil öz annesi gibi oldum dedi onlardan asla ayrı kalamam dedi çocuklarda çok seviyor annelerini. ladymarmelat

bir bayanla tanıştım. eşinin 2. hanımıydı. ilk evlenmiş 1 çocuğu olmuş, anlaşamamış çocuğu bırakmış, ailesinin yanına gelmiş.2. evlenmiş 2 çocuğu olmuş. anlaşamamış çocuklarını bırakıp gelmiş.3. kocasındayken tanıştık. bu eşinden de çocuk istedi ama bir düşük yaşadı bir daha olmadı. eşinin çocuklarını büyütmek zorunda kaldı. şimdi bu kader mi bilemem ama kendi çocuklarını görmüyordu bile CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

galıba evet durum farklı oldugu ıcın sanırım ama herhalde ılk esımlede evlı olsam ben genede cocugu almak ıcın dırenırdım ama suanda + 1 fazla hıssettıgım seyler dugun gunu sırf balayına gıdıcez ayrı kalıcam dıye gerçekten kacasım geldı gelınlıgı uzerımden fırlatıp ama ben cocugumu hıc bırakmadım hıc bırakmayı goze almadım bılmıyorum ben boyle oldum CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

empatiden giderek uzaklaşıyormuyuz acaba? anne olmak insanı daha vicdan sahibi yapar ama olduğundan daha bir insan yapmaya yetmez. o yüzden insanlara merhamet duymak için anne olmayı beklemeyin... ya o yavru sizin olsaydı,, ölüm hepimiz için siz gidince o üvey anne elinde büyüseydi,, bu kadar rahat yorum yapabilecekmiydiniz.. yada daha yakına gidin ya o çocuk siz olsaydınız,, sizin için böyle düşünen biriyle yaşamak istermiydiniz,, babanıza hasret büyümek... siz evlendiniz birde çocuk yaptınız ama bunu bedelini o çocuğa ödetiyorsunuz.. böylesine üzülmem ben,, merhamet etmeyene merhamet edilmez.. ALLAHA büyük konuşmuyorum ama ben gerekirse çöp toplarım bir göz odada yaşarımda çocuğumu bırakmam.. ALLAH herkese hidayet ve doğru yol nasip etsin...

benim böyle bir durumum yok ama tanıdıgımda var evet insan ilk başta alışma evresinde çok problem yaşıyor bir iki sene zor geciyor sonra hersey rayına oturuyor. siz yeni mi evlendiniz acaba? M

peki çocuklarla birlikte mi yaşıyorsunuz yoksa annelerin de mi kalıyorlar B

yani ben olsam ben de babamla oynamayı tercih ederdim :) klasik çocuk tripleri diğerleri de. bizler de çouk olduk empati kuralım azıcık. çocukla çocuk olmuşsunuz siz de. parkon bence

İçimdekileri kelimelere sen dökmüşsün arkadaşım. Altina imzamı atarım. prenses006

Birebir bizim ailemizi anlatmışsın. Ben eşimle evlendiğimde 7 yaşındaydı oğlu. İlk tatilimiz zehir olmuştu, alttan aldım Çünkü adı üstünde çocuk işte. Bir şansımda eşim hiç karışmadı bize, hiç araya girmedi sağolsun. Sonra yavrum ya, bana abla senden özürdilerim, ben seni bilerek üzdüm ama ne yapayım bu tatilde annem, babam ve ben olabilirdim. Filimlerde bile herkes mutlu dedi. Önemli değil dedim. ve biz çok seviyoruz birbirimizi, beni, kardeşini (2 yaşında kardeşi var Allah bağışlasın ikisinide. çok sever kardeşini.) şimdi 17 yaşında koca delikanlı oldu. annesinde kalır, bize gelir tatillerde ve ben hep ona sorarım, bugün ne yesek diye. Dışarıda alışveriş yaptığımızda yanımızda olmadığında dahi babası kendine ne alırsa durum müsaitse oğluna da aldırırım. Şimdi babası ile aynı boyda ve kalıplı maşallah. Boyu-posu babasıyla bir olunca babasının giymediklerini bunu giyer misin? dediğimde oo süpermiş der ve hemen kapar. İlk babasının bir eşyasını verdiğimde çekinmiştim ama anladım ki babasına ait olan eşyalar onun için çok özel, babası gibi giyinmek istiyor. Babası nafaka bazında değilde elinde oldukça yollar, yani her ay diye şartlamıyoruz kendimizi, çünkü annesi biliyor oğlunu sıkıntıda bırakmayız. Bu yıl dershaneye başladı, istediği dershaneye yolluyoruz. babasına arada hatırlatırım aradın mı oğlunu, parası varmı delikanlı oldu kız arkadaşları ile gezmek ister diye. bunları eşime yalakalık olsun diye yapmam, evladımız olduğu için yapıyorum. Benim sevdiğim adamın çocuğu. Hep dua ettim oğlum oğluna benzesin diye minik aynı abisinin kopyası oldu. Ben şanslıyım tabii ki, ne ekersen onu biçersin'i yaşıyorum. Ama ne kadar iyi olursan ol karşılığını alamayanlarda var bunu da biliyoruz. İnşallah birbirinizi seversiniz. Ömür boyu mutlu olursunuz.

bende başkasının çocuğunu istemezdim açıkcası keşke evlenmeseydiniz çocuklu adamla. herkes çocuk sevmek zorunda değil ayrıca. zaten senin çocuğunda değil. çocuğa bakmak bir sorun. bide çocuğu olduğu için eski eşiyle irtibat halinde olması gerek. bilemiyorum ya zor durumun. Önceki

ben gayet açık yazdığımı bidiğim ve insanlarında beni anlayıp yazımı beğendiği için daha fazla uzatmıyorum... daha DOĞMAMIŞ bir çocuktan velet diye bahsetmek bence döllenecek yumurta diye bahsetmekten daha saçma... o kadar güzel yazıdan böyle art niyet çıkartmak... bunca yıllık engeliler öğretmeniyim böyle kafa görmedim... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Peki Kayınvalideniz ve Anneniz olmasa? Yani, hic birimiz kalıcı degiliz bu dünyada, o zaman ne olacak cocugunuz? Ya da Allah korusun bu esinizden ayrılsanız? Bu cocuk ne olacak? Bir digeri de hic bir sebep cocuktan ayrı kalmaya itemez insanı, hele de ikinci kez evlenmis birini, ya bir cocugun babaanneye ya da anaanneye degil, anneye ihtiyacı vardır ne kadar iyi bakarsa baksın annenin yeri bambaskadır! O cocugun sizin dizinizin dibinde, sizinle aynı catı altında büyümesi lazım, ve cocugunuza ne kadar büyük haksızlık siz tekrar hamilesiniz, bir cocugunuzu annesizlige mahkum ederken digerine annelik yapıcaksınız!

çocuğun kıskançlıkları huzursuzlukları babasını paylaşamaması vs bu benim hayatımda ciddi problem aşmak istiyorum ama bi türlü aşamıyorum ve artık psikolojim bozuluyooo mlkctk

Benimde nişanlımın ilk evliliğinden bir çocugu var ama ne annesiyle ende çocukla ayrıldıktan sonra görüşmemişler. çocuk daha 6 aylıkken ayrılmak istemiş çoucgun annesi. çocugnuda gstermek istemmiş. Bende düşünüyorum çünkü snenelrdir hiç görüşmemmişler ya annesi ölürse çocuk bzle kalmak zorunda kalırsa... Ya o eski kadınla biraraya gelrlerse.. ya mumkun değil kaldıramam... smuwiLa

şu anda buna benzer bir durumdayım. ben daha önce evlendim ve çocuğum yok. erkek arkadaşımın da eşi 4 yıl önce vefat etmiş. 10 yaşında bir kızı var. kızı ile tanıştım bu akşamda annesi ile tanışıcam. eğer herşey yolunda giderse hayatlarımızı birleştirmek için adımları birer birer atıcaz. ilişkimiz çok güzel gitmesine rağmen yine de zaman zaman endişelere kapıldığım oluyor. 10 yaşında bir kız çocuğunun sorumluluğunu üstlenecek olmanın verdiği bir çekimserlik var. sonuçta ben anne değilim ve bir anne gibi düşünemeyebilirim zaman zaman. erkek arkadaşımın kızı, yaşının da gereği kendisine rol modeli olacak bir kadın arayışı içerisinde. şu anda babaannesi ve babası ile birlikte yaşıyor. bu nedenle de şu anda bana olan yaklaşımı çok sıcak. annesini kaybetmiş olması dolayısıyla bende de ona karşı merhamet duyguları oldukça fazla. ilerde neler olabilir diye düşünmekten kendimi alamadığım zamanlar oluyor. bu konuda deneyimleri olanlar paylaşırlarsa çok sevinirim.

Benim ablamın eşinin evlendiklerinde 14 yaşında kızı 17 yaşında mı ne oğlu vardı.. Anneleri de dağılmış bir kadındı, alkolik falanmış denildiğine göre, hiç görmedim bilemiyorum. Bir süre bu kız ablamlarda kalmıştı. Kız ablamın günlüklerini bulup okumuş ve ablama şantaj yapmaya çalışmıştı. Eniştemle aynı yatakta yatıp ablamı kovmaya çalışıyordu. Bir keresinde ablama saldırmıştı. Ablamı tanısanız, yani öyle kavgaya meyilli biri hiç değildir, yumuşak başlıdır, uyanık değil böyle saftır hatta.. Daha bir sürü tatsız olay. Ablam da sabır çekti, bir süre sonra ilişkileri düzeldi kendi kendine. Ama ablam bu süreçte çok yıprandı. Şimdi de para yönünden o çocuklar ablamı yontmaya çalışıyorlar baktı ki ayıramıyorlar.. Ne denir bilmem ki koca koca insanlar oldular. Ha bu arada ablamın da ikinci evliliğiydi, benim de 2 kız yeğenim vardı.. Bir de öteki yandan bakmak lazım. Eniştem küçük kızla pek iyi anlaşamıyordu. Sürekli tartışıyorlardı. Ama kız üniversiteyi kazanınca o sorun da çözülmüş oldu. Biraz riskli sanki. Bilemedim. B

Canım, konu sahibi birkaç yerde çocuk sahibi olmak istemediğini söylemiş.. Sebep olarakta "bir çocuğun sorumluluğunu üstlenecek durumda değilim" demiş.. Özgürlüğüne düşkün olduğunu söylemiş.. Kendisi anne olmak istemeyen bir kadın sonuçta konu sahibi.. Bir başka çocukla empati kurmasının kolay kolay mümkün olacağını sanmıyorum.. Hele ki bu çocuğa son derece önyargılı yaklaşıyorken..

BU adamdan cocuk yapmayı dusunuyormusunuz peki? SutluKahve

Öncelikle kendinizle çelişmeyi kesin... Bir mesajda annesine vermemişler diyorsunuz, bir mesajınızda vicdansızlık bende değil çocuğu babasına bırakan annesindedir diyorsunuz... Anneye çamur atmaktanda geri kalmamışsınız... tebrik ederim... Vicdansızlığın kitabını yazarsınız siz bu kötü düşüncelerle... Boşanırken çocuğu anneye vermek istemeyen "baba" kılıklı kocanız, neden yanına alıp bakmıyor acaba çocuğuna... Neden? çünkü kadını kırmak, yıkmak, üzmekti istediği... yaptı er"kek" liğini... Bu saatten sonra, yok annesi bakmak istememiş falan yazıpta iyice yalancı konumuna düşmeyin... Burda ben en çok anne ve evladının ayrılışına üzüldüm... Sizin kıskançlık yapmaya zerre hakkınız yok, o daha bir çocuk... Ocağı sönmüş bir ailenin evladı... anne ayrı baba ayrı, bir tarafı hep üzgün... Kaldıramayacaksanız evlenmeyecektiniz... Böyle bir adamla evlenirken, yaşacaklarınızı biliyordunuz... Evlat çok farklı bişey... anlatılmaz... anlatsan sayfalar yetmez... evlat can ciğer kuzu sarması... Asla eşiniz oğlunu sevdiği gibi sizi sevmeyecek... başka bir kadını da sevmeyecek... Evlat sevgisinin önüne hiçbirşey geçemez... bunu bir defa kabul edin... Evlat belden, eş elden gelir... Çocuğu gereksiz yere kıskanmaktan vazgeçip, hayatınızı düzene sokmaya çalışsanız iyi olacak... mlkctk

benim eşimin de var çocuğu ilk eşinden, 1 buçuk yıl önce evlendik ve çocukla görüşmüyorlardı çocuğuda 13 yaşında. ben evladın o senin çocukla görüşmelisin kız çocugu bu sonucta dedim babası hayattayken babasız büyümesin bence dedim eşim aradı çocuğunu, gitti gördü 1 kez ama kız sürekli annesini savunup sürekli annesinin lafını açtı, eşim artık onu ben tanımıyorum evlendim anneni hiç savunma vs diyince de kız küfretti eşime yani babasına. karına selam söyleeee diye mesajlar atmış, bi baktım terbiyesiz çok yanlış yetiştirilmiş bir çocuk, eşime dedim ki görceksen tüm bunların üstüne git gör ama benim bu terbiyesizliği kabul etmem mümkün değil eşimde bana küfreden çocuğu ben zaten hiç istemiyorum dedi görüşmüyorlar. ama kız aracı sokuyo görüşmek istiyomuş olacak kardeşimi görmek istiyorum demiş duygu sömürüsü yapıyo, bende benim çocuğum onun kardeşi değil dilerse babasıyla görüşsün dedim ama eşim küfürleri hazmedemiyo kesinlikle istemiyo. çocuklu adamdan uzak durun, gerçekten başedilmesi zor CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Nasıl yani? kadın bilmeden babasıyla evlenmiş, babası bildiği halde söyleyememiş. İğrençlik de son nokta. Sperm bankasından hamile kalanların durumları da sakat bu hikayeye bakarsak... mlkctk

benim esimin ilk evliliginden bir cocugu var ben ise hic evlenmemis olarak kabul ettim onceleri problem yapiyordum cok pismandim fakat zamanla astim bu dusunceyi! ilk basta bir pismanlik yasaniyor fakat degisen birsey olamayacagi icin kabullenmekten baska care yok diye dusunuyorum birde bilerek vede isteyerek kabul ediliyo sonucda! sizin ne gibi problemleriniz var acaba? B

Yorumlardan anladığım kadarıyla tamamen şans işi.. kimisinin ki küfürler etmiş, kimisinin ki kendi annesi gibi benimsemiş.. çocuğa bağlı iş yani. sizde deneyin bakalım kendinizi sevdirmeyi olmuyorsa eşinizle konuşursunuz. Evlenmişsiniz bi kere.. Ben olsam en başından kabul etmezdim karşıma ne gbi zorluklar çıkacağı belli değil sonuçta güvenemezdim.. Chess

Yeni eş çocuğumu istemeyecek diye ondan ayrı kalmayı benim aklım almıyor. Diyelim ki dul bir kadınım. İlişki yaşadığım insan evlenince çocuğun babasında kalsın dediği anda bitiririm ilişkimi, aşkımdan gebersem de bitiririm. Şu hayatta hiç bir şey çocuğumun önüne geçemez, Allahım da izin vermesin buna... SutluKahve

sünnet olduğu gün annesi yanında olsun kokusunu içine çeksin canı acımasın isterdim ama annesine de kızdım izin vermemişler ben ne olursa olsun gelirdim ki ben işyerimden izin alabildiysem o kesinlikle alırdı yada alamasa da istifasını basıp gelebilirdi... ama nasip banaymış öperek onu ameliyata göndermek, ilk çıktığında onu karşılamak... ilk tatile gelince itiraf ediyorum eşimle başbaşa tatil hayal ediyordum çünkü ilk yaz tatilimiz olacaktı çok önyargılı gitmiştim içten içe kızmıştımda ama sonu öyle olmadı, ilk akşam neticede çocuk saat 21.00 uykum geldi dedi bizi odaya çıkarmak istedi eşim orada tavrını koydu biz tatile geldik uyumaya değil oturmak istersen beraber eğlenelim ama uyumak istersen odaya çıkabilirsin dedi ona da çözüm bulduk uykusu gelince odaya gitti... bu senede aynı şey oldu bizimle takıldı eğlendi sonrasında odaya gitti... hatta üçümüz yan yana yattık hiçte durumdan rahatsız olmadım M

haklısın dogru soyluyorsun... prenses006

bence de haklısın bakamayacağını başından söylemişsin. bakmak zorunda da hiç değilsin. kimi bayanlar var içinden geliyor bakıyorlar ama herkes yanı olacak diye bir durum yok. çocugun kıskanması normal çocuga diyecek birşey yok. büyüdükçe geçeceğini düşünüyorum bu durumun. dediniz ya her pazar erkenden arıyor diye geceden ev telefonundan arıyora telefonun fişini çekin yatın kalkınca takarsınız. ya da cep telefonlarınızın sesini kapatın arasada duymazsınız böylece en azından sabahın köründe uyanmamış olursunuz. tabii acil bir durum olursa sorun olabilir. birde eşinizle yeniden konuşun. sanırım sen böyle böyle istiyorsun de ama ben yapamam falan de... oZdEnIzEr idealist

çocuk sizde kalacakca ve adaletli davranamayacaksan lütfen bu aşkı kalbine göm.

:) hakikaten bazı insanlar sırf eleştirmek için yada yanlış anlamak için gelmişler dünyaya yada ben kendimi iyi ifade edemedim... bizim sülalede sevimli yenilesi mıncırılası küçük çocuklara VELET denir... bu bizde sevgi göstergesidir. tüm abilerimde kazık kadar kız olmama rağmen evin en küçüğü olduğum için hala VELET diye kayıtlıyım ben. yeğenlerimede VELET derim.. VELET ler çünkü. haşarı ama sevimli... kendi çocuğum olursa o'da VELET olacak... yani inşallah ben uslu çocukları sevmem. haşarı olacak biraz... çok geniş bir açıklama oldu ama umarım bu defa anlayabilmişsinizdir yada ben kendimi ifade edebilmişimdir. melisa87 TUTUN ANNEYE

doğru söylüyosunuz garanti asla yok zaten en baştada söyledim anne değilim anlayamam bazı şeyleri ama ayakta dik durmak önemli bence sen dik duracaksın ki çocukta güçlü olacak.. zor dengeler.. maksadım kimseyi kırmak değil lütfen yanlış anlama ama bunları yaşayan o kadar çok insan var ki.. bazen paylaşıp farklı düşünceleri görmek insanın bakış açısını da değiştirebiliyo.. B

Birbirimizin yüz ifadeleriniz göremediğimiz için birbirimizi yanlış anlayıp düşüncelerimiz sert şekilde ifade edebiliyoruz maalesef... Konu sahibinin yorumlarını okuyunca gerildiğini düşündüm... Belki gerginliğin vermiş olduğu sinirle kendini yanlış ya da sert ifade etmiş olabilir. Ne demişler tatlı dil yalanı deliğinden çıkarır... C

kimseyi yargılamaya hakkınız yok! Evlendiği adamın daha önceki evliliğinden çocuğu var diye kendisi çocuk yapmayacak mı? O kadının da annelik duygularını tatmaya hakkı var! Sizin eşiniz kendi çocuğu olmasını istese yapmayacak mısınız? Yada nereye kadar erteleyeceksiniz. Bir gün dese ki ben başkasından olan çocuğuna babalık yapıyorum ama bende babalık duygusunu tatmak istiyorum. Hayır demeniz o adama haksızlık değil mi? Kaldı ki adam sizi çocuğunuzla kabul etmiş diye bir ömür babalık duygusundan mahrum bırakılacak değil! . push ; Y ynz06 Maşallah

klişe diyil canım ben yaşayan biriyim ve eşimle evleneli tam 7 yıl bitti heralde sorun olsa şimdiye kadar olurdu ahkam kesmiyorum ve yaşıyorum gayette mutluyum ozaman baştan uzak durucaktınız ATTRAENTE ACTA EST

HAKLISIN kımsenın garantısı yok bılıyorum ozel mesajına gerek yokmus burazada yazmıssın cevap vermıcem hamıle oldugun ıcın eskı kocandan memnun degıldın ayrıldın cocugunuda orada bıraktın kaynanamın hakkı derken bu nasıl yahu ne munasebet derım ben yanı neyse senın hayatın ama ınan bana bu senın secımın... sana yazacaklarım bu kadar konu sahıbıne ıse bastan cocugu kabul etmemıssın ınsallah sonradan bu tarz sorunlar yasanmaz dıretmez dıyede dıyemıyorum cocuk annede kalmalı fıkrı bana uzak bak ben cocugumu bırakamam o derece sayfalarca yazdım ben burada erkek olsamda bırakamam kı sadece erkeklerın bırakmasına daha alıskınım bende kadınım anneyım guzelkızmsden 1 yas kucuk cocugum suanda ben sadece anlayamam gerçekten tekrarlıyım olduda bır gun eskı esım ccougun velayetını aldı her turlu seyı denerım sonuna kadar dırenırım alamıyormuyum en son mu onuda kendımıde oglumuda öldürürüm bu benım olayım benımkı senınkınden fakrlı konu sahıbı anne zaten annede kalmıyormus ne dıyeyım ne bılım ben bırakamam onu bılıyorum egerkı benım degılde sımdıkı esımın cocugu olsa kabul edermıydım evet aynen onun gıbı ılgılenırdım baglanırdım ama cocuk annesını goruyormu? kocam esıyle gorusutyormu bunlar benım ıcın cok muhım olurdu.. benım esım oglumuza cok baglı detaya gırıp yazmak ıstemıyorum hos olmaz dıye ama sız anlayın ınsallah hıc bozulmaz Önceki

eger kalbınızı kırdıysam ozur dılerım ama bence bu hayatta herkez kendı sorumlulugunu kendısı alır eger bır cocuk dunyaya getırdıysem(benımkı tup bebek 3. denemede hamıle kaldıgım) kendı adıma ben bu sorumlulugu almısımdır demektır benım ıcın esım bırakıp gıttıgınde bızı- herkez bırakın cocugu yenıdendogdum daha 22 yasında yazık gunah kalmasın bı cocukla dedıler dehset bı fıkır bence bu benım ıcın evet yasamadım ınsallah hıcte yasamam ama kayanna guvenıyorsun oglun emın ellerde olmasından zıyade yakanda pacanda dolassa da guzel olmazmıydı ege rben senın yerınde olsaydım cocuk yapmazdım canım yapamazdım yaptıgım cocugumu nasıl her gun besler bakar doyurur gezdırırıdım valla ıcım almazdı benım ama sızı uzmek ıstemıyorum bu benım dusuncem o yuzden ben dunyaya getırdıgım cocugun bakımını bana emanet edılen Yüce Allah tarafından sevgımı maddı manevı yatırırımı yapmak benım gorevımdır ıstegımdır herkez aynı hayatı yasamıyor bılıyorum dılerımkı cocugunu yakın zamanda yanından ayırmayacagın bı hayatın olur ben evlenıcem zaman sordular alıcakmısın cocugunu yanına '' cocugumdan ayrı olacagım bı hayat kurmayacagım '' derdim.. O cocugun babaanneye ananeye ıhtıyacı yok annesını ıstıyor o ona bakan 60 yasında bır kadını degıl. neyse gerçekten ınsallah en kısa zamanda Allah cocugunuzu yanınızdan ayırmayacagınız ıkı cocugunuzuda bır hayatı olgunlastırır sızın ıcın babada bakabılır dıyenlerde olabılır ama annelık kutsaldır bence neyse gerçekten gunahınıza gırmek ıstemıyıorum oldugunda yumusak yazmaya calıstım B

Her zaman söylenen bir laf var, Sevgi karın doyurmuyor işte... Evet evlenmek için seveceksin, sevmediğin bir insanla evlenilmez, fakat evlilik öyle bir şey ki her şeyi düşünmek zorundasın... Siz de madem en başından biliyorsunuz evlenmeyecektiniz. Aslında suç sizde degil, sizin ogluyla aynı evde yaşamak istemediğinizi söylediğiniz anda, hayatından çıkartmayan şu anki eşinizde... Önceki

Ona bir çamur atmış, vicdansız demiş... dediğiyle kalmış... Aslında bu çocuğunun yeri, annesinin yanı... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Benim de esimin ilk evliliginden 3oglu var.3u de erkek ama bulent rsoy onlardan daha erkek 3ununde allah belasini versin. Babalarina bu kadar dusman ve olmesi icin bekleyen bir evlat gormedim. Simdiki oyunlari elindeki avucundaki parayi alana kadar ayiya dayi demekmisss. Bunu da duydum ogrendim. Bu kadar problemli bir aile reisiyle evlendigim icin cooooooooookkkkkkkkkpismanimmmm. 3u birden kualisyon kurmuslar adamin elindeki 3kurusluk mali, benim cocugum olmadan elinden alacaklarmis ki, cocugum mirasci olmasi ve allah gecinden versin esime bisey olursa ben mirasci olmayayim. Bunu bir delikanli yapar mi nasil bir nefrettir. Esim oldugunde mezarina gidip pisleyeceklermis bunu bir kisiden degil birkac kisiden duydum. Ama esimle konusurlarken babam canim babam diye konusuluyor. Allah boyle evlat vermesin kimseye ve herkes kendi oyunlarinin icinde bogulsunnn CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Bu çocuk kaç yaşında acaba? C

oradaki haddini aşan kısmı burayla ilgili değil ki ya her yazdığım yanlış anlaşılıyor inanamıyorum K KRoNiKDeLi KAREN'İM

konu bır yerden banada dokunuyor aslında yazılması gerekenlerı bırılerı tamamlıyor agzına saglık.. MorGuller Süt kokulu oğlum

benim eşimin yok çocuğu ama çocuk sorun olur mu bilmiyorum. çocuğun annesi evlenmiş mi oda önemli. duyguları bitmemişse kadının çocuğu bahane ederek sizi rahatsız etmesi çok normal yani normal derken bunu yapabilir B

ben başında eşimle konuştum ve bir çocuğun sorumluluğunu alamayacağımı söyledimçünkü çalışıyorum ve bu yüzden bir çocuk yapmayı da düşünmüyorum aksi bi düşüncesi varsa evlenmemeyi de önerdim 1,5 yıllık evliyiz evet çocuk bizimle değil babanesiyle yaşıyor ve ayrı bir evdeyken bile bisürü problem oluyo M

ABD nin Ohio eyaletinde yaşayan Valerie Spruill anne ve babasını hiç tanımadan anneannesi tarafından büyütüldü. Yıllar sonra ortaya çıkan amcası Spruill in evlendiği adamın aslında babası olduğu gerçeğini açıkladı. Hayatını alt üst eden sırrı öğrendikten sonra psikologların kapısını aşındıran Spruill hikayesini, "parçalanmış ailelerin çocuklarına ibret olması için" bir dergiyle paylaştı. 3 aylıkken annesi tarafından anneannesinin yanına bırakılan Spruill hayatı boyunca anne ve babasını hiç tanımadı. Hayat kadını olan annesini bir aile dostu olarak bilen Spruill, seneler boyu dedesinin ise babası olduğunu sandı. Annesinin ölümünün ardından gerçekte annesinin kim olduğunu öğrenen Spruill hikayesinin geri kalanını Acron Beacon dergisine anlattı. Spruill hayatını mahveden sırların ortaya çıkışını şu sözlerle anlattı: Annemle babam birlikte olduğunda babam 14 yaşındaymış. Kaç çocukları olduğunu kimse bilmiyor. Percy 6 sene önce öldü. O zamana kadar ilişkimizle ilgili çok garip söylentiler geliyordu kulağıma ama aldırmıyordum. Fakat ölümünün ardından amcam bana o güne kadar sakladıkları aile sırrını açıkladı. Eşimin babam olduğunu söylüyordu. DNA testi yaptırdım ve korkunç gerçeği öğrendim. Percy nin babam olduğunu bildiğini sanıyorum. Benim tepkimden korktuğu için gerçeği söylemediğine inanıyorum. Uzun süredir psikolojik tedavi gören 60 yaşındaki Spruill başka kardeşleri olduğunu ve onları bulmak için hikayesini basınla paylaştığını söyledi. Spruill ayrıca hikayesinin anne-babasını tanımayan çocuklar için ibret olmasını istediğini söyledi. R rouges

benım esımın degılde benım ılk esımden cocugum var sımdıkı esım bekar dı bızde sorun olmuyor sadece ben acaba bunalırmı cocuk onu bunaltırmı sonucta yenı de evlıyız vs dıye kendımı dusunurken yoruyorum ben ılk esımle gorusmuyorum cocugumda gorusmuyor 2.5 yasında ben cocuklu bırı olmama ragmen kendımle aynı denk bırıyle ılıskı kurmak evlenmek ıstemedım bosandıgım gun bunu soyleıdm annelerıyle gorusmek zorund akalması benı probleme ıterdı huzur bulamazdım CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

O konuda haklısınız anne olmasını zaten bekleyemeyiz arada saygı olsun yeter... Dediğim gibi konuyu tam olarak okumadım eğer konu sahibi dediğiniz gibi çocuğu yok sayıp kendi çocuk yapmak istiyorsa üzücü olur evet... Teyzemde eniştemde gerçekten çok uğraştı çocukla ama yok olmadı... Halam vefat etti... Eniştem bir evlilik daha yaptı...2 çocuğu bayanı çok seviyor abla diyorlar... Bayan kendi yavruları gibi terbiyesiyle ilgileniyor... Kızın götüreceği çeyize kadar düşünüyor... Bir önemi var mı bilemem ama ben yaşında önemli olduğunu düşünüyorum çocuklarda...6 yaşından büyük çocuklarla ilgilenmek eğitmek gerçekten çok zor... Teyzem 6 yaşında yanına alabildi, halamın çocukları da halam vefat ettiğinde en küçüğü 7 yaşında idi.

Yok zaten açıkcası benimkide pek görüşmek istememiş çünkü hatayla kazayla yapılan bir çocukmuş çocuk yuzunden evlenmışler zaten.. 6 ay sonrada ayrılmışlar zaten. Ama çocuk 5 yaşındayken anneannesi gtrmiş görsün diye görmüş iki dakka alışveriş yapmış tansaştan çikolata flan yarım saat sonra kalkmış annesi anlatırdı.. M

Kalmak zorunda olursa mecburen kalıcak canım, babası senin suan nisanlın, yarın kocan! Bunları göz önünde bulundur simdi görüsmüyorlar ama illa bir gün görüsecekler, cocuk babasını görmek isteyecek suan muhtemelen annesi göstermiyordur belirli bir yastan sonra eger cocuk isterse anne engel olamayacaktır..

bukadar duyarsız bi adama aşık olup umut bağlamak ta bambaşka tabii... eski eşi hakkında atıp tutan adamları gördüm de, böyle çocuğu hakkında atıp tutanı ilk kez duydum... M

işte ben de sevdiğim için eşimi kabul ettim ama sonuçta şu anda bazı şeyler çok rahatsız ediyooo kabullenemiyorum bir sürü şeyi B

Çocuğun tavırları bana göre de normal.. Yaşadıkları kolay değil.. Ama konu sahibi çocuktan öyle bir bahsetti ki : "her yaptığımızın üstünde gözü oldu yanyana oturuyoruz diye suratını düşürdü... Bunun gibi şeyler işte beni çok soğuttu ben bi çocuk doğursam neler olur acaba çocuk doğurmaktan bile soğuttu beni yaaaaa" Bu nasıl bir çocuk ki konu sahibini çocuk sahibi olmaktan bile vazgeçirmeyi başarmış? Kaç yaşında olduğunu gerçekten çok merak ettim? M

ben ilk evlilğinden oğlu olan eşim ile evliyim... aslında bu aşamalarda çocuğun yaşı, cinsiyeti çok önemli, kız çocuğu babayı zor paylaşır sorun çıkarır, ama erkek çocuk daha farklıdır ki benim şansım eşimin oğlunun erkek olması. İlk tanışma önemliydi uzmanla görüşüp bunu da hallettik evlendik, eşimin oğlu bizimle yaşamıyor, tatillerde geliyor yada biz gidiyoruz onun olduğu yere. Evliliğimin 2. yılındayım ilk tanışmamız, ilk evli olarak geçen ilk yaz 2. evli olarak geçen 2. yaz herbiri birbirinden farklıydı... birbirimize daha çok alıştık şimdi daha çok seviyoruz birbirimizi. Ben olmadan birşey yapmaz aramızda tuhaf bir ilişki var, bazen eşim sanki annesi sensin bende babası değilim gibi der, kayınvalidem bana sen yokken senin söylediklerine saygı gösteriyor ve ebah ablam öyle istedi öyle olacak dediğini söylüyor... bu yaz onun geldiğinde hamile olduğumu öğrendim korkarak söyledik kardeşin olacak diye çok sevindi benim kardeşim olacak hemde kız diye ortalarda gezindi... bana yiyecekler getirdi bu senin bu kardeşim için diye... onun istediği ismi koyucaz daha da mutlu oldu... amaaa çocuğun annesi evliliğimin ilk zamanlarını burnumdan getirdi... istikrarım, ne istediğimi bilmem, sabrım ve inadım karşısında kimse duramadı... eşime en son sözüm "ben seni ve çocuğunu kabul ettim eski eşini değil eğer öyleyse buyur siz devam edin ben çekileyim, o kadar geniş mideli biri değilim ben" dedim resti çektim... kadın gecenin bir vakti arardı çocuğu kullanırdı eşimde korkardı ya göstermezse diye... bir anda herşey değişti... şimdi allah bozmasın ara sıra sıkıntılar olsada mutlu mesut yaşıyoruz... bu arada eşimin oğlu 10 yaşında ben onu tanıdığımda 7 yaşındaydı...

Ne oulr yanlış anlamayın, haddim değil ama konu vicdansızlıksa eğer hepiniz vicdansızsınız o halde... Anne bırakıp gittiği için vicdansız. Babası vermem deyip direttiği, kendini çocuğuna bakan bir 'baba' olarak değil bekar bir adam olarak ifade ettiği, sende öyle bir izlenim bıraktığı için vicdansız. Sen de herşeye rağmen bir babanın bir baba olduğunu kabul etmediğin ve bir çocuğu ayak bağı olarak gördüğün için vicdansızsın. Herhangi bir nesne değil, kendini idare edebilecek bir yetişkin değil, mantığı henüz yeterince faal değil. Sadece çocuk. Bence sizin ona önyargınız nedeniyle temkinli yaklaşıp, kendine güvenli bir alan oluşturmaya çalışıyor çocuk. Davranışlarının nedeni bu. Tamamen hatalısınız demiyorum size. Evliyken bile insan bin türlü hesaplama ile çocuk sahibi olma planı yaparken, sizin doğurmadan 'anne' olmanız elbette zor. Anne rolü üstlenmek yerine, ona abla olsanız daha iyi olur sanki. Sonuçta onun zaten bir annesi var. Ama bu durumu öncelikle eşiniz idrak etmeli, size eşi gibi davranırken çocuğunun annesi değil, ablası olduğunuzu hissettirmeli. Rekabeti böylece ortadan kaldırabilir. Siz, size biçilmesinden korktuğunuz 'annelik' görevinden kurtulursunuz, çocuk da olası tehdit olarak gördüğü size sempatiyle bakmayı öğrenir. Biraz destek de alabilirsiniz hatta profesyonel olarak.

emin ol hiç kimsenin garantisi yokkk gerçekten inandıgın insan birgün seni öyle bi hayal kırıklıgına ugratıyoki mıh gibi çakılıp kalıyosun çok örnek var emin ol ben çocugumu dünyaya getirdigime hiç pişman deilim çok şükür aç deil açıkta deil ama sadece ailesi olmayacak ayrı ana babanın evladı olacak onun için çok dua ediyorum evladıma analık eline asla bırakmam kaynaanamda kalacak haftalıkta görüyorum çocugumu eger böle bi sorun olsa herkesi karışıma alır yine bırakmam çocugumu . push ; B

Yerler çok ayrı evet... Bir çocuğun dünyası ne kadar geniş olabilir ki? En fazla isteği annem babam beni sevsin, benimle oynasın ilgilensin olur... Benim ve herkezin kızdığı nokta.. konu sahibesi resmen çocukla çocuk olmuş.. Al yanına bak diyen yok, sen bakacaksın diyen yok... Çocuğu kıskandıkça gözünde büyütmüş... Bizimle yaşasa ben bakamam özgürlüğüme düşkünüm diyor... senin bakmandan ne hayır gelir ki zaten? İçin kapkara olmuş... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Konu şu an çokkkkk farklı bi yere geldi ben bu durumda olanların nasıl aştıklarını merak ettim herşey burada yazılanlar kadar basit değil malesef yaşayanlar biliyor bence de çocuğa yazık suçu yok vs vs ama yaşanan şeyler karşısında da tepkisiz kalmak peygamber işi.. Keşke herkes haddini durması gereken yeri bilse de kimse bu tarz problemler yaşamasa ayrıca herkesin kişisel bi düşüncesi yok mu ya şu kocamın sevdiğini ben de severim falan çok klişe geliyo banaaaa yapmayın nolurrrr

bütün yorumları okumaya çalıştım.. bu konuda gördüğüm örneklerde tek üzüldüğüm şey çocuklar oldu.. zavallı yavrucaklar nasıl da arada kalmışlar..10,11,13 yaşındaki çocuklardan bahsederken kıskanç, kötü niyetli vb.. diye bahsetmek ne kadar ürkütücü.. onlar çocuk daha, babalarını kıskanmaları da çok normal.. çünkü annelerinin yerine geldiğinizi düşünüyorlar.. bunu anlamak bu kadar mı zor? evet sizinde yaşadığınız şey kolay değil ama siz olgun olmalısınız.. karşınızdaki yetişkin kötü niyetiyle hareket eden biri değil.. çocuk aklıyla hareket eden, aslında bu kıskançlıkları bile bir yardım çığlığı olan çocuklar.. ve o babalar, onlara diyecek lafım bile yok.. senin kanın canın. bazı şeyler böyle basit olmamalı.. burada çok iyi niyetli ikinci eş olan "anneler"de gördük biz.. kocasının çocuğuna oğlum, kızım diye hitap eden.. sevgiyle, sabırla herşeyi aşan insanlar da vardı.. hayranlıkla okuduk onları..

Burda bir ablamız vardı, onun evlendiği adamın önceki evliliğinden bir çocuğu vardı. O ablamız öyle sabırlı, öyle özenliydi ki o çocuk için. Ondan bahsederken 'oğlum' diyordu. Sizde benimseyin eşinizin çocuğunu. Ona anne olacaksınız, biyolojik olmasada. Siz onu benimserseniz, şefkatle yaklaşırsanız o da sizi benimser.

çocugumdan ayrı kaldımı nerden biliyorsun arkadaşımm çocumu bıraktım die çocuk yapma hakkım yokmu hem kim bıraktı çocugunu haniii benim hayatımı benden başka kimse bilemez ilk zamanlar sıkıntılar çektim eski eşim istedgi gibi kullandı çocugumu niee kendini bıraktım için istemedim bir evliligi yürütmek ne kadar zor bişi anlayamassın çocumada gelince ölürüm gene bırakmam ama hayat şartları onda kalmak zorunda çünkü benden çok kaynanamın hakkı vardı kendimden ödün verdim sen beni anlayamassın benim gözyaşşım halen dinmedi ne için oglum içinn bilip bilmeden yorum yapma burda herşey anlatılmıyor B

konuyu okumayı bitirmeden yorum yapmıycaktım ama dayanamadım. niye konu sahibine yükleniliyor anlamıyorum. bu çocuğun bir de annesi yok mu, hem de onun babaannede kalmasına razı gelen bir annesi yokmu, konu sahibinin yapmasını söylediğiniz şeyleri gerçek annesi yapmalı. konu sahibi çocuk sevmeyebilir, bu olağan birşey. anne şefkati göstermek zorunda da değil. hemen vicdan muhasebesine girilmiş. çocuk sevmiyor diye sevdiği adamla niye evlenmesin. ben de çocuk sevmiyorum ve ilk evliliğinden çocuğu olan biriyle birlikteyim. çocuğu var diye sevdiğim adamdan mı vazgeçeyim. benim yaptığım şey, çocuğa herzaman sevecen yaklaşmak, tepki de görsem çocuktur deyip ablalık yapmak. onun bir annesi var zaten

Teşekkürler YenidenDogdum. parkon bence

KADINLAR daha zorlanıyor gıbıme gelıyor nedense bana yanı suanda boyle dusunuyorum cumartesı gunu temızlık yaptıgım ıcın aksam ustude alısverıse gıttımız ıcın eve dondugumuzde bende oglumda uyuya kalmısız oglanı yatırmıs ustunu ortmus coraplarınıc ıkarmıs bezını almıs sutunu yapmıs telsızını kurmus vs benı cok gec vakıt uyandırıp yatagımıza gıttık 3 dk fılan gec geldı anladımkı oglana bakıyor dun evde ayakkabı dolabı kuruldu halıyle ortalık toz toprak benım sınırlerım bozuldu cocuk durmuyor toz toprak karısıyoruz bıtırır bıtırmez parka goturdu sen ısını hallet rahatcana dıye kıyamadım 15 dk sonra bende peslerınden parka gıttım bu sabah saat 05:30 sırtımda sıcak bı el boyle dondugumde esım altıda evden cıkıyor oglan uyanmıs arkanda dıkkat et dıyor kalktıgımda geceden dagınık kalan tum esyalarını topladıgının yanı sıra oglanın bugun anneme gıtmesı ıcın cantası hazır bezı sutu cıcıbebesı bır kat kıyafet hırkası ve corabı kapının ardında erkekler dahamı benımsıyor bız kadınlarmı bıraz nasıl desem duygudan yoksunuz bılemıyorum benım oglum 2.5 yasında 10 yasında olsaydı nasıl gelısırdı bılemıyorum

Cok fazla türk filmi senaryo suna benzemis bu yorum.

Bu kadar güzel ifade edilebilirdi... Önceki

evet ya çok doğru teşekkür ederimmm o sabır var ya işte gösterebilmek çokk zor Look Up Move on honey ;) Anneler

ben benım hatta etrafımında soyledıgı aman yenıdendogdum kısmetın varmıs cocugun kucukken evlendın sorun cıkmaz ama buyuseydı sorun olurdu dıyorlar sanırım sızınde boyle cocugun aklı erıyor benımkı daha cok kucukku 2.5 yasında baba annemı op dıyor 13-14 aydırda baba dıyor zaten B

benimde eşimin çocukları var ama ben hiç evlenmedim öncelikle eşini canından çok seveceksin çocuklarıda okadının çocukları gibi değil ilerde olucak çocuğunun kardeşleri diye göreceksin benim 5 aylık bir oğlum var ne şanslıki abiside var ablasıda kabullenemeyeceksen hiçyürütme canım bence hiç sorun olmadı iyiki varlar onlar eşimin parçası onun sevdiği herşeyi bende severim

konu sahibi şu konuyu okur inşallah http://www.kadinlarkulubu.com/esi-esinin-ailesi/522242-esim-oglum-arada-kalan.html

Konuyu baştan sona okuyamadım konu sahibi çocukla nasıl bir sorun yaşıyor tam olarak bilmiyorum ama son yorumlara göre yorum yapıyorum... Benim teyzeminde ikinci evliliği daha önceki sayfalarda da paylaştım sanırım... Eniştemin ilk evliliğinden bir çocuğu var... Çocuk 3-4 yaşında iken evlendiler teyzemler... Yalnız sanırım 6 yaşına kadar yanlarına alamadılar çocuğu Babanne yaşlı ve köy yeri olduğu için çocuğun üzerine fazla düşmemiş... Çocuk acıktım dedikçe para vermiş markete yollamış ya da sabah dışarı çıkarmış çocuk kendi gelene kadar nerede diye aramamış sormamış... Teyzemler 6 yaşında çocuğu yanlarına aldıklarında inanılmaz sorun yaşadılar... Masaya oturtup yemek yedirtemezdi teyzem... Beraber dışarı çıkarlardı kaşla göz arasında kayboluverirdi çocuk... Her istediğinde para vermezlerdi mesela marketten karnını doyurmasın yemek yesin diye çocuk evdeki tencereleri eskiciye satar para bulur istediğini alırdı... Aranızda yok artık diyenler olacaktır ama çocuk buzdolabındaki yiyeceklerin üstüne çişini yapmıştı... Teyzemlerin hatası yok mu? Tabi ki var... Yaşanılan şeyler düşünüldüğünde çocuğun özel ilgiye ihtiyacı vardı... Onunla birebir ilgilenilmesi doğrunun yanlışın sabırla öğretilmesi gerekirdi... Ama yaşam şartları buna izin vermiyor her zaman maalesef... Öz annesi olmadığı için zamanında şımartılmış bir çocuk varsa ve üvey annenin anne olmasına izin verilmiyorsa bu ve bundan daha kötü sonuçlar ortaya çıkabiliyor... M

sen şanslıymışın kaderinde çok güzelmişş ne mutlu sana evladını vermedigin için ve seni o şekilde kabul eden bir eş buldugun için ama benim eşimde kabul etse ailem izin vermiyor çaresizlik çok kötü yat kalk şükret haline herkesin hayatı senin hayatın gibi deil yıllarca çocugunu görmek isteyip görmeyen anneler ve babalarla dolu bi dnya CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

benim annem we eşi boşandı daha sonra kardeşimin babası bnden 2 yaş büyük bi cahili kaçırdı. şimdi sor o cahile çekmediği çile kalmadı. kocası kapıları kilitler içerde bilgisayarda ne b.. yer belli değil aslında belli bi kaç kere karısı yakalamış camda kadınların soyunurken bunun zewk aldığını filan. artık takmıyo oturup yanına izliyo kocası nasıl kırıştırıyo diye yaşlandı resmen cahil aramızda 2 yaş war ama o annemden daha better çökmüş durumda. kardeşim onlarla kalıyo 16 yaşındA delikanlı. ağzını açıp bişi diyemiyo üweyy aklı çıkıyo kocası boşar diye. çocuk tedavisi görüyo kocasıda en ufak tartışmada sana çocuk mocuk yok haketmiyosun diyo tehdit ediyo buyrun durum böyle işte ben zaten asla we asla bir bardak suyuma muhtaç olsalar ikiside geberin derim yüzlerine bakmam.. o şerefsiz öyle ağır bi çocukluk yaşattıki bana we kardeşime her gün bedduamı alır Allahta onu beter etsin. hadi ben ewlendm mutluyum annem babam war benim ama kardeşim hala üwey anneyle yaşıyo we asla geçinemiyo bi gün elimde kalcak bu kadın diyo hepimiz diken üstündeyiz korkuyoruz çnkü kardeşimde pskoloji die bişey kalmadı.

Velhasıl kelam; kabullenemeyecekseniz evlenmeyeceksiniz çocuklu adamlarla bukadar basit. keten prenses

Esiniz eski esiyle gorusuyor diye mi problem yasiyorsunuz? Problemlerinizin ne oldugunu yazmamissiniz ki cevap yazalim. fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

valla canım onu spermlerini salmadan once dusunecektı sız ne kadar rahatsınız ben anlamıyorum ne varkı bu kadar rahat ve duygusuz olacak bak kardesım bır cocuk o hayvan degıl barınaga gerı gonderemezsın ve sızın esınız o cocuga sahıp cıkmıyor aramıyor sormuyor arada cocuk esırgemeye gıdıp cocuk sevındıren ınsanlar kadar olamamıs eınız tansastan goturup cıkolata almıslar ne demek ya bazen cıdden bazı ınsanların cocuk sahıbı olmaması gerekıyor bır test fılan yapılsın buarada bende olayın baska yuzuyum benim cocugumu ıstemeyen adamın cehennemın dıbıne kadar yolu var konu sahıbının esının hatası bastan bunu kabuletmeyen hatat calıstıgı ıcın cocuk dogurmak dahı ıstemeyen bır bayanla hayatını bırlestırmesı olmus devamıda bu sekılde gelısmıs ama adam bellıymıskı beraber yasamayı ıstermıs benım cocugumu gecen sene bıyolojık baba gormek ıstedı o zaman bız sevgılıydık ama gened ebenım oglumun baba özlemi o zaman oglum 18-19 aylıktı esımle dınıyordu benım suanda esım olan o zaman sevgılım hungur hungur aglamıstı, ben paylasmak ıstemıyorum kabul edemıyıorum dıye esımın tek sıkıntısı bır gun bızı bırakıp gıdermı gıderse dayanamam dıyor cunku bence o bır cok sey feda edıyor, bastan hayata cocuklu bır bayanla basladı yanı ben evde artı 3. bır kısı varlıgı oldugundan + masraf + yorgunluk ++++bilmem ne tum arkadasları bılıyor hıc bunları sorun etmıyor bıze sahıp cıkıyor koruyup kolluyor ben esım ızınlıyken pazartesı oglumuda esımıde evde bırakıpg onul rahatlıgıyla ıse gelebıldım vs vs daha cok yenıyız bazı seylerı bılemeyız evet ama benım esım cocuk sevıyor bende yolda metroda orada buırada kucuk bır cocuk sevdıgınde kıskanıyorum onu! demekkı herkez bu fedakarlıgı etmıyor ama erkeklerde ne kadar basiretsizmişki kendi kanlarından canlarından olma cocukları kabul etmeyen siz bayanlarla evlenmeyı kabul edıyor, en nıhayetınde oncekı kadında uyusturucu alkol ve aldatma yoksa tum kadınlar bırbırıne benzıyor suan ulasılmaz gelen herne varsa normale dönüyor tıpkı ılk evlılıklerınde oldugu gıbı.. Son düzenleyen: Moderatör: 20 Eylül 2012 keten prenses

Konu sahibesi ziyaretçi modundan çıksa da keşke bişeyler yazsa... kadesa

Çocuğu ile görüşmeyen bir adamla nişanlısın... Bence dert etmen gereken eski eşin sağlığı ya da çocuğa bir şekilde senin bakmak zorunda kalma ihtimalin değil. Eski eş göstermek istememiş diyorsun. Anne ya da babanın çocuğunu görmemeyi kolayca kabullenmesi çok doğal değil. Anne göstermese bile makul şartlarda mahkemeyle kanunla halledilebilir. Ya nişanlın bununla uğraşmadı. Baba olmaktan vazgeçti. Ya da mahkeme bir nedenle bu isteği reddetti. Olaya biraz daha geniş açıdan baksan iyi olacak gibi

Konuyu açma sebebiniz içinde bulunduğunuz duruma bir çözüm bulmak sanıyorum, enazından ben öyle anladım. Bizlerin size duygusal gelen açıklamalarının sebebide size yardımcı olmak, Çocuğun sizin beğenmediğiniz davranışlarının sebeplerini açıklamaya çalışıyoruz ki çocukla iltişim probleminizi belki çözebilirsiniz diye. Açıkçası başka ne gibi yorumlarla size yardımcı olmaya çalışabilirdik bilmiyorum. Biz çocuk için ''fesat, kıskanç'' desek bu bir çözüm önerisi mi olurdu, sadece dedikodu yapıp içinizi mi boşaltırdınız?

bi kere o kadınla alakası kalsa siz olmazdınız annesine benziyorsada bu çocuğun suçu diyil bu arada sizinkide bugün o çocuğa sahip çıkmaz yarın sizinkine iyiki öyle bir duygusuz bir eşim yok hata yada kaza o zaman yaparken düşünmemiş doğmadan düşünücekti keten prenses

aynı durumları ben de yaşadım ve yaşıyorum hanımlar, anne olanlarınızın öfkesini anlamaya çalışıyorum empati yapıyorum çünkü. daha hassassınız anneler olarak. ben sevdiğimin çocuğunu kabul ettim baştan ve bilerek başladım. ben gerçek annenin yerini tutabilir miyim, tutamam, öyle bir iddiam yok, ve çocuk da bu kadın benim annemin yerini almaya çalışıyor diye düşünmesin istedim hep. babası da zaten hep onun ablası olduğumu aşıladı. evlenirsek gelsin bizimle yaşasın istersen dedim. bu benim için problem değil, üvey annelik yapacak değilim ki çocuğa, orası onun da evi olacak. ama annelik duygularını hissedemem, kendi çocuğum diyemem. ama gereken ilgiyi sevgiyi de esirgemem. Allah korusun yarın annesine bişi olsa biz de evli olsak onun bunun eline bırakmam tabi ki babasının yanında kalacak. konudaki çocukçağızın öz annesinin elinde hiç mi imkan yok konu sahibi? velayet davası açıp alamıyor mu çocuğu MorGuller Süt kokulu oğlum

valla arkadaşlar biraz ağır olacak ama g... tü yemeyen yanaşmasın böyle bişeye.. ham kadın hem erkek için söylüyorum.. benim annem vefat ettiğinde kardeşimin biri 10 diğeri 12 yaşındaydı.. bende 20.. yaklaşık 4 ay sonra babam evlendi.. tabi kadın ilk başlarda yemekler börekler sarmalar felan yaptı babamı tavlayabilmek için... çocuları nasıl seviyordu evlendiler aradan 2 ay geçmeden çocukların kendi odalarındaki gülüşmeleri sorun olmaya başladı.. çocukların ütüsünü yapmıyor kendi aç değilse evde yemek bile pişirmiyordu.. hatta bi gün eve geldiğimde çocukları dışarda buldum ne geziyosunuz deyince x abla bacaklarının kıllarını alacakmış bizi dışarı çıkardı 2-3 saattir burdayız dediler bu arada 2side kız çocuğu.. hele hele babamla ortak çocukları olduktan sonra kardeşlerim iyice battı kadına... evin tüm ağır işlerini kardeşlerime yaptırmak istedi yapmadıkları yada yaşları gereği yapamadıkları zaman evde kızıl kıyamet kopuyordu... hatta ilk evlendiği sene bulaşığı sıraya koymuş bigün sen bi gün ben biğünde kardeşin yıkayacak diye... kardeşlerim sıra kendilerınde olduğunda yıkıyorlar kadının sırası geldiğinde de makinaya konuyomuş bulaşıklar... ben ilk evlendikleri sene üne son sınıftaydım okul bitti kpss ye hazırlandım evlendim derken bu sene biri lise1 diğeri lise3 e başladı ve ben kadreşlerimi yanıma aldım... çok merak ediyorum günde 15 vakit namaz kılıp hacca gidip gelmiş bi insan nasıl olurda 2 öksüz çocuğun başını okşamaktan gocunur... allah rızası için kendine güvenmeyen arkadaşlar yeltenmeyin bu işe... GULSEMEDIHA

keşke karadutşarabı nickli arkadaş şu an siteye girseydi bence en verimli tavsiyeleri o verirdi. eşinin çocuğuyla çok sağlam ve güzel bir ilişkisi vardı. sanırım şimdi doğum yapmıştır ondan giremiyordur. onun anlatımı konu sahibi ve ihtiyacı olan herkes çok faydalı olurdu. neyse kulaklarını çınlatmış oldum karadutşarabının bu vesileyle M

Genelde benimle aynı fikirdesiniz hanımlar demek ki ben de anormallik yokmuş.. Biraz da olsa rahatladım ben hayatım boyunca hep çok ince düşünen kimseye rahatsızlık vermemeye çalışan bir insan oldum düşüncelerim belki sert gelecek size ama o zaman bana da kimse vermesin hani insanların başına herşey gelebilir ama çözümler herkesi mutlu eden çözümler olmalı.. çocuklar annede kalmalı.. Babalar kendilerine yeni hayatları daha kolay kuruyorrrrr sonra da geri dönüşü olmayan şeyler yaşayabiliyor ben kendi adıma eşim diretse oğlum bizle kalacak diye sırf diretiyo diye, bana zorla bişey yaptırmaya çalışıyo diye boşanırım.. çünkü onun çocuğunu ben düşünmek zorunda değilim bu haksızlıkkkk eğer düşünüyosan çocuğunu bu kadar boşanmayacaksın yok boşanıyosan zaten en büyük kötülüğü sen yapıyosun çocuğunaaa... Bilmiyorum yaaaaa eşimi seviyorum ama kendime de haksızlık etmek istemiyorum napacamı hiç bilmiyorum

aklım almıyor... anne yokkkk... baba yokkkk... ortalarda kalmış bir yavrucak... tabiri caizse babaanneyle yaşamaya terkedilmiş... babaannenin içinden gelirmi 60 yaşından sonra lunaparka gitmek... tiyatroya gitmek... havuza gitmek... yada anne-baba gibi sevgisini hissettirebilirmi... yoksa bir babaanne yaşının gerektirdiqi hastalıklarla doktorlarla aqrılarla sızılarlamı geçirir günlerini... konu sahibi eşinin çocukla ilgilendiqini yazmış... neye göre ilgileniyor... konu sahibine göre... çocuqa sordunuzmu? babasının ilgisi onun için yeterlimi? bir inat uqruna annedende koparılmış... hem anne hem baba sevgisini verebiliyormu bu baba evladına... bir aile sıcaklıqını verebiliyormu? hafta sonu pikniqe götürmek yada antramanlarını takip etmek yeterlimi bir çocuqun dünyası doldurabilmek için... aynı şeyi konu sahibine yapsa eşi... akşam 3-5 dakika ve hafta sonu ilgilense eşiniz sizinle... yetermi? siz bilmem kaç yaşınıza gelmişsiniz o çocuk kadar duygusal olamazsınız buna raqmen yetermi? benim çocuqum deqil diyerek geri çekiliyorsunuz... o çocuk siz babasının hayatında olduqunuz için bunları yaşıyor... hiç düşündünüzmü belki babasının yanında olmak istiyor birlikte aynı evde yaşamak aynı sofrada yemek yemek aynı evde uyumak istiyor... babasıyla aynı evde olmak ona güven veriyor... o aslında sizden hiç ayrılmak istemiyor.. anneside yok.. babasıda varda yok... sizse hala daha hesap peşindesiniz... son yorumlarınızda çocuktan bahsederken ''karşı taraf'' diye bahsetmişsiniz çok yazık... annemsiz ve babamsız olmak yaşım 37 hala düşünemiyorum.. babaannemle büyümeyi hiç düşünemiyorum... kusura bakmayın belki çok aqır olucak ama o çocuqu kendinize rakip görüyorsunuz ve çok bencil davranıyorsunuz... hayatınızda olmasından rahatsızsınız... ben daha fazla yazmak istemiyorum ama son olarak size şunu soruyorum...''Allah için kendinizi o çocuqun yerine koyun... anne yok.. baba evlenmiş cicihanım sizi istemiyor... yaşlı babaannede kalıyorsunuz... psikolojiniz ne durumda olur? çocuqun babasıyla oynamak istemesi bile batmış size... pazar sabahı erkenden arıyor diye yakınmışsınız.. demekki çocuqa akşamları babasını görmek yetmiyor... daha fazla birlikte olmak istiyor ve bundan daha doqal bişey yok... son bişey daha; eqerki bu şekilde devam ederseniz o çocuk ilerki yıllarda derin travmalar geçirecek ve çok büyük sorunlar yaşıcak... aklı başına geldiqinde asıl o zaman size rahat vermicek.. benimle ilgilenmediniz kendi hayatınızı yaşadınız diyecek... size karşı tavır alıcak... hatta annesinden ayırdıqı için babasına kafa tutucak.. madem anneme vermedin beni neden senin deqilde babaannemin yanındayım diyecek... görünen köy kılavız istemez... tvde görüyoruz çocuklar büyüyüp anne yada babalarını arıyorlar ve üvey anne yada üvey baba için bizlere çok iyi baktılar Allah razı olsun diyorlar... işte yavrularımıza bu sözleri söyletebiliyorsak cenneti haketmişiz demektir... eli öpülesi kişiler onlar... ... MorGuller Süt kokulu oğlum