hep ümit ettim hep dua ettim çabaladım ama bunu kabul etmeliyim artık sanırım yollarım hep aynı karanlığa çıkıyor M

Yaşin kaç daha tekrar hazırlan gerekirse bi 10 yil sonra keşke deme ayrıca hemen pes etmek neyin nesi hayatta ne yokuşlar cıkacak karşına derin nefes al ve devam et hizir senin kalbindedir

Zamanında dediğin şimdiki yaşadığın andır canım. Çok güzel bir yaştasın. Önce eksi ve artıları ile kafandaki bölümü ve şehri netleştir. Çabaların boşa çıkmayacaktır lütfen pes etme olur mu hayatını kazan ve doya doya yaşa inşAllah. Ve en yakın zamanda destek al PrideAndPrejudice Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Geçmişi geçmişte bırakmaya çalışın. Zor olsada. Elbette iz bırakır geçmiş. Başınızdan geçenleri düşünüp üzülmek yerine, tek başıma nelere dayandım ya, çok şükür bugünlere geldim, artık çocuk değilim büyüdüm kendimi savunabilirim diyin. Okul kazanıp kazanmamak, geç kazanmak, bölüm değiştirmek falan yıpratabilsede hiç kötü birşey değil. Hayatınızı yaşama vakti şimdi! Yolunuz aydın olsun :) Doktorunuza da bir danışın. Farklı bir ilaç bünyenize daha iyi uyabilir.

çok teşekkür ederim ama devlet hastanesi dışında özel doktora gidecek imkanım yok F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

çok teşekkür ederim yorum için ama bakın öyle bi hayat yaşıyorum ki ailem çok baskıyla büyüttüğü için kendi kararlarımı alamıyorum kararlarımın arkadasında duramıyorum hiç birşey başaramıyorum. Ailem herşeyime karışıyor kıyafetime inanın sevgili bile yapamam onlardan korktuğum için M

Majör depresyonu bende yaşadım ve atlattım. 1 yıllık bir tedavi sürecim oldu çok ağır ilaçlar da kullandım, aylarca evden çıkamadığım da oldu. Yemek yemeyi bırakıp 45 kiloya düştüğüm zamanlar da oldu. Bir gün pencereden dışarıyı izlerken kendime dedim ki bu insanların hiç mi derdi yok tabiki var ama hepsi hayatına devam ediyor, ben neden edemiyorum güçsüz müyüm aciz miyim? Sonra bir aydınlanma geldi ve hayatıma yeniden başladım ama daha güçlü olarak. Öldürmeyen şey güçlendirir sözü o kadar doğru ki. İçinde bulunduğun durumdan kendi çabanla çıkman gerek, sen istemedikçe hiçbir ilaç seni yerinden kaldırıp hayata döndürmüyor.

Yazdıklarını okuyunca kendi cocukluğum gençligim aklima geldi. Seni çok iyi anlıyorum cnm. Bende cok ağır major depresyon geçirmistim. Tedavini aksatma ve hayallerinden vazgecme ailenden uzakta bir universite sana iyi gelecektir PrideAndPrejudice Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Seni bu depresyona sokan ne? Aklina gelen hangi dusunceler enerjini, hayat askini emiyor? . push ; M

Önce bu 22 yaşa 62 yaş gibi bakmayı bırakman lazım. Ayrıca şimdiye kadar kötü geçmiş ola bilir ama bırak bundan sonrası güzel geçsin. Hayatını sıfırdan kur

Ayrica 30a daha 8 yil var M

hiç hayatı yaşadığımı düşünmüyorum 22 yaşındayım ne güzel çocukluk geçirdim ne güzel ortaokul lise yılları hep üzüntü keder akran zorbalığı vs üniversitede herşey çok güzel olacak dedim ama yine olmadı 22 yaşındayım elimde ne var?Sadece ağır depresyon ilaçlarım başka hiçbişeyim yok. Limon11 Kaldırım mühendisi Anneler

Değil ama ilk üniversitemin pek de bir faydası olmadı, atanmak için umudumu buna bağladım PrideAndPrejudice Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Herkese merhaba. Bu yazacağım konuyla ilgili belki seninki dert mi diyen falan olacak evet benden kötü durumlarda olan insanlarda var ama artık yaşadıklarımı bünyem kaldırmıyor yaşamamın ne anlamı var, intihar etmemem için. Ben doğduğumdan beri bişeyler ters gitti benim için annem bana bakmak istemedi anneannem ve teyzemin psikolojik baskıları ile büyüdüm. Özgüvensiz bir karakter oldum hiç bir şekilde hakkını savunamayan her yapılan haksızlığa susan bir birey oldum ortaokul ve lise yıllarım çok sıkıntılı geçti arkadaşlarım beni ezdikçe ezerdiler ne derseler yapardım ödevlerini ayak işlerini canları sıkılınca beni tokatlarlardı ya da gelip aşağılarlardı belki inanmayan olacak ama yemin ederim doğru söylüyorum. Tüm bu olanlara rağmen pes etmedim hep çabaladım ama ben çabaladıkça olmadı bende çok büyük hatalar yaptım. Lise bitince tam 3 kez denedim sınavı mühendisliğe yerleştim ama sadece bir dönem okuyup geri döndüm ikinci dönem sanal sevgilim beni terketmişti onun dışında okuduğum şehirde bazı sıkıntılar yaşadım ailemde dönme diye baskı yaptı aptalca bi kararla dönmedim dördüncü kez üni sınavına hazırlandım iyi bi puan alamadım bu sefer yatay geçiş yaptım ama yatay geçiş yapınca gittiğim şehirde 1 hafta bile duramadım major depresyonun son safhalarına gelmiştim çünkü. Öyle olunca dondurup siirte geri döndüm 5. kez sınava hazırlandım puanlarım sonucu siirti ve yakın illeri yazdım. Ama düşünüyorum da benim hayallerim böyle değildi çok başka hayallerim vardı benim güçlü olmak batıda bir şehirde okumak kendi ayaklarımın üzerinde durmak ama bakıyorum hiçbir hayalim gerçek olmadı 22 yaşındayım major depresyon geçiriyorum kullandığım ilaçlar nedeniyle tüm gün uyuyorum hayatta istediklerim olmadığı için artık hayal kurmaya bile korkuyorum bunca olumsuzluktan sonra yaşamanın ne anlamı var ki diye düşünüyorum?Hep umut ettim ama hep daha da dibe battım

Ne bilim konu başlığını okuyunca üç çocukla sokak ortasında kalmış sandım. Önce şu kararsızlık sorununu çöz. Sonra devam et. Sevgilin olmayı versin zaten bu devirde namusuna göz dikmeyen birini bulursan ne ala. Ailenden uzakta oku bence. Benimde ailem baskıcı. Ben uzakta okudum uniyi. İnsan rahatliyor. İnan sevgilim olsun arkadaşım olsun gezim tozim derdim hiç olmadı. menzun olunca da okuldan arkadaşım yani şuan kocam la evlendim. Gayette mutluyum. Ailelere tüm iletişimi mi kestim. Beni nasıl aciz herşeye susan bir birey yaptıklarını anlamam altı yilimi aldı. Halada annemi çok özlerim. Ama haksızlığı da susan insanı asla affetmem. Benimde hiç güzel yıllarım olmadi. Emin ol senden daha beter di. Anlatsam vaybe benden kötüleri de varmış dersin. Kendine bir iyilik yap bı defa üniversite hangi bölüm kazanırsan oku

Her şeyin bir ilacı var ümidini yitirme M

Bundan sonra onunde kocaman bir omur var niye o da kotu gecsin M

Önemli değil, siz karamsarlığı bir kenara bırakıp gidin :) M

sanırım yanlış düşünüyorum ama bi insanın hayatının en güzel dönemi çocukluğu ve ilk gençlik yıllarıdır ve ben ikisini de yaşayamadım bundan sonra güzel olsa ne diye düşünüyorum amelie

Araştırma yapıp size uyan videolar izleyebilir kitaplar okuyabilirsiniz belki.

Ya ben 25 yaşındanyım ben bile üniversite sınavına tekrar girmeyi düşünüyorum çok gençsin daha önünde zaman da var yüksek puan alabilirsin biraz gayret et sık dişini. . push ;

Canim benim, sarilasim geldi sana. Kotu zamanlar gecirmissin. Ama Daha cok gencsin. gelecekte hayatin sana harika sürprizler hazirlamadigini nerden bilebilirsin ki. Simdi en onemli sey okulunu bitirmen. Destek almayi ihmal etme.

Hic bi sey icin gec degil. Simdi de yasaya bilirsin. Otur calis bi sene sonra girersin. Hayalindeki bolum ne?

çok teşekkür ederim evet sevgili en basit iş önce karakterimi şekillendirmeli kendi ayaklarım üzerinde durabilmeli ve eğitim hayatıma devam etmeliyim

endüstri mühendisliği okumak istiyorum eski bölümümde mühendislilkti ama sevmeyerek babam istedi diye onun istediği mühendisliği yazmışttım okuyunca hiç yapamayacağımı anladım ama merkezi geçiş hakkı bir defaydı onu kullandım bu yılki puanımda mühendisliğe yetmiyor ne yazık ki tam 5 kez hazırlandım artık daha fazla hayatımdan yıl gitsin istemiyorum

ilk üniversiteniz mi

Ben de 40li yaşlardasınız sandım. Ne var 22 yasinda? Ben 24 yasinda bu sene istedigim unini kazandim.

gidiyorum ama benim psikoterapi sürecinden geçmem gerek bu imkan devlet hastanelerinde yok malesef

çok çok çalışmıştım ama bu yıl major depresyonu çok ağır şekilde geçirdim sınavdan önce bayılmayayım diye ağır sakinleştirici iğne vurdurdum o sebeple sanırım ve de çalışmak istemiyordum artık M

artık bi önemi yok diye düşünüyorum bunca güzel en güzel yıllarım böyle kötü geçti 30 dan sonrası zaten yaşlılık...

Daha yolun başındasın. Yaşadıkların ağır olabılır ama hepsını aşabılırsın. İstedıgın sehır ıstedıgın bölüm. Ve hem calısıp hem okuyabılırsın. Sen yeterkı ayakta dur rabbıme ınan.

Gecmiste nasil kazanmistin?

AHahahaha 30dan sonrakilar niye yasli olsun Allah askina dusunce seklini degistir. Yanlis dusunuyorsun

28 yaşımdayım ve çocuk gelişimi okumaya başladım. Sen benden 6 yaş küçüksün. Tam zamanındasın. Gerçekleştir hayallerini. M

yaşım genç ama çok çabaladım çok yoruldum zamanında yaşamadığım şeyleri yaşayamamak beni üzüyor

devlet ne imkan yanıyorsa saglık için onu kullan Diyarbakır yakın orda emin ol vardır. Annesiz büyüme en büyük dert gerisi biraz da senin karakterinle alakalı olmuş... Önce kendini biraz geliştirmelisşn kişisel gelişim kitapları videoları gibi. Artı okuduğun bölümü bıraktın hadi yatay geçişi ne diye bıraktın. Sanki endüstri müh. De çom iş var. Git Bi hemsirelik oku daha iyi yoksa yine ailene muhtaç yaşarsın. Artık mantıklı kararlar alsan iyi olur. Yaşın küçükmüş. Sevgili en basit konu şuanda. Önce bi işini al emin ol 100 tane birden bulursun.