dun bir konuda daha yazmistim su anki hayatimizdaki hem psikolojik hem fiziksel tum rahatsizliklarimiz, karakterimizin ana taslari, hersey ama hersey hayatimizin ilk 3 senesi ile alakali ozellikle de anne iliskimizle keske her kadin bilincli ve duzgun cocuk yetistrse o zaman bu konulari hic konusmuyor olurduk

ben burda eşim ailenin tek oğluşu parayı ona yedirmeleri gerekirken görümceme veriyorlar türü konular bile gördüm. gene forumun çoğu üyesi aklı başında akıllı kadınlar. konu sahibesini hırpalıyor gibi görünürken aslında kadınları savunan yorumlar yapıyor çoğu

Tam da yazmak istediklerimdi bunlar. Beni tek parmak stayla bir saat yazmaktan kurtardığın için teşekkürü borç bilirim:)Noktası virgülüne katılıyorum.

çok güzel yazmışsın teşekkür ederim. hem çocuklarımızı eşit yetiştirelim hem birbirimizden iyiyi öğrenelim. Her şey bizim elimizde :)

Sadece burası için değil gerçi ama her yerden her sınıftan insan var, kimbilir bunu söyleyenin annesi babası var mıydı, nasıl koşullarda büyümüştü. Mesela ben kendim büyük şehirde güzel imkanlarla büyüdüm yine de yıllarca çok bariz komik hatalar yaptım. Sanki yüze vurulma olarak değil şefkat lazım. Çok az bulunuyor. Biz kadınız kalbimiz daha kolay yumuşuyor keşke bunu açığa çıkarsak biraz.

Evet feminist olalım ama haksıza da haksızsın diyelim arkadaşım. Bunu anlatmanın kibar yolları var haklısın ama cidden bazı hemcinslerim kendini o kadar çok hor görüyor ki, yaptığım yorumda kendisine gösterdiği saygıyla doğru orantılı oluyor ister istemez...

Sanırım genel bir konu bu, bdv ile ilgili değil bir tek. Açıkçası ''Kadın/erkek dediğin şöyle olur'' diyen insanların hiçbirine acımıyorum. Herhangi bir cinsiyeti belli bir kalıba sokmaya çalışan bütün insanlar bana uzak geliyor, söylediklerini ciddiye alamıyorum öyle insanların. Böyle birini de eleştirmek bana yanlış gelmiyor açıkçası, kadın erkek önemsiz.

Kendine acımayana kimse acımıyor. Sen kendini düşüneceksin gerisi boş. Mesela kendi yaptığım hata ile ilgili bir konu açıldığında, beceremediğim şeyler için insanlara akıl verdiğimi farketmiştim. O zamandan beri düşünerek yazıyorum. Haliyle yorumlarım da azaldı, haldır huldur dalmayınca konuya sırf yazmış olmak ya da nuhalefet olmak için yazmamaya başladım. Uygulanabilecek fikirleri vermeye çalışıyorum. Özeleştiri yapmalı insanlar ama bu gerçekten zor.

Ataerkil düzenin erkeğe de çok ciddi zararı var. Olay buna ne dendiği değil zaten önemli olan eşitlik, adalet. Yoksa dediğin gibi sorumluluk adı altında erkeklerin de inanılmaz baskı gördüğünü düşünüyorum. Milana22

Çok haklısın. Bana söylendiğinde kalbim kırılmıştı başkası üzülmesin demek yerine aynı dalgayı devam ettiriyoruz ne acı...

Nickinin hakkini veriyorsun. Benim de gordugum insanlarin kendilerine yapildigi icin elestirdiklerinin 10 katini karsi tarafa yapiyorlar. Kendisinin farkinda olmamak bu demek.

Sevgili hanımlar ben sizinle bir konuda tartışmak, fikirlerinizi öğrenmek istiyorum. Hem burada okuduklarım hem toplumda gördüklerim beni sürekli bu soruyu sormaya itiyor. "Biz kadınlar olarak bu kadar haksızlık, eşitsizlik, sıkıntı stres yaşarken neden erkeklerin uyguladığı psikolojik şiddetten daha fazlasını birbirimize uyguluyoruz?" Zaten ataerkil bir düzendeyiz. Medya her şeyde kadını yerden yere vuruyor. Sürekli bir kalıplara sokulma, kadının her şeyine karışma havası hakim. Buna rağmen Kadınların kadınları eleştirmesine, yargılamasına o kadar üzülüyorum ki. Biz birbirimize bu kadar acımasız davranırsak diğer herkes de zanneder ki kadınlara böyle davranmak normal. Kendini %100 seven kabul eden Mutlu Bir kadın tanıyor musunuz hiç? Hep bir yetersizlik ve baskı hissi... Neden yapıyoruz bunu? Ne istiyoruz birbirimizden? Hadi erkeklerin beyni bizimkinden farklı çalışıyor, olaylara aynı şekilde bakamıyoruz ona bir şey demiyorum. Burada bile sorulan soruya kız kardeşler gibi, bir anne, bir arkadaş gibi kadın şefkati ile cevap veremiyoruz? Sıkıntı yaşayana bir de biz tekme atıyoruz? Ben erkeklerle yaşadığımız dertlerin çoğunun buradan başladığını düşünüyorum. Çünkü anne olarak bizde başlıyor. Neden kadın kadına duygusal şiddet uygular? Neden birbirimizi en kötü biz yargılıyoruz? Fikirleriniz nelerdir? Teşekkürler şimdiden. Dolmuşum biraz :)

Kimin gücü kime yeterse sanırım, biri diğerini eziyor. Toplumda köklü değişikler istiyorsak biz kadınların kafa yapılarını düzeltmeliyiz. Sonrası kolay...

Bir de şu var misal evliliğin de sorun yaşıyorsun bir buyugune anlattin diyelim. Cevap aynen şu "biz cekmedik mi "

Ah işte haksıza haksız diyelim ama onu söyleme şeklimiz empatik olsun diyorum ben de. Pek çok kadın kendimize saygı göstermenin ne olduğunu bilmiyor bile. Hiç görmemiş ki, etrafında gözlemlememiş. Kendimi hep annemle kıyaslarım bu konuda. benim yaşımdayken çalışmayan babam ne derse yapan çocukluğunu köyde geçirmiş bir kadıncağızmış. Daha sonra çevresini genişlettikçe gördü anladı pek çok şeyi. Daha da önemlisi çevresinde gördüğü daha bilinçli kadınlar hor görmedi yardım edip, şefkat gösterdi ona. Haksız olduğu konuda tatlı tatlı yardımcı oldular. Aynı şekilde ben de sevgiyle yaklaşılınca abla tavsiyesi gibi alınca asıl mesajı gören bir insanım. Bu yüzden merak ediyorum zaten niye böyle her şey? kendinehas Kadrolu

Geçen hafta tam da bu sorunun yanıtladığı bir panele katıldım toplumsal cinsiyetle ilgili. Bizler aslında kimliklerimizi kendimizi başka insanlardan ayırarak kurariz. Başkalarından çeşitli açılardan ayrıldığımız yönler bizim kim olduğumuz konusunda belirleyici olur. Toplumda "erkek gibi" olmak kadını yücelten ya da yüceltmek için söylenen bir ifade ve aslında insanların düşüncelerini de yansıtıyor. Bir erkeğin kadına benzetildiği için yuceltildigini görmek ise olanaksızdır ve "karı gibi konuşmak" biçimindeki çirkin ifade de bu durumun yansımasıdır. Erkekler için kimlik kurulumu biraz daha kolay. O erkektir ve kadınlara asla benzemez, benzemeye çalışmaz. Kadınlar ise kimliklerini diğer kadınlar üzerinden kurma eğilimindedirler. Başka kadınların şuh kahkahalari, flortoz tavirlari ya da ezik olmalari, dayak yemeleri vb. daha birçok şey kadınları diğer kadınlardan ayırır. Aslında varolan bir kimlikten de söz etmek olanaksız. Kimliğimiz yaşadıklarımız karşısındaki duruşumuz ve yaşamadıklarımıza ilişkin kendimizi diğerlerinden ayırt etme biçiminde sürekli gelişir. Biraz karışık oldu sanırım ama bu panelden de yola çıkarak demek istediğim kadınların diğer kadınları otekilestirmelerinin kendi kimlik kurulumlarinda büyük oranda belirleyici olduğudur.

''kadının kimlik bulma çabası'' bakış açısı baya güzl bir cevap oldu. Teşekkür ederim :)

Kesinlikle bu da ayrı bir boyutu kendimden önce oğluma iyilik yapmış oldum. Ayrılma nedeninin şiddet olduğunu bildiği içinde çok hassas bu tür konularda. Hatta Geçen gün sınıfta bir erkek arkadaşı kız arkadaşını dövmek isterken elinden almış, Müdürün odasına alınmış sınıf öğretmenleriyle birlikte, gözleri dolu dolu anlattı bana Arkadaşına söyledikleri;Sen benim annemi bacımı kızımı eşimi dövemezsin sana bu hakkı kimse vermiyor vermez veremez, Müdür sakinleşmesini isteyince bu kadar aciz bir erkeğe ne diyebilirim demiş, haliyle sinirleniyorum diye eklemiş. Sakinleştirdim ve bu konuda ki tepkisini de çocukluğuna bağladım ama tersi de olabilirdi, ben kabullenseydim o da kabullenirdi diye düşünüyorum...

Valla kadınlara samimi yorumlar yapıp destek olmaya çalıştıkça bir çoğu da insanı kullanmaya çalışıyor. Ya da mesela eşiyle sorunları var diyelim anlatıyor kendince çözüm üretmeye çalışıyorsun, sonra geliyor bir kaç gün sonra eşini övüyor sana. Hani sanki eşini kendi kötüleyebilir, eşinden dert yanabilir senden de çözüm üretmeni, akıl vermeni ister ama sen çözüm üretince de eşi bir anda pir ü pak oluverir. Böyle kadınlarla kesinlikle iletişim kurmam. Diğer kadınların dedikodusunu yapan kadınlarla da arkadaşlık kurmam. Zaten bir çoğu kendi yapamadığı şeyleri diğer kadınlarda görünce kıskançlıktan hemen yargılıyor."hımm o da çok şey, o da çok böyle, o da şunu şöyle yapmış." diye eleştirdiği bir çok şeyi aslında kendi yapmak isteyip yapamadıkları. Bu insanlardan kadın da olsa erkek de olsa uzak dururum. Bi' de en gıcık olduğum kadın modeli var ki kendisi sözüm ona feminist geçinir, " erkeklere ölüm" modunda takılır çünkü feministliği de yanlış anlamıştır, yanlış öğrenmiştir. Kendi eşine geyşalık yapıp milletin ilişkisini sabote eder güya feminizm düşünceleriyle. Bu türlerde son dönemlerde türedi. Şimdi böyle yazınca ben de kadınları kötülüyo, yargılıyo gibi oldum. Amacım kesinlikle bu değil. Bu tür kadınlarla iletişiminizi kesip kendinize nispeten steril bir dünya oluşturursanız başınız ağrımıyor. Böyle yapıp olumsuz etkileri azaltabilirsiniz.

tamam kadınlara pozitif ayrımcılıkla yaklaşalım da buraya açılan konuların çoğunda konu sahibesi zaten başka bir kadınla didişiyor. eltisi görümcesi kaynanası... eşine hırlayıp bayrağı çekmeyi gözü yemeyen etlisinden kaynanasından görümcesinde alıyor hırsını. konuyu açana şefkat gösterirsek bu sefer öbür kadını gömmüş oluruz; nerde kadın bakışı. bi de evlilik içi maddi konularda söz kadın oldu mu canım ister çalışır ister çalışmazsın bu senin hakkın bırak işi otur evinde misler gibi çocuğuna bak'lar havada uçuşurken erkek söz konusu oldu mu tabi eşek gibi çalışacak oluyor. ben erkeklere acıdığım için değil; ama bugün yediğin hurmalar yarın itibarını tırmalar diye düşündüğüm için, parayı kazanan daima eninde sonunda düdüğü çaldığından bu konularda kadınlara hak veremiyorum maaesef. kadındır diye her tavrına hoşgörülü yaklaşmak da kadın bakış açısını zedeliyor

Çünkü nedeni şu. Biz kadınlar o kadar baskı altına alındık ki. En okumuşumuzdan en cahilimize kadar. Dünyaya o kadar dar bir gözle bakmaya alışmışız ki... Etrafımız, gidecek yerimiz, gözleyebileceğimiz tek şey akrabalarımız, eşlerimiz, dostlarımız, mahallemiz, iş yerindekiler vs. Oysa erkekler o kadar özgür ki. Gidecek, keşfedecek, görecek o kadar imkanları var ki. Hayatlarında kimse onlara sen erkeksin bunu giyme, sen erkeksin dışarı çıkma, erkekler anlamaz, bilmez, sen erkeksin kimse sana bakamaz, namusumuzu temsil ediyorsun, erkekler bu saatte dışarda dolaşmaz, erkek okumaz, kalabalıkta gülemez, erkek başını yerden kaldırmaz, erkeğin görevi çocuk doğurmak, bakmak demedi ki. Onlara her şey serbestken bizim tek işimiz dünyaya baktığımız dar çerçeveden gördüğümüz kadınları sırf bizim gibi olmadıkları için yerden yere vurmak oldu. Bizden daha iyi bir hayatı varsa bu yüzden kıskandık, güzelse kıskandık, yarışa soktuk. Üst düzey bir yönetici olmuşsak o düzeye gelene kadar çektiğimiz tüm çileleri başkasından çıkardık. Üstümüzde tonlarca ağırlıkla var olmaya çalışıyoruz. O yüzden kadınlar lütfen kız çocuklarınızı prenses, erkek çocuklarınızı ağa gibi yetiştirmeyin. Üzgünüm ama kimse ne prenses, ne paşa ne de ağa. Kızları güçlü kadınlar olarak yetiştirin. Okuyun, okutun, kocaya teşvik etmeyin. Erkekleri de bir beyefendi gibi merhametli, kibar ve kadının insani haklarına saygılı yetiştirin. Erkeksin yapar, kızsın yapamazsın demeden eşit yetiştirin. Çünkü nesiller bizlerin elinde.

Ya öyle saçma şeyleri sorun ediyor ki bazıları. Yaşına başına yaşadığın yıla yazık diye geçiyor içimden. Derdi var diye yaptığı saçmalıkları yüzüne vurmamak ne kadar dürüst olur hem? İnsana bazen soğuk duş gerekir ki ayıksın gerçeklere.

Acaba gerçekten seviyorlar mı?hep bunu düşünmüşümdür! Bana bu platform çok şey kattı, istiyorum ki onlara da katsın, cesaret versin yazık sonra çok vahlanacaklar.. Belki kızıyorlar içten içe, ama kendisini sevmeyen, kendisine değer vermeyen insanı kim sever ki, kim saygı duyar ki... Başta kendimiz sonra yetiştireceğimiz evlatlar için yani geleceğimiz için de endişem. Gelinimizin erkek kardeşimle bir sürtüşmesi oldu yıllar evvel ve annesine gidip kaldı 1 ay, o süreçte her ikisi ile de yapıcı konuşmaya çalıştım ama yinede ilk söylediğim söz şu idi olmuyorsa zorlamayın, giden yıllarınıza yazık. Bitmesi gerekiyorsa çıkar yol yoksa dünyanın sonu değil. Sonra adım tam görümce oldu:) Gelin bir affaladı, sanki ayrılmalarını istiyormuşum gibi:)Çek otur daha iyisini mi bulacaksın demeliymişim gibi hissettim:) Mune siz de bizimgibilerde değişmez, bıkmadan doğruyu gösterelim ama tabi ki nazikçe.

Yanlış anlaşılmasın. Feminizm ayağına erkekleri gömmek değil amacım. Bizim onlara da yaptığımız inanılmaz toplumsal baskılar var. Bu ayrı konu.

Acı ama ilk verdiğiniz örneklerdenim, çekmedim! yanında geçirdiğim 6 yıl çok şeyi aldı benden. Ama dünyanın en güzel hazinesi oğlumu da bu 6 yıl evli kaldığım zalime borçluyum:)ne yaman bir çelişki! Şimdi çekenlere; bu acı tecrübeyle ne hissettiklerini ne yaşadıklarını bilerek söylüyorum, Asla çekmesinler, bizler değerliyiz, hayatsa biz de bir kez geldik ve teslim olmadan kendimize saygı duyarak onurlu yaşayalım... Şimdi evliyim ve iki oğlum var... Hayat böyle daha güzelmiş, güzelleştirmek için de elimden geleni yaptım, içim çok rahat... Hatalarımdan ders aldım Kıskanç olmaya da razıyım ya da yuva bozan denmesine de yeter ki birileri bu acıları çekmesin ve kurtulsun...

Ya ben boyle seylere inanmiyorum yok kadin kadina destek olmali su olmali bu olmali fikirlerim uyusmazsa kimseye destek olmam. Hakaret degil kastim sirf birine destek olucam diye yanlis dusundugum olayi niye savunayim.

Sanal ortam zaten bambaşka bir konu, ekranların arkasında çok büyük acımasızlık dönüyor. Tanımayınca, yüzyüze gelmeyince birkaç kelimeyle ezmek kolay. Kimse aşağılanmak istemez, içini dökmek, destek bulmak ister. Gerçek hayatta da aile içinde aynı şey oluyor çünkü dediğiniz gibi herkes ezebildiğine baskı yapıyor.

Herkes toplumsal rollerin, onlara söylenenin tuzağına düşmüş. Herkesle zaten empati kuramayız ama sinirlenmeye, zorlamaya gerek yok. Dediğim gibi her yerden her sınıftan insan var. Bizim için çok ortada olan bir çözüm herkes için öyle değil. Bi de bunun üstüne hemcinsleri tarafından yargılanmak insana baya değersizlik duygusu verir. Kim bilir kadının biri erkektir istediği her şeyi yapar diyen bir anneyle büyüdü o kurunun içinden çıkamıyor. Kim bilir bir başkası altınlarını verirsen güvencen gider erkek para kazanmak zorunda diye büyütüldü. Birbirimize daha yapıcı yardım etmezsek böyle gidecek bu. Bu insanları yargılamak çok nadir yapıcı sonuç getirmiyor mu sizce de?

kimseyi asagilamam ve eksiksin demem, boyle bir mesaj da vermem, ben kimseden ustun degilim sonucta ama hataliysa hatasini soyler elestiririm

Ben de öyle düşünüyorum. Zaten erkekler 'ADAMLIK' adı altında yapılan büyük bir psikolojik baskının içindeler. Çok çok çok sakıncalı bir şey bu.

Okumuyorlar ki. Bizim insanımızın okuma alışkanlığı yok!! Hep aşk aşk aşk! Hayatları bu. Çok az kadın var köylerde canını dişine takmış okumak için çırpınan. Bak benim babannem cahil bir kadın köyde. Halam tutturmuş ben okumayacam evlenecem diye. Babannem halamı bir dövmüş... bundan 50 yıl önce düşün. Dövmüş odaya kitlemiş. Bu odadan sadece okula gitmek için çıkacaksın okuyacaksın diye!!! Okutmuş, memur olmuş. Şimdi elini ayağını öpüyor babannemin. Çünkü okumasaydı 2 çocukla birlikte rezil bir hayatı olacaktı. Kilit nokta yine anne yine anne!!!

zaten kizdigimiz nokta oyle yetistirilmesi degil boyle bir cagda okuyup kendini gelistirmemesi, o yuzden biz anneler okuyup ogrenip cocuklarimizi duzgun yetistirmeliyiz, bize yapilan hatalari tekrar etmemeliyiz, analarimiz bizi boyle yetistirmis deyip yapilan hatalara devam etmemeliyiz

Bizim toplumumuzda aile önemli bir kavram, gönül ister ki tüm çocuklar anne babalarıyla büyüsün ama evde huzur yoksa, şiddet, aldatma vb şeyler yaşanıyorsa eşler ayrılmalı, çocuklara huzursuz bir ortamda sağlıklı birer ebeveyn olamıyoruz çünkü ve bu çocuklar o sağlıksız ortamda büyürse ya kendini de şiddet meyilli oluyor, ya içine kapanıp şiddete boyun eğiyor veya ailesinde bulamadığı huzur ve mutluluğu dışarılarda arıyor. Biz kendimize her türlü eziyeti reva görebiliriz, bu bizim tercihimizdir ama çocuklarımıza bunu yaşatma hakkımız yok. Konu açılış amacı kadının kadına psikolojik şiddeti, belki bizler çok başka yerlere taşıdık içeriği ama kendi isteğiyle şiddeti, aldatma, kumar vb evlilik sorunlarını yaşamak isteyen kadınlar hariç, boşanmak isteyen ama toplumun psikolojik şiddeti, baskısına maruz kalan kadınlar da var, onlar gerçekten yüreklendirilmek istiyor, çevre, mahalle baskısını üzerlerinde hissederken boşanmalısın diyen birilerinin de olduğunu görmek istiyorlar. Tamam kadının kadına şiddeti de mevcut ama bunu da şekillendiren yine toplumun hepsi demeyeyim ama büyük bir kesiminin genel bakış açısıyla alakası var, kadın boşansa önce çevresindekiler elini eteğini çekiyor, potansiyel yuva dağıtıcı bekar kadın sendromu yaşıyor bazıları ve bekar mı boşanmış mı hemen ilişkisini kesiyor, kahve de erkekler, evlerde dört duvar arasında kadınlar baskı yapıyor, işe girseniz boşanmış olduğunuzu saklamak zorunda bırakılıyorsunuz, kimse acaba kadın ne yaşadı da ayrıldı demiyor.

O hödük erkekleri yetiştiren de birer anne, benim kv m bana neler yapardı ben az bile yapıyorum diyen de... parkta kendine vuran çocuğa git yavrum sen de ona vur diyen de, benim yavrum mükemmeldir diyip toz kondurmayan hatalarını göremeyen de anne... bizleriz aslında toplumu oluşturanları yetiştiren. Bakın bakalım hangimiz sorunumuzu bağrış çağrış yapmadan çözebiliyoruz? Hangimiz farklı bir düşünceye ne kadar tahammül ediyoruz? Bazen gördüğümüz yanlışları bile görmemezlikten geliyoruz bana dokunmayan yılan misali... Arkadaşım toplumuzun kodu hepten yanlış!

Vay be alkışlıyorum seni ya. Gurur duyuyorum böyle kadınlarla!

ben kendimi %100 seviyorum ve kabul ediyorum kimseden de baski gormuyorum cunku izin vermiyorum eger sorununuz elestiriyse bu konuda erkeklerden daha acimasiz olabilirim cunku hemcinslerimin kendilerine layik gordukleri hayati kabul edemiyorum, kendilerini ezdirmelerine dayanamiyorum bence konuya girisiniz mantiksiz olmus, biz birbirimizi acimasizca elestirelim ki birseyleri degistirelim burda bile acilan konularda acimasizca yuzune vurmayinca pek cok kadin anlamiyor bile cozum yolunu yada yaptigi yanlisi

Siz en doğrusunu yapmışsınız, şu söze hiç itibar edilmiyor ama ben doğruluğuna inanıyorum, bir kere vuran devamını getiriyor, siz de bir kere susunca hep susuyorsunuz. Hazır çocuğu yokken şiddet gördüğü halde ayrılmayan kadınlara hayret ediyorum o ayrı ama çocuklarım var, onları babasız bırakamam deyip vicdan yapan kadınlara daha çok hayret ediyorum, bir çocuk annesinin her gün şiddet gördüğü bir evde ne kadar mutlu olabilir ki? O çocukların ruhunda ne kadar derin yaralar açtıklarını bir bilseler keşke, diyorum ya çevrem de çok örnek var, bir aile var 2 çocuklu, evde huzur yok, kadın da adam da şiddete meyilli, bir gece öyle bir kavga koptu ki kızları stresten yığılıp kaldı, diğer çocukları korkudan odasından bile çıkmadı, günah değil mi çocuklara? Sonra diyorlar ki kız çok agresifleşti başa çıkamıyoruz, e bir düşünün bakalım o çocuk neden agresifleşti?

Ben akilsiz kadinlara sinirleniyorum empati kurup kendimi onun yerine koyup cevap veremem. Ornegin kadin uc kere aldatilmis ama kaynanasinin onu ezmesini dert ediyor empati kavrami bitiyor bende. Mesela dun bir reklam konusu acildi kocam izin vermiyor katalog isiyle para kazaniyorum ne demek kocam izin vermiyor benim kafam bunu almiyor. Kari koca degil sahip kole iliskisi bunlar. Kadinin kendine vermedigi degeri ben buradan iki satir yazimla veremem.

ailelerimiz kotu ebeveynlerdi ama onlarin sucu degil onlar da oyle gorduler cunku ozellikle dogu toplumlarinda itaat ve biat kulturu var, onlar da oyle yetistigi icin bizi de oyle yetistirdiler ama artik zaman farkli, teknoloji cagindayiz, internet uzerinden her turlu bilgiye ulasabiliyoruz, okuyoruz ogreniyoruz ve uyguluyoruz bizim yaptigimiz dogru, cocuklarimizi dogru yetistiriyoruz herseyin basi egitim, biz nasil egitirsek oyle yatisecek cocuklarimiz ve bu ulkeyi degistirecekler mesela benim 9 yasindaki oglum sabah odasini supurdu, bixim evde kadin erkek diye cinsiyet ayrimi yoktur insan vardir ben kahvaltiyi hazirladim esim topladi makinaya yerlrstirdi calistirdi, sonra kahve yapti boyle yetisen cocuklar gelecekte kadina eziyet edebilir mi sizce? o yuzden biz kadinlara cok is dusuyor ve o yuzden ben zaman zaman elestirilerimi acimasizca yapabiliyorum :)

Benim de şikayet ettiğim konu bu. Ama bunun bir nedeni olduğunu düşünüyorum. Sevgi açlığı bu. O kadar sevgisiziz ki. Kadına soruyorsun 'nasıl anladın seni sevdiğini? neden kaçtın?' diyor ki hep bana güzel sözler söyledi, seni seviyorum dedi. Sahiplendi.' diyor. Bu kadar basit işte sevgi, aşk. Çünkü bilmiyor, görmemiş, başı okşanmamış, arkasında durulmamış çoğu kadının. Bir köşede büyüyüp gitmiş. Sevgiyi, ilgiyi ağalı töreli, vurmalı kırmalı, kaçırmalı, kapatmalı, türk dizilerinden öğrenmiş. Kısıtlamayı, bir erkeğin olmayı sahiplenme sanmış. Eve kapatılmayı, kıyafetine, laflarına, fikirlerine karışılmayı kıskanmak sanmış. Ya benimsin ya toprağın, evimin kadını olacaksın diyeni evine bağlı sadık sanmış. Tüm dünyayı eltisi, görümcesi, kaynanası, mahallesi sanmış. Hırslı olmasına izin verilmemiş hiç, dış dünyayı görmemiş. Ne bekliyoruz bu insanlardan? Nasıl bir gelecek bekliyoruz?

Sizin bu yazdıklarınızı inşallah buradaki çoğu ihtiyacı olan kadın girip okumuştur. İnsanların kendini %100 seven birini görmesi, okuması lazım. Nasıl mutluysanız öyle olun kilit cümle.

Değil mi ya? Sen çekmişsin seninle son bulsun işte. kendinehas Kadrolu

Valla ben yargilama elestirme boyutunun en agirini yasadim esimin ailesi tarafindan birde fiziksel boyutu var metrodan elim. kolum dolu cikiyorum kadinin biri daldi omuz atti bana arka ustu dusuyodum tutunmasam fiziksel olarakta kadin gibi zarif kadin cok az var oyle hosgorulu hod sod olmayan kiskanclik en onemlisi bence sirf o yuzden daha acimadiz oluyolar

Ya arkadaşlar tamam aile her şey, ama bir yere kadar sonuçta. Bütün hayatı boyunca da insan kendine bir şey katmıyorsa, ben aklını kullandığından şüphe ederim. Sanki tüm bu ayrıma karşı olanların ailesi ''toplumsal rollere karşı dur'' diye mi eğitti? Hayır. Her şeyi ''ama o öyle büyütülmüş'' deyip kapatamayız özür dilerim ama. Yok madem böyle kapatacağız erkeklere neden kızıyoruz? Onlar da öyle büyütülmüşler işte, fark ne?

Ben de şöyle bir şey okumuştum. '' Eğer sıkıntı yaşadığınız, size zorluk çıkaran bir insan görürseniz gözünüzün önüne onun 7 yaşındaki halini getirin.'' O özgüven sıkıntıları bizi çocuk gibi davranmaya itiyor işte. Burada bahsettiklerimiz hep çocukça davranışlar. J janemarple

gayet mantikli bir yorum :) mesela ben sunu hic anlayamadim, bebegiyle ilgili sorunu var ama once bu konu uzerindeki uzmanlarin sitesini okumak yerine buraya gelip soruyorlar benim iki tane konum var ikisi de cocuklarimla ilgili ama once actim okudum uzmanlar ne diyir diye, sonra da gelip annelerin tecrubelerini ogrenmek istedim bilgiye ulasmak bu kadar kolayken ulasmamayi tercih etmeyi ben anlayamiyorum gercekten

Bahsettiğim tam olarak bu. Sevgi açlığı olan insana yargılayıcı cevap vermek ne kadar işe yarar? Onun için söylenenler ne kadar cevap olur? Bunun nedenini anlamaya çalışıyorum. Belki hemcinslerimize biz yardım ederiz.

Kendine değer veren kadın örneği görmek çok önemli. Haklısınız bazılarımız ne demek kocam izin vermiyor diyebiliyorken bazılarımız öyle diyebileceğini bile bilmiyor işte. Daha çok örnek yazsak keşke buraya kendi gücümüzü elimize almakla ilgili.

Zaten kadındır ne istese haklıdır olmamalı. Doğru söylüyorsunuz, elti kaynana da kadın. Olay da bu aslında, elti kaynana aile içindeki olaylarda da yine kadınların şefkatsiz birbirine baskıcı tutumları var. Onun da niye yapıyoruzu sorguluyorum zaten böylesine kadınlar için 1-0 yenik bir dünyada. Hem erkeklere de büyük çifte standart var maddi konularda özellikle. Haklılık haksızlık cinsiyete bağlı birşey değil.

İşte bazı kadınlarla empati kuramıyorum nasıl kurabilirim bir örnek vereyim Sevgilim mi kocam mı konu başlığı Kadın yıllarca aldatılmış evliliğini sürdürüyor ve kendisi de bir sevgili bulmuş Gel de empati kur! Ya da düğün altınları için bir konu var;eşi 1600 maaş alıyor Kadın eşine borç ödemesi için altınları vermediği gibi hem hırpalıyor hem kendini hırpalatıyor Gel empati kur Yahu arkadaşım düğün altını borçla aldıysan milletin gözü doydu sat borcunu temizle Akıllı ol Bu akıl kadına da verilmiş! E ama kullanın... Ben bize yapışmış kafa içindeki kalp kavramını yargılıyorum Akıl! vesselam kullanmayana da kullan diyorum... Doğal olarak da bunu anlatırken bazen çok az da olsa ironi yapıyorum.

Kesinlikle benim 6 yaşındaki oğlum bile hakkını savunuyor. Insaniz sonuçta bazen istemeden de sesimizi yukseltiriyoruz belki cocuguma sesimi yukselttigim zaman bana neden bağırarak konusuyorsun sessiz soylesende anlarım anne diyor. Kendi cocuklugumda hakkımı aradığım zaman anneme karşı "sen bana karşı mi geliyorsun "derdi. Ya biz degistik ya ailelerimiz gerçekten degisikti

Bayıldım bakış açınıza işte bu :) Eminim baya yardımcı oluyorsunuzdur insanlara. İnsan kendinde olanı verebiliyor gerçekten de. Muhalefete girmek yargılamak, suçlamak faydasız.

Anlatmak istediğinizi anladım, burada açılmış çoğu konuda kadın kendini sevmiyor, değerinin farkında değil. Buna da içten içe sinirleniyorsunuz. Açılan konuya bakıyorum konu sahibi öğretmen şiddet görüyor, polis psikolojik şiddetin alasını yaşıyor üstüne de küfür, hatta geçenlerde bir psikolog vardı aldatılan, Şimdi eğitim görmemiş bir kadın ve ya baskı içinde büyümüş birileri değil gayet bilinçli yetiştirilmiş insanlar;size boşanacağım ama ne yapacağım demiyor; İlişkimi nasıl düzeltirim diyor ya da eşimi kendime nasıl çekerim diye soruyor Bu yaklaşımı yargılamak bana hoş gelmiyor ama yargılıyorum. Sen de kendine güvenmezsen diğerleri nasıl güvensin, nasıl dur densin diyoruz! Hafiften silkeliyoruz, çok gaddarca olmadığı sürece işe yaramasını umuyorum

Herkes ezebildiğine yapar baskıyı. Burada derdini anlatan kişi kendini yeterince ifade edemiyorsa ya da "küfredin bana hakaret edin haklısınız ne deseniz" derse gelen vurur giden vurur.. Yanlış da yapsa kimsenin buraya aşağılanmak için konu açtığını sanmıyorum ama kadın olarak hemcinslerimizin stresleri üzerinden stres atmak gibi alışkanlıklarımız var malesef...

Dişiliği hangimizin eteği daha kısa, hangimizin makyajı daha alımlı olarak ve erkekleri de ödül olarak görürsek zaten kendi topuğumuza sıkarız. Ben de o zihniyete katılmıyorum, kadınlığın daha derin anlamı olduğuna inanıyorum ve erkekliğin de. Psikolojik şiddet konularında içte değişmesi gereken şeyler var, kesinlikle dışta değil. Hele sabır hiç cevap değil. Puxhu Sen önce kendine

Şunu savunuyorum ben. Bilgi çağında cahillik bir seçimdir.

Her zaman söylediğim şey kadının kadına yaptığı sözlü taciz oranı gerçekten çok yüksek. Bazen düşünüyorum da hiç tanımadığı insana peş peşe çocuk doğurmuş biri diye laf atan bir kadının yetiştirdiği çocuktan ne olacak diye... annem hiç tanımadığı birine çocuk doğurmuş diye laf atıyorsa bende güzel bir Kıza atabilirim der. Tacizin temeli maalesef anne baba olduğuna inanıyorum. Çevremde gördüğüm anne babası herşeye dedikodu yapıp laf atan kişilerin çocukları da aynen o şekilde oluyor istisnalar hariç.

Eşleriyle aralarındaki duygu sevgi midir bilemem ama çevremde şiddet görüp ben çekemem diyerek ayrılan sayısı çok çok az, çoğunluğu hep katlanma yoluna gitti, gidiyor, yaşı geçince düzelir, kocam aslında beni seviyor ama biraz sinirli, iyi insandır ama diye başlayan bir sürü savunma cümleleri duydum bugüne kadar. Bir kadının şiddet gördüğünü duymak, görmek çok üzüyor, dıştan kaya gibi sert görünsem de duygusalımdır, bazen kendime de kızıyorum, onlar anlattıkça ben üzülüp ağlıyorum, ya peki sonra? Ben kocamı seviyorum deyip susturuyorlar sizi, istiyorum ki hayatı daha güzel olsun, bir kereye mahsus değil ki yaşadıkları şiddet. Bir kısmı öyle denmesini bekliyor emin olun, örnek verdiğim kadının başka bir kadına tavsiyesi çek kocandan iyisini bulamazsın oldu :)) çek kocandan iyisini mi bulacaksın tavsiyesi alan kadın da bir süre sonra kocasına geri döndü ki o kadına da bir sürü tavsiye de bulundum, diyorum ya ben akıllanmam, tavsiye verdikçe kötü oluyorum, yuva bozan, çekemeyen oluyorum ama olsun, şiddetin aldatmanın kadının suçu olmadığını anlatmaya çalışmak kıskanmaksa ben kıskanç olmaya razıyım:)

Erkek veya kadın diye ayırmadan sadece şiddet olarak mı baksam acaba? Şiddetin cinsiyeti olabilir mi? Bunu bu şekilde kutuplaştırarak belki de işi iyice çıkmaza sokuyoruz. Şiddet şiddetir ve kabul edilemez. Genelleme yapmayı da sakıncalı buluyorum. Herkes kötü olursa iyinin anlamı olmaz. Biz her erkeği veya her kadının hemen kötü olarak yaftalıyoruz. Tüm erkekler kötüdür yerine erkeklerin içinde kötü olanlar var desek ve arada iyi olanları harcamasak... Ya da şiddet gören sadece kadınlar mı? Erkekler güllük gülistanlık bir dünyada zevki sefa içinde mi yaşıyor bir ömür?

Biraz akıllarını duygularıyla perçinlemelerini bekliyoruz. O dizilerde her seviyorum diyenin sevmediğini de görmelerini bekliyoruz. Kendilerini tanımalarını bekliyoruz, Kendini tanıyan diğerlerini de tanır zamanla diye bekliyoruz Gerçekler yüzlerine vurulduğunda kabullenip doğruya yönelmelerini bekliyoruz ama boşa bekliyoruz.

Herkes çok güzel şeyler yazmış teşekkür ederim. Konuyu da yanlış yere açmışım galiba kusura bakmayın acemilik :) The Calender

Kendini %100 seven ve kabul eden kadin iste benim. Cunku mukemmel olmak zorunda olmadigimi biliyorum. Oldugum kadarimla asiri mutluyum. Mesela 6 yillik evlilikte bir kere bile utu yapmadim, cam silmedim, kuvet banyo lavabo ovmadim. Herhangi bir yerde konuda gecerse herkes bana "ayy ne bicim kadinsin iyyy pis" diyolar. Evimde 5 gun temizlikci var. Evim tertemiz. Bunu duyunca "iyyy ise yaramaz... bi is gelmez elinden neye yarar incilerin dokulmez yapsana" diyorlar. E ben calisiyorum vaktim ve halim yok diyorum "ayy hic calisamam kocam her seyimi karsilar senin gibi zavalli ve muhtac degilim" diyorlar. Asil muhtac kendileri haberleri yok. E tabi sonra da burda "aldatildim ama durumum yok katlaniyorum" diye konu aciyorlar. Bazi kadinlarin bosluktan catacak yer aradigini dusunuyorum. Bunun disinda dayatma kaliplara gulup geciyorum. Takilmayim hanimlar. Nasil mutluysaniz oyle olun. Birbirimize en buyuk hakaret ise "canim erotik ic camasiri giy guzel sofra hazirla kocani elinde tut" tavsiyeleri. Adamin gozu disarda, niyeti bozuk... suclu ve onlem almasi gerekn kadin oluyor. Neden?

hatirliyorum o konuyu ve yorumu bende cok kiziyorum o tarz yorumlara insanlar kendi komplekslerini cikariyorlar ortaya bazen yada cok sig dusunuyorlar bir de "aman sanki siz bunu yapabileceksinizciler var" ki en sinir oldugum kitle, herkesi kendisi gibi, her yasami kendi yasami gibi sananlar, allah akil fikir versin hepsine

Kadın kadına en büyük kötülüğü her aldatılma, şiddet, psikolojik şiddet gibi konuda "erkekleri haklı bulup, çek, biraz kendine düzen ver, seksi çamaşır giy vs." diye öğüt vererek yapıyor bence. Tek çabalayanın kadın olmasını söylemek bu yönde tavsiye vermek belki sizin hoşunuza gider ama ben bu zihniyete sinir oluyorum. Böyle cevap verenler olumlu karşılanıyor ama aslında en büyük kötülüğü onlar yapıyor. Çünkü erkek ne yaparsa yapsın sen çekeceksin ey yüce kadın! Diyorlar. Yücelik nedense hep kadında maşallah! Cefakar çileli kadınımız da "dik dur, sen kendine güven, yapabilirsin, bu eziyetleri çekme" diyene bileniyor da "sabret, çamaşır giy, güzel sofra hazırla " diyene "kadın dostu" diyor! Ben de bundan şikayetçiyim. Sabredilecek şey vardır, sabredilemeyecek şey vardır!

Valla neyi nasıl eleştirdiğinize göre değişir. Acımasız eleştiri dediğiniz karsi tarafa sen suçlusun, eksiksin, yetersizsin alt metni taşıyorsa bunun kimseye hiç bir faydası yok. Burada pek çok konuda eleştiri adı altında karsi taraf asagilaniyor, kucumseniyor eksik olmakla yetersiz olmakla suçlanıyor.

Kendi hayatımdan örneklemek istiyorum. Bir arkadaşım ne zaman şefkat istese tekrar ettiği hataları yüzündendi. Çok da uyarılmıştı. Bu insan kendini sevmiyorsa ben niye pohpohlayayım ki. Kalbim hatayı tekrar etmeyene hep yumuşak. Bir de kabak gibi sonucu belli olan şeylerde yapılan hatalar var. Atıyorum adam sormuyor ortadan kayboluyor, tekrar çıkınca nasıl taktik uygulasam falan diyenler, Kaynanayla aynı binaya eve taşınıp sonra şikayetlenenler Ergenlikten yeni çıkıp acelesi varmış gibi evlenip sonra eziklenenler Bunlar çarşaf çarşaf tvlerde bile programları yapılan konular. Sonucu baştan belli. İlk dayakta evi terketmeyip, üstüne affedip tekrar çocuk yapıp kucağında bebekle dayak yiyenler, E bu insan kendini seçilmiş kişi sanıp karşıdakini değiştireceğine emin olmuş, hangi akla hizmet? Burada zibilyon kere aynı yorumu duyup, öneriler alıp hala aynı dert konusunu açanlar. Ne diyelim, olur geçer aman da pıtış mı, Tekrar etsin aynı hataları diye mi? Hayat hiç de şefkatli değil, bana hiç olmadı, hala olmuyor. Milletin sevgilim başka kızı takip ediyor diye ağlaması da tırt yani. Daha da 25 sayfa yazarım. Sonuç evet şefkat gösteremiyorum haksıza haksızsın demek zorundayım.

Yol gösterelim ama hepsi o kadar, kızıyorsunuz haklınız da ama kendi kendinize kızmanızın bir faydası olmuyor, şiddet ya da aldatma sorunu yaşayan kadınlar çizeceği yolu yine kendi belirliyor. Yakınlarımda oturan bir kadın var, çalışıyor, ev kendine ait, çocuğu da yok, size diyebilirim ki neredeyse hergün şiddet görüyor, dert yanıyor ağlıyor, bir kadın olarak onu öyle görmek beni çok üzüyor, o anlattıkça gözyaşlarımın sicim gibi aktığı zamanlar da oldu, yol gösterdim, yapması gerekenleri anlattım, tavsiyelerde bulundum, aklınıza ne gelirse yaptım, başlarda haklısın söylediklerini yapacağım dedi ama bir gün yine anlatırken "ben kocamı seviyorum, ayrılsam ondan iyisini mi bulacağım, biraz sinir sorunu var, o da geçer zamanla, herkesin kocamda göz var" dedi, o gün tavsiyelerim son buldu, bu kadını zorla kocasının elinden alamam, kendisinin istemesi lazım, bile bile şiddet görüp buna katlandığı için kızmıyor muyum kızıyorum, büyük bir öfke oluyor içimde, ona ayrı eşine ayrı kızıyorum, bazen kavga seslerini duyunca irkiliyorum ama kocamı seviyorum diyen bir kadına ne yapabilirim ki? Çekip bağırsam çağırsam kızsam fayda edecek mi? Benzer bir durumu başka bir hemcinsimde de yaşamıştım, bir süre sonra verdiğim tavsiyeleri eşine ve kayınvalidesine anlattığını fark ettim, türlü bahanelerle benden uzaklaştı, yine de akıllanmadım maalesef.

Yok ben genel olarak konuşuyorum. Mesela geçenlerde bir kadın iş yerinde taciz hikayesini anlatmış. Israrcı sapık bir iş arkadaşı tarafından taciz edilmiş. Kadının biri gelmiş vay efendim benim sınır çizdiğim biri bana böyle davranamaz diye yorum yapıyor. Bu ne demek? Sen adama sınır cekmemissin belki de laubali olmuşsun sonrada gelip buraya yen ağlıyorsun demek. Tabi konu da topa tutuldu. Ama örneği o kadar çok varki.

Bence hersey Çocuklukta bitiyor. Bir insanın karakterini anlamak için nasıl bir çocukluk geçirdiği önemli. . Bir kitap okuyorum suan "Cocugunuza sürekli yapma elleme kırma alma "derseniz, buyudugunde özgüveni eksik bir yetiskinle karsilasirsiniz. . Yazıyor kitapta.