Silkelen, kendine gel.. İstedikten sonra yapamayacağın şey yok. Nişanı at-atma demek gibi bir tavsiye de bulunmam. Bu senin nihai kararın olmalı. Kimsenin etkisi altında kalmadan bu kararı sen vermelisin. Sonun da üzülsemde ben böyle istedim diyebilmeli yoluna devam edebilmelisin. Yaşınız kaç bilmiyorum ama evlenmek için asla acele etmeyin. Sonsuz sorumluluk istiyor evlilik... Nişanlılık evresinde herşeyi ölç tart.. Bizde eşimle 5 yılın ardından, büyük bir maddi zorlukla evlendik. İğnemize kadar herşeyi biz aldık, ödedik elhamdülillah. Bir dünya sorunlar yaşadık, ruhen öldüm dirildim.. Şimdi dünyalar güzeli bir bebeğim var. Hayat senin; unutma. Mutlu olmak için kimseye ihtiyacın yok. Seni mutlu edebilen insanların sana ihtiyaçları var.. N

Ben çalışmıyorum eşim tek çocuk ve Düğünü herşeyi eşim kendi eliyle yaptı kimse kuruş yardım etmedi bize de neden çalışman için zorluyor ki saçma bişey insan istedikten sonra herşeyin üstünden geliyor nişanlın istedi diye değil kendin istiyorsan çalışmalısın C

Bilemiyorum kendi maasinin yetmeyeceğini düşünüyor sanirim. Cunku Allaha sukur benim hicbir zorlugum olmadi maddi acidan bana yetemeyecegini düşünüyor belki de. Bi keresinde ben babam gibi olmicam çocuklar ima güzel bi hayat sunacagim demişti bu konuya çok takik kendi yasayamadigi için sanirim bi de ben de çaismak istiyorum tabiki onun düşüncesi su şekilde ben kendimi o kadar yipratiyorum is diye ama hak ettiğim geri dönüşleri alamiyorum. En kotu ihtimalle de bahanedir belki... PambukPrensess

Kizlar merhaba, Aranizda yeniyim. Konu açma sebebim bi cikmazda olmam. 6 yillik bi iliskim var 2hafta önce de nisanlandik. Çok zor zamanlardan geçtik diyebilirim en mutlu olmamiz gereken zamanda su an kavgaliyiz. Ben İstanbulda yasiyordum ve sevgilim benim yanima gelip annesini abla sini birakip yanima gelmişti babasi vefat etti 3,5 yil önce. her neyse KPSS te girdi atama olacagi zaman ben artik İstanbul da yasamak istemedigimi yoruldugumu söyledim ve ortak kararla benim memleketime geldik 2 sene once. Ve ben bu 2 yildir doğru düzgün bi is tutturamadim hep girip ayriliyorum bu şöyle bu boyle diye diye 2sene geçti once doğru düzgün bi ise girene kadar evlenemeyiz diyordu ama kismet bu ya nişanlandik iste. bu arada onlarin durumu çok iyi değil bi de annesi ve abla si pek yardim edecek cins insanlar değil. sevgilim de ben her seyi senin acilen yapsin istemiyorum ezilirim o yüzden sen bi is bul diyordu hep iste. Dun de bu yüzden tartistik yine... Sen is bulana kadar evlenemeyiz dedi. Ben de sinirlendim. NEden nişanlandik ozaman falan dedim neyse dun baya nisani atmaya karar vermistim Bi sorun daha var ki özgüvenimi yitirdim gibi bi şey. önceden kendine güvenli güçlü caliskan hobileri olan biriydim. Hayallerim üst düzeydeydi ama bi suredir kendimden nefret etme noktasina geldim ve bu durum da gördüğünüz gibi iliskimi de etkilemeye başla di. Çünkü biz ilk basladigimizda sevgilim bana hayrandi gurur duyar di benle. Nisani atmali miyim? Ve kendime guvenimi nasil sağlamaliyim yeniden çünkü gerçekten mutsuzum. İyileşmeyi asil kendim için istiyorum bu arada Teşekkürler şimdiden...