büyük ihtimal depresyondasınız lohusalık depresyonu. bende depresyondayım. pskiyatriye gidin emzirenlerin kullanacagı ilaçlar var.

Tamam süper, sadece biraz dinlenmeye, mola vermeye ihtiyacınız var. Mümkünse bakıcı yardımcı ayarlayın ya da anneden bir süre destek olmasını isteyin. Eşinize vakit kalsa onu da dahil ederdiniz. Hersey gibi bu da geçici

Ayy canim kiyamam sana Nerdesin vallahi iki bebekli bir anne olarak yeminle yakinsak elimden gelen yardimi yaparım... seni coooook. iyi anliyorum ayni yerlerden gecmisiz... ben istanbul tuzladayim...

Benim bir küçük bir büyük çocuğum var. Küçük tabiri caizse anamdan emdiğim sütü burnumdan getiriyor. Büyüğün okulu olmasa kesinlikle anneme giderdim. Büyüğün okulu var gidemiyorum. Sömesterı dört gözle bekliyorum anneme gitmek için. yemişim kocayı halim tam hunilik, hiç koca görecek durumum yok. Bence boşverin kocanızı alın bebeleri annenize gidin

Benimde çocukların arasi 2.5 yaş. Sizin tabi dahada küçükmüş büyük olan. Boyle hissetmeleriniz, boyle yaşamanız cok normal. Benimde evim cok karanlık. Suan kizlarim 4.5 yaş ve 22 aylik. Eşim cok yogun bir şekilde mesai yapiyor. Bir muddet buyuselerde sorunlar bitmiyor. Maalesef bende bağıran bir anneyim, 2 gün sonra psikologa gidecegim. Bu kadar yorgun olmasak zaten bu kadar öfkelenen bağıran anne olmazdik. Onlari cok seviyoruz aslinda ofkemiz yaşadığımız duruma. İmkan varsa cogunlugun dedigi gibi yardimci abla, oyun ablasi vs bulabilirsiniz. Hic bir sey yoksa. Sabahtan iki kap yemek koyup atin kenara gun icinde illa şu işi yapcam deyip ugrasmayin ne kadar olursa. Küçüğün uykulari şuan duzene girmez ama inşallah 40i cikinca duzene girer. Benim sansim kucugum 1 yasina kadar guzel uyurdu. Benimde buyuk kiz 3.5 yaşına kadar her gece aglar mutlaka uyanirdi. Şimdi bu sen3 küçüğüm uyaniyor neyseki ablasi uyuyor. Ablayi da bu sene kreşe verdim çünkü cocuga bir yararim olamiyordu. Sizin gibi yaşı daha küçük olsa kesinlikle duzenli gelen birini alırdım

Korunurken oldu anladım ama 2 ayı gecince mi farketttiniz? Ban yemek istemem de, büyük konusmayayım korunurken hamile kalsam, ve kürtaj mümkğn sartlarda ögrendiysem olurum yani. Siizinkine tabi dogmus artık Allah uzun ömür versin Ben korunurken suan hamile kalanlar varsa diye diyorm. Sizin konunuz icin, kres önerebilirim. 2 yas da alan kresler varsa bulundugunuz sehirde, hem büüyük cocuk sosyallesir hem rahat alanınız olur.

bu durumda olmanız çok normal. lütfen kendinizi suçlamayın. yardıma gelecek kimse yok mu? yada siz aileniin yanına gitseniz biarz farklılık iyi gelir. hemen ilaç kullanmayı düşünmeyin lütfen bebeğiniz çok küçük sütünüze ihtiyacı var.

Ne kadar hissedilir bilemiyorum.. mundar oluyo hersey ya..

Ozel olacak ama, kondomu en basindan itibaren taktigi halde mi oldu gebelik?

Keşke biri olsa. Annem çalışıyor 1 hafta kaldı gitti daha fazla izin alabilirdi ama almadı sağolsun beklentimi düşürdüm annemden yoksa üzülüyorum. Kv ile hiç anlaşamıyoruz bana destek değil köstek olur gelse. Kardeşlerim de ya okulda ya işe gidiyor kimsem yok yani :/ Z zsnn

Daha çok yeni doğum yapmışsın. Üzme kendimi. Benim yanımda kayinvalidem, esim vardı. Annemle ablam da yakın. Buna rağmen zorlandım. Ki 5 yaşına yaklaşıyor oğlum. Yaşadıkların, hissettiklerin cok normal. Senin henüz yalnız kalmaman gerekiyor. Uok mu hiç baska sehirde bile olsa yanina gelebilecek yakının. En azından kırkın çıksın.

Eşim destek olur ama günde 3 saat falan görüyorum onu ne yazık ki :/ Loser9 Düzelicez inşallah, şu olaylar bi bitsin. Anneler

Daha çok yeni doğum yapmışsınız. Ailelerden destek verme ihtimali olan yok mu? Hiç bir anne berbat değildir. Bırakın ev uçsun. Evet 2 yaş biraz zor, kardeş geldi. Onu kardeş bakımına dahil edebilirsiniz. Mükemmel anne olmak ona etkinlikler yapmak vs değil. Bırakın gerekirse hiç etkinlik yapmayın. Emzirirken onu da dizimize yatırın. Hayal kurmasını sağlayın. Her çocuk kendine özel o yüzden onun zevklerine göre ama sizi de yormaya ak şeyler yapabilirsiniz. Ben de lohusalık bittikten sonra lohusa depresyonuna girdim hepimizin hormonlar uçuyor. Yeni bir hayata alışmaya çalışıyoruz. Elbet güzelleşecek, kış bitince bebek arabasına koyup parka götürürsünüz. Bu hayallerle yaşıyorum ben de. Psikiyatriye elbette gidin. Anlatın derdinizi. İlla ki ilaç değil buna şartlamayın. Belki sadece terapi yada yeni bakış açısı size iyi gelecektir.

maddi durum varsa yarım gün falan bir yardımcı tutun, ya da 20 aylık olan için haftada birkaç saat gelip onu oyalayıp harçlığını çıkaracak bir üniversite öğrencisi ile anlaşın. Allah kolaylık versin yardımsız zor

Bilmiyorum 3 aylık iğneydi.

Aynılarını yasamis biri olarak diyorum ki annen gelemiyorsa bir süreliğine sen yanina git canim daha cok yeni dogum yapmissin boyle hissetmen, yetisememen cok normal. Benim de ikinci kizim dogdugunda büyüğü 18 aylikti bir onun icin agliyordum bir küçüğü için hic büyümeyecekler gibi geliyordu simdi 6 ve 4 bucuk yasindalar. O zamanlar ben de 2 ay ailemin yanında kalmistim biraz toparlayinca evimize döndük sonra yavas yavas yoluna girdi her sey

Ben de anlamadım lohusalık yüzünden böyle oldum sanırım. Normalde de çok uzak kalmayı sevmem eşimden ama böyle değildim tabiki. Annem çağırıyor ama gidemiyorum eşimi özlüyorum çok salakça biliyorum ama aşamıyorum.

Şu an kızımla yatakta 1 saatir uyku savaşı veriyorum. Yastığı yüzüme basıp bağırdım O ise hala direniyor. Uyku saatlerinden bezdim, ama ne yapayım geri iadesi yok bu bebelerin. Bence acilen anneni falan desteğe çağır. Ve eşin madem seni bu kadar ihmal ediyor, sana bir yardımcı bulmak zorunda. Maddi durumun el vermiyorsa da Allah yardımcın olsun. Valla 3 kat prezervatifle korunucam sanırım

Keşke destek alabileceğim biri olsa. Annem uzak bir şehirde yaşıyor ve çalıştığı için gelmiyor pek. Kardeşlerim okuyor çalışıyor vs. Destek olan yok :/ Loser9 Düzelicez inşallah, şu olaylar bi bitsin. Anneler

Merhaba. Emin misiniz yani igne ile cok zor 3 ayı mı gecirdiniz bir de uzerine kondom. E daha ne olabilir ki yani ne yapilabilir.. Araları cok az evet ama bugunler gececek oyle dusunmeye calisin ve bir daha bebek olmayacaklar belki tekrar bebekte yapmayacaksiniz oyle dusunun ve bu guzel zamanlarinin tadini cikarmaya calisin. Ilerde buyuyecekler evden gidecekler bu minikler annesi bir de o yonden bakmayi dene. Sarıl kokla. Lohusalik psikolojisine girmissiniz destek muhakkak alın ama kendinizi de rahatlatmaya calisin telkin verin ve vitamin destegi alın doktor tavsiyesi ile.

Igne nasil korumamis ki? Hicbir seye guvenemicez demek ki.

İşte eşim bana iyi geliyor en çok ama yanımda olamıyor maalesef iş yüzünden. Akşama kadar zor dayanıyorum uzak bir şehirde günlerce onsuz olmak istemiyorum. Sanırım lohusa olduğum için bu saçma ruh haline girdim. pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman

Bi de bu kadar kaldiramayacaksaniz ve korundugunuz halde hamile kaldiysaniz kurtaj da bir secenek. Linc is coming but I don't care. Insanlarin kaldiramayacaklarini bile bile cocuk yapmasini kiniyorum ve su durumda empati yapamiyorum. Bir cocugum var, yeterince zorlaniyorum ve adim gibi biliyorum ki ikinci cocuk olsa perisan olurum.

Hayir hissediyorlar. Ben de hissettim. Annem o bağı guclendirmedigi ve bana bunu hissettirmedigi için bu yaşımda bile annemle aramda güçlü bir bağ yok. Niye yalan söyleyelim? Doğrusunu bilsin ve buna göre çözüm bulsun. Anne burda bunu bilmeli ve çocuğuyla bağını güçlendirmeli. Gerekirse yarım gün, birkaç saatlik bakıcı tutsun. Yada eğer uygunsa ve sıkıntı çıkmayacaksa bir süreliğine annesinden yardim istesin. Bir yolunu bulup çözmeye çalışsın. Çok zor ama bu zamanlar geçecek. cocuklar buyuyecekler. O zamana kadar biraz sabır ve sebat lazım.

anneniz hayattaysa ya da iyi anlaşıyorsanız kv gelemez mi bide 16 gün olmuş doğum yapalı daha yeni yani gelseler iyi olur normalde bu öneriyi kimseye vermem en iyisi yalnız büyütmek derim ama sizinkiler küçük bir psikolog ile görüşün önce hemen ilaç desteğine gerek olmaz bakarınız

Sakinlesin hepsi geçecek, eşiniz size destek olursa daha kolay atlatacaksınız, terapi size iyi gelebilir, umarım bu zamanlar çabuk geçer, sakinlesin lütfen

Antidepresan kullanın, doktor kullanın diyorsa kullanmamak mantıklı mı?

Hisleriniz normal, ikisi de bebek ve siz lohusanız zaten şu an kendinizi suçlamayın. Düzeniniz oturdukça geçecektir. Oyun ablası günlük bir saat gelenler oluyor o tip bir yardım alabilirsiniz yada o yaşa uygun bir kreş de düşünebilirsiniz. Benim arkadaşım işe erken dönünce 1,5 yaşında yarım gün başlatmıştı. Gelebiliyorsa kardeş, anne kayınvalide çağırabilirsiniz. En azından bir süre destek alın.

Kondom ve iğne. Katılıyorum olacağı varsa oluyor...

Ben de istenmeyen korunurken olan çocuktum sağolsun annem bende ondan bir yara bıraktı o da değersizlik duygusu o yüzden ben ikinci bebeğinize üzüldüm. Elinizde olmadan hissettirmişsinizdir.

Olsun kuzucuk gelmek istemis tatli bir minik gelmis İlerde hic arkadaş aramayacaksiniz park park gezdik valla bebekliginden daha zordu arkadas kısmı simdi 8 aylık kardesi var inan evde bir kardes olması mukemmel bir seymis onunla bile oynuyor iletisim kuruyorlar.

İyi günler arkadaşlar. Ben üç yıllık evliyim 16 gün önce ikinci kızımı doğurdum. Büyük kızım 20 aylık. Çok büyük bir çöküntü içindeyim anlatmazsam patlayacağım sanırım. İlk kızım isteyerek oldu ama onu büyütürken bile zorlandım çünkü bulunduğumuz şehirde aile akraba vs yok. Ayrıca evlenip buraya geldiğim ve çalışma fırsatım olmadığı için herhangi bir arkadaşım da yok. İkinci kızım korunurken oldu haliyle zaten bozuk psikolojim varken bir de peş peşe bebekler olunca bittim ben. Aşırı derecede bunalmış çökmüş vaziyetteyim. İki tane bebek (ki biri 2 yaşa yaklaştığı için inatlaşma ve huysuzlanma başladı) +sosyal izolasyon +eşimin çalışma saatleri yüzünden sadece 1 saat çocukları görmesi yani bana bir faydası olmaması +karanlık soğuk kış günleri +iyi anne olma konusunda hassaslık +lohusalık derken ölmüşüm gömenim yok. Sürekli ağlıyorum. Büyük kızım görüyor anne üzüldü diyor çok üzülüyorum ona. Çünkü hem depresyonda olduğum için hem de o zor bir gelişim döneminde olduğu için sabrım çok zorlanıyor ve bağırıyorum bazen ona sonra da oturup ağlıyorum dediğim gibi psikolojim çok bozuldu. Eşimi çok özlüyorum, çok az görüyorum gün içinde 3 saat falan sürekli eski fotoğraflara bakıp ağlıyorum. Çocuklar yokken dip dibeydik sürekli eşimin işi de böyle uzun saatli değildi. Eşim eve gelince sarılıp ağlıyorum resmen kafayı kırdım anlayacağınız. Sadece antidepresan kullanmak geliyor aklıma çözüm olarak başka bir şey bulamıyorum randevu da aldım hatta dayanamıyorum gerçekten. Büyük kızımla oyun oynamam lazım ama çok sıkılıyorum hiçbir şeyden tat alamıyorum. Küçük kızıma da yetemiyorum çünkü büyükle ilgilenirken ağlıyor yetişemiyorum ikisine birden berbat bir anneyim Antidepresan kullanmak dışında bir çözüm bulamıyorum dediğim gibi. Emzirdiğim için çok tercih etmek istemiyorum hiç kullanmadım zaten daha önce ama kızıma bağırmak istemiyorum artık başka bir çözümü olan var mı lütfen yardım edin.

Gerekirse yediğinizden içtiğinizden kısın, yardımcı ayarlayın. Bu ruh halinden tek başıma çıkarım uğraşı vermeyin. Biraz dinlenirsiniz, büyük kıza zaman ayırırsınız. Haftada birkaç gün, birkaç saat çok iş görür.

Hayır hayır bu konuda çok bilinçli olduğum için öğrendiğim andan beri hiç öyle düşünmedim ve hiç kabullenememe durumu olmadı öğrendiğim andan itibaren istedim onu.

Maddi durumunuz el veriyorsa yarım günde olsa yardımcı bulun. Antidepresan konusunda da çok önyargılı olmayın. Emzirseniz dahi kısıtlı da olsa kullanabileceğiniz ilaçlar var. Zaten randevu almışsınız. Doktorunuz yönlendirir sizi.

hissettirmemiştir.. olur mu öyle şey! yapıcı yorumlar yapmak gerek böyle durumlarda.. bence anne daha fazla üzülmesin sonuçta nerden doğurdum bu nalet olasıları demiyor değil mi?

Bu arada kamu spotu: Çocuk istemiyorsanız çift korunacaksınız hanımlar. Hangi yöntemi kullanırsanız kullanın en en en önemli ve gerekli olan erkeğin içeri gelmemesidir. Lütfen çift yöntemle hamile kalamazsınız.

Allah yardımcınız olsun... Benim kızım 29 aylık şuan için zorlanmıyorum... Hamileliğim sıkıntılı olduğu için o konuda zorlanıyorum sadece... İkinci de planlı gebelik. Kızım şuan kardeşi olacağının farkında oyuncaklarının bir kaçını kardeşine verecekmiş öyle söylüyor ama doğunca kıskanır huysuzlanırsa bilemiyorum... Ben kızımı yazın kardeşi doğmadan kreşe vermeyi düşünüyorum çünkü çok arkadaş canlısı ve çevresinde arkadaş yok. O kreşteyken ben yeni doğan bebeğimle rahatça ilgilenebilirim diye düşünüyorum. Sizde kreşe verebilirsiniz veya eve bir oyun ablası ayarlayabilirsiniz...

Konu sahibi lohusasin belki agrilarin var.. surekli emzirme vs. Hic birsey eskisi gibi olmayacak gibi duruyor ama dusun dogumu atlatmissin.. bundan sonrasi daha guzel olacak insallah.. iki kiz buyuyecekler ve sana destek olacaklar.. 1-2 seneye bu gunleri anacaksin.. destek alabilsen keske ama tek basina dahada dibe cokersin.. keske yardimci birileri olsaa

Benim yanıma gelecek kimse yok ben gidebilirim ama eşimden uzakta olmak istemiyorum saçma bir şekilde tamamen lohusalık yüzünden sanırım :/ Loser9 Düzelicez inşallah, şu olaylar bi bitsin. Anneler

Üç ay geçmemişti ama 3. ayda kalmışım belki etkisi azalmıştır. narin333 Kalbimin iki yarısı iki

Bu kadar sıkıntının içinde eşimi çok özlerim annemin yanına gidemem diyosunuz şu an önceliğinizin kendi sağlığınız, psikolojiniz ve çocuklarınızın olması gerekmez mi... maddi durumunuz yardımcı tutmaya elvermiyo, anneniz gelemiyo, kv aranız çok iyi değil, eşiniz çok çalışıyo size yardımcı değil, bebekler çok küçükler, tek çare bi süre toparlanana kadar annenize gitmeniz ama eşimin hasretine dayanamam demeniz beni dumur etti, önce kendinize yardım etmek istemeniz lazım bence

Bunu ben onceden duymustum... hic bir yontem yuzde yuz degil... en iyisi ya sex yapmamak ya da kisirlasmak

Kv ile aramız çok kötü çağırsam gelir ama istemiyorum onu. Annem de 1 hafta kaldı gitti çalışıyor. Psikolog yardımı alamıyorum ne yazık ki çocuklar yeterince masraflı :/

Ailenizin yanına gitme fırsatınız yok mu? Desteksiz yaşları bu kadar yakın çocukları psikolojiniz bozulmadan büyütmek çok zor. Eşiniz halinizi görüp bir çözüm üretmiyor mu?

Ben çift yöntemle kaldım

eşinizin yıllık izni yok mu bari o izin alsın bi haftada olsa biraz rahatlarsınız. ne aşkmış valla şaşırdım. önceliğiniz kendiniz ve çocukların rahatı olmalı aslında bu dönem

Hangi yontemleri kullaniyordunuz? Olacagi varsa oluyor işte. Çok garip ama boyle.

doktorunuza sormak kosulu ile: yuksek dozda D vitamini ve balik yagi kullanmalisiniz bence. 2 hamilelik arasi cok az, ustune gunessizlik, hareketsizlik vs cok iyiyim deseniz garip olurdu. ben suan bir saglik sikintim yok, ancak gunesden faydalanamadigim bir yerdeyim, gunluk 2 bin uniteye yukselttim D vitaminini, 1000 aliyordum oncesinde de yetmiyordu, simdi az daha iyiyim.

Antidepresan konusunda önyargılı olmayın. Doktorunuz hafif bir rahatlatıcı ilaç yazsa bu süreci daha kolay atlatırsınız. Çünkü psikolojik olarak kendinizde güç bulamıyorsunuz ve bu durumunuzdan en çok yavrularınız etkileniyor. Bunun geçici bir süreç olduğunu unutmayın destek almaktan da çekinmeyin

Kuzum senin yaşadığın süreci kim yaşasa benzer duygular içinde olur.. kendisini yetersiz /çaresiz hissederdi. Hali hazırda yeni doğum yapmış ve iki bebeği olan bir kadınsın.. Ben ihtiyacın olan şeyin antidepresan değil ılık bir duş ve aralıksız bir uyku olduğunu düşünüyorum. Allah yardımcın olsun Çok değil bir yıl sonra ikiz gibi büyüttüğün kuzularınla ilgili mutluluk dolu paylaşımlarını buradan okuyacağıma öyle eminim ki

Benimkilerin yas arasi da hemen hemen boyle. Daha lohusasiniz hormonlariniz bile duzene girmemistir, beklenmeyen gebelik zaten zor bir seyken hic yardimciniz olmamasi bunaltacaktir tabii ki. En azindan yaninizda sizi germeden size yardimci olacak birilerini cagiramaz misiniz Ya da yardimci abla, oyun ablasi gibi bir sey dusunebilirsiniz maddi durumunuz uygunsa. Ben bir elimle besik sallayip bir elimle bebek yedirdigimi, gunde 20 kez bez degistirdigimi, nerede uyudugumu hatirlamadigim korkuyla uyandigim geceleri, biri emerken digerine kitap okudugum gunleri hatirladim su an. Eminim yorulmusumdur ama gecti, konusu gecmese hatirlamiyorum bile. Simdi oyun arkadasi oldular birbirlerine, egleniyorlar, guluyorlar, tartisiyorlar hatta kucugu abla bile demiyor isi dusmezse İsi duserse abla, ablam, canim ablam diye dolasiyor pesinde buyugun :) İkisini birlikte gunduz uykusuna yatirmaya gayret edin. Annelikte zaten yillar gecer de gunler cok uzundur bilirim :) Gececek ama bu arada destek istemekten asla cekinmeyin.

Eşim de üzülüyor anneme de gidebilirim istesem ama lohusalık yüzünden mi nedir eşimi çok özlüyorum işteyken bile eve gelmesini bekliyorum eski günlerimizi beraber vakit geçirdiğimizi düşünüp ağlıyorum falan saçma sapan bir haldeyim o yüzden anneme gidemiyorum şehir dışında ve eşim çalıştığı için ondan uzak kalırım diye.

Umarim çok teşekkür ederim :/

O kadar normal ki. Ona en çok ihtiyacın olan dönemdesin. Şu an çok istedim yanında olabilmeyi, sana arkadaşlık edebilmeyi. B3nim ufağım 4 aylik oldu dün. 20. günümde psikiyatriste gitmiştim büyüğe kötü davrandigimi fark edince. Bana hem çocuk doktorum h3m de psikiyatrist ayni şeyi söyledi; önce sen, sonra büyük çocuğun, sonra bebeğin. Sıralama bu olmalı. Hoş ne kadar uyabiliyoruz o tartışılır. pamuk musun nesin Şimdiden başka zaman