Ben çalıştığınız kesimin beklentileri üzerine yorum yapacağım. Öğrencilik hayatım yardım dernekleriyle, gönüllü faaliyetlerle geçti. O kadar tatmin oluyordum ki işim de böyle olsun diye hep stk'lara başvurdum ve çok bilindik bir sivil toplum kuruluşunda tam gönlüme göre bir işe girdim; sahada sürekli mültecilerle ilgili çalışabileceğim bir işe. İnanın sadece 6 ay dayanabildim... Gönüllü olarak yaparken beni o kadar mutlu eden şey, bir iş haline gelince, karşımdaki insanları ne yaparsam yapayım tatmin edemediğimi görünce, üstelik bunu belli bir para için zorluklar çekerek, kişilerin nazlarıyla oynayarak yapmak zorunda kalınca başka bir iş bulup bıraktım. Şimdiki işimin yardımla, gönüllülükle uzaktan yakından ilgisi yok ama kesinlikle çok daha mutlu hissediyor ve yapmak istediğim başka şeyleri iş dışında "sadece istediğim için" yapabiliyorum. Bu anlamda sizi çok iyi anlıyorum ama devam etmek istiyorsanız önerebileceğim hiçbir şey yok. Ben devam edemedim çünkü. Milana22

Yoo, çoğu üyeye göre gayet güzel yazmissiniz. Okurken en başta "Acaba hamile olabilir mi?" dedim ama ilişkim yok demissiniz. Bence bir dönemden geciyorsunuz. İlk gittiginizde idealist bir şekilde dört elle sarildiginiz şeyler şimdi size batar olmuş. Sebebi belli: hizmet verdiğiniz kişilerin anlayissizligi. Ayrıca yaşadığınız yerin konforsuz olması psikolojiniz üzerinde doğal olarak kötü bir etki bırakıyor. Soğuk suyla duş almak zorunda kalsam ben de aglardim her gün sinirden. O arkadasiniza yardım etmeyi kesin ve sıcak su bağlatin evinize. Hem yardım al hem anlayışsız davran ne güzel. Dönmeyi düşünmüyorum birkaç yıl daha buradayim diyorsunuz, o suyu bağlatmak zorundasınız hem beden hem de ruh sağlığınız için. Bakın sıcak duş alabilmek bile nasıl toparlayacak sizi. Multecilere gelince. Güler yüzlü olmaya devam edin lütfen. Ama bazısı bellidir, bunu kullanır. Onlara izin vermeyin. Yani arada bir mesafe olsun. Mesafe olmazsa en düzgün insan bile sacmalayabiliyor.

Az insan çok iş kafasıyla gidiyorum ben de uzun bir süredir, bulunduğun coğrafya ve devamlı problemli insanlarla çalışıyor olman da sanırım etkili olmuş durumunda, ailen bir gelsin emin ol onlardan alacağın manevi destek seni biraz yukarıya çekecektir. Senin lafı olmaz diye düşündüğün durumlarda emin ol kimse sana ödül vermiyor gayen bu ödül olmasa dahi. Liseden çok ama çok samimi bir kız arkadaşım vardı, yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmez derler ya o hesapta olan, bir gün bana geldi tv izledik yemek sohbet derken akşam saat 10 oldu, dedi ki bize gidelim bu arada o çalışmıyor ama ben çalıyorum ve işim evime yakın yürüme 10 dakika, ama onlara gidip kalsam sabah 1 saat yol çekeceğim. neyse dedim ki zaten bendeyiz ne gerek var size geçmeye, bir de hava nasıl yağmurlu ve soğuk, kal burada vs konuştuk sonra bir baktım bu bir tripli açtı kapıyı indi merdivenlerden aşağıya bir hışımla, ben de şemsiyeyi alıp arkasından koştum ki ıslanmasın diye ama ben arkasından nasıl sesleniyorum baktım hiç takmadı bile taksi çevirdi ve bindi gitti. O zaman anladım biliyor musun kendimin dışında kimsenin değerli olmadığını, şimdi o arkadaşım evlendi, ilk çocuğunu görmeye gittim ama ikinsici geldi 3 yaşına daha görmedim bile, yerim belli yurdum belli, evlendim evime gelmedi ki davet ettiğim halde hep bir bahanesi oldu, şimdi sadece doğum günlerimizde birbirimizi arayan biri haline geldik, üzücü mü evet, ama ben daha mutlu muyum, daha huzurlu muyum, evet:)

Herkese sonsuz tesekkur ederim. Isimi gercekten inanilmaz derecede seviyorum avukatlik yaptigim gunlerde her gun hayattan daha da sogurken bu is gercekten beni inanilmaz tatmin ediyor. Ve gercekten ovunmek icin soylemiyorum ama isimde cok iyiyim ve takdir ediliyorum. Ve gitgide daha da iyi oluyor. Bu yuzden donersem cidden pisman olucam eminim. Bazi arkadaslarin dedigi gibi tek istedigim bir tatil. Sadece tatil. 2 hafta hicbir sey yapmadan uzanmak. Burda yilda 30 gun iznim var yani aslinda cok iyi. Ama Turkiyeye 2 kere gittim ve dinlenemedim. Bazi saglik sorunlarim yuzunden habire her gun hastanede gecti gunlerim. Ya da akraba ziyareti ya da annemin baska tutturmalari. Simdi de kalan 1 haftalik iznimde ailem geliyor ve normalde beni cok mutlu etmesi gereken bu durumda nedensizce stresimi cok daha artirdi. Uzerine turkiyedeki maasimin 3 Kati ile para sikintisi cekmek de moralimi cok bozuyor. Ben salagim beceriksizim herhalde diyorum. girlinred

herkesin psikolojisi aynı değil birisi yapı itibari ile çok güçlü iken birisi daha kırılgandır. en çok size dert yanana dert yanın hatta ona sıra bırakmaın

Daha cok mesleki tatmin icin aslinda. Hukuk okurken de insan haklarina ilgim vardi ve isi yaparken inanilmaz keyif aliyorum. Bir de bir sekilde yaptigimiz islerin sonuclarini somut olarak gormek cok guzel bir his.

" Taciz ve tecavüze uğramış kadın ve çocuklarla çalışıyorum " bu bile yıpranmanız için yeterli bir sebep. Herkesin yapabileceği bir iş değil, şartlarınız da çok iyi değil. Eğer yerinizi değiştirme imkanınız varsa değiştirin bence. Bu kadar mutsuz olduğunuz bir işte durmayın. D dgdln

Baslik boyle ama tam olarak neyden biktim onu da bilmiyorum aslinda. 30 yasindayim. Dogu afrikada bir koyde multeci kampinda taciz ve tecavuze ugramis kadin ve cocuklarla calisan insan haklari alaninda egitim gormus bir avukatim. Bir senedir burdayim burayi cok seviyorum arkadaslarim var isimde beni herkes cok begeniyor ve genel olarak mutluyum aslinda. Ama son zamanlarda her gun ama her gun ise gec kaliyorum gun asiri agliyorum ve asiri sinirliyim herkese her seye. Calisma saatlerim cok uzun Sabah 7 bucuktan aksam 8e ve bunun 2 saati bozuk toprak yollarda arazi araclariyla tingir mingir kampa gitmekle geciyor sozgelimi evimde sicak su yok taktirabilirim ama cok pahali. Maasim turkiyeye gore cok iyi cunku dolar uzerinden ama bu afrika ulkesi Turkiyenin 6 7 Kati pahali mesela odedigim toplam kira 600 dolar ve ofis guvenlik sebebiyle daha ucuz evlere izin vermiyor. Hal boyleyken turkiyedeki arkadaslarimin surekli "sen zenginsin basarilisin senin hayatin kolay" demesini anlamiyorum. O arkadasima destek olmak icin o ay parasiz gezdigimi ve sicak su taktirmayi bu zamana kadar erteledigimi ve sabahlari donarak dus aldigimi bilmiyor kendisi. O kriz zamaninda isten kovulmustu ve soyleyemedim cunku bunlar kucuk dertler gibi geldi ve lafi olmaz tabi ki. Ama gordugum bu zengin, rahat insan muamelesi beni acayip kirdi. Mesela bu arkadasim evlenmeden once surekli yalnizliktan yakinirdi. E benim de bes senedir sevgilim yok bir kere bile yakinmadim mesela. Hayatimda bir kere bile hizmet ettigim multecilere sinirlenmis bir insan degilim, her zaman karsimdaki insani cok iyi anladim ve empati kurdum ama artik sabrim cidden tasmak uzere. Surekli talepkar olmalari, olmayacak seyler icin surekli istekte bulunmalari gece yarilari bile telefonumu 110 kere caldirip pazar gunleri "Beni unuttunuzzzzz?!!!!!!!" Diye mesaj atmalari beni cok zorluyor yeter demek istiyorum. Kampta 60.000 multeci var. Herkesin derdi var. Bizse 20 kisiyiz ve benim yonetici sorumlulugum da var birebir vakalarin yaninda. Bir hafta sonra annem ve kardesim buraya gelecek ve bu bile beni asiri strese sokuyor. Annemin surekli arayip sunu getireyim mi bu ilaclarini aliyor musun gibi sorularla darlamasina artik dayanamiyorum. Zaten 1 haftalik bir izinde onlari gezdirmek parasal konulari ayarlamak ekonomik olsun diye caba harcamak bunlari dusundukce aglayacak gibi oluyorum. Oysaki ben istedim yani gelmelerini onlarin bir sucu yok. Neden boyle hissediyorum bilmiyorum. Bazen keske oldurmeyen ama ciddi bir hastalik gecirsem de isi misi her seyi birakip bir sure yatsam istiyorum yani. Ulkedeki herkes ama herkes beyazlarin zengin oldugu varsayimiyla insani kaziklamaya calisiyor. Cidden biktim. Benim arkadaslarimin 7 tanesi siyasi sebeplerle hapiste ve cogu kriz yuzunden isten cikti ama bu andavallara gore hepimiz amerikaliyiz ve butun beyazlar zengin. Ondan surekli bir "bana para ver" talebi var. Yeter yani biktim. Isimde cok iyi oldugum soyleniyordu ama artik bu gec kalmalar patronun onunde aglama krizlerine girmeler goze batmaya basladi. Asla isimi birakmak asla geri donmek istemiyorum en az birkac sene bu yolda ilerlemek amacindayim. Daha guclu olmak istiyorum sadece. Bu satirlari telefonda toplantida masa altindan gizli gizli yazdim bu yuzden hic okunabilir olmadiginin farkindayim ama kusura bakmayin ne olur.

Sanırım çok dolusun biraz kafanı dağıtmaya ve dinlenmeye ihtiyacın var nacizhane tespitim bu. De_Beauvoir

Çok ilgi çekici bir mesleğiniz var gerçekten! tebrik ediyorum. Ben de AB'de çalışmayı çok istedim zamanında - 3 avrupa dili bilmem ve üniv. eğitimimi bir kuzey avrupa ülkesinde tamamlam AB danışmanı olmamda yardımcı olacaktı ama işte hayat - özel sektörde yabancı bir şirkette İK yöneticisiyim şu an :) Olsun, herşeyde bir hayır vardır sonuçta. Bence sizin uzun ve dinlenmeni sağlayacak bir tatile ihtiyacınız var. Ani kararlar vermeden önce yalnız bir tatile çıkın - all inclusive - yatın dinlenin spor yapın, spa ya gidin, kendinize bakın. Ondan sonra hayatınızla ilgili kararlar verin derim. Bol şan!

Öncelikle yaşadığınız zorlukları en azından arkadaşlarınıza yansitin. Yani kendinizi yok sayıp arkadaşınızın ihtiyaçlarını giderme iz bulunduğunuz durumda doğru değil. Aslında anladığım sizi sizden başka yıpratan yok. En buyuk kk

Masa başı da olsa aynı meselelerle uğraşacaksınız

Ayni alanda ama daha masabasi islere bakiyorum ama henuz bir sey cikmadi.

depresyon belirtileri bunlar farklı bir ülkü bir çok sorun bilinçaltınıza işleyen acı durumdaki insanların etkisi ayrıyetten sizi hiç anlamayan ve anlamayacak arkadaşlar topluluğu sizi bu duruma itiyor.. güçlü görünmek zorunda değilsiniz anlatın açıklayın ben neler yaşıyorum haberiniz yok diye çıkışın rahatlayacaksınız. önce kendinizi düşünün

Canım yaşam standartlarını normale çevir derim hiç bişey bu kadarına değmez

ama tahammül edemiyorum insanlara demişsiniz.

ama tahammül edemiyorum insanlara demişsiniz

Neden içinize atıyorsunuz ki? Söyleyin orada hayatın ne kadar zor olduğunu. Hatta yaşadıklarınızı da anlatın. Üzülme diye söylemedim diyin. Ayrıca diyelim ki rahatsınız ve çok paranız var. Bundan kime ne? Siz orada hem gurbet hem de zorluk çekeceksiniz, insanlarda paranızda hakları olduğunu düşünecek.

Neden bırakıp Türkiye'ye dönmüyorsunuz?

Bir sure gercekten cok mesaj atmiyordum ama arkadasim da cidden zor durumda. Yazinca ve para isteyince cevapsiz birakamiyorum ama dusununce benden daha iyi sartlarda yasiyor aslinda artik kendimi dusunecegim.

Sizi anlıyorum ama inanın hiç gerek yok. Bence bilsin durumu. Konu bu değil ama mesela eltimde aynı baskıyı bana yapıyor. Gerçekten hiç hoş değil. Manevi olarak destek elbette olursunuz. Ama sizin paranız size ait. Belki birikim yapmak istiyorsunuz. Neden insanlar fazla ve gereksiz harcanması gereken bir miktar gibi görsün.

idealist amaçlarla mı oradasınız? hani eğer öyle ise çektiğiniz zorlukları anlayabilirim. yok değilse afirkanın bir köyünde parasız kalmayı ve soğuk su ile duş almayı anlayamıyorum.

İnsan hakları alanında eğitim almış bir avukatsınız. İdealist bir bakış açısıyla gitmişsiniz belki. Böyle çalışmaların kısa süreli veya dönüşümlü yapılması gerektiğini düşünüyorum ben. Sonuçta uzun süreli olunca psikolojiniz etkilenmiş. Bunu kaldırmak çok kolay değil zaten ve zorlanmışsınız. Kimseye bir şey ispat etmek zorunda değilsiniz. Bana hiçbir zaman yurt dışında çalışmak cazip görünmedi mesela. Ben bütün sosyal çevremi, ailemi, alışkanlıklarımı bırakıp gitmek istemem. Aldığınız eğitimi Türkiye'de değerlendirebilirsiniz. Bu deneyiminizi, yapıyor musunuz bilmem ama, akademik olarak da değerlendirebilirsiniz.

nicki ne bayıldım

Öncelikle çok düzgün ifade etmişsiniz onu söylemek isterim. Ben de 10 yıldır aynı kurumda çalışıyorum ve benzer problemlerim var. Tabi ki Türkiye'den uzak çok başka bir coğrafya ve kültür içinde bunları yaşamak benim çektiğim sıkıntılar yanında devede kulak kalır. Ama bu krizler, gerginlikler, işe geç kalmalar, maddi mücadeleler, arkadaşların "ohh hayat sana güzel" diye uzaktan, anlamadan, bilmeden laf sallamaları... O kadar iyi anlıyorum ki sizi... Ama ben kendimi çözdüm iki şeye ihtiyacım var.. Uzun bir tatil ve aşk :))) Ben de uzun süredir yalnızım. Aşkı bulmak kolay olmuyor onun gelip beni bulmasını beklemekten başka şansım yok. Uzun süreli tatili yine işim gereği yapamıyorum ama 10 gün falan dinlenmek bana çok iyi geliyor. Fırsatınız varsa bütün çabanızı maddi, manevi güzel bir tatil yapmak için harcayın ve yanınızda sinir bozacak kimse olmasın. Bu tatilleri bunaldıkça çoğaltmaya bakın. Ve umarım en kısa süre aşkı bulursunuz.

Şu cümlenizi okur okumaz yazmak istedim. Ben de yaşadığım birkaç olumsuzluk sebebiyle benzer cümleler kurdum bir dönem. Yaşadığım deneyim ağır gelmişti ve ruhumdan önce bedenim her şeyi bırakmak istiyordu. Lafın gelişi gibi söyleriz bazen böyle şeyleri ya ağzımızdan çıkana çok dikkat etmek lazımmış. Çünkü şimdi evden bile adım atamıyorum dışarı özgürce. Evet öldürmüyor ama tam anlamıyla süründürüyor ve inanın bu halde olmaktansa sağlıklı olup hayatın güçlükleriyle cesur bir şekilde savaşabilmeyi yeğlerdim. Sağlık olsun gerisi teferruat sözünü hayat yüzümüze yüzümüze vuruyor sonra emin olun. Yaşadığınız tüm zorluklar için kolaylıklar dilerim. Umuyorum ki her şey gibi bu süreç de gelip geçecektir. Fakat elinizden geldiği kadar zor da olsa olumlu cümleler kurmaya çalışın. Böyle güçsüzlük anlarında söylediklerimiz yüzünden bir zorluk bitse de yenisini kendi elimizle inşa etmiş oluyoruz yoksa.

Bazı zor işlerde zaman sınırı olması gerekmez mi? Mesela cinayet masasında atıyorum çok uzun süre çalışamazsınız bu da bunun gibi. Benim bir arkadaşım hostesti çok iyi kazanıyor çok da ülke geziyordu ama pat diye bırakıverdi işini. bıkmıştı çünkü dayanamıyordu. Eğer ki maaşınız tasarruf yapmanıza yetmiyorsa, kenara önemli bir meblağda para koyamıyorsanız daha fazla bu işte kalmamanızı öneririm. Çünkü bu işlerin maddi getirisi yoksa manevi getirisi için devam ettirilir e o da artık getiriden çok götürmeye başlamışsa daha inat etmeye gerek yok. Bu arada Afrikadan burayı nasıl takip ediyorsunuz bu arada çok hoşsunuz afrikada olsam kadınlar kulübüne girmek aklıma bile gelmezdi herhalde.

Bu işte kalmak istediğinizi söylüyorsunuz ancak mülteci kampları insanları psikolojik olarak zorlayan yerlerdir. Bence başka bir işe geçiş yapma zamanınız gelmiş.

Masterdan bahsetmişsiniz ama, hukuk fakültesini Türkiye'de okudunuz değil mi? sonuçta avukatsınız, pek çok alternatif düşünebilirsiniz. Acaba biraz kendinize güveninizi de mi kaybettiniz? Dil biliyorsunuz, irtibata geçebileceğiniz pek çok yer olabilir. Çekinmeyin bu konuda hiç. BM'de çalıştım diyorsunuz. Gayet iyi bir cv var elinizde diye düşünüyorum. Ha tamam çok iyi bir yerden başlangıç yapamayabilirsiniz. İnsan haklarıyla ilgili çalışmazsınız belki başta ama istiyorsanız zamanla o da olur.

Gurbetciler için genel olarak böyle düşünen insanlar var maalesef. Biz güya paraları sokakta topluyormus ve hiç sıkıntı çekmiyormusuz gibi Babam vefat etti. Evde sadece emekli olan annem ve öğrenci olan çocukları var. Yine para bekleyen oldu. Düğünlerine gitmedik diye küsen akrabalar var. Halbuki o zamanlarda ay sonunu borclanarak getiriyorduk. Yani birakin burdan Türkiye e gitmeyi, haftalık alisverisi kısarak yapiyorduk. Anlatsan yalan söylediğini iddia ediyorlar. Öyle insanları hayatınızdan cikartmaktan başka care kalmıyor maalesef. Konu sahibinin orda psikolojik olarak yıpranmışligi inanın o insanları ilgilendirmiyor bile.

Hatırladım daha önce oradaki sosyal yaşamla ilgili bir konunuz daha vardı, yanlış anlaşılmıştınız. Avukatlar Türkiye'de gayet iyi kazanıyor bürosunu kapatan duymadım. Değer mi bunca stresi çekmeye Bearhug Once upon a time there was a happy bear family... Anneler

türkiyede arkadaşlarınızla bir süre görüşmeyip kafanızı mı dinleseniz acaba aradıklarında yada mesaj attıklarında çok meşgulum yeni bir iş aldım vs. diye geçiştirebilirsiniz, borç istediklerinde aileme verdim filan da diyebilirsiniz, yada başka bir bahaneyle borç da vermeyin, yaptığınız iş çok zor ve herkesin altından kalkamayacağı bir iş Allah kolaylıklar versin

merhabalar ben de avukatım. eğer bahsettiğiniz iş için eleman ihtiyacı varsa gönüllü olabilirim :)

Zamaninda universitelere basvurdum ama olmadi. Master tezim icin YOK denklik verir mi bilmiyorum yani denklik basvurusu yapmadim. Ifade ozgurlugu konusunda yazdim Turkiye'deki uygulamalari elestiren bir tezdi. Sanki sikinti olabilir gibi geliyor. Ankara'da bu denkligi daha sonra almak uzere doktoraya baslamistim ama ayni zamanda calisiyordum goturemedim biraktim doktorayi. Ankara'da da BM'de calisiyordum ama Trump fonlari kestiginden beri cok az pozisyon var. Akademi cok istiyordum ama hic olmadi. Turkiyede is bulabilecegimi cok da sanmam. . push ; En buyuk kk