Mecburiyet çok kötü birsey aynısını bende yaşıyorum 6senedir eşim memur ve kadrolu işi bırakmak için bir kaç senesi var ama ben bu kahrolasi gurbette yapamıyorum insanlara alisamiyorum sosyal fobi oldum resmen ailemi arıyorum orda yaşamak istiyorum ama olmuyor allah yardimcin olsun

Bende istanbulda olmak istemiyorum yer degistirsek ya sunflower

Böyle söyleyen insanları anlamıyorum ben hiç aslında gerçekten. Babamın mesleği yüzünden bir şehirde ve ilçede en fazla 3 yıl yaşadık. Sürekli taşındık. Annemde istanbulda doğmuş büyümüştü ve bütün ailesi ordaydı. Ama ölene kadar aileyle yaşayamayız değil mi? Yetişkin bireyleriz kendi hayatımız var artık kendi ailemiz var her zaman sevdiklerimizle yanyana olammayabilirizz? Gerçekten bi insan nasıl bunu depresyon haline getirirki. Bilemiyorum.

bende işte yalnızım fazla konuşmam... ne yaşarsak yaşayalım zorunlu olarak hayata devam ediyoruz bence kendinize uğraşlar edinin puzzle alın eşinizle onu yapın kafanız dağılır iş stresinden uzaklaşmış olursunuz... Alys

Bende harika bi anadolu şehrinden istabula geldim bende buraya alışamadım. Ama ne demiş büyükler doğduğun yer değil doyduğun yer. Ben çareyi çocukta buldum sabahtan akşama kadar onunla uğraşıyorum iii geliyo annemi özlemeye bile fırsat bulamıyorum bazen. Ailem kayseride ve ben şuan nevşehire gitmek için neler vermezdim

27 yaşındayım. yaşım küçük falan değil yani. Belki çocukluk zaten anlatırken de öyle örnek verdim. Belki de ailemden hiç uzakta kalmadığım içindir. . push ;

Merhaba hemen konuya girmek istiyorum çünkü anlatırken bile ağlayasım geliyor. İstanbul'da doğmuş büyümüş birisiyim. Eşimin memuriyeti sebebiyle evlenince anadoluda küçük bir şehre geldim. İkimizin de memleketi değil burası. Nerdeyse 5 ay oldu ama alışamıyorum, burayı sevemiyorum. Ömrü hayatımda İstanbul'dan, ailemden en fazla 2 hafta ayrı kalmışımdır ben. Burda yaşamak buraya alışmak çok zor geliyor. Neyseki çalışıyorum demek isterdim. Ama iş ortamım da çok kötü bazı sorunlar yaşadım. Bu yüzden evde olmak daha iyi geliyor bana. Hiç arkadaşım yok, bir ortamım yok, bu şehirde zaten yapıcak bişey yok. o kadar bunalıyorum ki. Çok şükür eşim var o olmazsa zaten yapamazdım. Çok destek oluyor. Bir gün burdan gidicez diyor. Gitsek de yine ailemden uzak bi yere olucak. Belki büyük bir şehir olur diye teselli veriyor. Belki anlatamıyorum kendimi ama geldiğimden beri gözyaşım durmadı. Gece kötü rüyalar görmeye başladım buraya geleli. Herşeyi İstanbul'da arkamda bırakmak çok zor geldi. Evimi, ailemi, arkdaşlarımı herşeyi çok özlüyorum. annemi çok özlüyorum.. İyi dileklerinizi dualarınızı istiyorum burdan gidebilmek için. Çünkü ben burda mutlu olamıyorum. Bir umut var ama küçük bir umut, şimdilik ona tutunuyorum...

Ama alışamayacağım ön yargınız sizi yorar 25 yıl Ankara da yaşadım üniversite öfkelendi de ailem ile birlikte idim tek çocuğum vs vs 10 yıl önce bu şehre geldim burda çorap bile nerden alınır bilmem ben diye düşünürdüm Aradan yıllar geçti her deliği öğrendim şimdi Ankara garip geliyor alıştım çünkü Deniz kenarına bir şey diyemeyeceğim insanlar genelde Deniz'i özlüyormuş ama ben denizsiz büyüdüğüm için sıkıntı olmadı Önce alışamalıyım deyin sonra çıkın sokaklarda gezin amaçsızca sanki turistik gezi gibi sokak arasında bir ağaç görün ya da bir kedi oranın kendi yaşamını ritmini hissedin N

Tayin kadro açıklığına bağlı zorunlu bi süre yok. Ama tayin olmak da zor bilmiyorum. Hamile kalmayı düşündüm sırf bu yüzden. hiç değilse evimde olurum diyorum. ama inan 9 ay daha çalışmaya tahammülüm yok. Hani çocuklar olur ya okula giderken ağlarlar ben de işe gelirken ağlıyorum. Akşam evde eşimleyim anlamıyorum işe gelince yalnızlığımla baş başa kalıyorum ondan herhalde

bir yeri güzel, yaşanılabilir kılan insandır.. kendinize arkadaş edinin mutlaka..

anladığım kadarı ile çalışıyorsunuz da ama siz ben istanbul dan nasıl ayrılırım diye yola çıkmışsınız ailemden uzağım demişsiniz ve oraya gitmeyi zorunluluk olarak gördüğünüz için de bu kadar kötüsünüz bir an önce toparlanmanız lazım zira aksi halde eşinize senin yüzünden geldik diye içten içe kinlenirsiniz bu da kötü olur küçük şehir diyorsunuz evet zor olanbilir ama geçen birisi köye gideceğim demişti ona da yazdım büyük şehirde ne yapıyoruz sanki diye insanlar komşuları ile bile facebooktan haberleşiyor burda İstanbul da yaşayanlar yazıyor eve 8 de varıyorum yemek vs derken 9-10 oluyor duş alıp yatıyorum diye belki siz istanbul hayatınızda daha sosyal olabilirsiniz onu bilemem de en fazla bir iki cafe bar eklenir günlük tempoya ya da avm oysa orada öldürülen zamanı ervde de verimli kullanabiliriz öncelikle ben nasıl alışırım psikolojinizden sıyrılmaya bakın; en azından şehir imiş; köy vs değil; işiniz var; her gün istemeseniz de evden çıkıyorsunuz yolunuzu uzatıp gidin gelin; öğretmen evi vs varsa gidin oranın bahçesinde oturun o çevreden birileri ile tanışırsınız onların da çoğu gurbette eşiniz memur onun da vardır aslen oralı olmayan arkadaşları; hastanede hemşireler doktorlar vs vs ama önce bir toparlanın sonra bebek yapın; böyle daha çok bunalabilirsiniz

Eğer daha fazla olumsuz düşünmeye devam edersen, psikolojin gerçekten çok zor düzelecek. Bunu kendine yapma.. Şükürler olsun, eşin yanında, ya olmasaydı? Ailen için bol bol dua et, sağlıklı olsunlar ve elbet onları göreceksin.. Döneceğin gün çok yakında olarak düşün.. Ama döneceğim zaten diye işlerini yapmamazlık yapma, çünkü o şekilde vaktini geçirebilirsin. Moralini bozma, olumsuz olma.. Döneceğini ve bunların hepsinin sen de bi anı olacağını unutma... Erkekler duygularını yansıtmazlar, güçlü durmaya çalışırlar.. Eminim o da sıkıntı yaşıyor, ama sana onda birini gösteremiyor. Gülen yüzünle sen de ona destek ol.. Bu yaşanması gerekilen bi süreç de.. Bol dua et, sabır çek.. Allah yardımcın olsun

Ben de tam tersi eşime diyorum İstanbulun trafiğini özledim kalabalığını özledim. Çünkü ben buna alışığım. Burası çok boş ölü şehir gibi. genelde yaşlı nüfus.. 5 aydır alışamadım daha ne kadar sürecek bilemiyorum. 2 -3 yıl burda kalmak istemiyorum ama ya kalmaktan da çok korkuyorum sunflower

Orasi neresi? sunflower

Hiç çaba göstermezseniz alışamazsınız. Ailenizden daha fazla sizi ziyarete gelmelerini isteyebilirsiniz. Sanırım memursunuz, tatiliniz fazladır, siz de ailenizi sık sık görebilirsiniz.

ben de öyleyim istanbul haberlerini görünce ağlayasım geliyo. arkadaşlarım istanbulda şunu yapıyoruz dese içim öyle acıyo ki.. çocuk bi meşgale olurmuş gibi geldi bana. eşim şuan istemiyor gerçi. bilmiyorum arkadaş yok olmuyor. konu komşu desen kimse kimseye bakmıyor. D damdan

kesinlikle çevre edinin, görüşüp sosyalleşebilceiğinz birileri olsun. Yoksa hayat geçmez nerde olursanız olun. Keyifli zaman geçirmeyi bilmek önemli G

İstanbuldan sonra alışması zor gelse de avantajlarını yaşamaya çalışsanız orada kaldığınız sürede rahat edersiniz. Örneğin İstanbulda araba kullanmak çok zor, ama yaşadığınız şehirde bolca pratik yapabilirsiniz. İstanbul çok pahalı, yaşadığınız yerde çok daha ucuza bir çok kursa gidebilirsiniz, hem trafik cinneti de olmayacağından her şeye vaktiniz yeter. İstanbulda harcayacağınız paranın yarısına geçinebilirsiniz, bu da gezmeye daha fazla para ayırabileceğiniz anlamına gelir. ... Gibi gibi gibi. Tüm hayatınızı orada geçirmeyeceksiniz zaten, kalacağınız 2-3 yıl, bu süreyi kendinize zindan edeceğinize çok daha faydalı geçirebilirsiniz.

onlar geliyolar biz gidiyoruz ama dönünce ya da onlar gidince daha kötü oluyorum sanki tam alışıcakmışım da sıfırlanmışım gibi.. H E

En iyisi hamile kal Zorunlu süre ne kadar 2 yıl mı Bebek olunca hangi şehirde olduğun aklına gelmez yoğunluktan Bebeğin 1 yaşına gelir, şehir değiştirene kadar

evet doğu değil doğunun şartları cok ayrı biliyorum. köy de değil onu dabiliyorum. zaten sıkıntım büyük bir şehirden küçük kısıtlı bir şehre gelmek. ailemden uzak olmak... Alys

evet isteyerek değil zorunlu olarak geldim. bu yüzden kabullenemiyorum sanki. Keşke gelmeseydim diyorum içimden ama keşke evlenmeseydim diyemiyorum çünkü eşimi çok seviyorum.. Belki istanbulda çok sosyal değiliz. devamlı oraya buraya gitmiyoruz ama onun orda olduğunu bilmek varlığını hissetmek bile yetiyor. burda kafan esti mi gel bi boğaz kenarında çay içelim diyemiyosun malesef. bunların eksikliğini çok yaşıyorum. Bir de ailemden uzakta bir başımıza yaşamak zor geliyor.. Bebek yapmak fikri sıcak geliyor şuanda sadece.. belki o beni oyalar..

Ben de dogu sanmistim. Karamsar olmayin uzun vadede kendinize zarar...

çalışıyorum. aslında istanbuldayken mesleğimi seviyordum ama burada hem insanlar hem ortam beni işimden soğuttu. davetsizkullanici

kreşe başlayan kızımı anımsattınız bana. Tam alışacak beni istiyor ben gidersem başa sarıyor gitmezsem alışıyor hesabı. Sizi sıkan nevşehir değil siz sonrası içinde hep yerlerde olacağız yazmışsınız. Bunu zaten biliyordunuz. Kimse ailesi ile dipdibe yaşama garantisi yok biz aynı şehirdeyiz ama senenin yarısı yazlıktalar mesela. Bunun üzerine birde çocuk yaparsanız hem daha çok bunalırsınız hem yardıma ihtiyaç duyarsınız erkenden uyuyorum diyorsunuz depresyonda olmayasınız? Şuan doğunun ücra köşesinde bir polis lojmanında evime roket atacaklar mı korkusu yaşayan kuzenim var. Çokta duyarlı olamayacağım bu yuzden belki. Açıkçası durumunuz sizden kaynaklı alışmak isterseniz alışırsınız pek çok yere yakınsınız ve orada da gezeceğiniz farklı güzellikler var. Ya tadını çıkaracaksınız ya zehir edeceksiniz sizin elinizde. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Herkes neresi diye sormuş keşke söyleseniz kimse kapınıza gelmez hem belki oradan arkadaslar vardır burada. 4 bucuk yıl doguda durduk erzurumda hiç alışamadım dediğim şehirden aglayarak döndüm. zaman ne gösterir bilinmez daha cok erken

Kaç yaşındasınız? Yıllardır ailemden uzak olduğum için midir nedir bana böyle şeyler kapris gibi geliyor. Şehri sevmemenizi anlarım ama her gün ağlamak işe gitmek istememek biraz çocukça değil mi?

Bir ilcedeyim 9000 nüfusu var ve ilçede in cin top oynuyor gezecek hiç bir yer yok şehir merkezinde olmak bile isterdim ama nasip kader kısmet hayırlısı D dtnescafe

Ben de benzer durumdayim. Tam olarak ayni demiyorum ama ist. da ceyrek asir gecirip terk etmek adama koyar, bilirim. Ama hayattan zevk aliyorum. Bu sene kpss kursuna yazildim, gecen senelerde de evde olmama ragmen keyifli zaman gecirdim. Kendimize yetmeyi bilmemiz lazim diye dusunuyorum. Bizim toplumda fazla bireysellik oluşmadi. Tek basiniza o kadar guzel zaman gecirebilirsiniz ki aslinda... Ama o sehre ve imkanlara olumsuz bir gozle bakarsaniz mutlu olamazsiniz. Cozumu kendi icimizde ararsak en kalici çareleri buluruz. Çabalayin derim ben.

Hangi sehirdesiniz suan merak ettim. Bende doğma büyüme istanbuldayım evlendim istanbuldan ayrıldım ufak bi sehirdeyim şimdi 3 yıllık evliyim başta müthiş zorlandım istanbul trafiğini bile ozlemustim haberlerde istanbuldan tüm haberleri öyle heyecanla izliyordum ki anlatamam ailemden de ayrı kalmak zor gelmişti sizi tamamen anlıyorum ama çocuk için erken önce siz mutlu olmalısınız orda çocuk olursa daha bunalicaksiniz ben de hmen çocuk yaptım sonuç yine aynı hisler değişmiyor aksine hamile olunca daha duygusal oluyorsunuz.. bence arkadaş edinin konu komşu bi uğraş bulun kafa dahitin derim ben böylece adapte oldum şimdi istanbul Muş aklıma bile gelmiyo

bu şehir neresi çok mrk ettim?

O zaman işten ayrılın ailenizin yanına dönün. Eşiniz de zamanı dolunca tayin istesin gelsin.

ah keşke...

söleyeyim nevşehir. size normal gelebilir kapris falan değil bana göre. alışamıyorum ailemden ayrılmak zor geliyor. ve duygusal bir çöküntü yaşıyorum. herkes sizin kadar güçlü olmayabilir. Akasya Saçmalamayın! Üyelik

Nevşehir Doğunun bir ilindesiniz sanmıştım. Depresyonda olabilirsiniz tedavi olmayı düşündünüz mü?

Konu sahibi Nevşehir'i mi beğenmediniz ilahi ünyanın dört bir tarafından orayı görmek için kaç bin kilometre kateden insanlar var ayrıca oraları bilirim çok güzel yerler nesine alışamadınız? Biraz şımarıklık bu yaptığınız farkında mısınız? Millet Şırnak İdil'e gidiyor su yok elektrik yok lojman haricinde bir yer yok alışveriş merkezi yok eşi için iş için vs dert sandımdı bayağı... Yahu tayininiz çıkar yine dönersiniz

heerkes sormuş cevap alamamış. Bide ben deniyim şansımı. orası neresi? sunflower

Ben de çoğu zaman işte mutsuz evde daha mutluyum. Buna rağmen sevdiğimin yanına yurt dışına gitmedim işimden ayrılıp. Pişmanım ama oldu birkere.. Gerçi daha ilgili olsa gidecektim..

Alismaya calismayin zaten madem eninde sonunda gidecekmissiniz kendinizi alismak icin zorunlu hissetmeyin. Hangi sehir bilemiyorum ama kendinizi oyalayacak bir seyler bulun. Eve katkida bulunabilcek bir seyler. En azindan bir amaciniz olur. arkadas edinememinizin sebebi evden cikmiyor olmaniz mi yoksa sadece kisisel bir sey mi? Istanbulda 'ismek' dedigimiz kurslar var. Kisisel gelisimden tutunda kek yapimina kadar her sey var. Muhtemelen yasadiginiz sehirde de vardir. Onlara bir bakin. Haftada2 3 gun bunlarla kendinizi oyalayabilirsiniz D damdan

Bu cok kötü... Insallah tez zamanda tasinirsiniz. Ama sirf birtek arkadas edinirseniz gerisi gelir diye düsünüyorum Akasya Saçmalamayın! Üyelik

amin çok teşekkür ederim. her zaman dua ediyorum.. taviyelerinize uymaya çalışıcam . push ; sunflower

Allah yardımcınız olsun İnsan sevdiği iişi yapmalı zaten sevmıyorsanız gitmeyın en ıyısı bır kursa falan yazılın. s A

valla bende uzaktayım ailemden herkes sormasına rağmen nerde yaşadığını yazmamışsın. Bende anadolunun küçük bir ilindeyim arkadaş edindim burda tamam ailemi özlüyorum ama öyle çocuklar gibi zır zır ağlamadım hiç. Bana kapris gibi geliyor A