Esim karsima ciktiginda 25 yasindaydim.4 ayda nisanlandim. iki ayda nikah yaptik. sonrada 1,5 yil askerliginin bitmesini ve ve benim dogu tayinimin bitmesini bekledim.27 yasindaydim evlendigimde. ben de kimseye güvenemiyordum. ama kader iste. herkesin bir kaderi varAllah hayirlisini yazsin. bence kimse yalniz degildir. benim samimi bir arkadasim var. arkadasim benden 5 6 yas büyüktü. sonra kendinden 7 yas büyük biriyle evlendi.45 yasinda bir cocugu oldu. Allahin ne zaman ne vercegini asla bilemeyiz canim. bol bol dua et dolunay229

canım benim seni çok iyi anlıyorum. bende güvensizlik kavramı üzerine yetiştirildm. hala da bunu savunurum 'kimseye güvenme' ama şuda bir gerçek. allah herkese bir eş vermiştir dünyada. senin eşin karşına çıktığı zaman ağzın dilin tutulur güvensizlikmiş değilmiş düşünemezsin. tabi bu senin seveceğin kişi için gerçerli. o yüzden sıkma canını. sabret. er yada geç emin ol sende mutlu olacaksın. inan bana herşey çok güzel olacak inşallah. yeterki sen iste.. dolunay229

Karşına düzgün biri çıkmadığı için böyle düşünüyorsun bence, ayrıca yaşın da ilerlememiş daha önünde uzun yıllar var, kaderindeki kişi seni bulur diye düşünüyorum canım B

o kadar bunalıyorum ki kendimi çıkmazda gibi hissediyorum. ne ailem ne arkadaşlarım ne de başka birileriyle istediğim gibi olmadı ilişkilerim. yaşamayı beceremiyorum galiba anladım. çevremde oturup konuşabileceğim hiç kimse yok. yalnızım. o kadar alışmışım yalnızlığa ki artık kimseyi de alamıyorum hayatıma galiba. olmuyo yürümüyo. ne yaparsam yapayım değişmiyo hiç bir şey. içim kapkaranlık. annemle de kavga ettik. kendi hayatı boyunca insanlara güvenmemem gerektiğini aşıladı durdu. şimdi de herkes bu kadar kötü mü diyor. 25 yaşındayım. çalışıyorum. evlenmemi bekliyor ama istediğim birini bulamadım napayım. sevemiyorum güvenemiyorum kimseye, kimsenin de beni gerçekten seveceğine inanmıyorum. beni seviyormş gibi görünenlerin bana karşı başka çıkarları olacağını düşünüyorum. yazmak istedim sadece...