Ben bir durur iki dururdum en sonunda patlardim. Ayip ya birisi odadan cikinca ardindan konsmalar. Hele bide bilmiyorum bunu kusurlarini ve gorunusu hakkindada yapiyorsalar. Cinlerim tepeme cikardi. O kisiye inceden bu kizlardan uzak dur derdim. Ve kizlar abartirsa o an mudahale ederdim zatn. Ama basina bela alma sen yinede. Sabret. W

Siz o alıntıladığınız mesajı hiç okumadan yorum yazmışsınız. yamukprenses

benım de basıma gelmişti buna benzer bir sey.. odamı değiştirmiştim.. yurttan bir arkadasımın odasından biri eve cıkmıstı ben de yurt memuru ıle konusup o kızın yerıne gecmiştim... şimdi o gunlerı düşünüp gülüyorum çünkü sorun yasadıgım o eskı oda arkadaslarım kendılerı sonradan benimle iletişime gectiler ve mezun olduktan yıllar sonra görüşmeye başladık :) Zamanla olgunlaşıyor insan :) W

Haklısınız. :) W

Sakin bir şekilde konuşup kural belirlemeye, ortak kararlar almaya çalıştık ama kendilerinin sürekli bizi suçlayıcı ve saldırgan tavırları, laf sokmaları yüzünden bu büyük bir tartışmayla sonuçlandı. Yurt müdürü dördümüzü de yanına çağırıp nasihat falan verdi neticesinde. Ya bilmiyorum, "o kadar mı kötü?" diyeceksiniz belki ama gerçekten öyle. E

Bazı insanların haksız oldukları konuda savunmaya geçme hissi suçlayıcılık ve saldırgan tavırlarının doğmasına sebep oluyor. Karşınızdakiler sebebiyle bu şekilde bir çözüm yolu bulmanız çok güç görünüyormuş. Herkes kendi yaşadığını en iyi bilebildiği için sizi kötü bir durumda görerek ben de yardımcı olmak istemiştim. Belki de en güzel yaşlarımız bizim üniversite hayatımız. Ancak binbir çeşit karakterde insan var. Oldukları gibi kabul etmek zorundayız. Yalnız değilsiniz. Buna da şükür diyebilirim. W

Kardesimin basina gelmisti ve aynen sizin gibi bi arkadasi vardi odasinda anlastigi. baska arkadaslarla konusup onlarin odasina gecmislerdi. iki kisilik bos yeri olan arkadaslariniza teklif etseniz?Kardesim o kadar bezmisti ki, benim odam demeyip birakip gitmisti:) Z

idareye yakın olun ve kavgalarınızı bildirin. bende çok sakin biriydim yurt hayatına kadar. bizim ilde 2 yurt vardı biri iyi biri çok kötü.12 kişilik odalar falan. odadaki bi arkadaşı o kötü yurda postalamıştık. idareyle aranızın iyi olması ve derdinizi iyi anlatmanız işe yarar. ve onlar sizden üst sınıfmı? . push ; W

ay sen böyle anlatınca yurt ortamını özledim Uff dedim ya polyannayım bugün

Bir de dikkatimi çeken bir durum daha oldu, ben Knol, arkadaşım x olsun, öteki kızlardan biri de z olsun, öyle isimlendirip anlatayım. Dün ben arkadaşım x ile sohbet ederken odada birşey anlattım ve buna x ile birlikte dakikalarca güldük. Hoşsohbetimiz devam ederken y'nin ikimize de kötü kötü baktığını farkettim ama hiç bozuntuya vermedim. Daha sonra y odadan çıkıp gitti. Y'nin ters bakışlarını arkadaşım x de farketmiş, bana sonradan söyledi. Biz ne zaman arkadaşımla mutlu olsak, güzel bir sohbet içinde olsak y her zaman bize sert bakışlar atıyor. Biz neşeli insanlarız, her şeye rağmen muhakkak yapacak bir espri buluruz, daha önceki sohbetlerimize y'yi de dahil etmek istemiştik dışladığımızı düşünmesin diye ama o dahil olmamıştı, biz de bir daha dahil etmedik. Açıkçası ben bu y'nin bizim arkadaşlığımızı kıskandığını düşünüyorum. Onun kendi arkadaşlarıyla böyle eğlendiğine, güldüğüne hiç şahit olmadım açıkçası. Daha önce de benim arkadaşımla aramdaki iletişim hakkında laf dokundurması yapmıştı, biz hiç oralı olmamıştık. Birileri kıskanıyor ya da mutsuz oluyor diye neşemi öldürecek, muhabbetimi kısıtlayacak halim yok, kimse kusura bakmasın. Kaizen

Ben de 2 sene kyk da kaldım 3 sene de evde. Ev arkadaşlarım da çok iyi kızlardı sağolsunlar. Ev rahatlık gerçekten. Her şeyden rahatsız olan bir yapınız varsa bulunmaz kaftan.

Ogrenciligim boyunca devlet yurdunda, ozel yurtta, okulun yurdunda ve hatta evde de kaldim ve ev dahil, hepsinde problemli tiplerle deneyimim oldu. Benim cozumum herkesle anladigi dilden konusmakti, manyakla manyak olup kendi yontemlerini ona karsi kullanacaksin, deli deliyi gorunce sopasini saklarmis:) birak onlar kacsin sizin odadan. Karamela

Bende 3 kişiliklerdeyim. 1 arkadaşımla baya iyiyim. 3. cüyle anlaşamazsak eğer birbirimizi tutuyoruz. 1 tanesi daha da inatlaştı. Sonra kendiliğinden gitti. 1 tanesi de mecbur uyum sağlamıştı :))) Da 4 olunca o olmamış anladığım kadarıyla

Haha, iyi fikir. :) Aslında bütün açılardan bakınca kötü değil zira aklıma bir anı geldi; yılbaşı günü Twitter'da geziniyordum ve arkadaşıma "Yeni Zelanda 2015'e girdi bile!" dedim. Anlaşamadığımız kızlardan biri de konuya dahil oldu ve "Hayır ya, nasıl girerler. Olur mu öyle şey? Dünyanın her yeri aynı anda giriyor yeni yıla. Saçmalıyorsun." demişti. Sonrası ne mi oldu? Arkadaşım kıza 15 dk boyunca dünyanın güneş etrafındaki dönüşünden, saat farkından, meridyenlerden, Yeni Zelanda'dan vs. bahsetti. İlkokul ders konularını anlattıktan sonra kızı ikna etmiş oldu. O an gülmekten öleceğim sanmıştım. W

Ben de onların yüzünden tek başıma eve çıkmıştım. Ama iyiki de çıkmışım. Ben çok kuralcıyım. Onlar sabahlara kadar oturuyorlardı. Hiç sevmediğim bir muhabbet. Şimdi bile her şeyim saatlidir. Yurtta kalmak zor gerçekten. Benim gibidetaycı bir insansanız...

Benim de aklıma gelmediği için o kadar sıkıntı çekiyorum zaten. :) KK iyi hoş ama konumla alakalı en etkisiz cevap türleri benim için "odayı değiştirin" ve "ailenize söyleyin" cevapları. Dediğim gibi oda değişimi kesin çözüm ve bunun için uğraşıyoruz ama kolay birşey değil maalesef. Dolu bir yurt, boş yer zaten yok şimdilik ve değiş tokuş yapmak için uğraşıyoruz ama kimse düzen değiştirmek istemiyor tabi. W

Iyyy evet benim de ilk sene kaldığım odamda vardı bi tip. Kesinlikle hazetmediğim biriydi ve saçma sapan hareketleri vardı.. Bardağı taşıran nokta ise benim bulaşık süngerimle ayakkabısını silmesi oldu. Tabi içimdeki canavar ortaya çıktı ve o sarı çıyan saçlarına yapışmamak için çok zor tuttum kendimi. Hemen ertesi gün odamı değiştirdim. Eğer ki o şahıs şuanda kk üyesiyse ve bu yazdığımı okuyorsa buradan söylüyorum: hala sevmiyorum seni sarı çiyan!

Ben 5 Kişilik bi evdeydim öğrenciyken Doğu Batı ayrımı yapan bi kız yüzünden 1 yılım berbat olmuştu. Arkadaşınla Gülün eğlenin görmezden gelin. Bazı insanlar kendileriyle birlikte çevrelerini zehirliyorlar. O yüzden takılma üniversite yıllarını bi daha bulamazsın üç maymunu oyna onlar için. Onları soran olursa bile bilmiyorum de geç inan değmiyor. Ki en iyi bunu sen bilirsin. obiviyante Zamansızım... tek ayak

Ailelerin yapacagi bir sey yok ne demek yahu? Valla disli bir insan, ogrenci veya aile, bu kisilerden kurtulurdu. Bir sey yapamiyorsaniz, o halde, kaderinse cekeceksin diyeyim ben sana. yazarhanim35 Yazar

Ne güzel, siz halletmişsiniz. Bizim yurt genelde dolu oluyor ve yer bulmak zor oluyor. Ne zaman "boşver, formasyon ve staj eğitimleri başlayınca kafalarını kaşıyacak vakitleri olmayacak, hem odaya daha az gelirler hem de bizimle uğraşmak istemezler belki" diye düşünsem aradan çok zaman geçmeden bir olay oluyor, bir sıkıntı yaşanıyor. :)

Sanırım yurt ortamının kaçınılmaz sonu. bizim oda gündüzcü yan oda ikinci öğretimdi, birde bizden Bir üst sınıf olunca oranın ağası gibi davraniyorlardi, gece son ses müzik açmalar, gülmeler, birkaç kere uyardik diye takmislardi bize, idare hiç birşey yapamadı yada yapmadı neyse. en son fena kapismistik O günden sonra sesleri cikmadi ama tabiiki Çözüm Bu olmamaliydi. Şimdi ki aklım olsa aileme söylerdim, onlar idareyi sıkıştırırdı, bence durumu aileneze bildirin. W

Canım madem tek kişi değişiklik oluyor o kızları baska odalara versinler. Olmaz mı? W

Valla 3- u bir olsa sen yalniz takilsan canını sıkmakta hakli olurdun. Ama 2 ye 2 esitsiniz. Bosver ne samimi ol ne de gicik davran zamanla herkes isine bakar. Benim de gicik oldugum bir iki kisi vardi, onlara odaklanmak yerine sevdiklerime odaklandim oldu bitti :) E

Yurtta kalıp da sorun yaşamayan yoktur, yalnız değilsin yani. Özellikle kızlar arasında bu tarz problemler hep oluyor. Sizin yapabileceğiniz pek bir şey yok, takmayacaksınız. Orta yolu bulmanıza imkan vermiyorlarsa, herkes birbirinin çizgisine uymak zorunda. Allah'tan yalnız değilsiniz anlaşabildiğiniz bir arkadaşınız varmış yanınızda. Her şey geçiyor çok fazla dert etmeyin kendinize, öğrenciliğin en tatlı zamanları, havalar filan düzelecek ne güzel, bahar şenlikleri filan geliyor. takmayın kafanıza. Ama yıl sonu mutlaka belirtin ayrılmak istediğinizi yurt yönetimine. Z

Kesinlikle haklısınız. Ya zaten sıkıntı onların kendi kurallarına uydurmak istemelerinden ve bizim de buna uymak istememizden çıkıyor. "Burası bizim odamız, sizin değil" kafasındalar. Sabah dolap gıcırtısına uyanıp sıkıntı çıkarınca dikkat etmesi gereken biziz onlara göre, tamam üzerimize düşeni yaparız sonuçta neden bilerek gürültü yapalım... Ama onlar sabah biz uyurken gürültü yapınca ve biz onları uyarınca, bunu dile getirince "gürültü yapmadıklarını, gayet sessiz olduklarını" söyleyip bize karşı bir tavır alıyorlar. Siz de bizi uyarın rahatsız olursanız diyorlar, uyardığımız zaman da sert tepki veriyorlar. Hata kabul etme durumu yok yani ortada. Ama bundan sonra ben de kafama göre takılacağım, ufak ufak başladım zaten buna. Sabah bir iki kez istemeden gürültü yaptım, bir tanesi uyardı ve kesinlikle özür dilemedim, hiç açıklama yapmadım. Söylendi söylendi sonra uyumaya devam etti. Bu zamana kadar hatalı olduğumuz durumda "kusura bakmayın" dedik de ne oldu? A

Arkadasiniz simdiye kadar iyi bile dayanmis tek basina gitmemeye ben bunlarin ne mal olduklarini anladiktan sonra babam olsa takmaz tek basima oda degistirirdim. Bunca zaman tek basiniza katlanmaniza sebep olmayip sizinle direndigi icin minnet duymaniz ve artik sizden ayri da olsa bu ortamdan kurtulacagi icin mutlu olmaniz gerek bencillik yapmayin. W

Canım benim gerek yurtta gerek evde kalmış birisi olarak kesinlikle haklısın. Orası senin yaşam alanın elbette uyumsuzluklardan rahatsızlık duyabilirsin. İmkanın varsa iyi anlaştığın arkadaşınla eve çıkabilirsiniz. Odanızı değiştirme imkanının yoksa mecbur katlanacaksınız. Üzülme bugünler gelecekte güzel anılar olarak kalacak aklında. Kötü günlerini hatırlamayacaksın. O arkadaşlarını bile özleyeceksin biliyor musun? Bu günlerin tadını çıkartmaya bak...

Bende 2 yıl devlet yurdunda kaldım ve anlaşamadığımız bir arkadaşımızı şikayet edip odadan attırmıştık. Bastırın bu konuda devlet yurdu da olsa bedavadan kalmıyorsunuz. İlgilenmek zorundalar. Her gün tartışıyoruz huzurumuz kalmadı diyin. Sık sık gündem yapın bu mevzuyu.

Allah büyük haklıya hakkını teslim ediyor... zamanında ben de cok üzülmüştüm ama ikisi de kendi kendine geldi :)

Kusura bakmayın güldüm ama çok tuhafıma gitti. Ben 3-4 kere destan gibi yorum yapmışım hiç aklıma gelmemişti bu bak. W

Arkadaşının tepkisi de normal. Odalarınızın ayrı olmasını çok dert etme bence. Yine akşama kadar beraber olursunuz, sonra uyumaya gidersiniz. Ama bir noktada kırgınlık olur. Keşke dişini sıkmayı tercih etseydi dönem bitene kadar. kırılma desem de olur muhakkak. Ben de yurtta iki kişilik odada 4 sene kaldım. Oda arkadaşımla çok farklı görüşlerimiz vardı. O içerdi arkadaşlarıyla, ben içmezdim, namaz kılardım, ki başörtülüyüm. ama mükemmel de bir uyumumuz vardı. Hiç kavga etmedik, hep saygılıydık, yakındık. çok yakın bir sınıf arkadaşımın odası boşalınca beni çağırmıştı yanına, oda arkadaşımı bırakıp gidemem kırılır demiştim. Salaklık etmişim. O kaç kere oda değiştirmeye çalışmış, bunu da son sınıfta öğrendim ama biz ana binada ve en güzel binada olduğumuz için başka binada açılan yerlere gitmek istememiş, devamlı başkalarıyla ayarlamaya çalışmış, olmamış. Yine saygım sonsuz ama kırılmıştım ben de. W

Ve maalesef arkadaşım bu sıkıntıları benden daha çok takıyor, dert ediyor. Biraz müzik dinleyeyim diye kulaklık takıyorum, o esnada kız telefonda konuşurken bize laf çarpıtıyor, ben duymuyorum ama arkadaşım duyuyor, anında mesaj atıp söylüyor. Ders çalışma odasına gidiyorum, biraz kitap okuyup kafa dağıtmak istiyorum, ben odadan çıkar çıkmaz kız laf sokuyor bize, arkadaşım da anında bana mesaj atıyor böyle böyle dedi diye. Kaç kere söyledim istediğini söylesin ama sen dinleme, umursama diye. Odadan kurtulmak için oda dışına çıkıyorum ama yine de kurtulamıyorum bir saatliğine bile. Arkadaşımın bu huyuna artık sinir olmaya başladım, tamam paylaşmak istiyor ama sanki gözü kulağı sürekli o kızlardaymış gibime geliyor. Öyle biri değil aslında ama bu huyundan nasıl vazgeçirebilirim? Onu kırmadan nasıl ikna edebilirim? Elinde olmadan çok takıyor, cevap da vermiyor kızlara, tamam çok bunaldık ama oda değişmezse bu vaziyette nasıl katlanacak ki? . push ; W

Bence bu olmaz sevde Arkadaşını velisine şikayet etmiş ilkokul talebesi gibi anlaşılır. Burası üniversite ve bunlar reşit insanlar. Sorunlarını çözemiyorlarsa yurt müdürlüğüne ikisi birlikte dilekçe verebilirler bence oda değişikliği için. Ya da o kızların yakın olduğu iki arkadaş varsa sizinle becayiş yapsınlar siz onların odasına onlar sizin odaya geçmek için talepte bulunun

Ailenize söyleyin, onlar gelsinler idareyle kouşsuunlar. Olmaz mı? Sert olsunlar biraz ve şikayet etsinler. "Biz çocuklarımızı okusun diye gönderiyoruz. Kavgacı öğrencilerle gürültü patırtı yaşamaya mecbur mu bunlar, okuldan, yurttan soğudular. Çocuklarımızın psikolokisi bozuldu" filan desinler. Elalemin sorunlu kızları yüzünden bu şekilde yaşamak zorunda değilsiniz. Sabret diyemeyeceğim. Sabır gerektiren bir şey yok. Hemen çözülmesi gereken bir sorun var. Hakkınızı arayın.

İnsan bezince her şeyi bırakıp gitmek istiyor. :) Boş yer aramaya devam edeceğiz. W

Uyumsuz yurt arkadaşı büyük problem. Yani bunu dert etmenizde sakınca yok. Tavsiyem yeni dönemde belirli kurallar belirleyerek ortak paydada buluşun. Sıkıntınız olduğu konularda siz A onlar C mi diyor. Byi uygulayın. Ki herkesin başına buyruk davranması bir lüks geliyor bana. MissPoine

Sizinki de bir çözüm önerisi ama aileleri ne pahasına olursa olsun karıştırmak istemiyorum, ilkokul değil burası zira. Ben konuda da belirttim, dert ettim demeyi bile kendime yakıştıramıyorum, çok şükür ki en büyük derdim bu değil. Keşke tek derdim bu olsa zira kontrolsüz bir insan değilim, ne kendimi mahalle kızlarının kavgasında bulurum ne de disiplin cezası almaya niyetim var. Ha en büyük derdim bu olsa orası başka. Aile mevzusuna gelince... Ailede herkesin kendi sorunu kendine yetiyor zaten, bir de ben uzakta okuyan çocuklarının sorunlarıyla onları boğuşturmak istemiyorum. Ama aileme bu olaydan bahsettiğimde tek başıma odamı değiştirmemi söylediler. Onlara göre çözüm; o odadan ayrıl başka bir odaya geç o zaman, kim ne yaparsa yapsın. Ama ortada bir de arkadaşım var, arkadaşım ailesi ona demiyor ki Knol'u bırak başka odaya geç diye. Oda değişikliğinin halen olmamasının sebebi biz iki kişi olarak değişmek istiyoruz, iki kişilik boş yer lazım ya da farklı bir odadan odasını değiştirmek isteyen iki kişi lazım. Mümkün mertebe araştırdık, yoktu öyle birileri. Zaten sınav zamanına denk gelmiştik, herkes sınav derdindeydi. Tek kişilik boş yerler falan var, tek başıma olsam çoktan bulurdum ama arkadaşım var, onu nereye bırakayım... Hakkımızı aradık, aramaya da devam edeceğiz. Yurt ortamını biliyor musunuz bilmiyorum ama sorunlu insana rastlama ihtimali çok yüksek. Zaten oda değişikliklerini ezelden beri zor yapıyorlarmış. Biz öyle idareye diklenen insanlardan değiliz, çirkeflik yapıp istediğimi alacaksam almayayım, kalsın. Bana yakışmaz. W

İdare de oralı olmuyorsa gormezden gelmek tek çözümün.. Ayrıca konunu düzgün yazıp noktalama işareti koydugun icin cok tesekkur edermm:)

eve çıkma seçeneğiniz yok mu ev daha rahat oluyor ya W

Biz bir odada 8-9 kisi kalirdik pek bir problemimiz olmazdi. En azindan iyi anlastiginiz bir arkadasiniz var digerlerini problem etmeyiverin. W

en azından yalnız kalmamışsın..

Kusura bakmayın da idarenin sizden bıkma gibi bir lüksü yok. O koltuğu oranın idaresini sağlamak için dolduruyorsa adı üstünde idare edecek.

takmamaya çalış canım

Gündüzleri dersler oluyor, akşamları da arkadaşımla dışarı çıkıyoruz tabi ama her akşam her akşam bunu yapamıyoruz. Takıyorum kulaklığımı, bilgisayarımda takılıyorum, özellikle soyutlanmaya çaba gösteriyorum ama bir yerden bişey çıkarıp huzursuzluk, gerginlik yaratıyorlar. L

Ortada bir bencillik yok ki, ben ona hiçbir zaman tek başına bu odadan ayrılma falan demedim. Ben ona duymam gereken minneti duyuyorum ama kimse de onu buna katlanmaya zorlamıyor sonuç olarak. Zaten katlanmak istemese katlanmaz. Tam tersine o dile getirip durur, ben sana çok alıştım, biz iyi anlaşıyoruz, tek başıma çıkmak istemem falan diye. Bi sadece geçen gün tek çıkma muhabbeti oldu, ona da tepki vermedim zaten. Hatta seneye eve çıkma konusu da oldu, sen de eve çıkmayı düşünürsen birlikte çıkmak isterim falan dedi. Şu anda da aramız gayet iyi, bir sorun yok. Ben ona hak veriyorum yazmışım zaten, sadece istemdışı bir kırgınlık ya da soğukluk olmasından endişe duydum bu da benim kötü bir huyum ve elimde olan bişey değil. Soğukluktan kastım da eskisi gibi olamamak zaten, 7/24 birlikte yaşadığın, bu kadar çok paylaştığın insanla yaşadığın alanı ayırırsan ister istemez paylaşımlar ve birlikte geçirilen zamanlar azalacaktır. Aynı yerde yaşadığın için dip dibesindir ama yaşam alanı değişince elbette dip dibe olamazsın, en basitinden. Dün bir tane de olsa boş yeri olan bir oda vardı, ben dayanamıyorum, o boş yere gitmek istiyorum diyebilirdi, demedi.

biz sana ne söylesek boş. çok zordur anlaşamadığın biriyle aynı ortamı paylaşmak. ya görmezden geleceksin ya da mümkün mertebe ortamı değiştireceksin. yurt görevlileriyle falan konuştunuz mu hiç?

3 böyle konular için en ideal kişi sayısı. :) Ama ikili gruplaşınca kötü oluyor. 3 kişiliklerde 2 kişi istemiyoruz dediği anda tek kalan o üçüncünün düşüncesi bile sorulmaz gibime geliyor. W

İdare şimdiden bıkmış gibi bizden üstelik sadece ikinci gidişimizdi ama elbette peşi bırakılmayacak. Eğer oda değişikliği olmazsa biz de o kızlara huzur vermeyeceğiz. Arkadaşım bu konuda ne yapar bilmiyorum ama benim sabrım gerçekten sınırları zorluyor, bu gidişle ben de onlara huzur vermeyeceğim yani. Dişlerini geçirdiklerini sansınlar istemiyorum. W

Oda degisikligi yapacaginiz kisileri ayarlayip idareye oyle bildirirseniz daha iyi olur. I

"Oda değişikliği için idareye başvurduk ama pek oralı olmadılar." yazmışım ama o arkadaşınki de kesin çözüm tabi.

Gece gece bu da benim derdim. Aslında "bunu dert ettim" demeyi kendime hiç yakıştıramıyorum ama ister istemez canımı sıkıyor. Ben üniversite 3. sınıf öğrencisiyim, ortalama bir öğrenciyim. Ailemle birlikte yaşıyorum aslında ama okumak için evimden ayrıldım, batıda küçük bir şehirde okuyorum. Devlet yurdunda kalıyorum, imkanlar eskisine göre oldukça iyi sayılır ama yaşama şartları ne kadar iyi olursa olsun insanlar bir şekilde bunu bozuyor, insanın olduğu her yerde muhakkak bir anlaşmazlık, bir mutsuzluk oluyor. Malum sömestr vardı, bu sene uzun bir tatil yaptık, bu süre boyunca evimde ailemle birlikteydim her yıl olduğu gibi ve salı günü okuduğum şehre, yurda geri döneceğim. Yurtta kalanlar bilir, 4 kişilik odadayım, bunlardan biri benim 3 yıllık oda arkadaşım, onunla aramız iyi ama diğer ikisiyle anlaşamıyoruz. Odada resmen ikişerli gruplaşma var. İdarenin rasgele kararıyla sene başında biz bunlarla aynı odaya düştük. Bu iki arkadaş çok uyumsuz, hep kendi istedikleri olsun istiyorlar, kendi kurallarına bizi uydurmak istiyorlar, oldukça bencil tavırları var ve en ufak bişeyde bile tartışma çıkarıp kendilerini haklı göstermeye bayılıyorlar. Biz kavga insanı değiliz, tatsızlık çıksın istemiyoruz ama onlar bir şekilde çıkarıyorlar. Kızlarla sene başındaki ilk tartışmamızdan sonra biraz araştırdım ve bunların yurtta resmen adının çıktığını öğrendim... Biz 3 yıllık oda arkadaşımla bıktık artık, okuldan da yurttan da soğuduk resmen. Ve şimdi yeni bir dönem başlıyor, bir dönem daha bunlarla aynı yerde yaşamak zorundayız. Oda değişikliği için idareye başvurduk ama pek oralı olmadılar. Dert ettim olayını kendime yakıştıramıyorum ama onları görmek bile istemiyorum. Gideceğimi düşündükçe moralim bozuluyor, normalde canımı sıkan bir insan değilim ama bu hale geldim. 3 yıldır yurttayım ama en zor yılım bu yılım oldu resmen. Lütfen beni rahatlatacak bişeyler söyleyin, oraya gidince nasıl davranmalıyım, kendimi huzursuz etmemenin bir yolu var mı? Belki başından buna benzer bişeyler geçen arkadaşlarım vardır KK'da, birazcık olsun moralimi yükseltebilecek yorumlar bekliyorum sizlerden... Sorularınızı da cevaplarım ayrıca... SONUÇ: Konumu okuyan, zaman ayırıp yorum yapan yapmayan herkese çok teşekkür ederim. Arkadaşımla konuştuk, düşündük, taşındık, önümüzdeki seçenekleri falan filan ve birbirimizden ayrılıp farklı odalara gitmektense mevcut odada kalmaya devam etme kararı aldık. Bunda biraz da etkili olan şey, kızların gerçek niyetini öğrenmiş olmamız oldu. Tam emin değilim ama onlar ikimizin veya sadece birimizin odadan gitmesini sağlayıp yerimize kendi arkadaşlarından birini almak niyetindeler, muhtemelen bu yüzden insanca iletişim kurmak yerine sağa sola saldırıp bize sürekli sorun çıkarıp kendi isteğimizle odayı bırakıp gitmemiz için uğraşıyorlar. Oda değişikliği kolay birşey değil yurtta, senenin ortasında yeni bir ortama girmek, tanımadığın insanlarla aynı odada yaşayıp düzenlerine ya da düzensizliklerine ayak uydurmak çok yıpratıcı. Ayrıca biz 3 yıldır aynı katta kalıyoruz ve burada da bir sürü arkadaşımız var. Yani bir başka deyişle üç yıldır, geldiğimiz günden beri kurmuş olduğumuz, alışmış olduğumuz düzeni iki tane kız bizi istemiyor, başkasını istiyor diye bozmayacağımıza karar verdik. Arkadaşımın sinir sistemi benden daha hassas aslında ama bu durumu öğrenince kendisi işi inada bindirdi. Aslında ben de inatçı biri değilimdir ama ben de hem arkadaşımdan ayrılmamak, hem düzenimi bozmamak vs. için odamı değiştirmemeye karar verdim. Kızlardan biri kendi kendine tehditler yağdırmaya devam ediyor, kendince bir savaş başlatmış ama biz onunla muhatap olmayı çoktan bıraktık. Devletin yurdu, devletin öğrencisi; kimse kimseyi yerinden edemez. Çıkardığı en ufak huzursuzlukta yurt yönetimine şikayet etmeye devam edeceğiz kendisini. Son düzenleyen: Moderatör: 4 Mart 2015

Yurt ortamı çok zor seni çok iyi anlıyorum. Bende 2 yıl yurttaydım, özel yurttu şartları daha iyi olsa da inan ortam olarak kyk dan farkı yok. Moral bozacak insan, anlaşamayacağın insan, uyumsuz ve kavgacı insan her yerde.. O yüzden 2 sene boyunca yüzüm hiç gülmedi. 2 senedir evdeyim çok şükür iyi ki çıkmışım diyorum. Senin de o anlaşabildiğin arkadaşınla eve çıkma yada iki kişilik bir odaya geçme şansın yokmu?

gayet kısa ve net bir cevap olmuş. Biz burada ne diye çenemizi yorduysak. W

Konunuzu okuyunca ünv. yıllarına geri döndüm. Burnumda tüttü. Ben de yurtta kaldım. 4 kişi kalıyorduk. Sorunlarımız bizim de oluyordu. Oda arkadaşımızın biri hiç uyumuyordu desem yeridir. Biz sınavlara hazırlanırken durmadan flüt çalar bilmem ne yapardı. Okul öncesi öğr. okuyordu. Ama odamızı değiştirmedik. Şimdi dönüp bakınca ne saçma şeylere takılmışız diyorum. Arkadaşınız kızgınlık anıyla söylemiş sanırım tek odaya çıkma fikrini. Ben olsam ben de kırılırdım. Elimde değil. Yalnız şu Ankara'ya söyleme meselesi aklımı karıştırdı. Söylesinler Ankara'ya ne olucak? Korktuğu bir şey mi var yurt yönetiminin ya da kızların arkası mı sağlam

Evet onlar 4 biz 3. sınıfız. Onlar çok çirkef, idare bile bıkmış onlardan. Biz idareye ne zaman derdimizi anlattıysak saygıda kusur etmedik ve 3 yıldır ilk kez idareye bir sorunla gittik. İlk kez... A

Kesinlikle haklısınız. Bunlar çok hassas konular ve elbette hiç kimse dişini sıkmaya mecbur değil. Aslında biraz bencil olmak lazım zira kimse sinirlerini "oda arkadaşım kırılır" diye yıpratmak istemez. Ben hazır yazmışken bir de son durum bildirimi yapayım: Dün arkadaşımla idareye gittik, tekrar görüştük bu konuyu. İki kişilik boş yer yoktu, TEKLİ boş yer de yanlış hatırlamıyorsam sadece bir tane vardı. Yani ikimiz bari ayrılalım ve tek tek başka odaya geçelim desek de yok, birimiz açıkta kalıyordu. Ben belki arkadaşım o tek boş yeri olan odaya geçmek ister diye düşündüm ama öyle bir şey yapmadı, bununla alakalı bir söz de söylemedi. İdaredeki görevli bize diğer kızlarla tekrar konuşacaklarını, onu tekrar ikaz edeceklerini söyledi ve daha sonra yurt müdürüne yönlendirildik. Yurt müdürünün işleri yoğundu ve kendisinden hoş bir tepki görmedik. "Yer yok ne yapalım, sizde de kesin hata vardır, ben o insanla daha önce de konuştum demek ki anlamıyor, daha neyi konuşayım, yerimiz yok" falan gibi bir tepki gösterip başından savdı. Arkadaşım daha sonraki konuşmalarımızda "tek başına odaya çıkma" konusunu gündeme getirmedi, ben de sormadım. Dün akşamüstü kızlardan biri halen memleketinde olduğu ve diğeri de geceyi başka yerde geçireceği için ben arkadaşımla odada baş başa kaldım. Gayet huzurlu, eğlenceli, hoş bir akşam geçirdik. Yani resmen kızlar olmadığı zaman huzur doluyoruz. Ne olacağız, ne yapılacak bilemiyorum. W

Ya zaten çevrelerindeki insanlar sürekli değişiyor. Mesela geçen ay gelip duran kızlar vardı, artık gelmiyorlar. Bazı arkadaşlarının onlardan uzaklaştığını falan biliyorum. Şükür ki uyarmaya gerek kalmadan millet bir şekilde kendini çekiyor bunlardan.

Bunun bi cozumu yok yalniz. rahatsiz oldugunuz ortamdan kavinneden o yilinizi zehir edeceksiniz ki. W

Yani, kırılmak istemesem de kırılabilirim, belki de kırılmam, bilemiyorum. Ama haklı, ben de daha fazla katlanamam deyip tek çıksam haklıyım ve o eminim yüzde iki yüz kırılır bu durumda bana. :) Kaldı ki arkadaşım bu olayı kafasında benden daha çok büyüten, düşündükçe kendi kendine sinir olan bir insan. Hadi bu odadan kurtuldu diyelim, gittiği yerde başka bir sorun yaşarsa ve halledemezse yine kendi kendini üzecek, düşünüp düşünüp sinir olacak. Ben mesela sinir olduysam olay gerçekleştiği sırada sinir olurum ama sakinleşince de sakinleşirim yani, düşünüp kafamda büyütmem. Ne var bu Ankara'da bilmiyorum ama bunlar öyle düzgün konuşmayla bişey halledemiyorlar. Karşısındaki kendinden kaç yaş büyükmüş, yetkili miymiş vs. demeden dikleniyorlar. Ha mesela bir sorunun vardır, güzel konuşmalarla çözmeye çalışırsın çözülmezse o zaman sert bir tavır takınırsın onu anlarım ama bunlarınki o değil işte. Sürekli de bir tehdit... En ufak bir problem olduğunda eğer canı o an çirkeflik yapmak istemiyorsa "tamam görüşücez, sen görürsün" falan gibi laflar sarfediyor. İdare görevlileri de bu kızlar başlarını ağrıtmasın diye geçiştiriyorlar. Arka sağlamlığı olduğunu sanmıyorum, yok bildiğim kadarıyla. Varsa da odadaki iki kişiyi yollayabilecek kadar sağlam değil. Kızlardan biri bize bir tartışma esnasında birinci sınıftayken yaşadığı bir olayı anlatmıştı. Kantine gitmişler kahvaltı yapmak için, masalardan birine bu elindeki poşeti bırakmış, aklınca masada yer tutmuş yani kimse oturmasın diye. Sonra da yiyecek almak için kantinin market bölümüne gitmişler. Döndüğünde onun poşetini koyduğu masaya başka bir kız oturmuş ve bunun poşetini başka bir masaya koymuş. Bu arkadaş da poşetini çeken kızla kavga etmiş. Ettiği kavgayı iyi bişeymiş gibi gurur duyarak anlatan insanlar bunlar. W

Canım hiç değilse arkadaşın yanında, katlanmak zorundasın.. vargasabreu

Evin tek rahatlığı ayrı bir odanın olması. Ev kiraları çok yüksek, ayrıca ben o konuda sıkıntılıyım yani kime güvenip çıkacağım, kirayı, faturaları zamanında ödeyebileceğinin garantisi olan biri yok maalesef. Ev ihtimali yok, yurda mecburuz kötü şansımızla birlikte... fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Canım öğrencilik hali, hemen hemen hepimizin yaşadığı sıkıntılar. Görmezden gelmekten başka caren yok şu an. Bir de şöyle bir şey var: o kızlar sizin onlardan rahatsız olduğunuzu anladılarsa sırf sizi daha da kızdırmak için çaba gösteriyor olabilir. Hani bağıra bağıra konuşmalar, abartılı kahkahalar falan. Yok sayın onları, Allahtan anlaşabildiğin bir arkadaşın da varmış. Sene sonuna doğru eve çıkanlar, mezun olanlardan dolayı yurt boşalırsa odanızı değiştirirler bence. Hem öğrencilik böyle dertlere rağmen güzeldir. İki kıza takıp da zehir etme, tadını çıkar :) Başarılar dilerim, sevgiler :)

Aynı şeyi ben de yaşadım. Hem de bir gün yürüyorum yolda bir baktım kız pinoli diye sesleniyor. Önce inanamadım. Meğerse kızın tayini yaşadığım yere çıkmış. Dünya ne kadar küçük gerçekten. Sonra bikaç kez evine de gitmiştik annemle.

Bende lise değil üniversite yurdunda kalmıştım zaten:) Seni anlıyorum bende senin gibi düşünüp ailemi karistirmayayim demiştim, hem onlar gerilmesin, hem olay daha da ciddi boyuta gelmesin hem de diğer kızlar bak korktuda ailesine şikayet etti demesin diye ama bu sefer de iyice tepemize çıktılar, sonuç olarak kavga ettik. Sordunuz tavsiye verdim, kolay gelsin.

Ailemi bu duruma karıştırmak istemiyorum, onların yeterince sıkıntıları var ve ben burada üç yıldır zaten ailemden uzakta çözüyorum problemlerimi. Zaten akıllarının bir köşesi bende kalıyor, bir de bu işe karıştırıp uğraştırmak istemiyorum onları. İdare genellikle pek bişey yapmıyor/yapamıyor, aile de olsa ailesiz de olsa. Bunun aileyle alakası yok, lise yurdu değil ki burası. Yaşadıklarınız korkunçmuş yalnız. :) W

Öyle mi dersiniz? Bunun farkındayım da işte öyle bi sıkıntı bastı elimde olmadan... fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Aslında çok detaycıyım, evde falan halen öyleyim ama yurt ortamında üçüncü yılım ve ne kadar detaycı olsam da yurttan başka alternatif yoksa bazı detayları atlamayı alışkanlık haline getirdim mecburen. Aslında bu kızlar da detaycı, gürültü falan istemiyorlar, birisi uyuyorsa kesinlikle gürültü çıkmayacak, sesli konuşulmayacak vs. yani mesela benim gece geç saatlere kadar bilgisayarda takılma alışkanlığım vardır eğer ertesi gün erken kalkmayacaksam falan, bundan önceki oda arkadaşlarım bunu hiç sorun etmezdi. Bu senekiler başlarda sorun etmediler ama içlerinden biri ışıktan rahatsız oluyorum dedi, yurt müdürüyle birlikte bilgisayarı gece saat en geç 2'ye kadar kullanma kuralı konuldu. İçten içe "acaba gıcıklığına mı yaptı" diye düşünsem de sonuçta bu bir kural, buna onlar da uyum sağlıyor, gıcıklığına ya da gerçekten rahatsız olduğu için vs. bir şekilde bu bir problem oldu ve alışkanlığımdan vazgeçtim. "Benim uykum ağırdır" diyen insan sabah giyinirken pantolon kumaşının çıkardığı ufacık sesten bile rahatsız oldu, ofladı pofladı, kendi kendine söylendi ve üstümü daracık banyolarda giyinmeye başladım. Onlar da ilk başlarda sürekli odaya arkadaşlarını getirirlerdi, saatlerce de gitmezdi o kızlar. Dersten kafam bi dünya olmuş vaziyette odaya gelirdim, bi bakardım 4 kişilik oda olmuş 8-9 kişi. Gürültü, şamata vs... Kendi çaplarında yiyecek hazırlamışlar, çay yapmışlar falan içerisi leş gibi soğan kokar, garip kokar... Odada her gün muhakak en az iki tane yabancı kız olurdu. Daha sonra biz bunu dile getirdik, arkadaşları eskisi kadar çok gelmemeye başladı mesela. En azından ayak uydurabildikleri bazı şeyler var. Yurt ortamı insanın alışkanlıklarından vazgeçmek zorunda kalabildiği bir yer. Queen Bee ✿ Evli, Mutlu, Kedili, Öğretmen ✿ tek ayak

Üniversite ilk yılımda özel yurt deneyimim oldu. İki kişi kalıyorduk, anlaşamadığımız noktalar oluyordu ama zaten anlaşmak zorunda bile değildik. Sizde aynı şekil anlaşmak ortak bir şeyler yapmak zorunda değilsiniz. Samimi olduğunuz arkadaşınız ile kaldığınız yurdun cafesinde veya sohbet edilecek bir yerinde birlikte zaman geçirip odayı da sadece uyumak için kullanırsanız hiçbir sorun kalmayacaktır. Belki de bu şekil de yapıyor olabilirsiniz eğer bu da bir çözüm değilse bir yerlere şikayet etmek yerine sorun yaşadığınız oda arkadaşlarınızla sakin bir şekilde konuşarak odaya ortak kurallar getirip huzurlu yaşamanın yollarını aramalısınız. İşe yarayacaktır W