Tahmin etmistim o nedenden sordugunu. ya ben cok duygusalim o yüzden zaten kendimi perisan ediyorum. K

24.. Yaşını sormamın sebebi daha küçük sandığımdan. Hani sorunların içinde boğuluyorsun buda yaşından kaynaklanıyor olabilir sanmıştım. Umarım atlatırsın..

birine anlatmam lazım, ya abime ya eşime o zaman hemen geçiyo, çünkü onlar bana o sorunun hep ne kadar önemsiz bişey olduğunu gösteriyolar yani önemli olan, dünyadaki herşeyi, başka insanları, daha büyük problemleri düşünüp, birazda sorunu kendim yarattığımı cünkü abarttıgımı anlamam. ama bunu bildiğim halde kendim altından kalkamıyorum bu da ayrı flocke topiclerin güzin

32 yaşımdayım... Yaşlandım yani artık! Herkesin derdi kendine büyük... . push ; K

Bir derdim varsa beni en çok hayata tutunduran- olumsuzlukları omuzlayabilmeme yardımcı olan elbette Allah'a inancımdır. O görüyor, biliyor. Eğer vicdanım rahatsa, kalbimi temiz tutmuşsam, niyetlerimi bozmamışsam o anki sorunlarımın geçeceğine ve sabretmem gerektiğine gönülden inanırım ve sabrederim. Bunu zaten defalarca tecrübe ettim. Bunca kirlenmişlik ve insani bozukluğun içerisinde hala 'insan' kalabildiğime vicdanım da onay veriosa kendime değer vermem gerektiğini telkin ederim. Kendimizi sevmeliyiz. Sevmeliyiz ki başkaları da değer versin, değeri veremeyenler de çıkıp gitsin hayatımızdan.. Biraz dolaylı oldu ama kasdettiğim şu: Kötü birşey yapmamışsam-en azından bilerek yapmadıysam- en zifiri karanlıkların ardından gün doğacaktır diye ümitle beklerim, umutlarımı tüketmem. Ailemi düşünürüm.. Onların bana ne büyük bir lütuf olduğunu, pozitif yanlarımı, güzel huylarımı düşünürüm.. Olumsuzluklara odaklanmam ve bundan mutlu olacaklara fırsat vermem.. Veriyorsam kaybediyorumdur.

Çok basit eğer gerçekten çıkamıyorsam işin içinden bunalıyorsam Bu dünyanın gelip geçici olduğu gelir aklıma. Ve dertlerinde gelip geçici olduğu. Kimler ne büyük sorunlar dertler kederler gelip geçmediki.. Hangi dert baki kaldı. Yada kim baki kaldı..

hic bir seye konsantre olamam ters yüz olurum bu sadece duygusal anlamda sorun yasadıgımda olur ama ayakta kalmak zorunda oldugumu ve sorumluluklarım oldugu bilincini hic yitirmem kendi kendime ederim kendimden baska kimseye zararım yoktur hastalanır rahatlarım her halde ne bileyim tukenmek bilmiyor ki...

ben bu aralar la havle.. ile başlayan duaları okuyup salavat çekiyorum, hedef koyuyorum günde 200 vs.. aslında dünyanın gelip geçici olduğnu Allah rızası için ne yaparsam, isyan etmeyip dertlerine sabredip kulluğunu hakkıyla yapmaya çalışırsam yalnızca yanımda onların olacağını.. düşünüyorum. çünkü tüm yakınlarımızdan ayrılıp öleceğiz nasıl olsa.. ahiret inancımda var elh. inanamayan biri olsaydım başa çıkamazdım eminim. bir de hayal kurararak, güzel günlerinde geleceğini düşünüyorum bazen.

Haklisin, her insan farkliy algiliyor sorunlari ve acilarinida ona göre cekiyorlar. Laale Aşikardır Zat-ı

ben buradaki arkadaşların aksine o sorunu düşünmeye devam ederim. yani eğer kafamda bir şey varsa hiç bir işe odaklanamam. düşünürüm düşünürüm düşünürüm. sonra o sorunu acısıyla yeterince içimde yaşadıktan sonra şöyle bir silkinirim ve evet yeter bu kadar deyip, artık "benim gibi bir sürü insan var böyle olan" falan deyip rahatlarım. etrafıma bakarım biraz acımasızca olacak ama sokakta hiç tanımadığım birini gözüme kestirip kesin oda mutsuz benim gibi kesin onunda başına bişiler gelmiş diye kendime psikolojik olarak ortak bulmuş olurum ve yavaş yavaş sorunlar etkisini kaybetymiş olur. biraz saçma ama olsun bana iyi geliyor:)

sorunlarım varken hep benden daha sorunlu ınsanları dusunurum hayatta en oemlı sey saglık Allah baska dert vermesın derım

Bende hep kendime anlatmaya calisiyorum beterin beteri oldugunu ama az ise yariyor malesef... eda_deu evli mutlu kız annesi

Yok onları bende kaybetmedim:) Kaybedemiyorum. Ne olursa olsun, kaybedemiyorum çünkü bana ait vasıf onlar. Ama dediğim gibi, insanlara inancım güvenim sevgim bitti.

soruna bagli.. eger gercekten canimi icimi yakan bi sorunsa cok üzülürüm isyerinde kendimi oyalayacak seyler yaparim yani is degil.. cünkü sorunum varsa pek calisamiyorum konsantre olamiyorum oyzden internetten abuk subuk seyler ariyorum mesela sac bakimi cilt bakimi yok bilmem mutluluk recetesi vs. aksamda eve gittigimde bi arkadasi cagiririm yürüyüse cikarim, eger kimsenin zamani yoksa evde otururum tv bakarim.. amaaa aksam yataga girdigimdede tabii beyin feci bi sekilde calisiyio düsünceler düsünceleri götürüyoo.. yatamiyorum sonra öylece uyukluyorum.. ertesi günde kendimce amannn banane bee diyorum bosver diyorum aciyorum hareketli bi müzik hayaller kurmaya basliyorum.. K

Canim sorabilirmiyim kac yasindasin?ve yasadigin sorunlar ne boyutta? Laale Aşikardır Zat-ı

26 yasindayim, sen?

Dibine kadar yaşarım acımı... Sabahlara kadar ağladığımı, güneş doğuyor diye ettiğim isyanlarımı dün gibi hatırlarım.. Allahım yaşatmasın hiç kimseye inşallah! Ben çözümü dualarda buldum! Yaradana sığınırım! Gözyaşlarımla yalvarırım.. Olmadı mı girerim banyoya, yeniden su ve dua! Çıkarım yeniden ağlarım, dua ederim... Birgün geliyor, isteseniz de acı çekemiyorsunuz zaten.. Önce gözyaşlarınız kuruyor sonra bu dünyadaki dertlerin bir önemi olmadığını tek gerçeğin İlahi Aşk olduğunu farkediyorsunuz... Allahım hiç kimseye kaldıramayacağı yükü vermiyor zaten! C casper87

Gün içinde düşünmemeye calısırım, aklıma gelse bile mantıklı bi yol ararım. Ama geceleri yok mu... Mahfediyo bu geceler beni :S Yastığa başımı koyduğum andan itibaren başlıyor makinalar calısmaya. Durduramıyorum :) Kuruyorum kuruyorum ve dünya yıkılıo altında kalıyorum :) Kendimce şöyle bir çözüm buldum. Tabi bu yazdıklarım icinden cıkamadığım, iradem dışında gelişen olaylar icin geçerli. Eğer o aksam dizi ya da film izlediysem olanları düşünüyorum. Kitap okuduysam onun hakkında düşünüyorum. Komik gelebilir ama beynimdeki hareketlilikten ancak böyle kurtulabiliyorum :) Ancak bu şekilde uykuya dalabiliyorum. Amaaa çözümü ben de biten mevzular icin biraz zamana ihtiyac duyuyorum. Yaşadıklarım bana olayların zamana yayıldığında daha sağlıklı çözüldüklerini öğretti. Kendime ön gördüğüm süre icinde çözüyorum bi şekilde. Hem bu şekilde fevri karakterimin de önüne geçmiş oluyorum... F freeware 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Çok düşünen, bir sürü senaryo kuran, paranoya yapan, olaylara kendi açım dışında bir çok kişisinin açısından bakmaya çalışan biri olduğum için, maalesef kendimi çok yıpratan biriyim. Ben bir şeyleri kabullenmekte çok zorluk çekerim. Kendime o kadar çok acı çektiririm ki, kısa bir süre sonra uyuşuk moduna geçerim. Sanki uyuşturulmuş gibi hiçbir şey hissetmem. Bir insanın 1 ayda çektiğini ben 1 haftada çekebilirim Nasıl savaştığıma gelince, artık düşünmekten kendimi almayı öğrendim. Birşeyleri unutmak istiyorsanız, ya da sorunlarınızdan uzaklaşmak, düşünmeyi ve anlamayı bırakacaksın. Ben artık ne anlamaya çalışıyorum ne anlatmaya. Herşeyi olduğu gibi bıraktım. Nasıl olduysa oldu diyorum. Nasıl olduysa oldu ama sonuçta oldu! Ve bunu değiştiremeyeceğim. Keşke öyle olmasaydı, ama öyle oldu napalım diyorum. Gerçekten de öyle, birinin gelmesini isteriz gelmez, keşke gelseydi ama sonuçta gelmedi... Acı çekmek istemiyorsanız, sorunlardan kurtulmak istiyorsanız, sorgulamayı bırakmanın şart olduğunu anladım. Sorgulamayı bırakmalı insan ve sonuca bakmalı. Avukat ve ya yargıç olmadığımıza göre sorunları çok irdelemenin manası yok. Ve şuanda yaşadığım sorunların, geçeceğine inanıyorum. Daha önceki zamanlarda olduğu gibi. Bunun sadece bir döneme ait olduğunun farkına vardırdım kendimi. K

ben evin içinde bi sağa bi sola yürüyerek düşünmeyi tercih ederim . push ; R rohy

Dua ederim ve her şeyin hayırlısını isterim böyle zamanlarda... En çok ettiğim dua da 'Allah'ım sen hakkımda hayırlısını gönlüme razı eyle, Gönlümdekini de hakkımda hayırlı eyle' dir... Önceleri çok üzüldüğüm birşeye o an ağlasam bile en güzel terapi uyumak benim için... Yani Uyumak-dua etmek sonrasında da kafamı dağıtmak için film izlemek ya da geziye çıkmak en büyük mutluluk böyle zamanlarda... K

Benim işimle olan dertlerim çok büyüktür Çünkü işim müzik ve zaman çok önemli fırsatlarla eğer bunlarla ilgili sorunum varsa çözene kadar üstüne giderim ve hep pozitif! düşünürüm. Artı asla sorunumu birileriyleyken düşünmem beynim nefes alır. Ama çözene kadar geçene kadar kafa yorarım asla pes etmem Eğer çok büyükse dertse dert der çekerim çünkü her şey geçici

Kadıncaa kaç yaşındasın peki? K

yasadıgımız gunler hatta dakikalar bile geri gelmiyor bunu farkedene kadar acı cekiyor insan benimde sabahlara kadar agladıgım gunler oldu ama şimdi benden değerlisi yok ailem dısında kimseye 1 damla gözyasımı feda edemem insan buyudukce olgunlasıyor ve aglayarak gecirdigi gunleri için uzuluyor sana sorun yaratan yada yaratanları hayatından cıkararak baslayabilirsin sorunları çözmeye K

Güzel günlerin hayalini bende kurunca güzel bir duygu. Ama cok düsünen bir insanim ben... mesgul olacak seylerde bulamiyorum. kibela24

Canım senin bir topicte mesajını görmüştüm sıkıntılıydın. Üzülme ne olursun tek dertli sen değilsin şu dünyada böyle düşün. Yalnız olmadığını herkesin kendine göre ayrı derdi olduğunu düşün. İnan ki insan dünyaya dertleriyle geliyor. Hiç derdim yok diyen ya para içinde yüzüyordur yada hayat felsefesi olarak çok rahat bir insandır. Ruh gibi hiç birşeyi takmayan insanlarda var.. 1 1tanelerimozi ömrümün manası.. tek ayak

Konu içeriği nedeniyle "İlişkiler, duygular, hayatın içinden"başlığına taşınmıştır. Laale Aşikardır Zat-ı

bende aynen böyle düşünüyorumm O oezlem06 evli &

Evet cogu zaman haksizliklar karsisinda insan caresiz oluyor ama bencede insan kendi insanligini korumali. K

üstesinden gelemeyecek bir dert vermeyeceğini biliyorum tanrının... benim bu problemin altından kalkabileceğime karar vermiş diye düşünürüm. madem ki ööle, o halde çare seçeneklerini de yanına sunmuştur diye düşünerek bu işin içinden nası çıkabileceğime karar veririm. problemin nedenini sadece tecrübe edinme maksadıyla sorgularım ki aynısı tekrar önüme ısıtılıp konmasın diye.. ama asla neden beni seçtiğini sormam. yaşanması gerekiyordu yaşandı ve bitti der hayatıma kötü bi anı olarak ekler, beyinde de çok yer kaplamasın diye bilinç altıma iteler normal hayatıma devam ederim. her işte bi hikmet varmış ve her karanlık gecenin aydınlık bir sabahı olur sözleri de benim teselli sözlerimdir...

Bağışıklık sistemim gelişti artık canım. O kadar çok yıprandım, ağladım kendimi hergün kahrettim ki... En sonunda ters etki yaptı bu olaylar beni güçlendirdi, köreltti. Bunları yapabiliyorum ama inancımı, güvenimi, sevgimi kaybettim ben... K

Insan geriye baktiginda görüyor ki hersey gelip geciyor, dualar zaten cok büyük bir huzur kaynagi bence.

Tüm dertlere ragmen bende Vicanimi, insanligimi, merhameti kaybetmedim.

Her şeyin Allahtan olduğunu düşünürüm Buda imtihan derim soğukkanlı olmaya çalışırım.. Dua okurum kitap okurum.. Nasılsa geçecek öyle değil mi Dua dua dua... K

canım çok sıkkkınsa kesinlikle alışverişe çıkarım yada kuaföre giderim K