terapisti eşime dediğimde bile bana, bu aklı sana kim verdi, o doktoru sana kim önerdi vs. türlü sorulara maruz kaldım. amacı şu: sen sorunlarımızı kimlere anlatıyorsun da akıl alıyorsun. kızdı kısacası.

Allah yardimcin olsun. Bosan diyemiyorum. ne yasadigini sen biliyorsun. bu gemi boyle yurur diyorsan savas bosaninca daha mutlu olurum diyorsan bosan. Hakkinda hayirlisi olsun. . push ; A

adam nazma kılıyor diye evlilk mi yürür? adamın namazı mı size sevap kazandırıyor anlmıyorum ki... iyi hoş Allah kabul etsin de, hem kılıyor namazını, hem de sözlü şidette maruz bırakıyor o nasıl oalcak?

Herkeste biraz zıtlıklar vardır canım. Yani illa uyumlu diye evlenmiyor herkes. Kavganın alevlenmesini önleyemiyor musun mesela? Konuşarak yalnız halledemiyor musunuz? Biriniz olaya daha yapıcı yaklaşınca diğeri de yumuşamaz mı ya da? Çünkü çok büyük geçimsizliklerin altına bakınca karı koca her ikisinin de ısrarla çekişmesi, evliliğe birliğe uyum sağlamamakta, bazen susabilmeye, daha fedakar olmaya direnç gösterdikleri çıkıyor ortaya.

bana da gelip deseydin fal baktırıcam buradan aynılarını sana yazardım.. gidip birde bunlara mı inandın be kardeş... kocanla arayı düzeltirsin. sacma sapan şeylerden kavga etmeyin yeter.

Yıldıznameyi bakan kisinin söyledikleri hemen herkese uyacak seyler. O laflara bakarak adım atmayın. Ama bir aile terapistine gidin. Iletisimsizligi hallederseniz eger sorunlarinizi da kolaylıkla cozersiniz bence.

Şiddet varsa ilk olarak çocuğun için boşanmalısın zaten. İstersen biraz uzaklaş. Belki bişiler kafanda netleşir daha sağlıklı düşünmeni sağlar. F Felix_Felicis

yoruldum arkadaşlar. 6 yıllık evliliğim, 1 çocuğum var. eşimle geçimsizlikten, tartışmalardan, önyargılardan, iletişimsizlikten yoruldum. çocuğum küçükken ona aşırı yoğunlaştığım için eşimle sıkıntılarımı geri planlara itmiştim ama çocuk büyüdükçe, yok yaa o sorunlar hala orada... ne desem ki nerden başlasam ki, misal tek değil ki... şimdi size bir örnek olay anlatsam "aman ne var bunda" belki dersiniz, ama öyle değil işte. ufak gibi, ama o kadar çok ufak var ki, artık kocaman... zıtlıklar, aykırı karakterler, sahi evlenirken kör müydüm... pes etmek üzereyim, şu an giyindim hazırım çıkmaya evden. ama cesaretim yok... çocuğumun üzülmesini istemiyorum, ama şahit olduğu her tartışma ruhunda yaralar açıyor yavrumun... susturmaya çalışıyor bizi, babasına gidip vuruyor, sus anneme bağırma diyor... ne yapacağımı bilmiyorum. tükendim. ek: geçen gün ilk defa, bilindik işinin ehli bir kişiye gidip yıldızname baktırdım. hani çaresiz kalınca ne yapacağını bilemez de tutar bir dal ararsın ya. bakan kişi, hakkımda hiçbir şey bilmiyor, adlarımızı anne adlarımızı doğum tarihlerimizi istedi. verdim hepsini. kitap açtı. bişiler okudu. ve bana söyledikleri bire bir hayatım. özet geçiyorum: sen bu adamla neden evlendin, ki evlenmeden önce bile sana baskı ve şiddet gösteriyormuş... eşinin psikolojik rahatsızlıkları var, kafadan çatlak resmen bu adam. sen çok çocuk ruhlusun, yıldızında çocuk ruhluluk var, seni kandırmak ikna etmek çok kolay ama eşin sana karşı hep kötüyü kullanmayı tercih ediyor, ayrıca sende kçük bir şeyi büyütüp dağ gibi yapmak var dedi. incelik anlayış yok eşinde, kızım dedi bana, eğer cesaretin varsa bu işi bitir. zor, çok zor dedi bana bu evlilik. (

son kez bir aile terapistine gideyim diyorum. bugün pazar, aradım çıkmadılar. yarın tekrar arayacağım.

Evladınızın sizi savunmak için gidip babasına vuracak cesareti var ama sizin onu savunmak için çıkıp gidecek cesaretiniz yok. Çocuğunuz için çok üzüldüm. Ne kadar yazık.

birliktelik ve uyum yok ki... ben onu sahiplenemedim, o beni sahiplenemedi. yılzılarımız barışmadı gitti. dinen namazında vs diye katlandığım bir evlilik. ha seviyorum yalan yok, ama sevmek eğer o sevgiyi yaşayamıyor ve yaşatamıyorsan hiçbir anlam ifade etmiyor

Kac yillik evlisiniz bence gitmeden bida dusunun kolay degil yuvayi yikmak insallah kotu bi donemdir gecer evlilikte olur boyle donemler

çooook... benim çocukluğum öyle bir çocukluk ki ne boktan bir şey olduğunu çok iyi bilirim... annem neler çekmedi babamdan.. ben atılırdım babamın önüne bana vursun anneme vurmasın diye... sinirden sehpanın dantellerini dişlerimle lime li, me etmiştim babamla annem kavga ederken, yaşım 9. babam bıçakla mı yürümedi annemin üstüne, başka bişilerle mi. şu an ikisi de hayatta. ama anneme hala derim, kardeşimle benim psikolojimi siz mahvettiniz diye... ama anamın ne suçu vardı ki... suç ruh hastası babamdaydı.. şu an iyi gerçi ama çocukluğumu bi ben bilirim. ben çocuğuma o denli manyakça görüntülere maruz bırakmıyorum. sadece sözel şiddet var aramızda. ama gözümün yaşını tutamadığım zaman bitiyor yanımda, siliyor yaşlarımı, anne ağlama babam sana şaka yaptı diyor. (( giideyim mi kızlar, babasını çok seviyor yavrum. yine de gideyim mi

tahammül sıfır be canım. tahammül kalmadı, sinirler laçkalaştı, ağızlar gevşekleşti. susayım diyorum 10 dk. sabrediyorum. şu an bal kaymak olmamız az sonra patlayacak fırtınanın olmayacağını garantilemiyor ki...

Siz şiddeti normalleştirmiş olabilir misiniz içinizde? Ben de çok kötü şeyler gördüm babamdan hem kendime hem anneme. Benim babam hastaydı. Her neyse. Bugün 30uma geldim artık. En ufak bir ses yükselmesine tahammülün yok. Titreyerek ağlıyorum. Ne babamdan ne başkasından. Tedavi gördüm. Çok başarılı oldum özgüvenim diplerde topluluk içinde zorlanıyorum. Sosyalfobi tedavisi gördüm. Ama ağlamalarımı geçiremiyorum. İş yerinde bile bir benimle biraz yüksek sesle konuşsun tuvalete kapanıp ağlıyorum. Annenin suçu olmaz olur mu? Ben babamdan çok annemi suçluyorum. Babam hastaydı elinde değilmiş. Huyu suyu böyleymiş senin eşinin de. Hadi babam anormal annecim sen normal olaydın da masaya yumruğu vuraydın be. Kendin çekiceksen çek çileni. Beni neden sindirdin evin huzuru kaçmasın diye. Bu arada ben de babamı çok seviyorum. ama ayrı büyümeyi tercih ederdim.

Of. . Burnumun ucu sizladı. Çocuğunuzun yaşadıklarını okurken. Ya neyi bölemiyoruz bilmiyorum ki. Sanki başkasıyla hiç mi Problem yaşamıycak esiniz? O zaman onunla tin tin gider terapiste... Umarım hakkinizda hayirlisi olur. Bişey diyemiyorum.

Çocuğunuza yaşattığınız şeye inanamıyorum. Hiç yanınızda babanız annenize bağırdı mı? O dugguyu yaşadınız mı? Bok gibi bir şey çocuk için.

bilemiyorum ki... benim de tahammülüm yok işte, kavga gürültü istemiyorum. ben çocukken babam ölsün diye her gün dua ederdim. şu an düşünüyorum da, kendime o kadar çok acıyorum ki, çocukluğuma, kimin hakkı vardı bana bu duayı ettirmeye ( işte, hem psikiyatra hem ayrıca özel muayenehanesi olan bir evlilik terapistine randevu alacağım. benim yaşım da otuz. ve aslını sorarasan, problemlerimi konuşarak nasıl halledeceğimi bilmiyorum, konuşmayı ve duygularımı anlatmayı beceremiyorum, 6 senelik evliliğimde 1-2 kez cidden denedim eşime bişiler anlatmayı, bana ikisinde de "edebiyat yapma bana" diye cevap verince artık sustum, içime döndüm. ben de susarak, soğuk savaşla veya çemkirerek veya gideceğim diye tehdit ederek çözmeye çalışyorum ki, bi işe yaramadığı ortada. bana edebiyat yapma diyen birine ne anlatabilirim ki... benle konuşmayan, beni kıran inciten, psikolojik baskıya maruz bırakan birine, zaten zor konuşan biri olarak neyi ne kadar anlatabilirim.

haklısınız belki de... tek üzgün olduğum konu yavrum. kaş yaparken göz çıkarmaktan korkuyorum.

Gidin bence de. İnsanlar tükenir, ilişkiler tükendi sanılır ama içinde aksaklıklar vardır... lakin çocuğunza üzüldüm gerçekten. Geçinemiyorsanız bile çocuğun önünde kavga etmeyi bırakın.

Evet şu ölümlü hayatta neyi bölemiyoruz... Çocuğum için vicdanım sıZlıyor zaten, keşke gülüp geçsem sineye çekebilsem de etkilenmese. Ama baba 6yıldır höthöt, 6yıldır gıcıklık ilgisiZlik, champagneshimmer Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Şiddet olsa durmazdım deme bu durumda. Neyseki devamı gelmemiş. Dediğim gibi bence uzaklaş bi süre kafanı dinle. Eminim daha iyi netleşir bişeyler bu şekilde. Kafam karışık çünkü

Gerçekten çocuğunuza yazık oluyor arada ya beraberce aile psikiyatrisine gidin yada evi terk edin gidin bu böyle olmazki.

Siz zaten gitmişsiniz. Sadece bunu kendinize itiraf edmiyorsunuz. Başkaları söylesin diye bekliyorsunuz. Ben söylüyorum Siz çoktannnnn o adamdan gitmişsiniz.

Öyle dediğinde kimseden akıl almaya ihtiyacım yok benim kendi aklım bana yeter diyin aldığı cevapta eşinize yeter.

şiddet fiziksel değil, zaten öyle olsa 1 dk. durmam. fiziksel şiddet oldu olmadı değil, ama ilk yıl oldu biraz, sonra bitti. şiddet psikolojik, sözel hakaret vs A

evet, gideceğim mutlaka. her şeyden önce kendim için, kendime biten saygım, kendime biten sevgim için. kendime dönebilmek, yeniden özgüvenimi toplamak için... inşallah...

Kendimi okumuş gibi oldum. Karşıdaki de duvar değil bi gideri vardır. iletişim yok büyük ihtimalle. Onun sevdiği şeylerden konuşarak iletişime başlayabilirsin belki

Sakın falcının dediklerine uymayın Gidilecek en son yere gitmişsiniz İnşallah aile terapistinden olumlu dönüş alırsınız

Dibe vurmuş gibiyim, çok kötüyüm şu an. rapor alıp işe dahi bir müddet gitmemek istiyorum.

Şu manada hani takdir ettiğim dini bir hassasiyeti var. Ve onu gözüme hoş gösteren bi bu işte. Ne bitmiş bi durumdayıZ değil mi. evet aynen öyle N