Bence arkadaşım senin drdin can sıkıntısı bşka bişey değil. şimdi olaya benim gözümden bakarsdsan bence hayatın 4 4lük. İşin var, sevgilin var, ailen yanında, maddi sıkıntın yok, aslında senin adam akıllı bir derdin yok ve kafanı kurcalayacak bişeylerin olmadığı için elindekilere kusur buluyorsun. Yani seninkisi şımarıklıktan başka bişey değil bence. Sanırım gerçek sorunun hayatındaki bu düzen bu klişe o zaman içnden ne geliyorsa onu yap. İşini bırak sevgilini bırak ne biliyim ne istiyosan onu yap kendine dert arama yeter.. Yok eğer benim derdim yok ben acı çekmeyi seviyorum elimdekilerde bunlar o yüzden bunara takıyorum diyorsanda bu sıkıntılar hafif kaır git bi banka felan soymaya çalış kendine daha büyük dert yarat daha etkileyici olur. ayrıca sen intihar felan edemezsin o kadar aciz değilim demişsin ya aksine acizlik felan değil sende intihar etmeye cesaret olamaz... G

hayata başka açıdan bakmak sizi uç yapmaz, hayat denen sonsuz renk kuşağına siz sadece bir renk daha eklemiş oluyorsunuz. sizi uç yapan şey, topluma rağmen bu fikirlerinizi savunabilmeniz, ve bununla birlikte hala prestijinizi koruyabilmeniz. kaçıp gitmeyi düşünüyorsanız, yalış olan bir fikir akımını savunuyorsunuz demektir. gittiğiniz yerde 'tekrar çevrem olacak ama bu sefer' diyorsanız, sizin probleminiz uç olarak nitelediğiniz fikirleriniz değil, toplumdan kaçıştır. bu da sosyofobi'dir... attığınız başlıkla konunun bağlantısını da göremedim ama tecrübe sahibi biri olarak size şunu diyebilirim:intihar etmek isteyen biri bunu sorgulamaz, yapar! iş güç aile sevgili ve hatta geleceğe dair fikri olmaz, bunu önemsemez ve bunu hiç kimse ile de paylaşmaz... Liza.

Intihar sana kesinlikle yakismaz. Senin daha yapacak cok isin var. Onlari yapmadan bu dünyadan gitmek olmaz. Psikiyatrise gitmene gerek yok. Onlar sadece konusur ve ilac yazarlar. Ama senin buna ihtiyacin yok ki. Sen beynini köreltme yeter. Sürekli kendini gelistir. Gez dolas yeni yerler gör. Yeni insanlar tani. Oku, dil ögren, ögrendigin dillerle konusmayi ve okumayi ögren. Cogu insana göre bunlar emekli olunca yapilmasi gereken seyler. Hic de bile! Hayatin sonunda degil hayatin tam ortasinda yapmalisin sen bunu. Sana uyar mi bilmem ama benim yasamak istedigim hayat bu. Sende kendimi gördügüm icin yazdim bunu. Siradan insanlara tuhaf gelebilir ama eminim bu yasam tarzi senin gibilere cok iyi gelecektir. Normal bir hayat SANA GÖRE DEGiL!

Amaaann dert ettiğiniz şeylere bak... Yatın aşağı uyuyun... frambuaz SIKINTI ve MUZ

çok değişik düşünceler. bence senin kafan düzgün. gitmene gerek yok piskiyatriste Y

Merhabalar, Benim psikologa ya da psikiyatriste gidecek durumum yok. Parasizliktan denebilir ama fakir degiliz. Ailemin durumu oldukca yerinde ama ben onlarla calismak istemiyorum. Aslinda ona da karar veremiyorum. Turkiyenin en iyi okullarindan birini bitirdim. Okurken calistim, ailemden hic yardim almadim. Simdi de 3 senedir cok iyi bir firmada kendime yetecek kadar kazaniyorum. Ancak ben maasla mutlu olabilecek biri degilim. Cogu toplumsal duzenler bana ters geliyor. Evlilik de bana boyle geliyor. Kimse ustune alinmasin lutfen tamamen cok icten fikirlerimi paylasiyorum. Umarim aranizda profesyonel olarak bu isi yapan vardir da bana yol gosterir. Mesela evliligin yasal, kabul edilir sevisme icin yapildigini dusunuyorum. Maasli isler tepedekinin karnini doyurmak icin ne kadar calisirsan calis ne kadar farkli olursan ol ayni maasi aldigin koyun yerleri. Istersen dunyanin en buyuk firmasinda ol maasliysan belirledikleri saatlerde calismak, belirlenen saatlerde ogle yemegi yemek ve birilerine hesap vermek durumundasin. O zaman kendi isimi yapsam; cok ucuyorum bu bir. Cok mantikli hedeflerim var ama kadin oldugum icin bir noktada tikaniyorum; bu da iki. Ayrica sermayeye ihtiyacim var, demek oluyor ki 15 sene sonra ailemdem yardim isteyecegim. Cok zor ve ters geliyor; bu da uc... Babamin meslegini secseydim ne guzel firmanin basina gececektim. Simdi herseyi birakip o meslege de yonlenemiyorum, yemiyor acikcasi herseyimi birakmak! Bir de 30 kusur yasimda ailemin yanina donemem. Her ne kadar ucu ucuna da yetse kendime ait bir hayatim ve maddi ozgurlugum var. Mutsuz mutsuz yapmakta oldugum ise de devam edemem. Ayrica bir sevgilim falan var ama olmasa da olur. Hepsi o kadar aptal geliyo ki bana. Bir tane sasirtan adam istiyorum, o bana akil versin, zehir gibi olsun soyle beni cekip cevirsin, deger versin, anlasin... Cevremdeki herkes kendi bencilligi cercevesinde sorularima cevap veriyor. Arkadaslarim beni kaybetmek istemedikleri icin sacmalama ne guzel isin var kizsin sen niye oyle ucuyosun diyorlar. Ailem gel yanimiza firmayi da sana birakiriz diyor. Sevgilim herseyi birakalim kucuk bir sahil kasabasina yerleselim diyor. Ben orda geberirim catlarim diyorum. Beni dinlemiyor ve ciddiye almiyor. Belirsizlik beni tuketiyor. Yasantim anlamsiz. Hayatta bagli oldugum kimse yok. Kimsenin beni tanimadigi bi yerlere gideyim diyorum. Bu sefer de biraz zaman gecince orda da cevre edinecegim. Toplumsal bir varlik oldugum icin hic sansim yok diyorum ve tek cozum olmek diye dusunuyorum. Simdi herkes aman intihar falan etme diyecek ama sorunum o degil. O kadar aciz de degilim kendimi oldurecek kadar. Bana yakismaz bir basarisizlik gostergesi intihar. Yani ordan da cuvalliyorum. Psikiyatriste gidemem cunku ben bunlari dusunmeyi hayati sorgulamayi seviyorum! Onlar bunu koreltmeye calisacak ama bu bana ozel; benim aklim, benim beynim bu, korelsin istemiyorum! Napabilirim bilmiyorum beni bana ikna etmek lazim! Liza.

Estafurullah sevgili slania, ne kusuru. LiLithy

Inancla ne ilgisi var? feen

Golden merhaba:) bende kismen seninle ayni durumdayim. Hatta sen benden iyisin. Isin var. ben cilginlar gibi is ariyorum. Evde deliriyorum... dum... Eskidendi sanirim. Birazcik hobi gelistirdim kendime. Konuyu en bastan ele alirsam eger... Bir ders almistim universitede KISISEL GELISIM VE ETKILI YASAMAK diye... Orda hocamiz demisti ki ;'hayatindan bezen insanlar, genellikle bulunduklari ortami, evi, hayatina dair birseyi ya da bircokseyi degistirerek sorunu giderebileceklerine inanirlar. halbuki bilmedikleri asil bezdikleri kendi dusunceleridir. nereye giderlerse gitsinler bu beyin onlarda oldugu surece donup dolasip ayni noktaya geleceklerdir' Ben bu konusmadan baya etkilenmistim. Birkac ay once aklima geldi bu. dedim madem beyni degistiremiyorum dusunceyi degistireyim :) Nasil_? Baska seyler dusunerek... Kendimi bitkilere, agac bakimina verdim su aralar. Bahcen yoksa al cicekciden bir iki saksi. Cicek actikca mutlanacak umutlanacaksin... hayata dair kucuk sebeplerin olacak :) sonra hepsi buyuyup seni ayakta tutacak :) sunak

Arkadas inanciyla ilgili bir sey yazmamis ama dediginiz gibi inanc -neye olursa olsun- önemli. Bir an din dersi vereceginizi sandim ve ön yargiyla yaklastim kusura bakmayin. Neye olursa olsun dedim cünkü insanlarin hayatta kalma sebepleri asirlar boyunca bir seylere inanmalari. Ne olursa olsun bir seye inanmak güzel. feen

Bellı ayrıntılar ıcerısınde bence cokda alakası var. Arkadasımız "yasantım anlamsız" demıs ve bunun yanı sıra "tek cozum olmek dıye dusunuyorum" demıs. Ben isin bu kısmı hakkında yorumda bulundum. Insanların evrene gelısının bır amacı var. Bizim bir yaratıcımız var. Bır cok ınsanın bulamadıgı olanaklara sahıpsın. Kendını bıl, kendını sorgula ve cevaplarını bul. Aılen yanında ve sana destekler, saglıgın yerınde, karnını doyurabılıyorken ve ımkanların varken neyı paylasamaz kı bır ınsan? Bilmez mi ki cok daha kotu durumda olan ınsanların oldugunu... Bilmem anlatabildim mi.. Kırmak istemem elbetteki kimseyi ama bu benım dusuncem baska bırının fıkrıne uyar ya da uymaz bılemıyorum. Hoscakalmanız dılegı ıle..

Özgür ruhlusun, ne güzel yapman gereken ise yurtdışında kariyerine orada devam etmen inan sana mekan değiştirmek iyi gelecek, burdaki düzen ve beyinler aynı farklı olanları sindiriyorlar,

aynı düşünceler olmasada benzer şeyleri bende düşünüyorum çok bunalıp sılıyorum tek hayalim london da kızxımla yaşamak amam memur olunca o da şu an pek mümkün gözükmüyor... benim fikrim bir çocuk doğur onunla ilgilen biraz konu değişiyor... yok doğuramam diyorsan bernim kızı manevi evlşat yapalım sana ama ölmek yok benim kafamda flocke topiclerin güzin

Golden seninle aynı düşüncelere sahibim bende, hatta çalışıken bütün patronlardan nefret ederim sadece onun bu dünyaya şanslı olduğunu için patron olduğunu düşünürdüm. ben yönetimdeydim ama işci, patron, müdür v. s öyle bir sınıf ayrımı var ki çok uğraştım bu ayrım için her girdiğim iş yerinde sonuç mumaalesef tek başıan şovalye olunmuyo.. kendi mesleğimden soğudum bir an. şua na işsizim ama iş arıyorum senin bak işin varmış en azından. Aynı şeklide ben de senin gibi ailemden destek almadım. evlilik mantığınıda senin gibi düşünüyorum toplumsal baskılar yüzünden evlendiğimiz düşünüyorum. haaa sevdik bilmem ne tamam da... evlilik için katlandığımız şeylerde cabası, oysa 17 yaşında bekarken asla katlanmam dediğin şeylere katlanmak zorunda kalıyorsun. Erkeğin egemen olduğu bir dünya değiştirilmiyor, herkesinde kafasını değiştiremem ya haytım boyunca ezmeyin yapmayın demekten bıktım sonunda asi oldum ama tek istediğim insanların eşit ve mutlu olması kültür, zeka v. s bunların çoğuda parayla olacak şeyler üniv. okummaız okula gitmemiz hepsi aile çevre ve para kaynaklı. o yüzden hiçbir insana cahil demem. cahil dediğim insan insanlık bilmeyenlerdir. Böyle bir dünyada yaşamk zorundayız bu bizim sınavımız ben genelde dini kitaplara yönelmeye çalıştım biliyorum ki tek gerçek dünya diğeri ve adlet orda ema1 Hayat, sen plan yaparken başına