Biz kadinlarin, cogu kadinin daha dogrusu en buyuk hatalarindan bir tanesi.. degisir dusuncesi veya bir insani degistirmeye calismak.. yani sigara ictigini biliriz ama biraksin isteriz.. icki ictigini biliriz sonra biraksin isteriz vs vs vs.. ama onlar oyle alismis.. degistiremeyecegiz onlari.. ya deveyi gudeceksin ya da gideceksin.

Otrera güzel kalplim mesajın için teşekkür ederim. Beni çok güzel ifade etmişsin. Senin mesajından sonra eşimle konuştuk. Burda yazılan objektif yorumlarında doğrultusunda bende şeffaf davrandım. Aylar sonra yaptığımız ilk samimi ve dürüst konuşma oldu. "Gelsen de gelmesen de gideceğim" kısmını şöyle izah etti. "Benim sana gel diyebilmem için senin kazancından 1 kuruş dahi harcamayacak konumda olmamız gerekir. Ben böyle bir vebale giremem. Tabii ki gelmenizi isterim. Ben istanbul'da işe başladığımda pek çok sorunumuzunda doğal olarak biteceğini düşünüyorum. Burda özellikle senin ailenin beni dışlaması, benim beklentilerimi bulamamam, kendimi iş anlamında değersiz hissetmem beni tüketme noktasına getirdi" Dedi. Ortak kararımız bayram sonrası ilk etapta onun İstanbul'a gitmesi. İstanbul'a geleceğini duyan arkadaşları bir kaç iş daha ayarladı. Onları değerlendirecek. İşine yakın ev bakacak. Bizim gitme durumumuzda ev açacağız. Gitmezsek kendi tek başına ev açamayacağı için bir arkadaşıyla beraber yaşayacak. Seninle ikimizde çok hassas yapıda insanlarız. Başta birbirimizi yanlış anladık ama sonrasında hatamızdan döndük. Kendi adıma çok seviniyorum. Çok teşekkür ederim mesajına, desteğine Dünden beri sinirlerim çok bozuktu. Vakit ayırıp yorum yazan herkese çok teşekkür ederim. Beni yönlendirdiniz. Daha sağlıklı düşünmemi sağladınız. Şimdi daha iyiyim. Hakkımızda hayırlısı olsun

Selamlar arkadaşlar. Bilmeyenler için 4 ay önce doğum yaptım. Rabbime şükürler olsun dünyalar güzeli bir kızım oldu. Benim sorunum eşimle. Aslında birbirine son derece zıt, farklı yaşam tarzına ve kişiliğine sahip 2 yetişkiniz. Evlenmeden önce en büyük ortak paydamız yuva kurmak ve çocuk sahibi olmaktı. Çocuk sahibi olmak konusunda muvaffak olabildik ama yuva kurmayı beceremiyoruz. Hangi birini yazsam bilmiyorum ama en basitinden ben hamileyken istemememe rağmen hemen hemen her gün içmesiydi. İçip taşkınlık yapmıyor ama benim hayal ettiğim evlilik çeşidi akşam kanepede sızan bir adamla değildi. Eşim 3 yaşındayken anne ve babası boşanmış bir çocuk. Aile nedir bilmemiş. Sevgisiz ve bencil büyümüş. Kendi ailesine dönecek olursak babasıyla seneler önce konuşmayı bırakmış. Biz evlendikten sonra annesinin zorbalıklarıyla baş edemeyince annesiyle de görüşmeyi kesti. Akabininde annesi akciğer kanserinden vefat etti. Hasta yatağında ziyarete dahi gitmedi. Şimdi benim konuyu açma sebebim 4 aylık bebeğimle başka şehre taşınmak istememem. Biz İstanbul'da tanıştık. Evlendikten 1 sene sonra babamın vefatı, benim işlerim sebebiyle Antalya'ya taşınmak zorunda kaldık. 2 senedir Antalya'da yaşıyoruz. Eşim Antalya'da son derece mutsuzdu. Geçtiğimiz ay İstanbul'dan franchise bir restaurant zincirinin Beylikdüzü şubesinden işletme müdürlüğü teklifi geldi. "Sen gelsen de gelmesen de ben artık döneceğim" dedi. İnanın ben onun peşinden gitmek, düzenimi bozmak istemiyorum. Hele ki tüm gün 4 aylık bebekle boğuşup bir de onun kaprisine filan tahammül edemez oldum. Sevgili arkadaşlar. Durum böyle iken sizce ne yapayım? "Sen git düzenini kur. Belki bizde arkandan geliriz mi" diyeyim. Dürüst olup aslında gitmeye hiçte niyetim olmadığını mı söyleyeyim? Vakit ayırıp cevap yazan herkese şimdiden teşekkür ederim Son düzenleyen: Moderatör: 22 Nisan 2022

şimdi beni yanlış anlamayın ama iş de önemli adam şuanda ülke şartlarına göre iyi bir iş bulmuş gibi görünüyor bakın o size ayak uydurmuş Antalya' ya gelmiş bu arada siz çalışıyor musunuz? Bir işiniz var mı Antalya' da eğer yok ise giderdim ben olsam.. hee bir işiniz varsa o zaman düşünülür

O kadar rastgele bir adam değildi. Benim kapılarımda yattı. Ben ona aşık değildim ama o bana kör kütük aşıktı. Ben onun beni sevmesini sevdim. 15 senelik evliliğim ihanetle bitince bu denli sevilmek bana iyi gelmişti.

Sizi hiç tanımama rağmen yeniden evlenip anne olduğunuzu okuyunca mutlu olmuştum. Bu konunuzu okuyunca içim buruldu... Eşinizde kendince haklı, zamanında o sizin için fedakarlık yapmış. Şartlar normal olsaydı aynısını sizden de bekleyebilirdi. Fakat sizin evliliğinizde yolunda gitmeyen birşeyler olduğu belli. Eğer biz bunları çözeriz, evladımızı bir şekilde birlikte büyütmek için çabalarız diyorsanız ben olsam denerdim. En kötü yapamadık der başka alternatiflere bakarsınız. Sorun sizin bu evliliği içten içe kafanızda bitirmek üzere olmanız... umarım sorunlarınız bir şekilde çözülür, dilerim eşiniz kendine çeki düzen verir ve kızınızı güzel bir ailede büyütebilirsiniz. Ama olmuyorsa da yol yakınken dönmek daha doğru olur...

Bence gitmelisiniz ki ben olsam giderdim siz orda Eşiniz orda garip daha çok birbirinizden uzaklaşmanıza sebep olur ben boşanmak istiyorum derseniz orası ayrı çocuğuz her istediğinde babasını göremiyecek iletişim kuramıyacak babasıyla arasındaki iletişimi koparıyor olacaksınız evet İst. Büyük şehir çocuk yetiştirmek için çokta rahat değil ama iş olanakları eğitim kreş anaokulu daha çok seçenek var önce elinizle alkol için tedavi olmayı kabul ettirin geçmişteki problemleri için bir psikiyatriyle görüşün emin olun iyi gelecektir

Çocuk büyütmek için Antalya daha güzel bir şehir. Çok fazla göç almadı. Havası sıcak. Yüzülebilecek deniz var. Ama ilerisi için eğitim olarak çok fazla iyi okul yok burda.

Allah en hayırlı kararı sana verdirtsin, hakkında en hayırlısı olsun canım benim

Konuştuk tavuk. Bize başka bir seçenek bırakmadı. Birbirimizden maddi bir talebimiz olmadığına karar verdik. Ben Ankara'ya gideceğim cumartesi. Ben dönmeden o tek başına İstanbul'a gidecek. Bayram sonrası da işlemleri başlatacağız.

Migrenimsi kesinlikle sen forumdaki hem Iq hem Eq 'su çok yüksek bir kaç üyeden birisin. Bana "Bu evliliğe neden çocuk doğurdun" diyenler yüzünden başlık açtığıma pişman olmuştum ama senin mesajların gibi kırmadan, dökmeden objektif yorumlar sayesinde iyi ki açmışım diyorum. Evet tam senin analiz ettiğim gibi. Ben bu adamla bu yüzden evlendim. Sohbeti güzel, yol yordam bilir. Doğma büyüme İstanbullu. Belli bir görgüsü vardır. Ve ikna kabiliyeti çok yüksek. Adam bundan para kazanıyor. Zengin kronun teki geliyor. Yiyor, içiyor. Hesaba itiraz ediyor mesela. Onu konuşarak ikna ediyor. Birisi ön masa istiyor, onu memnun ediyor. Benim sıkıcılığıma inat, renkli esprili bir insandır. İstanbul'da bir yemeğe ya da eğlenceye gidelim çoğu yer bizden para almaz. Çünkü arkadaşlarıdır. Ama işte dışardan bakanlar "çok uyumsuzsunuz. Bula bula bunu mu buldun" diyor. Ben eşimle evlendiğim için, hele ki kızımın babası o olduğu için zerre pişman değilim. Cemoos'un teklifi bana şu an cazip geliyor. Bu sezon burda kalayım. Eşimde 2 haftada bir gidip gelsin. Biraz uzaklaşalım. Daha sonra net bir karar veririm diye düşünüyorum.

Şu anlattiklariniza göre adam keyfi gitmiyor ki.. birazda siz fedakarlık yapabilirsiniz..

Bu kafa yapısıyla tartışacak değilim zaten. İyi günler.

ilk evlilğinizi anlatmıştınız daha önce okumuştum kendi kriterlerinize uygun olmayan biriyle evlenmeniz de dünyanın sonu değil. olabilir. benim de kendi yapımda olan insanları hiç biri evlilik kafasında değil mesela (ilk aşkıyla paldır küldür 25 yaşından önce evlenmiş olanlar hariç) kimse evli değil :) ben de kendi çevremden kimseyle ilişki yaşayamıyorum. ya elektrik alamıyorum ya da dediğim gibi adamlar ilişki insanı değil. yemek meselesini de sadece örnek olarak verdim. sorun adamın anlayışsız olması ve sizin hayatı paylaşıyor olmamanız. ama zaten olayın patladığı yerde burası. bunun böyle olacağı o kadar ortadaymış ki... adam istanbuldaki işi çevresinde kaliteli bir çevreye sahiptir. kendisi de sohbeti güzel ortam bilir filan bir insandır. giyim kuşam iltifat incelik biliyordur -tahminim. iyi güzel de evliliğin bunlara bir alakası yok ki. evlilik boyunca giyinip kuşanıp akşam yemeğe mı çıkılıyor tüm bunlarsdan bağımsız adamın istanbula gitme meselesinde haklı olduğunu düşünüyorum ben. şu anda işsiz gibi bir şey... bu adam 1 sezon daha çalışmasa istanbuldaki networkü de soğur, iyice işten uzaklaşır. ben olsam ben de işimi yapmak isterim.

1-2 mesajda başkası yazsa linçlenirdi gibi şeyler okudum. Toplu cevap vermek istedim. Konu sahibi eşine maddi bağımlılığı olan biri değil. Kötü bir koca seçmiş olabilir. Baba hiç ortada olmasa da çocuğa bakacak gücü var mı? Var. Bu yüzden linçlenmiyor. Eğer kocam şöyle sorumsuz böyle hayırsız, ama çocuk da var. O yüzden kayınpeder bana nafaka versin, devlet annelere maaş bağlasın gibi şeyler söylese emin olun o da linçlenirdi. Olay kadının kendi ayakları üzerinde durmasında.

Çok yaşayacağını sanmıyorum zaten Cherry. O da robot değil. Damarları, böbreği olan bir canlı. Ama bundan sonrası beni ilgilendirmiyor. Benim hayat kalitemi düşürüyor. Enerjimi alıyor. Benim vicdanım rahat. Ben çok çaba harcadım onun için. Ama artık bakmakla yükümlü olduğum bir kızım var. Onun menfaati benim için herşeyden önce geliyor.

Şu an çok kızgın ve öfkeliyim tavuk. Ben de böyle olmasını istemezdim ama başka çare bırakmadı bana. Cumartesi Ankara'ya gideceğim. Davayı açana kadar yan yana olmak istemiyorum.

Durust ol.. Yalan soyledikce buyuyen tek sey kaos olur.. Bir yalan, bir yalan daha sonra bir tane daha.. Bir sure o kadar agir gelir ki altinda ezilirsin NhL. Sen gel veya gelme, ben her turlu gidiyorum diyen bir adam var.. Bu yuzden sen de kararlarini ve dusuncelerini net bir bicimde soylemelisin..

Konunun tamamını okumadım ama çocuklar küçükken sorumluluklara henüz adapte olamamışken eşler arasında sorunlar çıkabiliyor, erkekler sorumluluk almada daha pasif malesef, bebekken olmasa da çocuk büyüdükçe daha çok sorumluluk alabiliyorlar, İstanbula gidip işini düzene soktuğunda her gün icme sorununun ortadan kalkacagini düşünüyorum, zamana bırakmanda fayda var, Belki maddi olarak çocuğunu cok rahat büyütebilirsin ama baba sevgisini veremezsin, hele kiz çocukları için babaları bir tane oluyorken duruguzel

Tek sorun şehir değiştirmek olsa gidin derim direk. Ama alkol kullanması sıkıntı umarım devamı gelmiyordur. İkincisi kötü bir ailede büyümek tabi ki herkesin kişiliği farklıdır ama o çocuğun da kötü büyüyeceği anlamına gelmez. Ben öz babamı tanımadım üveyle şiddetli bir anlaşamamazlık vardı ki hala kurtulmuş değilim. Akrabalarımdan bahsetmek dahi istemiyorum dayım beni yetimhaneye vermiş çocukken istemiyorum diye ve ailede herkes sigara kullanır alkolüde çoğunun vardır bense bir mucize olarak kendimi aralarından kurtarıp düzgün yetişmiş bir kız oldum çok şükür. Evet etkileniyorsun haklı olarak bir özgüven eksikliğin tüm sosyal hayatını etkiliyor ama vicdanımı yok edemediler. Sigara alışkanlığım olmadı mesela aksine onlar içerken çocukluğumda bile kaçardım o odadan. Çok küfürbazdır her biri nefret ederim onların konuşmasından. Yani olay biraz kendinde bitiyor aksine bunlardan ders alıp bana bunları yaşattılar ama ben aileme çocuğuma bunu yaşatmayacağım diyorum. Alkol sigara kabul edeceğim bir durum değil mesela tabi büyük konuşmaya gelmiyor ama konuştuğum insan bunu kullanıyorsa direk eliyorum zaten alerjimde var kokulara. Her şey geçmişte ki aile değil önemli olan sizinle kuracağı yuva ve ona yaşatılanları size yaşatmaması. Çok ilginç ki bizlerde aksine aynısı dayatılıyor. Bu konuda net bi şey söyleyemiyorum ama şehir dışına çıkmakta problem yok dediğim gibi fakat sen gelsende gelmesende ben gideceğim demesi cidden çok kırıcı ve saygısızca. Sizi umursamadığını gösterir bu cidden evlenirken ne yaşıyorlar bunlar merak ediyorum kadınları anlamıyoruz derler birde hödükler asıl biz onları anlamıyoruz seviyorsan ailene sahip çık sevmiyorsan evlenmeyeceksin bu kadar basit.

hepimizin ihtiyaçları var. benim bir sıra saç ektirmem lazım dikiş yeri için mesela. kaşlarım micro istiyor lazer epilasyona da ihtiyacım var. ama anne olduğum için önceliği çocuğa veriyorum ona harcıyorum. geçen hafta telefonum bozuldu ne yapsak olmadı gittim telefon aldım ama malum markanın en üst modelini değil 2 model altını aldım. üstünü de alacak param vardı ama o zaman da çocuktan kısacaktım. eşim de kendine verilen giyim çekini kıza kıyafet almak için harcadı. çöp almadı kendine. anne baba olmak kolay değil. ama boşanılsın da demem kolay kolay. öyle her şeyde boşanılsa yüzde 80 kadın hemen boşanırdı. sadece rest çekilmeli her istediği yapılmamalı eşin bu durumda

Niyetiniz tam olarak ne?Boşanmaksa küçücük bebekle arkasından sürüklenmeyin. Yok evliliğe devam edecekseniz de tabiki de eşinizle gidin. Ya da boşanmaya da beraber yaşamaya da karar veremedim diyorsanız o gitsin bir süre ayrı kalın. Bakalım ne olacak?O şekilde karar verin. Üç seçenek var. En uygununu en iyi bilecek yine sizsiniz ama her gün içen adam da çekilecek çile değil.

İnsanlar konu açarken sizden mi icaZet alacak? Yazmayın kardeşim. Gidin egonuzu başka şekilde tatmin edin.

@Vatkenaydusamtayms yineliyorum hakkınızda hayırlısı ne ise o olsun, bazen bazı şeyleri oldurmaya çalışmak yerine hayırlısını dilemek ve kenara çekilmek lazım. Eşinizle içki üzerine konuşmanızda, beyefendinin son cümlesi bana "ben bu hayatı seviyorum, vazgeçmek istemiyorum, senin istediğin şeyler bana göre değil" mesajı gibi geldi, sanki bekar hayatını özlemiş gibi hissettim, hesapsız kitapsız, sorumluluk almadan dilediği gibi yaşamak ve yaptıkları için kimseye açıklama yapmak istemez bir tavır takınmış gibi. Bilmiyorum biz ne desek boş, o İstanbul'a gidecek, siz ondan o sizden ayrı bir dönem geçireceksiniz, belki o sürede bazı şeyleri düşünür, siz de düşünme fırsatı bulursunuz ve hala ikinizinde görüşlerinde bir değişiklik olmazsa zaten yapacak bir şey kalmaz yollar ayrılır.

İşte maalesef kadınlığı bırakıp anneliğe odaklanmazsanız problem kalmayacak. Her 2 kelimenizden biri cocuk bakıyorum. Herkes bakıyor her bakan kocasına gıcık olsa evlilik kalmaz. Diğer konulara gelince bunları cocuk olmadan da biliyordunuz adam dün karakter değiştirmedi sonucta. Sırf annelik icgüdüsüyle cocuk yapıp "Bile isteye" cocugu anne baba ayrı yasama sürüklemeniz benim gözümde sizi magdur bir iyi anne yapmıyor maalesef.

tatlicincap haklısınız. 4. Trimester olarak geçen ilk 3 ay çok zordu. Ben bu dönemi tek başıma yaşadım. Bana destek olacak annem, kv, kardeşim... vs yoktu. O yüzden hala çok sağlıklı karar veremediğimi düşünüp net bir şey söyleyemiyorum. Sizinde bebeğinizi sağlıkla büyütmenizi dilerim

Tüm yorumları okumadım ama nihali tanıdığım kadarıyla yazayım, kendisi tek başına geçinip, hatta oldukça lüks bir yaşantı sürebilecek bir maddi duruma sahip. Eski eşiyle mutlu bir beraberliği varken 15 senenin sonunda ihanete uğradığı için tek celsede boşanmış birisi. İlk eşinden boşandıktan sonra istese hayatına bir sürü erkek alabilecek durumdayken, herhangi bir şey hissetmediği, evlenecek kadar sevmediği biriyle laf olsun diye evlenecek birisi değil. Sırf çocuk yapmak için evlenmiş diyenler olmuş da, illa çocuk diye ölseydi ilk evliliğinde yapmış olurdu çoktan. Şimdiki eşiyle de sevmeden, sırf bebek yapmak için evlenmiş demişler yine, nihalle dertleştiğimiz kadarıyla söyleyeyim, daha fazla seven taraf eşi olmakla beraber, kendisi de çok severek evlenmiş eşiyle. Hatta evliliğe zorla ikna etmiş eşi. Yani bebek için evlenmek istese bu eşinden önce bir sürü aday bulabilirdi. Alkol konusunda da, nihal alkole karşı bir insan değil ki eşinin içtiğini zaten biliyordu evlenmeden önce. Ama diyor ki böyle dağıtacak kadar içip, umursamaz davranmazdı. Bilinçliydi, evlendikten sonra daha doğrusu gebelik döneminde bu kadar bozdu diyor. Eşi nihal için fedakarlık yapmış kesinlikle. Onunla her şeyini bırakıp antalyaya gelmiş. Takdir ediyorum. Ama nihalin üzüldüğü asıl kısım istanbula gitmek değil " gelsen de gelmesen de ben gidiyorum haberin olsun " tavrı. Kendisi boşanmaktan korkan veya güçsüz hisseden biri de değil, gerçekten mutsuz olduğuna ve sona geldiklerine kanaat getirirse boşanır. Ben biliyorum. O yüzden bazı cümleler cidden çok aşırı ve acımasızca olmuş. Tutup da " sırf arkadaşın diye savunuyorsun" demeyin, nihalle en başlarda birbirimizi hiç sevmezdik ama sonradan sohbet ettikçe, tarafsız bir şekilde değerlendirme şansım oldu. Nihalcim sana özelden de söyledim, sen mantıklı bir kadınsın. Bu da geçecek. Sadece iyice düşünüp vermen lazım.

olmaz bu adamdan

Yaklaşık 1 seneyi aşkın bir süredir arkadaşlıklar kurdum bu forumda. Beni tanıyanlar incinmeyeyim diye belli filtre ile yorum yazdı. Hepsinden Allah razı olsun

Öncelikle eşiniz ile ilgili kararı vermek için sakince düşünmenizi öneriyorum İlk olarak sizde gordugum yanlısı söylemem gerekirse Bu adam doğma büyüme çevresi İstanbul da olan biri sizin için işini bırakıp Antalya ya gelmiş ve aileniz işletmede çalışmasını istemiyor. Bu şekilde çalışmasi için fazlaca seçenek kalmadı sanırım. İkinci olarak şu cümleyi yanlış buluyorum "Bütün tahammülüm ilk evliliğimde bitti." Siz artık yeni bir düzen oturttunuz bu sartlarda bir bebek dünyaya geldi bence eskideki tecrübelerinizi düşünseniz de şu anki evliliğiniz deki tahammülünuzu belirlemeli. Eşiniz günlük içki tuketiyorsa MUHAKKAK tedavi olmali ben açıkçası başka türlü bu birlikteliği devam ettirmenizin sizi yıpratacagini düşünüyorum. Bence eşinizle konuşun işi olunca tedavi olacaksa ve İstanbul da en baştan başlayabileceğinize inanıyorsanız ben sans vermelisiniz derim. umraim her ne olursa sizin ve çocuğunuz için en güzeli olur

Antalya da turizmin bol olduğu bir şehir otellerde iş bulamaz mı? neden Antalya istemiyor?

gelmiyorum demek zaten boşanmaya çıkıyor swancım. Tabii iş ciddiye binince onun kabul edip etmeyeceği belli değil. Bahsettiğim bütün o sevgisizliği kızında yaşıyor. Beni geç, kızına aşık. Bizi bırakabileceğini sanmıyorum. Ama ona Antalya'da yaşa demekte zul geliyor.

Doğum öncesinde boşanma niyetiniz vardi. Eşiniz, "sen gelmesen de ben gideceğim" diyerek konuyu boşanmaya getiriyor gibi geldi bana. Bir süre siz Antalya'da, o İstanbul'da devam edin bakalım. Boşanma provası gibi olur. Mutluysanız resmiyete dökersiniz.

evet doğum öncesinde de vardı ama hamilelik sürecimde çok kafama takmak istemedim. Doğumdan sonra da pek bir şey değişmedi. Alkol alanlar bilir. Alkol derin uyku yapar. Kızıma reflü teşhisi kondu. Doktor kaka tahlili istedi. Kızım sabaha karşı 7 gibi kakasını yaptı. O zamana kadar gözümü kırpmadım. Eşimi uyandırmaya çalıştım ama ne mümkün. Yarım saat içinde kakayı labratuvara yetiştirmek gerekiyordu. Kızımı eşimin yanına koydum. Kendim gittim. Bunun gibi şeyler, bütün herşeyi benim yüklenmem bana çok ağır gelmeye başladı.

Evet IcimdekiSonsuzDeniz doğru hayırlıyorsun. Hamileliğimin son dönemlerinde başladı bu sorunlar. Önceden de içiyordu ama her gün içmiyordu. İçip koltukta sızmıyordu. Hamileyken bebek etkilenir diye öteledim. Doğumdan 4 ay geçti. Değişen bir şey olmadı. Bir haftadır çok muhasebe yaptım. Benim içimden çaba harcamak gelmiyor. Ben çocuğumu gergin bir modda, sürekli kavga olan bir evde büyütmek istemiyorum. Bu evde bir tane kendine bakmaha aciz bir canlı var. O da kundaktaki yavrum.

Ne guzel hayat ya, sirf anne olmak istiyor diye rasgele bi adamla evlenip, uyduruk bir babaya cocuk doğurmuş. Ve bu durumdan cocuk nasil etkilenir umrunda bile degil, ikisi de yalnizca kendi hayatini yasamanin derdinde. Hanimefendi, sizin totonuzun keyfi tasinmak istemiyor ama cocuk babasiz mi buyuyecek? Bu evlilik surecek mi sürmeyecek mi? Babasinin keyfi istanbul istiyor ama ne demek birakir giderim? Bu adam hep boyle alkolik mi kalacak? Gelecek planiniz ne? Bu ne bicim hayat? Şaka misiniz siz?

Büyük bir sorun. Kendi işimi de bırakıp gitmek istemezdim.

Her şeyin güllük gülistan olduğu bir evlilikte, anne olduktan sonra eş tarafindan aldatılsanız, çocugunuzun psikolojisi ne olacak deyip aldatilmayi sindirip boşanmayacak mısınız? Hicbir şeyin garantisi yok ki, hayatta her şe olabilir. Bu savunmanin geçerli bir tarafi yok. Ben bu tarz konularda niye cocuk yaptiniz diyen taraftayim. Ama nihalde durum farkli. Ekonomik özgürlüğü var. Kocası iyi kazanıyor. Evde kavga dövüş yok. Daha iyi bir aile ortamı var. Diliyorum ki çocuk büyüyünce ben bu hayata niye geldim diye isyan etmeyecek. O sebeple çok mağdur bir bebek yok şu an. Zaten içip sızan bir adam, ayni evin içinde de yok gibidir. Ha boşanmışlar ha ayni evin içinde pasif pasif yaşamışlar.

Zikkim ic diyesim geldi yeminle Mangal ickisiz olmuyo mu ya da ailenle sohbet.. baska bi kafa yasiyor arkadas belli... rahatligi benimde sinirimi bozdu. En azindan bir karar vermek kararsiZliktan iyidir..

ben adam gitsin işini yapsın istanbul da ama sen gitme diyenlerdenim. antalyada sorumsuzlukları olan adam istanbul da meleğe dönüşecek değil. gene içecek gene aynı huylarına devam edecek. şu an boşan da asla demem bu da yanlış. önden o gitsin biraz kafanı dinle düşün taşın o da düşünsün. sonra bir araya gelirsiniz. ama düzenimi tak diye bozup peşine düşmezdim. sebeplerini buraya yazmam sen zaten biliyorsun düşüncelerimi kuzum.

Ahaha tamamdır o zaman ben de bı an belki gözünden kaçmıştır dedim :)

Şu an bende net bir karar veremiyorum. Zamana yaymak istiyorum. Bu gece saydım. 20 sene içinde 12 ev değiştirmişim. Ama bu sefer 4 aylık bir bebeğim var. Eşyaları paketle, sar, yerleştir inanılmaz gözümde büyüyor. Bu "tek çocuk bakan sen misin" diyen arkadaşların çocuğu yok heralde. Ben gün içerisinde duş almaya zor vakit buluyorum. Bebek bizim hayatımızı komple değiştirdi. Şu an anne-baba kimliğimize adapte olmaya çalışıyoruz ve bu süreçte karı-koca rollerimiz sekteye uğruyor. Ben bu süreçte eşimden daha destek olmasını beklerdim. Onun hayal kırıklığını yaşıyorum. Belki o da iç dünyasında garip duygular yaşıyordur. Ama iletişim problemimiz var. Benim tahminim bir süre uzak kalmak ikimize de iyi gelir gibi.

Tontriko kavgalarımızda o da aynısını söylüyor. Ben sana yalan söylemedim, seni kandırmadım. "Ben tanıştığımızda da içiyordum. Sen beni böyle kabullendin" Sanırım o an aklımı peynir ekmekle yedim.

Kötü alışkanlıklar, bağımlılıklar; bazı duygularla baş etmekte zorlanılmaya başlandığında artma eğilimi gösteriyor. Eşinizin açısından yazayım; Antalya'da ve şehirden hoşnut değil, kendisini göstereceği, işe yarar ve saygın hissedeceği mesleği yok, çevresinden kopmuş, İstanbul'da kalmış çoğu tatmini. Eşiniz yoğun duygularla boğuşuyor ve kendini alkol ile uyuşturup gün öldürüyor. Geçmişimde bir dönem fazlaca alkol tükettim. Doktorumun söylediği "Bipolar hastalarda depresif dönemde en sık gördüğüm bu"... Depresif duyguları bastırmak için kullanırdım ben alkolü. Eşinizde bu arttıysa, muhtemelen depresif duygular içinde çırpınıyor ki dışarıdan tarifiniz de bunu gösteriyor. Adam nihayetinde buna daha fazla katlanamayacağı için de resti çekmiş. Dışarıdan bakınca ise şöyle görünüyor: 4 aylık bebeğini ve eşini arkasında bırakabilecek kadar bencil bir karar almış ve kendi derdine düşmüş durumda. Yani böyle yorumlanabilir ama bence böyle değil, adam köşeye sıkışmış, net yani. Eskiden bu kadar alkol tüketmezdi diyorsunuz; artış varsa, orada mutsuzluk ve depresif duygular vardır. Sırtına binen evlat sorumluluğu içinde düşünürsek, siz çalışan bir kadınsınız; yanlış hatırlamıyorsam otel işletiyordunuz , eşiniz ne yapıyor Antalya'da? Yer yer yanınızda işinize yardımcı biri gibi takılıyor. Bunu kompleks yaptığını düşünmüyorum ama İstanbul'da iyi bir iş konumu ve çevresi olup da Antalya'ya geldikten sonra iş standartlarının düşmesi, insana ağır gelir. Ben eşiniz tarafından anlatmaya çalıştım, belki aranızda duygularınızı ifade edebileceğiniz bir iletişim gerekiyordur, fazla içinize dönmüş ve kopmuşsunuzdur son dört ayda bebek temposuyla beraber diye düşündüm. Bence birbirinizi seviyorsanız, neler hissettiğinizi birbirinizle konuşun. Antalya'da iyi çift terapisti de biliyorum eğer gerek görürseniz.

Çok güzel dediniz de janti erkeği bilen de bunları arıyor maalesef. Çatal bıçak kullanmayı bilmesin, iki kadeh şarap içince sarhoş olabilir, nerde ne yapacağından bihaber olabilir sorun değil yeter ki bana ev işlerinde yardım etsin denmiyor. Alıntıladığınız şeyler bir etkileşim hayranlık yaratıyor ister istemez.

Konunun Tamamini okumadan genel gecer yorum yapmasaniz o zaman

ne münasebet 4 aylık bebekli kadının altındaki arabayı istemek?arabayı alacak ve aylarca da geri vermeyecek bence. istanbulda işine başlasın ama kendi çabasıyla başlasın. nice gencecik güzel öğretmen hemşire kızlar en ücra köylere gittiler ekmek parası için. kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenmeli. sen onun eşisin annesi değilsin

Evet canım. Evcil hayvan alıyorsun sanki. Çocuk esirgemeden git al. Evimizde vurma, kırma, bağırış yok. Hiç bir zaman olmadı. Allah'a şükür hayattaki bütün tercihlerimde hep B seçeneğim vardı. Ben tabii ki çocuğum babasız büyümesin diye yaşadığım olayları sineye çekebilirim ama enine boyuna düşünüp, kızımın menfaatlerine en uygun tercihi yapmak istiyorum. Daha yeni doğum yaptım. Belki bu süreci bana yardımcı olacak annemle geçirsem bu kadar zorlanmazdım. Hala "eşim benim peşimden geldi. Bende ona fırsat vereyim. Olmadı dönerim" diye bir seçeneğim var. Ama şu durumda bana cazip gelmiyor.

Nihal Hanım mutlu olmak için illa bir erkeğe ihtiyacınız yok bence. Çünkü bir motivasyonunuz daha var ki oldukça güçlü. Bebeğiniz o da. Ona odaklanın derim, çünkü onun bu yaşları geri gelmeyecek bir daha. Geri kalan her şey olacağına varır zaten.

Benim için şehir değiştiren adam için ben de şehir değiştirirdim.

Canım başta net bir şey konuşmadık. Babamın vefatından sonra olaylar o kadar hızlı gelişti ki kendimizi burda bulduk. Benim işimin başında durmam çocuğumun istikbali açısından daha iyi bir karar. Her ne kadar ablam gelirim dediyse de onun sıfırdan başlaması gerekecek ve benim kadar tecrübeli değil.

cherry Antalya'da benzer bir işi bulamaz. Burda çevresi yok. 25 senelik oluşturduğu bütün networkü İstanbul'da. Kendi diyor. İş hayatı boyunca 1 kere Cv doldurmamış. Hep tanıdıkları referans olmuş.

En kotu ihtimal olarak bosanmayi goze aliyorsaniz, esinizin once gidip bir duzen kurmasi, maddi olarak kendini duze cikarana kadar sizin bebekle bir maceraya atilmamaniz daha dogru gibi geliyor kulaga. Zaten esinizden ayri kalamayacak kadar bir bag hissetseysiniz bu bir ihtimal olmazdi sizin icin. O sebeple bir sure ayri kalip sakince dusunmek karar vermeniz acisindan iyi olur, hem de kaybedeceginiz bir sey yok ki su durumda.

Simdi anladim, adam hem miskin hemde rahata alismis. Birde su ev icinde sigara icilmesi hic bu yuzyilin isi degil gibi geliyor bana.. eskiden baca gibi yanimizda tutturmusler ama ne oadar zararli bilmiyolarnis.. suankiler herseyi biliyolar ama yapmak islerine gelmiyo. Icmeyen insana ozellikle Cok Batiyor sigara kokusu vs. Bi zaman sonra evin duvarlari bile Kokuyo geliyor... Buarada dogumlarda ozellikle ilk cocukta cogu evlilikler sallaniyor bi.. cirkin herifler kendilerine bakmadan, icinden bir Mucize cikan doguran kadindan uzaklasiyolar... valla kadin olmak cidden zor bizim toplumumzda..

Babanız vefat ettiği için işin başında durmak için Antalya'ya gelmişsiniz ve eşiniz de destek olmak için sizinle gelmiş. Yani gidip biraz da Antalya'da yaşayalım durumu değil, sizin sebepleriniz sonucu gelinmiş. Adamın tüm işi gücü, çevresi, iş bağlantıları İstanbul'daymış. Memur değil ki bu adam tayin isteyebilsin. Nasıl ödeyecek borçlarını çalışamazsa, ayrıca adamın alıştığı bir standardı itibarı varmış anladığım kadarıyla. Tamam gitsin ne olursa olsun bir işte çalışsın herkes çalışıyor denebilir ama niye kendi bildiği işi yapmayıp asgari ücret alıp mutsuz olsun? Siz babanızın işini mi devam ettiriyorsunuz? Eğer öyleyse maddi açıdan kafanız rahat. Bu işi restleşmeden halledin. Tamam git ama ben de buradaki işi pat diye bırakamam. Cuma pazar sen gelirsin, biz geliriz bir süre böyle yapalım deyin. İstanbul'da köprüden geçmekten daha kolay 1 saat uçak yolculuğu. Belki ayrı kalmak iyi gelebilir, daha seviyeli daha anlayışlı bakar herkes. Boşanmak istiyorsanız kafaya koymuşsanız umut verici olmayın ama. Dürüst olun.

İsterseniz fotoğrafınizi kaldırın, tanıdık fln denk gelir siz söylemeden ortalık karışmasin

Sizi tanımıyorum. Anneliğinizle ilgili de yorum yapmadım farkındaysanız. Ebeveynlerin görevlerinden biri de çocuğa mutlu, huzurlu bir aile ortamı sağlamaktır. Siz didişirken bebeğinizin bunu hissetmediğini mi sanıyorsunuz? Sizin ruh halinizden etkilenmediğini mi düşünüyorsunuz gerçekten? Büyüdüğünde anne babasının birbirini sevmediğini anlamayacağını ve bununla ilgili kendini sorumlu tutmayacağını mı sanıyorsunuz? Her çocuk mutlu ve birlikte bir anne baba görmek ister ve bunu hak eder. Ayrılıklar boşanmalar tabii ki olur, hayaller kurarak evlendiğimiz kişi beklentilerimizi karşılamayabilir veya bizi mutlu etmeyebilir. Ama siz baştan bile bile lades demişsiniz. Annelik içgüdünüzü tatmin etmek için berbat bir evlilik yapacağınıza çocuk esirgeme kurumundan bir bebek evlat edinseydiniz keşke. Hem oralardaki nice çocuktan biri anne sevgisine kavuşurdu hem de ayrı yaşayan alkolik bir babanın ağırlığını hissetmezdi.

Bana 6 aydır filan asker arkadaşıymışım gibi davranıyor. O kapılarımda yatan, beraber olalım diye ağlayan adam gitti zaten. Hayat çok garip. Bir yola çıkıyorsun. Sonra o yolda yarım bırakılıyorsun. Ama bu da geçecek. Neler geçmedi ki?

Kimi içgüdü der kimi üreme der kimi annelik der kimi de hiç istemez. Ben herkese saygılıyım. Ama anne olmayı istemek kimilerine göre bencillik mi oladabilir. Bazıları şunu anlamıyor 40 yaşına gelmiş bir kadın zaten son şansı. Çok istediği birşey için elindeki son fırsat. Kimisine hergun teklif yağar kimisi evlilik sorumluluk çocuk hiç dusunmez. Kimisi belli yaşa gelince üreme güdüsü yada anne olma hayalini gerceklestirme ister. Şuan 35 üstü evlenen tüm çevrem benden kadın doğum uzmanı ismi istiyor. Ben tedavi ile hamile kaldim. Kadın ikinci evliliği son sansi yaşı gelmiş adamda genel olarak saldırgan sapik değil sadece alkol problemi var bunu asamazsa da yolları ayirir. Kadının maddi durumu olmazsa bu adama bağlı kalsa sabah akşam dayak yese cocuklari buna mecbur bıraksa neyine çocuk derim. Ama zaten şu aşamada kimle evlenirsek evlenelim ayni evde kalmadigimiz sürece risk. Adam her türlü tuhaf hareketleri olabiliyor onu geçtim sevmekten de vazgeçebilirim ben eşimdeki baba profilini sevdim çocuk düşkünlüğünü becerikliligini ama bir gün bunlardan da vazgeçebilir çocuk yapmayacak miyim? Bir insan sabit yaşamiyor verdiği söze sadık kalmıyor insan çok değişken de varlik. Ben kendimde bile evlenince çok farklı bir ruh hissettim bazıs şeyleri tolere edemeyeceğini gördüm. Vs vs. Bir nikah kiydik diye cocuk da yaptik diye ömür boyu evli kalmak zorunda mıyız? Bir çok sorun çıkabilir evlilikte ve aniden bitebilir. Belki adam baştan içiyordu ama son zamanda dozu artirmistir. Kadın da artık tahammül edemez. Aynı evde kalmadigim uzun yıllar çıkma ihtimali olmayan adamla ikincide üçüncüde evlensen riskle evleniyorsun. Mesela esim evlenmeden önce daha çok iş yapıyordu son zamanlarda azalttı bu sinirimi bozuyor. Bir sürü değişken etken var insan sabit varlik degil. Bir yere kadar tolere edilebilir. Doğurmayan çocuk istemeyen kadınlara asiri saygı duyuyorum ama isteyene de aynı saygı duyuyorum. Herkesin hayat amacı farklı hayat enerjisi farkli. Sizde şuan bence kalın bulunduğunuz yerde eşiniz de haftasonu gelsin çocuğunu görmeye. Sonra özleme durumuna göre bakarsiniz.

Nihalcim senin önceki konunu da hatırlıyorum canım İstanbulda gitseniz ne yapacak orada da içip içip sızacak Sen mutlu musun bu evlilikte? Manevi duygusal tatmin yaşıyor musun yoksa gidersen sadece kızım babasız büyümesin diye mi gideceksin?

Var öyle evli olup ayrı yaşayanlar. Bizde 3,5 sene ayrı yaşadık. İş için mecbur gitti. Mecburi görevi bitince geldi. işi bakımından iyi oldu. Ama nerdeyse kopma noktasına geldik. Hala toparlanmış değiliz. Toparlanmaya çalışıyoruz ama çocukla benim sabrım yok.

Nihal Hanım, böyle bir konu açmanıza vallahi üzüldüm. Yorumlarınızdan biliyorum, azıcık tanıyorum sizi. Bu bebek için ne kadar çabaladığınızı vs. biliyorum. O yüzden ilk olarak ona sahip olduğunuz için tebrik ederim. Gelelim yorumuma. Sizi asla yargılamıyorum, ilk evliliğinizin hüsranla sonuçlanması, bebek özleminiz vs. derken en mantıklı seçenek bu gibi görünmüş olabilir. Benim de yaşım da 30'a dayandı mesela, 5-6 seneye doğru düzgün birini bulup evlenemezsem ve bebek istersem sizin yaptığınızı yapmayacağıma garanti veremiyorum. O yüzden önceliğinizin çocuk sahibi olmak olması ve eşinizin bu sebeple misyonunu tamamladığı yorumlarına katılıyorum. Eğer ilk evliliğinizde çok yıpranmamış olsaydınız, kör kütük aşk evliliği yapmış olsaydınız peşinden de giderdiniz, her şeyi de yapardınız. Ama hem tecrübeleriniz hem de yaş itibariyle bunları yapacak ne haliniz kalmıştır ne de isteğiniz. Bdv'de 20'li yaşlarda olup da benzer erkeklerle evli olan kadınlar boşanmamakta diretiyor mesela. Sizin kadar kolay kabullenmiyorlar durumu, yani boşanma ihtimaline daha yakınsınız siz. Şimdi şu yukarıda işaretlediğim kısımlar benim için önemli. Eşiniz iddia ettiğiniz kadar mükemmel bir baba olmayabilir zannımca. Benim dört aylık kızım olsa ve erkek olsam zıkkım içer yine sızacak kadar alkol almazdım. Dünyanın bin bir türlü hali var. Her an eşinize ihtiyacınız olabilir, olmasa bile baba olarak her daim hazır olmalı. Bir de bebekli kadına günde iki öğün ayrı yemek yaptırması cinlerimi tepeme çıkardı. Üstüne bir de sen gelmesen de gidiyorum resti eklenince, beni boşa diye kaşınıyor diye düşünürdüm ne yalan söyleyeyim. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Katılıyorum, hem bilgimiz kadarıyla hem farklı yaşamlar sürmemiz, farklı bakış açılarına sahip olmamız nedeniyle konulara yaptığımız yorumlar başka başka, konu sahibeleri de yorumları okuyup kendi yaşamına mantığına hangisi daha uygunsa onları dikkate alıyor

Eşiniz şu an ne iş yapıyor, Antalya'da bir işi yok mu?

Bir mesaj yazarken önce karşımdaki kırılır mı diye düşünün. Sonra da bana attığınız ilk mesajı okuyun. Dünyaya çocuk getirmek için çocuk getirmedim ben. Böyle bir derdim olsaydı 42 yaşına kadar beklemezdim. Neyse kendimi bazılarına ifade edemeyeceğim çok açık. Size mutlu mesut çok doğru tercihli hayatınızda başarılar dilerim. Benim kendi sefil hayatıma merhem olcak birilerine ihtiyacım var. Lütfen sizin gibiler benden uzak olsun

bir insan evlenmeden önce ülkücüydü evlendi komünist oldu, evlenmeden önce atesist/deist/agnostikti evlendi ehl-i tarikat oldu karşı cinsle aynı araca binmiyor, evlenmeden önce vegandı çevreciydi humanistti, evlendi etsiz yemek yemiyor. 4 bin cc motora binip ava gidiyor... gibi 180 derece şeyleri kast etmiyorum ama bunun dışında "evlenmeden önce bilmiyor muydun" diye eleştirmek bana biraz acımazsız geliyor. evlenelim veya evlenmeyelim hepimiz hayat içinde değişiyoruz. %100 herşey sabit kalamıyor ki. adam evlenmeden önce içiyormuş ama içip içip sızmıyormuş, muhabbet ediyorlarmış. şimdiki gibi içki evlilik içinde görevlerini, onu geçtim normal bir insanın günlük hayattaki faaliyetlerini yerine gitirmesine engel olmuyormuş. aksine neşeli, ortamlarda güzel vakit geçirilen, kadının da peşinden koşulan bir süreç var evlenmeden önce. hoş adamın yapısı bencil, hayatı kimseyi düşünmeden geçmiş. e eşek değil ya madem evleniyor, evlenince biraz sorumluluk bilir herhalde, diye "umarak" evlenmek bence biraz fazla "gözünü karartmak" ... Ama buna rağmen diyorum: evlenmeden önce göze batmayan şeyler batabilir, insanın tahammülü tükenebilir. "evlenmeden önce bunu biliyordum o zaman susup katlanmalıyım" diye bir dünya yok ki. ha ben zaten böyle bir insanla evlenince böyle şeylerin sorun çıkartacağını öngörmek gerekirdi diyorum- daha önce yazmıştım zaten. o düşüncemde hala sabitim. ama seviliyorsa ve devam etmek isteniyorsa karşılıklı fedakarlıkla devam edilebilir, yok gerek yok almayayım deniyorsa da herkes yoluna bakar.

Ama uslupta önemli. Ben kendi adıma,2 olumsuz yorum yapılınca uslubu bozulan yada konuyu çeviren konu sahiplerine sert yorum yapılıyor diye düşünüyorum. Konu sahibi sakin, aklıselim cevaplar veriyor, kendini ve durumu açık, net ifade ediyor. Birde gerçekten fikir almaya gelmiş, yazılanları ölçüp tartıyor, tartmaya calısıyor. Burda sayfa dolusu yazıp sadece kendi fikrini kabul ettirmek, o yönde yorum yapılmasını beklemek vb durumlar oluyor fazlaca. Bakıyorsun, fikrini yazıyorsun ama öyle değildi, böyleydi, şuydu buydu, bir geri vites durumu olabiliyor. Bu sebeple ben kişiden bağımsız olarak, konu sahibinin tavrına bakıyorum açıkçası. Konu sahibini de tanımam ama onun yerinde bunları yazıp 2-3 kötü yorum sonrası "ama ben kocamı seviyorum pis kıskançlar" moduna giren biri olsa eminim ona ters cıkılabilirdi. Yada eşin fedakarlık yapmış sende gitmelisin diyenlere bile düzgün bir uslupla kendini ifade etmişken kim ne diyebilir ki? Birde ben diğer durumda yorumları okumak dahi istemiyorum ne anlatmış diye ama düzgün şekilde kendini ifade eden bir üye varsa yorumları da okuyorum vakit ayırıp, oradaki açıklama ve detaylara da hakim oluyorum bu sayede. Yorumumu da ona göre yapiyorum. Evet kişiye göre muamele oluyor, ben yukarıdaki kriterlere göre yorum yapiyorum genelde. Ama bu kayırmak, kişiyi tanımak vb sebeplerle değil tabi ki.

Görüyorsunuz sonuçta bu tarz evlilikler de var. Antalya-istanbul arası uçakla 1 saat. Git gel uçak bileti 1.5 bin tl. Bizimkide 2 haftada bir gelebilir. Pandemi başlayalıdan beri dib dibeyiz. Belki uzaklaşmak ikimize de iyi gelecek. Sizin yaşadıklarınız içinde çok üzüldüm. Ama düzeninizi oturtmanıza sevindim. Rabbim yuvanızda huzurunuzu bozmasın

Mune hanım son noktayı koydu iyi ki yazmışsınız. Aslında sadece size özel mesaj atsaymışım da olurmuş. Bazı arkadaşlar "o senin için fedakarlık yapmış, peşinden gelmiş sıra sende" yazdı. Ben de vicdan muhasebesi yapıyordum ama Mesajınızla kafamdaki belirsizlikleri, git-gelleri tamamen bitirdiniz. Biz isteyerek ana-baba olduk. Kaldı ki bazı insanların torun sahibi olduğu yaşta ancak evlat sahibi olabildik. Bu yaşta da olgun, fedakar olamayacaksak ne anladım bu işten. Belki beni de peşinden sürüklemek istemesi bu yüzden. Kendini emniyete almak istiyor. Tek başına giderse ev açamaz. Sıkıştığı yerde faturaları ödeyecek bir karısı olmayacak. Bizim sorunlarımızın çoğu doğuma yakın başladı. "Ben gece yarısı sancım tutar. İçme" dediğim halde içmesiyle. Doğum sonrasında da bebeğin sorumluluğunu ortak paylaşamıyor olmamızla benim tahammülüm bitti. Yoksa önceki sayfalarda bana itham edilen sırf çocuk yapmak için evlenmedim. Benimde içimden geçen de onun tek başına gitmesi. Madem amaç para kazanmak. C ceycey0406 dedi. "Doğu'nun en ücra köşelerine kızlar çalışmaya gidiyor." 42 yaşındaki kazık kadar adamda arkasını toplamam için 4 aylık bebeyle beni peşinde sürüklemesin. Kendine dersler çıkarırsa, o vaad etmediği şeyler konusunda kendine çeki düzen verirse bende kaybettiğim hevesimi belki kazanır ve çaba harcarım. Yoksa burda bazı arkadaşların bebeğin psikolojisini düşünmüyorsun filan demelerine gerek kalmadan kendi kalan aklımı yitireceğim. Mesajınız için çok teşekkür ederim Mune hanım. Tuşlara basan parmaklarınız dert görmesin

Olabilir hanımefendi. Ben saygı çerçevesinde olan tüm eleştirilere açığım. Ben onun yerinde olsam "Nasıl ki ben onun peşinden geldiysem o da benim peşimden gelsin" isterim.

Eşiniz gerçek bir hayat arkadaşı değilmiş o zaman. "Sen bebeğimizle ilgilen yemeği düşünme, ben yaparım" diyeceği yerde günde kaç kere yemek yaptırıp başınıza iş çıkarıyor. Böyle bir evliliği de kim neden nasık yürütür bilemiyorum.

Evet yukarılarda daha farklı seyler yazmıstım ama bu heriften bir cacık olmaz. Sanki 2 aylık sevgilisine yazıyor düzelirim sandım olmadı diye dangalak. Hakkınızda hayırlısı olsun, sadaka falan verin en azından hayatınızda köklü değişiklikler olmadan kesip atabileceksiniz.

Boşanmak mı istiyorsun?

Ben anlayamadım açıkçası sizi. Boşanmanın lafı geçmemiş. Niyetiniz evliliğinize devam etmekse eşinizin yanına gidin. Boşanacağım diyorsanız hangi şehirde istiyorsanız orda yaşarsınız zaten. Kocanızı da git geliriz diye kandırmayın. Bu arada bir düzen değiştireceksiniz en kolayı 4 aylık bebekle değiştirmek. Bebeğin alıştığı kopmakta zorlanacağı bir okul, arkadaş vs yok neticede

Denk geldiğim kimi yorumlarınızda eşinizi yere göğe koyamıyordunuz, kimisinde bir kaşık suda boğacak kadar öfkeliydiniz. Eşiniz hangisi gerçekte acaba? Çocuk yapmak için üzerine çok düşünülmeden yapılmış bir evlilik özünde bencillik barındırır. İyi anne olabilirsiniz ki öyle olduğunuzu da düşünüyorum ama bu gerçeği değiştirmiyor. Siz şimdi olumsuz düşüncelerinizle İstanbul'da sıkıntı yaşasanız tahammülünüz az olacak. Eşinizle aranızdaki problemler çözülmeden gitseniz bile dönme ihtimaliniz yüksek. Herşeyi enine boyuna düşünün o yüzden.

Senin boyle konu acmana hem sasirdim hemde uzuldum.. cunku ciddi manada mutlu oldugunu dusunuyordum...

Kimsenin anneliğini eleştirmek sizin haddiniz değil. İster evlat edinir, ister doğurur. Siz evlat edinmeyi doğurmanın bir alternatifi olarak görüyorsunuz ama değil. Rica ediyorum benim konumu sabote etmeyin. Şu an en son ihtiyacım bu.

Ben boyle restlere gelemem. veririm eline celbi gorur ebesini tersinden.

katılıyorum sana benyeniyimgaliba

İki ayri problem var sizde. İlki ev ortaminda içmesi, sızması. Buna şuan bir çözüm bulabildiniz mi devam ediyor mu? Karşılıklı konuşmuşsunuzdur muhakkak belliki sonuca ulasamamış. Aile yasantisina bakarak psikolojik destege ve travmalariyla yuzlesmeye ihtiyaci var gibi. İkinci durum maddi durumunuz nasil? Eşiniz orada çalışıyor mu, siz çalışıyor musunuz? Evet istanbul da yaşam kolay değil hepimizin hayali istanbuldan kaçmak. Fakat günümüz sartlarinda değil başka illerde İstanbul'da bile iş bulmak, iyi şartlarda çalışmak çok zor artık. Calismak zorundayız ki gelecegimizi oluşturalim. Eğer eşiniz çalışmıyorsa şuan bu iş teklifini degerlendirmek istemesi cok normal, çünkü calismiyorsa maddi kadar psikolojik etkiside çoktur bu durumun

Bence hemen kestirip atmayın. Kendisine işlerin yolunda gittiğini anladığınızda, gelir seviyesinin istenilen boyutta olduğunu gördükten sonra gidebileceğinizi söyleyin. İşler yoluna girmeden garantiye almadan gelmeyeyim deyin. Bu şekilde eşinizde ikna olur diye düşünüyorum. O süre zarfında Antalyadaki düzeninizi hemen bozmayın derim ben. İçki konusunda içme derecesine göre tolere edilebilir gibi sanki. Hemen boşanmayı düşünmeyin biraz durumu izleyin. Ayrı kaldığınızda aranızdaki iletişimi gözlemleyin derim. Keşke benimde İstanbuldan kaçma imkanım olsa akdenize, egeye yerleşsem. Nefret ediyorum bu şehirden. Anksiyetem tutuyor her geçen gün. Deprem korkusu, mülteci sorunu, kiraların pahalılığı, insanların bencilliği.. bilmiyorum altan olaylar çok karışık.

evet canım. Bir şeyleri örtmek sadece zaman kaybı olur. Hamileliğimde zaten öteledim. Şimdi yine hiç bir sorun yokmuş gibi peşinden gidemem. İçimden gelmiyor. Bende çaba harcasın istiyorum.

Turkce biliyor ve konusabiliyorum gercekler caninizi yakmis ama yazdıklarım dogru kabul etmeseniz bile. Bir de sevseniz her kosulda yaninda olursunuz inanin...

bu yaşlara gelerek ki en büyük tecrübem insanların her dediğini fazla önemsememek oldu. çok az empati yapabiliyor çok azı kıskanmadan incitmeden doğru öneriler veriyor çünkü. gayet de bebek için de evlenilir. ben bebek istemesem asla evlenmezdim mesela kimseyle. o bik bik konuşanların yüzde doksanının evliliğinde bir çıkar vardır ben de dahil. öyle olmasa neden okumuş kadınlar ilkokul mezunu adamlara aşık olup olup evlenmiyorlar. çok tatlı bir anne oldun. bu dünyalara bedel. gerisi sadece teferruat

iyi de bu adam doktor öğretmen filan değil adamın iş alanı istanbulda networkü istanbulda artı dünya kadar borcu var adam apar topar Antalya'ya gelmiş çünkü anladığım kadarıyla konu sahibinin ailesinin işi varmış Antalya'da, baba aniden ölünce bu kadın o işin başında duruyor kadın mecburmuş yani ama adam da mecbur... "katlandım" dese de adamın bunu demek hakkı... çünkü evlendiklerinde tanıştıklarında hep istanbuldalarmış kimse antalyada yaşayacaz dememiş ki adama... adam gitmek ister tabii o kadar borcu kim ödeyecek mesela, buna ne öneriyorsunuz? kaldı ki adamın çevresi de yok belki içmesine bir sebep de budur? bir yaştan sonra insanların çevre edinmesi ortam yapması çok zor.. bu adam en az 40 yaşında ve hep gece hayatının içinde olmuş. yeni atanmış memur değil ki.

çocuğun geleceği için ceycey ikimizde biliyoruz ki benim kendi işimin başında durmam daha doğru bir karar. Cemoos da dedi senin fikrini. "Sezon bitene kadar sen düzenini bozma. Ondan sonra karar verirsin" Bana da şu an için en cazip karar bu geliyor.

Strobe migrenimsi aslında eşimi çok güzel analiz etti. Adamın ikna kabiliyeti çok güzel. Kötü şeyler yaşasak bile ağZından giriyor, burnundan çıkıyor ve sana onları unuturuyor. Benimde biran kin tutmayan, saf bir tarafım olduğu için kendine çok güzel oyuncak etti Kaç kadın süprizlerden, jestlerden hoşlanmaz ki. Kızımızın doğumunda, evlilik teklifinde, yıl dönümlerimizde hep bana süpriz yapar. Bana aldığı çiçeğin, balonun, pastanın haddi hesabı yok. Çocuk musun Nihal bunlara kanıyorsun? Kanıyorum işte. Ben hayatımda bu kadar sevilmedim ki. Belki de bazıları diyecek bu sevgi değil. Ben bu haliyle bu adamı istemiyorum. Ama o da değişmiyor. Bebek olduktan sonra 4 aydır tek bir güzel anımız yok. Sen bana Antalya'da ki o psikologun iletişim bilgilerini yolla canım. Annem bayramdan sonra gelecek. Kızı ona bırakır, kendim giderim. Benimde psikolojim hiç iyi değil. Herşey için çok teşekkür ederim Eklentiler 2F07C7D3-0CE3-4FDD-A336-66F48DCBB045. jpeg 136 KB · Görüntüleme: 154 9EA06634-D441-4751-9D6D-7197035A124E. jpeg 432,7 KB · Görüntüleme: 150 6437B385-29B4-48D0-9287-A47A6767D19C. jpeg 136,8 KB · Görüntüleme: 149 32F53271-5D7C-4D41-ADFF-0B6816F6D439. jpeg 114,4 KB · Görüntüleme: 150

Antalya da ne iş yapıyorsunuz? girlinred

yoo evlenmesinde sorun yok. herkes türlü sebeplerden evleniyor. kimi erkek de maddi güç var diye diye yaşım geçti diye kimi bebek için. hepsi de haklı.

ATTRAENTE hanım biliyorum Benimde eşim boşanmış bir ailenin çocuğu. Anne ve babasını hiç bir arada hatırlamıyor. Maalesef kayınvalidem de son derece despot, sevgisiz bir kadındı. Eşim hep "Ben babasız büyüdüm. Aynı şeyi çocuğuma yaşatmayacağım" dedi. Şu an da o yaşayamadığı bütün sevgisizliği kızıyla gideriyor. Kızına aşık bir adam. Evimizde hır gür yok. Çocuktan sonra birbirimize karşı yabancılaşma, soğukluk var. Yoksa biz herşeyden önce çok iyi arkadaşız. Bu dönemde alacağım net bir kararında sağlıklı olmayacağının farkındayım. Dünden beri yazılan yorumlar ve eşimle yaptığımız konuşmadan sonra bende daha sakin bakıyorum. Teşekkür ederim mesajınıza.

Benim bekar evim vardı zaten tontriko. Bir toplu iğne almadan eve geldi. Çalıştığı zamanda kazancı kendi masraflarına harcıyor. Ama bir ev geçindirmek iki kişinin sorumluluğunda olmalıdır. Bende Sabancı'nın çocuğu değilim. Eziliyorum artık.

Bır tanıdığın kızı esiyle cok sorunluydu ama bagımlı gibiydi esine, cesaret edipte bosanmaya kalkamiyordu. 4 5 yasındaki kızı, anne babam ölse biz mutlu yasardık dimi demiş, oglu da yine 4 5 yasına geldiginde, babasına diklenmeye, anneme bagırmaa demeye baslamış. Hiç bir cocuk bu ortamı haketmez, "babası olsun" babası olsun da baba zaten var, gerekli olan "sorumluluk sahıbı" bir baba. Maddi manevi asagı ceken bir varlık degil. Hakkınızda hayırlısı neyse o olsun

Kendini geçindirebilen bir Kadın eşini hiç sevmiyorsa kolayca rest çekebilir. Demek ki eşinin iyi yönleri de var. Kızgınlıkla hareket edilmemeli ama orta yol da bulunmalı. Özellikle içkiye ayrılan bütçeye o kadar çok üzülüyorum ki. Senede bir iki arkadaşlarla eğlenmek amaçlı muhabbetle birlikte içilir. her gün olması sinir bozucu

Strobe maalesef bir şeyleri düzeltmek istemiyor. Artık kafasında bitirdiği için "Sen gelmesen de ben gidiyorum" diyor. Bana "gel" diye teklif etmiyor. "Gelirsen şunları şunları yapmam" diye vaatte bulunmuyor. Çünkü ilerde yapmayacağı şeylerin sözünü verip başı ağrısın istemiyor. Ben kendi içimde vicdan muhasebesi yapıp, peşinde gidersem zaten kendi isteğimle ve koşulsuz gitmiş olacağım. Belki de bana karşı hayatının en büyük hamlesini yapıyor. Çünkü zaafı bitti. Çünkü o ilk zamanlar ki gibi yoğun duygular hissetmiyor. Ve belki de çünkü çocuğu yaptık. Yani burda bana saydıranlar var ama belki de eşiminde evlilikteki en büyük amacı ona doğru düzgün bakabilecek, ekonomik bağımsızlığı olan bir kadından çocuk yapmaktı. Bilmiyorum. En yakın arkadaşı biz evlenirken "bir de bunu denersin" demişti. Yani "40 yaşına kadar gezdin, tozdun, bir de evliliği denersin" demişti. Şöyle söyleyeyim. Benim eşim günde 2 paket sigara içiyor. Ben hamileyken "beni de pasif içici yaptın. Bebek etkilenecek bırak" dedim. Eczaneden ilaç aldım. "Halsiz bırakıyor" diye içmedi. "Akapunktura gidelim" dedim. "Beni zorlama ben istediğim zaman bırakırım" dedi. Evlenince bazı şeylerden vazgeçmen, değişmeye çaba harcaman gerekmez mi? Sağlığını da bir kenara koyuyorum. Günde 2 paket sigara ayda 1600 tl demek. Bu sadece sigara masrafı. Bu adamda Sabancı'nın çocuğu değil ki. En nihayetinde kazanabileceği 10-12 bin tl. Saç ektirmeye gitti. 10 bin tl ona verdi. Iphone 13 aldı. Sanırım en son çıkan bu. Yine 15-20 bin tl ona verdi. İşe başlayacağı için nasılsa öderim diyor. Ama bizim artık bir bebeğimiz var. Mağdem o da babası bebeğe de bütçe ayırması gerekmiyor mu?

Onu sonra o zaman geldiğinde düşünürsün.. gece yarılarına kadar çalışıp sonra 11 e kadar uyuyup, uyanınca tekrar işe giden bir düzende olacak eşin İstanbulda.. sizin İstanbul'daki varlığınız sadece eşine iyi gelecektir yoksa çocuk boş her vaktinde içip sızan bir babayı görünce çok da mutlu büyümüyor. Bence eşin bir çıksın gitsin.. bu zorunlu ayrılık evliliğin hakkında da düşünme fırsatı verir sana.. belki İstanbulda yoğun iş temposu onun sürekli alkol alma ritüelinde de değişikliklere yol açar, biraz bekle gör derim.

Siz Türkçe okuma yazma bilmiyor musunuz? 8 sayfada nerde yazıyor eşimi sevmiyorum kelimesi? Bir konu açtık diye en mahremimi yazmak zorunda mıyım? Bu adam en baştan beri içiyordu ama o zamanlar gece üçte de gayet neşeli hoş sohbet edebiliyordu. İşte sizin gibiler yüzünden insan konu açtığına pişman oluyor.

Ah Gülüm, ah Rosacım Perşembe ben ufak çaplı kriz geçirdim. Eşim kızı severken bacağını ısırmış. "Kendimi tutamadım" dedi. Bende "bu çocuğu ağlasın diyemi dünyaya getirdik" diye ortalığı yıktım. Bir de önceki gün ağzına limon verip, karşısında eğlenmişti. O da üstüne geldi. Ben normalde sabırlı biriyimdir. Pek çok insanın sabretmeyeceği şeylere göz yumarım. Ama işte birikiyor birikiyor, sonunda patlıyor. Bebek olduktan beri de sadece hayatım bebem üzerine odaklandı. Onun sağlığı, onun kilosu, onun menfaati. Artık eşimin bütün bu düşüncesizlikleri benim için katlanılmaz bir hal aldı. İnsanın evrimleşmesi lazım. Ben zaten baştada böyleydim deyip çekilemezsin. Bende bekar hayatımla hiç örtüşmeyen bir hal aldım. Düşün dünde 10 dk duş almak benim için lüks şu an. Hadi evlendik 3 sene de evrilmedim. Ama şimdi dünyaya bile isteye getirdiğimiz bize muhtaç bir bebek var. Onun içinde mi evrilmezsin. Bizim mevzumuz şehir değiştirmek değil evet. Ben önümü göremezsek, artık çaba harcamaktan yorulmuşken bebeğimle bir maceraya atılmak.

Kültürünün içerisinde alkol, anladim. Akşam tv karşısında çay içmek kadar normal bir davranis demek ki. Yanlis bilmiyorsam her gün az da olsa içmek bağımlılık sınıfına giriyor. Ama bırakmak istemiyorsa ne yapılabilir ki? Hamile eşin, küçük bebeğin oldugu evde her gece sarhoş olunmasını uygun bulmuyorum. Her türlü şey olabilir. Bebegin başına bir ev kazası gelse telaşlı anneyi sakinleştirip sorunları yönetmeleri lazim. Babalar o günler için var. Her gece sarhoşsa, böyle bir sorunu tek başıma yonetmek zorunda kalacaksam napayim onun babalığını/kocalığını? Olmasın daha iyi.

Nihal hanım sizi yorumlarınızdan tanıyorum çok naif bir insansınız. 4 aylık bebekle boşanmak gibi radikal karar almak çok erken bir süre. Önce kendinizi toparlayın hormonlar yerine gelsin. Sizin yerinizde olsam eşimle İstanbul'a giderim. Kendime elim ayağım olacak yatılı bakıcı ayarlarım böylece oteliniz için Antalya'ya gitmeniz gerekse bebeği yanınızda bakıcı ile götürebilirsiniz. İstanbul'da eşim değişmez gene sadece kendisini düşünen bir insan olmaya devam ederse o noktada boşanmak gibi bir seçeneğindeki olur. Hakkınızda hayırlısı olsun

Aslında sorunun cevabını vermişsin sonda 'Dürüst olup aslında gitmeye hiçte niyetim olmadığını mı söyleyeyim?' diyerek. Allah yardımcın olsun cidden zor bir durum ama bence yalan söylememelisin...

Bosanmayı mı düsünüyorsunuz?Yani gitmek istmeme sebebiniz sadece düzenim bozulmasınsa, o biraz bencillik bence. Sonucta para kazanması gerekiyor bi sekilde. He siz benim bosanma gibi planım var derseniz tmm. Ama sanırım suan calısmıyorsunuz yani isinizi bahane de edemezsiniz. Memur falan olsanız ne yapacaktınız?DÜzenimi bozaman tasınanam mı diyecektiniz anlamadım?

Klasik kk sorusunu sorayim ben.. evlenmeden once ictigini bilmiyor muydun?

konu sahibinin boşanmasını gerektirecek bir durum yok. bence eş önden gitsin işini oturtsun orada mutlu olacak mı bir baksın. konu sahibi de turizm sezonu bitince gider yanına eşinin. bence en mantıklı çözüm bu şu an.

Öyle yapınca da böyle durumlar ortaya çıkıyor adam sorumsuz, çocuğun geleceği için para hesabı yapmıyor keyfine bilmem ne Phone alıyor, içki var, sigara var yani bu adamdan koca moca baba hiçbir şey olmaz. Konu sahibesi çocuğa bence de yeter ama ebeveynliği evli kalsa bile yalnız yapacak, sırtlaması zor bir yük. Tek ortak noktan evliliği istemek olan biriyle evlilik random yani dolap veya buzdolabıyla evlenmek le aynıkaldı ki adam çocuk demiş, evlilik demiş şimdi hiç oralı değil içip içip sızıyor

Aslında böyle bir evlilik çeşidi de var. Eşleri farklı ülkelerde bile çalışıyorlar. Çok istiyorsa hafta sonları gelsin. Kafam karışık evet. Benim içimden önce o gitsin. Düzenini kursun istiyorum. Evet o benim peşimden geldi ama o zaman 4 aylık bebeğimiz yoktu. Bebekle de ev taşımak gözümde çok büyüyor.

Bende olsam bi denerdim. aklimda kalacagina emegimde kalsin. Ama gitmek isterseniz sonucta adami kafanizda bitirdiyseniz ugrasmayin. Ist gidip orda yasayacaginiz bello değil belki 2 yil durup eşiniz yine geri dönüş yapabilir. Neyin garantisi varki belki umduğu gibi olmayacak geri dönecek. Gidip yapamazsaniz yapamadım olmuyor dersiniz ama istiyorsaniz sanirim bu evlilikte fakatlar lakinler çok, iyi düşünün pisman olmayın. Ben esimi sevseydim heryere giderdim düzen bir sekilde oturuyor. Ama bu bahane ile ayrilacaksam bahane yeridir

Eşinizi sevmiyor gibisiniz. o da size benzer duygular içindeyse boşanın derim ama çocuk kafamı karıştırıyor. Uzakta çalışıp arada gelip gitse daha mı iyi acaba Benim çevremde böyle evlilikler var

Dediğim gibi eşiniz bence hayatının merkezine kendini oturtmuş, gerisi teferruat gibi. Bilemiyorum, maddi sıkıntı varken, işsizken iPhone son modelini kullanmayıverir insan. Yada fiziksel bir masrafı gözardı edebilir diye düşünüyorum bende 2 çocuk annesiyim, çoğu zaman kendi isteklerimi kenara koyup amaan buda şimdi olmayıversin, çocukların bir ihtiyacını alayım diyorum ki çok şükür maddi açıdan zorlamıyoruz ama okulları, masrafları derken pek çok şeyi öteliyorum. Tabi ki insan kendine de değer vermeli, mutlu olmak için çabalamalı ama cocuk olunca denge şaşıyor terazide. Genelde cocuklar agir basıyor. Eşinin bu denli rahat davranmasının bir sebebi de senin güçlü, dimdik ayakta durup herşeye yetişiyor olman belkide. Ne de olsa halloluyor, ne de olsa yapılıyor kafası olabilir. Seni suçlamak için söylemiyorum yanlış anlama ama eşinin karakteri de rahat davranmaya müsaitse hemen kendini geri çekmiş sorumluluktan. Bilemiyorum, bence kadın erkek farketmeksizin hayat arkadaşliğı, birlikte sırtlanmak demek hayatın yükünü. Tek tarafli mücadele, çaba ve emekle zaten sürmez ki. Bir yerde yeter bee deyip resti çeker taraflardan biri zira herşeyi ben yapıyorum zaten halihazırda, bu adama/kadına ihtiyacım yok ki demek an meselesi. Hakkında hayırlısı olsun dilerim.

Ne yalan söyleyeyim İçimde kızgınlıkta var tontriko. İnsanlar bir tercih yaparsa onun bedelini de öder. Evleniyorsan karşındakini suistimal etmezsin. Onun da etten-kemikten istekleri olan biri olduğunu hesaba katarsın. Evde hizmetçi gibi çalıştırıp, koltukta yayılmazsın. Dünyaya çocuk getiriyorsan hayatını ona adarsın. Benim annem ve babamda çok farklı hayat yaşayabilirlerdi. Ama öncelikleri hep çocukları oldu.

3 senelik evliyiz. Ama ortak bir hayat paylaşamıyoruz. Bende onunla her gün karşılıklı içen bir kadın olsam bende keyif alırım. Ama o kendine rakı sofrası kurup, şarkı türkü söylerken ben bebeğin bakımını yapıyorum. İcabında gece uykusuz kalıp, başında bekliyorum. Biz bir yola çıktık ama o sorumluluklarını yerine getirmiyor.

Anladim durumunuzu canim.. dedim ya adam sanki seni beklemis hayallerini gerceklestrmek icin kac yildir evlisiniz bilmiyorum yazdin mi ama bu adam bugun kel olmamistir herhalde bunun icin bile birsuru masraf yapmasi vs. Daha once neden yapmamis ya da calistigi zaman yapsa bi nebze anlarsin. Sen belki sandin ki omrumce cekebilirim bu durumu ama bizde genclesmiyoruz.. 40 tan sonra bence artik huzur ariyor insan, kafa goturmuyor yorucu ikiskileri.. hele hele dunyaya ortak bir canli getirilmis.. bekar gibi yasamak dogru degil asla. Senin duzeninin ustune gelmesi 5 kurus hayri dokunmasina gelmiyor.. tam tersi hazira kondum deyip paralamasi gerekir kendini.. Ki artik ben baslarda oldugu gibi dusunmuyorum, senin icin gelmis yer degistirmis bla bla.. isine gelmis demek ki gelmis diyorum suan.. yani eger sen onunda fedakarlik yaptigini gorseydin zaten pesinden giderdin.. ama sana tavsiyem yerini degistirme birde maddi acidan bu adama bagli olma.. simdi isin gucun iyidir kendi evini kizini gecindirirsin mis gibi.. sen cok guclu kadinsin hissediyorum bunu.. ve genelde guclu kadinlara hep beceriksiz ya da boyle keneler denk gelir..

Herkes öyle diyor. Yoksa biz hamileliğime kadar gayet muhabbetli bir çifttik. Ben yine karı-kocalık ilişkimiz için çaba harcıyorıö ama o bana çok anlayışsız davranıyor.

Açık açık yazarken sizi incitecek cümlelerim olursa lütfen ikaz edin. Eskiler torunlar daha çok sevilir derdi de altındaki manayı anlayamazdım, yeni yeni kavrıyorum desem yalan olmaz, genelde çoğumuz genç yaşta ebeveyn oluyoruz, ne olursa olsun gençliğin verdiği bir cahillik tecrübesizlik oluyor, bir yandan da hayat mücadelesi içinde olduğunuzdan ne zaman doğdu ne zaman büyüdü anlayamıyorsunuz ama olgunluğa eriştiğinizde her konuda daha bilinçli oluyorsunuz, yaşamınız bir standarda oturuyor amaçlarınıza ulaşmış oluyorsunuz, torunlar tecrübeli yaşlara denk geldiği için daha dolu dolu sevmeye vaktiniz oluyor. Belli bir olgunluğa erişmiş insanlar çocuklarının üstüne daha çok düşüyor bana kalırsa, ne bileyim kimse yanlış anlamasın ama daha bir tatlı geliyor, daha bir bilinçli oluyorsunuz, o yüzden ben eşinizin bebeğine karşı ilgisizliğini garipsiyorum, ne bileyim 40 yaşından sonra ilk defa baba olmuşsunuz insan cidden çıldırır bebeği için, ayrıca hayat arkadaşımız kendini en çok zor zamanlarda, onlara ihtiyacımız olduğunda belli eder bence. Eşi uykusuz kalırken vurup kafayı yatmaz, bebeği sağlık sorunu yaşarken neyi var diye merak edip doktor doktor gezer, uyumasa da kucağımda tutsam diye delirir. Çizdiğiniz eş profilinde bunların hiçbirini göremedim, gebelik ve doğum yapmak bir hastalık hali değildir fakat anne ve bebeğin birbirine alışma, bebeğin bir adaptasyon süreci vardır, o süreçte kadından her gün 2 öğün farklı yemekler beklemek şımarıklıktır anlayışsızlıktır bana göre, önüne koyulan yemeği beğenmediyse kalkar kendi yapar, bebeğin uyumasıyla, gazıyla, altını değiştirmeyle ilgilenir her şeyi kadın yıkmaz. Siz evin hem kadını hem erkeği olmuşsunuz, sanki kızınızın yanısıra bir de erkek çocuğunuz varmış da ona da bakıp annelik yapıyormuşsunuz gibi. Ben maddiyata hiç kıymet vermem, 3 lira kazanabiliyordur 3 liralık harcama yaparım, 5 lira getirebiliyordur 5 liralık harcama yaparım, yoksa yoktur yavan ekmek yer şükrederim ama sorumluluklarını bilmesini isterim, cebinde 3 lira varsa hepsini kendine harcayıp beni ve çocuğunu düşünmüyorsa işte o an biter. ceycey hanıma katılıyorum, kadın erkek demeden insanlar ekmeği için gurbete gidiyor taşı sıkıp suyunu çıkarıyor da eşine çocuklarına sorumluluklarını yerine getiriyor, bir insanın yaşadığı şehire alışamamasını imkanlarını daha kısıtlı bulmasını, daha önce içinde olduğu geniş imkanlara özlem duyup geri dönmek istemesini de anlarım, eşiniz belki İstanbul'da daha iyi bir yaşam sağlayacağını düşünüyor ki İstanbul gerçekten en azından iş konusunda daha fazla olanak sağlıyor lakin ben biraz fesat kalpli olabiliyorum çünkü hayat beni fesat düşünmeye de itti:)) İstanbul'u olanakları daha iyi olduğu için mi istiyor yoksa eski bekar hayatını özlediği orada daha bir sorumsuz olabileceği için mi istiyor, işte orasını eşinizin aklından geçenleri bilmeden söylemek zor. Mesela İstanbul'a hep beraber gitseniz sizin iş durumunuz ne olacak? Evde çocuğunuzla mı kalacaksınız yoksa Antalya'daki işinizle aynı pozisyonda bir iş bulma şansınız var mı? Eğer direkt evde oturmanız gerekecekse, evde oturup maddi olarak eşiniz ne getirirse ona tabii olmanız hesap sorabilme imkanınızı da kısıtlayacak otomatikman, sürekli işi bahane edip şimdikinden daha da az göreceksiniz birbirinizi. Bilmiyorum anlattıklarınız üzerinden yola çıkıyorum da benim kafamda çok soru işareti oluşuyor, sizin de aklınızı bulandırıyorum ama aklınızda dile getiremediğiniz soru işaretleri olduğunu düşündüğümden yazıp duruyorum işte

Evet lat-relation living apart together.. Victoria Beckam lar gibi.. zengin isi bence biraz bu... surekli git git gel filan

Adam çıkışı kendi göstermiş nihal, hakkında hayırlısı olsun. Evde olup hiçbir şeye faydası olmayan birinin varlığındansa yokluğu tercih edilir. Brklediğin işaret gelmiş. Gönül rahatlığıyla boşanabilirsin

Antalya'da yaşamak eşim için maddi kayıp. Kurduğu ilişkiler sayesinde iyi kötü onunda istanbul'da güzel bir kazancı oluyordu. Burda onun hayat standartları düştü. O yüzden de bana "gelsende gelmesen de ben artık gidiyorum" diye rest çekti. Evliliğimiz süresince içme tarzı da değişti. Eskiden keyiflenmek için içerdi. Şimdi bir kaç kadeh içip, uyuyor. Aynı evin içinde 2 yabancı insan olduk

Yokluğu daha karlı geldi bana. Varlığı stres eder insanı. İşe yaramayan, yer kaplayan, kirli çamaşır, bulaşık çıkaran, horlayan... bir adam. Kızınızla yalnız olsanız daha huzurlu olacak gibisiniz.

"Bu evliliğe çocuk mu yaptınız? Böyle bir adamdan çocuk mu yaptınız? Çocuğunuzun ilerdeki psikolojisini hiç düşündünüz mü vs.. " Bu cüreti kendinizde nerden görüyorsunuz? Herkesin kırmızı çizgisi evladıdır. Benim konum gayet basit. 4 aylık bebekle düzeni mi bozayım mı bozmayayım mı? Ama belli ki bazıları anlamakta sıkıntı çekiyor.

Çok haklısınız. Peki bunları ona anlattınız mı?Yoksa gel demedi diye içten içe kuruluyor musunuz...

Senineden 50 yaş üzeri cazgır bir kaynana olarak hayalettiğimi buldum. Anlama dinleme sıfır, kör geleneklerle kalıplaşmış cümlelere sonsuz bağlılık 10.

kararı verecek olan nihaldi. arkadaşları olarak başta ben asla boşan demedim o vebali alamam. kendisinin aylar içinde göreceğini biliyordum zaten. benim babam gibi nihalin eşi gibi adamlar evlilik adamı değiller babalık da yapamazlar. yıllar geçince de değişmiyorlar.23 24 yaşında baba olup çocukları için çıldıran babalar da var. hakkında hayırlısı olsun düşünsün taşınsın geriye bakınca pişman olmayacağı kararı kendi versin

Evlat edinen anne değildir, evlat edinenler cocuk ayrimi yapar diyen yok. Ama başkasinin cocugunu alip bakmak herkesin yapabileceği basit bir şey değil, evlat edinecek kadar anaç ruha sahip bir insan kendi cocuğunun olmasini da isteyecek bir insandir. Cocuğu oluyorsa niye yapmayip sadece evlat edinsin. Ne garip bir dusunce.

Yazmayim Diyorum ama dayanamiyorum sen yazdikca kocan yillarca sanki yapmak Istediklerini senle oluncaya saklamis... bence erkeklere fazla rahatlik vermeyeceksin... nasilsa herseyi yapan para kazanan esi var cocukta dogurdu.. yani herseye sanki belesten konmus gibi.. ne bilim

Muhtemelen adamla cocuk yapmak icin evlendiniz, yaptınız, görevini tamamladı. Simdi de gözden cıkarma bahaneleri istiyorsunuz. Bosanmak istiyorsanız bosanın, yok gitmem gelmem cart curt bahanesi sıralamak gereksiz. Esim bir yerde mutsuzsa ve mutlu olmak icin bir secenegi varsa o secenekte sartlar benim icinde düzene girecekse esim gitmek istemese bile gitsin diye yüreklendirirdim. Cünkü o mutlu ben mutlu.

Bebeği sırf ben istedim diye yapmadı. Ondan eminim. Kendide baba olmak istiyordu. Gece hayatında çalıştığı için günübirlik ilişkiler yaşıyordu. Bir insanın 40 yaşına kadar hiç uzun süreli ilişkisi, nişanı filan olmaz mı? Buralardan anlamalıydım ben. Biz evlendiğimizde benim kendime ait evim vardı. O annesiyle yaşıyordu. Yani bekarken ben kendi evimin reisiydim, onun yaşadığı evin reisi annesiydi. Hiçbir zaman fatura ödemek, kira ödemek gibi sorumlulukları olmamış. Evet 22 senedir çalışmış. Çok güzel paralarda kazanmış. Ama eline ne geçerde harcamış. Para harcamaktan kolay ne var? Herkes bilir. Ama bir evin geçimi de kolay olmuyor. Hele ki bebekle beraber masrafımızda çok arttı. Mobilyasıydı, kıyafetiydi, mamasıydı, beziydi. Baba ise o da bir zahmet bunların ucundan tutsun. Yapamıyorsa da bana gölge etmesin. Ben çocuğuma yeterim. Onu hiç bir zaman eksik hissettirmem. Araba kiralarım diyor. Rahatından asla ödün vermiyor.

boşanmayı istiyorsan gitme. er yada geç boşanacağım bu adamdan diyorsan düzenini bozma. senin işin devam ediyor mu? ayrılmadın inşallah çocuk doğunca.

Şu yazdıklarınız o kadar çirkin ki. Başkasının çocuğu.. evcil hayvan.. Sizin bakış açınıza sahip insanlar lütfen evlat edinmesin zaten. Zira tatmin etmek istediğiniz annelik içgüdünüz de değil, üreme içgüdünüz. Dünyada yeterince -acı çeken- çocuk varken daha da fazlasını getirmek.. CiRiLLA Henüz evlat edinmedim. Gelecek için planım bu. Evcil hayvanım da var merak etmeyin, çocuğumdan ayrı değil. Burada evlat edinip de biyolojik çocuğundan ayrı görmeyen birçok kadın vardır eminim. Onlara da sen anne değilsin, başkasının çocuğuna bakıyorsun mu diyorsunuz? Yaşayan herhangi bir canlıya iyi annelik yapan her kadın iyi annedir benim gözümde. Çünkü marifet doğurmak değil bakmak, sevmek, iyi bir aile verebilmek. Fiziksel, ruhsal ihtiyaçlarını eksiksiz karşılayabilmek.

Bu yazdiginizi baska bir üye yazsaydi burda sayfalarca linc okurduk. Bence eşinizi cok seviyor gibi degilsiniz, gönderin gitsin istanbula bi denesin siz olmadan durabiliyormu. Belki siz özliceksiniz peşinden gidiceksiniz belki o dönücek. Zaten sorumsuz biri yazmişsiniz ya siz bu adamla neden evlisiniz hic anlamadim boşanmayi düşünmüyormusunuz. Yazdiklariniza bakilirsa cok kirilgan birine benziyorsunuz, bu adam sizi hakketmiyor.

Çok tatlısın

Bu adamdan evlilik çıkmaz bence de üzülerek söylüyorum Gece orda burda gezmeye içkiye sigaraya alışmış 40 yaşından sonra iflah olmaz

Şu yazdıklarınızdan sonra sizin fazlasıyla duygusal, merhametli ve adaletli bakış açınıza rağmen eşinizin gayet hesaplı ve tartarak hareket ettiğini düşündüm. Ha keşke bu özelliğini baba olma sorumluluğu için pozitif yönde kullansaydı. Sizden ileride "ama bana bu sözü verdin" lafını duymamak için içinizi rahatlatıp güven vermek yerine "şartlar bu istersen gelirsin" tavrının başka bir açıklamasını bulamadım. Kazancı yok ve üstüne borçları varken, yeni bebek sahibi olmuşken kredi çekip saç ektirmesi, son model telefon alması yaşının ve sıfatının olgunluğunda hareket etmeyen bir adam modeli çizdi bana. Bence analizlerin sana nasıl davranman gerektiğini gösterecektir.

Antalyaya gelirken ne konuşmuştunuz? Geri döneriz İstanbula ya da Antalyada kalıcı olalım falan muhabbeti geçmedi mi bu konunun?

Ben sizi anlamıyorum. hep 4 aylık bebeği bahane ediyorsunuz. bebek orada da burada da buyur. istanbul da, antalya dakinden farklı ne olacakta bebek orada büyümüyor?Siz normalde tahammül etmeyeceğiniz adama bebek sahibi olmak için katlanmışsınız.. şimdi de ihtiyacınız yok.. bunu bir erkek yapsa, buradaki bayanlar, bu durum için argo bir tabir kullanır.. elbette her çocuk analı, babalı büyümüyor ama birazda fedakarlık gerek.. ikinizde fedakarlık yapmıyorsunuz çünkü eşinizin katlanılmaz ve vazgeçilmez bir alışkanlığı var.. sizinde en baştan yürütmek istemediğiniz bir evliliginiz var..

Evliliğinizle ve hislerinizle ilgili yorum yapmayacağım çünkü sizin vermeniz gereken bir karar bu. Ama şunu söylemeden geçemeyeceğim. Benim eşim de iş icabı yurtdışına gidip ayda iki hafta sonu yanımıza geliyordu, bazen 1 haftasonuna düşüyordu gelmesi. Benim kızım da 3-4 aylıktı. İnanın uzun süre görmeyince yabancılık çekiyor bebekler. Eşim eve geldiğinde beni bırakıp direk kızlarına gidip sarılıyordu. 2,5 yaşındaki kızımda sorun yoktu ama bebek olan dudak büküp ağlıyordu gitmek istemiyordu babasına. Adam gidene kadar benim kucağımda uzaktan bakıyordu babasına. En son vedalaşırken bile gitmek istemeyince eşim hazırlığını yap en geç 1 ay içerisinde sizi de götürüyorum dedi. Adamın resmen içine oturdu kendi çocuğunu kucağına alamamak. Belki biraz büyüse alışırdı, baba gidiyor geliyor sonra tekrar gidiyor diye. Belki sizin bebeğinizle hiç böyle bir şey yaşamayacaksınız ama bilin istedim.

çocuk gelince her evlilik sallanır. geçici duygular olabilir bunlar kalıcı kararlar vermek için doğru zaman değil gibi. bebeğimden başka bir şeye ihtiyacım yok sanıyor, 1 yıldan önce toparlanamıyor, yeni hayatta bir denge kuramıyor insan çünkü. bence yerinizi koruyarak olana uyum sağlayın, yön vermeyin en azından.

Dasmeer bu kadar güzel, tane tane Anlatılmaz. Tam olarak hissettiklerim bunlar. Teşekkür ederim

Okurken mesajı cidden çok şaşırdım, bu ne rahatlık bbu ne genişlik yahu sen istersen git boşan işte ben içicem yeaaa şeklinde cevap olur mu? Bu nasıl ciddiyetsiz bir tavır insna yuvası yıkılırken bu kadar rahat olabilir mi? Madem evlendin gül gibi karın kızın var kır dizini otur bu adamda hiç kafa yok. Bu adamdan bir halt olmaz. Gece çalışmaydı içmeydi şuydu buydu derken 20yıla kalmaz felç indirip ölür zaten çok durmaz bu tarafta bu arkadaş.

Sizi takip ediyorum. Naif bir karaktersiniz. Allah kızınız ve sizin için en güzelini nasip etsin umarım çok mutlu olurssunuz

Istanbul çok zor bir yer değil mi özellikle bu dönem. İlişkiniz için bende çok ama çok arada kaldım fakat onu önden gidip biraz gözlem yapması daha makul gibi Allah yardımcın olsun

Beklentiler uymuyorsa, hayata bakış açılarınız farklıysa boşanmanız en doğru seçenek olur ve ben okuduğum kadarıyla boşanmaya daha yakın olduğunu görüyorum. Ve açıkçası sanki sadece çocuk yapmak için bu adamla evlisin hissiyatı aldım Benim de doğumum ve en güzel çağlarım İstanbul Bakırköy, Bahçelievler Merkez civarında geçti; köklerini insan unutamıyor, eşini anlıyor ve hak veriyorum. Kendince sebepleri var, ödemeleri var, mecburiyetleri var. İstanbul iş imkanı bakımından çok daha iyi ve kökleri de burada. Güzel bir ilçede de iş bulmuş. Beylikdüzü Adnan Kahveci, Gürpınar civarı yaşamak için çok ideal. Ben de tepmek istemem. Bir yerde o kendinden büyük bir taviz vererek, tüm çevresinden koparak seninle gelmiş, bence bu bir fedakarlıktır. O yüzden bunları da es geçme, denemeye değer diyorum. Eğer senin de denemeye gönlün var ise, en azından kızın için. İstanbul'da senin de deneyimli biri olarak iş bulabileceğini düşünüyorum.

ben namazında-orucunda bir insanım. Eşim kendisi gibi bir insanla yapamazdı. Düşünün karşısındaki kadında onunla her gün içiyor. Kafası güzel oluyor. Bebeğe kim bakacak. Hamileylen defalarca rica ettim. "Bak her an benim sancım olur, hastaneye gitmemiz gerekir içme." Dinlemedi. Hayatta sadece onun istekleri önemli. bu evlilikte manevi olarak mutsuzum. 2 ayrı dünyanın insanıyız. Bebekten sonra zaten sohbet muhabbetimiz sıfıra yakın oldu. Dediğiniz Yapacağım şekerpare hanım. Olumlu-olumsuz yönlerini yazacağım. Muhasebe yapacağım.

Siz bence kendinize kizinizla güzel bir yol çizin babasıda elbette üstüne düşen görevleri yapar inşallah. Bide ikinci evliliğininiz üstelik keşke biraz daha seçici olsaydınız belki bu kadar uzulmezdiniz ama olacağı varmış demek ki üzmeyin tatlı canınızı kızınız büyüdüğünde herseye degecegini anlayacaksınız...

zaten Psikolojik olarak çok sağlıklı olduğumu düşünmüyorum bu süreçte. Konuyu da o yüzden açtım. Sadece kendi açımdan bakmak istemedim. Aslında bebek doğunca bakıcı tuttum. 10 gün kadar dayanabildim. Bakıcı kızımı kucağına alınca aşırı kıskandım. Sonrasında da kendim bakmaya karar verdim. Burda aslında ben tercih yapmalıyım. Eşimle aramızı düzeltmek için yine son bir çaba göstermeli miyim. Yoksa zaten fazlasıyla çaba harcadım. Önünü göremediğim bir sürece bebeğimle gözü kapalı girmeli miyim?" Eşimle istanbul'a gidip. Orda da deneyip olumsuz olması durumunda da temelli bağlarımı koparabilirim. Ama sorun benim tahammülün bitmiş olması. C ceycey0406 forumda benim en samimi arkadaşım. Onun tespiti doğru. "Ben eşimin annesi değilim." Bende onun çaba harcamasını istiyorum. Gitsin İstanbul'a. Madem güzel iş buldu. Çocuğu içinde para biriktirsin. Hayatında ilk defa bir canlıyı kendinden önce tutsun. Teşekkür ederim güzel yorumlarınız için. Cümlemiz hakkında hayırlısı

İyi dileklerin için teşekkür ederim R -Rosa- Burda bazıları üsten üsten konuşup, benim canımı yakmayı biliyor. "Bir evliliğe çocuk mu yaptın? Çocuğun psikolojisinğ düşünmüyor musun?" diye. Bende düşünüyorum bu çok mutlu, sorunsuz, mükemmel evlilik yapan kadınlardan benim neyim eksik diye. "Mantık" net. Ben mantığımla hareket etmedim. Sana ne adam ağlayarak kapına dayandıysa. Sana ne? "Ne halin varsa gör" diyemedim. Acıdım acınacak hale geldim. İnsanların 7. sinde neyse 70. de de o olacağı gerçeğini beynim almıyor. İyi özellikleri olması kötü özelliklerini görmezden gelmeme sebep oluyor. Sonrada işte çıkmazlarda boğuluyorum. Benim ne mecalim var ki bu kadar yükü sırtlanıyorum. Bir kaç gündür bardak taştı Bence o da beni artık gözden çıkardı. Bunu yaşamadan bilemeyiz. Böyle bir durumda da çok fazla seçeneğimiz kalmıyor.

Antalya'da doğmuş yaşamış biri olarak İstanbul'a gitmezdim. O şehirde çocuk büyütmek kesinlikle eminim daha zordur.

Daha önceki konulardan da çıkarım yaparak yazacağım belki haddim değil ama bence siz eşinizle evli kalmamalısınız Bu evlilikte mutlu olduğunuz bir yorum okudum mu şimdiye kadar hatırlamıyorum bile Belki çocuk doğduktan sonra 1-2 ay filan güzeldi herhalde Zaten siz de aşırı uyumsuz olduğunuzu biliyorsunuz Kişisel tahminim de belli bi noktaya kadar zorlayıp bir yerden sonra vazgeçeceksiniz zaten bu evlilikten En nihayetinde vazgeçilecekse kızınızı bi yaşa kadar mutsuz bi ilişkinin ortasında büyütmeye değer mi bilmiyorum Boşanma taraftarı değilseniz eşinizle gitmeniz en doğrusu olacaktır bana göre Sonuçta gitmeyip ayrı ayrı yaşamak hem sizin hem çocuk için tamamen düzensizlik bence

Vaktinizi ayırıp 13 sayfa okuduğunuz için teşekkür ederim. Evet ikimizde normal olmayan ailelerde büyüdük. Onunki parçalanmış ve sevgisiz bir aileydi. Biz hep beraberdik, evde havada kültablalar uçuşurdu. Şiddet ve ihanet vardı. Baba evimiz çok huzurlu olmadığı için ben 20 yaşında evlendim. Çocuk aklımla kurtuluşu evlilikte buldum. İlk evliliğim son senelerinde kadar güzeldi. Sonra evdeki hesap çarşıya uymadı ve ayrıldık. Ben ilk evliliğimle büyüdüğümü, olgunlaştığımı düşünüyorum. İkinci evliliğimde de pek çok fedakarlık yaptım ama bebekle beraber artık bana maddi-manevi ağır gelmeye başladı. Tercih yapmam gerekirse de çocuğumu seçiyorum.

Her evliliğin dinamiği çok farklı. Ben giderdim peşinden de her gün içen adamla evli kalmazdım be arkadaşım. Ne diyeyim... Allahım hayırlı kararlar almanı nasip etsin inşallah.

Siz beni yanlis anladiniz uzulmenizi asla istemem bende bi anneyim kirdiysam kusura bakmayin ama icimden gelen doğrular bunlardi yazdiklariniz sizin icin evet zor ama benim demek istedigim cocuk yapmak icin yanlis insanla secim yapmaniz sadece.

Herkes bilir elindekini son kurusuna kadar harcamayi ama o zaman anne baba olmayacaktik. Kendinede harcarsin varsa en iyisi olmasada olur... idare edersin anne olarak... ama insan kiyamaz iste. Ben bosanma taraftari degilim asla.. hic bir cocuk Anne ya da babadan ayri buyumesin ama... bu adam baya kazanci yok gideri bir milyar calistigindada eve harcamiyormus.. kosaca evi cekio Ceviren gecindiren bu kadin. inan bak 40 yasina gelmis herifi asla degistiremez bu kadincagiz olan kalan omrune olur. Sinir ol Ol nereye kdar? Diyor ki daha kizina bi corap almadi Ama kendine ayfon 13 aldi.. eminim onun teli bozulmamistir keyfi almistir. Ok sehir degistirmis frdakarlik bunalim ama bu kadinin bunalimi nolcak? 9 ay gebelik Bu yasta dogum vs. Hatta lohusalikta ise gitmisti ve o zamanda uzulmustum demistim konu sahibine.. senin yerin lohusa yatagin ve bebenin koynudur diye.. iste herkesin baska baska derdi sintisi var... yani goturebildigi yere gotursunler tabii... ama konuyu okudukca yeni yeni seyler cikiyor ortaya.. konu sahibi gazimiza gelmesin yinede dogruyu egriyi tartsin guzelce ama herkesi Bi anne dogurdu, yazik gunah

Parası senden çıkmayacaksa araba da kiralayabilir hiç sorun değil. Bu adam hiç sorumluluk almamış ki, hep evin ergen oğlu olarak yaşamış, dünyadan haberi yok, baba olmayı da bebeği uzaktan seyretmek sanmış belli ki.

Sakin kalmanda fayda var Nihalcim. Hem anneler stresli ve üzgün olunca bebekler çok etkileniyor. Kızın için sakin kal. Sen akıllı bir kadınsın, neyi nasıl yapacağını bilirsin. Eşin biliyor mu boşanmak istediğini, konuştunuz mu?

önden o gitsin di mi Mervecim. Belki ben dayanamam peşine giderim. Ama hiç sanmıyorum. Ben bütün tahammül kotamı ilk evliliğimde bitirmişim.

Tabiki eşinizle sende gideceksin Evlilik demek birbirinize katlanmak tahammül etmek, öyle keyfine göre hareket etme lüksün bitmiştir adamın işi para geliri nerdeyse oraya gidecek tabi evlendiğimiz adamın kültürü geçmişini kabullenip evleniyorsunuz sonra olmadı ben istemem gelmem gibi kaprislerden ortalık dul kaynıyor Evlenmeyin o zaman yahuuu çocuklara açıyorum sonra gelsin 2,3 koca birden ondan çocuk doğurmaları ortalıkta mutsuz çocuklar!!

Sirf çocuk olsun die evlenmeniz cok sacma gercekten dunyaya bi can getiriyorsaniz eger layigiyla yapin simdi bosansaniz veye ayri yasasaniz o cocugun piskolojisi gelecegi nasil olucak yani cocuk yaparken bunlari neden dusunmediniz... Esim icip siziyor diorsunuz kusura bakmayin da yani sirf cocuk icin evlendiginiz birinin pesinden gitmek veya gitmemek icin de byraya danismaniz da sacma. Esiniz anlattiginiz gibi biriyse icinizdende gelmiyorsa gitmek mecbur degilsiniz tabi her kosulda o meleginize bakabilecekseniz ysnlis anlamayin lutfen ama aci gercekler bunlar. Keske sevdiginiz bi insanla evlenip mutlu yuvaniz olsaydi da çocuğunuz da mutlu mesut annesinin babasinin yaninda buyuseydi...

Öncelikle bebeğinizi sağlıkla ve sevgiyle büyütün inşallah. Eşiniz evlenmeden önce alkol almayan biri ise haklısınıZ eğer alıyorsa diyecek bir şey yok sanki. Yalnız eşiniz ve geçmişi hakkında söyledikleriniz yargılar gibi. Konuşma tarzınız böyle ise sizin de öeki düzen vermeniz gerek kendimize. Sevgisiz ve bencil çok ağır laflar özellikle baba yaptığınız biri için. Umarım bebeğiniz sadece siz anne-baba olun diye değil aile olun diye istenmiş ve dünyaya gelmiş bir bebektir duruguzel

Bütün bunları bile bile bu adamı antalyada tutmaya vicdanınız el verecek mi, ya taşının ya da salın adamı gitsin, mutsuz bir eş kimseyi mutlu edemez. Taşınmak dediğiniz ne ki, bebeğiniz çok küçük önümüz yaz, ben 3 yaşında oğlum ve karnımdaki 4 aylık bebekle ev toplayıp taşındım, inanın korkulacak şey değil. Siz işinizi bırakmak istemiyorsanız eşinizi bırakacaksınız

Gelsen de gelmesen de gideceğim demiş. Muhtemelen genel tavrı bu şekilde olduğu için böyle bir topa girip fedakarlık yapmak istemiyorsun. Bu evlilik sana umut vaad ediyor mu sinirli olmadığın zamanları düşün. Artısı eksisi ne? Sonuç olarak anne-baba olduktan sonra makul yerlerde fedakarlıklar yapmak şart. Olmaz bu evlilikten ama bi deneyelim derseniz bir kaç ay verin birbirinize. Özleyip özlemediğinizi görün. Düzeni de o kursun eğer bizden olurmuş yanyana iken kıymet bilememişim derseniz de eşyaları alır gidersiniz.

Ama istanbul son bir yılda bile o kadar değişti ki? Eşiniz bu durumun farkında mı? Normal bir semtte 2+1, akarı kokarı olmayan ev için en az 6000 kira vereceksiniz. Kalabalık, kirlilik, güvensizlik... Biz hep dua ediyoruz iş şartlarımız değişsin de gidelim şu şehirden diye. Ben Antalya'yı bırakıp İstanbul'a dönmezdim.

Humm öncesini bilmediğimden düz okudugumu yorumladım ben:) Bukadar anlasamadıgın adamdan da cocuk yapmazsın diyoruz ama yapıyorlar ısrarrla:) Borcları varmıs adamın yani gitmeyip napacak?4 aylık cocugu kendim büyütürüm diyorsa konu sahibi gitmesin.

Bence kıvranmaya gerek yok. Şutla gitsin.

Siz olani biteni yazmissiniz esinizin yatakta sizmasina kadar pardon da ne dememi bekliyorsunuz acaba bende size sadece cocuk olsun die evlenmek hata birde ikinci evlilik yani ilk de deil o yuzden hata yapma lüksünüz dahada düşük olacagi yerde cocuk yapmak icin yanlis kisiyi secmenizi elestirdimm. Evladiniza bisi dedigim de yok yani ustelik sizin sinir kat sayilariniz suan yuksek oldugu icin ne dense patliyorsunuz piskolojik bi durum bu biraz vakit gecsin sakinlesin bebeginiz buyusun bana inan hak verirsiniz. Herkesin hayatinda hatalari da olur yanlislarida insanogluyuz yarinimiz belli mi sanki o yuzden size demem şu kiziniza ďört elle sarilin ve ayaklarinizin ustunde durun kesinlikle esiniznde insallah kiziniz icin ustune dusen gorevleri yerine getirir.

Önce sonunun çözülüp çözülmeyeceği kısmına odaklanın bence. Tabi ki eşle gidilebilir, şehir hatta ülke bile değiştirilebilir ama bence sizde farkındasınız eşinizin içmesi vb problemler yüzünden gitmek istemiyorsunuz, bu adam değişmezse ben düzenimi boşuna bozmuş olurum diyorsunuz haklı olarak. Eşiniz içki konusunu çözmek adına birşey yapıyor mu? Farkında mı bu konudaki rahatsızlığınızın, size bir vaadi var mı bununla alakalı? Bırakırım, içmem artık sürekli olarak vs diyor mu? Bunlara bakmak gerek zira sizin tahammülünüz bitmiş belli ki. Oturup açık açık konuşmalısınız bence.

Son durumu ve eşinin yazdığını büyük şaşkınlıkla okudum. Hakkınızda hayırlısı olsun Nihalcim.

Senin işin Antalya'da ve bu daha mühim şu an. Çünkü bu adamla her an bi kavga edip hadi yoluna deme ihtimalin bana yakın geliyor. Ha bu bebe de büyükdükçe düzeniniz oturabilir ve olmayadabilir bir şey. Ama eşinin sen gelmesen de lafına çok takıldım.

Adam iş buldu ya eski ortamına dönecek ya bir havalara girmiş. Kemal Sunal ın bir filmi vardı ya işsizken eşi her türlü hakareti ediyor sesi çıkmıyor eve para getirmeye başlayınca o evdekilere kükrüyor falan öyle saçma bir özgüven gelmiş saygısızca. Evet yeaa mangal içki seviyorum demek 40 yaşında adamsın Şimdi o koşa koşa gidecek her şey çok güzel olacak sanıyor eski hızlı Özgür hayatına kavuşacak. Özlemiş sanırım o günleri ama 40 yaşında adamsın böyle yaşabileceğin maksimum 10 yılın var. Sonra yalnız boş eve döndüğünde evladını özlediğinde anlar hatasını ama çok geç olur. Kadınlar yalnız hayatın üstesinden gelmekte daha başarılı erkek bir yere kadar götürebiliyor. Umrunda olmasın sefil olacak bir süre sonra. Acıma o zaman. En çok ihtiyacın olduğunda seni yalnız bıraktığını hatırla.

Gitmen ve düzenini orda kurman daha iyi olacaktır. Ne olursa olsun onun babası. Kalman demek ayrılmak demek. Ayrılmayı düşünmüyorsan gitmelisin. Eşin de iş konusunda haklı

Bu mu yani Allah aşkına, oratada bir yuva, bir eş, bir çocuk var ama gelen cevap kusura bakma yeaaa ben seviyorum içkiyi? İnsan yeni doğmuş bebeğini ailesini içkiye değişir mi arkadaş? Bunca zaman ailesiz olmasına şaşmamalı adma aile kıymeti bilmiyor ki Ailesine sahip çıkmayacak olan evlenmesin kardeşim, çocuk oyuncağı mı bu? Bu ne lakaytlık bu ne kıymetbilmezlik yahu, neyse şimdi genç olabilir ama 10 sene sonra sirozdan kıöını tutamayınca, yanında tek insna kalmayınca kafasını taşlara vurur.

Merhabalar, anladığım kadarıyla siz anne olmak için çok da titizlenmeden evlenmişsiniz. Sizi eleştirmiyorum herkesin hayatı farklı. Şimdi çocuk sahibi olduğunuz için de bu adamla aynı evde kalmak zor geliyor. Çünkü zaten anlaşamadığınızı biliyordunuz en baştan ama maksatınız çocuktu. Bence eşinize mani olmayın gelsin çalışsın İstanbul'da. Çünkü siz ayrılmak istiyorsunuz. Ayrılın olsun bitsin zaten düzgünce ilerleyecek bir evlilik gibi durmuyor. Ne o size zorluk olsun ne de siz bilirsiniz onun ekmek parasına mani olun. Ama tabi çocuk olduğu için her zaman hayatınızda olacak, siz çok iyi bir annesi olsanız da baba figürü de önemli bence.

Yakın bir arkadaşım iki kardeşe koruyucu aile oldular, çocuğu da oluyordu biyolojik bir engel yoktu ama bunu istediler

Evlenmeden once sorun olmayan seylerin evlendikten sonra da sorun olmamasi gerekir.. Evlenmeden önce büyük ihtimalle içiyordu.. bunu bile bile evlenip, ama benim hayalim kanepede sızan adam degil demeniz olmuyor.. ayrıca yuva kurmayı beceremeyen 2 insanin çocuk sahibi olmayi düşünmesine kadar, düşünüp, düzeleceği çok şey var hayatında.. bunlar da lafta kalmış.. bu zamana kadar net bir karar verememissiniz bari cocugunuz icin artik kararlariniz net olsun.. ya boşanın ya eşinizin yanında gidin.

Bastan sona okudum, Bazi yorumlarinizda esinizi hakli buldum, bazi yorumlarda sizi. Ikinizde hic normal olmayan ailelerle büyümüssünüz. En dogrusu bir süre ayri yasamaniz olacak galiba. Genel olarak cözülmeyecek sorunlar gibi durmuyor ama.

42 senelik hayatımda Doğru insan kimse ben bulamadım. O benim aptallığım olsun. Siz doğru eşlerden çocuk yaptıysanız ne mutlu. Ben bu gece gözümü kırpmadıysam vicdan muhasebesi yaptığım içindir. Acaba eşimin hakkını yiyor muydur diye düşündüğüm içindir. Çocuktan sonra aramıza giren soğukluk içindir. Yaşadığım çaresizlik hissi içindir. Umarım siz hiç bir zaman yaşamazsınız bunları.

Adam bastan antalyada yasamayi kabul edip simdi neden yan ciziyor? Yani biraz durur ist'a doneriz dedigseniz adam hakli ama bundan sonra antalyada yasariz dediyseniz haksiz. Senin isle ilgili durumlarini da biliyorum, bence isinin basinda dur canim

Tabiiki oyle hele simdiki Zaman cok zor.. ne ihtiyaclar bitiyor ne de ilgi alaka sorumlulugu... anneler zaten cok eziliyor yipraniyor babada destek degilse.. daha zor

Her gün içen bir babanın kızı olarak gitmeyin derim. Bosanmyacaksaniz bile uzakta bir babası olsun, ondan nefret edeceğine onu özlesin derim.

Adam bütün hayatını istanbulda kurmuş, onu antalyada tutmak büyük haksızlık. Evlenirken de antalya yokmuş kimsenin aklında, adam baştan bilse belki evlenmeyecekti sizinle, ya istanbula onunla dönün ya da boşanın. Bir zincir kurumun şube müdürlüğünden bahsediyorsunuz, adamı garson olarak almıyorlar işe, antalyada böyşe bir şansı asla olmayacak. Bu adama haksızlık değil mi? Bu arada kendini kaybedip rezillik çıkarmadan akşamda 1 2 duble içmek kabahatten sayılmaz, adamın tek defosu buysa eğer, siz kılıf arıyorsunuz

Eşiniz iyi bir babadır ama iyi bir koca değil bunu anladım ben bu adamı çocuğum için çekerim diyorsanız gidin yoksa ileride zaten bizden olmaz diyorsanız gitmeyin

Strobe iyi ki varsın iyi ki başlığıma vakit ayırıp mesaj attın. Pek çok insanın mükemmeli oynadığı bir platformda senin dürüstlüğün paha biçilmez Senin analizin çok doğru. Antalya'ya taşınarak eşimin kimliğini elinden almış oldum. Burda iş çevresi tarafından sayılan, dinlenen bir kitle yok etrafında. Gerçi burda da girdiği ortamlarda, sohbetlerde hemen kendini belli ediyor ama senelerce emek verdiği çevre yok. Doğru hatırlıyorsun. Biz otel işletiyoruz. Eşimin Burda kendi standartlarında iş bulması imkansız. Büyük sanatçıların bayramlarda bir kaç gün geldiği bir şehir burası. Yazın Bodrum'da beachten teklif geldi. Happy Hour yapıyorlar ya. Ben yine o zamanda git dedim. Benim hamileliğim riskli olduğu için gitmedi. "Şu çocuğu sağlıkla kucağımıza alalım ondan sonra giderim" dedi. Dönemsel olarak İstanbul ve Bodrum'da yeni açılan mekanlara danışmanlık hizmeti verdi bu süreçte. Bana kendi işimde yardım etmek istedi ama ailem izin vermedi. O da ayrı mevzu. Bizim aile de babamdan sonra dağılmış bir vaziyette. Ablam kafamı cep telefonuyla darp etti filan. İşte kendi emeğimiz olmayan bir şeye konunca onlar da hazımsızlık oldu. Aslında bu yönden bende uzaklaşmak istiyorum. Babamın arkadaşları da hep "Kendini uzak tut. Sen bu ailenin günah keçisi değilsin. Onlarda elini taşın altına koysun" filan dediler. Nasıl ki küçük kardeşimin "Benim çocuklarımın okulu Ankara'da. Ben düzenimi bozup Antalya'ya gelemem" deme özgürlüğü varsa benimde olmalı. O kullandığın kelime var ya, işte bu kadar doğru bir tanım olamazdı. "Kapana sıkıştı" Borçlarını daha fazla öteleyemiyor. Yoksa beni geç, kızına aşık bir adam. Onu bırakmayı düşünür mü? Çift terapisini düşünebiliriz. En azından ortak bir dil bulmak açısından ama bu adam Antalya'da yaşadığı müddetçe yaşam sevincini tekrardan kazanamayacak. Onun toprağını değiştirdim ve burda yeşermiyor. Çok teşekkür ederim. Ben sadece kendi açımdan olayları değerlendirmek istemedim. Bana başka bir bakış açısı gösterdin

geçen sene internetten tanışıp kafamdaki adamı bulduğuma inanıp, terkedildiğimde konu açmıştım yaşım geçiyor kafasına girmiştim. mesajlarınızla çok destek olmuştunuz o yüzden hatırlıyorum sizi. hatta şu cümlenizi hatırlıyorum "ikisi de yüksek standartlarıma uygundu". yıllardır antalyaya gelmeye çabaladığımdan eşinizi objektif değerlendiremem fakat siz tek de yaparsınız eminim. sadece bir süreç bence bu, eşiniz kestirip atmamış son konuşmanıza göre, denersiniz oluyorsa olur. ayrıca bu konuda linci anlamıyorum; keşke anam babam aynı evde her gün meydan savaşı çıkaracağına erken boşansalarmış, çocuğunuzun geriye bakıp arayacağı şey huzur ve sevgidir. ailem çocuk yap artık çocuk yaşın geciyor diyip duruyor, sanki evlenmeden yapsam kabul edeceklermiş gibi, valla ben de sırf cocuk yapılacak biri diye bakmaya başladım erkeklere bu nedenle. benim işin gücüm var, ailemin durumu iyi, yapsam bakarım da, herkes başka nedenle evlenir kime ne?

Bu gerçekler benim gerçeklerim değil. Yazdıklarınız canımı yaktı evet. Benim 4 aylık kundakta bebeğim var ama 2 çocuk büyütüyor gibiyim. Yorulmuş ve pes etmiş olabilir miyim?

Adamda umut var mı ki acaba. Sorumsuzluklarının farkına varırsa iyice düşünüp taşınıp, ve en önemlisii alkolu bırakırsa bence de boşanmasınlar. Ama Nihal cok yoruluyor, okadarck bebisle hem ev hem tüm sorumluluklar insanın psikolojisini bozar, senin de cocugun var biliyorsundur. Destek cokkk önemli. Düzelicek gibiyse şans versin. Ama umut yoksa önüne baksın bence Ceycey.

Babam her gün alır. Şiddet yok hatta alkol alınca keyfi bile olur ama sevmiyorum. Kola açma sesine bile fobim var çünkü bira açma sesiyle aynı eşimin herseyini affedrim alkol hariç. Ağzıyla icmeyi bilen insan her gün İçmez zaten her gün içmek bagimliliktir

Yani aileniz hiç yanlarında çocuk yetiştirilecek gibi gelmedi. Acaba eşinizle ilişkinize odaklansaniz bellirli konuların üstesinden gelseniz daha iyi olmaz mı

Hanım efendi ben sırf anne olmak isteseydim inanın yüzlerce seçeneğim vardı. En kötü ihtimal Kıbrıs'tan sperm alırdım. Kaldı ki 15 sene boyunca bir adamla evli kaldım. Adam çocuk istemediği için yapmadım. Hile hurdayla ilk eşimden hamile kalırdım. Size izah edemiyorum heralde. Benim eşim benim peşimden çok koştu. Kapılarımda yattı. Bu lafın gelişi değil. Oturduğum binanın karşısında otoparkta yattı arabada. Sizle bir İstatistik paylaşayım. 2021'de boşanan sayısı 174 bin 85. Nerdeyse evlenen her üç kişiden biri boşanıyor. Evlilik bu kadar kolay bir şey olsaydı bu kadar boşanma sayısı olmazdı. Artık kadınlar güçlü! Artık kadınların beklentisi yüksek. Eski zamanlardaki gibi herşeyi sineye çeken, çocuk için katlanan zayıf kadınlar yok. Benim eşimde bu zamana kadar ne gitti. Ne kalmayı becerdi. Ben onu kocalıktan atacağım. Kendi ister babalık vazifelerini yapar, ister yapmaz.

Esinizin soyledigine takildim. Benim bebegimde neredeyse 4 aylik. Misafirlige giderken bile hazirlanmak dert, yol dert, gittigimiz yerde oturmak dert. Buyuk konusmayayim ama bebekle ayni sehirdeki baska bir semte bile tasinamam. Korkuyor olmaniz gayet normal. Esiniz tasinmak icin sizi tesvik edecegine cesaretinizi kiriyor

haklısın ne diyeyimm. şurada son yıllardaki şikayetlerime bak hep çocuk içindir. onun eğitimidir onun okul sorunudur. çocuk olmasa tencerede pişirir kapağında yer ömür boyu yaşar giderim dertsizce. hastalandı 3 gündür başındayım 2 dr a götürdüm. bekarlıkla zerre aynı değil. hakkıyla ebeveynlik dünyanın en zor işlerinden

İnsanların yaşadıkları hayatı bilip bilmeden konuşmak ne kadar kolay ya karşınızda ki de bi bayan tıpkı sizin gibi kadın kadına da bu lafları söylüyor pes gerçekten. Yazıyı yazan bayanın sadece hayatı bu yazdıklarından ibaret belki değildir bu kadar ön yargılı olmayın lütfen zaten yaralı bi insan var karşınızda birde kötü söylemlerinizle sizde yaralamayin.

Nihalcim boşan diye yüreklendirilmeye ihtiyacın olduğunu düşünüyorum. Adam zaten sen gelmesen de ben gideceğim demiş. Senin de gidesin yok. E gitsin madem.

haddim değil belki ama yaşım 40 olmak üzere benim dei lişkimde içime sinmeyen çok şey var ve "gözümü karatıp" evlenemiyorum. çünkü içime isnmeyen şeyler illa ileride sorun olacak eminim yani. bu adam sizi çok sevmiş eyvallah ve fakat alkol alan bunu kültürel olarak yapan, gece hayatının içinden gelen bir adamın "kendisi istemedikçe" bunu bırakmayacağı ve bir yaştan sonra bunun günlük hayatını etkileyeceği, sızacağı çok ortada sizin zaten 2. evliliğiniz yani adamla en baştan ev işidir, temizliktir, bütçedir, günlük yemek yapmaktır, evin düzenidir... bunları konuşmuş olmanız gerekmez miydi sizce de? ben başka bir konuda "görüştüğüm kişiyle 2. görüşmede ne zaman evleniyoruz diye sorarım" diye yazdığınızı hatırlıyorum yani siz hep evlenme odaklı bir insanmışsınız zaten ilk evliliğiniz de uzun sürmüş. e aynı evde olmak, evlilik nasıl bir şey biliyorsunuz (mesela ben kimseyle birlikte yaşamadım ama ilişkimde tüm bunları şimdiye kadar 40 kere konuştuk mesela.. ben kimseye günlük yemek filan yapamam en basitinden bunu da net söylerim, söyledim) bu ikinci evlilikte yaşanız neredeyse 40 mış, nasıl oluyor da hiç bunları konuşmuyor ya da öngöremiyorsunuz? bana inanılmaz geliyor.

Aynen. Evlilik çok kavramlı bi olgu. Her ne sebepten yapılıyorsa da sadece yapan kişileri bağlar. Kimsenin haddine değil sebebini sorgulamak. Herkes aşk evliliği yapıcak diye bir şey yok.

Bence çocuk için elinizden geleni yapın. Anladığım kadarıyla en büyük sorun alkol. Boşanma ve kızından ayrılma korkusu olursa belki gidip tedavi olur. Belki Bi aile terapisi alırsınız. Ne bileyim baya sevmiş evlenmeden önce. Sizi kaybedeceğinin farkında değildir farkına varırsa belki çabalar. İlk evliliğinizle kıyaslamayın. O zaman daha genç ve çocuksuz özgür Bi çift olarak daha keyifli olabilir evlilik. Şimdi 4 aylık bebeğiniz var ve hala lohusa sayılırsınız. Bu zamanlarda çoğumuz kendimizi çocuğa adamış ve kocadan biraz uzaklaşmış oluyoruz. Çocuk büyüdükçe oturuyor bazı şeyler. Eğer alkol sorunu için en azından mücadele ederse sizde elinizden geleni yapmak için mücadele etmelisiniz bence.

Bende alkolik bir babanın kızıyım. Üstelik bizim evimizde şiddette vardı. İki kız kardeşim bu yüzden alkol kullanmayan eşler tercih etti. Ben "ağzıyla içmeyi becerebiliyorsa sorun yok" demiştim. Ama tabii çocuğumun aklı erince onu örnek alacağı düşüncesi beni endişeye sokuyor.

Esimi artik sevmeseydim, huyu suyu beni rahatsiz etseydi, ve o cocuk konusunda hassas davranmayip, ben gidicem deseydi, git derdim. Cocugu da alip goturcem demiyorsa, ve siz kendinize guveniyorsaniz, birakin gitsin. icen sizan adamla istanbullarda rezil olmayin.

İşte sorunda bu. Adamın merkezinde kendisi var. Evet fedakarlık yapmış sizinle gelmiş, eyvallah ama 4 aylık bebekle yemek yaptığınıza şükredip eline sağlık dememiş, öğlen yediği yemeği akşam yememiş. Ne bileyim eminim gece uykusuz kalıyorsunuzdur, kalmışsınızdır,1 gece yada gündüz sen dinlen bebeğe ben bakayım dememiş vb örnekler coğalır. Bende alkol tüketen bir insanım severim ama evde çocuklar varsa oturup 2 kadeh içeyim demem, eşim sevmez, içmez ama bana karışmaz çünkü yerinde zamanında içerim içeceksem. Acil bir durum olur, araba kullanmam gerekir vs diye içmem bende genelde bende evde. Eşiniz işin bu kısmını düşünmuyor. Icip yatıp uyuyan bir işin ucundan tutmayan bu adam icin gitmek istememenizi anlıyorum. Bebeğe ben bakıyorum, evi ben çekip çeviriyorum zaten herşeyi ben yapıyorum diye düşünüyorsunuz haklı olarak. Onunda gitmek için kendince haklı sebepleri var tabi. Ben orta yol bulabileceğinizi düsünmuyorum acıkçası. Yerinizde olsam oturur konuşurdum herşeyi açık açık. Sonrasında gitmesine karışmazdım, işe başlasın, biraz uzak kalalım bakalım nasıl oluyor diye denerdim. Hemen boşanalım demek yerine. Baktınız iki tarafta hayatını böyle daha mutlu idame ettiriyor, tekrar oturup konuşulur karar verilir en nihayetinde. Yada özlersiniz ikinizde, sorunları çözme cabasina girersiniz yine ortak paydada buluşulur bir şekilde ama bu aşamada birbirinizi zorlayarak diğerinin isteğini oldurmaya calişmak sadece sorunlarınıza sorun ekler. Evlilik böyle birşey değil biliyorum ama bence ayrı kalmayı denemelisiniz ilk etapta.

Belkide sıkıntıdan içiyor. Sizin anlamayacağınızı düşünüp sıkıntılarını size anlatamıyor. İçip sızıp günü geçiriyor gibi geldi bana. İş yok para yok borç var bebek var masraf var ve giderek büyüyecek. Siz dünyalarıda kazansanız erkek kendini işsiz olunca güvensiz hisseder. Bence deneyin İstanbul'u. Kızınız için. Terapi alın ayrı ayrı iyi gelecektir.

Özür dilemek istiyorum ama Nihal hanım ben yorumumu yapmıştım. Şimdi konumuzda şunu fark ettim eşiniz evliliğiniz için bayağı çabasız buraya siz değil de başkası konu açsaydi saydiracak tipler öyle naif yorumlar yaptı ki şaştım kaldım. Bazı konu sahibeleri cidden haklıymış bazen çok zalim olabiliyor yorumcular...

Sizin adınıza çok sevindim ve tebrik ediyorum kendinizi bu denli güzel yetiştirdiğiniz için. Alkol aldığında şiddet göstermiyor kast ettiğiniz buysa. Bende şu an kızgın ve öfkeliyim. Daha farklı bir hayatım olabilirdi. Bana bu kadar ısrar etmeseydi, kapılarımda yatacak kadar yalvarmasaydı bende ona inanmazdım. Ama artık sızlanıp, pişman olmak için çok geç. "Her hayr gördüğümüzde bir şer, her şer gördüğümüzde bir hayr vardır." Demek ki benim bu evliliği yaşamam lazımdı. Dünyalar güzeli bir kızım oldu. Benim bundan sonraki gündemim kızımı nasıl güzel yetiştirebilirim. Yılmaz Güney demiş ya "Benim acıya katacak bir şeyim kalmadı. Mutluluktan alacağım var" diye. Ben bu hayatta yeterince acı çektim. Bundan sonra kızıma mutlu bir hayat vermek için uğraşacağım. Kafamı bunun dışında hiçbir şeyle meşgul etmek istemiyorum.

Mune Nihal hanım yanlıs hatırlamıyorsam dogum gıdecekken de bosanmayı dusunuyordu, o zaman ona halıyle, hele dogumunu yap, sonra dusunursun denildi, ben de demişimdir belki. Soyle baktıgımdan fevrilik degil dusunup tasınmıslık goruyorum konu sahibinde. Esi, benim kizim için Allaha sıgındıgım bir tip. Coreklen kadının hayatına, harca kendıne harcat kendıne, bebe seviyormuş, bebe sevmeye ne var. Benim küçük patilim bile kendini sevdiriyor, ne cılveler yapıyor, o yavrunun en tatlı zamanları. Esim, cok az kazancımızın oldugu zamanlarda, cebimdeki 3 kurusla cocugumu gezdirmeye cikardim, derdi ki montun cebıne 50 TL koymuştum onu da al yanına, lazım olur. Son cep harclıgını bana verirdi. Cabayı gorunce verdiğin deger artıyor. Nihal hanımın düsüncesini cok yerinde buluyorum, oyle biri için ben düzenimi bozmazdım asla..

Rica ederim. Ancak kendinize de haksızlık etmeyin, kimseyi silah zoruyla getirmediniz Antalya'ya haliyle. Bir tercih yaptı eşiniz ki size karşı o zamanlar duyumsadığı sevgiyi buradan da tahlil edebilirsiniz, sizin isteklerinizi daha ön planda tutarak daha mutlu olacağınız fikriyle size katıldı büyük ihtimalle; siz de zaten bu vericilikleri/çabayı görüp sevildiğinizden emin olarak hayatınıza aldınız. Belki de kendisi için daha farklı planları vardı, yaparım, alışırım, sevdikten sonra her yer cennet dedi, geldi. Ama işin içine girince öyle olmadığını gördü, yine gerçek dünyanın ortasına düşüverdi ve ardında bıraktıkları da yük olmaya başladı. Üstüne bebek sorumluluğu da gelince "Bu şehirden çıkış kalmadı" diye iyice kırılma noktasına geldi. Bu sizi sevmediği, çocuğuna karşı tamamen bencillikle davrandığı anlamı taşımıyor bence tek başına. Diyorum evet, dışarıdan bakınca aynen böyle görünüyor ama kendini alkole vermiş, koltukta sızan bir baba-koca figürüne kendisinin de katlanamayarak İstanbul'a bir başlangıç için gitmek istediğini düşünmeden de edemedim. Umurunda olmasa, gayet de o koltukta içmeye ve sizi duymazdan gelmeye devam ederdi. Bir şeyleri kendince düzeltmek istiyor bence, yani buradaki anlatımlarınıza göre söylüyorum bunu da; evliliğinizde büyük büyük sorunlar yazmadığınızı ve çoğu kez güzel geçindiğinizi, sevginizi vurguladığınızı hatırladığım için. Bu miras olayları, kardeşlerin birbirine girmesi... Hepsi ağır şeyler; buradan da yıpranıyorsunuz, karı-koca farklı kollardan yıpranıp, yıpratılıp, birbirinizden uzak düşüp kendi içinizde karışıp kaldığınızdan olmuş gibime geliyor. Bunu yönetememişsiniz karı-koca. Terapinin iyi geleceğini düşünüyorum, bastırıp durduğunuz duygularınızı ifade edip rahatladıkça, zihniniz birbirinize karşı daha berrak hale gelecek. Ondan sonra daha doğru kararı verirsiniz.

Yok eşimin hayatta en büyük başarısı evlenmek ve çocuk sahibi olmak. Benim başımdan bir evlilik geçti, o 38 yaşında yine zar zor evlendi. Ana yok, baba yok. Kendinin bir birikimi yok. Evlenene kadar çok peşimden koştu. Evlendik çocuğumuz olsun diye de çok uğraştı. Ben uzun bir tüp bebek tedavi süreci hamile kaldım. Babam vefat ettikten sonra olaylar farklı gelişir, annem onu oğlu gibi benimser, malımıza mülkümüze el birliğiyle sahip çıkarız sandı. Ama aksine kendi kardeşlerim beni engelledi. Ablam kafamı cep telefonu ile darp etti. Annem eşimi hep ezdi. Belki de kendi çekirdek aileme odaklanıp, eşime inanıp ona son 1 şans vermeliyim.

Ayrı yerlerde bence cok zor olur. Bosanıcamda demıosun.

gitmediginiz durumda secenek bosanmak mi? yoksa evli kalip ayri yasamak mi? kafaniz karisiksa belki giderim diyorsaniz sen git belki biz de geliriz diyin ama kesinlikle gitmek istemiyorsaniz niye yalan soyleyeceksiniz onu anlamadim. durustce konusun herkes hayatina baksin madem.

İstanbula tek bır sartla gelırım alkolu bırak bu sartla duzenı kurarım kabul ederse olur.

Bitmiş bir evliliğe benziyor nihalcim Senin yerinde olsam gitmeden önce boşanırdım galiba.

Katılıyorum.

Haklisin, kipirdama bence

sizin içinde üzüldüm ama maalesef hayat şartları insanı böyle seçeneklere itebiliyor. Ama madem anne-baba olmayı seçtik çocuklarımızın menfaati neye uygunsa onu tercih etmek zorundayız.

@Vatkenaydusamtayms ne karar verirsin bilemiyorum çok ikilemde bir konu benim için. Eşinin İstanbul'da daha mutlu olacağı böylelikle de içkiye olan bu bağlılığı azalacak gibi geliyor bana. Sonuçta maddi olarak da zor durumda belki yaz sonu yanına gidersiniz bu süreçte biraz düşünme karar verme şansınız olur. Hem de kızınla güzel bir yaz gecirirsiniz arada eşin de gelir yanıniza. Sonuçta İstanbullu da olsa bir düzen gerekecek bu süreçte düzeni oturtmaya çalışır, siz biraz yanına gider alıştırma yaşamış olursunuz. Ne karar veririsen de o karar Hakkında en hayırlısı olsun

Neden herkes konu sahibinin bebek için evlenmiş olmasına takılmış anlamadım. Yani her insanın evlilik motivasyonu farklı. Kaldı ki konu sahibinin maddi gücü yerindeyse, merhametli iyi kalpli bir insan yetiştirebileceğine inanıyorsa bence tek başına da büyütebilir. Ne aileler var bir aradalar ama çocuğa zarar.

Adam gitmek istemekte haklı. Hatta tabii ki haklı. Siz soğumakta haklısınız. Biraz ayrı kalmak kafaları netleştirecektir. Adamın yaptığı fedakarlığa takıldım, fedakarlık yapacak biri gibi gelmedi. Çalışmaya ara vermek işine mi geldi acaba.

Bende bu saatten sonra eşinizin kafasının değişeceğini sanmıyorum ama işte yumuşatarak yazmaya çalışıyorum, 25-30 yaşlarında olsa bazı düşünceleri değişebilir, sivri taraflarını törpüleyebilir derim fakat 40'lı yaşlardaki birisi çoktan ne istediğini bilen biri haline dönmüştür, karakteri oturmuştur, bir karaktere sahip değilse de bu saatten sonra hiç sahip olamaz. Siz saydırmayın elbette zira ortak bir yavrunuz var, evladınız için isteseniz de istemeseniz ömür boyu yüz yüze bakacaksınız, umarım yanındayken yapmadığı babalığı uzaktayken yapar. Bazı insanlar çok iyi arkadaş olur, çok iyi flört olur ama eş ve ebeveyn olmayı beceremezler eşiniz galiba bu kategoride, iyi bir flört ama eş ve baba olmayı kıvıramıyor çünkü bunlar sorumluluk demek.

Benzer şeyleri yazmış ve düşünmüşüz, tecrübe denen şey hep aynı yola çıkarıyor insanları. Aklın yolu bir çünkü. Hani konu sahibi bebeğini çok seviyor demiş ya. 4 aylık benim olmayan bir bebeği dahi koklaya koklaya, içime sokarcasına sevebilirim. Canı acımasın, zarar görmesin diye özenli tutarım yada gaz sancısı çekerken kıyamaz dertlenirim. Ama gerçek sevgi bu mudur? Selvi Boylum Al Yazmalım filminin şu meşhur "sevgi neydi, sevgi emekti" repliği geldi aklıma. Rahatsız olan yada gaz sancısı çeken bebeği için bir zevkinden vazgeçemeyen, onun için yapması gereken bir masrafı görmezden gelip dış görünüşü için kat be katını harcayan babanın ki gerçek sevgi mi? Yada o sevgiyse çocuğunun mutluluğu için konfor alanından çıkabilen, tek başına sorumluluk yüklenmeyi kabul eden annenin ki ne?

Evliliğe, sorumluluğa uyum sağlamalı artık. Ben aile edinmek için evlendim diyen adam ona göre de sorumluluk almalı. Ennn önemlisi bence mutlaka içmeyi ve sızmayı bıraksın. Her akşam içip sızmak bildiğimiz alkolizm. İçkiyi acilen bıraksın, konu sahibesi önce bunu şart koş. Sonra bebekle ilgilensin, uyutsun, vakit geçirsin. Bunları şart koş yoksam kapının önüne koyucam de.

Nihal bir mesajında tüm tahammül kotanı ilk evliliğinde doldurduğunu yazmışsın. Bu çok yanlış bir bakış açısı. Sen yeni bir kitaba başladın. Önceki kitapla ilgisi yok bunun. Evlilikte arada fedakarlık da gerekir. 4 aylık bebekle taşınmak inan en kolayı. Okul derdi yok bir şey yok. Ona nerede olduğu fark etmez. Eşin mevcut durumda çalışmıyor. Bu da onu strese sokuyor. Her gece alkol alması hoş değil ama belli ki sabah da kalkıp işe gidebiliyor. Yani bünyesi kaldıracak düzeyde. Yine de azaltması İçin teşvik edebilirsin. Ama klasik nerde akşam orda sabah alkolik suçlamasını hak etmiyor. Boşanma ciddi bir karar. Daha önce de boşandın, biliyorsun. Ama bu kez çocuğunu da düşünmelisin. Bence İstanbul'a birlikte gidin, belki düzenli iş alkol kullanımını da azaltır. Olmazsa geri dönersin ama İçin rahat olur. Ben elimden geleni yaptım dersin.

swancım canım bak son yaptığını yazayım. Geçen ay gitti. Yine kredi çekti. Saç ektirdi. Hayır bizim yeni bebeğimiz oldu. Git onun bir ihtiyacını karşıla. Ama yok. Neden? Çünkü bebeğin arkasında her ihtiyacını karşılayacak annesi var. Adam senelerce çok güzel paralar kazanmış. Tek kuruş biriktirememiş. Hep harcamış. Benim eşimin dolabını görsen benim diyen iş adamında yoktur. Bütün kıyafetleri markadır. Benden çok ayakkabısı vardır. Adam bencil. 2+2=4 Benimde peşimden kendisine benzemediğim için, inanılmaz sorumluluk sahibi olduğum, hep kontrollü olduğum için bu kadar koştu bence.

Süküfe teyzecim, sızler de ogullarınızı azıcık sorumluluk sahıbı yetıstırsenız de esleri yanlarında seve seve gitse. Yatırıp yediriyorsunuz, sonra ıstıyorsunuz ki eşi de aynısını yapsın. Ama yok, dul diyecekler dıye kimse hayatını yakmıyor kolay kolay. Erkekler de düsünsün cocuklarını, cocukları erık dalından mı topladık

Fazla demogoji yaptiniz ama neyse...

Normalde olabilir bir şey ama sizin eşiniz için değer mi bilemedim.

Evet olamadı. İsteği vardı ama elinden gelmedi. Neyse ben artık önüme bakıyorum. Onunla aynı çatı altında yaşamak bana işkence gibi gelmeye başlamıştı. En azından netleştik. Hakkımızda hayırlısı.

Adam şartın nedir dememiş ki. Gelmezsen gelme demiş. Şart sunmak küçültür kadını.

yorumu okur okumaz aklima geleni yazmissin resmen konu sahibi herseyi yazmis daha diyor ki yok kocanin pesinden gideceksin yok gelsin 2-3 koca... cocuklara uzuluyormus.. asil bizler sizin gibilerin cocuklarinin sececegi hayat arkadaslari icin uzuluyoruz

İçmesinin sebebi bunlar mı? Bence eşinize büyük haksızlık ediyorsunuz, kendinize dürüst olun, bu evliliği sürdürmek istemiyorsanız net şekilde konuşun. Çocuk için çok zor bir durum ana baba ayrılığı, 45 yaşıma geldim halen etkilerini yaşıyorum, evet büyüyor çocuk ama nasıl büyüyor orası tartışılır. Evde hır gür yoksa, eşiniz uyumlu bir adamsa ki ilgili bir baba olduğundan bahsetmişsiniz sizin de ona destek olmanız gerekir, erkekler için işsizlik, parasal sıkıntılar kadınlarda olduğundan daha fazla yaralayıcı oluyor çünkü toplumun onlara yüklediği misyonlar var. İncitmek istemem ama biraz bencil gördüm sizi, destek olmak için tüm hayatını değiştirip sizinle şehir değiştiren ve bunun için zora düşen bir eşe karşı fazla gaddar geldi bana bu tutum. Hayatta her şey istediğimiz gibi olmaz, evlilikler emek istiyor, iyi düşünün derim

Bu kadar canına tak dediyse koyver gitsin, ayrıntı bilmeden yorum yapmakla şu an yorum yapmak çok farklı, bu adam hala ergen, bu yaştan sonra iki çocuk büyütmene gerek yok. Bütün yazdıklarını takip ettim, senin bebeği fazla sahiplendiğini düşündüm önce ama sizde durum çok farklı. Adam bebekle birlikte geldiğiniz noktada hem eşini hem işini kaybetmiş olarak görüyor kendini. mantıklı anlatımlar da durumu çözmeye yetmiyor demek ki. Ben 4 yıl arayla iki defa anne oldum tabi bu durumda yükümün ağırlığında eşime olan ilgim epeyce azaldı. Hem çalışan kadın hem iki defa anne olmanın yükünü taşırken evliliğimi epeyce yordum ama nunlar eşimin babalık sorumluluklarının farkında olmasını engellemedi. Adam çocukça davranıyor. Annelikten dolayı yaşanan ilgi bölünmesini saçma sapan şeylerle tolere etmeye çalışıp seni yapayalnız bırakmış. Bunlar baba olmaya hazır bir adam davranışlaeı değil zaten. Belkide bebeği sırf sen istiyorsun diye yaptı sonuçlarını hiç düşünmeden, üzme kendini. Sal ipini dönerse senindir dönmezse kendi bilir. Arabayı da verme, o arabaya bebekle senin daha çok ihtiyacın var. O kadar geniş çevresi olan adam yakıtını doldurabileceği ödünç bir araba bulabilir pekala

yoo çalışıyor kendisi. asıl istanbulda çalışamayacak. kendi aile işini çocuğunun geleceğini bırakıp adamın peşinden gidecek. sırf eş mutlu olsun diye. ee benim mutluluğum ne olacak derdim ben?antalyada da çalışabilirdi gece hayatı bol olan bir şehir. ben önce çocuğumun geleceği çocuğum derdim.

Canım sabahtan beri yazılan yorumları okuyorum. Doluya koyuyorum boşalmıyor, boşa koyuyorum dolmuyor. İnan kafam, duygularım çok karışık. Ben bu adamla devam etmek istiyor muyum? Doğumdan sonra aramıza bir soğukluk girdi. Ben bebek haricinde hiçbir şeye yetişemez oldum. O zaten Antalya'da yaşadığı için çok mutsuz. İstanbul'a gidersek hayatımız burdakinden daha güzel olur çünkü eşim kaybettiği motivasyonunu geri kazanır. İçin için bana kızıyor sanırım. Ben onun peşinden geldim, o benim peşimden gelmiyor diye. Ama bizim ilişkimiz hep böyleydi. Ben kaçtım, o kovaladı. Önceki

Eşinizin tepkisinde gitmezdim sanırım. İster gel ister gelme kapısını o açmış. Ben de eyvallah der yoluma bakarım

Nihalcim şimdi sen bu adamla evliliğe devam etmek istiyor musun? Önce buna bir karar vermelisin. Eğer cevabın evetse sen de eşinle birlikte İstanbul a gitmelisin. Bu adam senin için şehir değiştirmişti bence sen de bir şans vermelisin belki İstanbul daki hayatınız daha güzel olur.

Yok sizin aptalliginiz neden olsun ki ben sadece sizin soylemlerinize karsilik icimden geleni yazdim sadece ki benden de buyukmussunuz saygisizlik da yapmak istemem insallah kizinizla birlikte hayirli ugurlu saglikli bi omrunuz olur her zaman iyi dusunun ki iyi olsun. Bu arada ben 27 yasinda ve iki cocuk annesiyim kirdiysam affola. Ama temrar ediyorum gene icimden ne geliosaa onu yazdim size.

Şunu söylemek ne kadar kolay geliyor. Kaç tane bebek evlat edindiniz? Edindiyseniz ne hoş. Evlat edinmek isteyenler kendi cocugu olsa da olmasa da edinirler zaten ama kendi cocuğu oluyorsa bir erkek yuzunden niye anne olmayip başkasinin cocugunu buyutsun kadin? Konularindan bildigim kadariyla evde vurma kirma, bagiriş cagiriş yok sadece sorumluluk almayan bir baba var. Konu sahibi tek başina da ayakta durabilecek, cocuguna bakabilecek bir kadın zaten diye hatirliyorum maddi manevi. Ne çok yerden yere vuruldu.

Göze almışsınız zaten bu aşamaya gelene kadar gitsenizde gitmesenizde eksileri artıları biliyorsunuz Bence bırakın gitsin Siz giderseniz pişman olma ihtimaliniz çok yüksek

Bu ayrıntılar eşinin bencil tarafının ağır bastığını gösteriyor evet. Ara ara denk geldiğim yorumlarında "İkinci evliliğimde çok şanslıyım" vurgusunu gördüğüm için, bunu birbirine düşkün bir çiftin bocaladığı, kurtarılabilir zamanları gibi düşünmüştüm ancak bu hep böyle süregeldiyse, hep "Ben" kısmı ağır bastıysa, elbette hal zorlaşıyor. Bir yandan anlayabiliyorum, hayatı da kaçırmak istemiyor, insanın giyinesi kuşanası kendine bakası gelir, bazı bazı savurganlığı tutar kendini şımartmak ister, ama haklısın ki çocuk olduğu anda insanın öncelikleri değişiyor. En azından benim de beklentim tıpkı senin gibi olurdu diyebilirim. Hamileyken yanımda umarsızca sigara içen bir eş, gözümden düşer, ben bebekle uğraşıp ne alınır-ne edilir bütçeyi kontrol ederek çocuğumun eğitimi osu busu vb için bir kenara atmaya çalıştıkça, öbür yandan 20 bin liralık telefonla çıkagelen eşe "Çok mu lazımdı?!!" derim, derim yani. Peki sen ne istiyorsun? Bu adamı, bu haliyle istiyor musun? Olabilecekler belli; gidersen, bir çatışma anında muhtemelen "Gelmeseydin! Zorla mı getirdim?!!"i bol bol duyacaksın. Sen işinden, çevrenden uzaklaşacaksın. İstanbul, çocuk büyütmek için nasıl bir yerdir bilmiyorum ancak ben de Antalya'da çocuk büyüten biri olarak söyleyebilirim ki, buradan başka bir yer düşünemezdim çocuğumu rahat ve huzurlu büyütmek için. Şu halde eşine "Bunu düşünmem için zamana ihtiyacım var" diyerek, sadece kendin için terapi desteği alabilirsin; ne istediğin ya da hangisinin daha yararına bir yol olacağı konusunda daha net olursun, kararını da sağlıklı alırsın. Son yıllarda insanlara sorup onların görüş ve fikirlerini tartmaya çalışıp sonunda dön dolaş kafama eseni yapacağım yere çıkıp kendimi yoracağıma, sadece kendime doğru soruların yöneltilmesiyle ne istediğimden-benim için neyin ne kadar doğru olabileceğinden çabucak emin olmanın daha hafif hissettirdiğini fark ettim. Sana tavsiyem, biraz kulak tıkayıp, içini dinleyip kendine doğru soruları sormak/sorduracağın biriyle konuşmak.

Nihalcim hamileliğinin başından beri rahatsız olduhun konular aslında çözülebilir ama tabii eşinin de istemesi lazım. Biliyorum sen kızın için doğum sonrasını da görelim diye bekledin ama çok değişiklik olmamış. Eşinin senin için gelmesi, minnet duyman normal eşine destek olmak isteyip içinden gelmemesi de normal. Bu durumda bence eşin önden gitsin. Şimdi senin işinin de yoğun olduğu döneme giriyosun. sezonu sen Antalya'da tamamla eşin İstanbul'da. Daha sonra buluşup ortak karar verin. Hem uzak kalmak ve işlerinize yoğunlaşmak iyi gelebilir.

Durustluk onemli ve guzel bir ozellik.. ama o zaman yaparim sandin belki.. bi sure deneyin belki o orda mutsuz olacak geri donecek.. eger bulundugun yerde bu adamla zaten mutsuzsan bosanirsin. Ha buarada cocuk dogunca biz anneler cidden cok koruyucuyuz... babasindan bile korumak Istiyoruz.. yani senin isirmasina sinirlenmen gayet dogal.. ki ben babalari bile sinirlense sinir olurum... halbuki bazen cocuklarla kedi kopek gibiyizdir... anlasamadigimiz konular olur.. genelde onlarin iyiligi icin ama benden baskasi onlari uzerse sinir oluyorum

Orta yolu bulamayacağız gibi. Bak bugün olan bir mevzuyu anlatayım. Arefe günü babamın kabristanını ziyarete memlekete gitmek istiyorum. Eşim "Ben gelmem" dedi. Ama bana da "İstanbul'a giderken arabayı ben alayım. Ev bakarken zor olur" diyor. Şimdi o benim için bir fedakarlık yapmazken benden neden bekliyor. 40 bin tl kredi çekti. Saç ektirdi. Iphone 13 aldı. Bebeğe 1 paket bez, 1 tane çorap almadı doğdu doğalı. İyi de bu çocuğu biz beraber yapmadık mı? Neden bütün bakımını, ihtiyaçlarını bana yüklüyorsun. Kusura bakmasınlar ama ben önce anneyim. Bana muhtaç bir canlı var. 42 yaşındaki adamın kaprislerinden daha önemli benim kızım.

@Vatkenaydusamtayms konunuzu açtığınızdan beri tüm yorumlarınızı okuma imkanı bulamasam da biraz okudum ve bu saate kadar yazmakla yazmamak arası direndim doğrusu çünkü zorlu bir tedavi süreci, hamilelik, doğum derken hassas bir dönemdesiniz, kadınların duygusal olarak yıprandığı zamanlarda da aklımdan geçenleri paldır küldür yazmaktan hoşlanmıyorum ama eşinizin evladına harcamak varken kredi çekip saç ektirdiğini ıphone aldığını okuyunca dayanamadım. Seviyorsunuzdur sevginize bir şey diyemem ama cebindeki parayı önce çocuğu için harcamayanlara da tahammülüm yoktur, zevk için kredi çekenleriyse hiç anlamıyorum. Benim için saç ekimi elzem değildir ya da ıphone almak, eğer kredi çekmem icap ediyorsa bunu çocuğum için yaparım, o yüzden kusura bakmayın ama eşiniz çocuk istemiş olabilir lakin sanki çocuğu evlenmediğinizde hadi ne zaman evleniyorsun, evlendiğinizde hadi çocuk ne zaman diyenlerin ağzını kapatmak için istemiş gibi duruyor, gerçekten çocuk isteyen biri bebeğine bir şeyler almak için çıldırır, insan hiç mi özenmez heves etmez, ilk defa baba oluyorsunuz bir bebek mağazasında gördüğünüz bir oyuncak, cicili bicili bir kıyafet, ne bileyim bayram geliyor bebekli ilk bayramda tatlı bir elbise alıp gelmek varken saç ektirmek telefon almak bencilliktir. Özür dilerim ama eşiniz yıllarca çalışmış da olsa birilerine yaslanarak yaşamayı sevmiş, cebine giren parayı hep kendine harcamayı tercih etmiş, sorumluluk nedir bilmemiş, bu yaştan sonra da bunu öğrenebileceğini hiç sanmıyorum. Reflüsü olan bir bebeğin başında sabahlamak varken alkol alıp fosur fosur uyuması sorumsuzluğunun ispatıdır bana göre, zira dediğiniz gibi yavrunuz sadece sizin değil onun da bir parçası, içinin titremesi gerekirken sizinle sabahlayıp hastaneye neyi varmış diye sizinle gitmesi gerekirken uyumuş. Bence siz sabırlıymışsınız, mesela ben bekar evim olsa asla evleneceğim adamı o bekar evine damat yapmazdım, sıfırdan ev açtırırdım, fedakarlık hesabı yapmam, eşim ne kadar fedakar ben ondan daha mı fedakarım bakmam ama karşımdaki sorumluluk sahibi olacak, o sorumluluk sahibiyse ben her fedakarlığı yaparım bunun çetelesini de tutmam, siz eşinize fedakarlık yapma konusunda gel-gitler yaşıyorsunuz anladığım kadarıyla. O sizin için Antalya'ya gelmiş, sizin İstanbul'a gitmemeniz bencillik mi diye vicdan yapıyorsunuz gibi anladım, özür dilerim fakat fedakarlık sorumluluk sahibi biri için yapılırsa kıymeti olur yoksa yaptığınız her fedakarlıktan pişmanlık duyarsınız. Bana kalırsa eşiniz gitsin ama orada olduğu sürece size maddi destek de sağlasın, eğer bunu yapmazsa nasılsa kendi başının çaresine bakıyor deyip kazancını yerse sizin onun peşinden gitmeniz çok değil 3-5 ay sonra pişman olmanıza neden olabilir çünkü bir insan 40 yaşına kadar sorumluluk nedir öğrenmemişse o yaştan sonra değişmez.

Ev adresine kadar biliyor herkes O konuda rahat biri Nihal

Sevgili Nihal, boşanma kararı alıp almamak sana kalmış. 20 aylık bebeği olan bir anne olarak naçizane tavsiyem kızın en azından 6 aylık olmadan bu konuyu düşünmeyi ertelemen. Hele ki 4 ay bir bebeğin tabir-i caizse en civcivli dönemi. 4.trimester denen ilk 3 ayın bitmesi, dünyaya adapte olmaya çalışırken yaşadığı uyku gerilemesi, sadece anne koynunda rahatlaması vs. Hele bir şu günleri atlat, gerisi Allah kerim. Bu süreçte de eşin gider, eskisi gibi yapabiliyor mu diye bir bakar. Akabinde elbet bir ortak paydada buluşulur. Ama öncelik senin ve kızının. En hayırlısını diliyorum.

Nihal Hanım, galiba gerçekleri içten içe biliyorsunuz ama kabullenmek istemiyorsunuz. Eşiniz maalesef ki ilk sayfalarda anlattığınız kadar pembe bir tablo çizmiyor. Klasik bdv profilinde bir adam hatta. Savurgan, sorumsuz ve anlayışsız. Aslında mevzu şehir değiştirmek vs. değil. Çünkü bu mesele sonra çıkmış. Sizin sorunlarınız çok daha diplerde başlıyor. Gel dedi veya demedi şu anın sorunu değil, sonucu bence. Size gel deseydi, siz de tamam deyip gitseydiniz çok değil 2-3 aya yine bu temada bir konu açardınız bence. Sizin sorununuz mekan değil çünkü. Sizin eşinizin bdvdeki eş ailesine ya da iddiaya vs. para yatıran kocalardan çok bir farkı yok. Sizinki de yersiz harcamalar yapıyor. Kendi zevklerini, lükslerini sizden önceye koyuyor. Artık bir bebeği olduğu için düşünmesi gerekirdi, evet. Kısacası tüm bunlar çözülmeden düzen değiştirmek, şehir değiştirmek vs. asla bir şey fark ettirmez zaten.

C ceycey0406 canım dostum, kardeşten yakınım. Bitip tükenmeden beni sabırla dinleyenim Seni çok seviyorum ceycey. Her zaman yanımda olmanın ferahlığını hissediyorum Anne olmak için evlenmekte bence en doğal, tabii sebeplerden biri. Kaldı ki benim tek amacım bu değildi. Yuva kurmak, değer görmek, sevilmek istedim. Belki eşimle bu problemleri aşabileceğiz, belki aşamayacağız. Ama benim en büyük iyikim Kızım

Anlattığın detayları bilmiyordum Deniz, şiddet, aldatma vs gibi büyük sorunlar olmadıkça ortadan bodoslama dalıp öyle yapın şöyle yapın demek de istemiyorum aslında herkes farklı, herkesin eşine evliliğine gösterdiği toleranslar farklı, benim tahammül edemeyeceğim şeylere başkası olur böyle şeyler diyebiliyor. Bilmiyorum da umarım haklarında en hayırlısı ne ise o olur, sonuçta 40'lı yaşlarda olgun insanlar.

Benim çocuklarım ergen yaşlarda. Çok genç anne oldum tecrübesizdim ama babaları yaramazlıklarına sert tepki verdiğinde yada nedenini anlatmadan hayır dediğinde bile uyaran, gerekirse tartışan bir anneydim. Çocuğu bir hata yaptığında elinin tersiyle ağzına vurabilen bir anne için benim tavrım gereksiz ve abartıydı. "Ne olmuş bağırdıysa oda babası tartışmaya yer arıyorsun" eleştirisi bile aldım. Geçenlerde benden yaşça küçük, çocuğu 3 yaşlarında olan bir anneyle sohbet ettik. Kendisi evde yokken ve kızlarıyla eşinin ilgilenmesi gereken bir günde çocuk dışarı montsuz çıkmak için huysuzlanmış, ağlamış. Baba anlatmış ama sakinleştirememiş dışarı o şekilde çıkmasın diye kapının üst demirini kilitlemiş. Kız eve geldiğinde bunu neden yaptığı konusunda bir miktar tartışmışlar. İlk duyduğumda bana da gereksiz bir tepki gibi geldi. "Çocuk üşüyüp hasta olsa daha mı iyi, bende kapıyı kilitler evde dikkatini dağıtmak için oyuna yönlendirirdim" diye düşündüm hatta ama ona söylemedim. Açıklama yaptığı zaman iki çocuk yetiştirmiş ve analiz/muhakeme yeteneğine güvenen bir kadın olarak yanıldığımı anladım. "Eşim çocuğumuzun altına sandalye koysa bile ulaşamayacağı o kilidi kapattığı zaman, çocuk için bu sorunu çözme çabasını sıfırlamış ve orantısız güç kullanmış oluyor. Buda bilinçaltında fiziki olarak ondan daha güçlü baş edemeyeceği birini gördüğü zaman ona biat etmesi gerektiğini kodluyor. Aynı zamanda çok istediği bir şeyi yapma konusunda çabalaması gerektiği inancını yok ediyor. Onun yerine o şekilde dışarı çıksaydı kendisi üşüyüp eve geri gelmek isteyecek hatasını fark edecekti" diye anlattığı zaman hak verdim kendisine. Demek istediğim insanların bir olaya bakışı, tavrı, tahammül seviyesi hatta başkasına yaptığı eleştirisi bile bilgisi kadarıyla kalıyor. O yüzden kimisi "ortalık dul kadın kaynıyor tabi ki adamın peşine düşeceksin" derken bir diğeri "sorumluluğunu almayan adama çocuğunun ve kendinin hayatını emanet ederken iki defa düşün" diye yorum yapıyor.

Antalya'yı neden sevmiyor kendisi? Ben uzun süredir İstanbul'daydım ama hayat pahalılığı, kira ücretleri, deprem, mülteci sorunu, trafik curcunası derken bunaldım İstanbul'dan ve kaçtım. Gerçi Beylikdüzü daha kendi halinde bir yer ama Antalya, İzmir gibi gelişmiş ve orta kalabalık orta pahalı kalibredeki yerler tercihim olurdu şahsen. Ortak payda bulabileceğiniz bir şehir olamaz mı? İzmir mesela?

Pel yazmak istemedim ama bu da doğru. Bir kaç arkadaşım hamilelikte ve doğumda olabilir dedi. Önce içerde bebek var diye tedirgindi, sonra lohusalık. Benim gögüslerimden süt geliyor olması, benim sürekli evde yarı çıplak emziriyor olman onu irite ediyor sanırım.

İnsanlar konu sahibesini sevdikleri için üzmek istemediler zannımca, ben de keza. Yani yazacak ne var bilemedim adam aile, çocuk istediği için evlenmiş ama ailesine sahip çıkmıyor ki Ortada bir aile var ama o aile konu sahibesi ve kızı. Adam akşam içip sızıyor, eee hani aile istiyordun adam ol da karınla çocuğunla vakit geçir değil mi? Adam çocuk istemiş şimdi yüzüne bakmıyor çocuğun. Haydi vakit geçirme tamam ona da eyvallah ama çocuğun rızkını da gitirp iphonea içkiye estetiğe yatırma kardeşim bari hem de çalışmıyorken. Eşşek kadar 40 yaşında bir adam, geçim şartları çok zor, çocuğunun geleceği için birikim yapmak yerine kafasına göre çalışıyor çalışmıyor abuk harcamalar yapıyor... adam sorumsuz ve gamsız, bu saatten sonra adam olmaz. Konu sahibesi zorla adam edicem derse de ömründen ömür gider. Konu sahbesinin el kadar bebesi var, kimsenin gönlü bundan bir bk olmaz yazmaya razı olmadı, ben de dahil. Bari alkolu ve sigarayı bıraksın adam, lohusa kadının bebeğin evinde içki içip sızmak ne demek yahu ben olsam çoktan gırtlağını sıkardım

Arkadaşlar tek tek yazamıyorum. Bebeği uyutmaya çalışıyorum. Annem ve ablam Antalya'ya geldi. Hala bizim eşimle İstanbul'a taşınacağımızı düşündükleri için ablam söz vermişti. "Sen gidersen ben işin başında duracağım" diye. Tam ben onlarla görüşmek için çıkarken, eşimde telefonda konuşuyordu. Kendine bira sipariş vermiş. Bende yolda mesaj attım. Sizler benim ailem gibisiniz. Paylaşmakta sakınca görmüyorum. Arada başka mevzularda geçti. Ama özellikle içkiye olan yaklaşımını yolluyorum. Ben istedim ki "Ben de senin ve evladımız için değişeceğim, çaba harcayacağım" demesini. Gördüğünüz gibi öyle bir durum yok. Sonrasında da avukatımı aradım. Bayram arefesinde yoğun olduğunu, bayramdan sonra yanına gelmemi istedi. Boşanmaya karar verdim. Vakit ayırıp, cevap yazan herkese teşekkür ederim. Eklentiler 00DC4B99-71AB-4385-A571-26259B517D19. jpeg 85,8 KB · Görüntüleme: 138

Eşinizin bu davranışları ve yaptiklari için çok pişman olacağına eminim. Ama son pişmanlık bir işe yaramaz... Bu aşamada verdiğiniz karar en doğrusu gbi geliyor bana. Farklılıklara tahammülüm her zaman vardır fakat eşiniz sizin hayatınızı zorlaştırıyor. Destek olması gereken yerde beklentileri ile sizi yoruyor. Hakkınızda hayırlısı olsun...

oyle evlilikler bence zorunluluktan oluyordur yani kimsenin imkani varken bunu tercih edecegini zannetmiyorum. ben oncesinde esinizle ilgili olumsuz duygularinizi yazdiginiz icin herhalde bosanmanin yolunu yapiyor diye dusundum. eger boyle bir niyetiniz varsa acikca konusun ama bence hicbir ihtimalde yalan soylemeyin. yani tamam sen git biz geliriz diyip gitmemeniz onun acisindan da hos olmaz.

Sanki cinsel yönden sorunlu bir evliliğiniz var gibi geldi bana.

Yine ve yine Nihal Hanımcığım, bunlar küçük örnekler ve eşinizin karakterinin sonuçları maalesef. Bebeği varken üstelik iş durumu da pek parlak değilken iphone alan adamın, bebeğe limon vermesini maalesef yadırgayamadım. Ya da bebek hastayken sızabilen birinden yine maalesef bu yazdıklarınızı beklerim. İnsanlar değişiyor, evet. Sizi geçelim, ama insan evladı için değişmeli. Dünyada başka ne için değişebilir ki insan? Daha güçlü bir sebep mi var? Ve evet, eşiniz kendini toplamadıkça isterseniz şehir şehir gezin, faydasız.

Allah kolaylik versin size diyebiliyorum sadece.. cok sey yazdim yazdim sildim.. oyle hassas bir konu ki, yorum yapamadım sonunda..

Siz onun yerinde olsaydınız onun ne yapmasını beklerdiniz? Ben sizi biraz bencil gördüm.

Şahsen yorum yaparken karşımdakinin hem duygusal durumuna hem de yazacaklarımın altında bir şey arayıp aramayacağına bakarak yazmaya çalışıyorum çünkü konuyu açan kişinin sizi az çok tanıması da lazım ki yazdıklarınızdan başka anlamlar çıkarmasın, böyle yazmışsa yazdığı gibidir diyebilsin, ayrıca kimi bazı eleştirileri kaldırabilir kimi alınabilir herkesin mizacı başka, bel altı olmayan, sululuk içermeyen, dozunda esprileri çok severim ama kimi espri bile kaldıramaz alınır, esprilere alınırım abla diyenler oluyor onlara espri yapmıyorum, yorumlarımı da kişinin durumuna göre ayarlıyorum o yüzden :))) İçki sigara demişsin Miss, evin içinde içilmediği sürece sigara içer, içkiyi de kendini bilecek seviyede içer ama sabahtan akşama kadar çalışıp evine ailesine karşı bütün sorumluluklarını yerine getiriyordur, cebindeki paranın 4'te 3'ünü bebeğine evine harcıyordur kalanla da kendini şımartıyordur eyvallah, benim dedemle babam da içerdi ama cepte sadece 1 şişe içkilik para varsa alkol mü eve harcama mı seçimi yapılacaksa ikisi de eve harcardı. Erkekler de Kadınlar gibi dış görünüşüne özen göstermek ister, kel olmak rahatsız ediyorsa saç ekimi yaptırırsınız da bunu paranız yokken, bebeğinize rağmen yapmazsınız, bebeğe bez, kıyafet vb almak varken ya da dediğin gibi onun geleceği için kenara para atmak varken kelliğiniz için kredi çekiyorsanız ekilen saçı dökülsün kökleri tutmasın.

Canım daha yeni evli sayılırsınız, eğer eşini seviyorsan şans vermen daha iyi olur, İstanbul'da eşinin işi düzene gireceği için kendisine de çeki düzen verebilir diye düşünüyorum, eşin önden gidip işini oturttuktan sonra sen de işlerini toparlayıp gitsen iyi olur

Içki içip sızması size destek olamaması demek. Alkolik biriyle ugraşmasi zor.. kusmasi narası mezesi sofrasi sarhos kafa zırvalaması vs vs vs. Butun bunlara rağmen bosan diyemem. Esinin olumlu olumsuz taraflarini bir kagida yaz derim. Ne taraf agir basacak bak bakalım. karar senin. Simdi hala lohusa sayılırsın. haddiden fazla hassassındır. Ani karar verme derim. Esinden alkol konusunda tedavi olmasını iste. Gecen gun namaz kildiginizi yazmistiniz okudum. namazlarinizda dua edin esinize ben de size bu Mubarek Cuma saati dua ettim bosan diyemem ama boşanmak da helaldir. Allah hakkınızda en güzelini versin

Kesinlikle her şerde bir hayır vardır. Annemde her zaman eski eşinden ölümüne nefret etsede sen oldun yinede yaşadıklarıma üzülüyorum ama senin varlığın ayakta tutuyor beni der. Bende tabi keşke yaşanmasaydı bu olaylarda bende belki başka şekilde daha iyi şartlarda dünyaya gelirdim derim Geçmişe dönemiyoruz maalesef. Allah bağışlasın öncelikle önemli olan kızınızla sağlıklı huzurlu bir hayatınızın olması. Her ne kadar büyükler bebeğin çocuğun anlamadığını düşünsede aksine ailede yaşanılan mutsuz, huzursuz ortamı çok iyi anlıyorlar ve dile getirmiyorlar bende öyleydim. Hatta kimi zaman şunu desteklerim alkolik anne baba, şiddetin her gün olduğu küfürün ahlaksızlığın olduğu ortamda bir çocuk özgüvensiz psikopatça büyümesindense anne babasız yetimhanede kendi güçlü bi şekilde büyümesini tercih ederim tabi oda kolay bir hayat değil ama diğeri çok daha zor. Yok şiddet gösteriyor dememişsiniz zaten her gün alkol kullanıyor olarak anladım ben sınırını bildikten ve arada içmeyi yine sorun görmüyorum ama alkolde uyuşturucu gibi seven bırakamıyor gerçekten. Umarım sizin ve kızınız için her şeyin hayırlısı olur :)

Evlenen insan değişir migrenimsi. Değişmek zorunda. Başka bir insanla aynı evi, hayatı paylaşıyorsun. Ortak bir nokta bulmak zorundayız. En basiti ben sigara içmiyorum. Eşim içiyor. O zaman bir zahmet balkonda iç. Hayır efendim balkonda üşüyormuş. O zaman beni de zehirliyor. Evlenmeden bu kadar uyumsuz, geçimsiz olduğunu bilmiyordum ki. Bana sürekli çiçekler, kırmızı kalpli balonlar alan, yemeğe çıkartan bir adamdı. Evlendik yediği tabağı mutfağa kaldırmaya, çamaşırını makinaya atmaya üşenen bir adam olduğunu nasıl bilebilirdim?

Çocuk belli bir yaşa geldikten sonra boşanma çocukta daha fazla travma yaratıyor. Boşanma konusunda aldığınız karardan eminseniz uygulayın fakat karşı tarafa, evliliğinize şans vermek istiyorsanız bir süre siz Antalya'da, kendisi İstanbul'da kalmaya devam edin. Bu kısa süreli ayrılık, vereceğiniz karara bence olumlu etkisi olacaktır. Ayrılmak konusunda aldığınız karar kesinse kessinlikle düzeninizi, işinizi bırakmayın en büyük pişmanlığınız olur. Bazı sebeplerden ötürü ona bilenmişiniz bence şuan ne derse, ne yaparsa yapsın size batacaktır. Ama zaman geçtikce özleyeceginizi, bir şans daha vermek isteyeceğinizi hissediyorum. Hangi evlilik mükemmel ki? Birbiriniz için verilen emek, çocuk var ortada. Bence denemeye değer arkadaşım.

işte ona hemen karar vermesin ki ilerde pişman olmasın.1 2 ay ayrı kalırlarlarsa ikisi de düşünür. hem turizm sezonu açıldı işler yoğunlaşacak. bu ara işini neden bıraksın ki nihal?sezon bitince gider eşiyle devam etmek isterse. orada da bebeğe yalnız bakacak zaten antalyada da. ben doğım yaptığımda eşim sık sık yurtdışına gitti. baktım tek başıma. bakılabiliyor yanii

Açıkçası diyelim ki kalacaksın Nihalcim, o zaman ne olacak? Ayrılacak mısınız, ayrı yaşayıp evli olarak mı devam edeceksiniz?

Bu geçici bı dönem ama evliliklerin en büyük imtihanı galiba. Yani bu açıdan şanslı olduğunuzu düşünüyorum. Size değer veren bir eşiniz var. Başka yollara sapabilirdi. Önce cinselliği yoluna koymadan, hiç bir adım atmayın. Hepsi hatalı olur çünkü...

"artık döneceğim" dediğine göre o zaman kadar katlandım dayandım daha fazla buna katlanmayacağım demek. Ayrıca eşini çocuğunu bırakıp gitmeyi planlayan birinin arkasından gitmezdim

Hanımefendi çocuk sahibi olmanın kriterleri nedir? Ben iyi bir anneyim. Bir Allahın kulu aksini iddia edemez. Bebeğime tek başıma kendim bakıyorum. Eşimde iyi, ilgili ve kızına karşı son derece sevgi dolu bir baba. Biz karı-koca olmakta başarısızız. İyi anne-baba olacağımızdan zerre şüphem yok. Bütün çocuklar anne-babasıyla beraber mi büyüyor?

Aynen, valla karşımdaki 4 aylık bir anne ve hem bebeğiyle hem eşi evliliğiyle ilgili hassas bir dönemde olduğundan yazsam mı yazmasam mı diye düşünüp sustum ama susmayan çenem galip geldi Benzetme garipsenebilir fakat sorumluluk sahibi biri bırakın kanından canından olan yavrusunu, evde birlikte yaşadığı kedi köpeği için dahi çıldırıyor, bir yeri acısa aç kalsa hasta olsa ne yapacağını şaşırıyor. Her çocuğunuzda aynı heyecanı yaşıyorsunuzdur mutlaka ama ilk bebeğin yaşattığı heyecan başka sanki, gördüğünüz her şeyi almak için, kucağınızda 2 dakika fazla durması için can atıyorsunuz. Biz böyle hevesliyken babası bebeğe bir çift çorap dahi almayıp cebindeki parayla 70'ilk alıp geliyorsa o şişe kafasında kırmalık.

Adam itiraf etmis zaten iyi koca baba olmayi denedim olmadi demis.

Linçlenmediğim için çok sevindim evet sanırım öyle ama burada bazen gerçekten bu tarz konular açanlara çok kötü saldırılabiliyor

estagfurullah, o sizin güzel görüşünüz. keşke bu yol yordam bilen janti abiler azcık da eve el atsa :) keşke alkolün bünyede 40'ında 20'sindeki gibi durmadığını da kabullense arada kenara para koysa ve eğlence sektöründe paranın anca bir yaşa kadar kazanıldığını unutmasa... falan filan. hem o olsa hem bu olsa ne kadar güzel olacak da genelde biri varsa öbürü olmuyor. . ben de olduramıyorum. kelin merhemi olsa başına sürermiş. benim durumumda sorunlarımız başka ama çok da anlıyorum sizi gerçekten. bir de siz "düzen" diyorsunuz ya.. ha. şimdi sizin antalyada kendi işiniz. orada atıyorum sabah ofise gider günü planlar çocuğu alır denize gider, gerekirse annenize bırakır ya da kendinizle ofise götürebilirsiniz. ya da etrafta tanıdık bulabilirsiniz. şimdi istanbulda ne deniz olacak ne de sizin birebir tanıdığınız o kadar insan. hepsinden önemlisi kendi işiniz olmayacak... şehir değiştirmek düzen kurmak konusunda çekinceli bir insan değilimdir ben. çünkü çok değiştirdim. ama bebekle, kendi işimi bırakıp gitmek ben de olsam istemem. orada evde çocuk bakacaksınız sadece gibi duruyor en azından yazın tam sezon başlarken.. tam para kazanacak ve denize girecek mevsimde gitmemek bence de en mantıklısı. "ne var düzen kurulur, bebek her yerde bakılır" gibi yorumlar çok acımasız bence. bakılır da nasıl bakılır... "ben olsam giderim" diyemiyorum kısacası. bakalım dediğiniz gibi, bir süre uzak kalın. belki özlersiniz. belki de bitirmeye kesin olarak karar verirsiniz. her türlü içinize sinsin aklınıza takılan hiçbir nokta kalmasın inşallah, çünkü belli ki bu konuda kendi kendinizi sürekli sorgulayacak ve kendi içinizde ha bire tartacaksınız... ne karar alsanız emin olmak istiyorsunuz bir türlü de olamıyorsunuz. çok yorucu. ama eşinize sen git ben gelecem demeyin tabi, bence içinizdeki herşeyi de dökün.

Bu genislik hangi burc ola ki? duruguzel

Baktım şimdi konunuza. Ben özellikle yaşım geçiyor, evlenemedim kaygısı taşıyan, boşanma travması yaşayan ve tüp bebek tedavisi görüp olumsuz sonuç yaşayanlara elimden geldiğince destek olmak adına mesaj yazıyorum. Çünkü hepsini ben de yaşadım. Kadınların çoğunda biyolojik saat var. Bir yaştan sonra çocuk sahibi olmak istiyorsunuz. Bunu yargılamak kimsenin haddine değil. Hangi çocuğun hangi şartlarda da mutlu olacağı belli olmaz. Örneğin benim babam hayatı boyunca işini ön planda tuttu. Bize iyi imkanlar vermek için didindi durdu. 67 yaşında da erkenden göçüp gitti. Kendi kuzenim "Sizin ne kadar kötü bir hayatınız var. Babanız hiç sizle vakit geçirmiyor" demişti. Halbuki her ne olursa olsun babam benim için dünyanın en iyi babasıydı. Evet eşim kestirip atmadı. İletİşimsizlik birbirimizi yanlış anlamamıza sebep olmuş. Bu linç edenleri tenzih ediyorum ama özellikle beni tanıyan arkadaşlarım çok güzel, sağlıklı yön verdiler. Hepsine ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Bende açıkca hissettiklerimi paylaştım. İnşAllah sorunlarımızın üstesinden gelebiliriz. Kimse boşanmak için evlenmez. Sizin hayatınızda inşAllah geçen seneden daha iyi gidiyordur. Teşekkür ederim mesajınıza

antalya'da işi yok. İstanbul'da ve Bodrum'da yeni açılan mekanlara danışmanlık hizmeti veriyor dönemsel olarak. Bu da onu finansal olarak dar boğaza soktu. O yüzden "sen gelmesen de ben gideceğim" diye rest çekmek zorunda kaldı. Evlenmeden önce çektiği kredileri vardı. Düzenli bir işe girmezse onları daha fazla öteleyemez.