Ya da ne oluyor? Sorunun sizde olan kısmı ne? Onun bir farkına varırsanız, neden yalnız olduğunuzu o zaman daha iyi anlarsınız

Beni de herkes sever. Ortamda dikkat çekerim. Ama ben mükemmelliyetçiyim sürdüremiyorum.

Annem de hep der ilkinden insanlara yakın davranıyorsun hani bir dersi olsa hemen koşarım bunu yapma kendilerini halt sanıyor derler böylede uzaklaşıyorlar der çok iyi olma der yenGEnC

İnsan kendine objektif yaklaşamıyor suçu başkasına atmak daha kolay geliyor o yüzden. Yirmili yaşların başında ben de ilk girdiğim ortamda neden insanlar beni hemen sevmiyor benle iletişime geçmiyor diye üzülürdüm sonra farkettim ki nemrut gibiyim kim bana yaklaşıp tanışsınDaha nazik güleryüzlü olunca sorun çözüldü. Tabi arkadaş edinememekte başka dinamikler de vardır ama kişisel olarak kendini sorgulamak lazım biraz.

Valla ben bir ararim, onlar aramadiysa başka zaman iki ararim, sevdiğim bir arkadaşımsa üçü de ararım:) ne var ki, insanlar hemen açmak ya da dönmek zorunda mı? Ben de bazen dönmeyi unutuyorim, bu çok sevdiğim gerçeğini değiştirmiyor. KK'da da öyle. Hep konuşup çok sevdiğim bir arkadaşım var, En buyuk kk bazen iki mesajıma cevap vermiyor, ben yine de üçüncüyü atiyorum:) çünkü yoğun birisi, belki de görmemiştir, dönememistir, ilgileenememistir. Dünya benim etrafımda dönmüyor ya

Benim de arkadaşım yok ve sanırım sizin dediğiniz doğru.

Pek şaşmaz, hep yalnız kalıyorsanız sorun sizdedir ama göremiyosunuzdur malesef. Sizi neden arasınlar mesela siz arayın insanları? Biraz soğuk ve mesafeli bi tavrınız varsa kimse yaklaşmaya çalışmıyordur doğal olarak.

Atttigim on paragraf yazinin neresine bu cevabı verdiniz gerçekten anlamadım ama annenizin bakış açisi çok yanlis. Kendisinin komşusu, akrabası dışında yakın arkadaşı var mı? Böyle ahretlik dostu falan? Eğer yoksa çok da dinleme bence onun tavsiyesini. "Kendisini bir halt sanıyor" derken yani hayatina aldigin arkadaşın aslında bir halt etmiyor da sen değer verince kendisini halt mi sanıyor? Eğer böyleyse bir halt etmeyen insanı neden hayatına almak isteyesin ki? 'hep değer verdiğim için benden kaciyorlar' bakış açısına ben inanmıyorum şahsen.. 'hep değer verdiğim için beni kullanıyorlar' desen neyse ama bu dediğin hayatın doğal akışına uymuyor. Sen her derdine koşuyorsun diye aramayı sormayı bırakmaları yani... Bence bakış açını değiştir, arkadaşlarına değer vermeye devam et. Beraberken keyifli zaman geçirsinler ki vazgeçilmez ol. Şahsen bana yardım eden bir arkadaşım arkamdan 'bu da kendini bir halt sandi' dese çok üzülürdüm, hiç yardım etmesin daha iyi

Şu zamana kadar ne sağlam dostum oldu ne arkadaşım ne aileden kuzen. ben yapı olarak efendi kibar ağırbaşlı biriyim çevre tarafından ne kadar edendi denilir sorun şu ki ben kimse ile uzun süren arkadaşlık yapamıyorum hep bir sorun çıkıyor ya bana gelenler çıkarcı oluyor kıskanç oluyor dedikodu yapıyor bir şekilde bozuluyor arkadaşlarım var suan muhabbet edip gezdiklerim mesela Aİlemi geniş tabi biz uzakta büyüdük yalında hiç akraba yok memlekete gidip tanışırız orda konuşuruz gezeriz uzaklaşınca sormazlar böyle nasılsın Ayça diyen yoktur ne bilim ya evlendim eşimin arkadaşıyla benim ablam arkadaş ayrıca ordan tanışıklık var ne güzel çevre olcak dedim hop onlar küstü reva mı deva mı hep yalnız kalıyorum gerçekten kaderim de yalnız kalmak var galiba petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik