Çok gerginsiniz ve mutsuz.. Yani biraz yük üzerinizden alınıp rahatlamanız lazım.. Yardım edecek birileri...

Aynen söylediğiniz gibi. Kendiniz bunu toparlamaya çalışın.

Kiziniz neden boyle biliyor musunuz? Sizin tutumunuz yuzunden. Çocuk o. Siz cocuk degil de kucuk bir yetiskin gibi davranislar bekliyorsunuz. Cocugunuzla yerde yuvarlanıp oyun oynamazsaniz, evcilik oynayip oyun kurmazsaniz nasil mutlu olacak?Nasil kisilik olusturacak, hayal kurup beyni gelisecek, nasil paylasmayi öğrenecek, nasil dogru davranis sergileyecek nasil nasil... Çocuklar annem bana lezzetli yemek yapti, benim çamaşırlarımı yikadi diye düşünmezler. Çocuklar annem benimle oyun oynadi, birlikte etkinlik yaptik der ve mutlu olurlar. Onune koyacaginiz milyon tane oyuncaktan cok daha degerli sizin onla oynamaniz. Bence destek alin ki 1 yasindaki cocugunuza yazik olmasin. Belki kiziniz icin faydali olur.

Göstermiyorum değil gösteremiyorum onların arkasında her türlü olurum maddi gücüm yettiği kadar kararlarına saygı duyarım isteklerini yapmaya çalışırım yemeği bakımı en iyisini yaparım ama hep onlara karşı sevgim içimde başlarına birsey gelse en çok ben üzülürüm TurkuaZveMoR

Bu yaştan sonra biraz zor artık ağlamak istediğinin yapılmasının bir yolu onun için ama kızınızla oğlunuz kavga ederken küçüğün tarafını tutmayın, adil olun. Yoksa düşman olurlar.

Konuşmak istemiyorum, oynamak istemiyorum, emzirmek istemiyorum... ama niye anne olmak istediniz ki? Sanki mutsuz bir evliliğin hesabı çocuklara kesilmiş gibi.

Böyle konuları okudukça ürperiyorum. Erken evlenip anne olmuş olsaydım kesin ben de sizin gibi olurdum. Sevgi gösterme haricinde. Onu gösterebilirim, severim ama tahammülüm çok az. Daha doğrusu azdı. Şimdi şimdi sakinlemeye başladım ben de. Eşiniz destek olmuyor mu?

Eşimle arayı biraz olsun duzelttık bilmiyorum kendimi çaresiz hissediyorum evet bosansam cocuklarımla çok mutlu olacam onu biliyorum ((

Herşeyden bu kadar sikiliyordunuz neden az aralıklarla 2 çocuk sahibi oldunuz ki?

Araştıracam destek almak istiyorum ama Her şeyin beyinde bittiğini düşünüyorum. Ben kendim iyileşmek için çaba göstermezsem terapi bana fayda etmez ki hap kullanmakta istemiyorum. Kullandığım yeter diyorum bilmiyorum düzelmek istıyorum

Slm arkadaşlar nerden başlayım bilmiyorum. İki evladım var. Kızım dört buçuk yaşında oğlum bir yaşında Rabbim canlarına sağlık versin. Ama gel gelelim ben çok yoruldum. İkiside o kadar zor çocuklar ki kızımdan başlarsak Her şeyi ağlatarak yaptıran sürekli ağlayan nazlı mı nazlı tırğına birşey olsa saatlerce tırnağım diye ağlayan ağlamadığı zamanlarda sürekli konuşan Her şeyime mudahil olan bir çocuk örnek verecek olursam mesela anne çorabını giy üşüteceksin bağırma sesin kısılacak suyu çok açma ışığı kapat israf olmasın gibi gibi tonlarca örnek var bunlar aklıma gelenler ben ise sessizliği seven birisiyim azıcık susta kafamı dinleyim diyorum yok onuda yapmıyor. Sürekli sıkıldım diyen kreşten geliyor anne canım sıkılıyor diyor. Bunu genelde yapar bu yaşta can sıkıntısı neymiş anlamış degilim. Ben ise pek sevgi görmediğim için sevgi hiç gösteremem beraber oturup oyun oynadığımız yoktur çabuk sıkılıyorum. Bazen kızım kardeşiyle kavga eder ben kardeşin küçük desem ağlamaya başlar. Sen beni sevmiyorsun bu evden gidecem gibisinden konuşur. Zaten büyüdüğü zaman beni seveceğinide sanmıyorum. Annem de sürekli evlatlarında senin gibi olsun der annemle pek anlaşamam haksızlığa tahammülum yoktur sabırlı birisiyim ama sabrım taştımı çok ağır konuşurum bu yüzden annem pek hoslanmaz gerci benıde babama benzettigi içinde sevmez ama orası ayrı konu Oğluma gelirsek şimdi ikinciyı niye yaptın diyeceksiniz oda annemin zorlamalarıyla oldu kızımın kardeşi olsun sonra ileride cok pişman olursun gibisinden konuştu bende kızım kardessız kalmasın diye nasıp oldu yinede şükür sebebim. Oğlum koliktı yeni yeni sakinlesmeye başladı. Kışın sürekli hastalıkla geçirdik. Asıl soruna gelirsem oğlum şimdi 14 aylık emzirmek istemiyorum emzirmeye başladığım zaman kan dolaşımım yavaşlıyor nefesim kesiliyor gibi oluyorum bide bende ayak sendromu var onun etkisi varmı bilmiyorum dakikalarca hareketsiz kalmak bana zulüm gibi geliyor. Ek gıdadan pek yemiyor. Sütte içmiyor. Ne yapacam bilmiyorum. Hayattan zevk almıyorum bazen kaçıp gidesim var başımı alıp yardım edin kızlar ne yapıyım. Kendimde çok halsizim gücüm kuvvetim kalmıyor akşam dokuz oldumu gözlerim kapanıyor. Sımdıden cevaplar için sagolun kızlar

Allah kolaylık versin üzüldüm halinize. Keşke haftada 2 ya da 3 gün birkac saatliğine çocuklarla oynamak için gelen bi abla olsa. Oyun ablasi gibi. Üniversite okuyan ihtiyaç sahibi bi kız olabilir. Onlarla oynasa. Yakındaki parka götürse. Siz de büyük paralar vermek zorunda kalmazsınız. Onun da harcligi olur. Cocuklar da eglenir. Bence çözüm odaklı düşünün ve bu tavsiyemi degerlendirin.

Yok eline telefon vermem istemez zaten kendisi bilmiyorum ki gitmeyi nerden öğrendi bu evi terk edecem der o kadar kötü annede değilim maddi imkanımız olmadığı halde krese gönderiyorum orada sosyalleşsin paylaşmayı öğrensin diye yalnız hissetmesin kendini diye Afilim92 ♡cennet kokulum geldi ♡ Anneler

Araştıracam destek almak istiyorum ama Her şeyin beyinde bittiğini düşünüyorum

Çocuklar için önemli olan şey onlara sağlayacağınız maddi imkanlardan daha fazlası. Sevgi göstermek çocuk yetiştirmede en önemli unsur. Çocuk bakmak demek karnını doyurmak demek değil. Ayrıca belli ki siz kızınız ağlamasın diye hayır dediğiniz şeyleri yapmasına izin vermişsiniz ki her şeyi ağlayarak elde edeceğini düşünüyor. Sizin biraz kafanızı dinlemeniz lazım, o kesin ama bu sırada oturup çocuklarınızın neyi hak ettiğini neyi hak etmediğini ve onlara neleri vermeniz gerektiğinizi düşünmeniz lazım. Bu şekilde olmaz. Bu sorunlara muhakkak çözmeniz lazım.

Eşim cocukken babasından sürekli dayak yemiş anlatırken gözleri dolar hep, kızımıza çok hassastır, sesini dahi yükseltmez ve der ki hep babanın hiddetinin çocukta nasıl yaralar açacağını en iyi ben bilirim. Kendi yaşadığını yaşatmamak için ciddi çaba sarfeder. Sevgi görmemeniz çocuklarınıza sevgi göstermemeniz için sebep değil bence kaldı ki bu durum için mutlaka destek almalısınız. Çocuk sahibi olduysak onlarla oynamak, gönüllerini hoş etmek zorundayız, canım istemiyoru var mı bunun? Günde bir saat en azından çocuklarınızla oynamanız lazım. Kendinizi bilmenize rağmen ikinci çocuğu bile bile istemeniz de çok yanlış geldi bana, kızınızın kardeşten önce, onun ruhundan anlayabilecek bir anneye ihtiyacı var. Eşinizin çocuklara tavrı daha sevecendir umarım ve onlarla güzel vakit geçiriyordur.

Çocuklar sizin içten içe sevmenizi ne yapsın, onlara ilgi, şefkat lazım. Annelerin şikayetlenmesini olağan bulurum fakat oyun oynamıyorum, sevmiyorum denildiğinde basıyorlar bana. Altını değiştirmeyi sevmiyorum yapmayacağım demek gibi bir şey bu, oyun onların dünyası. Biliyorum zaman zaman çok sıkıcı fakat bir çare bulmak lazım bu duruma.

doğru psikiyatriste. hiç sağlıklı değil yaşadıklarınız. sizin gerginliğiniz, negatif enerjiniz çocukları daha başedilmesi zor bir hale getiriyor bence. herkes için, hemen yardım almanız en doğrusu.

Yani ne denir ki tam bilemiyorum, ama desteğe ihtiyacınız var hem kendiniz hem de çocuklarınız için.

Geçmiş konularınızın sadece başlıklarını okumak nasıl bir ruh halinde olduğunuzu anlatıyor. Sizin desteğe ihtiyacınız var. Çocuklarınız sizin yansımanız. Siz kendinizi iyileştirmezseniz onlarda sizin yolunuzdan gider.

Çok üzücü. Yardım alın, inşallah yeniden hayatı bir yerlerden yakalarsınız.

İçimde diyorsunuz ama dışınızdan göstermediğiniz için çocuklar da ilginizi ve sevginizi böyle almaya çalışıyorlar. Siz düzelirseniz onlar da rahatlar ve düzelir.

Cocuklariniza karsi daha sevgiyle ve anne sefkatiyle yaklasin.. ozmaan cocuklariniz size yaptiginizi ezyet olarak gormezsinkz. Ve yattin kalkin sukredinki, agzinda dilk olan konusabilen bir kiziniz var... Bende rabbimden okadar isterdimki kizim bulbul gibi konussun... lutfen sukredin tovbeye gelin.. onlar cocuktur yorabilirler ama sevgileri pahabilecemez

İçinizde olan sevginin onlara hiç bir faydası olmaz. Bunu belli edin. Onlar çocuklarınız sadece çocuklarınıza olmalı bu toleransınız. İçinizde kalması biraz yapısal galiba. Yetişme tarzı belki de. Bunlarla ilgili konferans ve seminerler var. Belediyelerde, hastanelerde oluyor. Bunlara katılın çok faydası olur

Hanımefendi acilen psikiyatriste gerekirse ilaç verir, normal değil bu yaşadıklarınız, 2. Çocuk zaten buyuk hata annen istedi diye ama yapcak birşey yok, sevgi görmemişseniz sevgi gösteremezsiniz kızı da pedagog'a götürün

Eşim oynar çocuklarla öper sever onunda sinirlendiği zaman oluyor ama benim kadar değil biliyorum sevgi görmediğim için sevgı göstermiyorum diye bir bahane olamaz sorunluyum galiba

Çocuklarla hiç oyun oynamıyorum diyorsunuz. Bakın bende ikinciye hamileyim. Şu an grip oldum hastayım. İki hafta önce babam vefat etti. O günlerde bile 1 yaşındaki kızımla oynuyordum. Onları dünyaya getirmek bizim tercihimiz. Onlar seçmedi dünyaya gelmeyi ve annesini babasını. Siz sevgi görmedim diyorsunuz ama elinizden geldiğince oyun oynayın onlara sevgi gösterin. Siz sevgi görmediğiniz için çocuklarınızı bundan mahrum etmeniz onlara haksızlık

Çocuklarınıza çok üzüldüm... Ben sevgi görmedim, göstermiyorum demeniz çok üzücü. Hayatta en sevdiği insan tarafından sevgi, ilgi görmeyen iki küçük çocuğunun ruhunda açılan yaralar hayatları boyunca bırakmaz onları. Kesinlikle psikolojik yardım alın. İşkence dahi görmüş olsanız çocukluğunuzda yine de o çocuklarla işgilenmek zorundasınız. " Ben sevgi görmedim" in arkasına sığınmayın.

Bazı çocuklar da anne babalarına çok müdahale ediyorlar. Ama çocuktur işte ne yapacaksın. Anlayabileceği tarzda uyarmak lazım.. Anne olmak zor iş. Hele ilkinden bıkmış durumda iken ikinciyi yapmak pek doğru bir karar olmamış bence.. Bana da çok diyorlar kardeşsiz olmaz diye. Kardeşsiz gerçekten oluyor mu olmuyor mu bilemiyorum ama olanda hayır vardır diyorum. Sen de öyle düşün yine de.. Sabretmek kolay değil, bazen çok zorluyorlar gerçekten. Ama olabildiği kadar çocuktur de geç... Allah canlarına sağlık versin...

Rahata alışırsın dediler sonra ikinci çocuk zor gelir istemezsin dediler cahilce sebepler

Valla şuan dizin enerjiniz vahid biseye takılmadim ama daha bu kadar ufak bir kız cocu bu şeyleri gitmek ten bahsedecek kadar ne görüyor yaşıyor sizde diğer anneler gibi sussun diye eline telefon verenlerdenmisiniz? Hiç sağlıklı değil bence siz iyi bir pedagog ve kendinizde iyi bir piskiyatris bularak gidin bence siz şimdiden kendinizi sartlamissiniz sevgi görmedim gösteremem diye ben aylardır bebeğim olsun diye uğraşıyorum annemi seviyorum ama anneliğini maddi gördüm manevi hissedemedim ve hep derim. asla annem gibi anne olmucam daha engel karar vermeden terapiste gittim isleirmi halettim sizde geç kalmayın derim bence geçmişiniz deki aralık kalmış bir kapı bütün hayatınıza maaal olmuş çünkü

Bilmiyorum ki bu hayatta isteyerek yaptığım birşey yoktur. İstediğim hayatı yaşıyorum da denilemez

Ve mutlaka destek alın. Birisi arada size yardımcı olmak için gelsin. Ama çocuklarla daha çok kaliteli zaman geçirmeniz lazım. Siz ev işleri, temizlik, yemek konusunda destek alın benim tavsiyem

Benim annem de bana sarılmaz öpmezdi. Canım kızım vs. hiç demedi. Diyemez çünkü. Sevgisini farklı gösterirdi, bilirdim sevdiğini ama yetmiyor işte. O boşluğu çok hissettim hala da hissederim. Ben çocuklarıma sürekli sarılır öper severim. Birine sarılırken diğeri hadi sıra bende der :) Öyle mutlu oluyorlar ki... Bunu kendinden ve onlardan esirgeme.

Eşimi nasıl anlatsam sabırlı birisi değil benim kadar öfke kontrolu yoktur daha acımasız birisi huy olarak öfke kontrolu yok deyince yalnıs anlaşılmasın çocuklarıma vurmaz T

Yardım almanız şart.

Anlattıklarına göre cevrenizdekilerde sıkıntı gormedim. Bana sorun sizde gibi geldi destek alsanız iyi olur

Eşiniz hayatınızın neresinde? Öncelikli anladığım kadarıyla sevgisiz büyümüşsünüz ve sizi nasıl büyüttülerse siz de şu an kendi çocuklarınızı bu şekilde büyütüyorsunuz. Çocuklar ebeveynlerinin aynasıdır unutmayın. Destek alma ihtimaliniz var mı?

Bu dusunceniz de yanlis. Evde mutlu olmayan cocuk kreste de olmaz. O doyumu ordan alamaz ki. Siz evde onu sevgiye doyuracaksiniz o da akranlariyla daha güçlü bağlar kuracak. Instagramdabir suru etkinlik sayfasi var cocuklarla yapılabilecek. Bir goz atin isterseniz. Sermin Yasar vs gibi kisiler oyun paylasiyor. Montessori sayfaları var. Bir gun deneyin bakin çocuğunuz nasil mutlu olacak.

Parka götürürüm ama oturup oyuncaklarla oynamam o yüzden kızım da oynamaz oyuncaklarıyla

boşanman gereken yerde ikinciyi yapmışsın.. biliyormusun kocandan kurtulsan ne mutsuzluğun ne sinirin kalacak. destek al bencede üzülüyorum ben sana hep. hatta bir ara yoktun.

Sevgi gosteremediginiz o cocuklar sevgisizlikten boyle mutsuzlar. Yazik, sevgisiz buyumek, aç buyumekten kötüdür