Çoğu insan, bu hayatı başkaları için değil de, kendisi için yaşamayı öğrendiğinde, hem o hem de sevdikleri mutlu olacak bunun farkında bile değil. Hiç bekleme ve boşan!

37 genc bir yas, ben olsam bosanirdirm.

Psikologumun dediğine göre eğer bu tiksinme hissi sonradan oluşmuşsa terapi etkili olabilirmiş ama en baştansa çok zormuş. Yine de denemek isterseniz çalışırız dedi. Yani zor görünüyor. benim de pek umudum yok kendimden açıkçası.

Ahh hem de nasil düğüm düğüm anlatamam. nasil da iyi anladınız beni. psikolog çocuklarin en etkilenegi yaşlar dedi. ama mutsuz bir anneyle de yaşamaları iyi birşey değil dedi. cocuklar 8 ve 12 yasindalar. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Kocanizin iliskisi olmasın yani yaşınız genç sonucta bir erkek illa ister bilemedim

Ben normalde niye çocuk demem? Özellikle geç yasta evlenen kadınlara hak veririm. Çünkü bazen tek seçeneğimiz oluyor yaş itibariyle vs. Siz erken yaşta evlenip tensel olarak tiksindiginiz adamdan niye iki çocuk? Aşk heyecan duyma çok güzel hisler ama iki çocukla bu hisleri size kim yaşatacak? Bana açıkçası ütopik geliyor. Çocuksuz olsanız amenna koşun gidin aşkınızı yaşayın derdim. 37 yaşında kadınlar yeni evleniyorken siz iki çocuk yapmissiniz ve yeniden aşk hayati ariyorsunuz. Umarım gerçek hayat sizi sukut-u hayale ugratmaz.

kayınvalidem 30 yıllık evliliğini bitirme kararı aldı 3 çocuktan sonra. anlatırken aynı sizin gibi "hiçbir paylaşımımız yoktu, konuşamıyorduk bile ne desem tersti, zaten aynı yatakta yatmıyoruz, evi otel gibi kullanıyordu" dedi. çocuklar küçükken katlanıyordum ama artık niye katlanayım diye düşünüyor. bence bu bir dönüm noktası. 37 yaş çok büyük bir yaş değil, anlaşamıyorsanız bitirmekte kötü bir şey değil. çocuklar şimdi üzülür ama sonra unutur, herkes kendi hayatına devam eder. kimse mutsuz olmak için evlenmiyor.

Umarım bunu ona da anlatabilirim.

ne kadar üzüldüm konunuza kimbilir kırk yılda bir de olsa yaklaştığında ne kadar acı çekmişsinizdir düşünüyorum da eşimle sorunum olmamasına rağmen çok sinirli olduğumda ona dokunsun yanımda solusun bile istemiyorum ki siz yıllarca kendiniz için en doğru kararı verin inşallah.. çocuklarınız kaç yaşında kız mı erkek mi?

Ona karşı kardeşime yada çocuğuma duyduğum gibi bir sevgi ve merhamet var. bu da iyi bir insan olmasından kaynaklı. Sanırım onda da aynı şekilde bir sevgi ve merhamet var bana karsi. Arsız huysuz biri olsaydı bu kadar sene yürümezdi. Bu yüzden yürüdü bu kadar sene. . push ; A

Ben sizi hatalı buldum açıkçası. En başta içinizin ısınmadınız biriyle bile isteye evlenmişsiniz, yalınızın küçüklüğü geçerli bir sebep değil bu evliliği kabul etmeniz için. Sonrasında iki çocuk yapmışsınız. Küçük çocuğunuz 8 yaşında daha. Madem bu kadar istemiyordunuz tiksindiğiniz adamdan neden iki çocuk yaptınız? Bence gayet konfor alanınızdan çıkmak istememişsiniz. Daha fazla uzatmadan ayrılın derim. Kimse kendisinden tiksinen bir eşle birlikte olmayı haketmiyor. İkinize de yazık. Süreci düzgün yönetebilirseniz çocuklar da alışırlar zamanla

Birde her şeyi denemiş olmak için eşinizi karşınıza alıp tüm sorunlardan bahsedebilirsiniz. Çünkü sizde çok fazla talepte bulunmamissiniz anladığım kadarıyla. Tiksindirici bulduğunuz şeyleri değiştirme ihtimali yok mu mesela bu adamın? Cinsel terapiste gidip nasıl sevisilir vs öğrenme ihtimali var mı? Bunun için çabalar mi mesela? Hiç böyle şeyler talep ettiniz mi kendisinden?

evlilik sadece anne baba olmak demek değil bana göre. eğer boşanmak istemiyorsanız beraber çift terapistine gidin olmazsa boşanın bence.

Aynen boşver seviş gitsin. evlilik vs çok çetrefilli

Bence de valla. aileler olmadan gül gibi geçiniyorsun. ben de yıllar yılı bunu düşünurüm. insanlar neden aileleri devreye sokup da rahatını bozar ki. ailenle aynı evde yaşamıyorsan derdiniz ne

Merhaba hanımlar. Ben 37 yaşında 2 çocuk annesi 15 yıllık evli calisan bir kadınım. Esimle görücü usulü evlendik. hic elektrik olmadı ona karşı ama çok iyi bir insan olduğu için ve evlenince alışırım diyerek evlendim. daha ilk gunden tiksinme duydum. ona dokunmak bile istemedim. Sanırım ten uyumsuzluğu denen şey bu. kimseye anlatamadım. bosansam insanlara ne diyeceğim, kusur bende diye düşündüm hep.2 ayda bir ancak birlikte oluyorduk. o da hiç rahatsız değildi bu durumdan. bu esnada çocuklar oldu tabi. O beni çok seviyor ve iyi insan, iyi baba diyerek bu güne geldik. Fakat artık evde iki ev arkadaşı gibiyiz. hic konuşmuyoruz bile. artik dayanılmaz noktaya geldik. ama çocuklar için devam mı etmeliyim yoksa artık bitmeli mi karar veremiyorum. lutfen olumsuz yorum yapmayın. ayni zamanda psikolog ile de görüşüyorum fakat o karar senin diyor. yorumlariniza ihtiyacım var.

Ayrıca eşimin doğru düzgün bir işi yok. cocuklari ona vermezler muhtemelen. ama ben onu bile düşünüyorum. ne yapar biz ayrılırsak. kendini idare edemez. cocuklarla yeterince ilgilenemezse diye. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Hayat senin sen bilirsin benim fikrim buydu. Konu açtın yorum istedin benim düşüncem bu gerisi sana kalmış

Evet. baslarda bana karşı ilgili, beni seviyor yada çocuklar büyüsün diye katlaniyordum. ama artık bunlar da yok evde gerekli olmadıkça konuşmayan iki yabancı gibiyiz. düzelir mi diye beklerken daha da kötüye gitti herşey. bir karar almak için daha da geç kalmak istemiyorum. dogadostupanda

anne mutsuzsa çocuklar zaten etkileniyor. eminim yalnız bir yaşam sizi daha çok mutlu eder kendimden biliyorum.

Tiksindiğiniz adamdan iki çocuk yapmak gerçekten büyük başarı. 15 yıl mutsuz evliliğe katlanmışsınız artık değişim zamanı diyorum

Sevgisizsen neden çocuk yaptın deseler yine haklılar. her koşulda çocukların gözünde haksızsınız bahaneniz yok kabul edin. adam gibi eş seçseydiniz o zaman. çatır çatır evlenmeyi biliyorsunuz. boşanırken de kukumav kuşu gibi senelerce düşünüyorsunuz. keşke bu düşünme durumunu tam tersi evlenirken ve çocuk yaparken uygulasanız. resmen kadın düşmanı olacağım sizin gibi yuvarlanan taş gibi yaşayan kişiler yüzünden. Ondan sonra buralarda afili afili, dramatik darmatik anlatıyorsunuz matah şeylermiş gibi. sonra da burada yazik çok zeki hanımlar herkes evli bir ben kaldım diye dert yaniyor. all işte neden herkes evli nedeni bu. Son düzenleyen: Moderatör: 20 Ocak 2023

çalışan bir kadınmışsınız hadi evlenmeden önce sevişmek size göre değildi, evlenince gördünüz anyayı konyayı insan azıcık kendini sevse bu hayatı yaşamaz yahu gerçekten şimdi aklınıza gelmiş olması çok tuhaf. inanılmaz. normal yani etraf da bunları düşünür ama hayat sizin hayatınız.

Tiksindiğim bir adamla beraber olmayı bırak evlenmezdim bile hadi öyle bir hatay düştüm farkına varamadım ama baktım olmuyorsa boşanırdım. Birde tiksindiğiniz adamdan hadi 1 çocuk yaptınız neden 2. çocugu yaptınız? Onlarada yazık sonuçta boşansanız ordan oraya sürekli bir değişim halinde olacaklar. Ve kusura bakmayın ama adamla aylar sonra birlikte oluyorsanız büyük ihtimal o ihtiyacını başka biriyle karşılıyordur diye aklıma geldi.

İşte bunu düşündüğüm için burdayım. ve o zaman geldiğinde artık çok geç olacak. sevmeden sevilmeden ömrüm geçiyor. cok çok üzülüyorum

Ben sizi cok iyi anliyorum cunku benim evliligimde de cevre icin bosanmamizi gerektirecek sebepler yoktu. Siddet, aldatma, ekonomik siddet, ilgisizlik yoktu, esim ev isi yapar cocuk bakardi. Ancak iletisimsizlik beni cok yordu ve hircinlastirdi. Mutsuzken cocuk bakmak çok daha yorucu ve verimsiz. Sahsen bosandigim icin pisman olmadim ama hergun aklimin bir kosesinde cocugum oluyor. Bosandiktan sonra sizinde yasayacaginiz en buyuk handikap bu olacak. Sahsi tavsiyem bosanirsaniz mumkunse eski esinizle ayni ya da yakin semtlerde oturmaniz ve cocuklarin mahkeme kararindan bagimsiz olarak babalariyla vakit gecirmeleri yönünde olacak. Bu sekilde cocuklar babadan uzaklasmamis olur, sizde rahat hissedersiniz. Inanin babasi kizimi her aldiginda gercekten cok mutlu oluyorum beraber vakit gecirecekleri icin. Ve dedigim gibi evleri ayiracaksaniz yaz tatilinde bunu yapin, cocuklar elbette bocalayacak okul donemine denk gelmesin

Bunları paylaştım annemle. hatta yatak odasını bile anlattım ama babam, dayansın, kendini cocuklarina adasin demiş. o kadar üzüldüm ki. beni anlarlar belki diye ümit etmiştim. N

Kavga, şiddet gibi durumlarda anlatmak ve karar vermek daha kolay olurdu. ama bu durumu kimse anlamaz diye anlatamadım. icimde yaşamak öldürüyor beni. anneme bile yeni anlattım. ama bu kadar sene dayandiysa bundan sonra da çocukları için dayansın demiş babam. anlamadilar yani beni. cocuklarim da anlamaz diye korkuyorum. cunku evde ses yok, kavga yok. disardan bakınca çok ideal bir evlilik gibi görünüyor. ne yapacağım bilmiyorum inanın

Ne kadar haklısınız. cok teşekkür ederim. yasamayan insanların anlaması çok zor bu durumu. elsakiz

Teşekkür ederim. dikkate alacağım önerinizi.

Konu başlığına istinaden yazıyorum evliliğe çocuk için devam edilmes. iyi gitmeyen bir evliliği çocum için bitirmelisiniz asıl.

Bence kendini düşün hayatını düşün bir evin icinde olmuyorsa olmuyordur ben olsam ayrılırdım ben severek evlendim bu sekilde bile insan bazen istemiyor aynı evde olmayı kim ne deerr deme boşver hayatına bak

Şu anda sorun ne? Katlanamamanız mı N

B BenKendimeYeterim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Spermler canlı oluyor o yüzden sanırım dinamik oluyordur Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Aynen dediğiniz gibi. Çocuklar 8 ve 12 yasindalar. büyük erkek, küçük kız.

BAĞIRMIYORUM SESİM GÜR ÇIKIYOR :)

Tiksindiğiniz adamdan nasıl iki çocuk yapabildiniz ben ona şaşırıyorum.

Aslında aşk hayatı aramıyorum. sadece böyle psikolojik bir harp içinde yaşamak beni çok zorluyor. hep sinirli ve agresif bir anneyim artık. ruh sağlığımı kaybetmek istemiyorum.

Benim kaynanamla kayınpeder eşim çocukken ayrılmışlar hem de gerekçe olarak 'sıkıldık ayrılalım' iken. Eşim bir kere bile keşke boşanmasalardı demedi. 'Devam etmemeleri iyi olmuş araları kötü olurdu' dedi ki ikisi biz evlenene kadar hala arada görüşüyorlardı oğulları için. Ayrılmak eşittir babasız kalmak olarak bir hayat yaşatmadığınız sürece sizi neden suçlasınlar ki?

İleride kaybolan yılların pişmanlığını yaşadığınızda çocuklarınızı 'sizin için kendimi feda ettim' diye darlamayacaksanız devam edin tabi ki.

Birkaç yıldır işleri kötü. baslarda iyiydi. ama benim sorunum o zaman da vardı. işi hiç sorun etmedim. cok şükür benim kazancım yetti hep. N

Çok benziyor durumumuz. siz kaç yıl evli kaldınız ve sonrasında yeni düzene alismaniz ne kadar sürdü

Araya sogukluk girdiginde iki taraf bunu farkedip karsilikli olarak cabalamiyorsa aradaki ucurum artiyor. Benzer biseyi hamileligimde yasamistim. 5 yastikla yattigim için yataklari ayirmistik. Surekli öğürdüğüm icin öpüşmek istemiyordum, son aylarda da bebek kaburgama bastirdigi icin nefes alamiyordum sarilmayi birakin otururken sekilden sekile giriyordum. Temas olmamasi, ayri yataklar, opusmeme vb durumlar arayi açıyor

bu tamamen sizin karakter yapınızla alakalı kimisi çocaklarını ön planda tutar düzenim bozulmaz der kimiside aşk istiyorum der ayrılır ben ilk gruptanım şahsen dağılan bi ailede çocuklarımın perişan olmasını kendi aşk hayatımdan öncelik tutarım bu tamamen sizin kararınız

İki taraf için de çok zor. Sevmediğin bir insanla aynı yatağa girmek ne kadar zorsa, eşinin senden tiksinmesi ve sırf çocuklar için evliliği devam ettirmesi bir o kadar zor ve acınası. Bu evliliğin bitmesi en hayırlısı olur N

Devam etmek istemiyorum. bu net. ama ilerde çocuklarım senin yüzünden babamdan ayrı büyüdük diye beni darlarlarsa ne yaparım diye düşünüyorum P

Boşanmaların tek nedeni evlilik

Görücü usulü tanıştınız ama evlenmek sizin kararınızdı değil mi? Aileden bir zorlama oldu mu bu konuda?

Çocukları etkileyen ya da üzen anne babanın ayrılması değildir. Evden ayrılan ebeveyni göremeyeceği hissi ve yanında kaldığı ebeveynin mutsuzluğudur. Ayrılmak sizi daha mutlu kılar ve babayla sağlıklı iletişim devam ederse çocuk çabuk alışır. Kimsenin onu terk etmediğini bilmesi gerekir. Anne baba kendi hayatlarına savrulup depresif takılırsa çocuklar ortada kalıp yalnız hissediyor.

Tatlı minnoş hanımlar polemiğe girmiyoruz, üsluplara da dikkat ediyoruz, büyük harfle yazmak bağırmak anlamına geldiğinden büyük harfle yazmıyoruz, konuya yorum yazıyoruz, hedölü hödölü yazmıyoruz

Çok haklısınız. bunu da düşünüyorum tabi. ama evlenmeden ona sevmediğimi söyledim. o da evlenince alışırız, sevgi evlenince olursur dedi. ama olmadı maalesef. N

Ben 25 yasindayken tek basima okyanus asiri bir ulkeye tasindim, ustelik o zamanki erkek arkadasim bana hayatimin en buyuk kazigini atarak isi, vizesi hazir oldugu halde benimle gelmekten son anda vazgecti. Hic kimseyi tanimiyordum ama bir sekilde hayatta kaliniyor. Su an aradan seneler gecti, hala ayni ulkedeyim cok iyi bir duzenim var. Bizim de esimle ailelerimizden kimse yok burada ama alistik artik.

Hic konusmuyoruz diyorsun, duzelecek gibi degilse asil cocuklariniz icin bosanmaniz gerekiyor.

37 yasinda calisan bir annesiniz gercekten bosanmak icin babanizin onayina mi ihtiyaciniz var? Ben olsam once aile terapisi denerim. Hic iletisim kurmamissiniz bugune dek, tarafsiz biriyle beraber bunlari konusmak iyi gelebilir.

Güzel anlatmışsın ama bence gerek yok bunlara.

Geçenki 3 çocukla boşanıyorum konusunun kadın versiyonu bu konuda. Yani sevmeden de sonradan düzelir diyerek de vs insanlar çocuk yapabiliyor işte. Konu sahibi tiksiniyorum diyorsunuz baştan beri de varmış bu dırum yaşınız da gençken önünüze bakın derim.

Tiksindiğin bir adamla nasil birlikte oldun bunca sene? Cok uzuldum senin için.. Sevmek, sevilmek senin de hakkin olan duygular değil mi? Bir kere geldigimiz dunyada, niye sabredelim istemedigimiz seylere? Gercekten cok cok üzüldüğüm bir konu oldu bu

Çok geç cesaret buldum kendimde. cok haklısınız. ama çevremde bana destek veren kimse olmayacak. cocuklarim da muhtemelen beni suçlayacak bu korkular karar vermemi zorlastiriyor. ailem eşimi çok seviyor. disardan kavgasız gurltusuz çok ideal bir çiftiz. nasil anlatacağım ben kendimi insanlara bilmiyorum

Allah allah tıp tarihine geçecek olay. maşallah diyelim. bizim gibiler de çok, onlar gibiler de. olsun ben de başka konularda iyiyim.

Merak ettiğim 2 ayda bir ancak beraber olurken nasıl 2 çocuk sahibi olabildiniz? Yanlış anlamayın merakımdan soruyorum. Sorunuza gelince de İyi bir diye biriyle evlenilmez Sevmemişsiniz, elektrik yok, sevişme yok, arzu yok, ekonomik özgürlüğünüz de var. Tabi ki ayrılın. defne-28

Kendi başınıza cocuklar bana yeter diyorsanız bu konuda bir şey diyemem. Ama iki çocukla aşk yaşamak öyle basit değil. Ona bile zaman lazim. Ben şuan tek çocukla yeniden aşk değil arkadaşlarla iki çay içsem mutlu oluyorum. Çünkü siz de calisiyorsunuz geldi mi cocuklar enerji istiyor hepsi gelişim caginda. Yeniden düzen kurmak için ikinci çocuğunuz büyüsün diye bekleyeceksiniz.

Şuan geriye baktığımda ben de o küçücük halime o kadar üzülüyorum ki. sadece beni çok seviyordu. ben sevmesem de o beni seviyor en azından dedim hep. bir de çocuklar vardı. babalarina çok düşkünler bosansam ortada kavga gürültü yok diye beni suclarlar diye korktum hep. anneme anlattım geçenlerde. o da çok üzüldü boşan dedi. sonra babama anlatmış. babamda bu kadar dayandiysa bundan sonra da çocukları için dayansın demiş. ne yapacağımı şaşırdım gerçekten.

Ben o zaman ailemden uzak bir şehre atanmıştım. surekli bana gözümüz arkada kalıyor, seni merak ediyoruz. yokmu gorustugun biri evlensen diyorlardı. zorlama olmadı ama ben de bundan etkilendim sanırım. hemen evet dedim.

anneniz anlamış zaten, o da birşeydir paylaşmanız da iyi olmuş şok olmazlar bakın ben atıyorum, 15 sene önce kendi evime çıkacam dediğimde de (ki 14 yaşından beri ailemden ayrıyım ama yurt, öğrenci evi ya da y. dışında yaşamak gibi sebeplerle) babam "kükremişti" öyle dayansın otursun değil kükremişti resmen. ne oldu çıktım ben insan gibi paylaşmışım, kavga gürültü etmemişim. evden desteğimi hiç çekmedim annem babam canım. ama bir yerden sonra kendi kararım, kendi hayatım. babanız çok merhametli anlayışlı modern vizyonlu bi adam olsa siz 22 yaşında paldır küldür ilk gelenle evlenmezdiniz zaten. evlenmek isteseniz o "kızım bi dur maaşını ye koca kaçıyor mu" derdi. artık kocaman bir kadınınız. biraz kocaman kadın gibi düşünün bazı şeyleri

Yaşadığım şehirde ailemden kimse yok. sadece eşimin ailesi var. hep yanlız hissediyorum zaten. bir de kendi ailemin manevi desteği olmazsa nasıl asarım boşanma sürecini bilemiyorum

Peki herkes yuvasını kurup evden ayrıldığında geriye dönüp boşa geçen yıllarınız için üzülmeyecek misiniz? Çocuklar da bir yere kadar. Önce can sonra canan

Tamamen sızın kararınız.

işin garip tarafı tek tek kalem kalem bütün değerlere baktırdım çok az eksik ya da çok az fazla değer bile yok. senin çocuğun olmaz diyenlerin bile oluyor. bizim gibi bazı sorunu olmayan kadınların neden olmaz anlamak güç. her ay hamile kalandan bile daha iyi. benim kısmetim bu konuda açık değil sanirım başka bir açıklaması yok. hani bazı güzel kadınların ilişki yönünden şansı tutmaz ya bence onun gibi. tam kıslançlık bir durum.

Bana cesaret verdiniz. tesekkur ederim.

Aşk, sevgi, cinsellik olmadan evlilik çok zor olur diye düşünüyorum. Tiksindigin birisiyle aynı yatakta yatmak zulüm olmalı. Kör kütük aşık olduğumuz eşlerimizle bile 10-15 yıl sonra derin aşk yaşamıyoruz ama içimizdeki aşk yerini sevgiye bırakıyor. Sevgi olmazsa ne anlamı kalacak evliliğin. Eşiniz mükemmel bir adam olabilir, baba olabilir hatta başkası için çok sevdiği koca da olabilir ama sizin içinizde bu yok. Gayet de normal geldi bana sevmeden, görücü usulü olduğu için. Yine görücü usulü severek olsaydı böyle olmayabilirdi Daha çok gencsiniz, çocuklar büyüyüp evden gidecek o zaman sizin de içinizde hiç heves kalmayacak. Ben bosanirdim diye düşünüyorum. . push ; N

Evde kavga gürültü gibi çocukların etkileneceği birşey olmadığı için çocuklar diyorum. eger onları etkileyecek bişey olsaydı karar vermem çok daha kolay olurdu. beni anlamaları dan korkuyorum. B Bikupakahve Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Psikolog Cihan Çelik'i takip etmenizi öneririm. Hayatın içindeki her şeye çocuklar alışmak zorunda.. onlar kendi yollarını çiziği zaman çok pişman olabilirsiniz ve o zaman 37 yaşında okmayacaksınız Önceki

Cocuklariniza hiç bir zaman kurban rolü yüklemeyin. Mutsuz evliliğin kurbanları olacaklarına mutlu anne babaların evlatları olsunlar, ayrılın da Y

Sana şok olacağım bir şey söyleyeyim annemin dört çocuğu var ve kadının en küçük çocuğu 18 yaşında. Bu kadın yıllardır hap kullanıyor ve regl olmuyor belki bir gün. Hapı bıraktığı hafta hamile kaldı 42 yaşında. Şu an kardeşim 17 yaşında A

O adamın suçu neydi kardeşim ama ya?Bence sizden ziyade o adamın iyiliği için ayrılın. Belki onu seven, isteyerek yaklaşan biriyle olur da hakettiği değeri görür.

Çok haklısınız. içimi rahatlattı yorumlarınız. Benim gibi düşünen birileri olunca suçluluk duygusu hafifliyor çok teşekkür ederim

Çok teşekkür ederim. iste bu istatistikleri okuyunca herşey daha da zorlaşıyor. N

15 yıl az bi süre değil. Düzen bozmaya değmez devam. Heleki ilgili bi babaysa

Kodon sozon gobo doşononlor yozondon motsoz bor ovlolologo dovom otmok zorondo hossodoyor kondono

Elbetteki çocuklarımız için yaşamalıyız ama bu hayat sizin hayatınız sevmek sevilmek çok güzel duygular bunu yaşamak içinde geç değil boşayin kocanizi az öncede yazdım bence eşinizin ilişkisi vardır bu kadar cinsellikten uzaklaşmak normal değil sanıyorum bence bosanin kaç yıldır deniyorsunuz olmamista şimdi mi olacak eşiniz bosanmayi iyi karsilarsa birbirinize yakın evler tutun çocuklar için de bu süreç zor olmamis olur derim ben defne-28

İşte sanki burada sizde sorumluluk almamışsiniz ama. Hep bekleyen taraf olmuşsunuz. Doktora birlikte gitmeyi teklif edin. İki çocuk olduğu için söylüyorum bunlari uğraşmaya denemeye değer yani bunun için. Belki farklı bir şey kesfedersiniz kendinize cinselliginize dair. Belki sizde talep etmeyi öğrenirsiniz. Belki ikinizinde sevgi dili farklı henüz bunu kesfedemediniz. Ha baktınız olmuyor adam çaba göstermiyor o zaman içiniz daha rahat boşanırsiniz.

Haklısınız ben de kendimi hatalı buluyorum. Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Çocuklarınız belki size şimdi hak vermeyebilir ama ilerde verecektir. Bu saatten sonra yapacağınız kendi hayatnıza bakmak. Sevgisiz yaşamak o kadar zor ki N

İçimi rahatlattıniz. aslinda aramızda anne baba ayrı olarak büyüyen yetişkinler varsa neler yaşadıklarını da söyleseler. sanki anne babası ayrılan her çocuğun psikolojisi bozulacakmis, hayati mahvolacakmis gibi hissediyorum. Etkili

NİYE BAĞIRIYORSUNUZ

Saçma sapan düşünceler. milyonlarca kadın yanlız yaşıyor birşey olduğu yok. çağdışı düşüncere boyun eğmemeliyiz artık. ne varmış aklı kalacak. şimdi kızı 15 senedir sevmediği bir adamla yaşıyor ve baba olacak kişi aman ne olacak sıksın dişini diye hayatını sevgisiz saygısız bitip tükenmesine destek oluyor. bu aile mi sizi düşünüyor yani? N

aile birliği içinde büyümeyen çocuklara ilişkin bazı istatistikler var. başarı, uyuşturucu kullanımı, depresyona yatkınlık, intihar eğilimi gibi... bu istatistikler çok korkunç. boşanıldığında babalar genel olarak baba olmakla ilgili zayıflığa düşüyorlar. en iyisi bile eskisi gibi olamıyor. anne devralıyor durumu. bu tür evliliklerde karar vermek çok zor. batıda örneği boşanmak şeklinde ancak bizim toplumumuzda ısrarla sürer böyle evlilikler. kızım dövüyor mu, kumar mı oynuyor, evine mi bakmıyor diye başlar bizim toplum. ki onları yapan erkeği boşayamayan niceleri var. allah yardımcınız olsun. Serenad_

Tam kesin karar verdim dediğim anda çocuklar etkiliyor beni. mesela akşam bir filmde anne baba ayriliyordu. kizim bana dönüp anne siz ayrilmazsiniz değil mi dedi. kaldim öylece N

Ben bebegim varken ayrildim. Henuz farkinda olmadigi icin sadece yer degisiminden etkilendi. Buyuk olsaydi belki bizde bosanamazdik. Boğazınızın düğüm düğüm olduguna eminim. Ancak cocuklariniz buyudugunde eminimki sizi anlayacaktir

Ne kadar sürdü alismaniz.. cok zorlandiniz mi. mera ediyorum sonraki süreci. ama sizin adınıza çok sevindim.

Bence bir çocuğun ailede görmesi gereken en önemli şey birbirine değer veren, sevgi gösteren ebeveynler.. Yapılan çalışmalarda çocukların ve ergenlerin yaşadığı sorunlar çoğunlukla boşanma zamanından değil de boşanma öncesi zamanlarda yaşadıkları problemlerden kaynaklandığı bulunmuş. Boşanma her zaman çocuklar için korkunç değil.. Kimi zaman çocuğun çok lehine bile oluyor.. Çocukların yıpranmaması için önemli olan şey tarafların tutumu.. Eşiniz iyi bir baba ise boşanmadan sonra da iyi baba olmaya devam edecektir. Bence artık kendinizi düşünün.. Bu hayata bir kere geliyoruz. Bunca zaman bu uyumsuzlukla yaşamak bile sizi çok yıpratmıştır. İmkanınız varsa eşinizden biraz zaman isteyin. 10-15 gün kadar evde çocuklarınızla kalın. Kendinizi gözlemleyin, hatta not alın. Bu şekilde içinize sinen kararı verebileceğinizi düşünüyorum.

O kadar da değil de. bu durum da yüzde yüz bile bile lades yani. ve sayıları da hiç az değil. evleneceğim hevesine gözünü kulağını kapatan kadınlar, boşanmayı düşünürken maşallah sana bana taş çıkartır yazdıklarıyla, anlatım tarzlarıyla. eee diyorum ki bu bilinci zekayı neden kimse evlenmeden önce kullanmıyor. hiçbirimiz 19, 20 yaşlarında evlenmiyorum yani artık.

Tamam hemen takip ediyorum. cok teşekkür ederim Dasmeer

Birkaç kez tiksindigimi belli ettim aslında ama hiç umrunda bile olmadı. hata ben de kabul ediyorum.22 yaşındaydım daha. İyi bir insan ve iyi bir baba olur deyip kendimi feda ettim bir nevi. iyi bir baba bişey diyemem. ama artik durum benim için dayanılmaz bir noktaya geldi.

Çocuklar icin katlanin çocuklar büyusün belki evliliginiz düzelir

Kavga bile iletişim aracıdır, üzerinde anlaşılamayan bir mesele vardır çünkü ortada somut bir ilişki vardır. Sizin yalnızlığınız daha acıtıcı olabilir. Bizden başkalarının bize hak vermesine ihtiyaç duymak, genel olarak yaptığımız bir hata. Hep açıklamak zorunda hissediyoruz kendimizi anneye, babaya, çocuğa, komşuya... Kendinizi alın karşınıza. Önce kendinizi ikna edin kararlarınıza.

Benim boşanma nedenim de cinsellik çok konu açtım burada konuyla ilgili. İlk 1 yıl zor geçti 6 ayı hafif depresyon ve yasla geçti. Ama 1 yıl sonra iyiydim yeni insanlarla tanışmaya hazırdım. Karşıma saçma sapan insanlar da çok iyi insanlar da çıktı. Ben hep psikolojik destek aldım sosyalleştim işime verdim biraz kendimi. Birde sokaktan bir kedi sahiplendim o da çok iyi geldi ruhuma yalnızlığıma. Sizin iki çocuğunuz olduğu için yalnızlık hissiniz benim kadar olmaz o açıdan da siz şanslısınız mesela.

37 yas genc bi yas, ben olsam 2. bi hayat icin şans veririm size, anladığım kadarıyla sie evliligizde hic mutlu olmamissiniz, size de yazik

Olay ney biliyor musun herkes evliliğe aynı gözde bakmıyor. Ben mantık ağırlıklı olarak evlendim. Eşimi seviyorum ama deli gibi gözüm kör olarak değil. severek evlenmeye çalıştım ama olmadı ve yeter dedim eşimle evlendim. Çok şükür iyiyiz seviyoruz birbirimizi ve saygılıyız. Bir bölümü gerçekten artık yaşım geldi hadi evleneyim mantığı ile evleniyor. Onlar da bu mantıkla evlendiği için en az iki çocuk yapıyorlar. Kardeşi olsun ki bu hayatta yalnız kalması diye. E bu mantıkla evlenince boşanmak çok büyük bir olay oluyor bir bölümü çok erken yaşta evleniyor çok aşık olarak bunlar ise işi gücü olmayan eşini eline bakan taraf. Eşine aşırı aşık olduğu için aşkı saplantılı. Eşi aldatsa bile suçu karşı tarafa bulurlar. Kocasını eve bağlamak için 1 2 3 çocuk diye devam ederler. Bunların boşanması için kafaya DANK etmesi lazım. Bu da ortalama 35 40 yaşlarına tekabül ediyor diğer kişiler ise gerçekten sevgi saygı üzerine evleniyor bunlar da boşanmıyor zaten. Ha boşanırlarsa da tek celsede adamı kapı dışarı ediyor O yüzden Ferhanscığım her evliliğin dinamiği farklı

Yani tek başına gittiyse yalan söylüyor olması çok muhtemel. Belki doktora bile gitmedi. Beraber bir cinsel terapiste gitmeyi deneyebilirsiniz. İşe yarar veya yaramaz bilemem ama en azından ben bu evlilik için elimden geleni yaptım dersiniz içinizde pişmanlık olmaz.

Üzüldım size ama çocuklarınöz anlamaz sizi bence. Belki belki evlendiklerinde buna hak verebilirler aşk onemliymis diye ma kisa vadede size karsı olacaklardır. Psikoloğunuza sorun isterseniz cocuklarla nasıl asacağınizı onlara nasıl anlatmaniz gerektigini vs. Size sinirlenip mahkemede babasinda kalmak isteyeceklerdir hatta. Kac yasındalar bu arada ben ilkokul diye düşündüm N

8 ve 12 yaşları. oglum bu sene LGS ye girecek. o yüzden yaza kadar elim kolum zaten bağlı. ama sınavdan sonrası için karar vermeye çalışıyorum. burdaki yorumlar çok önemli bu yüzden. N

Evlilik sadece ana babadan oluşan iki karekter değildir. Evliliğin güzel sürmesi için çocuklar bir merdiven değildir. Evliliğin minik gizli bahanelerdir. İnsan bir kere hayata geldiği gibi, hayatındaki güzelliklere de dik durup bakmak gerekiyor. Yaş'ın kendine bir şans vermen için geç değil. Çocukların senin yoluna taş koyacak bir etken hiç değil. Nasıl mutlu olacaksan o yolda ilerle. Belli ki eşiniz ile hiç bir uyum içerisinde değilsiniz ; aşk, cinsellik, iletişim vs. Evliliği sürdüren basamaklar yok ise o evlilik bitmiştir ve sadece kağıt üzerindedir. Kalbinin sesini dinle. Onsuz hayat mı cazip onla mı cazip? Eğer boşanmak istemiyorsanız terapiste çift olarak gidin derim.

Evet ilk başlarda gitti Dr a. onun söylediğine göre dr. beni hatalı bulmuş. ben yaklaşmadigim için böyle oluyormuş. yoksa onda sorun yokmuş. bu hep kendimi suçlama neden olmuştur. ama psikologum bunun doğru olamayacağını söylüyor. hicbir dr. boyle söylemez diyor. bilemiyorum.

neden öylece kalıyorsunuz? çok iyi geçinen bir çift bile olsanız "anne babalar ayılabilirler kızım ama çocuklarını hep severler" gibi şeyler demeniz gerekmez mi? kızınız "anne siz ölecek misiniz?" dediğinde de biz ölümsünüz mü diyorsunuz? 4 yaşında yeğenim var ölüm yaşlılık hastalık konularında sorular soruyor kimse ona bunlar olmayacak şeylermiş gibi anlatmıyor. boşanmayı keşfetse onu da bi süre sorar, eminim. çocuk yetiştirmek böyle bir şey değil mi?

Fazla kafaya takmak hormonları etkiliyor biliyorsun dimi? hamile kalamamanın en büyük nedenlerinden biri stres

On numara tespit ilkbahar_15 Takvimlerden haberin var mı?Geçiyor

Sizden çok çocuklar için zor olacaktır elbette. Ama çocuklar konusunda eşinizle anlaşarak yapıcı şekilde ilerlemeniz lazım. Çocuklar için pedagog desteği alabilirsiniz. Ben kızım küçükken ayrıldım eşimden daha kolay oldu yaşları büyüdükçe anne, baba figürü oluşuyor alismasi zaman alıyor. Çevre baskısına karşı tamamn kendiniz kapatmaniz gerekiyor ki bı şekilde anlayıp susarlar. Bu şekilde ömrün harcanacaksa biraz daha zorlanin ama mutlu, huzurlu yaşayın en iyisi. Önceki

Kadın sizin gibi düşünenler yüzünden mutsuz bir evliliğe devam etmek zorunda hissediyor kendini.

15 sene boyunca cinsel hayatınızı, ona çekim duymadığınız gibi şeyleri 1 kere olsun konuşmadınız mı bu adamla sevişirken görev gibi sevişiyorsunuz adam buna 1 kere olsun tepki koymadı mı --o da nasıl erkekse artık buna razı olmuş. şu anda konuşmuyorsunuz bile birbirinizle, adama demiyor musunuz biz nasıl eviliyiz diye? o demiyor hadi de... böyle bir adam da boşanacam derseniz şok olur tabi, 1 kere ağzınızı açmadıysanız şimdiye kadar. ben olsam ben de şok olurum.

kavga mı ediyorsunuz yoksa sadece cinsellik mi sorun? accessdenied

Çok haklısınız. bunu da düşünüyorum tabi. ama evlenmeden ona sevmediğimi söyledim. o da evlenince alışırız, sevgi evlenince olursur dedi. ama olmadı maalesef. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Babanızın onayını almak zorunda değilsiniz. Zamanla onlar da kabullenir merak etmeyin. Hatta sizden biraz uzak olmaları iyi. Boşandıktan sonra hayatınıza müdahale edemezler en azindan. Benim ailem de onaylamadi çalışan biri olduğum için hiç takmadım kendi hayatımı kurdum. Benim çocuğum yok sizden 3 yaş küçüğüm 34 yaşındayım. Doyasıya sevilmek sevmek nedir öğrendim boşandıktan sonra. Ama hayat zor bir süre yalnız kalmayı göze almalısınız yas sürecini yalnız atlatmali ve karşınıza kötü niyetli insanların çıkma ihtimalini de unutmayın. Eleye eleye doğru insana ulaşmak mümkün ama.

Kesinlikle. cocuklardan sonraki korkum da bu.15 yıldir bişey yoktu şimdi mi aklına geldi diyecekler. bilmiyorlar ki aslında hep vardı

Ben tiksindigim yemeği ağzıma koymuyorum. Yazık etmişsiniz iki ayda böyle hissedip adamım da hakkına çocukların da girmissiniz. Bunu 15 yıl beklemeden yapmalıydiniz açık açık söylemek yerine bahane bulunurdu bı şekilde olmadı demek. 37 yaş çok erken yeni bı hayat elbette olur ama ben haksız buldum sizi korunmayı bilmeniz lazımdı. sevgi zamanla oluşan bi duygu ama cinsellik öyle değil bence çekim vardır ya da yoktur

Doğru düzgün işi olmayan erkekler genelde arzulanmıyor zaten. Bu durum da mevcut durumun üzerine tüy dikmiştir. N

Yalnız büyük harfle yazmak site kurallarına uygun değil. büyük harfle yazmaya devan ederseniz banlanırsınız Pinkflambe

Seks bir ihtiyaç olabilir fakat yani tiksindiğim bir adamlada bunu yaşamam. Bence yaşanmazda... serentyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Çok isteksiz adamlar da var. bıkmadan usanmadan yazacağım. seks herkes için olmazsa olmaz bir ihtiyaç değil. öyle de olabilir ama olmayabilir de. sanki koca dünyada partnersiz adam yokmuş gibi konuşuyorsunuz. her taraf incel erkek dolu. kim ölmüş, kalmış. S Sarahben

Ben bu sitede biraz sivri dilliyimdir ama kendimi tutamıyorum valla.15 sene nedir yaa gerçekten 15 sene. eski tecrübelerimden biliyorum. yeterince sevmediğim adama 1 gece katlanamadım evden kovdum gecenin köründe. aklım hayalim almıyor. bir de sevmediğim adamdan çocuk yapmak kadar korkunç bir duygu yok. gerçekten aklım almıyor sizin gibi insanları. amaç ne yani? Eee tiksineceksin, iletişim kuramayacaksın, gram sevmediğin biriyle yaşayacaksın? Neden yani? Neden? Evlenmeyeni hapse mi atıyorlar bizim ülkede. empati kurmaya çalışıyorum ama yapamıyorum. babanızın yerinde ben de olsam aynı şeyi söylerdim valla.15 senesini bile isteye çöpe atan bir kadının hayatını adam mı düşünecek. sus otur demiş o da.

SEN EVLENDİĞİN İLK GÜNDEN BERİ ONA ALIŞMAYA ÇALIŞMAMIŞSIN BENCE HEP Bİ SINIR KOYMUŞSUN BEYİNİNDE KESKE ÇOCUKLAR OLMASAYDI YIPRANAN ONLAR OLUYOR DÜZLETME FİKRİ KONUŞUP ANLAŞMA MUTLU OLMA GİBİ BİRŞEY ARANIZDA İMKANSIZSA BOŞANIN

Çocuklarınız ve kendiniz için düşünüp en doğru kararı vermeye ve uygulamaya çalışın. Eşinizle bu konuyu konuşun. O, evliliğiniz hakkında ne düşünüyor. Mutlu mu yoksa, sizin gibi mutsuz mu?Evliliği devam ettirme yönünde ortak bir karar verirseniz, beraber terapi alın. Yok o da istemiyorsa. Boşanma ve sonrası için hayatınızı planlayın. Bu kadar zaman bekledikten sonra plansız yol almayın. Evlilik terapisti bir hanımın şu sözlerini tekrar paylaşmak isterim. Bir ilişkide sevgi varsa, nokta kadarda olsa, onu büyütmek için elimden geleni yaparım. Çünkü bu mümkündür. Ama, kimsenin kalbine hiç olmayan bir şeyi, yani sevgi ekemem. Umarım, sonunda mutlu olacağınız bir çaba göstermiş olursunuz.

Sorun bir yana da 2 ayda bir olan cinsellikle millet nasıl hamile kalmayı başarır hala şaşırıyorum valla. bazı çiftlerin 2 günde bir yaparak anca oluyor ya da olmuyor.

Bir çift terapisine gidim emek vermeye çalışın deneyin en azından. Anladığım kadar sorumsuz saygısız bir adam değil boşansanızda çocuklarına yine sahip çıkar babalığını yapar.

ben de belli bir yaşa kadar hiç bir derdimi kimseye anlatmadım -ölümden filan döndüm kimse bilmedi. ben çok güçlüyüm ki, hem öyle dert anlatılmaz vs. ayaklarına... siz de yatak odanızı anlatamazsınız zaten ama iletişim olmadığnı, sevmediğinizi, konuşamadığınızı bunalımda olduğunuzu paylaşın bari. N

Şu an siz de bağırıyorsunuz.

Birkaç kez tiksindigimi belli ettim. hic umrunda olmadı. bir kez de biz evlimiyiz yoksa asker arkadasi mi dedim. yolda bizi biri görse yabancı zanneder dedim. dikkat ederim dedi. ama herşey daha da kötüye gitti.

8 yıl evli kaldım. 10 yıldır hayatımdaydı. Aslında hemen çok iyi hissetmeye başladım. Canım acıdığınsa ağladım. Hiç bir duyguyu bastırmadım. Birde şunu tavsiye ediyorum özel konularınızı annenize, kardeşinize vb dahi anlatmayın. Sonrasında yaralıyorlar. Çevre sürekli bana alkol, küfür, şiddet yoktu neden boşandın dedikçe başlangıçta destek olan annem, ablam herşey yatak mıydı demeye başladı. Evliliğin ne demek olduğunu insanlar bilmiyor. dunya insani

Merhaba tüm yorumlari okumadim sadece konuyu okudum. 15 yıllık evlilik 7 yaş kızıyla yeni boşanmış bir kadin olarak söylüyorum. BOŞANİN Neden mi bu kadar netim? 15 yıl istemediginiz sevmediginiz bir adamin size dokunmasina tahammül etmek hicbir kadınin yaşamamasi gereken bir duygu. Daha fazla bunu kendinize yapmayın. Esiniz sizi seviuorsa anlayış gösterip zorluk çıkarmayacak ve çocuklarina babalik yaomaya devam edecektir zaten

Tiksinti duyduğunuz, ten uyumunuzun sıfır olduğu biriyle nasıl 2 çocuk yapabiliyorsunuz yahu? Bir tek burada duyuyorum bunu. Önceki

Sorun da burda hiç kavga etmiyoruz ama hiç iletişim yok en baştan beri. mesela ben yarım saat, atıyorum elmadan bahsediyorum. o evet evet diyor.5 dakika bana elma diye soru soruyor. meger bir kelimesini bile dinlememiş. dokunmak diye birşey yok aramızda. yatakta herkes sırtını dönüp yatıyor. konusmuyoruz bile.

Dışarıdan gören biri "rahat mı battı da ayrılmak istiyor" tarzı yorum yapacak olması da sizi rahatsız ediyor. Boşanmak bir yana bir de milletin nasihatini dinleyeceksiniz. Bu konuda kulaklarınız kapatacaksınız mecbur. Sizi en çok zorlayacak şey bu durum bence

Evli olduğum kişiyle benzerdi eşiniz. Evlilik öncesi kaba tabirle inek bir öğrenci olduğum için derslerden ikili ilişkilere zamanım olmuyordu. Babam ise rol model olmaktan çok uzak bir karakterdi. Velhasıl ben iyi bir insan ve kötü alışkanlığı yok diyerek evlendim. İyi bir eş, partner nasıl olur bilmiyordum o zamanlar. Evliliğim boyunca bir gün spontane şekilde seni özledim dediğini ve cinsellik yaşadığımızı hatırlamıyorum. Çok zordu. Tüm cesaretimi topladım boşandım, 3 ay oldu. Kendimi çok iyi hissediyorum. Ben ona annelik yaptığım için boşanma aşamasında fazlaca merhamet hissettim. Sanki çocuğumdan ayrılır gibi. Sevgi görmeden, arzulanmadan yıllarım geçti. Kendime daha fazla eziyet etmek istemedim. İnsanı diğer canlılardan ayıran tek özelliği her duruma alışması. Hiç bir acı da, mutlulukta uzun süreli kalıcı olmuyor. Çocuğumda başlangıçta biraz hırçındı, ama şimdi alıştı çok şükür sorun yaşamıyoruz. Hatta çocuğumda olumlu durumlar gözlemliyorum. Sanırım ben gerildikçe, mutsuzken çocuğa yansıtmışım. Şimdi ilişkimiz çok güzel ilerliyor. Hayatımızdan çok memnunum. Babası ile de istediği zaman görüşüyor. Düşman değiliz. Böyle evlilik sürmesi çok zor, cesaretinizi toplayarak yola çıkmanız gerekir. Allah yardımcınız olsun inşallah, sevgiler

Insanin hayati boyunca birkez bile sevmeden, bulusmadan once karninda kelebekler ucusmadan, tutkuyla sevismeden, basina gelen birseyi once ona anlatma istegiyle dolup tasmadan yasamasini hayal edemiyorum. Cocuklar ayriliktan en az etkilenecek duruma geldiklerinde bosanirdim sanirim. Ornegin okullar yaz tatiline girdiginde evleri ayirirdim

geliriniz varmı? aileniz arkanızda destekçi değil çocuklar nasıl bakılacak siz çalışırken kendilerine bakabileceklermi? siz boşandığınızda ailenizin evine gidebilecekmisiniz sığabilecek misiniz hemen evmi tutacaksınız? geçinebilecek misiniz önce bunları düşünün boşanma anlık birşey eğer boşanmaya kararlıysanız ilk ayaklarınızın üstünde durmanız lazım Önceki

Çok haklısınız.