İlginç bir hikayen var. Ayrı yaşıyorum diyorsun, özgür ve kendi halinde gibisin ama mutlu olmadığın halde nişanlanman da az buçuk da olsa bir baskının olduğunu gösterir. Yoksa mutsuz olduğunu etrafındaki insanlara ve nişanlına söylemekten niye çekinesin ki? :44::44: Bence bir profesyonelden yardım al ve neler hissettiğini açıkça önce nişanlına sonra da etrafındaki insanlara belirt. Çünkü çok belli ki eski erkek arkadaşını unutamamışsın ve bu mutsuzluğun üstüne kuracağın yuva seni daha da mutsuz etmekten başka işe yaramaz. 1Sen

Hem aşk acısı yaşamışsınız hemde aklınızda başkası varken aynı acıyı karşınızdakine yaşatmaktan çekinmiyorsunuz.. Genal olarak yazıyorum ; tam emin olmadan kimsenin kşmseyle evlenme hakkı yoktur; bu hakka girmektir.. Lutfen lutfen kimse içindeki acıyı hafifletmek ya da başka bir nedenden dolayı başka birinin hayatını altust etmesin.. Arkadaşlarının dediği gibi psikolojık destek almanız sizi rahatlacakatır.. Herşeyin hayırlısı. M

evliliği ertele nişanlını tanımaya çalış ama asla istemediğin bir evliliğin içine girme diğer adama gelince ondan sana bu dünyada bir hayır gelecek olsaydı ayrılmazdı. hayatındaki insanlara şans ver

sizinle birlikte hiçbişeyden haberi olmayan birine kıyıyorsunuz.. onu bu mutsuzlugu yaşamaya hakkı yok. keşke biraz daha zaman verseydiniz kendinize. seveceginiz biri elbet çıkardı karşınıza.. yol yakınken o günahsız adamı bırakın gitsin.. W

İnsanlara güwensizlik sorununuz warken, neden bir başka insana haksızlık ediyorsunuz ki? Ewlenmeye mecbur musunuz ki sewmediğiniz biriyle nişanlandınız :26: K

bu ayrılık gerçekleştikten sonra hiç telefonla dahi olsa görüşmedinizmi? Caramelim

Nişanlı konuya nereden dahil oldu anlayamadım. 29 yaşında, iş sahibi, yalnız yaşayan bir kadınsın. Bu kadar arabesk bir ayrılık yaşamanı tuhaf buldum. Ayrlınca ölüp bitenleri hiç anlamıyorum. İlişkileri bu kadar marazlı yaşamayın ne olur yahu! Aşk böyle birşey değil. Ayrıca hayat erkeklerden ibaret değil. Allah başka acı vermesin, ne acılar var dünyada.

Cok caresizim... 29 yasindayim, ailemden 5 senedir ayri yasiyorum. Yanliz yasamamin sebebi babamla anlasamamdi, yani beni evden kovmasi. Ama simdi iyi anlasiyoruz. Ama asil derdim o degil. Bundan yaklasik 3 sene önce biriyle tanisdim. beraberligimiz yaklasik 2 sene sürdü. Sonrami? Beni terk etti, yok yere beni birakti gitti. Onu deliler gibi severken cekip gitti. Bense ne hayaller kurmusdum. Ne oldugunu anlayamamisdim bile... Beraberligimiz süre bana öyle seviyor görünüyorduki, asla ayrilmayiz diye düsünmüsdüm. Benim icin herseyi yapardi, bir dedigimi iki etmezdi. Her ona ihtiyacim oldugunda yanimda olmusdu, hasta oldugum günleri basimda beklerdi. Bana öyle sahip cikardiki asil durumum yani sahipsiz oldugum hic aklima gelmezdi. Beni taparacasina seviyordu. Ama sonra hic beklemedigim bir an bana "ayrilalim" dedi. Beni yerle bir etti. Agladim, kendimi paraladim. Aylarca kendime gelemedim. Aslinda halada öyle. " Ben seni mutlu edemem, evlenmem mümkün degil, kendine birini bul evlen" dedi. Nasil sevgiymiski onunki, anlayamadim. Kendisi daha önce evlenmis ayrilmisdi ve 8 yasinda bir kiz cocugu vardi. Kizi evlenmsine karsiydi. Ayrildigimiz günden beri acidan baska hic birsey hisedemez oldum. Deli gibiyim. Hasta gibiyim. Sevdigim adam bile evlenmemi istiyorlardi benden, mutlu olabilecekmisin diye soran hic olmadi. 4 hafta önce nisanlandim. Nisanlimla tanisip evleneme teklifi biranda olmusdu. Evet yakinda evleniyorum. Yüregimde kalbimde baska biri varken evleniyorum. Mutlumusun diye hic soran yok. Herkes son derece mutlu. Ama ben...?! Bir bakim kendimi öldürdüm, yasamiyorum gibi birsey. Nedense artik beni sevdigini söyleyen herkesden korkar oldum... ve malesef derdimi anlatabilecegim hic kimse yok... balperisi

siz terkedilmenin acısını bilen bir insansınız. peki neden şu an nişanlandıgınız insana bunu yapıyorsunuz?