2 cocugum var, biz birbirimize daha fazla vakit ayiriyoruz su yazdiklarindan. bence cocuk degil sizin engeliniz, esinizin huyu boyle. Kendisi iyi bir baba midir, onunla ikinci bir cocuk istiyor musunuz bence bu sorulara yogunlasin, yoksa ikinci cocuk bizi soyle etkiler mi diye degil, zira etkilenmemis haliniz de ic acici degil

Elalemin lafıyla hareket etmeyin. Sizin tekrar anne olmak istemeniz, bir bebek daha bakmaya hazır olmanız lazım. Ben mesela bir çocuk daha istemiyorum. Kim ne derse desin tek çocuk olacak oğlum. İlk sene zorlandım. İki çocuk hiç bana uygun değil kendimi iyi biliyorum. Her şeyden bağımsız sizin hazır olmanız istemeniz lazım. Bizim millet bu çocuk işinde laf olsun diye konuşuyor. Amaçları boş gevezelik

Merhaba Hanımlar,5 yıllık evliyim ve 3,5 yaşında bir kızım var. Ben 30 yaşındayım eşim 35 yaşında. Çevremde herkes 2. çocuğu yapmam için konuşuyor, ben emin olamıyorum. Çocuklar arasında yaş farkı az olursa daha iyi anlaşabilirler birbirlerini daha iyi anlarlar diye düşünüyorum. Bu yüzden yapmak istiyorum ama eşimle hiç birbirimize vakit ayıramayız diye korkuyorum. Eşimle aramız kötü değil çok kavga etmeyiz, kolay kolay trip de atmam, ama öyle çok da birbirimiz için ölüp düşmüyoruz. Genelde aynı evin içinde kendimi tek başıma yalnız kalmış gibi hissediyorum. Sırf bu yüzden kızıyorum ona da söylüyorum. Yorulduğu için öyle olduğunu söylüyor. Onun erken uyumalarından dolayı yatak odası muhabbetimiz de iyi değil. Birbirimize sırtımızı dönüp uyuyoruz. Hafta sonları falan birlikte konuşur, plan yapılacaksa yaparız. Ama hafta içi tamam ev arkadaşı gibiyiz, faturaları ödeyen evin alışverişini yapan o, yemek bulaşık temizlik işleri bende. Doğru dürüst bir şeyleri paylaşmıyoruz ki neyin kavgasını yapıcaz diyorum bazen o yüzden 2. çocuk yapmak mantıklı gelmiyor bana. Bu monotonluk böyle devam ederse sıkıntı, yaşlandığımız da nasıl bir çift oluruz bilmiyorum... Eşimden ayrılmak istesem deli misiniz, şaka mı yapıyorsunuz diye sorarlar bize. Çünkü dışardan bakınca acayip mutlu bir çift gibi gözüküyoruz. Herkes tarafından çok sevilir, içkisi sigarası yok, akşamları tek başına gezmesi de yoktur, nereye gidilecekse birlikte gideriz, para yönünden hiç sıkmaz beni. Ben mi abartıyorum bilemedim. Siz ne düşünüyorsunuz?

12 senelik evliyim. Benim de 3.5 yasinda bir oğlum var. İlişkinizden bağımsız olarak önümüzü göremediğimiz su dönemde hamilelik planlamak bana pek mantıklı gelmiyor. Zorunlu olarak hastaneye gittim gecen hafta birkac kez ve inanilmaz gerildim. Hamilelik boyunca defalarca gitmek gerekiyor.

Eşinizin yapısı böyleyse siz biseyler paylaşmaya çalışın hani şuraya gidelim şunu yapalım gel mutfakta biseyler pişirelim gibi yani bende eşimi rahat bıraksam bütün aksam telefona bakar ama rahat vermiyorum saydklarimi yapiyorum böylece iyi kötü iletişim oluyor bazen o evde bisey yapmak istemedimi çocukları birakip aksam biyere çıkarız ısrarcı huyu yoktur yapsakmi gtsekmi dediği an o an be is yapiyosam bırakır hadi derim yada o bos bos otururken kalk meyve gtirde yiyelim ben sofra kırcan sende salata yap olmadi bardak çıkar kaşık koy masaya fln boş bırakmam bi uğraşı oluyor olmasada poflasada iletişim iletisimdir

ablam da ilk 16 aylıkken emzirmeyi kesmek zorunda kalmıştı, ikinci çocuk çok istekliydi, ne yaptıysa memeden ayrılmıyordu ama ilkine haksızlık olmasın diye 16. ayında ağlata ağlata memeden ayırdı ve hala bu yüzden içim sızlar der

Ayrica erkekler de hamilesin diye bir anda evrim geçirmiyor şimdi yatiyorsa sen hamileyken de aynı olacak bir çok şeyi sen ustleneceksin yani onların tuzları kuru bilemiyorum nasıl geçiyor hamileliklerin ama şu pandemide hamilelik kararı vermek büyük risk bence

Zaten başkalarının demesiyle olacak şey değil bosverin isteyen kendisi yapsın. Ben de çocuğumun kardeşi olsun istiyorum ama bi çocuk daha büyüyecek gücüm kalmadı. Elalem de aman araları açma hemen yap diyo. Onlar susmaz he he diyip geçiyorum

Kardeşiyle aradaki yaş farkı çok olan biri olarak yazıyorum. Çok uzatmayın bence arayı. Çok büyük kardeşlik bağı çıkmıyor sonra. Neredeyse kuşak farkı oluyor yani. Eşiniz eviniz kızınız filan o konuları siz kendiniz değerlendirip karar verirsiniz zaten. Çok yaş farkı yaşayan biri olarak deneyimlerimi yazmak istedim. Kendi çocuklarıma 5 yaş ara bile vermek istemem mesela.

size o kadar çok katılıyorum ki ablalarımdan biri daha birini emzirirken diğerine hamile kaldı, aradaki yaş farkı ne kadar az olursa o kadar iyi diyordu herkes, annem ve ben ise ablamı vazgeçirmek için çok dil döktük, aynen sizin anlattığınız gibi oldu sonuç. İkisi de ilgi bekledi ama ablam çoğu zaman birine bile yetemedi, hala da bakımına destek alıyor, çocuklar sürekli kavga ediyor, biri erken uyuyor biri geç uyuyor, farklı hobileri var ve en fazla aralarında adil olmak için çaba gösteriyorlar . Bana göre en az 5 yaş yani bir nesil deniyor, 5 yaş olmalı, aynı kuşaktan olmamalılar, biri abla veya abi olmalı, arkadaş değil. Bu benim fikrim.

Bi anne olarak çok vicdan yapmışsınız anne de her çocuğun yeri sevgisi ayrıdır çok çabuk büyüyorlar ikisini birden büyütüp birden rahatlayacaksınız annelik zaten sabır işi hem ne güzel bi kızınız bi oğlunuz var iki duyguyu da yaşıyorsunuz

5 yıllık evliyim 2 buçuk yaşında kızım var ve 10 haftalık hamileyim. Eşimde yoğun çalışır ama çok iyi bir eştir, hiç 2. çocuk yapmasammı diye düşünmedim. Çocuk evin neşesidir muhabbeti arttırır. Eşinizden yana büyük bir probleminiz yoksa çocuk iyidir. İlk çocuğunuza kardeş olur sizden sonra bir kanadı olur. Rabbim nasip ettiği kadar gücümün yettiği kadar çok çocuk isterim ben.

Sizin önce karı-koca ilişkinizi rayına oturtmanız gerekiyor. İlk zamanlarda ki tutkuyu yakalamalısınız. Şu koşullarda 2. yi düşünmemeniz çok normal.

eşiniz kaçta işten geliyor kaçta yatıyor kaçta kalkıyor anladığım hep böyle imiş ama özellikle bu süreçte insanlar daha uyuma modunda çocuk kaçta uyuyor o da önemli örneğin akşam 7,30 da gelip 11 de uyuyorsa aradaki süreci iyi değerlendirmek lazım ama 7.30 da gelip 9 da uyuyorsa olmaz tabii

30 yaş çok büyük bir yaş değil bence birkaç yıl daha bekleyebilir. Belki o zaman kendinizi hazır hissedersiniz. O çocuğa bakacak olan sensin elalem için çocuk fikrine kapılma

Konusahibi benim iki çocuğumun arasında altı yaş var, ilk çocuğumu 26 ikincisini de 32 de doğurdum. Ben bu yaş farkından gayet memnunum sadece şu sıralar farkedilebilir kıskançlık atakları yaşıyoruz o da 8 yaşındaki kızımın pandemiden dolayı hep evde kalmasıyla alakalı, onun dışında bunaltmadı bile beni. Büyüktü sosyal çevresi vardı, tam gün zaten okuldaydı velhasıl ben altı yaşı tavsiye ederim. Bize de o altı yılda kardeş yapın diyen oldu kafamda bu yaşı belirlediğimiz için bakalım Allah ne zaman kısmet edecek der dururdum. Ben nispeten kolay hamile kalabiliyorum ama eğer bu anlamda bi sıkıntınız yoksa bekleyin derim, yaş farkı az çocuklarda bence yetemiyor insan, çocuklar ihmal ediliyor.

ikinci çocuk olunca evdeki sorumluluğunuz dahada artacak eşin sana destek olmazsa çok zorlanirsin kendimden biliyorum hakkinizda hayırlısı olsun canım. ben senin yerinde olsam en az 1 sene daha beklerdim. oglum 3 yaşını biraz geçmişti 2. bebeğime hamileyken çok uyumlu bir cocuktu Allahtan ama gebeligim kötü gecti ona bile bakamadim oglum biraz daha büyük olsun isterdim bazı seyleri daha iyi anlayacak yaşta olmasini. birde virüs illetinin akibetide belli olur belki burcak86 hiçbişe

İnsanlar hep konuşurlar hep birseyleri kendileri mükemmel, tam zamanında yapıyormuş gibi senden benden yapmamızı isterler. Başkaları sürekli hatırlatıyor, konusu açılıyor diye düşünmeyin. Siz neden çocuk istiyorsunuz? İlk çocuğunuz bu duruma uygun mu? Yeni bir aile bireyini nasıl karşılar? Siz peki sizin sinir ve dayanıklılık sisteminiz yeni bir hengameye hazır mı? Eşiniz ne düşünüyor bu konu hakkında? Yapımına yardımcı olmak dışında diğer konularda yardımcı olacak mı size? Gün geçtikçe çirkinleşen Dünya da artık aileye o kadar çok görev düşüyor ki her birseyi ile ilgilenmek gerekiyor çocukların. Sadece ilgilenmekte yetmiyor mutlu ve sosyal ailelerde yetişmiş olmak her çocuğun hakkı. Siz eşiniz ve çocuğunuz kaliteli vakitler geçirip bu zamanların tadını çıkarttıktan sonra yeni bir aile üyesi daha sağlıklı olur gibi duruyor.

korana döneminde hastaneye sürekli gitmeniz gerekecek. Bunu da göz önünde bulundurun vaper anne olmak herşeyi değiştirir Anneler

Bence ikinci çocuk başkaları dedi diye değil, normal aile düzeni ve 1. Çocuk İçin yapılmalı. Çocuğun size düşkünlüğü azalıyor, çünkü bir oyun arkadaşı oluyor ve beraber büyüyorlar. anne olarak işiniz kolaylaşır diye söylemiyorum, düşkünlüğünün azalmasını. Sizin yükünüz ilk anda artacaktır tabi ki ama çocuğun kendi yaş gelişimine yakın oyun oynayabileceği, kavga edebileceği bir hayat arkadaşının olması, kıskançlık, sevgi, paylaşma şeyleri beraber yaşayacağı bir kardeşinin olması çocuk gelişimi için sağlıklı bir şey. ben zamanında bana kardeş yap diyenleri sanki bana kötülük ediyorlarmış gibi görürdüm ama şimdi dinlemediğim için pişmanım doğrusu. bu sebeple el alem öyle diyor ama boş konuşuyor dememek lazım. İkinci çocuk İçin söylüyorum bunu. 3 ve fazlası artık insanın kendi tercihiyle alakalı. 4 yaş ve sonrası çocuk İçin artık sosyalleşme ve anneden ayrılma zamanıdır. Öncesinde çocuğun tüm dünyası annesidir ve annesi gayet yeter ona. Ama sonrası işler değişir. 7 den sonra da artık tamamen akran arayışı başlar ve arkadaşsızlığı hisseder. eşle ilişki eğer çok kötü değilse, bence anne ya da baba için değil, özellikle çocuk ve sağlıklı aile düzeninin oluşması İçin 2. Çocuk gerekli. 11 yaşında bir tek çocuk annesi olarak bayağı bir duygusal olay ve sebepler yazabilirim buraya ama gerek yok. Sonuçta mantığınızla Karar vereceğiniz bir şey. ayrıca çocuğunuz peşpeşe büyüttüm diyeceğiniz bir yaşta değil. O 3 ve daha altı İçin söylenebilir. Şu anda 3,5 yaşında ve şu an hemen karar verseniz bile doğuma kadar 5 yaş gibi bir fark olacaktır ki bu da gayet ideal bir süre. bu arada 30 yaş geç değil ama genç de değil çocuk İçin. 35 ve sonrasında hamilelik, öncesine göre daha farklı ve ayrıca verebileceğiniz enerji de daha farklı. 40 yaşında 5 yaşında bir çocukla mı daha kolay olur, yoksa 10 yaşında bir çocukla mı? bunlar da düşünülmesi gereken şeyler bence. Tabi ki tersine de çok mantıklı şeyler söylenebilir ama bunların da yabana atılmaması gerektiğini düşünüyorum karar verirken.

O diyenler bakmayacaksa bebeğe karışmasınlar. Benim çocuklarım arasında 8 yaş var.

Benim küçük doğduğunda mart ayıydı, büyüğü çoktan okumayı sökmüş okuduğunu anlama kısmındaydı, okul kapanana kadar da eşim yaptırdı ödevlerini 1. Sınıfı öyle hallettik. Sizin de hallolur inş

Iki cocugim var ve aralarinda tam 27 ay var. Her iki cocuguma karsi ayri ayri vicdan azabi cekiyorum cunku ikisinide yetemiyorum. Banada yaslari yakin ikisini bir arada buyutursun arkadas olur derlerdi ama anladimki oyle degilmis. Her ikiside ayri ayri muhtac bana her ikiside ayri ayri full time zaman istiyor kucuk olduklari icin ama ben bu zamani ayiramiyorum cocuklarima. Birinin bakimini yaparken digerini ihmal ediyorum surekli arkamdan agliyorlar verimli vakit geciremiyorum onlarla. Esinizle olan sorunlariniz basli basina bir engelken birde bu tarafini dusunun. 3.5 yas henuz cok kucuk bir yas hamilelik doneminde bulanti halsizlik vs sonrasinda dogum yenidogan bebegin bakimi derken cocugunuz cok ihmal olacak. Ben hamileligimde 4 ay boyunca ogluma sarilip opemedim bulantilarimdan dolayi hala icimde yaradir aklima geldikçe gozlerim doluyor. Bunun gibi daha nice sey var. Iyice dusunun tasinin derim.

Kardesimle aramda cok yas farki var. o benim en yakin arkadasim her seyimi onunla paylasirim. Kiskanma diye bir sey asla olmadi.

Süpersiniz :) Ben çabuk pes ediyorum sanırım. Eşimin mutfakla hiç arası yok evliliğimizin ilk yıllarında ''çayıma şeker koydun mu? '' Yumurtayı ben mi soyucam? '' gibi sorular soruyordu. Annesi; çayının şekerini katıp karıştırmış, yumurta bile soydurmamış hiç. Şu an geldiğimiz aşamada sabahları benden önce uyanırsa ketıla su koymak. Fazlası yok... Mutfağa siz gibi bahanelerle çağırsam bile öfff püff yaa bu nasıl olacak diye söylenirken sakarlık yapıyor kızıp tekrar gidiyor. Kızımız küçükken biz de anneme bırakıp arada cafeye falan gidiyorduk ama büyüyünce birbirimize hiç karı-koca olarak vakit ayırmaz olduk sanırım hatamız burda bizim.

Benim de çocuklarımın arasında 6 yaş var tek sıkıntı kızımın birinci sınıf dönemine denk geldi kardeşi o konu beni zorluyor büyüğe ders çalıştırıcam bebek rahat vermiyor bi şekilde idare ediyoruz bakalım öyle yada böyle büyüğü okuma yazma öğrenir diye düşünüyorum

Kiskanip kiskanmamasi küçük dertler. Ona bakilirsa bence bu yaslarda dahada kiskanir çünkü anlamiyor. Bir bebegin daha muhtaç oldugunu anlamaz çünkü 3 yasindaki cocuk, gelisiminden dolayi daha bencildir. Neyse bence asil sorun iyi bir ev ortami sunmaktir. Sen simdi bile bunaliyorsun, bunun bide uykusuz, hormonlu versyonunu düsün. Tabiki hafta içi bir nebze daha monoton olabilir fakat bu demek degilki konusulmasin, ne bilim bir öpücük, bir sarilma olmasin. Bunlar o kadar enerji alan seyler degil ki, ama bir iliskiye hayat veren seyler. Bunu esin ile konusmalisin, artik ciddi derece rahatsiz oldugunu. Kendi duygularini bu kadar küçümseme. Rahatsizsan bunu dile giter ve esinde çaba sarf etsin.

Haklısınız ben onu da düşünmüştüm çok büyük risk ne zaman biteceği de belli değil hastalığın. Kızın büyüdükçe kıskanır kabullenemez diyorlar ondan korkuyorum.

Merak etmeyin akşam çok ağır şeyler yemiyoruz :) ama eşim kanepede oturmayı bilmiyor yani kanepede sadece uzanıyor bu da uykusunu getiriyor. misafir varken bile yayılıp böyle rahat oturuyor ben uyarıyorum, toparlanıyor...

Herkes her şeyi demeye çok meraklı maalesef başkaları söylüyor diye çocuk yapmayın lütfen sonra hem siz hem de iki çocuğunuzda zor durumda kalırsınız. Ev yemek temizlik artı küçük bir bebek ve ilgi isteyen bir çocukla sadece siz ilgilenmek zorunda olacaksınız gibi. İkinci çocuğu yapınca da eşiniz yattığı yerde telefonla uğraşıp sonra uyumaya devam edecek olan size ve çocuklarınıza olacak bence bekleyin derim hem daha gençsiniz ikinci çocuk için yaş sıkıntınız yokmuş.

O surekli cocuk yap yap yap diye darlayanlar, cocuk olunca gelip bakmayacaklar.

cevrenızde herkes her zaman konusur 2. yı yaptıgınızda da bu kez 3. yu duusnmezmısın kardese kardes lazım derler onların ısteklerıne gore yasamıyoruz uremıyoruz aıle durumunuzu maddı durumunuzu evınınızın ortamını bagınızı mevcut olan cocugunuzun yapısını herseyı sız bılıyorsunuz gucu olan kendıne guvenen dogursun

Evet bir şekilde vakit ayırmaya çalışın benm kaynvalidemde ayni oyle yetiştirmiş esim der ne öğrendiysem askerde öğrendim diye bende mutfağa os yapmaya çağırdığım zaman güle oynaya gelmiyor ofluyorfalan lafa tutuyorum sonra al şu bardağı tabağı yerleştir diye eline verip laf sokuşturuyorum araya is yaptirdigimin farkına varmıyor bazen hic yapmak istemiyor ozaman mutfakta yanimda otur diyorum inan bos bıraksam hic iletişim olmayacak oyle bakar telefona bende başta cok pes ederdim ama sonra sonra inat ettim simdi o ben masayı kurarken muhabbete başlayıp bardak çıkarıyor farkında olmadan bu bi örnek tabiki baska şeylerde deneyin ben en basit çamaşırı bile onun önüne yığıp yaninda katlıyorum bişeyleri karşıdan beklemek bazen iyi olmuyor biz istersek kendimizi mutlu etmenin yolunu buluruz deneyin pes etmeyin iletisiminizi güçlü tutun :) B

çevrenizdekiler çocuğunuza bir ömür bakacaklarsa bence yapın ama doğduktan sonra sevip bırakacaksa yapmayın

Evet en az 5 yas olmali bencede. Kizima hamileyken oglum 1.5 yasindaydi ve emzirmeyi kesmek zorunda kaldim bende. Oda ayri bir burukluk icimde. Kizim dunyaya yeni geldiginde oglumu yattigimiz odaya sokamiyordum korkudan. Ben uykudayken kardesinin basina birsey getirir korkusuyla. Hala atlatamadi oglum bunu. Baska odaya girip kapiyi kapattigimda deliriyor resmen sinirden. Kizimi uyutmaya calisirken oda geliyor yanimiza ses cikardigi icin haliyle gonderiyorum odadan bazende kiziyorum. Kiz uyuduktan sonrada gurultu yapmasina izin vermiyorum mesela gurultu yapinca tepki aliyor cocuk gurultu dedigim normal seste bile uyaniyor kizim. Boyle seylerin gerginligini cok yasadik oglumun hem hareket alani kisitlandi hem ona gosterdigim ilgi alaka bakim ikiye bolundu. Kizim dunyaya geldiginden beri oglumun eski istahi kalmadi. Kahvalti ogunleri haric hic birsey yediremiyorum cocuga. Eskiden herseyi yiyen bir cocuktu halbuki. O kadar cok sey varki anlatilacak. Pes pese cocuk getirmek hem anne acisindan hem ilk cocuk acisindan inanilmaz yipratici yasayan bilir. Annenin omur boyu tasiyayacagi bir vicdan yuku

kaçta uyuyor yani eşim de yayılmayı sever bu sıralar 74 yaşında olan babam da hiç oturmadı hep yayıldı ama yayıldılar diye uyumadılar ya da arada içleri geçse de kalktılar birlikte yapılacak bir şeyler mi kalmadı yani paylaşılacak şeyler mi azaldı adam eve gelip işi anlatacak zaten akşama kadar iş vardı siz anladığım kadarı ile tüm gün evde ve çocuklasınız orada da anlatacak değişik bir şey yok örneğin kelime oyunu alın birlikte yapılacak değişik bir şey bulun mesela ailecek boyama yapın babası da yapacak çocuk isteyecek ailecek film izleyin, tiyatro oynayın 3,5 yaşında bir cimcime varken evde nasıl uyunur ki cidden kızınız sırnaşmıyor mu babaya

kiz erkek fark ediyor mudur bilemiyorum, benim iki erkek cocugum var ve babalarina cok duskunler, oyle 15 dakika oyunla mumkun degil yetinmezler. esinizi spora falan ikna etseniz duzelir mi acaba, hani cok tembelce yasiyor sanki hayati, sizden bagimsiz olarak cok sagliksiz bir durum. Ama elbette es olarak da biraz daha fazla ozverili olmali. Hani sadece film gibi seyler de degil, aksam sofrasina yardim etmesi, ailecek yenen keyifli bsohbetli bir yemek de yeterli olabilir saglikli bir iletisim icin.

Bu tip konularda bene kim kimseyi dinlememeli. İçinizden ne geçiyor neye daha yatkın eminseniz öyle davranın

Kulaklarını tıka etrafa sen ne istiyorsun onu düşün. Ben istedim mesela kardeşi olmasını. Kardeşlerimle çocukluktan beri muhabbetimiz o kadar güzel ki. Kızım neden bu sevgiden geri kalsın. Sen istemiyorsan eşinde ilgisizse sen bilirsin.

15 dk oyun oynayıp mutlu zamanlarında sevmekle babalık olmuyor ki. Önemli olan kriz zamanlarında ne kadar sabırlı? Şu anlattığınız duruma 2. cocuk size depresyon getirebilir. Kendinize ayıracak hiç zamanınız kalmaz. Cok yorulur mutsuz olursunuz. Bence önce eşinizle evde daha farklı bir ortam ruhu oluşturmak önceliğiniz olsun. O sevdiği filmi izlerken patlamış mısırı hazırlayıp gidin dizlerine uzanın, ona katılın. Kahve yapın sevdiği tatlı ile servis edin o sırada gününüz nasıl geçti konuşun. Birlikte vakit geçirmeyi unutmuş gibi hatirlatmak lazım. Yaşınız küçük aceleye hiç gerek yok.

Kızım üç buçuk yaşındayken tam da güzel giden bir işim varken ben de sonra geç olur diye düşünmüştüm alt komşum eşimin köylüsü aynı zamanda da akrabalık var bana sürekli senin ikincinin vakti geldi artık yap beraber büyüturuz dedi durdu da hamileyken üç ay boyunca kustum bir kapımı çalip da öldün mü kaldın mı demedi. Sonra doğunca bir bebek görmeye geldi poşette bir tane süt almış yere attı gitti gidiş o gidiş işime devam etmek istedim çocuğa bakmasını teklif ettim ücretle az bir ücret de vermezdim ama bakamam ben dedi sadece bu kadar. İş de kaldı yani. Ve ben aslında hazırız diyormusum ama hazır olmadigimi anladım çocuk için. Bir sene daha beklesem ne kızım kiskancligindan ölür ne de işim yarıda kalmazdı daha farklı olabilirdi. Sen kendini düşün herşeyden önce kızım alışır merak etme. Zaten beraber büyüme yaşları geçmiş şimdi olsa bile. Ne eş ne de elalem sadece kendini hazır hisset.

Kim diyor mesela? Bizim millet her şeyi çok iyi bilir, akıl vermeye de bayılır. Büyümekten kasıt nedir yani, 15 inde mi olunca ilk çocuk? Size tavsiyem doktor dışındaki kimsenin söZlerine kulak asmayın. Hayatınızı konu komşu dost sözlerine göre şekillendirmeyin. Doktorum ilki 6 yaşındayken ikinciyi yapabileceğimi önermişti mesela. İlk çocuğun duygusal olarak doyuma ulaşması gerekiyormuş. Daha kendisi büyümemişken mahrum bırakılıyor ebeveynlikten. Ama ben 4 yaşında düşünüyorum o zaman gelince karar vericem.

Merhaba çocuklarımın arasında 2 yaş var. İkiside erkek. Ben açıkçası hep öyle olsun istemiştim. Büyük olan herhangi bi kıskançlık yapmadı hatta baya seviyor. Bi yere gittiğimizde mesela ordan kalkarken hemen kardeşini soruyor o da gelsin diye. Başkası aldığı zaman ağlıyor hep gözünün önünde olmasını istiyor. Aklına geldikçe öpüp seviyor. Ben çok memnunum yani bu durumdan iyiki yapmışım diyorum. Zor mu evet iki küçük çocuk baya zor ama keyifli. Büyüdüklerinde beraber oyun oynadıklarını düşünüp seviniyorum. Ama bizim eşimle iletişimimiz çok iyi. Herşeyi beraber yaparız evde asla ayrı odalarda oturmayız ayrı uyumayız beraber hep film izleriz filan. Cinsellik olarak tabiki tek çocuk olduğu zamanlardaki gibi değiliz ama her anı değerlendirmeye çalışıyoruz. İşten eve gelince büyük çocuğumuzla oynar, yıkar, giydirir herşeyiyle o ilgilenir. Küçük benden başka kimsede durmuyor o hep bende onun için. Bizim ilişkimiz böyle olduğu için bizim için gerçekten çok keyifli geçiyor bu süreçler. İkisinde de öyleydi en mutlu olduğumuz zamanlarımız cidden çocuklarla geçer. Ama siz eşinizden emin değilseniz, yardımcı olacağını düşünmüyorsanız çok çok zor iki çocuk. Bide arada artık hissedilmeyen bi sevgi varsa ben çocukların o ailede mutlu olduklarını düşünmüyorum. Annenin babanın kendine vakit ayırmaları beraber vakit geçirmeleri gerektiğini düşünüyorum. Diğer türlü annede babada sağlıklı olmuyor öyle olunca çocuklarda çok etkileniyor. Ben sizin yerinizde olsam iyi bi analiz yapardım. Millet söylüyor diye değil kendimi nasıl iyi ve mutlu hissedeceksem, çocuğuma yetebileceğimi düşünüyorsam öyle hareket ederdim.

çocuk olursa kocanızla ilişkinizi nasil etkileyeceği açısından baska bir sorgulama yapmamışsınız, bana tuhaf geldi, tek düşündüğünüz buysa yapmayın bence A Anlayann

Eşimi değiştiremiyorum uyumaması için film izleyelim, ailece bir şeyler yapalım diye çok uğraştım ama olmuyor içinden gelmiyor çok keyfine düşkün, iyi bir baba mı kızımızı çok sever oyun oynasa bile en fazla 15 dk sonra bana gönderir biraz da annenle oyna diye. Söylediklerinizi dikkate alıcam teşekkür ederim.

Evet 2 çocukla yeterince ilgilenebilmek için eşimin de elini taşın altına koyması lazım. Yoksa çok zorlanırım ve mutsuz biri olurum artık. Dediğiniz gibi ben bekleyeyim. dyakamoz Guru Anneler

Ben 28 esim 36 yasinda kizimiz 4.5 yasinda bende kardes istiyorum ama kendimi hic hazir hissetmiyorum. galiba hicbir zaman hazir olmayacagim. ben ilerde kizim yalniz buyumesin kardes sevgisini tatsin diye istiyorum yoksa bana kalsa ikinci cocuk yapmam. normalde ekimde hamilelik planliyordum ama korona bitene kadar yapmayi dusunmuyorum

Valla sımdı dünyanın durumu belli hastalıklar depremler vs vs vs boyle bir dünyaya bir can daha getirme fikri bana çok uymuyor haaa evet 2. Yeni dogdu bizimde ama eşimin cok ısrarlari üzerine oldu uykusuz geceler kostrmacli günler sil baştan başladı bırakın eşe kendime bile sımdı uyudular da bir kahve yaptım ayırdığım vakit bukadar cok guzel bırsey evlat şükürler olsun ama var işte iyi tarafıda zor tarafıda hayat sizin karar verecek olanda elbet sizsiniz bizler sadece fikir verebiliriz

Çocuk bakımından pek anlamam da ben akşam ne yiyorsunuz diye merak ettim. Yağlı yemekler, üzerine pilav makarna, ya da tatlı yesem ben de 20- 21 gibi uyku moduna giriyorum... hele battaniye vs uzandıysam kimse beni tutamaz. Özetle, hafif tek çeşit bir yemek, yanına salata diyorum. Akşam basit karbonhidrat yedirmeyin adama.