Arkadaşım, yaşımız seninle çok da farkli sayılmaz. Bugüne kadar ne bir çocuğa ne bir hayvana en ufak bir zarar verdim, bundan sonra da asla vermem. Sen facia gibi bir ailenin içine doğduğun için bunu normallestirmissin. Zannediyorsun ki herkesin ailesi böyle. Çocuk dediğin dayak yer. En sakin insan bile bir tane cakmistir çocuğuna... Bu senin normalin. Ama dünya bu kadar da iğrenç bir yer değil. Benim annem saman alevi gibi, hemen parlayan bir insan. Çok da sinirlidir, kendi sinirine ek tiroid problemi var onu daha sinirli yapan. Bunlara rağmen - çok iyi bir anne de olmamasina rağmen - bize elini kaldırdığını hatırlamam. Babam kendi babasının annesine vurduğuna tanık olarak büyümus, küçük yaşta yalnız başına büyük şehre gelmis. Ama ne anneme ne iki çocuğuna ne de hiç sevmediğimiz birinin on seneye yakın bizim evde yaşayan çocuğuna bir gün, bir fiske vurmadı. Yani insanlar b. k gibi ailelerden de gelseler bu döngüyü kendi elleriyle durdurabiliyorlar. Babam melaike mi mesela çocuğuna el kaldırmasın. Bilmiyor mu çocuklar simarinca korkutmak için iki tokat savurmayi? Ama babası gibi olmak istemediği için hal hareketlerine ekstra dikkat edip bizi bu günlere getirdi. Bir problemin varsa tedavini olursun. Benim mesela sevgililerime karşı ani tepkilerim olurdu, uyuz olunca saçını falan çekerdim. Adamlar da hiç şikayetçi değildi, naz niyaz sanarlardi. Ama kendime yakıştıramadıgim için kurtulmanın yollarını aradım, yoga nefes terapisi falan gittim, bir şekilde kendimi sakinleştirmenin yolunu öğrendim. Artık ne kadar sinirlensem de birkaç saniye uzaklaşıp 'o hareketi yapınca/o sözü soyleyince ne olacak?' diye kendime sorabiliyorum. Cevabı "anlık bir rahatlama, pesisira daha çok üzüntü ve pismanlik" ise eğer kendime engel oluyorum ve o hareketi yapmıyorum. Bu mesela öğrenilmiş bir şey benim icin. 7 yıldır da işliyor Annemin karnından düzgün biri olarak dogmadim ama sevmediğim huylarimi düzeltmek için çabaladım. Size de tavsiye ederim.

Başlarda iyimser yaklaşıp travmatik problemleriniz olduğunu düşünmek "isteyerek" yorum yaptım ama yorumları okudukça farkettiğim birşey var. Anlaşılmak istiyorsunuz ama size tepki veren anneleri anlamayı denemeyi aklınızdan geçirmiyorsunuz bile. Rencide olup, üste çıkma derdindesiniz. Mahçup olup, kendini sorgulamaktır erdem olan. Siz bunu da yapmıyorsunuz ki. Bende bir anneyim ve bir kere cocuğuma vurmadım. Bir ortamda gürültü yaptığında "bak annen döver" esprisi yapıldığında, benim oğlum göğsünü gere gere "benim annem beni dövmez" derdi. Sizin cocuklarınız neden demesin bunu?

Gidin evladınıza sarılın özür dileyim bugün Milad olsun yok durduramıyorum derseniz de mutlaka tedavi olun bu böyle kalmasın yakınımda olsanız şikayet ederdim sizi

. Destek mutlaka alın ama öncelikle Annenizi affedin. Iletişiminiz olmasa bile ruh sağlığınız için affedin. Ve çocuklarınız dışında kayınvalideye, eşinize. tepkinizi verin. Kendinizi savunun ama kimse için ve hiçbir durum için çocuklarınıza vurmayın. Kimse için çocuğunuzu incitmeyin. Şu an kendinize söz verin.

Eger kızınız konuşuyorsa ona da pedagog desteği aldirmalisiniz belki kardeş kıskançlığını en az seviyeye indirebilirsiniz. Yemek konusunu da çözmeniz gerek. Sulu bir ana yemek karşılığında daha sonra sevdiği bir yiyecek dondurma gb şart koyabilirsiniz. Cocuklar çok sevdiği birseyi yemek için beğenmediklerini yerler. Benim. kucuk kız sulu yemek yemeden dondurma vermiyorum mesela. Tablet telefon hicbirsey. Su bile vermiyorum çünkü o yemek ona çok faydalı. Şart koyun ödül koyun yemekler için yada parka gideriz şu yemegi yersen deyin belki adım atar.

Miladım olacak demiştim.. Çok şükür şuan herşey güzel gidiyor.. iyi bir psikologtan yardım alacam.. Zaten aşamaları burada sizlerle paylaşıcam..

Psikolojiniz 3 yaşında çocuğa şiddet uygulıycak kadar bozuk ama kocayla sevişip sevişip doğurucak kadar da normal!! Sen de anne misin ya Allah hak etmeyene nasip etmesin şu günahsız melekleri. Büyüyünce öbürünü de döversin ya da şimdiden başla alışsın. Allahım senden kurtarsın o çocukları.

Siz ve sizin yukarıdan yorumlarınız

Senin dilin şiddet dili, onda bir anlaşalım. Düzgün bir iletişim şeklin olsaydı çocuğunu dövmezdin zaten. Psikolojik destek önerilen anneye böyle davranmayın demişsin. Niye? Sen döverken o çocuğa acıdın mı da, buradakiler sana şimdi acısın? Devamlı anneyim ben diye de belirtmen sinir bozucu. Çocuğunu döven bir "anne" olarak bu sıfatın arkasına sığınman o kadar ironik ve yersiz ki? Hakkın var mu buna senin? Psikolojik destek önerilmesi tüm hatalardan, günahlardan arındığın anlamına da gelmiyor. Öyle olsa idi şiddet suçlarına karışmış ruh sağlığı bozuk insanları masum ilan ederlerdi. Öyle bir dünya yok.

Arka arkaya çocuk yapmışsınız peki bu onların suçu mu? Ne olursa olsun sabırlı olun. Kendinize hakim olun. Yaptığınız şiddetin ilerde asla telafisi olmayacak. Önce evladınıza siz değer vereceksiniz ki başkaları da verecek bunu unutmayın. Üzmek için söylemiyorum ama hep söylerim herkes anne olamaz. Evlendiniz diye çocuk doğurmak zorunda değildiniz.

3 yaşında.. Üç. 1,2,3... Yani bu dünyada sadece 3 yıldır var. Ve siz 33... Bebek o daha. Suçlu herşeye ve herkese rağmen sizsiniz. Annenizle olan travmalarinizi, kvalde ile olan ortak yaşamınız sadece birer maske.. koca kadın olarak yaptıklarınızın sorumluluğu size aittir. Psikopat bir anne olarak devam etmek ya da merhametli bir anne olmaya çalışarak şiddet eğiliminizi dizginlemek sizin kontrolünüzde. Kontrol edemiyorsanız, bulunduğunuz memleketin ruh ve sinir hastalıkları hastanesini ziyaret etmeniz gerekmektedir. AngelicaPickles

Psikolojik desteğe de sihirli değnek muamelesi yapmayı bırakmalı artık insanlar. Bazı insanlar kötülüklerine ve yaptıklarına bahane bulmayı çok seviyorlar. Bazen en iyi tedavi, kişiye aynı şerbetten içirmektir. Ancak böyle bir davranışla kimsenin alçalmasını istemem. Umarım eşiniz yapması gerekeni yapar.

Sevgili kadınlar, Anne olduğumuzda eğer ki bu konuda eğitim almamışsak ya da üzerinde düşünmemişsek annemizden gördüğümüzü uygulamaya yatkın oluruz. Biz yaramazlık yaptığımızda annemiz ne yapıyorsa çocuğumuza aynı tepkiyi vermeye meyilli oluruz. Bu korkunç bir kısır döngüdür. Çocuğumuz da aynı şeyi çocuğuna yapacaktır çünkü. Bunun kırılması için de öncelikle kişinin durumun farkına varması ve pişman olması gerekir. Sonra bu durumu değiştirmeye karar vermesi ve gerekirse yardım alması şarttır. Biz burada henüz 3 aylık bebeği olan yeni doğum yapmış bir kadına yargılamadan yardım edemezsek onu daha da gereriz ve belki de bir tokat da bizim yüzümüzden atılır o yavruya. Suçlusu ben miyim demeyelim. Yardım çığlığı atan bir kadına ellerin kırılsın diyemeyiz. Evet hata yapmışsın ama düzelmek istiyorsun, neler yapılabiliriz konuşalım deriz. Sonrasında gerekirse çocuk için de yardım alabilir zaten. Bazen bazı olayların altından tek başımıza kalkamayabiliriz. Bazılarımız daha şanslı olabiliyor. Benim annem saçımın telini dahi incitmemiş merhametli bir anne. Ama öyle olmayabilirdi de... Öyle bir durumda ben de bu konuyu açıyor olabilirdim. Bunu da düşünelim lütfen. Hepimizin başından bir sürü şey geçiyor. Bir sürü yanlış yapabiliyoruz. Ve "tedavi ile çocuk sahibi olmaya çalışıyoruz senin gibiler anne oluyor" diyenler... Sizin çocuğunuzun olmaması da bu üyenin suçu değil. İnşallah isteyen ve bu güzelliğin farkında olabilen herkes en güzel zamanda anne olur. Zor bir süreç gerçekten... Lütfen acımasızca yargılamayalım. Yaptığının kötü olduğunun farkında ve değişmek istiyor. Tekrar tekrar sen kötüsün demeye gerek yok.

Tam olarak bu işte çocukları kurtarmak topluma kazandırmak. Şimdi o çocuklar anneleri ile olan yarasını sarmadan büyürse aynı senin gibi onun gibi bir başkası gibi içindeki çocuğu iyileştirmek için yılllarını verecek hep yaralı bir yanı eksik kalacak. Oysaki dediğin gibi o anne tedavi olsa düzelse çocukları ile bağını kuvvetlendirse telafi etse yarasız mutlu yetişkinler olacaklar ileride. Asmak kesmek kolay, şiddete karşı olup aynı yönde kadına tepkilerin şiddet dolu olması ise trajik.

Lütfen yapmayın. Gerekirse gidin destek alın ama aynı şeyleri kızınıza yaşatmayın. Minicikler onlar. Sizin canınızdan birer parça. Bakın belki bir hata yapmış olabilirsiniz. Bunu kabullenmek de en büyük başlangıç. Siz anneniz değilsiniz. Ve olmayacaksınız eminim. Bundan sonrası için herşey güzel olabilir. Lütfen gidip bir doktordan destek alın.

Bende anne mağduru biriyim sevgisiz yetiştim daha neler. bir buçuk yaşındayken anneme benzedigimi görünce dur dedim kitap okudum arastirdim yardım aldım ve sevgimi gostermeye başladım şükür kötüye gitmeden düzeldi çoğu şey. güven sevgi kuruldi evladimla aramda. geç kalmış değilsin bunun farkındasın ve basla. evladına travma yaratacak şeylerden uzak dur lütfen gerekiyorsa yardım al evini degistir ama evladına kıyma KIR PAPATYASII

Peki kendinden güçsüzlere hele bebeklere davranış bicimin nedir tatlım?

Benim annem abime kızardı beni gece kapı önüne atardı. dayim karşımızda otururdu kapısını calamazdim korkudan daha çok dövecek korkusu.5-6 yaşındaki bir çocuk babasına hayırlı işler demedi diye dövülür mü ben dövülürdüm ama hemde bileğim gb kalın hali çırpma sopasıyla.

Şu sözünüz bana birşeyi hatirlatti kendinize vurun... Oğlumun ozel durumu var rehabilitasyona gidiyoruz benim gibi özel çocuğu olan bir anne daha var arkadasim oluyor. Birgün kuruma geldi kafasi morarmis şekilde. Kafana noldu dedim yok bisi dedi soyle dedim bisi olmuş ağlamaya başladı cocuguma vurmamak icin kafami duvara vurdum bazen sabrımı cok zorluyor x dedi.. cocuguna kiyamadi kendine kiydi o gün bu gündür aklimdan cikmaz aklima gelincede boğazım düğüm düğüm oluyor. Herkes dogurabilir ama herkes anne olamaz sözü okadar dogruki

Bakın sizin çocuğunuza yaşattığınızi ben annemden gördüm. Babasız büyüdük 3 çocuk bırakıp gitmiş zamanında kalmış annem ortada kaynana kayinbaba huzursuzluk yokluk ne arasanız var annem bu ortamda sizin yaptığınızı yapıyordu kocasına yapamadığını kaynanasina kayinbabasina öfkesini benden çıkarıyordu ama özellikle benden diğer kardeşlerime vurduğunu bilmem. Annemi anlamaya çalışayım diyorum olmuyor öyle bir öfke var ki içimde ona karşı. Şimdi çok iyi bi anne gören herkes ne kadar fedakar bir annen var sizi babasız büyütmüş diyorlar ama kimse benim gözümden göremiyor tabi. 36 yaşındayım hala anneme her baktığımda o zamanlar aklıma geliyor hatta bununla ilgili koju bile açmak istedim ama belki tepki görürüm diye açmadım. Sevmiyorum annemi ne kadar fedakar olursa olsun ne çileler büyütmüş olursa olsun sevmiyorum sevemiyorum. Sizde nolur kıymayın yavrusuna ömür boyunca kalbinde taşıyacak o yarayı ve hiç bir zaman sizi sevemeyecek

Peki siz neden diğer insanlara "umarım sen de çocuğuna şiddet uygularsın" alt temalı "dilek" lerde bulunuyorsunuz? Burada size yapılan yorumlara ne kadar kızmış olursanız olun başka bir çocuğun da şiddet görmesini temenni etmek beni çok çok şaşırttı. Üstelik siz bu durumdan annemin laneti diye bahsederken başka çocukların bunu yaşaması ile ilgili şeyler nasıl söyleyebilirsiniz gerçekten anlamıyorum.

"Gözüm kararıyor bebeğimi dövüp pişman olup ağlıyorum, ama yok yok yüzüne başına vurmuyorum zaten çocuk sadece patates yiyor, 3 aylık kardeşini darbediyor, omzuna eline vuruyorum " Bunlar benim beynimin ürünü mü, yoksa sizin yumuşatarak yazdığınız itiraflariniz mi? Bir de bize edep haya tedavi dilemişsiniz ya ben iyice emin oldum artık, o çocukların canı büyük tehlikede... ya devlet başa ya kuzgun leşe... aldım ekran görüntülerini, ben elimden geleni yapacağım... Yeter artık

Anneniz kotu ama siz kayinvalide ile yasarken bir sorun yok. Anne kotu, kv. iyi. sonra cocugunuza siddet uygulayin annenizin laneti olsun. Hayat size guzelmis ya.

Hirslar yavrudan çıkıyor belli kime hirslaniyosan ondan çıkar sınırını, bebek senin stres topun değil, vurma çocuğa kendini tokatla oturmasaydin kv le silah zoru ile mi evlendirdiler

O sözü de size iade ediyorum..

Keşke anne olmasaymışsınız oh ne güzel yaptığınız her hatayı annenize kesemezsiniz. Hiç bir çocuk dayak yemeyi hak etmez siz yediniz diye o yavruya el kaldırmaya hakkınız yok. Annenizi bahane etmek yerine kendiniz iyi bir anne olmayı deneyin.

15 ve 7 yasinda iki kızım var. Ben dayak yiyerek büyüdüm annem herseyin sinirini benden çıkarırdı küçükken. Amaa ben daha tek fiske vurmadım. Herseyi oturarak konuşarak çözüyoruz. Ben annemden gördüğümü çocuklarıma yapmadım. Buyuk kızımdan kalma bisiklet vardi kucuk kizim kullaniyordu dün tekerlegi patlamış ağlıyor ben hep ablamın eskilerini kullanıyorum diye. Halbuki herkesten çok ona alıyorum ablasının temizlerini sadece evde kullanıyordu. Dun içime öküz oturdu resmen herife dedim kalk gidiyoz aksam açık yer bulup yeni bisiklet aldım kıyamadım Ama annem abimden bütçe kalırsa bana öylelikle alınırdı hep dislanirdim ben şimdi küçüğüme fazla fazla yapıyorum çünkü o duyguyu biliyorum. Benim annem beni hali cırptıgı sopayla döverdi küçükken. Bense saçının teline kıyamıyorum. 2gozum 2 çocuğum var, onları ben isteyerek doğurdum onlar dünyaya gelmek istemedilerki. Düştüğü zaman bıktırıncaya kadar öpüyorum acıyan yerini. Anne öpücüğü sihirliymis kızım anne sen öpünce açım geçiyor der. Kıymayın evladiniza. Cocugun yüzüne vurulmuş tokat kimliğine benligine vurulmuştur diye bir laf duymuştum yıllar önce. Asla da vurmadım.

Kiziniza uyguladiginiz siddeti annenize mal etmeyin. Benim annemde berbat bir anneydi ama ben oyle olmayacagim dedim ve olmadim. Kayinvalide hizmeti gorurken ayni zamanda 2 cocuga bakmanin acısını bebeginizden degil kendinizden cikarin. Cok bunaldiysaniz cocuga vuracaginiza kendini bir yerden atın. Cocugun sadece fiziksel olarak canini yakmiyorsunuz, ruhunuda yaraliyorsunuz. istediginiz kadar aglayin o cocugun travmasi gecmeyecek

Siz daha öncede gelip kaçtınız galiba ya o zmn hamile idiniz demek hiç bir şey değişmemiş. . push ;

Yorumunuzu okurken üslubunuzdan ben utandım.. Edep haya dediğimiz birtakım kavramlar vardır bilir misiniz.. Belli ki siz aşmışsınız bazı şeyleri.. Her neyse sizin seviyenizde bir insana benim laflarım büyük boy gelir.. mutlu günler diliyorum...

Siz baya insanlardan olaylara tarafsız yaklaşmasını bekliyorsunuz. Hatta insanlarin her durumda kucaklayıcı davranmasını ve toplumun bir konu hakkını tavır koyarsa insanı suça teşvik edeceğini düşünüyorsunuz. Bu bakış açısıyla kimseyi suçlu bulmamız lazım. Bende kendi yaşadığım psikolojik problemler sebebiyle çocuğuma zarar verebilirim biri kocasını öldürebilir. Hatta ve hatta toplum bu insanı kabullenmeli ve yardımcı olmalı ki başka birini öldürmesin. Eğer bir yardımcı olmazsak öldürdugu kişinin de sorumlusu hepimiz oluruz. Bu baya kolaya kaçmak oluyor. Her insan bir değil, herkesin psikolojisi aynı değil. Şimdi burdaki konuda sizin hassas noktaniza dokunmayan bir konu olabilir. Başka bir konuda direkt sizi ilgilendirse biri size veya sevdiğiniz birine şiddet uygulasa bu kucaklayıcı ah canım seni çok incitmisler otur da çocukluğundan bahset diyebilir misiniz? Ben psikolog değilim ya da bu konuda herhangi bir uzmanlıgim yok. Burdan alacağı cevap toplum vicdanının bir yansıması olur. Herkese bu kadar kucaklayıcı ve anlayışlı davransak daha iyi bir toplum olur muyuz olmaz mıyız sanırım bu felsefe daha özele gidersek sosyologlarin cevaplaması gereken birşey. Ben çocuğa veya hayvana zarar verdiğini gördüğüm bir insana yardım eli uzatmak veya empati duymak zorunda hissetmiyorum. Bu insan kendisiyle eşit güce sahip başka bireylere zarar verse ve sonucunda zarar görse evet onunla empati kurarım. Oysaki karşımızda gayet kendini koruyan birisi var. Ne eşine saldiriyor ne kayinvalidesine hırsını kendisine zarar veremeyen bir canlıdan çıkarıyor. Şimdi bu kadar bilince sahip bir kadının çocuğunu dövmesinin sebebini burda yorum yapanlara bağlamak hatta ne kadar doğru oluyor?

Ben yaptığım şeyi savunmuyorum ama yaralı bir anneye de bu kadar yüklenilmez.. Bak yapıcı yorum yapanlar da insan..

Bu arada bizden önceki nesilde şiddet görmeyen yoktu. Bizim nesilde de az buz değildi ama daha azdı. Demek ki bazıları kendini durdurabiliyor. Ben böyle gördüm bahanesine sığınmayın. dimaam

Boş yapmayı ne çok seviyorsunuz yaa.. Sıradaki gelsin..

Teşekkür ederim.. Yorumunuz ve tavsiyeleriniz için minnettarım.. C

Bi tarafı yiyorsa kayınvalideye vursaya Suçsuz günahsız bebeye vurmak çok kolay

Benim hiçbir kurumdan korkum yok.. Zaten korkulacak bişey yapsam buraya kabak gibi yazmazdım dimi.. Allah'ın vermiş olduğu mantık yeteneğini kullanarak yorum yapın..

Yaşadıklarınıza üzüldüm.. Benim yaşadıklarıma benziyor.. Yalnız beni burada biranda linç eden şahıslar oldu.. Daha ne yazdığımı anlamadan.. Ben evladımın yüzüne yada başına hiçbir zaman vurmadım vurmam da hanımefendi.. Yaramazlık yapan çocuğa vurulmaz tabiatı gereği tabiki yaramazlık yapacak.. Yok yemek yemiyor iştahsız diye vurulmaz hiç kafaya takmadım tek patates kızartması yer.. Canı sağolsun buna da şükür.. insanlar beni daha fazla gaddar bir şekilde yargılamadan aydınlatayım.. Kardeş kıskançlığı var ve çocuğu gördüğü yerde yere çalıyordu başı yere geliyordu yüzünü tirmalamalar.. Ben sabredip sonra patlardım.. Ama asla yüze başa değil eline omzuna vururdum.. Arkadaşlar bir anda tribe girmişler.. Yok şikayet etmeler yok elinden çocuğu alsın demeler.. Evim tüm yetkililere açık.. istedikleri kişilere komşulara sorabilirler.. Evladıma bakabilirler herhangi bir şiddet belirtisi var mı.. Allah esirgesin.. Ben yaptığım hatayı burada paylaştım bununla yüzleşmek istedim.. Yapıcı yorum yapanlar da oldu cahil cuheyla laf edenler de.. Sorun değil.. Ben bir adım attım Allah utandırmasın..

Üç yaşındaki yavrucuğa nasıl vurur bir insan. Benim bir evladım mezarda. Senin gibi şeytanlara neden nasip ediyor Allah anne olmayı? Sorgulamadan duramıyorum

Keşke biri de sizi dovse sonra pişmanım dese ağlasa iyice korksaniz bu deli ne yapıyor diye sonra yine yapistirsa ve sizden bir kaç kat büyük biri olsa bu kişi sesinizi cikaramasaniz..

Öfke kontrol problemim yok hanımefendi.. Sakin olun sevgiyle kalın..

Konunuzu okuyan insanların duruma üzülmeleri ve size kızmaları umarım sizi yeterince tatmin etmiştir. Mesajlarınıza bakarak, ortada gerçekte : bir evlilik, kayınvalide, 2 çocuk ve geçmişinde annesinden şiddet görmüş bir kadın olmama ihtimali daha yüksek görünüyor. Yaptığınız bir araştırma mı, beceriksiz bir tez mi bilmiyorum ancak öyleyse üniversitelerdeki eğitim seviyesinin günden güne düşme nedenlerinden biri de bu temelsiz çalışmalar. Hayatın, bu yaptıklarınızın karşılığını size hak ettiğiniz şekilde sunmasını dilerim. . push ; B bafelix

Icim acidi okurken, demekki kafasini morartacak kadar siddetle vurmus. Allah yardimciniz olsun. Uykusuzluk ve yorgunluktan kendimi odaya kapatip hıçkıra hıçkıra bagira cagira agladigim gunler oldu. Yedirmesen acliktan ölecek, temizlemesen pislikten hasta olacak kadar savunmasiz bir canlıya uygulanan siddeti kabul edemiyorum. Nasil ki sinirlenince kocana, kayinvalidene, patronuna, ev sahibine vuracak cesaretin olmuyorsa cocuguna vurma cesaretinde olmamali. Gercekten anne olabilmek cok zor

Sen kaynanana bilenip, kocana pısıp sırf gücün yetiyor diye dayak attığın kızının haline üzül. Konuya hirslandim çünkü zavalli çocuğunuza çok üzüldüm. Hiç secme imkanı olsa böyle bir aileye gelir miydi? İnsanlar el bebek gül bebek pamuklara sariyorlar çocuklarını. Yeni bebek gelince akılları çıkıyor büyük olanı üzecek bir şey yapar miyiz diye. Sizin zavallı bebeğinizin o çocuklardan ne eksiği var da ilgi cekmek için yaptığı hareketler fiziksel şiddet görmesine neden oluyor Konuya gerçekten çok üzüldüm. Hesapta destek görmek için açmışsiniz ama daha kendi yaptığınızi goremiyorsunuz ki terapi vs sizde ise yarasin. Önce 'sinirime hakim olamayıp vuruyorum' diyorsunuz sonra 'öfke problemim yok' diyorsunuz. Önce 'yüzüne değil vücuduna vuruyorum' diyorsunuz, sonda 'ben çocuğumu asla dövmem' diyorsunuz. Bu halinizle, daha kendinizine dürüst değilken ne fayda edecek ki size? Bir anda sinirlerinizi mi alacaklar? Ayrıca böyle dengesiz, bir sinir olup vurup bir aşırı sevgiye boğan, bir şey yapıp yapmadım diyen hallerinizin psikolojide adı var. Gaslighting diyorlar. Lütfen oku, ne kadar kendine benzediğini, çocuklara şiddet dışında bu davranışlarınla da zarar verdiğini göreceksin. Tabii kendine karşı objektif bir gözle okursan. Yoksa 'ben mukemmelim, ben harikayim, herkes beni kıskanıyor, buncacik şey dayak değil hem sarılıyorum yavruma, seviyorum onu ben' gözüyle bakarsanız benzetemezsiniz.

Cesaretinize hayran kaldım. Benimde başımdan buna benzer bir olay geçti. Yeni evliydim daha anne olmamıştım. Arkadaşımla caddeden geçerken bir kadın marketin önünde çocuğunu dövüyordu. Başta tepki göstermek istedim. Arkadaşım da karışma şimdi boşver falan dedi. Sonra kadın çocuğu kolundan tutup çeke çeke götürdü. Hala içimde yaradır sizin verdiğiniz tepkiyi verebilseydim bende. Ayrıca son dediğinize katılıyorum sokak ortasında çocuğuna bunu yapan evde, kapalı kapılar ardında neler yapıyordur kim bilir

Kendinizi tanıtırken "Çok kötü kalpliyimdir" yazmışsınız.. Yorum yapmama gerek yok sanırım.. Siz yine de o kadar kötü kalpli olmayın.. Yarın neyle sınancağınızı bilemezsiniz..

Az önce başka bir konu yazdım ama yarın bakanlığı arayacağım daha önce takibe soktuğum çok aile oldu. Lütfen vakti olan bildirsin bana 24 saat diyor.

Bunu Bi izleyin ve düşünün sonrada kendinizi karşınızdakinin bir çocuk oldugunu yaptığı şeylerin yaşına göre normal oldugunu söyleyin hergün güne bunu söyleyerek böyle başlayın sinirlenmeye başladığınız anda kendinizi kaybetmeden hemen önce o daha küçük diye hatırlatın ortamdan uzaklaşın bikaç dk lavabo vs gidin sakinleşin kendi halinize kalın sakinleşmeden çocuga yaklaşmayın. Yani bir çocuk asla şiddete ugramamalı annelik sabrın, sinirlerin en çok sınandıgı şey ama asla şiddet uygulama hakkınız yok yazık yavruya Onun günahı ne. annenizin tam tersi olmak istiyorsanız bu öyle sadece istemekle olmaz kendinizi geliştirin kitap okuyun yardım alın öfke kontrolü ve iyi bir ebeveyn olmak nasıl oluyor egitin kendinizi kuru kuruya annem gibi olmicam demekle olmaz bilinç tanıdık oldugu yolu seçiyor en bildigi şey şiddet çünkü ve sinir anında o kolay geliyor bilindik geliyor ona gidiyor bunu degiştirmenin yolu da bilinçlenmek kendinizi degiştirmek

Benim öfke kontrol sorunum yok hanımefendi.. Hayatım boyunca ne kendime ne de başka bir canlıya zarar vermedim.. Bir hata yaptım ve burada sizlerle paylaştım.. Kafanızda senaryolar türetmeyin artık..

20 yasima kadar annemle aram berbetti en son babami aldatip ortaya cikinca benim iftira attigimi soyleyerek isin icinden sıyrılmaya calisti babam bosadi ve tabiki benim iftira atmadigimi biliyordu 2 yildir hicbir sekilde iletisime gecmedim ve bana ulasmasini engelledim 1 bucuk yıllik evliyim sıfr bundan korktugum icin cocuk yapamiyorum ya onun gibi olursam diye buyuk konusmak istemem ama onun yaptiklarini yapabilcegimi dusunmuyorum sadece cocugumu uzme ihtimalim beni normalinden daha fazla uzuyor illaki tartisma olur sinirle soylenen seyler olur ama ben o basit bir tartisma bile aramizda gecer onu uzerim diye asırı korkuyorum biraz daha olgunlasmak sabırlı olmak ve dogru zamanda dunyaya getirmek istiyorum ondan daha iyi bi anne olucam hırsıyla ilerlemek istemiyorum

Anlayamadığınız nokta şu arada bir fark yok. Bunu hakeret sayıp şahsınız üzerinden kabullenemiyorsunuz fakat şahsınız üzerinden değerlendirmek yerine uyguladığınız hareketin aslı bu ve bu şekilde damgalalıyor sizi. Yani bu iğrençliğin sahibi sizsiniz. Kimse size hakeret etmiyor. Çirkin olan bir hareketin tanımı ne ise sahibine telaffuz ediyor. Bende size tedavi önerenlerdenim. Ve hiç bir yavruyu şiddete maruz büyümesini istemem. Hakeret olarak algıladığınız şeyleri uyguluyor olmanız çok üzücü.

Kayınvalide yanında sığıntı, o da yetmiyor iki tane de günahsız ek sığıntı. Kayınvalide evine gitmek ne yaaa!!! Böyle bir evlilik hala var mı? 50 metrekare, 1 + 1 evi idare ettiremeyecek maddiyatları yoksa evlenmeselerdi. Kocası olacak hanzoya ve mutlak otorite kayınvalideye hıncını çocuktan çıkarıyor. Allah'ım aklımı koru.

Eğer bir erkek eşimi dövdüm, pişmanım ve düzelmek istiyorum diye ağlasa ona da ellerin kırılsın demeyiz. Bu bir şeyi değiştirmez. Ona yardım edip bunu bir daha yapmamasını sağlamamız gerekir. İnsanlar aynı olaylar karşısında farklı tepkiler verebilir. Hepimizin karakteri, olayları algılayışı farklıdır. Bu olayların bizim karakterimize etkisi de farklıdır. Dayak yiyip çok daha merhametli olan insanlar olabilir ya da şiddet görmediği halde şiddete meyleden insanlar olabilir. Güzellemeci olarak da nitelendirebilirsiniz. Benim için başkaları tarafından nasıl etiketlendiğimin bir önemi yok. Şu an acilen o çocuğun bir daha bunu yaşamaması için anneye yardım etmemiz lazım. En azından kendi bildiğimizce yönlendirmemiz lazım. Sayfalarca hep beraber hakaret edelim. Ne faydası var? Bu arada buraya yazılan her hakaret psikolojik şiddettir. Şiddeti eleştirirken şiddet uygulamak çok acı. Hüküm verip cezalandırma hakkına da sahip değiliz. Sınırlarımızı bilmek de bu yüzden önemli.

Anka kuşu hoşuma gitti.. Bak sana söz veriyorum.. Bugün benim miladım olsun.. Bir daha asla..

Sinirlenince çocuğun boğazını sıkan ve benim yetkililere bildirdiğim üyeden mi bahsediyorsun? Üyelik iptali yapıp kaçmıştı tepki alınca.

Yorumun tümüne katılıyorum ama şu kısma kalbimi bırakıyorum resmen... Evet, en çok acıtan kısmı bu kesinlikle...

Düşünmeyin ne yapın ne edin destek alın, ve harekete geçin. Hem kendiniz hem de cocuklar için bu şart. Ertelenecek üstünde düşünülecek birşey değil bu. Bir yeriniz kesilse evde müdahale edilmeyecek durumda olsa apartopar hastaneye gidilir. Sizin durumunuzun bundan hiç bir farkı yok.

Üç 3 III Yaşında bir bebe. Allah aşkına üç yaşındaki çocuğa da vurmak da şiddetten öte birşey. Oturup ağladığınıza göre öyle poposuna vurayım çekiştireyim kalk diyeyim falan da demiyorsunuz diye düşünüyorum. Anlatabildim mi bilmiyorum bunlar da düşünülemez elbet. Annem beni çeşitli şekillerde dövmüştü. Hatırlıyorum hepsini. Asla yapmam çocuğuma annem nasıl kıyabilmiş şaşkınım ben de. Siz hayat nasıl götürüyorsa öyle yaşıyorsunuz muhtemelen. Evlenme çağım geldi evleneyim, çocuk yapayım sonra kardeş. Ancak nasıl yaparım nasıl yaşarım demiyorsunuz. Kendinize gelin.

Böyle bir üye daha öncede geldi o zmn hamile idi. Sanırım aynı kişi. Biraz ayrinti hatırlasam açıp bakicam.

Hümanist psikolojinin kurucusu Abraham Maslow'un hayatını okumanızı isterim. Korkunç bir annesi var. Buzdolabını kilitleyen, devamlı aşağılayan, eve getirdiği kediyi duvara vura vura gözünün önünde öldüren... Bu insan hümanist ve transpersonel psikolojinin kurucusu oluyor. İnsanın kendini gerçekleştirmesi üzerine çalışmalar yapıyor. Tüm dünyaya büyük eserler bırakıyor ama annesinin cenazesine bile gitmiyor, hayattayken de görüşmek istemiyor. Her okuduğumda çok üzülüyorum.

Çok teşekkür ediyorum gerçekten minnettarım.. Yaralamadan kırmadan tavsiyede bulunmak zaten yeterince yarası olan bir anneye.. Yüce gönüllü olmak böyle bişey işte.. Burada beni kınayanlar umarım bir gün kınadığınız şeyle imtihan olunmazsınız..

Nasıl yetiştiyseniz, öyle yetiştiriyorsunuz işte. Keşke anne olmasaymışsınız açık söyleyeyim. Hak etmiyormuşsunuz. Evladını döven hiçbir anne anneliği hak etmiyor bence. Döveceğin çocuğu niye doğurdun?

Kendinize vurun. Ciddiyim ne zaman hakimiyetinizi kaybediyorsunuz kendinize yönelin elinizi kendinize vurmaya alışırtırın. Bu geçici bir çözüm olsun ve mutlaka tedavi görün. Ğ

3 yasında cocugun neyıne vuruyorsunuz ya?Sınek ısırsa ıcıme dert oluyor benım. Neden benı değil de onu ısırdı dyeKac yasında olursa olsn vurulmaz o ayrı da 3 yas ya mınıcık

Bu çok üzücü Kv ye olan hirsinizi kizinizdan mı alıyorsunuz? Kv ile evinizi ayırın Yazık günah çocuğa

Şiddet kendi başına iğrenç veya şeytanca değil mi? Peki bunu uygulayana söyleyince ne değişiyor? Bu tanımların yakıştığı şiddeti uygulayanda sahibide siz değil misiniz?

Yani bence konunun pek annenizle alakası yok gibi duruyor. Kayinaile ile aynı evde yaşamak... Onların yarattığı stresle onlara yansitamadiginiz tepkinizi makesef çocuğunuza yansıtıyorsunuz gibi geldi. Bunu ne kendinize nede çocuğunuza yapmayın. Sizi huzursuz eden kişiye tepkinizi gösterirseniz çocuğunuza bu şekilde davranmadiginizi gorurusunuz

Bende cocukken pek sevilmedim hatta psikolojik siddet gordum sayilir. simdi kizim var 6 yasinda. bazen annemin bana soyledigi sozleri ona soylerken buluyorum kendimi. tuylerim diken diken oluyo hemen sacmalama sen boyle bi anne olmayacaksin diyorum. bu benim sucum degil ama bahanemde degil. elimden geldigince sevgiyle buyutuyorum kizimi Hele sizinki fiziksel siddet hic size soyleyecek sozum yok. bahaneler uretmeyin gucunuzun yettigi kisiye yaapcaginiza gidip annenizi dovun daha mantikli olur. yanlis kisiyi cezalandiriyorsunuz. A Anna

Yok sen anlamadın olayı.. Beddua değil dilek bu..

Heh evet sana da benzer gelmedi mi

Anne olduktan sonra insanın merhamet duygusunun arttığını düşünüyorum. Çocuğum olduktan sonra bırakın kendi çocuğumu, dışarıda gördüğüm çocuklara bile çok daha hassas yaklaşmaya başladım. Çocuğunuzu dövdüğünüzde muhtemelen yine anne diye ağlıyordur. Bu sizi durdurmuyor ve tekrar dövebiliyorsanız, burada tanımadığınız kişilerin söyledikleri nasıl durdurulabilir? Pişman olmak veya geçmişiniz çocuğunuzu ilgilendirmez. O ileride sadece ona karşı yaptıklarınızı hatırlar. Lütfen tedavi olun lafta kalmasın.

Yav yaraymış... Gıcık ettiniz ya, yaralı diye daha kendinize acındırıyorsunuz. Esas yarayı çocukta açıyorsunuz. Ne bencil kadınsınız siz ya. Döven siz, mağdur olan siz. Dayağı yiyen yok hiç ortada. Neyin yapıcılığı? Siz yapıcı bir insan mısınız? Bayağı yıkmışsınız işte.

Teşekkür ediyorum.. Destek alıcam..

İyi niyetli yorumlarda denmiş ki git psikolojik yardım al, bu yardım çocuğa da lazım değil mi? Çocuğumun bana olan güvenini sarstım, benden korkmasını değil beni sevmesini istiyorum bir pedagoga danışayım demek yok. Kızınız diyordur ki niye annem kardeşimi kucağına alıp seviyor ama beni hep dövüyor. Kızanlara atar gider beddua, yardım al diyenlere canım cicim. Sanki biz suçluyuz biz dövüyoruz çocuğunuzu. Evet 3 yaşındaki çocuğunu döven anne bana göre kötü bir annedir ve cezalandırılması gerekir. Bende de şöyle bir beddua var, bir çocuğa vuran el her defasında kırılsın. Biraz büyüsün ayaklansın diğer bebeğe de başlarsınız şiddete. Ben de anneyim ve çok merak ettiğim bir şey var, bir erkek bu kadar mı değerli oluyor? Benimle bir yuva kuracak, ev tutacak parası yok, ailesinin evinde yaşatıyor, üstelik bir değil iki tane çocuk oluyor ve konuşacağım dertleşeceğim kimsem dostum arkadaşım yok. Sizin probleminiz bu. Kapana kısılmışsınız, hem de bile isteye. Bir erkeğin peşinden esarete yürümüşsünüz. Hadi kayınvalide yanına evlendiniz, çalışıp para biriktirip kendi evinize çıksaydınız, çocukları da kendi evinizde yapsaydınız olmaz mıydı? Kayınvalideye ses çıkarma, kocaya hesap sorma, annem de böyleydi deyip suçu ona at, sonra da 3 yaşında çocuğun kolunu başını morart. Kime sinirlendiyseniz ondan çıkarın hıncınızı. Ben sizin yardım falan alacağınızı düşünmüyorum, alsanız bile işe yarayacağını sanmıyorum çünkü şartlarınızın değişmesi lazım. Kocanıza rest çekebilecek misiniz ayrı eve çıkalım yoksa boşanalım bize ev tut diye? Ayrıca bir üyenin de dediği gibi sihirli değnek sanki bu yardım.

Bir an önce yardım alın psikolojik destekten bahsediyorum. Kayınvalidenizlede oturmayın evi ayırın ne olursa olsun ayırın. Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

Sonunda yaa.. Aklı başında insanlara bayılıyorum.. Ne eksik ne fazla o kadar güzel ifade etmişsiniz ki.. iyiki varsınız.. Yorumunuz ve empati yeteneğiniz için minnettarım.. Yüce gönüllü hanımefendi..

Öfke kontrol problemim yok hanımefendi.. Gerekli açıklamayı yaptım..

Evet keşke medeni bir ülkede yaşasak. Adamlar çözümü bulmuş. Üç yaşından itibaren kreş zorunlu ve orda tiyatro oynatarak evdeki ebeveynlerini canlandırıyorlar. Tam hatirlamiyorum ama pedogog kurulu gibi bir ekip gelip bu tiyatroyu izliyor eğer çocuk şiddet gördüğünü dair bir emare varsa hemen çocuğa devlet el koyuyor olay araştıriliyor. Bizim insanlar da çocuğumu gavura verecek korkusuyla tabi orda dovemiyorlar. Böyle bir sistem ülkede olsa şu çocuğunu dövenlerin onda biri dovemez hapse girmekten korktuklarından. Ben bu insanların çözümünün tedavi olduğunu düşünmüyorum psikolojik sorunlu / deli dediğimiz kişi sadece kendinden güçsüz bir çocuğa zarar vermez.

Bu konuya yazacağım yazacağım bir şey çıkıyor. Dayak yiyerek büyüyenlerdenim. Dayak nasıl bir dayak, insan içinde, sokakta, evde farketmez. Annem beni buz gibi suyun altına sokardı sonra atardı bir kenara buz gibi havada. Titreyince gülerdi fino köpeği gibi titriyorsun derdi. Saçlarımdan tutup yerlerde sürüklerdi. Sonradan ağır hasta olduğu ortaya çıktı affettim çünkü iyileşince bambaşka bir anne oldu. Ama unutamadım birisi yanımda elini kaldırınca bile irkiliyorum. Çocuğuna vuran insanı duymak bile beni delirtiyor kontrolümü yitiriyorum. Kendim anne olduğum an bir uzmana koştum. Ki ben yıllarca psikiyatri ilaçlarıyla ayakta durmuş insanım. Sırf evladıma iyi annelik edeyim diye gittim ben. Gidip çocuğumu dövüp kimseye ağlamadım. Ben bu hayatta hep yanlış kararlar alan bir tipim öyle yüce insan falan değilim yani. Her konuda herkesle bir şekilde empati kurmaya çalışıyorum ama sizinle empati kuramam üzgünüm. Elinizde internet var ve bunu kullanabiliyorsanız kör cahil değilsiniz belli ki. İnsanlara psikolojik destek veren birimlerin varlığından haberiniz vardır. Kaynana, anne falan bahane. Kaynanaya, kocaya çarpın iki tane, öfke kontrolünüz yoksa neden onlara vuramıyorsunuz? Güçsüze yok öfke kontrolü sizin galiba. Gidin destek mi alıyorsunuz ne yapıyorsanız yapın o çocuğa dokunmayın.

Allah senin gibi zihniyetlerin yardımcısı olsun.. Hala yazdıklarımı anlayamamışsın. Ama bu senin suçun değil Piraye.. Beynindeki nöroncuklarınla ilgili.. En yakın zamanda bir beyin cerrahına görün ve bizi durumun hakkında bilgilendir lütfen.. Seni sevgiyle kucaklıyorum Piraye..

Bunu Almanyada yapmis olsaydiniz, devlet cocugunuzu elinizden alirdi haberiniz olsun

Ablacım kv ile yaşamayı kabul ederken güllük gülistanlık bir yaşam mı bekliyordun? Türkiye ortalamasında bunu düşündüysen yanılmışsın. O masumun günahına girme. Öfke kontrol probleminin kaynağı kv ise taşının yada terapi alın ama kaynaktan uzaklaşmadıkça devam eder o masumun sizden çektikleri.

He birde aklıma ablam geldi. 12 denelik evli doktor doktor geziyor cocuk sahibi olabilmek için.. sonunda pes etti zaten. Tedaviyide bıraktı cocuk hayallerinide. valla ne bicim bi dünya be

Anne dayağı yeyip ölünce daha iyi olacak çünkü evet. Daha dün izledim bir baba üç yaşındaki oğlunu döverek öldürmüş. Siz de ne güzel cesaret vermişsiniz bravo size. Dövmesi için yeni bir nedeni daha çıktı sayenizde.

Öfke kontrol probleminiz olmadığını ben de biliyorum hanımefendi. Olsaydı zaten herkese olurdu küçük çocuğa değil. Sakin olması gereken de ben değilim, sevgiyle kalması gereken de. Doktora gidin burada laf yetiştireceğinize.

Yorum yazarken beyninizi kullanın.. Ben neredeyim siz nerdesiniz.. Hey Allah'ım yaa

Kendi çocuğuna şiddet uyguladığı gibi başka çocuklar da şiddet görsün diye beddua ediyor. Hamileyim gece gece kalbim sıkıştı

Çocuk döven birinin öke kontrol problemi vardır. Mesela ben çocuk dövmüyorum, daha doğrusu kimseyi dövmüyorum. Çünkü öfkemi birilerine vurarak çıkarmıyorum.

Banlanmissin, döndüğünde bana mesaj atarsan psikolojik destek alman için yol yordam bulabiliriz. Hiç birşey için geç değil, evde belli başlı egzersizler ve telkinler var bunlar ilk etapta sana iyi gelebilir. Sadece 1 ay bu düzene uyarsan onu hayatina adapte edip alışkanlık haline getireceksin. Sevgini gölgeleyen öfken de yavaş yavaş kaybolacak. Öfkelendiğinde yapman gerekeni bilince bu sefer o kötü şeyleri aklına getirmeye dahi utanacaksin. Yeter ki azimli ol. Kriz anıyla baş edebilmen ilk görevin olacak.

En çok çoğalan da sizin gibi tipler

Annenizi suçlamayın madem. Belki o da dayakçı bir anneyle büyüdü ve elinden daha iyisi gelmedi. Ben de psikolojik şiddetin olduğu bir evde büyüdüm ve şu an beni yaralayan ne varsa onun tam tersini yapmaya uğraşıyorum oğluma. Sinirlerinize hakim olamıyorsanız ilaç kullanın. dimaam

Yediğiniz haltlar yüzünüze vurulunca İstanbul hanımefendisi oluverip millete tepeden bakıp üst perdeden konuşmalarınız beni öldürecek

Öncelikle kendinizi suçlamayın. Acilen psikolojik destek alın lütfen. Bu bir kısır döngü. Dövdükçe kendinizden daha çok nefret edeceksiniz. Kendinizden nefret ettikçe içten içe bunun sorumlusu olarak evladınızı görüp daha çok döveceksiniz. Tek başınıza halledemezsiniz. Annenizle olan geçmişinizden kalan travmaları temizlemeniz lazım. Lütfen lütfen yardım alın. Psikologa gidemezseniz devlet hastanesinde psikiyatriye gidin.

Sırf annem gibi bir anne olacağımı bildiğim için çocuk sahibi olmuyorum. Keşke düşünerek üreseniz. Hadi diyelim vurmayı bıraktınız, çocuk bugüne kadar yaptıklarınızı unutur mu sanıyorsunuz? Annemin unuttuğu şeyleri o kadar net hatırlıyorum ki ben...

Karşısındaki yetişkin kişi küfür hakaret etse, itip kaksa, aldatsa, aşağılasa bile attığı dayağı misliyle geri yiyeceğini anladığında öfkesini kontrol edebiliyor, kuyruğu kıstırıp susup oturuyor maasallah... Ama 3 yaşındaki bebeğe karşı niyeyse kontrol edemiyor o öfkeyi, el kadar bebekleri dövüp dövüp sonra bini yırgilimiyin, binim psikilijim bızık, bini distik ilin

Yorumunuz ve üslubunuz için teşekkür ederim.. Evet vicdanım sızladığı için buradayım..

Şiddet bir kusur değildir, bir suçtur. Yoksa anne olarak hepimizin kusuru vardır elbet. Ama bunu kusur olarak nitelendirirsek, hafifletmiş oluruz. Savunmasız bir çocuğa uygulanan şiddeti hafifletemeyiz.

Ben bir kere bir yazi okumustum: biz sınırlarımıza gelince annemizden babamizdan gördügümüz yetistirme tarzina kayiyoruz. Birden kizip sonra dönüp "ayni annem/babam. gibi konuşuyorum" diyenler olmustur muhakkak. Sizde siddet görüdgügünüz gibi siddet uyguluyorsunuz. Bunu temel sebebi de kendi yasadiginiz siddeti iyilestirememenizden. Bizim zamanimizda da siddet "normal" sayiliyordu. Benim sansim iyilesme sürecinden gectikten sonra anne oldugum. Yoksa muhtemelen bende siddete yönelebilirdim. Siz cocugunuza siddet uyguladiginizin ne kadar yalnis oldugunu biliyorsunuz degil mi? Hatirliyormusunuz anneniz sizi döverken o hissi? Caresizlik, aci ama ayni anda anneniz tarafindan teselli edilmek istegi .. cocuklarimiz ilk kollarinizi bize uzatir. Size beddua etmenin bir faydasi yok. Acilen yardim almaniz gerekiyor cocugunuza daha cok zarar vermeden. Kendinize ve ailenize huzurlu bir yasam alani kurun. Gerekiyorsa annesinden ayrilamayan esinizden bosanarak. Evliliginiz cocugunuza siddet uygulayacqk boyuta getiriyorsa ya aile terapisi yada bosanmak. Baska caresi yok. Sinirlendiginizde gerekiyorsa odadan kisa cikin, kendi elinizi sıkın ama cocugunuza dokunmayin. Bu bir kac saniyelik kendine hakim olma hem. sizi hemde cocugunuzu kurtarir

Keşke sizi alnınızın çatından öpebilsem böylediye...

Benim öfke kontrol problemim yok hanımefendi.. Öncelikle bi sakin olun.. Bence sizin de sağlam bi desteğe ihtiyacınız var..

Keske bende annemden yedigim dayaklari unutabilsem. Insallah cocuklarimda benim gibi sinmeyen dik duran bireyler olurlar. Ikisi de hukuk okumak istiyorlar. Kaynanam bile der kocan seni kızdirsa camdan atarsın onu diye. Ezilmeye haksızlığa gelemiyorum sinemiyorum dayak yiyen kadın çoluk çocuk göz ardı edemiyorum. Sonum zaten kadir şeker gb olucak galiba. Daha öncede bir gencin bir çocuğa zorbalık ederken otobüste kurtarmistim ki kimse gık bile dememişti gözümü yumup gidemedim.

Kendini kandırmaya mi çalışıyorsun yoksa senin dünyanda kafaya vurmayinca o şiddet sayılmaz mı? Mesela sen yerleri silmek için egilmisken kaynanan şöyle bir bögrüne tekme savurunca 'dövmedi ya, sadece bögrüme vurdu' diyip geçiyor musunuz? Ayrıca madem öfke kontrol probleminiz yok zevkine mi vuruyorsunuz kızınıza? Şlap sesi hoşunuza mi gidiyor? Lütfen cevap verir misiniz? Gerçekten merak ettim. Gerçekten öfke probleminizin olmadığını ve kafaya vurmadiginiz için aslında kızınızı dövmediginizi mi düşünüyorsunuz?

Yılın annesi seçmenize gerek yok.. Üslubunuz kimliğinizdir tatlım..

Çok teşekkür ederim.. Destek alıp hayatımda bir milat başlatıcam.. Destekleriniz o kadar kıymetli ki..

Bana mantik diyen insana bakın ya. Hadi hadi çok şey yazicam da valla değmezsin ne vicdan var ne mantık hala kendini yazıyor çocuğun halinden bahseden yok işine bak O çocuğu bitirmissin anne dayağı bir yandan kardeş bir yandan gelmiş teselli bekliyor Yazıklar olsun o babaanneye babaya ki sana itiraz etmiyor Hoş bilmiyoruz belkide konu çocuklar.

Suçu annenize atmayın. Sorun sizde. Sebebi annenizden önce yaşam şartlarınız olabilir. Ama bu masum ve güçsüz bir yavruya vurmanızı aklamaz. O an gözlerinizin dolması da çocuğunuzda oluşturduğunuz travmayı tamir etmez. Gücünüz eşinize, kv ye yetmiyor stresinizi çocuktan mı çıkarıyorsunuz?

Her ne yaşamış olursanız olun, o masum sizin öfkenizin kurbanı olmamalı... Kendinize gelin... Ben de kv ve kp iç içeyim 10 senedir... Sinirim illa ki bozuluyor ama çocuklarımdan çıkarmıyorum asla... Canımı kim yaktı ise direkt vuruyorum lafı... Karşımdaki kişi beni incitmeyi göze alıyor ise ben asla acımıyorum... Hiç kimse benden daha değerli değil.. Buraya yazarak aslında bir adım atmış sayılırsınız... Destek alın bir an evvel... Kendiniz için olmasa bile, yavrularınız için...

Teşekkür ederim sonunda aynı dili konuşabileceğim insanlar olması ne güzel.. minnettarım..

Annenize suç atmayın, kendiniz psikopatsiniz Elleriniz kırılır insallah

Ben burda kalabilirim cunku benim cocugum yok ama sen mumkunse burda kal ki sinirini burda at. Seni cok buyuk bir dehsetle takip ediyorum. Her yorumunda daha fazla korkuyorum.

Hanimefendi tesadüfen okudum konu basliginizi. Devaminda kullanicilar gayet hakli olarak sinirlenmisler, boyun büküp hatanizi kabul edeceginiz yerde, bir de aklinizca hocalik tasliyor milleti Allah a havale ediyorsunuz. Hicbir günah Allah katinda, el kadar size "emanet" edilmis bir sübyani dövmek onun bedenine zarar vermekten daha adaletsizce degildir. Toplanip Allah huzuruna ciksak ilk tokatlanan siz olursunuz. O yuzden yok yere horozlanmayin. Kendi kisiliginizi oturtmadan yaralarinizi sarmadan evlenmissiniz dusunmeden kaynana yaninda otururken cocukta yapmissiniz. Sizin hikayeniz bana kendi annemi hatirlatiyor. Annem annesi ve babasi tarafindan sevilmis bir cocuk ama babasini cok erken kaybetmis ve 18 yasinda kendinden yasca buyuk babamla evlenmis kaynana ile yasamamis ama kaynanadan cok cekmis. Ve ayni bu bahane ile beni her gun sabahlara dek döverdi. Benim ilk cocukluguma dair hicbir anim yok. Beynim hepsini ögüttü gitti. Unutmazsam delirirdim cünkü. Isin kötüsü uzun zaman anam beni sürekli "baban yüzünden, babannen yüzünden yaptim cok pismanim, keske ölsem" diye manipüle etti. Kendi aklim erince terapist ile bu konulara calistim ve annemin yaptiginin asla normal olmadigini ögrendim. Evet kaynana ile yasamak zor ve stresli olabilir iyi de guzel kardesim yetiskin yasinda bunu kendin secmissin. zorlayan mi oldu? Daha kendi hayatinizin kontrolunu ve sorumlulugunu alamiyorsunuz bir de cocuk yapiyor ustune ustluk masum evladiniza siddet uyguluyorsunuz, ben yurtdisinda yasiyorum siz benim komsum falan olsaniz ve ben buna sahit olsam sizin cocugunuzu birkac saat icinde elinizden aldiririm. Aklinizi basiniza devsirin psikolojik yardim alin ve cocugunuza ne vurun ne de vurdurun. O masum bir bebek ve annesine güvenmeye annesinden iyi muamele görmeye hakki var!!!!

Yorumunuz için çok teşekkür ediyorum.. Destek alıcam bunu başarıcam..

Ortada bir bayağılık var ama benden kaynaklı değil. Neyse ben çocuğunuzu dövdüğünüzü itiraf ettiğiniz konunuzla Cimer'e şikayette bulundum. Sizi harika kişiliginizle baş başa bırakıyorum. Allah çocuklarınızın yardımcısı olsun.

Zahmetsiz anne olmadığımı nereden biliyorsunuz..

Şiddet iğrenç ve şeytanca dediğiniz gibi olsun.. Peki psikolojik destek tavsiye edilen anneye bu tarz yaklaşım ne kadar doğru sizce..

Ya beddua etmeyin abi, gelmiyor işte başımıza yeterr.

Çok teşekkür ediyorum.. Minnettarım.. Destek alıcam ve başardığımı burada paylaşacam..

Konu sahibi öncelikle bu hikayede en çok o yavruya üzüldüm. Ne sen ne bir başkası en çok o masuma. Buraya konu açtığına göre hala kalbinde bir yerde merhamet ve vicdan var biliyorum. Çünkü benim annem döver birde aç bırakırdı. Aklımın erdiği saniyeden beri onunla ilgili güzel olan herşeyi silmiş zihnim. Zaten yoktu sanki. Sadece şiddet uyguladığı ve yaşattıkları geliyor aklima. Ondan tüm kalbimle nefret ediyorum. Öyle nefret ediyorum ki onun hep kötü kalmasını ona acımayı dahi istemiyorum. Bebeğim 9 aylik. İlk 3 ay o travmalar yüzünden zindan oldu günlerim. Ondan yine nefret ettim. Çocuğumu kabullenemedim. Annemin senin anneliğini de görürüz. Benim tırnağım olamazsin. Evlen kocan kapiya koyar. G tveren orospu vs. gibi milyon şey duydum. Ne oldu yıllar geçti gücü yetmeyince bende bana kaldırdığı eli itince bu sefer diline vurdu. Asla düzelmedi asla. Şuan türlü psikolojik sorunlarla uğraşan biri oldu. Mide kalp bir sürü hastalığı var. Kendini yedi bitirdi yillarca. Ben mi? Ben 28 senedir hala onun açtığı yaraları sarmaya çalışıyorum. Bebeğime karşı uykusuzluk açlık tuvalet ihtiyacimdan öfkelenip kızıyorum bazen sonra sarilip ağlıyorum. Ona vurmadim, vuracak kadar sinirim bozuldu ama 30 sn birakip onu yan odaya gidip kendimi topladim. Sadece 30 sn tamamen duygumu değiştirdi döndüğümde bana bi gülerdi allahim koklaya koklaya öperdim yavrumu. Şükür o zor zamanlar geçti simdi de insanız kızdığım yapma dediğim oluyor ama öyle bir ayarla ki. Bana bakip gülüyor sıpam kizdigimi bile anlamiyor Bak 3 yaş ya inan unutmaz yavrun, silkelen kendine gel benim annem gibi bir anne olma. Bendeki yerini bilsen annemin gider evladinin ayağının altını öperdin. Keşke benim annemde senin gibi pişman olsaydı keşke 3 yaş değil 10 yaşa kadar dövseydi sonra bana pişmanlığını öyle sevgisiyle hissettirseydi. Ben bugün yaralarımı daha kolay kapatabilirdim. Annem de zor hayat yaşamış onu anlıyorum affediyorum. Benim için çabaladı ve geç de olsa hatasından döndü diyebilseydim. Annemi aramıyor sormuyorum, hastalanıyor merak etmiyorum, etsem de içim midem almıyor, numarasini gördüğümde dahi elim ayağım titiriyor. Yapma böyle bir anne olma ilerde yapayalniz kaldığında pişman olacaksin.

Küçük, bana muhtaç çocuğumu mu döverim yani? Kendi cocugun yetmiyor başkalarının çocuğu dayak yesin diye beddua mi ediyorsun?

Tanımadığınız etmediğiniz kadınlar size iğrenç deyince üzülüyorsunuz ama siz bir çocuğun dünyada en çok güvendiği insan olarak o çocuğu dövebiliyorsunuz. Siz yerine ufacık çocuğa üzüldüğümüz için kusura bakmayın. Her haltın suçunu travmalara atmak da moda oldu. Travmalarınızın acısını neden kocanızdan çıkaramadınız mesela? Ya da kayınvalidenizden? Hayatınızı zorlaştıran onlar sonuçta. Ama onlara gücünüz yetmez değil mi? Herkesin travması bi tek karşısında gücünün yettiği biri olunca ortaya çıkıyor nedense. Kocaya, anasına gelince tamam ağam tamam paşam. İkinciyi de dövmeye başlamadan evi ayırın.

Yaptıklarınız neyiniz oluyor peki? 3 yaşında bir bebeği dövmek nasıl bir kimlik oluşturuyor size? 30 senelik hayatımda bir çocuğa bir fiske vurmuşluğum yok. Benim kimliğim ortada. Sizinki nerede?

Destek aldığınızda nefes alacaksınız tekrar. Kara bulutlar dağılacak. Biraz zaman, çaba ve sabır ile başarırsınız. Önce kendiniz sonra evlatlarınız için bunu yapın. Destek isterseniz buradayız. C

Annemle senelerdir görüşmüyorum, öldü mü kaldı mı diye sadece arada e devletten bakıyorum. Benim de kızım var, bir kez olsun el kaldırmadım. Yapmam da. Yaptığınız şeyin sorumluluğunu alın ve yapmayın. Kaynana ile yaşamanızın, psikolojik olarak hazır değilken doğum yapmanızın sebebi el kadar bebek değil. Ulan 3 bir bebek ne yapmış olabilir ki şiddet uygulayasınız? Böyle yazınca şiddete bahane uydurur gibi oldu ama değil yani.

Aynen susuyorum çünkü yine güzellemeciler gelip beni şikayet edecek. Hoş umrumda da değil.

Şu annenin üzerine gitmeyin psikolojik destek verelim çocukları bari kurtaralım diyen arkadaşların iyiniyetini bir yere kadar anlıyorum ama şunu kaçırıyorlar: Bir bebeğe karşı fiziksel şiddet uygulayacak duruma gelmiş insana tedavi yolu seçmek için zaten çok geç kalınmıştır... "İçimde birilerine karşı öfke büyüyor" aşamasında ebeveyn, iyileşmek isterse, çocuk da zarar görmeden önce kısa sürede tedavi edilebilir. Birilerine bağırıyorum kızıyorum aşamasında tedavi çok daha uzun sürse de tedavisi mümkündür ama çocukta da mutlaka tedavi gerektirecek izler bırakır. Bir bebeği aç bırakıyorum dövüyorum aşamasına gelmiş bir insan için ise tadavi artık mümkün değildir... Onun yetiştirdiği çocuğun tedavisi de ömür boyu sürecektir, tam olarak iyileşme asla mümkün olmayacaktır zaten... Yani medeni bir ülkede yaşasak hapis cezasının garanti olduğu eylemleri biz burda hepimiz hoşgörüyle karsilayinca hiçbir şey düzelmeyecek. Siz bu kadının bu şartlarda onyillarca psikolojik destek ve terapi alıp kendine çeki düzen vereceğini, çocuklarına da destek vereceğini, çocukların da kurtularak düzeleceğini zannediyorsaniz bilemem. Ama ben olmayacağından eminim.

+1 Kocası döven kadına hemen boşan diyoruz. Öğretmeni dövse çocuğu gidip okulu tepesine yıkıyoruz. Ama anne şiddetine gelince, "oluur yaaa, bir daha yapma taam mı?" moduna geliyoruz. Niye ki? Anne dayağı şifa mı? Şiddet annelerin hakkı mı? Niye hep telafisi olan bir şey gibi görülüyor? Ben diyeyim niye, çünkü eskiden beri kocası ve ailesinin ezdiği kadın, hırsını ancak çocuklarından çıkarabiliyordu. Kaynanası laf mı söyledi, pat geçiriyordu çocuğa. Millet göre göre kanıksadı bunu böyle, cennet anaların ayağındadır, dövse de ananızdır dendi. Dayakçı anne nasıl cennetlik oluyorsa artık...

İster istemez öğrendiğinizi uyguluyorsunuz. İmkanınız varsa psikolojik destek alın. Kendi kendinize baş edilebilecek bir şey gibi gelmedi bana. Hayatınızdaki stresi minimuma düşürmek için bir şeyler yapabilirsiniz belki. Eşinizden de destek isteyin

Çok teşekkür ediyorum güzel yüreğiniz ve yorumunuz için.. Destek alacağım aynı hataya bir daha düşmeyeceğim.. Dahideli Üye Anneler

Belli olur, iz kalır diye mi? Çocuk; kafa, yüz ve omuz bölgesine kendi kendine zarar veremez düşmedikçe. Her gün de düşmeyeceğine göre birisinin vurduğu açık olur. Omuz giysinin altında kalıyor. Elinde iz olması açıklanabilir, oyuncakla çizdi sehpaya çarptı, kapıya sıkıştı... Ben aradaki sayfalarca yorumları okumadım. Kayınvalidenin yanında yaşamanın ve ard arda iki çocuk yapmanızın sebebini açıkladınız mı? Bu hale gelmenize değdi mi bari evlendiğiniz erkek? Tüm sinirinizi, hayal kırıklığınızı çocuğunuzdan çıkarmak kolay değil mi? Bir evde 5 kişi. Bu üç yaşındaki yavrunun odası, kendine ait alanı oyuncakları falan var mı? Yoksa salonun ortasında her gün başka bir köşede mi takılıyor? Bebek olduğu için kardeşine gösterilen ilgiyi kıskandığı ve bu yüzden ona şiddet gösterdiği aklınıza geldi mi hiç? Şiddeti nereden öğrendiği de belli.

Kadınlar kulübü bir bütün olarak tam da Idiocracy filmi fragmanı. Annelerden öğrenilenler çocuğa aktarılır doğru, ancak kötü olanı aktarmamak kişinin kendisinin kararıdır. Yanlış olanı aktarıyorsanız bu yaşa gelene dek annenizden öğrendikleriniz dışında başka birşey öğrenmemiş olmanız gerekir. Madem bunun bir lanet olduğuna inanıyorsunuz bu zinciri siz kırmazsanız iki evladınız da çocuklarını daha bebekken dövecek ve sizi şu an annenizi andığınız gibi anacak. Böyle düşünün o halde ne diyeyim.

Valla nego dışardan konuşmasi kolay. Ben bu işin içindeyim o çocuğum ben, o şiddeti gören canı acıyan o yavruyum. O yaştaki bir çocuğun en iyi tedavi yöntemi anne ile zedelenen bağının duzelmesidir. 50 pedagoga sorsunlar ilk yapacaklari şey o yaştaki çocuğun anneyle bağını düzeltmek olur. Yoksa belasini versin yok gebersin yok bilmem ne yapsin bunlar boş seyler. Ne çocuğa ne de topluma faydasi olmayacak şeyler. Hayatı boyunca anasından babasından bi fiske yememiş insanların yukselmesi normal. İşler böyle yürümüyor. Bedduayla hakaretle yuruse şuan bu konu sahibi gibi annelerin cocuklarini da kaybedecek toplum. Cabamiz yavru icin.

Allah kızlarınızı size bağışlasın hanımefendi.. Tek fiske vurmadıysanız çok şanslılar fakat benim evlatlarımda şanslı.. Hatasını bilen ve buna çözüm yolları arayan bir anneleri var..

Sabrı olmayan çocuk yapmasın. Cidden yapmasın. Sırf doğurmak için doğuran bir toplumuz zaten. Çok sağlıklı şartlarda yetişen çocukların bile hali ortada iken böyle sağlıksız insanlardan olan çocukların sonunu düşünmek bile istemiyorum. Yok anaymış yok babaymış. Bu statülerin arkasına sığınıp çocuğu stres topu haline getiriyorlar.

Çocukken sevilmedigin için kimse sırtını sivazlamadigi için bari şimdi birileri bunu yapsın istiyorsun anlıyorum. Ama konu çok hassas o yüzden bunu yapabilmek için profesyonel olmak gerek. O da malum psikolog oluyor. İmkanın yoksa ki üç aylık bebekle gidebilecegini pek sanmıyorum, yeni alman tıbbini araştır. Travmalarini tek tek bul ve temizle. Ofkenden kurtulmani basarirsan hareketlerini de kontrol edebilirsin. Şu hesaba bir bak, annelere kısmını oku özellikle. Fatma Y. A. T için doğru bilgi - Instagram photos and videos Arkadaşım sakin erteleme bu yaşlar çok önemli. Kv evinde olacak iş de değil bu, ne yap et kendi evine çık. Çamaşırını elinde yıka gerekirse bı divan al tek göz odaya gir yine de kurtul o evden. Annesinin acimadigi çocuğa kimse acımaz. Ben fark ediyorum oğluma biraz ters davransam sabrım tukense yanımda yoremdeki herkes de hemen öyle davranıyor. Kv de vuruyor bence kızına ah ah. Yapma etme. O an kendini sakinleştirmek mümkün olmuyor belli ki, bı yastık ayarla gardırop içine yükseğe koy ki kızın yetisemesin. Her sinirlendiginde bi iğne batır elini kaldırmak yerine. Akşam bak yastığa. On iğne mi olmuş mesela. Demek vursan on kez vurmuş olacaktın. Somutlastir yani o zaman kendine hakim olmak daha kolay olacak.

Öfke kontrol problemim yok.. Sevgiyle kalın..

Sonunda.. Aklı başında laf konuşan insanları çok seviyorum.. Yorumlarınız benim için çok kıymetli.. Teşekkür ediyorum..

Kayınvalidenizle birlikte yaşamayı kızınız kabul etmedi, siz ettiniz. Peki niye cezasını kızınız ödüyor? Sizi kınıyorum. Analık, yok efendim robot değiliz, hata yapmış işte diye savunacaklara hiç katılmıyorum. Berbat bir durum, açıklaması bahanesi olamaz benim gözümde. Koskocaman bir yazıklar olsun diyorum. Keşke anne olmadan önce bir düşünseymişsiniz de vazgeçseymişsiniz. Olan küçücük kıza olmuş. Gerekirse kendinizi ısırın ama o çocuğa bir daha vurmayın. 3 yaşındaki bir çocuk şiddeti kaldıramaz, bir yerine bir şey olursa... Sizi düşündüğümden değil, çocuğun bedenine hasar verirsiniz diye korkuyorum. Yorum yapanlar da şunu düşünsün, anne harici herhangi birisi bir çocuğa şiddet uyguladığında nasıl tepkiler veriyorsanız, ayrım yapmadan aynı tepkiyi vermelisiniz. Bir çocuğun annesi olmak demek, sahibi olmak demek değil. Ben öğretmenim, bir sürü çocukla muhatabım. Bir fiske vurmadım, vurmam da. Kaldı ki kendi çocuğuma vuracağım öyle mi? Kendi kafamı kırarım evladıma vurmaktansa, iyi bir anne olmanın ilk şartı zarar vermemektir.

Günümüzde gereksiz kibarlıktan kaçınmak olarak kullanılan Can Yücel'in bir sözü vardır: "bizim memlekette göte göt denir." - Alıntıdır. Bir köyde ateşli bir hasta vardır, kasabalı doktora getirir hastayı. Koca devletin koca doktoruna. Doktor hastaya fitil verir ve köye döndükleri gibi hastaya fitili anüsten vermelerini söyler köylülere. Köylüler tabi 'tamam doktor bey' diyip köye giderler. Köydeki herkese sorarlar, en bilgelere bile, ama kimse anüs ne demektir bilemez. Bu nedenle bir türlü ilacı da veremezler hastaya. Hastanın durumu da gitgide kötüleşmektedir. Bunun üzerine köylü, doktora, koca devletin koca doktoruna telefon etmeye karar verir ama kimse buna yanaşmaz. Ne cürettir ki doktoru arayacak bi köylü. Neyse durumun vehameti üzerine muhtar aramayı kabul eder. Bütün köylü toplanır santrale, muhtar arar, "biz ne yapacağımızı bilemedik dohtor bey" der. Karşıdan doktor bir şeyler söyler, muhtar arkasına döner ve doktorun dediklerini köylülere söyler: "makattan verin dedi dohtor" der. Yine tüm köye sorarlar, komşu köylere birilerini yollayıp sordururlar, ama makat ne bilen yoktur yine. Hasta ise gitti gidecek, ateşler içinde kıvranıyordur baya. İhtiyar meclisi toplanır, son çare, doktorun bir kez daha aranmasına karar verilir. Yine kimse aramak istemez doktoru. Nihayetinde yine biri kandırılır, telefonun başına geçer, ama bi yandan söylenmektedir: "çok kızacak dohtor çok!" diye. Sonunda telefonu açar, durumu anlatır, doktor birşeyler söyler yine. Telefondaki köylü, yüzü allak bullak, arkasını döner: "çok kızacak demiştim; götüne sokun dedi." der. Aslında köylüler şu noktada dahi cevabı anlamamış durumdadır. En baştan doktor göte ''göt'' deseydi, oluşan bu vahim durum oluşmayacak, hasta tedavi edilebilecekti. Size kötü annesin diyenler lafı dolandırmadan söyleyenler yani gereksiz kibarlıktan kaçınanlar...

Evlatlarımın ikisini de seve isteye dünyaya getirdim.. ifade yanlış annem gibi olmadım olmanın kıyısından döndüm..

E tabi üreyecek yoksa nasıl ispatlar instagram alemine yumurtalıklarının tıkır tıkır çalıştığını? Nasıl paylaşacak cocugunun resmini hava atmak için altına yalandan iyiki senn evladımmm iyiki beni seçtin yavrumm yazacak? Bebeği olmasa bunlar mümkün mü? Bebek doğurmasa bu hatunun dünyada kapladığı vizyon ve alan ne ki.

Ben şiddeti meşrulaştırmak için yazmıyorum cesaretlendirmek içinde yazmadım sizin baktiginiz pencereden bakmak zorunda değilim ayrıca bu hayata kadın pişman olmuş içini dökmeye çalışmış ve pisman değiştirmeye çalışıyor uğraşıyor böyle olmasa buraya insanlardan tepki alacağını bilerek yazmazdi. ben ısrarla söylüyorum hiçbir yetiştirme yurdunda yetişen çocuk annesiz mutlu olmaz olamaz anne şefkati bambaşka keza evladına yaptığı için üzülüyor belliki öfke kontrolü yok tedavi olmalı.

O elinizdeki size muhtaç bebeklere şimdiye kadar yasattiginiz zulmün, attığınız dayaklarin, sadece patatesle beslemenizin karşılığı olarak hapiste çurumeniz gerekirken hala bu kadar rahat konuşup yazabiliyorsunuz ya, bu devletin ayıbıdır... Bu coğrafyada ne sizin ne benim ne de başkasının o çocuklar için yapabilecegi hicbirsey yoktur... Allah ikisinin de yardımcısı olsun...

Armut ağacının altına elma duşmezmiş şiddetle bişeyin çözülemeyeceğini en iyi senin bilmen gerekir gerçekten annen gibisin demekki

Hıı sen dedin diye kınayanların hepsi çocuğunu dövecek. Bedduaya bakın. İyi niyetli olan kimse böyle bir şeyi dilemez. Kayınvalideli eve evlenmeseydin, bahane mi bu şimdi?

İnanın bana kimse mükemmel ve efso bir ailede yetişmedi. Hepimizin travmaları oldu ve bazılarımız dayak da yedi. Ben çocukken dayağın adeta bir tedavi yöntemi olduğuna inanılıyordu. Ama biz onlar gibi olmayacağız demeliyiz. Bana kalsa her ebeveyn adayı çeşitli derslere zorunlu olarak tabii tutulmalı. Herkes çocuğuna sinirleniyor bu çok normal ama şiddet, ASLA! Lütfen herkes evlenmesin ve çocuk yapmasın keşke bu konuyla ilgili bir düzenleme yapsa yetkililer. Sizin önce ortamı değiştirmeniz lazım. VuslataDair evli ve 3

Sen mi başka bir canlıya zarar vermedin? Sana çok şey yazılır da mantığı yok sen o çocuğu harcayacaksin. Allah babasıyla babannesine vicdan versin inşallah elinden alırlar o çocuğu rezil etmezsin daha fazla

3 yaşında, gidecek yeri olmayan, kolunu da Kırsan yine caresizce sana gelecek canlıya sırf gücün yetiyor, evdeki erkin tek ona geciyor diye vurmanı hiç bir sebep hafifletemez. İğrenç bir annesin, yetmiyor gibi bir de ikinci çocuğu yapmışsın. Amacın ne? Bakamiyorsan, sabrını zorluyorsa, pismansan neden daha cok ürüyorsun? Keşke sosyal devlet olsak da gelip çocukları sizden kurtarsalar çok üzüldüm gerçekten de üç yasinda bir çocuğa el kaldıran biri olmanıza. Yazık ya, başlık da annemin laneti Senin kızınin laneti senin gibi bir anneye sahip olması, haberin yok

39 yasindayim benim yasimda anasindan babasindan hatta komsu teyzeden ogretmeninden siddet gormemis olan nadirdir. Ama ben uygulamiyorum. Ellerin kirilsin Milana22

Umarım yazarsınız hatanızı biliyorsunuz tedavi olun bir an önce.

Birde kendi dogurdugu çocuğuna merhamet göstermeyen bu arkadaşi anlamamız bekleniyor

Bugünkü konularda gerçekleri duymak istemeyenler hemen bedduaya sığınıyor Hiç korkmuyorsunuz dimi

Konu sahibi geri gelmişsin öfke kontrol sorunun olduğunda kayınvalidene veya eşine vuruyor musun neden cevap vermedin?

Aynen devam H

Inşallah bir gün bizde de böyle yaptırımlar uygulanır da adalet sağlanmış olur.

Benim bir arkadaş var, insta da çocuk kitap oyuncak gibi paylaşımlar yapıyor baya takipçisi var sayfası büyümüş bi kızı var 2-3 yaşındaydı buluştuk, kız üstünü mü ıslatmış ne öyle bir şey kızına bir Girişti ben korktum sakin ol vs dedim Hı bu arada arkadaş öğretmen neyse Bu tip insanlar her yerde bebeğin savunmasız olduğunun farkında değil Büyük ihtimalle konu sahibi kocaya kızıyorsun kaynanaya kızıyorsun Çocuğa patlıyorsun Ama bu çok hatalı Kaynanaya patla rahatlarsın

Zaten niyetim hafifletmek değil kesinlikle zaten yanlış bir tutum var ortada bunu savunmuyorum ama afaroz etmek yerine bende kendimden örnek vermek istedim bunun arayı düzeltmeye engeli yok insan değişebilir yeeterki istesin Firdevs Yoreoglu Sen Bihter Ziyagilsin aptallık etme! Anneler

Buraya ilk gelişim ve ilk paylaşımım.. Kaçacak olsam niye tekrar geleyim.. Mantık yaa mantık biraz..

C Coolgirl61 maddi durumunuz sağlık giderlerini karşılamaya yetiyorsa eger destek alın. Çalışma şansınız var mı kayinvalideniz bakarmi en azından evden çıkarsınız psikolojiniz biraz hafifler evlatlarinizi da gün içinde özlersiniz. Es ve kayinvalide ile sıkıntılarınizi bilmiyoruz belki evi de ayırmaya bütçe oluşturabilirsiniz böylece.

Allah aşkına bahane uydurmayın, o küçücük yavrunun ne günahı var?

Annenizin size yaptığını siz de çocuğunuza yapıyorsunuz yardım alabilirsiniz çünkü büyüdüğü zaman o da bu travmalarla yaşayacak, çok önemli bir konu lütfen yardım alın

Üvey annem benimde çok döverdi ama ben asla kıyamıyorum bağırınca bile özür diliyorum Buda doğru değil belki oteritemi sarsıyor ama hiç kırmqk istemiyorum yani ben dayak yedim öyle gördüm öyle devam ediyorum demeyin gözünüz dönmesin çünkü masuma vurmanın hiç bir gerekçesi olamaz gidin tedavi olun çünkü dayakta bi bağımlılık o masumun ruhunda yara açmaya hakkınız yok

Konu sahibi, ne durumdasın? Sözünü yerine getirebiliyor musun? Bebeğine iyi davranıyor musun?

Bu tür problemleri olan insanlar, kolay kolay problemleri olduğunu kabul etmezler. "Annemin laneti" diyerek uydurdugunuz bahanenin arkasina siginarak, 3 yaşında minicik yavrunun günahina girmayin. En kisa sürede, mümkünse filan da demiyorum, acil olarak psikolojik yardim alin.

Hayatim boyunca bu kadar mantiklisina hic denk gelmemistim sizin sadece ofke probleminiz yok bence cok daha ciddi sorunlariniz var gibi. Bir de insanlara sevgiyle kucakliyorum seni falan demissiniz valla ben sizden korktum. Ciddi sorunlu oldugunuz icin korktum.

Tam olarak ne hale geldiğimi düşünüyorsunuz anlamadım.. Beni hiç anlamamışsınız ki kendimi açıklamak için yormayacam.. Ama şu ifadeniz gerçekten çok çirkindi kabul edin.. iz kalmasın diye mi.. Ben psikopat değilim hanımefendi bir anneyim hata yapabilecek bir varlık.. Anne.. Ama siz hayatınızda hiç hata yapmamışsınız belli ki.. Bu kadar gaddarca eleştirdiğize göre..

Priskolojik destek almalısın. İyi bir terapist bulduğunda içindeki travmaları çözüp hayatına daha huzurlu devam edeceğine eminim

Ağlarım ya ağlarım bende öyle yapardım hep ama işte...

Allah askina kayinvalide ile yasayip butun hincini cocukladan alan biri yaptigindan utanmak yerine bunlari yazabiliyorsa gercekten durumu cok agirdir. Sen git o cocuklari sevgiyle kucakla. Annemin laneti diyor bir de Allah akil fikir versin.

"ruh eşi"n neden evini barkını ayırmıyor, stres içinde yaşamaya devam ediyorsunuz?

Farzet şöyle bir iteledin sinirle düştü kafasını çarptı ölmedi de komaya girdi bitkisel hayata girdi yaaa napıcaksın. Bak bu hayatta herkesin imtihanı farklı. Kimin ne yaşadığını bilemeyiz neden yaşattığını da bilemeyiz. Uyuduğun kör kuyulardan uyan artık. Ama annem de şöyleydi ben de o yüzden böyle oldum girdabından çık artık. Yaa vurma bi dahaa o cocuklaraaa Sesini bile yükseltirken bi kork yaaa. Kaç yaşında kadınsın. Artık bi silkelen. Günah be valla günah Ayy kalbim sıkıştı yemin ederim. 3 ne yaaa 3 yaş ne. Hırsında boğul dilerim. Oysa ki bir anka kuşu gibi kendini yeniden doğurabilir bir kadın. Tabii isterse.

Konu sahibi bu annenizden size geçen bir lanet değil bu sizin seçiminiz lütfen davranışlarınız için sorumluluk üstlenin ve farkında olduğunuz hatalarızı engelleyin. Sizden çok daha büyük acılar yaşayanlar var. Örneğin engelli kronik hastalıklı çocuk anneleri. Annem kardeşime 15 yıl bebek gibi baktı, ömrünün yarısı hastanede refakatçi olarak geçti bırak sosyalleşmeyi gece 8 saat bile uyuyamazdı bazen duşa girmeye zaman bulamazdı, bütün bunlara rağmen sinirlenip sesini yükseltse sonrasında pişman olur özür dilerdi. Kardeşim bazen tüm sofrayı devirirdi bazen yürümek istemez yolun ortasına çökerdi. Dediklerimizi anlamıyordu. Iki tokat atıp istediğini yaptırmak kolay olurdu. Ama kolay yolu seçmedi hiçbir zaman. Bir bahaneniz yok gerçekten yok. Sizin nesilde hangi çocuk vurulmadan büyüdü? Tartışmaları gördüğüm için ekleyesim geldi. Benim ihtisasım psikoloji ama klinikte ilerlemedim işim psikoterapiyle ilgili değil yani. Psikolog unvanım var ama başka bir alanındayım. Zaten terapist olsam burada yorum yazmayı etik bulmazdım çünkü terapiyle forumda yorum yapmak alakasız hatta bir miktar birbirine zıt şeyler. Terapide önyargıda bulunmamak, objektif nötr kalmak ve uzun uzun dinlemek gerekir -bazı bozuklukların tanısı kolay olsa da- hemen yargıya varmamak daha sağlıklıdır. Yani burada yaptığımız ise birkaç paragraftan sonuca varmak oluyor. O yüzden sosyal medyayı, forumu terapi odası sanmamak gerek. Üyelerden de terapist gibi tarafsız, duygulardan arınmış, profesyonel yorumlar beklemek anlamlı olmaz. Ama yine de bence nasıl yaklaşmamız gerektiğini yazmak istedim. Şahsen bu konudaki en verimli yorumların kendisi de ebeveynlerinden şiddet görmüş ama çocuklarına bunu aktarmamayı başarmış olan kişilerden geldiğini düşünüyorum. Hepimiz biliyoruz ki öfke sorunu yaşarken nasıl ki kocalarımıza, patronlarımıza, kaynanalarımıza vurmamayı başarıyorsak, elbette istersek çocuklar için de kendimizi dizginleyebiliriz. Ben bunu kontrolünü kaybetmek olarak tanımlamıyorum. Çocuklara şiddet, bir cezası olmadığından karşılık veremediklerinden aciz olduklarından dolayı yaygın. Yani acziyetten faydalanıp öfkeyi boşaltma hali var. Bunun da ne sempati göstererek ne de aşağılayarak çözüleceğini düşünmüyorum. Çünkü kendi şiddete uğramış olmasından dolayı sempati bekliyor ama anlayış gösterilecek bir hareketi yok. Yanlış olduğunun da farkında. Zaten elinde internet var. Öbür yandan kişi etrafında horlandıkça, stresörlere maruz kaldıkça böyle davranmaya devam ediyor hatta bir üye kendisine yapılan yorumlara sinirlenip hıncını çocuklarından aldığını yazmıştı. En güzelinin gerçekleri hakarete vardırmadan daha nötr bir şekilde yinelemekten geçtiğini düşünüyorum.

çok mu gerekliydi şu psikolojiye üst üste çocuk sıralamış bir de. çocukcağızlar kadının elinde stres topu olmuşlar. çok üzüldüm.

Ama öyle demeyin annesinin laneti sadece çocuklara uygulanan lanet büyüklere uygulanmıyor. Hadi bı denesin bakalım kayınvalideyle kocaya yapıştırmayi

4 seneye o şikayet ettiğiniz hayatın içine bir de çocuk mu kondurdunuz. Insan kendisini kendi yetiştirir. Evet yaşanılan ortam, çocukluk duyguları etkiler ama hayatinizin direksiyonu sizin elinizde. Biri 3 yas biri 3 aylık ya insan evladına nasıl kiyabilir. Aklınızı başınıza devşirin. O çocuklar isteyerek o eve konmadi siz istediniz. Sorunlarınızı halledecek yetiskinliktesiniz. Kayinvalide yanından ayrılın mümkünse G

Yorumunuz ve tavsiyeniz için çok teşekkür ederim..

İşte bu kadar mevzu bu. Ve inan benim kadar şanslı olamayan var ki bak bu benim kendimi şanslı gördüğüm halim. Benim sarıldığım bir babam vardi. Sevgisizlik beni de mahvederdi ama hep aklima onun sevgisi geldi. 4 yıl hocamdan terapi aldim koca dört yıl yaa. Kadın en son bana jes insan psikolojisi cerrahın kesisi gibi, yarayı açanın, o kesiyi atanin en kolay kapatacağı bir derya. Çünkü o biliyor neresi olduğunu. Biz ise sadece orayı kesfetmek icin yillarimizi veriyoruz. Ne oldu? yillar gecti dogum yaptim en zor zamanimda ilk annem geldi aklima keşke annem benimle ilişkisini duzeltse dedim. Ve yine olmadı pes ettim benim de aydınlanmam bu şekilde gerçekleşti. Biz bu anneye destek olursak. O kadar senesi heba olmayan bir evlat daha buyumeyecek belki de. Benim cabam sadece bunun icin. Ve konu sahibine kendimce yardimci olmaya calisiyorum.

M melekfatma ne cengaver kadınmışsın valla gurur duydum bacım. Bissunicole

bebegini sarsan, o sese eşi uyanan bir uye vardi. Sip sevdi miydi neydi uyelik adi. Eger o uyeden bahsediyorsaniz onun bebegi 10 aylikti. En son tum uyelikleri ifsa edilmişti.

İlk 2 paragrafı yazma sebebiniz, davranışlarınıza bahane bulmak için. Siz, 3 yaşındaki el kadar çocuğa vururken, kaynananız ne yapıyor? 33 yaşında, yetişkin bir kadınsınız. Küçük yaşta da evlenmemişsiniz, sadece 4 yıldır evlisiniz. Sizin o masumlara vurduğunuzu eşiniz biliyor ve susuyor mu? Umarım eşiniz, çocuklarını sizden korumayı bilecek ve gerekirse velayetlerini alıp yollarınızı ayırmayı başaracak kadar akıllı bir adamdır.

3 yasinda cocuk ne yapiyorda dovuyorsun mesela. En fazla evi dagitir baska yapabilecegi birsey yok o yasta yada yemek yemiyordur. Dovdugun zaman anne diye aglamiyormu. Birde cok kucuk 3 yas neresine vursan elinde kalir vicdanin sizlamiyormu hic. Hepimizin evladi var bazen benimde gozum karariyor sinirden hemen baska odaya geciyorum yada en yaptigim koluna cimdik ki cok buyuk bir olayda oda artik. Dovsem ben vicdan azabindan cok kotu olurum bikere babasi tirnagini keserken yanlislikla etini sikistirdi. Babasina aglayarak baba neden bana bunu yaptin dedi 38 yasinda koca adam oturdu agladi hala olayi bazen soyler oglum esimin gozleri dolar ki vurma olsa adam intihar eder heralde. Allah herkese vicdan versin. Bu arada benim annemde sizin anneniz gibidir bende annemi cok sevmem aramiz soguktur

Abi daha kendi eviniz yok, baska bir kadının yaninda sigintisiniz niye surekli uruyorsunuz. Ne guzel ure ure sinirlenince cak agzina ama cok pismanim de. Anam da beni dovdu de. De allah de.

Çocuğuna şiddet uygulayan ben değilim sizsiniz. Sizin dileğinizden ne olur? Dileyin dileyin durun. Sizin gibilerin duası için güzel sözler var ama dile getirmeyeyim şimdi.

Yooo bayağı bile isteye çocuğu dövüyorsunuz. Bilinciniz ve akli melekeleriniz yerinde gayet, buraya konu açacak kadar muhakeme yeteneğiniz var. Kayınvalidenizle kocanıza gücünüz yetmediği için, gücünüzün yettiği birine yöneltiyorsunuz şiddeti. Bütün şiddet uygulayanlar gibi, kendinizden daha zayıf bir varlığı seçmişsiniz. Şiddetin mağdurları neden genelde çocuk, kadın, hayvan olur? İşte bu yüzden. Yani dayakçı kocalardan farkınız yok. Onlar karılarını, siz de çocuğunuzu dövüyorsunuz. Alın şimdi bu gerçeği hazmedin.

Çok teşekkür ederim.. Tavsiyeleriniz çok kıymetli.. Ben bu başlığı yuhlanmak ya da kendimi acındırmak için açmadım.. Sizin gibi yapıcı ve yüce gönüllü insanlar yeni bir umut yeşertti gönlümde.. Gerçekten tekrar teşekkür ediyorum.. Destek alıcam ve başardığımı burada paylaşacam..

O kadar üzgünüm o kadar yorgunum ki.. Belki yazarsam içim bir nebze soğur diye düşünüyorum.. Siz hiç anneniz hayattayken annenize hasret kaldınız mı.. Hiç başkalarının annelerine özendiginiz oldu mu.. Ben kendimi bildim bileli yani çok küçük yaşlardan beri annem benim için hep korktuğum bir varlık oldu.. Ne sıcaktan bir sarılma ne tatlı bir söz ne de ilgi alaka.. Uzun yıllar hem psikolojik hem fizyolojik şiddet gördüm.. Taa o zamanlar bir karar vermiştim.. Ben asla annem gibi bir anne olmayacaktım.. Yıllar geçti ruh eşimi buldum çok severek evlendim ve nihayetinde ben de anne oldum.. iki tane dünya tatlısı evladım var.. Kızım 3 yaşında oğlum 3 aylık.. Kayınvalidemle birlikte yaşıyoruz ve tahmin edersiniz oldukça stresli bir hayatım var.. Bana sorsanız 4 yıllık evliyim fakat 40 yılın yorgunluğu var üzerimde.. Ha birde annemin laneti.. Beni üzen yıpratan asıl mesele şu ki ben de kızıma şiddet uygular hale geldim.. Bunun hiçbir mazereti olamaz biliyorum fakat anlık gözüm dönüyor vuruyorum o masum yavruma.. Sonrası deli gibi pişmanlıklar gözyaşlarım.. Artık bu son desem de engel olamıyorum kendime.. Çok üzgünüm çok kırgınım.. Hani ben annem gibi bir kadın olmayacaktım..

Yazdım yazdım sildim. Babaları tarafından gizli kameraya alınmış dayak yiyen iki çocuk videosu vardı internette. Çocuklar sosyal hizmetlere verilirken o anne de " çocuklarımdan ayrılamam diye" çırpınıyordu. Sorsanız o anne de çocuklarını seviyordur ama işte bu sevgi değil. Kızınız için çok üzgünüm.

Doğrusu da bu zaten burada kadını linçleyip gömünce o çocuklara nasıl bir faydamız olacak?Daha öfkelenecek hırslanacak. Düzelmek istemese açık açık gelipte buraya yazmaz. Kimsenin güzellediği falanda yok şiddetin neyini güzelleyeceğiz acaba! Tedavi ol düzel o evdende kurtul diyoruz. Herkes önce kendi kusurlarına bakacak sonra asıp kesecek burada.

Kötü ebeveyn tutumlarına maruz kalanlar hep aynı sözü verir kendine fakat bahsettiğiniz durum azımsanmayacak kadar çok yaşanır. Yapmanız gereken belli, psikolojik destek almalısınız. Önce kendi içinizdeki yaraların kapanması gerek ki çocuğunuz zarar görmesin. Lütfen ertelemefen bir uzmana başvurun.

Niye doğurdugun belli ağzını kocana kayınvalidene acamadigin için bir kum torbası lazımdı Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

Tum yorumlari okumadim yinede varya. Beter olun. Umarim cimere sikayet eden olurda alirlar cocuklari elinizden

Onlarca farklı nedeni olabilir. Konularda kayınvalide / kayınpeder yazınca çoğu kişi, bu insanların çok dinç ve sağlıklı insanlar olduğunu varsayıyor. Belki de öyle değildir. Kendi kişisel bakımını yapabilen ancak tek başına yaşaması mümkün olmayan biri de olabilir. Adam en başta, annesiyle beraber yaşayacaklarını anlatmış ve karşı tarafı aldatmamışsa, adama bir şey diyemeyiz. Konu sahibi de evlenirken 29 yaşında yetişkin bir kadınmış. Adam durumu anlattıysa, anlattığında kabul etmeyebilirmiş.

Nedemek bu ya siz kimi kınadınız peki çok ciddi soruyorum kimi kınadınız? Öfkenizi size zarar verenlerden çıkarında göreyim o aslan kocanız onun biricik annesi sizin anneniz hadii gidin bağırın avaz avaz canlarını acıtında göreyim. yok yapamazsınız çünkü gücünüz onlara yetmiyor Destek almayı düşünüyorum demişsiniz düşünmek degil çoktan hastanede olmanız lazımdı. ayy yok devlet hastanesinde çok ilgilenmiyorlar derseniz sinirliyim, şiddet uyguluyorum öfke kontrolsüzlügü yaşıyorum demeniz yeter. Çevrem yok arkadaşım yok demekle olmuyor sokak kaldırım park bu üçlü kendinizi dışarı atmak için yeterde artar bile

Konu linkiyle cimere şikayet edip elinden çocukları aldırmak lazım.

Vurduktan sonra ağlamanız hiçbir şeyi değiştirmez. Siz kendinizi kabullenmişsiniz. "Annem gibi olmayacaktım" düşüncesi bir çözüm yolu değil. Yapmanız gereken çocukluk travmanız için tedavi görmek ve sonra anne olmaktı. Hala da geç kalmış sayılmazsınız. Destek almanız şart. Yaşadıklarınız çocuklarınıza yansıyor ve ileriki yaşamlarına da ayna tutuyorsunuz. Sizden çalınanları sizde onlardan çalıyorsunuz. Bir diğeri ise kv ile yaşamak. Şartlarınızı bilmiyorum ama buna da bir çözüm bulmalısınız

Duyarlılığınızdan ötürü kendi adıma teşekkür ederim.

Konuyu başından beri takipteyim. İlk başta konu sahibini anlamaya çalıştım. Tedavi olması için teşvik edeyim diye düşündüm ama devamındaki yorumları ve verdiği cevapları görünce anladım ki iş öfke kontrolünün olmamasından daha ciddi. Her zaman derim üslup her şeydir. Konu sahibi istemediğiniz cevaplar aldıkça iyice çirkinleştiniz ve kendinizle çelişmeye başladınız. Amacınız gerçekten iyi bir anne olmak çocuğuna el kaldırmamaksa gidin tedavi olun, bu yönde kitaplar okuyun, kendinizi değiştirmeye çalışın. Bunları yapmak yerine vaktinizi buradaki insanlara çemkirmekle harcamayın. Biz iki gün sonra sizi ve konunuzu unuturuz ama evladınız yaptıklarınızın izini ömür boyu taşır. Onda annesinin "laneti" olmasını istemiyorsanız kendinize çeki düzen verin.

Sizin gibi masumlara güçsüzlere şiddet uygulayanlara asla merhamet duymuyorum Gücünüz size emanet edilmiş şu hayatta tek güvendiği en çok sevdiği dünyaya gelmesine sebep olan yavruya mı yetiyor Ne derdiniz kininiz varsa gidip sebebiyle hesaplaşsanıza Hangi yüzle bir de kırgınım diyebiliyorsunuz ya şimdiye dek gönlünü güvenini sevgisini kırdığınız dünyasını yaktığınız çocuğun yarın da kolunu bacağını kırarsınız Yazıklar olsun be olmaz olsun Gidip tedavi niye olmuyorsunuz 3 yaşındaki bebenin neresine vuruyorsunuz vuracak ne sebep çıkarıyorsunuz Buna göz yuman babaya da babaanneye de yazıklar olsun Ah yurt dışında yaşasaydınız da kurtarsalardı sizin elinizden o sübyanı

Bakın, böyle olmaz işte sabırla yazılanları okuyun. Ders çıkarın burdaki hiçbir yorum sizin kötülüğünüz için değil.

çoğu insanın annesinde kızdığı bir huy vardır. herkes bunu kendi çocuğuna yapacaksa kızmasının ne anlamı kaldı o zaman? hiç mi kendinizi yetiştiremediniz, bu hayatta annenizin size öğrettiği ve ya yaptığı şeylerle mi yaşıyorsunuz.. benim annem de beni başkalarıyla kıyaslardı zaman zaman, içimde nasıl kaldıysa yanımda kıyaslanan bir çocuk olduğunda direk tepki gösteriyorum. kendimi yetiştirmesem aynılarını yaparım. kızdığım şeyi yapan insanlardan ne farkım kalır? eğer kv ile yaşamak sizin için sorunsa o konuda da bir adım atın. 3 yaşındaki bir çocuğu da 13 yaşındaki bir çocuğu da döverek hiçbir şeyi çözemezsiniz. gücünüz sadece masum bir bebeğe mi yetiyor yani. ben dahil tedavilerle çocuk sahibi olmaya çalışan bir dünya kadın var burda. o yüzden çok sakin yorumlar beklemeyin

Senin gibiler asla anne olmamalı. Keşke sizleri doğurmadan tespit edecek bir mekanizma olsa dünyada. Yazık. Dişiniz dada çocuk evresine geçmemiş bir bebeğe geçiyor. Çok vaka görmüş biri olarak sen ve senin gibilere asla acımıyorum.

Empati yapamadığım konulardan biriside annenin çocuğuna şiddet uygulaması ve suçu yaşadığı travmaya vermesi. O çocuk büyüyünce sizden nefret edecek tıpkı sizin gibi kendi canından şiddet görüp kendi canına şiddet uygulayan korkunç bir insan olacak YAPMAYIN. Hiç bir sebeb neden hafifletmez 3 yaş veya 13 ne fark eder el kalkarmı evlada belliki korkunç bir psikolojik dönemden geçiyorsunuz keki neden çocuk yapıyorsunuz. Yok abi Allah yardımcıları olsun o sabilerin Sibel 1923 KAR LEOPARI DAĞCI tek ayak

Herkes sizin gibi polyanna olmak zorunda mı?

Neden bir doktora gitmiyorsunuz? Önceki

Gerçekten çok komiksiniz annenin mantığında kesinlikle değilim ama sizler gibide devletin bunca eksiği olduğunu bile bile kalkıp bir çocuğun ondan alınmasını istemem yapıcı olmak zorundayız buda sizin yaptiginiz şekilde olmaz. kadin cinayetleri hergun devam ederken kim ne yapıyor Allah aşkına aile kurumuna önem verilmediği kadınların ikinci planda olduğu ve ne türlü siddetin uygulandığı binlerce olay var ve herkes yalniz. anne destek almalı çaba harcamali evladına sahip çıkmalı ben yapıcı olmaya çalışıyorum yıkıcı olmaya değil senle aynı fikirde olmak zorundada değilim

Ahh jesss Çok güzel yol göstermişsin bu arada, yapıcı yorumunun faydası olur umarım.

Kendi evladını döven, başkasınınkini umursar mı hiç? Hafif konular bunlar onun için, umrunda olmaz.

Cok şey söylemek isterdim de hiç yeri değil.

Bide şey vardı kadının düşmanı kadın... 3 yaşında o uuuuc 1 2 3 hayatın tecrübesi bu kdr Vicdan tatmini yapmayı bırakın K

Yaşadıklarınız annenizin laneti değil, evlenirken kayınvalide evinde yaşamayı kabul etmeniz yüzünden. Çocuklarınızı Allah bağışlasın ama eşinize ayrı eve çıkmayı kabul ettirmeden birkaç yıl arayla çocuk sahibi olmayacaktınız, şartlar öyle gerektirdi kayınvalideyle yaşamamız gerekiyordu mecburduk demeyin, bahane sayarım zira tek göz odası bile olsa herkesten bağımsız evimiz olacak deyip kimseden 5 kuruş yardım istemeden evlenmiş bir kadınım, evlendiğimizde sandık çeyizi dışında bir çöpümüz bile yoktu ama kendi evimizi kurmuştuk, 1 çocuktan fazlasına tahammülüm olmayabilir, çocuklarıma eşit davranmazsam vicdan yaparım dedim tek çocuk doğurdum. Kimsenin lanetiyle olacak şeyler değil bunlar, bir odalı ev tutsaydınız, yer yatağında yatsaydınız, eşinizin maaşı yetmiyorsa çalışsaydınız da kayınvalide evinde yaşamasaydınız, hepimiz bir tercih yaparız kayınvalideyle yaşamak da sizin tercihiniz, siz ben herkes tercihlerimizin bedelini çocuklara ödetmeye hakkımız yok.

Yorumunuz için teşekkür ederim hanımefendi.. Destek alacam..

Bu cümlenize istinaden yorumladım. Benim için vurmak dövmektir. İlla tekme tokat olması gerekmiyor. Demekki sizin için değilmiş kusura bakmayın. Ayrıca ben sizi yargılamadım. Annelik duygunuzun önleyemediği vurma eyleminin burdaki yorumlarla giderilemeyeceğinden bahsettim. Ancak anladigim kadariyla siz cocuğunuza yaptiginiza değil kendi çocukluğunuza yorum yapmamızı, ona acıyıp teselli etmemizi bekliyorsunuz. Şiddetin derecesi açıklamasi maazereti yoktur. Tabiki insaniz hepimiz cocuk büyütürken zaman zaman geriliyoruz. Durup sakinleşmeyi öğrenmek zorundasınız. Vurmak, bağırmak, dövmek, sövmek siz hangi kelimeyi kullanirsaniz kullanin bunlarin hepsi şiddet demektir. Kelimelere değil çocuğunuza ne hissettirdiginize odaklanın lütfen.

Asıl iğrenç olan ne biliyor musun üslubun.. Umarım kınadığın yerden imtihan olunursun..

Belaltı vurayım diyorsunuz.. Ne kadar bayağı bir kişilik..

3 yaşındaki bebeği döven biri olarak yılın annesi mi ilan edeceklerdi sizi?

Annenizi bahane edip 3 yaşında bebeğe uyguladığınız şiddeti annemin laneti diyerek vicdanınızımi rahatlatiyorsunuz madem psikolojik sorunlarınız vardı neden çocuk yapıyorsunuz hayatınızın hıncını o masum yavrudan çıkarıyorsunuz yazıklar olsun

Çocuklar arasında zaten üç yaş var. Kayınvalide ile birlikte otururken, psikolojik olarak iyi hissetmiyorken, üstüne çözümleyemediğiniz çocukluk yaralarınız varken çocuğunuz henüz iki yaşındayken hamile kalmış olmanıza rağmen bu aradaki boşlukta çocuğum olmuyor diye üzülüp derman mı aradınız?

Amerikan pediatri derneği tarafindan şiddet görmüş çocuklar üzerinde yapılan bir deneyde hiçbir çocuk anneyi cezalandirmamis ve uzak kalmak istememiş. Hep daha iyi olsun annem, beni dövmesin öpsün sarılsın ya da ağlamasın bana bağırmasın cevapları alınmış. Eğer bir tahribat varsa o tahribatin düzeltilmesi ilk aşama, duzeltilemeyecek durumdaysa uzaklaştırma ve en son cezalandirma.

Ya ne saçmalıyorsun? Gelmiş burada bir de haline bakmadan lak lak lak boş boş bayağının da bayağısı mesajları sen yazıyorsun. Git de kaynananı payla cesaretin varsa, bir tarafın da yiyorsa, sonra da insan gibi çocuklarına annelik yap. Son olarak üçüncüye de korun da sefil hayata bir zavallı daha eklenmesin.

4 yıllık evlisiniz 2 çocuk annesisiniz zahmet cekseydiniz dövmeyi bırakın öpmeye kiyamazdiniz kendinizi savunmaktan vazgeçin

Kıskanmayan ben sizi de sevgiyle kucaklarım.. Dalga geçtiğimi anlamamışsınız birde burada açıklama yaptırıyorsunuz.. Ama olmadı ki büyüsü bozuldu..

Konu sahibi vurmak şiddet kelimesi burda. Z zxshermine

İnsanlar çocuğum oldun dıye yaptırmadıgı iğne ilaç kalmıo. Allahım sen yardım et. Ne farkınız kaldıkı?

Hem daha ayrı ev tutup kendi hayatını idame edecek paranız yok ama biryandan da çocukları sırayla pırtlatmaktan geri kalmıyorsunuz. Kaynana yanında sinir stres yaşarken çocuk neyinize. Sonra o stresin ceremesini çocuklar psikolojik ve fiziksel şiddetle çekiyor yazık günah ya. Allah aşkına kaynana yanına evlenmeyin, evleniyorsanız da o huzursuz ortamınıza çocuk yapmayın. Tabi koca boşar, kaynana kısır der yapmazlar mı hiç koşa koşa.

Yorumunuz için teşekkür ederim.. Psikolojik destek almayı düşünüyorum.. Evlatlarım benim herşeyim.. Hiçbir zaman canlarını bile isteye yakmak istemem..

Dünyada pedofiliyi bile güzelleyen ''eğilim'' diyen insanlar var. Buyrun Tedx konuşması youtubedan izleyin tabiki kaldırılmadıysa. Bu tarz pembe panjurlu düşüncelere şaşırmıyorum artık ben o videodan sonra öyle bir kültür oluşmuş ki herşey göğüste yumuşatılabilir olmuş bizler için. Bebek dövmekte dahil.. Şaşırmadım. Biraz köşeli, kanunlu, riayetli olmak lazım.

eşi bunları yapacak kapasitede biri olsa en baştan kv evinde işleri ne . push ;

Yıllar önce sizin gibi bir kadın çocuğunu çarşının ortasında dövüyordu ama nasıl tokatlıyor anlatamam. kadinin yanında yaşlı bir kadın daha vardı hiç ses etmiyor. Arkami bir döndüm ben indirdim ona bir şamar kadın neye uğradığını şaşırdı hadi dedim bir daha vur o çocuğa bak bakalim ne olacak kadın diyor cocuk benim sen ne karışıyorsun. Aradim polisi geldi şikayetçi oldum sosyal hizmetlerin konuya dahil olmasını istedim. En son hakkında dava açılmıştı. Cocugun(cocuk dedigim 5 yasinda yoktur) yüzü kıpkırmızıydi. Herkes bize uzaylı görmüş gb bakıyordu. O senin malın değil sana sadece emanet, sana anne diyen güvenen düşünce sana koşup sarılan öpünce acısı hafifleyen canlıya nasıl kiyarsin. Senin elini kırar g. tüne sokarım dedim. Kadin soka uğradı. yanindaki teyze ağzını açıp tek laf edemedi artık anası mi kaynanası mı kimse. Kizimda anne çok mu ileri gittin dedi sonra, benim cevabimsa Ben sana tek fiske vurdum mu şimdiye kadar eger bizler koruyamazsak kimler koruyacak el içinde onu yapan evde neler yapıyordur kimbilir. Yine olsa yine yaparım. Isteyende kınayabilir. Keske bana denk gelseydiniz Allah biliyor ya.

Dövmek ve öfkelenmek için "sadece" çocuk ve hayvanları seçen hickimsenin öfke kontrol problemi veya tedaviye ihtiyacı yoktur. Gayet bilinçli ve kontrollü şekilde sırf acı vermek amacıyla kendilerinden güçsüz olana yönelirler. Kendilerinden güçlü olanlara ise gayet "hoşgörüyle" ve sakin yaklaşırlar... Bu yüzden böyleleri medeni toplumlarda tedaviye değil, tam teşekküllü hapishanelere yonlendirilirler...

Valla sen insana aklindan suphe ettirirsin. Konuyu biz actik zaten sen ustune alinma.

3 yaşındaki kızınıza şiddet uygulayıp suçu annenize atmak ne kolay değil mi? O minnacık çocuğa uzanan eliniz için çok güzel dileklerim var...

Bebeğe şiddet uygulayıp, bunu da annene bağlamazsın be!

Şimdi 3 aylık bir bebeğin yanında kızınız size kocaman oldu gibi geliyordur ama o da daha bebek. Üstelik tek bir otoritenin olduğu bir evde büyümüyor, sınırları hem anne-babası hem büyük ebeveynleri çizdiği için kafası karışıyor, bir anda kardeşi oluyor bütün ilgi onun üzerine kayıyor, muhtemelen annesi de yorgun, sinirli, önce aşırı tepkiler verip sonra kendini affettirmek için zıt yönde aşırı tepkiler veriyor, kızdığı davranışa göz yumuyor vs. Yani kızınız zor bir çocuksa zor bir çocuk olmak için yeterli bir çok sebebi var. Tuvalet, yeme, konuşma gibi davranışlarında gerileme, bebeksilik görüyorsanız bunun için de yeterli sebebi var. Sizin şuan yapmanız gereken kızınızla ilgilenmek ve bağ kurmak için evdeki insan kalabalığından olabildiğince faydalanmak. 3 aylık bebeğinizi kayınvalideye bırakın sık sık. Sütünüzü sağın koyun, bebeği kayınvalidenize bırakın kızınızla dışarı çıkın, evde oyun oynayın. Evdeki iş yükü üzerinizdeyse bu işleri kızınızla yapılacak aktivitelere dönüştürün. İlla çok çocuklara uygun aktiviteler yapmanıza gerek yok sürekli. 3 yaş çocuğu için herşey aktivitedir. Önemli olan sizin birlikte birşeyler yaparken hevesli gözükmeniz ve karşınızdakinin yetişkin olmadığını bilip sabırlı davranmanız. Gel aşkım birlikte çamaşır makinesini boşaltalım anne kız diyin mesela. Çamaşır makinesinden o çıkartsın yeni yıkanmış kıyafetleri, nasıl silkeleyip astığınızı gösterin, kardeşinin kıyafetleri, çoraplar vs gibi ufak parçaları o silkeleyip size versin siz asın. Havalar da sıcak inanın güzel aktivite olur çocuk için. Markete gidilecekse birlikte gidin çocukla zor olur bir koşu gidip gelirim diye düşünmeyin. Yemek yapılacaksa tezgahın ateşten uzak bir köşesine oturtun kızınızı, adım adım ne yaptığınızı anlatarak yapın yemeği. Ya da ne bileyim kabak domates gibi sebzeleri yıkamak, pirinç ayıklamak gibi işler verin ona da. Bu işleri cidden işler hallolsun diye değil, çocuğunuzla birlikte aktivite yapmış olun ve el koordinasyonu gelişsin diye verdiğinizi unutmayın ama. Bir de bol bol küçüklük resimlerini videolarını gösterin, onun da sizin karnınız da olduğundan bahsedin, ilk bebeklik zamanlarında yaptıklarından bahsedin. Büyüdükçe daha güzel şeyler yapabildiğini anlatın. İnanın 3 yaş çocuğunun annesinin ilgisine, muhabbetine, şefkatli yol göstermesine, örnek olmasına, koşulsuz sevgisine daha çok ihtiyacı var 3 aylık bebekten. Çünkü sünger gibi ne verirseniz onu emiyor şuan sizden tam sizi kopyalama zamanı. Yeterli zamanı, ilgiyi, emeği ayırmayıp davranışlarının düzelmesini bekleyemezsiniz.

Yok zaten hiç öyle düşünmedim konu sahibiyle aynı pencereden baktığınız belli. Buraya yazarak kendini nasıl değiştirecek merak ediyorum. Daha bir kere bile psikolojik yardım için adım atmamış gündüz çocuğu dövüp akşama pişman olup ertesi gün aynı şeyi tekrar yapmış bir kadın nasıl kendini iyileştirir buralarda? O buraya tepki alacağını bilerek yazmadı sizin gibiler onun durumunu aynen böyle meşrulaştırsın ona acıyıp haklı çıkarsın diye yazdı. Umduğunu bulamayınca da pişkin pişkin cvp vermeye başladı. Haaa bu arada devlet kimseden sonsuza kadar çocuğunu almaz. Eğer anne tedavisini olup öfke kontrolünü sağlarsa çocuğunu alır. Siz hem anne dövsün hem yanında dursun sonuçta annesi mantığındasınız.

Çok güzel anlatmışsınız.. Çokta haklısınız.. Kendime çeki düzen vericem.. Destek alıcam..

Gecenin kör saatinde bunu nerden okudum ki ben. Ben şimdi kelimelerime nasıl hakim olabilirim bilmiyorum. Bazı insanların hayatı gülistan bahçesi değil. Çocukluk travmalarımı anlatsam değil annem tüm sülale afaroz edilir. Annemin laneti diyorsun da, yaradan bir beyin vermiş kullanalım diye. Bir kız evladım var bir de toprakta evladım var. Nasıl böyle bir hayatın içine düştün bilemem ama sana yalvarıyorum o çocuklar için, bunları buraya göğsünü gere gere ama annem yüzünden ben böyleyim diye anlattığın gibi git tedavi ol. Kendini az bi geliştir. Kendine bir dön bak. İnandığın ne varsa neye tapıyorsan yardım dile lütfen. Lütfen o yavrunun gözbebeklerine bak. Cidden kelimeleri zor tutuyorum. Vicdanın da mı sızlamıyor. Kendi yavruların için zararlı olacaksan kendini izole et gerekirse.

İçim ezildi çocuğa vurduğunuz yerler nasıl acımıştır. Nasıl canı yanmıştır yavrunun. Uyku tutmaz bugün. Rabbim evlatlarınızı kurtarsın sizden

3 yaşındaki bir çocuğun en fazla ne suçu olabilir, çok ağlar bir şeye inat eder. Dövülmekten ne anlar daha fazla ağlar en fazla o anda korkar yine yapar sürekli tekrar ettiğine göre sizin yönteminiz bir işe yaramıyor önce karşınızdakinin çocuk olduğunu bilin sabrınızı ona göre ayarlayın çocuklar unutmaz bu yaptığınızı küçük diye önemsememezlik yapmayın en önemli yaşları şuanda. Kendiniz de psikolojik destek alın ayrıca çocuk eğitimi ile ilgili nasıl davranılmasıyla ilgili uzman görüşleri okuyun KIR PAPATYASII

Ha bu arada bu bir "lanet" değil. Bu sizin "çocukluk travmanız." Bunu aşın.

Konu sahibi ikinci çocuğu da yapmış. Dediğim gibi internet kullanabildiğine göre, uzman desteği alabileceğini de biliyor olması gerekir. Değişim isteyen insan hadi diyelim ilk çocukta kendini gördü, bu işi derhal düzeltmeye bakar. Ben öyle olsaydı samimiyetle söylüyorum, yine kızardım ama destek verirdim. Zararın neresinden dönerse kardır hesabı. Ancak eğer birini dövüp, yanlış yaptığını bilip, ikinciyi yapıyorsan ve hala bir değişim çaban yoksa, geceleri ağlamak benim için hiçbir şey ifade etmiyor. Öfkem sizin şahsınıza değil yanlış anlamayın ne demek istediğinizi anlıyorum ama karşıdaki kişi masum gelmiyor bana bu konuda. Yoksa keşke istese, keşke değişse ve o yavru o travmayı yaşamasa. Ki burda bir sürü kadınız şiddet görerek büyümüş, çocuğumuza şiddet uygulamıyoruz. Demek ki isteyince insan, bir şeyleri değiştirebiliyor döngüyü kırabiliyor. O çocuğun dayak yediği halde annesine küsmediğini bilmek benim canımı daha çok acıtıyor. Çünkü anne de buna güvenerek yapıyor yapacağını. Karşılığını alacağını bildiği insanlara dokunamıyor sonuçta.

Destek alıcam hanımefendi.. Oğlum yaşına girsin çalışmaya başlayacam.. ilginize teşekkür ederim.. M melekfatma

Siz annenizden daha kötüsünüz bence.

Ben şaşırıyorum valla orda kadın çocuğa sırf kociskosu ve annesine tepki veremedigi için şiddet uyguluyor biz burda kadını anlamaya çalışacağız. Birde tek bir tanesi yetmemiş gibi hala ürüyor. Ben bu kadınla empati yapamam.

Bilmem neden doğurdum acaba.. Bunu bir düşüneyim..

Rica ederim ama lütfen lafta kalmasın. Psikolojik yardım almak ayıp değil günah değil. İnanın hayata bakış açınız bile değişecek. Hem travmaları çözdükçe geçmişe olan kininiz de gidecek. Şimdiden size başarılar diliyorum. Yolunuz uzun mu sürer kısa mı bilemiyorum ama bu yolculuğun sonu güzellikler getirsin size de ailenize de

İyiki varsınız.. Sizin hayatınızdan da güzellikler hiç eksik olmasın..

Okuduğum yorumlar karşısında dehşete düştüm... ben annemi iki sene evvel korona illerinden kaybettim annem babamdan sürekli şiddet gördü hem sözlü hem fiziksel olarak maddi anlamda ciddi sıkıntılar çektik ac yatağa girdiğimiz hacizler yüzünden esyasiz evde oturduğumuz günler öyle çok ki... bunca hayat mücadelesi içinde annem bazen öfkesine engel olamazdı bize vurduğu olurdu kötüde vururdu sonra ben büyüdüm annemin bizim için yaptığı fedakarlıklari gördü gözüm bana attığı dayaklarla içimi sisirmedim. herkes aynı rahat hayata doğmuyor kendi kendine verdiği hayat mücadelesi içinde yeri geliyor bizleri de uzebiliyordu. insaniz bizler robot değiliz daima sabırli daima iyimser daima kusursuz olmamız imkansız. annemi kaybedince onunla birlikte yaşadığımı aslında onun olmadığı her anın bir masası olmadığını öğrendim zihnimde hep iyi yanları bizim için verdiği mücadeleler merhameti her düştüğümde kaldırısi kaldı. bans vurduğu zamanlar değil. burda bir kaç arkadaş cimerden bahsetmiş hiçbir yetiştirme yurdunda yetişen çocuk annesiz mutlu değildir. belki çok çok zor bir hayatı var belki beklediği şeyleri sunmadi hayat hemen sen kötüsün sen anne olmamalisin deyip yargılamak çok yanlış diye düşünüyorum. simdj annem yasasaydi keşke hep yanında bana destek olsaydi

Yok hayır oda yeni üye diye geldi benzer konu ile kacti gitti

Ben söyleyeyim, kaynana ile birlik yaşıyorsunuz, stresli bir hayatınız anlayışsız ve lakayt bir kocanız var ve tabi ki tek eksik çocuktu böyle harika bir evliliğe.

Bana tepki veren annelerden biri şeytan diğeri iğrenç anne dedi bana.. Bunun nesini anlamamı bekliyorsunuz benden.. üste çıkmak ne demek.. siz beni anlamamışsınız ki..

ben bazen emir kipiyle konuşuyorum hadi kızım çabuk ol ya da dökme elindekini gibi. hemen gözleri doluyor, annecim sen bana kızdın mı diyor ağlamaklı. bu kadar masum düşünen bir varlığa nasıl şiddet gösterebiliyorsunuz anlamıyorum. . push ; cilek. yagmuru

Bu arada Piraye hanım benim kedim var kollarımi kanatıyor ve morartmaya başladı biz ona terapiye başladık hatta ilaç kullanacak çünkü kendisi bir kedi ve beni av olarak görüyormuş kendisi bana saldirmasina rağmen gayet anlayışla karşılayabiliyorum onun doğası gereği neleri nasıl yapmamiz gerektiğini gözden geçiriyoruz. Muhakeme yeteneği yok çünkü iç guduleriyle hareket ediyor yardıma ihtiyacı var. Sadece anlatmak istedim..

Ben çocuğumu dövmüyorum.. Yazdıklarımı önce anlayın idrak edin sonra yorum yazın lütfen.. İdrak etme kabiliyetiniz yoksa boşuna laf ebeliği yapmayın sanki sütten çıkmış ak kaşıkmışsınız gibi..

Herkes yurt dışı... diye başlayan cümleler kurar ya hani.. Ben en çok çocukları ve aileleri kontrol etmelerini destekliyorum Ah bir kurum tepenize çökse korkudan ne yaparsınız acaba? Allah bildiği gibi yapsın anneniz ile çocuğu dövmenizin alakası ne? Annenin laneti imiş Sanki kadın kv yanına zorla verdi 2. Çocuğu da onunla yaptınız

Mantıklı konuşan insan görünce bi tuhaf oluyorsunuz.. Tabi bünye alışkın olmayınca..

Tavsiyeleriniz için teşekkür ederim.. minnettarım..

"Ama ben olmayacağında eminim" Olduğu zaman ki yüz ifadenizi çok merak ediyorum.. Beni bu kadar iyi tanıyorsunuz ya sözde..

Üslup önemli tabi. 3 yaşındaki kızınızı da tatlım diyerek mi dövüyorsunuz?

İkisi de üvey ne yazık ki hatta kendi öz evlatları olan abimi de çok dövermiş ama beni Daha bi itinalı döverdi bu yüzden bu bi bağımlılık bana göre alışkanlık bi kere başlayınca duramıyor

Görüp bilip durdurmamak da şiddet bana göre. Onların vurduğunu yazmamış ama yazarsa da şaşırmam. Kaynana bütün gün evde farketmiyor mu çocuğun dayak yediğini? Çocuk hiç babasına söylemiyor mu annem bana vuruyor diye. Yuvarlanıp gidiyorlar işte.

Kesinlikle insallah konu sahibide biran önce aklini basina toplar yazik gunah el kadar sabi

Benim üslubumdan utanıcağına insanlığından utanmayı dene, ya da anneliğinden utanmayı dene. Utanıcağın çok şey varken benim üslubuma sıra gelmemeli. Ve evet sözümün arkasındayım sevişmeyi çocuk doğurmayı biliyosanız o çocuklara insan gibi mualeme etmek ZO RUN DA SI NIZ!!!!

Cok sey demek istedim size. Annenizin davranisi arkasinda siginmayi birakin. Hic ne gorduysem o yuzden deme. Ben degil ama kiz kardesim cok kotu dayaklar yerdi. Asla annem gibi olmayacagim dedi. Ve olmadida. Cok stressli iseniz kaynana ile oturmakdan ayrilin.. hos Oda bahanem. Bizim kizda 8senedir kv ile oturuyor. Of vallahi deli oldum. Birde ikinciyi dogurmus. Korunurken olmustur kesin

Bu romantik bakış açısına ben sahip olamıyorum. Bu kadının yerinde olmam mümkün değil. Bir kedim var kollarımi parçaladı. Abartmıyorum kollarım çizik içerisinde bir kaç yerini ısırdı morartti. Onun canını acıtacak hiçbir şey yapmadim. Artık acidan ağladım yani şimdi tedaviye başlatıyorum. Merhameti azıcık vicdani olan en başta insan olan bir kişi kendinden küçük savunamayacak bir canlıya hiçbir koşulda zarar vermez. Yok annesi vurdu yok bilmem ne oldu çatır çatır sevişip çocuk yapmayı bilecek bilinçte bir insan ve artık devir eskisi gibi değil. Burada millete beddua edeceğine açıp bir kaç psikoloğu dinlesin. Bazıları insanlıktan ve vicdandan nasibini almamıştir. Kadın olunca bu insana pozitif ayrım yapma zorunluluğumuz olduğunu da düşünmüyorum. Şimdi burda bir kocanin kadını dövdüğü ile ilgili konu açılsa kimse gidip ama onun babası da karısını dovuyormus zor durumda adam yazık diyormusunuz? Bence kimseye sizde çocuğuna vurmasına vesile oluyorsunuz diye vicdan yaptırmaya çalışmayın. Katillerin çocukları katil her şiddet gösterinin çocuğu şiddet göstermeliydi o zaman üç tane dayım var babaları alkolik annanemi günlük dovmesine rağmen karılarını el ustunde tutuyorlar. Uzaydan mı geldiler acaba? Kısır döngüyu kirivermişler

Ellerin kırılsın vicdansız. Psikolojine güvenmiyorsan neden doğurdun?

Hı hı evet sensin canım..

Ben çocuğumu dövmedim dövmem de hanımefendi.. Lütfen yazdıklarımı düzgün bir şekilde okuyun sonra yargılayın..

Yazmak istediğim yorumdu Eliniz kırılsın konu sahibi

İşte önemli olan bu döngüyü kırabilmek... kırıcı olmak istemiyorum ama bu sizin elinizde. Cocugunuza vurduktan sonra sadece sucu annenize yüklemeyin. Evet kötü bi anne/kız ilişkiniz olabilir ama bu cocuğu dövmenizi asla haklı çıkarmaz. Vicdanınızı rahatlatmak için annenizi bahane etmeyin.

Sizin şiddet uyguladığınız o masum yavru için yıllarca hasret çekenler var 7 yıldır evlat hasreti çekiyorum 3 evlat kaybettim tedaviler gördüm evlat için hormon ilaçları yüzünden meme kanseri oldum sizin gibi zahmetsiz anne olamadık maalesef hani kıymetini bilemediğiniz dövdüğünüz evlat için benim gibi niceleri var Allahın size sunduğu o meleklerin keşke değerini bilseniz keşke birde utanmadan beddua ediyorsunuz.. rabbim sizin içinize annelik duygusu versin

Kayınvalidenizin evinden taşınıp acilen psikolojik destek alın acilen!!! Hatta lütfen yavrunuza da aldırın.

Yorumunuz için teşekkür ederim.. Yapıcı üslubunuz için de.. Yaşadıklarınıza çok üzüldüm.. insaAllah Rabbim utandırmasın başardığımı burada paylaşacam..

Aşabilmeyi umut ediyorum..

Sütte çıkma ak kaşık değilim ama iki kızıma da tek fiske vurmadim hicbir zaman. Eltim hep der sen çok sabirlisin diye. Cunku ben dayak yiyerek büyüdüm annem komşuya kızardı beni döverdi sebebini bile bilmezdim. Haa simdi bana sözü geçiyormu geçmiyor. Sen çok doğrucu davutsun sen der bana. Vurduğunu sonra pişman olduğunuzu siz söylediniz biz demedikki laf ebeliği yapalim. Yolda araba içinde dayak yiyen kadın gördük esimle yine ilk ben kostum eger sütten çıkma ak kaşık değilsem değilim.

Enerjinizi olumsuzluklara ya da sizi şu an anlayamayacak kişilere kendinizi anlatmak için harcamayın. Değişmek istiyorsunuz enerji lazım olacak size. Niyetinizi ettiniz. Her şey düzelecek öyle düşünün. Bebeğiniz küçük. Uyuyup dinlenin çünkü uykusuzluk da gerginlik yapar insanda. Süreçle ilgili gelip buraya yazarsınız. Başkalarına da ışık olursunuz.

o üvey ana sizi döverken babanız nerdeydi.. bakın çok dellendim o annen döver de sever de ci bir baba mı şimdi görüşüyor musunuz o kadınla?

Zekanızı hayran kalmamak elde değil.. Evet önce kaçtım sonra geri geldim.. Yakaladınız beni bravo.. Şak şak şak..

Güncesle Piraye siz hala burada mısınız yaa.. Ben biraz daha buralardayım.. Siz beni takip etmeye devam edin.. Sevgiyle..

Ne olur yapmayın. Hayatinizin stresini o masum yavrudan çıkarmayın. Yok öyle lanet manet bahaneler üretmeyin. Bende babamdan çok dayak yedim çocukken. Ama babam düzeldi yardım aldı. Her seferinde pişman olurdu. İçimde hala kanayan yaralarım var benim. Gecmiyor unutulmuyor o dayaklar. Şuanda mükemmel bir ilişkimiz olsada. Lütfen acilen destek alın. ilerde gücü size yeter hale gelecek. istesenizde sizi sevemeyecek artık.

Çok basit bir çözüm var. Çocuğa vurmamak. Gerekirse kuru ekmek peynir yiyip kendi evinizde yaşamak. Çocuğa kendi özel alanını yaratmak. Kaç gün oldu bu konu açılalı. Aldınız mı bir psikolog randevusu kendinize ya da 3 yaşındaki çocuğunuzu bir pedagoga ya da çocuk doktoruna götürmeyi düşündünüz mü? Bakın götürdünüz mü diye sormadım bile götürmeyi düşündünüz mü yazdım. Tek yaptığınız burada herkese ters cevaplar vermek. Hep kendinizi anlatıyorsunuz, çocuğun doktora ihtiyacı yok mu? O kadar küçük çocuğun kemiği bile çatlar kendi kendine kaynar. Her kuruma açıkmış eviniz, pardon kayınvalidenizin evi. Sosyal hizmet görevlisine diyebilir misiniz "ya kafasına yüzüne vurmuyorum sadece omzuna ve eline vuruyorum" diye. Söylerim diyebiliyorsanız buyrun ihbar edin kendinizi. Ya da buranın yönetimine adınızı soyadınızı adresinizi yazın, onlar sosyal hizmetlere haber versinler. Anonim olunca atması kolay oluyor. Keşke bu saldırganlığınızı kaynananız ve eşinize de gösterseniz. Çocuk da dayak yemez siz de ezilmezsiniz. Herkesi azarlıyorsunuz. Tekrar söylüyorum siz buraya destek almak için geldiniz. Herkes çocuğuna vuruyordur, sadece ben yapmıyorum, küçük hatırlamaz ileride, hem o da kardeşine vuruyor zarar veriyor, hepimiz dayak yiyerek büyüdük şimdi hatırlamıyoruz bile... Bunları onaylayacak yorumlar okuyup rahatlayacaktınız.

Aynı dilekleri ben de sizin için diliyorum..

Kafasına değil de koluna omzuna vurmanın farkı ne acaba size göre, çocuğunuza sorun bakalım fark ediyor mu neresine vurduğunuz? Aynı hata kaç defa yapılır? 3 yaşında bir çocuğa her sinirlendiğinde vurmak hata mıdır, sistematik şiddet midir? Artık olay resmen bize döndü. Herkese atarlanma, azar, hiç de bile şeklinde cevaplar... Herkes hata yapar, ben de onlardan biriyim. Ama en başta kendi iki çocuğum olmak üzere kimsenin canını yakmadım. Benim de çocuklarımın arasında iki yaş var ve bu küçüğü kıskanma olayı bizde de yaşandı. 2+1 evde yaşıyorduk derhal taşınmaya karar verdik. 3+1 ev bulduk ve her iki çocuğa da özel alanları olsun diye oda yaptık. Ben sadece anneyim. Besleyen, temizliğini bakımını sağlayan, güvende tutmaya çalışan biriyim. Pedagog veya çocuk gelişimi uzmanı değilim. Zorlandığım her an ya araştırdım ya da pedagoglara danıştım. Mesela bana kalsa iki kız kardeş aynı odada ne güzel arkadaş gibi oynarlardı ama pedagogun yönlendirmesiyle büyük kızıma kendi özel alanını yarattık. Veya büyük kızıma sormadan, sen artık büyüdün bu oyuncakla kardeşin oynasın hatasını yaptım. Vursam dövsem iki ağlar susar kalırdı kardeşiyle aynı odada. Maddi olarak hayli hayli bakabileceğim halde bir çocuk daha yapmadım çünkü manevi olarak kaldıramayacağımı düşündüm. Kayınvalide yanında yaşamak zorunda bırakılmakla ilgili hiç yorumunuz yok. Mesela ben böyle "anamın yanında yaşayacaksın" diyen bir kocayla evlenme hatasını yapmadım, evlenmek durumunda kalsaydım da mutlaka kurtulmanın yolunu arar çalışır biriktirir kendi evimize çıkardım. Çocuğu da ondan sonra yapardım. Bir üye yazdı daha önce, bence de sizin diliniz şiddet. Fiziksel olmayınca sözlü şiddet gösteriyorsunuz. Hep bir savunma, karşındakine suçu yansıtma psikolojisi. Herkes sanki sizin yaptığınızı yapıyormuş da siz göze batıyormuşsunuz gibi. Hayır hanımefendi ben de dahil bir çok kadın küçüklüğünde şiddet gördüğü, dayak yediği için kendi çocuğuna yapmıyor. Bırak beni eşim bile en ufak şiddet gösterse derhal kovarım evden. Kızlarım şimdi 13-15 yaşlarında ve ben yanlış bir davranış göstermemek adına şimdi de ergenlik sorunları için uzmanlara danışıyorum.

Sevgili dimaam! Herkes annelik eğitimi alarak hayata başlamıyor. Eğer birazcık vicdan ve merhamet duygumuz varsa bu yönde hareket edip yolumuzu buluyoruz. Konu sahibi ilk defa dövüp de pişmanlık duymamış bakın tam olarak anlamadınız sanırım bunu defalarca yapıp yapıp annesinin arkasına sığınarak kendi suçsuzluğunu ispatlamaya çalışmış içinde bir yerlerde. Burası yardım platformu değil. zaten konu sahibi de yardım istememiş içini soğutmak için yazmış. Yani bugün kaldığı yerden devam edip o çocuklara zarar vermeye devam edecek. Çocuk sahibi olmaya çalışan üyelere de not düşmeyi unutmamışsınız. Belli ki konu sahibine yaptığınız empatiyi onlara yapamamışsınız zira zaten bu insanlar çocuk sahibi olamamasında konu sahibini sorumlu tutmamış. Ona verilen nimetin nasıl büyük birşey olduğunu anlatmaya çalışmış. Sadece annenin yardım görmesi gerektiğinden bahsedip durmuşsunuz peki çocuğun durumu ne olacak? Madem bu kadar duyarlısınız çocuk içinde bir yardım öneriniz var mı? Çünkü her gün dayak yiyen 3 yaşındaki bir çocuk. Ama ben sizin ne yapmaya çalıştığınızı anlıyorum saygı da duyuyorum ama bu duyarlılığınız ne yazık ki bu konu ve üyeye göre değil.

Ben ne şiddetlere maruz kaldım anlatsam roman olur, ama hep derdim yaşadığımı yaşattıymiycam çocuğuma, psikolojik şiddet fiziksel şiddet hepsi var bende ama oğlum benim gibi olmasın hasas olim üzmeyin etkilemiyim diye diye takıntılı bi insan oldum, benim oğlum 5 yaşında o kadar da haylaz inatçı daha bi tokat atmadım suratına

E Esila09 bildirdiniz mi acaba Cimer'e?

Bizde minnacık çocuklarımızdan kocamızın kayınvalidemizin hıncını çıkarır, onlara zarar verirsek dünyanın en kötü şeylerinden birini yapmış oluruz. Bizim aynı şeyi yapmamız gerçeği değiştirmiyor yani. O yüzden kınama falan geçin bu işleri.

İşte bunlar hep yanlış dilemekten. Hadi küçükken dilersin annem gibi olmayacağım diye ama biraz büyüdükçe annem gibi olmamak için neleri değiştirmeyelim neleri değişik yapmayalım diye bakarsın. Sadece anne olup ondan daha iyi olmalıyım diye bakmazsın işte araya bir sürü değişken giriyor. Kaynanayla yaşamak gibi belki söz hakkı sahibi olmamak gibi belki elinde hiç para olmaması gibi. Bı şiddeti meşru kılmaz sadece anlatmak istediğim şu belki anneniz de kötü davrandıktan sonra gidip bir köşede ağlıyordu ama onun da sizin gibi mazeretleri vardı ahh anam gibi mi olacaktım ahh ben bu hayata mı düşecektim tam tersi ahh anamı dinleseydim kendime kıydım gibi gibi. Bu işin en kolayı çünkü. Olmamış yani keşke emin olup yapsaydınız çocuklarınızı. Ama geç de değil madem farkındasınız çözüm yolları arayın. O iki masuma eziyet de çözüm yollarına yakın bir yol bile değil hem onları hem sizi daha da dine çeker sadece

Çocuğa vurmak yerine neden kapıyı duvarı yumruklamıyorsunuz? Bizim nesilde dayak yemeden büyüyen çok nadirdir heralde. Çünkü bizim ailelerimiz sevgilerini göstermeyi bilmiyorlar. Öncelikle annenizi affederek işe başlayabilirsiniz. Ama gerçekten gönülden affedin ve hafifleyin. Ayrıca yıl olmuş 2022. Devletin ücretsiz psikoloji hattı var, kitaplar var, var da var. Siz bu durumdan şikayetçisiniz ama bunu düzeltmek için birşey yaptınız mı? Çalışıyor musunuz bilmiyorum ama bir iş bulup çalışın, hiç olmazsa özgüveniniz gelişir. Ücretli/ ücretsiz gücünüzün yettiği imkanlara ulaşın çaba gösterin. Hem kendiniz hem çocuğunuz için.

Neden bu kadar hırslandınız durumunuzu iyi görmüyorum lütfen benimle birlikte siz de bir tedavi alın.. Üzülüyorum..

İnşallah şimdiki hayatınız çok güzel bir hayattır

Önce stres den kurtulmamız lazım. keşke evinizi ayırmadan 2. Çocuğunuzu yapmasaydiniz Borellus80

Daha üç yaşında. Üç! Lütfen bir yardım alın. O çocukta açtığınız yaraları tamir edemez, hatalarınızı telafi edemezsiniz. Çok öfkeli iken uzaklaşın çocuktan. Siz ona kızdıkça, vurdukça daha zor bir çocuk olacak ve kısır döngüye gireceksiniz. Şöyle düşünün. Allah korusun çocuğunuzu kaybetseniz bu dövdüğünüz anlar aklınıza gelse ne hissedersiniz. İşte böyle ağır bir yük. Çocuk zaman zaman sabırları zorlar. Her çocuk zorlar. Ama kızılan vurulan çocuk daha kötü olacak. Emin olun onu bu hale getiren sizsiniz. Önce özür dileyin çocuğunuzdan. Nasıl hissetmiş olabileceğini anlatıp özür dileyin. Ve yardım alın, tedavi olun. İmkanınız yoksa geçmiş travmalarınızı hafifletebileceğiniz bir sürü teknik var uygulayın. Öfkenin altında değersizlik, başarısızlık, suçluluk va yatar. Kendinize zaman ayırıp size bu duyguları hissettiren anlarla yüzleşin. Kendi çocuk halinizi hayal edin onla konuşun ve sarılın ve her şey yolunda deyin ona. Asla ama asla, size verilmiş bir armağan olan, Rabbimin emaneti o küçük yavrulara sabırsız olmayın. Patlarken gücünüz o yavruya yettiği için ona patlıyorsunuz. Çünkü güçsüzsünüz. Gerçekten patlama durumuna geliyosanız o çocuklara değil, annenize, kayınvalidenize eşinize patlayın.

Yorumsuz KIR PAPATYASII

Nego benim annem de böyle bir kadındı hatta çok daha fenası ara ara konulara da yazıyorum eee sizler zaten biliyorsunuz. Ben şuan 28 yaşındayım tek isteğim annemin tedavi olmasi daha iyi kalpli bir anne olabilmesi ya da ne bileyim bizim gibi birilerinin akıl vermesi olurdu. Ne bileyim o içinde bir yerlerde varsa pismanliginin merhametinin yüzeye cikmasini dilerdim. Tüm kalbimle söylüyorum bunu. Asla yurda verilmek yada annnemin hapislerde curumesini ellerinin ne bileyim kirilmasini allahin belasini vermesini istemezdim. Sadece birgun pisman olup bana yaptiklarini telafi etmesini hatasindan donmesini isterdim. Birilerinin ona el uzatmasını isterdim. Ama annem böyle biri değildi konu sahibine göre cok cok daha kotu seyler yasatti bana. Ve pişman da olmuyordu. Kimseye cocuguma vurdum uzuldum demiyordu. Hak ettiğimi düşünüyordu. Kötüydü kısaca. O sebeple dedim ya konu sahibine silkelensin. Çocuğuna şu dakikadan sonra iyi bir anne olursa. En az hasarla atlatacaktir yavru. Kaybedecek bir günü bile kalmadi. Yoksa nefret edilen bir anne olarak kalacak bir ömür.

Daha önceki yorumumda yazdığım gibi sizin gibiler yardım falan almaz. Çünkü siz hep haklısınız. Buraya yazma nedeniniz de kendinizi rahatlatmak. Hepimiz küçükken dayak yedik, bizim annelerimiz de bize vurdu ama küçüktük şimdi unuttuk şeklinde yorumlar okumak için buradasınız. O yorumlara alkış teşekkür diğerlerine çemkirmeler. Çocuğunuza vurduktan 10 dk sonra hiç bir şey yapmamış gibi hissettiğinize emin oldum artık. Anne baba babaanne kılığında 3 yetişkin bozuntusunun ortasında dayak yiyen bir çocuk. Büyüyecek biliyorsunuz değil mi, büyüyecek ve sizden nefret edecek. Bu konuyu takipten çıkartıyorum çünkü uslanmaz, narsistlik derecesinde kendini üstün-haklı gören bir tiple vakit harcamaya değmez. Herkes şanslı doğmuyor, yazık çocuğa, sihirli değneğim olsa vurarken elinizin kırılmasını dilerdim. Siz çocuğunuzu dövmeye devam edin ama eli ve omuzu dışında vurmayın çünkü sadece o bölgeleri acıyı hissetmiyormuş. Kafasına yüzüne falan vurursanız belki canı yanar.

bu durumun çözümü psikiyatris, zor değil siz bir psikiyatriste kızınızda bir pedagoka görünecek zamanla bu sorunu aşacaksınız. arada yorumların birinde anneliği hak etmediğinizi yazmış birisi. kimse kimsenin acılarını bilemez. bilinç altımızda daha doğmadan başlayan kodlamalar var. ister istemez bazı davranışlar bu bilinç altı durumdan kaynaklanabiliyor. lütfen ne kendinize ne evlatlarınıza daha fazla eziyet olmadan bir uzmandan destek alın ki siz ne kadar annenizden nefret etmişte olsanız ona dönüşmeye başladıysanız sizin evladınızda size dönüşecek. siz değişmezseniz evladınız değişmez. D

Şiddet göstermekte psikolojik bir rahatsızlık. Psikoloğa gidin hem yavrularınız için hemde sizin için çok iyi bir gelişme olur. Kendinizi iyi hissetmiyorsanız bir süre çocuğunuzdan uzak durun. Kayınvalideniz ilgilensin. Sizde o süre zarfında psikolojik yardım alın. İnanın herşey düzelebilir. Çaba sarf edin. Ağlamak çözüm değil ki. Hatanızı bilip de bunu düzeltmemeniz büyük hata olur

Arkadaş bana iğrenç anne demiş pardon..? Yeterince sabrettigimi ve üslubumu bozmadığımı da görüyorsunuz değil mi..

Kiz cocuklari cok narin oluyor bence. Benim buyuk kizimda oyle herseye alinir.. kirilgan hassas. Erkekler o kadar degiller.

Bunları asardiniz asardiniz da bulunduğunuz ortam el vermiyor bence eşiniz ne düşünüyor bu konu da hiç konuştunuz mu bunları yaşadım ve böyleyim atlamiyorum diye Sanki herseyi kendi içinizde yaşıyorsunuz gibi eşinin evliliğe bir katkısı yok gibi geldi Birhanimefendii Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik