Bende 3 günlük dünya derken tam olarak bunu anlatmak istemiştim tercüman oldunuz bazı arkadaşlar beğenmemiş yorumumu ama söylemek istediğim tamda buydu

Gömdüğün yerde kalsın.

Affetmeyin zaten

Evet birlikte şuan iyi olması da maaş yüzünden. Anneme insan gibi davranmıyor bile neden çünkü ondan çıkarı yok P

Teşekkür ederim İnşaAllah Susuz

Kim ne derse desin o adam sizin babanız. 3 günlük dünya Yarın öbür gün hasta olsa inanın vicdanınız sızlar.

Babamı artık çözdüm yaptıkları beni şaşırtmıyor ve üzmüyor. Bu kabullenmek mi bilmiyorum

evlenene kadar idare et, uzak şehre git. mesafe koy.

Birlikte mi yaşıyorsunuz? Aslında şanslısınız daha doğrusu şansınızı kendiniz elde etmişsiniz, maaşınız var, hayatınızı tek başınıza sürdürebilirsiniz. Manevi desteği olsaydı tabi ki başka olurdu ama olsun, üzülmeyin, kendi yolunuzu çizmeye devam edin. Her erkek baba olamıyor işte.

Bu şekilde yapmasanız dediğiniz gibi siz kendi içinizde öfkenize yenik düşüceksiniz herkes ne yaşıyor kimse bilemez tabiki ama affetmek kadar da insanı hafifleten bişey yok bu hayatta aslında affetmek kendini özgür bırakmakmış bende geç anlayanlardanım

Bana baban öldü dedigin günü hatirla diyin bence sizinle konustugunda. P

Küçüklükten beri sevgisizdi. Hata sonucu kaza yapmıştı ben 14 yaşındayken. Ve bir süre cezaevinde kaldı. İzne geliyordu iki kere gelmişti. Açık cezaeviydi zaten. Geldiğinde bir kere sarılmadı. Kuzenime sarılmıştı. Küçüktük zaten onu sevmişti biraz bana da ters yapmıştı. Yıllar geçti zaten üstünden şuan ne kuzenlerim ne kendi kardeşleri yüzüne bile bakmıyor zamanında kullandılar sadece. Hala akıllandiğını sanmıyorum. Ders çalışsak laf yapardı üniversite okutmadi. Dışardan okudum iki bölüm kendi cabamla kendimi geliştirmeye çalışıyorum. Kitap alsam laf yapardı. Bize psikolojik şiddeti çok oldu bazen gece rüyama girerdi o kadar korkuturdu ki. Sonra birini sevdim ya da sevdiğimi sandım boşluk yüzünden. Ona çok bağlandım. Evlenmeye karar verdik aileme söyledim babam istemedi. Ailesine çok kötü davrandı sevgilime de. Bana da senin baban artık öldü benden maddi manevi bir şey bekleme dedi. Biliyorum ki sırf masraf yapmamak için resmen kızını sildi. Bir laf bile etmedi benle aylarca. Çok mutsuzdum. Belki etkisi olmuştur nişanlımla ayrıldık. Ayrılıkta kimseyi suçlamıyorum hayırlısı buymuş kabullendim. Ama ayrıldık ve ertesi gün babam benle konuşmaya başladı benim için bir kuruş harcamak istemeyen, baban öldü diyen adam maaşımı soruyor. İşten çıkınca paraya ihtiyacın var mı diye sordu sanki olsa senden isteyeceğim. Bana yakınlık kurmasına dayanamıyorum. Baban öldü deyince benim için gerçekten öldü. Napcam bilmiyorum? saygım var ama sevgim yok. Ne ben ne o benden bir şey beklemesin. Hala para onun için çok kıymetli sadece onun için değil kendi ailesi yani baba tarafım hep böyle birbirleriyle para için küserler

Tecrube etmeden anlasilmiyor. Ha herkesi ayni derecede etkilemez belki ama ben hassas biriyim. Yillarca astigim astik dedigim dedik adami oyle aciz gorunce ofkem eriyiverdi. Unutmus degilim hicbir seyi, sadece sunger cektim. Artik beni yiyip bitirmiyor. O ofkeyle yasamaya deger mi onu sorgulamak lazim cunku affedemedikce insanin kendisini de yiyip bitiriyor bu duygu.

Allah yardımcınız olsun yaşadığınız şeyler psikolojik olarak kolay değil ağırlığı, baskısı ağır gelir. Ama 3 günlük dünya babanızdır allah rızası için saygı da kusur etmeyin sizin vicdanınız rahat olsun hayırlısıyla evlenip yuvanızı kurarsınız inşallah bir an önce

Baban sevgilimi istememiş ondan tepki vermiş ayrılık olunca konuşmaya başlamış belki mutsuz evlilik yapıcağını düşündü ondandır maddiyattan çok Ha okul kitap sana karşı davranışları yada ketum bir baba olması sende tramva yaratmış bunuda ne yapsam atamıyorsun Bazen büyükler iyi bir şey yapıyoruz babayız anneyiz edalarıyla çocuklarını kaybediyorlar düzelmez ucurumlar yaratiyorlar

Aileler bir evliliğe karşı çıkıyorsa o evlilikten hayır gelmez

Nasip nerde bilemem ama mesafeli sayılırım şuan aynı evdeyiz sonuçta P

Bunları düşünüyorum bende elbette. Mutsuz olabilirdim vs diye. Ama geçmişte bırakamadım galiba bunları P

benim de affedemediğim çok şey vardı babamla ilgili ama sağlığını kaybettiği gün içimdeki öfke geçti. farkında olmadan affettim o gün, acıma ve üzülme duygusu daha ağır bastı. bu yüzden bana enayi diyenler var ama umrumda değil. umarım babanızı affetmeniz için böyle bir şey yaşamak zorunda kalmazsınız... kendi içinde affetmeniz çok samimi olmanız gerektiği anlamına gelmiyor bu arada. sadece onu öyle kabullenmiş oluyorsunuz. üstünüzden yük kalkıyor. kimi terapiyle yapıyor unu kimi de benim gibi hastalık ya da ölümle yüzleşince...