ben şu an birinci sınıftayım insanlarla pek anlaşamam az insan çok huzur mantığını taşıyorum. 2 tane iyi anlaştığım arkadaşım var dediğin gibi okul bitince herkes kendi yoluna gidecek. önümüzde daha 3 sene var. belki bu 3 sene bizi birbirimize bağlar ömür boyu sürecek dostluklarımız olur ama bunun çok düşük bir ihtimal olduğunu düşünüyorum ben. sadece üniversite ortamı için geçerli değil. bir iş ortamında bir mahallede çok güzel arkadaşlıklarımız dostluklarımız olabilir. ama o ortamdan uzaklaşınca o ilişkide bitiyor çoğu zaman. Frezya

konu sahibesine hak veriyorum istisnalar da vardır ama genellikle böyle L

Canım sen şanslı olanlardansın.. Maalesef bana hiç böylesi denk gelmedi Holding işleten ve altında mercedesi olan bir insanın kahve makinesinde 10 kuruş eksik çıktı ondan istedim diye toz olmasını bile yaşadım ben, kiskivrak mutluluk çok

Çok doğru söylüyorsun canım da insan böyle canı sıkıldığında her derdini anlatabileceği, kafasına estiğinde dışarı çıkabileceği koşulsuz güvenebileceği insanlar olsun istiyor, ama olmuyor.. bir şeyi söylerken acaba bu başıma sonradan iş açar mı, bu sırrımı söylersem bana zarar verir mi.. gibi düşünceler var.. onun dışında arayıp sormamaktan hayat yoğunluğundan uzaklaşan arkadaşlıklar var ona yapacak bir şeyimiz yok malesef.. G

benim de ilk sene 10 15 kişilik bir arkadaş grubum varken şuan 4. senem ve yanımda sayılı insan var :) ama buna üzülmüyorum çünkü zamanla tanıyosun insanları ve insanlar büyüdükçe kendi işlerine geldiği gibi oluyorlar farklı farklı davranıyorlar ah söyletme beni şimdi vallahi ban yerim

kesinlikle bu hep böyle M Molia

Tabi ki bu bir gerçek. Üniversitede arkadaşlıklar not içindir, dersleri verebilmek için arkadaş gruplarına ihtiyaç duyarlar. Diplomayı alana kadar arkadaşlık, veya dediğin gibi terminale kadar. vargasabreu

Katılıyorum. Bazı insanlar çok fesat. Ben üniv. deykende öyleydi arkadan dedikodu yapmalar, hasetlik filan. Demişlerdi önceden üniv. dost bulunmaz diye ama bu kadar olacağını düşünmemiştim HerzLich o artık

Üniversite arkadaşlıklarının kalıcı olmadığını düşünüyorum.. Oysa ne çok arkadaşım ne çok dostum olmuştu, yani ben öyle sanmışım.. herkesin arkadaşlığı çıkarının bittiği yere kadar.. yani terminale kadar.. siz ne düşnüyorsunuz bu konuda.. Mascara like a chalk

ben üniversiteye başladığımda benden ayrı bölümde olan iki tane kızla tanıştım şuan 7. yılımızdayız ve hala daha görüşüyoruz evlendik, çocuklarımız oldu farklı şehirlerde olsak bile hiç bağlantımız kesilmedi heran hep iletişimde olduk ve olmayada devam ediyoruz bence size doğru arkadaşlar denk gelmedi...

Cook haklısın canım ya herkes çıkarcı iyi niyetini kullanıyorlar yakın bir arkadaşımla ilişkimi bitirdim arkadaş değilmiş. Allah iyilerle karşılaştırsın . push ;

Benim de yakın arkadaşlarımın sayısı geçmez beş parmağı, ama herkesin az çok emeği geçmiştir birbirine diye düşünüyorum.. Ben eve çıkmıştım mesela, şohben taktıracaktık... Gündüzden laf arasında söylemiştim "nihayet şohben takılıyo" diye. Akşamında kapı çaldı, ben adamlar gelmiştir derken o gün konuştuğum arkadaşın ev arkadaşı gelmiş, kendi meşgul diye ev arkadaşını yollamış "tamirci gelecek kız evine, git başlarında dur" diye.. Üniversitede aileden ayrı bir şehirdeyseniz elbet birbirinizden destek alarak yaşarsınız.. Mesela treniniz gece 2de o şehirden geçiyodur, ya taksi tutarsınız, bi bilet parası kadar ona ödersiniz, ya saat erkenden gider 2ye kadar beklersiniz, ya da sınıftan bi erkek arkadaşı arayıp "beni götürür müsün?" diye sorarsınız... Ağırlığınız kadar bavullarda da öyle, ya asansörsüz evde 5 kat indirirsiniz ya da telefona sarılırsınız =)) Ev mi tuttunuz? eşya mı taşıyacaksınız? Asla nakliyeci tutulmaz, herkes herkesin eşyalarını taşır. İki kişi sırtlanır koltukları indirir, koltuk dönmez daracık apartmanda, binbir geometrik hareketle o koltuğu indirirler,. ötlerinden ter damlar ama bi teşekküre razı olurlar, çünkü-onlar sizin ailenizdirrr Allahım ya, çok özlüyeceğim herkesi soslusarma hep Deniz kenarında... Anneler

ben örgünde okumadım ama genel konuşayım... normal hayatta bile birçok arkadaşlaık sonsuz olmuyor ki... o tür ömürlük dostluklar çok nadir ve sayılı kişilerden oluşuyor fikrime göre... çok değil bundan bir yıl önce tanıdığım yediğim içtiğim ayrı gitmeyen dostlarımla şimdi yabancı gibi olduk... hayat böyle... herşey bi sürelik... ömürlük olanlar çok nadir... fazla takılmayın... çok arkadaşınız olacağına az olsun öz olsun bence... Frezya

sadece üniversiteyle sınırlı da değil ki, işyerinde de aynı şekilde. insanlar genelde bencil, kim çıkarı neredeyse ona yaranmaya çalışıyor, bana da aynı şekilde çıkarı için gelenler oluyor, hiç samimi değiller. yapmacık insan sevmiyorum ben.

ben de üni deyım şuan ama şimdi bile doğru düzgün arkadaşlık yok iyi gün dostu hepsi.. insanlarda il dışına gidince hemen arkadaş yaapayım ortam bulayım hissi ortaya çıkıyor arkadaş buluyorlar aktivite arkadaşlığından ileri gitmiyor mezun olunca da sen sağ ben selamet P

Universitede aradigi arkadasligi bulanlar sansli bence. Ben de ilk sene sinifin coguyla samimiydim simdi biri haric kimseyle konusmuyorum. Bu devirde fesatlik prim yapiyor sanirim. Hic de umurumda degil acikcasi yalandan dost olacagina hic olmasin hayatimda. Kimi dersler yuzunden yanasir, kimi parandan ne kadar tirtiklasa diye ugrasir. Bir de arkadas grubundan biri bi erkekten hoslandi mi tamam :)) o zaman ne dedikodular doner ne dedikodular. Bir senem kaldi mezun olup kurtulacagim gunu iple cekiyorum, allahtan devam zorunlulugum yok. Siniftakilerin yuzlerini mumkun oldugunca az goruyorum :) yenGEnC

Benim de çok yakın arkadaşlarım vardı. Mezun olduktan üç sene sonra bir tesadüf eseri arkamdan konuştuklarına şahit oldum. En mahrem konularımı bile facebook mesaj ortamında kahkahalarla konuşuyorlardı. Yıkıldım bunları görünce. onlara neden böyle bir şey yaptınızz dediğimde senin iyiliğin için yaptık. Bunları yüzüne söylesek üzülmez miydin dediler. Ben de hiç bir şey söylemedim. Onlardan tek farkım üç yıl sonra yeni ve uzun bir ilişkiye başlamamdı. Şimdi tek dostum, sırdaşım sevgilim oldu. Yani cidden Allah iyilerle karşılaştırsın.

Üniversitede ilk yıl tanıştığım, kimseye vermediğim değeri verdiğim dostum-kardeşim dediğim biri oldu Ama beni o kadar yordu ki... En sonunda kopardım ipleri. Beni sosyal profillerden engellemiş bir de :) Bende bir güzel döşedim mesajı ama o kadar yüzsüz ki küfürlü, hakaret içerikli mesajlar yollamış Gerçek yüzünü biliyordum da bu kadarını beklemiyordum Ama o kendine yakışanı yaptı Herkes gider, geriye kendin kalırsın Sıkıldığında, üzüldüğünde seni rabbinden başka anlayabilecek kimse yok Hani derler ya kimse kendine eline batmayan iğneyi acıdan saymaz diye Aynen öyle İyi günde varsın kötü günde bir bakmışsın yalnızsın Yapışık gezerdik birbirimize birimizi gören diğerini sorardı kardeşmisiniz diye sorarlardı hatta Ne oldu? Hemen sattı! Gerçekten dostluğa öyle kanından olmayan birine kardeşim demeye inancım yok İlk fırsatta arkasını dönüyorlar Ya da bana İNSAN denk gelmedi.. M Molia

maalesef ki öyle. iste bu yuzden kime nasıl davranacagımızı bılemez oluyoruz ve yalnızlık o zaman başlıyor... benim de güvenip dost bildiğim insanlar oldu.. ama iste yeni insanlar tanıyanlar birdenbire eskiye mazi diyor ya da sizi sizin verdiginiz deger gibi degerli gormuyor.. bu yuzden hep imrenmişimdir sağlam dostluklar kurabilenlere.. V

Aynı ortamı paylaştığın insanlar la birsüre sonra yakınlık kurarsın bu çok normal. Ortamdan kopuncada bazılarının ilişkilerinde kopmalar olur buda çok normal. Sonuçta ortaokul arkdşlarıyla görüşebilen çok az kişi var buda öyle birşey. 20 senelik dostluklar bile bi süre sonra kopuyor, herkesin kendi hayatı ailesi çocukları oluyo normal şeyler bunlar. Kopsada bitmeyecek, hatırladıkça gülümseyeceğin güzel dostluklardan versin herkese Allah M Molia

öyle düşünme bağının koptuğu çok kişi oluyo tabi ama uzak şehirlerdede olsa dostluğunun hiç bitmediği insanlarda oluyo mesela ben 6 yıl önce mezun oldum izmirde yaşıyorum üniversiteden olan arkadaşlarımdan biri ankarada biri istanbulda biri balıkesirde yaşıyo sürekli irtibat halindeyiz hemen hemen her hafta konuşuruz sırf birbirimizi görmek için şehirler arası mekik dokuduğumuz çok oldu :)) özel günlerde sürekli birbirimzin yanındayız örnegin 2 sene önce balıkesirdeki arkadaş evini taşıyo diye yardıma gittik ankaradakıyle orda bulustuk daha bir sürü örnek var böyle çoğu zaman kardeşten akrabadan yakın oluyoruz TurkuazM Hayat ve

ilk yıl tüm arkadaşlar grup açıp konuşma yaparken şimdi selam vermez olduk. koyuyo da insana. insanlar çok fesatmış lisede fanustaymışım. araları bozulanı şak diye rezil ediyolar arkadan iş çeviriyolar keşke sadece dedikoduyla kalsalar ne dertliymişim bende bee her an yanmda birinin olmasını tartışsamda yanımdan gitmeyeceğini bileceğim arkadaşlık istiyorum çokmu özetle yalnız değilsin yani M Molia

İyiligin içinmi ne kadar pişkinler ya hiç üzülmemeli bunlara. amin canım. Bugun de kadir gecesi Allah mutlulugunuzu daim etsın sevgilinle inşallah :) darısı başıma :))

üniversitede bir yılını geride bırakmış biri olarak konusayım ben çabuk kaynasamam insanlarla ilk başlarda cok zorlandım ama cok sadığımdır arkadaslıklarıma. sınıfta herkesle muhabbetım var ama yakın 2-3 arkadaşım da oldu onlarla bu 3 yıl boyunca olacakları merak edıyorum. ama yurttakı arkadaşlarım bambaşka iki tane son sınıf vardı ayrıldık dıye cok uzulduk çok ablalık yaptılar bana diğer ikisi benle yaşıtlar onlarla da cok ıyı anlaştık aile gibi olduk nazar degmesın altı kişiyiz odada bir kişi hariç çok ıyı anlaşıyoruz. karakterlerimiz uydu ve benımsedık bırbırımızı, sımdıden özledik :) biraz kader kısmet ve karakter meselesı dedıgım gıbı.

canım benim aslında bazı şeyler baştan bellidir ama biz göremeyiz. ben şükrediyorum rabbimin bana gerçekleri gösterdiği, kurtardığı için. herkes bizim kadar merhametli ve vicdanlı değil Birine değer vermek yok artık herkes çıkarcı olmuş

ben küçük bir şehirde okudum gdilicek yapılacak pek bişey yoktu herkez birbirini tanıyodu dolayısıyla hep birlikteydik ben üniversite yılarımı asla unutamam hayatımın şuana kadar en güzel yıllarıydı unutmak mümkün değil hala hasretle iç çekeriz okul biteli 3 sene oldu hala grüşüyoruz hemde hergün farklı memleketlerde olmamıza rağmen hep birbirimzden haberdarızz ama büyük şehirde olan arkadaşlıklar böyle olmuyo nedense GazozGofret Moonlight Sonata... tek ayak

Aslinda oyle. Bu hayatta kimsenin kimseyle iliskisi baki degil. Sadece biz karsidan cok sey bekliyoruz ve dogal olarak kırılıyoruz, sasiriyoruz. Ben artik sasirmiyorum. Bir insani iyi taniyabilmeniz icin izleyin sadece, onu deneyin. Mesela mutlulugunuza gercekten mi seviniyor yoksa rol mu yapiyor? Bu zaten sizin o mutlulugunuzun sureciyle belli olur. Mesela "ayy cok sevindim canimmmm" der ama icten ice "yaa neden benim boyle degil" diye dusunmesi bile sizin mutlulugunuzu kiskaniyor anlamina gelir. Bir digeri de, para mevzusu. Mesela cok dar zamaninizda cok guvendiginiz birinden maddi anlamda yardim isteyin. "Ya canim elimde olsa inan verirdim" "Bu ay bende sıkışıgım canım kusura bakma" "Hadi ya tuh, dur bakalım bir seyler buluruz" gibi cumlelerden sonra emin olun ki o para size verilmez. Bir digeri de, sizin cok guvendiginiz, dostum dediginiz, kardesim dediginiz insanlarin dikkat edin de yarın bir gun bunu sizi uzmek icin koz olarak kullanabilecegini unutmayin. Bu hayatta yalnizsiniz, once bunu kabullenin. Geri kalan her sey herkes gecici, tipki sizin gibi.

Buna ek olarak; Biz beraber buyuduk beraber yuruduk.. Haayatimizin en guzel gunlerini hala beraber yasiyoruz.. Hic kusmedik birbirimizi hic en derinden incitmedik.. Seneler gecti evlendik.. Vee yarin kizim 1 yasina girecek ve teyzesi kizimi yine yalniz birakmayacak.. Dogdugunda nasil yani basindaysa yine yanimizda olacak.. Rabbim herkese boyle gonlu yuregi guzel dostlar nasip etsin.. Allah herkesin gonlune gore versin. Iyi ki varsin can dostum.. Ben biliyorum ki ne zaman ihtiyacim olsa sicacik elin ve guzel yuregin hep benimle.. Olumume gangayiz ahahha Seviyorum senii cok cokk... Yarin gorusmek dilegiyle opuyorum guzel yureginden.. fataldanger

Bence bunun üniversiteyle alakası yok. Bu biraz "şans" meselesi. Biraz karakter, biraz da sizin verdiğiniz "tolerans, değer". Benim de çok "dostum" diye sıfatlandırıp sonra "ya ne karaktersizmiş, değmezmiş" dediğim insanlar oldu. Ama bazen insanları gözlemlediğimde "ne şanslılar, nasıl başarıyorlar böyle arkadaşlar bulmayı" dediğim hep olmuştur. Etrafımda gereksiz kalabalık, gereksiz samimiyet görmekten o kadar yoruldum ki. Hatta şu son günlerde insanların ne kadar bencil ve vurdumduymaz oluşları, sizinle kafa dengi olmayışları, sizin gibi düşünememesi, boş, fasafiso işlerle uğraşmasını görmek, aslında benim yalnız kalmakta doğru karar verdiğimi gösterdi. Hayat devam ediyor arkadaşlar, gidenin yerine başkası geliyor. Bir söz geldi aklıma; Insanlar arkadaş/dost bildiklerini gerçekten tanımış olsalardı, arkadaş kalamazlardı. Arkadaş farklı, dostluk farklıdır. Milyontane arkadaşınız olabilir. Sosyal bir insan olabilirsiniz. Lakin, sizin dostunuz "anneniz, abiniz, ablanız, kardeşiniz veya babanız" bile olabilir. İlla dış dünyadan biri olmasina gerek yok. Bunlar da mi yok? Sunu unutmayın, aslında en hakiki dostunuz siz ve yukardakidir.

Çan eğrisi varsa herkesle arkadaşlık olmuyor gerçekten. Not saklamalar. Sınavdan aldığı puanı saklamalar çok oluyor. Ama iyi arkadaş buldun mu kafan rahat. O zaman okul çok eğlenceli oluyor. Ben şuan Çok özlüyorum arkadaşlarımı düğünüme gelmişlerdi canım arkadaşlarım benimm C

Univde ki arkadasliklara inanmiyorum, 2ci siniftayim simdi, konustuklarim var ama hepsinin arkadasligi sinav donemleri not aradiklari zamana kadar, eminim bundan, tecrube konusuyor ^^ MissCherryBlossom

Canım inşallah ömürlük olur.. aşırı samimi olmamanı tavisye ederim canım o zaman daha uzun süreli olur bence... dengeli olursa süper oluyor canım.. ama ben dengeyi kuramadım malesef.. çok can ciğer arkadaşlarım bildiğim biri 5 biri 10 yıllık dostluğum üniversitede bitti.. başka bir arkadaşımla 2 yıllık görüşmüyoruz çok kırdık.. bir tanesi de yolda sanırım bitecek o da 3 yıllık ama bu defa büyüklük yapıp konuşacağım.. off off.. bu kadar samimi olmasam belki bitmezdi.. dengeli mesafeli en güzeli canım, aman sen dikkat et, kaybetmek çok kolay oluyor ama kırıkları geçmiyor malesef.. normal arkadaşlıkları saymıyorum bile onlar bitmeye mahkum zaten..

Herkesin bi son kullanma tarihi vardır maalesef.. Ben de şuan üniversitede okuyorum 2. sınıfım daha geçen ay can ciğer olduğum kız arkadaşlarımla bugün düşman kesildik... Babam gelmişti yanıma 3 gün bende kaldı okula filan gidemedim daha sonra gittiğimde bi baktım kimse konuşmuyor benimle. O 3 gün içinde ne olmuşsa olmuş millet birbirini doldurmuş bana cephe almışlar.. Ama takılmıyorum artık açıkçası... okul bitince zaten irtibatımız kopacaktı, varsın bitmeden kopuversin napiyim... . push ; S