2 aydır terapi alıyorum minicikde olsa yol kat ettik mesela artık en azından en ufak şeyde bagırmıyorum. Sessizce laf sokuşturuyorum. Işte tüm bu saçma huyları arkamda bırakmak ve eşimle eski günlere dönmek istiyorum.

Senın de canım inşallah.

Ne güzel daim olsun inşallah peki doktor lohusalık depresyonuyla ilgili bisey demedi mi

amin inşallah teşekkürler. Fakat benim ergenliğe pek fırsatım olmadı. Ömrümün yarısı tek başıma kendime destek olmakla geçti. Annem ve babam tarafından hep ötelendim. Hem okudum hem çalıştım. Aldığım burslarla yarı aç yarı tok gezdim. Anlayacağınız çok erken yaşta aslında bilinçli adımlar atmayı öğrendim. Ama eşim bana her konuda destek oldu. Gecenin bir vakti sokakta kaldığımda bana destek oldu belkide göremediğim şefkati görünce onjnlayken ergenliğe girmiş olabilirim. darlyda

Biz doğum yapmış eşine yardım eden erkekleri bu şekilde gözümüzde büyüttükçe tabi ki "bu ülkede böyle" diyenler bitmeyecektir. Normal kabul edilmesin, yapanlar çocuk gibi pohpohlanmasın diyorum ben de işte. Bu duyar kasmak değil, bilinç oluşturma isteği. Artık bunu oturtalım. Erkeklerin hayatında ne değişiyor? Onlar hiç bir değişime uğramadan aileye bir bebek katılıyor sadece. Tabi ki kadının en büyük destekçisi onlar olacaklar.. Benim eşim de çok yardımcı oldu lohusayken. Ama ona en fazla ellerine sağlık, sağol falan demişimdir. Evliliğimizin ilk zamanları bir kaç defa "yaptığıma şükret" dediği için sinirlenmişimdir. "Yapmayanları örnek almak istiyorsan al ama ben de hiç bir şeye elimi sürmem ben senin annen değilim" dedim. Artık diyemiyor. Umarım bu kadar detaylı örneklerle de anlaşılabilmişimdir. Konu sahibinin bebeği 7.5 aylık olmuş. Eğer doğum sonrası hormon dengesizliği azalmamış olsaydı bu özeleştiriyi hala yapmazdı. Geçici bir süreç olduğu kesinken ağır eleştiriler çok merhametsizce geliyor bana..

Haklısınız kimseye güven olmaz. O eski eş kişiside allahından bulsun darlyda

Bence eşiniz sizi seviyor sadece kırhın ve bıkkın. Sürekli alttan alıp ona iyi davranın değiştiğinizi kanıtlayın. O assa bilr suratını siz asmayın. Bence zamanla düzelecek.

ben yine dayanamadım yazıcam :)) gülüm hiç geleceğinizle ilgili hayal kuruyor musun eşin sen ve çocuğunun olduğu hayaller

Eşiniz gayet anlayışlıymış ama nereye kadar dayanabilir ki şimdi kendinizi düzeltirseniz belki bi şansınız olur

Amin inşallah. Konuştum eşimle zamana bırakmak istediğini ama hep söz verip başa sardığım için bize karşı inancını yitirdiğini söyledi. darlyda

Anlattığınız gibiyse vücudunuzun toksin yükü çok fazla olmalı. Özellikle doğumdan sonra başlayan hastalıklarınız doğrudan vücudun toksin yüküyle ilgili olabilir. Tahammülsüz olmanız da bu durumda çok normal. İletişimdeki sorunları çözmek geniş zamana yaymayı zorunlu kılan daha karmaşık adımlar gerektiriyor. Bir uzmandan bu konuda yardım almaya devam edin tabi. Fakat şu an için evliliğiniz açısından hayati önem taşıyan ve çok somut bir adım olabilecek bir önerim var size. Bir dahiliye uzmanına gidin ve ağır metal seviyenizi ölçtürün. İdrarda ve terde bakılıyor. Kanda bakılıyor mu emin değilim. Ağır metal detoksuna başlayın. Deterjanı azaltmaya çalışın ya da organik ürünler kullanın. Vücudunuzun toksin yükünü azaltmadiginiz sürece terapilerin çözüm olacağını düşünmüyorum.

Teşekkür ederim temennileriniz için. Benim sizden farkım, davranışımı tetikleyen sebepler vardı. Eşim çeşitli hatalar yapmıştı. Ancak yine de gitmeyip kalmayı seçtikten sonra sürekli öfke kusan, laf sokan, gergin ve suratsız biri olmamalıydım. Sonuç itibariyle eşimin sevgisi bitti ya da azaldı bilmiyorum. Seviyorsa bile aşkla değil de alışkanlıktan seviyordur. Geçmişe dönüp bir şeyleri düzeltmek mümkün değil tabi. Bundan sonrasına bakmak lazım. Benim pek umudum yok kendimle, eşimle ya da evliliğimle ilgili. Ancak siz başarabilirsiniz. Hala umut var. Kolaylıklar dilerim.

Kurmuyorum. Daha çok oğlumun bana ihtiyacı olmayacağı zamana kadar yaşayıp mümkünse ölmeyi hayal ediyorum :)

Boşanmak istemiyorum yuvamı kurtarmak istiyorum. Eşimi seviyorum ve ona yaptığım haksızlığın farkındayım. Inşallah rabbim onun yüreğine şevkat bana da akıl fikir güzel huy nasip eder.

Ben zaten kanserim. Ama adamın burnundan getirmiyorum. Hatta kanser olduğum için beni el üstünde tutuyo ve beni bırakmadı diye adama hakettiği değeri veriyorum

Tabi ki mumkun. Adam terk edip gitmemis ki. İncinmiş belli ki... Süprizler yap bence eşine mutlu etmeye çalış, başbaşa aktiviteler planla mesela ne kadar sevdigini belli edecek adımlar at. Bende bazen cok asiriya kaciriyorum tamam diyorum birakacagm artik bu huyumu deyip yine tekrarliyorum cok uzuluyorum sonradan ama su kirilgan ruh halinden cikmaliyiz bence artik trip trip trip fazla naz asik usandirir derler.

Sorun sende mi bilmiyorum erkekler biraz yardım etse hep dahasini istiyoruz simariyoruz gerçekten. Bende temizlikte bana yardım etmesinden hoşlanıp yemekte de etmesini ister oluyorum bazen. Tabiki görev paylaşımı olmalı var da ama sorun doymamak. Eşin hakkında ne desek boş hislerini bilmiyoruz ama hatanın farkinda olup kendini düzeltmen için sanırım son demlerdesin. Çocuklu kadın psikolojisi bir karadelik.

Sizinle hemen hemen aynı şeyleri yaşamışız. Lohusalik ve sonrası bende aynı şeyleri yaşadım o uyurdu ben 1 saat uykuyla dolanirdim üstüne üstlük ne yemek hazırlar ne de çocuğun bakımına yardım ederdi. Ben sizin kadar tepkimi gösteremedim ama içten içe sinir olurdum eşime. Sanırım biraz da yanımda yardım edenim olmadığı için ben birde univ. Okuyorum düşünün hem ev hem çocuk hem eş derken iyice bunalmistim ama dediğim gibi ben sizin kadar dışa vurmadım kendi içimde yaşadım zamanla eşim anladı beni ve artık evde olduğu günler oğlumla eşim ilgileniyor sabahları ben uyuyorum o bakıyor vs. Demem o ki hatanızı anlamışsınız eşinize de aynı burada yazdığınız gibi anlatin herseyi bağıra çağıra değil de daha sakin bir ses tonuyla bebeğiniz 1 yaşını geçtikten sonra hersey çok daha kolay olacak inanın. Herkes hata yapar önemli olan hatanın kendinde olduğunu anlamak. Umarım hersey duzelir

Çocuk için zorlamadı ortak bir karardı. Ama ben çok zor bir hamilelik geçirdim. Bel ağrılarım kanamalarım erken doğum sebebiyle günlerce hastanede yatmam. 11 saate yakın doğum sancısı çektim ve çok şiddetliydi oğlum kanala sıkıştı kanamalarım artınca bayılıp acil sezeryana alınmısım. Tüm bunların ve akabinde doğum sonrası baş gösteren geçmeyen mide agrım, baş ağrım kemiklerimin ağrısı, uykusuzluk, yorgunluk ve çölyak tehşisi. Kafamdan boynuma hızla yayılam sedefle birlikte her şeyi eşime yükledim. Çünkü ben zorlanırken onun hayatı normal devam etti ve sadece seni anlıyorum yanındayım diye bildi. Ama benim acılarımı yaşadıklarımı hissetmedi, bilmedi.. Tüm bunların suçunu ona yükledim evet haketmedi evet onun elinde olan bir durum değildi fakat onu suçlamaktan bir türlü kendimi alamadım K

Teşekkurler arkadaşim. Umarim birgün dengeniz şaşmaz ve allah sağlığınıza zeval vermez

Çift terapisi demek istedim çünkü sizin sorunlarınız bireysel kalmamış, zararı yalnız size değil, evliliğinize. Saygı bitmesin de gerisi halledilir merak etmeyin.

Son zamanlarda çocukla beraber hayatının kaydığını anlatan konular hem burada hem ekşi'de... İyice soğudum ya pof. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Tek temennim evliliğimi kurtarmak. Eşime özel bir yemek hazırlamak bir kaç saat oğlumu babaannesini bırakmak istiyorum hem güzel bir konuşma hem romantik bie yemek. Uzun zamandır başbaşa kalamadık belki bu bana da iyi gelir.

Belki halen lohusa depresyınjndasın... yaptıklarının farkımdasın ama kendine engel olamıyorsun.. Bemce terapiate gitmehe devam edin siz kendiniz gidin, sonra eşinizle de devam ederseniz.. Umarım kurtarırsınız eşiniz iyi bir insan ve aşık olarak evlenmişsiniz

Amin inşallah. Yasattigini yasasinlar yeter kadın da o da

amin inşallah. Size de sağlıklı doğumlar dilerim.

Bence konuşun burda anlattığınız gibi özür dileyin gölünü alın böyle olma sebeblerinizide söyleyin. Eşiniz sizi seviyor bence dürüstlük iyidir. Herşey gönlünüzce olsun

analık kolay olsaydı mıllet onar onar doğururdu. annelik böyle birşey tabiki çilesini çekeceğiz bebeğimizin. bunu kabullenmediğimiz için insanlada hayatta herşey batıyor

Esiniz bosanma konusunda verecegi maddi destegi simdi versin yani yaniniza bir yardimci tutsun bence sizde biraz kuafor, biraz arkadaslarinizla gorusme, biraz bebek buyutme derken toparlayin iliskinizi ve lutfen ayrilmayin. Birde sey cok sevdigim birinin bi sozu var, git kendine cdki duzsn ver elin oglu yaptigi pilavdan cok sacina basina bakar, bu cok dogru. Yemek yapmayin o gunu corbayla gecistirin ama kapiyi duzgun bir tiple, guler bir yuzle acin. Allah yardimciniz olsun simdiden.

Oğlum kimsede durmuyor çok zor bir bebek ve 5 ay sonra ameliyat olucak. Yani bilemiyorum şuan çalısma fikri yok aklımda ama akşamları kursa gitmek istiyorum bir iki saat kendime bir meşgale bulup yanlız kalmak kafamı boşaltmak istiyorum.

Toplarsın tabi çünkü eşin iyi bir insan, anlayışlı birisi. Sen de hatanın farkındasın, sadece bıraz çaba ve sakin kalmaya çalış. Seni çok iyi anlıyorum benım 2 küçük çocuğum var daha kötülerini yasadım yardım eden de yoktu. Eşin ne guzel herseyınde destekçi.

Konu açtıktan sonra eşimle konuştum. Sana söz veremem ama terapilerle birlikte eski günlere dönebileceğimize inancım var kendime zaman tanıyorum sende bana son kez zaman tanı dedim. Eşim sürekli benim bunları söyleyip başa sardığımı artık inancı olmadığını söyledi ama beni seviyormuş ve yine de zamana bırakmak istedi.

BEn çok üzüldüm bu duruma annem hep söyler erkeğin üzerıne çok gidilmez yada uylama b. knu çıkarırsın diye sizinki öyle olmuş adam soğumuş resmen size inancı kalmamış bence önce sakin olun ve profesyonel destek alın belliki tek başına altından kalkamayacağınız bi durum eşiniz ne kadar anlayışlı yemek istemiyor gece uyumak istiyor sadece her işte yardım ediyor daha ne yapsın esınızede çok üzüldüm darlyda

Adamı soğutmuşsun sevgisini bitirmişsin, böyle yardımcı yemek çeşidi istemeyen adam nerde var?!! Psikoloğa gtmene rağmen düzelmiyorsum aynı şeyleri yapıyorsun düş yakasından bence artık herkes doğuruyor, bir yaparsın iki yaparsında erkeklerin de tahammül sınırı var

:) _Degerlitas_ 🌷 tek ayak

Evet onun suçu değil. Benim bunca rahatsızlığımın olacağını bilemezdi. Benim yerime doğuramazdı ama elinden geleni yapardı ancak kii onuda fazlasıyla yaptı. Şimdi ona kızgın değilim kendime kızgınım sadece ve onunla konuşmaya çekiniyorum. darlyda

Siz bile bile esinizi kendinizden sogutmussunuz. Üzüldüm gerçekten. Çünkü böyle anlayisli ve yardım eden es çok bulunmuyor. umarım aranız düzelir. Yuvanizİ kurtarirsiniz

mevzu derin, beni aşar. kendi hayatımda, ben basit bakıyorum. siz anneniz değilsiniz. ve her şeyin bu kadar farkındayken aynı şeyi yapmaya devam etmemeliydiniz. peki siz eşinizin yerinde okusaydınız ne yapardınız? nasıl inanırdınız bu sefer? ben öyle empati duygusu çok yüksek bir insan degilimdir. ama sizin yazdıklarınızı okuyunca, eşiniz için üzüldüm. bir insan neyi yapsaydım daha iyi olurdu? sorusunu kendisine sorduğunda cevap alamıyorsa, artık karşı taraftan umudu keser. esas konuya gelince, bence zamana bırakın. eşinizden de zaman isteyin. ama sözler vermeden, ikna etmeye çalışmadan... çocuğun 1 yaşına kadar mesela... çünkü belliki nafakasına kadar düşünülmüş bir karar var ortada. siz de düşünün. 2.5 ay sonra hala eşiniz için hayal kırıklığı ise bu evlilik, yapacak bir şey kalmamış olur.

Aslinda bu kocamla ilgili degil tamamen cocuklarin yaslari ve yaslarina bagli olarak gereksinimleri ile ilgili. Mesela 3 yasindaki oglumu birakma konusunda icim inanilmaz rahattir, en az benim kadar iyi bakar ve ilgilenir onunla. Ama 1 yasindaki kizim icin aynisini soyleyemem. Hala emen, anne kokusuna ihtiyaci olan bir bebek sonucta. O yuzden, kizim biraz daha buyuyunce daha rahat edecegimi dusunuyorum. F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tavsiyeleriniz çook güzel teşekkür ederim kesinlikle uygulamak istiyorum. :) Nooption memento mori memento

Üzüldüm adınıza toparlamanız çok zor ama Emin'im toparlarsınız eğer ki biraz daha birbirinize özen gösterirseniz herşey düzelir eşiniz elinden geldikçe yapmaya çalışmış sizde elinizi biraz daha taşın altına koymalısınız destek almaya devam Allah'ın izniyle sabrın sonu selamet

Insaallah cnm yani ben genel konustum acikcası. Boyle guzel askla baslamis ve cocukla da taclanmış bir evlilik yıkılmamalı. Inancsal girecek olursam esine gulmeyen onunla ayri yatan bir eşe melekler bile lanet eder deniliyor. Gereksiz ufak seylere buyuk tepkiler verilmemeli. Esine sarıl bebeginizi alın guzel programlar yapın falan guzel olur hersey inan.

Rabbim sizinde yar ve yardımcınız olsun.

Ben terapiye gidiyorum zaten 2 aydır. Ama öfke nöbetlerim laf sokuşturmama çabam sadece 1 2 hafta anca sürüyor. Sonra yine başa sarıyorum. Işte olayda burda patlak verdi eşim onu sevmediğimi ve bu yüzden böyle davrandığımı söylüyor. O yüzden de boşanmak istiyorsan elimden geleni yaparım dedi. Sanki sevgisi bitti bana karşı...

konuşmayın yansıtın haliniz tavrınızla.. çekinmeyin o sizin yol arkadaşınız.

İnsanoğlu işte karşısındakini yumuşak başlı görünce tepesine biniyor. eşini bıktırmışsın hareketlerinle. kendini vazgeçilmez sanmışsın Bazı erkekler de böyledir sen alttan alıp ilgi gösterdikçe şaşırır şımarır böyle yüklendikçe yüklenir sana. sen onun kadın versiyonu olmuşsun Eşinle konuş. olanları unutalım tekrar başlayalım diye konuş...

bende şımarıyorum bazen, bir çok kadının oluyor böyle zamanları. saçma sapan şeylerden kavga etmek istiyorum edemeyine başka şeyleri kafaya takıyorum. biraz işsizlikten de oluyor galiba :) biraz da sürekli evde durmaktan. enkaz falan demişler ben pek öyle görmüyorum. farzedin ki soğudu sizden eski aşkı heyecanı kalmadı... siz onu bir defa aşkla bağladınız kendinize tekrar yapabilirsiniz bu güce sahipsiniz. karşınızdaki adama bakın.. unutun o adamın kocanız olduğunu oğlunuzun babası olduğunu... aşkla bakın. sevgili gibi.. bir süre şükretmeyi şikayet etmeye tercih edin. tam kızacakken ne kadar da güzel burnu var gözleri var boyu var vs. diyebilirsiniz mesela. sevdiğiniz yönlerini düşünün. önce sevin sonra sevgi verin. sevgi her şeyi düzeltir.

inşallah tek duam bu. Rabbim hatalarımı telafi ettirecek ahlak versin inşallah. darlyda

Her yerim çatlak, ilk dönem çok bakımsızdım kendime zaman ayıramıyordum. Kilolarım hemen gitmedi babamın annemi aldattığı gibi aldatılmaktan korktum.. Kendime güvenim geldi şuan doğumdan önceki halimden bile zayıfım insanlar doğumdan sonra daha da güzelleştiğimi anneliğin yaradığını söylemeye başladılar ipler orada çatırdamaya başladı. Şımardım...

Sizin şımardığınızı zannetmiyorum. Ama ilişkinizin içinde hangi rolü oynadığınızı çözmeniz lazim. Bu sadece dış görünüş ile ilgili bir durum değil. Çocuklugunuz travmatik geçmiş ve o zaman gördüğünüz ve yaşadığınız problemli insan ilişkileri evliliginize yansıyor. Şımardıginizi gerçekten düşünmüyorum. O kadar basit değil

Adam senden soğumuş. Yani ömür boyu senin gereksiz hallerini çekecek değil. Okurken burada ben sana sinir oldum yazık hergün senin suratını görmek zorunda kalan adam ne yapsın

Yoo sakin kötüyü cagirmayin. Ben yapamıyorum ama siz yapın. Pozitif düşünün. Empati yapmayı denemeyle başlayın. Ona sevgiyle bakın. Benim tecrübelerim sonucu. erkekler çenesiz kadını sevmez. surat aşan kadinida. Guleryüzlü olun ve de beklenti sıfır olacak bu çok önemli. İnşallah düzelir araniz

amin inşallah elimden geleni yapmaya çalışacağım darlyda

Hatalarınızın farkında olup, düzeltmeyi istiyor olmanız, sizin erdem sahibi olduğunuzun bir göstergesi aslında. Sadece şuan için neyi nasıl yapacağınızı bilemiyorsunuz. Öncelikle, yaşadığınız sıkıntılı bir durumda suçlayacak birini aramaktan vazgeçerek başlayın derim işe. Çünkü, herzaman birtakım olumsuzluklar yaşamaya devam ediyoruz hepimiz ve edeceğiz de. Hayatta hiçbir zaman sıfır sıkıntı olmaz. Her darda hissettiğinizde eşinizi suçlamaktan vazgeçerseniz, öfkenizide ona yöneltmezsiniz. Bir diğer adımda sevginin dilini kullanmak olacak. Sözlü ve sözsüz olarak, kuracağınız bütün iletişiminizde sevgi ile yaklaşırsanız, karşınızdaki insanda bunu anlayacaktır eminim. Birçok insanın isteyipte sahip olamadıklarına sahibim çok şükür rabbime diyerek başlayın. Allah yardım edecektir. Huzurlu ve mutlu olmanızı dilerim. Ailenizin kıymetini bilin ve ona göre davranmaya başlayın.

Yanlız olmadığıma sevindim :) Ama üzücü bir durum tabikii inşallah siz de eşinizi bıktırmadan zamanla düzelirsiniz. Rabbim herkesin yuvasına dirlik huzur mutluluk versin. Belki de bebeğiniz olsa olumlu yönde değişeceksiniz inşallah herşey gönlünüzce olur :)

Ama bizim 6 sene oldu bile.. Umarım biz de düzeliriz...

Tedaviye gidiyorum. Inşallah elimden geleni yapıyorum. Eşim yapısı gereği çok kindardır yani silerse geri dönüşü olmaz. Ne kadar umudum yok desede hala birşeyler var hissediyorum. Ilk anneler günümü kutladı gül almış. Ki asla yapısı değildir. Biliyorum başarabileceğime eminim inşallah terapilerle bu depresyondan kurtulur ve eski halime geri dönerim. Sizin konunuzu okumuştum. Rabbim geri kalan hayatınızda her daim yar ve yardımcınız olsun. Inşallah hep mutlu olursunuz.

En son cümlelerinizde o uyuyor ben uyuyamıyorum demişsiniz ya yok artık diyorum o kadar yardım eden bir eşiniz varken de uykusuzsanız yok artık adam neredeyse dayanabilse gece de bakacak hale gelmiş haketmişsiniz ay okurken dridm içinden afedersin ama sövdüm sana kıymetini bilmiyorsun diye eşinin sinirlerin yıpranmış psikiyatriye gitmen gerekli olduğunu düşünüyorum sanırım sinirli ve çok agresif birisiniz eşiniz anlattıklarınıza göre iyi bile dayanmış ben doğumdan sonra 10 gün sonra başlanacak d vitaminini 5 gün unutup geciktirdiğim için ne fırça yedim eşimden demedi bu benim de hatam bu görev bana ait olsun diye sabahlara kadar uyumazdım 5 te uyur 8 de kalkardım bulmuşsunuz da bunuyorsunuz bundan sonra eşiniz sizden iyice soğursa aklınız başınıza gelir he ayrıca 8 ay da kadınlığımı bilmedim benden uzak duran cinsel anlamda bir eşim vardı sen düşün nasıl sabrettim hem uykusuz hem eşin bu davranışları şükret kardeşim şükret

Öncelikle sorunuza cevabım: Eşimin yerinde olsaydım bana sağlamaya çalıştığı; ayrılık sonrası vereceği destegi bile kendime layık görmezdim. Bu yuvayi dağıtan benim sonuçta elinden gelenide yapmişsam umursamazdım karşımdakini ama bu evliliğe de devam edemezdim. Yorumunuzun geri kalan kısmına da cevabım şu:Evet kendime zaman tanıdım eğer oğlumun ameliyatına yani 5 ay sonraya kadar kendime çeki düzen veremezsem eşimden hiçbir talebim olmadan anlaşmalı boşanacagım. Çünkü ona bunu yaşatmaya hakkım olmadığı gibi evladimi mutsuz ve kavgalı bir ortamda büyütemem. Pamukannesi83

Bilirim o donuk bakışları :) hala üzerimde o bakışlar. En azından kendinizin farkındasınız. Demek ki zorluklara karşı direnciniz az. Çocuk büyütmek de zor malum. Siz de en yakınınızda olan ve kaldıracağını düşündüğünüz kişiden hıncınızı çıkarmışsınız. Yalnız size kötü bir haberim var. Böyle adamların sevgisi azalınca bir daha düzelmiyor. Böyle adamdan kastım, yapabildiği ölçüde alttan alan, sevgisini gösteren, tüm öfkenize rağmen idare eden. Çözüm üreten. Ben eşimin gözlerinde o donuk bakışı ilk gördüğümde her şey için çok geç kalınmıştı. Bir daha da aşkla bakmadı zaten. Giisn tedavi olun, düzeltin kendinizi. Geç olmadan.

Konuda kendimi gördüm ve 20. sayfaya kadar okudum bu saate kadar çünkü aynı şeyleri yaşıyorum senle eşimin tahammülü bitiyor bende farkındayım ama kavga anında tutamıyorum kendimi agzima geleni sayıyorum esime kaybetme korkusu hiç yok sanki herşeyimi çekmek zorunda gibi ve sadece eşime böyleyim etrafımda sevilen biriyim kimseye kötü laf etmem ama eşimden çıkarıyorum bütün hincimi bunu neden yapıyorum bende bilmiyorum derin sularda yorumunu bekliyorum bende inşallah görürsün. Babam dışarıya iyi aile içinde özellikle anneme karşı böyle ve babama böyle olduğu için çok ofkeliyim ama neden bunu kendi eşime yapıyorum bilmiyorum çok telkin ediyorum kendimi ama yok yine aynı adamın inancıda kalmadı resmen kendimiz mahvediyoruz herşeyi Konu sahibi eşine sıkı sıkı sarıl sana gönlünü yuvasını açmış en zor zamanlarında yanında olan o. Bu kadar gönlü güzel biriyle evli olmak çok az kişiye nasip oluo bu devirde inşallah herşey gönlünce olur konunu takipteyim bende

Amin, inşallah hepimize allah ferahlık versin. Eşimi çok seviyorum, alttan alan taraf hep o, ama bugün taşmış olacak ki o da biraz saydırdı bana ben de evi terkettim.( o kadar prenses sendromundayım ki bana ettiği 2 laf yüzünden) Biraz yalnız kalalim biraz ozleyelim istedim. Umarım düzeltebiliriz ve umarım siz de... Ama haksız olduğumu çok iyi biliyorum bu da bi gerçek.

Doğumun çok etkisi vardır eminim. Bende 9 ay önce doğum yaptım. 1-2 aydır anca toparladım kendimi. İnsan fiziksel olarakta psikolojik olarakta 1 senede kendine geliyomuş. Anne olmak kolay değil hayatımız değişiyo. Eşinizde size yardımcıymış anlayışlıymış aslında ne güzel. O da dışarda çalışıyo aslında bide öyle düşün. Ha işten gelip yemek hizmet bekleyen bide çocuğuyla bile ilgilenmeyenler var burda okuyoruz. Bence değerini bilin.

Biliyorum. Ama evladım için sevgim için ve hatalarım için elimden geleni yapmak istiyorum. Mutluluğa tekrar kavuşmak istiyorum.

darlyda Merhaba. Ağır metal düzeyinize baktıracaktınız, gidebildiniz mi doktora? M

Sanırım hatayı burda yaptım o beni alttan aldıkça tepesine çıktım nasıl olsa seviyor katlanır dedim. Ama hayat toz pembe değilmiş..

senin bu sıpan var ya büyüdüğün de herkesin parmakla gösterdiği övdüğü biri olacak :)) ama o zamana kadar sabır gülüm bunların hepsi gelip geçecek hatta her övdüklerin de küçükken çok çektirdi bana huyu şöyleydi böyleydi bile demek aklına gelmeyecek çoğunu unutacaksın, şimdi yapmamız gereken madem kimse yok çocuğun huyu belli senin enerjini yüksek tutup daha dayanıklı hale getirmek bunun için, dün hatta 15 dk önce olmuş seni üzen sinirlendiren şeyleri düşünmeyi bırak aklına gelse bile bu düşünceleri iptal ediyorum de hemen hareketli sana iyi gelen müzikler aç gücünün enerjinin sabrının bittiğini anladığın an da eşine sınıra geldim bana 5-10 dk mola de çocuğu ona devret, ve sakin bir yere geçip rahat bir pozisyon da oturup derin nefes çalış ( 3 sn de al 3 sn tut 3 sn de ver hatta daha yavaş bile verebilirsin), ve tabi ki olumlama yapacaksın o arada huzurluyum sakinim dengedeyim diyeceksin, bunları daha önce hiç duymadıysan saçma sapan gelebilir nefes alış verişin dikkat et göğüsten değil karından olsun detaylı bilgiyi nete yazıp doğru nefes tekniği dedin mi çıkar, saçma gelse de dene bedenin nefes alış veriş sıklığı oksijeni bol alması nasıl iyi gelecek göreceksin şimdilik bunlarla başla gülüm

O durum bende de oldu... Yani uykuya düşkün olmadığım halde başta bana çok zor geldi. Oğlum 3,5 yaşında ve inan gece bazen sık uyandığı oluyor sabah ruh gibi kalkıyorum ve eşim e soyleniyirum sen uyudun tabi ben akşama kadar ayaktayım gece de uyku yok diye Yakasından düşecek birşey görmedim. Hareketlerinin, hatalarının farkındasın, esin destek. Yemek istemiyor, elinden geldikçe yardımcı oluyor. Bebeğin yavaş yavaş kesintisiz gece uykusuna geçecek az kalmış benim oğlum 9 aylıkken gece 1 kez uyanmaya başlamıştı zor oluyor biliyorum ama eşinden çıkarma acısını anlayışsız nice adam var şükür ki öyle değil... Emzirmiyorsan Melisa, papatya vs sakinleştirici caylardan faydalanabilirsiniz. Emziriyorsanda doktora, eczanelere danış mutlaka vardır kullanacbilecegin bitkisel çay. Canını sıkma, sakin ol, eşini de kendini de yıpratma lütfen. minigini gule güle büyüt

En son ki kavga olmasaydı ramazan öncesi üçümüz tatile gidecektik ama ben yine berbat ettim. Inşallah eşimin inancını tekrar kazanabilirim.

Geçmişten gelen bilincime yerleşmiş kötü anılarla birlikte lohusalık depresyonuna sürüklemdiğimi düşünüyor terapistim. Yani biz önce geçmişi çözmek istiyoruz. Umarım yavaş da olsa bir şekilde yol kat edebilriz.

Inşallah tek istediğim çenemi tutmak bunu başarırsam biliyorum eşim çok merhametlidir hemen yumuşar. Bugün bile bana hava soğuk olmasa seni konsere götürürdüm bebek üşür diyor. Biliyorum ufacıkda olsa bir inanç var içinde ve bende ona elimden gelinin fazlasını sunmalıyım.

Aslinda lohusalik, bebekli yaşama alışmak faln derken insanın bütün düzeni değişiyor ve haliyle çoğu anne bi sure bocalıyor. bende bebek sahibiyim inanın benimde zor zamanlarim oldu psikolojik olarak. ama sizin tabi biraz daha uçlarda olmus sanki ve esinize patlamissiniz. Bunun farkında olup kendinizi düzeltmeye çalışmanız çok guzel. Bence esiniz de sizi çok seviyor ki sabır göstermiş. Ona da güzellikle anlatın içinde bulunduğunuz zor psikolojik hali. Uzman yardımını da bırakmayın bence. Ek olarak gün içinde kafanızı dağıtacak birşeyler yapmanız da size çok iyi gelir, kurs veya spor gibi. Umarım herşey çok guzel olur eşiniz ve sizin adınıza.

Aslında birçok kadın benim geçtiğim yollarsan geçmiş ben biraz abartmışım :)

Anne olmanın sorumluluğu ağır gelmiş size ve tepkinizi eşinize yönlendirmişsiniz. Belki de düzensiz uyku haliniz sinirlerinizi geriyor. Bebeğinizi bırakabileceğiniz kimse yok mu arada bir baksa sizde arkadaşlarınızla vs kendinize ufak programlar yapsanız masaja falan gitseniz. Ufak molalar belki iyi gelecektir. Bir de öfkeniz geldiği zaman patlamayın, susun, sakinleşmeyi bekleyin, dinlendirici bi müzik eşliğinde ılık bi duş alın. Iyi gelir belki.

Kırılmış ya da umutsuzluğa düşmüş olabilir.. ah ne canım madem hatanın farkına varıyorsun neden tekrara düşüyorsun? Bile bile lades yani.. eşin de pek anlayışlı yaklaşmış sana, ne kadar şanslısın.. yapman gereken gönlünü almak için elinden geleni yapmak gibi duruyor.. Sanırım aranız düzelmiş

Terapistim şuan buzları eritmeyi aramız düzelmeye başlayınca anlatmamı ve özür dilememi tavsiye ediyor. Eğer şuan anlatırsam zaten gergin olan aramızın daha da kötüye gidebileceğini düşünüyor. Korkum aldatılmak mesela bunu ona söylersem ona güvenmediğim için daha çok üzülüp uzaklaşabilirmiş.

Oğlumda fıtık var ve bu aralar diş çıkarıyor. Doktor doktor gezdim hepsi huyu böyledir sağlıksal bie sorun yok diyor ama bu aylarda ki bebeklerde inat olabilir mi aklım almıyor. Sürekli kucağımda durmak istiyor asla tek başına kalamıyor. Çok gareketli ne kadar önlem alsamda sürekli düşecek bir yer buluyor. Asla kimsede durmuyor. Kp ve babamı özellikle hiç sevmesi yüzüne baksalar kıyameti koparıyor. Geri kalan insanlarada öyle bizim evimiz hariç bir yere gidemiyoruz Biei bize misafirliğe gelse salya sümük ağlıyo. Elindekileri asla vermek istemiyor kıyamet koparıyor. Aklim almıyor 7.5 aylık daha ama canıma okuyor şmdiden. Geceleri bensiz yatmıyor illa burnuma, yanağıma yada gögüsüme dokunacak yoksa hemen uyanıuor ne yapacağımı şaşırdım ve tüm stresimi eşime yansıttım. Yapmamam gerekirdi inşallah toparlarız. darlyda

Geçmiş olsun rabbim tez zamanda şafi ismiyle şifaa versin. Dengesizlik malesef çok kötü siz beyninizle duşünebiliyorsunuz ama ben psikolojik durumumdan dolayı beynimle düşünemiyorum. O an nasıl davrandığımı bile bilmiyorum. Allah kimsenin saglığına zeval vermesin. darlyda

çoğu kadın, senin gibi olduğu için şaşırmadım açıkçası... ama adam akıllı biri ki, senin gibi birini yıllarca çekmek istemiyor...

Başlangıç için iyi fikir. En azından çabaladığınızı görür. Siz de öyle konuşun, arada yükselirsem beni anla deyin.. Neyi anlasın bilmem ama var belli ki psikolojinizi etkileyen birşeyler :) Biraz hoşgörsün sizi, bırakmasın o da koyvermesin. Umarım toparlarsınız

Nedense bana evliliğiniz kurtarılabilir gibi geldi. Dürüstçe hiç kendinizi savunmadan hatalarınızı yazmanız bile büyük bir adım. Eşinizle yatakları birleştirmekle başlayabilirsiniz bence. Güzel bir yemek hazırlayıp konusmak istediğinizi belirtip bazı şeylerin yeni farkına vardığınızı burdaki gibi içtenlikle anlatınca samimiyetinizi hissedip bir şans verebilir diye düşünüyorum. İnsan çocuk olmasa bile yemekti temizlikti derken evde yeni evliyken depresyona giriyor biraz. Sizin cocuk da olunca bunalmışsınız. Her cocuk aynı olmadığı icin kimisi ne var bakıver adamı bunaltma diyebiliyor. Ama kimi çocuklar gerçekten cok zor, bakıma muhtaç olabiliyor. Hatalarınızın farkında olduğunuz icin bence umut var.

Canım daha ilk çocukta adama işkence etmişsin ilerleyen zamanda ne yapacaksın başka cocuklariniz olur inşallah bence düzelmeyecek birşey yok çocuğunu al gezmelere git sosyal aktivite arttır bence kendini toplamalısın acilen eşinle güzel dillle konuşsan anlamicak biri değil bnce herşey gönlünce olsun

Muazzam bir anlayış gerçekten. Yani en azından şu sıralar böyle bir örnek denk gelmedi inşallah iyi değerlendirir ve ilişkinizi toparlar düzeltirsiniz

Inşallah toparlarız. Teşekkür ederim.. H

İşe empati yapmakla başlayabilirsiniz. Kendinizi onun yerine koyun. Eşiniz "bu evlilik icin ben elimden geleni yaptım, artık top onda." Diye düşündüğü icin size karşı tepkisiz kalarak sizin tepkinizi ölçüyor olabilir. Değişmeyecekseniz degiseceginizi söylemeyin cunku bu onun size ve evliliginize olan inancini daha da olumsuz etkileyecektir. Bu iliskide kabul ettiginiz uzere problemli taraf sizsiniz. Psikoloğa gitmeye devam edin. Esinizi seviyorsaniz yuvanizi yikmamak icin elinizden geleni yapin. Şu ego savaşları durumunu aşın. Eşiniz zaten anlayisli, sevgi dolu, kibar birisi. Bu zamanda boylesini bulmaniz gercekten cok zor. Bu forumda kocasindan bunca dert yanan insanlarin hikayelerini okursanız, ne kadar hata yaptiginizi anlarsiniz. Sizin de itiraf ettiginiz gibi siz şımarmışsınız Hepimizin şımardıgı zamanlar oluyor ama bunu abartmamakta fayda var. Zaten esinizi biraksaniz bile baska kimse sizi bu tribli, kaprisli ve hoşnutsuz halinizle kabul etmez. Bırakın eşi dostu azcık cekilmez biri oldugumuzda ailelerimiz bile offff evlende kurtalalım, seklinde serzenişlerde bulunmaya başlıyorlar. Silkelenip kendinize gelin. Bu evlilik icin yapabilceklerinizi bir düşünün. Yaz geldi. Esinizle ufak bir tatile cıkın. Mumkunse cocugunuzla birlikte 3nuz cıkın. Aileniz artik 3 kişilik bunu bu sekilde kabul görün. Esinize ufak bir jest yapin. Mesela begendigi bir seyi ya da ona sizi hatirlatacak bir seyi hediye olarak alin. Bu hediyeyi vermeden önce biraz gozune girin gun sonunda da hediye vererek ve pismanliginizi dile getirerek onu duzeleceginize ikna edin. Tabi önce kendinizi ikna etmeniz gerekiyor. EsiniZ artik sizin onu sevmediginizi dusunuyor. seviyorsaniz sevginizi belli edin. Aranizdaki cinsel soguklugu aşın. Bunları yapıp yapmamaya karar vermeden önce mutlu olmak için sebeblerinizi kendiniz icin bir sıralayın. Örnegin; -saglilikli bir evlada sahip olmak - uzun yillar cocuk isteyip basaramayan ve bunun icin kahrolan insanlari dusunun. - anlayısli bir eş -saglikli bir beden - gibi gibi mutlu olmaniz icin yeterli bir cok sebebinizin oldugu gercegini kabullenin.

İnsanın kendini eleştirmesi ne guzel;siz bunu başarmış birisiniz tebrik ediyorum. Önerebileceğim;sakin olmaya calisin karşınızdaki insanın iyi yönlerini düşünün, çocuğunuzu ve ayrilsaniz yaşayacağınız mutsuzluğu düşünün ve ona gore davranın. Herşey gönlünüzce olsun

Benim annem senin gibi. Kocasiyla sorunları yok masallah ama ben artik tahammul edemiyorum. Ne kadar kendini torpülese de yilda iki kere buyuk ve gereksiz bir kavga cikariyor. Artik onun duzelecegine dair zerre umudum kalmadi. Duzelse duzelse 7 ay duzelir... bir sure sonra insana bikkinlik geliyor. Iyi halleri bile reklammis gibi geliyor. Biz yillardir ayni evin icinde yabanci gibiyiz. Son patlamasi bir bucuk ay onceydi, o gunden beri evi otel gibi kullaniyorum. Bu saatten sonra duzelse neeeee duzelmese ne... bence esiniz de benim durumumda. Ya da bu duruma ramak kalmis.

Bizde eşimle çok yıprattık ilişkimizi, yani geriyr bakıp döndüğüöde keşke yapmasaydım dediğim çok şey var... ama insanın gerçektwn sevebileceği güvenebilwveği bir insank bulması çok zor... Hele de iyi bir baba ise... Umarım toparlarsınız ama sihirli değnek bekleme biraz zaman ver...

Psikolojik destek alın eşinizde gelsin bu davranışların istemsizce olduğuna inandırın ki bence öyle üzüldüm inşallah düzelirsin cnm ya

Malesef annem yok. Bebeğim kimsede de durmuyor. Hemen ağlamaya başlıyor. Bizim eve biri gelse veya biz ailelere gitsek kalkana kadar ağlıyor. Malesed biri yüzüne baktığı an morarana kadar ağlayan bir bebek. Sanki dövüyorlar sanarsınız öyle gür ağlıyor. darlyda

bu dünyanın öteki tarafı var elber belasını rabbimden bir şekilde bulacaklar

7 8 ay daha sabredin uykunuzu alacaksiniz. Lütfen esinizi kirmayin yaaa aileler parcalanmasinnnn

Gözümün içine bakıyor adam, ben asagiladikca asagiliyorum: ( Bugün çocukları alıp anneme geldim tek başıma, beni goturmesine izin bile vermedim. dönmeyi düşünmüyorum bir süre, biraz düşünmeye ozlemeye vaktimiz olsun istiyorum aksi taktirde daha kötü olcak herşey biliyorum.

ya çok güldüm istemsiz. şimdi 3 çocuk anası olarak artık biraz tecrübe konuşuyor, diyebilirim. hayatınız çocuk bakımını taşere ettikçe güzelleşir. bu iş için en uygun kişi de baba ilk çocuğum 1 yaşına gelene kadar 1 kere bile yıkamadım. ilk banyosu dahil, hepsini babası yaptırdı. hatta youtube a yenidoğan nasıl yıkanır yazarak yaptı. sizi hayatta en çok rahatlatacak şey, ben olmasam da babası bu çocuklara çiçek gibi bakar düşüncesi... şu an belki bunu düşünmek için bir sebebiniz yok, ve aklınıza bile gelmiyor. sizin en değerlinize, en az sizin kadar güzel bakacak tek kişi babası. sırf bu bile bebekle babasının bağını kuvvetlendirip, babasını da kırmamak için bir sebep.

Amin, umarım düzeltebilirsiniz siz de... darlyda

Aslında bir çok boşanmaya götüren süreçde böyle başlıyor. Siz inkara yönelmek yerine farketmişsiniz ki asıl güçlü olan kendini eksiklerinide gören kişidir. Canım sevgi sonsuz değil belli bir zaman sonra azalır hatta yok olur. Yazdıklarına bakarak eşinde de bir şeyler bitebilir haksızlığa uğramışlık hissi olabilir. Burada yazdıklarını eşinle konuşarak hataların olduğunu elinde olmadan yaptığını sonra pişman olabildiğini söyleyip kendisinden destek olmasını isteyebilirsin. Sonuna bir de seni seviyorum dersen. Bence herşey düzelir. Umarım ailenle mutlu olursun.

Amin inşallah. O kadar güzel yazmıssınız ki artık yarına ümidim var Allah razı olsun sizden. :)

Anlattıklarımda eksik var fazla yok malesef. Evi siler süpürür bulaşık yıkar tuvalet banyo temizler balkonları yıkar. Bazen çamaşır asar toplar. Ütü yapmaz nefret eder. Bunlarıda isteyerek değil zorunda olduğu için yapıyor çünkü ben yetişemiyorum. Kendi dükkanımız ve evimize çok yakın işler azsa elemana bırakıo eve gelebiliyor. Eskiden uyur yemek yer dinlenirdi şimdi oğlumuzla oynar ben uyurum yada kişisel bakım banyo onlarla ilgilenirim. Yemek konusunda berbattır. Patates kızarta bilir yumurta kırar tost yapar. Bir kaç kez yemek deneyimi oldu ama sonuç hüsrandı. Anneleri oğullarına bir su bardağı bile kaldırtmamış zamanında. Kayınvalidem iyidir ama hala bana ben geleyim yardım eşin dinlensin erkek o diyen bi zihniyette. Onların ailede erkek hep yüceltilmiş kutsal kabul edilmiş iş yapmaz çocuk bakmaz denilmiş ama eşim bana yardım ettikçe çevredende tepki aldık. darlyda

dost acı söyler:) biraz kendinize gelmeniz için yazdım açıkçası... eşinize koca gözüyle değilde, insan gözüyle bakarsanız, yani şefkatle, sorunlarınız çözülür...

Teşekkür ederim yorumunuz için çok haklısınız. Pamukannesi83

Allah razı olsun aslında haklısınız bu tarz yorumlar beni kendime daha çabuk getirecektir. Nasıl katnem olduğumu vurun yüzüme bir an önce kötü huylarıma kelepçe vurmalıyım. darlyda

Valla böyle bir eşe kene ol yapış... Asla kavga etme artık, değiştiğini göster ona.. 1.2 haftalık değil, ömürlük değiştiğini.

Acikcasi haline uzuldum depresif ruh hali bebege de cok yansiyan birsey. Burada ne kotu kocalar okuyoruz. Bu tarz kendi halinde eslerde karilarindan cekiyor. Eski zamanlarini hatirla ve esinin kiymetini bil biraz. Bir yuva kolay kurulmuyor ki bir nefeste yikilsin. Bu devirde ne biliyim sakız olmuş dillerde boşanmak.

Ben de bu dünya düzenine karşı hala öfkemi bitirmedim. Biri 3 yaşında biri 4 aylık 2 kızım var. Ufaklık gazlı. Bende de uyku yok. Eşimin iğnelemelerine aşırı tepki veriyorum kendimi kaybediyorum. Kimsede bununyaşamıyorum ama en başta da söylemiştim ben iğneleyen laf sokan tiplerle yapamam diye. Sürekli bak böyle demişti bunu unutma sen de şunu de moduna geçtim. Hiç adaletli olmayışı da benim için sorun kendisi der ama benzer olayda senin demene tepki gösterir. Tam bir dilbaz. Ben de ideal ev ortamını sağlayamıyoruz diye üzülüyorum. Çok dolmuşum eşime karşı.

Arkadaşlarım var ama çocukları yok bir tanesinin var oğlu koyduğun yerde kalır gık bile demez Kayınvalidem var çalışıyor kendi dertleri ile meşgul yoruluyor ve hasta ki oğlumda pek normal değil kadıncağaz tavsiye bile veremiyor. Ne yapsak olmadı çünkü. Eşim elinden geleni yapsada aklına ben gelince tekrar aynı feryat figan ağlayarak peşimden geliyor. Inanın bazen lavabonun kapısında öyle bir ağlayarak beni bekliyor ki sanarsınız terk ettik. Kendi psikologuma açtım bu konuyu. Onunda verdiği bazı yollar işe yaramadı. Allah evladıma güzel huy versin inşallah. Zaten başka da kimsem yok. Olanlarda çocuktan sonra pek görüşemez olduk.

Benim de 8 aylik bebegim var. Uyuyan herkese gicik oluyorum. Surekli moralim bozuk, kavga edesim var. Cinsel hayat sifira yakin. Ama bu yasadiklarimiz cok normal ki. Ikinizin de dert etmemesi lazim. Eninde sonunda gececek. Bosanmanin esigine gelmemeniz lazim. Zaten depresyona meyilliymissiniz. Ben de oyleyim. Boyle olmasi normal yani. Psikoterapi goruyorum su an. Ama bu uzun bir surec. Bir anda gecmiyor.

Sizi tebrik etmeye geldim. Her şeyin o kadar farkındasınız ki. Demek ki yolun yarısını aşmışsınız, ne güzel. Buraya yazdığınız gibi eşinizle de konuşun yine. Konuşamayacağınızı veya kendinizi ifade edemeyeceğinizi hissediyorsanız bir not yazın eşinize. Hem bireysel destek alın hem de bir aile terapistine gidin. Eşinizin sevgisinin bittiğini düşünmüyorum ama yorulmuş olabilir. İnşallah bir an önce kurtarırsınız evliliğinizi.

Umarım... Keşke evlilikler de bir çiftler olsa... Aileler falan filan olmasa...

Berbat bie çocukluğum var hatırlamak bile istemiyorum. Hep kavga, aldatmalar, ben daha çok kazaniyorumlar, güç gösterileri... 5 yaşındaydım ayrildıklarında annem beni bir daha hiç arayıp sormadi babamda 12 yasımdayken evlendi eşi hep dövdü eve almadı aç bıraktı sonrada yatılı okula verdiler lisede. Gecmişimden kurtulamıyorum ve yıllarca ya onlar gibi olursam ya çocuğum olurda sevmezsem dedim.. Hep kafamda en kötüsünü kurdum ve kendi ellerimle mutlu yuvamım içine ediyorum galiba..

SEN hak etmişsin güzelim evliliğini maf etmişsin adam ne yapsa haklı bundam sonra

Benim eski es hiç yardım etmedi 2 kızımı buyuturken. Calismiyordum ama bana da yazık değil mi 2 yaş arayla 2 cocuk. aile başka şehirde. Çok yiprandim. Sizinki zaten yapıyormuş is. daha fazla beklemek niye. bunun için evliliği yipratmaya değer mi

o benim hep en büyük destekçim ona çok haksızlık ettim. Teşekkür edeeim dualarınızda bana da yer verdiğiniz için

Şükretmem gerektiğinin biliyorum. Lakin dilime hükmedemiyorum bunu aşmak için tedavi görüyorum ve bu forumda yaşamış bilgiki kadınlarsan tavsiye arıyorum. Teşekkürler bu ve benzeri yorumlar beni kendime daha çok getiriyor.

Teşekkür ederim muhakkak alıp okuyacağım terapiye de gitmeyi düşünüyorum eşimle 5 yıl tanışma 5 yıl evlilik 10 yıldır beraberiz sevgililik döneminde böyle değildim saygimi hiçbir zaman yitirmedim evliliğin ilk yılında çok şiddetli kavgalar ettim ailesiyle çatışmalar yaşadım ve eşim ortada durmayı beceremedi kendi doğruları olup kafasında bitirdiği için bu halleri beni çıldırttı çoğu zaman belki hakliyken kavga anında agzimdan çıkan laflar eşyalara zarar vermem beni haksız yaptı tam duzeldim derken ikinci çocuktan sonra yine başa sardım esimin yerinde olsam benim sevgim biterdi ama onun var bunu hissediyorum ama önceki gibi değil bunuda görebiliyorum yorgun ve çabalamak istemiyor inancıda yok benimle vakit geçirmek için günleri sayan adam artık oyun oynayarak sabahliyor sanırım bu durum fazlasıyla zoruma gidip gururumu kırıyor ve saçıp savuruyorm tam olarak sorunum bu inşallah bende duzelebilirim

Sorunu düzeltmek için tek gerekli olan şey sorunu bulmaksa siz onu halletmişsiniz zaten. Niye böyle olduğunun farkındasınız. Uzman desteği de alıyorsunuz buda büyük bir artı. Sakinleşmek için doğal çaylara başvurun, kesinlikle. Çünkü tavırlarınızın istemsizce olduğunu söylemişsiniz, bu sinir kaslarınızın gergin olması ile ilgili diye düşünüyorum. Onları yatıştırın öncelikle. Eşinizle aynen burada anlattığınız gibi içten konuşmanızı yapın, düzeltme çabalarınız da karşı taraftan sevgiyi aldıkça pes etmeden ilerleyebilirsiniz. Bol bol sarılın. çok istemeseniz de cinselliği eski sıklıkta yaşamaya çalışın. Soğumanıza engel olacak, birbirinize yakınlaştıracak ve bu konuda daha fazla körelmemenizi sağlayacak. Küçük bir haftasonu kaçamağı size iyi gelecektir ama bebeğiniz ufak olduğu için yapamazsınız. Aile desteği ile bir kaç saatlik başbaşa aktiviteler yapmaya çalışın. Empati yeteneğinizi geliştirin, misal eşinize kızdığınız bir durumda "böyle bir tavır görsem ben ne yapardım, aynı hatta belki daha büyük tepki verirdim" gibi. Ne kadar yorgun olursanız olun mümkün olduğu derecede bakımlı olmaya çalışın. Bakım sadece makyaj değildir, aynaya baktığınızda kendinizi beğenecek kadar. Aranızda ki güzel, tatlı sözleri artırmaya çalışın. Misal ben eşime bir şey soracağım yada yardım isteyeceğim zaman , Ali diye değil "Alim" diye seslenirim. Konuya girmeden sevginizi gösteriyorsunuz yani. Birde çocuklarım küçükken uykusuzlukla baş etme yöntemlerimden biridir. Belki size tuhaf gelebilir ama deneyin benim işime yaradı. Mesela bebeğim uyanmadan 2 saatlik uyku bana fazlasıyla yeter, dinlenmiş kalkabilirim diye motive olarak uykuya dalardım. Tekrar yatarken şu saate kadar uyursam, bana fazlasıyla yeterli olur, diye düşünerek uyurdum. Kendinize olumsuzu empoze etmeyin, her durumda olumluyu düşünün. Daha pozitif uyanacaksınız, ve ağır gelen uğraşlarınız gözünüzde daha da kolaylaşacak.

Eşimi seviyorum ama eğer başaramazsam ayrılmayı düsünüyorum. Onun hayatını zehir etmeye hakkım yok biliyorum.

Malesef kimsem yok. Bi kayınvalidem var o da çalışıyor yormak istemiyorum daha fazla onuda. Ki oğlumda ben ve eşimden başkasında kesinlikle durmuyor morarana kadar ağlıyor. cataspatas

Bunu terapi ile bırakırsınız insallah yakında. Bence en önemlisi özür dilemeyi bilmek. Bende kızsam bazen ani ve saçma tepki verebiliyordum. Kendim için şu çözümü buldum ilk zamanlar: odayı terk ettim. Baktım yine sacmalamaya başlamak üzereyim odadan çıktım, sakinlestim öyle döndüm. Bu gercekten bir cok boş patlamayi önledi. Esinize hiç neden böyle duygu karmaşası yaşadığınızı anlattınız mi?

Amin Amin amin inşallah.

Bahsettiğim aile dizimi uygulaması da bu gibi durumlarda kullanılıyor. Seninle Başlamadı adlı kitabı da okumanızı tavsiye ederim. Ebeveynlerimizin travmalarının bizi nasıl etkilediğini ve bunları nasıl farkedebileceğimizi çok akıcı bir dille anlatıyor.

Sizi üzmek istemem ama bu tavırlarınıza rağmen eşiniz size çok ılımlı yaklaşmış her zaman, neden bu hırçınlık? Adam o umursamaz olur kadınsın mecbur yapacaksın der anlayışsız olur amenna, fakat hep olumlu gelmiş size. Ayrılmayı istese bile hakkı var gibi, artık oda mücadele etmekten yorulmuş olabilir, donuk bakışlar, isteksiz haller bu yüzden adam bıkmış ki haklı da. Ya kesin bir karar ile kendinize gelin yada ayrılın, eşinize yazık, size de...

Kendinizin farkında olmanız güzel. Ama daha fazla zarar vermeyin kendinize, eşinize ve dolayısıyla çocuğunuza. Ya terapilere devam edin ya da kendi kendinizi telkin ederek düzelmeye çalışın lütfen. Karşınızda elinde geleni yapmış ama yorulmuş bir adam var kıymetini bilin toparlayın evliliğinizi. Mesela öncesinde eşinizle bir konuşma yapabilirsiniz. "ben iyi olmak istiyorum" içerikli bir konuşma. Yatakları birleştirin, başbaşa zaman yaratın birkaç aya zaten uyku sorununu da halledersiniz. Sabredin. Yıkmayın yani evliliğinizi.

Bakın günahtan korkar demeyin. çünkü benim eski es imam nikahı kıydı. Ve su gün olsun kabul etmiyor aldattigini. Pişkin pişkin aldatmadim diyor. çünkü onun hakkı 2. kadın. Bende guvenirdim. sonu hüsran. Abdestli namazliydi. Bu karaktere bakıyor. yoksun sa yapıyor. Ama korkmayın bence aldatsa telefonu gizlerdi sizden. dönüşünüz var yani. belki soğudu size ama tekrar anlayışlı sakin darlyda olun. aranız sıcacık olur. bol bol cuma süresi okuyun okutun. muhabbet icin

Artık konuşmak etkisiz olacaktır. Daha önce de konuşup sonu 1-2 hafta sonra kavgayla bittiği için, davranışlarınızla eşinize değişmeye çalıştığınızı gösterin. Bir anda yapay bir şekilde değil, samimi olmaya çalışın mümkün mertebe. Yardıma da alıyormuşsunuz zaten. Birde birçok anne sizin gibi, 10 aylık oğlum var 10 aydır günü 2-3 saat bölük pörçük uykuyla geçiriyorum, kızımda aynıydı, 3 yıldan fazladır göz altlarimdaki morluk geçmedi uykusuzluktan dolayı. Zor evet ama bununla da yaşayıp, bir düzen kurmayı öğrenmeniz lazım. Umarım düzeltirsiniz aranızdaki sorunları.

Evlilik hep güllük gülistanlık geçmiyor herkeste iniş çıkış oluyor ve bazen bu anlaşamama durumu rutine bağlanıyor ve herşey çözümsüz görünmeye başlıyor bu durumu değiştirmekte yine sizin elinizde ki farkındasınız artık durumun huyunuzu değiştirin adam kopmadan erkeklerde pek zora gelemiyor

umarım rabbim yuvanıza huzur versin . push ; darlyda

Kıymetinizi bilen adamı ne olur asla kaybetmeyin hayatınızın en büyük pişmanlığını yaşarsınız. Sevdoğum adamla evlendim 3 yıllık evliyim ama kedi köpek gibiyiz saygı sıfır hakaretler küfürler havada uçuşuyor o yüzden size destek gösteren adamı kendinizden soğutmayın ne olur kendinize gelin silkelenin.

eşinizi seviyorsunuz bence oda sizi lütfen çabalayın kaybetmeyin elinizden geleni yapın psikoloğa gidebilirsiniz imkanınız varsa bebeğiniz az daha büyüsün çalışmaya başlayabilirsiniz çok iyi gelecektir.

Özür dileyerek soruyorum, siz 20 yaşında mısınız doğru mu anladım? Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

randevuyu 10 gün sonraya alabildim darlyda

Böyle adamı buldun bir de hayatı zehir mi ediyorsun. Adam çocuk bakmana yardım ediyor, yemeğe yardım ediyor daha ne yapsın. Ama sen de hatalı olduğunun farkındasın bu da bir gelişme. Bunlar hep lohusalık psikolojısı, benım eşim de bana sanki diken gibi batardı gözüme gözüme lohusayken. Zamanla gecer hersey düzelir üzülme canım. Ama evliliğini de çok yıpratma, çok münakasaya girip eşini de tüketme. Kendini dizginlemeye çalış.

Bence başlangıç noktanız terapide burası olması lazım. Dogumdan sonra psikolojik olarak da bir doğum yaşıyoruz anne olarak. Herseyi bilinçli bilinçsiz sorgulamaya başlıyoruz. Çocuklugumuz da burda çok etkili oluyor. Sizde şu anda eşinizle bir güç cekisme içindesiniz. En çok neyden korktuğunuzu sorgulayin. Siz su anda saldırma modundasiniz. Kendinizi neyden korumaya çalışıyorsunuz?

Kelin ilacı olsa başına sürerdi. Size şunu yapın bunu yapın diyemem sadece yalnız değilsiniz demeye geldim. Aynı şeyleri ben de yaşıyorum hatta daha çocuğum bile yokken. Eşim gerçekten mükemmel bir eştir ama mesela bugün kotumu bulamadım ve eşimin eşyalarının dolapta kapladığı alan gözüme battı resmen. Ben kendimi anladım evlilik bana ağır geliyor o yüzden böyle davrandığımı farkettim. Belki size de anne olmanın sorumluluğu fazla geldiği için böyle davranıyorsunuz bebeğinizin yükü birazcık azalınca geçecektir diye düşünüyorum. Ya ben?Daha bebeğim bile yokken bu haldeyim

Sanırım benimkide prenses sendromu ve bir an önce bu çirkin moddan çıkıp yuvamızı kurtarmalıyız. Allah yardımcınız olsun.

Bir sorum olucak cevaplarsanız sevinirim: Çocuklugunuz nasıl geçti? Annenizle ve babanızla aranız nasıldı mesela?

kadın dediğin işveli cilveli olur, bi adamı yola getiremiyormusun... canım de, balım de, kocişim de, bak adam nasıl kedi oluyor:)

Allah razı olsun. Çocuğunuz var mı? Eğer varsa çok büyük hatalar değilse ve arada saygı varsa devem edemez misiniz? Elbette işim karışmak değil lakin evliliklerde o büyük aşklar, tutkular, sevdalar bitiyor. Geriye alışkanlık ve saygı kalıyor. Bunlar da bir ömür geçirmek için sebepler.

Gazanız mübarek olsun o halde

Ben evdeyken gayet ilgili güzel bakar. Banyo yaptırı yedirir uyutur ama sanki bişeyler eksik. Her an telefon gelebilir ve eşim telefonla konuşurken bebeğimizi unutabilir aklıma tek gelen bu. ekim2009 yaş 41 boy 166 gcl 80.2 hedef

Temizlik takıntım hala var doğumdan sonra çileden çıktım. Çok sık ilaç kullanirım özellikle ağrı kesici en yakin dostum. Adet dönemlerimde iğne vurulurum. Bir kere anestesi aldım oda doğumda. Büyük bir şehirde yaşıyorum ve 5 yasındam 12 yaşima kadar hep abur cubur dısardan veya paket gıda ile beslendim darlyda

Bebeğim çok huysuz malesef çok zorlanıyorum onunlayken ve tükeniyorum akşama kadar. Ama şuan için tüm enerjimi eşime saklıyorum mutsuzluğumu gizlemeyi başarmaya çalışıyorum inşallah tez zamanda iç ferahliğa kavuşur ve yuvami kurtarabilirim.

amin amin amin inşallah.

Daha önce de bunla ilgili konu açmıştım. Hem annemin ardından babamın beni evden atması sonucunda 18 yaşında sokakta kaldım o dönem eşimle sevgiliydim. Gidecek yerim yoktu birkaç gün annesi bana evini açtı sonra eşim evlenelim dedi o dönem sınava girdim kazandım bir yandan okula devam ettim bir yandan evlilik. Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

Sizce bu enkazı toparlayabilir miyim? darlyda

Hergün bunun için söz veriyorum kendime. Yıllarca antidepresan kullandım. Stresten sedef hastalığım oluşmuştu. Eşimle tanıştığımızda ilacı bıraktım ve yaralarım yoktu. Doğumdan sonra yaralarımda iyice azdı. Sürekli başım ağrıyor. Sürekli ağlamak istiyorum ve tüm bunların suçlusu eşimmiş gibi geliyor.

Psıkolojık yardım alın. Ziraçocuga yazık. Neden hep mutsuz olmak ıcın caba harcıosunuz?Bunun altında yatan bır cok sebep olabılır

Doğru diyorsunuz ben hep köstek oldum eşime. Yapamazsin sen ne anlarsın nasıl bakacaksın deyip durdum. Görende 10 çocuk büyüttüm sanar benimde ilk bebem ben ne biliyorsam adam da aynisını biliyor işe de benim kalın kafam geç algıladı. . push ; darlyda

Bütün anneler bebeğe bakmakla yükümlüdür tbyy uykusuz kalacaksın bebek sabaha kadar uyumasin bakmaya mecbursun bunun acısını eşinden cikaramazsin adam yine iyi her istediğini yapmış ama sen kalkıp yatak ayirmişsin çok yanlış... En büyük kavgalarda bile yatak ayırmak doğru değildir insanı birbirinden soğutur eşin de böyle davranması artık senin ona davranış şekline göre bı hal almış iyi adam gitti hakettigini verecek adam gelmiş... Seni okadar çok seviyoken boşanmayı kabul etmiş bu tavrınızı değiştirin hiçbir koca kabul etmez karı koca arasındaki en önemli diyalog birbirine bağlayan tek seyyyy ilişkidir ve haktır bunu ona çok görmeyin kendinizi düzeltin gerekirse siz onun peşinden koşun ama sizi ezmesinede izin vermeyin seve seve sabırla hoş la ona yaklaşın adam bir değişiklik olduğunu anlasin umarım herşey daha güzel olur rabbim hicbirzaman karı koca arasındaki huzurun bozulmasina izin vermesin amin...

Hatalarinizin farkindasiniz ve esiniz sabirli bi insanmis ne yapman gerektigin ortada hatalarini yapma tam tersine cevir adam az mutlu olsun

Depresyondasın sen. Silkelen acilen. Kocana sahip çık. Çıkmazsan bir sürü kadın bulunur sahip çıkacak. Akıllı ol ya. Her gün düşün ne yapabilirim ailem için kendim için diye. Umarım yuvanız iyileşir, ilişkiniz düzelir

Her çocuk bir maz canm bnce oyle düşünme Allah yardımcın olsun çok üzüldüm

Adamın çocuk bakmaya yardım etmesi, yemek yapmaya yardım etmesi über bir şey mi? Kimin çocuğunu doğurdu bu kadın? Ne demek daha ne yapsın? Yapacak tabi.. Bazı odunsuların yapmaması anormal şeyken, yapanların evliya sanıldığı bir düşünceden ne zaman vazgeçeceksiniz? Kadın doğum yapmış hormonları hızla normale dönerken, sistem buna ayak uyduramazken bocalaması gayet normal. Ve her kadın da aynı yaşamaz. Hem konu sahibini yerip, hem de "bunlar hep lohusalık psikolojisinden" yazmanız da ne büyük çelişki

Belki de bu konuyu konuşmalıyım en mantıklısı bu.

Umarım düzeltebilirim darlyda

İnanın bu tarz düşünceler sadece size has değil. Sorun bu düşüncelerle başa çıkamayışınız ve eşinize yansıtma şekliniz. Bir kaç gün önce eşim arkadaşlarıyla buluşmak istediğini söyledi. Olur dedim sorun değil. 1 yaşında bir kızım ve 3 yaşında bir oğlum var. Neyse, aklıma arkadaşlarımla en son buluştuğum zaman o zaman 9 aylık olan kızımı yanıma almak zorunda kalışım ve ağlama krizine girişiyle yarım saat içinde eve geri dönüşüm geldi.. Hüzünlendim ne yalan söyleyeyim.. Dedim ne güze sen yapabiliyorsun ama ben yapamıyorum. Sen çıktığın zaman çocuklar yedi mi, içti mi, uydu mu, durdu mu diye düşünmüyorsun ama ben başka yerde de olsam aklım devamlı evde kalıyor dedim. Sen çıkmak istiyorum diyorsun çıkıyorsun ama ben çıkmak istesem 40 tane plan yapıyorum. Bu minvalde bi sürü şey saydım ama benimki bir iç dökmeydi. Ki eşim gerçekten çok ilgili bir babadır. Yani bana yardımcı oluyor demem, babalığını hakkıyla yapıyor derim. Adamcağız yazık gitmekten vazgeçti de zorla gönderdim :) Yani diyeceğim o ki, bazı şeyler anneliğin doğasında oluyor. Baba ne kadar kusursuz olursa olsun çocuklar anne kuzusu olduğu dönemde annenin yükü her daim daha ağır oluyor. Bu en az 2 yaşına kadar da böyle olacak. O yüzden yapacağınız ve şu an yapamayacağınız şeyleri ne kadar çabuk kabullenirseniz o kadar huzurlu olursunuz. Bu huzur da hem eşinize hem bebeğinize yansıyacaktır.

Bu da okuyanlara ders olsun. Sizi en çok seven, tahammülü had safhada olan adam bile bir gün yeter bıktım der. Kimse kendini vazgeçilemez görmesin. Sonra artık kafanıza dank ettiğinde bir bakmışsınız karşınızdaki size olan sevgisini kaybetmiş. Yapmanız gereken çok basit ona mutlu olacağı bir yuva verin. Adam sizden ekstra bir şey istemiyor belli. Mutlu olmak istiyor sadece. Yukarıda yazdıklarınızı yapmazsanız gayet de mutlu olabilirsiniz. Ama şimdi adamdan hemen eskisi gibi olmayı beklemeyin. Çünkü siz ona eğer hep alttan alırsan, kendinden ödün verirsen bu eşin bile olsa tepene çıkar diye bir ders verdiniz. Eşiniz düzelecektir zamanla ama eminim asla eskisi kadar yumuşak, kendinden ödün veren birisi olmayacak size karşı. Çünkü öyle olursa sizin tekrar eski halinize döneceğinizi düşünecek hep. Sonuç olarak, kendiniz, çocuğunuz ve eşiniz için şu yukarıda yaptıklarınızı artık yapmayın ve mutlu olmaya çalışın...

Elimdem geleni yapıyorum terapide alıyorum umarım herşeyi güzel yönde değiştirebilirim.

Ben sizi çok iyi anladım. Bebekle birlikte hayatınızin bir daha asla eskisi olamayacağı düşüncesi. Bir daha hiç uyuyayamayacak, keyif yapamayacak, rahat rahat temizlik bile yapamayacak gibi gibi düşüncelere kapılıp, esinizin ise böyle sorunları olmadigini bilmek ve ne hissettiğinizin anlaşılmaması sizi hırçın hale getirmiş. Annelik hüznü dediğimiz şey siz de devam ediyor gibi. Değerlerinize de baktirin. Eksik varsa takviye alin

Rica ederim darlyda

Kendin için kendini düzelt çocuğun için hatalarının farkındasın eşin iyi dayanmış sana şükür etmeyi bilmek elindekinin kıymetini bilmek gerek umarım toparlarsınız

Umarım biz de sizde toparlarsınız. Allah kimsenin yuvasına zeval vermesin. Pamukannesi83

Ben burada dürüst olmak istiyorum, moral vermek amaçlı yalan söyleyemem ayrıca siz sormuşsunuz adamın yakasından düşmeli miyim diye? İyi günler

Öncelikle şunu belirteyim hamilelik sürecinde erkeklerinde hormonları değişir ve onlar da hassaslasir evet bizim kadar olmasada etkilenmiyor diyemeyiz. Bence evliliginizi bitirmeyin tabiki madem durumun farkındasınız eşinizde çaba sarf ediyor o zaman cabalayacaksiniz. Ayrıca terapilere devam edin ve öfke kontrolü üzerine de çalışın. bu lafım herkes için olacak baktınız güzel bir cümle kuramayacagim sesim yükselecek lütfen susun.

Eşiniz bikmaya baslamis çünkü elinden gelen desteği veriyor. Elinden o geliyor ve bu sefer sizin nankör olduğunuzu düşünüyor. Benim esimde eşiniz gibi elinden geldigincs yardımcı olur ama bu şekilde bı tavrımda o da sinirkeniuor elimden bu kadar geliyor bütün gün evdeyim de mi yardım etmiyorum diye cemkiriyor Sinirlenince birşey demeyin ona. Dediğim gibi birkaç aya uyku düzene girer. yardımcı olabilecek arkadas, akraba filan varsa 1-2 saat çağırın veya siz gidin biraz kestirin onlarda bebeğinizle ilgilensin güvenilir birisi varsa

Benim yaşadıklarımı birebir yaşamış insanların olması bile inanin yarınım için endişelerimi ortadan kaldırıyor. Düzelicez toparlicaz diyorun kendime. Inşallah başarabilirim.

Amin inşallah. U

Hatalarınızın farkındasınız.. Belki eşinize ufak sürprizler yaparak onu şımartabilirsiniz. Belki her zamankinden farklı bir sofra hazırlarsınız; ufak bir hediye alırsınız; gün içinde güzel bir iki mesaj atarsınız falan.. Belki eşiniz yorulmuştur; bu şekilde şeylerle farklı hissetmesiniz sağlayabilirsiniz. Açıkçası bebeğim olmadığı için; bebekle nasıl yapılır böyle şeyler zor olur mu onu bilemiyorum malesef

Eşimle konuştum sakince. Ona söz veremediğimi ama elimden geleni yapacağımı son kez ondan destek beklediğimi onun gücü inancı varlığı olmadan altından kalkacak gücüm olmadığını söyledim. Sonuna kadar dinledi ve zamana bırakalım dedi. Elinden geleni yapacakmış terapiler, çift terapileri birinden aile dizilimi duydum herşeyi araştırıp benim yanımda olacağını ama eğer başaramazsak benide kendisinide üzmeye degmeyeceğini söyledi. Bana en son gülerek biliyorsun sana hep açık kapım var yine de sen bunu bilerek şımarma güzel değerlendir dedi. Sanirım bir ışık yaktı bende elimden geleni yapmak istiyorum.

Teşekkürler. Bunun psikolojik olduğunu elimde olmadığını anlayarak yorum yapmıssınız sağ olun.

Aslinda bilakis tam tersine ben asla annem gibi olmayacağım oğlumu ailemi bırakıp gitmeyeceğim onlara sahip çıkacağım ve çok mutlu olacağım diye düşünseniz ❤

Değmezmiş. Değmiyor da. Şimdi kara kara ya eşimi kaybedersem diye ağlıyorum. 3nity

Bu açıdan hiç düşünmemiştim.

Biz de ayni seyleri cok yasadik. Oturur bana cocuk bakimi konusunda akil verirdi, cocuk dusse ya da hastalansa beni suclardi. Sizin gibi kavga ede ede bu durumlari astik. Artik korkuyor. Ben de gelemem ignelemeye. Kaynana gibi o ne oyle.

Sen hemen birleştir yatakları, bekleme

Haklısınız tüm önerilerinizi dikkate almaya çalışacağım darlyda

kuzumm tesadüfen okudum yazmadan duramadım eşin çok iyi birisi allah razı olsun sen de hatanın ne olduğunu bilip kabul ediyorsun, ki bence sen lohusa depresyonuna girmişsin ve hala devam ediyor, yardım da alıyorsun ama 2 hafta sonra patlıyorum diyorsun o da uykusuzluktan sabrın kalmadığı için ya yanınıza anne kardeş birini yarıma çağırın yada yarım günlük bir bakıcı yardımcı tarzı birini alın epi topu 2-3 ay bence sana yeter o arada psikolojin düzelir uykunu alırsın maddi açıdan zorlasa da bir düşün gülüm, bence siz bu dönemi bir atlatırsanız çok mutlu olacaksınız hayatınızın geri kalanı için değmez mi

Kendinizi cok elestirmissiniz, esinizin burada bahsettiginiz gibi her ise kosturan, es islerini. yemek ve temizligi bir kadin kadar yapan bir melek olduguna dair suphelerim var. Cocuk bakimi ve ev isleri tamamen esit paylasilmali. Eger olamiyorsa ve bosanmak istemiyorsaniz bakici tutabilirsiniz. Benim kiz kardesim oyle yapti, kamera kullandilar bakiciya da haber verip. Bakici ve kendisi bebege beraber baktilar. Hatta baska bir tanidigimda, bakici yemek de pisiriyordu ekstra olarak. Bence sizin is paylasimi icin destege ihtiyaciniz var. Keske diger kadinlar da sizin gibi bagirsa cagirsa kocalarini calistirsa, ve sineye cekmese bu kadar eziyeti. Ayrica kocaniz sadece tost mu yapabiliyor? Kac yasinda adam! Bence utanmali.

çok doğru söylediniz. Malesef bende şan bu durumdayım ve bir an önce kurtulmak istiyorum.

Haklısınız. Her gece yastığa kafamı koyduğumda bu dünyada bu tavrı haketmeyecek son insana bunu yaptığım için kendime çok kızıyorum.

Evet kendime bunu empoze etmem lazım. Ben mutlu olacagım oğlumu ve eşimi asla bırakmayacağım. :)) K kedi annesi fundy örnek

şimdi peki? hala içinizde suçlama öfke var mı? farkındalığınız güzel ama içiniz nasıl? onun suçu olmadığına içiniz sindi mi? evetse zaten davranışlarınıza yansıyacaktır.

çok sağolun allah sizden razı olsun.

Terapi alıyorum inşallah aşacağım emzirdiğim için ilaç tedavisi alamıyorum ama inşallah düzelir herşey

Şuan yanımda olmanı isterdim. Emin ol en çok canını acıtacak olan tokatı ben atardım sana. Şişşşş silkelen. Çık o depresyondan. Bak bunlar güzel cümleler değil.

Amin inşallah Önceki

Muhtemelen kocanın umudu kalmadı ondan böyle şu adamları bezdirmeyin ya fazla naz aşık usandırır

Bebeğim yeni doğduğunda benim de sizin kadar olmasa da eşime bir tahammulsuzlugum oldu. Her şeye ağlayan, trip atan biri olmuştum. Ama sonra insanın başına daha büyük bir şey gelince dank ediyor. Sizi o yüzden anlamaya çalışıyorum ama sizinki biraz fazla uzamış, sevgisi hiç bitmez, benim kahrımı hep çeker diye düşünmüşsünüz. Ama sonuçta o da bir insan ve onun da duyguları var. Hatanızı anlayıp terapiye de başlamışsınız. Şimdiden sonra düzelmek sizin elinizde. Bir de bu yatak ayırma olayı bana göre eşleri soğutuyor birbirinden, buna çözüm bulmakta fayda var.

21 yaşındayım evet K Konus

Bence konusmaktansa, tamamen eylemlerinizle düzelme niyetinde oldugunuzu gösterin. Belki, o zaman eşinizin donuk bakislarinda bi canlanma olur. Soylemeyin, yaşatin.

Insallah darlyda

Konu sahibini yermedim biz gayet güzel fikir paylaşımı yaptık kendisiyle. Olması gereken sizin dediğiniz gibi ama maalesef olan farklı. Bu ülkede eşine çocuk bakımında yardım eden ne kadar erkek var sizce? Hayallerle yaşamayın hayata dönün lütfen. O adamda akşama kadar bir işte çalışıp akşam eşine yardım edip destek olmaya çalışıyor, dünya sadece bizim etrafımızda dönmüyor erkekler de birer insandır. Gerektiğinde takdir edilmeyi hakederler, konu sahibinin eşi de gayet takdir edilecek biri bence. Bu kadar kasmanıza gerek yok kendi fikrinizi konu sahibine söyleyin geçin.

Sizin daha önce konularınızı ve yorumlarinıza çok denk geldim. Çok tatlı bir kadınsınız burdan hissettiğim öncelikle bunu belirteyim. :))) Yorumunuza gelince harfiyen katılıyorum çokk haklısınız ve bu yollardan geçmiş biri olarak beni anlayıp bu kadar güzel açıklamanız içime ümit tohumlari attı. Sahura kalkınca dayanamayıp aylar sonra ikk kez eşime sarılasım geldi. Nasil tepki alırım bilmiyorum ama bir yerden başlamam lazım. Onu eski halimizi çok özledim. Inşallah dediğiniz gibi güzel olur herşey. Sizin geçtiğiniz yollardan bende kazasız belasız geçerim inşallah. :)

Şuan eşinizle aranız nasıl peki? Toparlayabildiniz mi? Veya çabaladınız mı? darlyda

Erkeklerin rahat hayatı diyorsunuz, uyuması diyorsunuz ama eşiniz hep yardımcı olmuş size. yani bunları dert edecek bir durumunuz yok bence. esiniz normalde her babanın, her esin yapması gerekeni yapmış ama günümüzde malesef bunu idrak edip çaba sarfeden erkek çok azken neden hem kendinizi hem eşinizi bu kadar yıprattınız. hatalarinizin farkındasınız ama bu hataları gerçekten düzeltmedikçe farkında olmanızın bir anlamı kalmıyor. esinizi kendinizden uzaklastirmissiniz son kez gerçekten evliliginizi kurtarmak için çaba sarfedin ve buna esinizi inandirin. eğer gerçekten yapamıyorsanız en iyisi ayrılın kendinizi de eşinizi de daha fazla yıpratmayın.

Evet dedi. Benim lohusalık depresyonunda olduğumu emzirdiğim için psikiyatriste yönlendirmedi. Bunun altında da hep annemi sorumlu tutarak kendimi depresyona sürüklediğimi düşünüyor. Hastanede eşim ve kayınvalidem vardım 1 hafta bana kayınvalidem sag olsun yardımcı oldu ama. ben her gece annemi sayıklamışım. Kemdimi hep eksik ve yetersiz hissettim. Eşimin ailesi çok iyi insanlar ama benim ailem bile yok. Bunlardan dolayı kendimi depresyona sürüklediğimi düşünüyor ve en önemliside annemin beni terk edişiyle benim oğluma bakamayacağim gibi garip bi bağ kurdum. Bu yüzden gard aldım eşime.

Yavrum evladım, Bu ayrıntıyı okuyunca işin rengi hepten değişti. Size zor zamanınızda evini ve yüreğini açan bu genç adama sıkı sıkı sarılın lütfen. Çünkü vefa bunu gerektirir. Ayrıca eşiniz iyi huylu, sevilmeye, sayılmaya değer biri anlattığınız kadarıyla. Siz ailesiz büyümüşsünüz, oğlunuzun ailesiyle büyüme şansını, sudan sebeplerle elinden almayın. Rica ediyorum toparlayın kendinizi, size eşinizden, evliliğinizden fayda var, başka kimseden değil. Bu gece sahur vakti size özel dua edeceğim.

Teşekkür ederim en kısa zamanda gideceğim dahiliyeye

Canım alabiliyorsan psikolojik destek al hatta aile danışmanına eşinle birlikte gidin arada bebeği bir iki saat annenize bırakıp eşinle vakit geçir ve gerçekten değişimi iste. Biliyorum çok zor. Biliyorum bebekten sonra hayatın kalmamış gibi hissediyorsun ama geçecek buna inan. Eşinle konus. Hatta elif şafak in siyah süt diye bir kitabı var eşinle bunu okuyun sanıyorum doğum sonrası depresyon yaşadığın kolay değil eşin için de senin için de. Allah yardımcın olsun. Lütfen söylediklerimi dikkate al. Gerekirse doktor ilaç verirse kullan. Evet anne sütü önemli ama bebeğin herşeyden çok sağlıklı bir anneye ve babaya ihtiyacı var. Bunu yaşayan yüzlerce insan var kendini yalnız hissetme. Herşey geçer inşallah olan yuvaniza olmasın

Üzgunum ama eşinizin hiçte çok rahat bir yaşamı varmış gibi gelmedi yani sonuçta size yardim ediyor yeri geliyo işini birakip geliyormuş kim yapar ki bunu

Eşimin yapısı gereği birini silerse kralı gelse yüzüne bakmaz. Öz abisiyle yıllardır küs asla bayramda seyranda bile konuşmaz. Bende bundan korkuyorum ve hemen kendime gelmem gerek biliyorum. Hala içinde birşeyler var ki ayni evdeyiz eğer tamamiyle bitseydi eşim değil gözümün yaşı oğlumuzu bile gözü görmezdi. Şimdi şükretme ve düzelme evresindeyim.

Seni çok iyi anlıyorum. Eşimle bir ayrılık yaşadık hatta boşandıktan sonra barıştık. Ayrılık sebeplerim vardı ancak bir evliliği bitirecek kadar büyük sebepler yoktu ancak o sebepler beni haddinden fazla kırmıştı. Sonra terapide bu kadar kırılmamın sebebi geçmişim olduğunu fark ettim terapistimin yardımıyla. Dr o zaman da söylemişti: "eğer ortada çok şiddetli bir öfke varsa sebebi geçmiştedir" diye. O yüzden terapistinden durumu açıklamak için yardım alabilirsin. Ben faydasını gördüm. Yavaş yavaş düzelecek her şey. Şimdi geçmeyecekmiş gibi geliyor ama geçiyor. İçini ferah tutmaya çalış...

Adam sana bayağı yardımcı olmuş sen hala adama kök söktürüyosun çok yüz verdiği için olmuş tüm bunlar seninde dediğin gibi. Biz de sürekli uykusuz kaldı hala da kalıyoruz ama kimseye sarmıyoruz

internette bulabilirsem yarın ilk işim sipariş etmek. Artık saçma sapan ruh halimi üzerimden atmak istiyorum. Kendi hayatımı kurdum ve mutlu olmak benimde hakkım

Allahım oğlumun acısını göstermesin ve olmayanlara versin ama ben evlada doydum. Sırf ileride bi deli cesareti ile çocuk yapmayayım diye oğlumun her ağlayışını videoya alıyorum. Günlükler tutuyorum. Insan oğlu acıyı unutup yoluna devam ediyor ama ben bir anlık gafletle tekrar çocuk istememek için işimi saglama bağlıyorum. Oğlum 7.5 aylık ama çok inat Kimsede durmuyor, biri yüzüne baksa bile morarana kadar ağlıyor. Evden asla çıkamıyorum misafirliğe gidemiyorum veya evimize misafir gelemiyor çünkü oğlum başbaşa kalana kadar ağlıyor. Yemek yiyemiyorum, duşa girmem bir kücük savaş başlatıyor. Çünkü oğlum kapıya oturup böğürerek ağlıyor Kişisel bakima değinmiyorum bile keza hepsinden zor geliyor bana. Yemek yapmak işkence sağolsun eşim pek aramaz o yüzden bu işkenceli dönemi en az sancıyla atlattım. Alışverişe çıkamam oğlum hep ağlar. Doktor doktor gezdim ne çocuk cerrahisi kaldı ne kardiyolojisi hepsine gittim alerjik testler kan değerleri herşeyine baktırdım ama yok yok tek bir sağlık sorunu yok ( su fıtığı var bir tek oda önemsiz rahatsız etmezmiş 1 yaşından sonra ameliyat olucak) ama hep ağlıyor. Her gören doktor huyu diyor. Işte bu huy bitirdi beni. Çünkü eşimde çok inat. Yani tipi huyu hepsi eşime çekmiş. Delireceğimi düşünüyorum bazen...

Aklinizin evde kalmasi babanin cocuklara o kadar da iyi bakamadigini ya da sizin onun cok cok iyi bakacagina dair yuksek bir inancinizin olmadigini gosteriyor. Kocanizin tabi ki akli kalmaz, cunku cocuklarina ondan cok cok daha iyi bakabilen birisisiniz. Bence biraz kocalarinizi elestirin, neden cok guvenmiyorsunuz, neden akliniz kaliyor? sorgulamak lazim.

Konuyu okurken bu kadar genç olduğunuzu hayal etmemiştim. Çocukluk ve ergenlikte yaşadığınız travmalar çok da uzak bir geçmişte değilmiş zaten. Bunların dışında, hırçın ve dengesiz davranmanız evlilik ve çocuk gibi çok ağır iki sorumluluğu çok genç yaşta yüklenmiş olmanızdan kaynaklanmış bana kalırsa. Yazdıklarınızdan hissettiğim kadarıyla eşiniz ve siz hala birbirini çok seven bir çiftsiniz. Diğer arkadaşların dediği gibi çift terapisinin faydalı olacağını ben de düşünüyorum. Bir ömür boyu mutlu olun.

Hatayı görebiliyorsunuz en azından bu da iyi bir şey, hayatınızda dönüm noktası olsun bu kararınız, eskiye dönmeye başladığınızda evliliğinizin biteceğini düşünün ve kendinizi frenleyin. Bide lütfen empati kurun..

Sizi yaşadıklarınızın benzerlerini yaşadım eşinizi size ve evine çok değer veriyormus sizde eşinizi seviyorsunuz belli ama çocuk olunca insan biranda minik bir bedenin sorumluluğunu alınca bocalıyor düzelicek ama siz bu düzelme aşamasında birbirinizi bitirmeyin derim. Size önerim çocuğunuzu annenize yada kayınvalidenize bırakıp bir kac saat eşinizle baş başa kalın konuşun eminim çözülür.

Eşiniz sizi seviyor, değer veriyormuş fakat bir erkek kavgada değil de sakin sakin boşanalım diyorsa sıkıntı derin... Tek başınıza toparlamanız zor sanki. Hatalarınızın farkına vardığınızı, tek başına toparlayamamaktan endişe ettiğinizi söyleyip terapiye gitmeyi teklif edebilirsiniz.

Siz çocuk sahibi olmaya hazır değilmişsiniz. Keşke hemen çocuk yapmasaydınız. Okurken ben bile sinir oldum yaşayanı düşünemiyorum Sende farkındasın hatalarının ama çok yıpratmışsın eşini bırak nasıl istiyosa öyle karar versin. Ha ben olsam koşarak uzaklaşırdım senden A

Aramızı düzeltebilirsem ilk işim yatakları birleştirmek olacak inşallah.

Haklısınız ama dükkanda iş olmazsa çalışana bırakıyor ve evimize çok yakın zaten 3 4 parsel var arada. darlyda

Tüm yorumları okuyamadım yazılmıştır mutlaka ama lohusa depresyonu olabilir mi? Ben uzman değilim, destek alıyorum sizin gibi uzun süredir. Ama umutsuz olmayın. Terapi çok işe yarıyor, kesin sonuç veriyor neredeyse ancak zaman alıyor. Bence terapistiniz durumunuz hakkında eşinize bilgi verebilir. Durumunuzu geçici olduğuna dair. Kısa sürede atlatmanız dileğiyle...

Evet sevgi var ama sorunlar üstünü örtmüş, diğer arkadaşların dediği gibi önce yakınlaşmaya çalışın o zaman sizde mutlu olacaksınız, eşiniz bence sizi seviyor ama soğumuş sanki. Uğraşmış çabalamış ama karşılık alamamış ben o durumda olsam, tek mücadele eden benim ama değmiyor, herşey olacağına varır deyip uzaklaştırdım heralde... İradeli ol, laf sokmadan, kötü konuşmadan önce düşün sadece üç saniye "hak ediyor mu" de. Şeytanın vesveselerıne uyma...

Amin inşallah. Yorumunuzu dikkate alacağım bir sonra ki seansa eşimide götüreceğim. darlyda

Şahsen esinize anlatmanizin daha iyi olduğunu düşünüyorum . Cünkü şu anda neden suçlandığını veya daha doğrusu kimin yerine suçlandığını bilmiyor. Bu terapi de size destek olabilmesi için bilse daha iyi olur diye düşünüyorum. Biliyorum bir güven sorununuzda var, ama adam aslında onun hiçbir günahı olmadığını sizden duyması lazım bence.

Tavsiyelerim: 1-Sorunlarınızın altında büyük oranda çocukluk travmalarınız yatıyor, mutlaka psikolojik destek alın. Aile dizimi uygulamasını araştırın. Bilinçaltı düşüncelerinizin tetiklemesiyle, evliliğinizi sabote ettiğinizi düşünüyorum. 2-Ev işleri için düzenli yardımcı alın ki yükünüz hafiflesin. 3-Boşanınca daha mı iyi hayatınız olacak? Bunu iyi düşünün. 4-Eşinizin olumlu yanlarını bir A4'e yazıp görüp okutabileceğiniz bir yere asın. 5-Şu iki kitabı mutlaka alıp içindeki alıştırmaları yaparak okuyun. İyi Hissetmek Hayatı Yeniden Keşfedin Her ikisi de Psikonet yy. 6-Maneviyatınızı güçlendirin, inanç durumunuza uygun uygulamalardan destek alın. Her şey gönlünüzce olsun.

Evet ama eşiniz çok iş var gelemem deyip gelmeyedebilir. Benim bi tanidigimin kocasi eve gelmemek icin hep isleri bhane ederdi. Kocaniz bencil bir insan olsa inanin eve gelmez gunduzleri. Sonucta hem ise git hem gunduz gel cocuk bak hem eve gel yemek temizlik yap yani adam sadece uyuyor ayni sizin gbi... Sizinle ayni hayati yaşiyor yani siz sadece annesiniz o da hem anne hem baba gibi

Ah ilk yil bende böyleydim en ufak bunaltida adama carliyordum Ikinci yil az uysallastim :) Bu çocuklu 3. yılım şimdi dunya kopsa umrumda değil, yani bilemedim ki simdi hangisi daha iyi ama allah var adam hic duruşunu bozmadı Bence esine degisicem gibi sozler verme, birak kendi fark etsin bunu inan geciyor zaten bu haller

Biraz biraz düzelmeye başladı. Eşim umutsuz ama açık kapısı varmiş ve iyi değerlendirmemi söyledi. Beni hiçbirşeye zorlamak istemezmiş. Mutsuzsam mutlu olduğum hayatı hakediyormuşum. Yani hala anlayışlı top bende artık.

Haklısınız ama kırdım bir kere şimdi nasıl toplayacağım o parçaları çok çaresizim... hizuran Olur öyle Anneler

Hayırlı ramazanlar dilerim herkese iyi geceler. 3 yıllık evliyim. Eşimle birbirimizi çok severek evlendik. Özünde iyi insandır. Ilk evlendiğimizde kıskançlıkları ve ettiğimiz kavgalarda birbirimizi derinden yaraladık. Zamanla kıskançlık sorunumuz pek kalmadı. 1 oğlumuz var 7 buçuk aylık. Herşey oğlumun doğumuyla başladı. Dediğim gibi birbirimizi çok severdik uyurken bile elimi tutardı. Bende keza bir dediğini iki etmemeye çalışırdım. Ufak tefek sorunlarımız olurdu her evlilikte olduğu gibi ama ya o ya ben bir şekilde alttan alır büyük kavgalara yer vermez sorunların üstünü örterdik. Sanırım en büyük hatamız da bu hiç konuşmadık, sorunları hep örtük ve doğumdan sonra artık birbirimizin yüzüne vurur olduk hatalarımızı. Uzatmadan hatalarımdan bahsetmek isterim. Doğumdan sonra eşime karşı tahammülüm hiç kalmadı. Sürekli bir afra bir tafra, trip atan, her dediğini iyi bile olsa yanliş anlayıp laf yetiştirin, en ufak hatasında laf sokmaya çalışan, kendimi üstün görmeye çalışan ve eşimi ezmeye çalışan biri haline dönüştüm. Orta da sorun yokken surat asmaya başladım. Oğlum kök söktürdü özellikle ilk doğduğu dönemlerde sıfır uykuyla ayakta kalmaya çalıştım ve hep eşimi suçladım. Bana yardım ederdi. Gün içinde eve gelir bebekle ilgilenir benim uyumam için. Sürekli çeşit çeşit yemek yapma bir çorba bir pilav yeter. Onuda yapamazsan ben miss gibi tost yaparım yeriz derdi. Bulaşık, çamaşır, temizlik elinden ne gelirse yardım etti ama ben şımardım. O yaptıkça tepesine çıktım hep dahasını istedim. Agresif, laftan anlamayan herseyi büyüten bir cadıya dönüştüm. Bu dönemde benden tek istediği sabah erken kalktığı için gece uykusunu almak istemesiydi. Gündüz sen uyu gece ben uyuyayım derdi çocukla gece ben ilgilenirdim. Bu yüzden de yatakları ayırdık. Ben oglumla oğlumun odasında yatmaya başladım. Gerek tartışmalarımız, gerek bahanelerim, gerekse triplerimle cinsel ilişkimizede zarar verdim. Bu önce 1 hafta sonra 15 gün derken biz birlikte bile olmamaya başladık aylarca. Eşim en sonunda ayrılmak istiyorsan tahammülün yoksa kendine hayatı zehir etme dedi ve "elimden ne gelirse yaparım şan 20 bin veririm nafakada öderim evde de arabadada hakkınvar yavaş yavaş onlarıda veririm evini tutalım bi işe gir oğlumuzun bakıcı parasınada yardımcı olurum" dedi. Tabi bana o zaman dank etti. Eşimi seviyorum ama neden böyle davrandığımı bilmiyorum. Bana önce bir destek alalım psikologdan ama sevgin bittiyse ikimize de hayatı zehir etme dedi. Terapiye başladım herşey yavaş yavaş düzelmeye başladı. Pat iki hafta sonra şiddetli bie kavga. Evet yine sorun bende. Doyumsuzluğumda... Eşim halime tavrıma anlam veremesede ilk başta bana destek olan adam gitti yerine ketum, konuşmayan, yüzüme bakmayan birine dönüştü. Ben hatalarımı anladım elimden geleni yapmak istiyorum ama nasıl başarıcam bilmiyorum. Eşimin sevgisi bitti mi yoksa bana ders mi vermeye çalışıyor bilmiyorum. Çok uzattım kusura bakmayın ama ne yapmalıyım bana bir akıl verin. Konuşmayı denedim. Eşime daha önce kac kez tamam değişicem dedim ama hep 1 2 hafta anca sürdü sonra eski moduma döndün haliyle bana inanci kalmadı. Şuan arada gelir sarılır. Birlikte hava almaya çıkarız, bebeğimizle ilgilenir ama anlarsınız ya bakışlarından donuk. Bir görev gibi içinden gelmiyor biliyorum. Neyse daha fazla uzatmayacağım sizce ne yapmalıyım? Bir süre sessiz kalıp kendi haline mi bırakayım gönlünü almak için mi uğraşayım? Yada adamın yakasından düşmeli miyim? Not: Doyumsuzluğum maddi yönden değil genel olarak o uyuyor ben uyuyamıyorum gibi basit ve saçma sebepler. Onun erkek oluşu kadınlara göre erkeklerin daha rahat yaşantısının olmasını kıskanıyorum ve bu beni hırşınlaştırıp doyumsuz isteklere yönlendiriyor. Okuyan herkese teşekkürler iyi geceler..

Ben olsam bende kendime katlanamam canım kocam iyi sabretti bana. Bende şimdi değişerek mükafatını almasını istiyorum. Hatalarımı biliyorum ama şu dili bir türlü tutamıyorum zehir saçıyor eşime mübarek...

Umarım lohusalık depresyonundasinizdir ve geçer yoksa malesef doğumdan sonra değişmişsiniz sanırım tabi kolay değil uykusuzluk vs. Ne güzel eşiniz size yardımcı oluyormuş bunun kıymetini bilin, sizi aldatmasını veya boşanmak istemiyorsanız psikologa gidip tedavi olun

Bence düzeltebilirsiniz ilişkinizi. Evet, insan bir gıcık oluyor uyuyamayıp da eşi uyuyunca. Ama bunlar geçici bir süreç. Ben de çok sinir olurdum uykusuz kaldığım gecelerde eşimin uyumasına. Bu sebepten kavga çıkardığımda çok olmuştur. Elinizdekinin kıymetini bilip bundan sonra iyi davranırsanız bence düzelebilirsiniz. Cinselliği de ikinci plana atmayın derim. Araya iyice soğukluk girmesin. İş sizde bitiyor yani.

Alıyorum sag olunda bu tespiti ben yaptım zaten çözüm sunacak tavsiyeler bekliyorum . push ; darlyda

Tavaiyelerinize birebir uyacağım teşekkür ederim. Maneviyata bu aralar çok yöneldim ve psikolojik destek de alıyorum. Diğerlerinide imkan yaratacağim allahın izniyle teşekkürler.

Buranın adeti oldu zaten fikir vermek yerine iğneleyici yorumlar yapmak neyse bence konuşun eşinizle gerekirse özür dileyin inşallah herşey istediğiniz gibi olur

Çok anlayışlı bir eşe sahipsiniz. Kıymetini bilin. Anlaşılıyor ki eşiniz sizi seviyor, değer veriyor. Aksi halde 1-2 bağırışmalarınızdan, triplerinizden bazı erkeklerin yaptığı gibi hakaret, kapının önüne koyma, tekmeye kadar gitmişti olay. Böyle ne kadar haber okuyoruz. Bir birinize karşı anlayışlı olun herşey düzelecek. Ortada büyük sorunlar yok ki ayrılık lafına getiriyorsunuz olayı. Biraz sabredin. Eşinize karşı sevecen, anlayışlı olun yeter. Onu kaybetmekten korkuyorsunuz aslında o yüzden sakin olun lütfen

psikoloğun yanı sıra, sinirlendiğinizden kendinizi sakinleştirecek şeyleri de bulmaya bakın. biz eşimle 6 yılı sevgili, 7 ylı evli, 13 senedir birlikteyiz. ortalığı yıkıp, seslerimizi yükselttiğimiz 4-5 kavga yetti ders almamıza şimdi o noktaya 4-5 kere gelince, ve sonuçtan memnun olmayınca, gelmemenin yollarını bulduk. tartışma yukseliyorsa gidiyoruz. ayrı odalara, evden dışarıya, duruma göre :) sonra da oturup ne oldu diye birbirimize anlatmaya çalışıyoruz. bu anlatma anında yine geriliyorsak mola veriyoruz. ya kahve, ya yürüyüş, ya bir duş... sonra çözmeye çalısmaya devam. uzlaşamadığımız oluyor bunun hayatımıza nasıl yansıdığına bakıp, konu ile ilgili makul sınırlarımızı koyuyoruz. şimdilik sıkıntı yok. şimdi çoğunlukla bizi kavgaya götürecek cümleyi yutuyorum. direkt olarak çözmeye çalıştığımız kısma geçiyoruz. zamandan tasarruf :)

peki kadın mecbur da ya adamlar? O uykusuzluk yorgunluk durmak bilmeyen huysuz çocuk ve biriken işler çıldırtıyor insanı. Baba da anne kadar fedakar olmalı. Bunları genel anlamda söylüyorum, eşine yardımcı olmayan çok erkek var. Her şey kadının görevi gibi görünmesin, annesin sen doğurdun sen bakcan diye kadına yüklenmek hele ki yine bir kadın tarafından çok çok acı.

Evet onjn duygularıda bu yönesedie eminim. darlyda

Daha fazla yıpratmadan ve bana olan sevgisi bitmeden kurtarmak istiyorum bu evliliği. Onun umudu yok seviyormu bilmiyorum. Ama çabalamak istiyorum.

Yahu bebek 7,5 aylıkmış, 7,5 ayda nasıl bu hale geldiniz? Hem bebeği olup bazı sebeplerle ücretsiz izne ayrılamayan çalışan anneler var onlar ne yapsın? Valla gidin eşinizden özür dileyin, psikolojik destek alın. Bir tek siz doğurmuyorsunuz. Kendinizi bırakmayın.

Sakın korkmayın. Relax korktuğun şey başına geliyor. tecrübeyle sabit. hele ki eşinin aklına hiç sokma ne aklına ne de diline bile alma başka kadın ihtimalini

Eşinizi sevdiğiniz yazınızdan belli. Ama hiç kimsenin vazgeçilmez olmadığını biraz geç anlamışsınız. Tek başınıza destek almak yerine aile terapistinden destek alın.

Ne kadar güzel. Birbirinize olan bu güzel sevginizi geçici bi süreç için eritmeyin. İnanın bazı şeyler hayatta bir kere bulunuyor. darlyda

Evet haklısınız kendimi bi halt sandım doğurunca U

Haklısınız kesinlikle ben ne ara bu kadar şükürsüz oldum inanın şaşkınım.

Kendinizi suçlamanıza gerek yok lohusa depresyonu normal bunlar. önemli olan bundan sonra dikkat etmemek. Düzenli olarak psikolojik destek alın ama lütfen aksatmayın. Bir de eşinize gerçekten sevdiğiniz insan eş olarak davranın ona kendini özel hissettirin ama bunun karşısında birden değişmesini beklemeyin yavaş yavaş olacak. Yani ee ben iyi davrandım o hala soğuk demeyin öyle birden düzelmez, zamana bırakın siz hatalarınızı düzeltin ona özel davranın gerisi gelir. o yüzden yok sarıldı ama görev gibi falan deyip ne kendinizi ne onu yıpratın, zamanla düzelir siz dikkat ederseniz.

Çok haklısınız yazdıklarınızda. Eşimle konuştum zamana bırakmak istediğini söyledi. Bazen durduk yere içimde sebepsiz bir öfke oluyor, kalbim sıkışıyor, gözüm dönüyor resmen ama kendimi frenlemeye çalışıyorum. Bu duruma sebep olan şeyleri araştırıyoruz. Terapilerime düzenli gidiyorum. Şuan eşiminde ortaya attiğı tatil fikrinden bahsetmişsiniz. Ama o oğlumla gidebileceğimi kafa dagıtmami istedi bende o olmazsa gitmeyeceğimizi söyledim. Onsuz tatilin anlamı olmaz 3 umüz aileyiz ve artik herşeyi ailecek yapmalıyız dedim. Düsünücem dedi bakalım hayırlısı olsun hepimizin hakkında.

adam sizi çocuk için zorladı mı? neden bu öfke orasını anlayamadım. çocukla değişen kısıtlanan hayatın acısını adamdan çıkarmak niye? onun da hayatı değişti.. tavrınız al sana çocuk ama beni kaybettin şeklinde olmuş uzun süre. bu intikam hırsınızın kaynağını bulup adamı affederseniz eskiye dönersiniz bence.

Gerçekten uykusuzluk insanın psikolojisini kötü yönde çok etkiliyor. Sonuçta bebek oldu hayatınız değişti. Azıcık daha kendinizi dizginleseniz iyi olur. Hani 2 hafta sonra yine kavga çıkarmayın. Onun güvenini kazanmanız lazım. Sevdiğinize inanması lazım... Bence düzelir. Bunlar hep uykusuzluk yorgunluk ve sizi yeni hayata sokan bebişten dolayı. Azıcık gayret ederseniz her şey güzel olur.

Bir enkaz yok ortada. Sadece yorgunluktan yıpranmış bir anne. Ve sınırıni ondan çıkardığı için biraz yorulmuş ve kirilmis bir baba... Tabiki toplanır sadece sinirlenince uzaklasin

Hatanı kabul etmen güzel. Onun için birşeyler yap ilgilen sevgini belli et ama asla şımarma durum tersine dönmesin söylenmeyi kes o nasıl görevlerini yerine getiriyorsa sende evdeki görevlerini yerine getir güler yüzlü ol alttan al zamanla düzelir

Yavaş yavaş değişecek ve bu değişimi ona göstereceksiniz. Ofkeleneceginiz zaman söylenmeyin susun. Gerekirse başka odaya geçin. Çocuk derin uykuya yavaş yavaş geçecektir. Yatakları birleştirin ve birlikte olmak için fırsat ayarlayın. Cilve yapın ama yavaş yavaş. İltifat edin ama yapmacık olmasın. Günlük sohbet konuları açın. Samimi davranın. Genelde ilişki aksadigi için çiftler birbirinden uzaklaşır önce bunu halletmeye bakın. Benim eşim dünyanın en sakin adamlarındandir. Ama onda bile hissederim biraz ihmal etsem modu düşer. Az cilve yapsam etrafımda kedi gibi dolaşır. Ben de normalde fevri ve laf sokan biriydim. Eşime bu huyumu yansitmamaya çalısiyorum.

Doğru söylüyorsunuz ufak hediyeler romantik bir yemek başbaşa biraz zaman geçirmek belki iyi gelecek bize ve buzlari eritmeye yeyer sonrası benim kendimi dizginlememle olacak.

Yardımcı fikrini bende düşündüm ama eşim pek sıcak bakmadı bu konuya. Malesef annem kardeşim kimsem yok. Bir tek kv var oda haftanın 6 günü çalışıyor temizlik işinde ve çok yoruluyor. Zaten rahatsız rica bile edemiyorum onada üzülüyorum. Sadece 1 kez bıraktık oğlumu 10 dakika alişverişe gittik eşimle evin karşısındaki markete geldiğimizde kv oğlumu dışarı çıkarmış bağır bağır ağlıyordu kucağıma geçince anca sakinleşti. Ve giderken uyutup bırakmıştım. Anlayacağınız oğlum kimsede durmayan herkesi yabancılayan biri yüzüne bile baksa hemen morarana kadar ağlayan bir bebek. 7.5 aylık oldu ne kp ne de babam bir kez kucağına alamadı.

Hiç kıyamadım size. Evladım yaşındasınız. Diğer ayrıntıları okuyunca yüreğim kanadı. Gözlerim dolu dolu yazıyorum size. İçim sızlıyor. Ben de anneyim, ayrıca okul öncesi dönemdeki çocuklarla çalışan bir eğitimciyim. Çocuk darlyda'yı sevgiyle kucaklayıp, üzgün kalbinden öpüyorum. Bundan sonra hayat size gülsün, eşiniz ve evladınızla çok mutlu olun inşallah.

Aslında siz çok mantıklı kişisiniz cahil falan görmedim sizi sorunun ne olduğunu hatalarınızı nerede iplerin kopmaya başladığını,,, Eşinizin nelerden hoşlanıp hoşlanmadığını. Yaptığınız her hareket ve davranışın size nasıl nötr olarak döneceğini eşinizin içini aslında herşeyi biliyor farkındasınız. Bu duyguyu iyi biliyorum sanki bunları ağız söylüyor el yazıyor gibi bir olay oluyor o an bu duygunun bir ismi var mı bilmiyorum... Hem söyletiyor yaptırıyor hem farkına vardırıyor ama geri adım artırmıyor.. Ama bu sevgisizlikten eşini değersiz kötü görmekten değil aksine fedakar anlayışlı oluşlarına bağlı sanki.. Beyin, kalp biliyor onun süper adam olduğunu ama sanki anlık unuturup yapmayacağın şeyleri hareketleri söylemleri de yaptırılıyor bu hissi çok iyi biliyorum.

Bu durum benim bilincimle beynimle verdiğin kararlar değil ki istemsiz yaptığım birşey ve destek alıyorum teşekkürler darlyda

Eşinin sana karşı sabrı tükenmiş sevgisinin bittiğini sanmıyorum bitseydi çoktan çeker giderdi beraber psikolojik destek alın birbirinizden beklentilerinizi yazın bir kagıda bu devirde iyi insanlar bulmak zor eşinizin kıymetini bilin ve geri kazanın ilgi gösterin farklı yemekler yapın onun için bişeyler yaptığınızı görsün

Kendimi gördüm.

Anlattıklarınıza göre çok iyi bir eşiniz var Allah yuvanızı daim etsin inşallah. Ben ortada çözülmeyecek sorunlar göremiyorum. Siz hatalarınızın farkındasınız ki bu çözüm için en büyük adımdır. Psikoloğa gidiyomuşsunuz bu da koskocaman bir adım. Bakın sorunu çözmek için yolu yarılamışsınız bile. Muhtemelen yaşadıklarınız doğum sonrası depresyondan kaynaklı terapilerinize kesinlikle devam edin 2hafta sonra kavga ettik diye kesinlikle bırakmayın bu işte en önemli şey sabır ve devamlılıktır. Eşinizin size davranışlarının sebebi muhtemelen artık yorulmuş olmasıdır, o üstüne düşeni yapmış. Artık biraz çabalama sırası sizde. Çocuktan sonra eşler birbirini ihmal ediyor ister istemez ve bu dönemlerde bu gibi problemler sık sık yaşanabiliyor yani yalnız olmadığınızı bilin. Öncelikle kendinizi tamamen çocuğunuza adamayın eğer çocuğunuzu bırakabileceğiniz birileri varsa bi kaç saatliğine de olsa bırakın ve eşinizle dolu dolu vakit geçirin. Maddi imkanınız var anladığım kadarıyla bakıcı iyi bir çözüm olabilir bence bu süreçte. çocuktan vakit bulduğunuz her an eşinizin yanına koşun illa cinsellik için değil 5dk da olsa ona sadece sarılın ve onu ne kadar sevdiğinizi düşünün, elimi tutmadan uyumazdı demişsiniz her zaman adamdan beklemeyin biraz da siz onun elini tutun bırakmayın. Sinirlendiğiniz zamanlarda ağzınızı açmadan önce biraz nefes almayı deneyin bulunduğunuz ortamı değiştirin. Eşinize problem kaynaklı değil de çözüm odaklı bakın. Ortada bi suç yok dolayısıyla suçlu da yok yeni aile hayatına alışmaya çalışan iki insan var. Bebeğiniz büyüdükçe bu sorunlar git gide azalacak bunu düşünerek rahatlamaya çalışın, ağlamanız geldiği zaman ağlayın içinize atmayın eşinizin omzunda ağlayabilirsiniz. Ona suçlu gözüyle değil bu zorlu süreçte yüklerinizi hafifleten yol arkadaşınız gibi bakın. Kesinlikle boşanmaya yanaşmayın sonrasında pişman olursunuz sadece biraz sabredin ve bu günlerin eninde sonunda geçeceğini bilin eşinizin size olan sevgisinden de şüphe etmeyin sevmeyen insan bu kadar uğraşmaz sadece onun da biraz dinlenmeye ihtiyacı var çünkü yorulmuş ki hakkıdır. İnşallah en kısa sürede her şey yoluna girer

Siz özeleştiri yaptığınız ve tüm suçu zaten üstlendiğniz için yorumlar da benzer olmuş. Ama tahammülsüzlük ve memnuniyetsizliği besleyen asıl şeyin lohusalık sendromu olduğu atlanmış. Herkes aynı yaşamıyor işte bu mereti.. Ben de ilk 1 sene bunalında gibiydim. İlk etapta lohusalığın verdiği hormonel dengesizlik, sonrasında çocuklu ve çalışan biri olmanın endişesi derken çok kavgalar ettik. Alınganlık ettim, yetinemedim, beklentiye girdim. He sizin kadar değildim belki ama herkes aynı yaşamıyor işte. Eşinizle konuşun. Hem ilk etapta sorunları konuşmadık diye şikayetlenip şimdi sus pus olmak çok saçma olur. Susarak hiç bir şeyi düzeltemezsiniz..

Kavgayı başlatan siz oluyorsunuz sürekli sanırım. Sinirlenip konuşacağınız anda odayı terkedin. Gidin telefonda oyun oynayın, müzik dinleyin. Daha önce de kavga edip pişman olduğunuz zamanları düşünün. Kendi tavırlarınıza karşı disiplinli olun, tutun dilinizi. Hiçbişey için geç değil. Bol şans..

Eşinle bir konuşma daha yap bu günlerin geçici olduğunu bir kaç aya herşeyin düzeleceğini söyle.. çocuğun uyku düzeni oturacak yakında sakin ol... geceleri ışığı mutlaka kapat ki bebeğin gece ile gündüzü ayırt etsin... birde yatakları ayırmayin nolur sen uyu ses olsada sabret kalkma geceleri ama sana sarılmak istiyorum dersin

Değerlerime baktıracağım ve dedikleriniz harfiyen ruh halimi tanımlamış. Ne kadar anlamış gibi davransa da ben anneyim ve o her zaman benden daha rahat

Allah razı olsun. Emziriyorum hergün papatya çayı içiyorum. Inşallah rabbim yuvam için bana akıl fikir verir ne diyim.

Idrakyollariiltihabi gülüm şu olumsuz nick ini de istersen güzel olumlu bir şeyle değiş sözcüklerin düşüncenin ve tabi ki yazının da enerjisi vardır benzer enerjiler de birbirini çeker hem de iyi ya da kötü ayırt etmeksizin...

Zaten bi kendinize gelin silkelenin lakin eşiniz sizden soğuyup boşanmak isterse vakit çok geçmiş olacak şunu da belirteyim bir erkek soğursa kralı gelse ikna edemez bu duruma düşürmeyin kendinizi lütfen bi TV programında görmüştüm sonunuz benzemesin bayan eşine yalvardı asla erkek geri adım atmadı boşanacağım dedi kadın ağladı çocuğumuz için bir kez daha deneyelim dedi yok adam Nuh diyor peygamber demiyor ikna edemediler

Cocuktan dolayi yorgunsunuz. Yorgunluk uykusuzluk insanda sinir yapar. Esinize patlamaniz normal. O da anlayisliymis sükür. Bu tarz kavgalari her yeni ebeveyn yasiyordur bence. Kendinize biraz zaman ayirmaya calisin. Ise girin mesela bir bakici bulup

aman Allah'ım aman Allah'ım. okurken ben de böyle olabilirim evlenince, dedim ve korktum resmen. bence sizdeki ya birazcık şımarıklık ya da ne istediğini bilememek. adam size gerçekten yardım ediyormuş, yanınızdaymış. oturun ve düşünün ya gerçekten değişin ya da adamın size daha fazla saygısı, sevgisi tükenmeden ayrılın. siz değişeceğim deyip sözler verip tutmayınca iş daha da çirkinleşecek.

Ruh haliniz evet kötü durumda, şimarmişsiniz da ama tüm bunların farkında olmaniz da güzel... Eşiniz gayette elinden geleni yapmaya çalışmış hatta daha fazlasını yapmış çünkü şimdiki eşler böyle bir ruh halini çekmez malesef ama adamı bıktirmişsiniz adam hala sakın tavırlar sergiliyor buradaki bir çok kadından şanslı olduğunuzu unutmayın. Şimdi zamanında sizin o değişik ruh halinizle yaptığınız tavirlarinizi eşiniz nasıl normal karşıladı ve alttan aldıysa şimdi de sıra sizde Adamı eski haline döndürmek sizin elinizde Mutluluğunuzu baltalamayın lütfen

Füzede atin tam ölmez boyle. Umarim ayrılıp kurtulur adam. Acıdım yeminle adama.

Adamın yaşama sevincini, heyecanını bitirmişsiniz. Sorun kendinizle ilgili... psikolojik destek alın.

Benim size bir tavsiyem: kendinizi bir kac gün gözlemleyin ve ne zaman sinirlendiğinizi ve saldirdiginizi not edin. Bunun terapide yardımcı olacağını düşünüyorum, çünkü sizi neler tetiklediği daha net çıkıyor. Benimle mesela çocukluğumda çok dalga geçerlerdi aile içinde. Bazen eşim küçük bir şaka yapıyım dese acayip sinirleniyordum, alınıyordum. Halbuki onunki altı üstü şaka. Ama eskiden kalan o mahcubiyet ve utanma duygusu o anlarda hemen ortaya fırlardı. Bende ona göre hemen karşı atağa geçerdim, halbuki eşim saldirmamisti. Insallah en kısa zamanda terapinin faydalarını görürsünüz. Esinizden de utanmayin. Kötü Çocuklugunuz sizin suçunuz değil

Eşinizi sevmiyor musunuz?Size karşı tutumu benim eşim gibimi yoksa tavırlari sizi öfkelendirecek cinsten mi? Rabbim inşallah yürağinize ferahlık yuvanıza huzur verir.

Ona güveniyorum zaten inançlı bir insan yani günahtan çok korkar. Biliyorum telefonu hep ortada gün içinde dükkan eve yakın sık sık gelir mesaj atar süphem hiç olmadi. Ama babam annem çok aldattı ya olursa diye bir ses beynimi kemirip eşimi terslememe sebep oluyor. Mesela parfüm sıkar yıllardır ama o sabah niye sıktın diyebilecek kadar tertemiz delirdim galiba

yani ne denebilir ki... farkındasınız. sadece şunu söyleyeyim, birinin sizi bir daha olmayacak, çabalayacağım diye ikna edip edip, hayal kırıklığına uğratması çok yıkıcı bir durum. adam her seferinde sevdiğinden size inanmayı seçmiş... her seferinde hayal kırıklığına uğramış. ben psikolog değilim, bunun altında neler var bilemem. ama 7.5 ay, anneliğe alışma süreci olarak iyi bir zaman. bir de babadan ne umdunuz bilmiyorum ama annelik böyle bir şey. en azından ilk 1 yıl için, o çocuğu bir uzvunuz gibi düşünmelisiniz. toplumda kadın-erkek geleneksel rolleri onaylayan biri değilim. ama bir bebeğin en azından ilk 6 ay anne/baba paylaşımını bilecek kadar tecrübeliyim. bence annelik üzerine biraz daha düşünün.

Teşekkür ederim zaten kötü olan ruh halime iğnelercesine yorum yaptığınız için. Evet eşimi bunaltmış olabilirim ama doğumdan öncesine kadar sorunlarımız yok denecek kadar azdı. Lohusalıkla zor bebeğimin olmasıyla hırcınlaştım ve bana destek olmak yol gösterebileceklerden yardım dilendim. Yine de sağolun. Siz iyi kadınsınız hemcisinizin acısına destek oluyorsunuz...

Anlayabiliyorum, benzer bir durumu çocuk sonrası ilk bir-bir buçuk sene boyunca yoğun yaşadım. Eşimin her şeyi batıyordu, her söylediği canımı sıkıyordu resmen kavgaya yer arar hale gelmiştim. Adam kötü bir şey söylemese de alınıyor, belki uykusuzluktan belki bebekli hayata alışmakta zorlandığımdan, hırsımı eşimden çıkarıyordum. Oysa bir o kadar da sorumluluklarının bilincinde, ev işleri ve bebek bakımını üzerime yıkmayan paylaşımcı biriydi. Ama dediğim gibi, batardı bana, o rahat uyuduğunda, bebeğim ille de beni tutturdukça uyuyan adamı da uyandırırdım "Kalk, ben uyumuyorum uyuma sen de, su getir, bez ver, mama ısıt" vb. illa uyandırırdım yani. Yine de gık demezdi. Tabi bir süre sonra benim hareketlerim kabak tadı vermeye başladı; gerçi eşimin de kabahatli olduğu durumlar yok değildi, ama şimdi şimdi anlıyorum, yüzdeye vuracak olursam %70 ben hatalıydım. Elbette eşim de kendini geri çekmek durumunda kaldı o sıra. Neye sinirlensem, eşimden çıkardığım bir dönemdi. Ya hormonlar yüzünden, ya işte dediğim gibi bebekli hayat içinde yorulup bitap düştüğümden , eşim benim stres topum haline gelmişti işte özetle. Önce karşılıklı atışmalar, sonra tartışma ve büyüyen kavgalar, ardından bozulan cinsel hayat... Sanırım rahat bi 6-7 ayı iletişimsiz, birbirimizden uzak yaşadık tam da bilemeyeceğim. Baya baya koptuğumuz bir dönemi yaşadık yani. Sonra nasıl toparlandı, ben ağlama uluma seslerine kendimi kasmaları bıraktım, bi rahatlık geldi... Öyle de olmuyor böyle de olmuyor, karnı tok sırtı pek, ağlayası var ağlasın'a bağladım bir noktadan sonra , bebek konusunda kendimi rahat bıraktıkça, bebeğim de düzene girmeye başladı; sonra oğlumla ilgilenirken anne-baba rollerimiz üzerinden yine bir araya gelmeye başladık. Cinsellik de kendiliğinden düzeldi vb. Bebeğinizle uğraşırken kendinizi kasmayın, farkında olmadan strese sokmayın tüm hayatınızı etkiliyor. Olduğu kadar oluversin, yediği kadar yesin, uyuduğu kadar uyusun, ne bileyim alın yanınıza emerken birlikte uyuyun uykunuzdan vermeyin, relaks... Siz ve bebeğiniz birbirinizi ne kadar az yorarsanız o kadar düzenli gidiyor. Yoksa o stres ailedeki herkese bulaşıyor, kabak da babaların başına patlıyor. Biraz bırakıverin, her şey mükemmel olmasın... Sonra güzelce bi oturun konuşun, özrünüzü dileyin, tatlı tatlı sokulun öpün, gönlünüzden geçtiği gibi bir hediye yapın dilerseniz (Ben eşime, 3ümüzün fotoğraflarından oluşan bir aile albümü hazırlayıp hediye etmiştim, fotoğraflar, seni seviyorum-benim gibi zor biri ile baş edebildiğin için teşekkür ederim notları vb), sarılın kucaklaşın ve sıfırdan, bugünden başlayalım; bazen delirirsem de beni hoşgör, ben de alışmaya yeni halimi anlamaya çalışıyorum, seni çok seviyorum filan deyin. Toparlanamaz şeyler değil bunlar, farkındasınız ve adım atmaya hazırsınız; bu iyi bir şey.

Cok sevindim konu sahibi. Lütfen lütfen eşine sinirlensen bile git baska odaya hopla zipla baska seylere vur kit ayni odaya girince yüzüne gülümse tabi hakli oldugun konular haric sürekli yüz verme. Esin bosanma taraftari degil anlasilan.. bugunlerin gececgine odaklan mesela anneniz yakondaysa birniko saat o baksin hazırlanın giyinin kusanin disari cikin yada evde güzel bir ortam oluşturun bunuda biz mi diyek. Çocuğunuz ağladığında bu günlerin geçeceğini düşünerek hareket edin

İnşallah Sizde biraz eşiniz gibi sakin kalmaya çalışın. Biliyorum aslında için içini de yiyor neden böyle davranıyorum ona diyorsun geri adım bile atamıyorsun ama düzelir üzülmeyin.. Bol bol dua edin.

Ne güzel bi adammış kıymetini bilin umarım çok mutlu olursunuz kötü hislerin zamanların geçici olduğunu bilin yeter

Kesinlikle haklısınız :) cataspatas

Not edeceğim. Genelde eşimle huzursuzluk hep oğlumuz üzerinde üstünlük kurmamla başladı. Mesela ufak bir ornek verecek olursam aşkım bu su sanki soğuk gibi bıraz daha mı sıcak su eklese diyor ben hemen ben annesiyim ben taşıdım karnımda nasıl suda yıkayacağımı bilirim sanki sabaha kadar sen mi bekliyorsun başında gibi anlamsız ve gereksiz bir ton saçmaliklar zırvaliyorum. Halbu ki o su gerçekten de soğuk. Bunun gibi sebeplerle çıktı ve sonra yemek yemesine bile sarmaya başladım. Ben pişirdim ben yiyemiyorum sen rahat rahat yiyorsun ben çocukla ilgileniyor falan. Yani hep bi omu ezikleme suçlama içerisindeyim. darlyda

Teşekkür ederim dikkate alacağım yazdıklarınızı. C

Inşallah tek istediğim bu onu kaybetmemek. O benim için herşeyi yaptı birçok fedakarlıkta bulundu. Doğumda acı çekerken bile elimi bırakmadı ama taa o zaman dedim neden ben acı çekiyorum diye. Belki de o acılarımım doğum sonrası geçirdiğim bir çok rahatsızlığın sorumlusu tuttum onu ama malesef o hiçbirini haketmedi. darlyda

Psikologumda buna benzer bir şey söyledi. Anne ve babamı kendime rol model seçmişim ve beynimin bir yerlerinde hep onlarin ki gibi bir evliliğimin olacağı eninde sonunda boşanacagımı şartlamışım. Babam olan öfkem annemi aldatması eşime yansımış. Aslında karşımdaki eşim değil babam ve ben ben değilim annem. Yani bir nevi bizi ailemizi onlara bağdaştırıp işleri çıkmaza sokuyormuşum. Bunu nasıl aşacağımı zamanla terapilerle başa çıkabilecegimi söyledi. Evet olumlu gelişmeler var inşallah daha da güzel olur herşey ikimiz içinde.

Belki de problem budır yani yaşadığınız şey ağır bir şey ve hamilelik hormonlar bütün vücud dengesi alt üst okuyır... Belki de çok endişelisiniz anne olmanın verdiği psikolojik yükten dolayı benve siz kendini iyi bir terapiste gidin

Bak ne kadar guzel hatalarini anlamissin bence en buyuk hata yatak ayirmakla baslamis ogluna bi uyku duzeni yap once yardim alabilirsin sonra kocanla yataga girince ona sadece saril bisey demeden sonra sonra konusup gonlunu al bence. Uyku onlenemeyen bir istek ama ben kizim dogunca 1.5 saatlik uykuyla misafir agirladigimi bilirim bence biraz şükret sana biraz şükür lazim insallah en kisa zamanda araniz düzelir

Merhaba canım, benim de kızım canımı okudu 3 yıl boyunca, gece terörü vardı hiç uyumadı. ben de sabah 5 e kadar uyanık kalıp 6 da ose gitmek için kalktigim günleri hatırladım. uykusuzluk zor. Asabi sınırlı herkese karşı asik suratlı ve içine kapanık bir hale dönüşüyorsun. Dışarı ciksanda pişman çıkmasan da pişman. Çocuğum zordu ama çok şükür 3 yaşında okula başlayınca düzeldi. Sabahları 8 de kalkmak ve tüm gün etkinlik yapmak iyi geldi yavruma. Tabi bu süreç zordu, eşim değil odaya eve bile gelmiyordu. yuzunu haftada bir iki saat ancak görüyordum.6 da dükkanı kapatıp orda burda kahvelerde sürtüyordu kelimenin tam manasıyla. Sonuc itibari ile boşandım. sukur ki kurtuldum. Ama senin durumun farklı, aklı basında olgun bir erkek tüm kadınların hayali, elinden kaçırırsan başkası kapar, gayet te mutlu olur. Bu şekilde kendini gaza getirmeni tavsiye ederim. Motivasyonunu da hep geçecek bu kötü zamanlar diye kur lütfen. cocugunu doktora da göstermelisin gece ağlamaları için.

Çocuğumuz var üç buçuk yaşında. Çok büyük hatalar mı bilmiyorum. Bana göre büyüktü. İddia oynadı büyük miktarda olmasa da borçlandı. Yalan söyledi bu süreçte gizlemek için. Çeşitli sorumsuz davranışları oldu telefon faturalarını ve taksitlerini ödemeyip icralık olmak gibi. Son iki yıldır düzeldi bu anlamda ama ben düzelemedim. Asla güvenmedim hep şüpheyle yaklaştım. Yine mi oynuyorsun, yine ne yalan söyleyeceksin ve bundan daha ağır imalarda bulundum. Suratım genel olarak hep asıktı. Gergindim vs. Ayrılmadım ama ortada bir evlilik de kalmadı. Mevzu aşk ya da tutku değil aslında. Biz iki iyi arkadaştık ve bu bitti. Paylaşım bitti. Şimdi aynı partide menfaatleri uğruna kol kola olan iki siyasetçi Gibiyiz. Her daim tetikte ve bencil ama aynı yerde. Duvar var aramızda. Öyle bir duvar ki, temas etmeye sarılmaya bile engel. Bugün bir bilgi yarışması izliyorduk. Eşim peş peşe bir sürü alanda soruya doğru yanıtlar verince bir an durdum ona baktım. Aşık olduğum zeki ve kültürlü adam buydu. Ben ne ara onun hiçbir vasfı olmayan ezik biri olduğunu düşünmeye başladım hiç bilmiyorum. Aman konunuzu sabote ettim kusura bakmayın. Bu ara pek hüzünlüyüm.

eyvahh eyvahh kalabalık ortam da da aynısı oluyor değil mi oğlun nefesi kesilinceye tıkanıncaya kadar ağlıyor, ben de öyle olan bir çocuk gördüm şimdi iki yaşın da kız çocuğu kalabalığa girseler bile kimse ona bakıp ilgilenmeyecek daha küçükken kaç kere ağlama krizinden morarınca acile götürmüş ailesi, allah yardımcın olsun gülüm öyle çocuk daha da zor yakının da şöyle aklı başın da çözüm odaklı olumlu tavsiyeler verecek samimi biri yok mu gülüm, türk kadınları 2 sene önce yapılan araştırma da psikologa en az ihtiyaç duyanlardan diye tespit edilmiş çünkü biz de bir arkadaşına yada ailenden birine derdini anlatıp rahatlama tavsiye alma v. s. daha fazla olduğu için ihtiyaç duymuyormuşuz, ama çevresin de öyle birileri olmayanlar sıkıntı çekiyor senin de mi hiç arkadaşın v. s. biri yok

Kendime oğlumun ameliyatına kadar zaman tanıdım eğer bu huylarım yok olmazsa düşeceğim. Eşimlede görüştüm bu durumu zamana bırakmak istedi. Evet bir ben doğurmadım belki ama benim gibi doğum sonrası psikolojik sorun yaşayan kendine bebegine zarar veren hatta intihar bile eden insanlar var. Demek ki tek doğuran ben olmadığım gibi tek depresyon yaşayanda ben degilim. Haa bi de şu var lütfen hassas insanlarla konuşma üslubunuza daha dikkat edin. Çünkü karşıdaki zaten yardıma muhtaç ve iyi şeyler duymak isteyen biri. Siz ne yaptınız bu yorumla? Harlanmış ateşime odun attinız. Yine de teşekkür ederim.

Bu kadar sınırlı bilgiyle, size yorum yapmam zor. Benim babam da 'el iyisi, ev ağası' biridir ve annemi çok üzüp, hırpalayan bir eştir. Ben de bu konuda babama öfkeliyim, annemi de başka konularda hatalı buluyorum, extra zor bir karakteri var annemin. Ben sizden farklı olarak bu durumdan ders çıkarıp kendi evliliğimde bu şekilde davranmadım. Eşim de çatışmalı bir ailede büyümüş, anneyle baba arasında arabulucu olmuş hep. Yani her ikimiz için de olumsuz deneyimler olumlu sonuç çıkarmaya ve doğru davranmaya vesile oldu. Sizi, eşinize karşı olumsuz davranmaya, ağzınıza geleni söylemeye iten sebepleri bu zamana kadar kendi kendinize tespit edemediyseniz, psikoterapi almanızı tavsiye ederim. İşler iyice kontrolden çıkmadan terapiye başlayın lütfen. Bunun için imkanım yok diyorsanız şu iki kitap size yardımcı olabilir. Eklentiler IMG_0463. jpg 87,1 KB · Görüntüleme: 19 IMG_0586. jpg 59 KB · Görüntüleme: 20

Eşime anlattım ama geçmişimi değil oğlumu kıskandığımı sürekli onla ilgili karar verirken bana akıl vermesini. Çektiğim acıları sancıları hsstalıkları ve tüm bunların soeumlusu onu gördüğümü anlattım. Dinledi ve ben senin acılarına hep ortak olmaya çalıştım dedi. Ki doğumumda benle birlikte çekinmeden ağladı o yüzden bana destek olmaya çalıştı hep biliyorum ama ben bir kere o yaftayı adama yapıştırdım "Hersey onun yuzunden" ve bunu kolayca silip atamadım. U

BOL BOL NAMAZ KIL KURAN OKU CANIM ŞEYTAN UĞRAŞIYOR BELLİ Kİ

Ayrılmak istemiyorum eşimi hala seviyorum. Yapmam gereken toparlanmak ve eşime bunu olumlu yönde yansıtıp buzlari eritmek.

Allah razı olsun yorumunuz bir nebze iyi hissettirdi kendimi.