İş ortamında var öyle kişiler hatta birisi zümrem konuşmak zorundayım. Sadece derslerle ilgili konuşurum. Ekstra konu açmam. O yüzsüz gelir bir şeyler söyler bazen. O zaman da kısa keserim, bir bahaneyle giderim ya da arkamı dönüp kitap karıştırırım. Yakın olduklarım hariç kimse içimden geçenleri bilmez ona karşı. Çünkü germeye gerek yok, pasif direnişi severim

Katlanmıyorum. Kendime bir iyilik yaptım, adımı deliye çıkardım. Mis gibi kafam var. Oooooh.

Merhabalar merak ediyorum ve kendime de tecrübe olması açısından sizlere sormak istedim muhatap olmak istemediğiniz kişilerle muhatap olmak zorunda kaldığınızda onlarla aynı ortamdayken nasıl davranıyorsunuz mutlu mu sinirli mi asık suratlı mı yoksa akışına bırakıp durumuna göre mi tavır takınıyorsunuz gerçi ben muhatap olmak istemediğim kişilerle aynı ortam da olduğumda onları sevmesem de sorun yaşamamak için iyi olmaya çalışıyorum çünkü onlarla iyi olmasam başıma daha çok dert oluyorlar iyisi mi idare et geçici bi süreç diye diye kendimi teselli ediyorum ama gerçekten çok yıpratıcı oluyor benim için

İç dünyada takılmak sevdim bunu:)

Katlanmiyorum. Yok katlanmak zorundaysaniz politikaci suratinizi kullanin "oy toplayacak kadar güler yüzlü, ama mesafe tutacak kadar resmi" o kadar.

muhattap olmak istemediğim kimsem yok. düşündüm yok. muhattap olmak istemeyecek kadar önemsemiyorum kimseyi.

Gerektiği kadar konuşurum normal biri gibi, tepkisel davranmam, nezaket önemli erdem eğer aynı iş yerinde iseniz.

Hayatımdan çıkarıyorum. İlla aynı ortamda bulunuyorsam neşemden ödün vermiyorum, kudurtucu modum hep online oluyor. İletişime geçmiyorum geçmek zorundaysam resmi bir şekilde mesafeli olarak konuşuyorum. Ama bunları yaşamamak için hiçbir insanı bu kadar önemsemeyin. Önceliğiniz bu olsun

Bebeğiniz hayırlı olsun bu arada muradınıza ermişsiniz ne güzel:)

Hiç istifimi bozmadan işime bakıyorum bişey sorarsa düzgünce cevap veriyorum. Eskiden kaçar tersler laf dalaşına girerdim. Şimdi çok rahatım böylesi iyiymiş.

Sağolun, çok şükür 2. senemizde tüple kavuştuk kuzumuza Allah isteyen herkese tez zamanda nasip etsin inşallah, yokluğu büyük sınav

Bende aynen öyle oluyorum kahkahalar atıyorum çatla diyorum içimden de

Mesafe koyuyorum böylece minimum düzeyde katlanmak zorunda kalıyorum

Katlanmıyorum ama çokda kişi yok etrafımda öyle hoşlanmadığım kişiyle muhattap olmuyorum

Katlanmıyorum, mümkünse hayatımdan çıkartıyorum, mümkün değilse mesafe koyuyorum.

Ben etik davranirim. Yani bir ortamdaysam ve iletişim kurmakdan hoşlanmadiğim biri varsa saygisizlik etmek, tavir yapmam. Saygiyla görüşür bazen istemesem de iletişim kurarim. Ama hayatima dahil etmem. Hayatinizda olmadiklari surece rahat davranin

İşyerinde görmezden gelip işime bakıyordum, mecburen konuşmam gerekiyorsa da sadece işin gerektirdiği kadar. Özel hayatımda mecbur görüşmek zorunda olduğum bikaç insan var onlarla da senede 1 kez mecbur bikaç gün biraraya geliyoruz, onda da görmezden geliyorum sadece selam veriyorum yani nasılsın diye bile sormam.

Görmezden geliyorum. Yokmuş gibi. Eğer o konuşmak için ısrar ederse aaa sende mi burdaydin görmemişim diyerek

Bende muhattap olmuyorum niye kendimi kasiyim durduk yere, ama akraba gibi mecburi durumlarda da baya sinir bozucu oluyo ama mecbur irtibatı en az seviyede tutup zaman geçmesini bekliyosun sabırla napcan

Vallahi ben istemediğim kişilere katlanmıyorum hayat kısa yarın yaşayacağımın garantisi yok bide saçma sapan insanlara katlanarak geçiremeyeceğim zamanı

Şu onemli ailden mi yoksa is ortamindan mi bu kisi? Yakinliginiz ve birbirinize mecburiyet dereceniz onemli bence. Hayatinizi hic etkilemeyecek biriyse kafaniza gore davranin umrunuzda olmasin. Aksi takdirde biraz mesafe biraz politik davranmayla gecistirin gitsin. Mimiklerinize kadar birine ayarlamaya calismaya ne gerek var? havali- Ömür sanıldığı kadar uzun değil... tek ayak

Mecbur degılsem katlanmıyorum cıkarıyorum hayatımdan lakin mecbursam ilişkimi asgari seviyede tutmaya gerekmedikçe iletişime gecmemeye calısıyorum. . push ; girlinred

Koronanın en sevdiğim tarafı bu oldu, sevmediğim hiiiç kimseyi görmüyorum, evde kal, evdeyim :) Normal zamanda sadece selam, karakteri olmayana selam da vermiyorum, oda çok, gerekirse iş için tabiki konuşurum gerektiği kadar. Saatlerce karşılıklı oturabilirim sevmediklerimle konuşmadan, iç dünyam da güzel benim, orada takılırım :)