Annen psikolojik olarak nasıl peki

Annen yüzünden okb sin... Olabildiğince uzaklaş...

Çok sevindim sizin adınıza ailenize rağmen pes etmeyip gitmişsiniz.. Emin olun tedavi sonunda onlara karşı tutumunuzda bile büyük değişim olacaktır. Umursamayıp sadece tedaviye odaklanın

Annenizin de acilen psikiyatriye gitmesi gerekiyor. Sağlığınız her şeyden önemli, devam. Maalesef iyileşme sürecinde herkes bizi anlayamayabiliyor, yanımızda olamayabiliyor.

Malesef böyle görülebiliyor. Bende önceden kafama takıyorum desem aileme 'amann sende ne var takılcak kafaya sizde kendi kendine iş çıkartıyosunuz' derlerdi. Şimdi biraz değiştiler çok şükür. Darısı başınıza inşallah. Geçmiş olsun. Esrin

evdeki babam ve annemin sorunlardan bahsettiğimi söyledim anneme çünkü gerçekten artık psikolojimi etkiliyordu huzursuzluk. hemen azarladı beni.. Sanane benim sorunlarımdan dedi.

çok geçmiş olsun, tedaviye yanıt veriyor oluşunuza çok sevindim :) hastaneye giderken ailenize bilgi vermek zorunda mısınız ki? yetişkin psikiyatriye gidiyorsunuz değil mi? eğer çoğunlukla ilaç yazdırmak için gidiyorsanız doktorunuzdan rica edin size rapor çıkartsın, aile hekimine raporlu ilaçlar yazdırabiliyor veya eczaneden kolayca alabiliyorsunuz diye biliyorum :)

Umarım kısa bir sürede çok iyi yerlere gelirsin ve güzel bir hayat kurarsın. Evdeki negatif enerjinin seni ne kadar etkilediğini tahmin edebiliyorum. O evden valizini alıp gideceğin, kendi ayakların üzerinde durabileceğin günleri hayal et. Eminim çok iyi gelecektir. Zaten hatırladığım kadarıyla üniversite öğrencisisin, o güzel günler çok yakın

Aile içi iletişiminiz vb. üzerine çalışarak daha hızlı ve kalıcı bir iyileşme için çağırmıştır doktor, doğal olarak. Ama yine de üstesinden geliyormuşsunuz, bravo size. Anneniz de bu bilimi para tuzağı, gidenin halini maneviyatsızlık-iradesizlik iş olarak görüyor ya da "Deli" diye etiketleyerek "Sen deli misin de gidiyorsun?" tarzı konuşuyordur muhtemelen. Tabi daha çeşitlendirilebilir. Cahilliğin elli tonu işte. Zor olacaktır aynı evin içinde köstek olana kulak tıkamak. Yerinde olsam "Bıraktım doktoru hı hım" deyip gizli devam ederdim, konusu da açılıp durmazdı. Bu tutumda birinin, anne de olsa doğruyu bilmeye hakkı olduğunu düşünmüyorum. G

Annen bile olsa konu sağlıksa hiç umursama. Başımız iki gün ağrısa üçüncü gün koşa koşa doktora gidip ilaç kullanıyoruz. Psikolojik hastalıkların bundan hiçbir farkı yok hangi çağda yaşıyoruz. Ne mutlu ki sen öyle bir evde bile tedavi olmak için adım atıp doktora gidiyorsun. Sakın bırakma bazı şeylere kulaklarını tıka, ailen seni anlamamakta ısrar ederse gerekirse ailenden bile uzaklaş

Buna basit bir "eski kafalılık" yorumu yapamayacağım. Sene olmuş 2021, artık bu tarz geri kafalılık bahanesinin arkasına sığınılmasına gıcık oluyorum açıkçası. Bu olsa olsa ısrarlı cahillik olabilir diye düşünüyorum. Yanlış anlamayın kimseyi kötülemek bana düşmez ama görünen bu gibi duruyor. Aileniz de olsa kimse size psikolojik şiddet uygulayamaz. Ben annenizin de psikolojik bir tedaviye ihtiyacı olduğunu düşünüyorum ayrıca. Muhtemelen bunu asla kabul etmeyecektir ama. Oturup konuşmaya çalıştığınızda dahi sizi anlamıyorsa, bence kendi yolunuza onlara bahsetmeden, moralinizi bozmadan devam edin. Umarım tez zamanda musmutlu olursunuz.

Türkiye de kadın olmak ne kadar zor ya kaç yaşında kız doktora gitmek için ailesinden izin almak zorunda. Para vermiyorlarmis ama çalışmak istesen ona da hayır derler eminim. Maalesef bazı ebeveynler sadece fiziksel sağlığı önemsiyor fiziksel olarak iyiysen psikolojik olarak kötü olmaya hakkın yoktur.

Belli bir yaşa kadar at gözlükleriyle hayata bakan, kendini geliştirmek adına hiçbir şey yapmayan, tıbbı kocakarı ilaçları ve atalarının dediklerine sayan insanların beyinleri uzun süre yanlış kullanımdan kemikleşir. Sizin ailede de kemikleşme aşaması geçilmiş fosilleşme başlamış. Sen kendi ayakların üzerinde durana kadar onlar her boş konuştuğunda takacaksın kulaklığını, kendi müziğinden bakacaksın hayata. NOT: Kemikleşmiş bir yapıya şekil vermeye çalışma; kırılır. Seni hiçbir zaman anlamayacaklarını kabul ederek yaşarsan daha hafif atlatırsın. Snowbell- Aktif

Ben de ilk psikologa gittiğimde annem çok üzülüp kızmıştı. Anneler çocuklarında psikolojik sorunlar olduğunda kendilerini sorumlu ve suçlu hissediyorlar.

Boşuna okb hastası olmamışsınız. Siz tedavinize devam edin. Terapistinizle bunu da paylaşın, en doğru yolu onlar gösterir. Allah yardımcınız olsun.

Böyle saçmalık olur mu? Böyle cehalet nerde görüşmüş? Karnın ağrıdığı zaman, bir yerin yara olduğunda doktora gidiyor musun? Gidiyorsun? Beyin de diğer organlarımız gibi. Bazı durumlarda tekliyor. Bende ilk evliliğimi bitirdiğimde manik depresyon sebebiyle 6 ay tedavi gördüm. Senin sağlığın söz konusu. Erkek arkadaşından da Allah razı olsun. İyi çocukmuş

Psikiyatri bölümüne asıl gitmesi gereken kişiler gitmiyor işte hep bu yüzden bunlar

Erkek arkadaşınız ve annesi gibi insanlar hala varmış demek bu dünyada. helal olsun onlara

Doktor annemi de çağırdı ama annem yine beni azarladı gelmedi benimle

Canım senin ailenin tamamı, anan baban kardeşlerin, hepsi toksik insanlar, anladığım kadarıyla içleri kötü. Üremiş olmak için çocuk sahibi olmuşlar ve misyonları birbirlerine hayatı zindan etmek. Önceki konularına da baktığımda ailenin her bireyi akla, mantığa, vicdana sığan ne kadar davranış varsa tam tersini yapiyolar. Ne kadar kısa zamanda bu gerçeği kabullenir ve ailenden beslenme ve barınma dışında hiçbir destek beklemez, ufacık bi iyilik gördüğünde altından mutlaka bi bit yeniği çıkabilicegi gerçeğini kabullenir ve onlardan hiçbir şekilde bir fayda goremeyecegini idrak edersen, hayat senin için daha kolaylasir psikolojik olarak. Sen ailen sana destek olmadığı için uzulmemeli, ailene RAĞMEN doktora gidebildigin için sevinmelisin, çünku içinde bulunduğun şartlarda sağlıklı kalabilmek için tek seçeneğin bu. Bu arada imkanın varsa ne yap et, bi iş bul çalış para biriktir. 10 aliyosan ailene 5 alıyorum de. Yarın bigun karşına bi fırsat çıkar basar gidersin

Annenizden sebep boylesiniz büyük ihtimalle. Gel birlikte gidelim deyin..

Yani ne diyebilirim ki... Ebeveynler bazen çocuklarına zarar verebiliyor. Bana sorarsanız böyle bir düşünce yapısı kendisine de zarar veriyordur. Olabildiğince kendinize odaklanacaksanız tek çıkar yol bu.

Anneni umursama, maalesef ki her anne düşündüğümüz kadar anne olamıyor. Benim annem de beni sevmez, yerleri silsem, duvarları niye silmedin der, çorba yapsam tuzsuz der kızar. Kızar da kızar. Her gittiğimde elim kolum dolu giderim, bazen bu penyenin rengi ne der, bazen de sanki benim çorabım yok muydu der. Erkek olmamız lazımdı aslında. O zaman tüm sıkıntılarımız uçar giderdi. Sen tedavini ol. Ailenle ilgili düşüncelerini de erkek arkadaşına pek anlatma. Yarın bir gün karşına gelir üzülürsün. Çünkü ailemizi atsak atamıyoruz, satsak satamıyoruz.

Allah razı olsun vallahi ilaç gibisiniz

Merhaba... Çok uzun tutmayacağım. Kasım ayından beri psikiyatri ile görüşüyorum. OKB sorunum var. Ailem sağlığımı önemsemediği için erkek arkadaşımın ısrarı üzerine psikiyatriye gittim. İyi ki gittim diyorum çünkü okb olanlar bilir delirecek gibiydim... Hem moralim bozuluyordu hem de obsesif bozukluklar falan artık çıldırcak seviyedeydim ki erkek arkadaşım gel gidelim doktora dedi. ALLAH ONDAN RAZI OLSUN. Onun sayesinde şuan çok çok iyiyim.. İlaç ve terapi ile okb sorunum düzeliyor. Tam bitmediği için doktora gitmeye devam edeceğim. Neyse gelelim sorunuma. Bugünde doktora gittim ve ne annem ne de babam hastane gidiyorum diye yanımda olmadı. Annem sürekli gittiğim için beni azarlıyor, aşağılıyor... Bugün de öyle oldu. O kadar eski düşünceliler ki psikiyatriye gitmeme bile müdahale ediyorlar. Ne sorunun var diye beni azarladı annem. Olacak şey mi şu ya? Üstelik yanımda erkek arkadaşım ve annesi vardı. Annem erkek arkadaşımın yanımda olduğunu bilseydi eminim doktora bile gelmeme izin vermezdi... Kendi öz annem ve babam yanımda değilken görüyorsunuz dimi... Ne kadar üzücü bir durum... Eve geldim biraz geciktim çünkü fotokopi işimde vardı malum öğrenciyim hala. Annem hemen azarladı bağırdı. Yerin dibine sokmadığı kaldı resmen. Yine gitmem gerekiyor hastaneye dedim okb için psikiyatrim psikoloğa yönlendirdi... Ona bile karışıyor. Bu arada ailem baskıcı bir aile.. Bir yere giderken para verirken zor şartlarda izin alır ve sürekli sorguya çekilirim. BU DURUMDAN BIKTIM. Hem sağlığımı önemsemiyorlar, psikolojimde sorun yokmuş gibi doktora gitmeme karışıp kızıyor. Allahım bana sabır ver ya. Erkek arkadaşım iyi ki yanımda o olmasaydı doktora bile cesaret edemezdim. Sinirlerim çok bozuldu ağlıyorum resmen şu olanlar cidden acınası...

Tedaviye devam edin mutlaka. Anneniz neden böyle davranıyor? Aslında onunda psikiyatriste gitmesi gerekiyor söylediklerinize bakarsak çünkü.

OKB ilacsiz iyilesmez. Aileniz istemiyorsa siz de soylemeyin onlara bence. tedavi olmazsaniz problemininz katmerlesir ve ilaclari calismasi zorlasir.

Benim boşamaya çalıştığım şahıs da psikiyatriste gidip ilaç kullandığım için beni aileme şikayet etmişti. Annenle babam da sanki suç işlemişim gibi hesap sormuştu şok olmuştum ve hepsinden tiksinmiştim. Herifçioğlu dava dilekçesine de yazmış benden habersiz doktora gidip ilaç kullandı diye. Hayır aklı olan düşünür "acaba hakim onu bu duruma sokanın ben olduğumu anlar mı" diye. Yani bu modelin benzeri benim etrafımda da var. Ben boşayabileceğimi boşayıp diğerlerinden de mümkün olduğu kadar uzağa kaçtım. Çünkü bu zihniyetin düzelme ihtimali yok. Mavi_07 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sevgili konu sahibi, lütfen canınızı hiç sıkmayın, biraz deşarj olmak için ağlamış olabilirsiniz elbette ama tamam burda bırakıyorum demeye çalışın. Aileniz evet bazı hususlarda hatalı olabilir farkında olmadan ancak şu kadarını söyleyebilirim size içinizi rahatlatmak için: İnanın en iyi mevkilerde/nispeten olası en entelektüel seviyede olan bazı bireylerde bile ben de şaşırmakla beraber bu psikiyatriye gitme gizil fobisini gözlemledim dönem dönem. Halbuki bu da tüm diğer alanlar gibi tıpın bir alanı, ihtiyaç duyan herkes her dönem gidip değerlendirme yapmalı. Herkesin her konuda en yüksek farkındalık düzeyinde olmasını bekleyemeyiz ne yazık ki. Siz ne güzel kendiyle her haliyle barışık, entelektüel kapasitesi de sözde değil özde yüksek, farkındalık düzeyi çok gelişmiş birisiniz. Kendinizle gurur duyun. Doğru bildiğinizi yapın, uzman kişilerin sonrasında sizi yönlendirdiği şekilde hareket edin. Çözümlenmeyecek bir olgu yoktur siz istediğiniz müddetçe. Sizi anlamadığınızı düşünenlere şu süreçte kulaklarınızı tıkayın, net ayrıntı vermekten de vazgeçin ruhunuzu daha çok yormamak adına. Her şey daha iyi olacak inanın... Sağlıkla ve sevgiyle... Lütfen daha fazla üzülmeyin önyargı temelli bakış açısı kaynaklı.

Yaptıklarından dolayı kendinizi suçlu hissedip üzülmeyin. Onu hasta kabul edin. Bazıları böyle. İşin kötüsü ben ne yapıyorum ki besledim, büyüttüm, okuttum derler. Sonra nankör deyip yine sizi suçlu çıkarırlar. Duymayın. Siz kendinize odaklanın, siz iyi olun. Onlar da öyle devam etsin bildiklerince!