gurbet denilirmi bilmem memleketime 45 dklık yoldayım.. ama 2 ayda bir gidiyorum ve gittiğimde gene yanlızım. şuanda yanlızım eşim ve kızım oldugu halde.. manevi yanlızlık daha beterbir durum inan bana.. allah hepimize derman versin.. B

Senin için çok zor bir durum farkındayım ama çok güzel ifade etmişsin yalnızlığını Bence şu an öyle bir noktadasın ki bütün bu hissettiklerini bir anda tersine çevirebilirsin. Kendi ayakların üzerinde hiç kimseye muhtaç olmadan ayaktasın ve çok değil 1 ay sonra yepyeni bir hayata başlayacaksın. :123: Bence gerçek yalnızlık, sevdiğini düşündüğün insanların arasında, seni anlayan bir tane bile insan olmamasıdır. Sen yalnız bırakılmadın, terkedilmedin sadece sevdiklerinden bir süre ayrı yaşıyorsun. Yaşadığın bir çaresizlik değil. Yapmaktan zevk aldığın şeyleri yapmaya devam et. Sağlıklı, bağımsız ve güçlü bir insan olduğunu hatırla. Üniversiteyi 4 sene ailemden ayrı okudum. Çok güzel zamanlar yaşadım ama bazen o kadar çok özlüyordum ki ailemi, evimi. :18: Derdim ki insanın evi gibi yok, o sıcaklık başka hiçbir yerde yok. Ama sonra bir şey anladım. Elbet bir gün kendi hayatımı kurmam gerekecek. :82: Onlardan ayrı kalmak eziyet olmasın, böyle bir yuvam olması mutluluğum olsun diye düşünmüştüm. :81: Sen de böyle düşün canım. Fiziksel olarak yanında olmasalar da yanında olduklarını bil.

bunu nisanliniz okusa sizi bidaha gondermez sanirim.. hem eger calsimak istemiyorsaniz birakin neden bu eziyeti cekeceksiniz ki

canım konunu takip ediyorum, söyleyeceklerimi yanlış anlama lütfen. çiçeğimi de sunayım sana baştan çok fazla üzüyorsun kendini bence. bak işte ne güzel işyerindekilerle iftara gitmişsin. güzel bir gelişme bu. bu küçük şehirde tek başımayım, atananların hepsi erkek, tek başıma kaldım diyerek kendini üzüyorsun. ve bence bu üzüntü seni hastalık boyutuna itti itecek. bak ne güzel atanmışsın, seni seven ailen var, nişanlısın ve 1 ay sonra evleniyorsun. sevip seviliyorsun. bu hasret 1 ay sonra biticek. ki 15 günde bir aileni görüyorsun. kusura bakma ama sana, senin için biraz ağır konuşucam bundan sonra. insanların ne dertleri var, ne cilveler yapıyor kader insanlara bunları biliyor musun? ailesi olmayan insanlar var, ailesi olup sevilmeyen insanlar var, insanlar aşk acısı çekiyor, insanlar borç bataklarında yüzüyor. bunları biliyo musun? bu dertlerden hangisi var sende? hiçbiri. kendi kendini üzüyorsun. bence biraz düşün ve bu mutsuzluğunun abartılmış olduğunu anla. sana en yakından bildiğim birisini örnek vereyim de kendi haline binlerce kez şükret. kendimden örnek vericem. yatılı okula gidip ailemden ayrıldığımda küçücüktüm. yıllarca gurbet çektim, gurbetin ne olduğunu herkesten ve kusura bakma ama senden daha iyi bilirim. ben de öğretmenim, ve ailemden yüzlerce kilometre uzaktayım. sadece uzun tatillerde eve gidebiliyorum. abim evlendi, ne sözünü gördüm, ne de nişanını. düğünde vardım sadece. atandığım yer küçük bir şehir diyorsun, ben büyük bir memleketten geldim diyorsun. ben izmirde yaşadım güzelim 4 sene, öyle güzel hayat dolu bir şehirden sonra sivasın bir ilçesine atandım. sen şehirdeymişsin ne güzel. kusura bakma laflarım ağır olduysa ama dediğim gibi senin için ağır konuştum. bazı şeyleri anlaman için. yalnızlığını büyütüyorsun ve kendi kendini mutsuz ediyorsun.

bazı şeyleri farketmen için yazdığımız şeyler seni rahatsız etti heralde. seninle üzülüp ah vah etseydik hoşuna mı gidecekti? o zaman diyelim yarana ilaç olalım; aaah canııım çok üzüldüüüm, nasıl yanlız kalmışsın sen öyle, çok kötü çoook. sen bunu kolay kolay da atlatamazsın çünkü senin yaşadığın yanlızlık dünya üzerinde görülmedi, bir tek senin başına geldi. seni seven bir nişanlın, seni seven bir ailen var ve sen onlardan kısa bir süreliğini ayrı kalıyosun ya çok kötü canım çok. allah sabır versin, atlatılacak gibi bir sorun değil bu. oldu mu şimdi?

İnsan neye odaklanırsa onu büyütür dünyasında. Yalnızlık Allah'ın olmadığı yerde var. O VARSA YALNIZLIK YOK. Devekuşunun taktiği doğru aslında problemlerimiz için. Biz görmezsek yok onlar. Biz görürsek hemen koşuşuyorlar baktığımız yere. B

sen naptın sabah sabah yaa be ne güzel neşe içinde günaydın demiştim bugün ağlaya ağlaya içim çıktı yaaaa

Bu ne oluyor şimdi?! Konunuzu kapattırın o zaman... B

Ilk tayin yerim igdirdi. tek basina gittim-annme 25 saat uzaktaydim. ev arkadasi buldum. Iki sene kücücük bir sehirde yasadik. sonra 3 olduk. benim tek sansim benim gibi atamalarin cok olmasiydi. Insan bazen kalabilakta bile yalniz hissedebilir. Insanin psikolojisi sürekli degisiyor. ama hepsi bir aldatmaca. Ve hersey gecici. Bak simdide almanyadayim. inan herkes gurbetligi ayri yasiyor. ama insanin cevresinde türkce konusan birileri olmasi bile cok güzel bir duygu. benim kizkardesim 4 yildir ingilterede tek basina yasiyor. Inan cok daha yalniz olanlar var. belkide biraz hayalkirikligi olmus olabilir basta ama inan hersey gecici. Onu bile özleyecegin zamanlar olacak inan bana. samantha

Herkese merabalar. İçimden bişeyler yazmak geldi, ama kimle paylaşacağımı bilemediğim için buraya yazıyorum Şöyleki herkesten uzaktayım, ve sevdiklerimin burda iyi olduğumu düşünmelerini, içlerinin rahat etmesini istiyorum. Aslında genel bi problemim yok, ama duygusal yönden çöküğüm.. 3 ay önce memleketime çok uzak bi yere tayinim çıktı. Başta güzeldi, annem babamla geldim, yerleştirdik evimi, biraz gezdik buralarda, deniz kenarı ufak bi karadeniz şehri. Başta bitek nişanlımın hasreti vardı, ama yalnızlık yoktu. Annemle babam yanımdalardı. Sonra hep beraber memlekete döndük, ben hafta sonu kalıp tek başıma geri döndüm. Ve işte herşey o an başladı.. Otobüse bindiğimde nişanlım aşağıda el sallıyodu. Hala yalnız değildim, o orada aşağıdaydı. Otobüs kalktı, içimde kocaman bi boşluk oluştu. Yalnızlıkmış o boşluk, ama o zaman ne olduğunun farkında değilmişim. Sonra eve girdim, valizimi kenara attım, oturdum. Ben şimdi ne yapacağım dedim, cevap alamadım. Ne yemek yesem dedim cevap alamadım. Günler böyle akıp gitti, şöyleki valizimi boşaltamıyordum, elim gitmiyordu. İşten çıkınca yapacak hiçbirşeyim yok, başlarda gezerim karadeniz gibi yerdeyim dedim. Gezdim, gezdim, gezdim... Gezmek eziyete dönüştü, gittiğin yerde yalnızsın, yemek yerken yalnızsın, dolmuşta yalnızsın, sokakta yalnızsın. Hayatımda hiç böylesine yalnız kalmamıştım ben. Sonra eve kapanma dönemim başladı. Bir sürü filmler aldım, izledim saatlerce, televizyondaki bütün anlamlı anlamsız dizileri izledim, pilates yaptım, tekrar film izledim. Yine olmadı... Fİlm izlemek yanında biriyle güzel, dizi anneyle izlenince güzelmiş, tek başına hepsi sıkıcıymış. Bir süre sonra dikkatimi toplayamamaya başladım, televizyon internet açık ve ben saatlerce hiçbişey yapmadan onların yanında oturuyodum. Başka birşey yapmam lazım dedim. Gittim puzzle aldım, mutluluğun resmi olsun istedim. 1 ay sonra evleniyorum, ama hasret çekeceğimiz bir evlilik olacak başlarda. Dedimki ben bu puzzle bitireceğim, ileride eşimle yuvamızı kurduğumuzda evimize asacağım, çocuklarımıza anlatacağım tek başıma gurbette yaptım ben bu puzzle'ı, ileride mutlu yuvamıza asmak için mutluluğun resmi olsun istedim. Ama onuda yapamıyorum, yanımda biriyle yapmadan o kadar eziyet oluyorki onu yapmak. Şimdilik bu kadar yazabiliyorum, çünkü iş yerindeyim gözümden göz yaşı dökülmeye başladı, yazmaya sonra devam edeceğim..

ayy canım kıyamam sana.. bir an sanki ben yaşadım yaşadıklarını.. çok zor bi durum.. ailen gelse yanına kalsa olmaz mı? yani evlerini bırakamazlar mı? B

evet yalnızlık çk zor en sevmediğini bile özleyesin geliyor bazen. senin ki geçici bi durum canım biraz tadını çıkarmayı dene kafanı dinle

canım sen birazda kendi kendini yalnız bırakıyorsun gibime geldi. işyerindeki arkadaşlarınla birşeyler yapmayı denesen. onlar seni davet etmiyorsa sen onları davet et. komşuların kapını hiç çalmadıysa sen onların kapısını çalmayı dene. rezil olurum falan diye düşünme, kaybedeceğin birşey yok, belki de çok güzel arkadaşlıklar kazanıcaksın. ah ben çok yalnızım vah ben yapayalnızım diye sızlanma. bak ne güzel evlenicekmişsin 1 ay sonra. 15 günde bir de memleketine gidiyormuşsun. bence sen kendini yalnızlık adı altında depresyona itiyorsun. lütfen sözlerime alınma, beni yanlış anlama

Gurbet zormuş.. Üzerine birde yarinin hasreti eklenince dahada zormuş. Birde yeğenimi çok özlüyorum, küçük bebeğimin kokusunu, gülüşünü, herşeyini özledim. M

Vee herşeyim, sevgilim, nişanlım, aşkım, hayat arkadaşım.. Seni çok özledim... Beni kendinden çok sevmeni özledim.. Yanındaki huzuru özledim... Senin sevgilin olmayı özledim.. Yanımda yokken herşey çok zor, Yalnızlığın üstüne senin hasretin çok zor. Bitsin bu günler, ben bu saatte uyuyamak yerine, Senin kollarında uyuyor olmalıydım huzurla.. Ama şuan burda yazıyorsam, uyuyamıyorsam, gerçekten çok mutsuzumdur. Bilirsin uyku benim için herşeyden öte.. Artık uyuyamıyorum öyle kesintisiz, düşüncesiz, uyanıyorum gecenin bir yarısı, gözlerim kapalıyken kendimi annemle babamın evinde sanıyorum. Gözlerimi açıyorum, bana çok yabancı bir oda, içimde birşeyler eziliyor o an.. Senin yüzün gözümün önüne geliyor, güçlü olacağım diyorum. Çok uzaklardayım, çok yakınım sana aynı zamanda. Ama o kadar uzaktayımki, dünyanın öbür ucu sanki. Bazen kapımı çalıyorlar, korkuyorum.. Ben buraya ait değilim çünkü, bu şehirde bana ait değil. Bu yabancı eve sığınmış bir yalnızım buralarda. Sensiz ben hiçim, bensiz sen hiçsin. Biz dünya üzerinde birlikte yaşlanması gereken insanlardanız. Ama o kadar kadersizizki, bir türlü aynı şehrin topraklarında yaşayamıyoruz Hayat izin vermiyor sanki, yada biz hayata karşı yanlış yapıyoruz. Bu bir sitem değil hayata, isyanda değil. Sadece burda tek başına çırpınan bir yüreğin yanılsamaları. Ben konuşamam, dile getiremem biçok şeyi Ama sen bilirsinki ben hayat doluyum, içime kocaman kocaman sevgiler sığdırırım Güvenmem kolay kolay kimseye Güvenincede sonuna kadar güvenirim Yazmam sana böyle şiirler Haykırmam sevgimi deli gibi Ama yazarım dökerim içimi Yazdıklarımıda saklarım, ne sen görürsün ne bi başkası Sonra onların kaderi ufak parçalara ayrılıp 2. nesil kağıt olmaktır Bu gece hiç olmadığım kadar yalnızım Her gece dahada büyüyor korkuyorum sevgilim Önümde bir sürü yol vardı dönemeçli, ben bu yolu seçtim, seninle olmayı seçtim. Senin gelinin olmayı, senle yaşlanmayı seçtim. Bazen kızdım, isyan ettim seni Ama beyaz gelinlikle hep seni istedim yanımda O gün geldi çatmak üzere sevgilim Ben beyazlar içinde sana geliyorum Senin gelinin olmaya geliyorum orayaa Uzun yolları aşıp geliyorumm Dünyanın öbür ucundan, bu dar şehirden sana geliyorum Gelinin olmaya geliyorummm... Ömür boyu birlikte olmaya söz vermeye geliyorum.. B

yaptığın tam bir şımarıklık biri size ne kadar güzel tavsiyeler vermiş hemde gerçekten yalnızlığı senden daha iyi bilen biri ve sürekli yanlış anlama da yazmış alınma diye üstelik yazdığı şey de doğru tamam zor olabilir ama abartıyorsunuz siz napmışsınız yorum yapılmasın istemiyorum yazmışsınız peki siz ne dense mutlu olacaksınız acaba ah canım ne kadar yalnızsın yazık sana çok üzüldüm falan mı yorum yapılmasını istemiyorsanız konu da açmayacaksınız size kötü hiçbir şey yazılmamış bu tavır niye anlamadım sanırım sizin psikolojiniz bozulmuş yalnızlıktan ve günün birinde başınıza gerçekten kötü bir olay gelirse ben sizin durumunuzu düşünemiyorum heralde direk yüksek bi yere çıkıp kendinizi atardınız Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik