Konuyu okurken heh dedim bırı yine eski konuya cevap yazmıs ve okudugumda direk son sayfaya gelmek ıstedım inşallah tekrar denemişlerdir diye Hayata bir kez geliyoruz ve bu kadar mutlu oldugun, sevdıgın sevıldıgın biriyle böyle bir sebepten ayrılmak çok acı Sonra son sayfaya geldım konuya tekrar yazan senmişsin hala aynı duygulardasın fakat bu seferde aslında onu özlemedigini sadece ondan iyisini bulamadıgın için bu duygularda oldugunu anladım Eger ondan iyisini bulamadıgın için hala aklındaysan hayatını degiştirmeye degmez belkide barıstıgınızda aranızdaki bag eskisi gibi olmayacak. Ama yok iyice düşündügünde onu seviyor onu özlüyorsan hala mutlaka orta yolu bulun derim

Herkesin hayatında böyle güzel dönemi oluyor kimisi şanslıdır o dönemi ömrünce devam ettiriyor kimisi de böyle ağzına bal çalınıp kaçırmış oluyor, ben de bu kesimdenim. Zamanla bununla yaşamayı öğreniyorsun, hepimiz biliyoruzki o güzel hisler zamanında güzeldi şimdi bir araya gelinse aynı şeyler hissedilmeyecek.

Bende yazılım sektöründeyim. Corona yüzünden marttan beri home office olarak çalışıyorum. Office gitmediğim için bilgisayarımi alip farkli ülkeden bile çalıştım bu sürede. Miss Cherrye katılıyorum. Siz bilgisayarınizı alıp onun memleketinde bir süre yaşamayı deneyemezmisiniz? Yakın bir sürede bende bir ayrılik yaşadım. Özlemenin ne demek olduğunu çok iyi biliyorum. Birbirinizi seviyorsanız ve aradaki güven kaybolmadıysa tekrar deneyin bence

Öyle mi dersiniz Aah ah. Onun da üzüldüğünü bilmek beni ekstradan üzüyor.

Siz onu sevmiyorsunuz bence melankoli seviyorsunuz.

Aldatma yalan vs olsa böyle hissetmezdim. Bizim birbirimize hiç kötülüğümüz olmadı ki. Hep çok sevdik ikimiz de birbirimiz için "hayatta aradığımız o kişi" idik. Onunla iken her anım eğlence doluydu. Beni tüketen şeyler İstanbul'da kalmayı seçememesi oldu. İkna etmek için çok fazla uğraştım, maddi manevi her şeyimi önüne koydum ama yetmedi. İkna ettim sandım depresyona girdi bana kötü davrandı vs vs... Bunlar benim sevgimi gerçekten bitirmişti. Yeni insanlarla birlikte olmak istiyordum oldum da, onları sevdim de. Hiç aklıma da gelmedi eski erkek arkadaşım. Ama hiç biriyle onun gibi olamadım. Onunla o mutlu zamanlarımızı çok özlüyorum...

Kavısamayınca adı aşk olmuş. Bir arada Herseyi denemişsiniz olmamış. Net.

Ayrılırken duygusal olarak hic birşey kalmamışsa şimdiki durum tam gönlüne göre birini bulamamış olmamızdan dolayı. Genelde ayrılık sonrası hep güzel günler akla gelir. insanın kendine yapacağı en büyük kötülük bu olsa gerek. zaten süper olsa herşey ayrılmak ister miydiniz?bence yolumuza bakin. yenGEnC

Bence öyle derin düşünme. olmicaksa da zorlama. Yarayı kaşırsan kanar üstünde durma derim hayatına adapte ol.

Aslında onu sevmiyorsun, onunla yaşadığın günleri seviyorsun özlüyorsun. Bak kendin yazmışsın başkalarını da sevdim diye. Gerçekten onu sevsen başkalarını nasıl sevebilirdin? Onun yerini kimseyle dolduramadığın için sana seviyor hissi geliyor.

Bu kadar sevip özlerken insan yoluna bakamaz, her şey iyi gitse bile mutlu olamaz. Hazır konuşuyormuşsunuz bence birleşin tekrar. Böyle mutluluklar insanın başına zor gelir elinizle tepmeyin. Mantık güzeldir ama her zaman işe yaramaz. Bir yolu bulunur diye düşünüyorum.

Evet tamamen aynı kafadaydım. Pişmanım dönmek istiyorum dedi bu korkular yüzünden istemedim. Şimdi diyor ki "ben orada yaşamayı da gördüm burada olmayı da. Bu sefer istediğim şeyde eminim. Senle olmayı istiyorum ben."

Evet çok haklısınız haberleşmek unutma yolunda hiç iyi gelmiyor. Ama iletişimi komple kesmek mi doğrusu bilemiyorum. Yoksa yarım kalmışlıkları tamamlamak mı? Ama oradaki düzenini komple bozup burada ne kadar mutlu olabilir diyorum bir yandan. E ben de onun şehrine gitmeyi asla planlamıyorum. Ama onunlayken ne kadar da güzeldi her şey...

Farklı olarak şunu söyleyebilirim ki söylediğinizi anlıyorum. Before üçlemesinde Céline'in cümlelerini biraz kabul ediyorum: Hayatımızdan çıkan kişilerin bir başkasıyla yer değiştirdiğini düşünmüyorum. O kişiyi ''replace'' yapamıyorsun. Gençken, sanırım, hayatta çok sayıda kişiyle hakiki bir uyum sağlayacağımızı düşünüyoruz ama yaşlandıkça anlıyoruz ki bu hakikilik çok az kişiyle oluyor. Başka kişilerde onu aramayın diyemem ama kendisinin yerini aratmamak için onun size verdiği uyumu size aynı şekilde veren bir başka kişiye ihtiyacınız var... Yoksa da yoktur ve olmuyordur. Her türlü şeye hazırlıklı olmalı insan.

İyice düşünüp karar vermelisin. Hos, hersekil verdiğin karara pişman olabilirsin, cok mutluda olabilirsin. Severken ayrilmak cok acili olmali. ben olsaydim, onu secer, en azindan bir ömür pişmanlığıni yasamazdim.

2 sene olmuş hala neyi unutamadınız diyorum Bazı üyeler tekrar deneyin demiş olmayan şeyin nesini deneyeceksiniz

21 yaşındayım hayır yok zamanımı sevdiğim arkadaşlarımla harcıyorum artık :) M Minel_ask Previously

Şehri özelden yazsana Bir de yani ben sizin sektöre yabancıyım neden imkansız Onun mesleği çevreye dayalı iş sadece ve sadece tanıdık ile döner bu işinde iyi diye falan kimse gelmez hele ki İstanbul da onlar eskidendi Yine o da çalışıyordu işi vardı vs de işin niteliği gereği bir süre sonra bir yerde çalışmak kavramı olmuyor zaten çalıştığın yer dahi tecrübelendikçe çıkarıyor vs 10 yıl sonra İstanbul da yine sıfırdan başlamak da zor Neyse yazılım nasıl bir iş yani herkes yazılımcı olun diyor birbirine de sadece İstanbul da mı bu iş Ne bileyim Kayseri de mesela serbest bölge var ben olsam oralarda açarım şirketimi ya da teşvik alan bir sürü Doğu da küçük il Yani yazılımcı mekana bağlı değil ki kur şirketi tüm ülkeden çalışsın insanlar isterse yine bir bağlantı ofisi de oldun İstanbul da Tabii bu benim cahil yorumum da siz hep çalışma imkanım sıfır diyorsunuz biraz da yeni deneyim fikri yahut küçük şehire gitme fikri mi zor geliyor acaba denizliligenc1995 Umut dolu insanlarız tek ayak

hiçbir şey cardiogod Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok netsiniz maşallah

Sevdiğinizi sanmıyorum. Onunla birlikteyken geçirdiğiniz yılları bulamayışınız sizi boşluk duygusuna sürüklemiş. Bahsettiğiniz sorunlar da salt konuşularak çözülecek türden değiller, ikinizden birinin fedakarlık yapması gerekiyor; ama bunun ucunda işsizlik var. Eee? Bu durumda "seni unutamıyorum" deyip karşıdaki insanın kafasını karıştırmak ne kadar mantıklı? Bu konuda duygularla yaklaşmak sizi sağlıklı sonuçlara götürmeyebilir, zira yeniden başlarsanız yine aynı sorunları yaşamanız olası. Zaten alışkanlıkların getirdiği hislerle yaklaşıyorsunuz birbirinize, onu fark ettim. Bırakın, onunla irtibatı kesin bana kalırsa.

Kadınlar çok yoğun duygu besler, geçmişe dair özellikle de aranan bulunamdıysa... Fakat erkeklerde bu duygu yoğunluğu yok, bırakıp gitmiş seni... Mantığa bakmış... Senden ayrılabilmiş... İstese orda da işini genişletebilirdi ne var... Ama sen oraya gidemezdin, meslek belli... Senin içib fedakarlık yapmamış, onun yerine işini tercih etmiş... Senin şu an hissettiğin sadece bir ilüzyon... Bununla yüzleşmelisin... Onunla konuş, ne kadar yanıldığını anlarsın, o duyguların sadece sende olduğunu, onun eskiden sevdiğin o erkek olmadıgını görürsün... yoksa hep içinde kalır ama içinde kalan sadece hayal ürünü

Doğru hatırlamışım adam avukatmış İstanbul da okyanusta boğulacağıma baraj gölünde tombul sazan olurum demiş Çevremde bunu yapan ilçesine dönen o kadar çok ki Ben hamleyi doğru buluyorum konu sahibinde şimdi el hamle onun

Barışsanızda eski dinamiği yakalayamayacaksınız malesef. Şu anda kıyaslama yaptığınız için onu özlüyorsunuz. Yanınızda olsa aynı heyecanlar olmayacak.

açıkçası hissettiğim şey tam olarak ne ben de bilmiyorum ondan daha iyisini bulamadığım için mi özlüyorum yoksa onu seviyor muyum? aklım sürekli geçmişe gidiyor onla mutlu olduğumuz, onun istanbul'da yaşadığı günlere. hep anılarımızı tekrar tekrar yaşıyorum işte ve o zamanları ve o mutluluğumu çok özlüyorum... MutluBulut_ Guru Anneler

Aranızda bu sürecte illa ki çok şey degısmış olacak yeniden basladıgınızda en basitinden ikinizde büyüdünüz bu sürecte hobileriniz bile degişmiş olabilir. Şuan yasadıgın hayattan cokta mutlu degılsın belkide o yuzden o gunleri çok anımsıyorsun. Dogru kararı verirsin unutman gerekıyorsada unutursun umarım

Bu durum çok berbat bir durum. Benim de yıllar geçti ama hala içimde bi sızıdır. inşallah en doğru kararı verirsin.

Tekrar tekrar duzeninizi bozmayın. Kafanız karışıyorsa da iletişim kurmayın Ondan haber alırken, bir umut hep varken önünüze bakamazsınız zaten

Evet çok zor bir durum. Böyle koşullarda evlenip yapamayan çok arkadaşım oldu. Ama kalbinde ve aklında kalması da kötü baksana ara sıra konuşuyormuşsunuz bile

sanki buraya gelse mesleğini yapabileceksin. hatırlıyorum konularını.

Yani ben öyle algıladım. Yazında demişsin ya onunla uyumum çok iyiydi diye Muhtemelen karşına bir daha öyle birisi çıkmadı sende ondan dolayı hala eski manitayla olmak istiyorsun. Yerini dolduracak birini bulsaydın çoktan unutmuştun :) D damdan

Ne güzel yazmışsınız ve aslında ne kadar haklısınız her insanın sevilesi çok farklı özellikleri var. Benim durumumda malesef en seveceğim özellikler eski sevgilimdeydi :) benim için the one'dı kendisi. Ama belki de şimdilik böyledir ve daha çok seveceğim özelliklerle karşılaşacağımdır bilemiyorum. Beni çok iyi anlayan, onu çok iyi anladığım, çok fazla ortak zevklere sahip hatta neredeyse ufak farklarla aynı insanlardık. Ondan böyle hissediyorum. Numaramı değiştirsem ne yazar, ulaşmak isteyen her türlü ulaşır ki. Bir sürü sosyal medya bir sürü ortak arkadaşlar hatta aile üyeleri, evimiz köyümüz ulaşmak isteyince ulaşmama imkanı yok :) ama aktif iletişimde değiliz ve sosyal medyalarda ekli de değiliz. Y

Kendi konumu kendim hortlatıyorum fakat aradan 1 sene daha geçti ben hala aynı... kendi kendime konuşmak istedim biraz... bazen hiiç aklıma gelmiyor ama bazen çok vuruyor o güzel günlerin anısı. Ben hayatımda hiç o kadar mutlu olmadım, o kadar tamamlanmış hissetmedim daha önce ama şuan tekrar başlasak aynısı olmaz biliyorum... hem araya başkaları girdi, hem o hala orada, gelse mutlu olur mu yine aynı şeyler olur mu korkuları olur bende... işin garibi yaşarken o kadar güzel gelmiyordu yaşadıklarımız şuan efsanevi bir aşkmış gibi hissediyorum. Aklımda düşünüp de kurulacağım hiç bir kötü anı yok. Bu arada onun elini tutmayı onu öpmeyi koklamayı hiç özlemiyorum hatta düşününce kötü bile geliyor, ama o arkadaşlığını, birbirimizi çok sevmemizi, o kafa uyumumuzu, gülmekten ölmelerimizi, gezmelerimizi, eğlenmelerimizi, tatillerimizi, birbirimize ne de yakışıyor olmamızı vs. hiç unutamıyorum... Çok komiktir ki ilişkimizin son 6-8 ayı ondan çok soğumuştum beni çok boğuyordu hatta beraber gittiğimiz son tatilimizde vs bitse de dönsek diye hissediyordum, cinsel hiç bir şey istemiyordum hep yokuşa da sürdüm. Ondan ayrılınca bir sürü kişiyle de görüştüm. Şuan bunları niye hissediyorum ve bu hiç geçmeyecek mi?... . push ; zuzucuum Ve insanlar, tercihleri ile kaderlerini imzalarlar. Anneler

Madem öyle oturun konuşun ortayolu bulun

Olmuyormuş işte zorlamayın bence. Yada sen git oraya. Kumdan Kale Dance? Üyelik İptali Anneler

Ben de bundan korkuyorum. Ben ona adımlar atsam gel desem geleceğini düşünüyorum. Ama sonra ne olacak? Mutlu olacak mı? Olmazsa aynı şeyler olacak bu sefer daha da can acıtacak, onun düzeni bozulmuş olacak falan. Ama böyle de ikimiz de mutlu değiliz. O depresyonda olduğunu söylüyor. Burası bana göre değilmiş falan diyor. MrsDelfino

en sevdigim film serisinden bir alıntı birakmak istiyorum şu paragrafa; Konuya gelince... Aynı hisleri ben de yaşamıştım. Üniversitede harika bir ilişkim vardı; Kahvaltıda yiyeceğim patatesleri, salatalıkları, yumurtalari hiç usenmez kalp biçiminde keserdi şiirler şarkılar, başrolün ben olduğum tiyatro oyunları yazardı, uzak mesafeye dustugumuzde her ay bir gün görmek için 3 günde 8er vasıta gelir, 8er vasıta dönerdi ... Sonra biz ayrıldık. Ben yine kolay atlatmistim, hatta birkaç aya yeni biriyle tanışmıştım, hayatım gayet güzel gidiyordu. Derken yağmur bastıran bir günde yeni bebe beni bırakıp önden hızlı hızlı gidene kadar. Oysa eski sevgilim yolda çamur birikintisi varken beni kucağına alır, bir kaldırımdan diğerine taşır, bunu da buyuk bir zevkle yapardi. Bunu farkedince kaldırımın başında durdum. Çocuk yokluğumu belki iki dakika sonra farketti İşte o zaman içime bir yumru oturdu. Dedim ki; 'yengenc, bak, diğer erkekler nasıllar. Belki de sen çok kıymetli ve belki de bir daha asla karşina benzeri çıkmayacak bir adamı kaybettin...' O his çok tanidik bir his. İnsana aylar sonra vuruyor. Ama yıllar geçince görüyorsun ki her insanın başka başka huyları, başka başka sevilesi yanları var. Yağmurda beni taşımak aklına gelmeyen çocuk mesela, şiirler tiyatrolar yazmazdi, ağzı da iyi laf yapmazdi ama izlediği filmlerden, okuduğu kitaplardan, dinlediği kliplerden birilerini hep bana benzetirdi. Anlardım ki hep aklındayim demek ki ya da sonradan hayatıma girenler. Herkesin bir digerinden farklı, kendince iyi tarafları var. Bir süre sonra sen de farkedeceksin. Ama tavsiyem eski sevgilini komple çıkar hayatından. Böyle kossan geri dönecek yakınlıkta olunca insanın her mutsuz olduğunda aklı oraya gidiyor. Oralarda bir yerlerde olduğunu bilmek yeni iliskine adapte olmana engel oluyor. Zor olsa da komple sil numarasını. hatta sen numaranı değiştir. Ne kadar etki edecegine inanamazsin

Umarım pişman olmazsınız

Ben yazılımcıyım o küçük bir şehre gitti iş yapabileceğim hiç bir yer yok orada. Çok araştırdık. Sektör değiştirmeyi düşündüm akademisyenliği düşündüm yüksek lisansa falan başladım onun için ama kendimden çok vermeye başlamıştım gerçeğe dökmedim bunu. yesilkalp Hayatın başında... Üyelik

Aynen evdeki hesap çarşıya uymayacak :)

Evet öyle dedi ama benim orada çalışma imkanım sıfır bunu bile bile dedi.

Bu konularda kaderciyim. Aşkınızdan da ölseniz, dünyanın en uyumlu çifti de olsanız olmayınca olmuyor. Ağzınız diliniz bağlanıyor. Zorlamak sadece zaman kaybettiriyor. Evet başımıza çok sık gelmiyor böyle bir aşk ve uyum. Ama her şey aşk değil. Başka şeyler de var hayatta. Hele bi adamla evlenip bi yola çıktıysan aşk ve uyum tek başına hiçbir şeye yetmiyor. Buraya gelse mutsuz olacak diyorsunuz, ee? Biliyorsunuz sonucu, denemenin ve yormanın ve hatta belki bu defa kötü bir şekilde ve belki daha yıpratıcı bir ayrılığa gerek var mı? Benzerini yaşadım. Sana geldim her şeyi geride bıraktım dediği halde çıkmadım kapıya. Biliyordum çünkü olacakları. Mutsuz olacaktı. Yapmak isteyip de yapamadıkları yüzünden içten içe bana kinlenecekti. Yorulacaktık. Bari güzel bitsin. Güzel hatırlayalım.

Kaç yaşındasınız? Şuan hayatınızda biri var mı? Nooption memento mori memento

Hayatımızdan geçip giden insana olan özlemin aslında o anki kendimize olan özlem olduğunu okumuştum bir yerde.. O andaki sizi bulmaya çalışın

Sen niye onu olduğu memlekete gitmiyorsun?

Sizin sevdiğinizi sanmıyorum. Çok ama çok benzer bir şekilde ayrıldık eski sevgilimle 4 ay oldu sadece + olarak annesinin beni istememesi durumuda vardı. O bitti dedi ve daha ne aradı ne sordu. Ben heryerden ulaşmaya çalıştım ulaşamadım engellendim yada telefonlar yüzüme kapandı. Yani gidiş o gidiş. İstanbulda her sokakta anılar yüzüme çarpa çarpa yaşıyorum halada unutmuş değilim. Yani demek o ki sizi özlediyse, sizde özlediyseniz tekrar deneyin tüm engellere rağmen. Belliki gitmiş görmüş denemiş ve anlamış yanlış olduğunu. İnanın şu durumu görmek için dünyaları verirdim. Ben hala ondan gidemedim ama o çoktan gitti, şimdi bana yazsa mesafeye rağmen tamam derdim sizi belkide en iyi ben anlıylrum. O yüzden içinizde biraz özlem varsa ve onunla olan uyumu baskasıyla tutturamadıysanız tekrar deneyin derim. Çünkü şimdiki aşklar çok basitleşmiş gerçekten seven birini bulmak zor. Belliki seviyor irtibatı kesmemiş düşünün bence.

Duygusal davranıyorsunuz bu kötü birşey kendinize başkaları değil en çokta böyle oluşunuz size acı veriyor umursamayın uyummuş oymuş şuymuş şuan sizin yanınızda olanlara bakın eskilere değil tükendiğiniz için bitmiş sizin içinizde olan şey sadece yalnızlık tüm kredilerinizi bitirmişsiniz neyin özlemi ki bu? neden merkezinizde erkekler var? size acı veren şeylere bu kadar bağımlı olmayın ilişki yürütemeyecekseniz duygusalsanız başlamayın en azından başedebileceğiniz birileriyle başlayın öbür türlü kendinize zulum çektiriyorsunuz kendi hakkınıza giriyorsunuz bu çok yanlış zamanla herşey biter unutulup gider benimde 4 senelik sevgilim vardı uyumluyduk gayette severdik birbirimizi ama ne oldu :) beni aldattığını ve aptal yerine koyduğunu öğrendim anında buz kestim hiçbir şekilde sormadım aramadım sosyal medyamı kapattım numaramı değiştirdim bidaha da karşılaşmadım zaten bana ulaşmaya çalıştı ama hiçbir şekilde affetmedim kafayı yedi :) sonra başka başka sevgililerim flörtlerim hepsine aynı şeyi yaptım soğuduğum an unuttum gittim yeniye baktım sizinde böyle olmanız gerekiyor duygusuz olun kimse için değmiyor :)

haklısınız. o anlardaki beni çok özlüyorum:)

yani onlayken o hissettiğim duyguları, bana hissettirdiklerini falan çok özlüyorum. ya da beraber yaşadıklarımızı. ne kadar çok eğlendiğimizi ne kadar mutlu olduğumu falan. Tabii ki eğlenmesek o mutluluğu yaşamasam yeter ki birbirimizi sevelim yan yana demem çünkü o zaman eskisi gibi olmaz ki hiç bir şey. Eskisi gibi eğlenmiyorsak mutluluğu yaşayamıyorsam aramızda bir şeyler eksilmiştir çünkü. 8-9 aydır hiç konuşmadım. Tabiki hayatında biri olabilir ama hiç sosyal medyada falan görmedik. MutluBulut_ Guru Anneler

Muhtemelen olmayacak. Ben zaten birlikte aynı şehirde olduğumuz günleri özlüyorum. İş çıkışı koşarak buluşup beraber yemek yaptığımız gülüp eğlendiğimiz günleri. Şimdi barışsak o yine orada. Haftasonundan haftasonuna görüşebileceğiz ya da elimizde olmayan şeyler çıkacak o şekilde bile görüşemeyeceğiz. Özlediğime kavuşamayacağım. Zaten böyle uzakta olmak bize hiç yaramamıştı soğutan etmenlerden biri olmuştu. Bühühü Derdimin çaresi yok biliyorum.. H

Diyorsunuz ya hersey süperdi, cok uyumluyduk birbirimiz icin dogru kisidiydik hatta o" kisiydik diye. Gercekten öyle miydi, öyle olsa gidermiydi zamaninda?! Bence insan bazen bosluktan eskileri düsünmeye basliyor.

Memlekete gidiyorum diye uça uça gitmedi ki. Ağlaya ağlaya gitti. Burada kalmayı psikolojim kaldırmıyor mutsuz oluyorum düzeltemiyorum seni de mutsuz ediyorum ilişkimizde mutlu olamıyoruz böyle de olmuyor dedi. Orayı denemek zorundayım dedi. Arada kalmışlıkla gitti işte... Gitti işleri çok iyi gidiyor ama yine mutsuz.

evet fedakarlık yapmadı kesinlikle katılıyorum ama o da giderken hiç ayrılacağız diye gitmedi gittikten sonra da çok mutsuz olduğunu pişman olduğunu çok söyledi...

Yazmak istedim.. bence İstanbul, sevgilinizin bıraktığı zamanki İstanbul değil artık. koronadan dolayı yaşamak daha da zorlaştı. bence siz oraya gidin. temiz hava alın. burada oksijen bile temiz değil.trafik, stres, insan yığını derken ne bileyim. sevgilinze hak verdim yapamam demekle. bence çok doğru birşey yapmış gitmeyi seçerek ama denemiş ve sizi bırakmak iyi gelmemiş. uzuldum aslında keşke daha kararlı ve mutlu olabilseydi. anladigim kadarıyla gerçekten sevmiş sizi. sizin sevginizden emin degilim ama sevgiliniz sizi sevmiş. dediginiz uyumu bulmak zor. orada çalışmayı deneyin evlenin yuva kurun bence:) forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Ben de hatırladım galiba konuyu Adam da benzer bir iş yapıyordu sanırım. Eee yani adamın doğu anadoluda yazılım/elektronik şirketi açmasını o zaman da saçma bulmuştum. Bilişim sektörü İstanbul'a. Oraya kadar gidip bu işi kurmak saçma yani adam hayvancılık yapmıyor ki Konu sahibesi freelance yapıyor ya da kendi işini kurdu Ardahan'a ya da Tunceli'de kim yazılım satın alacak, nasıl müşteri bulacak? Adam hiç makul değil. Oraya taşınıp şirket açması saçmalık İstanbulda dur aktı en baştan. Mantıklı olan adamın şirketini taşıması ya da Boğa kızının remote yapması derim

Üzüldüm eski erkek arkadaşınız konuşmaya vs çabalıyor mu? MissCherryBlossom

İşte acaba duygusallığımdan ötürü ben mi abartıyorum bilmiyorum ki. Ondan çok soğumuş ve hiç sevmiyor bir şekilde ayrıldığıma eminim. Yüzünü bile görmek istemiyordum. Üstüne başkalarını da sevdim üstelik. Şimdi böyle hissetmek ne alaka anlamıyorum. Kesinlikle yanlış bir şey yapmak istemiyorum.

Konuya yorumum aşk ve uyum herkeste bulunacak şeyler değil. Bence biraz orda kal. Adam uzaktan çalışabilecek biraz o gelsin. Adam ne iş yapıyor? Şirketini taşıyamaz mı? Ne iş yaparsan yap ticari hayat İstanbulda, şirketini taşıyabilir.

Yasadiklariniz benim yasadiklarimla benzesiyo. Benim sevgilimde yapamadi memleketine dondu ayrilali 6 ay oluyo. Burda konu acmiatim hatta baya elestirel yorumlar almistim. Halbuki bu tarz mecburi ayrilik olunca cok koyuyo bide olaylari anlmlandiramiyorum vs vs. Bende mantikli düşünebiliyorum ona karsi herhangi bir adimda atmam ama özlem duygusuna engel olamiyorum. Yorumlarinizi bende okuyacağım. Boyle bitiyo gibi kabullenis falan gayet iyi guzel sonra hop bastan degisik bi döngü

karantina döneminde yeni birileriyle tanışmayınca eskilere sarıyor sanırım insanlar. onun için istemediğin bi iş yapmya başlrsan sonra bir sıkıntı olunca döneceğin bir hayatn olmazdı. boşver unutursun

Bence ondan sonraki kişilerle uyumlu olmadığınız için en uyumlu oydu sanıyorsunuz. Ondan sonraki kişiler yanlış kişi olduğu için onu en doğru kişi sanıyorsunuz. Oysa doğru kişi olsaydı İstanbul'da sizin yanınızda kalmayı tercih ettiğinde depresyona girmezdi.

Arada başkaları olmasa seviyorsun derdim ama onu değil geçirdiginiz zamanlari uyumunuzu özlüyorsun. MissCherryBlossom

Mantık güzeldir ama bu şekilde ilerde çok pişman olurmuşsunuz gibi geliyor... Yıllar sonra çocuğunuz kocanız olduğunda bile unutamayabilirsiniz ve bu çok ağır bir yük yükler sırtınıza... Onun olduğu yerde iş bulamaz mısınız anladığım kadarıyla eğitimli birisiniz farklı bir sektöre yönelip hem kazanacağınız hem aşkınızı yaşayacağınız bir ortak yol illa ki bulunur Umarım en doğru kararı verirsiniz... Neyapsamkisimdi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sadece gezmeleri, eglenceleri falan özlüyorsun yani tekrar baslasan ama eskisi kadar eglenmeseniz o anki mutlulugu aynı derecede tekrar yasamasanda yeterki birbirimizi sevmeye devam edelım yan yana olalım diyebılırmısın şuan hala gorusuyormusun? Belkide hayatında biri vardır

4 ay daha çok taze böyle düşünmeniz çok normal zamanla alışıp bu günleri anmak istemeyeceksiniz ileride öyle düşünün henüz ayrılığınız tazeyken böyle düşünmeniz gerçekten normal :)

Valla panpa artık herkes evde oturuyor. Bu bayağı böyle gidecek gibi. Derim ki git yanına adamın, ordan da çalışabilirsiniz pekala.

Ben o ayrılma süreçlerinizi de hatırlıyorum Madem olmuyor ayrı gayrı siz orada iş kurun Çalışacağınız yer yoksa siz patron olun İnsanlar çeşitli işler yapıyor ne bileyim uçak mühendisi arkadaşım otomotiv yüksek lisansı ile Renault da çalışıp akabinde otomasyon işi kurdu vs

Hatırladığım adam avukattı ya da mali müşavirdi Bu işler maalesef memlekette yapılıyor İstanbul'da onbinlercesi olan meslekler Yazılım online değil mi yani oradaki kişilere satılmaz ki her yere satılır gibi geldi bana Ne bileyim bir yazılımcımız vardı adam hukuk ofisi için yazılımlar üretiyordu Konu sahibi de gerekirse farklı alanlar için değişik şeyler üretir ya da uzaktan çalışma kovalar Ha bunların hiçbiri olmayabilir ama konu sahibi çıkış arıyor

O umutla siz kendi kendinizi sabote ediyorsunuz aslında. Yarım kalmışlığı nasıl tamamlayacaksınız? Siz gidemezsiniz, o gelse mutsuz olacak ve sonunda muhtemelen yine ayrılacaksınız. Vakit mi tüketmeniz gerekiyor? Kendinizi mi? Hasarsız yolu seçmeniz mantıklı olan. Yada mutsuzluğa, söylenmeye, zaman kaybına rağmen bir umut deneyin yeniden. hayatınıza başkaları da girmişken birbirinizle eskisi gibi olacak mı?

Yok malesef başka bir sektöre yönelemiyorum ben proje yöneticisiyim yazılımcıyım onun yaşadığı küçük şehirde özel bir şirket bile yok ki mesleğimle ilgili bir şeyler yapabileyim bunun dışında da başka bir şey yapamıyorum elimden gelmiyor. En büyük korkum da evlendikten çoluk çocuğa karıştıktan sonra dediğiniz gibi yine unutamamak.

Sizin nasıldı, ne yaptınız? Pişman mısınız?

Merhaba kızlar, Yaklaşık 2 sene önce ayrıldığım erkek arkadaşımı çok özlüyorum. Mükemmel bir ilişkimiz vardı, 3 sene birlikteydik, beni hiç kimse o kadar iyi tamamlamamıştı, hiç kimseyle o kadar kafalarımız uyuşmamıştı. Ama o sonradan memleketine dönme kararı aldı , bu kısımları burada çok anlatmıştım, çok acı çekerek ayrıldık barışıp tekrar ayrıldık çok kötü bir süreçti. En sonunda tekrar barışıp son 1 senenin 6 ayı onu askerliğinde bekledim, sonra da taşındı gitti zaten 6 ay uzaktan götürmeyi denedik ama o yaşanan süreç, istanbulda kalmayı seçmemesinin bana hissettirdikleri, geleceğimiz yok ve bunu bu hale o getirdi kaygısı, çok güçsüz davranması vs aşamadım ve ondan buz gibi soğudum. Sevgi kırıntısı dahi hissetmiyordum ayrılırken. Sanki her şeyi tüketmiştik. Hemen yeni insanlarla görüşmeye başladım adapte de oldum bu duruma. Onu çok uzun süre hiç özlemedim. Ancak sonradan hayatıma girmiş kişilerle onla olan uyumu hiç bulamadım. Bu, eski sevgilimle aramızda ne kadar değerli ne kadar bulunması zor bir şey olduğunu hatırlattı bana. O zaten gittiği için hep pişmandı ve barışmak için çok çabaladı istemedim. Nadiren konuşuyoruz ve unutamadığını söylüyor. Ama barışsak o yine orada yaşıyor ben burada . Zorluklar yaşadığımızda yine güçsüz davranıp benim sinirimi bozma ihtimali çok yüksek. Aynı sorunlarla karşılaşacağız yani... Ne yapmalı bilemedim? güncelleme: Kendi konumu kendim hortlatıyorum fakat aradan 1 sene daha geçti ben hala aynı... kendi kendime konuşmak istedim biraz... bazen hiiç aklıma gelmiyor ama bazen çok vuruyor o güzel günlerin anısı. Ben hayatımda hiç o kadar mutlu olmadım, o kadar tamamlanmış hissetmedim daha önce ama şuan tekrar başlasak aynısı olmaz biliyorum... hem araya başkaları girdi, hem o hala orada, gelse mutlu olur mu yine aynı şeyler olur mu korkuları olur bende... işin garibi yaşarken o kadar güzel gelmiyordu yaşadıklarımız şuan efsanevi bir aşkmış gibi hissediyorum. Aklımda düşünüp de kurulacağım hiç bir kötü anı yok. Bu arada onun elini tutmayı onu öpmeyi koklamayı hiç özlemiyorum hatta düşününce kötü bile geliyor, ama o arkadaşlığını, birbirimizi çok sevmemizi, o kafa uyumumuzu, gülmekten ölmelerimizi, gezmelerimizi, eğlenmelerimizi, tatillerimizi, birbirimize ne de yakışıyor olmamızı vs. hiç unutamıyorum... Çok komiktir ki ilişkimizin son 6-8 ayı ondan çok soğumuştum beni çok boğuyordu hatta beraber gittiğimiz son tatilimizde vs bitse de dönsek diye hissediyordum, cinsel hiç bir şey istemiyordum hep yokuşa da sürdüm. Ondan ayrılınca bir sürü kişiyle de görüştüm. Şuan bunları niye hissediyorum ve bu hiç geçmeyecek mi?...

İki taraf da bu ilişki için birlikte olmanızı sağlayacak bir fedakarlık yapamıyorsa doğru ilişki değildir. Çok kusursuz olsaydı ilişkiniz bitmezdi. Böyle düşünün biraz da. Görüştüğünüz insanları bu ilişkinizle karşılaştırmayın boşuna. Başarılı bir ilişki değilmiş. Benzerini değil daha iyisini bulmaya/kurmaya çalışın.