Bıseyden memnun degılsenız memnun olmadıgınızı soyleyın net sekilde. Saka hosunuza gitmedıgınde 'komik mi bu' dıye bozun. Lakayt cumle kelime fark etmez duydugunuzda 'konusmamıza dikkat ediyoruz yalnız' dıyın bozun. Bırıne bir bardak su dahi verseniz su verdim ben verdim dıyın, alcakgonullu olmayın. Size hainlik yapana insanlık bende kalsın dıyıp insanlık yapmayın, insanlık sizde kalmaz aksine salak bu diyorlar. Yumusak kibar naif olmayın ozetle cızgılerınızı gectıklerınde. Dur simdi utandırmayım dıyıp goz yummayın hıcbır olumsuz duruma ve olaya. Baskası adına onu demek istemedi kesin, onu yapmak istemedi bence dıyıp yaptıklarına bahane bulup kendı ıcınızde affetmeyin Bunu bana neden yaptın diye sorun. Asırı mutevazı olmayın, bırı cok guzel olmussun dedıgınde 'o senin guzel gozlerının gorusu' gibi sacma sapan cumleler kurmayın, tesekkur ederım dıyın gecın. Malesef insanların anladıgı dil sevgi ve yumusak dil degıl. Oyuzden fazla yumusak olmayın. Simdilik aklima gelenler bunlar.

Cok guleryuzluyumdur ama sozumu dinletirim, sorun guler yuzlulukte degil basta onu soyliyim Mesafeli ve sert olmaniz gerekiyor, sert derken bagirip cagirmayi kast etmiyorum, dik durmali bir yonetici Artik zaman degisti pek cok egitime kendi isteginizle katilabilirsiniz, online egitimler de var, iyi bir yonetici nasil olur egitimlerine katilin, o zaman anlayacaksiniz isin puf noktalarini

Iste o igrenc insan olmamak icin cok caba harciyorum ve bu degisecek bi gun bence

Belki sadece yaşınızla ilgilidir. Kendimden en az 12 yaş küçüklerle okuyorum, istisnasız tüm hocaların bana yaklaşımları, üslupları çok çok farklı. Nasıl ki bana sadece olgun olduğum için farklı davranılıyorsa size de genç göründüğünüz için hafif tavırlar sergileniyor olabilir.

Senin bu durum bende de var. Hatta bu konuyla ilgili başlık bile açtım bak istersen "fazla saygı başa bela" diye. O yüzden seni çok iyi anlayabiliyorum. Beni de ailem çok katı büyüttü. Hep saygılı olacaksın saygısız olmayacaksın diye. Küçüklükten aşırı bastırıldığımızı düşünüyorum. O yüzden insanlara karşı sert davranamıyoruz. Bir de ben güler yüzlülükten kaybettiğimi düşündüm sizin gibi. Fazla sempatiklik ve kibarlık bu ülkede maalesef işe yaramıyor aksine eziklik gibi algılanıyor sanki. Ve kimi insanlar bazılarını egolarıyla ezmekten özellikle zevk alıyorlar diye düşünüyorum. Bir de bizim gibi insanlarda muhtemelen özgüven eksikliği var ve özgüveni arttırmamız gerekiyor. Bir diğer husus da insanlarla sınırları çizmeyi beceremiyoruz. Bunun psikolojik eğitimleri varmış sanırım. Şahsen konuyla ilgili psikolojik destek almayı düşünüyorum. Çünkü cidden hayatını etkileyen berbat bir olay. Sizin de destek almanızı tavsiye ederim. Intihara kadar düşünmüşsünüz. Yapmayın lütfen. Gelin beraber başarmaya çalışalım. İnsanları kırmaktan bu kadar korkmamak lazım. Yoksa kırılan biz oluyoruz. Ufak ufak bi yerden başlamak lazım...

Sen takım ekibini yönetmiyorsun, ekip seni yönetiyor... YouTube da kişisel gelişim videoları var izlemeni tavsiye ederim,,

Bi dahakine sakayla karisik soyleme bence. direkt benim kahvem nerde acil alayim de git. emin ol daha saygili olacaktir

haklısınız ama bana karşı saygısız olan kişileri gözlemliyorum sert kişilere karşı hiç öyle değiller. adamına göre muamele gibi

Bu konunun çok fazla değişkeni var ancak 2 açıdan değerlendireceğim Öncelikle benim amirlerimle olan ilişkilerimi düşündüm, kamuda çalışıyorum üstüm olan herkese saygili davranmak durumundayım zaten. Fakat kişinin öncelikle insanlara karşı davranışlarına bakarım, üst olduğunu belli edebilir konuşurken ama ezerek değil, karşısındakini küçümseyerek ya da tehditvari değil. Sevdiğim ve saydığım insanlar ilk önce iş bilgisine saygi duyduğum sonra da astlarina davranışlarına dikkat ettiğim kişiler. Fakat hoslanmadigim kişilere karşı da saygısız davranamam. İkincisi işyerinde ustlerimin, esitlerimin ve astlarin bana davranislari. Yapı olarak sert görünüşlü ve soğuk birisiyimdir. Benimle oturup samimi bir ortamda sohbet etmedikçe insanlar genelde çekinir benden. Ancak astlarimla çok senli benli olmam. Esitlerim haricinde herkesle hanım ve bey diye konuşurum bana da ismimle hitap edilmesine izin vermem. Dedikodu yapmam, herkesle samimi olmaya calismam, iş için konuştuğum insanlarla lafı uzatmam. Ancak gun içerisinde selamsiz sabahsiz geçmem. İş istediğim birisi varsa rica ederim ancak yine de bunun bir emir oldugunu hissettiririm. Genelde sogugum desem de birebir konuşurken guleryuzluyumdur kimseye saygısızlık yapmam ve saygısızlığa tahammül göstermem. Örneğin kapımın önünde yüksek sesli sohbet eden birileri varsa uyaririm ve bu yüzden benden nefret edenler var Önemli olan kısmın, astlariniza kendinizi saydirmak için onların üstü olduğunuzu hissetirmeniz gerektiği, bunun için de is ile ilgili konuşurken kesin ve emir belirtir şekilde konuşmanız gerektiği olduğunu dusunuyorum.. Karşılığında alacağınız cevap tamam, peki, tabi ki vs. olmalıdır bence.

Çaycı sizi güleryüzlü, zarif, kibar gördüğü için tepki vereceğinizi düşünmediği için isteğinizi ertelemiş ve önce kendi işini halletmiş. Tepkileri ayarında veremediğinizi düşündüm ben verdiğiniz örnekte. Yani dozu ayarlayamiyorsunuz. Yine kibar olacağım kırmayacagim kafasından geliyor bu. Demek ki çaycıya şakayla karışık tepki göstermek yerine artık şaka olmadan direkt tepki göstermeniz gerekiyor. Tabi bu bir kahve için kavga çıkartma değil de artık şakalaşmanın kalkması gerekiyor. Çaycının size nazı geçiyor resmen. Yani şaka yapıp aşk olsun demek yerine "abla benim kahvemi unutmuşsun, masama bekliyorum" diyip daha fazla polemiğe, diyaloğa girmeden yerinize geçmek daha doğru. Kahvemi unutmuşsun, bekliyorum. Bitti. Gerisini o düşünsün. Siz başında beklemeyin. Bir de diğer verdiginiz örnekte "yapabilir misin" lafını unutun bence. Aşırı kibarlıktan kaybediyorsunuz. Bunun böyle yapılmasını istiyorum, bunun böyle yapılması gerekiyor tarzında konuşmaya alıştırın kendinizi. En kibar hali, bunu şöyle yapar mısın olsun. Soru şeklinde değil tabi kibar bir emir tarzında. Yapabilir misin=lütfeder misin gibi bir sey oluyor.

Bu arada az önce size şöyle yapın böyle yapın dedim ama dışarıdan bakıp yorumlayarak söyledim. Sizin yerinizde olsam o an ben de aynı şekilde davranabilirdim. Zaten bizim gibi insanların sorunu "o an" vermemiz gereken tepkiyi yerinde veremeyip, sonradan kendimizi yiyip bitirmek niye öyle davrandım diye... İnanın anneme kızar oldum içten içe. Neden diyorum bu kadar kibar yetiştirdi. Çok mu şarttı? Bu ülkede kibarlık gerçekten işe yaramıyor. Şahsen ileride çocuğum olursa o kadar da kibar olmasa da olur diyeceğim ama kaba birisi olarak da yetiştirmek istemem. Çok önemli bir ayar var orada. Tüm ebeveynlere çocuk yetiştirme dersleri verilmeli bence.

Bu sebeple intihar dusunmek mi? Neden acik aslinda. Sizin kendinize sayginiz yok. Baksaniza baskalarinin davranislari yuzunden hayatinizdan vazgecmeyi dusunuyorsunuz. Kendinizi bu kadar degersiz gorurseniz kendinize saygi duymazsiniz. Kendinize saygi duymazsaniz da cevredeki insanlar bunu hemen hisseder ve davranislari ona gore sekillenir. Baskalariyla degil kendinizle iliskinize odaklanin biraz. Sorunlarin kaynagini bulun. Farketmek basetmenin en onemli adimi. Insanin kendiyle derdini cozmesi zor ama hic farkinda olmamak gibi korkunc degil.

Mesafe candır her ilişkimde iş sv aile çocuklar hepsine mesafe önce saygı bir öneri size herkesi etiketleyin sizin için ne ne anlamı var mesela iş arkadaşı ise işte sizli bizli her zaman söylerim mesai arkadaşı işyerinde kalmalı dışarda sadece merhaba iyi akşamlar çizgi ve sınırlar geçilmemeli hemen uyarin hele bir kendine gelsinler bikez yaparsanız desdur ile gelirler aileniz bile zamanla bakışlarınizdan anlar beni sevmesinler ama saygı duysunlar hayatımdan cikariveririm saygı duymayani insan içinde sert bir dille uyarı veririm

Yaşınızın genç olmasından kaynaklı olabilir mi acaba? Bizim toplumumuzda yaşı küçük olan her zaman daha fazla saygı göstermesi gereken kişi olarak konumlandırılıyor. Bilgisayar mühendisi bir arkadaşım var mesela, çok iyi bir üniversiteden mezun, Türkiye'de çok önde gelen şirketlerde çalıştı ve kendini fazlasıyla geliştirdi. İstanbul'da bir şirketin takım liderliği pozisyonuna başvurdu. Fakat yaşı genç olduğu için (25) takım lideri olmasının şirkette dengeleri bozabileceğini söylediler. Takımda sizden yaşça çok büyük insanlar var ve sizden emir almak onlara zor gelebilir dediler. Arkadaşıma onunla çalışmayı çok istediklerini, istediği maaşı vereceklerini fakat pozisyonun liderlik olamayacağını söylemişlerdi ve bunun üstüne arkadaşım teklifi reddetmişti. Size de diğerlerinden az saygı duyulmasının sebebi genç olmanız olabilir. Maalesef donanımınızdan daha önemli olabiliyor yaş mevzusu bazen.

Kesinlikle :))

İlk önce çok kibar bir dille ama gülmeden bardakları masanın çok alakasız yerine koyduğunu ve genellikle görmediğini yada soğuduktan sonra farkettifini belirtip oraya değil de şuraya koyun lütfen diye bı uyarı yaparsınız, sonuçta bu talebiniz kadar normal bir durum yok, Eğer tekrar ederse ve özen gostermezse bı tık daha sert bı ses tonuyla dikkat edin ama bagirmadan x hanim/x bey size daha önce söylemiştim yine aynı şeyi yapıyorsunuz deyin.. bidahakine daha dikkatli olur..

Malesef aynı sorunu yaşıyorum. İnsanlara siz diye hitap ederim, saygılı ve oldukça nazik davranırım. Güleryüzlüyümdür ve işle ilgili vs. hata yapılınca hoşgörülü davranırım. Yani aslında ben herkesin olması gereken gibiyim bence. Ama insanlar bu tavrımı karıştırıyorlar. Ve enseye şaplak modunda davranıyorlar bana. Dikkat ediyorum hep iyi nazik yumuşakyüzlü insanlara bir "amaaan o her şeyi kabul eder" düşüncesiyle yaklaşılıyor. Örneğin kendi işimle ilgili örnek vereyim. A hocası sert ve azarlayan biriyse aman onun dersini şu güne koymak zorundayız diye istediği ders programı yapılırken B hocası sen ben gibi biri olduğu için 'tamam ya o ses çıkarmaz, ona kabul ettiririz zaten diyip istemediği bir program yapılıyor. İlla korku krallığı mı kuralım bilmiyorum. Bir de ben çok ufak tefek ve yaşımdan küçük gösteren biriyim. O yüzden de beni pek ciddiye almıyorlar

İktidar diye bir kitap var onu okumanı öneririm.

bana gelen bir iş özensizse beğenmediğimi dile getirip, doğrusunu anlatıp 'burayı bu şekilde tekrar yapalım, şuan hoş değil) diyorum mesela evet o disiplinli duruşu ah bir yakalayabilsemmm

Psikolojide kendini gerçekleştiren kehanet diye bir şey var. Babanızın size hissettirdiği her şeyi yaşamaya devam edecek bir hale getiriyorsunuz insanlarla olan iletişiminizi. Evlenirken de size aynı şeyi hissettirecek birini bulmanız çok olası hemen iyi bir psikolog ile randevulaşın bence

bu söylediğiniz gerçekten akla yatıyor. çünkü dediğiniz gibi benden üst veya başka bir yerde benim konumumda olan insanlarla aram gayet iyi. karşılıklı saygı, hoşgörü, birbirini dinleme, anlama vs birlikteyken kaliteli zaman geçirebiliyoruz. ama kardeşinizinde yaşadığı gibi bende iş yerimde başkalarına iş anlatırken o kadar yoruluyorum ki. mesela birlikte çalıştığımız ona işlerini benim verdiğim bir kişi var. bu kişi, gidip beni patronlara şikayet eetmiş. 'bu kız sizi kandırıyor bu yaşta bu yerde olması mümkün değil zaten bişeyde bilmiyor eninde sonunda göreceksiniz, dediklerimin hiçbirini de yapmıyor' demiş. böyle öfkelenmesinde ki konu ise; bana işle alakalı bir konuda o işi daha da zorlaştıracak bir fikir verip bunu böyle yapalım dedi. benim verdiğim yöntem ise daha yenilikçi ve çok daha kolay. ama biraz beyin yorması gereken bişey onu yapması için, ama yani yapsa imalat evresi çok rahat gidecek. benden önce her buraya girenede aşılamış dediğini yaptırmış. ben olmaz benim dediğim gibi olacak deyince adam bana düşman oldu. takım arkadaşlarımdan tutun, firmanın şoförüne kadar 'meris bu işi bilmiyor, her işi yanlış dikkatli olun, sonra başınız ağrır' diye sağda solda ikaz vermeye başlamıştı pislik herif. sonra noldu o kişi çıkardığı huzursuzluklarla sürekli polemik yarattı, sürekli patronun odasına gidiyorum her işimi gidip şikayet ediyodu aptronlarda beni bildiğinden yüzleştiriyolardı bende her defasında olanları olduğu gibi anlattığım için beni haklı görüyolardı. daha neler neler yaptı bana. benim akşam işten çıkmamı bekler gelir masama oturur şunu bunu yapmamış bak dosya daha masada diye şikayet ederniş hep arkamdan. en sonda gidip patronlara demiş ki ya meris ya benpatronlarda beni desteklemişler ve defoldu gitti. dediğiniz gibi bu kendinden yaşça küçük hatta evladı yaşında kişilerden emir alıp, lafını geçiremediğinde kuduruyorlar. şimdi o adamın yerine yeni biri geldi saygılı biri gibi duruyordu başta, yada yanıldım bilmiyorum. adam gün geçtikçe bana karşı öyle memnuniyetsiz takılıyor ki bişey oluyo mesela, üslubu öyle sert ki 'hayır meris hanım o şekilde söylemedin' diye böyle kavga eder gibi konuşuyor. yada benim verdiğim işte gözden kaçan ufacık bişeyi benden başkası duyuyor benim haberim olmuyor. artık bu adamda gelip böyle dönünce bende bir sıkıntı var dedim. çünkü yeni gelen biri yani ilk günler böyle değildi. sonradan saf gördü demek ki kişimdi böyle değişik davranıyor diyorum bende kendi kendime

Yumuşak yüzlü ve iyiniyetlisin Kimse kırılsın istemeyen bir yapın var Ve de çok kendine güveni tam olan biri değilsin O da karşındakine yansıyor o enerji ister istemez. Böylelikle de onlar yumuşak yüzlü bulduğu için saygı göstermiyor. Duruşunla alakalı yanı

evet ya gerçekten manyak oldum. bana saygı gösterecekler mi diye. o kadar sıkıldım ki şu durumdan kaç yaşına geldim. hala karakterimi değiştirmeye endesliyim bu olay canımı sıkıyor. bu yaşta çoktan karakterimin oturmuş olması gerekirdi. kişisel gelişim kitapları okudum bir süre ama sadece kendimi daha iyi hissettirdi. kendimi daha iyi hissedince karşımda ki ssaygısız insana tahammülüm daha da arttı. mutluyum ya batmıyordu o kadar yaptıkları ya benbi yerde çok büyük hata yapıyoeum dda işte. acaba yanlış kitaplar mı okudum o da olabilir. mesela sağolsun burda birkaç kişi iktidarı oku demişler onu bir okuycam

Ya cok haklisiniz. Ben erkek meslektaslarimizin ayni sorunlari yasadigini, en azindan bu kadar yogun yasadigigini da dusunmuyorum... Saygi gormenin yuzde 50-60i ozguvenli olup kendine saygi duyup o enerjiyi yaymaksa yuzde 40i da karsindaki insandan geliyor bence de. Ve kadin olmak cok etkiliyor kanimca. Bazi kocalar nasil ki karilarinin kendilerinden fazla kazanmasina, basarili olmasina tahammul edemiyorsa, is yasaminda erkekler bir kadinin kendilerine emir vermesine tahammul edemiyorlar... Elbette boyle olmayan coktur ama cogunluk malesef kadin dusmani. Kardesim de sizin gibi daha kendinden emin durarak, gerektiginde sinirlarini gostererek, had bildirerek bu durumla basa cikiyor.

10 bölümde bu kadar döktürdüysen tamamını izlesen kitap yazardın herhalde bence Oya kurban psikolojisindeydi. sürekli bir bunalım bir haller. Ben mağdurum beni sevin bakışları. Balık Burcuydu galiba.

Bu bence biraz sınır koymakla. alakali bir durum. Is hayatinda ben de güler yüzlü olduğum icin böyle davraniyorlar sanirdim aslında hayır tam olarak öyle değil Mesela. vatandas geldiginde sinirli bile. olsa onu sakinleştirip işini en kisa sekilde halletmeye calisirim ve bu hep lehime olmustur. Hatta arkamdan bile benim. icin güzel. seyler söyleniyormuş . Sorun güler yüz degil yani. Ve otorite kurmak da baskiyla, kizmakla olmaz. Belli iletişim stratejileri gelistirmeniz gerekiyor. Bunu anca siz asabilirsiniz. Bir çaycı size atar yapamaz, çay getirmek onun görevi. Ya da is arkadaslarinizdan isini begenmediginiz varsa "lütfen Ayse hanim/Ahmet bey, şu konuda daha dikkatli. olursak sevinirim ya da bu raporda şu detaylara da yer vermeniz gerekiyor" şeklinde net bir üslupla ama icine duygu katmadan, o soylediklerinize anlam yuklemeden, aman kirar mıyım diye düşünmeden salt mantikla yaklasarak isinin geregini yapmasını isteyebilirsiniz. Mesela ben bazi konularda kuralciyimdir, yanlış varsa söylerim. Bazi arkadaşlarim aman bosvercidir, ses de çıkarma dogrusunu da söyleme modunda, ben mutlaka bunu ifade ederim. Görevim neyi gerektiriyorsa o. Bunda duygusallık olmaz. Ama tabii robot gibi de davranmaya gerek yok. O dozu iyi ayarlamak lazim. Isi kuralina/mevzuatina uygun bir sekilde yapmalarini söyleyeceksiniz ama bunu öyle bir üslupla söyleyeceksiniz ki "peki mmeris hanim" diyecekler. Bir de saygi ile saygınlık biraz farkli seyler. Saygı, herkesin birbirine göstermesi gereken bir sey ki bence toplumda biraz eksik olan bir sey. Ama saygınlık sizin söz ve davranışlarınızla kazandiginiz bir sey. Boyle olmanızın sebebini de yazmissiniz zaten, babaniz otoriter olduğu icin siz ezilen taraf olmussunuz. Bu yönünüzü de hayatin her alanında yaşıyorsunuz ister istemez. Kendinizde yapmaniz gereken degisiklik daha cok hayır diyebilmek ve sınır çizmek, insanlar sizin izniniz olmadan sizin alaniniza girememeliler. Hesap sormalara da alttan alip aciklama yapmayın, "pardon, sen bana hesap mi soruyorsun hayirdir?" seklinde bir çıkış yeterli olur. Youtubeda çok güzel videolar var onlari izleyerek baslayabilirsiniz bir seyleri değiştirmeye. Sınır çizmek yazin bir sürü öneri videosu gelir karşınıza, Psikolog Tülay Kök'ün videolarini öneririm sınır cizmekle ilgili de video yapmisti.

Evet katılıyorum söylenenlere, kamu özel farketmiyor hatta sandığınız gibi yaşın küçük olmasi da degil, duygu önemsemeyen, genelde güler yüz gostermeyen, bu bi hata yaparsam gözümün yasina bakmaz diye düşünülen, benim ondan büyük olduguma bakmaz milletin icinde azarlar beni diye düşünülen kisilere saygi cekinme duyuyor bizim insanlarımız. Biz belki komplekssiz bir millet de mevcut davranis düzenimizle insanlara saygi gostererek gunaydinlar eline sagliklar diyerek empati yapmaya çalışarak mutlu bir yönetici olabilirdik , ama burada yo yo yo.. ayrica baskin anne ya da baba ile büyüyen ve özellikle baskalarinin yaninda çocuğun isteklerini önemsemeyen, küçümseyen ve dikkate alınmayan çocuklar ekstra çekingen oluyor genelde bu da bir gerçek.. Bu kisiliginiz sizin, bununla ilgili kendinizi gelistirin muhakkak işin uzmanlarından yardim da alin ama ilk yapacağınız ve yarindan itibaren değiştireceğiniz ilk sey YÜKSEK ve net bir sesle konuşmak olsun işyerinde her zaman. Faydasini göreceksiniz.

Iyı de dizide Oya ezik olandı. Arkadaş Merve olmak istiyor.

Tek bir nedeni oldugunu sanmam. Tahminlerimi siralayayim; -ozguven ki karsidaki bunu hissedince otomatik ustunsun -giyim kusam, vucut dili -bakim, sac modeli -uslup -ses tonu -bos zaman aktiviteleri -otoriter olmak -cevre -kitap okumak yani kendini gelistirmek aslinda -kendi kendinize deger vermek. Kendinizi sevmek. Siz kendinize deger vermezseniz karsidaki hic vermez. simdilik aklima bunlar geldi. maddelere gore kendinizi tartin. bir psikologdan yasam kocundan vs yardim alabilirsiniz. degistirmeniz gereken noktayi tespit eder. bir de sunu soyleyeyim masanizdaki suyun icinde bile iki dilim limon bir cubuk tarcin olsun. Insanlar fark etsinler sizin havanizi, durusunuzu.. kendinize dikkat ettiginizi. ufak tefek cinayetler de oya vardi. muhakkak sporunu yapan, kosan, her gun taze sebze yemegini kendi pisirip yiyen bir kadin imaji verirlerdi ona. Aman tek kisiyim bir sey yiyip geceyim havasi olmazdi. Evi ozenli masasinda limonlari..

Bahsettiğim eski yönetici de aynen böyleydi. İş bilmez, çalışanı kendinden daha bilgili ve aktif. Bu tipler her yerde aynı demek ki Bir de işi çalışandan daha iyi bilmedikleri için kompleks yapıp makamlarını kullanıp müdür olduklarını sürekli dile getirirler. Bir yönetici çalışanın yaptığı her işi ondan daha iyi bilmeli ki çalışan tıkandığında yöneticisine danışabilsin, kendisine danışıldığında da ışığı gören tavşan gibi donup kalmasın

Canim o birazda karsindaki kişinin kişiliğiyle alakalı saygılı olan her yerde ve herkese saygılıdır. Belki karşınızdaki insanlarla alakalı bir durumdur bu. Saygi göstermesini bilmeyen biri size de saygi gostermez mesela anlatmak istediğim bu.

Yarısına kadar okudum da sizi tabii ki sevmek zorunda değiller saygı göstermek zorundalar ama zaten saygısız kişilerin arasına düşmüşsünüz bir de üstüne sizi sevmiyor olabilirler mi? H Her sey gelip

Merhaba, İktidar diye bir kitap var, yönetici olan herkesin okuması gereken bir kitap bence. Kesinlikle okumalısınız. Ayrıca güler yüzlü olmanızdan kaynaklandığını düşünmüyorum bu tavırların. Üniversite'den mezun olduğumdan beri hep yönetici olarak çalıştım. Daha 25 yaşında iken 30 kişilik bir ekibi yönetiyordum. Hiç bir zaman kimseyi ezmedim, kimseyi hor görmedim. Ben işimi tatlı dille yaptıran biriyimdir. Ha bazen arada laubali tipler çıkmıyor mu, çıkıyor tabii. Ama onlara da ona göre davranıyorum. Özellikle sana bağlı olan kişileri iyi analiz et. Bazı insanlara tatlı dille iş yaptırırsın, bazı insanlar ise bundan anlamaz sert dille iş yaptırırsın. Bazı insan övülmek, pohpohlanmak ister, bazı insan da sürekli azar işitmek. Şuan çalıştığım yerde bir çok kademeden insan idare ediyorum. Mesela bir mühendisim var azar işitmesi lazım iş yapması için, ama bir kaç ustam var hayatta bağırıp çağıramazsın ya da sert davranamazsın. O şekilde iş çıkmaz ellerinden, sen de mağdur olursun yönetici olarak. Onlara da aslansın sen ustam, bunu yapsan yapsan sen yaparsın diye gazlarım :) Diğer bir taraftan da her daim bakımlı olun. Şık giyinin, paspal olmayın. Çalıştığınız bölümü bilmiyorum ama mesela ben Endüstri mühendisiyim, o sebeple çıtı pıtı giyinmiyorum. Çıtı pıtı giyinsem hiç kaale alınmam mesela ama öyle paspal da giyinmiyorum. Pantolon, gömlek veya bluz, düz ayakkabı ama bakımlı. Çok mesafeli değil, ama laubali de değilimdir. Her işi de yaparım. Mesela çaycı ablanın servisi geç kalıyor, ben araç ile geldiğim için erken geliyorum. İdari katın mutfağındaki çayı da demlerim, bina çok katlı olduğu için çaycı ablaya bana kahve koyar mısın abla ben gelip alırım derim ve kahvemi gider kendim alırım. Yeri gelir ekibimdeki mühendislerime kahve de yaparım çaycı abla izinde ise. Ne ekibimdeki insanlardan saygısızlık gördüm ne de diğer bölümdeki arkadaşlardan. Ekibimdeki herkes de benim ekibimde oldukları için çok memnun olduklarını söylüyorlarmış, yüzüme de söylerler sağ olsunlar. Ama şu var konu iş olunca gerektiğinde sert de olurum. İş istediğim gibi olmadı mı, bunun burasını düzeltelim X Bey derim. Ya da diğer bölüm sorumluları ile bir konuda ters mi düştüm bundan sonra bunu bu şekilde yapın lütfen derim. Gerekli yerde gerekli tavrı koyamadığınız için olabilir sanıyorum bu durum. Ama en önemli sebep de kendinize olan güveniniz. Kendinize güvenin. En önemli nokta o. İş konusunda öz güveni doruklarda olan bir insanımdır, bu sebeple bu zamana kadar söz geçiremediğim hiç kimse olmadı iş hayatında... Ha tabii bunu özel hayata uygulayamıyorum orası ayrı bir durum

Madem üst bir makamdasınız ve bu insanlardan beklediğiniz saygıyı önemi görmediğinizi düşünüyorsunuz, olumsuz feedback verin kendilerine. Bu hissiyatı yaşadığınızdan haberleri yok ki kendi kendinize kuruyorsunuz. Bunun güler yüz ya da somurtuk bir suratla ilgisi yok. Tavrınızı net koyamıyorsunuz demek ki. İş çıktısını mı beğenmediniz örneğin? Verin feedbacki bir daha yapsın bir daha bir daha bir daha yapsın. En nihayetinde saygı göstermek zorunda kalacaktır. bu arada söylemeden edemeyeceğim. Saygı görmek ile insanların size bir şeyi söylemekten çekinmesi aynı şey değildir. Şahsen ilki istenen bir durumken ikinci durumu ben istemem. Öcü değilim ben nihayetinde. Burada bir sınır var gidip despotlaşırsanız asla saygı görmezsiniz. Bu cevabı bir İKcı olarak yazıyorum.

Özgüvensizsen bu sen fark etmeden tavrına yansır. Konuşurken hissetmezsin ama karşı tarafa geçer bu. Bunu çözersen hallolur.

Bir kere önce ses tonunuza o özgüveni, kararlılığı, kendinden eminliği ekleyin; kısık sesle konuşanlar bizim gibi kültürlerde zayıf görülüyor ne yazık ki. O ortama girip merhaba dediğinde dikkat çeken kadınların ses tonuna dikkat edin, kaçı sesi içine kaçmış gibi konuşuyor? Bence sesi iyi kullanmak karizmanın altın kurallarından biri. İnsanlara yaptıkları işler için teşekkür etmek, takdir etmek nezakettir, bunu bırakmayın. Ama biri sizinle yüzgöz olduğunda, sizi sorguladığında, daha ilk cümleden kesin önünü, yüzüne gülmeye devam etmeyin. Tabi bu o anlık olsun sadece, kin tutup olayı uzatmayın, ki karşıdaki bunun "kincilik, kafayı takmak" değil de o yaptığı hadsiz davranışa o anlık bir cevap olduğunu ve sizin samimi, yumuşak hallerinizin her an değişebileceğini bilsin, yumuşak yüzünüze güvenmesin. Ben uzun zaman böyle değildim iş hayatında. Özellikle yurtdışında çalışıp farklı kültürler gördükten sonra yönetim şekilleri ile ilgili fikrim çok değişti ve orta yolu kendimce buldum. Haddini aşanlara had bildirdiğimi herkes bilir. İş konusunda katı, sohbette şerbet gibiyim Bu bir süreç, zamanla oturtacaksınız.

mesela ' Mesela çay getiren arkadasi kibar bı dille ikaz ederseniz neden hoşlanmadığınizi ve neye dikkat etmesi gerektiğini bilir.. 'demişsiniz siz olsanız nasıl uyarırdınız? bir de 'ikaza rağmen sonuç alamazsaniz o zaman ikinci hamle gelmeli..' demişsiniz burada ne yapardınız tam anlamak için soruyorum kafama kazıycam da yanlış anlamayın

Ben de bu sekilde her seyde "ben müdürüm " diyen iki kisiyle çalıştım Ikisi de bilmedikleri konusunda ahkam kesen ve sırf müdür diye boyun egmemi bekledi ama o isi ben yapıyorsam kendi bildigim sekilde ve usulüne uygun yaparim. Isi bilmiyorsam zaten üstüm olarak söylerim ona. Benim kanaatim bu kisilerin kendine güveni olmadığı yönünde ve sirf bu yuzden de makamlarini kullanarak saygi duyulmayi bekliyorlar.

kendimin farkına varmak. bunun için çabalıycam. elimde değil inanın, hırslı bir insanım gerek iş gerek özel hayatımda yapamadığım bişeyden vazgeçmek yerine defalarca kez yapana kadar denerim. şuan da bu konu hırs oldu diyebilirim. çözmem gerekiyor. dediğiniz gibi insanların tepkilerini gözlemliycem

Kocamla aramda bile ince bir çizgi vardır. Nerde durması gerektiğini bilir. Bu çizgiyi sınırı siz belirleyeceksiniz. Üst konumdaysanız bunu hissettireceksiniz ama kırmadan nazikçe. Sana hesap sorar gibi konuşana, ayarı vermelisin.

Güleryüzlü sıcakkanlı olan insanlar saygı görmez. Profosyenel iliski dışında samimiyete girmeyin kimseyle. Biri sizinle konuşmadan siz de gidip konuşmayın. İnsanları elestirin saygı görmenin yolu budur maalesef.

Bence sert davranmakla gülmemekle ilgili değil bu mesele. Gülerek lafını sokup saygı gören çok kişi var. Sanırım yaptıkları işten her zaman memnun kalmamanız gerekiyor. Sorgulamanız gerekiyor. Tabi mantıklı şekilde. Karşıdaki aa bunu farketmemişim diyecek. Açık aramak gibi biraz ama siz amirsiniz bu normal bişey. Hatta hem güleryüzlü olabilirsiniz ama şakayla karışık laflarınızı geçirin. Biliyorum zor, ama bikaç kere yapıp işe yaradığınu görünce zevk almaya bile başlarsınız

Mesafeli ol herkesle iyi olmak zorunda değilsin.

Malesef zerafet, zayıflık olarak algılanıyor bizim kültürümüzde. Çok güleç, yumuşak yüzlü olmayın lütfen arada güzel güzel konuşurken bile işinize gelmeyen davranış karşısında tavrınızı değiştirebirsiniz. Anında tepki göstermeseniz bile size kendinizi kötü hissettirecek durum karşısında eve gidince pişman da olsanız o an bile atağa geçebilirsiniz. Devir zorbaların, hoyratların devri yani üzgünüm.

Sırf anlattıklarınız için intihar düşünmek çok yanlış düzelebilecek bir durum çünkü. Ben eskiden çok iyi niyetli biriydim herkese karşı. gerekirse olumsuz geri bildirim veriyorum saygı dediğiniz şey karşı tarafla da ilgili. Benim 25 yıllık arkadaşım var hala eskisi gibi davranınca şaşırıp kalıyorum. İnsanlar değişirler gerçekten isterlerse... Eskiden toplum karşısında konuşmak bile karnıma ağrılar oluşmasına sebepti. Şimdi hakkını alan vursumduymaz, saygılı olan saygılı edepsiz olana edepsizim. Lütfen olmak istediğiniz insanları gözlemleyin siz de zamanla oturtursunuz bazı şeyleri zaman

Koçluk almanızı öneririm.

Aynı dert bende de aynı sorun var. çalışmıyorum ama sosyal. hayatta bir arkadaşımın derdini dinlesem, çözüm üretsem, yardımcı olmaya çalışsam salak yerine konuyorum. biri kredi çektirmeye çalışır biri çalıştığım dönemde, üstlere söyleyemediği şeyleri beni manipüle ederek bana söyletmeye çalışırdı. Yemezler tabi En son yüz verdiğim eltimle kavga ettim. çünkü işin cılkını çıkardı. Kimseye yüz vermeyeceksin

Maalesef ataerkil bir toplumda yaşıyoruz ve erkek sırf erkek olduğu icin bir cok konuda üstün görülüyor ya da kadın ne kadar eğitimli, bakımlı, kendini yetistirmis olursa olsun sırf kadın diye ikinci sınıf insan muamelesi görebiliyor. Bunu bireysel. olarak aşmak ne yazık ki mümkün değil. Mecburen kabullenip farklı ilesitim stratejileri geliştirmeye çalışıyoruz, elden baska bir sey gelmiyor çünkü.

Sıkma canını bu konuyu fazla takma bazen de susma canını sıkan kimse sen de lafını söyle. Şu çayı o kadar uzağa koymazsan sevinirim, sesinin tonunun ayarlarsan sevinirm vs vs gibi

Ben yazdım sandım bende bı inşaat şirketinin mali işler kısmında yönetim kismindayim Aynı şekilde düşünüyorum ve bu sekilde çalışmak hem bana hem karşı taraftaki kişiye verim oluyor İşin tamamlanmasının öncelik geldiği net bir tavır mutlaka gerekli, bende sabah ofiste çayı koyar masalardan bardakları toplarım yada santiyedeki mühendisi dikte etmek, ustayı da gerçekten pohpohlamak gerekiyor sanırım buna yakın üretim çalışmaları için tüm çalışanlar aynı yapida.. Benim bir tek koordine edemediğim kişi yönetici asistanlıydi.. direkt bana bağlı değildi ama laubali tavrıni ve rahatlığını çözemedim bazı insanlar da ne yaparsan yap çözüm olmuyor galiba..

Canım seni çok iyi anladım. guleryuzlu oluna gelene çıkabilecek lerini çünkü yumuşak olduğunu düşünüyorlar. saygidan susuyorsun ezik biliyorlar, . sana tavsiyem herkes yerini bilsin. cayciya çaycı gibi davran bı abla, emekçi olarak değil. cunku başıma da geldi bı yerden sonra sen çaycı o patron oluyor. samimi davranma ne kadar uzak o kadar değer. asla taviz verme. maalesef sen insan oldukça davarlar çoğalacak. tabi bunun özü o otoriter baban. hicbir şey mükemmel olmak zorunda değil canıkom. sana hesap sorar gibi konuşana sen de öyle konuş. bu hayyatta anladığım şey şu ki, kimseye hakettiği neden gram fazla kıymet verme

Beğenmediğin işleri baştan yaptır, saygısızca sert tavırlar gösterenlere iş yaptıracağın zaman emir kipi kullan. Şu işi şu saate kadar yapabilirmisiniz yerine yapacaksın de mesele. Konumun ne bilmiyorum ama senden alt konumda olup şu tavırları gösterenlere uygulayabileceğin yaptırımlar varsa acıma uygula. Bence kıyafetlerde önemli jilet gibi giyinen insanlara daha çok saygı duyuluyor

Aynen valla sanki bu yorumu ben yazmisim :) Birebir aynisini yasadim arada yine yaşıyorum ama ben artik bilsem de "müdürüm siz daha iyi bilirsiniz tabii şu isi şöyle yapsak nasil olur " diye sanki o benden daha iyi biliyormus gibi lanse ediyorum halbuki birsey bilmediğinden eminim Bu tipler altta kalmamak icin devamlı makamını kullanmaya çalışarak otorite kurmaya çalışır "ben müdürüm " diye.

İntiharı düsünmek ne demek yaSiz ne kadar degerli iyi biri oldugunuzu kendinizw hissettitmemissiniz bence mutlaka kişisel gelişim uzmanına gidin veya piskologa hep kendinizi suclamıssınız

Belki sadece sizi sevmiyorlardir? Ustleri olmadan once iliskileriniz nasildi? Ne kadar ust olsaniz da size giciklarsa dikey mobbing bile olabilir bu yani alttan uste. Ikinci bir ihtimal tavirlariniz olabilir. Bakisinizdan tutun sesinizin tonu mimikleriniz kendinden emin degilse saygi bence zor oluyor cunku insanlar hissediyor. Misal fazlaca bir seyleri acikliyorsaniz, bir agirlik koyamiyorsaniz, hep iyi niyetli olup karsidaki kisiye sinir koyamiyorsaniz saygi gormek yine zor. Bence saygi gormek icin hem isinizde iyi olmaniz gerek hem de insanlarla iliskileriniz iyi olmali. Bu demek degil ki sınır koyamayacaksiniz gerektiginde uyarmayacaksiniz. Her sey ayarinda olmali yani

Canım konunun başlarında biraz kendini över gibi anlatmışsın tabii uzun hepsini okumadım. 1. Çok şey bekliyorsun. 2. Senin yapacağın yada değiştirebileceğini bişey değil o, o bahsettiğin durum Allah vergisi oluyor, bazı insanlar sempatiktir, bazıları iyi bile olsa iticidir. 3. Mesala konuşurken mimiklerini değiştiremeyeceğin kadar değiştiremeyeceğin bi durum söz konusu. Tavsiyem: MÜTEVAZİ OLUN

Çok saygılı çok düşünceli ince kibar insanların genel olarak karşıdan bunu görememesi çok yaygın. Daha çok kendini düşünen daha doğrusu önceliği kendi olan kişiler daha çok saygı görüyorlar. İnsanın karakteri de öyle ha deyince değişmiyor ki. Önerim önemsiz sayılabilecek bir konu dahi olsa gözardı etmeyip hatasını kişilere söylemek. Mesela arkadaşlarınızın size karşı daha kaba olduklarından bahsetmişsiniz. Bunun üzerine gitmelisiniz. Kendi kendinizi yemektense o üzülsün daha iyi. En fazla arkadaşlığınız biter nedir yani? İşyeriyle ilgili kendinizden alt konumda olan insanlara yaşı ne olursa olsun hatalarını söylemekten çekinmeyin. Çaycı masanın ucuna koyuyorsa örneğin koymasını istediğiniz yere şuraya koyun lütfen diyebilin. Bir kişi işine özen göstermiyor mu? İşiniz ne bilmiyorum size bir dosya verdi diyelim bir hata gördüğünüzde ciddiyetle bu tarz hatalar istemediğinizi belirtebilirsiniz. Mırın kırın ederse de lafı uzatmadan kolay gelsin deyip lafı kesin. Böyle böyle insanlar davranışlarına çeki düzen vermeyi öğrenirler. İdare eden insan olursanız sallanmayan kişi olursunuz. İyilik yaramıyorsa kötülük görsünler çünkü hakediyorlar.

Öncelikle daha önce çalışma arkadaşlarınızla aynı pozisyondayken onların yöneticisi olduysanız kabul edilmeniz zor olur. Bu sebeple bazı bankalarda sınavla müdür olan kişiyi çalıştığı arkadaşlarının başına müdür yapmayıp başka bir şubeye atarlar. Naif oldu sert olmadı diye saygı görmeyecek değil insanlar. Hatta naif, asil, tatlı sert insanlar daha çok saygı görüyor çalışanlar tarafından. Ama ben saygı görmeliyim diye strese giren insanların saygı görme isteğini karşıdaki hissettiği an ters tepiyor. Eski bir yöneticimiz ben sizin üstünüzüm saygı duymalısınız demişti odada ve hiç bir zaman o kadar itici olduğunu görmemiştim. Kimse de onu sevmedi, işlerini surat asarak yaptılar. Ayrıca bu kişi işler yoğun olduğunda ve personel eksik olduğunda ben yöneticiyim diye sadece imza atar millet eşşek gibi çaşırken onun tek derdi saygı duyulması olurdu. Daha sonra bu kişi gitti yerine çok sevecen, iyi niyetli ama gerektiğinde mesafeli, gerektiğinde sahaya inip personeline yardım ederek ekip olduklarını hisrttiren biri geldi. Mütevaziydi ve üstünlük taslamadı herkes ona saygı duydu ve çok sevdi.

Saygı olayı %50 sizde,%50 karşı tatafta bitiyor.. yani sorun sadece sizde değildir emin olun.. Ben gayet esnek ve herkesin aynı seviyede hissettiği çalışma arkadaşlarına sahiptim ast üst ilişkisi içine girmedim.. Gerek yer paspasladim, gerek telefona baktım, gerek kendi işim olmayan başkalarının işlerini tamamladim çok guleryuzlu ve huzurlu bir çalışma ortamı sunduk birbirimize.. Önemli olan işin tamamlanmasi niteliğinde çalışırken herkes önce insan olduğunu bildi. Kendinizle ilgili de ince bir çizginiz olmalı ki bu çizgiye basacaklar da bı çekince oluşsun.. Saygı beraberinde sevgiyi ve korkuyu da barındırmali.. Mesela çay getiren arkadasi kibar bı dille ikaz ederseniz neden hoşlanmadığınizi ve neye dikkat etmesi gerektiğini bilir.. ikaza rağmen sonuç alamazsaniz o zaman ikinci hamle gelmeli.. Bide karşınızdakinden bişey almadan bişey vermeyin.. Hemen yeşil ışık yakmayın.. Sizden yardım talep edene fedakarca her zaman yaparım tavrı işin uzerinize kalmasına sebep olur.. yeri geldiğinde ve gerektiğinde.. Çalıştığım kurumda bizden epey yaşça büyük abiler vardı Abla diye hitap ederlerdi.. Tavrinizla çok alakası da olabilir.. Benim lafimin özü saygı kazanacagim derken diktatör olmayın.. ama gerektiginde tavrinizi ortaya koyun..

Bence siz insanları biraz fazla önemsiyorsunuz. Siz işi onlara anlatın, dinleyip dinlememek onların sorunu. İşi düzgün yapmazlarsa tekrar yapmalarını söyleyin. İnsanlardan beklentileriniz olmazsa hayal kırıklığına uğramazsınız.

yaş canım yaş, yaş ilerledikçe geliyor o özgüven :)

diziyi izlediyseniz yanlis analiz ettiniz galiba. oya ezik degildi. ergenlikte akran zorbaligina ugramis, sagligindan olmus. ama guclu durmus, okumus, dr olmus, kendi cizgileri olan, saygin meslegi olan, vasfi birinin hanimi olmak olmayan bir kadin. diger ucluye uyup da kucuk kucuk kotulukler yapan bir kadin degil. edip ilk bolumde gitme ugrasma onlarla cizgini bozma, alma intikam vs diyordu. merve de guclu felan degil. tek vasfi Aksak olmak, aralarindaki en zengin olmak, cirkeflikle herkese her seyi yaptiriyordu ki ruzgar tersinden esince insanlar, evine caya gelen hanimlar hemen onun tarafini terk ediyordu. bu da sevildiginden degil korkudan, onun tarafindan dislanmaktan korktuklari icin insanlarin yaninda oldugunu gosterir. spor hocasi kiz nasil yanasiyordu ona.. bir de merve kocasini evde tutmak icin cok yasli zengin bir kadini cagirmisti yemege finans konussunlar diye. adini hatirlamiyorum kadinin. onu ikna edene kadar japonyadan saraplar getirtmisti merve, kirk takla atmisti.. bu demek ko o da asil guclu kadini gorunce kuyrugunu topluyor. Toplasan 10 bolum izlemisimdir basindan sonundan dizi analizi yaptim ya

Işte bu gerçek saygı değil korku. Sizin duygularınızı okudum siz herkese karşı cok saygilisiniz. Normali de bu. Ama sizde o saygidan istiyorsanız sizde sert mizacli olun. Ama kendinize celismeyin nasıl mutluysaniz oyle olun. Ya da en güzeli bak şu hem biraz samimi hem ciddi bir duruş sizi daha mutlu eder. Size her lafı veremesinler o an tepki koymadiginiz için oluyordur tahminen. Mesela biriyle samimi konuşuyorsun diyelim size saygısızca bir laf mi verdi o an hemen sertlesin ve kizdiginizi hissettirin. Öyle öyle saygı kazanirsiniz

İşte saygı değil o korku

Aynı sorunu bazen ben de yaşıyorum. Benden başka otorite yoksa tepkimi gösteriyorum ama yanimda başka bir otorite varken sessiz kalıyorum ve eziliyorum. Ben çok mutevazi davranıyorum. Mesela çalıştığım ortamlarda yüksek lisans ve doktora yapan arkadaşlarım var. Aynı yaşlardayız, eğitim durumumuz aynı. Ben onlar kendini kötü hissetmesin diye kadrolu olduğumu çalıştığımı vs hiç söylemem. Sonuç: öğrenciler ben hariç herkese hocam diyor. Işin komik tarafı orada gerçekten hoca olan ben varım:) kendi deneyimlerime göre söylüyorum kesinlikle mütevazı olmamak lazım, kibar olmamak lazım. Yani resmen havalı, kibirli, kaba bir insan olmak gerekiyor otorite kurmak için. Rest çekmek gerekiyor. Onun dışındaki zamanlarda üniversitede öğrenciler benimle böyle konusamaz. Çok sert tepki gösteririm. Iş yerinde cayciyla temizlikciyle samimi olunca da kimse saygı duymuyor onu farkettim. Bunu yüzüme söylediler. Neden onlarla konusuyosun yüz verme dediler. Seçimi kendiniz yapacaksınız. Ya iğrenç bir insan olacaksınız ve sizden çekinip saygı duyacaklar ya da iyi bir insan olup çoğu zaman saygi görmeyeceksiniz. Tabi kendini bilen insanlar her türlü saygı duyar

Benim de eltim esiyle cok yuz gozdur. Kavgasi da sevgisi de muhabbeti de ayarsizdir. Cogu zaman yanindakiler utanir onlarin hallerinden. Esimle bana bakip hep sizin evdeki halinizi merak ediyorum der. Zannediyor ki onlarin olmadigi yerde cok farkliyiz. Ama dediginiz gibi ikimizin de sinirlari var. cok sukur oyle bulduk dengeyi. Hem cok yakin hem herkese gereken kadar ozel alan var.

Kahveyi getirirsin işim var vs deseydiniz keşke hemen getirmezdi muhtemelen siz öyle dedikten sonra. Onun üzerine de arar hatırlatırdım kahve yemenden mi geliyo

ilk baslarda ilginc geldi de bir yerden sonra entrikalari acayip baydi beni.. suni hayatlari.. izlemedim ama on bolumde de tum sezonda ayni seyler donup durmadi mi?

Sizi etiketleyip yazacaktim ki bu yorumunuzu da gördüm Altinda +10000000 kere imzami atarim Diger mesajınızdaki sayginlikla alakali egitim düzeyine dem vurmaniza da sonuna kadar katılıyorum Eski is yerinde erkeklerin cogunlukta oldugu bir kurumdaydim Eğitim düzeyi olarak da müdür ve 3 muhendisten sonra en kidemli ve egitimli bendim. Ama bu 4 kisi kurumda yoksa, imza yetkisi bile bana verilmezdi ya da soz hakki bana birakilmazdi Ben çok savaştım bununla ama tek basina olmuyor en sonunda "öğrenilmiş çaresizlik " yasiyor insan ve kabul etmek zorunda kaliyor. Ama ben olaya artık kendimi asagida gorerek degil de kendimin farkinda olup bunu ispat etme cabasina girmeyerek çözdüm. Yani ben daha egitimliydim ama sirf cinsiyet sebebiyle geri plana atıldığım belliydi. Ben de baska kurumlarda ya da seminerlerde vs daha cok dikkate aliniyordum. Simdiki kurumumda da başta yine benzer seyler yaşıyordum ben de artik madem cahil yerine konuyorum ben de bilmiyorum diyerek kafa yormamaya basladim simdi de söylediklerim amirim tarafından bile dikkate alınıyor, hatta baskasi bilmiyorsa bile lily hanima sorun ona danisin diyerek bana yönlendiriyor. Ayrica bulunduğum binada bir cok kurum var ve temizlikcisinden tutun da müdürüne kadar hiç fark görmedim. Hatta temizlige bakan ablalar var bir nasılsın deseniz önemsendigini görüp daha cok ihtimam gösteriyorlar. Yani tek basina icinde bulundugunuz durumla. degerlendirme yapmak yanlis ama tevazu da dozunda olmali. Bu iş tamamen kendine bakis acisiyla ilgili. Özgüvenli olmak gerekiyor. Aman kırar miyim. diye çok alttan alip kendini ezmemek gerekiyor. Yine sonuç : kendine deger vermeye geliyor.

ilk paragrafınız gibiyim bende aynı şekilde hemde. iş yerinde patronlarım, benden üst kişiler her zaman beni sever, saygımı takdir eder, benden fikir alır, sohbet eder, hediyeler alırlar. bende onlara karşı oldukça mesafeli fakat sıcağımdır benimde saygı göremeediğim kısımlar iş yerinde birlikte çalıştığım alt veya benimle aynı konumda olan kişiler. bende ister istemez diğer insanlara yaklaştığım gibi yaklaşamıyorum çünkü enerjimi emiyolar resmen. yani 2 tip insan olmak gerekiyor sanki. ilk bahsettiğimiz ortamlarda kendi benliğimizle durmalı ikincci bahsettiğimiz ortamlarda ise olması gereken gibi olup, gerekirse rol icabı memnuniyetsiz ketum olmalıyız

Bu intihar düşünmeyi gerektirecek bir konu mu gerçekten? Belki de sorun budur fazla naif oluşunuz, zorluk karşısında hemen ortadan yok olmayı düşünmeniz, kendinize güveninizin olmayışı insanların size saygı duymasını engelliyordur? Is yerinizde yaşca sizden büyüklere iş anlattiginizi söylemişsiniz belki amaan bu toy bize ne öğreticek diye düşünenler vardır içlerinde o yüzden ciddiye almıyorlardır. Tamamen %100 sizle ilgili bir durum da değildir bu bazı insanlar yapı gereği gevşek olabilir bu da size saygısızlık olarak yansıyor olabilir. Öz güven eksikliği olabilir, elinizde olmadan ürkek şekilde tavır sergiliyorsunuzdur o yüzden amaann bu bi şey demez, kızmaz gibi düşünülüyorsunuzdur. Bunu düzeltmek için yarın sabahtan itibaren herkese bağırmaya fazladan iş yüklemeye başlayın falan gibi bir formül yok tabiki, zamanla kendinize güveninizi artırıp daha dik duruş sergileyerek kendinize saygı duyarak başkalarının da duymasını sağlayabilirsiniz. Rahatsız olduğunuz hareketleri içinize atmayın mesela. Hani demişsiniz ya mesela 3 arkadaşız ona güzelce sorar bana hesap sorar gibi emir verir gibi diye bunu önünü kesebilmek için anında dönüt sağlamanız lazım ki rahatsız olduğunuzu anlayıp tekrar etmesin.

Kardesim cok iyi bir okuldan mezun ve alaninda taninmis uluslararasi bir denetim firmasinda calisiyor. 24 yasinda, genc, guzel, bakimli, tatli, guleryuzlu bir kiz. Isyerinde ustleri tarafindan cok seviliyor cunku isi hizli yapiyormus. Epey ovgu aliyor. Gel gelelim denetime gittigi firmalarda, en basit denetim kavramini anlamaktan aciz, egitim durumu yerlerde, afedersiniz ama zeka bakimindan biraz sikintili ERKEK bireylerden cok cekiyor. Kardesim soyleyince asla ciddiye almiyorlarmis, erkek is arkadasi ayni seyi soyleyince hemen "tabi Mehmet Bey". En basit kavramlar icin kardesime "sen bilmezsin" ayari cekiyorlarmis. Neden? Cunku genc, bekar, guzel, kibar, guleryuzlu ve en onemlisi KENDILERINDEN DAHA EGITIMLI, onlara kiyasla daha cok dil bilen, daha cok yer gezip gormus, yalniz yasayan, kentli... bir kadin. Iste bu kadinin kendilerini denetlemesine, kendilerinden bir is istemesine bizim hanzo, denyo, cahil, egitimsiz, gerizekali erkegimiz tahammul edemez. Asagilamaya, ezmeye calisir. Sonra da biz boyle diyince elitist diyorlar. Sadece kardesim degil, etrafimda neredeyse butun kadin arkadaslarim ayni seyden muzdarip. Is yaptiklari insanlardan, devlet dairelerinden, memurlardan, musterilerden, ozellikle erkeklerse, hayatlari boyunca maruz kalmadiklari hakaretler, saygisizlar goruyorlar. Bir sekilde sertlesiyorlar sonra, had bildirme konusunda uzmanlasiyorlar. Veya bu toplumun dandikligine dayanamayip yurtdisina kaciyorlar.

Prensiplerinizi ve ne istediğinizi net bir şekilde ifade ediyor musunuz? Örneğin size gelen işin özensiz olduğunu düşündüğünüzde tavrınız nasıl oluyor? Bence sert veya yumuşak olmaktansa disiplinli ve prensipli olmak önemli. Yani gülüp espiri yapabilirsiniz ama sizinle çalışanlar sizin kırmızı çizgilerinizi bilmeli ve ona göre davranmalılar. Beden dilinin çok etkili olduğunu düşünüyorum. Bu konuda birkaç video izleyebilirsiniz. Aklınıza yatarsa profesyonel yardım da alabilirsiniz.

Olmayin ya bende yoneticiyim olmayalim. onlar duzelsin artik nazik insanlar degismesin

Bence bazıları sizin şahsi algınız Yani üç kişi otururken ona kibar sordu bana hesap sorar gibi sordu vs Bence hep gardınız var hep bir sonraki aşamada ne desem ne yapsam diye düşünüyorsunuz Saygın olmak neden önemli Tam aksi için çalışıyorum kimse işimle statümle bana saygı duymasın ilişkiyi ben olduğum için isterse kursun

Bu devir bunu gerektiriyor A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Canım önce kendi içinde çözmelisin durumu. Yani sen içten içe saygı duymayı haketmediğini düşünüyorsun ve sürekli insanları izliyorsun bana saygı duymuyorlar mı diye. Ve kendini başkalarıyla çok kıyaslıyorsun. Yani demek istediğim sen hangi duyguların içindeysen dışarıya fark etmesen de o aurayı veriyorsun. Ve insanlar da bunu senin davranışlarından alıyorlar. Babanın davranışlarının etkisinden kurtulman lazım. Kişisel gelişim kitapları veya bir terapi sana yardımcı olacaktır. İşe kendinden başla ve özgüvenini kazan. Ondan sonra her şey değişecek.

Sizin anlatımınızdan ve çevrenizdeki insanları mütemadiyen BİLE diye diye aşağılamanızdan hareketle şunu diyebilirim ki; insanlar size saygı göstermiyor değil sizin aşağılık kompleksiniz var. Siz saygı değil fazlaca övgü bekliyorsunuz ve kendinizi herkesle kıyaslıyorsunuz. Sizin olaylara bakış açınız oldukça toksik. Problemi kendinizle çözmeniz lazım.

Laktozsuz Son mesajinizdaki kahve olayini okudum Sizi yok saymış yani ne kadar "ben önemsizim/degersizim" imajı cizdiyseniz cayci bile oyle davranmış Bunu lütfen size saygısızlık ya da asagilama olarak algilamayin niyetim bu degil Demek istediğim yansıttığınız enerjiye göre geri bildirim alıyor olabilirsiniz. Kendinizin farkina varin, bakın bakalim hangi davranislarda nasil tepkiler aliyorsunuz? Mesela çaycıya abla diye hitap etmeyerek baslayabilirsiniz. Ben en alt düzeydeki çalışandan en üsttekine kadar hatta bize danışan vatandaşa bile bey/hanım diye hitap ederim. Genç diye "otur ablacim" yasli diye "gel amca/teyze " demem. Adını bilmiyorsam hanımefendi/beyefendi derim. Bu sınırı koymak bile insanlarin davranış şeklini degistiriyor. Is yerinde hanım/bey diye hitap etme konusunda hep net oldum, sadece simdiki is arkadaslarimla yasitiz, aranızda isimle hitap ederiz kizlarla. Ama biri gelse hemen x hanima döneriz :) Bizim çaycı da erkek o bana abla der ben Ahmet bey derim. Yine diyorum sınır çizin ve bu sınırı korumaya çalışın. Ama saygiya cok takintili olmayin, bir seye ne kadar odaklanirsaniz tersini yasamaniz olası. Kitaplari okudukca rahatlamaniz, aslinda size iyi gelmesi. Eminim katkisi olmuştur. Okudukça, farkina vardikca siz de değişirsiniz dolayısıyla etrafınızdaki insanlarin tavri da degisir.

Cok temiz cok iyi egitimli duyarlisin ama sondaki intihar olmadi.. baskalarini bu kadar önemseme kim seninle hangi üslüpta konusuyor önce kafanda ayir hadsizlerle muhattap olma olacaksanda ayni sekilde sert ve kararli konus ezilip büzülme önemli bir konu konusacaksan bir kac gün önceden calis mesela neler söylicene... malesef insan oglu güce tapar konumu saglam olan surati mahkeme duvari bile olsa insanlar yaglar ballar

Kimseye güler yüz yok mesafeli ol Bırak karşındaki senin karşında ezilsin. İş ortamında sert otoriter olmak gerekiyor mesleğin neydi bu arada :) az çook insanları tanımışsındır nabza göre şerbet. Biri bir şey mi diyor anında şak cevabını ver çekinme kır geç dimdik dur

Asla rica etme. Kesin ve net cümlelerle ifade et. Is konularını bilmediğim için tam örnek olmayabilir ama, mesela bir işin yapılmasını istiyorsun. Yapar mısın deme. Yapmanı istiyorum yada şu güne kadar bitmiş olsun de. Gözlemlerim bu şekilde.

Ben de kafaya bir seyi koyduysam olsun diye ugrasir, cabalarim hatta belki gereginden fazla caba gösteririm Ama bazen çaba gösterip oluruna birakmak gerek Siz bir kişi o işi sizin istediğiniz gibi yapmak icin ugrasana kadar, bu isi boyle istiyorum deyip birakin. Istediğiniz sekilde olmadi mi, siz de sonuçta üstlerinize hesap vermeniz gerekiyor gerekirse o kisiyi ikaz edin bu müdürün/amirin önüne gidecek ona göre özen gosterin dersiniz. Aman yaparız yaa moduna giren bosverci zihniyetle uğraşmak cok zor inanin O yüzden net olmak her zaman iyidir Bu konudaki kitapları okuyun ben yönetici degilim ama az önce kitap aldigim bir siteden mesaj geldi ve yönetimle ilgili set kitaplarda güzel indirimler gördüm.

İlave olaraktan şunu diyeyim:) YouTube'dan Haluk Tatar ın videolarını izle önerdiği kitapları oku şiddetle tavsiye ederim

Anladığım kadarıyla cok açık yorumlar istiyorsunuz orneklendirelim. Siz A olun. Karşınızdaki B olsun. A: günaydın nasılsın B: iyiyim sen nasılsın A: Bugün şu işler varmış halletmemiz gerekiyor bitirelim bu işleri B: Biter ya sen kafana takma Bak burda saygısızlık başlıyor burda dur demezsen devami gelir. Orda şu tepkiyi verin A: Anlamadım ne demek takmamak B burda biraz afallar. Biraz geri adim atarak yine aciklama yapmaya çalışır. Ciddiyetinizin tonunu 1 tik daha artirin. A: Bu is bugün bitmeli ve kafaya takmamiz gerek. Deyip sohbeti kesin. Islerinize odaklanin. Is bitince yine samimi olursunuz. Bu şekilde umarım orneklemem anlaşılır olmuştur.

Insanlari bozun, haddini bildirin biraz canlarina okuyjn, yuz yumusak yuzlusunuz Insan gibi savranmissiniz karsinizdaki uyanamamis, cahil O cayi oraya koyan cayciya bir sorun zor mu geliyor, bende ilk basta yapardim bunlari, uzulmesin ah almiyim derken, ah eden ben olunca, bildigin cadaloza dondum

Her şey tavırda bitiyor. Ne kadar özgüvenli, ne kadar kendinden emin görünürseniz o kadar saygı görürsünüz. Bir işi verirken net bir tavırla istediklerinizi belirtmekle, rica eder gibi acaba yapabilir misin tavrıyla vermek arasında çok fark var. Sanıyorum sorun sınırınızı tam çizememekten kaynaklanıyor. Mesela çaycı çayı masanınız uzak ucuna bıraktı. Sakin ve mesafeli bir sesle hafifçe kaşlarınızı kaldırıp direk gözlerine bakarak X bey veya hanım bu tarafa koyar mısınız? diyin. İtiraz ederse ses çıkarmadan direk gözlerine bakmaya devam edin. Kişiliğiniz naif olabilir ama bu tavırlarda zamanla ve çalışarak kazanılabilir. Saygı duyulduğunu düşündüğünüz kişileri gözlemleyin. Tavır ve konuşmalarına dikkat edin. Benim uyguladığım ve işe yaradığını gördüğüm yöntem şu: İtiraz edildiğinde ya da istediğim bir şey yapılmadığında kaşlarımı kaldırıp hafif kızgın ve sorgular biçimde gözlerinin içine bakıyorum direk. Koca ve çocuklar üzerinde de işe yarıyor söyleyeyim

Sertlesmemek, erkeksilesmemek icin elomden geleni yapiyorum. ya da kabalasmamak icin... aynen benim yasadiklarim bunlar

Çok çok teşekkür ederim uzun uzun yazmışsınız. videoları eve geçtiğimde inceleyeceğim mutlaka. dedikleriniz çok doğru, öyle de olmam gerekir ama bu söylediğiniz karaktere nasıl erişirim burada tıkanıklık yaşıyorum. umarım videolar etkili olur. çok sağolun yeniden

Sorun su ki insanlarin cogu otorite -itaat dezeninde. saygi degil cogunun gosterdigi. korku. ben sunu yapmazaam bana takar, benim isimi zorlastirir korkusu. senin bunu yapmayacagini biliyo. ayni sorunu yasiyorum. kimseyi ezemem. niye ezeyim zeytin mi onlar. ama bence onlardan zeka plarak 5 adim onde oldugunu gostermelisin

Turkiyede bazi sinirli ortamlar haric kibar insanin asagilandigini dusunuyorum. Ben de ozguvensiz ve pisirigim. Herkesin benzer niteliklere sahip oldugu, vizyonu genis, akilli insanlarin cogunlukta oldugu ortamlarda ne yaparsam yapayim saygi gordum. Mesela eski isyerimde bence herkes cok yetenekli ve akilliydi, egitim seviyesi epey yuksekti, her oglen arkadaslarima sprituel iliski kocu taklidi yapar sorularini cevaplandirirdim, patronum dahil gulmekten olurdu, is arkadaslarima gidip SARILIRDIM filan. Ama toplantilarda yorumlarimi ustlerim bile dikkate alirdi, bir an olsun saygi duymuyorlar mi acaba bana diye dusunmedim. Saygi gormedigim ortamlar ise hep kompleksli, genis dusunemeyen, ve biraz ahlaksiz insanlarla dolu olmustur. Mesela avukatlik stajimi onemli bir ceza hukuku hocasinin yaninda yaptim, adamla iyi anlasiyoruz, bana makale yazdiriyor, aihme dilekce yazdiriyor, oturup doktrinel tartismalar yapiyor, 23 yasindaki yeni mezuna gosterdigi saygi yasitlarindan farkli degil. Burodan cikip arada nadiren de olsa icra dairelerine veya mahkeme kalemlerine veya hakimle gorusmeye gitmek zorunda kalirdim. O zaman kendimi cehennemde bir bocek gibi hissederdim. Rusvet istemeler, sacma sapan sebeplerle suratimiza dosya firlatmalar, insan gibi degil hayvana bile boyle davranmazsin. Kaliteli insan lafindan nefret ederim insaniz mal degiliz ama yani baska bir tanim da bu kavrami karsilamiyor. Bir meslek grubu icin genelleme yapmiyorum, ulkemizde, cok ayricalikli ve egitimli bir kesim haric , cogunlugun asagilik kompleksi sahibi, vasat, temel degerleri icsellestirememis ve haset oldugunu dusunuyorum. Elbette cogunluktan bahsediyorum, yoksa iyi insan her toplumda var. Ama bizim toplum iyi niyetli insani ezer, zayiflik olarak gorur, saygi duymamaya bahane arar. Hele yumusak basli ve ozguvensizsen daha da zevkle ezerler. Malesef bence boyle. O yuzden bence sucu kendinizde. aramayin.

Ben herkesle mesafeliyimdir. En sıcak ilişkimde bile anında tavır değiştirebilirim

Merhaba herkese. Benim derdim ben insanlara saygılı olduğum halde, insanlardan göremediğim saygı. İnanın bu konu çok canımı sıkıyor. İyi bir işim var ve iş yerinde takım arkadaşlarım arasında iş dağıtımı yapan, işi planlayan kişiyim. Takım arkadaşlarım genelde benden büyük insanlar Eskiden bu mesleğin asistanlığını yaparken, asistanlığıma vurardım insanlardan saygı görmeme mevzusunu. Ama şimdi mesleğimin başındayım üst bir konumdayım ama herşey yine aynı Ben kimseye saygısız, memnuniyetsiz tavırlar sergilemem. Eskiden çok güleçtim buna bağladım ve bu durumu törpülemem gerektiğini, lafımı iş hayatında dinlettirebilmek için şu güler yüzlülüğü bir kenara bırakıp sert biri olmaya karar verdim. Öyle de yaptım eskisi kadar güleç değilim daha ciddiyim artık istesemde eskisi kadar güleç olamıyorum. benimle aynı mesleği yapan kişiler, karşısındaki kişiye iş buyururken, karşısında ki kişiler pür dikkat dinliyor, benimle aynı konumda olan x arkadaşımın işi beğenmesi için elinde ki işe özen gösteriyolar. Fakat benimle çalışan kişiler hep bi memnuniyetsiz, saygısız, dili pabuç oluyor bana gelince saygısızca sert cevaplar veriyolar. En basitinden firmada ki çaycı abla bile mesela çay getiriyo masamın bir diğer ucuna koyup gidiyor, böyle bi isteksiz zorla getiriyor gibi, geçen gün bana bir soru sordu ama hesap sorar gibi. Ben onu çaycı diye bir gün kendimden alt görmedim, çokta ince düşünürüm her yemekten sonra 'ellerine sağlık, çok güzel olmuş, kolay gelsin'imi hiç eksik etmem. Bir gün günaydın demedim, diycek mi diye merak ettim, demedi bile Artık bu konu çok canımı sıktığı için herkesin bana yaklaşımını çok ince tartıp biçiyorum. Telefonda görüştüğüm kişiler bana karşı daha saygılı, dış görünüşümde çok yumuşak değilimdir ama konuştuğum zaman batıyor sanki herşey. Ses tonum ince ve çok yüksek sesle konuşan biri değilim bu yüzden mi, yada farketmeden konuşurken insanlardan çekiniyorum da karşımda ki bunu mu hissediyor bilmiyorum. Mesela 3 kişilik bir arkadaş grubumuzda ayşe Fatma ve ben olayım. ayşe fatmaya soru soracak diyelim fatmaya bir soru sorarken çok nazik yaklaşıyor, ama bana geldiğinde hesap sorar gibi. İş hayatında öyle kadınlar görüyorum ki bir ortama girdiği zaman bir merhaba deyişinden insanlar masadan kafasını kaldırıp kendisine merak uyandırıp, saygı gören. Nasıl başarıyolar bunu? bana yapılan şu tavrı bu kadınlara yapmak mümkün dahi değil. Kafamda canlanmıyor bile o sahne. İnsanlar tarafından imrenilen bir kariyerim ve yaşantım var her türlü ortama girmiş biriyim. neden benim yerimde olan kişiler kadar saygı görmüyorum, lafımı geçiremiyorum. Hatta firmada asistanlar bile insanlara öyle lafını geçiriyolar ki. konumum gereği bunu artık başarmak zorundayım. Mesleğimde ne kadar iyi olsam da lafımı geçiremedikçe işlerim yürümüyor Babam çok mükemmelliyetçi bir insan, abimler ve ben çok pısırık yetiştik, bişey demeye korkardık babama ki bu yaşımıza geldik hala çekiniriz. Abimde benimle aynı dertten muzdarip. O zavallım da saygı görmek için yeri geldiğinde insanları ezmek gerektiğini ve bunu yapamadığını düşünüyor. Ya biz nerede yanlış yapıyoruz lütfen bir fikir, bir örnek, bir akıl verin. O kadar iyi iş yerlerinden bu şekilde olaylar yaşayıp mutsuz olup ayrıldım ki. Ama sorun o kişilerde değil, gerektiği kişilere gayet saygılılar ben o saygıyı yakalayamıyorum sorun bende ve bu şekilde hiçbir zaman mesleğimde de özel hayatımda da mutlu olamıycam. Artık bu örnekler çoğaldıkça özsaygımı kaybetmekten korkuyorum. Nasıl girdiği ortamda kendini belli eden saygın bir kadın olurum, karşımda ki insan benimle konuşurken çekinmesini istiyorum ya, herşeyi bana lak diye düşünmeden söylemesin istiyorum. lütfen örnek verin bana soru sorun size atıyorum bir olay karşısında nasıl davrandığımı anlatayım falan. ne bileyim gün gün şöyle yap deyin bişey diyin lütfen. inanın bir ara intiharı düşündüm, çok mutsuzum. bu işi başarmam lazım