Psikolog parasi karsilayabilecek durumda degiliz. Devlette de sadece psikiyatri var. Oradan randevu alacagim artik. Keske terapiye verecek paramiz olsaydi

Ne diyeceğimi tam olarak bilemesem de; 16 yaşında, babası kanser ve annesi perişan olmuş kuzenime söylediklerimi dediğimi sana söyleyebilirim cow. Annene onun için sosyal yaşam sağlayamıyorsan kendin için sağla. nasıl mı? '' anne ya ben çok bunaldım artık bu hayattan bıktım!'' ve benzeri cümleler ile odağı kendiniz yapın. Daha sonra dışarı çıkmak istediğinizi sinema, tiyatro kahve içmek ya da ne bileyim bir tur programı gibi aktivitelere sanki siz çıkmak istiyormuş gibi davranın ve onun kafasını meşgul etmesini sağlayın. Sürekli kafasını meşgul edecekler işler bulun. Evde yapabilecek şeyler de olabilir. El işi boncuk işi ya da ne bileyim internette okey oyunu gibi.. bunlar onu epey meşgul edecektir. Bu arada devlet ya da eğitim araştırma hastanelerinin psikolog ya da psikiyatri servisine de gitsin. Kendi de istiyormuş zaten zor olmaz. Bu arada babanızla problemleri hala devam ediyor mu? H

Hiç sağlıklı değil annelerin kızlarına dertlenlemeleri, bak şimdiden kaybetme korkusu yaşıyorsun evlenince dahada zor oluyor maalesef.

Bunun icin maddi imkanim yok ne yazik ki, yoksa biliyorum gerekenin bu oldugunu.

Tesekkur ediyorum bakacagim o zaman :)

Kalbinizi ferah tutun, faydasi olucak insallah. D

artık devlet hastanelerinde de psikolog var. geçen sene devlet hastanesine sağlık raporu almaya gittiğimde psikolog muayenesinden de geçmiştim ordan biliyorum canım. devlet hastanesinin randevu sitesinden sizin olduğunuz yerde ki hastanede psikolog olup olmadığını görüp randevu alabilirsiniz

Merhaba herkese... Benim derdimin cozumu yok. Ya da bana oyle gibi geliyor bilmiyorum. Kac gundur ne yemek yiyebiliyorum ne kafami kaldirip ders calisabiliyorum. Problem annemle ilgili. Annem bu zamana kadar cok sikinti cekmis bir kadin. Babamin dayak veya aldatma gibi kabul edilemez seyleri hic olmadi. Ama bugune dek anneme hic destek olmadi. Kendi dunyasinda yasayan bir insan. Bizim uzerimizde de hic emegi yoktur, annem buyuttu bizi. Turlu fedakarlik yapti bugüne dek. O benim canim, onu cok seviyorum ve ayri bir bagliligim var. Evin icinde bir seyler paylasabildigi tek kisi benim. Bana icini dokerek desarj oluyor. Kardesimle ilgili turlu sikintilari var, anlatmak istemiyorum o kismi. Annem zaten saglikli bir kadin degil, stresli oldukca icim korkuyla doluyor hastalanip olecek diye. En buyuk korkum bu. Hep destek olmaya calisiyorum, ona yalvariyorum kendisi icin bir seyler yapsin diye. Ama yapmiyor. Hayattan bezmis. Onu spora yazdırmak istiyorum kabul etmiyor, hicbir yardim teklifine yanasmiyor, surekli olmek icin dua ediyor. Bugun yine dertlesiyorduk ve "tek istedigim oleyim de kurtulayim " diyince bende artik ipler koptu. Azarladim onu aglama krizine girdim, psikolojimi ne hale getirdin dedim. Simdi vicdanim oyle rahatsiz ki ona bagirdim diye. Yapilabilecek bir sey var mi bilmiyorum, bi fikriniz varsa annem icin yapabilecegim, ona yasamayi sevdirebilecegim ne olur paylasin...

Randevu alacagim yarin canim. Cok tesekkur ediyorum

Yasadigi seyleri tam olarak anlatmadim belirttim yazimda da. O bana anlatmasa da evde cok ciddi seyler yasandigi icin hepsine tanigim zaten. Destek olmak icin ben yaklasiyorum ona. Yasamadan buyuk konusmamak gerekiyor, insan kimi zaman yasamaktan bikabiliyor demek ki. Ama cozum odakli olmama konusunda hak veriyorum ben de, zaten o konuda bir oneri istemistim. Dertlesmekten sikayetci degilim mutlu oluyorum, ama toparlanmasini mutlu olmasini istiyorum.

Bol bol dua ediyorum canim, insallah ise yarayacak. Psikiyatriden randevu alacagim bugun zaten. Gidecegiz. Cok tesekkur ederim

Cok tesekkur ederim, yazinizi oldukca dikkatli okudum. Bi nebze faydasi olacaksa dikkate alip bunu bir sekilde yasam seklimiz haline getirmeyi deneyecegim :) cok tesekkur ediyorum tekrar, icim rahatladi bir umut :) F

Ben de annemle oturup konusmayı, dertlesmeyi cok severim. Genelde ben anlatırım, ara ara da o. Ama cocuklar annelerin dertlerine ortak olmamalı derler. Ben gercekten katılıyorum buna. Bi insan kac yasında olursa olsun annesini hep güclü görmek istiyo cünkü. Sıgınacagımız, akıl alacagımız kisi annelerimiz. Annemin canı gercekten yandı mı, ciddi bi derdi oldu mu ben cok caresiz hissediyorum kendimi. Ondan cok yıpranıyorum. Sizde durum cok daha agır. Bence sizin bi destek almanız sart. Hem belki anneniz icin de yararlı bi tavsiye alırsınız böylece.

Normalde cok sosyal bir kadin ama iste depresyonun verdigi ekstra yorgunluktan olsa gerek evden ise isten eve modunda artik

Psikolog kısmı konuşulmuş zaten. Ben daha genel bir şey yazacağım. Genel buhran halindeki yaşlı, genç, kadın, erkek için yapabileceğiniz çok büyük bir iyiliği... Bu durumdaki bir insana "Senin için ne yapabilirim" demeniz bir şey ifade etmez. Çünkü ona göre her şey o kadar anlamsızdır ki kendi dahil hiç kimse onun için bir şey yapamaz. Tahammül eşiği zorlanmış birine sınırsız para verseniz, alışveriş, seyahat vs imkanı sunmanız da işe yaramaz çünkü bunların iyi hissettirmesi için de morale ihtiyaç var. Derdi olan insanla birlikte ağlamanız paylaşım duygusunu giderir ama kısa vadede işe yarar. Yapmamız gereken onunla birlikte gülmek... Abuk subuk, laf olsun diye değil, sohbet edip dikkatini kendinize yöneltmeyi kastediyorum... Ortak anılarınızdan, müşterek olaylardan bahsederek dikkatini sıkıntılardan uzaklaştırmaktan bahsediyorum. Bunu o kadar ilgiyle yapmalısınız ki karşınızdaki insan kendini cevap vermek zorunda hissetmeli... Bu sadece birkaç seferle olacak bir şey de değil... Konular uzamalı, dallanıp budaklanmalı siz de bu esnada fazlasıyla pozitif ve meraklı olmalısınız ki annenizin gündemi bir nebze değişsin... Bir andan, bir günden bahsetmiyorum, günler böyle geçmeli, bir gün komşunuz Aysel teyze, bir gün sevdiğiniz dizideki masum karakter, bir gün gıcık arkadaşınız... Anneniz bu sırada her konuyu sıkıntılarına bağlayacak, oflayıp puflayacak, gözleri nemlenecek... Siz çok samimi bir inatla sürdüreceksiniz muhabbeti, ona tepki göstermeyecek ilgisini sohbetinize odaklamaya devam edeceksiniz... Tıpkı küçük bir çocuğu olumsuz davranıştan vazgeçirmek için "aaa bak şurda kuş mu var" der gibi... Çok zor olacak ama bu doğal bir süreç içinde olursa yani iki taraf da planlı değil spontan bir sohbet içinde hissederse her şey daha güzel olacak... Dertlerin paylaştıkça azalmasından kasıt budur aslında. Biz bunu yanlış bilir sevdiklerimizle sorunları konuşur, ağlaşırız oysa paylaşım derdi olanı hayatın döngüsüne geri döndürmektir...

mTatlim devlette de var psikiyatri yinlendiriyor.. hic zaman aybetme git icini dok hatta anneni ikna edebikirsen onuda gotur.. evde cok durmasin cikinnyuruyun hava alin evde de cok depresif olmamaya calisin ve tavsiyem evinin icinde bolca dua oku dua et kurban olfugum rabbim yardimcin olavaktirumudunu yitirme

Annem canlandı gözümde Oda böyleydi, yalvar yakar dışarı çıkaramazdım Kahve saati yapmıştım ben, her akşam aynı saatte kahve içiyorduk, konuşuyorduk, takılırdı bana rahmetli, okuduğun psikoloji kitapları bir işe yarayacak diye. Aslında bu tüm sorumluluğu taşıyan anneler çok güçlü kadınlar, sadece yoruluyorlar bazen, umutlarını yitiriyorlar. Ona kitap alabilirsin, birlikte yemek yapın vaktiniz varsa çok iyi bir terapidir mutfak, küçük hediyeler alın. Bazen sosyalleşmek işe yaramıyor insanlarda, olduğu yerde güven arıyor, zamanla çıkacaktır dışarıya da. Doktora gitmek tabi ki önemli ama bir destek, bir umut bambaşka bir şey, arkadaşı olabilirsin bu ona çok iyi gelecektir.

Ciddi seyler ne yazik ki. Mesele babam olsa bosar kurtulur ama kardesimle alakali oldugu icin atsan atilmaz satsan satilmaz yani...

Belki de annene patlaman onun silkelenmesinj kendisine gelmesini saglayacktr. sonucta onu cok seven dusunen, canindan kanindan bir evladi var. yasamak icin buyuk bir sebebinin oldgunun farkina varacaktr... sonucta bir anne icin yasama tutulmanin tek sebebidr evlat

ben bunu bilmiyodum. aklıma bir fikir geldi. oradan bir bayanla eve gitse ve normal arkadaşı gibi tanıştırsa ve daha sonra ikisini bi bahaneyle yalnız bıraksa. nasıl olur? yardım istemediğinden dolayı psikolog olduğunu öğrense rahatsız olabilir . push ;

Annene umut ver.. Insani sadece umut yaşatır unutma..

Yılların verdiği bu birikim ancak psikolog telkiniyle atılır. Annenizin çok daha pozitif olacağını düşünüyorum o zaman. Umarım hayata daha ılımlı bakmaya başlar en kısa zamanda... millan la havle vela isla

Canım belediyelerin ücretsiz psikolog hizmetleri var. 183 den evinize en yakın danışma merkezlerinden randevu alabiliyorsun bilgin olsun.

çocuklarını dert ortağı yapan ebeveynlerden hoşlanmıyorum. evet evladınla paylaşırsın ama çözüm için uğraşmayıp, sürekli şikayet edip, o çocuğun da psikolojisini yıpratmazsın. patlamışsınız artık, belki bir işe yarar da, anneniz kendine ben ne yapıyorum diye sorma fırsatı bulur.

hemen hemen aynı yaşadıklarımız ama benm annem hiç birzaman umudunu kaybetmez aksine hep bana destek olur bizde sizin gibiyiz birbirimizin en iyi arkadaşıyız annemin morali bozuksa alırım çay içmeye götürürüm sinemaya gideriz hiç olmadı evde kahve yapar sohbet ederiz benim yaptıklarım bunlar ne kadar zor olsada annenizi kkırmayın unutmayın size onca fedakarlık yapmış

Anladım... Umuyorum düzelir de kökten kurtulur... Ücretsiz psikologlar varmış arkadaşların söylediği gibi, mutlaka denemelisiniz. Bunun dışında tasavvufi-dini kitapların etkisi olur mu acaba içini ferah tutmasında?

Insallah, simdi biraz onunla da konustum artik boyle yapmayacak soz verdi :) durumlar duzelince yazacagim . push ;

Sorunlar nedir? Çözümsüz ciddi şeyler mi yoksa annen mi dert ediyor büyütüyor?

Istanbulda degilim canim, cok tesekkur ederim yine de. Ben de kendi sehrimde bulacagim bir yer

Sende patlamışsın artık bir noktada... Psikoloğa gitmeye ikna etsen...

Sizin yapacağınız en iyi şey psikolojik destek sağlamanız

Insan anne olunca oleyim de kurtulayim diyememeli dememeli onu soylemeye calistim. elbette sirf cocuklari icin yasamamali ama cocuklari icin de oleyim dememeli bir anne. cok izdirap cekse de yasamdan kopsa da ne sansli ki onu dusunen bir evladi var. sorumlulugu var.. kendini gecmis madem evlatlari icin de olsa yasama tutunmali. bir anne kolaylikla oleyim diyemez evlatlarini boynu bukuk birakmk istemz. demek ki annenzin gerckten psikolojisi bozulmus. evet keske imkaniniz olsa da psikiyatr tedavi saglayabilsenz.. Umarm bu girdaptan bir an once cikar..

Allah yardımcınız olsun. Anneniz babanızdan destek göremedikçe içine kapanmış, yalnızlaşmış. Zamanlada hayattan soğumuş amacı kalmamış. Bir eş sıcaklığı, şefkati, sevgisine muhtaç kalmış. Dolasıyla da mutsuzluğu içselleştirmiş. Tek yapılması gerek şu durumda psikolojik destek ve yeni ortamlar. Dikiş nakış kursu bile olabilir S

Hayir hayir ben yanlis ifade ettim, psikolog konusunda istemiyorum gibi bir sey demedi cok pahali dedi sadece.

23 yasindayim, pek ufak sayilmam :)

Allah yardimciniz olsun. Annenizle konusup psikiyatriste goturemez misiniz? Konusup rahatlaya bilir belki.

Benim annem de cok sikintida bu ara psikolojik olarak. Capaya gidiyor inan cok memnun. Ben de fark ediyorum degisiklikleri olumlu yonde. Capadan randevu alabilirsin. Allah yardimcin olsun. Psikolojisi bozuk anne evladi da kahrediyor

Anneniz sizinle dertleşipte sorunlara bir çözüm bulmak yerine derdini size boca ediyor, bir annenin kızına yapabileceği yanlış şeylerden biri... siz de bir insansınız, sizin de mücadele etmeniz gereken bir hayatınız var... malesef ki bunu düşünmüyor... kendini düşünüp derdini döküyor sonrada ayyy öleyim de kurutulayım... doğrudur sıkıntıları vardır ama bunlar böyle abartarak büyüterek çözülmez... annenizi psikiyatri yada psikoloğa götürün.

Canim bu her sehirde var mi istanbul icin mi yoksa biliyor musun?

Var diye biliyorum ama 183 ü ararsan detaylı bilgiye ulaşabilirsin

Iste ben de bu dusuncesinden rahatsizim. Surekli sizin icin ölürüm, her sey sizin icin vs... Halbuki o bir birey. Kendisi icin yasamayi ogrenmeli. Cunku kardesim annemi yasadigina pisman ediyor ve annem de cocuklari icin yasadigi icin yasama sebebi bulamiyor. Halbuki kendisi icin yasasa her sey farkli olacak. Ufak cocuklar degiliz artik. Belki de anne olmadigim icin anlamiyorum, zor degil ki insanin kendi icin de bir seyler yapmasi... Annemin hayatinin merkezi biz olmusuz F

Sevindim inşallah herşey yolunda gidicek. Psikolojik sorun nedir çok iyi bilirim. Bazen hiç konuşmadan sadece annene sarılman bile onu çok mutlu edicektir. Annene destek olman çok güzel bişey yapıyosun. Biliyorum ki annende etrafına umut ve gülücüklerle bakabilecek

Gidip konustum az once sarildim falan, ona bile agliyo seni cok seviyorum diye icim gidiyor hic kiyamiyorum, benim icin o kadar fedakarlik yapti ki hep, o cok ayridir benim icin. Agladigini gordukce ben de agliyorum... Insallah bir yolunu bulacagim, cok tesekkur ederim

Annenin desteğe ihtiyacı var umarım gider hem kendi hem sizler için. C

Nasil evlenirim bilmiyorum zaten, ayri eve cikacaktim evim hazirdi, onu birakip gidemedim kimle konusacak, kimsesi kalmayacak diye... Z

cnm sen kac yasındasın kı kendı derdının yanında annenın dertlerını dınlıyorsun sana da yazık.. Annenı ıkna et psıkologa gıtsın mutlaka... Sana da yazık bu kadar yuku kaldıramazsın gelecegını etkılıyor farkında olmnadan..

Şimdi aklıma geldi, hangi şehirdesin bilmiyorum ama belediyeye ait aile danışmanlık merkezleri oluyor, buralarda psikologlar var ve ücretsiz oluyor.

Iste benim annem kabul etmiyor ne yazik ki... Evden disari bile zorla cikariyorum, calisiyor yorgun oluyor istemiyor cikmak cogunlukla.

Sizin hayattaki başarılarınız annenizi hayata döndürecektir, her zaman neşeli ve sevecen yaklaşın bir dost gibi muhabbet edin ama sıkıntılar üzerine değil kendinizle, annenizle ya da evle ilgili değişiklikler yapmayı önerin...

Benim annemle babamda senınkıler gıbıydı.. Hep annem kazandı ve bize baktı.. Fakat annem bize hıc sıkıntısını yansıtmadı.. Bekarken hep güler eglenırdık evde.. annem ruhu genç bı ınsandır.. iş ortamında da gençlerle çalışır.. gıyımı kuşamıda hala genç işidir.. Yanı babamdan çok cektık ama ben annemi ne ağlarken gordum.. ne acı içinde.. Hayatının odak noktasında biz ve çalışma hayatı vardı cunku.. bence annen senınle bu şekilde dertleşmemeli.. Onların cocugu olarak bu sen daha fazla kafana takar ve uzulursun.. sana bunu yapmaya hakkı yok.. umarım bu paylamanla annen bunun bılıncıne varmıştır.. Ben cocugum uzulmesın dıye, içim kan aglasada neşe saçarım ki o ferah olsun..

Bulundugum sehirde varsa deneyecegim, kitap ne denli ise yarar bilemiyorum. Cok sagolun ilgilendiginiz icin

Canim annem psikologa gitmek ister zaten. Cok pahali ve devlette psikiyatri klinikleri var sadece, psikolog randevusu alinmiyor.