Belki kötü niyetle demiyorlardır. Yurt dışında olan kendine yeni hayat kurmuş her insana ufak lafın gelişi "ooo aklına gelir miydik ya" falan denebilir bence. Aynı sizin de bahsettiğiniz gibi orada yeni bir hayatınız var ve insanlar da "Gittin oraya tabii, yeni hayatın var. Senden iyisi yok." gibi bir şey demek için diyor olabilirler. Lafın gelişi yani. Bazıları kendi aramadıklarının üstünü kapamak için yapıştırıyorlar unuttun bizi diye ki siz bir şey diyemeyin veya kendileri arayan siz olunca hiç aramadıkları için mahcubiyet duyup suçlarını kapamak için yapıyorlardır. Ben kesinlikle kötü niyetle dediklerini düşünmüyorum. Akraba falan olsa kinayeli konuşuyor falan diyebilirim ama zaten bunu dedikleriniz pek de siz arayın diye bekleyecek aramayınca "aaaa bak aramadı" diyecek tipler değilmiş. Ama kinayeli diyorlarsa takmayın. "Sormayın ya iş güç koşturmaca derken ancak bayramda seyranda oluyor." deyip siz de sitem edin. Üstelerlerse siz arayın beni deyin yani

"Oo sen yaşıyormusun" diyenlere, "sizde arada bir arasanız haberiniz olur yaşayıp yaşamadığımdan" der ve telefonu kapatırım. Kimsenin gönlünü eyleyecek değilim

Öyle diyenleri aramayın. Zaten farklı hayatlarınız olmuş. Gidenlerin yerine her zaman yenisini verir hayat. Benim hayatım boyunca hayatımdan çıkan kadar giren de oldu. Ve zaten az ve kalıcı olanlar daha iyidir. Size öyle diyenleri siz neden arama ihtiyacı hissediyorsunuz ki, yurtdışında yalnızsınız ondan mı?

Haklısınız. Bende çok yaşıyorum ama artık kızmıyorumda. Gülüp geçiyorum. Tek taraflı bir ilgi, alaka, arkadaşlık ilişkisi istiyorlar. Hatta bir arkadaşım vardı ben onu aramıştım dönmemişti. Sonra karşılaşıp konusu açıldığında '' yaa canım yoğunum biliyorsun sen beni üst üste ara olur mu? açmasamda ara mesaj at '' demişti asdfghjk gülsem mi ağlasam mı bilemedim Kısaca arsız ol kaçan ben olayım kovalayan sen ol diyor. İyice insanlar yüzsüzleşti. Hayır görüşmek istemeyebilirsin niye sürekli aranmak istiyorsun? Egonumu tatmin edeceksin? Ben çıkarsız, tripsiz, gerçekten görüşmek isteyen insanlarla arkadaşlık kurdum gerisini salladım sizde öyle yapın.

Seni suçlamıyorlar aramadın, etmedin diye gerçekler bundan daha da acı maalesef. dudup dururken ne arayıp da kafamı meşgul ediyorsun, eee madem hayatıma dahil değilsin bu kadar da arayıp keyfimi bozma demek istiyorlar Böyle bir durumda bile hala iyi niyetinizi korumayı başarıyorsunuz. Miktir git. Hiç arama bari daha iyi demeye getiriyorlar. arayıp, aramaman umurlarında bile değil. iletişim kurma görevin yok ki diyorlar sana zaten.

En sık karşılaşılan aynalama yöntemi. Aradın, hata ettin, nasıl rahatsız hissediyorlarsa alelacele çemkirerek vicdan rahatlatıyorlar. M

En azından ben bayramda seyranda arıyorum sen ne zaman aradın ki beni deyip telefonu kapatıp bir daha aramayabilirsiniz.

Haklısınız ben olsam böyle diyenleri bir daha aramam. Zaten hep siz ariyormuşsunuz bir de üstüne trip yiyorsunuz neden? Önceliğim anam, babam, kardeşlerim vb. olmali gerisi çokta tın. Aramayin bu bayram bakalım kimin aklına gelip sizi arayıp hal hatır soracak?

Bunu genelde vefasız insanlar söylüyor hiç sekmez. Vefalı insanlar zaten karşıdakinin aramasını beklemeden arayıp soruyorlar bkz: siz. Esas onların sizi arayıp sorması lazım gurbette olan sizsiniz çünkü. Bence tekrar arayıp bu lafları duyarsanız ağızlarına tikin senin de hiç aradığını görmedik diye.

Ay bunlardan o kadar cok var ki. Sanki insanlarin 24 saati baskalarini dusunmek ve aramak icin programlanmis gibi mi dusunuyorlar artik ya da konusacak sey bulamadiklari icin mi sacmaliyorlar bilmiyorum ama degisik kafalar. Hic takmaniza deger seyler degil ama sizi bu kadar etkiliyorsa belki de hassas bir doneminizdesinizdir.

ya o kadar haklısınızki. Ama böyle konuşanların bazılarıda benim babanem, benim amcam falan filan. Annemde baskı yapıyor bana bayramlarda özellikle 'şunu aradın mı? bunu aradın mı? bak ara kızım ayıp olur' falan diye. Tüm pozitif enerjimle insanların bayramını kutlamaya arıyorum 'aaeoo sen yaşıyor musun yaaa' diyorlar. Bana bir utanma falan geliyor, kendimi 5 dk açıklayıp özür diliyorum bayram kutlayıp kapatıyorum. Kimseden hala memnun olmuş ses tonu gelmiyor yinede. Niye ben küçüğüm diye herkesi hatırlayıp aramak zorundayım? Hayır evde oturan onlar ve çalışan, koşturan binbir şeyle uğraşan benim. Ben atlayabilirim ama onlarda bir büyük olarak arayım ' nasılsın kızım, bir ihtiyacın var mı, bayram bayram yalnız geçiriyorsun, bayramın kutlu olsun diye aradım' diyebilirler. Ama yoook.. Akıllarına geldiğim an muhtemelen ' bu kızda bizi hiç aramıyor hayırsız' diye düşünüyorlar Bazı arkadaşlarımda ayrı bir alem.. Onlar yaşça büyük bile değil. Niye ben sürekli mesaj atıp arayayım ki onları, neye sitemleri var anlayamadım. Laf arasında geçen şeyler falanda değil ayrıca bunlar, benim enerjimi düşürüyor irem4006

Mesela biri var, ne zaman yazsam veya arasam, "bende seni arayacaktım" der. Bir, iki, üç derken dedimki kendime ne yaz ne de ara, bakalım o ne zaman arayacak Aylar geçti biliyormusunuz Aramıyorum da, yazmıyorum da.

Ben arayıp sormasam sizin aradığınız yok demek gerekiyor.

E sizde aramiyorsunuz diyerek topu onlara atıyorum kem küm edip 2 dk konuşup kapatıyoruz

Genelde laf olsun diye söylenir bunlar ya. Takılmayın derim irem4006

Ay bu laf olsun diye söyleniyor ya buna mı takıldınız? Maksat konuşmak olsun işte. Böyle söyleyene aman sen sanki çok arıyorsun diye gül geç.

Ee ben aramadım sen aradın mi? Diye çikisiyorum ben. Herkesin hayat telaşesi var valla gruplara atılan kopya mesajlara bile saygı duyuyorum vakit ayırmış bana diye.

Gerçekten sinir bozucu. İnsanın bir daha arayası gelmiyor haklısınız. İnsanlar da ayrı tuhaf zaten hep arayan sizmişsiniz. Bence laf olsun diye öylesine söylüyorlar gibi.

Çocukluk arkadaşımla görüşmüyorum bu yüzden. Ne zaman arasam "ooo aramıyorsun, gelmiyorsun" muhabbeti yapıyordu, halbuki o da aramıyordu. Hiç aramıyorum şimdi, naz niyaz çekecek halim yok gerçekten

Artık bıktım sıkıldım. Cidden.. Kimse beni ne bayramda ne seyranda, ne de normal zamanda aramıyor. Ben bir bayram müsait vakit bulunca herkesi aramaya çalışıyorum ama ondada telefon 'aooo sen yaşıyor muydun ya, hayırdır hiç aramazdın' diyorlar. Tamamen beni negatife döndürüyorlar. Ne 'hayırdır?' ı yani, ne ihtiyacım olacakta seni arayacağım bee, sen kimsinki agresifliğine girdim artık. Ben son 4 yıldır yurdışında yaşıyorum. Artık farklı bir hayatım, işim, iş çevrem, sosyal hayatım oluştu. Günlük sadece annem babamla konuşuyorum. Eski iş yerimde ki müdürlerim ve iş arkadaşlarımla, yada akrabalarımla, kuzenlerimle, eski komşu ve arkadaşlarımla ilişkimi, bayramdı seyrandı, yılbaşıydı aramalarında hep canlı tutmaya çalıştım arayarak onları. Bir cenaze, hastalık, kaza duyarsam ararım falan.. Ama ötesi yok. Ötesine ne vaktim ne isteğim var.. ama daha bu güne kadar kimse beni aramadı. Bayram sabahı olur uyanır herkesin halini hatrını sormaya, bayram kutlamaya ararım ama genelde duyduğum ilk kelimeler bunlar ' aa sizde bizi arar mıydınız yaa, nasılsınız, nasıl gidiyor?'.. aslında aaa sı ooo su yok. Artık farklı hayatlara evrildik ve ben işin gücün arasında herkesi haftalık arayamıyorum ve konuşamıyorum düzenli. Ama yinede bu tepkilere ve sözlere karşı kibar kalmaya çalışıyorum 'kusura bakmayın benim de işim çok yoğundu, böyle özel gün olunca anca vakit bulabildim' falan gibi. Ama tüm pozitif enerjimi şırıngayla çekip alıyorlar cidden.. Cidden bu insanlardan bıkmışlık hissediyorum. Çok hırsandım.. daha 30dk önce eski iş yerimden ve o zamanlar çok yakın olduğum bir kız ile konuştum; daha bu güne kadar hiç beni aramışlığı yazmışlığı yok, ara ara sadece ben arayıp mesaj atıyordum. Bir şekilde aklıma geldi ve bugün mesaj atmıştım. 'eoo Mimoza sen yaşıyor musun ya, iyiyim ben iyi, sen neler karıştırıyorsun bakıyım hiç arayıp sormuyorsun, arada yaz bana kendini hatırlat' diyor... Ya cidden çok irite olmaya başladım artık - konuşmanın başında neden arayamadığımı anlatıp gereksiz yere insanlardan çekinerek özür diliyorum, çünkü beni suçluyorlar bir nevi sık aramıyorum diye; babanem, amcalarım, arkadaşlarım, eski iş arkadaşlarım ve müdürlerim, eski komşularım, ve arkadaşlarımın bazıları.. kime yazsam yada arasam özel günlerde bana böyle davranıyorlar. Sanki bir tek ben iletişim kurma görevini üstlenmişim gibi oldu.. Valla biraz belki abartı bir hissiyat gibi gelmiş olabilir ama bildiğiniz kulaklarımdan alev fışkırıyor şu an...

Gündemlerim, mesguliyetlerim var. Bunu bulamayanlar da var. Koşuşturmaca ve telase arasında bu kadar oluyor. Sikayetciyseniz aramayı da keseyim.. Dieyecksiniz..

İnan bıraz önce başıma geleni duysan Şimdi yakın arkadasım devamlı gorusuruz En son gecen hafta gorustuk ve fecı hasta oldum yataktan kımıldayamadım O memlekete gıttı bende gıdınce o hasta halımle naptın dıye aradım acmadı, görmemiştir kosturmadan.. geride dönmedi İki gündürde belim tutuldu bugunde doktordayım Nefes alamıyorum o arada aradı Cümle aynen şu napıyosun hiç aramıyorsun sesin cıkmıyor, ben aramasan arayacagın yok Bir patladım.. En nefret ettıgım laf bu dedım Benım ne halde oldugumu bılıyomısunkı O durumda bıle aradım acmadın gerıde dönmedın Birdaha bana böyle birşey sakın söyleme dedim Bir bozuldu.. Tabi ben bunları söylemek için kac yılımı verdim, önceleri saftırık gıbı ezılır büzülür hep suclu konumunda hıssederdım Yok canım yok bugun bırdaha anladım ınsanlar nankör ve

Yoo aramıyorlar bile, geçen bayram ancak 3. gün vakit bulabildim insanları arayıp bayram kutlamaya. Kendi babanem, amcalarım da dahil aradıklarım 'ooo nihayet aklınıza gelebildik' şeklinde karşılık verdiler. Her seferinde yüzüm kızarıyor ya insanların tavırlarından, çekine çekine arıyorum zaten. Niye çevremde bunlardan çokça var onuda anlamadım

Çok güzel bir söz var bu durum için kullanmaya başlayın rahatlarsınız. İnsanlara gülerek, ahaha biliyor musun bu hayirsizsin muhabbetlerinde tam da ilk söyleyen hep kazanırmıs ikisi de aslında aramıyor olduğu halde :)) Diyin de sussunlar.

Ya muhtemelen.. Aslında bu kadar taktığımı, birini aramak isteyipte aramadan önce 10 kez tekrar tekrar düşününce, ve o telefon açıldığında yada mesaj cevaplandığında ilk cümlenin 'eaooo sen beni arar mıydın ya, yaşıyor muydun sen' olduğunu görüp/duyunca yaşadığım stres ve utanma duygusunun zamanla büyümesi ile farkettim

İşte çoğunlukla yapamıyorum. Özellikle büyüğüm falan olunca. Ama bugün aradığım o eski iş arkadaşım olan kızın geçen yıl bu zamanlar abisi vefat etmişti. O yüzden aklıma düştü de aradım. Hatta ozamanlar yurdışında olmama rağmen ziyarete gittim başsağlığına, destek olmaya çalıştım, bir süre boyunca hep iletişimde kaldım.. Kendimce incelik yapıyorum ve onu düşündüğüm için arıyorum bu kezde ama teli açar açmaz bana 'eaa ahhahh sen beni arar mıydın yaa' diyor. Yani delirecek gibi oldum Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Offff benim de öyle akrabalarım var. aramıyorum artık. bir bayramda iyi bayramlar diliyorum tamam. Bir akrabam var her gördüğünde telefon elinizde bir alo deyiverin ne var der. Sosyal mecralarda gönderisini beğenmedik diye yakınıyordu. Denk gelirse beğeniyorum. Hepsini beğenip yorum yazacakmışız. En son arkadaşlıktan çıkardım. akşama kadar çalışıyorum, ayrıca iki çocuğum var. Saçma paylaşımlarını beğenmiyorum diye sitem ediyor. Akşama kadar boş oturuyorlar. Yani yaşlıları anlıyorum, yalnızlık korkusu, unutulma tedirginliği yaşıyor olabilirler. Ama yani genç orta yaş insanları da anlamıyorum. Bir de iş yerinde çok sevdiğim arkadaşım var. Samimiyiz de.3-5 kişilik bir grubuz. Cuma günü hasta olur mesela. Gruptan sorarız. Anlatır da anlatır. Doktora gittiğini filan. sonra gruptan geçmiş olsun yazarız. Arada nasıl oldun ne yaptın diye sorarız. Aramadık diye Pazartesi bozulur. Hasta oldum da beni aramadınız da... Kendisi de biz hasta olsak arar yani. Ama ben öyle muhabbetleri hiç sevmem. Kendisi de bilir bu huyumu. Hani gruptan yazsalar sorsalar niye aramadılar demem. Hasta belki uyuyordur, çocukları ile ilgileniyordur diye düşünürüm hep. Gibi gibi... Dediğim gibi çok da sevmediğim görüşmediğim biriyse hı hı sen de aramıyorsun ama der bir daha yine aramam ya da çok sevdiğim bu arkadaşım gibiyse zaten yapımızı bilir ve ona göre davranır beklentiye gireriz. Hatta yazarken aklıma geldi. Bu arama meselesi yüzünden ilkokul arkadaşımla konuşmuyorum yıllardır. Başka bir şehirde yaşıyorduk zaten evlendiğimde. Tatilde onu aramamışım da, yanına gitmemişim de. Ki sürpriz olsun diye ailesinin evine gittik eşimle evde yoklardı. Ben evlendikten sonra hiç aramadı sormadı. Bir kaç kere mesaj attım ben. Öyle konuştuk. Eşimle de birbirlerini sevmezler. Eşimle sevgiliyken ayrıl derdi. evlenmemi istemiyordu. Aynı meslek grubundayız eşimle. Kendi çevresinden mesleğinden birilerini ayarlamak isterdi hep. Bilmiyorum neden öyle yaptı. Kıskandı mı beni mi paylaşmak istemedi bilmiyorum. Bir hırsla içindekileri bir döktü en son. çok şaşırdım. Sen aramadın ben aramadım derken ipler koptu.13-14 Yıldır konuşmuyoruz. Üzüldüm ama yani detoks gibi de oldu. Yeni ve daha sağlam arkadaşlar edindim. onunla çok çok güzel günlerimiz de oldu yıllarca. o da güzel anılarda yerini aldı. arkadaşlığımız o kadar olacakmış. diyorum ya aramadın aramadın diyen ama kendi hiiiiç aramayan hep kendine bekleyen insanları hayatından çıkararak bir ferahlıyorsun.

Ben bayramlarda bile yakın akrabaları aramayı bıraktım, bı yüzden değil ama bana sacma geliyor eskıden ılteşim aracları sadece telefonmuş arayıp konusman lazımdı Sımdı bütün sosyal medyalardan dıdısının dısısının nerde ne yaptıgını, nasıl oldugunı goruyorum gerekırse ordan tebrık, teşekkkur, gecmıs olsun dılıyorum Yanı artık sosyal medyadan ınsanlar ıletısım kurabılıyor Yakın akrabada bır amcamı ararım bak her bayram seyran arada aklıma düşer ararım Bi açar oo sen bizi ararmıydın Kız kardesım hıcbırını aramıyor En son gecen devamlı boyle soyluyorsun ama ben hı senı arıyorum dahada aramıcam dedım Hem bırtek onla gorusuyorum arıyorum soruyorum. kendı cocukları da sadece bayramda belkı babamı ararlar Yok ooo hayırsız sen bızı ararmıydın.. Hayır soylemesı gereken en son kişi bu sinir bozucu Sizde aramayın ben oyle yapıyorum artık