Acaba siz mi arkadasinizla Kendinizi kiyasliyorzunuz içten ice? Gerçi az çok tanıyorum sizi, öyle de biri değilsiniz ama

Yani asla kötü birisi değil bazen şey diyor, ben sizin için en iyisini istiyorum da ondan. JustDerya Take my advice, I don't

Anneniz sizinle gorusmeyi birakmaz bu yuzden mecbur çekiyor ama arkadaşiniz kalmaz boyle yaparken o zaman mecbur duzelirsiniz. Bilmiyorum ben direkt hayatimdan cikariyorum çok enerji emici bir şey her soyledigim şeyin aciklamasini yapip karsimdakini ikna edemem. Eşimin ailesinde de vardi bu tür bir kaç tane onlari da toptan sildim.

Sohbetin tamami yazmiyor ki. "Ama onun ki iyi bir şey" demiş sadece bir anlam cikartamadim tam olarak. Anneniz laf sokup sokup sonra yanliş anladin diye laf çeviren bir tip midir ki? Bilmiyorum 28 yaşimdayim bir defa bile annemle "ne demek istiyorsun, bu ne demek oluyor" tarzinda konuşmadim ki her gun en az 1 saat telefon konuşmamiz olur. Kotuluğune bir şey soylemez cunku. Siz tanirsiniz en iyi annenizi. PsikolojisiBozukPsikolog dost olarak

Rahmetli anneannemde öyleydi, ona en güzel kıyafeti alırdık yok komşunun eski kıyafeti ona göre daha güzeldi, şimdi annemde böyle, malesef buyuk kızımda böyle. Bu yaratılış galiba

Ahaha biliyorum Ben Cok tartistim annemle sonra Pek bisey Anlatmamaya basladim havadan sudan konusuyoruz iste S sibelizim Kağanin

Ben alıngan bir insan değilimdir ama genel kanının aksine ben de bu cümleden aynı sonucu çıkarırdım. Hani seninki iyi değil. Onunki iyiymis gibi.

Benim Annem bu :)

Hehehe allah affetsin güldüm Ama size de anneniz böyle söylese, üzülmez miydiniz? bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Türk annelerinin bir çoğu mükemmeliyetçi maalesef, buna benim annem de dahil. siz üzerinize alınmamaya çalışın bu insanların kendileriyle tüm problemleri.

Canım benim Tülay kökün alınganlık ve değersizlik hissiyle ilgili videolarını izle evet alıngansın bende öyleydim. Mesela diyorki markette sıra beklerken biri dese ki kenarda beklermisiniz kişi kişisel algılar ve rahatsız olur. Bende de vardı eşimin herşeyine alınır saçmalardım. Sokağa çıkma yasağında hatta biz hiç gezemiyoruz demişim adama dolmuşum. sizinde annenizden gelen travmanızdan ötürü kendinizi değersiz hissedip savunmaya geçiyorsunuz. Siz başarılısınız başkalarının takdirinin bi önemi yok.

Benim malesef kayınvalide ve kayınpederim de böyle.. ilk yıllarda bize misafir geldiklerinde sabahları uyanınca gülmüyormuşum acaba ne ima ediyormuşum diye kurup küsmüslükleri bile var.. İnsan olarak gerçekten çok Iyi ınsanlar naif temiz dürüst düşünceli fakat bu huyları bazen bezdiriyor. . push ; pure hazel

Yok valla. Ben ondan önce aldım bursu ve o burs beklerken sürekli iletişim halindeydik kendi sürecimde ne kadar endişeliysem onunkinde de o kadar endişelendim sürekli bekleyiş içindeydik ve haber geldiğinde inanılmaz mutlu oldum. Arkadaşım mutlu ben mutlu. Ama ben mesela bursu kazanınca bile annem dedi ki acaba kaç kişi başvurdu ya başvuru mu azdı? Ya deliriyorum böyle şeyler söyleyince. Orada ben arkadaşım bir şey kazanmış onu anlatıyorum aaa diyor onunki çok daha iyi tabi

Yengeç burcu musunuz girlinred

Anneniz başak burcu mu?

Herkese merhaba, Bazen aşırı alıngan mıyım insanlar mı beni sinirlendiriyor karar veremiyorum. Örnek vermek gerekirse en basiti bugün annemle konuşuyordum, annemin de tanıdığı yakın arkadaşımın bir yerden burs kazandığını hevesli hevesli anlatıyordum bu arada yakın bir zamanda ben de bir yerden burs aldım. Neyse bana dedi ki "ama onunki iyi bir şey yani" ben de dedim ki ne demek bu şimdi, dedi ki bir şey demek değil onun için iyi olur diye dedim. E benimki kötü mü ne demek istiyorsun yani diye sordum, senle ne alakası var diyor ben de ne ile alakası var peki ne demek bu, bu cümleden anlamam lazım dedim tartıştık biraz kapattım telefonu. Sonra bana diyor ki sen hep benim laflarımın altından başka bir şey arıyorsun ben öyle demek istemiyorum, sen farklı anlam çıkarıyorsun. Moralim o kadar bozuldu ki. Tebrik ederim ne güzel de kapat işte konuyu. sürekli böyle ya, yaptığım hiçbir şeyde tam olarak takdir edildiğimi hissetmiyorum. Çocukluğumdan beri sürekli bi kıyas. Mesela çok eski bi komşumuz gelmişti, ben bebekken başka komşunun çocuğu renkleri öğrenmiş ben öğrenemedim diye delirmiş annem. Şimdi öyle o kadar yapmıyor ama böyle küçük küçük şeylerle moralimi bozuyor. Çocukluğumda hep derdi ki, bir şeyi mükemmel yapamayacaksan yapma. O yüzden mesela çoğu şeye başlamaya korkarım. Kötü olur diye yapmak istemem. Ben A noktasına gideyim başkası B'ye gitsin annem diyor ki, aa A noktası çok çok daha iyi. Ve yaptığım, başardığım şeylerde hiçbir zaman kesin bir tatminlik duygusu, mutluluk, başarı hissedemiyorum. Hep olmadığım yerde daha mutlu olurum, yapmadığım işler daha güzel gibi geliyor. Ama bu alınganlık konusu, bu meseleden bağımsız hep böyle ilerliyor. Biri bir şey söylediği zaman"neden öyle dedin ki şimdi" diye soruyorum ve mesela o içimde yara oluyor. Bunu aşmak için terapi de aldım sayılır ama hiç de faydası olmadı. Nasıl kurtulcam bu düşüncelerden insanların fikirlerinden bağımsız yaşamaya ne zaman başlayacağım bilmiyorum

Muhabbet bu kadar çünkü. Ben nasıl haber aldığımı anlattım o da hmmm onunki iyi bir şey dedi. Laf sokmak değil, kötülüğüne de değil arkadaşlarımdan biri bir şey yapıyorsa ben de yapıyorsam onunki her zaman benimkinden daha iyidir. JustDerya Take my advice, I don't

Bence gereksiz alinganlik