esinizin kendi ailesi ile bu sekilde olmasi aslinda iyi bir sey. benim esim ve ailesi de aynisi. okurken esim ve ailesini anlattiniz resmen. esimle aramizda ne olursa olsun olumlu veya olumsuz asla anlatmaz ailesine. isle ilgili veya baska bir sey olsun asla anlatmaz. onun ailesiyle bir seyler paylasmamasi beni rahatlatiyor, icim rahat. onun ailesinin her seyi bilmemesi cok iyi bana gore. es ailelerinde ne kadar cok sey bilinirse o kadar yorum veya dedikodu türeyebiliyor. ben de ailemle her seyi konusurum paylasirim fakat esim bunu bilmez is yerinde konusuyorum annemle ablalarimla. yani bence sizde her seyi konusmuyormus gibi yapsaniza. esiniz işteyken konusun bence. hem esinizin dikkatini cekmezsiniz. kiskancliga sebep olmazsiniz

Çok haklısınız, evlendiğimizden beri ilk kez bu şekilde senin ailen benim ailem olduk ki küçük bir mevzu bu. Dediğiniz gibi biz kendi iletişimimize bakalım. Ama işte bunlar da etkiliyor yani iletişimimizi. S

Benim ailem evlatları için maddi olarak da taşın altına elini koymak istediği için sorar eder. Ben de söylerim. Kayın ailem bize dokunmayın bizden bir şey beklemeyin sizde vardır siz bize verin havasında oldukları için de derdimizi sormaz. Sizde de o var belki.

Tamam bunu bir iki kez yaptım, ama hep de yapamam ki... biraz da onlar çaba göstersin ben mi yanlış düşünüyorum? Ben dediğim gibi kendi aileme özellikle alın konuşun demiyorum, çocuk zaten her dk da konuşma hevesinde olmuyor. Onlar arıyor bir görelim yüzünü sesini duyalım diye... yalniz

İnanın benim eşim de öyledir, her şeylerini düşünür, alır veya gönderir. O tür şeylere karışmam, desteklerim, rahatsız olmam. İletişim şekilleri de evet insan bir eksiklik hissediyor, insan iletişimin doğası gereği hep iyi hep iyi konuşamıyor. Diyorum ya diyelim ki ve biraz hasta olduğumu söylesem eskaza hemen eşim niye öyle dedim şimdi üzülür uyuyamaz der. Ya da diyelim ki bulunduğumuz şehirde covid vakaları arttı dememeliymişim annesi üzülürmüş. Hayır ne konuşayım peki?

Bende aileme kotu seyleri anlatmam hastaysam soylemem uzulmesinler diye onlarda bana oyle yaparlar bana gore normali bu. Esim ve aileside surekli birbirlerine acitasyon yaparlar yani sizin tam tersiniz kimsenin boyle biseye karismaya hakki yok bırak ailesiyle ne isterse konussun saygi duy yani. Arama konusunda haklisin cok istiyorsa kendisi arasin konustursun cocugu aileci erkek cok can sıkıcı oluyor

Hem birbirlerine cok bağlılar hemde birbirlerinin üzüntülerinden haberleri yok ne garip. Çok istiyorlarsa onlar torunlarını arasınlar siz niye arayacaksınız ki. S Shalini

Kendisi istediği gibi arayıp konuşabilir, çocuğu da konuşturabilir ama benim ailemle konuştuğum gibi günde en az bir kez aramamı istiyor. Amaç çocuk onlarla kaynaşsının yaında onlar da mutlu olsun gelinimiz bizi her gün arıyor diye. Ama hiç bugüne kadar öyle bir muabbbetimiz olmadı ki, kendisi de aramaz her gün. Ben buna zorlanmayı istemiyorum. Yapmak istemediğim bir şeyi de zorla yapamam.

Psikolog değilim ama ilk kısma cevap vereyim Ailesi uzakta oldukları için sizin için gelip geçecek durumlara dertlenmelerini istemiyordur Sonuçta ellerinden üzülmek dışında bi şey gelmeyecek anlatsanız da anlatmasanız da Yaşlı insanlar daha kafaya takıyorlar olumsuz şeyleri Bana bi açıdan mantıklı geldi Siz zaten kendi ailenize anlatıyormuşsunuz Kimselere anlatamıyorum çatlamak üzereyim gibi bi durumda değilsiniz Her tarafa da anlatmayıverin zaten bi sıkıntı olunca Samimiyetsizlikten değil bu ince düşünmekten bence

evet eşimin öyle bir huyu var... S

Hiç olumsuz haber vermemeyi, iyiyiz deyip kapatmayı, aman üzülürler duymasınlar'ı mı ailesine düşkünlük olarak tanımlıyorsunuz? Değil çünkü. Düşkün adam her şeyiyle ilgilenir ailesinin evde ekmeği suyu var mı faturalar ödendi mi ilaçlarını aldılar mı.. Başka bir modeli de ben de var eşinizin aile içi iletişimi konusunda. Basbayağı iletişim problemi. Bir şeyler paylaşamıyorlar. Eşimin ailesi ile kamerada görüşürüz yaşadığımız ülkenin siyaseti, virüs aşı, tr deki ekonomi tamam bitti konular bunlar. Birbirlerine içten hal hatır sormak derdiyle dertlenmek yok. Çocuk olunca ailenizle daha çok paylaşım yapıyor oluşunuzu kıskanmış o kadar.

Yani ne alakası var geniş olmak bunun yalniz

Geniş derken daha geniş bir pencereden bakmak, buna takılıp kalmamak manasında...

Erkek günde 1-2 kere- ki bazı günler 3,4 olduğunu düşündüm nedense- arasa sohbet etse ona da bir kulp bulurdunuz gibi geldi. Ki arasa ana kuzusu bu, eve geliyor iki kere ailesiyle konuşuyor vs dencegine eminim. Ben olsam ara akşam aileni çocukla beraber konuşun madem derim, niye bana diyor ki yani. Eşiniz de orda haksız arasın kendi

Aile var aile var, bazıları sürekli iletişim halindedir ama birbirlerine zararlıdır, bazıları için tam tersi. Demem o ki eşiniz sizinle evlenmiş, siz artık bir ailesiniz, "onun ailesi, benim ailem" yok artık "biz" olmalı. Kendi evinizdeki iletişim çok daha önemli. Anne baba girdiği zaman işin içine uzar da uzar. Kafaya takılacak bir şey mi bu kadar emin değilim.

Dediğiniz şeyi bir yere kadar haklı buluyorum, ben de başım ağrısa anneme söylemem tabii. Ben karışmıyorum, istedikleri gibi iletişim halindeler. Bozulduğum nokta benim de iletişim tarzımın engellenmesi, ben bişey söylemişken eşimin kaş göz yapması. Azıcık olumsuz bir lafta kayınvalidemin yüzünün düşmesi, garip geliyor yani. Gidip de devalı şikayette bulunmuyorum elbette, ama en basitinden hayatın zorluklarının herkes için geçerli olduğunu, her daim gülüp eğlenmediğimizi de bilsinler. Öyle algılıyorlar çünkü. Bu ajitasyon değil ki, sağlıklı iletişim onların ki değil yani.

Yani travmadan çok boşluk duygusu olduğunu düşünüyorum. Çok uzak kalmış ailesinden küçük yaşlardan itibaren, mesela görümcem hep onların yanındaymış, onun iletişimi daha iyidir. her şeyi paylaşır, konuşur, korkmaz. Ama eşimde bir boşluk duygusu var ve hep onu kapatmak istiyor... Üzülüyorum onun için. . push ; S

Ben mesafeli olmaktan yana şikayetçi değilim ki dediğim gibi karşılıklı bunlar, onlar aradı sordu da ben mi açmadım telefonu cevap vermedim. Memnun olmayan eşim, tamam bizim ilişkimize özeniyor da kimse de bu ilişkiden soyutlamıyor ki onu... benle nasıl konuşuyorsa ailem onunla da aynı şekilde. Ya da o ailesiyle nasıl konuşuyorsa ben de onun ailesiyle öyle konuşuyorum.

Evet bu yüzden soğumam yanlış, haklısınız. Daha geniş olmam lazım. girlinred

Haklısınız, böyle gelmiş böyle gidecek. Çünkü ailenin yapısı bu, eşimin de yapısı bu. Onların gerekçesi biz sizi fazla rahatsız etmek istemiyoruz. Ben de rahatsız olmayız istediĞiniz zaman arayın, uygun olmazsak o an bile mutlaka döneriz diyorum. Bunun dışında da çok bişey yapamam.

Gurur yapmış gereksiz gereksiz. Açıkça söyleyin. Kendisi isterse günde 8 kere arasın. Siz ne sıklıkta aramak isterseniz o sıklıkta arayın. Nefret ederim zorla onu ara bunu ara denmesinden.

Siz niye olduğu gibi kabul etmiyorsunuz eşinizi? En doğru aile iletişimi sizde, sizin gibi olmayan herkes anormalmiş gibi yazmışsınız. Sizinki de bana göre anormal mesela. Ailemi severim, iyi de anlaşırız. Uzun uzun kahve sohbetleri yaparız. Ama günde birkaç kez konuşmak çok gereksiz bence. Zaman israfı resmen. Ve eşim evde olan her şeyi ailesine anlatsa hiç hoşuma gitmez ve müdahale ederim. Herkes her şeyimizi bilmek zorunda değil. Eşinizin tek hatası "her gün benimkileri de ara, çocuğu konuştur" demesi. Çok istiyorsa kendisi arasın her gün. Ama canından bezip sizi biraz olsun frenlemek istemiş de olabilir.

Sen eşini ve ailesini oldukları gibi kabul ettin mi ki burada ben bir tane gıcık gördüm kusura bakma

Çünkü ben ararsam kayınvalidem daha mutlu olur, gelinim beni her gün arıyor diye sevinir ve övünür. Amaç biraz da bu. Ben de kimse kusura bakmasın mutlu etmecibaşı değilim. S

Hani bir konuya gıcık olursunuz ya benimki de biraz o hesap. Aslında hep bende var olan düşüncelerdi bunlar ama zihnimin gerisine iteklemiş düşünmemeyi tercih ediyordum. eşim ailesinden uzakta okumuş yılarca, uzakta çalışmış. Fakat çok düşkündür ailesine, hayatta en çok onları önemser. Onlara karşı büyük bir zaafı var, bazen anlayamıyorum. Bana fazla geliyor. Ben de hep ailemin yanındaydım yıllar boyunca, bizim iletişimimiz çok kuvvetli. Günde birkaç kere birbirimizi arar çene çalarız. Ailelerden uzaktayız, pek çevremiz yok yaşadığımız şehirde. O nedenle tüm gün evde olan ben ve çocuğum için iyi oluyor bu iletişim. Eşimin ailesi ise bu konuda daha mesafelidir, haftada bir iki arar sorarlar. Onda da muhabbet nasılsın iyi misin daha daha nasılsından ileri gitmez. Huyları böyle, telefonda konuşmayı pek sevmezler. Dertleşmeyi sevmezler. Hiç kimse birbirine derdinden bahsetmez. Hep iyi olduklarını, her şeyin çok iyi olduğunu birbirlerine anlatır dururlar. Ben örneğin olumsuz bir durumdan söz ettiğimde de eşim hemen kaş göz yapar ya da olumsuz ufacık bir şeyden bile onun ailesine söz etmem onu çok mutsuz eder. Bu olumsuz şey atıyorum yaşadığımız yerle ilgili herhangi bir durum da olabilir azıcık bir hasta olduğumuz da olabilir. Hiç olumsuz bir şey söylemez kimse birbirine Ben anlamıyorum. Aile dediğin her şeyi konuşur, birlikte ağlar ya da birlikte güler. Uzakta veya yakında, fark etmez. Ben çocuk hastalansa annemi arar sorarım, ama asla eşimin ailesine danışamayız. onlar çok üzülür hasta olur mazallah üzüntüden! Böyle garip bir iletişimimiz var. Ben bunu kabullendim artık, gerçekten kafaya takmıyorum. Haftada birkaç kez nasılsın iyi misin muhabbeti tamam deyip kapatıyoruz. Fakat son zamanlarda eşim buna da takılmaya başladı. Benim ailemin araması bizim muhabbet halinde oluşumuz, çocukla da ilgileniyor olmaları rahatsız etmeye başladı sanırım ki bizimkileri de arayın onlarla da konuşsun çocuk falan demeye başladı. Ben tutup da çocuk konuşsun kaynaşsın diye durmadan onları arayamayacağımı isterlerse arayıp istedikleri gibi konuşabileceklerini belirttim. Ha çocuk da her saniye benim ailemle çene aldığından değil, çocuk işte bazen konuşur bazen konuşmaz. Onu da zorlamam bişeye, ama eşim öyle değil. İlla çocuk ailesiyle konuşacak, güzel bişeyler söyleyecek, şarkı söyleyecek. Zorlayınca çocuk yapmıyor daha da kızıyor bağırıyor, bu kez eşim sinirleniyor. Bu bakış açısını eşime hiç yakıştıramıyorum, ne yaşına ne de sahip olması gereken olgunluğa. Ailesini olduğu gibi kabul etmemesi, ekstra ekstra mutlu etmek için durmadan didinmesi, benim ailemle olan iletişimimi kıskanması falan çok gıcık etmeye başladı. Böyle sinek küçüktür mide bulandırır hesabı, küçük bir şey belki ama sinir oluyorum. Ben de artık içimden gelerek konuşmak istemediğimi fark ettim onun ailesiyle. Eşime karşı da biraz soğudum açıkçası, insan kendini de, ailesini de, ailesiyle olan iletişimini de kabul etmeli. Eşini de olduğu gibi kabul etmeli.

İyi de ben eşim gitsin ailesine her şeyimizi anlatsın demiyorum ki sürekli her şey çok iyi çok güzel demekle de sohbet çok kısır bir döngüye giriyor. Hani madem ki paylaşım az o zaman da az konuşuluyor. Buraya kadar benim kabulüm. Ama ben ailemle daha çok şey paylaştığım için kusura bakmasın ama eşimin de beni kıskanıp üstüne bir de rahatsızlık hissettirmesine hakkı yok. Sonuçta ailem benim hayatıma müdahale ediyor mu, karışıyor mu? Hayır. Yani anlamsız buluyorum tepkilerini. benlenaben

Her aile farklı. Herkesin ailesi sizin aileniz gibi fazla muhabbet sevmeyebilir. Eminim eşiniz sizin tarafınızda olsaydı ana kuzusu olurdu. Bazen en güzel iletişim mesafeli olmaktan geçer.

Haklisiniz kimse kimseye zorla birsey yaptiramaz sonucta. Birde soyle dusundum okurken ben aslinda, esin ailenle olan diyalogunu seviyor fakat kendi ailesi ile bu sekilde diyalogu olmadigi icin, senin vasitanla biraz zorlayarak o hali olusturmaya calisiyor gibi hissettim. Ailesine kiyamiyor hastalik vs soyleyince akillari sizde kalmasini istemiyodur aslinda cokta dogru degil zaman zaman onemsizde olsa soylenip konusulmali aile olmak budur ama zorlada biseyler olmaz. Boyle gelmis boyle gidecek kisacasi ama sen esinle yinede arani soguk tutma dis nedenlerle gerekirse biraz sert biraz yumusak bunu dile getir ben arar sorar konustururum ama ailen ben aramadikca ben konusturmadikca arayip sormazsa ben nereye kadar zorla yapabilirim bunu diyebilirsiniz. Aile baglari hep iyi gunde olacak degil ya kotu gundede hep beraber olunmali ne kadar uzaktada olsa

Ben kabul ediyorum ama etmeyen aleni eşim. Bişeyleri değiştirmek isteyen o, evet ben bir miktar gıcık oldum bunun aramızda mevzu olmasına. . push ; S

Biraz fazla taktım kafama, haklısınız. Ama bana bunu söylediği günden beri benim ailemle de konuşmalarını kısalttı, azalttı. Sanıyor ki her türlü ilişkiyi ben düzenliyorum. İlişki karşılıklıdır. Onlar da günde bir kere arasın torunlarını, bazen derdimizi paylaşmaya açık olsunlar. Buna niye ben düşünüp kafa yoruyorum ki ailesi gayet mutlu ve huzurlu her şeyden memnunken..

İyi de konu sahihi esini ya da ailesini değiştirmeye çalışmıyor, müdahale etmiyor bu zaten olduğu gibi kabul ettiğini gösteriyor.

Eşini olduğu gibi kabul etmeli deyip Eşimden soğudum demekte çelişki değil mi Her aile farklı farklı herkesi olduğu gibi kabul etmek gerekiyor Sizin ailenizle kurduğunuz ilişkiyi eşinin ailesiyle zaten kurmak biraz zor Bu yuzden gıcık olmak eşten soğumakta Bana tuhaf geldi dogrusu

O zaman bu biraz da şeye sebep olmuyor mu benim ailem daha çok dahil oluyor bazı durumlara. Onlar derdimize koşmak için çaba gösteriyor, karşı tarafın çok da fikri yok. Bence yeri gelecek insan bazı şeyleri de paylaşacak. Bu da bir samimiyet göstergesi. Ha ince düşünceyi de kabul ediyorum ama bir noktaya kadar... yalniz

Ne değişik aile. Kendisi aradığında çocukla da konuştursun, neden bunu sizin yapmanızı istiyor?

Dediğiniz de aslında iyi bir yöntem. Yoksa bizde iş biraz yarışa dönmeye başlayacak gibi... S

Tabii ki yoluma devam etmek istiyorum, ama şu konuda da ipin ucunu kaçırmamak lazım. Tamam gönlü olsun diye her gün arayayım, sürekli gülerek mutluluktan bahsedeyim. Bu bitmez ki, yarın başka bir konuda şunu da ailemin mutluluğu için böyle yapalım demeyeceği ne malum. Çünkü eşimi tanıyorum, ailesini mutlu etme odaklı ki bize o kadar değil. Dediğim gibi annesine babasına olan yaklaşımı farklı... Ben eşimin ailesiyle de paylaşmak isterim bazı şeyleri, atıyorum belli zamanlarda sıkıntılar çekerken onların her şeyden habersiz en harika hayatı benim yaşadığımı ima etmelerini kusura bakmayın ama samimiyetsiz buluyorum. Hep hayattaki tüm zorlukları onlar yaşamışlar gibi düşünüp oğullarının bana muhteşem bir hayat yaşatıyor duygusuyla sürekli kendilerini tatmin etmeleri bana saçma geliyor kusura bakmayın. Gidip de her şeyimi anlatayım, annem babam gibi olsunlar elbette demiyorum ama aileysek az buçuk da paylaşmalıyız.

Evet, benimki de en ufak ağzımdan çıkan olumsuz bir kelimede sürekli şükret haline der durur. Halbuki şükretmediğimi nereden biliyorsun. Onun yaşadıkları çok acılı ama onun oğlu sürekli beni prensesler gibi yaşatıyor havalarında... ben de artık cidden susuyorum. S

Benim esimde aksine annesiyle hergun konusur eder bende hayret ettim neden ailesiyle iliskisi boyle gecmiste ailesiyle ilgli baska yasadigi bi travma falan olabilirmi

E tamam tam gaz mevcut davranışınıza devam o zaman P

Kesinlikle onlarin huylarini siz kapatamazsiniz sonucta en iyisi esinizle aranizi bozmadan guzellikle konusup anlasmak esinizin beklentisinide ogrenin ona gore uygun ortak bi yol bulursunuz bence

Benimde eşim asla kötü şeylerden bahsetmez herşey mükemmel. Ha ben bahsettim diyelim kv hemen kendinde 5 kat kötüsü olduğunu anlatır. Yapı olarak biraz hastalık yatıştırmayı kendininkini abartmayı seven bir tip. Ama uzak olduğumuz için çocuğu görmek için kendileri arar. Müsaitseniz görelim miniği derler. Yada bazen ben dışarda görüntülü ararım ama genelde eşim arar, o tutar telefonu, o konuşur. Yani olması gereken bu bencede cilek. yagmuru

bence siz esinizin ailesi ile iletisimini dogru bulmadiginizi esinize yansitmissaniz o da kompleks yapmis olabilir. her gun konusmak demek cok iyi iliskisi olmak demek degil. her ailenin tarzi farkli. brbiriyle her gun konusup her turlu problemini anlatip surekli drama icinde yasayan aileler de var. siz rahat olun esinizi de rahatlatin. olmazsa video falan gonderin esinizin ailesine, whatsapp grubu yapin vs

Siz kendinize dert arıyorsunuz galiba. Benim eşim taraf da öyle. Kendisi anne babasıyla 1 dk ancak konuşur. Ne konuşayım bilmiyorum der ama bir birlerini çok seviyorlar zaten sevmeliler de. Ben arayınca rahat oluyor. Annesi de tlfnda pek konuşamıyor, konuşturuyorum. O nasıl oldu bu nasıl oldu sohpet uzuyor. Ha canım istemezse konuşmam, eşim gibi yaparım. Çocuğa gelince de heveslendirin. Sizin annenize şarkı söylüyorsa ona da söylesin, babaannesi şarkı iste kızımdan filan deyip ona istedin. Yani isteseniz bir yolunu bulursunuz. Onların yapısı öyle, siz beğenmiyorsunuz diye değiştirecek değiller

E tamam arasın ailesini, versin çocuğu telefona, ister şarkı söyletsin ister fıkra anlattırsın. Sizden ne istiyor?

Çok saçma. Kv de de oğlunu düşünüp derdini söylemez bizde. Ama sesi kötü belli bir şey olmuş. Ne oldu anne sorar durur söylemez. Eşim kapatınca kafaya takar. Bir de yurtdışındayız saat farkı var. Tr de onlar yatar uyur. Eşim çalışamaz bile. Bir şey olmuştu annem söylemedi derdi vardı. Ben de hem eşime hem annesine söyledim kaç kere. Derdin neyse söyle oğlun da takma anne üzülme çözeriz desin bitsin gitsin. Böyle sanki kar ediyorsun oğluna derdini söylemeyerek. Veya kv bana sorar oğlum neden kötü sesi değildi kafaya ne taktı vs. Kendin sor oğluna kendi söylesin annesine.. sizinki de benzer durum, paylaşımları yok bu kadar altında bir şey aramaya gerek yok. Eşinizin ki saçma bir bakış açısı. Aile olmak iyi kötü her şeyi paylaşmak demek. Anne babalar bizi bu günlere getirmiş neler yaşamış neler atlatmışlar. Şehrimizde virüs arttı dediniz diye üzüntüden hasta mı olacak kadın? S

Olduğu gibi kabul etseydin buna kızmazdın ki... eşinin yaptığı çok saçma muhakkak ama onun aile ortamını eleştirerek sen de kabullenici davranmıyprsun M