icimde kocaman bir aglama istegi var ama tek basina aglamak degil birine anlatarak aglamam lazim o kadar doldum ki icimde koca bir yumak var biri cozse hafifliycem bugun annemle konustuk anlastik o benim canim cigerim

degil tabi benim acil bir uzmandan yardim almam sart limonbanyosu Sabır, bilgeliğin yoldaşıdır Üyelik

annemin huyuna gidecegim schadenfreude

evet yok gercekten babam beni dovdu evet annem bana iki kere el kaldirdi ondada gercekten kiskirttim kadini annem beni hep alttan alir ben ise eseklik ederim kadin kuzenlerime savunmafi ama okul zamanimda cok savundu hep arkamda durdu

Önceki konunuzu bilmiyorum ama şunu söyleyebilirim ki sizin terapiye ihtiyacınız var bence. Yaşadıklarınızı bir de uzmana anlatın, içinizi dökmenize ve olaylara farklı açıdan yaklaşabilmenize faydalı olur. limonbanyosu Sabır, bilgeliğin yoldaşıdır Üyelik

neden ağlayarak limonbanyosu Sabır, bilgeliğin yoldaşıdır Üyelik

Onceki konum icin pismanim ben onu sinirle actim orada yazanlarin hepsi dogru fazlasida var ama ben cok anlayişsizim galiba annemi oldugu gibi kabul edemiyorum sanirim nolursa olsun beni kosulsuz sartsiz seven tek o acil psikologa gitmeliyim ben cok kotu bir evladim kendimden tiksiniyorum

Daha cok kucuksun O yuzden hic dert etme anne ve babalardan baska kimsemiz yok ve onlar her zaman bizleri kosulsuz sewer.

Oy kuzum ya, hemen böyle şeyler düşünme. Kendimden tiksiniyorum da ne demek.. Evde biraz huzuru tat, bağırıp çağırmak yerine. İnan çok itici oluyor. Annenin de yanlışları olabilir elbette ama güzel bir dille "annem üzüldüm böyle yapmana, şu şu şu sebepten" gibi konuş. Herkes gidiyor, aile kalıyor. İnan bana. limonbanyosu Sabır, bilgeliğin yoldaşıdır Üyelik

en kisa zamanda aglayarak anlaticam uzmana I inessa

Annemiz babamız diye o insanları sevmek ya da iyi hisler hissetmek zorunda değiliz. Oldukları gibi kabul edip, şikayet etmemek zorunda da değiliz. Bunlar tarz toplumdaki aile eleştirilmez tabuları aslında en çok ilişkilere zarar veren şeyler. Bende annemi " annem " olarak görmem, asla iyi bir anne degil. Iyi bir insandır lakin annelik bence ona göre bir şey degil, olamaz da. Bende ona annem gibi degil hayatımdaki herhangi bir insan gibi bakiyorum. Kendimi de asla kötü bir evlat gibi görmüyorum. Kotu evlatlık hislerle degil biraz davranışlarla bağlantılı bence. Mesela yardıma ihtiyaçları varken yardimci olmamak vb.. Kendinizi ailenizi sevmek için zorlamayın. Sevmek zorunda degilsiniz, gücenmek zorunda değilsiniz.

Kendinize teşhisler koymayı bırakıp, eğer almıyorsanız bir doktardan yardım almanız gerekiyor. Sürekli değişken duygular yaşamak pek normal değil