Hayıııııır bitmemeli. Çünkü ben bir sebep göremedim. Aynen devam... E E Yok

Eşinizin sizi sevdiğini zannediyorsunuz, psikolojisi bozuk diye sizde bunun arkasına sığınmayın. Bu kadar zarar gördüğünüz birini nasıl hala çok seviyorsunuz anlamıyorum. 5 yılınız boşa gitmiş, anacı olmakta ne zaman hastalık olmuş da haberimiz yok. Eşiniz değişmez, düzeltmeye çalışarak yormayin kendinizi.

Memursunuz maddi olarak da kaygınız yok zaten böyle bir insandan çocuk olsa cocukla birlikte rezil olursunuz. Olmaması daha hayırlıymış bence ondan farklı bir şehir "e tayininizi isteyin yeni bir hayat kurun kimse bu dünya"ya birilerinin ağız kokusunu çekmek için gelmiyor ve kendinizi sadece siz düşünürsünüz sizden baska kimse düşünmez. Siz eşiniizi düşünüyosunuz ama onun şu psikopatca hareketlerle sizi düşündüğü yok. Erkekler evlendikleri zaman benceil ve hastalıklıklı bir yapıya dönüşüyolar

Evliliği ayakta tutmak için sevmek yeterli değil... Eşinizin kendini savunmak için söylediği "biz annemden böyle gördük" cümlesi koskoca bir bahane. Eşinizin huyu bu. Sanırım annesine çekmiş..

Eşin kendi psikolojisinin sorunlu olduğunu kabullenmedikçe ve tedavi olmayı reddettikçe Böyle böyle bir gün o sevgin de bitecek Boleyn Kizi

Psikolog bile boşa bu adamı demiş, biz ne diyelim..

Şiddet var, öfke var, üstüne çocuğunuz olmuyor ve devam edilmeyen bir terapi. Üstüne psikolojisini bozan kişiyi hala hayatında tutmaya kararlı bir adam. Sevginiz bir yana: Ilerde sizde bu adam gibi co-hasta olacaksınız benden söylemesi. Ondan sonra hem psikolojiniz bozuk olacak, hem çocuksuz kalacaksınız. Size siddet uygulayan bir adam icin deger mi? G

gördüğünüz gibi kuru kuru sevmek yetmiyor, huzur olmayan yerde Safransari

Çok geçmiş olsun. İlk şiddet gördüğünüzde boşanmalıydınız... Kardeşleri bile böyle diyorken eşiniz nasıl hala bu kadar annesinin ağzına bakıyor? Yerinizde olsam boşanırdım. Hayata bir defa geliyoruz ve ne kadar ömrümüz olduğunu bilmiyoruz. Neden bir kere yaşama şansınız varken onu mutsuz, huzursuz, stresli bir ortamda harcayasınız ki?

Kendi adıma bundan bir ders çıkaracağım ben. Demek ki bir erkek başta böyle bir taleple geliyorsa, sonradan vazgeçtiğini söylese bile, sonradan tekrar aynı şeyi istiyormuş. Günahlarını almak istemem belki de kabul eder gibi yapıp sizi sonradan ikna edeceklerini düşündüler. Böyle erkekler evlenmesin. Aşırı sinirleniyorum, böyle şeyleri okuyunca. Annesiyle yaşasınlar bir ömür işte, ne diye evleniyorlar.

Şiddet hariç aynı şeyleri yaşadım. Seviyordum ve onun da beni sevdiğini sanıyordum. Hamileliğimde anladım ki beni hiç sevmiyormuş. Sadece sevilmeyi seviyormuş. Doğumdan sonra her şey kafamda netleşti, resmen aydınlanma yaşadım. Dedim kızım kaç kurtar kendini, böyle hayat geçmez ve boşandım. Keşke ben de kv ve oğlunu psikoloğa götürseydim, hastalıklı ilişkilerini tescillettirip öyle bitirseydim. Böyle tiplerle ömür geçmez. Çocuğunuz da yokmuş, neden kendinize bu işkenceyi reva görüyorsunuz. Şu an onlara iyilik yapıp, kendinize işkence ediyorsunuz. Bunu kendinize yapmaya hakkınız yok. Psikolog bile neden boşanmıyorsun demiş. Siz hala bize soruyorsunuz. O zaman ben de size soruyorum. Tam olarak neyi bekliyorsunuz; böyle hastalıklı bir kişilikten kurtulmak için

Eğer bahsettiğiniz gibi eşiniz sizi seviyorsa sizi kaybetmemek için gitsin adam akıllı tedavi olsun. Mutlu bir evlilik yaşayın. Eğer olmam ben böyleyim kafasındaysa sizin de yolunuza devam etmeniz gerekir, hayatınızı çürütmeyin sonra çok pişman olursunuz.

psikoloüun bile kabul etmediği biri... hakkınızda hayırlısı..

Çocuğun eşinden dolayı olmaması da eşinin psikolojisinin düzelmemesini sebebi olabilir. İçinde belki bu konuyla ilgili fırtınalar kopuyordur Seviyorum diyorsun. Sevgi her şeyin üstünden gelebilir.

Tum kardesleri farkinda ve evliligimizi bozar diye baska sehirlere kacmislar; esin nasil farkinda degil? Sen soyleyince annesi kiymetli olur da abisi kardesi soylese belki dinler.. Yok mu bi uyaran? Boyle bi anne ile psikolojisi bozuk olabilir, bunu anlarim da ne oldugunu bile bile kadini kollamasini ve hatali olan annesi iken esine ve esinin ailesine kinlenmesini anlayamam.. Kompleksli midir nedir..

Öncelikle hissettiğiniz şey sevgi mi alışkanlık mı onu iyice anlamaya çalışın. Zira şiddet gösteren bir insanı seviyorum demek de çok sağlıklı bir yaklaşım değil.

Piskolok bıle adamı ıstemedıyse demekkı yaptıklarını kabul etmıyor kendını hep uste cıkarıyor boyle bı adamla ugrasmak zor. Cocugunuz yok meslegınız var aılenız destekcınız 5 yılınız gıtmıs daha fazla neden zamanınız gıtsınkı. Sevıyor olabılırsınız ama mutluda degılsınoz kımse sevdıgı adamdan ayrı kaldıgı ıcın ölmez en fazla uc bes gun uzulur aglarsınız. Zaten bosanma durumunda cırkınlesecegı ıcın ozmanda gercek yuzunu gorunce sogursunuz yada duzelır bılemıyorum denemekte fayda var bence A Ankee Nirvana Anneler

Çürür hayatın diyim

Boşan desen seviyorum diyorsun. Bilemedim.

Kayınvalideniz tam tersi psikoloji uygulayın eşinize belki çocuklukla ilgili problemleri var. Siz ona sevginizi ve şefkatinizi gösterin annesinin yapmadığını yani... seviyorsunuz die söylüyorum... A

Sizi döven, size küfreden adamı hala seviyorsanız size her şey müstehak.

Haftasonu planımız için önce tamam diyen eşim sonradan annesinin teklif ettiği iş sebebiyle yapmasak, ertelesek gibi konuştu, ben adama karşı buz gibi oldum, yarı yolda bırakacak planımızı bozacak diye. Siz döven, söven, ezen adama karşı hala aşk besleyebiliyorsunuz. Gerçekten bravo, kalbiniz demirden mi nasıl dayanıyor?

Çok doğru... hasta olsa tedavisi vardır, tedavi olur en azından ama bu adamın tedavilik durumu yok... daha fazla hayatınızdan yemesine engel olup kurtulun bu adamdan

Empati yapmak güzel bişey bende Zamanında yaşadım benzer şeyler ve empati yaparak boşanma kararı aldım çünkü ben kimseye bu kadar bencillik yapamam. Bunca şeye rağmen eşinizden soğumamanızda garip o zaman devam edin nasılsa bunları yapan Ve karşıda durmaya devam eden biri olduğu sürece daha beterlerini yapacaklar

Sizinde psikolojiniz saglikli degil kimse kendine siddet gosteren birini sevemez onun sorunlari yuzunden boyle olduguna isteyerek yapmadigina kendinizi inandirmaya calisiyorsunuz

Ananın ağzına bakmak ne zamandır psikolojik bir hastalık oldu. Bahaneye gel. Kandırıyor seni. Anacıyım diyemiyor da hastayım diyor. Madem ki hastasın neden iyice tedavi olup kurtulmaya çalışmıyorsun? Diye sordun mu hiç... 3 tane doktorun 3ü de sorunlu ama eşin sorunsuz öyle mi? Eşin sorunlu bir adam. Hasta filan değil. Huysuz. Geçimsiz. Anacı. Keske bunların bir tedavisi olsa. Ama yok. Ugraşmak uzun vadede çok yıpratır insanı. Bilemiyorum. Iyice düşün taşın.

Ömrünüze yazık

Şiddet olmasaydı çözülür derdim ama. Koskoca okumuş kendi ayakları üstünde duran bi kadın bile şiddete maruz kalıyor. Kesinlikle boşanmalısın G

bizim göstereceğimiz yolu geç sen, bir profesyonel sana yol göstermiş zaten. adam psıkoloğu bıktırmış, bir ömür geçirebilecekmisin sen bu adamla.

Kocanız psikologa gitmeyi reddetse bile lütfen siz kendiniz için gidin. Çünkü bu şekilde sizin de psikolojiniz bozulacak. Romantik bir insanım. İnsan sevdiğinin asıl zor zamanlarında yanında olmalıdır derim. Ama söz konusu bu sevilen kişi size zarar vermeye başlamışsa değil! Zor bir durumda olmak farklı, yanında olmaya çalışanlara sürekli zarar vermeye çalışmak farklı. Üstelik defalarca uyarılmasına rağmen. Lütfen kendiniz için terapiye gidin. İçinde olduğunuz durumu daha iyi göreceksiniz. C

Bu ilişki hastalıklı bir hale gelmiş. Ve siz işin içinde yaşadığınız için göremiyorsunuz. Yaşadığı hayat kötü bile olsa insan belirsizlikten korktuğu için silkelenip yani bir hayata adım atmaya korkuyor. Bu anlamda öncelikle güvendiğiniz sizi tanıyan birinden destek alın ki aileniz ve arkadaşlarınız da arkanızda imiş. sizin göremediklerinizi fark etmenizi sağlayacak biriyle değerlendirin durumu. Bu psikolog da olabilir. Siz de psikoloğa gitmelisiniz. Ayrıca dikkatimi çeken en önemli nokta, bir kere boşanma davası açıp vazgeçip geri döndüğünüz halde bir düzelme olmaması eşinizde. E peki bu kadar sınırdan dönüldüğünde değişmeye çaba göstemiyorsa bu adam ne zaman değişecek sizce. Ya şikayet etmeyip kabulleneceksiniz bozuk psikolojisini, şiddete varabilen ani çıkışlarını, annesiyle sağlıksız ilişkisini. Yada kendinizi kurtaracaksınız bu evlilikten. Arada kalıp acabalarla yaşamak inanın çok daha yıpratıcı boşanma sürecinden.

Ben diyorum ki keşke 5 yıl beklemeseymişsiniz... A

İşte bu yüzden birini sevmek ve biriyle bir ömrü paylaşmak iki farklı şey diyorum ben. Eşiniz hiç sağlıklı değil. Annem tarafından böyle yetiştirildik diyor, abileri de aynı anne tarafından yetiştirilmiş? Annesini suclamak ne kadar doğru? Yarın öbür gün ahirette misal hesap verdiğimizde yaradan bize ben sana akıl ve irade verdim diyecek. Yani eşiniz annenize sucu atacağına aklını kullansaymış, her çocukta annesinin babasının izinden gitmiyor. Doğruyu yanlışı ayırt etmek lazım. Psikologlar bir fayda etmediyse, eşiniz yanlışta olduğunu kabullenmek istemiyordur demek. Terapinin işe yaraması için hastanın durumunu kabullenmesi ve yardım alması gerektiğini idrak etmiş olması lazım. Bir de evlenirken annem bizimle yaşayacak dedi mi? Yoksa siz evlendikten sonra mı bu talep ortaya çıktı?

Merhaba kızlar 5 yıllık evliyim ve bu evliliğin sonu ne olmalı onu bilmiyorum. Sizin fikirlerinize çok ihtiyacım var. Eşimle aile dostlarinin yardimiyla tanistik ve evlendik. İkimizde memuruz. Sorunumuz ise ilk baslarda annesi idi. Annesi esimi babasiz buyutmus, onu oglu degilde kocasi gibi gormus ve 30 yıl böyle yaşamışlar. Biz evlenincede beni yok sayip yine ayni hayati devam ettirmeye calisti. Benim evimde beni yönetmeye, ezmeye calisti, bizimle birlikte yasamak istedi. Ve esimle kavgalarimiz basladi. iki kere ayrilmaya ciktim. Son kavgada kayinvalidemin bizi ayirmak icin evime büyü yaptirdigi ortaya cikti bosanma davasini actigim halde vazgectim davadan ve bir kez daha denemeye karar verdim. Bu asamada ailem arkadaslarim hep yanimdaydi. Yaşadiklarimi anlattigimda herkes bana hak verdi esimin abileri bile. Kayinvalidemin 6 tane cocugu var ama hepsi kacmis baska sehirlerde yasiyorlar. Eger orada kalirsak bizi eslerimizden bosatir bu annemiz diyorlar. Ben sadece bayramlarda gorusuyorum. Ama esimi duygu sömürüsü ile sürekli bana karsi dolduruyor. Esim annesinin bu yalnizligini sorumlusu benmişim gibi davraniyor bana ve icten ice ofkeleniyor bana hissesiyorum. Gelgelelim eşime, İyiyken cok iyi, kötüyken cok kötü. Para, yeme-icme, gezme konusunda cok iyi. istedigim herseyi yapmaya çalisir. Ama annesi yüzunden bana ve aileme karsi gecmeyen ve ara ara kendini gosteren bi nefreti var. Çok kotu bi siniri ve kontrol edemedigi bi öfkesi var. sinirliyken gozu hicbiseyi gormez bagirmalar, hakaretler, küfürler, bikac kerede uzerime yurudu ve vurdu bana. siniri gecince gelip ozur diler. ama ben kabul etmedim agladi yetistirme tarzi boyle annemden biz boyle gorduk herkese herseye karsi bi ofkemiz var ve ne yaptigimi hatirlamiyorum bile dedi. Psikologa gitmeyi kabul etti ama onlarda da sorun yasadi 3 psikolog degistirdik ve bitanesi esimle terapiyi devam ettirmek istemedi sen neden bosanmıyorsun bu adamdan dedi bana. Baska bi psikolog 2 tane ilac verdi 8 ay kullandi ama suan ne ilaca ne de psikologa devam etmek istiyor. Esimden dolayi cocugumuz da olmuyor ve belki de hic cocuk sahibi olamiyacagiz. Simdi be ne yapmaliyim? Bu adamin beni sevdigini biliyorum ama cok sorunlu ve bozuk bi psikolojisi var. Bende esimi cok seviyorum ama artik gercekten cok yoruldum. Benim arkadaslarim ikinci cocuklarinin dogumunu beklerken ben bunlarla ugrasmaktan gercekten bunaldim. Artik yaptigim hicbirsey bana tat vermiyor gibi hissediyorum. Bi yandan da bosanmak istemiyorum cunku gercekten esimi seviyorum. Onun yaşadıgi hayati ben yasasaydim nasil olurdum diye de dusunuyorum Lutfen bana bi yol gosterin

abilerinin düşünebildiğini eşiniz neden düşünemiyor. çocuk olunca çooook daha zor inanın. daha fazla kendinizi yıpratmayın. yol verin gitsin. hem zaten eminim ki geri döner sonrasını siz belirlersiniz R