insan ilişkileri ikilidir. başarılı olanlar var olmayanlar var. Aşağısı Can Yücel'den alıntıdır: Evlilik, inanmadigim halde içerisinde 17 seneyi bitirdigim bir kurum benim için.. 17 senede 40 çift arkadasimin son verdigi kurum ayni zamanda da... Evliligimin bu kadar uzun sürmesinin gizi belkide kuruma inanmamaktan geçiyor. Evliligi toplumun dayattigi sekilde yasamamaktan... Nedir bu dayatmalar? Erkegin muhakkak kadindan yasça büyük olmasi, egitim seviyesinin erkegin lehine yada en azindan esit olmasi bunlarin sadece ikisi... Olmaz, yürümez diyor toplum... Erkek yasça büyük olmali ki, kadina 'hot' dediginde oturmali kadin... Yada yumusatiyorlar; -Efendim kadin erkekten önce çöktügü için küçük olmaliymis yasi... Egitimde de böyle.. Kadinin çok okumusu bilmis olurmus, evde kalmakmis layiki... ESiM BENDEN 2 YAS BÜYÜK; ne 'hot' dememe gerek kaldi 17 senede, ne de benden önce çöktü... Yillar içinde ben yaslandikça o gençlesti, -'Ooo Can bey kapmisiniz çitiri' esprilerine muhattap dahi oldum. ESiM 3 ÜNiVERSiTE BiTiRDi; ben bi taneyi 9 senede bitirdim.. Ne o bana bilmislik tasladi, ne ben ona ezik baktim... Kulaga gelen müzik tekse de, onu olusturan notalar farklidir der Halil Cibran... Bunu unutmadik biz. Ben konusurken o dinledi, ben dinlerken o konustu 17 sene. O öfkeliyken ben, ben öfkeliyken o 'haklisin bitanem...' dedik, Öfke bitip firtina duruldugunda 'ama bi de böyle düsün' de dedik fikrimizi savunurken. Farkli insanlar olarak görmedik birbirimizi, ayni amaç için savasan neferlerdik bu hayatta... Asla bilmedik ne kadar para kazandigimizi, ortak cüzdanimizdan gerektigi kadar aldik.. Ne kadar çalarsa çalsin masanin üstünde telefon, kim bu saatte arayan karsi cins diye sorgulamadik da ama... Sevginin en büyük dostuydu bizim için 'güven'... ve güvenin ardina saklanmis bir 'saygi' vardi daima... Ne kavgalar, ne badireler atlattik 17 senede... Eee ülkeler neler gördü, biz çekirdek aile mi sütliman yasayacaktik... Bir gün öyle bir girdik ki birbirimize, ben ilk kez odamin disinda yattim bi gece, misafir odasinda... Gece yarisi kapi açildi esim; -'Ne yapiyosun burda?' diye sordu kapinin esiginden, 'uyuyorum' dedim buz gibi bi sesle... Gitti, gelmesi 1 dakikasini almisti elinde yastikla... 'kay yana' dedi daracik yatakta. 'ne yapiyosun?' dedigimde 'benim yerim senin yanin, sen gelmezsen ben gelirim' dedi... Anladim ki o gece, en uzun kavgamiz yat saatine kadar sürecek... Ve bence dogrusu da bu... Özen gösterdik o günden sonra, evin her yerinde kavga ettik, yatak odamiz haric.. Kirsak da zaman zaman kalplerimizi, asla kin tutmadik birbirimize... Toplum kurallariyla oynasaydik bu oyunu belki de 41 inci çift olacaktik o listede... Ama oyunun kurallarini biz koyduk... Nede olsa bizim oyunumuzdu, oynanan... Evlilik; hesapsiz içine dalinmasi gereken bir oyun bence... Topluma kulaklarini tikayarak hemde... Ne benim, ne de bizim sözlerimizle... Sadece gönlünüzden geçtigince... Dedigi gibi Ataol Behramoglu'nun; '... Yasadiklarimdan ögrendigim bir sey var: Yasadin mi büyük yasayacaksin, irmaklara, göge, bütün evrene karisircasina. Çünkü ömür dedigimiz sey, hayata sunulmus bir armagandir. Ve hayat, sunulmus bir armagandir insana... CAN YÜCEL

Ben unu mezunuyum esim ilkokul ama ole bu fark yok o sana uyucam sen ona çok fazla çatışma olmuyo vala sevdikten sonra...

Konu ask, sevgi olunca gün geliyor o katti kurallar umrunda olmuyor. Benim vardida ne oldu hepsini yutuverdim :)

Baslik cok sevimli olmus

insan olduğumuz gerçeğini bir kenara bırakırsak hiçbirşey olmaz, halt etmiş okuduğu üniversiteyle adamlık ölçmeye kalkışanlar. ama insan olduğumuz gerçeğiyle düşünmek gerekirse, erkek yapısı gereği maddi olarak kadından üstün olmak ister. daha iyi bir okul daha iyi bir iş daha iyi bir maaş vs. bu statü farkı insanlar tarafından hatırlatıldığı takdirde farkında olmadan size kızacak ve hatta anlamadığınız kavgalar çıkaracak. maaşınızın yahut statünüzün konuştuğu herhangi bir durumda cicim aylarında susan siz ağzınızdan birkaç kırıcı cümle kaçırdığınızda ve onun bununkarşısındaki kırıcı tavrı derinleştiğinde sizin de eşinize olan saygınız tükenecek. kesinlikle sıkıntı çıkar mı. hayır. kesinlikle sıkıntı çıkmaz mı hayır. bile bile lades demeye değecek biriyse hiç düşünmeyin. hayatın kendisi bir risk zaten. yok ortalama bir beyefendi ise kısa çöpü çekmiş olma ihtimaline karşı bekleyin. derim.

Okumakla adam olunmuyor.

İnsanları bakarsan her şeyi yadırgıyorlar Hayatını başkalarının takdirine bırakma derim Okumak çok güzel bir şey ama yaşamak bundan farklı Karşındaki insanın kültürü, ailesi, yaşam şekli, insani değerleri evlilikte önemli olan

Şu okumuş okumamış mıhabnetine hiçbir zaman katılmadım katılmicam kalbin ona çarptıktan sonra ama okumamış mı diceksin saçmalık

ya bende en cok böyle düsünen aileleri anlamiyorum sasirip kaliyorum kizi memursa damadini memur ister. Bu olayi cidden anlamiyorum su hayata kimin, neyin garantisi varki Allah askina. Arada sorun acabilecek sekilde bir kultur farki yoksa cokta takilacak birsey degil. Bir insani tanimadan egitim durumuna bakilarakta yargilanilmaz ki.

Teyzemin kızı üniversite mezunu, mezun olduktan sonra bin türlü sınava girip kendine şirket kurdu. İyide kazanıyor. Eşi doğulu, lise mezunu, ama tabiki erkek olarak onunda kendince bi işi var. Yinede kuzenim daha çok kazanıyor. Ama gayet mutlular. Bu konuda sorun oldumu hiç diye bin kere sordum gerçekten hiç olmadı dedi. Çok sorguladım çünkü erkek arkadaşım lise mezunu, çalışıyor. ben üniversite okuyorum:) ileride evlenirsek sorun olurmuu diye merak içerisindeydim. Şuanda da sorun yok gerçi. Rahatız mutluyuz. O takıntılı adam işi. Herkes için geçerli değil.

Eskiden olsa olabilir derdim ama günümüz dünyasında komplekse girmeyecek erkek malesef yok sayılır. Bu yüzden olmaz diyorum

Okuyup adam olamamış karaktersiz çok.. Sırf eğitimi iyi yada kötü die evlilik olmaz. Benim annem sağlık çı memur babam serbest meslek okumamış gayet iyiler ve iyiyiz herseyimiz süper çok şükür

Ailesine bakın, yetiştirmeden gelir çoğu sorun. Genel kültürüne, gündelik yaşamına bakın, sizinkine paralel ise sorun çıkacağını zannetmiyorum. Okul, maddi durum filan bu tip durumlar için bire bir kıstas sayılamaz bence.

eğitim düzeyi iyi olupta karaktersiz olacağına hiç okumamış ama dürüst efendi adamı tercih ederim ben ama tabi işsizde olmicak yani

baştan kestirip atmadan önce bi tanımak lazım. eğitimsizlik ile kültürsüzlük farklı şeyler. paylaşacak bişeyler varsa eğitim çok da önemli değil.

Kişiden kişiye değişir. Ben yapamazdım ama çevremde yapanlar, gayet güzel yürütenler var. Hem her üniversite mezunu olan kültürlü değil ki bu devirde. Sosyal ortamlarda sorun yaşamayacaksanız ya da karşı taraf sorun çıkartacak biri değilse olur neden olmasın.

İnsanların ne dedigine bakacak olursak her seyimizi onlara göre ayarlamamız gerekir Egerki okumama sebebi hayat sartlarından dolayı ise asla umrumda olmaz sevdigim adamı bırakmazdım Kimin ne dedigini takan bir yapım yok, insanlar mutsuz oldukları icin baskalarının hayatını yadırgamak icin dört dönerler Mutlu insanların baskalarının hayatını dikizledigini hic görmedim.

yakın arkadaşımın eşi lise mezunu. kendisi doktorasını bile yaptı. 2. üniversiteyi okuyor. ama eniste cok iyi bir insandır, oncesinde senelerdir severmis eşini. kafa meselesi bu..

Ben universite mezunuyum. Esim ortaokul. Onunla saatlerce sinema, siyaset falan konusursun. Ben her firsatta hemen kahve yapayim da fal baktiralim be icim sisti derim. Bizim boyle keyfimiz yerinde. Ailem sorun etmisti basta. Sonra vazgeçtiler. Iyi ki evlenmisiz. Her zaman derim, onemli olan caliskan olmasi. Esim caliskandir, tanidigimda ve evlenmeye karar verdigimizde makineciydi tekstilde, simdi kendi firmasi var. 2 sene olmadi tanisali. Ben de hala evimin prensesi modunda takiliyorum ha bu arada makineciyken de aksam ek is yapardı, haftasonu pazara cikardi, bayramda seyyar tezgah acardi... tasi siksa suyunu cikarir biriydi. Boyle biriyse dusunme bu farklari. Gerek yok cunku. Ama kendi kendine okumadim ya, hiiiiggggg psikolojisine girecek bi tip olsaydi evlenmezdim.

Benim için önemli. Tercihimi de ona göre yaptım şimdiye kadar. Okumak elbette kişilik kazandırmaz. Mesele o degil. Mesele aynı şeyleri paylaşabilmek, aynı yollardan geçmiş olmak.

Ben egitimsizlikle cahilligi bagdastirmiyorum. Egitim her yasta alinir, ama cahillik baki kalir. Bir de erkekler biraz asagilik kompleksine giriyor, her kavgada tabii sen okumussun ez beni diye atarlaniyorlar. O yuzden davul bile dengi dengine lafini biraz dogru buluyorum, ama gunumuzde egitim farkliligi eskisi gibi goze carpmiyor bence. Balik ve kusun aski, yuvalari neresi olacak sorusu biraz daha farklı din, dil ve irklara mensup kisiler icin, egitim farkliligi esitlenebilir hic degilse :)

Arkadaslar sizce bir evlilikte bir tarafın egitim düzeyi iyi iken diger tarafın unv. okumamıs olması bir evlilikte sorun olusturur mu? Ben bu konuda cok katı dusunen biriyim yanı "asla olmaz, mutlaka sorun cıkar." diyenlerdenim, ama bir yandan da "karsıdakı ınsan gerckten ıyıyyse, gercekten bana mutlulugu verecegine ınanıyorsam dusunmeliyim" gibi de bir fikir de cıkıyor karsıma bu ara.. Siz ne dusunuyorsunuz bu konuda? Sizin de fikirlerinizi merak ediyorum. Benim kaygım acıkcası biraz da ınsanların bunu yadırgaması..

Elbette aksi ornekleri vardir ama bence denklik onemli.

Ben olsam zaman geçirirdim, tanımaya çalışırdım. Eğitim anlamında, kültür anlamında eşitliğe önem verenlerdenim ama bazen öyle insanlarla karşılaşıyorum ki bilgi birikimine hayran kalabiliyorum.

Arada uçurumlar yoksa neden olmasın, eşim de benden mezuniyet olarak bir alt seviyede fakat kendini geliştirmiş biri olduğu için hiç sorun olmadı. Çoğu konuda benden daha bilgilidir Hatta iş konusunda ben iş arasam onun maaşının yarısını alamam.

Buz eşimle öyleyiz ben yüksek lisans terk o lise mezunu sorun olmadı ama benimde hiç aklıma böyle şeyler gelmiyor ne yapacağım ya ben adam arıyorum gerisi bos

Eğitim cehaleti alır eşekliği değil. Kendini yetiştirmiş ve çalışkansa olur o iş. Ama misal siz avukat o mübaşirse olmaz.

Kişiden kişiye değişir. . Kültür farkı yoksa, herşey diploma değildir. . Fırsat verip tanırdım. .

'Eğitim cehaleti alır eşeklik baki kalır' atasözüne inanırım ben. Ne eğitimini tamamlamamış insanlar genel kültür ve insaniyet açısından okumuşlara bin basar. Söz konusu insan ilişkileriyse bu kadar katı sınırlar olmamalı.

Saçma sapan konuşmayın, hayvanlar aşık olamaz. Seviyorsanız hiç bir şey engel değildir.