Canım odana gelip söyledikleri hiç doğru değil. Babanın despotluklarını annenin yumuşatması, agresifliğini ise yansıtmaması gerekir. Hayat kimse için kolay değil, ama çocuklarımızı kum torbası niyetine kullanmamalıyız.. Aileni değiştirebilir misin bilmem ama neticede ailen. Onlarla birlikte vakit geçirmeni umursamaları ama bunu yanlış şekilde ifade etmeleri söz konusu. Bence kişiselleştirme. İçinde büyütme. Çok zor ama böyle kabul et. İlerde evlendiğinde seni çok özlerler eminim. Davranışları da değişir inş. Ve sen anne olduğunda kendi çocuklarına aynısını yapmazsın. Bu yaşananlardan senin kazancın, nasıl bir anne olmaman gerektiğini bizzat görmüş olman. Kolaylıklar diliyorum sana, inş. en kısa sürede kendi hayatını kurarsın.

Benim annemde bana çok tahamülsüzdü. Her lafım, her hareketim kabahatti. Ama sonra evlendim başka bir şehre yerleştim.. Ve herşey unutuldu, değişti.. İkimiz de değiştik.. Ve şimdi bana göre dünya da onlardan kıymetlisi yok. Annemle hergün kaç kere kaç saat konuşuyoruz ben bile bilmiyorum. Ailemin de, benim de hatalarım oldu ama geçti.. Senin de öyle olacak... Herkesin olduğu gibi. . push ; T triskadan

Daha zamanı gelmemiş inan ailenin aslında hayatındaki tek gerçek olduğunu anlayacağın...

Bugünlerini çok arayabilirsin benden söylemesi.

Genelde ben de evde ailemle olmayı sevmezdim. Bizimkilerle aramda düşünce farklılığı var. Ben de üniversiteye başka şehre gittim ve bi daha eve dönmedim tatiller dışında. Bazı aileler böyle galiba. Beraber yapamıyorlar.

Bu yaşta olur boyle dusunceler. Bende 2 yıl oncesine kadar annemle anlasamadıgımı dusunuyodum, o bana bagırırdı ben ona, bedduada ederdi, içten değil tabi bunlar. Klasik anne işte.. hepimizinki mutlaka yapmıştır. Şimdi oyle degil, tek arkadaşım dostum annem, annemden babamdan kardeşimden başka herşey yalan, hepsi gelir geçer, bir onlar kalır.. Sen ne olursa olsun sesini cıkarma, sonra cok vicdan azabı cekersin..

Cok dogru soylemissin. Ama boyle ana babalarin deyisiceklerini dusunmuyorum. Zaten zerre kabahat gorseler kendilerinde, evlatlarina bu kadar hoyratca davranmazlardi. Allah akil fikir versin. Ama konusahibim yapicak birseyin yok. Annenin babanin sirf seni bu yasa kadar getirmelerinin bile hakkini odeyemezsin cunku, sonucta ne kotu ana babalar var. sabrediceksin ama kendini de koruyarak. Sana tavsiyem kisisel olarak algilama yaptiklarini, onlar piskolojik olarak saglam deyil. Kendine cok zarar getirtmeden hayatini surfur. He de gec. Mumkun mertebe kendi bildigini oku. Ve bu seni universiteyi bitirip iyi bir is bulma konusunda hirslandirsin. Sonrada hayatini kendi ayaklarinin istunde devam et. O zaman ayni evde bile yasamak zorunda deyilsin.

Benim annem de bana "Demek ki biz çocuk yetiştirememişiz." "Sen asalaksın" "Sen parazitsin" "Beni hasta ettiniz" "Sırtımda bir yüksün" gibi şeyler söylüyordu 19 yaşındayken. Her şeye de bağırıyordu. Odama kaçıyordum odama gelip bağırıyordu. Hiç de hak etmiyordum, çok iyi bir evlattım yani. Ama şimdi anlıyorum ki kadının sorunları varmış. Hiç benimle ilgili değilmiş. Şimdi ben evden taşınıp kendi evime çıktım kadın resmen her gün arayıp çok özlediğini filan söylüyor. Yemek yolluyor, gelip gelip öpüyor. Ben de anacığımı seviyorum gerçi. Bence suçluluk duyma ya. Sonuçta çok gıcık davranıyorlar. Senin hak ettiğin şeyler değil. Söylediklerini yap. Gerisine he de geç. Veya uygun bir dille "bana böyle konuşma anne" de. Kolay gelsin. H

Iki tarafinda birbirine tahmulu kalmamis. Bunlari Annenle ve Babanla konusmalisin bence. Icine atip kafanda kurma.. Bazen konusmak ise yariyor, duygularini kendini nasil hissetigini anlatmalisin. E Ershd Çabucak geç zaman! tek ayak

283772 kez intihar etmeyi düşünmek nedir Ya? Galiba 777 yaşında olman gerekir hergün bir kez dusunsen bile. Bu durumda ya her dakika kendini öldürmeyi düşünüyorsun ya da herşeyi çok abartan birisin. karyatid Zaman

Bazen dayanamiyorum artik. Cunku annem gercekten cok agresif. Her anne kiz tartisir somra normale doner biliyorum ama bizim tartismalarimiz o kadar sık ki normale donmeye vakit olmuyor, her sey ust uste birikince de boyle patliyor insan. Z

Ne desem bilemedim.. Madem hic istemiyorsun aileni universite kazan git.. En buyuk kk

Annen sana asalıksın mı dedi? Yoksa sen hayal dünyasında mı yaşıyosun? biiirrrr

evet annemin uslubu hic bir zaman yumusak olmadi zaten, simdi bana kiziyor dilim yuzunden. Ben de hic susmasi gereken yerde susabilen bir insan degilim malesef. Kotu bir sey kacmasin agzimdan diye tamamen susunca da bir sey demiyorum diye kiziyor Degismek icin ugrasacagim, fakat ara ara gercekten cok kotu bunalim geciriyorum ve hic anlayisli olmuyorlar. Tek istedigim sakince gecen biraz zaman aslinda. Iyi dilekleriniz icin tesekkurler

Evet farkettim ki ailemle beraber olmaktan keyif almiyorum. Arkadaslarimin anne kiz iliskilerine bakiyoruz da biz daha cok birbirine katlanmaya calisan iki insan gibiyiz. Tum sucun bende oldugunu dusunmuyorum, onlarda da suc var. Tabi ki ailem benim iyiligimi istiyor ama bunu yapma yollari bence yanlisti. Yasadigimiz sorunlarin hepsini burda anlatmaya kalksam cok uzun olur o yuzden direk sadete geliyorum. Surekli agresif bir annesi + her dedigini zorla yaptirmaya calisan bir babasi + bir takim baska sorunlari olan bir genc kizim. Simdiye kadar cok kisitlandim. Hala da oyle. Ve zaten hassas bir insan oldugum icin bunlar bana fazla geldi. Kendimce bir tepki koydum ortaya, aslinda sebep sonuc iliskisi oldu diyelim. Artik istemsiz bir sekilde onlarla beraber olmak istemiyorum. Annemin bagirmasima katlanamiyorum, babamin despotluklarini cekemiyorum. Evimi sevmiyorum. Bu yuzden de sucluluk hissediyorum. Sonucta nolursa olsun onlar annem babam ve bir yakinlik olmali aramizda. Bilmiyorum belki de cok sey yasamamisim ama ben kaldiramamisim demek ki Demin annem geldi yine bagirdi hic bizimle beraber oturmuyorsun surekli odev yap zaten sen asalaksin sana hakkimi helal etmiyorum vs. Acaba hic benim paikolojim acisindan bakmislarmidir. Ben simdiye kadar 283772 kez intihar etmeyi ve evden kacmayi dusunmus daha 19 yasinda bir kizim.. Onerilerinizi bekliyorum, bu durumu nasil yenebilirim?