Merhaba arkadaşlar. benim k. validem ile görümcem psikolojik sorunlarından dolayı tedavi görüyorlar. bazen dediklerini ya da yaptıkları davranışları kontrol edemiyorlar. çabuk alınıp küsüyorlar olmadık zamanlarda da bağırıp çağırıyorlar. daha doğrusu görümcem bağırıp çağırıyor, k. valide de ağlıyor, intihardan bahsediyor. hal böle olunca benim konuşmalarım kısıtlanıyor, ya kendim yada eşim tarafından. bu sefer ben sıkıntı yaşıyorum. onlara giderken geriliyorum. bu akşam da gideceğiz ben gerginim. strese de gelemiyorum astımım var. tetikleyip kriz geçiriyorum... onlara gidince yaşam sevincimde gidiyor. çünkü hastalıktan derten bahsediyorlar... ben bu aralar haberleri bile seyredemezken onların o halleri üzüyor beni... ne önerirsiniz bana... bu gibi insanlarla nasıl anlaşılır. nasıl takmadan durulur... çevresinde böle insanlar olanlar varmı? qarden

Takmamayı öğreneceksin canım Başka çaresi var mı? Sonuçta rahatsızlıkları belli. İdare etmekten başka çare yok. Asıl babanın yanında olmaya çalış. Yükün çok ağır gerçekten. Sağlam durmaya bak yıpranan sen olursun. missplayful

Benim kardeşimde 6 ay kullandı psikiyatri eşliginde kardeşimin davranışlarını sürekli kontrol ederdik hem biz hemde okuldaki ögretmenleri onlardan Allah razı olsun çok ilgilendiler ilk kullandıgı zamanlar sersem gibi olmuştu sürekli uyku halindeydi derslerinde başarılı bir ögrenciydi ögretmenleri ilaç kullandıgı bilgigi için bişey demediler şuan durumu çok iyi ilacı bıraktırdı doktor 6 ay oldu bırakalı ara sıra kontrole gidiyor tabi şimdilik bir sorunumuz yok M

rahatsızlıkları nedir tam olarak? akandeniz herşey güzel

seni cok iyi anlıyorum hatta konuyu görünce sasırdım aynısı ben diye. benimde görümcem sizofreni ama su an iyi ilac kullanıyor hala. kayınvalidemde bi ara delirmis zayıflama ilacı yaptı diyorlar 1 yıl sonra kendıne gelmis. senın dedıgın gıbı cok iyiler ama sürekli uyuyorlardı ben yeni gelinken o kışı hic unutamam esim santiyeye gitti ve ben kayınvalidemlerde kaldım 1 ay cok senın dedıgın gibi anormal konusmaları hallerı yok ama ben bu hastalıkları ögrenince direk etkilenmisim. bide gurbette yalnız olup sadece onları tanıyınca benimde psiikolojim bozuldu. anksiyete bozuklugu olmusum 6 ay ilac kullandım buraları sevemedım. dahada eskisi gibi olamıyorum. sana tavsiyem cok fazla yanlarında durma cok gitme ve cok takma benim gibi hasta olursun. lütfen buraya konu actıgına göre takılıyorsun ama kafanı baska seylere ver sonucta evınız ayrı.

o tür ilaçlar kullananlarla dikkatli konuşmak ve davranmak lazım... prospektüsünde bile yazar ilacın "hasta intihara meyillilik gösterir" diye... fiziksel olmuyo bütün hastalıklar işte... onlar hasta biraz alttan al dinle sakin ol... H Heyheyliyim

evet biraz intihara meyilliler... anlattıkları zaman onlarla konuşuyorum, dinliyorum. tüm eski şeylerin geride kaldığını, bizlerin onların yanlarında olduğumuzu söylüyorum. seninle konuşmak rahatlatıyor diyorlar. ama bazen, onlar anlatıp boşalttıkca, ben doluyor, üzülüyorum... öle işte... Kittyy K Carpe

geçen çamaşır asmak için yanlarından ayrıldım. k. valide küsüp gitti. görümcem telefonda eşime bağırdı çağırdı. gerçekten ne yapacağını bilemez oluyorsun... bazı huylarıda iyidir. görümcemin sigortası hariç bizden para istemezler. bazı günler yemek yapıp getirdikleri bile olur. evlerine gittiğimiz zaman iş yaptırmazlar bana. yemin edip oturturlar... aslında seviyorum onları... bazı tuhaf konuşmalarına takılıyorum işte...

benim eşim manik depresif

kuzenin küçük yaşı. kvalide görümcemde yaş olarak büyük. bazen mantıklı konuşmaları oluyor. aniden değişiyorlar. çevresindekilerde etmen. örneğin k. validenin ablası gelince onun huyu değişiyor. mesele k. valide bana "keşke annesiz gelin alsaydım" . "dur sen onu yapma kızım yapsın her iş elinden gelir onun...", "oğluma iyi bakmıyorsun hasta oluyor", "ben babana iyi bakım o nedenle bu kadar yaşadı, oğluma iyi bak".. "beni sevmiyormusun, ablana daha çok şey hediye ettin" bunu işportacıdan aldığım 1 tllik küpe için söyledi ve ağladı... ben nasıl ciddiye almıyacağım. işte bunu beceremiyorum... M