İnşallah. Çok teşekkür ederim. N nahide

Yeni başladım sayılır. N nahide

Yeni bir iş bakıyorum ama dönüş yapan yok

Rica ederim

Çok teşekkür ederim. Psikoloğa gidiyorum, başlayalı daha yeni oldu. Malesef çocukluğumda yaşadığım bazı olaylar bugünümü etkiliyor.

Ay inşallah. Hepimiz mutlu olalım be, kötüler hariç! :)

Kendinizi mutlu edecek aktiviteler yapabilirsiniz. Kitap okumak, yürüyüş gibi..

Ne alaka eleman bulmanız yahu. 15 gün önceden çıkacağınızı haber verin. 15 günlük süre dolunca da çıkın. Madem sizden memnunlardı o zaman neden çıkmak istemişsiniz. Demek ki sizin tarafınızdan ters giden birşeyler var. Milleti memnun etmeyi bırakın, boşverin valla size bünyenize yazık.

Belki kendi kendinize cozemeyeceginiz bir sorun vardır, uzman yardımı almayı düşünmez misiniz?

Hakkınızda hayırlısı olsun. Umarım çok mutlu olursunuz

Tavsiyeniz için çok teşekkür ederim

İş yerimde şu aralar ben de çok bunaldım sizi çok iyi anlıyorum. Ama farklı iş yerlerinde çalışan arkadaşlarım da aynı maalesef. Haftasonları kendimi deşarj edecek etkinliklere katılıyorum. Sevdiğim dostlarımla çay kahve içip rahatlıyorum. Bol bol kişisel gelişim video + kitap okuyorum. Kendimi olumlamaya çalışıyorum. Başka bir iş bulmadan sakın işinizden ayrılmayın. Bir arkadaşım bıraktı işini çok pişman. Sonra parasızlık, iş bulamama daha zor. Ne yapalım olabildiğince az kafaya takarak işimizi yapcaz. İşiniz olduğunu bu iş için yerinizde olmak isteyenleri düşünün.

Ya evet yaptığınız davranış çok hoş güzel ama bildiğiniz kendinize eziyet yahu. İş hukukunda yerine eleman bulup çıkma diye bir durum yok, evet işi orada öğrenmiş olabilirsiniz, evet size yardım etmiş olabilirler ama bu size takındıkları kötü durumu değiştirmiyor değil mi? Psikiyatri psikolog vs gidip bir de onunla konuşun bence. Bakalım o ne tavsiye edecek size. Ama gerçekten gençliğini ruhunuza bedeninize psikolojinize yazık yahu. İnsanları mutlu edecek kadar uzuuun bir hayatımız yok. Önce kendini düşün lütfen, senden değerli hiçbirşey yok hayatta.

Terapi almayı denediniz mı?

Takın zamanda başladım, alıyorum. Çocukluk kaynaklı bazı olaylar günümü etkiliyor. Çözmeye çalışıyoruz. N nahide

Valla ben önce saçımı değiştiriyorum. Sonrasını sallamıyorum açıkçası, olursa olur olmazsa olmaz kafama takmıyorum. :) Hayatta hiçbirşey sizden değerli değil, işte mutsuzsanız mutlu olduğunuz bir iş bulmaya çalışın, sizi sıkan insanları hayatınızdan çıkarın.

Tavsiyeniz için çok teşekkür ederim. İş hayatı dışında bi sosyal hayatım kalmadı malesef. İş benim enerjimi emiyor. Gerçi işyerim de evime 2 saat uzaklıkta. İş çıkışı bi şey yapmak istesem yapamam. Kaç yere iş başvurusunda bulundum. Dönüş alamayınca bende korkular başladı. Evet şu an işimde çok mutsuzum imkanım olsa hemen bırakırım ama gelecek kaygım daha ağır basıyor. Bu iki üç gündür hep bi endişe halindeyim. N

Size iyi gelen insanlarla bol bol muhabbet edin mutsuzluk hissine kapildiginizda hemen hosunuza gidecek bir sey yapin muzik dinlemek olabilir dedigim gibi film izlemek olabilir öylece oturup mutsuzum diye düşünmeyin biraz da sizin elinizde azıcık gayret gösterin kendi hayatiniz icin

Ukulele almıştım mesela. Kaç zamandır başlayamadım. Heves ettiğim birçok şey var ama uygulamaya gelince yapmıyorum. Hayattan bezmiş durumdayım. İnşallah bu haftadan itibaren kendime çeki düzen vericem.

Merhaba Güzel Hanımlar, Bu bir yıldır çok yorgunum, mutsuzum

Bakın kendiniz borçlu hissedebilirsiniz bu insanlara ama bu insanlar size yanlış davranmış. Halinize baksanıza yorulmuşsunuz belli. Kimse babanızın oğlu değil. İş dünyasında herkes önce kendini kurtarmaya bakar. Siz de öyle yapın. Birini bulmayı beklerseniz size iyi davranıyorlar madem goturebildiginiz kadar götürün. Yorgunluk için de iş disinda aktif bir çevreniz olsun. Hayatınız yalnızca iş arkadaşları ve iş yeri çevresinde dönmesin. Akşam işten çıkarken iş yerini unutun. Kafanız devamlı olarak neden size kötü davrandıkları, neden size çok yuklendikleri ile dolmasın. Hepimizin iş hayatı çok iyi gitmiyor ama işten çıkınca bunları kenara atacaksaniz. Yoksa çok zor sizin için

Merhaba Güzel Hanımlar, Bu bir yıldır çok yorgunum, mutsuzum. Ben bir işe başladım, bir yıl oluyor. Orda çok sorunlar yaşadım, ortama alışamadım, işteki şefim sorunluydu. Ha çıktım ha çıkacam derken bir yıl oldu. İki haftadır iş arayışındayım. İş bulsam hemen çıkacağım ama iş bulamadım henüz. Çalıştığım yer ruhumu bitirdi, kafam mal gibi oldu. Ben toparlanmak istiyorum artık. İstiyorum istemesine ama harekete geçemiyorum bir türlü. Herkesin bi duraklama ya da gerileme dönemi vardır. Ben duraklamayı geçtim çoktandır gerilemedeyim. Siz bu durumlarda nasıl atağa geçiyorsunuz, ilk önce nereden başlıyorsunuz değişime? K

Mutsuz oldugunuz yerde durmayın. İş hayatı gerçekten çok önemli stresli ve sevmediğiniz bir iş yaparsanız çok yıpranırsınız. İşe severek gidip gelmek lazım ki mutlu olasınız. Çünkü sizin enerjiniz mutlulugunuz bütün çevrenizi etkiliyor. İnşallah seveceginiz bir iş bulursunuz.

Ay yok zaten yeni iş bulmadan bırakamam işi. Cumartesi günü de çalışıyorum pazar günü için hep bi plan yapıyorum ama uygulamaya gelince tırttt.. o kadar çok yorgunum ve mutsuzum ki ama buna da şükür. Allah başka şeylerle sınamasın inşallah.

Teşekkür ederim

Harekete geçemiyorum. Sorun orda. Bir şey beni tutuyor sanki. N nahide

Dogru yanlis bilemem. Ama tipkisini bu haftanin basinda yasadim. Yeni bi ise basladim pazartesi. Ve persembe gunu istifa ettim.. Hersey carsamba gunu patlak verdi, kendimi cok kotu hissettigim bi olay oldu ve gece uyku tutmadi. Persembe sabahi sefle konusup cikisimi istedim. Uzerimden bi yuk kalkti. 2 gun boyunca agladim, o kadar zoruma gitmisti cunku tum bu olanlar. Ama su an cok cok cok sukrediyorum. Not: tabi ben Turkiyede yasamiyorum, yasadgim yerde issizlik maasi hakkim var. Gecim sikintin varsa olaylar degisebilir. Allah yardimcin olsun 1 sene nasil sabrediyosun, ben asla edemezdim.

Geçen seneden beri para sıkıntısı çekiyorlar. Ellerinin altında ben varım diye en ufak şeyde beni tersleyip durdular, yaptığım işleri beğenmiyorlardı. İstifa mektubumu verdim, ''özür dileriz, sana çok yüklendik. Yaptığın işten memnunuz. Bizi bırakma'' gibi şeyler söylemeye başladılar. Davranışlarını değiştirdiler. Neredeyse her yaptığım işten sonra teşekkür etmeye başladılar. Ama ben çok yoruldum. İşlerim çok yoğunken beni çok yormuşlardı. Şimdi işlerimi yoluna koyduktan sonra bana iyi davransalar ne yazar... Tanıdık aracılığıyla geldim bu işe. Hiçbir şey bilmiyorken beni yetiştirdiler iş konusunda. Bu nedenle kendimi borçlu hissediyorum ve eleman bulmadan çıkmak istemiyorum. Kendimi borçlu hissediyorum ve kimse arkamdan kötü konuşsun istemiyorum. Zaten hayatım boyunca kendimden önce hep başkalarını düşündüm. Bu yapımı bir türlü değiştirmedim gitti. Ailemden küçükken böyle gördüm malesef.

Kusura bakmayın sonradan okudum yardım aldığınizi. İnsalah fayda görürsünüz. Yeni bir hobi edinebilirsiniz bu süreçte. Evden çıkmak istemiyorsanız evde yapabileceğiz şeyler. Mesela bir uygulama satın alıp yeni bir dil öğrenmek, yatkinliginiz varsa dikiş nakış örgü gibi falan, kafanızı meşgul edecek bir seyler olsun