Yorumunuz icin öncelikle tsk ederim. Galiba haklisiniz pek hirsli davranmiyorum.. cok tesekkürler yeni bir bakis acisi sagladiginiz icin bana :) . push ; H

Isletme okudum diyorsunuz unide mi bitirdiyseniz kendinize uygun iş bakabilirsiniz.. ben yurt dışında okudum uni nin bir bölümünü wiwi bu bölümler kötü degil ki sende biliyorsun oralarda lise bitirmek zor sonra zaten uniye giriyorsun yok kafam almıyor vs deme

Çalış ve avukat, doktor vs ol. Aşağısı kurtarmaz bu kendini hor görme durumunu.

Yorumunuz ve önerileriniz icin öncelikle tsk ederim :) meslek okudum aslinda bitirdim. ciktim oradan ama su an gri döndüm.. ciktigim yol ise ogretmenlik yoluydu.. üzülüyorum simdide hirs göstermeyip istedigim yere gelemedigim icin.. H

Gercekten takdir ettim seni Yenilikcisin degiskensin sartlara boyun egmiyorsun bize senin gibi insanlar lazim Öncelikli olarak hedefine karar ver ne olmak istiyorsun kendini nerede olarak hayal ediyorsun hafiza icin de yemene icmene dikkat et kaliteli yemeye calis Bulmaca sudoku çöz satranc oyna.

Yanınızda çalışanlara bakın boş kaldıklarında ne yapıyorlar. İşi bilmiyorsunuz sanırım daha adapte olma zamanı var. Bir de işi kendi işiniz gibi kabullenmeye çalışın o zaman düğümler çözülür. Herkes harıl harıl çalışırken boş sıranı kimse sevmez

Beyin egzersizleri

Siz her ne kadar kendinizi yerden yere vursanız da ben sizi gayet zeki, akıllı, girişken gördüm, bir de hırslı. Aynı şekilde devam edin bence. işyerindeki yaşadığınız olay da memnun olmadığınız daha doğrusu hayallerinizin işi olmadığı için biraz rahat davranıyorsunuz, hırsınız devreye girmediği için, diye düşünüyorum.

6 günde dükkanı çekip çeviremezsin ki :) Daha çok yenisin zamanla alışırsın. Biraz gözlemleyip diğerlerinden kopya çekebilirsin. Bence sen ister istemez ders verdiğin çocukla kendi çocukluğunu kıyaslamışsın. Bundan dolayı 1-0 geride başladığını düşünüp üzülüyorsun. Yetişme tarzı önemli ama bu açığı kendisi kapatan çok kişi var. Sende de o potansiyeli görüyorum. Dershanelere, okullara ne paralar döküldüğü halde haylaz olan gençler var. Öte yandan çobanlık yaparken derece yapan gençler var. İşletme okudum beğenmedim demişsin. Okulu mu bıraktın? Eğiimine devam ediyor musun?

Bence bahane aramayin. Basarili insanlarin hepsi ilgili ailelerden cikmiyor. Buna bircok ornek var. Hatta ornegin birinide yakindan taniyorum. Kizin ailesinde full siddet, gecimsizlik, huzursuzluk vardi, parasizlik cok cekti, babasinida kaybetti. Baslarina gelmeyen kalmadi yani uzun uzadiya hayat hikayesi gecmicem ama kiz cook basarili ve iyi biyerde şuan. Ailem soyle boyle yapsaydi diye bisey yok yani.

öncelikle kendine karşı bu kadar acımasız olma. cunku "başlangıçta her şey zordur" der bir japon atasözü. kendine zaman tanı, ve çalıştığın yerdeki işleyişe ver dikkatini. alışınca, çevrende neler olup bitiyor gözlemledikçe zaten takır takır yaparsın yapman gerekenleri. kendini hiç kimseyle ve yaşantını da hiçbir yaşantıyla karşılaştırmamaya çalış. bu kederden başka hiçbir şey vermez sana. ailene kızarsın, koşullara kızarsın en çok da kendine kızar, yiyip bitirirsin kendini. fakat olması gereken en güzel planda doğdun, daha iyisi olsaydı senin için inan o olurdu. buna güven ve kabullen her şeyiyle hayatını. içinde oldugun çemberleri kırmak için seni cesaretlendirecek olan şey de bu kabulleniş olacak cunku. değişimi ancak böyle başlatabilirsin. seni çok iyi anlıyorum, bir şeyler ürettiğin, belki insanlara dokunduğun ve seni ruhsal olarak geliştirecek, yükseltecek ve içine sinen işler yapmanın ihtiyacı içindesin. maddi hazlardan cok manevi hazlara ulasmak istiyorsun. öncelikle kendini tanıman ve ne istediğini anlaman gerekiyor. her an bunu sorgula ve kalbinin özlemlerini farketmeye çalış. anlattığım kadar uzun ve meşakkatli bir yol değil, sadece kendini dinle biraz. daha sonra da araştırmalara başla, aklına yatan; kendini o alanda çalışırken mutlu hissettiğin meslekleri ayıklamaya çalış. ve bu meslekler hakkında bilgi edin. bir yerde "hah, budur" diyeceksin mutlaka.

Bence analiz guzel ama tespitler yrinde degil. Ben ozet geciyim bide. Bende yurt disinda kaliyorum. Benim annem babamda pek gelismis ve modern insanlar degil. Annem okumayi sokmus okula gitmis zamaninda ama her dk unutabilme kapasitesinde. A harfini gorunce en basidindan Armut diye devamini getiriyor, okuma zahmetine girmiyor. Bi bile aslinda annem ve babamin pekte hevesli olmadiklarini gosteriyor. Annemin destegini hep hissettim kariyerimde ama nasil? Bi sinava kotu aldiysam annem bana kizmadi, ozel derse felan yollamadi. Ama bana " mrak etme kizim, bi dahakine daha cok calisirsan alirsin sinavi, takma kafana" dedi. Ben kendi kendime uzulrdum ve sinavi alamamamin gelecegimde sorunlar yaratacagini farkettim. Ve bi dahaki sinava kendi azmimle ve hirsimla girdim ve aldim. Cok calistim. Cunku sonuxlar annemi babami baglamazdi. Sonuclar benim gelecegimi baglardi. Bak babamdan hic bahsetmedim. Cunku babam hala hayatimda pek aktif degil. Kucukken koyde yasarken babam avrupaya gelmis, abim bizim babamiz olmus. Smdi gelelim benim en yakin arkadasima. Annesi hemsire babasi laboratorci. Annesi babasi ozel derslere yolladi. Kiz matematikte hep zorlandi. Ve ozel derslerw gitti gitti geldi ama meraksizca. Eger bi sinavi alamazsa annesi doverdi arkdssimi kucukken. Eger yine bi sinavi alamazsa eve gitmeye korkardi. Cunku hem annesi cok kizicakti hemde annesinin soz verdigi o son model telefonu kazanma hakkini kaybetmisti. " telefon hakkimi kaybettim" diye aglardi. Oysaki ben aglasam " iyi not alamadim" diye aglardim. Annesine bazen yalan soylerdi sinavi aldim diye. Bi dahaki sinava calismak isterdi annesi babasi kizmasin diye. Ama birileri biseye zorladigina ne kdr gonullu yaparsin biseyi? Ustune ustluk kizin her islerini onlar yapardi. Arabayla gezdirmeler , hastane randevulari, elbise secimi. Daha giyim tarzini bile kendi karar vermemis birisi ne kdr sagliklidir? Al sana ilgili anne baba, iyi biseymi bu? Konuyu bagliyim. Ben kendi kararlarimi kendi veren, secimlerimin sonuclarina kendim katlanan biriyim. O yuzdendir ne yapiyosam hirsla ve buyuk bi oz guvenle yapan birisyim. Cunku amacim ne biliyorum. Cunku yolumu hep kendim sectim. Sinava calismak yada calismamak . Oysaki arkdasim " acaba yapsammi? Annem babam ne der? " diyem birisi. Oyleki tek anne babasinin degil diger herkesin dediklerine takar. Herkes benden memnun olsun ister. Bundada cok fazla zorlanir cunku ornegin askla yemek yapmak vardir, zorla kv zoruyla yemek yapmak vardir mesela. Bunlar cok farkli seyler. Ozetle; annemin babamin ilgisiz bi ebeveyn olduklari dogrudur. Ama iyikide cok fazla karismamislar benim secimlerime. Yoksa bi birey olamazdim.

Tesekkürler yorumunuz icin haklisiniz pek hirsli degili myeterince. Biraz duygulaim yönetiyor sanki beni. Dün cok cok iyiyken bugün agliyorum mesela. Su aralar zaten hayatimin anlamini bulmaya calisiyorum.. ruh halim dengesizlestii.. H

Cok sagolun yorumunuz beni cok sevindirdi hatta gülümsettirdi :) H

Öncelikle yorumunuz icin cok tesekkür ederim yeni bir bakic acisi kazandirdiniz bana.

Ya bunlari bitirenler havayolu şirketlerinde reise burolarda calisabilirisin daha iyidir bence bakabilirsin ama bunun icin ayri bişey miydi bilmiyorum tabiki, lise bitti mi onun icin gece okullari var ben Almanyada degildim ama gece okuluna gidip matura yapmadan belli bir yaşta olanları sanirim 22 ustundekiler unide istedikleri bölüme kaydoluyor tabiki diplomada vs matura siz olduğu yaziyordu.

Benim de tatil anlayisi olmayan, aksam tv izleyerek sosyalleşen klasik bir ailem var. Ama bu durumdan mutlu olmadigim icin kendi ayaklarim ustunde durur durmaz -yani üniversite icin ayri sehre ciktigimda- bazi seyleri degistirme karari aldim. Mesela kendime hedef koydum, ' üniversite bitmeden 20 şehir gez- 25 yaşina gelmeden avrupaya git' şeklinde. Ve gerceklestirmek icin cok calistim. Fotoğracilik kulubü frig vadisine mi gidiyor? Hemen kaydoldum. 5 günlük karadeniz turu mu var? Palyaço olup yüz boyayip para kazandim çiktim tura. Yurtdişina benimle gelecek arkadaşim mi yok? Tek çiktim:) Ve bi şekilde hedeflerimi gercekleştirdim. İnan bana yüzmeyi bile üniversitede kendi başima öğrendim, boyumu aşan yere ilk defa 24 yaşinda yüzdüm! Oysa o dönem birlikte kamp yaptiğim eski erkek arkadasim balikadam gibi yüzüyordu çünkü bebekliğinden beri denizlerde. Voleybol-basketbol oynuyor, madalya almiş-kayak yapiyor-kucukken öğrenmiş, yabanci dil desen birinci sınıftan beri özel okullarda... Yani benim ulasmak icin k. çimi yirttiğim herşeye daha çocukken sahip olmuş. Tatildeyken bende de 'lan ne boş çocukluk yaşamisim' hissi oluşmuştu. Ama kisa bir süre sonra geçti. Çünkü bazi şeyler için çaba sarfetmek bile güzel. Siz de başkalariyla kendinizi kiyaslamak yerine bi yerden, ucundan kiyisindan hayatinizi değiştirmeye çalişin. Benim nacizane tavsiyem o. Hiçbirşey için geç degil

yok be canim keske uni bitisem ausbildung yaptim bitti de ne bileyim benlik degil satis sürekli reynax Canım

şu basitlik hissinden vazgeç cnm önce

Gariban insanların çocukları da çok iyi yerlere gelebiliyor. Bence siz kendi hayal ettiklerinize ulaşamamanın faturasını ailenize kesmişsiniz. Psikolojik destek alın bırakın cocuklugunuza onlar insin kendi kendinize tanılar koymayın. Daha çok gencsiniz madem hayalinizdeki iş bu değil sevdiğiniz işi yapmak için çaba sarfedin. Zeka sonradan artmaz ama başarılı olmanın birinci adımı zeka değil hirs bana göre. Bu da sizde var gibi duruyor. Unutkanlık için b12nize baktirin derim, başarılar

evet haklisiniz H