benim eşim de Iraklı, henüz gitmedim ama gideceğiz inşallah...

cemreeylül tatlım şu ara gitmeni hiç tavsiye etmem.. hele hele orayı bilen birisi yoksa yanında kesinlikle eşin çok haklı.. mümkünse londra çok daha doğru bir seçim.. ille arabic, otantik olsun dersen, libya, tunus, mısır iyi:))sevgilerimle..

cnm benim çok teşekkür ederim. gerçekten iyi ya da kötü çok şey katıyor insana gurbet... kendi kanatlarının farkına vardığın enteresan bir duygu.. ben ırağa gittikten sonra insanların şuralıyım deyip takılı kalmasının kendilerine yapılmış en büyük haksızlıklardan birisi olduğunu öğrendim.. çünkü gidebildiğin her ülke, heyecan verici deneyimlerle dolu bir hazine adeta, yeterki keşfedebilmeyi bil.. etrafına nasıl bakarsan öyle görünüyor herşey zaten.. bu nedenle güzel şeyler görmeye çalışınca hazine büyüyor.. yüreğine sağlık canım kardeşim eksik olma..

2005-2007 yılları arasında ırakta yaşadım. eşim ıraklı.. orada yaşadığım öyle çok şey olduki bu iki yılda.. evliliğimin ilk yıllarıydı. bir anda izmirden ırağa gittim sudan çıkmış balık gibiydim ilk zamanlar konuşulanları anlayamayınca oturur ağlardım.. sonra yavaş yavaş öğrenmeye başladım.. bakkala gidip yumurtayı tarifle almayı örneğin... sonra birgün eltimden mercimek istedim o arap olduğu için beni anlamıyordu.. elimle şöyle küçük fln diye tarif ederken benim tırnak makası istediğimi sanmış gitti getirdi ben o günden sonra hızla öğrenmem gerektiğini anlamıştım artık... evde eşim dışında tam olarak diyalog kurabildiğim kimse yoktu 2 yıl boyunca herkesle hep yüzeysel konuştum ne dertlerini anladım ne de derdimi anlatabildim.. orada doğum yaptım, güzel kızımı kucağıma aldım, tüm zorluklara rağmen tatlı anılarlada dolu iki yıl geçirdim.. birgün akşam 6 gibi evin 20 mt ilerisindeki bakkala gidip yoğurt aldım diye kıyamet koptu.. birgün annem oraya geldiğinde onunla pazara gitmiştik son dolmuşuda kaçırınca eve mecburen taksiyle döndük. semtin ismini söylüyordum ama bir türlü anlamıyordu adam aksan uymayınca yerin ismini bilmende birşey ifade etmiyordu en sonunda aklıma geldi evimin karşısında havaya uçurulan bir parti binası vardı onu söyledim. partiye islami bum adam gülmekten koptu ama bizide oraya götürdü.. eve gidince onlarda koptu tabi. hala bile gülerler bu anıya... sonra birgün eltimle pazara çıktıysak o gün mutlaka pazarı birbirine katardık.. ben birşeye elimi atardım adam beni anlamaz ona bakardı tercüme etsin diye, neyse o da bana anlatmaya çalışırdı ama nafile.. birtürlü anlaşamazdık.. ama buraya gelmeme yakın sessizce dedikodu yapmaya bile başlamıştık artık..:jeyyar::jeyyar:şimdi onunla telefonda konuşurken o kendi dilinde ben kendi dilimde konuşurum ama birbirimizi anlarız çok şükür.. kaydirigubbakcemile3 şimdi ben izmirdeyim yine 2007 de geri döndüm ama arada gidiyoruz oraya da... oradayken birkaç defa bağdata da gittim o iki yılın 2 ayı bağdatta geçmiştir.. etrafımda olan biteni bir film izler gibi izledim.. aksi taktirde dayanmak mümkün değil zaten... etrafımda silah seslerini ilk kez orada duydum.. kafamı saklayıp kaçmaya başladım kafamı kaldırdığımda birde baktımki herkes gayet doğal yalnız ben böyle yapıyorum. yani mecburen alışmışlardı... içimin acıdığı çok şey gördüm orada. buradan benimle oradaki deneyimlerini paylaşacak arkadaşlarla tanışmaktan mutluluk duyacağım.. görüşmek üzere.. sevgiyle..

arkadaşlarım nasipse mayıs-haziran civarı ırak erbilde olacağız.. eşim orada bir teklif aldı ve geri çevrilemeyecek türden bir teklif... yani allahtan bir mani olmazsa yaza orada olacağız. erbilde çok sayıda türk aile olduğunu biliyorum.. dilerim daha gitmeden buradan tanışabileceğim arkadaşlar olacaktır.. hepimiz için hayırlısını dileyerek cevaplarınızı bekliyorum..

hayırlısı olsun cnm benm hangi şehire gideceksin inşallah?

Merhaba hala ıraktamısınız? Bizde ıraktayız ve suan çok zorluk çekiyoruz kızımın oynuya bılecegi bir arkadaşı bıle yok(

merhabalar. ben de irakta yasiyorum. hala irakta yasayan var mi aranizda cigdem hn haric :)

ıraklı kardeşler bekliyoruz... buyrunnnnnnnnn

tatlım zaten eskisi kadar gündemde değil ıraktaki savaş.. ancak hala devam etmekte. yani biz yılda bir defa yakınlarımızı görmeye gidiyoruz bildiğimiz yerlerden uzağa gitmemek kaydıyla. bu sebeple her ne kadar görülesi bir yer olsa da şimdi değil demekle yetiniyorum. geçtiğimiz temmuzda libyadaydık orayı da çok sevdim ben.. istersen olabilir mesela.. sayfamda izlenimlerimi ve fotoları da paylaştım link veriim sana ben.. pinaripekci: Bir çift İzmirli göz ile Tripoli seferi...