Herkeste var bu sorun. Kreşe gidiyor mu? Büyükse de yapacak bir şey yok çünkü okul olmayınca mecburen evde sınırları zorluyorlar. Benim velilerimin çoğu aynı şeyden dertli. Günlük tutun size iyi gelecektir. Geçmişte takılıp kalmayın. Sinirlendiğiniz davranışlarını çocukla konuşun. Ben kızan bir anne olmak istemiyorum ama bu hareket beni sinirlendiriyor deyin. Kendinizi açık ve net olarak ifade edin. İnşallah her şey eski haline döner de çocuklarda biraz rahatlar.

2 çocuğum var, birine yetişsem, ötekine eksik kalıyorum sanki. Yine de ne zaman isterlerse ilgilenmeye calisiyorum ki yakın zamanda korona atlattik. Yatıp dinlenemedim bile. Bakın kötü bir anne değilsiniz bence zira sorunun farkındasınız gayet ama bu dünyaya çocuk getiriyorsak mükemmel olmasakta ilgilenmemiz gerekiyor, bunalmayan anne sanmıyorum yoktur. Hepimiz bunalıyoruz. Çok yorgunsam mesela ilgilenemeyeceksem fiziksel olarak, yatağa gidip kitap okuyorum oğluma, fiziken dinleniyorum. İşim varsa oyun hamuru, kalıp, lego vs veriyorum oyalıyorum o şekilde işimi halledene kadar. Daha küçükken, tabağa fasulye, makarna vb şeyler koyup veriyordum, tabaktan tabağa aktarıyordu. Yani çocuğunuzun muhakkak yapmaktan hoşlandığı, hoşlanacaği sizi de cok yormayacak aktiviteler vardır. Yorgun, tahammülsüz olduğunuz zamanlarda onlara yönelin. Evdeler zaten, cıkip koşturamıyorlar, bu süreçte biraz anne/babaya iş düşüyor. Parka gitmek nimetmiş, o kadar iyi anladım ki bu süreçte. Hava alıp yorulan, acıkan çocuk nimetmiş. Evde cidden zor. Yardım alabilirsiniz bir uzmandan, bu da bir seçenek.

E ama doğru.

dedikleri gibi o yaşlarda çocuklar biraz daha hırçınlaşıyor belki de her dediğine alınmamalısın canım

Bu pandemi hepimizi yipratti malesef. benim kizim spora gidiyordu okula gidiyordu simdi evde oturuyor. Daha dogrusu oturamiyor. simdi icerde canli derste surekli geziyor. Yada baska seylerle ugrasiyor. Haliyle bagiriyorum. Cocuklar cok hircinlastilar Allah hepimize sabir versin. Gezegen X

kaç yaşında cocuğun uz?

Bütün yük sizin mi çocukla ilgili?

Profesyonel yardım mı alsanız? Söylediğiniz gibi konu sizinle alakalı aslında, siz sorunlarınızı çözerseniz eğer bu konu da çözülür.

Bence tedavi olmak mantıklı yani bunu kötü görmeye gerek yok için rahatlar konuştukça bir psikologla mutlaka çözümü vardır choccywhoccydoodah

Sorun burada. Tedavi olun.

çocuğun yaşını yazmamışsınız zaman zaman ben de kızdım ben de bağırdım ana sen çok pis bir annesin demedi çocuk bu cümleyi nasıl biliyor, bence olay burada düğümleniyor çocuğa neler söyleniyor da annesi kızdı diye bu cümleyi kuruyor kızılan çocuk ortaokul üstü ise sen nasıl bir annesin der belki de küçük bir çocuk sen çok pis annesin demesi için sizin de ona bu tarz cümleler kullanmanız lazım bir çok yorum var, çocuğun yaşını vs soran ama siz sadece psikolojik destek önerene garip bir tepki vermiş diğer sorulara cevap dahi vermemişsiniz, bu da bana ilginç geldi

4,5 yaşında. Pek insan canlısı değil normalde de, sevgi pıtırcığı hiç değil. Ama son zamanlarda bariz uzaklaştı. Ben gerginim biraz son zamanlarda daha fazla, benden kaynaklanıyor elbette ama becerip de arayı düzeltemiyorum.

N Neden acaba bu arada yaşı kaç

Kötü bir şey dememiş ki, travmalarınızdan dolayı psikolojik tedaviye ihtiyacınız düşünüyorum ben de. Zaman zaman hepimizin bir uzman desteğine ihtiyacı oluyor. Sorunun kaynağını biliyorsunuz zaten, üstesinden geleceğinize eminim. Yeter ki ertelemeyin :)

Merhaba kk.. Pandemi iş stresi evlilik vs derken hepimiz icin daha da zorlu olmaya başladı son zamanlar eminim çünkü benim de öyle. Benim derdim nasıl anlatsam annelikten keyif almamaya başladım, aşırı zorlanıyorum. Çoçuğumun çocuk olmasından kaynaklı çıkardığı zorlukları tölere edemiyorum. Ona kızan suratıma zaman zaman yükselen sesime haklı olarvk tahammül edemiyor ve bana kötü davranıyorsun sen çok pis bir annesin diyor, haklı bu kesinlikle onunla değil benimle alakalı. Hiç bir etkileşimde bulunamadığım eşim, geçmişin travmalarını çözemediğim ne zaman yakınlaşsam beni eksik kusurlu hissettiren ailem, ve bunların arasında sıkışmış bir ben.. Kendini ne ailesine ne eşine ne çocuğuna beğendirememiş bir ben. Ve bu kadar kişi haksız da olamaz tabi. Bir arkadaşlarım memnundur benden herhalde onlar da az gördüklerindendir. Umrumda olan tek şey oğlum, ona böyle hissettirmek istemiyorum aramızdaki ilişkinin zayıfladığını yara aldığını fark ediyorum. Bilmiyorum ne yapmalı ((

Tedavi olun?!!!! Stevya ✨ Üyelik

zaten tam hırçınlık yaşları çok normal bu bunalmanız bence P Periliperi

Evet tedavi olmalısınız, kötü bir şey demedim. Çözemediğiniz travmalarınızı psikolojik destek alarak çözmeniz gerekiyor. Ailenizle olan problemleriniz çocuğunuza yansıyor ve bu çözülmesi gereken bir problem. Öteledikçe büyüyen, çaresiz hissettiren. İyi aile yoktur - nihan kaya Seninle başlamadı - yazarın adını hatırlamıyorum. Okumanızı tavsiye ederim.

Son dönemde aynısını yaşıyorum. Ev, eş çocuk üzerime geliyor sürekli ve hiç birisine yetemiyormuşum gibi hissediyorum. Yalnız kalmayı özlüyorum...

Aynı derde sahibim. Aramızdaki bağın zayıfladığını düşünüyorum, beni pek istemiyor artık. Çok kötü hissediyorum. Uzman desteği alacağız biz.

her insan böyle dönemlerden geçer acaba çocuğa bakacak birileri varsa bir süre iyilik isteseniz eşinin annesi senin falan . push ; kahvetelvesi

İçinizde birike birike sığmıyor artık normalde herkese destek alın diyen biri değilim ama sizin almanız gerekiyor bazen tükenme noktasına gelebiliyoruz bu çok normal. En azından çocuğunuz için yapmak zorundasınız. Şuan onun bilinçaltına kaydolan herşey yetişkinliğinde sorun olarak karşısına çıkacak. Posedion