Daha iyiyim bu düşünce yok oldu. Hepinize teşekkür ederim yorumlarınız için A

Lütfen ailenle konus ve acil destek al. Hayatin çok kıymetli. Sen çok değerlisin❤ önünde uzun bir hayat var.

kendimi aylardır depresif hissediyorum. her zaman böyle değilim, iyi olduğum, aşırı özgüvenli olup ve okulda başarılı olduğum, ön planda olduğum zamanlar da oluyordu. genelde bu kış ve ocak aylarında çok depresiflik oluyor ve bununla beraber bütün kişiliğim değişiyor bunu arkadaşlarım, okuldaki öğretmenler bile farketti ve bunu her zaman soruyorlar. geçmişte de kötü şeyler yaşadım, akran zorbalığı ve taciz... ailem hep yanımda oldu ve ilgilendi bu durumlarda. doktora götürdüler, depresyon tanısı aldım 2 kez ve birinde ilaç kullandım birinde de psikoterapi gördüm. şu son günlerde zaten daha fazla uyumaya başladım gündüzleri bile, depresif hisler, durgunluk vs. klasik depresyon belirtileri yine. bazen soruyorum kendime ne derdim var ne beni bu kadar kötü ediyor diye ama cevap bulamıyorum. bazen hatta kendimi suçluyorum böyle düşüncelere kapıldığım için. çünkü çok iyi bir aileye sahibim, ilgileniyorlar ve beni gerçekten seven sadece onlar diyebilirim. 18 yaşıma girdim, lise son sınıfım ve staj görüyorum maaş alıyorum. bir iki tane de olsa yakın arkadaşım var. ama ben neden böyle kötü hissedip acı çekiyorum diye sorunca kendime hiçbir cevap bulamıyorum. saçma gelecek belki ama büyü yapıldığını falan düşünmeye başladım son zamanlarda ve artık buna inanmaya başladım. geçmişte çevremde böyle biri vardı çünkü yapan biri. hiçbir işim rast gitmiyor sanki. staja başladım iyi güzel birşey evet ama azarlanıyorum bağırıyor bazı kişiler bir yanlış yapınca. bunlar olabilecek şeyler ama beni çok etkiliyor. derslerim desen kötü ve bu aylarda hiçbir mesleki ya da geleceğe dair hedefim kalmadı, karşıma uzun bir süredir hiçbir insan çıkmıyor ilişkiler konusunda, hayatım evde geçiyor bir buluşma planlıyoruz hepsi iptal oluyor sürekli bir sorun çıkıyor. bu durumum ve hislerim için yardım almak istiyordum rehberlik öğretmenlerimden. bir öğretmen yardımcı olamadı, bir diğeriyle de daha bugün odasında konuşmaya gittim kendisi aldı odasına hatta ve oturduktan hemen sonra bugün çok işlerim var haftaya gel diyerek beni geri yolladı. üstelik bu erkek öğretmen çok hoşlandığım bir öğretmenimdi. geçici birşey olduğunu biliyorum, zaten öğretmen de yakında okuldan gidiyormuş. benim ona gitme nedenim okuldaki staj ve üniversite için bölüm seçme konusunu falan konuşup yardım almaktı. ama odaya alır almaz işleri olduğunu söyleyerek haftaya gelmemi istedi. tek umudum bu öğretmendi belki de sevdiğim içindi bilmiyorum. bu hafta çözmek istiyordum çünkü her şeyi ama olmadı. odaya girmeden önce kendime eğer bu kez de konuşamazsam problem çıkarsa hoca tarafından bir daha artık asla yardım almayacağım ve kendisiyle konuşmayacağım demiştim kendime. böyle olunca umudum kalmamış gibi hissettim sanki nereye gidersem gideyim artık çözülmeyecekmiş gibi.. çünkü önceki kadın öğretmene bu depresiflikten falan bahsettiğimde o konu beni aşar demişti. zaten bunun için psikiyatriste gitmem lazım. ama artık yardım almak, birileriyle konuşmak bile istemiyorum. intihar gibi birşeyi asla yapmam, kolay değil asla ve ailem var. kendimden önce her zaman onları düşünüyorum böyle birşey aklıma geldiği zaman. böyle birşeyi asla yapmayacağımı biliyorum ve düşününce bile zaten içimde bir kaygı ve sıkıntı hissediyorum. ilaç kullanmak istemiyorum bu yüzden doktora şuan gitmeyi istemiyorum bu yüzden ama bu düşünceyi artık kafamdan atabilmek istiyorum

Eski bir depresyon hastasindan selamlar Öncelikle sunu belirtiyim: Ilac almaya bu kadar karsi olma. Bir süreligine tedavini ilerletene kadar ilac kullanip sonra doktor kontrol altinda tekrar birakabilirsin. Bu tedavinin bir parcasi. Bende öyle yaptim. Ilk basta ayakta kalmak icin aldim, ama ömür boyu da almak istemedim tabi. O yüzden doktorunla görüs. Simdilik lazimsa almaya cekinme. su anda kafan cok karisik ve kendini nereye ait hissedecegini ve meslek olarak ne sececegini bilmiyorsun haliyle. Ama bunu yapmak icin illaha ögretmenlerinle konusmana gerek yok. Internetde bir sürü kaynak var. Önemli olan senin ne istedigin.. ben üniveristedeydim depresyona yakalandigimda. Bütün planlamayi oturup kendim yapip uyguladim. Tedavinin basinda ama en önemli nokta okul/işle ilgili su: Depresyondayken enerjin ve odaklanma imkanin 100/100 olmuyor. Ona göre planlamanda olmasi lazim. Bazen üniveristeyi bir sene ertelemek de saglikli karar olabilir. Intihar düsüncesine gelince: Sen aslinda ölmeyi degil de, acilarin ve umutsuzlugun bitmesini istiyorsun. Ve su anda böyle hissetmen de normal. Ama göz önünde bulundur ki: Bu da hastaligin bir parcasi. Gecici. Tedaviniz ilerledikce ve kötü günler icin de "savunma mekanizmalar" gelistirdikten sonra bu düsünceler kendiliginden gider

Psikiyatri+terapi ve mutlaka kanda d, b12, ve demir degerlerine baktirin. Devlette yapmazlarsa imkanlari zorlayip özelde yaptirin. Son bahar ve kış döneminde kan degerleri daha fazla düşüyor, buda psikolojik hastaliklari tetikliyor. Iki ay önce eşimde ayni durumu yaşadik. D, b12, demir değerleri sınırın da altındaydi ve 6 aylik bir vitamin destek tedavisine başlandi. Şimdi ki ay önceye göre çok iyi durumda

Çok gençsin. Bu yaşları kendine zehir etme. Tedavisi var bu hastalığın. Hem psikoterapi hem psikolog ikisine birden giderek yenebilirsin. Hemen olmaz süre gerekiyor bu ruhsal hastalıklarda. Ailene durumunun bu aralar kötüleştiğini söyle seni götürsünler tekrar doktora.

Psikiyatriste gitmen gerek güzelim senin. Gitmeden hangi aylarda depresif ve intihara meyilli hissettiğini hangi aylarda aşırı özgüvenli hissettiğini de bir düşün ve bunları not alıp psikiyatristine söyle. B bafelix

Ailen belli ki ilgili. Onlara kendini iyi hissetmediğini ve açıkça yardım almak istediğini söyle lütfen. Hepimiz geçtik bu yollardan. Zor zamanlar kesinlikle. Ama aşılamaz değil. İlaçtan da korkma. Eğer uzman bu şekilde uygun bulursa düzenli kullan. Önündeki upuzun hayatı şekillendirmek senin elinde Balanne26 Çok şükür, bin şükür, sonsuz şükür Anneler

Tatlım intihar düşüncesi olanlara şunu sormak istiyorum. Ya intiharı deneyip ölmezsen? Düşünsene ömür boyu yatağa bağlı kalabilirsin, ağzını yüzünü altını başkaları temizleyecek, seni birileri besleyecek, vicdansız birilerinin eline düşüp yatalakken şiddet göreceksin... Psikologdan psikiyatrdan ümidini kesme. Her işi uzmanına bırakmak en doğrusu. Kimsenin işine karışmak ve yönlendirmek istemem ama bunu aklında tut. Benim 15 yaşında kızım da bunu aklından geçirmiş, biz de pedagogdan öğrendik. Bizlik bir şey yoktu, ergenliğe girme adet görme, oluşan kıllar, okuldan soğuma notlarının düşmesi vs.. Zaman aldı ama hepsini geride bıraktık.

Canım iyi hissetmek isimli kitabı okumanı tavsiye ederim, intihara meyilli kişilerde antidepresandan güçlü etkiler oluşturduğu araştırmada kanıtlanmış bir kitap. Psikologlar da okutuyor genelde danışanlarına

Psikiyatri olacaktı. Yani hem ilaç kullanıp hem de konuşarak çözüme ulaşırsın ama sakın ihmal etme AngelicaPickles

bazen psikolojik zannedilen depresyon fiziksel de çıkabiliyor. Aynı şeyleri yaşadım ve meper vitamin değerlerimin olağanın çok çok altında olmasıymış sebep. Vitamin takviyesi sonucu yeniden doğmuş gibi oldım

Ne olursan ol ne yaparsan yap hiç bir şey senden daha değerli değil bunu hiç unutma ve sana emanet edilen cana çok iyi bak her şeye rağmen inadına gülümse bak burası çok önemli inadına gülümse ve önüne bak. Smyra32

Sakın aklına kötü şeyler getirme sen çok kıymetlisin. Büyüdüğün için ruhunda büyüyor böyle gelgitler olur sana birşey olurda ailen yaşarda öyle yaşar. Allahın 99 adını oku içine ferahlık veriri Allah.