Calisiyorum evet su an bebegim icin ucretsiz izindeyim. Aslinda bosanma konusu her kavgada aciliyor artik. Ikimiz de bikmis durumdayiz. Beni düsuduren kizim sanirim. Malum onu alip memleketime, babasindan cok uzaga gotürecegim. Ileride babamdan neden ayriyim sorusunacevap verememekten koruyorum galiba. Kendimde bu sorulara cevap verecek gücü bulamiyorum. Kizimi da kendimi de gecindirebilirim ise basladigimda. Ama hersey hersey gözümde büyüyor. Bu bunalimdan cikmadan da hicbirsey yapamayacagim sanirim. Angel87

Aşağı yukarı aynı şeyleri yaşamışız benim esim kardeşimle kavga etti el kadar bebekle kaldım ortada. hic geçmedi lohisaligim bebeğim 8.5 aylik. Atlatamiyorum. Hala konuşmuyorlar biraraya gelmiyorlar. Aksi gibi esim boşanmak istemiyor ama telafi de etmiyor. Aile danışmanına gitme kararı aldim bakalim

Geçimsizle hayat zor. Anneme kıymet vermeyen adamı sevmek imkansız olur benim için de haklısınız. Peki sevmediğinizi söylüyorsunuz hiç boşanma konusu geçti mi aranızda? Huzursuz evlilik onu da mutlu etmiyordur muhakkak.

Calisiyor musunuz? Eger o gucu kendinizde buluyorsaniz bosanin. Cunku arada saygi da yok sevgi de. Birbirinizi sevmiyorsaniz bu evlilik sadece kagit uzerinde gibi. Ayni evi oaylasan iki kisi gibi. Esiniz olmadan daha mutlu olacaginiza inaniyorsaniz ve tek basiniza cocugu buyutebilecekseniz bosanin. Obsesif biriyle yasamak zordur. Psikolojik olarak insani cokertir.

Okudum çok çok üzüldüm. Insan doğum zamanı kimse onu anlamasada eşinin anlayıp ilgilenmesini bekliyor. Yeni dogum yapmış birinin arada bırakılması çok acı. Seni o kadar iyi anlıyorumki. Ama ne yazıkki erkeklerin %90 nı doğum yapmış bir kadının hormonal değişikliklerini anlamaktan çok uzak. Gidişatınız bugün olmasa yarın boşanma.. Hakkınızda hayırlısı. Evlat insanın çok elini kolunu bağlayan bisi.. Ona yanlısmı yaparım düsuncesinden çıkmak çok zor. inşallah en doğru yolu bulursunuz..

Eşini ısınamamanın en büyük nedenlerinden biri annen bence. Çok çocukça davranmış baştan sona. Ve kendini senden çok düşünecek kadar da bencil. Eşin evet anlayışsız ve kaba ama annenin bu tür kriz anlarını yönetebilmesi lazım. En nihayetinde annen eşine göre daha olgun. Ben lohusayken de annemle eşim birbirine girdi. Ama annem olayı iyi idare etti. Küsüp gitmedi

Cok nadir durumlarda bosanmalisiniz bence diyorum ben. Ama su yaziyi okurken benim gozlerim doldu. Annenizle esinizin kavga anini ve sizi hayal ettim. Cok aci. Annemin evimi terkettigini, kocam yuzunden agladigini gorecegime gercekten yok olmayi tercih ederim. Ve bunu yasaydim bir daha kocami affedemezdim. Ama bosanmakta cok zor. Bambaska bir hayat, yeni bir duzen. Annenizle gorusebiliyor musunuz siz suan? B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

annene çok kızdım. ne yaşanırsa yaşansın seni o halde bırakmamalıydı. evliliğin ve eşin işkence halini almışken, kendi çocuğuna bakamadığına dair hakaret işitirken neyini sevdiğini anlayamadım.

Eşinize diyecek söz yok zaten. Ama ben annenizi de hatalı buldum. Eşiniz size sesini yükselttiğinde cevabını siz verebilirdiniz. Kayinvalidelerimizin eşlerimizle ilişkimize mudahalesi ne kadar yanlış ise, annelerimizinki de o kadar yanlış. Taraf gibi değil de büyük gibi davranması daha iyi olurdu. Ayrıca anneniz biraz baskın biri galiba. Kayinvalidenizin söylediklerine fazla alınmış gibi geldi. O anneanne ise diğeri de babaanne neticede. Fikirler uyuşmayabilir ama bu kadar büyütmesi ve sizi lohusa iken bırakıp gitmesi çok yanlış. G

Sadece dertlesmek istiyorum arkadaslar. Gögsume öküz oturdu sanki nefes alamiyorum. Esimle severek evlendim ve uzak bir memlekete geldim evlilik dolayisiyla. En basindan beri sorunlarimiz vardi. Esim obsesif denilebilecek kadar takintili bir insan. En basta kiskancliklari coktu. Onu sevdigim icin onunla evlenmis olabilecegime inanmiyordu bence. Marketteki adama baktin diye kavga ettigimiz coktu. Babasi annesini terkedip gitmis annesinin psikolojisi cok bozuk ve takintilari hat safhada esimi olumsuz etkiledigini de göruyorum ama inanin en basindan beri olumlu yaklasmaya calistim ama olmadi. 1 yil once dogum yaptim. O kadar berbat bir lohusalik gecirdim ki hala etkisinden kurtulamiyorum. Esim cocuk dogunca birden panik bir insan oldu kayinvalidem herseye mudahale etmeye kalkti oysa annem benimle ilgilenmek icin memleketten gelmisti ve kendisi bebek bakiminda uzman bir saglikci. Kvdem bebegi yikamayalim diye mudahale edince annem alinganlik yapti kvdem evine gitti zaten kendi annesiyle bizde kalmasinin da bir anlami yoktu. Cunku hicbir is yapmayip sadece herseye mudahale ediyordu. Bu arada esim ve annem arasinda gerginlik tirmaniyordu. Basindan beri problemli bir iliskileri vardi ve esim hastanede emziremedigim icin bana bagirip cagirinca annem hakli olarak tepki gosterdi. Hasta yatagimda ameliyatli halimle hickira hickira agladigimi unutamiyorum. Neyse dogum yapali 4 gun olmustu esim annesine birkac is halletmeye gitmisti. Döndugunde barut gibiydi. Annesi ve nenesi bunu iyice doldurmus yok dildevin annesi bize emirler verdi falan. Annem zaten artik bizimle yemek yemiyor ve esimle konusmuyordu. Guc bela yemege cagirdim gelmedi. O hasta halimle ikisinin arasini bulmaya ugrasiyordum hala o halimi hatirladikca aglamakli oluyorum. Bu sirada esime surekli lutfen annemi uzme falan diyordum. Birden tartismaya basladik. Esim sesini yukseltince annem odaya daldi kizima bagirmayacaksin artik diye esim uzerine yurudu. Allahim hic aklimdan cikmiyor. Dusup bayildim o halde. kalktigimda hala kavga ediyorlardi. Annem gecenin korunde bana ucak bileti aldirdi ve sabaha karsi bir taksiye binip gitti evimden. 4 gunluk lohusaydim, sezeryanliydim, ayakta bile zor duruyordum, elimde parmak kadar bir bebek vardi ve hayatimda hicbir zaman bu kadar cok agladigimi hatirlamam. Anne beni de gotur, anne gitme diye cok agladim. Göturmedi. Sana bununla evlenme demistim dedi sadece. Esim sabah benden ozur diledi babami aramis özur dilemis annemi arayamadi tabi annem cenazeme bile gelmesin dedi zaten. Istedigi kadar özur dilesin istedigini yapsin benim icim hic sogumadi arkadaslar. Inanin anneligimden de cocugumun varligindan da hicbirsey anlamadim. Gecmeyen lohusa depresyonuna girdim. Bebegimin eski kiyafetlerini kaldiriyordum demin. Dogum kiyafetlerini gorunce aglamakli oldum yine. O sevinci yasatmadilar bana. Kvdemle o gunden sonra buz gibiyim. Sadece cocugu gostermek icin birkackez gittik. Evime davet etmedim. Bir yildir gelmedi evime. Esime isinamadim asla. Isinmis gibi yaptim belki ama hep icimde birseyler kirik. Zaten eski takintilari hala devam ediyor. Tartismalarimuz hala hat safhada. Kizina cok duskun ama babaliktan anladigi bana talimat vermek. Kizim gecen hafta cok agir bir enfeksiyon gecirdi. Hastalik boyunca cocugu hasta ettin, klimayi actin, parkta bahcede insanlarin sevmesine izin verdin diye benimle kavga etti. Artik cok net bir sekilde birbirimizi sevmedigimizi dahi söyluyoruz. Neden hala bu evlilige devam ettigimi bilmiyorum gercekten. Belki evli olmayi seviyorum. Duzen sahibi olmayi. Kizimin babasiyla buyumesini. Bilmiyorum neden hala bosanmadigimi gercekten bilmiyorum.

Of neden bilmiyorum ama son zamanlarda en üzülerek okuduğum konu bu oldu Tadını çıkarman gereken güzel günlerde böyle hissetmene üzüldüm. Sana haksızlık etmişler. Maalesef kimse seni düşünmemiş. Eşin baştan sona hatalı davranmış. Kendimi annenin yerine koymaya çalıştım. Kızım ilerde büyür de anne olursa ve kocasının onu doğum yatağında azarladığını duyarsam ben de kendime hakim olamayabilirim. Bilmiyorum ama belki de daha soğukkanlı olup arabulucu davranmalıydı.. Yine de kızamadım annene. Keşke gitmeseydi seni bırakıp. Umarım eşine duyduğun bu öfkeyi yenip mutlu olabilirsin.