bu anlattıklarım 3 yıllık bir evliliğin sonucunda yaşananlar. benim bu süre içinde nasıl davrandığımı ne bilirsiniz ki?patlama noktasına gelip dolduğum için bu duygularla yazdım siz beni sert birisi olarak algılamış olabilirsiniz. eşimin ailesinin ayırma gibi bi düşünce olduğunu düşünmüyorum çünkü eşimle biz çok severek evlendik ayrıcaben eşimin ailesine karşı hiç bir saygısızlık yapmadım kendi annem gibi hep saygısızlık olmasın diye bazı kırıldığım noktalar olmasına karşın hep iyi davranmaya çalıştım. biraz baskıcı bir karakter olduğum doğru ama dayanamıcak durumda olduğum zaman böyle oluyorum ben. tahminlerinizde yanlış kendi ailem de eşimin aileside aynı maddi duruma sahipler ve ben eşimden daha üstün bir işte çalışmıyorum aynı seviyedeyiz... ben eşimin kardeşine ve eşine ve onların çocuklarına bu kadar ilgili olupta bize karışmamaları ve tebrik dahi etmemeleri tabi ki çok kötü birşey bunları göre görede hoşgörüde bulanamam kusura bakmayın. siz böyle bir ayrımın içinde olupta eşinizin kardeşine yapıldığını göre göre ve sizi tebrik etmemelerine rağmen kendi aileniz her zaman arkanızda olupta hala onları seviyor ve hoşgörülü olabiliyorsanız ne ala... o zaman çoooooook sabırlısınız ben kötüyüm... Son düzenleyen: Moderatör: 20 Ağustos 2011 O

http://www.kadinlarkulubu.com/esi-esinin-ailesi/458108-cok-bunaldim.html bu da benim yaşadıklarımın bir özeti E

yok değildi iyiydi ama tabi sevmediğim tavırları oluyordu tam 9 aydır görüşmüyordum birde bu hamilelik olayında böyle devranmaları beni iyice sinir etti.

ben 9 haftalık hamileyim. daha önce buraya sorunumu yazmıştım. eşimin ailesinin bir tebrik bile etmediğini ayrım yaptıklarını zor günümüzde kaçtıklarını vs. vs. tabi o günden beri kışın her akşam istemesekte arayan kayınvalidem birden aramaz ve sormaz oldu beni yolda gördü ve bana hayırlı olsun bile demedi. eşimin babası eşimi bile tebrik bile etmedi bu kadar düşkünler yani bize... ben zaten bu insanları tanıdım böyleler yani zora geldimi sorumluluk almaları gerektiğinde kendilerini kenara çekiyorler ama eltimin bütün zor günlerinde yanındalar oda ayrı mesele. zaten hamileliğin verdiği sorunluluktan dolayı stres içindeyim kafamda binbir türlü soru işaretleri var vede eşimin ailesi nin tebrik dahi etmemesi beni onlardan iyice nefret ettirdi. gözümde tırnağım kadar değerleri yok vede soran herkese söylüyorum bir tebrik bile etmediler diye duysunlar diye anlatıyorum. eşimle 2 gün önce kontrole gittik doktora çok şükür iyiymiş herşey benim tahlillerim filan. dün akşam üstü eşimin annesi eşimin çalıştığı işyerinin ordan geçerken ayak üstü biraz konuşmuşlar. duyduğuma göre dün doktora gitmişsiniz demiş eşimde evet gittik demiş. nasıl bebek iyimi 9 haftalık galiba demiş eşimde iyi çok şükür 9 haftalık demiş. eşin nasıl demiş iyi demiş böyle konuşmuşlar. ben eşime demişti sorarsa sakın ayrıntıya girme demiştim oda kısa kısa cvp vermiş. akşam eşim gelince anlattı ama kafana takma ben zaten soğuk davrandım dedi. ben de niye cvp veriyorsun soru sorduğunda nasıl iyi mi diye niye soruyorsun ki napıcan siz bir tebrik bile etmediniz gibi konuşsaydın ya dedim ben zaten soğuk davrandım ayrıntıya girmedin sen daha çok başkasından duyardın dedim dedi eşim. bu insanlar benim gözümde hiç bir şeyi hak etmiyor cvp almayı bile toruuna sevinmeyen aramayan birisi nasıl hakeder sağlığınız. sanki Allah korusun bir sotun olsaydı onlar mı üzülüceklerdi benim annem üzülücekti onlar yine kenara çekileceklerdi. zaten problemlerim vardı ama bu hamilelik olayında iyice doldum iyice nefretim arttı gözümde sıfırlar bir cvp almayı bile hak etmiyorlar. onlara nefretim geçmiyor ve dahada artıyor. hamile olduğum için eşim kafama takmamam için elinden geleni yapıyor ailesini bile kafasına takmıyor tamamen bebeğimize odaklandı. ama ben o insanlara içimi dökemediğim için hep eşim benim istediklerimi söylesin istiyorum. bana onlar eşinin ailesi saygı göstermen gerekir diyeneler olabilir ama niye bu insanlar bana sagı göstermiyor.45-50 yaşlatındalar diye ill haklılar mı?bir tebrik bile etmeyen bu kişilre ben hoşgörülü olamıyorum. anne baba diye bu kadar değil herkes yapması gerekeni yaapmalı. benim annemde anne bababmda baba niye onlar gibi değiller. aile dedğin destek olur helel hele eltime ve kayınbiraderime yapıldığını bile bile bize böyle davranmaları inanın değerlerini yok etti. eşimle akşam çok tartıştık ben zaten soğuk davranıyorum dedi bide sıcak davransaydın dedim iyice kızdım bebeğimde sinirli olucak içim dolu kafam allak bullak bana bir akıl verir misiniz?

tebrik etmemelerini anlayabiliyorum sanırım ben ama. siz fazla baskın fazla eşinize hükmeden bir karaktersiniz ve eşinizin ailesi herhalde nasıl olsa oğullarının sizden bıkıp ayrılacağına eminlerdi. fakat bebek ayrılmayı imkansızlaştırır o yüzden sevinmemişlerdir. diğer konunuzda da yazmıştım, çok yanlış yapıyorsunuz çok yanlış davranıyorsunuz bana kalırsa. ne var sanki eşinize sözünüz geçse ne olur geçmese ne olur. evlilik bu ego savaşı değilki. onların ailesine iyi davransanız, eşinizi otomatik robot gibi programlayıp ailesine karşı doldurmasanız. o insanlar bunun içinmi sizi ailelerine aldı. oğullarıyla aralarını açmanız içinmi. allahaşkına hoşgörü ve tolerans kelimelerine ne oldu? küçük bir tahminde bulunayım ya aileniz eşinizin ailesinden çok daha zengin ya da siz eşinizden daha fazla para kazanıyorsunuz. bunun temelinde hamilelik hormonlarından çok şımarıklık var çünkü. amacım kırmak değil sadece meselenin dıştan nasıl göründüğünü söylemek. allah yardımcınız olsunç kikirikli Canım

seni her halde benden daha iyi anlayan biri olamaz bende öyle şeyler yaşadım ki heleki şuan patlayacak bomba gibiyim bende yaşadıkalrımı burada paylaşmıştım istersen bir oku sanada önünü görmende belki faydası olur hayat herkesi heran değiştiriyor inşallah bebeğini sağ salim kucağına almak nasip olur ben daha yeni 6aylıkken kaybettim oğlumu

Aynen canım benimkide büyük eltinin çocuklarını yanında büyütmüş ben yedirdimm böle kilolular ben baktım onlara diyoo hep.. Kilo çok iyi bişe yaa çocuk totosunu kaldıramıyo yerden şimdi liseye gidiyo hala aynı tıknaz bişi en iyisi kendin bakıcaksın çocuğuna gözünün önünde olsun.. S

tebrik etmezler, hal hatır sormazlar, bebeğini kucağına al çorap dahi bekleme almazlar.. Benim babam çocuğumun odasını alırken hediyeye boğarken kem gözlerle izlediler.. kıskançlıkdan öldüler.. Hem yapmazlar hemde kıskanırlar fesatlık böyle bişi.. Ama şükürler olsun kii iyiki böyle olmuşş Evladım 7 yaşında artık ve onların bi çöpünü giymedi yemedi kursağından onların lokması geçmesi.. Hesap sorabildim bolca yüzlerine vurdum, her lafı geldiğinde bozdum hepsini siz bana naptınız kii? diyebildim.. Aman yapsalar yaptık ettik derler zaten havalanırlarr uzak olsunlar P

ahhhh ah bu nefreti çok ii bilirim. resmen ömrümüzden çalışyor. ben nefreti gece uyuyamamaları deli söylenir gibi söylenmeyi onlar sayesinde öğrendim. ne nişan ne düğün ne abyram mendillerini görmedim. ama sorsan herşeyi onlar yaptıalr. walla kafayı sıyırmamak için dua ediyorum. böyle bi nefretle yaşamak gerçekten çok ama çok zor. hamileyim çorap görsem sevinecem. kadının öle adetleri yok. belki de buda bizim sınavımız. ben geniş aileyi severim. ama bunların yüzünü bile görmek istemiyorum. eşimi sevrek evlendim. ama bu ailesi beni o kadar yıprattı ki sevgi aşkı bırak normal yaşayamıyorsunki depresyondan çıkıp göremedim bile. """"ben o insanlara içimi dökemediğim için hep eşim benim istediklerimi söylesin istiyorum"""demişsin ya ben de şöle herşeyi dökmek istiyorum aptal olmadığımı biilsinler istiyorum ama işte gördüğümüz terbiyeden sesimizi çıkaramıyoruz. canım seni unuttum kendi derdime düştüm. aranız hep böylemiydi sana kızdıkalrı bişeymi var acaba? bir adım at bakalım ne olacak kalkyerineyat

öncelıkle tebrık ederım ınsallah saglıkla kucagına alırsın... hıc kafana takma üzülme ınan degmez suan hassas bır dönemdesın ve beklentı ıcınde olman normal kı hormonların degısıyor ve sen dahada alıngan oluyorsun bu donemde 9 ay hamılelık yasadım ve evıme adım atmadılar ustune ustelık gorumcem 8 aylık hamıleyken benı hastanelık ettı az kalsın bebegımden oluyordum... aramadılar gelmedıler hıc... cok taktım cok agladım o donemde... ne oldu bana oldu sonra anladım neyın ne oldugunu sana yazık bebegıne yazık bırak sormasınlar bırak ılgılenmesınler cokmu önemlı annen baban esın sana yeter... sakın beklentı ıcınde olma ha yaparlarsa sasırırsın okadar ama sakın degmeyecek ınsanlar ıcın üzülüp kendını ve o mınıcık yavruyu karnındayken daha strese sokma... ınan degmez ben yasadım sonra anladım ama stres dolu bır hamılelık ıyı olmaz... tadını cıkar hamılelıgın hayaller kur bebegınle ılgılı esınle konusun bebıs hakkında yanı kafanı bunlarla doldur...

bazi insanlarin dusuncelerinde, yada yasam tarzlarinda bebegin dogdugunu gorupde kucagina almadan tebrik yoktur maalesef... yani Allah korusun ya bisey olkursa korkusunu duyarlar hep ve çekinirler tebrikler etmeye.. bende bunu bizzat yasadigim için biliyorum... ayrica esinin babasinin esini tebrik etmeside bana garip geldi, ne diyecek ki oglum karin hamileymis gozunuz aydin mi diyecek yani.. arada ister istemez bir saygi vardir ve bu sozlerle bana kalirssa asilmis olur.. esas olani kayinvalidenin her ayrintiyi bilmesi ve kayinbabana aktarmasidir.. ben boyle dusunuyorum en azindan.. halmile halinle bu tur konulara daha fazla kafani yorupda guzel canini ve bebegini uzmemeni tavsiye ederim.. insallah saglicakla kucagina alir ve nasil sevildigini gozlerinle gorursun sevgiler canim... G

Şuan hamile olduğun için herşey sana olumsuz gözüküyor. Ama tavsiyem eşinin üstüne hiç gitme. sonuçta ailesi. Sen kızdıkça o içten içe ailesine hak verir kıyamaz. Eşinden kendi annesine nasıl soğuk davranmasını isteyebilirsinki?Bide mesafeli durduğu halde sen yinede kızmışsın daha soğuk davran diye. Dikkatli olun derim... O

Aaaaa bennnn :) Ben mi yazdım diye düşündğm walla!!! Aynı canım aynı. Bu kadar olur yani. Düğünümde zerre kadar yardımları olmadı, evlendik hamile kaldım umursanmadım, dahası hamileyken gittiğim özel doktorlara karışıldı - O kadar para veilirmi doktora diye otutup otutup kalktılar, toplandılar, eğlendiler, günler düzenlediler ama benim hep sonradan haberim oldu. Kısacası hiç önemsenmedim hiççççççççç... Ama benim kayınvalidem diğer gelinini de öenmsemez. Warsa yoksa 2 kızıdır hayatı. İlk başlarda çok yadırgadım. Eşimle olur olmaz kavgalar çıkardım. İşin ilginç tarafı da ne biliomusun Eşim asla arkamda olmadı. Ben anlattıkça '' Beni ailemden soğutmaya çalışıyorsun ama yapamazsın böyle bir şey dedi '' HIııı bir de eşimin çalıştığı şirket bir kaç ay iş alamadı. Haliyle bu da eşimin maaşına yansıdı. Geç aldı, maaş alamadı o dönem. Bizimkiler ne yiyip ne içiyorsunuz diye deli oldukça, onlar hiiiçççç sormadı. Diyeceğim kendimi heba edip durdum. Eşim hiç oralı olmadı... Hepsini bırakıp gidesim var biliyor musun?Eşimi de... O

canım ya bence her sinirlendiğinde, her için kabardığında bebeğini getir aklına. Allah korusun, o sinirin sana da bebeğine de zarar. Kolay değil çok iyi biliyorum ama şu düşündüğün yaşadığın hiç bir şey şu an sahip olduğun o harika varlıktan daha önemli değil. Bence hiiiiç düşünme bile. Gülüp geç. Eşine de çok yüklenme bence. O zaten senin tarafında. Onu da arada çok ezme. Bebeğe odaklan. Kimbilir ne mutlu edecek sizi :) O