Ben Ankara'da okudum ama şu an orada yaşamıyorum. Daha küçük bir ildeyim Trakya'da. Çok mükemmel değil hiçbir şey ama herkes aynı durumda. Gene de herkese yetecek kadar iş güç var. İlk başta ben de tereddütlüydüm. Önünü görememek çok kötü bir duygu. En azından şimdi işim, iş yerim belli. CMK'lar vs, kendi işlerim güzel gidiyor. Hukuk benim zaten 2. bölümüm ilkini bıraktım. Ondan başka şansım yoktu Umudunuzu kaybetmeyin. Gerçekten her karanlık dönemin bir sonu var.

Ben sana ülkede kriz var, herkes aynı, bu meslek böyle, torpilin yoksa olmaz gibi şeyler söylemeyeceğim... Bunların hiçbirine kulak vermemeni tavsiye ederim... Ben de 2 sene önce aynı durumdaydım... Her şey kötüydü... İşim yoktu, işimi kaybettim hemen sonrasında uzun ilişkim terketti... Tutnacak hiçbir dalım kalmamıştı Allah'tan başka... Yapayalnız ilerisi karanlık bir boşluktaydım... Ne eş var ne iş ne de ufak bir teselli... Nereye başvursam, kime gitsem geri çevrildim... Sanki tüm dünya bana cephe almış hatta dediler nasıl iş bulamıyorsun çünkü tecrübem falan da iyiydi, cv cok iyiydi ama olmuyordu... İnadına olmuyordu... Bir baktım insanlar sadece dinledi, elimden tutmadı canı gönülden... İnşallah maşallah dediler... Böyle durumlarda insan Allah'a yöneliyor çünkü hiçkimse bişey yapamıyor yapmıyor... Senin şu an içinde bulunduğun durum meşgalen olmamasından, ya çalışacaksın ya evleneceksin ya cocuk yani bişiler olması gerek... Ben de cok dualar ettim tamamen Allah'ı kendime yoldaş edindim... O an şunu farkettim ki insan aciz ve bir başka aciz bir insandan çözüm beklemek hataymış.. Ne oldu sonra Allah elimden tuttu, hayal bile edemeyeceğim bi noktaya getirdi. Allah'a emanet et işini diyorum sadece Seni o kadar iyi anlıyorum ki o süreçlerde çook ağladım, yataklarda yattım akşama kadar, ayağa zor kalktım ölü gibiydim... Sonra toparlanınca ağzının ucuyla sadece şans dileyenler şimdi kıyım kıyım yanaştılar ama ben artık sadece Allah'ı dost bilebileceğimi anladım. . Ne zaman bir insana tutunsam Allah onu çekip alıyor

Allahada yöneldim... Kulada yöneldim... Hep elim boş kaldı. Artık vakti saati gelmemiş... Hiç bir dua boşa değil ahirette mükafat alacaksın. Allah sevdiği kulunun duasını duymak istermiş vs vs laflarınada doydum... Kısacası kulada dargınım Yaradanada ve yıl olmuştur artık kendimi duadanda kullardanda soyutladığım. Bu yol nereye çıkacak bilmiyorum. Suskun bi halde frenim boşta gidiyorum. Keşkelerin içinde boğulduğum hayatım bakalım beni nereye kadar böyle götürecek. Sizin adınıza sevindim duaya karşılık bulmak çok güzel bir duygu olmalı. Ne mutlu.

Amin. Teşekkür ederim. Allah razı olsun

Gerçekten öyle. Baya baya karalar bağladım. Bölümden soğudum, birisi sınava girmeden okuma hakkı verse bölüm bile değiştirebilecek haldeyim evde durdukça moralimi bozuyorum. En iyisi dediğiniz gibi bir yerden başlamak. Koronanın bitmesini bekleyecektim ama biteceğe benzemiyor önümüze bakacağız artık. Siz de Ankaradaymışsınız piyasa bahsettikleri kadar kötü mü yoksa sayın meslektaşlarımız pastanın payı daha da bölünmesin diye mi moral bozucu konuşuyorlar

şimdi yazdıklarım moral verir mi moral bozar mı bilemedim zira gönlünüze göre iş nasıl oluyor onu bilemedim 40 yaşındayım 20 yılı aşkın süredir hukuk hayatının içindeyim henüz gönlüme göre bir iş sahibi olamadım kendi bürom var hayat standardım fena sayılmaz evim arabam birikmiş param düzenli giderlerimi karşılayacak düzenli gelirim vs var ama iş gönlüme göre değil zira iş bizim dışımızdaki bir unsur çok emin olduğun bir işin sonucu hiç beklemediğin gibi çıkıyor vs vs yolun başındasın her işe gir çık bulduğun bir yerden başla ki hangisi sana göre hangisi değil anla mesleğin niteliği gereği çok farklı alan var bir yerden başlayıp kendini geliştirmek gibi bir seçimim kendi büron olduğunda zor yapıyorsun ama tutunca da tutuyor mesela sana gayet yeni bir örnek Cumartesi sabahı telefon çaldı X şehrindeki 3 kişiyi Y iline getiriyorlar C ilindeki avukat olan eşimi de A ilindeki birileri arıyor gideriz dendi Pazar öğlene doğru getirmişler dendi ilçe ilçe jandarmada aradık 3 kişiyi, üç ayrı yerde bulduk ki merkeze 1,5- 2 saat mesafede gitti görüştü gece oldu kaldı bir yerde Pazartesi sabahı il merkezinde ifadeleri alındı biri geç kalmış akşamı buldu ifadeler gece ilimize döndü yarın sabah savcılığa çıkacaklar yani sabahın köründe yine yollara düşecek vs bu işin yorgunluğu cabası ama düzenli yapılan bir danışmanlığın ek işi yani ücreti vs de yok şimdi bunu gençlere söylediğimizde bu işler zor yorucu vs deniyor çoğu kişi bu tarz işlerde çalışmak istemiyor ama patron konumundaki eşim bunu yapıyor ben mesleğimin ilk yıllarında sabah 08.30.18.30 çalışır gece otobüs ile İstanbul a gider 5 ya da 6 uçağı ile ülkenin diğer ucuna gider akşam uçağı ile geri döner gece 3-5 nasıl denk gelirse eve döner ertesi sabah da 08.30 da yine masa başında ya da 3-5 duruşma ile adliyede olurdum zordu ama piştim, tırnaklarımla kazıya kazıya geldim bak şimdi mesai saatinde sana yazıyorum kategorize etmeyi sevmem ama biraz işten kaçmamak lazım, mesleğin doğası gereğince süre önemli, koşturmaca önemli, sabah 10.40 dosyasına 14.40 ta girmek normal ama sen 10.45 te gidersen duruşmayı kaçırabilirsin hatta dosyan düşer vs vs çok çenem düştü bak bu da meslek hastalığı :)))) özetle başla bir yerden ne ataletin kalır ne depresyonun koşturmaca içinde açılırsın

öyle demeyin. çok umutsuz olduğum anlar benim de oluyor. bazen o kadar kötü hissediyorum ki. ama çok şükür sağlıklıyız. inşallah olmaz İstanbul depremi. İzmiri yaşayan olarak çok ağır o kadar çaresiz hissetmek. Rabbim herkese ayrı imtehan veriyor. Ama pozitif enerjiye de inanmak gerek. İnsan hayallerini kaybedince yolunu da bulamıyor. Gerçekleşmese bile bir hayali bir beklentisi olmalı insanın. Sizin yazdığınız çok dokundu. Elbet zor günler yaşamışsınız. Ama bir yerden tutunmak gerek. Can aydoğmuşun iste inan yaşa kitabı var. Barıış Muslu nun beynine format at. Gülseren Buğdaycıoğlunın kitapları. sosyal platformlardan da takip edebilirsiniz. Beyhan budağın kitapları ve videoları. Bazen anlamsızca bakıyor insan ama yine de okuyun ve izleyin.

Evladınız var mı bilmiyorum ama ailenize ve öncelikle "evladınıza" sarılın ve şükredin C cosmocan90 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Söylediklerinizi iliklerime kadar bende yaşıyorum

elbet çıkar. Rabbim büyük. her karanlığın sonunda bir ışık var elbet. eğer kitaba konsantre olamıyorsanız youtube dan izleyin. Gülseren Buğdaycıoğlunun kader motifi üzerine konışmaları var. Sosyal medyadan da takip edebilirsiniz. Beyhan budak da beni çok rahatlatıyor. Bazen insan kitaba veremiyor kendini o zaman youtubedan ya da sosyal medyadan bakıyorum ben. Derdinizi bilmesem de feraha çıkmanız için dua edeceğim sizin için. İnşallah hayat bundan böyle tüm güzellikleri versin size ve herkese.

Ben de sizin gibi bir dönem geçirdim yakın zaman önce hala da tam olarak çıkamadım. Kendimi zorluyorum hayata katılmaya, evde oturup kimseyle görüşmedikçe daha kötü oluyor. Kendinizi analiz edin bazen depresyonun altında başka bir sebep olabiliyor. O nedeni bulup ortadan kaldırırsanız çıkışınız daha kolay oluyor. Eğer uzun süre başaramazsanız mutlaka yardım alın. Maalesef Ankara'da piyasa avukatlar açısından pek iyi değil. Meslektaşlarınızın söylediklerinde doğruluk payı var. Tanıdığım işsiz avukat arkadaşlarım var. Hukuk okumanız yine de avantaj karamsar olmayın. Büro açmak kolay değil haklısınız, her ay kira ödeyip o ay hiç para kazanamama durumları oluyor. Sabit bir gelir olsa şirket avukatlığı gibi falan işiniz çok daha kolay olurdu. Ciddi bir ekonomik kriz içerisindeyiz Türkiye olarak bence. Sonumuz hayır olsun...

Bu günlerde herkes bu tarz konu açar oldu. Sanırım hepimizin bir tedaviye ihtiyacı var. Herkesin hayatında sorunları var. Herkes çıkmaza giriyor bazen. Etrafınızda mutlu sandiklariniz da belki sadece dışarıya dönük gülümsüyordur onu da bilemiyoruz. Bizi en iyi anlayan gece başımızı koyduğumuz yastıklar en çok. Derdimizi en çok onlar dinler en çok gözyaşımıza onlar şahit. Ama hepsi geçecek. Zikzakli hayatlarımız var şimdi gece oldu diye güneş hiç doğmayacak sanmak hata olur. Kendimizi sevelim.

Bence bir yardim alin ne guzel mesleğiniz var bi yerden başlamak lazım umarim hersey yoluna girer

En dibe vurmanın sonu zirvedir derler, zorlu zamanlarımda kendimi hep bu sözle motive ederim. Şu dönemde kimse kolay kolay gönlüne göre iş bulamıyor bundan emin olabilirsiniz hatta bırakın gönlüne göreyi evini geçindirecek kadar bir iş bile bulamayanlar var. Bu dönemin geçeceğini düşünün sürekli bunu tekrarlayın içinizden.. Sıkılınca maskenizi takıp çıkın hava alın, dolaşın ya da iyi hissettiren aktiviteler bulun..

Büroyu tek başınıza olmasa da gider ortağı biriyle açın. Bir yerden başlamak lazım. Ben de sizin gibi düşünerek karalar bağladım bir dönem. Başkasının yanında çalışmak istemedim. Şu an kendi büromu açtım, güzel de gidiyor. Cesaret etmeniz lazım, tırnaklarınızla kazıyarak bir yere geliyorsunuz. Bir köşede korkarak beklemek zamanı değil

İyi akşamlar herkese. Dert değil biliyorum ama kendimi umutsuz mutsuz ve çaresiz hissettiğim bir dönemdeyim. Sanki tepkilerim söküp alınmış gibi içimden. Öyle bir neşesizlik ve hissizlik... Ülkece yaşadığımız zor günlerden sonra tabiki buna da şükür başımızı sokacak yuvam ve ailem var. Herkese de geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum buradan. Ama ama... Gelin görün ki mutlu olamıyorum. Kimseye içimdeki derdimi açıklayamıyorum. Herkes bir yerden hayata tutunurken ne iş ne aşk konusunda bir yere varamıyorum. Eminim herkesin hayatında bir dönem olmuştur herhalde herkesin bir şeyleri yoluna koyuşuna uzaktan tanık olmak böylece izlemek. İşsiz bir avukatım. Gönlüme göre iş zaten bulamıyorum aylardır. Büro açmak deseniz bu psikolojimi düzeltmeden hiçbir şey yapamam. Arkadaş ortamlarımda neşeli görünüyorum ama içime içime ağlıyorum inanın. Eve kapandım evdekilerle de iki kelime etme isteğim dahi kalmadı. Uzman yardımı almalı mıyım kendi kendime yaşama hevesimi yerine getirebilir miyim dersiniz

ilaç tedavisine başlarsanız herşey daha kolay olacak.. M

her insanın yaşadığı bir duygu. çok normal. zor zamanlardan geçiyoruz hem dünya hem ülke olarak. Rabbim bir an evvel ferahlık versin. ama bir yerden de başlamalısınız. ilerde neden zamanında yapmadım dememek için bugün harekete geçmelisiniz. evde oturup düşündükçe karamsarlık çöküyor insanın üstüne.

Ben 10 yılı geride bıraktım. O yüzden zaten yüz çevirdim herşeyden. Zaten yeterince zor bundan zoru ancak İstanbul depreminde göcük altında kalmak olur... İzmirden sonra elimiz kulağımızda onuda Bekliyoruz artık.

Teşekkür ederim ilginiz için öneriler için... İyi Hissetmek başlıklı bir kitap aldım. Ruhumu ve konsantrasyonumu toplayabilirsem onu okuyacağım. Yazdıklarınızıda incelerim. Lakin bunlar sadece sıkıntıları bir süre halının altına süpürmek. Bu yüzden dilerim hayat ışığını yakar tüm ışıksızlara.

Tabiki bir psikolog uzman yardımı da önemli. Herkes aynı dertten muzdarip. Yalnız değilsiniz

hepimiz benzer dertleri yaşıyoruz. şu pandemi belası bittikten sonra geleceğe umutla bakarak düzeleceğiz inşallah.

3-4 yıl bekledim yalnız Her şeyin bi sebebi ve zamanı var Tevekkül etmedğin sürece işin daha da zorlaşacak . push ; Kaldirim Sercesi

Hepimiz zor günlerden geçiyoruz ve kimseyle paylaşmak istemiyoruz...