İstemese de yardımcı almak için zorlayın ev temizliğine biri gelsin en azından

Geçmiş olsun bu hasta bakan kişilerin yaşadığı çok büyük bi sorun. Anneme bakan babam da böyle olmuştu. Annenizi dinlemeyin ve başta yarım gün bir bakıcı tutun. Zaten hastalık ilerledikçe baba yatağa bağımlı olacak anneniz tek başına yapamayacak. Anneniz bakıcıyı kabul etmem derse ev işleri için vs diye önce o şekilde bilsin. Yardımcı varken de yavaş yavaş dışarı çıksın anneniz. Alzheimer derneği gibi bir şeye üye ise oralarda hastalara bakım veren yakınları için psikolog görüşmeleri ya da grup terapileri oluyor ücretsiz. Babam öyle bişey gitmişti 2-3 ay ve iyi gelmişti ona. Kendi gibi hasta bakan insanlarla aynı şeyleri yaşadığını görmek, paylaşım yapmak onu biraz rahatlatmıştı. Ama yine de çok üzgünüm ama babanızın hastalığı devam ettiği müddetçe anneniz hep size bunları anlatacak. Gündemi bu çünkü. Bir evde bakıma muhtaç bir hasta varsa o ailenin tüm bireylerinin psikolojisi mahvoluyor. Annemin hastalığı sürecinde ben de anksiyete bozukluğu yaşamıştım. Kolaylıklar diliyorum. T turkkadini

Çok teşekkür ederim tavsiyeniz için hemen alacağım. İki ablam var, ablam gibi değiller; anne babam ebeveyn değiller. Ben de genelde evin en yaşlı üyesi gibi hissederim kendimi.

Valla benim babam da iyi durumda değil. Ben de aynı sizin gibi annemin de hayatının bittiğini düşünüp, çok üzülüyorum. Babamı bırakıp, markete bile gidemiyor. Annem de ben hallederim diyordu. Çünkü görece yaşlı insanlar görmedikleri için, rahatlıklarını önemsemiyorlar. Ama onu dinlemedik, Yatılı bir yardımcı aldık. Ben de her boş zamanımda ve haftasonu 7/24 onlarlayım. Gene de kime zor dersen, en çok anneme zor. Söylenmesi çok normal geliyor bana. Yani biz anlatmasıyla bile kötü oluyorsak, annelerimiz ne halde allah bilir.

Babanem alzheimer ve o süreci yakınen yaşıyoruz. Tek başına birinin bakması zor gerçekten. Maalesef şu an babanem bebekten beter. Altına yapıyor ve farkında bile değil. Bence annenizi ne yapın ne edin ikna edin bir bakıcı tutun yanına. Allah yardımcınız olsun.

Bir anne daima çocuğunun iyiliğini gözetlemeli. Burda "annenin yaptiği normal" yorumlarina katilmiyorum. Belli ki konu sahibi üzülüyor ve kadin bunu biliyor. Üstelik babasi yani, çok beyin gücü gerektirmez bu bilginin konu sahibinide yipratacağini bilmek için. Annen üstelik tüm yardim olanaklarina kapili. Hem tüm yükü kendine alsin, hem psikolojik yükü sana yiksin olmuyor öyle. Annen konuşmak istiyorsa gitsin psikolog ile konuşsun. Gerekirse sen randevuyu al. Konuyu açmak istersede "ben artik dayanamiyorum, bu konularda bişeyler duymak istemiyorum artik. Psikologa daniş" diye konuş. Anneni ziyaret et, sen ordayken dişariya çikmasina ikna et. Gerekirse bir teyze, onun bir arkadaşi ile git ve o arkadaş ile dişariya çiksin. Eve temizlikçi kadin tut. Hemşire gelsin.. Artik bu yükün tek başina hiç kimse taşiyamayacağini ikna et. Sende kendi sağliğini mecburen korumalisin konu sahibi. Annende bunu gözetlemeli. Kimseye ekstra madalya takilmiyor tek başina bir hastaya baktiği için. Ki alzheimer kadar zor birşey yok. Psikolojik boyutuda çok yikici.

Keşke imkan olsa da annenizle annem konuşabilse

Ben de sonumuz öyle olacak diye korkuyorum. Son raddeye kadar annem bekleyecek ama geriye bir anne kalmayacak diye.

Çok geçmiş olsun. Madem maddi imkan varmış, bir hastabakıcı ayarlayıp ailenizin evine gönderin. Yardımcının rahatlığına alışınca bundan vazgeçmek istemeyecektir anneniz. Yemek, çamaşır yıkama asma, mutfağı toplama, temizlik gibi konularda destek alınca ne kadar rahatladığını anlayacaktır.

Anneniz bunu yasiyor sizden baska rahatlayabilecegi kimse olmaz, lutfen kendinizi yipratmayin Alisveris fatura yemek ve temizlik konusu ile ilgilenecek birini bulun en azindan yemek disinda hepsini halletsin anneniz biraz rahatlar Cok gecmis olsun..

Geçmiş olsun öncelikle. Anneniz sizi üzmek için değil, içine dolan şeyleri sizi yakın gördüğü için anlatarak boşaltıyor. Allah korusun, anneniz içine ata ata hasta olabilir. Bence derdini, sıkıntısını sizle paylaşmasına böyle kızmayın. Bunun yerine arabanız varsa annenizi de babanızı da alın beraber çokça vakit geçirin. Ayrıca bakım evi önerinize çok üzüldüm, benim babam yaşasaydı da ben altından alsaydım bebek gibi öpüp koklasaydım onu. Ama insanoğlu kolayına geleni seçiyor, o babanın verdiği emekler hiç ediliyor. Babanızda buna çok üzülür. Eve yardımcı almak daha mantıklı

çok geçmiş olsun, Allah kolaylık versin kitap önerim olacak.- olgunlaşmamış ebeveynlerin yetişkin çocukları- , adı bu. okuyabilirseniz daha iyi anlarsınız ve ne yapmanız gerektiğini farkedersiniz A

Geçmiş olsun öncelikle. Sizi üzme amacıyla değil de sizin de dediğiniz gibi tamamen anlatmak rahatlamak için aktarıyordur anneniz, sizi bu denli etkilediğinin bilincinde değildir. Çok etkileniyorum üzülüyorum bana anlatma deseniz de bu kadının da bi yerlerde içini dökmesi rahatlaması gerek. Siz kendinizi bu duruma alıştırmaya çalışın, destek alabilirsiniz dilerseniz zor bir durum üzülmeniz çok normal, ama annenizin aradığınızda size olanlari anlatması da bi o kadar normal inanın.

Bazi bakimevlerine yakin fake otobüs durağini koyuyorlar. Orda beklesinler diye. Seninde başina geldiğini bilmiyordum. Annene geçmiş olsun ve başin sağolsun. En çok korktuğum hastaliklardandir. Anneyi babayi o şekilde görmek, bakmak isteyipte bakamamak, taninmamak,.. Her hastaliğin zoru vardir ama alzheimer/dementia gerçekten düşmanim olsa onun başina gelmesini istemem.

Çok geçmiş olsun Allah seninde annenin de yardımcısı olsun alintiladigim arkadaşa katılıyorum emrivaki yapma tabiki ama ikna et misal ederken bir deneyelim misal 1 ay hiç olmazsa olmadı başka seçenek ve annemizin ikna ederken ona değerli olduğunu hissettirin yani babam tabiki değerli başkasına emenet edemeyiz ama sen de benim için çok değerlisin bu hastalığın düzelmesi imkansız babamı düşünüyorum ama seni de düşünüyorum sana senin sağlığına ihtiyacımız var sen de sağlığından olabilirsin ve bu benim için çok büyük yıkım olur, kendini beni babamı düşünüyorsan bu süreci en az hasarla anlatmamız için yardım almalıyız şeklinde ikna edebilirsin... Annen alanına müdahale sevmiyorsa parti time şeklinde başlasın yardım edecek kişi hatta hem annen de belki bu şekilde rahatlama alanı bulur

Bakımevindekilerde çok görüyoruz bu davranışı. Sebebini hiç sormamışım bir sorayım. Yanında yatan felçli kocasını kakaya bulayan bi teyzemiz vardı allah rahmet eylesin.

O zaman şikayet ettiğinde "bunu sen tercih ettin. O yüzden şimdi söylenmenin anlamı yok." dersiniz. Kendine acımayana anam babam da olsa acımamayı öğrendiğim yaşlardayım

Kudra belki annen isyçteyerek gönüllü oldu ama aynı durum annemin başına gelebilir. Babaannemin 6 kızı olmasına rağmen her sene anneme bir bahane ile gönderilmeye çalışıyorlar ki annem de hasta. Bahaneler de şu: bu şehrin havası yaramıyor bize gelmesin, benim kolum ağrıyor kaldıramam bize gelmesin. Elimde olsa ben bakarım ama kendi kızları bol bol varken uyanıklık yapıp geline kalmasına sinirleniyorum ki babaannem en has kv lerden biridir yani, 4 gelini konuşmuyor, kaçırttı en sonunda bir annem kaldı. Niye yazdım bilmiyorum ama iç döktüm sanırım şu aralar bununla uğraştığımız için. Bizim sülale de "10 tane çocuk bi anaya bakamadı" dedirtmemek için ne yardımcı ne de bakımevi fikrine yanaşmıyor. Nasılsa bir enayi var o bakar.

ay aynı annem kafayı yedirtirler insana en azından dışarı çıkabilir bir sosyalleşebilir bence de en mantıklısı bir bakım evi. yani koşullar zaten daha iyi olacak neyin ısrarı, neyin inadı ki bu? bir gün allah korusun babanızı annenizin unuttuğu bir şey yüzünden kaybederseniz anneniz bunun vicdan azabını nasıl kaldıracak?

Merhaba, annemin manevi olarak bana yüklediği yük nedeniyle zor günler geçiriyorum. Babam alzheimer hastası. 2-3 yıldır bizi tanımıyor. Gün geçtikçe de kendi ihtiyaçlarını karşılama yetisi maalesef kaybetti. Bakımını annem yapıyor. Fakat her telefon konuşmamızda sürekli şikayet ediyor. Babam bazı durumlarda kolunu sıkıyor, bazen altına kaçırıyor. Her gün mutlaka bir şeyler yaşanıyor ve annem onu her aradığımda bu olumsuz şeylerden bahsediyor. Beni güçlü görüyor ya da deşarj olmak için anlatıyor ama ben çok üzülüyorum. Geceleri gözüme uyku girmiyor; babamın hayatı bitti anneminki de bitti diye. Mali olarak iyi durumda bakıcı ya da bakım evi seçeneklerini sundum yanaşmıyor. Ben bakayım haftasonu gitmek istediğin bir yer varsa diyorum kabul etmiyor. Böyle olduğu için de telefon açmak ya da görüşmek içimden hiç gelmiyor. Sanki ben hiç takmıyormuşum gibi davranıyor ama çok üzülüyorum. Çok üzüldüğümü, çok etkilendiğimi kendisine söyledim. Hatta bir ara tik gibi bir şey olmuştum. Gece yattığımda bütün vücudum atıyordu. Baya yorgan falan kalkıyordu, o kadar büyük hareketler oluyordu. Kendisi de zor günler yaşıyor, anlıyorum ama benim bir yanda babam bir yanda annem olduğu için çok üzülüyorum. Gerçekten Allah en kötü insana bile bu hastalığı vermesin.

Cok gecmis olsun. Annenize psikolojik destek aldirsaniz belki bakici yada bakimevine de ikna olur bu sayede.

Çok geçmiş olsun gerçekten çok zor bir durum bir yakınımda aynı durumda ve malesef onun başka rahatsızlıkları da çıktığı için bakan kişi iyice strese girmiş durumda Sizi anlıyorum ama annenizi daha çok anlıyorum. Derdini en içten anlayabilecek kişi sizsiniz dertleşebileceği acısını paylaşan kişi sizsiniz. Başka birine anlatsa ya empati yapamaz ya yalandan ilgilenir ya da acıma ile yaklaşır diye size sığınmış. Sizin içinde durum kolay değil anlıyorum annenizle konuşurken kötü şeylerdrn bahsetmek istemiyorsunuz elinizden bir şey gelmediği içinde anneniz anlattıkça daha da çaresiz gibi hissediyor olabilirsiniz. Tavsiyem bir şekilde ikna edin annenizi yanına bir yardımcı için babanız için olmasa bile ev işlerinde yardım edecek biri bile annenizin yükünü hafifletir gibime geliyor.

En kötüsünü yaşıyoruz biz şu an. Babanem artık af edersin pisliğini açıp her yere sürüyor. Bezine aşırı takıntısı var O kadar temiz bir kadın dı ki, şu hallere geleceğini bilse intihar ederdi. En kötü hastalık bence. Kendisi zaten farkında değil ama etrafı için çok çok zor. Hep bir vicdan azabı...

O kadar kalbimden geçenleri yazmışsınız ki, teşekkür ederim :)

Allahım acil şifalar versin inşallah. prometheus

Şimdi gördüm bu mesajı acilen annenizi ikna etmeli yada annenize lafı geçen bir aile büyüğü devreye girsin gerekirse çünkü anneniz belliki sağlığından olmuş bile fizyolojik değil ama psikolojik A Arya_Stark01

allah kolaylık versin annenize de çok kızamadım kadın haklı çok çok zor ama bakıcı ve yardımcı konusunda muhakkak diretin yoksa anneniz de ruhen yıpranacak, anneler bu durumda kendilerini kötü hissediyorlar çünkü hani bakıcıya bıraktım kötü bir eşim gibi... onu sakince konuşa konuşa ikna edin ama telefonda olmaz yüzyüze.

Babaannem ve babamla bu hastalığı yaşadım, aynı zamanda bir bakımeviyle yakın bir ilişkim var. Size çok net bakıcıyla olmaz diyebilirim. Bu tip hastaların tam bakıma ihtiyacı var. Bakımevinde doktoru, hemşiresi, hastabakıcısı sürekli etrafında olacak, uygun etkinlikler yapılacak gerekirse. Bir bakımevinin hastaya sağlayacağı bakım ve konforu evde sağlamanız mümkün değil. Ki bakım verenin ruh sağlığını kaybedeceğini de göz önüne almalısınız. Babaanneme annem baktı sanırım 2 yıla yakın bir süre. En son annemi acil ruh ve sinir hastalıkları hastanesine kaldırdık, 3 sene süren krizler geçirdiği ağır bir depresyon süreci yaşadı. Annenizi ikna etmelisiniz.

Annenin tek başına bu yükü taşıması mümkün değil. Kendisi bakmak istemekte haklı tabi ki ama en azından ev işleriyle yemekle bulaşıkla yormasa kendini çok iyi olur. Yarım gün bir yardımcı bulmaya ikna edin. Hem babana daha çok zamanı kalır hem hakkıyla ilgilenebilir. Hem de gelen kadınla iki laf eder, zamanla da alışır dertleşir. Tek başına çok ama çok zor.

Ah bi de bu var. Babaannem bi kere artık annem yorgunluktan sızıp kalınca evden çıkmış sabahın köründe. Allahtan o sırada işe giden bir komşu görmüş de getirmiş. Uzaklaşsa başına ne gelirdi allah bilir. Bundan 4-5 sene önce annemlerin apartmanında bir teyze vardı aizheimerli. İki oğlu bakıyordu. Biri işe gitmiş biri de uyurken evi yaktı, kendi eviyle birlikte 3 daire daha yaktı. Evde bakılacak hastalar değil bunlar maalesef.

Öncelikle geçmiş olsun. Bazı insanlar acılardan beslenmeyi sever. Annenizde öyle sanırım. MAddi gücü yeterken bu tür rahatsızlıklarda profesyonel destek almamak... Tamam insan duygusal olarak bakıp, benim bakmam lazım diye düşünür ama eve yardımcı alsa anneniz, onun gözü önünde bakımı sağlansa o da biraz kendine vakit ayırsa iyi gelecektir.

Öncelikle geçmiş olsun. Anneniz sizi üzmek için değil rahatlamak için içinde birikenleri size anlatıyor aksi bir durum olsa söylediklerinizi kabul ederdi. Ama zamanla tek başına yetmeyebilir

Bizimkinin yanında şu an bir bakıcı var ama bakıcı kadınlarda dayanamıyor ki. Sürekli bakıcı değiştiriyoruz. İnsan yükü gerçekten çok ağır.

Çok geçmiş olsun rabbim sağlık sıhat huzur versin.. bu kadar üzülme sonra sana bişi olur. Annen arayabilir seni tek derdini dinlicek sen varsın.. onlar iyi günde kötü günde diye evlendi tabiki bakacak annen bunuda düşünme. Allah annene sağlık versin güç versin.. arada anneni al gezmeye götür kafasını dağıt vakit geçirin derim ben..

Teşekkür ederim. Maalesef onayını almadan böyle bir şey yapabilmem mümkün değil kendisi alanına çok müdahale edilmesini istemez. Son konuşmamızda evde yabancı birinin bulunmasını istemediğini, bir de başka birisi eve gelecek diye efor sarf etmek istemediği, tek başına bir kadının babamla ilgilenemeyeceğini yine kendisinin yardımcı olması gerekeceğini çok net şekilde anlattı aslında

Bizde de 5 kız 3 erkek kardeş vardı ama bizimkiler bakardı. Babam en büyük oğlan, evlenince annem kv yanına gelin gelmiş o zamandan beri birlikte yaşamışlar. Annemle anne kız gibilerdi orda sorun yok. Ama evi bizim evdi, diğerlerine gider 3-5 gün kalır bir ayda hepsini gezer evine gideyim derdi sonra. Aynı sebepten annem de evde baktı işte, bakmaya çalıştı daha doğrusu kendi sağlığından oldu sonra. Elalem ne der, bi anneye bakamadılar vs. Ben küçüktüm o zaman, şimdiki aklım olsa izin vermezdim bunlara. Ki babamda zaten seçenekleri değerlendirme aşamasındaydık ki hastalık çok ilerlemeden göçüp gitti Keisnlikle evde bakım dünyanın en yanlış işi bu hastalar için. Gördüğüm her yere yazıyorum bunu.

Alzheimerli birine bir insan tek başına bakamaz. Çok ağır bir yük bu. Lütfen annenizi bakımevi konusunda ikna edin. Yoksa o da ruh sağlığını kaybedecek.

Bu tarz hastalara bakmak psikolojik olarak çok yıpratıcı annenizin psikolojik destek alması gerekiyor bir an önce yoksa ileride daha da kötü olur onun dışında arada bazı sorumlulukları alarak annenizi rahatlatabilirsiniz bunun dışında sizin yapabileceğiniz pek bişey yok maalesef kendinizi yıpratmayın lütfen

Yardımcı konusunu asla geçiştirmeyin. Babanızın bakımı annenizde olsun yine ama evde ev işlerini yapacak yatılı bir kadın bile olsa anneniz çok rahat eder. Altına kaçırma düşme vs gibi durumlarda da evde bir kişi daha bulunmuş olur. Bu artık mecburi annenizin istemiyorum demesini dinlemeyin. . push ; E Esila09

Ben de tek çözümün bakımevi olduğun biliyorum. Hastalıkla ilgili bir sürü belgesel izledim. Düşüyor mesela kendini suçluyor annem ya da kaldırırken kendini zorluyor. Yıkanmak istemiyor babam annem kendini suçluyor. A