Bir süre taşların yerine oturması için beklemeniz gerekiyor sanırım, eşinizle bu durumu konuştunuz mu? Belki ortak bir karar almanız daha doğru olur, eşinizin tavırlarının, tutumlarının değişmesi ve kıymetinizi bilmesi en kısa sürede gerçekleşir inşallah... francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

acele etme bence... bekle çünkü evliliğin oturmamış daha. çıkmazdayım diyorsun, çocuk olursa labirente girersin. sorunların azalıp, evliliğin düzelsin ondan sonra düşün. Serotonin

acele etme derım. suan da zaten bunalım daoldugu belırtıyorsun bı de cocuk stresı senı ıyıce gerecektır ehlimana Guru Anneler

Canım ne durumdasın ki?:26: Bir işe başlasam bile yapamam endişesi mi var içinde? Ayrı yeten bu yorumundan anladığım kadarıyla eşinle problemleriniz de varmış. Maddi durumunuz iyileşse bile, aranız iyi değilse hiç düşünme canım bebeği. Daha doğrusu aranızın gerçekten iyi olduğuna kanaat getireceğiniz zamana kadar düşünmemek daha mantıklısı. Ne olacağını bilemezsin çünkü! Sonra olan yavrucağa olur.:26:

Sanırım sizce çocuk düşünmeli miyim konusu yerine sizce boşanmalı mıyım konusu açmalıydım... S

Ben bu durumdayken hiçbir işe yaramam zaten.. Eşimle ayrı eve de çıksak eşimle mutlu olamıyorum beni okadar çok yıprattı ki beynim hiçbir şeyi kaldıramaz oldu.. Yorum yapan arkadaşların hiçbirine kızmıyorum tabiiki her türlü yoruma açığım sizlerden Allah razı olsun.. Çocuk falan yapmıycam birkaç yıl daha inş.

Bir de üstüne üstlük eşim sürekli kilo vermemi istiyor benden.. Öyle çok fazla kilom da yok ama sürekli bunu tartışma meselesi haline getiriyor.. Kilolusun diyor bana sürekli. Kendime özgüvenimi yitirdim. Şuan 57 kiloyum 52 olmam lazım ama şimdiden böyleyse gelecekte hamile kalınca napar düşünemiyorum... Serotonin

Kızlar 1 buçuk yıldır evliyim yaşım 26 oldu kaynanam ve kayınpederimle yaşıyorum maddi sorunlardan dolayı ayrı eve çıkamadıkbir türlü.. Çocukları çok seviyorum eşimde çok seviyo ama çok korkuyorum hemde çok.. Aklıma sürekli olumsuzluklar geliyor psikolojim çok yorgun ve çok yıkkın.. Bu durum hiç bitmeyecek gibi yani 30 uma da gelsem aynı olacak gibi.. Napıcam bilmiyorum cümleleri bile toparlayamıyorum şuanda sizce napmalıyım?

Canım beliniz doğrulana kadar düşünmeyin. Çalışmıyorsan eğer bir iş bulmaya çalış. Eşine destek olursun. Sıkıntılarınızdan kurtulur, evinize çıkarsınız. Sonra da bebeğinizi dünyaya getirirsiniz. Şimdi olursa bebek canım, senin doktor kontrolleri var, doğum için ayrı bir hastane parası var, elbisesi, maması, bezi, ıslak mendili, doğduktan sonra ki doktor kontrolleri vs. bir çok masraf çıkar karşınıza. Tabi karar sizin ama iyice bir düşünün canım, mantıklı karar verin. Ama tekrar söylüyorum, eğer çalışmıyorsan sıkıntılarınızdan bir an önce kurtulmak için bir işe girmeyi deneyebilirsin canım. İnşallah seni üzecek bir yorum yapmamışımdır.:26: . push ;

Canım rahata erişmeden böyle bir işe kalkışma derim ama bir yandan Rabbim çocuğu rızkıyla verir onu düşünüyorum.. İstiyorsanız yapın tabii ki yarının ne getireceğini bilemeyiz.. Duanı eksik etme, ferahlık dile her amininde..

sorunların tamamen çözülmeden düşünme bencede... hayat bu kimin ne olacağı belli olmaz.. ne zaman ayrılmayı düşünüyorsun evini... 1

Çalış diyen arkadaş benim. Doğrudur herkesin aile yapısı evliliği başka başka ama, anlamadığım kurslara izin veren eşin çalışmaya nasıl izin vermiyor. Ve sen neden bu kadar taviz verdin eşine? Hadi kayınvalideyle oturmayı kabul ettin, bari çalışma hakkını söke söke al. Eşinle konuş bence, ne demek izin vermemek ya? Durum ortada işte, eşinin çalışıp kazandığıyla ayrı eve çıkamıyorsunuz. E eşin işteyken o evde onca sıkıntıyı çeken sensin. Üstüne çocuk yapıp depresyona girmeyi mi hayal ediyorsun? Çocuğu sana arkadaş olsun diye isteme ayrıca, ne münasebet, gerçekten anne olmak aile olmak istediğin zaman düşün. Sana verebileceğim en önemli tavsiye eşini çalışman konusunda ikna et. Yanlış anlama bende çalışan, kariyer hayalleri kuran biri değilim. Benim de eşim çalışmamı istemiyor ama ben istersem eğer O'da istemek zorunda. Ve şu durumda çalışmama gibi bi lüksün yok gibi görünüyor. O evden ayrılmanız lazım, gerçek bi aile olabilmeniz için yapabileceğin en doğru şey bu. P

Bence şu sıralar düşünmemelisin. Evet arkadaşlar da bahsetmiş kafanın karışıklığından. Bende aynı şeyi düşünüyorum, kendini toplamadan düşünme. Diğer konularını da okudum merak ettim çalışıyor musun? EsRa1982 Güzel Günler Bizi

Çalış diyen arkadaşlara sesleniyorum herkesin aile yapısı bir değil malesef eşim izin vermiyor çalışmama buyüzden bende kurslara falan gidiyorum sırf evden uzaklaşmak için.. Kendimi çok yalnız hissediyorum bi tane arkadaş buldum onuda kaynanam elimden alacak diye korkuyorum ben yokken onu eve davet ediyor onunla yakın olmaya çalışyor onu çok sevmiş bana yine yalnızlık düştü.. Belki çocuk bana arkadaş olur diye düşünmüştüm ama bu şartlarda olmaz tabi çocuğa yazık.. 1

Bu ikisini copy / paste yapma nedenim, tamamiyle iyiniyetten... Aklın çok karışık... Annen ile hiçbir zaman yeterli ilişki kuramamışsın.. Üstelik sorunlu bir aileden geliyorsun.. Zor bir hayat olmuş senin için... Kayınvalide ile aynı evde yaşamak zordur.. Ama annenden bahsettiğin bir konuda, kayınvalideni ilk defa "Tek güzel olan şey" olarak tanımlamışsın.. Oysa kayınvalidenle sorunların olduğunu da belirtiyorsun... Tüm bunları şunun için yazıyorum... Belki de algıda seçicilik yapıp, kırılıyorsundur kayınvalidene.. geçmişte yaşadıklarından ötürü.. Ya da kayınvaliden gerçekten haksızdır ancak bazen sen, bir aile şefkati hissetmek için yaptıklarına yüz veriyorsundur.. Eşinden soğuduğunu düşündüğün satırların var... Aklın çok karışmış... Önce ayrı bir eve geçmen... Mümkünse bir uzman yardımı alman gerek... Çocuk bir süperman değildir... onu böyle bir hayata getirirsen, anne olmuş olmayacaksın... Lütfen, kendi iyiliğin için, sorunun ne olduğunu görmek için, uzman yardımı al... Bu alçaltıcı bir şey değil, bir insanın başına gelebilecek güzel şeylerden biridir.. Hem sosyalleşebilirsin böylelikle, hem de arkadaşın hissedebileceğin birine dertlerini açmış olursun... Umarım herşey gönlünce olur, 1

Bulunduğum durumlara bakmadan sanırım çok yükseklerden uçtum.. Çocuk benim neyime daha aile olduğumuzu bile anlayamayan bi kocam ve ailesi varken.. Benim kaderim böyleymiş hep mutsuzluk... M

Şu da var ki;herhangi bir sorun çıkmaz da Allah izin verirse konu sahibi kısa zaman da hamile kalacak. Bu kadar da kesin konuşuyorum. Anne olma isteği çok güçlü bir istektir. Evet uygun şartlar oluşana kadar ertelenebilir ama ben konu sahibinde şu an ki şartlarının zorluğunu değiştirecek bir güç göremedim. Bebek sahibi olursa bütün dünyası değişecek sanıyor. Evet değişecek ama yaşadığı hayat aynı olucak. Yine kayınvalide ve kayınpederle aynı evde, önce ki konularında ki şikayetleri devam edicek. Yerinde olsaydım, anladığım kadarıyla çalışmıyorsun, hemen bir iş bulur çalışma hayatına atılırdım. Ve ilk etapta ki en önemli hedefim o evden çıkmak olurdu. Uygun kiralı, annene yakın bir ev olabilir. Evini değiştirip düzenini kurunca da bebek düşünebilirdin. Hem annene yakın olunca bebeğine annen bakardı, çalışmaya yine devam ederdin. Huzurla yaşayıp giderdiniz. Tabi bu benim düşüncem. sen böyle davranmıycaksın malesef... parkon bence

canım bence evlılıgın tam yerıne oturmadan düşünme zaten bunalımdayım dıyorsun hamılelıkte cok sıkıntılı bı sürec ıkısı aynı anda cok zorluk yasarsın acele etme

Konularınızı şimdi görme fırsatım oldu... Bence hayır.. kendi evinize çıkmadan asla... Çocuk maddi yüküyle gelir, iyice saplanıp kalırsınız o eve... Kendiniz düşüp ağlamayın güzel kardeşim... Kendi evinize çıkın sonra...

Sakın çocuk yapma. Maddi sorunlarınız varsa sende çalış ve ayrı eve çıkmadan sakın çocuk yapma.

Çocuk yapıpta ona da yazık etme

canım biraz daha zaman ver kendine ben senin konularını hatırlıyorum kendini biraz daha toparladıktan sonre çocuk düşünmen daha mantıklı onu sağlıklı bir birey olarak yetiştirmek istiyorsan önce kendine çeki düzen vermelisin akandeniz herşey güzel

sağlıklı anne= sağlıklı bebek/çocuk bunu bilirim, çünkü böyle gördüm. yarın birgün çocuğun olduğunda ve bu psikoloji devam ederse bu sefer tüm olumsuzlukları çocuğuna yıkacaksın; ''senin yüzünden şu haldeyim, şunu yapamadım'' gibi. çocuk ne bilsin ebeveynler karar veriyor onlar da dünyaya geliyor. bence çocuk sahibi olmaktan öte acaba biz nasıl bir aile olacağız? sorusunu sor kendine. problem olarak gördüğün şeyleri çözümleyip öyle düşün. kayınpeder ve kaynana bazı durumlarda eğer anlaşabiliyorsan olumlu bir unsur olabiliyor: sen çalışırsan bakabilirler belki gibi. ama önce halletmen gerekenlerle başla derim. Serotonin

Hayatta hic birsey dort dortluk degil maalesef. Kiminin gecim kaygisi var kiminde yogun is temposu vakitsizlik.. turlu turlu sorunlar iste&#8230;ama cocuk istiyorsun hayatini duzene sokman lazim.. cocugun olsa o zamanda kayinvaliden cocuguma karisiyor filan diyeceksin. Cocuklar icinde en sagliklisi anne babanin oldugu bir ortamda buyumek.. dede babanne filan guzel ama bir arada yasamak icin degil bana gore. cunku aranizda bir gerginlik olsa cocuga yansiyor.. suanda maddi sorunlariniz cocugunuzda olunca dahada buyuyecek, cunku insan evladini maddi seyleri dusunmeden dogurup buyutmek istiyor&#8230;ve insan inan evladi olacagini bilmesi bile sadece onu dusunmesi icin yeterli bir sebep. ilerde istediklerini yapamayacaksin ya da alamayacaksin.. iyice sinir olacaksin belkide. Cocugun birseyler isteyecek alamadikca cok uzuleceksin&#8230;. eger bunlari goze aliyorsaniz cocuk isteyin derim.

Eger kayınvalide ve kayınpederle ve en önemlisi eşinzle çok büyük sorunlar yaşamadıysanız olabilir... E

yazık gerçekten çok yazık çocukları artık birer maşa olarak kullanıyoruz eşimle aramızı düzeltsin, kaynanamlar çocuk olunca aile olduğuzu belki anlar, kötü giden evliliğimizi düzeltsin, eşimi çocukla bağlarım, bana arkadaş olur o aileye o eşe çocuk yapılmaz nasıl sorabiliyorsun ki