erzincandayım da bunun ille bi ilgisi yok bu havalarda çocuğu alıp kendime sokaklara atacak halim yok herhalde üztelik çocuğun düzenini oluşturmak için günün büyük bölümünü evde geçirmek zorunda kalıyor insan uyku saati, mama saati, banyo saati gibi çocuğunuz olmadığı belli davulun sesi uzaktan hoş geliyor tabi... ikinciye mi allah korusun o kadar yakın zamanlarda çocuğa nasıl verimli olabilir ki insan

ben olsam kızımı bakardım... bir bebek annesinin sevgisiyle onun sımsıcak kucağında büyümeli... her zaman çalışabilir, para kazanabilirsiniz ama bebeğiniz bir kez o devreleri yaşıyacaktır... herşeyden önce Onun ruh ve beden sağlığının en iyi şekilde gelişmesinde Annenin yeri tartışılmaz... benden size nacizane tavsiye bebeğiniz önceliğiniz olsun, sonraki yıllarda kızınız bunu size hatırlatıp yüreğinizde bir sızı oluşturabilir... bu durumu ben ve kızım yaşadık, zira o yıllarda ücretsiz izin diye birşey yoktu maalesef... siz var olan bu imkanlara sahip iken tadını çıkarın... bebeğinizi sağlıkla büyütmeniz dileğiyle..

Özel sektör demek sömürü demektir. Günde 10 saatlik mesaim var üstüne gidiş geliş 1,5 saatten 3saat daha koy. Toplam 13 saat doğacak çocuğumdan ayrı kalacağım. Hemde henüz 3 aylıkken. Süt kuzusuyken. Ana kucağına ihtiyacı varken. Çünkü yasa böyle diyor 16 hafta izin veriyor. 6 ay ücretsiz izin kullanabilirsin aama sonra işsiz kalma ihtimalin yüksek bi bahaneyle yol verirler adama. Sence sırf keyfimden böyle bir şey yapar mıyım? imkanım olsa bir dakika ayrı kalır mıyım? Yapma lütfen onunla geçireceğin her saniye kokusunu içine çek ve bu zamanın değerini bil. K

Bence tecrübeli annelerden önce çalışan annesi olan çocuklardan yardım istemelisiniz ki psikolojiyi daha iyi anlamak açısından Ben 25 yaşındayım annem devlet memuruydu hep çalışırdı... Tabi o yıllarda kreş falan olmadığı için babaannem bakmış bana izmirde oturuyorduk babaannem manisa idi 1aylıkken gitmişim annem ve babam hafta sonları gelip gördü beni 5 yaşına kadar... O ayrılış sahnelerini anlatamam size saklambaç oynardık ben ebe olurdum gözlerimi yumardım annem ve babam saklanırdı sonra onları aramaya koyulurdum bütün evi gezerdim ama bulamazdım giderlerdi... Sonra ve elini ağlama krizleri.. Sonraları okula başladım eve geldiğimde zile basma lüksüm bile yoktu herşeyi kendim yapmak zorunda kalırdım... Her neyse çok uzattım kusura bakmayın şu an üniversite mezunuyum evliyim eşim polis benimde sırf özel sektörde çalışmak istemediğim için iki yıldır kpss ye hazırlanıyorum tek düşüncem bebeğim olduğu zaman en az iki yıl bakmak istemem ilk adım atmasını ilk anne demesini ilk emeklemesini görmek istiyorum bence birde bu açıdan düşünün ve bebeğinizi sağlıkla huzurla bakmaya devam edin... Muhakkak evlat ıcın daha rahat bır hayat ıcın calısmalıyız ama temel zamanlar psikoloi için çok önemli diye düşünüyorum... K

Eğer imkanınız elveriyorsa çalışmaya başlamayın derim ben. Benim çalışmaya başlamam gerekiyordu daha doğrusu ücretsiz izin hakkım yoktu o zamanlar. Olsaydı kullanırmıydım evet onca borca rağmen kullanırdım.

teşekkürler yorumlar için

bilmiyorum ya annem bakabilecek olsaydı kesin başlardım ama elin kadınına güvenemem herhalde allah mecbur bırakmasın da bi de çok takıntılıyım hakkaten bütün aklım evde kalır uyudu mu yedi mi ne yaptı diye kızım da bana aşırı düşkün ya babasına bile zor gidiyor bakıcı kıza nasıl yemek hazırlayacak elini yıkadı mı şu mu bu mu diye sürekli düşünürüm offf ne bileyim ya K

eğer para sıkıntın yoksa 2 yaşına kadar çalışma derim bende. Benimde 10 aylık bir oğlum var ve ben 3 aylıkken işe döndüm.10 saat çalışıyorum eve gittikten sonra birlikte geçirdiğimiz süre maksimum 2 saat. Yavrumun hiç bişeyine şahit olamıyorum annem telefonla arıyor mert adım attı mert onu yaptı mert bunu yaptı diye. İnan çalışmaya mecbur olduğum için bazen kahrediyorum. Oğlum büyüyor ve ben hiç bişey yapamıyorum. O yüzden bence böyle bir şansın varken değerlendir cnm. E

maddi sıkıntın yokmuş bende bebeğine kendin bak diyorum 2 yıl sonra işinde hazır zaten. çocuğunu başkasına emanet edeceğine sen bak büyüt hem için rahat etsin hem de en güzel zamanlarını görmüş olursun K

herşey planladığım gibi giderse evlendikten 2 yıl sonra anne olmak istiyorum zaten 4 ay ücretli iznim olucak o paraya dokunmıcam, üstüne 2 yılda ben alıcam ücretsiz izin yani toplamda nerdeyse 2,5 yaşına gelmiş olucak bebişim, evdeki hesap çarşıya uyar umarım :) bence sende bebeğini büyüt bi süre nasıl olsa memurmuşsun kadron sabit iş bulma derdin yok . push ; M

ben her zaman kadınların çalışması taraftarıyım ama ihtiyacı yokken, belirli bir vakte kadar bebeğine bakmak istemeyenleri hiç anlamıyorum. n anneler var ihtiyaçları olduğu için 2 aylık bebeklerini bırakıp ağlayarak işe gidenbazı anneler de keyfiyetten 40 günlük bebeklerini bırakıp işe gidiyorlar ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

hiç uzatmadan kısa ve öz; ben olsam kesinlikle çalışırdım... K

teşekkürler yorumlarınız için bende öyle düşünüyorum ama bazen çalışayım da diyorum işte kabilarda

Şahsen neden sert çıktınız anlayamadım ben :44: iwy7 hayat seni

Ben sizin yerinizde olsam çocuğumu bakıcıya emanet etmek yerine 2 yıl ücretsiz iznimi kullanır, sonrasında evladımı iyi bir kreşe yerleştirip iş hayatına geri dönerdim. Annenisiniz biraz daha dişinizi sıkabilirsiniz. Bakınız ben 5 yıldan fazladır dişimi sıkıyorum niye? evladım için... N

bu konuda benim kafam şimdiden çok karışık evleneli 1 yıl olmadı, henüz hamile bile değilim. tabi ki çocuğum olsun istiyorum ben de kamudayım ama 2 yıl işten kopmak bana çok uzun geliyor. bir yandan da, bebeğime kendim bakmak isterim. merverdem bence ekstrem bir örnek, malesef anne babası yanlış bir yöntem seçmişler. çocuğu haftaiçi bırakıp hiç görmemek, haftasonu almak tasvip edilecek bir şey değil. bence annenin ruh sağlığı çok önemli. çalışmak sizi aktif kılan, kendinizi daha iyi hissetmenizi sağlayan bir şey. eğer işten döndüğünüzde çok yorgun olmayacak, çocuğunuzla iyi zaman geçirebilecekseniz uykusuz geceler geçirip işe gittiğinizde sinir küpü olmayacaksanız çalışmaya başlayın. 1Sen