Kendinize zarar vermeden bir dra gorunmenizi öneririm. Bunlar zamanla ciddi problemlere kaygi bozukluklarina yol açar. Depresyon baslangici olabilir. Beyninize herseyin güzel olacagini kabullendirin. Aglamak ya da mizmizlanmak hicbir şeyin cozumu olmuyor. Bu halleriniz size birşey katmaz sadece sizi sizden eder. Mutsuz bir hayata kendinizi birakmis olursunuz. Kitap okumayi, hobilerinizi yapmaya yönelmeyi, sosyal ortamlarda bulunmaya çalışın. Hayat bir sekilde iyisiyle kötüsüyle bitecek en güzel cağınızı gözünüzdeki musluklari acarak gecirmeyin. Elinizde gibi görünmeyebilir ama nefes aldiginiz surece hersey sizin elinizde. Ha bir kez yeni bir sayfa için bagira bagira aglayin

Bende şehri terkettim senin gibi sıkılıp anam ağlıyor şuan hiç arkadaşım yok çok sıkıldım

Bende mutfak tezgahına takıldım o kötü olmuş ama ölümden başka her şeyin çaresi var bu küçük dertleri kafaya takıp kendini mutsuz edecek kadar uzun değil bu hayat... C

Bu ikinci çöküşü bir de ya off sormayın.. ramazan ayında çökmüştü bir de yapıştırılmıştı. evye kısmı indi heryer battı U

Hiçbir şey sebepsiz değildir vardır mutlaka bir sebebi... Bazı şeyler içinizde birikmiş dolmuş taşıyorsunuz Sevdiğiniz ve güvendiğiniz biriyle dertleşin içinizi dökün iyi gelir yada yeşillik bir yer veya deniz kenarına gidin...

Mutfak tezgahının cokmesi bile bence depresyona girmek için yeterli. Tezgah nasıl çöker ki ya? P

tezgah cöktümü. halin normal ozaman Benim dolabim inmisti duvarda, Kabus gibi.

Depresyona girmiş olabilirsiniz bir doktora danışın ve farklı aktiviteler yapın kafanız dağılır A Ally

Ruhum daralıyor, içim sıkılıyor. Bıktım herşeyden herkesten. Bazen arkama bakmadan kaçıp gitmek istiyorum. Ya da höyküre höyküre ağlayıp çığlık atmak. Ama onu bile yapamıyorum. Evdekiler uyanır ya da görür diye ağlayamıyorum bile. Uyumak çok iyi geliyor herşeyi unutturuyor. Derdin ne diye sorarsanız, aslında şu an elle tutulur bir şey diyemem ama herşey gözüme batıyor. Belki de mens döneminde olduğum için, belki birikmişlik, belki de mutfak tezgahımın çökmüş olması. Değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmeyi bir türlü öğretemedim kendime. Kendimi çok beceriksiz ve berbat Hissediyorum. Sabah olunca geçecek biliyorum ama bu hisle uyumak çok kötü. Sefirin kızı ne acıklıydı bu akşam. Onu bahane edip, ağlamak istedim ama yapamadım birileri görcek diye.. Öyle işte sadece tanımadığım birileriyle konuşmak istedim

Olur öyle ara ara koyverin gitsin, ağlayın rahatlarsınız. Hazır ağlayacak bahane de bulmuşsunuz Sefirin Kızı'na ağlayın