Öncelikle psikiyatri dersi almis biri olarak söylüyorum kendinizi mutlu edecek bi meşguliyet bulmalisiniz insanoglu oyle bir varlikki bos kaldigimiz an kendimizle ugrasmaya basliyoruz gecmiste yaptiklarimizi veya yapmadiklarimizi sorguluyoruz keskeler sariyor beynimizi vs vs bu bosluk hissinizi doldurmaya calisin ve her gun o gun olan guzel seyler ne diye dusunun bu hayatiniza pozitif bakmanizi saglayacak bi yerden sonra emin olun sizde sayisini arttirmaya calisacaksiniz ornegin yasli birine yardim etmek hatta gulumsemek bu bile bazi insanlara o kadar şey ifade ederki, soyle dusunun aksilikleri dile getirdikce sanki butun olumsuzluklar bizi buluyormus gibi hissetmeye baslariz camasir asariz yagmur yagar yagmurun yagmasini kendi sanssizligimiz olarak nitelendiririz falan o sebeple sizi mutlu eden bir hobi is edinin calgi olur resim olur karakalem ebru bi ton sey var, sonrasinda tabiki ilaclarinizi duzenli kullanin kafasina gore dozunu artirip azaltmayin kafaniza gore birakmayin. Doktorunuzun verdigi sekilde uygulayin. Psikiyatride taburcu olan hastalarda gozlemledigim en onemli seylerden biriydi bu ilac konusu, o ilaclar bellli dozlarda arttirilip belli dozlarla azaltarak biraktiriliyor direkt kesmek veya kafamiza gore almak tum beynimizin vücudumuzun kimyasini bozar isler dahada kötüleşebilir her neyse saglicakla kalin..

Terkedilme korkusu zaten borderline da ana sebep fakat farkında olmuyorsunuz. Aşırı ve uçlarda duygular yaşıyorsunuz fakat kendiniz bunun bilince değilsiniz aslında terkedilme korkusundan dolayı olduğunu bende bilmiyordum tanı sayesinde araştırarak öğrendim kısacası borderlineların bilincinde olduğu bir durum değil terkedilme korkusu En buyuk kk

FERNWEH Anlatmaya çalıştığınız duygu durumuna Almanlar bu ismi vermiş daha önce hiç gitmedigin görmediğin bir yeri özlemek... 3 sayfasında hepsini okudum ve bu kadar bilinçli yorumlar okumak biraz şaşırttı sonrada sasirdigima şaşırdım :))) çünkü bu tip hastalar hep zeki, ince düşünceli, ayrtinya önem veren ve kendini geliştirmiş insanlarda görülür. Fazla zeka bizi bozuyor arkadaşlar Bende tedavinin ilk zamanlarında ilaca direndim fakat doktorumun tavsiyesi ile beyinde serotonin dengesini düzelten bir ilaca başladık ve bir ileri iki geri gibi ayarlamalar yapıp doğru dozaji bulduk. 2-3 ayda bir kan testi yaptırıp hem karacigerim kontrol ediliyor hem vitamin eksikleri mesela d vitamini eksikliği depresyona sebep oluyormus. Bende spor çok işe yaramisti gittiğim komplexi sevdiğim içinde abartıp haftanın en az 4 günü ordaydim hatta bazen bı sabah bı akşam gidiyordum. Gayet ateist bı aileye sahip olmama rağmen ayetel Kürsi ye sarmistim sonra sabah namazlarını kılmaya başladım. Bu arada belirteyim gayet alkol kullanan dekolte giyinen aşırı sosyal bı dönemde yöneldim namaza gece zilzurna sarhoş olsamda sabah kalkar o namazı kilardim sonra içim sıkıldıkça yasin okumaya başladım. İbadet etmek ait olmak hissi yaratıyor ve bu iyi geliyor.. sonra bana yazmak çok iyi geliyor kitapçıya girer zamansız ajandalar alırım bilirsiniz belki içlerinde müzik listesi oluştur alışveriş listeni hazırla bugün kendine hoşluk yap gibi bölümler vardır onları yazar çizerim çocuk gibi renkli kalemlerle boyarim o an içimden geçen bir iki biseyi yazarım sonra o yazdıklarım bı sure sonra rahatsız eder o defteri bırakır başkasına gecerim... En önemlisi doktorumu seviyorum duruma göre bazen haftada 1 bazen 2 haftada bir seanslara giderim bazı seanslarda ağlamaktan helak olurum. kiminde ne anlatayım ki yaf perdelerde çok kirlendi onları yikicam eve gidip gibi boş beleş muhabbet yaparım. Aklıma gelenleri yazdım tavsiye vermek niyetiyle değil bende durumlar bu işine yarayan bişey varsa al kullan niyetiyle... Konuyu sıkı takipte kalicagim

Çok teşekkür ederim. evet çocukken çok kötü olaylar yaşadım taciz dahil birçok şey

İlk seanstan sonra hemen ilaç mi yaziyolar yani terapi tedavisi daha mantıklı değil mi? ATTRAENTE ACTA EST

Bir de borderline la ilgili bir kitap vardı. İyi mi bilmiyorum, ama başlığı bana çok özetleyici gelmişti: "ı hate you- - don't leave me" sanırım bu döngüyü biraz daha esnetebilmek lazım.

Çocuklukta yaşadığınız ev olabilir mi? Ben mesela bazen rüyamda çocukken yaşadığımız evi görüyorum çok mutlu oluyorum. Aslında özlediğimiz ev değil de çocukluğumuz.

Ben insanların dediğiniz gibi karakterlerini yada o an ne geçirdiklerini anlayabiliyorum. Fakat ben kafa yormuyorum şöyle ki diyelimki negatif birşey hissettim ve dogru çıktı neden kafa yoraym benm için bir değeri yok ki. Şöyle ki ailem ve değer verdiğim insanlar dışında geri kalanında banane. İnsan seçerim arkadaslarım vardır ama az. Kimseyle laf olsun diye eğer sevmediğim biriyse selam dahi vermem varlığıda rahatsız etmez görünmez gibidir benim için. İnsanları yönlendirebilme derken hayatımn bazı dönemlerinde sürekli yaptıgım birşeyde manipüle edilmeye açık insanları ettiğim doğrudur. Fakat ben insanların beynini okurum işte istediğim gibi yönlendirim herkesi gibi bir durum söz konusu değil. Zaten anlarsınız yani anlıyorum bir insanın manipüle edilmeye açık olup olmadığını

Borderline degilim sadece degersizlik hissi terkedilme korkusu bosluk hissi duygulari uclarda yasama durtusellik gibi bordelinea biraz benzeyen bir kisilik oruntum var + yakin iki arkadasimda var. Malesef kestirme bir cozum yok, ilac konusunda doktorla konusmalisiniz terapiye direnmemelisiniz gerekirse yillarca hayatinizin bir parcasi olmali. Bpd ile gayet guzel stabil mutlu yasayan basarili insanlar var.

Ya bu benimneymisiz ya bana da ozelden yaz eger buradan yazamiyorsan W wisne83

Hiçte komik gelmedi boş bi arazi değil de bi kaç dağın başında avaz avaz bağırmışlığım olmuştu. Bence çok iyi geliyor. Eminim bu söyleceklerimin sizde farkındasınız ama bazen başka birinden duymak insana iyi geliyor;. sizin canınızı acıtmış insanları içinizde derinlerde saklamayın, affedin. Fazla duyarlı olmak iyi değil hafifletmeye çalışın. Vitamin eksiklerinizi muhakkak kontrol ettirin. Şu kişisel gelişim uzmanı kokoşlar gibi konuşacam ama kendinizi daha fazla sevin. Gerçekten eğer hep bi yere gidecekmiş hisediyor ve yolunuzu bulamıyor gibi geliyorsa. O halde potansiyelinizi ortaya çıkarın. Belki de içinizde harekete geçmeye çalışan bi enerji varır. "O ana" Bi türlü ait hisedemek ne demektğr çok iyi bilirim. Bunu kendinize yük olarak ta görmeyin belki hayat bi arayıştır sözü bizde vücut buldu kimbilir. Güzel günleriniz olsun

Öncelikle çok geçmiş olsun bu tarz sorunları yaşamayanın anlaması çok zor. terkedilme korkusu, sevdiklerine bağımlı olma, sevildiğine bir türlü inanmama, değersizlik hissi, dış görünüşle ilgili takıntılar vs. bunlar var mı sizde de? Borderline bi arkadaşım eşim yatarken arkasını dönse kötü hissediyorum diyordu, çok zor bir durum. Psikodinamik psikoterapiyi öneririm kişilikle ilgili yaşanan problemlerde faydası oluyor. Y

İlaçlar konusunda hisleriniz son derece haklı lakin şu var ki rahatsızlığınız beyin kimyası ile ilgili yani ilaçtan kaçtıkça bir kısır döngü içine girebilirsiniz. Teyzem yıllardır tedavi görüyor, 20 yılı aştı, deneyerek doğru ilaçları buldu, mesela doktoru bir ilaca başladı, kullanır bununla mutlu değilim, uyku yapıyor, uyuşukluk yapıyor gibi şikayetlerini bildirir ona göre düzenletir reçetesini. Başka hastalıkları da var, doktoruna sorarak uyumlu bir şekilde düzenler her zaman. Kuzenim ilaçlarını kullanarak bebek sahibi oldu, keseken, başlarken, dozlar konusunda doktordan destek aldı. Oluyor yani siz yeter ki gayret edin. Bir de alkolden uzak durmaya bakın, çünkü beyin kimyasını cidden bozuyor, sizi daha zor durumlara sokabilir

Çok tatlısınız ya ne güzel anlatmışsınız Bu arada bazı zamanlar geceleri özellikle ay ışığı da fazlaysa tüm ışıkları söndürürüm inanılmaz ilham gelir birşeyler yazarım labellevie Guru Anneler

Hiç geçmiyor maalesef hep bişey yarım hep yola cikmam gerekiyormuş gibi yaşamam gereken hayat bu değil boşluğun içinde insan sesleri uğultu gibi gelir. Çevrendeki insanlar birer fotoğraf karesi... daha uzar gider. İnsanların sana ne amaçla yaklaştığını bilirsin neden öyle davrandığını o sözü niye söylediğini bilirsin o yüzden hayata dair heyecanda kalmaz. Bunca yıl anladığım tek şey bazı insanların yaratılışı böyle olmakla birlikte 0-9 yaş Tramvaları çok etkili. Tabi bide engellenen benliğimiz olmak istediklerimiz ve olamadıklarımız. Bana bi piskoloğum enerjin harcadığından çok daha fazla senin hareket halinde olman lazım demişti. Evet gerçekten de öyleymiş. Bi çok şeyle bi arada uğraşmakla baya hafiflettim. Resim çizebiliyırmuşım hatta baya iyiymişim. Çok iyi fotoğraf cekiyormuşum.. vs ben gezip görmeyi yazıp çizmeyi seviyormuşum. Benliğinizi en sevdiğiniz etkinliklere yönlendirin. Umarım faydası olur

Teşekkür ederim alkol konusunda bir bağımlılığım yok her gün alkol almam arada içerim o da kendimi bilmeyecek kadar değil. Beni anladınız siz sürekli bir şeye bağımlı olmak istemiyorum cunku malesef ilaçlar komple değiştirmiyor insanı ki beni bu sefer tam tersi çok konusan yorulmayan daha da taşkınlık yapan birine çeviriyor ilaç içtim artk rahatsızlıgm btti gibi birsey söz konusu değil sizin de anlatmaya çalıştıgınız gibi birazda olsa hayat kalitesini artırmaya yönelik kullanılıyor tabi herkeste aynı etkiyi yapmıyor

Çok ilginç yani benim de içimde şiddetli bir Sıla hasreti var. Nedir bu bilmiyorum. Geçmişe özlem mi acaba. Çocukluk ve gençlik dönemim travma dolu. Düşünüyorum geçmişe dönebilecek olsam hangi zamana dönerim diye, yok. bir zaman dilimi düşünüyorum mesela, hemen o andan kaçıyorum çünkü hep içimde huzursuzluk ve sıkıntıyla yaşamışım o anları. Travmalarımın etkisi hep üstündeymiş. hiç bir zaman huzurlu olmamışım. Belki de aradığım özlediğim o yer, aslında hiç olmayan bir yer. Olmadığı için arıyorum belki de.

Tabikide demezdm haklısınız. Doktorlara saygın sonsuz gerçekten işini iyi yapan hastasını düşünen ilgilenenler var ve hcbir zaman doktor konusunda sorun yaşamadım hatta o kadar ilgilendilerki hcbir zaman basından savmadılar bipolar oldugunu düşündü borderline ile ikisi arasında kaldı ve sonunda borderline olduguma ek olarak baska alt kişilik bozukluklarımın be rahatsızlıklarımnda oldgunu bulmamz gerektgini söyledi uzun süre ilaç kullandm fakat yeterince gözle görülür bir fark olmadı devam etmem gerekiyordu belkide bilmiyorum hayatta herkesin her konuda olur böyle sıkılıpta kendi haline bıraktıgı sorunları yada işleri olur. Benm vazgecme sebebim yıllardır birçok tedavi görüpte bir yol alamamam. Tabii doktorumunda söylediği gibi ilaçlar terapiler biryere kadar kişinin kendisinin aşması gerekiyor asıl iş bizde bitiyor

Anladım ve haklısınız gerçekten de ebeveynlerinde bu tür rahatsızlık olan bir akrabam var ve çocuğuda bipolar

Sevindim sizin adınıza bende bazı etkinliklerede katılıyorum karakalemde uğraşmıstım bir ara faydası oluyor o an tabi sadece o mesgul oldugunz an kaldıki bazen düşüncelerden hatta çoğu zaman yapmak istediğim bir işe asla kendmi veremiyorum kafamı bosaltmam gerekiyor hatta bazen komik gelecek belki ama boş bir arazida böyle avazım çıktıgı kadar bağırsam sanki faydası olacakmıs gibi geliyor 3nity

Herhangi bir hastalığım yok bildiğim kadarıyla sadece panik atak ve lohusalok depresyonu atlattım ama şu bir yere aitsin orayı özlüyorsun ama neresi bilmiyorsun duygusu bendede var. Ait olduğumu hissettiğim yer ma neresi çok özlüyorum orayı sanki oraya gitmeyi bekliyorum arıyorum ama ora neresi bilmiyorum

Bahsettiğim şey şu aslında, çocuklarınızda da narsizm, bipolar, borderline ya da farklı kişilik bozuklukları görülme ihtimali çok artar.

Biliyorum daha önce birçok kez ilaç kullandım fakat hayatımın bir parçası olması hosuma gitmiyor mesela birgün anne olmaya karar versem o zaman ne yapacagım bu ilaçları birden kestiğiniz zaman inanın keske başlamasaydım diyorsunuz daha da zorluyor sizi.. zaten dengesizken daha da altüst oluyorsunuz

"Bazı insanların sırf normal olabilmek için, olağanüstü enerji sarf ettiklerini kimse bilmez." Albert Camus

Haklisiniz ama terapiye de gidiyor musunuz, ilac degil bazen cok sebatkar bir sekilde bir psikologla da konusmak gerekebilir kanimca, ilac konusundaki cekincelerinizi doktora da soylediniz mi, bence gercekten sebatkar bir sekilde psikolog + psikiyatrist ikilisiyle hasir nesir olmak hayat kalitenizi artirip sizi daha huzurlu yapabilir. Arkadaslarimdan biliyorum sinirda kisilik cok zor olmali cok kolay gelsin size sevgiler! D

Teşekkür ederim evet kilom fazla piskiatra gideceğim 1 ay sonra ancak şuan karantinadayim. İnanın uyuşmak bütün gün ruh gibi gezmek umurumda değil tedavi ne kadar sürerse o ilaçları kullanıp iyileşene kadar devam edeceğim.

Daha önce birçok pskiyatra gittim en son gittiğim pskiyatr başka rahatsızlıklarımdanda şüphelendi yani sadece borderline değilmişim neyse bir süre ilaç kullandım sonra yine gitmedim. Alkol kullandığım içinde istemiyorum ilaç kullanmayı kaldı ki ilaç beni ruhsuzmuşum gibi hissettiriyor öyle olmaktansa sinirleneym hüzünlenym daha iyidir. Sorun şu ki aslında benm için yokta ben rahatsız olduğumu da düşünmüyorum yani çok sosyal sayılmam asosyelde değilim ama insanların neyi yapıp neyi yapamayacak kapasitede oldugunu her anlamda beyninden geçeni yapmaya çalıştıkları ya da ne için yaklastıklarını cok rahat bir şekilde analiz edyrm ve her zaman cıkar arkadaslarımı dahi uyarırım mesela derler nasıl hep haklı çıkıyosun. Yani bana göre ben anormal değilim sadece herşeyin bilincindeyim. Bazı zamanlar hiçbirşeye tahammül edemem kim olursa olsun kendime bile bazen tahammül edemiyorum. Bunların pek önemi yokta içimdeki bu boşluk hissi çocukluğumdan bu yana benimle nasıl anlataym ben büyüdükçe daha da büyüdü sanki. Evliyim ve eşimde sürekli beni güldürmeye mutlu etmeye çalışır bir sorunumuz yok çok şükür. Ama kendimi sanki gitmem gereken biryer varmışta bir türlü yolu bulamıyormusum ya da ne biliyim hiçbiryere ait değilmişim gibi hissediyorum. Neden böyle hissettiğimi tam olarak bilemiyorum nasıl çözmem gerektiğinide bilemiyorum birşeylerle uğraşıyorum fakat yok hep benimle bu his nasıl başa çıkıcam bilmiyorum artık yoruldum.. Böyle hissediyor musunuz ya da borderline olupta ilaç kullanmadan bunu yenebilen var mı aranızda arkadaşlar

İlaç ve terapiyi aynı anda göturürseniz kendinizi daha iyi hissedersiniz. Bu şekilde sizle birlikte bir gün eşinizde yorulmaya başlayabilir. Sürekli birini mutlu etmeye çalışmak insanı yorar. Belki de alkolü bırakıp ilaca devam etmelisiniz. Sonuçta hamile kalınca da alkolü bırakmanız gerekecektir. Bunu şimdi sağlığınız icin yapmanız daha iyi olmaz mı?

Hiçbir psikiyatrik hastalığım yok. fakat bende kendimi tam olarak anlattığıniz gibi hissediyorum. kendimi bildim bileli bı boşluk var içimde. surekli bir arayistayim. ama neyi aradigimida bilmiyorum. maneviyat çok önemli bencede. zaman zaman maneviyatla bu boşluğu doldururum yada dolduğunu sanarim. bilmiyorum. ama şunu farkettimki ne zaman maneviyattan uzaklassam o zaman bu bosluk hissi dahada güçlü şekilde geri dönüyor. bence hiç birimiz bu dünyaya ait değiliz ve ruhumuz evini özlüyor. deniz Erten videolarını izlemenizi tavsiye ederim eğer inancliysaniz. ruha iyi geliyor. en azından benimkine.

Babanın ilgisizliğiyle, annenin devamlı tepkisi ve sizi olduğunuz gibi kabullenip onaylamaması sebep olabilir bu durumunuza. Onun istediği gibi bir çocuk olamamak fikrini vermiş size. çocuklar varlıklarının ilk karşılığını annelerinin gözlerinde görürler. Daha kendilerini bile bilmezken, annelerinin gözlerinde görürler kendilerini. Anne tarafından onaylanmamak kimi zaman kişiliğinin de kaybolmasına ya da insanın kendine bakışının çarpık olmasına sebep oluyor. tabi ki seversiniz yine de. Çünkü annenizin de bilinçli yaptığını düşünmüyorum bunu. İçlerindeki olumsuz duyguları insanlar çocuklarına yansıtıyor istemeden. Siz onu olduğu gibi kabulleniyorsunuz belirli bir olgunluğa eriştikten sonra. Kabulleniyorsunuz ama onun size geçmişte verdiği zararı kapatmıyor bu. İnsanlar tabi ki çok daha travmatik şeyler yaşayabiliyor. Ama çocuklukta verilen güven çok şey değiştiriyor. Biri mesela çok büyük acılar yaşıyor ama çocuklukta güvenli bağlanmayı sağladığı için, bunları aşabiliyor. Başka biri de çocukluğunda filan bariz hiçbir sorun yaşamıyor ama o ilgiSizlik ve onaylamama tüm hayatını etkiliyor. Büyük acılar yok ama devamlı bir mutsuzluk ve doldurulamayan bir boşluk hissi var. Devamlı oyalanmaya çalışıyor. sizin için söylemiyorum direk Bunu. Bir ihtimal olarak söylüyorum. Belki sizde durum çok farklı. Bunu bilemem. Ama tedaviden yana olun bence. Kişilik sorunlarınızın üstüne gidin. Kendinize dair sorunlarınızı çözmezseniz, sorunlarınız çocuğunuzda devam eder. Siz fark etmezsiniz, ama bilmeden ona aşılarsınız olumsuz duyguları. Bir kısır döngü oluyor bu. Ve siz kendinizi yargılayabiliyorsanız, bu döngüyü de kırabilirsiniz. Çok bilmiyorum ama Şema terapi gibi yöntemler sanırım bu işe yarıyor. İnsanın temel şemalarına, yani kabulleniş ve ilişkilendirmelerine inip onları yeniden şekillendirmeye çalışıyorlar. Siz çözülmemiş sorunlarla çocuk düşünürseniz, sizin sorunlarınızın katlanmış şekli çocukta tezahür eder.

Teşekkür ederim araştırıcam söylediğiniz kitabıda inceleyeceğim. Tahammülsüz olduğum için zaten çocuk düşünmüyorum kaldıki anne olmak istemiyorum çocukları seviyorum fakat bugüne kadar öyle düşünemedim kendimi bazen düşünüyorum anne olmak zorunda değilim. Fakat bir gün anne olmak istersem öncelikle psikolojik olarak hazır olmam gerekiyor sorunlu bir çocuk olmasını asla istemiyorum

Ülkece bı psikolojik tedaviye ihtiyacımız olduğu kesin! Kendi kendine tanı koyan kişiler içinde şöyle bir ayrıntı vereyim psikolojik rahatsızlıklar birbirlerine benzer etkiler gösterir bu yüzden çok rahat karıştıra bilir mesela bana bir doktor bipolar derken diğeri borderline teşhisi koydu. Birde hem örnek olarak: borderline olup bonus olarak ta sizoaffektif de olabiliyorsunuz. 10 yılını fakültede 10-20 yılını meslekte heba etmiş doktorlar bile gözünden anladım senin sen bipolarsin diyemiyor... Mesela ben uzun bir depresyon döneminden sonra hasta oldum sanirken meğerse hastalığım o uzun depresyona sebep olmuş... Hastalığın tanısı adı sanı ne olursa olsun duyduğunuz an lütfen evlerden ırak diyip tahtalara falan vurun. Konu sahibinin de dediği gibi insanı yoruyor, ruhunu yoruyor. Bedenen yorulunca kanepe devrilip dinleniyorsun ama ruhun yorulunca ortada kalıyorsun napicagini bilemiyorsun. Birde hayatın zorluğu ekleniyor üstüne( düşünsenize psikolojik hastasın depresyona girdin 3 hafta yorganın altından çıkmadın, işinden olursun evde çoluk çocuk aç kalir. Eşinle papaz olursun faturalar ödenmez vs vs insanı negatif döngünün içine sokar sonrada çık çıka bilirsen. O yüzden lütfen kendinize iyi gelicek şeyler yapın arada. Saçına maske yaparken ruhunada yapmayı unutma

Psikoloğada gittim bir süre ya da senerlerce gitmem gerekiyor haklısınız. Bilmyiorum nasıl ifade etmem gerekiyor şöyle düşünün farklı hissediyorsunuz psikoloğun söyleyeceklerini zaten tahmin ediyorsunuz ve neyin doğru neyin yanlış görmeniz gereken farkında olmadıgınız detayları size anlatıyor yardımcı oluyor fakat ben zaten çocukluktan bu yana sürekli gittim ve ben kendimde şöyle anlataym bir sorun varmıs gibi hissetmiyorum doktorun söylediklerini uyguladım psikiyatra gttm ilaçları kullandm ama benm değiştirmek istedgm bir yönüm yok ben sadece normal hissetmek istiyorum ilaç kullandıgımda bu sefer manik ataklar geçiriyorum taşkınlık yapıyorum dürtüselliğim inanılmaz derecede artıyor çok konuşuyorum bana bu anlamda değişiklik sağlıyor baska bir etkisi olmadı. Psikoloğunda dediği gibi çok ince düşünmemeye zorluyorum kendmi olmuyor baska uğraşlar buluyorum kendmi mesgul ediyorum bilmiyorum siz hiç beyninizi durdurmak istediniz mi biraz dinlenmek için sürekli düşünmek aynı anda birçok şey düşünmek yoruyor insanı. Bir an çok kötüyken 5 dakika sonra bakbaska gbi davranmaya başlamak sonra yine dibe düşmek anlamsız ve yorucu.

Çok güzel anlatmışsın. Bende bu kadar güçlü ve ani duygu geçişleri yok. Ben hep aynı moddayım. Merak ettim yazını okuyunca, acaba öfkeli ruh haline girdiğinde geçici olduğunu biliyor ama kontrol mu edemiyorsun yoksa o an öyle olmak mi hoşuna gidiyor yani kendini öyle mi gerçek hissediyorsun. Her türlü zor belli ki, umarım herşey diledigin gibi olur.

Mesela safra kesenizde iltihaplanma olsa gelip buraya kendi basima ilacsiz nasil yenerim der miydiniz merak ediyorum. Guvendiginiz bir doktor bulup tedavi planina uyun. Alkol almaniz keyfi, sağlıklı ruh hali mecburi. Sadece sizin icin degil, sevdiklerinizi de dusunun.

Borderline da ilaç yan tedavi diye biliyorum. Asıl olan değişik terapi yöntemleri. Bunlara sürekli, belki bir ömür boyu gitmelisiniz. Güzel bir şey bu. Bu tür rahatsızlıklarda Sürekli doktor takibinde olmak yaşam kalitesini çok yükseltiyor. değişik terapi yöntemleriyle, kendinize ve hastalığınıza dair farkındalığınız artarsa, duygusal iniş çıkışlarınızı, bağlanma korkularınızı, yüceltme ve yerme Dengesizliğini, içinizdeki boşluk hissini daha analiz edebilir, kontrol edebilirsiniz. gözünüzde çok büyük olan pek çok şeyin, duygusal dalgalanmalarınızın aslında gerçek olmadığını fark edersiniz. Dışarıdan bakınca Kolaymış diyebilir insan, ama olayların içindeyken, dışarıdan bakabilmek O kadar kolay Değil. bu yüzden içgörü kazanmak, kendi ruhsal analizini yapabilmek çok önemli bir yetenek. iyi bir terapistle bu farklı bakışları kazanabilirsiniz. Devamlı takibinde olunca, sizi iyi tanıdığı İçin daha iyi yönlendirebilir. Bir de varsa çocukluk travmalarınız bunları çözmenize yardımcı olur. Genelde borderline da sıkıntılı anne baba çocukluk hikayeleri oluyor, bağlanma sorunları. Ama illa olmak zorunda da değil. Anne baba çok iyi ama borderline olan arkadaşım da var. Siz farkındasınız aslında kendinizin. Bu çok önemli bir şey. ilaç tedavisinin ne kadar gerekli olduğuna beraber karar verin. İstemiyorsanız, farklı neler yapılabilir konuşun. Muhakkak maddi bir yük getiriyor bu insana. Ama yaşam kaliteniz de büyük ölçüde yükseliyor. bir de denge kurmanız önemli. Bu boşluk hissiyle başa çıkabilmeniz. Tedaviden uzak olmamanız. Çünkü çocuk düşünüyorsunuz sanırım. bir çocuk büyütürken bu gel gitleri onun da yaşamaması lazım. Ona yansımaması lazım. Yoksa onu da zor bir çocukluk bekler. Sırf bunun İÇin bile hep bir tedavi, terapi içinde olmanız lazım. Çocuk ilaç gibidir bazen. İnsan içinde kalanları ona verdiği Sevgiyle onarır. Ama tehlikelidir de. Çünkü artık onun hayatından da sorumlusunuz ve normal depresif zamanlarınızda kendinizi bırakamazsınız artık. ya hastalık sizi kontrol edecek, ya siz onu. İpleri kendi elinizde tutarsanız, siz onu kontrol edersiniz. Yani kendinizi bununla tanımlamayın. Siz bundan çok daha fazlasısınız. Ve borderline da bir parçanız ama kişiliğinizin tümü değil. bununla yaşamayı öğrenmişsiniz sanırım. Çok dürtüsel yaşamıyorsunuz galiba. Mutlu bir evlilik de ilaç gibi bir şey zaten. ama bununla daha da iyi nasıl yaşarım konusunda da düşünün isterseniz. O boşluk hissine bir misafir gibi gelip geçici bir şey olarak bakın. Hayat da biraz boşluk kabul etmiyor gerçekten. Siz hayatınızı dolu tutmaya çalıştıkça yaralar da onarılacaktır bence. tamamiyle geçmesine gerek yok. Kendine normal diyerek dolanan ve ahkam kesip akıl dağıtan pek çok kişiNin de normal olduğunu sanmıyorum. Siz kendinizi yargılayabiliyorsunuz. Pek çok kişi kendini bile yargılamadan gayet acımasız ve dengesiz yaşayabiliyor. Kimse sizden iyi değil yani. Herkesin artı eksileri var işte. önemli olan siz ve aileniz yalnızca. Bu halkayı kuvvetli tutmaya çalışın. Enerjinizi buraya yönlendirin. borderline konusunu derinlemesine bilmiyorum ama gayet tedaviye yanıt verdiğini biliyorum. Çaresiz değilsiniz bu konuda. Bildiğim iki arkadaşım var, ikisi de psikiyatrik sorunlara sahip. Biri gayet tedaviyle hayatının yönetimini kendi elinde tutuyor, hastalığını da sahipleniyor. Çocuklarını büyütüyor. Diğeri de salmış başını gitmiş. Bir oraya, bir buraya savruluyor. Hayatı eşi ve çocuğuna zindan etti. Dışarıdan bakınca evet hasta. Ama kendini bıraktı hastalığına. bir de bu tip rahatsızlıklar bazen bir paket halinde de gelebiliyor. Bipolar, mevsimsel depresyon , depresyon, mani tipi alt kollarla. Terapilerle bunları da elimine edebilirsiniz. Totalde ilaçlar kötü değildir, bazen bir ömür boyu hayat kurtarıcıdır. Nasıl Şeker hastası bir insan, çok zararı var, ben iyiyim artık, ilacı bırakacağım dİyemezse, psikiyatrik rahatsızlıklarda da ilaç kullanılabilir gayet. Korkmanıza gerek yok Bundan. Psikiyatrideki tek handikap deneme yanılma yöntemiyle bulunur doğru ilaç ve doğru doz. ama buna sizin ihtiyacınız var mı bilemem. Belki ilaçsız terapiyle gayet kendiniz idare edebilirsiniz. Ben farkındalığı yüksek bir insan olarak gördüm sizi. en içten bir şekilde mutluluk diliyorum. İnsanların anlamadığı, fiziksel rahatsızlıklardan kimi zaman daha zor ruhsal hastalıklar. Birinin tedavisi yüzeyde, diğeri çok daha derinlerde. hep hastalık deyip durdum ama başka kelime bulmadığım İçin. İngilizce de disorder diyorlar aslında. İllness değil bunlar. Karmaşık kişilik ve duygu durum bozuklukları. Yani bir hastalığı tedavi etmekten daha çok, insanın kendine bakışını yeniden düzenlemekle İlgili terapiler. Bu da tabi ki herhangi bir Tedaviden daha karmaşık ve çetrefilli bir iş.

Genel olarak şunu söyleyebilirm kimseyi itham etmiyorum yanlış anlamayın fakat bazı kişilere bu psikolojik rahatsızlığın sanırım ya ismi karizmatik geliyor ya da başka sebeplerden dolayı bu rahatsızlığa sahip olmayı neredeyse arzuluyorlar hemen kendi kendilerine teşhis koyuyorlar. Öncelikle bana konulan teşhis bir anda konulmadı iyice etraflıca analiz etti pskiyatr ve psikologda aynı şekilde hatta tek bir doktora gitmedim birçok doktora gittim. Dolayısıyla bu kadar basit değil sizinde dediğiniz gibi hayat kalitesini, insanlarla, ailenizle olan iletişimlerinizi derinden etkileyen bir rahatsızlık. Özenilecek bir tarafı yok. Ya da zaman zaman birkaç belirtiye sahipsiniz diye borderline olmuyorsunuz keza doktorunuzunda size dediği gibi zaten kimsede de olmasn. Kendinizi dizginlemeye çalışıyorsunuz her zaman olmasa da, ben borderline'ım istediğimi yaprım bahanem bar şeklinde yaşamaya devam edemezsiniz mesela zaten genelde borderline olan kişilerden ziyade etrafındaki insanlar ailesi eşi için katlanılmaz dercede bir rahtsızlık. Tabi ailesi eşi anlayışlı olanlar kadar olmayanlarda vardır onlar için hayat daha da zor olabiliyor

Allahın var olduğuna inanıyorum fakat dinler için aynı şeyi söyleyemeyeğim

İnsanlar hayatlarının belli dönemlerinde bu tür duygular yaşayabilir kaldı ki aslında oldukca çekilmez agresif bşr tarafım vardır neyseki ailem eşim son derece anlayışlılar. Çünkü eşim beni tanıdıgında da böyleydim. Her zaman böyleydim yeri geldi kendime zarar verdim yeri geldi sevdiklerime tabii bunlar güzrl seyler değil sanki iki baska karakter tasıyormussunz gibi bi an hersey yolunda olmasa dahi sebepsizce çok güçlü olabliyor bir baskalarınada destek olabilecek kadar güçlü hissediyorsunuz insanlar size ne kadar iyi biri oldgunuzu teşekkürlerini dile getiriyor ama bi an geliyorki aslında o cok sevdgnz destek oldgunuz kişiye veya bir baskasına öyle bir nefret besliyorsunuz ki ağlatacak derecede etkileyip bambaska biri gibi davranabiliyorsunuz. Bir çok seviyorsunuz aynı kişiyi birde yerden yere vuruyorsunz haliyle afallıyorlar tabi hangisi gerçek.. Genel olarak ne yaşadığınızı bilmiyorum ne kadar süredir davranışlarınz ne durumda o yüzden yorum yapamam kaldı ki teşhis koymak bazen çok zor olabiliyor. Eğer şüpheleniyorsanız bir doktora gidin bazen bazı belirtiler gördüğünüz zaman kendinizde sandığınız gibi bi hastalığınız olmayabiliyor ki inşallah yoktur. Dolayısıyla kendnzi buna inandırmayın bi psikiyatra gidin gerekli testler neticesinde var mı yok mı varsa da hangi psikolojk rahatszlıga sahipseniz ona göre bir yol izlersiniz

Borderline kişiler, şiddetli/ denetlenmesi oldukça zor heyecanlar ve başkalarına ya da kendilerine yönelen yoğun, kontrol edilemeyen öfke nöbetleriyle yıpranırlar. Bu öfke çoğu kez yerini, bir boşluk ve sıkıntı hissiyle birlikte depresif bir duyguya bırakır. Yaşanan tüm duygular uçlardadır. Çok iyi-çok kötü arasında yüksek salınımlı fikir kaymaları oluşur ve bu salınımlardan kişi ile beraber ailesi ve tüm sosyal çevresi etkilenir. Sosyal ilişkilerinde sürekliliği başaramazlar oysa en dayanıksız oldukları noktalardan biri 'terkedilmek'tir. Başkalarını kontrol etme ihtiyacındadırlar böylece kendi yaşamlarını da önceden bilinebilir ve yönetilebilir yapmaya çalışırlar. Yaşadıkları dalgalanmalardan kendileri de yorgundurlar. Borderline özellikleri olan kişiler, obje sürekliliğini sağlamakta zorlanırlar. Eğer sevdikleri kişi gerçekten fiziksel olarak yanlarında değilse bu kişi onlar için duygusal platformda da yoktur. Belirileri bunlar bir pskiyatra giderseniz uygun tanı konulacaktır eğer varsa tabi bir rahatsızlığınız.

Aman dikkat obez insanların çoğu psikolojik olarak hastalıgı olan yada geçmişinde travma geçirmiş kişiler oluyor. Kilolusunuzdur demiyorum sizin için ama bellide olmaz ileride vermekte zorlanacağınız kadar kilo almayın yinede sağlığınız için gerekirse destek alın

Birde tabi maneviyatinizi guclendirebilirsiniz sukretmek aslinda herseyin basinda geliyor herseyin geçici oldugunu bilerek yasadigimiz ana odaklanip o anlari bir sekilde kendimizin lehine cevirebilmek.. daha bircok sey var tabi ama maneviyat konusunu es gecmek istemedim

Çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz için inşallah sizinde öyle olur. Paranoid kişilik bozukluğu da olduğumu düşünüyordu doktor bey fakat dediğim gibi devam etmedim. İnsanı gerçektende yoran çevresindeki insanları daha da yoran rahatsızlıklar bunlar. Umarım herhangi bir psikolojik rahatsızlığı olan insanlar ailelerinden, değer verdiği kişilerden destek görürler böylece daha katlanılabilir olur herkes için her açıdan hastaya destek olmak kendisi içinde güven duymasını ve hayat kalitesini artırmaya yönelik çok çok önemli. Yoksa sizinde dediğiniz gibi intiharlar veya bir başkasına zarar vermesi kaçınılmaz olabiliyor

peki sürekli karşınızdaki insanların, şuan soyle düşünüyor, şuan benden rahatsız oldu, şunun hakkinda su kişi şöyle dusundu, su kişi bana sinir oluyor, tarzı şeyler dusunuyormusunuz.. benr böyleyim ve beynimi çok yoruyor bunlar.. sizin gibi de sezgilerimin çoğu çıkıyor... ama cikmayanda var boşuna kafa yorduklarimda var... karşı tarafın düşüncesini kontrol etme analiz etme huyu borderline dahil mi?

Öfke nöbetleri, değişken, duygusal, depresif, agresif ruh hali çoğunlukla var, terkedilme korkusu yaşamadım zaten uzun süre sürdürebildiğim ilişkim de olmadı tanışma aşamasında bitti hep ama anlaşamamaktan, fikir uyuşmazlığından ya da yeterince etkilenemediğimden kaynaklı ilişki boyutuna ulaşamamıştı. Bilgi için teşekkür ederim :)

Yaşadığım şeylere yabancı değilsiniz ve azminiz beni gerçekten sevindirdi sizin adınıza mutluyum inşallah bende bazı şeyleri aşabilirim sizin gibi

sanki ben yazmışım gibi okudum. Ben de borderline yok. Belki de var farkında değilim bilmiyorum. G

Borderline kisilik bozuklugu muhakkak ilac kullanmali yoksa kendine zarar verirsin. Bunun yanisira psikoterapi, saglikli yasam, spor vs gibi yasam tarzini da benimseyin. Yillar once baska psikolojik rahatsizliklar yasadim ve doktor nasil bir tedavi uyguladiysa hepsini yaptim yani o insanlar bosuna okumuyor, kafamiza gore hareket edip teshis ve tedaviyi biz uygulayamayiz.

Yorumlarda bende de olabilir mi diyenleri gordum ama sanirim her belirtide kisilik bozuklugu demek olmuyormus, bana da klinik psikolog ve sonrasinda psikiyatrist "borderline oruntusune benzer yanlarin var" demisti ben de "nasil yani borderline miyim?" demistim ama degilmisim, tani koymak icin sanirim kisisel iliskilerin, hayat kalitesinin cok etkilenmesi lazim. Hayatta cok sik anlam, benlik krizlerine girmiyorsaniz, iliskileriniz surekli bitmiyorsa, acayip bir terk edilme korkunuz, siyah beyaz ya hep ya hic dusunce tarziniz yoksa, kendinizi sabote etmiyorsaniz... sanirim borderlinedan suphelenmek yersiz. Ama tabi ki psikolog filan degilim, tamamen kulaktan dolma bilgilerim. Psikologlar bu dediklerimi duzeltebilir... Konu sahibi benim de bir arkadasim var, bu sizin yazdiklariniza cok benzer seyler yasadi o da, cok acilar cekti, dediginiz manipulatiflik onda da var, ama o da sizin gibi "terapi ise yaramiyor" diyip diyip birakiyor, bence boyle yapmayin, evet yillarca yerinizde sayabilirsiniz de ama sonucta bir farkindalik olusacak, kendinizi daha iyi taniyacaksiniz, belki asiri dipte oldugunuz zamanlarda sizi yukari cikaracak teknikler ogreneceksiniz... Bence vazgecmeyin... Bu arada Crazy Ex Girlfriend dizisini izlediniz mi Netflixte bu arada? Ana karakterde de sinirda kisilik bozuklugu var super bir dizi bayiliyorum.

Sadece psikiyatriste mi gittiniz, psikoloğa gittiniz mi? En buyuk kk

Öncelikle geçmiş olsun hayat kalitesini ciddi anlamda düşürüyor psikolojik rahatsızlıklar neyse ki atlatmışsınız.. Benim sorunum sorun yokken böyle hissetmem herkes birşeyler yaşıyor tabiki hayatında ama ben daha çocukkende hep böyle hissederdim insanlarla iletişimde sorun yok. Sanırım ölene kadar böyle hissetmek zorundaym zira borderline malesef gelip geçici bir rahatsızlık değil kaldı ki üzerine düşsem baska psikolojik hastalıklarımdan da haberdar olacaktm fakat gerek duymuyorum. Bir şekilde kurtulmak istiyorum böyle hissetmekten

Teşekkürler verdiğiniz bilgiler için öncelikle bana teşhis yeni konulmadı daha önce sürekli kullandım bu sefer dürtüselliğim arttı. Dediğiniz gibi kendime uğraş buluyorum birşeyler yapıyorum birtakım alanlara ilgim var kursuna gidiyorum ama yinede kurtulamıyorum öyle hissetmekten mutlu olmam gereken bir anda bile tam anlamıyla mutlu olamıyorum odaklanamıyırum sanki kafam hep başka yerlerde gibi . push ; M marjorie_

Esasında borderline kişilik bozukluğunun tedavisinde ilaçtan ziyade terapi esastır, ilaç daha ziyade semptomatik rahatlama sağlayıp kişinin terapiye odaklanabilmesi için gerekli görülür. Bu alanda uzman bir psikologla çalışarak ilaçsız da çok ilerleme kaydedebileceğinizi düşünüyorum. Uzun vadeli ve istikrar gerektiren bir süreç ama kesinlikle hayat kalitenizdeki artışa değer bence.

Belkide ama hangisi babam memur olduğu için çok gezdik. Resmen sıla hasreti çekiyorum ama nere bilmiyorum

belki inanc boslugu varsa ondan kaynaklaniyordur? belki bir kac din arastirsan?

biraz belirtilerinden bahsetseniz çok iyi olurdu aslında ben de şüpheleniyorum ama emin değilim tanı koyulmadı fakat bildiğim bir şey var ki sporun, kulaklıkla müzik eşliğinde yürüyüşün, sağlıklı beslenmenin, sevdiklerinde vakit geçirmenin ortak planlar yapmanın her ruh haline iyi geldiği, sağlıcakla. R rouges

Söylediklerinizde son derece haklısınız fakat alkol konusunda sürekli alkol alan yada alkol almadan duramayan biri değilim. Alkol içmezseniz eğer alkolik değilseniz yoksunluk çekmezsiniz ama ilaçlara birkere basladıgıınzda braktıgınızda yoksunluk çekiyorsunuz. İlaç kullanmak kötü birşey demiyorum asla fakat ben ilaç kullandıgımdada hayat kalitemi beklediğim gibi değiştirmedi. Bu arada terapide aldım başta biraz iyi geldi fakat devam ettikçe sanki yerimde saymaya devam ettim ciykinkuybaa

Vallahi hasta mıyım bilemem ama, ben de kendimi hiçbir yere ve hiç kimseye ait hissedemiyorum kocaman bir boşluk çoğunlukla yemekle dolduruyorum o boşluğu yemeğe veriyorum kendimi. R rouges

"içki içtiğim için ilaç icemiycem" demek nedir? Tercihlerinizi gözden geçirin. Siz kolay bir yol arıyor olabilirsiniz ama en çok da eşinize verdiğiniz zarardan bihaber gorunuyosunuz

O kadar güzel açıklamışsınız ki yazdıklarınızın her harfine katılıyorum.. bazen insan hiç var olmamış olmayı diliyor öyle yok olup gitmek değilde hiç olmamış olmak. Dürtüselliğim arttığı zaman aslında normalde yapmayacağım şeyleri yaptım. Bu arada doktor beyin şüphelendiği bir diğeri narsist kişilik bozukluğu. Ben asla şunu yaşadım bunu yaşadım bundan dolayı bunu yaptım gibi bahanelere sığınmıyorum fakat daha öncede bahsetmiştim insanlarınçok iyi analiz edebiliyorum konusmasalar dahi hareketlerinden durusundan miniklerinden tahminde bulunurum dogru çıkar bunu kesfettikten sonra bazı yanlışlar yaptım mesela örnek vermek gerekirse kolay manipüle edebileceğim insanları istediğim gibi yönlendirdim hayatlarında bazı yaralar açtım bazen aklıma gelir de aslında yaşadığım hayal kırıklıkları travmaların sebebi olmayan insanlardan intikam aldım. Pişmanlık duyuyorum bazen bazen duymuyorum sürekli her konuda ikilemdeyim bi beyaz diyorum bi siyah yoksa diyorum gri mi bi dk baska düşünüyorum sonra tam tersi davranıyrum gibi gibi.. Ama haklısınız tabiki çok daha büyük sorunlarla travmalarla karsılasanlar vardır ya da kendi yasadıklarını benmkinden dah kötü bir durum olduguna inanabilir. Herkesin olaylara tepkisi, dayanma gücü, olaylara bakış açısı izlediği yok farklıdır. Son olarak anne ve babamla olan ilişkim özellikle annem, babam ilgisizdi fakat annemin baskalarına olan nefretini gösteremedği tepkisini sanırım bana gösteriyordu ya da istediği gibi bir çocuk değildim bunun öfkesini taşıyordu içinde bilimeyorum. Annemi çok sevyrm tabiki ama hala en ufak bir konuda birden alev topuna dönebiliyor diyaloglarımız

Evet cok haklisiniz, bazi kisilere ismi karizmatik geliyor tamamen, sanki kolay bir seymiscesine hemen "bende de olabilir mi?" deniyor. Ben de ilk bilmedigim icin oyle sandim, sonra acikladilar "sadece benzer temalar var, oruntun benziyor, rahatsizligin yok" seklinde. Sonradan arkadasima tani konunca biraz arastirdim, arkadasimin cok zor ve calkantili bir hayati oldu, defalarca intihara tesebbus etti. Cok cok zor olmali gercekten umarim guclu, mutlu, saglikli, uyumlu, huzurlu bir yasaminiz olur.

Bazı insanlar travmalara maruz kaldıktan sonra yemek yiyerek bu duygusal boşluğu dolduruyorlar hatta duygusal yiyiciler diyordu tvde izlemstm psikolog böyle söylüyordu. Umarım her ne yaşadıysanız veya yaşıyorsanız arkanızda bırakabilirsiniz