Geçen sene kızım yaşadı zorbalık. Yaklaşık 8 ay neler yaşadık çok zordu, bu sene okul değiştirdik daha iyi şuan. Akran zorbalığı birde lise de olunca çok travmatik oluyor ve unutulması çok zor. Ama çok şükür geçip gidiyor en azından üstü ortuluyor. Unutmaya çalış, gerekirse destek al hayatini etkilemesin. Benim kızımın eğitim hayatı bitecekti neyse ki kurtulduk.

Lisede inanılmaz zorbalık yaşadım. Hatta aileme ben okumak istemiyorum diye ağladığım günler oldu. Sağlık sorunları yaşardım sürekli. Şimdi anlıyorum çoğu somatik ağrıymış. Hayatta kimseye kin tutmadım, kötülüğüne sevinmedim ama özellikle bana aşırı zorbalık yapan bir kız vardı. Onun istediği bölümü kazanıp 3 yılda bitirip atandım. O ev hanımı şimdi. Bu bile beni mutlu ediyor. Kalbi o kadar kötü birinin istediği şeylere kavuşmamış olması belki zalimce gelecek ama beni mutlu ediyor. Bana o dönem intiharı bile düşündürttüler. Ki aile ilişkilerim biraz zayıf olsa belki deneyebilirdim. Giydiğim ayakkabı markasından tutun, saç tokama, derste aldığım nota kadar hepsi ama hepsi bir şekilde dalga geçerdi. Çok şükür atlattım ama içimdeki o nefreti asla unutamıyorum.

Ben doğuştan böyleyim bence, bazı şeyler yaratılıştan geliyor. Mesela hafızamda çok net, 4 yaslarinda kahvaltıya oturuyordum. Ben gelene kadar sessiz olan masa ben oturduktan sonra gülüp etmeye başlamıştı . Kendi kendime derdim ki 'iyi ki ailem beni doğurmuş. Ben olmasam çok sıkılırlardı' aynaya bakar kendimi severdim, tek başıma oynadığım sezon sezon süren evciliklerim vardı - annem bizi mahalleye salmadigi için mahalledeki gruplardan dişlanirdik ama umursamazdim hiç. Kendi kendime seksek oynardım çıkınca, kedi falan severdim... Hep herkesten çok kendini seven biri olmusumdur, o yüzden ne aile, ne zorbaliklar, ne dost kaziklari, ne sevgili sorunlari beni gereğinden fazla etkilemez. Kısa bir üzülür geçerim

Bu benim yönteme benziyor biraz. Ben de ortaokulda sessiz sakin, kibar, kimseye rahatsizlik vermek istemeyen bir kizcagizdim ve okuldaki yeni kızdım diger herkes arkadaşti ben sonradan gelen ve sessiz kiz oldugum için canima okumuşlardi bu yuzden. Lisede ben de o belali kizlarla arkadaş olup rahatlamiştim. Gercekten de okul bitince o kavgaci kizlarin coğu çok kibar tiplere dönüştü.

Lisede baya zorbalık yaşadım ve yaşattım. Her gün bir olay olurdu. Beni tek sıkıştırıp dövmüşlükleri oldu, bıçak çeken oldu. Baya baya aksiyonlu geçmişti. Tabi ben de uslu sessiz bir tip değildim. O yüzden travma olmadı bende. Çok özlüyorum o yılları ah ah keşke yine dönsem o yıllara dayak yesem de sorun değil.

Ben de yaşadım. Lise zamanları tam mal gibiydim. Pısırık, korkak vs vs. Normalde sesim çıkar ama lisedeki kızlardan aşırı tırsardım. Hani şu "ne bakıyon?" diye atar yapıp kavga çıkaran çeteler var ya onlardan biri bizim sınıftaydı. Kıza ilk başlarda çok mesafeliydim ama zamanla doğal davranmaya başladım. Çok neşeli biri olduğumdan çok sevdi beni. Sınıfta sohbet muhabbet eder deli gibi gülerdik. Ondan sonra korkmamaya başladım çünkü okuldaki diğer çetelere karşı arkam sağlamdı Şimdi instada ekliyiz ve arada sohbet ederiz. 2 çocuklu ev hanımı ve o lise halinden eser yok.

Eğitim hayatımın hiç bir kademesinde zorbalığa uğramadım güzel arkadaşlık ilişkilerim oldu hep. Ama ilginçtir görevlendirme olarak çalıştığım bir ortaokulda zorbalık yaşamıştım, belki adı bu değil mobbingdir ama bana göre zorbalıktı. Kıyafete eşin görevine taktığın takının altın olup olmadığına bakan, eğer kendi standartlarına uymuyorsan verdiğin selamı almayıp gözünün içine bakarak fısır fısır konuşan peşinden de gülüşen tiplerle çalışmıştım. O dönem 26 yaşındaydım ve psikolojim berbat hale gelmişti. Şimdi o okulun önünden geçerken bile midem bulanır. Ve hala hiç bir öğretmenle aşırı samimi arkadaşlık kurmam. Hala aklımdadır 40 küsür yaşındaki bir kadın öğretmenin "Ayy X'in eşi şu meslektenmiş ahohahoa"diyerek kahkaha atması

İlkokulda yasadıgımı hiç bi eğitim dönemimde yasamamışımdır. Sessiz bi yapıdaysanız okul hayatı zindan. Lise ne güzel ya hormonlar fora, aşka felan inanıyorum.

Aradan seneler geçti ama banada okulun belalı kızları zorbalık yaptı. Çoooooook uğraştılar. tüm sınıfın birbirine girdiğini bilirim benim yüzümden. Hiç suçum yokken kara listeleremi alınmadım disiplinleremi gitmedim aman ne bileyim gayet mülayimdim aslında ama hala belayı, deliyi mıknatıs misali çekerim gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

Bizim lisede de vardı öyle tipler. Ne özellikleri vardı hiç bilmiyorum ben hep grubun dışında kalan ay Vega mı aman boşver çağırma onu modeliydim. Hepsinin okuldan sevgilisi vardı ben metal grup solistine aşıktım. Devran bayaaaa bi döndü ama

ortaokulun son sınıfına geçtiğimde şehir değiştirmiştik. Geldiğimde yerdeki okulum seçme öğrencilerle doluydu, il birincileri, ikincileri hep bizim okuldan çıkardı. Aileler, öğretmenler ilgiliydi. Yeni okulum ise tam tersi mahalle okuluydu ve ne pislik ararsan vardı. İlk hafta yeni geldiğimiz için beni ezmeye çalıştılar kızlar degilde erkeklerin lideri olan pislik benimle çok dalga geçti. bir gün öyle abarttı ki eve ağlayarak gittim, bir gün sonra okula dayım ve annem kayıt için eksik evrak getirmeye gelmişler birden içeri girdiler dayım bana zorbalık yapan çocuğu kelimeleriyle gömdü. az biraz da tehdit edince bir daha bulaşmadı bana. Sonra güzelce bitirdim seneyi.

Geçenlerde bir görüntüye denk geldim sosyal medyada. Tahmini 15-16 yaşlarındaki kızlar kavga ediyordu izbe bir yerde. Bir kız diğer kızı yerden yere savurdu defalarca kafasını yere capti. Sonra bir çuval gibi alıp sürüklediler kızı. İnanamadim izlediklerime. Eskiden de vardı bu tarz şeyler ama bu kadar yoğun ve acimazsica değildi. Yeni nesil çok fena geliyor. Bu çocuklar bizim cocuklarimiz, yarın öbür gün bizim doktorumuz, hemşerimiz. ogretmenimiz olacak. bizim onları kazanmaya ihtiyacımız var.

Ben de tam tersi belalı bir tipe dönüştüm ama zamanı kaçırdım

ben ilkokulda biraz zorbalığa uğradım, aşırı canımı sıkmıştı ama çok kısa bir süre sonra taşındığımız için ortamdan uzaklaşmış oldum

Liseden önce zorbalık görmüştüm. Ama lisede zorbalik yaşamadim, buyuyunce özgüven kazanmiştim. Çok eglenceli ve rahat gecti okul hayatim, populer sayilirdim. Lisede birazcik zorbalik yapmiştim.

Valla emin olduğum bi şey varsa oda dikkat çekmek adına her türlü kötülüğü yapacak oldukları :) Popülerlik dediğimiz saçmalık için can atıyorlardı işte Aman aman hiç özlemedim o günleri en iyisi üniversiteymiş

Zorbalık değil de lise ikinci sınıfta arka sıramda okulun o kelimeyi kullanmak istemiyorum ama bilirsiniz k... r derlerdi ya, ondan oturuyordu bi tane. Ben de çok saftım. Benle alay ederdi safım diye. Erkek arkadaşıyla nasıl seviştiğini, nasıl yerlerde sevişmek güzel onları anlatırdı. Oraldan bahsederdi. Utanıp kızardığımda alay ederdi benim 23 yaşına kadar da zaten sevgilim olmadı. İlk sevgilimle de evlendim zaten Şu an instada ekli bende. Hacı hoca ve çookk zengin birini bulmuş. Başını kapatmış. Yılda 3 4 kez tatil yapıyor, yurt içi yurt dışı. Baya da iyi bi hayat yaşıyor Lise deyince aklıma geldi konuyla pek ilgisi yok sanırım

Sevişe sevişe doğru yolu bulmuş.

Bu arada bende psikolojik danışmanım. Okulda çalışıyorum. Kız çocukları fiziksel şiddetten çok psikolojik şiddet uyguluyor. Bu daha yarayıcı. Bu sene ilkokuldayım buraya liseden geçtim. Lisede durum bu kadar kötü değildi. İlkokulda felaket bir zorbalık var

Seni reelde tanımak çok isterdim yengeç. Aile yapın, kaç kardeş tiniz, neler okudun neler yaptın çok merak uyanıyorsun bende

Bu tipten benim üni de bir arkadaşım vardı, her konuştuğu çocuğa ilk seninle konuşuyorum derdi kulaklarimla bunları duyunca şok olmuştum, ona göre herkes kötü edepsiz bir kendisi edepliydi ama herkese yalan söylerdi, şimdi o da zengin biriyle evlenip kapanmis

Ben hep insanları sallamayan biri olduğumdan zorbalığa ugrasam bile cok umursamıyordum. Mesela sesim cirtlakti . Nobetciyken sınıf sınıf gezip sınıf defteri aldığım zamanlar içeri girip konuşunca gülüşenler olurdu. Hiç umursamazdim. Ya da mutluyken yürürken seke seke, zıplaya zıplaya yürürüm . Lisede bunla da dalga geçilirdi. Ama bunu da çok sallamazdim. Arkadaş grubumdan salak bir kız benimle küsüp diğerlerini yanına almak için saçma sapan şeyler yapardı. Hatta benim bloğum var diye diger kızlar da blog açmıştı, o da açtığı blogdan beni karalayacak seyler yazardı bunu da çok sallamadim, diğerlerini ona bıraktım kendime yeni yakın arkadaşlar buldum. Sonra kızlar onda sıkılıp yine benle takılmaya başladılar... gibi gibi gibi.. He bir de mahallede bir kız vardi, sevilmeyen bir etnik gruptan, kabadayı gibi, kız demeye bin şahit isteyen biri. O hep yolumu keserdi, bir şeyler söylerdi. Ben kulakligimi bile çıkarmaz, sanki yabancı dilde konuşuyor gibi bakardım. Sonra ilerlerdim. Tabii ki huzurumu kaciriyordu çünkü tam cono denen tiplerden biriydi. Yani bıçak saplasa saplar, tekinsiz bir kız. O yuzden huzursuz olurdum. Ama yine de kıza tepki vermezdim. Yüzüne boş boş bakardım. O da zaten bir süre sonra sıkıldı, bıraktı Ama bu da benim psikolojimi etkilemedi çünkü daha şimdiden boş boş yaşayan, boş bir ömür sürecek salak bir kızdı gozumde. Ciddiye almak yerine küçümserdim, haliyle beni etkilemedi.. Yani evet, zorbalığın türlü şekline maruz kaldım. Ama hiç umursamadim. Ben onları sallamayinca hiçbir zorba benimle devam etmedi. Benim görüşüm böyleleri zaten hassas, sağlam psikolojisi olmayan, belki aileden de ezilmiş kişileri buluyor ve onlara daha yüksek bir baskı uyguluyor. O kişi ezildikce, uzuldukce ya da tepki verdikçe tatmin oluyorlar ve daha fazlasini yapıyorlar. Size gelince, ne güzel kurtulmussunuz:) artık onlar hayatınızda yok, siz de atmaya çalışın kafanızdan. Kendi hayatınızı güzelleştirecek şeyler yapın, yeni hayatınız 19 yaş ve sonrası gibi düşünün. Mesela benim hayatım 18den önce ve 18den sonra olarak bambaşka iki bölüme ayrılıyor. Bunu yapan da kendimdim. Bence sen de bir sayfa ac, hatta erasmys başvurusu falan yap:)))

Ya mutlu olsun herkes tabiki. Evet 15 yaşında bi kızın bunlardan bahsetmesi, bunları yaşaması normal değilmiş şimdiki aklımla. Lisedeydik. O da değişmiştir heralde şimdi

Lisede zorbalık yaşadınız mı ve bunu nasıl atlattıniz yani travma olarak kaldıysa ve unutulmuyosa 15 16 yaşlarında yaşadım şuan 19 yaşındayım bazen aklıma geliyor üzülüyorum

Ulan hayatttt diyen kız gibi bağırasım geldi

Bu bahsettiğiniz türden bir iki haber bende okudum gazetelerde, kız çocukları inanılmaz bir şiddete meyilliler, pek sanmıyorum bu raddeden sonra kurtarılabileceklerini, çok üzücü maalesef

Ben lisede değil de ortaokulda çok yaşamıştım ya gruplaşmalar okulun popüler çocuğu çıkma teklifini etmişti düşman olmuşlardı bana kaç tane kız ara sokaklarda önümü keserlerdi ayy haspamlar aklıma gelince hala derim. keske şunu deseydim şunu yapsaydım. Amann boşverin hayat bu kadar uzun değil