Bende öyle dedim. Iyiki bu kapıya gelmişler. Okadar da kötü bir millet degiliz aslında ben inanmıyorum başka bir ülkede avrupada falan kapıyı çalıp yemek isteyene evinden erzak verecek insanın turkiye kadar çok olacağına. Bilemiyorum belki ordada çoktur. Morkizmor

Elimde değil ışte. Ozellikle böyle bir günün sonunda kendimi suçlu hissettim. Bir anne vardı sosyal medyada haberi dönüyor. çocuğunun1 yaş doğum günü için trend olan o büyük doğum gunu partisi yerine bir aileye yakacak alan. Bak bunu bile dusunemedim ben mesela. Sonra kendim nekadar iyi biriyim diye kendimi sorguluyorum

Biz değiliz de ya olanlar. Ya şu zenginlerin yardım derneği balolari için harcanan masraf aldıkları giyisi paraları ile kaç fakir ev sahibi olur ya. Sırf gösteriş onu bile eğlence için yapıyor lar.

Çocukların hepsi güzel bir yaşamı hakediyor. Siz elinizden geleni yapın gerisine fazlaca kafa yormayın çünkü düzelebilecek bişey değil bu, insanların elinde değil. Evrende çözülmesi en zor şey. Biri yer biri

Yemek verirler belki ama ulkemiz insaninin farki zaten burada, yarinda davet etseydim diye dusunmesinde bence.

Allah tum dışarda yaşamak zorunda olan çocukların yardımcısı olsun... düşünemeyebilirsiniz kendinizi suçlamayın hamdolsun bu haldeyız aç deiliz açıkta deiliz... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Pazaretsi günü okullar açıldı. Oğlum anaokulunda. Okul ilk tatil olduğu zaman lunapark a sinemaya götürdüm sonra benim sağlık sorunlarimdan dolayı pek gezemedik. Okul açılınca öğretmeni ilk gün annesi biyere gitmemiş hiç oyle mi dedi. Bende durumu anlattım ama oğlum demekki çok dert yapmış bunu diye babasını aradım oda gidin gezin akşam eve dışardan bişeyler soylersin dedi yemek olarak. Oğlumla sinemaya gittik, mısırını meyve suyunu yedi. Tatilde koca bir kitabı bitirdi diye oyuncağını aldım. Yemek istedi istediği menüyü aldım. Eve gelirken de yemeğimizi aldık. Buraya kadar herşey normal. Sonra kapı zili çaldı. Baktım suriyeli bir çocuk üst kata gelmiştir dedim. Üst zile bas dedim. Biri kapıyı açtı. Bir süre sonra daire zili çaldı. Açtım biri kız biri erkek dünyalar tatlısı iki çocuk. Yemek istediler ya yemek. Bekleyin dedim. Ama evde pişmiş yemek yoktu. Erzak vardı verebilecegimi verdim. Sarıldım ikisine de. Erkek olanın ateşi vardı. Eşime evden ilaç versem mi dedim. Ama bilmeden verme nolur neolmaz bişey olur belki dedi. Gittiler ama erkek çocuğu ablasını cekistirdi. Belki bişey daha isteyecek ti. Ben okadar kötü hissetim ki. Neden aklıma gelmedi yarın gelin sıcak yemek vereyim demek. Onlarda çocuk neden birkaç oyuncak da vermedim. Esim soyleseydin nezman isterseniz gelin diye dedi. Ah ben nasil akıl edemdim. Ben çocuğuma güzel bir gün geçirmeyim diye gezerken biryerlerde aç kapı kapı yemek toplamak zorunda olan cocuklar var. Allahım bu iki ufaklık yine gelsinler. Onlar gittikten sonra kendimi topladım. Yapabileceklerim daha fazla olabilir. Bari bir yardım falan topladım. Çok üzgünüm. O günün sonuna kadar oğlumla yaşadığım herseyi dünyadaki bütün çocuklar hakediyor. Atamıyorum aklımdan. Nasıl basiretim bağlandı onu da anlamadım. Allahım sen bütün cocuklara eşit şartlar ver. Ben nasıl böyle bişey yaptım. Nasıl baştan düşünmedim. Nasıl yine gelin demedim. Evet hep biliyoruz ac acikta2insanlar var. Ama böyle birebir sahit olmak ve birde böyle basiretin bağlanıp yapabileceğim den azını yapmış olmak. Vicdan azabı yaşıyorum.

İnsanın bazen basireti bağlanıyor bu durumlarda. Bende yaşadım benzerini. Çok kendimi yedim ama ne yapalım.. Başka birgün başka çocuklara yaparsınız bu içinizden geçeni. Niyetiniz güzel neticede..

Kendinizi suclamayin. Boyle guzel bir kalbe sahipsiniz mutlaka ihtiyac sahibi cocuklarin ihtiyacini karsilamaya Allah sizi vesile eder yine. Onlar yine sizi bulmus daha beter durumda olup acliktan olenide var. Dunya oyle biyerki beterinde beteri cok malesef. Allah hepimizin yar ve yardimcisi olsun.