Ya aslında ergenlik evet ama maalesef arkadaşlarımın yaşadığı ergenlikle benimki aynı değil. Herkesin derdi bir değil evet ama işte dünya çok adaletsiz ya

Hem d enasıl değişecek. O yüzden dersleri sıkı tut ki hem eğitimi hem sosyal imkanları iyi olan bir üniversiteye girebil, üniversite hayatını doyasıya yaşa.

aslına bakarsanız saçımı kestirdim değişiklik olsun diye hatta baya kısa kesti kuaför sağolsun ama çok yakışmış güzel olmuş diyenler duydukça mutlu oldum cidden evet ufak değişiklikler küçük yenilikler etkiliyor aslında haklısınız Milana22

Niye, neden demek yerine harekete gecmelisin. Ufak tefek degisimler yap, sacini kestir ya da giyim tarzini degistir en onemlisi negatif dusunme. Okul hayatina daha cok asil, 3 5 yil sobra bu problemlerin yerini issizlik, atananamak vs almasin. He bu arada insanlara cok fazla anlam yukleme, en cok kendini sev

17 yaşında illa ilişkin mi olması lazım? başın göğe ermiyor emin ol.

Daha cok kucuksun, hayatin basindasin, su hissettiklerine ergenlik deniyor, pek cogumuz benzer seyler yasayip benzer sekilde hissetmisizdir, farkli degilsin gayet normalsin:) Once kendini sev, kendinin ne kadar degerli olduguna inan, neseli ol, guleryuzlu ol, yasinin verdigi enerjiyi doya doya yasa, arkadaslarini kiskanma gozlemle onlar nasil davraniyor, nasil bir enerji yayiyor? Insanin yaydigi enerji cok onemli, etrafina ne veriyorsan sana o geri doner, mutlu ve neseli olursan etrafindaki insanlar da buna gore davranir Kendini bi silkele, hislerinin normal oldugunu kabullen, kendini toparla ve pozitif dusun, her daim gulecek birseyler bul, o zaman aşık da olursun, flort de edersin

Herkesin ergenliğine kimse karışamaz bu dönemde egosantrizm diye bir nane var hep ondan oluyor. Bunu bir de 2-6 yaş arasında yaşıyor çocuklar o da çok pis bir şey. Büyüyünce geçiyor.

Evet aslında üniversiteye az kaldı. Şimdiden daha ilk sene tutturamazsam ne olur diye düşünmeye başladım. Üniversiteye gidersem umarım bir şeyler değişir KudrAlobar Ayak

Kendini üzüp kötü düşüncelerle doldurma Şu an 17 yaşına dönmek için neler vermezdim

Yaşadığın andan zevk almayı ogrememezsen üniversiteye geçtiğinde de mutlu olamazsın. Sonra bu liste bi iş bulayım mutlu olucam, evlenimce mutlu olucam, çocuk olunca, zengin olunca vs diye gider

o yaşta hepimiz öyleydik. aynaya bak ve güzellikleri gör kendinde. artık baktığında önce onlara bakmaya alıştır kendini. kendini dinle nası bi yetişkin olmak istiyorsun iç dış görünüş olarak düşün sonra onlar için harekete geç. sadece dış görünüşe odaklanma lütfen esas içine ve kariyerine odaklan. ilerde insanlar sana fesatlanır sen mutlu olurken.

Bunu bilemezsin, onlar da belki 2 sene sonra yasayacak bunlari Ayrica ben hep suna inanirim, ergenligi zor gecen kadinlar buyuduklerinde daha guclu oluyor cunku pek cok sorunlarini 17 yasindayken cozmus oluyorlar

:) aslında ergenlikte olduğum için böyle hissettiğim doğru ama yine de su götürmez gerçekler var. ergenliği çok güzel geçenlerde var mesela bizim okulda. en azından öyle yansıtanlar diyeyim

Merhaba ablalarım, ben 17 yaşında bir genç kızım. Uzun zamandır hayattan keyif alamıyorum üniversiteye geçince belki biraz daha renk gelir yaşantıma. Kendimi beğenmiyorum pek. Etrafımdakilerin de öyle bulduğunu düşünüyorum, çünkü bazı arkadaşlarımı birçok kişi beğenirken bana yaklaşan kimse olmuyor gibi diyebilirim. Artık çevremdekileri kıskanmaya başladım. Öyle bir durumdayım ki, içim fesatlık dolu... Normalde hiç fesat bir kız değildim ama artık aklımdan kötü düşünceler geçmeye başladı. Arkadaşlarımın hayatlarını çok kıskanıyorum. Sürekli "Niye ben de onlar gibi değilim, niye bana da öyle yaklaşmıyor kimse" diyorum. Bugüne kadar hiç sevgilim olmadı. Kimseye de aşık olmadım gibi. Aşık olamıyorum ve kendimi herkesten çok farklı görüyorum. Niye ben de herkes gibi olamıyorum? Bıktım artık bu durumdan. Ben de bir şeyler yaşamak istiyorum. Çevremdekiler ilişkiler yaşıyor, bense sadece onları izleyip, tavsiyeler vermekle yetiniyorum. Artık ben de ilgi görmek, sevilmek istiyorum. Zaten 15 tatilden beri de tüm gün evdeyim, insan görmek istemiyorum. Sadece yatıyorum sürekli elimde telefon sosyal medyada takılıyorum kitap okuyup müzik dinliyorum ödevlerimi yapıyorum başka yaptığım hiçbirşey yok hayattan hiç keyif alamıyorum çok mutzusum ve en iyi dostum dediklerimin bile sahte oluşları beni yoruyor artık. Çok mutsuzum istemsizce hep ağlıyorum, sizce bana ne iyi gelir? Milana22

Her ergen ergenlik hezeyanı yaşar, herkesinkinin şiddeti bir olmaz. Seninki biraz şiddetli ama inan birkaç seneye geçecek. Okuluna derslerine odaklan. Şu an çok önemli bir dönemdesin. Başkalarının ne yaşadığını, nasıl yaşadığını değil kendi geleceğini düşün.

Büyüyünce geçer

Her konuna aynı şeyi yazıyorum üzgünüm ama her konunun altında yatan sorun aslında aynı. Ergenlik hezeyanları bunlar, birkaç seneye geçecek. Sabırlı ol.