Size tavsiyem iyi düşünüp öyle karar verin. eşimle ikincikez evlenmiş biri olarak şuan yeniden boşanmayı düşünüyorum. sizi yanlış etkilemek istemem belki herkes aynı değildir ama eşimin onca ağlamalarına, yalvarmalarına, hatalarını anladığını söylemesine rağmen eşim de hiç bir değişiklik göremedim. Üstelik şimdi 6 aylıkta bir oğlum var kısaca hayalkırıklıklarım, pişmanlıklarım, keşkelerim çok büyük.

Burada anlattiklarim yasadiklarimin zerresi bile degil. Bana "sen üstüme yüksün" bile dedigi günleri unutmuyorum hic. O zaman ben calisiyordum üstelik. Masaya firlattigi catallari. Bana ailemin yaninda ters ters cevaplarini. Süt isitip getirdigimde bana kizarak "ben senden süt mü istedim" diye bagirmasini. Inanin yazarken belki ne var ki bunlarda diye düsünürsünüz, ama o anki hal hakret ve tavir hic normal degil. Senin annen baban benim annem babam degil diyerek cikislarini. Kardesime ettigi hakareti, senin kardesin yalancinin sahtekarin teki diyislerini. Babamin ona yaptigi iyilikleri, oglum ne derdin varsa gel basimin üstünde yerin var demelerini hice saydi. Bugünde gelmis eve diyorki ben sizin kiymetinizi bilemedim. Bilemedin evet.

siz çok şanslısınız ki aileniz yanınızda. evinde mutlu olmayıp ailesi de istemeyen o kadar insan var ki. kimse kimseyi çekmek zorunda değil. ailenizi de yanınıza alıp istediğinizi yapın derim. ağlamakla o adam düzelmeyecek çünkü

aa hayır 13 yıllık evlıydı aldatılmasını ve cektıgı cıle 5 yıl surdu sonra ayrıldı yanı 5 yılda olmaıd 3 cocuk

hmmm ne desem bilemedim, ama seni avcunun icinde sanmis ondan boyle yapmis, anneni aglatmaya hakki yok o kim pinkpumps Aşk & Nefret tek ayak

evet, bosanma cok aci, kimse bosanmasa hep mutlu olsa.. ama imtihan dunyasindayiz ve mumkun degil.. simarikca 'ay skldim bosanalim' meselelerine degil bizim yorumumuz, gercekten cabaladigi halde olmadigini gorup mecbur kalanlardan bahsediyorum.. bi de şoyle dusun; evli olsan hep mutsuz devam edecektin.. simdi ise bi umudun var.. illa evlilik degil bu, belki daha mutlu olacaksin bekar olarak veya yeniden bi yuva kurarak..

kafanda bititmedigin icin hala sürüyo bu is herseyi denedin mi peki sonradan ay keske bunuda deneyeseydim belki düzelir dersin yer yer icini durursun

Kesip atin demek nekadar kolay geliyor. Herkes ikinci bir sansi hakeder. ayrica burda kesip atip dediginiz bir evlilik tavsiye verirken bukadar keskin cevaplar dogrumu? belki duzelebilecek bir yuvadan bahsediyoruz.. esi bukadar pismanken ayrilirsa eger ileride bunun pismanligini yasama olasiligi cok yuksek. Bence bunlari dusunerek yorunlar yapmak lazim MissCherryBlossom

Ben de ayrılma kararı aldım ve ona söyledim. Daha fazla devam ettiremeyeceğim yoksa kanser olup pisipisine öleceğim dış etkenler yüzünden. Ben kendimi iyi hissediyorum. Hiç yaşamamışım gibi yapacağım en iyi becerdiğim şeydir zaten bu. Anıları, yaşanmışlıkları, iyi kötü her şeyi küçük bir depoya sıkıştırıp kilidini beynimin içinde bulmayacağım bir yere saklayacağım. Bir daha kimseyle olmak gibi bir düşüncem yok ayrıca. Beni istemezler, dul derler gibi endişem yok olmaz da. Ne istediğimi biliyorum, içimde beni kemiren kuşkular olmadan yaşamak istiyorum. Bu yolda ilerleyeceğim başka çarem yok zaten, kendim için bir iyilik yapmam gerekli. Başkalarını düşündüğüm yeter.. Allah'tan başka kimseye verilecek hesabım da yok benim.. İsteyen istediğini düşünebilir toplum olarak..

bende ayrildim. bazen pisman olur gibi oluyorum ama ayrildigim icin degil, genc yasta olmayacagini bile bile evlendigim icin. ama sonra, belki o günleri yasamasaydim simdi oldugum insan olamayacaktim bana cok sey katti

boşanan arkadaşlar çocuk var mıydı?

amin, sagolun.. evet, bosanma kesinlikle son secenek olmali, elden gelen fazlasiyla yapilmali.. ama insanlar degismiyorsa da ugrasmanin bi anlami yok.. basit sorunlar vardir, ne biliyim misal kadinin yemegi cok lezzetli degildir, bunun icin bosanilmaz.. ama kalkip adamin gururunu surekli rencide ediyordur, ailesine yok yere deger vermiyodur, o zaman dusunulur.. tersi icin de gecerli.. adam azcik daginiktir, hos gorulur, ama kadina psikolojik baskisi vardir, o zaman isler degisir.. bir de dayanma esigi ile alakali.. kimi agzini sapirdatmasina dayanamaz, kimi dayaga katlanir.. cok zor ve karmasik isler.. Rabbim yuvalara huzur versin..

ayrılmadım ama geçer diye düşünüyorum insanoğlu herşeye alışıyor bir süre acı çekersiniz ağlarsınız savrulursunuz ama muhakkak toparlanırsınız. öyle kalmazsınız emin olun. ayrılmadan önce artıları ve eksileri topladınızmı eksilermi çok birde çocuk varmı

Kizlar valla benimde icimden aklimdan gecenleri anlatiyosunuz.. insan merhametiyle mantigi arasinda gidio geliyo. Bizi hc haketmeyen erkeklere ne emekler harcadik ne sabirlar gosterdik.. pisman olsalar ne fayda giden saygi guven geri gelmiyo soylenen sozler geri alinmiyo.. evet yillarimiz gitti belki ama daha fazla gitmemeliydi. Bu omur bizim ve o kadar kisa ki degmeyecek insanlara harcanmayacak kadar kisa.. bizi sevselerdi bu duruma zaten getirmezlerdi

Hayatın geri kalanında sana değer veren biri çıkmayacağı ne meçhul? aileni ve seni yücelten biri çıkar karşına, bütün o üzüntülerini unutturur. yaşım 28. babamın denk görmediği biriydi. babama rağmen evlendim, o da ben istiyorum diye Allahın emriyle verdi. 1 sene dolmadan senin babam-benim annem tartışmaları başladı.. saygısızlık diz boyu. hiçbir bayram babamın elini öpmeye gitmemiştir. ama kendisi ailesine saygıyı hep benden beklemiştir.. sözlü bağrışmalar, itekleme, aynı binada yaşama zorluğu 7/24 kayınvalide faktörü. annemin bize gelmesinden rahatsızdı. annem ile babamı saf dışı bırakıp. kendi ailesine hürmetti amacı. son zamanlarda resmen kavga çıkarmak için bahaneleri vardı. en sonunda dayanamayıp gittim babamın evine.1 ay kaldım. işi için arayıp sordu. babamın kapısına 1 kez olsun gelmedi. sonunda tuttum bende avukatın yolunu.. 1 haziranda boşandım. o pişmanlıklardaydı. temyizden feragat istedim. o süreyi bile beklemek istemedim. bitti gitti. ilk zamanlar insan üzülüyor tabi. bir yuva kuruyorsun sonuçta onca emekle. ama karşında çabasız ve bencil insan. ne kadar ömür geçerki kendilerini değiştirmedikleri sürece. bundan sonra insanlara güvenmek zor.. hayatıma birini alabilmek için çok erken. aile kavramı çok önemli. saygılı olması çok önemli. sevgi yerine saygısızlığa bırakıyor. bu yıpranmaların sonucunda.. onun başka biriyle evlenecek olmasıda umurunda olmasın.. her kararında, seni üzdüğü zamanları aklına getir.. tek taraflı çabaladığın zamanları aklına getir.. Herşeyden öncesi aile karşına değil, yanına al. fikir olarak. Onlar dik duruşun, dayanma gücün çünkü.

kesinlikle aynı düşüncedeyim noktası virgülüne kadar

burda kolay kolay olumsuz, bitirici yorum yapmam, dikkat ederim.. fakat bazen oyle durumlar anlatiliyor ki, diyecek baska sey kalmiyor.. daha dogrusu konu sahibinin tek yolu bosanmak oluyor.. bekara kari bosamak kolay mi bilmem, zira havadan konusmuyorum.. yaklasik 9ay once bosandim, zorlugunu iyi bilirim, buna ragmen birine bunu oneriyosam, fikrimce o kisinin durumu icin en dogrusu budur.. ister uygular ister uygulamaz.. ve konu sahibine, 'daha mutlu olursun belki' derken illa baska bi erkek degildi kastettigim, orasini kimse bilemez.. sadece, kesin olan, surdurdugu evlilikte mutlu olamayacagi.. sizin kendi gorusunuz, yapici tavsiyede bulunabilirsiniz, kimseye mudahale hakkiniz yok.. ve kimbilir, belki bosanmasini tavsiye edenlerin yorumudur danisan kisi icin yapici olan.. ve sunu da ekleyeyim, herkes ikinci sansi haketmez ve insanin karakteri degismez..

Saygisizlik, hakaret, sürekli memnuniyetsizlik, huzursuzluk cikarma. Sarilmak istedigimde iteleme. Hep benden birseyler bekleme. Bir önceki konumda Ince ayrintilari var. Annem eve yemek getirdi diye kiyamet koparma, neymis kimse evimize yemek getirmesinmis annemide aglatti. Simdi agliyor, sizliyor, degerinizi anlamadim diyor, mesajlar atiyor.

Cok mantikli seyler yazmissiniz. Bugün kendimi daha iyi hissediyorum. Yapi olarak cok duygusal ve merhametli bir insan oldugum icin kafamda git geller yasadim, hala ara ara yasiyorum, dönüsü olmayacagini bile bile. Allah'a siginiyorum bende. Birazda korkuyorum daha dogrusu endiseliyim. Isim var gücüm var, ailem arkamda ama yinede icimde hic bir zaman mutlu olmayacakmisim hissi var. Yani ne yaparsam yapayim bu ayriligin izi hic bir zaman kalbimden gitmeyecekmis gibi. Hangi ortama gidersem gideyim, aklimda hep yasadiklarim olacakmis gibi hissediyorum, endiselerim daha cok bu yüzden. Öyle mi oluyor, yoksa suan cok taze oldugu icin bana mi öyle geliyor?

Öyle düsündü. Bu benim karim ben istedigimi yaparim, nasil olsa ayrilmayiz diye düsündü. Babasinin annesine uyguladigini bana uyguluyor biraz daha hafifi ama bana göre hafif degil.

4.5 yil siz yaninizdayken kiymetinizi bilmemis de bu kadar kisa surede mi farkina varmis. Burada bir suru ikinci sansi veren kadinlar var eslerine. Onlara sorabilirsiniz. En fazla 1 ay sonra ayni tas ayni hamam oldugunu soyluyorlar. Ben de bosanmis biriyim. Ilk zaman cok aci cektim elbet. Dugunlere gidemedim. Romantik filmler izleyemedim. 12 yillik evliligin aliskanliklari vardi. Bir duzenim vardi. Bir sure baba evinde yasadik oglumla. Sonra bir duzen kurduk. Siz sanslisiniz cocuk olmadigi icin. Cocuk olunca ara sira muhatap olmak zorunda kaliyorsun. Sanirim alisiyorsun ya da hayatin kosusturmacalarina uyup gidiyorsun. Ara sira yaralarinin kabugu kaniyor bazen ama eskisi gibi de o kadar cok acitmiyor. Bazen bir sey eski gunleri hatirlatabiliyor. Ama sonra yeniden hayatina kaldigin yerden devam ediyorsun.

Amannnn, neyse birakin zikkim yesin. Yelken acacaginiz yeni asklari dusunun :)

Duzelme ihtimali yokmu? Belki siz evden cikip gittikten, yalniz kaldiktan sonra gercekten anladi. Hatasinin farkina vardi.. olamazmi? bence bir sans daha verin. Bunu neden soyluyorum biliyormusunuz? Cunku bence eger suan bosanirsaniz icinizden keske bir sans daha verseydim diye dusunebilirsiniz.. Sans verinki ilerde eger yapamazsaniz yani bosanirsaniz iciniz rahat olur. Keskeleriniz olmaz... yani ben boyle dusunuyorum.. cocuk varmi onu anlamadim. Eger cocuk varsa. O zaman bence kesin sans vermek lazim Allah yardimciniz olsun.

biz de onu diyoruz zaten, iteklemeyle iyi olacaksa konu sahibinin esi, olmasa da olur.. cunku uc gun sonra kendi karakterine donecek..

oooohhhhh cok iyi yapmissin, babanin onu kovmasi da iyi olmus, ne zannediyo annen baban seni onun ezmesi icin mi dogurdu

Benim amacim kimsenin hayatina mudahale falan degil. Hem niye olsun. benimde evliligimde problemler var bende zaman zaman dusunmuyor degilim. Ama diger yol bana gore cozum degil sizde kendi soylediklerinizde hakli olabilirsiniz. Orayi zaman gosterir Benim soylemeye calistigim insan bosanmadan once yapmasi gerekenleri yapmali arkasina donup baktiginda pismanliklari olmamali. ikinci evliliginde de insan tabiki mutlu olabilir. Ama su yasadigimiz donemde insanlar oyle kotuki iyi birini bulmak igneyle kuyu kazmak gibi bisey..

Bakın bayan, bu herifin zaten 2. şanstan çok daha fazlası varmış elinde, koskoca 5 yıl ama adam olmamakta direnmis. Akıllı olup elindekinin kıymetini bileymiş. Hanımın yazısında ne sevgi ne de olumlu 1 mg histen eser yok. Zaten bu evlilikte sürdürmeye eğer bir şey kalmamış ki. Bu saatten sonra devam etmek konu sahibesinin kendi hayatını ziyan etmesidir, o kadar. Zararın neresinden dönülse kar, değmeyecek adamlar için çmür tüketmeye gerçekten gerek yok.

Peki siz nekadar taniyorsunuzda tek tarafin anlatimiyla kestirip atabiliyosunuz. ben kimseden isik falan gormedim ama ailenin evliligin kutsalligina inanarak konusabiliyorum.. kimsenin beni yargilamasi yada kizmasi beni etkilemez. Bende bu forumda konu actim esimle problemlerimden dolayi en ufak biseyde insanlarin bosan demesini anlayamiyorum. Dogruda bulmuyorum. kimseye hakaret etmiyorum saygi cercevesinde bi konuyu konusuyoruz..

Kusursuz olan İslamdir; insanlar değil.. Esinin kişisel zaaf ve sorunlarıni inancıyla bağdaştırma. Zaten biz İslam'i hakkıyla yasasak bunlar olmaz, herkes birbirine saygı duyar, incitmemeye cabalar.. Bana gelince, çok zor seyler yaşadım evet, boşanmaya karar vermek en zoruydu.. Ama elimden geleni fazlaca yaptığımdan icim Allah'a sükür çok rahatti ve hiç pişman olmadım.. Çünkü artık emindim değişmeyeceğine.. Çocuk olsa daha zor olacaktı bana aile olmayan adam için mi cabalayacaktim hem, değmeyecegi de ortadayken.. Boşandıktan sonra insan yitip giden duygularına, hayallerine aciyor üzülüyor evet.. Ama onunla devam etsem de olmayacaktı o hayaller.. Bazen güzel gunleri dusunmeye çalıştığım oldu ama öyle bi hale getirmişki, tam duygusallasayim diyorum, pat yaptığı bi kötülük canlaniyo zihnimde istemsiz.. Yani o kadarını bile bırakmamış bana, elleriyle bitirmis kendini.. onun pişmanlığını duydum ortak arkadaşımızdan ama tek an tereddüt etmedim.. İyi olacak olsa en güzel zamanlarda olurdu, bunca seyden bu saatten sonra ben unutamam yaptıklarını.. Özetle, mutlu olmayacagimiza emin oldum ve Rabbimin izniyle pişman da olmadım, özlemedim de..

Bir şans daha ver. MissCherryBlossom

Eksileri cok. Birde cocugum yok. Hala mesaj atiyor, bi taraftan o bi taraftan ailesi. Esim sözler veriyor, inansam mi bilemiyorum, o eve gitsem hic eskisi gibi olmayacakmis gibi geliyor. dorkorella Mahir Erk'in

evet benim 8 yılım gitti mesela en güzel çağlarım

üzülmeyin valla ya düşünmeyin bile size kim üzülecek? herşeyin belli bir zamanı var şu an acı çekme zamanı ise çekin ki bitsin, ağlama zamanı ise tutmayın içinizde ağlayın, inanın çok daha çabuk geçiyor herşey bir kısa bir süreden sonra da şaşırıyorsunuz çünkü bir bakıyorsunuz hissedecek birşey kalmamış.. inşallah karşınıza sizi el üstünde tutacak ilgili alakalı anlayışlı biri çıkar.. . push ;

sadece aileyle de olmuyor, sadece eşle de.. seneler icinde tanimissindir.. duzelecegine umudun olsa zaten ayrilmak istemezdin.. gecen sene baharda henuz 1 yillik bile evli degilken ne dusundum biliyomusun, en sakin anlardan biriydi hem de.." 'simdi bosanmazsam, ilerde cocuk olursa, cocuk olmadan bosansaydim keske' der miyim".. bu dusunce uzerine cok ama cok sasirdim.. demek bu evlilikten zerre umidim, beklentim kalmamis, ve hic guvenim yok dedim.. bir de şu geldi aklima, evliligin basinda dunya basimiza yikilinca da, nisan atmadigima pisman olmustum.. demek en basindan belliymis.. duzelecek demek kendini kandirmakmis, insanlar degismezmis.. e bunu kac kez gore gore de o evliligi surdurmek hata uzerine hata demekti benim icin artik.. herkesin durumu farklidir tabi.. ve insan yasadigini kendi biliyo, insanlar ne derse desin, en iyi analizi sen yapiyosun zihninde Allah'in izniyle.. inşaAllah hakkinda hayirli olan olur..

öncelikle hakkında hayırlısı neyse o olsun... okumuş çalışan kültürlü bir insansın neden boşandıktan sonra korkuyorsunki... 4.5 senen gitmiş ömründe üzülürsen sadece buna üzül ve geri kalan günlerini mutlulukla geçir...

iki küçük çocuğum var.. ama hayat şimdi çok daha iyi pinkpumps Aşk & Nefret tek ayak

bir süre uzaklaşın, evden ailenizden eşinizden, bir hafta bir gün hiç farketmez, çıkın gidin. kendi kendinize kaldığınızda aslında zor olmadığını görürsünüz.. ben güçlü değilim inanın okadar ağladım ki okadar yıpramdım ki ama hepsi ayrılmaya karar vermeden önce oldu, ayrıldıktan sonra ağlamak istedim ama bir baktım hiç birşey kalmamış ki.. dün geldi mesela ailesiyle arası çok kötü kalacak yeri bile yok şu an, oğlumu görmeye geldim dedi dedim gel istersen kal utana sıkıla kabul etti, onalr içeride yattı bende salonda fosur fosur uyudum valla :) eskiden olsa ayrı yattığımız için bile boğazım düğüm düğüm olurdu.. eşiniz ne zaman böyle yalvarmaları kafa karıştırmalarını keserse işte o zaman siz kendinize gelirsiniz. sizin düşünmenize izin vermiyor çünkü.. ailenizi kendinizi düşünün derim, çünkü istediği kadar pişman olsun, değişmeyen adam değişmiyor..

5sene denemis nerdeyse ya.. nesini deneyecek daha? ayan beyan ortadayken kendini kandirmak niye?

Hayal kirikligi yasiyorum ona agliyorum ben. Evlimisiniz bilmiyorum ama evlenirken böyle hayaller kurmuyorsunuz. Degisecegine inanmiyorum artik, hersey eskiye döndügünde yine basa saracagiz biliyorum. Kendi elleriyle yikti herseyi, farkina vardi ama degismez simdi o da beklemiyordu böyle seylerin yasanacagini. Beni ceker bu kiz birakip gitmez diye tahmin etmedi hic. Tepemede cikardim haklisin. O huysuzluk yaptikca sabrettim, son 1 yildir sabrim felan kalmadi zaten. Yavas yavas öldü evliligimiz. vuslat

Inanin artik hayatima bir sinegi bile almak istemiyorum. Hakkimida helal ettim ona herseye ragmen. Gitsin kafasina uygun birini bulsun mutlu mesut yasasin.

teyzem senelerdır kocasıyla sorunluydu aldatma dayak her sey 5 sene cektı boyle bı kaıdn oldugunu bıle bıle 3 cocugu vardı sonunda bosandı suan evı ısı var cocukları yanında dediği şey ekmek bıle olmuyordu cebınde parası vardı ama vermıyordu suan gonlumuzceyıyıp içiyoruz carsının yerını bılmıyordum sımdı alt ust edıyoruz bosyere cekmısım ve senın aılen varmıs anne babasıda yok ayrıca teyzemın ıns hayırlısı olur senın ıcın bozulmus bır sey ne kadarduzelır ki

Ben gercekten hep iyi niyetimden kaybediyorum, yufka yürekliyim, cabuk kaniyorum herseye, aciyorum. Direnmem lazim, her göz yasi beni daha güclü yapmali. Kücük görümceme haber vermistim, üzüldü cocuk kayinbabamla kaynanama söylemis agliyorlar diyor, onalra bile üzülüyorum ama napayim.

Ne ufak tefek yaa deger görmemek saygszlik yok saylmak bi muhabbet bile edememek kufur hakaret bunlar mi ufak tefek keske daha iyi okuyup yorm yapsaydnz

Daha çok gençsin önünde yapacağın güzel günler var sana değer vermeyen biriyle nereye kadar gideceksin bende ilk evliliğimde severek evlendim ama bana değer vermeyince ipleri kopardım evet unutmak zor oldu bi yolunu buldum ve kafamdan attım sana yardımcı olup anlatmak isterim ama burda olmaz çünkü özelimherkes bilsin istemem eğer istersen ayseahmet1685@gmail.com msj at görüşelim Allah yardımcın olsun hakkında hayırlısını versin

Hakkında hayırlısı neyse o olsun.

Cok tesekkür ederim. Sanki icimi okudun. Bende pisman olmaktan korkuyorum, ama biraz saglikli düsününce, daha dogrusu babamin bana anlattiklarini düsününce diyorum ki, hayir pisman olmam. Durgunlasiyorum bazen, bazen cok iyiyim iyi yaptim diyorum, sonra birden cöküntü yasiyorum acaba söyle yapsamiydim, acaba böyle denesemiydim. Özellikle sabahlari uyandigim zamanlar kötü oluyorum. Ama disaridan objektif olarak olaylara tanik olan ailem düzelmeyecegini defalarca söylediler bu son 2 haftadir, artik adamlarin dilinde tüy bitti. Bundan 2 yil önce babam demisti sizin evliliginiz bitmis, ben 30 senelik annenle evliyim hic bir zaman annenize o sekilde davranmadim dedi. 2 sene sonra babamin dedigi cikti gercekten, zaten bitmis bir evliligi sürdürüyorduk. Dogru karar olduguna emin oldugum zamanlarda oluyor ama endiselerde gelip gidiyor insAllah onlarda gececek zamanla. Bazende o kadar sey yaptim diyorum esim icin, o kadar fedakarlik yaptim, gittim calistim evimi gecindirdim, o is begenmedi o isten cikti öbüründen cikti, ne evde eksik varmi yok mu dedi, üstüne birde aci aci sözleri, hakaretleri, en sonra aileme hakareti.. kocaman bir hicmis diyorum hersey. Saki kabustan uyanmis gibiyim. Kocaman bir hic icin 4,5 yilimi hatta seviligi/nisanli döneminide sayarsak 8 sene mi verdim. Alnimiza yaziliymis demek ki görecekmisiz diyorum. Duygularim cok bulanik, bazen iyiyim, bazen kötü, bazen umutlu bazen endiseli. O kadar merhametliyim ki yaptigi onca seye ragmen bana mesaj atip yalvardikca onun adina üzülüyorum birde, sonra kendime kiziyorum o sana hic üzüldü mü diyorum. Iftar vakti sofraya oturuyorum acaba ne yiyor diyorum, düsün bu adam hakaret etmis, eziyet etmis bana bir gün yüzü göstermemis, aileme saygisizlik yapmis, ben hala merhametim ve mantigim arasinda gitgeller yasiyorum. Biraz kendimi düsünmeyi ögrenmem lazim. Cok tesekkür ederim arkadasim, yarama merhem gibisin, insAllah sende cok cok mutlu olursun.

kimse üzülmez herkes kendini düsünüyor tabii ki Peki esiniz sizi zorladimi barismak icin? Nasil direndiniz

Niye şu kadar zamanım gitti bu kadar zamanım gitti hesabı yapıyosunuz ki, tercihlerinizi yaşadınız olmadığını gördünüz ve bitti, giden bişey yok tecrübe diyin geçin

hayir yok

boşanmış bir arkadaşım bir gün bana "boş ver niye üzülüyorsun, en azından evde kalmadın" dedi:)) Bunu o an için beni güldürmek amaçlı söylediğini biliyorum Önceki

Tam olarak sorun nedir, örnek verebilir misiniz? Belki halledilebilecek bir şeydir?

4.5 yil zaten sans vermissiniz, adam olamamis, kiymetinizi bilememis. Aglayip zirlamasina aldanmayin derim, keske zamaninda adam olaymis. Yasiniz gencken kesip atin bence. Baska biriyle mutlu olursunuz insallah, genc ve cocuksuz olmaniz sans ve avantaj.

9 aydan fazla oldu bosanali.. Tabiki zor bi süreç ama Rabbime çok sükür hiç pişman olmadım.. Elimden geleni o kadar fazla yaptımki evlilik boyu, hakliydim alttan aldım, hakliydim çabaladm, hakliydim yeri geldi sustum.. En son noktada artık emin oldum duzelmeyecegine, karar vermek zor olan zaten, ama elden gelen yapıldıysa da Allah'in izniyle ferahliyosun.. İnsanlar değişmiyor, bu kesin.. Sevsem de mutlu olamayacagimizi gördüm zaten gün be gün o sevgi de tükeniyor huzursuz evlilikte.. Velhasıl, eski eşimin tüm direnmelerine rağmen gerçekleşti boşanma.. Ve şimdi iyiym cok şükür.. Özlerim diye korkmuş burada konu bile açmıştım ama aklımda tek kalan bana ve aileme yaptıkları, ne sevgi var ne ozlem.. O kendi kendini bitirdi zaten.. Sadece Allah'a havale ettim onu ve ailesini.. Boşanma zor evet ama kötü evlilik ayrı bi zor.. Boşandıktan sonra senin kendine bakisin önemli, bunu unutma.. Ve ailen, yakın çevren de kotu bakış açısına sahip değilse rahat bi hayatın oluyor Allah'in izniyle.. Elinden geleni yapmalı insan, ama olmadığını olmayacağını gorduysen de omrünü heba etme.. Belki daha mutlu olursun, kimse bilemez..

Ruh hastasıymış resmen. Saygısız herif bir anda nasıl "insan"a dönüşebilir? Nasıl seni seven mutlu eden biri olabilir? Asla inanamıyorum bu yalvarmalara. İnsanların duyguları değişir ama karakter yapısının değişmesi çok zor. Boşuna ümit ediyorsun. Bir de belli ki tepene çıkarmışsın. Seni kaybemekten hiç korkmamış. Dışarıdan kendine bakabilseydin bir daha suratını görmemen gerektiğini anlardın. Ama sen hala trajik bi şekilde değişeceğine inanıyorsun. Diyecek bir şey bulamıyorum. Sarıldığın zaman seni iten birine karşı sevgi besliyorsan sen de normal değilsin gerçi. Çok tuhaf. =S

Yanlış anlamayın ama ben sizin adınıza sevindim. Açrığınız konuda çok şey yazmak istedim ama tuttum kendimi.

Ben ona cok sans verdim. Beni dinlemedi. Güzellikle söyledim anlamadi. Iflah olmaz o. Pisman olan bir insan ilk ayrilma noktasina geldigimizde düzelirdi. Söz verdi yine ayni. Hep ayni. Degismez.

Bakin benim de size katildigim yerler var, lakin konu sahibesinin icinde bir istek, sevk yok. Yani hevesi gitmis, savasmak veya olmayan bir seyi oldurmak icin surumek, diremek istemiyor. bide bazi yorumlarda karsina daha iyisi cikar sana yasadiklarini unutturur diyenler var. Bu nasil bir tavsiye anlamadim. Ihtimali 100 de 1 bile degil. Ben de bunu diyenlerdenim, cunku bu tespitiniz %100 yanlis. Burdaki tanidigim bosanmis kadinlarin %99u 2. evliligini yapmis ve gayet mutlular, iyi ki bosanmisim yoksa karsima simdiki kocam cikmiyor yaziyorlar siklikla. 2. evliligini yapanlar mutlu, zira artik kimin cercop kimin adam oldugunu anlamalari tecrubeyle kolaylasiyor. Yani bahsettiginiz olasilik %1 den cok cok daha yuksek, istatistigi de burdan topladim. Toplumun her kesiminden kadin var burda, o yuzden populasyon istatistigini dogru yakaladigimi dusunuyorum. Siz mutlu musun bilmiyorum ama mutsuz birine israrla git mutsuzluga yapis demeniz bence dogru degil. Mutlu olmadigin ortami terk etmek cesaret ister. Hayat, kader cesurlari kayirir bunu unutmamak gerek, mutluluk gercekten onu kovalamaya cesareti olanlarin hakki.

Konuna dun yorum yazmistim. Kendini bukadar kotu hissetmen, toparlanamayacagini sanman vs cok normal canim. Su anda 2 bucuk aydir ayriyiz, yasal islemleri baslattik anlasmaya calisiyoruz, ve hic ama hic kolay degil. Uzunca zamandir dün kotu hissettigim kadar hissetmemistim. Tum gun agladim. Kendim icin, asla ve asla onun icin veya onsuzluk icin degil. Emin oldugum tek sey hicbir pismanligimin olmamasi. Yeterince sabrettim, caba gosterdim, ugrastim, etrafinda pervane oldum. Yetmedi, yettiremedim. Biyerden sonra 'dur' dedim kendime. Ve durdum. Devam etmek zorundasin. Ailene tutun, arkadaslarinla bulus, gorus. Yemeklere cik, kafani dagit. alisverisler yap, isine odaklan, kuafore git, oyalan yani. Kisa sureli oyalanmalar bunlar ama olsun, hayat kaldigi yerden devam ediyor. Tutunmak zorundasin. Unutmak zorunda degilsinki onu, zaten mumkunmu? Senin hayatinda 4,5 sene boyunca sana en yakin insan o olmus. Herseyinizi paylasmissiniz. Iyi kotu gunleriniz oldu. Bunlari bir kalemde silip atamazsin elbet. Kararinin dogru oldugundan emin misin dersen; evet. Mantiken eminim. Gonlum hala onda, saniye aklimdan hayalimden cikmiyor evet. Ama aklimda onun beni hic aramamasi, sorunlarimizi konusma luzmunde bulunmamasida devamli var. Daha zor gunler bekliyor beni evet, hala esyalarimi alamadim mesela. Esyalarimi nezaman bana ulastiracak, yada nezaman gidip alacagim bilmiyorum, ama bu bile benim icin 'ilerlemek' icin bir adim. O evden kendimi tamamen silmek istiyorum, esyalarimi pilimi pirtimi herseyimi alip geride birakmak istiyorum. Bu adimlar kolay adimlar olmayacak, ama olsun. Uc bes gozyasi, sonra oda gecer. Yanliz birde soyle bir durum var, sikinti vucuda vurabiliyor. Belim, omuzlarim, sirtim.. tum kaslarim okadar sert, okadar agriyorki kac gundur. Stres artik vucuduma vuruyor. Oruc sebebiyle saglam bir masajada gidemiyorum.. Bu asamalarin hepsine hazirlikli olman gerek. Bazen biseyleri zorlamak sadece olmasi gereken seyi ertelemek anlamina geliyor. Allah yardimcin olsun canim.

çok çok güzel anlatmışsınız gerçekten.. çok benzer şeyler yaşadım benim ailemi saf dışı bırakması gibi ama bitti bıraktım yüklerimi kurtuldum..

Arkadaslar cok tesekkür ederim hepinize. Biz esimle ayrildik. O iflah olmaz. Geldi yalvardi yakardi ama yok. 5 gündür gitgeller yasiyordum. Acaba olur mu, acaba bi sans versem olur mu. Pismanliklar icindeydi ama yüz ifadesinde ben yine degisirim vardi. Dün gece kardesimde kaldim. Sabah balkona ciktim hava almak icin kötü oldum. Sonra dedimki ben bu derece kötü olmayi hak etmiyorum. Kardesime ve esime dedimki beni eve birakin, hadi hadi. Ne oldugunu sasirdilar. Hadi dedim hemen. Kararim kesin ben bunlari haketmiyorum. Kardesime sonra sen kal dedim, erkek oldugu icin kavga ederler diye. Esi sagolsun gel abla beraber gidelim dedi, arabayla gittik, asagida bekledi beni ben ciktim eve. Aglamis tabii ki gözler sis. Beni koltugun kösesine sIkIstirdi agliyor yalvariyor nolur bir sans. Ben sana cok sans verdim dedim. Yeni mi aklin basina geldi dedim. Yüz ifadesinden ne kadar da rol yaptigini anladim. öyle agliyorki ama. Ben hic aglamadim, ben gidiyorum dedim, bitti dedim. Carptim kapiyi ciktim. 3 saat sonra babamlara geldi. Oturdu babam salondan cikti, bana serefsiz demisti o yüzden evden ayrilmistim babamda serefsizlerle oturma sen dedi yan odaya gecti. Bu gene yalvariyor yakariyor. Git artik dedim gitmedi, babam kolundan tuttu cikartti. Bitti benim icin. Sanki üstümden yük kalkti. Bundan sonrasi insallah güzel olacak, ümitliyim. Cocugumuzda yok, iyikide yapmamisiz. Önüme bakiyorum artik. Belki zorluklar yasarim ama sevgim bitti benim, o acidan rahatim belki.

Ama en azindan ben denedim dersin...

Rabbim yardimcin olsun canim, zor surec.. bi de su yonden bak, 8 sene emek vermis ve olmadigini acikca gormussun, az bi zaman degil ki.. peki soruyorum, bi omur vermeye deger mi? o zaman daha pisman olmayacak misin, gore gore devam ettim diye? insan mutlu olmak icin evlenmez mi? hangi aile ister evladi bosansin? ama demek yilmis insanlar.. ve emin ol, onlar bizden cok daha iyi goruyor olanlari.. basta ben de cok acidim eski esime ama zamanla buz oldum cok sukur.. ben hakli oldugum halde ona gozyaslariyla yalvarip aglarken, duzgun davranmasi icin cirpinirken o bana acidi mi? bi damlacik mutlulugu yok yere cok gordu.. hic yoktan ne hale getirdi guzel olabiecek bi evliligi.. HİC YOKTAN.. ve o simdi acidigin esin, sadece seni ciddi gordugunden boyle yalvariyor, acindiriyor.. gercegi bu degil.. eger gercekten oyle biri olsa, bastan deger verir bu hale getirene kadar ugrasmazdi.. kabul edip gidersen, 3 gun gecmeden aynisi olacak..

Başkasının hayatını bilemem ama kendimden örnek vermem gerekirse oğlumla ben yeni bir hayat kurduk, çok huzurluyuz şimdi. eskiyi unutmak epey zamanımı aldı. Ama bir işim var, bir düzenim var. Boşanırken belirsizlik vardı evet. Ama bir yerden başlamak lazım dedim. Yani o gücü bulmak kişinin kendi ellerinde. Başlayınca da gerisi geliyor. Allah yardım ediyor.

Rabbim yar ve yardimcin olsun, ne zordur bilirim; gecen sene bu zamanlar ayni durumdaydim.. duygusalligi bi kenara birak bi dusun her seyi.. insanlar degisecegine inanmam ben, hadislerde bile var.. hani adam hata yapmistir o ayri, ama karakterse o artk degismez.. bi de hangi ana baba ister ki evladi bosansin, demek ailen o raddeye gelmis, eminim haklilar da.. sakince kararini ver, aceleye luzum yok..

Aynı hemen hemen deger görmemek kufur hakaret itip kakma hep ezmeye calisma hep o hakli hep onun dedkleri olacak yazmayla bitmez ama saygi bitnce sewgmde bitti benim. konularm war orda daha ayrntili yazdm. ama cocgm icin yanls yapmaktan korkuyorm bu seferde gecip giden hayatma yaniyorm engel olamyorm bosanmayi dusunuyirm hep(9 yildr) çünkü bu hakszlk ben bunlari haketmiyorm sonanda

Aynen benimde we hala ewliym. cocugunuz warmydi onun icin çok zor oldu mu peki boşanma

Daha önceki konumda anlattigim gibi, esimin saygisizligi ve huzursuzlugu yüzünden ayrilma noktasindayiz. Henüz kagit islemleri baslamadi, ama ben babamin evindeyim. Artik anlasamiyoruz, 4,5 sene ne yaptiysam olmadi, tek tarafli olmuyor. Hakaretler, bana ve aileme saygisiz tutumlar, beni kopardi. Icim paramparca. Ellerimden kayip gitmis koskoca bir hayat var sanki önümde. Baktikca o hayata agliyorum. 28 yasinda yüksek lisans yapan, calisan, cevrem tarafindan cok sevilen bir insanim, ailemde öyledir. Aileminde zamanla esimin tutumlarindan dolayi hic onaylamadigi bir evlilikten, ama daha cok benim artik icimin paramparca olmasindan dolayi ayriligin sart olduguna karar verdim. Bundan sonrasi beni korkuytuyor. Bunca olumsuzluga ragmen hep "acaba özler miyim, acaba düzelir miydi, acaba söyle de bi denesemiydik" var kafamda. Ailemede öyle dedim, o yüzden kagit islemlerini baslatamiyorum dedim. Ayrilan bayanlar, özellikle evliyken ayrilanlar, size soruyorum. Kafanizdan nasil söküp attiniz? Ayrildiktan sonra hic acabalariniz oldu mu? Ne kadar sürede atlattiniz acinizi?

Sizin sornlarnz neydi ss

Cok tesekkür ederim

Zor... çok zor... iflah olmadım mesela ben.. Sinirlerin sağlamsa kendi içinde enerjin bayağı yüksekse ayrıl.. Yoksa hiç bulaşma. M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Insanlar hayatta yasadiklari aci tecrubelerle degisebilirler. Ben bunu soyluyorum. Ne kavgalardan ne mahkemelerden donup evliligine devam eden insanlar var. belki bu evlilik bitecek belki bu hanimin esi degisecek biri degil. Hicbirimiz bunu bilemeyiz. Ama bu forumda yazarken bence herzaman yapici tavsiyeler vermek lazim. belki evine donecek ve mutlu olacak belkide olmaz bilmiyorum ama olma ihtimalide varken kucuk bir ihtimal dahi olsa hic tanimadigimiz bir insana bosan degmez dememeliyiz. Boyle bir hakkimiz oldugunu dusunmuyorum bosandiktan sonra belki kendini cabuk toparlamis insanlar vardir ama bunun coook zorlugunu yasayanlarinda oldugunu unutmamak lazim... bide bazi yorumlarda karsina daha iyisi cikar sana yasadiklarini unutturur diyenler var. Bu nasil bir tavsiye anlamadim. Ihtimali 100 de 1 bile degil. Gelen gideni aratir diyede bir soz var bunuda akildan cikarmamak lazim. Bence olayi bide bu taraftan dusunmeliyiz Niyetim birilerini terslemek falan degil ama konu birinin evliligiyse tavsiyelerde daha dikkatli olmak gerekir diye dusunuyorum

canim ben ayrildigimda dunyalar benim oldu cok rahatladim, ama babam beni kabullenmemisti, aci olan buydu bende tek basima yasamak zorunda kaldim, bide benim babam hep elalem elalem diyen biri ondan dolayi olmamisti evde kalmak. ama bosanmaya gelince cok sukur bitti dedim yani kabustan uyanmis gibi olmustum pinkpumps Aşk & Nefret tek ayak

Herkes senin söyledigini söylüyor. Karakter degismez diyorlar. Üstelik inanclida bir insan. Ama ahlaki konuda malesef cok eksikleri vardi. Bugünde aradi yalvariyor birakma beni diye, ama benim icin dönüsü yok artik. Unuttun mu peki sen tamamen, hic aklina geliyor agliyor musun? Canin yaniyor mu hic? Hic merak ediyor musun onu?

neden iflah olmadin ki? cokmu yeni daha?

senden bin kat daha iyisini de bulsa, adamin karakteri buysa, aynisini ona da yapar merak etme.. insanlar degismiyor.. binde bir, cok nadir.. bir de bi insan hata yapmissa ve farkindaysa o bi anliktir.. ama bu o insanin karakteriyse omur boyudur.. kendini yipratmamaya calis, Allah'in izniyle, yardimiyla gecer bu gunler de.. gecen sene bu zamanlar hemen hemen ayni durumdaydim.. simdi cok iyiyim cok sukur.. biz kendimizi cok korkutuyoruz, kolay degil evet ama bazen gercekler kafamizda kurduklarimizdan daha insafli.. ben mesela saniyordumki, alnimda bosanmis yazacak herkes bilecek.. simdi ise diyorumki, bilseler ne olur, namusumla evlendim, olmadi, namusumla geldim.. Rabbime sukur, bi ayip yok ki.. zaten cok sukur cevremde de oyle cahil insanlar yok.. en onemlisi aile, onlar da seninleymis zaten, Allah'in izniyle, hic uzulme.. boyle konusunca sanki bosanmayi tesvik gbi algilanmasin : ) senin, benim gbi durumlar icin benim cumlelerim..

Hic kimse yazmamis dorkorella Mahir Erk'in

Her zaman kadinlar mi cirpinmali? Ben hic cirpinan erkek gormedim malesef ki.. hem kadinlar cirpindikca daha cok deger gormuyolar daha cok uzulen oluyolar ne yazik ki.. benim o kadar cirpinmalarimi gormediler iste.. herseyine tamam dedigim halde tum borclarini kabul ettigim halde yine sorun cikaran o oldu. Dedigin gibi canim huzur vermeyen adam icin arkanda durmayan adam icin cirpinmayacaksin.

Endişelerinizi çok iyi anlıyorum, evliliğinize 4,5 yıl zaman vermişsiniz bişeyler değişecek düzelecek olsaydı bu sürede düzelirdi hiç canınınızı sıkmayın çok gençsiniz hatta ben sizin şu an ki yaşınızdayken evlenmiştim. Kendi ayaklarınız üzerinde duruyorsunuz, çevreniz ve aileniz tarafından sevilen birisiniz bu nedenle endişe etmenize hiç gerek yok evliliğinizi bitirdiğinizde herşey düşündüğünüz kadar kötü olmayacak kendinizi yıpratmayın hakkınızda hayırlısı olsun.

amin amin.. annem babamla zorla evlendirilmiş zamanında.. sonra sonra alışmış sevmiş ama babamın o kadar hataları vardı ki kadın 20 yıllık evliliği daha fazla devam ettiremedi.. bazen boşanmakta da hayır vardır.. olmuyorsa kesinlikle çok fazla zorlamamalı.. nasip böyledir belki demeli.. efendimiz boşanmayı son raddede düşün diyor. son raddeye de gelinmişse dönüş olmaz maalesef.. sizin de Allah yardımcınız olsun

sizinki ufak seydir, bosan diyen bi luzumsuz cikmistir, bu her bosanmayi onereni 'aile kurumunun kutsalligina saygisiz' yapmaz.. hem bu konuya gore konusacak olursak, ortada bi yuva/aile goremedim ben.. kucucuk seyde bile 'bosan' diyenlerle, herkese 'bosanma, sans ver' diyen zihniyet aynidir bana gore..

işte çantada keklik olarak görüyolar. alana kadar prensesleriymişiz gibi davranırlar aldıktan sonra köleleri gibi

benzedigimiz noktalar var.. ben de cok duygusal, cok merhametli ve gecmisten kolay kopamayan biriyim.. o gel gitleri ben de yasadim.. hepsi cok normal.. o uzuntulerinin gecmeyecegini sanman bile normal, cunku cok taze.. bence kotu ve mutsuz bi evlilikte en zoru bosanma kararini verebilmek, sonrasi zaten geliyo.. bende şoyle oldu, cok korktum, bidaha mutlu olabilirmiyim endisesime kapildim, pisman olmaktan korktum.. ama ayrildiktan sonra Rabbim oyle bi guc verdi ki, cok cok sukur ne pismanlik ne uzuntu.. arada insan hayalkirikliklarina agliyor, bazen durgunlasiyor baslarda ama bu da cok normal.. kalpsiz degiliz ya.. o evlilik oyle bi cendereymis ki, aldigim nefesi farkettim ayrilinca.. tabiki bosanma cok aci bi olay, kim bosansa yanar icim.. bu soylediklerim, benim sorunlu evliligim icin gecerli.. bosanma her zaman son care olmali.. ama benimki kangrendi.. inan ayrildiktan sonra sadece yaptigi kotulukler kaldi aklimda.. guzel anlari dusunmedim bile, cunku evliyken bile hasrettim o guzwl vakitlere.. ozetle, korkularin cok normal.. ama cocuk sahibi olacak kadar guvenemedigin bi adamla mutlu bi evlilik olmasi da mumkun degil.. once saygi ve guven.. seni cok iyi anliyorum.. ne zaman istersen ozelden de yazabilirsin.. dilerim cok mutlu olursun..

Kardesimde ayni seyi söylüyor. Hayat tecrübesi olarak göreceksin diyor. Öyle yapmaya calisiyorum. Fakat bu isin icinde duygularda oldugu icin, herhangi baska bir tecrübeye benzemiyor, nihayetinden bir insan almissiniz hayatiniza ve tekrar o insani cikariyorsunuz hayatinizdan, kolay birsey degil gercekten. Bazilari belki daha kolay atlatiyor, birazda kisilik ve ne kadar cok sey yasadiysaniz ona bagli bir durum.

valla benim 2.5 yıl sürdü üzerinde birde 1.5 yaşıdna bir oğlum var saniye düşünmedim. ayrıldım ve mutluyum. bıktım tek taraflı emeklerden, bıktım yerine getirilmeyen sözlerden herşeyden, aldatmasından vs.. ilk başta çok bocaladım 1 ay ayrı kaldık benimde aynı sizin gibi acabalarım oldu, ama sonra baktım oh be rahatladım ya! inanın bir yük kalktı üzerimden! benim çocuğum var diye de sürekli görmek zorundayım ama siz değilsiniz, sadece boşandıktan sonra "boşanmış" olmak nasıl olur diyordum ama çok şükür onunla da bir sorunum olmuyor. bittiyse uzatmak sadece size zarar verir. 4,5 yılınız gitmiş zaten gerisi size kalsın..

aynen öyle... işin içine saygısızlık, güvensizlik ve özellikle DAYAK olayı girdiği zaman bence iş bitmiştir... onun telafisi yok ya.. tıpkı aldatılmak gibi. Allah korusunu.

Geçen ayda ben ayrilmistim esimle bizim öyle siddetnis hakaretmis durumlarimizda olmadi. Bi seyden patlak verdik kayinvalidemlerde zaten istemedikleri için eşime çok güzel gaz verdiler bitti.. Simdi baristik ama dediğin gibi sevgi filen görmüyo insanin gözü acaba biseyler duzelir mi acaba bi sans versem mi diye tereddütte kalıyor insan. Ben ALLAH rizasi için bi şans daha verdim evime döndüm. Bu asamada baya bi sikintilarim oldu ailemi karsima aldim. Ama eve gidince bi baktim sevgim torpulenmis guvenim torpulenmis hevesim isteğim yok. Esim hatasini anlamis gibi ama ayni zamanda benden beklentileri de yüksek. Her an teyakkuzdayim anliycagin. Her an yapamiycakmisim gibi olmayacak birakcakmisim gibi geliyo. Eskisi gibi iyi niyetli saf olup tutunamiyorum. Yani diyeceğim şu ayrilinca insan hep sonrasını düşünüyor bosanma asamasini ve sonradan gelen zorlukları güçlü olup kararlı durmayi beceremiyoruz. Ben simdi bakıyorum da ayni eve girip aklında soru isaretleri olmasida çok zormuş. Evliliğim resmen benim sinavimda suan. Tabi bu sinavi yaparken en çok zorlanan yine benim. Ayrilik kafami kurcalio ille bi daha deneyim belki bi umut düzelir umidin varsa. esinle hatalarinizi karşılıklı konusin anlasma yoluna gidin. Barışın öyle kör kütük eskisi gibi iyi niyetli asik olma. esine sakim soyleme hissettirme ama bi muddet evliligini imtihandan geçir tabi bunu yaparken hatalarinizi duzeltin baktin yine olmuyo aklinda soru işareti kalmaz. Sizlere belki sacma gelebilir ama ben böyle bir yolu sectim ve simdilik zamana biraktim olaylara bakıyorum. Olmuyosa olmuyo o zaman gonul rahatligiyla biter benim için. En azından öyle umuyorum

Keske sizin kadar güclü olabilseydim, aglama nöbetlerim tutuyor. Biraz rahatliyorum, sonra tekrar icime bir dert giriyor kötü oluyorum. Git gellerim var, acabalarim var. Babam git birdaha evine gelmem o adamla karsilastirma diyor beni, kardesim gitmeyeceksin diyor gözümün icine bakiyor cocuk ablam fikir degistirirde gider diye. Onun 6. hisse cok kuvvetli ne derse cikiyor hep, mutsuz olacaksin ayrilacaksiniz bu adam degismez inan bana diyor. Cildirmak üzereyim. Ne kadar acizsin diyorum kendime. Atlatmam ne kadar sürecek bilmiyorum. Siz ne zaman rahatladiniz tam olarak? Daha kagit islemlerini bile baslatamadim, esimin yalvarmalari basladi mesaj atip duruyor bana, kardesime, babama. Ne olur evinizden kovmayin beni son bir sans verin degisecegim diye sözler veriyor, Allaha söz verdim diyor. Babam dün bogazina yapisti yine üzüldü adam, o dereceye geldik yani

hem kendini hem aileni dusun.. duzelmeyecek adam yuzunden neden uzulesiniz? bu noktaya gelecegini bilmiyomus, bak sen! sunu demek istiyor 'ben yaparim ederim falit susar nasilsa diye dusunmustum'.. bile bile yapmis olmasi daha kotu degil mi, resmen hainlik.. simdi de biliyor kimse senin gibi olmaz, dayanmaz.. ve en acisi da su ki, su an yalvardigina gore aslinda senin hakli oldugunu biliyordu, e o zaman neden yapti?!

bosanmak cok zor, aci bi olay.. insan kirilan hayallerine ve yitip giden duygularina yaniyor.. kimse bosanmak icin evlenmez ama bazen imtihan oluyor ve bu hallere geliniyor.. kotu bi evliligin ardindan gelen bosanmalarda taraflarin aglamasi da dedigin sebepten daha cok.. hani belirsizlik, korku, tedirginlik vs.. bir de basta soyledigim duygusallik var.. insanin tanistigi, nisanlandigi gun canlaniyo mahkemede gozunde, bir de o mahkemeye bakiyosun; gercekten cok aci.. ben de yasadim.. kimse o duruma gelsin istemem, ama bazen baska secenek kalmiyor.. yasayanlara Rabbim yardim etsin..

Eşimden ayrılalı 8 ay oldu ama resmiyette 3 ay oldu boşanalı kimse için değmez keşke daha önce boşansaydım boşuna çektim onca sene bu aşağılık adamı