Dikis kursuna gitmistim gecen yil. Orada sizin gibi yeni gelin bir arkadasimiz vardi. Kursun maskotu olmustu tabir-i caizse. Kiz halinden cok memnundu. Ilginizi ceken bir kurs olursa halk egotime basvurun. Yeni basladi sayilir kurslar. Dil kurslari, resim, gitar, bağlama pek cok alan oluyor.

Bunlar hep işsizlikten. Evde iki kişisiniz. Ev dağılmıyor kirlenmiyot kafayı dağıtacak birşey yok. Iş aramalarını hızlandır olmadı ise girene kadar kafa dağıtacak birşey bul kurs olur başka birşey olur

Allah yardımcınız olsun. Dikiş nakış, keçe gibi evde yapabileceğiniz hobiler geliştirebilirsiniz. Ya da muhabbet kuşu alıp onunla ilgilenebilirsiniz hem ona her türlü sıkıntınızı sırrınızı açabilirsiniz gidip bi başkasına anlatamaz da :) eğer apartmanda oturuyorsanız komşularınızla tanışıp kaynaşmayı deneyebilirsiniz.

2 kedi öneriyorum 3

Merhabalar bir aylık evliyim. Hem benim ailemden hem de eşimin ailesinden uzak bi şehirdeyiz. Evlilik stresi telaşı tatil derken hiçbir şeyin farkında olunmuyor. Evlenmeden iki aya işi bıraktım yaklaşık 3,5 senedir çalışıyordum. Şu anda eşim işe gidiyor bense evdeyim. Tanıdık kimse yok. Çok bunalıyorum. Saçma sapan kurmacalar, düşünceler, korkular bazen içimi sarıyor yalnızlıktan. Acaba herşey yolunda mı gidecek. Olumsuz durumlar olur mu? Çevredeki insanlar güvenilir mi? Başımıza bişey gelir mi? Sürekli evde mi olacağım düşünceleri kemiriyor. Beynim resmen saçma sorular soruyor. İş başvuruları da yapıyorum ama olmazsa ne yaparım evde. Düşünceler sardığı için ve tanıdık kimse olmadığı için bazı zamanlar kalbim yerinden çıkacak gibi hissediyorum. Oturup ağlıyorum. Belki bu süreç geçecek ama benim gibi yaşayan oldu mu hiç. Varsa bu süreci nasıl atlattı. Yardımcı olursanız çok sevinirim. Dert bende derman

var tabiki ben tam olarak ayni durumlari yasamisiz sen daha yeni yasiyorsun duvarlarla konusasin geliyor degilmi evinin zilinin sesinin nasil oldugunu bile bilmiyorsun hergun ayni isleri yapmakta sarmiyordur artik seni benim yemek yapmak gibi bir hobim vardi eski filmleri acar yemek yapar biraz zaman gecirirdim ama 1.5 sene yattim kalktim agladim sonra zamanla alistim sizde alisacaksiniz merak etmeyin anne baba evi gibi olmuyor tabi ama alisiyo iste insan herseye yalnizliga sokaga cikinca tanidik kimseyi gormemeye kapinin calmamasina herseye alisiliyo

Öneriniz için teşekkür ederim umarım çabuk atlatırım.

ben hic uzak kalmamistim oyuzden uzun surdu biraz :) 3

Ben de üniversiteyi ailemle okudum. Çalışırken uzak kaldım ama çalıştığım şehirde akrabalar arkadaşlar herkes oradaydı annemi de sürekli görürdüm o zaman bile çok farklıymış diyorum. Şu an keyif alamıyorum ama bu süreci atlatmak zorundayım pekara