Fikirlerinize cok ihtiyacim var. 1 bucuk yillik evliyim. Herkes gibi borcla harcla evlendik. Hala da ugrasiyoruz. 3 sene gorustuk. 6 ay kadar birlikte ayni evde de yasadik. Ikimizde 28 yasindayiz. Kv kp iliskileri orta halli. Lafimi sakinmam. Kv de de ayni sekilde. Yuvarlanip gidiyoruz. Maddi durumumuz iyi. Genel bir ozet geceyim dedim. Simdi konuya geleyim. Evlendigimden beri hic oyle kalbim pir pir falan etmiyor. Esimin icinden okuz cikti orta dozda. Ilk baslarda onemsiyordum ama bende saldim. Sevgiliyken ne guzeldik. Ne mutluyduk. Simdi bakiyorum da mutluluk kismen, uzuntu kismen, sinir harbi kismen... Sanki o yuzukle boynuma da tasma takilmis gibi. Bazen diyorum iyi ki evlendim canim yaaaa.. Bazen de ben bunu cekmek icin mi evlendim... Bazen gozum donuyor diyorum ki kaldir at su balkondan... Anlatabildim mi ruh halimi bilmiyorum. Tek boyle dusunen yasayan ben miyim? Bosanmayi bile dusundum. Ama inanin sebepte yok gibi. Ufak uyusmazliklarda bile savunmalari, laflari aptalca geliyor. Omur curutuyormusum gibi. Ama bazen de bir bakiyorum ooo dunyanin en sansli kadiniyim.. Gercekten suan mutsuz ruh halimle yazdim hepsini. Bunu yasayan tek ben miyim? Tamam ufak tefek kavgalar ayri ama onun haricinde her an canim esim, yoldasim iyi ki evlenmisim falan diyor musunuz surekli? Ben de mi problem var?

Ortalama bi erkegin bundan rahatsiz olacagini sanmiyorum:) bizim sorun gorduklerimiz onlara gore sorun degilki:) bunu sorun yaparak bastan kaybediyoruz biz:))

Sakin ol ya.. bak kac ay hasret gecirdiniz. O kadarda kasma.

Dur ben bi deneyeyim bakalım. Şu çorabım nerede desin ben kirlide diyeyim mesela. Ne yemek yiyoruz desin öyle canım istemedi yapmadım yumurta kır diyim. En önemlisi para yönetimini elinden bırakayım parasız kalsın her gün sigara içmek neymiş ayda 300 tl sigaraya vermek neymiş bi görsün bakalım. Bizim ev sirke nasıl dönüyor izleyin bakalım

Her an tabi ki huzurlu degilim. Ama genel manada ortaseker diyebilirim.

İstatistik olarak böyleyiz bana göre de garip degil duyguların hepsini barındırıyorsak kimi zaman öfke, sevgi, arzu hepsi ortamına göre yaşanılıyor. şiddet saygısızlık yoksa bunlar kafı kızında bile vardır

Vallahi 11 yılı devirdik ve acaba evlenmesemiydim bu adamla dedigim zamanlar oluyor hala Bazen cok mutluyum bazende keske bekar kalsaydim diyorum. Herzaman mutlu etse ben yine sorun yaratirdim, icinden geceni soylemiyorsun beni idare ediyorsun diye Ama bu ara merkur tersmi gidiyor nedir, bir haller var bu gezegenlerde. Herkeste bir gerilim hali var.

Ya ne yapayım Allah Allah sinir etti beni konuşmuyorum şuan hatta bana yalvaracak özür dileyecek sonra konuşurum ancak. Şeytan diyor ki şu evde tek birşeye bile el sürme yıkama temizleme ütü yapma para yönetimine karışma bakalım ne yapacak

Üç gün iyi ki evlenmişim bu adamla çok şanslıyım kuzu gibi diyorum, beş gün bir annene gitte nefes alayım diyorum. İki gün huyundan suyundan gidersem üçüncü gün mutlaka kendimden kaynaklı bir sorun çıkartıyorum. Eşim daha uyumlu ben çirkef ve baskın kalıyorum, tek büyüdüğüm içinde bazen yalnızlık istiyorum sebepsizce sıkılıyorum.

Aşkla evlenince böyle oluyormuş, kanıtladınız bana da, Aynı hisleri ben de yaşıyorum, Hem canımın taaa içi, hem en nefret ettiğim, Bazen sinek ısırsa üzüldüğüm bazen parçalansa bana ne diyebileceğim, Saçma sapan duygular işte.

Biz hep sevgili gibi olmak istiyoruz. onlarda hayatin rutinine baglanarak yasamak.. her programi ben yaparim mesela.. oysa yorgunum der once. sonra ben surat sallayinca iyi hadi cikalim.. halbuki o saaten sonra ciksan. ne.. cikmasan. ne.. ben kirildim bile.. sanki zorla vakit gecirtir gibi..

Baska bir arkadasa da yazdim. Inanin bazen cok ciddi dusunuyorum yahu. Beni boyle seviyeli seviyeli cildirtiyor ya. Kaldir at balkondan. Oohhh miss. Gitti dirdir. Sacma sapan tartismalar ve savunmalar. Bazen ne dedigini kendi bile anlamiyor bence. Anca demagoji..

Valla bende öyleyim bazen korkunc kinleniyorum, bazen ise iyi ki diyorum üffffffffffffff

Şöyle bir söz hatırlıyorum: Yan yanayken boğmak isterken uzakta iken deli gibi özlediğin kişi, eşindir! Sözü yanlış hatırlamış olabilirim ama aşağı yukarı böyle bir şeydi işte. Hiçbir evlilikte her şey her zaman çok iyi gitmiyor. Sürtüşmeler, uyumsuzluklar olabiliyor. Özellikle evliliğin ilk üç yılı birlikte aynı evde yaşama alışmaya çalışıyor insanlar. Siz henüz alışma devresindesiniz. Eşiniz sizin bazı huylarınızı benimseyecek, siz de onun. Bu süreçte çocuk yapmayın ve birbirinizi iyice tanıyın. Katlanamayacağınız hataları olursa ayrılmanız daha kolay olur.

Sevgiliyken birlikte yaşasanız da bir zorunluluk yoktu. Ama evlilik zorunluluklar doğuruyor. Psikolojik tamamiyle.

Biraz oyle olmus sanki :) ama iste sorumluluksa bize de biniyor. Dertse bizde cekiyoruz. Cogumuz ben gibi calisiyoruz da. Birlikte biseyler yapmak icin berdigimiz emege yazik..

Ya iste gercekten bende bunlari yasiyorum. Genelde hirslandigim agladigim kisim daha cok olmakla birlikte hemen hemen ayni durumlar... 1

Orta ölçekli öküz tolere edilebilir yani öyle umuyorum Evlilik bu mükemmellik değil Mükemmeli arayan aha buraya yazıyorum:) mutsuz olur

Ben yalnizligi seven bir kadinim, hayatta bir basima var olmayi seviyorum Buna ragmen iki kere evlendim, deli miyim neyim diyorum bazen Esim gercekten ruh ikizim olabilecek tek erkek, hayata bakis acimiz, zevklerimiz, pek cok yonden benim erkek versiyonum gibi ama bende zaman zaman sizin gibi hissediyorum Gerci ben neden boyle hissettigimi biliyorum, benimki tamamen yalniz kalma istegi, bazen gitse bi yerlere diye gozunun icine bakiyorum Yani bazen iyi ki evlenmisim diyorum, bazen neden basima dert actim ne kadar mutluydum ben diyorum Boyle duygu karmasasi yasayan tek kadin diilsiniz :)

Welcome to the real world : (

Evliliği yürütmek herkes için zor. Sürekli mutsuz olmazsın, sürekli mutluda olmazsın. Aşk heyecan ilk zamanlar gibi olmaz, hele çocuktan sonra vakit kalmaz. Bazen yorgun bazen enerjik bazen monoton bazen heyecanlı. Kısaca geçici bir durum

Kimse sürekli olarak mutlu olmuyor evlendiğinde. Genelde biz kadınlarda bu duygu değişikleri daha çok oluyor. Siz eşinizle dertleşebiliyo musunuz Bişeyleri beraber paylaşıp destek oluyo musunuz birbirinize. Eğer bunları yapabiliyosanız bence gerisi çok da önemli değil. Bazen siz kızar küsersiniz bazen eşiniz karşılıklı anlayış ile ilerler zaten diğer türlü zor. Ama emin olun bu saydıklarınızı çoğu kadın zaman zaman düşünür ve söyler.

Hergun bal borek kivaminda olsaydi evliliginiz inan ona bile doyardin. Genel olarak hepimiz bu durumdayiz.

elif şafak'ın edebiyatını pek sevmem açıkçası. ama beni bir yazısıyla inanılmaz etkilemişti, alıntı yapacağım. "Ne yalpalamadan yürümek mümkün öyleyse, ne yolunu kaybetmeden ilerlemek. İşte de öyle. Okulda da. Ailede de. Arkadaşlıkta da. Ve aşkta da... Tereddüt eder insan bazı bazı. Şüpheye düşer sevdiğinden de sevildiğinden de. Gölge olmadan güneş, şüphe olmadan aşk olur mu? Bir insanı haftada yedi gün, günde yirmi dört saat aynı şekilde, hiçbir iniş çıkış yaşamadan sevmek mümkün mü? Hele seneler boyu. Mümkün değilse şayet neden bu kadar zorlanıyoruz sevdiğimiz insanları, sevmediğimiz anlar, hatta sevmediğimiz günler olduğunu kabul etmekte? Keşke söyleyebilsek birbirimize, dürüstçe: "Seni seviyorum ama şu anda değil. Seni görmek istiyorum ama bugün değil." Keşke kırılmasak bunları duyduğumuzda, rahat olsak, anlasak. Nasıl da tahammülsüz davranıyoruz aşk söz konusu oldu mu şüphenin kırıntısına dahi. Totaliter aşklarımız."

Bende ayni sen gibi bir ruh halindeyim.. bazen ayyy iyiki evlenmisim diyorum.. bazende nerden aldim bu okuzu. evlilikten bizim beklediklerimiz erkeklerden cok farkli. ne yazikki. ondan biz cok mutsuzuz iste.. halbuki okuzle evlenirken bunlari dusunmeliydi insan..

Sürekli mutluluk değil de sürekli huzur var bende, güvende hissetme, aidiyet gibi.

Yaşadıklarınız normal. Ev, iş, sorumluluk bunlar insani yoruyor. Biz nişanlımla uzun mesafe ilişkisi yaşadık. Hafta sonrali Londra senin, paris benim gezerdik. Dışarda yemek, musical... yani full eğlence. Şimdi beraber yaşıyoruz ve ben bazen bavulu kapip kacasim geliyor. Adamin yaptığı özel bir durum öküzlük yok. Minnoş minnoş takiliyor. Dün gece banyo temizlerken ağladım. Tıraş olmuş... duvarlar kil icinde. Söylene söylene temizledim. Ben bu hallere düsecek kadin değildim diye. Bu sabah uyandim... bana hahvalti hazırlamış, en sevdiğim ekmeği almış. Not yazmış ve beni uyandırmadan ek işine gitmiş. Sonra yine ağladım. Adam bizim icin didiniyor... cabaliyor... ben iki kil icin ayrilmayi düşündüm diye

"Thiiiiis issss evliliiiiik." diye Leonidas edasıyla kocamıza tekmeyi... Şaka tabi ki atmıyoruz. Evlilik sevgililik döneminden çok farklı bir şey. Bir kere arada bir resmiyet var :"Aile". Artık resmen ailesiniz sanki sürekli doktor önlüğüyle dolaşır gibi. E sorumluluklar, yorgunluklar da cabası. Eşinizle bir an evvel konuşun içindeki öküzü salıversin ve evliliğinizin dinamiği yükselsin.

kaldır at şu balkondan mı yazdıklarınız 1,5 yılda normal gelmedi bana.

6 yıllık evliyim ben de bazen eşime kızıyorum, bazen çok mutlu ediyor... Yalnız hala çok seviyorum ve hala beni heyecanlandırıyor...

Elif safakla pek aram yoktur. Ama bu paragraf gerçekten çok doğru.

Evliliğin oturması zaman alıyor, geçenlerde benim evliliğim 4 yılda rayına girdi diyen bir arkadaşım vardı. Kolay değil insan bazen kendine bile tahammül edemiyorken, beyni tamamen farklı çalışan bir karşı cinsle aynı evin içinde yaşamaya alışmak. İyi ki dediğiniz zamanlarınız varsa sabretmeye değer diyorum.

Sizde olan durum bende yeni evlendigimde olmuştu. Allahım ben niye evlendim diye epey bi stres yaşamıştım. Esimin de oyle bir kotu huyu yoktu tamamen benim huysuzlugumdan yasadik bu sureci. Ne kadar yıllarca gorusulse de aynı eve girince işler değişiyor. Bir uyum sıkıntısı oluyor. Sonra geçti bende bu durum. Acaba siz de mi bu yeni evlilik, uyum sağlama sürecini tam atlatamadınız acaba.

İnsanlığın dogasi değil mi zaten farklı ruh halleri. Bana da ara ara geliyor ki bizde çirkef olan ben akıllı olan eşim. Yuvarlanip gidiyoruz çok şükür dogaldir bence

Ben 2 gündür kocamla küsüm. Suan cidden kaldır at fikrine yükseliyorm Haftalardır mesaiye kalıyorlar, yoruluyorsun kalma dedim. Ac mı oturalım dedi adam. Ben çalışıyorum bu arada. Yani evi o gecindiriyır, ben giyim kusama calısıyorm ona göre! Gercekten öyle olsa keşke. Ben bu gardropla 3-5 snee idare ederim yani, deli mi dürtüyo beni hergün sabahın köründe kalkıp ise geliyorum. Abuk sabuk insanlarla ugrasıyıorm. Eve gidip kostur kostur yemek, camasır bulaşık, temizlik yapıyrum. Erkeklerde görev algısı cok fazla. Senin yaptığın fedakarlıklar görevin oluyor bi süre sonra. Hayır değil. Yalnız değilsin yani, evlilik böyle bisey.. O sosyal medya fiyonklu kociler de yalan:)

Aynen doğru temizlikçi kadınlar bile bi eve gidince benden az yoruluyorlar eminim

Genel olarak huzurlu musun? Mutluluk ve mutsuzluk anlık yaşanan duygular Huzurun var ise anlık mutsuz olmak iyi bile oluyor ki mutlu olduğun zamanların değerini anlayasın

Şuan yaşadığım aynen o duygu valla

Kiizzz doverim seni bak:))

Şimdi şöyle düşünün: sevgiliyken misal her buluşmaya özenerek gidiyorsunuz, özlüyorsunuz. Onun evdeki kötü alışkanlıkları sizi çok bağlamıyor, zamanın tadını çıkarıyorsunuz. Ama evlenince bu adam her gün yanınızda, her detay hayatınızda. Buluşma sonunda eve gitmiyorsunuz artık. İlişkiniz üzerine düşünüp plan yapmak artık eskisi gibi olmuyor çünkü zaten bu adam hep burada. Bu hafta gezmeye gidemediyseniz haftaya gidiyorsunuz. Bu şekilde mutluluklar ve eğlenceler ertelenebiliyor. "Zaten haftada bir görüşüyoruz " diye uzun uzadıya planlar yaptığınız günler geride kaldı. E bunun yanında sabah yatağı toplamaktan tutun da onun seveceği yemeği yapmaya çalışmak, aileleri ağırlamak yok efendim para sorunları vs vs her şey çok ciddi artık. Böyle olunca insan rahatlayacak zaman bulamıyor çünkü tüm stresler artık ortak. Yani çok çok normal. Yine bireysiniz ama artık aile içindeki bireysiniz. Mesela baba evinde de ailenizin hareketleri batıyordur eminim. Ev arkadaşıyla da keza öyle. Sürekli bir arada olan insanların ortak sorunudur bu. Olayı evlilik bazında düşünmeyip bu açıdan bakarsanız biraz rahatlarsınız.

Evlilik is loading:)kaldır at balkondan fikrine sıcagım suan yalnız

Şunu demek istedim, eşimle en sert tartışmamızda, en üzüldüğümüz anlarda bile barışacağımızı, her şeyin düzeleceğini biliriz o yüzden kavgalı bile olsak iç huzurumuz vardır. Anlık bişeylere sinirlenebilirsin, üzülebilirsin ama sonrasında tatlıya bağlıyorsanız ve bu çok uzun sürmüyorsa ayrıca çok fazla da olmuyorsa endişe etmeye gerek yok bence. Ben 6,5 senede hiç "nerden evlendim de başıma dert açtım" demedim

Ask tanimina bagli. Boyle tutkulu bir cinsellik karnimda kelebekler falan yok acikcasi. Sevgiliyken vardi oysaki

Sinirlenmissin baya:) gecen bi yazi okudum ve hak verdim:) Diyorki: kadinlari yoran sey, onlarin toplama istegidir.. dogru mu? Bence evet:))

2 yildir evliyim ayni seyleri yasiyorum. Bakiyorum bazen cok mutluyym esim de cok guzel davraniyor. Bazen evlenmeseydim nasil bir hayatim olurdu diyorum. Bu gecis sureci mi bilmiyorum.. Ama emin ol her evli cift boyle.

Amaaan evlilik yuku diye bir sey yok Var diyenlere daha etkili olan "cocuk yuku"nu tavsiye ederim Cocuk yoksa evlilik yukum var demeyin valla Allah carpar

Evliliğin çok yeni ilk yıllar bu düşünceler oluyor sonuçta ne kadar tanıyoruz desek de aynı evi paylaşmak çok farklı...1 yıllık evliyken bende diyordum ne varda evlendim diye... Geçer canım...