Şimdi Anaokuluna gidiyor ve sürekli Mina gelmiş midir anne bugün sence diyor

10 yaşında bir kızım, 4 yaşında bir oğlum var, ikisine de 1,5 yaşa kadar kendim baktım, kızım ilk okul 1. sınıfa başlayana kadar her gün ya ağlardı, ya da anne ne olur işe gitme diye yalvarırdı. Evde bakıcıyla bıraktığımda kendini yerlere atıp ağladığını bilirim. Ben de onu öyle bıraktıktan sonra işe giderken arabayı kenara çekip hönküre hönküre ağlayıp sustuktan sonra o şiş ve kızarık gözlerle işe giderdim. Yarım gün bakıcıda yarım gün kreşteydi. Sonra bakıcıyı istemediğini söyledi, beni eve bırakma ben evde kalmak istemiyorum dedi, kreş öğretmeni o zaman akşama kadar burda kal, birlikte uyuruz sonra kalkınca gene oynarız deyince kabul etti tam gün kreşe başladı. Kreşe götürürken de yolda neler yapmazdı gidene kadar yalvarır, olmadı karnım ağrıyor der, olmadı ağlar... Ki ben sabah kahvaltı saatine bile götürmezdim mesela evde birlikte kahvaltı yapardık, hani biraz daha fazla benimle zaman geçirsin diye saat 10'a doğru kreşe götürürdüm. Şimdi 10 yaşında, yaptıklarını anlatıyorum kahkalarla gülüyor niye öyle yapıyordum ki diyor?! gel de sinir olma. O yüzden sizi o kadar iyi anlıyorum ki, ben hiç unutmadım mesela o ağladığım günleri, onu ne kadar üzdüğümü, çektiğim vicdan azabını ama o hepsini unuttu, geçti gitti, ve inanın bizim düşündüğümüz gibi travma falan oluşturmuyor çocuklarda. Oğlum da 4 yaşında, onunla ayrılmamız biraz daha kolay oluyor, arada ben de seninle işe geleceğim diyor, mikrop var iş yeri çok kalabalık mikrop bitince götüreceğim söz diyorum, çok nadir de olsa arada yanımda getiriyorum 1-2 saat çok mutlu oluyor, oyun grubuna gidiyor mesela haftada 1 gün hem de bakıcıyla güle oynaya gidiyor, sınıfa girdiğinde kimseyi gözü görmüyor, ne beni ne bakıcıyı sormuyor bile. Her çocuğun tepkisi farklı oluyor anneden ayrılma konusunda, emin olun geçecek, biliyorum delip de geçiyor, ama onlar bizim kadar etkilenmiyor. Ben işi bırakmayı çok düşündüm, ama şimdi düşünüyorum 2 çocuk büyütüp yetiştirmek en azından anaokulu çağına gelene kadar en az 12 sene çalışmamam demek oluyordu. Bu benim için çok büyük bir kayıp, daha sonra işe başlamak için çok geç olurdu, çalışmaya alışan ben için çok zor olurdu, o 12 senede benim de akıl sağlığım bozulurdu. Her ikisi için 1,5 sene evde kalmak bile beni çok zorlamıştı. Sakın pişman olmayın, hem kendiniz için hem de onun geleceği için çalışıyorsunuz, bu günler geçecek ve her şey yoluna girecek.

Krese gidince degisecek Benim oglum da oyleydi, krese de zor alisti ama alisti. Ben vazgecmedim. Simdi kosarak gidiyor, arkasindan el salliyorum gormuyor bile

Öncelikle bir babaanne bir anneanne bakım düzeni sağlıklı değil sık bakım veren değişimi çocuklarda kaygıya sebep olur. Uyurken kaçar gibi de gitmeyin mutlaka vedalaşın yoksa daha kötü hisseder. Kaygısı artar olula başkamak iyi gelecektir

D damdan özellikle kendilerinin çalışma hayatı olmamış ve çalışan çevreleri de olmamış ise annenin çalışıp çocuğu bırakması onlara göre trajik bir durumdur Bu söylediğiniz çok önemli çevre bize öyle baktığı için bizim bile modumuz düşerken çocuk nasıl mutlu olsun ki o ortamda Bıraktığınız kişiler bu tarzda davranan insanlarsa onlar bile etkiler çocuğu

İşe gidiyorsunuz diye bir yıldır ağlıyorsa ciddi problem vardır. Bence uzmandan destek alın balbazaar wingardium

1 seneyi geçti memurum. 3 yasinda kizim var. Ben işe başladığımdan beri işe gitmeme alışamadı. Bazen uyurken gidiyorum bazen uyanıkken. Uyanik oldugunda Gel beni kapıdan gönder, işlerimi halledip geleyim, geldiğimde oyun oynariz vs diyorum. Her işten geldiğimde belki 50 defa soruyor. "Yarın işe gidecek misin?" Bazen cok iyi ama çoğu zaman böyle. Esim ve ben isten geldiğimiz zamanlarda dışarıya çıkarıyoruz gezdiriyor oyun oynatiyoruz ama gel gelelim bu sonuç değişmiyor. Virus muhabbetinden dolayi annem ve kayinvalide dönüşümlü bakıyordu. Yakında kreşe vereceğim. Hem kendi anne ben okula gitmek istiyorum diyor bazen de sen yanımda olacaksan giderim diyor. Bana aşırı bir şekilde bağlı ve benim iş durumuma alışamadı. Bu sabah yine uyandı ben gidene kadar lütfen gitme anne işe diye hüngür hüngür agladi. İçim parçalandı. Kazanıp işe girdiğimde pişman oldum.

kv dem yıllarca lojmanda yaşamış eşi polis polislerin eşlerinden polis olan ve hemşire olan varmış bir yerde onların çocuklarına da diğer polis eşlerinden bakan oluyormuş toplanılır oturmaya gidilirmiş bakıcılar da çocukları getirir çıkışta da anneleri gelirmiş vay o çocuklar bakıcı yanında mahsun iken annesi gelince farklı davranırmış da vs yıllarca bunu anlattı bu arada benim annem de çalışıyor ve ben bakıcı ile değil de anaokulunda büyüdüm biraz büyüyünce okula gitmeli deyince de hemen başlardı okuldan bıkıyorlar da küçücük çocuk okul deyince kaçar da vs ben de gittim okumaktan hiç bıkmadım deyince sen istisnasın derdi neyse aradan uzun bir süre geçince benim çocuklarım anaokuluna gitmediler ama arkadaşlarından geri de kalmadılar dedi vs çocuklarının en küçüğü üstü yani o zaman anaokulu vs yoktu ama bugünkü çocukların hepsi anaokuluna giderken gitmeyen eksik kalıyor yine eskiden evde 3-4 çocuk zaten anaokulu ortamı varmış şimdi çocuk fanusta sadece ana baba görerek büyüyor bunlar en yakınımdan basit örnekler ki bizimki çocuğa vs bakmadı baksa bu düşüncelerini minicik çocuk ile paylaşmaktan geri kalmazdı oğlum henüz 1 yaşında iken bu annen sana ne kötü ayakkabı almış demişliği vardır ki chicconun deri ayakkabısı için kendi bilmediği her şey kendi deneyimlemedikleri uygulamadıkları her şey üst kuşak için kötüdür hatta eltimin kızını yemek yedirirken bağladıklarını söylerdi ben şaka yapıyor zannederdim yani yemiyor da zorla yediriyorlar manasında benim çocuğum oldu bağlamanın ne olduğunu öğrendim mama sandalyesinin emniyet kemesi imiş kv bebeği bağlamayıp yere sofra sermemizi önerirdi vs ha benim kv dem nispeten yaşlı oğlumla arasında 65 yaş var ama benzer içerikte konuşabilecek o kadar çok insan var ki damdan neden çocuğa kim baksın anketlerinde hemen bakıcıyı işaretliyor sorularımın cevabı bu yazdıklarımda gizli

Alışması lazımdı ama evde belli ki sıkılıyor. Oyun gruplarını deneyebilirsin veya sen işe giderken kreşe bırakırsın öğlene kadar orda oynar eğlenir ve öğlende bakan kişi elinden tutup yürüte yürüte getirir. Ha yürümek olmaz diyorsan servise yazdır. Anneler işe, çocuklar okula gidiyor dersin. Zor biliyorum benim büyük oğlum çok sakindi ama küçüğüm bacaklarıma yapışırdı, sen okula git anne evde dursun derdi bakıcısına.

Ben de çok üzülüyorum kızlarım bana çok bağlı değiller diye hatta başka sebeplerden dolayı gittiğim psikoloğa sordum sosyal ve özgüven sahibi çocuklar güvenli bağlanan çocuklar birilerine bağlanmaz güvende hissettikleri her yerde mutlu olurlar sevinmelisiniz dedi Belki kızınız kaldığı yerde mutlu değil ya da güvende hissetmiyor Ben de benimkiler bana çok yapışmaz arkamdan ağlamaz diye üzülüyordum Kaldığı ortamla ilgili konuşun duygularını öğrenmeye çalışın . push ; girlinred

Alışır kuzum benim de kızım 3 yaşında KV annem dönüşümlü bakıyorlardı olmadı KV 2 torun daha var erkek olunca onlar kötü örnek almaya başlamıştı kreşe verdim hergün ağlardı ama babasına anne sen git işe baba gitmesin derdi biz hep para kazanmak için senin istediklerini almak için çalımamız lazım derdim hep öyle öyle alıştı

Yazdıklarınızda kendimi buldum adete ve içim gercekten ferahladi. Bu durumu tek benim yaşamadığımı, zamanla geçeceğini birilerinin hayatında okumak guzel geldi. Mutlaka yaşayan vardır onu tahmin edebiliyorum ama bizzat okumak umutlarımı yesertti. Kazandigima sevinemedim bırakmayı düşündüm ben de. Ama ileride büyüdüğü zaman benim evde oturmam ona bir fayda saglayamayacak aksine çalışmam onu da buyuturken maddi kolaylık sağlayacaktır Umarım bunları ilerde anlar

annem işe giderken her sabah kreş servisi beklerken ağlayarak anneme anne ne olur beni de götür derdim. bazen dayanamaz beni de iş yerine götürürdü. anneme çok bağlıydım. ben ilkokula başlayana kadar kadıncağız ne bir düğüne gidebilmiş ne bir etkinliğe yemeğe vs. biraz büyüyünce değişecektir bu. yalnız olmayı güçlü bir kız çocuğu olmayı öğrenecek bu sayede kreşe de giderse daha çok alışır zaten. S

her çocuk anneye bu yaşlarda çok bağlı orasını anladım. ama çocuklar belirli bi yaştan sonra buna alışırlar. çocugunuz çok mu küçük? birde niye size bu kadar bağlı? Keitha

Benim oğlumda öyleydi, 27 aylıktı ücretsiz izinden döndüğümde sizin gibi birer hafta babanne anneanne dönüşümlü baktılar, ilk başta anlattım anne çalışcak diye el sallayıp gönderiyordu baktı sonu yok ağlamaya başladı kaç kere servise geç kaldım sayısını unuttum, sonra oyun grubu daha sonra yarım gün kreş yine annemler götürüyodu değişen bişey olmadı, yine ağlardı bu karakter bence pskoloğada götürdüm kaygılı bi çocuk zaten 5 yaşında kardeşi doğdu sürekli hastalanıyodu şimdi şükürler olsun 1,5 senedir yanındayım iyi annem yok diye düşüne düşüne kendini hasta ediyodu, benim çocuklarımda sıkıntı var şimdide minik 1,5 yaşında onunla ne maceralar yaşıycaz belli bile değil bide bakıcı bakacak şuan wc ye bile göndermiyo ağlıyo zırlıyo bence alış ağlayacak yapacak bişey yok ben çözüm bulamadım inş sen bulursun D damdan

Sanirim guvenli baglanma sorunu var bir yildir aglamasi bana bunu düşündürdü H helianth Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

1 yıl çok uzun bir zaman gerçekten de.. bir uzmana danışabilirsiniz? Bu arada babaanne anneanne kaç zamanda bir değişiyor bende bu dönüşümün çocukları çok etkilediğini duymuştum Keitha

bence bakım verenleri de değerlendirmek lazım yani çocuk evde sizsiz kaldığı ortamdan şikayetçi neler oluyor siz yokken bu önemli bakın anneanne babaanne kötü muamele etmez belki ama içten içe "aman annesi işe gitti, bu çocukcağız da kaldı böyle ağlıyor, yazık" hissini körükler özellikle kendilerinin çalışma hayatı olmamış ve çalışan çevreleri de olmamış ise annenin çalışıp çocuğu bırakması onlara göre trajik bir durumdur bir de eskiden çalışmıyorken sonradan çalışmaya başlamışsınız yani büyüklerde minicik bebeği bıraktı işe başladı, biz evde oturalım o dışarıya çıksın, orada arkadaşları vs oldu algısı olabiliyor bence Eylül için okul araştırın madem idare ettiler bir süre daha virüs de olduğu için idare edilsin ama okula başladığında anne baba işe çocuk da okula mottosuna daha rahat alışır zira orada başkalarının anneleri de yok hepsi işe gidiyor bir de mesela oturduğunuz semt yani parktaki ortam dahi önemli olabiliyor herkesi annesi parka getirip onunla oynarken onu büyüklerin götürmesi ya da götürüp de oraya koşma buraya koşma demesi dahi önemlidir yıllar önce sitenin bahçesinde oturuyoruz çocuklar da oynuyor komşunun kızını da annesinin işi olduğu için o gün babaannesi getirmiş neyse kadın bir bağırdı "sen nereden çıktın oraya" diye kaydırağın tepesinde kaymak üzere olan çocuğa panikle çocuk da merdivenleri gösteriyor oradan çıktım şeklinde ay düşer vs dedi yok dedik her gün oynuyor o bir başka komşu sen kay kızım dedi neyse kaydı devam etti çocuk babaanne tamamen korumacı yaklaştı ama parka anne ile gittiğinde serbest olan şey babaanne ile gittiğinde sıkıntı oldu bir daha babaannesi seni parka indireyim deyince başını olumsuz anlamada sallamaya başlamış 1,5 yaşındaki çocuk

Güvenli bağlanmayla ilgili sıkıntı var gibi duruyor. Kaç yaşındayken başladınız işe? İlk ayrılığınız nasıl oldu? gibi soruların cevabı önemli.