Bariş Muslunun bu konuda video ve kitaplari var bi göz gezdirin. Bende kedi gorunce koltuk tepelerine ziplarken bi dergide yavru iran perslerini gorup asik oldum. Sonra kendimi persleri arastirirken buldum, aaa bi baktim elimde minnak bi iran persiyle eve dönüyorum:)))

Bilişsel Davranışçı Terapi hayvan fobisinde birebir. Birkaç seansta çözüme ulaşırsınız.

Yavru kediyi kafeste tutma fikri oldukça bencil. Kuş olsa bu nebze. Yavru kedi asla kafeste durmaz çıkıncada oynamak ister tırnak çıkarr ısırır onlar bu şekilde oynar. Mantıklı olan kuş.

Benimde korkularim ayni. Malesef hayvanlardan korkuyorum. Ama ozellikle kedilerden. Kopek olan bir yoldan gecerim ama kedi gordugum yolda yonumu degistiriyorum. 5 yasindayken anneannemin evinde uyandigimda yatagimda tam yuzumun onunde bir kedi bana bakıyordu. Ciglik cigliga kaldim ama herkes bahcede oldugu için kimse sesimi duyup gelmemisti. 32 yasinda ogretmenim ama hala o kadar cok korkuyorum ki anlatamam. Ogrencilerimle geziye gidiyoruz. Bir kedi cikarsa naparim rezil olurum cocuklara dusuncesiyle kendi kendimi yiyorum. Bir mekana gittigimizde garsona sordugum ilk sey kedi dolaşıyor mu ortalikla Hep kapali mekanlari tercih ediyorum. Ayrica burda da sacma sapan tepkiler verenler olmus hele birisi cok sıkıcısini yazmis konu sahibine. Ne kadar anlayissizca, sig bir gorus. Bunu yasamayan anlayamaz. Biz bayılıyoruz sanki kediden korkmaya... Aptal gorumcem kediden korktugumu ilk duydugunda "aaaa ben hic kedinin bir insana saldırdığını gormedim, kedi bir sey yapmazki" diyerek benimle uzun uzun dalga gecmisti. Bir arkadasim "senin kedi korkunu cekemem" diyerek beni okul bahcesinde bir kedinin önünde birakip cekip gitmişti hic unutmuyorum. Kimseden bir iltimas bekledigim yok ama anlayis beklerim. Nasilki insanlarin yukseklik, ölüm korkulari varsa bizimde boyle korkularimiz var. Mesela su an hamileyim doktora gidecegiz apartmanin kapisini bir actik esimle. Kapinin önünde kedi oturuyor. Esim kediyi kovaladi oyle ciktim. Eger esim olmasa eve dönüp otururdum. Ileride Allah nasip eder cocugumu kucagima alirsam napacagim bilmiyorum. Keske bir sabah uyandığımda bu korkum gecmis gitmis olsa...

Sanki beni anlattınız bende sizin gibiyim onları seviyorum ama korkuyorum elimde değil maalesef. Birkaç olay yaşadım daha küçükken o yüzden oluştu sanırım. Birgün ortaokuldayken eve bir geldim kedi yatağımın üzerinde yatıyordu bir anda karşılaşınca çok korkmuştum. Birgünde okuldan eve gelirken yanından geçtiğim bir çöp konteynerinden iki kedi kavga ederek fırlamıştı ödüm kopmuştu. Birgünde akşam karanlığında apartmanın kapısını açtım içeri giricem bacaklarımın arasından kedi geçmişti ölüyorum sandım bunlar sebep olmuş olabilir diye düşünüyorum. Köpekten de çekiniyorum fakat okadar değil. Bütün hayvanlardan tırsıyorum ama en çok kediden yanından bile geçemem

Seni anlayabiliyorum. Bir yıl oluyor bu fobimi yeneli. Değil köpek, kuşa bile dokunamazdım korkardım, martılar üstümüzden geçtiğinde hemen kapalı bir yere girmeye çalışırdım. Ama geçti işte aslında çözümü çok basit.

Geçmişte kötü anı yaşadıysan normal. Beni küçükken köpek havlayarak kovalamıştı. Küçükken kuş saldırısına uğradım üzerime uçtu parmağımı ısırdı. Köpek fobimi eşim sayesinde biraz aştım. Uzakta köpek görünce titremeye başlıyodum onunla birlikteyken alıştırdı. Ha şimdi tekken yine yanına gitmem ama yerimde felç geçirmiyorum en azından. Kuş fobim hala duruyor. Uçan minik kuş bile olsa tahammülüm yok. Aslında uçan kelebeğe de tahammülüm yok. İnsan kelebekten korkar mı evet :)

Yardıma ihtiyaç duyarsanız bana danışabilirsiniz, Ankara ya da İstanbul'daysanız önerilerim olabilir ya da gitmek istediğiniz kişinin ismini atarsanız eğitimlerine göre size uygun olup olmadığını söyleyebilirim.

Hayvan fobisinden kurtulmanın tek yolu onlara dokunmaktır, dokunduktan sonra bu korkularınız geçer.. Sokaktaki dostlarımızdan çekinirseniz bir yakınınızın hayvanı varsa onlarda deneyin önce..

eve hayvan almak benim icin cok uzak bir ihtimal dogrusu. ama keske yensem umudum kalmadi nerdeyse

Kusura bakmayın bencillik kısmını düşünemedim. Arkadaşın yanında kafeste tutulabilir ben bundan bahsettim 7/24 kafeste durmasın. Bu da imkansız bir şey olmasa gerek. Farklı bir odada serbestçe dolaşır bi 10 dk kediyi tutsak etmez diye düşünüyorum. bella-donna Popüler

Bende sizin gibiyim. Uğur böceğini bile elime alamam üzerime konsun çığlığı basarım. korkmaktan ziyade tiksinmek benimki. Muhabbet kuşunu ben varken kimse kafesten çıkaramaz bana gelse ve yanlışlıkla dokunsam içim geçiyor kımıl kımıl oynuyor ya işte o beni fena yapıyor. Kardeşimin lojmanında kedi çok fazla benden önce o giriyor bahçeye, kedileri bir yere topluyor sonra ben eve gidiyorum. Eşim de çok huzursuz. Dediğiniz gibi yemek yediğimiz bir yerde kedi olsun masayı bile o refleksle devirebilirim. Ama artık yanlarından hızlıca geçebiliyorum. Berbat bir duygu aileme çok kızıyorum neden hayvanlarla içli dışlı yapmadınız diye.

Çok sinir bozucu fobiniz var Ben sürekli hayvanlardan hemde hepsi den korkan birinden sıkılırdım

aynen öyle içim kalkıyor allah affetsin çok üzülüyorum bu duruma kendimle birlikte çevremde ki herkesin burnundan geeliyor gezme olsun piknik olsun bende aşamam asla, kediyle aynı oda da kalıp dokunmak mı yoksa al şu silahı sık kafana mı deseler sıkarım kafama o derece, kendimi balkondan atmışlıgım var, birde sizdede oluyor mu kedi lafı olunca yada kedi görünce böyle istemdışı kasılıp titriyor musunuz o bende oluyor malesef

Neden kuslarin ucmaya hakki yok mu? Ayrim yapmayalim. ciykinkuybaa

Sizin kadar olmasa da aynen butun hayvanlardan korkarim ben de. Ama sizin ki asmis Terapiler var bu konuda

ben akrep bıle besledım halbukı ınsanlar daha tehlıkelı :) tedavısı var cozumu var canınızı sıkmayın hallolur

Aileniz mi bu korkuyu yerleştirdi acaba beyninize? Görerek öğreniyormuşuz korkmayı. Mesela hiç yılan görmemişizdir canlı canlı ama çoğumuz korkarız. Korkanlardan öğreniyormuşuz diye bişeyler okumuştum sleepy angel G... Anneler

Konunuzun tamamını okuyamadıım.. Ama aynı durumdayız asla yenemedim.. Eşim sevinirim diye eve birgün köpek getirmiş minicik yavru ağlaya ağlaya kendimi odaya kapattım köpeği götürene kadar. Mahalleye dönerken karşıma kedi çıksa geri dönüp alt sokaktan giderim eve 300 metre mesafe felan.. Kertenkele girdi evimize korkudan eltime girmiştim suratım uçuk içinde kalmıştı. Belli etmemeye çalışırım ama.. Kedi kafelerde dolanır milletin ayağına sürtünürya ben duramam oturamam öyle bir ortamda panik olurum ter basar.. Tavuktan korkarmı insan korkarım.. Eşimin muhabbet kuşu kafesten kaçtı. Eşim işteydi çok hırslı bir kuştu.. Kafeyi gagasıyla açıyordu oturma odasına girmedim eşim gelene kadar mutfakta oturdum.. Eşim ilk zamanlarda kızıyordu şimdi alıştı biraz daha köpek görür yolda hemen beni diğer tarafa alır sakin ol köpek geçiyor vs der.

Seeeeelaaam. Benim kızkardeşim, aynı sizin gibiydi. Kuştan, kediden, civciv ya yavru ondan bile korkardi. Ben eskiden eve civciv almıştım. Civciv koşuyordu kardesimin bir kaçışı var odasina, kapiyi kapadı ve açmadı. Abartmiyorum aynen bu sekilde. Hele kuştan. Kopekten. Nasıl yendi biliyor musunuz. Eve hayvan aldik Ben 17 senedir hayvan besliyorum. Biz kucukken apartmanimizin önünde kopek vardi ona bakardik. 7 sene öncesine kadar eve kopek aldim. Kizkardesim hayata kustu. Koltuk tepelerine çıkıyor cek sunu falan diye bağırıyor ama ne korku Nasil oldu bilemiyorum ama suanda hic korkmuyor. Öpüyor sarılıyor gezdiriyor. Kedi de var evde. Kedi gecen sene geldi ben nisanliyken sokakta bulmustum. Kizkardesim huysuzluk cikardi. Kopek 7 senedir var bu arada ona bisey demiyor. Dedi ki, ya o kedi gidicek bu evden ya da ben alışamıyorum korkuyorum dedi. Suanda diyor ki iyiki var iyiki gelmis sariliyor kucakliyor hirpaliyor hayvani sevmekten ben sordum nasil yendin sen bu korkunu diye? Demis ki ben mecburum bununla ayni evde yaşamaya geldi artik napayim demis basta elleyemiyordu kopegi ben elle bise olmaz bak tutuyorum falan diyordum Ve gercekten evinize alacaginiz bir canli korkularinizi yenmenize yardimci olabilir diye düşünüyorum. Bi tanıdığım daha var. Adam 50 yasinda. Bizim eve gelmezdi babamin kankasi. O kadar korkuyor sokakta yururken kopek gelcek diye yolunu degistirip mezarligin oradan eve gidermis gencken suanda benim kopegimi kucagina aliyor. Foto falan cekiyoruz cocuklarida arkadasim sasirdi herkes. Yani bu biraz hayvanla da alakali benim. kopek sayesinde pek cok kisi korkusunu yendi saka gibi yaa kucuk ama 3 kg bir hayvan yani belki ondan bilemiyorum ama ben yeneceginize inaniyorum anlattiklariniz bana kizkardesimi hatirlatti

Rüyanız çok komik yanlz:)))) hayvan fobisi olup sonradan 50 tane kopegn içinde besleme yapan insanlar var. Ama yapmanız gerekende belli en küçüğünden başlayp seveceksnz. Onlara alışmak zorundasnz aynı dünyayı paylasiorz şahsen insanlarsan çok korkarım. Hiçbir hayvan insn kadar zarar vermez.

Bende sizinle aynı durumdayım

Merhaba, hayatınızı oldukça etkiliyor anlaşılan. Bu durum daha da ilerlemeden iyi bir klinik psikologa müracaat etmelisiniz. Gideceğiniz psikoloğun eğitim durumunu mutlaka araştırın. Burada bazıları şu yöntem ile bı kaç seans gibi şeyler yazmis. Bir iki seansta hiç bir psikolojik sorun sonuca bağlanamaz. Böyle bir beklentide de olmayın. Psikoterapinin iyi bir sekilde gitmesi için bir çok etken var. Zaten psikolog ile görüşme yapınca genel bir bilgilendirme yapar size. Bazen 20 seansta çözülen sorun bazen 5 seanta da çözülebilir. Her birey biriciktir. Sorun ona özgüdur. Psikoloji de genel bir yargıya varmak doğru bir yaklaşım değil. İsini layıkıyla yapan birini bulursanız, mutlaka sorununuz çözülecektir. Cozumu olmayan bir dert değil sizin ki. Geçmiş olsun...

Eski halim. Kuş kafesten çıksa çığlığı basardım. Sekiz sene muhabbet kuşu besledim seneler sonra. Ölmeseydi daha da beslerdim. Ben önce civcivlerle başladım alışmaya. Sonra kuş, kedi, köpek derken devamı geldi. Korkular adım adım, alışa alışa biter. En küçük, size daha az zarar vereceğini düşündüğünüz hayvandan başlayın. Bir kitap da önerebilirim bu yöntemlerle ilgili. Korkunun Psikolojisi - Christophe Andre Bir de Trt Belgesel'deydi sanırım. Bir program vardı. Korkuları adım adım yüzleştirerek duyarsızlaştırma. İzlemediyseniz tavsiye ederim.

Rahmetli annem sizin gibiydi, kafesteki kuştan bile korkardı Yazlıkta ilk kedimiz hayatımızda girdiğinde bu korku kırılmaya başladı, bir yıl sonra kedilerle koyun koyuna yatıyordu, öldüğünde bahçede baktığı sayısını bilmediğim kadar çok kedisi uğurladı onu. Önce balkonda yaşıyordu kedimiz, sonra bir gün içeri kaçtı, annem o kadar korktu ki içinde sıcak çorba olan tepsiyi fırlattı ve yandı garibim. Sonra yaz bitip kışlığa dönerken götürüp salın bir yere dedi, yalvardık yakardık olmadı kalmasına izin vermedi, giderken aç mıdır bu hayvan dedi karnını doyurup öyle götürün dedi, elinde bisküvi vardı hiç unutmam onu attı kedinin önüne bizim kız biskiviye bir sarıldı, içi parçalandı rahmetlinin tamam gelsin ama odanızdan çıkmayacak dedi, sonra sonra alıştı, bir yıl sonra bir erkek kedimiz oldu ilave olarak, sonrası sayısız bizim evden kaç hayvan geçti bilmiyorum ve annem hepsine aşıktı, sokak köpekleri, kediler, hepsiyle birden kanka oldu. Belki siz de bir hayvana yaklaşmayı deneseniz biraz faydası olur. Bahsettiğiniz korkuyu biliyorum inanın, dedim ya kafesteki kuşu görse rengi benzi atardı, elleri titremeye başlardı korkudan ama sonra hayvanların insanın yüreğine dokunan dillerini keşfetti, belki size de yardımı olur, bir deneseniz, eve almak olarak değil tabi, çevrenizde hayvanı olanlardan yardım isteyin

Böyle durumlarda eşik yöntemi kullanılabilir. Bir hayvan alın en masumundan ama kafeste dursun siz alışana dek kafesin kapağını açmayın. Ona alıştıkça yaklaşın ve kendi iradenizle o kapağı açıp ya da açtırıp evde dolaşmasına izin verin. Bu yavru minik bir kedi olabilir. Büyüdükçe daha da alışırsınız. Hem minnacık şey sizden korkarken size zarar verebileceği aklınıza gelmez.

Benim görümcem ponçik kelebeklerden bile korkuyor depar ata ata odadan bir kaçışı var görmeniz lazım. Ben de saçma buluyordum ama oluyor. Terapi olabilir ama her uzman yapmıyordur.

bu konunun aynisinin tipkisini ben de actim zamaninda. burada da yazdilar, bir yakinim da aynen soyledi, ilk dokunus cok onemli, ondan sonra rahatlayacaksin diye. gecen yaz butik otelde tatil yaptik, otel sahibinin de kopekleri kedileri var, ben korkuyorum diye kopegini baglamak zorunda kaldi hatta, cok uzuldum gercekten. Ama ben fobimi anlatinca bana cok yardimci oldu, birlikte kopeklerini sevmeye gittik falan, ve gercekten de dokundum, inanmayanlar icin fotografim bile var, kaldigimizin 3. gununde falan hem de. ayni kopeklerle uzun sure kalsam dokunmanin fazlasina da gecebilirdik sanirim. simdi yine yabanci hayvanlara karsi fobim devam ediyor ama eski seviyesinde degil. siz de bir yakininizin evcili varsa onunla yakinlik kurmaya calisabilirsiniz, bunun faydasi cok oluyor emin olun.

dediginiz gibi mumkunse arac tercih ediyorum zaten. birseyler yapiyorum iste kendimce cozumler buluyorum. insallah bu korkulardan kurtuluruz

Valla ediyor benm yavru kedim ofiste temizlik yaparken sağı solu dağıtıyor die box a koydm sadece 2 dakikada büyük kedilerin kavga ederken çıkardığı sesi çıkarıp kendini sağa sola bi çarpışı vardiki içim yandı. Yavru kediler asla biyere kapatmaya gelmiyor

bende hayvanlardan korkarım ama kediden o kadar değil kışşt dediğimde gitmiyosa o zaman ben kaçar giderim köpek görünce yolumu değiştiririm ki en sakininin bile beni kovalayası gelir ya aslan yılan görsem belki kolay atlatırım da tosbikden fena korkuyorum be sanki kaçsam beni kovalıcak Rabbimin gücüne gitmesin görünce bi fena oluyorum neyse ki şu ara sezonu kapattı bağ bahçeye gidemiyorum korkuma zaten böcekde sevmem ben ayy evmin 3 cepesi park off baharda böcük istilası oluyo en kokanından hatta bi ara eve çekirge girmiş eşim hayvanı dışarı atcak ben balkondayım hayvancık balkona düşünce bende çığlık kıyamet eşimin elinde süpürge ben demirlerden düşcem nerdeyse mahalle bana bakıyo adam süpürgeyle dövcek sandılar beni galiba rezillik diz boyu ahhh ahhh örümcük görünce bile çığırmışlığım var kayınpeder gülmelerden öldü resmen bide alay ettiler benlen napalım canım biz de böyleyiz

Benimde iğne fobim var ortalığı ayağa kaldiriyorum yenemiyorum bu korkuyu eğer bir çözüm bulup yenerseniz bana da haber verin

Var tabii ki olmaz mı? Tüm fobilerde olduğu gibi hayvan fobisi için de çeşitli terapi yöntemleri kullanılıyor. Psikolojik yardım alın.

Fobiler hayat kalitenizi düşürüyorsa yardım almanız lazım zaten. Çareniz psikoterapi ama lütfen gideceğiniz psikoloğun eğitimlerini iyi araştırarak gidin. Her psikolog alanda iyi değil, hatta yeni mezun olanların çoğu yetersiz ve donanımsız.

Bende zaten köpek fobim vardı Bu yıl oldukça arttı

Bende de aynı sizdeki gibi kuş fobisi var kafesten çıkarttıkları zaman o odada duramıyorım, birde ondan daha beteri kelebek fobim var aklım gidiyor görünce eve girerse hele vay benim halime yalvarıyorum evde kim varsa alıp dışarı atın diye herkes bana deli muamelesi yapıyor ama elimde değil çok korkuyorum

Yalnız değilsiniz. Ama ben bunu problem etmiyorum. Hiç bir hayvana dokunamam. Kedilerden çok korkarım. Evde hayvan olupta, gitmek zorunda olduğum yerlerde odaya kapatmak zorunda kalırlar. Genelde gitmeyi tercih etmem ama çok samimi olduğum kişiler, huyumun ciddiyetini bildiği için çok anlayışla karşılarlar. Elimde değil yapacak birsey yok. Hatta bizim köyde bahçede kendi köpeğimiz bile kabusum. Köpeğin gelene atlama huyu vardı ölmeden önce, benim araban inmem saatler sürerdi. Babam kıyameti koparır. Ben uzaktan sevme taraftarıyım. Sokakta yürürken kuşlar kafama, çarpacak diye ödüm kopar., arkadaşlar çok dalga geçer. Hiç terapi gereği duymadım. Benimki geçmez bu yaştan sonra sanırım.

Kafes dediğim hani bu taşıma amaçlı bir şey kullanılıyor ya ondan bahsettim adını bilmiyorum o yüzden böyle bir tabir kullandım. Kırılmadım bu arada.

Bence bunu aşmanız gerek bununla ilgili terapi yöntemi var mı bilemiyorum varsa bende gitmek isterim çünkü benimde aşırı derece de böcek fobim var en büyüğünden en küçüğünü gördüğüm zaman aklımı kaçırıyorum nerdeyse birde evin içerisine girerse evin içinde o beni ben onu kovalıyoruz maalesef sizi çok iyi anlıyorum eğer bir yöntem bulursanı bana da söyleyin lütfen

Profesyonel birinden yardim almalisiniz. Korkularinizla da yuzlesnelisiniz. Mesela beta baligi tek yasayabilir fanusta. Beta baligi besleyerek baslayabilirsiniz.

Bende konuya yorum yapacaktım, maalesef benimde fobim hemde bütün hayvanlara ama sizin yorumunuza cevap yazmak istedim. Yazık değilmi o hayvancagıza, eve alıp kafesin içine tıkmak icin fazla kısa yasıyorlar bence. Sırf ben korkumu yeneyim diye, hayat standartımı normalleştirmek icin bir hayvana eziyet etmezdim. Ben her tür hayvandan korkarım ama eve böcek bile girse onu ya birine tutturup dışarıya attırırım, yada evdeki malzemelerden yararlanıp bi şekilde dışarıya çıkarırım, en kötü ihtimalle kendi çıkana kadar girmem o odaya. Ama kafese koyup hayvancagızın özgürlüğünü alacaksam, yenmeyeyim o korkuyu

Çok şey kaçırıyorsunuz çok... O ponçik kedileri, köpekleri okşamanın insana nasıl iyi geldiğini, onlarla bağ kurmanın güzelliğini kaçırıyorsunuz. Kuşları parmağına alıp konuşmanın tadını... Bence tedavi olun, aşın bu fobiyi aşabiliyorsanız.

Yani çocukluktan kalma bir travma mı diyeceğim de beni çocukken çok köpek kovaladı. Ona rağmen hala 9 10 köpeğinden geçip giderim. Hatta hatırlıyorum ilk işyerim uzaktı. Hava tam aydınlanmamışken çıkardım. yolumun üstündeki mezarlığın kapısında köpek çetesi karşılardı. Öteki kapıya kadar yanımda gelirlerdi :) Ben en çok saldırgan ırk olan köpeklerden korkarım. Sahibi yanında olsa bile karşı kaldırıma geçerim. Çocuk yanımdaysa kucağıma alırım falan.. Çocukken bir genç bir komşumuz muhabbet kuşundan aşırı korkardı. Kafesi açmayalım diye bakardı. O geldiğinde hayvan dışardaysa sonra farkederse odadan çıkardı.. Psikolojik tedaviyi yabana atmayın. Belki çeşitli terapilerle, hipnoz yöntemiyle çözüm bulunur..

neden önyargılı yaklaşıyorsunuz ki benimde böcek fobim var psikoloğum hiç bana böcekle samimi ol demedi başka türlü tedavi olamayacaksınız biliyorsunuz değil mi? kendinize iyilik yapıp bir psikologdan randevu alın lütfen

Allah kolaylik versin. Hemen sorunu cozulmeyecek zamana ihtiyaciniz var. Psikolojik destegi bi deneyin, bastan ise yaramaz demeyin. Benim de birkac yildir kopek fobim olustu, yalniz yurumek hayal oldu bana. Yanimda biri olunca cesaret geliyor. Cocuk sahibisiniz daha guclusunuz aslinda. Korkularimizla yuzlesmemizi soyluyorlar, kopek fobim icin kopek beslemeliymisim falan. Ya Bariu esmasini okuyorum . Disarida kapali mekanlari tercih edin, hayvanlarin olmadigi yer az da olsa biraz deneyin bunu. Araclar guven hissi veriyor, yuruyus mesafenizi azaltin . Psikolojik destegi bi deneyin ya da esinizle hipnozu deneyin, uyku hipnozlari falan var. Bu da ucuk bi secenek ama her yolu denemeliyiz. Elbet bi yerden care cikar.

Bende tüm hayvanlara fobisi olanlardanım maalesef. Size sevimli gelen minicik civciv bile hayatımı karartmaya yetiyor inanın.

malesef yazdıklarınızın aynısını bende yaşıyorum yıllardır kendimi bildim bilelim böyle, benim ki sadece kedi ama inanılmaz derecede, bütüm ailem arkadaşlarım bilir o korkumu inanmayan da kediyi görünce ki verdigim tepkiden dolayı hak verir bana, hayat zindan olmuş durumda bana, açık alana çıkamam kedi gelir diye piknige zaten gidemem ailemin zoruyla gidersem oturamam ayakta yemek yerim kedi zaten gelir benim oldugum yere arabada aglayarak çok yemek yedim, parka gidemem banka oturamam arkamdan gelir diye, canlısını bırakın resimlerine bakamıyorum içim kalkıyo biri kedi miyavlaması yapsa titriyorum istemdışı sokakta görsem yolumu degişirim aglaya aglaya elim ayağım boşalır ama nereye gidersem gideyim istemedigim için hep kediyi görürüm, düşünün piknige gittik arkadaşlarla mangalı yaktık baktık kediler geliyor çıglık çıglıga herşeyi herkesi bıraktım kaçtım ordan, arkadaş dedi bag evimiz var oraya gidelim orda ben asla kedi görmedim dedi. dagın başında resmen ev, neyse gittik mangalı yaktık eşim ikide bir aşagıya inip çıkıyo bişeyler oldugunu anladım sonra otururken arkamı döndüm ki KEDİ masayı ters çevirdim ve kendimi 3 metre kadar ki balkondan aşagıya attım şuan bile kalbim çarpıyor. bi keresinde işlek bi caddede arkadaşla arabaya yürürken kedileri gördüm lokantanın önünde, kendimi anında caddeye attım eger şoför durmasaydı ölmüştüm aynasına çarptım sadece, arabaya binemem hemen altından yanından kedi çıkar diye önce kontrol eder ışık tutar öyle binerim, sokak diplerinden yürüyemem önüme bi anda çıkar diye, arabayla bile kedinin yanından geçerken camları kapatırım üzerime atlar diye biliyorum atlamaz, biliyorum saldırmaz sen bişey yapıp canını yakmazsan, zaten hayatım boyunca çöp atmışlığım yok asla atamam hayatım zindan olmuş durumda bu zmana kadar saldırmadı da hayvancağız bişeyde yapmadı onlara da acıyorum eşim ister istemez kovalıyor uzaklaşsınlar diye yok yere hayvana o endişeyi yaşatıyorum, bazı kendini bilmezler ilgi çekmeye çalıştıgımı düşünüyorlar ne diym ben de isterim korkmamayı elimde olsa keşke bunu kediden yada hayvandan korkmayan kimseye anlatamazsın zaten, allah yardımcımız olsun bende terapi görmeyi çok istedim yalnız kediyle yüzleşmem gerek onu da asla yapamam en çok şunu düşünüyorum yaşlandıgımda yada hamile oldugumda kedi görünce ne yapıcam nerelere gidicem yaşlıyken koşamam da bunu düşünüyorum şimdiden, insanın beynini kemiren bir korku ve benim de rüyalarıma çok girer hep kovalar bagırır üstüme atlarlar aglayarak uyanırım, inşallah en kısa zamanda atlatırız sana hak veriyorum anlayabiliyorum, damdan düşenin halinden damdan düşen anlarmış ancak. esergry Nirvana Anneler

Benim fobi sayılmasa da köpek korkum var. Ilkokula giderken peşimden komşumuzun doberman köpeği koşmuştu okul dönüşü akşam karanlığında. Şimdi hangi sokak köpeğini görsem saldıracağı düşüncesi var. Biraz yendim gibi bu korkuyu. Arkadaşımın evine misafirliğe gittigimde bir labrador köpeği vardi ve başta çığlıklar atan ben sonrasinda köpekten ayrilmak istemedim. Kopek ben çığlık attığım için strese girip havlamaya başladı başta ben daha da korktum. Sonra o kadar kişi arasinda geldi kucağıma oturdu bir daha da kalkmadi. He başta kalp krizi geçiriyorum sandim ama Zarar vermediğini görünce kendiliginden geçti korkum. Hatta bazı köpekleri cok sevimli buluyorum evimde beslemek istiyorum. Hoş hala akşamları köpek görünce o yoldan geçemem. Ama zamanla bunu da atlatirim umarim.

Sürekli kafeste kalmasından bahsetmedim. Konu sahibinin yanında 5 dk 10 dk her neyse. Diğer odalarda istediği gibi dolaşır zaten. 10 dk bir hayvani ne kadar özgürlüğünden alıkoyar. Bunun bile yolları var yemek vakti olur, tuvalete alıştırmak için tuvalet eğitimi sırasında olur vs. Ayrıntılı açıklama yapmadım. Ben kedimi üstümde yatırıp uyuyan biriyim. Hemen savunmaya geçilecek bir yorum yaptığımı düşünmemiştim. Yanlış anlaşıldı.

Buna özel terapi olmasına gerek yok ki. Sizinki tam anlamıyla fobi, korku değil. Gideceğiniz herhangi bir psikolog bunun eğitimini almıştır zaten. Hangi psikoloğa giderseniz gidin size yardımcı olur. Ama psikoloğa gitmeniz şart. Yoksa alamazsınız bu kadar ileri bir durumu.

Eskiden bende sizin gibiydim. Sokakta uzaktan bir kopek gorsem hemen baska sokaga sapardim. Asla bir kedi veya kopegin yanindan gecemezdim. Kendimi istemsiz kasardim. Sirtimdan ter akardi. Kustan bile korkar dokunamazdim. Bu yuzden hic bir arkadasimiza da gidemiyorduk. Cunku hepsinin evinde kedi veya kopek var. Sonra dusundum ya bu deveyi gutcem ya bu diyardan gitcem diye. Bilerek arkadaslarimiza gittik esim kedi veya kopegi tuttu ben sevdim oyle oyle simdi bunu astim. Birde hayvan tuyune feci alerjim var. Ama buna ragmen seviyorum

Benimde kedilere fobim var ama öyle böyle değil. Küçücük hayvan gelip beni yiyecek değil fakat bu benim elimde değil çöpü bile atamıyorum içinden çıkar diye Bir de şimşek fobim var aman allah sanki tepedeki şimşek hemen başıma çakıp beni öldürecek yağmurlu havalarda dışarı çıkamıyorum bu yüzden.

Aynısı bende de var. Özelllikle açık hava restoranlara gidince çok zor oluyor. Masanın altına kedi gelecek diye dizlerim titriyor. Kediler çok farklı yaratıklar. Bir çöpün yanından geçerken ya da apartmanda merdivenlerden çıkarken aniden mırrr diye çıkabiliyorlar. Gerçekten kediden köpekten korkmak çok yoruyor insanı. Çünkü sokaklarda çok fazla. İster istemez irkilince de insanlar garip garip bakıyor sanki bizim elimizde korkmamak.

Evet öylede onlar kafeste yasiyabilior en azndn. Bizimkiler kapısını acsanda çıkmaz mesela

Benimde şimdi yazarken bile fena oldum kurbağa korkum var çıldırıyorum gorunce. Kardeşim üstüme atmıştı dilim tutulmuştu kekeliyodum uyuyamıyodum küçüktüm o zamanlar babam çocuk psikiyatrisi ne götürmüştü bayağı bı seans gittim diye hatırlıyorum. Gene korkuyorum ama eskisine oranla biraz astım diyebilirim

Çok ayrıntılı yazmamışsın yanlış anladım bende, kusura bakma. Nihayetinde öyle insanlar var ki, hayvanlara her türlü eziyeti kendinde hak gören yada hayvanın haklarını gasp eden. Sırf kendi bencillikleri icin yapıyorlar bunu üstelik. Sen öyle olduğundan değil ama bazı insan düşünemiyor hayvanlarında hakları olduğunu, o yüzden açıklık getirmek istedim. Ben aşırı derecede korksamda bir örümceğin bile öldürülmesine karşıyım. Kırdıysam afedersin, sadece kafes falan deyince içim hoş oldu özellikle kedi köpek gibi hareketli hayvanlar icin

korkunun sebebini anlamadım bir kedi ne yapabilir ki size gerçekten merak ettiğim için soruyorum yani sebep ne

ay ne uzatmissin yahu. yazmis da yazmis.

Bence bu sorunu kendi çocuklarınız da yaşasın istemiyorsanız çözmelisiniz. En azından hafifletmelisiniz Böyle yaşamınızı sürdürmeniz zor gerçkten de

Bende de köpeklere karşı var böyle bir şey. Mesela şimdi okulumun önünde dolasan bir köpek var surekli. Ama nasıl tatlı bir şey. Daha arabayı park ederken koşuyor yanına. İniyorum bacaklarıma geliyor falan. Bir şey yapmayacağını da biliyorum hatta sevmek istiyorum ama yok hemen bahçeye kaçıp kapıyı kapatıyorum manyak gibi:))

Siz pes etmedikce mutlaka caresini bulacaksiniz. Yeter ki azminizi koruyun

Herkese merhaba. bu konuyu acip acmamakta kararsizdim cunku yarari olur mu bana bilemiyorum. benim asiri derecede hayvan fobim var. boyle deyince evet ya ben de cok korkarim diyen cok oluyor ama hic kimsenin benim kadar buyuk problemi oldugunu gormedim. Bana birsey yapmayacagini bildigim bir canlidan bile asiri korkuyorum. mesela kusu olanlar kafesi acip ev icinde ucururlar ya herhalde orda olsam bayilir kalirim. ogretmenim okulum yurume mesafesi yolda kopek gorucem diye o kadar korkuyorum ki gordugum de oldu bir sekilde atlattim. kedi zaten goruyorum uzaktaysa o kolay ama yakindaysa gecemiyorum yanindan deli gibi dueumlara dusuyorum. kedi beni yemez biliyorum ama bana dokunsa bittim. disarda yemek yemek kabus. bazen kediler gelebiliyor ya. bakiyorum her insan bir sekilde yasiyor bu sekilde komik oldugunu biliyorum ama olmuyor. ev alacaktik bir evi begendik alt katta birinin kedisi var diye evi alamadim. apartmanda karsilassam merdivenlerden yuvarlanirim yani. esim de bikti baska bahane buluyorum ben biliyorum o kediyi gordun ondan istemedin diyor. en kotusu cocuklarimi etkilemek istemiyorum esim en cok buna kiziyor ama bir hayvanla karsilastigimda tepkim elimde degil malesef etkiledim bile. biraz korku var onlarda da. esim etkilenmesinler diye ugrasiyor biraz alisiyorlar ne yapacaklarini da sasirdi cocukcagizlar. Bugun de bir velim okula geldi hocam ahmet baya kotu biraz onve kopek saldirdi zor kurtulduk siz de bir konusun dedi ama kadin ne bilsin ben bittim. bunu duyali icim icimi yiyor. simdi bir kopek gorsem yandim yani. tek tesellim kime birsey yapiyorlar sen de gecer gidersindi, o da bitti simdi benim icin biliyorum panik yapmak daha kotu ama iste bunu bilmek de kotu. panik yapsam kotu diye daha da panik yapiyorum ya. psikologa gitmeyi dusundum de psikolog alismaya calis bir hayvana diycek belki ama benim dokunmam inkansiz ki... Inanin dun ruyamda da soyle birsey gordum biri kopegini gezdiriyor kopek bana yaklasiyor ben de korkuyorum git diyorum hayvanin sahibi de bana sinirlenip kopegi kafama koyuyor cirpinarak uyandim. boyle ruyalar da gorurum daha bana bir care...

Bu fobi için özel terapiler oluyor galiba onları araştırın isterseniz. biz ne desek diyelim size faydası olmayacak çünkü.

Belli hayfana fobiyi duydum Ama bztün hayvanlara fobisi olan birini duymamistim. Minnoş bir kedicik ne yapicak diye düşündüm bir an. Tabi çeken bilir. Benimkide klastrofobi. Helede asansör

Fobilerde çok başarılı sonuçlar elde ediliyor, bazı tekniklerle o kadar kolay çözülecek bir sorun ki bu.. Fobilerle çalışılırken zaten adım adım uygulanır teknikler, hemen gidin dokunun alışın gibi şeyler yapılmaz. Zihinde canlandırma ile en düşük seviyeden başlanır. İşinde uzman bir psikolog ile çalışıp çok kolay çözebilirsiniz bunu.

ah ah bocekler de sikinti tabi :)bir kere forumlarda gezerken evine fare girenler varmis apartmanda bile bir ara ona taktim kafayi hizuran Olur öyle Anneler

Ben olabilirim görümceniz:) maalesef ayniyim. Terapide bahsedeyim bakayim yapılacak bişey var mi

dun akşam marketten çıktım kedı mıyavladı ay ne tatlısın dedim uzaktan bı anda üstüme yurumeye başladı hemen kalbım çarpmaya başladı. köpek desen bır mtre oteden gorsem yol değişirim kalbım pat pat atar ölürüm. elim ayağım tıtrer. hatta herkese dıyorum bır gun olursem kopek korkuma olurum diye. bende çok korkuyorum. bazen çıt dıye ses duyarım hemen ve sureklı arkama bakarım sankı arkamdan sureklı kopek gelıyor hıssıne kapılırm. paranoyak şekılde. bende bıktım bu huyumdan.