Evet sanırım böyle ama dediğim gibi 3 aydır bu şekilde olmaya başladım ertelemeyi de düşündüm sonra dedim ki zaten hamile kalman zor oluruna bırak

Bebek için kafanı yorma daha yaş 19 senin yaşındakiler bırak bebek doğurmayı annelerinin önüne koyduğu yemeği yiyip okullarına gidiyorlar önce kendin ile ilgili planlar yap acikogretime falan gir mutlaka bir bölüm oku annen ve baban belki geleceginlei ilgili bir zemin olustursalardi o yasta evlenmezdin. sen de cocuguna belirsiz bi gelecek sunma once kendini hayata hazirla bebegi sonra düşün hem stres yumurtalamayi baskılar at kafandan bi 25 yasina falan gel oyle dusunursun buyuk bir sağlık sorunun yoksa

ennkisa zamanda psikolojik tedaviye başlamalısınız..

Sersem yapiyordu beni uykudan uyanamiyordum birde liseye gidiyordum o zaman okul da felan derslerim baya düşmüştü o dönem de tekrar derslerimi toparlamak için bıraktım ve liseyi 1. Olarak bitirdim

inşalllah mesleğimi de elime alacağım üniversiteye de gideceğim yaşıtlarım maalesef üniversite de değil hepsi kötü yolda. Uyusturucu bağımlısı erkek düşkünü 2 günde bir sevgili değişip burada hamile miyim diye soruyorlar

Oncelikle tedavi olun. Sinirlerinize ofkenize hakim olmayi öğrenin. Esinize bagirmaya hakkiniz yok. Daha yasiniz 20 olacak önünüzde kocaman bir ömür var normal sartlar altinda. Bu kadar aceleci davranmayin 1.5 senedir evlisiniz kendinizi bos yere strese soktugunuzun farkina varin. Bebekte çözüm değil. Kendinizi kontrol etmeyi öğrenmelisiniz. Gecmis olsun mutlu hayatlar

Yumurtlayamiyorum yumurtaların gelismiyor ilaç tedavisi görmeden

3 sene öncesinde görüyordum ve artık antidepresan ilaçlarından çok bunaldigim için bıraktım

Evet şuan da cıvıl cıvıl olmam ve böyle şeyleri hiç dusunmemem gerekiyordu ama hayat şartları çok zordu benim için maddi olarak hiç umursamadim ama manevi olarwk çok yıprandım

Haklısınız işte sizin gibi akıllı kadinlarin hepsi bu sayfa da toplandığı için buraya konu açtım ve fikir almak istedim

Üniversite sınavına hazırlanıyorum eşimin destekleri ile aslında evet çok haklısınız bebeğim olduğu zaman ona ben bu sekildeyken eziyet etmiş olurum

Çok teşekkür ederim deneyeceğim

Anksiyetik birisin ve bu şartlara rağmen kafana taktığın şey annelik. Büyük yanlıştasın şu an. Önce tedavi ol. Hamilelikte hormonların öyle bir değişecek ki şu an yaşadıkların 10 la çarpılarak yaşanacak. Ve sen o esnada ilaç kullanamayacaksın antidepresan falan asla! Önce bir anlsiyeteni tedavi ettir şartların düzelsin biraz büyü.. Acelen ne hemen annelik için, daha sen kendin büyümeden annelik ne! Dur!

Amin teşekkür ederim minnie

Oncelikle cok erken evlenmissiniz ve cocuk icin acele etmeyin derim. Bebegim olmadigi icin mi boyleyim diyorsunuz alakasi yok. Agir seyler yasamissiniz, bir de evlilik ve sikintilar iyice bunalmissiniz. Eskiyi dusunmemeye calisin. Olan olmus ve zamani geri alamazsiniz. Dusunmek size bir fayda da saglamaz. Tek basiniza bunu yapamiyorsaniz destek alabilirsiniz.

Daha yasin ufak bebegin olur merak etme. Psikolojin bozulmuş bence bir destek alman lazım emin ol çok faydasi olur

Liseyi bitirdim okudum liseyi hatta okulu 1. Olarak bitirdim üniversite sınavına hazırlanıyorum

Bu konuyu açalı tam 1 ay olmuş şimdi dönüp bakıyorum da 1 ay içinde çok değişmişim tedavi felan da görmedim sinirlerime hakim olmaya başladım gece uykularım düzenli olmaya başladı şuan bile yazarken uyumazssam iyi nasıl atlattım bilmiyorum ama eşim benim en büyük destekçim onun sayesinde belkide neyse artık olan olmuş kötü kısa bir süreç bitti çok şükür o bunalımdan çıktım kendimi silkeledim kendine gel... dedim eşimle 1 günlüğüne insan olmayan yere gittik herşeyden 24 saatliğine de olsa uzaklaşmak o kadar iyi geldi ki derdimi dinleyip bana yol gösteren herkese teşekkür ederim ayrıca eşine bağırmaya hakkın yok diyen ablacım sana da teşekkür ederim denizliligenc1995 Umut dolu insanlarız tek ayak

İlk olarak sen daha biyolojik olarak ergenliğini tamamlamamış bir genç kızsın canım. Olman gereken yerde değilsin, bunu bil. Mesleğin var mı? Gir bir yerlerde çalış bakalım hava al. Evet anneyle büyümek güzeldir derler ama bu psikolojinin içinde bir de çocuk yapmayı düşünme. İlk kendin sağlıklı ol, o bebek psikolog değil ki ya da bir heves değil ki. O da sana ayrı dertler getirecek ona yetemediğini düşüneceksin vs vs. Daha çok bunalırsın. Kendine dikkat et, eşin anlayışlıymış git mesleğin yoksa meslek kurslarına. Bir uğraş bul kendine, öyle bir uğraş ki sinirlenecek düşünecek vaktin kalmasın. Ama bir bebek değil tabii ki, o da bir can. Senle ben aynı yaştayız, kendine güven daha çok başındayız her şeyin.

İnşallah asabilirim

Ne kadar güzel demekki başarılısın sınava kesinlikle gir bebeğinin ayakları yere sağlam basan iş güç sahibi annesi olsun ileride

Düşünmemeye çalışıyorum ama bir an çıkmıyor aklımdan evet ağır şeyler yaşadım sadece kendim için değil kardeşim için de çabaladım bugüne kadar o okusun diye hep çaba sarf ettim kotuluklerden korumaya çalışırken kardeşimi kendimi koruyamadim

Bebek için çok erken aklından çıkar bebeği şimdilik, önce kendini toparlayıp okulunu bitirip sonra bakarsın çaresine Mutlu anne mutlu bir çocuk mutlu bir yuvadir. Rabb'im yar ve yardımcın olsun inşallah M

Yaşın çok küçük Önce meslek sahibi ol Yaşıtların şuanda üniversite de keyiflerince geziyorken Lütfen çocuk yapma Çok küçüksün

Elinizde olmadığını biliyorum. Bu yüzden doktora gitmelisiniz once psikolojik anlamda sagliginiza kavusup aonra saglikla bebeginizi kucaginiza almayi beklemelisiniz. Herseyin bir caresi var bunun icin stres yapip kendinizi daha fazla strese sokmaniz sizin adiniza kötü sonuclar doğurur.

Evet bir yandan da bunu düşünmeden de edemiyorum hani, bekle üniversiten bitsin çocuğun oldugu zaman okulda annesi babası üniversite mezunu olan var mı dediklerinde benim çocuğum el kaldırsın ona en iyi imkanları sunabilelim maddi manevi minnie

Eşime bağırmaya hakkım olmadigini bende biliyorum tartisma çıkartıyorum elimde değil strese girmem de elimde değil yaşadıklarım gözümün önünden film şeridi gibi geçiyor teşekkür ederim

En başta düşünmen gereken bu bence mesele çocuğu iyi yetiştirmek olmalı yapalım da bi şekilde büyür kafasında olmamak lazim

Bence bebek sahibi olmadan önce psikolojik destek almalısın. Hamilelik sürecini daha da zora sokar.

Annen ne güne duruyordu diyenler olursa eğer cevabını yazayım annem bize bakmak için kaçak sigara satışı yapıyordu o zamanlar iş imkanı yoktu ve yakalandığı için cezaevine girdi ve yıllarca cezaevinde kaldığı icin yanımda olamadı babam ise her gece 5 6 adamla mafya adamlarla evde uyuşturucu içer sizardi sabahlara kadar sokakta kalırdım korkardim Eve gitmeye adamlar bana birşey yaparsa diye

Hepimiz hayatımızda kötü şeyler yaşıyoruz. İnsan beyni iyi şeyleri çabuk unutup kötü şeyleri daha zor unuturmuş. Babanızı yok sayın zaten babalık yapmamış bakın ne güzel anneniz var sizi seven. Evlisiniz yuva kurmuşsunuz eşiniz eviniz var. Eşinizle kavga ederek huzursuzluk çıkararak kendinizden soğutmayın. Daha çok gençsiniz şimdiden evliliğinizi yıpratmayın o yıpranma zaten yıllar içinde olacak. uğraş bulun kendinize ki aklınıza o düşünceler gelmesin. Temizlik yapın kitap okuyun açın youtubedan spor yapın. cilt bakımı yapın. youtube koca bir dünya her şey var sıkılmazsınız. Akşam eşinizle otururken yemek için kek atıştırmalık vs yapın. Bi çay demleyin iyisiyle kötüsüyle razıyım hayat senden deyin sık sık. Bi pazar günü çay demleyin termosa eşinizle annenizle sessiz sakin yerlere gidin nasıl iyi gelir

insan antidepresan dan neden bunalir?

Herkese merhaba ilk defa buraya konu açıyorum,19 yaşındayım 20 ye doğru gidiyorum ve son 3 aydır felan hiç iyi değilim. Kendimi çok berbat hissediyorum, herşey kötü olucaak hissinden kurtulamiyorum. 1 buçuk yıldır evliyim ve bugüne kadar bir dünya sıkıntı yaşadım evliliğim de dahil. Geçmişim aklıma geliyor gece uyuyamıyorum sabaha karşı uyuyorum ve saat başı uyanıyorum çünkü çok daraliyorum. Babamla gorusmuyorum ve görmek istemiyorum ne karısını ne de kendisini 4 aya yakındır. Bir tek annem var hayatımda babam olacak insan uyuşturucu bağımlısı çalışmayan kendisinden başkasını düşünmeyen evlatlarına değer vermeyen birisi, vari yoğu pavyonda ki kadınlar. Bir defa bile sevgisini hissetmedim evlendigim zaman bile düğünüme gelmedi yalvardigim halde ilk 6 ay eşimin ailesi ile yaşadım namusuma kadar iftira attılar neler dediler neler bu aralar bütün yaşadığım herşey gözümün önünden film şeridi gibi geçiyor eşimle çok iyiyiz eskiden ailesi hep önde gelirdi bana ne derlerse desinler ben sucluydum onun gözünde ama 3 ay ayrilik yaşadıktan sonra herşey normale döndü ve kendi evimizde huzurluyuz ve ben yaşadıklarımı atlatamiyorum annem o benim meleğim her daim destekcim herseyim arkadaşım kurtaricim derdimin dermani ama bu süreçte annem bile derdime derman olamiyor. Saçma sapan düşüncelerle boğuluyorum, aniden sinir krizlerine giriyorum sebepsizce ağlıyorum eşimle hiç bir sebep yokken tartışma çıkartmaya başladım ama o anlık olan birşey oluyor ve hatamı anladıktan sonra eşime anlatıyorum sağolsun hep destek oluyor anlıyor beni ve sessiz kalıyor belki de bebegim olmadığı için böyleyim çok kafama takmaya başladım onu da yumurtlayamiyorum bunu da gözümde çok büyütüyorum sanki tedavisi yokmuş da ben hiç evlat sahibi olmayacakmisim gibi herkesi yanlış anlıyorum ne yapacağımı bilemiyorum nolur ablalarim bana akıl verin hakkınızı helal edin uzun oldu ama içimi dökmek istedim

Senin psikolojin sağlam değil ki ama bu hormonlarını etkiler. Daha çok küçüksün. Hayattan zevk almaya bak. Çocuk bir sorumluluk getirecek sana iyice içine kapanırsın. 19 yaş anne olmak için çok erken hele bu psikolojide birisi için. Psikoloğa git. Psikiyatriye değil. Bence aşabilirsin.

Hem üniversite sınavlarına hazırlanıyorsun hem çocuk istiyorsun. Bu kadar erken evlenecek ne vardı 19 yaş zaten çocuk yaş. Çocuk meselesini bir süre ertele hem ruhen hazır değilsin hem de üniversiteye başlarsan ikisini idare etmekte çok zorlanırsin şimdilik sadece sınavlara hazırlan

Hamile kalman neden zor?

Kendin çocukken evlenmişsin. 1 yıldır çocuk olmuyor diye kafayı yemen doğru mu? Daha 19 yaşındasın ve yaşamadığın kalmamış.. Şuan cıvıl cıvıl olman gerekiyordu...