18. yaşımın 6. ayının da bitmeye başladığı, sınav heyecanı ve korona sayesinde kendimle daha çok baş başa kaldığım şu zamanlarda hayatımda ilk kez bir alanda hayatımı devam ettirmek için ilgim olduğunu fark ettim: müzik ve tiyatro... üniversiteyi bunlar üzerine bir bölümde okumasam da okumak istediğim üniversitenin bunlar için güzel bir ortam olacağını düşündüm. fransızca, italyanca ve ispanyolcayı öğrenmek bu sözlerle şarkı yazıp piyano ve gitar da çalmayı kafama koydum. ama sorun şu ki kendimi inanılmaz geç kalmış hissediyorum. 18 yıl boyunca önüme sunulan tüm fırsatları tepmiş pişmanlıklarını geçiştirmenin pişmanlığını yaşayan her şeye inanılmaz istekli ama bir o kadar da ümitsizim. normal mi bu O

çoook teşekkür ederim. umarım dediğiniz gibi olur..

zarearın neresinden dönsek kardır. bence hiçç düşünme mutlaka hayallerini yaşa canım. hiçbir zaman geç değildir. hayat uzun hala vakit var F

Daha yaşın çok genç lütfen karamsar olma. N

hiçbir şey için geç değil, insanlar senden çoook daha ileriki yaşlarda inanılmaz şeyler yapabiliyorlar. geç kalmışlığına odaklanmak yerine ileriye dönük hedeflerini belirleyip o doğrultuda ilerleyebilirsin. kafana koyduğunu söylediğin şeyler var zaten. sadece onlara odaklan. her bir hedefine ulaştıkça kendini daha iyi hissedeceksin. lwibita