Artık mutsuz ve üzüntülü değilim. Yas sürecinde hiç değilim. Nötrüm tamamen kayıplarım konusunda. Ancak o süreçten sonra bende obsesyonlar kaldı. Mesela bazen hayatın bir simülasyon olduğu gibi şeyler aklıma geliyor, acaba diyorum her şey yalan mı? Bunun sonucunda da panikliyorum, atak gibi bir şey geçirebiliyorum bazen. Beynim uyuşuyor, nefesim yetmiyor bazen.

Düzenli olarak çalıştığım için doktora gidemiyorum. Vakit bulamadım. Ama doktorumu aradığımda doz vs. ayarlamaları yapıyor. En son 2 ay önce konuştuğumda Cipram 20 mg, Abilify 1 ml devam demişti. . push ; safi. naz

Öncelikle çok geçmiş olsun. Bende bundan 1 sene önce anksiyete oldum. İnanılmaz mide bulantıları, titremeler, delirdiğini düşünüp korkma ve ağlama sorunları yaşadım. Baktım artık uyuyamıyorum bile hemen psikiyatra gittim. Çok iyi bir psikiyatra denk geldim, beni dinledi ve 10 mg cipralex yazdı. İlk zamanlarda yoğun bir baş ağrısı yaşadım ve kullanmayı kesmeyi düşündüm, Allahtan bırakmamışım. Düzenli kullandım ve şu an çok çok iyim, şükürler olsun. Duygu durumum düzene girdi, kilo aldım, kpss çalışıp atandım ve beni değersiz, kötü hissettiren insanları hayatımdan çıkardım. Anksiyete olan kişiler bence hassas, başkalarına daha çok değer veren, ince ruhlu insanlar oluyorlar. Bu nedenle de daha çok kırılıp daha çok üzülüyorlar. İlacınızı düzenli kullanın, bol bol nefes egzersizleri yapın, sizi değersiz kötü hissettiren insanları hayatınızdan def edip "bu hayatta en önemli olan benim ve ben varsam hayat var." diyin. Bol bol komik skeçler izleyip kendinizi mutlu eden şeyler yapın. Göreceksiniz bakın, her şey nasıl da yoluna giriyor.

Merhaba canım, çok sevinirim. İlaç 4 aydır kullanıyorum. Ama hala tam olarak iyileşebilmiş değilim.

Allah yardımcınız olsun, dualarım sizinle

Merhaba arkadaşlar, 1 yıl önce babamı kaybettim, babamdan 20 gün önce evlat gibi baktığım köpeğimi kaybetmiştim. Daha sonrasında bende bir takım sıkıntılar baş gösterdi. Babamı kaybettikten 3-4 ay sonra ilk panik atağımı geçirip kendimi acilde buldum. Sonrasında panik atak nefes alamama vs. gibi semptomlarla değil düşüncelerle geldi. Farklı şeyler yaşıyordum, anlam veremiyordum. Mesela sevdiklerime zarar verir miyim? Kendime zarar verir miyim korkuları oldu. Delirme korkusu da yaşıyordum. Bu şekilde neredeyse korkumdan yerimde duramıyor, anneme söyleyip ağlıyordum. Psikiyatra gittim. Bana cipram 20 mg, abilify 1 ml verdi. Hala kullanıyorum, yaklasık 4 ay oldu. 4 aydır da çalışıyorum. İşlerimi ve günlük yaşantımı bu obsesif düşünceler etkilemiyor ama kafamdan atamamak, eskisi gibi neşeli, mutlu olamamak beni yoruyor. Ne yapsam, nereye gitsem tam tadını çıkaramıyorum, eğlenemiyorum. Kafamda saçma sapan düşünceler hep. Engellemeye de çalışmıyorum ama bazen istemsiz yapıyorum sanırım. Ayrıca kafam sersem gibi. Bazen çok bitkin oluyorum. Bunları yaşayanlar ve aşanlar var mı? Dertleşelim.

"Karmaşık/komplike yas" kavramını araştırabilirsiniz. Yas sürecini gerektiği gibi yaşayamadığımızda raydan çıkıyoruz. Bir an önce iyi olmalıyım, mutlu olmalıyım diye düşünmeyin, kendinize zaman verin. Mutsuz ve üzüntülü olmak bu sürecin normali, izin verin. Zamanla azalacak. Sabır diliyorum.

Canım sana özelden yazdım, ara ara konuşmak çok iyi gelecektir.

Dusunmuceksiniz herşey kafada biter.

Süreç maalesef kolay bir süreç değil ama sizi anlıyorum. İlk 2 ay hiçbir şey değişmedi, o yüzden ilacı bırakmayı düşündüm ama ilaçtan başka çaremde yoktu. Terapi birkaç defa gitmiştim ve pahalı gelmişti. Bırakmak zorunda kaldım. Sizin gibiydim. Delirme korkusu, bu dünyanın sanal olduğunu düşünme hali vs. vardı ve sürekli kustugum için hızla kilo veriyordum. En son 39 kiloya bile düşmüştüm. Bu süreçte ilacı düzenli kullandım, bol bol yürüyüş yaptım, bol bol sevdiğim ne varsa yaptım. Normal neşeli halime kavusmam 8-9 ayımı buldu.

Aynıymışız, sanırım ilk başta işime yarayan iş şuan beni bunaltmaya başladı, çünkü ataklarım işyerinde de gelmeye başladı. Kontrol edemeyeceğim gibi değil ama geliyor yine de. Tatile çıktığımda sevdiğim şeyleri yapacağım hep. O biraz neşelenmemi sağlıyor. Yine de dün bu dünyanın sanal olduğu hissi ile ufak bir atak geçirdim.

Psikiyatra gidip ilaç kullanmakla iyi yapmışsınız, ancak düzenli bir terapi almanızı tavsiye ediyorum. Terapiye gidiyor musunuz? Bu arada yaşadıklarınızı yaşamadım, hiç bilmiyorum. Sadece terapi ile uzun süreli bir destek alırsanız faydalı olacağını düşündüğüm için yazıyorum.

İlaç tedavisini ne kadar süre devam ettirdiğinizde tamamen iyileştiniz? Benim 4 ay kadar oldu Cipram'a başlayalı. Acaba diyorum dozu mu yetersiz geliyor ama günlük yaşamımı bu obsesyonlar aşırı etkilemedikçe de doktorumun dozu yükseltmesini istemiyorum. Kafamda sanki hiç geçmeyen bir buğu var. Hep bir sis perdesinin ardında yaşıyor gibiyim. Hiç düşüncelerim net değil.

Iki ay mi? İki ay cok degil mi? 15te bir yada ayda bir gittiğimi hatirliyorum ki ayda bir tedavinin sonuna doğruydu.

Eve gider gitmez yattığım bile oluyor, çok yorgun hissediyorum bazen. Sevdiğim şeylere vakit ayıramamak beni kötü etkiliyor zaten... Haftasonu gelse de boş boş takılsam yorgunluğumu atsam diye bekliyorum. Stresten biraz olsun uzaklaşmam lazım. Ama çok boş kalınca da bu hastalık nüksediyor işin kötüsü.

Psikologumun bilgilerini sizinle paylaştım, mesajlarınızdan kontrol edebilirsiniz.

Burda yeniyim pek bilemiyorum ama ekleyeyim seni. Bende 6 aydan beri kullanıyorum bir ara çok yoğun kaygı yaşamaya başlayınca ilaçlarımı yazdırmaya gidememistim özel çok pahalı kenarımda birikimim yok

Çok teşekkür ediyorum. Yardımlarınız ve paylaşımınız için :)

Merhaba, güzel mesajınız için teşekkür ederim. Ben intihar etmekten ve başkalarına zarar vermekten korkarak ataklar yaşıyordum. Şu an ise acaba yaşadığımız her şey bir kurgu mu, yalandan ibaret mi düşünceleri ile kafa karışıklığı ve anksiyete yaşıyorum. Sizin kafa karışıklığınız, tam olarak mutluluğu hissetmeniz ne kadar zaman aldı? Kaç ayda bir düzelme yaşadınız?

Yapacağınız şeyleri ertelemeyin, gün içinde mutlaka sevdiğiniz şeylere vakit ayırın. Maalesef atakların yeri ve zamanı olmuyor, her an her yerde olabiliyor. İlaçlarınızı ihmal etmeyin ve doktor kontrolüne de gidin mutlaka.

Hangi sehırdesınız bılmıyorum ancak benım bir dönem gittiğim psikologum onlıne seans da veriyordu, bana göre elbette yüz yüzenin yerini tutmaz. Ben çok faydasını görmüştüm

İlaç tedavisini düzenli bir şekilde sürdürün zamanla her şey çok daha iyiye gidiyor... 2 yıl önceki ben ile şu an ki ben arasında uçurum var siz de kendinize zaman tanıyın...

Düzenli kontrole gidiyor musunuz? Bu şikayetleri doktorla paylaştiniz mı? Durum degerlendirmesine göre, doz ayari, ilac değişimi veya aldiginiz ilaca ek ilacta baslayabilir.

Haklısınız ihmal ettim, gitmem ya da aramam gerekiyor.

Çok sağ olun <3