Canim bazen terslikler ustuste gelse de her gecenin bir sabahi olacaktir emin ol. Bu donemi sabrederek atlatmani tavsiye ediyorum. Hayat oyle suprizlerle dolu ki sen bunlari yasadigini bile hatirlamayacaksin gun gelecek. Eger calismiyorsan bir ise girmeni tavsiye ederim. Etrafin degisecek, yeni insanlar taniyacaksin. Bir de sana bir kitap tavsiye edecegim, eger alabilirsen al ve oku. hayatinin nasil degisecegine sen bile sasacaksin. Kitabin adi: Meleklerle Yasamak. Opuyorum canim seni. Lutfen sabirli ol, her sey gececek bir gun. . push ; Herdaimgunes

Bu moral bozukluğu ile iş görüşmelerinizin yolunda gitmemesi çok doğal. Bunu bir başarısızlık olarak görmeyin. Pek çok kişi aynı şeyleri yaşıyor, ha deyince iş bulunmuyor. Bu konudaki çabalarınızdan vaz geçmeyin bana kalırsa. Ablanızın söylediklerine de hiç aldırmayın bence. Bir aile içinde ona, buna yük olmak diye birşey olmaz böyle durumlarda. Aslında, ablanız kendisi aileye karşı mahçup, ezik bir durumda ki, hırsını sizden çıkartıyor. Siz nişanlınızdan ayrıldığınız için sıkıntılısınız, boşluktasınız. Ablanız da evlilik dışı bir hamilelik yaşıyor, terk edildi, ya da evli biriyle lişkiye girdi, bunlardan dolayı bunalımda. Eğer ilişkileriniz geçmişten beri sorunlu idiyse birşey diyemem, ama bu son dönemde başladıysa sorunlar, ileride, hele de yeğeniniz doğduktan sonra, daha fazla birbirinize destek olabilirsiniz belki. Sanki başka açtığınız topikte bu evlilik dışı hamileliğe biraz fazla tepkiliymişsiniz gibi aklımda kalmış. Eğer ablanızı çok yargılaydıysanız, ondan da kaynaklanabiliyordur size bu şekilde hareket etmesi. Ablanız bu hamilelikte ne kadar hatalı olursa olsun onu yargılamaya hakkınız olmadığını düşünüyorum. Kimin ne zaman hangi hataya düşeceği hiç belli olmaz. Bir gün bakarsınız ki, siz çok daha kötüsünü yapmışsınız. Bu işler hiç belli olmaz, lütfen biraz daha esnek olmaya çalışın. Yeğenler neredeyse insanın kendi çocuğu kadar çok seviliyor. Hamilelik nasıl gerçekleşmiş olursa olsun, kendinizi bu mutluluktan mahrum etmeyin derim ben. Belki de sizi tekrar hayata bağlayacak olan şey yeğeninizin doğumu olacaktır. Ablanızla ilişkinizi biraz düzeltebilip, doğacak olan yeğeninize odaklanabilirseniz belki de yaşama sevincinize tekrar kavuşabilirsiniz. Bence bu olayı, nişanlınızdan ayrıldığınız bu zor döneminizde bir külfet değil aksine bir nimet olarak görmeye çalışın.

Şimdi sana çok zor gelecek ama aslında ne kadar kolay olacağına inanamayacağın 2 şık söyleyeceğim. 1-Nişanlını ve "şimdi evli olacaktım" düşüncesini unut. Kısmet değilmiş deyip o düşünceyi sil kafandan. Allah onu yolundan kaldırır, daha hayırlı bir kısmete yer açar, bunu unutma. Nişanlından ayrılman birşeyin sonu değil. Aksine hayırlı bir başlangıca vesile, böyle düşün. 2-Ablanın durumunu kabullen. Onunla hiç anlaşamıyorsan, en azından uzak dur, eleştirme. Herkesin kendi hayatı. Bak ailen bile olayı kapatıp bebek telaşına düşmüş. Ablan dert etmiyor, ailen dert etmiyor, sen neden dert ediyorsun ki? Boşver gitsin. Bunlar çok zor geliyor değil mi? Aslında çook kolay. Dünyaya bir kere geliyorsun, ömür boyu genç kalmayacaksın. Ona üzül, buna sıkıl, eee tabii neden yaşıyorum dersin. Bak hava güzel, giyin, süslen, çık dışarı, gez, dolaş. Kimseyi düşünme, kendini düşün. Hatta git kendine birşey al, eve dönerken de kendini şımart, tatlı, pasta, dondurma gibi sevdiği bir lezzet al. S sena01

Eh, artık ablanız, bir çeşit bunalım mı desem bilemedim, bir tuhaf davranıyor. Siz, şu an olan olaylar nedeniyle hiç kendi kendinizi yemeyin. Ablanız dedi diye evlenip gitme ya da para kazanma diye bir zorunluluğunuz neden olsun ki? Tabi iş ararsınız, kısmet olduğunda da evlenirsiniz hayırlısıyla ama bunları takıntı yapmayın. Önce biraz moral kazanmaya çalışın bana kalırsa. Çevrede bir takım bedava kurslar olabilir, onlarla ilgilenin, öğrenmekten zevk alabileceğiniz birşeyler bulup o kurslara devam edin, biraz özgüveniniz yerine gelsin. Ya da müsaitse evde/bahçede bir hayvan beslemek belki iyi gelebilir size. İş aramaya ondan sonra başlarsınız, şimdi böyle demoralize bir halde en iyi bildiğiniz iş bile olsa, bunu karşınızdaki işverene yansıtmanız güç oluyordur. İş bulamamayı hiç başarısızlık addetmeyin. Zaten bu işsizlik ortamında kim kolay iş bulabiliyor ki. Evde öyle sırf bisküvi yemekten falan da vazgeçin. İyi beslenemezseniz, kendinizi daha zor toparlarsınız. Hem yemek yapmak da elinizden geliyormuş bak, bu sitede pek çok değişik tarif var, onların bazısını deneyebilirsiniz mesela. Zaten anneniz size bu konuda güvenmese abinizin bakım işini size emanet eder miydi, bunu da düşünün. Kimse değersiz değildir. Bakın burada biz sizi tanımayız etmeyiz, yine de aklımızın erdiği kadar bu konuda size fikir vermeye çalışıyoruz. Siz de bugün veya yarın başka bir konuda bizlere fikir vereceksiniz. Kendiniz bırakmayın lütfen.

ablanızda hamile olabilir hassas olabilir ama sizi rencide etme hakkını kendinde nasıl bulur anlamıyorum asıl şu durumda o aileye yük olan biri varsa o da kendisi bir dönüp kendi haline baksın yaptıklarına aileye yaşattıklarına baksın. geçmişi düşünüp kendinizi kahretmeyin zor bir durumdur muhakkak ama siz elinizden geleni yapın ve tevekkül edin nişanlınız olmazsa başka biri olur Allah ın izniyle memlekette adam mı kalmadı. İş bulamıyorum diyorsunuz farklı eğleneceğiniz zevk alacağınız işinize yarayacak kurslara falan gitseniz en azından kendi kendinizle konuşmaktan kurtulursunuz. yarimelma ASK nerde BEN

evde yemek pişmiyorki cnm. kimse evde yok çünkü sadece ben varım bende yalnız bisküviyle geçiştiriyorum.. ev ev olmaktaqn çıktı.. ütülerini çamaşırlarını tabiki ben yapıyorum sadece o gelebiliyor elimden.. başka bir işe yaramıyorum zaten

Aile birliği insanın hayatındaki en önemli şeylerden biri bu aşktaki işteki sorunlara benzemiyor... Zor zamanlar geçiriyorsun gerçekten zor ama sabretmelisin her şerde vardır bir hayır büyük zorluklarla kazanılan mutluluk ve başarılar daha farklıdır sen allaha tevekkül et kalbini beynini umutuszluklar ile doldurma elbet bu zor zamanlar geçicek hep böyle sürecek değil ki Bak ablan senden daha zor bir durumda senin ona destek olman lazım ailene destek olman lazım kendini ablanla kıyaslayacağına kendini fazlalık gibi göreceğine ailene her yönden destek olmalısın...

isyan etme... herşey sabır.. sabretmeden hiçbişeyi elde edemezsin.. hangi ailede sorunlar yaşanmıyorki.. söylermisin yaşamayan aile varmı.. kapalı kapılar ardında herkez kimbilir neler yaşıyor.. ve her böyle yaşayan insan ölmeyi düşünse sende hayat nasıl olur... ölmeyi düşünmek acizlik.. kendimden örnekle neler yaşadım halada yaşıyorum ama sabretmek zorundayım.. kimsenin hayatı dört dörtlük değil.. zaman zaman kendini yalnız hissediyor olabilirsin ama asla fazlalık olarak düşünme.. suan ablanın buna daha çok ihtiyacı olduğu için annen onun yananında emin ol aynı durumda sende olsan senin içinde aynı şeyi yapıcaktı.. o bir anne ve bende bi anneyim.. o yüzden annelik duygusuyla yazıyorum bunları.. ablana gelince yaşadığı olay toplum açısından bakıldığında etik değil ama olmuş bi kere.. onunda yaşadıklarına vererek takma derim.. bide hamilelik psikolojisi çok farklı bişey.. evde eşler bile bu duruma tahammül edemezken senin şu ruh halinle tahammül edememen normal... sabret sonuçta o senin ablan ve git destek ol.. iyiliği yap at denize gün gelir dalga sana getirir onları sen anlamazsın bile... düşün ki herşeyden önemlisi sağlıklısın, hastanalerde neler yaşanıyor millet hastalığın uğruna dünyasını unutuyor iyileşmek iyileştirmek için... böyle düşün.. el kadar bebekler ölüm döşeğinde oluyor haline şükret bunların da gececeğine inan.. zaman neleri silmiyorki gün gelir o karanlık yuva aydınlığa dönüşür tatlım.. eğer çok boşluktaysanda allaha sığın.. abdest al 2 rekat namaz kıl.. aç ellerini rabbine dua et.. seni kimseler duymasada o duyar işitir.. kimseler anlamasada rabbin anlar... çok zırvaladın diyebilirsin belki ama allaha emanet ol...

Eski konularını tam olarak bilmiyorum ama hissettiğim şekilde yorum yazacağım sadece.. Annen o kadar fedakar bir kadın ki bence çoğu annenin böylesi bir durumda dirsek göstereceği bir olayda evlilik dışı hamile kalmış ablana kol kanat germiş. Manevi olarak seninde desteğe ihtiyacın var muhakkak ama ablanın durumu daha hassas bana göre.. Benzetmem için özür dilerim ama gamlı baykuş gibi evde oturup o bana niye böyle yapıyo, benim hayatım niye böyle, ne güzel evlencektim diye düşünüp kendine yazık edeceğine; herşeyde bir hayır vardır diyerek hayatındaki güzellikleri bulmaya çalış, bulamıyor musun? O zaman ümit et. Herşeyin çok güzel olacağına ve her gecenin ardından güneş doğacağına inandır kendini.. Neyi dilersen, neyi dillendirirsen sen Osundur. Seçim senin..

cnm ben asla yargılamadım ama o her fırsatta bana sataşıyor.. ayrıca o çok mutlu.. çocuğun baasız olması umrunda değil. tek istediği şey onu dünyaya getirmek ve o bunun mutluluğunu yaşıor.. yanii o zor durumda görmüyor kendisini.. M

nasıl bir abla bune biçim mantığı var sana o mu bakıyor ki yük olma abime diyor. birde merak ettim kendisi çalışıyor mu acaba annende çok tuhafmış evde kızını bir başına bırakıyor hiç arayıp sormuyor bile öldün mü kaldın mı diye ay canım amacım seni daha fazla üzmek değil ama çok tuhaf bir ailen varmış sen yinede kafana takma üzülme bir işe girip çalış kafanı dağıt iş olmazsa ücretsiz kurslar oluyor onlara git bir şekilde kendini meşgul et canım M

Ben ne için yaşıyorum sorusunun cevabı için tasavvufa dine yönelmenizi tavsiye ederim. İnanın sıkıntısı olmayan insan yok kimler neler çekiyor bir bilseniz. Bence tek derdiniz iş bulmak olsun öncelikle sonra kendi başınızın çaresine bakarsınız kimseye ihtiyacınız yok.

yok yok ablan hiç normal değil canım başka biri olsa şu durumda ailesine karşı mahçup olur. çocuğu babasız doğacağı için üzülür çevreden utanır sıkılır ama bu durumdan mutluluk duyanını da ilk defa görüyorum:26:

cnm annem abim ve şu an hamile olan ablam kalıyorduk ama ablamın hamile olduğunu öğrenince, başka semtten ev tutuldu çevre bakımndan.. annem sürekli onun yanında ve ben yapayalnızım 24 saat.. abim yatmadan yatmaya geliyor eve.. arkadaşım birtek konuşacağım kimse yok. ablamla görüşmüyorum ve sürekli benimle uğraştığı ortamlarda laf attığı için, en son tartıştık ve sen kenndine bak, ben göze batıyorum sadece gibi laf ettim. ardından yaklaşık 10 tane hakaretli mesajlar ALLAH belanı versin gii.. daha neler neler.. ama hiç cvp vermedim. annemede tavır aldım çünkü beni burada hiçmi hiç düşünmüyor cnm.. aramıyor bile.. yaa inan yaşamıyorum sadece nefes alıyorum.

Cevabi herhalde su ki, Allah bizi yaratti ve yasayacagiz, bende soruyorum bu soruyu kendime. sen kendinle yinede barisikssin, ben degilim, sen diyebiliyorsun güzelim, bende aslina bakarsan güzelim ama bozan etkenler var. Hic düsündünmü ablan belki suan senin yerinde olmak isterdi diye icten ice.. belki kendini sucluyor bu durumda olmasina ama itiraf edemiyor belki kendine bile... cok zor ve acidir bazen gercekleri itiraf edebilmek kendine ve kabullenmek bu gercekleri. Anneni de anlamaya calis, kadin suan o kizinin durumunu cok daha zor olarak görüyor. Evlenememende üzücü ama hayirlisini iste!!! Ileride evlenme imkanin olur yine. bazen baze olaylar oluyor ki biz gözlerimizi acalim diye. Ben eminim ki suan senin hayatin benim kinden daha iyi, yani demem o ki düsün beteride var canim.. bla

bu soruyu bende kendime özellikle mutsuz olduğum zamanlarda soruyorum.. niye varım, niye bunu yaşıyorum, niye ben.. gibi tonlarca soru beynimi kurcalıyor ağlıyorum.. Ama gerçekden dua tesbih sabır çekmek insanı rahatlatıyor zihnini başka şeylerle yor.. vee sen fazlalık felan değilsin bi buhram bu geçici kendini telkin et ben buyum de sağlıklıyım elim ayağım tutuyor şükürler olsun de.. Çalışma gibi bi şansın yokmu oyalanmışda olursun.. Sakın o ortamdan kaçim uzaklaşim diyede yanlış bir evlilik yapim deme pişman olursun.. Yağmurdan kaçarken dolu misali olmasın.. Kendinin en iyi arkadaşı yine kendinsin unutma.. S sim7280 Allahim yavrularimi

eski konularımı bilir okuyan arkadaşlar. evliliğime ramak kala nişanlımdan ayrılmam ve bunun akabinde ablamın evlilik dışı hamile kalması.. aylardır savaşıyorum mücadele ediyorum, bişeyler yapmaya çalışıyorum ama olmuyor başaramıyorum. tüm kapılar kapalı.. ablam evlilik dışı olduğu için ayrı evde yaşıyor ve annemde hergün onun yanında. ben abimle kalıyorum o ise sabah gidiyor akşam dönüyor. var yada yok belli değil. yalnız yemek bile içimden gelmiyor. ev ev olmaktan çıktı aylardır. o kadar yalnızımki, koskoca evde, koskoca istanbulda yapayalnızım. tek isteğim mutlu yuvamı kurmaktı olmadı, oysaki şimdi düğünüm olmuş olucaktı, ben eşime yemek yapıyor onu bekliyor olucaktım.. kimsenin umrunda değilim ailem tarafından. ablama odaklanmış durumdalar. ben ise asla gitmiyorum ablamın evine çünkü, çok asi ve dik başlıdır gittiğim zaman benim yük olduğumu ve4 abimin başına kaldığımı, evde fazlalık olduğumu söylüyor devamlı. bende dayanamadım tepkimi koydum ve sürekli allah belanı versin ben iki canlıyım hain diye mesaj atıyor. benim suçum ne peki?ben hakediyormuyum tüm bunları. annem ise onun tarafında bebeğe odakladılar kendilerini. haklılarda ben gereksizim. bu evde yapayalnızım, fazlalaığım biliyorum. işe başvurdum o kadar görüşmeye gittim olmuyor olmuyor olmuyor. gayte hoş ve güzel bir bayanım ama tüm kapılar kapalı ne yapacağımı bilemiyorum. öylesine çaresiz öylesine mutsuz öylesine yorgunumkii.. ne olur isyan olarak algılamayın ama ben neden yaşıyorum ne işe yarıyorum fazlalaığım abime yüküm ablam haklı aslında.. hayatta herkes kendi için yaşıyor biliyorum ama ben kendim için bişeyler yapamıyorum. hava güzel evde durmayım çıkayım ama konuşacağım anlatacağım ağlayacağım birtek insan yok. çareyi buraya yazmakta buldum. honeysuckle istanbul

Konu içeriği nedeniyle" Kendi ailesiyele ilgili sorun yaşayanlar" başlığına taşınmıştır. Lütfen konuları içerikleri ile ilgili başlıklara açmaya özen gösterelim. S sena01

Canım önceki konunu okumadım ama burda okuduklarıma bir yorum yapmak istiyorum. Şimdi alınma sakın bana; Ablan evlenmeden çocuk sahibi oluyor ama gözde oluyor bu ne biçim düşünce! Anneniz annelik duygularından dayanamayıp yanlız bırakmak istememiş. Ama sen neden abinlesin? Kendi eviniz yokmu? yada şöyle sorayım abin mi sizinle kalıyor? Neden yük olasın insan kardeşine yük olur mu? Ablanızın psikoloji fenalarda.. Kesinlikle yanlız hissetme. Evlenirdin ama bundan daha beter bir hayatında olabilirdi. Sürekli aldatılırtın, hatta dayak bile yiyebilirdin hayırlısı o olmuş. Rabbine dua et bol bol, Hacet namazları kıl mesela herşeyin düzelmesini iste.? Birde sana önerebileceğim bir iş var. oraya başvuru yapabilirsin. mesleğin varmı ne iş yapmak istiyorsun bilmiyorum ama...:26::26:

yalnz değilim demekki. ben de sorarm bu soruyu sık sık.. ben niye yaşyrm ki? cevabını bulamadım henüz... M