Nisanlim 6 ayligina Amerikaya gidiyor is icin.. son bir kac gun geciriyoruz beraber ama okadar uzgunum ki. Belki bir cok kisi icin dert bile degil, cevremde esleri uzakta olan veya sevdikleri askerde olanlar var herkes okadar normal hayatina devam ediyor ki, ben ise cok uzuluyorum onsuz hayat cok anlamsiz. Evet hata ettim onu hayatimin merkezine koydum hayatla iliskilerimi kopardim ama cok mutluydum ben boyle sonsuza dek onunla boyle yasayabilirim ki, simdi onsuz koskoca 6 ay nasil gecer. Dunyada olum var saglik herseyin basi hepsini biliyorum ama duygularima engel degil iste.. onsuz hayat cok anlamsiz geliyor Dahasi 2 yil once nisanlimin bir saglik problemi oldu onu kaybetme korkusuyla agir depresyon gecirdim ve 5 ay tedavi gordum, simdi iyiyim hamdolsun ama ona olan duskunlugum ozamandan hatira bana.. onu bir gun gormedigimde delice ozleyip diger gun onu gorecegim saati bekleyen biriyim ben 6 ay... keske mecbur olmasaydi ama gitmek zorunda Kizlar ben normal insanlar gibi nasil hayatima devam edecegim? Tekrar prikologa basvurmayi dusunuyorum ama ailem o donem kahrolmustu ben hasta oldum delirecegim diye cok korkular uzulduler onlari tekrar korkutmak istemiyorum Neden neden neden bana bukadar agir geliyor Allahim, keske bukadar sevmesem keske bende normal bir sekilde onunlayken oldugum gibi mutlu olabilsem onun yoklugundada Ne onerirsiniz bana, bendeki derdi nimet sayanda var ama bende kafami onunla bozdum herhalde banada yoklugu cok zor geliyor, onu kaybetme duygusunu yasadigim gunden beri.. Nisanlim benim kadar uzulmuyor, tekrar kavusacagiz, olmeye gitmiyorum, kizdiriyorsun beni, ne var sayili gun gecer gibi normal karsiliyor. Yani benim onu sevdigim kadar beni sevmiyor, keske bende onun gibi dusunebilsem

Yazini okuyunca anladim ki herseyin fazlasi zarar. Sevginin bile. Duygularini cok abarti yasiyorsun. Eşimi gormeyeli aylar oldu. İs icin 7 aydir yanimda yok. İki cocukla evde yaşıyor gidiyorum. Hastalik gecirdik, sabahlara kadar atesler gecirdik. Kucucuk cocukla buyuk oglumu okula goturdum getirdim. Alisveris market hastane okul vs. Kosturdum. Tek basima. Birseyde olmadi. Hasretlik dersen kim çekmiyor ki? Ama hayatinda bi ugrasin yoksa sabah aksam onu düşünüyosan vay haline.

Ay sendeki derdin neresi nimet resmen obsesifsin, bence iyi ki gidiyor. Uzerine git bu takintinin boyle hayat gecmez

psikolojik destek al. Aileni düşünme. Söylemezsin olur biter. Git konuş profesyonel birileriyle. Hayatın ne getireceğini ne götüreceğini bilemiyoruz. Tek dert gurbetlik olsun. Telefonun ucunda olduğuna şükret. Kendi kendinin ilacı ol. Nişanlın ne güzel teselli ediyormuş seni. Hasretlikte tatlıdır. Her an özeldir. Bu kadar aşıksan hasretinde aşka dahil olduğunu kabullenmelisin.

Ben olsam onun yokluğunun, hatta onu özlemenin bile romantizmini yaşarım. O yokken günlük tutarim. Onunla tatil planlari yaparim. O yokken kurslara gider, bir sürü konuda kendimi geliştiririm Kendini beslemeyen insan, aşkını hiç besleyemez.

Ben olsam izin vermem insanların arasına hasret sokacak kariyere karşıyım

zaten yeni askerden gelmisti 6 ay yani yenemedim, bu gecen 6 ay alisamadim cok zordu simdi bu 6 ay nasil gecer diye uzuluyorum asude_bahar

Yok ya o da kötü. Askere gittiğinde nefes aldığım o zamanki sevgilim şimdiki eşim yoğun çalıştığı için ara ara bunalıma giriyorum. Hayırlısı diyelim ( :

Sevgilim askere gittiğinde nefes almıştım ( : Bence gittiğinde bu kadar zorlanmayacaksınız. Genelde bir durum yaşanmadan zehir ederiz hayatı kendimize, yaşarken de ne kadar abartmışım boş yere üzülmüşüm deriz.

onsuz yasayamam demiyorum demek istemiyorum, sadece onsuz cok zor, mutlulugu onda buldum ve onunla, onun yaninda mutluyum sadece, hayat zaman hastaligi bu hale geldim bir sekilde.. asude_bahar

Bence psikolojik destek alın tekrar. Sevgi böyle bir şey değil. Boşuna nişanlinizin sevgisiyle kiyaslamayin. Normal o lan onun sevgisi. Bir şeyin üzerine gereğinden fazla düşerseniz, hayat sizi onsuzlukla sınar. Yazık etmeyin kendinize..

Uzerine gideceksin bitanesi, tek basina halledemiyosan uzman destegi al. Cestlaviee

Hayat böyle insanlar vize çıkmıyor, Doğu görevi vs derken eşlerinden senelerce ayrı kalabiliyor. Hem kızma ama bu kadar sevdiğimi aileme belli etmeye bile utanırdım ben. Bilmem onunla doğmadınız ki, geçer hayat bi şekilde farklı uğraşlar bulmalısın yoksa sonu hastalık

Senin gibilerin ortak özelliği şudur: Bu kadar bağımlı yaşadığınız o Aşkınızı çok derin, çok özel zannedersiniz. Sanki en yüce aşkı siz yaşamaktasınızdır, oysa sevgilisi uzağa giden başka kadınlar sizin gibi kahrolmuyorsa, onların aşkı sizinki kadar derin değildir size göre. Peşinen söyleyeyim yanılıyorsunuz; bu yaşadığınız şey destansı bir aşk değil, sadece bağımlı ve sağlıksız bir aşk. Kuzenim de aynı şeyleri yaşadı. O da sizin gibi bağımlı kişilik ve sevgilisi yurtdışına gitti. Kuzenim deprese oldu. Ayları sadece onun gelişini beklemekle geçti. 3 günlüğüne sevgilisi gelince mutlu, o gidince korkunç bir depresyon... kalan 27 gün, sevgilisinin tekrar geleceği o 3 günü beklemekle geçiyordu o 27 gün sanki yaşamiyordu bile. Sonuçta depresyonuyla falan çocuğu bunaltti. Çocuk onu terketti. Neden terketmesin ki? Çocuk o neşeli cıvıl cıvıl halini sevmişti kuzenimin. Ezik, tek başına yaşayamayan, zavallı halini değil.

Ben onsuz yaşayamam deme.. Onu da senden alırım.. seni de onsuz yaşatırım.. der Allah..

İnşallah ileride eşimin mesleği sürekli evden gitmesini gerektirecek bir iş olur da ben de nefes alırım. Valla kim duygusuz derse desin habire dip dibe çekilmiyor valla ya. . push ; kahvetelvesi

Normal olan sevgiliniz. Yani sizi az sevdiğinden filan değil normali bu. Bence psikologa gidin ama gittiğinizi ailenizin bilmesine gerek yok bence.

Ben Amerika gibi yere gidiyor olsam iş için, ben de üzülmem. Ayrıca boğuyor beni böyle sevgi, onu da sıkmışsınız ki fazla üzülmüyor. Bunun sevmemekle bir ilgisi yok ama. MightyPineapple La Chica