Konu da ki bakıcilar şoförler ilgimi çekti konuya odaklanamadım

Yazık bebeğe, üzüldüm

Çocuk kaçıncı çocuk olursa olsun o onun ilk annesi. Olaylara bu şekilde bakılsa daha dikkatli olurdu ama bizim de bi akraba aynen bu şekilde davranıyor 3. çocuğa. Teyzem geçenlerde onlara kalmaya gitmiş sabah olmuş çocuk 2 buçuk yaşında kalkmış kendi kendine evin içinde dolaşıyormuş annesi saatlerce kalkmamış uykusuna hep düşkündü yorgunlukla alakası yok. Çocuk acıkmış mı altı mı pis umursamaz. Ne yazıkki bazı insanlar beceremiyor bu işi.

Evet basta öyle düşünmüştüm çok sinirlenmistim, bir hışımla anlaticaktim, yaninda esim de vardı onun tepkisini kestiremediğim icin sustum. Bir de şöyle bir durum var çocuk bakimi konusunda kv görümceme göre daha fazla özenlidir. En son soğuk havalarda düzgün giydirmiyor diye sert bir sekilde elestiriyordu kizini ama bazen öyle seyler oluyor ki kv de şaşırtıyor beni, çocuğum olursa eşimin ailesine emanet etmemeye çalisirim.

Arkadaşım anlatırken değişik gelebilir onları çıkarsam konu farklı olacaktı yani bircok yardimci olmasina rağmen durum bu. Valla bence en güzeli kimseye muhtaç olmamak ve her işini kendin yapabilmek ve çocuğunun her anına kendin tanık olabilmek.

Haklı da olsan işgüzar olucaksın zaten. O meleğin hakkı olan ilgi için konuşup gerisini Allaha bırakmalısın. Bu mevzunun her türlü kötüsü sensin ne yazık ki

Allah kolaylık versin size, ben de tebrik ediyorum sizi. Çocukların yaş aralıkları da tam sizinkiler gibi. Ne bebekler ne büyükler. Laftan anlayacak ama tamamen güvenilip yalnız bırakılmayacak yaştalar. Benim gördüğüm anneler de hep sizin gibiydi simdi çok tuhaf geliyor.

Hiç karışmayın. Inanın herkes herseyi görüyor ama karışmıyor. Bu yüzden başınız ağrır

Dertli başıma ekstra dert açmayayim.

Benimde evladım yok henüz. Evli de değilim. Ama ileride olursa tutup bu şekilde bakıcıya bırakıp bu şekilde keyfime bakmam. Neticede dediğiniz gibi çocuk ve bu çocuğun yetiştirilme tarzı tüm toplumu etkileyebilir. O yüzden çok hassas bir konu. Hani bu büyük laf etmek değil, yanlış yapmayacağını söylemek. Çünkü görümcenizin tavrı garip ve yanlış. Uyardığınızda canınızı sıkacak biriyle bunu eşiniz aracılığıyla iletmelisiniz. Yani eşiniz kendi düşünceleriymiş gibi kardeşine aktarmalı. Tabi eğer çekiniyorsanız. Eşinizin yaptığını da doğru bulmadım, orada tutup size bağırmak yerine çocuğu alabilirlerdi, yürürken/koşarken annesinin önüne düşen bir çocuğu tutmadığınızda sizin suçunuz yok. Çocuk bu yere de düşecek, çamurla da oynayacak, etrafı da keşfedecek. Önemli olan kendisine hayati zararlar vermeden gözetim altında tutulması ve oynaması. Anlattığınız kadarıyla görümceniz bu gözetim altında tutma işini beceremiyor. Çocuğuna bakamıyorsa doğurmayacaktı. Saldım çayıra meylam kayıra çocuk büyütülmez ya. Çocuğa istediği kadar imkan, bakıcı, para, eğitim sağlasın ama çocuğuna anne sevgisi veremiyorsa niye anne olmuş yani.

Ortalık çoktan ayağa kalkmalıymış bence de olaylar bu haldeyken çocukların babası olayın neresinde

Duygusal, fiziksel, cinsel istismara ugradigini, ihmal edildiğini gördüğünuz çocuklarin ailelerini polise, savcıya ihbarda bulunabilirsiniz.

Gorumceniz depresyonda olabilir mi? Üçüncü çocuktaki rahatlık böyle olmaz zira. Hifaa 13.10.2015 :) Anneler

Babaları 2 saat uzaklıkta başka bir sehirde çalisiyor, bazen her haftasonu geliyor bazen de 2 hafta gelemediği oluyor. Maddi sorumluluk onda, evine geldiginde de çocukların her dedigini yapar, otoritesi yok. bana göre o da çok dikkat etmiyor.

Birazini anlatabildim, bu bile bana cok iyi geldi, patlayacaktim. rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence de olması gereken aynen sizin dediğiniz gibi, ama tabi ben yaşamadığım için bana söylemesi kolay geliyor da olabilir. Insallah ben de o duyguları yaşarım. . push ; rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de çevremdeki çocuklarda aynı durumu gördüm, o yüzden cocuklarin yaninda surekli tetikteydim. bir an kafa baska yöne çevrilir, 1 sn göz kırpılır olan olur. Ama yine de anne/baba elinden gelenin en iyisini yapti diyebilmeliyiz tüm çabaya rağmen engel olunamayacak şeyler vardır mutlaka. Orda da dua etmekten baska çaremiz olmuyor. Biraz daha düşünüp karar vericem, simdilik bir sey söylemedim. Amin, Allah tüm cocuklari esirgesin.

2 çocuğum var 3. Ye de hamileyim aşeriyorum şuan ve acayip şekilde uykum geliyor oğlum 5 kızım 3 yaşında ne olursa olsun kesinlikle gözümü kapatmıyorum birşey olur diye çok aşırı uykum gelince yatak odasına alıyorum kendilerini tabletlerini ellerine veriyorum tehlike yaratacak şeyleri ortadan kaldırıp kapıyı kilitleyip anahtarı alarak uyuyorum yani demem o ki kimi insan 7 sinde neyse 70 imdede odur bu kadın relax ve coook rahat biri biz ne bakıcı gördük ne bir yardım evimizin işini de hallediyoruz yemekte yapıyoruz çocuğumuzu da biz büyütüyoruz biraz tembelmis bakmaya götyok çok afedersin çocuk yapmış bir kere bir anne çocuğu doymadan yemek yiyemez şahsen ben öyleyim önce onlar doyar sonra ben gün boyu arkalarında koşturuyorum vallahi şuan kendimi tebrik ediyorum şu durumda çünkü gorumceniz yardımcı bayan olduğu halde çocukla ilgilenmiyorsa çok yazık. Bence gerektiği yerde karışın

Ben de yaşadım aynı kaybı ve hala anlayamadım ne olduğunu keske bir sebep olsaydi kavga falan etseydik de bitseydi dedim. Yaptigim fedakarliklar icin pisman oldum keske o fedakarliklari, sabri aileme gösterebilseydim. Çünkü aileyle bağlar ömür boyu kalacak. Ama kabullenmek lazım hayatimiza giren her insanin bizim ömrümüzde uzun ya da kisa bir rolü oluyor ve belli bir süre ayni yolda yürüyoruz sonra yollar ayrilabiliyor, kimse kalici olmuyor, hepimiz sonuç olarak yalnızız tabi anne ve baba ilişkisini ayrı tutabiliriz eş ya da arkadaş bizi her halimizle kabul etmez, kaprislerimizi çekmez mutlaka bir çıkar vardır sadece anne-baba çıkarsız ve her kosulda sevebilir galiba, o nedenle o eksikliğin baskalariyla kapatılması çok zor. Evliliğimde de bazen mutluyum bazen mutsuzum, mutsuz zamanlarimda mükemmel evlilik yoktur diye teselli ediyorum kendimi. Ama belki de vardir siz bulursunuz

Allah korusun hepimizin de yavrularını şöyle aileleri görüp duyunca ifrit oluyorum bakıcı tanıdık akraba vs falan mı hadi kendi bakmıyor bakıcı neden yayıyor bir tarafını çok sinir oldum kv ye söyleyin eşinize de ne olacaksa olsun

benim aglamam aslinda biberon ucu buyuklugune degildi. bir kac hafta oncesinde kizim kusmugunda bogulacakti cok buyuk bi stres atlattim. yigenim 28 haftalik 1 kilo dogdu doguma girerken anneyimi bebegimi kurtaralim diye soruldu resmen. cocuk 2 aya yakin kuvezde kaldi elimize alirken bile titriyoruz resmen cocugu korkudan bisey olacak diye. birden duygusal patlama oldu bende elimde bogulacak gibi olunca normal sartlarda aglayacagim bir sey degil yani elim ayagim bosaldi birden aglamam birikimdendi yani elimde olmadan oldu.

Bakıcı akraba değil ama tanıdık araciliğiyla bulmuslar. denge yok, mesela bana göre cok gereksiz bir konuda aşırı beklentileri olabiliyor fakat çocuğun guvenligiyle ilgili bir sıkıntıda sessiz kaliyorlar. Isterlerse kovabilirler baskasini da bulabilirler herseyden önce insan sağlığı olduğu surece kendi bakabilir zaten çocuğuna ama zihniyet farkli. rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben de sizin gibi düşünüyorum ama anne olmadığım için büyük laflar söylemek istemiyorum. Çocuk yetistirmek gerçekten çok zor ve sonuçları tüm toplumu etkiliyor. Biz kalabalık bir aileyiz, bize geldiklerinde saatlerce çocuklarinin ne yaptigindan habersiz durabiliyor, nasil olsa bakan vardir diye, herkes mesgulse de çocuğa telefon tutusturuyor 1,5-2 yasindaki çocuğun ne izlediğine bile bakılmıyor. Başlangıçta yazık kadına belki kendi evinde çok yoruluyor bize geldiğinde biraz nefes alabiliyor diyordum, hem o dinlensin diye hem de çocuklarla zaman geçirmeyi sevdiğim için eşimle ben ilgileniyorduk ama başkasının çocuğu çok büyük sorumluluk bir de evinde ne zaman denk gelsem küçük çocuk zaten bakıcıyla oluyor ve aynen dediğiniz gibi bir sey olduğunda bakıcıya kızıyor. Ama kaza geliyorum derken önlem almak yok. Yakin zamanda görümcem ve ben oturuyorduk çocuklar üst kattaydı bakıcı ve kızın merdivenden indiklerini duydum, sonra görümcem bakıcıya seslendi diğer çocuklarını yanına çağırdığını söylemesini istedi. Ben bakıcıyı az çok tanıdığım için içime kurt düstü merdivene gittim evet kızı merdivende yalniz bırakıp gitmiş benim de aklım çıktı inmeye çalisiyodu ve 1 basamak kaydı son anda tuttum. Esim de son ana şahit oldu azarladi bakıcıyı. Ailede eşim dışında genel bir rahatlık var aslında, eşim de çok ihtiyatlıdır, bir sey olsa gözü kararıyor ve aşırı tepkiler verebiliyor. Bir gün odamda film izliyordum, eşim, görümcem ve kızı geldiler, eşimle görümcem önemli bir konu konusmaya basladilar, yeğenimiz de yeni yeni yürüyordu. baktım çocuk sıkıldı ben rahat konussunlar diye ilgileneyim dedim kendi kendime. Sürekli peşinde dolandım, hiç yerinde durmuyordu. Çok yoruldum sırtımdan ter akıyordu artık, 1 dk oturup su içmek istedim zaten çocuk da annesinin tarafına gidiyordu ama annesinin ayaklari dibinde düştü ağlamaya başladı. Eşim çok sinirlendi ve bana bağırdı, benim zaten çocuğun canı yandığı için içim acıdı, benim gözetmeme rağmen engelleyemediğim bir kaza da olabilirdi yine de böyle bir tepkiyi hak etmezdim. Ama annesi ayağının dibinde tutamadıysa ben ne yapabilirdim. Bu yüzden kendimi artık çok kasmıyorum canım isterse oyun oynuyorum, yorulunca da çekiliyorum aradan. Ama tedbirsizliklere sessiz kalmak çok zor oluyor.

Eşin konuşsa? rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İlgisiz annelerin çocukları beni rahatsız etmediği sürece umursamam. Herkes çocuğunu istediği şartlarda yetiştirir.

Her kadın doğurur fakat çok azı anne olur buda doğurgan bir kadın ama anne değil işte şu postu açan bacı bile kendinden daha anne bu kelimeyi kullanmaya hakkı bile olamaz marifet doğurmak değil bakmak!!

Eşiniz konuşsun kardeşiyle, kayınvalidenizle de konuşabilir oda uyarsın diye kızını. Gerçi sizin gördüğünüzü oda görüyordur ama yine uyarmakta fayda var bence. Ben özellikle çocuğun güvenliği ve sağlığı söz, konusuysa bir şekilde uyarılmasını sağlardım. Kendim söylemekten çekiniyorsam. Siz söyleseniz gelin kontenjanından farklı tepki alabilirsiniz ama eşiniz kardeşi olduğu için rahat rahat konuşabilir.

İşte herkes sizin gibi benim gibi konuyu acan bacı gibi dusunmuyor. Kırıverıyorlar kalbini, sen iyi niyetinden utanıyorsun keske karısmasaydım falan dıyosun.

Şöyle bir bilgi duymustum, bebekken annemiz bize nasil baktiysa bilincaltimizda kayitliymis ve bebeğimiz olduğunda doğustan geliyor denen annelik duygusu da o bilgilermiş. Kadinin yalniz da olsa hemen anneliğe adapte olabilmesi ve içgüdüsel olarak bebeğine bakabilmesinden bahsediyorum. Ama siz de bu tam tersi olmuş, saçma bir bilgiymis demekki zaten o mantikla erkeklerin de anne gibi bakabilmesi gerekirdi. Tabi sizin durumunuz istisna da olabilir birseylerin normal olmadiginin farkina varmışsınız, bu daha üstün yetenekli ve bilinçli olmayı gerektiriyor. Bu ortamda büyüdüğünde bizim yeğenimize göre belki de normal bu olacak ve aynı annesi gibi olacak ama umarım sizin gibi bilinçli olur.

ya çok üzüldüm o yavrucağa herkes anne olmamalı gerçekten pes

Tamamen Allah'a emanet yaşıyor. Ben de elimde olmadan kınıyorum sonum kötü olmaz insallah. Zorluk çekmenin dışında çok guzel degil midir bir çocukla ilgilenmek, her anı değerli. Ben uyutma, hastalik gibi durumlari yaşamadığım icin boyle soyleyebiliyorum belki de ama ben de bebegimin hicbir anini kacirmak istemezdim. rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Üzüldüm gerçekten çocuklara bence konuyu eşinize soyleyin sanki o görmüş dikkat etmiş gibi söylesin tepkili şekilde ben de bazen bana düşmez diye düşündüğüm şeyi eşime söylerim derim hani beni kötü etme sen söyle o kendi düşüncesiymiş gibi söyler en iyisi bu olur bence oda yeğenlerine dayanamaz siz sonuçta el kızı olarak üzülmüşsünüz o daha da üzülür bence

Valla ne düşünüyorum biliyor musun? Böyle ailelerin ellerinden çocuk alınmalı diye düşünüyorum. Bakamayacakları çocukları doğurmayacaklar diye düşünüyorum. Çocuk saldım çayıra mevlam kayıra büyümez. Ben sokakta ara mahallede büyüdüm, buna rağmen annem sürekli kontrol ederdi, dışarıda komşularla otururdu bana bakmak için. Devir eskisi gibi değil, çocuk kapısının önünde mahalle arasında tacize uğruyor. Çocuk köyünde kapısının önünde kaçırılıyor. Böyle anneliği beceremeyen ebeveynlerin çocukları ellerinden alınmalı. Aklıma Amerikada organik diyet yüzünden yetersiz beslenen ikiz Türk çocuklarına devlet tarafından el koyulduğu geldi. Keşke bizde de böyle bir uygulama olsa. Ben olsam güzelce uyarırım, küçücük çocuğun poposuna kaka kuruyacaksa o bakıcı ne işe yarıyor? Bunu takip etmeyecek anne neden çocuk doğuruyor? 2 yaşındaki çocuk merdivenden tek başına çıkabilir mi? Ya düşse birşey olsa. O zaman anne ortalığı ayağa kaldırır, çocuğuma bakıcı zarar verdi diye. Kendinde hiç suç bulmaz.

Amin Allah tüm çocukları esirgesin, ailelerinden ayirmasin. Siz çok zorluk yasiyorsunuzdur eminim, Allah kolaylik versin, güç versin. Yorumunuzu okuyunca rahatladim. Çünkü ben de anne olursam sizin gibi olmak isterim, görümcemin ilk çocuklu halini görmediğim için bu kadar büyük bir değişim mümkün olabilir mi diye kafam karışmıştı. Iyi, saygili insanlar ama dogrudan esimin ailesine tepki verecek özgüvende degilim ne yazikki, çözüm olarak sürekli bebeğin pesindeydim ama yoruldum. Dogrusu sizin dediginizi yapabilmek aslinda.

Arkadaşlar merhaba sizlere danışmak istediğim konu kısaca "ilgisiz" annelere karşı tepkiniz ne oluyor? Kişinin yakınınız olması ya da hiç tanımamanız tepkinizi değistiriyor mu? Biraz daha ayrıntı okumak isteyenler için anlatayım; konu görümcem. 3 çocuğu var en küçük kız 2 yaşında ve beni asıl geren de en küçük yeğenimiz. Çok yakında oturuyoruz ve onları hemen hemen her gün görüyorum. Çok ayrıntıyla boğmayayım ama örnek de vermeliyim. Güya kızın bakıcısı var ama bakıcı yeterince sorumluluk sahibi değil zaten baya genç, bebek tek başına merdivenden çıkıyor bakıcı o sırada televizyona odaklanmış, umrunda değil görümcemse bu kisiye bebeğini emanet edebiliyor, saatlerce ses yoksa ne yaptiklarini asla kontrol etmez. Bakıcı mamayı nasıl hazırlıyor, çocukların bulaşıklarını nasıl yıkıyor hiç baktığını görmedim ama ben nasıl pis ve üstünkörü iş yaptığını görüyorum sürekli, çocuk saatlerce yemek yemiyor yine kimsenin umrunda değil, bezini kontrol etmiyorlar yazık kız isyan edip banyo banyo, kaka falan diyip dikkatlerini cekmeye calisiyor. Bugün yürüyüşe çıkmıştım ve uzaktan 2 yaşındaki yeğenimizi evlerinin civarinda yolun ortasında gördüm, bir o tarafa bir bu tarafa geçiyordu. Evin önünde görümcemin eltisi ve şoför vardı ama elti kendi çocuğuyla meşguldü, şoför de arabayla ilgileniyodu. Hemen aldım çocuğu görümceme götürdüm, yoldaydı dedim, yok ben şoföre söyledim o bakıyordu dedi. Hayır adam arabayla ilgileniyo, çocuk tek başına uzağa gitmisti dedim. Neyse aldı çocuğu. Bahsettiğim yolda normalde yerlesim yeri ve arabaların yavas ve dikkatli olmasi lazim ama kurallara çok uyulmuyor, birkac defa sokak hayvanlarina çarpıldı, çoğu araç yayalari uyarmak icin dönüşe gelmeden kornaya abanip hizla dönüş yapıyolar ama bebekler ve hayvanlar bu uyariyi nasil anlayabilir ki? İlgisizlik görecelidir ve bence örnek verdiğim konular aşırı ilgisizlik ve bunlara şahit oldukça çok geriliyorum. Eşim de benim gibi fakat o gördüğünde hemen tepki veriyor, kız kardesine, kayinvalideme ya da bakiciya kızıyor, ben sadece bakıcıyı uyarabiliyorum bana göre annesini elestirsem haddimi aşmış olurum, bu nedenle uzak durmaya çalışıyorum ama Allah korusun bir şey olacak diye de içim içimi yiyor. Bu yol konusuna çok sinirlendim hatta tam çocuğu annesine verdim eve geri dönerken bir araba kornaya basa basa hızla geldi hic yavaslamadan köşeyi döndü. Sizce en doğrusu nedir? Hic takmamak mı yoksa görümcemle konusmali miyim? Bir kere konusmaya çalistim ilk cocugunda sürekli çocuğunu izlediğini zamanla 2. ve 3. çocukta rahatladığını anlattı o sırada kızı duvarı söküp boya parçaları yiyordu, annesi var diye ben basta tuttum kendimi mudahale etmedim ama farketmesi uzun sürünce ben gittim kızın yanına. Neyse bu gerekçe de aklımı karistirdi, benim çocuğum yok ve çocuğu olanlar daha gerçekçi yorum yapabilir, 2den fazla çocuk annesi olunca rahatlık ve umursamazlik seviyesi de artiyor mu gercekten?

Ilgilenmediği konusunda konuşma. " kreşte sosyalleşir, yaşıtlarıyla oynar, yemeği, uykusu düzene girer" şeklinde konuş, yavrucak kreşte daha iyi bakılır.

Allah'ım nolur anneliği taşıyabilene çocuk ver... Sızın drumunuzda çok zor şimdi karışmayın desem olmaz ahada çocuğa birşey oldu bu sefer sizin vicdanınız rahat olmiycak. E anneyede laf söz kar etmiyor. En iyisi aile büyüklerine söylemek ve derhal önlem almak. Allah korusun bu kadar ilgisizlige çocuğa birşey olur. Bu kadın çocuğu bakmak için dogurmadimi bakıcı ne alaka. Büyük konuşmak istemiyorum ama hayatta çocuğumu birinin eline veripte bak demem. Anneyim ben yerimi bilirim. Bu çocuğu dogurduysam bakicam derim ama bu kadın çok rahat ya...

Verdigin detaylardan anladim ama ustu kapali olarak yazayim.. Kisacasi bahsi gecen cografyayi ve insanlarini az cok biliyorum. Hepsi bir degil arada istisnalar var ama buyuk cogunlugu boyle malesef. Bize gore normal degil ama onlara gore normal. Ne desen bu durumu degistiremezsin gibi geliyor. Allaha emanet buyur o cocuklar.

Maalesef çocuğa üzüldüm biz regl döneminde en fazla 5 gün ped le gezince mahfoluyoruz pişik kaşıntı o çocuk kakasiyla saatlerce çırpınıyor çok yazık gerçekten

kusura bakma ama seninde tepkin yanlış ne ağlayıp insanları geriyosun güzel bi dille söyleyebilirdin sanki bu uç biraz büyük küçüğü daha iyi olmazmı falan diyebilirdin şirinlikle

benim bir çocugum var her cocuk farklidir tabi ama bir cok konuda ikincide daha tecrubeli ve rahat olurum gorumceniz 2. 3. cocuktaki rahatligi biraz ters anlamis saldim cayira mevlam kayira. yerinizde olsam ben karismam abisini devreye sokmaya calisirdim yada kaynanayi. 2 3 ay once erken dogum olan yigenimi gormeye gittim. biberon emziklerinden biri L boyuttaydi yani daha buyuk aylardaki bir cocuk icin. cocugun agzina o biberonu her verdiklerinde boguluyor gibi oluyor tazyikli akiyordu cunku ona gore. önce hiç bisey soyleyemedim annesi lohusa cocuk kucuk dogmus zaten stresli diye. ikincide cocuk benim kucagimdayken ayni biberonla veridiklerinde cocuk kucagimda bogulurmus gibi olunca yine stresten agladim. ne oluyo hayirdir falan diye sordu evdekiler bu biberonun agzi cok genis cocuk bogulacak korkuyorum dedim o anda kimse bisey demedi aradan 2 saat gecti gelinimiz bana ben senin cocuguna karismiyorum sende benim cocuguma karisma dedi bana. bunu neden anlattim, biliyorum endişelisiniz ama herkes sizin gibi algilayamaya biliyor bazi seyleri oyuzden siz karismayin yediginiz laf kursaginiza oturur. uyarin birilerini onlar soylesin.

Baslıgı okuyunca ne var ki bunda diyecektim. Şok oldum yazılanları okudukça. Yahu hijyeni geçtim ama cocuğun özbakımı ihmal ediliyor. Tuvalete götürülmüyor, aç bırakılıyor, can güvenliği yok, ilgi yok. Bence eşiniz diyeceğini demiştir zaten. Sizin demeniz bir şey farkettirmsz kücücük cocuk yola çıkana kasar hic mi kimse farketmemiş. Sadece görümcenize bakiciyi anlatıp baskasını alması gerektiğini belirtebilirsiniz.

Evet zor da olsa tuttum kendimi şimdilik. rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Siz üst üste baya büyük olaylar atlatmışsınız geçmiş olsun, sizin tepkiniz de gelininki de insani. Tabi yine de ben de görümcemden ters bir yorum duymak istemem ya da onu üzmek istemem ama bazen yeğenimiz tehlikeli bir sey yaptığında tepki veremeyince sizin gibi içimde gerginlik ve gelgitler yaşıyorum. S

Ne kusuru, insanlar vakit harcamis, deger vermis paylasmis diye düşünüp mutlu oluyorum. Ben neden böyle mesafeliyim bilmiyorum sizin gibi net bir gerekcesi yok ama evet ben de o anne-kiz iliskisine özenirim. Mesela ben diger insanlara da çok zor güvenirim ve dostluk kurabilmem uzun vakit aliyor, oldu da dostluk kurdum ve derdimi sevincimi paylastim diyelim bakıyorum da bugün dostluklarımın %90'ı bitmiş. Neden o kadar güvenmisim ki, keske annemle daha yakin olabilseydik ve o insanlarla paylasmaya ihtiyac duymasaydim.

Dökme suyuyla değirmen dönemz benimde 2 cocugum var kucukler ve her zmn gözum uzerlerinde okdr hizlilarki en son ikisini yolda buldum okdr dikkate ragmen 2 sn ye icinde aklim cikti kapiyi kilidi nasil actilar akil erdiremedim. o gundur yuregim agzim da yasiyorm. İNSALLH gec anlamaz bi anne olarak. siyle ve görumcenle esinle birlikte konusun derim bazen uyarmak gerekiyorAllahim esirgesinnn jnsallh

Durumu kv ye anlatsaniz mi belki daha kolay olur onu dinler gorumceniz

İyi insanlar hep artsın inşallah.. Ne kadar kibar ve düşünceli birisiniz yeğenim demeniz bile çok naif.. umarım çocuklar için herşey Güzel olur ve bu durum tatlıya bağlanır.

Merak ettim esinizin ailesimi ultra zengin. So for bakici fln girla ve gorumce bukdr rahatlik icinde niye boyle ilgisiz kendinden gecmis Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır. Anneler

Evet eşim için yeğenleri doğal olarak çok kıymetli ve sözkonusu onlar olunca gözü kimseyi görmez, zaten ters bir sey gördüğünde sinirlenir ve hemen söyler, yol konusunu ona söylesem olay cikarir ama direkt ben sahit oldugum için suclu ben olurum. KudrAlobar Ayak

Konumu dagiticam belki ama belki çocukların farklı kisiliklerde olması da annelerin tavrini etkiliyor olabilir. Eşime ve kardeslerinin her birine kv'min tavri çok farklı, disardan bakarken bana evlat ayrimi gibi geliyor, yine de sevgisinin farkli olabilecegine inanmak istemiyorum. Ama eşim içten içe eksiklik yasiyor. Diğer taraftan da varsayımıma ters olarak, benim de kardeslerimle kisiligim farkli ama annem hepimize eşit davraniyor. Ben de sizin gibi annemle mesafeliyim sanirim, derdimi paylasamam, belki bir durum degisikligi yapmam gerekiyorsa son safhada anlatmak zorunda kalirsam bilir ama bu benim ice kapanikligim yüzünden.

Eşiniz anlatsin bence sizde olun yanında. Anne malesef anne değil inanin, insan ilk çocukta cok korumacı oluyor benim tek çocuğum var ama ikinciyi üçüncüyüde atmıyorlar diye düşünüyorum. Çocuğa cok üzüldüm, elin adamina güvenip bırakıyor. Biz kv deyle uzaktayız yazin gittiğimizde oğlumu aşağıya indirdi 5 yasinda, sonra çocuğu orada birakmis cikmis, bisey icin cocuk nerde dedm aşağıda dedi o kadar sinirlendim ki, indim aldim mesela artık ona bırakmam gördüm yani insan cocugu iki sn bile bırakar mi? Bırakmaz, artik büyüdü görmüş bahçe var ama kapısı açık. Allahım aklima geldi yine nefesim daraldı. Allahım o çocuğu korusun demekten baska bisey diyemiyorum. Eşinin haberi yok mu sorumsuz kadin, o poposu nasil pisiyordur. Rahatlik sonraki çocukta bakarken rahatliktir belki ama kadin bunu çocuğu salayim diye düşünmüş. Lütfen birşey yapin o çocuğun güvenliği için, yüzüne denmeli utanma belasina bakar belki

Afedersin sokaktaki köpek bile çocuğunu doğurup anne oluyor... Bence kayınvalideniz ile konuşun. Bahsettiğiniz kadarı bile beni bunalttı. Kim bilir bahsetmediğiniz daha ne var...

Bazı ınsanlar insani uyarıyı "sen anne degılsın" diyerek geri puskurtur. kac cocuk buyuttum ben, sen ne anlarsın alt metınlı. Gorumcenız konusulacak biriyse konusun.

İlk iki çocuğa nasılmış acaba

Eltisi de ayni şartlarda yaşıyor ama kadın yaşları da daha büyük olmasına rağmen çocuklarinin peşinde gördüğüm kadarıyla. rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sanmıyorum, genel olarak neşeli biri. Ben yaklasik 1,5 yıldır yanlarindayim hep aynıydi. rozikka Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşim de farkında ve olaylarin üstüne hemen tepki gosteriyor ama değisen bir sey olmadı. Senin çocuğun olsun seni de görücez tavrı var sanki. Yol konusunu söylersem de ortaligi ayağa kaldirabilir, sorumlusu da ben olabilirim.

Sizin örneğinizle bu alakalı olmamış, ordaki kadın erken doğum yapmış bir lohusa onun stresle söyledikleriyle bu konuda anlatılmak istenilen aynı şey değil. merhababen

Dört çocuk annesiyim yalnızca kayınvalideme emanet ettim en büyüğü 21 en küçüğü sekizinci ayına girdi hala gözüm üstlerinde yıllardır uykuyu unuttum sayı önemli değil söz konusu evlatsa söz bitmiştir son noktamdır

Benim annem ilgisiz bir anneydi. Yani ben öyle olduğunu anne olunca anladım. Öncesinde çok ilgili sanıyordum :) azıcık salak da olabilirim bu yüzden. 4 yaşına kadar 7. Katta bir evde oturuyorduk. Parça parça hatırlıyorum bazı şeyleri. Annem sabaha kadar saçma sapan şeylerle uğraşıp öğlene kadar uyurdu ve uykusu da çok ağırdı. Hala öyle. Ben 3, abim 5 yaşında. O öğlene kadar uyurken biz kendi kendimize oyalanırdık. 7. Katın balkonuna çıkardık mesela. Bir keresinde açlıktan abim plastik kaplardaki kahvaltılığı ocakta ısıtmaya kalkmıştı ajsjsj. Ev yanıyordu, kokuya uyandı annem sağolsun. Bir kere kapıyı açıp Gitmişiz. Dördüncü kattaki komşu bizi görüp anneme beddualar edip teslim etmiş. Allah'a emanet yaşamışız valla. Hayatta kalmamız mucize imiş. Tabi çeşitli kırıklar, yaralanmalar yanıklar oldu ama olur öyle. O zamanlar bir yetişkin olsam ve annemle konuşma şansım olsaydı "senin anneliğine tükürürüm" derdim. Belki de demezdim, annem hala aynı çünkü ve demiyorum. Ama oğlumu asla ona emanet etmiyorum. Bir saat bile. Bu ara annemi çok eleştiresim var, kusura bakmayın konuyu dağıttım. Cevap vereyim size. Ben olsam bir daha hiç konuşmama pahasına ağzıma geleni sayar rahatlarım. Hatta kayınvalideye de sayarım görüp bir şey demediği için. Zira bu konu basit bir ilgisizlik değil, ihmal. Çocuğun canını tehlikeye atacak ölçüde ihmalkarlık. Belki benim bu hususta sinirim zıpladığı için objektif olamıyorum ama ben susmazdım. He o kadına söyleyin. O kız büyüyüp anne olduğunda bunları hatırlayacak. Her anını hatırlayacak.

Evet kesinlikle doğru soyluyorsunuz. Ama benim annemle bu şekilde olmasının sebebi çocukluktan yana bana böyle davranması. Kisiligimde bunlardan dolayı herşeyi kendim halletme kimseye çok derdimi anlatmama şeklinde gelişti. Mesela bir arkadaşım var annesi demediğini bırakmaz ama yine de herseyini anlatır. Bende sizin gibi anneme son safhada anlatmak zorundaysam anlatırım. Evlendim boşandım. O kadar şey yaşadım eski eşimle annem hala bilmez neler olduğunu. En son safhada eve geldim boşanıyorum çünkü geçinemiyoruz dedim mesela. Hala asıl nedenlerini detaylarını bilmez. Mahkeme günümü bile söylemedim. Gittim boşandım. Isterdim tabi hep yanimda olsun ama küçüklüğümden beri tavri benimle mesafeli ve sevgisiz olduğu için benimde ona karşı tavırlarım ister istemez bu şekilde gelişti. Bende ona karşı böyle mesafeli oldum. Yoksa çok ozeniyorum annesiyle arkadaş gibi olan kızlara. Birgün kızım olursa asla böyle yapmam her durumda her şekilde yanında olurum. Konu sizin gorumcenizdi kusura bakmayın bu arada lütfen nerelere geldi anlatasim varmış sanırım :)

Evdekiler kv'min büyüttüğünü söylüyor

Amin insallah. Onlar bana bir rozikka yenge derler mutsuzsam anında modum değişir. Miniğin peşinde çok yoruldum dedim ama birçok jestine, ilk sözcüklerine ve ilk adımlarına da ben şahit oldum içten içe gururluyum.

Okadar rahatlik zenginlik icinde bi cocuga bakamamk. Temizlik yemek derdiyok. Bi cocuk bakilacak. Nasil bi kafa nasil bi hayat

Valla bence bulaşmayın.

Ya evet insanın içinde yoksa kim ne derse desin hassas davranamaz. Simdiye kadar hic tartisma yasamadim aileyle cok şükür bu konuda da eşim hep elestirdi fakat dogrudan ben konusursam tepkileri ne olur bilmiyorum.

Eşinizle konuşun bence onun fikrine göre hareket edin sonuçta kendi ailesi. kendiniz gidip konuşsanız anlayacak bir tipe benzemiyor. başka bir konu olsa boşver derdim ama çocuğa birşey olursa vicdan azabı olur size.

Aslında kısmen doğru söylediğiniz. Şöyle oluyor. Kendi yaşadığın gördüğün yetişme şeklinin tersini uygulasan ve dahi onun normal olmadığını bilsen dahi normal olanı yaparken bir gerginlik yaşıyorsun. Mesela benim oğlum hiçbir zaman uykuyu çok sevmedi. Hep çok erken kalktı hala öyle. Sabahın köründe uyanıp ona kahvaltı hazırlıyorum ama bunu yaparken içten içe neden uyumam için beni bırakmıyor diye sinirleniyorum ona yansıtmasam bile. Çünkü annemin uykusu hep önemliydi, uykusunu alması gerekirdi. Benim bunu yapamıyor oluşum beni geriyor. Mesela annem için başkalarının fikri bizden önemliydi hep. Kardeşleri ailesi yeter ki bizim hakkımızda kötü düşünmesin, bizi onaylasınlar, ne uslu çocuk ne güzel yetiştirmişsin böyle desinler diye bizi hep hırpalardı. Ailesinin yanındayken canavara dönüşürdü. Onların baskı ve şiddetine bile göz yumardı. Ben içten içe hep öfkelenirdim buna ama şu an ne oluyor biliyor musunuz? Ailemin yanına geldiğimde çok gergin oluyorum. İçten içe anneliğim ve evladım onlar tarafından onaylansın istiyorum. Evladıma karşı daha tahammülsüz oluyorum. Bu yüzden de ayda bir kez geliyorum aileme, uzak duruyorum. Evladım için. Çünkü öyle bir kodlanmış ki zihnime bu başkalarınca, özellikle ailen tarafından onaylanma isteği, tamamen kurtulamıyorum bundan. E sürekli ailemle görüşsem evladıma zarar. Uzak duruyorum. Dediğiniz kısmen doğru bu yüzden. Asla tamamen kurtulmak mümkün olmuyor ailenin davranış ve öğretilerinden.

Benim annemde ilgisiz sevgisiz bir anne. Hasta olduğumda çorba falan yapar ilaç içerirdi şuan olsam yine bunları yapar ama o kadar. Anne kiz bağı yok aramızda. Derdimi sıkıntımı falan hiç bilmedi bilmezde. Başım sıkıştığında ki oldu böyle durumlar hiç aramadim. 24 saat odamda otursam naber bir derdin mi var neden hiç yerinden kalkmıyorsun demez. Erkek kardeşim var ona bu şekilde değil. Yani anne bagi olmayacak sanırım çocuklar büyüdüğünde sizin gorumcenizle. Bir anne var ama adi anne gibi. Çocuklar ne kadar sevilip sevilmediğini çok iyi hissediyor zaten. Yaşamış biri olarak ben çok hissettim.

Kayınvalide ile filan konuşun, o da bir süre gözlemleyip müdahale etsin gerekirse. İşgüzar gelin olup kabahatli çıkma ihtimaliniz yüksek.

Yazık ya çocuğa. Kim oldugu onemli degil. Ilgisizlik boyutu arttıysa sahit oldugu m bir durum varsa uyarırım.

Soz konusu cocuk ise kimseden cekinmem cat cat soylerim, varsin beni kotu bilsinler umurumda olmaz Bahsettiginiz seyler cok ciddi, yavru her an araba altinda kalip can verebilir Yerinizde olsam bebegi kaptigim gibi gidip bagrinirdim karsimdaki kim olursa olsun

Aslında o kızını daha iyi tanıyor ve konusmayı düşünüyorum ama nasıl yaklassam kararsızdım. Anne görümcem başka insanlara çok güveniyor ve kızını rahatça emanet ediyor ama bebeğe iyi bakamiyorlar diye anlatabilirim, görümcemle konuşur ama benim anlattigimi da soyler ve isguzar olabilirim.

Bana da görümcenizde psikolojik bir rahatsızlık var gibi geldi. Normal olan bi anne bu kadar rahat olamaz zira. 3. Çocuk olunca rahat olunurmuş falan filan bana çok uzak bi durum bu sanırım. 4. cocuğuma hamileyim. 3. Çocuğum bir kaç ay sonra 3 yaşında olacak inşallah. Ama bütün gün yanından ayrılamıyorum. Gözümü üstünden ayiramıyorum. En tehlikeli zamanları. Parka götürdüğümde hala hep peşindeyim. Bir kaç kere uyarı bile aldım bu kadar üstüne düşme rahat ol diyenler oldu. Ama ne mümkün. Yani bu konuda bana göre 3. Çocukta daha rahat olma durumu yok. Psikolojik bi sıkıntı gibi geldi bana. Rabbim esirgesin o minik meleği insallah. Size de sabırlar diliyorum. Bunları görüp tepkisiz kalabilmek kesinlikle çok zordur. Yeri geldiğinde tepki gösterip uyarın. Kimse için değil o minik kız için. Kim ne derse desin. Had meselesi değil artık bu iş. İnsanlık meselesi bence

Onlar da kör topal büyümüş yani. Konuşsan da değişeceğini sanmıyorum bence huyu böyle Ama kreşe vermesi için ikna edebilirsin.