Yazdıklarında kendimi gördüm :) Hiç kendini sorgulama bunun için. Çünkü sen doğru olanı yapmışsın. Karşındaki insan nasıl olsun istersen sende öyle olmalısın ve buna uygun hareket etmişsin. Belki başkası olsa dediğin gibi konuşurdu evet ama bu senin bakış açına ve hayat tarzına yanlış olurdu. Çünkü karakterin buna müsait değil ve emin ol ki yaptığın en doğrusu. Mantık mi ağır basmalıydı falan diye düşünme çünkü ben gönül işlerinde mantıktan ziyade kalbin ağır basması taraftarıyım. Kendimize arkadaş aramıyoruz sonuçta, ömür geçireceğimiz birini arıyoruz. Arkadaşlarımızı da seviyoruz ona bakarsan ama sevgililik/ eş olmak farklı bir mertebe. İllaki o kalp atmalı ya. Arkadaşlar yukarıda yazmış bende katılıyorum nasibin olsa gerçekten bir şekilde ısrar vs hayatına girerdi. Demekki önüne bakmalısın. Doğru bildiğin yolda yürümeye devam et, hayat seni en kısa zamanda güneşe götürsün inşallah

Hayatımın aşkını, aramayı bıraktığımda, tamamen her şeyin nasip kısmet olduğunun ve olmayan her şeyde bi hayır olduğunu anladığımda buldum.

Hem de nasil geciyor, sonra diyosun ayy iyi ki bu kisilerle oturup bi cay bile icmemisim. Beni o donem tanistirmak istedikleri 2 ayri kisi nerdeyse 6 ay icinde biri evlendi biri de nisanlandi. Yani onlarin dertleri bir an once evlenmekti. Eli yuzu duzgun olsun hanimhanimcik olsun ailesi duzgun olsun tamam. Ama benim ruhum, benim kisiligimin minik ayrintilari, hissedisim bakisacim yani beni ben yapan seyler karsi taraf icin onemli degil. Ayse ya da fatma, duzgun biri olsun tamam. Nitekim 33 yasindayken, beni ben yapan seylerin toplamini seven biriyle evlendim.

Seni anlıyorum bende teptiğim kısmetleri ara ara düşünüyorum sonra diyorum ki, kısmetim olsaydı ağzım dilim bağlanırdi belki de benimkisi züğürt tesellisidir. Ama ben aynen senin gibi davraniyorum hayatımda biri varken başkasıyla görüşmek olmaz..

Allah yarattigi kullarina akil vermistir.. secimi ona birakmistir mudahil olmaz ama neyi sececegini de bilir.. bir cocuk dusunun onune 2secenek koyuyorsunuz bir seker birde cirkin bir obje.. siz asla mudahale etmiyorsunuz ama cocugunda neyi sececegini biliyorsunuz.. karar cocugun tamamen.. evlilik ve tum hersey kaderdir. Allah ezelde herseyi yazmis kalemleri kurumus defterler kapatilmis.. bu size belki teselli olur.. insan bazen ne yapsa olamaz.. tabii bu inananlar icin gecerlidir.. biz boyle inaniriz

Teşekkür ederim. Yazdıklarınız beni çok üzdü. Henüz evlenmemişsiniz anladığım, mutlu değilseniz vazgeçemez misiniz? K

Ben biraz gerçekçiyim sanırım bu konularda Bir kadın illa ki hisseder birşeyleri Eski sevgilisiyle 1-2 ayda evlenmesi aslında senle hiç sevgili olmamış bu adam Büyük ihtimalle onla evlilik hazırlıkları yaparken senle oldu gerçekten bu erkekler çok iğrenç yaratıklar oldu Bu adamın ciddiyetsiz olduğu belliymiş o yüzden diğer kişilere şans vermen gerekirdi Bu aldatmak falan değil Adam sana vaat mi verdi? Geldi mi ailesiyle tanıştırdı mu Hayır bak pat diye evlenmiş işte Peki bu adama sadakat niye?Kusura bakma ama saflık bu! Belki seni çok mutlu edicek insanları elinin tersiyle ittin şimdi de kader diyorsun geçeceksiniz bunları Aklınızı kullanın

Teşekkür ederim. Ben de doğru yaptığıma inanıyorum. İnşallah bırakabilirim bu vesveseyi.

Teşekkür ederim evet vurguladığınız yer çok doğru. Reddettiğim kişilere tekrar adım atmam mümkün değil ama gelenlere şans vereceğim.

Bu düşüncenin sonu hiç gelmez. Evlenseniz, acaba evlenmeseydim karşıma daha farklı biri çıkar miydi diye düşünürsünüz. Geçmişte ihtimaller üzerine yaşamak sizi bugünden eder. Ha eğer o dönem reddettiginiz için pişman olduğunuz biri varsa busefer siz adım atın. En azından ihtimali değerlendirmiş olursunuz

Iyi de, o kismetler ciktiginda siz zaten guzel giden bir iliski icindeymissiniz. Bir baska kisiyi degerlendirmek hem sadakatsizlik hem riyakarlik olmaz miydi? Kendinizi bosuna suclamayin. Bu isler o kadar kismet ki.. ben de gecmiste bir iliskim varken baska insanlar cikmisti, yuzlerini bile gormedim. O iliskim bittiginde ayni duyguya kapilmistim. Sonra geciyor. Vakti geldiginde sizin karsiniza cikacak o insan. Ben buna hep inandim ve yasadim.

Teşekkür ederim. Evet aynen sadakatsizlik ve riyakarlık olurdu. İhtimal bile değildi benim için görüşmek. Sonra geçecek yazmanız beni çok rahatlattı.

Doğru olanı yapmışsınız Aksi sadakatsizlik olurdu O sıra hayatınızda biri varken düşünceleriniz rahat olduğu için çıkıyor karşınıza şimdi de düşüncelerinizi rahat bırakın yine çıkar.

Hiç öyle düşünmeyin. Reddettiklerimle devam etsem nasıl olurdu vs diye. Kalbiniz zaten onlara ısınmamış ki fırsat vermemişsiniz. Ben aşık olduğuma değil de beni sevene fırsat vereyim dedim. Aynı sizin düşündüğünüz gibi düşünüyordum. Sonra o fırsatı verdim de. Şimdi evleniyorum ama hayatımın en büyük hatalarından biri oldu diyebilirim. O düşünce hata inanın. Hayırlı değillermiş siz de doğru insanmışsınız ki kurtulmuşsunuz ben kurtulamadım.

Biz bunu 100 sayfa anlattık ama dinletemedik Ceylan'a en son konusu kapanmıştı

Nasip olsaydı o kişilerden biri bir şekilde hayatınıza girerlerdi zaten. Geçmişin ve keşkenin kimseye faydası yok. İleriye bile değil sadece bugüne odaklanmak lazım. Çünkü elimizde sadece bugün var.

Teşekkür ederim. Çok haklısınız, belki onlarla da olmayacaktı.

Mutlu bayramlar arkadaşlar. Bir süredir kendime dert ettiğim ve vesveseye dönüşen bir düşünce var kafamda. Bu forumda benzer konular olduğunda derdi olan kişinin kendine gelip hayatına devam etmesi için bir şeyler yazıyoruz, bilincindeyiz bir şeylerin aslında. Ama işte.. Bazen kendimizde tıkanıyoruz. Hayatımda bir süredir kimse yok. En son görüştüğüm kişi ile güzel bir dinamik yakaladığımıza inanıyordum. Bir yıl sürmedi ve ilişki sonlarına doğru beni üzecek kıvam almaya başladığında ben ayrıldım, o da bunu bekliyormuş gibi rahatladı ve ayrılığımızdan bir iki ay sonra eski sevgilisi ile evlendi. Bu süreçte karanlık bir yan varsa, demek istediğim ikimizi idare etmesi ile ilgili vs. kanıtım yok, 6. hissim var, kanıtım olmadığı için kötü düşünmek istemedim. Kimseyi kötü konuşturmadım, iyisi ile kötüsü ile Allah'a havale ettim ve bu defteri kapattım. Çok da mutlu olduğunu duydum. Denecek söz yoktu, o artık evli bir adam sonuçta, işim olamaz düşüncesinde bile. Bunu anlatmamın sebebi şu. Bu ilişkinin en güzel yaşandığı sıralarda benimle görüşmek isteyen bir sürü kişi çıktı, hep öyle olur ya. Ve ben doğrucu davut olduğum için, sadakate önem verdiğim için, kendime yakıştırmadığım için ve en önemlisi hayatımı sürdürebileceğime inandığım kişi ile beraberim niye çıkıyor ki bu kısmetler kafasında olduğum için reddettim. Ben memnundum ilişkiden, o mutluydu yani öyle hissediyordum, böyle düşünmemi sağlıyordu davranışlarıyla ve sözleriyle. Hatta bir ihtimal farklı bir karakterim olsaydı bile, yani iki üç kişiyi idare etmeye müsait bir karakterim olsaydı bile yapamazdım onunlayken eminim, öyle bir sevgi-şefkat uyandırıyordu bende. Ben reddettim o kişileri ve kimse olmasaydı muhtemelen şans verirdim. Hiçbir pişmanlık hissetmeden reddettim. Şimdi kafamı kurcalayan yere geliyorum. Daha mı soğukkanlı olmalıydım? Daha mı sağlam basmaya dikkat etmeliydim? O ilişkiye son verip, duygularımı içimde öldürüp gelenlere şans mı vermeliydim? 32 yaşındaydım o sıra, 20 li yaşların flört tarzı ile bir olmamalıydı belki? Mantık 4'te 3 mü yer kaplamalıydı? Belki diyeceksiniz o kişiyi karşına alıp konuşsaydın ona göre karar verseydin diye. Yani o ihtimali düşünmedim bile, o kişiyi 3-4 kişi arasından bir seçenek haline getirmedim içimde. Öyle bir ruh halindeyim ki şu an, sanki o sıra daha mantıklı hareket etmeliydim, tüm her şeyi teptim, yanlış davrandım. Bunu yenemiyorum, rutinlik mi etki etti anlamıyorum. İçimi döktüğüm arkadaşlarım diyor ki, o sırada gelenlerden hiçbiri de senin nasibin değilmiş, yoksa bulurdu tekrar diye. Ben öyle hissedemiyorum, sanki farklı kararlar alsaydım kafama yatan birini bulurdum, nasibim olurdu gibi geliyor. Ben yanlış hareket ettiğim için nasibim olmamış gibi geliyor. Kendimi suçlu hissediyorum. Kendi hayatımdan çalmışım gibi hissediyorum. Umarım anlatabilmişimdir kendimi. Çok garip bir ruh halindeyim.

Bundan sonra ciddi adım atmayanları yani evlenme amacıyla görüşmek istediğini belirtmeyip, ailesiyle tanıştırmayanları falan ciddiye almayın.32 yaşındaymışsınız. Ben sizin yerinizde olsam bundan sonra 6 ay içinde ciddileşmeyen erkeklere direk yol verirdim.

Bilmiyordum bunu. Hatırlamadım daha doğrusu. Hakkında hayırlısı olsun demekten başka çare yok sanırım.

Teşekkür ederim. 6 ay bile uzatmayı düşünmüyorum. Tabi Allah bilir kısmet. Yine de daha dikkatli olurum diye düşünüyorum.

Teşekkür ederim, ben de ilk cümlenizle teselli oluyorum.

Amin inşallah teşekkür ederim. Kaçan balık büyük olur hesabı gibi bir şey yaşıyorum sanırım.

Ben sorunuzu çok anlamadım. O zamanlar ilişkinin güzel gittiğini bir evresindeymişsiniz.. Bu durumda yeni talipler oluncaaa "dur şimdi ayrılayım, mantıklı düşüneyim, seçim yapayım" diye kim der ki.. Çol mantıksız, böyle bir şey olamaz yani.. Mantıklı olmak demek bu değil ki.. Sadece kendinize yakıştıramadığınız şekilde aynı anda birkaç kişiyi el altında tutabilirdiniz ki bu bence iğrenç bişi. Sizin yanlış yaptığınız bir şey yok. Kendinizi suçlamak için sebep aramayın. Sevgiliniz varken tabi ki diğer adayları eleyecektiniz. Sevgiliniz de o zamanlar ikinizi bir arada idare ettiyse Allah'ından bulsun. Biraz akışına bırakın. O taliplerden birini kaçırdığınız hayatınızın aşkıymış gibi düşünüp olayları daha da dramatize ederek kendinizi üzmeyin. Allah bundan snra iyi insanlarla karşılaştırın.

Teşekkür ederim öncelikle. Öncesinde kötü bir ilişki tecrübem olmuştu. Bu ilişkim de ondan çok farklıydı ve gerçekten güzel, huzurlu şekilde hissettiğim biçimde ilerliyordu. Eğer idare etmişse iki kişiyi, başlarda değil de ayrılmamıza doğru diye düşünüyorum ben. Çünkü bir şeyler hissetmeye başladığım an ayrıldım. Bir kadın illa ki hisseder bir şeyleri demişsiniz, işte o hissi duyar duymaz ayrıldım ama o zamana kadar reddetmiştim zaten herkesi. Ailesi ile de tanıştırmıştı. Benim problemim niye sadakat duydum ki pişmanlığı değil. Birkaç kez görüşüp, en baştan evlilik odaklı konuşup ona göre mi uzatmadan başkalarına mı şans verseydim pişmanlığı. Yaşım sonu, ucu açık belirsiz flörtlere müsait değilmiş artık. Çok acı bir tecrübe oldu bana. Yazdıklarınızdan son paragraf günlerdir kafamı, beynimi yiyor. Bazı şeyler elimizde ve ben çok yanlış hareket ettim hissi. Ben doğru davrandım belki ama akıllı davranan mutluluğu buldu.

O zamn mutluydun doğru olanı yaptın tabiki mutsuz olsaydın zaten oyle düşünmezdin eskiye takılma sende onune bak hayırlısı diyebilmen gerek keşkelere hiç takılma bitmez

Teşekkür ederim. Benim içimi ferahlatan şeyler yazmışsınız. Allah mesut etsin sizi.