Kırılsam başka bir arkadaşıma bende danışırım, içimi dökerim ama bu bildiğiniz karalama dediğiniz gibi.

Birçoğumuz öyle. Umarım bundan sonrası çok güzel olur sizin için.

İdrak ettim artık. Önce ben, benim mutluluğum ve ruh sağlığım. Ben de eminim kötüleyeceğine, inanın şu saatten sonra umrumda değil. Vicdani duygum yüksek evet, ama inanın çok rahat.

Ben de aynısını yaşayacağım daha da ısrarla arayacak eminim, bakalım. Ama net kararlıyım iki yüzlü kimseyi istemiyorum hayatımda. Sizin adınıza da çok sevindim.

Evet, kimseye düşman değiliz, kendimizden yanayız...

en nefret ettigim insan tipi. evet bunu yapan emin ol seninde arkandan konusuyordur bu hic sasmadı. Uzak dur Bibliosmiacım. Mesafeni koy. Bazen ne kadar sevsekte uzaklasmamiz lazim o insanlardan.

Yok uzaklaşacağım kuzum başka yolu kalmadı. Her şeyi geç aradığını görünce yüzümü ekşiterek ben de bana yakışmayanı yapıyorum. Eleştirdiğimi kendim yapmış olmak istemiyorum, yavaşça mesafe koyup uzaklaşacağım.

Aynen öyle.. Yok kesin kararımı verdim, mesafeli devam edeceğim bir süre. Kendiliğinden akışa bırakarak.

Üstünüzden fil kalkmış gibi olacak, şimdiden hayırlı olsun çok ferahlayacaksınız. Tv yi kapatınca gelen amma da kafa ütülüyomuş hissi vardır ya, öyle

Ya noldu bize, sana gibi triplere girmedi mi peki?Durumu nasıl kontrol ettiniz?

Evet var oyle.. ya kimseye birsey anlatmayacaksin ki boylr canimli cicimli paylasimlar tuhaflariba gitmesin.. ya da verilen akla uy.. surekli dert dinlemek binaure sonra bayiyo

Bir yerden sonra artık sizi kullanmaya başlamış arkadaşınız. Ne o insanları hayatından çıkarır ne eşinden boşanır. Yaşadığı sorunları psikolog gibi bir arkadaşı olduğu sürece her. şeyi sorun yapmaya devam edecektir. Kendi akıl sağlığınız için mesafe koyun

Bir araya gelince yine anlatır, pek anladığını zannetmiyorum, öyle sık görüşmüyoruz zaten farklı şehirlerdeyiz. Gerçekten çok ama çok yıprandım, bu dünyada zaten beni en çok sevdiklerim kırdı yıprattı inşAllah çocuklarımdan yüzüm güler...

Gayette severek görüşerek 2 sene sonunda evlendim. Herkesin herkese karşı bir çizgisi olmalı onu aşmamalı. Şuan sizin aştığınız gibi -Bibliosmia Kauai

Benim ablam kocası tarafından aldatılan birisi 5 yıldır durum bu İlk evlendigim yıl ablam sürekli aradı dert anlatti akıl verdimm.. aynı sizin mevzudaki gibi olurdu hemen bir başa sarar canım cicim kocamli paylaşım ya da arardım bugün nasılsın diye Görkemle yemekteyiz birazdan sinemaya geccez çocukları birakip filan derdi sesi iyi keyfi yerinde E dun bosaniyodun Zaten aktif aldatiliosun sıradan kavgalarda değil Her neyse artık ben bıktım böyle dengesizliklerinden. evliligimde aklım hep ablamdaydi bu benim kendime yaptığım haksızlık... Bugün yine ablamın sorunları var ama o gün bugündür hiç ilgilenmiyorum bu mevzularla, ilgilenmek istemiyorum ne akıl versem boşa çıktı artık tek başınasin dedim açık açık. Ben ablama bile yaptiysam arkadaş kim oluyo ki

İkiyüzlü, samimiyetsiz bir insan arkadaşınız. Şahsen arkasından agzıma geleni söylediğim biriyle görüşmem ki zaten kimsenin yüzüne söyleyemeyeceğim şeyi arkasından konuşmam en başında buna dikkat ederim. Yerinizde olsam çoktan bozmuştum dedikodu yaparken, e daha dün beraberdin, canım dostum diye methiyeler düzüyordun sosyal medyada, senden korkulur, benim hakkımda da konuşmuyorsundur umarım sağda solda diye. Aile konularında da şayet görusmeye devam etme durumu varsa, konuyu açip dert anlatmaya başlayinca, canım bana bunları anlatma artık, ne soylesem, ne önersem o olmaz, bu olmaz diyorsun, sıkıldım artik, ne dersem diyeyim sen yine bildiğini okuyup başa saracaksın, boşver kapat konuyu çok sıkıldım artık deyip susturun. Yasam enerjinizi sömürtmeyin böylesine birine, inanın değmez.

Ben aynı böyle biriyle iletişimimi kestim. Benim evimde kalıp filanca arkadaşı hakkında atıp tutuyordu. Sonra ona kalmaya gidiyordu. Sebebi de bedava konaklama imkanı. Sosyal medyadan da dostumlu paylaşım yapardı. İletişimi kestim, mutluyum.

Tam olarak öyleyim. Sonuç: anksiyete. Yani kırmaktan çekinmeyecek hale gelmem zaman alıyor. O nokta geldiğinde ummmrumda olmaz. Bunu kendide biliyor. Çok güzel yorumladınız. Yavaşça mesafe koyarak uzaklaşmak en sağlıklısı sanki. İnanın yoruldum.

Çizdim bileiki gündür arıyor müsait değilim diye açmıyorum. Gerçekten de müsait değildim gerçi de, olsaydım bile açmazdım. Şu an bile hafifim ya.

Sizin kendinizi korumanız lazım. Kim olursa olsun kimsenin çöp kutusu değiliz. 1 saat konuşmayın ben sevgilimle bile o kadar konuşmuyorum. Günde 5 dk yeter çok bile. İşim var hastayım kapatmam lazım çocuğa bakicam dışarı cikicam gibi gibi konuşma sürenizi azaltın. Böyle yaparak ona iyilik yapmıyorsunuz zaten Çünkü bu insanın kendi kendini eylemeyi öğrenmesi gerek. Arkadaşlığı tamamen bitirmek zor bu konuda bir şey diyemem ama sınır çizmek geçirilen zamanı azaltmak sizin elinizde.

arkadaşınız aynı annem Benim aklım ermeye başladığından beri, şaka gibi ama gerçekten ben 4-5 yaşlarımdayken başladı, annem bana sürekli dert yanardı ama sürekli, babamdan babaanemden halalarım amcalarım... aynı yazdığınız gibi milletin yüzüne bişey diyemezdi gülücük saçardı bana gelip işte şöyleler işte böyleler... kaç kez dedim "anne ya düşündüğün gibi ol millete o şekil davran yada bana gelip anlatma" ama yok hala aynı. Çook yoruldum, 40 yaşıma geldim canıma tak etti artık, annemden soğdum resmen, gerçekten canıma tak etti... artık annemle doğru düzgün görüşmüyorum, mesafemi koymak zorunda kaldım, annemin bana zarar verdiğinin farkına anca vardım... çok üzgünüm ya hayatım anneme acımakla geçti çocukken içimden hiç dışarı çıkıp oynamak gelmezdi, belkide bu yüzden, annemi üzen insanlardan gıcık kapardım... içemdeki kin öfke nefret tohumlarını belkide annem ekip yeşertti. Sana tavsiyem mesafeni koy, hiç kimse için kendini yıpratmaya değmez...

Ay yok artık. Gerçi şaşırmamak lazım, ben arkadaşımın her konusunu yıllardır dinliyorum. Ama gerçekten yoruyor artık. Ne hata kabul eder, ne öz eleştiri yapar. Hep bir yarış içinde. O kadar saçma geliyor ki. Sinirimden gülüyorum bazen. Çok yoruldum ev temizledim diyor. Dinlen diyorum e daha şu iş var diyor. Tamam yap yat bari diyorum on saat yoruldum diye anlatıyor. Yani irite oldum artık. Rutin havadan sudan bile konuşamıyorum. Ne desem, konu ne ile ilgili olsa o konuda kendisiyle ilgili bir şey bulup öne atılıyor.

Kocanls mesafe çizgi? Sevmeden mi evlendiniz? Görücü usulü filan Ya da sevildiğinizi sanarak?

Kesinlikle öyle yapacağım. Kabullenmem zaman aldı ama iyi oldu -Bibliosmia Kauai

Telefonlarini acmayin. Sonra mesajla dönün. Yavas yavas mesafe koyun.

Aynı inanın. Dengemi alt üst etti. Yukarıya da yazdım şeyi çok yapıyor aradı mesela n'apıyorsun dedi iyi duştan çıktım kahve içecem dedim ya oo ben çoktan aldım duşu kahve üstüne tatlı bile yedim. Şimdi böyle deyince eee oluyor ama her gün bu muhabbet ne dersem bi fazlasını söyleyerek yarışıyor, ve hissedersiniz ya hani ne niyetle dediğini. Burada gıyabında şunu dedi, bunu yaptı diye danışmak için konu açsam da rahatsız oluyorum arkasından konuşunca. Ama kalitesiz insanlarla görüşüyor, dedikodularını bana bırakıyor ertesi gün kankiiiii diye koşup gidiyor. Yani gerçekten bunaldım.

Çok iyi yaişte siz ne güzel herkes benim derdimi dinlemek zorunda değil diyebiliyorsunuz. Erdemdir.

Calcifer vallahi yorumun kendime getirdi resmen. Çok realist ve nokta atışı oldu. Teşekkür ederim.

Benim de benzer bir arkadaşım vardı, nişan atmasını ÜÇ YIL dinledik. Üç koca yıl... Ne ilişkiler bitti, ne yuvalar dağıldı, hiçbir konu onun nişan atmasının önüne geçemedi. Ben direkt kesip attım muhabbeti, kendi nişan hazırlığımı da bunları dinleyerek geçirdiğimi farkedince. Mutlu günlerimin tadını çıkaramaz olmuştum. Yıllar sonra zayıf bir anıma denk geldi de tekrar bir araya geldik, allah sizi inandırsın hala aynı şeyi konuşuyordu. Kaçacak delik aradım. İnsanın yaşam enerjisini emiyorlar ve hiçbir arkadaşlık buna değmez.

Bu saglikli bir iliski degil. Muhtemelen yumusak yuzlu ve insanları kirmamak icin caba gösteren birisiniz bu yuzden size yapismis. Ustte bir yorumunuzu gordum. Arkadasliginizi direkt olanlari soyleyerek bitirmeyin derim. Sizi asla anlamaz, nasil bir tepki verecegini kestiremiyorum, basinizi agritabilir yani. Yavas yavas mesafe koyun. Her aradiginda acmayin. Basim agriyor diyorsa gecmis olsun deyin gecin.

Ben çoktan böyle birini hayatımdan çıkartırdım

Bismilllahirrahmanirrahim niyet ettim yukarıda kalmaya

Tabiki yardım isterse varım. Ama ne desem yapmıyor sadece o anlatsın ben de aa evet, haklısın, tüh dememi istiyor. Bence bu iletişim bile değil. Bugün mesela akşam aradı başım dönüyor dedi. Dr git dedim yok ya dedi. e uzan bari kapatalım hadi dedim mutfakta işim var dedi. Sonra döndü dolaştı yine başım dönüyor dedi ben senin için ne yapabilirim ki dedim bozuldu kapattı. O çok yoğun, çok dertli, en çok haksızlığa o uğrar, o hep doğru. Duymak istediği bu, veremem vermem.

Dedikodunun da bir adabı var. Kırılırsın arkadaşının bir davranışına sonra diğer arkadaşına anlatırsın okey ama yok o şunu yiyor içiyor, bununla yatıyor vs. tarzında bir yaklaşımı varsa bir de lafını edip edip kalpli story paylaşıyorsa bitirmenin zamanı gelmiştir.

Tıpkısının aynısından bende de vardı. Hayatımın negatiflik kaynağıydı ama ben hep arkadaşız sonuçta derdine ortak oluyorum işte derdim. Hayali hastalıkları vardı bir de bizimkinin peşinden hastane hastane koşardım ben giderdim onunla o kaprisi ailesi bile kaldıramıyordu. Sürekli dert anlatır ama aynı sizin arkadaşınız gibi asla hiçbir çözümü kabul etmezdi. Birini bile denese belki olacak ama dinletemezdim. Diğer arkadaşlarım sendeki sabır kimsede yok derlerdi. Ben yine de full destek aynı saçma döngüden çıkmazdım vaktimin çoğunu ona harcardım. Sonra bir gün ilişkim kısa bir bitme barışma dönemi yaşadı. Ben ilişkimi toparlamaya çalışırken tabi o dönem (1,2 ay) tüm vaktimi şuanki nişanlım olan sevgilime verdim. Arkamdan demediği kalmamış. Yanımda insanlar hakkında nasıl konuşmuşsa aynısını bana da yapmış. Bunu öğrenince arkadaşlığı kestim konuşup. İnan şuan çok rahatım ve arkadaş seçimleri konusunda iyi tecrübe oldu. Bik bik bik negatif bomba gibi hayatımı karartıyormuş başka bir şey değil

Afferin kiz yani vermissin akil ama kadin kocam doverde severde kafasinda.. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Benim böyle bir kaç arkadaşım oldu. Şakayla karışık başkasından bahsederken, ben seni böyle başkası hakkında konuşurken görmek, seninle konuşmamı zorlaştırıyor derdim. Benzer bir durumla karşılaştım. Üç kız arkadaş olarak çok samimiydik, beni eşimle tanıştıran arkadaşım diğer kız hakkında inanılmaz iddialar ediyordu. Beraber seminerlere gidiyorlar güya bunun nişanlısına yanaşıyor, ortama bir erkek gelince davranışı değişiyor dedi ve ben ikisiyle de bitirdim. İçim rahat etmedi. Canını sıkma. Senin yerinde olsam bir kaç kesip atma yöntemi ile konuşmayı azaltırdım. Dinlemezdim ama tartışmazdım da. Kısaca bir kaç defa dönmem, sonra dönüp sadece kapatıyorum seni tekrar ararım der aramazdım. En azından sinirlendirip kavga ortamı sağlamazdım. Beni kullanmaya çalışan, sürekli arayan, kendi dertlerini anlatan ama kesinlikle beni düşünmeyen bir kıza böyle yapmıştım. Çocukluk arkadaşım değildi.

Kocanla bile aranda hep bi mesafe bir çizgi olacak. O yüzden çok samimi olmak iyi değil. Birden olmaz ama yavaş yavaş kendini ondan çekebilirsin.

en iyisini yaparsin kendine ödül olur inan. Cicek gibi insanlar ciksin yoluna. guzel kalpli

Dert küpü 2 insanı hayatından çıkarmış biri olarak şu söylemeliyim kesinlikle değer.. İnanın başkalarını dinlerken kendinizi dinleyemez oluyormuşsunuz. Sorunlu insanlardan sıyrılın ki huzur bulun. Aksi takdirde dert küpü olarak hayat geçmez bu durum size ve evliyseniz eşinize de yansır.

Psikolojik problemleri var muhtemelen ama insanlarin arkasindan hakaret ve kufur edip yuzlerine gülmesinin psikolojisinin bozuklugu ile ilgisi yok. Bunun karakter meselesi olduğunu düşünüyorum. Ne kadar destek olursaniz olun ilk yanlisinizda sizi siler, mutsuzlugunuz ile mutlu olur, arkanizdan da birsürü sey sayar. Degismeyecek insanlar icin caba göstermeyi dogru bulmuyorum. Yasayacak bir hayatimiz var, negatiflerle hayati heba etmemek lazim. Ha arkadasiniz gelir, hata ettim artik yapmayacagim, iyi hissetmiyorum psikiyatriste gidecegim der, oyle bir durumda tabii ki destek olun. Duzelmek isteyen insani yalniz birakmak dogru olmaz

Burayı tavsiye etsene. Accık rahatlar. Seni de salar

Tüm ihtimaller üzerinde güzel durdunuz. Teşekkür ederim öncelikle. Beni anlayan insanların varlığı çok güzel. Mesafe koymayı planladım bakalım sonrasını düşünemiyorum şu an için. Akışta kalacağım ama samimiyete sınır koyacağım kesin.

Cocukluk arkadasi bile olsa ikiyuzlu insanlarla iletisimizi kesin. Sizin arkanizdan sallayip yuzunuze gülüyor olabilir. Inanin uğraşmaya degmez boyle insanlar icin

Çocukluk arkadaşınız olduğu için kesip atmak kolay olmayacaktır diye tahmin ediyorum. Buna benzer bir çocukluk arkadaşımla aramı yavaş yavaş açmıştım. Zaman aldı yani ama sonunda bana iyi geldi uzaklaşmak. Tesadüfen karşılaşırsak, sadece biraz ayak üstü konuşuruz.

Benim, esinden yeni ayrilmis bir arkadasim vardi. Ayrildıktan sonra, sık sık aksam disari cikma plani, kız kiza tatil planı, cocuklarla biseyler yapma plani yapmaya basladi. Bulusmadigimiz zamanlarda da ayni sizinki gibi ariyor, uzun uzun biseyler anlatiyor. Ben " artik esim isyan ediyor çünkü disardan " Selenler ayriliyor galiba, bütün konserlerde Selen arkadaslariyla geliyor" demisler dedim. Artik her gece tlf konusamayiz ve haftada iki üc gün bulusamayiz. Böyle olmak zorunda. " diye konustum. %60'ı yalan Napiym yani? Arkadasim cok üzüldü, bozuldu falan, ama bir süre sonra iliskimiz istediğim sınıra geldi. Kocanizi bahane ederek böyle bir sey deneyin.

Anladığım kadarıyla elinizden geleni yapmışsınız manevi destek olma noktasında. Sizde olmayan bir şeyi başkasına veremezsiniz, o yüzden arkadaşınıza karşı olan sevginiz ve desteğiniz tamamen tükenmeden mesafenizi koyup biraz şarj olun. Ufak tefek bahaneler uydurup atlatın. Sonra kendi hayatınızda hayali bir problem uydurun ve sorduğunda üzerine çok da konuşmak istemediğinizi, üzerinde durdukça daha çok canınızın sıkıldığını söyleyin ki size dert anlatamasın bir süre. 1-2 ay sonra tekrar yoklayıp bakarsınız vaziyetinde bir değişiklik var mı diye. Sonuçta aralarını sizin düzeltecek haliniz yok arabulucu olarak. Zor bir durum gerçekten. Kolaylıklar dilerim.

Sen yukardasın, yukardaa

Yani kızın günahına girmek istemem ama, sizin arkanızdan da atıp tutma ihtimali yüksek böyle insanların. O yüzden mesafe koymakta görüşmemekte fayda var, zaten fazlasıyla bıkmışsınız. Ne ona of yine arıyor diyerek istemeden de olsa haksızlık etmeyin ne de kendiniz gerilip daralıp tadınızı kaçırmayın. Böyleleri insanın gününü de zehirliyor

Yorumlardan sonra çok şey netleşti kafamda. En azından benzer durumu yaşayanlardan yola çıkarak nasıl bir yol izlemem gerektiğini daha iyi biliyorum artık. Sağ ol olivecim

Vardı hayatımda böyle bir mikroorganizma Akıl veriyordum yapmıyordu barışma diyordum barışıp gene bende ağlıyordu barışınca ben kötü küsünce kocası kötü Bende birdefa zile bastı açmadım kapıyı müsait değilim dedim Mesaj yazmış habersiz geldim diye kızgınım dedim benim bir hayatım var kafan esince gelemezsin ben senin psikoloğun değilim Küstü ohh aylardır rahatım Onda durumlar hala aynı benim kafa rahat

Biri hakkında o kadar iğrenç konuştu ki şok oldum. Geçen gün X'e gittim kahve içmeye dedi. Dedim e hani böyle böyle düşünüyordun?Ya falan filan geçiştirdi. O kadar sinirleniyorum ki.

Öyle yapacağım, soğudum bir kere yani. Ben de samimi olamam artık. Teşekkür ederim.

Doğru söze ne dedir..

Ay boşverin gerçekten, ikiyüzlü utanmaz insana laf anlatamazsınız zaten zira yaptıgınin ne kadar sevimsiz olduğunun farkında değil ki. Ona göre normal bu. En güzelini yapmışsınız, bundan sonra da devam edin böyle, gitsin kimi cekiştirip yüzüne gülecekse devam etsin, size uzak olsun. . push ; -Bibliosmia Kauai

Ama bir yandan da kiyamiyorsunuz, ne de olsa yillarin arkadasligi var ve gercekten zor günler geçiriyor. Bence kötü konusmaya gerek yok

Bozuyorum. Kaç kere dedim, e niye bu şekilde konuştuğun birini böyle çok samimi bulduğun, çok sevdiğin bir dostun gibi paylaşıp gün aşırı görüşüyorsun diye. Cevap "e n'apayım çok ısrar etti, yok o aslında öyle değilmiş, benden başka arkadaşı yok bırakamıyorum"arasında değişip hopppp konu kapanıyor. Dün konuştuk en son 5 dk konuşmasına fırsat verdim sadece. Akşama kadar konuşacak vaktim yok bişey diyor musun dedim yok falan kem küm derken kapattım. Ohh dedim ya, oh...

Mesafe koyarsın biraz. Kestirip atmak ne bilim onuda yapabilirsin tabi çok canını sıkıyorsa

Girdi tabi ki, anlamazliktan geldim. O yüzden diyorum ya zaman aldı diye.. Şimdi 33 yaşımdayım. Toplasan severek görüştüğüm 3-4 arkadaşım var. Birlikte güzel zaman geçiririz ama hepsiyle de mesafeli arkadaşlıklarım var.

Haklısınız. Herkes derdini bırakıp gitti. Ben hayatlarından gittim en son. Bilmiyorum belki de bu arkadaşım ile de aynısını yaşarım. Ama kendime iyi gelmeyen hiç bir insanla konuşmak görüşmek zorunda olmayacağım artık. Toksik bir arkadaşımı engelledim sabah. Çok iyi hissediyorum

Evet kuvvetle muhtemel öyle yapıyor.

Enn güzeli, mis gibi. Hedefim o benimde. Eleği tekrar aldık bakalım elimize

İlk düşüncem mesafe koymak. Sonrasını zaman gösterecek bakalım

Yukarıdaki yazı ve anılarınızdan kadir kıymet bilen, vefalı birisi olduğunuzu anlayabiliyorum. Önceki yaşadıklarımızda sizin de ona ihtiyacınız olmuş. Ancak şu anda o durumlar geride ve şu anki durum size pek uygun durmuyor. İçinizdeki vefadan kaynaklı çat diye bitirirseniz sizi etkileyebilir, hatta bu derece yakın arkadaşlıktan yavaş yavaş uzaklaşmak da zordur, hayırdır bir sorun mu vara döner. Karşınızdaki kişinin şu anda sizin gibi empatisi yüksek, hassas bir insan olmadığı da çok belli. Yani geçmişin hatrina artık çekmeye devam ettiğiniz bu arkadaşınıza dürüst olsanız sizi asla anlamaya çalışmayacagina ve direkt trip atacağına eminim. O sırada aslında buna mı bu kadar vakit harcadım ben diye daha da uzulebilirsiniz. Sırf geçmişin hatırına direkt kötü bitmesin diye, yukarıda yazılan yavaş yavaş bahane bulma, belki eşe belki başka bir şeye bariz bir şeyler bulma yolunu denemenizi öneririm. Siz de bu esnada yeni arkadaşlar edinin hatta ki onun gidişi sizi de dusundugunuzden en azından alışkanlık olarak daha az etkilesin. Bazı insanların bir zamanı vardır. O zaman bitti mi, insanlar değişti mi yolları ayırma zamanı gelmiş demektir.

Kızı elime doğdu doğumunda ben vardım. Evlendim her an yanımdaydı. Atıyorum ben kabak tatlısını çok severim diye akşam eşi eşime kapıda verirdi bana gönderirdi. Babam öldü yağmurun altında sarılıp hıçkıra hıçkıra ağladı benimle. Bunun gibi binlercesi. Yani diyorum kızım sen çok duygusalsın. Bir yandan da kötü konuşup kesip atsam yanlış mı yaparım oluyor.

Hanımefendi herkesin hayatında bir takım problemleri var. Sizin yok mu? Hep inandığım bişey var. İyi yada kötü enerji mutlaka kendi ilişkimize yansıyor. Mutlaka..!! Bunu çok deneyimlemiş biri olarak söylüyorum. Bu tarz enerjileri kendi ilişkilerinize çekersiniz farkında bile olmadan. Dert dinlemek, ortak bişeyler paylaşmak arkadaşlığın getirdi durumlardır. Ama bir sınır vardır ki onu biz belirlememiz gerekir. Bu tarz insanlar zamanla bunu sizin göreviniz haline getirir. Dinleyecek, anlayacak, hak verecek, yanında olacak, dertlerini taşıyacaksınız. Çocukluk arkadaşım aynen böyleydi. Çok zaman sonra anladım nasıl evime yansıttığımı. İş işten geçmeden sınırı belirleyin. İlla tartışma yada iletişimi tamamen kesmeniz gerekmez. Ama ailevi problemlerinin artık dışında kalmak istediğinizi dile getirmekte özgürsünüz.

Yavaşça koparın iletişimi. Günde 3 kez konuşuyorsanız teke düşürün. Sonra arada bire sonra çıkarın hayatınızdan. Valla ben de çok dertliyim çat diye boşandım. Sürekli birilerine anlatasım geliyordu. Anlattıkça açım hafifliyordu. Bu süreç yaklaşık 1 yıl sürdü. Ben bile sıkıldım. Şimdi kimseyle konuşmuyorum bu konuyu. Sorana bile geçiştiriyorum. Herkes benim derdimi dinlemek zorunda değil. Kendi öz kardeşim bile eeeehh yeter abla bir ömür onun adını mı duyacağız dedi ve kesinlikle haklı. 10 yıllık evlilik ve 2 çocuğa rağmen 1 yıl konuştum ama yine de uzundu

Teşekkür ederim, gerçekten zor. Sürekli hep beraber oturalım eşini bana ve eşime anlatıp bizden destek bulsun istiyor. Eşim de bende karışmak istemiyoruz kesinlikle. Söylediklerimizi dikkate alacağım.

Çocukluk arkadaşı da olsa bazen bitmesi gerekir, iki yüzlü insan tehlikelidir, mesafeyi açarak uzaklaşın derim

Benim bütün yaşam enerjimi sömürdü diye ben abimi sildim, siz arkadaş diyorsunuz, emek diyorsunuz. Emek karşılıklı olan şeye denir. Sizin başınıza gelen şey emek değil; birinin alttan alması, diğerinin de sömürmesi şeklinde yerleşmiş bir alışkanlık sadece. Kabul edin işte mutsuzsunuz. İnsan arkadaşının yanında kendini stres altında hissetmez. Vicdani duygunuz yüksek sanıyorum ama gerçekten gerek yok çünkü böyle insanlar iflah olmuyor. Şimdi mesafe koysanız, sizi kötüleyeceğine, vefasız diyeceğine o kadar eminim ki. Ya da onunla artık görüşmek istemediğinizi söyleseniz, gene aynı kinci tutum içinde olacak. Yani ne yaparsanız yapın, karşınızda yapıcı bakış açısı yok. Benim yanımda birini kötüleyen biri, başka yerde de beni kötüler. Net. Bir insanın varlığı sizi mutsuz ediyorsa, bırakın yokluğu mutsuz etsin. En azından o mutsuzluk bir süre sonra geçer. Üç günlük dünyanın iki gününü bir insana vermek, kendi kul hakkınıza girmek olur.

Mesafe koyup yavaşça uzaklaşmak ile konuşup net bitirmek arasında gidip geliyordum. Yorumlar ilaç oldu resmen, teşekkür ederim.

Kusura bakmayın ama hayat kısa. Kısacık hayatımızda sırf çocukluk arkadaşı diye çekmek zorunda değiliz. Zor zamanda yanında olmuşsunuz zaten. Karakterini de pek beğenmiyorsunuz. Sizin enerjinizi emmek dışında pek bir işe de yaramıyor. Bence araya mesafe koymalısınız.

Haklısınız. Hatam o oldu

Hafifledim zaten teşekkür ederim ya

Merhabalaruzun zamandır içimi kemiren bir konu var, neden BDV'ye yazmıyorum dedim ve kendimi burda buldum. En öz haliyle anlatmaya çalışacağım. Konu çocukluk arkadaşım. Eşlerimiz yakın arkadaş, aynı işi yapıyorlar. Eşimle tanışmamız da arkadaşım ve eşinin evlilik sürecinde olmuştu. Arkadaşımın eşi, ailesi ve eşinin ailesiyle ciddi problemleri var. Kaç kez boşanma aşamasına geldiklerini hatırlamıyorum bile. Birbirimize destek olduk, haliyle çok anımız ve paylaşımımız var. Fakat yaşadıklarından mıdır bilemiyorum artık değişmeye ve beni yormaya başladı. Arayıp 1 saat anlatıyor. Şunu yapabilirsin diyorum ama şöyle diyor, e o zaman bunu deneyelim diyorum yok ya ama şöyle diyor. Ben 1 saat kimseye hele ki fuzuli konularda katlanmam. Eşiyle olan sorunlarının da yanı sıra eleştiriye asssla açık değil. Hatalı olamaz, yanlış düşünemez. Böyle biri değildi en son psikiyatri desteği almak ister misin dedim ve delirdi. "Beni çok kırdın, beni bu hale getirenler hayatımda olduğu müddetçe psikolog ne işe yarar"dedi. E at o zaman hayatındaki negatifleri dedim e olmuyor diyor. Benim hayatımda negatif olan o şu an. At diyor bir yanım, bir yanımda emek ver diyor. Sizden ricam sadece empati kurup siz olsaydınız ne yapardınız kısmı. Son olarak kalplerle paylaştığı, storyler attığı insanların dedikodusunu akşam bana yapıyor. Beni de kalplerle paylaşıyor kim bilir arkamdan neler diyor diyorum ve ne olursa olsun çok mide bulandırıcı... Açıkça konuşayım diyorum, anlayacak halde mi emin değilim. Başkası olsa kıranı kes derim ama iyi düşünmek, öfkeyle kalkmamak adına bu konuda benden daha tecrübeli kadınlar olarak sizlerden fikir istiyorum.

Başkasının arkasından konuşup yüzüne gülen insanlar ile görüşmeyi tercih ederim. Çocukluk arkadaşım olsun olmasın tepkim bu olurdu.

İnanın düşündüm ama dediğim gibi kendi çok güzel haklı çıkartan biri. O noktadan sonra da he ya sensin tamam diyeceğim ya da çatır çatır tartışma. İkiside mizacıma uygun değil.

Arkadasiniz size terapist muamelesi yapiyor. Siz onun terapisti degilsiniz. Onu bir psikologa yonlendirin

Kangren bir arkadaşlık bu artık... Arkadaşınız belki hep böyleydi ama işte çocukluk arkadaşı da aile gibi, insan kusurunu görse de bir şekilde hayatında tutmaya devam ediyor. Böyle insanların da ortak noktası dediğiniz gibi asla özeleştiri yapmamaları, hatalarını kabul etmemeleri. Kısacası toksik insanlar. Dünya bir onların etrafında dönüyor, hep mağdurlar. Adeta çamura düşmüş bir elmas gibiler ama kimse onların değerini anlayamıyor. Off yazarken bile içim şişti

Meydanı ötekine mi biraksinmis öyle diyor Ben bu kafayı anlamıyorum Ama o zaman kimseyi arayıp oy vay diye aglamayacaksin milletin psikolojisini bozmanın hayatını işgal etmenin kafasını meşgul etmenin ne anlamı var bildiğini okuyacaksan

çocukluk arkadaşınız olduğu için hemen öyle kestirip atmanız doğru değil ama onca yıl varsa bir sanimiyet de vardır illaki ben rahatsız olduğum konuları açıkça söylerim

Kan bağı var, seninki daha büyük sıkıntı. Çok üzüldüm hala aynı mı peki? Yani mesafe koyunca anlamaya başladı mı? Bilmiyorum nasıl bir tanısı var psikolojide bunun ama çok yorucu. Ben bu kadar yıprandım seni düşünemedim inan. Başım ağrıyor desem ayy o da bir şey mi benim şuram ağrıyor şuram kopuyora geliyor konu. Ya da ne bileyim arayıp n'apıyorsun diyor iyi ya kitap okuyorum deyince hmmmm ben de şu diziye başladım, şu kitabı çoktan bitirdim üstüne de kek yaptım diyor ay sinirlerim bozuldu.

Bende bir arkadasimi hayatimdan cikarmak istiyordum aramalarini ya acmiyordum ya da acip bahane sunuyordum ama bana misin demedi surekli aradi en son acik acik soyledim ben artik senin hayatinla ilgili birsey duymak istemiyorum bahane bulmaktan skldm lutfen bir daha gorusmeyelim dedim bitti. Gayette huzura erdim kimseyi cekmek zorunda degiliz kimsenin cop kutusu olmak zorunda degiliz.

Niloya dedim onu köpürdü de köpürdü. Ben vazifemi yaptım, gerisi kendi bileceği iş. -Bibliosmia Kauai

Ne enerji emmesi hemde, sömürüyorrr...

Seninde, hepimizin yolu çiçek bahçesi olsun ya

Çok ihtiyacım var bu hisse ya. İşte hatır gönül diye diye iteliyorum. Ama yanlışmış.

Evet, iki yüzlü ve bencil. Gerekeni yapacağım yoksa benim ruh sağlığımı ele geçirecek.

Kimse kimsenin çöp kutusu değil. Böyle bir tane gençlik arkadaşı da bende var. Evet hala var anlattıklarından hasta oluyordum. Üzülüp kafaya takıyordum. Başkaları ile hep mutlu ama ben dert küpü. Neyse günde 3-5 konuşuyorduk baktım aynı konuları 3-5 dinliyorum. Maalesef bu dönemde büyük bir sağlık sorunu yaşadı. Ama ben yanında olamadım kaldıramazdım çünkü. Geçmiş olsun, birşey lazım mı diye sordum, soruyorum o kadar Yavaş yavaş bahanelerle kırmadan haftada 2 sonrasında 15 de 1 görüşmeye başladım. Her görüşmede bile hala dert babası durumundayım. Ama bendeki sorun şu oldu artık anlattıklarına hep ağlar olmuştum, mutsuzdum. Sanki ben o olmuştum. Ve eve bile yansıyordu bu durumum. Belki o da bana kırıldı aramaz oldu çünkü Ara ara ben arıyorum.

Aklıma gelmedi değil ama bir yanım da onu desteklemediğimi, tavırlarını yanlış bulduğumu bilsin istiyor. O sebeple bahane ile değil de açıkça bitirmek ya da yavaştan mesafe koyarak hissettirir uzaklaşmak istedim. Hata ediyorum belki de bilmiyorum.

Ben çocukluk arkadaşımi bir lafıyla sildim. Arkamdan konuşması ve kalbimi kirmasi. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. Herşeyi paylaşırdik birbirimizle. Konunuza gelecek olursam; Bence arkadaşınız iki yüzlü.. açıkça konuşun.