İstanbul'da olsan da gezeceğin süre ancak haftasonu filandır. Şehir çok yoruyor trafikle vs kafam yoğun oluyor o yüzden evde ancak dinleniyorum gezmek için güç özellikle okul zamanı olmuyor pek. Bak hafta içi kafan sakin birşeyler yapabilirsin. Dil öğrenebilirsin bir hobi başlayabilirsin hem öyle büyükşehire uzakta değil şanslısın bende ücra bir yer sandım. Bir de ilk sene zaten alışma evresi zor gelir neresi olursa olsun iki bahar bir kış geçirmeyince alışılmaz alışırsın seversin de. eflatuns

istemediğin yerde olma psikolojisini çok iyi bilirim ama yapıcak bişey yok, kabullenmen lazım yoksa hiç çekilmez geçmez 3 sene, kendini eğlendiricek şeyler bul bence, ben öyle aşmıştım

Allah yardımcınız olsun oncelikle3. Ben de ilk atandigim yerde hiç mutlu olamamistim. Her gün ama her gün aglardim. Sonra istifa ettim. Özel bir okulda is buldum. Ama devlet okulu olsun köyde olsun. Aradaki fark çok bana göre. Oradan da ayrılıp aciktan atama ile tekrar atandim. İşte o zaman kiymetini anladım meslegimin. Şimdi17 yılı devirdim çok şükür. 3 yıl uzun gibi gelir ama o da geçer. Hem hayat bu belki bu süre zarfında evlenip istediginiz şehre gidersiniz. Allah gönlünüze göre versin.

Cerkezkoy ve corlu trakyanin en iyi iki ilcesi ve birbirine cok yakin. Ustelikte bagli olduklari illerden daha populer ve daha modernler. evet cok goc aliyorlar ama endustri bolgesi olduklari icin kaliteli goc aliyorlar. En guzeli de istanbula cok yakinlar. Istanbulda olsan da her aksam gezme luksun olmaz buyuk ihtimal. Ve erkek arkadasinla cok yakin olmaniz belkide iliskiniz icin yipratici olabilirdi. Hafta sonu gorusmek daha kaliteli olabilir. Iyi yonlerinden bakmaya calismak en guzeli. Sonucta orasi kaderinde varmis ve arkadasin vesile olmus, kimsenin sucu yok. Sana ihtiyaci olan minikler var ve cok ozel bi gorevdesin.

Arkadaşlar yeni girebiliyorum tüm yazdıklarınızı okudum, hepinize çok teşekkür ederim yanımda olmaya çalıştığınız için. Evet bakılınca Çerkezköy ücra ve çok kötü bir ilçe değil ama bugüne kadarki yaşayış biçimimi ele alınca emin olun şehirden köye gelmek gibi örnekleyebilirim, hayaller ve beklentiler hep farklı olduğu için ve kendi isteğimle yazmadığım için bu büyük hayal kırıklığım ve alışma süresinin daha çok uzaması. Çocuk ayrımı yapıyorsunuz diyen bir arkadaş olmuş, çocuk ayrımı yapmak değil özellikle ağır öğrenci istediğimi belirtmiştim idareye, çocuklarım değil beni yoran, yanımdaki iş arkadaşımın pervasızlığı ve onun beni kötü etkilemesi boşverişleri ve biraz depresyonda gibi hissettiğim için bunu çocuklara da yansıtmam, buna hakkım yok evet ve hemen de sınıfımda kendimi toparladım, onlar için buradayım sadece onlar için çalışıyorum. Zaten okuldan sonra öğrencime ne yapabilirim diye düşünmekle zamanım geçiyor ona yönelip araştırmalar yapıyorum materyal hazırlıyorum, emin olun okulda benden daha fazla diğer öğretmenlerle konuşup bu öğrenci için ne yapabilirim diye kapı kapı dolaşan bir öğretmen yok.. Dediklerinizi yapmaya çalışacağım daha fazla hobi daha fazla kendimi geliştirerek bu sıkıcı boş zamanları doldurabilirim sanırım. 3 kursa ve pilatese yazıldım hangisiyle devam etmek istersem ona yönelirim muhtemelen. Çok sagolun kızlar destek oldunuz :))

Eş durumu tayini falan diyorlar, evlensen İstanbul'a gitsen? Veya İstanbul'da özel okul bakıp devleti bırakacaksın. Ya da varsa atama şartları aile vs. onları kovalayacaksın. Bunların hiçbiri olmuyorsa içinde bulunduğun durumu iyileştirmeye, güzelleştirmeye çalışacaksın. Beni bir tek öğrenci ayrımı rahatsız etti. Evet zor olabilir ama bu mesleği seçerken en ağırını da göze almış olman gerekirdi. Onların sana ihtiyacı var, onlara katabileceklerini düşün...

bu tercihi kendin yapmış olsaydın bu kadar üzülmeyecektin. keşke kendi bildigini yapsaydın..

25 tercih yapma hakkım varken 22. tercihime atanmış birisi olarak yazıyorum. Branş sıralamam da gayet iyiydi ilk 10 tercihten biri gelecekti benim fikrimce ama olmadı. Yani beklemediğin yere gitmek nedir bilirim. Hep güzel şehirlerde yaşadım, Ege ve Akdenizde geçmişti atanana kadar hayatım. Sonuçlar bir açıklandı ki evden 1500km uzak, ülkenin öbür ucu Aldım bileti topladım valizi indim yolu benzemez, havası benzemez, suyu benzemez, insanı hiç benzemez bir yere. Tayinimin çıktığı ilçe 10.000 falan nüfuslu, dediğiniz gibi 2 sokaklı. Eşekten düşmüşe dönmüştüm desem yalan değil Kar yağıyordu kışın, bahçede çocuklarla kartopu oynayan bir tek ben vardım; görmemiştim ki hiç daha önce kar yağışını O kadar başkaydı işte İlk haftalar zordu çünkü tek başımaydım. Bir başına hiç bilmediğin yerlerde ev bul, eşya al, yerleş, düzen tut biraz zorluyor haliyle. Ama işleri yoluna koyup yöreyle barışınca bayıldım, her şey farklıydı, her gün yeni bir deneyimdi; zorunlu rotasyon nedeniyle istemeye istemeye ayrıldım, hala her yolum düştüğünde burnumun direği sızlar. Sizden ricam olumluya odaklanın. Ki öyle kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde de değilmişsiniz, sizin gibi olan meslektaşlarım vardı okulda, yüzlerinden okunurdu mutsuzlukları, çünkü her güne "hala buradayım" fikriyle başlarlardı. Yarım dönem bitti sayılır, inanın ikinci dönem çok daha hızlı geçer Zira bu bakış açınızla 3 senede kendinizi depresyona sokarsınız gereksiz. Ben de şu anda seviyemin çok altında, şartları berbat bir yerde görev yapıyorum, planlar kafamızdakine uymayınca sıkıştım kaldım burada ama şikayet etmiyorum. 1,5 senesi geçti sayılır, kalanı da bir şekilde geçecek Bu da bir tecrübedir, düşünün ki akşam 8de hayatın bittiği yerleri gördünüz, önceki yaşantınızla olan farkları görmek emin olan çok başka bakış açıları katacak size. Arkadaşla birlikte tercih fantezinize üzülmediğimi belirtmeliyim, zar atmışsınız, tutmamış. Emin olun o bile bir derstir; bundan sonra sonuçları size fazla gelecek risklere girmezsiniz Kolaylıklar diliyorum

Benim kizkardesim de aynı durumda... Çok küçük bir yerde memur.. o bu aralar mandala ve yetişkin boyama kitaplarıyla meşgul... iyi geliyo zihnimi boşaltıyor dedi, sen de dene istersen belki yardımcı olur sana da

Umarım öyle olur, bu sıkıntılara değer. Öğretmenlik için güzel tecrübelerim kesinlikle olacak 1.5 ayda bile neler biriktirdim. Ama bu şehir bana hiç bişey katmaz bence :)

Ben 3 yıllık zorunluluktan cok meslegınıze takıldım.. Özel egıtım cok agır bır alan bı yandanda manevıyatınızı besleyecegınız bı alan.. Sızın için üzüldüm cok zor bır durum ama öğrencılerınıze daha cok uzuldum.. Size o kadar ıhtıyacları varken verımlı olamamanız cok kötu.. Dilerım en kısa zamanda alışırsınız

Ya sana inanmiyorum yaa sirf istanbulda çalışıp eglencenin dibine akamayacagin ivin üzülüyorsun bence sevmedigin isi yapma bor an e vel istifani et ozel ilgi gerekttiren yavrucaklari da kulfet gorup hic etme seni kinadim takino Arda'nin

Ben acikcasi cok tebrik ederim sizi elleri opulesi bir ogretmensiniz gencecik yasiniza ragmen ne kadar guzrl bir is secmissiniz kismet orasiymis hic uzulmeyin onlarinnsize ihtiyaclari var zorla basladiniz ama cok buyuk tecrubeler edineceksiniz ve yasitlarinizdan bir adim onunde olacaksiniz daha yeni hersey cok normal benim ablamda es durumundan cok zorlu bir yere gitmisti cok kotu tecrubeler edindigine eminim ama gecti 3 seneyi gozunuzde buyutmeyin akip gider alisirsiniz belki birakmak istemezsiniz zamanla bunlari dusunerek yapin mesleginizi yaninizdaki dee bir zahmet size yardim ediversin uyarin konusun cabalasin baska hobilerde edinin kendinize kafaniz dagilir is disinda ama kendinizle gurur duymalisiniz ben sahsen sizin adiniza oyleyim Allah cc razi olsun sizin gibilerden

3 yıl mecburi kalacaksanız artık önünüze bakın, geçmişi, neden olduğunu, nasıl olduğunu unutun. İstanbul'da yaşamaya alışan birinin küçük yerde yaşaması çok zor. Ama bunu bir fırsata çevirmek sizin elinizde. Sonuçta bir öğretmensiniz, hem de özel eğitim öğretmeni. Hayattaki zorluklarla nasıl başa çıkılacağını çok iyi bilirsiniz. Ben de İstanbul'da okuyup, çalışıp, evlenip, anne olduktan sonra küçük bir yere, hem de terör bölgesine gittim. Evet zordu ama şimdi geri dönüp bakınca bana kazandırdıklarını görünce "iyi ki hayatımda böyle bir tecrübe edinmişim" diyorum. Hayata bakışımı değiştirdi, şükür vesilesi oldu bana. Biraz Polyannacılık oynayıp küçük yerin avantajlarını yaşamaya bakın.

canm bak ne güzel ne kutsal bir meslegin var. inan yerinde olmak isteyen binlerce kişi var. her işte bi hayır oldugunu unutma. sen ön yargıyla başta hiç istemeyerek gittiğin için sana zor geliyor. otur bi kafanı boşalt orda ne amaçla oldugunu aklına getir. eminin alışacaksın.

Hemen erkek arkadaşınla nikah yap şubatta es durumundan git gerekirse kimseye söyleme düğün zamanına kadar gizli tut MissCherryBlossom

2 seçenek var Ya istifa edeceksiniz Ya alışmaya çalışacaksınız Ve özel eğitim dediğiniz zaten zor bir branş Nerede olsanız aynı olacak eflatuns

Ben özellikle idareden ağır sınıf istedim açıkçası, hep hafif öğrencilerle çalışmıştım bugüne kadar, ama bu kadar ağır bir sınıf olacağını düşünmüyordum. Ben sınıfımı yine çok seviyorum elimden geleni de yapıyorum vicdanım rahat ama yanımda bir destek yok köstek olan bir partnerim var, beni daha çok yoran o. Şehri sevemeyince bu okula da sınıfa da yansıyor, yansıtmamam gerek profesyonel düşünürsek ama daha o olgunluğa erişemedim sanırım 1.5 ayda.. Umberlee

Kendini oyalayacak hobiler edin. Bende ilk atandığım yıl kabus gibi geçmişti. Ama şimdi düşünüyormuşsun o Kadar'da kafaya takacak bi durum yokmuş. Arkadaş ortamı kur. Hazırlayıcı eğitim kursunda yık mu kafa dengi limse

Geçen sene üniversiteden mezun oldum özel eğitim öğretmeni olarak bu sene eylülde atandım, mesleğimi çok çok çok seviyorum çok isteyerek yazdım ve iyi bir dereceyle mezun oldum. Herşeyi planladım yaşamak istediğim tek şehir vardı İstanbul. Erkek arkadaşım oradaydı, paran olduğunda eğlence oradaydı ve ben de bunu istiyordum param ve zamanım olacaktı, özel ders imkanım olacaktı aslında her şey çok güzel olacaktı.. Tercihlerde aptal kafam en yakın arkadaşıma uydum ve ilk 10 istanbul tercihinden sonra gittim lanet olasıca bir ilçeyi yazdım sırf arkadaşım 'İstanbul'da napıcaksın gel buraya beraber gidelim.'' dedi diye. Sonuçlar açıklandı ve ben yazdığım ilk 10 tercihimi hep 1 2 veya virgülden sonrası puanlarla kaçırmışım ve o arkadaşımın yazdırdığı ilçe geldi üstelik arkadaşım başka şehire atandı ve ben buraya mahkum kaldım. Çok ağladım zırladım bu puanla ben nereye düştüm böyle diye hayallerim farklıydı çünkü, burayı sevemedim hiç sevmedim, hep büyük şehirde yaşadım ve burası çok küçük çok göç alan karışık bi ilçe. Zorunlu görev ilçesi 3 yıl kalmak zorundayım ama şimdiden sıkıldım her akşam ağlıyorum. Okuluma gelecek olursak okulun en ağır derecede zihin engelli öğrencilerinin olduğu sınıftayım yanımdaki öğretmen işi bilmiyor anca oturuyor ben çalışmak istiyorum ama kendimi yapayalnız hissediyorum sınıfta, bu kadar ağır öğrencilerle hiç çalışmadığım için kendimi yetersiz kötü hissediyorum her gün ayaklarım geri geri gidiyor okula, diğer öğrenciler koşup oynarken konuşurken ben tüm gün ne yapacağımı düşünüyorum çünkü teneffüsüm bile yok çocukları tek bırakamıyorum derste bunları düşünmekten verimli olamıyorum. Adapte olamadım sınıfıma da yaşadığım ilçeye de... Bana bi fikir verin ben ne yapmalıyım hiç bu kadar zor bi dönemden geçmedim, 3 sene burada yaşayacağımı düşününce çıldırıyorum zaten. - Atanamayan diğer öğretmenlere bakıp bencillik yaptığımı düşünmeyin branşımız çok ayrı sistemimiz çok farklı -

Çerkezköy. Günler geçmiyor ki 1.5 ay oldu daha 1.5 ay ve kalan 2.5 senem var bu yerde.. eflatuns

çerkezköy diyorsun.. haftasonu istanbula yine gelebilirsin, istanbulda olsaydın da haftaiçi sürekli gezmeyecektin zaten. gözünde çok büyütmüşsün. daha okullar açılalı ne kadar oldu ki.. iş hayatı öğrenciliğe benzemez.

Cerkezkoyde yaşayan tanıdıklarım var güzel diye biliyorum. demek senin beklentilerini karşılayamadi. bende guneydogudayim bu yıl atandim üstelik kızım var down sendromlu onu özel eğitime goturemiyorum burada imkanlar kısıtlı. keşke aynı yerde olsaydık :) yani başlarda oluyor problemler alisirsin inşallah, koyverme kendini.

o zaman yanınızdaki kişiyi uyarın olmadı idareye bildirin bence. ilçeye de alışmanız zaman alır elbette ama öğretmenlik hayatınız ve yaşam tecrübesi açısından artı olarak size geri dönecek. eflatuns

her şeyde bir hayır vardır arkadasım umarım orda karsına farklı güzel seyler cıkar takino Arda'nin

Tabi ki her yer memleket toprağı ama ben de ücra bir yere atandınız sanmıştım. Çerkezköye çok yakın oturuyorum gayet gelişen bir ilçe Trakya'nın merkezinde İstanbul'a yakın Edirne'ye yakın. Küçük arabalarla bile gayet rahat şehirlerarası gezebilirsiniz haftasonu ailenizin yanına gidebilirsiniz. Eminim iyi bir öğretmensiniz sevmeyecekseniz yapmayın tarzı yorum yapmak doğru değil öğrencilerinizin sizin gibi öğretmenlere ihtiyacı var. Hepimizin o durumda olmayacagının garantisi yok zor ama bir o kadar da içten gelinerek yapılacak bir meslek

Şekerim büyük şehirde de her akşam dışarı çıkılmıyor ki, eve yorgun gelip oturuyorsun. Bence gayet kaymak bir vaziyettesin. Haftaiçleri rahat sakin trafiksiz yaşarsın, haftasonları gezmeye gidersin. Küçük yerde kiralar daha uygun oluyor elinde kalan parayla daha çok gezersin:)

3 yılın yılın var alışmaya bak yoksa çekilmez uğraş bul kendine arkadaş ve çevre edindikce kolaylaşır

Öğrencilerinize lütfen sıkı sıkı sarılın Bizim sizlere ihtiyacımız var. Sorumluluklarınız ağır bir o kadar da zor Işinize öğrencilerinize vereceğiniz Sevginizden umarım zaman hızla akar gider Edit : Bende zihinsel fiziksel bir melege Sahibim

Anlıyorum da yapacak ne var alışmaktan başka? eflatuns

Allah bağışlasın allah sabrınızı hep daim kılsın, asıl bizim sizlere ihtiyacımız var, o bilince o yardımlaşmaya iş birliğine, özel eğitimde aile olmadan başarı çok zor. Tek istediğim zaten bu çöküntüyü onlara yansıtmamak, çok seviyorum onları hissettiriyorsam hele ne mutlu bana, en azından bunu başarabileyim.

Bence siz o arkadaşınız yüzünden bu duruma dustugunuz ve o sizde daha iyi bir ilçeye atandigi için kendinizi ve onu sucluyorsunuz bu yüzden bu halleriniz Ben de gerçekten çok kötü bir yer sanmıştım Bir kere istanbul a yakınsiniz hafta sonu gidin gezin Edirne ye gidin Tekirdağ a gidip sahilde bir tür atın Hem 1.5 ay çok kısa bir süre biraz zaman geçsin alisirsiniz

Emin olun o ilçenin görünmeyen güzellikleri vardır sadece bakın dikkatlice,,,

Alışamayacağım sanırım. Ben çok mutlu eğlenceli biriydim buzdolabına çevirdi burası beni. Tüm gün evdeyim düşünüp düşünüp sonra kafayı yiyorum . push ; eflatuns

Çerkezköy İstanbul'a uzak değil... Haftanın 5 günü zaten işte yoruluyorsunuz. Eve gidince insan dinlenmek ve ertesi güne hazırlanmaktan başka birşey düşünemiyor. Haftasonu sevgili ile buluşmak için gayet uygun. Hem de çok daha kaliteli zaman geçirirsiniz sürekli birlikte olacağınız için. Kendinizi gereksiz yere üzüyorsunuz. prag Hayat

Partnerinizin çalışmamasına takıldım ben. Branşdaşınız değil mi ücretli öğretmen falan mı?Yani işi bilmiyorda mı çalışmıyor, yoksa tembellikten mi?İşi bilmiyorsa öğretmeye çalışın eğer tembelse de hiç kusura bakmasın ama ayın 15 inde gidip maaşını almayı biliyorsa bal gibi çalışacak. Neden buna izin veriyorsunuz?Mesela bi tenefüs çocukları siz alın diğer tenefüs ona verin bunu şart koşun. Her işi siz yüklenmeyin. Ya bunu da yapamadım sen yap filan diyin. Nasıl alıştırırsanız öyle gider. Zaten yeni atanan öğretmenleri illa bi süründürürler yani bu çakal insanlar. Tabi ki işinizi yapacaksınız ama başkasının işini de siz yapmayın bi zahmet arkadaş yapıversin yani. Bu konu çok önemli bence.

Aynen katiliyorum takino Arda'nin

Neredesin ki? Yeni mezun olduğuna göre, gencecik bir bayansın. Vardır bunda da bir hayr mutlaka, zorluklar size çok şey kazandıracaktır. Hem 1,5 ay alışamadım demek için çok erken.

O kaldırılmış Okuldaki öğretmen arkadaşlarımlayım, iyi insanlar kafa dengi var evet ama küçücük ilçede yapılacak düzgün aktivite yok, her yer bina apartman ağaç yok resmen. Eskişehir'de okuduktan sonra birden şehirden indim köye gibi bi durum yaşıyorum. Nurhayal

En zordan hayata başlamak sizi ileride daha güçlü ve başarılı yapacaktır. 3 yıllık bu deneyim sizin işinizde en iyisi olmanızı saglicaktir. Tabloya geniş bakın ve bu durumu fırsata çevirin. mutsuz olmayın. Buraya kadar gelmissiniz bunuda basarin en iyi haliyle. 3 yıl sonra istanbulda olabilme hayalinizle ayakta durun. ozaman mesleginizi hakkıyla yapmış olmanın ne zorluklari asmis olmanin verdiği bir doygunlukla tadını çıkarırsanız buralarin. Daha da keyifli olur.

ama siz özel eğitim öğretmenliğini seçerken bunları öngörmeniz lazımdı. yani bana hafif engelli sınıf denk gelsin diye bir tercih yapmanız mümkün değil kaldı ki bir öğretmen olarak bunu tercih ederseniz sizin eğitimci olduğunuzdan şüphe ederim. yer olarak haklı olabilirsiniz ama baştan yazmayacaktınız geçmiş olsun. yapacak bir şey yok.

Mesleğimle sıkıntım yok bunu yanlış aktardım sanırım Öğrencilerim ağır ama üstesinden gelmeye çalışıyorum kaldı ki sınıfım seneye değişedebilir. Ama 3 sene bu ilçede hayat geçmez, akşam 8den sonra sokakta bayan yok full erkek siz düşünün artık her yer kahvehane, değişik tipler Umberlee

Evet onun puanı benden çok düşük olmasına rağmen merkeze atandı fakat ben burada sıkıntı yaşıyorum patlıyorum sıkılıyorum.. Hata bende ama hep insanları kıramadığımdan kırıldım fakat bu kadar büyük bişeyi hiç yaşamamıştım. haftasonumu öyle böyle dolduruyorum evet. Ama işten çıktığımda gidip bakabileceğim bi düzgün mağazası bile yok, 2 caddesi var resmen burasının.

Merkeze git gezmek için arkadaş bul onla hobiler edinin 3 sene idare edin

Yani Çerkezköyde çok kötü bir yer değil bukadar karamsar olmayın

Boşaltmam mümkün değil, eğitim haricinde izin vereceklerini sanmıyorum. Haftasonları gidiyorum istanbul'a gidince de kendime kızıyorum yine ne diye başkalarını dinledin de yazdın orasını bak ne güzel her istediğini yapacaktın burada istanbulda diye, yine melankoliye bağlıyor gidip gezmelerim. Ama yine de kaçış olarak iyi geliyor bana tek artısı istanbula yakın olması burasının zaten. eflatuns

Çerkezköy mü? Ay ben bunu yeni gördüm sandım ki ücra köşe. Haftasonu çık git İstanbul'a.. Haftaiçi zaten İstanbul'lular da yorgun argın eve kapak atıyor, trafik de cabası. Ve İstanbul o kadar kalabalık ki okullarda sınıflar kaç kişi.. 3 yıl Çerkezköy dayanılmaz olmasa gerek..

Haftanın 5 günü çalışıyor musun? Ders saatlerini ayarlayıp Cuma'nı boş bırakman mümkün mü mesela? İstanbul'dan çok uzak değilsin aslında. Haftasonu gidilip, kalınabilir. Ya da özel düşünebilirsin belki?

partnerinize çok sinirlendim, gece kafasını yastığa koyunca nasıl uyabiliyor? hassas bir branş hiç mi vicdanı sızlamıyor şerefsizin. al işte öğretmenleri yeterliliklerine bakmadan sadece sıralamayla atarsan ya da ücretli çalıştırırsan olacağı budur. oysa göreve başlayıp bunu da hakkaniyetle yapmak için can atanlarımız varken. böyle sistemin... okul hayatından sonra pat diye iş hayatına atıldınız hem de hayalini kurmadığınız bir ortamda. zordur tabi ki ama bu işi seçerken bunları göze almış olmanız gerekiyordu. umarım kolaca aşarsınız, 3 sene kendinizi-ruhunuzu-ufkunuzu genişletmek için bir fırsat. hem kendinize hem öğrencilerinize faydanız dokunur, 3 sene sonra kendinize kattıklarınızla hayalinizi yaşarsınız. minumum 16 sene eğitim almış birisiniz, 3 sene daha sabır... yapacak bir şey yok. çocuklara iyi bakın . push ; A

Benim çalıştığım küçük yerde çocuklardan dolayı sıkılmaya zamanım olmadı ama diğer bekar arkadaşlarım bu dönemde örgü örmeyi, el açması börek yapmayı öğrendiler. Bunu bir fırsat olarak görüp hatta bu kadar boş zamanının olamayacağını düşünerek uğraşlar bulabilirsiniz.

Arkadaşla aynı tercihleri yapma durumu gerçekten klasik bir vaka oldu artık, ki ben de üniversite tercihleri sırasında o hatayı yapmıştım. Arkadaşlarım yazdı diye aslında hiç okumak istemediğim bir bölümden 4 farklı şehir tercihi yaptım. Tercihler açıklandığında arkadaşımın bu yerlerden hiçbirine yerleşemediğini görünce üzüntümden 5 gün sonuçlara bile bakmadımAllahtan sonuç korktuğum gibi olmadı da ikinci tercihimle yaşadığım şehirde kaldım ama 19 yaşımda bundan daha büyük ders düşünemiyorum kendim için. Atandığı yere alışamama sorununa gelince merak etme, çok isteyerek ve tek tercihle kumar oynayarak şimdi çalıştığım yere atandım. Ona rağmen ilk atanma döneminde çok sıkıntılı zamanlar yaşadım, hepimiz benzer süreçlerden geçtik ama geçiyor inan. Şimdi sen tercih süreci ile ilgili yaşadıklarını sindiremeden iş yoğunluğunun içine düştün, ki gerçekten çok zor bir alanın var, bu yüzden sıkıntıları biraz mercekle görme eğilimindesin. Bir süre sonra işe alışıp daha rahat hareket etmeye başlayacak ve her şeyi kendine dert etmemeyi öğreneceksin. Bu seni hem zenginleştirecek hem de unutturacaktır. Öğrencilerinle fazla vakit geçirmek seni yoracak tabi ama iyi bir terapi yöntemidir emin ol. Her şey tek seferde olmuyor parça parça düzeliyor. Umarım bu süreç senin için hızlı geçer ve çok iyi seni hep mutlu edecek bir 3 yıl geçirirsin.

Hobiler yetmez sanirim arkadaşa