Merhaba, öncelikle teşekkürler, bebeklikten beri böyle alıştırdım. Tüm ışıklar kapanıyor. Önce 1 saat parkta eğleniyoruz, sonra eve gelip duşlarımızı alıp pijamaları giyiyoruz ve herkes kendi yatağına giriyor kitap okuyorum onlar da zaten uyumuş oluyor. Ama istikrarlı olmak lazım. Büyük oğlum Okuldan 4te geliyor. O arada muhabbet edip sorunlarını anlatıyor oyun oynuyoruz, ödev varsa yapıyoruz. Onlar uyanıkken hiç ev işi yapmıyorum. Sadece oyuncaklarını toplamalarını destekliyorum. Saatleri yarım saat geçince küçük gelip anne dandini dandini dastana diyor Bir de ben onlara çikolata gibi abur cubur asla vermiyorum. Yemek yiyorlar. Bir de ekran hiç açmıyorum. Belki ondandır. Ama dediğim gibi istikrar çok önemli, çocukların da kurallara ihtiyaçları var özellikle uykuyla ilgili. Yapabilirsiniz diye düşünüyorum. Belki bir kaç gün zorlanırsınız ama yaparsınız.

Yeğenlerim 18 ve 25 yaşında ablam hala çocuksuz günlerine dönemedi Bi yerden sonra çocuklu hayata, hayatınızı çocuk odaklı yaşamaya alışıyor insan sanırım.

İmkansız çünkü size bağımlı bir can artık sizinle Hatta şu an en iyi günler sonra ek gıdası kıyafeti etkinliği işler daha da karışacak

Eskisi gibi olman mümkün değil. Hayatına bir canlı dahil oldu sonuçta Olamazsın yani kısacası. Ha bi tv izlemekten filan bahsediyorsan onlar olur belki ama kafa olarak artık eskisi gibi olamazsın

Ben çocuklarımı hiç sallamadım. Memede uyuyorlardı. Zaten ilk 5-6 ay yapışık gibiydik. Kucağımda uyumalarını hiç sorun etmedim, iş var güç var demedim sağolsun eşim de iyi bir insandır hep destektir. Böylece güvenli bağlandılar bana. 5-6 aydan sonra emzirip tek başlarına koyuyordum yataklarına ve uyuyorlardı. Tabi diş ve atak dönemleri vs olunca uyku sorunları yaşıyorduk ama geçici dönem bunların hepsi. Önemli olan size güvenli bağlanması. Çocuklarımın ne zaman büyüme atağı geçirdiklerini, ne zaman diş çıkaracaklarını hepsini iyi anlarım. Mesela küçük oğlum diş çıkarma döneminde hep bronşiolite benzer semptomlar yaşar ama hiçbir sorunu yoktur. Diş çıkınca tüm sorunları geçer. Kahve de şöyle ben öğle uykusundayken tüketiyordum çok canım çekmişse ve uyanmadan önce de o sütümü sağıyordum sonra emziriyordum. Akşam asla kahve içmezdim. Çünkü uyumazlardı yoksa.

Ben de gerçekten bu düşüncelerle çok zor zamanlar geçirdim. Cok depresif haldeydim gecrekten. Cunku rahatligima çok düşkün bir insanim gerçekten, ciddi anlamda sarsıldım. Bizim tek kaçış noktamiz, esimle en sevdigimiz seyelrden biri yarinlar yokmuşcasina gezmekti. Arazide, ormanda, carsida pazarda, bazen luks bazen oylesine arka sokak dolasmak, gezmenin her türlüsü. Kızımı da dogdugundan beri denizden dağdan yayladan, hicbir kosuldan sakinmadim, yenidogan zamanlarında zahmetli olsa da burnumuzdan gelse de üşenmedim hep çıktım, disarda gezdik, vakit geçirdik. O da alisti heralde. Hala en güzel kaçış yolumuz disarda olmak. Tüm gün dag bayir dolasabiliriz, 10-15 gun sehir sehir gezebiliriz, gunlerce kamp yapabiliriz. Harika. Kizim bayiliyor. Ama evde olunca kabus. Ve yalnizim gunduzleri. Bir gun bile yardima gelecek kimse yok. Kabus gibi geçiyor gunler. Yazin sicakta disari da cikamadim gunduzleri, ölmek istedigim gunler oldu. Simdi havalr serinledi, gunduz de disari çıkıyoruz daha iyiyiz. Su an 18 aylik ve sonunda iyilestigimi hissedebiliyorum. Geciyor galiba ama hala bazen allahim canimi al diye agladigim gunler oluyo. Dun oldu mesela. Ama bütüncül olarak daha iyi olabiliyoruz.

"Eski normal değil" deyince aklıma Fahrettin koca geldi "yeni normal" diye tutturmuştu ya Covid-19 zamanı wow be neler geçirdik..

çocuksuz hayat mış gibi dönemine geçişiniz biraz zor ve uzun olacak tabiki ama en azindan 6 7 aylik iken uykuları duzene girer. çokda kasmadan uyku egitimiyle desteklerseniz daha kolay olur. okula başladıkları donem kısmen daha rahat oluyor en azindan 3 5 saat kendinize ayiracak vaktiniz oluyor vs. simdi çok küçük bunalmaniz normal sizde ebeveyn olma hayatina adapte olmaya çalışiyorsunuz en azindan 3 5 ay sonra uykularinin duzene girip daha uzun sureli uyuyacagini bilin kendinizi sıkmayın.

Valla benim bir kızım var 1.5 yaşında şimdide oğluşum doğacak inşallah, çok şükür uyumlu gidiyoruz oda bize ayak uyduruyor şimdilik iyiyiz bakalım. Mümkünse karnını doyurup saat 9 gibi uyutmaya bakın. Düzenli bir uyku saati olsun ki alışkanlık edinip o düzene uysun. Strese girmeyin bebeğinizin varlığına alışarak artık eşinizle vakit geçirin. Ağlasa bile birlikte çözüm bulun ama yinede aktivitelerinizden vazgeçmeyin bu günlerde geçecek gün gün büyüdümü oda size ayak uyduracak inşallah Salon Kadini İki boncuk gözlünün annesi 😗 Anneler

Oglum 4 yasinda. Bu duygulara ben de cokca kapildim. Daha iyiye gidiyor ama asla eski hayatiniza donemiyorsunuz. Mesela pilatese gitmek istiyorum ama evimin yakinindaki studyonun saati tam cocugumun kres cikis saatine denk geliyor. Gidemiyorum. Hayat hep kosturmacayla geciyor hala. Zamanla daha da duzene girecek biliyorum ama uzun sure boyle. Bunu kabul ettiginizde daha kolay ustesinden geliniyor.

Kızım doğmadan bir gün önce eşime "bu yastığa kafayı son kez huzurla koyduğumuz gün, keyfini çıkar " demiştim. Aşırı haklıymışım Hiçbir şey hiçbir zaman eskisi gibi olmayacak ama her şey başka bir şeye evriliyor. Yaşadığın duyguları oğlumda yaşadım 16 aylık ve hala ara ara geliyorlar bana ancak biliyorum ki çok normal ve geçici duygular, düşünceler bunlar. Yeni bir hayata adapte olmak bebekler kadar ebeveynler için de zor ama zamanla kolaylaşıyor her şey. Bende kolaylaşıyor en azından.

Biz bu zamanlarda uyku saatlerinde esneme yapıyoruz normalde düzene bağlı olsakta. Ters teptigi hiç olmadı ertesi gün yine erkenden yatakta oldular çünkü senelerdir alıştığı düzen var sonuçta. Biz tamamen çocuklara ayak uydurmadik açıkçası bazende onlar bize ayak uyduruyor bence bu şekilde çok keyifli, ekstrem durumlar sonuçta her akşam olan şeyler değil. Yada tatilde vs saat 8 de yatağa gitmedik hiç normalde düzenleri o olsada. Bence böyle daha güzel ama her çocuk aynı degildir tabi sadece tecrübeli olarak yazmak istedim zeynones misafir vs gelincede arkadaslarinin arasından alıp hadi uykuya demem uyku zamanlarında. Ama onlarda bilir bu bu aksamlik böyle yarın yatış saati belli diye :)

Eskisi gibi olmuyor ama bence eskisinden bile güzel olan anlara odaklanmak iyi geliyor. Ben o kadar küçükken sling kullanıyordum, yemek yerken falan sling de uyuyordu. Dizi, film izlerken de yine sling de kokumu ala ala uyuduğu için huzursuz olmuyordu çok fazla. Yani ilk 6 ay falan sling ile yaşadım desem yalan olmaz. Hemen o hayata dönmeyi düşünmeyin, bu anların tadını çıkarın özlenmez gibi geliyor ama insan o hallerini çok özlüyor. Size bi güncelleme geliyor bi süre sonra oğlum 31 aylık hala gık sesine uyanıyorum. Geçen beraber kahve içmeye çıktık ona çok az süt aldım, kendime kahve sohbet ettik. Sonra kendi kendine araba sürmeye başladı ben de onu izledim. Uyutmadan önce hayal kuruyoruz beraber mesela bugün italyaya gitme hayali kurduk, pizza yeriz dedim ayran da alalım ben çok severim dedi güldüm. Yani evet şu an çok zor gelebilir ama tünelin sonu ışık. Yeni yeni hobileriniz olacak. Ben kendimi asla bebeğim var diye eve kapatmadım. Aldım aldım dışarı çıktım. Avmde uyku saatine denk getirip bi tur attırır o uyuyunca kahve içmeye giderdim. Parkta piknik örtüsü serer oturtturur önüne kitap koyar kendim kitap okurdum. Siz de çözeceksiniz size iyi gelen şeyleri birlikte yapmayı sonra daha da yaratıcı olacaksınız. Annelik doğuştan falan gelmiyor, ilk kucağına alınca aşırı tecrübesizsin. Zamanla öyle güzel bi kıvam alıyorsun ki şu an yeni doğmuş bi bebeğe bakmak çok kolay geliyor. Bakmak gittikçe zorlaşıyor ama sen çok tecrübeli oluyorsun.

Geçiyor 2 yaştan sonra uykular düzene giriyor, sonra kreş çağı, anaokulu derken ilkokula başlıyor. Buzamanlarin tadını cikarin bu minnak halleride çok ozleniyor. Benim kızım 4 ay kadar kolik problemi sürdü hiç büyümeyecek gibiydi, çok ağlardı. Allah sağlık versin hepsi geciyor

Bence artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığını ve olmayacağını kabul edin. Hayatınızı çocuğa göre şekillendirmelisiniz. Ne kadar büyüse kreşe bile gitse en fazla bedenen ayrı kalıcaksınız zihnen hep sizin bir çocuğunuz var ve beyin yorgunluğu olacak çünkü çocuğunuz için em iyisini düşüncelsiniz gibi düşünün. Şahsen 2 çocuğum var 2. Sınıf büyük küçük 2 yaş ve hayatımın her anı onlar kendime özel vaktim yok kabullendim çünkü çocuklarımı seviyorum evet bazı şeylere de yenemiyorum duygusal yorgunluk da oluyor ama onlar benim ben olmasam olmaz her zaman iyi olmak durumundayız anneyiz. Anne olmak fedakarlık gerektirir zamanla sizde bu döngüye alışacaksınız. Sağlıkla büyüsün inşallah

Benim de bir kızım var.11 aylık. Büyüdükçe daha rahat olmayacaksın. Hep böyle olacak sadece dertlerinin adı degisecek dedikleri zaman ağlamaklı oluyorum. Anne olduğuma pişman oluyorum Ama sonra ilk aylarda da derlerdi. Aglardim hüngür hüngür. Biraz büyüyünce rahatladım. Artik geceleri daha rahat uyuyor. Oyun oynuyoruz. Beraber gülüyoruz. Zor mu zor ama ilk 3 ay kadar değil kesinlikle. İyi ki varsın kızım diye sarilasim geldi. Ama uyuyor yavrucagim. Ben de çayımı içiyorum. Siz de daha iyi hissedeceksiniz önümüzdeki aylarda hiç merak etmeyin.

40 günlük anne olan ben Açıp açıp takvime bakıyorum. Zaman geçer geçer de yaş gider heves gider.

Kendi görüşüm 6 yasina kdr döngu onun etrafında 6dan sonra biraz rahatsıniz sanirim kanimca galiba.. bence ömür boyu suruyor döngu

Aynı duyguları 6 ay boyunca bende yasadım suan bebegim 1 yasında ve hiç bir sey eskisi gibi olmuyor ne yazıkki sadece alısmaya calısıyorum bebegimi tabiki cok sevıyorum ama dediginiz gibi eski ilişkimi özlüyorum bebekten onceki hayatımı yani ilişki asla eskisi gibi olmuyor ama bir çocugun annesi olmak çok daha guzel bır duygu

Eskisi gibi olmasını bekleyemeyiz ancak engel olarak görneksizin bundan sonra birlikte takılacağız diye diye hareket etmek lazım. Mesela yemekte sorun yaptıysa bile zamanla alışıyor bebekler de. E tabi siz de eski konforlu yemek yemeyeceğinize alışıyorsunuz :) 2 yaşına geldi akşam film izleme faslına yeni geçtik. Ama gece tam dışarı çıkmak istediğimiz saatler uyku saati oluyor ona da zamanla çözüm bulacağız :)

Çocuk kreşe okula başladıktan sonra ancak düzene giriyor, hayatınızdan bı 5 6 yılı gözden çıkarmalısınız. Uzuuuun bı süre gibi gelebilir ama zaman çok hızlı geçiyor bebekliklerini bile özlüyorum ben.

Tamda o aylarda dediğiniz gibiydik hiçbir sey yapamiyor ve yapamayacakmisiz gibi geliyordu fakat ben cok pozitif dusunen bir insanim aydan aya degisecegini kendime hep hatirlattim. Şuan 1 yas oldu hepsini yapabiliyor muyuz dersen hayir. Fakat erken yatirdigimiz zaman dizi/film acip sarmas dolas izliyoruz. Bunaldigimiz yada bir sey yapmak istedigimizde arkadaslarimizla cikicaz diyelim digerimiz bebege bakiyor bi kac saat cikiyoruz buyudukce kolaylasiyor oyundan anliyor, ek gida ile ögün yemekleri sayesinde sana bagimliligi azaliyor corbasini yapar cikarsin mesela esin yedirir corbasi yogurdu meyvesi bunlar kac saat oyalayacak anneye zaman taniyacak seyler. Eş ile disari cikma durumuna gelirsek biz hala her yerde cok rahat degiliz zamanla cozduk ama uyku saatine gore ne zaman ciksak rahat olur vs sende cozersin avm park bahce her yere gidersiniz. Biz kac kez giyinip kapida gerisin geri soyundugumuzu evden dahi cikamadigimizi biliyorum degil disarda yemek yemek öyle dusun :)

3,5 yaşında kreşe başlattım. O zaman hayatım normale döndü benim. Eski hayatımdan da daha iyisi oldu şükürler olsun. İşe geri döndüm, gece gezmeleri yeniden başladı. Daha nolsun. Sizinki daha küçükmüş, kreşe kadar sabredin. Allah daha güzel günleri görmeyi nasip etsin size.

2 çocuğum var 11 ve 5 yaşlarında. Eskisi gibi olmuyor hiçbirşey ama siz adapte oluyorsunuz artık yeni hayatınıza. Çocuklar büyüdükçe yapabilecekleriniz çoğalıyor tabi ki. Henüz çok küçük bebeğiniz uykusuz yorgun olmanız normal. O büyüdükçe sizde rahatlayacaksınız zaten biraz sabır. Okula başladığında kendinize zaman ayırabileceksiniz daha fazla. Mesela şu an bizim evde çocuklar 9da yataktadırlar, onlar uyur biz eşimle başbaşa kalırız. Konsere gitmeyi çok özlemiştim mesela ben, kızımı aldım gittim, oğlumu babasına bırakıp zira benim eşimde yoğun çalışıyor onun işyerine bıraktım oğlumu ikisi dısarda yemek yiyip eve geçtiler, biz kızımla konser alanına geçtik yemegimizi yiyip, kahve içip sohbet ettik, saati gelince konserimizi izledik, gece 1e geliyordu eve geldik. Çok eğlendik, eşimde olsaydı demedim, kızımla da gayet güzel vakit geçirdim arkadaş gibi. Anne kız, baba oğul akşamı oldu bize. Haftasonu ailece birşeyler yapıyoruz, hepimizin sevebileceği bir planlama yapıyoruz, egleniyoruz da tabi. Sizde karamsar olmayın, zamanla şartlarınız iyileşecek. Tabi ki bekar yada çocuksuz gibi takılamıyoruz ama alıştık bu duruma, kabullendik.

Hic birsey eskisi gibi olmaz Hayatınızın merkezinde çocuğunuz var Bu surecler gececek tabiki şu an en zor zamanlarınız Beraber sinemaya gidebileceğiniz bireylere donustuklerinde iyiki diyeceksiniz

yani şöyle söyleyeyim eski düzene dönmek yerine yeni bir düzen oluşturuyorsunuz kendinize ve normaliniz bu düzen oluyor.

Teşekkür ederim, hamileliği hastalık olarak görmüyorum neredeyse doğuracağım ama bazen unutuyorum da gebe olduğumu malum 2 erkek çocukla

benim kizim 3 yasina girecek arada sirada soruyum kendime o yokken ne yapmissiz bos zamanlarda ve inanin hatirlamiyorum :) ama ben aksam uyuduktan sonra kitap okumaya ve hobilerime hep zaman ayirabilmisimdir.

2 adet yeğenim var biri 2 yaşında biri 6 aylık. 6 aylık olana ömür boyunca bakarım ama 2 yaşında olanı eldivenle bile sevesim gelmez. o kadar huysuz o kadar memnuniyetsiz birisi ki. bebekken bile öyleydi. onu görene kadar bebeklere karşı ön yargım olduğunu bile bilmiyordum. resmen travmam oldu annesi babası da zor zamanlar yaşadı yıllarca beklenen özlenen bir bebekti. bilmiyorum ya bence çocuk yapmak çok zor bir şey kadın için hayatından en az 3 sene gidiyor hamilelik bedene zarar veriyor. sevimli görünüyorlar ama hamilelikte bebek anneyi manipüle ediyo hormonlarla. büyüyünce doğunca da öyle. iş hayatını da etkiler. hiçbir şey eskisi gibi olmaz binbir türlü derdin olur. her bebek öyle değil bazısı var aşırı uyumlu mesela kuzenimin bebeği öyle 1 yaşında ama annesini takip eder onlara uyar. ama 4 yaşındaki kuzenim hala terör estirir. çocuğun karakteri de önemli sanırım. bir de insan yaşı büyüyünce de yanında kendine bir yoldaş arıyor. tüm zorluğa değer diyenler çok ama insan başına gelmeden anlayamaz herhalde bana şimdi bakınca değmez gibi geliyor

kızım 5 yaşında ben daha dönemedim. artık değişik sorunları var önceden uyku beslenme ağlama idi şimdi bitmeyen istekler, memnuniyetsizlik, oyun ihtiyacı vs vs

Tabi ki olmayacak artık hayatınızda bir insan var :) Ama geçecek. Çocuğa göre değişse de 3 yaş civarı epey rahatlamış olursunuz. O eşinizle çıkıp burnunuzdan gelen yemeğe çocuğunuzla çıkar gezer dolaşırsınız. Bende 2 oğlan var biri 7 olmak üzere biri 3.5 yaşında. Bizim de yanımızda kimse yok. Kv 1 saat uzakta ama ha diyince gelemez. Çok mecbur kalmadan çağırmam. 3 yaşında olmadan kreşe başladılar. Eşim çok yoğun çalışıyor evin ve çocukların yükünün çoğu bende. Çok yoruluyorum ama her sene bir öncekine göre daha rahat hissediyorum.

Hayır ama siz çocuğa değil çocuk size ayak uyduracak şekilde temel ihtiyaçları yanınıza alıp sakin olursanız gezebilirsiniz dışarıya alışması uyuması lazım İkinciler o yüzden kolay büyüyor derler çünkü çocuk mecburen uyum sağlıyor büyüğün peşinde parklarda uyuyor vs

Bunlarin tamamini ben de cok ozluyorum. Sirf bu yuzden yillarca cocuk yapmamistim ben

Yorumunuz dikkatimi çekti bende konu sahibiyle aynı derde sahibim. Kahve hiç mi tüketmemek gerekiyor?Bir de uyutma şekliniz nasıl bebeğim 4 bucuk aylık

Açılın ben 22. aydan geliyorum. Kismen daha iyi olacak. Yemege gittiğinizde kendi yemegini yiyecek, oturacak. Gece uykuları duzeldikce oturup film izleyebileceksiniz. Tabi tamamen eskisi gibi olamaz çünkü buyudukce hele konusmaya basladiklarinda talepleri bitmiyor. Gezelim, camdan bakalim, oyun oynayalim, oyuncak alalim. S Spizella

ay bu cumleyi okuyunca istemsizce sesli guldum. Valla bir gun restorandan kovulucaz sandim. Hollandada. Herkes sessiz sakin, bizim rezervasyonumuz da yoktu bizi kabul ettiler. Durmuyor cocuk durmuyor! Bagir bagir bagir! Burnumuzdan gelmisti. Bir daha eve bile siparis vermedik o dukkandan o kadar utandik :) Bir de iki numara 2 aylik falandi. Neyimize guvendiysek bir de steak yemeye gittik :) cip oldu o steakler. Yazik garson kiz biz kalkarken bebeginiz cok tatli lutfen kotu hissetmeyin demisti :) Neyse oluyor boyle durumlar. Hep olmuyor tabi arada sirada :) normale donuyor hayat.

Ancak çocuğu birilerine bırakıp eski günleri uygulaya bilirsiniz eşinizle onun dışında belki büyüdüğünde yapa bilirsiniz tek başına bakmak zor bir durum bende öyleyim benim öyle eşimle sizin yaptığınız gibi birbirinize zaman ayırıp birbirinizle eglendiniginiz gibi durumlarım olmadı iicn ancak eskisi gibi olurmuyum diye kaygım yok keşke olsaydı hep bu düşünceler yanlız kaldınız için oluyor

Tam olarak eskisi gibi olamaz tabiki ama bebek bugudukce normallesiyor gece uyumaya basliyor gunduz kendi kendine oynuyor 3-4 yasinda krese falan gidiyor disarida cocuklara uygun yerlere gezmeye giderseniz cok rahat ediyosunuz o parkta oynar siz kahvalti yaparsiniz gibi gibi. Erken yatar erken kalkar gece uyudugunda siz aksam esinizle dizi film izler sohbet edebilirsiniz biraz sabir sadece iki cocujlu hayattan sesleniyorum tatilimden hicbiseyimden geri kalmam pozitif olun buyudukce rahatlicaksiniz :)

yorumlar iki uçta Bazılarınız daha sa zorlaşıyor bazılarınız kolaylaşıyor demiş bebeğin karakteri ile ilgili sanırım bu durum umarım ben büyüdükçe kolaylaşan taraftan olurum

Oğlum 3 yaşında. Eski hayatımı tamamen unuttum neredeyse. Ama 2 yaştan sonra ufak ufak nefes almaya başladım. Biraz olsun kendi kendine oynuyor, mesela bi kahve içecek vaktim oluyor, öğlen uyursa spor yapıyorum. Akşam o yatınca film dizi izleyebiliyorum, birazdan oturup bi kaç tane bira içcem hatta. Eskisi gibi olmuyor ama düzen oturuyor, zaten insan alışıyor çocukla yaşama. Allahım eksikliğini göstermesin. Allah bağışlasın.

2 oğlum var 3. ye hamileyim tek başıma çocuklarımı alıp bu gebe halimle tatile bile gittim. Benim de hiç destekçim yok sadece ev işlerine yardımcım geliyor. Onun dışında her şeyi tek yapıyorum. Eşim gece 12de geliyor. Sabah şansımız şöyle 11 gibi işe gidiyor. O arada işlerimizi halledebiliyoruz. Eşim onlara bakarken ben de spor vs yapabiliyorum. Uyku düzeni oluşturun şimdiden. Benim çocuklarım akşam 19.30da yatarlar sabah 7.30da kalkarlar. Hiç şaşmaz. Onlar uyurken de her şeyi yaparım dinlenirim. Düzen oluşturmanız şart. Yaşları da 5,5 yaş ve 19 aylık. 1 aya da nasipse doğumum var. Ama hala parka çıkarıp peşlerinde koşabiliyorum çünkü uyku düzenleri olduğu için ben de dinleniyorum. Tatile gittiğimizde de asla uyku düzenlerini bozmadık. Çocuğunuzun odasına siyah karartma perde alın. Orada uyutun, uyandığında salona getirn. Gece gündüz farkını bilsin. Ve akşam 19.00 olduğunda tüm elektronik aletleri kapatın ışıkları kapatın. Çocuk böylece alışacak bu düzene. Kendim ikisinde de bunu yaptım. 3. de de aynısını yapacağım. Ve gazlı sütlü hiçbir besin tüketmedim emzirirken. Çocuklara bu ikisi aşırı dokunuyor. O yüzden bebeklikleri de usluydu. Gaz sancısı çekmediler çünkü ben kendimden çok fedakarlık ettim. Siz de bu konuda edin. Ve unutmayın geçiyor. Benim için ilk 6 ay en rahat dönemleri zaten hep uyuyorlar ama kahve içmemelisiniz. Yoksa uyumaz :)

yeni normal oluşturursunuz eskisi eskide kalıyor gebito

13 ve 9 yaş iki çocuktan bildiriyorum. Asla eskisi gibi olmuyor.

Herkes yazmış ama evet bir daha eskisi gibi olmayacak tabiki. Yeni normal düzene geçeceksiniz ama :) yavaş yavaş çocuk size siz ona alisacaksiniz. Benimkiler 6.5 ve 3 yaşlarındalar şuan ikiside uyuyor kesinlikle uyku düzeni çok önemli hem çocuk hem anne baba için. Sabah 7-7.30 arası uyaniyorlar bu şekilde düzenleri. Hele 1 yaşını geçsin biraz rahatlama gelecek tabiki. Bizimde 3-4 aylık zamanlarimiz çok güzel geçmedi ama şuan hepsi geçti bitti. Yerini başka sorunlar illaki alıyor ama bir daha o eski zorluklar olmuyor. Gayet tatile, yemeğe, filme her yere gidebiliyorsunuz. Yada çocukları uyutup dışarı çıkmak vs. Bizde ailelerden uzak buyutuyoruz ama oluyor yani bir şekilde herşey.

Sekiz buçuk aylık oğlum var. Ne markette durur ne piknikte ne arabada. İlk dört ay kolikti durmadan ağlıyordu. Bu ara yeniden mızmız. Dün gece beni dokuz kez kaldırdı sabah altı buçuk olmadan ayağa kalktı. Dikkat süresi bebek sonuçta çok kısa. Hemen sıkılır hep farklılık ister. Uykusuz halimle yetemediğimi hissediyorum ve durup kendime diyorum ki, büyüdü bile ve ben o güzel kokusunu hep içime çekebildiğim bugünleri çok özleyeceğim. Evet sanki sizin hayatınız ve ihtiyaçlarınız yokmuş gibi oluyor bir süre. Benim bebeğim yerde ve yürütecte de durmuyor. Ana kucağında da hiç durmadı. Ama diyorum demekki kucağıma ihtiyacı var. Severek bekledim onu şimdi gücüm yettiğince kol kanat germe zamanı. Benim eşimde sekizde geliyor akşam. Zaten oğlum bir saat içinde uyumuş oluyor haftasonu destek oluyor ama ikimiz birden çok yoruluyoruz. Yürümesini bekliyorum bende

Geçiyor geçiyor, sonra şuanki halini özlüyorsunuz. Hep küçük ve sevimlı kalsalardı keşke diyorsunuz. Büyüdükçe dertleri büyüyor dediklerini ben artık bir ergen birde nerdeyse ergen iki çocuk annesi olarak çok iyi anladım. Allah acılarını göstermsin tabii, ama annelik her aşamada daha zorlaşıyor gibi.

Yani eskisi gibi olamiyorsunuz tabii ama uykuları düzene girince daha cok fırsatınız olur. Benim kızım 3 yasına girecek bir kac haftaya gece 2 3 oluyor uyuyana kadar kaldı ki esimle vakit gecireyim 4 5 saatlik uykuyla ise zor yetisiyorum. Bazen ben de bunu diyorum ne zaman eşimle oturup film izleyecegim o uyuyunca ne zaman benim pilim bitmeyecek diye. Cocugunuz uykuyu severse 5. aydan sonrasi daha rahat olabilir umutsuz olmayın

disari ciktiginizda elele gittigimiz gunler var ya kanka gibi oluyor cunku eslerden biri cocugu kontrol ediyor uyuyakaliyo kucak istiyor vs sanki okul cagina gelmeden zor gibikizim2 bucuk yasinda yeni yeni bagimsizlasiyor ama 4 aylik kardesi varsirt cantami alip fildir fildir gezdigim gunleri ozledim valla

Oğlum 25 yaşında hala eski günlere dönemedim

bana yenidoğan dönemini hatırlattı konunuz. uykuyla arası hiç ama hiç olmayan bir bebekti kızım. dişi, gazı, uykusuzluğu derken çok kötü hatırlıyorum maalesef o dönemi. ben de rahatına düşkün biriyim e böyle olunca hiç kolay geçmedi o dönemim. 2 buçuk yaşından sonra bir nebze daha rahatladık biz. artık iletişim kurmaya başlayınca, uykuları daha düzene girince hem kızım hem biz rahatladık. eşinizin sizinle aynı yükü taşıması çok önemli. evi bırakın, kendinize de zaman yaratmaya çalışın

Ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi

Tabi ki o kadar esnetmelerimiz var :) Biz eşimle spontane bir şekilde eşimle gece 11-12 olduğunda kahvemizi yapıp dışarıda yürümeyi, bir ormanda sohbet etmeyi çok severdik. Onlara biraz mola vermek zorunda kaldık :)

Ne eskisi gibi olacak, ne şimdiki gibi kalacak, dönüşecek. Eskiyi özlemekle birlikte dönüştüğü halini de seveceksiniz.

Zorluklar değişiyor. Artık uykusuz değilim. Bedenen zorlanmıyorum. Ama ruhen daha çok yoruluyorum daha çok zorlanıyorum. Çünkü bir insan ve sana her zaman mantıkla gelmiyor. Yapması gereken en ufak şey için bile ikna etmen, bazen saatlerce konuşman gerekiyor. Saçma istekleri için tutturup ağlayacak, çok zorlanacaksın. Kışın terlik şort okula gitmek isterken yazın bereyle çıkmak isteyecek mesela. Tam okula giderken servis gelmek üzereyken başka bir montunu giymek isteyecek, onun ıslak olduğunu söylediğinde bana ne diyecek. Sinir stres olacaksın. Yada akran zorbalığı görecek, okulda kötü şeyler yaşayacak. Elinden bir şey gelmediği üzüntüleri olacak. Onla beraber üzüldüğünde de çok kötü oluyor. Daha çok üzülüyorsun yani. Fiziken az yorulurken manevi anlamda daha çok yoruluyorsun üzülüyorsun. Kucağındayken derdi diş ağrısı emziriyorsun geçiyor. Ama arkadaşıyla arası bozulduğunda, dışlandığında, zorbalık gördüğünde daha çok üzülüyorsun

Sizde niye eksiklik olsun? Ne güzel ifade etmişsiniz, kendinizi tanıyorsunuz. Bazı insanlar yarınını düşünmeden çocuk sahibi oluyor. Keşke herkes sizin gibi bilinçli olsa D

Benimde iki oğlum var düzenleri aynı şekilde 3 aylıkken başlıylrum uyku eğitimine ve ne olursa olsun bozmuyorum bu düzeni şuan biri 3 yaşına girmek üzere diğeri 14 aylık akşam 8 de ikisi de uyumuş olur küçük destekli uyuyor büyük olanı da uyku saati annecim dediğim zaman yatağına götürür yanına uzanırım o uyur bazen çok yorgun olursam küçügü uyuturken ona sakin bi çizgi film açıyorum 10 dk da uyuyor kendisi gece bazen uyandığı olur onda da hava karanlık olduğu için uyku saati devam ediyor der uyumaya devam eder sabah da 8-10 arası uyanır kendisi ben kaldırmam düzenleri bu şekilde olduğu için normal hayatıma kötü etkisi olmuyor onlar uyuyunca kalan saatleri istediğim gibi değerlendiriyorum eşimle olan ilişkime de olumlu yansıyor uzaklaşma birbirimizi sadece çocuga odaklı bi hayat yaşamıyoruz beraber film izleyip sarılıp uzanıyoruz falan iyi gelen şeyler bunlar özellikle çocuklar ile zor bi gün geçirdiysem o kadar alışmışız ki ikinci oğlum doğduğu zaman ilk 3 ay uyku eğitimi olmadığı için çok zor olmuştu en sonunda eşim sen buna bi el at düzen kur ilk çocuktaki gibi demişti ilk oğlumda bu konu ile ilgili çevreden çok tepki aldım ama hiç umursamadım kararlı şekilde devam ettim o tepki verenler şimdi tam tersi şekilde düşünüyorlar çocuktaki olumlu etkiyi görünce

13aylık oglum var hala yeni doğmuş gibi eski hayatı unuttum ben dedim madem eski hayat yok o zaman bi tane daha yapiim barii 31 haftalık kızıma gebeyim ahahah ben unuttum eski hayat gelmese de olur böyle daha eğlenceli

3,5 yas kiz annesiyim kreşe başladı kızım uyku düzeni daha iyi bence 3 yaşından sonrası bi aydınlığa çıkılıyor:)

Seninle aynı şartlarda iki çocuk büyüttüm. Yiyemedim, gezemedim, giyinemedim, elalem spora gitti manken gibi oldu, ben sabah kalktım gözlerim torbalanmış... bunlara takılırsan psikolojin bozulur. Bu dönemi böyle kabul edeceksin, kendini olduğun gibi seveceksin. Kendini kimseyle kıyaslama. Yapamadıklarına odaklanma. Hepsini yapacağın günler gelecek, bol sabır... Tünelin ucu aydınlık sevgiler

Hiçbir şey eskisi gibi olmuyor ama çocuklu hayata adapte oluyorsunuz. Yeni normaliniz bu oluyor. Merak etmeyin ama eşinizle yine film izleyeceksiniz

Çocuğunuz kreşe başlayınca biraz daha rahatlayacaksınız ama tabii ki eskiye dönemeyeceksiniz. Çünkü artık 3 kişisiniz. Ona göre bir düzen oluşturacaksınız. Eşinizle tekrar vakit geçireceğiniz günler de gelecek ama tabii ki iki kişi olduğunuz zamanlar gibi değil. Hayırlı olsun.

Eskisi gibi hiç olmayacak ama bebek büyüdükçe 3 kişilik harika etkinlikleriniz olacak. Mesela cocuk filmlerine gideceksiniz, çocuk tiyatroları izleyeceksiniz, evde evcilik veya araba oynayacaksınız, boyama, yapboz etkinlikleri yapacaksınız, eşiniz at olup bebeginiz sırtına binerken kahkahaları evi inletecek, hep aynı yere saklandığı saklambaç oyunları olacak... Bunları cogaltabiliriz. Sadece bir yaş olana kadar sabredin...

eskisi gibi olmak mumkun degil ama her zaman bu kadar kaotik olmuyor tabi ki.

Ben tam üçüncü sene kreşe başlayınca eski hayatıma dönmüştüm ki tak ikinciye hamile kaldım. Bir üç sene daha var şimdi.

Siyah perde yazmış, ben de uygulamıştım. Yazın 9 da hava hala aydınlık olurdu ama odası karanlık olduğu için yatma zamanı geldiğini anlıyordu. Yıkanma, diş fırçalama, pijama rutinini ısrarla her akşam yapınca işe yarıyor. Benim iki çocuğum da akşam en geç 8'de yataklarındaydılar. Anneme, kayınvalideme veya tatile bile gitsem akşam uyku saatini esnetmedim.

kizimla dogumuma 18 saat kalasina kadar parkda bahcede kucakta hopladik zipladik ertesi gun oglumu aldim kucagima ama yani sporda ne biliyim helal olsun

7,5 ve 1,5 yaş iki cocuk annesi olarak söylüyorum hamile kaldığınızdan itibaren hayat artık eskisi gibi olmayacak belli bir zaman sonra kolaylaşacak ve keyifli hale gelecek 6-7 cı aydan sonra belli rutinleri oturur 2 yaşından itibaren en keyifli dönem başlıyor, etkinlikler, birlikte eğlenceli bilimsel şeyler söylediklerine bir büyük gibi tepkiler vermesi vb. tam rahat ettim artık kendime dönerim dediğin zaman ortalaam 4 yaş tabi ardına ikinci gelmezse

2-2.5 yaşından sonra çok keyifli oluyor bence, beraber bir yerlere gitmek. Küçük arkadaşınız gibi oluyor. Ama hayat hiçbir zaman eskisi gibi olmuyor tabi o günleri ben de özlüyorum. Hep önceliğimiz o, o nereyi sever diye düşünerek gidiyoruz bir yerlere. Hata mı yapıyoruz bilmiyorum ama biz ona ayak uyduruyoruz gibi oluyor, o bize değil X xDerinMavix

30 aylık kızı olan bi anayım.. sakin ol taze anne, bugünlerin su gibi akıp geçip gidecek... kocanla filme de izleyeceksin, eskisi gibi sevişeceksin de, sadece biraz sabırlı olman gerekiyor.. mümkünse bebeğin en geç 1 yaşına geldiğinde işe dönmeni tavsiye ederim, o zaman yeni hayatının daha çekilir olduğunu göreceksin. bebeğin büyüdükçe her şey kolaylaşacak, uykusu düzene girecek, memede durması düzene girecek, kendini daha rahat ifade edebilecek gibi gibi... buralarda güneş var, emin olabilirsin ❤

Ebeveyn olmak böyle bir şey fedakarlık gerektiriyor. Hayatınız asla tamamen eskisi gibi olmayacak onu bir baştan söyleyelim. Zamanla kabulleneceksiniz. Her dönem ayrı bir serüven mi diyeyim bilemedim. Bizim ki şimdi 7 yaşında. Bebekken ne zaman büyüyecek derdim, büyüdüğünde kolaylaşacakmış sanırdım. Ah ne büyük yanılgı Çocuk büyüdükçe dertleri de büyüyor diyenler haklı çıktılar :) Şu an gerçekten en güzel, en kolay dönemleriniz. Biz eğitim hayatına giriş yaptık mesela, 1. sınıfız. İşten eve gelip ela ve laleyle halay çekiyoruz akşamları ve hafta sonları. Tüm dinamiğimiz ödevleri ve öğrenme gelişimi.

Ne kadarlik evlisiniz? Evlendiğiniz gibi mi bebek sahibi oldunuz? WOMAN

Asla birebir eskisi gibi olmuyor, öyle olmasını beklemeyin. Ama yeni gerçekliğinize alıştıkça, eski hayatınızın farklı bir versiyonu olabiliyor.

elini sıkıp sizi tebrik edesim geldi çocukları nasıl 19.30 da yatırabiliyosunuz? benimki 5 yaşında ve sabah 7.30 da kalkıp bütün gün kreşte yorulmasına rağmen 21.30 - 22 gibi ancak uyuyor

Dönmüyor ama siz yeni hayatınıza alışıyorsunuz.

İnsanın çocuğu olduktan sonra nasıl eski halimize dönebiliriz ki? Bebekken tamamen muhtaç. Çocukken okul, ders, aktivite. Ergenlikte farklı konular. Uzar gider... Artık farklı bir hayatı yaşıyoruz, bunu kabullenmek zorundayız.

ben coxuklarin uyuma saatine degilde spor bile yapabildiginize takildim ki cocuklariniz Kucuk + hamileligin son zamanlari Szi sadece tebrik etmiyor ayakta alkisliyorum

Geçiyor canim merak etme inşaallah... İki coook hareketli çocuk ve aileler uzak... WC de bile beraber işimizi görüyordum banyo yapmak zaten hak getire... ağladığını bilirim yorgunluktan... elhamdülillah şimdi biri 8.5 diğer cimcime 4.5 yaş oldular... kız hala WC de kapı kolunu yerinden oynatıyor o ayrı ama bu akşam çocukları babaya bırakıp komşuda kız günü yaptık ki bu benim için kesinlikle çok zordu... pacamdan düşmezdi ikiside... şimdi oğlan tam gün okulda kizda yarım gün ve gezmem, mu dağıtım hepsi çok rahat elhamdülillah

Yok, dönülmüyor. Dönülmez bir yol bu :)) ( 22. ayda henüz dönemedim ben )

6. aydan sonra bir suru rutininiz olacak, o zaman birseyler daha da kolaylasacak. Sabredin, ha bir daha asla hicbir sey eskisi gibi olmayacak, cunku artik annesiniz. Yavrunuzu Allah anali babali, huzurla buyutmek nasip etsin huzurunmeraklisi 'Şişko değilim ben, pofuduğum.' -Buz Devri Anneler

Normale dönüyor evet ama normal eski normal değil. İlla değişiklik oluyor yani. 2 3 yaş sonrası rahatlama geliyor.

Yani tek çocukta kalacaksanız eskiye tam dönmez ama 3 yaşında baya rahatlamış olursunuz. S

9 yaşında bir tane ve 2.5 yaşında da ikizlerim var. Bekarlık günlerimi mumla arıyorum. Hepsini evde kocaya bırakıp evden çıktım yoksa aklımı yitirecektim. Parktan yaziyorum. Söyleyeceklerim bu kadar.

yani zaten çocukla 18.00 da buluşuyoruz evde. 19.30 da uyuması beni hiç görmemesi anlamına gelir :) ama bebekken de çok düzenli bir rutinimiz vardı ve hiç böyle uykusu olan bir çocuk değil. gece en az 3-4 kere uyanırdı bu seneye kadar siz şanslı kesimdenmişsiniz maşallah diyelim

2.5 yaşa gelmek üzereyiz bireyselliğin çok özlüyorum. Ama eşimle yeni düzenime alıştım. Beraber akşam çıkamamak falan artık koymuyor. Ayrı ayrı arkadaşlarımızla çıkıyoruz arada sırada. Haftada 1-2 gün yogaya gidiyorum ama evde asla yapamıyorum. Hiçbir şey eskisi gibi olmuyor yeni düzene uyum sağlamayı öğreniyoruz. Depresif olmanız çok normal. Klişe olacak ama ilk bir yıl çok kıymetli çok güzel. Ve çok hızlı geçiyor. Çok çabuk büyüyeceğini düşünüp tadını çıkarın. B

1.5 yaşında çok hareketli bir erkek bebek annesiyim. Bekarlığımı, gezmeyi, kitap okumayı, uzun uzun uyumayı, banyo yapmayı ve daha birçok şeyi o kadar özlüyorum ki. Benimde hiç destekçim olmadı bebeğimle doğduğundan beri yalnızız ama onunla birlikte hayata daha farklı bakmayı öğrendim, iyiki var iyiki dünyaya gelmiş. Hiç kimseyi onun kadar çok sevemem artık. Annelik çok zor evet ama çokta güzel, büyüdükçe daha da güzelleşecek inanıyorum. Hem kendime hatırlatma hemde size yazasım geldi...

Hayır hiç bir zaman eskisi gibi olmayacak. Hayatınız değişti. Şu an zor zamanlardasınız. Kolaylaşacak, güzelleşecek. İlk günlerdeki zorluklar bitecek. Ama bekarlıktaki o sadece kendinden sorumlu olduğun kafan değişti, artık öncelik sıran da biri daha var hep olacak. Ama bu değişim zaman geçtikçe hoşuna gidecek. Eski günler hatırlamayacaksın hatta. Sadece zamana ihtiyacım var. Büyüyecek beraber yemek yiyecek beraber dizi izleyeceksiniz.

işte bu yüzden ben de çocuk yapmak istemiyorum. en azından yaşım 20lerdeyken istemiyorum. bebekleri de severim ama biraz parazit gibiler anneye muhtaçlar sürekli emzirme besleme sevme. çoğu huysuz derdini anlamazsın. 2 saatte bir uyanıp besleme durumu mesela ben uykuya düşkünüm yapamam. kadın için çocuk doğurmak hayatı altüst ediyor. o yeni hayat fikrini de herkes kabul edemez bence. tabii allah aratmasın da anne olmaya çalışan çok kadın var. ama ben istemiyorum ve bu yüzden arada kendimi kötü hissediyorum o kadar anne olmak isteyen çocuk yapan kadınları görünce bende eksiklik var sanırım

Eskisi gibi asla olmuyor ama bazi seyler eskisinden guzel bazi seyler eskisinden kotu oluyor. Yani yeni normale alisiyorsunuz. 24 aydan bildiriyorum. Sizin kadar tek olmasam da bebegime bilfiil ben baktim. Bebekle 40indan sonra disarida yemek yedik gezdik her seyi yaptik. 3 aylikken 7 saat araba yolculugu yaptik vs. Evet yemek yerken bazen agladi esimle nobetlese yedik ama disarida mutlaka yedik. Sonra bebegim de disarida olmaya alisti. Bizim de uyku duzenimiz vardi aksam 7de uyutuyordum bebekken. Suan sekiz bucuk dokuz arasi uykuya dalmis oluyor en gec. Bebegim minikken ben de onunla siziyordum aksam ama mesela simdi 11 12 ye kadar durabiliyorum. Sadece bebegin buyumesiyle ilgili degil, siz de eski siz degilsiniz ki. Hormonlariniz vucudunuz yeni duruma daha adapte olmadi. Zaman gectikte mesrla boluk porcuk uykuya da alisacaksiniz. Ilk zamanlar uykusuzluk bende sinir yapiyordu. Suan mesela dun gece toplasan 4 5 saat belki uyumusumdur ama masallah suan algilarim cok acik. Ilk zamanlar bu sorgulama hep oluyor ama alistikca hayat normallesiyor. Sonuc olarak hayir eski gelmeyecek ama yeni normalde artik eski gunleri bu kadar aramayacaksiniz.

16 aylık bebeğim var daha hiç eskisi gibi olmadı hayatım. Sadece bi tık daha rahatladım biraz büyüyünce filan işte okadar. Benim eşimde full ve yoğun çalışıyor zorluyor hala durum. Belki daha da büyüyünce eskisi gibi olabiliriz

Merhaba hanımlar. 3 aylık bir bebeğim var tek başıma bakıyorum. İki tarafında Ailesi farklı bir şehirde ve eşim haftanjn 6 günü çalışıyor geç saatte geliyor. Gün içinde sürekli depresif düşüncelere dalıyorum eski yaptığım şeyleri çok özlüyorum vve aklımdan atamıyorum. Mesela eşimle geç saatlere kadar film izlemeyi, birlikte yemek yapıp yemeyi, kitap okumayı, dizi izlemeyi, yoga-pilates tarzı şeyler yapmayı çok özledim. En çok da eşimle yaptığımız aktiviteleri özledim. Bir film açsak bebek durmuyor uyuyunca açalım desem ben uykusuz kalıyorum zaten uykular bölük börçük. Birimiz yemek yerken diğerimiz çocuğu oyalıyor. Geçen dışarda yemeğe gittik burnumuzdan geldi. vs gibi durumlar beni çok üzüyor. Yanlış anlaşılmasın isteyerek yaptım bu bebeği ve çok seviyorum ama gerçekten günler çok zor geçiyor. Tecrübeli annelere soruyorum geçiyor mu? Çocukla beraber Eskisi gibi olabiliyor mu hayatımız? Oluyorsa ne zaman oluyor?

İki tane oğlum var. Biri 6 aylık olmak üzere büyük de 5 olacak. 3 yaştan sonra rutinlerinize dönmeye başlıyorsunuz eşiniz de yardımcıysa.

Canım tabiki eskisi gibi olmuyor ama daha güzeli oluyor yalnız zamanla oluyor sabret sabır en büyük ilaç şu an 7 aylık benim bebeğim ilk zamanlarına göre daha da kolay gün geçtikçe daha da kolay merak etme canım

10 aylık anne olarak söylüyorum dönmedi dönmesini de beklemiyorum

Tabiki bebek büyüdükçe, derdini anlatmaya başladıkça rahatlayacaksınız ama kaç yaşına gelirse gelsin önceliğiniz hep o olacak Yani kötü anlamda değil ama çocuksuz hayatınız gibi bir yaşantınız olmayacak ya da kendi adıma söyleyim benim olmadı

Benim bebeğimde 1 yaşına girecek. Şu son 1 aydır gözle görülür bir rahatlama oldu. Hem oyun oynamak hem oyalamak hem birlikte gezmek vs daha kolay oldu. 3 aylıkken dışarıda yemek yemek zulüm gerçekten sizi anlıyorum. Biraz sıkın dişinizi. Size bunlar iyi günlerin diyenlere inanmayın asla gittikçe zorlaşmıyor her gün biraz daha kolaylaşıyor.

Tabii ki oluyor neden olmasın biraz sabır sadece kızım doğduğundan beri bakımıyla tüm detayıyla hep kendim ilgilendim bugün biz ilk defa eşimle baş başa bir yere gittik yeni evli gibi hissettim kendimi kızım 6.5 yaşında bu benim tercihim ama birkaç saatliğine de olsa bırakıp gezmeye gitmek annenin psikolojisi için çok önemli ben de en fazla 3 saat gibi bir anneme bıraktığım oluyordu. Ama birlikte gitmeyi daha çok seviyoruz burnumuzdan geldi demeyin inanın o günleri de özlüyor insan sırf bebek bakımı büyümesi uzun sürdüğü için 2. cocuga cesaret edemiyorum

Ders verin gelelim helal olsun

Hayatınız bir daha hiç eskisi gibi olamayacak zaman zaman eskisinden daha İİ olacak belki ama eskisi gibi olmayacak.