inşallah çok teşekkür ederim P

Bu mübarek gün sıkılmadan okursanız beni çok mutlu edersiniz... Çok sıkıntılı günler yaşıyorum sizlerle paylaşmak istedim çünkü reel hayatta paylaşabileceğim kimsem yok. Uzun bir ilişkim vardı ve noktayı koymak zorunda kaldım şu an çok acı çekiyorum 7 yıllık aşka nokta koymak hemde ikinci ve son ayrılık olduğu için katlanılması zor acılar içerisindeyim. Onu nasıl unuturum, içimde ki bu kökleşmiş aşkın acısıyla nasıl yaşarım diye düşünürken başka sıkıntılarda etrafımı sardı... Benim problemli bir ailem var. Annem sinir hastası ilaç kullanıyor. Sürekli sinirli, küçükte olsa her şey ona batar sürekli evde kavga çıkar. Birazda maddi sıkıntılarımız var. Bu sıkıntılar içerisinde 1 yıl kpss ye hazırlandım ben. Annem böyle ders çalışmak için 1 yılımı vermeme hiç istekli değildi. Ona göre üniv bitince direk iş sahibi olacaksın. Ben üniv bitirinceye kadar dişini zor sıktı ve hemen acil bir işe girmemi istedi zaten ben üniv okurken bile tatillerde falan hep bi çalıştım.. Annemi zar zor ikna edip kpss ye hazırlanmaya başladım geçen eylülde. Ailemi zarzor ikna edip dersaneye kaydoldum. 1 yıl gece gündüz çalıştım. Çözmediğim yayın kalmadı. Bu arada ders çalışma sürecinde başımıza bi felaket geldi. Kardeşim suçu oladığı alakası olmadığı bi bıçaklama olayına tanık olmuş fakat olaya adı karışmış bizim haberimiz yok bizden saklamış nasıl olsa suçum yok diye. Ve ceza alınca öğrendik biz bu olayı. aralık ayında.. 6 yıl 8 ay hapis cezası almış hem de suçsuz yere alakası olmadığı kişiler yüzünden. Ben o sıkıntıların arasında bile ders çalışmaya çalıştım. Evimize ateş düştü. Kadeşim sinir krizleri geçirdi. Nişanlısından ayrıldı. Bende zaten nişandan ayrılmıştım 3 yıl önce. Şimdi yargıtaydan dosyanın bozulmasını bekliyoruz tek umudumuz o. eğer bozulur buraya yerel mahkemeye gelirse avukat tutacağız ama bozulmazsa kardeşim içeri girecek hem de suçsuz yere. İşte ben bu sıkıntıların arasında gözyaşlarım akarken bile ders çalıştım. Çünkü hep maddi sıkıntı içinde büyüdüm ve bu durumdan kurtulmam için sınavı kazanmaya mecburdum ama maalesef 9 aylık eme boşa gitti. Denemelerde atanabileceğim puanları görüyordum ama sınavda heyecan bi taraftan aile baskısı bi taraftan işte tüm bu stresle sınava girdim ve sorular çok ilginçti ve elim kolum bağlandı sanki normalde süreyi fazlasıyla yetiştirirken süreyi hiç mi hiç yetişttiremedim sanki felç oldum sınavda. Sınavdan çıkınca baygınlık geçirdim. Geçen gün sonuçlar açıklandı ve ben 65 almışım inanır mısınız 2012 de bile hiç çalışmadan şansımı denemek için girdiğimde 71 almıştım. Ben bu sınava 1 yıl emek verdim o puanı haketmedim neden oldu bilmiyorum. Aileme diyemedim puanımı ve 80 den aşağı alırsan seni mahvederim diyen bir sinir hastası annem var yalan söylemek zorunda kaldım 78 aldım dedim bana her gün laf söylüyor paraları boşa götürdün diyor tükürüyor suratıma Dersaneye her ay 150 tel taksit yatırıyordum onu başıma kakıyor Her ay bi çeyrek altın parasını boşa harcadın seni öldüresiye kadar döveceğim diyor Bi işe gir defol diyo bana burası küçük bi ilçe burada doğru düzgün bi iş yok. Hep 12 saat çalıştırıyorlar asgari ücrete. Şimdi banka sınavlarına gireceğim ama işe girmem lazım o işlerde çalışınca ders hayatım bitecek. Mecburum Annem böyle giderse cinnet geçirip beni öldürecek Hiç huzurum yok. Facebook ta bakıyorum bütün herkes çok mutlu. Evlenen evlenmiş, iş sahibi olan iş sahibi olmuş herkes mutlu mesut kimseyi kıskanmıyorum ama çok üzülüyorum Şu an ayrılık acısını zor taşırken yüreğim bu sınav sonucu ve annemin baskıları beni öldürecek. Şimdi o puanla belediye ye koymaya çalşalım seni diyor eğer alım olursa ne yapcam bilmiyorum yalanım ortaya çıkacak Bi de bizim mahallede çok zengin bir ailenin oğlu var onlar beni istedi ama ben hiç elektrik alamadım annem şu an baskı yapıyor onunla evlen diye. zaten içimde aşk yarası var bütün sıkıntılar etrafımı sarmış bi de baskı yapıyor sürekli bana laf söylüyor senden bıktım diyor. Nişandan ayrıldın rezil ettin beni diyor okudun bir şey olamadın diyor yaşıtların evlendi sen evi bekle ders çalış diyor Zorluyor onunla evlen diye... inanın hiç huzurum yok şöyle 8 saat çalışabileceğim bir iş bulsam gireceğim akşamları ders çalışırım ama yok hep amele gibisin burada inanın çok zor dayanıyorum şu an bitmiş vaziyetteyim kendimden korkmaya başladım mevla inancı olan bi insanım ama artık yaşamak istemiyorum inanın ölmeyi bile düşündüm bazen insan öyle bir hal alıyor ki kendini kaybediyor aklı başından gidiyor Yaşamak bana bir şey ifade etmiyor artık isyan etmiyorum ama artık gücüm kalmadı CadiKazani pure

allah sabır vesin hangi ildesin bilmiyorum ama iş için başka şehire gidip annenle iletişimini kesebilirsin bi yurt bulur yerleşirsin orda derslerine de çalışıp kendince bir yerlere gelebilirsin aklıma bu geldi sadece.

Allah yardım etsin canım ya inş bu zor zamanlarından kurtulursun princes_Pocahontas &#9834;&#9834;KPSS hedef 85 net&#9834;&#9834; tek ayak