Benim kızım da öyle gün içinde odasına geçer tlf la oynar arada sohbet ederiz üzülecek birşey değil. Annen ne diyor? Biraz sohbet etmeye çalış emin ol özlüyordur seni.

Bence yalnızlığa değil de ailenizle iletisim kurmamaya alışmışsınız. Zira yapayalnız degildiniz okulda di mi, sevgiliniz vardı. Biraz aile ici iletisimi kuvvetlendirmeye bakın, gerisi dökülür zaten.

Nasıl geçecek kendini zorlayacaksın odandan çıkıp gidip ailenle sohbet etmeye işlerde yemeklerde yardım edecek onlarla vakit geçirmeye çalışacaksın zamanla alışırsın. Biz anneler de herşeyi istediğimiz için değil siz mutlu olun diye yapıyoruz.

Değişiyoruz. İnsanlar bazen değişir ve sakinliğin, sessizliğin güzel olduğuna kanaat getirirler. Annenize mutfakta yardım ederken herhangi bir konu hakkında konuşmaya başlayın, konuşmayı özleyen bünye ne tatlı olur. Ağlamayın, üzülmeyin. Her sabah uyandığımızda bir sebeple güne başlayalım, şükür ki bir hedefe yürüyor herkes. Arkadaş kazıkları, dersler, türlü şeyler. Sonuç; üzülmeye değmiyor.

Uzulmeye degmiyor ama insan yanlizliga alisiyor o kotu kimseye guvenmiyosun onlarla sorun yasadigima gıdım uzulmuyorum ama benim bu degisimim..

Bunu dusundukce canim yaniyo iste biseyler icin cabaliyorum tabi ama bu yanlizliga alismam bu nasil gecicek...

Paranoyak olmadıkça kimseye güvenmemek lazım bu devirde zaten. Bilemiyorum ama iletişim aile ile olduğunda daha da önem kazanıyor.

Merhaba kizlar nasıl anlatacagimi bilmiyorum nerden başlayacağımı.. Üniversitede arkadas kazığı yedim ve yurtta tek kişilik odaya çıktım arkadasim yoktu sevgilimle vakit geciriyoduk iyi kotu gecti o gunler... Sorun şu ki yaz tatilinde eve gelince o kadar yanlizliga alismisim ki annemle muhabbetim yok diğer kisilerlede ayni sekilde evde tek takiliyorum diyebilirim hic yokta değil tabi ama kendimi kotu hissediyorum hemde baya kotu nasil gececek napicam bilmiyorum psikolojim bozuldu 2 ay sonra tekrar donucem kendime gelmek eskisine donmek istiyorum ama napicam bilmiyorum agliyorum agliyorum yardim edin kizlar.. Seridina Guru Anneler

Bende normalde çok konuşmam. Yani kötü bir özellik olduğunu hiç düşünmedim:)

Bende oyle fazla fazla konusan biri degilim ama yalnizliga alistim sanirsam bu canımı sıkıyo

Bende yalniz kalmayi cok severim, hic öyle ailemden uzak yasamadigim halde. Gezmeye giderlerdi ben evde bi basima takilirdim, kapi deligine anahtar girdigini duyunca moralim bozulurdu, niye geldiniz ev iyiydi böyle sessiz sessiz derdim. Bilemedim yani sorun olarak görülecek birseymi diye. Belkide sende bi dönemdir sadece veya kafan baska seylerle cok doludur..