önerileriniz için teşekkür ediyorum. Rabbim kimseye yaşatmasın bunları. bu durumda olanlara da yardım etsin inşallah. sevgiler L

kızlarla arkadaş olun.. onlara sürekli öğüt vermek yerine anne kız paylaşımlarınızı arttırın.. mesela birlikte oje sürün... makyaj malzemelri alın... kuaföre gidin.. sessizce sizin olduğunuz yerde iyi seveceği arkadaşlar bulun.. sizin yanınızı diğer taraftan daha çekici hale getirin.. ama sürekli bişeyler alarak değil... küçük şeyler ve küçük paylaşımlar... bence öğütlerle sıkmışsınız.. bir de eğlenceli bir yaz okulu bulun... havuza gidin... akşamları dışarı çıkın... onların arkadaşlarının ebeveynleriyle akşam gezmelerine gidin... genç dinamik sportmen anlayışlı neşeli çılgın anne modeli çizin... sizden vazgecemeyeceklerdir... ben böyle bir anneyim... ileride ne olacak bilmiyorum ama bizim evimiz hiç sıkıcı değil.. ailenizin yanına götürüp boğmayın onları... sevgili muhabbetleri yapın... kurallar olsun ama görünür olmasın. öğüt gibi olmasın.. aynı korkuyu ben de yaşıyorum.. ve bu olmasın diye şimdiden yatırım yapıyorum.. paylaşımları arttırıyorum.. hiç yüzümü asmıyorum.. işten yorgun gelsem de 5 yaşında kızım var oynuyorum hopluyorum zıplıyorum.. evi çekici hale getiriyorum. kış akşmları onun hoşuna gidecek ev gezmelri planlıyorum.. onu ne çok sevdiğimi anlatıyorum... L

Öncelikle geçmiş olsun umarım yaşadığınız travmayı atlatabilmişsinizdir, Allah size ve yavrularınıza sağlık ve sıhhat versin. Ergenlik dönemine doğru hızla yürüyen iki evladınız var bu dönemler oldukça hassastır. ve onların en önemli rol modeli sizsiniz. Gelecekte alacağı kararlarda, davranışlarda sizden gördüklerini ve aldıklarını uygulayacaklar. Bana sorarsanız çocuklarınız ve herşeyden önce kendiniz için psikolojik destek almanızda fayda var, insan bazen göremediği konularda başka fikirlere ihtiyaç duyuyor ve bunu işin ehli birinin yapmasında fayda var. Aile geneline baktığınızda; Anne sevgiyi, şefkati ve öğretileri baba ise ilişkiler ve parayı sembolize eder çocuklara karşı. Çünkü çocuklar anneden sevgi alır, ilgi alır, oyunlarla öğrenir, öğütlerle büyür, baba ise farklıdır genelde dışarıdadır iştedir, para ilişkileri ondan sorulur vs vs.. genel aile yapısı bu şekilde modellenir, siz bu iki yapıyada sahip olmak durumundasınız ki çalışıyorsunuz da. Ben olsam napardım diyerek empati kurmaya çalıştım; yaz tatili, çocukların biraz daha esnek biraz daha free olmaları gerektiğini düşünüyorum durumunuz müsait mi bilmiyorum ama ben olsam çocukları orada bırakmazdım ama buraya geldiklerinde de yazı onlara cazip hale getirmek için elimden geleni yapardım. Yüzme okuluna ya da basketbol okuluna ilgi alanına göre gönderirdim. Böylece geldiklerinde bir uğraşıları da olurdu. Zaten yoğun bir eğitim döneminden çıktılar ve bu kadar hakları olmalı... M

Merhaba arkadaşlar, eski eşim ailecek görüştüğümüz ailelerden bir bayanla beni aldattı. kadında uzun süredir evliydi ama çocuğu yoktu. çocukları olmuyor diye kızların doğum günlerine onları da çağırırdık. Çok acı sırtından bıçaklanmak. Önce o boşandı sonra da beni boşatmak için uğraştı. Eşime çok kırılmıştım onu çok sevmiştim. Bir ana önce kendimi toparlayabilmek için anlaşmalı boşandım. Ben çalışıyorum, o yüzden boşanmaktan korkmadım. Allah bağışlarsa, iki kızım var. kızlarım babalarına çok düşkündü o yüzden tüm tatilleri yarıya bölerek geçirmek şeklinde, velayetleri bende kaldı. ben artık o şehirde yapamayacağımı anladım, boğuluyordum. tayin istedim babalarından 4.5 saat uzak başka şehirde yeni bir hayata başladım. Şehir değiştirmeseydim eş dost orada, hatıralarım orada, herşeyi gördükçe iyice yıkılır kendimi psikolojik olarak toparlayamazdım. Sorunum şu ;yaz tatili için kızlar okul kapanınca babalarına gittiler. O da çalıştığı için çocukları annesine bırakıyor. anneside babanın yaşadığı şehirden 1 saat uzakta başka şehirde. her akşam görmüyor çocukları. hafta sonları görüyormuş. Kızlarım şu an 11 ve 9 yaşlarındalar. Ağustosta bende olmaları lazım, büyük kızım gelmek istemiyor bayramdan sonra geleyim diyor yani neredeyse 15 gün daha yalnızım.. tek ailesi babasının ailesiymiş gibi davranıyor. benimde annemin psikolojik hastalığı var. kendi dünyasında yaşıyor. annem benim babamla ilişkim olduğunu düşünüyor, ben annemlere yalnız gittiğimde olmadık hallüsinasyonlarını ifade ediyor, saldırganlığı yok ama huzursuz oluyor, hastalığı iyice beliriyor. Bende bu ortamın oluşmaması için annemlere yalnız gitmemeye çalışıyorum. canım babam hepimiz için elinden geleni yapsada, babamların ev kızlara farklı geliyor. Bende onlara sıkıcı geliyorum. diğer tarafta maalesef çok fazla kural yok. her istedikleri oluyor, alınıyor, hergün tv başındalar ve dizikolik olmuşlar. Bense yararsız programlardan onları kısıtlıyorum, tatil diye derslerine tekrar ettirmeye çalışıyorum, kitap okutmak için çaba sarfediyorum kısacası kurallarım onlara sıkıcı geliyor. Zamane çocukları bunları yapmak istemiyor. yapmaya yapmaya nereye kadar. istiyorum ki okuyup bir meslek sahibi olabilsinler. Çalışmadıkları zaman bende huzursuz oluyorum. Kendi hallerine bırakmakta doğru gelmiyor. Ayrıca onları sık sık bende gezdirmeye çalışıyorum. Velhasıl iki arada bir derede gibiyim. Size sorum, kalmalarına izin versem, acaba benim ailemle zaten tam yakınlaşamadılar, iyice soğurlar mı? zamanı esnetsem, kızım daha sonra yine aynısını isteyecek biliyorum, bu işin sonu yok, bir taraftan, kızımda gelmesi gerektiği yada böyle olmaak zorunluluğunu öğrensin diyorum. Tamam kızım küçük ama yine de böyle yapmasına kırılıyor ve çok üzülüyorum. Hayatımızın böyle olmasını ben istemedim, nefsine hakim olamayan sorumsuz bir insan yüzünden tüm acıları ben ve çocuklarım çekiyor. Allah durmadan gönlümü ferahlatsın diye dua ediyorum. Rabbim yuvası olanların yuvasını bozmasın. O kadar zor ki, ancak yaşayan bilir. Benden çok daha zor durumda arkadaşlar olduğunu forumlardan takip ediyorum ama bugünlerde çok güçsüzüm, mutsuzum ve ne yapacağımı bilemiyorum. Çocuklar konusunda fikirleri yada deneyimi olanlar yazabilirler mi? teşekkürler

bir öneri daha geldi aklıma... bir evcil hayvan alın... onu götürmezler oraya özlerler... bakımını üstlenirler sorumluluk almış olduklarından size bırakamazlar... evi daha yaşanabilir kılın... mesela odalarına bir makyaj dolabı alsanız çok mutlu olurlar... veya odalarını boyatın... çok zor arkadaşım... insan kendini ikinci kez terkedilmiş hissediyor... seni çok iyi anlıyorum... allah bize yardım etsin.. hep söyledim... biz annelerin gücü bitmez.. allah bize anneliği nasip etmiş. göğüsleyeceğiz... imkan olsa da sana daha çok yardım edebilsem..

canım kızların yaşları küçük olduğu için, o taraf da daha rahat olduğu için, tabii orası onlara daha cazip geliyor büyüyünce babalarının ne yaptığını anladıklarında oraya gitmek bile istemicekler ama önemli olan şu anki süreç bi pedagogla konuşmanı tavsiye ederim

herşey için teşekkür ederim haklısınız paylaşımlarım var ama daha da arttıracağım. evet insan ikinci kez terkedilmiş hissediyor ve buve diğer mesajda söylediklerinizde aynen yapmaya çalışacağım. Sizin kadar neşeli dinamik olur muyum bilmiyorum. Allah her zaman yardımcın olsun. sana değer veren ve kıymet bilen insanlarla karşılaştırsın. bende sizi tannımış olmak isterdim sevgiler teşekkürler M

Bence yanınıza alın ben tek sıkılıyorum yanıma gelin sizi özledim düşüncesiyle çağırın, böyle olunca sizi kırmak istemezler. yaz okulu bana da mantıklı geldi onlara sosyal aktivitesi olan yerlere doğru çekin haftasonunuzu birlikte sosyal aktivite yapın M

zaten orda da babalarını göremiyorlarmış etüd merkezi yaz okulu gibi bi yerlere gönderin çocukları alıp hep eğlenirler hep derslerine tekrar gelecek seneye de hazırlık olur sanırım o zaman dönmek isterler Meleknaz Herşeyin