ben 1 hafta istanbula gittim hergun aradım annende yat dıye ama beyefendı her gece eve yatmaya geldi evi seviyorum rahat ediyorum evde dedi ben yokken annesi umrunda değil ama ben varken annesi kıymete biniyor bende bunu anlayamıyorum işte.. ben annende yat desem o asla yatmaz biliyorum bunu onun için diyorum birazda zaten yatmam dıyor sen yokken anneme nıhal senı ıstemıyor ondanmı gelmedı deyım diyor bende yok ben oyle ayarladım de ve yat dedım kabul etmedı ona yap dersen yapmaz ama desemki annende asla yatamazsın o zaman istemesede yatar öyle.. eşim sinir krizi yada panik atak geçirdi zannımca bu rahatsızlıgı hakkında konusmak ıstemıyorum henüz mahcup oldugunu düşünüyor bana karşı ben cok agladım oda benı teselli etti aglama üzülme beraber aşıcaz sorunları dedi o günden beri birbirimize destek oluyoruz sanki ilk baslarda birbirimize rakip gibiydik yeni yeni birlik olduğumuzu anlıyoruz eşimin bana hak verip desteklemesi cok hosuma gitti cok iyi biri gerçekten ben onun cok iyi bir eş çok iyi bir baba olacağına garanti veriyorum ama işte ah annesi böyle olmasa

Sizinle bu kadar sık görüşmeyi k. valideniz kendisi mi istiyor? Yoksa eşiniz mi durumdan vazife çıkartıyor? "ben seninle anneme iyi davranasın diye görücü usulü evlendim" gibi bişey mi dedi eşiniz, umarım ben yanlış anlamışımdır.. E

mucize diyorum cunkı buraya daha once actıgım konudada anlattıgım gıbı kayınvalıdem dul ve haftanın 3 4 gunu oraya gıdıyoruz 3 gun ısteyerek gıdıyorsam 4. gün isteyerek gitmiyorum suratımı asıyorum dıye esım anneme surat asıyorsun onu ıstemıyorsun haz almıyorsun annemden kadın bırgun yattı suratını astın yatıp yatmadıgını anlamadı dedi ve 4 gun boyunca küs kaldık ben oturma odasında yattım cok zordu o gunler neyse tekrar barıstık ama o konuyu hıc acmıyoruz bıle.. daha sonra düne kadar hıc konusmadık bu meseleyı ve arkadasıyla gorusmeden geldıkten sonra bu aksam benım tarafım cıg kofteye gelecek esım mesaj atmıs askım annemı kesın cagır aksam abımlerede ayırırız dıye bende tamam dedım neyse aksam geldı eve ıste dedıkı artık guzelce konusalım dedı neden annemı ıstemıyorsun ben beklerdımkı sen arayıp yarın bıze gel anne demenı beklerdım ama hıc demıyorsun dedı nıye dıye sordu hıc kızmıcam sana dedı sakince konusalım dedi.. bu mesele bızım ıcın hıc konusulamayan bır meseleydı ama 7 ay sonra acıldı ıste konu dedı ben dedı gorucu usulu evlendımkı dedı annemede deger veren bırı oldun dedı sen annemle yasamayı bıle ıstedın ama evı ayrı dedım ben dedı sen sımdı hıc ıstemıyorsun dedı bende dedımkı cok zormus bılmıyordum ınsan basına gelmeyınce anlamıyormus konusması kolaymıs dedım annenı cıg kofteye cagırmak ıstemedım cunkı benım tarafım gelıyor rahat edecektım gelın olarak durmayacaktım o gun dedım annen olunca ıster ıstemez hal hareketlerım konusmalarım kısıtlanıyor dedım rahat edemıyorum dedım annen baslarda gelmıyorsunuz gıtmıyorsunuz dıye baskı yaptı osıkolojım bozuldu dedım evlendık evlenelıkı 7 ay oldu 1 hafta evımızde duramadık dedim ben eltım gıbı degılmısım esım oyle dedı bende dedımkı o ıstısna ıstemesede ıstıyor gıbı durabılıyor ben aglıyorken gulemem gulerkende aglayamam dedım rol yapamam dedım ben buyum dedım neyse bayagı konustuk esım ama cok üzüldü sen cok dolmusun dedi ben arada kalıyorum napıyım anem dul bızı buyudu babam öldükten sonra evlenmedi benim ona vicdan borcum var dedi napıyım dedi.. sonra nefes alamadı sinir krizi gecirdi yada panik ataktı bılmıyorum ama ben aglamaklı oldum cok agladım eşimde aglama dedi beraber cözücez sorunları dedi beni teselli etti ama o an sadece eşimi düşündüm cok uzuldum beynime kan sıcradı keske ölsem dedim mahfoldum yani cok kötüyüm konusunca bunların olacagını bılıyordum suan aramız ıyı ama cozum bulamadık kaynanamı atamayız satamayız onun annesı dedım gıt arada onda kal dedım bazen beraber kalırız dedım ne deyım hadı ne deyım... Laale Aşikardır Zat-ı

Ben de öyle anladım. Valla bu forumdan öğrendiğim çeşit çeşit insan ve evlilik var. Onlarınki de öyle... En azından adam açık açık söylüyor düşüncesini.

işte evliliklerin en zor yanlarından Biri.. sevmediğin, Birlikte olmaktan zevk almadiğin Bir çok kişiyle Bir arada Bulunmak zorunda kalıyorsun.. Bu da yetmiyor onları sevmek zorunda Bırakılıyorsun... anladiğim kadariyla Bir terBiyesizliğin saygisizliğin olmamiş kayınvalidene, sadece pek sevmiyorsun ilgilenmiyorsun diye Bu kadar Büyümüş olaylar.. Ben eşini haksız gördüm, taBi herkes ister eşinin annesini sevmesini, ilgilenmesini ama sevgi zorla olmaz, sevmiyorsa saygı duysun yeter diyip huzur Bozmamak lazım.. Bazı şeyler içten gelmiyorsa, yapmacık olsun ama olsun gene de yapsın diye düşünmemek lazım.. Benim sözlüm de Bi kaç kere Bu yüzden Bana tavır aldı.. anneme herhangi Biri giBi davranıyosun soğuksun ona karşı dedi, valla yapmacık olamam, Böyle geliyor içimden, annene Bir artniyet Beslemiyorum saygım da sonsuz, ama yapım Böyle, çok samimi ve de rahat davranamam dedim.. şimdi hiç karişmiyor.. ama o Benim anneme Bayılır, o kadar çok sever ki, kendi annesi Bile şaşırır annemi Böyle seviyor olmasına.. yeri gelir Benden fazla düşünür annemi.. keşke Ben de kayınvalideme karşi Bu duyguları BesleyeBilseydim, ama dedim ya sevgi Birinin hatrı için hissedileBilecek Bir duygu değildir, içten gelir... zorlamamak gerekir, belki kendini kayınvalideni sevmeye zorladıkça daha da soğuyorsun içten içe kinleniyorsun.. ama zamana Bıraksanız Bu konu hakkında tartışmasanız Belki kadına zamanla ısınacaksın, sevmesen de alışacak Benimseyeceksin.. ama onun yüzünden eşinle kavga ediyosun küsüyosun diye farkında olmadan daha da uzaklaşiyosun kayınvalidenden

konusma arasında oyle soyledı işte ben şimdiye kadar evlenirdim dedi bu yüzden evlenmedim dedi anneminde istediği biri olsun diye dedi bende dedimki benim beklediğim evlilik bu değildi ben isterdimki evleniyim eşimle mutlu oluyum akşam eşim eve gelince güzelce giyiniyim yemegını hazırlayım karsılıyım dedım ama haftanın 3 bazen 4 gunu annendeyız dedim hıc bekledıgım gıbı olmadı cok buyuk konustum bekarken kaynana sorunu olurmukı olsa nolurkı dedım buyuk konustum benım sınavımda bu basıma geldı cekıyorum dedım dedıkı annem bızımle yasasaydı bosanırmıydın dedı bende bılmıyorum ama asla yapamazmısım bunu anladım dedim dediki senin hanımlıgından cok memnunum 4 4 luksun herşeyinle dedi sadece bu sorun oldugu ıcın uzuluyorum dedi senle sorunum yok dedı gercektende oyle ben severek evlenseydım eşim kadar kimseyi sevemezdim biliyorum oda evlenirken beni bu kadar sevecegını bılmıyordu her gecen gün daha aşık oluyoruz birbirimize.. ama işte söz konusu annesi olunca akan sular duruyor ve bir duvara tosluyoruz konustuk ama çözümü yok biliyoruz bu mesele yüzünden 4 gun boyunca küs kalmıstık sonra barısmıstık ama bu konu nede olsa acılacaktı bılıyorum bızde bır tartısma oluyor o olaydan 3 4 gun sonra oturup sakin bir şekilde konusabılıyoruz ama bu annesı konusunu 7 ay sonra ılk defa konusabıldık ama ıcımdekılerı anladı artık eskıden belkı benı haksız goruyordu sımdı sen haklısın beraber atlatıcaz bu sorunu dedi buda içime su serpti bir nebzede olsa.. . push ;

en azından eşiniz annesi dul olduğu için beraber oturmaya zorlamamış sizi keşke benımde evım ayrı olsada bende haftada 4 gün gitsem razııym. erkekler nedense konu anneleri olunca çok hassaslaşıyolar konu açılınca direkt kapatıyorlar üstünü normal olarak konuşulup bi neticeye bağlanılamıyo. bende annesi konusunu açtığımda yüzüme bakmıyo, bazen tebkisiz kalıyo, tamam kes kapat konuyu diyerek üstünü kapatıyo... ee 3-5 gün sonra yenıden açılıyo konu... devam ediyoz böyle..

kayınvalidem kendisi istiyor eşimde bu baskıyı hissettiği için görüşmeyince vicdanen suclu hıssedıyor bunu ben anlıyorum cunkı dedıkı bana benim anneme vicdan borcum var dedi benı buyuttu babasız dedi o yüzden vicdan borcum var dedi. evet görücü usulu evlenmemin bir nedenide bu dedi anneme gidip geleceğimizden görücü usulu evlenmek istedim dedi ama daha öncede görüsmeye gittiği kişilere hayır demiş benden hoslanıp evet dediğini biliyorum tabi cunkı eşim görüntüye önem veren bir insan.. dedimki sen 3 4 gun annene gıtmedıgımızde uzuldugunu farkedıyorum ben annenı dusundugunu dedım lafımı boldu sen ne kadar kurmusun kafanda bazı seylerı oyle bırsey yok dedi ben cok anneci biri değilim o kadarda değil dedi.. cunkı gercekten annesıyle ıkısı yasarken hıc eve gelmezmıs bana ılk evlendıgımız gun ben kendımı bu aıleye ait hissetmiyorum demişti tabi o zaman ılk gun oldugu ıcın soyledı yoksa şuan asla oyle bır koz vermez bana oyle dusunse bıle.. nişanlıyken annesini terslerdı yanımda ben oyle yapma derdım umursamazdı annesını dedımkı keske bekarken annene ıyı davransaydın hergun yanında yatsaydın dedım neyı nerde yapacgını bılmıyorsun dedım

Eşinin konuşmak istemesi olumlu bir gelişme, en azından senin bu konudaki düşünceni öğrenmek istemiş. Bence de haftanın 4 günü gitmeniz çok fazlaymış. Henüz yeni evli sayılırsınız, alışma süreci sayılabilir. Zamanla eşin de kayınvalden de yeni duruma alışmak zorunda kalacaklar. Gitmek istemediğin zamanlar gitme ama en azından telefon edip halini hatrını sor ki istemiyor-ilgilenmiyor demesin. Daha önceki konunda, ikisinin senin dışında sohbetleri olduğunu yazmışsın. Belki arada bir eşin ziyarete yalnız gidebilir. Mesela iş dönüşü kahve içmek için vs... Ama dikkatli ol, eğer belli bir rutine bağlanırsa değişmez bir kural haline gelir. Bu kez de sen hasta bile olsan kalkar annesine gider. Çok hassas bir dengedir, iyi tutturmak lazım. Yatıya gitmenizi hiç tavsiye etmem. Herkesin evi ayrı barkı ayrı. Bir başlarsanız sonu gelmez. Hele eşini yatıya yalnız asla gönderme derim. Tabii Allah korusun hastalık durumu hariç.

Sana kesinlikle katılıyorum. Ama kendi evliliğim için... İlişkiler o kadar farklı ki birbirinden... Biri için doğru olan diğeri için yanlış oluyor. Bu arkadaşın evliliği ise çok farklı. Eşi açıkça söylemiş anneme değer veren biri olsun diye görücü usulü evlendim diye. Daha ne desin... Nihal'in eşine annesi konusunda baskı yapması bu evliliği sona götürür. Eşinin zihniyeti belli, bunu dürüstçe söylüyor da... En başında da söylemiş.

Bu kayınvalideyle ilgilenme işini ikinizi de memnun edecek belli bir düzene koyun. Mesela senin tarafın geldiğinde senin de söylediğin gibi kayınvalide çağırılmasın. O gün senin ailenle ilgilenilsin ki sen de mutlu ol. Ne bileyim haftanın şu günleri kayınvalideye gidilecek diye kural koyun. Kendi aileni de araya sok. Belli günlerde de onlarla ilgilenilsin. Ayrıca başbaşa geçireceğiniz zamanları da belirleyin. Ne bileyim bir Pazar günü sizin olsun mesela kimse gelmesin gitmesin çift olarak kendinize ayırın o günü. Bu şekilde düşüne taşına bir program hazırlayın ve uyun. Bir de lütfen eşini annesinde kalmaya tek gönderme. Alışkanlık olur, sonra çok pişman olursun. Ayrıca anladığım kadarıyla eşinin bazı psikolojik sorunları var. Annesi üzerinde çok baskı kurmuş olabilir. Rahatlamak adına, durumunuz da el veriyorsa psikoloğa gidebilirsiniz. Ben yine de eşinin iyi niyetli olduğunu düşünüyorum. Seni annesiyle yaşamaya mecbur da bırakabilirdi. Bardağın dolu tarafını görmeye çalış. E

Bence bunu sıcağı sıcağına bir kez daha konuşun... Askıda kalmasın. E