turuncu, yaşadığın kaygılar bence hamilelik duygusallaığından dolayı flashback yapmandan kaynaklı ve çok doğal.. annem bana kızı olarak böyle davrandı, acaba ben kızıma karşı nasıl olacağım ya da başlı başına annenin sana yaşattıklarının anımsanmasından kaynaklı ağır bir duygusallık. senin gibi, kendini iyi yetiştirmiş bir insanın en azından annenin yaptığı "oğlan seviciliği" yapacağını sanıyor musun teessüf ederim yani

Duygu karmaşanı anlayabiliyorum. Ama düşünsene, 2 erkekten sonra pembeli kıyafetleriyle tokalı bir kiz çocuğun olacak

niye bedel ödemek durumunda kalsın ki güçlü olmak için:/ dua edelim de çok güzel bir toplumda, memlekette büyüsün yavrularımız..

Kizlar babaya duskun olur benim bildigimse, degisir boyle seyler. Olumlu, olumsuz babama daha cok benziyorum karakter olarak.

Ah be turuncum, kendimi bildim bileli hep kizim olmasini istedim, yani burada yazamayacagim tonla badire atlatip hayattan elimi etegimi cektigim anda kiz anasi oluverdim :) Seni cok iyi anliyorum, benim annem kotu bir anneydi hemde cok kotu, aklim cikiyor bazen ona benzerim de mila'ya zarar veririm diye Kiz bambaska birsey, dogunca anlayacaksin, bana da oyle diyorlarlardi ne farki olabilir diyordum ama varmis gercektrn Dun gece aciktim kendime corn flakes hazirladim, gitmis kasik almis, geldi oturdu yanima, tabaga daldirdi minnak kasigi, kendi yoyecek diye beklerken beni besledi sipa, esim bi bakti, aaa sana mi yediriyor o dedi, halimizi gorsen gozlerim doldu yemek yerken, kiz bambaska, cok buyuk bir aşk Neyse fazla uzatmiyim, senin kizin cok sansli senin gibi bir annesi olacagi icin Birak aglamayi, sahane bir kadinin annesi olacaksin onu dusun:)

Aslında cinsiyetçi yaklaşımım yoktur diye düşünüyorum. Bu konusa ikilemdeyim diyelim. Ben narin ve prenses kız çocuğu değildim :) bu bana çok şey kazandırdı diye düşünüyorum. Ama böyle olmamın sebebi, biraz annemle olan sıkıntılarım. Güçlü olmak zorundaydım çünkü hata yaptığımda ban sarılıp yanındayım diyen kimse olmadı. Babamla çok yakın olmama rağmen ketum biriyimdir, derdimi açamazdım. Hep aklımda acaba anneme açabilseydim oldu. Şöyle söyleyeyim, kız anneyle biraz sırdaş olur diye düşünüyorum... annem benim rızam dışında Benimle ilgili bir şey öğrendi, Ve karşıma geçip ben bunu babana söylemeliyim. Bik bik konuşmasından sonra gitti babama söyledi. Babam düşündüğünü yapmadi. Bana kızmadı, geldi ve bana annemin yapması gereken konuşmayı yaptı. İşin garibi bir yanım mutlu. Benden 10 yaş küçük kız kardeşim var, bende yaptığı hataları yapmıyor :) Narinlik konusunda, bazen düşünüyorum. Ben değilim, ama olmalı mıydım? Gereğinden fazlasını sırtlamak da istemiyorum. Roller değişsin istemiyorum. Evet kadın güçlü, bağımsız olsun, ama kimseyi de taşımasın. Bu da ayarı kaçırmak oluyor sanırım. Hep yetişkin kadın ile ilgili dusuncelerim oldu, kadın ve toplum üzerine, ama o kadının nasıl yetiştiğine olan sayfa boş :)

Ben de full fıtrat işi demiyorum ki, öncesindeki yorumumla harmanlarsan aslında daha net çıkacak ortaya; bizler ne birbirimizden çok farklıyız ne tıpatıpız; elbette çocuk annesinin-babasının doğrularından, öğretilenden, gözlemlediklerinden bir dünya algısı oluşturacak ve bu algıyı da kendi içinde olanla birleştirecek; atıyorum ben olması gerekenden hızlı koşuyorsam; "Biraz bekle" denilecek belki kolumdan tutup çekilecek, kardeşim olması gerekenden yavaş yürüyorsa; "Hadi hızlan" denilecek belki ittirilecek. Ama "Olması gereken" dediğim şey, sence, onca ve bence olarak hep bir farkı da taşıyacak. Nasıl anlatsam bilemedim :) Tercihler ve sonuçlar hepsi bir muamma; Marilyn Monroe'nun aile hayatına, yaşadığı çocukluğa bakarsan; oradan bir Hollywood yıldızı değil bir seri katil çıkmasının daha olası olduğunu görürsün. Fıtrat burada devreye giren bir şey işte Turuncu. İyi-kötü öğrenilir, taklit edilir; merhamet, şefkat, sevgi gibi duygular da aşılanır, gönül yumuşatılır da katılaştırılır da; çocuklar zaten buna müsait doğuyorlar. Sevgiyi nasıl göstereceğini öğretirsin; öğrenir. Ama mevcut yoldan ayrı yolları da olacak içinden gelen ne ise. Onu diyorum. Sen "Ben rol model olacağım" diye sıkılıyorsun da bir "Mükemmellik" olayı hiçbir zaman olmayacak ya da şöyle söyleyeyim, onun yürüdüğü yolların, onun yaşadığı zamanın farkı, kendi fıtratıyla birlikte senin öğretilerin ile farklı bir harman ortaya çıkaracak; bilemezsin belki çok yumuşak dediği bir şeyi katılaştıracak, belki katı bulduğunu yumuşatacak ama anne farkındalık sahibi bir anne ise, kızı da oğlu da farkındalık sahibi olacak. Kendinin farkında olan biri de kendisi için doğru adımları atmada zorlanmayacak. Zaten yeterince bilinçli bi kadınsın ve cidden gerek yok bu kadarına; seni hamilelik hormonları vurmuş başka açıklaması yok. :)

Evet memnun kaldım. Belirsizlikle girdim, kafamda biraz şekillenmiş düşüncelerle çıktım. Annemle olan durumumdan zaten aklımın köşesinde bir şeyler vardı , ama rol model olacak olma şeklinde kendime yaptığım baskı, kız çocuğunun bedel ödemeden güçlü olamayacak düşüncemin olması konuştukça ortaya çıkan şeyler oldu. Bir de henüz burada sıra gelmeyen acaba kızıma bu kadar hassas yaklaşmam oğlanlara haksızlık mı? Var :) Doğumdan önce kaygılarımı azaltmak adına doğru bir adım olmuş, onu anladım :)

Ogullarin icinde o ayni rol modelisin. Ilk tanistiklari kadin sensin. Kizin icinde farkli olmaz. Ve benim kizimda esime cok düskün. Esimde ona daha cok düskün hatta. Kizlarda bence baba figürü daha önemli. Iyi bir baba ile, onun ile konusabilcegi, sakalasabilcegi, erkeklere güven veren baba ile, ergenligini daha kolay atlatiyor.

Katılıyorum. Ama bu beni korkutmadı. Genelde 'kafa', hoşsohbet falan derler bana. Karar verirken mantıklı karar veririm, gerçekçiyimdir. Kendimde en rahatsız olduğum şey bir şeyin en olumsuzunu düşünüyor olmam. Kötümserim biraz. Hani her ihtimali düşünürüm, ama olumsuzları daha çok diyeyim. Oğlanlar açısından kendimi rahatsız edici bulmadım. Beni severler bence :)) Şimdi öyle değil. Yeterince duygusal olmamak, ince düşünceli olmamak, hayat neşesi bir tık eksik biri olmam falan kız için dezavantaj sanki... eşime gıcık oluyorum. 1 aylıktan 100 yaşına kadar her türlü insanla anlaşır, kaynaşır. Etrafımızdaki çocukların hepsi ona bayılır :)onun tuzu kuru sanırım bu yüzden.

Annesinin yaptigi hatalardan kaynakli endiseleri anlamamis olabilirim hatta kızım olduğu için kiz cocuk erkek cocuk farkıni bilmiyor da olabilirim ancak benim görüşüm bütünsel bakıp çocuk yetiştirmek. bana hala oğlum da olsa aynı yetistirirmisim gibi geliyor.

Içerik geldiii

Yani kız annesi olmanin nesi kötü anlamadım. 3nity

Yanlislikla mi boyle yolladi yoksa icerik mi silindi. Icerik silmekten sikayet ettim heeemmennn.

Anne-kız ilişkisi açısından felaket bir çocukluk ve ergenlik geçirdim. Babam hayatımın her şeyi. Ama lise, üniversite yıllarında pişman olduğum bir şey yaşamadım. Daha doğrusu belki başkaları yaşasa pişman olurdu. Ama benim için hata insanlar için var, ders al önüne bak... kızım da yaşarsa ona da öğreteceğim bu olur. Hata yapmaktan korkarak yaşamasın.

Endiselerinizi anlıyorum. Belki de annenizin size davrandığı gibi yapar mıyım diye de kaygilisiniz. Ama yanlisin ne olduğunu biliyorsunuz sonuçta. O zaman ona göre bir yol haritası cizeceksiniz eminim. Evlatlarinizin her üçü de vatana millete hayırlı insanlar olsun. Sizlerin de göz aydinliginiz olsun inşallah.

peki benim konuyu okuyunca neden ağlayasım geldi ki

Vallahi henüz deneyimlemedim arkadaşım ama biz kız olacağı için çok mutluyuz Çünkü ona kendi sevdiğim her şeyi alttan alttan subliminal mesaj vererek aşılamak istiyorum Şu dünyada bi tane daha benim gibi bi insan olsa bence çok eğleniriz Çünkü kafa dengi bulamıyorum canım sıkılıyor Umarım hayallerim suya düşmez

Bence kafanda bir kadinin ille böyle narin, nezaketli bilmem ne olmasi gerektigi var. Ve kizinin bunu ögrenmesi lazim felan. Biraz istem disi bir cinsiyetci yaklasimin var gibi geldi. Her kadin öyle olmak zorunda degil ki. Hatta bana sorarsan öyle olmazsa daha bir avantaj. Benim kiz mesela kesinlikle prenses degil. Cok özgür ruhlu, herseyi kendi yapmak ister. O istemezse ona sarilamazsin bile, yaygarayi koparir :) Arada böyle sert bakislari var cok komik hatta :) Yani basina buyruk biraz. Ve bence bu daha iyi. Ilerde söktügünü almasi, bagimsiz olmasi daha iyi.

bence bunu şimdiden bukadar kendinize mesele etmisseniz, harika bi kız annesi olacaksiniz :)

Hisleriniz çok normal. Kızı olanlar erkeğe hamileyken, Oğlu olanlar kıza hamileyken aynı endişeleri yaşarlar. Kızım var ve asla çoook daha mükemmel olmanız gerekmiyor. annesi sizsiniz zaten en mükemmel örneği siz olcaksınız. İki oğlandan sonra kızı olan arkadaşımın dediği aynen şu ; herkesin oğlu olmalı ama kızı mutlaka olmalı. Allah hepsine sağlık versin merak etmeyin hiç bir konuda farkllı olmadığını görceksinizz

Bence siz kendi annenizle olan ilişkinizden anneniz adına da dersler çıkarmışsınızdır ve aynı hataları yapmazsınız. Bu nedenle de çok da iyi bir anne-kız ilişkisi kurarsınız. Hem deneyimli de bir annesiniz. Sağlıcakla gelsin kızınız

İki oğlum var. 3.5 ve 1 yaşı biraz geçkin. İlkinde cinsiyet öğrenmemeye karar vermiştik. Sonra 7. Ayda yanlışlıkla doktorun ultrasonda bakarken böbrekleri ile ilgili kontrol edilmesi gereken bir şeyi anlatırken boş bulunup testisleri ile ilgili yorum yapmasıyla oğlumuz olacağını öğrendik. İkincisinde artık direnmeyelim, zaten ultrason görüntüsüne aşinayız dedik, bir oğlumuz olacağını daha öğrendik. İlk iki hamileliğimde duygu durum değişikliği falan hiç yaşamadım... Ama bu 3 numarada artık ağlamaktan için çıktı desem yalan değil. Sürpriz gebelik olması biraz şaşkınlık yaratmıştır. E hamilesin duygusalsın diyenler oluyordu. Ama ben kızım olacağını öğrendiğim andan itibaren, ilk hamileliğimden beri kızım olmasını istememe rağmen endişeliyim... Ve tabiki her şeye ağlıyorum :) 10 küsür yıldır eşimle sevgililik+evlilik birlikteyiz, beni 2-3 kere ağlarken gördüğü için o da şaşkın... Neyse sonunda işin içinden çıkamayacağıma karar verip bir psikoloğa gittim. Ne diyeceğimi bilmiyorum, nereden başlayacağımı da. Hatta konuşmakta istemiyorum. Seans boyu kadının her sorusuna ağladım :) En azından konuşabildiğim son seansta söylediği bir şey kafama takıldı. Annem gibi kız annesi olmaktan korkuyorum sanırım. Bir De kızlar için anneleri çok kıymetli olur ya, kendimi daha sorumlu hissediyorum. Kız için annesi rol modeldir ya, aklım çıkıyor... İki oğlumda özellikle büyük olan babalarına daha düşkünler... bir de erkek çocuklarındaki o babaya benzeme, baba gibi olma arzusu benim yükümü hafifletiyormuş meğer. Çok karışık yazdım farkındayım, Sormak istediğim, gerçekten kız annesi olmak başka mı? Daha mı özen istiyor? Daha mı mükemmel annelik gerekiyor?

Koruma olarak kız erkek fark etmiyor. Oğullarım için şu yazdığın her şey geçerli. Benim kaygım daha çok karakter anlamında ona neler katabilirim. Yazdım bir kaç mesajda, anne-kız ilişkisini çok bilmiyorum maalesef. Kötü bir tecrübem var. Annem oğullarına çok iyi bir anne. Benden 10 yıl sonra doğan kızkardeşime de öyle :) Biraz şanssız bir zamanlama diyelim, zor şeyler yaşadığı bir dönemin çocuğuyum ben. Bir çok konudabende yaptığı yanlışı tekrarlamadı diğerlerinde. Annem akıllı bir kadındır en azından :) Öte yandan ben kızkardeşimden kat be kat güçlü bir birey oldum. Çünkü kendim baş etmeyi biliyorum. Bu güzel bir şey sonuç olarak. Kızım da böyle olsun isterim ama bunun bedelini ödesin değil, sevgi dolu, arkasında annesi varken bu sonuca gelsin isterim. Çok anlatamıyorum karmaşık olduğum için bu konuda parça parça düşüncelerimde

Bak bunlar da doğru, kötülük hiçbirinin başına getirmesin Allah, fakat kız da yüreğin bir başka hopluyor, bu da bir gerçek. Kızım geçen yıl servisi kaçırmış, şarjı da bitmiş, otobüsle geldi, aklımı kaçıracaktım

Ahhaa ya gulme komsuna gelir basina demisler :) hele bi dogsun sen o zaman goreceksin pozitif ayrimciligi esas, evdeki tum erkeklerden daha kiymetli olacak, kafayi yiyeceksin onu duzgun yetistirebilmek icin :)) Bu arada hislerimiz karsilikli, ayni sehirde olsak kesin sen ve birkac kisiyle daha bulusup upuzun kahve esliginde sohbet etmek isterdim, kesin dunyayi kurtarirdik :)

Tesadüf :) biz de babaannemlerle yaşıyorduk küçükken :) aynı travmaları yaşadım diyebilirim. . hala o zamanların öfkesi var içimde. kendimi tutmaya çalışmaktan felç olacağım :) babam her zaman üzerime titrerdi, sonradan annem de onun gibi yapmaya başladı ama para etmedi :) Kız çocuğuna vermen gereken daha fazla şey varmış gibi çünkü eksikliğini yaşadığın herseyin fazlasıyla kızının olmasını istiyorsun ve bu çok normal. yalnız dediğim gibi sen annen gibi olmayacaksın. için ferah olsun..

Yılbaşında :) 2 gün öncesi 2 gün sonrası gibi bir zaman dilimi.

bu cumle bende bır anımı hatırlattı :) hamılelıgımde hep kıme benzeyecek dıye bırbırımıze takıldık durduk doktorum bıle bu meseleye dahıl oldu bızı ozellıkle kızıstırırdı sakalasmamız hosuna gıderdı son 6 ay habıre eşimın tarafını tuttu babasına benzıyor dıye doktorum dogdugu an bana gosterdıgınde bak bakalım kıme benzıyormus dedı doktor bey lutfen onu cıkardıgınız yere gerı koyun bıldıgınız esımın kopyasını dogurmusum boyle bırsey olabılır mı ya burdan sessızce cıkalım bu meseleyı unutalım dedım ıddaya gırmıstık esımle bana benzeyecek meselesı yuzunden doktor neyse dert etme zaten esınle sen bırbırınıze benzıyorsunuz dedı

bir tek kız babasını boyle gorebılırsınız

Kesinlikle altini cizdigim yerdeki gibi hissediyorum ben de. Ki hep kizim olsun istemistim aynen senin gibi, ama farkli cinsiyet olmasi rahatlatti yalan yok. Umarim psikologun sana iyi gelir, cok guzel kiz anneleri goruyorum, bilincliler ve kizlarini bilincli bir sekilde hayata hazirliyorlar, sen de oyle olacaksin eminim ki.

Sıkmasın, sen annen misin? Ya da şöyle söyleyeyim; gözünün gördüğü haksızlığı ya da bir farkı diyelim, düzeltemeyecek kapasitede misin? Niçin kendinden korkuyorsun ya da doğacak evladından? Sen bunun eşitliğini sağlayabilecek bir donanımdasın bence ve yaşadığın bazı şeylerle bunu fark etmen daha kolay olacak. Şahsen bazı noktalarda "Ah neden böyle davrandı" desem de anneme, her bir davranış ve bunlardan çıkardığım sonuç beni ben yaptı da diyebiliyorum. Aynı şekilde, sen de annenle birlikte bir anne-kız örneği gördün doğrusuyla yanlışıyla ve bunu referans alarak kendi evlatlarını daha ileriye taşıyabilirsin. Biraz hamilelik hormonlarının da etkisi illaki var. Bak sana şeyi anlatayım; oğlumu kız diye beklediğim zamanı. Ben bi kızım olsun çok istemiştim. Cinsiyete önem veren biri hiçbir zaman olmadım ama çocuk düşüncesi kafamda ilk oluşmaya başladığı sıralarda, hayallerimin %80ini bir kız çocuk üzerinden kurdum istemsizce. Annem saçlarımı sürekli kestirirdi, erkek tıraşlı gezerdim resmen isilik oluyorum sürekli diye bu içimde uhdedir. Ben de aksine kızım olursa saçlarını güzel güzel örerim ya da tepesinden güzel bi tokayla balerin topuz yaparım diye hayal ederdim. Bu beni çocuk zamanımdan etkileyen bir şeydi; saçlarım sürekli kısa tutulurdu ve ben çok üzülürdüm hatırlıyorum. İşte bi oğlum oldu, şu an 2 yaşlarında ve saçlarını uzattım, arada futbolcular gibi topuz yapıyorum tepesine, şalvar filan giydiriyorum, tarz tarz takılıyor ^_^. Fotoğraflarını çekerken bile "İleride buna bakınca tebessüm edecek" diyorum. :) Senin de böyle olacak, güzel düşün ve hamilelik hormonlarına teslim olma :)... Senin yetişirken yaşadığın her negatif, kızın ve oğulların için hep bir artı olarak geri dönecek çünkü sen, anneni kopyalayıp geçen biri değilsin, aksıne gören tahlil eden birisin. Görüyorsan, tamamsındır. Hatta anne kız daha avantajlı bile olacaksınız. Aşkları algılayışınız benzer olacak, dertleşmeleriniz hem anne-kız hem samimi iki arkadaş gibi sürecek. Regl tarihlerinizi paslaşacaksınız, ortak espriler vb. Annenin sana veremediğini sen kızına verebilecek bir insansın hiç kendine haksızlık etme. İki de abi olacak başınızda hem, onlar da senin ve eşinin eseri minik yardımcılar. :))) Boşuna kendini sıkma.

Konularımdan annemi biliyorsun. Benim öğretmenim, idolum, sırdaşım, arkadaşım, her şeyim babamdı. Bana hiç kızdığını bilmem. Sadece kaş çatardı o kadar. Kısıtlamazdı, çünkü doğru davranacağımı bildiğini, bana güvendiğini söylerdi. Babam hepimize adildi. Annem erkek evlada düşkündü. 4 kardeş aynı ortamda büyüdük ama birimiz sır küpü, diğeri cirkef, biri sessiz, bire hakkını savunan vb karakteristik özelliklere sahip olduk. Demek ki herkes farklı fıtrata sahip ki aynı ortama rağmen tamamen farklıyız. Burada anne baba tek başına etkili değil bana göre. Çocuğun kişiliği rahme düştüğünde oluşmaya başlıyor. Anne gebelikte nasılsa ruh durumu ve davranışları çocuğa temel oluyor. Bu temelin üzerine bina ediliyor çoğu şey. Zamanla devreye dış etkenler giriyor Çok yönlü düşününce anne baba olarak katkımız bir yere kadar. Gerisi çocuğa kalıyor. Zalimden alim, alimden zalim doğuyor. Üzülme, Allah'a güven.

Ben de ekleyeyim bu yoruma ki katılıyorum "Fıtrat" olayına. Az buçuk biliyorsunuz, annem iyidir hoştur, iyi insandır da çok da iyi bir anneydi diyemem hiçbir zaman ve çoğu şeyi üstü kapalı aktarırım buraya "Gaddar" demesinler diye, yine de annemdir. :) Ben, annem kadar otorite-diktatör ve sert bir insan daha görmedim ömrümde; çok işte de çalıştım, patronlarıma da kafa tuttuğum bastırıp dediğimi yaptırdığım çok olay yaşadım, keza okul ortamında da öyle ama annem karşısında hep bir adım geride durdum bir çağa kadar istemsizce. Aramızdaki anne-kız ilişkisi "İletişimimiz çok güzel" diyebileceğim bir seyirde olmadı, 14-15 yaşlarında hatta öyle bir koptuk ki, annemin benle yeniden tanışması 15 sene sürdü, evladını tanımıyordu çünkü ona gösterdiğimle olduğum şey farklıydı, bunun sebebi de içimde annemi "Güvenilmez" kategorisine koymuş olmam ve ona istediği evladı gösterip etkisiz halde tutup, bildiğimi gizliden okumam. İki kız kardeşiz, kardeşimle aramızda 9 yaş fark var ve ikimizin de mizacı ancak bu kadar farklı olabilirdi. O iknaya tamamen kapalı, sağ gösterip sol vuran bir çocuktu, çok çabuk çözerdi çevresini ve resmen kardeşimin "Büyüyüp de küçülmüş" denilen o kısımda olduğunu söylesem yalan olmaz, çocuk gibi bi çocuk değildi. Ben aksine dünyaya pür açık bir çocuktum; belki normal ötesi bir keşfetme, merak, bilmediğim her şeyi öğrenmeliyim heyecanıyla tutuşan bi çocuktum, her şeye burnumu sokar, burnumu kıstıra kıstıra öğrenirdim. Bu örneği vermem hoş olmayacak ama; yol kenarında ölü bir hayvan gördüğümde hemen eline bi çubuk alıp dürtüp içindeki kurtlara kadar inceleyip dokunan bi çocuktum diyeyim. Biz aynı annenin iki kızıyız. Fıtratlarımız çok farklı ve hayata geliş şartlarımız da. Ben ilk çocuk ve 9 sene tek çocuk olarak büyüdüm. Kardeşim 9 yaşında ben gibi bir ablası da olan eve doğdu. Annemin otoritesi ile kardeşim arasındaki "Tampon" bendim, hem zamanla annemi törpüledim hem de kardeşimin gazını aldım. Çoğu kez kardeşim için kendimi ödün vermek zorunda hissettim ama bunu öflenerek yapmadım. Vs vs vs... Babam iyi bir dinleyici ve fakat berbat bır sırdaştır; onunla sohbetlerimizi anneme aktardığını fark ettikten sonra benim aile içi iletişimim tümüyle kesildi ve onlarla arama bir perde gerdim. Rol modellerim kimlerdi derseniz; elbette annemi süzdüm-tarttım; çoğu huyumuz da benzer zaten, ikimizde de kontrol/planlama huyu max. çalışıyor. Tek farkla, o çocukları üzerinden bunu yapmaya çalıştı, ben bu özelliğimi hobilerime dağıttım fark eder etmez. Bakıyorum; benim kendime "Böyle olmalıyım, gayet doğru" dediğim kimse net olmamış. Çocukluğum bir açık sistem gibi, herkesi kabulle ve inceleme ile başlamış , dayımı çok severdim ve kendime sülalemiz içinde en yakın hissettiğim kişi hala odur. Annem-babam hayatta alkol sigara kullanmamış insanlar misal; dayımda ikisi de var, bende de ikisi de var. Annem-babam sağlamcı giderler, yatırımları, arkadaşlıkları hepsi bir mükemmel döngü gibi işler, dayım acayip maceracı bir adamdır, bakıyorum ben de öyleyim. Annemle bana müdahale eden kişi çoğunluk dayım olmuştur "Abla rahat bırak şu çocuğu" diyerek; hatırlarım. Annem - babam doğrularından çok taviz vermeyen sabit karakterlerdir. Dayım, her fikre, görüşe, herkese açıktır; işi de yabancılarla zaten "Yabancılar daha kafa" derdi, yani kendi kafasına onları yakın bulurdu diyeyim, dünya görüşü farklı biri. :) Kendime bakıyorum; annem, babam ve akrabalar çevresi, yine bunlarla oluşan tanıdık-arkadaş çevrem arasında bir miktar tiyatro döndürüp gidiyorum; en sağlam dostum dediğim insanlarla aramızda kmler vardır; bir kısmı da yabancı. İlkokul öğretmenimden almışım biraz; ondan da çok kopyaladığım yer oldu. Tvden tarttıklarım var, tvde de rol model aldığım insanlar oldu vaktinde. Arkadaşlarımla etkileşimlerimde de öğrendiğim şeyler oldu. Ama değişmeyen bir huyum kaldı hiçbir şey beni bilmeye çalışmak kadar tatmin edemiyor. :) Dünya üzerinde keşfedilmiş her şeyi öğrenme isteği; her rengi görmek-dokunmak, mümkünse deneyimlemek isteği, yapılmamış bir şeyi yapmak kendimi şaşırtmak isteği. Bu değişmiyor. Bunu annemden almadım, bu özelliğim sayesinde belki de annemin "Tek kalıp" diktasından sağlam çıktım. Annem bana yardımcı olsaydı bazı konularda, önüme durmak yerine; daha mı iyi olurdum daha mı kötü bilmiyorum. Ama ben şimdiki ben olmazdım orası kesin ve şimdiki beni seviyorum. Bir çocuk/yetişkin kendisini -sağlıklı-sevebiliyorsa tamam, ona kimse işlemez zaten. Annenin çocuğuna öğreteceği en önemli şey bu bence ve bunu da biz bilinçli kadınlar, hepimiz yapabiliriz zaten. Haksızlık etmesin kimse kendine. Bakarsak, annemin elinden kardeşimin de benim de pasif-çekingen karakter olarak çıkmamız gerekirdi. Aksine iki asi ve yolunu bulan tip olduk çıktık. :) O kaya oldu, biz su olduk aktık. Doğurduklarınıza güvenin valla; sizin kızınız onlar, sizi geçecekler ^_^

Oncelikle Allah hayirli ugurlu etsin Turuncu.. Bence doğal ve akışında olmali her sey.. Bi şeyin ekstra sekilde uzerine düştüğün zaman sen de bocaliyorsun ve yapmak/vermek istedigin seyi de basaramıyorsun.. O nedenle, her zaman nasil biri isen o şekilde devam etmelisin.. Hani derler ya, cocugunuza iyi biri olmasi icin öğüt vermeyin, siz iyi bi insan olun, o zaten sizi ornek alip sizin gibi olacaktir.. Armut dibine düşer atasözünü de unutmamak lazim :)

Konu sahibinin derdi bambaska, yanlis anlamissiniz O kendisini sorguluyor cunku annesi kendisini yetistirirken hata yapmis acaba bende yapar miyim diye endise ediyor, her iki cinsiyet icin cocuk yetistirme kurallari ayni olsa da kiz farkli, hem oglum hem kizim var, farkliliklari cok net gorebiliyorum Konu sahibi sadece annesinin yaptigi hatalara dusmekten endise eden son derece bilincli ve iyi bir anne

Bence üzmeyin canınızı. Oğlanlara iyi annelik yapabildiyseniz kızınıza da gayet güzel anne olursunuz.

Bence 2 çocuğuna güzel annelik yapan birinin,3. çocuk için ekstra birşey yapmasına gerek yok, aynen devam Bebeğiniz hayırlı olsun, sağlıkla kucağınıza alırsınız inşallah

Hiç bişey anlamadım D DeliHA35... T Ü R K... Anneler

:) çok tatlısınız.

konuya yapılan ilk 4 yorum yani kız annesi olmanın ayrı sorumlulukları vardır erkek annesi olmanın ayrı bence eş değer ikisinin zorluk ve kolaylıkları çok başka olabilir ama topla çıkar eşdeğer işte:)) bence kendinize çok yüklenmeyin yapabilirsiniz eminim

Tabi canım haklısın, ulaşım, maddi durum vs. hepsini göz önüne alman gerekir. Memnun kalmışsın ama sanırım öyle bir izlenim aldım. :) Elbette ki başarırsın, hatta o minnak kızın çok güzel yetişmiş iki de abisi olacak onlar da sana destek verecekler ileride. 3nity

Rahat ol turuncu, olay yerinden bildiriyorum:)),2 oğlum bir kızım var, oğlanların hobileri düşüncelilikleri bana benzer, kızımın hodgamlığı hesapsızlığı eşime:) İlla da kız annesini örnek alır, mükemmel olmalıyım diye düşünme. Fakat nedense ben de kızıma hamileyken çok ağlıyordum, eşim basit birşeye yardım etmedi diye 4 saat için için ağlamıştım hatta

Bir de korkularını sen biliyosun, yaşadığın şeyleri düşün, tam tersi bir hayat sunmak için hazırla kendini. Geçmişe takılma. Bende bir kızım olsun istiyorum insallah

Evet tabi ki kız annesi olmak daha çok Özen gerektiriyor bence de Çünkü bu Dünya'da kadınların çilesi çok fazla Malesef. Çok iyi eğitim çok iyi bir hayat standardına sahip olur şnşallah kızınız.

Güç tanımımız baya benziyormuş. :)

Kendimde sevdiğim seyleri kazanırken ödediğim bedeller var :) öyle büyük seyler gelmesin aklınıza. Çoğunluktan rahat bir hayatım oldu imkan olarak. Ama iniş çıkışlarım da çok oldu. Büyük seyler gözüme hiç büyük gelmezken ufal tefek meselelerde yerle bir oldum. :) Sanırım erkekler böyle seyler yaşamaz diye hiç aklıma gelmedi, şimdi kızım neler yaşayacak diye endişeliyim. 3nity

Yetiyor fazlasıyla:)

Maşallah, Allah bağışlasın diyeyim :) Ben 2 sen fazla çocuk hiç düşünmemiştim. Asla olmaz falan demiyordum, belki yıllar sonra :) ama oldu ve kız oldu. Ve kız olduğunu öğrenene kadar da hiç ayrı gayrı bir durum olacağını kestiremedim. Şimdi yaşayıp göreceğim sanırım :) 3nity

Bana da ultrasonda önce erkek demişlerdi sonra kız olacağını öğrendiğimde öyle sevinmiştim ki... Rol model olacağını bildiğinizden sanırım şimdiden sorumluluk altında hissetmişsiniz kendinizi. Ben daha büyütüyorum henüz çok küçük ama hala iyi ki kızım olmuş diyorum. Şimdiden gözlerimin içine anlamlı bakışlar dokundurduğunu hissediyorum. Daha şimdiden her şeyi anlayıp sanki geçecek anne üzülme der gibi bakıyor. Allah analı babalı büyütsün sağlıkla kucağınıza alın inşallah... Ağlamalarınız muhtemelen hormonların etkisiyle oluyordur. Üzerine bir de kız çocuk duygusallığı eklenince... :)

Ya ne güzel telaslar :)

Benim bir oğlum bir de kızım var. Ben onlara ne oğlan anneliği nede kız anneliği yapıyorum. Onlar benim çocuklarım ve ben onlara sadece annelik yapıyorum. Öyle kız annesi oğlan annesi laflarına inanmam. Annelik tektir ve yapılır. Kız annesi olmanın ayrıcalığı yada artı eksi getirisi nedir bilmem.

3. De kız annesi olan ben kızımla bazı şeylerin daha bı farkına varıyorsun ekstra koruma güdüsü gelişiyor günümüz şartlarında Kız çocuğu zaten gelip başını ekinin altina koyuyor beni sev diye :) Çok daha şirin çok daha tatlı oluyorlar... Ama babamız yere göğe sigdiramiyor mesela benim eşim çok erkek çocuğu isterdi yeni evlendigimizde ama şimdi sırf kızımla birlikte hep onla hayal kuruyor falan Kız annesi olmak bambaşka bir duygu Allah hayırlı güzel ömür versin Kız 1.5 yaşında diğerleri 9 ve 6 :)

Benimde annem ile aram hic süper olmadi. Karakterlerimiz uyusmuyor. Ve yine tipki senin gibi babanin sayesinde cok iyi bir ergenlik gecirdim. Annem disiplinli, babam evin nesesi. Bu elbette benim üzerimde etkileri oldu. Ancak söyle birsey var, anneme bakarak nasil bir anne olmak istemedigimi ders aldim. Ille anne ve kiz sirdas olsun diye birsey yok. Bence her cocuk anne babasina hersey anlatabilmeli, kiz olsun oglan olsun. Beraber sakalasip, güzel zaman gecirmeli fakat sen anne ve o cocuk oldugu belli olmali yinede. Asiri derecede mic mic olmakta iyi degil, mesafeli olmakta iyi degil. Bence bir kadin ille narin olmak zorunda degil. Sunuda unutuyorsun Turuncu, hersey etraf ve büyüme sekli degil. Karakterde cok önemli. O minikler kendi karakteri ile doguyorlar. Mesela benim kizim 1 dakika yerinde oturmaz ve herseyi, yemek yemesini kendisi yapmak istiyor. Baska bebeler var yerinden kalkmiyorlar, armut pis agzima diye yedirilmeyi sevenlerde var. Yani bu bebekte kendi karakteri ile dogacak. Kadinlar homojen bir grup degil ki. Sonucta ogullarin dogdugunda "bunlar klasik erkek rollerine girebilecekmi" diye kaygilanmiyordun degil mi? :) O kadin nasil yetisecek diyorsun. Tecrübeli bir anne olarak bilmen gerekir, oglanda olsa, kizda olsa bu bebekler ne yazikki kilavuz ile gelmiyorlar. Senin endiselerini anliyorum. Benim ilerde oglum olsa bende bir an paniklerdim bence. Ama sen panikleme :) Bence cok iyi bir kiz annesi olacaksin, sen gör :)

Oğlanlarda alınganlık, duygusallık hiç bir şey yaşamadım. İlk 3 ay mide bulantısı dışında her şey normalinde olduğu gibiydi... seyahat ediyordum, okula gidiyordum.. her şey yolundaydı :) Hatta hamileyken şöyle alıngan oldum, böyle duygusal oldum diyenlerle dalga da geçiyordum. Benim annem erkek çocuklarına daha iyi bir anne. Bu fark da biraz canımı sıkıyor.

Harika bir anne olacağına eminim ben, tadını çıkar

Dunyanin en guzel duygusunu yasiyacaksin cok sanslisin ama bunu kendine zehir etmisin endiselerin gereksiz ve bosuna kucagina aldiginda anliyacaksin

Ahahaha Sorma. Ben ben değilim. Bugün oğlum bir tane ölü kelebek elinde geldi. Anne bunun annesini bulalım iyileştirir dedi, zor tuttum kendimi ağlamamak için. Neredeyse cenaze töreni düzenleyecektim. Hepimiz kelebek için bir kaç cümle söyleyelim diye mikrofon gezdirecektim. Öyle garip bir haldeyim :)

Erkek annesi değilim aradaki farkı net olarak söyleyemem ama kız annesi olmak çok keyifli bir o kadar da duygu yüklü. Oğlum olsa bunlari hisseder miydim bilemiyorum ama böyle gözlerinin içine baktığımda bile ağlayasım geliyor ki hamileliğim boyunca zerre sıkınti yaşamamama rağmen ağlayıp durdum. Bazen kendimi büyütüyormuş gibi hissediyorum; evet baya mantıksız geliyor kulağa ama yapamadığım, eksik kaldığım her noktayı onda abarttığımı fark ediyorum. En basiti çok küçükken spor ayakkabıları çok severdim annem inatla ruganları giydirirdi; şuan kızım 15 aylık ve 7 çift spor ayakkabısı var. O hep savunmasız geliyor. Kendim kural koyabiliyorum ama babasının sea tonu değişirse içten içe kendimi yiyorum saldırmamak için. Tartışılmaz bir cilveleri var. Her istediğini yapmamak için zor tutuyoruz kendimizi. En ufak örnekle eşimi başında tüllü saç bantları ile göreceğime kızımdan önce inanmazdım ben. Yuvanıza neşe getirsin güzellik, sağlıkla gelsin.

Kendinle özdeşleştirmişsin gibime geldi sanki kendini doğurup büyütecekmişsin de senin geçtiğin evreleri geçecek gibi şartlanmış olabilirmisin

Bence çok şanslısınız iki duyguyu da tatmış olacaksınız ne mutlu size, sağlıkla gelsin inşallah, düşünsenize en yakın arkadaşınız geliyor

Bende baktim düzenlenmiş olmadığı için şikayet etmedim. Masumca düşündüm 3nity

Hayırlı olsun. Sağlıkla kucagınıza almanız dileğiyle... Öncelikle hamilelik nasıl geçerse çocuk öyle olur derler. Yani çok ağlayan mız mız birisi olacak galiba :) Şaka bi yana kendinizi kontrol etmeye çalışın. Karikatür dergileri vs alın, komedi izleyin belki daha güler yüzlü olmanıza sebep olur. Ayrıca bu kadar duyarlı bi anne oldugunuz için de sizi tebrik ederim. Abiminde iki erkekten sonra üçüncü kız oldu. Yengem de abim de çok farklı bi duygu oldugunu söyler. Doğası gereği erkek çocuklardan çok çok farklı. Üçünüde yetiştiren anne baba aynı ama her birinin özellikleri bambaşka. Kime benzerse benzesin çok seveceksiniz ve mükemmel bi anne olacaksınız bu kesin. İki abiden sonra evin tek kızı olarak size tek önerim abilerine ezdirmeyin :) Bir de annem beni hep yontmuştur. Eğer annem olmasa elinde tesbihle gezen bi kız olurdum o derece. İki abiyle büyüyünce insanın herşeyi erkek gibi oluyor. Sağolsun annem sayesinde daha normal bi kadın oldum. Siz o farkı daha mükemmel kapatırsınız eminim. Ben çok mutlu büyüdüm. Abilerimle maç yaparak itişip kakışarak bile olsa :) çünkü bu dünyadaki en güzel şey kardeşlerinin olması. Cinsiyet önemli değil. Yeri gelecek babasıyla maç yapacak yeri gelecek sizinle kuaföre gidecek :) bence çok çok şanslı.

hepsını yapacak farkında olmadan tamamen dogaclama daha dun kızım eşime kırmızı ruj surdu bugunde her parmagına ayrı renk oje surdu tüllu taclardan da takacak prensescılık de oynayacaklar

Allah hepsine uzun saglikli mutlu omur versin, gercekten bambaskalar Bide benim oglum bu donemlerinde babasina cok duskundu, 2 yasindan sonra bana döndu, kizim ise bana asiri duskun, esim 2 den sonra kendisine donecegini umit edip bekliyor sabirsizlikla :) Ben ise hic kaybetmek istemiyorum onun en buyuk aski olmayi, cunku bana hissettirdikleri gercekten farkli Buyudugu zaman nasil olacagini hayal ediyorum surekli, gozumde genc, ozgur ruhlu, guclu bir kadin canlaniyor ona her baktigimda Herseyden once anneler olarak insan yetistiriyoruz, ben annelige hep bu gozle baktim, hep dogruyu yapmaya calisiyorum, ogluma da ayni sekilde iyi bir inaan olmayi ogretiyorum ama kiz olunca sanki sorumlulugum ikiye katlandi cunku o da ileride eger anne olursa o da insan yetistirecek, onun yetistireceklerinin bile sorumlulugunu hissediyorum bazen uzerimde, kiz anasi olmak muhtesem ve oldukca karisik bir durum :) Ama en basitinden eve geldigimde elimdeki paketi acip icinden guzel bir kiyafet ciktiginda oooo deyip giymeye calismasi bile beni cok mutlu ediyor :))

Ay deme oyle turuncuu kizim beni degil babasini model alir insallah aksi halde ayvayi yedik yani

Normalde burada yazdıklarınla tanıyorum seni. Ama seviyorum, gerçekte var olsan hayatımda bok kahveli sohbetlerimiz olurdu diye düşündüğüm birisin :) çok aklımda kalmaz yazılanlar, Senin kızını koruyup kollama konusunda istemeden abarttığını, hatta bazen abartıp oğluna ve eşine yersiz çıkışıp komik olduğunu falan yazdığını iyi hatırlıyorum, çünkü burada bana itiraz eden kimileri gibi itiraz etmiştim :)) Tamam, kız çocuğu, ezdirmeyelim de, pozitif ayrımcılığın da sınırı var diye... Şimdi anlıyorum :) Öyle değilmiş o işler. Ki daha ortada yok kendileri.

Benim de iki oğlumdan sonra kızım oldu. Aynı şekilde hep kızım olsun istemiştim. Öğrenince ben de ağladım. Şimdi 3 oğlum 3 de kızım var. Hepsi kendi içinde değerli özel. Hepsinin yer, i sevgisi apayrı. Hiç öyle kız erkek problemi yaşamadım. Merak etmeyin. Sadece kızım olduktan sonra tek kalmasın bir kız kardeşi daha olsun diye çok istemiştim:)

Küçüğü henüz küçük ama büyüğü yaptığı hemen her şeyde 'babam gibi' diyor. Bana bol bol seni çok seviyorum diyor :) Çok güzel ellerin var. Yanakların çok tatlı falan :) ama iş benzemeye gelince büyüyünce baba olacağım...

Bende 2 erkek annesi olup 3. üçüde kızı yakalayanlardanim.. Kızım 4 aylık ve çok başka bir duygu gerçekten.. Ona olan duygusallığım hamilelikte başladı. Herşeye ağlamam onunla ilgili herşeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmem, geleceği evliliği, okulu arkadaşları vs. daha baska bir sorumlulukmuş gibi geliyor kız annesi olmak. Yani ben böyleyim

Allah hayırlı evlat versin ne kızıyla ne oğluyla kimseyi sınama sın

Iste o yollardan gecmeden direkt seni gorerek, ornek alarak 1-0 önde baslayabilir hayata.. Herkesin hayati, kaderi farkli.. Neler yaşanacak bilemeyiz ama bunca endise duymakla da bi sey elde edemezsin.. Belki bu son gebeligin, belki bi daha cocuk yapmayacaksin, bebek evresini anne olarak son görüşün ) Bu nedenle bence her anının tadını cikar, hamileliginin mucizesini de yaşa, minik bebegin guzelligini de.. Allah buyuk, at korkulari kafandan..

:)) yahu buraların gediklisi oldum, ne diye içerik sileyim, aşk olsun :)

Mutluluklar dilerim. Size arkadaş olur. Çok tatlı bir telaş. Adiıyla, annesi, babası ve abileri ile sağlıkla büyür dilerim.

Bu yazdıklarına benzer hep bir hikaye anlatılır. 2 kardeş vardır, keş bir baba ve sinir hastası bir anne ile büyüyen, Biri başarılı bir girişimci, yönetici falan olur, Diğeri hapishaneye düşer. İkisine de neden? Sorulduğunda, Ailem yüzünden der :) Biri ebeveynleri gibi olmamak için çabalar; Diğeri de hayata bilmem kaç-0 yenik başladım, battı balık yan gider der. Her şey elimde değil farkındayım. Ben özü doğru verip çok da müdahale etmeden çekilmeliyim düşüncesinden neden kızım güçlü olmalı, onun için fazladan bir şeyler yapmalıyım a geldim, onu anlamlandıramadım :)

26 yaşındayım ve annemi çok örnek aldığım söylenemez valla :) ben benim hiç biri benim için rol modeli olmadı. endiselenmeyin böyle şeyler için

Kizim olmadan once bende ayni sizin gibi dusunurdum ama oyle olmuyor, bambaskalar, ben mila dogduktan sinra sunu demistim "bunca sene evde okuz bakmisim ben " bu arada espiri olarak oglumun yaninda soyledim o da gulerek anne cok kotusun demisti ama bu bir gercrk, kizlar o kadar farkli ki, anlatilmaz yasanir diyim

Maşallah altı çocukla hayat nasıl gidiyor? Yirmi dört saat yetiyor mu? :) G

Tüp bebekle senelerce bekleyip kız çocuğu olan, hala her bebek gördüğünde ağlayan, çocukların üzüldügü hiçbir haberi okuyamayan anne olarak konunuzu ilk kez ruhsuzlukla okudum. Niye bu kadar uzuldunuz anlamadım. Kız çocuk erkek çocuktan farklı yetismez farklı bakış açısıyla büyümez. Daha naif kırılgan büyümeye gerek yoktur. Anneliginiz ve bilim neyi gerektirirse onun harmaniyla buyur cinsiyet çocuk buyuturken ayrı bir faktör değildir. Böyle yapa yapa toplumda kaos oluşur. Ana tema çocuk buyutmekte. Hayırlı olsun bebeginiz The Calender

Bende hep kiz istemistim ilk oglum oldu salaklik iste cahillik aglamistim allahin zoruna gitmesin tovbe yarabbim ikinciye hamile kaldim doktor erkek dedi ama ben hic uzulmedim icimede hep kiz doguyodu kiz olucaki biliyorum ama ben yinede herkese erkek dedim bidahaki gittigimde kiz dedi doktor biliyodum mutluluktan aglamistim suan ikiside yanimda evlat evlat ayrilmiyo ama kiz cocugu bi tık daha fazla basiyo sevgi anlaminda demiyorum ama erkek cocugundan daha tatli geliyo bana tabikide ikisinide ayirmiyorum belkide kucuk diye kizima daha duskunum sanki daha baska daha narinler hersey mıymıyy ondan heralde

Üç kız annesiyim, biri öte tarafta, bence daha özenli olacak bir durum yok, kiz/erkek ayirmaksizin evlat yetiştiriyoruz. Her ikisi de çok güzel ve büyük emek istiyor biliyosun.. vatana millete hayırlı, vicdanlı, merhametli yetistirdikten sonrası mühim değil. hem sen niye kendine güvenmedin ki bu konuda? iki tane mis gibi çocuk büyütüyorsun, bu da onlardan farklı olmayacak. ek olarak çeşit çeşit kıyafet ve rengarenk tokalar isteyecek, süsü püsü sevecek, arada rujlarini aşırıp ayna karşısında ilk ruj deneyimini yaşayacak :) bilmiyorum ki kendinde beğenmediğin ve kızında olmasını istemediğin ne var?

Belli ki ince dusunceli sorumluluk sahibi bir insansiniz. Siz boyleyken nasil kotu bir rolmodel olabilirsiniz ki:) Hormonlarin huzne etkisi de bir yere kadar:) sizi esir almasina musade etmeyin. İnce dusunup kalin davranmayin... mutlu olun... su anki psikolojiniz bebeginizi de etkiliyor. herseyi hissediyor o minnoslar. neden tadini cikartmiyorsunuz... Su akar yolunu bulur..

Hormonlar hormonlarr Bi de güç tanımını merak ettim; güçlü insan/kadın nasıl biridir sence Turuncu? 3nity

hayirli olsun saglikli sihhatli evlat olsum simdi o ufaklik dogunca gozbebegi olucak 3 erkegin icinde ayrica kiz cocugu cidden cilveli oluyor babaya düşkünlüğü farkli oluyor 1 kizim 1 oglum var kizim hem acaip süslü hem neşeli cok konuskan aktif bi cocuk babasiyla iletisimi cok güzel vallahi allem ediyo kallem ediyo o tokalari saçına yapiyor haftasonu 2 saat kuaforculuk oynadilar ruju saci makyaji komple yapildi gerisini hic anlatmiyim hic endiselenme cokta guzel olucak ailenize farkli bir ses gelicek mutlu huzurlu olun insallah

sorularina cevap veremicem ama bende ayni duygulari yasayan biri olarak yazmak istedim. 2 oglumdan sonra kizim olacagini ogrendim surpriz bir gebelikti benimkide, ultrasondayken kac kere sordum eminmisiniz diye erkek beklyordum yine kizi cok istememe ragmen inanamadim. ogrendigim andada aglamaya basladim hala bir kiyafet alsam dogudugunda yapacagimiz seyleri dusunurken agliyorum. anne kiz iliskimiz nasil olacak beni sevebilecek mi yetecekmiyim daha bir uru sey tecrube edip ogrenecegiz insaALLAH.

Tatlim biz erkek olsun kiz olsun fark etmez bir evlat sahibi olmak icin aylardir hastane kapilarindayiz. Tup bebek en son care dedik onun icin ugrasiyoruz. Sen elindekinin kiymeyini bil Allah evlatlarija saglikli hayirli uzun omurler versin. cok anlamsiz yere psikolojini bozmuzsun Milana22

Kizim olacagini ogrendigimde basimdan asagi kaynar sular inmisti. Doktor cinsiyeti kiz diyince bidaha bakin erkektir o demistim Sebebi annemle olan iliskim, nasil yetistircem korkusu, ilk cocugumun erkek olmasi vs.. Uzuntuden degil panikten napacagimi bilememezlikten cok agladim doguma kadar. Kizim dogdu. Yok boyle bi sevgi Bu kadar sevecegimi tahmin etmemistim. Kizlar daha uyumlu oluyor erkeklere gore. Iletisimleri farkli, bakisi gulusu farkli. Huc korktugum gibi de olmadi yetistirme kismi. O zaten abiden ogreniyor arada bnmle takiliyor. Hic korkmayin, cok sanslisiniz kiz annesi olacaksiniz :) Bu arada bnm kizim cok anneci ama sebebi babanin isi geregi nobette gorevde bolca olmasi. Etrafta gordugum kizlar ise babaci genelde. Bende cok babaciydim. Sizin kizin abilerde var, emin olun evdeki erkek nufusuna duskunlugu daha cok olur. Saglikla alin kucaginiza.

Zaten iki abiyle büyüyen pembeli tokalı olmuyor, yani sen takarsan oluyor ancak:) Benin kızım az büyüyünce elbise giydiremedim bayıldığım halde, giymedi:)

Haha :)) Ben de bana benzesin isterim. Annem beddua zannederdi, inşallah çocukların sana benzer derdi, ilk oğlumun huyu suyu bana benziyor :) henüz 3.5 yaşında ama ölümüne kankayız :)) oluyor yani, güzel de oluyor :)

Hayırlısı...

Örneğin 3 kızım var ve birbirlerini sürekli taklit etmelerine rağmen farklılar. İlk kızım 5 yaşında çekingen ve duygusal. Hemen kırılır, küser. Ortanca kızım 4 yaşında kimseyi umursamayan, bildiğini okuyan bir çocuk. Küsmez, kırılmaz ama umursamaz da. Küçük kızım 2 yaşında. Kıskanç, sadece kendi istediği olsun isteyen, ağlayarak değil küçük çaplı krizlerle isteklerini yaptıran bir çocuk. Eşim ve ben çocuklara adil davranmaya çalışıyoruz her anlamda. Ama hepsinin huyu, karakteri farklı. Bu yüzden bazı konularda farklı davranmamız icap ediyor. Bu farklılık çocuklar tarafından diğerine daha düşkün olarak algılanmasın diye paralanıyoruz. Biz de insanız ve bu küçük insanlar üzerinde etkimiz, katkımız, denetimimiz onların izin verdiği ölçüde oluyor. Baskın olsak çocukların kişiliği baskılanabilir. Serbest bıraksak başa çıkmak zorlaşabilir. Orta yol dediğimiz tutum doğru mudur emin olamayız. O yüzden hayatın temel düsturu olan "her şeyde orta yolu seçmek" doğru gibi geliyor bana.

:)) bir an doktorlarımız aynı mı diye düşündüm. Yazık kadın 3. Bari bu erkek olmasın diye diye bakıyordu hep bu hamileliğimde. Bizim aramızda da geyik doktor ve eşim arasında dönüyor. :) Kız annesine benzesin. Yoksa ona benzeyene kadar çocuk yapacağız diye takılıyor bizimki :)

Rol modellik degil de huy cekiyor daha cok. Annemle daha iyiydim ben, onunla daha cok iletisimdeydim. Babamla daha cok catisirdik ergenlikte ama buna ragmen babamim sevmedigim huylari da dahil hepsi bende var. Rol model aliniyorsa bile bu bilincli bir secim olmuyor bence. Oyuzden tamamen kendinize yuk edinmeyin.

2 kızım var oğlum yok. Ama evet doğru bi düşünce. Ne giysem anne bunu büyüyünce bana verirmisin? Diyor giydiklerime özellikle dikkat ediyorum. Söylediklerimi daha çok şaşkınlıkla dinliyorlar, babalarınınkini daha çabuk unutuyorlar, söylediklerime daha çok dikkat ediyorum. Arkadaşlıklarımı gözlüyorlar, onlar nasıl davransın istiyorsam öyle davranıyorum karakterim dışına çıksam bile. Babaya öyle değiller. Aşırı düşkünler ama rol almıyorlar ister istemez hemcins olmadıkları için. Her hareket bir ders niteliğinde olmalı diye özen gösteriyorum. Ufacık bir konuşmada eşim sebepsiz gevelese de bana bakıyorlar son söz olarak ne dicem diye. Bende hep düşünüyordum erkek olduğunda o da babaya mı böyle yapacak diye, öyleymiş öğrendiğim iyi oldu :)

İlk çoçuğumu kucağıma aldığımdan beri hep aynı şeyi söyledim. Doktor, mühendis veya başarılı, zengin olsunlar değil. Allah'ım nolur mutlu ve güzel ahlaklı olsunlar. Yapmaya çalıştığım her şeyin temelinde bu var. Ama şimdi kızım olacağını öğrenince bu isteğim bile yeterli mi acaba düşünür oldum. Ben diğer çocuklarıma farklı bir anne buna farklı bir anne olmayacağım. Ben Benim. Zaten çocuklarımın hepsi için elimden geleni yapıyorum, omlarla öğreniyorum, içinden çıkamadığımda yardım alıyorum. Fedakar veya sevgi dolu veya Harika bir anneyim diye kendimi tanımlamadım hiç. Ben gibi bir anneyim, şu güne kadar da iyi iş çıkardığımı düşünüyorum. Erkek çocuğundaki fark, eşimin onları yetiştirirken üstlendiği fazladan sorumluluklar var. Onların baba-oğul zamanları var. Bazen kahvaltı hazırlıyorlar, bazen Lego oynuyorlar. 2 numara henüz küçük ama buyuk oğlumla konuşmalarını dinlediğimde çok keyif alıyorum. Biz en çok anneyi seviyoruz değil mi diyor bazen gözlerim dolu dolu oluyor. Benim onlara veremediğim kadına/anneye nasıl davranılırı babası güzel anlatıyor. Aynı şekilde kızda da farklılıklar olacaktır ve ben bunun altından kalkabilecek miyim? Çünkü önümde bir örnek Yok ve ben de sizin gibi farklılık olduğunu bugüne kadar düşünmemiştim

Ben de babama düşkün bir kız çocuğuyum. Huyum suyum da daha çok ona benzer. Ama sanki kız çocukları anneyi erkek çocukları babayı örnek alıyor, ebeveynler ilk rol modeli oluyor çocuklar için..

Valla kızı erkeği yok bu işin Turuncu. Oğluma hamileyken ben ben olmaktan çıkmıştım; bilmiyorum. Kızım da olsa fark etmezdi sanırım. Önümde annem var, biliyorsun az buçuk; üstü kapalı geçtim bi konu açtım hatırlarsın. Evlat yetiştirirken bazı noktalarda anneme benzemekten hep çekindim, hala daha çekinirim. Kızım olsa fazla ya da az olmayacaktı buna eminim.

İyi yakalamışsınız yalnız. Erkek çocuklarınıza babalarının rol model olduğunu bilmenin verdiği hafiflik ve şimdi işlerin tersine dönmesi:) Annenize benzeme ihtimalimizin oluşturduğu soru işaretleri. Ne kadar doğru. Bunları şimdiden öngörüp destek bile aldıysanız kızınız şanslı biri olacak. Ağlamalarınız da naz oluversin. Kendinizi yıpratmadığınız sürece. Sağlıkla kucaklayın inşallah

GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Ben de kız babaya, erkek anneye düşkün olur, ama rol model olarak kendi cinsini örnek alır diye düşünüyorum. Yani benim oğlumla kurduğum ilişki, ileride partnerleri ile olan ilişkisini etkileyecek sanırım. O yüzden henüz aklı ermese bile konuşma tarzıma çok dikkat ediyorum. Zaten o da bu ara daha bir anneci oldu.. Bir oğlum var ve açıkcası ileride kızım olma ihtimali beni endişelendiriyor. Ve bunun sebebini ben de henüz çözemedim.. İkinci çocuk muhabbeti açılınca "bir de kız olsun güzel olur" diyenlere "erkek olması abi kardeş ilişkisi açısından daha iyi olur" deyip geçiştiriyorum açıkcası.. Doğmamış çocuğa don biçiyorum ama belki bu konu beni de aydınlatır..

Bir kızım bir oğlum var. Tabi ki sevgi bakımından hiç bir ayrım söz konusu değil ama düşünüyorum da iletişimim kızımla daha mı farklı diye. Evet sanırım öyle. İç güdüsel bir şey mi bilmiyorum ama onun üstüne daha çok düşmem gerektiğini hissediyorum. Okula başladıktan sonra bu duygum daha da arttı. Maalesef yaşadığımız ülkede bir kadının hedeflerini gerçekleştirmesi erkeklere oranla daha zor. Ona karşı hep daha fazla sorumluluk hissediyorum. Erkek çocuğu yaramazlık haşaralıkla anneyi yoruyor kız çocuğu da manen. Bu arada aynı kaderi paylaşıyoruz iki çocuğun ardından sürpriz üçüncü. Ben de çok ağlıyorum sanırım benim de kızım olacak :)

Konuyu okurken hem gülümsedim hem gözlerim doldu ama bu yorumu okurken ağladım. Kız annesi olmak gerçekten öyle başka ki. Allahım kız-erkek hiçbir anneye evlat acısı vermesin ancak her anneye kız evlat nasip etsin. Yoldaş, arkadaş, sırdaş oluyor, olacak, sizinki sinyali şimdiden vermiş bile :) benim kızım da geçen eline ışıklı kelebekli çubuğunu almış, sihir yapıp beni değiştireceğini söyledi, ne olmak istersin anne? Diye sordu. Çirkin cadıya dönüştür beni dedim tepkisine bakmak için. Kocaman gözlerini gözlerime dikti. Ama anne sen asla çirkin olamazsın demez mi... al içine bas, ağzını yüzünü ye, totosunu mıncır... şimdi uyuyor ve ben aşka geldim :)

Bende 2. kızıma hamileyim turuncu. Cinsiyeti öğrenene kadar "Allah'ım lütfen bana bi kız daha ver" diye dua ettim hep. Çünkü; ataerkil bi toplumda erkek çocuk nasıl yetiştirilir hep endişe içindeydim. Özgür, özgüvenli bi kadın yetiştirebilirmişim de; saygılı, sevmeyi ve zarar vermemeyi bilen bi erkek çocuk yetiştiremezmişim gibi geldi. Ben yaparım ama toplum bana ayak bağı olur gibi hissettim. Velhasıl; diğerini yaşamayan hep yeni yaşayacağından korkuyor. 2 çocuk annesiydin ama yine başa sardın işte. En baştan endişe yaşayacaksın. Erkek çocuk annesi olmak nasıl bilmiyorum ama kız annesi olmak mükemmel eğer içini rahatlatacaksa.

merhaba 3nity ilk çocugum kız, şuan 10 yaşında, ben anneme benzememek için çok çaba sarfederek büyüttüm kızımı, şöyle ki annem hep sinirli, düzen hastası, sevgisini asla göstermeyen, hatta dokunarak asla iletişim kurmayan bir anneydi, bunun ergenlikte hatta cocukta bıraktıgı yaralar cok ağır oldu ben de.. hep dedim ki ben annem gibi bir kız annesi olmayacağım! olmadım da, severim sararım çocugumu, ona gününün nasıl geçtiğini sormadan öpmem, belki günde saysan 50 defa ona sarlıp öptüğüm oluyordur, evet kızım beni çok fazla izliyor, bu nedenle kendimde dikkat etmem gereken şeyler de oldu, resmen ehlileştim, ona iyi örnek olabilmek için ben de daha dikkatli bir anne oldum, ama kız çocuk candır, prensestir, anneye kıyamayandır, inan bana kız evlat bambaşka, çok çok sevindim senin adına :) hiiçç kaygılanma harika bir kız annesi olacaksın inan

Iki oglandan sonra kiz tabii farkli oluyo, cunku sen bi erkek annesisin. Kuz annesi olmak nasil birseydirki? Ben 20. Haftada ogrenmistim ve bazi sorunlardan dolayi agliyodum kizim olacagini duyunca dahada bi agladim. Hem duygusalliktan hemde kadinlar daha cok zorluk yasadigi icin birde ona oturup agladim. Ne olursa olsun kiz annesi olmak cok guzelmis, bunu anca kucagina alinca ve buyuturken anlayacaksin, biz ne desekte bos:)

Ben de hayal kurarken hep öyle geliyordu. Her şey çok keyifli olacak. Kız olarak sahip olamadığım anne-kız ilişkisine, anne olarak sahip çıkacaktım. Şimdi ise, bazı yanlışlar olmasaydı, bazı bedelleri ödemeseydim ben bugün ki ben olmayacaktım. Belki daha iyi biri olacaktım. Belki de farkındalığım ve duyarlılığım şimdikinden farklı olacaktı ve daha kötü biri olacaktım. Konu içinde konu olacak ama, kendinde sevdiğin özellikleri ellerin cebinde rahat rahat mı kazandın, Yoksa bedel ödeyerek, yad acısını yaşayıp ben böyle olmam diyerek mi?

Yanlışlıkla açmış bulundum :) düzenledim ve geldim... kusura bakmayın

Yani kız annesi olmanin nesi kötü anlamadım.

Sanirim senin yasadiklarini yasayanlar anlayabiliyor ne demek istedigini , benim kizima karsi yaklasimimda hep annemle olan iliskimin etkisi var, onun gibi olmamak icin var gucumle cabaliyorum, bunu yasamayan anlayamiyor

ben daha yeni sayilirim ama yorumlarinizi genelde begendigim icin icerik sahibini görünce hemen daldım :)) nokta ile karsilaninca da vardir bi bildigi dedim

Bugün bu konuda okuduğum ikinci yazı, erkek anası olduğum için herhalde hiç o taraftan düşünmediğim bir şeyle aynı günde ikinciye karşılaşıyorum. Endişe varsa tedbir vardır, dikkat vardır diyorum. Demek ki güzel şeyler yaşatacak, iyi rol model olacaksınız. Yükünüz belki artacak, ama erkek evlada göre ortak nokta daha çok olacak. Kız anneliği tecrübesi ayrı güzel olmalı.

dün küçücük kızım bana 'anne sen ne kadar enteresan bir kadınsın' dedi şaşırdım kaldım kız çocuk ben :) ayrıca kendini bilen, mantıklı, özgüvenli kadınların kız çocuğu sahibi olması beni daha bir mutlu ediyor, sağlıklı doğumlar dilerim size

:) ya böyle anlatınca pek hevesliyiz biz de. Sağlıcakla büyüsün yavrularınız :) A Arya_Stark01

Rahat kazanmadım elbette ama kime göre rahat Turuncu? :) Bilemezsin ki. Hayat dediğin şey nedir Turuncu? Bizi biz yapan, insan, kadın yapan şeyler, canlı olduğumuzun ispatı? Bunların hepsi totalde, anne-baba-aile, okul, çevre, konu komşu, caddeler, yaşadığımız şehir ülke ve bir dünyadan ibaret, bizler etkileşimlerimizin kendi içimizdeki yorumlarının sonucuyuz. Bir zincir gibi, geçmiş-şimdi ve bir geleceği içimizde barındırdığımız birer sırrız hepimiz ve bakarsan ne çok farklıyız ne de tıpatıpız. Aile dizimi denen bir şey vardı bayaaa oluyor üstünden araştırıp bakınalı, aslında bizler; bir zincirdeki halka gibi geçmiş zamanları bugüne taşıyan ve bugünden geleceğe aktaracak olan varlıklarız. Bakınca zamanı, mekanı geç; bir başkasının teyidi olmadan varlığımızın ispatı bile yok. Burada yazdıklarıma atıyorum 324872 kişi şahit olmasa, ben yokum. :) İyisiyle kötüsüyle biz bir arada varlığımıza deliliz. Senin anneannenin annesi, anneannene hamileykenden beri bir psikolojiyi de geçirdi ona, anneannen annene ve annen de sana. Şimdi sen de bu ortak psikolojiyi kızına geçireceksin. Ya zincirdeki sıradan bir parça gibi davranacak, boyun eğip kopyalayıp geçeceksin, ya da o devamı çeşitlendirecek ve daha farklı bir renk olacaksın . Senin rengin de, yeni gelenin rengini bulmasında sadece bir basamak olacak. Bunun iyiliğini ya da kötülüğünü bir yere kadar tahlil edebilir ve kontrol edebilirsin. Ancak bu maceranın ne kadar ıstıraplı ya da eğlenceli olacağını belirleyen tek şey senin olaylara, zamana nasıl baktığın olacak. Yani olumlu baktığın sürece keyifle sürdüreceksin, olumsuz düşünceler ise mevcut olanı sadece senin ve çevrendekiler için zorlaştıracak. Kızın önünde bir örnek görecek; sende de doğru bulmadığı noktalar kuvvetle muhtemel olacak ve bu noktalar da onun kendi küçük bedelleri olacak belki de ve onu iyiye taşıyan birer unsur olarak işlev görecek. Sen neyden çekiniyorsun? Mükemmel olamamaktan mı? Kim mükemmel?

Kıyamam... Allahım güç kuvvet versin demek için uğradım. Ne güzel Rabbim hem kız hem erkek annesi olmayı nasip edecek inşallah hayırlısıyla... Bol bol şükür ve dua et, için ferahlasın inşallah arkadaşım.

Benim oğlumdan sonra ikiz kızlarım oldu. Ogrendigim andan itibaren garip bir şekilde endişelendim. Kizlar daha hassas olur diye mi, toplumun kadina bakışı ile alakalı mı bilemiyorum. Nasıl güçlü olmayı öğretirim kızlarıma kara kara düşünüyorum. Önceki

Malum 3 küçük kızım var. Hepsi erkek olsa da farketmezdi diye düşünüyorum. Çocuklarım konusunda pimpirikliyim. Dışarıya çıktığımda etrafı radar gibi tarıyorum, kızlarımı yakından sevmek isteyen herkesi sert bakışlarla baştan aşağıya süzüyorum. Anaokuluna gidene her gün ne yaptıklarını, çalışanların tavırlarını anlattırıyorum. Sokakta oynarken hep yanlarındayım ve gözümün önünden ayrılmalarına izin vermiyorum. Sosyal medyada foto ve konum paylaşmamaya özen gösteriyorum. Elimden gelse altın kafese koyacağım onları. Ama geçmişi düşününce cep telefonu yok, internet yok. Öğrenci servisi bile yokken ilkokulda bile kendi başımıza gidiyorduk. Okul çıkışı kimse bizi almıyordu. Arkadaşa diye evden çıkıp akşama kadar birbirimizden habersiz oluyorduk. Yani hepimiz Allah'a emanetiz, O neyi takdir ederse o olur. Biz elimizden geleni yaparız, Rabbim sana emanet der tevekkül ederiz. 8

Benimde kızım olacak bende senin gibi hisler yaşıyorum zaman zaman. Oğlum var benimde. Eminim kız annesi olmak daha farklıdır. Ne zaman gelecek kızın?

Eşime göstersem hayatta yapmam diyecek ve bir kısmını yapacak değil mi

Biz kızımla fırtınalı bir aşk yaşıyoruz:) En çok beni düşünür, sürekli hediyeler alır, bana sürprizler hazırlar, beni örnek alır, saçını benim gibi toplamak ister, benimle oynamak ister... Ama rakibi de benim sanki. Çatışmalara hep benimle girer, benim sınırlarımı zorlar... Babasına çok düşkündür. Benim dezavantajım gerçekçi ve disiplinli olmam. Duygusal tepkileri anlayamıyorum bazen. Bu konuda kendimi geliştirmeye çalışıyorum yoksa daha çok çatışıyoruz. Erkek çocuk büyütmek nasıldır bilmiyorum ama kız çocuk büyütmek çok zevkli. İkinci çocuğumuz olursa yine kız olsun isterim.

Yolunu bulursan bana da söyle

İki kız annesi olarak sana şunları söyleyebilirim ki ; Kız annesi olmak gerçektren bambaşka çünkü kız evlat başlı başına çok güzel bişey zaten. Geçen gün akşam ben çocuklarla cebelleşirken eşim 'bugün yorgunum biraz sessiz olun' dedi. Büyük kızım(9 yaşında) hemen atladı ' ne var annem sabah 6da kalkıyo tüm gün o da çalışıyo o da yorgun baba bi sen değilsin ' dedi. Eşim susup kaldı hiç bişey diyemedi. Şok oldum resmen içim bi tuhaf oldu. Onlar benim 'iyikilerim'. Hiç üzülme endişelenme. Kız çocuğu anneyi durultur, kötü huylarını törpüler. Ben büyük kızımda hep tılsımlı bi şey olduğunu düşünürüm. Çünkü ne zaman kızgın olsam kırgın olsam onun kokusunda huzur bulurum. Allah hayırlı sağlıklı evlat versin. Çok sevindim sizin adınıza.

hayırlısı olsun Allah sağlıklı mutlu ömürler versin inşallah. sizi yorumlarınızdan tanıyorum ve beğeniyorum. bu konuda pek katılmıyorum size, esimin ilk evliliğinden bir kızi var ve babaya acayip düşkün hep onu örnek alıyor. belki özel bir durumu olduğu için bilemiyorum ama eşim boşanmış olmasaydı da aynısı olurdu bence. "Seninle Başlamadı" isimli bir kitap var okumanızı tavsiye ederim.

bence kendinizi akışına bıraksanız o sevinci doyasıya yaşasanız her şey daha güzel olacak. Her kadın kızı olsun isterken sizin bu endişeniz bebeğinize geçer yapmayın önce kendinize inanaın

Hayirli olsun Insallah. Okurken benmi yazdim deye dusundum bir anlik. 3 yasinda oglum,3 aylik kizim var. Ilk hamileliyim ruhen, fiziken rahat gecmesine ragmen kizda ruhen, fiziken cok agir gecdi. Nerdeyse her gunuum, dakikam aglamaqla gecdi. Sizin duygularinizin hepsini yashadim iyi anliyorum sizi. Nasil bir kadinim, nasil ornek olucam kizima deye icim gidiyor fikirden...

Yok yok yapmazsın:)) Kızım küçükken neydi o peri kızları ekibi vardı x girl diye, onların hayranıydı, yastık pike hep öyleydi, biraz aklı erince maskülen takılmaya başladı, hala da öyle:) İstesen de değiştiremezsin, değişmesini teklif dahi edemezsin

yasanmisliklardan korkuyorsun, korkma, kızın senin geçtiğin yollardan geçmek zorunda değil. aynı zorlukları da yaşamayacak.. olumlu düşün, çok güzel bir hayatı olacak inşallah. birde bilinçli anneleriz artık. Annelerimizin yaptığı hataları bildiğimiz için onlar gibi olmayacağız da.. planlayarak yaşıyoruz çoğu şeyi. annelerimiz öyle miydi? Dogumlarimiz bile sürprizdi... yasamlarimiz da öyle :) sorsan büyük zorluklarla çocuk buyutuyorlar. . halbuki çoğumuzu sokaklar büyüttü :) korkma, iyi bir annesin, en azından bukadar fazla düşündüğün, özendiğin için. herşey çok güzel olacak..

Bakanın önce 'kadın' değil 'insan' gördüğü kadındır: Zihinsel ve sosyal varlığı cinsel varlığının önüne geçmiş kadındır. Mutlu kadındır Tek başına hayatını sürdürmeyi bilen, ama tek kalmayacak kadar arkadaş biriktirmeyi de beceren kadındır. Kendini tanıyan, ne istediğini bilen, hem kendini hem geri kalanı keşfetme konusunda asla ümidi kesmeyen kadındır. Dahası da vardır. İlk aklıma bunlar geldi :) Genel kanının aksine bana göre başarılı olmak zorunda değil Çok para kazanmak yada Harika bir kariyere sahip olmak zorunda da değil, Hatasız, kusursuz olmak zorunda. Yalnız kurt olmak zorunda da değil. Kırılma noktaları olmasını normal, Bunlardan utanmamalı, bunlardan yara almamayı bilecek kadar da akıllı olsa yeter :)

Evet aynen de bu. ben de fark etmiyor diyordum. Evlat işte diyordum. Bir de toplumda kıza yer edindirmek için güçlü yetiştirmek zorundasın. Kız çocukları özgürlüğünü ve haklarını Söke söke almak durumunda.. erkekler gibi hazıra konmuyorlar. Erkek çocuğunda gerçekten bazı şeyler daha kolaymış. Bir de eşime çok güvenmişim. Gerçekten de iyi de bir baba. Ve oğulları ile birlikte harikalar... Kızıyla nasıl olur bilmiyorum :)

:)) ya ağlama kısmını hiç sorma... bayram sabahı bugün bayram şarkısını dinleyip 2 saatten fazla ağladım... o şarkıda çocuklar annelerini mezarlığa ziyarete gidiyor diye. Eşime benzemesin kız bana benzesin :) ama nasıl benzetirim onu bulmam lazım :)) N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Sende kusura bakma öyle takıldık biraz ama :) 3nity

Bence artık erkek kız ayrımı yok yetiştirme özen açısından.. kızım var evet oğlum yok henüz, ama yaratılıştan farklı oldukları bir gerçek.. bunu görebiliyoruz. kaygılarının da gebelikten mütevellit olduğunu düşünüyorum.. Eminim çok çok mutlu olacaksın onu gördüğünde, sen de onunla büyüyeceksin. Sağlıkla kucağına al inşallah.

mesaj tekrari Asiasena Anne 💜 öğretmen💜 kedisever 💜 Anneler

Oğlanların bir sürü 'kız' oyuncakları var :) pembe fincanlarımız, mutfağımız hazır. Onlara hep istedikleri ile oynama, istedikleri gibi olma özgürlükleri verdik. Kıza verirsem de kırılgan olursa? Diye düşünmeden edemiyorum... sanki onun seçenekleri konusunda kısıtlayıp güçlü olması içim yönlendirecekmişim gibi geliyor ve bubu yapmak istemiyorum N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

benimde bir kizim var hamileyken aglamaktan helak oluyordum tuvalete banyoya kendimi kitleyip kitleyip agliyordum baskalari gorup birsey var sanmasin diye ekmek tasiyan karincayi bile gorup cocuklarina ekmek goturuyo diye yere oturup bakip bakip agliyodum o derece yani ama lohusaligimda boyle gecti halada devam yani bazen bir aglama geliyor durduk yere yuregim kabariyor falan

ıyı baba kızıylada o ıletısımı tutturur hatta bıraz daha ıyı olur onun ılımlı tabıatı yumusak baslı hallerı kız cocuk kendını sevdırıyor :) bı baska sevdırıyor ben ozellıkle babanın daha fazla emegının olması taraftarıyım erkekde anne kızda baba daha cok ustune dusmelı dıye dusunuyorum babadan oyle cok oyle guclu oyle derın bır sevgı almalı oyle bır sevgıyle buyumelı kı kızı guclendıren sey aslında guclu babanın guclu sevgısı bız dogurduk zaten bızım hamurumuz bıze daha cok benzeyecek bırcok sey anneden gecıyor cocuga zaten ama. babanın etkısı maksımum oluyor :)

Bu konuda kısmen hemfikiriz. Ben fıtrat meselesine bir yere kadar katılıyorum. Evet çocukların ne yaparsak yapalım bir karakterleri var, ancak yönlendirilebilir. Aksi durumda bir çok kötü özelliği bunun arkasına sığınarak sürdürür insanlar. Birbirinden çok çok farklı iki oğlum var. İlki 9 aylık yürüdü, 1 yaşında cümle kurmaya başladı. İkincisi 14 aylık yürüdü, daha sadece baba diyor.. biri ne kadar girişimci, her işe burnunu sokan bir tipse, diğeri o kadar pasif. Pasif olanı kendi haline bırakırsam, az çok olacak olanı hayal ediyorum. Şimdiden yöneltmeye çalışıyorum. Yönetmekle arada fark var diye düşünüyorum, büyük değişiklikler yada çocuğa aykırı bir şey yapmadan, üzerinde beklenti kurmadan yapmak hedefim. Henüz küçük olduğu için çok böyle üzerinde düşünmeden, adım adım ilerlemeye karar verdiğim bir süreç. Ama en azından bir planım var :) olmayacağını ve yola çıktıktan sonra 10000 kere değişeceğini bilsem de aman olmazsa olmaz napayım diyebiliyorum. Su akıp yolunu buluyor gerçekten. Ama kız çocuğu fikrinde bir türlü kendimi rahatlatamadım. Biliyorum yine kervan yolda düzülecek, ama oğlanlarda olan ben iyi bir insan yetiştireceğim rahatlığını kendimde bulamıyorum...

Maalesef İstanbul şartlarında gerçekçi olmak durumunda kaldım sürekliliği göz önünde bulundurunca. Aramız 1.5 saat civarıydı. Ama hastaneye girip ben delirdim demedim en azından :)) Başarırım değil mi :)) şöyle gözbebeğim bir kızım olur ne güzel :)

Bir de simdi kendi hamileligimi hatirladim Hamileyken ogluma o kadar duskunlesmistim ki kendimden korkmaya baslamistim, acaba kizima yeterince sevgi veremeyecek miyim, acaba annem de bana hamileyken boyle mi hissetmisti, ya onu da oglum kadar sevmezsem ya o bunu hissederse vs vs diye inanilmaz duygularla bogusmustum Sanirim kiz bebegin hamileligi bile ayri bir duygusallik icinde geciyor Endiselerin gercekten yersiz turuncu, emin ol dogdugu an, onu ilk gordugun an ask ile baglaniyorsun, ve sonrasinda kendi annene inat mukemmel bir anne oluyorsun Sanirim ben bu konuya sayfalarca dosenebilirim, sabah kalktigimdan beri hassas noktamdan vurdun beni :) Bu arada sabah balkonda oturuyordum, bakicisi milayi uyandirdi yukari ciktilar, mila kosarak balkona geldi ki calisan kadinim normalde o saatte evde olmam, resmen kokumu aldi sipa, kosarak kucagima atladi :)) simdi krese biraktim kapida bekliyorum huzunlu huzunlu, kizim hayatinda yeni bir sayfa actigi icin cok heyecanliyim

Kız annesi olarak şunu söyleyebilirim ki; özellikle büyüyünce, çok eğlenceli... Gelsin dedikodular, gitsin sıcak çikolatalar, gelsin alışverişler, gitsin yardımlaşmalar. Tatlı atışmalar olmuyor değil elbette ama saygı çerçevesinde fikir tartışması iyidir bence. Oğlum yok, genelde oğlanlar anneye düşkün olur diye bilinir ki benim kızım da aslında babaya aşıktır her kız çocuğu gibi. Ama gene de "iyi ki kızım var" diyorum. Bence evladın cinsiyeti önemli değil. Vicdanlı insan olsunlar yeter. Hayırlı olsun yeni bebeğiniz.

insan kinadigini yasamadan olmezmis

Önerdiğim kişiye mi gitmiştin turuncu yoksa başka bir psikolog mu merak ettim. :) Soruna gelince, ben anne değilim henüz bilmiyorum ileride olur muyum ama senin farkındalığı yüksek, bilinçli, özverili bir anne olduğunu düşünüyorum. Bence başaracaksın, go girl! :)

bir kız annesi olarak şunu net söyleyebilrim anne olmak başka bir şey KIZ annesi olmak bambaşka birşey hayırlı olsun sağlıkla dogsun güzel kızın,

Her kadının bir kızı olmalı herşeyi genç kılığı yeni baştan yaşamak benim iki oğlum ve bir kızım var iyiki kızım var evimizin neşesi babasının kucağından inmiyor bütün ilgi onun üzerinde yaşayamadığım annemi kızımla yaşıyorum saçları ojeleri etekleri çantası ayakkabısı nasıl bana özeniyor terliklerimi giyiyor kendimi önemli hissediyorum bir cilveleler bir dudak bükmeler kız çocuğu farklı boncuk boncuk gözler babası abileri nasıl düşkünler evimizin neşesi

Yaş kaç idi bir de?

Daha gozumun biri aciliyor digeri acilamiyorken konuyu okudum suan hıçkiriklara boguldum, kendimide anlamis bulundum, sayenizde! Rabbim hayirli evlat etsin...

Gerçekten kız çocuğu olunca mı oluyor bu ağlamalar :)) Kurumus-Maskara Leo Anneler

Benim sonradan aklima geldi o yanlislik olabilecegi vicdan yaptim.

ben sızı cok ıyı anlıyorum kımse yanlıs anlamasın kımse kırılmasın bana ama kızı olmayan bunu anlayamıyor mesela kayınvalıdemın 3 oglu var kız baska dıyorum baska bır sorumluluk baska bır ılgı evet erkek de olsa cocugun ama kız baska. hıc farkı yok dıyor bana ısrarla. dedım evet oyle dersın bılmıyorsun cunku kızın olsa anlardın bambaska bır sorumluluk bır kadın bır toplum demektır yetıstırdıgın kadın anne olacak es olacak dogurgan bır varlıktan bahsedıyoruz erkek cocuk babayı rol model alır genelde yaradılısları bellıdır kızın ruhsal yaklasımı bılgısı algısı daha derin daha dıkkat ıster kızın oldugunda. dunya kotulukler ve kız cocuguna sahıp olmak hepsı bır anda aklına gelır cıldıracak gıbı olursun kızı erkegımı var ne fark edıyor dıyorlar cok fark edıyor kız cocuk baska annesı olmakta baska sorumlulugu bır tık daha agır

Her anne sizin gibi değil hayat bazen sürükler biz de gideriz işte. Neyse konu sizin konumuz zira bu konuda fazlaca dertliyim konunuzu sabote etmeyeyim :) ama şunu bilmeniz gerek ne olursa olsun nasıl bir anne olursanız olun. Mükemmel yada değil. O günün birinde kendi kişiliğini bulacak. Ben hamileyken ağlama krizlerine giriyordum bir anda KK daki hanımlar hamilelik ten demişlerdi inanmamıştım kesin Delirdim demiştim öyleymiş ama :) hiç merak etmeyin siz elinizden geleni yapacaksınız hayat bu değil mi zaten hiç korktuğunu gibi mutsuz çocuklar olmayacak hiç biri.

Öncelikle gözünüz aydın :) Genel olarak erkek çocuğun sorumluluğu konusunda, babaların daha paylaşımcı olduğu doğrudur. Ben bunu fazlasıyla hissettim. Kızımsa her davranışımı örnek alıyor, o yüzden bazen hissettiğim gibi değil de, olması gereken gibi davranmaya zorladığım oluyor kendimi.. Farklı duygular tadacaksınız, tanımadığınız şeylerle karşılaşacak olmak heyecan yaratmış olabilir. Sağlıkla kucağınıza alırsınız inşallah...

Genç kızlıgınız nasıl geçti. Benim çok yanlış kararlar bolca hatalar ve bedel ödemekle geçti. Oyüzden çok korkuyorum kızım olmasından. İçten içe kötü anılarınız olabilir kendinizle ilgili.