terapi almanız lazım ama çok pahalı iyi terapistler maalesef parasız onu da yapamazsınız

Ben de bunu düşünüyorum tekrar artık da evden çalışmalik güzel bir iş bulamıyorum bulursam denemeye çalışacağım artık E

Yaptim zaten buldum girdim olmadı ciktim sorun bu. Hep bunu yaşıyorum. O an bu kaygi ve stresle nasıl baş edilir bilmiyorum eve bi geliyorum berbat halde oluyorum ise gidemeyecek kadar

sizin iş deneyiminiz yok anlaşılan. gözünüzü korkutmak istemem yazdım geri sildim valla. iyiliğiniz için diyorum ne sıcakkanlılığı ne yardımseverliği millet ayak kaydırmaya uğraşıyor

Evet kimse anlamaz diye de hep içimizde yaşıyoruz ve kapatıyoruz kendimizi belki de daha kötü oluyoruz. Ama en azından burda yalnız olmadığımı görüyorum. Şu anda bile üzülüyorum bunu konuşurken. Allah yardımcımız olsun. E

Belki de işinizi sevmediğiniz için böyle oluyorsunuz. Sevdiğiniz bir işte sorun yaşayacağınızı düşünmüyorum

Bu şekilde bir arkadaşım vardı. Ayrıldı şuan işten. Hep geç gidiyordu falan çıkardılar tabi. Hiç sevmiyordu iş yerini de. Ama şuan çok pişman. Elinizde değil anlıyorum. Ama yaş ilerldikçe iş bulmak da zorlaşacak. Terapi alın maddi durum yeterse. Yetmiyorsa zaten çalışmanız gerek. Kendi paranızı kazanmak gibisi var mı? İstediğinizi yapmak kendi paranızla. Ben üstüne gidin diyen doktorlarınıza katılıyorum. Ne münasebet bu yaşta evde oturun herkes çalışmak zorunda değil. Hı çok zenginseniz bilemem tabi. Ama yine de insanın kendi parasını kazanması çok başka.

Allah sizden de razı olsun. Yeni bir is ortamı, kalabalık içine çıkma evinden baska farkli bir ortamda bulunma en cok bu tur durumlarda artiyor anksiyete. Bende 6 yıl okudum ve şuan da çalışmadığım icin cok üzülüyorum hatta 4 ay once işi bırakma sebemimdi anksiyete. cunku bulunduğum işyerine bi faydam olmamaya başlamıştı anlatsam kimse anlamayacaktı. Kendimi eve kapattım bu iyi geldimi hayir buda çözüm değil biliyorum dediginiz gibi keske bunu yapmak kolay olsa. yosunlukek

korkunun üzerine gitmelisin gerekiyorsa destek almalısın psikolojik, özgüven eksikliinden kaynaklanıyor olabilir bu durum ve atlatabileceğini düşünüyorum. Herkes çalışmak zorunda değil tabii ki kiminin maddi durumu iyi oluyor doğuştan geleceğide garanti oluyor öyle bir hayata sahipseniz bunuda tercih edebilirsiniz. D

İnanın bunu da düşündüm ama farklı farklı işler denemeye çalıştım hep böyle oldu. Fakat dediğinize hala inanıyorum gerçekten sevdiğim yapabileceğim bir iş belki çözümdür. Ama yaş geldi bu saatten sonra onu nasıl bulucam bilmiyorum. E

Götüm götüm çalışıyorum, çalışmak zorundayım. Çok zengin olsam yine çalışırdım sanırım, bilmiyorum alışkanlık.

Tekrar evden bir iş bulsanız? Zor mu bilmiyorum ki AbsolutPromise perfectly

Merhaba. Sitede bir kaç kişinin de yaşadığını gördüğüm bir sorunum var. Bugune kadar pek iş deneyimim olmadı. Cunku ne zaman işe baslayacak olsam aşırı stres panik anksiyete ve kriz yaşıyorum. Tansiyonum düşüyor sanki halsizlesiyorum yoğun bir sıkıntı yaşıyorum içimde. "Başaracak miyim? Hiç bir şey bilmiyorum. Sevilmez dislanirsam? Diyorum. Gunlerce yataktan çıkamayacak hale geliyorum. Calismayacagim tamam yeter diyorum yine mutlu olamıyorum neden böyle oluyor diye üzülüyorum. Doktorlara gittim ilaclar içtim fayda etmiyor. Bazi insanlar ve doktorlar bunun üstüne gitmelisin derken bazıları bunu hep yaşadığım icin ve çok yıprandıgim için çalışmamın sart olamdigini hayatta herkesin çalışmadığıni ona göre bir yaşam surdurebilecegimi söylüyor. Para kazanmadan bir şey üretmeden nasıl mutlu olunur ki? Cunku eskiden evden çalışmış kendi paramı kazanmış biriyim tabi o da 10 ay cagri merkeziydi. Geceli gündüzlü haftasonu falan çok yoğundu. Evli değilim ailemle yaşıyorum yasim 30 ama nereye kadar böyle evde oturucam diyorum. Cevremde benim gibi birileri olsa belki arkadaslik yaparak birbirimize rahatlarım ama kimse benim gibi değil herkes çalışıyor çevremde. Keske benim yaşımda çalışmadan da mutlu olan bekar yada evli arkadaşlarım olsa onları görür hayatın sadece işten ibaret olmadığını anlarım ama oyle bir çevrem de yok ki. Şunu merak ediyorum böyle biri için ne düşünürsünüz yargılar misiniz? Anlayış gösterir misiniz? Bu sorunumu insanlar yargılar diye kimseye de anlatamıyorum ailem hariç

psikologum böyle durumlarda "en fazla ne olabilir?" Sorusunu cevaplatırdı bana. O kadar iyi gelirdi ki. Korkularımın üzerine gitmeye başladım bu şekilde, hatta bir gün gerçekten çok ciddi bir şekilde tansiyonum düştü ve sokakta yalnızdım, sadece bulduğum ilk ağaca yaslandım ve geçmesini bekledim, hepsi bu "amaaaaan" dediğin zaman daha güçlü oluyorsun, umursamazsan yok oluyorlar. Kullandığın ilaç etki etmemişse doğru ilaç değildir, bende 3, 5 ilaç denedikten sonra bende işe yarayan ilacı buldum. Ve düşünce şeklimi değiştirmek için elimden geleni yapıyorum bu süreçte.

Ya Allah razi olsun sizden sagolun cok iyi anlattiniz. Yeni bir iş ortamında yada yeni herhangi bir ortamda böyle oluyor. Eskiden okula kursa gittiğim de yeni insanların içine girdiğimde falan böyle olurdum. Ama o baya azaldı zamanla fakat işteki durumu yenemedim. Cunku burda isin içinde çok şey var. Başarısızlık kaygısı, sosyal kaygi vs vs. Ve en üzücü tarafı o kadar sene oku et sonuç bu yaşa gel hic bir şey yapama. Bunun stresi ve üzüntüsü de biniyor ve ben çöküşe geçiyorum artık. Ne olacak bilmiyorum. Aslında üstüne gitmek gerek bunu biliyorum ama gel de yap işte.

Benimde anksiyetem var. Kaç yıldır çalışıyorum ama 2 hafta izinli olsam bile ise giderken yine de geriliyorum. İlk işe basladigimda da çok zorlanmistim. Ben kendimde şunu farkettim; ortama alıştıktan sonra kendimi daha iyi hissediyorum. İşi erkenden öğrenmek önemli. Dene şansını

Aynısı bende de var. Sosyal fobı bu. Sizi çok iyi anlıyorum. Psikoterapi alabilirsiniz F flower_rose

Valla çalışmak zorunda olunca ansiyete falan kalmıyor

Tabiki yargılamam insan sadece para için çalışır çalışmamak bı eksiklik değil ki, maddi durumu yeterli olan pek çok insan calismamayi tercih ediyo zaten. Alım gücü de çok düşük şuan çalış çalış boşa gibi bir şey... Bence sizi strese sokmayacak işler yapabilirsiniz mesela evde çocuk bakımı gibi.

çok zengin olsam bende çalışmam ayıp değil amaaaaaa işte ülke şartları malum

Size birşey söyleyeyim. aşırı güzel ve gösterişli giyinmiyorsanız kimsenin umrumda bile değilsiniz. koca gün kimse varlığınızı bile farketmiyor. Hatta zorla kendinizi farkettirmeye çalışsanız bile beceremezsiniz. bu şekilde motivasyon mu olur diyenler olabilir ama gerçekler buar. o yüzden stres yapmaya hiç ama hiç gerek yok. N

Yorumunuzu okudum oneriniz ve hakkimdaki güzel çıkarımınız için çok teşekkür ederim.

Aslında hiç beklentim olmadı oradaki insanlardan ama belki de çalışanlar yeni işe girenlere biraz daha sıcak yardımsever davransa bizlere de yardımcı olmuş olurlar. Kastettiğim buydu. Kimseden iş yerinde bize terapi vermesini beklemiyoruz zaten. yosunlukek

Bunu yenmek istiyorsaniz ilac almaniz yetersiz. Terapi olmaniz lazim, buna sebep olanlari cözmek icin.

Sizi cok iyi anliyorum. Isyerlerinde büyük stresler yasandigi doğru. Ama insanlar bunu cogu zaman kötülük olsun diye yapmıyor. Onlar da çok yorulup bitiyor şu hayatın içinde. Kendini ezdirmemek için biraz daha sert duruyor. Bu size karşı yapilan, olan bir şey değil. Insanlar size karşı değil, yalnızca kendilerinden yanalar. O yüzden, filan kişi beni yargıladı mı, fesmekan kişi o sözüyle ne demek istedi, müdür yan mı bakti gibi alinganliklari bırakın. Muhakkak basladiginiz işi yürütecek yetenektesinizdir. Konuyu acarkenki ve yorumlara cevap verirken kullandığınız ifadelerden, iyi eğitimli, dikkatli, empatisi yüksek biri olduğunuz çok belli. Kolay gelsin. Sevgiler verloren Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Öncesinde bı kaç yıl evde oturdum. Hem isim yoktu hem param. Sürekli olarak evdeydim. Otobüse binerken bile korkuyordum. disari çıkmak insanların arasına karismaktan korkuyordum. İsi öğrendikçe o kaygı azaldı bende. Sürekli mesaiye kalıyordum o yüzden. İster istemez insanlarla muhatap oluyorsun. Bu kadar insan yapabiliyorsa sen neden yapamayasin. İlk başta arkadaş ortamı olarak görme işi öğrenmeyi ön plana al. Gerisi kendiliğinden geliyor

Öncelikle ilaç vs kullanıyor musunuz terapi aldınız mı hiç M

YouTube'a izzet güllü videolarına bakabilirsiniz bende bazı dönemler bu şekilde oluyorum. İyi gelebilir frekans müzikleri ya da inanıyorsanız kuran ve ibadet edebilirsiniz terapi almayı tekrar deneyin eğer bütçeniz yetiyorsa. Sadece siz böyle değilsiniz inanın bu şekilde milyonlar var. birgün tamamen inşallah bu kaygılarımızı yeneceğiz

Ben de bunu düşünüyorum tekrar artık da evden çalışmalik güzel bir iş bulamıyorum bulursam denemeye çalışacağım artık

Öncelikle toplanmayı istemeli ve Asım atmalısınız Hayat kaygı ve stresle geçmez Ailenizle yaşıyorsunuz ama 30 yaşındasınız. Kendi paranızı kazanma zamanı gelmedi mi sizce de? Bir iş bulup çalışın Para kazanmaya başlayınca kendinize olan güveninizde birazcık yerine gelir hem

İnanın farkındayım ama o duyguyu yasamak defalarca hemde çok yıprattı beni biliyorum üstüne gitmeliyim ama yok işte gidemiyorum sorun orda zaten keske sizin gibi çalışanlar olsa işlerinde bize destek olsa ama nerdeee E

Şunu düşünün Başarısız oldunuz eee nolcak en fazla kovarlar Kovsunlar ne olacak

Homeoffice olmayan bir iş bulup çalışsanız, denemiş olursunuz. Olmadı mı, yapamadınız mı ayrılırsınız. Bu çok zor bir şey değil. Denemek bir şey kaybettirmez. Ben şu an çalışıyorum, mevcut işimden çıksam ben de kaygılanırım eminim, yeni bir ortama alışmak, insanlara alışmak zor olabilir. Önemli olan bunun bir süreç olduğunu bilmek, kendine zaman tanımak. Yoksa kimse ilk iş gününe güle oynaya gitmiyor. Herkes benzer duyguları yaşıyor.

Uzun soluklu bir terapiye ihtiyaciniz var, bu da maddi guc gerektiriyor. Ise baslarsaniz gerekirse maasinizi birkac ay terapiye yatirip iyilesebilirsiniz. Bu bir motivasyon sebebi aslinda calismak icin P Panikli

Rica ederim evet haklısınız okullarıniz konusunda ama büyük yerlerin çok büyük stresleri de oluyor belki bu yoldan para kazanmak iyi gelirdi size.

İş hayatında anksiyetesi olan insanlar gördüm, alışan da oldu alışamayan da bu tamamen size bağlı. İnsani bir durumdur kimseyi yargılamam, hepimizin her konuda anksiyetesi olabilir. Çalışmadan bununla savaşamazsınız evet hayat işten ibaret değil ama iş hayata dahil bu alandan kaçarak ancak kendinizi mutsuz edersiniz

Tesekkur ederim fikriniz ve yorumunuz için. Uni okuyup onca sınava girip bu cevrenizdeki arkadaslariniz guzel büyük şirketlerde bir yerde olunca çocuk bakmayi vs dusunemiyorsunuz maalesef yoksa işi kucuksedigimden değil şimdiki aklım olsa en baştan bu alanda ilerledim belki de

Önce müşteri olarak ortama girip sonra alışık olduğum ortamda çalışmanın bir şekli varmı diye bir düşün işte bu şekilde olursa çok yumuşak bir geçiş olur P Panikli

Başaramazsanız başarana kadar uğraşırsınız bu kadar basit Sizi sevseler ne kazanacaksınız sevmeseler ne kaybedeceksiniz? Siz onları seveceğinize emin misiniz? Sizin onları sevip sevmemeniz umurlarında mı? Çalışmak zorunda değilsiniz ihtiyacınız varsa yada istiyorsanız çalışırsınız Ben çalışmıyorum şükürler olsun çok mutlu bir insanım Hayatın çalışmaktan ibaret olmadığını anlamak için örneğe ihtiyacınız var mı gerçekten ya Birşey üretmek için illa maaşlı bir işiniz olması gerekmiyorki

Sizi oyle iyi anlıyorum ki. Ben anksiyeteden dolayı değil çalışmak evden disari cikamiyorum. O kadar zor ki yaşamayan kimse anlamıyor degil arkadaşların bazen ailen bile. Sadece gercekten guvendiklerinize paylaşın bu durumu herkese anlatmayın cunku anlamiyorlar sen yapiyosun kafamda kuruyosun üstüne git diyolar sadece bu kadar. Bende ilac kullaniyorum üstüne gitmeye çalışıyorum doktorumda boyle söylüyor ama olmuyor yenemiyorum. Rabbim'den hergun yardim diliyorum. Allah düşmanıma bile yaşatmasın. Görünürde hiç biseyin yok ama içimizde ne fırtınalar kopuyor kimse bilmiyor göremiyor sadece Rabbim biliyor. Sizin ki ne düzeyde bilmiyorum sadece calisacaginiz zaman mi boyle oluyorsunuz? E

herkes kendi derdinde. kimse sizinle ilgilenmek zorunda değil. hemde iş yerinde. bu duyguyu aklınızdan çıkarın öncelikle. saçma bir beklenti siz kendinize bakın kendinize desteği siz vereceksiniz. kimseden medet ummayın. zaten işyerinde sosyal olmak yakın ilişkiler kurmak zorunda deilsiniz. işinizi yapın paranzı kazanın yeter bence gerisi sonraki iş

Hangi ilaci kullanıyorsunuz acaba? . push ; A

nicin yargilayalimki yardim etmek elimizden geliyorsa ederdim sahsen ben, cekinecek kaygiya dusecek birsey yok. ilerde calistigin yerdeki insanlar onlarda senin benim gibi insanlar sonucta vücut dilinde az cok söyler sana kim iyi kim iyi gelmez, ona göre mesafeni daraltir veyahut acarsin korkunun uzerine üzerine git göreceksin aslinda korkacak hic birseyin olmadigini.

Ama olmaz ki. Yani ne münasebet çalışma otur öyle tavsiye mi olur? Hiçbir psikolojik hastalık iyileşmez bu mantıkla. R Rosalind

Raporu vs olmayan kimse için iş dünyasında kimseye anlayış göstermem kimse kusura bakmasın. İşveren bilip işe alıyorsa da ondan kalan işi de bana yıkamaz. Geri kalanı için neden yargılayayım. Sonuçta bu da bir hastalık ama iyileşebilirsiniz. 1 sene önce yanımda yetiştiremem için birini verdiler, çocuk ertesi günü gelmedi sonra da işten ayrıldı. Anksiyetesi varmış. Geçen ay gördüm başka bir yerde işe girmiş biraz ilerlemiş bile.

Iki çeşit ilaç kullandım olmadı. Terapi aldim geçmedi. Ne yapacağım bilmiyorum. İyi bir terapist bulmalıyım belki de. E

Ben de öyle düşünüyorum zaten çok istiyorum bunu yapmak. Ama o an ordan uzaklaşmak daha iyi geliyor maalesef üstüne gidebilecek gücü bulamıyorum. Dayanmaliyim biliyorum. Umarım bu gücü artık bulurum kendimde. Arkadaşınıza da selam.

İşe başladığında bu sorununu kim nerden bilecek, kaldı ki işsizliği çalışmamayı göze almışsın başarısız olsan ne olur çok çok bırakırsın bögle düşünüp başla bi işe, insanlar bilmiyorlar kaygılarını sen söylemesende bilmeyecekler o yüzden rahat ol defne-28

Bunun ne olduğunu ben de bilmiyorum ama. Yeni girdiğim her türlü ortamda bunu yaşıyorum. Sosyal ortamlarda böyle değilim. Kurs falan da denedim kafam dağılsın diye ama hepsinin sonu var sonuçta. Spora gitsin spor hocası değilim hangi kursa gidip iş denenir bilmem ki. Ama güzel bir bakış açısı bir fırsat olursa denerim tesekkurler

Sosyal anksiyete mi deniliyor buna çok bilgim yok adını sallamayayım çalışma dışındaki sosyal ortamlarda nasılsın? Yerinde olsam kurslara yazılırım sonra o kurs ortamında iş bakarım çünkü ortama öğrenciyken alışmış olurum mesela bir spor salonuna yazılıp önce müşteri olarak gel git yapıp sonra o ortamda kendimi iyi hissedince iş sorardım

Genel olarak hep bir destek alma önerisi var. İyi bir terapist bulmak da önemli. Önerisi olan bir terapist varsa yazsın lütfen. Z zsnn