Açıkçası şakaya gelmeyecek bir durum. Yani iki tarafta hazır olmalı ki çocuk daha sağlıklı bir ortamda büyüsün. Sizinde beklemediğiniz hazır olmadığınız anda gelen çocuk sizi ve ailenizi yıpratabilir tabi erkekler bunu anlamaz onlar sadece işten gelip iki dk lik ilgi ile sonrasında uyuyacakları için annenin hamilelikten tutun doğumuna kadar olan sancılarını maalesef empati kurarak bile anlamayacaklardır :) O yüzden hazır hissetmiyorsanız erteleyin.

Korkularınız ne üzerine? Doğum mu, bebek bakımı mı, hayatın değişmesi mi, özgürlüğe veda mı, uykusuzluk mu? Ona göre cevap verelim. A

Bence bazi seyler basa gelmeden bilinmez.. hazir hissetmek diye birsey yoktur bu konuda.. cok istemek vardir. Cok istiyorsan zaten bir cok seye katlanacak gucu buluyorsun dipsiz

4 yıl olmuş bence deneyebilirsiniz korkularınızı anlıyorum ama bebek bu şansıyla gelir her türlü bakarsınız Allah ın izniyle yeter ki sevginizi ilginizi verin

Hamile kalmadan o his gelmiyor ayrıca ne kadar geç çocuk sahibi olursanız o kadar zor oluyor.. Hem hemen hamile kalacağınızın da garantisi yok.. Mavisaclikadin Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Travmalardan Nasıl kurtuldunuz? Bearhug Once upon a time there was a happy bear family... Anneler

Allah iyiliginizi versin kahkaha attim resmen

Nasıl hazır hissedersiniz gece saat başı alarm kurun kalkın yataktan 20 dakika bekleyin sonra evi güzelce temizleyin daha sonra yumurta un ne varsa yere boca edin tüm mutfak eşyalarını yere dökün ardından toplayın bunu günde 3-4 kez yapın, arada ağlayan bebek sesi açıp sinirleriniz bozulana kadar dinleyin bunlara okeyseniz zaten onun kokusu ve tatlılığı yeterli oluyor hele bide annem deyişi söyle annem kurban olurum ölürüm diye bağıra bağıra seviceksinz işte hem çok zor hem de çok güzel bir mucize

Çocuk isteyip istememekten ziyade ikinci çocuktan sonra ben şunu fark ettim. Anne olmadan önce her insan kesinlikle eğer ki geçmişinde çocukluktan kalma, anne ya da babası ile alakalı herhangi bir travma yaşamışsa bunları çözmeli. Annemin pek çok davranışını hoş bulmazken anne olduğumda kendimi kontrol altında tutmadığım zamanlar içimden annemin çıktığını fark ediyordum. Bundan aşırı derecede rahatsız olduğum için annem ile ilgili olan ya da babam ile ilgili olan çocukluk travmalarımın etkisinden kurtulmam gerektiğini anladım. Öncelikle kendinizi tanıyın. Eğer sabırsız bir insansanız ya da kaygılı biriyseniz bunu mutlaka halledin ve yardım alın. Çocuk hiç bilmediğiniz yönlerinizi ortaya çıkaracak. Çocuktan sonra yeni bir siz olacak. Maddi manevi hazırlık bir yana psikolojik olarak hazır olmak çok ama çok önemli. Psikolojik olarak kendinizi iyi hissediyorsanız çocuk yapın. Bunun çok önemli olduğunu kimse bana söylememişti.

Çoğu kişi yazmış tam anlamıyla ben hazırım diyen varmıdır bilmiyorum. 3 sene sonra bebek kayıpları üstüne oğlum oldu gece gündüz dua ederdim. Tek derdim bebeğim olmasıydı ona rağmen hamile olduğumu öğrenince korkudan günlerce ağladım. Doğdu bu sefer bakabiliyormuyum diye ağladım şimdi 2 yaşına yaklaştı dünyada bundan daha güzel ve zor birşey daha yaşamadım.

Bence çok düşünün eşinizle cinsel hayatınız nasıl, ev işlerine yardım eder mi, ilgili bir eş mi çünkü birçok erkek doğumdan sonra eşine ilgisini kaybedebiliyor, çocuk olursa tüm sorumluluk size mi kalacak, rahatına düşkün bir insan misiniz, tahammül esiginiz nasıl, mesela şu an birikim yapabiliyor musunuz? Bebeğin artılarını ve eksilerini bir kenara yazın öyle karar berin.

4 yıldır işe falan girip çocuk için birikim yapmış okusaydınız keşke. Çok masraflı bir süreç.

duygusal açıdan bakarsak bence hiçbir zaman hazır hissetmezsin. 4 senede o evlilik oturmadıysa zaten başka şeyler düşünmen gerekir. eşine hak veriyorum, sana saygı duymuş 4 sene geçmiş beklemiş adam. e insanın hayatı paylaştığı eşinden çocuk istemesi çok normal, adam aile kurmak istiyor.

benim eşim de istiyo, üstelik ben hamileyim düşün buna rağmen elinden gelse bi tane daha yapıcak işin ciddi tarafıysa, "şimdi ben hazırım tamam hadi olsun" olayı tamamen şans galiba ya yani sen hazırsın ama daha vakti değildir denersin denersin olmaz ya da sen hamile kalırsın ama bi bakarsın zaman geçtikçe aa hazır değilmişim henüz moduna girersin kişisel oluyo sanırım bu tür şeyler ben bi düşük yaptım sonra çok istedik tekrar olsun diye bir süre olmadı, ama biz her ay bekliyoduk da yani bu ay değilse sonraki ay olacak mutlaka diyodum, 6 ay kadar sonra hamile olduğumu öğrendim böyle bi uçmadım havalara ilk başta, nasıl anlatsam hani hamile olduğuma bile inanmadım başta, zamanla fark ettim bazı belirtilerle ya da bir önceki kaybımdan dolayı bunda da aynıları olucak diye korktum bilemiyorum UmutsuzKedi Belki bir gün.. Üyelik

Bilmiyorum çocuk yokken evde olmak çok saçma geliyor bana. Anlayamadığım bir kafa. Çocuk da olsa zorlanacak gibi hissettim ben de.

Gebe oldugumu ogrendigimde doktoruma hazır hissetmiyorum, nasil hazir hissedecegim demistim. Kucagina almadan tam anlamiyla hazir hissetmeyeceksin demisti. Dedigi gibi de oldu. Ustelik hem istenmeyen bir bebek degildi hem de tek seferde hamile kaldim, plan yok ugrasma yok tedavi yok, buyuk bir sok yasamistim. Şunu gönül rahatligi ile soyleyebilirim ki bir bebege hakkiyla bakabilirim, uykusuz kalabilirim, kendimden fazlasiyla fedakarlik edebilirim diyorsaniz bebek sahibi olmaya hazırsınızdır bana göre.

Hatırlıyorum sizin konunuzu bana çok benziyordu hisleriniz biz de bıraktık korunmayı Allah'a emanet artık Ben de bazen olursa çok korkarım nasıl yaparım diye düşünüyorum ama test yapıp negatif görünce ya da regl olunca da üzülüyorum. Yaman bir çelişki hakkımızda hayırlısı olsun

Merhaba arkadaşlar, dert değil tabi ki. Fikirlerinize ihtiyacım var. Eşim evliliğimizin başından beri bebek istiyordu, Bende evliliğimiz oturunca çocuk sahibi olursak daha iyi şartlarda bakabileceğimizi söyledim. ikna oldu korunmaya devam ettim 4 yıl geçti üzerinden ben çalışmıyorum. Eşimde asgari ücretin 2 katını alıyor. şükür öyle aman aman bir hayatımız yok ama kendi yağımızda kavrulup gidiyoruz. Eşim tekrar çocuk istediğini söylemeye başladı bende istiyorum ama bir korku var içimde sürekli zihnim ertelemek istiyor. Sizce insan bebek için kendiniz hazır hisseder mi benimle aynı durumu yaşayan oldu mu yapıp da pişman olan

Herkes cocuk sahibi olmak istemeyebilir ennn doğal hakki, ama sizin 4 yil olmus ve hala istemiyorsaniz bu kesindir. Evlenmeden once konusulmasi gereken bir konu bana göre. Esiniz istiyor ve bu da onun en doğal hakki Boşanma durumuna kadar gidebilir bu, bosuna karsi tarafin hayatindan calmamak gerek. dimaam

Kendinizi hazır hissettiğiniz zaman en doğru karar ama eşinizde ister haklı tabii . push ; W

Çocuk yapmak için asla kendinizi hazır hissetmezsiniz.6 yıl sonra oldu çocuğumuz ki aşırı istiyordum. Doğunca da dünyalar benim olmadı ama şimdi iyi ki var diyorum

Konuyu okuyunca aklıma ilk gelen buydu

ben bu çalışmama tercihine bakarak çocuk fikrine çok da sıcak bakmadığını düşündüm açıkçası konu sahibinin. succulentaski

Aynı hislerleyim. Hatta böyle 2 konumda var burada mutlaka okuyun oradaki fikirler çok iyi geldi bana. Maddi manevi her şey tamam. Evliliğimiz belli bir yılı aştı. Biz istiyoruz ama içimdeki o hissi atamıyorum. Şuan korunmuyoruz ama sanki hamile kalsam sevinmez üzülürmüşüm gibi bir his. Korkuyorum hayatım değişecek diye acaba erken mi diyorum. Bir taraftan da çocuklu arkadaşlarımı görünce gözlerimi bebekten alamama, rüyalarımda anne olduğumu görme ve atamadığım bir Özlem. Çok garip bir ikilemdeyim. Hayır olsun.

Bazen insan "ne dertler var dünyada" diye düşünmeden edemiyor, Allah başka dert vermesin

Ben ilk cocugu istedim oyle koşa koşa yapmadim ama evlendikten 2 bucuk sene sonra doğdu Ben de ikinciye hiç hazır hissetmedim çünkü biliyorum başıma gelecekleri sonra kızımın kardeşi olsun istedim ikinciye hamileyim Ben şu kafadayım aslında bu düşünce varsa bir an önce gerçekleşsin çünkü erteledikce insan da da korkuyor ama deseydiniz Ben hiç cocuk istemiyorum o zaman tamam derdjm Busgok0606 2+1 minik kuş annesi 🐦🐦🐦 Anneler

Hazır olmak diye bir şey yok. İlk bebek hele. Ne olacağını bilmiyorsun, tam bi belirsizlik. 6 yıl ertelemiştim. Bi 6 yıl daha ertelerdim bana kalsa. Eşim bebek yapmayalım dese yapmazdım, istemezdim. Hamile olduğumu öğrendiğimde tüm gün ağlamıştım. Ama doğduktan sonra bambaşka. Çok seviliyor çokk myadesmom Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

aynı soru benim kafamda da var. Sanırım biz bebeğe hazırlanamıyoruz, bebek bizi kendine hazırlıyor. Şu an için vardığım sonuç bu oldu benim.

Kendini çocuğa %100 hazırım diye nitelendiren bir kadının çılgın olduğunu düşünürüm. Mantıklı olan zaten belirli bir seviye de olsa kendini sorgulamak zaten. Hele bulunduğumuz coğrafyada çoğunlukla çocuk ve evle ilgili sorumluluğun yüksek oranda kadında olduğunu düşünürsek. Hazır mıyım, yapabilir miyim diye sormak çok doğal. Ama kendinizi siz daha iyi bilirsiniz. Çocuk istiyor musunuz bunu düşünün önce.

Bence hazır olmamak farklı hazır hissetmemek farklı. Evet çok yeni bi his, anne olmadan annelik ne demek bi bebek sahibi olmak ne demek anlamayabilir bir kadın. Hazır hissetmemek buradan kaynaklanıyor olabilir. Çok da haklıdır ama çözümü yoktur anca içine girince öğrenir anneliğin. Ama 2 asgari 3 kişiye yetecek mi mesela? Çocuk masrafını ben KK'ye üye olunca öğrendim. Bi yerlerden kısmak gerekecek, bu kısmaya hazır mısınız? Şu ankinden çok farklı olacak çünkü. Ya da tartışmalarınız vardır, kendi kişisel sıkıntılarınız vardır. Günlük güneşlik bir zamanda çok fark etmezsiniz ama en ufak bi boşlukta bunlar fırlıyorsa anne ya da baba olunca bunlar nolacak, yok olup gitmeyecekler çünkü. Kafanızda bu tür şeyler varsa beklemek bence en doğrusu.

Bence insan asla hazir hissetmez. Biz de 3 bucuk sene korunduk. 30 lu yaslarimdan sonraya virakmak istemedigim ve de o sirada yakin bir arkadasim denemye baslayip 1 sene olmayinca, zaten bir sure olmamasi ihtmali de var, ee gebelik vs derken 30 a varicam, korunmayi birakalim hadi dedik, birsktigimiz hafta hamile kaldim. Cok fena halde şok oldum. Sanki kazara olmus gibi, afalladim. Ana alıştım. Simdi 4 aylik oldu kizim. Cok guzel bir sey gercekten. Evlenir evlenmez cocuk isteyen eşlere ben de aşırı ayar oluyorum, damızlık diye mi aldin beni hayirdir kafasina giriyorum afafsgrh ama 4 sene olmus artık esinizin de istemek hakki ve dusunulebilecek bir sure bence

Bence hazır olunan bir zaman dilimi kesinlikle var ama sizin durumda yapsanız da hazır olacakmışsınız gibi. Yani bi insan anne olmayı ya ister ya istemez. Ortası yok gibi

Asla tam olarak hazır olmuyorsun hep Bi acaba oluyor hep Bi tedirginlik yapabilir miyim, yetermiyim, ya herşey zor olursa, ya bakamazsam diye gidiyor bu liste ilk çocukta da böyle 2. de de aynı hisler oluyor dogduktan sonra da devam ediyor iyi Bi annemiyim dogru yetiştiriyormuyum diye gidiyor yani böyle olması da çok dogal sonuçta bir insan dünyaya getirip büyütüyorsun büyük bir sorumluluk

İki gebeligimde plansız oldu bebeğim şu an 5 aylık ve sanırım diş çıkarıyor ve bütün gün hiç durmadan ağladı şu saat oldu daha yeni uyutabildim ama bende bittim çok zor evet ama şimdi yanımda uyuyor melek gibi öyle tatlı ki zaten tatlı olmasa sevilmese katlanılmaz ama şunu biliyorum artık geçecek bu günlerde hatta dönüp bu zamanlarını özleyeceğim I

Bu hayatta neyi öğrendin dersen çocuk yapacaksan kendine güveneceksin onu öğrendim. Yeri geliyor eşin de babalık izni bitti hadi kaçtım ben deyip gidiyor. Herkes birer birer gidiyor sen kalıyorsun. Hamileyken verilen vaadlere, sen doğur ben bakarımcılara güvenmeyeceksin canım konu sahibi kendine güveniyorsan yapacaksın ben bunu anladım. Ömründen 2-3 sene gidiyor çocuk yapınca ama değer mi diyorsan bence değer.