Başımın içinde dolanıp duruyor hayatın yükleri. Omuzlarımdan saldığım kederleri yeniden yükleniyorum omuzlarıma. Anlasan anlaşılır olur muyum sana. Bilmediğin kadar küçük yüreğim. Bilmediğin kadar hasta. Gitmeye mecali yok senden. Kalmaya mecali yok sende. Şaşırıp kaldığım bir sabah düşüsün sen uykunun ansız bölünüşlerinde ancak hatırlanabilen. Hatırlandığında yüzünde ne tebessüm ne de hüzün bırakan bir sabah düşüsün. Belki de bu yüzden hatırlanırlığınlayım yirmi dört saatinin her dakikasında. Keşke kolay bir şey olsa seni sevmek ve keşke kolay bir şey olsa seni düşünmemek. Gereksiz bütün ayrıntıları yaşıyorum tekrar ve tekrar hayatın manalı manasız yerlerinde. Bir yere dalıp gidiyor gözlerim. Yüreğimin sessiz yasları tuttuğu vakitlerde. Bu kadar olmasan bende diyorum yorgunluğum bedenime asıldığında. Küçük isyanlar söylüyor benden izinsiz dilim ve küçük isyanlarımı siliyor hemen aşksın sen diyerek. Ben ne yapsam sana dönüşüyor yaptıklarım. Hüzün denizimin dalgalarında boğulduğumda bir sen oluyorum kendimi kurtarıcı. Umut selleri yağdığında bir el oluyorum ve belki de bu yüzden hep gidip geliyorum gözlerinde. Kalmaya gelsem yüreğine bir korku asılıyor yüreğimin ucundan. Yanıp tutuştuğum bütün korkularımı çekip alsan benden. Yasımı bu kadar büyütmesem teselli gözlerin beni gördüğünde. Olmasam artık siyah masalın canı acıyanı. Hayatın yükleri omuzlarımda yine vakit umutsuzluğa gebe. Susarım bu yüzden sana, konuşurum içime. Anlamsız hıçkırıklara dönüştü yine gecemin üçü. Anlamsız ve bitmeyen hıçkırıklara. Uzansam yanına sessizce; geçer mi siyahım? Bu yağmurlara kalışım diner mi sarıldığımda gölgene? Birkaç dakikada biter mi gecemin üçünde ki kendimi yitirişim? Bugün nisana kar yağdı bulutlarımdan siyahım. Tuttuğum dileği kayan yıldızlar ulaştırmadı ulaşması gereken yere. Bugün üşüdüğüm yerde kıpırtısız kaldı bedenim. Yasımı göremeyenim, yaşadığımı sanıp da öldüğümü hissedemeyenim kar yağıyor iliklerime. Isıtabilirsen ölmekteyim, gömme beni beyazların içine. Git baharı getirsin sesin. Git kalma bende sessizliğinle. Aynamda gülümseyen gözlerine bakıyorum, yüzüme çiziliyor sensizliğin kalın hatları. Dalıp gidiyorum olduğun şehirlerin ıslak caddelerinde. Avucumda sıcak elin. Yetişemediğimiz bütün otobüsler beklemese diyoruz içimizden. Adımlarımız koşuyor içimiz kalıyor caddeler boyu. Gözlerini yakalıyorum gözlerimin içinde. Aşk uğruyor aynamda yüzüme. Gülümsüyorsun sen, gülümsüyorum ben. Omuzlarımda hayatın yükleri iyi ki tanıdım seni oluyor mırıldandığım kelimem. Omuzlarımda hayatın yükleri iyi ki varsın siyahım... netten alıntı