Yok, ihtiyacı yokmuş. Benim antidepresanları kullandığım dönemde bile bana hastaymışım gibi davranıyordu. Aman bir iyi bir kötü benim de dengemi bozuyordu attım kendimi olabildiğince uzağa işte.

Ay zaten dedi birkaç kez beni yanına alırsın falan direkt söyledim imkansız unut diye. Kendim zor aldım oturumu mesleğim olduğu ve evlendiğim halde. Ya zaten ben yurtdışına geldiğimden beri bi prenses oldum herkesin gözünde. Kimsenin samimiyetine inanasım gelmiyor.

Anladığım kadarıyla duygusal bir anne kız bağınız yok, bu yüzden gerçekten ne düşündüğünüzü annenize net şekilde söyleyebilirsiniz. V

Valla kuşum ayyynen dediğin gibi yapmaya çalışıyorum, burada olan biteni çok anlatmıyorum. Mutluysam göze batıyor çünkü. Korkuyorum mutluluğumu paylaşmaya vallahi. Dengeyi kuramıyorum bazen ne yapacağımı. Şu an virüsten sınırlar kapanabilir çok heveslenmeyelim dedim. Bi bakayım duruma şu birkaç ay içerisinde. Çünkü en az 10bin tl masraf olacak onu getirmem. A Ankee Nirvana Anneler

Valla bu gidişle evliliginiz bile zarar görebilir, anneniz değişmez onca strese bide onu eklemeyin bnce

Uçağa binip gelecek, bebek daha minicik, her türlü hastalık ve de tabi ki covid. çok riskli buldum. Allah korusun, ama küçücük bir ihmalkarlık ne sonuçlar doğuruyor, yenidoğan bu. lohusalık zor bir dönem zaten, minicik bebeğinizle sakince geçirin bence. yaa zaten ilk doğunca öyle minik oluyorlar ki işleri güçleri meme emme, uyuma... napacak ki anneniz, eşiniz ev işi yemek vs iyiyse ve anlayışlıysa onla birlikte bakarsınız. yani o kadar yolu gelecek ama belki doğru dürüst bebişle vakit geçiremeyecek, sizin aşırı hassas bir döneminiz olacak o aralar hem de, üstüne de covid. bence sonra gelsin ya da siz gidin.

Zaten eşim bebeğimiz birkaç aylık olsun toparlanalım gideriz Türkiye'ye annen görsün diyor. Yani bir yandan da bencillik mi ederim acaba buraya getirmesem diyorum. Vicdan yapıyorum. Aman diyorum sonra da kendini düşün biraz da az mı çektin zamanında.

Aynı şeyleri düşünüyorum ne kadar üzücü halimiz anneme mutlu bir şeyimi anlatsam kötü yerini bulur gözüme sokar sağolsun. Şuan sırf annem olduğu için görüşüyorum hakkı var diye yoksa hiç mutlu değilim. O kadar zor ki seni çok iyi anlıyorum. Çocuğunla bambaşka olmak için elinden geleni yap biz alt kuşağımızdan sorumluyuz. Kendinizi yormayın hem eşin de demiş birkaç aylık olunca gider gösterirsiniz.

Bence doğumdan sonra gelsin, siz kendinizi toparlayınca. Çünkü anlattığınız kadarıyla canınızı sıkacak potansiyele sahip, üzüldüm

Benim bakış açım keskindir. Annem de annen gibiydi zamanında. Ailevi ilişkileri kötüyse, kocasıyla boşandıysa bana ne? Destek oldum baktım bana zarar veriyor, yollarımız ayrıldı. Tek çocuk olmam bir şey ifade etmiyor. Başka yapsa da bakamazmış. Ben kimsenin benimle alakasız dertlerini kendime dert edinmemeyi annem sayesinde öğrendim. Ben keskin o keskin derken senelerdir görüşmüyoruz, çocuğumu vs de görmedi. Şimdiki aklım olsa kendimi koruma amaçlı daha da keskin olurdum. Zira psikolojik şiddet gördüğümü bile seneler sonra idrak ettim. Hayatımda olsa anlamazdım muhtemelen. Netlik iyidir.

Belki bu geliş her şeyi yoluna koyacağınız güzel bir başlangıç olur. Ona gir fırsat ver bence

Annen kendine dışardan bakabilseydi kendini sevmezdi beğenmezdi. Demek ki isteyerek yapmıyor, farkında değil. Ben affetmenin insanı rahatlattığına inanıyorum. Herkesi olduğu gibi kabul etmeye çalışırım annem de dahil. Bilseydi yapmazdı diyorum. Olaylara büyük pencereden bakmanı tavsiye ederim. Keskin sirke küpüne zarar

Teşekkür ederim. Yani olabildiğince onu da anlamaya çalışıyorum fakat bazen o kadar bunalıyorum ki.

Yok yav, olmuyorsun. Hatta pişman oluyorsun, kendine sövüyorsun, kafama s. çm nerden bulaştım yine diye.

Mutsuz olacaksan logusa doneminde kimseyi istemiyorum de annene, insan zaten yorgun gergin oluyo

Yeşil cazibesidir o

Ben bencil olmanızdan yanayım. Ok anneniz çekmiş ama sizin suçunuz ne. Lohusalık çok zor bir dönem, tahmin ettiğinizdende zor olabilir annenizin yanınızda olması. Maddiyatı bahane edin, çocuk doğduktan bir süre sonra siz gidersiniz yanınıza. Hem bebekle ilişkiniz oturmuş olur, hemde bi aksilik olursa işi bahane eder erken dönersiniz gerekirse.

Büyük ihtimal öyle yapacağım. Zaten her ay bin tl gönderiyordum geçen ay baza takımı aldım ona kendi seçti bir de buraya getirsem iyice sıkıntıya gireceğiz. Bebeğe bir şey alırken 2 kere düşünür oldum bu yüzden. Nasılsa eylülde gideceğiz yanına. dyakamoz Guru Anneler

Kız benim kaynana da böyle, çok dillidir, kendini pek acındırır. Tam düzeldi, yola girdi, aman iyi iyi dersin, çok sürmez pişman etmesi.

Sağlıkla doğsun bebeğiniz :) bence gelsin anneniz hem torununu görür hemde belki pismanliklari vardır.

Benim öyle kıskanç yapım yok ya. Ne düğün yaptım ne bir şey. Hiçbir şeye özenmemişimdir şu zamana kadar. Hep huzurum olsun keyfim yerinde olsun yeter dedim. Zaten anneme evlendim dediğim gün de havalara uçmadı mutluluktan. Hamileyim dedim yine sevinmedi. Olaylara hep negatif tarafından baktığı için. Bebeği birkaç ay sonra görse de olur gibi.

neler olacağı o kadar belli ki. geldiği gibi ne dırdır, ne istekleri ne özlemleri bitecek. bana bakın, beni gezdirin, benimle ilgilenin, ayyy bunaldım keşke gelmeseydim, kocana bak biriyle mi görüşüyor, kesin aldatıyor seni, bıktım bebek ağlamasından... size kalan yardım değil sinir stres olacak

Doğumdan sonra gelsin.

Kesinlikle gelmesin yaninıza. Dogum ve lohusalik zinan olur size benden d3mesi. Hayatinizın en ozel ani olacak heba etmeyin. İnsan herşeyi unutuyor ama doğum ve sonrası yasadıgı şeyleri hiç unutmuyor

Çok haklısın. İlk doğum deneyimim olacak ne yaşayacağımı bilmiyorum sonrasında. Zaten şu suçluluk duygum gitsin diye sizlerin fikrini alayım istedim. Teşekkür ederim.

Haklısın katipcim, bakalım son 2 ayım zaten. İyi kötü halledeceğim durumu.

Haklısınız. Teşekkür ederim. Zaten bunları duymaya ihtiyacım olduğu için yazdım buraya.

Çok koymuyorsa yolla, olduğu yerde tut böylece. Şimdi giden az paran, geçinemeyip yanına gelmeye kalkarsa daha kötü olur.

ayy o kadar herkese demişse ben annemi getirtirdim yanıma kıyamazdım sanırım illa bi çorba falan yapar bence, çocuğa bakar eder.

Acaba annenizin bu hareketleri yüzünden boşanmış olabilirler. Belki babanıza haksızlık ediyor olabilirsiniz. Yani anneniz hiç normal gelmiyor bana Bu arada benim anneannemde böyle çocuklarını hiç sevmez ama kendisine baksınlar ister. Torunlarını özellikle nefret eder bizden. Benim annem ve teyzemler de anneanneme mesafe koyuyorlar ama sonunda dayanamayıp anne o deyip yine gidip temizliğini yemeğini yapıveriyorlar... Yani yinede vicdan yapacaksanız tamamen sırtınızı dönmeyin alttan alın hevesi varsa gelsin... E

Bebeği Türkiye'de görmesi daha hayırlı gibi görünüyor. Evlatliginizdan kaybetmezsiniz. Ama benim annem de keşke yanımda olsaydı, çok özendim elaleme diyeceksiniz siz bilirsiniz

Bence olgun kadinsiniz. Annenize empati ile yaklasiyorsunuz. Annen bana bayağı tuhaf geldi. Boşanma süreci sancılı da olsa bunu çocuktan çıkarma ona yansıtma çok sacma. Çünkü evlilikte en masum şey çocuk. Kimse ailesini secemiyor sonuçta.

Merhabalar güzellikler, Hep milletin derdine bir şey yazıyorum dedim bugün de kendi derdimi yazayım. Havalardan herhalde bir depresyon halleri geliyor yoksa. Şimdik kısaca özet geçiyorum sizlere, benim anne baba ayrı. Baba dahil o tarafla görüşmüyorum yani anlayacağınız hayatımda bir annem var. Ben lise yıllarımdan beri kendi paramı kendim kazanırım. Öyle yük olmuşluğum falan yok kimseye. Zaten sonra üniversite, yurtdışına taşın, evlen şimdi de bebişimi bekliyorum. Neyse, annem bu babam kişisinden çok çekti, boşanma falan çok olaylıydı. Tüm bunlardan sonra annemin psikolojisinin çok sağlam kalmadığının farkındayım. Yaptığım hiçbir şeyi beğenmez, sürekli söylenir küçüklüğümden beri. Yani pozitif bir insan değil. Ama annem işte, çok çekti o adamdan aynı zamanda çalıştı, hayata tutundu yine de hakkını ödeyemem. Ödeyemem de, az da çektirmedi bana. Lise yıllarımda evden kovmalar, babanda kalsan ne olur sanki senin yüzünden evlenemiyorumlar, hayatımı sana harcadımlar, eve gelen sevgilileri kendisinin gitmeleri falan filan.. Kendi kendimi büyüttüm ben. Neyse geçmiş geçmişte kaldı ben büyüdüm, attım kendimi yurtdışına eşimle tanıştım kurdum hayatımı bir şekilde. Tabi şimdi annem bir samimiyet kurma çabasında. Yani nasıl desem bilmiyorum, eşimin annesi her gün arar sorar hamileyim diye, bir isteğim veya sıkıntım var mı diye. Meyveler alır gönderir eşimle falan. Samimiyetini görebiliyorum anlayacağınız. Kendi annem bu kadar umursamaz, öyle haftada 2 arar nasılsın diye de sormaz pek. Çok ağrılarım var, kist oluştu falan öyle rahat bir hamilelik geçirmiyorum bu arada. Yahu tamam, çocuk değilim öyle aman aman ilgi beklemiyorum zaten. Ama insanın içi bir burkuluyor. Aradığında da değişik değişik konuşuyor, yok kocana söyle bilmem ne hesabında ilişki durumunu evli yapsın kızlar yazar ona. Yahu diyorum ne alaka ya? Benimkisi sever bilgisayar oyunlarını neyse annem diyor git kontrol et başka şeyler yapmasın bilgisayarda. Allahım sabır. Bizim zaten sağlıklı bir ilişkimiz var eşimle, güveniriz birbirimize. Kaldı ki ben hamile hamile böyle saçma şeyleri mi düşüneyim? Özet geçeyim dedim uzun oldu ama vallahi içim dolmuş yazıcam. Yok onun iyisini aldır bunun iyisini aldır kocana. Diyorum sen bi karışma hele, kendimiz çalışıp kazanıyoruz biz karar veririz. Ee lafını verince de küsüyor triplere giriyor. Boşver twinky o senin annen, çok üzerine gitme diyorum. Şimdi de doğuma yanıma gelmeyi istiyor, e tabi her şeyi ben karşılamak zorundayım vize, uçak bileti vs. Bir yandan bebişin masraflar benim doğum masrafları bir ton şey kafamda. Annem daha doğru düzgün benimle ilgilenmez ama kaynanama mesaj atıyor ben gelicem onu çok özledim vs. Bana bir kere olsun özledim seni dememiştir. Ya zaten oldu olası sevgisini göstermez de neyse. Yaşadığı yerdeki herkese nispet yaparcasına diyor ben gidicem yurtdışına yanına. Yani şu yaptığı samimi gelmiyor işte. Kendime kızıyorum saçmalama twinky diye ama vallahi samimi gelmiyor ya. Heyecanlı da değilim yanıma gelecek diye çünkü pozitif bir şey göremiyorum. Zaten doğum, lohusalık vs hassas olacağım ters bir laf eder moralim bozulur diye ödüm kopuyor. Amaaaan neyse, gelsin tabi torunu olacak sonuçta. O da az şeyler yaşamadı zamanında, sevgi görmedi. Ama insan çocuğunu önemsemez mi ya? Öyle yazayım dedim içimde tuta tuta bir hal oldum. Okuduysan buraya kadar teşekkür ederim çiçeğiiim. Bende durumlar böyle. Belki benim göremediğim bir açıdan görürsünüz olayları. Haydin öpüldünüz.

Kız yok zaten eşim hiçbir şey bilmiyor. Annem ona karşı melek zaten. Allahtan arada dil problemi var benimki türkçe bilmez annem de ingilizce. Ben eşime hiçbir şeyi yansıtmıyorum. Ondan zaten içim şişti sizlere yazayım dedim.

Haklısın. Bunları duymaya ihtiyacım vardı benimde akdi takdirde vicdanım susmuyor. P

Ben aile konularında annendir doğurmuş, babandır büyütmüş naparsa yapsın boşver görüşünü aslaaaa kabul etmiyorum. siz de annenizin size uyguladığı psikolojik şiddeti "ama o da çok çekmiş" şeklinde yumuşatmaya hatta görmezden gelmeye çalışıyorsunuz. Ama bakın olmuyor değil mi? Zaman zaman öfke hissediyorsunuz muhtemelen öfke hissettiğiniz için de kendinizi suçluyorsunuz. Hatta size şunu söyleyeyim anksiyete sahibi olmanızın sebebi anneniz dahi olabilir. Yerinizde olsam olayı duygusala bağlamam. Hayatınızı kurmuşsunuz. Anneniz size iyi gelmiyor. Bence bize iyi gelmeyen ker kimse araya mesafe koymak akıl ve ruh sağlığı açısından en güzeli. Gelmesin doğumda. Lohusalıkta her şey çok zor zaten. Aile saadeti yaşayacak değilsiniz o dönem.

Hahah yok kııız benim baba denilen şahısta alkol, kumar, üniversiteli sevgililer, şiddet ne ararsan vardı. Ondan dedim zaten annem çok çekti diye.

Ne kadar sorunlu da olsa anne annedir. Tabiki annenizden vazgeçemezsiniz. Doğum ve sonrasında insan annesine illaki ihtiyaç duyar. Ama yanınızda olup size beklediğiniz desteği vermezse bu sizi daha eksik ve yalniz hissettirecektir. Bebeğiniz doğduktan sonra anneliğin ne demek olduğunu daha iyi anlayacaksınız. Annenizin davranışlarını artık bu hissi bilerek değerlendireceksiniz. Belki daha önce önemsemediğiniz sözleri, tepkileri bile gözünüze batacak. O yüzden o yanınızdayken yasanacaklarin garantisi yok. Baktınız kendinizi gerçekten kötü hissettiniz o zaman siz onun yanına gidersiniz. O yanınızdayken git diyemezsiniz ama siz giderseniz baktınız annenizle olmak iyi gelmiyor istediğiniz an geri dönebilirsiniz.

Söz konusu anne olunca toplumdaki anne rolünden ötürü öyle hissetmeniz çok doğal ama inanın lohusalık çok hassas bir dönem. Canınızı sıkacak ekstra bir şeylere gerek yok zaten bebekle artık tek beden de olmamak bile insanı üzüyor bir süre Bir de insan annesinden her zaman daha çok etkileniyor. Başkası canınızı sıksa kızarsınız gerekirse tartışırsınız gider ama annenizle konuşmasanız içinizde kalacak konuşsanız bir de suçluluk duygusu ile boğuşacaksınız. Yani hiç gerek yok bence ama tabi son karar sizin

Gelmemesi sizin için daha iyi olacak gibi

Annen illa oraya gelmek istiyorsa bunda bir iş var. Başını belaya mı soktu ki? Ya da sana yerleşmeyi düşünüyor. Derdi sen değilsin o belli.

senin derdin başından aşkın olacak zaten o süreçte, bir de gereksiz kaprisler, bir ton masrafla uğraşma. gelmesin. ilişkini de minimum düzeyde tutman hayrına olur. enerji emiyor mübarek.

Lohusalık sürecinde maalesef duygular çok karışıyor. Anlayışa ve pozitif düşüncelere en çok ihtiyacınız olan dönem. Annenize haksızlık olmasın diye yanınıza gelsin istiyorsunuz ancak muhtemelen gelmesi her iki taraf içinde daha zor olacaktır. Belki şuan gösterdiğiniz olgunluğu o zaman gösteremeyeceksiniz. Alttan alamayacaksınız. Geçmişe dair kızgınlıklarınızı lohusalık psikolojisi ile yüzüne vurabilirsiniz. Benim de çocuğum var. Bir annenin babana git diyebilmesini pek mantığım almadı. O yüzden anneniz bana bile samimi gelmedi. Siz, doğumdan sonra manevi olarak annemin eksikliğini hissetmem diyorsanız hiç düzeninizi bozmayın derim.

gelmesin, hiçbir şekilde istemiyorum diyin. sonrasında isterseniz siz annenizin yanına gidersiniz ziyarete

Dediğin şeyi bizzat babam ve abime uyguladım. Görüşmüyorum görüşmeyi de düşünmüyorum. Fakat ne bileyim ya, anne olunca durum insan 2 kere düşünüyor. Belki de hamilelik yüzünden bu kadar hassasım ve sağlıklı düşünemiyorum bilmiyorum. Teşekkür ederim

Annen resmen kaynanam. 4 çocuk doğurmuş hiç ana olmamış. Evet, çok çekmiş, anneni 5 e katlar diye düşünüyorum. Ben de eşin gibiydim, ah yazık neler çekmiş, anneni bırakma, haftada bir de olsa ara sor, elini çekme falan... Sonra gördüm ebemi. :) Adam anasını biliyor, sen de ananı biliyorsun, eşin de benim gibi bin pişman olunca umarım haktan yana olursun.

Teşekkür ederim

Sanki benim annemi anlatmışsın. Ben şöyle bir yol izliyorum şuan kendi hayatımla ilgili şeyleri mümkün mertebe anlatmıyorum ucundan kıyısından havadan sudan konuşarak geçiştiriyorum o da genelde hep kendisinden bahsettiği için birkaç aydır normale yakın bir ilişki yürütmeye çalışıyorum sana tavsiyem sende öyle yap onların psikolojisi bozuk diye bizimde bozulması gerekmiyor. İnsana ilk öncr kendisi lazım açık açık anne şuan sen gelsen bile yol masraflarını karşılama imkanım yok bebek için yeterince harcama yaptık ve daha doğumum var diye konuşabilirsin alınıyorsa da kendisi bilir

Ayy hadi ya ozaman anneniz bu adamdan çok çekmiş cidden sorunları var. Acaba bi psikolojik destek mi aldırsanız? nelluniverso Her birimiz kendimize ait bir Evrenin

Görür meleği sonra. :) Seni çok iyi anlıyorum, ben her defasında eşimin yüzündeki hüznü, hayalkırıklığını görüyorum, buz gibi soğuyorum. Çektiysen çektin kadın, en çok sen çektin, en çok sen yaşadın, tamam en çok sensin. Karşındaki evladın, çoğu anında yanında olmadın, tek başına büyüdü, şimdi her defasında utandırma bari.

ben sizi gayet hassas ve düşünceli buldum. annenize elinizden geldiği kadar destek oluyorsunuz, stres olacağı belliyse gelmesin, çünkü iki taraflı gerginlik oluşur. aileyi önemserim ama evlendikten sonra kişinin kendi çekirdek ailesi olduğunu ve onu önde tutması gerektiğini düşünüyorum. ve bebeğinizle ilk anlarınızı güzel, huzurlu hatırlamanızda önemli. bir arkadaşımın doğumuna annesi gitmişti ve konuştuğumuz zaman, o anlara dair genelde hüzünlü. onun annesi de sizinkine benziyor. kıza ne doğru düzgün yardım etmiş, ne bir tatlı söz, rahatlatma ve destek verme girişiminde bulunmuş. daha da strese girmiş arkadaşım. keşke kendi başıma olsaydım diyor. o anları bir de huzurlu hatırlamak vardı.

Seni sıkı sıkı basiyorum bagrima. Lohusalikta insan kendine bile katlanamiyo. Bence annen gelmesin olan bi gram psikolojini de onun bavuluna koyar yollarsin

Neden yolluyorsun, geliri yok mu? S

Bence de. Bir de ilk yurtdışı deneyimi olacak e gezmek görmek isteyecek ben o halde kılımı kıpırdatamam. Haklısınız. Zaten en başta virüs konusu beni rahatsız ediyor.

Yerinde olsam ayak bastırmam. Uydur bişeyler, durumumuz yok de, almıyorlar de, bul işte ne bileyim. Sen git yanına, doğum çok özel bir durum, ne olacağı belli olmuyor, bi de bunu çekme.