Öncelikle sevgilinin olmamasını dert edinmemelisin.. Zamanı gelince o da olur, zamanı gelince doğru kişiyi bulursun. :) Sonra okulda veya işte arkadaş bulmaya bak, sosyal ortamlara gir mesela okulda bir konu tartışılırken sen de fikrini söyle gibi.. Sıkıldıgında dışarıda gez dolaş diyeceğim ama ailem tutucu diyorsun belki sorun olabilir. Son olarak beceriksizim gibi bir cümle kurmuşsun. Eğer kendin hakkında böyle konusursan evet beceriksiz olursun. Pozitif düşünmelisin.. Kendine güven biraz herkes mükemmel değildir evet ama herkesin başarılı olduğu bir konu da vardır. Negatif düşünme hiçbir zaman :) Özgüvenini geliştirmek için de kişisel gelisim kitapları okuyabilirsin. Eğer evde sıkılıyorsan bilgisayar başına geçme hemen bu arada =) bilgisayar insanı daha asosyal yapar evde de yapabileceğin aktiviteler vardır mutlaka, müzik dinlemek, kitap okumak, yemek yapmak gibi. Veya dışarı çıkmak istiyorsan ailenle bu konuyu konuşabilirsin ya da sorun yaşadığın herhangi bir konu ile alakalı.. Umarım yazdıklarım yardımcı olur Allah kolaylık versin canım.. T

Sen böyle düşünerek kendine kötülük yapıyorsun bence. Hayat dışarda değil ki. Ailenle aranda ne gibi sorun var bilmiyorum fakat başkalarına hiç de özenme. Herkesin hayatı mükemmel değil, yüzü gülüp de içi ağlayan çok insan var. Meşgul olacağın işler bul kendine. Bu evine, odana bi dekorasyon olabilir. Ne bileyim ev konusunda becerikli olmak istiyorum diyosun gir mutfağa bişeyler yap :) Dışarı çıkamıyorsan arkadaşlarını eve çağır sanırım ailen bu kadarına karışmaz:) Ben yalnızlıktan hoşlanan birisiyim, fazla sosyal hyatım da yok ama yapmaktan hoşlandığm bi çok şey var :) Ayrıca bu kadar karamsar olma, evet hayat adil değil ama bu adaleti de insan kendisi sağlar. Belki çok çalışarak bütün imkanlara sahip olur belki de elindekilerle yetinir :) Saçmalamış olabilirim nolur kusura bakma ama kendini en iyi sen tanırsın

canim ya kendini hirpalama oyle hayat kimseye adil degil en iyi gorunenin bile bi dolu sorunu var... aileye gelice bence hayttaki en guzel en iyi dost aile cunku hep yaninda olan bi tek onlar... hersey zamanla gecer istedigin hersey olur ama umutsuz olma benimde oyle cok arkadasim yok ama assosyallikten degil kimseyle kolay arkadas olamam galiba birazda yanlizligi sevdigimden bir iki candan arkadas olsa yeter bence oyle dosluk kurmaya calis... kendini de cok uzme... kinokume düşenin dostu

29 yaşındayım. Hiç sevgilim olmadı.. Sana belki biraz moral olur diye yazdım. T

dekorasyon işini ben de düşündüm ama ailem benim odama bile karışıyor. zaten dediğim gibi ailemin ve evimizin durumu da sosyal olmama engel oluyor. evimize hiçbir arkadaşımı çağıramıyorum. hiçkimseyle sosyal bi hayatım yok. aç parantez bu durum kısmetimi de kapatıyor bence. geçenlerde yeni aldığım telefonum da bozuldu zaten. tamire vericem ve uzun bir süre gelmeyecekmiş. insanlarla irtibatım iyice kesilecek yani. itiraf etmek gerekirse ailem de çok mağdur. ben yine kendi paramı kazanıyorum ama ailem de benim elime bakıyor. ben ise iyi bir gelecek için birikim yapmak istiyorum. kazandığım paranın bir kısmı de ister istemez çarçur oluyor. mesleğim de fena sayılmaz ama daha iyi yerlerde daha iyi maaşla çalışmak isteyip başvuru yapsam da kabul edilmiyorum niyeyse.

işte sorun da orda zaten kendime bir türlü güvenemiyorum. özellikle çevremdeki insanlar kendime güvenememde etkili oluyor. itiraf etmem gerekirse bende aşağılık kompleksi var. evet acı ama gerçek bu. ayrıca okulum da bu haziranda bitiyor. arkadaşlarımdan da ayrılacağım. iyice yalnız kalacağımı düşünüyorum. bir tek eğitim konusunda iyiyim. elimde sürekli olarak para kazanabileceğim bir mesleğim var. ama sadece bu yetmiyor. ben ister arkadaşlık olsun ister ilişki olsun hep yalnız kalacağım bu hayatta gibime geliyor. spor, ev işleri falan derseniz onlara da mecburiyetten yönelirim galiba. S