haklısınız ama gelenleri reddediyorum, çevrem sürekli evlenmem konusunda baskı yapıyor, ailem rahatlardı bu konuda artık onalr da başladılar, annem özellikle yalnız kalmamdan korkuyor çaktırmamaya çalışsa da. akrabalarım bu özelliklerde birinin evlenmemesi çok garip gibi şeyler diyorlar, komşularım acıyarak bakıyorlar, yapayalnız lafını duyuyorum hep. sanırım" evde kalmak" böyle bir şeymiş. ve işin kötüsü, yaşadıklarımdan dolayı hiçkimseye güvenemiyorum, duygularım adeta yok oldu, ne zaman aşık olsam inanaılmaz ölçüde bir yıkıntı haline dönüştüm. zor toparlanan biriyim ve şimdi kimseye yer açamıyorum hayatımda. sevmeden de evlilik olmaz diyorum olur diyenler oluyor. yukarıya havale ediyorum ama konu sürekli ısıtılıp önüme geliyor. Pen_Swan eLite

teşekkür ederim, bahsettiğiniz kitabı okumuştum. şu sorunu şu şu yollarla çözüverin içerikli kitapların pek faydasını görmüyorum, çoğu aynı şeyleri diyor, hem Budist öğretinin içi boş geliyor. şu an bu konuya yazdıklarımı yaşamıyorum, konu eskiydi. :) şu an zaten bir ilişkim var, daha farklı konulara geçiş yaptım :)) tekrar teşk... Omni

dediklerinin hepsi doğru. bir şeyler kaçırıyorum hissi doğal olarak oluşuyor ve denilenlere zaman zaman daha fazla kulak kabartıyorum belki de. umarım vardır seveceğim birisiii. sempatiksalakcinni K

of kızlar of. kafama göre adam bulamıyorum, bütün şartlarım uygun ama aradığım insan mevcut değil. çok fazla kriterim de yok inanın, olmuyor. beklemiyorum da artık. tamamen kendime ait bir hayat kursam farklı mı olur acaba diyorum. bi erkeğe "sığınmaya" ihtiyaç duyacağımı söylüyor etrafımdakiler yalnız olsam bir şehirde vs. buna da inanasım gelmiyor. her neyse, yıllar akıp gidiyor, birinin hayatına girmem ve hayatıma onu almam imkansızlaşıyor. zaten erkeklere güven sıfır. çok öfkeliyim bu konularda. sadece yaşayıp gidiyorum. beklemek kelimesi benim için anlamını yitirdi. söylenenlerden, söyleyenlerden nefret ediyorum. dediğim gibi sadece yaşayıp gidiyorum. zaman daha da hızla aksın istiyorum. KurabiYe Yeni

öyle takintili piskolojik durumu iyi olmayan insanlardan uzak durun derim ben duygu sömürüsüyle kimse kimseyle evlenemezki

ayy ben 22 yaşındayım üstelik daha mezun olmadım son sınıftayım üstelik iki tane ablam var benden büyük hala evlenmiyor musun okul engel değil falan diyorlar. .

Aglama canım boşuna..:kedi: zaten kaderinde ne varsa o olur..!:teselli: I Interrex

gecmıste yasadıgın bır ılıskıyse senı bu duruma getıren.. bunun ustesınden tek basına da kalkabılecegıne ınanıyorum.. gecmıste ne yasadıysan yasandı ve bıttı.. ama dogru ama yanlıs.. ama hata dersın yasadıgına ama ders.. nasıl sıfatlandırmak ıstersen o sekılde sıfatlandır.. bır cok bayanın gecmısde yasadıgı, mutsuz bır ılıskısı vardır dıye tahmın edıyorum.. benım var mesela.. ve uzunca bır sure kımseyı sokmadım hayatıma, dısarıya bıle cıkmamıstım, kendımı soyutlamıstım resmen..2 senem bu yuzden cope gıttı.. sımdı bı tarafımıda yırtsam asla gerı getıremeyecegım 2 guzelım senem.. degdı mı?tabııkıde hayır.. ama unuttun mu?ustesınden geldın mı?evet... ama ustesınden gelmem ıcın 2 senemı heba etmesem de olurmus onu anladım.. kendı kendıme konustum hep.. bu sana ders olsun dedım bunu yasaman lazımmıs ve yasadın, bıttı.. sımdı onune bak dedım.. sureklı kendı kendıme.. ve suan donup baktıgımda, sankı o gunlerı yasayan ben degılım.. ve ne zaman kı eskı halıme dondum, o zaman karsıma bır suru kısı cıkmaya basladı.. sankı hepsı benım kendımı gelmemı beklıyormus gıbı bır bır ortaya cıktılar... o yuzden dıyorum ya ustunden negatıflıgı attıgın an zaten gerısı corap sokugu gıbı gelıyor.. psıkolojık destekte alabılırsın bu surecte.. ama ben kendınde halledebılırsın dıye dusunuyorum.. yorumlarından yola cıkarak konusursam eger; gayet guclu ve ayakları yere saglam basan bırıne benzıyorsun... bu yuzden kendınde halledebılırsın ıcındekı problemı.. K

eğer kendini çaresiz hissediyorsan bi psikiyatre gitmeni tavsiye ederim. işlerinde uzman oldukları için, snein hiç düşünmediğin bir bakış açısıyla sana şahane yol gösterebiliyorlar. ilaca gerek yok.

o kadar tanıdık geldi ki? ilk kez başka bir okula tayin istedim... ilk görev yerimle aynı ilde bir anadolu lisesine atandım 3 yıl önce...4 yıl bir başıma yaşamıştım hayatın tüm yükünü bir başıma sırtlanmıştım güçlüydüm ama yalnız... tayinim çıktığında ilk kez koydu bana yalnızlık... o zamana kadar çevremde bir sürü arkadaşım vsvs vardı... taşındım annem yardıma geldi bikaç gün sonra o gitti babam geldi bi kaç gün sonra o da gitti.. evim muhteşem deniz manzaram ve ben el elde baş başta kaldık... yaş 31... bir süre kendimi dümeni kırık bi tekne gibi hissettim hayat bana ne getirirse günde onu yaşıyordum... bıkkınlık boş vermişlik vardı içte ama dışarda hayatı sonuna kadar dolu dolu yaşayan biri... evlensemiydim? hayır çünkü gerçekten severek, sevdiğim kendimi tümleyeceğim bi insan istiyordum... yoksa evlenmesem de olurdu... derken atandıktan 7 ay sonra çıktı karşıma... hayat yükümün büyük bir bölümünü aldı omuzlarına ve hala seve seve taşıyor... 33 yaşımda evlendim.. ve hergün iyiki beklemişim diyorum... iyiki beklemişim seni kuzucum... baskılar, sorular olmadık insanların laf söylemesi... yıllarca umursamadım şimdi çok mutluyum... herkesin hikayesi aynı olmaz... ama endişelerle acabalarla, ya yalnız yaşlanır mutsuz olursam endişesiyle yaklaşma kimseye sadece hayatını yaşa arkadaşım sana getirdiklerini farkederek... zamanım geçiyor endişesiyle bişeyler yapma... bırak geçsin zaman... yaptığın herşeyle mutlu ol, başardıklarına odaklan... dilerim kısa zamanda en iyisini getirir zaman sana...

gayet saygılıyım... ben de sizden rica ediyorum aynı saygıyı...

Mutsuz bir evliliktense "evde kalma "tabiri yeğdir:1closedeyes: Elektrik alamdıysanız uzatmanın alemi yok Bu hayat sizin, başkalarının isteklerine göre harekete demezsiniz Reddedilseniz ağlayın diyeceğim de, sşz reddeden tarafmışsınız Bunun keyfini çıakrtın bence :1closedeyes: K

Nasip olsaydı reddemezdin heralde. Bence nasip değilmiş canım hiç üzülme Hayırlısı çıksın karşına inşallah :Saruboceq:

unutma kendine dert ortağı deil sevgili&eş arıyosun, insan bazen üzülüyo ama napalım hayat böyle...

hiç üzülme... prensini bulmak için bunların hepsi. reddeden o da olabilirdi. bu işler böyle.

Sen ilişkinin başından kendini negatif yüklüyorsun. Olmayacak diye... Bunca olumsuz tavırlar, negatif elektrikle sürekli söylediğin sona kendini ve karşındaki insanı kendin sürüklüyorsun... Olumlu olmayı dene, hevesini kıracak şeyler oldukça gene ve gene... Eminim ki mutlu son denilen 'evlilik' mertebesinde sana uygun eş olacak kişiyi ancak böyle belirleye bilirsin. :sm_confused: Her şeyi kontrol altında tutmaya da çalışma. Bırak rüzgar seni yönlendirsin kim bilir, sürprizlerin nerede ve ne zaman çıkacağı belli olmaz... Zaten böyle olacak diye başlayacaksan başlama zaten emeğine yazık... O kişinin de senin de... Ne verirsen onu alırsın... Şüpheyle bakma artık hayata. . push ;

diğer konuda yalnızlık güzel bir hediyedir dedim yalnız kal o zaman dediniz, şimdi de çok eski bir konumu gündeme getirerek kendinizce beni acıtmak istiyorsunuz. artk bir şey demiyorum size. Omni

yaşım 31 ailem sürekli yanımda değil. yapayalnızlık şöyle, ben her işimi kendim yaparım, her yere kendim koştururum, bunları güç olarak görüyordum ama insanlar öyle değerlendirmiyorlar. önemli değil söylenenler diyebiliriz belki ama etkili.

5 Parmağın 5 i bir mi ki, insanlara aynı güvensizlikle yaklaşıyorsun?:umursamaz: İlla evleneceksin diye bir şey yok, ama yalnızlık Allah'a mahsus... a. s Birini sevip evlenmen için önce onlarla tanışman ve güven duygusunu hissettirmelerine izin vermen lazım... :1closedeyes: Bu dediklerim de kaçarak olmaz... lmaz: Korkularınla yüzleş! yerimseniben Şu dünyada herkesin bir eşi var, yalnızca senin cesaretli olman lazım tanıma konusunda. opuyorumnanaktan Unutma bir insanda cesaretin 'c'si yoksa esaretin tamamı vardır. :lepi: Yalnızlığın seni esir almasına müsaade etme! sengözlerimebaksanab decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

sen hiç etkilenmedin mi

pardon yaşınızı yazmışsınız. benim abim 35 yaşında evliliğin lafını bile ettirmiyor çokta mutlu yaşıyor tabii bayanlar için toplum biraz fazla baskı yapıyor bu konuda ben de 26 yaşındayım hala öğrenciyim ama etraf şimdiden başladı. inanılmaz sinir bir durum insanı hayattan soğutuyorlar ama hazır değilsen kimse buna seni zorlayamaz herkes evlenip şişman bir anne olmak zorunda değil öyle değil mi :)) tanıdığım çok bayan var 30un epey üstünde bekar ve hala fıstık gibi evlilik insanı göçertiyor bana sorulursa. Precious ruhum, ömrüm, herşeyim. . tek ayak

tip olarak değil, ses tonu belki biraz. ama asıl anlattıkları sanki dert ortağımmış gibi oldu bi an. bi de çok üzüldüm filan dedi, kendimi reddedilen erkek yerine de koyup üzülürüm ben, off ben.

cekhu, HayyaL teşekkür ederim kızlar. tamamen haklısınız... amin ceku, amin. decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

sağol mafoldumben aminnn sipsip52 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

vah vah... anlaşılıyor herşeyin nedeni...

evlilik laf olsun diye millet sussun diye yapılacak bir şey değil.. kimi 20sinde evlenir kimi 40inda.. ne zaman nerede doğru insanı bulacağımızı bilemeyiz.. cevre baskısı.. ooof su cevre baskısı.. bugün sevmediğin biriyle evlendiğinde de yanında olacak mı o cevre? sen üzüldüğün için üzülecek mı? sanmıyorum..4 duvar arasında yaşadığını bir sen bileceksin.. o yüzden bu seslere kulaklarını tıkaman lazım.. sevdiğini mutlaka bulacağına inanıyorum..

: ) sevindim Allah tamamına erdirsin foruma yeni oldugum icin mesaj tarihlerine bakmayı atlamisim kusura bakmayın sevgiler

kaç yaşındasın ki? herkes evlenmek zorunda değil bence tuaf olan ömür boyu bir kişiye kelepçelenip kalmak. hayatını yaşa gerisi kısmet.

teşekkür ederim lirik_güzel, güzel dileklerin için... çiğdem_k, şanslıymışsınız, yalnızlıktan çok da şikayetçi değilim diye teselli ediyorum kendimi ben de. yalnız yaşlanırsam endişesini hissetmiyorum, bu sebebi baz alarak yaklaşmadım kimseye, belki de yaklaşmak gerekir, kim bilir... kader.

Yüz kiş talip olur, ama siz içlerinden birini seçersiniz. O an geldi mi zaten her şey kendiliğinden olur. Aklınıza, kalbinize hitap edecek kişi bir yerlerde sizi bekliyor, bunu unutmayın... yerimseniben