0-3 yas donemi cocugun temel guven duygusunun gelismesi icin kritik bir donem. Cocuk bu surecte duzenli bir hayat ihtiyaci duyar bu donemdeki bir cocugun hayati gereklilikler disinda ailesinden ayri kalması (haftada 1 gece de olsa) dogru degil. Bagimli cocuk muhabbeti yapan arkadaslar acsin biraz okusun güvenli baglanma nedir, guvensiz baglanma nedir, kaygili baglanma nedir vs Baglanmayla bagimliligi karistirmayalim lutfen, her cocuk ailesiyle guvenli bir baglanma iliskisine ihtiyac duyar.

sizi germek değil niyetim ama, aynı örnekler çocuk tacizinin konuşulduğu bir konuda çok beğenilmişti. J Janet Jak Esim Durme, durme

ben olsam asla kızımın duzenını bozmam kayınvalıde sızde kalsın 1 gun? ama baska secenekler bul derım bı gunden bırsey olmaz dıye dusunme... calısan bı annenın kızıyım babane elınde buyudum bıldıklerım var ona gore yazıyorum

Her bir satırının altına imzamı atarım.

bir gün ayrı evde kalma ile sizden uzaklaşmaz bence. çok iyi bakar şüphem yok diyosunuz. bi deneyin bence.

Bu biraz dramatik olmadı mı, çocuk nenesi dedesiyle yasamayacak ki, bir gece o evde kalacak

Kazık kadar çocuk olur, ''ayy kreşe verilir miiii'' diye kıyamet kopar, 1.5 yaşında çocuk babaannede yatıya kalsın mı deyince ''o onun babaannesi!!!'' diye alkışlanır. Ülkemiz kadınlarını anlayamayacağım hiçbir zaman, hayırlısı neyse o olsun.

Tamam işte bu tavsiye dursun burda gelince okur kendisi nerisona

Evet canim ya valla duymustum da kim drmisti hatirlamiyorum yoksam gene cekirge miydi? aramizdaki fark renklerimiz hehehe sen kirmizisin F fozgeb

Ben o tarz bir şeyden bahsetmedim. Sadece çocuk açısından değerlendirdim. Bilmiyorum bir kadının anneliğini sorgulamak kimin haddine. Biraz insaf diliyorum onların kalbine.

Ayy canım benim bunu bi kere daha söylemişlerdi sanki hatırlıyo musun? Yakında ben de karıştırmaya başlicam bizi

Bi entel dantellik midir nedir anlamadim ben de. yani bunlari soyleyup uydurunca ya da bunlari da soyleyip. iyi anne baba mi oluniyor anlamadim bakici kres diyince modern mi oliyorlar nedirn anlamadim. gitti F

Psikolojik olarak etkilenebilir. Terk edildiğini düşünebilir. Çocukların düzenlerinin olmasi önemli. Haftalık düzeni anlayamayabilir.

Bence kayınvalide bir gün sizde kalsın. çocukların sürekli ortam değiştirmesi psikolojik yönden önerilmiyor.

Yaa niye korkuyorsun kii haftada bir gece kalsa nolur bir hafta kalsa nolur. Kaldığı insan babaannesi sizinle anlasamiyor olsa bile cocugunuza gözü gibi bakacaktir eminim. KK da acilan KV konuları insanı yeminle bezdiriyor. Annene biraksanda mı aynı korkuyu yasayacaktin!!! O senin çocuğun onu sen doğurdun senden ne kopar ne seni unutur ne de başka bir şey olur. Bakıcı tut diyenlere de şaşırıyorum kendi kanı canı varken hiç tanımadığın birisine 16 aylık bir çocuğu bırakmak mantıklı gelmiyor.

Aa eve t bir gün hep beraber kvde de kalınabilir. Bu en mantıklısı gibi

F fairylove23 konudan alacakların bitti sanıyorum, konuyu kapattırır mısın?

bu kadar atarli bir yanitin sebebi sadece benim yorumum değildir herhalde. Neyse uzman olduğumu kanitladiysam artık gönül rahatlığıyla mutlu olabilirim :) . push ; F fozgeb

Hahah cok komiksin. Alys

Başka alternatif yoksa tabiki de bırakacaksın canım, hiçbirşey olmaz, baktın olmuyor sende birlikte orada kalırsın

Anne dışında bakıcı sürekli değişmemeli diyorum. Yani bugün anneanne yarın babaanne, öteki gün Ayse Teyze. Çocuklar için aidiyet dönemi 0-2 yaştır. Normal şartlarda 2 yaşından küçük çocuğun kreste ne işi var ki öğle uykusunu orda uyusun? Burda 16 aylık bebeğin aidiyet duygusundan bahsediyoruz

O durumda ben de doğurmam. 12 aylık bebeğin kreste ne işi var? Evi, yurdu olmalı o sabilerin. Çok yazık

Millet prematüre doğuruyorda küvezde bırakıp geliyo, şükür sağlıklı bir çocuk var ortada, hayatı dramatize etmenin hiç anlamı yok yani zaten zor

anaokulundaki ilk gunumde butun bebeler ağlıyordu sandım ki kötü bi yer herhalde millet ağlıyor sebebini bu konuyla öğrenmiş oldum sdşlfkşsdlkf uniye geldim geldiğim zaman da aynı şekilde bana da küçükken babannem baktı annem çalışıyodu of ama ne gunlerdi ya hıyar yolumuz vardı o yolda giderken hıyar yerdik zeytin peynir yolumuz vardı o yoldan giderken zeytin peynir yerdik şeftali yolumuz var,, domates yolumuz,,, vişne ağacının altındaki salıncağım bi de hayvan beslermiş gibi gül besliyodum babannemle ikimizin guluydu lşsdfkşsldkf bu da böyle bi anım xdxd bence bırak bişiy olmaz

Ek olarak mesela halamlarla başbaşa o yazlıkta kaldığım bazen bir hafta bazen on gün de çok mutlu olurdum. Bensiz gidemezsin diye beni yollamasaydı yazlığa benim çocukluğum çok eksik kalırdı. O kuzenlerimin hepsi kardeşim canım şimdi. Halamı kaybettik ne yazık ki, ve halamla bir sürü güzel anım kaldı canım annem sayesinde. Belki endişelendi belki korktu ama benim için fedakarlık etti ve beni gönderdi. O sayede canım kuzenlerimle rahmetli halamla ve anneannemle güzel çocukluk anılarım ve kocaman bir geniş ailem var. Hatta bekar teyzeme gider yazları bir ay kalırdım o çok eğlendirir beni diye. Dediğim gibi ömrüm boyunca yakın akrabalarımda kaldım. Ve iyi ki kalmışım diyorum. Kuzenlerle o kaldığımız gecelerin tadı hala damağımda. Bizim ailede yatılı kalınır yani çok normal geliyor bana

Misafirliğe çocuklu aileler geliyo mesela, çocuk su istiyo anne tırıs tırıs gelip suyu alıp içiriyo falan, bırak diyorum yaa 3 yaşında çocuk gelsin x teyze su verir misin desin paçana dolanmasın Babannem beni taziyeye bile götürdü, çay şeker götürdük, misafir çok gelir o yüzden götürüyoruz vs dedi

Bilmem izlediniz mi Dedeman insanları diye şahane bir film var ordaki çocuk kahraman dedesinin mezarına toprak atarken bizim çocukluğumuzda böyle şeylerden psikolojimiz bozulmazdı gibi bi laf etmişti harbi doğru ottan çöpten psikoloji bozulma devri yeni başladı Annemler beni yazları dedemlere yollardı 3 ay kalırdım inek kuzu keçi börtü böcek kocaman bahçe istediğin gibi koş gez nefisti valla

Çalışıyor musunuz? missladybird Defne'm tek ayak

Bizim nesilde dedesi nenesine gitmeyen var mı bilmem, bizimkiler köydeydi ben can atardım şehirdekinden daha özgürdüm, hersey benim oyuncağımdı, çamur kum çiçek vs, bir de herkes çocuğunu bilir, yaygarayı basan çocuk var bıcır bıcır çocuk var, zaten bakan kişi babanne, yedi kat el değil ki

Anneanne ve babaanneyle büyüyen çocukların ne kadar güzel anıları var farkettiniz mi? Şimdi birer yetişkin olan bu çocuklardan kaç tanesi kötü anı yazmış şu syfaya bir bakın...

Çok güzel olur. Siz de bir gece kafa dinlersiniz. Ne olacakki.. D damdan

Ben egitimciyim diyen arkadaslar. Ben de egitimciyim ve cocugumun psikolojisini wn cok ben düşünüyorum. Ben cocugumun babaannesine gittigimizdeki sevincini parlayan gozlerini dedesiyle oynarkenki kikirdemelerini gormesem cocugumun mutsuz olacagini bilsem boyle bir şeyi aklimdan geçirir miyim? Bebeğim babaannesini de dedesini de cok seviyor onlar da cok seviyorlar bundan eminim. Zaten benim amacim sizlerden fikir almakti. Siz de kalin diyenlerin düşüncesi de aklima yatti. Bu da guzel bir fikir. Ama akilsiz misiniz deli misiniz vs tarzi yorumlara saygi duyamam. Sacmalik bulurum. Beni kotu anne gibi yorumlayip olayi tacize vardirmak cok komik gerçekten

Hii evde büyüyen cocuklar baksana hepsi dört dörtlük cok akililar ya! Bide ne demek "evi yurdu olsun". Kres'ten tekrar eve dönüyor o cocuklar, haberin var degilmi? Ebeveynler cocuklarini kres'e satmis olmuyor. Ki 1 yasindaki cocuga cidden baska cocuklar, sosyal olmaya ihtiyac duyuyor. Sonucta dogruyu konusalim, evde büyüyen cocuklarda pek pedagojik bir sekildede büyümüyor. Cogu zaman televizyonun önüne konuluyor, malum temizlik olmasi gerekiyor. Eger hava güzelse azcik bir park'a götürülüyor sadece. Bu yaptigin resmen cocuklarini kres'e birakan insanlara hakaret etmektir!!

Bu yorumda sende kendinden hayli bir eminden ama cocugun kötü baglancagina. Hatta kalkip burda millete ders vermeye calisiyordun "millet biraz kitap okusun" tarzindan. Madem bu durum cok spesifik, o zaman sen niye bu kadar cok keskin konusabiliyorsun? Hayir sanki sen bilimi, ben cahilligi tercih ediyormusum gibi bir hava yaratiyorsun. Ki degil. Bende o ayni bilime dayanarak sadece farkli sonuclari elde ettim, ama ben seni kücümsemeye tercih etmedim. Kisisel oynamayi tercih etmedim. Seni "dar görüslülük" ile suclamayi tercih etmedim Ne diyelim, harbiden tercih meselesi...

Yooo dur bakalım orda, ortada hakaret yok. Ben de çalışıyorum, bakıcım var. 0 tv, her gün park, ve full oyun büyüyor. Bunları kameradan takip ediyorum. krese verebilecek kapasitesi olan bakıcı da tutar. Kres kötü bir yer degil ama 2 yaşından önce evet çok kötü bir yer. 2 yaşından sonra anneli ya a bakıcıli oyun grplari 3 yaşından sonra yarım gün kres gayet faydalı mesela. Hemen saldıracak bir şey buldum sanma, sakın ol.

Bugun kayinvalidem ile gorustuk. O cocugun sabak erkenden evden cikmasina razi olmadi. Usuturse kendimi kotu hissederim dedi. O dediginizi havalar iyice osininca yapalim evim de sobali cocuk sıkılır dedi. Yani bu kadar anlayisli biri. O torunu zorluk cekmesin diye kendi zorluk cekecek. Benimle ayni Fikirde arkadaşlar olmasina cok svindim. Bana kendimj iyi hissettirdiniz. Butun mesajlari da okudim. Yanlis düşünmediğimi anladim. Ama farklı disuncelere de saygi duyuyorum. Hiç kimse kotu anne degil herkes evladi o on en iyisini dusunur. Art niyetli cevap yazanlara soyleyecegim kinadiginiz sey basiniza gelmeden olmezsiniz diyorum. Konum kapanabilir.

O kadar cok düsünce var ki, o kadar cok karakterde insan var ki. Bence bu kadar karmasaya gerek yok. Iste hersey yazildi cizdildi, gerisi snein bebegini tanimana onunla iliskine basli. Senden baskasi buna cevap veremez artik. Sen inaniyorsan güveniyorsan artik birak ne diyelim. Birakan da var birakmayan da. Cevremde birakan özellikle cok var, henüz birakmayana rastlamadim. Ben kendime gelecek olursam, birakmayan tiplerdenim. Cocugumu gözümün önünden ayiramam. Bu da benim tercihim. Bir büyüsün hele, zaten ayrilacagiz. Simdilik annesiyle kalacak. Bakalim ileride görecegiz neyi yanlis yapmisiz, neler dogru olmus diye.

6 aylıktan 2 yaşıma kadar annemden uzakta büyüdüm. arada gelir gidermişiz ben ne annemi tanımışım ne babamı bunun psikolojisi kötü Ama cocuk sizi tanıyorken bırakmanız daha kötü.

Evet verecek cevap bulamadim diyorum ya, oturduğu yerden bu kadar kesin teshisler koyabilecek uzmanlikta birinin karsisinda ne soyleyebilirim ki, ben sadece bana ogretileni aktardim, uzman pedagog degilim, cocuk psikiatristi degilim, ama siz belli ki muthissiniz, alaninda bir numarasiniz, sizin dogru bildiginizin ustune soz soylenmez, benim gibi zavallilarin hadsizligi iste, bastan hata ettim affedin, sayenizde aydinlandim, bi de mumkunse bu kadar senli benli konusmayalim, kendimi daha da ezik hissediyorum nerisona

Çocuğun 1 gece babannesinde kalması ne kadar dramatize edildi yahu

Bnm oğlum 4 yasnda bn çalışıyorum annem geliboluda oturuyo. annem bakiyo oglana. hic bizaman ağzını açıp tek kelime etmedi. ayrıca bnm oglan geliboluda kaldığı surece masraflarını annemle babam karşılıyo. hiç bi zaman sikayet etmediler. ben anneme para yolladim bigun oglan için ihtiyaçlarını karsilasnlar diye. babam bana kizdi. Niye para yolluyosn bn bakamiyomuyum torunuma ddi. I ivrindi

Evet, garip olan bu. "Yap, arkadaşım bir şey olmaz". " her şey bilim mi" . " fanusta mi yetişecek " babaanneye gitmesin diyen de yok üstelik. Sana, bana bir şey olmayabilir. Olmadığından emin de olamazsın ayrıca. Bu çok gözle görülür bir şekilde etkilememis olabilir. Ayrıca herkes anılarından bahsediyor. Tabii ki 5 -6 yaşında kalınabilir, çok güzel anılara sahip olunabilir. 16 aylık bebekle 5 yaşındaki çocuk bir mi? Sinemaya da gidersin, yemege de gidersin. Buna da kimsenin lafı yok. Konu çocuğun başka evde kalması. Burda anlaşılmayan bir nokta daha var: "yahu o kadın babaanne yani babasının annesi, anlatabiliyor muyum" konusu. Burda babaanneye kimse el de demedi. Farzet senin iki evin var, çocuğun bir orda bir burda kalması da doğru değil. Konu mekan, kişi değil. Tabii ki kişi de önemli ama aidiyet duygusunun temelinde mekan var. Sonuç olarak aynen dediğin gibi : uzmanlar bile bu kadar net konusamazken bizlerin konuşabilmesi ilginç. Ve bu konuda fikir ayrımı da yok hiçbir kaynakta Ben de daha fazla yazmayacağım. Tatilin son günü ve hava güzel :)

Yahu tamam iyi hoş söylüyorsunda arkadaşım bu çocuk bakıcısının evinde veya bir yabancının evinde kalmıyor. Alt tarafı babaannesinin evinde 1 gece yatacak, ertesi gün annesi gelip alacak. Zaten çocuğa babaannesi bakıyor, çocuk ona alışkın, kadıncağız hergün çıkıp geliyormuş.1 gececik oynar eder dedesiyle babaannesiyle yatar uyur, ertesi gün babaannesiyle birlikte tekrar kendi evine gider. Neyinin psikolojisi bozulacak 1 günde? Görende annesi başka şehire taşınıyor falan da babaanne büyütecek çocuğu sanır. Gerçekten ne kadar abartıldı ya bu konu. Açın bilime kitaplara göre büyütün çocuklarınızı o zaman, bakalım her şey problemsiz, kusursuz mu olacak. Bu kadar büyütmeye gerek yok bazı şeyleri. Kadının imkanı yok ki bırakmak zorunda, bırakmak zorunda olmasaydı zaten bize sormazdı, konu sahibinide bu kadar tedirgin etmeye gerek yok. Biz de çocuk olduk, yaramazlık yapınca teyzem bir çimdik atardı popoma otururdum yerime. Okulumuda okudum, yüksek lisansımıda yaptım, iş güç sahibide oldum, Allaha bin şükür herşeyimde var. Gerizekalı mı oldum ben şimdi babannemde kaldım diye. Yeter şiştim gerçekten bu bilim bik bik bik muhabbetlerinden. Konu polemiğe doğru gidiyor, o yüzden keselim bence. Sizin doğrunuz size, bizim ki bize. İyi geceler, sevgiler.

fark ettim, "tabi ne olacak, bir günden bir şey olmaz" diyen arkadaşları beğenmişsin bol bol :) ben de diyeyim de beğen ne olursun. ne olacak arkadaşım şimdi bir gece kalır, seneye 2 gece kalır,... kısmetse 8 yaşında kayınvalideye temelli verirsin.

Su an farketmiyorsun ama psikolojik olarak yipratiyorsun kendini.. ucurum ornegi de bunun en buyuk belirtisi.. zaten bagimli oldugunu kendin de soyluyorsun arkadasim.. senin cocugunu okula gondermen bir fedakaŕlik degil, bu yil yollamasan seneye gidecek zaten.. sen kendine sor ve kendin cevap ver, 5 yasinda sonra 2 gece babaannesinde kalmasina izin verir misin? Sana kucuk bir tavsiye, bagimli olma.. baglilik farkli, bagimlilik cok ama cok problemli bir durum..

Evet 9 aylikken birakti emmeyi yavrum.

Alakasız olacak ama ikinizde bu konuya yazınca yine aklıma geldi @darkmore ve ispanakliborek ben sizi genelde hep karıştırıyorum

Annemin bi komşusu vardı Çalışıyor ve iki çocuğu var Birine anneanne diğerine babaanne bakıyor, ikisi de yakın yürüme mesafesinde Ama kadın ve adam çocukları sadece hafta sonu alıyordu kendi evlerine, ben şaşırmıştım Ne kardeşler birbirini görüyo hafta içi, ne anne babalarını görüyorlar, üstelik yürüme mesafesi Sonra taşındılar, şimdi nasıllar bilmiyorum A

valla en iyisi cocugu kv ye birakip aksam almak eger o bakacaksa, yani yasli kadinin sabah aksam toplu tasimalara gelip gitmesini beklemek biraz fazla olabilir bencede.

aynen öyle valla üstünden 3 ay geçti işe başlamamın ama bende bir konu açacağım buraya "yazık nasıl bıraktıncıların nesli tükensin"diye :)

KV sende neden kalmıyor kp mi var. tabi herkesin kendi düzeni oluyor ama haftada bir gece demissiniz sizde kalabilir..

Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

yoo kırılacağımız birşey yok. belki geri kafalı gördünüz beni. haklı da olabilirsiniz. uçurumla alakalı yazdığım o söz bana ait ve gerçekten gibi kelimelerden çok daha farklı anlamlar var derininde ve anlamak istenildiğinde. Allah herkesin gönlüne göre versin her dileğini inşallah. burada sadece sohbet ettik belki birbirimize birşey kattık belki katamadık. ama fikir ayrılıkları olacaktır her zaman. olmak zorunda çünkü.

Kendini evlada adamak kavramı bana saçma geliyor. Neden kendimi birine adiyim ki? Tamam çocuk olunca her şey değişecek. Planlar ona göre şekillenecek evet. Ama kendi hayallerimden de vaz mı geçicem mesela çocuk var diye? Eşimle tek başıma tatil yapamayacak mıyım? İşimi gücümü bırakıp her şeyimi ona mı programlamak zorundayım? Peki o yetişkin olup ayakları üzerinde durduğu zaman benim elimde ne kalıcak bu hayattan geriye? Sadece bir çocuk büyüttüm koskoca bir hayat boyu diyeceksem ben çocuk yapmıyorum valla. İşimle ilgili bir sıkıntı varsa koşullar zorlanacak. Yapacak bir şey yok. Babane fedakarlık yapıyor. Anne baba da fedakarlık yapıp bir gece çocuğundan ayrı kalabilir. Çocuk dünyanın kendi etrafında dönmediğini de öğrenmeli. Annesi çalıştığı için annesinin sorumlulukları olduğu için haftada bir gece babanesinde kalmayı öğrenmesi güzel bir tecrübe olacaktır. Uzmanların bu konuda ne dediği umrumda değil. Ananemde babanemde halamda amcamda teyzemde yatıya kaldığımız günleri kuzenlerle hala saatlerce anarız. Hayatımın en güzel günlerini geçirdim. En güzel paylaşımlarını yaptım. anneden babadan ayrı ilk sosyal hayatımız oluştu oralarda.

Konu sahibi zaten bilimsel bir kaynak isteseydi, kendi araştırmaları ile ne yapması gerektiğini öğrenirdi. Burada benim gibi düşünen bir sürü insan var, burası bir forum ve herkes deneyimlerini yazıyor. Kim çocuğunu nereye bırakmış, kimin çocuğu ne şekilde büyümüş, hangi durumlarda ne gibi problemler yaşanmış bunlar konuşuluyor burada. Sonuçta hiçbirimiz pedagog değiliz. Hoş olsak bile bizim söylediklerimizi yapacak mıydı konu sahibi? Yapacak olsa zaten buraya konu açmaz, kadın çaresiz kalmış. Kayınvalide bakıyor çocuğa tamam ama bakmak zorunda da değil. Yaşlı kadın sabahın köründe yollara düşmek zorunda değil. Bu durumda çocuğa zarar vermeden ne gibi çözümler bulunur bunu bulmaya çalışıyoruz. Bu çözümde gayet açık ve net bir şekilde ortada, yine söylüyorum hep söyleyeceğim; bakıcıların elinde büyümektense, babaannesinin ve dedesinin yanında 1 gece geçirmesi en ufak bir zarar vermez çocuğa. Şunu da unutmayalım bu ülkede yıllarca sağlıklı bilerek yediğimiz bir yiyeceğin, bir anda kanser yaptığını öğreniyoruz. Herşeyi bilime, kitaba göre yapsaydık, şaşıp kalmıştık şimdiye kadar, o yüzden tecrübelerinde önemini hiçe sayamayız. Bilimsel kaynaklara uyarak bir çözüm bulamıyorsak ne yapacağız? Tecrübe sahibi insanlara soracağız.

Hayat beklenildiği gibi de ilerlemiyor ki. Benim kuzen hamile kaldı annesine yakın ev aldı annesi bakacaktı o çalışırken. Daha hamileyken annesi kötü bir hastalığa yakalandı. Doğumdan çok kısa süre sonra annesiyle ilgilenmesi gerektiğinde parmak kadardı bebeğini bıraktı bakıcılara. Artık son zamanlarda ben görmeye gittiğimde çocuk 9 aylıktı beni hiç görmemişti bana bıraktı gitti mecbur hastaneye o gün çocuk bende beş saat kaldı. Ağlasa da etse de bir yolunu bulup oyalıyorsun mecbur. Şimdi öldü halam kuzen işe döndü iki ayrı bakıcısı var mecburen. İşi bırak ay mayy diyenler var çevresinde. Ama ilginçti çocuk bizim düğünde ikinci geldiğinde hiç görmediği herkesin kucağında gezdi falan, bildiğin sıcakkanlı bir bebek oldu gayet mutlu da bir bebek öyle anneye yapışıp ağlamıyor

E benimle mi ilgisi var? Ben zaten kendim bakıyorum dedim çok küçük krese veren arkadaşıma da birileri soracak oldum nedeni özel dedi kurcalamadım belki maddi durumu kötü belki çocuk kazara oldu aldıramadı ama maddiyatta fenaydi bilemem nedir

2. donem diyince okul caginda sandim 16 aylik kismini gormemisim

Bende annemin kıymetini yeni yeni anlayıp daha da hayran oluyorum gerçekten. Kolay değildi eminim. 40 yaşında dul kalıp tek evladının üstüne düşebilirdi, hayatını bana adayabilirdi. Onun yerine halasından kopmasın diyip beni 8 saat yollara tek başıma yolladı. Sadece enişten hariç kimsenin arabasına binmiyorsun derdi bin bir tembih. Ama yollardı yani. İşini bırakmadı, bazen fuara giderdi on gün, ben anneannemde kalırdım. Telefon bile edemezdi uçağı inene kadar. Ama döndüğünde iki gece onla yatardım geçerdi :) Bir gün olsun ne üniversiteye gittiğimde ağladı ne evlendiğimde... Şimdi de hiç aklım kalmıyor, biliyorum o kendini mutlu edecek bir şey bulur. Şimdi kendini yazı yazmaya ve resim yapmaya verdi. Arada kendi gibi liseden arkadaşlarıyla geziyegidiyor. Hepsi de şen dullar. Bayılıyorum gezmesine eğlenmesine. Bana dolma sarıp yollamasından yada kışlık hazırlamasından daha güzel geliyor. Çünkü bensiz de mutlu olması bana armağan resmen. Siz de eminim muhteşem bir annesinizdir. Ve benim yaşımda iyiki diyecektir evlatlarınız :)

Her zamanki gibi türk annesi bakış açısı girmiş devreye yorumlardan anladığım kadarıyla. Bağımlı anneler bağımlı çocuklar yetiştirir. Bağımlı değil bağlı olabilmek önemli. Çocuğun bir gece anne babadan ayrı kalması sorun değil aksine kişiliğinin gelişmesini sağlar. Ama bunu 8 yaşındaki çocuğu hala her gece yatağından kalkıp anne baba yatağına giden insanlara anlatmak zor.

oglum 6 aylikken teze basladim annem bakti; oglum 2 yasindayken ise basladim gene annem bakti. cocuk kalktiginda evden cikmis oluyordum, eve vardigimda cocuk yatmis oluyordu. herhangi bir uzaklasma yasamadik, ustelik bu surec yillarca haftanin 6 gunu devam etti. kayyum annenize guveniyorsaniz her konuda, bu konuyu dert etmeyin. Gul

Bir geceden birşey olmaz sonuçta yabancı değil babanesi çok da iyi bakar kv haklı sabah akşam yollar yorar zor olur.. Çok sıkıntı yapıyor saniz sizde kalın bir gece çocukla beraber. O zaman hiçbir endişe sıkıntı olmaz :) ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Of tamam sıkıldım artık. En çok bilen sizsiniz, çocuk gelişimi hakkında uzmansiniz, mükemmel annelersiniz hepiniz. Konu sahibi ve onun gibi düşünenler kötü anne, zavallı çocuklarını terk ediyorlar. Onun bunun elinde buyutuyorlar. Pis terbiyesiz ahlaksız vicdansizlar. Oldu mu, mutlu musunuz?

Upss ben seni damdan ile karıştırdım kusura bakma anne dedim senin için

İki evladım var bir gecede olsa ayrı kalmak zor gelir tabi bakan kişi babaanne de olsa ama mecbursaniz babanede bir gece kalsın bakıcıya karşıyım sonuçta torunu daha iyi bakacakdir

Geçen sene yol parası bile kabul etmedi kv. Mümkün değil para almaz. Ha deyince de bakici bulunmuyor ki. Hem bakacak iyi biri varken niye ele teslim edeyim de gozum arkada kalsin. Benimki sadece fikirdi. Hem o sıkılmasın hem biz diye.

arkadaşım sadece fikrimi söylemek istiyorum. eğer anneysen evladından başka bir mecburiyetin olamaz. olmamalı. olacaksa çocuk yapma fikrini daha sonra uygulamaya geçirmelisin. mecburiyetlern ortadan kalkıp sen kendini doğuracağın evlada adayacağına inandığın zaman. bunu konu sahibi için demiyorum senn bahsettiğin durumlar bu konudan çok daha farklı yerlere gidiyor.

Bunu bağımlılık olarak görmüyorum. Her çocuğun kendi evi ve düzeninde büyümeye hakkı var diye düşünüyorum. Anne çalışmasın da demiyorum. Kimseyi görmesin, sosyallesmesin de demiyorum. Sapla samanı karıştırmamak lazim

Bırak tabi hiçbir şey olmaz.. kadın haklı sürekli mesai gibi size gelip bakmak zorunda değil.. o yaşta zaten seni aramaz.. sütten kesmiş miydin . push ; F

Bak bana karşı girizgahında bu şekildeydi, anne misin iması, anneysen böyle böyle olmak zorundasın dayatması, farkında değilsen bile yaptığın bu ve evet o üyede anne Kendini uçurumdan atmak falan nedir

Ne bicim bi yorumdur. Dikkate bile almammm

Madem bir eğitimcisiniz, bu konuyu biraz daha açmanızı rica ediyorum. Mesela bende çocukluğumda babaannemde, anneannemde hatta teyzemde ve halamda kaldım. Annem herzaman çalıştığı için hep bir yerlerde kalmak zorundaydım ve yeri geldi akşam beni alamadığı oldu, yatılıda çok kaldım. Bu durum hiçbir şekilde benim psikolojimi etkilemedi. Aksine akrabalık ilişkilerim çok iyi gelişti, haftanın en az 3 günü teyzemleri ve halamları ararım şu yaşıma geldim. Sürekli onları ziyaret ederim. O günlerin özlemini hala duyarım. Anneannemin, babaannemin bana en sevdiğim yemekleri yapması, kuzenlerimle oyunlar oynamam, halamın bana masal okuyarak uyutması, teyzemle parka gidişlerimiz vs. Ve bunların bazılarını net olarak hatırlamıyorum bile, çünkü bebekliğimden beri yaşadığım şeyler bunlar. Ne annemden babamdan soğudum, ne travma yaşadım, ne de bir güven sarsılması yaşadım. Akrabalarımın evinin keyfide hep bir başka oldu benim için. Zamane çocuklarının mı psikolojik yapıları değişti yoksa bizde mi bir anormallik vardı bunu öğrenmek istiyorum. Bilimsel veri/kaynak ne olursa açıklarsanız çok memnun olurum, nedir bu psikolojiyi zırt pırt bozan şeyler?

Bırak bence alışsın başka yerlerde kalmaya dah bağımsız yetişir hem. Alt tarafı bir gece. Biraz büyüsün kreşe de verirsin kaynanan kurtulur böylece. :)

hatta yenibyıldan once eşimde bende çok ağır gribe yakalandık. çocuğa da bulaşır gibi oldu hemen bir gece anneme goturduk iyice kapmasın diye. şimdi ben kotu anne mi oluyorum. A

Mesajımı duzenledim. Ben konu sahibine yazmadım ki. Biz fikirlerimizi soyledikten sonra siz cocuktan ne anlarsinizcilar gelmiş onlara dedim.

Neden bahsettiğini anladım bilim bilim dedin ama bilim de her konuda aynı şeyi söylemez diyorum bende, aynı yerde yatsın tek kişi baksın demişsin mesela, babanne ve anne var bu konuda, 2 kişi bakmış olmuyor mu, ya da krese giden küçücük çocuklar öğle uykularını orda uyuyolar nerisona

Canm anliyorum seni ama bebegini birakmayi nasil düşündün onu anlayamadik.

Ov en sevdiğim anne tipi Benim bir kaç tanıdığım da yapıyor bunu alkışlıyorum Olacaksam böyle bir anne olayım. Muhteşemsiniz :) N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bu bir itham olmuyor mu konu sahibine, zaman ayırmadığını nerden çıkardınız

bir geceden bişey olmaz kalsın. olmadı pzt okul çıkışı gider uyuyana kadar durursun. sonra evinize gidersiniz F

Her insan farklı benim çocukluğum da size benzerdi.. anneannemlerde kalırdim teyzemlerde mesela, ama bazı şeyler çok dokunurdu... bir laf etseler alinirdim kendimi sahipsiz gibi hissederdim... annemin kızması dokunmazdi da başkasının ki taş olurdu... ama kendimi mecbur hissettigimden susardim, anneme götürün diyemezdim. .. Çok da eğlenirdim ama bir tarafım eksik olurdu, kimseye zahmet vermeyeyim diye o çocuk aklımla ugrasirdim ve daha da colpalasarak işleri daha batirirdim... Canim bir sey istese bile soylemezdim.. hala öyleyim kendi annemden bile bir şey isteyemem... o yüzden çocuklarımı da öyle uzun boylu bırakmayı düşünmem... benim gibi hissetmelerinden çekiniyorum.. tuhaf ama berbat bir duyguydu, dışardan da çok neşeli görünürdum ama içimde ne fırtınalar kopardı. ...

Hangi pedagog diye sormak lazım o zaman, mesela adem güneş var katiyen katılmıyorum fikirlerine, Sabiha paktuna keskin var ona da katılmıyorum, biri çok gevşek biri çok katı, yani dinlemek zorunda değilim bizde pedagogla büyümedik D damdan

benim annem vardiyalı işte çalışırdı bir hafta gece bir hafta sabahçı birde orta posta vardı 4te gider gece 12 de işten çıkardı. Bende annem evde olmadığı zamanlar ki bu günün 8 saati ve gececiyken gündüz uyuduğundan ananemde kalırdım hiç de annemden falan uzaklaşmadım. Şimdi annem emekli benim kızıma bakıyor ben çalışıyorum. Gerçi bizimki 5 aylık daha annem bize gelip biz de bakıyor. Bence içinizi ferah tutun hiçbir şey olmaz. Alys

Asagilama? Hani nerede asagilama? Siz fazla hassassiniz ondan gelen tepkileri hakaret olarak algiliyorsunuz.. arkadasa soylediginiz seyin ne kadar yanlis oldugunun farkindasiniz degil mi? Anne olunca ucurumdan falan atlanmiyor arkadasim sizin durumunuz bagimlilik sinirina yaklasmis.. asinda sasirmiyorum, burada "bebegimi kvalidemden kiskaniyorum" diye konu acanlarda annelige ayni pencereden bakiyorlar.. yanlis hem de cok yanlis.. sadece sizin icin degil cocugunuz icin de bu derece bagimlilik cok yanlis..

bence bırakabilirsiniz, haftada bir gün. söylediğiniz sistem uygun gibi. babaanneye para vermek asla yakışık alan bir durum değil. kısmet olursa bende babaanne olacağım. eğer gelinim böyle bir şey yapmaya kalkarsa, hakaret olarak algılarım. ayrıca, asla bırakma diyenleri de anlamıyorum. çocukları kendinize bu kadar bağımlı yetiştirmeyin. bunun hastalığı var, sağlığı var. mecbur kalabilirsiniz, bırakmak için. asıl sıkıntıyı o zaman yaşarsınız.

Anne değilim gönderilir gönderilmez haddim değil. Ama beni yollarlarmış dediğim gibi. Güvenilir birisiyse ve çocuğu emanet etmek gerekliyse neden olmasın. Hani durduk yere gönderelim bir haftada orda kalsın demiyorum ben. Ha benim şimdi çocuğum olsa annem de kayınvalidem de çok ilgili şeker insanlardır gözüm arkada kalmaz. Bırakmam gerekirse bırakırım. Beni annem çok bıraktı dediğim gibi.

Ben sinemaya bara gitmek için de anneme emanet ediyorum mesela, ankaraya gidince ilk iş deli dana gibi gezmek, Batman'da aylarca patlıyoruz çünkü, bende bu çeşit bir anneyim

Misal Tracy hogg a uysam oğlumu sabaha kadar yatırır kaldırırdım, katiyen uyumadı çocuk oyun yaptı o yöntemi, asla ağlatmam derken kontrollü ağlatma bizim için daha uygun oldu nerisona

Ödev mi

öyleyse kimsesiz bir çocuğa kucak açın tavsiyem. keza birgün anne olursanız bu yazdıklarınızı uygulayamayacaksınız. Allah annelik güdüsü diye bir mucize vermiş annelere. daha kucağına ilk aldığın an kokladığın an labarıyor bu güdün. Ve cennet anaların ayağı altındadır demiş. K

Biz de kaldık çocukken babannede hem de haftalarca aylarca.. beni de götür diye aglardim arkasından, kiyamazdi rahmetli nurlar içinde yatsın.. keşke hayatta olaydı da ben de emanet edeydim kızımı ona.. ne annemi unuttum ne de psikolojim bozuldu.. geçirdiğim muhteşem çocukluk da cabası..

Kendini evladına adayan aşık annelerle dolu değil mi zaten forum, kv konularının geneli bu anneler işte, ben senin için saçımı süpürge ettim şunları şunları yapmadım sende benim istediğim gibi yaşamak zorundasın

Ben anneyim ama kendimi adamıyorum uçurumdan atlamısta hissetmiyorum, kafadaki kalıba herkes uymak zorunda değil ki

Hah bak onu ben de anlamıyorum ama bu forumda bolca bulabilirsin kazara hamile kalan

Yahu kimse çocuğa kul olmaktan bahsetmiyor, ayağa çay getirmek ne alaka? Ben çalışan anneyim, bunda sıkıntı yok. Sosyal hayatım da var, kocayla bir yere gitmiyor de değilim. Konuyu nasıl buralara çektiniz? Kayinvalideden kiskanacaksaniz demişsiniz, onla da ne alakası var? Ben görüşmüyorum ama çocuklar şimdi ona gitti. Biz de eşimle başbaşa vakit geçireceğiz. Kimseye bağımlı değiliz ama burda tek bir konu var : Çocuğun kendi evinde bakılması ve gece zorunluluk dışı yatıya kalmaması. Çocuk dediğim de bebek, çocuklar gayet de güzel kalabilirler aile buyukleriyle. Hatta harika olur. Bence anlıyorsunuz ama kabul etmek istemiyorsunuz. Yoksa bu kadar açık anlatılan bir şeyi anlamamaniz mümkün değil

Senin annen gibi anneler idolum benim.. o yuzden belki de donem donem anneme biraktigim icin hic pisman olmadim.. simdiden universiteyi baska ulkede okutma planlari yapiyorum, dizimin dibinde oturmasinlar istiyorum ve bunu onlari cok ama cok sevdigim icin yapiyorum.. acaba dugunde ne takilacak, annemden- babamdan ev kalacak mi diye dusuneceklerine ayaklarinin uzerlerinde durmalari icin elimden geleni yapmaya calisiyorum.. Sana bir sey diyeyim mi elvan, okulun ilk gunu aglamaman bile nasil bir ayricalik biliyor musun:)

Anneler mükemmel olunca çocukların olmaması mümkün mü? Bizim zamanımızda çocuklar hep sorunluydu, hepimiz pedagog kapılarında büyüdük, annelerimiz hep pesimizden koşturdu. Ama şimdikiler öyle mi, hepsi sorunsuz, sorumluluk sahibi, kişiliği gelişmiş mükemmel çocuklar.

Herhangi bir kaynakta 16 aylik bebegin haftada 1 gun babaannesinde kalmasi gibi spesifik bir ifade bulabilecegimi sanmiyorum, bunlari ancak populer pedagoglarin internet sayfalarinda ya da soru cevap bolumlerinde bulabilirsiniz, kaynak kitaplarda bu kadar dar ifadelere yer verilmiyor. Zaten olsaydi da ikna olacakmis gibi gorunmuyorsunuz. Dedigim gibi uzman psikiatristler bile bir sey danistigimizda, bu kadar net ifadelerle bu çocuğun rutini olur hicbir sey olmaz, bebek annesinden ayri kalabilir vs diyemiyorken, siz diyebiliyorsunuz. Konusunda bu kadar uzman ve uzmanligina bu kadar guvenen birine ne bir cocuk gelisimi ogrencisi ne bir ogretmen adayi ne de bir anne olarak soyleyecek soz bulmam mumkun degil. Aileler olarak tabi ki hepimiz kendimize gore en dogru olani uygulamaya calisiyoruz ama ozelestiriye bu kadar kapali olmamak, evet bana dogru gorunuyor ama yanlis da olabilir diyebilmek lazim. Ben bir anne olarak yeni seyler ogrendikce nasil da yanlislar yapmışım diyebiliyorum. Aaa ama ben yaptim bisey olmadi cocugum normal cocuk oldu demiyorum. Sabit fikirler bizi hep geriye goturur. Neyse bu konuya daha fazla yazamayacagim, cok yogun bir gun beni bekler.

Sen zaten çocuktan ziyade benim aklım kalır mı diye telaş ediyorsun ama aklın kalmasın güzel düşünmüşsün

Bayiliyorum zaten bu muhabbete, ben yaptim bisey olmadi. dedem 50 yildir sigara iciyor, turp gibi, demek ki sigara sagliga zararli degil, bizim bi komsu var x yapmis y olursun demisler ama z olmus, butun uzmanlar boyle diyor ama ben şöyle yaptim cok da super oldu, bilim yaniliyor, tek genel gecer dogru benim deneyimlerim

Çocuğun düzeni de çok ucu açık bir kavram mesela, ben ankaraya annemlere gittiğimde oğlum çok daha iyi uyuyo mesela, evde daha arıza, o yüzden herkes çocuğuna göre davranmalı missladybird Defne'm tek ayak

Valla annem hayatını falan adamadı bana, kayınvalidemi severim ama o adayan annelerden. Açık söyleyeyim anneme saygım daha çok. Çünkü bana sevgisiyle duygusal baskı hissettirmiyor, yalnız ve evladıım diyen bir kadın olmadığı için o gücü için onu daha çok seviyorum. Burada dinleseniz annemi ne kötü anne diyeceksiniz belli ama yaş büyüdükçe o anneliğini kadınlığından ve hayatından ayırmayı başarmış insanlara saygı artıyor. Annem 40 yaşında dul kaldı ve sevgilileri oldu evlenmese de. Ha eve falan getirip benle tanıştırmadı elbette ama gezdiği tozduğu oldu mesela... Şimdi 60ına merdiven dayadı gençlik arkadaşlarıyla tatile de gidiyor, seyahat de ediyor, hobi de buluyor. Ben uzaktayım annemden çok şükür güçlü ve kendi hayatını yaşayan bir kadın olduğu için aklım kalmıyor. Kayınvalidemse her eve dönüşümüzde ağlıyor, oğluuum kurban olurum sana ölürüm nidalarıyla içimizi şişiriyor. Eşim bile bezdi anne Elvan'ın anası bu kadar ağlamıyor yeter diyor. Bıktırıcı bir sevgi o. Arabesk uçurumlar falan insanı cidden yıldırıyor. Annem beni sevmiyor mu elbette seviyor. Ama benim için hiç bir şeyden vazgeçmedi ve dolayısıyla benim içimi ezen bir duyguya gebe bırakmadı. İşini de yaptı, iş seyahatine gideceği zaman anneannemde yattım ben geçti bitti. Hatta anneciğim şimdi de der, sen artık kendi yuvanı kurdun ben daha çok gezeceğim, insan dünyaya bir kere geliyor kendim için yaşar gezerim diyorum. Ben de helal olsun anneme diyorum çok da saygı duyuyorum.

bakın benim kızım 5 yaşında. akademik açıdan çok gelişmiş bir kreşte okul öncesi eğitimini alıyor. sabah 9 da gidip akşam 6 da geliyor. ama bu onun geleceği için önemli bir adım. çocuğuma çok düşkün bir anne olduğum bağımlısı olduğum kesin. ama onun bu 8 saatlik eğitimi konusunda en ufak bir acabam olmuyor. yani benim ona bağımlı olmam onun hayatını yada benim hayatımı yanlış yönde etkilemiyor. kendisine özgüveni aşırı yüksek bir çocuğum var. yani benim ve benm gibi düşünen annelerin sizin deyiminizle bu arabeskliği inanın ne çocuğa ne anneye hiç birşey kaybettirmiyor. ben hayatımı ertelemiyorum ama en azından kızım 5 yaşına gelene kadar bazı şeyleri biraz ertelemiş olmamın bi zararı yok bence. bu benm fkrim

Hayır zorunlu hallerde bırakılır ama ben kendi adıma gün içinde 11-12 saat ayrıyken akşamda görmemeyi hem kendime hem kızıma haksızlık olarak görürüm ve rahat yatamam. Yoksa o da bir birey yapışık ikiz olmalıyız her daim demiyorum Öyle olsam çalışmazdım.

Sizde kalın olmaz mı?

Güvenli bağlanma çocuk için olduğu kadar anne için de önemli galiba

Benım annem de bızı hıc bırakmadı ıkncı evlılıgını yaptı 5 yasında kardesım var daha bırgun kımse de bende dahı kalmadı evlendıkten sonra asla annem babam olmadan bır yere gıtmez kalmaz onlarda bırakmazlar ama hıcte oyle bagımlı falan degıl baglı 5yasında 3.4 yasına kadar annem onunla beraber uyudu sımdı kendı odasında uyuyor hıcte annemlerın odasına falan gıtmıyo cok erken kalkıyo annemlerı uyandırmaz bıle gıder tv. acar cızgı fılm ızler yada oyuncaklarıyla oynar mıllet uyanana kadar. Benım de kızım var 10aylık bende bırakıp bakkala dahı gıtmem kendı anneme bıle bırakmam bu benım onunla aramdakı bag, hastalık vb. olur dıyosunuz evet olabılır o zaman zaten, mecbur bırakırsnz oda alısr ona gore ama normalde bende bırakma taraftarı degılm. Alys yorumlarına da aynen katılıyorum.

Iyi de çocuğun düzeni ne olacak iki gün bir evde iki gün bir evde bakılacak ayaklanmış Kv nin evi çocuğa göre düzenlenmiş mi sivri köşesi sobası vs Madem öyle sen de kal o gece ertesi sabah ordan işe git akşam da al evine gel 16 aylıkken oğlumun bakıcısı işi bıraktı yeni birine alışması zor olur düzeni bozulur deyip işimi bıraktım ağlaya ağlaya Kvde evden çıkmasın diye gece orada kalacak ve iki gün bir gece anne babadan ayrı kalacak bence olmaz benim şartlarımda bu durum kabul edilemez gibi

Cok tesekkur ederim elvancigim, sen benim icin harika bir orneksin.. insallah benim miniklerim de senin gibi dusunur buyuduklerinde :)

Doğru demedim ki zaten, ama varsa gönderen de var demek ki mecburiyet diye birşey var sonuçta N Nana Üyelik

Merhabalar. 16 aylik bi kizim var. 2. Donem kayinvalide bakacak. Gecen sene de o bakti ama o zaman kucuktu tabi kizim. O nedenle bize geldi hep. Ama soylendi de tabi. Evi uzak dolmusla gidip geliyordu. Sabah erkenden sogukta evden cikmak falan zor geldi tabi her gun. Bu donem pazartesi sabah kizi onun evine biraksam. Sali okul cikisi alsam nasil olur diye dusundum. Carsamba bos. Perşembe cuma o bize gelir. Böylece yuku hafifler diyorum. Ama korkularim da var. Dayanabilir miyim bi de bendwn uzaklasir mi kizim. Evi de sobali. Gerci cok iyi bakar bundan suphem yok. Bana akil verin nolur.

Harbiden he o açıdan düşünmedim her pazartesi kaldığına göre o da bir düzen olmayacak mı

evet siz konuları karıştırmışsınız. sorun burda.. her türlü cevaba hazırım ama sizinkiler alakaya maydanoz

Aa en sevdigim uyelerden biri, beni yine en sevdigim bir baska uye ile karistiriyormus ne tatli

Hayır yanlış anlamadım çünkü diğer üyeye de aynı şekilde yazdın, alt metnin şu gibi: nasıl yaa anne olsan bunları yazamazsın

Yorumumu da bir anne olarak değil eğitimci olarak yaptım.

Kusura bakmayin eksik geldi tamamen size katiliyorum ben de calisann biriyim unv mezunuyum psikoloji ve kisisel gelisim kitaplarini da okuyorum. ama her okudugumu da kabul edemiuorum biraz geleneksel yasam tarzini da uygulamali yasadigimiz veya sahit oldugumuz icin es gecemiyoruz. pasta tarigi mi herseyi kitap veya uzmandan oldugu gibi alacaz yani. Sefler bile kendi firininiza ve olcu kaplariniza ve hatta yumurtanizin buyuklugune gore. yarifi uyarlayin der. cocuk yetistitmek de robot yetisyirmeye benzedi bu zamanda. unutmayalim ki insan degisken ve etrafindakiler de degiskeni de degisyitebilecek baska bir etken olabiliyor. MightyPineapple La Chica

sbah bırakıp ertesi sabah alacak zaten neyin derdindesiniz 1 hafta 10 gün demiyor ki. Siz hiç mi ananenizde babannenizde kalmadın yazın köye moye gitmediniz. Anneniz karalar mı bağladı arkanızdan. Evet hepimizin evladı biricik, hepimiz çocuğumuza çok duşkunuz de buldumcuk olmanın da bir anlamı yok. Doğumdan sonra ay bebeğini nasıl bırakıp da işe geldin diye acıyarak bakan arkadaşlarım vardı resmen insanı hayattan soğutan tipler onlar gibi konuşmuşsunuz.

hayat gerçekten zor. üstelik birde çocuk sahibi olunca ister istemez daha da zorlaşıyor

Paranoyak mı?Abartı mı?Sen nerede yasiyorsun ya?Bunu bizzat yasayan arkadasim oldu. Neden inanamiyorsun anlayamadim. Kucuk yasta annesi çalıştığı icin biraktigi anneannesinin evinde akrabalarindan birinin tacizine ugramis kac kere cocuk yasta. O zamanlar aklim ermiyormus ne oldugunu bile bilmiyordum hic oyle dusunmuyordum diyor ve asla cocugumu akraba bile olsa birakamam cok zor benim icin diyor. Ben burda yanlis bir sey yazmadim. Sen akrabalarina guvenebilirsin bu senin tercihin ama benim cevabimada saygi duymalisin. Bende guvenilmemesini tercih ediyorum buda benim fikrim. Lutfen muhalefet olmak icin yazmayin. Abarti diye de bir sey yok. Yasamadan yada cok yakininiz yasamadan bu durumu anlamaniz mumkun degil. Anca tv lerde duyup bu kadarida abarti ya falan demek en kolay is.

konu sahibi arkadaşım kv nin kıymetini bil. havalar ısınma kadar kv gelsin. daha sonra siz götürün. boş gününüzde varmış. ben 2013 te kv 400 tl veriyordum. evine sabah eşimle bırakıyorduk. akşam ben otobüsle kv gidip çocuğu alıp otobüsle evime geliyordum. ev borcumuz vardı. ayın birinde çok sıkıştık. eşim bu ay 350 verelim demiş. babası zaten verdiğin para az 400 den aşağı kim bakarsa baksın. götür git demiş. bu arada tek torun ve çocuğumuz 5 seneden sonra oldu. M ManzaramDeniz

Konu sahibi kadar bile vakit geçiremeyen anneler var konu sahibinin 1 tam günü boşmuş haftasonu da var etti 3 gün, haftada 6 gün çalışan anneler var hayat zor

Ben bırakmazdım Kimisi 2 sokak ötedeki annesinde bırakıyo, üşeniyolar mı bilmem Ben her sabah bırakıyorum her akşam alıyorum. Boş günüm yok Pazar dışında 8 saat çalışma 1,5 + 1,5 = 3 saat yol 11 saat ayrı olmama rağmen . İşim zor yol uzak demiyorum, işteyken zorunlu hadi ama dönüşte almazsam yatamam ben. Sizin tercihiniz sonuçta, bişey diyemem

Böyle çocuk yetiştirmenin zararları bir süre sonra çıkıyor ortaya zaten. Çocuk anne ve babaya bağımlı oluyor, zorunlu durumlarda bile kimsenin yanında kalamıyor, daha da ileriki yaşlarda akrabalık ilişkileri zayıf kalıyor. Ne akrabasını arıyor ne ziyaretlerine gidiyor. Varsa yoksa kendi evi, kendi ailesi oluyor. Bana göre bu çok yanlış bir şey. Ben 9 yaşındayken evimizin su faturasını ödemeye giderdim. Annem özellikle sorumluluk sahibi olmam için hep böyle şeyleri bana yaptırırdı. O zamanlar vezneler vardı evlerin yakınlarında, sıraya girip öderdik faturaları. İyikide yaptırmış. Şimdi dünyanın öbür ucunda bir adres verin bana hiç çekinmeden bulurum, giderim, her türlü işimide tek başıma görürüm. Resmi yerlerde, devlet dairelerinde bir işim olsun, hiç kimseye sormam bunu nasıl yapıyorduk, şuraya nasıl gidiyorduk diye. Neden; çünkü küçük yaşta sorumluluk sahibi oldum ve hiçbir kimseden yardım istemeden kendi işimi kendim gördüm. Şimdiki çocuklara bir bakın, defter almaya bile annelerini gönderiyorlar kırtasiyeye, dünyadan bir haber çoğu.

Bazılarının ne kıymetli çocuğu varmış hayret yani. Kaldığı insan babaannesi bu çocuğun dikkatinizi çekerim. Karşı komşu fatma teyze değil. Anne baba sevgisi ayrı bir şey, akraba sevgisi ayrı bir şey. Çocuğunuz uzaklaşmaz sizden korkmayın. Hangi çocuk annesinin yerine babaannesini koyar. Biri başka öteki başka. Bırakın kalsın, aile ilişkileride kuvvetlenir çocuğun. O cam fanusta büyüyenleride görüyoruz, bu devirin çocukları akrabalarına bayramda bile ite kaka zorla gidiyorlar. Çocuğunuzu bu şekilde yetiştirmeyin.

Bakıcı yada kreş değil babaanne sonuçta. Kreşe vermektense yada hiç tanımadığınız bir bakıcıya emanet etmektense bir gece babaannede kalması en doğrusu gibi duruyor. Çocuğum yok bu arada, beni fazla dikkate almayın D damdan

Ne kadar güzel, çocuğunuza iyi bakacagindan şüphe duymadığınız güvendiğiniz bir kv var... çocuğunuz huysuzlanmazsa bir gece orda kalması sorun teşkil etmez sonuçta çocuğunuzun bildiği tanıdığı biri babaannesi sonuçta... ben de kvmin karşı dairesini kiralayabilmek için neler yaptım en sonunda başardım artık kadıncağız sabahın köründe yollara düsmüyor:)) çocuğunuzun sizden uzaklaşması konusuna gelirsek böyle birseyin mümkün olacağını sanmam:) Ben de eskiden kızım daha küçükken kvnin kucağına bile gitse içimde volkanlar patlardı kıskançlıktan ama hepsi boş şimdi şükrediyorum ki kızıma benim kadar iyi bakan bir kv var...

16 aylık bir bebekten bahsediyoruz, evet o bir bebek 24 aya kadar böyle bahsediliyor değil mi gelişim kitaplarında, aman bağımlı anneler gelmiş zirvalarini savuranlara fiyorum... haftada bir gün kalması onu nasıl etkiler bilemiyorum 24 saatten fazla kalacak, ben olsam bunu aklıma bile getirmezdi... anne bebek bağını önemsiyorum... Çok extra durumlar tabii ki de farklı, annenin hastalığı vs gibi ama su durumda başka şekilde halledebilirsiniz gibi geldi, aracınız yoksa taksiyle ulaşım sağlayın bakıcıya vereceğiniz parayi taksiye verirsinzi nerisona

Evinizi kayinvalidenin yanına taşıyın. . push ;

Sen eğer ki kv yerine anneme bıraksam nolur deseydin emin ol herkes tabiki o senin annen dicekti, nedense herkes kvsine düşman Arkadaşım hislerin ne diyorsa onu yap Bence bakıcıya muhtaç olmayisina şükret...

bakın bu hatayı ben daha evvel malesef ki yaptm. üstelik sadece 1 ay haftada 1 gün olmak üzere kendi öz anneme bıraktım kızımı. hemen hemen sizin ki kadardı. benim başka alternatifim yoktu malesef. sonucu merak ediyorsan çocukta anneden uzak kalma korkusu oluşuyor. bugün hangi pedagoğa gitsen çocuğum bana gereğinden fazla düşkün desen sana ilk soracağı size ihtiyaç duyduğu dönemlerde ayrı kaldınız mı?yada benzeri sorular olur. çocugunuzun size en çok ihtiyaç duyduğu dönemlerdir bebeklik dönemleri. üstelik birde gece evinden ayrı bi yerde ve sizden ayrı olması bana doğru gelmiyor. tavsiyem daha farklı çözümler bulmanızdır. Allah yar ve yardımcınız olsun. saygılar...

Muhalefet olmak için yazmadım. Bana abartılı geldi bu düşünce onu belirttim sadece. Ona bakarsanız kendi öz kızını bile taciz eden babalar var bu dünyada. O zaman kocalarımıza da mı şüpheyle yaklaşacağız? Bu mantıkla bakarsak kendimizden başka kimseye güvenmememiz lazım. Kendi babasına bile emanet etmeyelim çocuklarımızı o zaman? Çocuk babaannenin evine gidecekken bu şüpheleri yaşıyorsak, kendi evimizde de yaşamamız lazım o zaman sizin mantığınızla bakarsak bu işe. Şimdi kimse benim kocam yapmaz öyle şey de demesin burada, bunu yapan adamlarında eşleri kocalarına bu yakıştırmayı yapmazdı çünkü. Alın işte, bu mantıkla hareket edersek paranoyak olmaz mıyız?

yapışık ikiz olmaktan çok daha güçlü bir bağ olması gerekmez miydi aranzda?

Aynen öyle. Ve inanın sonralarında ne yapacaklarınıda bilmiyor bu çocuklar. Herşeyi anne getirsin, anne alsın, anne bulsun diye diye belli bir yaşa geldiklerinde sudan çıkmış balığa dönüyorlar. Yahu benim bir arkadaşım vardı lisedeyken, kızı öyle bir yetiştirmişler ki çorap almaya annesiyle birlikte gidiyordu. Düşünebiliyor musunuz, okul çorabı alacak kendine kaç beden giydiğini, hangi model kilotlu çorap alacağını bilmiyordu. Anne gel birlikte gidelim, ben bilmem şimdi yanlış alırım diyordu. Ben o yaşlarda tek başıma biletimi alıp, farklı şehirdeki akrabalarımın evine gidiyordum uçakla. Kesinlikle küçük yaşta sorumluluk verilmeli çocuklara, akrabasında da kalmalı, tek başına bir şeyler yapabilmeyide öğrenmeli.

söyledikleriniz benim söylediklerme zıt şeyler değil. Annelik iç güdüsü hayatını adamayı gerektirmiyor. nasıl bir anne olurum büyük konuşmak istemem. Ama kendi hayatımı ona programlamaktan çok onunkini kendime uydurmayı tercih ederim. Yetişkin olan bensem çocuğun düzeni yetişkinin daha zor olan yaşam koşullarına göre ayarlanmalıdır. Çocuk hangi düzene alıştırsan uyum sağlar alışır. Haftada bir gün babanede kalmak onun rutini olur. Böylece anne ve babanenin önceliklerine göre çocuğunun düzeni oluşur.

KV 10 numaraymis yalnız. :) Acquaa Y❀ Anneler

Bugun kayinvalidem ile gorustuk. O cocugun sabak erkenden evden cikmasina razi olmadi. Usuturse kendimi kotu hissederim dedi. O dediginizi havalar iyice osininca yapalim evim de sobali cocuk sıkılır dedi. Yani bu kadar anlayisli biri. O torunu zorluk cekmesin diye kendi zorluk cekecek. Benimle ayni Fikirde arkadaşlar olmasina cok svindim. Bana kendimj iyi hissettirdiniz. Butun mesajlari da okudim. Yanlis düşünmediğimi anladim. Ama farklı disuncelere de saygi duyuyorum. Hiç kimse kotu anne degil herkes evladi o on en iyisini dusunur. F fozgeb

Mecburiyet kısmına girecek olursak annesini kaybeden bebekler, mecburen babaannede kalıyor. Konu sahibi mecbur değil ki, mecbur olan fikir sorar mi?

Amma abartılmış kalma konusu. Merak etmeyin bir şey olmaz. Benim iki cocugumda ananede buyudu. Sorunlu falan değiller. İçin rahast olsun. D damdan

Bizim ailede şimdi iki bıdık var mesela. Anneleri çalışıyor anneanne bakıyor. Onbeş gün tatilinde anneanneye bırakılmak için sekizde kalkmak istememişler. Kendileri biz anneannemlerde kalalım demişler. Gayet onbeşgündür anneannedeler. Hatta bazen iş yemeği falan olduğunda da geç döneceklerinde de çocuklar yine yatılı kalıyor. Gayet sevgi dolu ve girişken çocuklar. Hiç bir sorunları yok. Anne ve babalarına da düşkünler. Anneanne ve dedeyle de büyümenin tadı apayrıdır. Annemler olmadan anneannemlerde yatılı kalmak bana hoş gelirdi. Daha bir tatlı şımartırlar, bilmiyorum. Anne baba sevgisi başka nine dede sevgisi bambaşka. Onun da ayrı tadı var ayrı bir özel hissi var. İçiniz cidden rahat olsun. Hatta bu güveni zedelenir falan diye size sert çıkanlara hiç katılmıyorum. Yabancıya bıraksanız elbet sarsılır ama el'e gitmiyor ya. Ben de hiç güven duygusundan sorun yok. Hatta daha yoğun herkese güvenme sorunu var zira beni seven esirgeyen şımartan bir sürü aile büyüğüm vardı. Daha tatlı olur nine sevgisi o hafif şımartmanın tadını yaşar hatta.

Konu sahibi gelmişsin sen neden kalmayı düşünmedin Pazartesi gecesi kızın ve kv ile onu açıklayabilir misin Önceki

Bilimin kişileri ele almadığını bende biliyorum zaten. O yüzden sizden bilimsel bir kaynak istedim bu konu ile ilgili. Söylediklerinizin bir kısmında haklısınız, fakat burada söz konusu olan annesi babası ayrılmış/parçalanmış ailelerin çocukları değil. Bu şekilde bir büyüme ortamı, zaten bir çocuğun kişiliğinde olumsuz hasarlar bırakır, bunu hepimiz biliyoruz. Fakat burada durum çok farklı. Çocuğuna bağlı birer anne/baba var. Sadece 1 gece çocuğunu babaannesinin evinde, iş durumlarından dolayı bırakıyor. Yani ortada psikoloji bozacak hiçbir durum göremiyorum ben. Çocuk bu zaman içerisinde babaannesiyle/dedesiyle vakit geçirir, aile ilişkileri kuvvetlenir. Çocukları kendine bağımlı yaşatan annelerin, sonralarında zorluklar çektiğini biliyoruz. Misal bizim bir komşumuz; çocuğunun önünden arkasından 24 saat gezen bir anneydi, asla başka hiçbir yerde kalmasına izin vermezdi. Heryere birlikte gider, birlikte dönerdi. Birgün fenalaştı ve doktora gitti, safra kesesi taş dolmuş, acil ameliyat dedi doktor. Eşi başında duracağı için mecburen çocuğu teyzesine bırakmışlar, çocuk gece ortalığı ayağa kaldırmış. Ağlamaktan katılacakmış neredeyse. Teyzesi bu böyle olmaz diyor, takıyor çocuğun ağzına bir tıbbi maske sokuyor hastaneye annesinin yanına. Bütün gece yaşadıkları sinir stres, çocuk mikrop kapacak korkusu ve ordan oraya savrulmaları cabası. İşte bu neden, çocuğu cam fanusta büyütmelerinden hep. Öncesinde çocuk akrabalarında kalmaya alışsaydı, aile ilişkileri kuvvetlenseydi, o gece birden bire bırakıldığında afallamayacaktı. Kısacası sözümün arkasındayım, bana göre kesinlikle babaannesinde 1 gece kalmasından zarar gelmez.

Tam olarak bunları demek istemiştim. Ama eğitim fak. mezunu olsak bile çocuk psikolojisinden anlamazmışız. İlginç gerçekten. Bu çocuk 5 6 yaşında değil ki aaa ben babannemdeyim aa dedem beni çok seviyor desin. O yaştaki bir çocuk kendi evinde ebeveyn sevgisi ve sıcaklığı ister. Her gün işe giderken akşama geleceğim annecim diyip çocuğu öpüp gönderiyorsanız ne olacak akşam? Çocuk demeyecek mi annem nerede babam nerede? Bu da güven duygusunu sarsacak. Aidiyet hissini kaybedecek. Fanusa koymuyoruz çocukları. Kişilikleri şekillerinirken biraz daha özen davranıyoruz. 10 yaşına gelsin kuzenleriyle kalsın, bıdır bıdır konuşsunlar. Bunu hepimiz yaptık. Ama bahsedilen çocuk 16 aylık.

Bir arkadasin cocuk gelisim uzmanindan yardim almisti da ondan duymustum kendi evinin haricinde baska herhangi bir evde kalmasi ile duzeni degisirmis huyu degisirmis ve cocugu kontrol edebilmek zorlasirmis, annesi veya babasinin olmadigi bir yerde gece yatiya kalmasiyla cocugun ebeveynlerine olan guven ve baglilik sorunu gelisiyormus zamanla, benim bebis daha cok kucuk kendi yasadigim bir konu degil sadece duyarak cevapladim o nedenle

Benim kızım 4 yasına girecek gece ne anneme ne kvdeme yatısına gonderırım. ikiside çok güzel bakar sorun o değil. cocugun psikolojik durumu. Alys

İşte bu yüzden etrafta hep mükemmel çocuklar var Sep, farketmiyor musun?

Benim amcamlar Almanya'da çalışıyorlardı. İki kız kuzenimin babanemin evi ve bizim evimiz arasında mekik dokuyarak geçti çocuklukları. Hem kardeş gibi hem sevgiyle büyüdük. Hepimiz iyi insanlar olduk. Çok küçük yaştan itibaren ailelerinden ayrı yaşamalarına rağmen anneleri onlar için her zaman şefkat gösteren "anne", babalarıysa ne olursa olsun yanlarında olan "baba" olarak kaldı. Bu tür kararlar anne babaya kalmış ve aile yapısına göre alınacak kararlardır. Çocuğunuz haftada bir babaannesinde kaldı diye sorunlu bir birey olarak yetişmez, tabii bu benim nacizane görüşüm. Zaten bunu keyfinizden değil çalıştığınız için zorunluluktan ve babaannenizi biraz rahatlatmak için yapıyorsunuz. nerisona

Ay yok artık ya. Bunu da duydum ya pes gerçekten, konu nerelere geldi. Arkadaşlar o zaman hiç evlerimizden çıkmayalım biz, kendimizi de çocuklarımızı, ailemizi de sokalım dikenli tellerle çevrili bir kafese öyle yaşayalım. Sapığın manyağın babaannenin evinde ne işi var? Kadın kendi torununu koruyamayacak mı ayrıca? Biz akrabalarımıza da güvenemeyeceksek hangi insana güveneceğiz? Ya lütfen böyle saçma sapan şeyler sokmayın kadının aklına, zaten çocuğunu düşünüyor, yazıktır ya. Milletçe ne kadar paranoyak olduk böyle. Tamam çok kötü şeyler duyuyoruz hergün haberlerde ama bu kadarıda abartı artık, babaannenin evine yollama sakın, sapık olur, manyak gelir, akrabadan çıkıyor bu tür olaylar falan.. İnanamıyorum gerçekten şu yorumunuza.

Bende cocuk gelisimi dersini aldim, Piaget'i felan bende biliyorum fakat hicbir yerde haftada 1 gece baska yerde gecirmek ile cocuk baglanmaz diye yazmiyor. Anne sik sik gitse ve cocuk annesinin ne zaman geri dönecegini bilmese, evet dedigin dogru cikiyor. O zaman cocuk annesini her gördügünde birakmak istemez mesela, terk edilmekten korkar, tekrar annesini ne zaman görecegini bilmedigi icin ve evet bu yalnis baglanma sekillerine yol acar. Bu konuda böyle birsey yok ama. Bahs edilen sürec 1 gecedir ve her hafta ayni gecedir. Cocugun rutini oluyor ve hali ile terk edilme korkusu olmaz.

ya aslında sanırım bu mesajım yanlış anlaşıldı, ya da belki benim tepkim saçmadır dediğiniz gibi. düzelteyim de derdimi anlatabileyim; ben bunu anlamıyorum. bence başka çözümler bulunabilir, başka çözümler zorlanabilir. ve sordum aslında, bu çözümleri mi bulamıyorsunuz yoksa her şeyi düşündünüz ama çaresizlik mi sizi bu noktaya getirdi. neyse ağır konuşmak haddimiz değil elbette, o yüzden okuyucu olarak takip ediyorum 2-3 mesajımdan sonra bu konuyu. umarım daha faydalı yorumlar konu sahibine yardımcı olabilir.

O onun babannesi bence bırakabilirsin Önceki

Benimki de 16 aylık. Kendi evinde bakılması gerektiğini düşünüyorum. Gece yatisi da hiç olmaz.

Evet konu sahibi madem yapisik ikiz gibi dolasmayacaktin, kendini unutmayacaktin, babaanne-dede hatta babasindan bile kiskanmayacaktin neden dogurdun? Cunku Turkiyede anne olmak 40 yasina gelen cocugunun ayagina cay getirmektir.. lutfen hanimlar bunu yapmayacak olan dogurmasin!!!

Ama ablamın çocukları var, okula gidiyorlar Anneannemizde kalmak istiyoruz dediklerinde ablam izin veriyor Büyüyünce kendi isteyince bırakılabilir ama 16 aylık ve annesi zaten çalıştığı için gün içinde görmeyen bebeklerin bırakılmasını ben kendi adıma doğru bulmuyorum.

çocuk tacizine dayamadım ki, saçma bulduğu örneklerimin bakış açısına göre saçma olmayabileceğini belirttim. bahsettiğim konuda, öz dayıyı ilgilendiren bir taciz hakkındaydı. neyse bakın siz ne güzel kendinizden örnek veriyorsunuz. olumlu yönlerini örnek veriyorsunuz. ben de elbette kendi hayatımdan örnekler veriyorum. sonuçta herkes kendi gördüğü kadarını bilebiliyor değil mi. burada fikir paylaşımı var. benim niyetim sabotaj asla değil. tek bir doğru da yoktur bu konuda. ama vazgeçtim vardır ya, tek bir doğru vardır. 16 aylık bir çocuğun bir başka evde yalnız yatması doğru değildir.

16 aylık bir bebek evinden ayrı kalır mı? Çocuğun güven duygusu zedelenir. Bir yere ait olduğunu hissetmek ister. Hiç doğru bulmadım.

Çok ağır başka yorumlar da var yalnız, okurken objektif olmak lazım, bakmayacaksan neden doğurdun diyen var, çalışmasın mı kadın, ki öğretmenmiş nispeten iyi çalışma saatleri, bu anneyi çocuğuyla ilgilenmemekle suçlamak ne kadar doğru

Ablam ve abimin hemen hemen aynı yaşlarda kızları var. Yengem de eğitimci ablam da ... İkisi de bizden 8 saat uzaklıkta bir şehirde yaşıyorlar. Abimler kızlarını ilk bize gönderdiklerinde 2 yaşını doldurmamıştı. 45 gün kadar kaldı, doğum gününü kutladık, emzik emmeyi bıraktırdık, tuvalet eğitimi tamamlandı sonra annesi babası gelip aldı. Sonrasında her sene yaz tatillerinde gelmeye başladı. Şu an 20 yaşında yurt dışında okuyor tatil oldumu hala ilk bize gelir burdan eve geçer. Ablam da çocuklarından ayrılacak diye ödü kopan bir kadın. İki kızının da şimdiye kadar anneleri olmadan bize geldiğini hatırlamam. Biri 22 biri 10 yaşında iki kız annesiz bakkala bile gitmezler. Koskoca üniversite öğrencisi genç bir kız okulunu annesine aratır bir sorun olduğunda. Bırakın yurt dışını aileden ayrılmamak için başka şehire gitmemek için gerçekten kötü diyebileceğimiz bir özel üniversitede okuyor kapasitesi bu olmamasına rağmen. Hangisinin psikolojisi bozuk sizce? Ailede dahi gece yatısına kalmamakla övünmek de değişik bir kafaymış. Yayılan yer yataklarında kuzenlerle halalar teyzelerle kakara kikiri yapmanın zevkinden mahrum kalmak kötü olsa gerek.

Kayinvalide biricik torunu için kendi kalacak pazartesi geceleri. İkinci ama daha kötü seçenek : anne kayinvalidede kalacak, en azından bebek anneyi görmüş olacak. Kötünün iyisi olarak tabii. Kimseye taşınsin demiyorum ki

sen değilsin.

Alt kirletmeye giris 101

Evet siz olur diyorsunuz çok net biz de olmaz diyoruz çok net Konu sahibi de iki tarafı okuyup bir sonuca varacak

Neyse iyi oldu, soğuk havayı dağıtmış oldun Birazdan kim 'en iyi anne' kavgası çıkacaktı yoksa Herkesin anneliği kendine ama madem fikir sorulmuş ben tercih etmezdim Fakat kayınvalideye de her gün gel bak git diyemezdim nitekim öz anneme bile demedim, ben bırakır alırım dedim kar kış demeden alıyorum çok şükür. Aklı erdiğince kalacam derse kalır, şimdi gündüz birbirimizi görmüyorken akşamda almamazlık yapamam.

Daha once sorulmus mu bilmiyirum ama, babasi ne dusunuyor bu cocugun konuyla ilgili? Hep anneler cozum bulmaya calisiyor da? Annane yada babane olsam torun bakmak istemem ayrica. Etrafimda gordugim cocuk bakan yaşlilar da hallerinden hic memnun degil benm gozlemledigim kadariyla? Sonic olarak ben yaşli kadincagizin hergun dolmusa binip bebek bakmaya gitmesini daha acınasi birsey olarak gordum ve bebegin babannesinde kalmasi yönünde oy kullaniyorum A

sanıyorum şuan karşımda bir Anne yok. bir anne adayı olarak bunları düşünmenizi kınayacak değilim. ama anne olduğunuzda kendinizi bizim gbi hayatlarını evlatlarına adayan anneler arasında bulabilirsiniz. bakın bir evlat dünyaya geldiğinde anne kendini uçurumdan aşağı bırakmış olur. zemine çakılmadan evvel tek dileği ise, evladının zirveye varabildiğini görmektir. ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Cocuk geldiğinde bile düzeni bozulamayacsk bir hayatınız varsa dogurmasaydiniz keşke çocuk fazlalık olmuş N Nfrtettti

Ondan sonra kadınlık 2. plana atılıyor herşey anne gibi o mantıkla düşünülüyor, annemden örnek veriyim bizi geçtim babama dahi çamaşır çorap çıkarırdı banyoda sonra falan, ya da bi yere gidileceği zaman, cok garip gelirdi bana, koca adam kendi giyinir, ama işte bu bir rol, bir giysi adeta, kutsal anne modu

Her ailenin dinamiği farklı bu konuda haklısınız sanırım. Ne bileyim biz biraz geniş aile formatındayız sanırım ondan anlam veremiyorum anlamıyorum yani. Mesela şimdi bizim yeğen 6 yaşında ve bazen kendi isteğiyle anneannesinde kalıyor, ama tuhaftır gece korkarsa anneanneye değil dedeye gidiyor dedesiyle yatıyor. Hani başka bir ailede dedeyle uyumasına bile kızacak insanlar da çok var burada. Bizim komiğimize gidiyor dedeci olması :) İşte bizde bu kadar normal olunca her çocuk yatılı anneanne ve dedede kaldığı için ben de sizi anlayamadım. Tek kural bizim ailede de yatılı kalınır şekilde ondan. Sizce doğru odur saygım sonsuz elbette Alys

Evet ben yurt disina yerlesecegim zaman bazi arkadaslarim beni hayirsiz evlat ilan etmislerdi bir cok arkadasim uzak yere evlenmedi, bekar kalmayi tercih etti.. bu olay cocuklar kucukken sorun degilmis gibi gorunuyor ama seneler gectikce katlanarak buyuyor.. gunumuz kvalideleri de buna en iyi ornek sanirim..

Cocuk her gün degisik eve gitmiyorki. Babaannesine gidiyor! Merak ettim, bu bilgiyi nereden aldiniz? Düzen bi sefer mekana bagli degil ki, sürece bagli. Her hafta her hafta aynisi oluyorsa düzende olur, rutinde. Cocuklar aslinda sanildigindan cok daha güclüler. F fairylove23 Bence hicte fena fikir degil. Hem böyle babaanne ile beraber anilar olur. Cocugun hep hatirlamaz, ama babaanne hatirlar :) Denemeye deger bence :)

Ha bu arada Batman'da 12 aydan itibaren alınıyor kreslere, artık hile hurda mı var bilmem ama arkadaşlarım yolladı Önceki

Kadına yazik N Nfrtettti

Evet anneyim ücretsiz izin aldım 2 sene, kendim bakıyorum, herkesin o imkanı olsa keşke

Anamm kadın anamm mode on

Hakikaten çok doğru bir yorum. Elinize sağlık. Resmen eksik büyüyor yeni nesildeki çoğu yavrucak. Biz bayramlarda dayımlarda kalırdı bütün kuzenler bir odada uyurduk sabaha kadar şamata yapar en son dayımdan sert uyarı alırdık, ne bileyim yazlığa gittiğimde öyle annem yok diye ağlamak yerine büyümüş hissederdim kendimi tek geldim diye. E o kendine güven bile harikaydı. En önemlisi aile bağlarım daha güçlü. Hem kuzenleriyle o kaynaşmayı eksik yaşıyorlar hem de tek başına başarmayı ve kendi sorumlıluğunu almayı öğrenemiyorlar. Üzülüyorum resmen bazen

Hiçbir yerde "kalabilir" diye bir fikir okumadım. Hep kendi evinde olmasi, hep tek kişinin bakması ve yatağında uyumasindan bahsediliyor. Yatak konusunda fikir ayrımı var sadece. Anadolu psikolojisini benimseyen Adem Gunes 2 yaşına kadar anne ile aynı yatak diyor, daha modern kesim "doğumdan itibaren kendi yatagi" diyor. Evden başka yer diyeni duymadim nerisona

yani siz bir evlat dünyaya getirip hayatınızı adamayabilir, fazlasıyla fedakarlıkta bulunmayabilirsiniz. bu sizin hayatınz. K

Ters yüz diye bir animasyon var herkese tavsiye ederim... güven sorunu yaşayacağını sanmıyorum ama velev ki yaşadı.. insan yani bunu 30 yaşında yaşayıp intihar eden de var, gülüp geçende.. hayatta her şey insan için 16 aylık bebekte dahil.. benim için çağın en büyük sorunu nlp çocuk eğitimi vs konularına takmış ebevenyler çünkü nesilleri gittikçe bencilleştiriyorlar..

Genelde paralel düşünürüz sizinle Ama bırakma diyenlerden biri de benim Zorunda olsa bıraksın tabii ama sırf Kv söylenmesin diye 16 aylık çocuk ev ortamından ayrılmamalı bence anne babasız bir gece ağır gelir ona En azından konu sahibi de orada kalmalı ki çocuk o eve tepki duymasın beni buraya bırakıp gittiler demesin

Hay cok yasa arkadasim yaa burada boyle yorum gordum yaa ayakta alkisliuorum seni yaa. Bi ben mi boyle dusuniyorum diye artik nerdeyse kendimi yargilayacaktim. tek degilmisim yaa

Cok gec oldu simdi yatiyorum isterseniz musait oldugumda direk kitaplarimdan da baska makalelerden de paylasabilirim, halihazirda hem gelisim psikolojisi calisiyorum hem de ayrica konunun egitimini aliyorum, bize ogretilen 0-3 yas doneminde bu tarz ayriliklarin cocukta kaygili baglanmaya neden olacagi cocugun temel guven duygusuna karsi guvensizlik gelistirecegi ve bunun ileriki hayatini olumsuz etkileyecegi yonunde. Her cocugun hissettiklerini yansitma sekli farklidir, kendi icinde neler yasadigini bilebilmemiz mumkun degil, uzman çocuk psikiatristleri bile uzun suren terapiler sonucu teshis koyarken, bizim ama benim yegenim cok mutlu, benim kizim cok saglikli baglandi vs dememiz sadece havada kalir.

Okul çağında ben de keyfi bırakırım, neden olmasın? Ondan önce de benim gibi zorunlu haller olabilir Veya eşin ameliyat olması, onun ailesinden kalacak kimse olmaması gibi.

kalabilir bence yalnız kaldığı süre uzun olmasın zaten haftada bir babaannesinde kalmayı da bir düzen oluşturabilirsiniz bir de merak ediyorum haftada bir gün dışarı da uyumasına çocuk için kötü evi olmalı düzeni olmalı diyenler yılın her günü evinde mi kalıyor 10 günlüğüne tatile de mi gitmiyorlar? bayramlar da farklı şehirlerde ki akrabalarını görmeye de mi gitmiyorlar iki yaşına kadar bir fiil evlerinde mi uyuyorlar?

Ay ne kadar büyütülmüş konu. Ne var yahu, küçükken hepimiz kaldık anneanne/babaanne de hiçbirimizin de psikolojisi bozulmadı, modern olacağım diye yeni yeni icatlar türetiyorsunuz. Ayrıca kalacağı yer neresi? Dıdısının dıdısı sanki, Babaannesi=yani çocuğun Babasının annesi, bilmem anlatabildim mi? Konu sahibi arakadaş, gönül rahatlığı ile bırakabilirsin kanımca. nerisona

bakın en güzelini yapıyorsunuz. peki siz çocuğunuza zaman ayıramayacak olsanız o çocuğu dünyaya getirir miydinz?bu o yavruya haksızlık olmaz mıydı?

herkes benimle aynı derece ve yoğunlukta annelik güdüsünü yaşayacak değil elbet. ben fikirlerimi beyan ettim hoşça sohbet ettik bu sayede. ben szde benm gbi olun böyle düşünün demiyorum. ama birgün keşke çocuğumla çok daha fazla zaman geçirseydim, zaman hızlı aktı gitti demek istemiyorum. . push ; A Ayazpoyraz-2018 Xl-yemekler-spor=small beden =fit

bakın ama burada anneniz işte ya da evde uyuyor konu sahibi de zaten gün içinde işte çocuğu gece de görmeyecek ben çocuğumu 3,5 aylıkken bakıcıya bırakıp günde 11 saat çalıştım konu sahibine çalışma çocuğuna kendin bak vs denmiyor ki çocuğun düzeni etkilenir kendi evinde bakılması daha iyi olur ama zorunlu ise de sen de git o zaman kv de kal diyoruz ama konu sahibi galiba çocukla ilgilendiği için bu süreçte bizlere cevap veremedi

Kırmak istemem sizi. Ama kayınvalidem de evlatlarım tek yaişamım diye sürekli ağlayarak sızlayarak bizi yollaması sanırım beni bu kadar ağdalı evlat sevgisi ifadelerinden soğuttu. Onun bir kaç evladı varken bu kadar gözü yaşlı olması beni sıkıyor sanırım. İyi niyetli biliyorum ama tek çocuğunu başka şehre yollayan annem gayet güçlü dururken karşımda ölürüm kurban olurum sözleri itici geliyor. Halil Cibran'ın güzel sözleri vardı annelikle ilgili, onlar sadece size emanet diye. Bunu aşırı bağlılığa çevirmeyi anlamlandıramıyorum. Anlamıyorum da, elbette ileride pişman olmamak için çok vakit geçirmeniz güzel ama uçurumlara ölümlere yada feda etmelere gerek yok sanki.

Uzmanlar çocukların 1 yaşına kadar güveni kazandığını söylüyor. Siz boşverin burdaki süper anneleri. Burdakilerin çoğu her şeyi unutmuş tek dertleri çocukları olmuş. Çoğuna sor ne zaman sinemaya gitmiş, şöyle sakince kitap okumuş, bir konsere gitmiş. Aman olmaz çocukların psikolojisi bozulur. 16 aylık çocuk öyle bırakılır mı? 15 yaşına gelsin şöyle bi o zaman yaparlar her şeyi. Neyse herkesin annelik anlayışı farklı. Siz içinizden geleni yapın. Hiç ben çocuğuma şöyle yapmadım, çocuğumu şöyle bırakmadım vs diyenleri duymayın. Her çocuk da farklı ve özeldir. Bir de siz nasıl yetiştirseniz öyle olur. Bağımlığının fazlası da zarar. Annesi işe giderken bile ağlayan çocuklar var. Asıl o kötü

ozaman hiç sıkıntı olmaz.. babannesine zaten geçen seneden alışık çocuklar o yaşlarda ortamdan çok yüzlere kişilere bağlılık duyarlar ve yakınlık kurarlar.. ortam güven duygusunu zedelemez merak etmeyin..

Genç değil artık neticede bi bakımdan haklı validen. Denemekten zarar gelmez bi bırakın bakalım oluosa devam edersiniz eğer kızınız sıkıntı çıkarırsa telefon eder valideniz gider alır gelirsiniz. İyi anlaşında bunlar teferruat deneyerek öğrenebilirsiniz anca. . push ; ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bizde de vardı öyle çok düşkün bir anne oğul. Çocuk 5 yaşında kendiliğinden okumayı falan öğrendi, çok başarılı okudu etti. Ta ki şehirdışında bir okulu kazanana kadar. Anne ve baba anneanneye baktıkları için taşınamadılar çocuğun yanıan neticede şu an çocuk 10. yılında. Biz bazen çağırırdık bizimle oynasana diye annesi terler diye yollamazdı, Ege sıcağında gece battaniyeyle yatardı, 15 yaşındayken başı ağrısa aspirin ağır gelir diye bebe aspirini ezer içirlerdi. Çok bağlıdır annesine babasına ama benle yaşıt hala okuyor, zeki de çocuktu ama tuhaftır uzaklaştığı anda çöktü. Çok da bağımlı olmamak gerek. Yurt arkadaşım öyle ben ilk gecemde ağlamadım diye bana pek sinirlenmişti, sonra sevgilisi başka şehire atandı diye terk etmeye kalktı anne ve babasının yaşadığı şehre geri dönmem lazım onları bırakamam diye. Haftalarca ağladı hem seviyorum ama anne babamı bırakamam diye. Bu nedenle sizin bağlılığınız şimdi değil ama ileride sorun olabilir

16 aylik bebek yav. 3 4 yasinda degil ki gozun arkada kalmasin. Bi de sobali ev. Allah korusun kaynanan farketmese soba dumani çıkıp zehirlese? Ya usutse? Vs. vs. Yasli insanlae uyuyunca derin yatar, hissetmezse bebeginize bir sey olunca? Sonra kaynanana suc atmayacaksan birak ama yok onun yuzunden boyle oldu diyeceksen asla birakma. 16 aylik bir bebek bana gore anneden ayrilmamali. Kendini guvende hissetmez bi kere. Hic tasvip etmiyorum. 3 4 yasinda olunca tamam ama cok küçük. . Hem meme emmiyor mu?

Denklemdeki öncelik çocuk evet ama işin içinde anne baba ve babanne de var, o kadına da yazık cidden sabahın köründe ayazda kalk bin dolmuşa, bu sene bu şekilde geçer sonra belki yakınlarına taşınmayı ya da başka alternatifleri düşünürsünüz

Biz güvensiz mi bağlandık diyecekler şimdi? Konu sen, Ahmet, Ayse değil ki. Belki de güvensiz bağlandın, farkında bile değilsin

Anne değilim yazdığınızı okuyunca olmak istemedim. Hayatımı kimseye adamak istemiyorum. Bir çocuk yetiştirmek istiyorum ben sadece. hayat adamak bana çok sığ geldi.

Ben de bir eğitimci olarak birkaç ekleme yapayim: Çocuğun evinde kalması 2 yaşına kadar çok önemlidir. 2 yaşından sonra sınırlı saatlerde kreşe ebeveyn ya da bakıcı ile gitmelidir. Bakıcı degistirilmemesi yine çok önemli bir ayrıntıdir. "Bakıcıya bırakmaktansa anneannenin evinde kalsin" demek doğru bir yaklaşım değildir. Bakıcıya bırakın demiyorum ama çocuk için en önemli şartlar sağlanamıyorsa bakıcı da öcü değildir. Babaanne madem bu işe gönül verdi, o halde pazartesi o gelip kalmalı. Çocuğun psikolojisinden daha önemli ne olabilir ki? Tv izletmeyen, düzenli oyun oynayan, çocuğu dışarı çıkaran, sağlıklı beslenmeye önem veren, sevgi ve merhamet dolu olan en uygun kişi çocuğun bakıcısı olmalıdır. Yani bu iş o kadar da kolay değil. Ve bu işe giriyorsan, hakkını vereceksin.

Evet ben hayatımı sana adadım şimdi sen de adayacaksın baskısı yapmayı seviyor türk anneleri çocuklarda. Türk erkeğinin de en zayıf yeri. Saçını süpürge etmiş anaları. İstemiyorum valla ayakları üstüne bassın çocuğum annemin emekleri bıdı bıdısı yapmayıversin. Mutlu bi çocuk büyütiyim yeter ya. Rahat olmak lazım biraz her şeyi de öyle miydi böyle miydi uzman ne diyor diye kurcalamak istemiyorum. Kendimi düşünüyorum. Küçüklükte canımı acıtan şeyleri sevdiklerimi bana özgüven kazandıran deneyimleri mutlu edenleri.. Biraz da çocuğu tanıyıp dinlemek lazım.. Gerisi boş valla

Bi guncukten bisey olmaz yaptiginiz plan mantikli geldi bana bence uygulayin deneyin duruma gore karar verirsiniz.

ne alakasi var kaynanaya vermekle falan. olaylarri dramatik hale getirmeye bayiliyorsunuz. eminim bu cocugunda hosuna gider

Surekli yapilacak bu ortam degisikligi cocuklari psikolojik olarak kotu etkiler, cocugun evi bir tanedir ve orada da kalmalidir

Ben halen o yaştaki çocuğun düzeninin bozulmaması taraftarıyım Eğer kalacaksa da annesi de kalmalı çocuk annesi işten çıkınca uyuyuncaya kadar zaman geçirmeli Bu abartı değil Konu sahibi öğretmen akşam kaçta çıkıyor acaba o da önemli örneğin 3 te çıkıyorsa alıp eve getirebilir ama 7 de çıkıyorsa kendi Kv de de kalabilir

Annaneye gitmek için ben de can atardım bir ay eve dönmediğimi biliyorum. Bahçeli ev, arkadaşlar gece geç saatlere kadar eve dönme çağıran yok. Bütün gün yalın ayak toprakta :) hiç de düzenim bozulmadı yani annanede kAldım diye. annenin düzeni daha önemili çocuğun ne düzeni olacak. Haftda bir gün ona eğlence olur.

Ufakken kaldıklarımı hatırlamasam da ben ömrüm boyunca annem çalıştığı için anneannemde büyüdüm. 4 yaşında kreşe başlamışım sadece ilk günümü hatırlarım mesela. Annem sık seyahate çıkardı. İlkokulda falan özellikle her yıl iki kere on gün anneannemde kalırdım. Telefonlar o zaman yurtdışında çok pahalıydı telefonla dahi görüşmezdim. Ama ağladığım tutturduğum olmazdı. Severim diye bana bol bol kızartma yedirmelerini hatırlıyorum mesela. Bir de çiçek şehriyeli çorba yapardı severim diye rahmetli. İlk bırakmalarını elbette hatırlamıyorum çünkü annem iki buçuk yaşımdayken dönmüş işe ve ben o yaştan beri sık sık kalmışım anneannemde. Nur içinde yatsın çok güzel de bakmıştır bana pek tatlı şımartırdı beni. ThankfulNovember Oğlum, canımdan

9 aylıkken kreşe bırakan bir anne olarak söylüyorum evlat yetiştirmek zor evet bırakırken üzüldüm çok yorgun gecelerim sabahlarım oldu ama hiç pişman olmadım neden doğurdum keşke ertelseydim demedim hayatımdaki en iyi şey ama o benim ikizim değil yapışık değiliz birbirimize o da bir birey benimde ihtitaclarim var ondan hariç bi hayatım var önceliğim tabi ki annelik!!! Ne uçurumdan atlarım ne de zirvede evladımı görmek isterim sadece zirveye giden yolda beraber yürürüz ben ona elimden geldiğince yol gösteririm

Benimkinin de annesi çok ağlıyor. Eşime sarılıp hüngür hüngür çocuk gibi ağlıyo. Ardından eşim göz yaşlarına hakim olamıyo. Tam eşime bakıp annesiyle dalga geçicem bi bakıyorum o da ağlamış. Ama annem bişey diyemiyor acıyor. Bir de kadını haklı görmüyo mu. İnsan erkek evladı yanında olsun ister yazık diyo. Hayır ben de uzaktayım. Kız verilir diyo. Erkek verilmez. Anam gerçek bir türk kadınısın kadın gibi kadınsın diyorum ben de

Aynen biyle düşünüyorum. Tv izlediklerim beni bakicilardan soguttu. Tabi herkes ayni olacak diye bi kural yok krese de veremem daha coook kucuk. Bu donem boyle idare edip yazin ona yakin ev tutacagiz.

haftada bir geceden hiçbir şey olmaz. Abartmayalım. zeymuss

bir anım aklıma geldi, lise çağındayız. bir durum var, evle ilgili sanırım çok hatırlamıyorum, ama halamda kalıyoruz yatıya. neyse yataklar yapıldı tam yatıcaz, hop annem babam geldi. durumu çözmüşler, orada kalmamıza gerek yokmuş.

Arkadasim ben bir donem boyle olacak diyorum belki fark etmediniz. Siz okul zamani da oyle olacak diye dusundunuz herhalde. 4 ay hepi topu. Okullar kapanjnca seminerlere de okula goturmeyi düşünüyorum zaten. Yazin da kvye yakin ev tutacagiz.

Arkadaşlar annelik demek, kendini çocuğu için sağa sola atmak, kendini ona adamak, hergününü onunla geçirmek demek değildir. Siz bunları yapıyorsunuz diye iyi anne olduğunuzu zannediyorsanız olayı çok başka anlamışsınız. Anne olmak demek; bir çocuğu en güzel şekilde yetiştirmek, onu karşılıksız sevebilmek, herzaman onun arkasında olmak, topluma faydalı bir birey olması için çabalamaktır, bunlar gibi örnekleri çoğaltabiliriz. Bir insanın herzaman önceliği kendisi olmalıdır. Siz eğer önceliği kendinize verirseniz, siz mutlu, huzurlu bir birey olursanız, çocuğunuza da çok daha verimli olursunuz. Bir insan çocuk sahibi oldu diye, kendini tamamen onun isteklerine ve ihtiyaçlarına göre programlamamalı. Kendisinin de bir birey olduğunu ve bir hayatı olduğunu göz önünde bulundurup, kendisi ve çocuğu için uygun çözümler bulabilmeli. Bu toplumun saçımı süpürge ettim baskıları yüzünden insanlar çocuk sahibi olmayı bile erteliyor sürekli, bilmem farkında mısınız? 1 gece babaannede çocuk bırakmakla, kimse kötü anne olmaz, kimsenin de psikolojisi bozulmaz. Olayı bu kadar büyütüp, konu sahibinin de moralini bozmaya hiç gerek yok. Çocuk sahibi oldu diye, kadın bir nefes alamayacak mı ya. Bir gece de hem babaanne dede torununa doysun, anne de kocasıyla vakit geçirsin biraz. Abartılacak bir durum yok yani.

Hepinize cok tesekkur ederim. Bebisimden fırsat bulup yazamadim. Bu konuyu yarin esimle de konisip kvye de acacagim. Bakalim nasil bir anlasmaya varacagiz. Hepinize fikirleri icin Teşekkürler. Iyi geceler

arkadasim ben calismasin demedim, evde otursun demedim kayinvaliden bakmasin zaten demedim annesi de olsa ayni seyi soylerdim. konu sahibi bebegini pazartesi sabah birakip sali cikısta alacagini soylüyor. daha farkli cozum bulunabilir. baska secenek varsa tabi yoksa da yapacak bisey yok. cocuk daha cok kucuk benxe anneye ihtiyaci var o yuzden dedim yoksa baska derdim yok yani D damdan

Bilimsellik zaten sadece kkyi değil, çok daha kapsamli çevreleri konu alarak cikarimlarda bulunuyor. Az önce hamilelikte sigara diye konu açıldı, o zaman o kişi de burda içip de zarar görmeyenlere göre "aa olabilirmiş" mi diyecek? Tabii ki her zaman araştırmalara, bilimsel gerçeklere göre yol göstereceğim soru soranlara. Ben bunları söyleyim, o kendisi risk almak isterse alır. Ama "hiçbir şey olmaz, rahat ol" diyemem. Bu sorumluluğu alamam. Siz alıyorsanız, alın. Ben size bir şey demedim. Kaynak sordunuz, ben de Google'a yazın onlarca beni destekleyen görüş var dedim. Şimdi de her şey bilimsellik mi diyorsunuz? Tekrar ediyorum, ben ancak böyle bir tavsiyede bulunurum. Kendim de anneannelerde, babaannelerde büyüdüm, annem bana hamileyken saçını da boyatmış ama ben kimseye bunları yapın "bir şey olmaz" diyemem.

Abartılar abartılar.. Kayınvalide bu yaşına kadar gelmiş kendi çocuklarını büyütmüş. Şimdi de torununa bakıyor. Torunu için haftanın iki gecesi o da evinden yurdundan ayrı kalacak. Sonuçta yetişkinlerinde rutinleri var hem çocuk bak hem başka evde kal kadına da ağır gelir. Robot mu bu anneler kayınvalideler. Kadın diyor ki bir gece o gelsin bir gece o gitsin. Babaanne bu ya el mi evinde kalınmayacak kadar. Çocukların öyle kolayca psikolojisi bozulmaz güven kaygısı hemen gelişmez. Fanuslardan çıkarın çocuklarınızı, herşeyi ayağının ucuna dek getirme pamuklara sarmalayarak büyütmeyin. Bunun cezasını ilerde çekiyorlar. Benim annemde çok pimpirikliydi. Annem olmadan hiçbirşey yapamazdım. Sonra bir gün tek başıma kalıverdim. Her günüm ağlayarak geçti. Hala girişken bir insan değilim. Akrabalarımı aramaya korkuyorum. Daha sayamayacağım bir sürü dezavantaj.

Tabi ki çözüm bulunabilir, onların aile içi durumunu bilemem sonuçta, sadece bana anlatılanı aktardım. Fakat olayın tam da düğüm noktası burası aslında; çözüm bir şekilde bulunabildiği kadar bulunabilir ama bulunamadığı zamanlarda da çocukları hiçbir şekilde bırakamıyorsunuz bu şekilde yetiştirildikleri zaman. Sonuçta bu insanlar yabancı değil, insanın kanı/canı. Küçük yaştan alıştırılırsa bir çocuk bazı şeylere, hem kendisi sıkıntı çekmez hem de ailesine çektirmez. Her zaman bazı şeylere çözüm bulunamıyor biliyorsunuz, öyle zamanlar geliyor ki eliniz kolunuz bağlanıyor. Bu durumda da çocuk anne babaya bağımlı olmazsa, akraba ilişkileri kuvvetli olursa, herkes mutlu olur.

Benimki de sorun çıkarmaz ama ben bırakmazdım. 4 yasindaki kızım da gün içinde anneannesine, babaannesine gider ama kalmaz. 7 yaşından sonra kalmak isterse bırakırım. Bu bağımlı yetiştirmek değil, olması gereken diye düşünüyorum.

Ama başkasına verilmiyor ki çocuk tacizine dayadınız konuyu. Bu kadar paronaya ve kötü düşüncelerle çocuk yetiştirmek keyifli değil stresli olur ki. Elbette dikkatli olmak gerekir ama öz be öz babaanneye halaya teyzeye emanet edilebilir. İnsan az çok bilir karşısındaki insanı. Şüphesi varsa elbette göndermez. Ama bu şekilde baksa ve annem beni yazlıktan halamdan mahrum etseydi biz o güzel yazları yaşayamazdık. Dayım mesela beni evlendirirken öz babam gibi ağladı. Babam olmadığından bana daha bağlıydılar. Yani güvenilen aile büyüklerinde şüphe duymak ve çocuğu uzak tutmak bana sağlıklı gelmiyor.

siz buna arabesk dersiniz. ben annelik derim. ancak kendi fikrinizi beyan ederken bir başkasının fikrini aşağılamak pek hoş değil. H

diğer arkadaşın yazısından anne olmadığını anlamak güç değil. ona evet sanırım bir anne değilsiniz yazdım. ancak sana olan yazımda böyle bir düşüncem yoktu gerçekten Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

En doğrusu kayinvalidenin 1 gece sizde kalması. Anneniz de olsa yani şeyi derdim. Olayı kayinvalide ya da anne olarak ayırmıyorum

ama yani 1,5 yaş altında değilmişsiniz az çok aklınız eriyormuş; anneniz ile güvenli bağlanma tamamlanmış; döneceğini öğrenmişsiniz

İyi de çocuk değil 16 aylik bir bebek. Bence siz bağlı ve bağımlılık tanımlarını burada çok doğru kullanmadıgınizi düşünüyorum. çocuğun ozerklik kazanmasi icin 2 yaş sonrasi ve ozellikle ergenlik döneminde kendi kararlarını verebilme yönünde desteklemek gerekir. Bu şekilde değil yani.

Çok yakın bir arkadaşım var şu an amerikada doktorasını yapıyor. Fakülteden arkadaşım çok sorumluluk sahibi akıllı bir kızdı hep. Kendi işini kendi görür kimseden beklentisi olmazdı. Hem de profesyonel sporcuydu. 9 aylık kreşe vermiş annesi hemşire olduğu için. Liseye geçtğinde fen lisesi kazandığı için 15 yaşında yatılıya ayrılmış zaten. Hep ayaklarımın üzerinde durmayı öğrendim iyi ki annem çalışmış da kreşe vermiş beni derdi hep :)

Anne degilim o yuzden yorum yapmak ne kadar dogru olur bilmiyorum. Gonlum butun cocuklarin en azindan 5 yasina gelinceye kadar anneleriyle olmalari tabi ama sartlari imkanlari gelecek kaygisini dusununcede gunumuz kosullarinda bu biraz utopik gibi. Benim annecim de hep calusti ustelik bize bakan bizimle ilgilenen annane, babanede olmadi hic malesef :-( komsularin insafina kalarak buyuduk hep. Kardesime annelik yaptim bir nevi oyle boyle buyuduk annem hala bunun pismanligini hisseder zaman zaman. Ben hic gocunmadim hep annemle gurur duydum. Babanesi neticede gozu gibi bakar. Yillarca evlatlarindan ayri yasamk zorunda kalan insanlari bir dusunun. Sokagami atiyorsunuz evladinizi onu istemediginizden mi boyle olnasini istiyorsunuz sanki sartlar imkanlar boyle. Bu cocuk acisindanda iyi birsey olabilir kendine guveni gelir annesinn eteginde pisirik bi sekilde yetismez. Önceki

Dediğiniz gibi farklı yetiştirilmişiz. Babam öldükten sonra mesela halamla ilişkim gelişsin diye beni otobüse koyar ta 8 saatlik yere gönderirdi ve sürekli tembihlerlerdi kimseyle görüşme ve sadece enişteni bekle eniştenin arabasına bin falan diye. Yıllık izni bir haftaydı çünkü sadece ve onda başbaşa olmamızı isterdi ama halamlardan kopmamam için yapardı bunu. Ben de annemin beni kendi sorumluluğumu almak zorunda bırakmasını takdir ediyorum. Hep aile büyüklerinin evinde kaldım ama hep kendi sorumluluğumdan ben mesuldüm.

bence birak. hem o gun kari koca vakit gecirirsiniz. benim tanidiklarim var ananede babannede isteyerek kalitlyor psilolojileri falan da bozulmuyor. nerisona

Çocuk bir gece babaannesinde kalabilir Bundan bir şey olmaz, yabancı yer değil sonuçta Çocuğun düzeni vs.. gibi konuları abartmamak lazım Annem Almanya'da çalışırken, ben doğunca ablamı Türkiye'ye anneanneme yollamış, ablama onlar bakmışlar üç yıl, annemler sadece izinlerde gelmiş. Ablam bugün 45 yaşında, hayatımın en güzel zamanıydı der hep, anneannem ve dedem prensesler gibi bakmışlar ablama, o tarihte 5 yaşındaymış. Annem hayatı boyunca çalıştı, hiç bir zaman bizimle çok vakit geçirmedi ama hiç bir zaman uzaklaşmadık ondan. Babamla boşandıklarında ben 8 yıl annemi hiç görmedim, gördüğüm gün o 8 yıl hiç olmamış gibiydi. Anne-çocuk arasındaki bağ başka bir şey, öyle pamuk ipliğine bağlı değil, gönlünüz rahat olsun. Bir de çocuğun akrabalarıyla iletişimi önemli, benim anneannem, annemin üvey annesi, annem vefat etti, o başımızda büyük olarak kaldı, tüm üvey torunlarını hayatının bir döneminde bakmıştır, hepimiz ona ayrı ayrı dua ederiz, hatırını sayarız, ve her şey bir yana severiz, ailemizde iki kuşak insan büyütmüş bir kadındır, başka bir duygu akrabalık.

Ne olursa olsun birakmam cocugumu. Bakici tutun ya da krese verin. Olmadi kv nize para verin kadin bakmak zorunda degil her gun disari cikmak onu zorluyor olabilir ama karsiliginda para kazanmak belki bu duruma katlanmasina vesile olur.

Aksam kalip sabah alinacak olsa bi gece olur ama siz sabah verip ertesi aksama almaktan bahsediyorsunuz. Bu yas icin 2 gun bi gece sizi gormemesi icin uzun bir sure bence.

Ama çocuğa Kv bakmasın demedik ki Anneme bırakayım dese de olmaz derdim Zira konu anneanne babaanne bakıcı değil henüz 16 aylık bir çocuğun en az 36 saat anne babasını ve evini görmemesi Hastalık olur şehir dışı vs gerekir bir sefer bırakılır ama bir dönem böyle olur mu diyor konu sahibi Ben de düzen diyorum çocuğun kendini bir alanda güvende hissedip kendini geliştirmesi diyorum anne baba ilgi ve sevgisi diyorum Çok çaresizse de o da gitsin gece orada kalsın diyorum

verdiğiniz örneklerşin tamamında ciddi zaruriyet var. bu konuda ben öyle bir zaruriyet göremedim. bir örnek de ben vereyim. kendi anne-babamın ebeveynlik vasıflarını çok beğeniyorum, gerçekten kendi çocuğumu yetiştirirken örnek aldığım kişiler onlar. hem de ilkokul mezunular sadece :) annem babam bizi kurallarla büyütmediler. evde o kadar özgürdük ki, hatta 3 kızı olan köyde yaşayan kişilere göre kim ne derd iye bakmadılar. küçükken evi talan ederdik ses etmezlerdi, lise çağındayken konsere vs gece dışarı çıkardım, kimse bir şey demezdi, olur olmadık kimselerin de bir şey demelerine izin vermezlerdi. ve bizim evin belki de tek yıkılmaz kuralı, zaruriyet yoksa gece yatısına kimseye gidilemez. dedemler şehir dışında yaşadığı ve o dönemde gidip gelmek zor olduğu için belli yaştan sonra ara tatil ve yaz tatillerdinde bir haftalığına ziyaretlerine giderdik. onun dışında aynı sokakta oturduğumuz babannemizde halamızda kalmışlığımız yoktur. hatta bazen davet ederlerdi de, neden sizde kalalım ki derdik. yani garip gelirdi, bir insan kendi evinden başka bir evde neden kalsındı ki. 3 kız çocuğu olarak büyüdük. 3ümüz farklı hayatlar yaşıyoruz, bekar hayatımızda yalnız uzak şehirlerde de kaldık. evlendik, çocuk sahibiyiz. hala garip gelir bize akraba da olsa gidip birilerinin evinde kalmak. insan evi varken neden başka yerde kalsın ki, gerçekten güçlü bir neden gerekir benim gibi kişiler için. buna da aidiyet deniyor, kişinin kendi evine ve ailesine aidiyet hissi duyması. bu his öyle kolay kırılmaz elbette, ama öyle kolay da sağlanmaz. not: bu arada hiçi birimiz ana kuzusu değiliz, anne-baba bağımlısı değiliz. gayet sağlıklı bir hayatımız var.

Iyide literatürde nerede yaziyor cocuk haftada bir gece babaannede gecirerse annesine baglanamiyor diye? Düzen kelimesi burda cok yalnis anlasiliyor. Düzen demek cocugun o haftada onu bekleyen seyleri bilmesi demektir. Ve her pazertesi babaannede kalinca bu rutin oluyor ve hic bir sekilde annesine baglanamayi engellemiyor. Sahsima konusursam, mesela yigenim hastalandiginda, tatillerde yada bazen öylesine annemlerde kalirdi ve kendi annesine o kadar bagli ki. Ha elbette kendi evinde kalabilmesi daha güzel fakat sartlar denilen sey var. Cocugun temel ihtiyaci sevgi ve ilgidir ve bunu annesinden yeteri kadari görünce aslinda endiselenecek birsey yoktur.

Aynı benim kayınvalidem Çocuğunu çalmışım gibi davranıyor resmen Cidden kızmayayım diyorum ama bu kadar da olmaz diyorum. Bu adam 30u bitirdi, atandı başka şehire senin dizinin dibinde olamaz ömür boyu. Annemle ikisi bize ev için yardıma geldiklerinde öyle bir ağladı ki, kamyon çıkınca eşyasına sarılmış yok pijamasını koklamış falan Annem dayanamadı x hanımcığım sizin eşiniz ve diğer çocuklarınız zaten yanınızda benim tek bir evladım var. Ama ben kendimi bırakmıyorum güçlü duruyorum. Niye annelik sevgisi bunu gerektirir. Oların bugününü hüzünlü değil mutlu hatırlamalarını isteirm. Ben mutlu olurlarsa olurum. Bencillik edemem dedi. Kadın pıstı kaldı Diline de sağlık ama. Cidden çok itici oluyor bu kadar ama aşırı sevgiyle boğan anneler. Büyük konuşma diyor bir yanım anne değilim. Ama bizim ailedeki kadınlara bakıyorum karı koca iki kadeh atalım diye çocukları anneanneye bırakabiliyor Olmam herhalde Ben de anneannede kaldım annem bir hafta on gün iş gezisinde oldu falan ondan heralde, ne anaokuluna başladığımda ağlamışım ne anneannemde, yurttaki ilk gecemde, ne şehirdışındaki ilk işimde kendi evimde, ne evlenip başka şehire gidince. Güçlü ve bağımsız yetiştiren anneme çok çok saygı duyuyorum şükrediyorum bu nedenle..

kv sizde kalamaz mi? hem yavru evden ayrilmamis olur hemde kadincagiz sogukta ayazda bi gecede olsa gidip gelmez.

Bence de değil. D damdan

Bik biki sizin şahsınıza söylemedim, genel anlamda belirli kalıpları savunan, tecrübeleri hiçe sayan herkese söyledim. Babaanne kalmak zorunda değil bunuda söyleyeyim son yorumum olsun, kadın zaten hiçbir mecburiyeti olmadığı halde gelip çocuğa bakıyor. Yaşını başını almış insan. Kendisininde bir düzeni ve kocası vardır. Dolayısıyla bu durumda konu sahibinin çözüm bulması gerekiyor, babaannenin değil. Kadın zaten kendi evladını büyütmüş, bir de torunun psikolojisinin mi derdine düşecek. Konu sahibide kalabiliyorsa çocuğuyla kalır, kalamıyorsada bırakır kendi bileceği iş. Size son yorumumdu, iyi geceler, hoşçakalın. su00 Guru Anneler

Başka bir konu olsaydı bu konuda fikir ayrılıkları var derdim. Ama konu sahibi kalıp kalmamayi sormuş, ben de bilimsel olarak hayır dedim. Çünkü fikir ayrılığı bilimsel boyutta yok nerisona

Bir gece kalmasinda sakinca yok bence. Eminim siz de bir gece bile olsa kizinizi birakmak istemezsiniz. Ama hayat şartlari neyse en uygun cozumleri bulmak zorundayiz. Ustelik babaannesiyle kalicakmis onun da canı sonucta. in vino veritas in aqua

Ben anneannemde kalırdım. Hatta annem yurtdışına gittiğinde bei bir hafta on beş gün kalırdım. Annemden ayrı düşmedim. Bu tip endişelere gerek yok bence. Şartlar müsait değilse yapacak bir şey yok. Bu tip endişelere gerek yok. Anneannem ve teyzemlerde el bebek gül bebek büyüdüm annem yokken. Ha annemi özledim özellikle o bir haftalık yokluklarda ama dönünce bir iki gece onla uyurdum o da geçerdi. Benim için çalıştığını bilirdim çünkü. Eğer sevgi dolu bir nine varsa ortada bir gece kalmadan bir şey olmaz. Benim hoşuma bile giderdi anneannem bana masal okurdu ballı süt getirirdi uyumam için daha nazlardı

Çocuklar nerede bakılmalı diye yazarsanız tüm pedagoglarin yazılarına ulaşırsınız, kimsenin bilmediği bir şey söylemiyorum ki. Herkes biliyor ama "bir şey olmaz " deniyor. Ben de size nasıl "bir şey olmaz" diyebildiğinizi soruyorum. Benim savunduğum fikirle ilgili onlarca görüş varken, sizinkiyke ilgili olan görüş var mı? Hiç göremedim. Doğumumda 2.5 yaşındaki çocuğumu bir gece anneme bir gece de babaannesine bıraktım. Bu gerçekten zaruriydi ve herhangi bir şekilde kalmam demedi. O güne kadar kalmamıştı. Bilinçli bireyler olarak kendi deneyimlerimizi değil, genel-gecerli görüşleri baz alarak yorum yapmalıyız Önceki

Ama bu anne babaya bağımlılık değil Yukarıda bağımsız yaşama örneği vermiş arkadaşlar mesela ben de bağımsızımdır her işimi kendim yaptım hala da yaparım ama 16 aylık çocuğumu bensiz gece yatısına babaanneye göndermem Sıkıntı ise ben de kalırım gerekirse ama yalnız olmaz zira çok küçük Bu yaşta o çocuk için duvardaki bir boya dahi kıymetlidir bakıcı bakacaksa bile evinde bakmalıdır derken kalacağı süre uzun diyorum sadece Belki diyecekler ki karı koca da başbaşa kalsın vs ama bence anne baba gidip gelmeli fazla yorulmalı ama o çocuk onları görmeden uyumamalı Katıyım belki ama sabah 5 te kalkıp istanbul a gidip akşam 9 da gelip sabah aynısını tekrar yaptığımı bilirim zira çocuğum bebekken beni görmeden uyumamalı evde babası ile olsa bile Ama 4 yaşından sonra babası ile kalabiliyor rahatlıkla zira artık herşeye aklı eriyor ailesinin onu bırakmayacağını biliyor

cidden verdiğiniz örnekler de saçma...

Kizini kayinvaliden bile olsa kimseye yollama. Kaynananin evine kimin girip ciktigini bilemezsin zaten bu tur olaylar akrabadan cikiyor hep. Sapigi var manyagi var. Kaynanan sizde kalsin ama nolursa olsun birakma onun evine derim. Bir seyler goruyorum biliyorum da soyluyorum...

şimdi çocuğa bu yıl her hafta bir gün babannede kalınma düzeni kurulursa bu onun düzeni olacak zaten rutin olarak bu döngü devam edecek böylece bozulan birşey olmayacak. Ama dediğiniz gibi sabahçıysa öğlen çıkıyorsa ya da tam gün se 3-4 gibi çıkıyorsa alması daha mantıklı ama benim gibi 19:15te çıkıyorsa o zaman kalmalı prag Hayat

Yalniz bazi arkadaslarin yorumlarini cok fevri buldum. Kimse kimsenin anneligini sorgulamamali bence A

Kendini ucurumdan atmak nedir yahu.. aman bir seyimizde normal olmasin illa arabeske baglayalim.. anneyim, kendimi ucurumdan falan atmadim.. yurdum insanlarinin anneligim hakkinda ne dusundukleri de umurumda degil.. 80lerin anne babalarinin yetistirdigi evlatlari da goruyoruz boy boy.. hemen hepsi anne- babasiyla buyumusler.. aman ne iyi etmisler.. Konu sahibi, sadece zorunluluk degil keyfi olarak bile birakabilirsin.. sen sadece anne degil ayni zamanda bir kadinsin ve essin.. esinle sinemaya git, yemege cik.. haftada bir gece ile kimsenin psikolojisi bozulmaz endislenme..

Uyku egitimi ayrı bir konu. O konuda ayrım var. Ama evde mi başka yerde mi konusunda hiç fikir ayrılığı yok. Sigara için 5e kadar izin verenleri ben de duydum. Bahsettigim o değildi. Mesela biri ya da birkaçı köküne kadar içtim dese uyacak miyiz?

Tamam bizi geçtim o zaman sadece uçurumlu ifadenden bahsedeyim, bence sıkıntılı arkadaşım, cidden, şimdi olmasa ilerde problem yaşarsın, elinde olmadan bunu çocuğun için bir baskı unsuru yaparsın, bilerek değil belki ama çocuk bunu hisseder, yaa annem benim için bunları bunları yapmış ben onun istediği gibi olmazsam üzülür moduna girebilir, bunlar oluyo, lütfen mantıklıyı ve makulü seçelim, onlar bize emanet görevimiz vatana millete hayırlı evlatlar yetiştirmek, veren de Allah alan da, marazi bağlar kurmamak lazım, kimseye karşı eş evlat ana baba her kim olursa, yalnız geldik yalnız gidicez

Sorun olmaz bence sonuçta yatıya kaldığı yer çocuğa bakan kişinin evi ve babaannesi ne olacak canım kadınada yazık sabahın köründe yola düşüyor.

hadi kayınvaliden çok iyi çok da guzel bakar kalsinda siz 16 aylık bebeginizden o kadar sure nasil ayri kalacaksiniz çok merak ettim. cok mu uzaksınız sabah bırakıp aksam alsaniz. zaten çalışıyorsunuz aksam gecireceginiz zamani da bebeginizden calmis olursunuz A

Kaç yaşında yaşandığı önemli. Hamilelikte sigaranın zararları bilinir, fosur fosur içip sağlıklı cocuk dünyaya getiren de vardır, az ya da hiç içmediği halde solunum Problemi yaşayan cocuklar da. Ama biz bundan yola çıkarak "icilebilir" diyemeyiz. Annesi babası ayrı ve / veya çocukların okul başarılarının olumsuz etkilendigi, bir boşluğa düşme ve kötü alışkanlıklar kazanma olasiliklarinin yüksek olduğu kabul edilir. Ama bunun tersi öğrencilerim de var. Sanırsınız ki anası babası başında, her şey yolunda. Ama bu gibi örnekler var diye çocuklarımız anneanne veya babannede yaşayabilir diyemeyiz değil mi? Bilimsel araştırmalar çoğunluk üzerinde oluşan etkilere dayanarak çıkarım yaparlar. Sizi ya da beni tek tek ele almazlar. Birinin ya da birkaçının sorun yaşamaması veya yaşamadığını düşünmesi bu gerçeği değiştirmez. Bizler de konu sahibine doğal olarak bildiklerimizi anlatmak durumundayız. İnsanlar uzman olmadığı konularda "bir şey olmaz" derken çok daha dikkatli olmalı. Bu ciddi bir sorumluluk almaktir Alys

Asla çocuklarım olmadan gözüme uyku girmez benim ama durumunuz da zormuş dediğiniz gibi olabilir aslında

sen ne diyorsun ya?! sanki kadın çocuğunu sokağa atmış. aklınız mı çalışmıyor demiş bir de! yok canım zor durumda değil keyfinden bırakacakmış.

kusura bakmayın, ben bunu anlayamıyorum. nasıl ya, 16 aylık çocuğu gece yatısına göndermek nasıl uygun bir fikir olabilir, anlayamıyorum. nasıl daha uygun bir çözüm bulunamaz. aklınız mı çalışmıyor, yoksa çok çok çok çok zor durumda mısınız?