Hayata sürekli geç kaldım, onu yapmadım bunu yapmadım, şimdi zaman şunu gerektiriyordu deyip sürekli hayıflanarak bir yere varamıyoruz... Ben de kendimi sürekli sorguladım, yaşım 30 oldu çocuğum yok, elimde beni ayakta tutacak bir mesleğim yok... beni seven bir eşim yok... adı evlilik olan ama gerçekte asla evlilik denmeyecek bir evliliğin içindeyim ne olacak benim halim deyip deyip... Kendimi hayat sınavında başarısız olmuş biri olarak gördüğüm zamanlarım oldu... Bir gün sinir krizi geçirip acile götürüldüğümde... Nöroloji uzmanı bir doktorun söyledikleri geldi aklıma şimdi... Benimle iletişim kurma çabası içinde olan bu doktor, neyin var neden böylesin diye bir soru sordu... Hayatta o kadar başarısız hissediyorum ki kendimi... Neye elimi atsam sanki kuruyor, ya da ben mahvediyorum dedim... Bana verdiği cevap; Başarısızlık mı? Ben nöroloji uzmanıyım dedi... Hayatım bu konunun üzerinde kendimi geliştirmekle geçti, geçiyor... Evlendim, 3 yıl sonra eşimin şizofren olduğunu ancak anlayabildim dedi... Bu konunun ihtisasını yapmış birinin bunu anlayamaması...! Sence başarısızlık mı bu? diye sordu.. Psikoloğum ise bu sorgulamama şöyle cevap verdi... Neyi öğrendin? Bu yaşadıkların sana ne kattı? Saydım... ve sonuç; etrafındaki insanları bir gözlemle marjinaly, senin bu öğrendiklerini, son nefesinde öğrenememiş milyonlarca insan var ve öğrenemeden bu hayattan göçüp gidiyor, Sence bu başarısızlık mı? ... Sözün özü; Hayata nasıl baktığın önemli... Hiç bir şey bizim zaman ayarlamamıza göre gelişmiyor aslında... Bunu farkedince akışına bırakmak daha kolay oluyor... Aşk, evlilik, kariyer, çocuk... bunlar güzel şeyler ve olmalı zaten... Ancak, bunlara takılıp hayatın içinde öğrenmemiz gereken şeyleri kaçırabiliyoruz... Bir konunun üzerine odaklanmaktansa ya da hep "yok" lara takılı kalmaktansa biraz rahat olup adımlarımızı atmak kafi... Zaten olacak olan vakti zamanı geldiğinde oluyor :) akandeniz herşey güzel

Çok teşekkür ederim güzel dileklerin için. Tanıdığım onca insan varken çevremde, tanımadığım bir insanın beni bu kadar rahatlatması ne enteresan değil mi? Yazını sınava girmeden önce okudum sabah saat 7 8 gibi, öyle iyi geldi ki. Sınav çok zordu süre yetişmedi. Beklediğimden 15 net civarında daha az yaptım. Ama hiç kopmadım söylediklerin geldi aklıma. Ama olmaz artık diyordum. Gene de mutluydum moralimi bozmadım başka bir çaresi olur, vardır dedim. Sınavdan çıkınca herkesin sınavının zor olduğunu, puanların düşeceğini öğrendim ve fark ettimki kapatamayacağım bir açık değildi. Gene pes etmedim :) Şimdi okul derslerine çalışıyorum. Daha doğrusu yeni başladım. Hayalet gibiydim pazar günü once yorgunluğun ardından. Mutluyum rahatım çok şükür annemle babamın sağlıkları iyi. Gene de deneyeceğim kazanmayı eğer acil bir durum olursada kazanamazsam kendi paramla aldığım bir arabam var. Onu satıp son sene onların yanında devam etmek istiyorum. İnsan sağlığın ne kadar önemli olduğunu görünce gerisi vııızzzz geliyor :) Bak sen neler yaşamışsın öyle. Ailece ne güzel kalkmışsınız altından. Bir laf varya bir tek annem olsun bana birşey olmaz diye. Hakikaten öyle. Birtek ailem olsun bana birşey olmaz :) Yazdıkların dileklerin duaların, herşey için çok teşekkür ederim. Etrafımda konuşabileceğim kimsem yok. Çok teşekkür ederim desteğin için.

:)) küçüklük hayallerinizi gözünüzde çok büyüttüğünüz için böyle düşünüyosunuz, ama herşey plan dahilinde ilerlemez ki...21de aşık olayım iki sene sonra evleneyim en gec 27de anne olayım, bi kızım olsun... hayat bize çok daha güzelini yazar... Ben de 3. sınıfım, bi sevgilim var ama yine de ünv aşklarına zerre güvenim yok. Özellikle ilk yıllarda aileden yeni ayrılmış özgürlüüüüüük diye koşuşturan gençler biraraya geliyo, aynı evlerde yaşamalar, evlilik hayalleri, kendi arasında takılmış yüzükler, hatta işi abartıp gizli imam nikahları... sonuç da büyük çoğunlukla ailelerin yanına gidince aranın bozulması, iş arama stresiyle birbirini yemeler, ayrı şehrin özlemiyle ne yapacağını şaşırıp birbirine sarmak-kavga etmek, askerlik için mecburi ayrılıklar falan oluyo.. tam bu dönemde ilişki büyük yaralar alıyo... He mutlu olan, devam eden var mıdır? elbette vardır, Allah daha mutlu eder inşallah onları ama bocalayıp ayrılanlar, hayatında yemediği kazığı ünvdeki aşkından yiyen pek çok insan var... bence prensimiz yapmak için hala ailesinin gönderdiği üçle beşle geçinen öğrenci değil askerliğini yemiş çoktan bi işe başlamış, biraz da birikimini yapmış olgun bi erkek daha ideal gerçek aşkın ne zaman karşına çıkacağı hiiç belli olmaz, şimdiye kadar bi sevgilinin olmaması da prensten önce aptal kurbağaları öpmediğini gösterir... doğru insan elbet birgün karşına çıkacaktır rahat ol bu arada gönüllü etkinliklere katılırsan, ya da ne bileyim okulun kulüplerinden bi tanesine aktif olarak gidersen hem günlerin daha verimli geçer hem de sosyal çevren gelişir...

ünicersiteyede koca bulmak için başlaıyormuşuz demek bunuda öğrendim.

Çok teşekkür ederim. Haklısınız aslında ama yani 8 senedne sonra olmayacağını kabullenmek ve bu aşamada onunla yüz yüze olmak beni kendime karşı bile soğuttu. En azından başka bir yerde o olmadan kendimi özgür hissederek yaşamak istiyorum. Bu olmadan da 23 ün 33 ün benim için çok önemi olmuyor. S

:ddddddddddddddddddddddd Marjinaly

Bence üniversiteye gidince illa iyi birini bulunup prensimiz olcak halleri yok. Bir de aşkın nerde çıkacağı hiç belli olmaz. Ben de üni bitirdim. Ama sevdiğim erkeği çok başka şehirde buldum. Bir ark. mı ziyarete gitmiştim. Onun kampüsünde beklerken tanıştım şimdiki aşkım. O da ayrı bir komik hikaye zaten.:))) Şimdi 4 yıllık ilişkimiz var. Nerde nereye diyorum içimden. Ama hiç bir şeye geç kalmış sayılmaz kimse. Önceki sayfalarda 34 yaşında ve sosyoloji 1. sınıfta olan bayanı örnek almamız gerekiyor. Hiç beklemediğimiz yerlerden hiç beklemediğimiz şeyler çıkıyor karşımıza. Umutlu olmak lazım. Sanırırm biraz da koyvermek gerekiyo:)

Hayatınızın aşkını niye ünivrsitede düşündünüz.. Rezerveli aşk siparişi verir gibi anlamadım Yada neye yetişmeye çalışıyosunuz 23 yaşında neye geç kaldınız Kaçan ne ki :))))))

Çok katılıyorum buna. aslında kendimle de çelişyorum biliyorum. Yani etrafıma bakıyorum erkekler başka amaçlarla çıkıyorlar eee diyorum kaybın ne? Kaybım erkek arkadaşıma çok inananıp fedakarlıklar yapmammış. Bu yüzden bu kadar umutsuzum. Ve evet çok katılıyoum anca 27 28 de biraz büyüyebiliyorlar Birde ben hep ilişkimde koruyan kollayan taraf oldum. Herşeyin kararını veren taraf... Bu yüzden benden daha büyük yaşayacaklarını yaşamış bir insan istiyorum. Ve evet doğru benim ilacım zaman ama geçmiyor işte bu zaman Ben böyle aşk hikayelerini duyduğumda çok mutlu oluyorum yaa ne şanslı insanlar var Matematik de 3 konum eksik, bu internette ekol hocadan çalıştım. Olasılık kümeler ve önerme :) Bizim zamanımızda önerme diye bişe yoktu inşallah kolay birşeydir de yaparım. Netlerimi de hedefledim, tutturamazsam bırakıcam girmeyi düşünmüyorum lysye. Lütfen benim için dua edin. Gerçi bir laf varya benim istediğimi Allah istemiyorsa konu kapanmıştır diye. Çok inananırım ona ben. Allah gönlümüzdekileri hayırlı kılsın inşallah bizim için

Ayrıca demiş ya bir arkadaş. Evlenmekte ne var ne bu erkek aramak falan diye. Ona da cevap vereyim. Siz 25 yaşındasınız ben 23. Siz eminim aşık olmuşsunuzdur birilerinden hoşlanmışsınızdır. Sonra birşeyler olmamıştır ayrılmışsınızdır. Ben biraz annem istiyor diye ve en çokda o çok iyi bir insan ve ben onla mutluyum diye ayrılmadım ondan. Hiç aşık olmadım. Hiç bir erkekler beraberken kendimi güvende hissetmedim. Ben ne erkek düşkünüyüm ne de evlilik. Hatta gene diğer konulara bakarsanız evlilikle ilgili ne kadar soğuk şeyler düşündüğümü anlarsınız. Zaten konuyu açma sebebimde o. Evliliğe erkeklere olan inancım sıfır. Benim istediğim birine aşkla bakabilseydim, onun yanında kendimi güvende hissedebileceğim biri olsaydı. Elbette kendi kendimi savunabilirim. Ama gene de yanımda biri olasını hayatımı onunla paylaşabileceğim bir adamın olmasını, yaşayamadıklarımı yaşamayı çok istiyorum ve bunu saçma yada gereksiz olduğuna inanmıyorum. Bana cesaret veren arkadaşlar, Allah hepinizden razı olsun. Ben her canım sıkıldığında bana yazdığınız o güzel yorumlara yeniden bakıp güç alıyorum. Biliyorum 23 hiçbirşey hatta yazdıklarım çok salakça belki ama böyle hissediyorum ve bu beni çok üzüyor. Bugün anneme anlattım baya güldü ve ben 55 yaşındayım ben bile birşeylere yeniden başlamayı düşünebiliyorken sen ne diyorsun 23 yaşındayken bana dedi Çok mutlu hissettim hele yazmış ya bir arkadaş ben eşimden ayrıldım yeniden aşık olacağım sosyoloji birinci sınıf öğrencisiyim diye. Ahhh ahh keşke sizin kadar güçlü olabilsem. Kendimi çok zayıf emekleri boşa gitmiş gibi hisediyorum. Bu sakin mülayim adam bana bunları yapabildiyse, ilerde karşıma çıkacak adam bana neler neler yapar diye düşünüyorum

Ne güzel şeyler yazmışsınız bana. Nasıl mutlu oldum anlatamam. Dün gece bu mesajı yazdıktan sonra ağlaya ağlaya uyudum sabahta erkenden çıktım tek başıma gezdim güzel İzmiri. Önce arkadaşın sorusuna cevap vereyim, 7 ay önce konu açmışsınız vs demişsiniz. Ben 14 yaşımdan beri biriyle çıkıyorum. Geçen sene ailemle tanıştırdım, bende ailesi ile tanıştım. Kendi aramızda yüzük taktık. Evler iş yaşanacak yer vs konuşuluyordu. Acayip mutluydum hatta oturacağımız yer bile belliydi çünkü onun son senesiydi. Ne olduysa bu 7 8 ay içerisinde oldu zaten. Evleneceğim adam değişti. Hayatım kaydı. İlk defa ailesini görmeye gittim. Telefonla konuştuğumdan çok farklı olduğunu gördüm. Okuduysanız konularımı, bana hiç istemediğim bir evlilik yaşatacaklarını anladım. Önce kabullenmedim, olsun herkesin sevgilisiyle onun ailesiyle sorunu var dedim. Ama sonra kendi ailem geldi aklıma. Ben sırf ailevi nedenlerden dolayı, bir tarafı eksik kalmış bir çocukluk yaşadım hep. Bunlarla bocalarken, evleneceğim adamın beni savunamaması geldi önüme. Tam daraldığımda, bulusis arkadaşım, forumda tanıştım kendisiyle bana öyle şeyler yazdı ki. O zaman dedim dur. Yapma bak insan aşkta yoksa şu an ki ilişkisinde sırf alışkanlık için yakamaz kendini. Ama diğer konularımdada yazdığım gibi Annem yok babam yok burda ve beni çok sıkıştıran birisi. Ayrılamadım. Gittim aileme anlattım. Ama bunu birde bana sorun. Ne kadar zorlandım. Çünkü herşey hazırdı bu yılbaşı istemeye geleceklerdi vs vs. Sonra onunla paylaştım. Şu an ayrı mıyız değilmiyiz bende bilmiyorum. Git diyorum gitmiyor. Annem yalnızım bu şehirde diye onun yanımdan ayrılmasını da istemiyor. O bakımdan bu yaşımdan sonra össye gireyim derslerimi saydırayım, kendi evimde kendime yeni bir hayat kurayım dedim. Çünkü onun yüzüne her baktığımda emeklerimin boşa gitmesi, ve onun sürekli beni onu bırakacağımı anladdığı için sıkıştırması artık canıma yetti. Ama biliyorum bu çabamda boşa.

ya arkadaşım 23 yaşındasın henüz. hayata yeni atılıyorsun yani ok herkes aşık olmak ister vs vs de yani bunun içinde hayata geç kaldım demen çok saçma geliyor bana. neye geç kaldın allahaşına ya sen 23 yaşındasınnn. ay aman off yaa... aşk yaşayammaış bilmem ne. ne aşkı aşk işleri boş işler hayatım ah bizde o yollardan geçtik. bakarsın mantığına uyan adamla evlenirsin ilerde. yaşın çok genç onu demek istedim ben. A ayynill Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne güzel yazmışsınız. Böyle şeyleri duyunca insan ne kadar abartıyorum diyor :) Dün geceden beri çok daha iyiyim. Sadece okul bu özel durumlar öss sonra babamında 2. kalp krizini geçirdiğimi duydum o bakımdan herhalde herşeye karşı çok karamsar yaklaşıyorum. Birde onun için ailemi bıraktım şimdi yaş büyüdükçe insan yanlış yaptığını anlıyor babamda bu durumdayken dönüp gelmek çok zor geliyor. Tekrar teşekkür ederim. Dedim ama bir daha söyleyeyim her konuma yazdığınızı canım her sıkıldığında tekra tekrar okuyup moral buluyorum çok sağolun :) DiDee

bu ülkenin senin gibi güçlü kadınlara ihtiyacı var canım.

Canim bu ne karamsarlık ask hayatımızda bı tat sürpriz gibi ne zaman gelir bilenezsin hayatını beklentiler üzerine yasama ani yasa çok mutlu ol hiç bı Sey senden önemli değil son anımıza kadar hayatın tadını çıkaricaz eminim çok tatlisindir çok guzelsindir böyle yanlış düşünüp kendini üzme tatlım nefes aldığın her an için mutlu ol hayat yasamaya deger mutluluğu hakediyoruz :)) hayatını doldurmak senin elinde :)) Fotosentez Guru Anneler

canım ya benden bahsetmişsin tesadüf eseri gördüm çok mutlu oldum çünkü hiç tanımadıgım birinin hayatında bu denli etki yapmak gerçekten ço sevindirdi ben benim yasadıklarımıda biliyosundur belki... daha öncesinde 3 yıılık bi ünv aşkı sonu kötü biten... hayal kırıklıkları.. okul bitti ve ünvdede yasayamadıgım mutluluğu bundan sonra yasayacagım galina diyerek en verimli anımda akrsıma çıkan ve işte hayatımın aşkı bu dedğim kişiyle 1 yıl içinde nişanlanmamaız... evimiz, düğün tarhimiz herseyimiz hazırken, nikah işlemlerinide hallettğimz günün ertesi kendisini başka bi şehrde sevgilisinin yanında oldgnu öğreniyorum veo kızla konstıgımda kendine evlilik düşündüğünü, benden ayrıldgnı söylemeleri... vs... vs... koskoca bi hayal kırıklığı daha... biliyomusun 1 hafta toplasan üzülmüşümdür.. belkide bunyem hayal kırklığı yasamaya alıştı bilmiyorum ama seninle ortak yönlerimiz çok... bu açtığın konuda bende hayatımda ilgli her yeni başlangıçta iyi bişeyler olacak umuduyla yasıyorum o anı.. ünv hayatınada öyle başlamıştım.. benimde yasım 24. ve 2 yıldan bu yana ücretli öğretmenlik yapıyorum. ve nişanım şubatta bitti... 1 hafta sonra silkelendim.. onunla ilgli hayatımda ne varsa çıkardım, odamın şeklini, şemalini değiştirdim, yeni kıyafetler aldım, yeni saç şekli, yeni nevresimler, yeni aksesuarlar, odama yeni tablolar yaptım ve evet daha önced eoldugu gibi yine yenilendim... ve herkes bana pskolojik destek al dedğinde bile asla kötü oalbilceğimi düşünmedim... ilaç bendim ve düşüncelerim... en önemliside dualarım... ve 2 yıldır askıya aldıgım kpss sınavı kolları sıvadım ve suan senin gibi geceli gündüzlü bende derslerime verdim kendimi... ve derslerime çalıştıgımdan bu yana inan bana geçmişle ilgili hiçbirsey düşünmüyorum... bua rada nişanlımdan ayrıldıktan sonra ünv aşkım dedğim şahıs baan facden msj attı, geri dönmek istedğini vs vs... değiştini falan söylemiş... umursadımmı hayır! çünkü biten bi kitabı tekrar okumaya hiç niyetim yoktu! yeni hedeflerim, ideallerim ve hayat felsefem 'güzel günler beni bekler, benim hala umudum var' .. ile içimdeki tarfini bilmedğim mutlulukla yoluma devam ediyorum... canım suanki hayatım şöyle.. haftanın 3 günü okula gidiyorum, direk eve geliyorum, diğer 4 günde hep evdeyim markete dahi çıktıgım yok derslerim, odam ve ben... bişeyleri değiştirmek bizim elimizde... oturup eski nişanlımın bana yasattıklarını daha fazla düşünerek daha fazla zamanımı çürütmedim onu düşünerek dahi olsa... yarın ne oalcagını bilmeden yasıyoruz.. ve inan bana sende azimli istekli birisn, hayatını sekle semale sokmaya çalışan birisn... ama sanki yanlış yoldasın canım... o 7 yıldır hayatında olan kişi senin omuzlarında tamamen yuk olmus durumda, önünü, ideallerini kesmiş durumda... gerekirse aileni bile düşünmeden o yuku at omuzlarından... daha fazla eğme kendini... inana bana attıgın an ne kadar çok yorldugunu anlayacaksın... fotosentez seni çok çok iyi anlıyorum, ama o kişi senin yapacakalrına herdaim engel... onunla göresemek için uğraş... sert tepki göster... bitir gerçekten... ünvdede bölümün ne bilmiyorum, eger önü açık b mslek okuyosan tekrar össye girme bence, alese hazırlanabilrsin yuksek lisans yapmak için.. hem daha kolay senin için... yada asistanlık sınavlar vs... tabi istedğin, okumak istedğin başka bi bölüm varsa içinde kalan, pes etme, devam et yoluna diyicem... ben sitedğim kadar yazayım sen istedğin kadar oku... unutma hersey snein elinde... o hayat senin sen nasıl istersen öyle şekil alır.. bunu hiç unutma. en yakın arkadaşım var, çok feyz alır benden, onunda 1 yıılk ilşkisi bitti 6 ay önce.. hala aysananları özler durur. kendini derslerine veremedği için okulu 1 yıl uzadı... nişanım biteli 2 ay olacak ve nasıl basardın bunu nasıl bukadar güçlü olabiliyosun diyo bana... onada aynı bu cevabı vermiştim..'hersey benim elimde, bu hayat benim nasıl isityosam o şekle sokuyorum, o kadar 'demiştim.. ya yasananlara üzülüp kahrolup, kendimi odalara kapatıp, niçin aldatıldım diye gece gündüz düşünüp hem kendimi hem ailmi üzecektim hemde hayatımı yapacakalrımı daha çok etelemiş olacaktım... ama inan bana ders çalştıkça hedeflerime yaklaştıgımı düsnüp daha çok motive oluyorum... daha çok ilerledğimi düşünüp arkama bakmıyorum, bi süre sonra hiç düşünmedğimi farkettim... çok uzun yazdım yine ama eminim okuyacaksın tüm bunları... seni önemseyip yazdım tüm bunları.. gerçekten iyiy olmanı siityorum ve hayatındaki sıfatı bile belli olmayan sahsı tamamen silmeni isiyorum... anneni, aileni dahi düşünme... yeterince fedakarlı yaptın... daha fazla çürütme kendini... bırak kim ne derse dedin... lütfen geleceğini kurtar... Fotosentez Guru Anneler

Bazen boşu boşuna nefes tükettiğimi düşündüğüm zamanlarım da olmuyor değil.. Depresif ruh hallerine bürünüyorum.. bunu da doğal karşılıyorum... Ama umut hep var... Hep olsun da zaten... resusitasyon

şimdiyse hiç aşkı tatmamış, duygusal olarak birşey yaşamamanızı sorun ediyomuş gibi bi konu açmışsınız... hafiyelik yapmak gibi bi niyetim yok ama samimiyetle yorum yaptığım bi yazının altından bunların çıkması canımı sıktı...

söylediklerinin samimi oldguna o kadar içten inanadımki bu yüzden seni gerçek hayatta tanıdıgım sevdiğim bi arkadaşım gibi düşünüp yazdım.. hersey ama hersey yoluna girecek sen inanacını gücünü hiç kaybetme olurmu öpüyorum canım R rouges

23 yasında nereye gec kaldınız bu kadar umutsuz olmayın. gençler ünversitede özgürüz aşkı doyasıya yasayacagız hayallerıyle bir heves gıdıyor sonra aradıgını bulamayınca mutsuz oluyor halbukı bır alakası yok.. okul bıtsın meslegınızı alın elınıze neler cıkar karsınıza. kısmetın nerde oldugu bellı olmaz. Bende üni hayatımda dolu dızgın bır ask yasamadım arkadaslarım derdı senın gıbı guzel bır kız neden yalnız? çok önemsemıyordum ha olsa iyi olurdu ama esksıklıgınıde hissetmedim hiç.. iş hayatımda tanıstım erkek arkadasımla. acele etmeyın derım zaten farkedersenız boyle seyler ummadık anlarda olur... yenGEnC

belki duyucağını bildiğin bişi söylicem ama, daha 23 yaşındasın canım ne geç kalması? ille okuldan bulucaksın diye bişey yok ki. belki bi otobüs durağında belki bi kafede belki de birilerinin tanıştırmasıyla bulucaksın belli mi ne olucağı? ben de okulda bulmadım arkadaşlar tanıştırmıştı. o istanbulda ben çorluda. ben istanbulda üniv. e geldim şansa onun olduğu üniv. i kazanmışım. hiç aklımda böyle bişi yoktu bide. sorun etme bence bu kadar en güzel yaşlarındasın. belki de kendini öyle odakladığın için sıkıntı yapıyosun bu kadar. ne yaşadığını bilmiyorum bu yüzden fazla bişi diyemem ama geç kalmış değilsin. hani derler ya geç olsun güç olmasın boşver..

hayatta hiçbir zaman geriye bakmamak gerek. Her zaman önüne bak. İnsanlar evleniyo kaç sene sonra boşanıyo. Boşuna mı yaşamış oluyo yani. Bazı insanlar çok daha kötü şeyler yaşıyo. Her zaman bir çıkış vardır. Ayrıca hiçbir zaman herşey yoluna girdi artık, hiçbir derdim tasam kalmadı diye birşey yok. Ölene kadar bir mücadele var. 23 yaş pes etmek için çok erken. Fotosentez Guru Anneler

Bende senin gibi düşünmüştüm hep. Üniversiteyi kazanıcam orda hayatımın erkeğiyle tanışıcam ve evlenicem... Bu hayalim gerçek olacak diyede aptalca davranıp aptal kişilerle çıktım... Vakit geçirmek biraz da para kazanmak için çalışmaya başladığım iş yerinde tanıştım eşimle Kısmetindeki kişinin nerde karşına çıkacağı hiç belli olmaz

Hiç okumam mı yazdıklarını? Hatta seni bekliyordum desem Senin yazdıkların benim için her zaman çok önemli oldu. Hatta şöyle anlatayım, Saat oldu 9 ben 1 den beri son çalışmamı yapıyorum sınav için. Ağlaya ağlaya yemek yedim gerginlikten. Biliyorum burdan atam anlatamıyorum ama şunu bil ki ben bu şehirden gitmeden hiçbirşeyi düzeltemem onu yolumdan istesem de çekemem. Gitmez beni rahat bırakmaz. Laftan anlamaz. Şu an görüşmüyorum çok fazla hatta bekar sayıyorum kendimi ama gene de aynı yerde olmak zorunda olduğum durumlar var. Bunlar kahrediyor beni. Ama kahreden onun yaptıkları değil, benim onun için yaptıklarım... Benim annem kanser ve babam 3. kalk krizini geçirdi 3 hafta önce. Ve ben ailesine hasta derecede bağımlı olan ben onun için kalktım geldim buralara. Şu anda biliyorum zamanın telafisi yok ama en azından son 1 sene ailemin yanında olmak ve yeniden senin gibi yepyeni bir hayata adım atmak için gitmek istiyorum. Ben asistan olmak istiyorum, ama şu an üniversiteyi kazanırsam okulum uzamayacak derslerimi saydırıp kazandığım okuldan devam edebileceğim. O yüzden madem hiçbir kayıbım olmayacak ailemin yanında durayım bu yükten kurtulayım diye 2 aydır geceli gündüzlü taa 5 sene öncesinin derslerini çalışıyorum. Kendimle çelişiyorum biliyor musun? Bazen foruma yazıyorum aşk var mı, bende aşık olabilir miyim diye. Bazen lanet olsun erkek yüzü görmek istemyorum diyorum. Kimseye güvenim yok. Nerde kalmış erkeklere? Kendimi çok yalnız çok kötü hissediyorum 2 aydır kapandım eve belki 1 hafta sonu çıkarsam o. Varsa ders yoksa ders. Össden sonra 13 mayısta alesim var. Önümdeki hafta okulda vizelerim var. Şu an okulda bölüm birincisiyim büyük ihtimal öss yüzünden onu da kaybedeceğim diye korkuyorum. İçimde büyük bir boşluk var ve ben bunun ne olduğunu çözemiyorum. Derslerle kapatmaya çalışıyorum, ailemle doldurmaya çalışıyorum ama olmuyor. Birşeylere mecbur kaldığını düşünerek yaşmak hayattaki en büyük eziyet sanırım. Özgürlüğüm yok. Ve kazanamadığım sürece de hiç olmayacak. Önümde çileli bir sene daha kalacak. Keşke bende senin kadar güçlü olsaydım. Ama belliydi canım sen çok güçlü bir insansın Hemen kalkmışsın ne güzel. Rol modelimsin :) Umarım bende burdan giderim. Okuyan herkesten ricam dua edin benim için. Bana bu saatten sonra sadece Allah yardım eder.

canım ben bu kadar detaylıca bimiyordum ailenin durumunu=/ ben ailen o çocugu seviyor sende onları kıramıyosun diye bitiremiyosun sanmıştım:/ annen ve baban için çok üzüldüm, rabbim şifaslarını verir inşallah... inancını hiç kaybetme, benim babamda 8 yıldır felç hastası ve 8 yıl önce ilk yoğun bakıma girdiğinde doktorlar 24 saat için ölümünü bekliyoruz, ölmezsse dahi kör kalır, yada konusamaz bidahada yurumesi zor demişlerdi... ve bizi babamızla vedalaşmamız için tek tek yoğun bakım odasına sokmuşlardı.. hiç unutmam o günü... asla.. babam bisürü makinalar içindeydi.. o sahne hep gözümün önündedir.. babam henüz 44 yasındaydı o zaman.. biz 5 akrdeşiz... geceli gündüzlü dualar ettik ve çok şükür babam yoğun bakımdadnda çıktı, ve o gunden sonra 5 yıl aralıksız rehbilatasyon merkezlerinde tedavi gördü... şuan ise çok şükür durumu iyi, sadece sol kolunu kullanamıyor ama gören babamı hiç hastalık geçirmemiş sanıyorarabada kullanıyor, işinede gidiyor geliyor bu zorlu süreçi 5 kardeş bide annem sırtlanarak atlattık... hatta bişey daha söylicem, ben yetenek sınavalrına girdim resim öğretmenliğini akzanabilmek için, ve rehabltasyon merkezinde kalıyordu babam izmitte bende onun yanında kalıyordum o dönem, ve 2 ay kadar çizimlerimi hep o merkezde doktorları, hastaları, hastahanedkia raç gereçleri çizerek çalışmıştım... sonra istanbula geldik evimize. ablam o zaman sehr dısında okuyordu abim çalışıyordu,2 erkek akrdeşimde okudugu için en müsait bendim babamla ilgilenmesi gereken. ve tamda o dönemde annemin belinde 3 tane fıtık olustu.2 ay akdar annemde yattı hep. ve o yıl içinde ben hem kursa gidiyordum, koştur koştur eve glip temizlik, yemek vs yapıyordum. akşam üzeri babamı rehebltasyon merkezine götruyordum resim çantamıda yanıma alarak. sonra doktor babamla hareketler yapınca bende onları çizip sınavıma çalşıyordum. ve çok şükür o yıl hem össyi kazandım hemde yetenek sınavlarını akzanıp konayaya gittim... sonra ben kazandıgım sene ablamın ünv si bitti. annemin bel fıtığı iyileşti babamda artık daha iyiydi... ve aynı zamanda abim evlendi o yıl. ve gelinimzde hersye koşturuyordu... yani ben ünv yi kazandığım an evdeki hersey yoluna girdi... o benim sınavımdı anlayacagın... ben 1 yıl boyunca tek basıma mucadele ettim diybilirim tabi abimde çalışarak destek oluyordu eve. neyse bunları anlattım çünkü hayatta herkesin ayrı bi zorlugu var. ve gördüğün gibi bi insan kafasına koydugu herseyi yapar. onca sorunlara rağmen.. birde ben meslek lisesinde giyim mezunuydum... ve alan dısı tercih yapacagım için 2 akt daha zordu resim öğretmenliğini kazanmam... ve çok şükür rabbim yardım etmişti.. yazdıklarını okuyunca kendmi senin yerine koydum. ben ne yapardım acaba diye. evet bende senin yaptıgını yapardım, eminim o cocukla hala görüşmek için mantıklı sebeplerinde vardır ama araya seviye koyman çok iyi olmuş. ve senin için bol bol dua edicem sınavı kazanman için... sınavı kazandıgın an herseyin yoluna gireceğini sende söylemişssin.. 2 ay çabaladın, biraz daha sık dişini olurmu... bak derslerinde çok iyiymiş ve eminim hedefine kavusmanada çok çok az kaldı... hayatındaki boşluk yalnız olman canım, ama şöyle düşün suan birine bağlanırsan tüm hayallerin ortada kalıcak. bmyle kendi halinde olman daha iyi eminim ki hayatında hala bi şekilde o şahsiyet varken bunların olması çok zor... senin yapman gerek bol bol sabr etmek canım... 1 yıl sonra hersey hayatında çok farklı olacak bunları düşün... kendini daima motive et. motivasyonun düştüğünde bana yaz özelden ben geri dönerim mutlaka. seni hiç tanımasamda senin hep yanındayım. bu zorlu süreçleri eminim o kadar rahat atlatıcaksınki... sakın inanacını kaybetme canım... hiçbirsey imkansız değil yeterki sen iste... daha öncede söyledğim gibi bu hayat senin, nasıl istersen öyle şekil verirsin... resim çizmek gibi... hayatına ne katmak istiyosan onu çizer onu yasarsın... basarıcaksın.. yasadıgın sadece bi süre. fotosentez.. idealleri olan basarılı birisn bunu hiç unutma lütfen... annen ve baban için dualarım olacak daima.. allah yardımcın olsun herzaman canım... yarınki sınavındada basarılar inş emeklerinin karsılıgını alırsın tatlım Fotosentez Guru Anneler

ayyy aynıyız yaa.. gerçi ben yaşça senden baya büyüğüm ama bende senin gibi düşünürdüm.. ün. kazanacaktım okurken bi yakışıklı prens gelecek, hadi okulumuzu bitirip evlenelim evimin kadını ol diyecekti gülüyorum tabi bunlara şuanda, sadece güzel anılardı benim için.. gerçek hayat seninde anladığın üzre böyle değil, yada çoğumuzun şansı böyle yaver gitmiyor.. benim ün. yıllarında bi sevgilim vardı, pek beklediğim prens olmasada kendisi yinede evleniriz sanırdım.. kıskançlıklarından dolayı tüm arkadaşlarımla irtibatı kesmiştim mezun olunca ayrıldık ve zamanında kuramadığım arkadaşlıklarım için çok üzüldüm.. neyseki iş hayatına atılınca biraz daha sosyalleştim.. ve şuanki eşimi tanıdım... eşimle sorunlarımz olsada beni aşkıyla havalara uçurduğunu söyleyebilirim:) herşey ün. yılları değil canım.. daha bunun iş hayatı var, arkadaş çevresi var.. sana tavsiyem madem mezun olmana 1sene daha var, bol bol kız erkek arkadaş edin.. çevrende bulunsunlar... ilerde kesinlikle lazım olurlar.. matematiğide sorun etme yaa.. internet denen yerde videoları izle.. ekol hoca.comda birsürü matematik konu anlatımları var sen onlara çalış.. veeeeeeeeeeeee sakın ümitsizliğe kapılma bebeğim... sen çooook güzelsinn:) Fotosentez Guru Anneler

Niye ossye gireceksin anlamadim. Bu okulda olmadi baska okulda mi olur diyorsun. Ama bu sorun seninle de ilgilidir. Sorun ayniysa mekanin ne onemi var. Hepimiz prens masallariyla buyuduk itiraf etmesekde, umudumuz kirilsa en azindan o prense azicik benzeyeni bekledik hep. Hicbir sey icin gec degil. Madem okul hayati bos gecti. Mezuniyet sonrasi is hayatini dolu dolu gecirmeye bak. Marjinaly

Geç kalmak mı? Dinle... 14 yıllık Evliliğim bitme noktasında, ben yeniden hayata başlayacağım... İş bulup çalışacağım... yeni bir ev kurup düzeni oturtmak ne kadar sürer benim için bilmiyorum ama umutluyum.. Evliliğim bittiğinde, ve yüreğimdeki sızı iyileştiğinde, yeniden aşık olup evleneceğim çünkü bir çocuğum olsun istiyorum... Umutluyum... Ha bu arada 34 yaşındayım ve Sosyoloji 1. sınıf öğrencisiyim.. :) K KRoNiKDeLi KAREN'İM

Aşkın kalıcılığına inanıyorsan bişey demeye gerek yok inşallah öyle olur senin için... aynı evde birbirinize alışıp aşkın yerden kesen etkisi geçtiğinde onun yerini alan bir duygu var o da sevgi. bu her zaman olmuyor anlatabiliyor muyum, bazen tahammülsüzlük, hatta nefret doldurabilir o boşluğu. işte o zaman nasıl yıkayacaksın o çorapları bunu düşün. mantık evliliği sevgisiz evlilik demek değil orda ciddi bir yanlışın var. aşk evliliği BANA GÖRE kumar gibi birşey... DiDee

ben burdaydımm canımm:)kısmet işte yeni gördüm:) ün zamanlarında genelde erkekler başka şey peşinde olurlar, ancak mezun olduktan 5sene sonra ciddi ciddi değerlendirilebilirler zaten işyerinden yada arkadaş çevrenden birileriyle tanışman daha mantıklı olacaktır... senin derdinin ilacı var hayatım ve buda ZAMAN... Allahım senin için nasıl bir kısmet düşündüyse o seni öyle bir bulurki inanamazsın:) bu yakınımız belçikadan buraya tatile geliyor, vapurda bi kız görüyor ve aşık oluyor.. sonra kızı kandırıyor, şimdi 12yıllık evliler bide kızları var:) nasip kısmet işleri bunlar canım.. hiçbişey için geç kalmadın.. hayırlısını dile herzaman canım... heee matematiğide aradan çıkar tamam mı?en güzel ders matematik bence yaa... sana güveniyorum ben canım.. aşık olmak sevmek sevilmek herkesin hakkı veeee bunu vakti zamanı gelince sende yaşayacaksın... hayırlısını iste canım...:13: Fotosentez Guru Anneler

off canım ben sana birşey demiyorum. kendine iyi bak. yorum istiyorsunuz istemediğiniz yorumu yapıncada kızıyorsunuz. sedece aşkla yürümüyor canı o evlilikler onu demek istedim. git nefret ettiğinle evlen demedim. aman ya banane. kimseye akıl vermek niyetinde değilim. DiDee

Sabah sabah cok iyi geldi bu konu, cok güldüm,... sakin kizma canim benim. Hayatta hersey ummadigin zaman yasanir, mesela ummadigin yerde günün birinde esinle tanisacaksin, ummadigin bir yerde calisacaksin vs. vs. vs. Sen daha 23 yasindasin, hayatin tam basindasin... cok güzel yerlere gelmeye calis bu hayatta, bak o senin bekledigin beyaz atli prens illaki gelecektir. Kendini gelistirip, özgüven sahibi ol, meslegini cok güzel yap, illaki bir yerlerde olacaktir, kalbini ferrah tut ve hayatin baska güzelliklerinide gör, hersey erkek degil. Daha hayatinda muhakkak 50 sene beraber yasayacagin o erkek mutlaka olacaktir ama su bir kac sene bekarligin özgürlügünü yasa, ailenle o güzel günlerin kiymetini bil... bir gün yaslanacaklar ve ölecekler... Gez toz, ye ic... bekarligin, özgürlügün gibisi yok... tadini cikar bir daha bu yaslara geri dönmeyeceksin... tiyatroya git, sinemaya git, tatillere git arkadaslarla... part -time calis yaz tatili icin para topla... ne bileyim binbir türlü yapacagin seyler var... hayat sadece erkekle SINIRLI DEGIL!!!!!! Erkekleri bu kadar önemseme, sen önemsedikce onlar senden kacacak, bundan emin ol. Annenle, babanla, kardesinle güzel seyler paylas, onlara yeri geldiginde sende destek ol... erkekleri bu kadar gözünde büyütme... Bu hayatta devlete, millete, topluma yeri geldiginde komsuna yararli bir insan olmaya calis... sen güclendikce hayatinla baris icinde yasadikca, seni seven ve sana hayran olan illaki cikacaktir,,, herseyi zamana birak...

Hani sen aşık olmak istiyorsun ya, geçenlerde bir psikiatr ya da psikolog emin değilim ama evlilik ve ilişkilerde uzman, kitapları olan biri şöyle diyordu: -sakın çok aşıkken evlenmeyin... demek istediğim sadece kalbini çok hızlı çarptırmıyor diye seni mutlu edebilecek yapıda insanları görmezden gelme... birazcık elektrikle mantık esaslı başlayan bir ilişkide sevgi kaçınılmaz. aşkın da dönüşeceği şey sonunda sevgi.. o aşk çok da matah birşey değil ve de geçici... ben acı vermesinden ve beni leylalaştırmasından başka bi katkısını görmedim kendime bugüne kadar...

Siz nerdeydiniz 3 gündür? Okur okumaz nasıl mutlu oldum anlatamam Tamamdır o halde demekki üniversiteyle sınırlandırmamak lazımmış hayatı. Aslında insan biliyor da, o anı yaşarken göremiyor. Bende bakıyorum bana da şu an abartmışım gibi geliyor Ben çok emek verdim. 14 yaş ne demek. Çok şeyi teptim onun için o yüzden şu anki hayalkırıklığım umutsuzluğum. Bende sorunlarım bile olsa benim ayaklarımı yerden kesicek bir adam istiyorummm :26: Bilemiyorum belki yaşayamadığım için sizin gibi insanlara çok özeniyorum ben. Ya ferihayı aşk dizilerini izleyemez oldum ya. Fotosentez Guru Anneler

Okurken yüzümde gayr-i ihtiyari bir tebessüm belirdi... yaşın 23 değil 50 de olsa hiçbirşey için geç değil... akışına neden bırakmıyorsun mutsuzluktan başka ne elde edebilirsin sürekli kendini sorgulayarak hemde bu yaşta?hayatının aşkını sen neden arıyorsun, o seni bulur kaçamazsın bile :)

hayata karşı güzel bir mücadele... akıntıya karşı kürek çekmek mi denir böylesine... DiDee

Ben de 23 yaşındayım üniversite son sınıfım. Benim okulda tanıştığım üç erkek arkadaşım oldu ama hepsinden ayrıldım yani; olmayınca olmuyor hele ki bu devirde erkeklere güvenmek çok zor. O yüzden kendine güven daha neler çıkacak karşımıza :) Fotosentez Guru Anneler

Aşk evliliği yapmak istemenin nesi boş anlamadım ben? Ayrıca ben mantık evliliğinin kıyısından döndüm ve benim kişiliğim için ne kadar yanlış olduğunu gördüm ben. Çünkü bir adamı sevmeden onun yaptıklarına ailesine hatta kirli çorabına bile katlanamıyorsunuz. Ayrıca ben ümitsiz olduğum bir dönemde sizlerden destek almak için yazdım. Bende biliyorum yaşımın genç olduğunu. Sadece 8 senelik emeklerim boşa gitti bu adam bana bunu yaptıysa diğerlerinden hayır gelmez diye düşündüm sağolun çok güzel yazmışsınız. Fotosentez Guru Anneler

Duygusal bir aninizda yazdiniz galiba. yoksa 23 yasinda nereye gec kaldiniz yahu? 30 yasinda hala evlenmemis olan, ve evlenebilme ihtimali olabilecek bi sevgilileri bile olmayan hanimlar ne yapsinlar? Ne guzel okulunu bitiriyorsun iste, 23 yasinda tahsili yerinde bi kiz olmak ve bununla gurur duymak varken, kucuk ayrintilari kafaniza takmissiniz. Herseyin bi sirasi var ve hayat her zaman hayallerinizi kurdugunuz gibi olmayabilir. Hangimiz hayallerimizdeki hayati yasiyoruz ki? . push ; E

25 yaşındayım evlenmedim ve çok mutluyum. evli olmadan mutlu olunamıyor mu yani?bu özgüven eksikliğinide anlamıyorum. evlenince çok mu mutlu olunuyor sanıyorsun aç oku burdaki topikleri istersen bi. insanların başına neler geliyor.