Hangi ilaclari kullaniyorsunuz? Yan etkileri varmi? Edelstein Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Valla bu fobinin kesin bir tanımı var mı acaba. Ben insanlarla iletişim kurabiliyorum ama eve davet ettiklerinde yada beraber tatile çıkalım dediklerinde asla gitmiyorum. Yani iletişim kurabiliyorum ama beraber bişeyler yapmayı sevmiyorum. Bu arada Corona öncesi için bahsediyorum. Şuan zaten kimsenin evine gitmem. Acaba bende de mi sosyal fobi var..

Malesef terleme ve konuşurken takılma da var herkesi otorite gibi görmeye kendimi dipte görmeye meyilliyim, çevremde bana baskı kuran bu hale sokan kimse yok fakat kendi yalnızlığımla mutlu olmayı fazla abarttım bu halimden memnunum ama insan sosyal bir varlık olmalı, iletişimden kaçmamalı bu sebeple çok kafama takmaya başladım

Kaçınma, saklanma isteği, kalabalık ortama girince daralma, gerilme, telefonda bir yerden randevu alırken bile şimdi nasıl cümle kuracağım ki diye kafamda söyleyeceğim cümleleri sıralama ve buna istinaden spontan konuşamama, sokakta tanıdık gördüğümde görmemezlikten gelmeye meğilli olma, göz kaçırma, dışarı çıktığımda yürüdüğümde insanlar hep bana bakıyormuş da beni her an yermeye hazırlarmış hissi daha neler neler... Ancak işim gereği insanlarla iç içe olmam gerekiyor ve içindeyim de. Ben de çok araştırdım bu durumu. Böyle durumlarla karşılaşınca anksiyetem artıyor, ellerim titremeye, kalbim hızlı çarpmaya başlıyor, daralıyorum. Sanırım kesin çözümü uzman bir psikolog ya da psikiyatrdan geçiyor. Terapi almayı bile erteliyorum şimdi gidersem sorunlarımı nasıl anlatacağım diye bu da ayrı bir sorun tabi. Kısır döngüdeyim. Birinin suratıma okkalı bir tokat atıp " Napıyosun sen kendine gel, haydi kalk gidiyoruz" demesini bekliyorum. O kişi gelmeyecek sanırım ben de bu yalnızlık senfonisinde virtüoz olmayı öğreneceğim.

Şimdilik sizinki tercih edilmiş bir asosyallik. Ama ilerlemesine izin verirseniz artık isteseniz de başa çıkamazsınız. 24 saat insanlarla iç içe olmak zorunda değilsiniz ama kendinizi izole de etmeyin. Gün içinde zor gelse de dışarı çıkın, insanlarla konuşun, cevabını bilseniz de sorular sorun, ortam yaratın. Sipariş vermekten vs kaçıyorum demişsiniz yapmayın. Bu onların işi sonuçta, kimse sizi yargılamayacak. Özgüveninizi kaybetmeyin. Kendinizi sürekli geliştirin. Kendi sesinizi duymaktan korkmayın. Toplantınız sunumunuz vs varsa sesli prova yapın kendi kendinize. İnsanlar sizin onlara gösterdiğinizi kadarını görürler. Gereksiz yere zihin okuması yapıp, insanlar benim hakkında şunu bunu düşünüyor gibi varsayımlarda bulunmayın.

Deneyeceğim teşekkürler ardacinar

Öncelikle bu konudan uzaklaşmanız gerekiyor. Sabah kalkıp psikolojim akşam psikoloji diye yatmayın. Mümkünse hiç düşünmeyin. Kendinize sadece mutlu edecek telkinler de bulunun ki beyniniz buna ikna olsun zamanla. Çıkarken düşünmeyin. Zamanla selam vermeye başlayın. Sonra ayak üstü kısa sohbetler. Yavaş yavaş çoğaltın. Ama ben hastayım diye düşünmeyin. Ben iyiyim, bu sadece geçici bir süreç, diyin. Duygular her zaman değişir. Tabii ki psikolojik destek alın. Benimkisi sadece bu sürecinizi kolaylaştırmak için bir öneri. Sosyal fobi genelde özgüven eksikliğinden olur. Hayatınızda başarılı olmaya, kendinizi geliştirmeye özen gösterin. Bitki çayları olarak mesela Sarı Kantaron veya Passiflora deneyebilirsiniz ek olarak, bir nebze rahatlatır uyumadan önce. 1 145347 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şu an buna gücüm yok hem maddi olarak hem de bu bilgiler sistemde kayıtlı olacağı için görünmesini istemiyorum işveren tarafından vs

Eğer fobiniz var ise kademeli maruz bırakma yapabilirsiniz. Yani tetikleyiciyi belirleyip kademeli olarak maruz bırakma yapmanız lazım.. ama kademeli olmalı. Bir anda olmasın. Yoksa kaçınma davranışı gösterirsiniz.

Psikoloğa gitmek için para biriktirin Rengeyigi

4 yıl önce almanyaya geldiğimde bende öyle olmustum aynı davranışlari sergiledim ama turkiyeye kesin dönüş yaptıktan sonra biraz düzeldim yalnız kalmayın elinizden geldiğince insanlarla iletişim kurun sohbet edin korkunun üstüne üstüne gitmelisin

Valahi ben sizin gibi yaşıyorum çokta memnunum halimden.

Selam öncelikle, belki benim gibi bu durumu yaşayıp atlatanlar varsa öneriler almak istiyorum. Ben eskiden daha rahat biriydim fakat bu son yıllarda insan içine girmekten kaçınır oldum yabani bir şeye dönüştüm bu halimden hiç memnun değilim. Örneğin ; binada ayak sesi varsa çıkışımı geciktiriyorum, yolda dükkanda bir tanıdık varsa görmemiş gibi yapıp hızla çıkıyorum, sokakta tanıdık görünce geriliyorum hatta artık mağazada, cafede birşey isterken de gerilmeye, söyleyeceklerimi prova etmeye başladım. Açıkçası izole yaşantımdan mutluyum sosyal olmak vs istemiyorum ama normal bir insan gibi davranmak istiyorum kaçmak yerine, psikolog için bu dönem maddi durumum yetmiyor bunun dışında aşmak için ne yapabilirim üstüne gitmem gerekiyor bu durumun biliyorum ama gidemiyorum, içime gömülüyorum iyice, bir toplantıda konuşurken sesim kısılıyor falan çok illet bir durum yaşayanlar bilir ancak yapıcı önerileriniz varsa dinlemek isterim

Youtubeda Hikmet Anıl Öztekinin, içine kapanıklk ve çözümü, 7 soruluk test vidyosunu izlemenizi öneririm

Üst paragrafınız aynı ben

Muhtemelen benim gibi sosyal fobiniz var. Bu durumdan kurtulmak icin piskologa gitmekten baska carenizde yok. Ben normal terapi ile bu dürümün düzelecegine hic inanmiyorum. Ben yillar önce denemistim ama ise yaramamisti. Belkide sectigim piskolog iyi degildi, bilmiyorum. Benim düsünceme göre bu hastaliktan ancak ilaclar kurtarabilir. Ama tabi onlarinda yan etkileri var. Iyi arastirmak gerekiyor.

Valla değişik ilaçlar kullandım iki ay önce bir ilacımı değiştirdi doktorum çünkü dişlerimi sıkmama neden oluyordu kişiye göre düzenliyor doktor her ilaç hekese iyi gelmiyor denemeyle bulunuyor doktora gidin en iyisi o

Evet ben de bina içindeki o samimiyetsiz havadan ya da markette gördüğüm tanıdıkla yapacağım yapay sohbetten kaçınıyorum ama zaman zaman sevdiğim değer verdiğim insanlardan da kaçtığım oluyor, bi şekilde yakalanırsam çok rahat konuşuyorum onlarla espri yapıyorum falan ama karşılaşmamak ilk tercihim her zaman, malesef bunlar bana eksiklik gibi geliyor çevreme baktığımda herkes gelişigüzel rahat takılıyor ben de öyle olmak istiyorum

Dışarı çıkmakta yalnız olacaksam sorun yok benim sorunum insanlarla yani ayıp olacak ama insan sevmiyorum aslında kendi küçük dünyamda hobilerimle çok mutluyum ama insanlardan da kaçamıyorum bi iş ve dost çevrem olduğu için. Başımdan bir olay geçmedi aklıma gelen Üni zamanlarımda çok rahattım iş hayatında zamanla içime çekilmeye başladım uzun yıllar yalnız yaşadım belki bu da etkilidir.

Bu fobi olmayabilir. Sosyal fobiniz olmayabilir. Belki içe dönük kişilik yapınız vardır. Bu hayatta herkes dışa dönük değil. Içe dönük kişilik yapisindakiler tek başlarına kalmayı severler. Bu sosyal fobiye sahip olduğunuzu göstermez. Belki siz bu durumunuzu abarttınız. Olabilir mi? Tek başına olan aktivitelerden hoşlanıyorsanız büyük ihtimal içe dönük kişilik yapınız vardır. Bu da kişilik yapısı.. fobi değildir.

Ben de eğer ses geliyorsa sizin gibi geç çıkmaya çalışırım çünkü karşılaştığımız zaman konuşmalar samimiyetsiz oluyor bizim apartmanda kimse kimseyi tanımadığı için. Ya da çarşıda okulda tanıdık görürsem ve o kişiler yakınım değilse sırf nezaketten konuşmak istemem mesela görmezden gelirim. Bilmiyorum yaptığım kaba olabilir ama kendimi böyle kabullendim Bu arada ben de söyleyeceklerimi prova ederim bir şey alırken her zaman doğaçlama konuşmam. Yani bu bir eksiklik mi, merak ettim şimdi 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Yakın bi arkadaşınız varsa sık sık dışarı çıkın. Benim bir arkadaşımın da bir dönemi oldu böyle. Sık sık dışarı çıktık aştı kolaylıkla.

Üstüne gitmelisin. Sokakta yürüyüşün bile kendine olan güvenini etkiler. Öncelikle yürüyüşünü değiştir. Omuzların dik başın yukarda adımların güçlü ve kararlı olsun. olsun. Sonra, Zorlanarak da olsa tanıdığın insanlara selam verip hal hatır sormadan geçmemeyeceğim diye kendine söz ver. İki cümle yani. Ve mutlaka yüksek sesle konuş.

Nasıl mesela açar mısınız biraz

Ben şunu eklemek istiyorum : Destek almaktan çekinmeyin. Bence bu çok önemli.

Dışarı çıkma korkunuz anksiyeteniz varsa o agorafobidir. Dışarı çıkınca panik atak benzeri hisler geliyorsa agorafobi oluyor. Eğer ınsanlardan kaçınma da varsa sosyal fobiniz de olabilir. Yani iki fobiniz olabilir. Agorafobi ve sosyal fobi. Bunun için sizi ilk neler tetikledi? Yani bu korkular ilk ne zaman başladı? Başınızdan büyük bir olay geçti mi? Bir yakınızın kaybı vs? R rouges

Çok haklısınız kasaya gidene kadar rahatım ama o konuşma anında sesim kısılıyor sonra kendime kızıyorum modum iyice düşüyor, haklı bir talebim olsa bile çekinerek söylüyorum özellikle daha önce çok bulunmadığım nadir gittiğim yerlerde komik gelebilir ama bu tip yerlerde kendimi iyice ezik mi görüyorum nedir özgüvenim aşırı düşüyor. Bunun dışında işleyişini bildiğim hep gittiğim yerlerde daha rahatım.

Sosyal fobiniz olabilir, belki sadece asosyalsiniz ama bunu bir işin ehlinin söylemesi daha uygun olur. Kafanıza göre ilaç falanda almamalısınız. Yanlış kullanım daha kötü hale getirebilir. Sosyal fobiniz olduğuna inanıyorsanız üstüne gideceksiniz. Fiziksel tepki verdiğinizde düşüncenizi başka yere yönelteceksiniz. Derin nefes alıp nefes kontrolü sağlamalısınız. Meditasyonda iyi gelebilir.

Sosyal fobiye benziyor evet.. ama cok ileri derecede degil gibi.. sosyal fobi de fizyolojik rahatsizliklar da olabiliyor Yada seninki belki sadece icine kapanikliktir.. uzman olanlar daha iyi yorumlar tabi.. devlet hastanesinde ücretsiz muayene olabilirsin.. erteleme sakin.. sosyal fobi cok illet bir hastalik.. cok hizli ilerler.. fark etmezsin bile.. tedavi olmak sart.. eger kendin asamayacagini dusunuyorsan gecikmeden doktora git lütfen.. ilacsizda terapiyle tedavi olabilirsin..

Evet bu sosyal fobi ama anksiyetenizde olabilir psikaytra gidin devlet hastanelerinde var bende de vardı hatta anksiyetem nuksettiginde telefonla randevu bile alamam yabancı kimseyle konuşmak istemem dışarda bı kahve bile söyleyemem ilerlemeden tedavi olun beni heyecan başardı terlerdim kekelerdim insanların gözünün içine bakarak konuşamazdim ama hepsi geçti kendime güven geldi bir torba ilaç içiyorum o ayrı ama hayat kalitem arttı en azından