Hem temizliği de kolay

Ahhaa evet biraz oyle oldu Cok sacma degil mi? Simdi koltuklar haric hersey benim zevkim Koltuklardan da kurtulunca rahatlayacagim

Haklısın, böyle bekleyip duruyorum. Ufak ufak başlayıp devam ettirmek lazım. Kafa karışıklığım çözüldü biraz yorumlarla. Bütün ele alınca gözümde büyüyordu. :/

Duygusal boşlukta olabilir misiniz? Yani evlenirken başkasına seçtirecek kadar önemsemediğiniz bi mevzunun şimdi böyle olması bana bunu düşündürdü.

Hobi köşesi yapmışsın salona işte Baya listeledim, annemi de aradım ondan yana paslayacaklarımı da konuştum. Üniteyi de halledeceğim bu gidişle zaten en son o. Duvara monte niye yaptırmadım da aval aval izledim "Hee alın madem lazım" dedim oyh... Eşek ölüsü gibi salonda durur. 8993

Elinize üç değişik renk yapiskanli kağıt alin ve acil gidecekler, belki gidecekler kalacaklar diye ayirin. 10 saniyeden fazla düşündüğünüz eşyalara direk gidecek kağıdı yapistirin. Ben yillarca 24 metre kare icinde yaşadım ve tüm özel esyalarimi toplasan 3 karton cikar Evdeki dağınıklık beyninize ve ruhunuza işlediği icin gereksiz ne varsa cikartin. Sonra düşünürsünüz yeni mobilya kismini

Buna ayrı huzursuz oluyorum da işte başka şeylere de sıkılınca, şu duruma daha bi takıyorum. Evim olması gerektiği gibi değilse, ben nasıl olmam gerektiği gibi olayım gibi bir şey :))) . push ; Yokuspokus

Siz evi benimsemiyorsunuz ben de yasadigim hayati, yasiyor muyum o da ayri mesele... Belki huzursuz oldugunuz seylerden dolayi batiyordur.

Motto: Eksikliği hissedilmeyen şey ihtiyaç değildir. Önce bu, sonra da "zevkime uymuyor, paşa gönlüm istemiyor" kısmı gelsin. Ama en üste ve her durum için "Geçen gün ömürden" yazılacak.

Biz de iki ay içinde karar verip evlendiğimiz için için çok aceleye geldi eşya işi, üstelik çeyiz meyiz hak getire. Her şey birlikte alındı. Ben severek, beğenerek seçtim hepsini. Karışan olmadı bize, eşimle aldık hep ama ne oldu, kedi hanım mahvetti hepsini. Halılar, koltuklar hepsi yoluk yoluk. Öyle de içime sinmişti hepsi, iki üç seneye de ben değiştiririm herhalde. Annenizin benzeri benim annem ve eşim de. Eve hiç biblo gibi şeyler almamıştım ben. Salonda iki büyük şamdan ve mum, bir de yemek masasının üstünde vazom vardı. Bir teraryum bir de büyük tablo. İki ay sonra baktım eşim elinde kutularla filan geliyor. Adam anane gibi eve biblo doldurdu. Bir de danışmaya bile gerek görmemiş sağ olsun. Çirkin çirkin şeyler. Bir süre durdular, sonra kaldırdım. Annemin aldığı örtüler vs. kalktı hep. Evdeki en ufak şeyi "ben bunla bir şey yaparım" diye saklıyor, peşinden ben atıyorum. İstifçi midir nedir, annem de böyleydi, onun evi de dolabı açsan kafana yağacak şekilde. Ben tutmuyorum fazlalığı. Bir mutfak masamla sandalyelerim gözüme batıyor. Kayınpederimde de aynısı var, nasıl denk geldiyse artık, o günden beri değiştirmeyi dört gözle bekliyorum. Sevmediğim tek şey o evde ve o bile o kadar batıyor ki, bütün ev üstüne üstüne geliyordur anlıyorum seni. Saydığın şeylerle bir ev daha açılır valla :) Bence bir yerden başla gitsin, eşya bize hizmet edeceği yerde biz onlara ediyoruz. Deprem için geçmiş olsun. Keyifli olur şimdi ev düzenlemek, kolay gelsin :)

Ayıklamaya başla Birden olmaz Bir haftada mutfağı ayıkla fazla ne varsa çıkar bi gün kullanırım dediğin herşeyi ayır Her hafta bi oda bi oda git Fazlalıklar çıktıktan sonra karar verirsin neyi nasıl yapacağına

2. El sitelere koysana eşyalarını? Deneme amaçlı yap bakalım. Önce verebilme ihtimalin olanları seç, elden geçir Evi. Belki senin eşyalarının içine bir iki farklı eşya koyunca güzel olacak? Minimalist yaşam yaa, favorim. Bu eşyalar ne ara artıyor anlamıyorum.

7 yıllık evliyim, 5. Evimdeyim. Son 2 ev kendinden eşyalı. Her taşınmamda eşyalar elden geçti, kimisi taşınmadan verildi, kimisi boyandı falan, hep bi değişiklik halleri, zaten eşyaların yerini değiştirse bile insana değişiklik oluyor. Şu an 6. Evime taşınıcam ve o eşyasız olacak inş. O zaman yenileyip bu sefer ömürlük şeyler alayım diyorum Gerçi her aldığımı o mantıkla aldım ya ben Bence eşya o kadar önemli değil de çok eşya hakikaten dert. Japonların bir felsefesi var, ihticanın olmayıp da bulundurduğun her eşya seni kendine köle eder diye. Bizde o mantık var. 4 kişilil aileyiz, 4 kişilik yemek masamız var, biri gelirse bir şeyler itip çekip yer yapıyoruz, çok gelenimiz olmayınca sorun olmuyor :) Atılır mı israf diye düşünürüm ben de çoğu zaman. Ama atınca da bir rahatlık ki :)

GangstaWalk evi olduğu gibi bırak başka eve çık yeni eşya, yeni hayat :) İstemediğin ne varsa ihtiyacı olan birilerine ver. Çevrende verecek kimse yoksa sat. Eşya çoksa beyin yoruyor, huzursuzluk veriyor. Benim ruhum daralıyor ağzına kadar dolu evlerde.. Evlendiğimden beri 3 kez koltuk değiştirdim, 3 ü de çocuklar yüzünden. Şimdi aldığımı kırılana kadar kullanırım herhalde.. ufak tefek başka değişimler de oldu evde ama şuan ellemiyorum, bir başlarsam sonu gelmez gibi.. çok sıkılırsam başta sana verdiğim tavsiyeyi uygulayacağım :) eve ve eşyaya köle olamam. Yarın ölsem, benden sonra gelen, sefasını sürse mezarımda ters dönerim :) kemiklerim sızlar. ne gerek var pişmanlıklara :)

Yani kim geliyor bakarsan, kim gelip kalacak şehir dışından bir iki arkadaştan başka? Sülale komple burada sayılır zaten. Battaniyelerin bayasını verdim hele düğün zamanı paketli haliyle hediye gelenleri, burada belediyenin kıyafet toplanan bağış noktaları var, kendileri evlere götürüp teslim ediyorlar. Ama daha da gitmeli... Hantal eşyalar sinirime dokunuyor işte, ondan yine karıştım nereden başlasam bilemedim. Mutfaktan baya verilecek şey çıktı. Onları da aynı yer alıyor mu soracağım. Alys

Seninle aynı duyguları yaşıyordum geçen sene Önce ufak ufak fazlalıkları atmaya başladım 2 ay kadar sonra evim çok daha ferah olmuştu Hala her ay kontrol eder kullanmadığım birşey varsa ya atarım ya birisine veririm Giysi dolabım bile cok daha minimal ve kullanışlı oldu Sonra düzenledim Bi kaç eşyamı boyadım Elimiz ferahladıkça ufak ufak değiştirmek istediklerimi değiştiriyorum Geçen ay avizeleri değiştirdim mesela Tek tek yapınca maddi olarakda bunalmıyorsun

Offf Gangsta yarama tuz bastın :/ Evde 3 kişiyiz ama baksan 8-10 kişi yaşıyor. Dağıtıyorum kıyafet, eşya... Atıyorum da... Ama sonra gözüm bir şeye takılıyor ve hemen alıyorum. Çok seviyorum eve yapılan alışverişi, evde eşya değişimini Resmen döngüye girdim. Evde her şeyin yedeği var yaa. Cidden. Bazen her şeyi fırlatıp atasım geliyor. Bir gün yapacağım ama du bakalım ne zaman

The minimalists in minimalizm diye bir belgeseli var Minimalizm her şeyi atayım 3 eşyam olsun da demek değil Neye ihtiyacım var ve neyi seviyorum şeklinde bir düşünme ve yaşam biçimi. Bu belgeseli izlemeni öneririm

Tam adamiyim konunun Son 15 senedir 4. koltuk takimim, 3. yatak odasi takimim, oglanin 2. odasi, 3. yemek odasi takimim Yani 3.5 senede bir yenilemisim evi sanirim At gangstacim at, bende mudahale edilien hicbir seyi sahiplenemoyorum Simdiki k9ltuk takimini da kocam begenmisti, dis biliyorum koltuklara resmen, maddi durumum biraz duzelince ilk is bunlari let go dan satip istedigim koltuk takimini almak olacak

Evet, ayıklama da öyle yapılıyormuş izlemeye koyuldum ufaktan. Kıyafetlerden başlayarak gidin diyorlar, "Bunu seviyor muyum, güzel hissettiriyor mu, bu hiçbir duygu uyandırmadı olmasa da olur" ya da "Bunu pahalı aldım atmaya kıyamıyorum ama kaç kere kullandım? Hiç. Bağışa." vb. İhtiyaç ve severek kullanma temeline dayalı dediğin gibi.

:)))) Evde fazlalık gördüğüm herşeyi atarım, eşim bazen bu gidişle bizi de atarsın diyor, giyim, ev eşyası, gereksiz tabak çanak bile tutmam, tencerelerim dahi sayılı, günlük tencerelerim 3 kişilik bir öğün yemek pişirecek boyutta:) 5 yıldır kullandığım koltuklarım spor ve çok kullanışlı ama şu sıra bahar kıpraşmasından olsa gerek, bunları atayım tahta paletlerden daha da spor koltuk takımı yapayım diyorum Bana kalsa evde birçok eşya olmayacak ama gelen misafirlerim uzak yoldan geldiği ve yatılı olduğundan onların ihtiyaçlarını düşünmem gerekiyor.

Ben kıyafetlerimi minimalledim. Her parçayi bi yıl boyunca hiç giymemişsem ayirdim. Bi yıl giyilmediyse diğer yilda giyilmez

ben az esyayla evlendim sonra zamanla ıvır zıvırla doldu biblo ayna vb.. sonra ikizlerim dogdu her seyi sadelestirdim attım verdim evi taşıdık biz ve o arada cok sey attım ben simdi sade ve kolay temizlenen bir evim var rahatım giysi canta ayakkabı vb de azalttim minimalizle ilgilen birden atamazsın ama 1seneye yay sadeles rahatla

Oyy oyy oyyy anacım çok fena. Ben banyoda dolapta yer kalmadı diye büyük boy kağıt havlu paketini 3 gün yatak odamda giysi dolabında tutunca fenalık geldi. Banyo dolabına sıkış tepiş geri yerleştirdim. Gözümde canlandırdım da çok yoruyordur seni. İnsana negatif enerji verir üstelik. Benim kuzenim temizliğe gidiyordu. Çok eşyalı evlerde inanılmaz yoruluyordu kadıncağız. Bana gelince güle oynaya beraber yap, sil, çek tık tak oldu bitti :) Kendine acımıyorsan eve gelen kadına acı Çıkar elinden çıkarabildiğini. İleride lazım olur diye tuttuğum eşya yok. Halihazırda lazım olan eşya var.

6 yıl olacak artık. Eşyalarımın hiç birini keyifle seçme şansım olmadı. Bu hayal kırıklıklarıyla taburede, tahtta, koltukta ya da yerde otursam ne olmuş gibi bir kafayla almış bulundum. Hepsini tek mağazadan, iki gün gezme ile.. Maalesef çok kötü değiller ancak zevkimi direk yansıtmıyorlar da.. Atsan atılmaz satsan satılmaz halleri var. Tayinciyiz diye pek umursamamıştım ama hata etmişim. Az ve öz seçmiş olsaydım keşke diyorum ben de ama kendi evimde, memleketimde evimi kurmadan da bu eşyaları elden çıkarmaya kıyamam sanırım. Çünkü yepyeniler.. En fazla küçük değişikliklerle içime bir parça daha sindirebilirim. 5 yıl daha var önümde bunun için de.. Belki o günleri hiç göremeyeceğim. Yine de başka huzursuzlarımı düşününce eşyalar en son düşüneceğim şey..

Merhaba hanımlar; nasılsınız? Ben yine bi karıştım kaldım, her şey gözüme kalabalık görünür filan öyle bi sıkıntı... Diğer konudan biliyorsunuz bi iş olayı vardı, hala sürüncemede. Bekledikçe de hafakanlar basar beni bu tip konularda; çabucak ne yapılacaksa yapılsın, yapılmayacaksa da kafamdan atayım derim. Birkaç gelişme var gerçi bir ara ekleyeceğim konuma, bir de stant işi çıktı başıma da neyse, bu konu onun sıkıntısı ile gelişti belki bilmiyorum ama ayrı bir konu. Hep sıkardı, daha çok sıkar oldu. Bir yerden içim sıkılmaya başladı mı, her şey batmaya başlar gözüme, size de oluyordur belki; üzerinize üzerinize gelen şeyler daha bir çoğalır gibi olur, kendi kendimi sabote etmeye başlarım, her şeyi bi elden geçiresim gelir yeniden. Şimdi de eve taktım... Ara ara takıyorum zaten de, sanırım bu sene baya bi ağır taktım. Bakıyorum, öyle gereksiz saçma şeyle dolu ki evin içi, bunları hangi akla hizmet, ne ara evime doldurdum diye sorguluyorum kendimi. Vitrinlerden zerre hazzetmeyen ben... Evimde vitrin var. Demir yatak başlığı ve düz ağaç gardırop seven ben... Evimde yavruağzı bi yatakodası takımı var. Tül ve ağır fon perde sevmeyen ben, özellikle kahverengi fon... Salonumda bunlar var. Vb... Sebebini biliyorum, evlenirken o kadar umurumda değildi ki eşyalar annemlere "Kafanıza göre takılın, eşya işte, doldurmayın sadece" demiş geçmiştim, onların da gönlü olsun diye karışmadım. Kv, annem, annemlerin arkadaşlar filan takıldılar kafalarınca. Önemsemezdim. Şimdi 4 sene sonra, ev daha da doldukça, önemser oldum, huylarım değişti. Hele de içim bi şeylere sıkılmaya görsün, evim beni boğuyor. "Benim evim, bizim evimiz" derken o duyguyu "Sığınağım" olayını hissedemediğim bir şey. Sadece bir iki şeye karışmayın demiştim, onda da ikna edilmiştim tabi o da var... Banyodaki fayans/kalebodur renklerine kadar ikna edildim. Bir tek mutfağı zevkime göre yaptırdım ama onu da sevmiyorum şu an. Bunun sebebi de evi komple benimseyememekle alakalı sanırım. Sonra bir çeyiz yığma olayı vardı ki akıllara zarar. Hani artık onların bir kısmını geri gönderdim çekmecelerde yer yok kendi kullanacaklarımı koymaya; bi açıyorum tepsi örtüsüne kadar dantel, kullanılmıyor... Yolladım artık, çaktırmadan bir kısmını da hediye götürdüm sevenlere. Evde aynı anda bizden ayrı 9-10 kişiyi yatılı ağırlayacak her şey var ki nasıl bir gereksiz eşya yığımıdır düşünün. Çaktırmadan bir kısmını verdim ama hala bitmiş değil... Bunları anlattım hani, evin tamamen benim dışımda, kendimi içinde kendim gibi hissedemediğim bir yer olduğunun bir tutam daha net anlaşılması için. Çalışma odam vardı, çocuktan sonra orayı bozduk tabi. Salonun duruşunu değiştirdik yine çocuk için, ona daha çok alan açtık, koltukları tamamen arkaya ittik tepe taklak düşmesin diye vs. Evdeki tehlikeli ucu sivri şeyleri kaldırdık vb. yani çocuğa göre tekrar elden geçti ev sonrasında. Bir odayı da ardiye haline getirdik resmen, yemek kısmını böldük oraya tüm biblolar, ucu sivri sehpalar vb. yığıldı, çamaşır odası, depo gibi böyle saçma bir yer haline geldi ve evin o kısmı da, düzensizliğiyle beni inanılmaz geriyor. Dolapları düzenli tutmakta da inanılmaz zorlanıyorum, pratikliği düşünülmeden yapılmış raflar, sadece katladığım tişörtleri dağıtmaya yarıyor... E kalk bir şeyler yap diyeceksiniz, yaptığım şey 2 gün dayanmaz, yapasım da gelmez oldu artık. Sevmediğim eşyanın temizliğine köle oldum gibi hissediyorum. Küçükten beri tonla şey dolu evlerden hep nefret ettim. Çünkü bizim evimiz öyleydi. Annem "Bir gün lazım olur" diyerek elinde tutan, biriktiren bir kadındı. Çünkü maddi durumları iyi değilmiş yeni evlendikleri sıra babamla. Borç ödeye ödeye, güçlükle yapmışlar her şeylerini. Evlendiklerinde iki divan iki tencere, bi ikili ocak varmış ellerinde öyle söyleyeyim, anlatırdı hayat dersi olarak, emeksiz olmaz filan diye. Zor zamanlar yaşamışlar, çalış çabala senelerce bu günlere gelmişler. Eski alışkanlık işte, atmaya kıyamaz hiçbir şeyini. Ben de öyle bir evde büyüdüm, duvar ve yer görmedim diyeyim siz anlayın. Her yer eşyaydı ve annemin titiz bir insan olması da üzerine eklenince, sürekli bir temizlik hali, misafir de bitmez vs vs... Düşünün ki yazlığı yaptırdıklarında, salon takımı vb. hiçbir şey almadılar, evden taşıttılar ve bizim evde, 2 evlik eşya olduğunu baya somut gördüm o zaman. Şimdi bizim evin gidişatı da benzer gibi. Haliyle evlenirken biz de borç ödedik ettik, çok zorlandığımız anları da yaşadık, değiştirmeye kıyamıyorum bazı şeyleri çünkü israf gibi hissedeceğim, biliyorum. Ama bu şekilde de içim sıkılıyor... Karışık yazdım kusura bakmayın yani işin özü bu. Yine borç harç girilir edilir kazandıktan sonra değiştirilir ki zaten tüm eşyaları bağışlayıp ya da ikinci elde verip kurtulup yeniden girişmek isteyecek noktaya geldim. Bir yandan da "Sapasağlamlar, işini görüyorlar, sen eşyanın cismine takmazdın hayırdır, gerek var mı?" diyorum. Dün biraz bi dellendim, eşime de dedim müsaitsen izin hakkından kullan hafta sonu ile birleştirelim şu evi bi elden geçirelim diye. Vitrinden kurtulmayı kafama taktım o net, oğlanın odası adam akıllı ayarlanmadı çalışma masama yer lazım, onu oradan çıkarmak öbürünü öbür tarafa koymak... Oturup bakakaldım eve, deminden beri bakıyorum "Bunu istemiyorum, bunu istemiyorum, bunu burada görmek istemiyorum" filan... Benim bu evi komple bi çıkarıp atmam lazım. Ama işte "İsrafa girecek, boşuna para çıkacak" diyorum. Bir şey parçalanana kadar kullanmam lazım ya... Kızlar birkaç sorum var sizlere belki saçma ama, Eşyalarınızı evlendiğinizden beri kaç kere değiştirdiniz? Size böyle sıkıntı geldiğinde evinizde ne çeşit değişiklikler yapıyorsunuz? Sevmediğiniz tarz eşyalarınız olsaydı bunu dert eder miydiniz? Elden çıkarmayı düşündüğünüz bir şeyin, bir gün lazım olabileceği düşüncesini baskın yaşar mısınız? İsraf mıdır sizce? Kafamı toplayamıyorum evin içinde bazen. Sizler ne düşünüyorsunuz? Son düzenleyen: Moderatör: 14 Nisan 2018

Edelim. Olmuyor böyle

Hiç bi eşyamı kendim seçmedim. Hepsini sağolsun kv ile eşim haletti. Hiç ev düzme gibi heyecanlarım olmadı benim de. Ama evimizde işe yaramayacak hiç bir şey bulunmaz. Eşim düzen hastası, h. sonu resmen çöpe atmak için eşya arar evde, hobi gibi bişey onun için, attıkça rahatlıyor :)) Eşyalarla daha çok eşim ilgilenir, ya dışardaki sarı yardım kutularına atıyor. Ya ihtiyacı olana veriyor, yada ikinci el ürün satılan uygulama ile satıyor. Çöpe gitmediği için israf olduğunu düşünmüyorum. Bizim evde sadece kullanılan eşya bulunur. Odaların ne odası olduğu bile belli değil. Bi odada köşe takımı ile oyuncaklar var. Bi odada hobi, spor ve müzik aletlerimiz ile kedimizin eşyaları var. Normal odaya benzeyen tek yer salon. Çekmecelerimizin çoğu boştur. Gereksiz eşya gerçekten büyük yük. Yer bulması ayrı, temizliği ayrı. Sevmediğin tüm eşyaları Letgo'dan satabilirsin çok aktif bi platform. Hemen alıcı çıkıyor.

para varsa değiştir.

Önemsemezdim ki, yani "Üzerine oturuyorum tamam" böyle düşünürdüm. Vaktinde dilediğince bir ev düzememiş, gönlüne göre yapsın benimkini bana fark etmiyor nasılsa dedim. 20 küsur sene sonra yeni eve geçerlerken de babam anneme fırsat tanımamıştı, adam kendi zevkine göre döşetmişti. Ne bileyim öyle kadın eğlensin benim evde diye düşündüm girmedim. Bunlar ilk sebepler. Diğer sebep de annemle karşı karşıya gelmek istemedim iki koltuk takımı için. "Karışmayın" desem karışmazdı, ama canı sıkılırdı. Fikir alış-verişine girsek zaten her halükarda ikna ederdi, 5 sene öncesini düşününce, annem bu tip konularda beni kolay ikna ederdi zaten diyebilirim ki ettiği noktalar da oldu. Duygusal boşluk olabilir, arada olur belki her insanda olduğu kadar. Ama evi benimseyememe hali olduğunu, sevmediğim bir düzen oluştuğunu söyleyebilirim. Yaş aldıkça mı böyle oldu bilmiyorum, çoğu düşüncem-huyum-bakışım değişti.

Ben de arada çıkışırdım anneme... Mermer sehpalar vardı, koca ceviz vitrinlerle, kadife koltuklarla takım, salon kapısı kapanır misafir beklerdi ve acayip sinirime dokunurdu "Bu odada oturalım ya niye diğer tarafta oturuyoruz?" diye. Şimdi sıralasam... O vitrin işte batıyor köşede gözüme, tv ünitem bile gereksiz hantal diyorum. Tvyi duvara monte ettirip üzerine iki raf çaktırsam ne varmış niye buna izin verdim diyorum. Gereksiz masrafa da girildi, şimdi deli gibi toz tutuyor. Aslında becerikli bir marangoz bulsam, o üniteyi kestirip boyatıp yeniden bir şeyler mi yapsam da diyorum. Şimdi işte yorumlarda gelen önerilerden baktım, plan yapacağım, mutfaktan başlayayım dedim. En küçükten en büyüğe. Az önce bi salonu incelemeye gittim, perdelere bakmaya. Ucuz jaluziler oluyor onlardan alsam daha iyi hissederim dedim. Bu perdeleri anneme verebilirim yazlığın perdelerini değiştirebilir o geldi aklıma şimdi. Liste çıkaracağım "İlk ay değişiklikler" "İkinci ay değişiklikler" vb.

Aynı biz:)) Eskiler yokluk gördükleri için her şeyin lazım olacağını düşünüp biriktirdikçe biriktiriyor. Annem bizim evden götürdüğü eşyalarla bana bekar evi, kardeşime öğrenci evi açtı aynı dönemde:)) Ben evlenirken her şeyi kendim seçtim ama gereksiz büyük aldığımı düşünüyorum şimdi. Yıllarca da bol bol alışveriş yaptım, ev doldu taştı. Sonra taşınırken baya bir attım, hala daha atıyorum. Daralıyorum artık kullanılmayan eşya görünce. 9 yıllık evliyim. 1-2 sene sonra mobilyaları değiştiririz diye düşünüyoruz. Bence siz de fazla masraf yapmadan evi düzenleyebilirsiniz. İlk iş vitrini ve beğenmediğiniz fonları elden çıkarmak. Köşesi sivri diye kaldırdığınız eşyalara da bence ihtiyacınız yok, onlarsız yaşayabiliyorsunuz. Ardiye olarak kullandığınız alanı kendinize çalışma alanı yapabilirsiniz. Beğenmediğiniz koltuk, mobilya varsa şimdi değiştiremeseniz bile yüzünü değiştirme, boyama, yeni yastıklar gibi şeylerle yeniliyenilirsiniz. Ev ferahladıkça hoşunuza gitmeye başlar. Atmaya başlamak için Marie Kondo'nun kitabını okuyabilirsiniz.

8 seneye doğru gidiyor evliliğim, daha aldığım eşyaları değiştirmedim. Sadece kızıma oda yaptım ekstra olarak. Bende sıkılmaya başladım ama öyle sağlamlar ki, gittiği yere kadar gitsin kafasındayım. Ev değiştirme durumum var, bulabilirsem tabi kafama göre, o zaman hiçbirini götürmeyi düşünmüyorum. Belki kızımın odasını taşırım sadece onun dışında sanmıyorum bu evden birşey alıp götüreceğimi. Mesela L koltuğum var salonda, sırt kısmı minderli ve şu an o minderler beni sinir ediyor, düzeltmekten bir hal oluyorum, nefret ettim ama atamıyorumda. Taşınırsam mindersiz birşeyler alacağım ve l koltuk olmayacak. Orta sehpam kocaman, taşınırsam asla almayacağım. Berjerlerim var görsel olarak güzel ama işlevsellik maalesef sıfır, şimdiki aklım olsa almazdım. İnsanın zevkleri değişiyor anlayacağınız. Ben severek beğenerek almıştım hepsini ama kullandıkça eksilerini görüyorum. Gereksiz olanları anlıyorum, alırken bilemezdim tabi.

Fırlatmaya başlayınca birbirimize haber edelim

Ev onemli bence. Az esya, cok alan. Israf olarak dusunme. Maddi anlamda sorun yoksa istedigin gibi yeniden duzenle. Ruhuna bile iyi gelir :))

Ah ahhhh!! Kv her gelişinde bir şey getirir benim zevkimi kenara kaldırır bunları kullan der. Kıyafet bile getrmisligi var bunları giy diy. Önceden la ha le çekerek kullanırdım şimdi o gider gitmez kaldırıyorum kendiminkileri seriyorum. Gelişinde o kendi aldıklarını oyup benimkileri kaldırıyor. Önceden susardım şimdi söylüyorum istemiyorum diye. Dinliyor mu tabiki hayır. Zevkine göre düzenle için açılsın. Atılacağı at boşver. Ikıncı el satabilirsin belki.

Daha konuyu acmadan gangsta yazmis uzun uzun guzel guzel anlatmstir konuyu dedim yanilmamisim. At anacim fazlalik, hosuna gitmeyen ne varsa at durumun oldukca da degistir.

Ben evi döşerken hem çocuklarım, hem bizim, hem de gelen yatılı yakınlarımız için konforlu olacak şekilde dizayn ettim. Mesela oturma odam aynı zamanda çocuklarımın oyun alanı. Misafir geldiğinde koltuğu açınca 3 kişilik aile rahatça yatar. Ben de günün çoğunu oturma odamda geçiriyorum. Salonda pek zaman geçirmiyoruz çünkü taşınma ihtimalim olduğu için kütüphane yaptırmadım. Kitaplık İstediğim gibi değil, görünce de aynen dediğin gibi daralıyorum. Salondan sırf bu yüzden soğuyorum düşün artık. Ev önemli, mal düşkünü değilim ama düzenli, sakin yeni eşyalar seviyorum. Çünkü benim de çocukluğumda kendime ait özel alanım hiç olmadı. Eşyalarımız orda burda, somyaların altında sepetlerde olurdu.

2 takım tabak kasık seti yeter diğerlerini çıkarın Fon perdeleri çıkartın Vitrin biblolar onları da çıkarın Fazla yatak yorgan varsa kullanılmamış yeni evlenecek birilerine verin Giymediğiniz giysileri cikarin Çeyizlik kullanmadığınız şeyleri hemen verin dolaplarını kullandığınız eşyalarla dolsun Israfi bende sevmem 2 3 senedir lazim olmadıysa dahada olmaz Çocuğumun kuculenini saklarım sadece kardeşi giyer diye ama kucugunkileri hemen veririm Ev pratiğe uygun olacak bende eşyalarını çok azalttım rahat ettim Önceki

Evet, kafamı bulandırıyor kalabalıklık. Önce gidecekleri oda oda ayıklamam lazım. Mutfakla başlarım. Bugün planı oluşturayım dediğin gibi, eşimle de bakalım, mutfağa girsem sessiz sessiz oğlan uyuduktan sonra devam ederim.

Acilen minimalist hayat tarzına geçiş yapınız. Eşyalar araç değil amaç gibi olmaya başlamış. Çağırın bir eskici ne var ne yoksa çıkarın elden. Minimalizm candır ya...

Hemen hemen benzer durumdayım bir odam sadece eşya ve kapısı hep kapalı Evlenirken birtane bile fazladan eşya almadığım halde 3 senede birikti benimkininde sebebi kv istemıyorum dediğim halde piknik sepeti kilimi falan getirmişliği var senede 2-3 pikniğe ya gideriz ya gitmeyiz. Son gelişinde gitmiş kendine banyo yaparken oturması için tabure almış zaten 20 gün kalır bende 10 günde bir yıkanır taburede kullanmayıver Hepsini atıcam kafama koydum taşınmayı bekliyorum

Değişiyor. Önemsemezdim şimdi önemsiyorum, sıkılıyorum da. Koltuklarımı örttüm mesela, sevdiğim renk kumaş yaptırdım, onları öyle örttüm filan bi içim ferahladı. Ama yeterli gelmedi. Evin geneli ile uyumsuzluk var diyorum. Perdeleri komple verip sadece dümdüz beyaz jaluzi takasım var o haldeyim.

minimalizm öneririm

Kölelik ki ne kölelik... Bi de sevdiğim, kendim isteyerek aldığım şeyler olsa bari... Evde ipin ucu kaçmaya başlayınca, eşya da çoksa temizliği de, dağınıklığı toplaması da her şeyi gözde büyüyor insanın. Çalışma odamı dağıttığımdan beri hele, daha bir karıştı sanki her yer. "Bu kadar eşya olmamalı bu evde" diye daha düşünür oldum. Çünkü esas ilgilendiğim-kullandığım şeylere yer açamıyorum süs duran şeyler sebebiyle.

Gangsta, eşyaları bilemem henüz bir evim yok ancak annen senin üzerinde bayağı bir egemenlik kurmuş. Sence de öyle mi?

8993 mesela şöyle olsa; Öyle üç kat perdeler olmasın misal, halı desenli olmasın göz yormasın dümdüz bir şey olsun, süs olacaksa atıyorum iki tek şey olsun dahasıyla her boşluk dolmasın. Az olsun ama karakterli-kendi göz zevkimce olsun. Benim evde ise şu an her şey kaos... Zevkim dışı ve fazla... Salt bi minimal yaşam olayı değil, evimin sanki karakteri de yok beni yansıtan...

Ay yok at gitsin ben gecen senede bir dunya şey attım veya dağıttım bu senede yapıcam Evimde kücük boğuluyorum sanki çok eşyam olmamasına ragmen Mesela geçen sene kiyafetleri eledim bi baktım 4 senedir hiç giymemişim 0 bile olsa dedim 4 sene giymedigimi bidaha giymem hop belediyenin kıyafet dolabına 3 koca poşet kiyafet çıkardım

9 senelik evliyim ve babamın altı bir kere bile kullanmadığım patik, havlu, lif, dantel gibi ıvır zıvırlarla dolu. Anneme bazen vereyim bunları diyorum resmen gözünden ateş çıkıyor neymiş kızımın çeyizine saklayacakmışım. Yahu 30 sene onu mu saklayacağım ben diyorum dinletemiyorum. Hem kızım isteyecek mi bakalım o dantelleri bilmem neleri. Böyle konuları okuyunca bazaların altına girip ne var ne yok atasım geliyor. Şu anda da aynı hisleri yaşıyorum

Evlenirken kendi isteğin şekilde secebilirdin niye başkasına biraktinki ne alaka gönülleri olsun onlar değil siz evleniyorsunuz sonuçta fazla eşya işine bende karsiyim hele o yatak yorgan bende bu yaz hepsini kaldirdim çok rahatladım sende bence annene filan ver istemiyorsan lazim degilse

Ben fazla ve kullanılmamış eşyaları hediye ediyorum genelde. 5 takım kahve fincanı elbet bir gün lazım olur ama ömrümün sonuna kadar saklayamam. Dün aldığım bir şey bile olsa beklediğim performansı alamıyorsam, içime sinmedi ve sevmediysem atarım veya birine veririm. Benim evimde hiç süs eşyası, biblo falan yoktu. Annem bir kaç tane hediye etti ve hiç sevmedim, hatıra diye saklıyorum maalesef. Baza altındaki fazlalıklar da yine annemin eseri. İstemiyorum dediğim halde hala vitrin takımları, danteller, ipek bilmem neler yapıp yolluyor. Vitrinim bile yok nereye sereceksem. Emek verilmiş şeyleri şimdilik saklıyorum ama lif, patik, süs eşyaları, ufak tefek mutfak eşyalarını okulun kermesine götüreceğim. Satılan satılsın kalanı da hediye ederiz.

Eşyalarınızı evlendiğinizden beri kaç kere değiştirdiniz? Size böyle sıkıntı geldiğinde evinizde ne çeşit değişiklikler yapıyorsunuz? Sevmediğiniz tarz eşyalarınız olsaydı bunu dert eder miydiniz? Elden çıkarmayı düşündüğünüz bir şeyin, bir gün lazım olabileceği düşüncesini baskın yaşar mısınız? İsraf mıdır sizce? 24 yıldır ortalama 5 yılda bir eşya değiştiririm, bu bazen komple bazen parça parça olur, çok eşyadan nefret ederim, az ve kullanışlı ihtiyaca yönelik eşyalar alırım. Koltuk, sehpa vb eşyalarımı kullanmaktan memnunsam ama evde değişiklik yapma dürtüm kıpraştıysa duvarların rengiyle oynarım, klasik şampanya rengi, bej vs renkleri sevmediğimden farklı tonlar kullanıyorum, şu sıra evim bu renk: Bibloları pek sevmem, onun yerine duvarlarda aksesuar kullanırım, tablolar, klasik duvar saatlerinin dışındaki saatler tercihimdir, bu aralar Deniz taşlarıyla yapılan duvar aksesuarlarına takıldım, kendi çabalarımla onları yapmayı planlıyorum, lambader ve spor avizeler kullanmayı severim. Elden çıkartmayı düşündüğüm hiçbirşeyi bir gün lazım olur mu diye düşünmem, elden çıkarttığım eşyalarımı böyle şeylerin denmesi ayıp aslında ama ihtiyacı olduğunu bildiğim insanlara veriyorum, o yüzden de israf olarak görmüyorum. Sana tavsiyem koltukların spor bir dekorasyonu kaldıracak bir görüntüye sahipse salona ufak dokunuşlar yap, spor avize veya bir lambader, fon perdelerden kurtulup stor perdeler kullan, duvarlara evde kendinde yapabileceğin tablolar, ahşap üzerine Deniz kabukları veya taşlarıyla yapılmış objeler koy, illa taşlar vb olması da gerekmez, birkaç lira harcayarak kendin de aksesuarlar yapabilirsin, yatak odası içinde şu sıra değiştiremeyeceksen yapışkanlı folyo kağıtlar var, ister düz renk ister desenli, internette nasıl kaplayacağına dair videolarda var, ayrıca kullananların yorumlarına göre oldukça dayanıklılarda mutfak dolaplarında da iyi performans gösterdikleri söyleniyor, dantel vb eşyalarını da annem üzülür diye tümüyle elden çıkarmak istemiyorsan bir kısmını çerçeveletip ya da beyaz tutkal kullanarak avize yapar ev dekorasyonuna dahil edebilirsin, ardiye haline geldi dediğin odada ne kadar elden çıkması gereken eşya varsa ver birilerine, aslına bakarsan ilk etapta yokluğuyla seni zora sokmayacak ne kadar eşya varsa hepsini evden gönder gitsin. Ardiye niyetine kullandığın odayı çalışma odan yap, kendine kafa dinleyeceğin hem de rahatça çalışacağın bir alan olur, masan, pc, işinle ilgili diğer enstrümanlar, hobin varsa hobinle ilgili malzemeler orada olsun, birkaç armut koltuk, belki bir iki duvar rafıyla orası gayette güzel bir çalışma odası olur bence, yani açık açık yazacağım ama kırılma evi mobilya dükkanına çevirmişsin, bir sürü sehpa, ıvır zıvır, kaç senelik evliyim salonda olan eşyamı söyleyeyim, bir köşe koltuk, bir orta sehpa, bir tv ünitesi ve eşimin çalışma masası, biblo yok, tül perde fon perde yok, stor kullanıyorum, gümüşlükmüş, vitrinmiş kapıdan içeri giremez, halı desen kabusumdur, salonda tüyü topağı olmayan bir yazlık halı var bitti gitti, ben de senin evde olsam boğulurum, açık açık yazdım ama boğulurdum :)) Eşin izin alacaksa siz fazlalıkları eleyin yollayın, işe oradan başla gerisi gelir.

Insanin zevkleri cok degisiyor gercekten bence ilk once hic istemediklerinden basla mesala vitrin ve fon perdeden hemen resimlerini cek ve letgoya yukle bi 10 gun bekle satilmazsa fon perdeyi copun yanina gumuslugude isteyen bi yakinin varsa ona ver yatak odan ve salon takimin simdilik kalsin oda oda istemedigin tum esyalari ele yavas yavas git ben mesela 7 yillik evliyim salon ve yatakodam ayni degistirmedim bi dort yil sonra cocuklar buyuyunce ins koltuklarimi degistirmeyi dusunuyorum yiprandilar bayagi

İşime yaramayan ve kullanmadığım kıyafet, tabakçanak, tencere dahil herşeyi koliledim.. üzerlerinede içindekileri yazdım.. ihtiyaç duyanlara götürdü eşim.. daha sık yapmalıyım ne çok yer kaplıyorlarmış.. önce büyük ebatlı koliler edinin.. kolilere kondumu daha kolay elden çıkarılıyor

Japon minimalist evler Şunun içinde insan ne sanatlar ortaya koyar. Yokuspokus sizde sanatçıydınız sanırım. Bence bu olayı benimseyebilirsiniz.

ben 8 senelik evliyim. esimin bekarliktan kalan tv buzdolabi oturma odasi ve yatagiyla beraber dolapli bir odasi vardi. cocuktan sonra oturma odasindan kurtulduk oyun alani actik. cocuk odasinda da bekarlik dolabıni yatagini ellemedik yatin birgun cocuk orda yatar. biz salonda oturmayi tercih ettik. evlebirken vitrin vs bende almamistim. o zaman bufeler vardi aynali. onlardan almistik. evimde fazlalik bir orta sehpa var. o da ciceklerimi koydum yuvarlabip gidiyoruz. calisan bi insan olarak biblo sus esyasi vitrin vs hic bana gore drgil. kolelik yapamam onlara. takintili bir insanim tozlabdikca deliririm. o yuzden bunlar hic yok evimde. 3 5 parca vardi cocuktan sonra kaldirdim. elime ayagima dolanan hic bisey olmamali. zaman kaybi ve masraf bence. ama bu evden tasinsan daha ferah kocaman mutfakli ve koskocaman balkonlu bir eve tasinirim esyalarin cogunu yenilerim beyaz esyalar 3 sene daha anca idare eder çünkü.

Evlendigimde sadece 3 tencere almıştım sonradanda 1 pilav tenceresi birde düdüklü aldim 5 oldular. misafir tabagim kaşigim yok benim kullandiklarimdan çıkarıyorum ama çok kaliteli ve şıklar

Anlıyorum, aynen hani "Şuyum da olsun aman" kafam hiçbir zaman olmadı. Yeniliği, moda olması da pek umursayacağım bir şey değil açıkçası ama bana-zevkime uygun pratik şeyler olması önemli ve yerli yerindeliği. Önceden bu bile önemli değildi yani "Aman eşya işte" kafasındaydım. Değişiyorum. Salonu zaten çocuğun da oyun odası gibi bir hale soktuk, ortadan büyük sehpayı kaldırdım. Koltukların üzerini sevdiğim renk bir örtü ile örttüm, halılara da lastikli halı örtüsü aldım aynı renk dümdüz. Bunların beni biraz rahatlattığını söyleyebilirim o zaman. Üniteyi çevirdim, ufak kitaplık bölümü vardı, kitapları oradan aldım üst raflarına dizdim, bibloların çoğunu topladım, köşede bi zigon kaldı, yapay çiçeklerin hepsini çıkardım vb. Salonu kendimce daha katlanılabilir ve çocuğa uygun bir yer yaptım. Salon koltuklarımdan biri de 2 kişilik yatak olur zaten. Yemek bölümü kontrolden çıktı işte, orası birbirine girdi. Çocuğa ayırdığım odadaki L koltuk, çalışma masam, şövale, boyanmış tablolar, yerine sabitli koca bir yüklük ve dolaplı bir mini tv ünitesi daha... Yığılı. Ardiye gibi yerde bir kısmı, bir kısmı çocuğun odasında, boyalar mutfakta yemek masasının üzerine doğru uzanan rafların en üstünde, çocuğun eşyalarının bir kısmı bizim yatak odasında, bir kısmı kendi odasında... Ne biçim oldum bilmiyorum. Şu an bir salonum var hani "Tamam idare edebilirim" dediğim, bir mutfağım işte. Çocukla ilgilenir takılırken salonda vakit geçiririz, yoksa mutfaktayızdır sandalye tepesinde otururuz. Yatmaya gideriz bu kadar. Evin iki kısmı, "Ne nereye yerleştirilecek, nasıl sığacak" beklemesinde ölü diyebilirim. Tüm dolaplar ağzına kadar dolu, çekmecede bugün yer açsam, bir ay sonra yine dolu... Şimdi baktım Marie Kondo videolarına da ilgimi çekti baya, onun taktikleri uygulayayım diyorum.

Açılın minimalist geldi :) Yokuspokus arkadaşım Eşyanın kölesi olma Bağışlamaktan atmaktan satmaktan çekinme Benim evimde çok az eşya var daha da azaltacağım Sahip olduğun her şeyin bir maliyeti var Evde yer kaplıyor, temizlik ve bakım gerektiriyor. Evdeki yedek yastık yorganı kızılaya bağışla. 2 adet fazla yastığım 1 yorgan ve 1 battaniyem var misafir için. Cümbür cemaat kim geliyor ki? Nevresim takımı sayım 3 Yemek takımım sadece 24 parça her gün bulaşık makinesi çalışıyor zaten, fazlasına ne gerek var? Biblo ve süs yok, sadece mumlarım ve kar kürelerim var çoğu çekmecede Toz almakla uğraşamam. Çeşit çeşit bardak takımım yok, olan 3 x 6 tane bana yetip de artıyor. Kısacası bence bunlardan rahatsızlık duyuyor isen değişim vakti gelmiştir. Her eşyayı elden geçir ve gereksiz olanları evden çıkar, çok rahatlayacaksın.

Gangsta valla tam okuyacam konunu çok uzun geliyor

Kesinlikle... Bazen denk gelir izlerim tiny house nation filan, izlerken daha da net görüyorum kendimizi neyin içine hapsettiğimizi. Adamlar küçücük evleri bile o kadar ergonomik, pratik rahat hale getiriyorlar ki... Düzeni korumak kolaylaşıyor, zaman onlara kalıyor. Biz de koca koca evlerin içini doldurup düzenli tutmaya uğraşırken bıkkınlıklara geliyoruz. :/ Doğru diyorsun.

Ben bu akşam ağır ağır mutfak ile başlayayım en iyisi dediğin gibi. Evin eskiden sevdiğim, şimdi sevmediğim yeriyle...

Ben de bu şehri benimseyemedim. Beş sene bitti. Hadi kalk gidiyoruz dense bir sırt çantası alıp çıkacakmışım gibi o derece yerleşemedim buraya. Seviyorum bu şehri. Maneviyatı beni besliyor fakat misafirlikte kapı kenarına konan sandalyeye oturmuş gibi hissediyorum burda. Her an gidecekmişim gibi bir his. Kalıcı değilim gibi. Nasip olursa gidersem birgün çoğu şeyi arkamda bırakmaya kararlıyım.

Çok benziyoruz, Ama ben uzun yoldan geldim :)) Bir ara dubleks evde tıklım tıklım eşyayla yaşıyordum Tabi o zaman yardımcı geliyordu, iş başa düşünce birden minimalist oldum Hatta eşim kıyafette de minimalizme gidelim diyor, bakalım o konuda emin olamadım henüz

Onunla alakasi yok, zamanla zevkler ve begeni degisiyor. Ben kendi ellerimle sectigim esyalari perdeleri, halilari evliligimizin ilk yili dolmadan komple degistirdim. Yapacak bisey yok.

Daha birkaç yıllık evliyim ama baya çabuk sıkılırım aynı eşyaya bakmaktan ve bu yüzdende mobilyalarimin rengini degistiririm sürekli. kendim boyarim kokusuz özel boyalarla. perdelerimi 3. kez değiştirdim. fonların renginden sıkıldım onuda degistirdim. yatağımın cibinlik tüllerini yine 3kez değiştirdim. Baktımki nevresimleri havluları koyucak yerim yok çok raflı ince dolaplardan aldim yeni. Evlendigimden beri sürekli evle ugrasiyorum o yüzdende içime siniyor şu an icin. birde nevresimlerden çok çabuk sıkılıyorum sürekli nevresim aliyorum. kötü bi huy ama

Ben yurtdışında yaşıyorum ve bırda gördüğüm İnsanların pratik yaşadığı öyle bizim gibi ev düzmeler falan yok genelde yalnız yaşıyorlar ama kalabalık yaşayanlarda pratik eşyalar kullanıyor evler ferah bizde evlenince sade bir ev döşedik ve ikea tarzı pratik tarz seçtik Tavsiyem eşyalarınız iyi bir ikinci elciye satın Daha sonra gerçekten temel olarak neyeihitiyacınız var belirleyin İkea tavsiye ederim güzle fikirler var Ve gerçekten eve yeni bi şey alırken de çok kere düşünün çünki iyice düşünülmeden alınmış eşyalarla ev doluyor sonra onları temizliği düzeni Zorlaşıyor. ve hayat çekilmez hale geliyor satamadıkşarınızda ihtiyaç sahiplerine verip sevaba girin

Evlendigim zmn yemek odam ayriydi.. cok esya yoktu.. odalara gore aldigimiz icin ferah geliyodu bana.. sonra 1 cocuk 2 cocuk 3 derken suanki durumla ilk halinin arasinda baya fark var. E cocuklar oldu esya cogaldi. Tv yi yuksek yere koydum. Neyseki mobilyalarim gercek tahta ve cok saglamlar.. masaya cikip hep birlikte dans ediyoruz konsolun uzerinden atlama yarisi yapioruz bazen :) hihi evden baska herseye benzio ev o anlarda:) Bu doluluk benide rahatsiz edior lakin cocuklar kucuk ve suan en dogru duzen bu. Guvenlikleri acisindan. Yeni esya alsam bundan daha saglam olmiycak.. ki ben buna bakiorum suan. Gidip ikeadan filan alsaydim 10 kez kirilirdi masa konsol vs. Bu yuzden bi kac sene cocuklar biraz buyuyene kdr yeni esya filan dusunmuyorum. Biraz buyusunler akillari ersin. Arada degisiklik yaparim gerekirse. Halilari koltugu yenilemek gibii.. ki bunlari bir kez degistirdim, ama tum evi degismek zaman enerji para isteyen birsey. Bazen cinler basar veni dusunurumki tv filan hersey dahil al at balkondan asagiya:)) hihi simdilik idare edioruz zmnla hersey degisir.

Mutfak konusunda benim de değişti mi bilmiyorum renkten mi sıkıldım. Halı konusunda evde çok zevklilik var, bir kısmını annem seçti, bir kısmında ikna edildim ve bir kısmı için de nasıl o kadar zevksiz olabildim bilmiyorum. Değişiyor evet, huy da değişiyor, beğeniler de değişiyor. Yokuspokus

Fazla esya ayni kilo gibidir, agirlik yapar. Ben bircok sey attim. Evlendigimde esya merakim vardi simdi gözüm öyle doydu ki, hic esya almiyorum. Ihtiyaci olanlara verin, dagitin. Fazlaliklardan kurtulunca esyalarin yerlerini degistirin bir sekilde icinize sinecek sekilde yeniden yerlestirin. Yeniden almayin derim ben, ne zaman eskidi o zaman degistirin. Ne bileyim fonlari kaldirin, fazla yastik, süs ne varsa kaldirin. Minimalist olmaya calisiyorum ben de yaklasik bir yildir. Derdim oyuncak ve kiyafetler. Ve de mutfak. Zamanim olunca herseyin fazlasini elden cikaracagim. Düsününce bile hafifliyorum.

Evet işte o karakter olgusu çok önemli mimaride. Hani evinizdeki eşyalara bir yere kadar dayanırsınız fakat ev sizinle aynı karakteri yansıtmadığı için katlanma biter yadsıma başlar. Her şey batmaya başlar artık. Ruhunuzu dinleyerek dekore edin evi. Gösterdiğiniz fotoğraflar çok hoş ve evet benimkiler oldukça boştu ama kültür farklılığından dolayı malum Japonlar :) Ve ne kadar az detay o kadar karakter

O zamanlar önemsemezdim işte huyum değişti. Ardiye haline gelince bir oda, insanın gözünde temizlik de büyüyor, işte bi dalmam lazım oraya... Belki şimdiye kadar 2-3 kere kullanılmış eşyalar var boşu boşuna toz tutuyorlar. Yemek masasını bile çıkarasım var evden.

ya para var mı derken kenarda elli bin varsa git mobilya al şeklinde değil. bçöyle beklersen daha çok beklersin bakmışsın beş sene sonra hala aynı eşyalar. halbuki şimdi perdeleri değitşirsen 5 aya borcu biter gözün gönlün açılır. yani imkan varsa değiştir.

Fonları cıkartabilirsin. Perdeler boğuyorsa sadece stor yaptırabılırsın. Fazla eşyaların hepsını ver. Halı karısık çiçekli böcekliyse değiştir. Halı ve perde tüm fazlalık görüntüyü halleder bence.

Salondan bildiriyorum :) Amerikan mutfak. 4 kişilil yemek masası, 1 üçlü 1 tekli koltuk, bir orta sehpa, büyük bir tv ünitesi, bitti :) Acayip tavsiye ederim, çıkar elinden. Hem sende o anne varken ihtiaç duyup da eksikliğini hissedeceğin bir şey olamaz. Ben kv min hediyelerini kendisine, anneminkileri anneme verdim, arada çıkan şeyleri kv ye veriyorum, kermese götürüyor.

Üç yıllık evliyim, bekar evlerimizdeki eşyayı birleştirip evlendik, önceden ev kurma tecrübemiz olduğu için ne lazım ne ile rahat ederiz çok iyi bir düzen kurduk. Şu an sana tavsiyem vitrini beyaza boysyıp mutfağa al, konsolu da boya, renkleri değiştirmek yararlı olur. Eşyaları sabitleyin yeni yerlerinde.

Boğulmamak elde değil zaten. Dantelleri tutkalla cam kavanoz dışını kaplayıp mumluk yapma gibi düşüncelerim olmuştu ama annem cidden çok hassas, kesinlikle yıpratmadan nazikçe, gerektiği gibi kullanılması düşüncesinde, bana da elden çıkarmak-geri göndermek kalıyor maalesef. Boya çok iyi fikir, bunu kendim de yaparak keyif alabilirim üstelik. Tabi önce fazlalıklar gitmeli. Maalesef aynen dediğin gibi, ev mobilyacı dükkanına döndü, biz başta en azından bir odayı boş bırakarak girmeliydik eve. Çocuk odası olabilecek odaya niçin dolu dolu eşya aldım, neden orayı sade bir çalışma odası olarak bırakmadım da içini fulledim, nasıl önceden göremedim diyorum. Başlıyoruz artık Mune, ağır ağır da olsa, fırsat buldukça değişecek umuyorum.

Est. sanatçı aday adayı diyelim, uğraşıyorum kendimce. Bunlar da çok boşmuş ama insanın iki halı atası, iki lambader koyası, 3-4 raf çakası geliyor :)) Bu kadar mümkün değil olmaz da, buna yakın bir sadeliği isterdim en azından bir odam için o kesin. Yokuspokus

Hediye götür götür bitiremedim o lifleri, nevresimleri Paketinden çıkarmadıklarım yığılıydı onları hep hediye ettim. Bazılarına dokunamıyorum ama kadının kendi işlettiği-işlediği, dediğin gibi işte emek vermiş yazık günah diyorum, bir kısmını yine de hediye götürdüm. Haberi olsa baya trip yerim.

Sorunda orda aslinda.. misafir gelince filan olmazsa olmuyo.. her gun misafir gelmiyo ama gelincede lazim oluyo bazi seyler. Yoksa bazen koltugu tv yi herseyi atasim geliyo benimde. Bi kitaplik bi masa birde yerde bi kac tane buyuk yastiklardan minderlerden oturmak icin:) temizligide kolay olur. ama gelen kisi ne der ne dusunur o durumda bilmiyorum :))) tabak canak olayida ayri zaten. Evlenirken 2 tane set almistim tencere seti. Bi kac sene once bi tane daha aldim 5-6 kac tane farkli boyut teflon tavam var degistiriyorum arada. Bi kac tane oyle set disinda tencere sahan filan.. Ama onlarca bardak var mesela sayamiyorum:) eskiden herseyi 12 tane aliyordum set olsun bilmem ne. Simdi hosuma gidince 2 tane aliyorum o da tatmin ediyo beni :) bu gidisle bahar mahar mutfaga girip herseyi atcam.. saydikca yoruldum valla

Ben de minimalist dekorasyonları seviyorum, ayrıca israf diye düşünmeyin aradan 5 sene de geçse severek kullanmayacaksınız o eşyaları. Ufak tefek başlayın, nasıl içinize sinecekse o hale getirin. İleride ihtiyacınız olabileceğini düşündüğünüz şeyleri depo vb yerlere gönderin. Böylece içiniz de rahat olur Eviniz kendinizi tamamen huzurlu hissettiğiniz yer olmalı, içinde boğulduğunuz değil. Dediğim gibi; step by step ilerlerseniz fikre alışmanız da kolay olur

7 yilda hic esya degistirmedik. Bu haftasonu 2 kisi gelecek yatili. Yastik yok.

Ben bi dolap temizledim kiyafetleri yani.. etiketi bile koparilmamis 8 yildir giymedigim bir elbise dustu aklima sonradan aramaktan helak oldum onuda yollamisim : ( bana herseyi at desinler o yuzden ama kiyafetlerim cok degerli benim icin, resmen kiyamiyorum : (

Evde hiç kullanılmamış kristal takımlar vardı, birini verdim biri duruyor. 3 farklı 12li porselen yemek takımı vardı, birini verdim. 4-5 farklı çatal bıçak takımı var... Ramazanda iftar çadırına göndersem olacak... Şu evde toplasan 5 senede 3 kere davet verilmiştir, 8 kişilik yemek masası da dahil tüm misafirlikler orada öylece bekler. Sıkıyor. Eskiden hani salonu hep kapalı tutarlardı misafir için öyleydi eski zaman kadınları, evin en güzel odası ailenin kullanımına kapanır, öyle sıkış tıkış minik bir odada geçerdi zaman. Öyle hissediyorum bazen. Bu eşyalar, odaları küçültüyor, temizlik istiyor. Vaktinde o kadar ödendi alındı, hani pahalı parçalar da diyor kıyamıyorum. Ama kıymak lazım galiba. Yoksa olmayacak, eşyaya bağlı yaşamak oluyor öbürü. . push ;

hayir hicte öyle dusunme gangs gercekten cok esya hem goz yoruyor hemde insanin aklini karistiriyor soyle yapabilirsin ki sen resimde çiziyorsun evi soyle gozden gecir atmak istediklerini elden cikarmak istediklerini cikartrak bir taslak yap evi gozunde bir planla yani kurtul o fazlaliklardan ferah ve istedigin gibi oldugunda inan cok rahat ediceksin ve annen hayatina cok mudahale ediyor bu sefer kararli ol nasil istiyorsan oyle yap eminim evin guzel olucak sanatci ruhu var sende

Her seferinde başka biri mi beğendi yani

5 sene oldu evliliğim hiç değiştirmedim ara sıra ufak esyalarımda yenılerını eklıyorum ama eskılerı kullanılmayacak halde ise atarım fazlalıksa muhakkak ıhtıyacı olana verırım sevmediğim esyam olsa idi bunu elden cıkarırdım, ya birine veririm ya satarım bende asla kalmaz birgun lazım olur dıye hıcbırseyı saklamam evimde eşimle benım harıcımızde bır baskasına lazım olur dıye aldıgım sakladıgım hıcbırseyım yok misafir için catal kasık takımım yemek takımım kahve takımım yok ben ne kullanıyorsam misafir de aynı seyı kullanabılır esyam az ama kalıteli ve özenlidir şuanda evımde tek fazla esyam hıc kullanmadıgım ceyız ıcın aldıgım saten yatak örtüm onu da yenı evlenecek ıhtıyacı olan birine vermek icin bekletıyorum yeni cıkan bırseye canım kalırsa örneğin su bardagı yenısını alırım ama eskısı anında evden gider evımde sadece 12 adet su bardagım var iki takım kahve fıncanım var sadece 2 yastık ıkı yorganım var pikem 2 tane nevresım takımım ve havlum fazla var bunları da sık değiştiğim için bir kürdan fazlalıgım dahi yok yani

Bence yaşla alakalı.. Bu zamanda pembe pembe düzülen, her yerde biblo resim o su bu olan evler ayni kişilere 5 sene sonra çok saçma ve sıkıcı gelecek eminim.. Imkaniniz varsa her yıl bir odaya el atın.. Bende 5 yıllık evliyim en fazla 3 4 yili daha var gozumde bu esyalarin..

4 senelik evliyim 2. senemdi sanirim oturma odami ve salonumu degistirdim. Salonum o kadar igrencti ki zorla sekle sokabildm... Salonum krem rengi kahvrrengi... yastik kiliflarimi degistirdim renkli yaptim Fonlarimi degistirdim halim yoktu yeni aldim.. biblo sus esyalarimi turkuaz ve mavinin acik tonlarinda yaptim suan icim aciliyor o odaya girince :) Oturma odama esimle fotolarimizin oldugu bir kose yaptim fon aldim soft renklerde.. Yastiklari degistirdim.. Bu kucuk dokunuslarla bile ev farkli bir havaya burundu... Sadece hali yastik kilifi fonlarla da odanin ahengi degisebiliyor :)

Emin ol bir çoğumuz kocaman oymalı lükens ayaklı koltukların vitrinlerin olduğu, yüklük üstüne yüklük olan odalı evlerde büyüdük. Annenin evini anlatınca hatırladım. Öyle ki bir gün bekarken anneme çok fena patlamıştım "her şeyi yığmaktan bize yaşam alanı bırakmadın. 30cm yere bütün eşyalarımı sığdırmaya çalışmaktan bıktım" diye. Ama tabiki aynı huy devam. Ben kendi evimdeki eşyaları minimumda tutmaya çalışıyorum. Evlenirken bazı saçmasapan şeyler yapmıştım konsol gümüşlük büyük masa gibi. Ama 5 senede bir çoğundan kurtuldum. Attıkça, verdikçe hafiflediğimi hissediyorum. Evde tutma. Ver, dağıt, sat gitsin.. Perdeleri sevmiyor musun indir ver birine. Sadece tül ve güneşlik kalsın.. Zaten fon perde evi kapatan bir şey bence.. Kenara yığdığın biblolardan kurtul.

Valla bir koşu varıp el atasım geldi. Alys salondan bildirmiş, ben de oturma odamdan bildiriyorum; L koltuk, duvara monte tv, kenarlarında 2 raf.. Ha bir de hamur açma tahtası Onun fonksiyonunu ne sen sor ben söyleyim

Benim de evde bi ara oda vardı ardiye olarak kullandigimiz, bebeğe oda yapmak için boşaltmamız gerekti, odadan çıkanları çöpe atarken komşular "taşınıyor musunuz?" Diye sordu onlarsız da yaşanıyormuş boşuna 3 yıl oda işgal etmişler. Fazlalıkları at gitsin. Sende çürümektense başkasının ihtiyacını görür, asıl o vakit ısraf olmaz. Ben de kısmet olursa taşınırsam evin yarısını götürmeyecegim planım bu.

Haklısın.. İnsan yarın var mıyız diye düşününce idare etmek de istemiyor.. Gençlikte heves oluyor zaten ilerde güzel eşyanın tadı da olmayacak diyorum ben de.. Ay benim de hepsini yenileyesim geldi bak şimdi :) Bu arada geçmiş olsun :S

Bu kafada yalnız olmadığımıza çok sevindim:) Eşimle ben de aldığımız eşyalara bin pişmanız 4yıl olcak evleneli. Bir günde aynı mağazadan seçmek zorundaydık aldık çıktık o gün. Vitrinden nefret eden ben gümüşlük aldım, takıma ek küçük tv ünitelerini sevmezdim ondan da var. Perdem evi çok karanlık gösteriyor aşırı desenli, vs vs Çocuktan sonra bende aşırı bi düzen takıntısı gelişti. Marie kondoyu takibe başladım. Fazlalık giysileri mutfak eşyalarını elden çıkardım. Düğünde annem bir sürü yorgan yaptırdı gurbetteyiz kalabalık misafir gelir kalır diye. 4 senede 2 kere ancak geldi ondan bile fazla yorgan vardı. Durumu kötü aileye verdim bikaç yorgan yastık. Fazlalık bir takım eşyayı giysiyi de Letgo dan sahibinden de satıyoruz. Durum oldukça eşya değişikliği, durum yoksa da Ufak değişikliklerle de katlanılır hale getirmeye çalışıyoruz. Mesela salondan sıkıldım, komple değiştremeyz şuan. Salon vizon turkuaz tonlarda. fonu çıkardım, başka Renk kırlent biblo alıp, havasını değiştirmeyi planlıyorum. Bir de sık sık odaların düzenini değiştrrZ, o da güzel oluyor:)

Valla değişir, değiştir Gangsta, büyük mobilyaları hemen değiştirmek maliyetli olabilir ama fazlalık olanları atar, duvar boya rengini değiştirirsen hatta belki duvar renginle ahenkli bir duvarı duvar kağıdı kaplarsan, seni, ev dekorasyonu stilini yansıtan aksesuarlar kullanırsan evin daha albenili olur benimsersin, sevdiğin tarzdan çıkarımım spor bir ev dekorasyonu zevkine sahip olduğun, artık nalbur, kırtasiye gibi yerlerde 3-5 liraya satın alıp boyayabileceğin şeyler var, ben geçen sordum mesela 20 cm'ye 50 cm bir kontraplak 3 lira, onlardan alıp yağlı boyayla boyadıktan sonra üzerlerine modern dizayn şeyler yapıştırmayı planlıyorum silikon tabancasıyla, yaşadığın yerde bulman mümkün mü bilmiyorum ama kurumuş yere düşmüş ağaç dallarını bile boyayıp aksesuar yapabilirsin, yaratıcılık kısmı sana kalmış, kimi vazolara koyup üzerilerine süsler yapıştırıyor, kimi o dallarla duvarlara resimler asıyor, kimi tahta parçaları üzerine yapıştırıp üzerilerine kış figürü çizip boyuyor. Alınan sonra da çöpe atılan konserve kutularının dışını yapışkanlı kağıtla kaplayıp içine objeler yerleştirenler, mum yerleştirip fener gibi kullananlar var, biraz hayal gücü yeterli. Şimdilik ufak dokunuşlar yaparsın, sonra imkan olunca büyük eşyalara el atarsın.

En kotu cope atiyorum ben. Hatta mutfak esyalarindan artik gonlum gecmisse kirletip oyle atiyorum. Sahan mesela, bikmisim eskimis. Yumurta yaptiysam yikamakla ugrasmadan oylece cope. Annem de tursu kavanozlarini bile atmayan biridir. Duysa ve bilse yuregine iner

Bir buçuk yıllık evliyim ve en sık yaşadığım buhran bu :)) evlenirken mobilyadan ev düzeninden anlamadığım için bildiğin showroom da ne varsa aldım eve koydum. Salonum pembe. Pembik geberik gelinlerdenim bundan daha kötü ne olabilir ilk fırsatta taşınır taşınmaz gözden çıkaracağım şey salon takımım, koltuk takımımı 6,500 tlye almama rağmen. Boğuyor beni dayanamıyorum. Ev benim evim huzurlu olmayacaksam neyleyim parasını pulunu. Ikinci ele vericem 3 5 ne verirseler yeniden salon alıcam Birde moda denilen illet öyle çabuk değişiyor ki bizde evdekilerden çabuk sıkılıyoruz. Benim fazla eşyam yok ama evde ne varsa kalabalık atarım asla fırsat vermem, cehiz bile koyacak yerim yok diye 2 yorgan istedim annemden o kadar. Fazlası beni darlıyor Satabildiğinizi satın, sitelere felan yükleyin satamadığınızı ihtiyaç sahibi insanlara verin. Içiniz rahat etsin.

Ben bugün tencere aldım 2 çorba tencerem oldu 1 pilav tenceresi 1 yemek tenceresi 1 düdüklü tencere Hepsi bu kadar. Eskimese de atabilirsin, daha doğrusu bağışlayabilirsin. Öğrenci evi kuranlara falan katkın olur.

ben de yasadıgım sehri benımseyemedim M

Ne diyeceğimi bilemedim Milana :)) Benim de 4 sene doldu işte 5 oluyor, bana da geldi sendeki haller. Ivır zıvırı boşaltmak lazım ama önce ona karar verdim konu içinde, ağır parçalardan o vitrin, yemek odası gitsin istiyorum o kesin hani katlanacak hali geçtim. Onu hızlandırmam lazım. esergry Nirvana Anneler

ayyy tam beni anlatmissin 17 senelik eşyalar üstüme üstüme geliyor

Siz kafanıza göre dizin nedemek anlayamadım. Çok büyük bir risk, umursamamak. Zamanında önemsemediğiniz şey sizi daraltmış şimdi. Benimde bir arkadaşım var ebeyim banyosu, Ardiye olmuş. Her yer karman çorman dolaplar. hergün dert yanıyor ben bu evi nasıl adam ederim diye. herseyin bası düzen ve az ve öz esyalar

Yedi yıl önce evlendik hala ilk aldığımız yemek takımını kullanılıyorum eksilme kırılma vs oldu ama üç taneden fazla olduğu için ve üç kişilik aile oldugumuz için hiç sıkıntı yok, herseyi kendim kullanırım ve hala kullanılabilirse hiç problem değil, ihtiyaca yönelik alışveriş yaparım, telefonum bozulmadan bilendirım bozulmadan kesinlikle yenisini almam lekeyi çiziği aşınmışlığı severim hepsini ben kullanırken yaptım çünkü, o yüzden eşya olayını pek sallamıyorum ya, işimi görüyorsa tamam, rengi modeli de çok umrumda değil, sanırım genel hayatımda mutluyum o yüzden, eşya çok çok sonraki sıralarda benim için.

O mermer sehpadan bizde de vardı olmaz mı? Hemi de 2 tane. Eşek ölüsünden hallice.. Benim tv duvara monte ama altında kocaman konsol vardı. Sattık valla. Onum yerine alçak biz dolap koyduk sadece yemek takımlarımı alıyor. Bir sene önce koltuk yanı sehpası almıştım oğlum üstüne çıkıyordu tehlikeliydi. Duvara raf gibi monte ettirdim. Üstüne de bir kaç küçük çerçeve ve aksesur. Süper oldu.. Ver perdeleri gitsin ama salona jaluzi bilemedim. Belki güzel durur..

Tatlim once ufak tefek seylerle evi bosalt Hic acima Ruhuna cok iyi gelecek emin ol

Seni en iyi ben anlarım. Öyle havlular yapmışlar ki 2 karış dantelden havlu kenarı var, yüzünü silecek yer yok Envai çeşit minik minik mutfak havluları fiyonklu falan. Yastık, yorgan battaniye aklına ne gelirse. Nevresim bile almışlar fi tarihinden ya. Hiç modası geçer bunun dememişler Ay düşündükçe hafakanlar basıyor. Aa bir de tülbentleri unutmuşum. Kapalı olup hergün bir tane taksam yine de bitiremem Valla Bismillah diyip bir kere dalınca bu ayıklama işine gerisi çorap söküğü gibi geliyor. Ramazanda çalışmayacağım için böyle bir güzellik düşünüyorum ben de. Şu an tatillerimi buna harcayamam :)

Merhaba.. düşüncelerini ayrıntılı anlatman seni daha iyi anlayabilmek adına iyi olmuş. Ben kendi adıma söylersem dağınık içiçe girmiş düzensiz eşyalardan ben de nefret ederim içim sıkılır. Eski olması pek rahatsız etmez değistiremiyorsam ve işimi o sekilde de görüyorsa.. Benim se vitrinin car mesela ama içindekileri koyacak yerim olmadığı için tutuyorum. Kullanmadığım eşyayı evden çıkarmak bana israf gibi gelmiyor. Çünkü ihtiyacı olan, kullanacak birine vermeye çalışıyorum. Çevremde bulamazsam bazı belediyeler gelip alıp onlar ihtiyaç sahibine ulaştıŕıyorlar. En kotu ihtimal çöpün yanına biraksan da alan oluyor hala soba kullananlar varsa mesela.. Ben sadece koltuk takımını ve çocuk odasını ve yatağımı değiştirebildim mobilya olarak. Digerleri 15 senedir aynı ve bunu dert etmiyorum gercekten. Esyam eskiyse, değistremiyorsam ve sıkıldıysam oda düzenini değiştirmeye çalışıyorum.. Ve son. olarak "belki lazim olur" düsüncesiyle benim de tuttuğum şeyler oluyor. Uzun bir süre işe yaramayınca gerçekten ileride. lazim olmayacağına kendimi zorla inandırıp evden çıkarıyorum.. Eğer rahatsız olduğun durumları düzeltirsen evi daha kolay benimseyecegine eminim. İnsanın yaşadığı ortam kişiliğini zevkini yansıtirsa orda bulunmak daha zevkli hale gelir. Şimdiden kolay gelsin, bir yerden başlayacağına eminim..

Kızlar elden çıkardıkça insan rahatlıyormuş, benim dolap yarıdan aza indi (Bir gün tekrar 36 beden olurum diye beklettiğim, çok sevdiğim kıyafetlerime kadar gönderdim), oğlanın dolapta küçülenleri ayıklayınca zaten raflar boşa çıktı. Evden kendimize bıraktığımızdan fazla kıyafeti çıkardım ve içimin açıldığını söyleyebilirim... Hatta o kıyafet karışıklığında, oğlumun hiç giyilmeden küçülmüş yepyeni pantolonlarına kadar gördüm, hep arkada kalmış ve onlara sıra bile gelmemiş. Biz alıp öne yığmaya devam ettikçe zaten israf etmişiz. Aynı renginden pantolonu varken daha pantolon almışız çocuğa. Bi eşimin dolap kaldı şu an, oradan da baya gömlek, pantolon çıkacak biliyorum. Kendisi baksın ayıklasın diye bekletiyorum onu şu an. Mutfak eşyalarını ayırmak için koli bekliyorum, Market ablamız var burada bi, onunla konuştum, ayıracak benim için. İhtiyacı olan tanıdığı kişiler varmış, direkt onlara gidecek. Tencerelere ise annem müdahil oldu tabi kaçmaz ondan Ben alır yazlığa yedek koyarım, lazım olacak bir gün sana akmaz kokmaz, o takımı ne emekle aldım sana dedi, tencere takımının birine çöktü. En azından evde yer işgal etmeyecek. Hafta sonu yazlığa götüreceğim onları, vitrin de gidiyor, perdeler de. Şu an tüm dolaplar yarı yarıya açıldı, boş raflar-çekmeceler elde ettim delicesine mutluyum. Yük etmemek gerekiyormuş, bunu anladım şu yaşımda.

"Marie Kondo", konu içinde bir kişi daha önerdi. Kitabını yazdım bir kenara, videoları da varmış sizin yorumunuzdan sonra arattım Youtubeda, tanıtımını da çekmişler onu da dinliyorum şimdi.

Benim de şimdiden yatak odam, boş spor ve çalışma odası ve mutfak gözüme batmaya başladı. Kalabalığı ne kadar sevmezsem o kadar kalabalık.

Ben de seninle aynı durumdayım, evlenirken annem benden çok heveslendi doldurdu da doldurdu. hediye gelenler eklenince iyice arttı kalabalık. ölünceye dek havlu almasam çok gelir, masa örtüsü kullanmayı çok sevmem günlük yaşantımda buna rağmen bir dünya masa örtüsü var. hiç kullanılmamış belki 30 tane çıkar. Misafir için yemek takımına zaten karşıyım ama aldılar işte.12 kişilik yemek takımı,12 kişilik misafir kahvaltı takımı bile var insana kaç kez kahvaltıya misafir gelir de kaç kez kullanılır bilemiyorum. Yok su takımı yok çatal kaşık takımı evde hiç kullanılmayan şeylerle dolu.6 yıldır o su takımını bir kez kullandım. Neyse saymakla bitmez... Şimdi atsam atamam, yazık. Memur maaşıyla özenle yaptı, benim içim acır artı kullanılmamış şeyler. saklasan bi 6 sene daha kullanılmayacak belki... ihtiyaçlı değer bilecek tanıdıgım da yok, olsa da büyük kısmını yine veremem herhalde. Çözümünü bulursan bana da anlat arkadaşım

Az önce, liste yapmazdan önce burada deprem oldu Nomu, belki nete düşer. Tam annemle konuşuyordum telefonda perdeler ve vitrin hakkında, hani istersen sana vereyim, ona göre elden çıkaracağım diye ve bana "Her şeyin yepyeni, bir çiziği bile yok, onlar lazım olacak. Bugün olmazsa bundan 10 sene sonra lazım olacak" vb. tonla ikna edici şey sıralalarken "Anne bugünüm bitiyor!" diyordum, o model evladiyelik, hep böyle kalmaz evinin misafir dolacağı zamanlar olur derken deprem oldu az sallandık. "Benim çalışma odam bile yok, şimdi olması gerekenler olmasın ama on sene sonrası için hiç çiziksiz vitrin evde beklesin? Al bak deprem de oluyor, 10 sene sonrası çok kesin evet" dedim. Şimdi bir kısmını kendi evine almada-dağıtmada yardımcı olacak gibi görünüyor. Kıyamam diyordum da, daha iyi kıyabilirim galiba artık... Deprem iyi geldi.