her kış geldiğinde aynı şeyleri bende düşünüyorum. çok güzel özetlemişsin... diyecek tek bir kelime yok üstüne... halimize yüzbinlerce kez şükürler olsun!!!

canım ne güzel belirtmişsin içinden geçenleri... ben de ne kadar az şükrettiğimi farkettim çok iyi geldi bana yazdıkların . push ;

."hayvanlara iyilik ibadettir" "onlar benim sessiz kullarimdir hesap gunu geldiginde konusacaklardir" ALLAH

çok güzel bir yazı olmuş. bende suryeli dilencilerin çocuklarına bu aralar çok üzülüyorum. markete giderken görünce çocuklarada bişeyler alıp veriyorum. bi süre önce tam markete giricem kadının yanında 3 küçük çocuk biri daha yeni yürüyo biride sürünme çabalarında diğeri 3 yaşlarında. kadın eşyaları gölgeden güneşe alırken sürünmeye çalışan bebek buz gibi betonda sürünüyodu. o sıra oğlumun o dönemi geldi aklıma evde kalorifer yanıyo ama ben sürünürken üşümesin diye altına 3 yorgan ve çevresine astıklar koyardım. sonra kadın eleri dolu bir eliye çocuğu kaldırmaya çalıştı şapkası düştü bebeğin aldm verdim kadına ama iççim parça parça. sonra bu dilenciler cadde boyunca heryeri sardı ama çoğu baya yol kesip para istiyolar. ısrar ediyolar falan. sonra yine bi marketten çıkarken yerde pıtır pıtır oynayan bir bebek gördüm. az daha yürüdüm bir kadın elinden tutmuş küçük bir kız çocuğunun kızın ayağında ne çorap nede ayakkabı var. sadece markete giderken oğlumun üzerinde k. çorap kısa çorap çift katlı pantolon, zıbın, kazak, mont, şapka, bere, eldiven. hala çocuğumun yüzüne dokunup üşüdümü diye bakıyorum. peki ya o yavrucak. ya o kadın gerçekten annesimi bilemem çünkü dikkat ediyorum sanki çocukları herseferinde paylaşıp çıkıyolar. gelip zabıtayı aradım bu ne hal bunları sınırdan içeri alıyosunuz madem takibini yapacağınız kadar alın. küçücük çocuklarla dileniyolar. okadar kıyafet yardımı yapılıyo giydirmiyolar çocukları. evet okadar kıyafet ayakkabı verliyoki anlatamam. ama ööyle sıkı sıkıya giyindirseler çocukları kim para verir. neden kadının ayağında çorap ve ayakkabı varda çocuk çıplak ayakla. bi süre yok oldular bu ihbarın sonunda. ve geçen gün yine yolda gördüm o 3 çocuğun annesini. en büyükleri 3 yaşlarında olan ağlıyodu. hava bildiğiniz buz gibi kesiyo rüzgar. çocukta ince bir triko ve incecik picama altına işemiş. allahım o soğukta zaten incecik giyinmiş o ıslaklık nasıl üşütür kim bilir. oğluma bez almıştım orda bi kısmını kadına verdim ama çocuğun nasıl üşüdüğünü düşünerek yürüdüm paramda az vardı. neyse bi dükkanın önünde picamalar gördüm kalın aldım bitane hızlıca yanlarına yürüdüm ama yoklardı inşallah eve götürmüştür çocuğu diye dua ediyorum. eşim dünyanın lafını saydı bana. yardım ettim diye. ben Suriyelileri gerçekten sevmiyorum. ama onlar çocuk çocuğun dini dili kökeni önemli değil çocuk sadece çocuktur benim için. annesi düşünmüyor senmi düşüneceksin dedi eşim. sanıyomusun o picamayı giydirecek giydrirse acımazki kimse para vermezlerki dedi. evet haklıda ama ya giydirirse. eline verdiğim bir bisküviyle öyle kocaman güldiki anlatamam size. bazen başkalarının yanında sesli düşünüyorum. kadına desemki gel bize banyo yapın yeme hazırlayım çoluk çocuk yiyin için gidin akşam uyuyun. ama nasıl güvenicem. çocuğu ver akama kadar bende kalsın desem verirmi diye ayrı düşünüyorum yada verdi diyelim ya kadın ortalıktan yok olursa. ben çocuğumu böyle sıkı sıkı giydirip alışverişimi yapıp oyuncaklara bindirip anne mama diye söyleyince birde oturup istediğii menüyü alıp yedirip yeni oyuncağıyla yolda gelirken bu çocukları görüyorum. oğlumun normal bir günü bu ama o çocuklar için böyle birgün düşünebiliyomusunuz. ne büyük sevinç bayram gibi bayram olur. bu savaşların, açlığın, dünyadaki tüm kötü şeylerin hiç birinin nedeni çocuklar yada hayvanlar değil inanılmaz masumlar ama hep en büyük acıyı onlar çekiyo.

ne kadar güzel bir yazı bu. gerçekten biz insanlar niye böyleyiz. niye herzaman şükretmeyi bilmiyoruz. oysaki elimiz kolumuz sağlığımız yerinde. bunlara muhtac o kadar insan varki. o kadar insan açlıkla mücadele ediyor. yuvasına çocuğuna kışın soğuğunda ekmek getirmek için çabalayan onca insan varken biz niye hep "yeni elbiselerim son model telefonum yok"diye üzülüyoruz. bizim böyle saçma şeyler için üzülmeye hakkımız yok. sokakta yaşayan insanlar yaşlılar kim bilir şimdi ne haldedirler. bunların yanı sıra sahipsiz kalmış hayvanlar içinde üzülüyorum. özellikle köpekler için. elimizden geldiği kadarıyla sokağa ekmek su koyuyoruz köpekler kediler yesinler diye ama herkeste bizim gibi değil işte. allaha bin şükür. aç değiliz açıkta değiliz. allah aç, yuvasız, yardıma muhtaç kişilerin yardımcısı olsun. G

Şükretmek çok çok önemli. Kendime göre en büyük dertlerimde bile şükretmek bana ilaç gibi gelir. Ne insanlar var ya ne dertlerle boğuşanlar. Yarabbim ne trajiler yaşanmış dünya üzerinde hala daha yaşanıyor. Off çok zor ya. Sadece fakirlik fukaralık değil insanın başına neler gelebilir bizler hayal bile edemeyiz aslında. Hiç aklımıza gelmiyorki. Zorla kaçırılıp satılan fuhuşa zorlanan çocuklar kadınlar, onkoloji servislerinde kıvrana kıvrana ölmeyi bekleyenler orada nefessiz kalanlar. Orada çırpınışlarını görüp ellerinden bir şey gelmeyen sevenleri. Rahat bir soluk için nelerini vermezlerdiki. Allah ıma şükürler olsun halimiz çok iyi. Nisan. umut

şükür olsun tabi ya ay bilmiyorum camdan bakasım gelmiyor o kadar çok muhtaç var ki Allah'ım acılarını hafifletsin soğuk çok zor açlık çok zor bofgoong

Evet insanoğlu her zaman herşeyin en iyisini istiyo. Tek bir özellik ekleyip yeni model diye çıkarıyolar telefonları bizde modaya uyup alıyoruz işte. Kıyafet desen özellikle kadınlar her daim şık olmak zorunda en çok para döktüğümüz alan bu gerçekten. Ama çağ böyle bizim yapıcak çokta bişeyimiz yok. Doyumsuz olmamaya dikkat etmeli ve şükredip mutlu olmalıyız daha fazla ne yapabiliriz ki?Ha ama sadece senden kötüsünü görüp şükrediyosan o yanlış bana göre. O biraz kibirli bir davranış gibi geliyo bana. Kediyle ilgili olarakta ben kapımdaki kedilere süt götürüyorum böyle havalarda tanıdığım çoğu kişide kayıtsız kalmıyo kim kıyabilir ki o tatlişkolara zatenNeyse canım güzel bir yazı olmuş eline sağlık S

Gene orta yaşlılar bir şekilde kendine bakıyor, gençlerde öyle. Ama çocukların ve yaşlıların fakirliklerine çok üzülüyorum ben. İçim parçalanıyor, babamdan şuan 100 lira istesem sebepsiz çıkarır verir, niye diye sormaz. Bazen pişmanlık duyuyorum, gerçekten şükretmeyi bilmiyoruz. Sadece zorda kaldığımızda şükrediyoruz, o yüzden ben 1 yıldır kendime bi alışkanlık edindim, yatmadan önce dua ediyorum, her gün şükrederek başlıyorum duaya, sonrada uyuyorum. Neyse çocuklar ve yaşlılar aynı zaten bence, yardıma, ilgiye muhtaçlar. Ne biliyim ya ;kimi çocuklar için 80 bin dolarlık oyuncaklar alınıyo, kimi çocuklarda içecek temiz bir su bile bulamıyo. Hayat kötü, bu durum daha da kötü. Dünya kapitalist düzende, bu düzen değişmez böyle, keşke değişse.

Gercekten cok guzel bi konuyo deyinmissin biz insanlar gercekten sukretmeyi bilmiyoruz hep daha fazlasina sahip olma pesindeyiz halbuki nice insanlar var disarida bir dilim ekmege muhtac sicak yemege hasret soyle bir ornek vereyim benim bi abim var 31 yasinda evlendi evliligi iyi gitmedi ve suan psikolojik sorunlar yasiyo herseye isyan ediyo kucuk yasta babamizi kaybetik sonra kendi evlendi evliligi dedigim gibi iyi gitmedi ayrilma asamasindalar elli ayagi duzgun cok şükür geliri iyi bu yaslarinin kiymetini bilicene ne bilim gezip tozup hayatini yasicana hep bir isteksizlik hep bir isyan cok kez konusmayi denedim bak bi etrafindakilere bir dilim ekmege muhtac okadar insan var diyordum onlar dahi yasamak icin biseyleri basarabilmek icin hayat mucadelesi veriyorlar diyorum banamisin demiyo o olmadi ac tv diyorum bi haberleri izle kendine biraz pay cikar diyorum faydasi yok bence insan herhaline sukretmeli sukretmeyi bilmeli ben varligida yokluguda yasamis bi insanim ve halime binlerce kez dua ediyorum basimi sokacak bir evim yiyicek yemegim birde anlayislimi anlayisli tatlimi tatli bir esim var fazlasindada gozum yok allah olmayanlara darda kalanlara yardim etsin insallah ve kimseyi zorda birakmasin Heleki isyankar hic etmesin

dün haberlerde izledim kentleştirme projesi için yıkılan evlere yerleşen kağıt toplayıcıları gösteriyodu izleyeniniz var mı bilmem.. bi kadın kendini parçaladı durdu 4 aylık bebeğim var çıkmam diye. bana ev verin öyle çıkarım diye. ben açım! diye haykırdı. hala kulaklarımda zihnimde o anı. nedendir bilmem çok oturdu içime. havaların buza kestiği şu soğuk günlerde, dışarda onca evsiz barksız, kötü yollarda vb ne kötü şartlarda insanlar var. Kışı bu yüzden sevmem.. Sonuçta kar, atkı bereleriyle sarınmış, kabanlarla örtünmüş çocuklar için güzeldir.. bizse sıcacık evlerimizde, sıcağı önemli değil başımızı sokacak bi çatımız varken hala nelerin derdindeyiz. moda ya bot alacaktım. deri zımbalı falan. malum MODA. sonra baktım ayakkabılıga 2 çizmem bir de botum var terrtemizler. bi zımbalı botun eksik dimi? dedim almadım.. şuan yeni telefon alsalar yok demem uçar kaçar kabul ederim oysa elimde son model tv gibi telefonlardan var.. tanesi 200 lira olan sapsade sırf göğsündeki markasını belli eden baskıların olduğu tişörtlerden giysek nee giymesek ne? Ah şu nefis.. sabah haberlerde gördüm prenses diana nın elbisesi bilmem kaç bin liraya satıldı.. yanlış düşünüyorsam affedin ama o parayı çöpe atsa bi ihtiyacı olan gelir alır en azından bu savurganlık niye? tamam belki onlara para değil bu, ama yüzlerce ailenin yıllık yemeğini sağlayacak bi para belki de.. dünyada hala aç insanlar var ise, çocuklar açlıktan ölüyorsa, böyle para savurmaya hakları olmadığını düşünüyorum. 2 gündür griptim inanın elim ayağım tutmadı bi iş tutamadım elimi kolumu kaldıramadım. Allah'm şifa ver dedim durdum. sonra dedim ki normal gununde sıhhatine şükrettin mi hiç? cevap yok.. her gece o günkü rızkıma şükrederim ama o ayrı. Bir sakat görmedikçe, yerlerde sürünen insanları görmedikçe şöyle bi kendimize bakıp şükretmiyoruz.. Ne bileyim.. bunu buraya yazsam kaç kişi doyar kaç kişi ısınır ki. Sadece yazabildim. Rabbim evsizlere başlarını sokacak bi göz oda nasip etsin. Hergün yemek attığım bi kedicik vardı aynı hizamızdaki damda. Bi kaç gündür sesi kesilmişti akşam gördüm sere serpe uzanmış.. bu soğuğa nasıl dayansın minicik bedeni bide ona üzüldüm.. Velhasıl zamanınızı aldım. Ama bişeyler yazmasaydım da olmazdı. Şimdi okurkenki gözlerinize tuşlara dokunan parmaklarınıza düşünebilen aklınıza ve her şeyden tabi başınızın üstündeki çatıya şükredin..

hafta sonu sultanahmet taraflarında suriyeli çocuklar gördüm ellerinde pasaportlarıyla dileniyorlardı. hava buz gibi herkes bontuna sarılmış onlarınsa çıplak ayaklarında terlik ve incecik tişörtler. şükretmemiz lazım çok çok hem de... mortishya

hep dediğim gibi herhangi bi yerde söylediğiniz herhangi bişey birilerinin hayatını değiştirebilir. ben bunu çok yaşadım birine söylenirken duyduğum ama hayatıma yön veren onlarca söz var mana var.. istediğimde buydu sevindim Umarım Rabbim her zaman şükredeceğimiz şeylerle lutuflandırır bizi, aza kandırmaz çoğu aratmaz, amin bombshell Merhaba, ben yaşayan

İfrattanda tefrittende kaçınmak lazım bence... ne saçıp savurmalı nede tutumlu olacağım diye cimrilik yapmalı... mütevaziolmalı ama mütevaziliğin enaniyetini de yapmamalı... cikom

Çok haklısın, çook. Ne desem bilemedim ki. Çok şükür Ya Rabbim, çok şükür. M