Kibirli değil ama bazen bencil olmak gerekiyor. Bende psikologtan yardim aldım. O bana karşımdaki insanlarım yerine kendimi fazla koyduğumu yani çok fazla empati yaptığımı bunun bana zarar verdiğini söyledi. Anlayışlı olmak çok güzel bir erdem ama sana zarar verene kadar. Belli sınırların olsun, özellikle hizmet karşılığı ödeme yaptığın biri varsa. Sen ona bedava iş yaptırmıyorsun. Haklıysan sonuna kadar savunmalısın. Taciz konusunda da bende şikayet etmen gerektiğini düşünüyorum. Ama bu konuda şahitlerin olacak mi vs. Bunları iyi hesapla. Zor durumda kalma. Tam olarak sikayetinin altini doldurarak git mudurun yanina

yaa bu aklıma gelmedi. Ben kendim temizledim evi. Keske söyleseydim de gelip tekrar temizleseydi. Özür diledi önemli değil dedim. Off çok kızdım şimdi kendime

Ben de tam tersi yönünde uyarı alıyorum. Çok fazla kibirli olduğum, bu sebepten de sevgimi, duygularımı gosteremedigim söyleniyor herkes tarafından... Buna rağmen sizin yaşadığınız durumları yasayabiliyorum. Kirmamak için hakkımı savunmadigim çok zaman oluyor. Dolayısıyla bu durumun kibirle bir alakası yok gördüğünüz gibi. Kibir değil de kendinizi onemsemeniz gerekiyor belli ki. Zarar gördüğünüz noktada karsinizdaki kişiye empati kurmayı bırakmalısınız belki de. Astoria bana da bir el atsan :) duygularını gösterme ozurluyum ben de. Eşime sarılıp öpmem. Keza aileme de sevgimi pek gostermem. Gerçekten kibir kaynaklı mi bu? Yoksa duygu engelli olabilir miyim :)

Kibirli olmak seni değerli yapmaz. Aksine değersiz olursun. Dinimizde de kibir gunahtir. Bunun yerine net kararlarınız olmalı. O temizlikçiyi arayıp şikayetinizi net bir dille bildirip gelip tekrar temizlik yapması gerektiğini söyleyin hayır derse sizinle bir daha çalışmıyorum demeniz yeterli. Eskiden bende kimseye rahatsızlığımı dile getirmezdim. En basitinden karnım tok olsa bile arkadaşım yemek yemek isteyince tokum demezdim o kendini rahat hissetsin diye. Ve bu özelliğim yuzunden çok suistimal edildim. Şimdi çok netim hayır demeyi öğrendim. Üstüme gelene sessiz kalmıyorum artık.

Psikolog haklı. Zaman öyle olmayı gerektiyor. Biz olamadık öyle.

O konuda sizinle hemfikirim, dediğim gibi kötülemek istemiyorum belki konu sahibi kendi yorumunu katarak yazmıştır ama kibirli ol dediyse bu doğru bir tabir değil. Tavsiye olayına değindim zaten üstte. :)

Bende çoğu konuda pasif olmakla beraber, hak yedirme ve taciz konularında çirkefimdir. Bi çizgi var aslında. O çizgiyi 1 kere geçmeyr bakar. Sizi taviz eden adam size bakıp "Kadında ki fiziğe bak be. Gel de bu kadını arzulama" diye düşündü. Bunu açıklayacak cesareti bile olmayan, ahlaksız bi adam. Kızlarını düşünün, bunun için şikayet edin. Sapık bu insanlar, kızına bile yan gözle bakma potansiyeli var benim için. Bigün sokakta biri elimi tuttu yanımdan geçerken. Geçiştikten sonra dönüp baktı ve güldü. O gün sokağın ortasında bağırmazsam ne zaman bağıracaktım? O iğrenç gülüşten sonra eve gidip yapacağım şey ağlamak olacaktı. Ağlamadım, bağırdım. Rezil ettim. İçimi döktüm. Susmadım. Bu çok önemliydi. Çünkü içimde ki boyun eğmeyen kadını gördüm. Bence sizde bu olayla kendi içinizdeki güçlü kadını görün. Hepimiz tacize ve tecavüze uğrama ihtimali ile yaşıyoruz. Sizi sizdrn başkası savunamaz.

Yok ben ciddi anlamda engelliyim bu hususta. Haksız oldugumda bile savunma mekanizması devreye giriyor ve karşıdaki kişinin geçmiş zamanda şahsıma yaptığı hataları anımsıyor ve hatalı oldugumu ifade edemiyorum. Kendimle ilgili her türlü duyguyu ifade etmekte zorlanıyorum. Uzgunsem "ben kırıldım ve üzgünüm" demek yerine öfke patlaması yaşıyorum örneğin. Zannediyorum zayıf görünmekten kaciniyorum. Kazık gibi olma hususunda benzer durumdayız efem :)

Doğru kelime "kibir" olmamalı..."hayır demeyi bilmek" desek daha mantıklı.

Takipteyim...:) dogumdan sonra bir anac bir anac oldum ki sorma... rrsmen karakter degistirdim... pat pat konuşan ben sus pus oldum... gerçi agir seyler yasamadim senin gibi ama bir suskunum epey Gerci takmiyorum da yani icimde buyutup... bir tuhaf oldum yani... Eski konunu okudum... muhtemelen en fazla donup aciyorum size derdim adamlara en fazla onu da demezdim belki su an ki ruh halimle hatta takmazdim bile... oysa ki yanlış... sikayet etmek en dogrusu...

Matematik cok kolay sana nasil davraniliyorsa sende öyle davranacaksin. Ne eksik ne fazla. Hayattaki en degerli varliklarimiz kendimiziz. Sesini cikarman lazim. Ben bana yapilan en kucuk bir saygisizligi bile buyuk tepkiler verip cirkinlesebiliyirum ama en azindan icimde tutmuyorum. Sende öyle ol

Hayat kisa, kuslar ucuyor...

Sanırım benimki çok birikmişlikten kaynaklanıyor. Yani bu kıvama geldiğimin farkında bile değildim. Sanırım sessiz kalmaktan sıkıldığımı fark ettim ve kendimi değiştirmeye başladım. Ki gerçekten pasif olmak çok kötü birşey ben karşımda ki insan üzülmesin kırılmasın diye çok empati yapan biriydim, ama artık arkadaşlarımı bile seçecek, görüşmek istemediğim insanlarla görüşmeyi kesecek kıvama geldim. Bikere adım atman yeterli olacaktır, sende zaten adımını atmışsın hocayı şikayet ederek:) bundan sonra devamı gelecektir. Ve gelsin de. Sonra zaten hayat felsefen gibi olucak kibirli olmak :))

Sen yine de adımını atıp hakkını aramışsın :) bundan sonra da onlarla konuşurken daha farklı konuşacağına eminim :) özür diletmişsin adama daha ne olsun? :))

ben hak vermeye başladım ona. Dediği çok yöntemi denedim ve faydasını gördüm.

Kavram karmasi yasayan bir psikologun varligina, bir uyenin de "Nasil kibirli olabilirim?" sorusuna sahit oluyoruz.

Bana göre uzmansınız 1,5 sene çeşitli nedenlerle psikolojik tedavi gördüm, çocukluğuma bile indi tam olarak :) Ama yanlışı yanlışla düzeltme tavsiyesi görmedim hiç.. dediğim gibi bilgim yok, ama özgüven kendini sevme, hayatına değer verme çalışmasını kibir olarak adlandırması garip geldi okadar :)

Yani yazdım ya, yaptığını söylediği anormal. Ya da gittiğini hayal ediyor. Çünkü çok saçma tavsiye veren uzman psikolog Acaba yüksek lisans yapanlara mı uzman deniliyor? Ben bunu bilmiyorum Benim danıştığım yüksek lisans yapmış Uzman klinik psikolog yazıyor

kibir kötü birşey ben de insanları kırmamaya özen gösteririm. ama sinirlendim mi ağzıma geleni söylerim. içimde kalıp beni rahatsız edeceğine, söyleyeyim karşımdaki düşünsün.

Enpati yapacaksiniz tamam ama ters empati yapin birazda mesela siz o kadinin evine temizliğe gitseydiniz ve onun yaptigini yapsaydiniz o kadin size ne yapardi? Yada bi önceki konunuzdaki adamin birden bire damarina bastiginizda size verecegi tepki ne olurdu? Aa onun kızı var nasil derim değil onun kızı var bunu nasıl der diyeceksiniz... temizlikci kadin icinde ya paraya ihtiyaci var ben onu eziklemeden nasil konusacagim değil, onun paraya ihtiyaci var dikkatli olmali diyeceksiniz anlatabildim mi bilmiyorum. Bazen dobra dobur olmak iyidir. Ben de dobraliktan yanayım. Basima temizlikci vakasi gelse arar derim sizin bu ise ihtiyaciniz var sanirim ve benim de sizin gibi calisan birine ihtiyacim var o yuzden daha dikkatli olun bi dahaki sefere ayni seyi yasarsam sizinle calismam ve soran kimseye de önermem... net! Adama gelince açık açık yaşiniza hürmeten nerde oldugunuzu unutmayin yaptirimla ugrasmam icin beni zorlamayin der çıkarım. Icimde kalıp bana dert olacağına disimda kalıp millete dert olsun.

Bu yaptığının bilimle bağdaştığını düşünmüyorum. Bu verdiği tavsiyeyi herkes verir. Ki tavsiye de veremez. Psikolog altta yatan nedenleri bulmalı. Ve farkındalığınız için yardım etmeli. Bunun dışında kalan şeylerin bu işin özüyle ilgisi yok. @Astoria çok daha iyi bilir. Yanılıyorsam birde o izah etsin.

"kibirli olmak" yanlış bir tabir bence kibir değil de insan kendine değer vermeli ve başkaları mutlu olsun diye sürekli kendi isteklerini ve ihtiyaçlarını geri plana atmamalı.. kendi değerinizin farkında olmalı ve yeri geldiğinde hayır demeli, isteklerinizi net bir şekilde dile getirmelisiniz

Önceden bende senin gibiydim sesimi çıkaramazdım haklı da olsam. Nasıl yaptım bilmiyorum ama son zamanlarda her konuda kendimi ifade ediyorum. Geçen sene bitane temizlikçi almıştım eve, ev yeni yapı inşaattan yeni çıkmış bir ev, banyonun fayanslarını özellikle silmesi gerektiğini söyledim ve eve geldiğimde toz içindeydi. Normalde arayıp söylemez ben yapardım, ama kadını aradım bu banyonun hali ne buraya dokunulmamış bile dedim. Kadın yaptım filan dedi tekrar telafi ederim dedi ama ben yine de hayır yapılmamış ben bıraktığım gibi burası dedim ve banyo küçücük, iki kişi girdik demişti. Hiç yapmayacağım şeyi yine gecen yaz yaptım ve eski ev sahibimi şikayet etmek için polise gittim. Ve ettim de. Ben bu şekilde daha memnunum kendimden çünkü eskiden gerçekten saf ve pasiftim, birine birşey yapmiyim zarar vermiyim diye dıdısının dıdısını düşünüyordum. Daha dün çok yakın bir arkadaşım bana saçma bir kelime kullandı diye bu şekilde konuşamazsın haddini bil dedim. Ki 11 yıllık arkadaşıma hep susmuşumdur :) Kibirli miyim şimdi ben yoksa hakkımı mı arıyorum? Eğer kibirliysem de gayet memnunum.

Herkes ayni sekilde gosteremez ki ama duygularini.. Ben de cok sarilma opme islerine girmeyen biriyim mesela : ) canim cicim diye konusamam kolay kolay.. Kazık gibi hissederim kendimi o konularda.. Ama yine de içten bulurlar sagolsunlar..

Bu tarz hassas olan bir insan bunu yani KİBİR 'i düşünemez zaten. Piskoloğunuzun bu önerisini de yapamayacağınıza göre tek yapacağınız yavaştan giderek yaNLIŞ olan bir durumu kendinizce YORUMLAYARAK cevap vermeniz.

Kibirli olmakta zaten başlı başına bir sorun. Psikolog kendini sevmen gerektiğini en güzel dille anlatacak olan insan, nasıl doğru kelimeyi bulamayıp kibir diye adlandırır anlamadım. Kendine değer ver diyor, ki burda çok kişi o psikologdan daha güzel üslupla verir bu tavsiyeyi

hep iyi ol insaAllah

psikologa gittiğine emin misin? bunlar ne biçim tavsiyeler. kibrin iyi bişey olduğu nerde görülmüş?

Bence yöntem doğru ama karşılığı kibir değil özgüven olmalı...

O özur dilediginde siz de "xx hanim tekrar gelmeyin ama cumartesi gunu evimi temizlerin sorun hallolmus olur. . Sıkıysa bi daha temizlemesin :)

yapamiyorum zaten diyorum. O yüzden mi mutsuzum diyorum. Nasıl kendimi düşünen kimsenin üzemedigi biri olabilirim diye soruyorum. Fitratimda yok zaten böbürlenme

Şimdi ben meslektaşımı da kötülemek istemem, belki onu demek istememiştir belki siz yanlış bir aktarım yapmışsınızdır. Ama psikologun pek "onu demek istememe" lüksü de yok açıkçası, laflarını dikkatli seçmesi lazım. "Kibirli ol" doğru bir tabir değil çünkü kibir narsisizmin getirdiği bir özellik, haliyle yeri geldi mi psikopatolojik olarak algılanan, sağlıklı bulmadığımız bir özellik. Ne zamandır bu psikologa gidiyorsunuz kaçıncı seansınız, eğitimleri ne kadar donanımlı bilemiyorum ama burada bence söylemesi gereken kibirli olmanız değil hakkınızı aramanız gerektiğini öğrenmeniz. Bu da özgüven ve özdeğerinizi yükseltmekten geçiyor. Psikologunuz bunun üzerine çalışmalı yani size "Haydi bakalım kibirli ol şimdi" gibi bir tavsiye vermemeli. Zaten bu bir tavsiye değil. Tavsiyeye de kısaca değineyim, psikologlar olarak çok tavsiye vermekten kaçınıyoruz çünkü bu danışanın hayatının sorumluluğunu almasını engelleyen bir durum. Özellikle sizin durumunuzda olan danışanlar zaten tavsiye almaya daha meyilli oluyor, başkalarının önerdiklerini yapmak, direkt yönelmek daha kolay geliyor. Ama psikologun verdiği yanlış bir tavsiye de "Aaa bak sen dedin bana bunu ondan hayatım kötü oldu"ya dönüşebiliyor. Danışanın hayatını psikolog yaşayamaz. Bizim yaptığımız daha çok gözünün önünde olanı ona göstermek, onun da çözümü bulması oluyor. "Aaa ben bunu nasıl düşünemedim, hiç bu açıdan bakmamıştım"ı sağlamaya çalışıyoruz.

İşte bu size kendinizi pek de iyi hissettirmiyor gibi hissediyorum ben buradan. Size ayaklarınız üstünde durmayı öğretmiyor ki bir tür kuklaymışçasına sizi yönlendiriyor gibi. Yani tam anlatamamış olabilirim ama eve gelen yardımcıya nerede yardım edip nerede etmeyeceğinizin sınırlarınızı göstermesi gerekiyor sadece, "Şunu yap bunu yap" demesi değil. Bunu size eşiniz de yapıyor, belki aileniz de yapıyor. Psikologun bunlardan bir farkı olmalı, rolleri birbirine karıştırmış. Size psikologluk yapması gerekirken ablalık yapmaya başlamış aslında. Yani mutluysanız bilemiyorum ama bir abla desteğine ihtiyacınız varsa bunu size Kadınlar Kulübü'ndeki insanlar da sağlayabilir, o kadar para dökmenize gerek yok. Ama adamakıllı psikolog istiyorsanız başkasıyla çalışmanızı öneririm ben.

Bi önceki konumda sözlü tacize uğradığımı ama şikayet edecek kadar güçlü olmadığımı söylemiştim. Burda o gücü topladım ve biraz sonra dilekçemi müdüre teslim edeceğim. Bahsedeceğim konu benim kendimle ilgili sorunum. Ben günlük hayatta kendimi her ne kadar pasif görmesem de çoğu şeyde sesimi çıkaramayan biriyim. En basiti evimi temizlemeye gelen kadın, son gelişinde sadece evin tozunu almış parayı almış ve gitmiş. Hem de arkadaşıyla birlikte gelmiş sucuklu yumurta bile yemişler evde. Salonumda sigara içmişler. 2 aydır düzenli gelen kadın bi de. Memnundum da. Ama ben kadını arayıp rahatsızlığımı dile getirmek için bile kirk takla attım kendimle savaştım. Sesim titreyerek çok üzüldüm falan diye kendimi ifade edebildim. Bu örnekleri çoğaltabilirim. Dün psikologa gittim. Bana kibirli olmamı tavsiye etti. Kırıcı olmam gerektiğini karşıdaki insandan çok kendi duygularımın önemli olduğunu, işimi yaptırabilmek için hükmedici olmam gerektiğini, eğer kararlı olmazsam kibirli olmazsam herkesin beni değersiz göreceğini söyledi. Hatta bu şikayet konusu için de dedi ki " şikayet etmen senin kendine ne kadar değer verdiğini gösterir " ben şikayet ederken bile adamın kızlarını düşünecek kadar hassas davranıyorum. Sonra psikolog dedi ki, iyi niyet istismara yol acar. Kötülük yapmazsın zaten ama iyi niyetli olmaktan vazgeç artik dedi. Ben nasıl kibirli olcam? Kibirli olan ve her işini kolaylıkla çözebilenler, kimsenin uzemedigi bayanlar lütfen bana akil verin. Eşim de benden bu konuda çok şikayetçi. Artik kendi çıkarlarını düşün bu kadar pasif olma diyor. Başım derde girince hep eşim arka mi topluyor. Yani bundan 1 sene önce temizlikçi kadınla esim muhatap oluyordu. Eskisi gibi değilim ama yine de ben oldum diyemiyorum.

bence de hakkını savunmak ile kibirli olmak arasında dağlar kadar fark var.

yani ben de aynı şeyi düşündüm psikolog dediğimiz sanki işi bırakmış da burada önceki konusunda yazan arkadaşlar da ya da buna yazanlar da bu alanda çalışmaya başlamış gibi hissettim bir an kibirli olanlara git bir psikologla görüş aş bu durumu deriz ama onlar kibirli ol diye tavsiye veriyormuş ilginç

Kesinlikle haklısın 1 buçuk senedir Psikolog, psiyatr, psikoterapi desteğini aynı anda alan olarak söylüyorum

Bende aynı sizin gibiyim, bizim iyi niyetli olmamız kendimizi ezdirmemiz anlamına gelmez o bizim vicdanımızla alakalı bişey,, ben insanlara hayır demesini öğrendim ama bunu kibirlenerek ya da konumumdan yararlanarak değil, söyle düşünün karşınızdaki sise bir konuda yardım edemeyeceğini nasıl sizin kırılıp kırılmadığınızı düşünmeyerek söylüyorsa sizde öyle yapın, korkmayın istemediğiniz bişeyi karşınızdaki ne der ne yapar üzülür mg kırılır mı diye düşünmeden rahatça söyleyin, duygusal yaklaşmayın vr karşınızdaki insanın duygularını bu konuda önemsemeyin.

Konuyu dağıtmak istemem ama... doğru örnek olacak mı bilmem şöyle ki ; Malum hamileyim... şehir dışındaki anne-babama 5 günlüğüne geldim. Doğum ve sonrası bir süre gelemem. Aynı zamanda burdan bebegim için gerekli olan bazı şeyleri almak v. s. hepsi bir arada. Gün boyu doktordan başlayıp 2 gün sonra yola çıkacağımiz için ve tekrar ugrayamayacagimdan çıkip bebegimin bazı ihtiyaçlarına baktim, eve geldim ayaklarim çok ağrıyordu,(7 saat sadece yarim saat oturarak dolaştım). Annem emekli ama hala çalisiyor . Benden yarim saat sonra annem geldi. Zil çaldı, annem girdi, üstunü değistirmeye gecti, mutfaga geçtim açız yemek yiyeceğiz. Annemin hemen arkasından gene zil çaldı babam kapıyı açtı : komşu teyze ve 2 torunu geldiler bi güzel geçtiler, oturdular, annemi işten geldiğini, yemek saati olacağın bir sey yapmasa bile dinlenmesi gerektiğini düşünmeyen torun sahibi olmuş ama adap bilmeyen bir insana ne demeli?! Hoşgeldiniz dedim, elini öptüm, 15 dk oturdum ama yorgunluktan bel ağrisindan kibarlik yapacagim diye neden vaktimden çalan birini eğlendireyim?! Komşu teyzenin vakti çok olabilir ama ben anne babamla sadece bu aksam vakit gecirecektim, yarın eşim geliyor ve burdaki bazi esyalarimi toparlayip sonraki gün yola çikacagiz. 15 dk sonra baktim annem çay demleme v. s ikram faslina geçmiş, açıkçası karnim açken ve yorgunken her gün burada olabilecek, 40 yılda bir kapımı çalmış biri olmayan düşüncesiz bir insana şirinlik yapamam. Dedim ki "kusura bakmazsanız ben bugün cok yoruldum ve siz gelmeden önce uzanmıştım, zil çalınca annem geldi diye kalktım, odama gecip uzanip dinlenecegim, anne senle de yemek hazirlayacaktik ama..." Gectim odama, 3 saat oldu kadın 60 küsür yaşında, hiç mi adap bilmez, annemin işten eve 2 vasita ile yolu 1,5 saat. Bence annem de "siz oturun ben yemekhazirlayacagim aksam yemegi yenilecek" demeliydi, ben annemin ne yapacağına ve başının üstüne kimi çıkaracağına karar veremem ama benim hayatımdan kimse calamaz. Odamdayim ve dinleniyorum, karnim aç, babamin evi, istesem geçer tost yapar yanlarina oturur yerim üstelik hamileyim, bu saat oldu hala birilerinin keyfi olsub kalksın da yatmadan 2 lokma tiyeyim diye bekliyorum. Ben kibarca aklı basında birinin demeye bile gerek bırakmdan anlayacagi düzeyde yanlarinda durup. kendimi yormadim en azindan bunu yaptim ama bazilari bunu bile anlamayacak kadar şuursuz. Lütfen kimse misafirperverlikten söz etmesin, kendi keyfi yerinde karnini doyurmus, annem kapidan girdikten.5 dk sonra aksam vakti evime dalan annemin sabah 06:30'da evden cikip aksam 19:00 da geldiginin bilincinde, yemegini yemediginin idrak edecek yasta birine ben kibarca "yorgunum" diyebildim... konu sahibine en azindan bunu yapabilirsin diyecektim ama ne kadar dogru anlatabildim bilmem. Konuyu dağıtmak istemedim, lütfen anlayişla karşılayacağınizı umuyorum.

Bravo gercekten tam psikolog cevabi ben de ilk defa kibirli ol diyen psikolog gordum

O nasıl psikologmuş öyle. Kibir nedir yahu, sokakta yaşayan kirli köpekten neyimiz üstün. Hakkınızı tabiki arayacaksınız ama ben üstünüm mantığı işe değil hiç kimsenin başına böyle bir iş gelmemesi temennisi ile. Çok şaşırdım hakikaten, doğru olan oysa bile etik değil. Vicdanınızın sesini dinleyin her zaman, size haksızlık yapılmasına da müsamaha göstermeyin ama kibir ile değil.

Pskologun kibirli ol demesi çok enteresan.. Gerektiği şekilde davran, hakkını yedirme falan dese anlarım ama kibir çok ayrı bir durum :/

Ben tamamen katiliyorum psikologun dediklerine. Aksi halde insan hep eziliyor, haksizliga ve hatta tacize ugruyor. Bende oyleydim ve simdi tamamen aksine degistim, tabiri caizse kibirli oldum. Ama kimseye kotuluk yapmadan. Ne cok iyi insan taniyorum hakkini talep eden ama guzel kalpli insanlar, cok saygi duyuyorum, ornek aliyorum onlari. O insanlardan biri ayni o psikolog gibi demisti: "once sen, sen kendin". Komik olan ne biliyormusunuz, kibirli olunca daha iyi insan oldum, insanlari daha az uzdum :) Birde ben her insanin yaptigi yanlis davranisin neticesine katlanmali olduguna inaniyorum, aksi halde kotulukler devam eder, bas alip gider...

Ehehe çok tatlısınız, mahcup ettiniz teşekkür ederim. :) Ben uzman konumunda değilim, bildiğim kadarını paylaşmaya çalışıyorum. Bilmediğim, fikrimin olmadığı konuda da asla yorum yapmam, kimseyi yanlış yönlendirmek istemem. :)

evet hocayı şikayet ettim ama dilekçemi de verdim ama mudur isleme sokmadi. Hoca benden özür diledi ve teknik bir hata olmuş yanlış anlaşılma olmuş denip konunun üzeri kapatıldı. Yine de inanılmaz mutlu oldum. Çünkü benim de sesim çıkıyormuş diye kendime güvenim geldi. Şükürler olsun diye çok dua ettim okuldan ayrılırken.

kibir değilde bunun adı biraz daha kendini koruma amaçlı önce ben duygusu.. ah keşke bende bıraz öyle olsabılsem herseyde heryerde her olayda ıyı nıyetım ortaya çıkıyor cevap vermede pasif kalıyorum bunun hep yetısmeyle ılgılı olduğunu düşünüyorum.

Bir keresinde yeni ise duzeldigim yerde biri bana "ayy saclarinda senin cok dokulmus yaa..." demisti lavaboda. Bendede genetik dokulme var, caresi yok ve zaten bunun icin cok uzuluyorum. Ayri zaman olsa sessiz kalardim, kabalik etmeyeyim diye. Ama sessiz kalmadim, bunu soylemeye gerek yok dedim, zaten dokuldugunu biliyor ve uzuluyorum; bu iyilesmeyen genetik bir hastalik dedim. Neden oyle diyorsun ki, uzulecegimi hic dusunmuyormusun? Yani en azindan bilsin kotu davrandigini. Ben birisine azacik kaba laf desem gunlerle vicdanim agrir, o neden uzdugu halde rahat-rahat dolassin ve uzmeye devam etsin ki? En azindan utansin bari. Sizin durumda daha ciddi ama sonucta prensip ayni.

ee nolmuş sormuşsa?

işte orda ben para karşılığı is yaptırıyorum diye değil de kadın çocuğunu okutmak için çok yoruluyor diye düşünüyorum. Bu da verdiğim parayı kıymetsiz yapıyor

Ben de diyorum kibirle alakası yok diye ama anlamıyorlar yahu :) Yok yok uzatmadiniz yazılarını okumaktan keyif aldığım nadir üyelerden birisiniz efem :) Doktorlar beni kendi halime birakti. Son on yıldır şahsıma yöneltilen duygu durum bozukluğu, OKB, anksiyete, panik bozukluk teshislerinden sonra ben de onlari kendi haline biraktim :) sosyal hayata uyum sağlama hususunda çok zorluk çekmiyor olsam da genel olarak insan sevmedigimden ötürü hislerimi göstermekte zorlaniyorsam demek ki :) Beni rahatsız ettiği nokta şu ki, hayatıma giren her insanin buna eşim de dahil hep veren taraf olduklarini, hiç verici bir insan olmadığimi belirtmeleri. Halbuki ben eylemler ile verici oldugumu düşünüyorum. Duymak istiyorlar. Ne hissettiğimi, kendilerinin benim için ne kadar önemli olduklarını vs. He bir de son üç yıldır gülmüyor olabilirim. Bu da bir sorun mesela. Doktor akraba bulduğunda tüm organlarını anlatan teyze gibi oldum sanırım.

Taktik maktik yok, bam bam bam! Canim nasil yapacagim diye birsey yok. Sadece aklindan geceni soyleyeceksin. Karsindaki insanin senden bi farki yok. Oda burnunu karisiriyor oda gaz cikariyor oda poposunu kasiyor. Kendimiz icin yasiyoruz. Haksiz olduunda bar bar konusacaksin. Karsindakini susturmaya calisacaksin

teşekkür ederim. Evet benim sorunum bu tam olarak. Bana çok yardımcı oldun şuan. Benim sorunum gerçekten aşırı empati yorgunluğu. Bu adamı takip edeceğim. Sımsıkı sarılıyorum sana içten güzel insan

Aynen katılıyorum, kibirle hakkını savunma karıştırılıyor, hatta doktorun tavsiyelerinde özgüven, kendini savunma ve kibir kavramları tamamıyla birbirine karışmış.

bir konu da çok uç nokta da olan kişilere diğer çok ucu önerirsiniz nasıl olsa ortaya kadar ancak gelebilecek. psikolog çok mantıklı geldi bana da

Zaten dunyada bir suru haksizlik var, neden karsi cikmayasiniz ki? Birisine kasten kotuluk yapmiyorsunuz, duzgun insan olmayi destekliyorsunuz. Burada uzulmeli ne var? Ama ben ilk once tam netlestirirdim karsidakinin hakketen haksiz olup-olmadigini. Yargic olman lazim, tam karar ver ve adaletli deger bic. O zaman tum gereksiz duygular kaybolur, icin rahat olur bence. Sozlu tacize ugradiniz mesela, o adamin size oyle davranmasi yanina kar mi kalmali? Ne kadar da medeniyetsiz bir insanmis. Sikayet etmezseniz yarin baskasina belki daha kotu davranacak? Ihtimal da buyuk zaten. Haksiz davranisin haksiz oldugunu belirtmeniz lazim, hicbir degisiklik olmasa bile bunun kotu haraket oldugunu onun BILMESI lazim. Rahat-rahat dolasmamali, kolay yapilabilir birsey sanilmamali. Yada temizlikci olsun, yanlis davranis oldugunu bilmeli sonucta. Siz ona durduk yerde kotuluk yapmiyorsunuz, kendinize yapilan kotuluye karsi cikmaya calisiyorsunuz. Acima duygusu kotuluk yaparken olmali.

Teşekkür ederim, çok mutlu oldum bugün çok iltifat geldi utanıyorum ehehe. :) Ya açıkçası her duruma tanı koymayı da pek sevdiğimi söyleyemem. Bazı ruh sağlığı uzmanlarında bu çok var, hemen bir tanı koyayım hemen kategorize edeyim bir kalıba sokayım hmm falan. Her insanın psikopatolojik bir tanısı olmak zorunda değil, hepsi değil ama bazı ruh sağlığı uzmanları tanı koyarak işin kolayına kaçıyorlar gibime geliyor. Psikopatolojik bir tanı olmasından ziyade iletişim probleminiz olabilir mi acaba, yani insanlarla sosyalleşmekte, iletişim kurmakta zorlanıyorsunuz gibi daha çok. Yani nasıl desem kopukluk oluyor, siz aslında gösterdiğinizi düşünüyorsunuz ama karşı taraf algılayamıyor. Bu genel olarak herkeste oluyorsa bunu geliştirmeye yönelik bir bilişsel-davranışçı terapi alabilirsiniz ya da şema terapisi uygulayan bir psikolog da faydalı olabilir.

Kibir degil, kibir hic dogru bi sey degil.. Gereken yerde hakkini savunabilmek baska bi sey, kibirli olmak gerekmiyor..

Bence o psikologun önce tedavi görmesi lazım. Durumunuza getirdiği izahlar ne kadar saçma! Kibirli olun diye tavsiye mi olur? Ki onlar tavsiye de vermezler.

Kibir olayını anlamadım bence bu başınıza daha çok sorunlar açar. Sadece yerinde tepki vermeniz yeterli, belki özgüven sorununuz ile alakalıdır. Fakat kibirli olmak çok çok farklı bir durum sözlük anlamına bakacak olursak ''kendini üstün görme büyüklenme '' anlamını taşır, ki bence bunu yapmayın!

astoria, psikolog bana ne derse onu yapıyorum. Hala kendi kararlarımı kendim veremiyorum. Başım çok sıkıştığında mail atıyorum ben çok zor durumdayım diye hemen bana ne yapacağımi söylüyor. Ben de onun dediğini yapıp hayatımı yoluna sokuyorum. Bazen çok zorlaniyorum. Mesela haftaya cuma temizlikçi gelecek. Bana hic is yapmamami diğer odaya geçip ayaklarımı uzatıp kitap okumami söyledi. Şimdi bunu yapmak benim için çok zor. Kadın orda benim evimi temizleyecek çok zorlanacak ama ben ona cay bile dökmeyeceğim. Kendi çayını kendi demleyecek. Şimdiden kendimi hazırlıyorum elimi sürmeyeceğim hicbir işe. Hepsini kendi yapmalı diye. Sonuçta para ödüyorsun ve kendini ödüllendirmek için eve yardımcı alıyorsun o yüzden kendine eziyet edip kovasını değiştirme dedi. Böyle işte

Sanirim durumumuz tam olarak ayni. Biri size kotuluk yaptiginda buyuk ihtimalle akliniza o an bisey gelmiyor demek icin, gelse belki diceksiniz ama akliniza bisey gelmiyor sanirim benim gibi. Fazla iyi dusunuyorsunuz, fazla empati kuruyorsunuz... size tavsiye verebilecek belki en son insanim cunki ayni sorunu tipa tip bende yasiyorum ama sanirim ilk yapmamiz gereken sey su empati gucumuzu bi kenara birakmak. Yoksa baskalarina uzulmekten biz uzulcek hale geliyoruz...

bence bi psikiyatra gidin. kibirli ol diyen psikolog mantıklı gelmedi bana. ben de dün mesela doktoruma kötü olaylardan etkilendiğim için üzüldüğümü etkilenmek istemediğimi söyledim. bana etkilenmemenin anormal olduğunu saykopatların duygu hissetmediğini söyledi. zamanla alışırsın dedi. öyle olunca rahatladım hatta kafamda daha az takacak bir yere oturdu basit mevzular. siz de biraz daha takmamaya çalışın.

Kibir doğru değil. Kendine güvenli olmakla kibir aynı şey değil. Nasıl psikolog bu anlamadım.

Değil Çünkü doktor değil Psikolog

Katilmiyorum ve psikologunuzu degistirmenizi oneriyorum. zaten psikologlara inancim yakin arkadasimin esinin kendine hayri olmadginda kirilmisti sizinki de o hesap olmus bence kendisine hayri yok. guzel bir ruhunuz var bunu kaybetmeyin. ben de boyleyim hatta annemde. bana kotuluk yapana bile iyiligi secerek yanit veriyorum. eskiden ofkelenirdim anneme " safmisin sen bu kadar olmaz" diye yillar gectikce kazananin annem oldugunu gordum. karakterinizi zorla degistirmeye calismayin. bu sizi daha da bunalima surukler. hep kibirli olup vicdan azabi cekecegime iyi olup aci cekip kafami bastiga rahat koymayi tercih ederim. dunya da yeterince bencil insan var.

Aynen. Psikoloji bilimiyle uzaktan yakından alakam yok meslek olarak. Sözelci bile değilim yani, ben daha doğru cümleler kurarım sanırım. Mesela sevgili Astoria'da bazı konularda bizim saçma sapan cümlelerle düşündüğümüz şeyi bilimsel ve mesleki yaklaşımla şaaak diye tek cümleyle özetliyor. Ya mesleki becerisi hiç yok yada ben yanlış düşünüyorum. Yine de tabi konu sahibi ne kadar faydalanmış o önemli :)

Bunun da kibirle alakası yok ki. :) Kibrin kısaca tanımını yapacak olursam kibir kişinin meziyetlerini abartılı bir biçimde algılayarak kendini olduğundan ve çevresinden daha üstün görmesi, insanları kafasında uyarladığı belli şartlara göre kategorize ederek ona göre iletişim kurmaya çalışması , bir tür büyüklenmecilik. Narsisizmin özellikleri arasında yer alır. Kibirli insanlarda duygulanım ve düşünce çeşitliliği sınırlıdır evet ama bu genelde sosyalleşememelerinden kaynaklı olur, insanlar ondan uzak dururlar çünkü. Sizinki bir kişilik özelliği de olabilir, insanlar çeşit çeşit. Normal insan-anormal insan algısı yapmaktan ziyade kişinin toplumdaki algısı, sağlıklı/sağlıksız düşünce ve duygulanımını incelemek gerekiyor. Bu sizin kişilik özelliğiniz olabileceği gibi durumdan rahatsızlık duyuyorsanız, biraz daha sosyal açıdan canlı olmak istiyorsanız iyi bir ruh sağlığı uzmanından psikoterapi alabilirsiniz elbette. Terapi yapmaya başladığımda kendim de psikoterapi almayı düşünüyorum mesela, çünkü danışanlarıma iyi hizmet sunabilmek için kendim de ruh sağlığımı dengede tutmalı, kendi içime dönmeyi, empati yapma konusunda ustalaşmayı öğrenmeliyim. Ay ben gene mi çok uzattım yahu ehehe, çenem düştü. :)

bilmiyorum.

Kesinlikle öyle Avukatla psikoloğun farkı burda işte Biri yönlendirir, biri sorar Ama ikisi de sırları dinler

Kesinlikle.. Kibirli olmayan, mütevazı insanlar da hakkini savunabilir, onemli olan sınırlarını çizip haksizlik karşısında o sınırları koruyabilmek.. Psikolog yanlış ifade etmistir diye dusunuyorum..

O nasil psikolog oyle? Sorunlarla basa cikmak icin kibirli mi olmak gerekiyormus. Bu mudur cozum yolu? Sanirim kendi oyle biri. Sorunlarimi cozuyorum. Net bir dille ve cekinmeden. Ama kibirli degilim sukur

kibirli olmak karakterdir ama. ben bugünden sonra kibirli olcam diyip insanlara üstten bakamazsın ki. ha ama kendini koruyabilirsin. insanlara durduk yere iyilik yapmaktan vazgeçebilirsin. çoğu kişi iyiliği haketmez çünkü

ben bahsettiginiz gibi bir kadinim ama boyle olmak icin birsey yapmadim hep boyleydim bana da mesela sizin gibi olmak enteresan geliyor bunun ogrenilecek birsey oldugunu dusunmuyorum belki tecrubeyle elde edebilirsiniz yani uygulaya uygulaya oturur bu davranis bicimi de sizde

Aynen öyle C captain price erkek

Paikologunuz yanlış bir tabirde bulunmuş diye düşünüyorum. Kibirli olmak farklı bir şey ama sizin durumunuz daha farklı. Siz hakettiğinizi almıyorsunuz. Eğer ki tacize uğradıysanız hakettğiniz bir özür ve o kişinin o ortamdan gitmesi. Ama siz bu kişiyi şikayet etmeyerek hakettiğinizi almamışsınız. Veya temizlikçi bayana parasını verdiniz. Hakettiğiniz evinizin temiz olması. Ama o bunu yapmamış. Yine hakettiğinizi almamışsınız Kendi hakkınızı savunmayı öğrenin. Bunun için kibirli olmaya gerek yok. Kibir büyüklenmektir. Siz buüklenmeden bunu yapabilirsiniz.

Hakkınızı yedirmeyin. Bunu yaparken de illa çirkef ve kırıcı olmanız gerekmiyor. Kesin bir diliniz olsa yeter. Misal o temizlikçi hanımı arayıp, afiyet olsun yemeği yemişsiniz sigarayı içmişsiniz ama evime neden geldiğinizi unutmuşsunuz. Sizinle tekrar çalışmak istemiyorum iyi günler deyip kapatabilirdiniz. İnsansa zaten utanır. Ya cidden hakkınızı yedirmeyin. Yoksa önüne gelen kullanır.

ben de bunu düşündüm. Mesela vajinismus sorununda da acı çekmemi tavsiye etmişti. Aci çekmeye kendimi kanalize ettim ama acımadı :))

şimdi o değişik bir durum bir arkadaşım var avukat hatta tüketici sorunları ile ilgilenen bir avukat bir gün saçını boyatmış olmamış vs bşr de çok fazla para vermiş işte adam renk farkı görünmeyecek vs vs demiş bunu müvekkil gelip dese idi orayı başına yıkardı iş olarak bakar ve o işi hallederdi ama kendi saçı için yeterince atik olamadı hatta bunun için yanında bir başka arkadaşla gittiler vs vs bu biraz da kendimiz için bir şey istemekle ilgili örneğin sizin olayda o sözü size değil de öğrenciye demiş olsaydı çoktan olayı çözmek için ortalığı yıkardınız bu tarz ve kişilik meselesi biraz da bastırılmış hayır demeyi öğrenememiş çocukluklarımız ile ilgili olduğunu düşünürüm ben bence kibirli olmak değil de önce ben demeyi bilmek yani biz önce ben demek yerine daha çok karşıdakinin konumunu yahut onun adına mazeretleri vs vs düşünüyoruz klasik aman o üzülmesin, aman bir şey olmasın derken biz arada haybeye gidiveriyoruz bu nedenle çözüm kibirli olmak değil de olması gerekeni yapmak yani karşıdakinin düşünüp kendimizi unutmamak empati yaparken dozunu kaçırmamak

Kuzums en o psikologa birdaha gitme o nasil sey kibirli ol Bak kuzum sen cok. mutevazi bir insan olabilirsin, ol, dunyanin senin gibi dusunceli zarif ve mutevazi insanlara ihtiyaci var inan hayat daha guzel olur oncelikle bunu bir soyleyeyim Insan iliskilerinde unutma hakli olmak saldirganligi gerektirmez... Mutevazi ol ama kendini enayi yerine koydurma dengeli ol bende yasadim bana bunu tavsiye ettiler ha beceremedim ama ana fikri anladin sen...

ahahaha kafede tek başına kahve iciyordum masum masum kahkaha patlattım birden ))

Nasıl bu kıvama geldiniz. Bana da tarif verin

kuzum belki isine yarar birseyler duyarsin

Şu hayatta kibrin iyi bir şey olmadığını kibirli insanların düşüşüne şahit olarak anladım. Ki ben de hiçbir zaman kibirli olmadım olmak da istemem.. Ancak şunu da belirteyim ki bizleri üzen temel sorun zamanında veremediğimiz tepkiler.. Tepkisizlik de tepkisizliği doğurur. Tepkimizi kısa ve net olarak, uygun ölçüde de olmak koşuluyla ortaya koyabilirsen zaten karşımızdaki insanlar da buna göre davranmayı öğrenecektir. Bence bu tip durumlarda özgüvenin ve geçmiş yaşantıların etkisi büyükk

Psikologunuzun yönlendirmeleri bana doğru geldi sadece 'kibir' burada doğru kelime değil yoksa gösterdiği yollar mantıklı. kendine değer verdiğin kadar değer görürsün. Kibirli olma sadece gerektiği yerde gerektiği kişiye hak ettiği cevabı ver. The Calender

Türkiye'de psikoloji çok suistimal edilen bir alan. Doğru düzgün yetkinliği olmayan insanlarda konuşuyor. Bir terapist bir programda şöyle demişti. Bir kadın arkadaşı boşanmakla alakali terapistte gitmiş. Terapist de ben senin kocanı tanıyorum. Kocan sıkıntılı bir adam boşan demiş. Programda ki terapistte bunu duyduktan sonra çok kızdığını söyledi. Görüş ya da fikir beyan edemez dedi. Ben bilirim Pembe mürekkepli hanım