canım aılenın dusuncelerı sana karsı yaklasım tarzı senı bu hale getırmıs bence sen de sorun yok ben psıkolojı ogrencısıyım patolojık cocuk yoktur patolojık ebevyen vardır derler hep kendını cok yoklarsan ben oyle mıyım boyle mıyım dıye kafanı cok takarsın dusundukce her sey gozunde buyur kendının negatıf ozellıklerını gorme kendının olumlu ozellıklerını bır gozden gecır emınım dusundukce cok ozellıgın cıkacaktır bunların sadece bır takıntı oldugunu gercek olmadıgını soyle hep kendıne okblıyım demen ıcın bır uzmana gıdıp tanı alman gerek oyle kafana gore ben oyleyım olmaz yanı merak etme soyledıklerının babanın davranıslarına gore cok dogal bır surec bence S serenityjane

merhaba sevgili arkadaşlar. benim sorunum her şeyi kafama takmak. küçüklüğümden beri ailemin beni sevmediği düşüncesi vardı bende. ama büyüdükçe kafama taktığım şeyler de arttı. sanırım bende obsesif kompulsif bozukluk var az biraz. ama bu her şeyi kafama takmaktan kurtulamıyorum. şu aralar sınavlara hazırlanıyorum dolayısıyla hep evdeyim. malum yaz. herkes gezip tozuyor. babam benimle evde duruyor ama zaman zaman bunu kafama kakıyor. işte senden dolayı evdeyim ama kıymet bilmiyorsun diyor. evde hiçbir işe yardım etmediğimi hepnapı laf sokarak söylüyorlar ama hiç gel kızım şu işte bana yardım et demiyorlar güzelikle. elimizi yıkarken sıcak su kullansak ya da peş peşe iki gün banyo yapsak hemen lafı ediliyor. zaten evde durdukça çekingenleştim ve babamdan da korkuyorum. üniversite tercihlerime karışmıştı. gidersen geri gelme demişti. domuz gribi aşısı çıktığında vurulmaz da hasta olursanız sizi hastaneye taşımam demişti. mecbur vurulmuştum aşıyı. evde bana ilgi göstermediklerini söylemiştim sen de bulaşıkları yıkamıyorsun demişti babam. arkadaşım da çok az var. üniversitede gezdiğim bir kız arkadaş grubum vardı ama onlara ben sonradan dahil oldum. bu yüzden onlar daha samimiler ve sürekli bana birbirlerini övüyorlar. beni çok nadir arıyorlar okul bittiğindan beri aramıyorlar. neden hep ben yalnız kalıyorum ki. kardeşimle aynı ünideyiz o benden 4 yaş küçük. onun benim aksime çevresi çok geniş telefonu hiç susmuyor. çok üzülüyorum. giderek her şeyi daha çok kafama takar oldum. çok uğraşıyorum ama düzelemiyorum. çevremdekilerin beni sevmediğini ve önemli olmadığımı düşünüyorum. yorum yaparsanız çok sevinirim... gadjo dilo ben aslında

Yazma yeteneğin varsa düzenli olarak yaz, güzel çiziyorsan resim yap, genel kültürün iyiyse her gün amatör köşe yazarı sitelerine yazı yaz, okumayı seviyorsan her gün kitap oku, el becerin varsa hobi olarak birşeyler yap, modadan anlıyorsan blog aç, müziğe ilgin varsa enstrüman kurslarına git, spora eğilimliysn her gün sabah akşam yürü, koş, sosyal sorumluluk projelerine katıl vs. Böyle şeyler yapmaya vakit harcarsan bu düşündüklerini düşünmeye harcayacağın vakit azalır. Yani kafaya takacağın şeyler azalır. P psikolojibusra