Merhaba Kızlar Yine herzaman olduğu gibi sıkıntılı anımda sizlere koştum... Geldim dostlarımın yanına... Şimdi nerden başlıyım napim nerden anlatım bilmesemde yazmalıyım... Ben eşimle 2005 yılında çok büyük bir aşkla evlendim.. Kültür farkı dedi ailem vs dinlemedim aslaaa Öyle bir büyük aşktıki bizimkisi anlatılamaz Sonra hayatın çarkından bizde geçmeye başladık Tek kuruş aile yardımı olmadan evlendik, herşeyi kendimiz yaptık ama çok zorlandık tabiiiii Her zorlanışta daha da yordu hayat bizi Sonra yıl 2010 ilk bebeğimiz, yaşama sevincimiz geliyor derken 8,5 aylık erken doğumla bebeğimi kaybettik. benim içinde dr umut vermesede yaşama tutundum... Keşke kızımda olsaydı ama olamadı... o bir kez öldü ben hergün ölüyorum...15 gün yoğun bakımdan sonra yüzünü bile görmeden koklayamadan gitti... Yine sarıldık birbirimize... Ama hayat okadar acı verdiki bize eşim gitgide içine kapandı... O neşeli adam gitti... Asabi biri geldi... Doğumdan sonra maddi olarak tedavi süreci olduğu için iyice zorlandık... Şimdilerde içine kapandı evde yüzü gülmez oldu...1 Aydır benden ayrı uyuyor... Ayrılalım dedi... Sonra dediki bensiz naparsın dul derler, herkez bişey bekler, yaşama nasıl tutunursun onu düşünüyorum... Kıyamıyorum dedi. Acıma dedim... acımak değil bu dedi... Sonra dediki aklıma geliyor bazen, hayat yüzünden seninle ilgilenemiyorum... bu kız ilgiyi başkasında aramasın diyorum dedi... anlamadım bişey... ayrılmak istiyor bennden, çok soğuk bana karşı, konuşmı istemiyor susunca neyin var diyor.. deli olcam.. ne olur yorum yapın...

bebeğin için çok üzüldüm. allah sabır verin. eşine gelince eşinin ne yapmaya çalıştığını anlamadım. seni istememesi için bir sebep yok. eşinin gönlü başkasına mı kaydı acaba. hissettin mi böyle bir şey. çünkü bir eş yatağını niye ayırsın ki. nilcelll Hedef

öncelıkle başınız sağolsun cok zor.. bebegınızı 2010 da kaybettınız sanırım 3 yıl geçmiş elbetkı cok zor bı durum fakat ustunden bayagı bır zaman geçmiş benımde bır yakınım erken dogumla bebegını kaybettı cok zor gunler gecırdı ama bır muddet snra hayatına dewam etmeye basladı yapacak bır sey yok. yanı demem o ki tek sebep bebekten snra hayata küsmesi mi. kafası karısık gıbı depresyona gırmıs sanırım ilgisi baskasına kaymış olabılır mı nilcelll Hedef

yok o bebekten sonra o hayata küsmedi. Sadece bizi zorladı o günler. hem ayrılalım dedi. hem sen naparsın ayrılırsak falan diyor. kafamı bulandırıyor onun bu durumu mehtap51