Hikayelerinden biri mi bu? Yoksa gerçek mi? Öyle havada kalmış ki. Anlamadım ben bir şey. Gözlerin doldu ve kağıtları verip gittin... Sonra? İsmini yazmış mıydın kağıtlara? Sana ulaşabileceği bi bilgisi olacak mı elinde?

Filmlerde olur bu sanki

fazla film izliyorsun sanırım. hayatında konuşmadığın birine aşık olmak, ağdalı cümlelerle bunu ifade etmek hiç kazanmadığın birini kaybetmek... fantastik. benim tanımadığım biri bana hikayeler yazsa romantik değil saplantılı, hasta diye düşünürüm. kendine bi kahraman yaratmışsın, gerçekte karşılığı yok. uyan diyorum sadece

Normalde birçok hikaye yazıyorum ama bu onlardan biri değil. Anlatisimdan dolayi sizlere öyle gelmiş olabilir Ben sadece ne yapmam konusunda birkaç fikir istedim ve amacıma ulastim. Bunu geride bırakmak en iyisi, sagolun. Overrated Uykusuz

Hikayenin devamını bekliyoruz :) E

Bunu da düşündüm. O yüzden buraya geldim. L

Benim de deli gibi merak ettigm sey. Olumsuzu da var olumsulu da. Bazen içimdeki ses git itiraf et diyor onu tani diyor ama ben ürkekce adımlarımi geri çekiyorum. Kutudakalansonuykuhapi shakespeare

Utopik, fantastik, romantik, surrealistik...

tuhafmı ne bilemedimki En iyisi ya okunaklı bi şekilde yaz yada bildiğini oku. Cledyana

hımm pek etkileyici bir öykü degil nasıl desem gerçeklikten çok uzak biraz daha teknik kapman yani pişmen lazım

Ben devamini merak ettim... Bence o cafeye gitmelisin.

Elbette cok merak ediyorum. Ama bunu sormaya cesaretim yok. Olumsuz bir tepkiyle karsilasirsam ne yapacağımı bilmiyorum. L

Sana roman yazmak daha uygun geliyor sanırım.

Uzun olmasib diye fazla üstü kapali anlattım sanırım. Kağıtları uzattim hiçbir tepki vermeden alip gitti. bu kadar basitti. Ama ben o zaman nedense korkmus ve heyecanlanmistim. Hep insanlar bana gelirdi ilk defa ben bir insana gittim. Sebebi bu olabilir. L

Nasıl gidiyor White Mocha

konunuzu ilgili bölüme taşıyorum. bilginize gamzeugurum

Ne demek istediğini anlamadım :/ bugunun tarihi Sn ben duruyruzda, bzden gerye hiç br şey kaLmdı

18 yaş için idare eder biraz daha çalış tatlım . push ; 3kucukask 1 buyuk 3te kucuk

hikayelerini okuyup neler düşündüğünü hiç mi merak etmiyorsun? O okypete

11. nesil caylak yazar hosgeldin

bi bana mı garip geldi

Hikaye yazarı gibi anlatmışsın hikaye veya gerçek her neyse, sen şimdi o kadar şey yazıp gitmişsin bundan sonra gitmicem desen buna kendin inanacak mısın? tabiki de gideceksin ne olacağını merak ediysun çünkü..

Her şey anime dünyasından olduğu gibi gerçekleşmiyor. Çok fazla kapılma umuda. Boşver gitsin. WunJo

Bilemiyorum. Yanlış anlarsa ne yaparim. Biraz daha bekleyeceğim. Umaeim yazdıklarımı bi kenara atmamistir :/ L

film gibi ama ben aksiyon filmi daha cok severim L

O seni istemiyor. İsteseydi ilk gördüğü zaman yıllar önce dikkatini çekerdin. bence fazla olayın üstüne gidip kendi ellerinle kendini etkileme. Queen Bee ✿ Evli, Mutlu, Kedili, Öğretmen ✿ tek ayak

Merhaba herkese. Günlerdir içimi yakan, yüz yüze birilerine anlatmaya utandığım bir sorunum var. On sekiz yaşımdayım, şuana kadar hiçbir erkeğe saplantılı olmadım. Uzaktan hayranlıkla geçti lise hayatım. Ama bir gün, sıradan bi kafede hayallerimin, canlanmasını istediğim anime, kitap vs. karakterlerinin birleşiminden oluşmuş birini gördüm. Adını Meriç olduğunu zar zor kulak misafiri olarak öğrendim. O kafede grubuyla şarkı söylüyormuş. Arkadaşlarımı zorla o kafeye getirir ve hep gizlice onu izledim. Bu iş o kadar ilerledi ki baş kahramanın o olduğu hikayeler yazdım. Hikayelerimin süper kahramanı oldu. Sonra aklıma "ya onu bir daha göremezsem" şeyi geldi. Ne işime yarardı hikayelerim o zaman? Onca kağıdı toplayıp çantama tıkıştırdım. Cumartesi günü ilk defa tek başıma gittim o kafeye. Konseri bittiğinde onu çıkışa kadar takip ettim. Lakin bir şey olmadı. Akşşam vakitleri olduğundan pek bilmediğim yerlere girmek istemedim ve kafeden çıktım. Umutsuzlukla kaldırımda taksi beklerken ara sokakların birinden onun sesini duydum. Telefonunun ekranı parlyordu. Son şansım diye düşündüm. Taksiyi boş verip yanına gittim. Bana bakmadı bile. Ardından kağıtları ona uzattım. Son anda beni fark etti. Telefonunu indirdi ve gözlerimin içine baktı. Bir şey demeden kağıtları aldı ve okumaya başladı. Utancımdan ölmek üzereyken kolumu tuttu. Bunlar ne diye sorduğunda gözlerim doldu. Sert bir dille söylemişti bunu. seni unutmak için bahenelerim diye mırıldnadım. O kadar heyeanlıydım ki kalbimin sesini bu kadar yüksek duymak beni ürkütmüştü. Beni bıraktı ve kağıtları alıp yürümeye başladı. Bende geri dönüp taksi beklemeye başladm. Şimdi ne yapacağım peki? O kafeye gitmeye devam edersem utancımdan ona bakamam bile. Ama ona bakmamak da beni delirtiyor. Onu kaybetmek istemiyorum ama. Yıllar sonra buna izin veremem. Lütfen bir şeyler söyleyin. yast

Olay örgüsü zayıf. Fazla dramatik bir ilk adım olmamış mı sizce? Neden 'seni unutmak için bahanelerim' der ki bir insan diğerine tanışmak için bir hamle yaptığında? Asıl kız neden son şansı olduğunu düşünmüş ve neden tuhaf bir şekilde çocuğa içerlemiş? Aslında anlatım dilini ve çarpıcı sonuç bölümünü sevdim. Ama gelişme kısmı tamamen yok sayılmış, daha çok çalışılmalı. MissCherryBlossom