bende pek zorlanmadım tek zorlayan başka şehire gelmem oldu arkadaş yok, aile yapısı farklı ayak uydurmak zor oluyor yemek yapmayı zaten biliyordum ev işleri de kasmadı bekarken de yapıyordum ama tabii bekarlık daha başka bazen bunaldığım oluyor o zamanlarda tek başıma çıkıp dolaşıyorum. Şu an çalışmıyorum ama yakın zamana kadar çalışıyordum öyle bir imkanım olmuyordu. Bir zaman sonra monton oluyor olacakta elbet.. Ama ben bekarkende çok gezen biri değildim tam tersine evlenince daha çok gezer oldum her haftasonu sinema yemek felan eşimde yardım eder yemek konuusnda önüne ne koysan yer sevmediği şeyleri yapmam sadece eve hiç karışmaz neden şunu yapmadın demez ütü olmalıdır ama.. Bence evlilik güzel.. Hatta anneme gittiğimde o evde yabancı gibi hissediyorum kendi evimi arıyorum uyuyamıyorum kendi yatağımda bile.. Ben eşimsiz yatamam çok uykum gelmesi lazım... Ben memnunum hayatımdan..

Valla ne yalan söyleyeyim 2,5 yıl oldu evleneli hala kendimi bekar gibi hissediyorum. şakkıdı Eşimin çok geç saatlere kadar mesaiye kalması, istediğim zaman dışarı çıkıp ailemi ve arkadaşlarımı görme özgürlüğümün olması, pek ev işi, yemek yapmayan bir kadınım ben.:1rolleyes: Sanki 2 sevgili bir ev tutmuşuz da beraber yaşıyoruz gibi geliyor bana hep. Bu iyi mi yoksa kötü bir şey mi bilmiyorum ama hayatım bu şekilde devam ediyor iştefisfisfis

evleneli 3 ay olacak, ilk zamanlar zordu tabi, uzun bir misafirliğe gelmişim bu eve ama bi süre sonra bitecek evime geri dönücem gibi geliyodu birde annemlere gittiğimde hissettiğim garip bir misafirlik, yabancılık duygusu.. halada var.. annemlere gidipde akşam olup kendi evime dönerken o evden çıkış hala çok garip geliyor.. ama çok mutluyum çok şükür. ay_82

Ben hala evime gidicem zannediyorum, gitmicem mi yoksa kızlar :) Nuri Alço misali kocam beni kandırdı demek ki. Büyük bir hayal kırıklığı yaşadım şimdi

yazdıklarınız okuyunca meğer yanlız değilmişim, bir tek ben böyle düşünmüyormuşum diye sevindim :) teşekkür ederim... 5 aylık evliyim... yeni yeni düzen kurmaya çalışıyorum... bana da bir süre beraber takılacakmışız da sonra herkes evine gidecekmiş gibi geliyordu :)) neden böyle oluyor acaba? valla yaprak dökümünü izlerken fena oluyorum artık... hıçkıra hıçkıra ağlayasım var... mutluyum aslında MorAnka

benim 1 yıl oldu evleneli artık alıştım ama ilk zamanlar akşam olunca sanki annem merak edecekmiş gibi geliyordu ve içimde sürekli bir kaygı ve huzursuzluk vardı :sinifsinif: bi de akşam eşimle bi yere gittiğimizde saat geç olunca bi an önce eve dönmek istiyordum ve annemi arayasım geliyodu şurdayım geliyom diye kaydirigubbakcemile3 gerçi şu an bile ara ara te ne zamandır eve gitmiyom ne garip diye düşünmüyo değilim . push ; VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

ılk bir kaç ay zor gelmişti Ben yıllarca eşimle sevgiliydim şimdi evlendim ama yine de bilmediğin yönler çıkıyor.. Çok şükür şimdi alıştım ve çok mutluyum... COTURNIX İnci

henüz alışamadım sanırım... neredeyse 5 ay oldu... ama benim alışamadıklarım senden daha farklı... ütü yemek felan gibi değil... ama anlatmayı beceremiyorum sanırım...

Evleneli 17 gün oluyor. Nasıl geçti zaman anlamadım bile.. Daha dün gibi düğünümüz :1rolleyes: Evime kolay alıştım ev işleri zaten uzak olduğum bir konu değil. Fakat farklı bir şehre alışmak zor ızmir'i ailemi özellikle de küçük yeğenimi çok özlüyorum. Evlendikten sonra balayı dönüşü annemlere ilk uğradığımızda yabancılık hissetmedim ama ailenin tüm fertleri gözümün içine bakıyordu gerçekten mutlumuyum diye bu çok acı. Ben güldükçe kahkahalar attıkça bütün gece onlarda rahatladı niyeyse... Çok düşkünlerdi bana. Giderken tek tek hepsini öptüğümde bi tuhaf oldum. Sanki orda kalmam gerekiyormuş gibi. En zor da annem alışcak bu işe hala öğrencilik yıllarımdaki gibi her gün arar sesimi duyar canım benim. Sevdiğiniz biriyle aynı evi hayatı paylaşmak güzel. Evlendik evleneli hastalık yakamızı bırakmasa da şimdilik her şey yolunda. Bide eşinizin sürekli beklentileri olmasa Tabi zorluklar ve sorumluluklar iki taraflı. Bana göre evliliğin en güzel tarafı kendi düzeninizin olması her şey size ait... En kötü tarafı ise sorumlulukları. Nakadar hasta olursam olayım eşimi düşünüp yine etrafı toparlayıp yemek yapmak zorunda hissediyorum kendimi. Bekarken annem yapar nasılsa derdim ah annecim ahsenağlama C

am bir yanda da oh beee evim evim güzel evim diye bir an önce evime gitmeye çalışıyorum... evde oyalanmak çok hoşuma gidiyor... özlüyorum evimi :) vuslat06

Aynı şeyleri bende yaşadım. . Özellikle balayındayken korkuodum sanki kaçamak yapıp gelmişiz gibi hissediodm. . Annem merak ediodur die düşünüodumm -tatlicadiarzu- 1 Ay boyunca yatağıma alışmadım. Eşimin küçük bi hareketinde gözlerim hemen açılıodu. Yorgan meselesine gelirsekkkk onun üstünde bırakmam bütün hepsini kendime çekerim. napm çok üşüyorum ben Ev işleri konusunda çok zorlanmadım ama yoruluodum tabi. Hem çalışıp hemde akşam gelip evişleriyle uğraşmak gerçkten zor. Neyseki artık annem aynı mahallede. Yemek ve temizlik yapıo. Allah binlerce kez razı olsun :Saruboceq:

Bana evlilige alismak zor gelmedi acikcasi bana zor gelen o evliligi bütün sorumluluklarinla yürütmek zor geliyor bazen. K

bende zorlandım ilk günlerde. beraber yatmak, falan zor olmadı ama. yemek falan zor geldi. ilk yaptığım yemeği düşnüp gülüyorum bazen. bide başka bir şey vardıki zorlandığım. ooff oof Gxuxlsxuxm

Ben kolay alışanlardanım, tek zorluğu evin işi gücüydü, onuda hallettim zamanla.. hala sevgili gibi olduğumuz için sıkıcı gelmedi bana. KIZILCIKLI Kıskandığım

evleneli sekiz ay oldu ben sanırım evliliğe değil de yaşamak zorunda olduğum şehire ve çevremin değişmesine alışamadım hala... evlilik çok başka bir şey bir insanı ne kadar tanırsanız tanıyın bu erkek içinde bayan içinde geçerli aynı evde yaşamaya başlayınca çok farklı şeyleri öğreniyor insan.. bende 2 sene nişanlıydım öncesinde de tanıyordum ama genede bazı şeylerde zorlandım... evlilik sevmeden evlenilmeyecek kadar zorlukları ve sorumlulukları olan bir şey bana göre... hayatım aynı bekarkenki gibi giyimim dışarı çıkmalarım aynı tek fark artık ailem ve arkadaşlarım yanımda değil... ve ben yemek yapıyorum.. evde temizlik bana ait yemekleri annem yapardı.. ama artık aç kalmamak için yapıyorum iyi kötü.. dışarıda yemeyi seven biri de değilim... bir de ailemin yanına gidince ben hala eskiden olduğu gibi okul tatile girmiş eve gelmişim sanki hiç o evden gitmemişim gibi bir duygu oluyor...:gitme: Boswer Annemi çok

he he bende senin gibi düşünüyorum =))) as_narcicegim

allah mutluluğunuzu daim etsin

Bende yeni evliyim ve eski günlerimi özellikle rahat rahat gezdiğim dönemleri çok özledim. Evlilikte çok güzel ama bekarlık daha güzel sanırım

benim açıkçası çok endişelendiğim bi konuydu bu... ama 1 haftanın içinde kendi evime alıştım çok şükür... öyle büyük bi sıkıntı da yaşamadım... sağolsun eşim de adapte olmamda büyük destekte bulundu:hulya:

bende alismadim hemen cok hosuma gidiyordu esimle yasamak ama ister istemez alisamamistim.. Yalniz kalamiyordum eskisi gibi.. iki kisi oldugumuzu unutuyordum.. Yanliz yasadigim icinmi herseyi tek basima yapmaya calisiyordum. Komik tarafida vardi bu alisamamanin uyku sersemi regl oldugum icin karnim cok agrimisti uyanmistim esim ne oldu diye sordu.. Dedim ya regl oldugum zaman cok sanci yapiyo ilk gun sendede oyle oluyormu? dumur olmustu sonra gulme krizine girdik.. ama bozulmustu.. Birde ben evlenmeden bir hafta kala ailemde kaldim annemle beraber uyudugumdan ve uzun bir zaman bunu yapmadigimdan cok hosuma gitmisti anne kiz uyumak dolayisiyla evlendikten sonra sabahlari "anne" diyerek sariliyordum esime.. Cokmu anac davraniyorum sana diye bozuluyordu.. simdi 10 ay oldu alismaya basladim gibi _HaYaTiM_

ben evleneli 4,5 sene oldu e hayli bir zaman olduğu için alıştım ama ilk aylarda zor olduaçıkcası bazen uyanıp eşimi yanımda gördüğümde şaşırdığım oluyodu...

anlatmak istersen seve seve dinlemeye hazırım belki bir çözüm yolu buluruz ne dersin? Laale Aşikardır Zat-ı

Yok valla ben anladım evlenince anyayı konyayı kardeşim. Öyle iş çıkışı arkadaşlar la takıl gez toz devri bitti. Hafta sonu dahil evimde eşimle vakit geçiriyorum. Eski rahat günleri arıyomuyum evet arıyorm. Kocam la mutlumuyum evet çok mutluyum. Off evlilik böle iş te. 3 senedir böleyim ben. Krdi

Ben bu hususta şanslı olanlardanım. En ufak bir sıkıntı çekmedim. Hatta eşimle aile ziyaretlerine gittiğimizde en baştan itibaren ailelerimizin evinde yabancı gibi hissettik. Tuhaf bi durum sanırım bizimki.:uhm:

alıştım sanıyordum ama alışamamıım kocamın yeni yeni huylarını keşfediyorumm mavrulam

Ben alıştım ama eşim bir türlü alışamadı. Söylemese de üniversite zamanlarını eminim çok arıyor. Nerdeyse 20 yıldır onu tanıyorum ama arkadaşlarının çoğunu tanımıyorum. Her şehirde arkadaşı var adamın. R2D2 Aklım sukut-u sever

ben evleneli 7 ay oldu. Evlendiğim ilk 3 ay çok zordu.3. senemizde evlenmemize rağmen evin içinde alışmak zor geldi hep tartışıyorduk. Ama çok şükür şimdi çok iyiyiz birbirimize alıştık, herşey çok güzel. Tek alışamadığım istediğim zaman ailemi ve arkadaşlarımı görememek. İstediğim yere tek başıma gidememek biraz garip geliyor.

Evlenince tek değişen yaşadığım şehir oldu. Ben evli olmayı seviyorum. İyi ki evlenmişim.:1closedeyes: ozlem28

ben kolay alıştım. Evlenince ilk bir yili annemlerlen altı-üstlü oturduk. Çok kolaylik olmuştu benim için çünkü ben okuyordum ozamanlar. Annem nasilsa yemek yapiyordu bizde orda yiyorduk, sonra annem benim çamaşirlarimi ütülerdi. Gerektiğinde temizliğimi birlikte yapardık felan. Şimdi ise anneme uzağım. Onlar Almanyada ben Türkiyede senağlama ama bu seferde eşimden çok destek görüyorum. Kendisi süper yemek yapiyor. Ev işlerinde çok yardımcı olur. Zaten haftada bir temizlikcimiz geliyor. Bu yönden çok rahatim. Eşimlen bir yataği paylaşmakta zor gelmedi onada çok kolay alıştım çünkü beraberken sürekli hayalini kurduğumuz birşeydi ve hayal ettiğimizden daha güzelmiş. Şeniz Kısacasi evlilik bana göre çok güzel bişey, eşimi çok sevdiğim için alişmakta hiç zor olmadı:asigim:

8 sene oldu alıştık artık 2 de çocuk var allaha şükür mutluyuz

3 haftalık evliyim.. Alışamadım. Balayını 3 gün uzatalım dedi eşim ben babama nasıl söyliyecem derdine düştüm. İş yerinden bir yere gezmeye gittiğimizde babama telefon edesim geliyor beni yemeğe beklemeyin diye.. Hafta sonu babamlardaydım tuhaf oldum misafir gibi hissettim kendimi.. Kendi evime geri dönerken ağlıyasım geldi resmen.. Evi temizlerken sanki misafir olduğum evi temizliyomuşum gibi. Sanki eşyalar benim değil. Eşimle eve gelmişiz ama akşam olunca çıkacakmışız gibi.. Nasıl ne zaman alışacam bilemiyorum elf. elf Aktif

15 yıl oldu evleneli artık alıştım tabi artık annemin evi bile sanki yabancı biyermiş gibi geliyo. ama evlendiğim ilk yıl çok zor gelmişti sorumluluk almak. iki farklı ailede yetişmiş iki insan bir anda beraber yaşamaya başlıyosun zorluk çekmemek imkansız bence. helede daha birinci yılımı doldurduğumda kızımıda kucağıma almıştım. hem ev hemde bebek sorumluluğu çok ağır gelmişti. allahtan ki o zamanlar annemler istanbul da oturuyolardı. ya şimdi ki gibi başka şehirde olsalardı. ay düşünmek bile istemiyorum kim bilir ne zor olurdu. . push ;

ben ilk bir yıl haftanın 3 günü annemlere kaçardım.. babamı annemi özlerdim.. eşimide istemezdim yanımda... şimdi ise bir yıldır görmüyorum... özlemiyorumda fazla... Bir_kadin

Hayatı kolaylaştıran bir adamla evlendiğim için alışmam çok zor olmadı.. Ama en çok babamlardaki yatağımı özlediğim oldu.. Komşularımı çok özlediğim anlar oldu...:1shok: Babamların oturduğu apartman hep aile apartmanı. Saat 3te bile gidip bir komşumuzun evinde çay içebilirdik o kadar candan o kadar samimi insanlar... Ama şu an oturduğumuz evimiz bir site,60 haneli bizim apartman sadece. insanların bir günaydın demesinden aciz oldukları, asansörde karşılaştığında sırt sırta gitmeye mecbur kaldığın bir yer.. Ben en çok ev konusunda alışamamazlık yaşadım.. senağlama A

bende 5 aydır evliyim. evde misafir gibi davrandığımı söylüyor eşim. bu ilk zamanlar daha çoktu tabi. yazdıklarınızı okuyunca yanlız değilmişim dedim bende. evlendikten sonra farklı bir şehire geldim. sadece ailemden değil, memleketimden, arkadaşlarımdan herşeyimden ayrıldım. böyle olunca dahada çok zorluk çekiliyor. daha bir monoton oluyor hayat evlendikten sonra. rutin ev işleri, vs. birde şunu merak ediyorum. genelde bunu söylerler hep. evliliğin ilk aylarında tartışmalar daha çok olur diye. bizdede öyle oldu, zamanla tartışmalarımız azaldı. kişilik çatışmaları daha çoktu önceleri. şimdi birbirimizi daha iyi tanıyoruz ve anlıyoruz. ve tabi evlilikten beklentilerimizin çok fazla olması, ufak tefek şeylerden tartışma çıkmasının bir nedeni bence. bu beklentiler bende zamanla azaldı ve tartışmalarımızda azaldı. :1rolleyes: mixmay

3 ay zor oluyor.. Eve alışmak yatağına eşyalarına.. sana ait olan herşeye.. Sonra alıştıkca benimsiyor insan.. Ben evimden başka yerde rahat edemiyorum.. evim evim güzel evim derim evime girerken mutlaka.. Bazen demiyorum eşim diyor demedin hayret diyor yerine ben diyim gülüşüyoruz kapı ağzında.. M