Mükemmelliyetçilikten öte ben çok adil biriyim. Değer vermekse söz konusu olan kana, cana bakmıyorum. Hakeden değer görmeli diye düşünüyorum. Ve maddi manevi hiç bir zorlukta yanımızda olmayan ailesi, hep yanımızda olan ailemden daha kıymetli olunca aşk, maşk, eş kavramları içimden göç ediyor. Bu çirkinliğe göz yummak benim için zor oluyor. Sonrası soğukluk, benim gözümü yumup ağzımı açışım, ve sorgulamalar... Evet tutulur yerlerini tutmaya çalışıyorum işte.. Teşekkür ederim yorumun için..

Bir de size gore sizin aileniz destektir ama belki esinize gore mudahalecidir. Belki kayin aileniz size gore ilgisizdir ama belki kendilerine gore normali budur. Zira hepimiz bir fabrikasyon gibi ayni cevrede yetismiyoruz.

Nedir o, kendi ailesini ustun gordugunu dusundugunuz olay? Bi sonraki yorumu buna gore yapacagim. Diger taraftan hepimiz eserekliyiz bence hanimlar olarak :) Yani arada sirada hicbir sey yapmamis bile olsa gicik olabildigimiz olabiliyor cogumuzun. Ama siz cok kindarsiniz bence. Gecen gecmistir, hatirlamanin su anki mutlulugunuza ne gibi bir katkisi var? Hic. Aksine eksisi var. Esiniz hatalar yapmis olabilir ama olumcul bir hata degilmis ki devam edebiliyorsunuz. Demek ki bu arada bazi duzelmeler de gormussunuz. E o zaman birakin es olarak vasiflamayi da insan olarak hata yapilan canlilariz, esim de insan, hatalari oldu deyiverin. Zor olmamali. Esiniz icin degil, kendiniz icin yapin. Kayin aileniz neler yapti ya da yapmadi bilmiyorum. Ama kendiniz icin affedebilmelisiniz. Su an sizinle ve evliliginizle ugrasmiyorlarsa, diger sorunlar her kayin ailede yasanir. Bunu kabul etmelisiniz.

Evet, yegeniniz icin ugrasamam demesi kotu olmus. Ama bu direkt sizin ailenize yapilmis bir sey degil sanki. Kisi bazinda sorunu olmus hic hos olmasa da. Bir de hakikaten babasi huysuz ve aksi biriyse diger ev halki sindirilmis olabilir. İnsan inanamiyor, normal bir aile tablosuna sahipse ancak gercekten var boyle aileler. Ve babasi tarafindan annesinin ve digerlerinin pasifize edildigini dusunuyorsa esiniz, suclayamamasini anlayabilirim. Yine de kendi acinizdan haklisiniz. Umarim her sey daha guzel olur.

Bosaninca ne olacak? Daha mı mutlu olacaksınız? Hayır hayır... Bosaninca da mutsuz bir kadın olacaksınız çünkü hayatınızdaki eksi yönleri düşünüp duran birisiniz. Zaten kimsenin yaşamı, evliliği dört dörtlük değil. Bu dünyada dert bitmez sadece dert değişir. Şunu da söylemeliyim ki iyi de olsa kötü de olsa herkes kendi ailesini daha çok sever.

Öncelikle ilişkilerinizde diğer insanlarla kıyaslamayı bırakın inanınki bunun size zararından başka faydası olmayacak. Çokta düsünmeyin bu konular hakkında öncelik sizin evliliğinizi mutlu etmek olmalı sizinde mutlu olmanız için. Ayrıca eşinizin kendi ailesine sizin ailenizden daha çok değer vermesi koruması onları sizin gözünde küçük düşürmeyi istememesinden dolayıdır. Oda biliyordur sizin ailemizin daha basın olduğunu ama size laf yeri vermek istemiyordur sonuçta ailesi, bence sizde üstüne gitmeyin her zaman iyi niyetle yaklaşıp hoş muhabbetler kurun birbirimizi boşa kırmayın

Erkeklerin nerdeyse hepsi böyle özellikle aile konusunda Sanırım olay sende başlayıp sende bitiyor ve bunu yalnız başarman zor gibi Bir yardım almayı dene bence canım, her psikyatriye giden deli değil böyle düşünmeden bir uzmandan yardım almalısın Bence ilk yılınızda bunu yapmalıydın, yapmış olsan şu an bunları hissetmezdin

İyi insan olmak kolaydır önemli olan adil olmaktır... ben de hep bu motto ile yaşarım anneme doğumgünümde çiçek mi yolladım ille kV ye de gidecek, kv min karışmadığı şeylerde annemi de karıştırmam gibi gibi, ama eşim her durumda ille de ailem dese tükürürüm ağzına bazen bir eksi kalan artıları da götürür, eşit davranmayan es çocuk durumunda hepten sapıtacaktır isim konusu yetiştirme konusu gidip gelme konusu hersey sıkıntı olur, misal senin ailen torunu özledik der daha yeni gördüler ya olur adı, ama kendi ailesi her gün görse ooo buyrun gelin denir evlilikte mutsuz olmak başlıca boşanma nedenidir bence, aldatılma şiddet hakaret yok diye mutsuz evlilik sürdürülmez BENCE

Umarım o asfaltlı yol yakındır. Teşekkür ederim. Çakıllardan fenalık geldi

Onun babasının aksiliği, diğer aile üyelerinin sindirilmişliği benim problemim değil. Yine de bir yere kadar anlayabiliyorum. Ben eşimin nankörlüğünü ve benim ailemden herhangi biri için rahatından bir gram ödün vermemek adına uğraşamam gibi bir cümle kurmasını kabullenemiyorum. Çok ayıp yaa çok değil 5 gün evvel benim 60 yaşına varmış annem kardeşimle birlikte evini, düzenini bırakıp sana, bana destek olmaya geldi. Kendini nasıl yordu, yıprattı. Yani bunu unutup bu cümleyi kurmak ne rahatlık. Hangi aşk bu adama pembe bakmamı sağlayabilir onu düşünüyorum şuan? Ayy hala çok sinirliyim. O kadar laf saydım yine rahatlayamadım. Teşekkür ederim iyi dilekleriniz için.

Madem tekrar beraber olmaya karar verdin, o andan itibaren tüm eski olayları unutacaksın aksi halde mümkünü yok mutlu olamazsın, kinin seni yiyip bitirir canım. Aileye gelince herkesin ailesi kendine değerlidir, sende onunkine o seninkine verdiğinden fazla taviz verme. Çocuk konusuna gelince eşine açıkca endişelerinden bahs et. Allah yardımcın olsun canım

gecmis gecmiste kalmali, siz gecmiste kalirsaniz evlilikten degil hayattan keyif almaniz mumkun degil ve bi not: mukemmel bi evlilik yoktur, herkesin kendine gore problemleri illaki vardir, iki farkli aile ve kulturlerde yetisen iki insanin birlestirdikleri hayatlarinin problemsiz yurumesi hayalden ibaret

Cok haklisin bence ama bu konulara cok takilirsan kafayi yersin Sen de soyle yap ailenden bi daha yardim kabul etme, esin anlar belki senin hissettiklerini. Ben de bi aile dunyaya cocuk getiriyorsa her zaman yaninda olmali diyenlerdenim ama olmayinca olmuyor iste. Esimin ailesi ile nerdeyse bir senedir konusmuyoruz, esim cok sıkısmıstı, bi kirami siz odeyin dedi o gun bugundur annesi bizle konusmuyor. İsteklerimiz artar diye, kendileri yaz tatillerine para biriktirsin diye. Biz yakalarindan duselim diye... Benim de icim cok dolu. Ama ne yapiyorum yoklarmis gibi davraniyorum, bu en guzeli benim icin. Dedigim gibi ailenden yardim alma, tasiniyor musunuz esin parasini versin birini bulsun, annem hasta dersin altmis yasinda kadin gunah ya. Benim ailem fedakar deme, olmasinlar boyle kiymet bilmeyen bi damada.

Hayatta bazı şeyleri kabul edip öyle yaşamalı Herkesin ailesi kıymetlidir ona kıymetli olsun Sizi ailesi ile ilgili bir şeylere zorlamıyorsa takmayın Onlar destek olmadı benimkiler oldu diyorsunuz da belki de eşiniz de o destekten rahatsız kendini borçlu hissediyor vs Günümüzü yaşayın geçmişi unutun geçmişe mazi yenmişse kuzu denir demeyi öğrenin

shaklisin bi yonden ama ailesi ona iyilik yapsin kotuluk yapsin degerin degiscegini dusunmuyorum ben ailesi anasi babasi sonucta takma. bu konuda sendekinden bendede var taktik degistrdim ben ;-)

Merhaba hanımlar.. Çoktandır dökmediğim içim doldu, boşaltmaya ihtiyacım var. 3 yıllık evli olup evliliğinin ilk 1 yılını eşinden ayrı, evsiz, pişmanlık, hayal kırıklığı, boşanma düşünceleri ile geçirmiş biriyim. Eski konularım da var zaten. Sebebinin üzerinde pek durmayacağım. O kadar çok anlattım ki sanırım sıkıldım artık. Zaten hepsi dün gibi aklımda. Benim için unutmak, her zaman büyük bir mesele olmuştur. 2 yıldır evliliğimizi bir arada yaşıyoruz. O ilk 365 günün 320 gününü kavgalarla tükettiğimizden olsa gerek, bir araya geldikten sonra tartışmalarımız oldukça azaldı. Hatta ne zaman tartıştık en son hatırlayamaz oldum. Buraya kadar sorun yok. Ancak zaman zaman eşime küçük bir sinir olsam falan içime bir soğukluk giriyor. Hemen aklıma 'Neden evlendim sanki? Zaten o bana bunları bunları da yapmıştı. Burada ne işim var? Milletin böyle dertleri yok, ben neden böyle yaşıyorum?' gibi sorular üşüşüyor. Ve bu yılda bir ciddi anlamda oluyor. Ben kendi evliliğimi yakınlarımın evlilikleriyle kıyaslayıp, mutlu olduğum konuların üzerini örtüp evliliğimdeki eksileri hesaplarken buluyorum kendimi. Bu arada sorunsuz, dört dörtlük evliliğin varlığına da inanmıyorum. Bunu bile bile yapıyorum yani bu karşılaştırmaları. Dün yine eşime sinir oldum. Bizim için serçe parmağını oynatmayan ailesine, kendisini bizim için paralayan benim ailemden çok değer verdiğini fark ettiğim bir tavrından ötürü müthiş bir nefret duydum kendisine. Ve yine sorgulamalarım başladı. 2 gündür aynı evde yabancı olduk. Gönlümü alma tenezzülünde de bulunmadı beyfendi. Uzun zamandır bunu yapmıyordu en azından. Öyle toparlıyorduk bir şekilde. Uzun zamandır çocuk düşünüyoruz bu arada olmuyor. Kendisi çok istiyor özellikle. İşte böyle zamanlarda çocuk konusunda bile karışıyor kafam. Olmuyor diye üzülen ben acaba olmaması hayırlı olan mı, vaz mı geçmeliyim gibi ikilemlere gidiyorum. Offf belki karmaşık oldu, kusura bakmayın. 3 yıldır, iyi ki evlendim demedim gönülden. Ama boşanmaya değer, elle tutulur bir nedenim de olmadığı için bitirmedim.. Çünkü kendisini anlatsam artıları eksilerinden çoktur. Ancak bu durum, benim dönemsel olarak hissettiğim şu soğukluklara, sorgulamalara engel değil işte.. O ilk yıl tahammülümü öyle tüketmiş ki, ufacık bir sorunda benim modum bu.. Hep böyle mi olacak? Şuan yüzünü göresim yok. Saydım, saydım, fena saydım mesajda tabi. Cevap bile vermedi. Genelde böyle yapar. Huzursuz ve mutsuz hissediyorum. Ben de evliliğimde gerçek mutluluğu, huzuru bulmak istiyorum.

Beklentiye girmeyin Beklenti hayal kırıklığı getirir Geçen bir konuya yazdım 5 aylık hamile idim eşim evi taşıdı Aynı şehirdeki ailesi taşındığımızı haftalar sonra duydu ne biz yıprandık ne onlar Evlenecek kadar büyüksek kendi işimizi kendimiz görecek kadar büyüğüz Ne sizin aileniz me de eşinizin ailesi taşınırken vs yardım etmezse beklenti olmazsa üzülmezsiniz Bir de çocuk ayrımı her ailede az ya da çok vardır

Oyy oyyy.. Karşılaştırma yapmayı ben de sevmiyorum. Bunu uzun zamandır yapmıyordum da şimdi böyle bir olay yaşanınca sorgulamaya ve karşılaştırmaya başladım. Yani daimi ruh halim değil aslında.. :) Teşekkürler yorumunuz için.

Belki de biraz mükemmeliyetçisindir.. Görme duyma derim bazı şeyleri madem artılar fazla. Düzen bu bi şekilde tutulur yeri varsa tutup devam edeceksin

Hayır ben ailemin yapıp onun ailesinin yapmamasını normalde önemsemiyorum. Sağlık olsun deyip geçiyordum. Aile var aile var yani. Ettikleri kadarını görürler ama bunu da söylerim hep. Açıkçası normalde annemi çağırmayacaktım. Aynı sizin gibi düşünerek.. Eşim çok stres yaptı ikimizin de iş zamanı bir büyükle kolay olur diye. Annemin gelmesini ısrarla istedi. Onun annesi gelemez yani babası açısından bu durum baştan belli. Ben de annemin desteğine ihtiyaç duydum, ilk kez taşınıyorum hayatımda gözümde büyüdü. Eşim de ısrar edince o hesaplaşmayı bir köşeye koydum gel dedim. Sorun şu ki yardım almak güzel, onlar yaparken iyi. Ama kendisi bir şey yapacak diye uğraşamam oluyor öyle mi? Hesap etsin de konuşsun efendim. İnsan kırk yabancıya, komşuya yapıyor o kadar iyilik. Sen ki mahcupsun ailenden görmediğini görmüşsün. Bir zahmet utan da içinden gelmese bile idare ediver. Ben böyle düşünüyorum. Ve şunu çok iyi biliyorum. Kardeşinin bir işi gücü olsa, yorgunluktan ölse kanat takar gider. Hiç uğraşamam off da demez. Gördüm yahu biliyorum.

Yorumlarınız için teşekkürler arkadaşlar tek tek alıntı yapmayacağım. Ben çok şükür sağlığım yerinde zaten çalışıyorum. Kimseden yardım beklemem. Taşınırken de benim amacım yardımcı bir bayanla kendi kendimize halletmekti bunu. Eşim ısrarla annen gelsin biz tek başımıza yapamayız. Sana yardımcı olur diye istedi. Kendi ailesi bizimle aynı şehirde bu arada. Benim annem başka şehirden geldi. Yani yardım isteyen eşim ama bunu benim ailemden istiyor. Çünkü onun engel babası var, bu durumda ailesinden hiç bir fayda bekleyemeyiz. Ben zaten beklemiyorum dediğim gibi. Bana uzak Allah'a yakın olsunlar. Huzurum olsun kendi işimi kendim görürüm. Diğer mesajlarımı okumayan arkadaşlar tabi herkese kötü de olsa kendi ailesi iyidir deyip geçmiş. Ama durum o kadar basit değil. Bir kere ben çok adil biriyim kötü de olsa benim ailem değerli olmaz benim için. Hadi herkes benim kadar sağduyulu, objektif olamaz onu anladık. Ama bir insanda da azıcık minnet duygusu, utanma arıyorum ben. Benim yeğenim için uğraşamam diyen eşim Sabah 3 saatlik uykusundan kalkıp üniversite son sınıf okuyan kardeşine eşlik etmek için hastaneye koştu hiç uğraşamam demedi. Hiç ağzımı açmadım koca kız bir arkadaşıyla da gidebilirdi. Kendi tek bile gidebilirdi. Uzak yola uykusundan ve benimle geçireceği izinli gününden vererek giderken uğraşamam demedi. Benim yeğenim için uğraşamam diyebilen birine ee herkese kendi ailesi değerli deyip geçemem ben kimse kusura bakmasın. Tekrar ediyorum ailelerden beklentisi olan eşim ben değilim. İsteyip ısrarla annen gelsin diyen o, yapılan iyiliğe karşılık yeğenimin gönlünü iki haftalık yapmaya üşenen yine o. Kimse bana can, kan muhabbeti yapmasın yaa. Ben bu çirkin ilişkilere katlanamıyorum. Oğlu için parmağını oynatmadıklarında eee can, kan olmuyor ama. Ailelerden bir şey bekleyip evlenmesin kimse deniyor ya hani. Onlar ölene dek evlatlarından bekliyorlar ama. Bu çok komik bir bakış açısı!!

Para konusu insan değerini belirlemez ki.. Anne baba dediğini manevi anlamda destek olarak görüyorum ben. Yani elinden bir şey gelmese bile sözlerinle rahatlatırsın. Böyle hiç bir şey yok, üstüne huzursuzluk verme konusunda bir numaralar. Yine de diyorum yaa el oğluna iyilik yaramaz. Benim ailem onun ailesinden değerli olmaz. Demeyeyim, ezmeyeyim diyorum. Zaten o mahcuptur ailesinden ötürü diyorum! Zorla açtırdı ağzımı kusura bakmasın valla, eşim de olsa nankör insana tahammülüm yok

Canım evliliğin ilk bir yılı genelde herkesin evliliği oturtma sürecidir. Herkes sıkıntıların çoğunu bu dönemde yaşar. Senin anladığım kadarı ile o ilk zamanlar dert olmuş içine unutamıyosun. Eşin iyi bir insansa eğer seni gereksiz üzmüyorsa o zamanları hiç hatırlama bile. Evlilik 5 senede oturur der hep büyükler. Ben 4 yıllık evliyim artık daha keyifli bi hal aldığını düşünüyorum evliliğimin. Olgunlaşmak iyi geliyo. Burda da görüyosun ne kötü ne fena adamlar var. Napsan yaranamazsın. Ne zaman karşındakinin iyi yönlerini ön plana çıkarıp kötü yönlerini törpülemeye başlıyosun işte o zaman deyme keyfine

Evlilikte ilk yıllarda alışma zor olur. Heleki katı kurallar yada beklentiler varsa. Aşırı bir soğuma yada pişmanlık varsa o zaman evlilikte düzeltilmesi gereken önemli bişeyler var demkki

Ben iki yıl + 4 günlük evliyim. Dün eşim bana şunu dedi. Tartmadan ölçmeden biçmeden insan karşısındakinden yılların tecrübesini istiyor. Bu sözü bana dedi. Siz 3 yıllık evlisiniz. Bazen insan nerede nasıl ne şekilde davranacağını bilmiyor. Bunu zaman gösteriyor şekillendiriyor. Ama insan diyor bana bunu nasıl yapar diye. Bence bunu dedirten insana nefsi. Evlilik çok farklı. Bir ev arkadaşına yaptığın umursamazlığı yapamazsın. Anne baba yerine koyduğun kişiye bazen annene babana yaptığın nazı yapamazsın. Öyle öfke duyarsın nefret edersin ama teninin kokusunuda özlersin aynı anda. Bedenine sarılmak istersin Nefret anında. Ben zamanla mükemmel olmayacağını biliyorum fakat nasıl çakıllı yollar gün gelir asfaltlanır dümdüz olur onun gibi bu üç senede gidilen çakıllı yolların elbet bir asfaltlanmış halide olacaktır diye düşünüyorum. Sadece sabır..

Kendi ailesine sizin ailenİzden daha çok değer verİyor derken? Sizin ailenize karşı saygısızlık terbiyesizlik mi yapıyor yoksa sadece sizin ailenize karşı mesafeli ama tüm yaptıklarına rağmen kendi aikesiyle can ciğer kuzu sarması mı? Kan bağı başka birşey ailem tarafından çok haksızlıklara maruz kaldım ama o bağı koparamıyorum istesem de ben mesela kan çekme olayının önüne kolay kolay geçilmiyor

Aile her durumda sevilir manyaklığını boşverin bence. Kötü olan gözünün nuru da olsa kötüdür. Çok haklısınız.

Oluyor bazen ruh halinde değişmeler temennim hasar almadan bu evreyi geçirmeniz

Kesinlikle deli diye düşünmüyorum. Bence herkes gerektiğinde yardım almalı. Ancak düşünce yapım psikiyatri ile değişmez diye düşünüyorum. Çünkü hatalı bakış bende değil hatalı uygulama çevremde. Mutlu olmanın sırrı onların kendilerini düzeltmelerinde gizli ama çok beklerim biliyorum.. Offf şimdiki aklım olsa cidden evlenmezdim..

Hiddetlenmişsiniz ama adam içinden geçenleri bir hesap yapmadan söylemiş. Off uğraşamam demiş; o anda bunu hissetmiş. Belki akşamdı, belki yorgundu ve canı istemedi. Ben de bir çok kişi için bazı durumlarsa uğraşamam derim yani; kendi annem de dahil O kişileri sevmediğim, başka iyiliklerini unuttuğum anlamına gelmez Szin içiniz soğumaz ama bu kininiz de artar bu nedenle naçizane tavsiyem ailenizden de maddi manevi herhangi bir destek almayın; onlar yapmıyor benimkiler yapıyor psikolojisi sizi yıpratmış Bu arada benim eşim, senin annen gelmiyor mu deseydi sizinki gibi bir ortama yoo; seninki gelmiyor ya benimki de gelmeyecek; biz ikimiz kalkarız her işin altından derdim yani. Ya da yardıma ihtiyaç varsa anneni çağır derdim. İçinize asıl sorunu atıp başka bir olayda patlıyorsunuz gibi geldi bana

Ben de ilk 1 yıl arkadaşlarımla ne zaman buluşsam boşanacağım derdim. İlk yıllar alışma evresi özellikle ilk 1 yıl. Brnim eşimde kendi ailesine benim ailemden daha çok verir. Erkekler kendi ailerini her zaman ilk sırada tutuyor malesef. Bazen sinirlenince benim de boşanasım geliyor ama seviyorum keretayı. Yani bu evliliğin kuralı sanırım. Sinirlenince direk boşanmayı düşünmek. Ufak tefek yanlışları göz ardı etmek gerekiyor. Eski evlilikkerin uzun sürmesinin sırrı burada. Diğer konularını bilmiyorum. O yüzden net bir şey söyleyemeyeceğim. Çocuk konusuna gelince ben de eşimdrn emin olamıyorum. İyi bir baba olur mu? Bu adamdan çocuk istiyor muyum? Diye. Çareyi Allah'a dua etmekte buldum. Biz boşanmayacaksak, güzel bir hayatımız olacaksa çocuğumuz olsun, yok boşanacaksak hiç olmasın derim. Getçi ben henüz çocuk istemediğim için oluruna bıraktım. Olursa olur yani. Ben de başka evliliklerle kıyaslıyorum. Bazen bizimki ağır basıyor bazen başkalarınki. Dört dörtlük evlilik olduğunu ben de sanmıyorum.

Kimse ailesi konusunda yorum yapmasin. Biz simdi oyleyiz. Kimse kimsenin ailesine laf etmiyor. İlk baslarda ben de usanmistim hep aile yuzunden tartismaktan. Ben iki ailenin yaptiklarini unutmaya calistikca esim kin güdüp benim aileme sayardi, ben de onunkine. Senin ailen benim ailem derken iş büyürdü. Artik kafam cok rahat, esim ailesiyle kendi istegiyle gorusmuyor. Ben aileme istedigim zaman gidiyorum. Herkes kendi istedigini yapiyor. Olay maddi manevi destek degil, herkesin ailesi kendine kiymetli, ister yardim etsin ister etmesin. Senin de onun da birbirinize bu konudan laf soylemenize gerek yok. Bazi seyleri bos vermek lazim. Ben esimi seviyorum, ailemi de seviyorum. Orta yolu bulmak en guzeli.

Teşekkürler yorumun için canım. Biliyorum ne adamlar, ne dertler var. Zaten bu sebeple devam ediyorum. Ama yine de bizde de bir şeyler eksik gibi işte. Bu sorgulamalı dönemlerim öyle hissettiriyor. Valla daha keyifli bir döneme giremedim ben. İnşallah dediğin gibi olur. Allah senin de huzurunu daim etsin

Yarı dolu bardak felsefen olmuş sanki. Yani sana göre bardak ne tam doluyor ne de boşalıyor. tatmin olamıyorsun ilişkinde. Zaten kavgalar, kızgınlıklar, kırgınlıklar heyecanını yitirmiş. Biraz olaya eksileri değilde, artıları hesaplayarak bakmaya çalış. Belki bardak dolar

Ben 4 yillik evliyim cok sukur mutluyumda ilk senemizde bizde cok tartistik.. Her tartismada ben niye evlendim ki sanki dedim bosanicam dedim ama mantikli sakin dusununce hepsi bitti gitti.. Evlilk zaten 5 yilda oturuyor sabirli olmani tavsiye ederim.. Alistik artik birbirimize esim 2 soz soyluyosa ben 1 soyluyorum ben 2 soyluyosam o 1 soyluyor boyle bitiyor tartisma cay mi icsek diyoruz konu kapaniyor.. sen de uzme kendini simdi dusun onun ailesi para verse destek olsa her konuda senin ailen de olmasa sen daha az mi saygi duyucaksin ailene.

Adam tabii ki kendi ailesine senin ailenden cok deger verecek. Ailesi senin gozunde kotu onun degil. "Biz"im icin kilini kipirdatmamis ailesi... Ya siz onemli degilsiniz ki o aile onu dogurmus buyutmus adam etmis daha napsin? Senin ailen evlenirken destek oldu diye yillarin emegini mi silip atacak? Kendinize guvenmiyosaniz evlenmeseydiniz ayrica aileler bi sey yapmak zorunda degil ki.

Ah canim evlilik böyle birsey çoğunlukla.. eger biraz adil bir insansan, azicik olaylarin farkindaysan, gercek mutlulugu basit seylerde aramiyorsan, kisacasi basit bir kadin degilsen oh be iyiki evlendim demen ve bunu her zaman sürdürebilmen zaten imkansiz. Bak beni bilen bilir benim ne esimle ne ailesiyle hicbir sorunum yok, hatta varsa örnek evlilik o benimki olabilir zannimca. Ama yine de bazen benimde aklımdan geçiyor dertsiz basima dert mi aldim ne diye yalniz surdurmedim gul gibi hayatimi dedigim oluyor. Yani diyecegim o ki dönemsel karamsarliklar bence kacinilmaz. Genele odaklan.

bi kere bile iyiki evlendim demediysen o evlilik olmamış çocuk yapma lütfen

Saygısızlık, terbiyesizlik asla yapmaz. Ama yapılan iyiliğe karşılık yukardaki olayda tutumundan ötürü çok sinir oldum kendisine..