Keşke&#8221;nin panzehiri &#8220;İyi ki&#8221;dir. İlki ne kadar pısırıksa, ikinci o denli yiğittir. &#8220;Keşke&#8221;, çoğunlukla bir &#8220;ahh&#8221;la kopup gelir ciğerden&#8230; esefler, hayıflanmalar, yerinmeler sürükler peşinden&#8230; &#8220;İyi ki&#8221; ise, muzaffer bir &#8220;ohh&#8221;la büyür; cüretiyle öğünür. &#8220;Keşke&#8221;li cümlelerde nasıl yaşanmamışlığın, yarım kalmışlığın o ezik tuzu kuruluğu v... ar... sa, &#8220;iyi ki&#8221;lilerde de göze alabilmişliğin, riske girebilmişliğin, tadına varabilmişliğin mağrur yaraları kanar. Konuşmanız gerektiğinde susmuş, koşacağınız zaman durmuş, sarılacağınız yerde kopmuşsunuzdur. Bir insana, bir işe, bir davaya ömrünüzü adamışsınızdır. O insanın, o işin, o davanın, bunu hak etmediğini sezmenin hayal kırıklığındadır &#8220;keşke&#8221;... &#8220;Şimdiki aklım olsaydı&#8221; dövünmesindedir. Geriye dönüp baktığınızda, ayıplara, yasaklara, korkulara, tabulara feda edilmiş, &#8220;Ne derler&#8221; e kurban verilmiş, son kullanma tarihi geçmiş bir yığın haz, bilinçaltından el sallar. &#8220;Keşke&#8221; cilerin hayatı, kasvetli bir pişmanlıklar mezarlığıdır. &#8220;İyi ki&#8221; öyle mi ya&#8230;! Onda, yara bere içinde de olsa, yana yana, ama doyasıya yaşamış olmanın iç huzuru ve haklı gururu haykırır. &#8220;İyi ki&#8221;lerinizi toplayın bugün ve &#8220;keşke&#8221;lerinizden çıkartın. Fazlaysa kardasınız demektir. Aldırmayın yüreğinizdeki kramplara, mahzun hatıralara&#8230; Rüzgarlarla koştunuz ya&#8230; &#8220;Keşke&#8221;leriniz, &#8220;İyi ki&#8221;lerden çoksa&#8230; Telafi için elinizi çabuk tutun. Tutun ki, yolunuzu gözlerken terk ettiğinizle bir gün yeniden karşılaştığınızda siz susarken, feri sönen gözleriniz &#8220;keşke&#8221; diye nemlenmesin...