Aslinda olay su.. Sevdigimiz kisilere nazimiz gectiginden oturu, yanimizdaki olduklari icin butun hincimizi onlardan aliyoruz.. Biz rahatliyoruz ama onlari uzuyoruz.. Farkina vardigimizda da is isten gecmis oluyor.. O dolmusluk o birikmislik kocandan cikmamali bence.. Ailesi bes para etmeyebilir ama adam onlar gibi degilse hatalisin.. Sana tavsiyen sakin olman olur.. Olamiyorum, dayanamiyorum dersen sonuclari da zaten bu olur.. Kocan, ailesinin hatasi uzerine zaten rahatsizlik duyarken, senin de uzerine gitmen tuzu biberi olmus.. Yara varsa kasimayacaksin.. Yara ile alakali bir problemin varsa sana bu yarayi verenlerle kozlarini paylasacaksin.. Ailesinden tiksinmekle beraber esini hakli buldum.. Ve bu adam gider. Sen ne kadar seviyorum desen de bu adam gider. Adam zaten ailesinden muzdarip, sen de her firsatti adami buradan vuruyorsun.. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Size yaptıkları hareketi dillendirmeniz yanlış olmuş sineye çekip ona göre bunlara davranmalıydınız burdan anlaşılan siz sevilmeyen kişisiniz ağzınızla kuş tutsanız yine kusur sizde olacaktı kimse ailesinden vazgeçmez laf da söyletmez bunu hiç dillendirmeseydiniz zaten eşiniz zamanla farkına varıp gereken hareketlerde bulunacaktı ama süreci siz engellemişsiniz eşinizin ailesi kaba, cahil, yol yordam bilmez, kasaba sinsisi kalitesiz insanlardan, beklentilere girmişsiniz ve hayal kırıklığına uğramışsınız

Evleneli daha bir yıl dahi olmadı. Büyük büyük sorunlarımız olmasa da terapiste gittik. Sebep? Eşimin "karımla sorunlarımı konuşamıyorum, ona bir derdimi ya da bir olayı anlatacak olsam benden çok tepki gösteriyor" yakınmaları. Peki... Sadece sorun bu mu derseniz elbette hayır. Uzun uzun anlatayım da aynı durumu yaşayan varsa ya da çözüm önerisi olan dertleşmiş oluruz. Öncelikle eşimden boşanmak vs. İstemiyorum. Severek evlendim hala seviyorum. Sorunlarımız en başta, nişan tarihi aldığımızda başladı daha doğrusu almak isteğimizi ailesine ilettiğimizde başladı. Eşimin annesi babası, o daha 5 yaşındayken boşanmış. 6 yaşına girdipinde babası 2. kez evlenmiş. 2. evliliğinden 3 çocuğu daha var. K. babanın 2. evliliğinden olan oğlu biz nişanlanmaya karar verdiğimizde nişanlı idi. Ve eylülde nikah yapacaklardı. Biz nişan için planladığımız tarihi söyleyince hemen bizim tarihimize kendi nikahlarını aldılar. Sonra o tarihte nikah olmadı bizde 1 ay sonrasına nişana karar vermiştik. 2. kez yine bizim tarihimize nikahlarını aldılar. Bu benim için artık bir denk geliş değil art niyetti. Hoşnut olmasam da onların nikahından sonra yine nişan tarihi aldık. Nişandan önce gelin görmek için ü. annesi geldi alışverişe çıktık. Annem, üanne, eşim ve ben. Her şeyin makul olanına gittim, her şeyin en uygununu aldım. Nişan günü absürt davranışlar sergileyip sürekli "kızınızı aldık" gibi cümleler kurup evimizi motel gibi kullansalar da görmezden geldik. Takı ne istersiniz dediler, -ne uygun görürseniz, neye gücünüz yeterse dedik. Adetlerimizi sordular -nazlanarak, erkek tarafı nasıl olsa ödesin demeden insanca davrandık. Fakat... Buradan gider gitmez laf çıkardılar. Gelin 10 bin tllik alışveriş yaptı diye oysa yarısı bile tutmamıştı. Sosyal medya çağımızın sorunu! Diğer geline bana taktıklarının 2 katı taktıklarını görünce artniyetli olduklarına inancım arttı. Aradan zaman geçti k. bayramında gelin ziyaretine geleceklerdi. Eşim ise daha nişanlıyız bayramda ilk sen bizim köye gel diye tutturmuştu. Anlatmama, daha nişanlıyız ben gelemem, sizin önce gelmeniz gerek dememe rağmen anlamayınca sinirlenirlenip "yeter be zorlaştırdığınız diğer geline her şeyi 2 kat fazla taktınız bana gelince istekleriniz bitmiyor sizde o zaman takmadıklarınızı getirin" dedim. Burama kadar geldi dedikleri yerdeydim. Bayramın 2. günü geldiler. Ama uydurmadıkları şey kalmadı. Ne onları ihmal ettiğimizi bıraktılar ne de hizmette kusurlarımızı... oysa en kusursuz şekilde misafir etmiştik. Eşimin babası kardeşlerini arayıp bana doldurmuş ve biz de bayramdan sonra memleketlerine gidince köylerine evlerine ilk kez gelmiş gelini kovmaktan beter ettiler. Düğünümüzde ayrılmış "aile masası" olan yere oturmadılar. Kına hediyelerimi çöp poşetinde getirdiler. Objektifçe siz söyleyin, siz olsanız ne yaparsınız, onlara karşı ne düşünürsünüz? Bunlar yaşadığımız süreçler. O günden bu güne bir kez arayıp hal hatır sormadılar sizde Allah'ın kulları ne yaptınız demediler. Bu süreci ben unutmadım her kavgamızda eşimin başına kaktım. Hatalıyım. Fakat unutamıyorum. Sonra sonra eşim bana bilenmeye başladı. Ailesine karşı tepki vermeyen eşim beni düşman görmeye başladı. Her hareketim battı ona. Varsa yoksa ailesi. İnsanın karakteri bir bağlamda 0-6 yaş aralığında aile gördükleriyle oluşuyor. Benim eşim bu süreçte ayrılık, kavga, boşanma görmüş. Şimdi ufak tefek kavgalarımızı boşanmaya taşıyacak kafa yapısına giriyor. Ne yapmalı, nasıl davranmalıyım?

ne kadar çok adamın başına kaktıysan normal sorunlarını bile eşiyle konuşamaz olmuş. onların yapmadıklarının suçlusu eşin değil tepki göstereceğin kişide eşin olmuyor haliyle ailesine tepkili olursun hakkındır ama eşinden ne istiyorsun neden herkes evinde huzur içinde oturuyorken sen kendi huzurunu bozuyorsun. Eğer ki ona takılanı sorun edecektin önceden gelininize ne yaptıysanız aynısı olsun deseydiniz. Aile yani bu atsan atılmıyor. Zaten yarım yamalak bir ailesi var hala bunu üzerine senin ailen şöyle böyle diye söylenmek akıl karı mı? K Kalizi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence siz onlara karşı kininizi biraz hafifletmelisiniz. Diğer geline yapılan şeyler sizi ilgilendirmesin zaman geçtikçe yapılan-yapılmayan şeyler önemini yitiriyor. Siz kendi evinize mutluluğunuza bakın. Eşya, çeyiz, altın bir süreden sonra çok saçma geliyor. Benimde kafama taktığım çok şey olmuştu zamanında, sanki her dakika onları düşünüyormuş gibi en ufak şeyde eşime, "senin ailen de bana böyle yapmıştı" diye söyleniyordum. Eşinize biraz şevkat gösterin bence. Çocukluğunda yaşayamadıklarını siz yaşatın mutlu yuvasında... Birde hediyeliklerimi çöp poşetinde getirmişler demişsiniz bazen biz kadınlar en ufak şeye çok takılıyoruz belki de koyacak başka bir şey bulamamışlardır. Eğer ayırma gibi bir durum varsa üvey anne, kayınbaba tarafından, bunda eşinizin bir suçu olmayabilir. Sonuçta her anne kendi çocuğuna en iyisini yapmak ister. Eşinin eski eşinden olan oğluna değil. Üvey kayınvalideniz eşini dolduruyor olabilir. Belki de onlar kötü insanlardır, boşverin. Siz eşinizle mutluluğunuza bakın.

böyle bir evlilik en başından hata resmen. Aile terapisi/çift terapisine gidin. Siz bu olanları sindirip kabullenip evlendiyseniz artık laf etmemelisiniz. Laf edecekseniz en başta evlenmeyecektiniz. Artık adam haklı. SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin