Önce oturup bir konuşun. Duyduklarınızı bir de ondan dinleyip öyle karar verin. Bunca yıllık bir arkadaşlığı ordan burdan duyduğunuz sözlerle, bir hiç uğruna bitirirseniz yazık edersiniz. Kimsenin kimseyi sevmeye zoru yok. Oturun konuşun, belirtin. Onlardan hoşlanmıyorum mümkünse benim yanıma getirme diyin. Aşkın gözü kör malesef. Ama o da bir süre sonra anlayacaktır durumu. O şimdi sevgilisinin ve arkadaşlarının gözünde kötü olmamak için sesini çıkarmıyor, ama sizi kaybettiğinin farkında değil. Sonuçta aşklar biter arkadaşlıklar kalır. Eğer konuşursanız az çok durumu kavrayacaktır. Kavramazsa ve davranışlarını devam ettirirse o zaman arkadaşlığınızı gözden geçirebilirsiniz. En kötü ihtimalle, arkadaşlığınızı bitirirseniz, elinizden gelen her şeyi yaptığınız için vicdanınız rahat olur.

bence de bi konuşun... üçüncü kişilerin size iletme şekli değişik ve onların görüş açısı farklı olabilir... siz o ortamda bulunmadığınız için bilemezsiniz bunu... haliyle birinci şahıstan yani arkadaşınızdan bi dinleyin... sorun bakalım ne diyecek... ona göre bir tutum sergilersiniz... bunca senenin adı var bi kalemde silip atmayın... belki de çok mantıklı bi açıklama getirecek.. yazık olur dostluğunuza... bi konuşun bence... umarım düzelirsiniz... yasemin21

bence arkadaşınızla ilk önce konuşmalısınız. ayrıca arkadaşımda orda gülMÜŞ diyorsunuz, bir başkasından aldınız bu bilgiyi ama yanlışta olabilir. böyle durumlarda direkt 1. şahısı dinlemek daha doğrudur bence. madem bu kadar yakınsınız herşeyinizi paylaşıyorsunuz birbirinizden ayrılmıyorsunuz, konuşmadan hayatınızdan çıkarmayın arkadaşınızı.

Arkadaşımla liseden beri birlikteyiz ve ikimiz de aynı üniversiteyi kazandık kısaca birbirimizden hiç ayrılmayan herşeyimizi paylaşan bir ikili gibiyiz. Benim bu süre zarfında iki tane uzun süreli ilişkim oldu kendisinin ilişkileri 1 ayı geçemedi. En son geçen sene ben sevgilimden ayrıldığımda o da bir ilişkiye başladı fakat sevgilisi ona kötü davranıyordu ben harikayım havalarında kendini beğenmiş ama bir özelliği olmayan biriydi arkadaşımla konuştum ama o durumdan şikayetçi olmadığı için artık ben de bu konuya karışmaktan vazgeçtim. Daha sonra bu çocuk onu terketti ama bir kaç ay sonra heralde bu tipsizliği ve karaktersizliğiyle kimseyi bulamayacağını anlayıp saf arkadaşıma geri döndü. Benim rahatsız olduğum durumsa arkadaşımla ne zaman birlikte olsak bu çocuğu ve onun arkadaş grubunu yanımıza çağırıyor o kadar boş ve salak muhabbetler yapıyorlarki ben konuşmak bile istemiyorum sessiz sakin olmaya başladığım için de benle uğraşmaya başladılar ve bana laf sokup duruyorlar ben arkadaşımı sevdiğim için sustum ama en son durum hakaret boyutuna geldiğinde arkadaşımında bu hakaretlere ses çıkarmayıp sevgilisini kaybetmeme uğruna sadece izlediğini gördüğümde tepem attı ve hiçbişi demeden eve gittim sinirden ağlayıp durdum o günden beridir bu insanlardan uzak durmaya çalışıyorum davranışımı arkadaşım da anladı ve aramız düzelmeye başladıki dün öğrendim bu insanlar başka bir arkadaşıma benim hakkımda kötü şeyler söylemiş arkadaşımda orda sadece gülmüş diğer arkadaşım beni savunup gitmiş sizce artık ne yapmalıyım ikimizinde dersleri ortak yani hep birbirimizi görmek zorundayız arkadaşımla konuşsam mı yoksa direk onu hayatımdan silsem mi ne yapmam gerektiğini bilemiyorum