Büyük sorumluluk. Kedi gibi değil, dışarı çıkması gerekiyor. Apartman dairesinde çok zor, bahçeli müstakil bir ev olmalı bence köpekler için.

Milana, iş arkadaşım köpek eğitmenliği sertifikasını almak üzere. Onunla konuştum diyor ki her gün yemekten sonra aynı saatte çıkar bi kere yaptığında çok sevdiği şeyle ödüllendir, bir sonraki gezdirmede yine o yaptığı yere götür. Ama benim sorunum her gün aynı saatte çıkaramıyorum. Hatta bazı günler hiç çıkaramıyorum. Aslında balkon kapısında köpek kapısı var amacım balkona alışması ama balkondan da korkuyor araba sesi geliyor vs diye asla çıkmıyor balkona

Yavruyken kaçırmalar olabiliyor ama yetişkin köpekler çişini kakasını tutabiliyor.

Arkadaşlar hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Yazdıklarınız sayesinde doğru kararı verdiğime inanıyorum. Köpekden vazgeçtim. Evdekileri ikna etmeye niyetlendim. O canı tetkedip üzmeye hakkımız yok. Eşim ve oğlumu hayvan sevgisinden mahrum etmekde istemiyorum. Kedi sahiplenmeye ikna oldum. O can için elimden geleni yapabilirim ailem icin. Yenibir başlık mı açıp sorayim nereden cici bir kedi sahiplenebilirim acaba?

Bahçede dahi köpek bakımı hiç kolay değil. Evi düşünemiyorum. Kendi kedimiz var. O dahi evdeki tüm düzeni değiştiriyor. Sevmeden, acabaları çözmeden sahiplenmeyi tavsiye etmem. Bir de 17 yaşındaki oğlunuz üniversiteye gidecek başka bir şehir başka bir düzen olursa yine size kalacak. E tuvaleti, koltuk, ayakkabı yemeleri zart zurt bir süre mesele var. Aile olmadan önce çok düşünmeli.

Bence onları kediye yöneltebilirsiniz, kedi temiz hayvan zaten kendi kendine bakıyor bi tüy derdi olur o da büyük mesele değil alışıyor insan hem çok da iyi geliyor o gurrrlayışları falan insana... Ama onun da kakasının çişinin temizlenmesini üstünüze yıkmamalarına dikkat etmeniz gerek ve onlar da canlarını sıkarsanız ortalığa işeyebiliyor :/

Benim 4 yasinda terier evladım var. Veteriner ücretleri malum eger hasta olursa kusmasi ishali var . sık tarayıp sevilmesi var. Kuru maması var mama fiyatlarına bir göz atın derim. Eger vaktiniz yoksa tüy dökmeyen cinsleri bakabilirsiniz. zira evde ona göre tüyü oluyor. Disari tuvaleti var günde en az 2 kere, alışana kadar her yere işeyecek. tuvalet eğitimi vermeniz gerekiyor. Benimkinin midesi hassas mesela en ufak birsey de kusuyor. fazla yiyince kusuyor. ama benim için dert değil severek temizliyorum buna göre kedi daha zahmetsiz kedi evladimda var oda 3 yasinda dişi kapalı tuvaleti var dışarı çıkmaz daha temiz ama heryer tüy hergun süpürge yapıyorum ama gözüme batmıyor(calisiyorum bu arada 7-18 arasi evde degilim). Kedi mamaları aynı fiyatlar uçtu aşıları var tedavileri kısırlaştırması var. ben kısırlaştırma işlemi yaptırdım heryere işemeye başlamıştı cunku. Simdi bana kızarsa sadece o zaman işiyor. Daha az zahmeti var daha temiz. Ama büyük sorumluluk eger iyi bakılırsa en az 15-20 yıl. Tatilinizi ona göre ayarlamaniz gerek ben anneme giderken evlatlarımi da götürüyorum çünkü anneme onlarsız gelmem yada otelde kalırım demistim. Aslinda hayvan evde sevmiyor ama benim için katlanıyor.2 biyolojik 2 evcil çocuğum var onlarsız hayat geçmez bana. kizlarima bile siz okula gidince yada evlenince valizinizle çıkarsınız ama poncik ve yumoş benim onlar kapıdan çıkamaz derim. Onlar benim evladım. Onlarsiz yaşamam ölürüm gb geliyor.

Sahiplenmeyin bende de kedi var fikri ortaya atanda eve getiren de eşim ama tüm bakım işleri ve masrafları bende çok seviyorum o da evimizin bir bireyi oldu ama büyük sorumluluk ki bizimkinin dışarı çıkarma olayı yok ona rağmen hergün mama su takviyesi yapmak, tuvaletini temizlemek, maması bitti kumu bitti telaşine girmek insanı yoruyor ve gerçekten veteriner ücretleri çok pahalı geçen sene ufak bir ameliyatı sadece 1500 TL tutmuştu. Ayrıca köpek evde kediye oranla daha çok koku yapıyor, tüy döküyor ve eşyalara zarar veriyor ve havlaması falanda cabası... Bahçeli ev olur alırsınız ama apartman dairesi için köpek bana makul gelmiyor.

Hayvanları çok çok severim ama asla hayvan sahiplenmeyi düşünmem. Maddi manevi çok büyük sorumluluk. Ben altından kalkamam, biliyorum, çok tembelim.

Elbette var olmaz mı hiç, sonsuz sevgi, çocuklara sorumluluk duygusu ve karşılıksız sevgiyi öğretiyor, ben çocukken babam bir şartla köpek sahiplenmeye izin vermişti, sabah ben gezdirecegim sen okula gideceksin ama ne olursa olsun hergun akşam en geç altıda sen çıkarıp gezdireceksin, akşam gelmesinden ve tuylerinden sen sorumlusun demisti, 14 yaşındaydım ve senelerce aksatmadan gezdirdim köpeğimi Hatta üniversitedeyken ders çıkışı istiklale giderdik içmeye, ben saat altıda eve döner ki 1 saat mesafedeydi evim, köpeğimi gezdirir taksime geri dönerdim, öyle bir sorumluluk aşıları bana kopisim Evde hayvanla büyüyen çocuk vicdanlı olur, sorumluluk sahibi olur, sevmeyi öğrenir hemde çok guzel öğrenir hepsini Eve yorgun argın geldiğinde o burnunu bacaklarına koyup sana masum masum baktığında ne yorgunluk kalır ne günün stresi kalır Evde kedi ve köpek sevginin en masum halidir bana göre, şu anda köpeğim yok, yaklaşık 4 sene oldu en son köpeğim gideli ama 2 tane kedim var, onların da aşkı bambaşka ve çocuklarım çok farklı büyüyor kedilerimizle

Ben sana yardımcı olayım, bence alma :) Bizde 2.5 aydır küçük ırk bi köpek yavrusu var. Apartmanda oturuyoruz site de değil. Eşim bi heves aldı. Köpeğimiz çok güzel akıllı bişey ama yavrular tuvalet kontrolünü 1 yaşına kadar ancak sağlıyormuş. Biz de tecrübesiz davrandık aşıları bitenee kadar evden çıkamıyor diye evde yapmasına alıştırdık. Şimdi gezdirmeye çıkarıyoruz ama yapmıyor gene evde yapıyor tuvaletini ve çişini damla damla kaçırıyor heyecanlanınca falan. Ben sürekli halı siliyorum bu aralar. Sabah 9 da gidiyoruz akşam 6 da geliyoruz. Gündüz kamera kurdum ilk 1 hafta havladı falan sonra alıştı. Biz yokken uyuyor. Gelince full enerji. Sizin oğlan büyükmüş kısmen ilgilenir. Alıp sitede oynatır falan. Alacaksanız tüy olayını da düşün. Bir de kemirecek şeyler olması lazım onun için. Diğer her şeyi terlik vs yerde bırakmıyoruz. Kabloları falan hep ulaşılmayacak şekilde yaptık kemirme ihtimali var çünkü. Bizim köpeğin cinsi hiç tüy dökmüyor diyebilirim. Havlaması da yok. Ama sizinkiler süs köpeği gibi bişey ister mi bilmem. Büyük köpek demek çok yiyecek, çok pisletecek, çok tüy dökecek ve kokusu daha çok olacak demek bence. İyi düşünün dönüşü olmuyor, biz çok seviyoruz ama bazen de almasaydık daha rahattık diyoruz. Sanırım yavruluk dönemi geçene kadar yoracak bizi böyle.

İmkanın varsa eğitim aldırmadı tavsiye ederim çiş için, köpek eğitmenleri kısa sürede öğretiyor sokağa çiş yapmaları gerektigini

Evde iki kedim ve muhabbet kuşumuz var. Hepsi de çok tatlı, yerim onları. Bir de köpek istiyorum böyle minnak bir tane. Konuya dönersek, bakımı cidden zor. Maddiyatın iyi olması gerek. O bir yana, ilgi isteyen bebişler bunlar. Alıp bir köşeye bırakan ve hayvanların hastalanmasına sebep olan o kadar çok insan var ki. Ben yazana kadar almışsınız sanırım. Ahahha. Çok sevin onu, ailesi olun, terk etmeyin. Umarım çok mutlu olursunuz beraber.

Çok büyük sorumluluk Sadece gezdirmek ile bitmez, tüm programınız ona göre olmalı Tatiller ona göre planlanmali Toplu taşıma kullanımı yok denilebilir Kedi kendi belki yaşayabilir ama kopek kalamaz. Şüphe ile olacak birsey degil

geçici yuva arayanlar oluyor, ben internetten bulmuştum. mesala acil yuva aranıyor yuva bulunana kadar sizde kalıyor. bizde istiyorduk ama işin içine girirnce yapamadık. köpek bekar işi. yada eşiniz ilgilenecek. size sorumluluk olmayacak. önce deneyein

Köpek bakmak büyük sorumluluk açıkçası ama bence harika bir sorumluluk evet her gün sabah akşam tuvalete mutlaka çıkarılmalı. Aynı zamanda enerjisini atmak için oynatmak da gerekir. Ben eve köpek alıp geldiğimde annemle babam çok hevesli olmamasına rağmen köpeğime bebek gibi baktılar senelerce umarım sitenizde insanlar sıkıntı çıkarmaz. Hayvan sevgisi insana çook çook iyi geliyor bence

3gunde :)

Sizinle ayni durumdaydim kızım ve eşim dayattilar ve sahiplendik. Yavruydu bize geldiginde köpegimiz butun eve ciş yapti alistirana kadar. Cok bunaldim ama bir kere bile geri gondermeyi dusunmedim. Evin icine bile edilse bir kere sahiplenmistik o hayvanin duygulariyla oynayamazdim. Ben de dokunamazdim hic bir hayvana eskiden. Şimdi 7 yil oldu bizimle beraber Allah cok uzun omurler versin kızıma onu ćok seviyorum benim icin ćok kiymetli. Ondan sonra butun hayvanlara acayip sevgi duymaya başladim. O benim gönül gözümü açti.

Köpek giren eve melek girmezmis dışarda beslerseniz bakarsanız olur tabiki evde müsaitse

Teşekkür ederim ailecek okuduk zeynones

Kesinlikle bir noktadan sonra bakımı size kalacak. Siz hazır değilseniz reddedin. Çünkü terkedilecek gibi geliyor bana.

Azrail de bi melek olduğuna göre ölümsüzlüğü bulduk desenize

Kedi olsa gözümü kırpmadan alın derdim çünkü kedi kendine bir şekilde baktırıyor ve köpek kadar zahmeti yok. Sonradan göndermek zorunda kalacaksınız gibi, bu yüzden almayın diyorum. Terkedilmek çok üzüyor onları

Benim var. Bakımı kolay değil. Emek ve maddiyat gerekiyor. Hastalığı vs olduğunda veteriner masrafı çok büyük oluyor. Günde iki kere dışarı çıkarıp 30 ar dakka gezdirmek gerekiyor. Kolay değil ama iyi ki iyi ki hayatımda. Onsuz yaşam düşünemiyorum. Sürekli dibimde. 10 dak bir yere gidip gelsem günlerce görmemiş gibi özlemle karşılar. İnan doğurduğum çocuk beni köpeğim kadar sevmiyordur

Çok büyük sorumluluk çok iyi düşünmek lazım. Çok sevmek bile bir yere kadar. Hiç büyümeyecek bir çocuk gibi düşünün. Eşiniz ve çocuğunuz biz bakarız demişler. Çok güvenmeyin yarın öbür gün sizden de yardım isteyebilirler. İnsan gün geliyor kendine bile bakamıyor, kendine bile tahammülü olmuyor. Evin içinde başka bir canın sorumluluğu çok zor. Acele etmeyin derim.

Sahiplenmeyin, evdeki herkes istemeli bunu, zorla olacak birsey değil Hele yavru köpek, bebekten farksiz, çiş eğitimi, koltuklar yenecek, terlikler parcalanacak, gerçekten köpek isteyen biri bunlarla baş edebilir ama siz edemezsiniz Günlerce heryere iseyecek, çiş temizleyeceksiniz, yağmurda çamurda disarda dolastirmaniz lazim, ayakkabılarınızı terliklerini yiyecek vs vs 30 yıl köpekle yaşadım, bir köpek annesi olarak gönülden istemeyen herkese aynı şeyi söylüyorum, sahiplenmeyin

Tüm sorumluluk bir kişiye yüklenecekse, evcil sahibi olarak bu düşüncenize katılıyorum, evde bir evcil olması çocukların gelişimini pozitif etkiliyor, temiz bakılan, aşıları ve sağlık taramaları düzenli yapılan bir evcilin bağışıklık sistemini güçlendirmekten tutun da ruh sağlığınıza kadar çok faydası olduğu araştırmalarla ortaya koyulmuş lakin evdeki ve dışarıdaki tüm işlere bir kişi koşuyor, çocukları varsa bir tek kendisi tüm gün enerjisini çocuklara harcıyorsa, özellikle köpek sahiplenmelerini tavsiye etmiyorum, kedi olabilir hem bakımı daha kolay hem WC eğitimini hemen alıyorlar, maddi olarak da mamasıydı, veterineriydi karşılanabilecekse tamam lakin köpek enerji istiyor ve köpeğin sorumluluklarının paylaşılması şart.

Konu sahibi, yazanlar olmuş ama ben de yazmak istedim. O can, o eve girdikten sonra muhtemelen bir sürü sorumluluk size kalacak. Verilen sözler falan toz olup uçacak. Kendimden de biliyorum, ben yapıcam dediğim ne varsa çok büyük kısmı anneme kalmıştı ergen zamanlarımda. Sonradan sorumluluk almadım mı, aldım. O noktaya gelişimiz birkaç yılımızı aldı. Patili evlat sahibi olmak muazzam bir duygu. Bence herkesin yaşaması gerek, ama o sorumluluğu alabilecek herkesin. Öbür türlüsü hem hem hayvancağıza hem de bakana eziyet oluyor. Maddi ve manevi gerçekten çok fazla sorumluluğu var. Gençlerken her şey biraz daha rahat, ama yaşlılıkları her açıdan zorlayıcı oluyor. Yeri geliyor kendi ihtiyacınızı erteliyorsunuz, yeri geliyor plan programınızı değiştiriyorsunuz ya da iptal ediyorsunuz. İşin büyük kısmının size kalacağını düşünürsek, sizin bu işe sıcak bakmıyor olmanız diğer aile fertlerinin ne istediğindense sizin ne istediğiniz daha önemli bence. Ama umarım bir gün o sorumluluğu almaya hazır hissedersiniz kendinizi ve patili evlat sahibi de olursunuz. Gerçekten zor, ama mutluluğu zorluğundan çok çok daha büyük.

Yaratici, yarattigi hicbir canlinin bir yere girisini, baska bir canlinin oradaki mevcudiyetine baglamamistir. Cikin artik bu kafalardan

Şuan ayak ucumda yatak kocamaaaaan bir köpeğimiz var. Ve evimize gelene kdr bende aslaaaaaa dokunamazdim. Şimdi koyun koyunayiz The_Woman

Ya evdeyken gelmezse

Yazan arkadaşlar cok güzel her seyi anlatmislar. Ben bir tatil beldesinde yasayan biri olarak yazıyorum size ; bizim burda sokaklarda hep cins köpekler dolasir. Ve bu köpekler bu sokaklara istanbuldan buraya gelirken özenilerek alinip getirilmis ama sonunda bakmasi zor gelip giderken bırakılmış tatlişlardir. Yasadigim yerin belediyesi, halki cok hayvansever oldugundan bu köpekler ac kalmaz ama birakildiklari icin cok mahsunlar inanin... Hatta bu sekilde yillarini gecirerek sokaklarda yasayan nice cins köpek taniyorum. Dedigim gibi ac kalmiyorlar hatta yanindan gecerken sevilsinler diye göbegini açan nice köpekler var. Bunlari birakanlarin kesinlikle insan olmadigini düşünüyorum. Cocuk oyuncagi degil bu iş. Aldim yapamadim yok!! Cok iyi düşünün. Bizim ev sahibinin köpegi 22 yasinda, cok yaslandi artik zor yürüyor ama halen bebek gibi bakiyorlar, ilgileniyorlar. Örnek olmali bu yeni evcil sahipleneceklere. Ben bunu maddi manevi karsilayamayagim icin almiyorum ama sokak canı besliyorum düzenli olarak burda. Onlar bile öyle baglaniyorlar ki tarifi imkansız duygular yasiyoruz aramizda. Umarim dogru karari verirsiniz

Eve bi geldim kızıma yeni aldığım kışlık pofidik kulaklığı parçalamış sinirim bozuldu ama kendimize kızdım alabileceği yere bıraktığımız için. succulentaski

Pede yaptığında aferin deyin başını okşayıp sevginizi gösterin, hatta sevdiği bir yiyecek varsa onu verin, pedin etrafına yaptığında tepkisiz kalın, böyle böyle etrafına yapmanın kötü olduğunu öğreniyorlar Siz WC'ye evde devam edin, dışarı çıkarmaya vakti olmayan veya olumsuz hava koşullarında dışarı çıkarması problem olan kişilerin evcili wc için dışarıya alıştırması uygun değil, dışarıya bir alışınca evde bir daha asla yapmaz. Benim prenses dışarıya alıştı, çatlayacak da olsa asla evde yapmıyor, yağmur da yağsa kasırga da çıksa dışarı çıkacak. yerim onu beeeeeen heyecanlanıyordur sizi görünce mutluluktan ne yapacağını bilemiyordur. 4 aylıktan itibaren süt dişlerini dökmeye başlıyorlar o yüzden dişleri kaşınır, her yeri kemirmek isteyecektir, bir diş kaşıyıcısı alır onu kemirmesini sağlarsanız masa sandalye bacaklarınız sağlam kalır 6 aylık olana kadar diş değişimi devam edecek, o arada yerlerde pirinç tanesi gibi şeyler görürseniz o sizin kızın dişleridir:)))

Benimkiler de hayvan istiyor, asla bakamam deyip almıyorum bence büyük sorumluluk. Ben size bakamıyorum deyip susturuyorum

Benim öyle inançlarım yok.

Hayvanları çok severim ama köpek büyük cesaret, sorumluluk. Ben alamam, almadım da. Kediciyim ben :) 2 kızım var ellerinizden öper. Üçüncüyü sahiplenebilmenin savaşını veriyorum Erkek arkadaşımın tereddütleri var. İnşallah üçüncü kızıma da kavuşurum yakında

Benim evcil hayvanım yok, sahiplenmek düşündüğüm bir şey de değil en azından şu an. Ama bir hevesle sahiplenilip sonra başkasına verilen, dışarıya bırakılan hayvanlara çok üzülüyorum. Gönülden istemiyorsanız almayın ne olur. Ben beceremedim, uğraşmadım, ağır geldi gibi değişik bahanelerle sahibine alışan hayvan başkasına veriliyor yazık kim bilir ne hissediyorlar, insan çocuğunu zorlansa da kimseye bırakamaz hayvanını da bırakmamalı. İstemiyorsanız, uğraşamazsanız almayın. Bakımı ve sizi bekleyen şeylerle ilgili bilgileri arkadaşlar yazmıştır zaten. Ben bu bakış açısından yazmak istedim sadece.

1 kopek 2 kedi annesiyim. Hayvanlarin tamamini cok seviyorum ama ben baya baya kedi insaniyim. Hem bakimi ve sorumlulugu kopege kiyasla daha az hem de mizac olarak mesafeli canlilari seviyorum. Kopek fazla sahibine bagimli, surekli benimle temas halinde olmak istiyor ve bu beni mental olarak cok yoruyor. 2. Si gezdirmek cok buyuk bir olay benim icin, hastaligi var kar kis kiyameti var, sehir disi var, hepsini organize etmek inanilmaz zor. O sebeple ben kedi diyorum

Hayvanların hepsini çok seviyorum hepsi birer mucize ve çok masum varlıklar fakat evde köpek çok zor. Şahsen müstakil bir evim olsaydı kesinlikle bahçesinde 2-3 köpeğim olurdu ama apartman dairesinde olduğum için minik bir öküz olan kedimle idare ediyorum :d

Kedileri çok severim. Hele yavru kedilere bayılırım. Yolda vs karşıma çıktığında sevesim gelir. Sık sık da sahiplenmeyi düşünmüşümdür. Maddi durumum var, evim müsait. Ama yıllardır sorumluluğunu düşünüp vargeçerim. Çünkü bunun daimi bir sorumluluk olduğunun bilincindeyim. Bir hayvan sahiplendiğiniz zaman ona ömür boyu bakma yükümlülüğünün de altına giriyorsunuz. Sadece sevme dürtünüz geçene kadar bir oyun arkadaşı almıyorsunuz. O nedenle emin olmadan alınmaması gereken bir karar. Bunları neden yazıyorum çünkü ülkemizde özellikle bakması kediye göre daha zor olan köpek sahiplenme söz konusu olduğunda tam da bu oluyor. Bir hevesle köpek sahipleniliyor, bir süre bakılıyor, sonra da işler zorlaşmaya başladığında sokağa bırakılıyor bu hayvanlar. Dikkatinizi çekti mi bilmem, özellikle yazlık beldelerde sokaklarda başıboş gezen bir sürü cins köpek görmek mümkündür. Yazlıktan evlerine dönen ve bu hayvanlara artık bakamayacağını düşünenlerin sokaklara bıraktığı köpeklerdir bunlar. Ve evde bakıma alıştıkları için de kaza, açlık vs gibi türlü eziyete maruz kalırlar. Bu yüzden kararınız ne olursa olsun çok ciddi düşünmeniz gerektiğini düşünüyorum. Ve açıkçası emin değilseniz bence hiç de bu sorumluluğun altına girmemek gerekir. Bir canın sorumluluğu öyle kolaylıkla alınacak bir sorumluluk değil çünkü.

Mune ben de aynı dediğiniz gibi düşündüm küçük ırk 4 kg köpeğimiz. O yüzden evde bir alana yapması daha iyi tuvalet işini. Mesela bugün sağanak yağmur yağıyor nereye nasıl çıkarayım. Ped e alışkın ped nereye koyarsam oraya yapıyor ama pedin yanına yakınına vs de yaptığından sürekli temizliyorum. Köpek dişi ama çok aşırı heyecanlı. Odadan çıkıp 5 dk sonra geri gelsem heyecandan altına kaçırıyor beni sanki ilk kez görüyor gibi

Bir çocuk daha doğururum ama bir köpek sahiplenmem. Öyle büyük sorumluluk. Tek sorun yürüyüşe çıkarmak değil, hatta şu an bu bizim için adla sorun da olmaz. Evlenmeden önce kardeşimle babamızın evinde yaşarken bir golden sahiplendik. Annem babam asla istemediler. Kardeşimle onlardan jabersiz getirdik yavruyu eve. Sonra annem de babam da o kadar bağlandılar ki bir ara babam köpeği bizden çok seviyor diyorduk :) annem ilk hafta ben asla dokunmam diyordu sonra ağzını açıp ilacını vermeye başladı.

Peki madalyonun öteki yüzü nasıl, kattığı bişey varmi. . push ; F

sahiplenmeyin derim butun sorumluluk size kalacak bunu cidden istiyormusunuz

Bu arada site yönetim planına bakın eğer karar varsa sorun olur

Ne kadar sürede alıştınız S Spizella

Oğlun zaten seneye üniversiteye gidecek. Ne yurtta bakabilir köpeğe ne öğrenci evinde. Bence hiç doğru bir zaman değil. Seneye gözden geçirin bu karari^^

Sorumluluğunu kendileri alabilecekse olur ama en sonunda evcil hayvanlarla ilgili işler genelde evin annesine kalır :)

Hayvan bakımı çocuk bakımı gibi. Özverili olmalı. Sorumluluğunu alabilecekseniz deneyin. Hayvanların insana karşı karşılıksız sevgisi var. Kedilerde bile eğer bırakırsanız hayvan deliye dönüyor. Kişiliği değişiyor. Beklenmedik güvenini zedeleyecek bir hareket tüm ilişkinizi değiştiriyor. Kediler bir bakıma bakım kolaylığı daha çok seversiniz. Bağımsız kalabildiklerinden bakımı daha kolay. Eğer yapabilirseniz bir sonraki aşama köpek olur böylece hayvanlar da yalnız kalmaz evde.

Bekar işi de değil aslında, bekar olup bakamayanlar da var, bir evcille yaşamak başka bir canlının her türlü sorumluluğunu almak demek ve sadece sevmek kafi gelmez, her şeyiyle kabullenmeniz hayatınızı evcilinize göre planlamanız gerekiyor, misal tatile giderken biz asla bir yere bırakmak istemiyoruz bizimle gelmesi tercihimiz o yüzden evcil dostu yerler seçmemiz gerekiyor, evcilinizi kendinizden ayrı düşünemiyorsunuz, geldiği günden itibaren ailenin ferdi olarak kabul edilmesi gerekiyor hem evdekiler hem çevreniz bakımından.

Ah simdi gordum zaten kediye karar vermissiniz hayirlisi olsun, sans getirsin

Köpekler yağlı geliyor bana derken, ne demek istediniz? Yanlış anlaşılma olmasın, gerçekten neyi kastettiğinizi anlayamadım ve merak ettim.

Köpekler çok yağlı geliyor bana Bazı cinsleri özellikle Sorumluluğu büyük ama eminim ki bir sahiplenseniz bir süre sonra çok alışırsınız. Size kalmış bir karar ama ben olsam sanırım evim müsaitse isterdim

Benimki 6 yaşındaydı kuş istedi. Mavişi aldık 17 sene bi fiil yem su herseyiyle baktım evladıma. 2 ay önce öldü mavişimiz geçmedi acısı. Misal ben kediciyim çok istiyorum ama ev ortamı müsait değil dışardaki canlarla vakit geçiyorum.

C Clementine_78 yalnızca eşinizin ve oğlunuzun isteğiyle evcil sahiplenilmez, sizin de gönül rahatlığıyla onaylıyor olmanız gerekiyor zira evcil bakımı hele de bir köpekle aynı evi paylaşmak kolay değil. Bir kere sürekli tüy dökeceğinden evin her gün düzenli temizlenmesi gerekiyor, yavruyken sahiplenirseniz WC eğitimi alması gerekiyor, eğitim tamamlanana kadar evin her yerine salıyorlar Wc eğitimi tamamlandı diyelim, tuvalet ihtiyacı için dışarı çıkarılacaksa eve her dönüşünde kişisel temizliğini yapmanız gerekiyor, yağmur çamurda sokakta gezdirince her yeri batacak yine eve dönüşte içeri girmeden kurulamanız çamurdan kirden arındırmanız gerekecek. Evcillerin de hem ilgiye özene hem de maddi olarak yetebilmenize ihtiyacı var, sahiplendim oldu demeyle bitmiyor iş. Hasta oluyorlar hastalıktan bağırsakları veya mideleri bozulabiliyor bu yüzden de istemsiz kusabiliyor veya büyük tuvaletlerini kaçırabiliyorlar. Bir yere gitseniz evde uzun süreli yalnız bırakamazsınız, bunun tatile gitmesi var, bir sebeple şehir dışına çıkması var. Şöyle düşünün bir evcil sahiplenmek, ortalama 15-18 yıl süreyle 3-4 yaşlarında bir çocuğa ebeveynlik yapmak gibidir, maddi manevi her ihtiyacını karşılamak zorundasınız, sahiplendim ama yapamıyorum diye terk etmeye de hakkınız yok çünkü evcillerin duyguları insanlarınkinden farksızdır, terk edildiklerinde psikolojileri bozuluyor, duyguları alt üst olduğundan güvenli bağlanma sorunu yaşıyorlar. Şimdi sizin açınızdan ele alırsak eşiniz tüm gün işte olacak köpek ne olacak? Oğlunuz 3-5 gün ilgilenecek sonra dersleri, okul hayatı, arkadaş çevresi, seneye belki farklı bir şehirde üniversite hayatı derken köpeğin bütün sorumluluğu size yüklenecek, buna tüy olan halıyı, koltukları süpürmek, tuvalet için dışarı çıkarmak, hastalanırsa veterinere götürmek de dahil. Baştan yaparız deyip sonradan yapmadıklarında sizin köpeği istemiyorum deyip barınağa bırakmanız gibi bir şey de söz konusu olamaz çünkü suçlusu köpek değil ki cezası ona kesilsin yazık olur hayvancığa Bizim de evcilimiz var minik bir prenses lakin hepimiz iş bölümü yapıyoruz, ben dışarı çıkardığımda eşim evi silip süpürüyor, eşim köpeğin yemeğini hazırlarken ben tarayıp öz bakımını yapıyorum, kızım yemek ve su kaplarını yıkayıp dolduruyor gibi gibi, ki biz üçümüzde bayıla bayıla bakıyoruz, çocuk gibi bir birimizin kucağında bir birimizin, hasta olup yediklerini çıkardığında veya üstü başı battığında bize külfet gibi görünmüyor. Bir evcille yaşamak için hem evdeki herkesin istiyor olması gerekir hem de evdeki herkesin çok seviyor olması gerekir yoksa hayvanın her yaptığı göze batar

Hiç bilgim olmadığı için merakımdan soruyorum. Köpekleri sabah akşam dışarı çıkarmak gerekiyor onu biliyorum da bu hayvanlar günde sadece 2 defa mı çiş yapıyor? Gün içinde nasıl oluyor bu çiş meselesi? WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Sizin için doğru bir karar olmuş, bakımı köpeğe göre daha kolay, tuvalet eğitim sorunu yok, dışarı çıkarma zorunluluğunuz olmayacak, gerekli aşılarını sağlık kontrollerini yaptırır, kumunu sık sık temizler ve ona uygun mamayla beslerseniz inşaallah kolay kolay da hasta olmaz. Sosyal medya hesabınız varsa, eşiniz veya oğlunuzun hesabı da olabilir yaşadığınız bölgede kedi sahiplendirmek isteyenlerin hesaplarına ulaşabilirsiniz, bu tip ilanları bulmanın en kolay yolu yaşadığınız il veya ilçe ismiyle açılmış hayvanları koruma derneği, hayvanseverler grubu gibi sosyal medya hesaplarını bulmak Veya direkt sokaklara bakın, bir sürü minik kedi oluyor.

Ah bu klavye Çok tatlı geliyor olacaktı Şu özellikle kıvırcık tüyleri olan kahve köpeklere bayılıyorum Arkadaşımızın var köpeği ilk başta bana zor geliyordu Ama alıştıkça o kadar tatlı gelmeye başladı ki Cidden aileden biri gibi oluyor zamanla galiba

Çok titizseniz sakın ama sakın diyorum... Eşimin babasının evinde var, yere salya damlıyor ağzından boyna, bi şey yiyeceksin dibinde biter, çok hareketli oluyorlar sürekli enerjilerini atmaları lazım öyle sokaktakiler gibi gün boyu yatmıyolar yani evde bunalıyor hayvanlar özellikle site içinde dairede falan ses yapcak illa komşularla uğraşması ayrı. Kakasına alışması ayrı, ki bi şeye kızıp küstüklerinde inadına ortalığa da yapabiliyorlar. Ben daha ziyarete gittiğimde tahammül edemiyorum, evde olsa kafayı yerim...

Merhaba arkadaşlar, 20 yıl direndim sma artık diyecek bişey bulamıyorum. Eşim ve 17 yaşındaki oğlum köpek sahiplenmek istiyor. 3+1 evde oturuyoruz site içerisinde. Ben hayvanlara karşı merhametliyim ancak dokunamam. Uğraşacak halim yok diyorum dinletemiyorum artik. Biz bakacağız edeceğiz diyorlar ama biliyorum bana kalır onu dışarı çıkarma işi. Hemde her gün çıkması gerekiyor sanırım köpeklerin Eşim ısrarla zamnla alınacağımı söylüyor. Kendisi bekarken köpeği vardı alışkın. Velhasıl soracağım şu ki varmı köpeği olan arkadaşlar, deneyimlerini tavsiyelerini iletebilirlermi rica etsem. N naz70

Evde en cok temizligi ve isi kim yapiyorsa karar da onun. Cünkü hayvani almak cok kolay, bakimini yapmak zor.

Kedim var, o bile inanılmaz bir yük. Bir can sonuçta, evet canım kadar seviyorum evet o benim pamuğum bir tanem ama alırken bu kadar hayatımı etkileyeceğini düşünmemiştim. Ki bu günde 1 saat ilgilenilse kafi görebilen, tuvaletini kuma yapan, tüm gün uyuyan, sokağa çıkma ihtiyacı olmayan bir hayvan. Maması, veteriner ücretleri, sevgi ihtiyacı, tatillerde seyahatlerde durumu... daha bir sürü şey vardır ve elbette aldık bir sene soruna vazgeçtik olmuyor. Çok hayvan duydum başka sahibe gidince yemekten kesilen depresyona giren... önünüzdeki 20 yılı etkileyecek bir karar. Çocuk doğurmak gibi yani bunları düşününce okeyseniz alabilirsiniz

Spizella, çalışan insanlarsınız o yüzden köpeği her gün düzenli dışarı çıkaramayacağınız için evde tuvaletini tutup dışarıda yapmaya alıştırmayın, büyük ırklar her gün en az 2 defa, küçük ırklar her gün en az 3 defa tuvalet için dışarı çıkmak zorunda, dışarıya alışan köpek evde tuvalet yapmamak için tutar bu da zamanla böbrek sorunlarına neden oluyor, dışarı tuvalet yapma alışkanlığı kazandırmak size uygun bir yöntem değil çünkü hem her gün aynı saatte dışarı çıkaramıyorsunuz hem de hiç dışarı çıkaramadığınız zamanlar oluyormuş. Çalışan kesim olduğunuz için size en uygunu evde ihtiyaç gidermesi, balkona alışmasını istiyorsanız çişini yaptığı yeri temizlemeden evvel tuvalet kağıdına biraz çişinden sürün balkonda yapacağı yere koyun, sizde köpeğinizle birlikte balkona çıkın her yeri özellikle çiş kokusunun olduğu yeri koklamasını sağlayın, dış seslerden korkmaması için aferin bebeğime, aferin kuzum gibi sevgi sözcüklerini yumuşak bir ses tonuyla tekrarlayın, kokunun yakınına bir yere tuvaletini yaparsa hemen başını okşayın aferin deyin, ilk zamanlar balkona sizinle çıkması oraya tuvaletini yapması gerektiğine ikna olana kadar yanında durmanız iyi olur, biraz zorlayıcı bir süreçtir ama henüz bebek olduğundan azıcık üstüne düşerseniz köpek 6 aylık olana kadar WC alışkanlığı oturur eğitimi tamamlanır. Heyecanlandığında altına kaçırması sizi tüm gün görmemesi yüzünden, cinsiyeti erkek mi Genelde erkek köpekler altına kaçırıyor.

Çok tatlılar evet ama bakması zor. Köpek kediye nazaran her gün çıkarılıp gezdirilmeli, ilgilenmeli. Eşiniz çocuğunuz neden bilmiyorum ama heveslik sahiplenecekmiş gibi geliyor bana. Genellikle yapılan en büyük yanlış çocuk için almaları çünkü çocuk belli bir süre sonra sıkılabiliyor, istemiyor ya da o ilgiyi gösteremiyor e ailede ben de bakamam artık deyip başkasına verip, sokağa atabiliyorlar bu çok sık rastlanan bir durum. Ben sahipleniyorsam bi kedi ya da köpeği mutlaka kendimde kesin istemeli ve ilgileneceğimden emin olmalıyım ki ileride çocuğun hevesi kaçsa dahi ben bakarım diyebileyim. İki kedim var bahçemde aslında bahçede çok daha konforlular ama eve de girmek istiyorlar tabi ama bakamam biliyorum. O yüzden siz istemiyorsanız kesinlikle kabul etmeyin. Aynısını şımarık bir kuzenim vardı kız. Annesine yalvardı çok tatlı tüylü yavru bi köpek getirdi sonra attı resmen onu babası köyde dışarıda baktı artık ya resmen içim parçalandı nefret ettim kızdan evlat olsa sevilmez derler ya tam olarak öyle ergen olduğu için asla mantığını kullanmıyor. Her şeyi heveslik yaşıyor. Kızıyorum ama o kadar arsız ki asla utanmıyor. Konuşmuyorum şuan onunla yine köpek sahiplenmiş yersen... İleride onu da atar. Cidden böyleleri çok fazla.