Amin gercekten insanin kendi cani umurunda olmuyor ilk once evladina kosuyor her zaman

Amin insallah sukur ki cok fazla can kaybi yok

Deprem anında akli gitmeyen mi var.. Geceleri Uyuyamiyirum anneme geldim burda daha beter uyuyamadım. Sallanırken beşikten bebeğimi alamadım hic bir şey yapamadim yatak odasında dolap3sabit ama üzerime devrilecek sandım. Burda ölürüz çıkamayiz diye düşündüm. Şiddeti daah da artacak vs vs aklima o an neler geldi neler. Biraz da bağırmışım bebeğim ağlamaya başladı o an soğukkanlı olmak lazım ama maalesef olamıyorum ben. O an şu an sallaniyiruz bitecek aşağıya ineceğiz diye duusnemiyrum sallantı artacak bina yıkılacak belki enkaz altında kalacağım bebeğimle diye dusunuyirum aşırı panik korku vs hala daha var nasıl geçecek bu psikoloji. Manolya-- Popüler

Deprem psikolojisi çok zor gerçekten. Geçen sene bulunduğum şehirde sallanmıştık bizde. 7. Kattayız, yüksek katta sallantı daha fazla hissediliyor bir de. 7-10 sn falan sürdü ama bir de bana sorun ömrümden ömür gitti resmen Duvara bakıyorum, sallandığını gördükçe dur artık diye bağırıyorum kendi kendime Allah beterinden korusun. Allah bütün çocukları anne babalarına bağışlasın D

Mutfağımın fotoğrafını atsam korkarsınız.. 3 kasem ve 4 büyük tabağım dışında hiç bir cam ve porselenim kalmadı. Hepsinin kırılma sesini bir düşünün deprem anında. Çok şiddetliydi, aç kapa musluğumuz açıldı sallantıdan. Öyle kuvvetli idi.. Ölüm olmadığı için hafif sanıldı bence. Genel gördüğüm bu. Ama Düzce depreme beklediğimden çok hazırmış, başka bir şehirde bu yaşansaydı sonuç çok farklı olurdu. Ama Düzce'de de 10 sn daha sürseydi çok yıkılan ev olurdu...

99da da vardı bahsettiğiniz ışık. Bilimsel bir açıklaması vardı ama birebir anlatabilecek kapasitede değilim, yanlış bilgi vermeyeyim şimdi. Çok çok geçmiş olsun, yürek ferahlığı dilerim size...

Çok geçmiş olsun

Bizi öldüren deprem degil binalar. Gercekten diger bazi deprem ulkeleri gibi depreme dayanikli evlerde yasiyor olsaydik bu psikolojiyi coktan yenmiz olurduk. Umarim bir daha yasanmaz. Cok geçmiş olsun hepimize.

Bana kimse inanmiyor ama isik vardi kamera kayitlarinda da gozukuyor sanirim bu simsek cakmasi gibi depremin enerjisiyle ilgili bir sey nasil gokyuzunde simsek cakiyor bu da onunla ayni mantik ruhani bir sey aramiyorum ona ragmen yoktu isik diyorlar gordugum neydi o zaman deprem aninda hemen isiklar gitti zaten

Düşünceleriniz normal hiç kimse Kolay kolay atamaz üstünden. Ama her an bişey olacakmış gibi yaşamakta psikolojiniz için hiç iyi değil. Başka yerde bişey olmaz yemek yerken boğazımıza bişey takılır ölürüz misal. Hayatın akışı bu

Geçmiş olsun tekrardan Evet alışmamız lazım Keşke binalarımız dayanıklı olsa

Geçmiş olsun yeni olduğu için bu hisleriniz normal Ben de en ufak sesde tedirgin oluyorum Avize bu depremden önce de 5,8 lik istanbul depremine dayanıyor kontrol ediyorum 25, kattayım zaten bina çökse enkazını kaldırmak iki ay sürebılır Depremde yerımden kalkamadım kusasım geldi Eşim koşarak oğlumun odasına gitti Yapabıleceğiniz bişey yok insanız sonuçta Allah hepimizi beterinden korusun

Psikolojik olarak gerçekten çok kötü. Bende deprem anında kızımı tuttum sadece. İnsanın o panikle aklına başka şey gelmiyor. Eyvah dedim galiba bu büyük İstanbul depremi. Sabaha felaket haberlerini alacağız diye düşündüm. Allaha çok dua ettim Allahım oradaki insanları sen koru diye. Biz Ankara'da çok yoğun hissettik. Merkez üssü daha korkunçtur eminim. Bir anlık bebeğinizi görememiş olmanız normal, üzülmeyin lütfen. Hepimiz biliyoruz ki ilk çocuklarımızı koruma çabasına giriyoruz. Elimizden geleni yapıp Allaha sığınıyoruz. Dilerim psikolojik olarak kendinizi bir an önce toparlarsınız. . push ; Smyra32

Keske binalar karton kutu gibi esimin teyzesi sifir binaya cikti 7 ay once dün yikim karari cikmis binaya ustelik 5.9 siddeti yani 7.2 falan olsa kimse sag cikamazdi demek ki

O ışığı ben kamera görüntüsünde gördüm deprem anında Ya odanın kapısını açtım ondan ışık prladı bilemedim ya da dışardan ışık geldi U umran80

Depremi yerinde yaşadım. Sadece bebeğimin üstüne kapanabildim. Burdan sağ çıkamayız diye düşündüm. Şu anda da uykularım delik deşik

Oyle japonyada 8 siddetinde deprem oluyor adamlar yagmur yagmis kadar dogal davranip tepki bile vermiyorlar biz ise ufak depremde dagildik

99 da 6 yasindaydim ben cocuk konumunda olan ben oldugum icin direkt anneme sariliyordum babama sariliyordum ama simdi anne olan benim onun sorumlulugu daha baska insan kendi canindan degil evladinin canindan korkuyor defne-28

Helal olsun ne guzel egitmisler evlatlarini bilincli hareket etmeliyiz boyle. Bugun cok daha iyiyim sabah tekrar oldu sakinligimi korudum uzerine dusunmezsem daha iyi hissediyorum

En dogrusunu yapmissiniz hepimiz boyle bilincli olsak hic can kaybi olmaz aslinda

Dolaplarimiz hep sabit ama esim diyor ki duvarla birlikte dolap uzerime geldi amin Allah beterinden korusun 99 daki gibi cok can kaybi olmadi sukur

2 gün önceki deprem malumunuz uykuda yakalandık deprem anında aklım başımdan gitti. Yastıgımın altındaki gözlüğümü bulamadim yanımda yatan kızımı göremedim gözlerim bozuk ameliyat falan gecirdim evet ama sanki o an gözlerime perde indi hic bir sey görmedim gördüğüm tek şey balkonda parildayan ışıktı yanımdaki kızımı dahi göremedim esim cocukla rahat edeyim diye yatak odasında yatıyordu dolap üzerine yıkılacakmıs neredeyse zar zor yanımiza geldi gözlüğümü bulduk da çıktık evden soruyorum parlayan bir ısik gördün mü diye yok zifiri karanlikti ne ısıgı dedi. Stresten o gün reglim bitip dus almısken tekrar regl oldum kizimi göremedim diye hala vicdan azabi cekiyorum tam dibimize tv devrildi parcalandi cocugun uzerine gelse kendimi hic affetmezdim 2 buyuk depremi yasamis insanim ilk degil aslinda hala kendime gelemiyorum eve geldik az once esimle 2 gundur annemdeydik nasil alisacagim surekli avizelere bakiyorum? Evde catlak bile olusmamis bir tabak dahi kirilmamis cok sukur evsiz kalan insanlar var biz epey sansliyiz aslinda siz hissettiniz mi nasil sakinlestiniz? Bence 5.9 degildi bu ayni 99 dakiler gibiydi zaten benim aklima direkt bahsedilen marmara depremi oldugu geldi iste dedim oldu deprem ev ustumuze yikilacak bitti buraya kadarmis 2 katli binada böyle korktuysak apartmandakiler ne yapti kizimi her c. tesi oyun grubuna goturuyordum 3. katta oyun grubu artik goturmeyecegim cocuk yanimdan ayrilsa nefesim kesiliyor karnima geri sokasim geliyor yemin ederim. Pazartesi isbasi yapacagim bakiciya nasil birakacagim konusunda hic bir fikrim yok oysa ki yeni alismistim benden ayri kalmasina

Geçmiş olsun. Çocuklar... Bütün annelerin en korktuğu hassas nokta. Birden fazla çocuğunuz varsa ve hele ki odaları da ayriysa hangisine gideceksiniz. Nereye kosacaksiniz... Annelik zor... Lakin onları bizden de öte düşünen Yaradanları var. Ona inanın, güvenin. Teslim olun. Ne yazildiysa onu görüyor, göreceğiz. Tedbirleri alalım, takdir Allah'tan. ... Mesela, Bakın yaninizda olmasına rağmen bir an göz probleminizden dolayı yanınızdaki çocuğunuzu görememissiniz. Yani yanınızda bile olsa faydaniz olmayabilir. 24 saat yanında durursunuz, bir lavabo ihtiyacınız sırasında olur olacak olan. Bütün gün ayrı olursunuz yanına gittiğinizde olur olacak olan. Ne yazildiysa o. Bütün günümüzü dip dibe geçirmek imkansız... Ne zaman ne olacağı ne yaşanacağı belirsiz. Saati tarihi yok. En sevdigimizle de en nefret ettiğimizle de denk gelebiliriz böylesi felaketlere... O yüzden her şey nasip. Allah'ım herkesi esirgesin korusun. Hepimizin yavrusu var. Hepimiz birilerinin yavrusuyuz.

Amin insallah bugun cok daha iyiyim bu sabah yine 5 e yakin siddette bir deprem oldu sakinligimi korudum bagirmadim en azindan sakince gecmesini bekledim yavas yavas alisacagiz yapacak bir sey yok bu da yagmur gibi gok gurultusu gibi bir doğa olayi sonucta boyle telkin ediyorum kendimi

Çok çok geçmiş olsun benim uykum ağır duymadım doğumdan beri deprem aklımda sürekli lambalara bakıyorum anne olunca insan öyle oluyor korkmam çok normal Allah bir daha göstermesin inşallah Z Zahmet

Cok sagolun yavas yabas gececek insallah korkularimiz da

kişilikle ilgili sanırım. soğuk insanlar değiliz. her konuda fevri davranıp alevleniyoruz. korkular şiddetli, sevinçler şiddetli. millet olarak herşeyde coşkulu yaşıyoruz. biz merkez üstüne çok yakın değildik, algılayamadım. oğlumda hastaydı titriyor sandım. meğer deprem oluyormuş. Manolya-- Popüler

Gecmis olsun. Oncelikle devrilecek esyalari duvara sabitlemenizi oneriyorum. Olabilir insanlik hali o anki panikle gorememissinizdir kendinizi uzmeyin. Rabbim daha buyuk felaketler yasatmasin insAllah.

Şiddetli depremlerde ışık olur fay hattında sıkışan enerjinin ışığıymış. Eşim de görmüş evin içine yansıması düşmüştür

Ben 2 depremi cocukken yasadim bu 3. oldu insan buyuyunca daha baska dusunuyormus onda anne diye boynuna atladim annemin bunda anne olan bendim bie anne olarak depreme yakalanmak daha buyuk bir sorumluluk

Öncelikle hepimize geçmiş olsun.. Çok çok çok kötü bir geceydi. Düzce Merkezdeyiz, tayin nedeni ile geleli 1 yıl oldu.. Hiç beklemediğimiz, ummadığımız bir anda oldu.. Uykuda yakalanmak çok kötüydü, zaten gözümüzü açıp deprem olduğunu algılamamız 3-4 saniye sürdü. Ve en hızlı olduğu anında bulduk kendimizi. Oğlum 3 yaşında, odasını 3 gün önce ayırmıştık.. Eşime ismi ile seslenip '... çocuk, ... çocuk' dedim ama yataktan kalkılmıyor. Böyle bir ileri geri gitme olamaz, o duvarlar gözümün önünde 10 m geldi 10 m gitti. Yataktan kalkmak için sol omzumun üzerinde doğrulup itiyorum asla kalkılmıyor. Deprem önce bizi ayak ucumuza doğru salladı, sonra da olduğumuz yerde zıplattı. zıplatmanın akabinde hemen ayaklandık ama yatak odasında her şey birbirine girmişti ve odadan o sallantıda çıkarken 2 tane eşime vurup itmişim.. Eşya sandım sanırım, karartma perdelerimiz vardı. İçerisi zift gibi karanlık. Işık görmedim ama görenler olmuş. Oğlumun odasına girdiğimde artık o kadar yürüyemiyordum ki bina çöktü sandım, o yerimizde silkme esnasında herhalde 1 ve 2. katın üzerindeyiz şuan çöktük sandım. Kendimi oğlumun üzerine attım, yere düştüm ama elim poposundan yakaladı şükür.. O esnada yüzümü vurmuşum ve kesmişim hatta.. Duvarlara çarptığım için vücudumda morluklar da var. Şükür ciddi bir şey değil hiçbiri.. Ama çok çok zor bir geceydi. Üzerine tam alışacağız derken dünkü 4.6 lık deprem de tuz biber oldu. Deprem sabahı 5'te işe çağırıldım ve ondan beri de her gün 8.30-1 şeklinde çalışıyoruz.. Oğlumun okulu kapalı, o da yarım gün benimle yarım gün eşimle duruyor.. Ailemiz, akrabamız evine gidebileceğimiz pek kimse de yok.. Bir kaç arkadaşımız dışında.. 1 gece hariç hep evde yattık mecburen. Bilmiyorum geçecek mi ama, delip de geçecek orası kesin ((

büyük korkumdur çocuklarımı alamamak falan 99 depremini yaşamış İstanbul' da yaşayan biriyim çocuklarımız ve bizler Allah' a emanetiz Allah ım korusun inşallah çok çok geçmiş olsun tugcemma Ege ❤ Anneler