Dünyayı iyilik kurtaracak ve bir insanı sevmekle başlayacak herşey

Gece gündüz pek farketmiyo benim için. Uyku yok ama zaman da yok buna rağmen..

Ortaya karışık..

Dışarıdaki yağmuru seyrediyorum, bir elimde türk kahvesi bir elimde sigara... Hakan Günday'ın kitabından bir alıntı geliyor aklıma: "... ve kafam il olma izni alabilecek kadar kalabalıktı." Keşkelerim çok fazla, pişmanlıklarım da. Zorunlu verdiğim kararlar var, kalbim vicdanımı sızlatıyor. Kazanmadım da kaybetmedim de. Tek başıma kaldım sadece. "Bazen kaybetmek kazanmaktan daha önemlidir. O kadar umurunda olmaz ki kazanmak; kendi piyonlarını devirir kalkarsın oyundan..." Siz bu gece nasılsınız?

Bırak dağınık kalsın

Boşver :)