buarada sana bir olay anlatıyım evli çift kocasına güveniyor kadın adam ark. larla şehir dışına gitmeyi düşünüyoruz şu şehir dışındaki ark. da gelecek diyor... kadın inanıyor gönderiyor... sonra kocasına birşey sormak için arıyor... kadın kocasını aramış tel kapalı ark. ını arıyor eşinin yanına gidiyorum dediği ark. ını o da şehir dışında neyse evet yanımda uyuyor domuz gibi duymadık tel. i diyor... ama bir bakıyor eşinin kalcam dediği ark. ı o deil komşusunu aramış yanlış numara çevirmiş... şehir dışındaki deil şehir içindeki ark. ını aramış sonra şehir dışındaki ark. ını arıyor hiç merak etme yenge horul horul uyuyor diyor... kadın gelince soruyor eşine neredeydin kafaları çektik sızmışım yoksa senin tel. ini açmazmıyım cnm diyor yeminler ediyor... sonra kadın adamın yanında aradığı ark. larını arıyor hala gelmedi ne zaman çıktı diye yenge uyuyakalmışız hayvanı hemen gönderiyorum üzmesine izin verirmiyim sen bana güven hemen gönderiyorum diyorlar sonra eşinin tel. i çalıyor tek tek arıyorlar sonunda olm hangi cehennemdeysen karın ikide bir arıyor diyorlar sonra kadın gidiyor direkt isim veriyor şunlara gitcem orada kalcaz diye adam aradan birkaç saat geçince sonra ark. ını arıyor kadın daha gelmedi şimdi gelir diyor... kadınlarda yalan söyleme kabiliyeti erkeklerdeki kadar gelişmemişdir cnm bu yüzden kıvırmak isteseler dahi pek beceremiyoruz... herkes biz deil ama yinandyang

ben nerede oturulacağının işe bağlı olduğunu düşünüyorum curiouss

Hiç aksamayan, yön değiştimeyen bir hikaye.. -Önce aşık olunuyor, sonra kız erkeğin ailesiyle tanışıyor Samimiyet ilerledikçe ilerliyor.. Muhabbet, yemek-içmek. Ve yine sonra kültür farkı çıkıyor ortaya. Sonra olmaması gereken bu samimiyet ilerledikçe yerini eleştirisel bakışlara bırakıyor. Evlilik yaklaşmaya başlayıncada erkeğin ailesine karşı sonsuz tepki oluşuyor, sevdiği ile ailesi arasında ki bağ zayıflatılmaya başlatılıyor. Sizin tabirinize göre kendi ailesini devreye sokup sevdiğini ezme düşüncesine bürünülüyor. Yorum yok.

kultur ve anlayis farkliliklarini anlatmak icin memleketlerden bahsetmis bence arkadasimiz, yoksa herhangi bir memleketi zan altinda birakmak gibi bi amaci yok cok belli ki. emek verilmis iliskilerin aileler sabebiyle yipranmasi cok uzucu, bence cok cozumsuz problemler degil sizinkiler, yerinizde olsam sevdigim insani bu sebeplerle terkezmezdim. ailesel ciddi uyumsuzluklar ve cozulmeyecek problemler oldugunda, o iliskiden tat alinmayacagi kanisindayim aslinda, ama sizinki cok buyuk sikintilar degil ki? yeni nisanlanmis ve etrafindaki pek cok arkadasi evlenen/evlenme surecinde olan bi insan olarak sunu rahatlikla soyleyebilirim ki, herkes ama heeerrkes bu tarz "aile mudahalesinden kaynakli" anlasmazliklar yasiyor. aileler nedense, genclerin kendileri icin iy \i ve dogru olani kestiremeyecegini dusundugunden, her seye mudahale etme ihtiyaci hissediyolar, bu da taraflari bi hayli geriyor. onemli olan, bu surecte ofke kontrolu yapabilmek, mutlaka cozumu vardir diye dusunerek en insancil cozumu bulabilmek, erkek arkadasin, ailesi ve ailen arasinda dengeleri bozmamak icin biraz yipranmayi goze alabilmek ve bu gecis evresini basariyla tamamlayabilmek. bunu basarabilirsen, sonrasinda basetmek daha kolay olabilir, sonucta herkesin bi hayati var ve bu kosturmacanin icinde dikkatin onun ailesinden baska seylere yonelecektir muhtemelen. ne yazik ki sana cok is dusuyor, dengelerin bozulmasi da kurulmasi da sana bagli. umarim kendin icin en iyisine karar verirsin, hakkinda hayirlisi olsun. E

Lütfen kararlar almadan önce annenle konuş, herşeyi anlat. Lütfen. Emin ol o senin göremediklerini görecek ve sana bütün iyi duygularıyla akıl verecek. anne babaların dediği hep çıkıyor hep. bir kere de yanılsınlar yaaa! ama emin ol ne derlerse çıkıyor. toz pembe hayaller kurma arkadaşım. dikkatli karar ver. 1Sen

bak güzelim bence erkek ark. ını çok sevdiğinden gözün kapalı herşeyine inanmış ve hiçbirşeyde birşey aramamışın ama aynı eve girmenle ailesiyle dank etmiş sende birşeyler ki iyi olmuş sevgilinin ileride birşey olduğunda senin yanında olacağını düşünmüyorum daha şimdiden böyle şeyleri söyleyebiliyorsa buarada annenin dediği doğru şeyi keşke baştan yapsaydın ailesiyle tanışman iyi birşey değil aslında daha seni elinde oynatabilme güdüsü varıyorlar ayrıca herkese haber vermiş gibi sanki demişsin cnm sen ilk tanışma için gideceğinde çocuk annesine söylediği gibi o herkese söylemiştir... yoksa sürekli kapıdan bakıp gidilmez... ki onların yöresinde böyle şeyler tuhaf bir heyecan sayıldığı için annesi bizzat herkese söylemiştir eğer vazgeçebiliyorsan erkek ark. ına rest çek ve yha uzak otururuz ya da evlenmeyiz de... ayrıca annesinin söylediği isimleri beğenmişsindir inş. çünkü ileride çocuğuna o isimler muhakkak konacak okumuş olmasına rağmen bizim adetlerimize göre yakın oturmamız gerekiyor diyorsa eşin dede ismi onlarda es geçilmez ve kaynananın kaynansı hayattaysa o da ismimi koyacaksınız derse muhakkak konur... yoksa kaynanan bnm adımı koyacağız derse de o konur... cnm kısacası kültür farklılığı muhakkak olacak ve annesinin sen onlara gittiğinde söyledikleri şeyler herneyse onlarda olacak... zaten sevgilinde adetlerine bağlı biri... belli... curiouss

erkek arkadaşının hali hazırda bir işi var ve sen daha öğrencisin. erkek arkadaşın işini bırakıp senin olduğun yerde işe mi girecek. bu konuda yanılırsın canım. ya senin olduğun yerde isteiğdi imkanlarda iş olmazsa. istediği maaşı alamazsa. asıl sorunlar oarada başlayacak. sen erkek arkadaşının orda iş bulman daha mantıklı bak benim tanıdığım bir aile vardı. kızını n, işanladılar. damadın büyük şehirde çok iyi bir işi vardı ama aile kızları yanında olsun istediler. düğünden sonra kızlarını yanlarına getirdiler. damada iş buldular ama damat işte başarılı olamadı. sürekli başka işlere girdi. maddi olarak kızın ailesi sürekli destek olmak zorunda kaldı. huzursuzluklar başladı ve en sonunda damat geldiği şehre döndü. arkadaşının işi iyiyse kesinlikle değiştirmesini isteme

ah canım ah.. bir annenin oğlunun kız arkadaşına, oğluma iyi bakacağına inanıyorum demesinde ne gibi bir artniyet olabilir? benim k. validemin dediği gibi, "sen de hiç bilmezsin bizim yemekleri, bize gidip geldikçe yer ne yapalım, bi çeşit yemeği zor bulur artık" dese sen de ona "ben zaten çalışıcam, ne yemeği, yapsın yesin" derdin herhalde bu bakış açısıyla.. ne derlerse desinler... neden bu kadar önemli ki? ben gayet iyi bir mesleğe ve işe sahibim. gelecek vadediyorum ama eşimle meslektaş değilim.. bu yüzden eşimin bütün sülalesi yadırgadı.. ve tanıştığım herkes eşimi bana övdü övdü övdü.. en sonunda dayanamadım, ama gülerek "e sizin gördüğünüzü ben de görüyorum ki onunla evlenmek istiyorum" dedim.. "demek ki o da bende görmüş benimle evlenmek istiyor." ondan sonra bir daha söyleyen olmadı.. sen çok gardını almış gibi geldin bana.. çocuğa isim, oturulacak yer filan bunlar için daha erken.. sen işine gir önce bakalım.. herşeyin hayırlısı..

bir egeli ve bir antep gelini olarak yorum yapmadan geçemeyeceğim. 3 aylık evliyim ancak eşimi 11 yıldır ailesini 5 yıldır tanıyorum. ilk başlarda aynen dediğin sıkıntıları endişeleri bende yaşadım. çok korktum ayrılmak istedim ama şimdi devam ederek hayatımın en doğru kararını verdiğimi düşünüyorum. evet kayınvalidemle hayata bakışımız, zevklerimiz, tarzlarımız herşeyimiz çok çok farklı. ama öyle güzel bir uyum ve anlayış yakaldık ki herşey çok güzel. kayınvalidem istemediğim hiç bir şeyi yapmam için bana diretmez. sen bilirsin kızım siz nasıl rahat etcekseniz öyle yapın der. kayınpederim geçen yıl vefat etti. kayınvalidem yalnız yaşıyor ama ev için bir kere bile bana yakın olun demedi senin için neresi rahatsa oraya bakın dedi. ama ben yanımda eşim bile yokken kendi başıma beğendiğim evi tuttum ve kayınvalideme yakın. hiç pişman değilim çünkü 3 aydır evime sadece 2 kere geldi. ben yalnızım bana gelin bile demez yemek yapar eşime gel al evde yiyin rainbow çalışıyor kızı uğraştırma der. ben kendi isteğimle ona giderim ve çok mutlu olurum çünkü deli divane olur elime bir iş vermez sen çalışıyosun dinlen der ve herkesin yanında hayatta bir oğlum var birde gelinim var ben onlara iyi bakcam ki mutluluklarıyla mutlu olayım der. Antepe gittiğimizde de çok mutlu oldum. insanlar çok misafirperver. herkes beni çok iyi ağırladı. bir antep geliniyim ama vejeteryanım kimse beni yadırgamadı kayınvalidem saolsun etsiz bişiler mutlaka bulur bana. bana hediye alır ama diyelim ki beğenmedim olsun kızım şurdan aldım git değiştir ben bilmem zaten gençlerin ne beğeneceğini sen kendine göre takıl der. hatta eşim uzun boyluyum çok dikkat çekiyor diye kısa etek, elbise giymeme her zaman izin vermez arada bir giy der. ama kayınvalidem karışma kıza ne güzel boyu var yakışıyor gençken giysin hiç bir şeyi içinde bırakma der. yani sonuç olarak şunu söyleyim kültür farklılığı elbette ki önemli ama aranızda anlayışı yakaladığınız sürece iki tarafta çok mutlu olur önemli olan iyi insanlarla karşılaşmak. umarım seninde karşındakiler böyle insanlardır sevdiğin adamla mutlu olursun.

memleketi zan altında bıraktığını düşünmedim ben de ama önyargılı olduğunu düşünüyorum.. verdiğim örneklerle de bu önyargıların gereksiz olduğunu ifade etmeye çalıştım.. annem ve teyzem bile öyle farklılar ki gelinlerine karşı.. nişanlıyken o kadar gerilmiştim ki, düğünden sonra mümkünse birkaç ay görmiyim diyordum eşimin ailesini. Evlilik öncesi oluyor böyle gerilimler. Ve her Türk kadının içinde kaynana geni olduğundan az biraz karışmalar, gereksiz fiklir beyan etmeler, senin fikrini küçümsemeler, bazen bencilce kendi isteklerini dayatmalar... bunlar oluyor.. mesele bunlara kulaklarını tıkayıp yola devam edebilmekte.. eğer çok büyük bir sıkıntı yoksa, sen de önyargılarından kurtulmak istiyorsan ve kalbinde iyiniyetini koruyorsan yoluna giriyor her şey.. kültür farkı.. tamam, kabul, oluyor. eşimle benim aramda da çok farklılıklar var bu farklılığı zenginliğe çevirmek sizin elinizde. aşılması imkansız şeyler olsa herkes kendi köyünden evlenirdi sanırım.. nihayetinde evlenmek ellere karışmaktır.. akraba evliliği bile olsa.. ve evlilik siyasettir.. idare etmeyi bilmek gerekir.. üniversite okumuş, master yapan birisi için 23 yaşında evlilik bana kalırsa erken.. işte tam da bu yüzden sevgiline "anneni sevmiyorum" deme toyluğunu göstermişsin.. ve sevgilinin ailesiyle tanışmakla hata etmişsin malesef. bunun için en ideal zaman istemeye gelmeden birkaç hafta öncesidir en çok en çok.. G

Ebru abla ben öğrenciliğim boyunca ailesiyle muhabbetimi kesmedim, komşular, hısımlar akrabalar, her seferinde gittiğimde evde bir görücüye çıkıyormuşum havası vardı. Ben gidip gelmelerde sınırı koyamadım ne yazıkki ve her gittiğimde orada erkek arkadaşımı, ailesini övmeler anlatmalar filan oldu. Açıkçası ben zaten erkek arkadaşımı uzun zamandır tanıyorum, onlara beni yada ailemi anlatacak kimse yoktu ve bana bu şekilde alttan alta mesaj verdiklerini düşünmeye başladım ve doğal olarak kendimi yabancı hissetmeye başladım.. ama ben bunları ailemle paylaşamadığım için kafamda biriktirdim hep. annesiyle gerçekten de iyi anlaşıyorduk, erkek arkadaşım imrenerek bakıyordu diyebilirim ama bahsettiğim olaylar sonrasında mesela onlardayken elim boş durmaz pek, yemeklerini öğrenmeye çalışırım vs. bir keresinde en basitinden, meyve filan hazırlarken, annesi öylesine söyledi ama beni farklı düşüncelere gark etti, evlendiğinizde oğluma çok iyi bakacağından şüphem yok diye, ama sanki oğullarına bakacak birini arıyorlarmış insan muamelesi yaptı gibi geldi, ben annem-babaannem arasında da zamanında bu tür konuşmalar geçtiğini annemle muhabbetlerimizle çokça duydum, annem eğitimci olmasına ve ikili ilişkilerinin iyi olmasına rağmen bu tür sorunlar yaşamış zamanında. keza çevremizde de böyle kaynanalar var, görüyorum, benim hayalimde gelinle kaynananın aralarının ne kadar iyi olsa bile birbirlerine uzak yaşamalarını savunuyorum. Ama bunları konuşmak için erken diye düşünüyorum işte, çünkü derdimi payleşırken de yazdığım gibi erkek arkadaşım kültürü öne sürüyor, istanbulda yaşamak istiyor. bunların kız isteme zamanında benim annem babam tarafından aileye dile getirilmesini doğru buluyorum, bilmiyormuyum bu konuda yanılıyor muyum. Çünkü bizim aramızda söz yok nişan yok ciddi hiçbirşey yokken sevgilimin annesi bana gelecekte çocugumun ismini beyan ediyor, nerede oturacağıma falan karar vermeye çalışılıyorsa ileride daha nelere karışmazki şeklinde gözümü korkutuyor, erkek arkadaşım da bunları bana şöyle yapmazsak ayıp olmaz mı diyerek kendimi deplasmanda hissetmemi sağlıyor. Halbuki ben daha kolay yaşam süreceğimiz, daha kolay para biriktirebileceğimiz, ilerde çocugun güvenle yetişmesi için gerekli ortamın neresi olduğu konusunda sevgilime çok şey anlatmama rağmen beni haklı da bulmasına rağmen ille de çocukluğumun geçtiği semt diye diretiyor. Sanırım çevresinnden kopmak istemiyor. Ben aslında hep en mükemmel anı bekledim ailemle tanıştırmak için, ailelerin birbiriyle çok iyi anlaşmasını hani biz arada olmasak bile birbirleriyle dostluk kurmasını istiyorum ama körü körüne inat olacak gibi geliyor bana moralim bozuluyor. Hem de şuara düşüneceğim okul durumu ile ilgili, işle ilgili ve bu konularla ilgili o kadar çok şey varki, içimdeki hüzün tüm diğerlerinden verim almama engel oluyor. Annemle de bu şekilde sorunlar içerisindeyken tanıştırmak istemiyordum yani. Ama ben üstesinden gelemiyorum, ilişkileri kadın düzenler deniyor ama sevdiğim adam bana çok yardımcı olmuyor bu konuda ve kendi bildiğini diretiyor, yani okumuş ta olsak aynı durum ne yazıkki. Ben de en azından anneme anlatırsam annem çocugun kulağını çeker mi acaba, hani şu konuda yanlış düşünüyorsunuz der mi acaba diye ezme olarak nitelendirdim, keza bugüne kadar ben ve onlar vardı. şimdi en azından yalnız olmadığımı anlasın istiyorum. Böyle ablacım, çok uzun yazıyorum biliyorum ama işte derdimi kimseye anlatamıyorum, annemle aklınıza gelebilecek her konuda konuşmamıza rağmen ben bu konularda tutukluk yaşıyorum malesef. Ama çözüm annemle konuşmak tabiiki bundan eminim. Derdimi dinlediğiniz için teşekkür ederim.

Eğer seni mutlu edıcegıne ınanıyorsan ve artık evlenıcek dereceye geldiyse aşkın sevgin tabıkı en kısa zamanda ailenle tanıştır derim... Yaşın da sanırım buna müsayit egıtım hayatnıda tamamlamış erkek arkadasın. Evet gecmıste bı takım sıkıntılarınız olmuş ama boşver hersey duzelır gelecege ya mutsuz olursam ya keske dersem dıye bakmamalısın bu sekılde ön yargıyla gıdersen sureklı problem doğurabılırsın... Nerde oturacagın konusunda guzel guzel konuş olmadı ev satmıslar farklı bır yerden alsınlar sıze evi... Kayınvalıdenle umarım aradakı buzlar erir çok ta buyuk bı sıkıntı görmuyorum aranızda. Herşey gönlünce olsun cnm.. E EBRU 72

ben onun ailesine yakın oturursan üzülecegini düsünüyorum nedense, Cünkü annesinin yaptıgı davranıslar tuhaf geldi bence hiç vakit kaybetmeden herseyi en dogru sekilde annene anlatmalısın ve o sekilde tanıstırmalısın ön yargı olacak diye korkuyosun ama kimsenin verdigi düsünce annenin nasihatına benzemez ve kimse seni annen kadar düsünemez. yinandyang

Ben de öyle düşünüyorum ama sevgilim istanbulda çalışıyor zaten, ben de daha öğrenciyim, ama staj dönemlerimde çok iyi bir firmada iyi işler yaptığım için hala oradaki çalışanlarla iletişim halindeyim ve büyük ihtimalle de orada işe gireceğim. Ama işte benim çalışacağım yer İstanbulda değil. . push ; yinandyang

canım bence çok büyütülecek bir sorun yok ortada. bu tarz farklılıklar hemen hemen bütün ailelerde yaşanıyor. yetişme şekli, yaşam koşulları bunları etkilyen faktörler. erkek arkadaşınla kişisel sorunlarınız yoksa ve onu gerçekten sevdiğine inanıyorsan ailesine karşı toleranslı olmaya çalış, sevmeye çaılş hepsini. herkesin kötü yönleri mutlaka vardır. hatta sende de onlara tuhaf gelen şeyler vardır. onların açısından da bakmaya çalış. en ufak sorunları büyütme kendi içinde. kültür farklılığı olmayan bir aile de olsaydı karşında onlarla da farklı sorunlar yaşayabilirdin. bu sadece kültür farklılığından kaynaklanmıyor bence. anlayışlı olmak lazım. sen de anlaışlısın bence ama biraz kafana takıyor gibisin. başta böyle şeyleri sorun edersen ileride daha büyük sounlar yaşanabilir bana kalırsa. annesini sevmediğini de söyleme bence erkek arkadaşına. o sana aynı cümleyi kursa incinebilirdin. tabii ki kise kimseyi sevmek zorunda değil ve bunu söylemen de anlayışla karşlanailecek bir şey ama yine de kırıcı olabilir. neticede annesinden bahsediyorsun ona. ayrıca tatilde yaşadıklarından da emin ol. evet erkekler kdi aralarında yaşamadıkları şeyleri yaşamış gibi anlatmayı çok severler. bir anlamıyla da erkekliği kanıtlama gibidir bu. amam emin olmanı tavsiye ederim.

cnm bir kere bence fazla abartıyorsun bunlar asılmayacak sorunla değil. sana ne söylerlerse karsılığını verirsin. erkek arkadasında eğriyi doğruyu kendi gördün. bu gibi sebeplerden ayrılmayı beceriyorsan bence evlenme derim. sen mücadele etmeden gemileri yakmışsın

Bende trakyalıyım hemen hemen aynı seyleri yasıyoruz desem? Bg. göcmeniyiz ve annem, babam hep kendi cevremizden biriyle yuva kurmamı istiyor.. İstiyor dedigim, sen gene iyi cesaret edip acılmıssın babana benim babam bu konularda serttir cocuklugumdan beri, erken evlenenlerin yanında ne evliligi 30' da evlilik vs. der. Kendileri de gec evlenmisler zaten. Benim bu konuda da bir sıkıntım yok tek sıkıntım erkek ark. karadenizli olması ve özellikle babamın en ufak birseyde sürekli dillendirdigi memleketten olması..! Simdi en ufak seylerde böyle olumsuz konusuyor ya ben günü gelince baba, ben bu adamla evlenecegim bizim 5 yıllık bir iliskimiz var nasıl derim? bilemiyorum.. İkincisi, erk. ark. ailesiyle tanısma konusunu; bende tanıstım hata demiyorum ama yürekten inandıgım sey, erken tanısınca ve fazlaca gidip gelince insanı yönetmeye calısıyorlar hani sen gönül koyuyorlar demissin ya, aynen öyle iste.. Kendileri hic birseye önem vermez, düsünmezken senden cok sey bekliyorlar, mecbur bırakıyorlar.. Mesela sen aramazsan, gitmezsen kırılırlar, altında birsey ararlar. Ama kendileri hic böyle ugrasılara girmez.. Sen yasadın ya da yasayacaksın demiyorum kesinlikle olabilecek seyleri söylüyorum hatta, birebir kuzenime sahit oldum, süt limandı eltisiyle arası kadın o kadar cok üzerine düsüyordu ki, ben bile demistim '' bide yakın olma, mesafe koy, '' derler diye.. Meger, ne kadar haklılarmıs! Sonra yavas yavas sorunlar cıkmaya basladı kuzenimi sallamamaya basladılar mesela, ilk tanıstıkları zaman Ramazan ayın' da iftara davet etmisken, bu sene yine es, dost, akraba iftara almısken kuzenimi hatırlamadı bile! Cok üzüldü direkt, '' ben ne kadar aptalmısım '' dedi. Aslında iyi oldu yüzlerini görmüs oldu. Kuzenim, yemek meraklısı degil tabiki bu davranıslarından cıkardıgı sonuc; kuzenimi ne kadar önemseyip, deger verdikleriydi. Hatta bu davranısını ayıbını bildigi halde eltisi, hic birsey olmamıs gibi, '' neden gelmiyo, ne oldu da gelmiyo '' vs. diye konusuyormus.. Bu cümleleri herseyi acıklıyor zaten.. Ben İst.' da yasıyorum sevgilimde öyle Ailen' den ayrı kalmama istegini anlayabiliyorum ama İst.' da Trakya tarafına cok uzak degil aslında orta yolun bulunabilecegine inanıyorum yeter ki inada binmesin.

Yok yanlış anlaşılmayı hiç ama hiç istemem ben memleketleri sadece kültürel farklılık açısından yazdım, her yörenin iyisi kötüsü vardır muhakkak, ama anlatmak istediğim şöyleki benim babam benim doğulu biriyle evlenmemi istemez ki her anne baba çocugunu düşünür, korur kollar ama benim doğumum bile onlar için mucize olmuş özellikle kardeşimin vefatından sonra üzerime çok düştüler. O yüzden ailem beni uzağa göndermek istemiyor. Ve gerçekten ben de uzun süredir ailemden ayrıyım, ileride yaşayamadığım paylaşamadığım anlar için üzülmek istemiyorum, Allah içimi biliyor ya onlara yakın olmak istiyorum. Belki de biraz önyargı bizimkisi. Ama mantıken de daha iyi, daha güvenli şartlarda yaşayacağımız apaçık birşey ama erkek arkadaşım da ailemin olduğu şehirde yaşamaya sıcak bakmıyor, hal böyle olunca da bir çeşit restleşmeye döndü bizimkisi belki. Annemle tanıştırıcam, sevgilim de tanışmayı yürekten istiyor, içimdekiler neyse söyleyeyim paylaşayım, olur ya da olmaz desin diyor, görüşlerimiz aynı ama bir yandan da kırılıyorum eğer görüşler birbirini tutmazsa bu kadar kolay mı ayrılmak diye, ama dediğim gibi hayır getirmeyecekse de hiç istemem. Ailemle anlaşmalarını en çok isteyen benim, hem sevgilimi hem ailesini ama çok kolay olmayacak gibi görünüyor, ben daha sevgilimi yönlendiremezken. Hani diyorsunuz ya sevgilini işlemek o nasıl oluyor ben beceremiyorum..? Belki gerçekten çok büyük problem değil bunlar ama ben çevremde güçlü görünen bir insanım bu sorunlarımı pek kimseyle paylaşmıyorum, dolayısıyla çok çok ta yazıyorum. Zamanınızı aldıysam kusuruma bakmayın, teşekkürler.