bende, niye sessizsin hiç konuşmuyorsun, diyenlere sinir oluyorum.. belki dinlemeyi seviyordur belki konuşmak istemiyordur canı sıkkındır kafasında bir şey vardır sanane ya sananeee :) boşver canım takma kafana... yeri geldiği zaman konuş.. ama illa bu durumdan kurtulmak istiyorsan kendine güvenli ol.. şunu dersem ayıplanır mıyım yada yanlış bişey söler miyim diye düşünme.. aklına ne geliyorsa söyle.. aklında ölçüp tartma... genelde sessiz insanlar söyleyeceği şeyin yanlış olmasından yada hata yapmaktan korktukları için konuşmazlar ortamda.. ben sessiz insanların daha kırılgan ve ince düşünen insanlar olduğunu düşünüyorum hep.. B

selam kızlar, bir zamanlar aynı cümleleri bende kendim için kurardım. şimdi yazınızı okuyunca o günlerim geldi aklıma. sorunuzun bence cevabı kendine güvenmekten, kendinizle barışık olmaktan geçiyor. okul çağındayken kekeleyen ben şimdi kalabalık bir ortamda kendini iyi ifade eden biri haline geldi. bu tamamen kendinizi tanımak ve güvenmekten geçiyor. tabi psikoloğa gitmekte büyük ölçüde yarar sağlayacaktır. çok gezen m çok okuyanmı diye bir soru varya bence cevabı gezmekten geçiyor. yeni yerler yeni insanlar yeni bir hayat. insanın daha çok kendisiyle barışık olmasına ve kendine güvenmesine sebep oluyor. benim aileme pek misafir gelmezdi bizde pek dışarı çıkmazdık. kapıda arkadaşlarımızla bile oturmamız evde kavga konusu olurdu. o yüzden pek ortama girmedim. evlendikten sonra yeni hayat yeni ortam çok bocaladım. ama yeni insanlarla tanışınca onlardan çok da bi farkının olmadığını hatta bazı konularda onlardan daha bilgili olduğunu farkediyorsun. bu da kendini tanmana ve kendine güvenmene yardımcı oluyor. öncelikle kendiniz tanıyın. kendinize güvenin bu kadar basit aslında S

Bende sizin tam tersinizim ama bende bundan şikayetçiyim. Fazla konuşmaktan, herkesle sohbet etmekten, içimin dışımın bir olmasından herkesle arkadaş olmaktan... çoğu zaman sınırları bilemiyorum.. ve kızdığım bir yönüm... Biraz sussam hem daha az hata yapıcam, hemde içimi herkese anlatmıycam... Ama işte fazlası da azı da dert demek ki

al benden de o kadar:) sözün özü... azı zarar... çoğu zarar... ortası karar

ayrıca bıgsıze hiç de saçma değil. okadar çok insan var ki bu problemle başı dertte olan Rengeyigi

aynen ben... psikoloğa falan mı gitsem diye düsünmeye baslayacak kadar hemde... birebirken ya da yakın arkadaslarımlayken hic sorun yok ama kucuk bi kalabalığa girdiğimde tutulup kalıyorum. herkes cok mu güzel konuşuyo sanki sacma sapan seylerden bahsediyolar ağzını ac yeterki diye kendimi motive etmeye calışıyorum ama bi iki cumleden sonra tutulup kalıyorum yine.. biri bize yardım etsinnnnn Rengeyigi

bende de aynı dert var çoğu insana mesaj atmaya bile çekiniyorum bazen, ben onunla ne konuşabilirm, konuşacak konumuz yok diye. çoğu zaman öyle oluyor çünkü nasılsın, nasıl gidiyordan ileriye gitmiyor muhabbet bu da canımı sıkıyor. iyice asosyal oldum

Aynen ya şimdi şunu söylesem saçma olurmu ki. falan düşünürken bide bakıyorum hop konu değişmiş haydiiii Bu akşam yine bi yere davetliyiz ve dertler beni aldı yine. H hilalbasar

Evet çok sinir oluyorum hemde bi ortamda konuşamamaktan. Sesiz sessiz sadece dinleyici olmaktan. Sen niye hiç konuşmuyosun, çok sessizsin diye sorduklarında aptal aptal gülümsememden sinir oluyorum. İmreniyorum konuşkan insanlara. Ben 10 dk sohbet ettikten sonra tutulup kalıyorum, konuşacak konu bulamıyorum. Seviyorum misafirleri falan ama bi müddet sonra dediğim gibi susup kalıyorum. Saçma olacak ama.. yok mu bunun çaresi Y

bence çare arama canm. konuşmamak bazen daha iyi, annem hep der ya söz gümüşse sükut altındır:) yani çok gerekli ortamlarda zor olabilir bu durumun, psikoloğa gidebilirsin ama bence çok fazla takma. H hilalbasar

konuya sende katıl o an ne konuşuluyorsa bir iki fikrini söyle.. konuşulan konuda mutlaka fikrin vardır belkide sen onlardan daha doğrusunu biliyorsundur kim bilir.. içine atma düşüncelerini salıver gitsin:)sanki onlar konuşurken atom parçalamaktan bahsediyorlar:)çoğuda dedikodudur zaten karşındakini çok fazla önemseme.. kendine güvenli ol.. kendi fikirlerine değer ver.. yanlış yapmaktan korkma.. seni kimse ayıplamaz söylediklerin 1-2 saniye sonra unutulacak zaten kasmaya gerek yok :) temmuzz

çok hoşsunuz valla :)) biraz ağırsınız heralde ya da kafanızda çok ölçüp biçiyorsunuz zaman geçiyor öylece.

Çok konuşmamak her zaman çok susmaktan ve dinlemekten iyidir. Demek ki iyi bir dinleyicisin. Kemal Sunal 'da böyleymiş. Bunu bana öğretmenim demişti. Bunu sakın unutmamalısın.

aklı başında birine benziyorsunuz dediklerimi onaylamak zorunda değilsiniz elbette ama bi düşünün derim. nasıl ki sizler her konuşulanı onaylamıyorsanız sizin düşüncelerinizi kimse beğenmek zorunda veya kabullenmek zorunda değil. bu yüzden hiç kasılmayın konuşurken. mahçup olmaktan korkmayın karşınızdakilerin vasıflarını düşünün. bilmediğiniz bi konu hakkında zaten yorum yapacak birine benzem, yorsunuz. gündelik hayatın içindeki mevzular da da uzman olmaya gerek yok değil mi? ah keşke ben de susabilsem :))

o sorun bendede var benle hiç alakası olmayan bir konuda konuşulurken biri siz hiç konumuyorsunuz deyip moralimi bozmuştu tamam konuşayımda konunun benimle alakası yokki konuştukları konuyu dahi bilmiyorum yabancıyım sürekli konuşmak her lafa atlmakta bana göre değil kardeşim buunu bi öğrenemiyorlar gerçi bekarken daha berbattım evlenince eskiye göre daha iyiye gitti dururum yukarda arkadaşın dediği gibi kendine güven yeni çevre topluma karışma bu sorunu kafanızda hallettirebilir B

aynı problem aynı sorunlar bende de aklımdan geçer milyon tane cümle ben hiç birini kuramam. çekingenlik değil isteksizlik bendeki konuşmak istemiyorum bazen ) yeni arkadaş edinemiyorum bi sebebi yok sadece istemiyorum. sonra gün geliyor yalnızlıktan şikayet ediyorum şöyle bi dışarı çıkmak için kimseyi bulamamaktan ama ben yarattım galiba bu dünyayı neden bilmiyorum... ben hadi görüşelim desem koşa koşa gelecek bir sürü insan var ben istemiyorum sonra onları özlüyorum salak mıyım neyim depresyonda olduğumu düşünüyorum bazen

aynı sorun bende de var bende bu konuda kendime sinir oluyorum ama yapıcak bişey yok sanırım :26: . push ;

bende hiç konuşkan bi tip degilimdir ya sevmiyorum bu huyumu beni tanımayan soğuk kibirli fln oldugumu düşünüyodur. yani annem böyle söylüyo.. mesela geçen akşam iftara davetliydim erkek arkadaşımın evinde sadece gülümseyip durdum erkek arkadsımın kız kardesi ve sevgiliside ordaydı onlar ne güzel bıcır bıcır şen şakrak konuşup sohbet ediyolardı ben se kös kös dinlerim hep. Erkek arkadaşım da hep sıkıldığımı zannediyo ama yok işte konuşucak bişey bulamıyorum ama çok imrendim o gün onlara kendimi çok pasif hissettim