Ben yazdıklarınızdan ailenize karşı biraz önyargılı davrandığınızı hissettim. Evet üç yıldır birliktesiniz seviyorsunuz ama yine de temkinli olun karşı tarafa karşı. Sadece onun düşüncelerini önemseyerek hareket ediyorsunuz izlenimi verdi yazdıklarınız bana. Sonuçta tabiki evlilik sizin kararınız olacak ve her türlü iyi ve kötü durumu kabullenerek sevgilinizin ailesinin olduğu yere yerleşmeyi göze alın.

Aynı şeyleri söylüyorum. Biz hep senin yanında olduk hep senin istediğin oldu cümleleri başlıyor. Onlar yaşın küçük, unutursun, atlatırsın millet ne doktorları ne avukatları bırakıyor düşüncesindeler. Aşk üniversitede olurmuş, ondan sonra aşk olmuyormuş. Öyle çaresiz hissediyorum ki kendimi, anlatamam... Kumdan Kale Dance? Üyelik İptali Anneler

Anlıyorum, onu da denedim. Ya diyorum boşansam mutsuz olsam ne olacak? O zaman biz doğru tercih yaptık ama olmadı napalım dermişiz.. Renfri Bir kaosun içindeyim ve sadece kendimi

E siz niye ayrılmayı düşünecekmiş gibi bir cevap vermişsiniz ki ailenize? Ben de benzer sorunları yaşıyorum, makam mevki değil ama kültürel bir takım problemler. Ortayı bulmak niyetim ama ailem sorun çıkarmaya devam ederse de kendileri bilir ne yapabilirim ki? Sevdiğim insandan vazgeçmek düşündüğüm son şey bile olamaz. Ben yarım, mutsuz kaldıktan sonra ailem ile olsam ne olur. Onlara hep kırgın kalırım, bu daha kötü. Ayrıca Adana da yaşama fikri bence rahatsız edici. Orta bir noktada yaşarsanız daha iyi olur aileniz açısından da ama ne olursa olsun vazgeçmeyin sevginizden. Bu dönemde sevgi hiç kolay bulunan bir şey değil. Tabi adamdan eminseniz. Bu çok önemli.

Siz ilişkinizden ve adamdan eminseniz annenizin blöfüne karşılık "tamam siz bilirsiniz silin beni ben bu adamla evleneceğim"deyin... alkolik değil sabıkalı değil... evlat silmek o kadar değil, siz bakın önünüze ama tekrar diyorum adamdan eminseniz

Atandığında bana da çözülecekmiş gibi geliyor ama hayırlısı tabi her şeyin. Açıköğretimde var kaydı. İnşallah ikna olurlar Sevdaya

Büyük bir ikilem büyük bir sorun ne diyim bilmiyorum üzüldüm sizin adınıza allah yardımcınız olsun

tek çocuksun okadar uzakta yasamana onlari yilda bir iki kez gormene dayanamiyorlardir Birde rahat buyuduysen orada es ailesiyle baski altina gireceğini dusunuyorlardir Kimse icin anne babanizi kirmayin derim ben. Elin ogluna guven olmaz

Genç arkadaşım sen, sen ol hayatını kimseye adama. Kimseyi, kendinden çok sevip düşünme. Sonra çok pişman olursun. Bundan vareste olabilecek tek kişi evlattır bana göre. Evlat için bile fedakarlık yapmak başka bir şey tüm hayatını ona adamak başka bir şey. İkinci şıkkı hiç kimse için doğru bulmuyorum. Bu muhatabınız için de büyük bir yük. Kimse karşıma geçip 'ben tüm hayatımı sana adadım' desin istemem kendi adıma.

Ailenizi çok ayıpladım. Bir kere sevgiliniz on lisans mezunu.. yüksek öğrenim görmüş. Özelde çalışıyor. Mesleği var. Çalışkan diyorsunuz. Size kıymet veriyormuş. Seviyormuş. Nedir bu devlet memuru devlet memuru ile evlenmeli takıntısı yahu.. Sizi çok bilinçli gördüm.. aklı başındasınız. Kendi kararınızı verin. Önce güzel güzel konuşun. Saygı duydukları aile büyügü varsa devreye sokun. Olmuyorsa rest çekin. Öyle konuştuklarına bakmayın. Blöf.. tek kızlarısınız; sizden vazgeçemezler. Bizim memlekette de bunun tersi oldu. Öğretmen bir adam vardı. Üniversitede başka bölümden düzgün bir kızla anlaşmış. Kıyamet koptu. Yok sen nasıl onunla evlenirsin diye.. sanki kız başka bölüm mezunu olduğu için suç işledi.! Rest çekti evlendi. Kabul ettiler. Ama adam hiç karıştırmadı. Şimdi çocukları var mutlular. Ama kızın çok ahini aldılar. Kalbini kırdılar yazık.. Ben bunu arada çocuğu öğretmen ailelerde ve çocuğu doktor olmuş ailelerde çok görüyorum. Illa ya meslekdas olacak ya da akademisyen vs olacak. Bana bu düşünce çok antipatik geliyor. Adam çalışkansa ve düzgün ahlaklı biriyse, size saygısı; sadakati; sevgisi varsa elemeyin. Evlenin. Sonra mazallah öğretmen bulursunuz ama nasıl bir evliliğiniz olur Allah bilir.. Mutluluklar..

İkna etmek gibi bi mecburiyetiniz yok. Anlamsız tepkiler sanırsın ki kadın pazarliyo çocuk. Anne babanızın görevi bu aşamadan sonra size saygı duymak. lavia267

Çocuğunun ayağına pranga olan aileleri anlayamıyorum hak veremiyorum. Siz bir evlat olarak şimdiye dek ailenizi üzmemiş emeklerinin karşılığını vermiş okumuş atanmış meslek sahibi olmuşsunuz. Çok duyuyorum görüyorum aile ne emekler veriyor çocuğu okusun meslek sahibi olsun dye ama evlatlar ne ailenin ne emeklerinin kıymetini biliyor. E siz de bundan sonra kendi hayatınızı kurmak isteyeceksiniz en doğal hakkınız. Tüm tek çocuklar ailesinin yanında mı yaşamalı, tek çocuk olmayı siz mi seçtiniz? Yalnızlık ailenize zor gelecekse iki üç çocuk yapsalardı. Ayrıca birkaç üyenin dediği gibi ailenizi ikna etmeye çalışmayın siz durumdan haberdar etmişsiniz zaten. Bundan sonrası onların bileceği iş. Erkek arkadaşınıza da bunları yansıtıp ilişkinizi yıpratmayın memur olmazsan ailem zor ikna olur gibi baskı kurmayın üstünde. Bir tek memurlar mı ev geçindiriyor canım. Benzer olaylar yaşadım ailem ilişkimi zora soktu yıprattı erkek arkadaşıma da yansıttım ve ayrıldık şimdi herkes hayatına devam ediyor ben içimdeki kırgınlıkla yaşamaya çalışıyorum

Kamera falan açık uyumak değişik. Cep telefonu mu bu? Boş yere bu kadar süre radyasyona maruz kalmayın. Sonuçta memur olan sizsiniz ve insan kaynakları çok kalifiye bir iş birimi değil. Siz nereye tayin olursanız onun size uyum sağlaması daha mantıklı değil mi? Bir de ben tek çocuk olsam, aileme arabayla en fazla 2 saatlik bir mesafede olmak isterdim.

Ben zaten burda kizin ailesi yada erkegin annesi icin brsey demiyorum sadece kiz durumunu yazmis yardim istemis napabilirim dmeis siz adam icin sevdadan doner ciddi adimlar atilmadan demissiniz. Kiz zaten zoe bir durumda ailesyle sevgilisi arasinda neden diyorum kötüyü cagryorsunuz. Inslalah durumlari duzelir ortak nokta bulunur

İkinizde haklısınız. Ama sanırım ben anneye daha hak verdim. Tek kızım olsa ve o da uzak bir şehire kayınailenin yanına gitse içim çok huzursuz olurdu. Bir de tek sorun memurluk değil kültür farkı da var. Anneniz bunun bir sorun olacağını önceden görüyor olabilir. Sevgi her yolu açmıyor ne yazık ki. Sizi de anlıyorum seviyorsunuz ama ben bu durumda olsam ailemden yana olurum. Onlara rest çekip ben evlenicem demeyi de doğru bulmuyorum

Arkadaşımın annesi orta da öyle bir aday yokken bile, polis ile kesinlikle olmaz, onların tayinleri çok çıkıyor tek kızımı yollamam diye senelerce söyledi. Bir erkek arkadaşı ile bu nedenden ayrıldı. Ama sonra kısmet bir polisle evlendi yine.

Tamam onlarin gerçeği o demek ki sizde seviyorsaniz eminseniz ben evlenicem ya güzellikle gelin tanışın halledelim ya da ben nikahımı kıyarım başka bir yol buladım bu kadar inat tanımadan cok mantiksiz

İlişkiniz çok sağlıksız geldi bana. Onun dışında ailenizi ikna etmeye bakın.

Konu sahibi bence şekillenmesin, hatta eş kişisinin ailesi çok iyi de olsa şunu unutmayın ki anne babanızın tek çocuğu var. Yarım öbür gün eş ailesi evinizde olacak sürekli. Çocuğunuza belki kaynananız bakacak ilerde huyunu tanıyınca belki bunu istemeyeceksiniz. Aileniz rahatlıkla gelemeyecek mesafeden. Allah korusun onlara birşey olsa koşa koşa gidemeyeceksiniz. Sevgiliniz işini büyükşehirlerde rahatlıkla devam ettirebilir. Bu hikayede beni tek rahatsız eden Adana da yaşama fikri. Bence biraz başka şeyleri geçin buna odaklanın

konunu okurken içime bir korku düştü benımde bir kızım var çok şükür ve bende onu 32 yaşında kucagıma aldım, şuan 13 yaşında bende tercihlerine saygı duyarım ne okumak istiyorsan falan diyorum ama sanki biraz ailende kendimi gördüm, evet bir anne olarak daha iyi daha mevkili, daha kaliteli bir hayat yaşamasını isterim kızımın, sen haklısın ama ailen daha çok haklı

Olay bitmiş olsa kız buraya yazar mı?

Ikna etmeye çalışmayacaksınız eger siz kendinizden sevgilinizden eminseniz benim kararım kesin tehdit duygu sömürüsü vs. ise yaramaz kabullenin önce tanışın diyin bence

İnsanoğlu çiğ süt emmiş derdi eski bir arkadaşım. Bunu yapacağını öngörmesem de bu hayatta hiç bir şeyin garantisi yok her şey olabilir. Benim için sorun değil, sorun olsa bu yola çıkmazdım zaten. Ailem makam mevkiiye takmış durumda. Zaten benim de anlam veremediğim bu.

ben biliyorum hangi ara olduğunu da neyse.. anladın sen onu.

hep söyledim, sadece tanıyın bir görün. Tanıştıktan sonra nasıl istemiyoruz diyecekmiş babam. Seviyemiz daha bu ne yazık ki... Direneceğiz, inşallah sonu güzel olur.

tabi tek sebep o değil, ben doğudan döndükten sonra da kendi memleketime dönmek istemiyorum. Büyükşehirde yaşamak insana kendini geliştirmesi açısından daha çok imkanlar sunabiliyor. Takdir edersiniz ki Zonguldak buna da pek elverişli

Söyledim, daha öncede kpss'ye girdi ama ataması olmadı. Annem onu bahane ediyor. Hani girmişti atanacaktı, atansaydı atanırdı vs. Aileme hep açık olmaya çalışıyorum fakat dinlemiyorlar hiç. İş olursa yaşayabileceğimizi söyledim, şu an orada çalıştığı için orayı düşündüğümüzü söyledim ama nafile... Bir tanısalar değişeceğini düşünüyorum. Ama inat durumundalar. Emri vakiden de hiç hoşlanmazlar, ters tepecekmiş gibi geliyor ne yapsam. lavia267

Bu karar derken evlilik kararı verirkende, hiç bir şey kesin değil onlar istedi diye bitirmeyeceğim zaten ama yarın bir gün aramızda başka bir şey olduğunda ilişkiyi bitirme fikri de bize ait olmalı. Onlara ait değil. Ben sevgimden de sevdiğimden de eminim. Kolay bulmadık ve kolay da gelmedik bu zamana kadar. Mavim25 Küllin min

vazgeçebilir miydiniz hemen? Renfri Bir kaosun içindeyim ve sadece kendimi

Biz bu zamana kadar her şeyi artıları eksileriyle konuşup şekillendirdik. Tavsiyeniz için teşekkür ediyorum, haklısınız

çok anlamadım dediğinizden arada sesli harf kullanın. aynı durumda bir erkek olsaydı yok anneci, ana kuzusu, annesinin koynundan daha çıkamamış derdik. evlenseler nolacak? ya da evlenmem diyorsa konu sahibi, adam nereye kadar böyle devam edecek? belki evlenip yuva kurmak, çocuk yapmak istiyordur artık. ama konu sahibi aradaki köprüyü kuramadığı için ne yardan vazgeçiyor ne serden.. aile istememiş olay bitti

Aslında güvenmemek değil, hayat tecrübeleri var saygı duyuyorum da. Ama bir hata bile yapılacaksa, yapılmalı ve öğrenilmeli hayat belli bir yaştan sonra. Hep korumacı, hep en iyi olanın onlar tarafından sunulması iyi olmuyor.

O zaman üzgünüm resti çekip nikahı kıyacaksınız. Sonrasında gönül almaya çalışırsınız bu kadar inatçılarsa ikna olmazlar belki evlendikten sonra bir şekilde ara bulursunuz.

Benım ailemde memur degıl diye çok fazla yokus yaptı. Eşim o zaman çokta kazanmıyordu evlendık 3 yıl içinde iyi bir geliri var artk ama özel sektör zor. Ha diye evlenmeyi düşğnmüyorsanız sınava çalısıp atanabılmeyi denesin. Hem aileninizindr gönlü olur hem evlılık hayatında eşiniz de rahat olur. Eşim özelde oldugu için çok yoğun ve yorucu çalısıyor. Yemekten sonra uyuyakalıyor ve çogunlukla kendımı yalnız hissediyrm. Tek pişmanlıgım biraz daha bekleseydımde atansaydı dıyorum

Ben de öyle düşünüyorum ama bunları aşmalarının tek seçeneğinin onu tanımaktan geçtiğini söylüyorum ama nuh diyorlar peygamber demiyorlar

Amin aklı başında doğruyu yanlışı ayırt edebilen meslek sahibi kızsın. Gerçekten seni düşünerek karşı çıksalardı önceden bir tanımış görmüş olmaları gerekirdi hiç tanımadan böyle bir rest çekmeleri bile ailenin ne kadar haksız olduğunu gösteriyor. Aşk kolay bulunmuyor İlişkini ailenin egosuna harcatma

Elinizden geldiği kadar ikna etmeye calisin. Ben olsam olmuyorsa da ben evleniyorum, yanımda olursanız ne ala, olmazsanız canınız sağolsun derdim. Aile için eş olmayı düşündüğüm insandan vazgeçmezdim, hiç haklı bir sebepleri bile yokken üstelik. Haklilarsa da seni uyarırlar, ve sen yaşayıp görürsün, bu şekilde ne yaşayacağını bilmeden değil.

Hemen değil zamanla. İlla birinden vazgeçmem gerekirse iliskimden vazgeçerim. lavia267

benim tevellüt eski memurluğun bu önlenemez yükselişini hayretler içinde izliyorum.. size gelince ikna etmeniz gerekmiyor koskoca kadın olmuşsunuz artık.

Resmen kendi ailemi gördüm. Aynı benim annemin uykuları kaçardı. Kimseyi layık göremeye göremeye milleti hor göre göre... şimdi 36 yaşındayım ben soğudum evlilikten. Şimdi evlenmicen mi diye yiyorlar insanı. Mücadele edin derim bu fikre alışmaları için ailenize biraz zaman verin. Zamanla kafalarında ölçüp tartıp bir tanımak isterler belki. Hemen ısrarcı olmayın.

Evliliği iki yıl sonraya düşünüyoruz hayırlısı ile. O da istiyor atanmayı, keşke atansa en azından tayinimiz olur gideriz istediğimiz yere. Olsun, ne güzel kavuşmuşsunuz. Darısı

Zaten açıklama yaptırmıyorlar direkt ayılıp bayılıp bağırış çağırış ve

Ona uğraşacağız artık, inşallah atanır

Esin memur olsa nolacak? Insan olamadiktan sonra... Elbette denklik önemli diye düşünüyorum ama bu diplomayla olmaz ki, özelde çalışan, lise mezunu olup bir cok üniversite mezununa taş çıkartacak insanlar tanıyorum. Senbu kişiyle mutluysan, ailene siz ailemsiniz o da sevdigim insan diyerek oturup konusarak cozebilirsiniz. Şayet uzlasmak istemiyorlarsa sebeplerini sorun, karakterine göre taniyip yorum yapmaları gerektiğini söyle. Onlar sana rest çekiyorsa, sen de onlara de ki bu sekilde devam ederseniz beni kaybedersiniz ben sizi kirmak istemiyorum ama siz bana saygı duymuyorsunuz. Tek evlatlarini kaybetmek istemezler diye düşünüyorum.

Tabi Adana'da yaşamak gibi bir zorunluluğumuz yok ama işi orda olunca orada şekillenmiştik B

Merhabalar herkese, Günlerdir öyle şeyler yaşıyorum ki tamamen çıkmazdayım. Aklımı yemek üzereyim resmen. 25 yaşındayım, Türkiyenin en doğusuna atanmış bir öğretmenim. Tek başıma yaşıyorum. Tek çocuğum. Üniversiteyi de evimden 10 saat uzaklıkta bir şehirde okudum. 8 yıl oldu evden ayrılalı yaklaşık. Ailem Zonguldakta yaşıyor. Tek çocuk olmamdan kaynaklı, annem de beni 32 yaşında doğurmuş bir kuşak çatışması da yaşıyoruz, ailem çok üstüme düşerler. Üniversite tercihlerimden tutun da, atama dönemime kadar hep onların tavsiyelerine uydum, dediklerini yaptım. Bir an bile onları kırıp üzecek bir hareketim olmamıştır. Taa ki geçen haftaya kadar... 6 yıldır tanıdığım ama 3 yıldır birlikte olduğum, uzak mesafelere rağmen her anımızı birlikte paylaştığımız, kalben denk olduğum, en önemlisi güvenirliğinden, sadakatinden, bizim için gösterdiği emekten gerçekten emin olduğum biri var hayatımda. Kendisi iki yıllık mezun, özel bir şirkette insan kaynakları bölümünde çalışıyor. Ailesiyle birlikte Adana'da yaşıyorlar. Maaşı da bir evi geçindirebilecek düzeyde ki zaten ben de çalışıyorum. Gözü yükseklerde olan bir insan değilim. Evlendiğimiz zaman da Adanada yaşamak istiyoruz. Bütün hayallerimizi de ona göre kurduk. Ben evden çıkalı zaten 8 yıl olduğu ve ülkenin çoğu yerini gördüğüm için, annem ve babam da sen tek çocuksun biz senin peşine gelmek istiyoruz dedikleri için bu kararı almada bir sakınca görmedim. Geçen hafta anneme de babama da konuyu açtım. Annem zaten biliyordu, içten içe istemediğini biliyordum ama bana hep eşini sen seçeceksin senin kararın demişti. Daha önce de babamın yanında bizimle tanıştırmak istediğin biri varsa çekinmeden getirebilirsin, farklı bir şehirdeyse ortak bir yerde de buluşabiliriz teklifinde bile bulundu. Bu arada ikisi de devlet memuru. Sadece bilgileri olmasını ve tanıştırmak istediğimi söyledim. Tanısınlar ki bilsinler, içleri rahat olsun diye. Kıyamet koptu. Ben nasıl böyle birini karşılarına getirebilirmişim, onlar ordayken Adanada yaşamaya nasıl karar verebilirmişim, ne kendisi ne ailesi asla bize denk değilmiş. Ben öğretmenmişim, donanımlıymışım, millet kendinden kat kat üstündekilerle birlikte olurken ben nasıl alta düşermişim. Kendisi özelde olduğu için annem mesleğinin olmadığını, sadece gününü kurtardığını söyledi nasıl emekle çalıştığını bile bilmeden. İnsanlar evlenince değişiyormuş, bari devlet memuru olsaymış denk olurmuşuz en azından tayin durumumuz olurmuş. Evet aile olarak düşünce kaygılarını anlayabiliyorum fakat hiç tanımadan kestirip atmalarını doğru bulmuyorum. Geçen gün tekrar konuştuğumuzda annem uykularının kaçtığını, kalbinin sıkıştığını söyleyip ayrılacaksın vazgeçeceksin diyip zorladı beni. Gerekirse onları silermişim, mezara gömermişim, babamı alır gidermiş kimse de bulamazmış... Artık bir birey olduğumu bunun kararını benim vermem gerektiğini söyledim. Beni kör kuyulara atamazlarmış, onlara sormadan nasıl böyle bir işe kalkışırmışım. Bunun kararını da ortak almamız gerekiyormuş. Kesinlikle ayrılmak istemiyorum. Ayrılırsam bir ömür mutsuz olacağımı, aklımın kalacağını biliyorum. Ne onun ne ilişkimizin ne emeğimizin hakkına dışarıdan sebeple asla giremem. Ailesi de çok iyi, temiz insanlar. Ama benim annem babam sanki çok üst düzeymiş gibi ailesini de hor görüyorlar. Nasıl ikna edeceğiz? Bir tavsiye verin nolur. Aklımı yiyeceğim yoksa...

Ben sadece memurluğa takildiklarini düşünmüyorum, farklı kültürden kaynakli mutsuz olacağıni düşünüyor olabilirler. Birde aile istemiyorsa mutlaka bir problem oluyor. Sevgiliniz iyi olabilir ama ailesi hakkinda fikriniz var mi? Ayrica herseyden eminseniz, bence sevgiliniz iş degistirip sizin bulunduğunuz yere gelse daha iyi olur

Sürekli polemikten ban yiyorsanız tekrar bir düşünün davranışlarınızı derim, sevgiler. lavia267

ailenizi ikna edemezseniz ne olacak o zaman?

Ooo vaktiniz varmıs olur inşallah çalıssın bol bol. Çocugumuz var eşim baktı olmuyor zaman ayırmıyor ailesine. Bu yoğunlukta kpss ye çalısıyor. Çalısmaya çalıısyor daha doğrusu. Zamanınız varken imkanları güzelleştirin. Kavusmak güzel ama daha iyi kosullarda daha guzel olacaktır

Ben Zonguldak demedim zaten. Ailenize yakın bir şehirde yaşayın. Adana da değil.

Bir anne olarak tabi ki istekleriniz normaldir, peki onun istekleri? Hayatımızdaki her insana "o kişi" ile bakamıyoruz ne yazık ki. Siz kuzunuzun arkasında olun, Allah size bağışlasın

aileler bizim icin en iyisini dusunurler gorusune hic katilmiyorum. Egitimlisiniz, yasiniz cok kucuk degil, kendi basiniza yasama tecrubeniz var, hayatinizdaki insan 3 5 aylik birisi degil ... Bu sartlarda bile bir kadin hayatindaki kisi ile evlenip evlenmeyecegi kararini ailesinin onayi olmadan alamayacaksa ne sartta alacak. Ne icin bunca egitim, bunca tecrube... Sizin yerinizde olsam zaten evlenecegim kisiye ailem karisamaz da, bunun disinda ayrica da uzulurdum yani. Demek ki ailemin gozunde ben kendi kararlarini verme olgunlugunda bir birey degilim diye. Benim annem de esimi cok begenmemisti, bu konudaki gorusunu de dile getirdi, ama fazlasi degil. Zaten fazlasina ben izin vermem, ayrica annem de kendinde oyle bir had gormez.

Dualarim

rica ederim görevim. fakat şu da var yorumlarda fazlaca atanma konusuna takılmışsınız. ben adamın yerinde olsam atandığım için kabul gördüğüm bir aileyi istemem. sadece memur olduğum için beni kabul ettiler derim. belki atanırsa bu kez o sizi istemeyecek nereden biliyorsunuz? atandığı an 5-6 yıllık sevgililerini bırakan çok insan tanıyorum

aile. icinde elbette kararlar ortak verilir ama bu mesela ortak bütçe ile ev alınır ya da toplu bir sey yapılır oturulup konuşulur. Ailenin ortak karar alinir düşüncesi biz karar aliriz sen uyarsin yoksa bizi ailen sayma. Bu bile sana saygısızlık, o zaman ailene diyeceksin ki gelin bağımsız biri daha gelsin hepimizi dinlesin ona göre ortak karar alalim bu benim hayatim ve hayatım hakkindaki kararları bana bırakmıyorsaniz zaten bana saygı duymuyorsunuzdur Yani saygı da karşılıklıdır. Onlar rest cekecek sen geri adim atacaksın ama sen rest cekemeyeceksin! Yukarıda bir arkadaş da yazmış peki ben hic evlenemesem cocugum olmasa ben mutsuz olsam daha mi iyi? Yarın bir gun torun isteyeceksiniz ben sevmediğim bir insandan çocuk istemem diye söyle ya da hic konusma birak onlar arasin hastayim de yataklara düştüm umrunuzda olmuyor de ne biliyim üzüldüm durumuna

Ya aslında bence bu kadar açıklama yapmayın ailenize. İkna çabasına girmeyip net olursanız daha kolay olur diye düşünüyorum.

doğruyu söyledik bana ne naparsan yap. polemikten sürekli ban yiyorum benim umrumda değil. memur olur da rahatlarsınız ailecek

İnsanlar kendilerinden kat kat üstün olanlarla evleniyorlar madem, o zaman bu durumu sevgiliniz yapıyor olsun, ki asla üstün değilsiniz . Karakter olarak üstün müsünüz bilemem. Bunca yıl neden aileniz ne derse onu yaptınız? Siz alıştırmış olmuyor musunuz? Annenizin tutumu doğru değil, öte yandan zemini yıllardır siz hazırlamışsınız, ona kızmayın yani. Çözümünüz ise dik durmak, bu kadar. Ben bu adamla evleneceğim, Adana'ya yerleşeceğim. Dik durun, kararlı olun ki ciddiyetinizi anlasın.

Ailesi ile de tanıştım. Çok iyi, düzgün insanlar. Tabi işin içine girmeden emin olamaz kimse

zaten ayrılacaksın, bitti diye rest çektiler bende aramayın beni o zaman bu kararı ben vereceğim dedim. Araya babam girdi öyle köprüleri atmak olmaz ama yüzümüzü de yere eğdirme diye. Şu zaman geliyoruz demek de aynı şey onlar için. Bir kaç gündür konuşurken kısa cevaplar veriyorum, ağlamaktan sesim kısıldı zaten. Onlarda farkında ama hiç bir adım yok. En doğrusunu onlar bilir, bu karar da ortak verilir. Düşünceleri ne yazık ki bu. lavia267

Tabi ki, fakat birey olduğunuzu kabullenemediklerinde ne yazık ki bu sorunu yaşıyorsunuz. Bin bir emekle her şeyi yapıyorsun, yine de yaranamıyorsun

Lütfen eksik etmeyin dualarınızı, Allah razı olsun. Allah kimseye yaşatmasın kavun kokusu Buraya reklam

köprü kurmaya tabi ki çalışıyorum fakat inatlarını kıramıyorum. Teşekkürler yardımcı olmaya çalışmadığınız için... lavia267

Beni de üzen şeylerden ne yazık ki zaten birincisi bu. Ne için okudum, ne için yetiştirdiniz beni kendi kararlarımı alamayacaksam diyorum, ya da madem bu kadar acizim sınırda bir başıma ne işim var diyorum. Diğeri de tamamen önyargı ile konuyu kapatmak istemeleri.

Anne babanızın sen nereye gidersen bizde seninle geliriz demesinden ötürü kalkıp kayınaile ile aynı şehirde yaşamayı kabul etmeniz çok saçma geldi. Onun dışında haklısınız. Seviyor ve sevildiğinizden de eminseniz ilişkinize sahip çıkın.

Anladim anladim, no comment

Kesinlikle... ben de o fikirdeyim. Pamuklara sarılan evlat bir zorlukla karşılaştığında daha çok dağılıyor sonra lily86

İçini döküp yardımcı olamayan insanları kale de almamak lazım, sonuçta bu onların sorunu değil. boşverin

adama çok üzüldüm umarım bu durumlardan sonra sizinle ciddi adımlar atmadan döner bu sevdadan . push ; F flower world

Kendi özgür hayatınız, istediğinize karar verip, istediğiniz hayatı yaşayabilirsiniz. Kimsenin sözünü dinlemeye gerek yok.

Bence ailenizi de kırmadan çözmeye çalısın. Bi evin tek kızısınız adana zolgundak çok uzak. Ben olsam aileme yakınlasırdım. Sevgılıniz özelde çalısıyor o sizin arkanızdan gelsin. Ki adanada yasama konusunu yumusatırsanız aileniz belkı daha ılımlı bakar. Eğer şuan çok sinirliyse aileniz kararlı bi şekilde bekleyın ortalık durulsun. Bu fikre alıasınlar

Sevgiliniz KPSS ye çalışıp atanmayı istiyormuş memur olursa ailenizin önyargısı kırılır gibi, okulunu da dört yıllığa tamamlasın açıköğretim vs, bir anda ikna olmalarını beklemeyin kararlı durun. Sevdiğiniz insandan eminseniz vazgeçmeyin benim gördüğüm aileler bir yerden sonra ikna oluyorlar sadece sabır

ben bir kaç günde çok etkilendim, sizi düşünemiyorum. Allah yardımcınız olsun S

Peki senin kendince sevmediğin seyler var mi? Mesela ben de emrivaki sevmem ama önceden haber verip anneciğim biz su zaman geliyoruz sizinle. tanismayi erkek arkadaşım cok. istiyor diyebilirsin yani emrivaki degil bu, ne zaman musaitsiniz bana gün verin diyeceksin Hic kabul. etmeyiz derlerse o zaman kizinizi kaybedeceksiniz bu inat yüzünden ayrica bana saygı duymuyorsunuz diyerek ufak bir tavır alsan belki kizimizi üzdük diye düşünebilirler Ara bulucu olarak tanıdıkları da koyabilirsin araya, rest cekince nasilsa kizimiz bizi kirmaz dedigimizi yapar diye düşünüyor olabilirler

Valla noop ayni seyi dusundum okurken, biz universitedeyken aklimiza bile gelmezdi memurluk, hatta aman memur mu olacaksin diye dalga gecerdik milletle Hangi ara yuksek statu mevzusunoldu bu anlam veremiyorum hic Konu sahibi sevdiginizden eminseniz dik durun, yaziminizdan gayet akli basinda olduğunuz anlasiliyor, evleniyorum deyin ve evlenin, evladini gercekten seven anne baba zaten su yaptiklarini yapmaz

Asla ısrar etmiyorum, zaman onların olsun. Sadece önyargı ile yaklaşıp bir tanışmak bile istememeleri zoruma gidiyor. Bana ya da kararlarıma bu kadar mı güvenmiyorlar diye düşünüp üzülmekle kalıyorum sadece.

Okuyarak geliyordum, akli basinda kiz falan diye, hayatinizi adama kismina gelince uzuldum. Insallah oylesine yazmissinizdir. Ailenizin ille de memur olsun, ustun olsun takintisi yanlis. Burasi turkiye, 5 dk da degisir butun isler. Bugun khk yarin abc. Ama siz de biraz ayaklari yerden kesilmis görünüyorsunuz. Es ailesinin yasadigi şehirde yasama fikrinden emin misiniz? Yıllarca kendi ailenizden bile ayri yaşandıktan sonra yapabilecek misiniz? Tek cocugum, ailem de benimle gelir gibi bir sey okudum yanlis gormediysem, ona hic anlam veremedim. Aileniz belki sevmeyecek orayi? Sizinle oradan oraya sürüklenmek zorudna degiller ki. hemen yarin evlenme niyetiniz yoksa biraz zaman verin ailenize. Fikre de kisiye de alisirlar.

Adamaktan kastım saçımı süpürge etmek, kölesi olmak değil asla. Birlikte bir ömür geçiriliyorsa bunun bir sorumluluğu var ve karşılıklı olarak yine bir ömür o sorumlulukları yerine getirmekti kastım. Güven, sadakat gibi sorumluluklardan bahsediyorum. Takdir edersiniz ki bunlar olmadan evliliği yürütmek de mümkün değil. Ailem benimle gelir düşüncesi şu, onlar bana söylüyorlardı bunu. "Doğu görevin bitince nereye yerleşirsen bizde gelir ordan ev açarız biraz orda durur biraz burda dururuz. Bizde burda çok sıkıldık yıllardır." cümlelerini kurmuşlardı. Gelip gelmemek tabiki onların kararı, zorlayamam hiç bir şekilde. eş ailenin yanında yaşamak evet zor görünüyor ama sevgilimin işi orada olduğu ve özelde olduğu için, başka bir ilde belki böyle bir iş bulabilmem zor olabilir dediği için düşünmüştük. Hiç kimseniz olmamasından daha iyi düşüncesinde de oluyorum bazen. Tabi bu ailenin tutumuna da bağlı. Aman uzak olsunlar da dedirttirilebilir. 8 yıldır yaşadığım şehirlerde değil ailemden birileri tanıdık kimse olmadı bir çevre edinene kadar. O zamanlarda insan bir destek tabiki istiyor. lavia267

İkna etmeyin, babanı alır giderim bizi gömersin vs vs gibi tehditlerine kulak asmayın. Sırf istediğiniz kişi ile evlendiniz diye sizinle bir daha hiç görüşmemeyi göze alıyorlarsa görüşmesinler. Onların tercihi, onların sorunu bu. İkna etmesi gereken kişi siz değilsiniz, siz karar veren tarafsınız, bırakın onlar sizi evlenmemeye ikna etmeye çalışan taraf olsun. Kararınızı vermişseniz boşverin. Ki bence klasik evlilikten vazgeçirmeye çalışan anne baba blöfü bunlar, kulak asmayıp kararlı durduğunuzda yok olacaklar.

Bence. sadece memuriyete takilmamislardir Adanada farkli kulturle farkli aile yapilari Size duyacakları ozlem vs gibi seylerde etkili olmuştur

ailenize kararlı olduğunuzu gösterin eninde sonunda kabulleneceklerdir."sevmediğim biriyle evlenirsem mutlu mu olcaksınız" tek kızlarını üzmeye dayanamazlar heralde

Ailenizin sözünü dinleyeceği bir büyüğünüz var mı aklı başında olan onlar belki ikna edebilir amca, teyze, hala yada yakın bir aile dostu gibi?

ah neler söyledim, emin olduğumu söyledim. Mutluluğumu düşünmüyor musunuz dedim. Ama onlara göre mutluluk aynı yerden olacaksınız, ikinizde memur olacaksınız. Böylelikle aynı yerden bakabilirmişsiniz, yoksa

özelde olunca ne yazık ki ha diyince iş bulunmuyor, şuanki işi de iyi olunca zor oluyor bırakmak. Ama ben kesinlikle gelmem seninle illa Adanada yaşayacağız gibi bir durumu da yok. Kpssye hazırlanıyor atanabilmek için . push ; lavia267

Allah yardımcın olsun gerçekten çok üzüldüm. Çok zor bir durum. İnsanları hiç tanımadan yargılamak, istememek o kadar kötü ki. Umarım aileniz tanıyınca yanıldıklarını anlarlar.

Karıştırtmazlar ne yazık ki, bir de hemen söz, nişan, düğün vs. düşünmüyorduk. Sadece bilsinler yanımızda olsunlar istedik. Dasmeer

Neden illa adana? Bence ailen buna takıldı. Adana zonguldak arası bir ilde yaşayın. Madem sen fedakarlık yapıyorsun biraz da sevgilin yapsın. Hem sevgisini ölçmüş olursun

Bu tarz sorunlar yaşayan insanlar biliyorum. Genelde şöyle oluyor. Kız veya erkek istediği kişiyle ailesinin rızası olmadan evlenip çocuk yaptığında aile torunlarının da etkisiyle yumusuyor. Barış sağlanıyor. Ama sizin ailenizin huyunu suyunu bilmediğim için kesin boyle olur diyemem. Çok zor bir durum. Bir erkek için aileyi silmeyi doğru bulmuyorum ama ailenin de herşeye karışmasını, sizin yetişkin bir birey olduğunuzu kabul etmemesini de doğru bulmuyorum. Ailenize kendi dengim biriyle evlensem ama hergun beni dovse, şiddet görsem, parasını kumar gibi kötü alışkanlıklara harcasa, ailesi beni ezse, mutsuz olsam daha mı iyi olurdu gibi olası durumları onlara asilayin. Kafalarında canlandirsinlar. Belki o zaman herşeyin denklik olmadığını anlayabilirler.

Çok teşekkür ediyorum. Mutluluğun, sevginin kolay bulunmadığını biliyorum bu hayatta. Bulunca da sahip çıkmalı, ilişkide de aynı şekilde. Ne bu ilişkiyi bulurum başka birinde, ne de o'nu. Ne kadar blöf olsa da evlat olarak sizi çok yaralıyor bu. Dediğiniz gibi bu öğretmen ve doktor ailelerinde görülüyor. Sanıyorum çok eskilerden beri saygın meslek olarak görülmesinden. Halbuki her meslek kendine göre özel ve saygın. O işi yapan biri olmasa eksik kalır toplum. Ben insanları asla memleketiyle, mesleğiyle, giyinişi ile yargılayan bir insan değilim. Bunun ayrı şehirlerde tek yaşamama bağlayıp her kültürden insanı tanımama bağlıyorum. Onlar ise doğma büyüme hep Zonguldakta kalmışlar, aynı kültür, aynı insanlar. Endişelerini, isteklerini tabi ki anlıyorum bir evlat olarak sadece anlaşılmayı bekliyorum. Zaman çözer inşallah. . push ; lavia267

Burda aralarindaki sevginin yada birbirini seven bir ciftin ne sucu var ne demek ciddi adimlar atmadan doner bu sevdadan demek nedr neden kötüyü cagryorsunuz kiz buraya yazmis yardim istemis sizin yazdginiza bakin. Iyi dusunun lutfen iyi olsun yada boyle kotu sey yazip kisiyi dahada kotu dusundrmeye sebep olmayin.