Düsünce tarziniz depresyonda olan biri icin gayet normal. Bence insan depresyonda ilk önce agirligini hissetmesini katlanmayi ögrenecek. Depresyon güzel bir his degil. Düsünme tarziniz da oldukca negatif. Basta hata yalnis beklentilere girmemek lazim. Ilaclar sizi iyilestirmez. Onlar sadece sizi iyilestirene kadar ayakta tutabilmek icin varlar. Bazilari uyusma hissi de veriyor. Kücük adimlar atmak lazim. Basa dönmek lazim. Herseye maddiyat lazim fikrine bende katilmiyorum. Bir örnek vereyim: sahsen senelerce hic ayaklarimla yesillige basmadim. Yazin güneste oturmadim. Hep kendimi bir yere kapattim. Bunlar ufak adimlar ama iyilesme kücük adimlarla oluyor. Neyi seviyorsunuz? En sevdiginiz yemek hangisi?hissetmek istedikleriniz neler? Hayatda en cok isitmek istemediginiz laf hangisiydi? Kendinizi kesfetmeye gecin. Yasiniz genc. Bir günde depresyona girmediniz bir günde cikamayacaksiniz. Ilk önce bunu kabullenin.

Tedaviniz, veya doktorunuz mu değişse acaba? İlacın sizin olumsuz düşüncelerinizi bir nebze de olsa rahatlaması gerekir. Çok geçmiş olsun, üzüldüm durumunuza. İnsan bazen kendini kurtaramayacakmış gibi hissediyor. Ama doğru adımlar atılırsa, bu süreç geçecektir kesinlikle.

BENDE VARIM KRONIK STRES KRONIK DEPRESYON YILLAR OLDU CIKAMADIM DEPRESYONDAN ANNE OLDUGUMDAN BERI 10 SENEYI AŞTI EVDEYIM NE İŞE GIDEBİLDİM NE YALNIZ DISARI CIKABILDIM COCUKLARDAN PİS KOCA DA KACTI GITTI BENI TEK MUTLU EDEN SEY YEMEK ASIRI YEMESEMDE EKMEK MAKARNA AGIRLIKLI YEDIGIM ICIN ŞİŞTİM İYİCE SIMDI OBEZ İĞRENC YAĞLARIM VE BEN EVDE PINEKLEMEYE DEVAM BASKA CARE YOK SENELERDIR EV HAPSINDEYIM SUCUM ANNE OLMAK

Kaçırmış olabilirim ne kadardır tedavi görüyorsunuz? E

kaktüs büyütesen tavşan kulak cesidinden hem çok ilgi de istemiyor uzadikca mutlu olursunuz

Maalesef bende ilaç kullanıyorum. Bu saat oldu daha yataktan çıkmadım. Hiçbişey yapasım hiç kimseyle konuşasım yok. sadece sessizlik istiyorum G

Bu depresyon denen illeti iyi bilirim. Çocukluğumdan beri ara ara depresyona girerim. En son yine depeesyondayken sizin gibi olmuştum.2 buçuk ay dışarı çıkmamıştım gücüm yoktu.10 güne bir yıkanırdım. yaz bitmişti bir dilim karpuz yememiştim. baktım olacak gbi değil eşofmanlarla psikoloğa gittim ilaçlar kendini zorla çık dışarı demeler işe gir zor olmayan bir iş demeler. hepsini yaptım o kadar iyi geldi ki. siz de öyle yapın hareketsizlikten de oluyor çünkü

Daima var. Rica ederim.

Uzun uzun yorumları okuyamadım tavsiye eden oldu mu bilmiyorum bir arkadaşımın ablasına boşanma sürecinde ağır bir depresyon geçirirken psikiyatr örgü tavsiye etmişti. Ona çok iyi geldi. Araştırdık penye ip büyük ve kalın olduğu için emeği çabuk belli ediyor hatta sonrasında bizde müptelası olduk deneyin isterseniz uygunda hem 2 gün önce 7 tl ye aldım 1 top 1 taneden kocaman 2 saatte sepet yaptım. E

Birikim sanırım . push ; Bademli_Magnum Güzel haberler geliyor tek ayak

Püffff... Hayatınızı hastanelerin onkoloji bölümünde yatan gençlerden birine devretme şansımız olsaydı keşke madem zor geliyor. Eminim onlar aldıkları nefesin hakkını verirdi. Kendinize acıyıp naz niyaz yapmayı kesin artık

Inşallah hepimiz günün birinde düzelir ve hayatlarımıza odaklanırız. Dua edeceğim sizin için

Emin ol geçecek. Teselli için söylemiyorum, gerçekten geçecek. Bilen ve yaşadıklarını tecrübe eden biri olarak söylüyorum bunu. Biraz zaman. Ve en önemli şey; çaba. Ve onun kadar önemli şey; iyi bir doktor. Sana güven veren, yanında rahat ettiğin ve verim alabildiğin bir doktor. mümkünse terapi yapabilen bir psikiyatrist çok iyi olur. Değilse, devlet hastanesinde de gayet isabetli ilaçlarla Tedavi eden doktorlar da var tabi ki. Bir arkadaşım da o şekilde iyileşti ve ilaçlarını azaltıyor şimdi yavaş yavaş. doktora gitmeden önce bütün şikayetlerini, söyleyeceklerini bir bir yaz. Fiziksel şikayetlerin varsa, kas ağrıları, ya da mide şikayetleri gibi onları da yaz. Çok daha derli toplu anlatırsın Ve daha verimli olur senin için. Geçmişler olsun. . push ; F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Cok haklisiniz. Boyama yapma beni de cok rahatlatiyor. Cocuk boyama kitaplarim var aldigim. Basit yuzler, sekiller. Ucuz kitaplar. Zorlamasin beni diye. Seviyorum da. Cogu zaman yegenimle beraber boyuyoruz. Terapi benim icin E

Ağır depresyon tedavisi gördüm 10 yıl kadar önce 3 yıl süresince. Ruh halini çok net anlayabiliyorum. Depresyon ile ilgili tedx konferansı izlemiştim. Beyin kimyası değişiyor, beyin emarları bambaşka. Bu gerçekten bir hastalık öyle iyi düşün iyi olsun değil durum. İlaç tedavisinin değişmesi lazım. Süper mutlu olman gerek demiyorum ama ilaç biraz daha nötrlemeli seni. Ayrıca herkesin hayat amacı var, herkes yolunu buldu ben böyleyim diye düşünme. Yarın tüm ülkeye test yapsalar %40 oranında depresyon çıkacağına eminim.

Sizi bu depresyona iten sebep nedir? Mutlaka bir sey olmustur ve onun sonucunda boylesinizdir.

Shusui Merhaba geçmiş olsun öncelikle Size ve konu sahibine.. Depresyon da baş ağrısı olur mu acaba oluyorsa ne sıklıkta ve ağrı nasıl hissedilir Bu konuda detay verebilir misiniz NedirYani Kalbindeki Endişeleri

Evet ben yapacak bir şeyim olmadığı için boş boş geziyorum ama zevk almıyorum amaçsız hissediyorum kendimi gez gez nereye kadar diyorm her sey anlamsz geliyor

Ne zamandır bu durumu yaşıyorsunuz ve aynı ilacı ne kadar zamandır kullanıyorsunuz belli ki ilaç fayda etmemiş yine bir doktora çıktınız mı ben de bir dönem depresyon atlattım ara ara yoklar ödüm kopuyor yine aynı olucam diye sizi çok iyi anlıyorum ama tahminimce yatıyorsunuz ilk önce yataktan kalkıp az az bişeyler yapmalısınız zevk almasanız da yapmalısınız zaman zaman hepimize oluyor birşeylerden zevk almıyoruz monoton sıkıcı geliyor örneğin bugün hiç iş yapmak gelmedi içimden üff dedim püf dedim işin ucundan tutmaya başlayınca ha şurayı da yapayım ha burayı da yapayım derken açıldım dışarıda buldum kendimi biraz deneyin

Arkadaş kaç yıldır depresyonda hayatında bisiler değiştir seni itiyor olabilir

O dediginiz şeyi hatta daha fazlasını yapıyorum bende ama siz mutlu oluyorm diyorsunz ben hiç zevk almıyorum ki anlamsz geliyor bana her sey o kadar çok gezmisimdir ki bende ondan bile sıkılıyorum artık yapmak istemiyorm

Sorunları atlatmana sevindim. Ama hayat çok hızlı akıp geçiyor. Sorunlarına takılı kalma, 30 yaşındasın henüz çok gençsin. Senin yaşlarında ben de yeni evliydim, eş ailesi ile sorunlar yaşıyordum. Düşündüm de en güzel yıllarımı onlar yüzünden harap etmişim. Gezmem, okumam, çalışmam, mutlu olmam gereken zamanlarda o ne demiş, bu ne düşünmüş bunlarla kafa yormuşum. Tekrar hiçbir zaman o yaşlarda olmayacaksın, ayağa kalk, toparlan, çalış, gez, sev, mutlu ol. Belki hiç yaşamadım depresyonu ama sanırım burada o kadar kişi yazdı biraz da senin elinde. Buraya bile çok az, kısa yazıyorsun. E

bunlar çok guzeller

Psikiyatr mi psikolog mu gittiğin. ilac kullaniyormusun G

Yaşamış biri olarak gereken tek şey istek. Belliki ilginizi çeken bir meşgale yok işe kendinizi sorgulayarak başlayın. El becerisi veya başka şey. Ben okumayı ve elişi yapmayı çook severim çok iyi gelir. Psikolojik destek almaya karar verdiğimde doktoruma şey demiştim "beynimin içi sussun kendi kendime konuşmqm istemiyorum" oda bana bunları önermişti. Dini inancına göre ibadet etmek yardımcı oluyor. En önemlisi günü planlamak ve küçük hedefler koymak

3 yıldır var bi ara iyilesmistim tekrarladı ocak ayından beri bu durumdayım M Msspinkie Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

9 aydır bu durumun içindeyim

Üzülmeyin lütfen profil fotoğrafınız çok güzel :) E

Sanırım ben de depresyondayım. Ölmek istiyorum evet. Anca bu şekilde huzur bulacağıma inanıyorum. İlaç falan kullanmıyorum ben, her gün ağlayarak kendimi rahatlatmaya çalışıyorum. Bu arada yaşadığın şehri bilmiyorum ama arada sahilde yürüyüş yapmakta iyi geliyor. Evinde spor da yapabilirsin mesela youtube videolarını izleyerek. İnsanın enerjisini artırıyor. L

Birşeyler yapmak için illa para gerekmez ve parayla yapılan şeylerin çoğu zaten insanı tatmin etmez. Eğer ediyo olsaydı intahar eden zenginler Hollywood yıldızları olmazdı. Sizi anlıyorum da çünkü ben de zor şeyler yaşıyorum ama herkes yaşıyo ben de zaman zaman Allah im al artık diyodum. Ben de nefes alamıyorum evde bazen boğuluyorum diye bağırıyorum E

Ocak ayından beri böyleyim çok ilaç denedik o yüzdn umudum tükendi artık küçük bir ihtimal de olsa belki iyilesirim umuduyla yaşamaya çalışıyorum

Her zaman zevk almayız ki gezerken hiç zevk almadan ot gibi gezdiğim dönemleri çok iyi hatırlıyorum istemeseniz de çıkın dışarı bir gökyüzüne bakın özellikle yeşil alan varsa oraya gidin sürekli ev ortamı da insanı bunaltabiliyor odada eşyaların yerini bile değiştirince insana değişik hava veriyor sizi çok iyi anlıyorum yaşadığım için M Muhittin

Ilaç kullanıyormusunz . push ; E

Öncelikle teşekkür ederim bu güzel tavsiyeleriniz için.. Ben çok yoruldum artık umarim bende bu gücü kendimde bulabilirim

Yok başka şeyler oldu tetikleyen labellevie Guru Anneler

Bak bunlar benim işlerim. Büyük bir aşkla yapmıyorum belki evet... ama inanılmaz kafa dağıtıyor. Hem de para kazandırıyor. Malzemeyi 1 kere alacaksınız. Ondan sonra işleyip kendinize saklarsınız. Birilerine hediye ederseniz ya da benim gibi satış yaparsınız. En önemlisi mutsuz olmaya zamanınız kalmaz. Zamanı doldurmaya bakın. Insan bir şeylerle uğraşmak zorunda, bir şekilde çalışmak zorunda. Yoksa suruklenirsiniz.

Cok haklisin. Bende Depresyon yok ama sosyal fobi var. Yasamayan insanlar bunu ne yaziki anlayamiyorlar. Piskologum bile beni sucladi ve bana tembellikten bu durumda oldugumu söyledi. Hayatin anlami üstünde bence cok kafa yorma, isin icinden cikamaszin. Kendine bir mesgale bul. Evden agri bile belki yapabilecegin bir is bulabilirsin. Bol bol diziler izle, romanlar oku. Yani kisaca beynini mesgul et. A bide cok sevdigim bir dizi var "Adini feriha koydum". Izlemedigsen onu izle. Özellikle ilk sezon insanin moralini yükseltiyor. E

Özgüven diye bişey bende de kalmadı malesef. benide bu duruma getiren sebepler ve ş... sizler var tabiki

Şundan emin olun ki geçecek. Depresyon denen illetin bir ömrü var. Beyin kimyasalları bunu yapan, siz değilsiniz, güçsüzlüğünüz değil. Doğru ilacı kullanmanız da önemli daha çabuk geçmesi için. Ama eğer 1-2 aydır kullanıyorsanız, hemen bir iyileşme beklemeyin. Biraz zaman alır.

Mutlaka fayda eden vardır. Bazen zaman gerekiyor. lutfen doktora gitmeye ve ilaç kullanmaya devam edin. O ilaçlar mutlaka bir işe yarıyor dur. Jokerin de dediği gibi:)yanlış anlaşılma olmasın joker filmini çok severim. iyi delirmistir E

Bende bazen oyleyim yani bazen oturdugum yerden kalkmak bile zor gelir.. ama kendimi zorlarim.. sunu qlayim sunu halledeyim gibi bi bahane bulup cikarim disari yarim saat te olsa yetiyor E

Anlatsanız belki rahatlarsınız? E

Namaz kılıyormusunuz acaba bazen ruhu besleyemezsiniz. Allah yar ve yardımcınız olsun. Ben boşandığım zamanlar derdim böyle şeyler herşey bitmişti sanki dua namaz çok iyi geliyor ve araştırırsanız yabancı doktorlar da hep tavisye ederler.

Allah razı olsun. dualarda buluşalım inşallah. G

Aslın da sorunlarım vardı ama çoğunu atlattım ama neden hala iyi olamiyorum bilmiyorum sanırım kroniklesti benim hastalığım labellevie Guru Anneler

Etiketlediginiz kisilerden değilim ama cevap vermek istedim Depresyonda direkt bir baş ağrısı semptomu yok ama sinir stres bunlar mutlaka tetikler Depresyonda olduğum dönem benim de baş ağrılarım çok oluyordu. Şuan o zamanki kadar fazla değil.

Direkt komedi dizilerine yönelin. Gün içinde gülüsünüz arttıkça depresyonla baş edebilmek o kadar kolaylasmaya başlar. Arada bir gorusebiliceginiz bir arkadasiniz da olsun. Evden mutlaka dışarı çıkıp gün ışığından faydalanmanız da lazım. Bir arkadaşınızla çıkın alın çekirdek bı çocuk parkına oturun hayat enerjisi olan yavrucsklari izleyin. Bunlar modu yükselten seyler F flower_rose

Dışarı çıkıp hayatın içine dahil olmadığın sürece depresyon geçmez. Ben 8 senedir iş hayatındayım, sürekli evde oturma hayali kuruyordum 2 haftadır evdeyim delirmek üzereyim. Dışarı çıktığım günler en güzel zamanlar oluyor. Evde oturduğum günler ise hayatın anlamsız olduğunu anlatan zaman dilimleri oluyor.. Hareket önemli. Zaten hareket yoksa seratoninde üretilmiyor. Kısır döngü yani

İstanbulu sadece bu özelliği için çok seviyorum

Bak sen zorlarsan içinden gelecek ufak ufak başla. Arada isteklerin hayallerin gerçekleşmeyebilir. Darbeler ufak ufak seni anlamayan insanlar çıkabilir. Hayat sanalda nazik davranmayabilir yada gümüş tepside önüne bir kırıntı bile vermeyebilir. Sen bunları aşma gücünü bulmalısın. Yavaş yavaş doktor gözetiminde ilaçları keserek Bi yerden başlayarak devam et. Söylemesi kolay deme. Kolay değil ne yazması ne söylemesi ne o ruh halinden çıkması. Mecbursun. Zorundasın. Beyin sen ne düşünürsen ona inanmaya eğilimli. O bu doğru bu yanlış bilmiyor. Sen ona söylüyorsun. O zaman ona artık bu ruh halinden çıktığını söyle. Doktor ilaç yardımcı olur fakat yüzde 80 iş sende. Bu yüzden depresyon kişi kendine yardım etmezse aşılamayan ve kronikleşen bir sorun. Sen zaten bundan kurtulmak istiyorsun.

Bende zorluyorum çıkıp en azından dolaşıyorum ama gram zevk almıyorum hiç bir şeyden

Seni çok iyi anlıyorum. Yıllardır bu illetle mücadele ediyorum. Bi sure sonra onunla yaşamaya alışıyorsun sanki. Ama burda verilen tavsiyelerin hiçbirini yapmak istemedigini de biliyorum. Sırf iyi hissedeyim diye spor salonuna para verip gitmemiş insanım. Hem bedenen hem ruhsal yorgunluk nasıl geçer bilmiyorum. Yolunu bulursan bana da öğret. Bana kalsa bütün gün yatıp uyurum.

Doktorunuzla durumu konuşun. İlaclarinizi degistirir. Yeni kullanmaya başladıysanız etkisi hemencecik görülmüyor. Biraz sabredin. Depresyondaki insanlar hicbirseyden zevk almaz zaten. Oyle şunu yapın bunu yapın gibi şeylerle olacak şey değil. Can sıkıntısı değil bu. Siz ne yapmak istiyorsanız onu yapın. Ama ilaclarinizi almayı ihmal etmeyin E

Namaria Ve Kefa Billahi

Teşekkür ederim. ❤

Aslında kurtulmak istiyorsan içinden gelmese de bir şeyler yapmalısın. Bazen başkalarına yardım etmek, bu vesile ille hayatta faydalı olduğunu hissetmek, iyi bir amaç edinmek iyi gelebilir. Sosyalleşmek, havadan sudan da olsa iki laf etmek modunu değiştiriyor insanın. Kimsesiz çocuklarla yada ne bileyim sokak hayvanlarıyla ilgilenen dernekler vs. araştır istersen. Geçmesini bekleyerek geçmiyor maalesef.

Sadece ilaca odaklanmayip olumlu dusunmeye calisin. Size iyi gelen bir sey muhakkak vardir onlara odaklanan. Umarim cabucak toparlarsiniz.

Bence ben de uzun süreli depresyondayım ama mecburen çıkmak zorunda kalıyorum, işe ağlaya ağlaya gittim bir dönem çünkü mecburdum. Yani şu an evdeyim aşırı sıkıldım Hareketsizlik en büyük etken, en mutlu hissettiğim dönem düzenli spor yaptığım dönemdi. Ama şu an kolumu kaldırmaya hevesim yok

Teşekkür ederim güzel tavsiyeleriniz için

seninle aynı yaştayım kendini bırakma zamanla insanlar boşluğa düşebilir bolca dua et Allaha sığın

İnsallah çok sağolun

Bende bir dönem ilaç kullandım yarım sene kadar aşağı yukarı Bir üye de demiş sadece uyuşturuyor diye çok doğru Antidepresan çözüm değil bence yardımcı Her şey gerçekten insan da bitiyor Depresyonum ilaç kullanmadığım dönemde geçti. Hayatta her şey insan için. Üzüntü moral bozukluğu da hayata dair. Biz sürekli mutlu olmak için gelmedik ki bu dünyaya. Kimse bunu vaad etmedi bize. Beyhan Budak iyi bir psikolog. Videolar paylaşıyor hep internette. İzlemenizi tavsiye ederim

Hayata dair bı misyon edinin. İnsanlara yardım etmek hayvanlara yardım etmek bir sanat icra etmek insanları bı amaç için toplamak... İlaç içtim hadi simdi iyileseyim diye bı dünya yok. Önce o kabuktan ayrılmak için niyet etmeniz lazim A

Sizi çok iyi anlıyorum gerçekten ben de tükendim gerçekten şu hayata hiç gelmemeliydim diyorum. dünya çok acımasız gerçekten. ümitli olmak istiyorum ben de ama yapamıyorum.

Disari cikip yürüyüş yapmak sosyal fobi buna engel degil. Ayrica korkularinizin uzerine gitmelisiniz. Ugrasacak birseyler icin kitap alip okuyabilirsiniz satin almak zorunda degilsiniz kutuphaneler var. 1p liraya boyama kitabi alin zihniniz dahilir. Aizi gelistirecek diziler izleyin. Arkadas edinin. Amaciniz olsun amaciniz olmadigi surece yasaminiz degismeyecektir. Biraz hayatinizi, hayata bakis acinizi degistirin bunlar zor seyler degil. Evet her insan farklidir ama guclu insanin gucsuz insandan hicbir farki yoktur az güçlü olun yahu. Mutsuz olmam icin yuzlerce sebebim var herkes gibi... oturur bunlara yogunlasir 2 günün icinde agir depresyon hastasi edebilirim kendimi ama sonucta onlarla savasacak, bas edecek guce sahibim. Kendinizi mucadele etme uzerine programlayin. Yeteneklerinize yönelin. Bu hayat bir daha gecmeyecek elinize.

Seni böyle umutsuz hissettiren tek şey depresyonun kendisi. Bu depresyonun en çok görülen belirtilerinden biri. bu şunun gibi, bel fıtığım var ve belim ağrıyor, romatizmam var, bacaklarım ağrıyor, gribim ve burnum akıyor, Aynı şekilde; depresyondayım, yorgun ve umutsuz hissediyorum. Sorun sende değil yani, depresyonun doğası bu. Sana umutsuz hissetme demek, grip olana hapşırma demekle aynı şey. Nasıl diğerlerinin geçmesi için, doktor, ilaç, zaman üçlüsü ve kişisel çaba gerekiyorsa, senin için de öyle. Zamanla geçecek. ben depresyondayken, artık bozuldum ben, düzelemeyeceğim diyordum. Araba çarpmış gibi şaşakalmıştım Halime. Bir sürü doktoru kaç kere aramışımdır, artık bıktıracak kadar. Geçecek mi, emin misiniz, geçmiyor diye. Yanlış ilaçlar ve yanlış doktorlar da oldu ama çabayla aşılıyor hepsi. Sen de düzeleceksin. depresyon dünyaya kalın, siyah Camlı güneş gözlükleriyle bakmak gibi. Dünya aynı dünya, sen aynı sensin ama gözlerinde güneş gözlükleri var şu anda. O yüzden karanlık görünüyor her şey. Gerçek depresyonu yaşayan herkes seni anlayabilir. Bunun zayıflıktan kaynaklı olmadığını, çok ciddi bir hastalık olduğunu ve bununla beraber geçeceğini bilir. daha önce de yazmıştım. Senin en küçük çabaların değerli şu anda. Beş dakika kalkıp Evin içinde yürümen Bile, Bir tabağı alıp makineye koyman, yatağını düzeltmen, duşa girmen bile. Yalnızca ilaç değil, o bir hareket etme gücü verecek biraz. Senin küçük küçük hareket etmen gerek. Çocuğun var mı bilmiyorum. Yoksa eğer, lütfen günlük yarım saat dışarıda yürümeye çalış. Zor gelse de. Bir ay, iki ayda iyileşmeyi bekleme hemen. Onun bir zamanı var. Senin çabalarınla geçecek. Ağlamak istiyorsan ağlayacaksın, zor gelse de çabalayacaksın ve geçecek emin ol.

Bende o da var kaç işe girdiysem yapamadım sosyal fobi yüzünden tek depresyon olsa dediğiniz gibi insanların içinde kasılıyorum bende önemsenmediği mi düşünüyorum düşünüyorum bir kaç işe girdim hiç birinde yapamadım bu sosyal fobi sebebiyle . push ; M Msspinkie Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Naz öyle mi.. Dünyanın en ciddi tedavi edilmedigin de öldürücü olabilen hastalığa naz diyorsunuz.. Ben de öyle derdim biliyomusnz şımarıklık olarak görürdüm taki başıma gelene kadar sinanmadiginiz acılar üstüne konuşmayın bence hayat bu kimin başına neyin geleceği belli olmaz... Ayrıca kanser hastalarına bile özendiğim çok oldu benim onların bile yasama isteği var cunki.. umarim o naz dediginiz hastalıkla imtihan olmassınız

Buna pek katılmıyorum. Dün 20 TL'ye büyükçe bir boncuk seti aldım rengarenk. Kuşlarıma kafes süsü yapıyorum içinde epeyde var diz diz bitmiyor. Bugünde iki şişe boya aldım 5'er liradan evde gözüme takılan biblolardan filan ne varsa boyayacağım akşam. Hiçbir şey bulamazsam taş, kozalak filan toplayıp onları boyayacağım. Boyama gerçekten çok rahatlatıyor. Şu günlerde bende depresyon denilebilecek bir ruh halindeyim. Bu tarz şeyler çok iyi geliyor. Evde de spor yapabilirsiniz. Leslie Sansone ile evde yürüyüş var mesela o da çok güzel. Odanızda değişiklikler yapabilirsiniz hiç olmadı. Eşyaların yerini değiştirebilirsiniz, yeniden dekor yapabilirsiniz. Kullanmadığınız eşyalarınızı ayıklayıp ister atın ister satın ister bağışlayın. Geçen gün giysi dolabıma bir el attım hiç abartmıyorum 10 poşet giyemeyeceğim kıyafetler çıktı hepsini giysi kutusuna attım bütün günüm buna gitti

Ben içim üşüyormuş gibi hissediyorum sürekli üzerimde bi gerginlik bi sinirlilik huzursuzluk var mutsuzda hissediyorum ölecekmişm hastaymışım gibi hissediyorum biri bebek biri 1. Sınıf çocuğum var onlara karşı eve karşı eşime karşı sorumluluklarımı yerine getirmeye çalışarak iyi olmaya çalışıyorum şu pandemi de moralimi çok bozuyor

Tünelin somu ayfınlıktır. tünel bazen uzun olur hiç birşey görünmez ama siz koşmaya devam. salmayın kendinizi geçevek bu günler.

Beni de biri değil ama kendi yaşadığım ve üstüne inanmazlar korkusuyla yaptığım aptallık sonrası hem korku hem pişmanlık. O kadar kötüyüm ki hiçbir şeyden zevk almıyorum gerçekten G

Beni de biri değil ama kendi yaşadığım ve üstüne inanmazlar korkusuyla yaptığım aptallık sonrası hem korku hem pişmanlık. O kadar kötüyüm ki hiçbir şeyden zevk almıyorum gerçekten E

nickimi feriha

Bende tam tersi oldu çok kilo verdim

İNTİHAR EDİP HAYATTA KALMIŞ BİRİNDEN Öncelikle hayatımda 1 kez çok ağır depresyon yaşadım sebeplerini geçiyorum ama o kadar kötü bir haldeydim ki kendimi apartmanın tepesinden aşağı attım. Gördüğün gibi ölmedim nasip işte. Daha sonra psikolojik tedavi başladı. Çok ağır ilaçlar kullandım ama aslında ilaca ihtiyacım yoktu. Sırf ailemin içi rahat etsin diye kullandım ilaçları. Neden biliyor musun? Ben zaten sonunda gerçekleri görebilmiştim. Hayat çok değerliydi ve aslında sahip olduğum şeyler için çok çok şanslıydım. O kullandığın ilaçlar var ya? Onların sihirli bir gücü yok kardeşim. Olay yine sende bitiyor. Sen istersen hayatın güzelleşiyor. Hayatın için hiçbir şey yapmadan mucize olmasını bekleyemezsin. Ben o süreçte 2 yıla yakın yürüyemedim. Sakat kalma ihtimalim vardı ama inan kendimi o dönemde buldum. 1 bacak kırıldı bende. Düşünsene yürüyemiyorsun Ben süslediğim koltuk değneklerimle sağlıklıyken gezmediğim kadar gezdim. Manyak gibi kitap okudum ve deli gibi resim yaptım. Bazı mağazalar için oturduğum yerden dev afişler hazırladım. Maça gittim sinemaya gittim. Saçlarıma kendime baktım. Günlük tuttum yazdım çizdim O ilaçlar yapmadı bunları Ben yaptım Hiç hareket etmemem gereken aylar oldu. Sırtımda yaralar Dişlerim her gün parça parça ağzıma döküldü yemekleri bile bebek maması gibi robottan çekilmiş halde yedim Şuanki halim karakterim ruhum tebessümüm her şeyim o günlerden kalma. Öncesi yok daima o günler ve sonrası O ilaçlardan mucize bekleme Mucize sadece sen istediğinde ve çabaladığında ortaya çıkar

Ben de ba yılll dımmmm Muhteşem lerrr

Valla bende yaşıyorum anksiyete kaygı depresyon, özellikle anksiyete mahvediyor her gün başka hastalık buluyorum kendime stresten unutkanlık başladı bazı şeyleri idrak edemiyorum durumumun da farkındayım ama geçmiyor, bazı günlerim berbat geçiyor, altından kalkamam gibi geliyor malesef. imtihan diyip mücadele ediyorum. Şerdeki hayrı arıyorum, daha iyi bir insan olarak bu süreci atlatmak için insanüstü çaba gösteriyorum ve size tahmin edersiniz ki kolay değil, ben 3-4 sene evden çıkmadım... İlaç almak istemediğim içim psikiyatriye gitmedim. Psikologa gidiyorum o çok iyi geliyor, ayrıca anksiyete için akapunktur yaptırıyorum nöroloji doktoruna. Passiflora, melisa, adaçayı içiyorum. Sarı kantarona depresyona iyi geliyor diyorlar denemedim bilmiyorum. Yürüyüşe başladım tavsiye üzerine. Benim anksiyetemin sebebi kötü geçen çocukluğum ve gençliğim, depresyonumum sebebi hayattaki amacımı bulamamak, bir hedefimin şu an için olmaması. Kimi insan amaçsız yaşar yer içer rahatsızlık hissetmez. Kimisi ise anlamlı, amaçlı yaşamadan mutlu olmaz. yaşamak için güzel bi amaç bulun, ben pandemiden önce kimsesiz çocuklarla ilgili etkinliklere katılırdım, ücretsiz özel ders verirdim, sizde güzel bi amaç edinerek bu zorlu sürecinizi hayırlı bi şekilde atlatabilirsiniz. Ayrıca memnun olmayı öğrenmeye çalışın, iyi gelecektir. Ayrıca ilaçlar sadece sorunu ertelemenize yarar Önceki

Baktigin zaman disarda gezmek beni de oyle coj mutlu ermiyor ama evde durdugum zamanlardan daha iyi gekiyor.. o yuzden disarda bos gezmek de cok iyi gelmiyor.. beraber gezecegin arkadas lazim, birseyler lazim ugrasmak icin disarda bile.. kisin zor ama yazin mesela lunaparka gidiyorum, yakinimda buyuk park var orda bisiklet kiraliyorsun.. kisin da avm gitmektense kurs gibi birsey olabilir.. disarda da illa birseyler yapman lazim yoksa bos gezince de pek tadi olmuyor E

Çok teşekkür ederim ❤

Gittikçe kötüye gidiyorum tekrar dr gidicm dr gitmekten de bıktım artık N

Inşallah sağolun E

Durumunuza çok üzüldüm, doktor mu değiştirseniz acaba? Belki uygulanan tedavi ve ilaç yetersizdir. Tez vakitte şifa bulursunuz inşallah...

Ben de sadece ölüm gelip beni alsa diye bekliyorum. Insanlarla konuşmak, göz göze gelmek ya da herhangi başka bir şey yapmak istemiyorum. Özgüvenim yerle bir oldu

ilaçtan çok bir psikoloğa gidip terapiye başlayabilirsiniz emin olun size daha iyi gelecektir hepimiz zaman zaman kendimizi değersiz hissedebilirz tünelin sonunun hep karanlık olacağını düşünebiliriz ama emin olun ışık var sadece biraz daha zamana ihtiyacınız var bir mutluluk oyunu oynayabilirsiniz belki o role o kadar kaptırırsınız ki artık gerçekten mutlusunuzdur elimizde olan tek şey şu an onu harcamayalım

Aminn G

Sana daha öncede yazmistim. Beynini mesgül etmelisin, hemde güzel olaylar ile. Birkac dizi önereyim; Adini feriha koydum Avrupa Yakasi (4. Sezon itibaren) Bir kac youtube kanali: Yap Yap Oha diyorum Noluyo ya Sonra kendine amaclar bul. Misal vucudunu forma sokmak icin hergün belirli zamanlarda spor yap. Dizi izlerken resim boya. El isleriylen ugras ve onlari satisa sun. Insanlar recel yaparak bile para kazanabiliyorlar. Ben bazen depressiv ruh halindeyken kalkip odami düzeltiyorum, yeniden sekilendiriyorum odami ve kendimi daha iyi hissetmeye basliyorum. Meditasyon yapabilirsin. Birde tanriya yalvar. Hergün "Ya Latif " zikri cek. Insan kendini bir müddet sonra gercekten daha iyi ve hayataki sorunlara karsi daha umursamaz hissediyor. Dediklerimi lütfen yap. Inan basladiktan sonra kendini iyi hissedeceksin. Bu kiz bana niye sürekli dizi öneriyor diye sorabilirsin. Madem sosyal fobin var ve hayata katilamiyorsun ozaman bu ihtiyacini digital bir sekilde tatmin etmen lazim!

Özgüven diye bişey bende de kalmadı malesef. benide bu duruma getiren sebepler ve ş... sizler var tabiki N

Bende bi donem antidepresan kullandim Fayda etmedi degistirdi doktorm oda fayda etmedi. Anladimki insanin kendi kafasinda bitiyo hersey. Hap sadece uyusturuyo. Uyku getiriyo beni oyle yapti en azindan. Sonra azaltarak biraktm. Sevdigim seyleri yapsamda bende bazen mutlu olmuyorm ama genede yapmaya devam ediyrm. Bi yerden sonra kırılıyo inadi bu depresyonunda. Biz ondan daha gucluyz oyle dusun. Tamamen geciyo mu hayr arada bi yokluyo insani tabi. Hayatinda hep biseler ters gittiyse ve bu ust uste olduysa boyle hissetmen cok normal. Bu arada antidepresan ilaci kilo yaptimi sende?. Ben baya kilo almistim

Aminn çok sağolun E

Depresyon geçmiyor ilaç kullandigim halde hiç bir şey yapmak istemiyorum boşluktayım her sey anlamsız geliyo yürüyüş yapamıyorum sosyal fobi var uğraşacak bir şeyler bul diyeceksiniz ona da maddiyat lazm hiç bir amacım yok boş yaşıyorum olsa da zaten mutlu etmiyor hiç bir şey beni keşke biri gelip yarın öleceksin dese ağır ilaç kullandigim halde bile depresyon niye geçmez nefes almak zor geliyor artık

Birseyleri istemekle alakalı sorun ilaçların etki etmemesi değil, kendiniz için isteyin Mutlu olmak için güzel sebeblerde var bunun için birine ihtiyacınız yok yeniden keşfedin Doğa hayvanlar sık sık bunlara yönelin

Bence her insanın bu tip dönemleri olabiliyor önemli olan umudu kaybetmemek E

Uzun seneler bipolar bozukluk tedavisi goren ve mani dönemleri sonrasi uzun suren depresyon donemleri geciren biri olarak o amacsizlik manasizlik bosluk icinden hicbisey gelmemesi halini cok iyi bilirim. verebilecegim iki temel tavsiye var: 1- hayatinizi anlamlandiracak bir amac bulun. bu konuda kimse size yardimci olamaz kendiniz bulmalisiniz amacinizi. 2- İlaclara devam edin asla birakmayin. Allah sifa versin sevgiler. E

Önceki

Bu 30 lu yaşlar depresyona müsait sanırım bende 30 lu yaşlardayım kendimi daha önce hissetmediğim kadar kötü hissediyorum

Ben depresyondayım. Bence ağır geçiyorum kendime göre. Doktor ilaç vermişti, antidepresan. Kullanmak istemedim, beynimi uyuşturuyor gibi düşündüm. Geçen gün yine büyük bi atak geldi, ilaç aldım. ertesi gün vazgeçtim. almayacağım dedim. İşe gitmiyorum ama ufak tefek ders falan verdiğim öğrenciler var, onlara bile gitmek istemedim. Hatta iptal etmek istedim. Ama sonra kendimi zorlayarak da olsa mutlaka gitmem gerekiyor diye düşündüm. Çünkü evde oturursam yine ağlayacağım falan... Mutsuzluklar... Çıkmak istememe rağmen kendimi zorladım. Para aldım en azından :) Sonra da gidip kendime boyalar aldım. Aldığım kocaman resim defteri kenarda duruyordu. Bi defa kullandım sadece. Sürekli üşeniyordum, yatıp uzanmak, ağlamak, mutsuz olmak daha kolayıma geliyordu. Ama 2-3 gündür kırdım bu döngüyü. Canım istemese bile oturmuyorum, yatmıyorum. Tv izliyorum, sonra kalktım kocaman resim kağıdına resim çizdim. Bugün de eksik boyalarım varmış gidip onları çarşıdan alacağım, yürüyerek gezeceğim. He? Sorsan, hiç istemiyordum 2 gün önce. Şimdi diyorum ki, gideyim alayım. Akşam da boyayacağım, odama asacağım. Bi şekilde meşgul etmem gerek kendimi. Bunu öğrendim. Mutlu muyum? Yoo. Ama en azından normalim. Uğraşıyorum bir şeylerle. İlaçlara sarıp kendimi duygusuz hissetmek istemedim. Canın bir şeyler yapmak istemese de mutlaka yapmalısın. Yoksa o döngü hiç bitmiyor. A anderunmastisi

neler yaşadınız bilmiyorum. ama her insanın sınavları var hayatta. sizin yerinizde olmak isteyen hastanede sağlığına kavuşmaya çalışan pek çok insan var. ölüm hiç kimsenin ağzına yakışmaz. siz de almayın ağzınıza. bir pencere buğuluysa hayata baktığınız biraz da başka pencereden bakmayı deneseniz. sosyal platformlarda pek çok psikoloğun videoları var onları izleyebilirsiniz ve kitaplarını okuyabilirsiniz. Yokuspokus

Geçmişte yaşadığın kötü anlar mı var acaba canım neden bu kadar kötü oldun? Gerçi benim de senden pek bir farkım yok ama M

Gerçekten sizi mutlu eden birşeyler birileri hiç mi yok çevreniz kötü mü sizi umutsuzluğa mı itiyor yada partneriniz yüzünden mi böylesiniz temel sebebi nedir? ilaçlar ağırdır tabi doktorla konuşup başka bir tedavi imkanınız varsa ona yöneltebilir mi diye konuştunuz mu ilaçların çok işe yaradığına inanmıyorum asıl işe yarayan şey insanın mutlu olmasıdır mutlu olmadıktan sonra nasıl tedavi olabilir ki insan? Dasmeer

O yuzden diyorum yapacak birseylr bulman lazim ama tabi severek yapacagin birseyler olsun ki mutlu etsin seni.. isteywrwk yapmazsan gene sonuc degismez Z Zygomaticum O yaz hiç, hiç gelmez... Üyelik

Ilacım değişti iki ay olacak nerdeyse fayda etmesi gerekmezmiydi şimdiye kadar B Belindas Kargalar sürüyle kartallar yalnız uçar 🙏 Üyelik

Peki mesela cidden kendinizi bu durumun içine koyun, Allah korusun doktor size dedi ki korona olmuşsunuz, durum hiç iç açıcı değil. Ne hissedersiniz? D dgdln

Kaç yaşındasın çalışıyor musun

Ilaci ne kadar zamandir kullaniyorsun? Antidepresan kullaniminda ilk 3 ay yan etkiler gorulur genelde. Ilacin etki etmesi icin vucutta akumule olup belli bir doza ulasmasi gerekir. Bu da yaklasik 3 ay surer. 3 aydan uzun suredir hala bu halde isen ilacini degistirmelisin. Konrole gittiginde doktora soylemelisin bu durumu. Ilk verilen ilac iyi gelecek diye birsey yok. Depresyon tedavisi malesef en az 1 yil suruyor. Ilac da birden kesilmiyor. Yavas yavas birakiliyor.

Ruh halin neden kötü bunu anlamak lazım. Yaşadığın şeyler kötü de oradamı takıldın? Ortamından mı memnun değilsin? İşsiz kaldın çaresiz mi hissediyorsun? Hayattan ümidini kesme sebebin ne önce bunu anlamak lazım. Anlayıp oradan çözüme gitmek lazım Yokuspokus

Harika bir yazı. İnanın ağladım. Bazen ben de çaresiz hissediyorum kendimi. Panik atak var bende de. Evden uzağa gidemiyorum. Kendimi de böyle kodladım. Mağdur psikolojisiyle gidemiyorum deyip duruyorum oturduğum yerde. Ama ümit var demek ki. Çok sağol yazı için.

Pandemi tetiklemis olabiir mi? Izzet Güllü var ben onun makaleleriyle çok toparlamistim hiç okudunuz mu?

Aynen başka yolu yok. Deli gibi çalışarak yendim. Barınaklara gittim. Her gün ağlamak yok dedim. Bitti. Zor evet. İmkansız değil. Geçmesini beklersen geçmiyor geçmiyor geçmiyor. Ayağa kalkmak zorundasın. O pedallar çevrilecek o bisiklet gidecek. Tek yolu bu. Nasılsa hepimiz öleceğiz. Tamam. Sen yaşıyorsun ve bu güzel. Denemelisin bin kere düşsende nakavt olma. Yapabilirsin

Bazı bünyede 2 ay yetmeyebilir. Antidepresanları 3 ay kullandıktan sonra tam verimli hale geliyor. Fakat bu ilaç senin için doğru ilaç da olmayabilir tabi. Biraz deneme yanılma yoluyla oluyor maalesef. fakat senin de çabalaman lazım. Tek başına ilaç düzeltmiyor maalesef. Ailen çocuğun, işin var mı bilmiyorum ama seni zorla hayatın İçinde tutacak bir şey için çabalaman lazım bebek adımlarıyla dahi olsa. benim depresyondayken aldığım hali tahmin edemezsin. Artık eşyaların ismini, nasıl iş yapıldığını da unutmuştum. Yapmak zorunda olduğum işleri ağlaya ağlaya sürüne sürüne yaptım resmen. Küçük adımlar belirle kendine. Mutfak temizlenecek değil mesela. Tabak lavaboya götürülecek. Bu kadar. Tek tek. Bunu başardın. Şimdi bunlar yıkanacak. Bitti. Hepsini bir anda yapmak zorunda da değilsin. Gücün yettiği kadar. o kadarına da aferin yine kendine. Büyük iş bunlar o isteksizlik içinde. Yürüyüşe mi çıktın, aferin, banyoya mu girdin aferin. O zaman benim mottom: "önce iş, sonra istek" di. Kendi kendime defalarca tekra ederdim bunu iş yaparken. Çünkü istek kesinlikle gelmiyordu. David burns'ün "İyi Hissetmek" diye bir kitabı vardı, oradan öğrenmiştim bunu. mutlu hissetmek zorunda değilsin. İnsan hep mutlu olan bir varlık değil. Bütün duygular bizim için. Sen yalnızca olumsuz olan duyguları çok yoğun yaşıyorsun şu anda. yine benim depresyonla ilgili en sevdiğim sözlerden biri, benim psikiyatristime ait: depresyon geldiği zaman korkma, üzülme, duygularınla kavga etme. Aa sen mi geldin, hoşgeldin, başımın üstünde yerin var de, tıpkı bir misafir gibi Karşıla onu, ve yine bir misafir gibi bir müddet sonra gideceğini bil, demişti. Depression about depression diye bir şey var: depresyona girdim diye depresyona girmek. Neden bu haldeyim, zayıfım, neden çıkamıyorum diye kendinle kavga etmek. normalde yaşadığın depresyon 10 birimse mesela, kendinle kavga edince onu 10 kat fazla, yani 100 birim gibi hissediyorsun. Halbuki tek gereken şey, beyin kimyasallarının Düzelmesi. Ve bu da zaman istiyor biraz. Beynin içinde dönen bir tekerlek var gibi düşün. Depresyondayken o tekerlek çook yavaaş yavaaaş dönüyor. Bu sebeple konsantre olamama, isteksizlik, olumsuz dÜşünceler oluşuyor. yapabileceğin en iyi şey; öncelikle kendine bir rutin oluşturmak. zihin derli toplu ortamda ve düzenli bir rutinde rahat eder. Yürüyüş yapıyormuşsun, bu çok güzel. Spor endorfin, yani mutluluk hormonunun doğal olarak salgılanmasını sağlar. dediğim gibi, istek gelmesini bekleme. İstek sonra. Önce iş. Evde çok kalmamak da iyi. Ya da uyuyorsan, bugün de yatakta keyif yapacağım Demek. Hepsi düzelecek inşallah.

Yaa çok güzellll D

Bende denemiştim bi ara ama çok çabuk sıkıldığım için herşeyden devam edemedim E

Yaşıyormusun?yaşıyorsun boşuna olup olmadığını ne biliyorsun? Gelmişiz bu hayata zamanımız bitince de gidicez... hiç biŕşey yapmak istemiyormusun? Yapma yat koca gün yatakta, çıkma dışarı... canin sıkılınca çık ne yapmak istersen yap.

Benimde aynı durumum. İlaç kullandım 2 hafta. Sonra dedim ilaçla mı hayatta kalıcam ben kendi irademle yapmalıyım herşeyi. Bıraktım. Yataktan çıkamaz duruma geldim. Evde zaten herkes çalışıyor ben tek kalıyorum. Birkaç lokma ye sonra geri yat. Bazen aynada kendime bakınca yüzümde yastık izlerini görüp haline bak deyip geri uyurdum. Yani uzun zaman olmadı 1 aylık mevzu bu. Yarın bir iş görüşmem var. Geçen hafta gitmedim bahaneler yalanlar. Dün ilacıma tekrar başladım. Bugün kafam susmuyor. Ne diyeceğimi, işte yapamayacağımı vs düşünüyorum hep. Ama kendime hedef koydum. Telefonumu değiştircem dedim. Gerekirse taksite gireyim ki o sorumlulukla daha çok çalışayım. Yarın gidicem. Bakalım en büyük korkum yeni ortam yeni iş. İnsanların yanına inanılmaz kasılıyorum. Ama böyle uyuyarak olmayacak. En azından denedim derim değil mi?

Konu sahibinin yaşadığı şehri bilmiyorum ama ben de yalnızca 20 tl ile Haliç iskelesinden vapura biner Üsküdar iskelesine kadar tam 1 saat gezerim. Kulagimda ruhumu okşayan şarkılar mis gibi deniz havası eşliğinde martılara simit atar, üstüne kağıt helva yerim. Ve benden mutlusu olmaz o an. Haklisiniz. Yeterki istesin insan. Maddiyat engel değil.

Youtubeda izzet gulluyu izleyin

Bende ayni pskolojideyim bugun psikiyatri randevum var ne anlatcam ne konuscam nasil roplucam bilmiyorum ilk gorusmem olcak M

Hangi ilaci kullamandinz yasaksa eger ozelden msj atarmisnz Ben en cokda kilo aldigim icin biraktm tabi faydasida olmadi cok. E

@Elllfff cim. Senin nezdinde yazmış olayım, okuyan çare arayan ve "Bıktım, değişsin istiyorum artık, böyle gidemez bu!" diyen herkes kendince faydalansın. (Normalde şartım vardı, bu tarz konulara yazmazdım ama burada 3 sene kadar önce bu prensibimi kırdım, çünkü ne yapacağını bilemeyen, çok zorlanan insanları okudum ve dedim varsa bu bende, belki de anlatmam ve bu konuda el uzatmam için var) 21 yaşından bu yana (13 senedir), her sene depresyonla uğraşıyorum. Tip 1 Bipolar mix epizodum. Manilerden kaçabildiğim oluyor, depresyon kimi zaman teğet geçiyor, artık eskisi gibi değil tecrübelendim. Ama ilk depresyonumun çıkışı yok gibiydi Elllfff... İkincisinde ise, ilkini unutturacak kadar ağırdı. Kimi zaman ciddi ilaç desteği almak zorunda kaldım , kimi zaman beynimi kullanamıyorum deyip doktoruma danışarak bıraktım. Zilyon farklı ilaç denedim, yan etkileri ile uğraştım. İlk 6 sene ailemle beraber 7 şehir, 10 küsur doktor gezdim. Psikiyatristi, psikologu, kuantumcusu, aile dizilimcisi vırtı zortu... Herkes kendince bir şeyler dedi, herkes kendince ilaçlar yazdı... Ancak dön dolaş hepsindeki ortak nokta "İş sizde"ye vardı. 2-3 sene inkar ettim, kendime konduramadım, bu kadar güçsüz biri miyim dedim, sorguladım vs vs. Sonraki senelerde "Yapamadığım şeyi nasıl yapmamı bekliyorlar! Kolum kalkmıyorken nasıl kaldır diyorlar, nasıl bir espridir bu?! Dalga mı geçiyorlar" sorgularım, öfkem oldu... Biraz kurban da oldum.. "Kimse beni anlamiyöğ, herkes bana şey ediyoğ" diye de az sızlanmadım. Ama dünya böyle bir yer değil. Senden farkla, benim ara ara kontrolde kalmam gerekiyor; nitekim gel-gitli insanım, depresyondan da illaki çıkarım ama kötü çıkabilirim de , bu yüzden benim bir aşağıda gözüm olması gerekiyor bir kafamın üstünde, iki tarafı da yürütmek için. Sana da diyorum ki, aşağıya bir bak, olduğun yere. Uykudan kafan kalkmıyor/ya da uyuyamıyorsun, iştahın kapalı/fazla açık Kendini enerjisiz hissediyorsun ve hareket etmiyorsun. Başladığını sürdüremiyorsun. Ruh haline odaklısın, içine dönüksün. Oradan çıkış yok, boğulursun bu yüzden dışından başlamak zorundasın, olayı anlıyor musun? Uykun/iştahın için ilaç gerekiyorsa alacaksın + saat koyacaksın. Gerekirse bir süre güneşin batışıyla yatıp, doğuşuyla kalkacaksın. Vücut saatini alacaksın eline. Sonrasında hareket edeceksin ki fiziksel enerjin içinde patlayıp durmayacak. Buradan başla, istemesen de, kolun kalkmasa da anlatabiliyor muyum? Bir robot ol bir süre, fiziğini düzelt ve oradan içine ulaş. Fiziksel halini düzenlerken evini düzenle, kafanın yansıması evin. İstemesen de, sıkıntı da bassa, mana da bulamasan yap. Başka türlü olmuyor. Yenmek mi istiyorsun depresyonu? Yen. Yoksa bir de üzerine "Depresyondayım, beterim, halim yok, içim moh, ühü" alışkanlığı binecek ve kırman gereken döngü zorlaşacak. Oradan da çıktım, ama sürüyor... Artçıları yokluyor o halin, ona alışma lütfen. Bak daha 2 hafta önce psikologa gittim (Arada giderim, bazen 3 sene gitmem, sonra giderim öyle, ama psikiyatrım ile 6 aylık bi selamlaşırız, nolur nolmaz. Çoluk çocuğum var, sorumluluğum çok). Dedim ki "Ben bittim". "Küllerimden doğmaya alışkınım ama bu kez daha farklı bir gelişi var sanki, pandemi ile birleşti sanırım" dedim, anlattım ettim. Adam bana, bilmediğim hiçbir şeyi söylemedi. O kadar bildiğim ve "Elimde olmadan yapamadığım" şeyler oluyor ki bazen, birinin daha hatırlatması gerekiyor. 7.30 sabah zorunlu kalkış saati koydu, antidepresan yok. "Geri yatmak istesen de ki isteyeceksin, yataktan doğrulup ayaklarını yere basana kadar sadece" dedi. "İlk 3-4 gün zor gelecek ama gittikçe kolaylaşacak" dedi. "İstemesen de, kendin için güzel bir kahvaltı tabağı hazırlayacaksın" dedi. "İştahın olmasa da, tadını almasan da yiyeceksin" dedi. 3. seansa gitmedim henüz, ama düşüncelerimin akışı 2 hafta önceki kadar zorlamıyor ve 2 hafta önceki kadar karamsar değilim. Ben teğetinden geçiyorum böyle bazen. Çıkış da aynı şekilde Elifcim. Bazen en dıştan başlamak gerekir, bazen en basit haliyle görmek gerekir, bazen "Sebep"leri düşünmemek gerekir, yine kötüyüm de, yine şikayet et her günün bir olmaz arada ben neler neler düşünüp diyorum ama bu süreçte şikayet etmeyi kendine yasaklayarak yola koyul çünkü bazen göç, ancak yolda düzelir. Depresyonun içinde kıvranmak, ayağa kalkmaktan daha zor. İlk ayağa kalkış da sürdürmekten daha zor. Sadece alıştığın için, o bölgede çok kaldığın için, konumunu değiştiremiyorsun. İlaçların itenek, gerisi sende.

Amin inşallah G

İsteyip de elde edemediğin veya yanında olmayan birini özlediğin için mi mutsuzsun hiçbir sebep yoksa yine de mutsuz oluyorsan beynindeki serotonin hormonunun az salgılanmasından dolayı kendini depresyonda bile hissediyor olabilirsin. Böyle bir durumda psikiyatristten destek almalısın