Ahh, paramparça oldum. Ağladım, ağladım, ağladım. Rabbim sana ve eşine sabır versin.. Yavrun hep seninle, mutlu olmanı ve bir kardeşi olmasını inan ki çok istyordur. Umudunu kaybetme. Dilerim yeni meleğine bir an önce kavuşursun.

Cok uzucu basiniz saolsun

Canım Allah'ım sabırlar versin senin bu yaşadıklarını ben de yaşadım tek fark 55 gün yoğun bakımda olması ve hiç fotografimizin olmaması Ekim 2020 de doğdu Aralık'ta kaybettim sadece bir dk görmeme izin verdiler pandemiden dolayı başımız sağolsun acımız büyük ins bu bebeğini sağlıkla kucağına alırsın canım darısı başımıza olsun

Okurken paramparça olmak. Ne kadar güçlü bir kadın olduğunun farkındasın değil mi? Muhteşem bir annesin.

Amin. Şimdi yeni bir umudum var. Dualarınızı eksik etmeyin benim için

Yaşamadan başımıza gelmeden gerçekten anlayamıyoruz evet insanız üzülüyoruz ama aynı acıyı duyamiyoruz sizin yasadiklarinizi okuduktan sonra hiç aklımdan çıkmadıniz inanın son gebelik kan tahlillerimi verirken yanımızda bebekten kan aldılar ağlıyordu ayy Tuncay biz bebeğimizi nasıl aşıya iğneye goturucez dayanamayiz orda o bebeğe ağladım ben yavrumu bırakıp ise nasıl gelirim Allahm işteki zaman çabuk geçer de yavruma döneyim bazen diyorum çok mu istedim diye mi böyle sinandim asla isyan etmedim sesim çıkarak ağlamadım ben bir hayali sevdim ona tutundum o gidince hayatım ellerim umutlarım bomboş kaldi işten izin günüme çıkıp kontrole gideceğim sevinciyle 25 gün sonra bebegimsiz işime geldim ne yaşayacağımızı bilemiyoruz ki sizin yasadiklarinizi hayal etmeye çalıştım içim paramparça oldu resimlerinize bakıp bakıp ağladım kendimi sizin yerinize koyamadim nasıl karar verirdim bilemedim çok zor çünkü kim ne derse desin dışarıdan söylemek ile onu yaşamak aynı şeyi ifade etmiyor size her zaman dua edeceğim

Tanıdığına eminim... Hiç bebeğim olmadı ama bir sürü bebek kedim oldu. Bir tanesini on günlük buldum, gözleri yaralıydı, veterinere götürdüm ciğerleri gelişmemiş yaşamaz dedi, gözleri de görmüyordu kuzumun. Şırıngalarla besledim 20 gün, bir kez eşime dedim ki işim var biraz, sen besler misin, yemedi mamayı, ne zaman ben gidip onu avucuma yatırdım mamadan önce parmaklarıma sarıldı hiç gitmez gözümden... Yattığı yerde uzaktan seslenirdim minicik başını kaldırır arardı beni başka hiç bir sese tepki vermezdi... Demem o ki bebekler biliyor, Arya'da biliyordu, Allahın sevgiye özel kıldığı bir iletişim var, sizi çok çok çok sevdi Arya biliyorum

Anne değilim ama acını derinden yaşadım rabbim sabır versin inşallah, tekrardan güzrl meleğine kavuşacaksın tekrardan anne olacaksın

Hayır hiç utanmayın. Sizin yerinizde ben olsam ben de dert edinirdim. Başkasının yaşadıkları bizim şükür sebebimiz değil. Ama bazı şeylerin zamanı vardır. Umarım en güzel en uygun anda annelik duygusu bizi bulur.

O kadar güçlüsünüz ki. Arya çok şanslı bir bebek sizin gibi bir anneye sahip olduğu için. İçinizin sızısı hiç geçmeyecek belki ama Allah size o sızıyı hafifletecek evlatlar versin.

3. Bölüm Kendimi biraz toparlayınca kızımın neden bu hale geldiğini araştırmaya başladım. Elimde evraklar doktor doktor gezdim. Yoğun bakıma yatış sebebini akciğerleri olarak göstermişlerdi. Ancak kızımın solunum desteği almadığına ilişkin resimler vardı. Hatta olaydan 1 gün önce 20.04.2020 tarihinde kızımı yıkamışlar. O bu durumu hiç sevmemiş ağzını yüzünü buruşturmuş. Resmi attıktan sonra hemşire evine hazırlıyoruz yazmıştı. Evi kısmet olmadı kızıma... Ayrıca yazdıkları akciğer sıkıntısı için kullanılan bir ilaç varmış. Bu ilaç epikrizinde yok bile. Bize genetik test yaptırmamızı söylediler. Eşimle akraba değiliz. Aynı şehirli bile değiliz. Ama yine de olabilirdi. Bu görüşle hareket ederek en kapsamlı olanı yaptırmaya karar verdik. Kızımın DNA'sını alıp Almanya'ya WGS testine gönderdik... Güvenemedik Türkiye'de de tekrar ettirdik. Test de bir şey çıksa bile kızınıza çaresi yok denildi inanmadım. Yurtdışından kök hücre ilaçları bile getirdim. Amacım onun tamamen iyi olması değildi. Ama bir kere göz göze gelmek için dünyaları vermeye hazırdım. Genetik Sonuç... Herhangi bir genetik hastalık saptanmamıştır. Çok istedim genetik olmasını. Bunun bir kuldan değil de Allah'tan geldiğine inanmak istedim. Olmadı. Sonra bir çok araştırma yaptık. Bu olayın ayrıntısı çok anlatmıyorum. Belli bir savcılık dosyamız mevcut. Son durum şu ki... Kızımız boğulmuş. Ciğerine mama kaçırmışlar. 18:00'da mesai bittiği için nöbetçi doktor gelmeden yb doktoru çıkmış. Kızım entübe edilememiş ve kalbi durmuş... Hatalar silsilesi böylece bizi bulmuştu... Kul kurar kader gülermiş...

Ya normal hayatta ki arkadaşım çoğu şeyimi bilmez. Haberi dahi olmaz. Ama burada ki arkadaşlarım gerçekten çoğu zaman destek oldular. Ben ilk kez bir konuya ağladım gerçekten. Okurken lime lime oldum. Bu anlattıklarının hepsinden hepimizden bir çok şey var.

Hayır sakın öyle düşünmeyin. Ben görmeyi reddetmedim. Ama size şunu diyeyim 28 gün çok kısa bir süre olayları kabullenmek için. Arya tamamen bitkisel hayatta idi. Hiç gözgöze gelmedik mesela. Bakmıyor görmüyor eli ayağı hiçbir yeri oynamıyor. Kendi nefes almıyordu daha ne diyeyim ki. Bana doktoru yurtdışında olsaydı ölü sayılırdı fişi çekilirdi size bile sorulmazdı. Çünkü Arya aslında ölü demişti. Evdeki eşyadan tek farkı sıcaklığıydı. Ben onu hep Araf kuşu diye sevdim. Ben çok bekledim ölsün diye. Sonra çok özür diledim kızımdan. Ama acı çekmesini istemedim. Sonra baktım o yaşamak istiyor. O acılarını kabullenmiş ben de onu öyle kabullendim. Öyle hallerini gördüm ki eklediğim resimler en iyi halleri. Buraya koysam bakmaya dayanamazsın. Ben bir şey yokmuş gibi dayandım. Süreç uzayınca bunu Arya direniyor olarak yorumladım. Siz kendinizi hiç üzmeyin aynı yollardan geçtik. Ben özel hast. Olduğum için sık görüyordum. O da bağ kurmamı sağladı. Kabullenmesi çok zor şeyler. Çünkü ucunda çaresizlik var. Hem size down sendromlu demişler ve siz kabul etmişsiniz bu da çok büyük başarı. Kendinizi küçümsemeyin. Ben görmek istedim siz istemediniz diye benden kötü anne değilsiniz. Eminim süreç benimki gibi uzun olsaydı siz de o duvarları yıkardınız.

Ah yavrum.. Ne güzel bakmışsınız, "anne olmak nedir?" sorusunun cevabını göstermişsiniz herkese.. Bir zamanlar karnınızdaydı, sonra kucağınızda; ve şimdi yüreğinizde. Hikayeniz beni ağlattı.. Allah'tan sabır ve mutluluk diliyorum size. En derin duygularımla.

Hiç rüyama gelmiyor. Ama diyorum ki kızım sen istersen hamile kalayım sen istemiyorsan kalmayayım. Bakalım hayat bize daha ne getirecek. Dualarınızı eksik etmeyin

Rabbim sabır versin çok büyük acı yüreğimde hissettim sarılmak istedim size

Ya üzülmez öyle düşünmeyin lütfen. Çok üzüldüm çok ağladım. Çok üzgünüm yaşadığınız acı için. Allah size ve eşinize sabır versin. Neler yaşatmışlar, neler yaşamışsınız öyle? Allah yeni bebeğinizle mükafatlandırsın sizi. Bundan sonra ayağınıza taş değmesin inşallah. . push ;

Allah size sabır versin hiç bir acı bu kadar dayanılmaz değildir.. eminim cennette sizin en büyük mutluluğunuz kızınız olacaktır.. Rabbım hayırlı sağlık evlatlar versin size

5. Bölüm ARYA zorlu savaşta... Zorlu bir sistem içindeydik. Onun çektiği acıların son bulmasını beynim isterken kalbim direniyordu. Artık ikisini de dinlememe kararı almıştım. Anı yaşıyordum. Arya kendi içinde aksiyonlu bir direniş gösteriyordu. Ara ara morarıyor, beslenemiyor, idrar yapamıyordu. Ama hepsini bir şekilde topluyor yeniden dağıtıyor yeniden topluyordu... Kendimi bu süreçte çok yalnız hissettim. Kimsem yok gibiydi. Her işlerine koştuğum dost dediğim kimse yoktu. Ancak çok samimi olmadığımı düşündüğüm insanlar bir anda daha yakın oldu. Acıyı paylaşmak istemek gerçek dostlarımı belirledi. Ben konuşurdum anlatırdım. Günlerce gecelerce de kendime anlatmıştım zaten. Ama önemli olan dinleyecek birini bulmaktı. Yoksa yoldan çevirsem birine anlatsam da bana üzülürdü. Ama ben istedim ki biri beni dinlemek istesin. Üstelik yaşadığım sorunlar nedeniyle uyum bozukluğu teşhisi almıştım. Sokağa çıkamıyor, evin dışında ya da hastane dışında hiçbir yerde kendimi güvende hissetmiyordum. Bir bebek arabası görüp kriz geçirebiliyordum. Markete dahi gidemez bir hal aldım. Evden dışarı çıktığımda ciğerlerim kaburgalarıma sığmıyor gibiydi. Bir Arya'ya gidişim bayram havasında idi. Eksik bir parçam tamamlanmış gibi oluyordu. Bu döngü içinde bir sistem kurmuşken görüş günü gittiğimde Arya'ya hep yattığı köşe küvezinde göremedim. Özel odaya alınmıştı. Annesi Arya burada dediler... Girdim. Kızım sen ayrı odaya mı çıktın çok mu ağladı içerideki kardeşler dedim. Ama bir şeylerin ters gittiği belliydi. Arya'nın rengi benzi gitmişti. Pamuk teni kızım kahve saçları ve al yanakları sönmüştü. Ellerini tuttuğumda ateşinin olduğunu gördüm. Doktor bilgi vermeye geldiğinde enfeksiyonu olduğunu akciğerine kadar geldiğini söyledi. Yüreğim pır pır oldu. Üstelik ev tipi ventilatör alıp evin bir odasını yoğun bakıma çevirecek kızıma yuva yapacaktım. Tamam bunun zamanı vardı. Ventilatörün uyum süreci vs en az 3 aydı. Ama arka koltukta bebek pusetini koyma hayali kurarken oksijen tüplerini ben taşımıştım. Ona ne kal ne git diyebiliyordum. 4.5 ayın sonunda 3.5 kg ancak olabilmişti. Ama bir anda beslenmeyi kestiler. Serum ile takviyeye dönüldü. Çaresizlik yine iliklerime kadar gelmişti. Yüreğim gidecekse gitsin artık bile demişti. Bir annenin evladı için söyleyebileceği son sözdü... Bunun üzerine septik şok dediğimiz bir tablo gerçekleşti. Arya çok sıkıntılıydı. Üreyen bakteri hastane enfeksiyonuydu. Serratia diye bir bakteri. İnternete yazdığımızda "bebek katili" diye anılıyor, prematüre bebeklerde ölüm oranının %80 olduğu söyleniyordu. Ama o Arya idi. Bunu da atlattı. Arya ismi Game Of Thrones dizisini izlerken eşime dönüp "kızımız olursa ismini Arya koyalım. Baksana ne kadar güçlü kız" dememle ortaya çıkmıştı. Arya da isminin hakkını verecekti. Bu onun 3. Zaferi oldu. 6. Bölüm Annenin korkuları... Arya "bebek katili" denilen enfeksiyonu da atlatmıştı. Yavaş yavaş kendini toplamaya çalışmaktaydı. Bu süreçte doğdu hastaneyle savcılık sürecimiz başlamıştı. Sevk edildiğimiz hastane bunu biliyordu. Ancak Arya yoğun bakım gibi steril ortamda hastane enfeksiyonu kapınca savcılık dosyasına dahil olmaktan korktular. Tabi bunu bize böyle anlatsalardı yine anlayışla karşılardık. Onlar ise bambaşka yol seçtiler. Arya'yı ölmeden o hastaneden göndereceklerdi... Önce ev tipi ventilatörü denemeye çalıştılar. Ancak bu konuda tecrübesizlerdi. Israrla en az 5 kg olması gerektiğini iletmeme rağmen o ventilatörü deneyerek kızımı yordular. Üstelik kendileri bilmedikleri için devamlı medikalcinin gelmesini istediler. Bir görüş günü kadın yoğun bakım doktoru geldi. "Hocam daha eve çıkmasına var. Bu kadar yorulmasın. Hem böyle çıkarsa ya kucağımda ölürse" dedim. " Çocuğun anneye ihtiyacı var sonsuza kadar burada bakacak değiliz ya ölecekse ölecek " diye çıkıştı. O gün eksik annelik yüreğime işledi. Eve gelmesini istiyordum ama kucağımda ölmesinden korkuyordum. Sonra sonra anladım Arya'nın bana değil iyi bir sağlık sistemine ihtiyacı vardı. Ama yüreğime sanki onu terk etmişim acısını işledi... Arya için cihaz denemeleri olumsuz olunca yeni doğan yoğun bakımdan pediatri yoğun bakıma alınması gerek diye bir karar aldılar. Hemşireler Arya'ya bağlanmıştı. Pediatriye gidip görürüz biz ya duramayız diyorlardı. Ama planlar başkaydı. Bizim hastanemiz cihazlı çocukları bilmiyor diyerek 6 ay sonunda 4 Kasım 2020'de Arya'yı hiç bize sormadan buldukları bir hastanenin çocuk yoğun bakımına sevk etme kararı aldılar. Amaçları Arya ölecekti ve ellerinde ölmemesiydi. Ama sevk edilen yerde kızımı görebilecek miydim? Hem burada hemşireler beni tanımıştı. Kızımla vakit geçirmeme izin veriyorlardı. Gittiğim yer ya yapmazsa diye günlerce uyumadım. Sevk edileceği hastaneyi aradım. Pediatri Yb servisinde tatlı bir baş hemşire çıkıp doktorlarının devlet hastanesinden geldiğini cihazlı bebeklerde uzman olduğunu anlattı. Zaten hastane onları aramış, bir bebeğin olduğu anneye eğitim verilip eve taburcu edileceği söylenmişti. İşte dedim kızım evine gelebilecekti... Ben bunu düşünürken kader bambaşka bir yol çizdi. Onların sürgün ettiği hastane anne kız olarak bizim buluşma noktamızdı. Bizi kavuşturacaktı...

Anlatacağım. Dinlediğinizi biliyorum. Yüreğimden hissediyorum. Ama kimseyi ağlatmak değil niyetim. Sizi üzmek istemedim.

1 yıllık çok uzun bir hikaye... Bir yerlere anlatmaya ihtiyacım vardı. Her şeyi anlatacağım. Bugünlük 3 bölüm çıktı klavyemden. Ağladım ağlamaklar yetmedi bana.

Şöyle diyeyim biz spesifik aramalara girmedik. Tam DNA analizi aldık.

Gözyaşı içinde okudum gerçekten çok zor günler yaşamışsınız. Yavrunuzu sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin Allah

1. BÖLÜM EN ZOR ZAMANLAR... Ne desem nasıl başlasam bunca acıyı anlatmaya... Hayatımda hep sorumluluk sahibi biri oldum. Hem çalıştım hem iyi bir üniversitede okudum. İşçi bir ailenin kızıyım. Türkiye'de sayılı mesleklerden birine sahibim. Mutlu bir evlilik yaptım. Eşimle 17 yaşından beri birlikteydik. Önce çalıştık kuruş kuruş biriktirdik. Tırnaklarımızla kazıdık. 25 yaşındayken o da 26 yaşındayken evlendik. Ailelerimizin maddi hiçbir desteği olmadan her şeyi gönlümüzce yaptık. Bir evimiz olsun bir de kızımız dedik. Kredi çektik. Ailelerden borç aldım. Altın ve dolar olarak. O ay hamile kaldım. Hamileliğim biraz sancılı geçti. 12. Haftada düşük tehlikesi ve kanama yaşadım. Yattım ve 32+6'ya kadar geldim. O sabah her sabah gibiydi. Tuvalete gittim kalktığımda su damladı. İçime alev düştü. Suyum geliyordu. Ama sızıntı sızıntı. Hemen hastaneye gittik. 1 gece yattım sabah sezaryen ile 17.04.2020 tarihinde kızım dünyaya geldi. 1900 gr. 1 hafta ileri 34 ile uyumlu. Kadın doğum doktorum anneye verin bebeği demiş. Ama özel hastane yoğun bakıma alalım biraz emmesi gelişsin demiş. Bilseydim bırakmazdım. Spinal sezaryen ile doğum yaptım ağlayarak doğdu kızım. İlk ve son sesini duyuşumdu. Sezaryen akşamı kızımı görmek için aşağı indim kadın doğum doktorum göstersinler bebeği sana dediler. Göstermediler kapıdan döndüm. Şimdi ki aklım olsa kırardım o kapıları... Resimlerinden sevdim kızımı hep. Ağlarken bakarken ki resimleri... 21.04.2020 günü... Ramazan ayı. Eşim iftardan sonra hastaneye süt götürdü. Gitti gelmedi. Bekledim bekledim... İçim ruhum daralıyordu. Eşim geldi. Perişan haldeydi. Entübe etmişler dedi. Ya normal erken doğdu az destek olsun dedim. Bilemedim. Olay 18:30'da olmuş bize kimse bilgi vermemiş. Eşim 23:00'da süt götürmeye gittiğinde öğrenmiş. Neler gizlenmiş bizden sonra anlıyorum. Bize önce beyin kanaması dediler temiz çıktı. MR çekildi sonucu bizden saklandı. Bir şeyler olmuştu. Hastanenin beyin cerrahı bize bilgi vermiyordu. Ben yoğun bakıma bilgilendirme yaptım size cevap vermek zorunda değilim diyordu. Bize bilgi vermiyorlardı. Bugün uyanacak yarın uyanacak bizi oyaladılar. MR sonucunu kavga dövüş alıp özel bir muayenehane açtırdık. Oradaki çocuk nöroloğu bize kızımızın oksijensiz kaldığını yüksek ihtimal öleceğini, beyninde hasar görmemiş yer kalmadığını söyledi. MR sonucu ile kapısına dayandık. "Siz eğitimli anneler her şeyi biliyorsunuz ya.. Uyanacak çocuk" dedi. İnanmadım. Kızımı hemen ertesi gün başka bir hastaneye sevk ettik. Sevk ederken doktor aşırı tedirgindi. "Acele ediyorsunuz bebeğin bir şeyi yok. Gel istersen göstereyim ama sevk etmeyin" vs vs dedi. Sağlıkla verdiğim kızım komadaydı bu gerçeği kimse değiştiremezdi. Kızımı o gün ambulansa binerken tam 12 gün sonra gördüm. Sevk edildiği gün evlilik yıldönümümüzdü. Seni her şekilde kabul ediyorum gel bana dedim... 1 haftalık sezaryenliyken ambulans peşinde koştum ben. Ne dikiş bildim ne acı. Yüreğim öyle acıyordu ki başka fiziksel acıları hissetmedim bile. Sevk ettiğimiz hastanede ilk kontrolleri yapalım anne babayı bilgilendirmeye alalım dediler. Bekledik. 10 dk kadar sonra hemşire çıkıp sadece babayı alalım pandemi var dedi. Ben kapıdan dinleyeyim sizle temasım olmaz dedim. Dinlemediler. Eşim çıktığında bana sarıldı. Haftalar sonra anlattı bana orada denileni... Anneyi hazırla... Baba olarak size çok yük düşüyor... vs. vs. haftalar sonra anlatma sebebi de sevk edilen hastanenin yb baş hekimi bizi arayıp organ nakli düşünür müsünüz demesi... Çünkü kızımın ışık refleksi yokmuş, emme yutma, görme, kendi nefes alması bile beyin aktiviteleri yokmuş. Beyin ölümü tetkiki yapılması önerilmiş. Organların dayandığı yere kadar gider. Ama çok sürmez demişler. Önce kızımı reddettim. Ölecekse ona bağlanmaktan korktum. Sonra aylarca özür diledim ondan. Ama hayat ya işte. Saksıda bir bitki gibi hiç gülmeden ağlamadan hiç kımıldamadan midesine inen bir hortum ile beslenerek, boğazında bir delikle nefes alarak yoğun bakımda tam 1 yıl yaşadı benim kızım... Tam 6 kez kalbi durdu. 7. Sinde kaybettim onu... Evlat acısı çok zor. Ama evladını 1 yıl boyunca yoğun bakımda bırakıp eve gelmek ve dünyaya sığamamak çok zor. Çaresizlik en zoru... Acılarına çare olamamak derdini çözememek... Bir yeri ağrıyorsa bilememek çok zor. Profilimdeki resim kızım ve ben... Burayı onunla yaşadığımız 1 yıllık beni büyüten serüveni Dünyaya gelen Arya Kuşu anlatmak için açtım. Bu daha başlangıç bizim hikayemiz bu postta devam edecek... (DİĞER BÖLÜMLER SAYFALARDADIR. Toplam 12 bölüm ve Son bölüm)

Çok zordu. Ama Arya savaşırken ben pes edemezdim. Onun çok acı halini gördüm. Allahım kimseyi evlat ile sınamasın. O hep benim yüreğimde ondan asla vazgeçmem

Amin inşallah

Bakım hatası olduğu düşünülüyor. Ciğerine mama kaçırdıkları i. Ama ceza davası açılamadığı için soruşturma da yok. Purpplee Süper women Anneler

Amin. Dualara ihtiyacım var. Korkuyorum yine erken doğurmaktan yine bebeğimden ayrı kalmaktan korkuyorum. Ama cesur olmam gerek. Çok çektim. Ben hakkediyorum bunu. Dualarınıza aklınıza gelirsem yer verin olur mu?

Darmadumanim ya. O kadar güçlüsün ki annesi. Her duamda yer alacaksın. Bana kendimi, yaşadığım hayatı, hissettiğim her şeyi sorgulattı Aryanin hikayesi. Yeryüzünün en güzel yerinde seni bekliyor annesi. Seni babasini kardeşini. Oyle mutlu ol ki bu hayatta, o kadar çok mutlu ol ki. Seni seviyorum Arya'nin annesi..

Öyleyse zaten bakılmış düşünülmüş ama bulunamamış. Benim aklıma ilk hastanenin doğru ve hızlı tanı koyamadığı için kuvozde uygun bakım vermemesi sonucu bebeğin durumunun ağırlaşmış olabileceği geldiği için bu kadar sordum, kusura bakmayın. Her ne olursa olsun ilk hastane sorumluluktan kaçmış ve keşke bedelini ödese ama burası Türkiye. Dünyada acıları kabullenip Allah'a havale etmenin, adalet aramaktan daha rasyonel olduğu tek ülkede yaşıyoruz maalesef

Teşekkür ederim. Dualara çok ihtiyacım var. -Erva-

kurban olayım ben o melek suratlı aryaya. allah size evlatlarınızla güzel bir ömür nasip etsin, bir daha düşmesin hiç gözyaşınız. arya ancak böyle huzurlu olur.

Oyyyy ciğerim yandı oyyyy yıkıldım dağıldım ufaldım allahım bu nasıl bir acıdır

Yaşadıklarınizi hıçkırıklara okudum başınız sağolsun Allah size sonsuz güç ve sabır versin şimdiye kadar olduğu gibi ve hiç şüphem yok ki Arya sizin sonsuz sevginizi o minik kalbinin en içinde hissederek uçtu cennete, bir gün orada kavusacaginizdan emindi giderken inşallah sizin gibi güzel ve güçlü bir anneye "Anne" diye seslenecek bir kardeş gönderecek size Benim bebeğim de hastane ve doktor ihmali nedeniyle 6 gün entube olarak yaşam mücadelesi verdi.. çok şükür bize geri döndü.. sizi bu konuda da çok çok iyi anlıyorum.. umarım hukuk savaşınızi da bu büyük yaşam sınavını kazandığınız gibi kazanırsınız dualarım sizinle ve sevgili melek Arya ile

Allah cennette kavuşmak nasip etsin.

Merhaba... Umarım evladınız için en hayırlısı olur. Çünkü ne olursa olsun bizim için hayırlı olmadığı seçenekler mevcut. Benim şimdi 8 aylık bi oğlum var hala nefesini dinliyorum.

İnşallah güzeller güzeli erva ya benzeyen mini mini bir kiziniz daha olur ve onu, guclu ablasinin hikayesini anlatarak buyutursunuz. Güzel kiziniza giydiremediginiz cicileri, bundan sonraki yavrunuza giydirirsiniz. Çok etkilendim. Allah sabırlar versin.

Kalbin dusuncelerin o kadar rahatlatici ki huzur kokuyor her bir yazilarin kendini ve melegini anlatisin bana verdigin o guzel cewap bile seni tanimadan bile aryanin annesi sen cok güçlü bir kadınsın dedirtiyorsun. Halden anlayan ve bir birine güç veren senin gibi annelere ihtiyacim var

Ne desem ne yazsam bilemedim mukafatiniz cok buyuk Rabbim bir daha evlat acisi gostermesin size yavrunuzu saglikla kucaginiza alin hamile oldugunuzu ogrenince oyle sevindim ki saglikla dogsun minik kuzucuk icinizi aydinlatsin isik olsun insallah

Acınızı tam ciğerimde hissettim kelimeler boğazıma yapıştı. Rabbim cennetinde buluştursun sizi. Sabırlar versin dualarımdasınız

Daha ne yapacaksın ki? Sen elinden gelenim fazlasını yapmışsın. Eğer bir ihmal varsa, umarım cezalarını bulurlar. Acını anlayamam ama inan yüreğime indi acın.

Teşekkürler düşünceli mesajınız için..

Off çok zor bi durum. Ne acılar var meğersem en ufak şeylere üzülüyoruz halbuki. Çok çok ağladım kızım yanımda aklıma yavrunuz geliyor. Rabbim acınızı hafifletsin size tekrardan anne olmayı nasip etsin hiçbir sağlık sorunu yaşamadan inş. Bugün namaz kılarken aklıma geldikçe size çokça dua edeceğim. Cennette elbet buluşacaksınız Allah ın izniyle cennet kuşunuz ebedi hayatta sizi bekliyor olacak.

İnsanoğlu herşeye alışıyormuş. Onun evi yoğun bakım diye kabul ettim. Toparlarsam hikayenin devamını da anlatacağım. Kızım ile o odayı kendimize ev yaptık.

Basın sagolsun cnm Allah rahmet eylesin Bende 5.5 yıl önce ilk bebeğimi 38. Haftada kaybetmiştim. Göremeden toprağa vermiştim. O yüzden seni çok iyi anlıyorum. Ne yazık ki ilk kaybeden sen olmadığın gibi sonda olmayacaksın. Bazı anneler evlat sevgisini yüreğine koymadan evlat acısı yüreğine koyuyor Arya çok şanslı bir melek böyle güçlü bir annesi olduğu için sen annesinolarak elinden gelen herşeyi yapmışsın ama ne yapalım işte bazı şeylere ne gücümüz ne de duamız yetiyor. İnş rabbim en kısa zamanda kucağıni doldurur. Asla Arya ni unutamayacaksın ama zamanla da alışacaksın Rabbım yar ve yardımcın olsun

Ağlamayın. Kocaman sarılın kızınıza. Benim yerime. Evladına sarılamayan tüm annelerin yerine.

9. Bölüm Arya'nın zor günleri... Arya yeni hastanesine alışmıştı. Onun upuzun kirpikleri, köfte ağzı ve pamuk teni yine kendini sevdirmişti. Bu hastaneye belki sürgün edilmiştik. Ama bize çok iyi davranıyorlardı. Elbette önce bir mesafemiz vardı. Beni tanımıyorlardı. Sonra her şey değişti. Benim Arya'ya düşkünlüğüm yine ilgilerini çekmişti. Görüş günleri onunla uzun uzun sohbetim, tırnaklarını kesmem bakımını üstlenmem, ellerini ayaklarını sevmem onların da ilgisini çekmişti. Yanıma geliyorlar uzunca konuşuyorduk. Onlar da Arya'nın çok yaşamayacağını düşünüyorlardı. Ama Arya bu pes etmemeyi annesinden öğrenmişti. Yeni hastanemize alışma sürecimiz tamamlanınca benim Arya'yı daha sık görmeme ve gittiğimde kısıtlı süre değil uzun zaman yanında kalmama izin verdiler. Onların da işini kolaylaştırıyordum. Hem de Arya'nın öz bakımını yapıyor anne gibi hissediyordum kendimi... Tabi bu süreç oturana kadar bazı zorluklar yine Arya'yı bulmuştu. Anne olarak sadece izleyebilmiştim. Sevk tarihinden sonra Arya yine ateşlenmeye başladı. Kültür sonuçlarında yine o katil bakteri "serratia" üremişti. Belli ki Arya'nın tedavisi bitmeden bizi göndermişlerdi. Bir kere başarmıştı Arya yine başaracaktı. Yine beslenmesi kesildi. 7. Ayına girmişti sadece 3.300gr idi. Hala yenidoğan kıyafetlerini giyiyordu. Tabi kıyafet giyebildiği zamanlarda. Ona uygun önden çıt çıtlı badiler almıştım. Arya'nın vücudunda bir çok cihaz vardı. Ayağında satürasyon probu vardı. Bu cihaz oksijenlenmesini ölçüyordu. Kalbinde 3 adet elektrot vardı. Elinde muhakkak damar yolu açıktı. Yutma refleksi olmadığı için tükürüğünü çekecek aspirasyon cihazı da hemen yanındaydı. Tüm değerleri monitörden izleniyordu. Ayrıca oksijene bağlıydı. Boğazında trakeostomiye ventilatör bağlıydı onun nefesi de o makineydi. Ağzında ng dediğimiz midesine inen bir hortum vardı. Bu hortum mama makinesine bağlanıyordu. Böylece karnı doyuyordu. Başında ambu vardı. İlaçları çeşit çeşitti. Her ayrıntısını ezberledim o makinelerin o benim kızımdı onu yaşatan da o makinelerdi... Bu yüklerinin üstüne bir de şu kötü bakteri eklenince Arya hızla kilo verdi. 2.200gr 'a kadar düştü. Ama yine zaferle çıkmıştı bu savaştan. Ama yaraları çok ağırdı. Arya kendini toparlamaya başladıktan sonra daha sık vakit geçirmeye başladık. Bu durumda sesimi bildiğini düşünerek bir ses bombası aldım. Flash belleğe sesimizi kaydettim. Arya'ya hikayeler vs... Ara ara o sesi açmalarını için hemşirelere bıraktım. Beni duyuyorsa daha çok duymalıydı. Hemşirelerde bu mucize bekleyişime ayak uydurdu. Bir gün gittiğimde Arya'nın odasında "Tavşan Momo" çizgi filmi açıktı. Arya hiç gözlerini açmıyor hiç tepki vermiyordu. Oyuncak bebeğimdi. Ama herkese çizgi film açarken onu atlamamışlardı. O gün onların Arya'ya verdikleri değeri ömrüm boyunca ödeyemezdim. Kaç defa teşekkür ettim bilmiyorum. Ama o günden sonra Tavşan Momo çizgi filmini unutmuyorum... 10. Bölüm Kalp Durmaları... Arya enfeksiyonları atlatmıştı. Ama bu seferde beyin fonksiyonlarının minicik kısımları da yok olmaya başlamıştı. Mesela vücut ısısını tutamıyor özel makinelerle ısıtılıyordu. Nabızları ani düşüşler yaşıyor. Kalbini çalıştırmakta zorlanıyor. Ama gücünü toplayıp yeniden yükseltiyordu. Böyle zorlu yükler içinde 8 ayı tamamladık. Yılbaşından sonraydı hangi ay hangi gün hatırlamıyorum saat 11 gibi telefonla bilgi aldım. Saat 12 gibi tekrar telefonum çaldı. Arayan Fulya Hocamdı. "Annesi" dedi. Ama sesinden bana söylerken zorlandığını hissettim. "Annesi, Arya'nın kalbi durdu kalp masajı yaptık. Ama çabuk yanıt verdi." Dedi. Nasıl çıktım evden nasıl gittim bilmiyorum. Gittiğimde rengi çekilmişti. Göğüs kafesi içine göçmüş ve morarmıştı. O gün Allah'ım al kızımı dedim. Çaresizliği çok hissetmiştim. O gün bambaşka idi. Hep Arya kalmak istiyor diye avutmuştum kendimi. Kalmak için bu acıları çekiyor diye. O gün Arya gitmek istemişti. İzin vermemiştik. O çaresizlik ile eve gelmiştim. Canım yanıyordu. Arabadan inip eve girdiğimizde arabada laptopu unuttuğumuzu farkettim. Dışarıda kar vardı. Ama içim yanıyordu. Eşime ben alırım dedim. Aşağı indim laptopu aldım. Bir ağaç altında baygın vaziyette bir kuş buldum. Karların içindeydi. Önce öldü sandım. Dürtükledim. Kanatları oynadı. Hemen elime alıp koynuma soktum. Eve girdiğimde eşime gösterdim. İnternetten aradığımızda kuşun Nar Bülbülü kuşu olduğunu gördüm. Rivayet odur ki Allah insanları günahları nedeniyle cehenneme atmak için toplamışken, Kızılgerdan kuşu ilk insan Hz. Adem'e ve tüm insanlığa kendini feda edeceğini söylemiş ve Allah da onun bu samimiyeti güvenerek insanları ateşe atmamıştır. Hz. Adem'in yerine kendisinin ateşe atılmasını istemesi üzerine Allah, Nar Bülbülü kuşunun kendisini ateşe atmasını istemiş ve Kızılgerdan kendisini tam cehenneme bırakmıştır ki, bu esnada Allah'ın emri ile melekler kuşu cehennemde yanmaktan son anda kurtarmıştır. O gün evimde ısındı uçtu Narbülbülü. Kızım bana işaret göndermişti. Bana cennet kapılarını açacaktı. Böyle böyle Arya'nın tam 6 kez kalbi durdu... Ama o hep kalmayı tercih etti. 11. Bölüm Arya Artık 1 Yaşında... Bu çalkantılı zamanlarda Arya dayandı. 17 Nisan 2021 tarihi geldi. Arya'nın doğum günüydü. O gün için Arya'ya çok güzel bir elbise aldım. 1 yaş doğum günü tacı, tütülü çoraplar... Ama elbisesi Arya için özel olmalıydı bu ara kafamı dağıtmak için rokoko yapıyordum. Hemen Arya'nın elbisesine ismini yazdım. Arya kendini özel hissetmeliydi. O gün ailemle birlikte girdik Yoğun bakıma. Arya'nın odası balonlarla süslenmişti. "iyi ki doğdun Arya... Yeni yaşın kutlu olsun Arya... İyi ki doğdun iyi ki varsın Arya..." Diye şarkı açmışlardı. Ne kadar teşekkür ettiğimi bilmiyorum o gün. Hepsinin ayaklarına kapanıp helallik istemek istedim. Nasıl öderdim haklarını... Mümkün değildi. Ben ağladım o gün çok ağladım... Hepsi benimle ağladı... Annemler önceki hastanede görmüştü. Babam ilk kez Arya'nın elini o gün tuttu. Bu hem bir kavuşma hem bir veda idi. Çıkarken baş hemşire bana "Sen Arya'dan vazgeçmezsen o senden vazgeçmeyecek" dedi... Haklıydı...

Bende bir seneyi geçkin süredir bebek istiyorum hala nasip olmadı gebelik planlayanlar konusundan buraya geldim. Konuyu okuyunca kalbim parçalandı çok çok üzüldüm başınız sağ olsun. Siz çok güçlü bir kadınsınız Allah bir daha evlat acısı yaşatmasın. İnşallah cennette minik meleğinize kavuşursunuz

Hiç etmez olur muyum? Sağlıkla doğsun, Allah' ım yanından ayırmasın inşallah

Sizi kocaman kucaklamak istiyorum... Nasıl bir kalbe sahipsiniz siz... Arya nasıl gurur duymuştur, nasıl sevmiştir sizi. Yukarilardan bir yerlerden yine gururla ve sevgiyle bakıyordur size. Kardeşi olduğunda o da çok sevinecektir elbette... Siz çok iyi bir annesiniz, hayatta çok iyi yaptığıniz başka şeyler de vardır elbette ama anneliği muhteşem yaptığınız için sağlıklı sıhhatli çocuklar diliyorum size..

Elleri, kalbi öpülesi anne❣❣❣sizin bir sürü kız kardeşinz oldu arya nın da teyzeleri ❣Rabbim sizin de eşinizim de sabrını kat kat artırsın ecrinizi verisn ❣❣ bu konuyu okuyan herkesden dua isteyorum bende sizin en kısa zamanda, hayırlı, sağlıklı uzun ömürlü sizinle yaşayacak bir evlat için dua edelim❣❣ ona da dua bebeği diyelim❣❣ bu perşembe gecesi, ramazan arifesinde ellerimizi boş çevirmesin, toplu duanın hürmetine, temiz ağızla edlilen duanın hürmetine dua bebeği en yakın zamanda annesine gelsin Rabbim amin amin aminnnn

Sağlıkla ve vaktinde gelsin inşallah, sağlıkla kucağıniza alın, sağlıcakla da büyüsün inşallah

Bu sefer erkek. Aryam eşyalarını başkası kullanmasın istemiş

Öncelikle sabırlar diliyorum. İnanın buraya kadar çok zor okudum. Sanki ben ve kızımı anlatmışsınız. En son kızımı görmeye gittiğimde Allahim daha fazla acı çekmesin cennetine al diye dua etmiştim. Ne kadar zor bir imtihan. Icim o kadar dolu ki bu durumu yaşayan çeken bilir Rabbım bizleri cennette buluşturacak insallah❤

Kendimi güçlü hissettim Ama gücüm Arya idi. Ama annelik yönünden tam tersi eksik anne yetersiz anne hissettim. Ama elimden bu kadar geliyordu. Şimdi daha iyiyim. Bu süreçte kimse yanımda olmadı. Burada bu başlığa girip beni dinleyen/okuyan biri olduğunu bilmek güzel. Gece ışığı yanan bi pencere değilim artık. İçeride neler oluyor birileri biliyor. Yüreğime dokunuyor.

Rabbim sizi ayırmasın ebedi hayatta.

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki... 32 haftalık doğan kızımı 22 Şubat'ta kaybettim bende.27 haftalıkken suyum geldi hastaneye gittik bebeğin suyu iyi dediler 34 haftaya gelmesini bekleyelim hastaneye yatircaz sizi dediler. Nerdeyse bir aydan fazla hastanede yattım hergun kan alıp enfeksiyon değerlerime bakiliyodu enfeksiyon kapma riskimden dolayı kollarımda kan alınacak yer kalmamisti artık bir an önce doğsun istiyodum bende ama doğum kararı verirler diyede ödüm kopuyodu. 24 ocakta dogumhaneye indirdiler sürekli kontrol ediyolardi bir gün geçtikten Sonra kızımın hareketlerini hiç hissetmedim daha sonra ateşim çıkmaya başladı. nabzım çok yükseldi 140 Lara çıktı. Doktor hemen doğum yapman lazım dedi 3 cm acilmam vardı 1 saat içinde birden tam acilmam oldu. 25 ocakta normal doğumla kızım geldi dünyaya çok güzeldi agliyodu doğduğunda tamam dedim sağlıklı down sendromu teşhisi koymuşlardı hamileyken onu soruyodum varmı diyodum belli olmaz hemen dediler. Atesim nabzım düşmedigi için beni yoğun bakıma aldılar ama ben çok iyidim ertesi gün servise aldılar orda hastaneden aradilar. Bir gün boyunca hep kızımın nasıl olduğunu ne kadar tatlı olduğunu düşündüm babasida anlatıyordu oda görmüştü ağladığını.. o gün hastaneden arayıp çocuğunuzu entube ettik sabah durumu kötüleşti kan değerleride düşüyor dedi.. 1 hafta kadın doğum servisinde yattım diğer odalardaki annelerin bebeklerinin sesi geliyodu en zorlandigim an oydu koridora cikiyodum kapılardan bebek kokusu geliyodu agliyodum hemen odama gidiyodum bı gün o kadar bebeğime sarılmak istedim ki yastığa sarılarak uyudum hastanede. Sonra hastaneden çıkınca evde biraz daha rahatladım en azından bebek sesi gelmiyordu. Kan değerleri iyileşmeye başlamıştı kilosu gayet iyiydi. İlk önce beyin kanaması başladı dediler. Sonra karacigerleri büyüyor dediler herşeye hazirlikli olun dediler. Görmeye gittiğimde karacigerinden dolayı sapsari olmuştu kızım doktor isterseniz görün dedi ama öyle bir söyleyişi vardı ki bebeğim çok kötü görünüyor gibi hissettim girmek istemedim birşey olursa en iyi haliyle hatırlamak istedim daha sonra gittiğimde kayınvalidesi dedesi yanımdaydı onlarda görmek istedi devlet hastanesi olduğu için görmeye çok izin vermiyolardi onlara verdiler kızımın durumu ağır die gördüler ağlayarak çıktılar sonra anneside görmek istiyormu die bağırdı içerden doktor hemen önlüğü giyip girdim iceri görmemeye kararlıydım ama dayanamadım.. girdim sapsariydi kızım ama hiç kötü gozukmuyodu aynı bana benziyordu doktor istersen dokunabilirsin dedi gerçekten mi dedim elini tuttum başını okşadım sonra dedim rahatlayabilirsin artık kızım dedim içimden. Ben sizin gibi konuşamıyordum öyle içimden konuşuyordum hep ama ona bile dilim gitmiyordu. Ondan bir hafta sonra gece 11.30 da aradılar ben açamadım eşime verdim müdahale ediyoruz gelin demişler.. Gittik dedim her zaman böyle korkuturlar zaten bişey yoktur diyorum içimden ama bı yandanda bitti bu kadar diyorum 28 gün yaşayabildi diyorum e nabizi açıp rontgenlerine bakıyorum yeni bir röntgeni vardı dedim röntgen çektiklerini göre iyi.. sonra içerden ölüm saati die birisi bağırdı onu duydum ama dedim belki yanlış duydum sonra geldiler zaten söylediler. Morgdan çıkardıktan sonra kucağımda gitti gasilhaneye ozaman kucağıma alıp sarıldım gasilhanede yikadiklari zaman bebeğimi seviyorlardi teyzesi diyerek oradaki yıkama görevlileri çok hoşuma gitmişti benimde.. ben yikayamadim kızımı dokunmadım daha. Sizin yazdıklarınızı okuyunca acaba ben azmi sevdim dedim içimden. Meleklerimiz inşallah şefaatçi olur bize orda severiz bizde cennet kuşlarimizi

Allah güç kuvvet versin size. Yeniden bebek bekliyorsunuz sanırım hamile grubundasiniz çok sevindim

1. Bölümden sonra okuyamadim çok agladim allahım size sabır versin ve size sağlıklı ömürlü evlat nasip etsin inşallah

Gercekten acını taa içimde hissettim. ne yazacağımı ne söyleyeceğimi bilemediğim bir noktadayım şuan. rabbim sizlere uzun sağlıklı ömürler versin. arya şimdi cennet bahçelerinde sefa sürüyor hiç üzülme ve annesini ta oralardan izliyor ve mutlu olmasını istiyor.

Öncelikle minik yavrunuzun güvenilir bir yerde çok mutlu Hz Ibrahım ile birlikte olduğunu bilmenizi isterim. Yaşadığınız çok ağır bir imtihan. Evet birileri de sebep olmuş, durduk yere olmamış. Ama şükür ki sebep olan siz değilsiniz. kader planında bu yazılmıştı ama sebepler değişir. bir de şu açıdan bakın ki siz harika bir annesiniz. Sürekli koşturmuş gerek nefesinizle gerek sesinizle gerek kkalbinizle heeeeerr halinize minik Arya'ya destek olmuşsunuz.. böyle güzel bir anne bir bebek daha neden dogurmasin ki? Kendinize bunu yapmayın. hayat devam ediyor. Eger pskiyatrik ilac kullaniyorsaniz doktor esliginde birakin ve yeni bir bebek daha alin derim. bu size çok iyi gelecek eminim. Allah sağlıcakla buyutebileceginiz evlatlar nasip eylesin❤ Çook ağladım yazdıklarınıza.. yazmak iyi geliyorsa siz yazın biz okuruz elimizden geldigince destek de oluruz. Böyle iyi bir kalbi tanidigima çok memnun oldum❤

Evet. Özel gereksinimli bebeği olan anneler birbirini en çok anlayanlar. Arya canı yandığını bile bilmezdi. O korku ile yaşamak çok zor. Her gece acaba cep telefonunun sesi açık mı diye kontrol edip yatmak. Ben son dönemlerde her günü son günümüz gibi kabul etmiştim. Görüşürüz annem demeyi bile bırakmıştım. Burada olursan şu tarihte geleceğim diyordum. Kocaman sarılın çocuğunuza. Onun sevgisi kadar saf sevgi yok. "bunu istemisti yapamadim diyecekmisom gibi" demişsiniz ya. Çocuğunuzun sizden birşeyler istemiş olmasına bile şükretmek gerekirmiş. Varsın yapamayın. Annelik kimi zaman koca bir kucakta sarmalamaktır. Ona yetememek hissini atın üzerinizden. Siz onu o sizi olduğu gibi sevecek zaten. Hem ipek böcekleri çıktıkları kozaları sevmez mi...

Arya bebek çok şanslı sizin gibi annesi olduğu için sizi cennette bekliyor. Rabbim sizin içinize ferahlık versin. Daha ne denir bilmiyorum boğazım düğüm düğüm okudum

Başınız sağolsun... Son yıllarda kolay ağlayabilen biri değilim ama zaman sonra ilk kez hıçkırarak ağladım çok üzüldüm en çok üzüldüğüm şeylerden biri de bu gibi durumlara sebep olan içinde insan sevgisi olmayan insan hayatına değer vermeyen kişilerin doktor olması. Size çok yazık etmiş gece rahat uyuyamıyordur unsrım Fotoğraflarına baktım her yerinde cihaz takılı duymuyor görmüyormuş zaten ölü gibi yaşamış ama sizin sevginizi ve ilginizi hissettiğinden hiçbir şüphem yok sizinde olmasın. Mükemmel bir annesiniz o hala sizin çocuğunuz umarım tekrar sağlıkla mutlulukla yeni bebeğinizi kucağınıza alırsınız Allah sabır versin...

Çok ağladım çokk.. Allah acınızı hafifletsin.. Herşey imtihan.. Umarım feraha kavusursunuz..

İstiyor mudur? Yoksa üzülür mü? bilmiyorum. Ama kaybedeli 1 yıl olacak ben de yeniden anne olmak istiyorum.

2. Bölüm Sevk ettiğimiz hastanede görüş günleri vardı haftada 1 gün. Kızım entübe olduğu için hiç giyinemiyordu tabi. Gidip görüp gizlice elini ayağını sevip dönüyordum. Bayram günü ekstra görüş koymuşlardı. Koşa koşa gittim. Yanında hiç ağlamamaya yemin etmiştim. Yanına gidince ona her şeyi anlatıyordum. "Ananen yanımızda bana destek oluyor... Beşiğin hala baş ucumda... Eşyaların içinde... Burada yatma kızım..." her şeyi... O bayram sabah yine koşarak gittim yanına. Ayağına çorap giydirmişlerdi. İlk kıyafetiydi. Hemşiresine eğildim dedim ki giderken çoraplarını bana verir misiniz hiç kokusunu alamadım. Hemşire bir sorayım geleyim dedi. Geldi çoraplarını bana verdi. O güne kadar aldığım en güzel kokuydu. Aldım eve geldim anneme gösterdim. Az kokla dedim. Sonra annem bir kere daha koklayayım dedi. Olmaz dedim kokusu gider... O çorapları bile kokusu gider diye doya doya koklayamadım... Anneliğin en zorunu yaşıyordum. Eve gelip süt sağıyor kızıma götürüyordum. Sütüm hiç gitmemişti. Tam tersine çok fazla idi. Anneliği hissettiğim ama canımı yakan başka bir şey hatırlamıyordum. Sütümü sağarken hıçkıra hıçkıra ağlıyordum. Ben sütümü sağıp biriktiriyordum ama derindondurucu en az 50 süt ile dolmuştu. Kızım içemiyordu. Midesine inen hortumla beslense de bazen o da geri tepiyordu. Mide bile doğru düzgün çalışmıyordu. Ama o kadar strese üzüntüye hala bir yanım anne olduğumu biliyor ve süt üretmeye devam ediyordu. 72 kg ile doğuma gitmiştim. Kızım 1 aylık olduğunda 56 kg idim. Hamile kaldığımda 63 kg... Ailem benim iyi olmadığımı farketti. Nitekim bir gün kızımı görmeye gittiğimde şiştiğini durumunun iyi olmadığını ilettiklerinde eve gelip kendimi 12. Kattan aşağı bırakmak istedim... Bunun üzerine psikiyatri tedavisi almaya başladım. Sütüm kızıma yaramadığı ve daha katı ve pediatrik mamaya ihtiyaç duydukları için kestiler. Tabi kestikten 2.5 boyunca yetecek süt götürdüm kızıma. Mama ile karıştırıp verdiler. Görüşler haftada 2 güne çıkartıldı. Daha sonra yaşanılanlar ne kızımın suçu ne benim suçumdu bunu farkettim. O bu dünyada hala bedeni sıcakken annesini bilmeliydi. Topladım kendimi. Onun öleceğini biliyordum. Ama bu dünyada anne sevgisini tatmadan gidemezdi. Vücudunun şiştiği böbreklerinin çalışmadığı dönemi atlattı kızım bu onun ilk zaferiydi. Son olmayacaktı. O gün başındaki hemşireye "ağlamıyor gülmüyor diye sevmeyi ihmal etmeyin olur mu ben onu burada haftada 2 kez görüyorum. Benim sevgim yetmez. Saçını muhakkak okşayın bu dünyadan sevgi nedir bilmeden gitmesin. Sevgiyi hissetsin"dedim. Böylece 2 aylık serüvenimiz tamamlandı. 2 ayın sonunda trakeostomi ameliyatına girdi. Kendi nefes almadığı için boğazından bir delik delinerek solunum cihazına bağlandı. Önceden entübe idi ve bu onun için konforlu değildi. İlk kıyafetimizi de trakeostomi açıldıktan sonraki 2. Görüşte giydik. Bundan sonrası sonunu bile bile bir anne kız hikayesi olarak devam edecekti.

Amin. Dua edin bizim için.

Yok ama sürüncemede bırakıyorlar. Başka evrak yok diye. Ne benim doğum raporumu sunuyorlar ne kızımın sadece epkriz veriyorlar. Bir de 4 kez savcı değişince... İşte bekliyoruz hala

Sizi yüreğinizden öperim güzel anne Rabbim yavrunuzu sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin inşallah kelimelerle anlatılamayacak çok zor cok ağır imtihandan gecmissiniz evliliğimizin 11 yıl sonrası tüp bebek ile hamile kalmıştım risksiz sorunsuz sıkıntısız geçen hamileligimin 5. ayinda kalbi durdu melegimin bende melek annesiyim 28 gün oldu kaybedeli hala hiç bir yere sigamiyorum evet görmedim koklamadim ama 5 ay her gün icimde sevdim gulbahcem gül kızım diye sevdim uyku duzenimden sağlıklı beslenmeden kendimi pamuklara sarıp bebeğim için en iyisini istemekten başka dileğim yoktu biz elimizden gelen en iyiyi yapsak ta nasibi yokmuş yavrumun diyorum doktorum kalbi duran bebeğin zaten sağlıksız olduğunu ve Allah seni çok sevmiş kararı sana bırakmamış dediğinde bile hiç bir şey benim acımı hafifletemiyor özlemle bekleyip kavusamadigim yavrum o kadar çok zor ki yazdıklarınızı içim yana yana okudum insan bir şeyleri yasamayinca uzak geliyor hissedemiyor başta kendimi sucladim acaba ben mi bilmeden bir şey yaptım her şeyin muhasebesini yapıyorsun işte şuan genetik test patoloji ve hematoloji pıhtı sorunum mu varmış hepsini yaptırdım sonuç bekliyorum hep kafama takılan o kadar muayene oldum 10gun önceki kontrolumde her şeyin iyiyken neden böyle olduğu Allah insanı yasatiyor yiyorsun içiyorsun uyuyup uyaniyorsun ama gulbahcem 1 sn bile aklımdan çıkmıyor o ultrasonda ki oyunları gözümün önünden gitmiyor bana da dua edin olur mu yasadiklariniz çok büyük sınav Rabbim dilerim evladinizi sağ salim kucaginiza almayı nasip eder bizlere de yeniden anne olma imkanı sağlar bir yerde okumuştum beni zahmetsiz anne yapan Rabbime hamd olsun ne güzel bir dua sizi çok iyi anlıyorum dersem haksızlık ediyorsun demeyin çünkü 2. annelikte sanki ilk evladiniz yok sayilacakmis gibi hissediyorsunuz ya da bana öyle geliyor ben doğurdum ama kucağıma alamadım öpüp koklayamadim yarım anne oldum bir gün yeniden anne olup bunu doya doya yaşarsam yine de ilk evladımı unutmam ömrümün gül bahçesi.. sizin vesileniz ile bende dertlesmis oldum hakkınızı helal edin nolur benim için de dua edin..

İçim burkula burkula okudum... Bende bir anneyim size kocaman sarılmak istiyorum... Rabbım cennetinde kavuştursun sizi inşallah... Özel hastaneler sorumsuzluğu bir bebeğin daha canına maal olmuştu annesi hala hukuk mücadelesi veriyor.. Sizde lütfen peşini bırakmayın böyle bir sorumsuzluk Olamaz gerçekten o hastaneyi başlarına yıkasım geldi

Rabbim gonlunuze ferahlik versin. Her firsatta size de, Arya'ya da dua edecegim.

7. Bölüm Arya ve Gökkuşağı... Arya'nın sevk kararı alındı. Hastaneyi buldular. Bize de bir şey demek düşmedi. Hem kızımı istemiyorlarsa orada onu zorla tutamazdım. Arya için istediğim tek şey sevilmesiydi. Onu sevgisiz bir ortamda bırakamazdım. Sevk hastane bulunur bulunmaz 2 gün içinde gerçekleşti. Hastaneye gittim. İçeri aldılar. Hemen en sevdiğimiz hemşirelerimiz birikti başımıza. Biri geldi biri gitti. Herkes sırtımı sıvazlıyordu. Anneliğimi övüyordu. Ama o gün hissettim ki Arya'nın öleceğini biliyorlardı. Bana üzülüyorlardı. Ona bağlanmış olmam onları üzmüştü. Arya'nın kafasına katater takıldığı için saçlarının yan kısmı traş edilmişti. Ekstra vitamin aldığı için kuyruk yapıp toplanacak kadar saçı olmuştu. Sevk edileceği gün bütün saçlarını kesmişlerdi. Bir torbada bana bir dolu avuç kızıl kahve saçlarını verdiler. Hafif kusmuk kokulu ama dünyanın en ipek saçları... Benim için yapmışlardı. Hemşireleri beni düşünmüştü. Yüreğime dokundu. Ambulans beklerken saatlerce kucağımda tuttum. Arya öyle çevrilecek bir çocuk değildi. Kollarım uyuşmuştu ama bırakasım gelmiyordu. Arya'nın yanında o gün ilk kez ve son kez ağladım. Onun istenilmemesi yüreğime dokunmuştu. Oysa onun sevilmemiş olmasını kabul edemezdim. Ambulans geldi. Bizim yolculuğumuz başladı. Yoğun bakımdaki tüm hemşireler neredeyse bizi yolcu etti hatta baş hemşire ambulansa kadar sırtımı sıvazladı. "Çok iyi annesin. Hepsi geçecek ve sen yine anne olacaksın. Sakın pes etme" dedi. Kızdım. Ben anneydim. Arya'yı kimse yok sayamazdı. Ambulansa binerken Arya kapalı küvezdeydi. Ama gökyüzünü görmeyi ihmal edemezdi. Ambulansa binmeden önce seslendim Arya bak bugün havada güneş var ve sana doğru dedim. Baş hemşire ambulansa anneyi de alın demiş. Dünyalar benim oldu. Bir de hava öyle değişikti ki sanki gökyüzü dört mevsimi Arya'ya göstermeye ant içmişti. Güneşle çıktığımız yolculuğumuz, Yağmur ile devam etti. Gökyüzünün son büyük süprizi ise koca bir gökkuşağıydı. İstanbul Basın Ekspres yolunda giderken gökkuşağını görüp Arya bunu görmelisin diye seslendim. O gün bizim kızımla ilk araba yolculuğumuzdu. Sonuncusunun cenaze arabasında olacağını bilememiştim. 8. Bölüm Arya Yeni Evinde... Sevkimiz gerçekleşmişti. Arya yeni evine gelmiş. Annesi yine küvez ile onu bir bilinmezliğe bırakacağı için tedirgindi. İçeri girdik. Arya için kocaman özel bir oda vardı. Burası artık bizim evimizdi. Sonra anlayacaktım. Biraz sonra çocuk doktorumuz çıktı. Fulya hocam... Eve vermek için buraya sevk edildiğini cihazları getirip getirmediğimizi sordu. Ben kendisine cihazları ve cihaza uyum sorunlarını anlattım. Değerlerinden ve mevcut durumundan bahsettim. Durdu ve " Sevk edilirken aile eğitimli bir aile demişlerdi. Hemşire misiniz?" dedi. İki damla gözyaşı aktı gözümden "sadece anneyim" diyebildim. Fulya hocam evde bakımının zor olduğunu, gerekirse 24 saat uyumayacağımı vs. anlattı. Hepsi kabulüm hepsini göze aldım ben dedim. Sonuçta "bana ihtiyacı" olduğu hususu da bir doktor tarafından denilmişti. O zaman bu nasıl annelikti? Bana ihtiyacı varsa ben yanında olmalıydım. Hemşireler ya da doktorlar değildi. O cümlenin bendeki derin yarasını görememiştim. Fulya hocama cihazları teslim ettik. Her gün saat 11:00 gibi arıyor. Bilgi alıyordum. İki gün sonra gelip görebileceğimiz iletildi. Koştum. Fulya hocam geldi. "Annesi" diye konuşurdu. Birinin annesi olmak ne güzel bir histi. "Annesi, Arya eve gelemez. Sen bu cihazları iade et" dedi. Yıkıldım. Hayır bana böyle denmedi dedim. Bana ihtiyacı varmış dedim... Fulya hocam "Arya'nın size değil sağlık desteğine ihtiyacı var. Kendinizi yıpratmayın." Dedi. Çok ağladım o gün. Ama sonra bunun gerçek olduğunu Arya da bana gösterecekti...

Anne olmak nedir bilemedim. Aslında içim hep eksik annelik hissiyle dolu. Umarım kızım beni tanımıştır. En büyük isteğim bu dünyadan anne sevgisini hissetmeden gitmemiştir.

2 aylık kızımın yüzüne bakarak hıçkıra hıçkıra ağladım... Acınız içimi dağladı arya kuş cok şanslı mükemmel bir annesi var sevgi ile bu dünyadan gitmis cennet kuşu olmuş... Rabbim sabırlar versin cennetinde sizi kavuştursun inşallah

Amin yine dua edin bizim için olur mu? Sağlıkla doğsun sağlıkla vaktinde doğsun hep yanımda olsun diye

Siz evladınıza sarıldığınız gün bana da sarılmış olacaksınız :) sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim.

Yazdıklarınızı ağlayarak okudum. Çok güçlü ve güzel bir annesiniz... Sizi daha fazla üzme ihtimalim varsa bile yeniden anne olmayı dusundugunuzu söylediğiniz için sormak istiyorum ; Arya prensese vefat etmeden önce cornelia de lange teşhisi kondu mu? Bu size söylendi mi? Genetik taramada arandı mi? Cevabınız hayır ise lütfen araştırın...

Adli tıpta hastane evrakları ısrarla sunmuyor

Rabbim ferahlık versin. Cennette kavuşmak nasip etsin.

Hayır. Est. Kırılmadım. Sizi anladığımı anlatmak istiyorum. Kırıcı birşey yok. Sadece şunu diyebilirim. Belki de kader bizim için en doğru zamanı kolluyordur. Kimsenin dediğini takmayın. Biliyorum insanların darısı başına demesi sizi "eksik" hissettirecek. Ama değilsiniz. Kader bir yerlerde sizi tamamlayacaktır.

Rabbim kuluna kaldıramayacagı yükü vermezmiş. Ve doktorun dedigine katılıyorum. Biliyorum çok zor. Allah yavrunuzu aldıysa bir sebebi vardır. Allah kuluna zulmetmez bilakis rahmet eder. Bu da rahmetin hikmetin bir tecellisidir. Isyan etmedim demissiniz. Böylesi bir yükte Rabbinize dönmüş ve ona sığınmışsınız. Ben Rabbimin sizi duyduguna ve duaniza icabet edecegine gonulden inanıyorum. Allahım sağlıkli yavrular nasip etsin size Allah kalpleri evirip çeviren iyileştirendir. Kalbinizdeki acıyı iyilestirsin inşAllah

Maalesef öyle. Ama şöyle bir durum var. Şüphe ettikleri. Prematüre olduğu için akciğeri açmak amacıyla doğar doğmaz sülfaktan verilmesi gerekirmiş. Çok basit bir ilaç ama epikrizde yok. Beslenme yapıldıkça akciğerin dolduğu söyleniyor. Görüş aldığım doktorlar bu yönde görüşte. Ayrıca el altından hemşire ile konuştum. Ayrıntısını savcılık dosyası var diye anlatamıyorum ama ihmaller çok fazla.

Aklıma her geldiğinde sana dua ediyorum

Annesi Arya sizin onu terk ettiğinizi hic düşünmemiş. bilakis sizin için direnmiş. Yakın bir arkadaşım yenidoğan yoğun bakim servisinde bebek bakımından sorumlu çalıştı yıllarca. Ben ona soruyordum nasılsın vs diye. O anlatıyordu. bazen bazı bebekler 1 yaşına kadar direniyor. Işte o bebeklere biz çok şaşırıyoruz. durumu çok ağır olanlardan bahsediyorum. çok güclü çok iyi kalpli anneleri olduğu için çok güzel bir bağ kurduğu için oluyor biz biliyoruz diyordu. ama takdir i ilahi geldiginde illa ki ayrılık oluyor. belki de Allah o güzel anneyi bu ayriliga alıştırıyor derdi. beni etkileyen siz kızım istersen kal istersen git deyişiniz. Kızınızın çektiği acıya dayanmayışınız. ben sizin o kalbinize dayanamam. Allah o güzel kalbi hiç bozmasın. Allahın yarattığı bir güzelliksiniz resmen bence kendinizi toparlayın. Içinizde bir yerlerde yeni bir bebek gelmek için sabırsızlanıyor olabilir. Evet cok çektiniz ama artık bitti. Minik meleginiz ahirette kucaginizda olacak. Ahirette kimsenin bebegi olmazken sizin olacak ❤ ama bu dünyada sizin çocuğunuz olmayı hak eden hücreler tam içinizde. Ve sizin çocuğunuza seslenmek istiyorum. belki yıllar geçer ve siz ona bu sayfaları gösterirsiniz. "Güzel yavrum annen o kadar güzel kalpli bir kadın ki sen de onun gibi ol. ❤" Güzel kalpli insanlar bu dünyada çogalsın. Rabbim size hayırli evlatlar nasip etsin. Içime doguyor ki sizin aslan gibi bir oğlunuz olacak

Cornelia nin genom dizilimi henüz bilinmiyor, sadece x kromozomu ile aktarıldığı düşünülüyor. Yani henüz tam anlaşılmış, genetik taramada spesifik aranabilen bir sendrom değil. Peki cornelia teşhisi kondu mu? Bu size söylendi mi?

En büyük amacım onun beni sevmesiydi. Annem beni sevmedi demesin diye çabaladım. Ama hep yetersiz geldi. Her anne gibi aslında. Her anne çocuğuna bakarken kendini yetersiz hisseder ya öyle bir yetersizlik. Umarım beni tanımıştır umarım annesini seviyordur. Güzel düşünceleriniz için teşekkür ederim.

Allah sana sabır versin. Allah karnındaki bebeğe sağ salim kavuşmanı, sağlıkla büyütmeyi nasip etsin. Sadece dua edebildim.

Amin canım ❤

Davaniz ne aşamada peki

Ne kadar güzel yazmışsınız. Gözlerim doldu okurken... Herkes oğlum olacağını söylüyor aslında. Ama bi kızım da olsun ki ablasının eskimeyen kıyafetlerini giysin. Tabi önce sağlıklı olsun. Kızıma istersen git istersen kal dedim. Hiç diren kal diyemedim. Keşke anneler evlatlarının acısını alabilse o zaman ona kal diyebilirdim. Ama o acı çekerken bu durum hiç benim acım gibi gelmedi. Diren dayan diyemedim hiç. Ne hallerde gördüm anlatamam size. Onu kaybedene kadar bu böyle gitti. Sizin güzel sözleriniz kendimi özel hissettirdi. Aslında sıradan bir anneydim ben.

Oysaki işini özenli yapmamanin da bir cezası olmalı. Sade

evladım var ama ambulans sesinde bile ağlayan ben bu acı hikayeye kayıtsız kalamazdım benimde kızım prematüre doğdu 1800 gr 1 hafta yoğun bakımda kaldı ozaman hiç öleceğini düşünmedim şükür rabbime 1 hafta sonra kavuştuk ama ya aksi olsaydı hiç aklımın ucundan geçmeyen şey olsa rabbim esirgesin yavrularımızı P -pelin Aktif

Amacım güçlü anne olmak değildi aslında. Arya'nın iyi hissetmesiydi. Terk edilmiş hissetmesinden çok korkuyordum. Umarım hiç öyle hissetmemiştir.

Rabbim sabır versin, kardeşini sağlıcakla kucağınıza almanızı nasip etsin.

Ahh okurken acıyı kalbimde hissettim gözyaşlarıma engel olamadım Allahım sabır versin bu acıyı azaltacak sana ilaç olacak evlatlar nasip etsin inşallah o kadar iyi anlıyorum ki oglum dogdugu zaman 6 gün hastanede kaldı ben korona oldugum için onun hiçbir şeyi yoktu sadece hastalık bulaşmasın diye önlemdi ama yüzünü hiç görememiştim 5 gün boyunca hiç göremedik 5. gün araya birilerini sokuo fotograftan görmüştüm bu kadarcık bir olayda bile ben zor durdum sen nasıl dayandın o gece uyandıgımda ne yanımda ne karnımda bebegim olmadıgını gördügümde kahroluyordum gerçekten büyük sabır sizinki rabbim bu sabırın mükafatını nasip etsin

Allah güzel sağlıklı evlatlar nasip etsin size bence buna ihtiyacınız var. Allah bilir ne verecegini. Kiz erkek ne önemi var? Allah sağlıklı afiyetli versin insAllah en önemlisi bu

Allah sabırlar versin

O lafın yükü çok ağır. Ama evladını acı çekerken çaresiz görmek dünyanın en zor anı. Allah cennette büyütmeyi nasip etsin.

Aryanın savaşı çok büyüktü. Kaybedince benim savaşım başladı. Umarım çok mutlu oluruz. Hayatta sağlık dışında herşeyin çaresi var. Geride bırakılan olmadıkça yeniden başlamak sadece cesaret işi. umarım sizin için de dualarınız kadar güzel hayat olur.

Çok üzüldüm okurken. Allahım yeni bebeğinizi size bağışlasın. Hatalı kişiler cezalarını alır umarım.

İnanın her anne benim kadar olurdu. Hiç bir farkım yoktu. Benden daha özverili anneler dolu. Sadece süreci kabullendim hepsi bu.

Engelli bir evladım var ve her bir cümlen oyle derinden etkiliyor ki beni ona yedirdigim yemk son yemegimi acaba kizdigim zaman yuregime agir basan bir izdirap hemen gonul alma caninin istefigi herseyi yapma yapamazsam bunu istemisti yapamadim diyecekmisom gibi her an kaybetme korkum surekli yüreğimin hop etmesi ve hikayenizin yasadiklarimla benzemesi kahroldum

Emin olun hissetmemiştir siz iyi ilgil3nmişsiniz

Yazdım yazdım sildim.. Gerçekten hangi kelime teselli verir ki? Güzel yüreğine sarılmak ve acını hafifletebilmek isterdim. Şimdi o bir cennet kuşu ve onu çok seven annesini bekliyor. Rabbim sana ve eşine inşirah ferahlığı versin inşaALLAH

Arya çok şanslı senin gibi bı annesi olduğu için. Tüm sevgini ilgini hissetmiş mutlu bı şekilde ayrilmistir yanından güzel anne

Amin. yaşadıklarıma dönüp baktığımda nasıl atlattım diyorum. Tesellisi yok ama birileri hikayemi bilsin istedim.

Kelimelerin kifayetsiz kaldığı yerdeyim

Umarım benden razıdır. Bir yerlerde benimle gurur duyuyordur. Bazen bir iyilik yaptığımda gökyüzüne bakıp annenle gurur duy olur mu bak annen iyi biri diyorum.

Allahım en doğru zamanda nasip etsin. Vardır bir hayır öyle düşünün olur mu? Allahım anne olmayı isteyen kimsenin kucağını boş bırakmasın

Hastane soruşturma filan geçirmedi mi Ben bile hirslandim. En kısa zamanda Arya bebeğin günahını çekerler inşallah. Bir gelişme olunca güzel haberlerinizi bekleriz

Anne değilim ama yaşadıklarınızı en içten duygularımla hissettim. Size ve eşinize sabır diliyorum. Minik Arya sizin için hep en özel bir yerde olacak. Hayatta sınavlarımız bitmiyor maalesef. Yeniden anne olma konusuna gelince ne zaman kendinizi hazır hissederseniz o zaman bebek sahibi olun, kendinizi hiçbir zaman suçlu hissetmeyin. Arya şimdi bir cennet kuşu kavuşmayı bekliyor ve sizi mutlu görmek istiyor.

Teşekkür ederim. Sadece iyi insan olmaya kızıma yakışır biri olmaya çalışıyorum

Çok benzermiş. Ben de başta başıma bunun geleceğini düşünememiştim. Cihaza falan da bağlı değildi. Hiç aklıma gelmedi. 4. Gün oldu. Ertesi gün eve gelecekti. Olmadı. Üstelik pandemi diye sağlıklıyken de göremedim. Sadece resimleri var. Doğduğunda gördüm. Ağlarken. Sonrası yok. Sonrasında ben onu gördüm o beni gördü mü bilmiyorum bile. Hissetmiştir ama öyle düşünmek istiyorum

Öncelikle başınız sağolsun. Dualarım sizinle. Ama doktorunuza katılıyorum kalbinin durmasının bir sebebi vardır. Kendim o ikilemde kaldım çok zordu beyin ölümü dediler. 10 günlüktü. Eegsi düz çizgi geldi. Beyin aktivitesi yoktu. Organ nakil merkezine sordular yeni doğan organ ihtiyacını çıkmadı. bize de beyin anjiyosu önerildi ama masada kalır denildi yaptırmadık. Tercihi ona bıraktık. Acının hepsi zor. Umarım sizin kızınızın sebebi bulunur. Daha rahat bi hamilelik geçirirsiniz. Bazen kaderden öte yol yok. Ben doğurdum sağlıklı emanet ettim bu hale geldi. Kaderden kaçamıyoruz ki.

Tipik olarak benziyormuş Aryaya ama benim eşim çekik gözlü kirpiklerinin uzunluğu falan da beslenmesini için biotin alıyordu ondan uzadı. Ama benziyormuş gerçekten. Tarama olmasa şüpheye düşerdim. En son yasemin hoca bilinen bir genetik hastalık olsaydı kesinlikle tanı alırdı dedi. Ben yine güvenemedim sonucu aldım Çapa GETAMa gittim tüm dosya ve resimlerle oradaki doktor da bize genetik değil dedi yine güvenemedim Türkiyede en kapsamlı Wes testine girdi yine tanı almadık. Yani tüm testler temiz. 3 farklı test 3 ayrı hastane...

Bu gün çok zorladım ama bu hikayeyi bitirdim. Anlatmadığım nice olaylar oldu. Ama bu Arya'nın hikayesiydi. Bir gün bu posta giremezsem ve birileri okursa evladınıza yetememekten korkmayın... :Kirlenen kıyafetlerden, batan ayakkabılardan, dağılan evlerden, kırılan oyuncaklardan, ağlayan bebeğinizden korkmayın... Sizin dert dediğiniz bu durumlar benim hayalimdi. Keşke evimi dağıtsa idi kırsaydı tüm oyuncaklarını... Sizi üzdüysem özür dilerim... Ama döktüm işte en yalın dille Arya'nın 1 yıl 10 günlük hikayesini...

Hiç sıkılmadan, tek bir harfini atlamadan, gözyaşları içinde okudum cennet kuşunun hikayesini. Ve seni tanımasam da, sana sımsıkı sarılmak, acına ortak olmak istedim. Rabbim sana ve eşine sabırlar versin. Arya'nın acısını unutturacak başka bir acıyla sınamasın sizi. Sizleri annelikle ve babalıkla ikinci kez taçlandıracak bir evlat nasip olsun inşallah içinizde ukte olanları onunla doya doya yaşayın.

Tabiki de istiyodur, üzülür olur mu hiç. İnsan annesini bu denli üzüldüğünü görmek ister mi Siz annenizi bu kadar üzüntülü görmek ister misiniz? Yavrunuz size hiç gülmemiş, sizinle göz göze gelmemiş olabilir. Ama bir karnı paylaştınız siz onunla değil mi? En basından beri sizi tanıyor, sesinizi biliyor. Kaybınız çok acı evet, ama sizinde dediğiniz gibi bu sizin de, evladınızın da suçu değil. Onun bir kardeşe, sizin de yeniden 2. kez anne olmaya ihtiiyacınız var. Yarım kalan bir hikayeyi tamamlamaya ihtiyacınız var. Bir evlat sahibi daha olmanız Arya'ya haksızlık yaptığınız anlamına gelmeyecek ki, biri kalbinizde ömrünüzün sonuna kadar sizinle yaşayacak diğeri ise yanınızda. Üstelik göklerden sizi hep izleyecek, sizinle mutlu olacak. Ve sizi hep bekleyecek, cennette karşılayacak annesini en güzel kıyafetleri ile.

30 yaşımdayım ilk defa bir yazıyı okurken hıçkıra hıçkıra ağlamak neymiş onu yaşadım gece saat 02.24.. Sen ne kadar güçlü bir annesin hayatım boyunca ne zaman aklıma gelsen senin için dua edicem.. Neredesin bilmiyorum ama sana sarılıp daha fazla destek olmak çok çok isterdim. Allah dayanma gücü versin. Bizi kendinden mahrum etme hep yaz ne zaman yazmak istersen dinleriz seni. Çok yalnız kaldım dinlemediler demişsin istediğin zaman özelden de yaz bana. Ne zaman istersen ben seni dinleyeyim. Allahım yardımcın olsun. Hayırlı sağlıklı uzun ömürlü evladın olsun inşallah. Herkesin hepimizin içinde de senin. Eminim Arya çok mutlu olup hep hissetmiştir ve ne güzel ne kadar güçlü bı annem var diye hep mutlu olmustur. Boğazım dugum düğüm oldu, nefes alışım zorlaştı bazı cümleleri okurken sen nasıl mükemmel ve güçlü bir annesin

Çok çok üzgünüm öncelikle bir insan olarak ve anne olarak, yüreğinizden dilinize akan bu acıyı derinden hissediyorum sabrınız, gücünüz ve inancınız ile binlerce insana güç vereceğinize eminim, bunu nerede ne şekilde dile getirip anlatırsanız bir çok anneye güç vereceksinizdir. Siz çok güzel bir annesiniz, Arya bir melek ama bu melek hangi meleğin annesi olacağını seçmiş ve kalbine o sevgiyi vermiş karşılıklı almış ve mutlak olan o yerde sizi bekliyor zamanı gelince birbirinize sarilacaksiniz hiç kopmamak suretiyle. Allah'ım size herşeyin en güzelini nasip etsin inşallah, hiçbir evlat diğerini unutturmaz ama içinizdeki acıya biraz olsun su serpmek nasip olsun inşallah

Allah razı olsun çok teşekkür ederim Rabbim isteyen herkesi annelik duygusu ile sereflendirsin size katılıyorum Allah kuluna kaldıramayacağı yük yuklemezmis ben başkasının bebeğinin ignesine dayanamıyorum bana yapsınlar benim canımı yaksinlar bebekler yanmasın sonrasında yine doktorum bir başka annenin hamileliginde bebeğinin beyninde gelişim problemi olduğunu ve sağlıklı ilerlemeyecegini alınmasını söylemiş ama kadın nasıl koyacak yavrusuna önce kalp ameliyatı şimdi de beyin ameliyatı olacak ve iyilesecegi belli değil bir sürü sma li bebek var her zaman iyisini düşün dedi öyle görüp üzülmektense Rabbim karar vermiş dedi ben anlayamadım neler varmış hayatta duyuyorduk ama hissedemiyorduk hep başkalarına olmuyor ki hep filmlerde geçmiyor bunlar hayatın gerçeği.. her şeyi inceden inceye düşündüm elbette mükemmel insan değilim ama hayatım boyunca kimseyi kirmamaya eşime aileme tanımadığım insanlara bile elimden gelen maddi manevi yardım desteği yapmaya çalıştım ben bir hata mı işledim diye çok sorguladım kendimi biz kendimizi korusak dikkat etsek te elimde 2 kelime kaldı nasip ve kader.. benim sınavım evlat sahibi olamamak derdim harç borç tüp bebek için tutacağını bile bilmeden biz elimizden geleni yapmaya çalıştık beni 5 ay 5 farklı ömür gibi yaşatan Rabbime hamd olsun derim ağlarım teslim olurum gözümün yaşı dinmez gül bahçem soldu ama her gün özlemle yavruma ağlarım resimlerini silemedim kendi resimlerimi cinsiyet partimdeki videoları silemedim yok sayamam ki... Allah tan dilerim ki kimse bu acıları yaşamasın... zbzbzbzb

Çok üzüldüm çok, minik Arya ile cennette kavuşursunuz inşallah Allah sabrınızı versin, yerini doldursun inşallah. Ben düşük riskinde bile hop oturdu hop kalktı yüreğim, sizin yureciginiz iyi dayandı. Allah mükafatınizi versin, dualarım seninle.. Bu arada aslında bir canlının doğacağı ve öleceği güne kul müdahale edemezmiş, doktor hemşire sadece birer bahane. Boyle düşünmeye çalışın, çok zor biliyorum..

Ne diyeceğimi bilemedim.. 10 yıldan fazladır kk dayım ama ilk kez bir konuyu okuyup darmadağın oldum... Anne değilim, olmayı hiç istemedim... Ama burada sizi ve Arya'yı tanıyınca annelik nasıl muhteşem bir şey diye düşündüm... Acınız çok derin, imtihanınız çok çetin olmuş ama bence dünyadaki en iyi annelerdensiniz, Allah size ve eşinize sabır ihsan eylesin buna sebep olanların hesap verdiğini duymayı da gönülden diliyorum, iki cihanda hesap versinler inş.

Ne denilse boş biliyorum, diyebileceğim tek şey; Allah' ım, sana da eşine de sonsuz sabırlar versin.

Valla nerden okudum dağıttınız gece gece beni Rabbim cennete bir melek yollamış sizi karşılasın diye çok zor Allah ım sabırlar versin sağlıkla gelsin bebişiniz kız mı erkek mi merak ettim

İnan olabilirdin. Anne olmak bu kadardı. Çünkü hiç fazlasını yapmadım. Yapamadım. İmkanlar dahilinde bu kadardı. Hem kızım o kadar acı çekerken evde ah vah etmeyi kendime lüks gördüm...

Okurken bende ağladım, Allah yeni melek/melekler versin hayatına. Arya Eva kalbinde, yeni meleğin/meleklerin yanında büyüsün inşallah.

Rabbim sabır versin inşallah

Üstelik minicik kalbi ve bedeni ile 1 sene boyunca kim bilir ne kadar üzüldü, annesini ve babasını üzdüğü için kim blir ne acılara katlandı size iyiyim anne diyebilmek için. Şuan olduğu yer onun en mutlu olduğu, koşup oynadığı bir çiçek bahçesi. Kıyamet günü babasına teslim edilinceye kadar cennetin bir dağında Hazsret-i İbrahim ve hanımı sizin yavrunuzu sahiplendi zaten. Yüreğiniz ferahlasın artık 1 sene olmuş bu kadar yüklenmeyin kendinize. Bugün, en kısa zaman da kendinize bir iyilik yapın ve tekrardan anne olmaya karar verin.

Ben hikayenizi şimdi okudum ve yorgunluğumdan çok utandım siz çok çok güçlü bir annesiniz Allah meleğinizi yanına almış ama inşallah meleğinize sağlıkla büyüteceğiniz bi kardeş nasip eder size bütün kalbimle sabır şans ve mutluluk diliyorum

Üzülmeyin evladınız varsa sarılın.

En büyük tesellim zaten artık onun cennet bahçesinde olması. O yaşarken acı onun acısıydı. Kaybettiğimde onun kurtuluşu benim acım oldu. İlaçları Ağustos ayında bıraktım. Aryamın tüm hemşire ablaları aynı şeyi bir daha anne olmamı söyledi. Aryaya olanları gördükten sonra başka bir bebekte daha başıma gelirse diye çok korktum. Hala geceleri kendimi doğumhanede görüyorum ara ara. O karnından alınışı ağlayışı geliyor gözümün önüne. Her rüyada onun ağlarken gidişi geliyor bu sefer kalkıp peşinden koşmaya çalışıyorum vs... Ama daha iyiyim artık. Yazmak iyi geliyor. Özellikle bu süreçte kimse beni dinlemedi o kadar yalnızdım ki şu yaşadığımı eşimle yaşadım. Ayrıntılarını anlatacağım kimse olmadı. İstedim ki biri benim yüreğime dokunsun. Çok yakınlarım çok uzağımmış. Burada çıkarsız birileri yanımda benden birşey beklemiyor ve ben dinliyor. Bu çok güzel.

Ben yanlış biliyor olabilirim, uzmanı filan da değilim, hatta hiç alakam yok ancak bu sendromla doğan çocukların hemen hepsine zaten karakteristik fizyolojik özellikleri ile önce tanı konuyor ve sonrasında tarama yapılsa bile genetik neden bulunamadı açıklaması yapılıyor yine de bu kadar tipik olup hiç adının geçmemesi şaşırttı beni. Demek ki ben yanılmışım.

Guzel yavrunuzla guzel gunleriniz yakindir allahin izniyle

Bu konuyu okuduğumdan beri, Allah' ım Arya' ya yeni bir kardeş, sana da sağlıklı bir bebek versin diye çok dua ettim, çok. O kadar mutluyum ki anlatamam. Allah' ım, sana ve yavruna sevdikleriniz ve sevenlerinizle birlikte yaşayacağınız; sağlıklı, mutlu ve huzurlu uzun ömürler nasip etsin inşallah

Şükür sebebi olarak düşünmedim bugün kendimi iyi ifade edemiyorum sanırım umarım sizi kırmamışımdır. kusur ettiysem affedin sevgiler

4. Bölüm ARYA Anne kucağında... Arya'yı ilk kucağıma aldığımda sanırım 2 aylık idi. Gününü hiç aklımda tutmadım. Çünkü zamanın geçmesi hem ondan ayırılışın gelmesi hem de onun acı çektiği sürenin göstergesiydi. Kucağımda sıcacık bir tendi. Başka bir şey değil. Ama bir beklentim de yoktu. Sonuçta ben onu öyle kabul etmiştim. Bir tepki vermemesi beni duymadığı anlamına gelmemekteydi. Araf kuşuydu. Elimde onu ilk kucağıma aldığımda çekilen bir resmim var. Yüzümde şaşkınlık. 2.5 kg bir bebek ve 5 tane kendinden çok büyük cihazlar. Kucağıma aldığımda trakesini çıkarttılar geri takmaları tam 5 sn sürdü. Pamuk gibi kızım mosmor oldu. O gün anladım ki her anne gibi kızımı öğrenmeliydim. Mesela anneler çocuklarının ne yediğini ne yemediğini, hangi oyuncağı sevdiğini bilirdi. O zaman ben de Satürasyon, prob, kan gazı, asidoz, sepsis, adrenalin, katater, enzim, aspirasyon, solunum sayısı, bakteriler... hepsini öğrenmeliydim. Tıp makalelerine girdim. O zaman keşke sayısal çıkışlı olup tıp okusaydım dedim. Çünkü makaleleri anlamam çok zordu. Tıbbi terimler sözlüğü ile bir çok olayı çözmem gerekti. Arya'nın e-nabız sistem kaydını ve kullanılan ilaçları dozları vs takiple başladım. Kan gazı okumayı öğrendim. Derken artık hastanedeki hemşirelerle de iletişimim kuvvetlendi. Onlar da görüş günlerinde bana daha uzun vakit verdiler. Orta bankoda birkaç gez göz göze geliyorduk. Benim Arya ile konuşmama bakıyorlardı. Arya'ya değil bana üzülüyorlardı. İçten içe onlara kızıyordum. İçeride Arya'nın yanında olabildiğince neşeliydim. Ağlamak yoktu. Aksine içimdeki tüm hayat enerjisini doldurup gidiyordum yanına. Kötü giden bir şey olduğunda Arya'ya kızıyor, sanki evde yaramazlık yapmış bir bebek gibi davranıyordum. Hemşireler ile aramızda bağ olunca bakım saati gelip Arya'nın altını almama ve ona masajlar yapmama, saçlarını taramama izin verdiler. Ben kıyafetler götürüyordum. Onlarla birlikte giydirip bir tabloya bakar gibi seviyorduk. Aklıma bir şey takılıyordu. Benim gittiğim süreler kısıtlıydı. Ama Arya ara ara gözünü açabildiyse ve ben görmediysem. Bir yolu olmalıydı. Ertesi gün Evlilik resmimizi aldım. Hemşirelerinden izin alarak Aryanın küvezine tam göz hizasına yapıştırdım. Bir sonraki görüşte benim bebeklik resmimi götürdüm. Bir sonraki görüşte bizim ailece çekildiğimiz resmi bastırdım. Gözünü açarsa karşısında ailesini görebilecekti. Yine içim rahat etmiyordu. Arya orada terk edilmiş hissedebilirdi. Evde çeşit çeşit muslin örtüsü nevresimi vardı yıkadım ütüledim tek tek buzdolabı poşetiyle paketledim. Orası onun eviydi. Ama özel hissetmeliydi. Yine kendi yastığını da götürdüm. Midesinin çalışmadığı bir dönem hızla kilo kaybedince aklıma evdeki reflü yatağı geldi. Daha önce düşünmemiş olmama çok kızdım. Yatağı da gidince Arya'yı daha özel hissettirdiğimi düşündüm. Orası Arya'nın evi haline gelirken asıl evinde ise düş kırıklıkları vardı. Arya'nın yanında ne kadar mutlu isem evde o kadar kötüydüm. Elimizle kurduğumuz beşiği eşim topladı. Annemin evine gitti. O gün beni kurşuna dizseler daha az canım yanardı. Ama üzgün olamazdım. 1 hafta ömür biçmişlerdi ona ama bu olaylar olduğunda o 4 ayını tamamlamış giyemez dedikleri kıyafetlerini giymişti. Hatta annesi yenilerini bile almıştı. Renk renk çoraplar giymişti. Tutanacak dalımdı. Oradaydı. O yaşarken onun acısına karşı bir şey deme lüksüm yoktu. Hem daha neler yaşayacaktı. O annesinin elini bırakana kadar annesi onun elini hiç bırakmayacaktı...

okuduklarım yüreğimi paramparça etti.. anne olduktan sonra daha çok ağlar oldum, bebeklere, çocuklara, annelere daha dayanamaz oldum.. 1 yıllık bir anne olarak acını taaa yüreğimde bedenimde hissettim.. ben bu kadar güçlü olabilir miydim, emin değilim... çok şey yazmak istiyorum ama söyleyecek söz de bulamıyorum.. Arya'ya bir kardeş gelmesini dilerim

Evet. Oğlum olacak bu sefer.

yaa ne güzel işte allah Aryayla yasayamadıklarınızı içinizde kalanları yeni bebekle kat kat yaşamanızı sağlasın inşallah

Böyle bir lüksü var mı İnşallah herkes hak ettiği cezayı alır adalet yerini bulur

Arya 2. yasinda kardesini göndermiş size. Okurken perişan oldum yaşarken neler çekmışsınız. Acılarınizin mükafatını kardeşiyle mutlu, huzurlu, sağlıklı ömürlerde alin. Sağ salim kucağınıza almak nasip olur inşallah

üzülmek ne kelime sanki kalbimi çıkarıp yeniden yerine koydunuz boğazımacıdan düğümlendi yutkunamadım bile inşallah rabbim size tüm acılarınızı unutturacak bir evlat nasip eder

12. Bölüm Arya'nın vedası... Baş hemşirenin o söyleminden sonraki gidişimde Arya'nın yanında ailesinin görmeye bile gelmediği altın saçlı bir oğlan vefat etti. Arya'dan çok iyi durumdaydı, ani olarak gelişti. O gün sevginin önemini daha iyi anladım. Baş hemşirenin söyledikleri ve yandaki bebeğin gidişi ile "Arya'ya dönüp gitmek istiyorsan git kızım.. Bu kadar acıyı annen için çekiyorsan git. Ama kalmak istiyorsan çabala ve evine alayım seni. Evin bir odasını yoğun bakım yapayım." Dedim. Sonraki görüşte kuzenim Arya'ya tütülü bir takım almıştı. Onu giydirdim. Çok güzel olmuştu. Ona hayran hayran baktım. Kirlenmiş müslinleri vardı. Arya yoğun bakımda yatarken kendi nevresimlerini kendi eşyalarını kullanıyor, hastabakıcımız Asuman abla onları kirli temiz ayırıyor ben yıkıyor ütülüyordum. Penye battaniyelerini bir torbaya koymuşlardı. Aldım çıktım. Son dönemlerde dediğim gibi "Arya ertesi gün yine buradayım. Burada olursan görüşelim" dedim. Eve geldim. Battaniyelerden biri kusmuk olmuştu yıkadım çıkmadı. Ertesi gün suya bastım. Akşam 23:00 civarında eşime battaniyelerin lekesi çıkmamış yarın onu yıkayım kurutmaya atayım sonra da Arya'ya gidelim dedim. Pijamalarımı giymiştim ki eşimin telefonu çaldı. Arayan nöbetçi doktordu. Bu saatte nöbetçi doktor arıyorsa olanı biliyordum. Aylarca bunu düşündüm. Yine de konduramadım. Kalbi durdu müdahale ediyoruz dediler. Nasıl gittik bilmiyorum. Eşim bana sakin ol ama kaybettik dedi. Hayır dedim müdahale ediyorlarmış. O yoğun bakımın kapısında son kez bekliyordum. Doktor gelecek diye bekledim bekledim. Sadece 7 dk idi bana ömür geldi... Doktor müdahale ediyor bak dedim eşime. Şimdi çıkacak nabız aldık diyecek dedim. Doktor yoğun bakımdan gelmedi. Asansörle indi. Durumu biliyorsunuz başınız sağolsun dedi... Görebilir miyim dedim. Son kez küvezinde yatıyordu. Tüm cihazları çıkmıştı. Hiç yükü kalmamıştı. Onu kucakladım. Doktor sarsmayalım annesi dedi. Son kez birinin annesiydim. Öptüm öptüm... Morga göndermeyin dedim. Üşür. Zaten vücudu hep soğuktu. Merak etme annesi dediler biz onu öyle bir saracağız ki üşümeyecek... Son Bölüm Arya Ninesinin kollarında... O gece bana ağır sakinleştiriciler vermişler. Hiçbir şey hatırlamıyorum. Yoğun bakımdan eşyalarını vermişler. Ona doğum gününde bebek yaptırmıştım. Elimden hiç bırakmamışım. Dönüp dönüp ama ben battaniyelerini suya koymuştum diyormuşum. O gün aklımı yitirmediğim için şanslıydım. Sabaha kendimi toparlamıştım. Arya gitmek istemişti. Ona kızmaya hakkım yoktu. Onu güvendiğim bir yere bırakmam gerekiyordu. 1.5 yıl önce ananem vefat etmişti. Son dönem demas nedeniyle beni hamile sanıyordu. Belki de çağırıyordu kızımı. Ananemin yanı kızım için en uygunuydu. Mezarlık müdürlüğü, cenaze işleri hep eşimle koşturduk. Ara ara içimdeki boşlukla ağlıyor sonra tutuyordum kendimi. Zaten sakinleştirici vermişlerdi. Arya'yı hastaneden almaya gittik. Mezarlıklar Müdürlüğüne ulaştık. İçeri girdim. Kızımı ben yıkayacağım dedim. Çünkü onunla yapabilecek her şeyi yapmıştık. Ama onu hiç yıkamamıştım. Cihazsızdı. Ruhu gidince benim kızım değil gibiydi. Ama öptüm hem yıkadım hem öptüm. Kızımı ilk ve son kez gasilhanede yıkadım. Cenaze arabasına konuldu. Arya öldüğünde 1 yaşında idi ama 3.900grdı. Öldüğünde üstünde yeni doğan kıyafetleri vardı. Uygun tabut bulamadılar. Karton tabut ayarlandı. Cenaze arabasında arkada gidemezdi benim kızım. Tabutunu yüklendim. Kardeşimle bindik o arabaya. Kucağımda Arya... Yolda her yeri anlattım ona... Evine bu yoldan gidiliyor... Bu yol ananene çıkıyor... Burası babaannenler... Mezarlığa girince aldılar kucağımdan... Eşim koydu mezara... Önce onu koyacağımız beşiği kaldırmıştık, sonra arabada onun yerine cihazlarını taşımıştık. Şimdi yatağı yerine mezara koyuyorduk. Sessizce ağladım. Bağırmadım. Yakıştıramadım rol çalmayı... O günden sonra onun acıları bitmişti. Bu artık benim acımdı. Şimdi yaram kabul bağladı.. Sızısı izi hiç geçmedi geçmeyecek. Bu Arya'nın hikayesinin sonuydu. Bu dünyadan bir Arya kuş geçti... Annesi tarafından çok sevildi... Benim bir kızım var ben kaç yaşında olursam olayım o hep 1 yaşında... Hiç kirlenmemiş ayakkabıları olan, hiç ağlamamış hiç gülmemiş olan bir bebek... Sessizce geldi... Sessizce gitti. Arya büyümedi ama Annesi ondan sonra çok büyüdü. Ben Arya'yı çok özlüyorum... Bu postun ekine birkaç resmimizi ekliyorum... Resim ilk kucağa alışım... Doğum günü, Son görüşüm, En sevdiğim resmi... Eklentiler Doğum Günü. jpeg 114,8 KB · Görüntüleme: 693 En Sevdiğim Resmi (1). jpeg 60,7 KB · Görüntüleme: 682 İlk Kucağa Alışım. JPG 127,9 KB · Görüntüleme: 687 Son görüşüm. JPG 96,7 KB · Görüntüleme: 684

Allahim sizi yeniden, bu hayallerinizi yasarken bulacaginiz önce hayirli bir evlat sonrada beraber anılar biriktireceginiz günlere kavusturmak nasip eylesin Aryada cennetin en guzel köşesinde sizi hep izleyecek..

Söz veriyorum, her zaman

Aynen oyle. Ben de aglamam, aglamaktan korkmak gibi birsey. Hep dik durmak, aglarsam daha kotusu olur hissi. Ama bu yaziya agladim. Gozyasi rahmettir, rabbimiz hayirli evlat, ervaya da guzel bir kardes versin en yakin zamanda

Ben güvendim evladımı teslim ettim. Hala yanarım yıksaydım o duvarları da vermeseydim diye. Olan oldu. Hiç bir şey bana onu geri getiremeyecek. Arya'nın benim odasına girdiğimdeki tek belirtisi nabzı idi. Hemşireler de öyle söylerdi. Ama onun bana hissettirdikleri paha biçilemezdi. Benim bir bebeğim daha olabilir ama Arya'nın tek annesi vardı. O yüzden anne sevgisini hissetmesi için çabaladım.

Arya bu dünyadan anne sevgisini tadarak gitti. Ama inanın başka insanların da sevgisini kazandı, yüreklerine yer etti. Dilerim Rabbim gönlünüze huzur, ailenize mutluluk, kucağınıza hayırlısı ile bir bebek nasip etsin.

Bu süreçte bunları kimseye anlatamadım. Dinlemediler beni. Pandemi öyle bi bahane oldu ki insanlara. Bende tek başıma yaşadım. Bir yerlerde anlatmam gerekiyordu. Bu bir de Arya'nın yaşadıkları... Benim yaşadıklarım bana yaşattıkları da çok ağırdı insanların. Hala da değişmedi. Annelik duygusu her zaman bir bebeğe olacak değil ki hem. Benim de bir kedim var. Arya öldükten 1 hafta sonra sahiplendim. Tam bir sarman kendisi. Şimdi kocaman oldu. Aldığımda bebekti. Şimdi kucağımda yatıyor, kucağımda durmayı çok seviyor. Sanki benim bebeğim o gibi. Bazen bir bitkiye bazen bir çiçeğe, bazen bir kediye bazen bir köpeğe, bazen ezmemek için yolunu değiştirdiğin karınca yuvasına ve bazen yolda kenara aldığın bir salyangoza bile şefkatle yaklaşmak, çöpü yere atmamak için saatlerce cebinde taşımak annelik. kediye, köpeğe, tüm canlıya ve doğaya karşı da olabilir. Aslında tamamen sahiplenme duygusu. içinizde annelik varsa sevgiyle büyüyecek bir çocuk, bir kedi, bir bitki hepsi güzel. Sevgi ile büyüyen her şey güzel. O yüzden amacım Arya'nın sevgiyi hissetmesiydi.

Ne acılar yasamıssınız ama onları cok güzel göğüslemişsiniz hic bir anne sizin gibi olabilir miydi bilmiyorum.. Rabbim size kat kat sabırlar versin gögsunuzu ferahlatsın.. Rabbim size aynı acılara yasatmadan bir evlat nasip eylesin onunla birlikte mutlu olun saglıklı bir evladınız olsun inşaAllah İlk hastaneninde Rabbim vicdanlarını rahat bırakmasın onların.

İstiyor artık biliyorum 17 Nisan aryamın doğum günü ben hamile olduğumu öğrendim dün gece. Şimdi kalkıp mezarına gidiyorum.

Yogun duygular, cabaniz, yavrunuz, inanin geciyor birbirimizi tanimasakta. Bazen beraber aglamakta paylasmaktir, ben buna inaniyorum Allah yavrunuzu hep icinizdeki dunyada yasatacak, cennette zaten hep var olacak

Maşallah size... Eminim ki yalnızca annelık sıfatını değil, girdiğiniz her sıfatı mükkemmelleştiriyorsunuzdur. Güç her zaman sizinle olsun Sevgiler

O kadar dokundu ki Arya ve sizin yaşadıklarınız gece gece gözyaşlarına boğuldum. Bir anneyi teselli edecek söz yoktur buna eminim. Arya cennet kuşu sizi orada bekleyecek. Allah evladınızla güzel bir ömür nasip etsin.

Hastalığı ilk kez şimdi duymuş olmanız beni şaşırttı, belli ki teşhis ve bilgilendirme konusunda doktorlarıniz yetersiz kalmış. Şu anda hicbirsey sizi rahatlatmayacak ve Arya asla geri gelmeyecek belki ama şunu bilmenizi istiyorum, yaşadığınız şey kesinlikle sizin bir ihmalkarliginizdan veya eksikliğinizden kaynaklanmadi. Bu tamamen kaderdi. Ve siz elinizden gelenin en iyisini yapmışsınız. Tekrar basınız sağolsun...

Canim, minik melegini okudum, bir sey yapamadim ama yaninda oturup seninle agliyorum su an Yavrun cok sansli biliyormusun, senin gibi bir anneye nasip olmus O, senin hep buyuk kizin olarak kalacak, bebek sahibi olmakla onu yok saymis olmayacaksin canim. Burada hakseveri herkes tanir. Bir yavrusunu kaybetti, bir kizi daha dogdu. O soranlara iki kizim var diyordu, biri cennette. Senin de yavrun hala senin guzel kizin, bunu hicbirsey degistiremez Biz buradayiz, seni dinleyecek birilerini mutlaka bulursun, anlatirsan herseyi dinleriz

Hayır. Şimdi baktım hastalığa. Aslında SMC3 genindeki mutasyonmuş. Bizim tüm DNA sarmalımız var bu geniniz sağlam. Bizim Almanya'da WGS de tüm DNA sarmalımız çıkartıldı. Mutasyonlu ya da bozuk sarmal var mı bakıldı. Sadece otizm taşıyıcılığı çıktı. DDR3 geninde o da bendenmiş. Ben de taşıyıcıymışım. Beni hasta etmeyen gen onu da etmez denildi.

Hamileliğin z hayırlı uğurlu olsun, sağlıkla hayırla zamanında kucağınıza alın, eşiniz ile cokk mutlu zamanlarınız olsn inşallah, buraya da arya kuşun kardeşini yazın kı insanlara umut olsn, her kışın bir baharı var, Rabbim ın mucizeleri cok, insanlara umut olur belki,

Sevgili arya evanin güçlü annesi okurken hem ağladım hem anladım benimde bebeğim yoğun bakımda dua ederken hem iyileşsin istemek acı çekeceğini düşününce Allah'm cennetine al demek karmakarışık olmak.. Rabbım içinize ferahlık versin bu duygunun tarifi yok..

Genetik neden bulunamaması tek bir mutasyonla açıklanmaması demekmiş. Yani bu hastalık aşağıdaki genlerde mutasyon ile çıkabilirmiş. Ama bizde bir mutasyon yok. Genetik hast tamamında bi mutasyon vardır. Bazen tanı alınamaz ama. Böyle bir şeyden şüphelenseler söylerlerdi. Aslında baktığımda bazı şeyler uysa da mesela ince dudak belirgin özellikmiş ama benim kız köfte dudaktı "Cornelia de Lange sendromunu, en az beş genin mutasyonu sonucu oluşabilir: NIPBL, SMC1A, HDAC8, RAD21 ve SMC3. NIPBL gen mutasyonu bu hastalığa sahip insanların yarısından fazlasında tespit edilmiş bulunmaktadır, diğer genler ise daha az yaygındır." Bize denilen şu tüm dünya çapında bilinen tüm hastalıklar bakıldı. Başka tarama ya da başka bir test yok denildi. Hatta elime de genetik raporu temizdir. Bilinen tüm genetik hastalıklar taranmıştır herhangi bir varyant yoktur diye rapor verildi. O yüzden içim rahat. Çünkü dünyada başka genetik tarama yok. En kapsamlı WGS.