ah şu anneler. pisikoloğu eve getirebilirmisiniz acaba?ayrıca çevresindeki insanlarda farkındadır evde kaç tane kedi var?kedilere parası yetmiyordur kardeşinizide yerinden edecek. annenizi bi şekilde ikna etmeniz lazım pisikolog için, şöyle yapabilirsiniz belki sizin pisikoloğa gittiğinizi biliyorsa sanki sizin sorununuz için pisikolog onunla görüşmek istiyormuş gibi yapabilirsiniz belki. bizimde evimizde köpeğimiz var gerçektende insan çok bağlanıyor ki anneniz yalnız yaşadığı için dahada çok bağlanmış. temizlik yapmayıda sevmiyor o zaman eve 15 günde bir temizlikçi gelse. edanaz

İyide burada bu konuda kimse size yardımcı olamaz, ne yapabiliriz ki? Bir psikiyatırla görüştünüz mü? Onu annenizin evine götürün... edanaz

Üzülme canım her şeyin bir kolayı var.. Maaşı varmış temizlikçi tutarsınız ev kirlendiğinde Birlikte yaşamazsınız onunla o kedilerinle kalır sizde ziyaretine gidersiniz özleyince.. Başkada pek yapacak bir şey yok gibi K

Evet artık sadece üzülüyorum. Çok yorgunum yalnız olmakdan, kardeşime kıyamaıyorum, herşeyi anlatamıyorum ona. Sanki çift karakterliyim, bir ben varım, bir de sedece benim bildiğim bir ben var. Philemon çapulcunun

ablam 40 yasinda iyi bir kariyeri ve basarili bir isi var.. ask hayatida fena sayilmaz ama yalnizligi seven birisi.. 7 tane kedisi var ustelik evde besliyor onlari ve ben bir sene ablamda yasadim cogu zaman rahatsiz oldum ama odama kedi sokmadigim icin ve ekseri odamda durdugum icin cok rahatsiz olmadim.. ablam ne kadar supurdum, temizledim desede kedi killari ve kokusu gitmiyordu.. ama kendisi mutluydu.. kimse mudahale etmiyor ablama. annemin alerjisi oldugu icin ayak ustu ugruyor ablama o kadar. Ben rahatsiz olmuyorum bir sekilde alistim sayilir.. Simdi siz ailenizde yasamiyorsunuz ve anneniz yalniz yasiyorsa ve mutluysa bence birakin.. Psikologluk bir durum yok gibime geliyor.. aklima gelmisken yasanmis bir olayi anlatayim " sehirli bir kiz bir koye gelin gitti.. Koy hayatina alisik degildi ve ahir kokusundan cok rahatsizlik duydugundan devamli "bu ev ahir kokuyor ne kadar pis" diyip duruyordu ve elinden geldigince temizlik yapmaya koyuldu.. bir kac zaman sonra kaynanasi sordu geline "ev hala pis kokuyormu" gelin "hayir ben devamli temizledigim icin kokmuyor artik farketmedinizmi?" diye cevap verir.. yani gelinin burnu alisti tezek kokusuna ve ona normal gelmeye basladigindan kendi yaptigi temizlikten kokmadigini saniyor.. kedi kokusu ve kil dokuntusu annenizi rahatsiz etmiyor cunku kedileri cok seviyor ve o kokuya alisti psikologluk bir durum yok bence.. edanaz

Yapacak bişey olmamsı beni kahrediyor. Babam ölmüş üç gün evde kapalı kalmış cesedi sonra fark edildi. Mezarının yerini bile bilmiyoruz. Anneme sarıldık kardeşimle o ise bize arkasını döndü, kardeşimde ben de o kadar yalnızız ki. Dışarıdan bakınca ise ideal bir anne çocukları ise eziyetli ama kimse o evin içine girmeyi bırak kapısının önünden bile geçmiyor ki neler olduğunu bilsin. Çok yorgunum artık.. kuzum Bu konida

Ah bu anneler... gerçekten yaşlandıkça çocuklaşıyorlar sanırım... bizim çocukken onlara yaptıklarımızın acısını mı çıkarıyorlar nedir... annene böyle devam ederse sizin onunla görüşmeyeceğinizi söyleseniz? belki biraz kendisini toparlar... tahminim onun da psikolojisi yerinde değil... bide senin zaten kendince sıkıntıların var, konularından bildiğim kadarı ile... annenin bi geliri var mı? geliri varsa, ve eli ayağı tutuyorsa bi süre uzak kalın, kendi kendine bırakın, bakalım ne yapacak? Laale Aşikardır Zat-ı

Canım ben de öyleyim, ben şu an annemle babamdan dolayı hiç görüşmüyorum.. Her anneler gününde nefret ediyorum hayattan. Kardeşine üzüldüm, umarım bir an önce yanına alabilirsin. Yapılacak pek bir şey yok gibi gözüküyor, bence kardeşinde sen de önünüze bakmalısınız artık.. Philemon çapulcunun

zamanında kaynana derdi koca derdi çocukları idare et tam rahatım derken şimdi annemle uğraş hem üzülüyorum hem kızıyorum. çünkü etrafımdaki annelere bakıyorum evlatlarını tek tek ziyaret ediyor valla imreniyorum. edanaz

doğru söylüyorsun ''anneye anne olmak''. değişen hiç birşey olmayacak, çünkü bende kendi kendime söyleniyorum, ama vicdanım rahat olmuyor. artık çocuklarım çok kızıyor o senin annense sende bizim annemissin sana bişey olursa biz naparız sensiz diyorlar. bu şekilde arada kalıyorum.

Uzağım zaten, manevi olarak da fiziksel olarakda. Her sorunda bana gelmesinden, komşuların arayıp şikayet etmesinden bıktım. Philemon çapulcunun

Annen yanlızlıktan mı böyle yapıyor acaba... kedilere evlatlarını değişmek... çok ilginç gerçekten de... psikolojik sorunları olduğu kesin de, tedavi almaya o nasıl ikna edilecek orası problem... edanaz

psikoloğa gittiğimizi ne kadar faydası olduğunu anlattım, ilk başta ilaç yazdıracağım gel beraber gidelim oradan da gezmeye gideriz dedim, inanmadı, gerçeği söyledim kabul etmedi. Psikolğu eve getirecek maddi imkanım yok. Tek memur maaşı ile yalnız ve kirada yaşamaya çalışıyorum. Benim annem olduğu halde ben evine giremiyorum, para için de olsa hiçbir kadın o eve temizliğe gitmez inanın

annem gençkızlığındada temizlik yapmayı sevmezmiş, anneanem odayı süpür demiş annemde süpürmüş tozu faraşa almamış halının altına saklamış. evlendikten sonrada hep çalışmış ben bekarken evi temizlerdim ben evlendim kızkardeşim yaptı, şimdi hala benden bekliyor ben hizmetçi ruhluyum ya ama bende artık 47 yaşındayım kendi evimde zaten çok yoruluyorum. zavallı babam 80 yaşınd ev temizliyor bide annem babamın yaptığı işi beğenmiyor. yemeklerini falan yapıp götürüyoruz temizlikte yapıyoruz ama bulaşık falan babam yıkıyor çünkü iş yapmaya gelince annem hasta. edanaz

Canım yapacağın en mantıklı şey uzak durmak, ama vicdanın rahat olsun çünkü başka çaren kalmamış sen elinden geleni yapmışsın. Kardeşine de yazık sana da artık kendi hayatınızı toparlamanızın zamanı geldi.. edanaz

Aklım erdiğinden beri annem ve babam her kavgalarında ben arada kaldım, ben suçlandım, sen olmasa idin boşanırdım diye suçlandım, esasında senn doğmanı istemiyorduk ama aldıracak paramız yokdu sözlerini duydum, daha ortaokula giderken evde iş yapmaya başladım, annem bu evde yaşamanın karşılığını ver dedi bana daha dün gibi kulaklarımda çınlıyor, babamla yarı yaşadılar bir süre, o zaman annem her depresyona girdiğinde beni babama göndermekle tehdit etti. Baba benim için ceza idi, alkolik ve dayağı olan bir baba ile yaşamayı istemiyordum. Şimdi ise kendimi çekip yeni bir hayat kurmaya çalışırken annemden uzaklaştım diye resmen toplum baskısı yaşıyprum, nasıl bir evlatmışım, insan böyle bir anneye böyle mi davranırmış. Annem çok güzel örgü örer, güzel örüyor ya evde açtığınız her dolapda, sandıkda yün ve şiş vardır. Örer de ördüklerini defalarca yıkamadan giymek mümkün olmaz, mutlaka kedinin biri üstüne küçük tuvaletini yapmıştır. Kardeşim eve arkadaşı gelecek diye utanır kimseyi çağıramaz, annem niye hep sen gidiyorsun diye kardeşime kızar. Artık kredi çekip annemin kredi kartlarını ödemekden bıktım, masrafları mı ne kedilere mama, kum, ciğer, tavuk... Bunlar hep keilere yapılan masraflar, şu anda para yok deyip duruyor annem. Geçenlerde Bilecik'e yanıma ne zaman geleceksin dedim. Gelmeyeceğim ne işim var ki orada dedi. Ama ben yazlığa geliyorum deyince ben de geleyim sana arkadaşlık edeyim dedi. Ben de gelme, ben arkadaş filan istemiyorum, yalnız kalacağım, fırsatım olursa bir ara görüşürüz dedim. O kadar soğudum ki annemden artık anne demek bile gelmiyor içimden. edanaz

Bir şeyler yazmak, üzüntünüzü paylaşmak istedim ama tam olarak neyi nasıl söyleyeceğimi de kestiremiyorum sanırım... Benim gözlemlediğim kadarıyla ve kendımı sızın yerınıze koydugumda ortaya cıkan tabloyu özetlemek ıstıyorum... Bilmiyorum ben bu durum içersinde olsam şöyle düşünürdüm... '' Annemin bu saatten sonra asla değişmeyecegını bılıyorum. Çünkü bu üç günlük bir mevzu değil... Onu degıstırmek ıstıyorum, mutlu olsun ıstıyorum ama olmuyor... Kardesıme uzuluyorum ve onun da sağlıgının daha fazla bozulmaması ıcın o evden ayrılması gerekıyor... Biz kardesımle basbasa olsak multu olacagız... Annem de hayatını bu sekılde ıdame ettırecek... Gün gelecek ve bu dunyadan gocecek... İşte tam bu noktada yuregım sızlıyor... Ben onsuz ama mutlu olmak degıl, onunla mutlu olmak ıstıyorum... Bu dunyadan cekıp gıttgınde acaba yapabılcek bırseyım vardı da o yolu denemedım mı demek ıstemıyorum... İşte canımı acıtan bu... '' Gozumu kapadım ve bunlar gectı ıcımden... Sizi uzen bu galıba... Keske elden bırsey gelse... Philemon çapulcunun

allah size kolaylık versin çok. çok, çok zor durum. ben şimdi kardeşinize daha çok üzüldüm. nasıl annenizle aynı evde yaşayacak. anneniz dik başlı istediğini yapan biri baş etmek çok zor, allah kardeşinize sabırversin. edanaz

Yok canım sizin gittiğiniz psikolog bir çözüm önermedi mi? Dışarıda iyi olduğuna göre annenin derdi evle galiba.. edanaz

Canım hiç öyle düşünme sen elinden geleni yapıyorsun zaten.. Sürekli yanında olamazsın.. Herkesin kendi hayatı var canım sende öyle düşün S

bence annenin kendine gelmesi lazım bi şekilde... kardeşin de sen de gitmesen evine uzun süre... belki biraz aklı başına gelir... kocaman kadın gerçi bu yaştan sonra nekadar değişir bilinmez ama... ama bunu sadece tehdit olarak yapmayın, o kediler olduğu sürece gerçekten de gitmeyin evine... midemiz kaldırmıyor diyin açıkça... aydasu

Merhabalar... Anlattıklarınıza bakılırsa annenizin durumu epey ciddi. Siz ve kardeşiniz bir yere kadar ona yardım edebilirsiniz. Kendisinin bile zar zor banyoya girmesi normal bir durum olmayıp, sizin çözebileceğiniz türden değil. Eğer anneniz psikiyatıra gitmemekte direniyorsa , size tavsiyem "arkadaşım" adı altında iyi bir psikiyatristi annenizin evine götürmeniz. Bunu anca bu şekilde çözebilirsiniz. edanaz

Offff çok üzüldüm yaa keşke yardımcı olabilsek ama Çocuklarının ihtiyacı olduğunda yanında olmayan annelere çok kızıyorum ve bu duruma çok üzülüyorum edanaz

yazılanları okudum sonuna kadar ama hiç kimse anneniz tarafından bakarak yazmamış bu annenizin seçimi yaşam tarzı onun bu durumdan şikayeti yok ve belli ki mutlu kedileri arkadaş gibi benimsemiş. . push ; edanaz

Ama benim anlatamadığım şu, annem kedileri seviyor olabilir, istediği kadar sevsin beslesin o mutlu ise biz bişey demeyiz. Ama annem ne kedilerin temizliği, ne ev, ne kendi ile ilgilenmiyor. O okypete

Söylemediğimiz şey kalmadı inan ki, ya kediler ya biz dedik. Emekli öğretmen annem, emekli maaşı var, İzmir'de kendi evi var, yazlığı var. Çocukken yaptuklarımın acısını çıkarıyor olsa keşke ama annem çalıştığı için beni anneannem büyüttü. Zaten 510 km uzaktayım. Bazen ben aramasam bir ay aramaz annem, bazen günde üç defa konu komşuyu, kedileri anltamka için arar. Geçenlerde telefon faturasını yatırmayı unutmuş telefonunu görüşmeye kapatmışlar, herkese kızım telefonumu kapattırdı diye alatıyor ve ben üçüncü şahıslardan duyuyorum bunu. Ben boşanırken annem hastalanan kedi ile uğraşıp kediye ağlıyordu. Kardeşi erkek, 25 yaşında, yaşadığı yeri bir görseniz, evin her işini kendi yapar, sanki bir bayan eli değmiş gibi düzenlidir evi kardeşimin. Daha doğrusu dedmin evinde yaşıyordu kardeşim, şimdi annem maddi olarak sıkıştığını evi boşaltıp kiraya vereceğini söylüyor, kardeşimde annemin yanına taşınmak zorunda. Ama kardeşimle annem beraber yaşayamıyor. Daha doğrusu annem hiç kimse ile beraber yaşayamıyor. edanaz

Görmeden bişey yapamam diyor... Laale Aşikardır Zat-ı

Off çok zor, yazacak birşey bile bulamadım :gitme: Ama bu saatten sonra değişmez gibi görünüyor, etrafın ne dediğine aldırmadan yaşamak gerekiyor sanırım, alın kardeşinizi, o da seçtiği hayatta yaşasın. Bunları yazmak bile üzüyor insanı. edanaz

İşte benim dediğimde bu, sadece anne istiyorum... Anneme anne olmak değil...

edenaz kaç tane kedisi var annenin Amonra

Anneler günlerini hep ağlayarak geçiriyorum. 30 ağustosd ev taşıyacağım ve bayram sonrası yıllık iznimin kalanını kullanacağım dönüşte kardeşimi de yanıma almak niyetim, kardeşimle de konuştuk, o da gelmek hayatını kurtaarmak istiyor. , şu an annemle yazlıkdaki bütün komşular ile kavgalı, insanlar onun istediği gibi davranmayınca insanların özel hayatına dair bildiği herşeyi ortaya döküyor.. Bir ablası var yani teyzem, o da maddi olarak annemi kullanmakdam daha iyi bişey yapamaz. Par bitti teyzem de çocukları da arkadını döndü. Annem hep bizden esirgeyip ahkkımızı onlara verdi, hep teyzemin çocukları için bize siz kardeşsiniz dedi, biz hep mları kardeş gözü le gördük, ama ne omlar bizi kardeş olarak gördü nede tayzem evlad olarak. edanaz

annemin üç kedisi vardı, eski eşim atana kadar. Temizlik tabi ki görecelidir. Kedi kumu almak bilinçli olduğu anlamına geliyor tamam da o kumu sen temizlemezsen kedi bişey yapamaz, ve bunlar sokakta görüp aldığı kediler annemin, tuvalet eğitimi yok, nereye denk gelirse tuvalaetlerini yapıyorlar ve annemde temizlemiyor tam tersine üstüne basıp geçiyor. Bu pek göreceli bir durum değil... Keşke görme imkannız olsa o zaman anlarsınız beni edanaz

Hımmmmm... Çok zor canım be... Sanırım kedileri arkadaş edinmiş kendine.. Ben olsam zaten bayramdan bayrama gittiğim annemin evine pek müdahale etmezdim.. Sonuçta yaşlı insanlar, öyle mutlu oluyorsa yapacak pek bişiy yok.. Yalnızlıktan bunları yaptığını düşünüyorum.. Şu saatten sonra da yeni bir çevre edinemez ki kadıncağız.. Geç kalınmış bence biraz.. Çünkü mesleği güzelmiş, kendi çevresinden bir ortam oluştursaymış iyi olurmuş ama bunlar için geç işte... Psikolog ne diyor canım? edanaz

Bilmiyorum artık inan. Ne yapacağımı bilmiyorum ama anneme her gittiğimde fiziksel olarak mı psikolojik olarak mı daha çok yoruluyorum bilmiyorum. Annemin evinden her çıkışımda ağlayarak çıkıyorum ve o gün sinir krizi ile başlayıp migren atağı ile bitiyor. Artık ne yapacağım bilmiyorum... Kardeşime bişey olacak diye çok korkuyorum. 12 yaş küçük benden kardeşim, gözbebeğim, canım herşeyim. İnanın şu dünyada benim için en değerli insan kardeşim. Ve annem yüzünden o da psikolojik tedavi görüyor.

üzüldüm gerçekten allah yardımcın olsun demekten başka bişey gelmiyor işte Laale Aşikardır Zat-ı

Malesef ya zorla götüreceksiniz o zaman, ya da kendi haline bırakacaksınız... Ama kendi haline bırakılacak gibide değil... Gerçekten kısır döngü. Aslında ondan onay sözcüğü beklemeyin, bu tür sorunları olanlar kendi durumlarının farkında olmadıklarından zaten kabul etmezler. Umarım bir yolu bulunur... Siz metanetinizi korumaya çalışın. edanaz

Kardeşim annemle beraber yaşamayacak... 30 ağustos gibi ev taşıyacağım sonra bayram, bayram sonrası da yıllık izne çıkacağım ve kardeşimi de alıp döneceğim Bilecik'e. Beraber yaşayacağız.

Psikoloğa götüremiyoruz ki, arkadaş çevresi hala var. Ama gidip gelmiyor, ben gidersem onlarda gelir, temizlik yapmak zorunda kalırım diyor. Bazen banyoya bile zorla sokuyorum, 65 yaşında ama yaşına göre dinçdir, yani öyle yaşlı köşesine çekilm, ş insanlar gibi değil. Dışarıya karşı bambaşka evin içine girince herşey bitiyor, sanki bütün hayatını enerjisini dışarıda bırakıyor.

Bilmiyorum, keşke bir sabah uyansam ve hiçbirşey hatırlamasam, kimseyi tanımasam yada ıssız bir adaya düşsem. Biecik'e gittiğime bile pişman oldum, keşke daha uzak bir yere gitse idim. Şubat ayında annem dizinden protez ameliyatı olacakdı, kardeşim kedilere bakmayı kabul etmedi diye ameliyat olmadı. Kediler sokakta ölürmüş, iyi de onlar zaten sokak kedisi, üçünüde sen getirdin eve. Sadece kardeşimi istiyorum, ne anne, ne baba, ne dost, ne eş nede sevgili kardeşim olsun yeter bana Philemon çapulcunun

Evet annemin maaşı varf ama şu anda elinde tek kuruş parası yok, temizlikçi inan ki o eve girmez, yazlığın temizlenmiş hali idi sözümona beş poşet çöp attım evden. Oldum olası böyle idi, parası varken temizlikçi gelirdi eve, ben topatlardım, temizlikçi de büyük temizliği yapardı. Sonra herşey benim üsütme kaldı, ben iş için İzmir'in ilçesinde yaşamaya başlayınca her gittiğimde temizlik yapıp ortalık toparlıyordum ama her gidişimde evi daha kötü buluyordum. Çok mu kötüyüm nasıl bir evladım diye düşünüyorum, hatta acaba annem bize karşı suçluluk duygusu le kedilerle beraber olup aklınca kendisini cezalandırıyor mu diye nile düşündüm... Acaba bir hastalığı var da biz öğrenip üzülmeyelim diye bizi kendisinden uzak tutmak için mi yapıyor diye düşündüm. Artık hiçbişey düşünemiyorum. . push ;

konu duyarsız annelerle ilgili olunca dayanamıyorum senağlama ( edanaz

boğazımda düğüm oldu inan kızım senin durumuna çok üzüldüm (Sen kardeşinle beraber hayat kur kendine bir süre uzaklaş annenden bakalım ne yapacak sırtını sana dayamış sanki :teselli: :teselli: :teselli: . push ; edanaz

Çok zor bir durum ama annenizin bir psikolog desteği görmesi şart. Madem siz de boşanmışsınız kardeşinizle beraber yaşayabilirsiniz. Hem destek olursunuz birbirinize de. BolSekerli

Ama annem o kedilerin mamasını vrmekten başka bişey yapmıyor, ne evin temizliği, ne evde yemek, ne çamaşır ne ütü... Hatta arkadaşlaı ile de görüşmüyor, sebebi ben gidersem onlarda gelir temizlik yapmak zorunda kalırım. Maalesef benim annem, n durumu sizin ablanız gibi değil, elindeki maddi imkanları kedilere harcıyor. Ev gerçekten yaşanack durumda değil. Bir şey pişirmeye kalkıyorum zaten tencereleri yıkamadan kullanamıyorum da ocak kıl dolu yağlı, silinmemiş, yağlar yanmış artık, kıllar yapışmış. Oturulmuyor hiçbir yere kediler nerede isterse orada gezyor, üstüne kıl yapışıyor. Kardeşim aradı dün cinnet geçireceğim abla diyor, ev temizlendiği halde her yerden kötü tüyü, maması ve pisliği çıkıyor diyor. Kediler olmasa da annem zaten temizlik yapan biri değildi, kedilerle bu tembellik iyice zirveye ulaştı. Philemon çapulcunun

Zor bir durum Allah kolaylık versin. En iyisi tedavi olması tabii ama doktora da gitmiyorsa yapalabilecek bir şey kalmıyor. Amonra

Kedi tüyü yutmanın zararlarından da bahsettiniz mi? Gerçi temizliği önemsemiyorsa bunu da pek önemsemez ama aklıma geliverdi. edanaz

Kendimi çaresiz hissediyorum. Herşeye olumlu bakmaya çalıştım, hep güçlü olmak için kendimi şartlandırdım, kendi kendime yeni bir hayat kurdum. Tek başedemediğim sorun annem. Annem emekli sınıf öğretmeni, ben kendimi bildim bileli dağınık ve temizlikden uzak birisi idi, teyzeme ve çocuklarına çok düşküdü. Sırf bu yüzden babamla başlayan sorunları babamında ailesinden kaynaklanan sorunları ile birleşince parçalanmış bir ailenin çocukları olduk kardeşimle ben. Ben 37 yaşındayım kardeşim 25 yaşında. Artık ne yapacağımızı bilmez durumdayız. Annemin yaşadığı ev en fazla bir haftada resmen çöp eve dönüşüyor, kedileri çok seviyor, evde üç tane kedi besledi, sokaktan bulduğu kediler. Evin her yerine kötü kokular sinmiş durumd, her yan kedi tüyü ile kaplı çıkmıyor. 8 gün izin aldım işyerinden yazlığa geldim, sözde annem burayaı temizlemiş, inanın eve girince burnumun direği kırıldı kkudan, koltuklara oturunca kalkerken üstüne tüyler yapışıyor. Daha da garibi anneme göre herşey normal, ev temiz, ked, i tüyünden bişey olmaz. Bardak, tabak, tencere aklınıza gelen her yere kedi tüyü var. Artık yıllardır bu tür pislikleri temizlemekten çok yoruldum. Üstelik kredi kartları limite dayanmış durumda annemin, ked, mamaları, kedi kumları, veteriner masrafları. Annemle konuştuk, yalvardık, ağladık, kızdık hiçbişey fayda etmiyor. Psikoloğa götürmek istedik kabul etmedi, annem yerine kardeşimle ben gittik, 6 aydır kardeşimde bende tedavi görüyoruz. Artık annemi görmek, evine gitmek evime gelmesini istemiyorum. Sadece bayramdan sonra kardeşimi yanıma alıp, akrdeşimle beraber yaşamak isteiyorum. Ama o bizim annemiz ne yapmamız lazım bilmiyoruz tıkandık. Ne olur yardım edin, fikir verin.. A

Huylu huyundan vazgeçmez derler. 65 yaşındaki bir kadına ne yapması gerektiğini öğretmeye çalışırsan, ters tepebilir... Kabullenmez ve kavga edersiniz durduk yere... :1no2:

Hımmm... Anladım canım... Üzülme canım ya maalesef pek yapacak bişiy yok.. edanaz

Şimdi tek aklımıza gelen yani son çare olarak gördüğümüz yol, sonuna kadar uygu sömürüsü yapıp ağlayıp yalvararak annemi psikolğa götürmek içim rol yapmak, son çaremiz bu... Ne olursa olsun o bizim annemiz, kardeşimle ben kendimize hayat kuruyor olabilir ama aklımız annemizde kalacak, sürekli bir eksiklik huzursuzluk olacak içimizde. Kısacası kaçacak bişey değil bu, mutlaka halletmemiz gerekiyo diye düşünüyorum. edanaz