Dogru, en buyuk hatam gecmise takilmam. Iki gundur beni arayan arkadaslarim dedigi bu, sizde onlar gibi haklisiniz. Anlatmak istiyorum, anlatinca rahatlayamiyorum daha cok bunaliyorum sanki, herkes destek veriyor fakat kimsenin yardimi dokunmuyormus gibi hissediyorum. Hersey bende bitiyor aslinda, su anin tadini cikartmaliyim, gelecegime bakmak zorundayim artik. davetsizkullanici

KK'nin bende onemli bir yeri var, ne zaman ustesinden gelemedigim birsey olsa gelir buralarda size danisirim, yardimi oldu mu? Bir cok kez! Ben disardan sert, acimasiz, duygusuz gibi gorunurum ama icimde o kadar duygusalim ki, anlatmam mumkun degil. Canimi sikan birsey olursa bunu insanlarin yaninda asla belli etmem, umrumda degilmis gibi davranir ama eve gelince aglarim. Yine guclenirim, cikar disari savarim, eve gelince yine ayni tas ayni hamam. Amac ne bacim diye soracak olursaniz bir kac yakin arkadas disinda zayif yonlerimi insanlarla paylasmam, bilirim onlar ilk ordan vurur beni, mutluyum aslinda cok guzel bir hayatim, ailem ve arkadaslarim var ama zaten icimde cok kirigim, tabir-i caizse parmaklarimin uclarina kadar paramparcayim, birini sevdim olmadi, belki de takintiydi ama yurek dagladi, cok beklentim vardi, bana yanlis yapti artik kabullenemedim, kisiligime edilen iltifatlar muthis fakat davranislar tam bir ortam kiziymisim gibi, utangacliktan bir kere bile elini tutamaz, gozlerine bakarken yuzum al al olurken ustelik, hep okulumda, evimde, isimde gucumdeyken bana boyle davranilmasi yipratti. Uzuldugum tek konu kalbim, duygularim, umutlarim. Onlar tertemizdi, ne amaclari vardı ne cikarlari. Maalesef bu gunden sonra beklentim yok, dun gece kirdi yine kalbimi, her yerden silip engelledim, bana ulasmak icin bir yolu yok artik, bilgisayarimdaki fotograflarini da kaldirdim, ilk kez bu kadar cok kararliyim. Hayat bu yillar sonra olur da tekrar karsi karsiya gelirsek, ben onu coktan unutmus olurum, belki de o evlenmis falan olur. Beni acitan taraf bitmesi degil, hic bir umudum kalmayisidir. Hayatin bana yine verdigi bir ders, seni sevenin kiymetini bil, kisiligi bozuk insanlari degistirmek icin ugrasma, sadece zaman kaybı! Ha bu arada, kimseden birsey beklemeyin, cunku beklentiler sadece uzer...

Güçlü olmak nasıl insani bir duyguysa güçsüz olmakta gayet normal bir duygu. Bu yüzden bu yönünüzü insanlardan saklamaya gerek yok. Kaldı ki insanın vurulması gereken yeri zaten duygusuzluğu, acımasızlığıdır. Böyle davranmanız 'bana göre' insanları sizden uzaklaştırır. Hayatınıza giren bir insan için diğer yaşayan 7 milyar insana küsemezsiniz. Umudunuzu kaybetmeye gerek yok, insanı büyüten yaşadığı olumsuzluklardır. Hep mutlu olursa nasıl şükredebilir, büyüyebilir bir insan? benkahvecanavari ne kedisiz ne

Sosyal acidan cok iyiyim, arkadaslarimdan yana hic bir sikintim yok, siz oyle dusunmussunuz tabiiki saygi duyuyorum fakat bunu yasatacak bir davranis sergilemiyorum aslinda ornegin bir tartisma yasaniyorsa birisi bana "Uzuldun mu?" diye sorsa "Bu tarz seylere kalbim kirilmaz benim" yanitini verdigim olmustur, yukarıdaki "Umursamazlik" dedigim budur aslinda. Kesinlikle haklisiniz, ben hayatimdaki olumlu seylere yoneldim, sevdigim insanlara ve ya yapmayi sevdigim seylere zaman ayiriyorum, umut kaybetme soz konusu degil, hayata karsi umudum var, o kisiye karsi artik yok zaten bundan sonra da bir onemi yok :)

Cok dogru! Aslinda ugraslarim var, kendim zaman harcamaya kitap okumaya ya da ne bileyim tek basima dolasmaya bile bayilan insanim, hayatim boyunca uzuldugum her konuda hemen tarz degisikligine basvurmadım ama bu tarzimdan biktim kendimde birseyler yapmanin zamani geldi diye dusunuyorum. Zaten asirlardir klasik tarzimla ilgi cekiyorum, alimli bir kizim, karsimdakini vucudumla etkilemek degil, zekamla etkilemeyi insanlarin bilincinde boyle kalmak isterim. Olabildigince kendime zaman ayiricam bir de dediginiz gibi sonsuza kadar anlatamam yani, bir yerlerden baslamak gerek, ben zaten en buyuk adimi attim, eskiden sosyal medyadan silerdim fotograflari kalsin derdim simdi izi bile yok. Basta da yazmissiniz zaten tek problemim su an dusunmek, kafamin allak bullak olusunu bir atlatabilsem sikinti yok. Ne kadar bitirmeye kararli olsamda moralim dusuk, ailem bunun farkinda ve surekli nasilsin demelerinden gina geldi benkahvecanavari ne kedisiz ne

Hayat bu, birleri gider birileri gelir sürekli değişir bir şeyler. Önemli olan değişikliklere ayak uydurabilmek. Mutluluk burda gizli. Gittiyse gitti bittiyse bitti ölüm yok ya ucunda? Yapmanız gereken bir an önce kabullenip önünüze bakmak. Geçmişe takılı kalmayın bu size vakit kaybettirir benkahvecanavari ne kedisiz ne

Başlığınız çok güzel herşeyi özetliyor birde uygulayınca daha mutlu oluruz. benkahvecanavari ne kedisiz ne

Kendinize uğraş bulun, düşünecek zaman bile bırakmayın kendinize, gezin dolaşın yeni kıyafetler alın tarzınızı yenileyin arkadaşlarınızla takılın yeni arkadaşlar edinin saçınıza kaşınıza bakım yapın spora başlayın erken uyanın kahvaltınızı güzel hazırlayın ne bileyim yapın bir şeyler değiştirin yeni güzel bişeyler olsun hayatınızda.. Ve " amaaan ona mı kaldım"deyin. Size yardımı dokunacak olan şeyler bunlar. Anlatıp rahatlamak evet doğru ama anlatma işini de bi yerde bırakın mesela en yakın arkadaşlarınıza anlattınız bize anlattınız hadi kuzeninize kardeşinize de anlattınız, yeter yani. Bundan ötesi hatırlamak olur ki siz tam tersini unutmanızı istiyorsunuz. Arife75 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik