İşten ayrılınca psikolojiniz de bozulmuştur alışma dönemini atlatırsanız geçer. eşe dosta arkdşlarınıza sık sık gidin gezip dolaşın. sakinlşin çocuklarımız için bnm 1 yaşında fakt çok bağırırız bizde korkunca ürperir sonradan pişman oluyrz da öfke kontrolü zor cikom

evettt 2.5 yasinda birtanede bizde var cabuk sarilin diye dikilir tepemize yalniz kavga etmeyip herhangi bir konu anlatirken sesli anlatsam ciddiye almaz kavga ederken sessiz olsak bile aglar pek kavga etmeyiz sukur ama cok etkileniyorlar cok ozen istiyor bu konu...

Valla ben hiç unutmam annem ve babamın kavgalarını dün gibi. Çocuk da büyüyünce kavganın bir suç olmadığını düşünücek ona en çok siz örnek oluyorsunuz şuan..

Bizde az biraz tartışsak 3,5 yaşındaki oğlum hemen susun diyor ikimizede. Tartışmamaya gayret ediyoruz. Etkileniyorlar besbelli

Bizimki 3 yaşında artık dili dönüp konuşunca birgün kavga esnasında şuşuuuuuuun diye bağırdı. Ve o gün bu gündür bir adam akıllı kavga edemiyoruz. En son bırakıcam anneme avazım çıktığı kadar bağırıcam. :) ne bu canım evde tartışma ses tonumuzu görsen kavramı ediyoruz kurmu yapıyoruz belli değil. Şaka biryana çocuğun en güzel yanı bı sanırsam

Sırf bu şuşuuuuuuun u duymak için kavga eder gibi yapıyoruz sesimizi yükselip olağan bişey konuşuyoruz gerçekten çok tatlı oluyor

Şuşunnnn, yerim ben onu ya

Kızım 2yasında daha küçükken ses yükselince korkuyordu... tartışma olmadan bile ani seslerden acaip korkuyordu.. sonra alıp karsıma anlattım korkmaması gerektiğini falar doya doya bağırdık... alıştı simdi zaten patlamaya hazır mısır gibiyim simdi biz bağırınca bize bağırıo bastırıo sesimizi velet,... Her ailade olur tartışma önemli olan sonunu toparlamakk edaligeceler Du bist mein schatz... tek ayak

Kavgalarınızı ve müctehcen konuşmalarınızı yatak odasında yapın her ikisine de küçücük çocuklar şahit olmamalı. cikom

Ne guzel iste kavga etmeyin sizde cocugun yaninda...:)

Yapmayın sız de kavga etmeyın sankı cok guzel bır seymıs de oğlunuz ıcın fedakarlık edıyormussunuz gobı yazmışsınız. Keyfine mı kavga edıyorsunuz anlamadım kı. Benım çocukluğum anne babamın kavgasının dinleyerek izleyerek geçti psikolojim alt üst oldu onanın hıc hoş bir sey degıl ozellıkle ergenlık donemınde ne kadar zor oluyor biliyor musunuz cunku çocukken yaşadığı onda iz kalan her seyin acısı cıkıyor o zaman ne cok ağlardım allah hiçbir cocuğa bunları yasatmasın

sürekli tartışmaların olduğu bir ortam da büyüdüm hala da öyle kim ister ki sürekli böyle bir ortam da bulunmayı normal olarak korkar tabi ki de

Bağırmayın siz de onun yanında. Doğru olan da bu zaten.