Selam hanimlar.. neden böyle bir konu acdigimi söyleyim ilk basta cünki biraz garip baslik olmus olabilir.. bazi zamanlar insanlar iclerinde öyle seyler yaşıyor ki.. anlatmak istiyor içini dökmek istiyor ama etrafında gerçekten anlatabilceği kimse yok.. ve burda insanlar belki tanımadıklarına söyleyemediğni de söyler sonucta tanımıyo.. ve böylece dertleşelim içimizdekini dökelim arkadaşlar...

Eğitim hayatim boyunca hep harikulade bir üniversite eğitimi hayal etmiştim. Fakat geldiğim üniversite berbat ötesi. Eğitimi olsun sınıfı olsun. Öğrencileri olsun. Özel üniversitede okuyorum mezun olmak üzereyim. Ve siniftakilerde hep bir gruplasma var. Hocalara yalakalik yapma pesindeler ben ise yalaka biri değilim sirf yalakalik yapmadigim için onlardan daha az puanlar aldim ve daha az hocalarin ilgisini çektim. Kesinlikle boyle hayal etmiyordum. Bir yandan sunumlar yapardik her sunumda sınıftaki gruplardan çekindigim icin elim ayagim titrerdi sesim titrerdi iyice sosyal fobim oluştu. Şu an da sosyal fobiyle mucadele ediyorum. Bugun psikiyatri randevum vardi onuda kendiliginden iptal etmisler

Ayy iyi ki açmıssınız baslığı konusmaya ihtiyacım var ama konuscak kimsem yok. Aslında şuan eskiye nazaran iyi durumdayım çok şükür.. daha da iyi olacağım inşallah çok ağır depresyonlar geçirdim biraz uzun mesele o yüzden anlatmiycam ama suan ki iyi durumumu paylasmak istedim. İyiyim çok yükseklerden uçuyordum.. alçaldım, dindim galiba.. sanırım böyle ifade etmek daha güzel oldu. Geçecek inşallah Allah'a karşı samimi olmak gerek hersey düzeliyor şükür

Bu dedigini ben gecmisimde yasadim ve söyle söyleyim, asla hayir diyip de birini kiramiyodum taa ki o an gelene kadar ben tamamen tükene kadardi... ve o saaten sonra herkese restimi cektim ve sadece kendime güvenerekten bi yol cizdim kendime.. ve bugün iyi ki diyorum ve bu yaptigim sey beni o kadar gücelendirdi ki, benim kimseye ihtiyacim yok allah kimseye muhtac etmesin ama kendine bu kötülügü yapma tükenen gene sen olursun ve su an herkesin istedigini dedigini yapmadigim icin daha degerli oldum gözlerinde.. buda beni sasirtti.. hep evet dersin yaparsin herkese yaranmak istersin ama sana asla kimse deger vermez.. hayir dersin kimseyi dinlemezsin iste o zaman degerli olursun.. hayat iste, insanlar cok degisik.. Insallah tez zamanda seninde icin ferahliga kavusur allah sabir güc kuvvet versin canim

Geçmiş olsun, umarım tez zamanda sıkıntılarınızdan kurtulursunuz Ama sitede erkek üye yok bilginize

İçimdekiler: Gelecek çok kötü olacakmış gibi hissediyorum, yarını düşünüp kaygılanmaktan ana odaklanamıyorum. Bulunduğum yerden gitmek istiyorum. Her şeyi bırakıp, şalterleri kapatıp sıfırdan başka bir yerde yeni bir düzen kurmak istiyorum. Yaptığım işi bırakıp başka bir iş kurmak başka bir alana yönelmek istiyorum. Herkes ne der diye, hep insanları ve çevremi mutlu etmek için yaşadım artık kendim için yaşamak istiyorum ama yapamıyorum. Herkese evet diyip yumuşak başlı olmaktan cok sıkıldım, hayır diyebilmeyi karşımdaki kırılır mı diye düşünmeden gamsız olabilmeyi çok istiyorum, önce kendim demeyi istiyorum. Hala insanları düşünüyorum. İyilik yapma halinden öte kendimi suistimal ettirme boyutundayım. Kendimi küçüklüğümden beri kullandırdım biçok alanda yaşadım bunu. İnsanların istediklerini yapmazsam beni kabul etmeyip dışlayacakları korkusunu hala yaşıyorum işte bu yüzden hayır demekte zorlanıyorum. İnsanların isteklerine göre şekilleniyorum. Çaba gösteriyorum değişmek için ama hala çok eksiğim. Kolayca manipüle edilebiliyorum. Sanırım terapiye başlamalıyım. Bilmiyorum su yüzeyinde sere serpe savruluyor gibiyim, nolacak halim kestiremiyorum. Pamuk9494

İç dökmeler seans2: Bunlar burda dursun, söz uçar yazı kalır. Umarım ilerde bir gün tebessüm ederek hatırlarım bunları, umarım akıl sağlığımı kaybetmeden kurtulurum bu sıkıntılardan. Danışman hocamdan nefret ediyorum. Kendisi hödük, cahil, kaba saba, nerde nasıl konuşulacağını bilmeyen, dangozun teki. Burnundan kıl aldırmaz, aşağılık kompleksli, bilgisi olmadığı için insanı aşağılayarak ezmeye ego kasmaya bayılır. Kendi hiçbir şey bilmez, bilmediğini bildiği ve bulunduğu konuma ezilerek geldiği için sen doğru da yapsan seni "bunu anlamıyosun, bilmiyosun, yapamıyosun" diye aşağılamaya kalkmaya bayılır. Bu 6 yıl, düşe kalka itişe kakışa beni sürekli azarlayıp fırçalayarak geçti. Sustum sürekli. Sesimi çıkaramadım. Halen daha çıkaramıyorum. Neden? Doktora yapıyorum, üç gün sonra bitiyor, aman ağzımızın tadı kaçmasın modunda takıla takıla psikolojim bozuldu, kendimden vere vere anksiyete hastası oldum, dilimin ucuna gelenleri yuttum, biraz daha sabır bitecek diye diye tüm laflarına boyun eğdim. Artık dayanamıyorum. Göbek bağını kesmek istiyorum. Nasıl yapacağım bilmiyorum. Korkuyorum. İşler daha da kötüye giderse diye korkuyorum, insanlarla sıfır sorunla ilişkiler yürümüyo, herkesle sıfır sorunla ilişki yürütülemiyo, rest çekmem, karşısına çıkıp yeter artık bu yolun sonuna geldik, artık benle böyle konuşamazsın demeyi çok istiyorum, cesaretim yok. Sen karınla da mı böyle konuşuyosun lan diyip yüzüne t. küresim geliyo. Ama diyemem. Niye çünkü o hoca, ben asistan, en ufak bi karşı gelişte saygısız olurum. Ama o bana lan diyebilir. Yanımda geçen konuşmalarda s.tr git diyebilir. Ben neden sineye çekiyorum? Neden korkuyorum? Terapiye gitmem gerek. Bugün yine benim doğru yaptığımdan emin olduğum ancak kendisinin yine ego taslamak ve aşağılamak için yaptığı davranışa maruz kaldım. Tezimin her şeyini kurallara göre yazdım, sıfır eksik nerdeyse. Baktı şekiller kısmına. Bu böyle yapılmaz sen kafayı mı yedin demeye başladı. Hocam enstitü kurallarına göre yaptım dedim, ikna olmadı, hayır böyle olmaz benim tepemin tasını attırma LAN dedi bana. Ben yine sindim, açtım benim doğruma örnek gösterdim, hııı dedi, hatasını gördü ama yine hiç geri adım atmıyo, bildiğin gibi yap o zaman dedi. Özür bile dilemedi. Doktoramın bitmesini bekliyorum. Sen yoluna ben yoluma hoca dicem. Göbek bağım kalmıcak. Yeter artık. Sosyal fobi geliştirdim onun yüzünden. Beni her gördüğünde her şey için azarlıcak korkusundan yaşamadığım fobi kalmadı. Lanet olsun böyle işe. İstifa edip kimsenin boyunduruğu altında çalışmayacağım bi işi yapmak istiyorum. Hayalim bu. Lanet olsun akademiye. Lanet olsun doktorasına. Aşırı yıprandım. Bırakıp gitmek istiyorum. Emeğim var diye yapamıyorum. Bak zorluklar geçecek dayan diyorum. Bu işi yapmayı istiyo muyum yoksa insanları ailemi mutlu etmek için mi devam ediyorum bilmiyorum. Bildiğim tek bişey var mutsuzum. Dağa taşa haykırmak istiyorum. Allahım beni kurtar.