Tabikide geçer düşünün neler geçmediki. Durumunuz varsa kendi evinize çıkın 1+1 olsa bile. Bir kere baba evinden çıkınca kadın ağır gelir geri dönmek her ne kadar yardimci aileniz olsada o da sizi boğuyordur. Hemen mutlu görünmenize gerek yok yas evreleri vardır. Yeni bir sayfa açabilmek için bunlari atlamadan yaşamanız gerekiyor. Ağlamak mı istiyorsunuz ağlayın tüm gün yataktan çıkmamak mi istiyorsunuz çıkmayın. Çevrenizdekilere de bir süre bu modda olacağınızı endiselenmemeleri gerektiğini söyleyin. Gerekirse kül olana kadar yanın sonra tekrar doğarsınız.

Sevdiğiniz bir hayvan sahiplenin emin olun ki insanlardan daha iyi gelecektir sevgileri dünyalara bedel bence

Ailenin yanında hiç evlenmemiş olsaydın da mutlu yaşayamazdın ki. S SU

bir kaç aya geçiyor pamuk gibi hafifliyorsunuz

Hayırlısı olsun inşallah Böyle karışık duygular hissetmeniz normal. Fazla kafaniza takmayın Yeni başlangıçlı hayatınızda mutlu olursunuz umarım. Yürüyüş yapın arada bi hava alın pozitif olun.

Bu kişiden kişiye değişir kimisi 1-2 ayda atlatir kimisi 1 senede bende zor atlatanlardanim ama sonuca bakmak gerekirse gun geliyor neye neden uzuldugunuzu bile sorguluyorsunuz sizin icin o kadar onemsiz bir detay olarak kaliyor size su saatten sonra tek lazım olan sey zaman oda bolca mevcut 9

merhaba ben de temmuzd aboşandım tek çocukla... ben de hala alışamadım iletişimszlkten kastınzı ne? P parodis

Üst katlarında düzen kuruyorum sagolun

Herşey aklınıza ne geliyorsa hiç bir iletişim yok hayatımızda ayrı oda ayrı yatak P parodis

Canım bende yeni boşandım kendi evimdeyim iki çocuk var ve bende aynı şeyleri yaşıyorum. Kendimi suçlamaya ve pişman olmaya bile başladım bizimse kavga gürültü yoktu ama iletişimsizlik vardı. Elim kolum bağlı bekliyorum geçer inşallah

Şuan bende ailemle kaliyorum bosanma asamasindayim, annem ve babamda bu konuda cok anlayisli modern insanlar ayni ben evlenmeden onceki yerim neyse eve gelincede o oldu hic bir zaman elalem derdine dusmediler sadece cocugumuz dediler bende aileme cok bagli oldugum icin o rahatliklari var. Evet evli oldugum eve gore pek kullanisli degil hatta ablamla ayni odayi paylasiyoruz l. Keske yeni mobilyalarimiz esyalarimiz bizim mutlu olmamiz icin birsey olsaydi o evin icinde mutlu olmadiginiz icin bosaniyorsunuz.. Maddeler hic birzaman onemli degildir bana gore 1 tane esya bile almadim yani kendi duzenim yok canim annemin duzeninden devam suan ailemin yaninda evimiz eskide olsa cok mutluyum kendimi yeniden sevmeyi ogreniyorum su sira kisisel gelisim icin dil kurslarina sporlara gidiyorum ve ailem hep arkamda kisisel gorunumumu degistirdim kimse neden degistin diye sormadi. Acikcasi farkli bir ev tutarim diye korkuyorlar cunku onlarda bana cok duskun. Hayata hangi acidan bakarsak oyle goruruz sizin icinizde bir umut sezisi var sanirim biseylere baglanmak istiyorsunuz o aciyi cekebilmek icin ama hepsi gecicek 6 ay sonra :) olduklarimizla yetinmeyi ogrenmeliyiz :) İlk baslarda surec cok sancili oluyor ama gecicek

Herşey aklınıza ne geliyorsa hiç bir iletişim yok hayatımızda ayrı oda ayrı yatak . push ; A

Allah yüreğinize ferahlık versin. Süreç daha çok yeni o yüzden böyle hissediyorsun. Bu süreci daha kolay atlatmak için psikolojik destek almanı tavsiye ederim. Mekanda değişiklikte ferahlık vardır bol bol yürü, gez. İçine atma.

3 yıldır kedim varr

Ailenizle yaşamak, olan bir düzenin içinde durmak kolay değil. İmkanınız varsa ayrı ev açın yoksa da imkan olusturmanin yollarına bakın. Yada aile evinizde kendinize ait bir ortam oluşturmaya çalışın. Daha çok yeniymis. Neyse ki cocugunuzda yokmuş. Belki karşınıza yeni insanlar da çıkar. Zamana bırakın düşünüp durmamaya çalışın. Yeni bir hobi edinin. Kendiniz için sizi iyi hissettirecek şeyler yapın. Çok geçmiş olsun. Yeni hayatinizda başarılar dilerim

Ben ilk üç beş gun gün öyle oldum sanırım farklı bir yere geçince, Bi de her ay döngüsü tam o zamana denk gelmiş hormonlardan daha yoğun yaşadım o geçtiğinden beri ağlamadım pek bisey düşünmedim herkesin hakkında hayırlısı, içinde ferahlık olsun ins Tabi her şey etken P

Geçenlerde de konular açmıştım, on gun önce bosandim beş gün önce taşındım ailemin yanında bir düzen kurmaya yerleşmeye çalışıyorum. Çocuk yok 8 yıl evlilik. Bosanmadan önce de acabalarim vardı kavga gürültü olmayan bir bosanmaydi. Daha emin kararlıydim ara sıra düşünsem de. Ama tasindigim gün kötü olmaya başladım ve o zamandan beri iyi hissettiğimi söyleyemem. Her gün ağlıyorum.. Ailem destek çok şükür ama bir garibim, kendi düzenim vardı şimdi daha farklı, boyut değiştirmiş gibi hissediyorum öncesiyle kıyaslıyorum, daha çok sorguluyorum huzursuz hissediyorum. Ben böyle olurum sanmamistim.. Bu süreç geçecek mi... hep böyle kalmaktan korkuyorum