Kendini değerli hissetmek sanırım daha çok çocukken aile içinde alınabilir bir şey. O zamanlarda değerlilik duygusu insanın içine yerleşmediyse bunu sonradan kazanmak gerçekten zor ve sancılı. Ama mümkün. Dert varsa derman da mutlaka var. Bir yerden başlayıp adım adım ilerlemek gerekiyor. Bazen çaresiz hissetmek de insanın işine geliyor, farkında olunmasa da ben eziğim deyip bir kenara çekilip, tembel olmaya hak görüyor insan kendinde. Oysa ancak biz değişirsek hayatımız değişir. Kesin kural bu. Bir yerden başlamalı, ha gayret :)

İnsanların düştüğü en büyük yanılgı psikolojik tedavilere olan inançsızlıklarıdır. Siz 1 günde ya da 1 yılda böyle olmadınız ki hemen düzelebilesiniz.. Bu iş inaç işidir sabır işidir, kendinizi yeniden inşaa ediyorsunuz sonuçta. Hemen olması mümkün mü? Bu tedaviden verim alamıyorsanız başka tedavileri araştırın, ilacınızı değiştirin psikoloğunuzu değiştirin, araştırın okuyun vazgeçmeyin. Hiçbir ilaç ya da hiçbir psikolog mucize yaratamaz, onlar sizin ruh halinizi yükselten toparlayan yardımcılardır, size ışık tutarlar ve o yolda nasıl yürüdüğünüz size kalmıştır. Bu şekilde dirençli depresyonlar için: İlaç kullanımı+terapi+yürüyüş+kişisel çaba.. Günlük rutinler oluşturun kendinize ve mutlaka günlük tutun. Bulabildiğiniz tüm kendine yardım kitaplarını alın okuyun uygulayın ve vazgeçmeyin.

farkındayım asında maneviyattan Rabbimden uzaklaşmaktan gelen sıkıntılar bunlar Allah affetsin namaza başlıcam diyorum ne zamandır ancak şu ruh halinden, hiç bir şey yapmak istememe modundan çıkamıyorum bir türlü, kendimi dışardan izliyormuşum hayatıma seyirciymişim gibi

Küçük bir çocuk ne yapmış olabilir ki? Kendi degersizligini küçük bir çocuğa bulaşarak kapatmaya çalışan yetişkinler çok var malesef. fabric

bende bunu çok istiyorum yani internetten sürekli böyle benim gibi problemleri olan insanların duygularına ilişkin yazıları okuyorum, halimden anlayan birisiyle dertleşmek istiyorum, gerçek hayatta bulamadığım içimde kopan fırtınaları paylaşabileceğim birileri olsun istiyorum. keşke böyle bir grubumuz olsa birbirimize fayda yerine zarar mı sağlarız onuda bilmiyorum. burada da bdv ve psikojik sorunlar bölümlerini okuyorum sürekli G

Bu duyguyu yasayan o kadar insan var ki keske bir araya gelip birbirinize yardimci olabilseniz. Mutluluk hormonu salgilamana yardimci olacak aktivite ve gidalara yonel. Sonrasi corap sokugu gibi gelir. Bir de seker, beyaz un ve mesrubat asla tuketme. Bu soylediklerim yurtdisinda tukenmislik sendromu tedavisinde kulanilan yontemler. Uygularsan faydasini gorursun.

çok üzgünüm geçmek bilmeyen depresyon içindeyim toparlanıp kalkamıyorum, kendimi kimseye yakın hissetmiyorum, kimsenin beni anlamadığını düşünüyorum, derin yalnız duygusu içerisindeyim, eşim, ablam annem babam kimse bana yardım edemez kafamdan geçen değersizlik duygusunu silemezler. kendimi beğenmediğim için bir türlü mutlu olamıyorum, arkadaş çevrem yok, üzülmekten başka bir şey yapmayı beceremiyorum. birilerinin beni anlamasına ihtiyaç duyuyorum, yani sürekli başımı okşayacak beni pışpışlayacak birisi olsun istiyorum, iş ortamı, insanlar bana zor acımasız geliyor. Birde kendimi yetişkin gibi hissetmiyorum sanki küçük çocuk gibi hissediyorum nerede nasıl davranmalıyım bilmiyorum, sürekli etrafımda bir rol model arıyorum o nasıl davranırsa bende öyle davranıp normal görünmeye çalışmalıyım, aklımdan geçen kaygı bozukluğunu fark edilmesin istiyorum, aynı zamanda da içimden geçenleri haykırmak ben kendimi çok yalnız ezik ve değersiz görüyorum biliyor musunuz siz nasıl böyle güçlü görünüyorsunuz diye sormak istiyorum birilerine... psikolojik destekte alıyorum ama o da bana kendimi daha kötü hissettiriyor, çünkü bir fayda sağlamadığını bir şeyleri değiştirmenin benim elimde olduğunu ancak buna gücümün olmadığını anladım. kendimi yalnız hissediyorum ;(

B12 vitamininize bi baktırın yani kan değerlerinizede. İnşallah Rabbim tez zamanda şifanızı verir ☺

Aslinda bdv'de bu sekilde konu acan cok arkadas var. Biraz arama yapip o arkadaslarla bir grup kurabilirsiniz belki kk'da. Ya da varsa seninle ayni durumu paylasan insanlarla grup terapisine katilabilirsin belki

İnanın ne kadar acı büyük felaketler yaşasa da insan eğer içinde aşamadığı değersizlik duygusu, özgüvensizlik, depresyon hali varsa kalıcı olarak ömür boyu devam ediyor bu sorunlar. Ben neler yaşadım bu ne ki diyemiyor insan. Ben bu saydiklarinizdan bir kısmını yaşayan biri olarak söylüyorum. Şükretmek hiç kolay değil. Konu sahibinin duygu durumu benimle birebir aynı. Ve bunun ömür boyu kalkiştiğim her işte beni geriye çeken kalıcı bir engel olduğunu ben şimdi şimdi anladım. Yaşadıkça. Yine de çok şükür Rabbime.

Canım, bunları sende yaşamamıştın ama, küçük bir şeyi dert edip daha dün burada konu açmadın mı?Onun da derdi bu demekki.. Ve eminim"görümcenin kesilmesinden" daha önemlidir..

bende bazen kendimi çok yanlız ve mutsuz hissediyorum... tek temel sebebi anlaşılamamak aslında

Biliyorm yasak mune görüp bamlicak amaaaa napimmmmm hep ayni ya neden bu şükürsüzlük biz ne zaman böyle kullar olduk... konun da benim yüzümden kapanıcak k. b

İnsanlar size, kendinize davrandiginiz gibi davranirlar istemdışı. once insanlari suclamayi birakmali ve sonra kendinizle ilgili negatif inanclarinizi birakmayi ogrenmelisiniz. ben kucukken degersizlik duygusu yerlesti, ezigim pasifim vs.. diye inancinizi beslemeye devam ederseniz artik degismeniz imkansiz olur. ben boyleyim deyin. kendinizi oldugunuz gibi kabullenin. en onemli ayrinti oldugun gibi yargilamadan kendini sevebilmek. aktiflerin iyi pasiflerin kotu oldugu, guclulerin iyi gucsuz gorunenlerin kotu oldugu diye bi gercek yok bu sizin alginiz. haliyle kendinizi yargiliyosunuz. once kendini degistirmeye calismadan oldugun gibi gor. hayatta iyi kotu diye bisey yok hersey bizim kafamizdaki yanilgi. sadece olmak var bukadar. kendin gibi olursan bakarsin saplanip kaldigin degersizlik pasiflik kendiliginden gidivermis. rahatlik huzur bianda gelmis. once bakis acini degistir ikilikten kurtul iyi kotu diye yargilama. osho diye felsefeci var kotu dusunceleri buluta benzetir. gunde binlerce kotu dusunce gecer aklinizdan bu normal der. tipki temiz mavi gokyuzunun onunden bulutlarin gecmesi gibi. birak gecsin takili kalma arkada yine tertemiz gokyuzu var der. bizim yaptigimiz buluta gozumuzu dikmek onu takip etmek. bak iste karabulutlar diyip sizlanmak. halbuki dusuncelere takili kalmasak hepimizin ruhu sakin huzurlu berrak mavi gokyuzu gibi.

Ben amigurumi bebek ördüm iyi geliyor gerçekten.

Peki benim gibi arkadaslara sesleniyorum buradan var mi grup terapisi gibi bir grup olusturalim diyen defne-28

Hayattan çok fazla şefkat arıyorsun. Ne kadar yakının olursa olsun kimse seni pışpışlamayacak. Ne kadar medenileşsek de hayat hala ilk insanın mücadelesinde devam ediyor. Hayatta kalmak için üstünlük kurma güdümüz var. Bu nedenle kimse bizi piremsesler gibi el üstünde tutamaz. Ayrıca sen degersizsen kim değerli? Değerli olmanın kıstası nedir? Kendini sevmeyi öğrenmelisin ve bu acıklı ruh halinden çıkmazsan daha çok üstüne geleceklerdir. Hele de iş hayatında çiğ çiğ yerler.

vitamin eksikliği olabilir sizde, bence bir kontrol ettirin ve mutlaka sağlıklı beslenin mutlaka hemen ardından da spora başlayın, fiziksel olarak güçlendikçe ruhsal olarak da güçleneceksiniz emin olun bir de hep yapmak istediğiniz bir türlü yapamadığınız şeylerin listesini çıkarın ve onları hafta hafta yapın eğlenceli bir amaç hem sosyal çevre oluşturmanızı sağlayacaktır hem de size bir çok anı ve deneyim olarak geri dönecektir yani kendinizi eğlendirin, nelerin sizi mutlu edebileceğini denemeden bilemezsiniz

".. bamlicak ama napimm "sorunuza cevaben hatırlatmak isterim; banlanmak ya da başkalarının konularının kapanmasına vesile olmak özellikle tercih ettiğiniz bir şey değilse, konu sahibine özel mesaj yazarak, ban konusu olabilecek hususlardaki görüşlerinizi/mesajlarınızı iletebilirsiniz.

Vay bee! Mune deyince herkes mum oluyoor H

Bir kedi alsana, sana yoldaş olur. Benim var. Sabah o uyandırıyor beni. Dudağımın kenarını hafifce dürtüyor patisiyle. Açıyorum gözümü karşımda tatlış tatlış bekliyor. Böyle insanın yoğurası geliyor. Gece ayak ucum da kıvrılır uyur. O yanımdayken kabus bile görmem. Kıvır zıvır dolabım var. Ondan saklamak için örgü yünlerimi bir kutuya doldurup dolabın üzerine kaldırmıştım. Bulursa karıştırıp dağıtıyor. Zaten yanında örgü örmek de mümkün değil. Yaramaz kutuyu buldu ve yünlerimin üzerinde uyuyor şu an. Kulaklarını ve patilerini kutuya sığdıramamış garibim. Bak! Örgü de mutlu eder. Amigurumi oyuncaklar örebilirsin boş zamanlarında. Ama ya kedi al. Yada örgü ör. İkisi bir arada zor oluyor.

Ben anlamıyorum bi sükredin rabbim sağlık sıhat vermiş Aç açıkta olanlar var Evlat acısı çekenler var Şehit aileleri var Evladına bir lokma yediremeyen anneler var... Niye depresyon dasın peygamber efendimiz gibi taşladın mı? Eyüp gibi hastalık içinde misin? Hz yusuf gibi zindanda haksız yere yılların mı gitti?... Özür dilerim amacım sizi yargılamak değil Şükürsüzlük yüzünden oluyor bu depresyonlar vs. Öyle ağir imtihanlar varki inanin değmez... Sükredinnn...

Kendimi sevemiyorum sorun orada küçükken yargılandığım şekliyle kalmışım kendi aklımda da yani biriyle konuşacak olsam dışardan bana bakılan gözle görüyor gibiyim kendimi ne kadar kasıntı, sessiz, tutuk diyorlar hakkımda insanlara karşı hep zayıf görünüyor gibi hissediyorum H

Ayyy mune hiç bişi gözünden kaçmıyo çocuğunu takip eden anneler gibi hiç boş geçmiyor sun tamam öyle yaparım bundan sonra