Canım aklıma bir şey takıldı yani siz 3 hafta hiçmi görüşmüyosunuz? fbtl Bir

Ahh keşke mümkün olsa annem ayaklarından ameliyatlı çok yürüyemiyor birde merdiven çıkması gerek bize gelemsi için oturmaya geldiğinde bile zor çıkıyor annem. Çıkmazlardayım verdinaaz hedef

yardım alarak çok kolay çözersiniz, artık çalışan annelerin fix sorunu bu.. hiç üzmeyin kendinizi..

Çalışan bir anne olmanın zorlukları günden güne katlanıyor ve beni çok fazla üzen durumlar oluyor bunlardan biride kızımın eve gelmek istememesi. Kızıma doğum iznimden sonra annem bakmaya başladı ve gece vardiyasında olunca annemde kalıyordu bu zamanla sabahları bana zor olmasın kızımı sabahın köründe uykusundan etmeyelim diye yerini sürekli annemde kalmaya bıraktı arada gelip bizimle kalıyordu şimdi büyüdü 3 yaşında ve eve gelmek istemiyor anneannesine gitmek istiyor. Eve gelsin diye ona oda aldık hazırladık süsledik ilgisini çekecek oyuncaklar aldık ama geldi oynadı sıkılınca yine anneanneme diye ağlamaya başladı. Kızımı bu konuda zorlamak istemiyorum ona kızmıyorum burda kal diye. Ama bu duruma çok üzülüyorum. Anneme gidince beni bırakmak istemiyor burada kal diyor ama eve de gelmiyor beni özlüyor geldiği zaman çok güzel oyunlar oynayıp vakit geçiriyoruz ama nafile uyku gelince karanlık olunca anneannemeeeee... Annemle evlerimiz çok yakın komşular ohh ne güzel doğurdun bıraktın annen bakıyor diyor ama ben çok üzülüyorum...

Ben evde yokken babasıyla eve gitmiyor kıyameti koparıyormus ama ben alıp götürdüğümde de benden çok babasıyla oynuyor. Akşam geliyor ama uyumuyor kandırıp uyutuyoruz ama gece uyanınca basıyor çığlıgı anneanneme diye verdinaaz hedef

Canım 3 haftada bir çok azz.

canım ya aynı dertten muzdaribim üstelik ben çalışmıyorum da ikinci gebeliğim riskli olduğu için ilk bebeğimle annem ilgilendi şimdi eve misafir gibi geliyor üstelik 3 yaşında bazen bana seni sevmiyorum teyzemi seviyorum diyor öyle üzülüyorum ki eve getirdiğimde öyle ağlıyor ki bayılma noktasına geliyor babam da sesini duyunça çocuğu alıştırcam diye öldürecek sin diyor kızıyorum babama bana alışmasına ızın vermiyor diye gerçekten bende çok üzülüyorum ama hiç bir şey yapamıyorum

Anneniz çocuğa sizin evde bakacak, kaç yaşında kadını buna mecbur edebilir misiniz bilmiyorum. Olmuyorsa günün belli saatleri kadın tutabilirsiniz. Sabah 6-7 gibi gelip 10 gibi gider. Eşiniz gelene kadar anneniz size gelir. Eşinize de gece biraz daha sorumluluk verirsiniz. Sorununuz çok büyük aslında ama hayat şartları gözümüzü kör ediyor ucunda yavrumuz olsa bile.. Pedagogla sorunu çözersiniz de, onun da diyeceği çocuğu ananeye göndermeyin olacaktır. breakingbadd ♥JUSTist♥ tek ayak

Bir muddet anneniz sizde kalsin boyle alustirin evini bilsin. Bence. . push ; B

aynı şeyleri yaşadım biliyormusun kızım annemde kaldı üşümesin diye eve getir götür yapmayalım dedik anneme alıştı gelmiyordu ben oturup kızım beni istemiyor diye ağlıyordum ama sonra yavaş yavaş düzeldi şimdi zorlasansa orada kalmıyor. ona ilgi göster sürekli sevdiğini söyle sen gelmeyince ben üzülüyorum ağlıyorum de onunla oyunlar oyna alabilirsen izin al bir dönem evinizde sürekli beraber oynayarak vakit geçirin herşey yoluna girer ozaman... verdinaaz hedef

Artık o durum değişti işi değiştirdim simdi her gün eve gelecek inşallah

Kızınız "eve gelmek istemiyor" değil. Onun evi, onun için anneannesinin evi. Büyüyüp yaşadığı, kendisini büyüten, 7/24 kaldığı evden alınıp tanımadığı bir eve, anneannesinden uzağa ve -yanılıyorsam düzeltin ama- çok da sıkı bağları olmadığı anne babasıyla gitmek tabii ki istemez. Çocuğunuz için ev anneannesinin yanı.

Cok zor bir durum.. Hepimiz benzer seyler yasiyoruz sanirim... vardiyali is zordur bilirim... ama sorun sadece o degildi sanki baba cocukla yeterinde vakit gecirmiyor gibi.. Ben cocugumda gece yuyandiginda anneanne baba diyor.., pek anne demez mesela... ama nedense pek gucume gitmiyor bu durum... Her ne kadar onunla cok vakit gecirmek istesemde calisinca zor.. aksamlari birlikteyiz... Gece esim genelde gececi oldugu icin ayni odada kaliyorum oglumla... O yataginda bende koltukta... cocuklar ne yapsinki? Ritimlerine ayak uyduruyorlar aslinda... simdi yeni bir isinvarmus.. Ins bundan sonrasi daha guzel olur... Anneniz size gelip baksin diyenler olmus... Kadin baktigina sukrediyorsundur o kadar saglik sorunu varmis... Birde cocuk uyur yemegini yapar isi varsa onu yapar... Cocuk ortalikta gezinir evinde ufak tefek isler yapar... sizin eve gelse kac saat orada kalacak cok zor olur onun icin.. OLSUN ARTIK iki güzel

Her 2side baktı kızıma ama hiç biri evimde bakmak istemedi öyle kolay değil evinizde baktırsaydın beyanları, yaşlılar evinde bakmak istiyor kadın hem bakacak hem evinden mi olacak yaşlılar zaten hastalarda, genç değiller bizim gibi çok azı kızın evinde kalğr onlarda çoğunluk olarak daha sağlıklı veya genç, çocuk olayı okula gidene kadar zor hastalanması, bakımı, bakılması öyle bakacak kimse yoksa direk işten çıkman gerek, yada kreş oda epey para, bence çocuğun ağlamalarını ve isteklerini yerine getirirseniz problemli çocuk elinizle hazırlamış olursunuz birde bunun ergen hali var o daha zor kesinlikle onun değil sizin dedikleriniz olmalı, sizi elinizde oynatmasın dikkatli olun, bu yaşta karekter oluşuyor, hannesli Desert

İşte bundan korkuyorum eve gelsin diye herşeyi yaparken oyuncak olmak hannesli Desert

Tabiki hayır vardiyalı olduğum zamanlarda onunla kahvaltı yapıyorduk gezdiriyorum. Gece çalışıp sabah işten geldiğim zamnlarda bile uykusuz yorgun onunla igilenip çogu zaman onunla gezmeden gezdirmeden yatmazdım. hatta öğlene kadar onunla oynayıp yorunlunca onunla annemlerde uyurdum

bunun çözümü kardeşi olur olmaz ona da kardeşiyle bir oda hazırlayıp birlikte kalmanız.. mümkünse anneniz gelsin size, hem ağlamaz hem de odasına ve kardeşine alışır.. sakın zorlamayın, baskı yapmayın.. siz annesisiniz ve hiçbir şey bunu değiştiremez.. P

Evet çok haklısın bazı evlatlar, daha doğrusu insanlar çiğ olabiliyor yapılan fedakarlıkları görmeyebiliyor ama en azından ben beni biliyorum, evladım bana ileride beni teyzeme attın işe gittin derse en azından ben bunu zorunluluktan yapmışta olsam vijdanım rahat olur her ne kadar o işteki vakit için yüreğim buruk olsada... anlatamam size bunu gerçekten dediğiniz lafta cuk oturuyor evlat kolay büyüse kim yaşlanacak :)) gerçekten yaşlandım 4 yılda yemin ederim, gerek psikolojik, gerek yorgunluktan, Allah eksik etmesin evladımı her isteyene nasip etsin ama bir daha çocuk mocuk düşünmüyorum inanın :) ki ben hastayken işe gidemedim, ama çocuğumu teyzesine göndermedim yine de, annesinin hastalığını da görsün bilsin hep sağlıklı kalmayacağız, hem evladımın bahanesine bende ayaklanıyordum böyle olunca. kahvaltısıydı çorbasıydı :) evet eniştelerim gerçekten çok çok iyiler Allah razı olsun bizde kalsın diye ölürlerdi çocuğum için... Ama yavrum kalmazdı. Bu eniştemde öyle... ben çocuğuma baktıkları için 1 kuruş para veremiyorum ama onlar evladımı yedirip içirip gezdiriyorlar hatta bayramda bayramlık bile alıyorlar

Kızınızı annesinde bırakmayın bence, gece uyuyacak olsa bile, çocuklar kaldığı yeri evi olarak benimser. Erken kalksın anneniz öğlen uykusuna yatırır. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

maalesef hayatın sillesi çalışmak zorunda kalıyoruz... ee kılıfın hazır mecbur annen bakınca ne olacak.. çocuğun içinde kötülük yok ki alıştığı yeri istiyor.. zamanla alışır üzülme.. yaşı ilerdikçe bilinci açıldıkça farkı kavrayacaktır..

size garanti vereyim düzelir.. benim de miniklerime annem baktı, çok çok yakın oturuyordum ama benim mesaim, şirketin yurtdışında olmasından dolayı astronomik saatler arasındaydı.. çocuklar büyüdükçe herşey normale döndü.. bu yaş için sizin yapacağınız tek şey çok sık vakit geçirmeye çalışmak.. çocuk sizin onu bıraktığınızı düşünmemeli.. her gün birlikte olmaya çalışın, gerekirse uykunuzdan, yemenizden ödün verin.. oyun oynayın, alış veriş yapın.. çocuk siz çalıştığınız için orada kaldığını bilsin.. hafta sonu baba-anne-çocuk olarak takılmaya özen gösterin.. görüşemediğiniz gün telefonda konuşun, ne kadar özlediğini söyleyin.. ne yazık ki hayat şartları çok acımasız olabiliyor bazen.. B

komşularınızın söylediğine hak veriyorum. siz gerçektende doğurup bırakmuışsınız annenize. eşinize hiç sorumluluk vermemişsiniz. çocuğunuz o kadar haklı ki. onu bu duruma siz getirmişsiniz. öncelikle çocuğunuzu eve alıştırmalısınız. siz yokken de babası ilgilenmeli. anennizede hayran kaldım benimkide kızıma bakıyor ama bi 10 dakka gecikp markete uğrasam nerde kaldın dye hemen arar.

Beni yanlış anlamayın ama 3 haftada bir çocuğun eve gelmesi gerçekten çocuğu soğutur. Ne zorluğu olursa olsun evinide kalsın, eşiniz baksın siz gece çalışırken. İnanın çok daha sağlıklı bir durum olacaktır ruhsal açıdan.

masaAllah gercekten okurken gozlerim doldu.. bana kalirsada konu sahibi arkadasin ve annesinin uzerine kalmis butun sorumluluk... ki bunuda yazdim yazimda.. cocuk babayla vakit gecirmiyor... ha anneyle gecirebilse gene birsey demeyecegim.. ama anne iste baba uyuyor... cocukta ona kim bakarsa onu benimsiyor ve nerde kaliyorsa orayi evi gibi goruyor... inanin herkes uykusuna ve rahatina duskundur ama bir cocuk kolay buyumuyor... cocuk bu gul gibidir.. bakmazsan solar gider... onlar kolay buyuseler anneler babalar nasil yaslanacak? ama senin bu dedigin sey.. buyuduklerinde beni buyukanne eline attin demeleri icin illa gece kalmis olmasi gerekmiyor cocuklarin.. gunduzde anne bakmiyorsa cocuklar boyle diyebiliyor... Allahim evlatlarimizi kiymet bilenlerden eylesin... bunca fedakarlik ettikten sonra evladindan boyle birsey duymak aci birsey olsa gerek.. buarada enistende cok iyi biriymis masaAllah, 1 yil boyu esinin yegenini alip gitmek istedigine gore.. gercekten takdir ettim.

benim çocuğumda 4 yaşında şuan, ilk 2 yıl büyük ablam baktı evlerimiz 750 mtr mesafedeydi, 1. yıl eniştemden rica ettik, sabahları işe gitmeden 10 dakika önce çıkıp ablamla gelip alıyorlardı. Bırakmamı çok istedi ablam ama asla taviz vermedim. akşamda ben gidip alıyordum, genelde yürüyorduk. 1 gece bile bırakmadık evladımı, benim işim olunca eşim aldı, yaz kış demedik, sonra zaten dandik bi araba aldık sırf çocuğum için 1 yılda arabayla götürdük getirdik. 2,5 yaşından itibarende diğer ablam benim evime yakın taşındı, aynı bahçenin içerisindeyiz, sabahları uyuyor çocuğum, 11 e kadar falan, yine sabahları uyurken kucağımda götürüyorum hala 4 yaşındaki çocuğu, kışın 2 tane büyük yani bizim örtündüğümüz battaniyeye sarıp 6. kata kucağımda çıkarıyorum çocuğumu, bel fıtığı oldum ama yinede devam bırakamıyorum çünkü bir gece bile, yapım bu, çocuğumda asla kalıcam demez biliyor uyunacak yerin neresi olduğunu, akşam işten geldiğimde kapıya çıkıp ayakkabılarını giyiyor. benimde-eşiminde uykusu ağırdı çocuğumuz yokken, ama alıştık, şimdi diğer odada uyurken dönse duyuyoruz, annelik babalık fedakarlık demektir bence, Eşiniz ağır uykusundan feragat edebilirdi ama kolayı seçmiş, sizin için bişey diyemiyorum zordur eminim vardiyalı çalışmak ben yaşamadım, ama bazı geceler 3 saatlik uykuyla işe gittiğimi bilirim. Çocuklar bizim çocuklarımız, büyüdüklerinde sen beni büyükanne ellerine attın dedirtmemek için 3-4 yıl zorluğunu biz üstlenmeliyiz.

aynen öyle verdinaaz hedef

Yakın olmasına yakında sabah ben 7de evden çıkıyorum kızım 9'da uyanıyor nasıl bırakıp çıkacaksınız hadiş yazın uyurken bi şekilde bırakıyordum ama kışın çocugu rezil etmekten başka işe yaramıyor. Eşim uyuyunca yanında top patlasa uyanmaz uykusu çok ağır ona emanet edilmezki Kedili0983 su yolunu

Kızım kızınızla aynı yaşta.. Annem bakıyor evimiz yürüyerek 15-20 dk uzaklıktaydı..4 aylıktı bırakıp çalışmaya başladım.. Eşimin uyanıp çocuğu anneme araba ile beraber bırakmamız yüzünden geç kalırdım işe.. sabah bırakıp akşam aldık hep çok istisnai durumlarda 3 senede toplasanız 3-4 defa gece orada kalmıştır. Ağladı sızladı annemler dayanamadı hava soğuk götürme yok ağlıyor götürme ama ben inat ettim çünkü zaten çalışmam yüzünden bağlarımız geç kuruluyor gibi geliyordu.. Uyurken giydirip götürdüm herzaman çünkü 7,30 da evden çıkmış olmam lazımdı. Yanlış anlamayın sakın eleştirmek için yazmıyorum aynı durumu yaşadığımızı söylemeye çalışıyorum.. Çok zor ama arkadaşların dediği gibi anneniz sizin evinizde bakabiliyorsa öyle yapın hiç olmuyorsa ağlasa da sızlasa da eve götürmeye çalışın.. Şükür şimdi kızım akşam olunca eve gidileceğini sabah yine oraya gideceğini biliyor zorlamıyor hatta anneannesine sen bekle ben sabah uyanınca gelicem diyor. Şimdi annemlerle aynı sokaktan ev aldık sabah eşimin keyfini, beklemiyorum çocuğu giydirip kucaklayıp bırakıyorum.. Allah yardımcınız olsun..

Çocuğunuzun davranışı içinde bulunduğu şartlara bakarsak normal benimde kızımı 3 yaşına kadar halası bakmıştı eve geldiğimde benimle olmak yerine halasını tercih ediyordu ve ağlıyordu tabi bende çok üzülüp kendimi suçluyordum o derece kötü bir his bilirim görünen o ki burada en büyük sorun işinizden kaynaklı çalışma saatleriniz işinizi değiştirme şansınız yok mu?

bende canınfıstığı nın dediği gibi mutlaka bir pedagogtan yardım almalısınız.. hiç üzülmeyin pedagogla çok kolay çözümlersiniz..

Artık düzeltme zamanı . push ; verdinaaz hedef

gercekten bravo.. inan annen baksa boyle seyleri torunu icin zaten yapar dersin ama ablan ve esi yapiyorsa gercekten cok iyiler demekki. Allah razi olsun ve Allah herkese boyle merhamet versin. Zaman ne getirir bilemezsinki canim... inan bende cogu zaman acaba evladimi nasil yetistirecem.. acaba hayirli bir kul olarak yetistirebilecekmiyim diye soruyorum kendi kendime.. o kadar zorki annelik dedigimiz gibi... zorlugu guzelliginden geliyor... heleki bizler gibi calisan annelerin hep kaygisi budur... kac saat cocuklarimizdan ayri geciriyoruz... genede onlari emanet edebilecegimiz insanlar varsa sansliyiz canim. Allah onlari basimizdan eksik etmesin.. evlat bu kime nasil emanet edersin. Annelik tamda bu iste.. kendin hasta olsan cocugunu kalkip doyurmak istiyorsun keyfi yerinde olsun istiyorsun... Rabbim bizlere onlarin acisini gostermesin.. buarada buyuk konusmamak lazim.. ilerde belki bi 2. Cocuk dusunursun... insan kendinden ziyade cocugu icin istiyor cunku bunu... bi kardesi olsun ve birlikte buyusunler... birbirlerinin derdine yeri gelir derman olsunlar diye... inan ben cocugumu bazen kendi basina oynarken gorunce bi kardesi olsaydi daha iyi olurdu diyorum... hani hem paylasmayi bilirler hemde birlik olmayi... Rabbim insaAllah bizleri feraha erdirir ve kalbimize gore verir.

sakın sakın öyle düşünmeyin.. 3 yaş çocukların sinir sisteminin pik yaptığı bir yaş.. 2 yaş sendromu, kardeş sendromu.. hepsini aynı anda yaşıyor kızınız.. hiç üstüne gitmeyin, siz büyüksünüz o minicik, onun sizi yönetmesine asla izin vermeyin.. bizim danışmanımız "normalleştir" demişti bana.. elinde olmadan gelişen şeyler için pişmanlık duyduğunuzu hissederse etkilenir.. ama büyük çocuğunuz sizin sağlık sorununuz yüzünden bir süre orada kalması gerekti ve bu çok normal bir olay olarak bakarsanız o da öyle bakıyor bir süre sonra.. o minicik ve onu siz kontrol edeceksiniz, mesela nelerden hoşlanır, ne yapmayı- boyamayı sever.. mesela odasına stickerlar alın, bir gün sabahtan akşama kadar onu yapıştırın, boyama yapın.. eğer bebeğinizle biri ilgilenebilirse siz başbaşa kalın.. hadi eve gidip kovalara su dolduralım, bebeklerimizi yıkayalım gibi onu cezbedecek muzurluklar bulun.. evde kalmaya başlamadan önce sizinle zaman geçirmeyi sevsin miniğiniz..

Şartlar olgunlaşınca çok güzel söylemişsiniz ama benim hayatımda o şartlar hiçbir zaman olgunlaşmayacak dün neyse bugünde o. Çok şükürki Rabbim kalbime göre veriyor artık yeni bir işim var artık sürekli gündüz ve artık kızımla hergün ilgilenebileceğim

Keşke eve gelebilseydi annem ama olmuyor işte sizin problemleriniz de inşallah çözülür breakingbadd ♥JUSTist♥ tek ayak

yardım almanızın yanında, annenizin sizin evde baksa çocuğa. Belki ortam değiştiğinden dolayı böyle olmuştur. Hem evlerde yakınmış kendi evinde değilde sizin evinizde bakması daha iyi gibi.

oğlumun gelecekteki halini gördüm... daha 7 aylık ama biraz gezmeye bile gitsen anneme dönünce nasıl sarılıyo anneme anlatamam.. bizim evlerimiz uzak haftaiçi annemlerdeyiz.. kendi evimize gelince durmuyo elimden bişey yemiyo... anneme gidince daha apartmanın kapısında sevinçten yerinde duramıyo.. eşimde kıskanıyo biraz bu durumu.. çalışınca böyle işte naapalım.. yardım almak iyi olabilir...

Bunun tek çözümü var, anneniz sabah size gelecek. Sizin evinizde baksın, bizim durumumuz bu. Kızım 18 aylık. Bu tarz sorun yaşamıyoruz çok şükür ama başka sorunlar var malesef

sağol canım VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

İnşallah canım

O zaman sabah da aksam da aglasa da eve getireceksiniz agliyor geri goturelim. demeyin iki uç gün savasirsaniz sonra alisir çocuklar aglamayi silah olarak kullanıyor.. ema1 tabiki de kendi evinde bakmak isterler hem çocuk bak hem evi birak olmaz ama burada evini bilmeyen bir cocuk var.. alisana kadar en fazla bir ay kadar belki yapılabilirdi ama o da olmazmis zaten.

Şahsi fikrim yavrunuz evine odasina alisana kadar annenizin sizin evinizde bakmasi.. Evet zor ama bir ay kadar bunu yaparsanız sorunlar hafifler. Ve çocuğu rezil etmek alio birakmak zor demeyin anane evine geçince de saat kaç olursa olsun bebeğinizi alin evine getirin uyuyor dahi olsa.. verdinaaz hedef

o zaman bir kaç gece anane sizde kalacak yada izne ayrılın kızınız bu duruma alışana kadar gece agladıgı zaman anane sabah gitcez yatıp uyumazsan gidemeyiz falan derseniz anlar aslında 2,5 yaşında kızım var benimde bu şekilde önden pazarlıkla kabul ettirmeyi deneyip yapmazsa ananeye götürmeyin birsüre S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Keşke anneniz sizde baksaydı. Kızınız evi olarak orayı benimsemiş.. Yaşı büyüdükçe anlayacaktır, ya da yardım alın başka çaresi yok ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Birde siz geç cikiyorsunuz mesrla eşiniz de mi geç saatlere kadar kaliyor. Yani anneanneden gidip eve getirip oynayip uyutamaz mi? verdinaaz hedef

Çocuk belli bir yaşa gelinceye kadar annesi tarafından bakılmalı bence. Heleki bakıcı asla düşünülmemeli. Annesi kadar kim bir çocuğa şevkat gösterebilir ki! Çocuklarımızın maddi geleceğini hazırlarken maneviyatını öldürmek ne derece doğru? Yazık o yavrucuklara verdinaaz hedef

Kizacaksiniz ama niye dogurdunuz? Anneniz annesi olmus resmen siz de arada bi'sevmeye gelen abla. Komsular oyle demekle hakli üc haftada bir cocugu eve getirmekle size nasil baglansin? Cocugun psikolojini bile bozarsiniz boyle. Keske sartlari olgunlastirmadan bebek dusunmeseydiniz. Esiniz uyuyo diye bebeginizi evlatlik vermissiniz resmen.

Kizinizi komple annenize birakacak kadar kotu sartlarda miydiniz yani? Bence sadece yeterince fedakar degildiniz zaten esinizle ilgili ayrintidan da bu anlasiliyo. İnsallah kizinizla iletisiminiz duzelir ne diyelim.

Ben çocuğumun evine alışıp benimsemesini daha önemli buluyorum ve sabah erken kalkmasıyla kıyaslayacaksam, sabah kaldırırım ama çocuğum benimle olur, evini bilir. Bu tamamiyle tercih tabiki. Babası da evde kızınızla tek olsa emin olun duyar, siz varken tabiki top patlasa duymaz olacaktır. Nasıl olsa siz varsınız kalkarsınız diye şartlamış içi rahat. Benim de kızım var ve sürekli başka yerde kalmasını, anneannesi bile olsa, tercih etmem. Sabah erken kalkıyor benim kızım da

odalarını hazırladım zaten beğenebileceği herşeyi yaptım kardeşi bana çok düşkün ama o gelmemek için bir sürü bahanesi var küçük cadının odası çok sıcakmış teyzesinin odası daha serinmiş soğuk soğuk orda yatıyormuş birde annemin geleni gideni çok olur hem kalabalık oyuzden orayı seviyor baskı yapmıyorum ama bazen uzaklaştığımız hissi beni çok üzüyor B

Evleriniz yakınsa niye bıraktınız anlayamadım. Sabah kalkar yine de evinde uyurdu. Anneannesini istemesi normal çünkü uyunacak yer olarak orayı benimsemiş. Siz yine de evinizde kalmaya alıştırın, gece vardiyasında ikiniz birden mi evde yoksunuz, biri evdeyse çocuğunuz yine evde kalır. C caninfistigi