hepinizi tek tek okudum inanın ağladım allahım kimsenin yuvasını huzurunu bozmasın 4 yıllık birliktelikten sonra evlendik 3 yıllık evliyim 19 aylık bir oğlum var allah var bunca yıldır hiçbir sorunumuz olmadı evlilik düğün sürecinde bile aileler arasında bile ama son günlerde çok büyük sorunlarımız var ama asla evde büyük kavgalarımız olmamıştır oğlumuzun yanında asla birbirimize ters bakışımız bile olmamıştır birbirimizi çok seviyoruz, geceleri sarılarak uyuyoruz ama burada anlatamayacağım da sorunlar yaşıyoruz son günlerde boşansak ne olur diye düşünceler geziyor kafamda düşüncesi bile beni o kadar üzüyor ki anlatamam oğlum babasını çok seviyor evde oyunlar oynuyor babasına sarılıp onu öpüyor her sabah uyanır uyanmaz baba diyor o anları gördükçe içim öyle sızlıyorki anlatamam ayrılsak ben oğlumla tek yaşarım böyle bir durumda evde babası olmayacak nasıl avuturum onu evde baba dediğinde babasını aradığında ona ne diyebilirim ki böyle düşündükçe ölüyorum içim içime sığmıyor nefes alamıyorum dediğim gibi bizim aramızda hala sevgimiz saygımız var ama atlatamadığımız çok büyük sorunumuz var napacam bilemiyorum allah hepimize yardım etsin M

eşini hala seviyorsan ve herşeye rağmen hergece sarılarak uyumayı başarabiliyosanız ki zaten arada en önemli sey sevgi ve saygı var o halde boşanmayı düşünmeyin derim.. milletin daha başka sorunları var.. en önemli sorunun ne olduğunu merak ettim paylaşmak istermisin... M

Off çok zor... Anne baba eğer anne baba olmayı bırakmazsa çocuk açısından çok ağır travmalar olmuyor. Biz başardık. Ayrıldık ama kızımızın anne ve babasıyız. Her istediğinde her ihtiyacı olduğunda beraberiz.. Darısı diğerlerinin başına.. U

cnm tavsiyelern için çok teşekkr ederm evet biliyorm bu söyledklerni yaparsam bana çok iyi gelicek farkındaym ama 8 aylık bi bebeğim var ve onu bırkıcak kmsem yok anneme bırakamam o zaten mesgul bakamaz.. onun dışında kmsemde yok bakıcak ztn güvenemem de.. bazen öle kötü düşünüyorm ki mesela kaynanamn bi an evvel ölmesi gibi, bu ben olamam diyorum ama öyle bi hale soktularki bni abuk subuk şeyler düşünüyorm.. Allah tez zmnda hakkımı alsn bnmde bebeğimnde kim evliliğim için kötü düşünüyosa.. Bibliyo... Üyelik

bende bu kadar guclu hissettigimde cocugum icin gercekten zararli hale geldigini anladigimda yapicam yani dayanma gucum sifir oldugunda cok haklisin arkadasim bosanmis bir ailenin cocugu zor ama huzursuz bir ortama buyumek belkide daha zor ben dayanamicagimi hissdiyorum yazdigini gordum tebrik ederim cok guclusun kafana hicbirseyo dert etme hersey olucagina varir benim gibi kendini hasta etme

boşanmaya kararverilmişse şansı hak etmemeli bu eşler.. Zaten hak etselerde şans verilecek raddeye gelmezdi evlilikler.. şans verdim ve pişmanım.. Kendime ağız dolusu küfürler ediyorum.. şans ı hak etmiyorlar.. hiç bişi değişmiyo emin olun.. 1-2 hafta peşinizde dönüyolar sonrasında ayı aynı ayı.. odun aynı odun işde.. Milyon defa pişmanım Hiç bişi yolunda gitmiyor.. Neresinden nasıl tutmalıyım napmalıyım yolun ortasında kaldım yolu bilmeyen biri gibi.. sözler tutulmuyor.. huylar değişmiyor.. bu adamla 1 ömür sürdürme düşüncesi bile beynimi kemirmeye yetiyor.. 1 evde 2 yabancı.. D

Bosanmıs anne babanın cocugu olmak cok zordur, iyi bilirim. E elkocum

bende bu süreçte olan biri olarak boşanma sürecinin acılarını yaşıyorum ne yazıkki.. oysaki biz çok severek evlenmiştik ama olmadı yürütemedik mutlu başlayan evliliğimizi...((((((((((((

meryemmeryem evliliğinde sevgi saygı tamsa boşanmayı düşündürecek başka ne olabilir ki:26:bende merak ettim doğrusu:44: ama eşinle aranızda saygıyı koruyabiliyorsanız her sorunu da çözebilirsiniz bence

merhaba başlığı görünce yazılanları okumadan fikirlerimi söylemek istedim. yıllar önce ben daha doğmadan annem ve babam ayrılmışlar. abim ve ablam da var. yıllarca kardeşlerimden, babamdan ayrı büyüdüm. ayrılmış ailenin çocuğu olmak gerçekten zor. anne-baba ayrılıyor ama asıl ayrılığı çocuk yaşıyor. abim ve ablam ile yenice kardeşlik duygusunu hissediyoruz. abim 31, ablam 27, ben 23 yaşındayım. büyükler boşanma kararı alıyor ama arada olan çocuklara oluyor. madem ayrılmak için sebepleriniz var neden dünyaya annesinden ayrı büyüyecek, babasından ayrı büyüyecek çocuklar getiriyorsunuz. en büyük sıkıntıyı biz yaşıyoruz. her ne kadar annem babamla, kardeşlerimle görüşmemi istese de bir türlü o baba, kardeş yakınlığını yakalayamadık. geçen hafta babamı kaybettim. daha 47 yaşındaydı. zaten baba sevgisi görmeyen ben hep ileride, zaman geçince babamla aramın düzeleceğini düşünmüştüm. vakit olmadı. abimle hastane bahçesinde bir konuşmamız olmuştu dedi ki "acaba annemle babam ayrı olmasaydı nasıl bir hayatımız olurdu?" bunu söylerken gözündeki ışıltıyı, yüzündeki tebessümü ben gördüm. evet sizler ayrılıyorsunuz ama biz yalnız kaldığımız her gece "acaba" diye düşünüyoruz. ne kadar babasıyla, annesiyle görüşüyor deseniz de o başka ailelerde gördükleri bağı biz anne babası ayrılmış çocuklar yakalayamıyoruz. ben aile nedir, baba nedir, kardeş nedir, yemek saati nedir, mutfakta anneyle birlikte babaya kahve yapmak nedir bilmem. bu konuda söyleyecek çok sözüm var ama dahasını söylemek istemiyorum. tek bildiğim siz büyükler geçinemiyorsunuz ama olan sadece bize oluyor. ben aile ortamında büyümedim ama inşallah kendi ailemi kurduğumda onlara sıkı sıkı bağlanacağım. . push ; M

bizim sorunumuz çocuğumuzu etkilemiyor ama beni yiyip bitiri, yor yinede boşanmalımıyım sizce? B

Merhaba ben de 14 aydır eşimden ayrıyım resmen bir türlü boşanamadık çünkü kızımız var. Ayrılmak isteyen o oldu ve sonrasında da kızımızın ne maddi ne mabnevi yanında olmadı evden gittiğinde kızım 2 yaşına yeni basmıştı hatta ayrılmak istediğini kızımın doğum günününden hemen ertesi gün söyledi. Neydi ne oldu gibi konulara girmeyeceğim çok uzun sürer. Ama kısaca sevgiliyken onu terkettiğim için intihar eden ailesi beni istemediği için bağlarını koparan hatta soyadını bile değiştirmeyi düşünen insan sonradan tam tersi oldu. Çocuğumuz olduktan sonra inanılmaz değişti 4 yıl çıkıp evlenmiştik bebeği de 6. yılımızda dünyaya getirdim 8 yıl da evlilik sürdü yani 12 yılım onunla heba oldu. 30 yaşındayım şimdi 3 yaşında dünyalar güzel bir kızım var Rab'bim onu iyi ki vermiş Allah sağlıklı sıhhatli uzun ömürler versin bebeğime. Boşanamamam da kızımın haklarını savunmamdan kaynaklanıyor. Allah a şükür kızıma aslanlar gibi bakarım ama bir babası var canı istediğinde kızım demeyi bilen madem öyle babalık da yapmasını bilecek maalesef manen bir yaptırım uygulayamam ama en azından madden yapması gerekenin bir kısmını yapmalı en azından. Kızım ona çok düşkün keşke ilgili bir baba olsa da maddi bişey yapmasa ama ikisi de yok maddi konulardan dolayı anlaşamadık bu durumdan da iyice sıkıldım artık nasıl olursa olsun bitsin diyorum gına geldi. Yalnız anne olmak çok zor herşeye tek başına koşuyorsun çocuk daha hırçın oluıyor ister istemez ayrılacak olan arkadaşlar bunları da düşünsün. Tabii ki bitmiş bir evlilik bitmiştir. Allah hepimizin yardımcısı olsun kızlar işimiz çok zor Allah güç kuvvet versin her yönden sevgiler...

Allah bundan sonraki yaşantınızda yardımcınız olacaktır, güzel günler var önünüzde. çocuğunuzla birlikte sağlıklı günler dilerim.. M

belkide ben gözümde büyütüyorum şuana kadar hiç en ufak bir sorunumuz bile olmamıştı bu sorunla karşılaşıncada ağır geldi allah kimsenin yuvasını yıkmasın dediğim gibi düşüncesi bile çok kötü M

Senin ve bebeğin hakkında en hayırlısı olur inşallah feen

hakkınızda hayırlısı olsun canım dayağın olduğu bir evde çocukların sağlıklı büyüyemeyeceği kesin zaten yolun açık olsun G

işte ben okdr güçlü olamıyorum sorunda bu bugün düşündümde evlenmeden öncede sürekli üzülüp ağlayan biriydim evlendim hala yaşıyorm kötü günleri hiç mi gülemicem hiç mi mutlu olamıcam.. bi baba nası evladını mrk etmez düşünmez ya anlayamıyorm hiç mi demez ihtiyacı vardr bunun diye tabi bnm aileme güveniyo maddi olarak bunuda biliyorm ama maddi bişi beklemiyorm ben.. kusura bakma çok uzatıyorm her defasnda D defbeg07

aynen öle düşünüyodum bende ailesini baştan beri pek sevmezdm ama kocam bni seviyo ya yeter derdim lanet olsn ona.. Allah benm ve bebeğimin hakkını brakmasın hiç birine. bgn okdr kötüydümki sürekli aklmdaydı eskiden yaşadklarm şmdi yaşadklarım.. bu seferde bebeğime kötü davranmaya başladm bakamıyorm bu şeklde ona ilgilenemiyorm ağlayp zrlamaktanda bktm.. Allah sabr versn bana güç versn.. asude_bahar

aminnnn arkadaşlar, Allah herkesi yuvasında mutlu huzurlu etsin...

pupilist canım sana sonuna kadar katılıyorum. maalesef boşanmalarda olan çocuklara oluyor başka kimseye birşey olmuyor. anne baba bir şekilde hayatına devam ediyor ama çocuklar çok kötü etkileniyorlar işte bu sebepten dolayı gençlerimiz eş seçerken çok dikkat etmeliler gözlerini aşk kör etmemeli hem duygularını hemde mantıklarını kullanmalılar en sağılklı evlilik duyguyla mantığın birarada olduğu evliliktir ve bir diğer noktada hemen çocuk yapılmamalı her ne kadar tanıyorum biliyorum desende aynı ev içinde yaşamak farklıdır. en azından yeni evli çiftler 1-2 sene beklemeli bence:97: bu tavsiyelerim bütün genç kızlara

doğru bir karar vermişsiniz sizi tebrik ediyorum anne ve babanın mutsuzluğu en çok çocukları etkiliyor bunu biricik yegenimden cok iyi biliyorum. benimde ablam 7 yıl çekti şimdi boşanıyor.

canım benim Allah yardımcın olsun, biz de isterdik mutlu huzurlu bir evliliğimiz olsun, eşimiz bizi baştacı yapsın, çocuklarımızı sevsin değer versin, bir hizmetçi bir sığıntı değil de hayat arkadaşı eş yerine konulalım. Bu dünyada herkes başka başka şekillerde imtihan oluyor, bizim de imtihanımız eşlerimizmiş canım, Rabbim başka sıkıntı dert vermesin. İnşallah evliliğin ve eşin düzelir de ayrılmak zorunda kalmazsın. . push ; M

ah keske elimden bir sey gelsede kızım böyle bir hayatı yasamasa... ama insan yaptıklarının bedelini tek basına ödemiyor ve olan cocuklara oluo.. bu konuda o kadar hassasım ki yarım saattir aglıyorum ama bazen baska care kalmıyor bosanmaktan baska. ben elimden geleni yaptığımı düsünüyorum cok seylerin üzerine sünger cektim kızım için. esim bildiğinden hep bana ''ieride anlatırsın kızıma neden ayrıldığımızı '' diye uyarı gönderir ama bi seyler kötüyse gercekten düzelemiyor. düzelmesi için iki taraflı caba gerekiyor. biliyorum bunlar acıklama degil kızıma karsı ömür boyu sucluyum ama elimden bi şey gelmiyor marmellata Che sarà,

Bibliyo... Üyelik

çok teşekkr ederm cnm.. biliyorm aslnda imtihan ama okdr zor günler geçiriyorm ki anlatamam tek başına bebek büyütmek sorumluluk almak ağır bi yük hiç sağlıklı düşünemiyorum oysaki büyük bi aşkla evlenmştik tabiri caizse köpek gibi seviyodk birbirimizi evlenene kdrda neler atlattık neler.. ama keşke evlendiğim gün ölseydm de böyle bi ailenin içine grmeseydm napıcam hiç bilmiyorm asude_bahar

alla yardımcınız olsun çok zor bir surum ama kendine güvenen birine benziyorsunuz umarım bundan sonra sizi hiç üzmezler kızınızla beraber mutlu ve huzurlu yaşars

sağolun arkadaşlar canım inşallah bu süreci en kısa yoldan yıpranmadan atlatırsın, ama şu bir gerçek ki boşanmalar anlaşmalı değil de çekişmeli olunca insanı çok yıpratıyor, hele ki karşındaki benimki gibi bir piskopatsa... S

Bende bugüne kadar çocuğum için katlanırım ne olursa olsun diyordum.. Ama işin boyutu aklını yitirecek ve kendine hakim olamayacak noktaya geldiğinde zorlasanda olmuyor.. Katlanmıcam.. hakaretlere.. kötü bakışlara.. kaynanama katlanmıcam.. Çocuğumun vebali günahı boynuna olsun.. Oğlum zaten dedesiyle ananesiyle benle mutlu Babasını pek sormuyor bizleyken.. Şimdi belki etkilenir ama büyünce hak verir bize.. Bi canım var Allah a borcum artık kaynanamla iyi geçinimde eşimi mutlu edim diye yaşamıcam.. Oğlumuda Eşim illa beni eve döndürmek için kullanıcak.. Oğlumu isticek ama boşanma davası açıldığı taktirde istesede alamaz dimi.. 6 yaşında daha.. M

lanet olsn bu erkklere kaynanalara.. bnde boşanma sürecndeym eşim eve gelmiyo ne zamandan beri bnmde 8 aylık bi bebeğim var ve inanın o kdr zor günler geçiriyorm ki Allah'a havale ediyorm hepsini sebep olanları.. keşke çocuğum hiç olmasaydı diyorm bazen ama sonra şükrediyorm rabbime çnkü bebeğim 2 sene boyunca hiç olmadı zor kavuştk vee bn hamile kaldığım an sorunlar başladı.. isyan ediyorm bazen o kdr uğraştkta olmadı, oluncada neden bunları yaşadım diyorm Allah affetsn ama psikolojk olarak hiç mi hiç ii diliim!! eşim ailesine çok düşkün hep onlar 1. planda bi faydalarıda bu zmana kdr olmadı ne maddi ne manevi yemin ediyorm olmadı.. kimseye açılamıyorm bu kdr buraya yazmaya karar verdiim şuanda kndime hakim olamıyorumm.. bıktm yaşamaktan sorumluluk almaktan yaşım henüz 24 ama yaşadklarm ruhumu bedenimi okdr yaşlandrdı ki anlatamam.. ölmek istiyorm bazen çocuğumu düşünsem bile okdr vazgeçtm kndimden nerden saplandm böyle birine kimn ahını aldm yada bedduasını kime ne yaptm ben? kötü bi insanda diilim ben çevremdekilerde bni çok sever evime gelenlerde.. bunları hakedicek ne yaptm bilemiyorm.. asude_bahar

cnm hayırlıısı olsun... bende bu süreçe girmeye hazırlanıyorum 1,5 yaşında bir oğluşum var nasipse kurtulacağım bu evlilikten... sana sonuna kadar katılıyorum...

evet canım genellikle anneye veriliyor...

bu yazıyı okurken gözlerimden yaşlar süzülüverdi... oğlum 2 buçuk yaşında ve ben ne yapacağımı bilmiyorum E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

sağolun arkadaşlar, eğer çocuğum olmasaydı bir boşlukta olacaktım biliyorum, neden böyle oldu, niye benim başıma geldi diye isyan edecektim belki de, ama şimdi kuzucum var, o benim tesellim, evliliğimde yaşadığım sıkıntılara katlandığım için isyan etmediğim için belki de hiç haketmeyen insanlara haddin fazla katlandığım ve değer verdiğim için Rabbimin bir hediyesi canım kızım...

Ben de hamileyken ayrılma kararı almıştım. Şuan 6 aylık bir kızım var hala evliyim ama kararım hala geçerli. Sadece doğru zamanı bekliyorum. Çünkü gidecek bir yerim yok ve kızımı da bu kadar küçükken bakıcıya bırakmak istemiyorum. Babamla aram bozuk olduğu için baba evine gidemem. Dolayısıyla kızım biraz daha büyüdüğünde tekrar çalışmaya başlayıp hemen davayı açıcam kısmetse. Ama kafamda binbir düşünce ve soru işareti var. O kadar zor görünüyor ki gözüme. Eminim bunu yaşayan her kadın aynı hisleri yaşamıştır. Ama kızımın böyle sağlıksız bir ortamda büymesindense ayrı anne baba ile büyümesi daha iyi. Sürekli birbirimize bağırıyoruz, hakaret ediyoruz . Nefes alışı bile batıyor bana, sevgim tamamen bitmiş demekki. Her konuda kavga edebiliyoruz, sınırı yok. Kızım henüz anlamıyor ama bir süre sonra anlamaya başlayacak. Onu düşünüyorum. Çocuk olmadan önce bir kaç defa ayrılmak istemiştim ama eşim istemedi, binbir diller döküp beni ikna etti devam etmeye. Son zamanlarda artık o da "boşan o zaman çok istiyorsan" diyor. "kızım bende kalır ama" diyor üstüne. Bende gülüyorum sadece, sanki kedi yavrusu istiyor. Günde yarım saat bile ilgilenmek zor geliyor kızıyla ama boşanırsak onda kalsınmış. Neyse fazla uzattım. Hayırlısı olur inşl. benim ve benim gibi olan tüm annelerin hakkında.

Canım, seni bizim topickten hatırlıyorum . Ama bilmiyordum, eşinden baya sıkıntı yasamışsın okudum geçmişsini. Hakkında hayırlı olanı yapmışsın bence..

26 yaşındayım. 6 yaşındayken annemle babam boşandılar. Aile olmanın ne demek olduğunu çok da fazla bilemeden geldim bu yaşıma. 20 yıl boyunca tek ailem annem oldu. Kardeşim yok... Babamla görüşmüyorum. Evet zor bir durum. Dışarda babasının omzunda gezen kız çocuğu gördüğümde kaç kere ağladığımı hatırlamıyorum bile. Ama işte kocaman bir ama diyeceğim burda. Tüm bunlara rağmen iyi ki ayrılmışlar diyorum yine de. Annemin ya da babamın mutsuz bir evliliğe devam etmelerini, mutsuz bir ailenin içinde yaşamayı istemezdim. Bu benim için daha zor olabilirdi. Eğer sevgi ve saygı bittiyse, o evlilik artık mutluluk vermiyorsa bireylerin hem kendileri hemde evlatları için boşanmalarından yanayım boşanmış bir ailenin çocuğu olarak. Ama boşanmanın evladından da vazgeçmek anlamına gelmediğini algılayabilecek bireyler olsunlar diye dilerim ancak boşanan çiftler için...

Merhaba, şiddet ve bolca huzursuzluk olan bir ailede büyüyen biri olarak (şu an 26 yaşındayım) kesinlikle doğru kararı verdiğinizi düşünüyorum çünkü Allaha yalvardığım günler çok olmuştur ne olur anne babam boşansın diye.. Hala da keşke annemin birazcık cesareti olsaydı da bizi o zindandan kurtarsaydı diye düşünüyorum... Çocuğum için katlanıyorum diyenleri hiç anlayamadım bu güne kadar.. :26: D