Ayy Allah yardımcın olsun canım benim ikizler 16aylik ne cektigimi sen düşün iki hafta once hali koltuk sildim ama afedersin yine b. k götürüyor ben saldim artik amaaan onlardan kıymetli mi Bir-Dost Herşey eksik

Haftada 1 gün temizlik benim için yeterli dedim diye, kimse beni bölmüyo paçalarımı çekiştiren bi minik cadı yok sanma Ama çamaşır asarken mesela, çorapları kızım uzatır bana. Birlikte asarız, oyun sanıp ağlamaz. Her çorapta 'aferin' derim kendini alkışlar Onunla beraber adapte olmalısın hayata Ve eşinden de destek almalısın sen çocuğu uyuturken o da evi süpürsün mesela, süpürge erkeğin işidir bence madem güçlüler hayrını görelim di mi ( :

çocuklar azarlamayı hatta dövmeyi bile annesinin onunla ilgilendiğini düşünerek isterler. yemeği mi döküyor bırak döksün tepki vermeden temizle. yada yemek yediği yere büyükçe bir örtü ser. sen kızdığın için o yapıyor bunu unutma. tepkisizliğini fark ettiğinde bırakacaktır emin ol. benim oğlum kardeşi doğunca gözümün içine baka baka yerlere işerdi. ben kızdıkça o daha da çok yapardı. sonra ben hiç tepki vermeden oray temizleyip kenara çekilince bir süre sonra bıraktı. zor ve sabır isteyen bir süreç ama çok faydalı oluyr güven bana. yemek konusuna gelince ısrar etme yine aynı mantık. çocuk dr um bana çocukların 60 küsür saat açlığa dayanabileceklerini söylemişti. yemesini istediğin yemeği önüne koy o acıkınca onu döke saça yer. çünkü 1 yaşındaki bir çocuk açlığı ve tokluğu bilir. biz anneler dyanamıyoruz ama o zaten acıkınca yemek isteyecektir o zaman tekrar aynı yemeği koy önüne. umarım faydası olur ben 2 çocuğumda da bu yöntemlerin çok faydasını gördüm.

o temizleme süresi hiç olmuyor. artık gelene gelmeden önce söylüyorum ben napiim. çocuğumdan kıymetli değil ya. ha bilerek, zarar vererek yapmasın ama dökülene saçılana kızmayın annesi. kucakçı olsa ne. zaten 1 yaşında diyorsunuz belli bir zaman sonra sevdirmez bile kendisini. sıkmayın canınızı her şey çok normal

17 aylık bizim ki.. Hala her ögünde yemek faciası yaşıyoruz.. Niloya sağolsun ona bakarken yedirdim yedirdim ilgisini başka yöne çekip deneseniz yedirmeyi..

Böyle davrandıkça kızınız daha da hırçınlaşacak.. Sakin olmaya çalışın.. Onun henüz küçücük olduğunu aklınızdan çıkarmayın.. Siz ne kadar sakin ve dingin olursanız çocuğunuz da o kadar sakin ve huzurlu olacak.. Biraz sabredebilirseniz değiştiğini göreceksiniz.. Çünkü çocuklar ebeveynlerinin aynası.. Biz nasıl davranırsak onlar da öyle olacak.. Anne olmak çok zor sabır ister.. Hemen pes etmek yok..

Benim oğlum da koç burcu, fazlasıyla inatci bir çocuk. Ben yok yere tukurmus, halı kirlenmiş hic takılmam öyle şeylere. Çocuktur yapacak sonuçta. Ama inadından aglama krizleri var ki istemediği birşey olduğunda mesela, bende o zaman çıldırıyorum sesimi yukseltiyorum herşeye ağlama diye. Sonra çok uzuluyorum. Anne kadar kimse sevmez çocuğu. Ama olabiliyor iste.

Birçok anne yaşıyor bunlar gayet de normal. Oğlum 26 aylık yeni yeni yemek yiyor ve oynuyor. Yaşadıklarımı yazsam seninkinden de fazlaydi. Ama her seferinde hamdolsun ki yaramazlık yapacak kadar sağlıklı, vücut yada akil engeli yok diye kendime telkin veriyorum ve sinirim hemen geçiyor. Böyle böyle büyüyecekler. Rabbim eksikliklerini göstermesin, sağlık ve afiyet versin hepsine, hepimize...

Hemen hepimiz aynı durumdayız anneliğini falan sorgulama lütfen.

Eşimde ikiz istedi hep şimdi diyoruz gökçeden iki tane amannn amann

hehe Allah taşıyacağı yük verirmiş kuluna

Canım benimki bir buçuk yaşında aynı aynı çalışıyorum. Cumartesi pazar şöyle hevesle ev işine başlıyorum. Ya kovanın suyuyla oynar ya çekmece boşaltır. Günde on defa aynı çekmeceyi topladığımı bilirim. Yeme konusu ise döker atar yerlere halılar battı. Son bir haftadır bir karar aldık. Odada yiyecek vermeyeceğim eline koltuklar bile batıyor. Takıntım var herşeyi ütülüyorım. Sepet Sepet çamaşır yıkılıyor. Şöyle bir saat bile müsade etmez onları yapmama. Gece on defa uyanır. Bak ben de senle aynı durumdayım. Ama onun varlığına bu yorgunluk değer. Birgün düzelecek

Sevin, sabredin ve kucaklayin...

Aynen ev işleri bitmez, yap yap tükenmez. Ama onların çocuklukları geri gelmiyor ve kişiliğinin oturduğu bu dönemde ona ne öğretsek, ne paylaşsak kar. Ona vereceğimiz yanlış sinyaller karakteri haline gelir. Çok sinirli ailelerin çocukları da sinirlidir. Onunla oturup parmak boya yapmak, yeri silmekten daha önemli benim için.

Ev işi nankör derim hep zaten, kızım yokken de öyle elimde toz beziyle dolaşıp duran bi tip değilimdir Biraz rahatıma düşkündüm Ama kızımdan sonra tabi ki önceliklerim değişti İşyerinde yeterince mesai + yol vakit harcadığımdan kızıma hak veriyorum Özlemiş beni, minnacık o daha diyorum. Haftaiçi işten gelince yemek dışında tüm vaktimi ona ayırıyorum Haftada bir temizlik bence yeterli. sonu 1 gün temizlik, 1 gün gezme günü diyorum. Tabi hepsi kızımızla beraber O daha ufak tabi ki ağlayacak, ilgi bekleyecek. Dönem dönem sinirlensem de uzaklaşıyorum ki çok sakin biri de sayılmam ama kızıma yansıtmıyorum. Sinirlenince odadan çıkar gider mutfakta iki iş yaparım sinirimi lavaboyu kazıya kazıya silerek atar dönerim ( : hem bi işe yaramış olur bu sinir.

Sakin ol Birçok çocuk böyle Aynı benim kızımı anlatmışsın diyebilirim hatta Ben 5,5 aylıkken işe dönmüştüm üstelik Ben kıyamıyorum, beni özlüyor ondan belki de bi tık daha fazla hırçın diyorum Her ayaklarıma dolandığında alıp kucaklıyorum, ev işi daha önemli değil Sen sinirlenirsen ona da yansır ve çocuklar bizi taklit ederler, yapma

evet çocuğundan çok beklentin olduğu zaman yapmadığında insan sinirleniyor.. bence çocuğunu olduğu gibi kabullenip ona göre tavır almalısın. çünkü ikinizin de ruh sağlığı çok önemli. ayrıca dediğim gibi gelen seni dağınıklığınla kabul etsin. mesela bana misafir geliyor ortalığı topluyorum arkamı dönüyorum salonun ortasına oyuncak gelmiş. şimdi çocuğa da kızamam.. umursamıyorum.. ev benim çocuğumun evi gelen bu şekilde kabul etmeyecekse arkamdan konuşacaksa gelmesin.. bu konuda biraz rahat bırakın kendinizi..

çoğu çocuk böyledir ya. yani benim etrafımdaki, kendi kızım da dahil çoğu çocuk böyle. halım batıyor bilmem ne diye takacaksanız çok yorulursunuz. daha ne halılar, ne koltuklar batacak. ayrıca daha 1 yaşında kucak istiyor diye dertlenmişsiniz gibi anladım. 3 yaşında, 4 yaşında kucak isteyen var normal bunlar. biraz rahat olun. çocuğunuz gayet normal, sıkıntılı bir çocukmuş gibi bir psikolojiye girerseniz o enerji çocuğa da yansır. sakin olun. yemek konusu da çoğu çocuk ta sıkıntı zaten. yemiyorsa zorlamanın bir faydası olmuyor ne yazık ki. yavaş yavaş alışır.

ya batsın ama temizleme süremde olsun. evi halde görünce kendimi iyi hissetmiyorum biri gelecek diye korkuyorum hep. akranları uysal kucakçı da değilller ondan sanırım bu beklentim.

sadece yazdıklarından çıkardığım yanlışlarla başlayayım. -çocuğa ne olursa olsun bağırmak -ev temizliğine takılmak -muhakkak yesin diye çaba sarf etmek -sizinle uyuması benim de 13 aylık bir oğlum var ama doğduğundan beri annem vardı yanımızda ve onun bilgisi ve sükuneti sayesinde uysal bir çocuğum oldu. ne zaman annem olmasa ben gerginlik yapsam çocuğum da gergin ve hırçın oldu. bunu gözlemledikten sonra kendi sinirlerimi aldım çöpe attım. ne dökerse ne atarsa yağlı ellerini nereye sürerse hiç takılmıyorum. tabi ki net kurallarımız var işte tv izlememek kumanda telefon vermemek, yemek-uyku saatleri vs.. mesela benim oğlum sofraya oturup tek başına yemek yedirilmesinden hiç hoşlanmaz ve yemez. bizimle oturmayı sever. ama yine de yemeğin ortasında kalkar çevremizde gezinir. önce sinir oluodm sonra bıraktım. çünkü gezinirken gelip yemeğini ağzına alıp geri gezmeye gidiyor böyle böyle tüm yemeğini yiyor. ama zorlasam otur die nasıl inat kendini yerden yere atıyor anlatamam. börek yapmışım mesela ille eline istiyor. önce oturtup veriyorum sonra kalkıp gezmeye başlıyor saçı başı yağ oluyor alıp banyoya sokuyorum bitti gitti. temizlik de genel olarak şöyle bizde yerler temiz olsun gerisi önemli değil.. çünkü her şey yere düşüyor ve ağza geri gidiyor. zaten ayda 1-2 kere kadın geliyor camlar pis olsun önemli değil diorm koltuk hali sildiriorm yılda 2 kere de halıları yıkayama veriorm.. hiçbir şey çocuğumdan kıymetli değil.. işten geldiğimde çocuğum hariç hiçbir iş yapmıyorum. yatağını ta 7-8 aylıktan ayırmıştım zaten. bazen gece uyanırsa aramıza alıyoruz ama zaten rahat yatıp uykuya dalamıo uyuduğunda götürüp yerine yatırıyorum. kısacası kural koyulacak ama zorlanacak yaşta değiller. kuralları oyunla koyun veya yavaş yavaş alıştırın.. yemek konusunda korkmayın.. 2 öğün yemezse aç kalmaz ama 3. öğüne saldırır.. yemek yapmayın o ortalıktayken akşam yatınca yapın mesela size sadece ısıtmak kalsın.. kısacası yemek ve ev işi o ortalıktayken yapmayın belli ki çocuk sizinle vakit geçirmek istiyor..

7 aylik bebegim var ve ek gidalara yeni gectik 1 ay oldu. Bende bazen kendimi sorguluyorum huysuzlugunda bagiriyorum ama akisina birakip bir gulumsemesiyle guluyorum. O da beni anliyor huysuzlugunu anca konusarak ve uzerine gitmeyerek atlatiyorum. yoksa hircinlasacak inatlasacak bu da beni zorlayacak. Gerekli olan az sabir... seyrekyagmur Başlangıç: 74 Hedef:

Bu yaşadıklarınız çoğu çocukta olur, yani öyle çıldırmalık bir durum yok, hepimiz yaşadık. İlgi çekme çabası bunlar, 2 yaş sendromu diğer deyişle, inat etmeyin yemek yedirirken, ne istiyorsa onu verin yemek olarak sonuçta emen bir çocuk, sabırlı olun. bu durum 2 yaşına doğru düzelir ama bu süreçte sabırlı olmak zorundasınız. Siz ona bağırdıkça çocuk daha agresif olacak ve bu kişiliği haline dönüşecek, size bir faydası olmayacak. Sevin onu, konuşun, derdini sorun, o sizi anlıyor emin olun.

Yapmayın. Bırakın kalsın ev işleri Gerekirse eşinizden yardım isteyin Gerekirse yardımcı alın Büyük kızım da çok yaptım bu hatayı çok çok pişmanım Bikaç yıldır saldım gitti bende çocuklarımdan önemli mi