Bende ooyle düsünüyorum... Ya unutulmaz diye bisey yok unutulur bi 5 yil sonra hersey gecer ama söyle bisey de var bunlar her istedikleri olmadigin da ya da her sinirlendiklerin de bana agzina geleni sayacak bende salak gibi oturacakmiyim aceba diyorum.. Bunlardan cok korkuyorum ailem gibi görmeye ugrasiyorum ama herseyi alt üst ediyolar... Ben evlenmeden napip edip ayri ev konusuna ikna etmem lazim ama suan biraz rahat birakiyorum sevgilim cok zor bi durun da ben hadi aliskinim evde böyle kavga gürültüye ama o cok kirgin hem aileisnin bu yüzünü gördügü icin hem beni birakamadigi ailesini üzdügü icin ona yardimci olmak icn suan suusuyorum sadece hic bisey soylememeye calisiyorum SuLtan42

canım belliki erkek arkadaşının ailesi aleviliği tam kavrayamamış.. yanlış yorumlamış kafasına göre... alevilik demek hoşgörü demektir, insan ayırmak aleviliğin düşünce tabanına tamamen zıt... illaki bazı ibadet farklılıkları olacak ama hoşgörü ve sevgiyle aşılmıycak hiçbir şey yok... biz de aleviyiz abimin eşi sünni ve türbanlı.. herkes kendi inancını yaşamakta serbesttir.. mdahale etmek günahtır ve bir kulun haddine düşmez.. yengem kendiinancını istediği gibi yaşıyor.. zaten dediğim gibi aleviliği bahane etmiş çünkü alevilikte ayrım, baskı, zorlama, hoşgörüsüzlük ve sevgisizlik yoktur.. ama genel anlamda şunu şöyleyebilirimki siz kararınız verdiyseniz aileler çok öenmli değil.. zaten kim ne derse desin şu saatten sonra başkalarıyla mutlu olamazsınızki... sevgi herşeyin üstünde unutma!!! H

çok zor gibi duruyor hem fikir ayrılıkları hadi onu göze almışsın ama annesi ve babası sizi pek rahat bırakacak gibi değil.. nasıl böyle bir vebali üstlerine alıyorlar, korkmadan sana yükleniyorlar.. aile huzurumuzu bozdun manasında laflar ederek sana.. bence çok zor bu iş ama imkansız değil.. bir sürü örnek var alevi ve sunni olsada tanışan, evlenen.. kaldı ki aynı mezhepten olan insanlar da anlaşamıyor bazen.. H

selam herkese yaklasik bi haftadir forumu takip ediyorum. asklarinizi ve dertlerinizi kiminin mutlu evliligi ama öncesin de atlattikari.. ben viyanada yasiyorum 26 yasindayim.. bundan 4 bucuk yil önce sevgiimle tanistim. üniversiteye yeni baslamistik ben cok saskindim. asik olmayi aklimin ucundan bile gecirmedigim bi dönemdi.. hemde görüslerimizin farkli olusu beni korkutuyor du o alevi ben sunni,,, öyle garip bisey di ki uzak duramiyordum o da benden zamanla bu konulari asariz diye düsündüm.. o kadar cok sevdik ki herseyin üstesinden geliyorduk beraber olunca.. 1 yil sonra ben babama görüstügüm birisi oldugunu ciddi düsündügümüzü söyledim. cok anlayisli davrandi.. sevgilimle tanistilar benim ailem tarafindan o zaman hic sorun cikmadi hatta cokta sevdiler kendisini.. o ailesine acildiginda ciddi oldugunu kiyametler koptu.. halbu ki ben annesiyle bi iki kez görüsmüstüm annesi üvey annemle oturup konustu öncelikle beni ogluna layik görmedigini annem gibi benim de evlilik yüretemeyeciegimi sonra sunni oldugumu onlarin evin de oruc tutup namaz kilmak gibi bisey kesinlikle olmayacagini söylemis.. ilk kez bu kadar kelimelerden sonra ayrildik.. gururum cok incinmisti etrafim da daha hic kimseden böyle negatif seyler duymamistim herkes beni cok severdi saygili olusumu agir basli olusumu... her neyse üvey annem bi kac gün sonra yine birlestirddi bizi ondan sonra sevgilim bir yil boyunca ailesini sadece benim ailemle tanismak icin ikna etmeye ugrasti.. sonunda ikna oldular bu kez de bizim eve gelsinler dediler babam da kiz tarafi olarak bunu kabul etmedi. en sonunda sevgilim disarda bulusma ayarladi ve bi restoranda oturup konusuldu. orada biz okul bitmeden ciddi hic bisey istemiyoruz dediler. nisan ya da söz hic bi sekilde ciddilesmeycek dediler. isterlerse bu sekilde gezsinler dediler. babam hala anlamiyorum neden, kabullendi bisey söylemdi. sonra bir yildan fazla bi zaman tanisma amacli biz onlara onlar bize gelip gitmeler oldu.. ben de ara da sira da annesiye tanisma amacli görüsüyordum.. bazen iyi bazen buz gibi.. ben hep kendimi sucluyordum ben rahat olmadigim icin öye davraniyo diye.. zaman akip gidiyor du ben ise hep etrafin baskisi atindaydim... arkadaslarim, komsular, akrabalar, bazen de ailem, ne zaman istemeye gelecekler bi yüzük olsaydi en azindan diye baski yapiyorlar di... bende haliyle dayanamayip her defasinda sevgilime patliyordum o da sonra ailesini ikna etmek icin bi savasa giriyordu... böylelik 4 seneyi dodurduk artik ikimizinde sabri kalmamisti ayri kalmaya dayanamiyorduk ama ailesi de bunu anlamiyordu.. derslere veremiyorduk kendimizi.. disarda yemek yememize kiziyordu ailesi, aksam disari cikmamiza,, babasini bi kac kez sinema dönüsü bizim evin kapisinin önünde arabayla beklerken gördük.. deliriyordum artik.. bu kadar olmaz di... en son 3 ay önce sevgilim annesine artik ciddilestirmek istedigini söyledi yine.. annesi de benimle bulustu ve bana sevgillimi nisanlanma konusundan vazgecirmemiz gerektigini biz suanda okulumuzdan dolayi böyle seylerle kafamizi karistirmamiz gerektigini söyledi bu konunun bi daha da gündeme gelmemesi gerektigini.. zaten bastan beri beni istemediklerini ama oglu sevdigi icin bisey yapamadiklarini.. eger ailem beni bastan vazgecirseydi bu durumda olmayacagimizi anatti.. ve kendi kizina da kötü örnek oldugumuzu söyledi adeta soka girmistim hic birsey söyleyemedim o an.. sadece aglamamak icin kendimi siktim.. yanindan ayrildigimda dayanamadim.. hickiriklar icin de aglamaya basladim cok incinmistim sevgilime anlatip anlatmamamk konusunda kararsizdim... benim yüzümden yine tartissinlar istemiyordum ama o zaten sesimden anlamisti biseyler odugunu... bende üstü kapali anlattim acik acik herseyi söylemedim. oda dedi sen karisma sadece tamam de gec anneme dedi iyi dedim... sonra onlar tatile gittiler ama sevgilim erken döndü bensizlige orada dayanamadigini ve artik bi daha hic ayrilmayacagimizi söyledi biz 4 bucuk yil olmasina ragmen birbirimizi hala deli gibi seviyoruz ve bir gün görmesek hasretten dayanamiyoruz... simdiye kadar annesinin cok dengesiz konusmalari oldu ve her defasinda kendisi bana destek oldu.. yok annem beni kaybetmekten korktugundan öyle davraniyor beni cok seviyor diye.. ailenin tek erkek cocugu sevgilim ve annesi ogluna resmen asik... neyse sevgilim tatilden gelince üvey annneme 2. aya kadar hazirliklari bitirmelerini.. en gec subat ayinda istemeye geleceklerini söylemis.. bunun üzerine bizimkiler de ayri bi baski olusmaya basladi.. üvey annem gizli gizli beni dürtüklemeye basladi... sen dinine baglisin yapamazsin... hem o aile seni cok ezer ayril.. demeye sonra üvey annemin ailesi basladi baski yapmaya,,, en son babam bayram günü misafirlikteydik, sen daha cok beklersin onlar gelmeyecek,, o kadin sana bunlari bunlari söyledi, hem bizim bastan beri gönlümüz yok demeye bende dayanamadim sevgilime mesaj attim annene tesekkür et hersey mahvoldu artik gelseniz de babam vermeyecek diye. sonra bunun üzerine Sevgilim de evde büyük tartismalar cikardi, ya gidip istersiniz ya da okuldan kayidimi sildiririm kendi basima gider evlenirim diye. ailesi beni aramaya basladi oglumun aklini karistiriyosun. söyle ona böyle seyleri cikarsin kafasindan.. eger seni issteyen baskalari varsa gidip evlenebilirsin yolun acik olsun dedi babasi bana... sonra annesi tekrar tekrar arayip beni tehdit etti... babani arayagiz yoksa diye... sonra da zaten babami arayip ayni sekilde konusmus babamda sinirenip küfürü basmis teefonu yüzüne kapatmis.. ben sonrasin da annesini aradim o da bana herseyi düzeltecek olan sensin dedi ve bana baban kocami arayip özür dileyecek yüzüne telefonu kapatmis deyince,, ben iyice sinirlendim ve saygimi yine de bozmadan ama cok sinirli bi sekilde kendi aldiklari bu tavrin ve kizini isteyeni varsa evlendirebilirsin demenin anlamini sordum ve bana bunu carpitacak bisey olmadigini normal bi sekil de eger zor durumdaysam gidip evlenebilecegimi söyledi.. ben de cok fena sinirlendim bu kez actim agzimi ilk defa babamina bu kadr haysiiyetsiz bi insan olmadigini söyledim.. ben dedim sizin oglunuza bi söz verdim siz yüzük taksaniz da takmasiniz da biz sözlüyüz zaten dedim isterseni 10 sene gelmeyin ben oglunuzdan ayrilmayacagim falan filan o kadar seyler birikmisti ki saydim saydim... sonra sakinlestik yine ama anladilar mi hayir... yine de saygisiz olan ben oldum. kapattik bi hafta gecti sevgilim cok kötüydü bu ara üstüne cok gelmisler oda ilkkez annesine ve babasina bu kadar karsi gelmemenin suclulugunu yasiyordu. onu ilk defa anlamaya basladim.. teyzeleri aramis sen nasil böyle bisey yaparsiin. bi kiz icin nasil aileni karsina alabilirsin demis. cocuklarin sunni olarak mi yetisecek demisler ve daha bana anlatmadigi bir cok sey... bizim aramiz yine düzeldi ayrilmaya karar vermistik ama ikimiz de yapamiyoruz. kopamiyoruz sonunda ne olursa olsun ayrilik ölümden zor bizim icin suan.. benim ilk erkek arkadasim,, daha önce kimseye duymadigim bi güven, bi sevgi var aramiz da onsuz olmayi hayal bile edemiyorum... bi kac gün caresizlik icinde aklimdan kac kez ölüm gecti bilmiyorum... cünkü onun ailesine karsi icimden hic bisey gelmiyo artik.. evlensek mutlu olabilecekmiyiz bilmiyorum.. suan hersey cok karisik ve bir de bahceli kocaman evleri var evenince ayni evde kalacakmisiz... suan arkami dönüp kacmak istiyorum sadece onu da yapamiyorum... yorumlarinizi bekliyorum özellikle böyle alevi sunni evliligi yapanlar varsa ya da tanidiklari olanlar varsa...

Cok tesekkür ederim canim birazcikta olsa rahatladim... Ama onun ailesi icin bu durum cok agir geliyo anlayamadim belki de bahanedir hep bitecek gözuyle baktilar ama hala beraberiz diye... Biz cok yipraniyoruz onlarin ve simdi de benim ailem yüzünden... Simdi bi karar aldim okul bitinceye kadar bi daha bu konuyu hic acmayacagim ailesini de arayip sormayacagim belki de ben fazla hosgürülü davrandim ya da fazla mi yüzgöz oldum agirligimi koyamadim bilmiyorum... Ben kadere cok ianniyorum ve sevgilimin karsima cikmasi benim kaderim diyorum... Bastan da hep hayirlisini diledim bu zamana kadar getirdi sevgimiz bizi hala hep hayirlisini diliyorum... Bzen cokta korksam denemden vazgecemiycem.. Buraya yazmamin sebebi ise sizlerden icimi rahatlatacak seyler duymak.. Okudugum hikayeler de zaten hemen hemen hepsinde bi sekilde engeller var hani zor olmasa sinav olmazdi diye kendimi buna inandiriyorum artik hayatta karsilikli aski yakalamak cok zor gercekten . push ;

Ya canim Kendiisi ailesine cok bagli, bu kötü bisey degil ama kendini onlara hep sorumlu hissetmesi, ve onlar arkasinda olmadan mutlu olmayacagina inanmasi beni rahatsiz ediyo.. Hep biraz baski yapip birakiyo ama ilerisi yok yani ailesi ne derse o... Fazla iyi niyetli annesi de biraz vicdan yapiyo kandiriyo hemen... Ilerde cok zor olacak farkindayim bunlarin ama 4 yil verdigimiz emekler var hic bi iliski kolay yürümüyo ve cok bagliyiz birbirimize Ailesi yüzünden onu kaybetmek istemiyorum... Zaten ilk erkek arkadasim ve ben hep ilk ve son olacak diye sözler verdim Hep hayirlisis diye yola ciktim Allah yardim etsin bilmiyorum M

Ya ailesinin düsüncelerini kismen önemsiyor du su son olaylardan sonra daha fazla önemsemeye basladi. Ben onun beni birakmayacagindan ve asla pes etmeyeceginden eminim, bugùne kadar ben cok pes ettim ve hep o bizi ayakta tuttu suan sadece cok kirgin cünkù 4 yildir ailesinden görmedigi tepkileri, Yani ailesinin gercek yüzünù gördü... Bu kez pes etmek istemiyorum ama ne kadar degisebilir evlenince bunu kestiremiyorum.. H

ilk kez bu kadar uzun bi yazi yaziyorum kafam da cok karisik onun icin öylece yazdim bi deneyim bakalim düznlemeyi

bu konu kişiden kişiye değişecek bir konu. alevilik ya da sünnilik kişiliği belirleyen olgular değil. ki siz bunca zaman anlaşıp bunca tepkiye rağmen ayrılmamışsanız anlaşabiliyor ve gerçekten birbirinizi seviyorsunuz demektir. ama üvey annen sen dinine bağlı birisin demiş sana eğer öyleysen ki bende inançlı biriyimdir fikrimce bu evlilik pek doğru olmaz gibi düşündüm. çevremde böyle evlilikler var evet hatta şu an bir arkadaşım alevi eşini boşamak üzere ama dini sebeplerden değil kişilik çatışması yüzünden. çok benzer hikayeyi ondan dinlemiştim. aile problemleri yüzünden çok sevdiği eşine kaçarak evlenmiş ve babası onu reddemişti. şu an 10 yaşında bir oğlu var ve babasıyla yeni barıştı. burada ne söylersek söyleyelim senin için ayrılmanın ne kadar zor olduğunu inan çok iyi biliyorum. ya iyi olursa denemeden yaşamadan hiçbir şey bilinmez diyerek kötü gideceğine asla inandıramayacaksın kendini. eğer dediğim gibi dinine bağlı biriysen alevilerin bizden farklı olarak neler yapıp yapmadıklarını biliyor olmalısın diye düşünüyorum. bu yazdıklarım lütfen yanlış anlaşılmalısın benim çok yakın dostalarım var alevi çok mert ve çok iyi insanlardır. ama herkesin tercihi tabiki. ailesi belliki dinine çok bağlı ve siz evlenirseniz kişilik çatışması değil belki ama günlük hayattaki en küçük alışkanlarınız yüzünden bile aranızda huzursuzluk çıkabileceğini düşünüyorum. yarın bir gün çocuklarınız olduğunda bu sorun tavan yapabilir. aşkını bir kenara koyup bu şekilde yaşayıp yaşayamacağını düşünmeni tavsiye ederim. umarım herşey yoluna girer aşka sonsuz saygım vardır, değerlerimin önüne geçmediği sürece... H

bir düzenleme yapsanız rahat okusak ve yardımcı olmaya çalışsak. enter'a basıp bu işi halledebilirsiniz H

canım erkek arkadaşının falsolu bir hareketini anlatmamışsın, demek ki o kadar canını sıkacak biri değil; ama ailesinden hiç hoşlanmadım ben. ilerde sana sorun çıkarırlar gibime geliyor, hatta emin bile olabilirsin buna. bence erkek arkadaşını karşına al ve bu konuyu konuş. ailen varken biz mutlu olamayız, de. gergin olmasın ama sesin. onu da yumuşatmaya çalışarak, seni anlamasını sağlayarak konuş bence. H

Ya kesinlikle kacarak evlenmeye karsiyim yoksa simdiye kadar cok arkadasim bunu önerdi tek care olarak, ailesi Asla ikna olmayacak dedi,, dine bagli konusu ise din hakkinda cok bilgim var orucumu tutarim ve dogru bildigim seylere iannirim yani öyle extrem bagliligim yok, oda benim gibi zaten, cocuklar konusuna gelince de anlasmistik zaten ama su son olaylar kavgalar Onun düsüncelerini cok degistir di beni de bu korkutuyo,, bana yine bagli eskisinden daha cok hatta, istersen evlen ve benden ayril diyo sonu ne olursa olsun ben seni birakmayacagim diyo, bizim suan cocuklar filan düsünecek halimiz yok hic tek derdimiz Birbirimizi kaybetmememk suan, ve o ailesinden parasal yönden kopmaya calisiyo. Bi de tabi ailesiyle yasama sorunumuz var annesi Ogluna cok bagli, onun evlenip evden ayrilmasi onun icin kiyamet kopmasi gibi sanki ben onlari ayirack bi cadi gibiyim suan.. H

Zor olcak elbet, ama imkansiz degil. Ben cok duyuyorum böyle, sünni taraf genelde biraz daha positiv bakabiliyor, ama alevi olan taraf kesin bir dille sert cikiyor, kiz vermek yada almak istemiyor Annesi evlenmemeniz icin elinden geleni yapcak belliki, ama sanirim erkek arkasinda seni cok seviyor, insallah sonunuz hayirli olur. Simdilik cok üstüne gitme, ama bu konuda kapanmasin, evlilik konusu rafa kaldirilmasin!

hadi her şeyi geçtim onun aileside bi şekilde ikna oldu diyelim ya sen o aileyle aynı evde nasıl yaşayacaksın? aynı evde yaşayamazsın bence böyle bi aileyle

Suan sevgilinle ayrimisin yoksa görüsüyormusunuz? H

sevgilinin ailesi bir kız icin aileni karsına almaya deger mi demis, sen onun sözlüsü degilmisin ilerde eşi olacak kız değilmisin? onun ailesi sen olacaksın sonuçta ilerde. eğer gerçekten seviyorum başkasıyla yapamam diyorsan ve en önemlisi onun seni asla bırakmıycağına ailesinden taraf olmayacağına eminsen savaş canım pes etme bence.. ama bana sanki sevgilin ailesinin düşüncelerini çok önemsiyormuş gibi geldi ilerde çok üzülebilirsn evlenince hep ailesinin tarafında olur seni ne kadar severse sevsin ailesinin dolduruşuna gelebilir.. çok zor bi durum canım ne diyeceğimi bilemedim ama yerinde olsam sevgilimi karşıma alıp şunu sorardım sen gerekirse bnm için ailenden vazgeçebilirmisin derdim.. buna ne yanıt vereceği çok önemli bence.. dunedain dandini

Öncelikle Allah yardımcın olsun çok ama çok zor bir durum. Erkek arkadaşının ailesi senin aileni ve seni çok ezmişler. söyledikleri laflar çok ağır, ailenede sanada üzüldüm. iki tarafta razı olup evlenseniz bile bu laflar unutulmayacaktır, birde onun ailesiyle yaşaman gerekecekmş evlendikten sonra ki normalde bile kimse kayınvalidesiyle anlaşamazken sen böyle bir kadınla hiç anlaşamayacaksın hayatı zindan edecekler sana. Ne diyeceğimi bilemiyorum, inşallah sonuç nasıl olursa olsun çok mutlu ve bir ömür boyu süren bir evliliğin olur. SuLtan42

Ya canim iste bizde de tam tersi onun ailesi diretti hep, benimkiler bastan cok sevdiler, yemeklere davet ediyolar di gezmelere giderdikbizim eve cok rahat gelir giderdi ama ailesini hala ikna edemedigi icin aralar sogumaya basladi smdi benimkiler de karsi, benim anlam veremedigim benim ailem cok serbest oyle almanlar gibiler, son bir ayda bu kadar degismeleri helee birden bire dini konular filan o kadar gecmeye basladi ki evde,, babamin onlar hic gelmeyecek demesi,, sonucta 4 okul bitmeden olmayacak diye zaten konusulmustu.. Bu gereksiz tavir ortaligi cok karistirdi, ama bu sayede o da ailesinin gercek düsüncelerini ögrendi ben anlattigimda sen yanlis anliyosun diyordu hep.. Ailesiyle ben de gorusmek istemiyordum ama sevgilim cok israr etti baana annem seni tanisin cok sevecek filan diye bi yil sürdü zaten tanismaya ikna olmak ben ciddi deildim baslarda sorun cikacak evlenince diye düsünürdüm hep fikir ayriligi filan Ama o beni kendine öyle bi bagladi ki, karakteri, sevecen olmasi beni o kadar önemsemesi,, annem ve babam ayri oldugu icin ben cok zor bi cocukluk gecirdim bunlar benim icin cok önemliydi hele ki beni hsahiplenmesi, hasta oldugum zamanlar benimle ilgilenmesi her zor durumum da gelmesi yani hic yanliz degildim bir gün yanliz agladigimi hatirlamiyorum... Onsuz olmak nefessiz kalmak gibi geliyo zaten eger ayrilirsam ailemi de terk edecegim cünkù aileme zaten onun icin katlaniyorum Bu da zaten ayri bi mevzu belki bir gün bi baslikta onun icin acarim :))))) Ya ben mutlu olacagima inaniyorum eger ki o kaynana herseye karismazsa.. O kadini anlamak icin herseyimi veririm ama anlamiyorum bi öyle diyo bi böyle kendince beni test ediyo iste falan filan bilmiyorum ki suan hic bisey düsünemyecek haldeyim Heleki cocuk konusunu hic düsünemiyorum basta anlasmistik biz, o hep derdi sen dogru bildigin gibi yetiistirirsin annemlerin gözùne batmasin yeter derdi,, ama simdi bu son kavgadan sonra hic biseyi konusamiyorum cocuklar alevi olacaklar kesnlikle sunnilikle ilgili bisey olmayacak diyo ama galiba gececek diyorum daha evlenmiyoruz nasilsa olaylar da cok taze eger bu konu da israr ederse zaten cocuk yapmayacagim cünkü benimle dalga gecemez o konu da basta biz anlasiyoruz aleviligi de sunniligi de bilirler ögrenirler diye simdi ailesiyle kavgali diye bana böyle anlayissiz davranamz ki ama... Sonucta ben ona saygi duyuyorum ayni saygiyi ondan da bekliyorum ki kendisi zaten böyle seylere düskün degildir H

Sevgilindemi ayni ev konusuna sicak bakiyor? Eger öyleyse, hic huzurunuz olmiyacak gibi görünüyor H