Ben yürürken kaybolduğum gibi navigasyonla da kayboluyorum. İdrak edemiyorum orası neresi. Benim co-pilot olduğum tüm sürüşlerde kulaklarda su ses yankılanıyor; Rota yeniden hesaplanıyor

Benim öyle bir sikintim da olmamış ama çok heyecan yapıyorum ortaya çıkacak bu durum diye

Yılların verdiği deneyimle onu çözdüm. benim için takılıp takılmamak çok önemli. O kadini o yüzden tanıdım . Üst kat komsumla karakolluk olduk. bir kaç yıl sonra başka bir komşuda karşılaştık. merhaba ben özlem diye öptüm bir de kadını.

Ay bu kadarı fena gerçekten

Bu bende de var ama daha beteriyle geliyorum herkes yer yon sıkıntısına sukretsin Ben ikizleri ve hatta birbirine benzeyen insanları ayırt edemiyorum. Yani uzun zamandır tanıyor bile olsam. Sanki beynim reddediyor iki kisinin birbirine benzemesini. Akrabamız var mesela abla kardeşler, yaşları yakın. İkiz olmamalarina rağmen ayırt edemiyorum bir de her defasında yanlış isimle olanı hitap ediyorum asla tutturamiyorumÇok bozuluyorlar haliyle. Ama keşke elimde olsaaaa. Mesela Saadet Işıl Aksoy ile Hande Subaşı benim için aynı kişi

Uyarıcı etkiler de işe yaramıyor bende. Gerçekten üst üste belli bir süre görmem lazım. Mesela yakın zamanda bir hastam beni tehdit etti. Hatta akşam çıkışta görürsün başına gelecekleri son anlarının tadını çıkar tarzı bir laf etti. Adam gittikten sonra kendimi korumak adına yüzünü hatırlamaya çalışıyorum olmuyor. Uyarıcı etki işe yarasa bu uyaranın gayet etkili olması lazımdı.

bu öneri çok gelmiş. dikkate alıcam teşekkür ederim

inan ben de ağlayacaktım bugün

ben de sizin gibi sayılırım. bazı kritik yerleri işaretliyorum kafamda ben de yolu bulabilmek için. kaçıncı sokaktan döndüm, hangi binanın yanından geçtim gibi bir kaç şeye dikkat ediyorum.

buna bir de yüz hafızasını eklemek lazım. ne isimler ne yüzler aklımda kalıyor. üstelik ikisinin de önemli olduğu bir işim var. dikkat etmediğimden de değil, bazen unutmamak için yeni tanıştığım birinin adını defalarca tekrarlarım içimden, amanafile. yine unuturum yine unuturum. gerçekten çok yorucu bir şey. yön konusunda daha iyiyim ama yine de herkesinki gibi değil kendime göre bir yön algım var. küçük bir şehirde oturmamam rağmen şehrin konumunun kafamda oturması yıllarımı aldı ama yine de bir yeri tarif ettiklerinde boş boş bakarken yakalıyorum kendimi. gerçekten çok can sıkıcı bir durum.

Bende sağımı solumu çok karıştırırım. Bir yere yuruyerek yada toplu taşımayla gitmissem asla araçla tarif edemem bazen affedersiniz a. tal gibi hissediyorum kendimi

bazı insan yarasa gibi oluyor, ilk defa gideceği yeri bile şu tarafa doğru olmalı bu sokak şunu kesmeli filan diye buluyor. ama bence bu kişisel bir özellik, sonradan edinmek mümkün değil. ama tekrar tekrar gittiğiniz yerleri bulamamak yön duygusuna değil hafızaya ve dikkate bağlı, özellikle de şehir içinde. başka bir arkadaş da yazmış; geçtiğiniz yollarda bim, garip isimli market, tuhaf bir heykel, güzel bir ev görüp bunları zihninize yerleştirin. bim'i geçince sola dönüyorum, çirkin apartmandan sağa, bilmem ne tabelasını görünce karşıya filan gibi...

Ben soğukkanlı da olamıyorum acayip geriliyorum kaybolucam hissi geliyor. Bi de bi süreden sonra Özgüven de gidiyor bu konuda. Ormanda çeşmeye gidip yerimi bulamayıp oturup ağlamıştım.

şu yaşıma kadar karşıma çıkan hayatıma giren eşimde dahil bütün arkadaş gurubum hiç mi yol bilmezler hiç mi gittikleri yeri ögrenemezler büyük bir ilçeden başka büyük şehir olan bir ile taşındık 23 senedir burada yaşıyan karşı komşuma yolu ben tarif ediyorum, sen burayı biliyormuydun diyor kadın bana, doğurdugum çocuk bile yol haritası sıfır, bende bununla sınandıgımı söylerim hep,

İleri derece analitik zekam var ama yön, isim ve yüz hafızam yok. Ne yaptıysam olmadı da. Her gün gittiğim yoldan ufak bir sapma yaşasam hemen kaybolurum. Aradaki bağlantıyı kuramıyorum. Tübitaktan ödül alan arkadaşım defalarca kayboldu. Üstelik çalışma hayatının yarısı Avrupada geçiyor. Aynı sorunu o da yaşıyor. Biz artık beynimizin bu konuyla ilgili bölümünün çalışmadığına ikna olduk.

muhtemelen hepimiz böyleyiz dikkat kesilmeyi öğrenmeye çalışcam artık

Bende aynen sizin gibiyim resmen gittiğim yeri geri dönerken kayboluyorum ama ben artık dükkan isimlerine bakar oldum market değil çünkü her sokakta aynı isimde market olabiliyor ben çok samimi bı arkadasimin evini bir türlü bulamazdim arar sorardım nerden gelcem diye o da her seferinde kızardı ama gerçekten unutuyorum iki defa eşinle birlikte şehir değiştirdik benim bir şehire alışmam iki sene sürüyor buraya geleli nerdeyse 8 sene olacak hala bilmedigim çok yerler vardır ben kodluyorum artık ya da soruyorum yoldan gecene ne kadar cabalasamda hala kayboldugum yerler olabiliyor tamamen geçmesini beklemeyin bence bu da bir yetenek bana göre o yetenek bizde yok

bu sorunu yaşayan insanlar burdan anladığım kadarıyla genelde başarılı insanlar ve bununla baş etmeleri kendilerini etiketlemeleri daha yoğun oluyor. kabullenip çözebildiğimiz kadar çözmeye çalışıcaz

tamamen solak olsaydınız düzeltemezdi diye düşünüyorum, bende solağım ama sağ elimide çok iyi kullanırım

Benim eşim böyle deli oluyorum. Ben böyleyim diyip çaba da göstermiyor. Genelde bu yüzden arabayı ben kullanıyorum. Tavsiyem yok, işin uzmanlarinin önerileri vardır illaki

Merhaba Canım Kadınlar Benim derdim büyük bu konuda çünkü beynimi sarsıp yerine sokmak istiyorum resetlensin diye. yemin ederim bıktım artık. ya benin yön hafızam yok evet yok. zayıf falan değil dümdüz yok. ne yaya olarak ne sürücü olarak. yön hafızam sıfır. Düşünün Ankara'da doğdum büyüdüm Ankara'da kayboluyorum hala. şu an küçük bir şehirde yaşıyorum burda da yolları ezberleyemiyorum. ya avuç içi kadar yer. Vallahi artık gerizekalı olduğumu düşünmeye başlıcam bazen özellikle arabada artık oturup ağlayasım geliyor mesela bugün yol çalışması vardı. navigasyon da düzgün göstermedi rotayı. ya yüz milyon kez gidip geldiğim yerde navigasyon gümleyip, yolda da çalışma olunca mal gibi kaldım ortada. Allahtan arabaları takip ettim en azından sağa gideceğimi akıl edip ama aşırı sinirim bozuldu. dokunsalar ağlarım o derece eşim de sürekli bu konuda eleştiriyor beni. haklı da ama napıcamı gerçekten bilmiyorum ne yapmalıyım nasıl gelişir yön hafızam bana egzersizdir ne bileyim yöntemdir önerebilecek olanların önerilerine talibim Lütfen bir el atın cidden artık çıldırıcam beynimden şüphe ediyorum artık şimdiden çok teşekkür ederim zahmet edip yazacaklara

Sadece yön duygunuz zayıfsa çok dert etmenize gerek yok. Yandex, google map.. onlarca uygulama var. Eskiden yol tarifi sorardık, artık telefon götürüyor her yere. Benim eski eşimin müthiş bir hafızası vardı. 10 sene önce gördüğü tabelayı hatırlardı. "Nasıl becerebiliyorsun" diye sormuştum. "Ezberlemiyorum. Beynime Fotografını kaydediyorum" demişti. Kendisi üstün zekalıydı. Üniversite sınavında ilk 100'deydi.

Bu benim eşim. En basiti binadaki komşu çiftlerin isimlerini sürekli unuttuğu için sorar. Hafızası aşırı zayıftır. Gördüğü yüzleri, isimleri, gittiğimiz yollar akla gelebilecek herşey. Bazen sinirlenip, özellikle yaptığını düşündüğüm de olmuştur ama ona haksızlık etmişim sanırım. Bunun yanı sıra çok da zekidir bir çok konuda kendisine hayran bırakır ama hafıza sıfır. Ben de aksine. Aklınıza gelebilecek herşey hafızamda kalır gerekli gereksiz ne varsa. Kodlamalar yaparım, çok dikkat ederim, aynı anda bir kaç şeyi takip edip ilgimi çeken, aklımda kalan, beğendiğim, nefret ettiğim, sevdiğim, sevmediğim dikkat çekici özelliklerin hepsini zihnimde fotoğrafını çekerim ve hafızama atarım. Yolları seneler geçse de unutmam, navigasyonsuz her türlü giderim. Dönüşlerde bir mağaza ismi, binanın rengi, marketin giriş çıkış yönünden vs. elimle koymuş gibi bulurum. Sanırım en büyük formülü zihinsel imge yaratmak.

Etrafa dikkat edeceksiniz. Bir arkadaşım var yaşadığımız semti bilmez çünkü ne zaman arabaya binse odağı telefonda. Etrafta ne var ne yok görmüyor ki bilsin. Araba sürmeye başladı her yere navigasyon ile gidiyor. Defalarca şu navigasyonu kullanmaya alışma bu kadar en azından kendi bildiğin yolları kendin git dedim aman daha kolay ne uğraşıcam navigasyon var nasılsa derdi. Geçen gün yol çalışması varmış navigasyonda görünmeyen elli kere gittiği yolu gidemedi yoldaki insanlara sorarak bulmuş. Teknoloji güzel ama insanları tembelliğe alıştırıyor.

Bu konuda iyi olabilirim. Şöyleki hiç bilmediğim bir şehire gitsem o an taksi bulup kendime kalacak yer anında bulurum. Nasıl yapıyorum :) anlatayım. mesela sağlık ocağına gidicem. genelde nerde olur gelişmiş sokak aralarında mutlaka eczane olur.. Yada markete gidicem sağdan gidersem muhtemelen evler azdır diye orda yoktur soldan giderim.. Kazı vardı örneğinde kazı varsa en yakın yola kestirme yol için bırakmışlardır degil oradan giderim. Örnek uzak gider mantıklı geldiyse sana anlatırım

İlk defa karşılaşıyorum böyle bir durumla, bu çok farklı bir durum inşallah çözüm bulunur. Yok mu bu duruma çare

Soran olursa geziyor dersiniz... bu yüzden mi. En normal bir yere gitmeniz bile gezme oluyorsa

Ya bu tamamen yapısal bişey yani beyninizin yapısıyla ilgili, tabi ki yine egzersiz bulursanız yapın ama kendinize dayak atmayı da kesin rica edicem. Kimimizin görsel hafızası iyi, kimimizin isim hafızası iyi, bunlar hep doğuştan getirdiğimiz şeyler. Bana biraz eşinizin de olumsuz eleştirileri etkin olmuş gibi geldi... Youtube'dan egzersiz bakabilirsiniz, ben çok faydalanıyorum oradan. Bütün internet elimizin altında, illa ki vardır bir şeyler. Ama delirmeyin yani bu kadar yüklenmeyin kendinize.

fotografik hafızam var ama isim hafızam yok. geçtiğim yeri gördüğüm şeyi unutmam aslında buda acı verici bi yerde fil hafızalı olmak

Demek istediğinizi anladım ama bundan dolayı mı onu bilmiyorum. Mesela çok vasat bir arkadaşım vardı. Hani liseyi zar zor bitirmiş biri. Bir kere bir yere gitsin. Yaya ya da araçla fark etmez kaç sene geçerse geçsin istediği zaman hiç yanılmadan gidebilir. Çok şaşırıyorum böyle insanlara.

Üniversite döneminde biriyle tanıştım. Çocuk bu 3. tanışmamız dedi Ben açıklama yapmaya hazırlanırken biliyorum geçen defa anlatmıştın deyince hatırladım kim olduğunu.

Araç için konuşuyorum sürekli sürüş deneyimi ve bazı yerleri kafanızda kodlayarak öğrenirsiniz. Mesela ben yörüngemde giderken kodlamışım şu tabelayı görünce sola sinyal ver geç, ilerde u dönüşü yapacağım, sonra kavşak var şöyle döneceğim, şu marketi gördüm mü tamam diyerek, kolay olsun diyerekten komutlar veriyorum. Dikkatliyim, hem yolu hem çevreyi koordine incelerim. Yaşadığım yakın çevreyi kendim de araçsız gezer, nerede ne var iyi bilirim, araçla nereye girip çıkacağımı bilmemi kolaylaştırıyor. Tabelalardan da yardım alabilirsiniz. Araçlar ne yapıyor izleyebilirsiniz. Zamanla gelişir, kimi iki seferde kimi üç seferde kimi on seferde de olsa kapar endişe etmeyin.

Valla zor. Oğlumla her ay gittiğim avm için navigasyon açıyorum. 10 senedir aynı iş yerine araba, metro, otobüs, dolmuşla gittim. Ne zaman bir ara sokağa girmek zorunda kalsam dakikalarca aynı yola dönemiyorum. 10 senedir çalıştığım ve 5 senedir oturduğum semtte bir yere gitmem gerektiğinde her defasında yola birinin tarifiyle destek alarak çıkıyorum. Kendimi böyle anlarda aptal gibi hissediyorum ama aptal değilim bunu biliyorum. Dediğim gibi kabullendim artık. Eşimin kabullenmesi biraz zaman aldı ama o da alıştı.

Bir insan aynı anda bütün becerilere, zeka türlerine sahip olup mükemmel olamaz, varsa da ben denk gelmedim en azindan. Yön hafızası da olmak üzere bir çok hafıza çeşidinde iyiyim ama eksik olduğum yanlarım da var tabiki. Eşimin hafızası zayıf ama inanılmaz mekanik ve matematiksel zekaya sahip. Bazı konularda onun gibi olmak isterdim, aşırı ilgimi çeken tarafları vardır. Dolayısıyla yön veya farklı alanlarda hafızası zayıf olan birinin eksik olan tarafını farklı alanlarda katlayarak başarı sağladığını düşünüyorum. Keza sizinde el becerisi, sosyal zeka yönünüz yüksekmiş. Mesela el becerim asla yoktur. Güzel resim çizemem asla, el sanatlarım zayıftır. Hızlı düşünürüm ama bazen pratiğe dökerken tökezlerim, elim ayağıma dolaşır.

Yazmadan geçemeyeceğim, benim oğlumda da var. Bu yaz ilk defa belediye otobüsüne biniyor. Eve çok yakın durak varken kendi okulunun yanında inip oradan eve 3 4 durak yürüyor, evi bulamama kaygısından, böyle kendini güvende hissediyormuş. İkna edemedik. Ve oğlumun gördüğü her şeyi ezberleyebilme becerisi var. Üstün sınırında zekaya sahip.

ben de sözeli çok iyi bir sayısalcıyım. kalemim de iyidir hitabetim de. başka bir mesajda daha yazdım konuyu açtıktan sonra fark ettim ki yön duygusunun zayıf olmasından şikayetçi insanların çoğu belli alanlarda çok iyiler. cidden merak ediyorum bunun sebebini

Tamamen kısmını bilmiyorum ama benim kuşağımda solak olup öğretmeni ya da ailesi yüzünden sağ elini kullanmaya alışmak zorunda kalan çok insan var. İşlerin yarısı sağ elimde yarısı sol. Laçka vaziyetteyim

Neyse ki normalmişim herkes benim gibi hahaha

Ben de konu sahibi gibiyim ama çok iyi bulmaca çözerim yani iddialıyımdır. İyi ezber yaparım, kelimeleri anıları unutmam çok da hızlı kavrar ve hızlı da okurum ama bu öyle değil gerçekten. Yön kavramı, görsel hafıza tamamen ayrı bir durum. Mesela bir arkadaşla konuşuyorum arkamı döneyim bana sorsunlar üstündeki ne renkti diye yok yok.

Bu konuda uzman hocam anlatmıştı: sayısal bir alanda profesör kadın ama okuldan çıkınca evine gidemiyor. Asla yolu bulamıyor. Eşi ya da kızı olmadan bir yere gidemiyordu. Kabus gibi, halimize şükür. Çok ileri seviyeleri var.

Beni de bu yüz tanımama çok yoruyor. Hadi yön ve ismi bir şekilde idare ediyorum da yüz tanımama sosyal hayatta ciddi problem. İnsanlar onları umursamadığımızı düşünüyor. Oysa ben senle konuştuklarımızı, duygularını hatta yüzünde oluşan mimiği bile hatırlıyorum ama kendini tekrar tanıtana kadar yüzünü hatırlayamıyorum. Bunun için zamana ihtiyacım oluyor.

Bu konuda bir arkadaşıma dert yanmıştım. İşte hatırlayamıyorum falan diye. Elleriyle yüzünü kapatıp gözlüğüm ne renk bana söyler misin dedi. Ben sen gözlük mü takıyorsun diye şaşırmıştım. Aradan 20 sene geçmiş. Hala o gün neler yaptık, yüz ifadesi vs her şeyi hatırlarım. Ama gözlüğü görmüyorum bile.

Eşim 3 yıldır bir markete gidiyoruz hala navigasyon kullanıyor çıldırıyorum bende unutmam asla 1 kere girmem yeterli bende navigasyon kullanamıyorum karisiyor

ben araba kullanmaya başladıktan sonra şunu fark ettim ki bu yaşa kadar mal gibi gidip gelmişim yollarda afedersiniz. yani çevrede ne var, nerden çevre yoluna çıkılıyor nerden sahile iniliyor vs temel şeyleri insan bilir değil mi... rotaları öğrenene kadar canım çıktı ama öğrendim şükür... istanbuldayım, çevreyoluna çıkıp ilçe değiştirdiğim anda hala elim ayağıma dolaşır, navigasyonsuz yapamam. bu bir beceri kesinlikle ama üstüne düştükçe geliştirdiğimi hissediyorum. yazan bir arkadaş olmuş, kodlama ve belli nesnelerle, tabelalarla özdeşleştirme çok işe yarıyor.

Esim ve kizkardesim de boyle. Hele kiz kardesim tam siz. Nasil cozulur bilmiyorum. Belki Allah vergisi ben gittigim yeri Asla unutmam.

Bence bi dahiliyeye gidip vitaminlerinize baktırın öncelikle daha sonra hafızanızı kuvvetlendirecek şeyler yiyin mesela. Bol bol bulmaca çözün

Bende de var yer yön problemi. Bazıları bir kez gidince o yolu öğrenir ama ben tekrara ihtiyaç duyuyorum. Bunun nedeni için bi teorim var çevreyi izleyip dikkat etmiyorum pek, dikkatimi vermediğim için öğrenemiyorum galiba.

25 yıldır aynı evde yaşayan arkadaşımın evini hala bulamıyorum, her seferinde konum atıyor

ben de dikkatle okuyorum her yazılanı belki birinin bi yöntemi işe yarar. yaşamayan bilemez cidden çok yıpratıcı

Yaaa Deniz beni anlattın resmen. Ama eksikleriyle tabi. Ben daha beter durumdayım. İnan ev taşıdım hem de eski evime uzak olmayan bir semte. 10 gün navigasyonla gittim işe. Hala araçla şehir dışına çıkamıyorum çünkü İzmire niyet edip Hakkariden çıkabilirim o derece. Böyle olunca da araçla ilk defa gideceksem aşırı gergin ve panik oluyorum. Dolayısıyla navigasyon kullanırken de şaşırabiliyorum. Bu durum bence sonradan kazanılabilecek bir durum değil. Ama çabalayarak belki daha iyi olabiliriz. Konuyu takipte olucam.

farkında olup kendimize bu konuda daha fazla emek vermemiz gerekiyor

işaretleme ve tabela okumayı birkaç kişi söylemiş işlevsel demek ki. dikkat edicem. teşekkür ederim

Aaa evet aynıyız. Ben de mimikleri bile hatırlıyorum yazacaktım da tezatlık oluşur diye yazmadım. Mesela hislerimi de net hatırlarım. bundan 5 yıl önce çocukların katıldığı bir etkinliğe gittim. orada bir kadınla sohbet etmeye çalıştım. Beni sallamadi pek.5 yıl sonra resim kursuna yazıldım orada öğretmenim oldu. Kadını hemen tanıdım. hani uyarıcı dikkat çekici bir şey olmalı.

Bende bi an bulundugum yeri unutuyorum. Tabelalar felan yabancı geliyor. Oysaki her zaman ki geçtiğim sokakmış. Çok çok akılda kalıcı biyeri işaretlediysem anca bulurum Ama bazı mahallelerde birbirinin aynı gibi Antalyada kendi evimize tasındıgımız mahalleyi çok karıstırıyordum yürüyüşe çıkmaya korkuyordum Biraz cesaret lazım bize

birçok kişi bu teknikleri kullanıyormuş burdan öğrendiğim kadarıyla. dikkate alıcam teşekkür ederim mavis1311

Açık dünya olan oyunları ve oradaki haritalarda dolaşmak yer yön hafızası güçlendiriyor bence. Ben çok oynarım. Ben 1 defa gittiğim ülkeye 1 sene sonra 2. Defa gidişimde harita kullanmadan gideceğim yere gidebiliyorum mesela aynı kullandığım yoldan.

hımm ne var ne yok dikkat etmek için olabilir P

Yaşadığınız şeyin adı özel öğrenme güçlüğü, insanlar sadece disleksiyi bilir ama motor becerilerle ilgili bir öğrenme güçlüğünüz var. Ağır düzey olmamakla beraber aynı dertten muzdaribim. Salaklık falan değil bu, sadece olmuyor. Beyinde bir nokta bilgiyi doğru işleyip bağlantı kuramıyor. Sağımı solumu da hala karıştırırım düşünmeden bulamam. Kodlama yapmak biraz işe yarıyor. Bariz bir ağaç, bir mağaza, trafik ışığı sayma gibi şeylerle halletmeye çalışıyorum ben. Siz de böyle durumlar için alternatif kodlar üretmeyi deneyin. Tedavisi olan bir durum değil maalesef. Bu konuda uzman birine de gitseniz benim söylediklerim üzerinden çalıştıracak sizi. Destek eğitimde ileri düzey bir çocukla çalışırken araştırmıştım. Tek yapabileceğiniz zihninizde işaretler oluşturmak ve soğuk kanlı olmak. Öğrencim okulun içinde sınıfını bulamıyordu. Öyle ağır seviyede olan insanlar mevcut.

navigasyonla da kör topal gidiyorum işte. valla yıprandım. akvaryumdaki balık gibi az önce geçtiğim yeri bi dahaki sefere hatırlamıyorum TheQueeninthenorth

denicem teşekkür ederim Sade

Tam "Deniz neredeyse orası güneydir." diyecektim ki konumun Ankara olduğunu okudum.

Ben de kelimeleri birleştirme de cok oluyor. Is yerinde yöneticiye bir şey iletmem gerekiyordu. Önce gokhan beyi gördüm sonra diğer yönetici berkit beyi gördüm. direkt olaya Gorkit bey olarak girdim. Geçen Karaca'ya girdim görevliye taksit yapıyor musunuz dedim. Hangi kartınız var dedi. Boximus var dedim. 30 lu yaşlarımda. Psikoloğa gittiğimde bir test yapılıp üniversitenin psikiyatri bölümüne yolladi disleksi ogrenme bozukluğunuz var dendi Sonra da bir daha gitmedim bu konu ile ilgili.

evet öyleymiş. dediğiniz yöntemi çok öneren oldu. denicem teşekkür ederim

onu şöyle çözmeye çalıştım ben bildiğim yolları navigasyonla gittim böylece navigasyon dilini çözmeye başlıyorsun

Duyu bütünleme, duyu bütünleme bozuklukları, duyu bütünleme bozuklukları alt tipleri, duyu bütünleme terapileri gibi konulara göz atmanızı tavsiye ederim. Muhtemel sorununuz/çözümünüz bunlarla ilgili bi kapıda. Özellikle alt tiplerine göz atın.

evet bende adres bulamama be yol şaşırma var. bunu öğrenmem iyi oldu. iyi ki konuyu açmışım. en azından bu konuda öğrenme güçlüğü yaşadığımı anlamış oldum. bundan sonra ekstra çaba harcamam gerektiğini ve bunun kusur olmadığını anlamış oldum. öncesinde manasız bir çaresizlik ve sinir olma durumu yaşıyordum

düne kadar çok dert etmiyordum. dün yol çalışmasına denk geldim. bin defa geçtiğim yolda başka yere sapmam gerekti. navigasyonun da kafası karışınca akan trafikte mal gibi kaldım. arkamda kocaman tırlar vardı ve kaza yapabilirdim. kendimi o kadar kötü hissettim ki. o an bu sorunu çözmek için çareler aramaya karar verdim. pat diye sağa döndüm son anda gideceğim tarafa dönen arabaları fark edip mesela. arkamda tır vardı ve dikkatsiz olabilirdi. bu konuda özel öğrenme güçlüğü yaşadığımı anladım burda okuduklarımdan. yani normal insanlardan kat be kat fazla çaba göstermem gerekiyor anladığım kadarıyla. en azından bunu kabullenmiş oldum

Etrafında işaretleyebileceğim hiçbir şey yok, bakkalı bile olmayan üst üste sokakların dizildiği bir mahalle, okula kadar çıkıyorum sonrası kara delik herkes alıştı benim bu halime.

ay süper olur. teşekkür ederim Önceki

Bak o şekli hayal ederim, onu yapabiliyorum ama işaret koymazsam yolları asla bulamıyorum. İşaret koymaya da alışıyor insan, bu işin çözümü tümüyle bireysel, bir iki temel taktiğin üzerine kişi kendi yöntemini kurmaya çalışmalı, çözüm şudur denemiyor

ben sayısalcıyım ama sözelde ilk 20 içindeydim sayısalda ilk 100. hafızam dilim sözel iletişimim iyidir. aslında sözelim sayısalımdan iyidir fakat sözelcileri de çok mıymıymıy bulurum sözel bir bölüm okusam bunalımdan ölürdüm herhalde. bir de hani, sayısalcılar sözeli zaten yapar. sözelciler sayısalı yapamaz. en azından ülkedeki sayısal-sözel ayrımına göre durum bu analitik zekam da iyidir fakat işte bende 3 boyutlu algılama yok yön duygusu yok mesela sayısalda en okuyamayacağım bölüm mimarlık filan olurdu bitiremezdim herhalde. sizin zihinsel fotograf dediğiniz şey yok bende de. benim ailemde de herkes müthiştir bu konuda bir ben varım ayrıkotu. sağ sol sorunum yok yalnız bedene göre konum algımda değil kuzey güney olarak yön algımda sıkıntı var.

bi de ilerledi mi öğrenciniz naptınız yöntem olarak M Muhittin

Aynı ben benimde çok kötü. İsim hafızamda yön hafızamda.

Ben yıllarca kendimi gerizekalı sanıp utandım. Eşim özel eğitimci, özel eğitim eğitici semineri aldı şehir dışında, ilde seminer verecek sunum hazırlıyor, konuşa konuşa yazıyor ben de yanındayım 1 sağını solunu bulamama 2 adres ve yol şaşırma 3 ritim tutamama 4... Dedim hayırdır benimle kafa mı buluyorsun kaşla göz arası Hayır dedi bu özel öğrenme güçlüğü Meğersem gerizekalı değilmişim O günden beri daha iyi hissediyorum, sorunumun mantıklı çözümü olmasa da bir adı açıklaması var

Geçenlerde oğlumla marketi bahane edip dışarı çıktık, biraz da yürümüş olalım diye düşünüp arka sokaktan gittik, güya ufak bir u çekip markete varmış olacağız. Nasıl becerdiysem bilmediğim bir sokağa girdim ama hala bizim mahalledeyiz fazla uzaklaşamayıxz öyle bir yürüdük ki yarım saat falan sürdü, markete gidemediğimiz yetmezmiş gibi kendimizi birden evin önünde bulduk çocuk yoruldu artık onu eve bırakıp ben markete bildiğim yoldan tekrar yürüdüm

ben yürüyerek gittiğim yoldan genelde geri dönemem. bu da bir tür öğrenme güçlüğü hatta disleksinin bir çeşidi mi ona benzeyen bişey mi neymiş. ben tabela ezberliyorum. bazen mağaza kapanmış tabela gitmiş oluyor o zaman çok gümlüyorum

Geçenlerde navigasyonun 'ortala' sistemi çalışmadı. Kaldık olduğumuz yerde, bulduramadım yolu

bunu denicem teşekkür ederim

Ya ben bununla ilgili bir yazı okumuştum. Benim eşimde böyle yüz kere gittiği yere farklı bir sokaktan girerse bulamıyor. O yazıyı bulursam atayım. Açıklaması vardı diye hatırlıyorum

Bir tık kötüsü de navigasyondan anlamayan ben hahaha Amaaaaa yaşanılan herhangi bir olayı konuşulan birşeyi en ince ayrıntısına kadar hatırlarım boş şeylerle dolu beynim

Sağ/sol kavramım bu yaşta hala yoktur karıştırırım. Ancak gideceğim yeri çok net bir şekilde bulurum. Etrafı iyi gözlemlerim. Levhaları, alt/üst geçitleri, mağazaları, apartmanları bir şekilde bilirim. Bir de gittiğim yeri kuş bakışı şekilde zihnimde düşünürüm. Krokilendirince de bulması rahat oluyor kendi açımdan.

you tube den çok araştırdım ama bulamadım hiçbir şey ki konuyu açınca fark ettim ki aslında birçok kişi bundan muzdarip. eşimin eleştirisi etkili evet ama ben de çok bunaldım bu durumdan. bi yoku varsa aşmak istiyorum

Bence bu Allah vergisi bir şey. Babam rahmetli ormanda gezerdi, hangi iki ağacın arasından geçmiş, onu bile unutmazdı. Eşim de aynı, şehirde neyin yanında ne var sor söyler. Şurada noter var, üstündeki katta mali müşavir var, hah orayı sağına al dümdüz git ilk sola dön orada manav var der mesela, şaşar kalırsınız

Ben de böyleyim, navigasyonsuz dönemde yaşasaydım araba kullanamazdım. Bi yolu ezberlemem için aynı yoldan en az 3-4 defa gitmem gerekiyor. Ezberlemek için 3. den sonra navigasyonsuz gidiyorum. Ama aynı yolun bi alt paraleline girsem asla yolu bulamam yok yani beynim o matematiği kuramıyor.

Bu ben Çok zorlanıyorum maalesef. El kadar şehirde yaşıyorum 15 yıldır, hala kaybolma potansiyelim yüksek. Kendimi övmek gibi olmasın ama zeki de bir insanım. Öğrenme kabiliyetim yüksek, çok okurum çok araştırırım ama yol öğrenemiyorum. Bende yukarı aşağı kavramı da yok. Ne hikmetse herkesin yukarı tarafta dediği yer benim için hep aşağı oluyor Eşim önce yol tarif ederdi ordan aşağı doğru gideceksin vs diye, ben hep tersi istikamette gitmiş olurdum Artık yol tarifinde yukarı aşağı kavramlarını tamamen devre dışı bıraktık çünkü benimki asla çoğunlukla uyuşmuyor. Sanırım konuda bazı şeyler önerilmiş, vaktim olunca tek tek hepsini okuyacağım.

öncelikle bunu kabullenip üstünde çalışmakta fayda var anladığım kadarıyla. ben aşmak istiyorum cidden. teşekkür ederim

Ay valla sebebini çözünce biraz olsun rahatladım. En azından salak değilmişiz. Nasıl ki özel çocuklara karşı anlayışlı oluyorsak onları farklılıklaRıyla seviyorsak bizi de bu farklılığımızla sevmeliler. Aslında bizler de özel çocukların yetişkin halleriyiz. Deenniizz eşinin bu konuda sana daha anlayışlı ve destek olması gerekiyor. Belki bu durumu anlatırsan elinde olmadığını destek ve anlayışlı olması gerektiğini bilir. Çünkü bizim için zaten zor ve can sıkıcı. İyice germemesi gerek.

Ben gittiğim yerlerde dükkan veya tabelayı işaret alırım. Şurada atıyorum market vardı, şurada mobilyacı vs diye diye gidiş dönüşü o işaretlerle yapıyorum. Deneyebilirsiniz.

Aslında bu söylediklerim dışında öğrenme güçlüğü yok. Aksine diğer konularda hep öndeydim. Artık neden böyle oluyor bilmiyorum.

Ay beni anlatıyorsunuz sanki. İki üç saat sohbet ettiğim bir kişiye on on beş gün sonra ben sizi nerden tanıyorum demiştim, eşim bile ürkmüştü artık. Kaç kere kayboldum haddi hesabı yok çok trajikomik anılarım var kaybolmakla ilgili. Ehliyet alırken hocama sürekli nerden dönüyordum diye soruyodum artık adam bırdan elli kere geçtik nasıl hatırlamıyosun demişti düşünün. Ben de bir ben varım sanıyodum. Çok zor gerçekten.

Ben de aynıyım. Arkamı döndür eve gelemem. Yaptıgın seyleri sesli söyle. Bimin yanındaki sokaktan saga girdim. 2 sokak sonra sola döndüm. kuru temizlemeye park ettim.

bilemiyorum ki kız kardeşim ve erkek kardeşim de böyleler azcık bende de olsaydı

Bende aynı durumdayım tek ben böyleyim sanıyordum bazen kendime çok kızdığım oluyor. Çevrem alıştı artık gülüp geçiyoruz ama hoşuma da gitmiyor içten içe

Bende aynıyım işim gereği dolarda çalışıyorum. Aynı yolu gide gele azberliyorum ve bir sonra ki hafta navigasyon kullanmadan deniyorum kaybolunca açıyorum şimdi Berlin benden sorulur Birde hiç tanımadığınız yolları deneyin korkmayın hep aynı yolu kullanmak size bir şey katmaz Tabela ismi binaları aklınızda tutmaya çalışın

Gülüyoruz ama zor gerçekten ya. Bir defa sözde bina kodladım yola bakarken binayı kaçırmışım, aç navigasyonu, sokak bağlantısında vitesi ayarlayama motor dursun yol ortasında rezillik diz boyu

Navigasyonu asla anlamıyorum Ama dediğiniz gibi boş bilgiler deyince beynim inanılmaz çalışır. Geçenlerde bir tarih hatırlamaya çalışırken 10 sene önce kayınvalidemi hastanede ziyarete giderken giydiğim kıyafetten, o kıyafeti aldığım mağazadan ve o mağazanın bulunduğu şehre gittiğim yıl diyerek aranılan zamana ulaşmıştım herkes şok olmuştu İnsan 10 sene önce ne giydiğini hatırlar mı, ama hatırlıyorum bazen değişik kodlar oluşuyor beynimde. Arka sokaktaki markete giden yol kapalıysa yolu bulamıyorum ama

tabela okurum genelde. ama mesela arabayı başkası sürerken biryere 10 kerede gitsem kendim sürerken gitmem gerekse bulamam. bir kere kendim gidersem bir daha unutmam. o navigasyonları anlamak içinde matematik ve coğrafya bilmek lazım yav. 200 metre sonra sola diyo ne kadarı 200 metre yapıyor ben ne bilim.. öbürüde kuzeybatı yönünde diyor çarpasım geliyo ağzına bir tane sora sora bağdat bulunurcuyum ben.trafikte kırmızı ışıkta beklerken camı açıp yandaki sürücüye sormuşluğum bile var.

O taktik tutmaz, bizde deniz hem batıda hem kuzey ve kuzeybatıda

olsa ilk sıraya girerdim valla çare için C

işte ben bu döngüyü kırmak istiyorum çünkü yoruldum artık 100 defa aynı yerden geçip hatırlayamamaktan

Tamam işte bu konuda sadece olabilir öğrenme güçlüğü.

Cok bekleriz

Ben solakmışım, annem farkına varır varmaz düzeltmeye çalışmış, başarmış da. Ben buna bağlıyorum, bu derecede olmasının mutlaka bu durumla ilgisi var ama genellikle sonradan gelişen bir şey değil, doğuştan geliyor. Tetikleyiciler şiddetini etkiliyordur belki

Kısa süreli hafızanıza atıyorsunuzdur orda da kayboluyordur. Uzun süreliye atmaya çalışın; onun için de ezber yapmaktan ziyade aklınızda kalacak metotlar kullanmaya çalışın. Burdan sağa burdan sola diye hafızaya atmaya çalışmak yerine "marangoz dükkanının olduğu sokak gibi nesnelerle birlikte hatırlamaya çalışın. Bir de muhtemelen araba kullanırken hafızanız deaktif ediyordur kendisini. Bu bana da çok oluyor, bir yerin yolunu aklımda tutucam, bu sefer yola dikkat edicem dediğim zamanlarda bir bakiyorum aklım başka yerlere gitmiş, hiç bir şeye dikkat etmeden yolu bitirmişim. Normalde bnm hafızam iyidir ama yol ezberleme konusuna gelince tembelleşiyorum neden oluyor ben de bilmiyorum.

onlar birgün çözerlerse beni bulun

38 yaşındayım hep böyleydi ve cidden artık bu durumdan bıktım. burda yazılanları uygulamaya çalışıcam teşekkür ederim Önceki

Bina içinde kodlama yaptık. Merdivene kadar yürü, merdivenlerden yukarı çık müdür odasını görünce 1 kat daha çık, koridorun uzun tarafına dön, sonuna kadar yürü , hizmetli odasının kapısının karşısındaki koridora yürü, otomatik kapının yanında dur ... Sağ sol kavramını kol saatiyle verdik, saat sol kolda Okul yolunu kendi kodlamıştı zaten, bisikletle geliyordu. Bütün hayatı böyşe geçecek önemli olan nasıl kodlayacağını öğrenmesi, elimizden geleni yaptık

valla benim tüm arkadaş çevrem bilir yön duygum olmadığını. çünkü zaten kendim derim baştan benim yön duygum yok diye. beni alma-bırakma konusunu buna göre ayarlarız. ailem zaten biliyor normal olarak. zaten ailede bir ben böyleyim. annem kuzeydoğu yönünden giden yolla güney batıdan gelen sokağın kaçıncı kavşaktan sonra birleştiğini tek şerit olduğunu anlatabilir. öyle bir insandır. o yüzde nben yer yön işlerine hiç karışmam ailemleyken. bu gayet olağan bir durum, bazı insanlar böyledir. baştan derim herkesbilince hiç sıkıntım olmadı. tek sorun tek başınayken kaybolmamak ama burada "yön duygusu" ile yüz hafızası görsel hafıza, görsel zeka isim hafızası hepsi çorba edilmiş yön duygusu bir hafıza sorunu değil arkadaşlar. uzamsal zeka sorunu. isim hafızası ve görsel hafızası çok iyi olan birinin de yön duygusu olmayabilir.

Herkes demeyelim de bizden çok var diyelim

Ben bir yeri öğrenmek istiyorsam bile isteye kaybolurum şu sokak güzelmiş bi yürüyeyim derim ordan oraya atlaya atlaya kaybolurum bu sayede de öğrenirim neyin nerde olduğunu. Bende işe yarayan yöntem bu.

Ahahahaha ben 1 ay sonra gitsem yine kaybolurum birde aynı yoldan bence bu yetenek ve şanslisiniz herkeste işlemiyor işte bu yöntemler kesinlikle kişiye göre degisiyor

kuşbakışı krokilendirme gibi şeyleri yapabilen insanın zate 3 boyutlu düşünme algısı vardır spatial zekası vardır geometri dersinde <> türü bir şekil alıp y ekseni üzerinde 270 derece çevirince hangi hacimsel cisim oluşuru algılayamayan insanlarız biz. 3 boyutlu hacimsel algı sistemimiz çalışmıyor. ben caddedeki tüm tabelaları ezberleyip tüm apartmanların rengini kaydedebilirim zihnime telefon, navigasyon filan zaten kullanmıyorum tr'de ama yurtdşına bilmediğim yerde google maps açsam güneye mi gidiyorum kuzeye mi gidiyorum algılayamam taaaa ki bulunduğum yer imleci ilerleyip de ters gitiğimi anlayıncaya kadar bu zihinsel bir yetenek yön duygusu yoksa yoktur sonradan gelmiyor, bir tür disleksi bu.

eklemek istedim; benim de yön duygum yoktur ilkokulda kuzeyi güneyi filan asla bulamadım mesela. ama çevreye ve tabelalara sokak isimlerine karşı çok dikkatli olduğum için yurtdışında bile yolumu bulur hatta eşime rehberlik ederim. haritada da sokak cadde isimlerinden yolumu bulurum ama haritanın neresi kuzey de o bende yok

Üstün zekalı insanlarda da çok oluyor öğrenme güçlükleri. Arkadaşınızın belki de sizin böyle Bi durum olabilir.

isim hafızam da çok zayıf doğru. ben de başka şeyleri kolay öğreniyorum ama bu durum artık beni çok geriyor. off bunun bir yolu yok mu ya

Daha kötüsü 10 senedir karşı bina komşusu geçen benim bebeyi seviyor bu kimdi ya diyorum içimden. Tamam çok sık görmüyorum ama hatırlamam gerektiği kadar görüyorum. Kadın her gördüğümde sanki değişmiş gibi. Gülsem mi ağlasam mı?

Gerçekten can sıkıcı. Anlık gördüğüm bir resmi/fotoğrafı hatırlarım mesela. Ama oturup saatlerce sohbet ettiğim birinin yüzünü aradan zaman da geçmişse hatırlayamadığım çok olur. Yön bulma konusunda yine de daha iyiyim. Yön olarak kendime göre belli mihenk noktalarım var. Şuradaki mavi bina, buradaki park vs gibi. Yönümü ona göre belirlerim. İlk defa gittiğim ve dönmem gereken bir yerse fotoğrafını çekerim. Tekrar gördüğümde ayırt etmek daha kolay oluyor böylece.

Bizim mahallede binbir çeşit cinsi bir market var, ben de her gidişte bulamıyorum en iyi ihtimalle arka sokağını bulup oradan önüne dolaşıyorum. Ara sokakta, dikkat çekici hiçbir şey yok etrafında

Bende öyleyim sağ sol bile hala karistiririm neden acab?

Bu arada babam navigasyonla yol ogrenemezsin der. Sürekli gittiğiniz rotalarda navigasyon açmayın.. yanlış yapa yapa doğrusunu bulursunuz.

Çevredeki belli başlı yerleri kendinize nokta olarak belirleyin bence yani şu köşede şu var burdan dönmem lazım diye sesli olarak söyleyin zamanla otomatikleşir diye düşünüyorum

43 yaşımdayım. 17 iken de yoktu. Şimdi de yok. Yön yer, yüz isim hafızam sıfır. Hatta sıfır bile denmez direkt negatif. Küçücük Ayvalık ta bile ne nerde bulamıyorum. En yakın örnek vereyim. Eşimin arkadaşı hanımı ile geldi oturduk sohbet ettik saatlerce. Sonra kadın ile dışarıda karşılaştık benim bildiğim üç kez. kendini hep tanıttı bana. Yine görsem tanımam da. Gecenlerde esim dedi bak Engin'e eşi merhaba diyelim Kadin döndü arkasını bilinçli yaptım sandi galiba. daha önce de böyle olaylar çok yasadim. Gercektwn çok üzülüyorum. Aliağa da en samimi arkadaşım oturuyor.8 yıldır ayda bir giderim hala evi bulamıyorum gelip beni aliyor. Ama konuşmalar hep aklımdadir. noktasina virgülüne kadar bilirim. Çocukluğumu falan net hatırlıyorum.

Bu ben. Daha kötüsü isim hafızam da asla yok. 2 sayfalık metni 3 okuyusta ezberlerim ama her hafta gittiğim kuzenimin evine navigasyon olmadan gidemem. Doğma büyüme aynı şehirde yaşıyorum ve çok küçük bir şehir buna rağmen her zaman gittiğim yoldan değil farklı bir yoldan girince evimi zor bulurum. Bir yeri tarif ederken şu camii şu sokak derler ya bomboş bakarım suratlarına mavi camii mi pastacinin sokağı mi şeklinde sorarım çünkü asla isimleri aklımda kalmaz. Bir yerden almış diğer yere vermiş Rabbim

Ağlıcam. Hepinize sarılmak istiyorum şuanda.

Denediniz mi bilmiyorum da lisede mat. öğretmenimiz derdi, mutlaka tabelaları okuyun Cafe ismi, avukat noter dişçi adı vs. Hep etrafa bakınarak gezinin diye tembihlerdi hep. Ki ben bunu küçüklüğümden beri kendi kendime yapardım, bunun mu faydası oluyordu bilemedim. O yüzden dikkatim de yön hafızam da iyidir. 10 yıl önce gittiğim yere şu an gidebilirim mesela

Bu da Bi öğrenme güçlüğü. Dikleksinin Bi çeşidi gibi. Bende de var. Oturup ağladığım olmuştur.

oyy bizler

Erkeklerin içgüdüsel olarak yön bulma duygularının kadınlara göre daha gelişmiş olduğunu okumuştum. Ben de çocukluğumun geçtiği semte 20 yıl sonra araba ile gidip üstelik ağlayarak eski evimizin yolunu bulmuştum. Biraz dikkatini vermekle de ilgili, tek gittiğim yerlerde daha dikkatliyiml, ama eşim ile gittiysem çevreye çok dikkat etmediğinden oraları tekrar bulmam pek mümkün olmuyor.

Mantıklı evden işe öyle gideyim. Ben günde 40 km yol yapıyorum. Yolu ezberledim. Ama tamirciye 100 kere gittim yine kayboluyorum komik bir şey anlatayım o bölgeye gelince Şahin arabaları takip ediyorum hahaha

bu da ben. selam veriyorlar saf saf bakıyorum

Malesef öyle. Elimde olsa mesela yön duygumu değil de bunu düzeltmeyi isterdim.