Kesinlikle bunu yapmalıyım sanırım... Zaten benim gibi düşünen bir insan olduğu için bunu olgunlukla karşılayacak ve beni koruyacaktır diye düşünüyorum... Aylardır bıkmadı usanmadı ben tepkisizim hep... Verdiğim tepkiyi zamanında verdim sonra da ilgilenmedim ama bıkmadı ne yapacağımı şaşırdım ben de :44: ama anlatacağım, buradan da bu cevabı aldığıma göre doğru olanı yapmayı düşünüyorum... Çok teşekkür ederim umarım hepimizin hayatında herşey çok güzel olur

canım... öncelikle rabbim yardımcın olsun allah diyen darda kalmaz unutma... yeni başlayacaın kişiyle mutlaka bu durumu konuşş ama mutlaka.. ben olgun bir insan oldugunu anladım yazdıklarından yine öyle davranıp mutlaka konuşş... dürüstlük yaptıgında kaybedecegini düşündüren sadece şeytandır.. yeni ilişkinide konuşarak biraz ileri bi tarihe at madem eski arkadaş biraz saplantı yapmış ilgisini çekme bırak o kendi pisligine dönsün sende hayatına devam edersin... telefonunu yine değiştir kesinlikle ama kesinlikle hiçbir cevap verme kimseye onunla ilgili konuşma yani inadına basma usul usul uzaklaş yani faceten aramalara mesajlara herşeye kapa kendini.. sular durulsun baktın olmuyo ailenle paylaş bu dünyada tek ve en güveneceğin onlardır unutma.. herşeyin bi çaresi vardır yeterki ölüm olmasın... allah kolaylık versin kardeşim... O

Şikayet et aklı başına gelsin

Canım zor bi durum öncelikle onu söyleyeyim, bence karşındaki insana bu durumu anlat, eski erkek arkadaşım beni rahatsız ediyor diye, artı kesınlıkle msjlarına falan cvp verme olumsuz cevap vermek ıcın bıle verme, o yokmus gıbı davran, bıgun elbette oda bıkacaktır, senın bu durumdam huzursuz oldugunu ona hıssettırme yoksa dahada cok ustune gelıcektır, fakat bastada dedıgım gıbı cıddı bı ılıskı asamasındayım dıyorsun, asla saklama ondan bunu, bır bınanın temelını nekadar iyi atarsan o kadar saglam olur, saklama hıcbıseyını.. cozulemeyecek bı durum degıl canını sıkma, umarın hersey guzel olur hayatındaa...

Kesinlikle katılıyorum ayrıca yazdıkalrınıza çok üzüldüm Allah yardımcınız olsun En kısa zamanda umarım herşey çok yi olur senin ve sizin için. Ciddi bir ilişki aşamasındaysan ki öyle yazmışsın oturup ne yapman gerektiğine sevgilinle karar verinki sonra benden birşey sakladın sen demesin sana

aa hatırladığım kadarıyla engelliyebiliyorsun senin telefonda varmı o özellij?

Hepinize çok teşekkür ederim... Yeni ilişkimden haberdar olduğunu söyleyip tehditler savurdu yine bugün facebooktan... Tabi ki yine sessiz kaldım ama bilmiyorum ne yapacağımı... Ortak arkadaşlarımızı hayatımdan çıkarmakla başladım... Benimle ilgili herşeyi gidip yetiştiriyorlarmış... Numaramı onlara da vermemiştim her ne hikmetse yine buldu... Erkek arkadaşımla bu akşam konuşacağım uygun bir dille anlatacağım... bakalım neler olacak B BenPucca

malesef var böyle hasta ruhlu insanlar.. arkadaşlarında dediği gibi en doğrusu şuan hayatında olan insana tüm gerçeği anlatmak en azından hala rahatsız etse bile senin için rahat olur daha az takarsın kafana

Yazdıklarını sabırla okudum canım.. Ne biçim bi düşünce, nasıl bi mantık sevgilisinin yanında sana abi diyerek yazıyor! İstediği kadar yazsın, istediği kadar dolaşsın etrafında. Sen dönüp bakma, cevap verme tlf. larına elbet bıkacaktır. Şuans en onu bıraktığın için yediremiyor kendine! Zamana ihtiyacın var gibi görünüyor.. Diğeriyle de inşallah o gerçkten doğru bi insandır da tekrar üzülmezsin canım... Rabbim yar ve yardımcın olsun bol bol dua et. O yanlız bırakmaz seni...

Eski sevgilim tam bir ruh hastası... Ne yapmam gerektiğini artık bilmiyorum ben... Aynı yerde staj yaptık, bir sürelik arkadaşlığın ardından kendimizi birden iki sevgili olarak bulduk... Ben insanlara karşı çok güvensizim... Hem kendi ailemden gelen, çocukluğumdan beri şahit olduğum problemli insanlar ve onların olayları beni hayata karşı güvensiz yaptı... Uzun bir süre kimseyle bir ilişki yaşamamıştım... Güven vermediğim bir insanı güvensizliğim yüzünden sürekli didikleyişimle, çok ilgilenmesem bile her lafında bir şey arayarak, kendi kendime kişilik analizinde bulunduğumu sanarak çeşitli paranoyalarda bulunacak; ve bu halim sevgisizlik gibi duracak ben o insanı da üzeceğim diye düşünürdüm hep... Aslında daha çok üzülmekten korkardım... Üzüldüğümle kaldım işte... Herneyse... Hayatımda ilk defa biri bana güveni anımsatan bir duygu yaşattı... Onun yanında mutluydum... Gülüyordum... Ailesinden bahsetmesi ilk zamanlar hoşuma giderdi... İlgisiz büyümüştü bana bundan yakınarak bahsederdi... Kendimi unutup ona yardımcı olmaya çalıştım... Sevgili olarak bakmadım hiç hep değer verdiğim bir arkadaşıma yardımcı oluyormuş gibi hissederek yaptım... Çok güzel bir ailesi vardı... Ona görmediği şeyleri gösterdim kendi hayatımdan örneklerle... Farklı bir enstantenede yaşıyordu artık... Sevgili olduğumuzu hatırladım 1 sene gibi ciddi bir süreden sonra... Ancak zaten yorgun olan ben, annesi gibi konuştuğumu söyleyen biri için yorarak geçiriyordum hayatımı... Sürekli böbürlenerek ailesinden bahsetmesinden de sıkılmıştım artık... Annesi, babası ve dedesinin mühim işleri vardı... Kardeşleri vs. Sürekli dilindeydi... Çocuk gibi... Belli bir zaman sonra "annelik" yapmaktan sıkıldım... Duyguları, düşünceleri ve hareketleri değişen bu insanla konuşarak yine bir şeyleri değiştirmeye çalıştım... Olmadı... Aslında gerçek yüzüyle tanışmaya başladım sonra... Aldatıldığımı da biliyordum her ne kadar aldatsa da beni bırakamıyordu bir türlü... Çünkü ben ona bambaşka bir hayat sunmuştum... Ailesine yaraşan bir insan olarak görüyordu beni... Bir süre sonra dayatmalar başladı... Benim için şunu yap, işte ailem böyle yaparsan mutlu olur vs... Hoş, ailesi için bir şeyler yapmamı bekleyen insan herşeyden korkardı... Benim yanımdayken ailesine tek ayak üstünde kırk yalan atardı... Ve ben bundan nefret ederim... Her neyse... Hayatta beni mutlu eden sayılı ve çok az şey vardır... O da bunlara kısıtlama getirmeye ve engel olmaya başlamıştı... Saygı falan yok, onun istediği gibi yaşamak zorundaymışım gibi davranıyordu... Bu beni çok sıktı... Sürekli dert dinleyen bir dert anası olmuştum ve köleleştirilmeye çalışılıyordum bir yandan... Başka bir insanı mutlu ediyordum, onun hayatından çıkışım onu mutsuz edecekti ve bir bunalıma sokacaktı... Gerçekten normal değildi... Bir süre mutsuzluğa katlandım... Tabi bu süreç içerisinde ben sıkıntıyla biriktim, derdimi anlatacak kimsem de kalmamıştı. Çünkü bütün arkadaşlıklarımı bitirmişti kendisi... Kendine benim yanımda bile zarar vermekten çekinmeyen bir insandan ben aslında nasıl kurtulabilirim yollarındaydım yalan yok... Aşırı kıskançlığı yüzünden bir gün bana "sen babanın kızısın" dedi... Bu cümleyi kısaca özetleyecek olursak, ben yanlış bir insanım ve yanlışlar yaparım... Damarıma basmıştı anlayacağınız... Çok da açık anlatamıyorum bu durumu ama baba demem ben o insana öyle söyleyim... En sonunda isyan ettim, bitirdim ve kestim bütün bağlantıları... Zar zor kazanıp yerleştiği okulunu ihmal etti, bahanesi de "artık kimin için oraya gideceğiydi"... Evimizin etrafında dolaştı... Takip etti... Mesajlar attı, aradı... Bir süre telefon kullanmadım sonra numaramı değiştirdim, onu da buldu... Bu günlerde sanırım benim telefonumu bir erkek ismiyle kaydetmiş... Sevgilisinin yanından da sürekli mesaj atıyor "abi" diyerek... Ben artık çıldırmak üzereyim... Hayatımda kimse olmasın istiyor... Ama ben şu an ciddi bir ilişki düşünme aşamasındayım... Doğru insanı bulduğumu düşünüyorum, aynı dilden konuştuğumuz... Ben bu insanı bu ruh hastası yüzünden kaybetmek istemiyorum... Ne yaptıysam ne denediysem olmuyor... şikayet etmekle tehdit ettim ama, bir korkusu yok... Ne yakınlarıma ne de hayatımda kalmasını istediğim insana bundan bahsedemiyorum... "Al başa belayı..." Şu an halen mesajları sürüyor... Düşünüp düşünüp mesaj atıyor... hayatında başkası varken bile beni hala sevdiğini söylüyor... Bıktım usandım... Yine birilerini insan sandım saçmaladım yardımcı olarak... Ne yapacağım bilmiyorum... Burada paylaştım çünkü adam akıllı kimsem kalmadı paylaşacak... Madem özel bir bayan sitesi; rahat olabilirim diye düşündüm... Sadece yazmış olmak bile yetti...