tamamda tatlım baban seni öğretmen olana kadar okutmuş ne güzel belki ben bukadar emek verdim kızım ayakları üzerinde dursun diye ama o mesleğini yapmıyo gibilerinden düşünüyo olabilir kırılmıştır oda belki babalar annelerden farklıdır biraz kötü niyetle söylediğini bende düşünmüyorum ama kendileride düşünemiyolar malesef söylediklerinin nasıl bi boyut aldığını canım elinde ne güzel mesleğin varken dikiş nakışla para kazanmak zor onları yapmakta zor tabi sende bişeyleri göz önünde bulundurmuşsundur belki bölümün ataması çok az olan bölümlerdendir seninde bi bildiğin vardır yani ama bence babanı geç kendi hayatını düşündüğün zaman bi kadının kendi ayakları üzerinde durması kadar onur verici bişey yok . push ;

muhakkak evleneceğim insan beni babamdan çok sevmeyecek elbette bi gün böyle kırıcı bi söz işitebilirim ve şuan nasıl hala babamın yanındaysam o zaman da onun yanında durmalıyım hatasını anlayacaktır muhakkak. ki çalışmak kırıcı söz söylemesine engel de değildir hani. çalışan kadınların da dayak yediğini parasını kocalarına verdiğini onlardan para istediğini de çokça görmüşümdür. bu karşınızdaki insanla alakalı yani. her parası olan da kafası attığı an ayrılma lüksüne de sahip değildir bence. bu böyle görülmeye başladığı için tahammül sınırları kalktı. iş güç yorulan bir de ev düzeni olmayan insanlar hep stres içinde. saat 9 da-10 da işten eve gelen kadın ve erkek birbirine ne kadar rahatlatıcı olabilir ki. bi ömür hele de çocuk varsa nasıl geçer ki böyle. Allah bu durumda olanlara da yardım etsin ha para kazanmak evden çıkmak iş yerinde durmak değil tabi her zaman. doğrudan satışla, el işleriyle, çocuk bakıcılığıyla, ev yemekleriyle, iinternetten vs para kazanma yolları da var. paraya ihtiyaç varsa bu tarz işlerle de uğraşılabilir ki şuan dikiş kursuna gidiyorum çok sevdiğim bi iş zevk alarak yapıyorum. tasarruf yapmak da en az para kazanmak kadar önemlidir bence. bekarken para biriktiremeyen erkekler evlendiklerinde eşlerinin tasarrufuyla toparlıyorlar çoğu kez. benim çalışmaktan kastım 8-5 çalışıp günün sonunda değil çocuklarına, eşine; kendisine bile enerjisi kalmayacak derecede yorulmak olması gereken aile düzeninin bozulmasına sebep olabiliyor. ama tabi ki istanbul gibi büyük şehirlerde iki maaş bile yetmiyor insanlara o durumda yapılabilecek birşey yok. zaruriyetler olağanüstü hal demektir.

küçüktüm o zaman cesaretim daha azdı. kimseye huzursuluk yaşatmak istemedim. kabullendim hayallerimden vazgeçmeyi seçtim. ama kimsenin hayallerini de yaşayamayacağımı biliyodum. yani bu mesleği yapmayacağımı. zorunda kalırsam tabi ki mesleğim bu benim artık ve bunu yapıcam öyle bi durumda.

canım üzüldüm senin için ama seni öyle iyi anlıyorum ki ben de bankada çalışıyorum ve manevi yönden kendimi sıfırı tüketmiş gibi hisssediyorum çünkü sevmeye sevmeye istemeeye istemey gidiyorum gitmek zorundayım şimdi bebeğim de olacak Allah nasip ederse ve ben şimdiden onu nasıl bırakıp işe gideceğimi düşünerek ağlamaya başladım ben de diyorum ki keşke sınıf öğretmeni olsaydım bir anlık gaflet işte senin tercih kağıtlarının yanında duruyor benimkilerde hayallerde o rafta kaldı

baban senin gibi bi evlat bulmuş daha ne istiyor acaba cok emrak ediyorum doğrusu burnu sürtülmemiş onun o yüzden böyle davranıyor bence her dediğine evt demekle yanlış yapmışsın niyer kendini ezdirdinki her dediğine evt dedin biraz asi olsaydına ra sıra en azından iyi tarafların için şükrederdi evt ağır bir laf olmuş denmemesi gereken bi cümle ama ben olsam sorardım bugüne kadr neyimi ördünde bana bu sözü ediyorsun diye ezdirme artık kendini bu kadar bagımlı olma biraz sesini cıkar bu senin hayatın yeri geldiğinde söyle. bana da babam össye girdiğimde okul önces öğretmenliği yazmam için diretti kaç kere surat astı vs. ama ben de kac kere dedim ben yapamam dedim bana göre deil dedim çocukalar kafam gelmezken onu nasıl yapmamı bekliosun die ama anlamıolarki hep kendi bildikleri dogru o öss yerlestirme klavuznu doldururken aglaya aglaya doldurdum sinirden az daha yırtıyordum düşüna rtık psikolojiyi birincisi yaşaadıgım yerde okumam içn zorladı ikincisi o bölüm için delrmemek elde deiil haa yasadıgım yerde okudum kötümü oldu hayaır ama iyide oldu diyeymem neyse gecelim bunları ama ben istediğim bölümü yazdım çok kavga ettim çok küstü surat astı laf söyledi ama şimdi pişman bazen o günlerden bahsettiğimde yaptıklarından dolayı gözleri dolar ama ne yaparsın baba işte atsan atılmıo satsan stılmıo halbuki bilmiyorki devir onlrın d evri deil devir bizimd evrimiz hrsey onların istediği gibi olsun istioalr ama olmazki senin yasam kosulların farklı onun farklı anlayamıolarki bi türlü

catharsis dediğin gibi bu bir tercih meselesi bu işte ne tam bir doğru ne tam bir yanlış var. kişiye göre değişken her iki durumda da avantajlar ve dezavantajlar mevcut. benim en huzurlu olduğum yer evimdir. yürüyerek gidebileceğim mesafeleri geçtiğimde evimi özlüyorum hemen:) kırgınlığım geçti mi geçmedi mi bilmiyorum. ama her ses atmosferde nasıl hapsoluyorsa eminim insanın içinde biyerlerde de hapsoluyor. sonuçta karşındaki insana merhamet sevgi ilgi gibi duyguların azalıyor. beklemediğim bi sözdü o gün için. şimdi tesiri o kadar değil üzerimde. yani kişinin tesiri azalınca sözlerin tesiri de azalıyor. en çok değer verdiğin kişiden duyduğun sözler en çok yaralar. ben babamı böyle kabullendim artık o gün çok kırılmışsam babamın böyle biri olduğunu unuttuğumdan. o beni sevmek zorunda değil bakmak zorunda ama. ben de onu sevmek zorunda değilim ama bir ömür bakmak hoş tutmak zorundayım. onun benim kırıldığımdan sorun ettiğimden haberi yok zaten. hiç bişey söylemedim o an da. boğazım düğümlene düğümlene pastamı yedim. anneme de sezdirmedim çok üzülüyo çünkü. babamı hiç sevmiyor değilim ama baba gibi sevmiyorum işte beni en çok üzen de bu. gerçekten sevememek. ilaydahey önceki yazdıklarımda okumadın heralde ya da dikkatini çekmedi en bu bölümü onun hatırı için okudum. kendimi bir gram geliştiremedim zaten. matmatik öğrt okudum bu arada. sevmediğim istemediğim anlamadığım yapamadığım bir bölüm. iş imkanı çok çünkü ilköğretim matematik. ama ben kendimi hiç bi zaman bu yerde görmedim. çünkü başarısız olduğum bi dal ve benim hayat anlayışıma hiç de uymayan bi bölüm. yani o emeği kendisi için verdi benim için olduğunu düşünse de. gece gündüz yaz kış çalışan bi öğrenci olarak benim de kendi mesleğimi seçme özgürlüğüne sahip olmam gerekmez miydi?benim için dikiş nakış bir öğrenciye matematik öğretmekten daha zor değil. inancıma uygun ve severek çalışamadığım bi yerde gördüm ki hem kendime hem çocuklara zarar veriyorum. bikaç ay öğretmenlik yaptım öyle karar verdim bunlara. türkiye şartları adı altında ziyan olan benim hayallerim olmasaydı keşke ben de aileme bunları yaşatmasaydım. hiç bi zaman kendi yaptığım hataların bedelini başkasına ödetmedim. ama ben şimdi 9 milyar öğrenim +katkı kredi borcuyla başbaşa kaldım babamın inad etmesinden. onlar bişey demeden ben bu konuyu açmıyorum artık hayırlısı buymuş dedim kabullendim geçmişi. ama artık biraz da kendi kararlarımı vermem gerek sanırım.24 yaşındayım buna hakkım olmalı.

babanın tarzı çok nahoş.. elbette üzülmekte haklısın. ama babalar bazen biraz höt zöt olabilir. benimkide anneler gününü kıskanır, kendisi yeterince ince olmadığı halde özel günleri hatırlansın ister.. ister de ister.. demekki hepsi aynı bunların Şeniz ama ettiği o laf biraz ağır olmuş, olmasa iyi olurmuş.. çalışma konusunda ise görüşlerine saygı duyuyorum ama bireyselleştirilmiş bir düzen var artık. düzene uymayan kayıp gidiyor bir noktada.. senin şu an başına geldiği gibi.. düşün biricik baban bile kırmaktan çekinmiyor seni böyle bir konuda.. o yüzden ayakta durmak lazım diye düşünüyorum ben. bunun yolu da bu düzende para kazanmaktan geçiyor.. başka türlüsü mümkün gözükmüyor insanoğluna.. umarım yarın eşinden de böyle kırıcı bir söz işitmezsin.. :kaydirigubbakcemile5

Teşekkür ederim hepinize. Dediklerinizi anlıyorum çalışmak güzel şey elbette ama böyle olması gerektiğine inanıyorum. para=mutluluk= hayat garantisi demek değil bunu da biliyorum. inancımı yaşayarak ve severek yapmadığım bi mesleğin bana sadece para kazandıracağını düşünüyorum. ve tabi çok şey kaybettireceğini. hele de bu meslek öğretmenlikse. para harcamak gezmek eğlenmek benim için mutluluk demek değil. ailemle huzurlu olmak herşeyden önde geliyor yani.4 ay öğretmenlik yaptım hala kabuslarını görüyorum. isteyerek okumadım babam illa bu bölüm dedi. daha o gün bu bölümü bitirip çalışmayacağımı söyledim ona. nitekim çalışmayı düşünmüyorum hala. ayrıca çalışan bi annenin çocuğuydum ve çalışan anne olmak istemedim hiç. yani istediğim bölümü okusaydım bile çocuğum olana kadar çalışırdım heralde. ama elbette hayatın hep böyle gitmeyebileceğinin farkındayım. o zaman da muhakkak bi çaresi bulunur. zaten toplumda kadının ve erkeğin ayrı rolleri olduğunu birinin para kazanmak diğerinin aile ve ev hayatını düzenlemek için yaratıldığını düşünüyorum. şartlar elverdiği sürece tabi. Bıliyorum bunlar ilginç geliyo size ama bazı durumlar kişinin yerinde olmayı gerektirir anlaşılmak için. bu öyle bişey belkide.

Haklisin soyledigi sey cok agir olmus. Sebebi ne olursa olsun bir baba evladina boyle birsey dememeli, bunun hicbir aciklamasi olamaz. Calismakla ilgili dusuncelerine takildim ben. Calismama ihtiyac yok demissin. Baban senin calismani kendi icin degil senin kendi ayaklarin uzerinde durman icin istiyordur. Maddi durum bugun iyidir, ama yarini bilemezsin. Omur boyu da aile yaninda kalcan diye birsey yok, yarin birgun evlenince durumunun nasil olacagini bilmiyorsun. O yuzden bu calismak olayina oyle ailenin benim parama ihtiyaci yok diyerek bakma, kendi acindan bak.

kızgınlık falan yoktu ki o an. konuyu kapatmıştık zaten 1 aydır falan konuşulmuyodu. o arada laf çarptırıyodu da ben takmıyodum. hiç bişey yokken gayet normal bi anda söledi bunu. yani artık genel düşüncesi bu şekilde. artık amacı beni yaramalak. bu sıralar bi arsa almak istiyo içinde bikaç ağaç ekip oyalanmak için. bakmaya gitceklerdi. alın işte ne güzel orda oyalanırsınız emeklisiniz artık dedim. "alcam tabi almayıp da sana mı bırakcam paraları" dedi. yani ne desem yaramanıyorum. al desem böyle diyor alma desem hiç olmuyor. başka yerde çalışmak istiyorum onda kariyer yok deyip istemiyor. hayat amaçlarımız farklı. ama anlamıyor. napim anlamıyor. babam işte. yinede bu hayatta annemden sonra gelir öncelik sırasında. bakmış büyütmüş. görevi de olsa onu yapmayanlar da var. şükrediyorum halime ama keşke o lafı sölemeseydi. içimden büyük bi parçanın kopup çok derinlerde bi yere düştüğünü hissettim.

doğum günümü kutlamadı babam. üzülmedim. zaten hassas bi insan değildir duygularını da pek belli edemez. biz babalar gününü her sene kutlarız ama. daha babalar günü haftası girdiği gün yani babalar günü henüz gelmeden sitem etmeye başlar bak anneler günü hemen hatırlanıyo bizimn babalar günümüz kutlanmıyo diye. e biz düzeltiriz tabi bugün daha değil babalar günü diye. Herşeye tamam da keşke kendi aldığım doğum günü pastamdan yerken geldiğinde çatal al baba çekmeceden sen de ye diye onu düşünürken iyiki doğdun kızım diyen anneme " keşke doğmaz olsaydı" demeseydi sebep mi? çalışmıyor olmam. babam istedi huzurumuz kaçmasın diye okuduğum bölümden sonra mesleği yapmayacağımı söyledim. bi de daha önemli başörtüsü meselesi var tabi. babamsa memur olmamı istiyor. ihtiyacımız da yok benim çalışmama. maddi durumumuz da gayet iyi. sinemaya 4-5 yılda bir giderim. şehir dışına gezmeye çıkmam, bişey alırken en ucuzu olsun ya da ona en yakını olsun isterim. yemek masrafım dışında aylık harcamam çok olsa 50 tl dir yani. arabam falan da yok akaryakıt parası da yok yani. anlatmak istediğim öyle ailesinden habire para isteyen bi insan değilim. iç bi zaman ailemin başını yere eğdirmedim. başarılı uslu bir öğrenci oldum. o istemez laf olur üzülür olay çıkar diye 2 yıldır erkek arkadaşımla sadece telefonla görüşüyoruz. memur olmadan ona da vermem dedi memur olmaya çalışıyor o da. sormak istediğim çalışmak istememem babamın bana keşke doğmasaydın demesini gerektircek kadar büyük bi sorun mu?bir kız evlat babaya bu kadar yük mü getirir? blush Beriliçe tek ayak

doğum günün kutlu olsun arkadaşım... takılma babanın dediğine ; bahsettiğin gibi hassas biri olmamasına bağla... hem her şerde bir hayır var derler ; belki babanın bu sözüyle çalışmaya başlarsın :) çünkü ben de çalışman gerektiğini düşünenlerdenim... imkanınız varmış çok şükür ama sen hayattan keyif alamıyorsun ki... 4-5 yılda bir sinemaya gidip ; evleneceği adamla sadece telefonda görüşebiliyormuşsun... öyle gezmeye de gitmiyormuşsun... bence biraz daha hayatın tadını almaya çalış; bu şekilde inan mutlu olamazsın... neden yapabileceklerin varken yapmamayı tercih ediyorsun ki sırf baban birşey demesin diye... lütfen hayatta önceliğin kendin olsun... bir kadın olarak tek başına yaşayabilmelisin... ilerde çocukların olduğunda karşılarında güvenebilecekleri bir anneleri olsun isterler... lütfen biraz bu konuda düşün...

keşke sende ona doğururken banamı sordunuz deseydin.. o babayada bu yakışırmış sanırım ne kadar ağır olsada.. o seni nasıl kırdıysa anlasaydı hatasını.. Çenebaz

babanın söylediği hoş bi laf değil tabii ki öncelikle ama neden çalışma olayına böyle bakıyorsun ve babanında bu şekilde baktığını düşünüyorsun, her baba kızının kendi ayakları üstünde durduğunu, kimseye muhtaç olmadığını görmek istiyor bu devirde, gayet de normal olması gereken bi düşünce ama sen bunu sana kaşık düşmanı gözüyle bakıyormuş gibi algılamışsın bence baban seni o kadar okutmuş etmiş, emek vermiş eğitimine tabii ki de bu eğitimin sayesinde ekmek yediğini görmek ister, ne var bunda, gayet normal seni konuşarak ikna edemeyince, artık usandığından böyle yanlış bi laf etmiş olabilir N NisaNurum Canım Kızım Canım

ben de en azından çocuk sahibi olana kadar yapabileceğim bi mesleğim olmasını istemiştim ve yıllarca bunun için çalıştım. baba da olsa bi insanın kendisinden fazla düşünemez birini. herkeisn çocuklarının kazanmasını hayal ettiği okullarda okudum. dersanelere neredeyse ücretsiz gittim. bunları hayal ettiğim mesleği beni manevi olarak doyurabilecek inancımla yapabileceğim hem de yeteneklerimi kullanabileceğim bir meslek sahibi olmak için yaptım. sadece üniversiteyi ailemi mutlu etmek için okudum. onların dediği olsun huzurumuz bozulmasın babam olay çıkarmasın diye. istediğim bölüme gitmek için tercihlerle oynamam gerekirdi kaşla göz arasında ama kimseyi kandırmak yalan söylemek istemedim. hayallerimi de o tercih kağıdıyla birlikte ya bi rafta duruyodur ya da çoktan imha edilmiştir. yeni hayaller yapıyorum şimdi. ama zamana ihtiyacım var. katrem Guru Anneler

keşke tatlım şimdi çalışmıycam deyip restini çekiyosun ozamanda ben bu bölümü okumıycam deseydin keşke başka bi bölüm seçseydin ama keşkelerle olmuyo işte inşallah huzurlu olucan bi işe yerleşirsin

düsüncene ve fikirlerine hayran kaldım diyebilirim benim tam anlamıyla erkek olsaydım evlenegim kadın karakteri var sizde o kadar güzel saptamıssınki hayatı calısmak bir kadın olarak banada ters özellikle ahiretimizi hep göz önünde bulanduracak olursak söle sölüyim mevla bana calısmayı nasip etmesin koca parası yeter bana cok sükür. eger sizde davanız için calışmak istemiyor ve inaclarınız doğrultusunda babanıza rest cektiyseniz hiç üzülmeyin cok doğru bir yoldasınız arkadasım mevla hakkında en iyisini biliyordur elbet. babadır diyin sabır dileyin mevladan istediğiniz selmata ermek mutlaka yakındır iananın yeter

Canım kıyamam yaa niye babalar böyle anlamıyorum :1no2: ılla memur olarak mı çalışmak zorundasın? Öğretmensiniz sanırım dershanede falan çalışsanız? Çalışmak her zaman iyidir öyle değil mi bunu babanız için değil kendiniz için yapmalısınız. Tabi evlatlarını okutan bir babanın evlatlarını çalışıyor olarak görmesi güzel olur ama kalkıpta doğum gününüzde bunu demesi çok fena olmuş. E

teşekkür ederim canım. içinden gelmiştir emin ol. her baba bir değil. yükünü kaldıramadığı şeyleri yok etmek ister benim babam. muhakkak seviyodur da işte öyle bi sevgi. köpek beslerler hırsız yakalayınca severler ısırısa döverler ya öyle bişey işte. Chess

Canım benim, kıyamam :teselli: Eminim sonradan kendisi de pişman olmuştur ama onlar özür de dileyemez ya, Aile arasında olur öyle istemeden ağızdan çıkan laflar, üstünde durup kendini üzme, Belki de sadece şaka yapmaya çalışırken eline yüzüne bulaşmıştır. Tabii ki çalışmaman böyle bir lafı haklı çıkarmaz, Bu konu için değil belki ama yine de çalışmanı tavsiye ederim, başın dik olsun, bir lokma ye, onu da bileğinin gücüyle ye. Ne aile ne koca hep başında olacak diye bir şey yok, unutma! MonaPisa

Hayalindeki meslegini yapmamis olsan bile babana Allah razi olsun babam beni okuttun diyebilmelisin... Sana neden öyle bir söz sarf ettigini bilmiyoruz fakat anne ve babalar kizdiklari vakit veya disarida olan unutamadiklari bir cok olay akillarinda eve geldiklerinde ilk kim karsisina ciktiysa aklina ne geliyorsa söylüyorlar... Ciddiye alma o kadar baban o senin... Madem matematik ögretmeni olmussun oradan cok rahat baska bir bölüme gecebilirsin yasin uygun. yada dedigin gibi calismayip evlenip evde oturup cocuklarina bakabilirsin... Bunlar senin tercihlerin olucak fakat ne olursa olsun babana hayir dualarini eksik etme... Dikis kursuna gitmende güzel her zaman icin sana faydasi olur...

bende babamdan '''doğmasaydın keşke'' sözünü duymuştum bir kere, ona olmasada çok büyük tepkiler vermiştim, konuşmamıştım o da farketmişti, ama sonra vazgeçtim çünkü insanlar sinirle konuşabiliyor. ben ailemi eleştirirken ileri gittiğimde, kendi kendime ''ben o lafları sinirden dedim, onlar benden büyük, bana küsemezler, boşvermeliler'' diye düşünüp bana tolerans göstermelerini beklerdim, sonra dedimki kendi kendime, onlar da çocuklaşmıyor mu bazen, bu sefer de ben affedeyim, yani babamın sinirle söylediği birşeyi, sanki 4 yaşında çocuk söylemiş gibi takmıyorum. hatta bu seneki doğum günümü unuttu, ben belki bişeyler hazırlamıştır diye arkadaşlarımla çıkmayıp evde durmuştum, aylar sonra bir fırsat olduğunda ve yüzüne vurduğumda ''ne ara kutlayacaktım sen bütün gün geziyodun'' dedi, yani kendini savunmak için bişey uydurdu halbuki özellikle dışarı çıkmamıştım ogün. bende takmadım, bişey olmamış gibi davrandım, böyle şeyler her ailede olur Zehranur

cnm babalar düşüncesizdir biraz bakma sen ona hiç içinden gelerek insan yavrusuna onu dermi üzülme nolur :1hug: bu arada doğum gününde kutlu olsuna. s.

okutmak babamın göreviydi okuttu. ve ben de en iyi şekilde okudum. herkes görevini yaptı yani lütuf değil. durumumuz iyiydi maddi olarak bu konuda zorluk falan yaşamadı zaten. ama bu yaşa kadar bakmış büyütmüş aç bırakmamış açıkta bırakmamış. bu konuda zaten hiç bi zaman hakkını yemedim. ama bunu dillendiremem çünkü bana laf sokma olarak geri döner. biz yaptık da siz yapmadınız gibi. keşke yapmasaymışız gibi. ne yaptıysak artık. hangi bölüme geçip hangisinde inancımı yaşayarak okuyabilirim ki? bence yaşım da müsait değil.24 yaşındayım.1 yıl dersane 5 yıl okul.30 yaşında olucam. ben o zamana kadar zaten allah nasip ederse çocuk sahibi olmayı düşünüyorum. ne zaman çalışıcam ne zaman işi bırakıcam. bazı şeylerde tek şansımız olur. ünv okumak da tek şanslı olanlardandı benim için. zaten ünv okuyan iş sahibi olmuyor hemen. bunlar ütopik meseleler bana göre.