Bu kadar mutsuzsanız ya boşanın ya da eşinizi olduğu gibi kabul edin. Başka alternatifiniz yok maalesef. Eşinizin değişebileceğini düşünmüyorum

Malesef bende

Yani soyle bir durum var. Ben esimle oturup birseyleri paylasamiyorum. Birseyleri cok usteledigim zaman kavga ediyoruz ve dedigim gibi nasil oluyor bilmiyorum ama esim isinde gucunde masum adam ben dertsiz basina dert arayan simarik kadin olarak degerlendiriliyorum. Cunki esim evine bakiyor ya o hakli olmali bugune kadar böyle diyr diye sindirdiler bizi. Kimim kimsemde yok annem yok babamla küsüs oturup mecbur cekiyorum. Hep cocuklar buyuyene kadar sabret diyorum.

Bu kadar mutsuz olup içinize kapanmak, dışarıya iyi görünmeye çalışmak yerine kendinizi ifade edin. Çünkü söylediğiniz kadar mutsuzsanız ve bunu yansıtamıyorsanız ya eşinizden çok korkuyorsunuz, ya da mutsuz olduğunuz insanlara yansıyacak ve sizi küçük görecekler sanıyorsunuz... yoksa insan neden kendini ifade etmek istemesin ki?!

Cok mutsuzum. Disardan bakildiginda maddi manevi bir sorunu olmayan aile iliskileri yerinde ve guzel, 2 tane bal evlat! Evet bu tanimlar bana uyuyor. Ama sevgi sıcaklık yok sanki hayatimda. Esim iskolik bir adam. Ne zaman biraz ilgi sevgi beklesem simariklikla suclandim hep. Ama benim hayallerim bile hep sevgi uzerineydi hep. Cok mu sey istiyorum gerçekten simariklikmi yapıyorum. Sevilmek deger gormek bir iki cilvelesmek. Esim soguk bir adam mesajlasmayi sevmez. Tatlim gülüm canim hic duymadim. Kendimi biraz kadin gibi hissetmek istemek bu kadar mi suc. Surekli corona ve yorgunluk bahaneleriyle de birliktelerimiz cok az sayida. Kendimi cok eksik hissediyorum. Iyive icime kapandim. Su corona yuzunden calisamiyorum arkadaslarimla gorusemiuorim. Tum heyecanim tum heveslerim surekli icimde patliyor