tatlım yha neden böyle düşünüyorsun? herpimizin kusuru var.

ne yazık ki hep kendim ayakta kaldım. kimse bana sonsuz destek olmadı. hayatınızın değeriini bilin.

canım çocukluğunda özgüvenini kıran bi olay yaşadın mı ne biliyim küçükken erkek çocuklar çok acımasız olur kızlara sen çirkinsin şişkosun vs. birtakım sözler sarfeder bu tarz bi durum oldu mu . push ;

ben ozguven konusunda hep yasadiklarinin bir payi vardir diye dusunurum, okulda falan dalga geçenler oldu mu? ya da çevrende seni surekli elestiren insanlar? insanlarla iliskin nasil? ozguven kazanmak için bazi egzersizler yapabilirsin..

bence pes etme ve kilo ver sanarım sen kilonu beğenmiyorsun pek :) bi daha dene :) bi ara bende böyleydim hiçbir şey sevmiyodum yapmak istemiyodum giyodum çıkarıyodum ya da makyaj felan yakıştıramıyodum hemen siliyodum şimdi öyle değilim :) hiç arkadaşın yok mu acaba kendini çok mu yanlız hissediyosun? aynaya bakınca sanki süslensem ne olucak kime süsleniyorum gibisinden :) ? bende çok karamsar bi insanım herşeyin direk olumsuzunu düşünürüm yapı meselesi olmuyo.

İnsanın kendini değersiz hissetmesi depresyonda olduğunun en büyük işareti... Bence en yakın zamanda bir psikoloğa görün arkadaşım.. Dilerim ki bu kötü düşünceleri atarsın kafandan.. İyi haberlerini bekliyorum...

ozguven problemi olan insanlar genelde kendilerini olduklari gibi gormezler, hep kotu yonlerini gorurken iyi yonlerinin farkinda bile olmazlar, mesela biraz kiloluyum demissin ama fazla degil sokakta erkeklere soruldugunda çogu hafif kilolu dolgun bayanlardan hoslandiklarini soyluyor... kim bilir ortaliga çikmayi bekleyen nasil bir yuz guzelligin vardir.. cesaretini toplayip bi yerden baslarsan alacagin iltifatlar seni motive eder, saç ve makyajinla basla, guzel ama fazla iddali olmayan elbiselerle tamamla... sakincasi yoksa boyunu ve kilonu yazar misin gerçekten belki sen buyutuyosundur

senin ozguven problemin sadece fizik ve kiloyla alakali yanlis anlamadiysam.. benim 168 boyunda çok çok kilolu arkadasim vardi yemegine dikkat etti sabah aksam yuruyus yapti simdi top model gibi! birde cani bisey isteyince çay içerdi fincanda.. dugununde gormeliydin prenses gibiydi makyajini ise su sekilde yapabilirsin en onemlisi puruzsuz bir cilt elde etmelisin, bb krem, fondoten, pudra hangileri istedigin sonucu veriyorsa, allik ise çok hafif, eye liner, rimel ve dudak parlatici.. ben normalde çok makyaj yaparim ama bu aralar boyle takiliyorum ve çok hosuma gidiyor.. onemli olan puruzsuz bir cilt, guzel kaslar iyi çekilen eye liner..

sorarım hiç çekinmem. utangaç değilim. ama kadın gibi değilim. yaşım 22 hala 10 yaşında çocuk gibiyim. kadınsılığı kabullenemedim hiç. olmaya çalıştım hiç olmadı. bir de kiloluyum. samimi arkadaşlıklar da kuramadım. hep yalnız kaldım

belki siz bunu duymaktan sıkıldınız ama ben özgüven konusu hiç eskimiyor. kendimi bir türlü beğenmiyorum. ne cicili ayakkabılar alsam ne kıyafet giysem çıkar onu diyorum kendime. cıvıl cıvıl renkler giyince sanki üzerime yakışmıyor. sanki hiç bişi yakışmıyor. kilom var evet. ama o kadar abartı değil. veremedim hiç çok denedim. ruj bile sürmüyorum. tuhaf bir durum benimki. anlayamadım yapamadım. bol bi kıyafet giyip içine kafamı sokmak görünmez olmak istiyorum. okuyorum kendi paramı kendim kazanıyorum hayatımı sürdürmeye çalışıyorum. ama konu buna geldiği zaman ölüden farksızım.

inan o kadar kilo vermek istiyorum ki. ölüm diyetlerine bile girdim. spor yapıp sağlıklı da beslendim. ayda 1 2 kilo gördüğüm rakam. ölüm diyeti yaptığımda o kadar az yiyordum ki inanamazsınız. haftada 2 kilodan fazla verdim ama bayıldım bi gün bi yerde. sonra bıraktım. ben kilo vermeyi bile beceremedim.

hepimizin kusuru var biliyorum ama bir tane olsaydı iki tane olsaydı. vucudumun her yeri batık dolu yara izleri dolu kilom fazla. bi yüzüm cildim düzgündü o da bozuldu anlam veremiyorum. öyle sarı saçlı mavi gözlü bi hatun da değilim. hadi hiçbiri düzelmedi. bari hayatım iyi olsaydı. arkadaşlarım beni çok sevse okulum iyi gitse vs vs ama hiçbiri olmayınca öyle safsalak gibi duruyorum evde.

ailem asla kiloma bişey demez. abim şakasına laf der ama onu pek önemsemem. ailede herkes tombik çünkü. ama eski sevgilim çok derdi. 3 sene beraberdik kilo vermelisin der dururdu. aynı boydaydık yanında feci şişman duruyordum. ama baskı yapmadı. bu sebeple istiyorum sadece dedi spora gittim toparlandım. bir daha söylemedi. sonra ayrıldık ve ayrılık psikolojisi saldım gitti kendimi. arkadaşlarım da kilo ver demez. ama dışarda yemek yerken rahatsız hissediyorum. sanki bana bakıyorlarmiş gibi. o yüzden paket yaptırıp evde yerim. utanıyorum bu kiloda dışarda yemek yemekten ki iş dolayısıyla illa insan içinde yemek yemek zorunda kalıyorum.

bende de ozguven problemi var. ama bu problem genelde sinifta benim dis gorunusumu elestiren bi kac GERİZEKALİNİN yaninda oluyor. boyum kisa 1.50. bunu surekli elestirip laf sokmaya calisiyorlar. sanki boyum kisa diye engelliymisim gibi davraniyorlar. ama beni elestirmeyen insanlarin yaninda kendimi normal hissediyorum. mesela ailemle felan bi yere gidince, beni elestirmeyen insanlarla disari ciktigimda kendimi guzel buluyorum. artik o kadar bunaldim ki boyumun dalga konusu olmasindan. ustelik bunu sirf ben kendimi ezik hissedeyim diye yapiyorlar farkindayim... allah hepsini islah etsin.. sizi de benim gibi elestiriyolarsa belki bundan kaynaklaniyodur ozguvensizliginiz hannah Önce bebeğim tek ayak

kendine güven kendini sev sen kendini sevmezsen kimse seni sevmez bende çok özgüvensiz bir insandım ta ki kendimle barışık olmayı öğrenene kadar :) şu an maşallah çok mutluyum ve benı olduğum gibi sevip yanımda olan bir insan var :) lutfen bu düşüncelerden kurtul.. eminim kendine haksızlık ediyorsundur

Kıyamam ben sana neden kendınızı bu şeklide harap edıyorsunuz. Yapmayın hıckımse mükemmel degıl. Herkesın kusurları var.

utangaç misin peki? mesela sokakta hiç tanimadigin birine adres sorabilir misin rahat bir sekilde?

mrb canım.. kimse mükemmel değil bizi biz yapan zaten farklarımız kusurlarımız bence.. sen sadece bu durumu kendi kendine atlatamıyorsun sanırım o yüzden psikologdan yardım alman iyi olabilir diye düşünüyorum. Herkes hayatının bazı dönemlerinde böyle hissedebiliyor ama geçici olduğunu kabul etmen gerek kendini sev ve bir an önce barış kendinle :))

yok o diyetleri ben küçükken yapmıştım lisedeyken diyetisyene gittim hormonlarıma vs bakıldı tabiri caizse öküz gibi sağlıklıymışım. metabolizma hızım düşükmüş. bağırsaklarım tembelmiş. ilaç verdi kömür vs kullandım. bi de spor yaptım o ara. sıkıntım yok şu an. sağlıklı oldugum halde veremiyorum. evim öyle yürüyüş yapılacak bi yerde değil ne yazık ki. malum istanbul sokakları caddeleri. bir gün görürler iki gün görürler 3. gün illa biri laf atar. diyetisyene gittim ama aradığım ilgi alaka ne yazık ki yok

hayatımda her şeyimi değiştirdim. yeni okul yeni ev her şey yeni. eski eşyalarım bile yok. ama değişiklik de olsa güven eksikliği benle geldi hep. çalıştım ettim. gene aynı.

canım sen napıyosun hiç mi tv izlemiyosun doktorlar bas bas bağırıyo aç kalarak kilo verilmez diye yanlış yöntemler uygularsan kilo veremezsin tabi hatta bazıları kilo bile alıyo bence iyi bi diyetisyene gitmen lazım ama şu gidip hazır diyet listesi verenleri kastetmiyorum gerçekten gerekli testleri ölçümleri yapıp hastayı takip ederek bu işi yürüten birilerini bul imkanın varsa yoksa yine de hastaneye gidip bi diyetisyenle konuş günde 6 öğün filan yemek yemen lazım ve en az bi saat tempolu yürüyüş şart hergün

şu an olmaması olmıycak anlamına gelmiyor kesinlikle bende çok zor dönemler geçirdim demek istediğim birazda sende başlar herşey.. kolay olduğunuda söylemıyorum inan bana.. belkide hayatında farklılıklar yenilikler yapmalısın