Sınava odaklan, gerisi boş... Geçer zamanla ama kendine zaman tanıman lazım. Şimdiden sürekli oturup bunları düşünme

herkesin derdi kendine büyük ama şu dönemde toparlanmak için hepimizin önünde çok ciddi örnekler dönüyor. yıllarca süren bir ilişki ve zorluklar ve bunun getirdiği psikolojiyi anlıyorum ama toplu ölümlere şahit olduğumuz şu günler bence odağınızı kendi sağlığınıza verin. belki karantina daha depreştirmiştir. sınava hazırlanmak zorsa hobilerinize yönelin. muhakkak uzaklaşırsınız bu konudan.

Sinavina odaklan canim, sonra kafan dagilinca yine iliskin olur

Bi ilişki seni bu hale mi getirdi? Bana sorarsan kpssye odaklan illa ki flortun olsun konuş korkunç şeyler yaşamadın nihayetin de sal biraz kendini ilişkiler konusunda

O ilişkinin bittigi iyi olmuş. Seni baskılayıp kendine bağımlı hale getirecek biriyle yaşamak çok yorucu olurdu zaten. Hayatinda biri olmak zorunda degil. Kafani topla kpss ile uğraş ekonomik özgürlüğüne kavuş derim

Dobarlan birakma gendini.. Saka saka

Üzerinde sınav stresi olabilirmiş acaba. ders ve flört yani birine vakit ayırmak aynı anda zor bir iş. bence hepsi biaraya gelince bunalmışsın gibime geldi. sakin ol önce şu sınavlarını bir hallet flört herzaman olur

Gözlerini kapat ve kpss den 95 aldığını hayal et. Atandığını düşün. Emeklerinin karşılığını aldigini düşün. Kendi maaşınla kendi evini kendi arabani aldığını düşün. O zaman sence hatırlar mısın ki o adamı. Hatirlamazsin:)

Hayatında illa biri olmak zorunda degıl, demek ki suan asla kapalı kalbin. Bırak ozaman ılıskı islerini.. Hem uzak mesafe ılıskısı yorar yıpratır bosver. Kpss ye odaklan, kendine odaklan. Ask vakti geldıgınde senı zaten bulur. Hıc cabalama olsun diye, olmuyor mu? Ver yolu gıtsın

Herkese merhaba 23 yaşındayım ve kendimi bir türlü toparlayamıyorum. Uzun ve çalkantılı bir ilişkim oldu saygısızlık haddini aşınca ayrıldım üç ay sonra o birini buldu ve evlendi. Zaten oradan bir darbe aldım çok yıpratıcı bir ilişkiydi yok çalışma, yok benim söylediklerimin dışına çıkma daha evlilik yolunda türlü türlü kurallar koymaya kalktı neyse dedim bak hayatına kpss çalışıyorum zaten ama üstümde öyle bir hal vardı elim kaleme bir gün gitse on gün gitmiyor. Bir sene oldu ayrılalı türlü türlü erkek konuşmak istedi ama hiç birini görmek dahi istemiyorum iki haftadır konuştuğum biri var şehir olarak da çok uzak başta hoşlanmıştım evet ama son günler de onunla da konuşasım gelmiyor. Açıkcası sevgili olmaya giden yol beni çok korkutuyor bir daha böyle bir sorumluluk almak istemiyorum. Yani kısacası kendimi çok karışık ve aciz hissediyorum yaşça benden büyük olanlar bir akıl verirse çok mutlu olurum. Umarım bir an önce bohemlikten kurtulabilirim