Diger kardeslerinle konus sorumluluk pasylassinlar tek bekarsin diye sana ait degil hersey bir psikiyatra git,

Bence gitme isteğiniz istediklerinizi yapamamaktan kaynaklanıyor görünüyor. Yani demek istediğim ailenize okumak istediğiniz bölümü, yapmak istediğiniz aktiviteleri muhafazakar degerlerinizi ön plana alarak anlattığınızda onlar da hoşgörü gösterecek ve gitmek istemeyeceksiniz belki de. İstediğiniz bölümde okuyun bence. İstemediğiniz bölüm de mutsuzluk yaratır. Bir de gidip de ne yapacaksınız bunu etraflıca düşünün, tek başına yaşamak çekilmez olabiliyor. Ama en önemli nokta ailenize istediklerinizi anlatmanız. İletişimi zor da olsa kurarsanız arkası gelir diye düşünüyorum. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

umarim yasarlar da peki 20 yil daha yasasalar siz mi bakacaksiniz 20 yil boyunca? biraz biraz alistirarak uzaklasij olabilirse mumkunse... maddi imkaniniz yoktur sanirim ogrencisiniz yani suan icin o lara muhtacsiniz. nereye gitmeyi planliyorsunuz gitmek istiyorum derken? yakininizda olan abla ve abinizden destek isteyin anlatin durumunuzu cekinmeden. ölmek istiyorum depresyondayim diyin. nasildir kardesler arasi iliskileriniz

Kendimize değer vermedigimizde ne yazık ki hem biz mutsuz oluruz hem de uğruna kendimizden fedakarlık ettigimiz kişiler de ilerde biz bu yükü tasiyamamaya başlayınca bizden uzaklasir, bizi suçlar. Olmamız gerektiği gibi değil olduğumuz gibi davranmak iyidir. Kastettiğim aykırı şeyler yapmak değil; siz evlenseniz ne yapacaklar diğer kardeşlerinizi bu durumdan haberdar edin umursamazlarsa anne babaniza kirmadan tek basina yorulduğunuzu anlatin belki onlar da kendilerini sorgularlar. Ama anne babayi kırmamak gerektiğini de unutmayın sonuçta sizi bu yasa getirmişler hürmet göstermek gerekli. Fakat bölüm seçimini onlar yapmasaydi diyorum çünkü meslek evlilik gibi konular kişisel karar gerektirir. Bence mümkünse değiştirin korkmayın cok tepki vereceklerse hemen değil uygun zamanda söyleyin. İntiharı düşünmeyin önünüzde güzel günler olacak. Duaya sarilmanizi öneririm. ALLAH Ya Selam ismiyle selamete çıkarsın huzur versin size.

7/24 doktorda mısınız? Yani sizi bu duruma getiren doktor randevuları mı? Evde baskı uyguluyorlar mı? Bence sen biraz Türkiye'deki ablanın yanına kafa dinlemeye git. Ya da abinin işte. Sorunun bana basit geldi, aile sonuçta tabiki ilgilenmemiz gerekiyor. Kim annesini babasını hastaneye götürüyor diye intiharı düşünür ki? Çok saçma.

Anne baba evet önemli ama seninde bir hayatın var. İnan bana ilerde keşke diyeceksin. Çünkü hayatın kanunu bu. Her koyun kendi bacağından asılır. Bence konuşmak yerine icraata geç. Okulunu değiştirmek ya da bölüm değiştirmekle başla. Mutlu olabileceğin istediğin bir şeyi hayatına dahil etmekle başla. Sonrası gelecek. Uzaklaşmak en güzeli...

merhaba kk, ben 20'lerinde hala universitede ogrenci olan gurbetci bir ailenin kiziyim. ailem muhafazakar. yapmayi istemedigim bir cok seyi sirf onlari uzmemek icin yaptim. ne de olsa onlar ailem. kimse olmasa onlar var. ama artik hayat enerjim tukendi. anne-babam yasadigimiz ulkenin dilini burada 20 yili askin suredir yasamalarina ragmen bilmeyen insanlar. doktor randevulari, devletten gelen bildirimler, doldurulmasi gereken formlar vsvs evde hala yasayan tek cocuk olmamdan dolayi benim gorevim. babamin emekliligi, hastane meseleleri, annemin seker hastaligi, jinekolog randevulari hep benim sorumlugumda. bunlarla uzun suredir ben ugrasiyorum. iki ablam ve bir abim var. abim isi geregi surekli yurt disinda. ablamin biri turkiyede yasiyor ve biri burada full-time calisiyor. hepsi evli. ben artik yoruldum. inanin onlari uzmemek icin hic sikayet etmedim. bir dediklerini ikiletmedim. istemedigim bir bolumde istemedigim bir universitede okuyorum sirf evden uzaklasmamak ve onlari yalniz birakmamak icin. artik tukendim. olum, yasam benim icin hic bir sey ifade etmiyor artik. olsem de olur. farketmez. annemi babami uzmemek icin intihar etmiyorum. aslina bakarsaniz cesaretim de yok zaten. bir gun bir yerde olum beni bulursa -fizyolojik olarak mumkun olmasada- direnmem. yakin arkadasim yok. kimseyle icli disli degilim. aileme hicbir sey belli etmem. kafa dengi insan bulmak da zor zaten. bunu buraya niye yazdim? ben artik kendi hayatimi yasamak istiyorum. aileme bu konuyu acamadim cunku verecekleri tepkilerden korkuyorum. neyi nasil anlatacagimi bilmiyorum. muhafazakar bir ailem var. baskici degiller. ama yabanci bir ulkede yasamanin onlara verdigi bir guvensizlik var. kisacasi gavurlasmamdan korkuyorlar. ben artik gitmek istedigimi onlari uzmeden nasil söylicem hicbir fikrim yok. akil istiyorum.

İşlerini yapacakları birileri olduğu müddetçe onlar dili öğrenemeyecekler Gereksiz yere onlara acımayın Birde falan mağdur olurlar iki üç ama öğrenirler Yükü gereksiz yere bu kadar omuzlarımıza almışsınız

sanirim o evden hayat tarzindan bunalmis hastane vs. de tuzu biberi olmus ayda bir de olsa batiyor sanirim. istedigi hayat yasadigi hayat degil... hayallerinin hicbiri gerceklesmemis anladigim kadariyla. olay doktor degil tabiki sadece

Bence sen bütün yükü ailene yüklemişsin. Sorun senin kendinle. Ailenin ihtiyaclarına koşman seni hayattan soyutlamaz ki.

Annenla baban çok anormalmiş nasıl dil öğrenmemişler. Yaşları kaç? Çok yaşlı ve bakıma muhtaç değillerse ilgilenme sonuçta sen bu zamana kadar onlar ne istediyse yapmaya çalışmışsın hayatının değeri yok mu

Annen baban çalışmıyorlarsa onları memlekete geri gönder. Uyum sağlayamadıkları ortada, Türliye 'de daha rahat ederler. senin hayatını çalmışlar resmen. İnsan yaşadığı ülkenin dilini öğrenmezmi? Az bir şey sosyal hayatına, kültürünede uyum sağlamalı bence.

Hayatimi yasamak derken baska eve cikmak mi... onlarin evindeysen onlarin kurallarina uymak zorunda oldugunu sana surekli hatirlatip psikolojini bozucaklardir.. bunun tek yolu uniyi bitirip ekonomik ozgurlugunu kazanip ayri eve cikmak... ekonomik gucun olursa senin gidisini er ya da gec kabulleniceklerdir...