İhtiyacınız olunca ablanızı aramayacagınız netleşmiş. Beklentinizi sıfıra indirin. Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Siz kendinizden önce başkalarını düşündüğünüz sürece kimse size değer vermez çünkü siz kendinize bile vermiyorsunuz acil değiştirin bunu. Kimse sizden değerli değil

Ben seni sorarim üzülme degmiyor bu 1. derece akraba icin de gecerli. fazla taviz tavizi dogurur bu bir Ikincisi ablaniz surekli aglaniyorsa yok olur bu iki bi zengin tanidik vardi hep yok yok derdi bu ara cidden yok oldi paralari ne sıkıntılar cektiler suan kit kanaatlar size tavsiyem asla yok yok demeyin varken Bencil ablalar var malesef etrafta bende bi kac tane sahit oldum halbise abla bu daha anne gibi olacakken degisik durumlar var. uzak kalin aileden ne kdr uzak oohh kafa misss M Muhittin

İşte hep bi günah keçisi oluyor... P

Merhaba güçlü durmaya çalışmak beni artık çok yordu maalesef bir abla sıfatı taşıyan bir insan var beni zerre anlamayıp desteği bırakın köstek olmaya çalışıp ve sürekli kendi ağlanan bir insan ailemin sürekli ona üzülmesi yazık yazık demesi filan yeğenlerimi çok seviyorum ama artık çok daraldım ne yeğenlerimi ne ailemi gözüm görmüyor. Eşimden ayrıldım il değiştirdim 6 ay evli kaldım ve yaşadığım sıkıntılar evlenip başka ile gittim orda bir düzen derken ayrılınca tekrar eski yaşadığım ile geldim orda ev ara kiralar uçmuş ve bu süreçte yaşadığım sıkıntılar aileme belli etmedim hep gülmeye çalıştım sırf onlar daha çok etkilenmesin diye trafik kazası geçirdim hadi önce ablamı arıyım dedim annemler hemen duyup üzülmesin diye bir kere nasılsın nasıl oldu demek varken gelde annem baksın tabi seni yazıklar olsun okadar gezersen diye tepkiyle karşılaştım. o evli evleri var arabaları var eşi çalışıyor, çocukları hepsi düzgün, ama hep ağlanıyor onun ağlanmasından beni gören kimse yok hep yazık onun çocukları fena yazık kocası içiyo ben gerçekten nerde yanlış yaptım nerde eksik hata yaptım anlamadım kendimi çok ama çok yanlış hissedip olup olmadık yerde aileme patlıyorum sizin bir kızınız var diyerek neyapacağımı inanın bilmiyorum, ben onun çocuklarının okulu hastalığı herşeyine koştum bulundum içimden gelerek yaptım ama o gerçekten daraldım bir yol gösterin lütfen

Siz bir şeyler yaptığınız halde karşılık görememek canınızı sıkmış belli. Haklısınız da. Bundan sonra ablanız da anneniz de olsa bir şey yapmayın beklentiye giriyorsunuz çünkü. Normal aile ilişkisi böyle ilerlemez herkes birbiri için üzülür, sevinir, bir şeyler yapmak ister. Evlat ayırt edilmez. Sizinki normal bir aile değil demek ki.

Çok fazla bencil hemde ya çocuklarını el üstünde tutuyorum canları ne istese gönderiyorum hastanede yatarlar teyzesi canı şu istedi gönder filan yada seni görmek istedi işten çıkıp başka bir ile gidip görüp sabahında da işe geliyorum herdaim yanınızdayım diyorum. Ama onun kaza geçirdiğimde bana zerre destek olmadı haber ettikten sonra bir kere aramadı ama annemler öğrendikten sonrada ben onu çok seviyorum çok üzüldüm diye sözler konuşması çıkamıyorum işin içinden ve annemlere çok tepki göstermeye başladım çok üzülüyorum ama kendimi tutamıyorum artık ben o derece zor zamanlar geçirdim sizi üzmemek adına birkere hissettirmemeye çalıştım ben bana üzülün demiyorum ama ablamında üzüleceğiniz bir noktası yok ve bana yaptığı nankörlük ve vicdansızlığı görmediklerini düşünmem onlara büyük tepkiler vermeme sebep oluyor

Merhaba, paragraf düzenine dikkat ederseniz daha çok kişi okuyacaktır. Her ailede böyle biri mutlaka oluyor. Bu nedenle ebeveynler çocuk ne kadar büyürse büyüsün "Acabalar" ile halen onu düşünüyor. Ablanız biraz bencil biri ancak siz de kendinizi açıkça ifade edin. Ablanız ve diğer aile üyeleri varken içinizde ne var ne yok anlatın. Daha da anlamıyorlarsa pek de yapacak bir şey yok. I