mrb özel eğitim öğretmeniyim 6. yılım bu zamana kadar işimi hep severek yaptım ama bir yıldır bir ilçede çalışıyorum ve bu ilçe yüzünden işimden de nefret ediyorum zaten dillerini de anlamaıyorum bu işe başladıktan sonra depresyonm tedavisi görmeye başladım artık çalışmak istemiyorum çünkü işimden herkesten nefret eder oldum yetmezmiş gibi yaşadığım yer depresyonumun başlıca sebebi gidebilmek için çok uğraştık ama eşimin işi bir türlü olmadı yani arkamızda dayımız yoktu ve gidemedik ve artık gerçekten delirme noktasına geldim çocuğum olmuyor doktora gittim ve psikolojik olduğunu öğrendim bazen bütün ilaçları içip kurtulmak istiyorum çalışmasam geçinmemiz imkansız ve artık çok çaresizim

Bence çaresiz değilsin canım. Yalnızca şuan depresyonun seni öyleymişsin gibi hissettiriyor. Memnuniyet konusuna gelirsek, kimse hayatından memnun değildir ki? Sadece sahip olduğumuz diğer özellikler için şükrederiz ve deriz ki "ya onlar da olmasaydı"... Çocuk konusunu da zamana bırakmalısınız, ha oldu ha olmadı diyerek kendinizi perişan ediyorsunuz. Önce depresyonunuzu düzeltmeniz şart. Bunun içinde doktor ve düzenli ilaç alımı gerekiyor. Bundan kaçar yolu yok. Bu biraz zaman alan birşey. Sabırsız olmamakta fayda var. Siz düşünmemeye başladığınızda ve takmadığınızda, işlerin yoluna girmeye başladığını göreceksiniz. Çocuk ise Allah ne zaman kısmet ederse ozaman olacak. Biz bunun önüne geçemeyiz. Allah'ın taktiri. Hayırlı ise olsun diye dua etmenin faydası büyüktür. İnşallah herşey sizin için yoluna girer.