Cok güzel yazmissiniz yemin ederim yeniden evlenesim geldi:))) ellerinize saglik

Çok normal canım. Ben son 15 gün babamla köşe kapmaca oynadım o da benle. Hiç göz göze gelmemeye çabaladık. Oldu ki geldik hemen gözlerimiz dolardı Hala çok özlüyorum ama yapacak bir şey yok. Hayat telaşesi.

Arkadaş çoktan evlenmiş olmalı yalnız, eylülde açılmış bir konu bilmem fark ettiniz mi? Mutludur inşallah ve korktuğu gibi olmamıştır...

10 yillik sevgilimle evlenirken bile yasadim bu stresleri:) bende ailemden uzajtayim ama inanin ayni evde gibiyiz. Hergun isten gelip yemek yaparken annemle kameradayoz ayni anda yemek yapiyoruz. Gun dedikodusu yapiyoruz kisi anlatiyorum calisma arkadaslarimdan ayrildim terfiyle ayni kurumda gecis yaptim. 2 ayi greider biraktim. Butun o stress bosaymis diyorum simdi :)

Yine mi aile Bir salın artık şu yaşını başını almış oğluşları.

Valla hiç dikkat etmemişim

iki farklı aileden gelen insan aynı evin içine giriyor. Tabi ki alışma süreci var. Kendinize de esinize de bu konuda zaman tanıyacaksınız. Ayrı sehir de olmakta ilk başlarda zor geliyor ama sonra anlayacaksiniz ki bunun da ayri guzelligi var. Yaşadigim yerde ne benim ne esimin ailesi var. Herşeyi kendimiz yapiyoruz. Birbirine daha bağlı oluyorsun. Başta gel gitler yaşayabilirsin çok normal. Dikensiz gül bahçesi vaadetmiyorum yani insanin bazen kendine tahamülü olmuyor. Dengeyi bulmak önemli. Ailenin uzakta olması etkilemesin seni. Evleneceğin adama güveniyorsan zamanla herşey yoluna giriyor.

Normal. Bende ailemden 12 saat uzaklikta bi sehre yerlestim 1 aylik evliyim hala alisamadim cokk ozluyorum. Ama esimi seviyorum yuvamda mutluyum alisiliyormus zamanla oyle diyorlar. Bende beklemedeyim :/

Düğünün nasıl olacağına dair ailesiyle sorun yaşadık M

dalgınlık hiç farkına varmadım İnan'ın

Bu his bi bende mi yok ya

O kadar güzel yazmışınız ki teşekkür ederim

Ben eşimle 5 yıl sevgililikten sonra evlendim . Üstelik ailemle aynı şehirdeyim. Ona rağmen ağladım, evlilikten korktum ve bu tedirginliğim evlendikten sonra da devam etti. Uzun süre uyum sorunu yaşadım ve bu süreçte eşimin de burnumdan getirdim. Şimdi ise çok pismanim. Keşke o zamanlara geri dönebilsem, her anın tadını çıkartırdım. Endişenizi çok iyi anlıyorum ama nişanlınızdan eminseniz o korkuları atın bir kenara. Uzaklık falan hepsi hallolur, gidilir, gelinir. Ama bu zamanlar bir daha geri gelmez. Doya doya yaşayın.

Ailesiyle sizin aranızda denge kurmayı becerecek kadar olgunsa bir sorun olmaz bence. Burda okuduğum konulardan sonra ben de evlilikten korkuyordum. En büyük korkum evlenince bir anda değişir miydi... Ama hiç değişmedi. Zaten ben de onu olduğu gibi sevmiştim

Ne güzel yazmışınız teşekkür ederim

NORMAL herkese oluyor

Ben de aynıyım şu an sizle. Böyle korkum olmadı. Canınız isteyince haftasonu da olsa gidin kalın. 5 saat uzaklık ne ki.. Eşinizle mutluysanız gerisi boş.

Gayet normal canım, rahat ol kısa bi zamanda adapte olacağını düşünüyorum. Bu arada şimdiden mutluluklar dilerim

Bakis acisiyla alakali galiba bilemiyorum, ben hep evliligi seven bir insandim. Acilar yasamadim degil, bu hayatta hersey mümkün, insaniz basimiza illa birseyler geliyor, dertsiz insan yok fakat ben bu dertleri evliligimle, esimle birlestirmedim. Hatta biz ilk seneler kayinvalidemden cok cektik, esimle birbirimize sarildik. Ne zor zamanlardi. Evlendigin kisi önemli, bir de. Biz cift olarak ayni kafa yapisindayiz, olmasak da zamanla birbirimize benzedik. Es yönünden cok sansliyim zaten ama aileden, hastaliklardan ben de sikinti cektim. Ama yedi yildir evliyim hala kocami cok özlüyorum, gözlerine bakmaya doyamiyorum. Inanir misin hergün birbirimize sevgimizi söyleriz. Aslinda burada insanlar derdini paylasiyor olumsuzluklar yogunlukta ama inanin güzel evliligi olanlar da var. Sen icini acacak güzellikler oku madem evlilik düsünüyorsan olumluya odaklan. Malesef aldatanlar da var evet, kötü bir evlilik sürenler de var. Sectigin kisiyi iyi tart, bu adam o adam diyorsan zaten sorun yok. Mantik ve sevgi beraber ilerlesin. Iki de cocugum var, cayimi ayaklarima getiren bir esim var, varimi yogumu onlara veren bir ben varim. Herkes birbirinin kiymetini iyi biliyor. Bu cok önemli.

Aynı şey kadın için de geçerli ama. Kendi ailesiyle, eşin ailesiyle, eşle dengeyi kurmayı bilmeyen kadınların da evliliği yolunda gitmiyor maalesef.

İnan üzül istemem ama evlilikten korkmakta haklısın sanırım C Cotton

Ya varya size teşekkür ediyorum. Çünkü burada kocamdan bıktımlar, vay ne diye evlendiler duymaktan bende evlilik fobisi oldu. Evliliği sürekli erteliyorum. Halbuki seviyorum ama bu forum benim psikolojimi bozuyor. Sizin yazdıklarınızı görünce mutlu oldum. Bu arada konu sahibi ben değilim. Direk lafa atladım

Akıllı davranırsan evlilik güzel bir şey, yolunda da gider karşında akıllı bir adam varsa. Ama evliliği sidik yarışına çevirirse ikinizden biri, o zaman durum vahim.

Huzurlu mutlu evliliği olanın burada ne işi olsun ki de mi :) mutlu olan değil mutsuz olanlar konu açıyor genelde

Ailenizden ilk defa mi ayriliyorsunuz? Ben yurt disina evlendim bir de, sene de bir kere ailemi görüyorum. Hic zorluk cekmedim cünkü öncesinde zaten üniversite icin evden ayrilmistim. Ilk defa orada yalniz kalan bir insan icin evlilik daha kolay oluyor sahsi fikrim. Cünkü yurtlarda degil de sicacik yuvanda ve seni seven esinle yasiyorsun. Simdiden dramatize etme bence. Evinin olmasi cok güzel bir duygu. Özgürsün artik, kendi buz dolabin kendi camasir makinen var. Sorumluluklarin olacak. ben 21 yasimda evlendim bir de, kotarirsin merak etme. Özlem duydukca esine saril, cicim aylarinizda bunlari düsünme. Yasayarak ögreneceksin, ilk günden mükemmel evli insan olmana gerek yok Askini yasa, sevgiye doy, cay demle esinle otur ic, acin bir film. Yedi senedir evliyim esime bakmalara doyamiyorum, evlilik beim icin güven dolu bir yuva, inan nasil olmasini istersen öyle olur, pozitif düsün

Peki nişanlınızın bu konudaki tutumu nedir

İnşallah ikimizde bir an önce alışırız . push ;

Selamlar herkese, Ben de evliliğe geçiş korkusu ve ana baba evinden ayrılma üzüntüsü çekenlerdenim. 1 hafta önce nişanlandım. Çok sevdiğim bir nişanlım ve bana aynı şekilde değer veren bir adamla birlikteyim çok şükür 30 yaşındayım ve ailemden hiç ayrılmadım. Aile içi sıkıntılarımız oldu, babamla annem bi dönem ayrı kaldı ama ben hep annemleydim. Nişanımda da fark ettim ki evimden ayrılırken çok zorlanıcam ve evliliğe adapte olamamaktan, eşimi mutlu edememekten çok korkuyorum. Kaygı bozukluğu rahatsızlığım olduğu için de bu duyguları çok yoğun yaşıyorum ama anladım ki yalnız değilmişim böyle hissetmekte.. Allah tüm yuva kuranları mesut etsin, huzurlu kılsın

İyi geceler. Bu hafta sonu düğünüm olacak. Severek evleniyorum. Bazı sorunlar elbet yaşanıyor ama herşey yoluna bir şekilde giriyor. Ama evlilikten korkuyorum. Çok çılgın yaşadığım bir hayat yok ama yinede evlilikten korkuyorum. Ailemin yaşadığı şehire beş saat uzaklıkta bir şehire gidecem biraz da onun endişesi var. Her an ağlama durumunda geziyorum öyle. Düğün öncesi bunlar normal mı yaşadıklarınızı anlatır mısınz

Her zaman bana destek verdi. Hep benim yanımda durdu

Bazı sorunlar yasanıyor demişsiniz? Bu sorunlar nedir ona göre cevap yazalım