Sanırım bende tam anlamıyla bunu yaşıyorum. Kader arkadaşım benim N

Depresyon gibi görünüyor durumunuz. Bir ara bende sizin gibi hissediyordum üni son senemde. O dönemlerde hayatımda değişiklikler yaptım ve çabuk atlattım sizde öyle yapın. Nelerden hoşlanırsınız? Liste yapın kendinize ve ona göre kurslara yazılın. Yeni hobi, yeni insanlar... mutlaka daha iyi hissedeceksinizdir. Birde lütfen böyle dönemlerde kendinizi eve kapatmayın, anladığım kadarı ila tek derdiniz evde uyumak. Tam tersini yapın eve gidebileceğiniz en geç saatte gitmeye çalışın. Evde olduğunuzda da ailenizle keyif yapmayı düşünün. Ha birde piskoloğa da gitmenizde fayda var Takmayın kafaya ya bu anlatığınız hiç bir şey de sorun yok gibi. 1 günlük dünya da yaşıyoruz hayatı kendinize zindan etmeyi bırakın, renklerin tadını çıkarmak için harekete geçin N

4 yıllık sosyal hizmet okuyacağım. uğraşmaya devam... olmazsa 4 sene sonra lisans mezunlarının girdiği sınava girme hakkım olur hemde en azından sosyal hizmet iyi diyolar nebilim bi meslek olsun.

Zor günler geçirdiysen o günlere donmenin korkusunu yaşıyor olabilirsin

Icine sinecekse tercih et derim.. Okumus olmak icin okunmaz.. E ezra

Psikolojik mi acaba M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Mutlu olmayı bilmiyorum. iş hayatımda ev hayatımda veya aşk hayatımda... mesela işim; hafta sonu iki gün tatilim var resmi tatillerim var akşam çıkışım saat 6. hani özel sektör şartlarına göre çalışma saatlerim ideal sayılır ve aşırı yorucu değil. Ama mutsuzum. Mesela 5 senelik ilişkim; var onunla geziyoruz tozuyoruz ama mutsuzum. Annemle beraber yaşıyorum ailevi problem eskiden çok fazlaydı ama artık normale döndü ama mutsuzun. Devamlı içimde bi hüzün ve devamlı mutsuzluk... hiç bişey keyif vermiyo hiç bişeyden tam anlamıyla zevk almıyorum mutlu olmuyorum. Neden böyle bunu nasıl düzeltebilirim? mesela dün sevgilimle güzel bi gün geçirdik denize girdik sonra adalarda dolaştık keyifli bi gezi yani normalde keyif almam lazım tamam güzel geliyo bana da ama hep olumsuzluklar düşünüyorum mesela gezer tozarken aklımda 'of yarın iş var, ben buralarda gezdim yorudum'... ve şöylede bir huyum var insanları tanımakta analiz etmekte çok iyi olduğumu düşünüyorum ve bu bana çok zarar veriyo. Ve çoğunluklada yaşıtlarım yani gençler çoğu şeyden mutlu olmayı biliyolar hep içimden diyorum ki ne güzel mutlular. Gamsız olmak istiyorum ama olamıyorum. Beni bi yorumlayabilir misiniz

Bi tatile çıkıp herkesten herşeyden uzaklaşmayı deneyebilirsin. N

Farkındalığı çoğunluktan bi tık daha yüksek olan, genel geçer mutluluk aktiviteleri ya da kabul ettirilmeye çalışılan her türlü ilişki normlarını zaman zaman garipseyen kişiler için mutsuzluk hissi kaçınılmaz. Ama bu mutsuzluk da sayılmamalı arkadaşın dediği gibi insanın krndini tanıması lazım, kendini tanıyınca da olmuyo farklı olduğun gibi davranmaya çalışsan bu kez yadırgamıyosun. Herkes bu dünyanın insanı olmamalı ya, dünyaya sıkışıp kalıyorsun sonra.. Depresyon değildir tahminimce kişilik tarzı yaşam ve dünyaya bakış açısının getirileri..

Olumsuz birşey olduğunda bugünlerin kıymetini anlarsın. Bol bol şükret. Psikoloğa git depresyon olabilir. denizden gelen

aynı beni anlatmışssın. piknikteyiz dün ben mutsuz yoruldum tüh nasıl geçecek şimdi bu yorgunluk yarın ne olacak kaygısı her an her dakika mutsuz. tatile çıkarız tatilde mutsuz. ilaç kullandım br dönem fayda etmedi kafada bitiyor ama nasıl.

Konuyu takipteyim şu sıralar ben de kendimi çok mutsuz hissediyorum N

hiç bir şeyden zevk almıyorum lafı tam bir depresyon lafı, bence doktora gitmelisin

Mizacınız böyle olabilir. Ya da sizi neyin mutlu ettiğini henüz keşfedememiş olabilirsiniz. Başkalarını mutlu eden şeylerin sizi mutlu etmesini bekleyerek kendinize hayal kırıklıkları yaşatarak daha da mutsuz ediyor olabilirsiniz. Bi dönem ben de bu sorularla çok boğuştum. Sonra anladım ki yaşıtlarımın hayattan zevk alma anlayışlarıyla benimki aynı değil. Arkadaşlarla cafe cafe gezmek, sevgili yapmak, okuldan kaçmak, gece kulüpleri, alışveriş vs.. Popülel kültürün bize 'eğlence' anlayışı olarak dayattığı hiç birşeyin beni mutlu etmediğine kanaat getirdim. Spor yapmak beni mutlu ediyormuş meğerse. Yüksek sesle müzik dinlemek, kahve içmek, yalnızlık, çiçek dikmek toprakla uğraşmak. Ben çok düz bi insanmışım, sakinmişim. Mizacım böyleymiş, bunu kabul ettim. Bir de mutluluğun bi süreç olduğunu anladım. Sürekli mutlu insan olamaz. İnsanın mutlu olduğu anlar olur. Kimisinin biraz daha az. Bi de bungee jumping beni çok mutlu ederdi heralde, izlerken bile ağzım ayrılacak gibi oluyor.

İçime ancak ne sinerdi biliyorsunuz... Ama olmadı. Yani ne bölüm olursa olsun okumuş olmak için okuyacağım R

mutlu olmak istiyorum ben mutsuz olmaktan yoruldum... insan içine karışmıyorum ailem bile balkonda oturup akşam çay keyfi yapıyo en basiti misal ben onlarla oturmak istemiyorum gidip yatıyim uyuyim derdindeyim. Sevgilimin kız kardeşi mesela hep mutlu hep güler kahkahalar atar negüzel... onun gibi yaşıtım genç kızlar gibi olmak isterim N

yıllık iznim yok içeride tatil yapamam. Chess

Bazı insanlar kendilerini mutsuz etmeyi severler, mutsuzluktan beslenirler. Bazıları da sadece depresyonda oldukları için öyle hissederler. Siz hangisisiniz? Buna biz karar veremeyiz, siz kendinizi çözümleyip ona göre kararlar almalısınız.

Sonra insanlar beni soğuk suratsız mı görüyo artık ne.. hepsi çok ciddisin der. Çok ciddiyim evet

var da... hayatımda değişiklik yapamıyorum ki. rutin

tam beni anlatmışssın yok yavrum bu dünya bize göre değil bence bizi yanlış dünyaya verdiler bıraktılar.

Son skntilarla istedigin bolum de zora girdi dmi? Ya da ne karar verdin, ugrasacak misin?