Ozaman başka birilerimi bulmaya çalış orda. Beraber gideceğin arkadaşlarla çok iyi değilsen.

Tesekkur ederim, insallah sana da nasip olur :) Tatli telaslar bunlar bende ayni seyi dusunuyorum cok sey katacak biliyorum. Hatta kampa girdim mesela her gun yemek yapma partigindeyim orada sikinti cekmemek icin ama cok korkuyorun yaslarimiz yakindir beni anladigina eminim, buradayken burnum kanasa ailem yanimda olabilir ama orada yalnizim. Gercekten bu korkutuyor beni sadece, yoksa avrupa'da belli kesimler haric yasanacak yerlerle dolu guvenli

Ha bir de... gecenlerde bir belgesel izlemistim, yavru kuşlar buyuduler, once babalarıyla yiyecek bulmayı öğrendiler, yuva yapmayı da... daha sonra baba kuş bunları kovaladı yanından, yavru küçük ayrılmak istemiyor ama baba pes etmedi her defasında kovaladı yanından. Niye biliyor musun? Artık onun da üreme donemine girmesi, kendi yavrularının olması içinmiş. Onu izleyince anladım ki bazı şeyler nefes alan her canlı için geçerli, gurbet zordur büyüdüğünü kabullenmek zordur ama doğanın kanunudur. Ki sen yerlesmeye gitmiyosun sonuçta:) bu bir alıştırma, dönünce okulun biter, kendini bir anda hayat kosturmacasinda bulursun, işin olur bu kez de kendi yuvanın kurmak istersin çünkü doğa bunu emreder Düşünsene evlenememis insanlar neden mutsuz diye mesela ya da iş hayatına atilamamis olanlar? Bugün olmazsa yarın muhakkak bir sebeple ailenden ayrilacaksin kendi aileni kendi hayatını kurmak için... bu kaçınılmaz inan. Şu an büyüdüğünü farketmişsin bence, bunu büyüdüğünü kabullenmeme takip eder, sonra da evet büyümüşum dersin:) şahsen benim öyle oldu Şimdi keyfini çıkar zamanı gelince bir bakmışsın hepsi oluvermiş, hayat seni de düşüncelerini de olgunlastiracak korkma

İsteyerek başvurmuşsun ve gidiyorsun. Bu sızlanma niye. Yapamam diyorsan baştan bulaşmayacaktın. Sahika

ben de gitmiştim ve bir yıl sonra geri dönmüştüm.. ama hayatımın belkide en büyük pişmanlığıdır benim için geleceğini düşün. oranın senin hayatına katacağı gücü düşün ve bence git

Inanir misiniz sabah uyurken bile zihnim acik oluyor, dusunuyorum. Eskiden oyle degildim vurur kafayi deliksiz yatardim. Evlilik benim icin en son asama su an, 22 yasin gerektirdigini yapiyorum yani once egitimimle ilgileniyorum ama hayat bu nasibin nereden gelecegi belli olmaz, farz et esin asker olacak tayini cikacak bir yerlere o zaman ne yapacaksin bile dedim kendi kendime, buyuk konusmak istemiyorum aslinda her zaman yalnizligi seven ve kendi sorumluluklarini ustlenen biri olmak istedim ama ayni ulkede farkli il baska, ulkeler arasi baska... tesekkur ederim yorumunuz icin bu arada, dikkate alicam kesinlikle :)

Ahhaha ya deli misin :) Git ve bence bir daha gelme bu ülkeye ne varsa orda var.. Benim bir arkadaşım o zaman ÖSS'de derece yapmıştı 100. mü 200. cü mü neydi... Boğaziçi havada karada geliyordu. Bu korktu ailem de ailem, İstanbulda napcam, ben yaşayamam, ailem, annem, köyüm vs. neyse bu ODTÜ'ye gitti ama ne ağlamalar her hafta sonu eve gitmeler... Tabi sonra alıştı ve kafasını duvarlara vurdu. 'Lanet olsun niye buraya geldim ki. Şimdi ki aklım olsa bırak Boğaziçini yurtdışında okurdum burslu bedava hayatımı kurtatırdım, arkama bakmazdım, kendimi ne hallere düşürdüm..' diye ağladı uzun süre kabullenemedi yaptığı hatayı. Sonra tabi yurtdışına çok gitti gezdi, kaldı, yaşadı falan.. Hatta bu ODTÜ'yü değil de yaşadığı ilçenin ilinin dandirik üniversitesine kayıt yaptırmayı düşünmüştü de yalvar yakar kavga dövüş ODTÜ yazmıştık... Yani ilerde alışacağın ve olması gereken şeyler için kariyerini mahvetme. Ailen de seni en iyi yerlerde görmek ister. Güçlü ol, ayakta durabileceğini göster. Ne yazık ki hayat fani ve sevdiklerimiz gidince zaten yalnız kalacağız. Tek başımıza uçmayı bilmemiz gerek. Zaten ailemizin bizi hayata getirme ve yetiştirme amacı da bu. Oraya git ve tadını çıkar. İlk başlarda zor olsa da pes etme ve geleceğini düşün. Buralarda harcama kendini.

Artık yetişkin olduğunu kendine hatırlatmalısın. benkahvecanavari ne kedisiz ne

Teşekkür ederimAvrupa Birliği üyesi bir Balkan ülkesi. bize yakın olmaları avantaj. ama prosedür evrak işlerinde inanılmaz sabırlı olman lazım. Okuldan yönlendirirler gerekli evraklar ile ilgili diye düşünüyorum gidince de. Burası böyle yani en azından. Paranı euro'ya çevirip gitmeni öneririm zaten. Harcamadığını Türkiye'de de bozdurursun gerekirse. Bunun dışında mutluyum. Bir de dili halledersem stresim çok azalacak. İnsanlar sıcak kanlı ama kimse bizim Türkiye'deki kadar yabancılara anlayışlı değil. Dil daha da önemli yani bu durumda. Erasmus öğrencisi olduğun için İngilizce yeter bence sana ülkenin ana dili başka ise bile. İyi yolculuklar şimdiden

Bende her zaman bunu soylerim, kuslar bile yavrularini yuvadan atarlar ucmayi ogrensinler diye. Kesinlikle o kadar haklisiniz ki!!! Asla unutmayacagim bu dediklerinizi, umarim olgunlasirim, ogrenirim, buyurum oralarda :)

tabiki göreceksin ama gitmesen evde kalsan da aynı şeyleri göreceksin insanın olduğu her yerde rekabet vs var ve olacak tadını çıkarmayı hayal et

Ne guzel, ben de universite ogrencisiyim cesaretim olsa ben de giderdim. :) Tabikii zor donem ama sana katacagi seyleri dusun. Bosu bosuna gitmiyorsun sonucta yurtdisina. Karamsarliga kapilma, yerinde olmak isteyen cok kisi vardir eminim.

Ohoooo hem Erasmus diyorsun hem ailemden ayrı kalcam diye üzülüyorsun. Tatlım ikisi bir arada olmuyor malesef:) kaldı ki duyan da oraya yerlesicez zanneder, git keyfini çıkar gez toz bu fırsat bir daha ele geçmez Edit:aşağıda bir yorumum daha var

Evet, maalesef... Inanin deniyorum ama bir cok konuda deneyimsizim, savasci ruhum yok ama bazen yoruluyorum. Diyorum ki kendi kendime, keske bu kadar kosusturmali hayatim olmasindansa monoton bir hayatim olsaydi kafam dingin olurdu ama hayat toz pembe degil diyorum kendi kendime

Lütfen bu kadar ailene bağlı olma. Bu durumu yaşamadan bunu aşamazsın. 1 saat uzaktaki okul icin bile ne kadar üzülmüşsün. Erasmus çogu insanın asla yakalayamayacağı bir fırsat. Eğitimin ve ufkunun açılması açısından çok önemli. Bence tatillerse bile geri dönme. Bunu bir sınav olarak düşün. Böyle tecrübeler edinerek tek başına idare etmeyi öğreneceksin.

Ah ya ne güzel bir sans. Üzülmek, vahlanmak yerine tadını cıkarın. Ailenizle her gün görüntülü konusarak özleminizi bir miktar daha dindirebilirsiniz. Sizin icin harika bir deneyim olacak, iyi yanlarını düsünün ve rahatlayın. Ilk zamanlar elbette bosluk hissedeceksiniz ancak 1 ay gectikten sonra alısacaksınız. Basarılar dilerim..

Niye ozaman okuyup kazanmak istedin! tabiki iyi gelecek için bunu düşün, insanlar riyakar bencil evet ama nasıl ayakta duruyorlar bak, eve kapanıp emekli gibi oturmuyorlar. Sende onlara inat doğrunla yaşa çalış, herşey iyi bir gelecek için. Daha yazardımda sıkmıyim:) hadi kolay gelsin. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Ailenle göbek bağını kesmek için mükemmel bir fırsat. Tadını çıkar keşke yerinde olsaydım. benkahvecanavari ne kedisiz ne

Farzet baska sehire yada yurtdisina gelin gittin..? Bizlerde senin gibiydikkkk merak etme ama bak sehirlerde baska adamla aile olduk cocuk yaptik bu yuzden egitim icin gidiyorsun korkma.. yolun acik olsun insallah.. davetsizkullanici

kendinle gurur duymalısın istemiş başarmışsın tebrikler senin gibi bir sürü öğrenci olacaktır alışırsın hem kendi ayaklarının üzerinde durmanın tadını alınca iyi ki gelmişim diyeceksin F

Merhaba herkese, cok kafaya taktigim ve uzuntu veren bir durumun icindeyim. Aslinda bircok kisi yerimde olmak ister eminim ama ben cok cabuk pes eden biriyim sanirim. Erasmus sinavina hazirlandim bu yil, cok calistim istiyordum gercekten, neticede kazandim sukur, o zaman ki heyecanla asiri mutlu oldum, ama zaman gectikte prosedurler, evraklar beni cok yipratti. Tamam dedim bu da gecer, bu sefer de gitme zamani yaklastikca ailemi 1 yilda belki 2 3 kere gorebilecegim ziyaret edebilecek olmanin uzuntusu sardi. Avrupaya burslu gidiyorum bu yuzden eger oradaki derslere katilmazsam ve devamsizlik yaparsam parami keserler, bu yuzden ancak avrupanin dini ve ya bayram tatillerinde Turkiye'ye gelebilirim, ben ailenden universite icin ilk kez ayrildigim zaman bile 1 saatlik mesafede dahi cookk uzuluyordum. Ne yapmam gerekiyor bu durumu asmam icin lutfen deneyimlemis olan ya da fikir verecek olan var mi?

Umarim sizin karsiniza daha iyi firsatlar cikar, sevgiler Sahika

O zaman kesinlikle o erasmusu bitirmelisin. Kendini yetiştirmiş olursun. Ağlaya ağlaya git. Acı insani güçlendirir

Merhabalar, tam olarak beni anlatmissiniz. Bende ayni arkadasiniz gibiyim, universite tercihlerimi yasadigim yerin cevresinden yaptim hep, aileme yakin olayim gelir giderim diye. Ustelik kazandim, her haftasonu gidip gelmeye basladim. Otobuslere verdigim paralari soylememe gerek yok sanirim? :) Iyı ki yazdiniz, ders oldu banada, kesinlikle yazdiklarinizi bazen bende dusunuyorum, Allah korusun ailemden biri vefat edebilir ya da zamani gelince yapayalniz da kalabilirim. Birseylerin ucundan tutmam gerektiginin farkindayim, sanirim biraz ozguvene bagli, daha atilgan olmaliyim. Bu yazdiklarinizdan gozu kara olmam gerektiginin kanisina vardim kesinlikle

23 yaşında ben de senin gibi çıktım yurtdışına okumaya. Tek basımaydım ve Amerika'ya gittim. Tam 9 senedir yalnız yaşıyorum, daha ilk günkü gibi hatırlıyorum başka bir ülkeye ayak bastığım o anı. Dünyaya bir daha gelsem yine aynı kararı verirdim, çok şey öğrendim, çok büyüdüm. Sen de öyle olacaksın, bir sene ne ki şu koca insan ömründe, onun sana katacağı deneyım bambaşka bir şey.

22 yasindayim, inanin sizin gibi gitmek isterim bende. Kesinlikle gerceklestiricem, bedenen dinlensem de beynen cok yorgunum, yurtdisi isleri, belgeler beni boguyor. Umarım sonucu guzel olur ve bende boyle bir evrim geciririm. Tesekkurler :) benkahvecanavari ne kedisiz ne