ders çıkarılacak bir yazı. teşekkürler azad

:a015: zaten ağlıyorum ay_82

ayy çok duygulandım gözyaşlarıma hakim olamadım. birbirimizi kırmasak hiç. hep mutlu olsak keşke ahh ahh... C COpcU

duygu dolu bir yazıydı emeğime sağlık... dila06 nazlıyım çok

çok güzeldi canım ellerine sağlık...

ıftar vaktı okumakla hata mı ettım acaba senağlama incir_kusu

çok güzel keşke öfkemizi kontrol etmeyi öğrenebilsek:umursamaz:

Bu yazıyı okuyunca çok etkilendim daha kendimi toparlamadan iş yeri arkadaşımın abisiyle birlikte başka bi çalışanımızın karısı çocuklarıyla birlikte kazada öldüğünü duydum. Hayat gerçekten bi anlık gibi. şaka gibi ya bi gün önce yanınızda olan insanın şimdi olmaması aysecikcik sağlıklıyım... yeter

süğppppppppperrrrrrrrrr eylul07 bigün bende anne

gerçekten aslında hayatın anlamını bir düşünürsek geçen her günümüz bir son.. çünkü bugün varsak yarın yokuz.. çok doğru bir yazı dizisi... sağolasın arkadaşım.. emeğine ve o güzel yüreğine sağlık.. çok duygulandım.. bazen bende öfkelendiğim zaman kendimi sakinleştirebilmem için bu dünyaya bir daha gelemeyeceğimizi aklıma getiriyorum.. o zaman sakinleşiyorum... her geçen günümüzün kıymetini bilelim.. ona göre hareket edelim.. eşimizi, çocuklarımızı, anne, babalarımızı, akrabalarımızı, komşularımızı, arkadaşlarımızı kırmadan incitmeden hayatı paylaşalım.. çünkü gidilen yerden bir daha dönüş olmayacak... pişmanlıklar fayda etmeyecek.. Rabbimiz hepimize hayırlı ölümler versin, yaşamdada iyilikler versin inşallah... sevgilerimle.. nazz81 artık

uffff ağladım ya ne güzel yazıydı :gitme: . push ; tugbis

ya ben mahfoldumsenağlama rosemm first

Güzel yazı emeğine sağlık.

Çok beğendim paylaşım için teşekkürler... Nelya

gerçekten okumaya değer, çok hoş bir yazıydı... eklediğin ve bizlerle paylaştığın için teşekkürler canım... K

Türk Filmi Gibim:) laz_kxixzxix rize merkez kopsun

sevindim beyenmenize arkadaşlar... bende ürperdim okurken duygulandım çok inar80

ayy ağladım... Borzo

cok guzeldi...

:gitme:

Çok güzel bir yazıymış teşekkürler.. Öfkemizi biraz kontrol edebilsek bütün bunlar yaşanmaz.. Giden geri gelmiyor çünkü... SEHER YILDIZI

çok güzelmiş.. O oezlem06 evli &

Çok güzel bir yazı, emeğinize sağlık, Bu arada işyerinde olmama rağmen tutamadım kendim. senağlama K

neden bunu son anda fark ederiz. her zaman bu kadar şanslı olunmuyor maleseflmaz: flamenko

çok güzelmiş paylaştığın için teşekkürler... nil03

aynen cnm bazen kızınca bende demediğimi bırakmıyom ama sona içime çok dert oluyo yaa K

çook güzelmiş tüylerim diken diken oldu okrken((( . push ; K

yarınlar kimseye vaat edilmedi maalesef.. Allah hayırlı ölümler versin hepimize :Saruboceq:

Adam, telaşlı, öfkeli bir halde hanımına bağırıp, çağırıyordu. Babalarının sesini duyan iki çocuk ise yataklarından kalkıp salona gelmişti. Babalarının öfkesini görünce, korkmuş, sinmiş halde birer koltukta sessizce oturup kalmıştı. Adam, çocuklara, hanımın üzüntüsüne aldırmadan söylenip duruyordu: -Söyledim değil mi, söyledim. Bu gün toplantı olduğunu, açık mavi gömleği ütülemeni söyledim. &#8220;Kahverengi gömlekle gidiversen nolur!&#8221;muş. Bugün sunum yapacağım, karamsar bir görüntü mü vereyim, dinleyenlerin içi kararsın, bu da projeye verecekleri oyu etkilesin! Bunu mu istiyorsun? -Tamam bey, bitti işte. Adam açık mavi göleği hışımla aldı; -Bitti, tabi bitti ama ben geç kaldıktan sonra bitmiş neye yarar. Hanımı çocukların korkmuş yüzlerine baktıktan sonra, yine eşini sakinleştirmeye çabaladı; -Dün bundan da geç çıkmıştın, vakit var, yetişirsin. -Anlamıyor ki, anlamıyor ki. Bu gün sunumu ben yapacağım. Herkesten önce gitmeliyim ki, gelecek önemli konuklara &#8216;Hoş geldi&#8217; demeliyim. Adam bir sürü söz daha söylenerek, bağırarak çıktı, arabasını çalıştırıp uzaklaştı. Hanımı, direksiyon başında da öfke saçan eşinin halinden endişelendi, &#8220;Bir kaza yapmasa bari&#8230;&#8221; Eşi uzaklaşınca, çocuklarının yanına gidip sarıldı, rahatlatmaya çalıştı. -Madem erkenden kalktınız, hemen size sultanlara layık bir kahvaltı hazırlayıp getireceğim. Mutfağa geçti, zihnindeki huzursuzluğu dağıtmak için hemen neşeli müzikler çalan bir radyoyu açtı. Ocağa haşlamak için yumurta koydu, cezvede süt ısıtmaya başladı. Masaya zeytin, peynir, reçel koymayı da ihmal etmedi. Biraz sonra çocuklarına seslendi -Kahvaltınız hazııır! Çocuklar kahvaltıya otururken, radyoda müziğin birden kesilmesi dikkatini çekti. Son dakika haberi anonsuyla, radyonun sesini biraz daha açtı. Radyo&#8217;da zincirleme bir kaza haberi vardı. Ayrıntılarla biraz sonra birlikte olacağız demişti spiker ama kazanın yerini söylediği andan itibaren o sandalyesine yığılıp kalmıştı. Spikerin bahsettiği kaza yeri, kocasının her gün işe giderken geçtiği dörtlü kavşaktı. Eşinin bu kavşaktaki trafikten şikayetçi olduğunu, her sabah yoğun bir trafik olduğunu söyleyişi aklına geldi. &#8220;Geç kaldım diye acele edip acaba o da&#8230;&#8221; Aklına gelen düşünce içini daha da yaktı, hemen ayağa kalktı. -Çocuklar, unutmayın ocağa yaklaşmak yasak. Kahvaltınızı yapıp salona geçin, oynayın. Benim acil bir yere uğramam gerek, kapıyı da kimseye açmayın tamam mı? Çocukları uslu, söz dinler olduğu halde, çok kısa süreli de olsa evde yalnız bırakmak zorunda kalsa tekrar tekrar tembihte bulunurdu. Sokağa çıkmak için üzerine bir şeyler aldı, cebine de bir taksi parası aldı. Kapıya yöneldiğinde kocasının bu kazada ölmüş olabileceği endişesiyle kabaran yüreğine daha fazla dayanamayıp, ağlamaya başlamıştı. Göz yaşlarını çocukları görmesin diye, açık olan mutfak kapısına sırtını dönmeye özen gösteriyordu. ıçindeki acının kocasının ölmüş olma ihtimali kadar, giderken kendisini kırması ve çocuklarının önünde bağırıp çağırmasından da kaynaklandığını anladı. Oysa her zaman böyle öfkeli değildi. -Eğer ölürse, çocuklarım babalarını, son gördükleri haliyle mi hatırlayacak? Kalp kıran, öfkeli bir baba olarak mı kalacak akıllarında? Kapıdan çıkarken, çocuklarına bir kez daha seslenecekti ama artık akan gözyaşları saklanamayacak haldeydi. Hemen kapıyı açıp dışarı çıkmak için hamle yaptı ama karşısında kapıya doğru adım atmakta olan kocası vardı. Adam, bir an karısının ıslak yanaklarına baktı; &#8220;Haberleri mi dinledin?&#8221; diye sordu. Hanımı, konuşamadan sadece başıyla onayladı. Adam, önce sarıldı, sonra eşinin yanaklarını sildi. Hanımı zorlukla sordu; -Hani önemli bir toplantına geç kalmıştın, niye döndün? -Kaza benim hemen yakınımda oldu. O anda toplantıdan daha önemli bir şeyi unuttuğumu hatırladım. Eğer o kazada ölseydim&#8230; O anda çocuklar da yanlarına gelmiş, babalarının yine öfkeli olabileceğini düşünerek, annelerinin yanında durmuştu. Adam, bütün içten, samimi gülümsemesiyle çocuklarını yanına çağırdı, boyunlarına sarıldı, yanaklarından öptü. -Ben bu gün büyük bir hata yaptım ve evden çıkarken, sizleri ne kadar sevdiğimi söylemeyi unuttum. Böyle önemli bir şey unutulur mu hiç. Ne yapalım, ben de geri döndüm. Her günü son günün bil. ALINTIDIR cimcime eses