Ya anlatamadim sanırım. Yani aslında hayallerimi susleyen biriydi. Bana asla bakmaz öyle biri öyle bir aile beni sevmez dediğim şekilde. Ama her şeyimiz zıttı. Sonra işte benim atanma durumum oldu o var diye yapmadım içimde kaldı. Bu yüzden de ayrıldım. Ama bu öfke değişik o benden farklı oldukça sinirleniyorum gibi. Her hareketi batıyordu. Ama onu da çok istiyordum. Aslında ben onunla hayatı paylaşmak, onu sevmek çok istiyorum

öfkeli ruh halini stress, kötü hayat şartları, mutlu olmadığın iş, ilişkide kavgalar vs gibi durumlar yaratabiliyor. doğal olarak içinde biriktirdikçe de sinir patlamaları yaşanıyor. bu da çevrendekilere eşine, aile bireylerine yansıyor onların yaptığı en ufak şeyler batabiliyor. paranoyak gibi her şeye kavga etmek, bağırıp çağırmaktan bahsetmiyorum. N

Birini ne kadar çok severseniz bi o kadar da ona öfke duyarsınız, yaptığı saçma tavırlara bu nasıl bu kadar salak olabilir dersiniz. normal bence

Bu bende iki kere oldu. Biri sevgilimdi diğerinden hoşlanıyordum sadece. Sanırım bazı insanlar birbirini tetikliyor. Özellikle zıt karakterler. Yaptığı bazı şeylere anlam veremezdim hatta samimiyetsiz gelirdi bazen. Ama aslında o öyle biriydi sadece hayata farklı pencerelerden bakıyorduk. "Bunu nasıl göremez ya?" Dediğim şeyleri görüyordu ama onun için önemli değildi mesela. Önem verdiği şeyler ise benim için anlamsızdı. Bu anlaşılmazlık hali de öfkeye sebep oluyordu. İnsanları değiştirmeye çalışmamak, farklılıklarımızla kabul etmek gerekiyor. Olmuyorsa da zorlamamak lazım. G

Şımarıklık ya da rahat batması olarak yorumladım ben

ben buna katılmıyorum. Sevdiğiniz insan size kötü bir şey yapar, örneğin ihanet ederse evet ona öfke sıradan insanlara olandan fazla olabilir. Ancak insana sevdiği kişinin ufak tefek salaklıkları sevimli gelir. Bir insanı hem çok sevip hem durduk yere ona çok öfkeli olmak bana sağlıklı gelmedi

Merhaba, ben biri ile uzun süre çıktım. Sonra ayrıldık ama ilişkinin en başından beri ona karşı içimde tuhaf bir öfke vardı. Her şeyine ayrı bir ayar oluyordum. Sevdim mi sevdim elbet ama bu öfke de beraberinde geldi tam 5 sene. İki zıt karakterdik, iş konularinda biraz sıkıntı yaşıyorduk ve ayrıldık. Ama kopmadik da birbirimizden. Arada konuşuyoruz ama yok sevgim devam ettiği gibi öfkem de devam ediyor hatta artıyor. Bazen bir kaşık suda boğasım geliyor. Ama benim de yanımda olsun istiyorum sevsin istiyorum. Şimdi onunla gittiğim bütün her yerden nefret ediyorum, hiç müzik dinlemiyorum. Onu çok özlüyorum ama ona da öfke duyuyorum bu normal mi

İlişkinin en başından beri öfke duyduğun kişiyle 5 sene nasıl beraber oldun?