Kendi geçiminizi kendiniz sağlayabiliyorsunuz anladığım kadarıyla. Ailenize mutsuz olduğunuzu göstermekten başka çareniz yok. Bu hayatı istemediğinizi kararlı bir şekilde söyleyin. Bunu muhtemelen ilk zamanlar normal karşılamazlar. Ama unutmayın ki bir süre sonra normalleşecek. Bir süre ailenizin tepkisi ile karşılacağınızı unutmayın. Bu hayat sizin hayatınız. Doğrusu ile yanlışı ile yaptığınız şeylerin sorumluluğunu alabilecek yaşlardasınız. Umarım bu süreçte çok yıpranmazsınız

Herkesin kendi tercihi. KapaliliktaI tuhaflasti ztn artık. acik biriyim fakat bazı kapalı giyimli kadar dikkat çekmiyorum. Bnce sze saygı duymalı herkes.. ztn emanet gbi duruyordur isteksiz olduğunuz için dışarı yansiyordur

Ben bisey merak ediyorum. Lutfen kimse de yanlis anlamasin Kisin kolay da yazin nasil basa cikiyosunuz sicakla? Sadece meraktan sordum. Yargilamak zaten haddim degil. Isteyen istedigini giymekte ozgur olmali tamamen sonradanprenses Ne olduysa sonradan

Kimse bu hayatta tamamen özgür değildir. Sen de Allah'a kul olarak her konuda özgür olmadığını hatırla. Ölüsü bile üç kat kefene sarılan, başörtüsü ve göğüs örtüsü olan bir dinin mensubu istediği gibi davranmalı. İnancının duruşuna, kıyafetine yansıması gerekmez mi. Bence niçin kapandığını unutmayıp, kimsenin gazına da gelmemeniz. Çünkü yalnız ölecek, yalnız kabre girip, yalnız hesap vereceksiniz. Lütfen Ömer Hayyam ın dediği gibi Bir elde kadeh, bir elde Kuran; bir helaldir işimiz, bir haram. Şu yarım yamalak dünyada ne tam kafiriz, ne tam müslüman. duruşundan uzak durunuz

Bi daha 20li yaşlarını yaşayamayacaksın. İçinden ne geliyorsa onu yap. Kapalı kalmak istiyorsan bu senin kararın ama içinde mutlu değilsen yazık etme kendine. Ailen ilk zamanlar kızar ama sonra alışırlar. Hayat senin..

Başda problem etseler de zamanla kabulleniyorlar herkes kabulleniyir bir şekilde. Siz kendi istediğinizi yapın

İşte içinde ukte bırakıyorlar ufacık kız çocuklarının. Yaşıtları yazlıklarda cicili bicili bikiniler, rengarenk ojeler, deniz, kum, güneş keyfi yaparken, saçlarını rüzgara savururken; onlar yanacakları korkusuyla, kendisinden beklenen sorumluluklarla psikolojik şiddet uygulanarak ailesinin kalıplarına sokulmaya çalışılıyor. Sizin kim olmak istediğinize, ne giymek istediğinize ne anne babanız ne sevgiliniz ne ilerideki eşiniz karışabilir. Bu sadece sizin kararınız ve ne kadar dik durur ve kararınızın kesinliğini karşıya dikte ederseniz, o kadar çabuk kabullenirler. Manipülasyona gelmeyin, istiyorsanız açılın ve kararınıza karışmalarına müsaade etmeyin. Ayrıca kendinizi açıklamanıza gerek yok. İsterseniz mini şort askılı giyersiniz kime ne?

Artık yetişkin bir bireysiniz. Kendi paranızı da kazanıyorsunuz. Kime ne sizin kıyafetlerinizden? Ailenize kararınızı kesin bir dille söylemelisiniz.

Zoraki kapaninca böyle oluyor. Acil diyemem sana günah bende kapalı değilim. Ama tesetture uymuyorsan olmaz ya kendini kapanmaya teşvik et yada ailenle bu durumu konuş ona göre acilirsin

Kimsenin size karismaya hakki yok. Kapalilik, günahlar, sevaplar kul ile Allah arasindadir baska bir Kulu ilgilendirmez. Nasil mutlu olacaksaniz öyle yasayin. Sakayla degil ama ciddi ciddi konusun ailenizle ki aslinda onlari ilgilendirmez ama haberleri olsun. Böyle bir arkadasim vardi ailesi cok baski yapiyordu. evden cikarken kapali cikiyordu okul tuvaletinde aciliyordu. Ne anladim ben bu isden...

13 yaşındaymış kapandığında. En başa nasıl dönsün kendi rızasıyla olmamış zaten. İçsel kargaşanın içinde olan birine neden bu baskı hala?

Hep yaziyorum, benim çevremde açılan da çok kapanan da. Hepsi iki konuşuluyor, üçüncü gün unutuluyor. Ertesi sene bikinili foto atıyorlar kimsenin dikkatini bile cekmiyor

merhabalar hanımlar, hikayemin en başından başlayacak olursak ben 13 yaşında kapandım. anne tarafımda herkes kapalıydı, benden de kapalı olmam küçüklüğümden beri bekleniyordu. zorlama olmadı ama beklenti vardı diyelim. baba tarafım daha sekülerdir ama babam içlerindeki en muhafazakar diyebiliriz. yani babamın da böyle bir beklentisi isteği vardı. başarılı bir öğrenciydim, lise tercihlerinde bana bıraktılar ama babamın gıyabımda "o istese imam hatibe gitsin isterdim ama istemez" dediğini annemden duymuştum. lise üniversite derken mezun oldum, üç dört aydır çalışıyorum. 10 yıldır kapalıyım. ara ara açılma isteği gelse de bu kadar çok değildi. dönemsel olarak ciddi ilişkilerim, takıldığım insanlar oldu. ama son bir aydır deli gibi açılmak istiyorum. zaten dar pantolonlar, kısa gömlekler giyiyorum. işim tamamen erkeklerle akşama kadar kaç erkekle el sıkışıyorum sayısı belli değil. zaten tesettüre uymuyorum.. küçükken bile oje süremedim, asklı giyemedim, etek giyemedim. bunların hepsi içimde öyle ukte ki. ne olurdu çocukken içimde bırakmasalardı diye ağlıyorum bazen açılmaktan kastım çok açık giyineyim değil. sanki bu bedende sıkışmış gibiyim, bu ben değilim, fikrim, düşüncelerim bu değil. alkol almak istemiyorum mesela ama alkol alınan ortamlarda arkadaşlarım ile rahatça eğlenmek istiyorum. ailemden özellikle babamdan çok korkuyorum. akrabaları tolere edebilirim belki ama anne babam asla izin vermez. herkes işe girdi para kazandı, dışarıda okudu diyip yaftalayacak biliyorum. arada şakasını yapıyorum ona bile sert yapıyorlar. bu süreçten geçenler neler yaşadınız? nasıl alıştırdınız? ne dediniz de istemeseler de ses edemediler. (burada günah sevap kısmına girilmesini istemiyorum. 23 yıldır müslümanım ve her şeyin farkındayım. kendi kafamda bitirdiğim bir konu aslında) okuduğunuz ve yorumlarınız için teşekkür ediyorum

İlk etapta tepki vereceklerini küsüp, kızıp bağıracaklarını göze alarak açık açık söylemelisin. Ve ne olursa olsun duruşundan, kararından geri adım atmamalısın. İlk zamanlar can sıkıcı olabilir senin için baskı olacaktır ama kendine bu hayat benim, kararlarım ve isteklerim benim demenin güvenini, huzurunu hissedeceksin. Akraba eş dost ailen dahil herkes herşeyi konuşur, kulağını tıkayıp gerekirse bağıra çağıra istediklerini yapmak zorundasın, bir daha yaşam hakkın olmayacak. O yüzden güçlü ol, konuş, kararlı olduğunu hissettir ve geri adım atma. Zamanla alışırlar ve susarlar.

Ailenize desenize zaten dar pantolon giyiyorum, erkekler le el sıkışiyorum, tesettürle pek alakam yok

Kendi isteğimle kapandım. Hala her gün başörtümü çok çok severek örtüyorum. Ancak etrafımda açılan yakınlarım da oldu, sosyal çevresinden ciddi tepki almasına rağmen kapanan da... Mesleğim gereği bazen öğrencilerim, bazen arkadaşlarım/akrabalarım açılmak ile ilgili şeyler söylüyorlar soruyorlar. Ve çoğunlukla sosyal çevresinde dini yaşamayan hatta dinden hoşlanmayan insanlar olduğu için fikirsel anlamda etkilenip sosyal direnişi de yeterince sağlayamadıkları için açılsam mı sorgusuna düşüyorlar. İçinde hissetmeyen insanlar için belki yüzeysel sadece şekilde olan bir konu gibi gelebilir ama bence daha derinlerde bakmak gerek. Evet dini yaşayan insanların bazı kuralları olmalı. Muhtemelen kıyafet tarzınıza ilgili vs. Eleştiri alıyorsunuzdur. Bunu yapamıyorsan tamamen bırak madem gibi keskin cümleler de sizi etkiliyordur diye düşünüyorum. Bense ne kadarını yapabilirsek o kadar kar diye düşünüyorum.

Benim kardeşimin eşi yazlık efil efil şile bezi kumaştan upuzun elbiseler, bol uzun gömlekler ve çok bol pantolonlu tunikli takımlar giyiyor. Başını örtmesi çok bunaltıyor, yazı hiç sevmiyor o yüzden. Yine yaza uygun kumaştan şallar takıyorlar. Zaten bizimki evde kapatmıyor kendini, dışarıya çıktığında başını örtüyor. Çoğu kadın da evde örtünmediği için sadece dışarıya çıkması zul geliyordur.

Hayat sizin, tercih sizin. Kendinizi nasıl güzel ve mutlu hissediyorsanız, size neyin yakıştığını düşünüyorsanız öyle giyinin tabii ki.

Çevremde kapalıyken açılıp sonra tekrar kapanıp tekrar açılan kişiler var. 2 günden fazla konuşan olmadı çünkü "siz beni yargılayamazsınız" duruşunu hiç bozmadılar. Bu örnek uç bir nokta, doğrudur yanlıştır kısmına girmiyorum. Demek istediğim, istediğiniz buysa bunu yapacak gücünüz ve cesaretiniz olsun. Çünkü siz busunuz ve sizin bu hayatta yaşamak istediğiniz şey bu. Buna kimse karışamaz, anneniz babanız dahil. Duruşunuzu bozmayın ve yaşamak istediğiniz hayatı yaşayın. Çok gençsiniz, istemediğiniz bir şeyle yaşamak zorunda kalmayın

çocuktum.. hatırlamıyorum bile:')

Kır zincirlerini dostum İçindeki sıkışmış ruhu serbest bırak

Ben böyle diyenlere hep şunu diyorum. Hikayenin en başına dön. Ve neden örtündüğünü hatırla. Kalbin ve aklın imani anlamda sana ne diyor?

Geçen gün kapalı olan yakın arkadaşım dışarıdan bir fotoğrafını attı açıktı. Şok oldum nasıl yani dedim. Sonra anlattı. Arkadaşının evinde kıyafetlerini değiştirip öyle çıkmış sonra yine orda örtünüp evine gitmiş. Rüzgarın ensemden girişi o kadar güzeldi ki diyerek de güzelledi konuyu. Ona da dedim ne istiyorsun diye. Açılmak istiyormuş ama ailesinden korkuyor ve bu insan 27 yaşında. Herkesin hayatı dilediği gibi yaşama hakkı var. Ben arkadaşıma o an sadece şaşırdım ama asla yargılamam. Muhafazakar aileler için kabullenmek kolay olmayacaktır ama konuşun elbette.