Kesinlikle, gece gündüz meşgul eden bir işten, YLdan sonra boştayım şu an zaman nasıl geçse diye bilemiyorum bile. Gerçi dışarı çıkmamız mümkün değil ama annem de aynı şeyi tavsiye etti, kendisi işsizken dikiş kursuna yazdırmış anneannem:) Bilerek yapmasalar da sen de bir iş bulsan, bir an önce bulsan gibi laflar beni daha fazla strese sokuyor...

Ben de zihnen yoruldum aylardır bu mevzuyla uğraşıyorum RagnarLodbrok Ölürken

Yüksek lisans yaptınız mi? Yoksa yeni mezunsunuz ve bütünleşik doktora mı yapmayı istiyorsunuz? Ben yeni mezun sayılırım. Başta yüksek lisans düşünüyordum. Ama bu işte sınav başarısı kadar şansın da önemli olduğunu fark ettim. Ayrıca yl yaparken ünide kadro bulmak da şans işi. Kadro açılmazsa veya çok az açılırsa 10 sene bile işsiz kalma ihtimali var. Bu yüzden son dakikada KPSS'ye girdim ve atandım şükür.:) socialscientist Huysuz Şirin

Valla çok üzgünüm. Böyle içim burkuluyor. Ne kolay nokta atışı girmiştim her istediğim okula. Şimdi doktora bakıyorum, 4 yer denedim, 2sinden ses bile çıkmadı. 2si red. Herkes bi dur sakin ol diyor ama sanki olmayacakmış hiçbir yer ben doktoraya gidemeyecekmişim gibi korkuyorum. İyi başa çıkamıyorum bu durumla onu fark ettim. Çok içimde kalır ya Çok seviyorum ben araştırmayı, lab ortamını. Yan işlere de mi baksam diyorum yeter ki bir şey olsun diye. Sizin ne kadar sürdü istediğiniz işi bulmanız? Var mı azcık umut olacak hikayeler? Oturdum ağlıyorum yalan söylemicem S

Napiim kız, sağa sola mi saldirayim :)) Şimdi yine işim var, işimi-ortamimi sevmesem de bazı artıları var, maaşımdan memnunum. İyi tarafından bakıyorum. İş cikislarini gönlüme göre degerlendiriyorum, Takvimleri kalpliyorum, zaman çabuk geciyior. Nisan- 23 nisanda kampa gideyim, Mayis- 1mayista Nevşehir'de gideyim, 19 Mayıs'ta kamp yapayım Haziran- ramazan tatilinde batı karanenize gideyim Temmuz- 15 temmuzda yakına kampa gideyim, Ağustos- kurban bayramında memlekete gidip yanındaki şehirlerde kamp yapayım. Eylülde 3 gün yıllık izni kullanayım, Ekim- kasımı bekleyeyim Kasim - yıllık iznimin 5 gününü kullanıp yuttdiisna gideyim Aralık-ocak-subat-mart k. çimin üzerine oturup yeni sezonu bekleyeyim Paramin 3te birini ayirip gelecek sene gerçekleştirmek istediğim hayalim için biriktiriyorum... Böylece sevmediğim işte calismak beni o kadar da üzmüyor... Hadi bu sene isim var. Geçen sene tam 1 sene işsiz kaldım. Birkaç aylık dönemsel işlerde calistim, bazen günlük partttime olarak çalıştım falan... Yine de çok umutsuz değildim çünkü elbet bir gün is bulunuyor ve o gün bütün işsiz gecirdigin zamanları unutuyorsun. Bunu Bilecek kadar deneyim sahibiyim önceki yıllardan :)) O hepten işsiz zamanlarda da yine az çok kendime yetecek param vardi- parttime işlerden. Yine bu vesileyle beni bedavaya yurtdışına gönderecek Erasmus plusa falan katılmıştım. Yine öyle böyle bir şekilde degerlendirmistim işsiz zamanlarımi. Geçeceğini bilerek... Hazır bosum diye kendime vakit ayırarak... Bence sen de onu yap. Şu an annenlerin yanımdasın sanırım. bak, yıllardır nasıl zorlu bir okuma sürecin oldu, bu kısacık zamanı biraz kendine verecegin tatil gibi düşün. Başvurularını yap- günde gerektiği kadar vaktini buna ayır... ama kalan zamanında da bunu düşünmek yerine seni mutlu edecek şeyler yap. Mesela akedemik kitaplar hariç roman tarzı kitaplara basla, kendine challange yap imbd en yüksek puanlı yüz filmi izle, uygulama indir ve her gün squat yap plank yap, 30 günde bacak açma egzersizi yap... bilgisayara Sims yükle, yarın yokmuş gibi ev diz ya da ne bileyim, neyi zamansızlıktan yapamadiysan onları yap işte

Geçen sene 8 ay boyunca iş aradım işsiz kaldım. Bulabildiğim her yere başvurdum gidebileceğim bütün etkinliklere gittim bu süre içinde. İyi bir üniversite iyi bir bölümden çok iyi olmayan bir ortalamayla mezun oldum. Yüksek lisans vb bu yüzden düşünmedim. Hem de burs bulmak da zor olurdu ortalamamdan dolayı. 8 ay sonunda hayalim olmayan bir yerden iş teklifi aldım. Çok bayılmıyorum ama normal bir iş ve işim olduğu için çok mutluyum. İşsizlik psikolojisi çok zor. Özellikle mezun olmadan önce gece gündüz çalışıp birden boşluğa düşmek çok zor. Kendinize hobiler bulun boş bırakmayın yoksa depresif duruma girip başvuru bile yapamayacak hale gelebiliyorsunuz çok kolay. Param da olmadığı için az parayla yapabileceğim bütün hobilere başladım. Origami de yaptım, örgü de ördüm, spor yaptım, resim yaptım, çiçek diktim yetiştirmeye çalıştım, makinem olmasa da elde dikiş yaptım. Bunları yaptıkça başvuruları çok daha kolay yapabildiğimi, işim için gereken konulara daha kolay çalışabildiğimi farkettim. Şu aralar genel olarak umutlu olmak zor malesef ama umudu kaybetmemek çok önemli. Aile baskısı çok yıkıcı olabiliyor. Sizde de bu tür şeyler varsa açık açık duygularınızı anlatmayı deneyin. İşe yarayabilir. Umarım en kısa zamanda istediğiniz başarıyı elde edersiniz.

2009 yilinda vir Ivy League okulundan kabul aldim. Basvuru yapmamistim daha ve once hocayla konustum. Yabanci ogrenci alirken dusunduklerini cunku Toefl'dan iyi alsalar bile konusamadiklarini, dil yuzunden basarisiz olduklarini soyledi. Ivy league dedim beni niye kabul etsin, ama hoca beni pek sevmis olmali o kisacik sohbette. Basvurular arasinda basvuruma bakmis gorememis, bana email atti basvurunu yapmamissin yap diye. Butunlesik doktora programina basvuru yaptim ve kabul alan sanirim tek turk ogrenciydim o zaman o tarihe kadar. Hafif bir sok yasadim ama. Bir bilgi formu yollamislardi inanamazsin, bizdeki tek kredi diger okullarda uc krediye denk gelir, dersler agirdir:)) Ama mesela o donemde altlarda olan bir okula da basvurmustum ve red yemistim. Hangi ogrencinin ne zaman basarili oldugunu bazen kesitremeyebiliyorsun. Kulturel sok, arkadas edinememe, danisman ile uyumsuzluk vs vs o en basarili ogrencileri bazen dibe cokertebiliyor. Kendine guven ve yoluna devam et, sadece herkes red aliyor unutma. Bu donemde red olma orani da ah cok ama corona yuzunden buyuk ihtimal ile, okullardaki para azaldi, cesitli nedenler ile gelirlerini epey kaybeden bolum var.

Allam inş bana da böyle konu açtığım günleri göster Böyle dertlerim olsun nolur. Bana da kimi kısım görüyorum "Ee artık bi işe girmeyecek misin, geç oldu" diyor Diğer bir kısım "Ee artık evlenmeyecek misin, geç oldu" diyor Sanki vardı da biz bulmadık:)

Yani çok top okullara başvurduysanız gayet normal red yemek. Ben ilk 60 okuldan 10 okula başvurmuştum 1 tanesinden kabul gelmişti sadece onunda sıralaması 13 falan şuan. Yani daha düşükleri kabul etmedi mesela. Demek ki denk gelmedi ne diyelim. Aman zaten akademi demek red yemek demek gibi bir şey. Makaleleri gönderiyoruz dergiler reddediyor, doktoraya başvuruyoruz okullar reddediyor.. Zor zanaat. Bir de yayınınız yoksa yayın yapmaya çalışın.

Hiç ümidinizi kaybetmeyin... ben çalışma hayatina 5 sene ara vermek zorunda kalmıştım tüp bebek tedavisi gördüm oğlum oldu, şimdi 2,5 yaşında. o 2 yaşına geldiginde yani tam zamanında yeniden bankacılığa geri döndüm. hic iş bulamayacagimi düşündüğüm zamanlar oldu. hatta herkes bana 37 yaşındasın 5 sene ara verdin daha da iş bulamazsın tarzı konuşurdu. evet belki iş bulmam zordu ama oldu:) maaşım da iyi sayılır. hatta yeni kurum beni başına tac ettti:) ha bu koronadan memlekette durumlar kötü yakin zamanda işten çıkarmalar olursa bilmem. o yuzden umudunuzu kaybetmeyin. Şu sıralar iş gorusmelerine cagirmamalari bile normal. ha bu arada şimdi çalıştığım ise kabul edildikten 2 gün sonra başka bir buyuk kurum aradı gel başla dedi. hatta ben ikisi arasında kaldım burada konu açtım falan:))) Allah çok büyük önce sağlık dert etmeyin dua edin

Aynen o dediğin maddeleri biliyorum ama tekrar yazdığın iyi oldu biliyor musun çünkü baştan yazacağım ona karar verdim. Sayılabilecek güzel sebeplerim var ama belki bunları daha güzel bir araya getirebilirim, internetten her gün 10 tane örnek bulup baksam bence eksik gedik ne yönü varsa düzeltirim. Aynı şekilde CVim için de yapacağım bunu. Kendimi biraz kalitesiz hissettim yalan olmasın çünkü bu dönem çok iyi adaylarımız vardı dedi adam bana. Ehh, biz 4 arkadaş aynı okuldan buraya başvurduk. 4ümüz de red yedik. Aralarında benden kat kat iyi bir kız da vardı, o yediyse zaten benim hiç şansım yokmuş orada. Onların öğrencisiydi çünkü o. Ama bir yandan da internette bakıyorum "Başarısızlık CV" si falan yapanlar olmuş. Hintli bir çocuk paylaşmış, çocuğu ana okulundan bile red etmişler şu an doktora yapıyor Californiada:) Yani sanırım çok da nadir değil böyle 10-15 yerden red yemek. Tabi hemen kabul bulan da vardır da kendimi iyi tutmaya çalışıyorum.

Evet sonra düşününce saçma geldi şimdi, sonsuza kadar evde kapalı kalacak değiliz değil mi Herkese bir yerden çıkıyor, yeter ki denemeye devam edelim İnş bugünleri hatırlarım da gülerim iyi bir yere gelince

Mezun olduğumda en az 20 yere başvuru yaptım. Hepsi reddedildi. Daha doğrusu cevap alamadım. Hatta çok emin olduğum bir yer dahi cevap vermedi. Üstelik lisans eğitimini 3 sene bitirmiş 90a yakın ortalama ile mezun olmustum. 3 ay kabus gibi geçti. Daha sonra 2 farklı kuruma atamam gerçekleşti, ayrı ayrı başvurmuştum.

Bana da hiç beklemediğim bir yerden gelse <3

Bu arada bir şey daha ekleyeyim. Yüksek lisans hala aklımda. Yani muhakkak yapacağım. İşsizken maddi olarak yl yapmak epey zor olurdu benim için. Şu an her ne kadar virüsten dolayı başlayamamış olsam da bir işim var en azından. Tüm bu yazdıklarımdan dolayı ben önce iş, sonra doktora diyorum. Çünkü işsiz olduğu için maddiyattan dolayı yüksek lisansı bitirip doktoraya başlayamayan birini tanıyorum.

Çok iş aradım. Ummadığım anda Allah çok iyi iş kapısı açtı. Umarım siz de en kısa zamanda bulursunuz. Hele ki böyle bir dönemde

açık söylemek gerekirse doktora yapıp da boşta kalan tanıdığım var KPSS ile atandı. Ben YDS geçtim+ ALES olmasına rağmen yüksek lisans sonrası doktora yapmadım KPSS de olmadı zaten. Şimdiki aklım olsa İngilizceden üniversite sınavına girip 4 senede bitirip KPSS ile atanmak olurdu

4 arkadaş başvurmuştuk, hepimizi reddettiler bu dediğim yerden. Yabancı istemiyorlar sanırım, üstelik erken karar çıktı, şaşırdık hepimiz. Arkadaşlarımdan biri eski öğrencileriydi üstelik...

YL yaptım. İyi de bir üniversitede iyi bir puanla yaptım. Burda herkes şakasını yapmıştı hatta, gülüp eğlenmiştik, forumda. YLım Türkiyede klinik psikolog olarak geçiyor, klinik psikolojiye dair bir şey bilmeme rağmen. Enteresan bir şekilde Başvurduğum yerden daha düşük seviyedeki üniversitelerden red yememe de şaşırdım. Hiç bulamazsam iş bakacağım artık, üzse de.

Tabi ki, ben emeklerin ziyan olmayacağına inanıyorum. Siz devam edin başvurmaya eminim belki aynı anda birkaç yerden kabul alacaksınız :)

Ben de akademideyim velvette. Ve şuan etrafımda doktoraya yurtdışıma başvuram herkes patır patır reject yiyor eskiden doktoraya başvuran doktora yapan sayısı az idi ve rekabet de az idi buna bağlı olarak. Şimdi rekabet çok çok fazla. Bunun da etkisi var. Ben 2 yıl evvel lisanstayken Amerikadaki üniversitelere bütünleşik doktoraya başvurup bir kaç iyi yerden kabul almıştım. Gitmedim özel sebeplerden. Şimdi yüksek lisansım bitmek üzere, daha donanımlıyım başvursam kabul alır mıyım emin değilim vallahi. Kesin kabul alır dediklerim hep reject yedi. İkinci olarak senin doktorada ne çalışmak istediğine dair bir kararsızlığın vardı sanırım. Eğer SOP'unda bunu çok belli ettiysen bir dezavantaj olabilir. Çünkü şunu şunu çalıştım, araştırdım, doktorada da buna paralel olaral bunu çalışmak istiyorum. Bu konuda şöyle araştırma deneyimim var, ne istediğimi biliyorumu görmek istiyorlar. Üçüncü olarak da kabul alan arkadaşlarıma da hep çok düşük fundingler önerdiler bu da sıkıntı bence. Son olarak, sen kötü veya kalitesiz değilsin. Reject yeme sebebin yeterince iyi olmaman da değil. Kabul alma işi çok farklı değişkenlerin sonucu oluyor genelde. Senin çalışmak istediğin şeyin oradaki akademisyenlerin ilgisini çekmesi gerekiyor, ya da o konuyu çalışan kişinin jüride olup olmaması bile bir şans. Ya da benzer şeyi çalışan biri daha başvuruyor ve onu tanıyor oluyorlar falan, e tabi seni değil onu tercih ediyorlar bu durumda. Yurtdışına başvurduğunu varsayarak yazdım. Naçizane tavsiyem, ne çalışmak istediğine karsr ver en azından alanı daralt ve o konuya ilgili akademisyenlerin olduğu okullara başvur. Başvurmadan araştır adamları. Sop'tada spesifik olarak şu adamla şunu çalışmak istiyorum diye belirt. Gerçi bunları çoktan biliyorsundur diye tahmin ediyorum ama. Bir de güvendiğin bir hocan varsa gitmek istediğin okuldan birini tanıyorsa eğer o kişiyi arat. Böyle yürüyor bu işler. Ay son olarak da illa doktora yapayım, hiç de bir yer olmadı diyorsan sıralamada biraz daha düşük okulları deneyebilirsin. Yine son olmadı ama doktora sonrası akademic job market da çok sıkıntılı malesef. Doktoralı işsiz de olabiliriz yanii Yolun açık, kalemin keskin olsun

Yayınım var, süpervizörümle baya iş yaptık. Hah mesela o yayını red yedi iki kere, napacaksınız dediğimde kabul ettirene kadar yollayacağım demişti:) Yani koskoca prof, o kadar ünlü o bile böyleyse herhalde benim de biraz daha sakin olmam ve bunları daha relax bi tavırla karşılamam gerekiyor.

Şu dönemde iş bulmak çok zor maalesef. Yaşadığım şehirde analiz ettiğim kadarıyla marketler eleman alıyor gibi. Benim fabrikamda kısa çalışmaya çıkarttı ve bunun gibi bir çok is yeri. İnşallah bu süreci hemen atlatırız da hemen iş bulursunuz

ben de ustuste redler aliyorumm nasil da hevesliydik ya ben masterdan sonra calismaya basladigim icin cok asiri koymuyor yani yine uzuldum ve dustum yalan yok ama ikinci bi opsiyon bence iyidir. alanin cok guzel bence is bakin bi yandan secenek olmasi acisindan iyi gelebilir bu donem. ama tabiki umarim oncelikle bi phd olur

Şöyle afili güzel bir hikaye yazmayı çok istedim ama bende çok uzun uğraşlar sonucu iş buldum ve bulduğum işte çok iyi imkan ve şartlara sahip bir iş değil. Öğrenme anlamında bana çok şey kattı. Bence başvuru yapın bir yandan da KPSS vs deneyin. İnancınız varda dua edin. Ağlamayın çünkü ne kadar ağlasanız da zamanı gelince oluyor.

Nasıl kendini sakin tutuyorsun peki? Herkes geç kalmışım gibi hissettiriyor. Anlamıyorlar ki ben içten içe zaten daralıyorum.

Çok isterdim ama bende de yok umut dolu bir hikaye... Ama senin için konuşursak şu dönem zaten hem Türkiye için hem dünyanın geri kalanı için sıkıntılı bir süreç. Şirketler bile çalışanlari çalışsın mi ücretsiz izne mi çıksın, komple dükkanı ki kapatsin, kimse bir şey bilmiyor. Böyle karmasik bir zamanda iş bulmaya çalışmak güzel bir zaman değil...

Tamam 4te pes etmiyorum o zaman:) Ve kendimi hazırlamaya çalışıyorum şu an daha fazla redler de gelecek diye. Sanırım YLdaki gibi kolay olacak sandım:) socialscientist Huysuz Şirin

Hemen buldum ama girmedim. Diyetisyenim. Ozel hastaneler o zaman 12 saat calismaya part time maasi veriyordu. Full time iste 24 saat oluyor diyorlardi. Suan nasil bilmem. Ben de ascilik yapayim bari diye mutfakta calismaya basladim 1 aylik basarisiz is arama surecimin sonunda. 10 sene oldu neredeyse.