Annemi çok düşünüyorum. Kendim yaşamak istediğim şeyleri, ona da yaşatmak istiyorum ama elimde imkan yok. Geleceğime baktığımda da imkanım olmayacağını düşünüyorum. Önceden hayallerim vardı, düşünmek bile yetiyordu. Şimdi yaş ilerledikçe, hayallerle gerçekler örtüşmeyince büyük bir hayal kırıklığı yaşadım.

hayatımız risk zaten.. olumusuz düşünceler olumsuzluğu getirirmiş.. bunu bebeğine hamileyken eşini kaybeden bir hanım söylemişti.. ama emin ol hayat seni bırakmayacak.. yerden yere vurur ama bırakmaz.. . push ;

Biraz öyle yapmaya çalışacağım. En azından sonunu düşünmeyeceğim bazı şeylerin. Her şey olacağına varsın bakalım. Teşekkür ederim ilginiz için.

Dört senedir birbirimizi tanıdığımız için reddetmemi mantıklı bulmuyormuş. Ayrılalım şartını koşmuyor ama tavırları değişiyor, zorluyor. Ben bazı konularda fazla gururluyum. Biraz zaman vermeyeceksen ve böyle yapacaksan ayrılalım dedim. Öyle rölantide kaldık, durum şu an çok karışık. Filmlik bir durum olsa keşke, hissettiğim duygular tahmin ettiğinizden daha çok bunaltıyor beni. pepperony

yok hayır ama zamanında keşke alsaymışım diyorum uzun uzun tek başıma yürüyşlere çıktım arada komik olan güldüğüm filmleri izledim arkamdan dedikodumu yapmayacak arkadaşlarla konuştum işte rahatlatıcı çaylar içtim tatlı krizlerim vardı ama onlar malesef kilo olarak görü dönüyor birde sorumluluklarını yerine getirince insan rahatlıyor örneğin proje ödev tez gibi konuları bitirince sıkıntıları tümden o hali atamıyorsanda belli bir süre rahatlatıyor ve kendini daha iyi hissediyorsun bilmiyorum umarım kısa sürer bu ruh halin çünkü çok zor biliyorum Salvia

Reddetmeyip, zaman isteseydiniz keşke... Sizin duygusal durumunuzu farketmiyor ya da hiçe sayıyorsa, evlılığı kabul etmemenızı inat ya da gurur meselesi yapmıs. İlaç kullsnmayı, doktora gıtmeyı dusunuyorsunuz. Bunlardan haberı var mı? Sadece evlılık onererek superman misalı sızı ıcınde bulundugunuz durumdan bir anda kurtaracagını zanneden bır kahraman da olabılır. Konusun ve desteğını ısteyın. Salvia

Bazende hayati kendi kendimize zorlastiriyoruz iste... Ne zanlediyorsunuz ki hayati, herkes heran hep mutlumu, hersey yolundami gidiyor, herkes hep dogru insanimi seciyor? Yani kabul etmediyseniz demek ki yeterince sevmiyorsunuz, olabilir ama simdiden bunu yasini tutmaga ne gerek... geri kalan sorunlarida acik yazmadiginiz icin bana sanki siz gözünüzde büyütüyormussunuz gibi geldi... Herneyse, biraz positiv olmaya bakin, sanirsam bu aralar bi boslukta hissediyorsunuz... Hayatta sahip oldugunuz degerleri akliniza getirip mutlu olmaya bakin...

Çevremde çok zorlu evlilikler var. Laf olsun diye demiyorum, gerçekten çok yorgunum. Evlilik çok kısıtlayıcı ve zor. Çabalamayı gözüm kesmiyor. Ben çok sakin biriyimdir. En büyük sorunum titizliğim, yoksa insanlarla her zaman iyi geçinirim. O benim kadar sakin değil ama beni gerçekten çok sinirlendiren rahatlığı var. Onu değiştiremem bu yaştan sonra, değişse bile huy çıkmaz. Kendime güvenemiyorum, sanki genel olarak evliliğin yükünü taşımaya bile uygun değilim artık. Kendi kendimi çok yıprattım, her şeyi çok kafama taktım zamanında. Şimdi de takıyorum ama artık eskisi gibi tüketebileceğim psikoloji kalmadı bende. Kalanları zorluyorum. Salvia

İlişkiniz neden "ya evlilik, ya ayrılık" durumuna geldi? Bunu sevgiliniz size şart koştuysa hiç sağlıklı değil. Yok eğer o koşmadı, kendiniz böyle hissettiyseniz, sanırım filmlerden etkilenmişsiniz... Salvia

Bence sen gecici bir donemdesin sekerim. Once bir is bul, kendi parani kazaninca keyfin yerine birazcik da olsa gelir. Sonra otur sakin kafayla olc, bic, tart. bak sekerim, madem adami seviyorsun, o da seni seviyor, daha ne? Bana gore karsilikli ask bulunmasi cok zor bir sey. Yani aranizda tek engel olarak senin kisiligin var demissin, belki de haklisin. Bence hemen evlenme/ayrilma karari verme, bir konus, kaygilarini dile getir. Simdi cok kati olmaktan sen sikayetci misin, gevsemek, birazcik rahatlamak gibi bir dusuncen var mi sekerim? Yoksa bence de ayrilmalisin. Zaten yasin cok genc, diger seceneklerine yonelirsin, universite sevgilisiyle evlenen benim tanidigim cok az insan var. Intihar falan dusunme ne munasebet kuzum benim, daha onunde yasayacak cok sey var, umutsuzluga kapilma. Is bulursun, sonra da durumlara bakarsin Salvia

Destek alacağım, ne olacak bilmiyorum. Hiç iyi bir örnek yok çevremde, belki de bu yüzden.

İntihar bana çok uzak inançlarım sebebiyle. Psikiyatra gitsem, ilaç kullanmaya başlasam bırakınca her şey daha berbat olur. Bir şeylere bağımlı olmak istemiyorum. Salvia

Çevrenizdeki kötü evliliklerin sizi etkilemesini anlarım, ben de yaşadım bu duyguyu ama aşk başka birşeydir sanki... Üniversitede okudugunuza göre daha yasınız genc olmalı. Bu tukenmıslık duygusu cok fazla Mutlaka bır uzmanla konusmalısınız Kendı saglıgınız ve mutlulugunuz ıcın Sonra gerısı zaten gelır

Evet, gerçekten şimdiden pes edersem. Durum vahim gözüküyor. M

İleriye karamsar bakmak, olmamış şeyler için olmuş gibi önlem almak hatta sonuçlandırıp birde bu sonucu kaldıramayacagına karar vermek.. Bunlar hiç güzel şeyler değil inanın. Kendimden biliyorum.. İlaç desteği almak kötü bişey değil ancak ilaca ve doktora bağlı birazda.. Etrafımda şahit olduğum bikaç kötü ilaç tecrübesi yaşayanlardan biliyorum.. Siz artık kendi kendinize aşamıyorsanız bazı şeyleri doktora gitme vakti geldi demkki... Hem intiharın inaçlarınıza ters olduğunu söylüyorsanız siz güçlü ve değerleri olan bi insansınız, tutunacak şeyleriniz var, ha birde anneniz.. Onu düşünün onun sevgisini varlığını sıcaklığını.. Salvia

Dört senedir tanıdığım bir erkek arkadaşım var. Biz çok ayrılıp barıştık. Benim hayatıma başka biri de girdi ayrı olduğumuz zaman içerisinde. Şimdi yine ayrıldım, çünkü evlenme teklifi etti ve kabul edemezdim. Maddi durumu ailesinden dolayı çok iyi, kendisi de inşaat mühendisi. Kahrımı da çok çekmiştir ama uymadığımıza eminim. O çok rahat biri, bense çok katı kuralları olan biriyim. Onun gibi biri belki de bir daha karşıma çıkmayabilir. Evlenmediğime pişman bile olabilirim ama evlilik şu an kafama hiç yatmıyor. Onu seviyorum ama evlenecek cesaretim yok. Hata yapmak istemiyorum. Evlenip, anlaşamayıp boşanmak istemiyorum, çünkü ben çok kafasına takan biriyim. Ayrılık psikolojisini atlatamam. Anılar, duygular ve ayrılsak bile onun benden sonraki hayatı beni çok hırpalar. Sadece sıkıntım bu değil. Üniversitedeyim. Geçen sene iki kişi kalıyordum ve bu sene tek odaya çıkabildim. Ama çok yorgunum. Size bunu nasıl anlatabilirim bilmiyorum. Çok fazla yoruldum. Daha bu kadar gençken nasıl bu kadar yorgunsun diyebilirsiniz ama kendimi toparlayamıyorum. Doktora gitmek, ilaç kullanmak da istemiyorum. Diyorum ki kendine gel, sen hep yıkılıp baştan yaptın kendini ama şimdi olmuyor. Ölsem diyorum ama yaşanacak o kadar güzel şeyler de var ki, bir yanım kabullenemiyor. İş arıyorum, annem de aklımda bir yandan. Anlatamıyorum kendimi, içim dökük, yılgın, bıkkın. İsterdim ki babam beni kolunun altına alsaydı, hayatımda ki en önemli erkek o olsaydı. Ailemin yanında okusaydım, her sabah onları görseydim. Kendimi çok yarım hissediyorum.

iyi örnek sen ol.. Salvia

Basta vucudun alisma sureci oluyor 3 aydan once ciddi bi sonuc beklememek lazim zaten, tedavi bitince asil faydasi da ortaya cikiyor..

Evliligi aceleye getirmemekle dogru yapmissin, sorunlu iliskiden sorunsuz evlilik cikmaz. Yalniz intihar egilimin var psikiyatra gitsen iyi olur, epeydir depresyondasin galiba. Ilac kullanmamak cozum degil beyinde hasar varsa tedavisi elzemdir.

şimdiden pes edersen Salvia

beynini rahat bırak.. düşünmemeye çalış.. karamsar şarkılar dinleme.. moda sokucak herşeyden uzak dur.. Salvia

öyle bir şansın yok zaten.. sertabın şarkısı geldi şimdi aklıma... yenilip yenilip yeniden ayağa kalkmak...

şu an ilk kendi hayatını oturtmaya çalışmalısın.. sonuçta sağlıklılr şu an.. sen sağlam olmazsan başta kendine olmak üzere kimseye faydan olmaz.. aile problemlerini biz düşünerek bitiremeyiz maalesef böyle..

Daha önce ilaç deneyimim oldu. Yanlış tedavi olduğunu düşünüyorum, çünkü bana çok ağır gelmişti. İlacı kullandığım ve kullanmadığım zaman, her şey birbirinden çok farklıydı. Kullanmadığım zaman güvende hissetmiyordum, çıplak gibiydim. Yani açıp okurum tabi ki ama daha önce de deneyimim olan bir durum. Yine de bir doktora gideceğim. pepperony

annen yanlızmı.. maaşı falan varmı.. Salvia

Hayır, yalnız değil. Ev içerisinde çok sorunlar var. Annem çok yıpratılmış bir kadın. Her şeye çok hevesli ama çok fedakar. Maaşı var ama babam çekiyor. Kızamıyorum neden babama veriyorsun diye. Maaşı isterse, babamla büyük sorunlar olacağını düşünüyor. Evli ablam ve abim de var ama annem ne kendine, ne de onlara güvenebiliyor. Çünkü gerçekten her biri, birbirinden problemli.

Öyle yapmam lazım sanırım.

üniversite son seneleri çok stresli olabiliyor mezun olup olmama durumu, iş bulup bulmama, sevgiliyle ayrılam yada evlenme bunların hepsi stres kaynağı ama bu kadar yorgun, gücü tükenmiş hissediyorsan depresyonda olma ihtimalin yüksek ben girdim kendi başıma çıkmaya çalıştım çok zordu uzman desteği al bence asude_bahar

Çabalıyorum ama şimdilik çok bir ışık göremiyorum. Bu seneyi de bir atlatayım diyorum, bakalım düzelecek miyim. Teşekkür ederim desteğiniz için. Salvia

Bikere basarmisiniz yine basarirsiniz, daha gencsiniz anladim kadariyla, her cikisin bi inisi oldugu gibi, her inisinde bi cikisi vardir ve emin olun o cikislarda dahada güclenirsiniz, inancinizi kaybetmeyin yeter... Salvia

Eğer konu evlilikse, tek taraflı iyi örnek olmuyor ki. Sertab'ın bir çaresi bulunur şarkısı da geliyor aklıma bazen. Salvia

Üzerime çok fazla sorumluluk alıyorum beynimde. Dediğiniz gibi kimseye faydam olamadığı gibi, kendimi de dibe çekiyorum.

Bu aralar çok fazla boşluktayım. Bir anda düştüm ne olduğunu da anlayamadım. Bu tür zorlu zamanlar geçirmiştim daha önce ve atlatmıştım. Şimdi atlatamıyorum, çok uzun sürdü. Gözümde büyüttüğüm doğru ama kaldıramayacağımı da bildiğim şeyler bunlar. Düşünmek yetmiyor. asude_bahar

Kardes uni okuyosun ac arastir biraz oku istersen, uyusturucu mu bu antidepresan tedavini olursun sonuc alininca birakirsin. Ölümü istemek intihar egilimi olarak okunur