Eşiniz Türkiye ye çekti gitti sonra geridöndü İşi ne oldu Bu kadar çabuk nasıl tekrar iş buldu Bir de yaşına gelince kreşe veririm iki ay kendim bakarım ama sonra yine annem bakar diyorsun bu bebek ne kadarlık Işler ayarlanabilirse dönüşümlü bakın eşinizle vardiya vs olabiliyorsa B

Ailenizin rızasının olmadığı bir evlilik yapmışsınız ama eşinizi hiç kabullenememişler demek ki. Anneniz çocuğunuza bakıyor bunun hatrına eşiniz laf yapmasaydı keşke sürekli görüşüyorsunuz diye. Bakıcı tutun veya işten çıkın kendiniz bakın çocuğunuza, eşinizin kazandığıyla geçinin. Madem birlik olmaya karar verdiniz ailenize minnet etmeyin çocuğa kendiniz bakın daha az olay olur en azından. vanityfairr No pain no

neden? bu saatten sonra annenizin değişmesi pek mümkün değil. siz de kkdaki çoğu kadının eşinin yaptığı gibi sınır çizmeyi becerememişsiniz. tek çözüm aradaki bağlantıyı minimuma indirmek. Giderli

Bir erkek nasıl annesi ile eşi arasındaki dengeyi kurmalıysa aynı şeyi kadın da yapmalı diye düşünüyorum. Siz maalesef o dengeyi kurmayı başaramamışsınız.. Çocuğunuzu anaokuluna göndermek gibi bir şansınız yok mu? Çünkü anneniz değişmeyecek.. seziki

Annenizi evliliğinizden çıkarmanız gerek. Çok fazla müdahil olmuş. Eşiniz gerekeni yapmış, hoşgörü göstermiş, saygısınıda.. Adam haklı...

Ailen dozunu kaçırmış. Nasıl bir aşk sevgi böyle kocanın gitmesinden memnun oluyolar. Şaştım. M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

aldatma, icki, kumar gibi sorunlarimiz yok. sigara bile icmez. kahve hayati yok. elbette büyük kavgalarimizda hakaretler edildi, ama karsilikli edildi. o etti ben sustum, o sustu ben ettim diye birse yok. dayak yemedim hic esimden, calisiyor da, isinden memnun..

bu olay kav gelin arasında yasansaydı evin oğlu suclu bulunurdu adam haklı annenizin karısmaya hakkı yok. hele ki adamcagız gidip özür dilemiş buna rabmen cocukla tehdit ediyor. iki ay sabredin baska birine baktırın. herkesin yeri ayrı eşinizin yanında durun

Aileler bazen ön yargılı davranır istemez ama evlenince, evladı da mutluysa o ön yargı gider. Fakat senin annen olayı benim dediğim olacağa getirmiş rsmen. İnada bindirmiş. Eşinin diğer olumuszlukları ne bilmiyrum ama, olumsuzluklar olumsuz ortamlardan doğar. Burda kayınvalideleriyle ilgili konu açan bir çok kişiye "suçlu ailesiyle senin aranda mesafeyi koruyamamış kocandır" diyorum. Bu konu da da aynı şeyi söyleyeceğim. Sen suçlusun ailenle kocan arasındaki mesafeyi koruyamamakla kalmamış, annene, eşine her hareketi yapma, her sözü söyleme yetkisi ve cesareti vermişsin. Senden aldığı yüz ve çocuğunu bakmaktan aldığı cesaretle evliliğinize iyice karışmış. Şiddet hakaret çalışmayan bir koca eziyetli bir evliliğin olsa ve ayrılma kararın olsa ailenin sevinmesini anlarım da, şu an ki durumda anlayamıyorum. Ego ve bencillik bu. Önemli olan senin mutlu huzurlu olman değil mi? Sen biraz ailenin gazıyla hareket etmiş, onlara herşeyi yansıtmışsın. Ve eşin herşeye rağmen bir çok adım atmış. Yapacağın şey çok basit. Ailene restini çekecek, evliliğinle ilgili tek söz ettirmeyecek onlara mecburmuşsun hissi uyandırmayacaksın. Tamam anne bakıcı araştırıyorum diyeceksin. Mesafeni koruyacaksın. Senin annen bu yaştan sonra düzelmez. Bakıcı da bulmak zorundasın. Aile mutluluğun evladının psikolojik huzuru için. Bir bakıcı iyi çıkmaz 2. iyi çıkmaz sonunda iyisine rastlarsın. Dört dörtlük analık yapacak bakıcı beklentilerin olmasın. Etnik köken, cahil bir zihniyetten daha vasat değildir.

Zaman bekliyorum, 1 Yas civarinda krese, 4 yasinda anaokuluna vericem cocugu. o Zaman muhtacligim kalmaz diye düsünüyorum. M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

dünya tersine dönmüş gibi eşiniz gelin olmuş siz damat ben ilk defa görüyorum açıkcası huzursuzluk çıkaran ve kızlarının boşanmasından korkmayan bir gelin ailesi genelde huzursuzlugu '' erkeğin elinin kiridir oğlum boşansada benım cocuguma hiççç bişey olmaz '' düşüncesinde olan yapışkan oğlan aileleri çıkarır. sizin ki tam tersi olmuş neyse siz eşinize hak veriyorsunuz heralde degıl mı aynı şeyler sizin başınıza gelse kabul eder miydiniz? bence annenizden bir süre uzaklaşın iyi gelir ne olursa olsun başta istemeseler bile o sizin kocanız olmuş artık evlenmişsiniz anneniz sonuna kadar haksız

Bütün suç senin. Sende evlenmişsin bir yuva kurmuşsun. Ailen ile o sınırı, çizgiyi koyamamışsın. Ailene karşı eşini ezdirmişsin, koruyamamışsın. Ailen eşin için olumsuz bir cümle kursa, ailene resti çekmen gerekirdi. Bütün hata senin.

Bu kadar evin icinde alieden kim olsa rahatsiz olurdu. Esinizin aldatma dayak hakaret calismama gibi sorunlari yoksa illa bosan diye tutturmalari vicdansizlik bence. B

boyle bir konuda esimin yanında olurum bakmıyormu birsekilde esimle konusur hallederim anneniz ona muhtac oldugunuzu biliyor ve ne yazıkki bunuda kullanıyor ortada torunu var ya insan kıyamaz . push ; N nebilimben

Evet maalesef öyle. ama cok sevdik birbirimizi, yasanan bir sürü olumsuzluklara ragmen ayrilmadik. cünkü bizim birbirimizden ayrilmamizi gerektigine inanilan sebepler benim icin gecerli bi sebep degildi. onun etnik kökeni, statü farki vs benim icin bi sebep degildi. su an isten cikmam ne yazik ki söz konusu degil. bakici olayida zor. bikac kez denedim, hayal kirikligina ugradim. cocugu birakiyosun, yerinden kalkmasin sussun diye eline bütün gün tablet bilgisayar verenler, cocuga olmasi gerektigi gibi davranmayanlar vs vs. tek umudum zamanla düzelir, kini gecer diye bekliyorum. dedim ya zaten yakin zamanda 2 aylik izine ayriliyorum, o süre icerisinde ben cocuguma elbette kendim bakicam. onlarda buralarda olmicaklar. belki ortam sakinlesir diye umuyorum WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Ailenle biraz mesafeyi açmadan bu iş normale zor döner çocuğunuz için başka çözüm bulun

Merhaba Sevgili Hanimlar, Hikayem baya uzun ama mümkün oldugunca kisa anlatmaya calisicam: 4 yillik evliyim, 2 yasinda cocugum var. Esimle severek evlendik, ve benimle evlendikten sonra benim yasadigim yere geldi. Ailem esimi bastan beri istemedi, tam anlamiyla sevmedi . Esimle ciddi kisisiel sorunlarimiz pek oldu diyemem, ikimizde birbirimizi hala seviyoruz. Biz evlendigimizde ben 30 yasina yakin, esim 30un üstündeydi. Cocuk olunca, benim aileme yakin tasindik. Cünkü ikimizde calisiyoruz, annem cocugumuza bakiyor. Evliligimiz boyunca esimin en büyük sikayeti sunlardi: benim ailem evimizde, yada özel hayatimizda olan herseye cok müdahale ediyor. Yaptigimiz yasadigimiz herseyden haberleri oluyordu. Bunda benimde sucum var cünkü, araya sinir koymayi beceremedim önceleri. Aileme cok düskündüm. Her misafir geldiginde onlarda cikip geliyorlardi, artik son dönem her yere birlikte gider olmustuk. Hergün cocuktan dolayi en az onlari 1 kez görmeme ragmen, annem firsat buldukca sebepli sebepsiz ariyordu. ve esim bu durumdan hic bir Zaman hic hoslanmadi. sucu anneme buluyordu. "Annen senin evine ve evlilik hayatina adapte olmana engel oluyor. Aklin firkin onlarda, evinde oturup bu eve kadinlik yapamiyosun" diyordu. bu yüzden cok fazla tartisiyorduk, tabii ki her tartismamiz bu yüzden cikmiyordu. Onlarla alakasiz konulardan da cok cikiyordu. Son dönem esim artik bana ve cocuga karsi cok ilgisizlesmisti. Bi gece cok büyük bi kavga ettik ve esim evi terk etti. Türkiye'ye kendi ailesinin yanina döndü. Ilk hafta ailem bu duruma üzüldü tabii. Sonra alistilar ve hatta bu durumdan memnun kaldilar. Bana bosan diye baski yaptilar. Ben bosanmak istemedim. Esime ilk bikac hafta resmen: dön birbirimizi seviyoruz, arada cocuk var, asilmayacak sorunlarimiz yok. Evliligimizi böyle bi sebepten bitirmeyelim dedim. Asla dönmem, huzurumuz kalmadi falan dedi. Sonra baktim ki gercekten dönmicek, bosanmaya karar verdim. Ben bosanma istegimi ona söyleyince, konusmak icin gelmek istedigini söyledi. Benimde asil istedigim elbette bosanmak degildi, ama onun dönmeyecegini anlayinca öyle bir karar aldim. Esim telefonda: cocugumuzuda, benide cok özledigini. Ailemizin kiymetini daha iyi anladigini, ve herseye ve herkese ragmen bu aileyi parcalamayacagini söyledi. Benimde bazi konularda kendime ceki düzen verecegime inandigini dile getirdi. Ve 3 haftanin sonunda esim eve döndü. O bizim, bende onun kiymetini anlamistik. Ailem dönmesini asla istemedi. Geldigi aksam annem bana resmen provoke eden, özellikle ona karsi hakaret dolu mesajlar atti. Mesajlarin ardi arkasi kesilmedi. Konusucaz dedi durdular. Ben de, ilk gün olmaz aradan biraz Zaman gecsin konusulur dememe ragmen, rahat vermedi annem. Sürekli aramalar, mesajlar. Esimede provoke eden 1 mesaj atti, o cevap yazmadi. Neyse..2 gün sonra geldiler. Esim düsündüklerini, rahatsiz oldugu seyleri anlatti. Annem olayi"sen bizim bu eve gelmemizi istemiyosun" a getirdi. Cocugunuza bakmicam, bakin basinizin caresine falan dedi. Her iki tarafta birbirini anlamadi, derdini anlatamadi aslinda. Konu o an orda kapandi ama ertesi gün yine olaylar büyüdü. Ortam sakinlessin diye esim gitti annemin elini öpüp ondan özür diledi. "sen ve cocugum icin yaptim. yoksa dilemezdim" dedi. Neyse sonuc olarak annem bana karsi cephe Aldi. Bugün Sabah cocuga bakmak icin eve geldiginde : " Buraya ölüm geldi resmen, cocuguna bakici tut ben bakmam artik. Sen kocani kazandin ama beni kaybettin" dedi. Cocuguma bakici tutmak istemiyorum, bunun bazi sebepleri var. Annemin bakmasi gerekiyor. ELbette bi sekilde bakar, ama bu süreci benim burnudam getiricek belli. Onu gördügügümde yada irtibatimiz oldugunda, mutlaka moralimi bozacak bisey yapiyor. Bendede suc var elbette. Kimse kirilmasin diye herkesi hep idare etmeye calistim ama yanlis yapmisim, arada kalan ben oldum. Yalniz söyle bi izlenim olusmasin, elbette esimin de bi cok yanlisi oldu, yada ters yönleri var elbet. ama ben bu sebeplerden bosanmak istemiyorum, cünkü oda kendine ceki düzen vermeye calisiyor. Ailemin böyle yapmasi beni cok üzüyor. Elbette zamanla bazi seyler düzelecektir. Ama bu son haftalarda yasanan olaylardan dolayi, saclarima ak düstü resmen. Vücudumun cesitli yerlerinde, sancilanmalar basladi. Bu arada ben yakinda izine ayriliyorum, ailem de tatile gidicek. cocuga bakma olayi bi süreligine ortadan kalkicak, ama annem asiri inatci ve kincidir. Benim gibi aile ve esinin arasinda kalanlarin tecrübelerini okumak. Diger bayan arkadaslarin fikirlerini bilmek belki beni bi nebze olsun rahatlatir diye düsündüm. Esim "bu evlilik yikilmicak. bu aile bozulmicak ve bizde artik bi aile olcaz, mutlu olcaz" diyor. Onunla aramda bi sorun yok, oda elinden geleni yapiyor. Tek derdim annemin bana olan küskünlügü ve onu Kabul ettigim icin tuttugu kini... C captain price erkek

Kreş yaşına gelmiş Anne de bunalmış gitsin kreşe 3 yaşını falan bekleme Hem dili de daha kolay öğrenir Maddi olarak zorlar dersen de eşin ek iş ayarlasın aileniz bağımsızlığına kavuşsun

Muhtaclik konusunda ayni fikirdeyim D damdan

Bu kadar sürede sakinleşmedilerse bence çok zor. Bu 2 aylık sürede bakıcı araştırın ve telefon tablet yaklaştırmayın bişe deyin. Eve kamera koycağınızı belirtin bakıcıya da. Dediğim gibi annenize baktırmayın sorunlar büyür. B

Ayni is yerine tekrar döndü. Calistigi yer kücük bi yer. Patronuda cok severdi cok memnundu. Zaten gittiginde is yerini ben arayip, baska bi yalan uydurdum. Cünkü cok gecmez, döner diye umut ediyordum. Geldiginin ertesi gün patronuna gidip özür diledi. Cocukla ilgili: orda yanlis tusa basmisim. Cocugum 2 yasinda. Ben yakinda iki aylik bir izine cikiyorum, o zaman kendim bakarim. 3 yasina geldiginde krese veririm, 4 de de anaokuluna baslicak zaten demek istedim. Calisma saatlerimiz sabit. Dönüsümlü olmuyor maalesef. Annem buraya getir burda bakarim ama ben o eve gelmem diyor.