Bu arada sende doktorun maddiödurumun da iyidir herhalde günlük yardımcın gelsin sende yorulma keyfine bak bacım

bence bebek varken ayrı yatmak olağan bır durum. ben kendım ayırdım mesela eşimi düşündüğüm için. gece sureklı kalk-yat ağlama sesi, kalıteli uyku olmuyor. işe sabah huzursuz gıder ıhtımalle. anne zaten mecbur kalkıyor emzırdiği için. rahat rahat bebeğinle vakıt geçir. onun harıcınde eşler tabıkı yardım etmelı. yanına gelmesını bekleme. salatayı yapma eşini çağır. çorba karışacaksa eşini çağır. makarna suyu koyacaksan çağır eşini koysun. bebek altını temızlerken iş buyur emzirirken iş buyur. bebeğini emzirirken aşkım rezene yapar mısın de. yatak konusu çok takmamalı. temızlıği beraber yapın hafta sonu. hafta içi bebek uyudukça uyursun. yettiğince. evdekı rahatlığın kyfıne bak.

Benim bebeklerim ikizdi ve 7 ay kadar evde kaldim onlarla ama biz ikiz bebekle 4. ay tatile gittik.15 gunluklerken gezdik dolaştık yani eve hapsolmanizin anlami yok hava alın gezin tozun çıkın. Esinizle tekrar konuşun. Herkesin ölçütu farklı iliski anlayışı farklı ama bu sebepten de bebek babasız büyüsün boşanın mi diyelim size o zaman hamile kalmasaydınız bilerek. Adam sonradan degismemis ki ben buyum demis zaten davranislariyla size. Yorumlari okudum çoğu yorum boşan ne çocuğu çekilir mi eşin tedavi olsun gibi sıradan sanki hepsinin evliligi bulutlarin üstünde hepsinin kocası buket buket cicekle sürprizle eve giriş yapiyor hepsi sorsan gün icinde aşk mesaji alıyor aksam da sofrada mumlar yemek ardindan kocalarının masaj ve kahve servisi bu sebeple bosanmiyorlar size boşanın diyen arkadaşlar. Ben de boşanın diyeyim de mutlu olun yapıcı yorum yapmak boşuna olmuş.

Evet aşık değil. Bence de seven böyle yapmaz aynı noktaya geliyoruz. Evde yardımcı olunca ne olucak peki? Benim iş yüküm azalıcak.. sonra? Ben daha az gergin olacağım. Eşime daha çok destek olacağım. Daha çok hoşgöreceğim falan filan. Yine vermeye devam eden ben olacağım. Böyle bir kısır döngü. Nerede kırılır bilinmez Bir söz var ya ya bu deveyi güdersin ya bu diyardan gidersin diye. Olacak olan o. Bu arada neyse üzmiyim demişsiniz merak etmeyin üzülmem, gözünün yaşını kendi silmiş bir kadınım evvelinden beri. Belki de ondan kaybediyorum, güçlü zannedip nasılsa dayanır diyordur belki de. Ay yapamam ay edemem diyen bir tip olsaydım daha kıymetli olurdum muhtemelen:) durum tespitleri bir yana... istanbulda bahçelievler yakınında iyi bir aile terapisti tavsiye edebilecek biri var mı?

Anneden anneye hatta doğumdan doğuma değişiyor bu durum. Doğumdan yürüyerek çıkıp eve gelip her işini tek başına yapan da var. Bir hafta yerinden kalkamayan da var. N

Size asik olsa boyle olmazdi. asik degil. basta onu soyleyeyim. ikincisi ise neyse uzmek istemiyirum. bi yardimci almalisiniz bence yaniniza. D

Bilemiyorum neden kadinlar sirf kocasi istedi diye istemedigi seyleri yapiyor Bosanma icin cok erken ama sanirim esiniz herseyde boyle hayata karsi ilgisiz enerjisiz? Isini seviyor mu?Esinizin destek almasi gerekiyor belki de kendi icinde sorunlari varsa bu herseye yansir.

Şimdi ben ücretsiz izin de aldım ve kızım o zamana kadar iki yaşına yaklaşmış olacak. Zaten şu anda da bir yaşını geçtiği için uykuları daha düzenli. Geceleri bir kere ya kalkar ya kalmaz ama ona rağmen yazdığım gibi kapı açık ve telsizi var. Ben ilk hamile kaldığımı öğrendiğim andan itibaren zaten iki yıl ücretsiz izin hakkımı kullanmayı kafama koymuştum çünkü akademisyenim ben gece bilmem kaç kere kalkarken ne okuduğumu anlarım ne de anlatabilirim ne de yazabilirim. İki sene izin almasaydım inanın bilmiyorum ne olurdu; eşimle nasıl bir düzen kurardık. Biz hiç o ihtimali düşünmedik. Şu an nasıl oluyor? Haftada iki kere yardımcım geliyor. Temizlik işi onda. İşimden kopmadım ama ilk bir sene doğru düzgün bir şey okuyup araştıramadım işimle ilgili. Bundan da şikayetçi değilim sadece roman okudum iyi geldi. Yemeği ben yapıyorum ama öyle 4 5 çeşit değil. Çocukta evde genelde ben de çünkü eşim sabah 7 de gidiyor akşam 9 da geliyor ve sürekli beyni yoğun. Zaten bir süre sonra o kızın da uykusu geliyor. Haftasonları kız baba da ama çünkü babayı zaten az görüyor. Eşim yemek yapmayı sever haftasonları yemeği de o yapıyor. Bazen çok yoğun bir hafta geçirmişse ben haftsonu da onu zorlamıyorum. Bizim düzenimiz şimdilik böyle. Ha bir de kedi var onunla da kim o an da kızla ilgilenmiyorsa o ilgileniyor.

Bu konu da ayrılmak yada boşanmak çok gereksiz olmaz mı? Yani Orta da biten giden bir evlilik yok.

1. çocukda da yatakları ayırmıştık çünkü eşim odada bebek bile olsa sessiz olma konusunda hassasiyet göstermiyor ve uykusu bölünününce gergin oluyordu. kızımın uykuları düzene girince o da odasına döndü şu anda 2. çocuğum ve uyku konusunda sorun yaşıyoruz. 1 seneye yakın oldu daha odasına dönmedi eşim ama birinci de sorun olmadı. bir işinize yaramıyorsa bırakın nerede istiyorsa yatsın.

Ebeveynlik böyle anlattigin gibi bir şey değil. Zaten bebeği anne taşıyor, anne doğuruyor. Hamilelik ne kadar zor. Doğum ayrı dert. Vücudu bozulan kadın, vücudundan bebeğini besleyen kadın. E babası da biiir zahmet gece sesini duyuversin, arada kalkıp pispislasin.

Evlilik oturmamis hemen bebek olmasa daha iyiydi. Cinsellikte bir istikrar sağlanırdı, kişiler birbiriyle uyumaya alışırdı malum bekarken çok rahat uyuyoruz. Gebelik zor zaten ustune doğum.. Yogun calisan bir eş hele de işte sorun varsa uykusunu almak istemis olabilir sonucta surekli bebegi emzireceksiniz eşiniz de surekli uyanacak ve sabah nasil işe gidecek empati yapın. Gercekten sabahin köründe uyanıp da hazırlanıp yollara düşmekle evde pijamayla takilmak ayni sey değil. Bence açıkça konuşun ve baskı da yapmayın. Zamana bırakın çocuğunuzun daha cok zorlu gunleri olacak diş, hastalik donemleri vb. yardimci alma sansiniz varsa temizlik ve yemek için alın mutlaka, uyku duzeni oluşturmaya da çalışın. Esinizden bazen ufak yardımlar isteyin. Kendiliginden isten gelip size bitki çayı yapacak erkek yok zaten. Soyleyin. Uzanip tv izlemesi ve telefonuna bakmasi normal degil mi adam işten gelmiş, herkesin evinde benzer manzaralar var hepimiz boşanalım o zaman.

Kimse evlenmek icin evlenip kimsenjn hayatini mahvetmese keske

Hocam bence sen boşta olduğun için ilgi bekliyorsun enerjiksin ondanda ayni şeyi bekliyorsun adam zaten yorgun geliyor kafa yoruluyor beden yoruluyor emin ol sen de çalışınca bu durum düzelicek diye düşünüyorum. Bu arada tek başına yapmadın o çocuğu ver kucağına baksın biraz çalışıyorsa her baba çalışıyo taş mı taşıyormuş hadi bee

Aşık olarak evlenmedim ama çok sevdim değer verdim fedakarlıklar yaptım her zaman saygı duydum... Ama ne oluyor? Verilen sözler tutulmuyor, iletişim problemini çözmeye tek başınıza yetmiyorsunuz önce saygınız sonra sevginiz azalıyor.. hep veren taraf olamıyorsunuz, her birimizin 3 türlü rolü vardır; birincisi yetişkin 2. ebeveyn 3. çocuk rolü. Ne kadar yaş alırsak alalım bu 3 rol arasında dolanır dururuz. Ebeveyn olmaya da ihtiyaç duyarız , çocuk olmaya da ihtiyacımız vardır ve de yetişkin olmamız da gerekir. Sürekli Aynı rolde kalamazsınız isteseniz de olmaz bunalırsınız depresyona girersiniz, o gömlek dar gelir diğerine geçersiniz vs vs. Beni sürekli ebeveyn olmak bunaltıyor artık. Tabi ki sorumluluk almayı isterim, ama tek başıma değil. Çocuk meselesi tek başına alınan bir karar değil ki sorumluluğu tek bir tarafın olsun. Elbette ki anneyiz kaçamadığımız bir sürü sorumluluğumuz var ama bizim de beslenmesi gereken duygularımız var. Fiziksel ve zihinsel gücümüzün bir sınırı var... bunu anlayıp buna karşılık verebilecek eş istiyorsun sadece. Hani hastalıkta sağlıkta iyi günde kötü günde vsvs... Ben sizi anladım ve sanırım farkındalığınız da yüksek olduğu için siz birçok şeyi sorguluyorsunuz. Ben bu tutumu çok sağlıklı bulurum ama olması gereken o. İşte yalnız burada şöyle bir sıkıntı var; çözüm ne? Eşiniz değişmez sanmıyorum. İsterseniz son kez terapist için de mücadele edin. Bir de cinsel kimlik açısından demiyorum yanlış anlamayım ama eşinizin tavırları pek erkeksi gelmedi bana sanki rolleri değişmiş gibisiniz.

Konu hemen dikkatimi çekti. Akşam arkadaştayım eşim salonda ben yatak odasında ytıyorum dedi 5 aylık kızı var. Dedim kesinlikle böyle birşeye izin verme işte uykusuz kalıyo yok efendim işten yorgun geliyo. yok yaaa de. dedim benim en hassas noktam eşim salonda uyuya kaldığı zaman gece kıza kıza yatağa getiririm zorla mı evet gerekirse zorla gündüz ben bebekten dolyı rahat mı ediyorum sanki babasıyla oda alışacak. ve böyle bebekten dolayı ayrınyatan çok duymaya başladım. biride kardeşimdi sonları soğukluk ve boşanma... Zorla getireceksin. hasat da olsa yanında yatacak. o çocuk çığlıkta atsa yanınd yatacak. Sanki tek başıma yaptım çocogğu. Hele başka rkadaşın daha kötü hiç yatmaz ış dedim sevişme gelir sevişir yerine gider yok artık dedim yaaa

Cocuk bakmak kolay demedim. elbette cok yipratici. ama uykusuz ise gitmek sizin basariniza etken. siz adamjn kariyerini baltaliyosjnuz boyle yaparak. uretkenligini baltaliyorsunuz. evdeyseniz tum gun baska bir ise gitmiyorsaniz gece bakin bence. isten gelince ver o baksin. hafta sonu o baksin. ama ise gidecekse gece degil. yanlis tavriniz. esler iyi sabretmis gervekten.

Dogumum cok zor zor gecti. aileler biz de kaldilar. esimle ayni odada yattik. bence de en iyisi bu. daha sonralari Esim oturma odasinda yatmayi seviyor uyuyakaliyor... ben tavir yapiyorum. geliyor. Esiniz yoruluyordur muhakkak ama ince dusunemiyor. sizi de duygusal olarak desteklemeli Esim de beni anlamiyordu soyleye soyleye kavgasiz gurultusuz simdi daha anlayisli.. Eslerimizin kalbine girecek yolu bulmaliyiz. Hep biz mi yapicagiz diyoruz ama gercek bu. En basta kumas bu evleniyoruz sonra begenmiyoruz.. kesip bicmeye calisiyoruz. kumas yipraniyor. kopuyor. Sizi anlayabiliyorum. kolayliklar dilerim. Hayat daha kolay olsa keske.

Her şeyi yaparım gibi bir derdim yok. Benim evimin temizliği, yemeği, ütüsü yapılsın yeter bana. Ben yanımda tutmayı düşünüyorum. Başka türlü bebekli hayata adapte olamam. K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu lohusa psikolojisi değil, eş olmanın gerektirdiklerini göstermeyen insanlara karşı hissedilenler. Benim bir sıkıntım var eş isek ortak olmalısın, benim yetişmekte zorlandığım sorumluluklarım var ya yardım etmelisin ya da bana güç vermelisin. Her akşam yüzünden düşen bin parçayla girdiğin kapıyı açan kadının da yüzünde güller açmasını bekleyemezsin, en azından bir süre sonra. Ben hep enerjisini yükseltmek için türlü munzurluklar yaparken artık kendimde güç bulamıyorum. Artık ben destek olunması gereken taraftayım. Ama yok işte. Anlatamıyorum. Şaka yapıyorum zannediyor gibi davranıyor iki gün düzel 3. gün aynı tas hamam.. eğitim seviyesiyle alakası yok anlıyor musunuz.. bir adamın merhametiyle sevgisiyle alakalı. Aileden gördükleriyle alakalı. Ben sizin de eşinize aşık olduğunuzu düşünmüyorum. Bir de bir soru sormuşsunuz ya; böyle olmaya mecbur mu bırakılıyorsunuz bilmiyorum ama bu durumdan mutlu değilsiniz. Bazı kadınlar vardır sever sorumluluk almayı. Siz onlardan değilsiniz ama. O yüzden zorlamayın kendinizi. Azıcık naza çekin kendinizi bakalım ne olacak yuvarlanan asi bir panda

Bebeğim 3 aylık oldu, eşim diş hekimi ben de doktorum. Yoğun bir işi var sürekli ayakta kalıyor ve eğilerek çalışıyor. Gün sonunda sürekli eve mutsuz gelirdi zaten. Evliliğimizin 3. ayında hamile kaldım, cinsellik için yanıp tutuşan biri değildi zaten ama gebelikten itibaren benim de hoş görümle azaldı. Sürekli yakınır şikayet eder, çalıştığı kliniğe kğçük bir yüzdelikle ortak oldu ve borçlandı, borç ödediği için depresyona girdiğini söyleyip duruyor. Her zaman telefonuyla daha ilgili bir eşti. Balayımızdaki fotoğraflarımızda bile elinde sürekli telefon var, o zamanlar çok dikkatimi çekmezdi ama dönüp bakınca telefonuyla yapışık ikiz gibi. Evliliğimin 1. ayından sonra ufak tefek iletişim problemlerimiz başladı. Hamile kalmayı çok çabuk istemiyordum ancak eşim çok istiyor diye korunmayı bıraktığım ay gebe kaldım. şuanda bebeğim geceleri sık uyanıyor kolil ve sor bir bebek gündüzleri de uyumaz doğru düzgün. Bir uyuması enfazla yarım saat sürer. Bedenen yorulmuş durumdayım zaten. Bir de eşim çok sık uyanıyor uyuyamıyorum diye ayrı yatmaya başladı ve sanırım kolayına geldiği için alışkanlık haline getirdi. Benim zorlamamla birlikte uyuduğumuz birkç haftanın sonunda hasta oldu ve yorgunlıktan hasta olduğunusöylüyor. Dayanıksız bir insan. Geçtiğimiz günlerde çok uykusuz yorgun bir de eşinden ilgi görmeyen biri olarak patladım. Ne evde yardımcı ne çocuk konusunda. Hayatı sadece işe gidip gelmek olarak görüyor. Ben çok ağır şeyler söyledim, biraz korktu ayrılmaktan aile terapistine gidelim dedi, birkaç gün sonra hastalandı ve mecburen ayrı yatmaya başladık yine. Dün akşam iyileştiği halde neden hala ayrı yatıyorsun dedim, cevap vermedi, "biliyorsun" der gibiydi. Evet biliyorum yoruluyorsun ama tek sebep bu olarak göremiyorum. Eşimdengitgide soğuyorum, eve geldiğinde kanepede ayaklarını uzatıyor elinde telefon, ben evde pervane misali, mutfağa gelip yardımlık bir şey var mı diye soran yok, rezene demleyeceğim mesela dur sen otur ben demliyim diyerek güle oynaya benim için bir şey yaptığı yok. Ne yapacağımı şaşırdım. Oğlum anne yanı beşikte ben koskoca yatakta tek. Bir tek pazar çalışmıyor, cumartesi akşamdan gelip yanımda yatıyor. Artık onu bile istemiyorum. Bana çok ayıpgeliyor. Cinsellik konusunda da bitik bir durumdayız. Ben doğumdan sonra zateneskisi gibi haz da almıyorum toplamda lohusalıktan sonra 2-3 kez onda da benim isteğim ön plandaydı. Ne durumdayım diye biraz da merakımdan istediğim bir şeydi. Bir kaçgün düzel sonra yine aynı. Ne yapmam lazım gerçekten ayrılmam mı gerekiyor? 2-3 ay sonra ben de çalışmaya başlayınca ne olacak?

Benimki 3 aylıkken yerde miyim gökte myim bilmiyordum. Ciddi anlamda rüya ve gerçeklik algım kaybolmuştu 1-2 sene zaman vermelisiniz. Yeni düzene alışmak kolay değil ve böyle ciddi kararlar büyük değişimlerden hemen sonra verilmemeli.

Ya hu yerine getirmesi basarili olmasi gereken bi isi yok. auni sey degil yapmayin hanimlar. kadin calissa peki ama su durumda uyandirmayin gece adamlari

Aynen öyle

birbirinize zaman ayırmaya ihtiyacınız var. Bebek buyuyene kadar bu zorluklar olacak biraz sabredin. Eşinızde iş stresi işin yorucu olması haliyle yoruluyordur. Okumus insanlarsınız çareler arayın boşanmayı dusunmeyın. Allah yardımcınız olsun insallah.

Ya ben mi yanlis dusjnuyorum. adam calisiyor e siz evdesiniz ve cocukla ilgileniyorsunuz. gece uyuyamazsa nasil ise gidecek bu adam da calisacak konsantre olup. ayri yatmaknistemesi normal. size ilgi duymamasi normal degil o konuda haklisin. ya da yardim etmemesi yanlis. Ama ayri yatsinnuyusun adamcagizlar rahat birakin

Bu durumu asla ailesiyle paylaşmayın, ilişkinizi yıpratır. Aileler de işin içine girince emin ol hiçbir kayınvalide oğlum hatalı demez, kızım 6 aylıkken kayınvalidemlerdeydik, gecenin bir yarısı emzirip çocuğumu uyutmuştum, mutfakta kayınvalidemle karşılaştım, eşimi sordu, uyuyor dedim, uyusun uyusun çok yoruluyor dedi ki yıllık izinde tatildeyiz ve gecesi gündüzüne karışan, emziren benim, ettiği lafa bak... Sonuç olarak asla onlarla paylaşmayın, bir süre siz de onun gibi yapın siz yeterince çabalamışsınız ki yorgunluğunuza rağmen, siz de oğlunuz uyuduğunda kitap okuyun odanızda, film izleyin, onu görmezden gelin, kaçan kovalanır bu hep böyledir...

Olumlu yorum yaptığınız için değil siz dördüncü ayda ikiz bebeklerinizle birlikte tatile gidebilecek enerjiyi kendinde bulan bir eşle evlisiniz Ama haklısınız adam baştan beri ben buyum dedi hareketleriyle ama işte o anki davranışlarına bahaneler üretip işte bu yüzden böyleyim işte klinikte çok yoruldum işte canım şuna sıkkın diyerek geçiren bir adam Hadi ya bu pazarda kahvaltımızı Şöyle bir deniz kenarında yapalım dediğimde bile sen bütün hafta pazar gününü bekliyorum uyumak için deyip 2.03'e kadar uyuyan bir adamdan bahsediyorum pazar kahvaltılarımın çoğunu hamileyken bile tek başıma yaptım Anlıyorum ki şimdi bu adam hiç evlilik insanı değilmiş

Bir annenin sürekli bebeği emzirmeye getirmek için, kızının yatak odasına girip çıkması da hoş olmaz eşi yanında uyurken. Bebeğin annesiyle aynı odada olması lazım bana göre

Cnm lohusalıkla ilgili bu durumlar. Anne daha çok ilgi bekliyor. Yorgunluk bebek bakımı derken sinirler yıpranıyor. Eşiniz işinden dolayı yorgun ve stresi var dediniz. Bence bir müddet ailelerinize hissettirmeden ayrı kalin. Annenize gidin mesela bir müddet ziyaret diye

Ona baba olduğunu hatırlatın. Yani siz size yardım etmesini bekliyorsunuz. Yardımcınız değil o, baba. Yeri gelir bebeği uyutur, doyurur, temizler. Yeri gelir anne bebekle ilgilenirken ona cay hazirlar. Yemek yapar. Eve bir supurge tutar. Beraber cocuk yetistiriyor olursunuz. peki kan degerlerine bakilmasi gibi baska bir hastaligin bu sorunlara sebep olmasi gibi konular mevzu bahis mi? Dr olarak neler dediniz ona? Belki sadece terapiye gitse..

Kimsenin kariyeri 2-3 ay uykusuz kaldı diye baltalanmaz. Biz ne yapıyoruz o zaman? Nasıl dayanıyoruz? Eve gelip hem çocuk hem yemek hem ev işi... Bana normal gelmiyoe ayrı yatmak daha doğrusu bunu alışkanlık haline getirmek. Bilemiyorum bir tek bende mi oldu bu lohusa psikolojisi? Zaten insan kendini çirkin, bakımsız, dönüşmüş ve sıkışmış hissediyor. Bir de eşin terketmiş gibi davranıp rahatını düşünmesi hoş değil. Ama onun çalışıp sizin için evi çekip cevirenilmesi için kaliteli uyku alması gerek yani bu benim fikrim sen eşini yanında isteyebilirsin orası ayrı ama bizde türk kadınları aman adam uyusun çalışıyor diyip yatak ayıran çok fedakarlık yapıyorlar bebek büyüyünce yataklar birleşiyor

Doğru tespit sanırım... bu temelde yatan sebep olabilir.. hep itici kuvvet benim, daha neşeli daha enerjik daha dayanıklı.. ama şunu çözemiyorum, acaba gerçekten öyle miyim yoksa mecbur mu bırakılıyorum

Malesef tanidigim yok. yardimciyi kendiniz icin alin. esinize destek olabilmek icin degil. bir gorev dagilimi yapin evde birllikte belirleyin. seni cok iyi anliyorum. bizim ulke olarak kulturumuz mu yoksa evrimden mi boyle bilmiyorum ama guclu olan kadin sevilmiyor. daha guclu olmak zorunda birakiliyor. belki de hata bu. bilemedim.

Ben sırf eşiniz bebek istiyor diye hamile kalmanıza çok şaşırdım. Bir evlilikte daha birbirinize alışmadan dengeleri oturtmadan ilk aylardan hamile kalanlar hep daha sosyo-kültürel yapısı baskıcı çevrede olanlar sanırdım. Üst düzey eğitimli birinin sırf eşi istiyor diye hamile kalması bana acele ile verilmiş bir karar gibi geldi.. Bence asıl çocuğa anne adayının hazır olması lazımdır. Siz daha evliliğinize, eşinize adapte olamamışken hop diye çocuk da olmuş. Bir de eşiniz mesleğini sevmiyor olabilir mi? Benim diş hekimim aynı zamanda aile dostumuz. Onun da kliniği var 6 gün çalışıyor ama işini çok severek yapıyor. Hiç şikayet ettiğini duymadım. Bence eşiniz biraz işten izin alsın. Kafasını toplasın.. Sizde her tartışmada boşanmayacaksanız boşanma konusu açmayın. Bu ilişkinizi yıpratabilir. Tahminen maddi geliriniz üst seviyedir. Bir yardımcı tutun bence.. hem eşinize hem çocuğunuza daha fazla vakit ayırırsınız.

Yani ben çocuk olunca ayrı yatmanın evliliği bitirdiğini burada öğrendim ve bana inanılmaz saçma geliyor bu durum. Oğlum doğdu, 6 ay oğlumla yattım ben. Eşim misafir odasında yattı. Haftasonları yanımıza gelirdi, evci geldin diye dalga geçer gülerdik hatta. Sonra kızım doğdu, onunla da aylarca beraber yattım. Eşim yine başka yataktaydı. Haftasonları beraber yatardık.. Aramızda ne cinsel bir soğukluk oldu, ne muhabbetimizde azalma. Şartlarımız o dönem buydu, uyum sağladık. Bence ayrı yatmak zaten iletişim sorunu olan evliliklerde sadece sorunu katmerliyor. Yani başlı başına sorun değil; sorunun bir başka yansıması. Bence ayrı yatmaktansa eşinize ev ve çocukla ilgili sorumluluk alma konusunda konuşup bunu çözmeye çalışın. Bu sorun siz çalışmaya başlayınca size çok daha büyük problem yaratacak. Çalışan, iki küçük çocuklu bir anne olarak söylüyorum bunu.

Cocuk bakimindan da anlayan ev islerinize de yardimci bir bayan dusundunuz mu hic Maddi olarak sizi zorlamicaktir muhtemelen. Siz de rahatlarsiniz esinizle birbirinize ilgilenmeye vaktiniz olur. Zaten yoğun çalışıyormuş kendimden düşünüyorum size yardımcı olmaktan ziyade bedenen dinlenmek temel ihtiyaç haline gelir. D

Ben benim yaşadığım doğru, herkes için mutlak ve kesin doğru demedim ki zaten. İletişimi kuvvetli olan evliliklerde bu sorun yaratmaz dedim. Bebeğiniz beşiğinde uyuyordur, gecede zibilyon kere emmeye kalkmıyordur ya da kalkıyordur ama her seferinde bebeğinizin yanına gitmek sizin için sorun değildir, e ayrı yatmayın tabi ki o zaman. Ne diye durduk yere düzen bozasınız ki? Ama düzenin bozulması gereken bir durum varsa, bir müddet ayrı yatmak gibi, bu evliliği kökünden sarsmamalı. Sarsıyorsa, başka bir sorun var demektir, bunu demek istedim. Bu arada sırf sevişmek için bir araya gelmek, aslında çirkin değil. Eşinizin size nasıl hissettirdiği önemli olan.

Bende aksini söylemedim dikkat ederseniz tabiki babada yardımcı olmalı diye belirtmisim yapmak isteyen babalar için tabukide alt açmak mama yedirmek zor değil mesela benim eşim de çalışıyor mamada yedirir ayaginda sallarda alır yanına uyur onlarla beni dinlendirir tabiki yapmalı biz anneler çok fazla yoruluyoruz babada herşeye yardımcı olmalı diyorum zaten sadece ayri yatmak konusunda normal dedim konu sahibi ayıp geliyor yazdigi icin

bizde de 2 çocukta da eşim ayrı yatmıştı ama çocuklar yanımda yatıyordu, hem biz rahat sığalım diye hem de kendi rahatı için, uykusunun bölünmemesi için, cinsellikte hafta sonlar haftada 1 veya 2 kere oluyordu, Ben çok sorun etmemiştim ama soğukluk oluyor, bebeğiniz küçük ücretsiz izne ayrılmayı düşünmüyor musunuz? loveislovee artık dört kişi... Anneler

biz evliligimiz basinan beri anlastik beraberken Telefonu Elimize dahi almiyoruz önemli görüsmeler disinda Hafta sonrlarida ikizmide ayni zaman oyun saatimiz olyuor yani o oyun oynamak isterse bende oynuyorum yada insta fln takiliyorum sizde böyle bi teklifi düsünebilirisniz ayri yatma konusunda konusup anlasin belki ayri yatmasina izin vermeyin, mesela koltukta yaticaksa sizde gidin yanina yatin?

Ailesiyle paylaşmayın. Bu tarz müdahaleyle çözülmeyecek şeyler aranız da kalsın bence. Ben cinsel isteksizliği dışında sizinle uyumamasını bir problem olarak göremedim. çok da mantıklı işlevsel Biz öyle yapardık güzeldi yani şimdi kızım yanımıza yatağa gelse eşim gitse diye bakıyorum... o da çekyat rahat değil diye asla gitmiyor Tek sıkıntı cinsellik de. Farklı bir eğilimi yoksa libidosu o kadardır siz de uç nokta da değilseniz terapiyle düzelir inşallah A

Kendisi bunu ifade ediyor mu? Yani eğitimli insanlara yol göstermek çok saçma geliyor ama yorgunluğu ve depresyon içinde gitmesi gereken yer belli. Yorgunluğu da psikolojik olabilir. Gerçi gitmemek için de bahaneler uydurur kesin o şimdi. Bir aile terapisi denemelisiniz. Hem çocuk isteyip hem de öyle hastayım, yorgunum ayağına kenara çekilmek bencillik.

Ne diyeceksiniz ki :) aynen onu diyorum ben de kafa yapısı karakteri bu maalesef sanırım aile terapistini bulacağım o da fayda vermezse herkes yoluna... ben de babasız büyüdüm, bazen varlığı yokluğu bir bir adamla yaşamaktansa o olmadan yaşamak yeğdir

Özellikle de yeni doğan asla anneyle uyumamalı zaten. Yanında yatırıp öldüren var. Boğuyorlar sağa sola dönerken. Anne yorgun oluyor bilmiyor. O bebeğin yeri beşik, yatağım değil. Anne baba yatağında uyuması 2 taraf için de psikolojik ve fiziksel olarak sakıncalı. Beşiği yatak odasına kurmak lazım sadece ilk başta. Vakti gelince odasını da ayırmak gerekli. Doğru olan bu.

Öyle diyorsanız öyledir

Sen yinede böyle düşünme sırf yanında uyumuyor çocukla ilgilenmiyor diye bosanilmaz bence tabiki haklısın ama ilk önce çözüm aramalisin varlığı yokluğu bir bi4 adam diye düşünüyorsun ama babasız büyümek kolay birşey değil eksikligi ilerde bebeginin psikolojisini bozabilir en kötü baba bile babasız büyümekten iyidir Seridina Guru Anneler

Eşinizin sorunu işi değil, evliliğe alışamamış ve evliliğin sorumluluğunu kaldıramıyor.

Sabahın köründe işe gittiği falan yok mesaisi saat 10:00'da başlıyor. Evet bütün gün yoruluyor çalışıyor ancak ben de eskiden acil serviste çalışıyordum gece gündüz nöbete sonra 24 saat. Sabahın köründe işe gitmek yine aynı sabahın köründe işten gelmek nasıl bir duygudur çok iyi bilirim bu konuda kesinlikle empati yapmadığımı düşünmüyorum ancak bu çocuğu tek başıma yapmadımNeden tek başıma büyütmek zorundayım evet gece emzirmek için kalkıyorum evet onunda uykusu bölünüyor Ben de uykusuz kaldığında daha sinirli duygusal açıdan daha hassas oluyorum. Kaldıki her insan hemen hemen böyledir gündüz evde pijamayla takılmıyorum sabahtan akşama kadar bebeğimle ilgileniyorum Gün boyunca toplamda en fazla 1- 2 saat uyuyor Emin olun ki ben ondan daha fazla yoruluyorum. Sabahtan akşama kadar bir tek bebeğim var peki ben kiminle sosyalleşEceğim Bebeğim henüz küçük çok fazla dışarı çıkıp gezme imkanım da yok akşam eve geldiğinde zaten bebeğim çoğunlukla uyumuş oluyor Bir kadını mutlu etmek ne kadar zor olabilir ki bu kadar yorgun ve uykusuzken gün sonunda ben mutfağı Toparlarken ayaklarını uzatıp televizyon karşısında elinde telefonla vakit geçirmesi Ben bütün gün keyif çatmıyorum 2 dakika mutfağa gelip hayatım bir şey lazım mı demekten korkuyor sırf ona bir iş çıkar diye bu evde yalnız yaşamıyorum bu bebeği tek başıma yapmadım ve sorumluluklarımı paylaşmasını bekliyorumçok mu normal Ben bütün gün keyif çatmıyorum 2 dakika mutfağa gelip hayatım bir şey lazım mı demekten korkuyor sırf ona bir iş çıkar diye hızlıca ortalığı toparlayıp ben de bir an önce yatmaya bakıyorum çünkü gece defalarca uyanıyorum ve çok yoruluyorum bu evde yalnız yaşamıyorum bu bebeği tek başıma yapmadım ve sorumluluklarını paylaşmasını bekliyorum. Hayatta en çok istediğim şey saz çalmaktı dedi. Biraz mutlu olur diye doğum gününde saz aldım, kursuna gitmeye başladı. O saz kursunda ben evde bebekle... hadi mutlu olsun halı saha maçında... hadi mutlu olsun arkadaşıyla yemekte... peki ben? Eve gelir nasılsın nasıl geçti, of çok yorgunum elde telefon tv karşısında. Böyle hayat mı geçer? Ben kenarda belki iki laf ederiz modunda. Aile terapisi de şöyle önce kendisi teklif etti sonra aramız biraz düzelince yine aynı şeyleri yapmaya devam ediyor aile terapisine bile gitmeye halim kalmadı inancımı kaybettim galiba gerçekten çaba sarf etmek isteyen kendisi aile terapistini bulurdu. zaten kendisi teklif etti Ama Şuan lafını bile açmıyor. Yine onu da ben bulacağım... Yine çaba göstereceğim ama inancım kalmamış defalarca aynı şeylerden şikayet ettiğim halde düzelme gibi bir çabası olmayan biri neden ve nasıl düzelsin ki... bilemiyorum...

Yeni bir bebek olmuş geceleri sık sık uyanır eşinizde sabah erken kalkıp işe gidiyorsa yani uykusunu alamayabilir bu konuda uzlaşıp anlaşmanız gerekiyor kavgayla azarlamakla bir yere varılmıyor hepimiz aynıyız çocuk olduktan sonra aynı şeyleri yaşıyoruz biraz sabır göstermelisiniz. Bir de erkekler bizim gibi düşünmez sen ondan isteyeceksin gel yardım et diyeceksin çay yap diyeceksin yoksa kendliğinden bir şey yapmazlar sen sürekli ondan iste gurur yapma. Benim eşim top atsan uyanmaz bebek saatlerce ağlasada duymaz uyur ayrı yatma durumumuz olmadı ama ilk bebek 5 aylık olunca ilişkiye girmekten kaçındı yorgunum diye bahaneler üretti uzun süre birlikte olmadık sonra düzeldi neyse ikinciye hamile kaldım doğum yaptım eşim büyük oğlanı uyutmaya götürürdü orda uyuyup kalırdı nerdeyse 1,5 sene böyle devam etti ben çağırırsam gelirdi birlikte olurduk sonra ertesi gün yine aynı büyük oğlanı uyutmaya götürüp orda uyuyup kalırdı ben bunu çok sorun ettim hatta burada konu açtım şu anki durumumuzu soracak olursan benim büyük uğraşlarım sonucunda yanıma gelmeye başladı birlikte yatmaya başladık aramız düzeldi ilişkimizde sorun yok.

Ben hiç böyle düşünmüyorum böyle de yapmadım, ben emzirdiysem eşim altını açtı. Yeri geldi çok yorgunsam sağıp biberona koydum o verdi. Sonradan mamaya başlayınca daha kolaydı. Artık bir yaşında bazı günler ben hiç kalkmıyorum bazı günler o hiç kalkmıyor. Çok zor değil arada bir gün sen uyu ben bakayım demek.

Ben mi marjinalim?ahri neden yatmak istemiyor hankmlar? Ya ben ayri yattigimda cok mutlu oluyordum. yayila yayila uyuyun iste

Bir de bu durumu ailesiyle paylaşmalı mıyım? Eşimle mutlu olmayınca onları da ziyaret etmek çok muhabbete girmek istemiyorum. Canım istemiyor

Peki siz de çalışmaya başlayınca ne olacak? Öyle alışagelmiş eşinizin aktif rol almaya başlayacağını düşünğyor musunuz? Bu soruya samimi bir yanıt verirseniz sevinirim Bir de şunu esgeçiyorsunuz, izindeyiz evet ama yapılması en ağır olan işlerden birini yapıyoruz ve de yorgunuz biz de onlar gibi, hatta gece uykusundan muzdarip olduğumuz için onlardan daha da yorgunuz emin olun... erkekler ağlanmayı nazlanmayı bazen kadınlardan çok daha iyi beceriyor. Bizler de inanıyoruz. Çünkü biz anneyiz... güçlü olmamız farz ... Akmerim Namütenahi Anneler

Ben sizin de eşinize aşık olduğunuzu düşünmüyorum. Bir de bir soru sormuşsunuz ya; böyle olmaya mecbur mu bırakılıyorsunuz bilmiyorum ama bu durumdan mutlu değilsiniz. Bazı kadınlar vardır sever sorumluluk almayı. Siz onlardan değilsiniz ama. O yüzden zorlamayın kendinizi. Azıcık naza çekin kendinizi bakalım ne olacak ☺ Aşık olarak evlenmedim ama çok sevdim değer verdim fedakarlıklar yaptım her zaman saygı duydum... Ama ne oluyor? Verilen sözler tutulmuyor, iletişim problemini çözmeye tek başınıza yetmiyorsunuz önce saygınız sonra sevginiz azalıyor.. hep veren taraf olamıyorsunuz, her birimizin 3 türlü rolü vardır; birincisi yetişkin 2. ebeveyn 3. çocuk rolü. Ne kadar yaş alırsak alalım bu 3 rol arasında dolanır dururuz. Ebeveyn olmaya da ihtiyaç duyarız , çocuk olmaya da ihtiyacımız vardır ve de yetişkin olmamız da gerekir. Sürekli Aynı rolde kalamazsınız isteseniz de olmaz bunalırsınız depresyona girersiniz, o gömlek dar gelir diğerine geçersiniz vs vs. Beni sürekli ebeveyn olmak bunaltıyor artık. Tabi ki sorumluluk almayı isterim, ama tek başıma değil. Çocuk meselesi tek başına alınan bir karar değil ki sorumluluğu tek bir tarafın olsun. Elbette ki anneyiz kaçamadığımız bir sürü sorumluluğumuz var ama bizim de beslenmesi gereken duygularımız var. Fiziksel ve zihinsel gücümüzün bir sınırı var... bunu anlayıp buna karşılık verebilecek eş istiyorsun sadece. Hani hastalıkta sağlıkta iyi günde kötü günde vsvs...

Karı koca ilişkisi herkeste farklılık gösterebilir fakat benimde ikiz bebeklerim oldu yaklasik 1 bucuk aydir ayri yatiyiruz ben çocukların odasinda esik yatak odasibda ve esim fabrikada varduyali calosiyor en azindan gece evde ben sırf eşim uyanıp rahatsız olmasın diye çocukların yanında yatıyorum çogu annede böyle yapıyor ayrı yatmak ayıp değil yoğun çalışan biri için gece uykusu önemli he tatil günlerinde size yardımcı olmuyorsa ona birşey diyemem ama diğer günler için esinize hak veriyorm bide babalar bebeklerin ağlamasına dayanamaz

Siz yetişkin bir birey olarak eşimden ayri yatamam diyorsunuz ama 9 ay anne kokusu almış, annenin kalp atışını bilen, sıkışık karanlık bir yerden tamamen yabancı bir yere gelmiş bebeğin anneden ayrı beşiğinde uyumasıni beklemek fazla değil mi sizce

On kaplan gücünde ki erkeklere ne oldu ya valla anlamıyorum ne yiyip ne içiyor bunlarda böyle muhallebi çocuğu oluyorlar sinir oluyorum Doktor beye söyleyin yorgunluğunun sebebini elindeki telefonda ve sürekli maruz kaldığı radyasyonda arasın, sevişmek insanı yoran bir eylem değil çünkü, nereleriyle tıp okuyor bu tipler anlamıyorum

e siz uykusuzluktan hasta olmuyor musunuz? esinizi anliyorum, ben de uykuma duskunumdur ve hasta eder uyuyamamak, ama sizin de caniniz can degil mi. su durumda en dogrusu nobetlese bakmak olacak bebeginize, beraber yatmayacaksiniz, ama ara ara beraber yatmayi deneyebilirsiniz, daha sakin gunlerinizde mesela. G

İlk 2 gece dediğiniz şey çok zor çünkü bedenen hiç hazır olmuyorsunuz bebek bakımına ve bebek o kadar küçükki eşler biraz çekiniyorlar. Mutlaka evde ilk 2 gecede anneniz yatsın yanınızda bu konuda diretmeyin. Sonra eşinizle uyumaya başlayıp süreci yönetirsiniz

Aşık olarak evlenmedim ama çok sevdim değer verdim fedakarlıklar yaptım her zaman saygı duydum... Ama ne oluyor? Verilen sözler tutulmuyor, iletişim problemini çözmeye tek başınıza yetmiyorsunuz önce saygınız sonra sevginiz azalıyor.. hep veren taraf olamıyorsunuz, her birimizin 3 türlü rolü vardır; birincisi yetişkin 2. ebeveyn 3. çocuk rolü. Ne kadar yaş alırsak alalım bu 3 rol arasında dolanır dururuz. Ebeveyn olmaya da ihtiyaç duyarız , çocuk olmaya da ihtiyacımız vardır ve de yetişkin olmamız da gerekir. Sürekli Aynı rolde kalamazsınız isteseniz de olmaz bunalırsınız depresyona girersiniz, o gömlek dar gelir diğerine geçersiniz vs vs. Beni sürekli ebeveyn olmak bunaltıyor artık. Tabi ki sorumluluk almayı isterim, ama tek başıma değil. Çocuk meselesi tek başına alınan bir karar değil ki sorumluluğu tek bir tarafın olsun. Elbette ki anneyiz kaçamadığımız bir sürü sorumluluğumuz var ama bizim de beslenmesi gereken duygularımız var. Fiziksel ve zihinsel gücümüzün bir sınırı var... bunu anlayıp buna karşılık verebilecek eş istiyorsun sadece. Hani hastalıkta sağlıkta iyi günde kötü günde vsvs... Ondan bunu anlamasjni beklemek yerine. bölun sorumluluklari. yapmasi gerekenleri yapsin. kendinizi dusunun. onun dusunmesini beklemekten vazgecin. bu hayalkirikligindan ote gitmez. madem askk degilsiniz, hayatinizi daha yasanilir kilin. dusunmeyin. yapsin. duygusal olarak ise zorla yaninizda tutamazsiniz. sizi istese zaten yaninizda olur, sizinle sohbet etmek ister, dokunmak ister. bence adamin size ilgisi yok. hayatinda isi var, evli. evde duzeni saglayan eve katki saglayan bi esi var. heyecan yok onu atesleyecek... anlatabiliyo muyum bilmiyorum. alin bebeginizi esinizi hi tatile cikin beraber. birlikte bir aktivite planlayin onjn da hosuna gidevek bi sey. sizinle olmayi istesin sonrasinda kendi planlar yapar. ama istemedigimiz birinin yanindaysak, sorumluluklarimiz fazlaysa bjnaliriz sadece. hayata kuseriz. enerjimiz duser. Esiniz evlenmis olmak icin evlenmis. mutsuz... D

Konu sahibi ben sizi çok iyi anladım. Diyorsunuz ki evlilik iki kişilik, çocuğu da tek başıma yapmadım, sorumluluğu da sadece bana ait olmamalı. Çok haklısınız çoğu erkek işine gelmediği için de maalesef merhametsizliğin, sevgisizliğin dibini yaşatabiliyorlar kadına aileye yeni bebek katıldığı dönemde özellikle. Benim eşim çocuktan önce etrafımda fır döner, ev işi falan konusunda da benden fazla çalışır, hiç sıkıntı yaşatmazdı evlilikte. Ama ne zaman çocuk geldi "Sen annesin" sözleri, senin başetmen gerekir bu zorlu dönemle, ama benim şu köşeye çekilip teli elime alıp rahatça keyfime bakma hakkım var tavırları .. maalesef sürekli bu aşılanıyor, erkeğe de kadına da.. kayınvalim de sürekli "o erkek, onlar vurdumduymaz olur" diye güdüler hep genelde.. ömrümüz böyle çürümeliymiş bizim kadınlar olarak.. Ben asla böyle bir muameleyi kendime de başka bir anneye de hak görmüyorum, çalışsın ya da çalışmasın. İlk kızımda çalışıyordum ve yukardaki muameleye tabiydim, kanıksamıştım çünkü. Nasıl bir beyin tutulmasıysa bir buçuk yıl öyle geçti. Şu an ikinci bebeğim 4 aylık, ayrı yatıyoruz eşimle çoğunlukla ama odalarda küf sorunu var, bebeğimi korumak için başka odadayım. Eşimi sık sık geceleri kaldırıp bebeğin yanına gönderiyorum, gazını al ben uyuyamadım, biraz da sen ilgilen diye. Gayet de bakabiliyor. İlk çocukta yaşadıklarım tersine döndü diyebilirim çoğunlukla. Ha bunu eşim düşünceli hale gelerek sağlamadık. Ben geri çekildim çoğunlukla. Geçenlerde işe giderken "oh sana hergün tatil ne güzel" diyerek gitti. Ertesi gün iki çocuğu birden bırakıp uyumaya gittim, dayanamıyorum diye.. sonrasında nasıl nazireler diziyor, "anne babalığın mesaisi yokmuş da" falan filan.. Ha bir de zoruna giden adamın miskinliği, tembelliği galiba.. ona yapacak bişey yok sanırım.. sen sabahtan akşama evin içinde bebekle didinirken, o bir bardağı şurdan alıp şuraya koymaya üşenince insanın bütün kanı, enerjisi çekilir vücudundan:/ onu da anlıyorum.. Sana önerim; öncelikle bir sling ya da kanguru edin. Mümkün mertebe dışarı çık. Hava çok soğuk çıkamam deme, ben almanyadayım iki çocukla hergün çıkıyorum, bebeği de içine alan bir mont giyiyorum slinge taktıktan sonra. Eşin için terapiyi ayarla ama onun çaba göstermesine fırsat ver.. çocukla ilgili sorumluluk da ver, ince düşünce, anlayış bekleme ondan. Yemek hazırlama ona, yetemiyorum bebekle, daha uygun bir işe geç artık mesajı ver sürekli.. söylenmek de işe yaramıyor, tavırlarınla, halinle, terapide anlatmaya bak derdini. .. böyle konuları gördükçe ah ben erkek olsam da karım lohusayken krallar gibi yaşatsam diyorum.. gerçekten hayatın en zorlayıcı dönemi, hele ki ilk bebekte. Allah yardımcın olsun, inşallah bi çare bulursun.

Ikinizde valisiyorsaniz evet ama biri calisiyorsa hayir.

Asla. Aileler işin içine girerse, çözülecek mesele çözülmez hale gelir. Başka bahane bulun gitmemek için.

İs boşanmaya gitmeyecekse aileler işin içine girmemeli diye düşünenlerdenim. Diğer konuda hata yapmışsınız. Benimde bebeğim ufak ama ben doğdu doğalı yatak odamdan ayrılmadım. Bence eşler hiç bir durumda yatak ayırmamalı. Uyurken bile ten teması insana huzur veriyor. Bu sorunu aşin. O salonda yatiyorsa sizde salona geçin ve biz nerede olursa olsun artık beraber yatmalıyız deyin. Ikiniz de hayata bir pencereden bakmaya başlayın. Cocuk konusunda ne yazik ki erkekler anneler kadar sorunlu olamiyor.

Bana göre sizinki de sorun zaten. Size iyi gelen, normal gelen bana gelmedi. Çocuk beşiğinde uyuyabilir ne diye yatağa alacaksın? Ben yatağın içinde eşime sarılıp uyumadan rahat edemem. Koluma yapıştığın için kaç kez geç kaldım işe der hatta bırakmak istemez. Benim için imkansız onla 6 ay yatak ayırmak. Kendi de ayıramaz. Her şey cinsellik değil de sırf sevişmeye bir araya gelmek de çirkin. Konu sahibi keşke istemeden ve bu kadar erkenden bebek yapmasaydınız. Eşim eve gelip bana kahvaltı, yemek yapan biri olduğu halde, temizliğe yardım ettiği halde ben istemiyorum. Çünkü henüz bir bebeğe ayıracak zamanım yok. 3 ay çok erken olmuş. Çift olarak zaman geçirmek lazım. Şu anda da aileye açılmayın. Eve bir yardımcı alın ve terapiye gidin. O size yardım etmiyorsa siz yardım isteyin. Bir tarafını devirip sizden kölelik beklemesin. Çocuk çok küçük boşanmamak için çaba sarf edin. Baktınız adamda iş yok basın tekmeyi telefonuyla oynamaya devam etsin. Çalışan eden kadınsınız çekmeyin bu derdi. Değmez.

Babasi da evin gecimini sahliyor neticede. K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Emzirme dışında neden her şeyi ben yapayım altını almayı beceremez mi Veya piş pişlemeye Gücü yetmiyor mu bu çocuk sabah beşten sonra piş pişlemeden doğru dürüst uyumayan bir çocuk bir sabah Hadi bu pazar sabah olsun işe gitmeyecek nasılsa ben piş pişleyeyim Sen de biraz uyu demesi çok mu zor Bebeğin gazını çıkarmak sadece annenin görevimi Üç aylık 8 kg bir bebekten bahsediyoruz her iki elimle de sinir sıkışması oldu onu taşımaktan kesinlikle yatağı ayırmak bana normal gelmiyorHa çok fazla yorgunsundur dersin ki hayatım ben çok yorgunum biraz salonda uyuycağım olur mu ama bunu alışkanlık haline getirmezsin kimse sana hayır olmaz da demez O gün ekstra yorulmuşsundur o gün canın farklı bir şeye sıkkındır Bebek ağlamasıyla uykun bölünsün istemezsin ama Çarşafın yorganın bir kenarda hazır beklemez. Bebeğinin uyuduğu vakitlerde eşine sarılıp uyuma isteği çok mu anormal. Kavga ettiğinde bile yataklarını ayırma derdi annem. Araya soğukluk girer derdi. İşte tam olarak olan bu araya soğukluk girdi eskiden yaptığı ama bana batmayan her şey batmaya başladı

Başta doğum iznindeydim yine de yardımcı oldu kendisi. Çalışmaya başlayınca daha az yoruldum çünkü sosyalleşiyorsun, molan var kimsenin bölmediği vs. Çocuk bakmak daha yıpratıcı, çalışıyorlar da ölesiyemyprgunlar znanetmeyin yani.

Hemen ayrilman yerine aile terapistine gidin. Orada belki ona kendizi ifade ettiginizde sizin gercekten bu duruma uzuldugunuzu anlar. Ama bosanma fikri bence ertelenmeli.

Ev kazası diye bir şey var duydun mu? Uykusuzluktan falan olur genelde ya da dikkatsizlikten ve yorgunluktan. Sen uyandırma kocanı o zaman.

Birbirimizden evvel eşimin kendine zaman ayırmaya ihtiyacı var, sadece pazarları çalışmıyor onun dışında bayram seyran demeden çalışmaya kim dayanabilir ki. Kendine vakit ayırıp dinlenemedikten kendini dinleyemedikten sonra da ben dahil kimse mutlu edemiyor. İş değişikliği teklifinde bulundum, devlette çalışan bir sürü diş hekimi var diyorum, mesleğine olan saygısını yitirirmiş. Evet biliyorum devlette malzemeler kötü vs ama bir tarafta eşin ve çocuğun var ve senin gözüne bakıyorlar biraz bize vakit ayırabil diye... Kalan daracık vaktini de telefonla geçiriyor, mutlu olduğundan değil, kendini oyalama ve düşünmeme isteğinden kaynaklı hatta bence. Uyuşturucu gibi bir şey çünkü bu teknoloji. Psikolog psikiyatri diyorum, vaktim yok diyor. Ancak ayağına getirmem lazım. Benden ona da annelik yapmamı bekliyor kısacası. Ben yapmayınca ya da yapamayınca da bir köşeye siniyor iletişime kendini kapıyor.

Bebek ağlamasına ben de dayanamıyorum valla babalıkla ne alakası var? Uykumun içinde eşim dokunsa uyansam çıldıracak gibi oluyorum. Uyku sadece onların ihtiyacı değil ki anneler de bütün gün evde uyumuyor sonuçta çayını kahvesini sıcak içemeyen bir canlıdan söz ediyoruz hangi iş o kadar ağır olabilir bilmiyorum...

Bana normal gelmiyoe ayrı yatmak daha doğrusu bunu alışkanlık haline getirmek. Bilemiyorum bir tek bende mi oldu bu lohusa psikolojisi? Zaten insan kendini çirkin, bakımsız, dönüşmüş ve sıkışmış hissediyor. Bir de eşin terketmiş gibi davranıp rahatını düşünmesi hoş değil.

Ben şunu hissettim ama; bence siz eşinizin narinliğinden şikayetçi gibisiniz sanki. Bu çocuk bakıp bakmamasıyla ilgili de değil sanki. Bu sanki daha ziyade eşinizin genel tavrından soğumak gibi. Sanki güçlü bir profil çizmiyor ve siz bundan rahatsızsınız. Doğru mu anladım?

Umarım kırılmadınız. Sevgiler.. Seridina Guru Anneler

Nasıl tanıştınız? Bu ilgisizliği sevgili iken fark etmediniz mi? Bir de sizin evlilik kararınız sırf mantık evliliği olmuş gibi geldi bana.. Üzüldüm, umarım düzelir..

Mutlu kadin var mi diyedusunur oldum. Ilgisiz es hic degismiyot hatta bu artatak devam ediyor. Brnim esimde tlf la yasiyordu cok zor

Buna siz karar vermelisiniz. Bazı kaynana ve kayınpeder ilk anlatışınızdan sonra, hadsizce diğerlerine, size, evinize karışma hakkını görür. Bazıları da geline oğlundan daha yakın, korumacı olurlar. Sizinki hangisi? Önce aile terapistine gidin diyeceğim de adam balayında dahi ilgisizmiş. Nişanlıyken falan farketmediniz mi?

Evlendiğimizde ilk aylar evliliğe alışamadım vs diyerek de salonda uyuyakalırdı, yatağa gelmezdi ben sonra yatıcam derdi, sonra bir bakardım ayrı ayrı yerlerde uyanmışız. Şimdi de dinlenemiyorum diyor gelmiyor ama bir de geriye kalan işgisizliği var defalarca konuşmama rağmen değişmiyor. En son 2 dir kavga ediyoeuz bir kaç gğn dğzeliyor sonra yine aynı. Benim zorumla yatağıma gelen bir eş istemiyorum. Evliliğimde hep itici güç ben oldum, bir yerlere gitmek konusunda gezmek konusunda şakalaşmak ilgi ve sevgi göstermek konusunda bile ben hep eşimin peşinde dolandım. Hep depresyonda hep yorgun. Cuma geceleri 00:00-01:00 halı saha maçına bile gidemiyorum artık diye geçen akşam hayıflanıyordu bir de. Sinirlerimi alt üst ediyor. Benim hayatım değişti, çocuk sorumluluğu başka bir şeymiş dedim, arkadaşlarıyla görğşemediğinden şikayet ediyor. Ben ne yapayım peki? Ben de çalışmaya başlayınca ne olacak

Yani bacım ben şimdi ne diyeyim senin eşin bunları yapmıyorsa onun karakteri kafa yapısı sende onu bekleme bebeğin uyudukca sen git yanına özledim beraber uyuyalim falan de belki oda bu tarz hareketlerinden dolayı kendisi gelmeye baslar

Erkeklerkn ki degil herkesin calisma olayindan bahsettim. calisan sabah uyanan biri gece uyandirilmasin. aksam cocuga baksin vs. ben erkekler cocuk bakmain demedim. ya da ev isi yapmasin... yapsin. ama gece uykusjnu alsin. . push ;

Bu saydıklarınız sanırım evlilik hayatına adapte olamamışken baba olan bir adamın tarifi. Biz kadınlar Anne olarak doğuyoruz, önce oyuncak bebeklerimize, sonra varsa kardeşimize... Erkekleri de herhalde bizler gibi olmasalar da 3/1 i kadar olsun diye beklentiye giriyoruz. Olmayınca da kızıyoruz. Dediğim gibi bu eş sanırım eğitilmesi hatta bir uzmanla görüştürülmesi gereken bir eş, Ben boşanmış bir kadın olarak bu problemleri olan bir eşi boşarmıydın derseniz boşamazdım. Elimden gelen her türlü mücadeleyi verdiysem ama hayat halen benim sırtımdaysa hiç yükümde değişiklik olmadıysa tamam ama eminim onunda vardır bu evlilikte bir rolü Bence pes etmeyin Dr. hanım bu evlilik sizden sadece çaba istiyor. Sağlıkla büyüsün böceğiniz Sevgiler...

Doğumdan sonra öyle olmuyor maalesef hemen, senin de bakıma ihtiyacın oluyor bedenen çok büyük değişimler geçiriyorsun sağlıklı düşünemiyorsun hormon dengelerin şaşırıyor, en ufak şeyler bile batar hale geliyor, birisi bebeğe baksın da ben de biraz daha uyuyayım diyorsun. Lohusalık ayrı bir dünya. Şöyle yapabilirsin ama bebeği annenle aynı odada yatırıp emzirmesi için sana getirmesinş sağlayabilirsin. Lohusalıkta ne yaparsan yap bolca dinlen. Vücudunun ve ruhunun ihtiyacı olan neredeyse tek şey o. Ben herşeyi yaparım diye kendini parçalama. Sütün gelecek vs süt=dinlenmek.

Bu kadar ilgisiz ve hatta sizinle birlikte ilk zamanlar uyumayan eşinize uyup keşke çocuk yapmasaydınız. Bir sene falan alışsaydınız birbirinize. Adam bariz strese gelemiyor, ona göre bir meslek seçecekti o zaman. Gerci bu zamanda mesleğini yapabiliyor olmasına şükretmeli bana göre, bu kadar şikayet etmesi normal değil. Mesleğine de mi alışamadı evliliğe alışamadığı gibi?

İlk iki ay ben de kızımın odasında yattım ama baktım olmayacak yatak odasına geçtim. Kapılar açık zaten; telsiz de var. Ben eşimin uyanmasına fırsat vermeden gidiyorum yanına ama eşimi uyandırmam çünkü ben izindeyim çalışıyor. Onun haricinde kızı bırakıp bir yerlere gidebiliyorum ama çocuk illa ki anneyi istiyor.

Bak kadın evdedir, adam çalışır, bu durumda ev işini kadın yapar buna hiçbir şey demem. Ben de çalışmıyorum ve ev işini yemeği ben yaparım, gücümün yetmediği şeylerde yardım isterim sadece. Bunu iş bölümü gibi düşünüyorum, hizmetçilik gibi değil. O dışarıda çalışıyor ben evde. Buna tamam. Ama bebek öyle bir şey değil. Eğer ortaklaşa karar alıp bu bebeği dünyaya getirdiysek ve zaten doğal süreçten ötürü yükün büyük kısmı annedeyse ki öyle bir zahmet babası da babalık yapacak. Eve para getirmekle baba olunmaz. Ufakken avutacak, sallayacak, altını değiştirecek. Biraz büyüyünce oyun oynayacak, gezdirecek. O zaman oyuncağı alması kafi, oyunu da anne oynatsin tüm gün caninin çıktığı yetmezmiş gibi.

Sorunlu bir evlilikte, daha evliliğiniz oturmadan sırf eşiniz istedi diye hamile kalmak yaptığınız en büyük yanlış olmuş. Kötü giden bir durumu daha da karmaşık hale getirmiş. Eşiniz belli ki evliliğe hazır değilken evlenmiş. Bence evlilik terapisi deneyin, çocuk olmasaydı boşanma kararını düşünürdüm ama daha çok küçük bebeğiniz. Onun hatrı için elinizden geleni yapın sonra olmazsa başka düşünürsünüz. Ek olarak aileleri işin içine dahil etmek bana çok gereksiz geliyor.

Şu aşamada ayrilmamalisiniz.. Benim de ablam eniştemle bir yıl filan ayrı yattilar bebek gece ağlıyor eniştem de sabah erken ise gittiği için uykusuz kalmasın diye ablam da anlayisla karşılıyordu bu durum aralarında sorun olmadı.. Telefon meselesini konuşarak güzelce halledebilirsiniz.. Yorgunluğu mutsuzluğu için de psikologa gözükmesi lazım.. Ek olarak spor yapmıyorsa spora başlayabilir spor enerjiyi arttırıyor ruh haline iyi geliyor.. Başta bu şekilde deneyin siz de haklısınız ancak ama bu sureç gecicek bebek büyüyecek diye düşünün.. . push ; Loreth

O zaman kkisi de esit sorumluluk alir. su durumda bu fedakarlik degil. bencillik

Bir süre sonra anne de işe başlayacak sonuçta ozaman çalışan anneler de gece başka birini tutsun uyuyabilmek için... Hep kadın fedakar olmamalı erkekler emek harcadıkları insanların kıymetini bilirler bırakalım da onlar da emek versin..

Benimde 3 bucuk aylik ikizlerim var. Durum benzer bizde de su anda. Babanne, anane h. icleri bizle. H. sonu esimle. yalniz bakiyoruz.4 ay olucak daha yatagimin yuzunu gormedim. Salona yerlestik. Kanepelerde yatiyoruz. Gecici bir donem. Sancili bir donem ve cook zor bir donem bizim icin. Yapicak bisey yok Bir tane olsaydi boyle olurmuydu bilmiyorum ama biraz daha sabredin duruma bakin.

Doğumdan sonra eşten ayrı yatmakta moda oldu. O çocuğu birlikte yaptınız o işte çalışıyosa sizde evde çalışıyosunuz. Bende doğum yaptım. Hastaneden eve geldiğimiz günden beri birlikte yatıyoruz. Ne ben teklif ettim nede eşim. Eşimde işini ayakta yapar bedenen yorulduğu bi iş yapıyo. Madem evlilik terapistini teklif etmiş bi deneyin.

Haklisin lakin bunu isten eve gelince yapsin. gece ise gidecek adami uyandirmak cok garip bence. hafta sonu yapsin. hafta sonu ev isi de yapsin. hatta cocukla ilgilensin siz cikin gezin. ama yarin ise gidecek birini evdeki kisi o da baba diye uyandiriuorsa ayri yatmasina izin vermiyorsa bence hatalidir. adamin is hayatini baltaliyorsun. ben uykusuz ise gittigimde o gunum pert.

Yaşadıklarınız çok normal. Benim de 3 aylık bi bebeğim var eşim zor yoğun ve yorucu bi işte çalışıyo. Çok anlayışlı insani yönü çok gelişmiş bi adam. Şuan depresyonda ilaç tedavisi görüyo bu süreç ona çok agirt geldi. Zaman zaman birlikte zaman zaman ayrı yatıyoruz. 3 ayda sadece 2 kere birliktelik oldu ve ben de sadece meraktan denedim. evet pek hissettiğim bişey olmadı drgismisim eskisi gibi olur muyum tekrar bilmiyorum. Hamilelikte ve doğumdan sonra sadece benim isteğimle oldu bunun nedeni de benim yeterince zor durum içinde olmam ve eşimin beni bu konuda darlamamasi. Bunu kendisi söylemedi ama anladığım bu. Fiziksel olarak tükenmiş olmamın yanında pisikolojik olarak da bitmiş durumdayım ama eşimi de anlıyorum onun içinde biraz daha dik durmaya çalışıyorum. Bir of çeksem karşıki dağlar yıkılır noktaskndayim. Demem o ki tabiki bodanmayin bugünler gecicek, eşiniz dusunemiyorsa yardım etmeyi siz isteyin yardım. ayrica erkeklerin de hormonları gebelik, doğum ve sonrasındaki süreçlerde değişiyor. Elbette doğumu biz yapıyoruz onlara ne oluyo demiyo değilim demek ki dogursalar aylarca yoğun bakımda falan kalır bunlar. bence sizin asıl sorununuz mutluluk kumbaranizin boş olması ya da yeteri kadar dolu olmaması. Biz evleneli 3 yıl oldu. O kadar güzel zamanlar geçirdik ki tam artık çocuğumuz olsun dedik çünkü yaptığımız diğer şeyler sıradanlaştı. Riskli bi gebelik geçirdim, kanamalı vs hastanede yattım yalnızdım, hamileliğimde hep yalnızdım, miyomum oluştu ağrılar, sancılar, saçlarım beyazladi bu süreçte. Gerçekten yaşlandım. Doğum yaptım rahatlarim dedim bel, sırt, boyun, şiddetli kemik ağrıları, kollarda güç kaybı yaşıyorum, miyom sahibi oldum, karın kası ayrılması var, zor bi doğum oldu kanal boyu dikisim var, benim de gecem gündüzüm belli değil. Halisulasyon bile görüyorum uykusuzuktan, eşim depresyonda bi de ona destek olmaya çalışıyorum. Ben on kaplan gücünde bi anneyim. Bu gücü de yine eşimden aldım çünkü beni sevdiğini biliyorum, beni mutlu etmek için çalıştığı günleri düşünüyorum ve gecicek diyorum. Yoksa inan katlanilir şeyler değil kadınların doğumda ve sonrasında yaşadıkları. Bosansan çözülmez sorunlar. Ve yalnız değilsin

Eşin evi otel gibi kullanıyor. Eşin istedi diye mutsuzken evliliğin oturmadan, emin olmadan hemen çocuk yaptın. Eşin mutsuz, depresyonda, telefonkolik biri. Baştan sona hata yapmışsınız. Simdi micinik bir bebekle nasıl olacak? Ailelere haber vermeyin asla onları karıştırmayın. Hemen terapistten randevu alın gidin. Hep böyle olan birini değiştiremezsiniz ama en azından çabalarsa belki bırseyler için..

Hayır tabiiki ayıp 2 kisi arasında ne yasanırsa aranızda kalmalı. İkinizinde mesleği iyi bir yardımcı tutsanız? Sabah gelip akşam gider. labellevie Guru Anneler

Gecer insallah en yakın zamanda. Her ailenin oluyor sıkıntılı vakitleri. Devlete gecse rahat eder özel cok yıpratıcı. Malzemelerin kotu olması hastanenın sorunu. Üniv hastanelerine gecebılırmı bilmiyorum ama şimdıkı işinden kolay olur.

Erkekler için bu böyle değil işte malesef biz anneyiz bebeklerimize babadan bile daha düşkünüz yani kötü bir şey de yazmak istemiyorum canım ama bizim çocuk üstünde gorevimiz daha fazla tabiki babada yardımcı olmalı tabiki bir işin ucundan tutmalı onlara lafim yok ama. ayri yatma konusunda adamlar haklı kalksa zaten nabicak emziren sen duyuran sen altını alan sen gece uykusunu uyusun ben kendim ayırdım yatakları buna ck takilmayin ama diğer mevzular için arkanizdayom tabiki yardımcı olmalı bazı durumlarda

Vallahi korkunç. İnsanlar mutlu, huzurlu olmak için hayatına birini alır. Sizinkiler sizi kurutuyor...

Eşim geçen benimle ufaktan bir pazarlık yapmaya başladı. Annen gelince siz bizim odada yatın bebekle, ben salonda yatarım kadın rahat etsin dedi. Hayır dedim. Çocuk senin sesine, horlamana vs alışacak. Sonra zorlanırız. Çünkü biliyorum, burada da çok okudum, çoğu erkek alıştı mi rahata, yatağa geri dönmüyor. Terapi için randevu aldın mı birinden? Bence erteleme. Kabul etmişken git. Malum erkekler bu konuda da zorlar biraz. Terapiden sonuç alırsınız bence. Telefon için de kurallar ve saatler belirlemek gerek aslında. Akşam şu şu saatler arası telefon yasak olsun mesela ikinize de. Film izleyin birlikte, sohbet edin. Bu telefon denen lanet cidden öldürüyor sohbeti.

Kan değerlerine falan baktırıyor mu neden bu kadar hantal davranıyor acaba bir bezmişlik var depresyondayım diyor ama çözümü için ne yapıyor? Yalnız bebek bakmak çok bunaltıyor insanı yardımcı olması gerek. Bi cinnete bakar aslında

Kesinlikle katılıyorum. Hani ikiz falan olur baş edilmez de yapılır ama tek çocuk ise, anne bebeğe bir an önce adapte olmalı. Baba da aynı şekilde. Yok yatak ayıralım, yok annem baksın. E sonra? Annem bir gün gidecek, zaten 10 saatlik yerde yaşıyor. Zor da olsa bebek bakimina alışması lazım annenin. Tabii Allah korusun ekstrem bir durum olmadığı sürece bu.

Biz eşimle yatakları ayirmadik. Ertesi günü önemli stresli bir gün olacaksa ben diyorum hadi bugün başka yerde uyu diye. En başta ayrı yatmak istemişti, sonra bana diyordu ki bütün gün uyukluyorsun ne yapıyorsun da yoruluyorsun. Sen misin bunu diyen 1 aylıkken yatakları birleştirdik gece kaç defa Kalktığıma şahit oldu ki çocuk sadece emmeye kalkmıyor. Geceleri 6 saat meme aramıyor 4 aylık ama çok gazlı gaz sancisina kalkıyor. O günden beri ev işlerine daha yardımcı, yorgunluğum onun gözüne batmıyor. Bir de diyorum aynı odada senin kokunu ala ala uyuyor bak sana nasıl düşkün oldu diye, çünkü ilk ay babayı hiç istemedi bebek. Onun da hoşuna gidiyor. Gece kalkıyor arada pispisliyor. Tek başıma yapmadım ki ben bu bebeği sonuçta annemin evinden getirmedim. Baba olmak isteyen sorumluluk almayı bilmeli. Simaran erkeği gerçeklerle yuzlestirmeli. Şimdi kendi gidip başka yerde uyuyamıyor gece kalkıp arada öylesine bebeği izliyor. Erkekler kolaya çok çabuk alışıyor alistirmamak önemli. O bana o lafı etmemiş olsa, ben de daha az inatçı olsam gül gibi başka odada uyurdu kendi etti kendi buldu baba sorumluluğu alamam diyen erkeğin kafasına vura vura öğretmeli yoksa işimiz çok zor

Anne değil bebek uyandırıyor. Ayrıca gündüz anne de uykusuz kalıyor. Ne yani evde diye günü berbat olmuyor mu uykusuzluktan? Uykusuna çok düşkünse çocuk istemeyecek o zaman. Severken iyi

Çiftlerin kendi aralarındaki sorunları neden ailelerine anlatma ihtiyacı hissettiklerini anlamıyorum. Hani psikolojik ya da fiziksel şiddet görüyorsundur, desteğe ihtiyacın vardır, o zaman anlaşılır. Ama sizinki gibi iletişim problemlerinin, soğukluğun, henüz düzeltmek için çabalanmamış sorunların ailelere anlatılmasını yanlış buluyorum. Yetişkin insanlarsınız, kendi ilişkinizin sorumluluğunu taşıyabilirsiniz. Şu aşamada boşanmayı düşünmeniz de bana manasız geldi. Evet, yolunda olmayan çok şey var ama 3 ay gibi kısa bir dönemde kuruluş, duraklama ve yıkılış dönemlerini yaşıyor olamazsınız. Eşiniz terapist önermiş, neden bunu değerlendirmek yerine kendi kendinize sonuca ulaşmaya çalışıyorsunuz? Bir şeyleri denemiş ve olduramamış olsanız, evet umudunuzu kesin, kendi yolunuza bakın denebilir de... Siz daha yolun başındasınız. Çocuk oturmuş evliliklerde bile sarsıntı yaratabiliyor. Çok erken çocuk yapmışsınız, bunun etkilerini bile yaşıyorsunuzdur muhtemelen. Yerinizde olsam karşımdaki insanı anlamak, beni anlamasını sağlamak için ilişkimize şans verir, terapiye giderdim.

Sorunlar üst üste birikmeden konuşarak yol bulun konuşmazsan birikir birgün patlarsın. O zamanda hic birşey çözemeden ayrılık sözcüğünü ağzınıza alirsinizki bu gerceklesme sede yine sorunlar oldugunda ayrilik sozcugu agir gelmiyecek ve birgun gercekten ikinizde ayrılacaksınız. Bu sorunlarınız her evlilikte var. bosanip başkasıylayda evlerseniz butur durumlarla yine karşılaşacaksınız. sabirli olun kendinizden cok taviz vermeyin ve her sorunu biriktmeyin konusun

Ya böyle adamlar ne diye evlenir ya Allah aşkına. "Evliliğe alışamamis mış". Ayyy paşaaam sorumluluk almak zor mu geldi? Ayyyy adam gibi hareke etmek çok mu zor? Otursaydin ya ananin dizinin dibinde. Aileleri karıştirmayin. Aile terapistine gidin. Benim eşimde doktor. Iki cocuktada asla yatağı ayırmadi. Yeri geldi o kalktı ilgilendi. Esiniz fazla rahat etmis. Zora gelince "hastalanır" yine kendi köşesine çekilir. Birde şöyle birşey var: Bu adam evlat sahibi olmayı ne sandı acaba? Hazır 18 yaşında altı temiz gelmiyorlar ya bebekler

Kimsenin kariyeri 2-3 ay uykusuz kaldı diye baltalanmaz. Biz ne yapıyoruz o zaman? Nasıl dayanıyoruz? Eve gelip hem çocuk hem yemek hem ev işi... Bana normal gelmiyoe ayrı yatmak daha doğrusu bunu alışkanlık haline getirmek. Bilemiyorum bir tek bende mi oldu bu lohusa psikolojisi? Zaten insan kendini çirkin, bakımsız, dönüşmüş ve sıkışmış hissediyor. Bir de eşin terketmiş gibi davranıp rahatını düşünmesi hoş değil. Bu lohusa psikolojisi değil, eş olmanın gerektirdiklerini göstermeyen insanlara karşı hissedilenler. Benim bir sıkıntım var eş isek ortak olmalısın, benim yetişmekte zorlandığım sorumluluklarım var ya yardım etmelisin ya da bana güç vermelisin. Her akşam yüzünden düşen bin parçayla girdiğin kapıyı açan kadının da yüzünde güller açmasını bekleyemezsin, en azından bir süre sonra. Ben hep enerjisini yükseltmek için türlü munzurluklar yaparken artık kendimde güç bulamıyorum. Artık ben destek olunması gereken taraftayım. Ama yok işte. Anlatamıyorum. Şaka yapıyorum zannediyor gibi davranıyor iki gün düzel 3. gün aynı tas hamam.. eğitim seviyesiyle alakası yok anlıyor musunuz.. bir adamın merhametiyle sevgisiyle alakalı. Aileden gördükleriyle alakalı.