O ilişkilerin birçoğu dışardan öyle güzel şirin ponçik görünüyor. Elbette genelleyemeyiz ama çoğu öyle. Benim yakın arkadaşım kız kardeşiyle birlikte yaşıyor. Sosyal medyada falan süperler harikalar inanılmaz ötesi mutlular aralarından su sızmıyor ama bir de bana sorun, o arkadaşım defalarca kız kardeşiyle kavga edip evi terk edip bana geldi. Evde saç kılı bulsa ablasına saatlerce saydıran temizlik hastası bi kız. Ama bunu sadece bikaç kişi biliyor işte. Dışardan görenler aa ne güzel diyip özeniyor. Ben de ablamla çok mesafeliyim. Aynı anneden doğduk diye hayat görüşlerimiz uymak zorunda değil ki. Bir araya gelince güler eğleniriz o kadar. Siyasi görüşlerimiz bile zıt. Şehir değiştirdim kız kardeşim gibi gördüğüm dostlarımdan uzağım, fiziksel mesafe ister istemez duygusal mesafeye de yol açıyor, hadi çay koy geliyorum, hadi şarap aldım 5 dkya sendeyim muhabbetleri bitti. Bu şehirde yakın arkadaşım yok. Eşim desen Allahlık. O da kendi dünyasında bu aralar. Ergenliğe girdi beyimiz 24 saat kulağında kulaklık arkadaşlarıyla sohbet ediyor geyik çeviriyor. İnsan kendisine tahammül edebildiği kadar var bu dünyada. Kendinle oyalanmak, yalnızlığını sevmek, tek başınalığından keyif almak mükemmel bir nimet. Kendini sevmek tam olarak da bu. Delirmiyorsak kendimizi sevdiğimizden. Canım yalnızlığım sidikli kontesim benim =))

Kendini sevmeyen kendine deger vermeyen birine kimse deger vermiyor son cumleniz cok hosuma gitti. Aslinda cevap sorunuzun icinde kendinizi sevmekten geciyor..

Aslında oyalanacak dağ gibi bir şeyim var, o da kpss. Kpss'e hazırlanıyorum. Posedion

Benim de öyle heveslerim vardi yani kardes gibi yakin arkadas ya da herşeyi birlikte yaptığımız kuzen falan Ama hic öyle bir arkadaşım olmadi, yani evet dertlestigim sohbet ettigim oldu ama hadi alışverişe/kuafore gidelim dedigim biri olmadi 18-20 yaşlarındayken bir komşumuz annesiyle alışverişe kuafore, gezmelere giderlerdi. Onlara cok ozenirdim ama. biz annemle öyle olamadik çünkü genelde annem alışverişe gezmeye giderken ev isleri, kardeslerim benim sorumluluğumda olurdu. Yani bunlara uzulmek yerine kendinize zaman ayırın Ben artık sorunum olunca da kendim çörüyorum, hatta bu sabah aklima geldi size de anlatayım konuyla alakali oldugu icin. Bir gun bir sorunum vardi ve konuşmaya ihtiyacım vardi yani geyik. muhabbeti bile. olsa kafam dagilsin istemiştim. Tam 6 kisiyi aradim icinde annem de var, kimi acmadi kimi sonra konusalim. dedi kimi cok sonra dönüş yapti. O günden beri sorunum oldu mu kendim hallederim, hatta bazen kendi duygu ve düşüncelerimden siyrilip baskasinin sorunuymus gibi distan bir gozle degerlendiririm ve öyle öyle çözerim. Yalnızlık duygusu zor olabiliyor ama ben kendime "yalnizsin, kimsesizsin, caresizsin" gibi beni dibe ceken seyleri dusunerek üzülmek yerine, "bu da gecici üzülme " demeyi öğrendim. Insan kendiyle de vakit geçirebilir, özellikle hobileriniz varsa onlarla ilgilenebilirsiniz. Ben evimle ugrasirim, kitap okurum, el isi yaparim hele ki pandemiden eve tikili kaldigim şu bir senede daha cok kendime zaman ayırıyorum Evet bir arkadasla buluşup bir kahve içip sohbet etmeyi de özledim ama sağlığımız icin sabretmemiz lazim

Bak kuzum once bı destek al. benimde kiz kardeşlerim var ama daha dün kavga ettik kalktım eve döndüm. bi süreden sonra artık kimseyle uğraşın gelmiyor zaten. ben yanlızligi seviyorum. insanlar arasına karıştığında yanlızligin aslında çokta kötü bişi olmadığını ogreniceksin lily86

Bu dönemde herkes kabuğuna çekildi. Kim yalnız hissetmiyor ki şu an kendini. Dışarı çıkamıyoruz, sevdiklerimize sarılamıyoruz bile, sosyal hayat eskisi gibi değil. Doğal bir zamanda olsak yeni arkadaşlar edileceğiniz ortamlara girin derdim de

Kendinizle vakit geçirmek yalnızlık sayılır mı bilmem? Her zaman o sıkı aile bağı veya arkadaş sıcaklığı bulamıyor insan. En güzeli aktivite yapmak. Örgü, boya, nakış, takı elinizden ne gelirse. Hem vakit geçer hem de kendinizi daha iyi hissedersiniz

umarım artık şu süreç biter.

Ben severim yalnızlığı. Ama benimki de çok yoğun bir hayat. Telefonu elime alsam peş peşe bir sürü Veli arıyor, öğrenciler desen sürekli mesaj atıyor, kuzenimin biri resmen beni yara bandı olarak kullanıyor, buluttan nem kapıp üstüme yağıyor. Evde iki oğlan çocuğu var ve birine oğlum desem diğeri bana da de deyip duruyor. Eşim evden çalışıyor, ilk aylar mutluydum ama şimdi eve sığdıramıyorum, havalar düzelse balkona çıkaracağım eşyalarını. Günde 7-8 kere yemek yeniyor evde. 5 TL'lik tencerelerle çorba yapıyorum ertesi güne de kalsın diye. Annem desen benden sürekli ilgi bekler. Kendisi benim hangi çiçeği sevdiğimi bilmez ama saatlerce kendinden bahseder durur. Gelinimiz pazarda gördüğü çiçeği bile en ince ayrıntısına kadar anlatır. Yeğenlerim İngilizce ödevlerini bana yaptırır. Babam emekli maaşı olmasına rağmen, evi arabası olmasına rağmen benden hala para ister. Kızılay gönüllüsüyüm etkinliklerimiz olur, gönüllü ücretsiz derslerim var. Hayatında çok insan olması, sürekli aranılan sorulan bir insan olmak gerçekten yorucu geliyor bana da. Telefonum çoğu zaman sessizdedir. Yaşın küçük sanırım, derslerine çalış bol bol. Yabancı dil öğren, hat sanatı öğren, amigurumi herhalde adı oyuncak örmesini öğren ilerde satıp para kazanırsın. Mahallenizdeki kuaföre git çalış iş öğrenirsin. Saçını kesersin manikür vs öğrenirsin. Ben gitmem kuaföre ama geçen gün bir arkadaş manikür pedikür ve saç boyatmaya 1670 TL vermiş. Ne kadar doğru bilmiyorum ama. Kütüphaneler açık git bol bol kitap oku.

Benimde son zamanlarda buna benzer bir derdim var. Yalniz hissediyorsun cünkü yapabilecek, seni oyaliyacak birseyler bulamiyorsun muhtemelen. Bu sebebten diger insanlardan meddet umuyorsun. Kendi yaptigim seyi sana tavsiye edecegim. Ac survivor 2021 izle. Ben cok keyif aliyorum. Zaman geciyor. Ardindanda survivor panaroma izliyorum.

Merhaba KK'nın güzel kadınları, içimde yoğun bir yalnızlık hissi var. Sanki kimsem yokmuş gibi hissediyorum. Varlığımda yokluğumda birmiş gibi. Bazı abla-kardeşlere o kadar çok özeniyorum ki. Beraber konuşup dertleşmeleri, beraber etkinlik yapmaları çok hoşuma gidiyor. Benim de yaşıma yakın bir kız kardeşim var ama aramızda öyle güçlü bir bağ yok. Ben çabalıyorum, ara da sarılıyorum da ama o genelde beni tersliyor. Ben de çaba göstermeyi bıraktım bu yüzden. Arkadaşlarımda ben aramadığım sürece aramazlar. Ben aradığımda da hep aynı şey aklımdaydın, arayacaktım. Bana destek olan, seven bir sevgilim de yok. Bir arkadaşımın kuzeni var aynı yaştalar, iletişimleri o kadar güzel ki, özeniyorum onlara. Benim yaşıma yakın bir kuzenim yok maalesef. Kendimi çok yalnız hissediyorum, bu duygudan kurtulmanın yolu var mı ve sizler kendinizi sevmek için neler yapıyorsunuz?Kendini seven birinin yoğun bir yalnızlık duygusu yaşamayacağını düşünüyorum.

Sanırım başkalarının kurduğu ilişkilere bakmamam lazım, insan ister istemez aile bağları güçlü insanları görünce etkileniyor.