Bence okadar duyduğumuz haberler olaylardan geçmesin çünkü bırakırsak bir rahatlık ve gevşemede birşey olursa o anki ruh hali pişmanlık anlatılmaz siz siz olun annelik budur bunu gerektirir kolay değil ebeveyn olmak anne olmak bir can emanet sana bundan büyük birşey varmı ama cokda kendinizi yipratmadan annenize guveniyorsaniz ona endiselerinizden bahsederseniz sizin için ayrı yetten dikkatli olur babanizada söyler

yok babam gayet iyi ama benim takıntılarım. duyduklarımızdan gorduklerimizden heralde. nasıl geçecek bu şekilde hayat.. bu düşüncelerimiz düzelir mi

merhaba. 30 yaşındayım bir bucuk yasında bir kızım var. annemler bakıyor. çalışıyorum. sürekli kızıma anneme babama eşime bir şey olacak diye düşünmekten kendimi alamıyorum. en basiti babam bugün kızımı parka götürmüş. neden yalnız çıktınız dedim. Allah korusun babamın başına bir şey gelse kızım o an napar diye düşünüyorum. ya biri kaçırırsa falan. saçma sapan düşünceler. sürekli böyleyim. ne yapmalıyım. nasıl atlatırım bu durumu nolur yardım edin ((((( melankolimm 💕Iki uğur böceğinin nisan annesi 💕🐞🐞 Anneler

Şöyle düşün kime ne olacağı belli değil Allah korusun sen kızını parka götürdüğünde ya sana aniden birşey olsa? Akışına bırakmak lazım bazen hayatı. Çünkü bazı şeyler bizim elimizde olmadan ilerliyor.

Babanız ancak yaşlı olup ya gözler iyi gormez kulak iyi duymaz dikkatsizlik problemi varsa ya da günümüz çoğu çocuğu parka götürüp başını telefondan ayirmayacaklardansa endişelenmede haklısınız. Ama bunlar yoksa bu bir iç guvensizlik ya da endişe malum neler duyuyoruz televizyonda endiselenmemek elde değil. Siz önce sorunun kaynağını bulun. Ben mesela sürekli esimi oğlumu annemi ya eğer onlara birsey olursa ne yaparim gibisinden yasa giriyorum resmen beni goren birimi ölmüş gibi soruyorlar komşularım falan bende de bu sorun var malesef çok sevio kaybetmek istemediğimden