Valla ne desem bilemedim. ucundan tutulacak hicbir yani yok. yani cok icinizden gelmeyerek, sorunlardan kacmak icin evlenmissiniz. Yagmurdan kacarken doluya tutulmussunuz. yasiniz daha 27, iki sene gecmis ve hala esinizi sevmediginiz gibi ondan utaniyorsunuz. cocuk iki insani birbirine baglar, sevgi olarak degil, sorumluluk olarak. cocuk olduktan sonra hayatiniz boyunca bu insanla bi sekilde iletisim halinde olacaksiniz. oncelikle gecirebileceginiz kocaman bi omru bu sekilde yasamak istediginize emin misiniz onu dusunun. yani sevmediginiz bi adamla, ki en buyuk isteginiz olan cocuga bile karsilik veremeyen biriyle.. o cocuk buyuyecek evlenecek siz yine birbirinize kalacaksiniz ama iki cift laf edemiyoruz, gulemiyoruz diyorsunuz. bence evliliginizi devam ettirme fikrine yogunlasin. cok yanlis bir evlilik olmus. ama bir hatayi baska bir hatayla duzeltmeye calismayin derim. ama tabi en dogrusunu siz bilirsiniz. ben burda ne desem bos olur :44: Ausencia _Alcatraz Kaçkını_ tek ayak

cevap icin tesekkürler. Yazdiginiz cok dogru. Eger mantikli düsünürsem cocuk icin dogru vakit degil, ama ilerleyen yasimi düsündügüm icin, cocuk istiyorum. En dogrusu evliligi kurtarmak, ama gücüm kalmadi artik. cocuk konusu beni cok yoruyor. hep aklimda.. anne olamamak beni cok üzüyor. o yüzden gitmek istiyorum buralardan.

Mutsuzum ve depresyondayım demişsiniz ve bu mutsuz ve depresif hayatınıza bir çocuk ortak etmek istiyorsunuz Yanınızda olmasından rahatsızlık duyduğunuz hatta utandığınız, başkalarını çekici bulup onu yüzüne bakılmayası gördüğünüz bir kocanız var ve boşanmayı asla düşünmüyorum diyorsunuz Bence bişeyleri tekrar tekrar gözden geçirme zamanınız çoktan gelmiş. Yanlış bir evlilik yapmışsınız, yanlış evliliğinizi sürdürmekte yanlışlar halkasına devam ederken bir de buna çocuk eklemek istemek ne kadar akla uygun? Ha bu arada diyelim anneniz X şehrine taşındınız;adam gözünüzde nasıl bir evrime uğrayacakta onu sevebileceksiniz bu da büyük bir muamma?