canım acıkcası aileme sevgim ve saygım her zaman sonsuzdur. ama ortada yanls bir dusunce varken ve sen cok mutluyken bir ilişkiyi bitirmek cok yanlıs geliyor bana. ya eger gercekten seviyorsan benim etrafımda karsılastıklarım sevdiklerine kavusamıyanlar oyle pişmanlar ki. soyle dusundum onsuzlugu dusunemiyorum gercekten birini daha sevebilcegimi sanmıyorum onunla mutlu olacagıma boyle inanırken bırakıp pes etmek cok yanlıs geliyor. mutluluga ulasmak için cabalamak lazm inancım oyle sonsuz ki onunla mutlu olacagıma bize haklızlık edemem. ailem de benm için cok degerli tartısılmaz bu ama onlar bi noktaya kadar yanında kendi hayatını belirlemesi lazım insanın mutlu olacagı kişiyi secmesi. gercekten seviyorsan ve seviliyorsan yazık etme derm ailen seni elbet affeder. ama belki bidaha bukadar sevemezsin ve sevilemezsin Umutlu_OL_

gercekten cok tesekkur ederim ailemden vazgecmem olası değil zaten. nasıl es gecilir aile haklarını odiyemem ama her zaman onlar dogruyu goremiyorlar ne yazikki. oyuzden ugrasıyorum suan yaptıgım da o pes etmememek direnmek iyi dileklerin için tesekkur ederim canmı

kesinlikle aynı fikirdeyim kesinlikle baska hiç bi sorun yok erkek arkadasım da aileside dort dortluk insanlar eger ailem haklı olsaydı dogru dusunseydi inan basımı onume eger otururdum ama ortada ciddi buyuk bir ask ve sevgi var. sırf bir ayrım yuzunden bitemez tanımadılar ve ısrarla tanımıyorlar. aileme karsı cıkmak hosuma gitmiyor ama olduruyorlar bizi bu kadar severken pes edemeyiz. cok tesekkur ederim destegin için

nedenlerimiz farklı olsada bende seninle aynı durumu yaşadım... konuma bakabilirsin... sevdiğimi mesleğinden ve kültür farklılığından dolayı istemedi ailem... çok düşündüm ne yapacağım diye... ailemi mi sevdiğimi mi seçeceğim diye... ama sonra bana yıllarca emek vermiş aileme karşı bencil olmayı beceremedim... vardır bi bildikleri deyip ailemi sevçtim sevdiğimden ayrıldım seve seve, içim yana yana ağladım... günlerdir kendime gelemiyorum, ölü gibiyim.. nasıl geçer bu acı ya da geçer mi bilmiyoum... tek dayanağım aileme karşı duyduğum vicdan rahatlığı... akibetim hakkında ise hiç bi fikrim yok... 'keşke' mi ya da 'iyiki' mi diyeceğimide bilmiyorum... şöyle düşünki 3 günlük dünya için aileni yıkıp geçmeye, gönüllerini burkmaya değmez hiç bişey... bunu düşünerek rahatlat kendini

kesinlikle aynı fikirdeyim cok tesekkur ederim suan bu yolu izliyorum zaten umarım bi sonuca varırım. cok zor bi durum allah bu durumda olanların yanında olsun inş tekrar tesekkur ederim

bence de erkek arkadaşından ayrılma ve biraz daha tanımaya çalış erkek arkadaşını; ama ailene de ayrıldığını söyleme yani onlar da bilsin devam ettiğiniizi, birbirinize ne kadar bağlı olduğunuzu anladığınızda bir süre sonra rıza vereceklerdir diye düşünüyorum. hayırlısı olsun canım. ayrıca benim de bu konuda sorunlarım var, ama akışına bıraktım ben de...

Tamamen aynı fikirdeyim... Ailesini çiğneyip evlenen, sonunda ailesinin de rızasını alanı az ama ailesini dinleyip sonunda mutlu olanı çok gördüm... Arada bariz farklar olduğunda hayat zorlaşıyor, aileler de çocukları örselenmesin, incinmesin diye uğraşıyorlar... Hayatlarımızdaki insanları ne kadar sevsek de hiç kimsenin tahammül eşiği ailemiz kadar yüksek değil... En koruyucu, kollayıcı, sahiplenici onlar olsun diye böyle yaratılmış belki anne babalarımız... İstisnalar dışında söylediklerini dinlemekte fayda var... Kimse mutlu olacağına inandığı evladını -zaman yanlış değilse- sevdiğinden ayırmaz... Çokları da aileleri engel olduğu için, yasaklandığı için daha çok bağlanır karşısındakine... Normalde kendi kendilerine görebilecekleri kusurlar bile hoş görünür "yasak" olduğu için... Hayırlısı için dua edin, eğer ayrılmamanız gerekiyorsa bu sorunları yaşayıp sonra ailelerin de razı olduğu evliliklerde olduğu gibi siz de kavuşursunuz... Fakat şartları zorlamamanızı tavsiye ederim, ileride "Kendim ettim kendim buldum" demek istemiyorsanız tabi... H hande85 Aşkısının

Rica ederim. paylaşmak için burdayız. Ailene karşı çıkmak tabiki hoşuna gitmez. ama mecbursun ikna etmek zorundasın. Onların izinleri olmadan evlendiğinde sonuc ne olursa olsun mutsuz olucağını düşünüyorum kendi içinde. İÇin rahat etmicek. Düşündümde şöyle bi, sana bir fikir verebilirim.. Birkaç gün erkek arkadaşınla anlaşın. Ayrıldığınızı söyle ailene. Ve görüşmeyin telefonda vs. Aileni şüphelendiricek herhangi bir hareket yapmayın. Sende bu arada erkek arkadasından gerçekten ayrıldıgında yaşıcağını düşündüğün durumlardaki gibi davranmaya gayret et. Mutsuz keyifsiz görün.. Ama ailene karsı çok çok sıcak kanlı ol.. Belki bu sayede senin erkek arkadasından ayrıldıgında nasıl mutsuz olucagını görmüş olurlar ve yumusarlar. Yapabilirmisin bilmiyorum ama yerinde olsaydım denerdim bunu.. Faydası olabilitr.. Bir anda tamamen yumusamalarını beklemek yalnıs. yavas yavas alıstır onları bazı şeylere. ASLA AMA ASLA FEVRİ DAVRANMA... Çünkü onları zorlayarak onaylamalarına ikna etmeyi basarsanda ilişkinizi, nişan söz düğün hatta evlendiğinizde bile sorunlar çıkarıcaklardır size eminim.. Allah yardım etsin. söylediklerimi düşün derim yeniden ısrarla FEVRİ DAVRANMA AİLENE DİYORUM VE BUYÜZDEN AYRILMA ERKEK ARKADASINDAN.

Herşey idstediğin gibi olur umarım..

Hayat senin hayatın canım. Ne olursa olsun ilk önce senin istediğin ve hissettiğin önemli. Aileni ne olursa olsun ikna et. Tabiki aileni çiğneme. Çiğnememelisinde ama sırf ailen istedi diye de sevdiğin insandan ayrılmanda doğru değil bence. Yarın bir gün ayrılmayarak hata da yapmış olsan benim kararımdı benim hatam diyeceksin ama olurda neden ayrıldım dersen o zaman ailei suçlayacaksın. Sizin yüzünüzden sevdiğin insandan ayrıldım mutlu olamadım diyeceksin. Ailede olsa ne olursa olsun insan istediğini yaşamalı bence. Ailen mutlaka ikna olacaktır. Bunun için uğraşmalısın canım. Hem senin gönlün kırılmasın hem ailenin. Elinden gelen herşeyi yap ne ailenden vazgeç ne de sevdiğinden. İnşallah herşey dilediğin gibi olur canım

Ailelerimiz deneyimleri sayesinde bizden çok daha mantıklı düşünürler. Bizim göremediğimiz veya görmek istemediğimiz şeyleri görebiliyorlar. Birde ebevenylerimiz olmalarının faydası olarak hissiyat var ben buna inanırım. Hani derlerya içine doğar annelerin ben bunada çok inanırım. Oyüzden aileleri dinlemek gerekiyor. Ciddiye almak gerekiyor.. Birçok insan görüyoruz, duyuyoruz ailesi istememiş ama evlenmiş sonunda ailesinin sözüne gelmiş ama iş işten geçmiş olan. Tabi durumlar farklı sizde. Eger sadece alevi olduğu için böyle düşünüyorlarsa ayıp, günah ve cehalettir bu. Kimse din, dil, ırk ayrımı yapamaz. Siz birbirinizi gerçekten seviyorsanız ASLA BIRAKMAYIN BİRBİRİNİZİ.. SONRA PİŞMAN OLURSUN.. SEVGİNİN ARKADASINDA DUR.. PES ETME. AİLENE KARŞI SEVGİLNLE BERABER DİREN. ONLARI TANIŞTRMAYA ÇALIŞ. ERKEK ARKADASINI TANIMALARINI SAĞLA.. SAĞLAKİ AİLENE BÜYÜK BİR DERS VER. İNSANLARIN DİNİYLE YARGILANMAMASI GEREKTİĞİNİ IRKIYLA YARGILANMAMASI GEREKTİĞİNİ BUNLARIN CEHALETTEN KAYNAKLANDIĞINI VE GÜNAH OLDUĞUNU ANLARSINLAR.. ''eğer sadece alevilikse sorun''!!!!