Siz cagirdiniz mi hiç?

Kreş yok mu da orada? İlla ev gezmesi mi şart Türkiye de bile artık ev gezmeleri kalktı hele de pandemi olunca herşey iptal. Çocuklar okulda haftasonu etud merkezlerinde böyle geçiriyor gününü.

Bacım delimisin sen memleketteki akrabalık ilişkilerinin geldiği noktayı bilseydin asla böyle düşünmezdin. Otur oturduğun yerde. İsimmi bitti kurslara yazıl hobiler edin sizinle görüşmek isteyen görüşür görüşmeyen de gorusmez kendini bilir. bence zengin oldunuz için kiskanilmissiniz çocuklar ağzıyla söylemiş kiskanlmanin bir alametide sebepsiz ilişkilerin bitirilmesidir neden çünkü hasretlikten cekemiyor bulduğu tek çözüm görüşmemek oluyor. Bir arkadaş demisya hamburgeri tercih ederim diye aynen bende tercih ederim pizzayı kolayı makarnayı bile tercih ederim. Akrabalar akreptir yeri geliyor öz kardeşin bile akrsp oluyor bunu yaşasaydın anlardın senin yerinde olsam rahatı birakipta asla gelmezdimm.

Çok teşekkür ederim. Orda yaşayanlardan yorum almak çok önemli benim için

Belki çocukları kötü etkilenmiş olabilir durumdan ve bu sebeple mesafe koymuşlardır. Şhsen ben de istemem çocuğum aramda uçurum olan bir ailenin evine girsin çıksın, orada gördüğünü isteyecek ama alamayacağım vs vs. Tek yönlü bakmayın olaya, sonuçta düzen kurmuşsunuz birkaç olumsuzluk yaşadınız diye hiç aklınızı bulandırmayın. Bura bıraktığınız gibi değil, kurtlar sofrası. Emin olun ancak tatilde tatlı gelir akraba aile vs, dönmeyi denerseniz ne demek istediğimi anlarsınız.

Ben 14 yasimda geldim yurtdisina ve pekala universite bitirdim. Yegenlerim lise okuyorlar ve sukur ki notlari gayet iyi yani yuksek ogrenime devam edecekler. Her gocmen ailenin cocugu dusuk okul okuyacak diye bir kaide yok ki. Her ne kadar yurtdisinda dogmus olsalarda, ilk baslarda bir bocalama olabiliyor ama bunlar ek derslerle giderilebilecek seyler. Ha Turkiye'de maddi durum iyiyse yasanir ama ben yine de yasamazdim.

Kıyamam üzüldüm bazen de siz çağırın belki sizden de bekliyorlardır.

Tr de eskisi gibi samimiyet yok ki artık. Sokakta çocuk görünce sevmeye korkuyorum annesi babası rahatsız olur vs falan diye o derece ki haklılar ekonomik sıkıntılar vs birçok insan suça meyilli psikoloji yerlerde iyi düşünün

Yurt dışında yaşayan kişilerin genel sorunu sanırım bu yanlızlık hissi Daha yeni sayılırsınız, arada kültür farkı da var biraz o da ortak noktada buluşmayı zor hale getiriyor. Kurslara ya da hobi gruplarına falan katılın illa ki birileriyle tanışırsınız diye düşünüyorum.

Ben de daha düne kadar gitmeyelim, aileden, kültürümüzden kopmayalim tarafiydim ama son zamanlarda fikrim değişti ve biz de eşimle 1 yıl içerisinde göç etme kararı aldık. Size nedenlerimizi sıralayım da içiniz kararsin :) zira bizim düşündükçe umitlerimiz soluyor... En birinci sebep adaletsizlik. Adalet sadece güçlü olanin yanında halk olarak biz sessisiz ve 3 maymunu oynadığımız sürece bize karışan yok, sessizce yaşıyoruz. Bir gün adalete ihtiyaç duyarsak sesimizi kimse duymayacak çünkü diğerleri bizim oynumuzu oynamaya devam edecek. Mesela daha yeni 17 yaşında bir erkek, 13 yaşında bir kıza tecavüz etmiş ve 10 yıl ceza almış. Peki sonuç ne? Supriz diyeceğim ama artık supriz değil alıştık. Kaçma durumu olmadığından gözetim şartı ile serbest. Bir kızım var, başına birşey gelse adalet yok. İnsanlar kendi adaletlerini sağlamak zorunda bırakılıyorlar. Toplum aşırı agresif yolda birisi ile tartışıp ters düşsen, adam çıkartıp bıçağı seni öldürebilir. Ve ceza alır mı? 2-3 yıl en iyi ihtimalle. Peki bu durum bize ne düşündürüyor? Eğer başımıza böyle bir olay gelirse, geri durma sen öleceğine o ölsün. Nasıl bir toplum hayal edebiliyor musunuz? Daha yeni bir yazı okudum Suruç'da ağır yaralanan doktor bir kız yazmış. Yani çocuğunuzu vicdanlı, adaletli, merhametli yetistirirseniz bu ülkede doktor da olsa cezalandırılır ve birileri de mutlaka "iyi olmuş" der. O kız hastaneye kaldırılırken çekilmiş fotoğrafının altına bu militanın burada ne işi var yazanlar olmuş... Okumak isteyenler linke tik Tuncay Seza AK on LinkedIn: #kykbursu #hekimlergitmiyor #tus #suruç #suruçkatliamı #tazminat #gençlik... | 36 comments "Gemi kaynak işçisi babanın 4 çocuğundan biriyim, küçücük gecekonduda 8 kişi yaşadık. Buna rağmen, ülkenin en iyi tıp fakültelerinden birini kazandığımda... | 36 comments on LinkedIn www.linkedin.com Sizinde çocuklarınız varmış, bırakın bu toplum çocuklarınıza gençliğini borçlanmasın... İnsanlarımız iyi ama... diye başlayan çok cümle duymuşsunuzdur. Ben artık insanlarımızın iyi olduğuna inanmıyorum, hatta büyük bir çocuğunlugun icerisinde safi kötülük var. Katliamlara, kiyimlara, tecavüzlere iyi olmuş diyecek kadar. Bakın, dikkatli bakın ülkemizde acı çektirilmemis tek bir azınlık yok. Neyse daha uzatmayacağım özellikle bu sabah haberler çok moralimi bozdu ve her zamankinden daha fazla içim karardı. Velhasıl kelam gelmeyin medeniyet, eşitlik iyidir... Saydıklarım içerisinde hiç ekonomik sebep yok çünkü ekonomi gidenler için son sırada zaten göç edecek kariyere sahip insanların kazançları burada da iyi ama ironi olsun gidenlerin paylaşımlarına LinkedIn de "defolup gidin, iyi olmuş" yazan çok.

ben bu homesickness duygusuyla basa cikamadigim icin turkiyeye donecegim. kendimi bildim bileli de yilin 6 ayini yurt disinda gecirirdim ama burada tek olmak cok farkli. beraber yetistigin insanlarin yaninda olmamasi insana cok kotu hissettiriyor. ben acikcasi turkiyede maddi olarak zorlanmayacagim icin donecegim. sizin de oyle bir durumunuz varsa, turkiyede de bu sartlari devam ettirebilecekseniz, cocuklar turkiyede de guzel okullarda okuyabileceklerse donebilirsiniz. ama ani karar vermemenizi tavsiye ederim. buyudukce cocuklar kendi cevrelerini olustururlar zaten, surada bunu hissedeceginiz maksimum 3 yil. turkiyeye gelir sonra geri donmek isterseniz homesick ile bas etmek daha zor olur cocuklar acisindan.

Ama 10 kere çağırılıp 2 sine yanıt alıyorsa Buda sağlıklı bi görüşme değil

Cocuklar kucuk muhtemelen veya farkinda değiller henüz, cocuk akliyla hareket etmeyin derim Turkiyeyi ve akrabalarini az gordukleri icin heyecanlaniyorlar devamli yaşamaya basladiklarinda ve ozellikle biraz buyuduklerinde farkli dusuneceklerdir. Turkiyede yasasaydiniz ve sadece yazlari yurtdisina gitseydiniz bu seferde emin olun yurtdisina ciktiklari icin o sekilde heyecanlanacaklardi. Cocugum olsa Turkiyede yaşamazdim ki kendi ailemde yurtdisinda zaten, muhtemelen gideriz ileride biz de. Bunu sadece maddi anlamda soylemiyorum. Ama birden fazla cocugunuz var herhalde coook ust seviyelerde bir geliriniz yoksa ve cok iyi bir egitim aldirmaya kalkarsaniz egitim giderleri bile sikinti olur.

Komşularınızın bence sizinle frekansı uymamış gibi geldi bana 10 çağırmadan sadece 2 sine gelmeleri tuhaf ve siz çağırdığınızda o çağırdı oraya gidiyorum demek bile sizin istenmediğinizi göstermiyor mu? Çocuklar iyi anlaşabilir ama siz büyüklerde sorun var. Üstelemeyin ve çocuğunuzla daha keyifli zaman geçirebileceğiniz aktiviteler bulun emin olun o zaman her şey daha kolay olacak sizin için. İlla komşuculuk yapmaya gerek yok çok ısrar ters tepiyor.

Asıl bu kişiler bunu hissettiriyor ne yazıkki o yüzden aktiviteler bu samimiyetsiz görüşmelerden daha sağlıklı olur çocuklar için diye düşünüyorum

Ne yaparsınız bilmem ama bence de geri dönmeyin, ne arkadaş ne aile, güvenli bi gelecekten, iyi bir eğitimden önemli değil bence.

Evet baya iyi hemde... anlamadım bu durumu en son bize geldiklerinde tuhafıma giden. Onların çocukları benim kızıma işte siz zenginsiniz senin baban çok iyi para kazanıyor demişler. Benim kızım sonradan bana soruyor zengin fakir ne demek diye. Evde konuşulanlar mı acaba

Ben yurt dışında doğdum ailemde okadar yıl orda yaşayıp 4 yaşında aile akraba ülke özleminden buraya döndük vizyon sahibi ailemle Avrupa'nın her ülkesine gitme şansımız varken hala var ama düzen kuruldu bilmem ne derken gitmedik siz bunu başarmış güzelde düzeninizi kurmuşsunuz zamanla da alışacaksınız sonra çocuklar tatilde bile gelmek istemeyecek

Buradaki arkadaşların anlamadığı bir şey var o da avrupa ülkelerinin ruhsuz olduğu, gökyüzünün griliği bile insanı depresyona itmesi için yeterli olduğudur. Ben ailem, akrabalarım, eski komşularım ve çok yakın arkadaşlarımın olmasına rağmen 1 hafta sonra sıkılıyorum böyle bir ülkede. O yüzden kimseye ihtiyacın yok, orada ki refah yeter diyemeyiz. Aksine, bu tür ülkelerde çevre her şeyden önemli. Konu sahibi, çevrenizi genişletmek orada da mümkün. Bunu başarabilirsiniz. Bir çok tavsiye verilmiş zaten.

Çocuklar çabuk arkadaş olup çabuk uzaklasiyor. Zamanla yakın 1-2 arkadaşı olur öyle devam ederler. Hadi biz yetişkinler bir şekilde idare ediyoruz ama çocuklar zorlanıyor. Size tavsiyem çocuklar için kurs ayarlayın, aktivite olsun. kendi çekirdek ailenizle bol vakit geçirin. Bu düşünceleriniz, sebepleriniz daha sonra değişecek diye düşünüyorum.

uzakta oldugun için kıymetlisin tc geldiginde memnun kalıyorsun, burada olsan emın ol bu şekilde olmaz olmuyor,

Yapmayın. Evlatlarınız iyi şartlarda büyürken, geliriniz iyiyken hele ki şu dönemde türkiyeye dönmek, çok büyük hata olur. Dünya artık küçüldü, uçakla ulaşım var her yere. Akraba için dönülmez buraya. Keşke sizin yerinizde olsam.

Çok doğru. İnanın imkanımız olsa biz bu çevreden kurtulup yurtdışına yerleşiriz. Çekirdek aileniz size yeter. varsa bir iki komşu bir arkadaş yeter. Tadını çıkartın nerde çokluk orda... misali... Yalnızlığı son iki senedir çok sevıyorum

Sevgili Otri, mesaj atar mısın müsaitsen sana birşey sormak istiyorum

Ben de yurt disindayim ve bazi Türk ortamlarindan özellikle uzak duruyorum, cünkü bir insanin evinde toplanildi diyelim ve daha kapidan cikar cikmaz dedikodu döndürdüklerine sahit oldum kac kez, hemen iletisimi kestim.. pandemi senesi epeyce bosluga düstüm hicbir aktivite olmadigi icin, fakat su an yalnizlik hissini yasamiyorum. kurslara gidiyorum oralardaki arkadaslarimla bir kahve icip, lafliyorum. cocuklari aktivitelere götürüyorum, kendi cekirdek ailemle geziler yapiyoruz her firsatta.. ha kafa ve egitim olarak denk olacagim bir türk arkadasim olursa güzel olur mu olur, fakat yok diye de kendimi kahretmiyorum.. bir de ben artik tatillere türkiyeye gidince bile akrabalara zor dayaniyorum. iyi ki kurtulmusum yanlarindan diyorum. cogu tuhaf olmus. insani kendi kardesi bile cikari varsa seviyor cogu zaman, ne yapayim boyle akrabalari.. yukarida arkadaslarin dedigi gibi bizimkilerin ulkede gavur dedikleri adamlar benim akrabama bin basar, en azindan insanlari oldugu gibi kabul ediyorlar ve medeniler.. siz daha sanslisiniz, orada buyumussunuz, dile ana dil seviyesinde hakimsiniz.. yerinizde olsam part-time bir ise girerim, boylece cocuklar, onlarin aktiviteleri ve part time is derken kendime bunalacak bosluk birakmam, benim yasadigim yerde ileri yastaki cogu kisi, sadece sosyallesebilmek icin marketlerde vs yarim zamanli calisiyorlar. umarim gonlunuzce arkadaslariniz olur, mutluluklar dilerim ailenizle..

Ben burda doğdum büyüdüm eşim sonradan geldi... eğitimim var 5 dil biliyorum... sadece bu dönem bu duygular içerisindeyim çocuklarım yüzünden

Neden cagrilmadiginizi merak ettim Bı tezinizz var mi Önceki

Davet edince geliyorlar mi peki?

siz Türkiye'ye yazın 2-3 hafta geliyorsunuz zaten kış boyu plan-program bir heyecan bir motivasyon pozitif geliyorsunuz e bir de döviz bozup harcıyorsunuz missss bir de sabah 6da kalkın trafik çekin, çocukları buranın okullarına yollayın, komşunuz apartmanı yıksın, burnın iş hayatına girin... o mis gibi anılar olmayacak emin olun. çocuklarınaza bunu anlatın "biz oraya tatile gidiyoruz, normal yaşam tatil gibi değil, bizim yazın gördüğümüz insanlar da kışın çalışıyor bizim gibi" deyin mutlaka. tatilde pozitif enerjiyle görmediğiniz bin tane sorun var burada, emin olun. çocuklar bunları asla göremez zaten. siz anlatacaksınız. sonra türklerle fazla görüşmeyin iş-güç sahibi türkse tamam değilse oradaki ev hanımlarını özellike, boşverin. ciddiyim. çok değişik bir altkültür var oralarda, gerek yok. çocuklarınıza kurs aktivite filan bulun. yollayın teşvik edin. oralarda kendi arkadşalar olsun. o çocukların da aileleriyle görüşmeye çalışın. onlar eve yemeğe gelmez, dışarıda kahve için. doğumgünü kutlamalarına çok önem verirler gidin minik bir hediye alın, etrafınız hep türk olmasın. ha döncekseniz de hemen dönün. şunu belirteyim: orada yetiştikten sonra buraya gelmiş hiçbir çocuk burada hayata uyamadı, benim gördüğüm. orada disiplinle, rahat iş ortamıyla ve dürüst olarak yetişen çocuklar burada çıldırmaya ramak kala oluyor. çocuk 2 dil biliyor cumartesi de çalışacaksın 8 bin lira maaş diyorlar. bi bakıyor bi bilet olmuş 500 euro- yani maaşı kadar... burada yetişen çocuk için bile zor burası orada yetişen çocuklar kuzu gibi... bizim o gelenler hep geri döndü yani. ya da zengin müslüman tayfadan, çoook zengin kocaları var onlar dönmedi bir tek.

gece gece sesli güldüm Güzel düşünce şekli

Yurtdışı yaşamım olmadı, sadece gözlemlerimden yola çıkarak buna yakın yorum yapacaktım. Ama siz canlı canlı yaşamışsınız, içimden geçenleri ne güzel anlattınız. K Kiraz_Mevsimi_54 bu yoruma tamamen katılıyorum, size de bu yönden bakmanızı tavsiye ederim.

çocuğunuzu düşünüyorsunuz belli ki ama buraya geldiğinizde de herkesin hemen kızınızla oyun oynamak için deli olacağını falan mı düşünüyorsunuz? daha ileri ki yaşları için bu ülkeye gelmeyi düşünmeyin lütfen

hamburger çok daha iyi ahshsh

Mesela 10 defadan 2 diyelim

Bi bayan daha buna benzer yorum yaptı. Ki mantıklı ama çocuklar söz konusu insan düşünüyor ama onlarda birgün büyüyecek diyorum geçiyorum

Turkiyede de yasasaniz bu sorunlari yasama ihtimaliniz var. Bu sebepten dolayi donulmez bence. Hele ki bir cok insanin firsatini bulsa arkasina bile bakmadan terk edecegi bir ulkeye donmek istemek hic mantikli gelmedi bana.

Evlenip yurtdisina geldim ben de. Cocuk yapmiyorum. Cunku dil ogreniyorum, kurslara gidiyorum, ehliyetimi aliyorum, parttime calisiyorum, calistikca dilim daha da gelisiyor, yabanci arkadaslar ediniyorum, esimle Avrupayi geziyorum. Ailemi ozledigimde Turkiyeye gidiyorum goruyorum. Zaten artik istediginle istedigin an goruntulu konusabiliyorsun, uzakliklar yakinlasiyor. Yani hic ozlenmez demiyorum ama bu kadari da abarti diyorum sizin icin. Keske yurtdisina cikinca gittigi ulkelere entegre olabilecek, ulkenin hakkini verecek vizyondaki insanlar gelse hep.. diger turlu hem gelen kisiye, hem getirene yazik oluyor. Hatta gelmek isteyen o kadar kisiye karsi bile yazik oluyor diye dusunuyorum :)

ben de yurtdışındayım, buraya gelmek için günde 15 saatlere kadar ders çalışıp muhteşem bir programda yl kopardım, çok şeyimi feda edip yerleştim ve size şunu net diyorum türkiye'deki akrabalarımı yurtdışındaki refah dolu hayatıma tercih etmem, edene de şaşarım. hatta bir hamburgeri bile akrabalarıma tercih ederim. not: akrabalarım iyidir.

Haklisin

Buna pek katılmıyorum, aksini ben yaşıyorum çünkü, belki Avrupa ülkesinde olmayisim, olduğum ülkede ki Türklerin hepsinin mimar, mühendis, doktor olmasından kaynaklı, çekemeyen, sacmalayan falan henüz hiç denk gelmedim. Herkes belli bir eğitim seviyesindeyse çok sıkıntı yaşanmıyor.

Komşuluk ilişkileri veya arkadaşlık dışında : bundan sonrası için yurtdışında yaşama isteği duyuyor musunuz, bunu değerlendirmelisiniz. Sorununuz komşuluk, yalnızlıktan çok yurtdışında başınıza bir şey gelse ne yapacağınız veya çocuklarınızın ne olacağı kaygısı mı? Veya bundan sonra uyandığınızda ana dilinizin konuşulduğu bir yerde mi olmak istiyorsunuz? Bunların yanıtını : eşinizle konuşarak aramalı ve her ne karar alacaksanız buna göre almalısınız.

Kesinlikle eğitim seviyesiyle alakalı

Artık burada da çoğu yerde komşuluk kalmadı ki zaten. Sırf bunun için kalkıp dönerseniz saçma olur bence. İnsan tabiki yanında konuşabileceği, vakit geçirebileceği birilerini ister ama bence pes etmeyin. Zamanla daha da alışırsınız bence.

Davulun sesi uzaktan hoş gelir. Akrabalar özel hayat bırakmayınca o yalnızlığı çok özlersiniz. Ki Türkiye'de de görüşeceğiniz sayılı insan kalmış zaten. Çocuklarınızın geleceği için yurt dışının daha iyi olduğunu düşünüyorum. Şu an hamileyim. Büyük konuşayım. İnşallah eşimle çocuğumla kurulu düzenimizle sağlıkla yurt dışında ay tüh ne kadar yalnızız deriz. Çünkü şimdiden doğmamış çocuk için her kafadan bir ses çıktığı için stres yaşıyorum.

Ahh darası başımıza inşallah Akraba iyi hoş beraber vakit geçirirken her şey çok güzel olulyor ama işin gerçeği kendi hayatında oluyor maalesef iş hayatın özel hayatın tabi ki onlardan daha önemli bir yerden sonra kazanacağın para, yaşadığın ülkenin verdiği huzur, refah seviyesi, sosyallik, geleceğin... Bunları eş dost veremez bende yurt dışına çıkma hayaliyle yaşayan biriyim evet bir taraftan düşünüyorum zor olacak diye ama benim yapım da sürekli seyahat eden farklı insanlarla tanışıp gezmeyi seven bir yapı. Türkiye de eskisi gibi gezemiyorum üniversitede yaptıklarımı kesinlikle yapamıyorum. İlk zamanlar ağlardım buna şüphem yok ama elbet sonrasında da bir o kadar severdim bağlanırdım oraya

Allah yardımcınız olsun. Yurtdışında olmanın her zaman mutluluk getirmediğinin de güzel bir misali olmuş

kusura bakmayin ama rahatlik tepiyor diyeceğim akraba için muhteşem rahatlığı bırakmak isteyeni de ilk kez duydum. baska sorununuz yok sorun arıyorsunuz sanki burdaki yaşamdan haberiniz var mı pandemiden sonra burda da kimse kimseyle görüşmüyor

Onuda denedim her gün beraber oldukları için ben ne zaman çağırsam o çağırdı oraya gidiyoruz.. bi bahane var bende o yüzden aramıyorum artık kızım üzülüyor ama. Beraberkende ikiliykende güzel oynuyorlar

Sorunda o zaten.. hep ben aradım çağırdım davet ettim.. artık kızım ara diyor yok anneciğim diyorum

Başka aktivitemi yok komşuculuk oynamaktan çok daha güzel aktiviteler vardır çocuklar için kurslar böyle naza çekip istemiyorlarsa defolsunlar başka yapacak şeyler bulun çocuklar için

Kızınızla beraber dışarda daha çok vakit geçirin. Sinemaya tiyatroya gidin. Ayda bir iki kere dışarda yemek yiyin. Böylelikle diğer kişileri sormak aklına bile gelmez.

Oo bu daha anormal o zaman. Avrupada dogup buyuduyseniz simdiye kadar ulkenizden, okulunuzdan, isyerlerinizden, seyahatlerinizden bir suru cevreniz, aliskanliklariniz, aktivitileriniz olmasi gerekirdi. Ama benim gozlemledigim maalesef Avrupada dogan nesillerde bunu yasayanlar var, sonradan gelen ben bile burada dogan bircok kisiden daha sosyal goruyorum kendimi. Yani bilemiyorum garip, ulkeyi hic sevmiyorsaniz donebilirsiniz elbet ama bu kadar yalnizlik ve asosyallik normal degil, siz Turkiyede yasadaniz da ayni sekilde davranir ve ayni seylerden dem vurursunuz diye dusunuyorum.

son paragrafa 1000 beğeni biz yurtdışına çıkmak için deliriyoruz ordakiler de beğenmiyor gelmek istiyor hayatta hep böyle sanırım ya

Acaba bilinçli mi çağırmıyorlar genel olarak bir aradayken sohbetiniz iyimidir.

Sevgili konu sahibesi bocalamanız normal ama çocuklar için bir strateji tutturmak zorundasınız. Şimdi siz ve de kocanız %100 Türksünüz, nereye giderseniz gidin Türk olucaksınız, ben de keza. Her zaman 2ye bölünmüş olarak yaşayacaksınız, kafanızın yarısı her zaman Türkiyede olacak ordaki arkadaşı akrabayı özleyeceksiniz. Ama çocuklarınız için durum farklı. Oraya küçük yaşta gittiler, uyum sağlama ve gittiğiniz yerin vatandaşı olarak yaşama şansları var. Bu yüzden çocukların oaraya entegre olmasına yardımcı olmanız gerekiyor. Çocukların orda kök salabilmesi için yerlilerle arkadaşlık etmesi gerekiyor. Çocukları ve kendinizi sadece türkülerden oluşan bir balona kapatırsanız çocuklarınız asla o ülkeye ait hissedemez, aksine kültürel olarak arafta kalır. Yapacağınız şey belli, çocuklar okuldan ve sosyal kulüplerden arkadaş bulacaklar siz de onların anneleriyle takılcaksınız.

Komsuculuk oynamak değil bu, yabancı bı ulkede yalnız, sadece çekirdek aile içinde yaşamaya çalışmak bunaltiyo insanı

niye sadece türklerle iletişim kuruyorsunuz? oranın yerlisinden komşunuz yok mu?

Hepinize çok teşekkür ederim... Tavsiyelerinizi dikkate alacağım... Iyi ki varsınız kadınlar kulübü... içimi ferahlattınız

Ben sizi anlıyorum çocuğun mutsuzluğu üzüyor sizi bende hassasim bu konuda üzüldüm yavru için yine de ona göre aktiviteler araştırın aklınız karışmasın Turkiyede de farklı olmazdı. Çocuklarınızın refahı için hiçbir sebepden ötürü dönmeyi düşünmeyin.

Bir yere cagirilmadiginiz icin ulke degistirmeye niyetlenmek, vov! Olaylardan kacmak yerine dusunup sebebini bulmaya ve cozmeye calissaniz. Belki sizde bir uyumsuzluk, hata, yanlislik var ve nereye giderseniz sonuc degismeyecek

Çocuklarınız dil öğreniyor, vatandaşlar ya da olacaklar... bunlarla motive edin kendinizi. Şimdi üzülüyorlar ama dönerseniz büyüyünce size söverler

Türkiyede büyükşehirlerde de yaşam ne yazık ki tam da böyle. Sokakta oynanabilen yerler ya işinize 1 saat uzaklıkta 3/ 4 milyon liralık peyzajlı bahçeli ama otoban üstü siteler.. ya gece kondu mahallesinde duyamayacağınız küfürleri kendi kulaklarınızla duymayı tecrübe edeceğiniz yeni yeni kurulan siteler civarı. Pas rengi kuş olur mu? Ankarada gördüğüm kuşlar pas rengi çevre kirliliği yüzünden. Daha önce Deniz kenarı bir tatil bölgesinde yaşıyordum. Çocuğum bisikletle okula gidiyordu. Türkiyenin neresine yerleştiğiniz yaşam kalitenizi mutlaka belirler ama er ya da geç çocuklarınızın eğitimi ya da iş için gerçek Türkiye ye merhaba demek zorunda kalıyorsunuz

Turkiyede kollarini açmiş herkes sizi beklemiyor ki. Turkiyede de cagirilmayabilirsiniz, cocugunuz dislanabilir o zaman da geri mi dönmeye ugrasacaksiniz. Akraba gorecegim diye hayat duzenini degistirmeye kalkmakta cidden nebileyim nasıl bir şey anlamadim.

Değil tabii, ama insan çocuğu için arayışa giriyo ne yazık ki, çocuğu mutsuz olsun, dışlanmış hissetsin istemez kimse

Yok o öyle değil ilk bahsettim aile olmadığı durumlardan dolayı düşündük kızımla olan durumda ona ek

Ben akrabalarıma, komşularimla iliskilerime, yılların emeği olan dostluklarima çok önem verdiğim için sizi çok iyi anlıyorum. Herkes dönmeyin demiş ama çocuklarınızın kendi kültürü içinde mutlu yetişmeleri bence refahtan daha önemli. Ekonomik durumunuz da biraz iyiyse bir süre deneyin bence. Olmazsa yine oraya dönebilirsiniz sonuçta. K

Buraya gelme dusuncenizden vazgeçin öncelikle Ülkenin yarısı yurt dışına gitmek istiyor eğitim ve ekonomi bitmis durumda Kendi ailenize odaklanın bırakın akrabayı Dediğiniz kişileri de bir de siz çağırın bakalim Acaba herseyden şikayet ediyorsunuz da ondan dolayı sıkılıp görüşmek istemiyor olabilirler

Bende yurt dışındayım artık yalnızlığı tamamen kabul ettim. Çocuğum yok ama olunca maddi durumum yeterli olursa burada dil öğrendikten sonra kesinlikle kendi ülkemde yetişmesini isterim. Muhafazakar bir ailede büyümedim gayet rahat bir insanımdır ama yurt dışında yetişen gençlerin kültürleri bana çok tuhaf geliyor. Genelleme yapmak doğru olmaz ama benim tüm gördüklerim bu şekilde. Bulunduğum ülkede göçmen ailelerin çocuklarının yüksek öğrenime devam etme oranını araştırdım çok çok düşük bir oran olduğunu gördüm. Bunun yanında çok başka olaylarda var bana göre ama onlar bambaşka konular. Şimdi Türkiye'de yaşanmaz artık diyenler olabilir ama maddi durum iyi olduktan sonra çokta güzel yaşanır.

ee zaten konu sahibinin de kurulu düzen dediği refah. Yoksa burdan bir sürü insan kurulu düzenini bırakıp ailesini birakıp baya da şartları zorlayarak yurt dışına gidip düzenini bozuyor. Hem de gurbete gidiyor yani. Ülkene geri dönmek çok daha kolay olur. Kurulu düşen denen dile pelesenk olmuş şey refah zaten.

Bence geri dönün haklısınız sizin bizden daha iyi yaşamaya hakkınız yok, dönün

Sonuna kadar zorlayın bence. Buraya gelincede aradığınız ortamı bulabileceğinizin garantisi yok çünkü. Ve dediğim gibi eskidenmiş o komşuluklar falan. Önceliğiniz refah, hayat kalitesi olmalı bence. Çocuklarda zamanla illaki kendi arkadaş grubu kurar.

Bakın accessdenied çok güzel bir örnek vermiş yukarda tek tek çağırın.

Ne güzel çoğu kişinin hayali olan bir şeyi gerçekleştirmişsiniz. Maddi açıdan refah içinde yaşıyorsunuz. Bu düzeni bozup yaşanması çok güç olan bir yere dönmenizi tavsiye etmem. Sosyal çevre sadece yakınınızda yaşayan komşularla kurulmuyor. Sürekli arayıp üstüne düştüğünüz insanları artık aramayın. Bir süre sonra onlar kurcalamaya başlayacaklar. İnsan psikolojisi böyle çok klişe belki ama kaçan kovalanıyor. Çocuklarınızı sosyal aktivitelere yönlendirin, o çevreden tanıştığınız biri ile belki kafa dengi olduğunuzu hissedeceksiniz. Siz hobilerinizle ilgili bir kursa başlayın, orada mutlaka çevreniz oluşacaktır. Son 4-5 sene önce sık görüştüğüm kişilerin neredeyse hepsini hayatımdan çıkardım. O dönem ciddi anlamda sıkıntılar yaşattılar bana ve şimdi iyi ki diyorum. 1-2 tane dürüst, değer kıymet bilen insanı sahte kalabalığa tercih ederim. Son dönemde bambaşka bir çevrem oluştu. Yeni arkadaşlıklar ve aile dostlukları kurmaya başladık. Onlarla bile mesafeyi koruyarak görüşmeye çalışıyorum. Buda bitirdiğim arkadaşlıklardan edindiğim deneyim sanırım. Ama böylesi daha güzelmiş, karşında ki haddini aşamıyor. O çizgiyi korumak çok önemliymiş.

Onlar da Türk mü.

Ben de evlenip buraya geldim. Esim alman, yasadigim yerde türk yok. Kücük bir köyde yasiyoruz. Kizim simdi 9 yasinda. Tek cocuk. Okulda bir kac arkadasi var. Onlarla görüsüyoruz. Onun disinda köyün futbol takiminda oynuyor, köydeki dans kursuna gidiyor. Burada yapilacak cok fazla aktivite var. Cesitli spor klüplerine üye olabilirsiniz. Hafta sonlari dogaya cikabilirsiniz. Burda esim ve kizim disinda hic kimsem yok. Hani herkes dogumumda annem gelmedi yanliz dogum yapti diyorlar ya, ben hep yanlizdim ve inanin bana türkiyeye dönmek aklimin ucundan bile gecmiyor. Yapilacak o kadar cok sey var ki, vakit bulamiyorum. Size iyi gelmeyen insanlardan uzak durup, alternatif arayin. Sadece kiziniz degil kendiniz de bos zamanlarinizi dolduracak hobiler edinin. Insan özünde zaten yanlizdir. Ben burda kizim dogduktan sonra sosyellesmek icin cok ugrastim. Nedense bir sekilde, caba sarfettigim halde pek iclerine almadilar beni. Önceleri üzülüyordum simdi gayet mutluyum. Kendime yetebiliyorum. Bu ruh haliniz gececektir. Bu düsüncelere saplanip kalmayin. Siz yeter ki her seye acik olun. Sizi assagi ceken insanlardan uzaklastiginizda, daha iyi olacaksiniz.

Ben katılıyorum. Diğer Türkler belli ki konu sahibesine iyi gelmemiş, hasede kapılıp zırvalamışlar. Ben olsam başka arkadaş bakarım. Çocuk okula gidiyorsa okul arkadaşlarıyla arkadaşlık etsin, onların anneleriyle tanışıp kaynasın konu sahibesi. Veren de çocuklar için çok güzel bir seçenek hem spor yapmış olur bebe, hem de sosyalkeşir.

Yurt dışında turk turke pek dost olmuyor daha aksini görmedim.

Başkalarını bu kadar önemsemeyin lütfen. Onlar çağırmadı diye refa düzeninizi bozup buraya mı geleceksiniz? İyi düşünün.. Arada netten Ülkenin geldiği hale bakın. Bir de komşuculuk oynayacağınıza, çocuklarınıza da kendinize de farklı aktiviteler bulun..

Burası artık sadece tatillere gelebilenler için güzel

Kari koca ikiniz de turk oldugunuz icin yalniz kalmanizi anliyorum. Su siralar dondunuz dondunuz, yoksa cocuklara iskence olur turkiyeye yerlesmek. onlar orali olmustur iyicene cunku. Bir kere dunyaya geliyoruz. bu gecen zamani geri alamazsiniz. orda kazandiklarinizla turkuyeden guzel bir ev araba, vs alabilecekseniz ve rahat yasayacaksaniz, donun. Ben de yurt disindayim. 13 yasindan beri de burdayim. icimde hic turkiye ozlemi yok. zaten baya benimsedim burdaki hayati. burali biriyle de evlendim. coluk cocuk derken biraz asimile oldum galiba. ama kendi cekirdek ailem icindeyken onlarin turkiye asagi turkiye yukari laflari, ozlemleri, herseyi turkiyeyle kiyaslamalari beni cok geriyordu. siz de cocuklarinizin yaninda surekli onlari "gurbette" hissettirecek yorumlar yapmayin bence

kurulu düzeni bozmayın, Türkiye'ye gelince trafiğinde bile dert çekecek, markette alışveriş yapıp sıra beklerken sıra çalana sinir olacaksınız. Ülkemizde maalesef can sıkmaya konu çok sıkmayın canınızı arada havasını alın.

Orada doğup büyümenize rağmen çevre edinememiş olmanız çok şaşırtıcı.

Okul degistirelim deseniz anlıycam da, cocuk dıslandı diye ülke değistirmeye kalkmak?Bilemeedim. Yani ordaki kurulu düzeni, isleyen sistemi, cocuklar burda bulamayınca daha cok mutsuz olabilirler.

Tam tahmin ettiğim gibi. Yurtdışındaki Türkler durumu kendilerinden iyi, eğitimli tahsilli olanları çekemez. Biz de aynı şeyleri yaşadık ama ben erken uyandım ve kestim ayağımı. Bütün gün mal mülk dedikodusu yaparlar, o nereye gitmiş bunların evine kim gelmiş muhabbeti yaparlar. Çocukların önünde konuştukları için onlar da arkadaşlarına tepkili oluyor. Biz bunu şimdi alamayız oğlum kızım biraz biriktirmemiz lazım demezler, onlar zengin alırlar onların parası çok biz alamayız derler çocuklarına. Kendi hasetliklerini çocuklara da aşılarlar. Bırak oynasın çocuklar, onlar için durumun iyi mi kötü mü farketmiyor. Yılbaşı kutlarsın siz gavur musunuz derler, okul pikniğine gidersin gelir bakar çocuklar domuz etli birşey mi yiyor diye, enstruman kursuna yollarsın niye yabancı çocuklarla tek yolluyorsun derler, okul tatilinde başka ülke için plan yaparsın niye Türkiye'ye gitmiyorsunuz bıkmadınız mı gavur görmekten derler... Arkadaşlar içinizde bana kızanlar olabilir hep kötülüyorsun hiç mi aralarında düzgünü yok deyip. Düzgün normal olanlar da kendilerini çektiği için ortam bunlara kalmış. Ben de kayınvalideme zamanında kızmıştım, çocuklarına dikkat et görüşme dediğinde. Kadın 35 sene yaşadığı için varmış bir bildiği. Hepsi koloni gibi aynı sokakta yaşadıkları için kimse farklı olsun istemiyorlar. Bir kadın daha vardı. İtalyan bir erkekle evlenmiş çocuğuna ikinci ismi yabancı koymuş, o kadını da almıyorlardı aralarına. Çocukların ilgileneceği aktivitelere yönlendirmezler. Sokakta oynamaları yeter. Yapmadıkları gibi başkasının yaptıklarına laf ederler. Bir iki baktım iletişim kuramıyorum içlerine giremiyorum kestim görüşmeyi. Küçük kızım kreşe başlamıştı, orada yabancı annelerin grubuna katıldım. Dedikodu yok aşırı merak, sorgulama, gereksiz samimiyet yok. Kaç sene görüştüm hiç birbirine şahsi soru soran görmedim. Kimsenin inancı, geliri, malı mülkü diğerini ilgilendirmiyor. Büyük çocuklarımız da aşağı yukarı aynı yaşlarda olduğu için bir iki kez yatılı kamp yapmaya bile gittik kadın kadına. Herkes kibar yardımsever, birinin eksikse diğeri fazlasını verdi. Ben Türk anneler tarafından hep dışlandım ama gavur denen insanlardan en ufak zarar kötülük görmedim. Ne zaman ihtiyacım olsa ellerinden geleni yaptılar. Konu sahibi hem kendinizin hem de çocuğunuzun ortamını değiştirin. Çağırmıyorlarsa gitmeyin, davet ettiğiniz halde gelmiyorlarsa çağırmayın. Çocuğunuzla da konuşun. Bizi istemiyorlar değil de, kızım her zaman görüşülmez bazen müsait olmuyor insanlar, başka arkadaşların da olacak deyin. Ben mesela mahalledeki parka değil de başka parka veya kırsalda yürüyüşe götürdüm. Okul sonrası kurslar oluyor, onlara götürün veya sınıfından başka çocuklarla randevu yapın. Bu arada benim eşim yurt dışında doğmuş büyümüş ama ailesinin yanına dönüş yapmıştı. Çocukların kreş, okul öncesi falan başlayıp, ödenecek rakamları görünce adam çıldırıp pes etti. Buna para mı dayanır, dışarda ne okula ne kursa beş kuruş ödenmiyor hem de en kaliteli eğitim veriliyor topla eşyaları gidiyoruz dedi. Dönerseniz gül bahçesi yok şu an maalesef. Yazık millet yemesinden içmesinden kısıyor çocuğu düzgün eğitim alabilsin diye.

Yurtdışında yaşamak evet aile bağlarından uzak kalmak, dilinden uzak kalmak bir şeyleri feda etmek demek belki ama yahu geri dönüp ne yapacaksınız? Ekonomi bitik bir ülkede yaşadığın refahı bulabilecek misin? Online çalışabiliyorsanız, maaşı döviz olarak kazabilecekseniz buyrun yaşayın

Kesinlikle katılıyorum size. Yurtdışında doğmuş büyümüş birinin Türkiye Türkiye diye yanıp tutuşması çok çok garip. Gelip gerçeklerle yüzleşmeleri gerekiyor illa heralde. Ben küçük yaşlardayken gittik bizde. Annem 30'lu yaşlarındaydı yurtdışına ayak bastığında. Çalıştı, kurslara gitti, çevre edindi şakır şakır yabancı dil konuşuyor. En azından bahçeye çıksa 1 saat yan komşusuyla sohbet eder. Bir kez olsun of burda çok yalnızım Türkiye'ye döneceğim dediğini duymadım. Haliyle orda doğup büyüyenlerin Türkiye saplantısı çok çok garip geliyor bana. Yani sonradan gitmiş olsa anlayacağım ama. İnsan ulaşamadığının delisi derler o hesap sanırım.

teşekkür ederim. Kızım için karate kursu araştırmasındayım şuan ilgisi var. Umarım değişir

Bende bilmezdim ama yaşayıncs öğrendim... bunu istediğimden değil çocuklarımın istemessinden bu düşünceler var.. aile özlemi var... yazı iple çekiyorlar... şimdiden heyecan plan program... 1 gün arabayla gidiyoruz uyumuyorlar heyecandan

Arkadaşlarımın daha çocukları yok ve bu nedenle bekar arkadaşlarla plan yapmak zor oluyor.

Ne kadar zamandır ordasınız? Hiç düzeninizi bozmayın. Türkiye'de dertleriniz buhar olup uçmayacak tam tersi daha çok zorluk yaşayacaksınız. Rahatınızı bozmayın hiç. Varsın akrabalar da uzak olsun. Ben 20 yıl yurtdışında yaşadım küçük yaşlarda gittik. Bizde çok zorluk çektik. Bizim de akrabalarımız yanımızda değildi. Gittikten kısa bir süre sonra çekirdek ailem de dağıldı. Annem babam ayrıldı. Annem bir kez olsun düşünmedi Türkiye'ye dönmeyi. Yıllardır minnetsiz çalışır, çabalar. Sizde çalışın. Dilinizi geliştirin. Bakın ben evlendim Türkiye'ye yerleştim. Anneannem, teyzemler, halamlar var yakınımda ama en son ne zaman görüştüm hatırlamıyorum. Yani burda da kimse kimsenin kapısını çalmıyor merak etmeyin. Burda da insan ilişkileri kopmuş. Benim çocukluğumda bırakıp gittiğim düzen yok. Yani herşey bana kalsa bir an bile düşünmem çekip giderim yurtdışına tekrar. Tabiki ülkemiz, vatanımız özlüyoruz ama yaz tatillerinde gelip gidip özleminizi gidermek kafi bence. Zaten eğer en az 5 yıldır yurtdışındaysanız falan Türkiye'ye tekrar adapte olmakta oldukça zorlanırsınız. Yine de seçim sizin ama yaşadığınız refahı, özgürlüğü, toplumsal düzeni, rahatlığı Türkiye'de çok ararsınız.

İşte var bı kıskanma durumu sanki

Birçoğumuz akrabalardan, insanların gereksiz sınır aşmalarından kaçmaya çalışıyoruz siz ise bunu dert ediyorsunuz Kızınız ve kendiniz için çok daha faydalı, eğitici ve eğlenceli aktiviteler bulabilirsiniz. Akraba bağları veya süper yakın çevre ne sizi ne de çocuklarınızın hayatını iyi yönde değiştirecek diye bir garanti yok, aksine az insan çok huzur. Bence bu konu yüzünden yurda dönmeyi veya kızınız için üzülmeyi bırakın.

Kız akrabaların nasıl iyi hamburger kadar ederleri yok

Anladığım kadarıyla hep beraber toplanınca 3 çocuk oluyor minimum, o yaşlarda kızım var, 2 çocuk daha iyi anlaşıyor ise 3. çocuk fazlalık muamelesi görebiliyor, dislanabiliyor, komşunun çocuğu, kızınız varken bu duruma dusuyosa o nedenle diğer çocukla başbaşa kalıp 2 li oynamayı tercih ediyodur, belki bu yüzden cagirilmiyosunuz, çocuklardan kaynaklandığını düşündüm ben, tek tek davet edin sizde, grup olarak değil. Gözlemleyin ilişkilerini. 3luyken nasıl, teke tek nasıl? Belki sorun bundan kaynaklanıyodur.

olayin özeti budur O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Tabi ki çok başarılı öğrenciler vardır. Ben orandan bahsettim %1 gibi bir oran bana çok düşük geldi. Bunun aile yapısıyla da çok alakası olduğunu düşünüyorum. Evet burada büyüyenler genelde yaşamak istemiyor ben kendi düşüncelerimi söyledim

Aynen ben de öyle düsünüyorum. Bu arada ben burda konu sahibinden de yalnizim, es, sevgili de yok, yine de degismem :)

Iyi gecelet bayanlar, içimi dökmek için yazmak istedim bu gece. Eşim ve çocuklarımla 6 yıldır yurtdışında yaşıyoruz. Kendi ailem paramparça oldu ve çekirdek aile olarak sadece biz ve bir kardeşim kaldı. Aileden görüştüğümüz tek kişi benim kardeşim. Annem rahatsızlık nedeniyle yurtdışında. Çocuklar ve ben bu duruma ne kadar zorda olsa alışmaya başlıyoruz. Bazen çok çekilmez hale geliyor ve eşimden yurda dönelim yorumları geliyor. Düşünüyoruz sonra çok zor olur tekrardan düzen kurmak deyip geçiyoruz. Bizi bu düşüncelere iten sadece aile bağların olmaması ve çocukların aileyle büyümemesi. Maddi durumumuz çok iyi. Eşimde bende çalışıyoruz. En büyük çocuğum ilkokula gidiyor. Küçüğü kreşe. Düzen güzel kuruldu çok şükür. Bu eksiği kapatmak için tatiller türkiyede geçiyor ama yetmiyor. Biz bu çok takıyoruz bilmiyorum Ailece görüştüğümüz bir kaç aile var ve benim arkadaşlarımda var. Ama o samimiyeti yakayalamadık. Kızımın sınıfında bir kızla çok iyi anlaşıyor ve ortak arkadaşlarıda komşumuz. Bir kaç kez bi araya geldik çok keyif aldılar ki bende ama artık ne ben ne kızım çağrılmıyoruz. Toplandıklarını dile getirip çağırlmamak kızımı çok üzüyor ve beni yine bu tarz düşüncelere itiyor. Benimle aynı durumu yaşayan var mı? Nasıl bir yol gitmem lazım bilmiyorum. Darılmıyorum neden aramadı çağırmadı ama kızıma bunu nasıl anlatmam lazım bilmiyorum. Uzun oldu hakkınızı helal edin