Habersiz yaptığım şeyler oldu önceden. Sonuçları benim açımdan çok daha kötü oldu. F

Ben böyle karar verdim gibi şeyler söylediğimde, biz senin ailen değil miyiz, bizi hiç umursamıyorsun, arkadaşların bizden daha mı değerli tarzında triplere giriyor malesef orta yolu asla bulamıyoruz.. Nooption memento mori memento

tabiki siz daha değerlisiniz ama benimde bir çevrem var onlarlada vakit geçirmek hakkım.. çocuk değilim ki artık diyin.. tavsannn Bi' cinnet her şeyi

Merhaba arkadaşlar. Tavsiyelerinize ihtiyacım var. 21 yaşındayım, bugüne kadar hayatımı istediğim gibi şekillendiremedim. İstediğim şehirde okuyamadım, istediğim hobileri edinemedim, üniversite hayatımı hayal ettiğimin çok ötesinde, bomboş bir şekilde geçirdim. Buna sebep olan şeylerden en önemlisi aile baskısı. Daha çok babamın baskısı diyebilirim. Babamla aram hiçbir zaman çok iyi olmadı, hayatım boyunca hep ondan çekinmişimdir. Sinirli bir yapıya sahip değildir babam, ama yine de kendimi onun yanında rahat hissedemiyorum. İstediğim şeyleri söyleyemiyorum, kendimi net bir şekilde ifade edemiyorum babama karşı. Üniversite dönemlerimi çok farklı şekilde geçirmeyi hayal ediyordum. Okul kulüplerine katılacak, harçlıklarımı biriktirecek, paramın yettiği kadarıyla farklı şehirler gezecektim. Ama ne oldu, derslerin çok daha önemli, kulüplerde vaktini harcama diye kulüplere katılmama izin verilmedi, değil farklı şehirler gezmek, okul kapandıktan sonra bir gün bile okuduğum şehirde kalmama izin verilmedi, babamın dizinin dibine dönmek zorunda kaldım. Benim hayalimde olan şeylerin hepsini arkadaşlarım gözlerimin önünde yaptılar. Lisede okurken bu tip isteklerle babama gittiğimde, daha küçüksün, üniversite sınavına odaklan, ileride çok vaktin olacak diyordu. Büyüdüm, üniversite sınavını atlattım, babam hala ileride çok vaktin olacak, okulunu bitir demeye devam ediyor. İleride çok vaktin olacak dediği ileri dönem ne zaman acaba? Cumartesi günü okuduğum şehirde bir sınavım var. Babam cuma günü git cumartesi gel diyor. Ama ben 2-3 gün kalmak istiyorum. En yakın arkadaşlarım okuduğumuz şehirde yaz okulunda. Onlarla görüşmek vakit geçirmek istiyorum. Çok yakın bir arkadaşımın pazartesi günü doğum günü. Ben kalırsam eğer cumartesi günü ikimizin doğum gününü birlikte kutlamayı planlıyorlar. Babama neler söylemeliyim sizce? Sadece bu olay için değil, artık kendi başıma bir şeyler yapabilecek kadar büyüdüğümü kabullenmesini istiyorum. Siz böyle şeyler yaşadınız mı?

Hata sizde. Yapamadim edemedim diyince ben de aile evinde universite okudunuz sandim. Kimsenin haberi olmayacagi seyler icin neden izin beklediniz? in vino veritas in aqua

bilemedim ki.. hayatım boyunca izin alan bir tip olmadım.. haber vermek yeterli bence. baba ben birkaç gün daha kalacağım doğumgünümü arkadaşlarımla kutlamak istiyorum bu kadar..

Yapmam gereken bu evet, ama çok fazla utanıp sıkılıyorum babamın karşısında. Normalde kendimi iyi ifade edebilen biriyimdir ama babamla konuşmaya başlayınca bir haller oluyor bana. in vino veritas in aqua

İzin alma. Haber de verme. F

Tribe girecekler yapacak bişey yok. Orta yol diye bişey yok. Senin istediğin olacak. Ben benimkine senin yaşlarındayken yalan mi söyleyeyim yoksa bilgin dahilinde mi yapayım yapacaklarımi senin kararın demiştim. O günden beri karışmaz. Q queenofhaters Yaşa Mustafa Kemal Paşa! tek ayak

Topla cesaretini yardir gitsin. Başka türlü olmuyor emin ol.

Baba şu gün gidip su gün döneceğim demen yeterli. Hayır öyle değil böyle yap derse ben böyle karar verdim diyeceksin. İlkinde kavga gürültü olacak tabiki ama tekrarlandikca alisacaklar zamanla. Alttan alıp her dediklerini kabullenmeye devam edersen asla anlamayacaklar.

izin almayın haber verin üniversiteden beri böyle yaparım bir kişiye size ne kadar Karışma hakkı verirseniz o da o kadar karışır