Ben de psikolog bakıyorum sırf bu yüzden terapi almayı dusunyrm

Benzer şeyleri yaşadım. Daha cocukluktan itibaren hep babannemle halamin yaptiklarini anlatirdi. Hala sevemiyorum onları. Onlarinda suclari vardi tabi yok degil. Sonra babamla olan şeyleri de cok anlattı. Sizin gibi babam cok ilgili bir baba oldugu ve sevgisini hissettigim icin ona kızmazdim. Bazen istemedigi seylerde ayni halan gibisin. Aynı babannen gibisin derdi mesela.. Hiç unutmam babamla tartismislar. Bende 5. Siniftan 6 ya geçtim karne günüydü. Zaten ogretmenimi cok severdim, ayrildigimiz için cok üzgündüm. Bana babami arattirip köye bilet almamizi istedi. Aradim ve söyledim babama. Biz gidicez bize bilet al dedim. Daha 11 yaşındaydım ya. Sonra da lise 2 de bir gün okuldan geldim. Yine tartişmişlar babamla. Annem dedi ki bugün kucuk kardesini alıp köye gitmeyi düşündüm. Bilmemne sebepten vazgectim ertesi gün okulda ben bir sinava girdim. Önemsiz bir sinavdi. Sinavdan sonra arkadasimla konusurken birden kendimi yigilip sinir krizi gecirdim. O yaz boyu bu devam etti. Tetikledi resmen. Sonra yüzüne söyledim yüzleştim. Sen bana bunlari neden yaptin benim suçum neydi diye. Anladi ama 16 yasindaki ben 6 ay antidepresan aldim. Hala psikolojim iyi değil. Şuan bende evliyim, 2 kizim var. Asla onlara bu zulmü yapmam. Eşimle bile ayri kavga ederim. Bende ki fark şu ben şuan 9 geçmişteki şeyleri kafama takmiyorum. Belki de o sinir krizleriyle attim ustumden, ya da yüzleşme iyi geldi

Haklisiniz ama mslf küçükken böyle insan düşünemiyor 20 li yaşlardan sonra anlamaya başladım, mlsf bilincalti iste

Aynen oyle yazdiklariniz gibi

Benim annem de buna benzer davranıyordu maalesef, kendince kızını dert ortağı görüp anlatıyordu ama biz evlat olarak en yakınlarımızdan bahsedildiği için doğal olarak psikolojimiz çok fazla etkilendi. Gerçekten haksızlığa uğrasa yüzde yüz haklı olsa bile belli bir yaşa gelene kadar bu konuların çocuklarla konuşulmasını çok yanlış buluyorum. Annem babamla tartışır küser bana geçmişte yaptıklarını anlatırdı sonra arası düzelince o unutur giderdi ama ben unutamaz babama öfke duyardım. Akrabaları umursamıyorum ama annenin babayı babanın anneyi çocuğuna kötülemesi kesinlikle çok yanlış. Ben evlilik arefesindeyken annemle yaşadığımız bir tartışma sonucu huyumu halama benzettiği için hepinizin soyu kurusun gibi bir beddua etmişti ve ben 1 buçuk sene boyunca hamile kalamadığım süreçte hep annemi suçladım içten içe. Çok şükür evladım oldu ama bu içimde bir yara olarak kaldı

Annenizin bir benzeride bizde var bizim gelinimiz kızını hepimize düşman etcem diye kizin psikolojisini bozdu psikoloji ilaç kullanıyor şimdi. Yegenimi babaannesi büyüttü seviyor gorusturmek istemiyor bende halasıyım bana da çok düşkün evde kavga ediyorlar genç kız ergenlik cağında üniversite sınavına girecek ev işi yaptırmaya çalışıyor az tartışsalar halanla Babaannen dolduruyor diyormuş bize hakaretler ediyormus ben farklı bir şehirde yasıyorum gördüğüm bile yok her zamanda yeğenimi akıl veriyorum tartışma annenle sınavın önemli moralin bozulmasın alttan al ilerde aranız çok iyi olacak diyorum ama ona gore herşeyi biz yapıyoruz benim aklıma bile gelmez yani çalışıyorum çoluk çocukla uğraşıyorum isim yokta yegenimi doldurcam yeğenim sırf evden kaçayım diye abuk subuk bir üniversiteye gitmeye kalktı zor durdurdum hayati mahvolacaktı kızın. Allah yardımcınız olsun bazıları böyle takıntılı oluyor kendinizi üzmeyin fazla görüsmemeye çalışın ailenize yansıtmasin sizi çok iyi anlıyorum mutsuzluk yaratıyor bu durum ama yapacak birşey yok bazıları degismiyor.

Umarım ruhunuz şifa bulur biran önce, hepimiz annelerimizden bir parça degil miyiz aslında, yaş gittikçe bende bazı tavır ve hareketlerimi anneme benzetiyorum, bu yüzden aile ve ebeveyn kavramları çooook önemli...

. push ;

Çok teşekkür ederim, ben de annemin yaptığı yanlislari yapmamaya calisiyorum fakat farketmeden bakıyorum onun gibi davranıyorum, onun kaygıları var bende de evliliğim uzerinde, eşimle bir konu olsa sanıyorum ki babam gibi davranıyor bu o an aklıma gelmiyor, ama sonra sakinleşince farkediyorum, gerçekten yapmayın anneler eşinizle başkasıyla aranızda sorun varsa çocuklarınızı katmayın özellikle de boşanan anneler, karı koca boşanır ama anne baba boşanmaz diye bir söz var, onun dünyasındaki baba figürünü baltalamayın,40 yaşına yaklaştım hala bununla cebellesiyorum ve etrafında da gerçekten çok var benim gibi bizzat tanidigim

Aynen öyle, benim annem de babamın arkasından demedigini bırakmaz ama yüzüne birşey demeyi bırak babamın yanında olduğunu sesindeki civiltidan anlarım yani kadın madem babamın yanında mutlusun ne diye bizi dert sahibi yapıp adamdan soguttun

Bu konuyu açmamın sebebi de belki benim durumumda olup az da olsa çözüm bulan birileri vardır faydaları olur bana diye actim

konuların içeriği farklı ama ben ailemle görüşmüyorum uzun bir süredeir. kafam rahat şuanda. sana ciddi anlamda sıkıntı veren insanları hayatından çıkart inan huzur o zzmaan geliyor A

Annenizle açık şekilde konuşun bence. Hayat zaten yeterince zor bir de böyle sürekli nefret kusan bir anne olmamalı hayatınızda. Baktınız hala aynı ciddi bir mesafe koyun. Hatta yerinizde olsam annemi bir psikolog ile görüştürürdüm.

Annenize çektirdi diye siz neden normalde sevdiğiniz halanıza kin güdüyorsunuz? Annenizin ağzı var dili var aklı var... savunsaymış kendini, ezdirmeseymiş. yani aciz bir insan değil ki anneniz sizin onu savunmanıza yada o kendini koruyamadı diye sizin birilerine kin gütmenize ne gerek var? babanızı çok seviyorsunuz mesela size karşı bir yanlışı yok. Karı-koca yaşadıkları onları bağlar. Siz baba-kız ikinize bakın.

Bizde annemle benzer durumdayız. Oda yıllarca çok çekmiş ve ne zaman konuşmaya başlasak hep konu geçmişe gider, yaşadıklarımıza gider, hastalığına gider. Ben kendimi bildim bileli annem hep hasta hep bir şeyleri var. Ha gerçekte aslında sadece psikolojik olarak abartı var hatta doktorlar bile fark edip psikiyatriste yönlendiriyor. Ben şuan çocuk sahibi olmak için uğraşıyorum. Çevremde kimse bilmiyor annemle de bi kaç ay önce konuştum bana böyle şeylerden bahsetme hassas dönemden geçiyorum dedim. Hatta daha dün yine duramadı konuyu açıyorken araya girdim anneee tamamm dedim. Biraz sert oluyor üslubum bunun için vicdan azabı çekiyorum ama susmuyor bu şekilde konuları kapatıyorum D didem3856 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Benim annem de öyle, kurban psikolojisi diye birşey varmış, anneme belirtileri çok benziyor. Anneme kıyamıyorum ama sürekli babamdan, babamın ailesinden şikayet eder, sürekli onların dedikodusunu yapar. baska aileler gibi gülüp eglenemeyiz hep evden cenaze çıkmış havası vardır. O yüzden ben hiç anneme gitmek istemiyorum. Yılda 3 kere gidiyorum zaten ondada hemen dönmek istiyorum.

Benim annem de öyle. 65 yaşında kendisi. O nesilde çok fazla böyle kadın var. Geçen bana anlattı anlattı, beddua ediyor babaanneme dedeme falan. Ben de 34 yaşında insanım, 34 yıldır aynı muhabbetler. Birşey demiyorum hı hı evet falan. Sen niye beni geçiştiryorsun diye kızıyor bu sefer. Dedim ne yapayım tam olarak, dede 14 yıl önce babanne 9 yıl önce ölmüş gitmiş, ne yapabilirim yani derdin ne senin benle dedim. Kızıyor da kızıyor bu sefer. Benim sizden farkım ben etkilenmiyorum, bezdim artık, umrumda değil. Hep aynı muhabbet hep aynı hikayeler. Bizde baba tarafıyla görüşmüyoruz, halalarımından tiksinirim, sebebi annem değil benimle yaşadıkları olaylar ama napayım yani. X halan cin şeytan, o varya o cehennemlik diyor. Ne diyeyim, hı hı diyorum

Çocuklarını kendi tarafına çekmek için eş ailesine evlatlarını düşman eden anneler özellikle okumalı bu yazıyı, bir çocuğun dünyasında ne depremler oluyor büyüse bile geçmeyecek bir iz bırakıyor ruhunda, benim babam terkedip gitti ama annem bir kere bişey demedi hakkında babamın cektirdiklerini hep elden dinledim büyüyünce, annem ne kadar bilinçli bir kadınmış ki kendi kinine bizleri ortak etmemiş psikolojimiz için, ama cevremde çocuklarını kendi hırsları ve nefretlerine alet eden o kadar kişi var ki keşke hepsi bu yazınızı okusa, sanıyorlar ki çocuğum onlardan nefret ederse bu savaşı ben kazanırım, halbuki çocuğunun iç dünyasında büyük ve kazananı olmayan bir savaşa neden oluyorlar, bunu en çok yapanlar da kadınlar, sosyal hayatta özellikle baba tarafına düşman o kadar insan var ki, ne tesadüf ki hepsinin anne tarafı melek bunun sebebi ise kinlerini çocuklarına kusan bencil anneler, umarım bu yazınız emsal olur tüm annelerimize...

Aaa bu bizzz yani bazi farkliliklar olmasa bunu ablam yazdi sanacagim Bence de o nesilde cok fazla annelerimiz gibi kadinlar var. Annemin, babamin tarafindan yakinmalari beni kücükken etkilerdi, halalarima, babaanneme, dedeme yaklasmazdim hiç sevmezdim onlari, annemi ve babami üzmüsler diye. Gercekten de cok cekmis bizimkiler. Ama biraz büyüyünce, baktim ki halalarim cok degistiler, hatalarinin farkina vardilar, pişman oldular ve bunu dile getirdiler. O zamanin şartlari ve cahillikleriyle hareket etmisler. Zaten üvey anne elinde büyümüs hepsi, baba ayrimcilik yapmis. Şimdi bize aşırı düşkünler, bende onlari seviyorum. Ama annem hala 40 sene öncesini unutmaz, anlatir durur. Ben de sizin gibi tepkiler veriyorum, sonra annemde anneniz gibi tepkiler veriyor

Benimde annem aynı sekılde ama bizde annemin anlattığı gibi kotu kaynana gorumce yok halalarımda Babanem de iyidir annem gecımsız Annemle gorusmuyorum benimle bile gecınemıyor cunku...

Annenizin böyle olmasının nedeni sizi hep yanında tutmak istemesi. Babanıza karşı ilgili davranmanız onu daha da üzüyordur eminim. Çünkü benim annem de böyle. Ben sizin için nelere katlandım babanızı tutuyorsunuz yine de der sitem eder. Annenize de bir şey diyemiyorum çünkü gençliğini size harcamış şimdi de bedel olarak sizden bir şeyler bekliyor N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Çok teşekkür ederim, ınsallh bir gün olur

Valla bacim annem babamdan bosanana kadar hatta bosandiktan birsure sonraya kadar soyisimle mesela "demir ailesi" soyle yapti demir ailesi boyle yapti. Beni dovdu sovdu ezdiler... O bosanirken bende bosanma asamasindaydim cok etkilebiyodum babamla kus dustuk, halalarimla kavga ettim... Sirf annem icin Bosandi bikac zaman sonra, oglumun iste surali sevgilisi yok okumusmus yok aleviymis yok su memlekettenmis 2yil bunu yasatti Oglu o kizla evlendi anam sanki bu hayattan tek beklentisi o gelinmis gibi kiza baglandi Ondan sonra obur oglunun 3yas buyuk olan sevgilisi, yok ukala yol terbiyesiz 2 yilda boyle gitti Ama boyle lafla kalmiyo hayatimiz yedigimia ictigimiz kafaya neyi takarsa o... En son bana takiyoduki psikologa gonderdim. Suan bu huyunu terk etmesini bekliyorum sabirla. Bu bir hastalik Allah yardimciniz olsun

Ahh vah yazık tuh demeyin, üzülseniz bile belli etmeyin ve her seferinde ısrarla annenize herşeyin geçmişte kaldığını bittiğini söyleyin, sert bir dille.. Siz ah vah dedikçe o daha çok drama çevirecektir ve hatta belki abartacaktır bile.. Geç kalmış sayılmazsınız, güçlü durun. Yoksa böyle bugüne kadar sürdüğü gibi daha da devam eder..

H Hufezaa 💕 Anneler

Merhaba arkadaşlar benim başa cikamadigim, kküçük bir sorunla karşılaştığımda bile sanki film şeridi gibi bütün sorunlarımi tetikleyen o anımı mahveden hayattan her şeyden soğutan sıkıntılarım var, şöyleki bunun adı annem ve çektikleri. Babam ve ailesi anneme çok cektirmisler hala da devam ediyor biz büyüyünce durumlar değişti biraz, annem ben hatirladigimdan beri hep yakınır hep dert hep dert o ona şöyle kotuluk yapmış bu böyle yapmış böyle zulüm görmüş saatlerce anlatır yanında dinleyen biri varsa zaten artik tutamazsınız onu, ben de anlattığı kişilere küçüklüğümden beri kin beslerim, mesela cok sevdiğim bir halam vardı ben küçükken anlattıklarını duyduktan sonra nefret eder oldum halamdan. Babami da babam diye bana merhametli olduğunu gerçekten samimi bir şekilde beni sevdiğini düşündüğüm için nefret edemyrm ama onunlada zaman zaman düşünce dünyamda çok kavgalar edyrm, evliyim çocuklarım var ama hala çıkamıyorum bu durumdan, annemle telefonunda bile uzum zaman gorusmedigim oldu bu konular yüzünden, kendimi toparlayamıyorum çünkü. Kuçükken hep ölmeyi isterdim en azından benim yüküm annemin sırtından azalır diye bazen hala öyle dusunyrm, hayatıma müdahale etmesine izin vermiyorum o yüzden hiç bir şey anlatmiyiorum ona çüNku sürekli yakamdan düşmez kendini ezdirme akilsizsizinz siz benim gibi eziksiniz öyle olmayın şöyle yapin böyle yapin diye diye beni de kendisini de mahvediyor işin kötü yanı ben anlatmadigimda da en ufak bir şey duyunca herkesten çok beni eziklemesi ahmaksin beş para etmezs8n, filan şöyle siz boylesiniz diyerek beni mahveder ben mi ne yapıyorum bu durumda sadece dinliyorum en sonunda patliyorum, bu sefer onu uzdum diye kendimi yiyip bitiryrm, eşimin bunlardan hiç haberi yok çünkü hep alıştığım icin icime atmaya o da beni gayet mutlu sanıyor, çocuklarıma eşime yansıyor çoğu zaman toparlamaya calisyorum, bağımı kesemem asla çünkü çok fedakarlık yaptı ve gerçekten çok üzülür bize bir sıkıntımız olunca, annemle mesafe koyuyorum ama gelip oturunca da yanından kalkamam kalkınca daha çok söyleniyor üzülüyor, ne yapayım ben böyle pencereyle perde arasına sıkışmış sinek olur ya öyleyim hep bir vızıltı ama bir çözüm yok ne pencereyi acacak ne perdeyi çekicek gücum yok sadece nefret ediyorum hayattan insanlardan, en çok da anneme cektirenlerden. Siz sakin evlatlarımıza dert ortağı etmeyin edin ama onların hayatini böyle mahvedecek şekilde her şeyi anlatmayın, ben çok dikkat ediyorum simdi 36 yasindayim inşallah yaşım ilerdeginde de böyle devam ederim çocuklarıma yapmam boyle