Hiç birimiz mükemmel değiliz bunu düşün her zaman, bu davranışların kendini hala benimsemediğinden kaynaklanıyor.. Kendini sevmekle başla, kilolu olabilirsin, diksiyonun kötü olabilir, yürüyüşünü sevmeye bilirsin. Ama senden bir tane var bu dünyada bunun ayrıcalığının farkına var. Nasıl seviyorsan kendini onun için çalış ve "o" ol öyleyse :)

Bakın gerçekten bunlar beynimizin oyunları. Sebepsiz yere olduğu zaman özellikle. Sadece düşüncelerimizle yönetebiliyoruz bu gelen kötü düşünceleri, bunu fark ettim. Bir de tabi meşgul olmak. Bu yüzden bir psikologun yardımcı olacağını düşünüyorum.

Acaba kişisel gelişim mi okudunuz? Ben mesela biraz Freud okudum ve nevrozlu hastalardan bahsediyordu. Vay be yalnız değilmişim dedirtmişti bana. Yalnız olmadığını bilmek rahatlatıyor :)

Ben dünyanın salt mutlu olmamız için dizayn edilmiş bir yer olduğuna inanmıyorum. İnsan dediğimiz varlığın ömrünün büyük bir bölümü mücadele ve hüzün içinde geçiyor. Bunlar bizi dibe çekmiyor. Eğer farkedersek "insan" yapıyor.

İlaçlara sığınmayın. Kendi kendinize yenebilirsiniz bu durumu. Evet dua okuyun bol bol. Olumlu düşünün pozitif olmaya çalışın. Bu konularla ilgili kitaplar var mesela. Onları okuyun ilgi alanınız olsun. Her şey beyinde bitiyor bunu başarabilirsiniz.

Kendim bıraktım ancak o durum gecmıstı de baya uzun süre kullandım 2 seneye yakın aralıklarla . push ; P

Bende eve kapatmak olmuyor çünkü yüksek lisansa başladım yani ödev sunum vs zaman gecıyor ancak yalnız hıssedıyorum. Ama dedıgınız gibi melankolık yapım cok var yani son 4 yılda bu olustu.. P

Genelde kişisel gelişim okuyorum freud denemek isterim daha derin ve felsefik olarak tatmın edebılır sanırım P

Güzel bir bakış açısıı Umberlee

Psıkolog denedim eskiden gittiğim gün dusuncem duzelıp sonrasında yine olumsız oluyordu, ancak o zaman çok daha berbat bir donemden gecmıstım. Meditasyon önerinizi deneyecegım:)

Yok yürümeyı severım zaten ama ancak kafam çok dağınıkk P

Evet çok daha derin olur. Mesela ne dediğini anlamak isterken azıcık beyniniz yanıyor, iyi geliyor

Selamlar İçimde kötü bir his var. Sebebi yok bu ara sıra olan bir şey gün içinde kış aylarında hep yaşıyorum, kilo aldım, dışarı çıkma isteğim yok, yaklaşık 5 ay önce antidepresanı bıraktım yeniden mi başlasam. Spor yap vs diyeceksiniz ancak o kadar halim yok ki mental ve fiziksel olarak. İnsanlarla görüşmek beni memnun etmiyor tam aksine kullanılıyorum hissi yaşıyorum genel olarak. Yalnız kalmak da sanırım daha çok bu girdaba sürüklüyor. yani bu depresif hale girip, kendimi bırakmaya çok meyilliyim hayatımı güzel bir şekilde devam ederken ya da atlatmısken bir şeyleri yeniden kendimi sürüklemek istemiyorum.. Arınma yönteminiz dua, mental olarak arınacağım bir şey önerirseniz memnun olurumm

Tahmin edersiniz ki direkt bir ilaç veriyorlar genelde ve buna bağlı kalmak beni kötü hissettiriyor güçsüz.. çünkü sadece 24 yaşındayım ve ufak şeylerin bile üstesinden gelemiyorum gibi. hanmadi Love

Bir psikiyatra görünseniz. İpin ucu kaçınca toplanmak zor oluyor.

Deneyecegımm:))

Önerilerinizi dinleyecegım ayrıca psıkolojıl olarak da cok kıtap okudum ve okuyorum ancak etkısını alamadım şu an Ben bilirim Pembe mürekkepli hanım

Zorlada olsa sokağa çıkın 10-15 dakika yürüyüş iyi gelir..

Psikiyatr değil bir psikologla görüşmeli ve ilaçsız tedavi de olmalısınız bence. Ben de kısa süre önce çok kötü bir dönem geçirdim. Anladım ki yalnızlıktan ve aşırı düşünmekten oluyor. Kafanızı dağıtan şeyler olsa, bir yerlere gitseniz bir şeylerle meşgul olsanız kafanız rahatlıyor inanın. Meditasyona da başlayabilirsiniz.

Psikiyatriste görünmeden anti depresanlara başlama ya da bitirme kararı vermeyin. Yukarda arkadaş güzel demiş; ipin ucu kaçmadan profesyonel bi göz baksın bi. Bi de ben aşırı hantal ve uyuşuk zamanlarımda pasif yoga yani yin yoga yapıyorum. Hem yormuyor hem de ruhsal ve fiziksel olarak çok iyi geliyor

Kitap okumakla düzelmez

Bence en güzeli kulaklığı takıp rastgele müzikler dinleyerek yürüyüş yapmak :) Tabiki arkadaş ortamında bulunmak ve gezmek de çok iyi gelir :)

İlacı kendiniz mi bıraktınız yoksa doktor kontrolünde mi?

Evet düşünceyle başa çıkmak için yetmiyor Umberlee

Depresyona tek çare sosyal ortamin olmasidir. Evde kalma çik disariya arkaslarinla gez dolaş. depresan fln hap hep bos sen kendinle barisip tedavi edebilirsin. Sevdigin faaliyetler neyse onlara yönel hergun duzenli yuruyüş yap kilo vermede cok faydasi olur onun disinda kendini sev mutlu olmaya bak

Bi duygu yogunlugu varsa yasama taraftariyim.. yemek yemek istiyosan ye.. yalniz kalmak istiyosan kal.. ana cok uzun surmesin kroniklesir :) sonra kendinden sklip zaten kararlar alacaksin ve uygulayacaksin., aldigin kilolari vermek isteyeceksin spor isteyeceksin.. kis aylari insani daha kolay depresif yapiyor.. ilac kullanma mumkun mertebe.. yararindan cok zarari oluyor genelde...

Kesinlikle ancak mutlu oldugumuzda bu değerlerin varlıgını bılmıyoruz yada onemsemıyoruz ancak mutsuzken veya sorunluyken durum farklı bir hal alıyor..

Evet gerçekten bagımlılık yaptı yalnızlık. İnsanlardan çok zarar gördüm ondan dolayı bin kez düşünüp yaklaşıyorum aslında dısardan sosyal görünürüm oldukca bakımlı ve oldukça susluyum :/ hanmadi Love

Bazı psikiyatrlar terapide yapıyor. İlaç ve terapi birlikte alın isterseniz. Bende antidepresan kullanıyorum. Bazen baş etme becerilerimiz yetmiyor. Umarım düzelirsiniz. J janemarple

Dünya'ya şöyle bir bakalım. Hangi üretim mutluluğun eseri?

İlaç yanında terapi almadınız mı

Acı cekmeyı sevdıgımı pek zannetmıyorum ben :) hanmadi Love

P Putto bende melankoliyi severim. "Acı çekmek ruhun fiyakasıdır". Bana en iyi gelen şey müzik ve yürüyüş. Ben bilirim Pembe mürekkepli hanım

Aldım, ama tek konu endeksli P

Bunun sadece ufak bi kıs depresyonu oldugunu dusunuyorum bazen, aslında işlerime odaklanıyorum ancak canım hıc ıstemıyor. P

Malesef yalnızlık bağımlılık yapar, bir süre sonra kimseyl görüşmek istemezsiniz.. İnsan sosyal bir varlık, tavsiyem psiko terapi almanız ve sosyal olmanız.. Umarım atlatırsınız, geçmiş olsun..

Şöyle bir eski konularınıza baktım da, biraz karakter olarak da melankolik bir hanımsınız sanırım. Salmayın kendinizi ya. Ben de 24 yaşındayım. Bir haftadır eve kapattım kendimi resmen. Ama kalkıp silkelenmek lazım. Siz de silkelenin, gaz verecek bir müzik açın. Önce yaşam alanınızı sonra kendinizi toparlayın. Ben şimdi kalkıp öyle yapacağım.

Acı çekmek, neye göre mesela melankoli duyguların bir süre sonra depresyon ve mazoşistçe olguları beraberinde getirdiği gerçeğini göz ardı etmemelisiniz.. En güzel fiyaka gülmek naçizane :)