canımm anlayabiliyorum seni bend bu sene yeni başladm evde kalıyorum.. ders konusuna gelince o kadar çalışmama rağmen kalacağım 2 ders var.. çok üzülüyorum ama ağlamak çözüm değil maalesef.. başna gelen olaylardan sen sorumlu değilsn Allah herşeyin hayırlısını versnn E Esila09

canımm benimm yaaa

yok musluğun civatası bozuldu yok olmuo... 3 yasında kuzenim var benim, beni bir kere aglarken görmüştü, gelip boynuma sarılıp yanaklarımı silmişti, sırtımı sıvazlamıştı.. şimdi bitek onu istiyorum yanımda... kardeşim msj atmış, nasılsın diye. kızmıs anneme herseyine karısma bu kdr üstüne gitme diye..

aynı durumdan bende muzdaribim verilecek bi sürü dersim var allah bize yardım etsin. tek farklı noktamız evde kalıyorum ben ve evi temizlemekten bıktım sınav haftasındayız yemek yapmak problem oluyo sürekli arkadaş desen kimseyle konuşmuyorum tek tük ilginç tipler hadi herşeyi geçtim şu dersler beni mahfediyo E Esila09

Değiştiremeyeceğin şeyler için kendini bu kadar yıpratma. Yurtta kalan çoğu insan aynı sıkıntıları yaşıyor, kimi daha güçlü oluyor, kimi de senin gibi duygusal. Sen derslerine konsantre ol. Eğer yine kalırsan kimse senin ne yaşadığına bakmaz, sonuca bakar.

yapma ama.. bi başlayınca susamıyor insan biliyorum. bugün sevgilimle de atışınca bütün 7. cadde boyunca hem yürüdüm hem ağladım. ee noldu hiç bişey düzelmedi. ben daha çok üzüldüm olan o oldu. hiç de rahatlamadım bak istersen gelir yanaklarını siler sırtını sıvazlarım E Esila09

canımsın demen yeter :) bu arada bi arkadasımı da cok özledim şimdi alıcam elime teli bide ona baslıcam.. bak diğer konumda bulabilirsin, baya uzun ve karısık ama.. keşke aynı yurtta kalsaydık ya, tanısırdık ama ben diğer msjımdada yazdım ya okulun yurdunda değilim :)

sen olman gerekenden çabuk büyümüşsün.. annen de üzülmüştür, acaba tekrar mı arasan? belki güzel konuşursunuz ve en azından kafan rahatlar. annemlerle aram kötü olduğunda nasıl gerildiğimi hatırlıyorum da.. aslında her şeyden çok aile etkiliyor... E Esila09

inan aklımda o kdr çok şey varki hiç bişey hissedemez oldum.. ben tam tersi konusmak istemiyorum anlamıcak cünkü... kardeşimle msjlasıorum, oda bi daha agzımı acmicam diomus bana kızıomus.. Zehranur

byza hani derler ya al birini vur ötekine diye.. biz seninle öyle olmuşuz baksana. gelince hepsi üst üste geliyor işte. vallahi kelin merhemi olsa başına sürermiş. senle ben yarın doğru medikoya gidelim en iyisi :) yemekhane çığrından çıkmış ben sabah kahvaltılarında bile yarım saatten çok sırada bekledim geçenlerde. okul inanılmaz kalabalık ve her şey yetersiz. kapasiteyi zorladılar resmen. o yüzden yemekhaneye gidemiyorum. bi yemek yiyip dönmek 1 buçuk saati buluyor. çamaşır yıkamaya gittim dün, attığım makine bozukmuş meğer, söylemiyolar da. bi daha baştan makineye doldurdum. çs. ler dolu ağzına kadar. odada çalışmak imkansız. bilgisayar, oda arkadaşları derken olmuyor. kütüphaneye gitmek daha mantıklı. annenle olan durumlara bi tavsiyem var. evet anne haklısın de geç. çünkü aileler nedense bir yaştan sonra çocuklarını yönetmemeleri gerektiklerini anlamıyorlar. yol göstermek, dert paylaşmak ayrı, öğüt vermek nutuk çekmek, kendisinin istediği gibi olmana zorlamak ayrı. ve malesef etkisiz. en azından yapmasan da dinle, aranız gergin olmasın... E Esila09

Üzülmeyin bu günler gecicek az sabir edin anne babalar sizlerin yurtlarda neler cektiginizi bilmiyorlar cünkü orda degiller bu günler gecince eskiyi anip gülersiniz bile önemli olan hesapli olmak gerisi sabira bakiyor sizlerdede dayanma gücü var insan bazen her seyi atayim rahat edeyim diyor ama elde etmek istediklerin aklina gelince motiven artiyor nelerden rahatsiz oldugunuzu oda arkadasinizin iyicene bilmesini saglayin sistem olmasi sart camasirlarda bir türlü yikanir yemekte yeniyor Allah yardimciniz olsun sizlere kolaylik versin :13: P

canım, ben okulun yurdunda değilim ama kaldım yaz okullarında orada.. ben kurtuluşta yarı özel bir devlet yurdundayım. yurt kapasitesi küçük olunca bu sorunlar daha da büyüyor. çamaşırhaneye 5 tl para veriyorum, yaptıkları işe bak..!! benim annem babam ayrı, ve ben ufacık yastan beri annemin en yakın arkadası olmusum cocuk olmamışım hiç.. keşke olsaymısım hata etmişim, annem herkese baska iyidir ama beni yönetmeye bayılır.. bu kuşak çatısmasından cok daha baska, ben cok hassasım cogunlukla bişey diemem ama o gece uykuma olan olur.. E Esila09

kendimi anlatmaya nerden başlasam bilemedim... 23 yaşındayım, matematik öğretmenliği okuyorum.. İlk kazandığım yıllar maddi durumum kötü olduğu için hiç istemediğim yerlerde kalmak zorunda kaldım, saçma sapan olaylar yaşadım ve okulumu cok kötü etkiledi.. Şu an herkes bitirme telaşındayken ben bazı dersleri yeni alıyorum, o kdr zor geliyorki bu durum.. Lisede çok başarılı bir ögrenciydim ben, artık nefret ettim ders çalışmaktan, zoraki olunca tam da olmuyor malesef, final haftam ve şu an ders çalışacagıma oturup aglıyorum.. Yurtta kalıyorum, oda arkadaslarım kardeşimle yaşıt, aramızda 4 yaş var.. İyi kızlar cok seviyorum ama çok zor yurt hayatı çok bunaldım artık. Bu arada kaldıgım yurt cok iyi aslında bir çok ögrencinin hayalindeki bir yurt ama.. Bugün yurttaki işletmede çamaşır yıkattım, baskasının çamaşırları ile karıştırmış.. Kavga ettim, tekrar yıkattım, idareye gittim.. Dün odamda 20 dk uzanmıstım at görevlisi pat diye odama daldı, kızıncada bana küstü.. Yemekhane berbat durumda hergün dakikalarca kuyruk bekliyoruz cünkü kasadaki görevli hesap yapmayı bilmiyor.. Bu akşam ders calısırken calısma odasındaki kız beni çalıştıgım masadan kaldırmaya çalıştı kalkmayıp ona masasının odasında oldugunu hatırlatınca bir dayak yemediğim kaldı bu olayın uzayacagınada eminim.. çok sevdiğim bir arkadasımla konusmuyoruz, çünkü onada hırslandım zora gelemedi, bana küstü.. onu çok özledim.. burda anlattıgım bir başlık var, isteyenler bakabilir.. kardeşim o arkadasıma körkütük asık oldugumu ve bosa takıldıgımı düşünüp beni yedi bitirdi, bir türlü asık oldugmu kabul etmiyormusum.. kendimi bir tiyatro sahnesinde gibi hissediyorum, sanki ben çamasırhane para kazansın, yemekhane para kazansın diye bu yurtta kalıyorum.. son 3 4 haftadır çoğunlukla uyuyamıyorum.. bütün bir günü anneme anlatmak için telefon ettiğimde bu tavrımın cok kötü oldugunu insanların kalbini kırmakla bişey elde edemeyeceğimi anlatan küçük bir ders aldım ben yaptıgımı kabul edecekmişim, o bana bişey ögretmeye çalışıormus bi türlü kabul etmiyormusum... bunun için cok yanlış bi zaman seçtigini söyledim baska söylicek bişeyin yoksa kapatıyorum dedim ve kapattım.. bıktım artık ona laf anlatmaya çalışmaktan, sormasın aramasın daha iyi.. ben sucsuzum demiyorumki, ama bende insanım, benimde sabrım var.. ben insanları hep düşünürken insanlar beni bir kez hoşgörmüyor göğsümde kitle var, agrıdan ölüyorum 2 haftadır.. doktora gittim biyopsi istedi.. ölüversemde kurtulsam herseyden kimse aramaz beni eminim.. sensiz asla123

evet ama şu an kimsenin umrunda değil o yaşananlar ve ben salaklıgıma yanıyorum.. kimse bana gelip sen bundan bundan kaldın canın sağolsun demeyecek, şimdi gerçel analizden kalsam suçlu benim.. oysa ders çalışırken rahatlamak için annemi aramışım sadece.. öyle de rahat yapabiliyorumki bir sınavımdan 70 lik kagıt verip 70 aldım.. bölümümüzün en zor dersi gerçel analiz, ilk vizede boş kagıt vermiştim ikincide 40 puanlık yer yaptım 30 almısım ve ben bu nota havalara uçtum. Çünkü sınıfın yarısı 40 puanlık yer yapıp 10 20 civarı notlar alıyor.. uzun zamandır çok rahattım, hiç bişeye üzülümüyordum, aglamıyordum... en kötüsü herkes sınavım bitsinde eve gideyim der ben bitmesin istiyorum asıl sınavım o zmn benm biraz sakin kalıp rahatlamak isterken annem niye sakinim diye baslayıp bitirmeyecek... işin kötüsü arkadasımla konusmadıgımı, yurttaki durumu anlattım ah aklım.. ah aklım.. anneme göre bi insan bana her türlü zararı verebilir, ama üzmesin yeter.. sensiz asla123