Canim daha yaşın cok küçük. Asil bundan sonra çıkacak karşına dogru düzgün birileri. Bu umutsuzluk niye. Sen hayatini yaşayacaksın o seni bulur merak etme

Pandemiden önce hayatım koşuşturmaca içinde geçerdi. Festival, konser, şehir turları.. O zamanlar derslerimle de yeterince meşguldüm zaten. Sonrasında hayatımı tekrar yoluna koyamadım. Çok fazla kendime odaklanmaya başladım. Biraz da nazara inanırım. Ortamlarda dışarıdan bakıldığında yolunda giden mükemmel bir hayatım varmış gibi yorumlar yaparlar. Çok fazla etkileniyorum. Zaten gün sonunda bayılma atakları geçiriyorum. Hayattan keyif alamaz hale geldim. bir de direkt evlenme odaklı yazmışım gibi duruyor ama bu içimdeki boşluk ve değersizlik hissinden yakınıyorum. Buna nasıl çözüm bulabilirim? . push ; L

Henüz 21 yasindasin ve okuyorsun bunun tadını çıkar. Önce kendine değer ver. Arkadaşlarınla gez eglen okulunu bitir mesleğin eline al elbet bir gün gönlüne hitap eden çıkar karşına. Nedir bu acele? Dertsiz başina dert arıyorsun.

Abooo kız dur bu ne acele

Yaşıniz üzülüp telaşa kapılmak için çok çok erken bir yaş. Yıllar önce ben de sizin gibiydim. Allah'a neredeyse her gün beni çok seven benim de sevebilecegim birini karşıma çıkarsın ki bu değersizlik hissi son bulabilsin diye yalvariyordum. Bu ruh hali beni öyle depresif yapmıştı ki işten eve gelip yemek yedikten sonra hiçbir şey düşünmeden uyumak istiyordum. Ben eşimle 25 yaşinda tanıştım. O zamana kadar hayatımda kimse olmadı diyebilirim. Ama iyi ki de olmamış iyi ki doğru zaman o zamanmış. Diyeceğim şu ki hepsi geçiyor. İlgi alanlarınıza yönelik yeni hobiler edinin, zihninizi boşaltın. Üstelik eczacı olacaksınız. Eminim ki ilerde mükemmel bir ortamıniz olacak. Calisma hayatına atıldıginizda bir zamanlar böyle düşündüğünüz için gülüp geçeceksiniz. Sadece bekleyin ve bu güzel yaslarinizin tadını çıkarın. Hayat endiselere kapılmak için çok kısa, yeter ki sağlığınız yerinde olsun.

21 yaşımda o zamanki sevgilimden genç kızların pembe rüyası tadında bir evlilik teklifi aldım. İçimden "gerizekalıya bak ne evlililiği lan" derken dışımdan "buna evet diyemem henüz çok erken benim için" dedim. Sonra ayrıldık zaten Şuna özenen kızları gördükçe ben 15 sene önce bile bunlardan daha vizyon sahibiymişim diyorum. Hani z kuşağı cin gibiydi?

21 yaşında üniversite olurken dert ettiğiniz şey evlenen arkadaşlarınız mı? Hem de eczacılık gibi iyi bir bölüm okurken. O yaşlarda derdimiz hangi konsere gitsek, hangi festival ne zaman, çok sevdiğimiz grubun yeni albümü çıkmış hemen CD ye çektirelim, sinemada şu varmış ama para yok internete düşer mi, çekimi iyi olur mu? Ders notları fotokopiciye gelmiş mi, önceki yılların soruları varmı gibi gibi tatlı derlerdi. Bu yaşlar güzel arkadaşlıklar kurup okulun, kampüsün, öğrencilik hayatının tadını çıkarma yaşları. Okul biter, iş hayatına başlanır, kendi ayakların üzerinde durulur evlilik sonra. Değersizlik hissiniz için mutlaka psikiyatristle görüşün

21 yaşında neye geç kaldınız tam anlamadım? Evlilik desen daha çok gençsiniz. Çoluk çocuk desen kendiniz daha tam büyümemişsiniz. Is güç deseniz e okul bitecek vs derken ancak... Melankolik bir insansınız sanirim. peitho

21 yaş ve evde kalmışlık mi?

Haklısınız :) Biliyorum size çok komik geliyor bu düşüncelerim o kadar vizyonsuz değilim yahu Birçok alanda -özellikle psikoloji- çok fazla kitap okuyup kendimi geliştirmeye çalıştım ama bu gelişimi kendimde göremiyorum. Çok çabuk unutuyorum öğrendiklerimi. Bu sıralarda boşluk hissi irade eksikliğinden sanırım. Yapmam gerekenlerin farkındayım ama harekete geçemiyorum.. Burun estetiği yaptırdım kendimi daha da beğenmeye başladım. Ama bir süre sonra tekrar aynı şekilde hissetmeye devam... Ve kısır döngü böylece başlar. bu şekilde kendini tekrarlayarak sürüp gider. Tek isteğim bu yaşlarımda kendime çekidüzen vermek istiyorum ki 30'lu yaşlarda bu değersizlikle, anlamsız hislerle uğraşmayayım.. peitho

Vay anasını sayın seyirciler.. 27 yaşında evlenip de üzerine 2 çocuk yaptığı halde hala ulan erken evlendim ha diyen bi ben miyim

Ben 25-26 yaşında bile evlenmek için çok mu erken acaba diye düşünüyordum. Sen onlara değil onlar sana imrensinler. Çünkü doğru yolda olan sensin. Q Queen of the North Kuzeyin

Offff şimdi 21 olsaydım ortalığın... tozunu attırırdım.

Bu 21 bizim bildiğimiz 21 mi?

İnşallah dalga geçmek amacıyla sormuşsunuzdur.

Yerinizde olsam enerjimi koca sevdalısı, hayatının gayesi evlenmek olan ve yirmili yaşlarında ancak bu çapta düşünebilen arkadaş çevreme harcamaz; beni bu şekilde meşgul etmelerine izin dahi vermezdim. Ufkumu genişletecek konulara yatırım yapar, farmakognozi, farmasotik teknoloji, farmasötik kimya vs neye ilgi duyuyorsam açıp iki makale çalışma okurdum. Evet eczacıyım ve genç bir eczacı adayının da vizyonunu böyle böyle şekillendirmesini temenni ederim. Özel hayattaki ilişkiler de böyle arayış, beklenti ve kaygılarla sağlıklı kurulmuyor. Özenilecek bir durum yok yani. Vakti gelince herşey olur. Gençleri böyle görmek beni üzüyor. Bence bu düşüncelerden sıyrılın ve vaktinizi de boşa harcamayın. Sevgiler

21 yaş normalde evde kalması gereken yaş zaten.

Ben de şaşkınlıkla izliyorum gerçekten.

Çok haklısınız. Zor bir bölümde okuyorum pandemi öncesi bunları düşünüp dert edecek bir boşluk yoktu hayatımda. "İnsan beyni değirmen taşına benzer, içine yeni bir şeyler atmazsanız kendi kendini öğütür durur" sözü şu an ki hayatımı özetliyor. Sadece tek derdim hayatımı değiştirmeye çabalamak. İleriki yaşlarımı bu saçmaa düşüncelerle geçirmek istemiyorum. Dış görünüşümle hiçbir sorunum yok kendimi güzel de bulurum çoğu zaman ama tam anlamıyla sevemiyorum değersizlik hissini alamıyorum.

Bu yaşta evlilik teklifini düşünmemekle başlayın işe. Öğrencisiniz, pandemi gerçekten çok büyük şanssızlık oldu ama en özgür olduğunuz zamanlar, doya doya yaşınızın, arkadaşlarınızın, hayatın tadını çıkarmanız gereken zamanlarda bunları düşünmeniz çok garip geldi bana. O yaşlarımı hatırlıyorum, biri bana evlenme teklif etse kaçacak delik arardım. Kendinize odaklanın, kendim için ne istiyorum bu hayattan diye düşünün. Aşk, sevgili bunlar elbet gelip sizi bulur.

Yok o tarz kişisel gelişim okumuyorum zaten. İnsanı anlamak hayatı anlamaktır mottosuyla daha çok psikoloji alanında okuyorum. Engin Geçtan, viktor frankl, Irvin Yalom.. gibi Estetik olduktan sonra hayatın sihirli dğnekle değişeceğini sanarız ama sadece yanılgıdan ibaret. Teşekkür ederim yorumlarınızı ve sizi seviyorum

Merhaba gününüz güzel geçsin inşallah :) 21 yaşında eczacılık öğrencisiyim. hayata geç kalmışlık ve değersizlik hissi ile uğraşmaktayım. Ve inanın bir girdap gibi esir alıyor bu duygu beni. Daha öncesinde flört girişimlerim oldu ancak tam anlamıyla sevilip değer görmedim. Sanki hayatın çarklarının düzgün dönmesi için buna ihtiyacım var gibi hissediyorum. İşin tuhafı arkadaşlarımın ne ablam ne abimin de sevgilisi değer gördüğü biri yanında olmadı. Kendimize benzer insanları mı çekeriz, anlam veremiyorum pek? Öncesinde bu kadar yoğun hissetmiyordum ancak arkadaşımın arayıp da" evde kaldık baksana insanlar nasıl güzel evlenme teklifi alıyor, bizim konuştuğumuz biri bile yok " demesi daha da bunalıma sürüklüyor. İnanın hayatımı değiştirmeye çabaladım. Olumlama, meditasyon, kişisel gelişim her yolu denedim Ancak 1 hafta sonra tekrar eski halime dönüyorum. Bazı insanların böyle şeylere ihtiyaç duymamasına o kadar imreniyorum ki. Değersizlik duygusunu nasıl yendiniz, kendinizi sevmeyi nasıl başardınız?

Böyle insanlara imrenmek yerine ben olsam acırdım. Hayata yanlış yerden bakıyorsun.

21 yaşında hayata geç kalmaktan değil hayata yeni başlamaktan bahsedilir. Doğru kişi doğru yerde ve doğru zamanda güzeldir. Zorlamayla olmaz.

Canim bu arkadaşlarına ilerde hic ozenmeyeceksin inan, onlar sana özenecekler. Sen uni okuyorsun, ne bekliyorsun ki, uni okurken evlenip çocuk yapmayı mi. Sen arkadaşlarınla eğlenmeye bak.

Nasıl girdin?

Hayatına biri girsede kendini sevmediğin sürece ilişkin sağlıklı olmaz. Seni bir erkek değerli kılmaz kılamaz sen kendini değerli gördüğün sürece diğer bütün insanlar sana değer verir değer katar.

Telefon değiştirdim

Şimdi burda yaşınız çok genç olduğu icin baya linç yiyeceksiniz ama aslında ben ne demek istediğinizi anladım. Çünkü 27 yaşında aynı değersizlik duygusuyla ve bunu bir erkeğe mi indirgedim tüh bana duygusu ile bogusuyorum. Tahmin ediyorum ki kastettiginiz şey evlenmek değil biri tarafından sevilmek değer görmek bu istek nasıl geçer yani hayatin akışına bırakılıp doğru insan nasıl çıkar hiç bilmiyorum. yani tek bir flortum bile olmadığı icin daha da bilmiyorum:) Ama esas sorunumuzun özgüvensizlik ve kendi değersizlik hissimiz olduğunu düşünüyorum bunu tedavi etmek lazım yani ben bunu tedavi edersek sanki hayat akışında birçok şey yerine oturur diye düşünüyorum.

21 yaş tam da gezilip tozulacak yaş ama işte pandemi çok kötü etkiledi. Bence arkadaş çevrenizi değiştirin. Hayat evlenmek değil ki üniversitede gayet güzel bir bölümde okuyan eğitimli bir genç kızsınız. Yerinizde olmak isteyen milyonlar var. Turlara katılın, gitmediğiniz yerlere gidin. Hayat akıp gidiyor. İnşallah size çok değer veren biri karşınıza çıkar. L

Bu zamana kadar hiç sevgiliniz olmadı mı? Eğer böyleyse sizi anlarım. Evlenmek için erken bir yaş ama bu zamana kadar hiç sevgiliniz olmadıysa bunun için üzülmenizi anlayabilirim.

Kirkbirime bir kaç ay kaldı.. hazır yasaklar ara vermisken olimposa kacip çadır atmayı planlıyorum. Ve hayata milyoruncu kez hayata sıfırdan başlamayı düşünüyorum. Henuz 21 yaşında nereye vardın ki neye geç kalmışlık hissi taşıyorsun. çevrendeki yasitlarinin evlenmesi onların sorunu. Hormonlar devreye girer girmez evlenmeye heveslenmeyin, sonu hüsran olur. Biraz kendinize yatırım yapın. Yukarda arkadaşlar bir çok örnekler vermişler. Bir çok mantıklı açıklamalar gelmiş. Sen hala yok ayy ben yapamam ayy arkadaşım evleniyo heves ettim miy miy miy diyip duruyorsun. Sirkelen kendine gel. Biraz dunyadaki gençleri takip edin. Güzel bir mesleğin olacak ama ben sevmiyorum diyorsun. Senin bölümünde olmak isteyen gençleri hiç dusunmeden hem de. Daha 21 ya 21 yirmi biiiirr.

Yaaa ben 30 yaşımdayım keşke o yaşlara geri dönebilsem 21 yaşındasın ne bunalımı ne evde kalmışlığı canım yaaa... en güzel yaşındasın hayatın tadını çıkarmaya bak illa bu sevgiliyle olan bişey değil ki

Bence kalemi kağıdı elinize alın ve kendinizi neden değersiz görüyorsunuz, ne olsaydı değerli olurdunuz, değerli hissetmenizin önündeki engeller neler içsel sebepler mi dış faktörler mi bir bir yazın. Ve yazdıklarınızı irdeleyin. Eğer mantıklı yolu ve motivasyonu bulamıyorsanız psikolojik destek alabilirsiniz. Seneye mezun olacagim demişsiniz. Sadece bu anlamda değil ruhsal olarak da yepyeni bir siz olarak yola devam edersiniz. Hayatınız başka bir boyut kazanacak, öğrencilik hayatınız bitecek bu bile bir motivasyondur. Eczacılık fakültesini kendi isteginizle mi tercih ettiniz? KudrAlobar Ayak

21 yaşımda evlenme teklifi alsaydım koşarak kaçardım sanırım korkunc çocuk gelin gibi

Anlaşılmak ne kadar güzelmiş

Gez, eğlen, keyfine bak. Daha 21 yaş nedir. Çok güzel bir kariyerin olabilir. Kendini mesleğinle ilgili geliştir. Evlendikten sonra birçok sorumluluğun olacak, acele etmen anlamsız. Çalışma hayatına başladığında insanlar kapına dizilecek emin ol. Ben 28 yaşında evlendim, sağlık sektöründeyim. Keşke biraz daha bekarlığın tadını çıkarsaymışım, acelem neymiş diyorum bazen. Bu devirde 30'dan önce evlenen yok, arkadaşlarına kulak asma. Koca meraklılarından uzaklaş. N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Yok ayol o açıdan değil. 30'lu yaşlarda olsa arkadaşlarım evleniyor, çoluk çocuğa karışıyor ben geç mi kalıyorum endişesini anlayabilirim. 21 yaşında ı ıh.

21 yalında eczacılık okurken evde kalmak? Cidden bu his nasıl oluyor Bak 41,5 yaşındayım iki katın yaş, deneyim Biz de 21 olduk üniversite okuduk da hiç evlenmek aklımıza gelmedi Evde kalmayı geçtim, evlilik mi? çokkkkk uzak idi İş güç sahibi olmalı, hayatta bir yerim, adım olmalıydı Uğur Şahin in eşi değil, Özlem Türeci olmalıydım Önce ben olmalıyım ki, dünyayı dizayn etmeliyim, sonra istersen evlenirim Sevgili vs olur ya da olmaz ama hedef asla evlilik olmamalı 30-35 arasında istersen evlenirsin aceleye gerek yok

Cnm sana Ezra ezmeci nin kitaplarını öneriyorum, instagramdan da takip et, kendini değiş göreceksin herşey değişecek, muhakkak al oku kitapları, 4 kitabı var ve cok faydalı.. Nooption memento mori memento

Yaşınız henüz 21. böyle şeyler düşünmek için çok erken. Okulunu bitir, kendi ayaklarının üzerinde durmaya başla. Gerisi çorap söküğü gibi gelir merak etme. Değersizlik duygusu insanın hayatında birinin olması ya da olmaması ile alakalı değildir. Sen kendini değerli buluyor musun? Olay budur. Kendine gerçek anlamda değer vermeye başlayınca bu hissin geçeceğine de emin ol.

21 yaşındaki bir genç kadının pek çok hayali olmalı ama evlenmek bunlardan biri olmamalı. Mesleğiniz ile ilgili kendinizi geliştirin, yabancı dilinizi geliştirin, ilginiz olan konularda kurslara katılın, eğer maddi olarak imkanınız yoksa yazın çalışıp para biriktirip tatile gitmenin hayalini kurun, kültürel geziler yapın, ben 21 yaşındayken Avrupa'yı trenle gezmeyi hayal ederdim mesela ama hiç evlenmeyi düşünmezdim. Siz zaten şu dediklerimin iki tanesini yapsanız karşınıza flört edeceğiniz bir erkek çıkar mutlaka, flört edin hayatın tadını çıkarın

Herkes önce kendini sev, kendine değer ver, kendinle mutlu ol der. Söylemek ne kolay, uzaktan bakınca basit uygulanır gibi görülüyor ama değil. Bence bu konuyla ilgili profesyonel destek alabilirsin. Kendini sevmeyi, kendi kendine yetebilmeyi öğrenirsin. Pandemi hepimizi olumsuz etkiledi, içindeki boşluğu şimdilik okulu bitirmekle, kariyerle doldurabilirsin. Acele etme, her şeyin zamanı var

21 yaşında olsaydım değil sevmedim sevilmedim diye üzülmek " hahayt mükemmel olmayan adaylar dükkanın önünü kapatmasın" derdim ve havamdan geçilmezdi. Bu yaşta ve bu eğitim seviyesiyle ne yaşıyorsunuz da değersizlik hissi yaşayabiliyorsunuz? Erasmusa gidin, part time işlere gidip para kazanıp yeni ülkeler görün, Türkiye'de görmediğiniz tarihi şehir kalmasın, her yıl 10 müze hedefiniz olsun, yılda min 40 kitap bitirin, ünlü bir yönetmenin tüm filmlerini izleyip o filmler hk Bilgi sahibi olun. İnsan tek değeri karşı cinsten almaz. Kendinize değer vermeyi, hayatınızdaki boşlukları doldurmayı bilmiyorsunuz. Güzel alışkanlıklarla, hobilerle hayatınızı doldurmadığınız için değersiz ve boşlukta hissediyorsunuz. Aslında hayatınızın altın yıllarını yaşadığınızı ah keşke görebilseniz.

Güzel söylemişsiniz ama part time çalışmayla şu anki ekonomik koşullarda şu söylediklerinizin hiçbirini yapamaz :) hele de yurtdışına gitmeyi full-time işe girse bile yapabileceği muamma

21 yaşında eczacılık okuyan birinin bu konuyu açtığına, böyle düşündüğüne inanamıyorum. 21 yahu 21 genceciksin, ne evlenme teklifi çıldırdınız mi siz? Okul bitsin çalışmaya başla asıl o zaman bu düşüncelerinin ne kadar geri olduğunu farkedeceksin. Ha sevgili istiyorsan onuda yap ama evde kaldık demek için çok küçük değil misin? Gez toz keyfine bak. Ayrıca o evlilik teklifi alan arkadaşların 2 gün sonra kayinvalide kayınpeder dertleri konuşurken sen bi kez daha okudugun için şükredeceksin

Yaşı yanlış yazdınız heralde 31 yazacakken yanlışlıkla 3 yerine 2'ye bastınız. Aksini düşünemiyorum

Eczacılığı bitirip para kazanıp yurtdışı yurtiçi gezip hayatı yaşamak varken koca, kayınvalide, elti, kayınpeder derdi çekmeyi istemek tam anlamıyla vizyonsuzluk Arkadaşlarınız da aynı şekilde vizyonsuzun önde gideni

21 mi? Vallah o yasta evliligin e si aklımdan gecmiyordu. O dönemler arkadaşlarla hangi ülkenin başkentinde yolculuk edelim derdindeydik. Iyi ki de onun derdindeydik, bol bol gezip tozmusum diyorum bu yaşımda. Cidden takmak icin daha çok gencsiniz, önce bi hayatınızi yaşayın, kendinizi keşfedin. Sizin olan sizi buluyor zaten. Ve inan bana, erkeklerin çoğu zaten hala olgunlaşmamış, hele hele sizin yaşlarınizda olanlar. Hic bulaşmayın derim.

21 yasin derdi de bir başka oluyor ellam. :)))

Evet canım 21 yaşında evde kaldın. Şimdiye üçüncü çocuğunu doğurmuş olman gerekiyordu. Son zamanlarda bu tarz çok başlıklar açılıyor. Niye sürekli genç kızlarımız kendi hayatlarını başkalarıyla kıyaslayıp bunalıma giriyor? Benim de o yaşlarda evlenen çoluk çocuğa karışan arkadaşlarım oldu hiç özenmedim. Evlensen bu sefer bekarlara özenirsin muhtemelen. Senin sıkıntın özenmekte

Kendi düşen ağlamaz

Kendisi evlenme teklifi aldı diye sana evde kalıcaksın diyen patavatsız biriyle arkadaşlık bile kurma bence. evlilik görev bilinciyle yapılacak bir şey değil. Yani evlilik yaşım geldi hadi evlenmeliyim denmez. Doğru kişi karşına çıkar evlenirsin. Nasip kısmet işi.

Henüz 3 yıldır reşitsiniz farkında mısınız?

Etmiycem artık cidden Ama üzülmeyeceğim de başına gelenlere

Kesinlikle arkadaş çevresi çok etkiliyor. negatif enerji olan ortamlardan negatif enerjiler üzerimize yapışıyor. Sadece insan sevildikçe mi kendini sevmeyi öğreniyor bunu bilemiyorum. Abarttığımı düşünüyor olabilirsiniz ama değersizlik, özsevgi eksikliği hayatın keyfini çıkarmana engel olabiliyor. Kendimi geliştirmeyi kariyerimde başarılı olmayı çok istiyorum ama hayatımın kontrolünü elime alamıyorum.. Sadece bir dizi gibi izliyoerum sanki. Hayatın koşuşturmacası ve telaşı içerisinde hislerime bu kadar odaklanmıyordum zaten

Ablacığım yani ben de önemsemezdim ama arkadaşa çevrem de sevgilisi olmamış sürekli kıyaslama yapan tipler. İnsan ister istemez etkileniyor. Geçen başka bir arkadaşım beni arayıp kapadokyada nasıl evlenme teklifini aldığını anlatıyor. Ben heyecanlanıp onun için mutlu olurken o da ya pandemi uzadıkça bu gidişle evde kalacaksın dedi. İster istemez etkileniyorum

Flörtlerim oldu ama sevgilim olmadı. Biriyle görüşmeye başladığım zaman hep eğer hayırlısıyla devam etsin değilse en baştan bitsin üzülmeyeyim diye dua ederim hep :) M

Z kuşağının bir kısmında bir bozukluk var ben de çözemedim. Erasmus yapıp kendini geliştirmek vs varken kayınvalide ile don seçmeye gitmeyi arzuluyorlar Ben bu insanların o sıraları boşuna işgal ettiğini düşünüyorum artık Maddi manevi imkan verilse belki ülkeyi kalkındıracak nice zehir kafalar var. Herkes okumak zorunda değil diye düşünüyorum artık 17 yaşında evlensinler, instagram hesaplarına da kocişinin bitanesi, kayınvalidesinin ilk gelini, ecrinsunun annesi yazsınlar Böylece değersizlik hissinden kurtulmuş olurlar

21 yaşında mi? Hmmm. Tamam. B

Tokat gibi çarpan yorumlarınıza sahicilğinize bayılıyorum kendimi tam olarak ifade edemedim. Bu değersizlik hissi hayatıma birinin girmesiyle mi sonlanır? Kendimi sevmeyi öğrenmesiğim sürece hayattan da tat alamayacağım. Evet güzel mesleğim var seneye mezun olacağım ama sevemiyorum odaklanamıyorum.

O zaman erken evlenenlere hiç laf etmemek lazım.

aşk olsun yahu 31 yaşında olsa bunları düşünmesi normal mi olacak yani 32 yaşındaki beni üzdü mu yazınız konu sahibi biri tarafından değer görmek sevilmek hayatınızda fazla önemli olmasın KudrAlobar Ayak

Keşke bana şuan 21 yaşımı verseler. Şuan 30 a merdiven dayayıp Mutlu evliliğim olsa da 21 yaşımda olup hayatın tadını çıkarmayı tercih ederdim. Evliliği ne sanıyorsununuz allasen? Dizilerdeki gibi mi? Öyle olmuyor gülüm. Görümce kaynana temizlik bulaşık ütü koca cocuk derdi. Huzurun yerinde de olsa sorumluluk büyük yük. Sen 21 yaşında bu semptomları yaşıyorsan evlensen sorumluluğa hiç dayanamazsın. Gez dolaş eğlen. Öğrencilik yıllarının tadını çıkar bir daha 21 yaşında olmayacaksın. Ne işin var sevgililikle herşeye doy onun da zamanı gelir elbet bardaktakisu Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Lise de aşık olan, doğru düzgün eğitim vs bile almadan sosyal medyada popüler olup, sanki cok sey başarmışlar gibi ortada gezenlere özenen yeni nesil problemi bu. Sevgiliniz olsada mutlu olacağınızı düşünmüyorum. Çünkü o zihin gelişimini tamamlayamamış arkadaş çevreniz bana bunu yaptılar, seninki yapmadı, biz bu yedik sevgilimle sen yemedin diye bile konuşur. Önce siz etrafınızdaki insanlara size hangi üslupla konusabileceklerini öğretin. Arkadaş bile olsa kimse size kafasına gore laf söyleyemez. Okulunuzu bitirin, is güç sahibi olun, sosyal çevrenizi daha aklı başında insanlarla genisletin. Ayrica, 20 yaşinda sevgilimden ayrildiktan sonra, daha büyük meseleleri kendime dert edip, onlar için uğrastığımdan dolayi cok mutluyum. O süreçte kendimi gelistirmis etrafimda akli basinda kaliteli insanlardan çevre kurmuştum. 25 ime geldiğimde okulu bitmiş, calisan ve artik bir ilişki ve sonrasında evlilik dusunecek olgunluğa erişmiştim. Darısı başınıza.

Benim okuduğum kişisel gelişim kitabı toplamda 3 falandır 2'sini yarım bırakmışımdır Satışa yönelik oluşturulmuş hiç bir işe yaramayan, insana hiçbir şey katmayan kitaplar onlar bence. Onları okuyacağına otur dünya klasikleri oku, iki tane kült film izle. Sana vizyon katacak şeyler bunlar. Hadi şimdi bedenimizi olumluyoruz diyenler değil. Kendine değer vermeyi nasıl becerirsin bilemem. O alanda yetkin olduğumu düşünmüyorum. Ama burnunu yaptırarak, zayıflayarak, meme büyüterek, dudak şişirterek kendini sevemezsin. Bunlar bir süre tatmin eder sonra daha fazlasını, daha farklısını istemeye başlarsın.

Yaaa sen benim gençliğimsin adeta =) Gerçi ben 12 yaşımda başlamıştım anneme dertlenmeye "neden bana kimse çıkma teklifi etmüyüüüür ben hep yalnız mı kalacam" demeye Kuzucum, 35'ten bildiriyorum, önünde upuzun bir yol ve yaşayacağın nice güzel aşk var. Biraz sabırlı ol ve kendine bolca yatırım yap. Kitap oku, kendini geliştir, güzel dostluklar edin, mesela 21 yaşında "evde kaldık" diyen saçma sapan toksik ve koca delisi arkadaşlara bi mesafe koy. Daha ufku geniş vizyon sahibi gençlerle takıl. Gez dolaş, kendini keşfet, dünyayı keşfet.. Hayat uçsuz bucaksız bir derya.. Herkesin de kaderi, yolu da farklıdır, ablana abine bakıp ühüü ben de böyle olacağım deme.

Hayata dair bir amacın yok çünkü. Şunu şunu yapmak istiyorum, 5 sene sonra şurada, 10 sene sonra burada olmayı hedefliyorum diyemiyorsun. Başkalarının amaçlarını kendi amacın gibi görüyorsun. O idealize ettiğin insanlar da beş sene sonra iki çocuk annesi olmayı 10 sene sonra aldatılıp boşanamamayı hedefliyor. Kendine acilen bir amaç belirlemelisin.

inanın evlenenlerin çoğu ya mutsuz ya da patır patır boşanıyor. yaşım 28. Hiç özenmiyorum L

Kafalar gıcır gıcır.

Kendine biçtiğin değeri başkalarının gözlerinde ve sözlerinde ararsan hayatın boyunca çooook yorulursun. Başkasının sana vereceği sevgiyle de benliğinde hissetmek istediğin o değeri zaten bulamazsın. Sana tavsiyem Viktor emil frankl kitaplarından okuman. Faydası olacağını düşünüyorum.

Hahha ya çok tatlısınız evde kalmadımm tabi kii ya sadece sevip sevilme duyguların eksikliğini yaşıyorumm. Bu da pandemide boş kalmaktan hep kendime sarmaktan

21 yaşındasın ve evde kaldın. Bu düz bildiğin 21 dimi? Allah akıl dağıtırken sen makyaj yapıyordun kesin

Ben yurt dışında part time çalışmaktan bahsetmiştim. Erasmus yaparken para kazanıp sonra da başka ülkeler görmek gibi. Döviz kuru bu kadar yüksek değilken bile bizim jenerasyon bunu yapardı.