Bu durumları öz be öz çocuklarımızla bile yaşıyoruz. Çocuk yetiştirmek hakkaten bir sanat. Örneğin çocuğuma aaaaa bak kuş bile dememişimdir yalan konusunda çok hassasımdır. Ama öyle bir an geliyor ki bu çocuk doğru mu söylüyor yalan mı? diye terddütlerimiz bizim de oluyor. Bu benim çocuğuma yalan söylemeyi öğrettiğimi göstermez. Ben çalışan bir anneyim. Çocuklarımız haliyle uzak kalmak, özlemek, kendi yaşıtı kreş arkadaşlarıyla anlaşmak zorunda kalmak, babalarını işleri uzayınca görememek ya da stresli baba görmek, yada evdeki maddi manevi herhangibir sebep ler yüzünden hırçın çocuklar haline gelebiliyorlar. Okul psikoloğundan destek almamıza, şefkatle yaklaşmamıza, kaliteli zaman geçirmemize, tüm sevgimizi onlara vermemize rağmen. Eşinizin çocuğunda yaşadıklarınızı kendi çocuğunuzda yaşamayacağınızın garantisini kimse veremez. Çok kötülediğiniz anne belkide düşündüünüz gibi değildir. Tüm çabasına rağmen çocuk hırçınlaşıyor da olabilir. Tüm bildikleriniz de eşinizin size anlattıkları. Sorunlar hep iki tarflıdır. Çocuğu olan bir kadın ayrılıyorsa canını çok yakan bir ortam, anlayışsızlık, sevgisizlik, şefkatsizlik yada herhangi bir yoksunluğu yaşadığı için ayrılmıştır. O evlilik o çok kötü hata ya gelene kadar neler yaşamış neler geçirmiş asla bilemezsiniz. Eşiniz, kayınvalideniz, görümceniz de çok çok naif davranıyorlardır emin olun çünkü bu onların 2. tecrübesi. Bir de şu taraftan bakalım artık onun anne babası ayrı. Tüm diğer çocukların babaları akşam eve gelirken o annesiyle... Ve bunu hiçbirşey tüm, iyi niyetiniz dahi değiştirmeyecek. Tüm bu olanların sizinle hiçbir bağlantısı yok. Elinizden geleni zaten yapmışsınız. Çok daraltan sizi kıran durumlar da da size karşı doldurulduğunu düşünüyorsanız eşinizle konuşursunuz zaman zaman oğluyla bir başına çıkması vakit geçirmesi daha uygun olur. O çocuk annesiyle iyi bir iletişim kuramazsa çok çok mutsuz olur. Bana ablam iyi davranıyor annem kötü davranıyoru anlasa ne olacak. Annesi umarım eşinizin dediği kadar kötü değildir . Umarım depresyondaysa da atlatır. O çocuğun çok sağlam bir anneye ve başı sıkışsın sıkışmasın elinden tutacağına güvendiği bir babaya ihtiyacı var. M -Murphy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bi zamanlar bende bosanmis ve bir cocugu olan bi adamla konusuyordum. Sonra bunu kaldiramayacagimi fark ettim ve ayrildim. konunuzu okurken ne kadar dogru bi karar verdigimi yine anladim. Ayrildik ama bu kisi israrla arkadasim olmak istedi. sonunda kabul ettim. Gecenlerde konusuyorduk. 7 yasindaki kizi tablet istemis alacak misin? dedim "Tabii ki!!" dedi.. Sanirim cocugundan ayri olan babalarda boyle bi durum var. Ben 7 yasinda olsam ve babamdan tablet istesem guler gecerdi.. maddi olarak bu kadar simartilmamali bu cocuklar. sonra doyumsuz oluyorlar. ipin ucu kaciyor. Kendi cocugun olmayinca hic bisey yapamiyorsun. Surdan kalk suraya otur desen uvey anne olursun. oz annesi olsan kizdiginda ona bagirsan kimse bisey demez, ama uvey anne konumundayken bu cok zor.. Siz yine kendi uslubunuzu bozmayin bence.. Allah size sabir versin

Kesinlikle müdahale etmiyorum... Benim maddi yapılanlara da hiçbir zaman bir tepkim olamaz ama çocuk inanılmaz doyumsuz ve tatminsiz olmaya başladı... Yapılanları normal olarak karşılıyor... Herşeyten öte onu sırf mutlu etmek için onu deliler gibi gezdiriyoruz, onun seveceği aktiviteler yapıyoruz ama malesef bir anda bize üzülüceğimiz öyle hareketlerde bulunuyor ki inanamıyoruz.. Herhalde biraz daha büyüyünce anlayacak ona verdiğimiz sevgiyi, ayırdığımız zamanı,... Bu süreçte ben sabırlı olmak durumundayım tabii... H hel_in

''Üvey anne'' ''cici anne'' yakıştırmalarını hiç sevmiyorum, annesi olmayan bir çocuğun size anne demesi ve sizinde bilerek evlenmeniz durumda çocuğa üvey annelik yerine gerçek bir anneymiş gibi davranmanız uygun olabilir ama annesi olan bir çocuğun size ''abla'' demesi daha doğru olur... bocalama yaşaması normal, sonuçta şimdi hayatı ikiye bölündü, aklı karışık, belki de duygusal olarak yaşadığı sorunları, istekleri ile gölgelemeye çalışıyor bilemiyoruz, maddi olarak çocuğu tatmin etmek yerine beraber oyun oynayıp, ona bir çikolatalı kek yapıp o da olmadı belli zamanlarda bir lunaparka gidip hep beraber eğlenmeniz ve ona mutluluğun birlikte birşeyler yapılarak oluştuğunu göstermeniz daha iyi olur.

Fidele seni buradan az çok tanıyorum... Bebek özlemi çektiğini de takip ediyorum bu konuda isteğimiz aynı zaten. Senin yüreğin öyle geniş ki yaptığın tek bir hata olmadığına ve samimiyetine kuşkusuz inanıyorum. Duygularını öyle düzgün anlatmışsın ki duygulanmamak imkansız. Bir ara bebeğini kaybettiğin ve şu anda bir daha bebek sahibi olmak istediğini ancak henüz nasip olmadığını, sabırla beklediğini ama yinede çok mutlu olduğunu çünkü; Eşinin zaten bir çocuğu olduğunu iyiki de var sözleriyle ifade etmiştin. Ben ona çocuk veremesem de bir çocuğu zaten var o da olmasa çok üzülürdüm demiştin. O zaman bile okuduğum da nasıl biri ya Allah huzur versin demiştim. Çünkü kolay kabullenemeyecek bir durumdu.. Şimdi hikayenin başı hakkında bilgi sahibi oldum gerçekten haketmediğine inanıyorum. Olaya gelince.. Eşini çok sevdiğini biliyorum o kadar iyi yaklaşmışsın ki eşine senin ne kadar üzgün olduğunu farketmiyor. Eşinin dengesiz eski eşi kendi yuvasını yıkmaktan korkmamışken senin yuvan onun umurunda olmaz ki bu kadın kocasına hata yapmış ve gel barışalım deme yüzsüzlüğünde bulunmuş. Fakat ben eminim SEN ONUNLA BAŞ EDERSİN... Bu evlilikte sanırım sadece sen fedakarlık ediyorsun canım benim ama etme demem sana senin duruşun bu zaten. Eşini sen tanıyorsun yeri gelince ne diyeceğini sen bilirsin.. Eşinin de kötü olduğuna asla inanmıyorum sadece çocuğuna acıdığını ve bu yüzden kendisini oynatmasına izin verdiğini düşünüyorum. Çocuğa gelince bence de annesi dolduruyor bi akrabamın da başına böyle şeyler gelmişti çocuk babasını para makinesi olarak görüyor, buluştuklarında annesi için sigara bile aldırıyordu.. Çocuk bu ama annesini bu derece dinlemesi tehlikeli geldi bana.. Yani sonuçta çocuk ama dikkat edilmesi gereken bir çocuk. Büyüdüğünde mutlaka anlayacak ama malesef beklemek gerekecek. Çocuğun her dediğinin yapılması onu doyumsuz yapar ve zamanla hiç birşeyden zevk almayan bunalım bir karaktere çevirir. Eşine sen söyleme görümcen yada kayınvaliden söylesin bence.. Uyarsınlar eşini.. Yinede yaparsa ondan empati kurmasını iste lütfen. Eşin senin yerinde olsaydı nasıl davranırdı diye bi sor belki biraz ayılır.. Şu eski eşini boğmak istiyorum çocuğuda bozuyo yaa Alah bildiği gibi yapsın.. Sana gelince Fidele İnşallah en kısa zamanda hayırlı uzun ömürlü sağlıklı sıhatli mutlu bi bebeğin olur ve ona tutunursun baba da çocuk nasıl olurmuş senin büyüttüğün evlattan görür.. İnşallahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

Yok sen madem bu kadar uzerıne dusuosun sınucta el oglu anası var dıyıp ısın ıcınden cıkabılırsın Adam gbı cocuga bakıosun. Tutupta o cocuk anası fişeklıyorsa sen ona melek ol. O cocuk anlamaz B

yaşı daha küçük, annesi 'param yok, baban alsın' diyorsa, o şekilde size geliyordur çocuk. çocuk sizle canınızı acıtacak şekilde konuşarak istediğini yine elde ediyorsa, bunu siz pekiştirmiş oluyorsunuz. çocuk birşey istediğinde önce iyice anlamaya çalışın, ne istiyor-neden istiyor? mantıklı gelmişse yapın. mantıksız/gereksiz/zararlı birşey olduğunu düşünürseniz de yapmayın ve neden yapmayacağınızı da söyleyin; kararınızı değiştirmeyin ama. tutarlı olmak çok önemli. yanlış bir kararlılık göstermemek için de öncesinde iyice anlayarak evet-hayır deyin. odalara kapanmaya gerek yok. güçlü olun karşısında. dediklerine, can acıtıcı sözlerine pek aldırmayın ama size saygısızlık etmesine müsade etmeyin. onun amacı, istediğine ulaşmak, o şekilde davranarak ulaşıyorsa, hep aynı tutumu takınır. diyelim ki istediği şey gerekli/ mantıklı bir şey; ama elinizdeki bütçe yetersiz. o zaman bu isteği için biraz beklemesi gerektiğini, hemen alamayacağınızı söylersiniz... ne kadar tepki gösterirse göstersin, kararlı olduğunuzu anladığında; o da size uyum sağlayacaktır... ileride ergenlik dönemine girdiğinde de sıkıntılarınız olacaktır. önemli durumlarda bir pedagog ile görüşmenizde fayda olur. küçük şeylere dikkat ederek, krizler kolayca atlatılır.

Karşımdakinin çocuk olduğunun farkındayım ve o yüzden anlayışla, sabırla kaç senedir emekle, sevgiyle ilişkimizi güzelleştirmeye çabalıyorum... Ama çocuk dahi olsa bazı şeylerin kıymetini veya yapılanların ona özel olduğunu anlamalı... Akülü arana için çok büyük... Daha bu haftasonu alp top alındı mesela!! Alınmaz ise hayat duracak ya da ölecek gibi davrandı strese soktu neler yaptı inanamazsınız... Sende babalık mı yapıyorsuna geldi söyledikleri... Kelimeler ya da cümleler annesinin ağzındandı çok belliydi.. Bu bir örnektir sadece.. Evindeki bilgisayar çökmüş söylediğine göre.. tamir ettirelim dedik hayır istemem diye ağladı... Bütün herkesin var diynce de eşim ister istemez eksik etmek istemedi belk de babalık içgüdüsü ile... Bu gibi şeylerin sonu yok bence ve çocuk babasını ona aldığı ve herşeyini karşıladığı sürece sevecek ise bence problem!!!! Ben çocuğun yapısının malesef çok kötü gittiğini düşünüyorum... Kendi halası bile yani görümcemler bile abim yanlış yapıyor diyor... Bu konular hassas konular eşime benim bu konuyu konuşurken kelimelerimiz ile seçmem gerekecek... Henüz müdahale etmedim.. Ama eşimde çocuğu için kendini parçaların çocuğunun tavırları ufacık bir hayırda bile saygısızlaşırsa konuşmayı düşünüyorum!!! İnsan kendi içindeyken göremeyebilir, eşimde kendisi görmüyor olabilir belkide!! Biz çok iyi koşullarda yetişmemize rağmen hayırını ne olduğunu, ailemiz bazen frene basmayı öğretmişlerdi...

Kesinlikle empati kurmaya çaba gösteriyorum... Çocukcağızın da içinde fırtınalar kopuyordur belkide.. Ama dediğim gibi eşimin suçluluk hissedeceği bir durum yok çünkü evliliğini bitirmesi zorunlu hale gelmiş.. Ve eski eşinin yaşamak istediği hayat bu olduğu için ayrılmışlar... Bizim de anamız babamız bizi mutlu etmek için neler yapardı, kendilerini feda eden bir aileye sahiptim.. Durumumuzda iyiydi ama şımarmadık çünkü o ince sınırı bilirdi ailem... Ben çoğu zaman kendi çocuğum olsa acaba ne yapardım diye çok düşündüm... Allah korkusu olan bir insanım asla yanlış bişey yapmayı bırakın düşünmek bile istemem... Çocuğun gelişimi, iyiliğini ve açıkcası eşimin farkında olmadan fazlaca kullanılmasına da kayıtsız kalamıyorum içten içe...:26: Bu kadar ince düşününce insan daha fazla kırılıyor galiba!!!! O olympias

Bekar birinin erkek yada kadın evlenmiş ayrılmış hele bide çocuğu olan biriyle sorunsuz süt liman bi hayat geçirmesi imkansız ne kadar sakin anlatmışsınız ama ben içinizde kopan fırtınaları tahmin edebiliyorum siz o çocuğunher isteğine tamam derseniz bu çocuk ileride daha fazlasını isteyecektir önüne geçemezsiniz eşinizle sakin bi şekilde oturup konuşun derim

kadında evlensede kurtulsanız dıycektım ama ilişkisi olduğu halde aranızı açmaya çalışıyor hasta ruhlu bı tıp herhalde neyseki şu yönden şanslısınız eşinizin oğlu buyuyor ve yakında doğruyu yanlışı ayırmaya başlar sızın ona ıyı davrandığınızı hakkında kötülük düşünmediğinizi anlar dıye düşünüyorum annesının onu yönlendırmesıne ızın vermez yanı inşallah böyle olurr allah yardım etsın zor bi durum Efla bize bağışla

Çocuk bide erkek mi ben kız sanmıştım kız çocukları cici annelerle daha problemli diye biliyorum annesi dolduruyor demek ki lily86

Canııım arkadaşım diyorum artık sana... Birbrimizi tanıyoruz artık bencede... Çok teşekkür ederim beni çok iyi anlamışsın, duygularıma tercüman olmuşsun... Allah herkesin gönlüne göre versin... İnşallah dediğin gibi olur herşey.. Öpüyorum seni

çocuğa her maddi istediğinin verilmemesi gerektiğini düşünüyorum. çocuğa iyilik yapmıyorsunuz, aksine doyumsuz, birşeyle yetinemeyen bireyler olarak yetişmesini sağlarsınız. çocukla beraber tatiller yapmanız, ona ilgi göstermeniz, olumlu davranmanız çok çok güzel, bırakın annesi ne derse düşünsün. çocuk büyüdükçe ayrımı çok daha iyi yapar, başkasının dediklerine değil, kendi anılarına göre değerlendirir herkesi. merak etmeyin. annesinin düşüncelerini ise hiç ciddiye almayın. çocuğa olumsuz yaklaşsaydınız, sizinle o kadar vakit geçirmek ister miydi hiç? ancak, sonuçta sizin de ayrı bir yuvanız var, balayı yerine çocukla tatile çıkmanıza gerek yoktu bence. yani eşiniz elbette bir baba, çocuğu için elinden geleni yapmalı ama siz de yeni hayat arkadaşısınız. sadece ikinize özel küçük bir dünyanız da olmalı. başbaşa çıkacağınız tatiller de olmalı. bazen de çocuğu da alıp tatile gidersiniz. dengeyi kurmaya bakın. herkesin mutluluğu, ancak iyi denge sağlayarak olur. boşanmış ailelerde, ebeveyn çocuğa karşı duygusal bir rüşvet olarak gereğinden fazla verici olabilir yeterince ilgi-sevgi gösteremediğini düşünüp hediyelerle vs bunu karşılamaya çalışır. bazen çocuklar da bunu kullanabilir , kimden neyi nasıl isteyeceğini öğreniyor. çocuktan sevgisini, zamanını esirgemesin eşiniz, temel ihtiyaçlarını eksiksiz karşılasın. hediyelerini de zaman zaman alsın. dengeli yaparsanız çok da güzel sürdürürsünüz. inş yakın zamanda siz de bebeğinize kavuşursunuz, şimdiden bir ağbisi olacak çocuğunuzun. sizi sevdikçe, kardeşini de çok daha kolay benimser.

Allah'tan tek isteğim kalbimi biliyor yüce Rabbim.. Allah herkesin gönlündekine göre versin!!

Umarım Duygucum.. Ama hani bizi de maddi kaynak gibi görmeye başladı.. Annesinin durumu nerdeyse bizden iyi ama annemin parası yok sen alacaksın diye direktifle geliyor çocuk... Ve eşimin çocuğuna hayır dediğinde içi parçalanıyor gece uyuyamıyor ve hemen yapıyor istediğini.. Bu durum bence çocuğunda kişiliğini kötü etkiler. Manevi olarak da inanılmaz kaliteli zamanlar geçiriyor çocuğuyla eşim ama ufacık bir istek bile ikiletilmeyecek... Her hafta nereye götürelim, ne yapalım, ne edelim diye düşünüyoruz.. Allah görüyor evet umarım birgün çocuk da anlar!! İşte insanım bende bu kadar iyi niyete haksızlık edildiğinde yani çocuk ufacık bir isteği red edildiğinde öyle can acıtıyor ki çocuk istemeden belkide... Allah'ıma sığınıyorum.. Sizlerle de paylaşmak istedim biraz olsa rahatlamak için... Dostlarım veya ailemi bu konuyla çok da üzmek istemiyorum çünkü... Dert ediyorlar sonra..

Her zaman çocuğun psikolojisini düşünerek hareket ediyourum ama benim psikolojim bazen kötü oluyor malesef.. Karşı taraf neyin hesabında anlamadım ki.. Eski eşimi gözü görmemiş ayrılmışlar... Kaldı ki harika bir eş ve baba... Sonradan duyguları değişti ya da kıymetlendi dediğiniz gibi... Ama eşim için dünyada son kadın kalsa olmaz... eşimin dediği bu.. Yaşananları da bildiğimden bencede öyle.. Bende çok duygusalım kahretsin işte... Amaaan bosver çocuk severse sever beni.. amaan bana ne eşim kendi veriyor parayı diyemiyorum ve davranışlarına üzülüyorum...

Bence annesıne verın o cocuk annesını fıtıllemıs zaten maddınyontence coktuyse tepenıze. Kustta tutsanız bı yol olmaz Bıde sızın bagırıpmona kotundavranmanızı beklıo olabılır kı aksam babasına kakkkkksın lafı a olanı b der sıze ıyı bır gıydırme yapar

Dediğiniz gibi evde oyunlar da oynuyoruz.. Play station alındı daha ilk çıktığında... Ortak oynanacak oyunlar oynayıp paylaşımlarda bulunuyoruz.. Kocam özellikle çocuğuyla kaliteli zaman geçirmeye çok dikkat ediyor.. Çocuk tiyatrosu ve sinemaları da yapıyorum ayda bir kere muhakkak... Eşim de bende yapısal olarak verici insanlarız.. Eşim eskidenden yani eski eşiyleykende her haftasonu çocuğunu gezdirmeye çalışırmış... Yapısı gereği de gezdirmeyi gezmeyi seven bir insan ama tabii çocuk için bazen boşandıktan sonra ekstra şeyler yapar oluyoruz zaman zaman... Annesi bize gelmeyecek ise çocuk anneannesine bırakıyor biliyoruz ve kaç senedir ne yaz ne kış biliyoruz ki bir saat bile olsa alıp çocuğunu dediğiniz gibi bir aktivite yapmışlığı yoktur.. Çalışan bir kadın da değil... Ama yeri geldi mi çocuk bizi bir silip atıyor ki... Ne yapmışsınız ki bana bunlar normal şeyler ne ki diyiverior... Bu da bana pek normal gelmemeye başladı...

Eşinle konuşmuşsun gördüm diğer yorumlarda... Bence o da kendini suçlu hissettiğinden bazı şeyleri ölçüsüzce yapıyor ki çocuktaki eksiklikler kapansın ama eşin de maalesef çocuğa kötülük ettiğinin idrakinde değil, bence siz de destek alın, yani eşin özellikle bu çocuğuna yetememek psikolojisinden kurtulsun

Bu konuda sizlere açılmak konusunda çok düşündüm neden derseniz beni tanımadan yorumlar canımı acıtır diye... Şöyle başlayayım;2,5 senelik evliyim, benim ilk, eşimin ikinci evliliği.. Bizim henüz bir çocuğumuz yok, bir bebeğimizi doğumdan sonra kaybettik.. Eşimin şu anda 10 yaşında olan bir oğlu var.. Eşimin eski evliliğini bitirme sebebi çok özel ve benim ile hiçbir alakası olamaz.. Ancak eşimin ilk eşi çocuğunu beni kötü kadın olarak lanse etti.. Oysaki kendisinin yaptığı büyük hatalar sebebi ile bitmiş bu evlilik... Daha evlendiğimiz ilk hafta balayı yapmadık çocuğu aldık beraber tatil yaptık, çocuk o günlerde boynuma sarılırken eve dönünce tabii annesi bundan hoşlanmadı... Ve inanılmaz gergin günler yaşadık.. Ben asla anne yerine geçmeye çalışmadım, çalışmam da. Yaşı küçük olduğundan annede kalmış.. Eşim çocuğunu çok özlediğini dile getiriyordu ben istersen alabilirsin başımın üstünde yeri var dedim.. Ama çocuk annesinden ayrılmaz zaten... Aynı şehirde yaşıyoruz, haftasonları alıyoruz ve yazın özellikle bizimle çok kalıyor.. İlk zamanlar kasıyordu annesi ama şimdi kendisinin planları doğrultusunda daha çok bizde kalmasını istiyor.. Ya da belki de beni deniyor hala... Ne denemesi ise artık... Ama iyi niyet ile, sevgi ile yaklaştığımı asla kabul edemiyordur belki de onun aklı... bir yerde işte o kötü üvey anne dedirtecek çıkışımı bekliyor her an... Her hafta maddi manevi yağdırıyoruz inanın... Gezdirmediğimiz yer kalmadı, benim ailemde ona karşı çok sıcaklar... Ama gelin görünki malesef çocukta son zamanlarda bu iyi niyetleri maddi yönden Tabiiki annesi eşliğinde istismar etmeye başladı.. Eşim bana şuradan burdan kısalım dediği anlarda bile gelip öyle şeyler istiyor ki ve eşime sen nasıl bi babasın her baba yapıyor diyebiliyor.. Eşimin ve benim sırf o mutlu olsun diye nasıl gözünün içine baktığımızı bilseniz... Bir tatil planlasak bile hadi onuda alalım diyen benim, inanın buna.. Eşimin haberi olmadan ona kıyafetler alıyorum.. Kendi çocuğu olan çevredeki insanlar bile yeri geldimi çocuğuna hayır diyebiliyor.. Ama bu gibi durumlarda hayır demek zorlaşıyor sanki... Ben yorum yapmamaya çalışsam da çünkü benim sözüm farklı gelebilir... yine de eşimin bu yumuşak karnının biraz kullanıldığını düşünüyorum.. Ve bu durum yaş büyüdükçe artıyor.. bu arada annesinin evi, arabası bizden aldığı nafaka ve çoook ciddi zengin bir maddi kaynağı var... Çocuğuyla kesinlikle tatil yapmaz, vakit geçirmez... Bayramlarda ve yazın bizimle.. Haftaiçi evde çocuk o da kime baktırıyor bilemiyoruz!!! Ben yanlış anlaşılmaktan çok korkuyorum bu konuda ama durum çok da iyi niyetli değil malesef!!! bskn

Sevgili fidele, çocuklar gerçekten kendi anne babasına da çok acımasız olabiliyor. Denk geldiğim bir olayı anlatayım. Oyuncakçıda, çocuk pahalı bir oyuncakta tutturuyor, ailesi de sessizce alamayız oğlum, pahalıymış diyerek çocuğu oradan uzaklaştırmaya çalışıyor. çocuk huysuzlanıyor, bu sefer sonra alırız demeye başladılar. Çocuk bağırarak ; sen ne biçim babasın, istediğimi almıyorsun tarzında birşey söyledi Etraftaki herkes döndü çocuğa baktı, adam mahçup oldu iyice. Birlikte olan ailelerde de bunlar yaşanıyor. Bunlar zamanla düzelir, biraz üstüne gitmek gerekir sadece. Eşin gerçekten çocuk karşısında bu kadar üzülüyorsa, doğru bir iletişim kurmayı öğrenmesi için psikoloğa veya pedagoga gitsin. çocuğu için! yani kuru kuru üzülmek yerine, daha sağlıklı bir iletişim için gitmesi gerektiğini vurgula. Boşanma çocuklar için bir travmadır, ister istemez kabulleniyorlar . Eşinin, çocuğuyla iletişiminde bir problem varsa, çocuğunu seviyorsa düzeltmek için yardım almalı. bunu kendi baba-oğul ilişkisi için yapacak. sen zaten birçok şeyi kabullenmişsin. seni üzen nokta, çocuğun olumsuz davranışları ve eşinin buna üzülmesi. üzgünüm ki buna zemin hazırlayan da sizsiniz daha doğru yaklaşımı da size, her yönüyle olaya bakabilen bir uzman verebilir... Çocukla haftasonları evde vakit geçirebilirsiniz. mesela, bir daha geldiğinde, ayrılmaya yakınken; haftaya evde vakit geçireceğiz, diye bilgilendirsin eşiniz çocuğu. Çocuğu her hafta, bir yerlere götürmek için zorunlu hissetmeyin. Kendi çocuğunuz olduğunda, her hafta sonu bir yerlere gitmek için kendini zorlamayacaktır eşiniz , siz çocuğa zaten birçok konuda doğru şekilde yaklaşıyorsunuz, kendisini kasmasına gerek yok eşinizin. Evdeyken de, beraber birşeyler ile uğraşsınlar; film izleyin. Oyunlar oynayın, çok güzel oyunlar var artık, evde de sıkılmadan vakit geçirebilirsiniz Bir de dışarıya çıktığınızda, çocuk tiyatrolarına da götürebilirsiniz, çocuklara güzel değerler kazandırıyorlar. Çocuğu zamanın tüketim çılgınlığına yönelik yerlere götürürseniz sürekli, eğitim olarak bir katkısı pek olmaz, aksine iyice her şeye maddi olarak yaklaşır. yaşına uygun, daha çok kültürel-spor faaliyetlere yönlendirin. bunların çocuğa her yönden katkısı olur, duygusal, sosyal, kişilik gelişimi olumlu etkiler, aranızdaki problemler de azalır.

Para konusunda kesinlikle yorum yapmıyorum yani şunu al bunu alma asla demem.. Eşim de sonuçta bunun kararını kendisi verebilecek bir kapasitede... Çocuk karakter olarak malesef doyumsuz olacak seviyelere geldi.. Benim dert yanmalarım sadece maddi olarak da algılanmasın lütfen üzülürüm... Mesela bayramda İstanbul'a götürdük ve ilk defa gideceği için araba ile gittik ve inanın İstanbul'da girmediğimiz müze, akvaryum, saray, stadyum veya mekan kalmadı... Hergün minimim 3 yeri gezdik akşamlara kadar... Geçen gün bir yakınımız oh ne güzel gezmişsiniz, arkadaşlarına havan olmuştur epey dedi.. Çocuk aman ne var ki herkesin yapıp gittiği şeyler dedi ona... Babası duysa üzülürdü çünkü eminim arkadaşlarının arasında gördüğü gezdiği yerleri yarısı henüz görmemiştir.. Biizm yaptığımız herşeyinde bu şekilde amaaaan ne var ki bunda demesi beni şaşırtıyor...

ben sizin bir cocuğa kötü davranabileceğinize ihtimal vermiyorum bende sizin gibi bir melek annesiyim ve doğumdan sonra cocuklara, bebeklere ilgim sevgim katkat arttı insallah bu bebeğinize sağlıkla kavusursunuz, eşinizin cocuğuyla da aranızda sıkıntılarınızı bir an önce atlatırsınız öpüyorum hersey gönlünce olsun D

E baştan beri pedagog ile görüşülmesi gerektiğini dile getirdim ama eşim bu konuyu dikkate almadı.. Dediğiniz gibi yapmaya ve konuşmaya da çalışıyoruz ama çocuklar inanılmaz bir zekaya sahip bunu da öğrendim... Ve bize ne anlatırsa ona inanmak zorunda kaldığımız durumlar doğuyor bazen.. Kaldı ki yalanlarını da yakaladık.. Ergenlik dönemini düşündükte yüreğim daralıyor zaten hiç demeyin... Sancılı olacağa benziyor:26: Kittyy K Carpe

Anlamıyorum yani ne ister ki bir insan, çocuğunu seviyorum, istiyorum gelsin gitsin.. Tam tersi olsa mutlu mu olur du.. Kaldı ki yapanlar çok.. İstemiyorlar çocuğu falan... Evi döşerken bile çocuğun odasını özenerek döşedim.. Bence kendi hırsları çocuğundan önce gelmiş bu kadının yoksa bu ne ki!!!:44:

sonuçta bu çocuk adı üstünde daha neyin ne olduğunu bilmiyor büyükler sanıyorki küçükken en pahalı oyuncağı isteyen 18 de direk araba isticek öyle bişey yok olmaz şimdi sizin isteklerini karşılayabilceğini biliyor büyüdüğündede karşılayamacağınızı bilir bu kadar siz iyi davranıyorsunuz yok fişekliyomuş bilmem ne yappıyomuş çocuk sonuçta karşıdakide annesi inanacak siz üzerine gitseniz annesinede düşman olur size inanır imkanınız varsa isteklerini geri çevirmeyin bence birde karşıdakinin 10 yaşında çocuk olduğunu unutmassanız iyi olur ben küçükken neler yapardım şimdi yapsam olay olur çocukluk çocuklar güzeldir dediğim gibiimkan varsa yaşasın çocuk yoksada uygun bir dille anlatırsınız en pahalı çocuk oyuncağı 500 tl den fazla değil akülü araba oda yeterince tatminkar bir oyuncak daha büyük istekleri ne olabilirki lily86

Uzun bir zaman içerisinde benim de şahit olduğum birçok olaya dayanarak malesef kadının sağlıklı bir psikolojiye sahip olduğuna inanmıyorum!! Buna objektif olmadığımı sakın düşünmeyin bu konularda çok hassasımdır.. Eşimin ailesine de yaptıkları ve karakterini biliyorum.. Ayrıca boşanma sebepleri kadının tamamen eşini çocuğunu gözü görmeden başka dünyalara dalması.. Şu anda da bu hayatı devam ederken bi taraftan da nedense bize dair de bir düşmanlığı var.. Belk içinde mutsuz hatalarının hıncını çıkarıyor artık orasını bilemem... Sağlam bir annesi olsaydı da keşke bende bu kadar bu Çocukcağızın psikolojisini kendime dert etmeseydim... Eşim çocuğuyla kaliteli zaman geçirmek adına çok yaratıcı ve ilgili bir baba.. Baba olarak model olarak çok beğeniyorum ve inşallah bir çocuğumuz olur diyorum... Ama işte çok iyiliğinin yanında farkında olmadan her an yanında olmadığı için oluşan da suistimale yönelik bir durumu da var... Ben burada eski eşi kötülemeye çalışmıyorum... Kendi çevremizde de şımarık ailesiyle yetişen bir yığın çocuk var gayet iyi biliyorum! Ama bizim yaşadıklarımız çok farklı haller almaya başladı... yalan konusunda da özellikle bizi yanlış yönlendirdiği durumlar olduğu için rahatsız olduk... Yoksa her çocuk korkusundan ailesine aman kızmasınlar diye küçük yalanlar söyler bunları ayırd ediyoruz.. Durum kesinlikle karakter gelişimini kötü etkileyecek şekilde gelişiyor... Profesyonel yardım almalı ama bunun kararını verecek kişi ben değilim... Umarım annesi ve babası benim gördüğümü en kısa zamanda görüp önlem alır yoksa ergenlik döneminin başındayız geç olabilir!!

Ben böyle yaşarmıyım acaba bende şimdi evlenmiş boşanmış biriyle çıkıyorum 14 yaşında bir kızı ama o beni çok seviyor annesi desen evli 2 çocuğu var şimdiki evliliğinde o yönden çok rahatım. İstediği herşeyi yerine getirmiyor ama sorumluluklarını bilsin istiyor. Ama yine de senin yazını okuyunca korktum biraz:44:

kendi çocuğunuza hayır demeyeceğiniz bir şeyi, ona da demeden önce düşünün iyice. eğer gerçekten kendi çocuğunuza da hayır diyeceğiniz bir şeyse hayır dersiniz. önemli birşey değilse eğer, sizi ilgilendirmeyecekse siz karışmasanız daha iyi olur... babasıyla kendi arasında halletsinler. sadece eşinizin bilinçli olması lazım, çocuğa iyilik yapmaya çalışırken bazı olumsuz kişilik özelliklerine sahip olmasına neden olmasın . push ;

Anlatımınızdaki uslup iyi niyetli biri olduğunuzu çağrıştırıyor. İkinci evliliği ve çocuğu olan bir erkekle evlenmek gerçekten zor zamanları getirebiliyor. O yaştağı bir erkek çocukla ilgilenmek çok zor, üstelik yuvası dağılmış bir çocuk. Yaptıklarınızın mükafatını alırsınız inşaallah. Her defasında ''bizimle gelsin'' demeyin artık siz. Gelirse ne güzel, gelmezse eşinizin ya da çocuğun talebi olsun bu. Maddi yönden annesi bu kadar iyi bir durumdaysa ve çocuk hala babadan birşeyler istiyorsa ''baba rolunun çocukta oluşturduğu''ndan dolayı istiyordur ya da annesinin teşvikiyle. Siz bir defa dahi bu parar konusunu eşinize açarsanız ters tepecektir. Size tavsiyem müdahale etmemeniz olacaktır.

ağzınızla kuş tutsanız bile o anne için siz kötü üvey annesiniz, çocuk için de anne yüzünden belki şuan öyle olabilir ama büyüdükçe sizin yaptıklarınızın farkına varacaktır Allah yardımcınız olsun zor bir durum:26: akandeniz herşey güzel

Abla diyor zaten bana.. Ben konunun içeriği için yazdım başlığa yoksa aynen bende hiç sevmem bu tabirleri... Her hafta eve girdiğinde onu zaten kekler, poaçalarla karşılıyorum, iki buçuk senedir onunla arkadaş olarak çok şey yaptım.. Sinemaya gittik, beraber kitaplar aldım ona kitap okumayı sevmesine çabalıyorum... Babası işte olduğundan her hafta ödevlerini sabırla yaptırırım... H hel_in

Eşimle ayrıldıktan sonra hiç tekrar barışma hayalleri kurmamış ama benimle evlenince nedense işte bizim bir çocuğumuz var bırak o kadını gel tekrar deneyelim demişti.. Ama işin garibi o zamanda da şimdi de hayatında biri vardı... İş sanki kişisel hırs gibi anlamadım.. Kafa yapısı çok değişik bir insan... Çocuğa gelince annesi tabii annesinden etkilenmez mi insan ben 35 yaşındayım annemden etkilenirim belki.. Allah bu sınavla beni sınıyor belki de... İnanın bana gelip ters davrandığı zamanlarda odama kapanıp çok ağladım... D

Aslında suçluluk duymaması lazım çünkü anlattıklarından biliyorum sırf çocuğu için evliliğini yürütmeye çabalamış... Eşinin yaptığı hata yenilir tutulur cinsten değil tahmin etmişsinizdir!! Eşim de evliliğini bitirmek zorunda kalmış.. Yani evliliğin bitme sebebi kadının yaptığı büyük hata... Eşim harika bir baba ne eksikliğini kapatmaya çalışıyor ki... Bunu herkes söylüyor ama işte yüreği sızlıyor herhalde çocuğu ağlayıp, boynunu bükünce... Dediğiniz gibi bu konu ciddi ciddi ele alınmaz ise çocuk için herşeyde evet diyen özellikle maddi olarak kaynak olarak görünecek babası... Oysa baba hayır da der, yeri geldi mi kısıtlama bile yapabilir yani bize babamız da süper bir babaydı bizim için yaşardı ama yeri geldi mi hoooop bi şurada durun bakalım derdi... İşte boşanmış olan ebeveynlerde bazılarında böyle durumlar oluyor... Zoooor zor arkadaşlar bazen okuyorum da yazmış bazı arkadaşlar al parka götür sevdiği yiyeceklerden yap sevdir kendini falan... Bunları herzaman içimden gelerek yaptım yapıyorum da... Özellikle altını çiziyorum içinden gelmezse bir ke olur en fazla iki kere... Ama işte filmlerdeki gibi keşke böyle şeylerle olsaydı... Akadaşlar çocuğa öyle bir kin ile benim için ağzı alınmayacak sözcüklerde doldurursa annesi yaptıklarınızın bile samimi olmadığını, yalandan yaptığınızı söylerse çocuğa öyle kolay değil!!! Ciddi sabırla sevgiyle uzun süreli bir emek bu... Neden söylüyorum bunları, benim gibi durumlarda olup da evlenecek olanlar var ise iyi düşünsünler.. Bu sorumluluğu alabilecekler mi?Yeri geldi mi çocuklar inanılmaz acımasız olabiliyor bu durumlarda onun çocuk olduğunu düşünüp sabır ile bu durumları sevgiyle sindirebilecekler mi?Ben yapmaya çalışıyorum evet kocamı da çok seviyorum oğlunu da Allah biliyor ama dediğim gibi dışardan göründüğü gibi değil bu işler malesef... . push ;

canim sen yinede iyi davran suanki yaptigin gibi.. ama esinle konus.. cocugun isteklerini karsisina alarak o isah etsin.. o kadinin dediklerinide duymazdan gelin bence.. cocuk büyütükce sizi zaten istedigi gibi görür yani o nedenle siz suanki gibi davranmaya devam edin.. belliki güzel hic üvey anne gibi davranmiyorsunuz.. annesi dolduruyordur cocuguda. ama yasi ilerledikce zaten annesinin kendi ilgisizligini görür merak etmeyin.. allah yardimciniz olsun.. icinizi ferah tutun..

sizin nasıl birisi olduğunuz anlaşılıyor. son derece iyi niyetli, fedakar ve hassas birisiniz. hem de gereğinden fazla.. ama o kadın olumsuz bir insan belli ki. ve korkarım ki hem onun eğitimini hem de sizlerin eğitimini alan çocuk, gelişiminde sıkıntılar yaşayabilir. tutarsız bir kişilik geliştirebilir. yalan söylemesi de buna işaret veriyor. siz ne kadar iyi olusanız olun o annesinden yana tavırlar sergileyebilir. ve de şunu belirtmek istiyorum;çocuğun yetiştirilmesinde yaptığınız fedakarlıkları takdir etsem de, çocuğun her isteğinin yapılmasını hiç doğru bulmadım. anladığım kadarıyla babası da boşanma durumundan dolayı çocuğa karşı içten içe duyduğu suçluluğu, acımayı, çocuğunu şımartarak hafifletmeye çalışıyor. siz de eşinizi sevdiğiniz için ve de hassas ve duyarlı olduğunuz için buna katılıyorsunuz ama tüm bunlar çocuğun iyiliğinden çok zararına oluyor. çünkü bir sınır koymuyorsunuz ikiniz de... kesinlikle hata yapıyorsunuz. neden mi? 1. çocuk açısından onun her istediğini yapmak onu doyumsuz, şımarık ve bencil bir insan olmaya doğru sürükleyebilir. ve daha da kötüsü ileride hiçbir şeyden memnun olamayan mutsuz bir insan olabilir. 2. çocuğa emek veriyorsunuz, Allah katında bir iyilik yapıyorsunuz herşeyden önce. bu çok güzel ama çocuğun böyle bir annesi varken, bunca emeklerinizi hiçe sayıp, bir gün size nankörlük yapma ihtimali var bunu da her zaman aklınızın bir köşesinde bulundurup kendinizi çok fazla kaptırmayın. 3. çocuk barışçıl ve pozitif bir çocuk mu bilemiyorum ama bir gün sizin kendi çocuğunuz olursa onu kıskanabilir ve tutumları değişebilir. 4. çocuk eşinizin oğlu ve eşinizin babalık görevlerini yapmaktaki çabası değerli ama sizin eşinizle özel bir hayatınız var. onun isteklerinin önemli olduğu kadar sizin de bazı inisiyatifleriniz olmalı.. her istediğini yapmak, sınır koymamak tehlikelidir. bu her konuda böyle. bence eşinizle içinizdeki bazı kaygılarınızı uygun bir dille konuşmalısınız. ayrıca çocuğun annesinin yapabileceği bir çok şeyi de üstlenmeyin bence.. yani hep siz gezdireceksiniz, hep siz yedirip içireceksiniz, ya da psikologa siz götüreceksiniz diye bir şart yok. kimseye yaranamazsınız, üzüldüğünüzle kalırsınız..

bence senle ilgisi yok sen olmasaydın baskasıda olsaydı o kadın kendi evliliği yürümediği için kıskanclıgından ortamı bozması normal, adam olup kendisi yürütemez, ama baskasının yürütmeye calıstıgını kıskanırlar işte... olgunlukla ve samimi olarak yaklasıyorsun olaya fakat sahsınla deil durum... kocanla ilgili durum. paylasılamıo.2. ewliliklerdeki beklenen durum malesef. bende 2. ewliliğimi yapmak istiyorum teklif var ama cocuk problemleriyle nasıl başa cıkarım diye düsünüyorum. eski eşi bizle uğrasıcak biliyorum

Bende aynen katılıyorum doyumsuz bir çocuk olma yolunda gidiyor zaten ve ben en başta buna karşıyım... Ama işte düşüncelerimi paylaşırken kendimi frenlemek zorunda kalıyorum.. Eşim bile olsa yanlış anlaşılmaktan çok korkuyorum bu konuda.. Kendi çocuğun olsun bakalım hayır dermisin dese.. Demese bile içinden bile düşünmesini istemem.. Bu arada birkaç ay sonra başbaşa 1 hafta güzel bir balayı yapmıştık:123: Efla bize bağışla

Sanırım bu konuyu gerekirse eşimle konuşucam... Çocuğun içinde ne fırtınalar kopuyor bilmiyoruz... Ben en baştan istemiştim ama ilgilenen olmadı bu konu ile... Ama ben yine de bir kere daha konuyu açıcam bakalım... Ve çok teşekkür ederim demek kendimi iyi ifade edebilmişim sizlere B

Durumunuz zor cunku dogru olani bile yapamiyorsunuz yanlis anlasilir diye. Yoksa cocuga her istedigini vermek iyi babalik annelik demek degil. Aksine doyumsuz ve kolay elde edilenin tatminsizligini yasayacak gun gectikce. Kolay elde ettikleri zamanla onu tatmin etmedikce daha buyuk isteklerle gelecek karsiniza. Zamanla babasinin bu zaafini daha ustaca kullanmaya baslayacak. Bu basli basina bir yanlistir. Esinizle siz konusmasaniz bile bir pedagogla gorusturmek cocuk acisindan da, baba acisindanda bu ilislinin dogru duzenlenmesi acisindan gerekli. Belki bu konuyla alakali degil ama baska bir sebeble giderseniz konu bu noktaya gelecektir zaten. Aslinda ayrilan ve yeniden evlenen ebeveynlerin mutlaka yardim almasi gerektigine inaniyorum. Umarim esinizi cocugun iyiligi icin danismaya gitmeye ikna edersiniz.

Açıkcası evleneceğin kişiye çok büyük bir sevgi duyuyorsan bazı durumlar tölore oluyor ama dediğim gibi bu durumlar dışardan görüldüğü gibi değil... Eşinle yeri geldi mi huzurunuz bozulmamasa için çok sakin karşılamalısın karşıdan gelen saldırıları... Çocuk aracılığı ile zavallı saf çocuklarını malesef yle şeylere alet etmeye çalışıyorlar ki!!! Çocuğu bu durumda ayrı tutarak ve yapılan huzur bozucu planlara karşıda kayıtsız kalabilmek ciddi bir sabırla karşılamak gerekiyor.. Baştan göğüs gerilecekler bilinerek yola çıkılmalı ki kimse boşu boşuna yıpranmasın... Ben biliyordum, buna rağmen kaç sene olmasına da rağmen oluyor işte... İyi düşünüp kendinizden bu konuda emin olun derim arkadaşım size.. İnşallah herşey iyi olur, iyi gider tabii Efla bize bağışla

Genelde boşanılmış evliliklerde bu sorun var sanıyorum, çocuğa karşı suçlu hissedildiğinden her istediği yapılıyor, halbuki normal bir evlilikte öyle mi davranıyorsun? Para yok dediğinde anlaması gerekiyor, çocuk bunu böyle öğreniyor. Ama boşanılmış olduğu için, çocuğa yazık ettik bari istediklerini yapalım mantığı insanı daha çok yanlışa sürüklüyor. Eşinizle aranız iyi ise bence onunla konuşun sizin de iyi niyetnizin farkındadır, siz kendi çocuğunuz olduğunda her istediğini yapacak mısınız? Kurallar ve disiplinli olmak yeri geldikçe iyidir. Çocuğa çok büyük zarar veriyorsunuz şu an, annesi çocuğu kullanıyorsa hem buna imkan sağlıyorsunuz, hem de çocuğun terbiyesizleşerek : yapacaksın baba değil misin tarzı yaklaşımlarla daha da beter bir kişiliğe sahip olmasına neden oluyorsunuz. Çocuğun her istediği yapılmaz. Yapılırsa şımarır, hele ki böyle bir durumda. Bu tarz yetişen çocuklara hiç tahammülüm yoktur, inanın bu çocuklar çekilmez yetişkinler haline geliyorlar ben bir iki tane yetişkin halini de tanımıştım. Ve biliyor musunuz bir süre sonra iyiki ayrılmışlar her istediğimi yaptırıyorum diyecek kadar da yüzsüzleşebiliyorlar... Resmen babayı sömürü aracı olarak kullanan 22 yaşında bir kız tanımıştım vakti zamanında:) Bir de bir tanıdıkla buluşmaya gitmiştik, çocukları 6 yaşında, bir yaramaz bir huysuz yapma diyorsun yapıyor, benim sinir kaslarım epey bir gerginleşmişti, babasını dinlemiyor... Sonra babam kızdı çocuğa, adam da, ne yapayım işte çok seviyorum onu, boşandık daha bir suçlu hisseder oldum, zaten sadece haftasonları görüyorum o yüzden galiba şımarttık biraz bizim oğlanı demişti... İlişkilerini gözlemledim, o kadar büyük bir sevgi ve ilgi gösteriyor ki baba, yani bu aslında normal de değil...

sonradan kıymetlenen eski eş durumları... çocuk işte annesi ne derse onu yapıyo.. belliki kötü niyetli senin sıkılıp kaçmanı fln planlıyo olabilir.. yada araya çocuğunu sokarak seninle eşinin arasını açmaya çalışıyoda olabilir... dikkat et... haklısın şimdi sen eşine ne desen farklı anlaşılır... umarım bi çocuğunuz olur bu durumda..

Fidele, Ben senin hikayeni okuyunca aslında anneliğini fazlasıyla yaptığını düşündüm, her ne kadar sen doğurmamış olsan da bir annenin yapması gereken herşeyi yapıyor ve gereken hassasiyeti fazlasıyla da gösteriyorsun. Eşinin oğlunu, kendi evliliğine o kadar güzel dahil etmişsin ki eminim eşinin sana sevgisini de arttırıyorsundur, böyle yaparak... Gerçi iyi niyetle hiçbir beklenti içine girmeden yaptığın yazılarından çok belli... Herkes birşeyler yazmış sanırım, ben sadece ilk sayfayı okudum ama sana tavsiyem, eğer zaman ve imkan bulursan bir çocuk psikoloğu veya pedagogtan randevu alıp gidin konuşun, danışmanlık alın, zaten o kişi sizi yönlendirir, belki çocukla da seans yapabilir, sen ve eşin nasıl davranmalı bu konuda yardımcı olabilir. Çünkü biz herşeyi kendimiz halletmeye çalıştıkça, bazen işler sarpa sarabiliyor, şimdiden uzamn yardımı alırsanız eşinle, belki o çocuğun ileride iyi bir insan olarak yetişmesine daha da fayda sağlarsınız çünkü ağaç yaşken eğilirmiş. Birkaç yıl sonra ergenlik çağına girdiğinde, baş etmesi daha sorunlu olabilir.