Boşanma sebeplerinizi bir kağıda yazın Size yaşattığı kötü anları, kendinizi mutsuz hissettiğiniz anıları yazın. Böyle rüyaları gördüğünüz sabahlar açın okuyun. Sizi hak etmeyen adam için üzülmeyin. sizi daha iyi bir hayatın beklediğini düşünün hep ki öyle. Anneniz sizi mutsuz olun diye doğurmadı. Elin adamı gelip sizi mutsuz etsin diye doğurmadı.

Bosanmis biri olarak sunu soyleyebilirim; o ilk aylar ozellikle bu asiri dengesizlik cok normal. Kendini bir an cok iyi hissedip diger an omuzlarindaki agirlik, kalbindeki sizi, icinin yangini, midenin bulanmasi, yorgunluk, gerginlik, kizginlik, hersey hepsi cok normal. Kendini cok zorlama. Bu duygularida yasamak zorundasin maalesef. Bende ayrildiktan sonra hic yanliz kalmamistim, taa ki 3 ay sonrasina kadar. Ailem tatile gidince evde yapayanliz kaldim. O uc hafta yasadigim aciyi tarif edemem sanirim. Her sabah ise giderken depresyondan ciktim, her aksam eve dondukten sonra yeniden depresyona girdim sanki. Ama iyi geldi. Cok iyi hemde. O denli aglamadim sonrasinda hic, okadar derin ve icimi yakan bir aci cekmedim birdaha. Zaten o yanliz gecen uc haftanin sonunda tatile gittim, sahane bir yaz tatilinden sonra ise kendimi arinmis hissetmistim. Keske tatilinden once biraz uzun yanliz kalip biraz 'yas' tutabilsen. Kisa surmeli, ama o yasi tutmalisin. Ayrilmamin uzerinden bir seneden fazla vakit gecti, arasira yine soyle bir yoklar biseylerin kizginligi, kirginligi. Yani tamamiyle gececegini sanma, mumkun degil bence.

Evet bi noktadan sonrası tercih bence de. Ama bazen bi geliyor dalga vurur gibi. Onu uzatmak, kesmek kişiye bağlı evet. Kesinlikle yapmak istediğim her şeyi yapicam inşallah Özgür hissediyorum, bir daha da kimse için kendimden fedakarlik yapmam.

Daha yeni boşandınız böyle duygusal travmalar olacak hayatınızda, boşandım bitti kafamdan attım demekle olmuyor tek ilacınız zaman bu dönemde ağlama krizleriniz de olur kalbiniz acıyla da dolar pişman dahi olursunuz boşandığınız için sadece sakın kalmaya çalışın umarım bu kötü günleri en hafif hasarla atlatırsınız. U

Bosanmak elbette zordur. Dusunuyorum arkadasim 1 sene ciktigi sevgilisinden ayrilinca 1 yil ruyasinda gordu ve ara ara agladi. Sonra bakiyorum insan evcil hayvani ölünce de uzulup agliyor. O yuzden insaniz aglariz, ruyamizda goruruz, uzuluruz. Bence ozlemek ve uzulmek de hayatin tuzu biberi gibi, aglarken yasadigini sonuna kadar hisset ve hayata tutunarak agla. Bunlara guldugun gunler de gelecek. Hep soyluyorum hayatta aci cekmenin de guzel bir tarafi var diye. Sacma bir sekilde bunun da tadini cikar. Depresyona gir mesela. Depresyondan cik. Tek basina tatile git. Makyajsiz dolas. Bir sure agla zirla sacmala. Ay dagitti iyice desinler sen arkalarindan gül. Drama queen ol seni idare etsinler. Ne olacak ki sagliklisin nefes aliyorsun ac degilsin, acikta degilsin, bunlara sukret, sonra yine agla. Sonra zaten aglamayacaksin, dusunmeyeceksin, istesen de ruyanda goremeyeceksin ki. Birak seni öldürmeyen acı guclendirsin. Once kendini sev, sonra baskalarini. Sen olmasaydin onlar da olmazdi, bu sevgiyi yaratan sensin unutma.

Yalnızlıgi çok severim sorun yalnız kalmam değil. Ama yalnız kalınca düşünceler beynime üşüşür mü acaba diyorum. Evet boşanmama, ona veya başka biseye değil de yapılan haksizliklara üzülüyorum hak etmediğim yaşantılara kızıyorum. GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Fazla dusummussun Bilinc altinin sana tuxak kurmasina izin verme. Acisi sonradan cikiyorsa dusun dusun beynini sartladigindandir. Tabiki zor zamanlar yasiyorsun kimse size kolay seyler diyemez ama en zor olanlari bidakmissin geride. Bi evcil hayvan dusunebilirsiniz seviyorsaniz ve bakabilcekseniz en iyi dosttur soru sormaz

"ama bir gün yalnız kalacağım" işte bu düşünceden kurtulmalısınız. bunu dile dökecek kadar kanıksamışsanız bilinç altındaki korkuyu tahmin bile edemiyorum. neden 1 ay geçtikten sonra ağlamak kısmına kabullenmek denilebilir belki. bi yakınım vefat ettiğinde ağlayamamıştım mesela. çok zaman sonra gözyaşı dökebilmiştim. tabi o dönem güçlü durmam gereken bir dönemdi. bazı insanlar böyledir. Boşanma evresinde güçlü durdunuz belki ama bence ağlamanız güzel. size yapılan haksızlıklar, üzüldüğünüz ne varsa izin verin akıp gitsin. sonra güneş yeni bir güne doğacak..

Teşekkür ederim hepinize. Yorumlarınız iyi geliyor. Yalnız kaldıkça yoklaması normal ama olmasa daha iyi sanki. Bu arada evimi değiştireceğim, cogu eşyayi elden cikartacagim. Ev bulabilirsem tabi. Sanırım eve gittiğimde hissedeceklerim de korkutuyor.

bu tamamen senin karakterinle alakalı. bazı insan önüne bakmaya çalışır ama bazı insanlar geçmişi düşünüp bunalıma girerler. inan bu biraz tercih gibi. sana tavsiyem kendini meşgul et. hep yapmak isteyip ertelediğin bişeyler varsa şimdi tam zamanı. bi arkadaş yazmıştı evcil bi hayvan iyi fikir..

Dün aklıma gelmiştin sana yazmayı düşünüyordum, sen önce davrandın. Ne kadar haksızlığa uğramış bile olsan sonuçta iyi günleriniz de oldu. O yüzden bu aşama çok absürt değil, çok yeni bazı şeyler. Eve gideceğin yaklaştıkça bilinçaltın sana oyun oynayabilir. Sen bu süreçe nasıl geldiğini hatırlat kendine, sana yapılanları iyi günleri hatırlayarak unutturma kendine. Çık tatiline, kafanı boşalt-gez-eğlen-ye-iç...

kesinlikle katılıyorum bosanan arkadaslarımdan da duydum bir boşluk olustugunu cok ısteyerek boşandıgı halde sanki o boşlukta don dese doneceksin dio ama geciomus yanıltıcı ımış

Bende ilk sevgilimden ayrıldığımda böyle olmuştum rüyalar aklıma gelmeler ayrıldığımız gün ve ertesi ağladım sadece ama rüyalar ve aklıma gelmeler 2 ay devam etti fotoğrafları ve videoları daha dün akşam sildim ama kıyamadığımdan değil fotoğrafları tekrar görmemek için buda bi süreç atlatıcak merak etme seninki bide evlilikti evet kat kat daha zordu ama zaman geçiyo ve üzüldüğümüz geçmez dediğimiz şeyler bile geçiyor

Son aylarda neler yaşadığımı bilenler biliyor. İyiydim ya hani. Hiç düşünmüyordum. Hani ilk bosandigimiz gece aglamistim ya. Bir de ondan sonraki gün tek tük. Hani sormuştum size, ben iyiyim gayet, sonradan mi çıkar acısı diye. Sonra kendi kendime demiştim ki senin vicdanın rahat. Onun sana yaptıklarına, insanlıktan yoksunluğuna gayet normal hissizlesmen. Elinden geleni yaptığın için böyle rahatsın. Derken son zamanlarda rüyalarıma girmeye başladı. Başlarda takılmadim. Farkli sekillerde tekrarladı. Bikaç gün önce bir ay oldu. O gün çöktü üzerime ağırlık. Gecesinde -bir ayın sonunda- tekrar ağladım kısık kısık hickirarak. Neden ağladığımı bilmiyorum. Bikaç gündür aralıksız yine rüyamda. Birinde karşılıklı konuştuk. Beni suçladı. Sen istiyordun hep boşanmayi dedi. Gerçekte de böyle demişti. Aklımıza sokan sendin diye. Bir ayın sonunda niye böyle şeyler oluyor ki. Niye duygusallasiyorum. Bu arada yakında evime gideceğim oradan da tatile. Acaba karşılaşacaklarım, anılarım bunlarin düşüncesi mi benim rüyalarımin nedeni, duygusalligimin sorumlusu? Yalnız kalmayacağım yine önümüzdeki günlerde ama bir gün yalnız kalacağım. O zaman daha kötü olur muyum, daha çok düşünür müyüm diye korkuyorum. Sizce ne oluyor bana? Ya çok hassasim be :/