Ne gibi bi skntisi var?

Birilerini rahatsız edecek kadar konuşmanın normal olduğunu asla düşünmüyorum. İnsan sabaha kadar kendi kendine anlatır çeneniz de mi yorulmadı? Düşünüyorum da o kadar sürede gelmişini geçmişini dökersin ortaya. Ya da aynı şeyleri tekrarlar durursun. İki türlü de anormal. Zaman zaman kendi kendime konuşurum. Örneğin kek yaparım, pişince hey yavrum baban da mı kek ustasıydı derim, biter. Kendime kek tarifi verecek değilim. Beğenmediğim bir şey olduğunda da hay senin yapacağın işe der geçerim. Yani nereye kadar uzatabilir ki insan? Bunun normal olduğunu düşünen de normal değildir bence. G

çok konuşurum normalde de geveze olduğuma bağlıyorum bende :) bilmiyorum ki psikolojik bir sıkıntı mı? yakalandığımda çok olmuştur

Hic aynaya bakarak konuşmadım su yasima kadar

Aklıma psikoloğa sordukları bir soru geldi. Duvarla konuşuyorsak deli olduğumuz anlamına mı gelir diye sormuşlar. Psikolog da demiş ki siz duvarla konuşuyorsanız bir şey olmaz ama duvar size cevap veriyorsa orada sıkıntı vardır. Kısacası kendi kendinize konuşmanızda bir sıkıntı yok.

Bir psikiyatrist kendi kendinizle yada cansız varlıkla konuşmanızda sorun yok. Taki oda size cevap verene kadar. Cevap veriyorlarsa acil gelin demişti

Ben aynada kendime bakarak konuşmam. Bazen sesli konuşurum bi olay örgüsü gibi anlatırım yani hayal ettiğim bir şeyin konuşması gibi. Ya da içimden de yine birileriyle tartışırım laf sokarım falan. Ama tabi bu tüm gün ya da her akşam olmaz. Bie psikoloğa gidin bence. Ben içimden insanlarla tartışmaya vs. başladığımda ki nedeni her şeyi kafama takmamdı psikiyatriye gitmiştim. Verdiği ilaçlar rahatlatmıştı. Tabi benim anksiyetem falan vardı bir de. Siz de bir psikoloğa gidebilirsiniz. Yanlızlık vs. hissi nedeni ile de olabilir.

Bence herkes ara ara kendi kendine söylenir. Ama sen bildiğin kendinle sohbet ediyosun bu biraz sıkıntılı.

Derler ki Kendi kendine konuştuğun zaman değil de, cevap da veriyorsan soru sorup o zaman sıkıntıymış Not:yukarda arkadaş yazmış duvara aynaya bakıp sorup cevap alıyorsan sıkıntı diye

O yaptığın konuşmada duyguları sanki gerçekmiş gibi yaşıyorsan sıkıntı var demektir. Yani ayşeyle konuştuğunu düşünürken ayşenin söylediğini düşündüğün sözden ötürü ayşeye öfke duyman gibi. Bir de kendi kendine konuşan insan deli değil yalnızdır gibi bir yazı okumuştum bir yerde. Bu arada eğer boş bir şekilde konuşuyorsan şu da olabilir, kadınların günlük konuşması gereken kelime miktarı varmış onu tamamlamak ihtiyacı gibi bir şey olabilir diye düşündüm. Dırdır yapacak biri olmayınca oluyor galiba İhtimaller bunlar geldi aklıma.

Çok fazla konuşurum umarım

Sen ben ola bilirsinben de hep kendi kendime konuşurum. ne sıkıntısı olcak ki bunun. aksine kendimi en iyi ben anlarım. canım kendim iyi ki varım Z

Merhaba ben sürekli kendi kendime konuşuyorum son 2 3 yıldır böyle. Bazen hızımı alamayıp sabaha kadar konuşuyorum. Aynanın karşısına geçiyorum sürekli kendime bakarak konuşuyorum. Dertlerinden, yaşantımdan bahsediyorum. Herkes mi böyle? Mesela annem de çok konuşur kendi kendine ona baka baka mi oldu bilmiyorum. Babam sabaha kadar kendi kendine konuşuyorsun bit uyumuyorsun demişti çok utanmistim. Bu gün şu içmeye giderken bir baktım babam uyanık demek ki konuştuğun her şeyi duymuş çok utandım yine. Herkes mi böyle? Yoksa bende mi sıkıntı. Kardeşim de yok evin tek kızıyım

Ara sıra yapman normal ama sürekli olması aynaya bakarak konuşman normal gelmedi ama bunu farkında olarak mı yapıyorsun farkında değilken mi?Kritik nokta burası. X Xeniapooh

Her gün mü böyle yada misal haftada kaç gün böyle?

Sanırım çok yalnızsınız konuşacak kimseniz yok. Kendinizi rahatlatma yöntemi olarak bunu seçtiniz. Hayal da kuruyor musunuz peki konuşurken? I

Normal değil haliniz sabaha kadar kendinize ne anlatıyorsunuz zaten yaşayan sizsiniz? Psikolojik destek alın sonrasında anneniz gibi olmayın.

Ben de konuşurum ama fısıltıyla hele wcde off laf lafı açıyo

Aynaya bakarak ya da sesli olarak konuşman. İçimden kendi kendime konuşurum. Size zarar verdiğini düşünüyorsanız bir uzmana danışanbilirsiniz.

Herkes boyle degil. Ama ben kendi adima soyleyim, icimde karsi tarafa kusamadigim bir derdim oldugu zaman kendi kendime konustugum olur. Sohbetim kalitelidir, laf lafi acar cogu zaman.

O daha sıkıntı

Ben de sürekli sokak hayvanlariyla konuşuyorum

Ya ben de yaparım bunu ve ben de kendi kendime anormal gelirim. Asla sesli konuşmam ama kafamın içinde bir sohbet hayal ederim ve hayalimdeki kişi ile sohbet ederim. Bunu yalnızken yaparım. Ancak işin kötüsü ben normalde konuşurken çok el kol hareketleri yaparım ve bu hayali sohbetlerimde de sesli konuşmam ama el kol hareketleri ve mimik yaparım. Dışarıdan bakılınca aşırı saçma görünüyordur. Daha bu sabah eşime yakalandım. Hayalimdeki sohbette denizden korkan ve bize de "denizde fazla açılmayın" diyen kayınpederime nasıl dalış kursuna gittiğimi ve kendi deniz korkumu yendiğimi anlatıyordum. Eşim balkon camından içeriye bakıp beni gördü. Camı açıp "Ne yapıyorsun?" dedi Ben de "kendi kendime konuşuyorum" dedim. Hiçbir şey demedi.

seni tanımak isterdim.

Kimseye anlatmadığım, içimi kemiren bir sorunum olduğu zamanlar kendi kendime konuşuyorum fakat içimden. Hatta karşı tarafı da konusturup tartışma çıkardığım da oluyor

aynaya falan bakıp konuşmak biraz bana garip geldi bend konuşma şöyle genel olarak işle alakalı bazen sesli düşünürüm ama bu demek değil ki kendi kendime oturup sohbet edeyim yardım alın normal gelmedi bana T

Kendinize beğeniniz/hayranlığınız var mı? VenusYumi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Uyumsuz Hayal Kurma Bozukluğu diye araştırın. Aslında çok kişi bundan muzdarip; özellikle gençler, özellikle de sosyal olmayan kişiler. Atıyorum, sınava hazırlanırken Türkiye birincisi olmuş gibi röportaj vermeler, o ara Oscar ödülleri varsa sanki Oscar kazanmış gibi kafada ödül alma töreni düzenlemeler... Ben çok kitap okuduğum, müzik dinlediğim, dizi film izlediğim için hayal gücüm de çok yüksek ama rahatsız etmeye başlamıştı beni. O an'ın farkındayım çünkü. "Off saçmalama, niye kaptırdın şimdi kendini, böyle bir şey imkansız zaten, boşa vakit kaybediyorum" diye kendimi frenleyerek, telefonumdaki bütün müzikleri silerek, daha sosyal olmaya çalışarak, hatta kitap ve dizi film olayını mecburen azaltarak yendim. Yalnız olmamak gerek

Benim de anksiyetem var anksiyeteyi yenebildiniz mi acaba

Aha aynı ben beni mi anlattınız. Ama insanı en iyi anlayan soru cevap olarak verdiği kendidir. Alinma yok gücenme yok kendine gore mis gibi birde cevap veriyon ohh miss daha ne istiyon.

İnsan muhakkak icinden birseyler gecirir kafasinda muhakeme eder bazı şeyleri düşünürken vs beynimizden geçen konuşmalar mutlaka olur.. ama akşamdan sabaha kadar aynanın karşısında sesli konuşmak normal değil arkadaşım bende yapıyorum diyenler varsa onlarda sende bir uzmana derhal görünmelisiniz arada birkac kelime çıkar ağızdan eyvallah ama oturup da saatlerce ayna karşısında sürekli konuşmak hiç normal değil.

Benim babam ve halamda böyle kendi kendilerine baya sesli şekilde konusuyolar ve farkında değiller bazen baban öfkelenip öfkeli şekilde bile konusuyo neyden kaynaklı bilmiyorum ama rahmetli dedem çok sert baskıcı ve şiddetli bı babaymis bastırılan duyguların ilerleyen yaşta dışa vurumu olabilir diye düşünüyorum civciv89