Laurent Gounelle - Tanrı Daima Tebdil-i Kıyafet Gezer Diye bir kitap var. oradaki adamda bu tarz sikayetleri yuzunden intihar etmek uzereyken tanistigi bir adam sayesinde hayata tutunuyor. O kitabi okuyarak bir yerlerden baslayabilirsin. Bu sadece aklima gelen bir kitap. piyasa da bu yonde kisisel gelisim kitaplari muhakkak vardir. Ayrica kendi guclu oldugun yonleri farketmeye calisip kendini bunlarla telkin ederek ozguvenini arttirmalisin. mesela cok iyi yemek yapiyorsundur ama bazi insanlar yumurta dahi kiramiyor. Yada ne bileyim cok iyi empati kurabiliyorsundur ama cogu insan empati kurmaktan aciz. Boyle boyle seyler... cevrendeki insanlardan daha ustun oldugun bir cok sey vardir eminim. Muhattap oldugun yada olacagin insanlarin Aslinda senden hic bir farki yok. Cogu kendi icinde yasadigi hayal kirikliklari, acilar ve gucsuzlukleriyle savasiyor. Eger herkes bu duygulari yuzunden eve kapanmayi secseydi neler olurdu :) Biraz uzattim ve bilmislik yapmis olabilirim ama hayatta kendimize guvenmek zorundayiz. Evet o guven en ufak bir seyde yerle bir olabilir ama onemli olan yeniden insa ederek yasama 4 elle tutunmak. guclu olmak en buyuk kural :)

tüh ya. :/ o zaman devlette yine de şansınızı başka doktorlardan yana deneyin derim ben. ender de olsa çok iyileri denk gelebiliyor. :) ilaç tedavisine başlayacaklardır büyük ihtimalle, ben büyük ölçüde öyle aşmıştım çünkü. tabii bir de kendinizi zorlamanız, zorlandığınız konuların üstüne gitmeniz gerekiyor, çok büyük etkisi olur. bi' ara psikoloji forumlarına kayıt olmuştum ben, bu konu üzerinde insanlar yapamayacaklarını düşündükleri şeylerin listesini kolaydan zora doğru yapıp sırayla onları yapmaya çalışıyordu. o şekilde de uğraşabilirsiniz bence, motivasyonunuzu arttırabilir :) Y

İyi aksamlar arkadaşlar. Küçüklüğümden beri topluluk icerisine girmekten, insanlarin icinde konusmak ve dusuncelerimi belirtmekten hep kacindim. surekli kafamda yarattigi ucsuz bucaksiz dusuncelerden dolayi. oyle ki bu dusunceler normal hayatima da bulasti ve gunun her ani kafami kurculayan bir cogunu beynimin yarattigi dusuncelerle dolu ve ben artik yapamiyorum. enerjim kalmadi evden cikasim dahi gelmiyo, surekli bir aglamakli haldeyim. psikiatriye gitmek istiyorum ki daha once gittim devlette faydali olmadi. simdi tekrar bir arayisa girdim ama hala daha ne yapcagimi bilmiyorum. uni hastanesine mi özele mi devlete mi gitsem bilmiyorum. en basta ailem benim skntilarimi gormezden geliyor. şu zamana kadar hep kendi kendimi motive ederek idare ettim ama destekte olmayinca pilim bitti diyebilirim. lutfen varsa yasadiklarinizi deneyimlerinizi paylasin benimle buna cok ihtiyacim var. psikolog veya psikoterapi ben istiyorum fakat maddi acidan durumum buna musait degil M

Yaa denizlideyim malesef:/ C chloris

Bende aynıyım 28 yaşıma geldim hala topluluk önünde konuşamıyorum. Çok berbat bir durum bu sene içinde sunum yapmam gereken zamanlar olacak ve ne yapıcam bilmiyorum bi de lisede yaşadığım bi olaydan dolayı panik atak oluyo bende topluluk karşısında zangır zangır titriyorum. Devlete gitmeyi düşünüyorum bende hiç gitmedim denicem bi bakalım İstanbul için doktor önerilerine açığım bu arada :) Guzelseylerolsun88

Ankara'daysanız devlet hastanesinde psikiyatr önerebilirim size. Benzer şeyleri zamanında çokça yaşadığım için size nasıl bir doktor iyi gelecektir, az çok tahmin edebiliyorum :) şu an için kolay gelmeyecektir eminim ama, umutsuz olmayın, öyle de bir geçiyor ki yaptıklarınıza kendiniz bile şaşıp kalabiliyorsunuz. hoş, ben de topluluk önünde çıkıp konuşmaya henüz pek alışamadım ama, en azından ortalama bir insan kadar heyecanlanıyorum artık.