şimdi bu kişi, annenin rahatsız olduğunu bilmiyorsa belki sormaz yani genel geçer nasılsınız sorusuna aman bu virüs ortamında nasıl olalım yuvarlanıyoruz der kapatırsın olur biter ama belki de ortam seni ferahlatır anlatırsın şimdiden germe kendini bazen insan duymayabiliyor da sonra görse de o kişiye bir şey diyemiyor yani ben şahsen zamanında duymadı isem iki üç ay sonra arkadaşımın annesinin vefat ettiğini duysam o lafını açmadan sormam

Seni çok iyi anlıyorum.. bende ölüm acısını içimde yaşamayı tercih edenlerdenim.. kimsenin ah vah etmesine katlanamıyordum.. insanların gülüp kahkaha atmalarına da... başın sağolsun.. annenin vefat ettiğini, konuşmanın sana iyi gelmediğini, İçinde yaşamak istediğini, bunun için zamana ihtiyacın olduğunu ve uzatmamasını rica edebilirsin.. acın taze daha.. bir süre sonra böyle olmayacak, kabullenecek hatta kendin anlatmaya başlayacaksın.. Ben öldü demek yerine vefat etti demeyi tercih ediyorum.. bir nebze daha ciğerime batmıyor öyle demek bir tık dahacık...

Ben de bir şehre tatile gidecektim, gitmisken eskiden yakın olduğum ama taşınan bir arkadasimla da buluşmak istedim, onun annesi de kanserdi. Benle gayet güzel konuştu, gelemeyeceğini söyledi falan... Hatta annesini sordum telefonda, iyidir dedi. Aylar sonra söyledi ki o tarihlerde annesi vefat etmiş zaten. Ama hem konuşmaya hazır olmadığı için, hem de benim tatilde canımı sıkmamak için geçiştirmiş. Ben de çok nromal karşılamıştım. Kimseye hazır olmadan bir şeyler açıklamak zorunda değilsiniz. Hickimse de size bu durumu sakladiniz diye gönül koyamaz, zaten derdiniz başınızdan aşkin. Buluşun, soruyu da gecistirin bence. Eğer gerçekten paylaşmak istemiyorsaniz

Başınız sağ olsun öncelikle çok zordur eminim sabırlar diliyorum. Mekanı cennet olsun anneciğinizin. Söylemeyin yakınınız olsalardı bilirlerdi zaten. Belki konusu bile açılmaz hangimiz arkadaşımızla buluşunca annemizden bahsediyoruz ki. Hiç gerek yok bence.

Rabbim sabir versin ama olan olmus artik bunu yazmak bana kolay gelir ama siz kim bilir ne kadar uzgunsunuz. Kibar bi dille bisey anlatmak istemediğini syle ve acini hatırlatıp kendini kötü hissetmene sebep olan ne varsa ondan uzak dur düşünme hatiralatacak olanlarada aci cektigini konusmak istemediğini konuşunca kötü oldugunu net bi dille belirt bence. Bi arkadaşım vardi böyle teyzeleri annesini hatırlattığı icin onlarla bile görüşmeyi kesmişti

Söylemeseniz de annen nasıl oldu diye soracak Başınız sağolsun ama söyleseniz de söylemeseniz de bu acı sizinle. Yaşayın ve hayatın akışına bırakın kendinizi. Allah sabır versin.

Başınız sağolsun Rabbim mekanını cennet eylesin Bu konuları konusmak istemedigınizi söyleyiniz.

Herkes acısını farklı yaşıyor. Ben de babam öldüğünde kimselere söylemedim... çok yakın, hastalık sürecini bilen bir iki kişi hariç. Nasıl istiyorsanız öyle yapın, böyle bir acınız varken kimsenin "neden bizden sakladı" diye sorgulayacağını sanmıyorum. Öğrenip de detay soran olursa, konuşmak bana iyi gelmiyor diyebilirsiniz. Rabbim kalbinize ferahlık versin. Cennet mekanlarda kavuşun inşallah.

Direkt söyleyin. Sorarlarsa annemi kaybettim ama bu konuda konuşamıyorum diyin. Anlayışla karşılayacaklardır.

Üzgün olmak ne ki. Annem bir kere öldü, ben her gün ölüyorum. Dayanılır gibi değil. Söylemeyeceğim sanırım kendimi hiç hazır hissetmiyorum

Bu acıyı yaşamış biri olarak naçizane tavsiyem arkadaşlarınızla görüşün, söylemesi anlatması çok zor ama içinizde biriken acıyı dışarı atın her fırsatta, sonrası daha kötü oluyor, içinden çıkılmaz bir depresyona dönüşüyor. Yıllar evvel annem tedavi gördüğü sırada aynı koğuşta, 15-16 yaşlarında bir kızın annesi vefat etti, yüzüme baktı koridora çıktı avazı çıktığı kadar benim annem öldü diye defalarca bağırdı yavrucak, o an 31 yaşında bir yetişkindim ama anlayamamışım onu. İki yıl sonra aynı hastalıktan benim annem de öldü, ilk zamanlar aynı sizin gibiydim, sustum sustum, avuçlarımın içi morarırdı sıkmaktan, sonra bir gün eşimle buluştuk evli değildik o zamanlar, hatta doğru dürüst arkadaş bile arkadaş değildik, onun da yeni babası vefat etmişti, arabayla giderken bu konularında etrafında dolaşıp doğru dürüst konuşmayı beceremezken pencereyi açtı ve bağırdı babam öldü ulan benim diye, ardından bende bağırdım insanlara aldırmadan... eve döndüğümde sanki bir yükü boşaltmıştım omuzlarımdan. Acıyı ne kadar paylaşırsan o kadar sağlıklı kalırsın inan yoksa insan aklını yiyecek gibi oluyor

Basiniz sagolsun. Bence kendinizi yaninda rahat hissettiginiz arkadaslariniza anlatin. Isin gercegi bu aci öyle veya böyle taze kalacak. Ama bari sevdikleriniz yaninizda olma firsati bulurlar. Benim yanimda o zamanlar arkadas dediklerimden kimse yoktu. Ama olmasini isterdim

Allah rahmet eylesin. Başınız sağ olsun. Nasıl içinizden gelirse karşıdaki bir şey der vs diye düşünmeyin. Hatta o esnada içinizden gelmezse konuşmaya devam etmek, açıkça söyleyin. İstemiyorum vs gibi. İsterseniz hıçkıra hıçkıra ağlayın. Tutmayın, hiç bir şey için.

İki buçuk ay önce canım annemi kaybettim. Hastalık sürecimizi en yakın arkadaşlarım biliyordu. Ama onlara bile öyle çok detay anlatmıyordum, içimden gelmiyordu gücüm yoktu insanlara laf anlatmaya. Fakat arada görüştüğüm, fazla irtibat halinde olmadığım arkadaşımlarım da var. Annemin hastanede yattığı süreçte öyle hal hatır sorma amaçlı mesaj atanlar oldu, onlara hiçbir şey anlatmadım, annemin hastalığını bile bilmiyorlar yani. Şimdi bu arkadaşlarımdan biri bu hafta görüşelim dedi, annemin vefat ettiğini söyleyince şok olacak haliyle ve nasıl oldu hasta mıydı neden öldü vah vah gibi şeyler söylecek. Ben anlattıkça yeniden acım tazelenecek kendimi tutamayıp ağlama krizine giricem biliyorum. Bu acıyı yaşamayan bilemez. Annemin öldüğünü kendim bile kabullenemedim ki. İnsanlara evet annem öldü cümlesini asla kuramayacağım, dilim varmıyor çünkü. Ne yapıcam ben? Sizce söylesem mi söylemesem mi?

Arkadşın samimi olduğun, yanında kendini rahat hissettiğin biriyse söyle. Ağlamak iyi bile gelir insana çoğu zaman. Yok o yakınlığı hissettiğin biri değilse bie bahane bul ve gitme. Allah rahmet eylesin, başın sağolsun

Allahım rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah. Eğer sorarsa yalan söylemek olmaz da yine sen bilirsin.