Başkasına iyi gelmek kolay çünkü şöyle yapacaksın böyle düşünmelisin falan derken efor sarfeden siz değilsiniz. Direktif veriyorsunuz. Fakat iş size gelince sorumluluk almanız gerekiyor. Bir de 'şunu şunu şunu çok iyi yapıyorum' doğru bir yaklaşım değil. İnsan 'olduğunu' düşündüğü birşey için çabalamaz. Ve insanın olmak diye bir çizgisi de yoktur. Belki iyi sandığınız herşey çalakalemdir ve en baştan var olmanız gerekir. Kötü insanlara denk gelmek diye birşeye inanmıyorum. O insanları size çeken ya da sizi onlara iten birşey olmalı. Onu bulmaya çalışın. Kader değil yaşadığınız neredeyse herşeyden siz sorumlusunuz.

Yok N

bir insanın geçmişi nasıl pis olabilir ya? adam mı öldürdünüz allasen. kendinizi değersiz görmeyin. her insanın bir hikayesi vardır. önemli olan yeni bir sayfa açabilmek

Zamaninda bende kendimi cok arka plana attim. Kullanmadigim sanslari ve imkanlari mesela buraya siralasam insanlar yapar. Ama o zamanlarda ben ne kendimi biliyordum nede hayatla ilgili bir fikrim vardi. Üstüne cocukluktan kalma travmalar ve korkular cok vardi. Sonuc olarak: Herkesin yardimina kosan ve herkesin sevgisini kazanmaya calisan ben, kendimi terk ettim bu yolda. Tabi psikolojik olarak bunu yapmak fiziksel sorunlari da getirdi hastanelik oldum felan. Yani cöktüm cökebildigim kadar. Ordan cikmak hic kolay olmadi. Bu yüzden kendi cocuklarimi yetisitirirken bazi psikolijik ve fiziksel faktörlere cok dikkat ediyorum ve hayata en iyi sekilde hazirlamak gayretindeyim. Mesele onlara cok para kazandirmak degil. Kendilerini kesfedip yasayabilmek icin firsat ve yer veriyorum. Ben konu sahibinin yazisini okudugumda üzüldüm, cünkü hala kendini suclayip üzüyor, halbuki zamaninda elinde olanlarla verilmis kararlari hala kafasinda döndürüp duruyor. Halbuki hayatini hala istedigi yöne cevirebilir.

Kendinizi bilgili görüp, sürekli bilgi, tecrübe dağıtmaya ara vermelisiniz. bir süre kendinizin de normal, standart bir insan olduğunuzu ve dinlenmeye, kendinizi dinlemeye ihtiyacınız olduğunu hatırlatmak isterim...

Bas hataniz herkese psikolog gibi yaklasip derman bulmaya calismak. Kendini arka plana atan insanlar kendi hayatlarinda gram ilerlemez. Nerden mi biliyorum? Bende bir zamanlar böyleydim cünkü. Baskalara yardim etmek iyi süper, ama öncelik siz olmalisiniz. Sizi kullanip sizden faydalanan da cok olmustur. Onunlada bogusuyorsunuzdur muhtemelen. Siz öncelikle bir kendinizi dövmeye birakmalisiniz. Bilgili olmak boş o bilgiyi kullanamadiktan sonra. Bence baslama noktaniz dıs hedeflerden önce icinizi yatistirmak olsun. Hala kendinizi parcsliyorsunuz. Birakin artik o bicagi bir kenara

Bence kendinize yetememekten ziyade kendinize çok yukleniyorsunuz Bir seyi yapmak icin en doğru zamani en iyi anı bekliyorsunuz bu da biraz mukemmelliyetcilikten kaynaklı Ben de benzer durumlari yasamis biri olarak şunu diyebilirim Güçlü olduğumuz yanlarımızı gururla taşırken, zayifliklarimizi da kabullenerek çözüm arayabilmeliyiz. Gecmise cok takıldığınızı belirttiginize göre artik bir uzmandan destek alma zamaniniz gelmis Lütfen psikologa gitmekten çekinmeyin Bi de kendini o kadar yalnizlastirmak iyi bir sey degil pandemi hepimizi olumsuz etkiledi ama insan sosyal bir varliktir o yönünüzü bastirmayin.

Merhaba arkadaşlar.. Nasıl içimi dokebilirim nereden baslayabilirim bilmiyorum.. Çok yalnızım ailemle zaten aram iyi değil arkadaşlarımda pek yok sosyal medya kullanmıyorum.. üni okuyorum. Kitap yazıyorum çok kitap okuyorum bilgili biriyim. Her şeyin hakkından geliyorum iş yemek herkese bir psikolog karşılıyorum herkese derman bulabiliyorum. Ama gün geçtikçe içimden hiç bir şey yapmak gelmiyor. Kendime yeni uğraşlar bulamıyorum. Her şeyi bir kenara koyuyorum benim kendimle skntilarim var anladım. Bütün derdim benim diye düşünüyorum.. güzel insanlar tanıdım öyle ya da böyle ayrılıklar gerçekleşti. Hep kötü insanlara denk gelmeye başladım. Şimdi her şeyden soyutlanmak istiyorum hedeflerim hayallerim var ama bir türlü gerceklestirmek için cabalayamiyorum kendimi bir çok konuda dizginleyemiyorum. Kayıplarm var bu hayatta bir türlü kendime bunu kabullendi reemiyorum geçmişe takılıyorum aslında yapı olarak kendi doktorluğu mu yapabilecek bir insanım. Kendime yeni bir yol çiziyorum ama bir türlü o yola baslayamiyorum bir söz okumuştum yüzme biliyorum ama ilerleyemiyorum diye tam olarak öyleyim. Her şeyin sorusu cevabı var ama ben olmuyorum. Planlar yapıyorum uyamiyorum plansız yaşıyorum uygun gelmiyor. Açık konuşmak gerekirse geçmişi temiz biri değilim ama tüm kötülüğüm kendime oldu aslında. Şimdi her şey güzel olsun istiyorum güzel geçireyim günümü geleceğim güzel olsun bunları duslerken geçmişim önümde durup bir tokat atıyor. Güzel şeyler basaramiyorum her şey kötü olmak zorunda mı? Yeniden birini hayatıma almaya korkuyorum. Sadece samimi bir kaç arkadaşım olsun istiyorum Anlayacaginiz kendime ytemiyorum ne yapsam da kendime derman olamıyorum kendim kendimi yaktım sonduremiyorum. icimde bir ukte kaldı alev aldı iyi gibi gorunsemde günden güne yok oluyorum.. eğer bu geçici bir durumda ne zman geçecek ne zaman bitecek? Pamukannesi83

Çevrenizde çok kusur arar mısınız? İnsan eleştirir misiniz? lily86

Eskiden herkesin derdini dinler, dediyle dertlenirdim. Sonra ağır gelmeye başladı bu durum ve şu an asla dinleyemiyorum. Bence pandemi süreci hepimizi çok yıprattı. Evlendim evlendiğimi anlayamadım, bebeğim oldu onu anlayamadım, şimdi de bebeğimi büyütüyorum onun bile tadına varamıyorum. Her gün berbat bir hayata daha da yaklaşıyoruz. Cidden çok yorgunum.

Mükemmeliyetçi biri misin? Elzemmmm

Ne kadar güzel ifade etmişsiniz Varoluş sancısı çekenlere birebir...

Doğru haklısınız AbsolutPromise perfectly