aynı benim kaynanam :) M minikmelegim38

Benim annemde aynı senin annen gibi canım. Her şeye muhalafet, her şeyi beğenmez, her şeye karışır, her şeye konuşur. Bekarken beni çok bunaltmıştır. Şimdi ise doğru da dese yanlışda dese bana batıyor. Hemen bir sinir harbi içinde cevap veriyorum. Annem beni kendine karşı böyle yaptı. . push ; P

huylu huyundan vazgeçmez bu yaşa kadar böyleyse artık hep böyle olur. üzgünüm Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

Valla seni de yıpratır, evliliğini de... annene üzülmeyi bırak; eşini de ona karşı savunma ihtiyacı hissetme. Anlattığın kadarıyla çok kibirli birine benziyor. Kurmasın kendi kendine, yemesin kafayı... sen ne yapabilirsinki? O hayatını böyle boş şeylerle harcamamayı akıl edebilmeli.

Ama bu şekilde çevresindeki insanları da sıkıntıya sokuyordur. Belki psikolog bir nebze çare olur. Ya da doktor anksiyete için hafif bir ilaç verebilir. Annenizin kendi arkadaş çevresi, sosyal bir hayatı, manevi bir dünyası yok mu acaba? Z

pskolojik tedavi görecek başka çare yok canım aynı benim teyzem.. hep önyargı herşeyi kafasında büyütmeler kendini mutsuz edip kafaya takmalar sonunda psikiyatra gitti ilaç vermiş oda yakın zamanda görmedim inşallah faydası dokunur yalnız eşine laf söyletme canım.. bu çok önemli M minikmelegim38

ama böyle nereye kadar. kendi kendine ediyor. aslında en büyük derdi gurbette olmam. yakın olsam sürekli gidip gelsek. torununa o baksa filan hayal ediyor. memlekete gittiğimizde tatilimin yarısı eşimin ailesine bölünüyor olmasına sinir oluyor. sık gidemiyoruz çok masraflı oluyor. eşimin ailesinin bir geliri yok. oraya çok masraf ediyoruz. bunu biliyor ve sinir oluyor. onlar yüzünden sık gidemediğimizi düşünüp deli oluyor. sen gel diyorum anlamıyor beni. gelincede herşeyi kendi üstüne alınıyor. yük hissediyor kendini. öyle huzursuz oluyor. C

Benim anneminde aynı tavırları var. Çok sinir bozucu çok iyi anlıyorum. Çocukluğumdan beri sinir harbi yaşattı bana şu manasız huyları yüzünden, bıktırdı.. Ama anne işte atsan atılmaz, et tırnaktan ayrılmıyor.

Ben evliyim. Ailemle ayrı şehirlerde yaşıyoruz. iki kardeşiz. kardeşim, babam hepimizin ortak derdi annemin huyu. hep onun doğruları var. ne anlatsan muhalefet. en doğrusunu o biliyor çünkü tecrübeli. başından beri eşimi kabullenemedi. evlendiğimizde eşimin işi yoktu. ama belli bir bekleme sürecinden sonra işi hazırdı. hemde iyi bir maaşla. evlenmemizde onunda ısrarının payı var. 1 yıl nişanlı kaldıktan sonra uzamasın dedi. ama sonra sürekli bir eleştiri. 6 yıl oldu evleneli. hala beğenmiyor eşimi de ailesini de. bir sürü korkusu vardı. eşimi ailesine çok bağlı olarak görüyordu, ilerde bunlar yanına yerleşir. işten gelir onlara hizmetçilik yaparsın. ben razı gelmem. alır gelirim seni haberin olsun filan. bütün bunları aştık. düşündüklerinin hiç biri olmadı. ama hala memnun değil. sorunlu evlilikleri olanlardan örnek veriyorum, onlarda sürekli bir olumlu taraf bulup savunurken benim eşimi yermeler. arkadaşlarımın eşinden bahsederken övmeler. ufacık bişeyi büyütüp büyütüp defarlar konuşup sabahlara kadar ağlamalar. nasıl davranacağımı şaşırdım artık. eşimin beni hak etmediğini düşünüyor. benim ona olan sevgimi onun bana düşkünlüğünü anormal buluyor. Etrafındaki herkese karşı bir önyargı. sürekli birşey ima ediliyor sanıyor. şaka asla kaldırmıyor. geçmişte yaşanmış bir olayı aklına getirip bugün yaşıyormuş gibi sinirlenip hırslanıyor. kardeşimede aynı şekilde; davranışlarını beğenmiyor. sürekli eleştiriyor. nasıl vazgeçiririm bu huylarından bi akıl verin arkadaşlar.

Hasta olacak diye korkuyorum. öyle gereksiz şeylere öyle çok üzüyor ki kendini. annem neticede. Allah babamı başımızdan eksik etmesin. ama düşünemiyorum yalnız kalırsa filan ne hale gelir. Samsonn

Benim annemde iyidir hoştur ama bazı huyları çileden çıkarttırır... Küçüklüğümden beri böyle, zevklerimiz birbirine uymaz. Giyimimi beğenmez, illa onun istediği şeyleri giymemi isterdi. Giymedim diye kaç tane düğüne gitmemişliğimiz vardır. Çevresine fazlaca önem verir ama arada olan babamla bize olurdu. Şimdi evlendim, eşimle çıkarken bile hem onu çok seviyorum derdi, hem de alttan alttan beni doldururdu... aile içimize bulduğu her fırsatta karışmaya çalışır, onun istediğini yapmadığımızda küser, alınır. Bir de planımız varmış, o olacak diye dayatır, emri vakiler yapar. Buna bende izin verdiğim için bende suçluyum... kızıp kavga ettiğimde ise, ben stresli şeker hastası insanım der onun arkasına sığınır, sen üzüldüğün stres olduğunla kalırsın. Şuan aklıma gelenler bunlar, bu böyle gidecek gibi geliyor bende umutsuzım bu konuda... bunun bir kuralı varsa bize de söyleyin, biz de uygulayalım inş BenveUtkum

kendini çok yıpratıyor. üzülüyorum. olmayacak şeylere kafaya takıyor. aklıma gelmeyecek şeyleri ima ettiğimi düşünüyor. Samsonn

aaaaa annen galiba benim babam :) valla da aynı. şok oldum :) ama bi çözümü yok bence, yav he he diyip geçiyoruz biz eşimle. babam 5 sene öncesinin mevzusunu bile açıyor durduk yere. aynı işte ya.. eşim de önceleri kendini sevdirmeye çalışıyordu. sonra öfke duymaya başladı. artık ilgilenmiyor. babanı kendi içimde affettim ve hoşgörüyorum dedi. artık çok kafamıza takmıyoruz.

bu yaşına kadar değişmemiş bundan sonrada değişmez.. olduğu gibi kabuk etçeksiniz başka çare yok... M minikmelegim38