arkadaşlar çok teşekkür ederim destekleriniz için... sanırım yapılabilecek en iyi şey bir an önce kendimi toparlayıp işe başlamak... bişeyler yapabilmem için önce bundan başlamam gerekiyor sanırım. yoksa böyle mutsuz bi evlilikle ömür geçiremem ben. bunu sürdüremeyeceğimi biliyorum ama gerçekten o kadar zormuş ki.. eskiden derdim ki şöyle olsa hemen boşanırım, böyle olsa 1 dakika durmam ama öyle kolay değilmiş... tek isteğim olabilecek en az hasarla sıyrılabilmek, çocuğum için üstesinden gelebilmek... bu arada sevimli-cirkin ve burcu biriktir özelden attığınız mesajları okudum özel mesaj hakkım olmadığı için cevap yazamıyorum. çok saolun güzel dilekleriniz için... C cedelfin

18 yaşında evlendim. aramızda 8 yaş var... aslında benimki biraz da babadan kaçış oldu. çok sorunlu bir aileydi. evde huzur yoktu. çok mutsuz bir çocukluk geçirdim. çok şey yaşadım. eşimi bir baba gibi gördüm belki.. beni sahiplenmesi hep yanımda olmasından etkilendim. güzel günlerimiz de oldu tabi ama bana yaşattığı kötü günlere nazaran çok çok az.. özellikle sorumsuzluk hep vardı ve bu beni en çok yıpratan şey oldu... dile kolay 10 kocaman yıl... o kadar mücadele ettim hiç bir değişiklik yok daha kötüsü çaba da yok. şu anda çalışmıyorum ama çalışabilirim. boşanırsam ev kirası falan olmaz, şu andaki evim ailemin.. küçük bi yerde yaşıyorum, ailemin durumu çok süper olmasa da iyi... annem yardımcı olur elinden geldiğince.. aslında ben bu iş ciddiye bindikten sonra yanımda olacaklarını düşünüyorum ama boşanma sürecinde babam çok sıkıntı yaşatabilir bana. tüm cesaretimi kırıyor benim. V

evin varmış çalışma imkanında varmış öyleyse kimseden çekinme kendini daha fazla mutsuz etme canım. cesaretini topla geleceğini kurtar. baban kızsa bile bir müddet sonra siniri geçer durumu kabullenir sen yeter ki cesaretini topla kararını ver

Canım Allah yardımcın olsunn zoor ama ne yaparsınn işte biz kadınlar hep bir umutla sabrederiz düzelir diye bekleriz ama belki %10 u düzelir gerisi aynen artarak devam eder. Umarım tez vakitte hakkına hayırlısı olur... B

daha biraz önce yine tartıştık.. bunların aileden bi arsa satış işleri olmuştu ve aralarında eşit şekilde para paylaşımı yapacaklardı. o da o parayla benim sonradan öğrendiğim icralık borcu kapatacaktı. ne oldu o iş diye sordum?ne dese beğenirsiniz parayı iş yeri için harcayacaklarmış.. abisi iş yerine vereceği için bu da iş yerine koyacakmış o parayı... ben o borç yüzünden huzursuzum zaten beni ayakta uyuttu ne borçtan ne iş yerini kapattıgından haberim yoktu. adam hapise girecekti neredeyse... bunlar umrunda değil.. abisinin kölesi olmuş resmen.. o ne derse boyun eğiyor.. üstelik iş yerinde tüm işleri yürüten de bizimki.. o olmasa işler mümkün değil yürümez.. o yokken onun yerine 2 kişi çalışıyordu hem sigortaları hem maaşları çok külfetli oluyordu bunlara.. bunu ayarladılar şimdi tepe tepe kullanıyorlar resmen ve o kadar pısırık ki bunları hiç görmüyor.. sen git kendi iş yerini kapat... onlara kul köle ol.. üstelik evdeki eşinle oturup konuşma gereği bile duyma... üstüne de ne sigortanı yapsınlar ne başka bişey ve kuzu kuzu otur.. o iş yerinde benim de emeğim vardı ve kapatırken beyfendi lütfedip bana haber verme gereği bile duymadı. çıldırmamak elde değil ya! şeytan diyor şimdi hemen topla pılısını pırtısını koy kapının önüne... ama o kadara geniş bir adam ki yine de gitmez öfff kafayı yemek üzereyim ya! Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

bunların sülalesi böyle.. hepsi göstermelik.. görsen öyle dayı dayı geziniyorlar ki ortada.. zaten ben onlara boyun eğmedim ortak olmalarını istemedim diye ilk boşanma davama neden olan iftiraya uğradım ya.. bişey yapabileceklerinden değil hepsi kuru gürültü ve benim korkmadığımı da biliyor. . push ; B

bende evliyim inşallah böyle şeyler yaşamam allah yardım etsn sana akandeniz herşey güzel

mutsuz oldugun bir evliligi sürmedürmen cok zor ve sana yazik tabiki cocugada yazik.. ikinci kez baslamakla hata yapmissin bunu sende farkindasin. Ailenin destek olmamasi kötü.. bende esim kizima ilgi göstermyior diye topik acip ayrilsammi diye düüsnmüstüm ama simdi senin yazdiklarini okuyunca simariklik ettigimi düsündüm benim esim evine bagli sorumluluklarini yerine getiren biri neyse senin durumun gercekten cok üzücü ve zor.. sabir ama nereye kadar cocuk icin ama nereye kadar. bir yerden sonra insan kendini ve sagligini düsünmeli. ben senin yerinde olsam bir sekilde ailemin destegini almaya calisirim yanimda olmalari icin ve hayatimi temize cekerdim.. bunu söylemek burdan kolay ama senin icin zor olacagini biliyorum... esin ve ailesi yeterince bencil insanlar ve sende artik kendini ve cocugunu düsün.. B

çok teşekkürler cevabın için. aslında annem olumsuz bakmıyor boşanmama... çünkü kendisi de mutsuz bir evlilik yaşadı hala da yaşıyor. sanırım babamdan çekiniyor.. beni eşime karşı savunuyor, uygun bir dille ben kızımın arkasındayım hareketlerine dikkat et diyor mesela. fakat babam bu konularda çok katı.. ben böyle bişey yaparsam hiç birinin haberi olmadan yapmalıyım ki bana engel olamasınlar. sonradan anlatmayı düşünüyorum ama cesarete ihtiyacım var sanırım ilk adımı atmak gerçekten çok zormuş.. B

çocuğuna karşı genel olarak iyi bir babadır... ama asla iyi bir eş değil. bencil olmam lazım biliyorum ama o kadar şey yaşattı hala ona acıyorum.. bir de senelerin alışkanlığı var tabii.. düşünüyorum ayrılsam mutsuz olur muyum?asla olmam... onun bana hiç bir artısı yok zaten. hayatımda stres faktörü olmaktan başka bişeye yaramıyor. V

yok arkadaşım asla düzelmiyor.. benim en büyük hatam ilk boşanma davasından sonra tekrar ona dönmemdi. o kadar büyük bir hata yaptım ki.. bana iftira eden insanı affettim.. sevgi de vardı arada.. gururumu hiç ettim.. ama bakıyorum da o zamandan bu yana en ufak bir değişim yok. A

Anladigim kadariyla daha gencsin. Bu senin hayatin. Her ne yapacaksan yap, ama kararli ol ve kararinin da sonuna kadar arkasinda ol. Hayat tekerrurden ibarettir, simdiye kadar ne yasadiysan kaldigin surece aynilarini yasayacagini bil. Erkekler kadinlarin hic degismeyecegini sanir, ama kadinlar degisebilir. Kadinlar ise erkegin zamanla degisebilecegini sanirlar, ama erkekler hic degismezler. Tehditlere itibar etme, cogu erkek karisini elde tutmak icin ayni yontemi uygular. Memlekette kanun var, polis var. Kendi hayatinin ve cocugunun hayatinin bundan sonra nasil gececegine kendin karar ver. Bu konuda uzman birinden de fikir almani tavsiye ederim, psikolog veya avukat gibi. M

allah yardım etsin valla çok zor durum... inşallah düzelir demekten başka bişey gelmiyo ki insanın elinden... sende biraz uzaklaşsan bi süre ayrı kalsanız fln dicem ama ayrılıp geri gelmişsin herşey yine aynı olmuş... hayırlısı olsun hakkında... bence çek ailene restini artık... boşandıktan sonra nereye kadar konuşacaklarki evlatlarısın sonuçta D

çok üzüldüm insan ne diyeceğini bilemiyor keşke ailen sana destek olsaydı hayat senin hayatın 10 yıldır çekmişsn çekeceğini yerinde olsam bitirirdim kendi ayaklarımın üstünde durup geçinir giderdim varsın ailem arkamda olmasın... Her ne kadar ailende olsa sana senin kadar yanan üzülen olmuyo herkes kendi evine çekiliyo sen yine o 4duvar arasında mutsuz sorunlarla boğuşuyorsun.. moonsun88 Allahım sana

Merhaba arkadaşlar... Öyle çok canım yanıyor ki.. Artık dengemi kaybettim. Anlatabildiğim kadar anlatıp, rahatlamak istiyorum ve fikirlerinize ihtiyacım var. 10 yıllık evliyim. Eşimle severek evlendik. Eşim evliliğimizin en başından bu yana çok sorumsuz bir eş. Henüz 2 haftalık evliyken tüm altınlarımızı ve paramızı dolandırttı. İlk aylardan bu yana kirayı zor öderdi, faturaları asla zamanında yatırmazdı ve çoğunlukla ev sahibiyle kapıya gelen elektrikçilerle ben muhattap olmak zorunda kalırdım.2-3 yıllık evliyken ailesiyle iş yapmaya başladı. Onun iş yerine sahip olabilmek için beni aradan çıkarmaya çalışarak çeşitli iftiralarda bulundular ve eşim onlara inandı neticede tek celsede boşandık fakat eşim benim haberim yokken dosyayı temyize göndermiş ve 2-3 gün sonra beni aramaya başladı. tekrar beraber olmak istediğini, iş yerinden ayrıldığını herşeyi onlara bıraktığını söyledi. hata yaptığını affetmemi istedi. araya bir çok insan koydu ve bende çok büyük bir hata ederek 1 ay sonra geri döndüm. farklı bir eve taşındık eşim yeni bir iş yeri açtı. bunlar yaşanırken çocuğumuz yoktu. Sonra bir tane çocuğumuz oldu... bu arada eşimin sorumsuzlukları hiç düzelmedi hep katlanarak devam etti. çalışkan bir insan ama asla evin sorumluluğunu alamadı. ben hep tek başıma mücadele etmeye çalıştım. o bu arada bana iftira atan abisiyle tekrar barıştı ve geçtiğimiz yaz benim hiç bir şekilde bilgim olmadan abisiyle aynı iş yerinde ortak olarak tekrar işe başlamış ve kendi iş yerimizi kapatmış. benim bundan asla haberim yoktu. üstelik aldığı arabanın muayenesini yaptırmadığı için bağlandıgını söylemişti fakat icralık olmuş. tam 30.000 lira bankaya borcu varmış. hiçbirinden haberim yoktu. bir gün gülerek gelip bana dedi ki 'ben gidiyorum 3 ay hapis yatıp çıkıcam, aslanlar gibi yatarım'ben şoka girdim bi şekilde borç taksite bağlandı ama herkesin haberi olan şeyden ilk benim haberim olması gerekirken ayakta uyutulmamı hazmedemedim bir türlü. Bunları konuşmaya çalıştığımda kendisine göre onun hiç bir hatası yok ve ben çok büyütüyorum. hiç bir şekilde diyalog kuramıyoruz. Aynı evde 2 yabancıya dönüştük. mecbur kalmadıkca konuşmuyoruz bile. Ortak hiç bir yönümüz kalmadı. aileme boşanmak istediğimi söyledim. hepsi eğitimli insanlar oldukları halde 'içkisi yok, kumarı yok, aldatması yok çocuğun için idare edeceksin'dediler.. hatta babam onun yanında 'gelinlikle girdin kefenle çıkacaksın' bile dedi bana. bu olaylar olmadan önce ailemin bana verdiği eve taşınmıştık ve şu anda orada oturuyoruz. yani eşimin maddi olarak hiç bir sorumluluğu yok. ne ev kirası, ne iş yeri kirası.. sadece faturaları ödüyor. akşam gelip arkasını dönüp oturuyor.. ayrılmaktan söz edince önce ortalığı dağıtıyor bana bağırıp çağırıyor birkaç gün sonra sensiz yaşayamam seviyorum diye ağlıyor. bana kalırsa o sadece düzeninin bozulmasından korkuyor. çok yalnızım, mutsuzum.. ailemin manen hiç bir desteğini görmüyorum. hep düzelecek diye beklemekten yoruldum. kendime güvenim sıfır.. bu olaylar ortaya çıktığında hastalandım.1 ay yataktan çıkamadım. banyomu bile yapamaz duruma geldim. ailesi beni hiç bir şekilde aramadı bile. onlar aşırı rahat insanlar umurlarında değil. eşime kalsa böyle ömür boyu yaşar ama ben çok mutsuzum çok... ne onunla kalabiliyorum ne boşanmak için bir adım atabiliyorum. her günüm düşünerek ve üzülerek geçiyor fakat ben hiçbir şey yapamıyorum. aslında daha anlatılacak çok şeyim var ama biraz uzun oldu. zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim A

canım ALLAH cc yar ve yardımcın olsun inşallah, üzüldüm yazdıklarını okuyunca, ama içindeki umudu kaybetme işte o zaman hiç bişey yapmaya cesaretin olmaz, ölç tart düşün neyi yapabilirim neyi yapamam, yapamayacaksam niye yapamam, ki bi insan isterse herşeyi hakkıyla yapabileceğine inanıyorum, ama önce ALLAH cc sarıl ve çok dua et sonrada hayatındaki eksileri artıları yaz ve ona göre kararını ver selam ve dua ile... B

birde severek isteyerek evlenmissiniz daha da bi üzdü beni bu durum neler bekleyerek evlenmissinizdir büyük hayaller mutluluklar.. allah yardımcınız olsun maddi imkanınız elveriyorsa ailenizden destek görmeyi beklemeyin ayrılın gitsin hergün eşinizi görüp sinir olmaktansa tek celsede bitirin.. ne kadar çok kadın var kulüpte bile herşeye rağmen ayakta kalan sizde kalkar sınız allahın izniyle B

aslında ailem de biliyor benim haklı olduğumu.. babam öyle laflar ederken bende saygı çerçevesinde gerekli cevabı verdim zaten... babam dengesiz bir insan bugün öyle söyler yarın tamamen değişir. ama şu da bir gerçek ayrıldıgımda onunla aynı evde yaşayamam... bunları bilerek adım atmak istiyorum. aileyi bi yere kadar karıştırmak gerekiyor o konuda çok haklısın.. sonuçta hayat benim hayatım ama onların fiki, rlerini almadan da olmuyor.. yanımda dursalar keşke.. istediğim sadece manen destek olsunlar bu... başka bi isteğim yok ki B

inşallah kimse yaşamaz böyle şeyler.. artıları ve eksileri düşünüyorum.. eksiler daha ağır basıyor hep... hiç bişey paylaşamaz olduk.. konuşamıyoruz bile... herkes kendi aleminde... o çok karşı boşanmayı asla istemiyor.. hatta bana evliliğimiz devam etsin kimse kimseye karışmasın gibi aptalca bişey bile teklif etti. diyorum ya onun tek derdi düzeninin bozulması... ben umrumda bile değilim... aşıkmış böyle aşk mı olur?açık açık sevmediğimi bile söyledim.. evden gitmesini istedim ama bunu yapmak bile bi karakter istiyor tabi.. beni çocuğumla tehdit etmeler mi dersiniz, ayrılırsan öldürürümler mi dersiniz ne ararsanız var... hatta bir gün kendi kızkardeşine gittim diye bana çocuğun gözü önünde bıçak çekmişti.. kendisi küs konuşmuyor kardeşiyle... sorun da tamamen kendisinde... aile olarak da çok kopuklar zaten. gördüğüm en enteresan aile. D

birgün öyle bir hal alacakki göüzünüz birşeyi görmeycek. benim babam çook sorumsuzdu. annem 20 yıl boyunca sabretti ama olmayınca olmuyor sonra boşandılar ohh be bizde rahatladık kafamızı dinledik böyle çocuğunuz olumsuz etkileniyor. böyle bir ortamda büyüyen çocuklar çok asabi oluyor. küçük kardeşimden biliyorum. bende onun kadar olmasada asabiyim. yani bence çocuğunuz böyle daha çok zarar görür. B

yeri geldi çocuğuma bile annelik yapamadım... yavrum bişey soruyor ona cevap vermeye gücüm yok.. beynim o kadar dolu ki çocuğu tersliyorum. yansıtmayayım diyorum inanın olmuyor. suratımdan yine anlıyor. hiç sebep yokken yüzüme bakıp içli içli ağladığını biliyorum ya eşim birgün ailemin yanına gitmiş... ayrılmak istediğimi anlatmış onlara... annem beni savunmuş babam konuşmak istemiş annem konuşturmamış babamı.. benim bi hatam olup olmadığını sormuş.. cevaba bakarmısınız çok sigara içiyormuşum güler misin ağlar mısın?ki kendiside sigara kullanıyor. bi de geceleri geç uyuyormuşum bazen.. sanki keyfimizden dolanıp duruyoruz gece yarıları.. uyku düzenimi kaldı.. bunlar kusur bile değil resmen beni hatalı göstermeye çalışıp kusur arıyor onu bile beceremiyor A

vala iyi ayrılıklar görmedim yada ayrılma aşaması... muhakak sizi kötüleyecek etrafa. artık yetişkinsiniz ayaklarınızın üzerinde durmalısınız.. ben karar verdğimde arkamdaki hiçbirşeyi düşünmem. anne babayı hiç umursamam bu benim hayatım. yalnış yola girmiyorsun sonuçta boşanmak eskiden ayıplanırımış. şimdi öyle değil. babanızın tavrı saçma. babam bana o kelimeleri asla kullanamaz, annemde. nedemek kefeninle çıkarsın. söyletmem onlara ne benim acımdan yada sevincimden ailem benim hayatımla ilgili bilgi sahbii değildir. öyle olması gerekiyrodu diyorum. onlar bilrilerki kolay kolay böyle bir karar almam. saygısızlık etmem ama lafı geçiştiririm. işlerime karışamazlar sevmemde öyle.

böyle bir psikopatla aynı ev düşünemiyorum bıçak çekmişbence ayrılma aşamasında ne olur ne olmaz alo 183ü arayın yardım isteyin izinizi eşinizde babnızda bilmesin. kendinizi toparlayınca çocuğu tekrar size verirler. bune ya baba öldürmekle tehdit ediyor. koca yine öyle. topuna kibrit suyu ayy çok sinirlendim... B