Cok icten yazmissin bence; tedaviye baslayacagini, daha iyi olmak istedigini.. basla bakalim nasil sonuc verecek? Maasim az demissin ama o da zamanla artacak, kaybetme korkun gidince bir sevgilin de olacak zaten.. iyi olacak hersey korkma:)

Bu yazıyı özellikle çocuklarım için bu adama katlanıyorum boşanmam diyen annelerin okumasını isterim. Sizde keşke annenize acımak yerine yeni bi hayat kurabilmesi için cesaretlendirseydiniz yazık olmuş. Ben yerinizde olsam babamı affedemez annemi kardeşimi alır onsuz bi hayata baslardim eminim daha huzurlu olurdunuz. Ama şu durumda bence kirayı onu bunu düşünmeden evi değiştirin yeni bi ortam eski acılarınızdan da uzaklaşmanızı sağlar belki. Allah yardımcınız olsun

affetmeyi secmekle iyi yapmıssın. benim annm işe babamla belirgin bir sornm yoktur ama yinede batar bazı seyler karsılıklı senin bu yazında annemi düsndüm onun yasadıgı büyüdüğü cevreyi ve desimki kızma ona. tesekkur ediyorum bunun için sana. ikinci olarak haklısın ev konusundada yani hissettiklerin olarak. ankarada kente otobusle 45 50 dakikalık olan yerlerden 500 civarı ev bulunuyor belki yasadıgın yer daha pahalı ama uzak yerlerde özellikle tokilerde daha ucuz evler. annen işe girmeyi denedimi bayanlara göre evde yapılacak işlerde olabilir

Umarım zorlukların ardından kolaylıklar en yakın zamanda. Sabredin ve omuzlarınıza başkalarının yükünü almayın bu anne babanız bile olsa. Ben yıllarca anne babamın yükünü çektim ve hala yüklenmeye çalışıyorlar ama bunun farkındayım ve kendimi korumaya çalışıyorum. Kötü deseler bile size umursamayın kimseyi çünkü bazı insanlar onların istediklerini yapmayınca sizi kötü ilan ediyor! Halbuki sizin niyetiniz ruh sağlığınızı korumak ama anlamazlar. Kafaya takmamaya çalışın insanları... vanityfairr No pain no

keşke kolay olsa ya.. cidden tek basıma güçlü dğeilim.. evet güçlüydüm bugune kadar geldim hala direniyorum ama ayrı evde yaşamak babamı çiğnemen annemi terketmektir.. yani beni daha da psikolojik sorunlara itebilir..

canım cok saol tavsiyelerin için.. yani ev o kadar eski ki zaten birkaç yıla yıkılır mühtemelen.. Kapı filan babamlar hiçbirşey yaptırmak istemiyor ev sahibi de öyle cimri zaten yıkılcak diyor. Koltuk belki olabilir. Ama çekyatlar henüz eskimedi yani bu sene badana bile yapmadık.. Cidden daraltıcı bir ortam..

inşallah temennim bu.. dilerim birgün bacaklarımı uzatır ne günlerden geçtim derim çok geç olmadan.. dilerim güçlü bir kadın olarak yasarım birşeylere geç kalmadan.. kahvenindelisi

tek kurtuluş yolun ya ayrı eve çıkmak yada başka şehirden iş bulmak

Hepberaber başka daha iyi bir eve çıkın varsın kira farkını siz ödersiniz. Hem size, hem kardeşinize hem annenize iyi olur. İnsan evinde huzurlu olmak istiyor. Ayrı eve çıkamıyorsanız başka daha iyi bir eve çıkın. yazarhanim35 Yazar

annem çalışmadı hiç babam çalıştırmaz zaten.. ayrıca çalışmaısn da bu babamın görevi daha da evde yayılırdı öyle birşey olsa.. zaten bendne para isteyecek yavas yavas ne dicem bilmiyorum petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

ayrı eve çık, net...

neden olmasın canım, ya huzur vercek ya kabul etçek, bence gayette güçlü bi kızsın kendini küçümseme, senin yerinde olup yaptıklarının birazını bile yapamıcak milyonlarca insan var, gayette bilinçlisin seni çok taktir ettim, bence bu evde kendini ve hayatını harcama, çünkü annenin ya da babanın yaşadığı hayatın sorumlusu asla sen değilsin, zaten elinden geldiği kadarda yol gösteriyor yardım ediyorsun, ama hayat kısa ve kimse için kendini feda ettiğine değmiyor

o güç yok ki bende ve zaten babam da asla kabul etmez daha kötü sorunlar yaşarım.. lou

24 yaşındayım. Lisans mezunuyum. İşim var çalışıyorum. Maaşım mesleğime göre az bir rakam 2 bin. Babam çalışmıyor. Şuan işsiz. Alkolu var. Genel olarak problemleri var psikolojik kötü bir cocukluk geçirmiş etmiş ve toparlanamamış kendini salmış bir birey. Tedavi olacak yapıda da değil herseye kapalı. Arada bir işe giriyor ama cok durmuyor cıkıyor. Bu yıllardır böyle senelerce ondan nefret ettim suçladım hep anneme acıdım. Sürekli annemi mutlu etmek istedim eve birşeyler almak etmek ama zaten küçücük olan evde yaşam alanımız hep kısıtlıydı ve konfor olmadı. Çok şükür yine açıkta kalmadık ona lafım yok. Öğrenciyken haftasonları calıstım paramı kazandım ailemden destek alacak durum yoktu çünkü ev kıtkanaat geçindi babam sayesinde. Şimdi babama kızmayı bırakmayı planlıyorum. Çünkü psikolojik sorunlarım kendimi aştı terapiye basladım ve antidepresan kullanıyorum her ne kadar kullanmak istemesem de daha kötü olmamak adına mecburum bir nevi. Babama kızmayı bırakıp kabullenme yoluna gitmeliyim evet anlıyorum kolay seyler yaşamamıs ve bulasmıs alkole yapacak birşey de yok su asamada kendi istemediği sürece tedaviyi kendimi yıpratıp babam neden böyle demek bana sadece zarar verdi bugüne dek. Ve annem ona hep acıdım hep korudum ama sonucta o da birşey yapmıyordu bunu anladım farkettim o da ve psikologa gitmeyi kabul etti ne birşey hep güçsüz kaldı. Onu da suclamıyorum onun ki de zor bir hayat. Şimdi ben kendim için ne yapmalıyım bunu düşünmeye basladım. Kızkardesim var mesela o etkilenmiyor bu tarz seylerden sevgilisi oluyor ayrılır eder baska bulur biraz rahat bir insan iyiki öyle benim gibi kafayı yemektense bazen öyle olmak daha iyi geliyor bana. Ben kuralcıyım biraz yapım böyle bu yüzden de cok zarar gördüm sert oldugum için cok yerimden kırıldım. Şimdi ben calısıyorum güzel rahat bir eve cıkmayı teklif etsem tereddütüm su kirayı hep bn ödemek zorunda kalırım cünkü suan 300 tl gibi komik bi kira rakamımız var evler 700 den asagı yok artık 700 bile zor yani. Babam naısl olsa calısıyor ödüyor diye rahatlayacak diye korkuyorum ama bir yandan da bu evde cidden mutsuzum ne odam var ne güneş yüzü görüyoruz insanın içini sıkıyor cidden ortam. Lüks değil tamamen ihtiyac görüyorum artık senelerdir evime arkadas cagıramadım yada arkadasım gelse söyle rahatca oturup film izleyeceğimiz bir ortamım olmadı hiç.. Küçük görünebilir ama bunlar beni hep üzdü. Nasıl osla evlenirsin diyeceksiniz ama olasılıga bırakamam ki sonucta biri cıkacak mı ne malum? Birde o konuda cok sorunluyum kaybetme anksiyetem var ve biriyle olamıyorum asırı derecede korkularım var ya ayrılırsam ya biterse diye biriyle sevgili bile olamıyorum bu konuda terapi göreceğim.. bu da beni baya üzüyor ve yollarımı tıkıyor aslında cünkü bana engel. Ayrı eve cık diyeceksiniz tek yaşayabilecek bir insan da değilim daha da çökerim sonucta kötü de olsa ailem özellikle annem ben hastayken yanımda. Sanki baska da yolum yok gibi.. Bu yüzden işte tıkanıp kalıyorum ve daralıyorum.. Sonuc psikolojik sorunlar.. Anksiyete depresyon. Belki birinizden değişik bir fikir cıkar diye umut edip yazdım suan.. Yerimde olsanız ne yapardınız? Chess

Anksiyete için tedavi görüyor musunuz? Babanıza tedavi olmuyor diye kizmakta haklısınız ama siz de kendi sorunlarınız için tedavi olmuyorsaniz babanızdan farkınız kalmaz. Anksiyeteniz için yürüyüş öneririm. Tedavi kadar önemlidir. Kulaginiza neşeli müzikler takıp yürüyün. Günlük tuttunuz mu hiç? Günlük yazın.. düşüncelerinizi sistematize eder. Hayatınız zor. Ama yazmak çok iyi gelecektir. Başka eve taşınmak yerine şu anki evinize bakım yapsanız? Ev sahibi ile görüşüp mutfağı banyoyu kapıları yaptirsaniz? Koltuk alsaniz. Duvarlara tablo assaniz. Isiklandirsaniz. Chess