Asosyallik derecesindeyse tabiki sorun. Fakat seçiçi olmak herkesle arkadaş olmamakta kaliteli bir çevreye sahip olmanı sağlar. Bence ilerlemediği sürece sıkıntı yok

Arkadas kazigi yemektense yalniz takilmak daha iyi))) Simdiki aklim olsa hayatima cok az insan alirdim. M

Kızlar hiç arkadaşım yok benim. Daha doğrusu olan arkadaşlarım hep uzakta memlekette. Kendime uygun anlaşabileceğim kimse yok çevremde. Bazen oturuyorum birileriyle ve çok sıkılıyorum. Yalnızken de sıkılıyorum ama birileri olunca sanırım daha da çok sıkılıyorum. Konuşulan konular vs. beni hiç açmıyor. Sırf onun bunun dedikodusu. Ama bu geçici yalnızlık da beni korkutuyor. Yüksek lisansa başlayacağım yakında. Tüm dikkatimi zamanımı alır diye umuyorum. Gerçekten çevremde sevdiğim tek bir kişi yok. Nasıl bu kadar sevgisiz oldum bilmiyorum. Sadece eğitime odaklanmayı düşünüyorum. Sizce bu soyutlanma doğru mu?

Benim de benzer bir tane bile kafa dengi bulamadım

Bende sizle aynı durumdayım. Hiç arkadaşım yok. Evlenip başla şehire geldim. 2 yıldır burdayım. Tanıştıklarım oturup sohbet ettiklerim oldu ama pek sarmadı nedense sıkıldım hep. Hatta arkadaşlarımı özlüyorum keşke aynı şehirde olsak diye:) Belirli bir yaştan sonra acaba arkadaş edinmek daha mı zor anlamadım:)