Tskr ederim. "Siz artık o'sunuz. Ezik olan, beceriksiz olan taraf değil. O küçüldü ve bir kenarda size hayran hayran bakıyor" en cok da bu cumleniz ilham verdi.

Geçmişte yaşadıklarınız da sizin özgüveninizi zedelemiş. Topluluk önünde konuşmak pek çok kişiyi gerer ama onun da normal bir konuşmadan tek farkı kişi sayısının biraz daha fazla olması diye düşünün. Konuya oradakilerden çok siz hakimsiniz. Hem söyle düşünün, en kötü ne olabilir size domates mi fırlatacaklar?

Sana tavsiye gercekten işe yariyor. Ben de yariyordu en azindan. Gevsedici ilac derken hangisi isim vermek istemem ama buyuk ihtimal tahmin ettigimdir. Anlatacagin konuya cok calisacaksin ve bol bol prova yapacaksin. Aynanin karsisina gec anlat defalarca yap bunu, uni bos bi sinifa git konuyu anlat sanki birileri varda seni dinliyormus gibi. Yuzun kizariyorsa pudra, fondoten sür. O gun ilacida aldin mi oldu bu icin cok işe yariyor.

Bu kanalı tavsiye ederim

herşeylerin birden değişmesini beklemeyin ve pratik yapın sürekli bu pratikleri gelişimin bir parçası olarak görün ayrıca hiç kimseyi üstün görmeyin.

Karşısına çıktığımız insanlar sizinle hemen hemen aynı yaşta insanlar. Rahat olun bence. Karşınızdakiler arkadslariniz. Arkadaşlarınıza bisey anlatıyor gibi anlatın. Sorularına her zamanki gibi esprili yanıtlar verin. Her zaman onlarla nasilsaniz oyle olun. Kimse sizi ayiplamaz yada yuhalamaz. Hepimiz sizin gibiydik. Hepimiz sizin geçtiğiniz yollardan geçtik. Bir tek sizin başıniza gelmiyor bunlar. Karsinizdskier de sizin gibi eli kolu birbirine karışıyor oraya cikinca

O tükürük birikmesi bende de oluyo son zamanlarda... düşündükçe kurdukça artıyor illet resmen.. takmayınca geçiyor.. ama resmen atak gibi bazen oluyor bazen olmuyor ne ilginç bişey D Daxe Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tatlım neden öyle düşünüyorsun... eğitimin yaşı yoktur... ne güzel bir yola girmişsin kendini böyle sıkma... kötü göründüğünü kim söylüyor bu yapı meselesidir kimi insan çok rahattır kimisi çekingen... kendini bu şekilde yargılama

O kisiye gore degisiyor aslinda kimi heyecanini belli etmez kiminki cok belli olur. Benim mesela sesim titrerdi saklamam imkansiz olurdu H hatik

Bugün bi arkadaşımla buluştum... eskiden beri tanışıyoruz ki çok rahat bi kızdır yanında kasılmaz kimse... ben resmen tutuldum... ne anlattıklarını anlıyorum kendimi verebiliyorum nede bişey söyleyebiliyorum.. kısa öz cevaplar kafa sallama gülümseme... biraz uzun bişey anlatayım diyorum hemen kasılıyo ağzım takılıyorum hemen toparlamaya çalışıyorum kendimle dalga geçiyorum gülüyorum o zaten takmıyo devam edio konuşkan biri... ama ben içimden kendime sövüyorum modum düşüo... bu sefer kendimi hiç sohbete veremiyorum... kendime inanamadım bugün.. tamam çok konuşmayı uzuun uzun bişeyler anlatmayı hayatım boyunca sevmedim ama bu ne böyle? Çok kızdım kendime hala sinirliyim... ezik değilim hakkımı savunurum kendi kendime işlerimi halledebilirim ama neden böyle oluyo? H

Üstüne üstüne gidin. En fazla ne olabilir ki? Ölüm yok ya ucunda!

Kendi yaptığım bir yöntemi yazmaya geldim ilaç da kullanıyordum o da yarıyordu ama o yazılmış. Gözlerin bozuksa benim gibi gözlüğü çıkartıp basliyordum konuşmaya yüzleri seçemeyince heyecanım gidiyordu. Bir pratik yapa yapa Alistim daha iyiyim artık

Pes etmeyin bunu aşacağınıza inanın... ancak kendiniz bunu yapabilirsiniz...

Bende bir ara ağzımda tükürük birikiuordu böyle konuşamamaktan o zaman daha kötüydü niye öyle oluyordu bilmiyorum hala ama 1 senedir düzeldim bildiğim konularda sohbet ederim bilmediğim zaman dinlerim fikirlerimi açıkça ortaya koyuyorum ve göz teması kuruyorum kendimden eminim mesajını veriyorum karşıma eğilip buzulmuyirum artik I

Asla cesaretinizi kaybetmeyin... kimin ne düşündüğü umurunuzda olmasın... iki gün konuşurlar sonra başka birşey çıkar... kimseninde aklına gelmez redpinkyellow geçen sunum yaparken çok heyecanlanmıştı diye... sizi ne iyi hissettirir? Heyecanlanmanıza neden olan şey nedir? Öncelikle bunları belirleyerek üzerine gidebilirsiniz... kimse sizden üstün değil zaten aklı başında bir insanın bu konuda sizi yargılayacağını düşünmüyorum...

bence topluluk önüne kim çıkarsa çıksın heycanlanır sunucular bile bunu söylüyor yıllardır meslekleri olmasına rağmen bu içgüdüsel birşey zannediyorum benim de elim ayağım titrer saçmalarım bildiğimi unuturum

Ama sinifta benim kadar cok heyecanlanan yok ben en kotuleriyim ustelik yas olarak 10 yas buyugum sınıftakilerden. Bu yasta tekrar unv okumayi bile özgüvenim icin istedim ama siniftakilere ornek olacağıma daha da kotu gorundugumu düşünüyorum M

Topluluk onunde kendimi ifade etmede sıkıntım var üzerine gidiyorum mesela bugun gonullu olarak kalktim sınıfta ama basarisz oldukca umudum tukeniyor cesaretim daha da kayboluyor

Hsklsnz cok uzerine gitmem gerek

Topluluk önüne çıkınca beynimde ne varsa unutuyorum. Heyecanlanip kizariyorum. Sesim kısıtlıyor... bugün okulda konu anlatmaya ciktim iki lafi bi araya getiremiyorum bazen. Karsi tarafa da oyle yansıtıyorum ki heyecanimi bu konu ile ilgili internette onlarca makale okudum cok kitap okuyorum. insanlarla normalde iyi iletisim kuruyorum sohbet konusunda giriskenimdir. Hep sohbetleri ben baslatiripm. Ama kalabalik gruplarda hemen baska bir insana dönüşüyorum gevsetici ilaclar aldim olmuyor çocukluğum dan gelen bi problem biliorum cok baskici sıkıntılı bir cocukluk geçirdim. Dayak cok yedim annemden sokakta herkesin içinde rezil ederdi. İlkokulda bit bulasti diye hep dışlandim hep ezik bi ogrencilik hayatım oldu ama su an artik herseyi değiştirmek istiyorum ama olmuyor buyuk ihtimal gecmisimde kiile hislerim yüzünden boyleyim psikiyatriste gittim daha once ilac veriyor hic fayda göremedim artik hic bi uzmana da inancim kalmadi. Dibe cokmek uzereyim okuldan herseyden soğudum

Tiyatro kursuna gidin, ne psikolog ne psikaytr bu denli çözüm odaklı olabilir. Tek çare tiyatro kursu ama bırakmayın pes etmeyin.1. senenin sonunda bambaska biri olacaksınız Muezzaa Ey akşam vapuru, sana mı kalır

Böyle. iste dayakla disiplin etmeye çalışan anneler ezik çocukluk sonrası toparlamaya çalış dur.. allah yarım etsin sana.. kendini sev ve hergün özgüven aşıla kendine aynaya bakarak konuş kendinle yaparsın sana güveniyorum tarzı ver coşkuyu umarım herşey gönlünce olur

Benimde annem kardeşlerim eleştirirdi beni sert konuşurlardı... okul hayatında da hep çekingendim utangaçlıktan derse girmediğim zamanları biliyorum...

Haklsnz hep kotu taraftan bakıyorum ben galiba biraz da o yuzden demoralize oluyorum

Öncelikle kendinizle barışık olmalısınız... böyle bir sorununuz var ve farkındasınız kaçmak yerine üzerine gitmelisiniz... biraz yapı meselesi ancak yetiştirme tarzıda etkili oluyor... neyden çekiniyorsanız onun üzerine gidin... zamanla alışırsınız... bende psikoloğa gittim pek fayda göremedim...

Kesinlikle sizin gibiydim bende, korkularimin üzerine giderek yendim bu problemi. Sizde benim gibi yapın, korkularinizin üzerine gidin, mesela o kalabalık gruplara daha sık girin daha sık iletişim halinde olmaya çalışın. eminim faydasını goreceksiniz, insallah yakanizi bırakır bu durum

Evet benimde eşim ailesi çok eleştrirler insanları tip olarakta başka şekildede... evlendiğimden beri daha da arttı bu yüzden... H

Sagolun.. yorumunuz icin tskr ederm

Herhangi bir durum içindeyken olumsuza değil olumluya odaklanın. O kalabalığın karşısına güvenle, omuzlarınız dik çıktığınızı, yeterince hazırlandığınızı, her şeyin yolunda olduğunu defalarca hayal edin. Çok ayrıntıya girmenize gerek yok. O resmi beyninizin bir köşesinde sürekli tutun. Onunla özdeşleşin. Siz artık o'sunuz. Ezik olan, beceriksiz olan taraf değil. O küçüldü ve bir kenarda size hayran hayran bakıyor. Kısa vadede böyle bir şey olabilir ama uzun vadede geçmişteki anıları teker teker yüzeye çıkarıp yazmanız, kendinizi ifade etmeniz gerekebilir. Eğer bunu tek başınıza yapamayacaksanız terapi almanız gerekebilir. . push ;

Bende aynı böyleyim. Önerileri bekliyorum. H

Benim sorunum sahne korkusu, kalabaliga karşı bilgi aktarma gibi durumlarda cok heyecanlanıyorum. Uzerine gideyim dedim bugun çıktım konuyu anlatmaya ama basarisiz olunca umudum kiriliyor. Ustune gideyim diyorum gittikce batırıyorum sanki

Ben de boyleydim yaaaKonuşacaklarını önceden belirlesen belki faydası olabilir. Ben kendimi değiştirmeye başladım ilk önce hislerimi açıkça ortaya koyuyorum eşime de ayni sekilde beni cok elestirir de kendisi be ben belli bir zaman sonra bastırıldığımi hissettim o yüzden herşeyi söylüyorum ister yanlış ister doğru ve bayaaa bor acildim şükür topluluk icindede bayaa konuşuyorum artik tabiki ölçülü bor şekilde iyi konuşmanin yolu iyi dinlemekten geçer bence iyi bir dinleyici ol ilk defne-28

Ben de tam olarak sizin gibiydim. Hatta üniversitede sunum yapmak istedim çok çekineceğimi bildiğim halde. Sunum yaparken bütün vücudum tir tir titriyordu iki cümleyi bir araya getiremiyordum. Slayttan okumadan kendim anlatmak istiyordum ama slayttaki yazıyı gözlerimle bile düzgün okuyamıyordum heyecandan. Hatta herkes tamam biz anladık ne anlatmak istediğini diyip rahatlatmaya çalışıyordu istersem başka zaman tekrar yapabileceğimi söylüyordu hocam ama ısrarla konumu tamamlamak istediğimi söyleyince katlanmışlardı sağolsunlar. Üstüne gitmek lazım kesinlikle. Mezun olduktan sonra alanımla ilgili ücretli öğretmenlik başvurusu yaptım ve kabul edildi. Kendimi geliştirmemde bunun da özellikle çok katkısı oldu bana. Hem topluluk önünde konuşmak, bir konuyu anlaşılır bir şekilde karşı tarafa iletmek ve kendini karşı tarafa dinletebilmek gibi konularda kendimi kendime ispatlayabildiğim noktalar olmuştu. Siz de birden olmasa da yavaş yavaş üzerinize gidin kendinizin ve aşabildiğiniz her aşama için mutlu olun başaramadım diye düşünmeyin. Bu sizi daha çok motive eder.

Umutsuz olup vazgecersen batiyomus gibi hissedersin tabi canım, bende kolay asmadim özgüven problemini, hemen bı defalik korkularimin üzerine gidip yenmedim tabiki, zamanda alsa kendini kötü de hissetsen, batiyorum da zannetsen eninde sonunda yeniyosun bu durumu, emin ol yeniyosun ama çaba lazim, hemen umudun kirilirsa hiç bitmez bu sorun hep seninle yaşar ve hayat resmen zehir olur sana, yapma!

Geçmişle ilgili aşamadığınız konularda uzman yardımı alın. "Aldım, memnun kalmadım" diyorsunuz ama pes etmeyin. Mutlaka faydasını görürsünüz. Topluluk önünde konuşurken ben de heyecanlanırım hep. Haftanın minimum 2 günü sunum yaptığım bir bölümde okudum ve hala sürekli sunum yapıyorum ve hala heyecanlanıyorum. Okul zamanı o kadar heyecanlanırdım ki ellerimin cayır cayır yandığını, nefes nefese kaldığımı hissederdim. Ama herkes "nasıl bu kadar sakin konuşuyorsun? 'Ben sunumumu yapar giderim, siz de ne halt ederseniz edin' der gibi duruyorsun'" derdi. Hocaların sakinliğim ve umursamazlığımla ilgili laf soktuğu bile olmuştu. Yani demem o ki, emin olun sizin hissettiğiniz kadar heyecanlı görünmüyorsunuz dışarıdan. İçinizdeki fırtına dışarıya en fazla küçük bir kıpırtı olarak yansıyordur. "Şu an heyecanlıyım ama bunu benden başka bilen yok" diye düşünün öyle anlarda. Herkesin sizin ne kadar sakin göründüğünüzü düşündüğünü düşünün. Çok daha rahat hissedeceksiniz.

Verilen ilacın kullanımında sosyal fobi yazmıyorsa toplulukta heyecanlanmaya faydası olmaz

Bende sizde benim gibi olun sizinle aynı durumumuz var cunki aile olaak. H

Bildiğimiz sosyal fobi bu. Sıradan bir çekingenlik değil ki üstüne gidince yenesin. destek almadan kendi başına korkularının üzerine gitmeye kalkarsan iyice tetiklenebilir. Salt ilaçla geçmiyor, terapi aldınız mı? Sosyal fobi yazıp bir araştırın isterseniz . push ; R rude29 tek ayak