Bende aynı durumdayım. İyi bir üniversiteden mezun oldum. 2 aydır iş arıyorum. Bugün başvurduğum yerlerden birinin olmadığını öğrendim. Diğerinden haber bekliyorum. 1000 tane yere başvurdum. İçim daralıyor, ne hissettiğini o kadar iyi anlıyorum ki.

Tanıdığım hiç kimseyle konuşmak istemiyorum, sadece beni tanımayan birine ya da birilerine içimi dökmek istedim... Aranıza katıldım.. O kadar birikti ki.. Okurken yolun çok başındasın diyeceksiniz ama inanın hiç bir şey yolunda gitmiyor hep böyle sürecek gibi.. Üniversiteden yeni mezunum. Hayalimdeki o kariyer hedeflediğim iş bir türlü benim olmuyor. Oysa okulda hep sevilen başarılı öğrenci, sevilen sayılan arkadaştım.. İlanların çoğu ya dil ya da tecrübe istiyor. Ailem ne zaman işe başlayacağım diye gözüme bakıyor, haklılar da.. Çevremdekilerin üniversiteli de iş bulamıyor ki serzenişlerini duymaktan yoruldum. Dün iş başvurusu için gittiğim üniversite mezunu şartı olmayan pozisyon için bile biz sizi arayacağız deyip dönmediler. İş bulma olayını kariyer planlarımı o kadar kafama taktım ki benimle gelecek planları kuracak kadar beni sevdiğini söyleyen arkadaşımı tanımak için, ne ona ne de kendime zaman ayırmıyorum.. onu da kaybediyorum belki böyle yaparak... Hayalim, mezun olup iş bulmak, aileme biraz olsun maddi destek olmak sonra da kendime güzel bir yuva kurmaktı.. Ancak bütün bunları sıraya koyduğumdan henüz ikinci sırada takılıp kalmak diğer hayallerimi altüst ediyor.. Şunu şunu yap deseniz yapacak durumdayım.. Hiçbirinizi tanımıyorum ama nedense üye olup buraya dökülmek istedim.. Şunları yazmak bile biraz olsun iyi geldi.. shiningg