1 yılı geçkin bir süredir özel bir şirkette çalışıyorum. Öncesinde evden çevirmenlik yapıyordum. Yani bu ilk iş deneyimim diyebilirim. İlk iş görüşmesinden sonra patronum beni tekrar çağırdığında işe alındığımı ve neden alındığımı anlattı. Yurtdışı şubede ki genel müdür ciddi sağlık problemi nedeniyle işten ayrılmak istemiş, benim patronumda yalvar yakar, home office çalış bir süre ama bana senin gibi birini yetiştirmeden lütfen ayrılma, ben sana sıfır deneyimsiz ama dil bilen birini bulacağım lütfen onu eğit demiş. Kadında kabul etmiş. Direk o kadınla çalışarak başladım işe. Tabi o yurtdışında ben burada, sadece whatsapp, telefon ve skype dan iletişim kuruyoruz ve akşama kadar sürekli böyle çalışıyoruz. Bana ilmek ilmek bir çok şey öğretti. Çok üzdü çok üstüme geldi çok bunalttı baskıladı, ama aslında bakınca kilometrelerce öteden çok şeyde öğretti. 1 yıl geçti, kadınla beraber yaptığımız işlerin volumu 5e katladı, süper ekip olduk bu sürede , ayrıca her 3 ayda bir güzel zamlar aldım. 200 kişilik çalışanı olan şirkette patronuma en yakın yerde oturuyorum ve çoğu şeyi bana da sorarak yapıyor, en ciddi işleri bana veriyor ve 1 yıllık eleman olmama rağmen yanıma asistan aldı. Ama sorunum şu; o kadar çok yoruldum ki o kadar çok.. Kadın evet emek verdi bana. Hala da vermeye devam ediyor. . Ama çok gergin, çok takıntılı. Kendisi hangi saat olursa olsun aklına bişey takıldıysa aramaktan çekinmiyor, akşamın 10unda 'ya sen şunu yapmışmıydın' diye arıyor. Bazen bir yanlışlık yaptıysam işte akşama kadar söyleniyor, bi yandan skype'dan bi yandan whatsapp tan yazıyor hırsını alamıyor bide arayıp azarlıyor. tek bir ufak yanlışlık için günlerce her iş için burnumdan getiriyor. Hatta eve geliyorum çıktığımı da biliyor, yine arayıp devam ediyor. 'neden yaptın neden yaptın ne düşündünde yaptın ' diyorumki 'çok özür dilerim atlamışım dalgınlığıma gelmiş haklısınız' yada 'şöyle şöyle düşünmüştüm, bilemedim böyle olacağını çok pardon ' , 'sen düşünme lütfen ' diye üstüme geliyor. Cidden bazen çığlık atarak küfrederek bu kadına bağırmak masamı da ters çevirip koşup gitmek istiyorum ofiisten o kadar çok bunalıyorum. Bu aralar yine en gergin ve herşeyden huylu zamanlarını yaşıyor. dün beni gün boyunca tam 22 kez aradı!! akşam eve geldiğimde de aramaya devam etti ama açmadım. Ertesi gün de sinemadaydım kusura bakmayın dedm. Ya tüm bunlar normal mi? Hepiniz patronunuzdan üssünüzden bu kadar çok bunalıyor musunuz? nasıl sabrediyorsunuz? _CaNanSu_

ya bende çekmek istemiyorum artık ya, inanın şirket içinde en stresli ben çalışıyorum. herkes işini bitirince çıkıyo gidiyo kimkime dumduma. daha bireysel çalışıyorlar, ve bizim şirket patron şirketi bu kadından başka müdür yok şirkette, e patronlarda yumuşak adamlar, ki bişeye kızsalarda 1 saat sonra unutuyorlar, çok üstüne gitmiyorlar insanın. bi ben böyle çalışıyorum ya çok bunaldım. Çıkmak istiyorum bu işten ama sonra napacagım, gideceğim yerde ya fırsatım olmaz ve değer görmezsem? ayrıca maaşım çok yüksek değil ama fenada sayılmaz verirler mi bana yine böyle? şimdi oradada bir öğrenme alışma sürecim olacak, başa sarmak korkutuyor M Meral

Ben habire iş değiştirmemi böyle dengesizlere borçluyum. Çok basit hatam olduğunda pis pis konuştukları da buna izin vermiyorum sonra da yüzlerini goresim gelmiyor istifami veriyorum işleri yarıda bırakıp. Keşke mantıklı bir çözüm sunabilsem. Bunun çözümünü bilen varsa bana da soylesin

Menepozda mı acaba? Daha ne kadar home office devam edecek?

olabilir yaş aralığı müsait menapoz için. Ama karakterinin bu olduğunu düşünüyorum. Çünkü şirkette ki herkes ile çok kavga etmişliği var, herkes biliyor onu. Hatta bana çoğu zaman diğerleri pamuk gibi davranır, zaten kadından çok çektiğimi bildikleri için. Bi tek benle kavga etmedi :) sabrın sonu selamettir diye gidiyorum da işten çıkacak gibi durmuyor _CaNanSu_

bide azarlamak için arıyor ya çoğu zaman normal bişey için değil. gün içinde birşeyime taktıysa bir kere uyar geç dimi, hayıııır, geçmiyor işte. uzatıyorda uzatıyor, arayıp arayıp sıkıştırıyor yaptığıım her işe yansıtıyor.. gına geldi artık bana B

Patronumla tam 3 sene bu şekilde çalıştım, arayıp bide ağlatırdı beni, nasıl dayandım bende bilmiyorum ama dayandım, şimdi hala aynı yerde çalışıyorum artık patron bana soruyor nasıl yapsak diye

İnsan bir seylere uzun sure sabredince bunun acisi ileriki yillarda fazlasiyla ruhsal olarak cikiyor. Ya bir sınır cizin yada kendinize bir yol cizin. Yoksa bu sekilde devam ederseniz ileride en kucuk seylere dahi tahammulunuz kalmayacak. Tecrubeyle sabittir. B

Benim patronumda takıntılı sizin ki kadar olmasada. Bi seyi 10 kere sorar sonradan sormustum dimi ya bu kaçıncı sorusum der. Ben alıştım kabul ettim bunun huyu olmus artik. O da benim huylarima alisti. Bazrn kavga ederiz bazen karşılıklı tolere ederiz bazi şeyleri. Tabi buna alışmak icin bende 1 senemi verdim. Sinir krizinede girdim agladimda baktim böyle hayat gecmez amaaan kabul et artık dedim kendi kendime.

Bu kadar olmasa da benzer durumu ben de yaşadım Whatsapptan akşam 22:0" de bile yazıyodu Sorunlu amirim. İki seneye yakın çektim ama gideceği belliydi gitti O kadar zorlanmıştım Kİ ben de anlatamam Bubalmıma sokuyoşar insanı Başka imkanınız varsa ayrılın işten Olmaz mı ki J janemarple

Size bir yıl emek vermiş, o emek sadece onu değil sizi de kıymetli hale getirmiştir. Kolay kolay bir yılı çöpe atıp sizden vazgeçmeyi göze alamaz diye düşünüyorum. Bu yüzden de restleşmek değil ama bu kadar psikolojik yıpranmayla devam edemeyeceğinizi söyleyip bazı sınırlar çizmek istediğinizi iletebilirsiniz. Evet iş deneyim önemli şeyler ama ben de bu tip bir patronla aynı psikolojik yıpranmayı yaşadım ve sadece 2 ay tahammül edebildim. Bir gün cinnet geçirip işi bırakmamak için sorunları söyleyin bence az da olsa geri adım atar gibi geliyor

Baslarim menopozunada patronlugunada.. gece aramak ne ya? Bakmazdim telefonum yaninsa degildi derim.. D

Sizi işe alan büyük patrona artık işi öğrendiğinizi bayanın işten çıkabileceğini söyleyin. Veya artık sizi ayırsın. Eğer öğreneceğiniz şeyler bittiyse resti çekin yoksa ayıya dayı demeye devam. Bu birikimlerinizin karşılığını fazlasıyla alacağınızı unutmayın. İş deneyimi çok çok önemli...

Kesinlikle, o kadın sektörde sayılı insanlardan, neredeyse her firma onu tanır, çevresi geniş ve dili de çok iyi, elinden kolay kolay hiçbir iş kurtulmuyor ve tabi bizim şirketimize çook fazla para kazandırıyor. bu nedenle patronuma onu işten çıkarmasını söylemem kesinlikle mümkün değil. Zaten kadın genel müdür ve patronum için çok değerli. Öğreneceğim şeyler bitmedi, ama yinede 1 yılda diğer yıllanmış elemanlara depar attım ve onun sayesinde bunu inkar edemiyorum. Ya çok hırslı bir kadın bide konuşarak falan çözemem, ben alttan almasam şirketi başıma yıkar o kadar sinirleniyor. ve çok çok bunaltıyor beni, eve gidince bile rahat edemiyorum.. Bide şöyle bir huyu var, beraber çalıştığımız şirketlerden birinin müdürü ile bir iş yapıyorduk, çok acil olmamasına rağmen bizimki taktı kafaya 'ara adamı ara' diye. .. cevap yazmadım görmemezlikten geleyim dedim, aradı tabi ardından hemen 'aradın mı adamı' dedi. 'tam şimdi arıyorduuum :) ' dedim. ve çıkar yolun kalmadığı için aradım, telefonu bir kadın açtı yerin 7 kat dibine girdim o an... çünküüü çok normal çünkküü akşam saat 8 bucuk ve çaşılma saati değil.. ' Alo, buyrun Ahmet müsait değil' dedi. sinirden ve utançtan kudurmuştum B