Bu konuyu açıp açmamakta çok tereddüt ettim. Ama yıllardır bu yükün altında eziliyorum. Baktım herkes bir derdini anlatmış, bende denemek istedim ama yazarken bile ellerim titriyor. Ben tek çocuğum. Abim ablam kardeşim yok. Akrabalardan kuzenlerlede yakın değilim. Ben kendimi bildim bileli annemde babamda alkol bağımlısı. Çocukken bu ne diye sorduğumda kola falan derlerdi büyüdükçe anladım hayatın gerçeklerini. Ben onların yanına 9 yaşında geldim. Ondan önce anneannem bakıyordu ve beni sadece haftasonları alıyorlardı. Çalıştıkları içinmiş. Onların yanına geldikten sonra öğreniyorum tabi, ben her şey güzel gidiyor sanıyorum ama anneme atılan ilk tokadı gördüğümde bir şeylerin ters gittiğini kavrıyorum. Önce anneanneme anne diyorken yanlarına aldıkları ilk yıl evdeki yardımcımızı anne figürü gibi görüyorum. Benim kapımı açıyor, okuldan geldiğimde yemeğimi hazırlıyor ve oturup benimle televizyon izliyordu. Ben 9 yaşından beri evde olan evde kalır lafıyla tembihleniyorum, kimseye bir şey anlatamıyorum. O yıl yine içtikleri için trafik kazası geçiriyoruz, ben arka koltukta uyurken. Babamın kolu kırılıyor platin falan takılıyor. Ben bizde oluyorsa herkeste böyle şeyler olur diye düşünüyorum. Yanlarına geldiğim ilk yıl bana her şeyi tozpembe göstermeye çalışıyorlar. Sonra o 1 yıl bitiyor ve ben 10 yaşındayken biraz ileriye taşınıyoruz. Bunlar hala her gün içmeye devam ediyor. Zamanla evimiz kirlenmeye yediklerimiz fastfood olmaya başlıyor. Yardımcımızda olmayınca iyice yalnızlaşıyorum. Çalıştıkları için gün içinde onları çok az görüyordum. Bu sefer arkadaşlıklarıma çok değer vermeye başlıyorum. Zamanla ergenliğe giriyorum ve sürekli dışarda olmak istiyorum. Onlar eve geldiği an içmeye ve bende kendimi odama kitlemeye başlıyorum. Bi çocuk böyle nasıl daha güvende hisseder?hissediyordu işte. Artık olanların farkındaydım. Evde dayak, kavga ve gürültü artmıştı. Yıllar geçerken evde eşyalar kırılmaya ikisi birbirine zarar vermeye evde yenilen şey sadece tavuk dürüm ve konserveler olmaya devam ediyordu. Bazen alkolu bırakmaya karar verip tekrar başlıyorlardı. Birkaç kez komşular o kadar rahatsız olmuştu ki kapımıza polis geldi. Açmadılar evde yokmuş gibi. Çok utanıyordum, apartmandan biriyle karşılaşırım diye. Çoğu zaman babam mutfakta annem oturma odasında içmeye devam ettiler bende odamda kendi dünyamdaydım. Onları hiç görmediğim günler bile oldu. Yıllar böyle geçti. Okuldan döndüğümde apartmana yayılan o güzel yemek kokusu hiç bizim evden gelmedi. Hiç beraber oturup gülerek televizyon izleyemedik. Ben neredeyse hiç arkadaşlarımı eve davet edemedim. Dertlerimi anne babama anlatamadım. Hep tek başımaydım. Doğruyu yanlışı yaşayarak görmek zorunda kaldım. Hatalar yaptım. Fotoğraflarda ve arkadaşlarımın yanında hep güldüm ve güldürdüm. Dertlerini dinledim yardım ettim ama kendim için elimden bir şey gelmiyordu. Son bir yıldır babam sanırım başka bir madde daha kullanıyor. 5 dakika içinde kendini kaybediyor. Mutfakta yerde uyuyakaldığını bile gördüm. Maddi anlamda çöktüğümüzde bile her gün içip kendilerini kaybetmeye devam ediyorlar. Bense hala içime atmaya. Bu anlattıklarım yaşanılanların yanında az kalır. Ama ilk ve son size anlatıyorum. Ben bunları yazarken bile içerde içiyorlar. Sigara zaten içiyorlar. Benim alkolümde sigaramda yok. Olmayacakta..

Canım içmek var içmek var. Herakşam içip teyzene mi saldırıyodu evdeki eşyaları mı kırıyodu? Alkolik adam su gibi içer kendini kaybedip ensonunda sozmadan bırakamaz o şişeyi ne konuştuğunu neyaptığını bile hatırlamaz. T triskadan

Geçecek onları gördükçe daha hayata sarıl git o evden işin olsun öyle bı anlattın ki kocaman sarılmak geldi içimden sen hiç bozulma emi boşver onları buraya yazabilirsin konuşuruz çok zor ama bı gün o evden gideceksin oku harika bir işin olsun üzme kendini senin sınavında bu kesinlikle bazen evlatları ile sinanir bazıları para ile bazilarida sizin gibi anne babadan geçecek dua et emi L

Hiç kimse başkasının hesabından gelip de Burda yazmaz. Belli ki sitede açtığın konuların kalıcı olduğunu ve görülebilir olduğunu bilmiyorsun şimdi siteye üye olmak 5dk bile sürmüyor... ! Kib

Canım sana senden başkasından fayda yok sık dişini güzel bir okul kazan. Lyslerden sonra tercihi burada yapalım hatta. Geleceği olan bir meslek yazalım kurtar pacayi. Sonra da hepten ilgilenirsin ailenle belki biraktirirsin alkolü

Böyle bişey olmaz. Hergün içen adam kadın herneyse alkolikse işhayatı olmaz olamaz. Yoğun alkol alan ve kendini kaybeden insan uyur kalır hangi işe gidicek? Gitse o allak bullak hali ve kokusuyla hangi patron onu tutucak? Kendi işiyse batmamasının imkanı yok. Gittiğinde nasıl alkolsüz durucak? Durmadan içen bi kadının çocuğu nasıl sağlıklı doğucak? Alkol pahalı bişey eve hergün söylenen yemekte geçin bu işleri

Süreklide arkamdan boşaldı korunmadık ella aldım demiş. Adetlerim düzensiz demiş 8gün gecikti hamile öiyim demiş demişte demiş. Bak çocuğum ilişki yaşıyosan korun bitanede sen getirme dünyaya

siz diğer konularınızda evli olduğunuzu söylemiştiniz neden ailenizle yaşıyorsunuz evliyseniz?

Yaşın büyükse onları bi şikayet ette mecburi amateme falan yatırırlar belki. Küçükse anneannene gidersin yoksa da tek başına yaşarsın. Böyle günden güne eriyeceğine L

Hanı hep evlattan ötürü derler Allah hayırlısını versin diye. Aslında anne babanın hayırlısı daha önemli. Çok üzüldüm gerçekten. Şuan kaç yaşındasın? Ne iş yapıyorsun okuyor muun? Durumun varsa git o evden. Aile büyüklerine de anlat onlar araya girer belki, tedavi olacaklarsa olsunlar. Kurtar kendini oradan

Umarım bir gün oda olur ve okursun. Kağıdın daha iyi bir dinleyici olacağına eminim Azra910 Junior

Kibledim yalanları buraya değil kağıda yaz kitap mitap çıkartırsın belki

Cok uzuldum bunlar surekli iciyor ise nasik gidiyorlar. Sen okuyup kendi ayaklarin uzerinde dur o evden kurtul

Ay çık git şuradan lütfen ya.! Yalanların ardı arkası kesilmiyor... Hangi enayi kalkıp da kendisinin hesabını başkasına verir Allah aşkına... İnsanı çileden çıkarıyorsunuz. ! İnsanların duyguları ile bu kadar kolau nasıl oynuyorsunuz!!! İnsanlar size üzülüyor yol gösteriyor siz gelip Burda bizi dalgaya alıyorsunuz!

üniversiteyi kazan ve o evden ayrıl canım allah yardımcın olsun

Çok üzücü bir durum sizin için ne kadar zordur. Yaşınız kaç?

19 yaşındayım. Sınava tekrar hazırlanıyorum

Hangisi dogru? Konuda da ablam abim yok yazmissin schadenfreude

Kaç yaşındasın?

Çok güçlüsün, senin yerinde başkası olsa söylemek bile istemiyorum çoktan kötü seyler gelmişti başına.. Oku, okulunu bitir ve hayatına doğru düzgün tertemiz bir sayfa açarak yön ver... Annen ile babanın durumu hiç iyiye gitmiyor. Belki sen güçlü olursan onların da ellerinden tutarak kaldırırsn. Bağımlılık biraz da kafada bitiriyor maalesef.. insan anne babasını secemiyor ama belli bir sınırdan sonra gidip gitmemek bireyin elinde.. acılarını severim senin... Gözlerinden öpüyorum!

Gerçek değilsen neden insanların duygularıyla oynuyorsun? Gerçek olmadığını düşünüyorum çünkü okadar özel şeyleri yazan insan tanıdığına hesabı devretmez kendini ifşa etmemek adına bence. Yok illa öyleyse kendine bi hesap aç canım parayla değil, başkasının hesabını kullanmak yasak.

Yemedim, bir yediğimi ikinciye yemem

İş hayatları var ve toplumun içindeler. O kadar kötü kalplisiniz ki sanırım yaşamadan bilemezsiniz umarım yaşamazsınız sizede iyi günler T triskadan

Neler yaşamış ne yaralar almışsın, kaç yaşındasın bilmiyorum ama içindeki o kırgın çocuğa sarılasım geldi... o yaşta yaşadıkların çok ağır, senin için travma oluşturacak düzeyde. Kendine piskolojik destek al lütfen, sende ileride Anne olucaksın ve Çocuk yetiştireceksin, sende ne denli yara bıraktıkları daha okurken belli. Malesef Anne-Baba olmanın sınavı yok, kimi çok isterken olamıyor kimi de böyle işte...

Mesaj tekrari... Azra910 Junior

Diger konularında evli olduğunu söylemişsin sen bizi mı yiyorsun