bu yazıyı kim yazdıysa ellerine sağlık. kendi çocukluğumla ilgili günlüğü okur gibi hissettim kendimi. Hem ağladım hem güldüm. SÜPER. paylaşımınız için teşekkürler. O günleri tekrar yaşamak için neler vermezdim.:çok üzgünüm:

"80 yillarda çocuk olmak.. Türkiye'de yaşamış son mutlu kuşak olduğunu hüzünle hissetmek demek..." Kızımın onayladığı ve çok beğendiği bu yazıya teşekkürler B

biliyormusun yazıyı okurken bütün çocukluğum ve gençliğim gözümün önünden geçti ve gözyaşlarımı tutamadım, boğazımda bir yumruk oluştu. bir insan geçmişe bu kadarmı güzel götürülür. gönülden teşekürler. Selenais Kelepceliyim ben

Yazin cok güzel Hemsom.. Cocukluk yillarima gittim geri geldim.. Ne kadar mutlu bir cocukluk gecirmisim.. Acaba bizim cocuklarimizda büyüdükleri zaman böyle düsüneceklermi? S suavea

belki haklısın güzeldi galiba.. şimdi ki çocuklar daha şanslı gibi geliyor ama.. sarxix

çok güzel ifade edilmiş, 80'li yıllarda doya doya çocuk olan biri olarak her zaman gözlerim dolarak anarım o yılları bir iki ayrıntıda ben yazayım mavi ay bruce wills'le ilk tanışıklığımız, hıdrellezlerde yakılan ateşler, eurovision geceleri heyecanla TV başında olmamız, yazlık sinemalar, kütüphaneli divanlar, örgü paspaslar, kocaman kelebek tokalar, espadriller ellerine sağlık canım nostaljik bir tad yaşattığın için

bir kısmı benim de çocukluğuma ait. ne güzel şeydi şu çocuk olmak hiç büyümeseydim keşke... Z zeyno

ben 81 doğumluyum ama bu yazılanların çoğunu yaşadımm.. bi tuhaf oldu içim.. sevineyim mi üzüleyimmi bilemedim yawww..