galiba, bu problemi kendimde hissetmiş biraz önlemini almıştım ama hala tam oturmadı demek ki bazı şeyler bende. zamanla artık

Kendini kaliplara sokma.. icinden nasil geliyosa oyle konus davran.. ben nerdeyse butun ortamlarda dikkat cekerim.. tatli dilim guler yuzumden dolayi... : ) baska turlu istesemde olsmiyorum.. ha gerektiginde mesafe koyarim ya da icimden gelmedigi kisilerde.. T

tam olarak bunu sormuştum aslında.. "zorundaymışım gibi" hissettiklerimle daha ilk anda frekans tutmayınca zorlamamak gerekiyor o zaman? akışına bırakmalı yani :) ben bunu önyargı gibi görüyodum, ama enerji meselesi demek ki, doğru mudur A AklinYolu1

Şöyle özetliyorum bir ata sözü var beni bilen bilir bilmeyende kendi gibi bilir.

Belki de insan mi secemiyorsun... herkesle iyi iletisim kurmak guzeldir ama herkesle can dost olunmuyor... karsindakini tanimaya calis darbe yememek icin... samimiyet olusmuyorsa da uzulme... herkesle arkadas olunmuyor...

nasıl ayırt ediyosunuz peki, yani kimleri sıcak davranmaya uygun buluyosunuz

Ben genelde karsimdaki insana birakiyorum. Eger samimi davraniyorsa, arkadas olmak istiyorsa zaten belli oluyor. Yoksa da zorlayacak biri degilim.

bilemiyorum aslında olabilir, çok hatırlamıyorum ama o eksikliği hissediyorum bazen. çocukluktan gençliğe doğru geçtiğim dönem daha fazla sevildim ama çocukluğa dair sevildiğim sıcacık anlar hatırlamıyorum. çok mantıklı aslında sorunuz, çocuksu bi ruhum da var sürekli sevilmek sevmek istiyorum

Ee tabii.. ha zorunlu olarak durdugun ortamlar varditR. Kadin misafirlige gelmis hoslanmadim mecburen hos tutmak zorundayim evime gelmis:) evde kadini birakip kacacak halim yok ya:)) idare ediyosun o anda ama zorunluluk disinda mumkun mertebe bir araya gelmezsin

Benim iyi duygular hissetmemle alakalı aslında iççmden geldiği gibi. Karşımdaki soğuksa ona göre. Ama iletişime açıksa güleryüzlüyüm

Ben de biraz sıcak davranırım ama herkese değil T

Çocukluğunuzda yeterince ilgi ve sevgi görmemiş olabilir misiniz? T

Hissediyosan devam et eger o elektrigi alamiyosan dur orda.. neden illa samimi hossohbet olacaksinki. Biriyle frekans ya tutar ya tutmaz.

yeni insanlarla tanıştığımda karşımdakinde bir içtenlik samimiyet gördüm mü benim karşılığım daha fazla oluyor daha içten davranıyorum. ancak yeni yeni tanışıldığı için onlar bi mesafe hissi verebiliyolar bense bunu hiç başaramadım. sanki ben samimiyetsiz içtenliksiz bi cevap verince kötü hissedecekmişim ve benden uzaklaşacaklarmış gibi düşünüyorum, ya da bu içtenliği farklı algılayacaklarmış gibi. sürekli mütebessim ve iyi olmak zorundaymışım gibi. insan ilişkileri emek istiyor doğru ama bu durum ben de biraz tedirginlik oluşturdu. artık yeni insanlarla tanışırken nerede samimiyeti kısmam gerek diye düşünür oldum ve hep diken üstündeyim sanki. halbuki başlarda böyle değildim gayet neşeli samimi iyimserdim kolay arkadaşlık kurardım şimdi de kurabiliyorum belki ama içten içe bu hisler ve tedirginliklerle. acaba "zorundaymışım gibi" hissettiklerimden uzak mı durmalıyım, kendimi mi zorluyorum? ruhumu sarmayan insan diyebilmem için tanımam gerek, baştan bi önyargıda besleyemiyorum çünkü genel olarak insan sevgisi barındıran biriyim. ne dersiniz bu konuda? sosyal olmak istiyorum sosyalliği seviyorum ama bunun gibi bazı sorunları beraberinde getirdi, nasıl aşabilir neler yapabilirim?

Bu durum ben de de vardı. Ama böyle davraninca kendinden çok şey veriyor insan. Boyle davranmıyorum artık. Mesafe en iyisiymiş, tecrübeyle anladim artik.