Eşiniz yengeç burcu mu? TheQueeninthenorth

Bence hepsi geçerli sebepler ancak bizim toplumumuzda bunlar boşanmak için geçerli mazeretler değil. Sizi anlıyorum ama bu toplumda bu aşamada bu sebeplerle boşanabilen çok az çift var .

ilk işim bir kadın bulmak. bir de yemek işini boşlamak. haftada bir iki kere yapacağım en fazla. o da napıyorsa yapsın artık. bir de paşaya ayrı menü hazırlıyorum tencere yemeği yemez, sebze yemez...

Birbirinizin beklentilerinin farkında olup birbirinizi daha iyi anlayacaksınız belki..

Bu anaların danaları sonra bizi delirtiyor işte

Ben şu konu hakkında yorum yapmak istiyorum sadece, konforlu hayattan çocuğunuzu alıkoyar mısınız diye korkuyormuşsunuz. Nafaka ile bu durum gayet dengelenebilir bunu dert etmeyin. İlla ayrılın demiyorum ama belki bir çift terapisti e görünmekte fayda var.

Elbet kendinize de vakit ayırın. Arkadaşlarınızla da gorusun. Kuaföre gidin. Kendinize bakın. Bakımlı olun. Ama eşinizle de iletişimi koparmayın. derinss

Bunca zaman değişmemiş çünkü değişmek istememiş. Size yardımcı olmuyor çünkü herşeyin sorumluluğunu almışsınız, alışmış hep böyle devam etsin istiyor. İlişkilerde ilk başta nasıl başlarsa sonuna kadar öyle devam ediyor

Adam kv'desin yaninda, esinin yaninda gidip cep telefonu ile takilip formula 1 izliyor. Hele oglunu hiç gözü görmüyor. Sende burda yok göl'e git, mektup yaz tavsiyeleri veriyorsun. Esinin oglu ile zaman arttirmasini sadece esi saglayabilir. Konu sahibin bu durumda yapacagi hiçbirsey yok. Adam belli ki istemiyor. Adam sadece pasa hayatini istiyor. TheQueeninthenorth Tepkin yeterici kadar büyük ver sarsici degil esin için. Cift terapisini gidin ve artik o evde hiçbirsey yapma. Yemek disardan gelsin, bulasiklar tezgahta yigilsin. Elini verme. Hele onun kiyafetlerini hiç yikama etme. Esin için "eeh queen bir iki söylenir, ben daha halen rahat hayatima devam ederim" mantigi var. Senin bu bosanma konusunda ciddi oldugunu bilmesi lazim. Cünkü saydigin seyler ciddi bosanma nedenleri. Biri atiyorum çok iyi bir evlat ve dost olabilir fakat çok kötü bir estir. Sirf iyi evlat diye bosanilmasinmi? Iyi evlat olmasi evlilige ne katiyor? Hiç. Mesele iyi sevgili olmasi degil ki. Bir este bir sevgilidir. Tüm ömrünü biri ile geçireceksen, elbette deger görmeli, sevilmelisin. Bunlar en basit haklarindir. Bakma sen bizim külturümüze. Bizde evlilik zaten kadinin "satilik, mal" olarak verilen sey gibi görülür. Kadin sansli ise iyi kötü "rahat" bir evliligi olur . Sansli degilse iste çekecegi var. Oysa evlilik hayat arkadasligi olmalidir. Birbirinin mutlulugunu gözetmek ile olur. Mücadele ile olur. Deger vermek ile olur,.. Bunlarin hiçbiri evliliginde yok. Ve tahamir etmekte sadece senin sorumlulugun degil. Esin ile ciddi bir konusma yapmalisin. Eger bu cift terapisine gitmezse, bosanacagini söylemelisin. Ve ardindan dedigim gibi zerre ev isi yapma. Hayir eve yardimci kadinda alma. Adam bir iki sorumluluk ögrensin. Cocuguda adam ile birak, annenlere git arada. Orda kahveni iç, adam ögrensin cocuk ile zaman geçirmenin ne zor oldugunu. Son olarakta cocuga düzen vermeniz lazim. Cocuk kaç yasinda bilmiyorum ama geç saatte yatmasi çok yanlis bisey. Sadece ebeveyn için degil, o cocuk içinde çok yorucu.

şuraya oturup yorumları okuyayım, sanırım çok ama çok benzer durumdayız, tek fark çocuk sayısı 2... TheQueeninthenorth

Bu adam iyi bir koca değil ki, kötü koca sadece dövüp aldatan adam demek değildir, adam sizi hizmetçi gibi kullanıyor, evladına zerre faydası yok. Ayrıca bosanirsaniz bal gibi nafaka ödeyip çocuğuna bakacak. Hayat sizin, karar sizin ama ben böyle biriyle iki günümü gecirmezdim yazık size

bu zihniyeti nasıl değiştirebiliriz bilmiyorum ama bir yerden başlamalıyız. sadece fiziksel olarak bir işi yapmak değil, onu organize etmek planlamak da yorucu. bunu yapan bizim toplumumuzda hep kadın. mesela evde ne var? tuvalet kağıdı bitti mi? mercimek var mı? alışveriş yapılacak. çocuğun okulu için şu malzeme lazım kim alacak, hazırlayacak? çocuğu ders çalıştırmak mı lazım, şu konuyu anladı mı? sınava hazır mı? çamaşırlar yıkanacak, ütülenecek. misafir gelecek, ikram için alış veriş lazım mı? ne hazırlanacak? çocuğun kıyafeti, ayakkabısı küçüldü. yenisini almak lazım. vs vs. her gün ne yemek pişireceğini düşünmek bile bir iş. şimdi bu programı bir yardımcı ile rahatlatırsınız ve bir süre iyi de hissedersiniz. haftada bir tam gün iki yarım gün gibi düşünürseniz gözünüzde büyüyen işlerinizi toparlamak daha kolay olur. belki o zaman durumu daha berrak bir şekilde değerlendirirsiniz. kadının kendini tekrar şarj edeceği bir şeye zamanı kalmıyor. bir hobiye, bir etkinliğe.. zaten pandemi de hepimizin içini çürüttü. kendinize zaman yaratın. bu benim özel zamanım deyin. hiçbir şey olmasa takın kulaklığı yarım saat yürüyün. hava durumu da sizi yıldırmasın. rüzgarı da yağmuru da hissetmek güzeldir. yavaş yavaş eşinizle oğlunuzun birlikte geçirdiği zamanı arttırın. yaşadığınız yerde deniz, göl, ırmak artık ne varsa zaman zaman su kenarına gidin. mutlaka rahatlatır. bir şeylerin olmasını beklemeyin talep edin. yazın. mesela buzdolabına veya görünür bir yere. yaptırın. özel hayatınız açısından da bir şeyleri değiştirmeye gayret edin. biz bu toplumda belli bir taassupla yetişiyoruz. yapmak istesek bile komik geliyor atraksiyonlar. komik gelsin, gülün ama olsun deneyin. bir de güzel ifade ediyorsunuz kendinizi. yazın. mektup yazın eşinize.

Hayir koc TheQueeninthenorth

Çok güzel mesajlar gelmiş, okuyorum. Vaktim olduğunda alintilayip cevaplayacagim. TheQueeninthenorth

evet kötü biri değil. aksine çevresinde çok sevilen biri. özellikle benim ailem, annem ona bayılır çünkü çok sakin, saygılı, uzlaşmacı biri gibi görünür dışardan. aslında gerçekten de öyleydi ama zaman içinde benim yüzümden midir nedir değişti. artık o da bana çat çat laf söyleyebilen biri oldu. beni annesi gibi gördüğünü hissediyorum bazen. anne olmamla birlikte artık sanki sevgililik sıfatımı kaybettim. direk bir sürü sorumluluğu doğal olarak tek başıma üstlenmem gerektiğini düşünüyor açık açık söylemese de biliyorum. onun işi zaten yoğun. ben öğretmenim ve çok boş vaktim var hç yorulmuyorum sanıyor. evet ona göre daha az saat çalışıyorum ama bu çok hafif bir işim olduğu anlamına gelmiyor. ayrıca işim dışında tüm diğer işler de bende. evet bir şekilde idare ettim bu zamana kadar ama artık yoruldum. belki ondan bir takdir görsem bir güzel söz duysam bu kadar koymayacak ama o da yok... TheQueeninthenorth

Siz eşinize anne olmuşsunuz zamanla sorun bence tam olarak burda. Fatih Civelekoğlu nu bir dinleyin derim. Tam olarak bu konulardan bahsediyor. Anne olduğunuz için o kadar doğal ki tüm işler size yüklenilmiş anneler böyle yapar. Bazen sinirlenirler ama sonsuz toleranslıdırlar. Kendine yemek ısıtmaz diyorsunuz kocaman adam çünkü sizden dolayı bu şekilde alıştı. Yanlış anlamayın yüklenmek için demiyorum sadece yanlış davranışınızdan bahsediyorum. Anne yerine tekrar eş olmanız lazım inanmasanız bile dediğim gibi aile danışmanlarını Fatih beyi de bir sosyal mecralardan takip edin bence sorunlarınız çözülecek.

Biz de böyle idik. Bir cinnet herleyi çözdü. Şimdi etrafta pır dönen bi adam var ama sor bana onu istiyoır muyum. İstemiyorum. Yoklugunda birley kaybetmem mesela. Ayrılmaya kesinlikle yanasmıyor. Cocuklar büyük bende aklım olsa cocuk kucukken bosanırdım. Şimdi daha zor. İstemedigin bir hayatı yasama bence

valla yaparken mutlu olmuyor ki adam. istediğim çok bir şey de değil, hadi parasailing yapalım demiyorum ki, hafta sonu kahvaltıya gidelim veya akşam üstü bir kahve içmeye çıkalım diyorum. bin tane şey sıralıyor. yok çok trafik oluyormuş, işleri varmış yetiştirmesi gereken, gideriz ama tam 2 saat sonra evde oluruz vs diye pazarlık yapıyor veya... tüm isteğim hevesim kaçıyor. onun istediği aslında ben çocuğu da alayım annemle çıkayım o da evde rahat etsin. ki hafta içi bunu da yapıyorum, oğlanı alıp parka götürüyorum sonra anneme uğruyoruz bir iki saat orda kalıp sonra eve geliyorum bazen. hafta sonu dışarı çıktığımızda da hep huzursuz hep kafası dolu, bir an önce gitse de bitsek modunda. bunu ona söylediğimde saçmalama vs diyor ama insan hissediyor işte.

İlk evlendigimiz yıllarda eşimde bu kadar olmasa da senin eşine benzer yanları vardı. asla kabullenmedim. evin her işini üstüme almadım. bilmiyorum, yapamam, ben beceremem yada hayır demeyi bildim. zamanla oda değişti. ha dört dörtlük mu değil tabi ama dhaa anlayışlı ve yardımcı. tipki senin durumunda olan bir arkadaşımız var. tek farkı o çalışmıyor ama 3 çocuğu var ikisi ikiz ve bebek. bir gün hep beraber dışarı çıktık sohbet ediyoruz. arkadasim biraz eşinden sikayetlendi. ama asla sitem yada kızgınlıkla değil. olqni anlatarak. bende eşine dedimki x cigim sen dua etki eşine catmissin olup da bana catsaydin eş olarak ben asla gecinemezdim senle. kavga kıyamet olurdu. adam ne dedi bana biliyor musun Zeynep çim belki eşim talep etseydi yada direnseydi bende böyle olmazdım. ama eşim her konuda kendine sunulani kabul eden bi insan. nasil olsa o her şeyi hallediyo, talep te etmiyor diye bende rahat davranıyorum açıkçası dedi. yani erkeklerin çoğu itiraz etmez direnmez savasmazsaniz nasılsa beni böyle kabulediyo diyip son derece sorumsuz davraniyorlar. oncelikle talep edin. gerekirse bıkmadan usanmadan kavga edin. ama artık dolup tastiginizi böyle devam edemeyeceğini ve boşanmayı dahi dusundugunuzu kafasına vura vura anlatın. ha uğraşamam derseniz tabi ki adamı boşamak ta en doğal hakkınız. kolayliklar diliyorum.

Yengeç özelliklerini taşıyor da ondan merak ettim

Adam a anne olmaktan vazgeçin. Kendiniz i bulun. Kendiniz olun

Sizi o kadar iyi anladımki hissettim sanki içimde söylediklerinizi. çok haklısınız böyle hayat nasıl geçer sevgisiz ilgisiz.. geçmez bence. kendi ayakları üstünde duran biriymişsiniz işiniz var bu çok önemli bişey bence kesinlikle ve kesinlikle katlanmayın cafede telefondan bişey izlemesi size yardımcı olmaması çocuguna bakmaması bunlar şahsınıza yapılan saygısızlık bence onun görevi sadece para kazanıp size ve oğluna bakmak degıl sizinle ilgılenmek çocuguyla ilgilenmek karısını sevmek saymak. bi nasılsın demeyen derdini dinlemeyen kocayla hayatmı geçer oğlunuz böyle mutsuz bi ailede mutsuz bi anneyle büyüyecegıne anne babası ayrı olsun daha iyi bence hayat arkadasınız size artık hayat arkadaşlığı yapmıyor uzatmayın bence

Hemde hepsi gerçekten sonanda

Biliyormusun, bende ayni "egitimi" annemden gördüm. Asla ev isi yapmazdim. Evlendigimde çamasir makinesinin nasil çalistigini dogru düzgün bilmezdim. Ama bu bahaneler kadinlar için geçerli oluyormu? Hayir. Niye erkekler için "ee annesinden ögrenmedi, dogal tabi" gibi normal karsilaniyor? Bu bir bahanedir, kiliftir. Adam artik 14 yasindaki bir ergen degil. Yetiskin bir insan sorumluluk nedir gayet bilir ve yapar. Bosandiktan sonra adam tek yasarsa sen bir gör neler yapabildigini. Simdiye kadar saglam bir tepki vermedigindende adam böyle davraniyor. Isin bosanmaya gittigini his etmeli. Tripin daha uzun olmali, evde grevin daha uzun olmali. Cift terapisi olmali,.. Yani artik bunlar son demler Queen. Simdi yapildi yapildi, yoksa ya çok mutsuz bir evliligi sürdereceksin artik aliskanlik diye, yada bosanacaksin. Ve sakin o robot süpürgeyi alma. Adam önce sorumluluklarini ögrensin. O parayi kendine harca. Ki bana sorarsan açikçasi çok zor. Ben bosanirdim açikçasi. Ha mücadeleni ver, kesinlikle eger bu seni daha huzurlu his ettirecekse. Bosanmadanda korkma. Olabilir, buna hazirlikli ol.

Boşandi diye cocugu da boşamiyor ya, cocuk hala onun da cocugu. İhtiyaclarini karsilayacak elbette nafaka denen bir sey de var sorun paraysa.

Yani açıkçası ben boşanman ger ktigini düşünüyorum, gencecik yaşında ve inşallah önünde koca bir ömür varken neden sevgisiz bir yaşam süreyim, "çocuklarım için" edebiyatından hoşlanmıyorum

Okurken kendi ilişkimi gördüm. Bu çarptı bana sizin yazdıklarınızda. Benim de 5 yıllık ilişkim var. Aynen sizin gibi düşünüyorum ortada sadakat var, onca yıllık emek, sevgi var diyorum karakterimizdeki tüm farklılıklara rağmen. Ben de sizin gibi biraz daha dışa dönük biriyim, erkek arkadaşım değil. Benim neşeli olduğum zamanlar bile tüm modumu düşürdüğü zamanlar oluyor. Evliliği hep mutlu son olarak görüyoruz ya acaba yanılıyor muyum diye okudum. Sizin gibi hissedersem ne olur diye düşünmeden emedim. Benim de ilişkiden beklentim sizin gibi. Erkek arkadaşım da tam eşiniz gibi. Kaç yıldır beraberiz tabi ki de ilk zamanlar gibi olmaz savunması bile aynı. Ben de bazı zamanlar bırakıp gitsem mi acaba diye çok düşünüyorum. Sonra hep yeni birini tanı, farklı sorunlar yaşayacaksın diye kendimi dizginliyorum. İlişkide kendimi yalnız hissettiğim çok oluyor. Çünkü sorundan bihaber, çözmek için konuşmak desen tartışma bile yürütemiyor. Demem o ki sizi okurken çok iyi anladım. Allah içinize ferahlık versin. Hakkınızda hayırlı olan karara içinizi ısıtsın

Bizim bir tanıdığın oğlu da oyle Annesi aşırı rahat yetiştirdi Şuan evli ve görsen ev kadınından daha iyi yapıyordur. Çünkü o anne bu eş diyor. İkimizde çalışıyoruz ikimizin de görevi var diyor. Ben şundan eminim hadi yemek vs cidden herkes beceremez yani tam tad veremez. Bende çok iyi değilim yemekte. Ama temel seyleri de yapmıyorsa kim olursa olsun gerçekten gavurlugundan yapmiyordur.

netflix te Valeria diye bir diziye başladım. Kadınla birebir olmasa da benzer noktalarımız var. Bizim gibi çocuk yaşta sevgili olmuşlar, sonra monotonlaşan bir evlilik hayatı, yolunda gitmeyen cinsellik ve adamın kadının tutkusu haline gelen yazarlık, ilk kitabını basma sevdasını anlayamayışı... daha sonra kadın benim yapmayı cesaret edemediğim her şeyi yaptı tabii. kocasından ayrıldı, cillop gibi bir adam buldu vs vs... aslında istediğim tam olarak bu mu emin değilim. eşimi seviyorum. iyi arkadaştık da biz. cinsellik sorununu çözmek için zaman lazım bize, o zamanı da oğlanı tam zamalı kreşe verdiğimizde yaratabiliriz belki... tüm tespitlerinize de katılıyorum. kendime biraz zaman ayırıp sakin kafayla her şeyi tartmaya ihtiyacım var.

Aslında bunlar asilamayacak konular değil ama asıl sorun esinin ortada bir sorun var diye düşünmüyor olmasi, o halinden memnun. Temizlik ya da ev işlerine yardım etmeye meselesi değil asıl mesele bence. Siz sevgi ve şefkat görmek istiyorsunuz, bunu ona anlatmalısiniz. Ev işlerine yardım etmese de, yeterince sevildiğinizi hissediyor olsaydınız, ev işleri meselesini bir şekilde çözerdiniz, mesela eve arada bir yardımcı alarak. Sizin esas meseleniz eşinizin tek başına size ihtiyaç duymadan kendi konforunda hayat yaşamasından memnun olması iken, sizin kendinizi her konuda yalnız hissetmeniz, sevgisizlik, ilgisizlik...

kendi işlerinin yoğunluğuna öyle odaklı ki, ben konuşmak istiyorum desem gene ne yumurtlayacak bu diye bakar. bıktım yani... bakış açısını değiştirmesi lazım da bunun için uğraşacak gücüm yok. tabii aradaki şeyler yitip gidiyor öyle de, haklısınız... Seridina Guru Anneler

Çocuğuyla bir kere başbaşa parka gitmeyen adamın neresi iyi baba? Kocalığa değinmiyorum bile. Hayır her evlilik öyle monotonlaşmıyor kimse bunu normalleştirmesin. Hayat çok kısa bu adamla harcamayın

Size pek yardımcı olamam çünkü mesela bu şekilde ilgisiz bir evlilikte bana kalırsa boşanılmalı, 2 çift güzel bir söz esirgenen bir ilişki gözden çıkarılmayı hakediyor ama malum bekarları bu konuda pek kaale almıyorlar çocuk var siz ne anlardınız diyerekten. Ama eşiniz kendini güncellememiş ataerkilin önde gideni. Tabi her sorumluluğu almakla sizin de hatanız var. Benim annem de böyleydi. Niyekim babam o saatten sonra değişmedi. Ha şimdi emekli yardım ediyor ama tamamen sıkıntıdan. Terapi önerin. Kabul etmezse boşanacağınızı gündeme getirin. Daha yaşınız genç. Ve 1 tane hayatınız var. Çocuk hala sizin çocuğunuz. İkinizin parası çocuğunuzun parası. Çocuğunuz mutlu bir anneyle büyümeyi hakediyor konforlu bir hayattan ziyade

Sessizlik problemi çözmez. Erkekler kadin susunca anlamaz. Konuşarak çözebilirsiniz. Sevgi dilencisi durumuna soktuğu için o utanmalı. Sizinle sadece hizmeti görülsün diye mi evlenmiş? Temizlik evlilik yürüten şey değil. Muhabbet biterse evlilik de biter.

Daha önce ne yaptiysaniz onu yapmayin.. Gittigim psikologun lafiydi bu. Ne mi yaptim -Kendime baktim. Eskiden üst bas darmaduman. fedakar anne olayini biraktim. Eve kadin gelip yemek utu isimi cocuk bakimini devrettim. Corba bile yapmiyorum inan. Yaptigim gunlere yaniyorum.. o vakitlerde simdi çocuğumla oyun oynuyorum. -Konus konus elde var 0 mi. Yolunu degistir. Farklilik yapin. Mesela bi Aksam arkadaslarla kahve icecem de. Bi aksam cik disari dene. Cocuk bakimini bölüş. Yoksa 100 yasinda hissedersin. Bu ara ise erken gidecem. krese senin birakman gerekiyor deyin. Birakma isini devredin mesela.

Sorunlar bizim toplumumuz evliliklerinde son derece yaygın ve bir çok kişice de sorun bile sayılmayan, eşinizin de söylediği gibi hayatın doğal seyri olarak görülen durumlar. Önemli olan bu durumların sizce ne kadar sorun olduğu. Hayatınızı ve mutluluğunuzu ne kadar etkilediği. Benim şahsi fikrim ortada aldatma, şiddet, hakaret ve saygısızlık yoksa, bir de babadan memnun bir çocuk varsa, diğer sorunları çözmeye, çözülemeyenleri değiştirmeye odaklanmak. Ama belirttiğim gibi bu benim tercihim, bir başkasına önerim ya da dayatmam değil. Sizin durumuzdan çok daha feciisini bir arkadaşım yaşamıştı. Sizden çok daha zıt kişiliklerdi. Boşanmaya karar verdi kadın. Evleri ayırdılar eşyalar alınıp yerleştirildi ve boşanma sürecinde arada bir buluşmalar başladı yeniden. Sonuç olarak büyük kararlar verdiler noşanmaktan vaz geçtiler birleştiler ve gayet mutlular :) Aldıkları kararların belli başlıkları şunlardı : Kadın eve her gün gelen bir yardımcı tuttu. Temizlik +düzen +ütü ve haftada üç gün sanırım yemek yapıyor. Önce yadırgamalar olduysa da çabuk alıştılar Yıllardır emektarları oldu artık Herkes kendi hobilerini yaşayacak ve diğerine bunu dayatmayacak. Haftada bir gün ortak gezme günleri diğer bir gün de misafir ağırlama günleri olacak Bunların haricinde herkes özgür. Önceleri olur mu böyle plan programla evlilik dedik, çok sürmez aksar filan dedik ama bu düzene alıştılar belki 20 yıl olmuştur bu şekilde gayet mutlular :) Belki bir esin kaynağı olur size de diye yazmak istedim bunları. Alın konuşun bu iş böyle devam edemiyor ben mutsuzum deyin. Ya birlikte uzun süreli bir terapi ya ayrı yaşama ya da sizin de aklınıza yatıyorsa bu tür bir planlama yapın. İyi bir eş ve iyi bir baba dediğiniz için bu ve benzer çözümleri denemeden boşanmayın derim. Çünkü boşanıp reelde kendi heves ve heyecanlarına bir kaç yıl sonra doyup, en ateşli sevgilinin bile aynı evde yaşayınca bin beter olabildiği gerçeğini görüp eski eşini çok özleyen arayan, pişman olan insanlar da tanıdım İyi düşünüp doğru karar vermenizi dilerim

ben de aslında işin maddi boyutuna katılıyorum vereceği nafaka en fazla 2bin olsun, 2 çocukla yetmez eğer size oturabileceğiniz size ait bir ev bırakmıyorsa. Ben olsam açıkçası kendime ait ondan bağımsız bir hayat kurardım. Eve temizlikçi alıyormuşsunuz sanırım, daha fazla çağırır evin temizlenmesi yemek olayını en aza indirgerdim. Kendime ait arkadaş gurubumla görüşürdüm, giyinirdim süslenirdim. Zaten o gelmeyeceği için hafta sonu da çocuklarımla kendim plan yapardım. Bu tarz insanlar öyle psikoloğa inanmaz/ düzelmek için bir şey de yapmaz. Ancak sizi hayat dolu görürse belki kaybetme korkusuyla çabalar

Arkadaşım madem durum bu, bir de şöyle dene yemek yapma, sadece cpcugna yap, çocuğunu al kendin çık dışarı evde adamı yok say, yeri geldiğinde konuşma bile.. eşinin faydalanacağı hiç bir iş yapma evde, çamaşır falan yıkama kendinin ve çocuğunun çamaşırlarını yika... gerçekten nefret ederim böyle adamlardan bence daha dik durup birşeyler yapman lazım, kendini paşa sanan birini başka nasıl yola getririrsin bilmem ama

Bunlar evlilikte önemli şeyler. Kadın tek başına neye yetişsin. Ütü, çamaşır, bulaşık, yemek, sıl süpür, çocuk zaten insanın tüm vaktini alıyor. Oyun zamanı, acikmasi, hastalığı. Liste uzar gider

Tabi ki evlilik bir savaş değil ama bizi rahatsız eden şeyler için bazen bu yöntemlere başvurmak gerekiyor Ki çocuğumuz bile sorumluluklarını alsın diye stratejiler uyguluyoruz Eski bir arkadaş grubumuzla arada toplanırdık. İlişkisi olan eşiyle yada sevgilisiyle olmayan yalnız gelirdi. Eşime her söylediğimde kimseyi tanımıyorum diye istemezdi. Bir iki kez katılamadım, ortamı ve arkadaşlarıda seviyorum içim gidiyor resmen. İlk bir kaç kez yalnız gittim, muhabbeti anlatıp sosyal medyada resimleri görünce peşime takılmaya başladı. Hatta o ortamdan erkek bir okul arkadaşımla aile dostu olacak kadar iyi anlaştılar. Kaçamak tatilleri sevmezdi doğumgününde haftasonu uçak bileti ve otel rezervasyonu hediye ettim tamamen duygusal yani şimdi kendi canı çektikçe kaçalım bir yerlere der. Hatta geçen hafta ani bir kararla 3 gece deniz tatili için Akdenize kaçtık. Çarşamba bilet alıp perşembe sabahı yola çıktık

Bence boşanmaktan önce başka yollara başvurmalısınız. Sizin için sorun olan şeyler eşiniz için doğalmış. O herhangi bir problem görmüyor. Dolayısı ile asla kendini değiştirmez. Bu durumda siz kendinizi değiştirmelisiniz. Eşinizin yetiştirilme tarzına ek olarak onun işinin yoğunluğu ve sizin de öğretmen olmanızdan dolayı mesai saatlerinizin daha kısıtlı olduğunu düşünerek evde size biçilen rolleri kanıksamış. Aslında çocuğunuzun 2,5-3 yaşına kadar anne ilgisine daha fazla muhtaç olduğu da aşikar. Mükemmel evliliklerde bile çocuktan sonra daha fazla problemler yaşanır ya da ilişkiler daha fazla monotonlaşır. Emzirme, yıkama, bakım, yemek yedirme, hijyen, derken biraz da annelik iç güdüsü ile ilk etapta bizler yükü tamamen üstümüze alıyoruz. Tüm bunların üstüne geceleri uykusuzluk da eklenince ve zamanla daha da artan yükünüz eş tarafından paylaşılmayınca bu düşüncelere sapmanız gayet normal. Bu durumda sizin kendinizi değiştirmeniz şart. Üzerinize yıkılan bazi işleri yapmayın. Bırakın eviniz dağınık kalsın, yemek pişmesin, ütü yapılmasın. Hep mükemmel olmak zorunda değilsiniz. Siz yapmayınca bir şekilde ya yardım edecek ya da her gün size yardımcı biri bulunacak. Artık kendinize özel alan açmalısınız. Eşiniz yanınızda olmasa bile kendiniz, arkadaşlarınızla, ailenizle vakit geçirip kafa dağıtabilirsiniz. Annenizle aynı sitede oturuyormuşsunuz. Ara sıra çocuğu annenize bırakıp kuaföre, alışverişe, kurslara gidip kafa dağıtın. Bu sayede eşinizden beklentileriniz azalacak ve eşinizin davranışları da olumlu anlamda değişecektir. Bahsettiğiniz problemler neredeyse tüm evliliklerde mevcut. Çocuk büyüdükçe dersleri, etkinlikleri de annelerin üzerine kalacak. Kendi adıma çocuklarımın eğitimi, kursları, sağlığı benim ilk önceliğim. Bu görevleri eşime bıraksam bile olması gerektiği gibi olmuyor. Bu nedenle çocuklarla ilgilenmek benim severek üstlendiği görevim. Bunun haricinde ev işleri pek umrumda değil. Ben yemeği yetiştiremiyorum. Mecbur kalınca eşim yapıyor. Evde robot süpürge var ve işlerimizi kolaylaştırıyor. Türkiye'de evli erkeklerin hemen hemen hepsi aynı. Cinsellik de çocuklardan sonra tabi azalıyor. Yorgun da olsanız monotonlaştırmamaya gayret gösterin.

Tek sorumlulugunun calisip para kazanmak oldugunu dusunen bir adam, ki para harcamaniza da laf ediyor... Cocuguyla bir kere parka gitmemis... Evin tüm sorumlulugunu calisan esine yüklemekten cekinmiyor. Disari cikacagiz, adamin derdi formula. Bilemedim ne desem. Cürümeyin bence bu adamla.

para ortak. çoğunlukla eşim harcar, ben de harcarım ama genellikle benimki bana kalır. bu arada gelirimiz iyi ama maddi olarak çok da rahat değiliz, borç da aynı derecede yüksek. dolayısıyla ekstra bir harcama olsa bizi sarsıyor. gene de kadın tutamayacağım kadar değil, bunu da kısa zamanda yapacağım. daha önce kadın vardı zaten pandemiden beri yok. eşimin temizlikçiye karşı çıkma sebebi böyle bir şeyi gereksiz görmesi. annesi temizlikçi falan tutmamış, kaç yaşında kendi işini kendi yapan, klasik tabirle bu yaşta bile hala çocuklarına saçını süpürge eden biri. dolayısıyla temizlikçi tutmak ona göre karşılayabilsek de lüks.

Bosanilacak bir durum goremedim.. cift terapisti daha faydali olacak sizin icin..

Ara ara cinnet geçirdiğim oluyor ama bizde bu da bir şey pek çözmüyor. Eşim normalde çok sakindir ama ben sesimi yükselttiğim an ben senin çocuğun değilim azarlayamazsin beni diye başlıyor. Ben de çocuk gibi davranma o zaman biraz sorumluluk al vs diye devam ediyorum ztn orda kilitleniyoruz TheQueeninthenorth

Annenize güveniyor bence. Ben yalnızım burda, eşim olmasa beraber çıkabileceğim kimse yok. Alışmış annenizle çıkmanıza iyice çekmiş kendini. Doğru değil tabi. Eşler birbirleri için bir şeyler yapmalı. TheQueeninthenorth

onu da söyledim. artık sevildiğimi hissetmiyorum, senin bana duyguların azaldı bence vs... tek söylediği şey saçmalama veya üff ne alaka... durup durup nerden çıkarıyorsun bunları diyor ama mesela bana böyle cevap vermek yerine bir sarılsa, iki güzel söz söylese daha inandırıcı ve içten olacak yani ama yok, adam moroz moroz konuşuyor işte. veya geçiştiriyor. başbaşa vakit yaratamıyoruz pek, cinsellik de ondan yok. zaten ayda 2 hafta kayınvalidem bizde kalıyor. oğlan da geç uyuyor. zincirleme işte her şey.

evde yardımcım vardı pandemi öncesi. tekrar birini bulacağım.

ona terapi vs böyle şeyler gereksiz geliyor. benim beklentilerimin fazla olduğunu düşünüyor. bir kaç kez hissettiklerimden bahsedecek oldum, sürekli abartıyorsun ne var herkes benzer şeyler yaşıyor vs deyip durdu. yani adam 30 yaş civarında herkesin bizim gibi evde pineklediğini, anne baba olmak dışında bir vasıflarının kalmadığını filan düşünüyor galiba. bence onun da bana karşı ilgisi bariz biçimde azaldı ama bunu göremiyor ya da kabullenmek istemiyor. bunu ona söylesem güler ama, böyle bir durumdayız.

ev işlerinde grev yapsanız? mesela kendinize ve oğlana yetecek kadar yemek ütü temizlik anlar mı ki? maddi yardımınız varsa kesseniz önceleri oturup konuştunuz mu bak ev işlerini birlikte yapmamız gerek bende çalışıp yoruluyorum vs diye çocuk ikimizin birlikte büyütmeliyiz vs soğukluk konusunda da çok klişe taktikler genelde işe yarar :) boşanmak istemediğinizden bunları yazdım

aslında burda bende de hata var. evlendikten sonra evin tüm işlerini tek başıma yaptım. mutfak konusunda çok beceriksizim yumurta bile kıramam dedi tamam dedim. ama ev süpürme vs diğer işlerde destek bekledim. başta yapsa da sonraları bıraktı bunu da. en başta ben de alışkın değilim bana da zor geliyor destek ol vs diye zorlasaydım mecbur kalacaktı belki de. geçenlerde cinnet geçirdim hiçbir kıyafetini ütülemeden dolabına tıktım. kaç zaman geçti dolabı hala karman çorman koyduğum şekilde. ama en azından tek tek kıyafetlerini alıp kendi ütülüyor artık.

bir de annenizle gezmeyin nasılsa annesiyle diye kafa rahat tabi neşelerle/ pelinlerle gidin bi bakalım arada

Tek bildiğim bir insan birisiyle vakit geçirmek isterse o vakti yaratıyor, o insanla görüşmek istemezse de bahanesi hep "işim var yoğunum meşgulüm" oluyor. Simdiye kadar olan konuşmalarınızı anladığım kadarıyla karşı tarafa kendinizi tam olarak anlatamamissiniz. İsler yüzünden hicbirseye yetisemediginizden olaya girdiniz belki de, o da gerçek meseleyi anlayamamış. Erkekler uzun cümlelerden anlamıyor. Kısa ve net konuşmak gerekiyor. Direk sevildiğimi hissetmiyorum artık gibi kısa cümleler kullanın. Olayı çok dallandirip budaklandirmayin. Bana vakit ayirmani istiyorum deyin. Ve mümkünse eve arkadaşlarınızı çağırın. Birlikte vakit geçirmek için birseyler yapın. Bir film açın, mısır patlatıp birlikte film izleyin. Birlikte saatlerce vakit geçirmek değil mesele, kaliteli vakit geçirin. Birlikte geçirdiğiniz o süre kısa olsa da kaliteli olsun. Seninle gülmeyi unuttum deyin. Dokunulmayi özledim deyin. İçinizdekileri dökün. Sessiz kalarak onun anlamasını beklemeyin. Sessizlik aranızda daha büyük uçurumlar acar. Iletisimsizlik öldürür ilişkileri.

yani terapi sayesinde adam artık pazar gezmelerinden keyif almaya mı başlayacak, dışarı çıkmayı sırf beni mutlu etmek ya da susturmak için yapılacak bir eylem olarak görmekten vaz mı geçecek... ilerde benle uzak doğu seyahat planları yapacak mı, birlikte dalış yapabilecek miyiz yüzme, dalma nefreti geçecek mi bilemiyorum...

Kurtlarla koşan kadınlar kitabını okumanı tavsiye ederim. Tüm kadınlara...

Kendinize vakit yaratın diye değiştireyim o zaman. Kendinizi her şeyi yetiştirmek için sıkıştırmayın desem daha doğru ifade etmiş olurum. İşi 2 saatte yapacaksınız 4 saatte yapın ve çocuğu eşinize bırakın. O nasıl işim var deyip işin içinden çıkıyor siz de aynısını yapın demek istedim aslında. Hem işim var hem de her işi yapayım olmaz. Olmamalı. Ben nedense eşinizin sizi iş anlamında rahat ve boş gördüğünü düşündüm. Şu klasik 2 ay tatilin var muhabbeti yani. İşte o yüzden bu algıyı yıkın. Eşiniz bu kadın da yoğun derse belki bir şeyler değişir. Çünkü sanki şu an onun gözünde size rahat batıyor. sonanda

Toplumun ayrılma kriterinize uymuyorsunuz çünkü dediginiz gibi dayak şiddet küfür aldatma yok. Aslında ruhunuz çürüyor. O sizin evlilik kriterinize uymuyor bu bir gerçek. Sizin hem iş hem ev için cabalamaniz çok zor. Bu iyice insanın sinirlerini yipratiyor. Maddi yönden çok iyi diyorsunuz ya mesela siz ücretsiz izin alsaniz bunu olumlu mi karşılar? Ona göre kadın ev işi yemekten sorumlu ya.

Valla çocuktan önce evet onun damak tadına göre olan seyleri yapıyordum ama çocuktan sonra saldım açıkçası. O da onun şaşkınlığını yaşasa da ee madem Queen yapmıyor artık ben el atayım demiyor. Ne bulursa onu yiyor veya hiç yemiyor

Ben şuraya takıldım maddi olarak rahatiz Sizin paranız size mi kalıyor Kendi parasıyla mi evi döndürüyor Yani eşiniz parasıyla temizlikçi vs tutmaya karsi mi? Hani bazı adam kendi yapmaz ama hayatı kolaylaştırır. Bu adam hangisi?

Aynen. Hafta sonu bi yarim saat kuafor avm isim var deyin, 2 saat takilin.. isim bitmedi deyin gecin

İpin ucunu baştan kaçırdıysanız en mantıklısı bu şekilde yapmak. Yapmayın ütüsünü vs temizlik de yapmayın bi süre sonra rahatsız olur belki kendi yapmaya başlar en azından ütü konusunda işe yaramış. Hep anneleri örnek gösterirler tamam ama annelerimizin -çoğu-o dönemde çalışmıyordu dolayısıyla evle, çocuklarla daha fazla ilgilenebiliyorlardı. Günümüzde çoğu kadın da çalıştığı için biraz yardımcı olmak destek olmak gerekiyo erkek kişisinin. Sonuçta bizler de çalışarak onlara destek oluyoruz. Ama hepsi düz mantık işte illa söylemek lazım :) Bissunicole

benden alıntı niye yapıyorsunUZ? benim hayata bakışım SİZinkiyle aynı olmak zorunda mı?

İyi bir koca değil. Çok bencil bir koca. İyi bir baba da değil. Çok umursamaz bir baba. Oğlunuzu şimdi dert etmeyin bence. Ayrılırsınız/ ayrılmazsınız o sizin bileceğiniz iş ama bazen bir cinnet her şeyi çözer.

Boşanınca işten güçten feragat edemeyeceğiniz gibi tek başınıza bir çocuk büyütmenin zorluğu omuzlarınıza binecek. Babasını özleyecek, düzeni değişecek, uzman desteği almak ve o doğrultuda hareket etmek zorunda kalıp eski eşinizle oğlunuz sebebiyle ömür boyu görüşmeme lüksüne sahip olamayacaksınız. Sizin durumunuzda olan binlerce kadın var, boşanmak için yeterli değil bence. Ben de size yakın durumdayım, ama yılmıyorum eşim de çooook çalıştığı için bana yardımcı olamıyor. Ben de madem kazanmak için çok çalışıyor o zaman ben de eve temiZlikçi çağırırım ve çocuklara yetişebilmek için az ders alırım kafasına girdim. Siz de öyle yapın. Kendi maaşınızı kendinize harcayarak konfor alanı yaratın. Çocuğunuz büyüyünce istediğinizi yaparsınız ve emin olun rahatlayacaksınız

beni cok uzen konular bunlar ya. yani sizi uzmek istemiyorum daha fazla ama, esinize feodal kafadan kurtulamamis halen diyorsunuz, yurtdisinda yuksek lisans yapmis bir kadin nasil bunlari kabul etmis peki? yani evin tum isi sizde, cocuk bakimi sizde, adam dolaptaki yemegi isitmayi kendine yuk goruyor. adam yogun calisiyor olur o kadar falan denmis de, olmaz, var mi boyle bir dunya, yogun calisiyoruz diye diger butun islerden muaf miyiz. eskiden anneler, aman cocugum sinava calisiyor deyip de sofra bile kaldirtmazdilar, o nesilden geliyor eniste sanirim. Ne kadar sacma. ben acikcasi her zaman umut var derim, ama ayni seyleri yapip farkli sonuc beklemek de olmaz, siz esinizle konusma yolunu denemissiniz olmamis, artik radikal kararlar almalisiniz. Bosanma kararindan once baska kararlar alip etkisini gozlemleyebilirsiniz. Ornegin terapi kabul etmez sacma bulur diyorsunuz. Deseniz ki "sart kosuyorum, terapiye gidilecek, ben mutsuzum," ne der?

Boşanmak tek çözüm mü? Mesela boşanınca nasıl bir hayatınız olacak? Tekrar sizi Üniversite yıllarınıza götürebilecek birini mi bulacağınızı düşünüyorsunuz? Yoksa çocuğunuzla yalnız yaşayacağınız bir hayat mı hayal ediyorsunuz? Erkeklerin bir çoğu Evliliğinde 5. yılı devirdikten sonra bir garipleşiyor. Karısını, evini, çocuğunu çantada keklik sanıyor.. O heyecanlı, hareketli adamlar o beyaz Ata binip gittiler gibi

en güzeli valla. oğlanın yemeğini ayarlayıp kenara çekileceğim

pandemiden önce düzenli gelen bir yardımcım vardı. sonra kadın hastalandı artık gelemiyor. pandemide de yeni birini bulup alamadım ama artık şart. gerçekten yüküm çok hafifler. bu arada eşim kadın almanın da her zaman gereksiz bir masraf olduğunu düşünür. illa bir laf eder ama dinlemem elbette.

Konusun tekrar yardim etmeye başlasın. Konuşun bence sorunlarinizi. Konusmadan ayrılmak çok hata olur. En azindan karsinin çabasını gorün bir. Düzelir belki

Yani adama keyifli vakit geçirmesini saglayacaksin. Halen anlamadin sen bacim. Bide robot süpürge kurutma makinesi diyorsun. Sana kendine deger ver diyoruz, sen robot süpürge diyorsun. Yine esinin hayatini kolaylastiracak sey. Ne kadar üzücü ki kendine deger vermeye bilmiyorsun artik. Anne rolüne, temizlikçi rolüne, herseye kosturan rolüne o kadar alismissin ki. Queen kim bilmiyorsun artik. Neden zevk alir, neler ister bilmiyorsun. Esinin hatalarini bile örtbaz etmeye çalisiyorsun, bosanma nedeni olarak görmüyorsun. O cocugu adamin yaninda birak iste. Cocuk sanada bagimli olmasin bu kadar. Herseyi bu kadar kontrol etme. Cocuk kalsin babasinin yaninda. Emin ol, ölmez, travma olmaz. Babasi o. Esin söylenirse söylensin. Sende annene git, arkadaslarina git. Ama nereye gittigini söyleme. Ve aniden git. Yani öglen, aksam gidecegini söyleme. Yoksa adam söylenip sevkini kirar, hem kendi annesini arar sen oglana bakacakmisin diye.

Bosanin ya da boşanmanın demek haddim değil bu sizin kararınız ama eşiniz şu halinden memnun olduğu sürece çaba sarfetmeyecek. Bosansaniz yine herseyi tek başınıza yapacaksınız, bir de o var. Oysa sizin esas istediğiniz şey sevildiginizi hissetmek ve ilgi.

hiç öyle bir edebiyat yapmıyorum, son raddeye gelirsem elbet boşanırım. ben de boşanmış bir ailenin çocuğuyum. mutsuz evlilikler bitmeli. elimden geleni yaptım diyebilmek istiyorum ilerde sadece.

Boşanmamak için çabalar mi bu adam? Önceki konularinizdan az çok anlatmıştıniz. Aslinda var ile yok arasında bir yerde bu adam. Artı eksiyi iyice siz degerlendireceksiniz. Çocuğun yükü hep sizdeyse bu adam olmayınca hayatinizda ne değişecek mesela? Parayı nafakayla hallettiniz diyelim.

evet aslında sanki boşansam özgürlüğüme kavuşacağım çok mutlu oacağım falan sanıyorum ama her şey güllük gülistanlık olmayacak elbette. bu çifti ttakdir ettim valla ne güzel planlar yapıp uygulayabilmişler. belki de ayrılık süreci ilişkilerindeki bir şeylerin alevlenmesine sebep oldu bizim de benzer bir şeye ihtiyacımız var belki kimbilir.

Kesinlikle öyle. Ama artık yavaş yavaş ben de iş yükünü kendi üstümden atarak kendime alan yaratmaya çalışıyorum. En azından kafam rahat olsun, kendimi ve duygularımı dinleyeyim istiyorum. Eşimle konuşarak bir çözüm bulamıyoruz. Daha doğrusu ben ciddi konuşmalar yapmak istemiyorum bir sure. Ben ne istiyorum, ev iş çocuk üçgeninde boğulmadan ne kadar goturebiliyorum ona bakacağım. Ütü ve yemek işini boşladım iyice. Bugün de oğlanı babasıyla evde bıraktım 3 4 saat kuaför işimi hallettim. Ne kadar bunaldigimi görüyor olacak ki bir şey demiyor eşim. Bir de böyle deneyelim...

çift terapisine olumlu bakar mı eşiniz? bunlar istenirse aşılamayacak problemler değiller. bir şey düzelmezse de gençliğinizi böyle geçirmek istememeniz gayet doğal. çocuğun konforu dediğiniz şeyi babası olarak yine yerine getirebilir eşiniz. bu boşanmanız önünde bir engel olmamalı.

Evlenmeden önce 6 yıllık beraberliğimiz oldu, üni öğrencisiydik sevgili olduğumuzda. Dolayısıyla beni seçmesinde mesleğim bir etken değil. Eşim evet ataerkil kafada kendi kabul etmese de ancak tüm hizmetim görülsün dört dörtlük olsun diye bir beklentisi de yok. mesela ütü işini ben bırakalı uzun zaman oldu. çamaşırlarını dolabına tıkıyorum ordan alıp kendi ütüleyip giyiyor. evde yemek varsa yiyor yoksa dışardan kendi söylüyor. yani ev işleri bir şekilde aksasa da umrunda değil, beni suçlamaz. evet yapmamı bekler ama yapılmıyorsa da ona laf etmiyor. yeter ki işin ucu ona dokunmasın, ondan bir şey beklenmesin. tembel yani düpedüz. yardımcı almamı gereksiz buluyor mesela ama illa da alacağım desem-ki alacağım- hayır alma demez yani. vurdumduymazlığı da benim sinirime dokunuyor aslında. Ayrı yemek pişiriyordum ona çünkü tencere yemeği yemez, sebze yemez. kötü bir beslenme alışkanlığı var ve yıllardır bunu düzeltemedim. mesela kayınvalidem oğluma bakmaya geldiğinde bir hafta bizde kalıyor. hemen x e ne yapalım diye bana sorar mesela. kadın öyle alıştırmış, bizim paşa da o düzenin devam etmesini bekliyor. normal olanı bu sanıyor. son paragraftaki tavsiyeler için teşekkürler ancak zaten yaptığım şeylerden bahsetmişsiniz, eşimle olan ilişkime katkısını anlayamadım :) kendinize ait bir alan açın anlamında söylüyorsanız problem vaktimin olmayışı zaten. TheQueeninthenorth

Gelişme var mı?

yani nafaka ne oranda bağlanıyor bilmiyorum çevremden hep yeterli olmadığını duyuyorum. maaşının tümünü eve harcaması var, bir kısmını verip kenara çekilmesi var. sonuçta boşanmaktan her halükarda erkek karlı çıkıyor bence. hele ki benimki gibi sorumluluktan kaçan bir tipse değme keyfine, maddi olarak da daha karlı... tabii ki son raddeye gelirsem sırf bunlar yüzünden boşanmaktan vazgeçmem ama her şeyi düşünüyorum şu anda...

Off ne alaka diyene kadar bana bir sarılsan daha daha mutlu ederdin dediniz mi hiç? Bir de ayda 2 hafta kayinvalide niye sizde kalıyor? Bu da ilişkinizi etkilemiş.

Siz ogretmensiniz, eşiniz iki katinızı kazanıyor. Yani ortalama 15bin giren bir ev. Neden temizlikçi tutmayı denemiyorsunuz? Benim evine toplam altı bin girmeyen arkadaşlarımın bile düzenli temizlikçisi var. En azından haftada bir gelsin, detaylı temizlik yapsın. İki bin liraya da bir tane robot süpürge alın, ortalığı o süpürsün. Bir tane de çamaşır makinasının üstüne kurulan kurutuculardan al. As-topla derdin de kalmaz.. Utulere zaten çözüm bulmuşsunuz, dolaba tikiyormussunuz, o günlük ütülüyormus. Ne güzel. En azinda kurutucun olursa makinaya tık-makinadan çıkart kurutucuya tık- kurutucudan çıkar dolaba tık. Hiç yorulmazsiniz:)) Yani madem bosanmaya kadar gelebilir sizin olay, bu kadar büyük problem, adamın parasını harcayarak çözüm bulabilirsin. Çoluğumun çocuğumun rizkini her hafta temizlikçiye vermeyeyim, elime mi yapışır diye düşünme. Sonuçta ayrılırsan çocukların rızkının büyük bir kısmı zaten gidecek O yüzden bence bu seneyi paşa gonlunun senesi ilan et. Boşanmadan önce son çıkış. Bir de fedakar olmadan dene bakalım. Haa, eşin bir anda senin yardımcı istemene, kendini düşünmene karşı çıkarsa onca şeyin üstüne bir de cimrilik - senin işini kolaylaştırmak istememesini eklersin, boşanma kararını doğru verdiğini tasdik edersin. Ama belki adam da mutlu olacak bu şeyden. Sonucta artık seni her akşam yorgun görmeyecek... Ha, bu arada ben toplumsal cinsiyet konusunda takıntı derecesinde hassasım. Benim için bir adamin 'benim pipim var ev temizlemem' demesi - ya da bunu ima etmesi bile soğuma sebebidir. Ama siz bunca yıldır bu işi böyle yürütüyorsaniz demek ki sizin icin çok da sorun olmaz. O yüzden bence boyle opsiyonlari deneyin, çok fedakar olmayın. Mesela bir pazar plan yapın, bırakın çocukları eşinize. Ne demek bakamam. Bal gibi de bakar, ayrıca baktıkça - emek verdikçe çocuğuyla baği artar, konuşacak şeyleri çoğalır. Belki de adam baba olmayı sevecek, ama arada her şeye koşturan siz varsınız bir bariyer olarak. Kaldırın anne bariyerini, zaman geçirsin yavrularıyla. Hatta mümkünse annenizin olmadigi bir gün seçin, ya da keyifli zaman getiriyrosaniz annenizi de gezdirin ki aynı sitedeki kaynanaya atmasin çocuklarını. Bakamaz diye bir şey yok, benim annem de biz daha çocuk yaşta iken bizi bırakıp memlekete giderdi , babam bize paşalar gibi bakardı, yemeğimizi de yapardı, oyun da kurardı... Adama baba olmak icin bir firsat verin. O pazarları da gönlünüzce yaşayın, size iyi gelecek arkadaşlarla buluşun, sinemaya gidin, alışveriş yapın, bisiklet kiralayın, bir parka gidip hamak kurup ya da çimenlere yayılıp kitap okuyun.. biraz yaşınıza yakışır aktiviteler yapın ki ruhunuz gençleşsin. Bu pazar molaları eminim size de çok iyi gelecektir. Boşanmadan önce kendinize değer verin, takın takistirin, sürün sürüştürün, kredi kartını düşünmeden kullanın, kendi keyfinizi yerine getirecek şeyler yapın. Baktınız böyle bile olmuyor, mutsuzsunuz. O zaman düşünürsünüz. Ama belli mi olur belki yeni seni sen de çok seversin eşin de...

Katıldığım eğitimlerde sizinle benzer sorunları yaşayan bir kadına psikolog dengeyi boz Sen düzeni bozarsan afallayacak, bir dönem tartışacak ama değişmek isteyecek demişti Misal evde hiç bir şey yapma, çocuğunu doyur geç köşeye, sofrayı toplama mesela bırak kalsın sen geç uyu, eşin dışarı çıkmayı sevmiyorsa sen arkadaşlarınla plan yap, Belki o sofra orada kalırsa oda ellemez diyeceksin bırak öyle olsun, en azından tepkini görecek Artık ev eskisi kadar temiz ve tertipli olmadığı için şikayet ederse yardımcıyı mecbur tut, üstlenme hatta kız kıza ufak hafta sonu kaçamakları, eşini dahil etmediğin planlar yap Şu anda ki düzeni, rahatını kaçırmazsan hiç bir zaman sorgulamasına da izin vermeyeceksin Bir süre tarışmalar olacaktır çekinme onlar sorgulamasına sebep olacak zaten Aynı eğitmen erkekler uçurumun kenarına gelmeden sorgulamaz ve değişmez demişti Evliliğiniz dinamiğine göre bunu yaşatmanız lazım ona Ha herşeyi düzeltmek isterse çabalayacaktır, çabalamazsa ayrılmayı düşünürsün Zaten o zaman sen iyice ikna olmuş ve kararlı olacaksın, suçluluk psikolojisi yaşamayacaksın Bununla ilgili yol yöntem öğreneceğin çok güzel bir eğitim var, tavsiyemi es geçmemeni umarım Bence her kadın katılmalı hatta Eğer düşünürsen özelden bilgi verebilirim, birçok konuda idrak ışığın yanacak

Bahaneniz olsun. Yorgunum deyip, tost cay aksama yapin. Ben de bosa kendimi yiprattim. O gunlere yanıyorum. Corba yapmiyorum artik

Konuyu acali bir seneyi geçmiş. Ama bizde pek bir değişiklik yok. Böyle yapsam işine gelir, kendine dışarıdan yemek söyler vs.. yani yemek veya ev işini aksatsam umru olmaz. Aa ben de el atayım demez

Manas destanına dönebilir baştan uyarayım arkadaşlar... Eşimle 6 yıldır evliyiz, öncesinde de 6 yıllık beraberliğimiz vardı. 2.5 yaşında bir oğlumuz var. Çocuk denecek yaşta sevgili olduk, ben 19 dum o 20. O yaşlarda birbirimizin ruh eşi olduğumuzu düşünürdük. Üniversiteyi beraber okuduk, arkadaş gruplarımız ortaktı. Eşim efendi diye tabir edilen, sakin, sessiz, uyumlu, bana saygı gösteren, güvenilir biri oldu her zaman. Beni çok sevdi, ilişkimizin başından beri üstüme düşen, el üstünde tutan oydu. Ancak uzun ilişkilerde görülebileceği üzere evlilik öncesi ilişkimizde mesafeye dayalı yıpranmalar oldu ancak bu süreçlerde de kopmadık çünkü aramızda yoğun ve güzel bir şey vardı her zaman. saygıyı ve sadakati yitirmediğimiz için devam edebildik. Zaman içinde ortak zevklerimiz artsa da aslında karakter olarak hep bambaşkaydık. Ben çok hareketli, dışa dönük, gezmeyi eğlenmeyi seven biriyken o ise hep daha sakin, üşengeç, ev kuşu, rahatına düşkün bir tipti. Ama daha gençken ve sorumluluklar yokken bana ayak uydurmakta hem daha hevesli hem becerikliydi. Gelgelelim evlendik, çocuktan önce gene de bazı bariz problemlerimiz olsa da bir şekilde aşabiliyorken çocuktan sonra bu problemler iyice içinden çıkılmaz bir hal aldı. Problemlerin başında eşimin uyuşukluğu, tembelliği, evde bir çöp dahi kaldırmaması geliyor. Aslında pis bir adam değil, üstüne başına kişisel bakımına özen gösterir zaten aksi olsa bunca yıl beraber olamazdık ancak söz konusu yaşadığı yer oldu mu bu adam duyarsızın önde gideni arkadaşlar. Ev işlerinde de çocuğun bakımında da bana zerre yardımı olmadığıyla alakalı daha önce de konu açmıştım burda ancak o zamandan bu yana bir arpa boyu yol alamadık. Tek sorumluluğunun çalışıp para kazanmak olduğunu düşünüyor. Bir yıl önce iş değiştirdi ve yeni işi gerçekten daha yoğun ve sorumluluk isteyen bir iş. Ancak evden çalışmak gibi bir opsiyonu da var ve istediği zaman bunu kullanabiliyor. Son bir aydır evden çalışıyor mesela, dolayısıyla zihnen yoğun olsa da bedensel bir yorgunluğu yok. Cinsellik deseniz belki de işin kilit noktası bu. Hiçbir zaman vaoovv noktasında olmadık ancak yaşım küçük olduğu ve zamanında yaşadığımız şeyleri çok ateşli falan sandığım için o zamanlar bana yetiyordu. Şimdi ise zaten çocuktan sonra bitme noktasına geldi. Çünkü oğlan çok geç uyuyor ve ondan sonra da ikimizde de mecal kalmıyor. Eşim zaten pc başında olmadığı zamanlarda tv karşısındaki biricik koltuğunda yatış pozisyonunda. Ben ise sabah çocuğu kreşe bırak, işe git, sonra eve gel yemek hazırla /sofra kur, ortalığı toparla, çocukla ilgilen, güzel havada parka çıkar vs derken tüm enerjimi tüketmiş oluyorum. Resmen iki çocuğu tek başıma büyütüyor gibiyim. Bunlar dışında iyi arkadaş mısınız derseniz önceden belki evet ama zamanla bence büyüdük, değiştik. Hayattan keyif aldığımız şeyler farklılaştı. Ben hafta sonu kaçamaklarından, spontan planlardan hoşlanırım o hoşlanmaz. Pazar günleri asla evden çıkmaz istemez. Cumartesi bir yere çıkacaksak sabahtan darlamaya başlar erken çıkalım erken gelelim diye ama çocuğu hazırlarken vs daha hızlı çıkmamız için zerre desteği olmaz sadece giyinir ve bekler. Bir güzel sözü iltifatı yoktur. Ruhumu okşamaz. Anca ben yeni elbise aldıysam bak nasıl olmuşum vs dersem sadece güzel veya yakışmış der sıradan bir şekilde ama kendi içinden gelerek bir hareketi sözü yoktur. Öff belki çok klişe şeyler söylüyorum ama ekslikliğini hissettiğim şeyler çok fazla. Kadın olduğumu, sevildiğimi ve değer gördüğümü hissedemiyorum. Bunları onla konuşmaya kalksam da ciddiye alınmıyorum. O benim her şeyi abarttığımı düşünür. bunların hayatın bir parçası olduğunu, artık çocuklu bir çift olduğumuzu ve cinsellik de dahil her şeyin bu aralar eskisi gibi olmamasının normal olduğunu söyler. Ona göre gerçekten hiçbir problem yok, beni seviyor değer veriyor, benim nelerin eksikliğini hissettiğimi anlayamıyor. Dahası ev işleri ve çocukla ilgilenme konusunda ondan beklentilerimin de gerçekçi olmadığını düşünüyor. Annesi 4 çocuğunu tek başına büyütmüş, hepsini evlendirmiş olsa da hala elini üstlerinden çekmemiş, çocukken onlara tek bir sorumluluk dahi vermemiş bir kadın. Benden de annesi gibi olmamı bekliyor, bunca yorulmamı ve ondan destek bekleyişimi anlamsız buluyor. Çok çağdaş geçinen biri de olsa kadın erkek rolleri konusunda gayet feodal kafada beyefendi. Mesela dün önce bir kafede bir şeyler atıştıralım, sonra da çocuğun bir iki eksiğini mağazadan alalım diye kararlaştırmıştık. Annemi de aldık . Eşim annem veya kendi annesi bizleyse gene çok rahat davranıp asla çocukla ilgilenmez. Açtı formula yarışlarını izlemeye başladı cafede... Sonra annem oğlan masada durmayınca onu oyun alanına götürdük. Başbaşa kalınca sadece baktım ona, farkında bile olmadı başta. Sonra iki laf edelim kapa şunu deyince hem izleyip hem laf edebilirim dedi... Bendeki tüm keyfi sömürüyor her zaman böyle... Onunla hiçbir şey yapmaktan keyif almıyorum, tüm gün kanepede yatan kediden farkı yok benim için... Ben aşk, sevgi istiyorum... Daha 32 yaşındayım ama ruhum 55 gibi... Toparlamam gerekirse, boşanmayı bile düşünüyorum ama oğluma baban bana iyi koca oldu ama iyi sevgili olamadığı için ayrıldım mı diyeceğim... Ben öğretmenim, elbette bir şekilde zor da olsa çocuğumu tek başıma da büyütebilirim ama eşimin maaşı benimkinin iki katı, oğlumu daha konforlu büyümekten alıkoymuş olacağım... Kafam çok karışık, paylaşmak istedim sadece mutsuzluğumu...

İş falan devredemiyorum ki adama. Götüremem toplantım var deyip işin içinden çıkıyor ki çoğunlukla toplantısı oluyor gerçekten. Evden daha yoğun çalışıyor resmen. Ama gerçekten konuşarak bir şey çözemediğimiz ortada. Ütü isini ona yıktığım gibi yavaş yavaş sadece çocuk için yemek pişirmeye başlayabilirim mesela. Dolapta hazır yemeği bile ısıtıp yemez. Bir tost yapmaz yumurta kırmaz. Onune yemek konana kadar paketli gıdalar varsa tüketir o kadar. Tencere yemeği yemez. Sadece ona yaptığım kızartma veya ızgara yemekleri yapmayi birakacagim

Ben burada iki sorun görüyorum; 1. Mesleğiniz 2. Eşinize fazla toleranslı olmanız. Eşiniz belli ki ataerkil kafada bir adam. Mesleğiniz onun sizinle evlenmesi için itici güç olmuştur çünkü bu kafadaki insanlar öğretmenliği paralı ev hanimligi gibi görüyorlar. Eşinizde bu model. Mesela siz doktor olsanız ne düşünür ne yapardı? Bunun haricinde eşiniz için neden ayrı yemek pişiyor? Gerek var mı? Yapın yesin yada yapmayın kendi yapsın. Ne yapılabilir noktasında ise yine eğitim diyorum. Siz ogretmensiniz. Sizin için bir sürü eğitim açılıyor katılın bir tanesine. Yurtdışında master yapmışsınız proje yürütün Para kazanmaya odakliysaniz özel ders verin. Hem değişiklik olur. Bunlar benim iki dakika da aklıma gelenler siz de düşünürseniz farklı neler neler bulursunuz. Yeter ki isteyin.

Benzerlerini yaptım ve harika sonuçlar aldım. Evliliğimizin ilk zamanlarıydı, eşimle aynı anda eve girdik işten, evde yemek yok ikimizde açız haliyle. eşim üzerini değiştirdi ellerini yıkadı geçti salona ayaklarını uzattı açtı tv haber izliyor, ben de mutfaktayım yarım eder misin dedim çok yorgunum dedi, peki :) dedim sadece. O gün yemeği yaptım sofrayı hazırladım yedik. 2 gün sonra yine evde yemek yok, yine aynı şekilde bir girdik eve, bu sefer ben üzerimi değiştim ellerimi yıkadım ve salona geçip ayaklarımı uzatıp açtım haberleri. Karnım acıktı dedi valla ben de çok açım dedim. Yemek hazırla da yiyelim dedi, yemek yok ki dedim, ee yapıversene dedi, valla ben çok yorgunum, istersen sen hazırla da birlikte yiyelim dedim:)) Sonuç hazırladı sofrayı kurdu ve beni çağırdı. Çok yoğun çalıyor haftanın 6 günü ben ise haftanın 5 günü çalıyorum. Hafta sonu evde olmam eşime sanki boool boool dinleniyormuş hissi veriyordu nasıl olsa evdesin falan diyerek tüm temizlik herşey bana kaldı. Baktım bu böyle olmayacak, seçim senin dedim, istersen bir hafta ben yapayım temizliği bir hafta birlikte yapalım, ya da bir yardımcı alalım her hafta dedim. Birlikte yapmayı kabul ettiğinin ikinci haftasında yardımcı alalım dedi :)) hay hay dedim bak ben istemedim sen istiyorsun dedim:)) Yemeği başlarda 2 günlük yapıyordum, şimdi 1 haftalık. Cumartesinden bir yapıyorum sonraki cumartesiye kadar 3 farklı çeşit. 1 haftalık yemek yemek istemez taze yemek isterim der ise kendin yapıp taze yemek yiyebilirsin diyorum. Benim sana verebilecek imkanlarım bunlar, elinden fazlası geliyor ise buyur :) 6 senelik evliliğin beni getirdiği nokta bu oldu. haa şuan konu sahibinden farklı olarak biz de çocuk yok henüz. Olunca nasıl olur yaşayıp göreceğiz.

türkiye'de iyi para kazanan işlerde çalışan insanlar genelde çok çalışıyor siz 6 bin alıyor olsanız eşiniz 12 bin alıyorsa ya sorumluluğu olan bir mühendis filan ya da ara kademe yönetici vs. Yani o evde yatarak ancak zihnini boşaltıyor. ancak kendine geliyor. hem iyi maaşı olsun hem boş zamanı olsun tr'de pek fazla kişiye nasip olan bir şey değil maalesef. büyük torpil lazım. ha gönül isterdi ki eşiniz de sizin gibi gezmeli tozmalı yüzmeli vs. aktivitelerle kafa boşaltsın ama adam zaten hep böyleymiş. bu konuda suçlayamayız onu. bence bu konuda biraz fedakarlık yapması gereken sizsiniz. eşinizden ayrı olarak da böyle tatiller programlar yapabilirsiniz. yapın da zaten siz öğretmensiniz, tatiliniz bol illa eşiniz size uymak zorunda değil. annenizle gidin. yazlık programı yapın. arabayı alın günübirlik takılın. o evde kalsın. hem gidebildiğinizi de görsün. ev işi yapmaması ve yardımcıya laf etmesi tamamen halt etmek olmuş. maalesef ülkede genel erkek nüfusu öyle ama siz de alıştırmışsınız yani... o da çözülür. yardımcı alın. 1 gün değil 3 gün gelsin. "bu evin işi bana ipotekli değil, bundan sonra böyle" deyin olsun bitsin. bunları yapıp kendinize alan açın derim. açtığınız alanda kendi kendinizi biraz dinleyin bakalım ruhunuz size ne diyor? ama bence esas sorun 30lu yaşlara gelen ve kocasından başka erkek görmeyen yurdum kadınının en büyük problemi olan şey: cinsel doyumsuzluk. zamanında yaşadığınız şeyin iyi bir cinsellik olmadığını bile ancak fark ediyorsunuz çünkü bu konuda olgunluğa ancak geldiniz. 30ların olayı bu zaten. kadınlar 30larda cinsellikte zirve yaşarken erkekler çoktan düşüşe girmiş oluyor . kalıbımı basıyorum ki siz tatmin oluyor olsanız eşiniz kadınlığınızı hissettirse, ruhunuzu okşasa ütüyü mütüyü gözünüz görmeyecek zaten. yani diğer sorunlar bir şekilde çözülür de bu sorunu çözebilir misiniz, çözmeseniz idare edebilir misiniz bilemiyorum. benim bu sebeple boşanan arkadaşlarım oldu. Yaşları 20 olmadan okulda tanışıp evlenmişlerdi, üstüne düşen, fazla seven taraf aslında erkekti, ama kadınlar bir süre sonra ev-iş-çocuk kaybolduklarını hissettiler... cinsellik/duygusallaık olarak çok yoksunluk çekiyorlardı ve boşandılar. cinselliklerini baştan keşfettiler bir tanesi ilk eşinden 10 kat yakışıklı bir adamla tekrar evlendi boyu kadar kızı vardı iki tarafın da. benim anladığım siz biraz ataerkil bir toplumda yaşıyorsunuz ki dayak yok aldatma yok neden boşansın ki kafasında herkes. benim de ailem ataerkil ama arkadaş çevrem bambaşka ve böyle çooooook örnek var. biraz çevrenizle kısıtlı gibisizi sanki. burada ne desek boş aslında tamamen sizin tartınızın ne tarttığına bağlı.

Bu kadar yoğun çalışıyorsa bazı noktalarda anlayabiliyorum. İşim bazen o kadar yoğun oluyor ki eve gittiğimde hiçbir şey yapamıyorum o hafta cidden yemek bile. Sürekli böyle bir işte çalışınca ki en önemli etken stres gezmeyi çok sevdiğim halde evden çıkmak istemedim bir yıl. Bunlar bahane değil evde sorumluluk alması için eşinizin ciddi konuşmalar yapın kestirip atmak en çok size ve evladınıza zarar verir.

yani şöyle bir durum var ben eve yardımcı kadın alsam da bizim yapmamız gereken işler olacak elbette. kapıcımız yok çöpler düzenli çıkarılıp atılacak, üstten çıkarılan şey kirli sepetine gidecek... çok temel şeyleri bile savrukluğundan yapmıyor adam. yazın sabahları o işe giderken, ben çocukla evdeyken sabah çöpleri hiç almazdı mesela hep unuttum derdi. çünkü annesi çöp bile attırmamış. yediği yemeğin tabağını tezgahın üstüne bırakır çünkü bekarken de öyle yaparmış ve tepki görmezmiş. ben tepki gösterdiğimde ise ya o da atarlanıyor ya da dediğimi yapıyor ama annesinden fırça yiyen ergen havalarında... sinirim bozuluyor haliyle. belli bir yaştan sonra insana bazı alışkanlıklar kazandırmak gerçekten çok zor. anasının eğitemediğine sen eğitim veremiyorsun işte öğretmen olsan da :=) dolayısıyla bari kadın alayım da akıl sağlığım yerinde kalsın... bu ondan bir şey istemeyeceğim anlamına gelmiyor, kendi yükümü hafifletiyorum.

Boyle şeyleri bir cinnet bir sinir krizi veya hareketle aynı vurdumduymazlıgi ona satmak çözüyor bizde de bazen boyle bir dönem oluyor ben son ana kadar ses etmiyorum konuşmuyorum en son patlama noktasına geliyor kavga kıyamet ertesi gün eşim anında değişiyor ha 6 8 ayda bir de bunu tekrarlar ama hala içim geçmiş mi geçmemiş mi diye kontrol ediyor galiba yalnız şu çocuk bakimi konusunda farklı konuşacağım o biraz sizden kaynaklı olabilir kesinlikle sarin cocugu başına üstelik erkek çocuğu babayla oyun oynamanın gerçekten çok etkisi oluyor çocuğa bunun sorumluluğunu sürekli siz aldığınız aman oğlum eksik kalmasın biseyden ben yaparım onun yerine dediğinizden elini taşın altına koymuyor erkekler sizinki tamamen iyi niyet ama karşı taraf bunu sömürmeye cok müsait oluyor çocuk konusunda daha hassas olduğumuz için onu da çocuk gelişimiyle alakalı şeyleri araya sıkıştırarak çözmeye calisabilirsiniz bence çok büyüuk problemler bunlar ama erkekler için öylesine ve gereksiz tripler bunun önemli olduğunu sizin için siz gostereceksiniz böyle şeylerde ama konuşmak değil çünkü buna dır dır diyorlar kesinlikle evdeki yaptırım gücünüz veya kavgayla

İşte annesi maalesef çocukları yetiştirirken onlara sorumluluk yüklemeyerek hata yapmış özellikle Türk erkekleri annelerine çok bağımlı ve partnerlerinin de nedense anneleri gibi olmasını istiyor. Konunuzu okudum ama aşılamayacak bir problem göremedim ilişkilerde böyle tekdüzelik bir süreden sonra normal geliyor. Çoğu kişi yazmış ama bu konuda terapistler var onlara gidebilirsiniz.

Herşey sizin kararınız ama sanki eşiniz kötü biriymiş gibi gelmedi bana. Ortada çocuklarla beraber kurduğunuz bir düzeniniz var ve ben eşinizi seviyormuşsunuz gibi hissettim. Evlilik terapisti tabi ki adamın karakterini değiştirmez ama en azından sizin ne istediğinizi anlayabilir. Bu açıdan önemli bence. Umarım en kısa zamanda sorunlarınızı çözersiniz. Belki çok geleneksel bir bakış açısı ama dayak, alkol, aldatma veya herhangi bir şiddet yoksa diğer sorunların karşılıklı cabalamayla çözülebileceğine inanıyorum. Ruhunuzu beslemesi lazım eşinizin belki güzel bir konuşma kendisine getirebilir ya da mektup mu yazsanız duygularınızı anlatan. Sanki siz o kadar güzel idare ediyorsunuz ki herşeyi o da bunu gördüğü için size guvenmis her şeyden elini ayağını çekmiş gibi.

yo hayır çocukla evde kal sen, ben çıkacağım diyeceğim. virgülün azizliği diyelim ama o kadar güzel yükselerek yazmışsın ki bayılarak okudum robot süpürge benim hayatımı kolaylaştıracak çünkü adam eline süpürge almıyor. al mı yor. kendimi bir yerden atamam ya alması için... bir ara kendisi robot süpürge alalım diye tutturmuştu hatta.

et yiyecek hep illa, ızgara, kızartma, hamur işi, çorba vs vs... bir şey bulamazsa cips, bisküvi yer. bekarlığından beri öyle alışmış. kvalidem 4 çocuk büyütmüş ama sırf eşim için kazık kadar olduğunda bile doymaz o şimdi diye patates kızartırmış hususi.

Bir şey soracağım; güvendiğiniz yakınlarınızla konuştunuz mu onlar ne düşünüyor acaba bu konuda diye? Bazen kendi içinde bulunduğumuz durumları objektif değerlendiremeyiz, o yüzden akıllı mantıklı bulduğumuz kişilerden görüş almak daha faydalı perspektifler katabilir B

Anneme hep derdim, neden üzerine bu kadar sorumluluk aldın evliliğinde. Evlendim aynısını ben de yaptım çünkü o şekilde kodlandık fakat hata yaptığımı çok geç olmadan farkettim. Erkekler alışmışlar ellerinden bir şey gelmemesini bir marifet gibi anlatmaya tabi erkek anneleri de "Aman canım o bir şey bilmez, aman canım erkek hiç kadın gibi yapabilir mi" minvalinde cümlelerle, bu durumu destekleyince ortaya sizin eşiniz ve benim eşim gibiler çıkıyor. Tabi unutmadan bir de erkek annelerinin evlatları küçükken iş yaptırmamayı alkışlanacak bir hareketmiş gibi anlatmaları da ekleniyor duruma.

Bilmiyorum sadece bir cikis yolu tavsiyesi benimkisi aklima akrabam geldi.. kiz 18 yasinda galiba nisanlisida 19 yasinda.. ayni senin anlattigin gibi heyecan, mutluluk hersey var ama sonrasi nasil olacak kimse bilemez.. aslinda evlenen ciftlerin hepsi icin gecerli..

Maddi durumu iyiyse bir yardımcı tutsanız?

Esin degismez bence.. ama su iyi bir es Oldu ama sevgili Olamadi meselesi Dogru degil.. iyi es olsa bunlari yazmazdin.. eline yapismazdi kalkip 2 supurge yapsa birsey olmaz.. ayrica nafaka verir bosanirsaniz gecinip gidersiniz. Buarada evdeki islere cok kafayi takiyorsan yardimci neden almiyorsun? Calisiyorsunda kocanda iyi kazaniyor.. ee boylece ev isine yorulmazsin sadece cocugunun bakimini yaparsin yorulmazsin cok. Bana kalirsa yatak Iliskinizde bitmis biraz ve birazcik problemi tetikliyor

Bazen son raddeye geliyorum. Sevgi ve ilgi gorememrk çok yipratici. Sonra düzelir gibi oluyor yumusuyorum duygusala bagliyorum vazgeciyorum bosanma düşüncesinden. Birlikte büyüdük yillarin beraberligi, aliskanliklari... ama genel olarak mutsuz bir ruh halindeyim ve bunu özellikle beni iyi taniyanlqr kolayca fark ediyorlar. Gecenleede uzun zamandır gorusmedigim bir arkadaşım canini sikan bir şeyler mi var diye sordu. Hic bu konulardan da haberi yoktu Amy lee

hatayı çocuktan önce ondan hiçbir şey talep etmemekle yaptım. aslında iş bölümü beklediğimi her zaman ifade ettim, evlenmeden de hayat müşterek her konuda ortaklaşa sorumluluk üstleneceğiz derdim o da onaylardı. ilk zamanlar yalandan da olsa ev işlerine el atıyordu ama zamanla bıraktı. o noktada ben hop noluyoruz demedim. onun yerine üstlendim herşeyi. çünkü çlocuğum yoktu, zamanım boldu. her şeyin kendi istediğim gibi olması, onu sürekli dürtüklememek kolayıma, onun da işine geliyordu. bizde kopma noktası çocukla oldu. yapı gereği zaten tembel bir insan. üstüne tuz biber ekti.

Hep annenin yetiştirmesi işte. Ama siz de o yemez diye aynısını devam mı ettirdiniz? M

bana göre mutsuzluk aldatılmaktan bile çok daha ağır bir hal durumu.. sosyal hayatta seninle var olmaması iyi kocalığı olmadığını, çocuğunun sorumluluğunu almaması da iyi babalığı olmadığının kanıtı.. geliri oranında da çocuğuna nafaka vermekle mükellef bu arada iyi bir avukat bulduğunuz taktirde maddi olarak sorun yaşamazsınız. boşanın diye teşvik etmiyorum elbette. ama kocalık, babalık, arkadaşlık vs görevlerini yapmayan bir adamı hayatınızda mutsuz olmak için mi taşıyorsunuz bunu iyi sorgulamalı..

Şu kısım eşimle bizde de aynı. Yani zevkler ve hevesler konusunda uyumsuzuz. Başta ben de kafaya takıyordum ve aynılarını eşimin yüzüne söyledim. Bana dedi ki, "neden senin keyif aldığın şeyleri illa benim de keyifle yapmamı bekliyorsun. Senin için sen mutlu ol diye yapıyor olmam sana yetmiyor mu? Evet senin kadar keyif almıyorum ama seni mutlu ettiğim için mutlu oluyorum." Bunu söylediğinden beri artık öyle bakmıyorum duruma. Hem fark ettim ki aynı şeyi ben de onun için yapıyorum ve rahatsız olmuyorum. Siz de konuştunuz mu? Terapi veya konuşmak eşinize sizin hobilerinizi sevdirmez belki ama orta noktada buluşmanızı sağlayabilir.

çocuğun manevi sorumluluğu anlamında bir şey değişmez. boşanmak istediğimi söylesem şu an hayatının şokunu yaşar zaten çünkü ona göre ortada sorun yok. sorun benim gereksiz beklentilerim, abartılarım, şikayetlerim... yaptığım hiçbir şey takdir görmüyor çünkü zaten onlar benim sorumluluğum. her kadın tek başına hem çalışır hem eve hem çocuğuna bakar ne var ki bunda... o zaman neden rahatımı bozup evlendim yani ben de bunu düşünüyorum. hayatı paylaşmak bu demek değil... artıları da çok aslında, iyi kazancı, dürüst bir adam olması, belli başlı değerlerimizin aynı olması vs vs... zaten boşanacak olsam hem o hem de çevremizdeki herkes, başta ailelerimiz hem dumur olur hem de sorunu eşimde pek görmezler çünkü malum aldatma, dayak, kumar vs çok esktrem bir şey olmadıkça neden boşanılır ki, adam evine de bakıyor maddi olarak... ama bunlar zaten asgari sağlanması gereken şeyler. benim kafa bambaşka...

Madem maddi durumunuz iyi haftada 2-3 gün temizlik ve yemek için bir yardımcı alın ve eşiniz karşılasın. Bu sayede sizde rahat eder ve kendinize vakit ayırabilirsiniz. Cinsellik konusu çocuktan sonra maalesef bir müddet ciddi anlamda sekteye uğruyor. Ortada boşanmak için çok ciddi ve aşılmayacak bir problem yok bence. Boşanma düşüncesinden önce bir aile terapistine başvurun gerçekten hem size hem eşinize çok faydalı olacaktır. Boşanma kararınızı ondan sonra düşünmeniz hem sizin hem çocuğunuzun hayrına olacaktır kanaatindeyim.

Keşke yapmasaymışsınız. Benim kardeşim de böyle idi. Ama inatla yapmayınca normal yemek düzenini oturttuk. Ama şu saatten biraz daha zor bunu kazandırmak. Ayzelin Gerçeği görmeliyiz dostum başka çaresi

benim cinnet geçirmem bir işe yaramadı. daha çok asabileşti. bana beni sen bu hale getirdin çünkü ağzından çıkanı bilmiyorsun, ben eskiden sakin bir insandım diyor. doğrudur belki de. çünkü ondaki vurdumduymazlık beni daha çok sinir edip ona karşı yükseltiyor.

19 değil de 25 yaş gibi tanışsaydınız belki evliliğe kadar gitmeyecektiniz, baştan hiç sevgili bile olmayacaktınız belki de. o yaşlar o kadar kritik ki. 19 yaşla 21 yaş arasında bile uçurum fark var. insan çok hızlı değişiyor o yaşlarda. çift terapisine gitmenizi öneririm, muhtemel bir iletişim sorununu çözmek için. herşeyi denediğinize emin olduğunuz halde hala değişmiyorsa demek ki karakteri böyle. konuşmayı deneyin dışarda nelerden hoşlanıyor, hangi aktivitelerden zevk alıyor mutlaka vardır

her ikisini de hayal ediyorum aslında. önce elbette çocuğumla güzel bir hayat kurmak. belki daha sonra kafa yapıma uyan biri de çıkar karşıma şanslıysam. ama bunları düşünerek istemiyorum boşanmayı. sürekli beklenti içinde olup o beklediklerimi bulamamak, sevildiğimi hissedememek, şefkat, cinsellik vs hiçbir anlamda aradığımı bulamamak, üstüne üstlük benim ondan beklentilerim karşılanmazken onun yükünü çekmekten sıkıldım.

bunların hepsini kademe kademe yapmayı planlıyorum... aslında gelirimiz iyi olsa da giderimiz de aynı derecede fazla. kredi kartı borçlarımız ve kiramız yüksek dolayısıyla ortada gönlümce har vurup harman savurabileceğim bir para yok ama elbette biraz daha dikkat ederek farklı harcamalar yapabilirim. robot süpürge, kurutma makinesi vs listemde zaten. aslında eşime bu rahatlığı veren de benim, benim bir işim olduğunda oğlanı anneannesine bırakırım veya babaannesi gelip bakar. yani uzun saatler oğlum babasıyla yalnız kalmadı hiç. zaten eşimin canına minnet. bunu değştireceğim, h. sonu eşim dışarı çıkmakta mızmızlanıyor mu, iyi se evde kal çocukla ben çıkıyorum diyeceğim. bir de böyle deneyelim bakalım...

valla zihnimde yankılanan ses de bu ama hemen kestirip atmış olmamak, ben elimden gelenin fazlasını yaptım diyebilmek istiyorum

Dayanamayacağım artık yazacağım. Eskiden bir yerlerde benimle tıpa tıp aynı şeyleri yaşayan bir kadının var olduğunu bilsem kendimi yalnız hissetmem iyi gelir sanırdım, öyle değilmiş. Neler hissettiğinizi, ne anlatmaya çalıştığınızı tıpa tıp kendimden bildiğim için hem kendi adıma hem de sizin adınıza üzülüyorum.

bunu biraz daha ilerletin. Yemek de yok deyin. Okulda tost yiyip çıktım, çocuklara da annem yedirdi. Böylece bulasik da cikmadi. Ben de biraz kanape keyfi yapmak istiyorum deyin. baksin basinin caresine

Hayır ama bunların hepsi bir alıskanlık. Basta sizin ıcın yapar, bunların olma gerekliliğini anlar yapar, bakar iyi gıdıyor aıle hayatı evet ya bunlar eksıkmıs ne guzel eşim cocugum da mutlu der yıne yapar. Yani bence once sız terapiye inanın. Sonra esınız de sıze ayak uydurabılir.

Bence eşiniz iyi bir eş değil, çocukla zaman da geçirmiyor iyi bir baba da değil, yani eminim işi ypgundur benim eşim de aşırı yoğun ve sürekli ayakatdir ama fırsat bulunca çocuğu parka çıkarır, kızı hergun ben götürsem parka haftada bir babası götürse, sürekli babamla buraya gelmiştik der sevinir, çocuğunu bunlardan da mahrum bırakıyorsun... bence sert bir şekilde konuşmanın zamanı gelmiş de geçmiş bile, açıkça konuş kendini degsitir yoksa boşanmayi düşünüyorum de, bakalım tepkisi ne olacak? Hayır o kadar yükün üstüne bir de adamı cekmezsin

sanmıyorum. demek ki yüzde yüz bitmemiş sevgi, saygı. aksi halde boşanıyorum der ve boşardım, bu kadar gel gitlerim olmazdı.

Yav ne yiyor bu adam fotosentez mi yapıyor? Hem ev işi yapmıyor hem onu yemez hem bunu yemez. Sinir oldum vallahi.

Toplumu boşverin, onlar mı sizinle haftasonu ilgileniyor? ya da işinizi paylaşıp yükünüzü hafifletiyor? Bakın bu psikolojik şiddettir. Evin tüm işini, çocuğun yükünü birine yıkıp hem çalışmasını hem de her şeyi yapmasını beklemek en hafif tabirle vicdansızlık. Benim yengem ev hanımı, abim stresli bir işte çalışıyor ona rağmen haftasonu eşi en azından bir süpürge yaptırıyor. Kendisi de ataerkil bir insan evde elini sürmez, işleri kadın yapacak kafasında biri. Yani demem o ki, haklısınız eşinizin size ilgisi kaybolmuş. Üzülür müsünüz kırılır mısınız, yorulur musunuz umrunda değil. Kıymet vermiyor size. Bu da boşanmak için geçerli bir sebep. Ama öncesinde ciddi bir konuşma yapın. Yıprandığınızı illallah ettiğinizi anlatın. Saatlerce konuşun gerekirse yine abartıyorsun derse bu iş boşanmaya gidecek haberin olsun deyin. İş bölümü yapın, helak olmuşsunuz zaten daha fazla dayanamazsınız.

Kendinizi bu kadar yıpratmanın alemi yok bence kendinizi önemseyin ve cocugunuza iyi şartlar altında bakabileceğinizi düşünüyorum Önceki

Hem 1 gram yardim etme hemde gereksi diye soylen.. bu erkekker cok Bencil gercekten

Bu da edebiyat işte Klişelerden TheQueeninthenorth

İlgisizlik dışında bi probleminiz yok gibi yani şiddet, aldatma, küfür vs. Tamam işgisizde olmaz insanın canına tak ettiği yerler oluyor ama karşılıklı konuşun ne beklentileriniz olduğunu mutlaka dillendirin. Bi çözüm bulucaksınızdır bence P