Acele etmiyorum. Sevgilim olsun diye de yanıp tutuşmuyorum. Ama kızıyorum kendime. Çekiniyorum, açılamıyorum. Sanırım reddedilme korkum var o yüzden cesaret edemiyorum

Evet haklısın aslında. Etrafımda sevgilisi olupta sürekli acı çeken bir sürü arkadaşım var. Öyle olmaktansa hiç olmasın daha iyi. Zaten zamanı geldiğinde kendiliğinden olacaktır. Olgunlaştıkça da cesaretsizliğim kendiliğinden gidecektir

Canım bence boşver zamana bırak, daha gençsin de. Lise aşkları unutulmaz filan deniliyor ama ben buna katılmıyorum. Tüm lise hayatım boyunca deli gibi birisini sevmiştim sevgiliydik şimdiki aklım nasıl sevebildim bu çocuğu diyor. Asıl gerçek sevgi-aşk insan olgunlaşınca kendisini tanıyınca başlıyor. Kimseyle sevgili olma demiyorum yanlış anlama erkekleri tanıman lazım sonuçta. Ama kendi kendine de kızma. Daha senin önünde upuzun bir zaman var.

canim iliskiye hazir olmakla da alakali bi durum bu. Ben liseyi bitirene kadar kimseyle hic bir yakinlasmaya hazir degildim ve hic yasamadim. 18 yasimdan sonra basladi karsi cinsle arkadasliktan ote yakinlasmalar. acele etme. daha cok gencsin