madem ki eşinizde ailesinin ne oldugunu biliyor büyük bir aşkla kurdugunuz yuvanızı bozmayın... evinizin kapısından girdiğinizde aileleriniz dahil bütün sorunlarınızı dışarda bırrakın. daha çok yeni evlisiniz, aşk bitti diyorsunuz ama sanmıyorum... sadece üst üste gelen sıkıntılar aşkınızı gölgeliyor buna izin vermeyn... eşinizle konuşun ve halledn problemlerinizi, gerekirse uzak bir şehre yerleşin eğer imkanınız varsa... ama sırf aileler yüzünden birbir emekle fedakarlıkla kurdugunuz yuvanızı dağtmayın derm ben nacizane... allah yardımcınız olsun... B Bana bir is

off off daha 9 aylık evlisiniz ve yaşadıklarınız film olur Allah sabrınızı daim etsin inanılacak şeyler değil yaşadıklarınız Bunlar da insan mı yaa nasıl bi mantıktır hiç mi düşünmezler çocuklarının mutluluğunu Bu durumda eşininde bi suçu yokki canım mesafni koy gerekirse gelip gitmeyi azaltın Böyle gitmez sizi sizden alırlar B

9 ay mı? Ben bunları okurken en az 9 yıllık evlisinizdir diye düşünmüştüm... Allah yardımcınız olsun. D Daphne85

canim allah sabir versin hayretle okudum inan ki... bilemiyorum ama senin uzak kalmanla cozulecek bi durum degil bu.. esininde uzak durmasi lazim ailesinden.. bak esimle aileler yuzunden sorunlarimiz oldugu zaman he derki,, iki taraftanda uzak duralim.. ben ailemi gormesemde olur.. seninle gececek hayatim der! ve bunu diyen benim odun kocacim! ki biz bu kadar buyuk sorunlar hic yasamadik ailesiyle,, kayinbabanin yakistirmalari filan ne kadar ayip, igrenc! bence esinle acik acik konus,, daha bebeginiz yok sanirim hamilelik filan,, henuz dusunme derim.. hersey dahada zorlasir.. esine ailesinden uzak kalip kalmayacagini,, sorunlarin ciddiyetini sor.. yok yapamam derse... bilemiyorum ya ayrilmak basitte degilki o kadar ama boyle igrenc insanlara omur de gecmez.. esin hadlerini bildirse tamam.. yani sozun ozu.. esinin tavri cok onemli.. kendine bir sure tani.. ornegin 6 ay.. esinle konus ve bu surede nasil davrandigina bak ona gore bi yol belirle.. daha cok yipranmaktansa kurtar kendini.. ha esinde uzak duru mutlu mesut yasarsiniz ne ala.. sorun cozulur umarim... kib cnm M marselya

Eşim beni özler, sözünde sever.. İlgilenir, iyi insandır fakat bu süreci iyi yönetemedi... Daha fenası söz konusu ailesi olunca ben ve herşey bir yana oluyor maalesef.. Ayrı da kaldık.. Özledikte.. Fakat sorunumuz bir birbirimizden sıkılma sorunu diil ve sanıyorum çözümlerini eşimin geliştirmesi gerek fakat insana 27yıldır içinde olduğu insanların hareketlerinin anormal gelmesi güç mü oluyor ne ben anlamadım.. anlayamadım.. M marselya

kesinlikle canım daha neler var neler. Ben görümcemle nişan öncesi kankaydım nerdeyse kızın içinde bastırılmış görümcelik duygusu varmış demek ki yüzük takıldı bu u dönüşü yaptı inanamadım. ben hayatım da böyle farklı karakterde insanlar görmedim tanımadım. insan herkesi kendi gibi bilirmiş zaten. pişman olduğum çok şey var aslında inan ki evlendiğim için şu kadar mutlu değilim. ilk zamanlar gene iyidi ilk zaman diyorum ama şurda daha 2buçuk ay oldu düşünün... bu kadar zamanada bu kadar değişen bir eş yıllar sonra nasıl olur? sevdiğim adama ne oldu allahım yada o hep aynıydı da ben mi kör olmuşum!! Ne olursa olsun nişanlılık dönemimi bana zehir eden, her gün göz yaşı döktüren, ailemi üzen beni aileme mahçup eden çevremize mahçup düşüren, kınamı bilemahvetmeye çalışan bütün bunlar yetmiyormuş gibi şimdide evliliğime oğluna çaktırmadan göz diken bu karaktersiz insanları affetmeyeceğim. Rabbim çok büyük kimin ne hatası varsa çezasını çeksin. bana yaşattıklarının aynısını onlarda yaşasın. bir oğlu daha var o kadının rabbime sığınıyorum. beni düşürdükleri duruma düşsünlerde anlasınlar hatalarını. Elimden geldiğince ucunda eşimle kavga etmek uzaklaşmak olsada ben adım atmayacam. bir araya gelmeyecem. Söyledim eşime annem gelebilir dediğinde, o gelirse ben evde olmam dedim. gün gelir o tükürdüğü yollara düşer kapımı çalarsa o evde olmayacam neye mal olursa olsun. ben ne eşim gibi nede onun ailesi gibi karaktersiz değilim bir öyle bir böyle olmayacam.. belki bu uğurda yıpranacağım daha çok belki evliliğime mal olacak belki çok ağlayacam hiç güçlü olamadım zaten ama olsun bana yaşattıklarını hazmedemiyorum... çok üzgünüm

anaaamm bu ne yaa 9 aydamı oldu tüm bunlar :44: hepsi yılan yahu bunların.. herşeyi geçtim iftiraya kadar vardırmışlar olayı.. yuh artık buda son damlaymış.. ayrıca bir bayanın en özel şeyi olan gelinliğinizden düğününüzden feragat etmişsiniz belli ki.. bu kadar uyumlu davran üstüne birde kazık ye.. geçmiş olsun yaa

bence sizin ara verip birbirinizi özlemeye ihtiyacınız var cnm M marselya

Yani herkesin yaşadığı kendine özgü fakat evlilik kararını bazı şeyleri netçe görene kadar ertelemek senin elinde. Ben nişanlıyken burada yazılanları okuyor ve içimden diyordum ki benim nişanlım asla böyle şeylere müsade etmez, o şunu yapmaz o bunu etmez... inan şimdi senin olduğun noktada olsaydım, en azından süreci uzatırdım. Kopar at diyemiyorum, çünkü herşey dışardan kolay basit, kopar at, ayrıl, üzülme vs.. Mühim olan uygulanabilme kısmı.. Nihayetinde ne kadar tanıdığını düşünsende tanıyamıyabiliyorsun insanları.. Fakat sen gene de dene, daha fazla süreci uzat bence

off offf karısından çeken erkek yok mu hiç yahu. A

gerçekten çok zor, çok üzücü hem sizin onca fedakarlığınız, hem babacığınızın düştüğü durum daha yeni evli sayılırsınız eşinizden yana umudunuz varsa evliliğinize şans vermelisiniz. yok anası babası gibiyse ve ailesiyle aranıza mesafe koyamayacaksanız koyverin gitsin

Ah canım ah neler yaşamışın sende. Yazık bize bu genç yaşta en güzel zamanımız olması gereken zamanda yaşadıklarımıza bak. geçmişe bakıp kendim kaşınmışım bile diyorum artık. o zamanlar görmek istemediğim şeyler şimdi bir dakika gözümün önünden gitmiyor. ben bile bile lades demişim. allah sonumuzu hayır etsin canım ama dediklerine katılıyorum mümkün olduğunca kendi hayatımıza bakmamız lazım başka türlü aşamayız. allah yardımcın olsun bu durumdaki herkesin yardımcısı olsun ve sabır sabır sabır versin...

ayyyy cok zor bır durum Allah yar ve yardımcınız olsun inşallah bir arkadasın da dedıgı gıbı ben sızı 9 - 10 yıllık falan evlısınız sandım okudukca 9 ayda bunları Rabbım kımseye yaşatmasın cok zor ama bence eşinizi seviyosanız tırnakları göstermenızın zamanı gelmişte gecmıs bıle gercı sız bu ınsanların sevıyesıne ındıkce onlar sevıyeyı ıyıce düşürürler hıc görüşmemeniz ve eşinizle aranızı düzeltmenız daha mantıklı gözüküyor su durumda jakobi Binlerce kez

malesef öyle oluyor. içinde doğup büyüdüğü ailenin alışkanlıklarına alışmış bir erkek sizin alışkanlıklarınıza alışmakta zorluk çekiyor. bocalıyor. bize çok garip gelen bi davranış ona normal geliyor çünkü öyle yetişmiş. eşimin ailesi pat kapı haber vermeden yatılı misafirliğe gelebiliyor, hiç sormadan etmeden. haftalarca.. böyle bişey bana çok ters geliyor, ailemde görmediğim ve kişiliğime de aykırı bişey. orta yolu bulmak çok zor malesef.

aynıı olayları şuan bende yaşıyorum ama ben nişanlıyım. kaynanamlar 12 saatlik mesafedeler sadece 2 görümcemle aynı şehirdeyiz benim nişanlımda öyle diyor gelmeyiz gitmeyiz bende et tırnaktan ayrılırmı dedim et tırnağı istemezse ayrılır dedi. aynen senin dediğin gibi en güzel hayallerimi kurduğum şu sıralar hiçbirşeyden zevk alamıyorum kafamda hep acabalar var acaba evlenince nasıl oluruz? acaba bana yapılan kendisine yapılan onca hakarete rağmen yine de birgün ana kuzusu ciğer sarması gibi olurlarmı? falan... bir sürü sorular ama en kötüsü ne biliyormusun sabah kalk aynı akşam yat aynı sorular beynimde dolanıyor ve çok yoruldum.. M marselya

Maalesef bende klasik bir aile problemi yaşıyorum fakat durum ekstremlere tırmanmaya başladı. Eşimin ailesi kendilerinden başka kimseyi düşünmez.. yıllardır evleri arabaları yazlıkları olduğu halde sıkıntıdayız diyip çocuklarının sırtına yüklenmişler, evlendikten sonrada devam ediyor Diğer çocuğu ve eşim evlenirken zerre ellerini bulaştırmadılar ki düşünün kız istemeye İzmire gelirken bile o vakit asker olan eşim ödedi benzin paralarını. Tabi gezilerinden, manikürlerinden pedükürlerinden eksikte kalmazlar ama.. Ha bide dışardan kraliyet ailesi sanırsınız kayınvalidemi bi havalar, eşime yük olmamak için düğün vs istemedim gelinliğimi dahi bir akrabamdan ödünç aldım.. çünkü eşimi çok seviyorum ve onu hiçbir zaman zor duruma düşürmek istemedim. Düşününki bu konuda bile etrafa çok lüks bir moda evinde yaptırdık diyormuş kayınvalidem kendi söyledi.. Haa tabi çocuklarının maddi anlamda sırf zevkine ve evlilikleri bozulacak sorun sıkıntı çıkacak dahi olsa kanını emerler ama hiçbirşeyden eksik kalmaz daha önemlisi şöyle derler 'çocukların çorbada 1gr bile tuzu bulunmamıştır'.. Biz evlenmeden 1 ay kala ki görüyorlardı sırf çocuklarına evlilik yükünü daha fazla yüklemiyim herşey uygun olsun ekonomik olsun diye çabalarken ben tam 1 ay kala eşimden 4 milyar alarak son vuruşlarınıda yaptılar, çünkü onlara kar kardır. Yüzleri kızarmaz, aldığa aldık demezler, para gelsin kimden nasıl geliyorsa gelsin ... Bunu bırakın borçları harçları hiç bitmez, eşimle nişanlıyken yok telefon parası 500Tl gelmiş 2 yıl önce diyorum hadi öde, yok ufak kardeşi gene birilrine kefil olmuş eve icra gelicek hadi diğer kardeş öde... Böyle böyle anne baba diyorlar kendilerine.. Ha sorsanız onlardan fedakarı yok, neler anlatıyorlar dinleseniz gerçekleri bilince sadece gülmek istersiniz... Diğer sorunumuz Kayınvalidem ayaklı bir bomba gibi ne konuştuğunu bilir ne bişeyi, deliyim edalarında gezer ortalarda. Ağzı müthiş müstehcendir, her lafı söyler, sürekli laf sokar, alınınca bozulunca aaa şaka yaptım olur. bir örneği libyadan tatile buraya geldiğimde eşimin yolladığı çiçeğe tepkisi 'sende az küçük orospu değilsin' yada yüzüme bakıp afedersiniz ama nah işareti yapması, ya da sürekli laf sokması... Sahiden çok tehlikeli bir kadın sürekli tahrik edip sonunda verdiğiniz tepkiden sizi haksız eder. Olayları çarpıtır büyütür. Kayınbabama gelince o sessizdir ama sinsidir, kendi kendine bilmişlik yapıp yönetemediği kendi karısına dahi olsa baskın çıkmak için hakkında hiç bilgisi dahi olmadığı bilgiler verir çok biliyormuş gibi uzatırda uzatır, müthiş dengesizdir ve eşi gibi çocuklarını soyup soğana çevirecek kadar ve bunu inkar edip bambaşka sunacak kadar onursuz ve erdemsizdir. evlendiğimizden beri türlü çirkinlikler türlü yalanları ve türlü çabaları oldu.. Anlatmak buraya sığmaz, okuması sıkıcı gelir fakat en sonuncusu şuydu. Kayınbabam babamın İzmirden İstanbulda yaşayan eşimin annesine yakınlık gösterdiğini iddia etti Babam annesini çok arıyormuş! İnanın tanısanız nasıl şaşılacak vaziyette rahat yalan söyleyebildiklerini ancak ozaman anlarsınız. Eşimin ailemle olan ilişkisini maalesef kıskanıp, itibarsızlaştırma çabasına girdiler. Ailem bu konudada diğer terbiyesizliklerinde olduğu gibi sessiz kalmayı tercih etti, çünkü sahiden insanın tanıyabileceği en erdemsiz insanlar bahsettiklerim... sonuç mu: Ailem ve ben evlilik sürecinin başından bu yana müthiş yıprandık. Ben 9kilo verdim, sinir hastası oldum. Eşimle müthiş bir aşkla yapmış olduğumuz evlilik tüm yaşananlar sonucunda bir çok darbe aldı, eski fotoğraflardaki o ışık artık gözlerimizde yok gibi. Ve eşimle aramızda şiddete dahi varan büyük tartışmalar yaşadık, valizler defalarca toplandı tarafımdan, gitmeler gelmeler, ben bir kez boşanma davası açtım... Eşim İzmire geldi türlü sözler vaatler verildi... Fakat sanıyorum böyle bir ailesi olduğu ve eşim bazı şeyleri netçe farkedene kadar daha çok sorun yaşayacağız. Gerçi eşim İzmire geldiğinde ailesiyle ilgili ilkkez çok çarpıcı ve samimi itiraflar yaptı ama onun ağzından bunları duyabildiğim ilk ve son gündü. Tüüüüüm bunları yaşadık, tabi ayrıntılar ve buraya sığmayacak sürüsüyle olay. Ve sadece 9 aylık evliyiz. Bazen soruyorum kendime... Sahiden bunu mu istemiştim.. Ya da böyle bir aileyi hakedecek ne yaptım? S

cok yazık cnm daha seneyi doldurmadan bu kadar sorun. eşinede yazık neler yasamış o da sende. ama birbirinize destek olmanız laım. seviyorsun belli. M marselya

Ben düğün hazırlıklarını tek başıma yaptım.. Eşim o sırada libyadaydı.. kınamda bulunmak bir yana dursun, naptın kızım kına yapıomusun gelelim bile demediler.. İlgilenmediler bile. Sonra kız arkadaşlarım halimi görünce üzüldü hadi kına gecesi olmasada kendi aramızda kına partisi gibi bişey yapalım dediler onu duyuncada bizi çağırmadı diye laf ettiler. Nişanım oldu akşamında eğlenmeye gittik gençlerle alkolik kardeşi olay çıkardı mekandan kovulduk, abime ne diyeceğimi bilemedim o gece... Daha anlatsam sığmaz buralara.. Boşanma davası açtım leş kargaları gibi oğullarının etrafını sarıp beni kötülediler, bir telefon bile etmediler noluyor kızım niye bu dava diye .. Daha neler... O dönem sadece köşeme çekildim, bitirmek için çok kararlıydım ta ki eşim izmire gelip bana binbir söz verip, dönem için türlü şey yapana kadar... bu mevzudan sonra hiç görmedim yazlıktalar fakat döndüklerinde gene sorunlar başlayacak biliyorum. Onları asla affetmiyorum ve Allaha sığınıp yaptıklarının bedelini bulmaları için yalvarıyorum sadece. Kpss kursuna yazıldım artık ne olursa olsun hayatıma bakmaya karar verdim... Eşim geçenlerde gelip ukrayna dan ona bir teklif geldiğini ve düşündüğünü söyledi, desteklerim seni dedim. Düşünün ki kimsemin olmadığı hiç bilmediğim İstanbullarda beni bir başıma bırakmaya henüz işi kabul etmemiş düşünme aşamasındada olsa razı gönlü... Halbuki ben onun peşinden libyalara gittim, iş bulup girmek yerine okuldan sonra, ateşlerden çıktık beraber Libyadaki olaylarda... Hakkı buymuş diyorum şimdi, artık kendi yoluma hayatıma sıkı sıkıya bağlanıcam, kendi işime gücüme bakıcam dedim kendime sonunda... Çünkü insana kendinden daha yakını yokmuş anladım... Bende senin gibi çoook direndim, sonunda anladım ki bu sadece beni yıpratıyor, geceleri uyuyamaz olmuştum eşim yanımda rahaaaat rahat uyurken.. Ağlamalar dualar... İnsanın reçetesi kendinde kendine tutun... İnşallah birgün bişeyler düzelir canım hepimize..

Canım keşke sana umut verici şeyler söyleyebilseydim ama malesef aynı yollardan geçip sonrada kafasına vyran biri olarak ne kadar umut verici konuşabilir ki insan.. Elbette herkes aynı değil tüm erkekler karaktersiz olacak değil. belki eşinle çok mutlu olacaksın belki tam tersi. Ama şu da bir gerçek ki balık baştan kokar. Ben bunu yaşadım bizzat. İnan ki evlendiğim için pişmanım şimdi kendime acıyorum düştüğüm bu durumlar karşısında. Sana nacizane tavsiyem Baştan tavrını belli et gerekirse tartış kavga et küs ama istediklerini korkularını net konuş ve ondan net cvp almadıkça da sorunun üzerini örtmelerine izin verme çünkü o üzerini örtüp görmek istemediğin sorunlar derinden derinden kocaman oluyor. Ben şimdi geceleri bile uyuyamazken eşim yanımda rahat rahat yatıyo... Ben şimdi içerki oda da göz yaşı dökerken eşim içerde çekirdek çitliyo.. Allah yardımcın olsun doğru yolu buldursun canım... M marselya

Ah arkadaşım... seni okadar iyi anlıyorum ki.. Ayrıntılarına girse insan neler anlatır daha.. Ama erkekler garip resmen senin ağzına bir parmak bal çalıp gene neyse ona dönüyor. Bende bunu defalarca test ettim. Ne aralarda gittim geldim.. Boşanmak boşanmamak ölmek... Eşim sözler verdi... Ama şunu anladım hayatta kendinden başka hiçbirşeye güvenmemeli insan,9 kilo verdim şimdi azıcık canım sıkılsa elim kolum titriyor.. dizlerimin bağı çözülüyor halbuki daha 1 yıl öncesine kadar başımda kavak yelleri eserdi... Sen söyledikçe konuştukça eşin sana düşman olmaya başlayacak bir sonraki aşama bu.. Bizdede ben dava açana kadar öyleydi.. Düşünki huyunu suyunu yolunu bilmediği istanbullarda gecenin 12sinde hiç bilmediğim şehrin bi ucundan sora sora evime geldim ortalarda kaldım.. Eşim okadar düşman olmuştu bana.. Kendi işine gücüne odaklan arkadaşım,4kolla sarıldığın kocana artık tek kolla sarıl gerisini hayata bağla, sıkı sıkı.. başka türlü eriyip gidiyor insan.. M marselya

TEK sorun keske sadece ailesi olsa benım eşim de bir sorun ailesi de onlardan kurtulmak istiyorumm M marselya

Yani inanın ne yapacağımı şaşırdım... Her yolu denedim.. Tabi ilk etapta çokça kez kazdıkları kuyulara birbir düştüm, ee eşimde maalesef fazlaca aile düşkünü hemde inanılmaz derecede. Yani çocuklarını siz bize ne olursa olsun ne yaparsak yapalım eleştiremezsiniz kızamazsınız bizi her şekilde kabul edeceksiniz bu saatten sonra artık biz çocuğuz psikolojisiyle yetiştirmişler... Çok şaşkınım. Bu anlattıklarım hiçbirşey... Şimdi yazlıktalar... Uzağız en son boşanma mevzusundan beri birbirimizi hiç görmedik eşim o boşanma mevzusunu kurtarmak çin bir tavır koydu fakat ben döndükten sonra hissediyorum ki herşey hala aynı eşimde... Yani yok, efsunlanmışlar sanki aile konusunda.. Şaka gibi... Sadece çok yoruldum.. Hayatıma bakınca sadece üzülüyorum . İZmirden işletme mezunuyum iş bulamadım 8 aydır eve kapandım, tüm bu sorunlar vs.. ÜStüste geldi ben çöktükçe çöktüm... uykusuzluklar kilo kayıpları... Ağlama krizleri.. Daha kötüsü herkeste böyle mi bilmiyorum ama benim eşim kavga sırasında çok acımasız oluyor canımı sözleriyle hatta maalesef bazen davranışlarıyla çok yakıyor... Çok zalim oluyor... Onun bu yüzünü ilkkez görüyorum... Şaşkınım... Oysa flört ettiğimiz yıllarda etrafımızdaki herkes bizi ideal bir çift olarak bilirdi.. Neler yapardı.. Tam bir beyaz atlı prensti.. Bir gün ondan bunları göreceğim hayal konusu bile değildi... Daha daha kötüsü eşim onu sevdiğim için yaptığım fedakarlıkları görmüyor bile... En kötüsü de bu sanırım.. Bazen ölmek bile istedim bu süreçte, çok düşündüm.. Ama şimdi toparlandım. Sanırım kendim için en iyi şey kendi kendimi bulunduğum yerden çıkarmak olacak bunun içinde önce iyi bir iş, şimdi kpss ye hazırlanıyorum.. Hemde İstanbula yeni geldik burada bi iki arkadaşım var ve çok az görüşebiliyoruz ben 4 ayı libyada 5 ayı istanbulda bütün gün evdeyim yapayanlız... Çok zordu.. Hala zor ama ben kendi çaremi kendimde buldum. Anladımki ben kendimi tutup çıkarmazsam bu bunalımdan kimse bişey yapamaz.. Hayat bu yaşta öğrenmek istemediğim kadar zalim... M marselya

işin zor ne diyim allah kolaylık versin. benim de kayıvalidemler pamuk ellerini ceplerine sokmadılar artı onlara biz para verdik hazırlıklar için. eşime yük olmamak için de gelinliğimi kendim aldım taksitle. ve bunun gibi daha bir sürü olay. ailelerle sorun yaşayan tek çift değilsiniz. ama eşinin senin tarafında olmasını sağla. sakın annesini babasını şikayet etme ona. olayları anlatırken yumuşak ve üzgün bir ses tonuyla anlat. mesela, sıradan bir olay analtırken, annen de geçen gün şöyle şöyle dedi ama öyle demek istememiştir mutlaka yine de üzüldüm öyle demesine falan gibi. inan çevremdeki biçok kız arkadaşım durumu bu şekilde idare ediyo. ben de başladım hatta :)) işin içinde aldatma+yaralama+hakaret+şiddet olmadıkça 3. olaylar için yuvanızı yıkmayın. neticede yaşlılar ayakları çukurda. hem ne demişler gün olur devran döner G

Eşim beni özler, sözünde sever.. İlgilenir, iyi insandır fakat bu süreci iyi yönetemedi... Daha fenası söz konusu ailesi olunca ben ve herşey bir yana oluyor maalesef.. Ayrı da kaldık.. Özledikte.. Fakat sorunumuz bir birbirimizden sıkılma sorunu diil ve sanıyorum çözümlerini eşimin geliştirmesi gerek fakat insana 27yıldır içinde olduğu insanların hareketlerinin anormal gelmesi güç mü oluyor ne ben anlamadım.. anlayamadım.. kristinnn

ÇOK ZOR Bİ DURUM AMA SİZ BU AİLEYE YAKIN MI OTURUYOSUNUZ. biraz tavrınızı koyun ortaya yuvanızı onlar yüzünden bozmayın. ketniss Herkesin hayatına kimse

başka bir şehre yerleşemiyoruz eşim inşaat mühendisi ve İtüden mezun sadece istanbulda büyük işler olduğu için kendi kariyerinden vazgeçemiyor.. Daha acısı yıllardır onları anne baba bilmiş, onların bırakın doğru anne babayı doğru insan olmadıklarını gerçekten görmesi ve kabullenmesi biraz güç gibi... Aşk mı.. İnanın şimdi anlıyorum hayatta aşktan daha önemli şeyler varmış mrhamet, şevkat, sevgi... ERDEM... çok geç anladım Eşimi seviyorum fakat ondan elimi kolumu çekmeye başladım içten içe hissediyorum.. . push ; G

Bende 2 buçuk aylık evliyim arkadaşım. Yazdığın her satırı her cümleyi her kelimeyi okurken birden şu kısacık 2 buçuk aylık dönem gözümün önünden geçti. Bir an neredeyse yüzde yüz benzerliklerle bir hayat yaşadığımızı farkettim. Sanırım bende zaman ilerledikçe senin geçirdiğin dönemleri geçireceğim. Biz sadece eşine güvenen eşi için seviyesiz, karaktersiz ailelerine katlanan, evliliklerini hayallar üzerine kuran kızlar için sanırım bu sonlar kaçınılmaz. Ben bu kısa zamanda anladım ki aşk diye birşey yok, alışkanlık sadece. Evlilik için mantık önemli ve malesef hiç istemediğimiz o 3. kişiler bile önemli. Çünkü erkekler iki karaktere sahip gibiler en azından kendi eşimde öyle görüyorum. Biz 5. senemizde binbir tartışmalar, sorunlarla nişan aşamasına ulaştık. Herşey iyi gibiydi en azından mut vadediyordu o vakitler. Nişana kadar bambaşka olan eşimn annesi ve kız kardeşi nişan günümüzde içlerine şeytan kaçmışa döndüler. Aileme özellikle anneme nişan günü, misafirlerin içinde saygısızlık yaptılar. Bana mesafe koydular, sanki gelin adayı değilimde oraya gelen istenmeyen komşu muamelesi gördüm. Nişanımda ağladım düşünebiliyor musunuz? Eşim halime üzüldü yüzük takılmayacak diye korkttu ve gönlümü almaya çalıştı bu adımlarla nişanımız oldu. Fakat eşim eve gidildiğinde yapılan terbiyesizliklerin hesabını sormuş. Sanırım birazda haddini aşarak o sinirle tabi. 2 hafta sonra öğrendim eşim ailesiyle bu olayla birlikte küsmüşler. Bunu öğrenir öğrenmez görümcem olacak kadını aradım hal hatır sorma bahanesiyle. Sesini duyunca sanki düşmanımı aramışım gibi hissettim. Bir edalar havalar tripler. Anladım ki eşimi benim doldurduğumu düşünmüş ve bana tavır almışlardı. Bir zaman sonra eşim aralar toparlansın die hepimizi konsere götürdü. Orda da sorun oldu tabi. Neymiş kayınvalidemin elini öpmemişim sadece yanağını öpmüşüm. siz yüzünüze bakmayan birinin elini öper miydiniz? Neyse bu olaylada bütün bağlar koptu tabi. Eşim düğün arifesine kadar küs kaldı ailesi ile daha doğrusu annesi ve kız kardeşide ona küstü. düğün hazırlıkları başladı biz herşeyi eşimle hallettik, eşim beni motive etti, moral verdi, kendisine güvendirdi. Düğüne 2 hafta kala anası başladı bu düğünü istemiyorum demeye, ev tutulmuş herşey hazır o vakite kadar zerre kadar karışmamış sormamış etmemişken... Çevreye düğüne gitmeyecem demeler felan.. Kına geceme gelmediler düşünün!!!!! Zavallı eşim yetim gibi şehir dışından gelen sadece 2 teyzesi ile kınama geldi. Birde iş arkadaşları. O kadar.. Ailem bozuldu bir sürü akraba var aile büyükleri v. s. ananem hasta dedi eim mecburen yalan söyledi. Bütün bunlara rağmen ailemin desteği ile kınam yapıldı. Düğün günü geldi çattı tabi ben bu aşamalarda hep acabalarla yüzük atsammılarla yaşadım. Ama ailem çok üzülecek diye cesaret edemedim ee eşimede üzüldüm yapayalnızdı. EE aşk dediğimiz o lanet şeyinde varlığı ilen düğün sabahını ettik. O gün ki stresimi düşünün. Bunun umursamaz ailesi beni zaten silmişti. Yoktum ben. Ama düğünüme geldiler o konserden sonra ilk görüşüm düğün salonunda ilk dans yapılırkendi... Düğün o suratsızlıklarla, gerginliklerle, tartışmalarla, benim aileme akrabalarıma bana saygısızlıklarla bitti. Bunlar takıları anneme vermeme bozuldular ki şunuda belirteyim bütün takıların paralarını ben ödedim ama eşim götürüp anasının eliğne verdi geline tak diye sanki kendi ödemiş gibi keşke yapmaz olaydım... Düğün bitti bunlar bi havalarla beni eve götürdüler. Umursamadıkları gelinlerini. Evde kayınvalidem bir sürü laf etti neymiş altınları nie anneme vermişim. Yahu sen bir 10 lira bile cebinden harcamadın altın desen oğlunun aldığı sandığın altınları ki ben ödemişim sen kendin almış takıyormuş gibi gerinmişin bol bol. Onun dışında kayınbiraderimne bana ne eşime 10 lira takmamış görümcem bana hiç birşey takmamış. sen oğluna hadi beni geç öz oğluna 10 lira takmamışın. Eşimin topu topu 10 kişilik bi akraba çevresinden geldiyse 3 5 tane çeyrek altın gelmişken. Bütün takıyı benim sülalem takmışken sen kim oluyonda benim altınlarımı anneme emanet etmeme kızıyon değil mi? Zaten kasa kiralamış ertesi gün kasaya koyacakken ki öylede oldu. Eşimin yoğun ricası üzerine düğünden sonra el öpmeye gittim ve bunun son olduğunu söyledim. Sözde eşim ona bana yapılan saygısızlıkları unutmayacak kapımızı kapatıp herkesi unutacak umursamayacak içimize sokmayacaktık ben bu laflara kandım... Gel gelelim ki bir iki güne eşim ailesi ile kanka moduna girdi. Hiçbirşey olmamış gibi onlara gitmeye telefonlaşmaya başladı ve akabinde de bizim kavgalarımız. Ben bırakın kendime aileme yapılan haksızlık saygısızlık terbiyesizlikleri geçmiş 36 yaşındaki eşime yapılan haksızlıkları v. z. kabul edemez hazmedemezken eşim nasıl oldu da bana yapılanları unutabilmişti? O göz yaşları hiç mi onu üzmemişti. Söylediğim laflar düğün arifesinde yaşananları hatırlatmalarım hiç mi düşündürmemişti... Şu an istenmeyen yok sayılan gelinleri olmamla birlikte onlarla görüşmüorum. Eşimlede bir gün iyi bir gün kötüyüz. Tek sorunumuz ailesi... Büyük kavgalar yaşadık ve daha çok yaşayacak gibiyiz. Geçen tartışmamızda güzelce anlattım olan oldu madem sende kopamıyon ailem dion ben sil at demedim asla mesafe koy dedim ama onuda yapamıyorsan onları bana bulaştırma. Hala eşim onlara gittiğinde beni kötüleyen hakkımda atıp tutan ailene benden bahsetme bizim evimizde de bana da ailenden bahsetme. uzak olayım konuşmayalım dedim bi çare... Tamam dedi. daha 3 gün geçmeden akşam gelmiş diyor ki annem oturmaya gelebilir belki... ne demek ya ne demek o kadın benim aileme hakaret etti evime gelmedi kınama gelmedi nie gelmedibu düğünü bozmak için son çırpınış olarak gelmedi ama oğlu resti çekince baktı kaybedecem oğlumu düğüne eli mahkum geldi. ee benim yüzüme bakmamışın nişandan beri düğün için bir ufacık yardımın olmamış. en son düğünden sonra eve getirdiğinde bana kızıp çekip gitmişin takılar yüzünden ee ben gelip gitmiyorum niye geliyon. Söyleyeyim madem bu düğün oldu engelleyemedim bu evliliği nasıl bitirebilirim nasıl huzur bozabilirim diye, başka bir amacı olabilir mi? Ya eşime ne demeli... inanın artık ona kendimi ifade etmekten aynı şeyleri anlatmaktan onun bir türlü anlamamasından hatta hatta bu düğünden sonra oluşan ana kuzusu tavrından bile yoruldum. Devam edip bu evliliği götürmek için çabalamaya fedakarlık yapmaya devam mı etmeli, yoksa zaten bunun sonu belli zorlamak vakit ve sağlık kaybı diye vazmı geçmeli hiç bilmiyorum... Ama keşke bu yüzük parmağıma geçmeden evvel kabul etmediğim yok saydığım gerçekleri görseydim ciddiye alsaydım. Çok uzun olmuş kusura bakmayın ama içimdekileri dökmeye çalışsam sayfalar yetmezdi. Allah bu ve buna benzer durumda olan herkese bir çıkış yolu göstersin ve sabır versin. Özelliklede sana arkadaşım. Senin vasıtanla bende bir nebze içimdeki taşlaşmış derdimi anlattım, rahatladım. Bizim suçumuz günahımız neymiş ki bunları yaşıyor en mutlu olmamız gereken zamanlarda üzülerek göz yaşı dökerek geçiriyoruz bunu kendime hep soruyorum... Allaha emanet olun alya88 Gönlümün imtihan edilmesinden ALLAH 'A

Ah be güzelim kendin kaşınmışsın. Erkek milletine elini verirsen kolunu alamazsın. Başkasının gelinliğini giymeler, düğün istememeler, ucuz eşyalar almalar... Kim için ne için. Senin ailen yokmuydu. Kızımıza bir gelinlik alamıyor musunuz diyenin hiç mi olmadı. Haydi senin ailende kabul etti, nişanlın bunu sana nasıl yaptı. Eşyayı vs boşver gelinlik bu ya. En büyük heyecan hayal. Bağıra bağıra gelmiş herşey. En başında Allah göstermiş sana ama sen görmek istememişsin. Şimdi ya çekeceksin paşa paşa ya gideceksin önüne baka baka. Şİkayet etme hakkın bile yok bana kalırsa. kristinnn

nasıl bir aileye düşmüşsünüz böyle, allah sabır versin. anladığım kadarıyla eşinizle ailesi dışında bir probleminiz yokmuş, ama kavgalar, evi terketmeler, dava açmalar... bu kadar kısa süreli bi evlilikte aşırı adrenalin dolu olmuş. eşinizle bu konuyu ciddi ciddi konuşmuşsunuzdur, onun da ailesiyle ilgili itirafları oldu demişsiniz. bence o da farkında ama bu ilişkiyi yönetmeyi başaramıyor. arada kalıyor. onun ailesiyle görüşmeyeceğinizi, evinize gelip gitmelerini istemediğinizi, sizin anne ve babanızdan da uzak durmaları gerektiğini kabul ettirmelisiniz eşinize. bu evliliğin yürürmesin tek yolu o insanlardan soyutlanmanız. -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Zor bir durum ama artık burada okuduklarımıda çok şaşırmıyorum. Aramızda aklı başındaymış gibi gözüken o kadar çok ruh hastası varki hayatlarımızı zehir etmeye çalışan. Buradaki bayanlar yazdıkça tanıyoruz. Mümkün oldukça uzak durun. Mesafenizi koruyun ve eşinizlede ciddi anlamda konuşun yok anlamıyorsa ya hayatınız boyunca tüm bunları yaşamaya devam edeceksiniz ya da kendinize başka bir yok çizeceksiniz. Allah yardımcınız olsun.

Ailem eşime üzüldü, halini gördü anlamaya çalıştı onu ailesinin yanlız bırakmışlığının altını çizip bunu sorun etmek yerine destek oldu ona, hatta üzüldüler çokça kez haline... Eşim bana gelinlik yada düğün konusunda baskı yapmadı ben onun durumunu görünce böyle olsun istedim, ki diğer türlü takı falan bize kalmayacaktı.. Libyada olaylar çıktı, eğer bunu o şekilde yapmasaydık şuan ortada kalacaktık.. Tabi döndüğümüzde daha neler yaşadık onları yazmak daha uzun.. Allah kimseyi anne babasıda olsa muhtaç etmesin, maalesef o daracık 1 aylık süreçte bile hissettirdi ailesi bunu bize. Sonra hemen evimize girdik allaha şükür. Bağıra bağıra geldi herşey bunda çok haklısın, daha başta çok çirkinlikler yaşandı ailesiyle, yüzlerini gösterdiler fakat ailem benim eşime eşiminde bana olan sevgisine inançlıydı ve eşime şu konuşmayı yaptı sadece biz kızımızı sana emanet ediyoruz ve sadece sana güvendiğimiz için ailenle ilgili tüm çirkinliklere rağmen buna destek oluyoruz diye Şikayet etmeye hakkım yok belki haklısın... Herşey gümbür gümbür gelmişti başta.. Fakat ben ve ailem sadece eşime güvenmiştim... M marselya