Merhaba. Bütün sayfaları okumadım ama emme problemi için dil dudak bağına baktırdınız mi. Buda bir sebep olabiliyor. Bir bebeğin annesinden beklentisinin ne şekilde doğurduğu, ya da neyle beslediği olacağını sanmıyorum. Bütün bebekler sevgiyle, ilgiyle büyümeyi ister ve hakeder. En güzel zamanlarınızda bunları düşünerek geçirmeyin. Bebek biraz büyüdüğünde aslında abarttıginiz kadar önemli olmadığını göreceksiniz. Sevgiyle büyütün:)

Kesinlikle katılıyorum, güya okuyarak hazırlıklı olabileceğimi sandım ama insan yaşamadan hiçbir zaman hazır olamıyormuş.. P pyromaniac

Canım taze anne Kızım 14 aylık sadece 5 ay emzirebildim.. Sonrasında hep mama yedi ha 5 ay emdi derken o süre zarfında da yine mama yedi; memeyi hiç tutmak istemediği zamanlar oldu o zaman da sağıp biberonla verdim.. Emzirmek her şey demek değil. Doğurmakta her şey demek değil. Senin tabikide farkın var annesisin sen onun. Anneanne, babaanne ile aynı olabilir misin? O hastalandığında sabaha kadar basında bekliyorsun, yemek yemiyor diye sende yemiyorsun, beyninin içinde tamamen o var.. Kızım bana bağımlı mesela emmedi:) Ona rağmen öylesine bağımlı ki bana anLatamam. Çişe gidemiyorum desem? gerçekten gidemiyorum kapıları parçalıyor çık ya da beni de al diye bütün gün evde ayyeeem ayyyemm diye geziyo Ha ayrıca.. Bu anne sütü tamam okey kıymetli ama o kadar sizin dusundgnz kadar waoowwww diye bir durum yok. 32 yaşındayım hiç emmemişim hiç ama 32 senelik hayatım da hamileliğimde 1 kez hariç serum yediğini bilmem, öyle aman aman hasta olduğumu bilmem. Keza çocukkende annem seni aşı harici hastaneye götürdüğümü bilmem der hep. Ablam var o da 30 ay emmiş; ama hastanelerden çıkamıyormuş. Ben doğum yaptım arkadaşımla aramızda 3 gün var kızı doğdu doğalı mama yiyor benim kızım 5-6 ay anne sütü almasına rağmen hastanelerden çıkamıyoruz sürekli hasta parka çıksa hasta çok afedersin osursak hasta oluyor. O kadar narin, ama arkadaşımın kızı 14 aydır max 3 kere hastalanmıştır biz son 4 ay da 5 kere Bı tamamen bagısıklık gen ile alakalı.. Benim kızım tamamen babası, eşimde başı ağrısa kendini kanser ilan eder mesela.

Herkese merhaba, Yaklaşık 1 ay önce doğum yaptım, beklenenden 1 ay önce geldi bebeğim ve apar topar sezaryene alındım.. gebelik boyunca da bebeğiyle ilgili düşler kurmak zorunda hissetse de yapamayan bir anne oldum malesef.. bunu mükemmeliyetçi kişilik yapıma bağlıyorum Derdime gelince, doğumdan sonra sütüm çok çok az geldi, bebeğim sarılık oldu filan mamaya başladık.. "mamayı biberonla verme alışmasın, daha sonra memeyi reddeder" dediler, okuduğum kitaplarda da bu şekilde yazıyordu, ben de emzirme desteği kullanmaya başladım, güya bebek büyüdükçe çenesi kuvvetlenecek daha güçlü emecekti, ben de mamayı bırakacaktım falan filan.. aynı normal doğal doğum olup güvenli bağlanacağım fikri gibi bu da gümbürtüye gidiyor.. kendimi bebeğimden iyice uzaklaşmış hissediyorum; sık sık şunu düşünüyorum, emzirmedikten sonra annenin başkalarından farkı ne? Bir anneanne babaanneden farkı ne mesela? Kendim de güvenli bağlanan biri değilim, hayatımda hep bunun eksikliğini çektim.. şimdi bunlara saplanarak güzel günleri de kaçırıyormuş gibi hissedip daha çok üzülüyorum.. muhtemelen lohusa hormonlarım da bu saplantılı düşüncelerimi besliyor.. gerçekten destek olmanız dileğiyle buraya yazdım, annelik sadece normal doğurmak mı? Emzirmek mi? Anneyi diğerlerinden ayıran ne? Okumaya zahmet edenlere teşekkür ederim, fikirleriniz benim için çok değerli..

Bebeğinizi kucağınıza sağ salim almışsınız, gözünüz aydın taze anne anlıyorum neden bu kadar çok emzirmek istediğinizi acı yarıştırmak gibi düsünmeyin lütfen ama karnimda oğlumu 22 haftadır taşıyan ve onu kaybetme endişesi duyan bir anne olarak yazmak istedim. Bahsetmek bile istemiyorum sadece bir risk durumum var deyip geceyim, oğlumun ismi bile belli. Detaylı ultrasona girdim, onun minicik ellerini, yüzünü, bana benzettiğim çenesini gördüm. Ben onu 22 haftadır içimde taşıyorum, tüm organları oluştu bu süre içinde artık beni duyuyor. Onunla konuşuyorum. Henüz elime almadım belki ama annesi olmam için buna gerek mi var. Rahmime almışım evladımi. Sizin gibi sağ salim kucağıma almayı diliyorum ve şu an hayattaki en büyük isteğim bu. Annelik benim için, onu kaybetmekten çok korkmakla birlikte yine onu üzmemek için mutlu olmaya çalışmak demek. Emzirmek mi? Bosversenize... bebeğiniz için kimse sizin gibi kokmaz. Emzirmeden de arada ten tene temas yapabilirsiniz. Bunlar halledilmeyecek sorunlar değil inanın. Kucağınızda ve sağlıklı ya şükür. Hepsi geçecek güzel anne.

2 çocuk annesiyim. Allah ömür versin evlatlarımıza inş. Birincim emdi ikincim bıraktı. Emzirmek demek annelik demek değil vallahi. Çocuklarını sevmek demek, onları yedirip içirip öz bakımını yapmak, gelecekleri için imkanlarımız dahilinde maddi manevi emek vermek demek annelik. Valla meme versen de büyüyor mama versen de büyüyor. Bu emzirme işini abarttılar bence ondan böyle kötü hissetmen. Sütün varsa bebekte emiyorsa ne ala yoksa da dünyanın sonu değil tadını çıkar o mis kokunun. Ha bir de normal doğum var. Benim bebeler normal doğdu ama sezaryen de olabilirdi annelikle bunun da ilgisi yok. Sezaryen bence daha meşakkatli vallahi

Anne olmaya alışmak babaya göre daha zor benim bebeğim gazlı bşr bebekti sürekli ağlıyordu ve gerçekten bunalıma girmiştim ama zamanla alıştım gazı bitti bana tepkileri olmaya başladı şimdi bir yaşın da ve sezaryen doğum yapıtım bunun güvenli bağlanmayla alakası yok bu bir süreç geçecek üç dört ay sonunda çok farklı hissedeceksin çok bunalıyorsan imkanın varsa annenizden kayın validenizden destek alın kendinize biraz zaman ayırın on dk olsa da dışarı çıkın bir kahve için ve unutmayın bu bir süreç ve zamanla hersey oturacak E

Emzirmek sadece annelik degil. uykusuz geceler hastaliklarda ates olcmeler temiz kıyafetlere sicak yemekler uzak gunlerVs vs Bana gore anne doguran degil yetistirendir büyütendir Hem emzirince göğüslerin cokkk küçülüyor suzuluooor sönüyor göğüslerin kiymetini bill

Allah evladınızı sağ salim size bağışlasın, kolaylıkla ve güzellikle kucağınıza almayı nasip etsin inşallah :)

Hayır incitmediniz ama o güvenli bağı kurabilirsiniz. O sizi bilir ve emzirmenin annelik ile ilgisi yok. Hatta doğurmanın bile yok. Annelik içten bir his. Bebeğin güvende hissetmesi sevilmesi demek. Öyle düşünün inanın onu sevdiğinizde neyle beslediğinizin onun için bir önemi olmayacak yinandyang

P pyromaniac Siz sezaryen doğumun ne demek olduğunu biliyor musunuz? 7 kat açıldınız.. ne kadar büyşk bir ameliyat aslında ve farkınız bu kadar büyük bir ameliyata rağmen bir kaç saat sonra başka bir candan sorumlu olmanız, uykusuz geceleriniz, onun iÇin çok endişe duymanız vs.. vs.. emziremeyen ne kadar çok anne var biliyor musunuz? İlk kızımı 2 yaşına kadar emzirdim, ikizlerim 2 ay erken doldular. 1400 gr'lardı minicik.. emenediler 4 ay sağdım verdim, sonra da sütüm azaldı bitti. Hiç emmediler şu anda 1 yaşına geldiler. Çok sağlıklılar hiç bir sorunları yok çok şükür Üzülmeyin! Ve sakın gereksiz düşünceler ile kendinizi yıpratmayın. Siz çocuğunuz iÇin dünyadaki tek ve en güzel annesiniz.

İlk bebeğim doğduğu zaman norma doğumla, zamanında doğurdum. Emzirmekle ilgili hiç problem yaşamadım. Ama kendimi normal doğurup emzirdiğim için "anneyim" diye hissetmedim. Anne olduğumu hissettiğim an, oğlum 6 aylıkken ilk ateşli hastalığı geçirdiği, 3 gün boyunca uyumadığım, nasıl şifa olurum onu rahatlatmak için neler yapabilirim diye dört döndüğüm andır. Yürek sızlamasının ne anlama geldiğini anladığımda anne olduğumu anladım ben. Oğlum bademcik ameliyatına girdiğinde kapıda kalakaldığım zaman, kızıma bir başka hastalıkta teşhis konulana kadar tüm kaslarım tutulduğunda anladım anne olduğumu. Ne yedirdiğimle içirdiğimle ilgisi yok anneliğin, nasıl sevdiğinle ilgili. Çocuklarım kabustan anne diye kalktığında, oğlum yüzümü "anne, sen çok sevmek mi demeksin" diye okşadığında, kızım bana "anne, nasıl beni bu kadar sevebilirsin, be düşündüğümü nasıl bilebilirsin" diye sorduğunda anne olduğumu anladım. O yüzden sevin. Çok sevin, yeter.

Çok teşekkür ederim hepinize, yazdıklarınız bana çok iyi geldi.. herhalde zamanla sorunlar da büyüdükçe buna mı üzülmüşüm diyeceğim günler gelecek.. insanın niyetini hep kontrol etmesi lazım onu anladım, çünkü emzirmenin amacı da mamanın amacı da bebeği doyurmak değil mi? Anne sütü alacak diye günlerce aç bırakmak daha mı iyi diyebiliyorum şimdi, ama bazen de bir an geliyor beynimi askıya asıp kısır döngülere giriyorum.. yani annenin anneanneden ne farkı var derken onca özveriyi gözardı edip herkes yapar gibi bir düşünceye girmiştim açıkçası.. inşallah lohusalıktandır sadece Destek olan herkese çok teşekkürler tekrardan

Bu arada tıbbi sebeplerle emziremeyen pek çok kişi olduğunu da biliyorum, amacım kimseyi kırmak üzmek yaralamak değil.. sadece bir düşünce sarmalına takılmış gidiyordum, çıkmaya çalışıyorum.. Emzirme danışmanları meselesine gelince de sosyal medya platformlarında anne sütü de anne sütü diye bas bas bağırmaları, mama verenleri kolaycılıkla suçlamaları vs beni de her seferinde yaralıyor ve tetikliyor.. yani öyle bir ortam ki sütünü sağ bebeğini emzir sütün gelir filan.. malesef bu kadar düz değil insan vücudu, bunları okudukça da kendimi suçluyordum.. tabi emzirmek = annelik noktasına gelmek tam bir hezeyan

Bunu bir de bebeginize soralim derim ama o henuz kucuk, buyudukce anlayacaksiniz ki onun dunyasi once annesinden ibaret sadece. Digerlerinden ne farkiniz var? Kokunuz baska, sesiniz baska, kimse sizin kadar onun ustune titreyemez, kimse sizin kadar nicin agladigini, gulunce neresinin kivrildigini, kusunce ne hissettigini, dusunce anne opucugunun nasil taze yaraya merhem oldugunu, kizinca kivrilan kaşının açısını, atesinin kac oldugunu alnina dokununca anlamasini yalnizca anne bilir. Annelik bir damla kan ve binbir endisedir. Kucagina sigan ama kalbe sigmayan mutluluk evlattir. Bu kadar. Emzirmek, dogurmak sadece var olus ve beslenme cesidi, o kadar. Gidiklayin, konusun, sarilin, terlediginde aciga cikan o tatli kokuyu cekin icinize. Sonra isteseniz de kucaginiza gelmiyor bu veletler. Benimkiler az once fikra anlatip uyudular, kendi fikralarina en cok kendileri gulduler :)) Daha dun ememedikleri zaman agliyordum oysa. Bir bakmissiniz akip gitmis zaman. Tadini cikarin. Ve hayirli olsun saglikla buyutun.

süt artırıcı tavsiye değil ama emzirme danışmanları var instagramda bolca tavsiye videoları var hatta maddi imkanınız varsa bireysel olarak danışmanlıkta alabilirsiniz meme reddi bebeklerde bile güzel sonuçlar alıyolar mamadan memeye tekrar geçiyolar bi bakın isterseniz. ayrıca normal doğum olmadı diye ya da emmiyor diye kimse annelikten çıkmaz o sizin canınız aylarca içinizde büyüttünüz.

Tüp bebekle hamile kaldım oğlum şuan 8 yaşında bebebim 33 haftada doğdu 2 ay kuvezde kaldı çok ağır bir sezaryen geçirdim miyom vardı onuda almışlardı 2 gün hastanede kaldım sütüm yoktu sadece bir sadece bir tatlı kaşığı denecek kadar az geliyordu 2 gün sonra bebeğimle beraber taburcu oldum ertesi günü cocuk doktoruna randevum vardı eve geldiğimiz gün yanımda kimse yoktu çok tecrübesizdim mama ile beslemeye çalıştım refleksleri gelişmedigi için biberon tutmuyordu sütüm gelmiyordu sabaha kadar o ağladı ben ağladım ertesi günü doktora gittik hemen benden alıp küveze koydular hem sarılık olmuştu hemde ciğerleri gelişmemiş bu çocuğun nefes alamıyor dediler 2 ay boyunca göremedim bebegimi sezaryen halimle hastane köşelerinde sabahlıyordum bırakıp eve gidemiyordum sanki gitsem o yatağa uzansam kendimi vicdansız kötü bir anne olarak görüyordum çocuğu kuvezde olan kadinlar poşet poşet süt getirip hemşirelere veriyorlardı kimisinin bebeğini kucağına verip emzirtiyorlardi ben onları görünce dahada çok ağlıyordum niye benim sütüm yok bebegim orda mama ile besleniyor ben bir damla süt bile vermeye acizim diyordum 2 ayın sonunda 1 kilo 700 gr ile bebegi bana teslim ettiler hiç süt vermedim olan sutumde üzüntüden kesilmişti o kadar küçüktü ki nasıl bakarım bu bebeğe diye üzüntüden uyuyamıyordum kimse de bana yardım etmiyordu çok badireler atlattım tek başıma desteksiz sutsuz büyüttüm yavrumu şuan 8 yaşında yasitlarindan hem boy hemde kilo bakımından hemde zeka olarak çok çok önde Elhamdülillah bronşit dışında bir sağlık sorunuda yok annelik sadece süt vermekle olmuyor önemli olan sadece ilgili şefkatli ve merhametli bir anne daha bu sabah sevgilisine çocuğunu öldürten bir anne daha gördük ve eminim ki bu sözde anne çocuğuna sütte vermiştir çevremde de bu örnekte ki bir sürü anne var sevgiden ilgiden yoksun büyüyorlar şuan Tüp bebek ile 30 haftalik gebeyim tahmin ediyorum bu cocugumada süt veremeyeceğim çünkü memede kitle ve kistler dolu 6 ayda bir ultrasona giriyorum çok yoğun olduğu için canin çok yanıyor inşallah öyle olmaz ama galiba bu bebeğim de mama ile büyüyecek ve ben Allahin izniyle oğlumda da olduğu gibi özveriyle büyütecegim

Şimdi süt yok ve emziremiyorsunuz diye 9 ay boyunca içinizde büyüyen bebeğin annesi olmuyor musunuz yani? Böyle düşüncelerden uzaklaşın. Ne doğum şekli ne de beslenme şekli belirlemez anneliği. O sizden bir parça. Aslında kalben annelik yapanlar, doğurmadan anne olanlar bile varken siz hiç böyle düşüncelere boğulmayın. Bebeğiniz hayırlı olsun. Sağlıkla mutlulukla büyüsün. Kalbiniz artık dışarıda atacak, günden güne büyüyen bir insan yavrusuna şahitlik edecek, her zorluğuna katlanacak, her gülüşüne heyecanlanacaksınız. Pozitif olun lütfen. Güzel günler bunlar.

annelik ne normal doğumla olur, ne de emzirmeyle. 9 ay aynı vücutta yaşadınız o yavruyla.. siz beslendiniz o beslendi, tekmelerini/ hareketlerini hissettiniz, doğumdan sonraki ilk üç ay 4.trimester denir, bebeğiniz daha doğduğunun farkında değil sizin kucağınızda sakinleşir, sizin kokunuzu ister anneanne/ babaanne sizinle bir olabilir mi hiç yapmayın bunu kendinize. bol bol sarılın yavrunuza, koklayın, dışarıdaki seslere olabildiğince kulaklarınızı kapatın. hiç geçmeyecekmiş gibi gelse de geçecek bunu bilin.

Tebhide dadi dahil 5 emzirme danismani ile calistim, cok bol sutum olmasina ragmen bebegim 5 aylikken emmeyi birakti. Birakacak bebek birakiyor, danismanlarin da bir yere kadar faydasi var.

Emziren anneyse, yolda dilenirken de emziriyor kadinlar. Karda kista o bebekler yerlerde. Emzirmek degil marifet.5 gunluk anneydim sutum gelmemis, gerginim. Sagiyirm gelmiyor. Agladikca kucagima aliyorm sakinliyor. Kokunuz yeter suan bebeginize. Mamayla da buyur gerekirse. Onemli olan o sevgiyi verebilmek.

Vakit ayıran cevap veren herkese çok teşekkür ederim, açıkçası ben de düşüncelerimin çarpıklığının farkındayım.. obsesyon şeklinde bu konuyu düşünmekten bıktığım için buraya yazmaya karar verdim, yazdıklarınız inanın çok iyi geldi.. evet toplum baskısı var ama toplumdan önce ben kendime çok baskı yapıyorum galiba, yani bir olay olsun da yetersiz hissedeyim diye yer arıyor gibiyim.. bunların beni çok olumsuz hissettirdiğini, bebekle ilişkimin de bozulmaya başladığını hissettim, zaten yine çözüm olmazsa psikiyatriste gideceğim.. Bu arada prematüre annelerini çok iyi biliyorum benim kardeşim 26 hf doğdu, hiç kimseyi kırmak üzmek gibi bir niyetim yoktu çok özür dilerim.. Herhalde herkesin rızkının belli olduğuna, zorla kendi kendime süt ürettiremeyeceğime ikna olup normale dönmeyi denemem gerek

Yani şuan bunu söylemek ne kadar normal bilmiyorum ama bende böyle dertler istiyorum. Şuan çocuk sahibi olmak istiyorum da o yüzden bu şekilde yazdım. Rabbim gönlünüze ferahlık versin inşallah, siz çocuğunuzu en güzel şekilde yetiştirip yedirirsiniz hiç merak etmeyin ve de üzülmeyin. Birde genel tavsiye milleti hiiiçç duymayınnnn. hele bu zamanda resmen insanlara karşı sağır olmanı tavsiye ederim.

Kimin neyin baskisiyla veya gazina gelip kendinize boyle zulmediyorsunuz bilmiyorum. Ama vazgecin. Sacmalik. Size akıl verenler, elestirenler de aptal, bi de onlari gorseydik. O kitaplari yazanlar, influencer anneler falan da hepsi yalanci, gercek hallerini bilmiyoruz. Gercekten. Benim ilk qndan beri sutum bol bol vardi, bebegim hemen tuttu, emzirmede hic sorun yasamadim. Peki her sey mukemmel mi oldu? Hayir. Bebegim gazli bi bebekti, kolikti vs vs. Bu sebeplerle surekli huysuz surekli meme istiyordu. Memeyi oyle iyi tuttu ki, basta ne emzige ne mamaya gerek duymayacagimi dusundum, vermedim. Peki noldu? 1 aylik olmadan nolur emzik tutsun diye bin tane emzik aldim tutmadi. 2 aylik olunca cesit cesit biberon, cesit cesit mama aldim, ne biberonu tuttu ne mamayi icti. En azindan ara sira disari ciktigimda 5 dk da bir meme acmamak, biraz dinlenmek, belki mamayla daha iyi doyarsa daha az emzirmek istedim. 2 aylik oldugunda yeteeer artik emzirmek istemiyorumm diye agliyordum. O kadar yipratti emzirme işi beni. Birakabilsem gercekten birakacaktim. Ama bebegim memeden baska hicbir seyi kabul etmedi ve bu benim omrumden omur goturdu. Boyle daha mi saglikli oldu cidden? Yoo bence hic de oyle olmadi. Yani her seyde bi hayir var. Bir sekilde mama verebilsem, ya da bir sure sonra emzirmeyi biraksam falan ben yine anneyim, anneligime laf edecek olanin da alnini karislarim. Sonucta once anne ruhen bedenen saglikli olack ki bebegine faydali olabilsin. Emzirmekten ruh sagligim bozulmusken cok da faydali olamazdim bence. Neyse ki isler biraz duzeldi, ek gidaya erken başladım vs derken su an daha iyiyiz cok sukur. Ama bu fikirlerden vazgeçin

Diğerlerinden ne farkınız olduğunu yakin zaman sonra anlayacaksiniz. Uykusuz kaldığınız her gece, sicak bir tas çorba bir fincan kahve icemediginizde, tuvalete bile rahat rahat giremediginizde, banyo yapmaya vakit bulamadığınizda anlayacaksınız. Emzirememek dünyanın sonu değil. Üzülmeyin lütfen

İster sezaryanmis ister normalmiş ben farkı olduğunu düşünmüyorum. İkisininde farklı zorlukları var. Sezeryanda da günlerde kendine gelemiyorsun doğumdan sonra dikiş acısından. Başkası olmadan kalkamıyorsun bile bikac gün. Sezeryanı da kimse kolay sanmasın yani zor bence. Normal doğumda elbette zor. Emzirmek eğer sütun varsa ne ala ama yoksa yapacak bişey yokki bu anneyle alakalı bisey değil. He kendi tercihiyle emzirmeyen insanlarda var herkesin kendi tercihi bu o annenin anneligini düşürmez. Neneden haladan farkını her gecen gün anlayacaksın zaten.

İlk kızımı benzer sebeplerden çok az emzirebildim. Ama hiç sizin düşündüğünüz gibi hissetmedim. Annesiniz siz kolunuza sesinize sevginize muhtaç. ne olur kendinizi eksik hissetmeyi. En iyi mamalarida kullandım fakat kızım hep kabızlık sorunu çekti büyüyen kadar. Sadece bu sıkıntı oluyor ama büyüyor bak şimdi 5 yaşında. Annem diye koşarak gelip öper sever hergün. İkinci kızımda daha bilinçliydim. şuan 21 aylık onu hep emzirdim hala emiyor. Hastayken çabuk toparlıyor vs. Tabi anne sütünün bebeğe çok faydası oluyor ama olmamasida eksiklik değil gayette büyüyorlar. Hala erken aslında emzirmeye devam edebilirsiniz. O emdikçe sütünüz gelecektir. bunhn için emzirme danışmanları var hastanelerde. Destekde alabilirsiniz

ben anne olmadım ana çevremde birçok kişinin sizin gibi sütü gelmedi doğru düzgün emziremeyen bile var. Emzirmekle anneliğin ne alakası var? Kimi anneler var çocuğu doğumdan sonra apar topar ameliyata alınıyo kucağına bile alamadan allah korusun çok şanslısınız bunları düşünün. Bu fikirleriniz biraz koca karı düiünceleri sizi etkileyen büyükleriniz mi var acaba? Siz gencecik annesiniz böyle düşünmenize şaşırdım normal doğum olacakmışta emzirecekmişte asla alakası yok bence aslaaa

Okumayın onları, emzirmek ve normal doğurmak kutsal annelik emaresi değildir. Bebek karnınıza düştüğünde annesinizdir artık. Onun için en iyisini düşünmek, korumak, kollamaktır annelik. Gidin sıkı sıkı sarılın kokusunu çekin içinize...

Anne tek kişidir, illa aynı kandan olması bile gerekmez. Çocuk ve çoğu yavru canlı bir dişiden şefkat ister, onu anne kabul eder. Siz emzirmesenizde çok sevmeseniz de sizle yaşadığı, ilk sizin kokunuza alıştığı ve temel bakımları sizde olduğu için anne sizsiniz. Evet babaanne besleyip büyütürse anne o olur çocuk için. Ancak annelik kutsal deşeler de asıl kutsal olan sevgi bağı, emek bağı... bunu evlat edinen bir baba da yaşayabilir. Ufak şeyler aklınıza hep gelecek ama bilin ki mantıksızlar. İy hissetmek isimli kitabı okumanızı şiddetle öneririm, düşüncelerinizi duygusal değil de mantıksal açıdan değerlendirmeyi keşfedeceksiniz

İlk anne olduğumda şöyle bir cümle okudum, anneliğin özeti resmen "annelik ömür boyu geçmeyen bir vicdan azabıdır, yürek yarasıdır" gerçekten öyle. Ne yapsak "eksik oldu, yetemiyorum, ben nasıl anneyim" hislerinden kurtulamıyoruz. Bugün emzir diye baskı yapanlar eksik görenler, bebek biraz büyüdüğünde kes artık çocuk büyüdü diyor. Yemek yemese ssen yediremiyorsun diyor, kilolu olsa çocuğu dengeli besle diyor. Çocuk girişken olsa şımarık diyor, sakin olsa pısırık korkak diyorlar. Herşey diyip suçu da senin üstüne yıkıyorlar bir şekilde. Sende içten içe onu kendine ne dert ediyorsun. Yolun daha uzun, şuan hormonların etkisi çok fazla. Bebeğinin ağlarken boynuna yasladığında sakinleştiğini gördüğünde emzirsende, emzirmesen de, senin diğer insanlardan farklı olduğunu anlayacaksın. Kokun bile yetiyor onu sakinleştirmeye.

Canim benim öncelikle tebrik ederim. Allah bebeğinle sağlıklı günler nasip etsin Annelik ne dersen? Annelik o üzülmesin diye icin kan ağlarken bile kahkaha atmak, canı yanmasin diye nöbet tutup uykusuz gecelerde nefesini dinlemek. 40 yaşından sonra hamur açıp manti yapmak. Sirf o seviyor diye sarma yapmak. Bazen sadece saatlerce sarılmak. Bir kaşık yemek yemesiyle sevincten havalara uçmak. Bazen de kakasını yapsın diye dua etmek. Alerjik evladınız markette gördüğü sütü alıp içmek isteyince onunla ağlayıp yıllarca süt içmemek. Yanaklarindan süzülen 2 damla yaşa kahrolmak bazen. Çok uzadı diye kıyamayıp kesemediginiz saçları aglayarak kesip hazine gibi saklamak. Bazen birlikte hayallerinizi çizip boyamak. Bazen de heyecanla anlattığı hikayeleri dinlemek Ve daha bir çok şey... Kendinizi daha fazla üzmeyin. iskence etmeyin Doğum şekliyle yada besleme sekliyle anne olunmaz. Dogurup atan bir sürü kadin var maesef. Ama diğer tarafda da yıllarca anne olmak için tedavi görüp, acılar çeken fakat bir türlü o duyguyu yasayamayanlar... Anın keyfini çıkartın. O kadar çabuk geçiyor ki zaman. Evladinizi öpün koklayin. Saatlerce kucağınızda uyutun. Kokusunu içinize çekin. Onun size, sizin ona mükemmel bir bağiniz var. Baska kimseyle asla kurulamayacak bir bağ. Gerisini bosverin. Sevgiler

Ne annesinden düzgün emen ve ne de mama ile doğru düzgün beslenen, ağzına emzik bile sokmayan bi bebekmişim ben. Çok uyurmuşum ama ağzıma bi şey sokulmasından pek hoşlanmazmısım. Ama annemle müthiş bir bağımız var. Emzirmekle ya da emzirmemekle olacak bi bağ değil. Ben annemden bir parçayım, hatta annemin kopyasıyım. Huyumu suyumu ruhumu bile annemden almışım. Daha nasıl bir bağ olsun aramızda. O kendinden çok beni düşünüyor ve ben de kendimden çok onu. Sınırsız bir anlayış aramızda. Bi de sınırsız bir benzerlik. Bana hamikeyken 9 ay bulantı çekmiş. Ve çok halsizmiş. Ve ben çok zor doğmuşum. Şu an ben de 8 aylık hamileyim.. halen daha midem bulanıyor ve kusuyorum. Ve çok halsizim. Anamın kızıyım işte Insanin annesi ile ninesi bir olur mu? Ben rahmetli babaannemi çok deli severdim ama yine de annem gibi değil. Sevgili konu sahibi. Hormonlarınız sizi ele geçirmiş. Lütfen onlara kulak asmayın. Son olarak doğru düzgün beslenmedim belki ama domuz gibi sağlıklıyım. Müthiş bir bağışıklık sistemim var ve bilin bakalım onu da kimden aldım Allah sizi ve evladınızı sağlıktan ayırmasın. Allah kalbinize ferahlık versin. Allah isteyen herkese hayırlı sağlıklı evlatlar versin

Bebeğini hiç emzirememiş bir anne olarak düşünüyorum ve diyorum ki ateş'i oldu mu sabaha kadar başındaydım, gece yarısı kalkıp bazı anneler uykusunda emzirmeye devam ederken ben suyu ısıt mamayı hazırla derecesi olmuş mu olmamış mı kontrol et çocuğun başında bekle biberon tut, gelişim takibini iki doktorla yürüttüm sırf emzirmediğim için, kilo takibi devamlı yaptım, bağışıklığı güçlü mü değil mi tahliller, ek gıdada her anne gb çılğınlar gb araştırma yapıp devam ettim, en sevdiğim Kendime bile vakit ayıramadım bakıyorum şimdi kendime diyorum ki Anneliği hakkıyla yapan insana deseler ki sen emziremedin anne değilsin uzun uzun güler cevap dahi vermem. Annelik emzirmekle olsaydı ooo ne devlet yurtlarımızda çocuklarımız, ne akran zorbalığı yapan çocuklarımız, nede ilğisiz sevgisiz çocuklarımız olmaz, üstüne dünyanın en mutlu ülkesi olurduk. O yüzden yetememek duygusunu hissetmeniz normal ki bu bile olmamalı ama anneliğin her döneminde bu duygu olacak, hiçbir zaman aaa tamam olduk biz diyemeyeceğiz. Çocuğun mamayla büyümesi Anneliğinize baglayıp en güzel zamanlarınızı yazık edip kendinize suçlamanız kendi hakkınıza girmek olur.

Annelik, karnında taşımadığına bile sevgi ve merhamet gösterebilmektir, ki siz onu karnınızda taşıdınız. Lohusa bunalımları yüzünden de evham yapıyorsunuz ama bu durum elbette geçecektir. Benim eşimin ilk evliliğinden bir çocuğu var lise çağında. Annesi küfür ederek evden kovup git babanda kal sana o baksın gibi talihsiz cümleler kurmuş çocuğa. Sonrasında düzeldi araları gerçi ama, şimdi benim o çocuğun dünyaya gelmesinde hiçbir dahilim yok ama eğer gidecek yeri olmasaydı, ben içten içe gene anne gibi davranırdım, ona bir ev sunardım ve ileride doğacak çocuğumun abisini de bir anne gibi şevkatle kucaklardım. Anne olmak bu demek. Bence siz de gerçek bir annesiniz.

Bu yazdıklarını zamanında bende çok düşündüm bende normal doğum yapamayan bebeğini hakkıyla emzirmeyen bi anneyim böyle olması çocuklarımı sevmediğim yada kötü bi anne olduğum anlamına gelmiyor lohusalık dönemi çok zor sadece bebeğini sev öp kokla çünkü zaman geçiyor ve bu minik halleri geri gelmeyecek bırak her şey olduğu kadar olsun mama ile doysun yapacak bi şey yok yeterki sağlıklı huzurlu bi bebek olsun K kendimidurduracakdegilim Nirvana Anneler

Annelik ne emzirmek nede normal doğum yapmak demek. Kendinden daha çok onun iyiliğini, mutluluğunu düşünmek demek. Kısaca emek demek bence.

Her şey çok taze.. Bebeğinizi, 9 ay acısıyla tatlısıyla karnınızda taşıdınız, tekmelerini hissetiniz lütfen her zaman bunları kendinize hatırlatın.. Siz onu çok seviyorsunuz. Onun size, sıcaklığinıza ihtiyacı var.. Emzirmek, normal doğurmak.. Bunları çıkarın aklınızdan o sizin canınızın bir parçası.. Daha bebeğiniz 1 aylık Sizi herkesten farklı kılan çok şey var yaşadıkça anlayacaksınız.

Büyükannelerden farkınız 8 ay onu içinizde siz taşımış olmanız.. Eds'yi emzirme danışmanı ile mi kullandınız? Bebeğinizi alıp emzirme eğitimlerine katılabilirsiniz kesmediyseniz tamamiyle..

Normal doğum korkum var, doktora direk ben sezaryen istiyorum dedim. Asla şimdi anne olmuyor muyum ben diye düşünmedim. Ben iyi olursam bebek de iyi olur. Bir arkadaşım emzirmeyi hiç sevmedi, çocuk da tam alamadı memeyi. İki taraflı üstelemediler. Gayet sağlıklı oğlu şimdi. Benim annemin hiç sütü olmamış, hiç emzirmemiş. Dünyada en sevdiğim kişi annem, bana verdiği sütle değil, yaptığı fedakarlıklarla seviyorum onu. Haftaya ben de lohusa olacağım, merak etmeyin bu dönem geçici, her şey yoluna girecek

Cocugum yok ama dusuncelerinize birazcik şok oldum. Şuan garip bir ruh halinde olmalisiniz yeni dogum yaptiginizdan dolayi. Cocugu siz dogurdunuz işte normal doğum olup olmamasinin, emzirmenin ne onemi var siz dogurdunuz işte, babanne nineden farkiniz bu. Annesiniz, onlar dogurmadi ya. Boyle dusunurseniz eşinizin normal birinden ne farki var hamilelik, dogum surecini bile yaşamiyor ortalama 9 ay sonra "işte cocugun" diye kucagina bir bebek koyuveriyorlar. Baba olmuyor mu?

Kendinizi cok fazla kosullamissiniz. Anne olmanın normal dogumla, emzirmekle iliskisi yok. Bebeginize hakkiyla bakip, koruyup kolladiginiz müddetçe annesiniz. Son zamanlarda gebelik ve dogumu ciddi sekilde manipüle ederek, ticarete doken, bu isten para kazanan insanlar turedi. Normal dogumu basari olarak gösterip, sezaryene öcü muamelesi yapiyorlar. Ilerleyen aylarda karsiniza uyku ve ek gida da bu insanlar cikacak. Tek tavsiyem uzak durun. Bu kadar fazla okuyup kendinizi daraltmayin, kendinizi kosullamayin. Emzirme konusundaki tek tavsiyem silikon gogus ucu kullanimidir. Emzirme danismani asla onermez. Devlet hastanesinde getirip elime tutusturdu hemsireler ve bebegimi 3 hafta onunla emzirdim, sonra biraktik. Onlari kullanmasaydim bebegim emmeyecekti, kasikla besliyorduk.

sabah anne üzerine bir yazı okumuştum, sizde annelik ne demek emzirmiyorsam ne farkım var demişsiniz. bu yüzden bu yaziyı sizinlede paylaşmak istedim. ------------------- bir ömür bitti, annem gitti... Ama onun mitokondrisi bende kaldı. Benim hücremde, benim her hücremde annemin mitokondrisi var. Her nefes alışımda her kalp atışımda her elimi uzatışımda her düşüncenin başlangıcında, ne için enerji harcıyor bu vücudum işte orda annemin mitokondrisi var. Annem gitti belki ama mitokondrisi bende kaldı.. İnsanın başlangıcı olan iki hücrenin yumurta olanı büyük ve zengindir. İçinde bir hücrenin yaşaması, çoğalması, değişmesi için gerekli olan her şeye ve bir ömür gerekli olan enerjiyi üretecek mitokondriye sahiptir. Mitokondri, hücreye enerji veren, canlı olmasını sağlayan organeldir ve babadan değil anneden gelir. Anne her çocuğuna enerjisini verir, enerji üretme mekanizmasını verir. Harcanan her enerji annenin çocuğuna verdiği mitokondri den gelir. Dolayısıyla anneler vefat edebilir ama ölmez!!! Biz farkında olmadan annelerimizi gizli bir şifre gibi her hücremizin içinde taşırız... mitokondri hücre içindeki organellerin en karmaşık ve ilginç olanlarından biri. . Hem enerji üretir, hem hücreyi ölümlerden korur, bölünür, çoğalır, hücre içinde dolaşır, nerde enerji lazımsa oraya gider.. Hücre içinde sanki annemiz gibi çalışmaya devam eder. Ve her kadın mitokondrisini çocuğuna armağan eder. "Gördüğünüz gibi, Hande Özdinler'in dediği gibi genetik biliminin dediği gibi; ANNEMİZ İÇİMİZDE. . Yaşamamız, çoğalmamız, ďüşünmemiz ve bilmemiz için bizimle birlikte.. KENDİSİNİ EZBERE DEĞİL, BİLEREK SEVMEMİZE BEKLİYOR.. Fısıltısını duyuyor musunuz? "SEVMEK İÇİN BİLMEK GEREK" diyor... Unutmayalım.. "Anne" bir birey değil, insanlığın temeli.. Evreni döndüren enerjinin temeli. O; bir günün değil bütün zamanların gerçeği.. Dr. Cemil ÇAKMAKLI

Nasıl ki her emziren, normal doğuran gerçekten anneliğin hakkını veremiyorsa emzirmeyen veya normal doğurmayan hatta evlatlık alan annelerde herkesten daha çok annelik yapabilir. Annelik kalpte biter güvenli bağlanma herşeyden önce kalbe bakar iletişime bakar. Koşulsuz şartsız sevgi gösteren kişidir anne ve her emziren normal doğuran bunu yapamaz. Evladınıza bakınca içiniz eriyorsa çocuğunuz için en iyi anne sizsinizdir diğerlerinden farkınızda budur. Sağlıkla büyütün kitaplardan önce anı yaşayın

Henüz doğum yapmadım ancak sezaryen ihtimalim yüksek. Üstelik süt ve emzirme konusu da ne olacak bilmiyorum. Çevremde duygusal biri olarak anılmam, öyle aylardır eli karnında gezen biri değilim, hani anlatılan bebeğime şarkılar söylüyorum onunla konuşuyorum tarzda bir hamilelik yaşamıyorum. Fazlasıyla mükemmelliyetçi ve gerçekçi bir kişiliğe sahibim. Ancak ben şimdiden bir anneyim. Üstelik kendi annesiyle görüşmeyen, hiçbir zaman gerçek bir anne kız ilişkisi yaşamamış bir anne.. Neden derseniz 2 kedim var; herkes bir yana ben bir yana onlar için bile... Geçen gün mecburen wlıştıklarından biraz fazla yalnız bıraktım ve yanlarına gittiğimde ikisi de dakikalarca kucağımdan inmedi. Birkaç yıldır ihtiyaçlarını karşıladığım kediler için bile durum böyleyken 8-9 ay aynı bedeni paylaştığım, ilk gördüğü yüz ve ilk tanıdığı koku olacağım bebeğim için emziremesem bile herkesten çok büyük bir farkım olacak. Güvenli bağlanma ile ilgili sizin de içinizi rahatlatması açısından uykusunda onunla konuşabilirsiniz. Tüm duygularınızı açıkça söyleyin; emziremediğiniz için neler hissettiğinizi, her şeyi farklı düşünüp planladığınızı ama gerçekleşmediğini, ... İhtiyaç duyarsanız bir uzman desteği de almanız iyi olabilir. Lohusalık cidden zorlu bir süreç A

İnşallah gönlünüze göre olsun sizin de, benim de yıllarca çocuğum olmadı, gerçekten normalde böyle manyak bir insan değilim Ama hormonlar mı ne yapacağını bilememek mi bilmiyorum, düşüncelerimin anormal olduğunun farkındayım P

Emzirme kampi gibi seyleri araştırmayı birakin lutfen. Bunun sonu yok. Cok istiyorsaniz bir onceki yorumumda bahsettigim silikon gogus uclarindan edinin. Benim cok işime yaramisti. Bebek buyuyunce memeyi kavrayabildi, silikonlari kaldirdik

anne değilim, tüp bebek sürecine girmek üzereyim. anne sütü tabii ki bir bebek için çok faydalıdır ama stressiz ve annenin mutlu olduğu bir evde büyümek bebek için daha da faydalı. ben neredeyse hiç anne sütü almamışım ama bağışıklığım çok kuvvetli, kolay kolay grip dahi olmam. sizin gibi bir arkadaşım var, bebeği 3 aylık sütü hiç yok. emzirme danışmanıyla çalıştı hep, şimdi sütü geliyor az çok. kendisi de hemşire emzirme danışmanlığı sertifikası aldı, fayda gördüğü için. çok kafanıza takıyorsanız araştırıp, bir emzirme danışmanıyla çalışabilirsiniz bu süreçte. ama gelmiyorsa gelmiyordur, bu anne olamamaktan değil, şu kalıpları yıkmamız gerek artık.. ben 2 yıl yoğun bakım hemşireliği yaptım, mamalarla büyüttük bebekleri. bebekler gerçekten çok güçlüler, bu dönemi kendinize zehir etmeyin. ne güzel sağlıklı bir bebeğiniz var, Allah uzun ömürler versin.

Memeyi tutarsa gerisi gelir mama ve emzirme destekli gidin zamanla artış olur belki olmazsa da sizin elinizden gelen bu benim yeğenim de mamayla büyüdü P

Ne demek neneden dededen farkı ne, sen onu içinde büyüttün tüm hücrelerinle yaşadın senin emeğin senin bebeğin

Bunların hepsi logusalik hormonlarından. Benim ilk 6 ay 2. 7 ay emdi. Bu sürede bile mama ile besledim. İlkini emzirme destekle verdim bende sizin gibi anneye bağlansın diye ama süt azaldı. İse başlayınca hepten yok oldu. O zaman o kadar uzulmustumki sarılık olunca eşimin ablasının rica etmiştim emzirsin diye süt alsın diye. Benim cunku 1 ay sonra geldi sütüm bazı nedenlerden dolayı. Simdi dusunuyorumda ne gereksiz düşünce imiş. O emzirirken birde oturur aglardim. İkincisi hala mama içiyor. Ama aramızdaki bağ çok güzel. Sizin endişeniz bence kendi annenizle bağ olmadığı için cocukla benim aramdada olmaz diye sizi saran korkular. Ama öyle değil. Annelik ne biliyormusunuz. Kışın çocuğum ateslenmisti. Tum gece 2 gün uyanık bekledim. Evin içinde sıcaktan uykum geliyor birsey olur farketmez isem diye balkonda sabahladım. Zatürre oldum ama yinede 3. Günüde balkonda geçirdim. Dedimki ben iyilesirim yeterki onun ateşi düşsün o iyi olsun. Annelik bana hep bu anımı hatırlatıyor. Korkmayın bu zamanlar geçecek ve aranızdaki bağ kurulacak. O bag icin emzirmeye gerek yok o bağ için onunla konuşmaya ona sarılmaya onu sevdiğinizi ona hissettirmeye gerek var sadece.

Annelik sadece emzirmek olmadigi gibi sadece doğurmak da değil. Annelik merhamet demek. Bebeği erken doğup günlerce kuvezde kalan anneleri yaralar bu yazdiklariniz.

Bazı insanlar böyle düşüncelerde olmak için çok kasıyorlar galiba.

Merhabalar yazılanları da okudum seninle aynı şeyleri düşündüm benim bebeğim de emmedi sütüm çoktu ama o emmek istemedi kaşıkla bardakla verdik bunun için benim sagmam gerekiyordu bebeğe de baba babanne ananne genelde iciriyordu sütünü bende bı baktım bana gerek yok sanki onun için yapabileceğim şey bı emzirmek vardı onu da yapamamış becerememiw gibi hissettim çok da ağladim bazen de kıskandım kimseye vermek istemiyordum sanki onların kucağına gidince onlarin kokusuna alışacak beni hiç istemeyecek gibi düşünüyordum hepsi lohusaliktanmis hepsi normalmis yalnız degilmisim. Emmedigi için de böyle düşündüğün içinde suçlu hissetme kendini Biliyorum söylemesi kolay yapmasi zor ama anın tadını yaşa zaman çok çabuk geçiyor dogadostupanda

Bende sezeryan ameliyat oldum doğru düzgün sütüm gelemeden daha 40 ı çıkmadan 2 hafta yoğun bakımda kaldı. Her gün belki 5 dakika camın arkasından görüyordum. Onun o çaresiz ağlamaları dokunamadan gittiğim günlerin anısı hala içimi acıtır. Sonra sütüm hiç gelmedi ama varsın sütüm gelmesin kendisi sağlıklı olsun, kucağımda olsun, bana bakınca gülsün ya ne büyük mutluluklar bunlar. Kimsenin kafanızı karıştırmasına izin vermeyin, annelik bu kadar dar bir kavram değil, siz olduğunuz haliyle en güzel annesiniz. ikinizde sağlıkla birlikte olun yeter ki...

erken doğmuş bir bebek ama üyenin bahsettiği 5 aylık olana kadar emmesi bile onu iyi hissettire bilir diye düşündüm

Canım çok ama çok güzel şeyler öğrendiğim iyiki de alıp okumuşum dediğim bir kitap var gebelerin okumasını tavsiye ediyorlar zaten İna May yazarın Dünyaca ünlü Amerikalı bir ebe kendisi doğal doğum rehberi kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum siz ve bütün gebelere tavsiyemdir benimde

Digerlerinden farkiniz kokunuz sicakliginiz sarilmaniz herseyiniz... anneniz yerine kim gecse kabullenebilirsiniz ki ayni sey bebeginizin bu dunyadaki en guvendigi sigindi huzur buldugu kucak sizde... Bi yerde okumustum anne bebegin topragidir dunyasidir bir yasina gelene kadar diye. Caninizi sikan dusunceleri dusunmeyin inanin hepsi hormonlar. Her anne bebeginin en mukemmmel annesidir siz ne kadar mutlu iseniz bebeginiz de o kadar mutlu olur

Sezaryen doğurdum çocuğum yoğun bakıma girdi. Orada bi hata yaptılar ve bitkisel hayata girdi. Hiç emziremedim sütüm var mıydı vardı ama kızım alamadı. 1 yıl yoğun bakımda baktım ona. 1 yıl sonra vefat etti. Hiç evine gelemedi. Şimdi ben anne değil miyim? Hayır herkes kadar anneyim. Keşke yanımda olsaydı da mama ile beslenseydi. Yoğun bakımda hiç bir tepkisi olmamasına rağmen ben odaya girdiğimde nabzı artardı... O beni bilir ben onu bilirdim. Biz anne kızdık. İsterseniz konumu okuyabilirsiniz "cennet kuşu arya hikayesi"... Annelik karnını doyur altını al değildir. Annelik için doğurmak bile gerekmez.

Geçmiş olsun. Öncelikle bu lohusalık sürecinizle alakalı bence. Annenin farkı Ne? Karnınızda 9 ay taşıdınız. Sizden parçalar taşıyan bir canlı o. Ben şartlar el verdi normal doğurdum, gerekli olsa sezaryen de olurdum. Senden hiçbi farkım yok ki neden olsun? Bebeğin çıktığı yerle, çıkarılma şekliyle anneliğin hiçbi alakası yok. Ben de sizin gibi bi bebek hayaliyle yanıp tutuşmadım ama bebeğimi kucağıma alıp o büyüdükçe onla sevgim de büyüdü. Karnımdayken çok büyük duygular yaşayamadım ben de. Süt olayına gelirsek ben de 5 ay emzirebildim sonra süt iyice azaldı. Şu an mama+az da olsa anne sütü gidiyorum. Bence de denenecek yollar sütü filan arttırmıyo. Bence bu yapı meselesi Kendinize zaman verin ve evet en güzel günler hızla geçiyor. Acele etmeyin zaten zaman sizi iyiye doğru kendisi götürüyor

Bu konuyu iyi bilenlerdenim sanırım. Sezeryan ile doğurduktan sonra asla sütüm gelmedi. 82 ile doğuma girmiştim 10 gün sonra tam 63idim. Diyetisyene gittim ben ilk on günde. Bebek emiyor görünüyor ama hep ağlıyordu bir şeyi var diye acile gittim meğerse açmış Süt gelme kısmı diyetisyen ile çözülüyor beş günde en azından. Tutma kısmı ise birisi yardım edince çözülüyor bence. Ve fikriniz çok yanlış emzirmek ile anne olunmuyor ne alaka. Bebeği 1 aylıkken evlat edinenler var. Ya da memesinde oluşan bir yara sonucu hiç emzireyenler var-yengem- anne olmuyor mu onlar? Bebekle kurduğun bağ emzirmek ile olmuyor. O zaman emzirelim sadece ama sonra birine verelim diğer vakitlerde bebeğin annesi o mu olur?

Karninda buyuten besleyen anne karnina dustukten sonra her aninda birbirine bagli olan anne ve bebek icin nasil annenin farki ne diyebiliyorsunuz anlayamadim? Hic emziremeyen kadinlar var yada evlat edinen onlarda anne sonucta bu bebegi bakan buyuten besleyen sizsiniz ilk sizin sesinizi duyuyor sizi taniyor emzirmek cok cok abartiliyor bag kurmak icin illa emzirmek sart degil

benim ilk bebegim de emmemisti, ne yaptiysam, ne ugrastiysam olmadi. oncelikle cocugu emzirememe gibi bir sey yok, cocuk isterse emer isterse emmez. emen cocuk ne yapar eder iki arada bir derede memeyi bitirir. memen selale olup tassa istemeyen cocuga veremezsin. nitekim ikinci bebegim memeyi cok sevdi, aksama kadar calisirdim, o kadar mama vs aldigi halde unutmazdi, aksam emerdi. o yuzden kendini suclama lutfen.. demek ki cocugun yapisi oyle. mama sut vs diye kafani karistiracagina, en guzel nasil besleniyorsa oyle yap. mama yiyen de normal cocuk oluyor, digeri de. ayrica annenin yerini kimse tutamaz. neneler de bakiyor demissin ama onlar 9 ay karninda tasiyip kanindan canindan vermiyor. simdi bebek kucuk oldugu icin cok hissedemiyorsun ama cocuk biraz dillenince anne oldugunu daha cok farkediyorsun. ailen akraban cocugu ne kadar sevse bile bir sure sonra birakip gidiyor kendi hayatina, anne oyle degil ama

o yavru size muhtaç. tabiki sizin farkınız var diğerlerinden. sizi kokunuzdan bile tanır. sizin kucağınızda huzur bulur. bolca konuşun. sarılın. keşke emse yada herkes keşke normal doğum yapsa. ama olmayınca olmuyor sağlık olsun. sizin sevgi dolu bakışlarınız bile yeter. üzülmeyin boş yere. bu günlerinizin keyfini çıkarın

Annelik ile süt vermenin ne alakası var. O bir beslenme şekli. Yararlı tabiki ama olmazsa olmaz birşey de değil. Sizin çocuğunuza sevginiz, vereceğiniz emek, her zaman arkasında durmanız, yol göstericiliğiniz anneliğinizi belirleyecek. Bunda da ne anneanne, ne teyze sizinle yarışabilir. Diğer yandan, arkadaşım Hollanda da yeni doğum yaptı. Onun da henüz sütü gelmiyormuş. Şuan çocuk hem biberona alışmasın, hem de çene kasları güçlensin diye "finger feeding" yapıyorlarmış. Belki işinize yarar.

Benim de bebegim 5 aylikken emmeyi birakti. Benim icin de bu konu saglik acisindan cok onemlidir. 2 ay gecti hala konuyu konusmakta rahat degilim. Uzuluyorum. Bu ikinci cocugum. Ilk cocugumu 2 yil emzirmistim. Yalniz su an bebegim ilk cocugumdan daha bagli bana. Harika bir iliskimiz var. onun emmek istemeyip benim emzirmeye calistigim donemde cocuk benden sogumustu resmen. En son cocuk gelisim uzmani iliskinize zarar veriryorsunuz diyince paikologa giderek emzirmeyi birakmayi kabullenmeye calistim. Emzirmek her zaman cok istememize, cok sutumuz olmasina bagli olmuyormus onu ogrendim Malesef turkiyede cok fena bir toplum baskisi var. normal dogum ve emzirmeyi tesvik edip/ozendirmek isterkwn sezaryen dogum Ve mama cok kotu hissiyati uyandiriliyor. Dogumun bir tibbi durum olduguna inanip: anne/bebek icin hangisi saglikliysa o sekilde bebegin dunyaya gelmesi gerektigine inanirim. Mama konusunda ise yurtdisinda bebegini mama ile besleneyi tercih eden o kadar cok insan var ki. Buna saygi duyuluyor. Kimse de sutun mu yetmedi yavrum demiyor. Bunlar bizim kulturumuzdwki bos konusmalar. Ne olursa olsun siz o cocugun annesininiz. Dunyada her zaman en cok sizi sevecek, en cok sizin sevkatiniza ihtiyac duyacak. Bu hislerinin meme emmesi veya vajinanizdan cikmasi ile hic bir baglantisi yok. Su an cok kucuk. Buyudukce hissedeceksiniz anne olmanin farkini, bebeginiz ile aranizdaki bagi.

insan her gün yeni bir şeyle sınanıyor, bugün bir sağlık sorunu yaşadım ve ilaç kullanmam gerekti, 2-3 gün emziremeyeceğim.. bu dediğim "biberonu başkası da verebiliyor" lafı bir lütfu oldu bir anda benim için.. kendi ellerimle de biberonla mama verdim, hem ben hem bebeğim daha huzurluydu. Gerçekten bazı konularda körü körüne inat etmemek gerekiyormuş onu anladım.. Sizlerin yazdıkları da beni hem yüreklendirdi hem akıllandırdı.. İyi ki varsınız :)

Öncelikle seseryan ile doğum yaptım hiç böyle hissetmedim normal doğum yapmayı da deli gibi istiyodum 5 saat sancı çektim açılmadı bebeğin kalp atısı zayıfladı derken o kadar ödüm koptu ki bişey olacak diye inat etmedim süt konusunda da sütüm vardı bebek emmiyodu sağıp verdik anne sütü sarılığı diye geçen sarılıktan olduk hastahanede yattık mamayı da kabul etmedi sancısı oldu istemedi annem çok yardım etti bana bildiğin zorla tutturduk tabi almadağı için sağıp veriyorduk enjektör zor bela tutturduk ama 2 ay da yaralarla uğraştım uykusuzluk bi yandan annem olmasa yapamaz mama verirdim tek başına olacak bi iş değildi bende 3 ay emmemek için direnmişim bildiğin kafamı itiyor muşum oğlumda aynıydı çok uğraştık anacığıma yardım edeni yokmuş ben mama ile büyümüşüm çok da dirayetliyimdir öyle kolay kolay hast olmam olsam da hafif geçer ne şekilde olursa olsun anne annedir iyi anne çocuğunu koşulsuz sevendir bence elinden geleni yaptığına eminim elinde olmayan şeyler için kendini üzme o bebeği içinde büyüten sensin babasından bile farkın var brak neneyi

Maşallah size.. Bebeğinizi sağlıkla kucağınıza alın

Merhaba yazdıkların benim lohusalik dusuncelerime cok benziyor. 2yasinda bir oğlum var ve hala emiyor. Benim bebeğim sürekli ağlıyordu. Sutumun yetmediğini söylediler. Mama aldık sutumu sagdim biberonla verdik. Ayni zamanda bazi günler mememi görüp katila katila agladigi zamanlar oldu. Ama iki aylikken kilosu ust sınıra geldi. Doktor mamayi da kendimi sagmayi da kesmemi soyledi. Sonuc bebeğim emmeye normal bir şekilde devam etti. Ama hic emmese bu bir sorun yine kesinlikle değil. Okuduğun kitaplar uzman görüşleri yon gosterici olsun tabii ama hicbirine kesin gözüyle bakma. Her bebek ayri bir dunya. Benim bebeğim biberonu kabul etmedi simdi su bile icmiyor biberondan. biberonla tanisinca meme emmez de hikaye bence. Güvenli bağlanma kısmına gelirsek bunu tamamiyle normal dogum emzirmeye baglamak da dogru değil. Bu senin bebeginin ihtiyaclarini vaktiyle ve seygiyle karsilaman ona merhamet ve gercek sevgiyle ilgi gostermenle ilgili bir durum. Su an yasadığın duygulari sorgulaman da bunu yapmak istediğinin göstergesi. Asıl sadece emzirmekle anne olunmuyor. Annelik onun icin gecirdigin uykusuz gecelerde. O uyurken sesi cikmayinca telaslanip nefesini dinlemende. Onu mutlu edecek seyler arastirip bunlari uygulamak istemende. Sen ananeden babaneden ne farkim var diyorsun ama o su an bile biliyor bunu. Sana da biraz büyüsün cok iyi hissettirecek. Sadece her sey icin daha cok kucuk annesi. Sana bolca sabır lazim hepimize lazim :) bu uzun bir maraton. Her zaman bir tedirginlik bir beklenti hali bence anne olmak ve hep tetikte olmak. Kendini hic uzme ve ne zaman aklima boyle seyler takilsa o uyuduğu zaman yanına uzanıp bir sure onu izle. Bu her derde eeva olacak.

Bazen çok araştırmak okumak da insana iyi gelmiyor. İçgüdülere güvenmek gerek. Sadece teori olarak değil bazen geçmişe bakmak geçmişin iyi yanlarını almak gerekiyor diye düşünüyorum. Ebeveynlik çok değişik bir durum. Endişe, korku, yorgunluk ve bir sürü duygu bir arada. Bunları hissederken acaba şu duygumdan mahrum kalıyor muyum diye düşünmek insanı strese sokuyor. Bu yaşadıklarınızı çoğu kadın yaşıyor yalnız değilsiniz. Mehmet Teber dünkü hikayelerinde ebeveyn kimlikleri üzerinde durdu. İnstagramda bakabilirsiniz. İyi gelecektir.

Anneyi diğerlerinden ayıran dokuz ay boyunca aynı bedende vücut bulmuş olmanız, emzirmek normal doğum yapmak vs bunlar fasafiso, bunlara takilirsaniz 9 aylık uzuuuun bir yoldan gelmiş size kavuşmayı beklemiş ve dizinde beklediğiniz cennet kokulu mesleğinizi en muhteşem günlerini kacirirsiniz, emzirmenin çözümü var normal olmazsa başka doğum yöntemi var ama geçen zaman ve büyüyen bebeğin geçmiş zamanını geri getirmenin yolu yok, akışına bırakın fiziksel ihtiyaçları yoksayin herşeyin bir çaresi var, siz bebeğinizi koklayın bagriniza basın ski ski sarın o zaman annenin babaneyle ananeyle olan farkını anlarsiniz

Bebek aç mı, altını kirletti mi ya da neden kakasınıı yapmadı, uyku saati mi az mı uyuyor, ateşi cıktı hastalandı mı, nasıl mutlu edebilirim, hiçbir şeyden aman eksik kalmasın.. bu ve yüzlerce durumu bir insan için düşünüp hatta gün içinde sadece düşüncesi o bir insan olan anne 'anne'dir. Bahsettiğiniz nene, teyze ve ya sıradan herhangi bir kişi bebeğinizi bu kadar düşünemez. Sizin bebeğiniz için verdiğiniz emekler içerisinde sadece iki tanesine takılıp kendinizi üzmeyin. Kendi doğurmadığım bir çocuğum var ve beraber zaman geçirdikçe, emek verdikçe anne gibi hissediyorum. Kendim doğurayım bir tane düşüncem bile ortadan kalktı. Bebeğim de alıştı bana aynı şekilde. Bakışlarından bile sevgisi anlaşılıyor. lütfen bu güzel günlerinizi keyifle geçirin. Hormonlarınızın sizi kandırmasına izin vermeyin

Boşuna üzüyorsun kendini. Sen kendini üzdükçe bebeğin kendi üzerine çeker bu enerjiyi. Sezaryen de vajinal doğum da normal doğumdur. Önce bunu bir kafana yaz. Ayrıca emziremeyen ne kadar çok anne var bir bilsen. Emzirdiği halde bebeğini sevmeyen de var mesela. Bebek güvenli mi bağlanıyor o zaman mesela? Ya da evladını daha minicikken evlatlık alan anneler sırf doguramadiklari için anne olmuyorlar mı? Evet emzirme kolaylaştırıyor belki ama emzirmemek de imkansız hale getirmiyor güvenli bağlanmayı. Ona bütün sevgini ver. Her zaman yanında olacağını hissettir. Bağrına bas. Kokunu alsın. Yatağına serdigin çarşafına senin kokun sinsin mesela. Öp, kokla. Şarkı, ninni söyle. Icinden geldiginde ağla. Mutluluktan ağla, korkudan ağla. Ama asla iyi anne olmadığını düşünme.

Annem beni tam taşıması gereken kadar taşımış karnında, normal doğurmuş, anne sütüyle ne kadar beslenmem gerekiyorsa o kadar beslemiş... Ama bana beni sevdiğini hissetiremedi hiç. Ne bileyim bence annelik gelip böyle içine sokarcasına sarılmaktır çocuğuna. 28 yaşındayım hala annem gelip sarılınca çok tuhaf hissediyorum. Yaşanmaması gereken bir olay gerçekleşiyor gibi Siz daha yolun çok başındasınız. Çocuğu kucağına aldığın gibi ilahi bir bağ oluşması durumu çoğu kadında olmuyor ki. Daha sizin hormonlarınız düzene girecek, ruh haliniz düzelecek, bebekle birbirinize alışacaksınız... Yani aslında her şey zamanla gelişecek. Siz ilk defa anne oluyorsunuz o da dünyaya ilk defa gelmiş karşılıklı şaşkınlıklar oluşabilir ve hatalar yapılabilir başta Twitterda biri sormuştu "karınız doğum yaptı diyelim ilk karınızı mı görmeye gidersiniz yoksa çocuğunuzu mu". Adamın biri de şey demişti "karımı tabi ya çocuğu tanımam etmem" Daha tanışma dönemindesiniz bebişle hemen bir bağ oluşacak diye düşünmeyin. Burada bir hanımefendi vardı hatırlar mısınız kızlar nicki koala mıydı neydi. Çocuk sahibi olduktan sonra başta aşırı zor günler geçirmişti psikolojik açıdan. Lohusa dönemi çok ağır geçmişti onun. Keşke onun konusunu bulsam atsam size ya sonra ne güzel anne olmuştu o kadından.

Bu hisleriniz tamamen lohusalıktan kaynaklı. Ben de özellikle ilk doğumumda çok çok hassastım, bebeğime bir şey olursa diye ağlardım. Çok kişi yazmış ama annelik ne doğurmakla, ne emzirmekle ne 9 ay karnında taşımakla oluyor. Evlat edinip yavrusuna doğurup emziren annelerden daha güzel annelik yapan anneler var. Bunları paylaşmanız sizi rahatlatır, yakınlarınızla da konuşun destek alın. Annelik çok güzel henüz daha başındasınız. Allah sağlıcakla büyütmek nasip etsin.

Canım yeni anne emziremeyeceksem diğerlerinden ne farkım var demişsin. Annelik sadece emzirmekle mi olur gerçekten? Lütfen şunu unutma; sütün olsa da olmasa da, normal doğum da yapsan sezaryen de olsa, hiç tecrüben olmayıp el yordamıyla anneliği keşfediyor olsan da tek bir gerçek var ve her şeyin üstünde. O bebek senin içinde büyüdü, senin sesinle tanıştı ilk. En deneyimsiz ve yetemediğini düşündüğün halinle bile, o bebeğe senden daha iyi gelebilecek kimse yok! Lütfen kendine yüklenme diyeceğim, ama hormonlar o kadar yüksek ki şu an. Güvenli bağlanmanın tek yolu emzirmek değil ayrıca. Önemli olan kurduğun ilişki, bebeğine duyduğun ve hissettirdiğin sevgi. Sen hiç duydun mu, emmeyen bebeklerde güvensiz bağlanma gerçekleştiğine dair bir araştırma? Ben alandan biri olarak, hiç duymadım. Sağlıkla, mutlulukla ve huzurla büyüt bebeğini. Tekrar söylüyorum, en yetersiz hissettiğin halinle bile, o bebeğe en iyi gelecek kişi sensin.

Bende emzirmedim oğlumu emmedi bende mama aldım kötü bir annemi oldum Lohusalık bu hep geçer merak etmeyin Emzirmek doğurmak anne olmaya yetmez annelik emzirmekle ölçülmez A

Evet evet baktırdık, dil bağı yok, ama çenesi çok kuvvetli değil, benim de sütüm yavaş ve az geliyor, emerken hemen yoruluyor ve memeyi çekiştirmeye, söylenmeye, kavga etmeye başlıyor..

ben de böyle hissettim açıkçası, yani "biberonu da başkası verebiliyor ee o zaman bana ne gerek var" gibi.. ama hem değerlendirmek için daha çok erken hem de sadece besleyerek anne olunmuyormuş.. belli ki ortak kanı da bu yönde :) o kadar uykusuzum ki bazen cidden sağlıklı düşünemiyorum.. P pyromaniac