Yıllarca çalışıp sonra evde olmak çok zor, kendimden biliyorum bu durumu Hiçbir hobi işin yerine geçmiyor, insan kendini atıl hissediyor Gaz verin biraz, mesela evde ek bir iş yapıp yaptıklarını satsan, paraya ihtiyaç var gibi

Yani bana olağan geliyor Ben de evdeyim yapılacak ekstra bir şey yok Babam anılarını yazıyor Facebook takılıyor Kitap okuyor dizi izliyor 74 yaşında çeşitli hastalıkları var Yasaklar varken çıkmadı ama şimdi ekmek vs alıyor zaten belinde sıkıntı var araba ile gidiyor her yere Yaş ilerledikçe çevre de azalıyor bu nedenle online eski arkadaşlar ile yazılıp telefonla vs arıyorlar Bir dönem aktif siyaset vs yaptı ama attık hiçbir alanda yok İnstagram Facebook vs sardırın belki sever Bu arada babam 1996 dan beri evde yaşam düzeni bu şekilde o nedenle aslında pandemide çok bunalmadı Oturduğu kaç kanepe çöktü hesaplayın işte

Çok zor çok... Kendini kenarda kalmış gibi hissediyor. Eczanede olmak çok iyi geliyordu. Şimdi hastalık yüzünden hiç dışarıya çıkmasını istemiyoruz. Ancak ormanlık kimsenin olmadığı yerlere götürüyoruz. Zaten biz de gitmiyoruz. Ancak maskeyle. Yürüyüş de sıkıntı. Aslında hemen yakınlarında şehrin en güzel parkı var ama kalabalık işte evde yuruyus yapıyor bazen. Annen çok güzel ahşap boyuyor hatta mutfak dolaplarını bile boyadı ama babam oturduğu yerden kalkmıyor. O kadar ki, oturduğu yer çökmüş. Maddi olarak çok şükür hiç bir sıkıntıları yok. Para için aslaaaa kılını kipirdatmaz su an. etacarinea

Babam coktaan keşfetmiş durumda Instagram, Twitter, whatsap... Babanizla arasında 20 yaş var neredeyse ama bizimki de sizin babanizla aynı. Çok üzücü değil mi? İçi canli ama dışa yansıyan birşey yok. Annem hep yeni şeyler farklı şeyler peşinde babam hasta değilse annem mutlu şükür. Ama babam koltukla butunlesti artık :) Bahçeli bir yer mi alsak diyoruz. Belki bağ bahçe ağaç uğraşır mi

Benim annem 35 yıllık çalışmışlığın ardından 2 yıldır evde. Pandemi öncesi bol bol geziyordu ama şimdi tamamen evde. Kitap kitap sudoku bitiriyor, günün erken saatlerinde yürüyüş yapıyor. Bu ara kışlık hazırlıklarla çok oyalandı. Acikogretimden ikinci üniversite kapsamında kayıt yaptıracak bölüm arayışı içinde. Ama kayinpederim anlattığınız gibi sadece kayinvalideme sarıyor onu mu yesek bunu mu pişirsen diye, sonra atışıp kendini dışarı atıyor bilumum riskli yerlere gidip geziyor açıklama olarak ama maske takıyorum ben diyor. Özel aracını kullanmayıp otobüsle falan gidiyor bu gezmelere, bir posta yine kavga ediyorlar haklı olarak. Erkekler daha zor galiba evde.

Kimsenin bir fikri yok mu? Etrafınızdaki emekliler neler yapıyor? Puzzle mi alsam diyorum. Ne yapsak bilemiyorum.. bir fikir? gizemliasli

İşte babam 20 yıl önce de böyleydi O zaman siyaset yapıyordu orada takılıyordu ama değişik bir yaşantısı yoktu Bağ bahçe herkese uymaz ama severse olur

Aslında annenizle günlük yürüyüşler yapsalar evde dura dura depresyona giriyor insan birde hastalık psikolojisi gelmiştir aktifken düşünmeye fırsatı kalmıyordur doğal olarak. Puzzle, mandala, bulmaca kitabı, boyama vs güzel olur ilgisi olan biriyse. Sevdiği sanatçıların kasetini plağını falan alın hoş olur

Annem evde çok iyi zaten. Tabi babam rahat bıraksa.. erkekler çok gariban oluyor. Ne istediklerini bilmiyorlar galiba. Bugün sudoku yu ben de önerdim. O ne ya öyle hiç sevmem diyor. Allah'ım... D damdan

Merhaba hanımlar... Babam 57 yaşında, 35 yaşından beri kronik kalp hastası.. ve kalp yetmezliği ileri düzeyde ama şükür günlük yaşamı iyi. Geçen yıla kadar aktif çalışma hayatı da vardı. Emekli olmak istedi, oldu. Kardeşimin eczanede ona yardımcı oluyordu. Sonrasında malum korona çıktı ve babam eve kapanmak zorunda kaldı. Sadece hastane işlerinden dolayı dışarı çıkıyor onun dışında evin bütün yükü annemin üstünde. Babam da iyice bırakmış kendisini anneme, ilacını annem, yemeğini annem, tansiyonunu annem... Yani evde hiç birsey yapmadan sabahtan akşama oturuyor.. İşin açığı yıllarca hastalığına rağmen çok aktif bir sosyal hayatı ve çevresi vardı. Bilindik bir dernekte genel başkanlık yapıyordu, bir kaç dergi gazeteye yazılarını veriyordu vs. Şimdi bütün herşeyi bırakmış durumda ve yapmıyor yapmıyor... Bir de milleti arayıp hiç beni aramiyorsunuz diyor.. Bildiği ve unutmaya yüz tutmuş bir dil var, oturup çalış diyorum. Yok. İkinci üni başladı oku diyorum, yok. Bir dönem balkonda bitki yetistiriyordu kurumuslar artık hevesi de kalmamış. Zavallı annem de bunalmış durumda. Birbirimize de çok gidip gelemiyoruz, hastalık götürmek istemiyoruz Allah korusun atlatamaz babam.. Emeklilikte ne yapılır bu dönemde arkadaslar, ne onereyim ben? Teşekkürler...

valla benimki ahşap boyama yaptı, maket yaptı, arabayla arabadan inmeden saatlerce tur attı boğaz kenarında sıkıntıdan sonra ev işlerine sardı oraya bunu mu yapsam şu köşeyi mi boyasam, sokak hayvanlarına mama su dağıttı bi ara bu sokağa çıkma yasaklarında. şimdi ara ara bu saydıklarımı döne döne bi onu bi onu yapıyo. sıkıntıdan süpürgeyi açıp kendi süpürüyo bazen