İki üc gündür içim kıpır kıpır. hap kullanıyorum sanki biri dürtüyo bırak bırak diye at çöpe gitsin diyo. tuhaf duygular içindeyim dert değil ama bu duygumu sizinle paylaşmak istedim acaba bu işaret mi ikinci çocuk için oluşan bir his mi nasip mi iyotsuztuz Eski slimsigara : tek ayak

böyle bir evlilikte çocuk doğurmak mantıklı mı sizce? çocuk sorumluluğu ne kadar zor..

Evet müsaitim eşimle sorunlarım vardı bu aralar daha iyiyiz belki onunda etkisi var

87liyim 29 yaşındayım ilk oğlum 27 de dünyaya geldi şimdi bu olursa 30 olucam:)eş ve aile durumları bazen durgun bazen dalgalı gidiyor kendim için çocuğum için düşünüyorum aslında. o kv ye inat dediğimde ona baya giciktim:)

aceleye gerek yok şimdi çocuk öbür odaya gidince boşluk oluştu kendini çocuksuz da düşün hani deriz ya çocuk memeden kesilmeye hazır da anne hazır mı ya da okul için de geçerli aynı şey şimdi sen bir boşlukta hissediyorsun kendini bana muhtaç değil, büyüdü galiba o zaman yenisi olabilir diye acele etme bu arada artık ilk çocuklar 30 da doğuruluyor nerede ise oğlumun arkadaşlarının annenleri var 40 üstü en genç benim desem ben 36 yaşındayım oğlum da 6

Bak bu da olabilir aslında ogluma ayrı oda yapınca artık büyüdü abi oldu hissi mi oldu acaba bilmiyorum ki

eşinizle sorunlarınızı çözmeniz daha doğru olacaktır..

İçindeki sese herzaman kulak ver

Surekli buraya konu acmayacaksan hamile kal, sonucta hayat senin hayatin.

Çocuk konusunda açmam da diğer konularda söz veremem

Aslında bizim sorunlarımızın çözümü yok bir sonuca varamiyoruz kavga edip iki gün sonra ayniyiz. tek çözümü başka şehire yerleşip herkesten uzak orda yaşamak o da mümkün değil. Y

Aaa ne tesadüf o çocuk isteği bende bir senedir var ama eşim yanaşmıyor sizinki istiyorsa yapın bence D damdan

İstiyorsan yapma zamanı gelmiştir. Yokuspokus

Kvye inat oluşan bir istek olmasın o sizde? İyi düşünün.

Maddi manevi müsaitsen yap. Belki his belki istek ne fark eder?

O bir anlık sinirle gafletle açtığım konuydu ona inat yapmam

Ben çocuk yapma hissini anlamıyorum. Bir kızım var 16 aylık oldu. Çocuk yapalım diye değil, insan yetiştireceğiz sorumluluk hissiyle korktuk. 2-3 yaşından sonra bebeklik bitiyor. Bu insanın okula, oynamaya, spora, bir dünya şeye ihtiyacı var. Ülke berbat halde. Tecavüzcüleri katilleri koruyan yasalar çıkıyor devamlı. Korkuyorum. Kızım olmasa çocuk isterdim. Allah çocuklarımızı bize bağışlasın bunlara sağlık versin yetr diye bakıyorum ben.

Ya dur sen odadaki çocuğu başka odaya yeni alıştırıyorsun. Oda boş kaldı diye sana öyle gelmiştir.

:) Öyle bi kalmış ki aklımda, unutamıyorum. Neyi ne kadar çok istediğinizi elbette siz bilirsiniz ve bir çocuğa madden-manen ne derece yetebileceğinizi de tahlil edebilirsiniz herhalde? 28 yaşındasınız, profilinizdeki bilgi doğru ise. Ortalama 3 yıllık evlisiniz, bir çocuğunuz var 2 yaşlarında, eşinizin tarafı ile çekişmeli bir ilişkiniz mevcut, eşiniz 2. yi istiyor vs. Naçizane fikrim, en azından 2. çocuk için bir kadın 30 yaşını görmeli. Sizin durumunuzda 4 yaş, kardeşler arası daha kontrollü gidebilirsiniz üstelik. Ancak diğer türlüsü de makul, yeterim, layığıyla yetiştiririm, madden manen doyururum derseniz yapın. M magicat tam zamanlı

Kaynana sorununuzu çözdünüz mü? Bir de diğer çocuğunuza oda ayarlıyamamıştınız. En son hatırladıklarım bu konularınızdan. Ha birde görümceniz vardı isim tartışması felan yaşamıştınız. Bu ortamda çocuk düşüncesi, fazla cesursunuz ya da günlük yaşıyorsunuz. kendinehas Kadrolu

Şu an ilk çocuğuma hamileyim ve 30 yaşındayım. Evliliğimde maddi-manevi her şey yolunda olduğu halde, eşimle ve annesi-babasıyla eskiden beridir tanışık olduğumuz halde, zihnen hazır olmayı bekledim. Bakabilir miyim, yetebilir miyim, terbiyesini verebilir miyim, koruyabilir miyim, kendini korumayı öğretebilir miyim, neyi ne kadar kontrol edebilirim vs. çok düşündüm. Şimdi 7. aya girdim ve hala endişe ile kıvrandığım anlar oluyor. Ben bu cesareti anlamıyorum hani kusura bakmayın da, yani "2. yi istiyorum, çocuğum için de düşünüyorum" filan kafalarını... Buraya gelip soruyorsunuz ortaya, bir çocuk yapmak için karar vermek bu kadar kolay olmamalı değil mi? 2 sene olmuş oğlunuzu kucağınıza alalı, onunla biraz daha koşsanız, öğrenseniz, görseniz hayatı... Biraz daha oğlunuzu ve kendinizi yaşasanız? Bunun haricinde yeterim diyorsanız da sizin kararınız işte... Bir şey diyemeyiz, o da makul, o da olağan...