Burda insan sadece kendi yanlarını anlatıyor yoksa dediğim gibi kendimi ezdirme yok efendim aileye gelinlik etme gibi varoslugun içine çekilmedim Ama kendimden başkasını önemsediğim tek bir an olmadı gibi keskin bi yaşam anlayışım da yok açıkçası.. saplantı değil de çocukluk travmaları işte

Psikoljik destek vermeyeceğim zaten aliyorsunuzdur. Takildigim konu neden akil istiyorsunuz. Size kimse barisin demeyecek. Bir cana malolmus bir iliski icin cabalamaya dusunmeye degecek ne kaldı ki?Esinizin cocuguna ise birakin annesi dusunsun babasi dusunsun. Siz elinizden geleni yaptiniz. Bir hayatiniz var öğretmensiniz psjkoljinizi ruhunuzu acilen onarmali silkelenmelisiniz. gerekirse psikologu degisin gerekirse tatile gidin sehor degisin. Ama guclu kalin. Belki guzel bir evliliginiz olacak ve yeniden anne olabileceksiniz. Neden bu yeni hayagi kendinize layik görmüyorsunuz?Kavgadan yorulmus olmalısiniz. Biraz dinlenmek iyi gelmez mi bedeninize ruhunuza? Kendinize dönün. Acinizdan beslenmeyi birakin nickide desigin. Yarinin ne getireceğini bilemezsiniz. Hadi toparlanma vakti

Bence ailesi ile görüşmesini reddetmeniz biraz yanlış benim eşimin de aile bağları kuvvetli değil aksine her gün ben derim hadi babanın yanına gidelim kayinbabam tek yaşıyor günlük giderim yemeğini temizliğini yapar gelirim aynı şekilde bir abisi var hadi abinlere gidelim hadi abinleri ara gelsinler diye ben baskı yaparım kendi ailenize karşı tarafın nasıl davranmasını bekliyorsanız sizde o şekilde davranmalisiniz bence illa ki aileler arasında sıkıntı olur ama bu şekilde yaptığınız zaman ailesinin yanlışlarını da söylediğiniz zaman eşiniz de size hak verecektir sıkıntı olmayacaktır diye düşünüyorum sizin adınıza üzüldüm tabi ki başkasının çocuğuna annelik yapma bu görevi almak çok büyük cesaret ama kayinbabanizin o iması asla kabul edilemez sizi baştan beri kabullnememisler galiba sadece o şekilde davranmislar olan oldu bence eğer düzelmiyor ve buna inandiysaniz dünyanın sonu gelmiş gibi davranıp el alemi de düşünmeyin o sıkıntıları sorunları yaşarken el alem yok sizinle beraber. Önünüze bakn güzel günlere inanın hakkınızda hayırlısı olsun I

Bende bosandim. eger olmuyorsa kendinizi yipratmayin. bosanip bebeginize bakin. arrik bosanmalar cok siradan. R

Burada çocuklu insan ile çocuksuz insan evliligi zor olur diyince çok güzel olur diye ortalığı yıkıyorlar bir kaç güzel örnek veren çıkıyor vs. Ama İstisnalar dışında erkek olsun kadın olsun kendisi annelik babalık bilmiyorken elin çocuğuyla evliliğe başlamak böyle olur. Ha bu konuda sorun sadece çocuk varligi değil ama bir parçası. Evde özel alan yok, bunun öfkesi de hayatınızda diğer her şeye yansıyor haliyle.

Çok canım yanıyor ama.. bi De sanki zavallı kelebeğe bi ben ve annem üzüldük.. eşim üzüldüm dedi, ağladı da ama akşamına benim defol hayatımdan eylülde görüşürüz demem üzerine beni narsist ilan edip üzülmeyi bıraktı örneğin Kelebeğim uçarken aç miydi acaba? Susuz gitti ama biliyorum, kurtaj icin 4 saat susuz kaldım çünkü.. Ben neden ölmüyorum ki çok ağır

En son söyleyeceğimi en başta söyleyeyim, o kadar şeyden sonra esinizle yeniden denemeyi düşünmeniz hiç saglikli değil. Öyle ya da böyle eşiniz sebepli çocuğunuzu aldırmış, ailesiyle çocuk üzerinden yüz göz olmuşsunuz, daha ne denemesi? Şiddet de varmış hatta öncesinde. Çocuklu bir adamla evlilik zor, onun kolay olmasi için, eşinizin, ailesinin anlayışlı olmasi gerekiyor sizin de ekstra sabırlı. Hep yazıyorum bu dengeyi kuran erkek sayısı çok az. İlla bir tarafı, onun isteklerini yok sayıyorlar. Anneniz konusuna çok takılmayın. Evliliğinizde de çok rahat değilmişsin zaten, o da zamanla alışır, başta huzursuzluklar yaşasada.

Çok teşekkür ederim K kelebek

kendi kapasitenizin çok üstünde yüklerim altına girmişsiniz ve altında kalmışsınız. sonraki birkaç yorumunuzu okudum aşırı problemli görünüyorsunuz şu an. herkesi bi yana bırakıp kendinize odaklanıp toparlanmanızı öneririm. geçmiş olsun

Yok canım kötü olmasın tabi ki o da çocuk benim demek istediğim kendi evladıma kıydıysam içim almazdı çok üzgünüm.. yani siz kendi çocuğunu feda ettiniz bu adamın çocuğuna da bakmayıverin olay çocukta değil boşayın yani giden gitti bir can

Bazen anneler kendi öz çocuklarına bile tahammül edemiyorlar, bence kimse boşanmış çocuklu adamlarla evlenmemeli, çünkü erkekler sınır tanımadıkları için evlendikleri kadınlara herşeyi reva görüyorlar, zaten bir kadın bir erkekten kolay kolay boşanmaz hele çocuğu varken, çocuklu boşanmış adamlara ben hep şüphe ile bakarım asla güvenemem, eşi ölmüş olsa neyse ama boşanan erkeğe iyi bakamıyorum...

Bebeğe çok üzüldüm. Bebegimin ölmesine sebep olan adamı asla affetmezdim. Bebeklerinize kıymayın ya evliliginiz iyi değilse korunun. Ben üzülüyorum can taşıyan bir varlık.

Ona seni degil babanı terk ediyorum beni her zaman ara, seni asla bırakmayacağım dedim.. öyle yapacağımı bilir, şu an bana da öfkeli, evdeki herseyi gidip babannesine yumurtlamis ben de ona öfkeliyim ama zamanla geçer..

Bu adamla neden evlendiniz?

Bu sizce de sacma değil mi?

Ben senin namina konusuorum zaten senin yasadigin kayiplar mesele. Hak etmeyen insanlara gereginden fazla deger vermek mesele. Artı, hasta insanlar da insani hasta edio. Boyle seylere ileri yaşlarda maruz kalmayacak kadar bencillesio insan normalde. Ama sen verici olmaya devam etmissin sebepsizce.

Size dua edeceğim inşallah, umarım cabuk atlatırsınız...

Ya bisey diycem alinma da bu tarz rezillikler 20li yaslarda olur. Ben 35ten sonra kendimden baskasini onemsedigim tek bir an hatirlamiorum. Niye boyle girdaplara sokuyorsunuz kendinizi o hödük bile yoruluyor da siz yorulmuyor musunuz? Huzur aramiyor musunuz? Kendim dahil kimseye tahammülüm kalmadi benim o enerjiyi nerden buluosunuz. Saplantili bi beynin ürünleri bunlar. Adam adi biri belli ki ve basitçe kendi oluyor ne yapiosa yapsın.

Çocuğa uzun süredir eş ailesi bakım verdi ise görüşmek istemeleri doğal. Sanırım anne de çocuğu almıyor. Haftasonu bir gün de olsa çocuğu babasıyla yollasaydınız niye size geliyorlar ki? Biz başbaşa kalalım ya da ben evi derleyip toparlayayım kafamı dinleyeyim diyip o gün ister eşinizle ister kendi başınıza kalırdınız. Benim çevremde hiç yakınım yok ama bazen keşke bir gece de olsa şöyle eşle gezsek tozsak aklımızda hep çocuk (6 yaş) olmadan bir gün geçirsek diyorum. Bu öz anne babalar için de bir ihtiyaç. Kendinizi fazla adamışsınız.

Çocuklu adamla evlenmek zor yük. Adam zaten yetişkin değil. Bir de aikesinin saygısı olmamış. Su durumda sizin kadar o yavruya da üzüldüm. İkinci kez annesiz kalıyor.

Tam olarak evler ayrılmadı. Ben kiyafetlerimin bir bölümünü aldım sadece.. İnsan sadece kötü olanı anımsıyor.. aslında evliligim ve flört süresi dahil 6 yıl boyunca dunyanin en güzel kadını hissettirdi bana kendimi, ekonomik anlamda cimriligi yoktu örneğin Şimdi sanki ağırlaştırılmış bir zaman dilimine geçtim de o dilimde de Mengene var sadece.. mesajınıza da çok sevinirim teşekkürler K kelebek

Buna biz halk dilinde MALLIK diyoruz siz kibar kadinsiniz soyleyememissiniz..2. Yılda bu söylediklerinizin bir kısmı oldu ama bu sefer de bende tahammül kalmadı eş ailesine.. şu an eşimin onlara muhtacligindan dolayı koruyor olması onları bende maddesellestirdi. Yani onlar nasıl desem artık bir insan değil de bi durum ve ben bu durumdan ölümüne iğreniyorum cuytherock

Buna çok karşıyım ya. Haftada 1 aileyle görüşmek ne demek yahu, abartmayın. Haftaiçi zaten çalışılıyor. Bi haftasonu var, onda da kendin mi dinleneceksin, çocuğu sinemaya tiyatroya mı götüreceksin, evinin çamaşırını temizliğini mi yapacaksın, eşinle bi romantik yemek mi yiyeceksin.. Neye vakit var? Aileler artık bu "biz biz biz biz" demeyi bırakacaklar. Bitti o dönemler.

Çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz için K kelebek

Bu yaptığınız çok yanlış ama bir karar vermişsiniz sonuçta doğru yanlış simdi aldirdiginiz bir bebekle bağ kurmaya çalışıyorsunuz kendinize işkence ediyorsunuz. Siz zaten normal bir psikolojide değilmişsiniz şu an hiç değilsiniz tedaviye devam edin aradan bir kaç ay geçsin o aileden kurtulduğunuza sevineceksiniz. Birde malesef surdaki yazıdan anlaşılan birşey var. Siz verdiğiniz kararların sorumlulugunu alamıyorsunuz. Önce eşinizin cocugunun tüm sorumlulugunu istemissiniz. Şimdi kürtaj olmuşsunuz ve ikisinin de sonuçlarına katlanamiyorsunuz. Yaşınız kırka gelmiş bu şekilde olmaz

Aslında istememek değil de nefes alma alanları istedim.. yalan söyleyecek değilim onu çok seviyorum ama beni çok yordu, zaten bebek olmasin fikrini babasına işleyen de oydu.. stabil haftanın 2 günü karı koca başbaşa kalsak ilk yıl böyle olmayabilirdi diye hep düşündüm Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Boşverin boşanın ve kimseyle görüşmeyin çocuğu da dahil, tüm bağları koparıp sağlığınıza ve yeni hayatınıza odaklanın, bu yaşadıklarınız size acı bir tecrübe olsa da en azından ders almış olursunuz inşallah...

Çocuğu kavga esnasında kavgaya şahit olmasin diye göndermiş ben mi yanlış okudum?

Çok zor işler yüklenmişsiniz kısa sürede. Başka bir annenin çocuğunu kendi çocuğunuz gibi benimsemiş, problemli başka bir ailenin çocuğunu da kocanız olarak almışsınız. Herşey bitmiş gitmiş sanırım, evler ayrılmış ve sadece dava kalmış geriye.. Annenizin içini rahatlatmaya çalışın. İlk evliliğim bittiğinde benim annem de çok dert edinmişti, "ele güne ne deriz" diye. Her gün konuştum onunla, her gün. Boşanma davası sonuçlandığında, o "elalem" endişelerine kapılan kadın gitmiş, artık etrafa "Benim kızım güçlü bi kadın, hayatının iplerini eline alabilecek cesareti olduğu için gurur duyuyorum" diyen bi kadın gelmişti. Annelerimizin tek baktığı yön biziz, kıblesi biziz. Biz iyi olursak güçleniyorlar. Size özel mesajla birkaç video yollayabilir miyim? Boğulma hissi geldiğinde bunu yönetebilmeyi öğrenmek isterseniz..

Çok çok teşekkür ederim lütfen benim için dua edin

Ailesi haftada bir gorusmek istediyse niye batti ki bu size haftada 1 gayet olculu bi aralik bence. Bide evliliginizdeki problemleri tum sulaleye niye anlatiyorsunuz bu da dogru degil. Cocugu da pek istememissiniz zaten mecburiyetten bakmissiniz gibi geldi. Bunlarin disinda siddet kufur vs varmis zaten o evlilik yurumezdi kayinpederin dedigi de yenilir yutulur degil. Sizin evliliginiz zaten bitmis bence onunuze bakin artik

Aslında sizi iyi anlıyorum yadırgamıyorum da. Başkasının çocuğuna annelik yapmak herkesin yapabileceği birşey değil. Ne yazık ki çocuklu erkeklerle evlenmenin en büyük zorluğu bu.

Kalbiniz ve ruhunuz çok güzel ben sizi tebrik ederim o kadar yaşanmışlık tan sonra bile çocuğa yaklaşımınız kişiliğiniz hakkında çok ip ucu veriyor o yüzden hiç kendinizi suçlamayın. Olması gereken, yapılması gereken, yaşanması gereken ne varsa o anki ruh durumunuz bunu gerektiriyordu yaptınız. Yalnız kalmışsınız, nefes almak istemişsiniz, özel anlarınız da bile tek başına duygularla başa çıkmışsınız. Zor bir süreç yaşıyorsunuz ama siz güçlüsünüz, kendi Annesi bile ilğilenmeyen bir evlada sahip çıkmak herkesin yapabileceği bir durum değil. O yüzden kendi kişiliğinizi, duruşunuzu belli şimdi hiç sizi manipüle etmelerine izin vermeyin. Artık önceliğiniz kendiniz olsun, tedaviyi asla bırakmayın, biraz tatil yapıp dinlenin, yavaş yavaş toparlanacaksınız ben inanıyorum çok güzel hayatınız olacak.

Çocuklu adamlarla evlenmeyin lütfen. Böyle deyince taşlanıyorum ama sonuç bu oluyor. Bu olgunluk gerektiren bir şey. Bence boşanmanız hayırlı olur kavga hakaret şiddet falan gerçekten çok yorucu bir hayat olsa gerek. D

Bakamayacaginiz bir bebeği dünyaya getirdiğiniz de onun ölmek istediği anları hep kendinizi suçlu gördüğünüzü düşünün. Şuan en azından sadece kendiniz tedavi görmelisiniz... önce bir kendinize gelin.

Bu arada az çok anlamışsınızdır ezilecek kadın değilim.. başta sürekli bana gelmek isteyen eş annesi benden sert sınır gelince ayağını kesti Bu sefer hadi yemek yaptim bizde yiyin başladı tersleyince oğluna söylemeye başladı. Görüntüde idare edilebilir şeyler ben mahremimi evimi rızkımı zaten halihazırda 13 yaşındaki bi erkek çocuğu ile paylaşınca tolere edilemez oldu Eş kişide ben vay ben nasıl erkeğim, vay Ben nasıl abiyim pozlarına girdi

Siz dava açarken ben doğum için hastane de bekliyordum Neden yazdım şimdi bunu ben bilmiyorum S

bence kurtuldugunuza sevinin sizi anlamayan bir es ve sizi aile gibi hissettirmeyecek bir es ailesi mevcutmus

Korunmaz miyim hiç.. yüzde birlik ihtimal beni buldu.. hayat bir de ordan vurayım tam olarak ölmüyor demiş olmalı K kelebek

Öyle de bu arkadaş battığını düşünmüş.. bu arada yalan soylemicem bazen battığı anlar oldu.. ama bu durumdan utanıp yardım aldigimda ben bazen öz evladımı balkondan atasım geliyor demişti arkadasim

Bak şimdi ilk önce baskalarini suclamayi bi bırak. Insan kaybediosak kendi secimlerimiz yuzundendir. Surekli hayat bize oyunlar oynuo biz basimiza gelenleri aslinda hak etmiyoruz kafasinda olursak bi gram ileri gidemeyiz.

İnsanın sadece kötü olanı hatırlaması, beynin bir "hayatta kalma" sistemi. Bilerek bunları hafızaya kazıyor ki, bir daha aynı travma yaşanmasın. Bunlar da hafifleyecek zamanla... Bebeğinizi aldırmak zorunda kalmak sizi sarsmış sanırım, ki çok doğal bu. Kendinize zaman verin. İyileşeceksiniz. Sakin kalmaya, bu görüntüler üstünüze gelmeye başladığında derin nefesler almaya çalışın. Birazdan mesaj atacağım size..

bekar bir kadının çocuklu bir adamla ya da çocuklu bir kadının bekar bir adamla evlenmesi... ne kadar tolere edebilirim dense de çok oluru olmayan bir durum bence. ha napalim çocuklu insan evlenmeyecek mi elbette evlenecek de işte olmuyor. kadının çocuğu adama adamın çocuğu kadına batıyor. insanın bazen kendi çocuğuna tahammülü olmazken bir başkasının sevgisiz büyümüş çocuğu insanı bazen çığırından çıkarabiliyor demek ki.. o sebeple Rabbım kimsenin çocuğunu kimseye bırakmasın. yuvalar keşke hiç bozulmasın ama elden gelen bisey yok

est öyle demeyin nasipte bu da varmış diyip geçin

Bi dönem çok aşığım sanıyordum K kelebek

Hep bu halinizle kalmayacaksınız ya. Zamanla acılar küllenir geçer gider. Üzülmeyin, hakkınızda hayırlısı olsun.

Lütfen dua edin olur mu çok ihtiyacım var

Keşke gerçekten sarılabilseydik çünkü yapayalnızım

Yitip giden kelebeğe sanki yeterince uzulmemisim gibi kendimi cezalandırmak istiyorum örneğin çok yemek yiyorum ve bu bir arsızlık örneği gibi geliyor.. ben ölüyorum ya

keşke korunma yöntemlerini deneseydiniz ya da denediniz de ona rağmen mi oldu? üzüldüm geçmiş olsun

Hem çocuklu adamla evlenip hem evde bunalıyorum demek de ne oluyor.. eşimin ailesi haftada 1 görüşmek istemesi fazla mi. Sizde de hata var.. onlarin yaptıkları zaten cahillik.

Çok mükemmeliyetçi ve kuralcısınız hem o yüzden hem adamın çocuklu olması bu evliliğe yaramamış..

Çok üzgünüm çok daralıyorum çok boğuluyorum.. herseyin çok olanı.. benim için dua edin olur mu

Var ya içimi rahatlatan tek şey istedikleri hiçbir şeyi yaptiramadilar.. evliliğim bitti ama karakterimden ödün vermedim

Büyük konuşmayayım ama çocuklu biri ile evlenmezdim. İyi bir karar vermişsiniz. Çocuk olunca herşey daha zor olacaktı. Önünüze bakın. Yeni hayatınızda mutluluklar dilerim. -Cookie-

Kesinlikle haklısınız teşekkür ederim yorumunuz icin

Bunlar geçecek ve sen daha iyi olacaksın

Böyleleri yüzünden bebegimi aldirmak zorunda birakan. adam benim gözümde o gün ölmüs olurdu. Maddi manevi tazmimnat davasi da acin

Bunlar geçecek ve sen daha iyi olacaksın. Hakkında hayırlısı olsun. Caresiolmayancare ✳ 🎀 Asaf&Ada 🎀 ✳ Üyelik İptali Anneler

Okurken yoruldum ne diyeyim Allah yardımcınız olsun. Beni kinayacaklar, kizacaklar ama çocuk aldırmak cok doğru bir karar olmuş

Elbette değil niye saçma olsun.. tüm öğretmenleri arkadaşım, eğitim hayatini ben takip ediyordum. Artık 14 yaşına girecek Elbette görüşme kararı ona ait olmalı ama şu an cidden bunu da düşünecek kapasitede değilim çocuğum öleli henüz 3 gün oldu P

Bu evlilik pek düzelmez sizinde hatalariniz çok enbasta sinirlenip adamın ailesini arayıp ağzınıza geleni söylemiş olmaniz

Kullanıcı isminizi değiştirir misiniz? Bu kendinize eziyet etmekten başka ne ise yarıyor? Bakın acı ve yas yarıştırmak istemen ama sizden çok daha ağır şeyler geldi başıma. Tabiki boğulma hissi vs çok normal.. benim de ihtihar girişimim oldu. Ama kendi acımı körüklemeye çalışmadım hiç. Çocuklu ve çocuksuz evliliği genelde hüsranla sonuçlanır. Ve dogrudan ya da dolaylı bir şekilde evliliğin bitmesinde çocuk etkilidir. Şimdi olan oldu. Bunların yaşanacagi varmis. Buraya kadar okuyarak geldim. Konuyu ele alışınız ve bakis acinizdan akli selim, okumuş etmiş olgun bir kadın oldugunuz belli. Buna göre de davranmanız gerekiyor. Mecburen boşanacaksınız. Başka yol yok... bu sizin elinizde olan bi şey değil. Bu evililik en baştan hiç olmamalıydı. Eşinizin çocuğunu nun size zaman zaman batmasi da normal. Insana bazen kendi çocuğu bile batabiliyor. Son olarak size dua edeceğim. Cünkü o bogulma hissini, o nefes alamama anlarını o kadar iyi tanırım ki... sizi çok iyi anlıyorum. Ah keşke dünya bu kadar dar gelmese insanlara ama ne yapalim ki her şey insanlar için. Allah sizinle. olsun. acinizi paylaşıyorum

Bakin yaşadiklariniz kolay degil. Ama kendinizi kaybetmeniz, olmek bile isteyeceginiz tarzda zorluklar degil. Her evliligin bitme ihtimali vardir ve bite bilir de. Bizler eşlerimizinin ve kendimizin evlilik sonrasi halimjzi asla yaşamadan bilemeyiz. O yuzden ilk once yaşadiklarinizi kabullenin. Evet kotu bir evlilik geçirdiniz ve bitmek uzere. Bunu hayatin sonu gibi dusunmek yerine bu donemin zorluklarini en kolay şekilde atlatmaya bakin. Mesela tatiliniz varsa kendinize ayirin ve tatil yapin butçeye uygun. Pahali olmasina gerek yok. Deniz kenari yuruyuş, yemegi artirma yerine spora başlama daha iyi trrcih olacaktir. Istemeseniz de. Bu donemden kurtulmanin tek yolu istemeseniz de kendinizi birşeylere zorlamak olacak. Surekli yaşadiklarinizo hatirlamak yerine hayatinizin bir donemi olarak kabul edin ve uzunutunuzu saglam bir şekilde yaşayin derim. O aileyle devam etseydiniz hayatiniz iyi yonde gitmeyecekti belli ki. O yuzden 12 sene geçmesini beklemeden daha erken bir tarihde bitirmeyi şansiniza sayin. Bebeginizi aldirmaniza uzuldum. Ama oldu bir kere. Allah bundan sonra mutlu evlilikde mutlu hamilelikler nasip etsin. Boşanmak utanilacak birsey degil. Çevreden baski edenler de aslinda ayiplayip soylemiyorlar sadece yara deşmek, insani acitmak için soyluyorlar. Ve emin olun asla. mutlu çiftler boyle şeyleri kinamaz. Mutsuz evliligi olup da boşanmaya adim atamayanlar hep arkadan konuşur durur. Dış kapinin diş mandallari işte. Umursamayin bile.

Bu arada az çok anlamışsınızdır ezilecek kadın değilim.. başta sürekli bana gelmek isteyen eş annesi benden sert sınır gelince ayağını kesti Bu sefer hadi yemek yaptim bizde yiyin başladı tersleyince oğluna söylemeye başladı

Yaşadığın şey çok ağır ama bebek doğsa idi bu adamdan ömür boyu kurtulamaz sürekli şantajlarına maruz kalacaktınız, bu adamdan kurtulun kimbilir belki sizi hakeden biriyle bambaşka mutlu bir hayat kurarsınız ve o zaman kelebeğiniz de daha mutlu şekilde gelir ve doğar, annelik güzel şey ama hayatı mahvolacak bir bebeği doğurmakta büyük bencillik o yüzden size ve kararınıza bişey diyemiyorum, ama sakın bu adama dönmeyin sizi manipüle edip eziyor, çocuğuna bakıcılık yaptığınız yetmiyor gibi yetinmeyip bir de ailesini memnun etmenizi istiyor, kim daha narsist acaba!!!

Buraya yazmışsınız ancak her cümlenizde çocuğu kendi evinizde istemediğiniz çok belli oluyor.

Çocuk hiç evden gitmedi ki.. kavga esnasında sen hadi amcanlara geç dedim.. bu arada doğrudur belki yaa ne diyim Magrat

Ben çocuk bakımınız ve yaklaşımınız ile ilgili sorun görmedim. Hatta bir gün de olsa off gün oluşturabilirsiniz. Sizin evliliğinizin devamını ve mutluluğunu düşünen kayın aile çocuğa arada biz bakalım siz kafanızı dinleyin bile demeliydi bence. Cuma okul çıkışı yemeğe davet etseler sizi, çocuk cuma günü kayın ailede kalsa cumartesi akşam üzeri alırsanız? Valla bilemiyorum bence abes bir durum değil. Çocuk da onlara alışkın onlar da çocuğa. Cuma akşamı siz gezer eğlenirsiniz cumartesi ev işleri vs pazar günü dingin mutlu bir aileyle karşılaşır çocuk. Pazar günü de çocukla birlikte bir etkinlik yaparsınız. Ödevlerini yaptırır okula hazırlanırsınız.

Boşanmanız daha isabetli olur zira bu yaşadığınız evlilik değil, hem ilk eşinden olan çocuğuna bakıp hem de ailesini memnun mu edeceksiniz yani, kimse kusura bakmasın, adamın ilk eşinin neden boşandığı belli oldu, demekki eşiniz ailesine sınır çizemiyor ve bu evlilikte büyük bir sorun, kendinizi suçlamayın ve biran önce boşanıp tedavi olmaya bakın, kimse sizin akıl sağlığınızdan değerli değil. Şimdi gitsinler kendisine başka bir köle hizmetçi gelin bulsunlar...

Kendi kendine zor işlerin altına girmişsin. Ama bundan sonrası senin elinde bilinçli olup daha iyi bir geleceğe sahip olabilirsin. Boyle düşün tecrübe say Rabbim yardımcın olsun

Kavga olunca göndermeye çalışmış sanırım

bana da atabilir misiniz video Magrat

Çocukta ders ödev ev sorumluluğu namına hiçbir şey yok. Aşırı sinir bozucu bi durumdu. yine de seviyorum keretayi

Eski eşle de irtibat halindeydim evet benzer şeyler yaşamış evet çocukluk travmaları varmış fakat direkt yüzüne sen suçlusun demesem de 1 buçuk yaşında bir çocuğu babaya bırakması, çocuğun hayatında bir görünüp bir kaybolarak karabatak etkisi yaratması ben de irite yarattı.. demem o ki o da aynı durumun laciverti

İki yıl içerisinde o kadar çirkin şeyler yaşadım ki herkes bıktı sanirim.. en büyük desteğim ablam elini çekti benden.. bu durum da çok incitti Yani aslında evlilik biterken yanında ablamı, o çok kıskandığı için görüşmeyi bıraktığım ve beni silen yakın arkadaşlarımı da aldı götürdü.. keşke bu durum bi sel olsa ve beni de sürükleyip uçurumdan aşağı atsa Firdevs_Yoreoglu Bırak, insanlar sadece mücevherlerimizi konuşsun💎 Kayıtlı Üye 9 Kasım 2015 5.475 9.688 15 Temmuz 2023 Konu Sahibi kelebek annesi #12 Her şeyden, herkesten önce kendinize odaklanın. Psikolojik tedavinizi görün

bence kurtuldugunuza sevinin sizi anlamayan bir es ve sizi aile gibi hissettirmeyecek bir es ailesi mevcutmus. Bence kendinizi cezalandirmak yerine odullendiirin. yas 37 olabilir ama onunuzde bir 50 yil daha olabilir dusunsenize bu insanlari ne kadar sure cekebilirsiniz ki! bosverin allah askina cocuk dediginiz ki elinizde haziri varmis ki guc zor birsey birde dogursaniz aman daha da zor! bence keyfinize bakin S so

Annesi babası ayrılmış bir evlat gördünüz, sizinki de öyle olacak üstelik tedavi de oluyorum diyorsunuz hayırlısı böyleymiş. COCUGUN doğduğundan itibarenki hayatını düşünün

Anlasmaliya yanasmazsa muhtemelen bu tarz sonuçları yasayacagiz K kelebek

Belki de kendimi kandırıyorum doğru söylüyorsunuz ama iyi olsun yani kötü olmasını istemem

Bebeginiz icin uzuldum fakat belli ki sizin sagliginiz yerinde degil ve bir ton belirsizlik icine masum bir bebek getirmek dogru olmayabilirdi. Once kendinizi toparlayin rica ederim, terapiler yetmiyorsa bolca kitap okuyun hobi edinin kocanizdan kesinlikle uzaklasin ama kesinlikle. Bu evlilik bastan olu dogummus aslinda, baskasinin cocugu ve aileden kopamamis es secimi cok dengesiz ve talihsiz bi secim. Allah sabir kolaylik versin. Ailenize yaklasin destek cok onemli boyle zamanlarda. Cocukluk zamanlariniza donun onlara siginin. Is hayatini birakmayin derim fakat ogretmenlik disinda bir meslege yonelim daha yerinde olur gibi bi sure cocuklardan uzak durmak iyi gelebilir. Aci cekmis uzulmus, istemeden de olsa dogru karari veremedigi icin hayati ve kendi yipranmis kadinlarimiza saygim sonsuz. Kadinlar bunlari yasamayi hak etmiyor. Cok fazla psikolojim bozuldu mahvoldum kafasina da girmeyin. Her sey beyinde baslar beyinde biter unutmayin.

Sulaleye yayma rezilliğini bebeğin ölümünü kabullenme sürecinde yaptım tamamen hataydı.. çocuğa başta mecburiyet sonrasında sevgi ile baktım.. nasıl o kadar bağlandım onu da bilmiyorum ki çocuk cidden işlenmemiş cevherdi.. sadece simarttiklari için çocuğun hiçbir özelliği dışa yansımamisti bi süre sonra mükemmel mizah anlayışını keşfettim, çocuk yürüyen stand upciydi.. daginikti sesliydi falan da bana batmiyordu bi süre sonra onun babasına karşı g. tunu toplarken buldum kendimi.. zaten yanarım yanarım ona yanarım çocuğu tam düzelttim ben bebeğimle beraber akil sağlığımı da yitirdim B

Öncelikle size kocaman sarılıyorum. Biliyorum çok zor ama önünüze bakmaya çalışın. Mesela aldığınız kullanıcı adı her baktığınız an sizi üzecek. Ben eşimle üniversite birde tanıştım. Arada birbirimizde de kalıyorduk ama evlilik çok başka. İlk yıl birbirimize alışmak ile geçti. Sonra oturdu. Siz birbirinize alışamadan 10 yıllık evli gibi bir ortama girmişsiniz. Büyük sorumluluklar yormuş sizi Zaman ilaç olacak tabii. Teyzem de benzer süreçlerden geçti. Ölme fikrini lütfen aklınıza getirmeyin.

Bazen hayatımızın altı üstünden daha güzel olabilir

Çocuksuz biri çocuklu biriyle evlenmemeli. Geçmiş olsun size de. Eşiniz kıymet vermemis size evlilik toksik bir hal almış hakkinizda güzel şeyler olmasını diliyorum. Esinizin oglu kaç yaşındaydı. Ona bakmayi kabul etmek çok çok buyük sorumluluk zaten. Bakmayi kabul etmissiniz iyi de gitmis dediginize gore tam olarak neyi ilesine zaten her hafta gitmek zorunda degilsinz gorev gibi. Caniniz ister gidersiniz. Eşiniz bunu mu buyüttü bu kadar anlamadım. Eşinizin yerine koyuyorum kendimi ogluma bakan kadin bulmuşum yüzunü astırmam bu ne saçmalik anlamadım

Çocuk sizin öz evladınız değil ki zaman zaman batması çok normal.

Bu insanlar tüm psikolojik rahatsızlığınızı tetikler boşanın uzak olun görmeyin duymayın çabucak iyileşeceksiniz size sarılıyorum kocaman

Çok uçlarda gezip kendi sınırlarınızı zorlamışsınız. Bundan sonra rahatsız hissettiğiniz bir durumu bile bile kabul etmeyin. Ben bunlara katlandım ama karşılığını alamadım düşüncesi insanı yorar, başka yorgunluklarla sabrı biter. Misal adamın çocuğu senin çocuğun olamaz, oğlunuz değil. Onun annesiyim gibi kendini zorla alıştırmaya çakışman üçünüze de haksızlık. Olsa olsa ablası olurdun/ teyzesi olurdun. O zorlama çocuğa da kayın aileyle ilişkiye de herkese de sirayet etmiş. Ben senin için katlandım cümlesi çok geçersiz, katlanmamalısın. Katlanmasaydın da huzurlu olsaydınız derler. Çorap söküğü ilerlemiş, kanıtlamaya çalıştığınız yerden kanayıp ölen bi evlilik olmuş.

Öncelikle sakin olun. Herşey ustuste gelmiş. İyi bir psikiyatriniz olsun. Sizin olmayan çocuğa annelik yapmışsınız. Bunu da laf olsun diye değil cani gönülden yapmışsınız. Eline sağlık yerine bir de bu pittisik es ailesinin talebi. Sanki bu varoslarla her hafta görüşüp ne yapacaksanız. Hafta bir kurallı yani. La havle... Sonra kendi çocuğuna bakamayip anasına iteleyen dumbuk evliliğiniz çözümünü iş yerinde sizi hiç görmeyen psikologa anlatmis. O da narsist demiş öyle mi? Bebek konusu üzücü olmuş. Herşey ustuste gelmiş. Adam demiş ki biz senin etinden, sütünden herseyinden yaralanacagiz. Şimdi güzel bir hayat önünde. Sakince psikiyatriniz git. Hobi bul, terapini al, bu varoslardan kurtuldugun için de şükret.

Lütfen içindeki ölme isteğini unut. Sen herseye ragmen ayakta kalabilmis güçlü bir kadınsın. sende istemezdin bunları yaşamayı. Bebegin icin üzüldüm antidepresan dan sağlıklı bir gebelik olmayabilirdi zaten. Kendini bırakma dilerim bundan sonrası güzel bir hayatin olsun

Çocuklu adamla evlenince bunlar oluyor işte malesef, ne kadar o çocuğa bakarım sansanız bile insanın öz evladı bile özgürlüğü kısıtlarken başka birinin çocuğu daha da göze batıyor. Baştan bu evlilik olmamalıydı. Eşin ve eş ailesinin karaktersizliği zaten felaket, çünkü herkesin tek istediği siz çocuğa bakın onlar isteyince hemen görüşün her şey onların istediği gibi olsun, olmayınca da ne size ne karnınızdaki bebeğe vicdanları ve saygıları kalmamış. Bebeği aldırmanız zor bir karar olmuş ama o bebeği inanın korkunç bir aileden kurtardınız. Hiçbir bebek darmadağınık bir aileye gelmemeli, hayatı boyunca üzüntü ve eksiklerle yaşayacaktı. Olan olmuş artık bu saatten sonra boşanıp vaktinizi kendi sağlığınız ve refahınız için harcayın. İsterseniz milyonuncu kere boşanmış olun, bu kadar saçmalığa hiçbir zaman katlanmak zorunda değilsiniz. Anneniz de sizi mutlu görünce bunu anlayıp rahatlayacaktır

1. Olan olmalıydı. 2. Olacak olan olur. 3. O halde olan olur. Evlilikler bitmeyecek, her şey her gün bize göre mükemmel olacak diye bir şey yok. Hayat böyle bir şey. Evleniriz, boşanırız, kavga ederiz, bağırırız, ağlarız, haklı oluruz, haksız oluruz, kime göre bilmiyorum ama doğru tepkiler veririz ya da yanlış tepkiler veririz... Çünkü insanız. Bitmesi gerektiğine inanmasanız dava açmazsınız. Aldığımız kararların olması gereken olduğuna inanıyorum ben. Bütün kararlarınızın ve en önemlisi kendinizin arkasında durun. Size en büyük desteği siz verebilirsiniz. Bence kendinizi dışarı çıkarın, kendinize kahve ısmarlayın, doğayı dinleyin... Bundan sonraki günler güzellik getirsin size.

Fazla sorumluluk almışsınız bence Sakinleşin Yalnızlığın tadını almaya başlayın yalnızlığın verdiği bir huzur var zamanla onu bulursunuz İmkan varsa annenizle yaşamayın tek yaşayın

Kendi canınızı aldırmışsınız, kürtaja asla karşı değilim. Artık sizin canınız yokken parçanız bu hayatta değilken bir daha eşimin çocuğunun yüzüne bakmazdım! Bakamazdım.! ve giden gitmiş ölen ölmüs bu adamın yüzüne bakılır mı barısılır mı hiç...

Cocuk size batmis surekli evden göndermeye çalışmışsıniz bir de cok çocuk seviyor gibi kendiniz hamile kalmissiniz

Merhabalar Ben 37 yaşında ücretli öğretmenlik yapan bir kadınım. Eşimin ikinci evliligiyim ve ilk eşinden oğlumuz bizimle yaşıyordu. Evliligimin ilk yılı oğlumun beni, benim de onu kabullenme süreciyle geçti.. eşimin ailesi yakın olduğu halde benim "onun evi burasıdır " gibi fazlaca büyük söz etmiş olmamla beraber eşimle hiç özgür alanimizin olmadığı, o zamana kadar çocuğa bakan babaannenin hemen diğer şehirdeki oğlunun yanına gitmesiyle cehenneme döndü.. zaten 2 yıl boyunca da pek evin içinde özgür olamadım 2. Yıl çocukla birbirimize alıştık derken bu sefer eş ailesi ile sorun yaşamaya başladım. Rutin bir şekilde görüşme talepleri vardı ve bunu kabul etmedim. Eşimin oğlunu buyuttukleri için olsa gerek patolojik bir bağlılığı var onlara.. herkesin kolayca kaldırabilecegi örneğin hafta bir görüşme isteği bana battı. Zaten evde özgür değilim bi de aileni çekemem dedim Bu arada ya çok aşık ya çok düşmanlık. Aklınıza gelecek karşılıklı her türlü rezilliği yaşadık. Şiddet, küfür, kavga. Ev terk etme.. böyle zamanlarda çocuğu alt sokaktaki ailesine yollamaya çalışmama rağmen şahit olduğu zamanlar oldu ki zaten annesi ile görüşmediği için sevgi adı altında çocuğa hiç sınır ogretilmemis Korunmama rağmen geçen hafta hamile kaldigimi öğrendim. Eşim sevinmedi ben ağladım mutluluğumuz ailene bağlı kene gibiler dedim ve kıyamet koptu.. Bebeğin karnımda olduğu bi hafta eşim eğer ailesi ile iyi olursam evliligimizin kurtulacağını ama zaten antidepresan kullandığım için bebegi istemediğini söyledi. Siz deyin hormonlar ben diyim can acısı tüm. sulalesini arayıp şikayet ettim , ailesini arayıp ilk torununuz annesiz bu ise babasız büyüyecek sizin yüzünüzden dedim.. eşimin babası şerefsiz haysiyetsiz hamile olsan kaç yazar ne idugu belirsiz karnındaki dedi Tak dedi avukat tutup Eylül 14'e bosanma davası açtım zira eşim blöf yaptigimi düşünüyordu.. bu esnada bebeğimi aldırdım o soğuk kanlı kadin gitti tüm hastanenin bakıp ağladığı bebeğimi öldürmek istemiyorum diyen kadın geldi fakat kullandığım ilaçların sonuçlarını biliyordum eşimle konuşamıyoruz, sorun çözemiyoruz, daha önce cift terapisi isteyen adam dün yoruldum istemiyorum terapi dedi ben de o halde eşyaları tamamen alayım ve eylülde de bitmiş olur dedim beni narsist ilan edip artık uzulmedigini söyledi Velhasıl nefes alamıyorum arkadaşlar. Annemde yaşıyorum maddi zorluğum çok olmayacak ama annem yaşlı ve gelenekçi ne kadar inkar etse de çevreden çok utanacak.. biraz görüşmeyelim sonra son kez oturup konuşuruz dedik ama ben duramıyorum ölme isteği sık sık tetikliyor zaman geçmiyor ve canım yanıyor.. BEN BOĞULUYORUM

Boşanmış çocuklu bir adamdan fazla beklentiye girmişsin. Küçücük çocukla boşayan kadın neler yaşamıştır da boşanmıştır. Belki çocuğuda tehditle falan aldılar. Terapiye devem et bunşardan da uzak dur. 2 evliliği bitmiş biri artık böyle yaşasın kimsenin hayatını etkilemesin mümkünse

Yok uçurumdan falan aşağı gitmeyeceksiniz. Önce iyileşmeye başlayacaksınız, inanın bana. Sonra zaman içinde sevdiğiniz ve özlediğiniz insanların da gönüllerini alabilirsiniz. Ama önce siz.

Basınız sagolsun. Aklı selim düşünmeye baslayınca daha net olursunuz. Evlilik bitince cocukla ne sıfatla görüseceksiniz ki. Aile de dolduracak evladı. Artık eskisi olmanız zor bence. Öncelik kendiniz olsun.

Çok çok teşekkür ederim K kelebek