Eşim eskiden gemi kaptaniydi. Sevgiliyken, nisanliyken ve evliligimizin ilk 3 senesi 6 aylık kontratlarla calisirdi. O kadar zordu ki benim aşktan basım dönüyordu bir şekilde idare ettim. İmkansız değil ama cooook zor. Ne desem bilemedim

Geçmişin travmasıyla gelecegimi sekillendirmiyorum aslında, yani en azından bilinçli olarak yaptıgım bi sey yok. Çok haklısınız cünkü kisiler, olaylar, konular birbirinden çok farklı. Ama belki şu noktada tespitiniz dogru, geçmiş beni daha tedbirli olmaya itti, biraz da bardagın boş tarafına da bakmaya. Zaman zaman daha pesimist oldugum bi gerçek. Ama bu konudaki huzursuzluklarımın yersiz oldugunu düsünmüyorum ya. 1. Eğer o egitimini zamanında tamamlar ve dönerse iki yılda birbirimizi iki kere zor görürüz. 2. Aradaki saat farkı çok çok fazla 8-10 saat neredeyse. Teknolojiye rağmen bu durum iletisimi fazlasıyla sınırlar. 3. Kaldı ki üstte bi yorum sahibi yazmış "artık yetmiyor whatsapp, skype. yoklugu cok agır geliyo yoruldum" diye. Biraz kişilikle de alakalı ama ben birebir gecirilen zamanda rahat olan ve kendimi ifade edebilen, sevgimi gösterebilen bi insanım. İletisim uygulamalarına hep biraz soguk oldum. Çok güzel gözleri var, çok güzel bakıyo bana. Skype dan görmek istemiyorum ki ben o gözleri. Sarılmak istiyorum, çok güzel kokuyo mesela. Şu anda aynı işyerindeyiz, bahane bulup 5 dakika yanıma gelir göze batmadan, o 5 dakikanın gazıyla saatlerce ful motivasyon calısıyorum ben, o da öyle. Özetle cıvımazsam bunları kaybetmek de bi sorun. 4. Bu tecrübe onu ne yönde degistirecek bilmiyorum. Yani İzmire, Ankaraya değil ki Amerikaya gidiyo adam. 5. Zeki, hırslı bi adam orada daha iyi hayat standartlarına erişir de geri dönmek istemezse ne yapacagım? 6. Onun önerdigi gibi seneye de ben gidersem yanına ve kalalım derse kalabilir miyim? 7. Babam böyyle pasta yapmayı nereden ögrendi?

Yanılıyosunuz. Aksine hislerim yoğun olmasa böyle bi konu açmazdım; kafamı toplamak, kendimi sakinleştirmek, aşık oldugum adamdan kopmak konusundaki korkularımı yatıstırmak için tanımadıgım insanların fikir ve tecrübelerinden yararlanmaya çabalamama değmezdi çünkü. Sevildigim sürece severdim, eğlenebildigim sürece eglenirdim, eglenemedigim yerde de yoluma bakardım. Ama öyle olmuyo işte.

Kocamaan teşekkür ederiim ben de çok severek okuyorum senin yorumlarını. Biz seninle birebir sohbet etmedik sanıyorum ama konu içlerinde çok denk gelmişliğim, kadın ne dogru söylemiş deyip yorum yapmışlığım var sana. Aynı anda hem kendince mantıklı ve ileri görüşlü hem romantik ve uzak mesafe üzerine ilişki tecrübesi hiç olmamış bi bünyenin kendi kendine çırpınışları gibi oldu biraz benimki. Bakalım yaşayıp ögrenicem sanırım.

Tebrikler mükemmel bir sevgilisiniz, adeta bir üstün insansınız, aşkın kitabını adeta siz yazmışsınız. Ben de kalpsiz, ruhsuz, duygusuz, zora gelemeyen bencil bi insanım. Sevgilime bu konudaki çekincelerimi açamıyorum. Ama asla onu düsündügümden, onu heyecanlandıran ve heveslendiren bi olaya gölge düsürmeye çekindigimden degil. Ya kararında tereddüte düserse diye degil. Hayallerini paylasmadıgımı zannederse diye de değil. Tamamen korkak ve bencil bi insan olmamdan. Rica ederim benim gibi bi insanın yersiz kaygılarıyla vakit harcamayın, zaten kaygılandıgım falan da yok, siz haklısınız hep bencilligimden. Beni anlamaya, fikrini ve elestirilerini paylasmaya gayret eden insanlarla iletisimde olayım ben de müsadenizle.

İki yıl nasıl beklenebilecek bi süre anlamadım iki yıl önceki hayatımı düşünüyorum şimdikiyle alakası yok ne çok şey değişmiş kimler gelmiş hayatıma kimler geçmiş Amerika diyorsunuz gitmesi gelmesi pek de kolay değil ekonominin hali ortada ama Eylül'e kadar bekleyin şimdiden bunu düşünüp ayrılmanın bi manası yok hayat bu ne olacağını bilemezsiniz bi gitsin bakalım sürüyo mu sürmüyo mu belki sizin için çok kolay geçecek şimdi ayrılırsanız hep aklınız kalacak çünkü yarım kalmış bir ilişki olacak yarım kalan şeyler de aklımızın bi köşesinde hep durur maalesef. Ben sonuna kadar gitmeniz taraftarıyım

Şu yorumunu konunun sonuna sabitlesem mi bilemedim, eline sağlık ne güzel toparlamışsın Ben üstüme çöken duygusallıktan derdimi tam anlatamadım mı bilemiyorum, insanlar tutturdu sevmiyorsun da sevmiyorsun. Evet sevmiyorum, zevkine hakaret isitesim var ondan açtım konuyu da. Daha önce ben de egitim icin yurt dısına gittim, onun ceyregi kadar bi zaman icin hepi topu. Ve yasanan degişimi, yabancılaşmayı, çok sevdigim insanlarla bile yasadıgım iletisim kopuklugunu kendimden biliyorum. Aynısı x4 le ona da olacak, normali bu. Saat farkı ve bilet fiyatları önümüze dağ olacak, Einstein olmaya gerek yok bu kısmı anlamak için. Geri dönmeyebilir dedigin gibi. Hayır benim bunlardan çekinmem, nasıl davrancagımı bilememem normal degil mi? Sonunda hepten üzülmektense yol yakınken az hasarla mı atlatmaya çalışsam diye düsünmem evet biraz fevri biliyorum ama çok mu anlaşılmaz yani? Bi tur sağlam hayal kırıklıgına ugradım, ikinciye korkuyorum diye mi yazsam konunun girisine Cherry ne yapsam Sen de git kısmına gelince, aslında düsünmedim degil. Vardı boyle planlarım, ilk gidişim bile bana bi sürü imkan sagladı cünkü. En azından 1 yıllık programlardan bi tercih yapmak ve sonrasında kalıcı olmak istiyordum ama hem ekonomik sebeplerden hem baska nedenlerden çok da emin olamayıp ertelemistim daha önce. Ailemden kopmak da istemedim bi yandan. Memleket ozlemi pek olmaz ama ailem gözümde tüter biliyorum. Burada iş konusunda güzel bi düzen oturtunca da hepten geri plana düstü. Onun yüksek işi belki benim bu hayallerimi canladırmam için bi işarettir.

Benim sevgilim uzman o doguda ben batidayim. Dogu gorevinden once burda 2 hafta icinde tanisip sevgili olmustuk ama her gun beraberdik. Simdi 4 ay olacak. Arada bir izne geldiginde gorusuyoruz. Hisleriniz kuvvetli olsaydi konuyu acmaya bile gerek duymazdiniz bence. Benim aklimdan bir an bile gecmemisti cunku ayrilma dusuncesi.

Eylüle kadar 7 ay, 2 aydır toplamda 9 ay bence beraber gidilebilecek bir süre... sen de git diyorum. Hazirana kadar bekle haziranda al karşına ben sensiz bir hayat istemiyorum ben de gelicem de. Mırın kırın ederse ayrıl olur derse evla

Ne guzel bi gun gecirmissiniz beraber anin tadini cikarsaniza 7 ay sonrasini dusunup caninizi sıkmayin. Akisina birakin...

Çok aşık değilsiniz sanırım yoksa 2 yıl beklenebilecek bir süre benim açımdan tabi. Herkesin beklentisi farklıdır

Bu sabah çok daha pozitif kalktım, dün biraz fazla duygusalmışım sanırım konuyu açarken ki aslında bu mantıkla konuyu açmam iyi oldu, o ruh halini benimkinden çıkarmamdansa burada atmam daha iyi Terk edilme ve unutulma ihtimali can sıkıcı haliyle. Her iki taraf icin de var bu ihtimal. Zaten dün konuyu açarken de onu anlatmak istedim aslında. Ben kendim vazgecmekten de korkuyorum. Yukarıda bi yorum sahibi kendi anısını paylasmıs ya, "Son ana kadar beraberdik. Sonra ben yurt dısına gitmeden önce baska seyleri bahane ederek ayrıldı. İlk aylarım kabus gibi gecti burada. O da cok üzüldü ben de cok üzüldüm. O yüzden yapamayıp ayrılacaksanız son anı beklemeyin ayrılın, ya da gercekten yürütebilecekseniz deneyin." demiş özetle. Boyle bi sey yasamak da yasatmak da istemem mesela. Yaşanabilecek negatif senaryolar konusunda çok uçuk davrandıgımı düsünmüyorum, hepsi olası şeyler bence. Ama bunları kurup durmanın bana bi faydası yok onu da fark ettim dün. Amaan ne bileyim iste doldum dün çokça, bütün gün agzım kulaklarımda gezip eve gelince niye kendimi felaket senaryolarına verdiysem. Bilinçaltımda "Ay bugün çok güldük, çok gülen çok ağlarmış" diyen bi teyze vardır belki de

Yurtdışı işinde öyle olmuyor panpa giden kişi kalan tarafa ailesine arkadaşlarına ülkesine ve de kendine yabancılaşıyor. Bu burda açılan nişanlım polis doğuya gitti 2 yıl bekledim konusuyla asla aynı değil. Artı 2 yıldan sonra adamın döneceğinin garantisi yok malum gidenler dönmüyor artık... konu sahibesine boş yapılıyor burda. Amerika, Avrupa gibi değil hem yol uzun ve yorucu, hem uçak işi çok pahalı, hem iş güç var, tanıdığım herkes max 1 kere ziyarete gelebiliyor o da yazın. Bu kız bu adamı 2 senede 2 kez görecek. Skype falan da yalan çünkü arada 10saat farkı var.

Konu sahibesi yorumların çoğu 'boş yapıyor' afedersin. 2 sene yurtdışı insanı %400 değiştirir inan. 2 senenin sonunda çıksa gelse bile konuşacak tek konu bulamazsın yabancı biri gelir önüne. Gelmezse de 2 sene beklediğinle kalırsın. Beraber gidin gitmeyecekseniz de bu işin ötesi yok gibi geldi bana.

hah soyle canim. umarim senin karsina cikan hayirli biridir

Seninle aşka bakış açımız çok çok farklı demek ki. Senin için anlamı olan bir insanı nasıl silip atabilirsin ki, biraz da bencilce geldi bana? Denemeden, çabalamadan, onun için hiç birşey yapmadan tabiki de olmaz. Hep derim yan yana tabiki de çok güzel, kolay ama gerçek aşk için mesafeler sıkıntı olmaz. Bir de ömür boyu kalmayacaktır ya elbet dönmeyecek mi? M

@Gizem3548 benim yerime cevap vermiş. Yinede aşığım diyorsanız öyledir.

2 aylık ilişki için 2 sene uzaktan ilişki yaşamayı ben de göze alamazdım. Saat farkı hayatınızdaki değişiklikler önceliklerini değiştirir ister istemez. O toplara girmeye hiç gerek yok bence

En büyük mesafe birbirini anlamayan iki kafa arasındaki mesafedir demişler. Bazen bi telefon konuşması bi fotoğraf çok yakın hissettirebilir. 2 yıl uzun bi süre evet ama eylüle kadar bu ilişki böyle mükemmel devam ederse karşımdaki insan buna değerse ben beklerdim. Bir de şimdiden para biriktirmeye başlardım böylece yanına 1 kez de olsa gidebilirsiniz. 2 senede o da 2 3 kez gelse yanınıza e daha ne? Kardeşim uzun dönem asker aylardır görmedim ve zaman geciyo cidden bi şekilde hızlıca. Önemli olan karşıdaki insanın beklemeye değil degmemesi.

Duruma bak zaten yurumezse yurumez. Ben gercekten istiyorsam 2 senede beklerdim 3 senede isterse fizana gitsin

Kuzenim eşiyle, eşi yurtdisindayken tanistilar. Arada bir birbirlerine gidip geldiler. Enistenin ailesi Turkiyedeydi zaten. Suan evliler kuzende yurtdisinda esinin yaninda dönmeyi de istemiyorlar. Haa konu sahibi yurtdisinda yapamam dersen onu bilemem veya adam gittiginde sizin iliski olmayabilir, yurumez zaten yurumeyecegini anlamak icin 2 sene gelmesini beklemene gerek yok, bitirirsin. Ha bu aşamaya gelmeden bitirmek daha iyiyse kendin bilirsin elbet.

denemeye değmez mi sence? Belli ki çok değer veriyorsun seviyorsun ki kafan karışmış... ben tam 6 yıl uzaktan ilişkiyi yürüttüm çok da güzel gitti o ilişki üniversite zamanımda devamlı yanıma geliyordu ahh o ayrılıklar Yok mu nasıl da zordu ama geçti bitti ve 3.5 yıllık evliyim :) bence şans ver ve akışına bırak 2 yıl hiç de uzun süre değil

O gidince bakarsınız, yürümüyor ayrılırsınız... Aşık değilsiniz bence şimdi de ayrılabilirsiniz.

Ne güzel söylemişler. Tam da benim korktugum sey bu aslında. Yeni bi ülke insanı degistirir. Yeni bi ev, yeni insanlar, yeni bi rutin, hepsi insanı degistirir. Zaman zaten tek başına bile insanı değistiriyo. Aramızdan on yüz bin milyon milyar kilometre ve bi o kadar saat farkı varken, ve ben iletisim aracları özürlü bi insanken kafalarımız birbirini yakalayamazsa diye kaygılanıyorum duygusal bi anıma denk geldiginde. Mantıklı düsününce zamana ve iliskinin gidisatına göre bi degerlendirme yap diyen herkes haklı yoksa ben de biliyorum.

Çok haklısınız ya insanlar ilişki yaşamayı whatsappta geyik muhabbeti çevirmek sanıyolar sanırım

doğmamış çocuğa don biçmek böyle bi şey bakalım eylülde hala birlikte olacak mısınız ilişkilerde ilk aylar canım cicim 6. ay dönüm noktasıdır

Dereyi görmeden paçayı sıvamak gibi ne bileyim doğmamış çocuğa don biçmek gibi ama heralde kendinden eminsinki böyle bi konu açtın

Sen de git yanında. Üstelik eylüle daha var, belki o zamana Nisan VS bir şey yaparsınız işler iyi giderse kimbilir

Kimine göre 2 ay çok kısa bi süredir birini tanıyabilmek için ama bazı özel ilişkiler vardır diye düşünüyorum. Kolay da denk gelinecek bi şey değildir bu. Neresinden bakarsanız bakın, ya tamam bu diyorsanız 2 yıl çabuk geçer. Her ikinizin de ayrı ayrı meşguliyetleri olacak zaten. Bi bakmışsınız geçip gitmiş. Siz, ikiniz, iyiyseniz dilerim her şey gönlünüzce olur.

7 ay sonrasını şimdiden düşünüp depresif moda girmeye gerek yok bence. Sen gidersin o gelir bir şekilde geçer 2 yıl nolacak

Yanildigimi dusunmuyorum. Daha 2 aydir birliktesiniz ve sevgilinizin gitmesine 5-6 ay varken bu 5-6 ayi es gecip 2 senenin muhasebesini yapiyorsunuz. Bu mu yogun hissettiginiz duygular?

Aşık olmasam zaten başlamazdım ki, ayrilmaya da gerek kalmazdı haliyle Genel ve mantıklı fikir gidene kadar bi dur durdugun yerde sanırım.

Ben iki buçuk senedir sürdürüyorum bu uzak mesafe ilişkisi denen şeyi. Ama artık çok yorulduğumu hissediyorum. Bana, istediğim an yanımda olamaması çok koyuyor. Telefon skype şu bu bir yerden sonra yetmiyor. Canın sıkılıyor bazen çok üzgün oluyorsun sarılmak öpmek istiyorsun adam yok. Ses yetmiyor görüntü yetmiyor. Seninki Amerika'ya gidecekmiş birde. Aldatma şu bu kısmında da güvenmek zorundasın. Bir kere içine kurt düşürürsen yandın zaten. Bir de şunu unutma bu ilişki türü bir sonu olursa yürür, yani iki sene sonra kesin kesin dönüş olacaksa veya evlenilecekse vs... İki sene sonrasında bu sefer de doktora bilmemne bilumum başka şeyler söylerse üzülürsün ya. Dikkat et. Erkekler kızlara göre daha mantıklı düşünüyor pek bizim gibi duygusal bakmıyorlar sana zarar vermesin bekletip bekletip.

Cesaret, sabır ve ihtimaller üzerinden ani kararlar almaktan kaçın diyosunuz yani. petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eylüle kadar kim öle kim kala... Tutup da 7 ay sonraki olay için canımı sıkmazdim. Ayrıca şimdi cicim ayindasin. Bugün onu sudan sebeple terk edersen ve ilerleyen yaşamında gerçek aşkı bulamazsan hep bu yaptığın şey aklına gelecek, Hollywood filmlerindeki gibi '' gün öyle yapmasam nasıl bir hayatim olurdu?' diye kurup duracaksin

Sadece rahat olun. Siz bunları istediğiniz kadar programlamaya, sıralamaya, kesin gözle olacak veya olmayacak diye bakın, sonuçta hep kaderde ne varsa o yaşanacak. Siz boşu boşuna yıpranmış olacaksınız. Evdeki hesap çarşıya uymayabilir, eylüle kadar bir şeyini beğenmeyebilirsiniz veya o sizi beğenmeyebilir. Bu kez uzaklıktan bitmemiş olacak ki bu boşuna telaş yaptığınız anlamına gelecek. Biraz olayları akışına bırakın. Bakın bir ne olacak, nasıl atlatacaksınız, neler yaşayacaksınız ve bu süreçten neler öğreneceksiniz?

Sahne ve bakışlar efsane ama sonumuz benzemesin

Tekrar aldatılmak degil korkum inanın. Ben aldatıldıgımda adam burnumun dibindeydi, bi yandan benimle sevgiliyken bi yandan eski sevgilisiyle bildigin fuckbuddy olmuşlar. Tesadüf eseri bi olay oldu, o olmasa ruhum bile duymazdı. O yüzden aldatılmak tekrar başıma gelecekse onun Amerikada olmasına gerek yok, burada da olur biliyorum. İlişkimde gercekten mutluyum, korkum da ondan zaten. Ama denemeden pes etmicem.

2 aylık bi ilişki için mantıkla karar verebilirsiniz...

Mantıklı olan ne onu bilemiyorum ki. İhtimaller icin kökten kestirip atmak mı? Yoksa bunlar ihtimaller degil gercekler diye mi düsünmeliyim, ya da mantık pesin hükümlü olma yasa ve gör mü der? . push ;

Ben bu Kasım'da yurt dışına taşındım. Bir ilişkim vardı, gideceğim Temmuz'da belli oldu. O dönem zaten çok kısa süredir beraberiz, ayrılsak mı, diye konuştuk; ama ayrılamadık. Ben gelmeden hemen önce ayrıldık kesin olarak, o başka şeyleri bahane edip ayrıldı ama aslında sebep gidecek olmamdı bence, ama o aradaki aylar sürekli ayrılacağımızın bilinciyle ağlayarak krizlerle ayrılıp tekrar barışarak geçti. Demem o ki, ya ayrılın, ya yürütün, ama ayrılacaksanız da gider ayak ayrılmayı beklemeyin. Buradaki ilk aylarım işkenceye döndü, çok üzüldüm. O da çok üzüldü. Şimdiki aklım olsa o ilk ayrılık lafı geçtiğinde bitirirdim. Sonrasında mükemmel şeyler yaşadık, buna rağmen. Ama şöyle bir şey var, ben yürütme ihtimalimizi de düşünmüştüm hep, o istemedi. Öyle bir şey yapabilecekseniz sürdürün şu an ama kesin bitecek diyorsanız, bence ilerletmek daha fazla üzülmekten başka işe yaramıyor.

Hisleriniz yogun olsaydi boyle bir konu acmazdiniz.

Gercekten öyle mi yapıyorum ki acaba? Yapmadıgımı umuyorum aslında ama. Y yepisyeni Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Açık açık konuştuk mu kısmı ise şöyle; burada anlattığım kadar açık konusamadım tabi. Yaşayacağımız zorluklar üzerine konuştuk mesela ama o hep çok pozitif oldu, hep bi çözüm önerisi var. Öyle olunca huzursuz oldugum seylerden bahsetmek haksızlık gibi geldi bana da, hep yapıcı davranıyorum. Yukarıda da anlattım, bi keresinde bütün gece oturmuş benim için okul, burs vs. imkanları arastırmıs. Sabah geldi elinde çıktılar, notlar. "Senin iki sene ayrı kalmak istemedigini biliyorum, ben de istemiyorum. Ama bu Eylülde benimle gelmezsin, çok ani olur senin için onu da biliyorum. Bu sene iyice araştıralım, bak ben basladım, sana da 1 senelik bi program ayarlayalım seneye yanıma gel, birlikte dönelim" dedi. Beni bu fikre ikna etmeyi gercekten istiyo mesela biliyorum. Ama buradaki düzenimi bırakmak istemezsem, onunla gitmezsem de bi sey degismeyecegini, benden vazgecmeyecegini söylüyo. Bu iki seneyi rahat gecirebilmemiz icin bi sürü fikri var, ne kadar uygulayabiliriz bilmiyorum ama. Kesin geri dönecek mi sorusunun cevabını o da bilmiyo bence. Yani önceligi egitim ama aklının kücük bi kösesinde kalabilmek ya da belki daha ileride yurt dısına yerlesmek var, anlıyorrum onu ben. Benim önce kendimin ne istedigine kesin bi karar verip sonra ona net bi sekilde sormam lazım gerçekten istedigin ne diye.

Onun söyle bi önerisi var mesela; bu sene benim için kapsamlı bi araştırma yapalım, seneye Eylülde de ben başlayayım 1 senelik bi programa, yanına gideyim onun. Sonra birlikte dönelim. Ki kıyamam benim aklıma bile gelmemisken kendi kendine oturup butun gece bana okul aramıslıgı var. Gerçi birkaç kere bakarsın kalırız demişliği de var, ben öyle zamanlarda söyledim açıkça "Evet bi dönem yurt dışında kalıcı olma hayalim oldu ama şu an bu konuda kafam net degil, evimi ailemi bırakmak beni çok zorlar" diye. O da "Benim de kalıcı olmak gibi bi istegim yok su an, önceligim egitimi tamamlayıp dönmek. " dedi. Yine de cıkacak fırsatları degerlendirmek isteyecektir. Bilemiyorum ki.

Dersin kız niye diyemeyesin gayet romanti bence :) Bak Bihter ne güzel söylemiş: B0tün zamanların en romantik sahnesi değil mi? Bu sahneyi çok seviyorumİnsanın böyle bakabildipi biri varsa her türlü riski almalı bence. Söylersen en kötü ne olur ki?

Eylule cok var daha. Simdiden bunlari dusunup bugunuzu neden mahvediyorsunuz? Belki o gune gelmeden bitecek. Belki uzaktan da olsa cok guzel yuruteceksiniz. Surekli bir araya gelmek icin firsatlar yaratacaksiniz. Bence akisina birakin.

Yengeçlikten çıktım ben file dönüştüm hamile kaldım en güzel günlerimde başladığım yere geri döndüm Ben o Amerika olayını atlamışım. Ya aslın da bunu açık açık konuştunuz mu? Orda kalmaya niyeti olanın zaten için de vardır size söyler yada konuşmasından anlarsınız. Belki o da sizin gibi düşünüyor ailesinden uzak olmak istemiyor. Siz kesinlikle Amerika'ya gitmek istemediğinizi kesin dille belirtin ya bu konuşma sonun da içiniz çok rahatlayacak ilişkinize devam edeceksiniz yada ortak kararla bitireceksiniz. Ama iki sene ayrılık uzun değil, geri kesin dönecekse şans verin ilişkinize yürümezse elinde sonunda bitecektir en azından içinizde acaba kalmaz Bir de bakıyorsun yakından ilişki de yürümüyor yıpratıyor biraz da şans kader işi bu

2 yıl sürecek, tezli yüksek lisans için gidiyor. Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bilmiyorum belki de haklısınız. Bugun doya doya günün tadını cıkardım, sonra eve gelince birden Eylülden sonra cok ararsın artık böyle günleri diye düsünürken buldum kendimi, içim sıkıştı. Aslında güzel geçen zamanın kıymetini bilmek, keyfini yasamak sonunun nasıl biteceginden daha önemli biliyorum. Nasıl buterse bitsin güzel zamanlar kar kalıyo cünkü. Ama bi yandan da korkuyorum, kırılmak istemiyorum, kendimi sakınmam gerekiyomuş gibi geliyo. Daha da önemlisi su an icim sıcacık ya, ondan yavas yavas soguyup sonunda hicbi sey hissedemedigim bi yabancı haline gelirse gittiginde bu en tahammül edemeyecegim sey olur sanki. gizemliasli

Bir yengeç gördüm sanki, en büyük takım bizim takım diye giris yapasım geldi ozlemisim Kafam karışmayı bırak çorba oldu ne yalan söyleyeyim. Gözümü korkutan sey adamın Amerikaya gidiyo olması. Çok uzak, çok farklı bi yer. Belki 2 yılda 2 kere ancak görebilcem. Aramızda 8-10 saat fark olacak, aynı gündüzü-geceyi bile paylasamıcaz. Çok daha iyi bi hayat yaşayabilir orada, o imkanları elde edip kalayım derse, o benden vazgecerse nolcak

Evet bu benim hissettiğim duygular. Çünkü benim duygularım gözümü kör etmiyor, ters gidebilecek şeylerin hepsi gözümün önünde açık seçik duruyor. Ve ben bu adamı ters gidebilecek her seye ragmen seviyorum ki ayvayı yediğim yer tam olarak burası.

Mantikli olmak, ileriye donuk dusunebilmek, öngorulü olmak iyi birseydir ama her konu onu kaldirmaz. Ortada mutlu oldugun bir ilişki söz konusu ve engel olarak gordugun tek sey mesafe, o yuzden silip atmaya değmez. Tabi bu senin önceliklerinle de ilgili birsey. Bu kişiyle iliskinizin devam etme ihtimalini görmektense, o ihtimali yok ederek daha az üzülürüm diyorsan...

açıkçası mesafeler ilişkiye engel değildir. Bizler iki dakika sonramızın bile nasıl olacağını bilmezken fazla mı planlısınız acaba MissCherryBlossom

eşimle 3 yıllık sevgili iken 2 yıllığına gitti. senede 2 kere geldi. sonra o döndü, 6 aylığına ben gittim :) 2.5 yıl farklı ülkelerden ilişki yürüttük. dediğiniz gibi 8 saat fark vardı. konuşmayı denk getiremediğimiz günler mail attık. ama bence zor. hayat rutininde iken yine idare ediliyor da, ihtiyaç duyduğunda yanında bulamamak insanı zorluyor. biz ayrı ülkelerde olacağımızı biliyorken 3 yıllık sevgili idik. yeni başlayan bir ilişki olsaydı kesin denerdim. ama kesin ayrılırdım da :) ben bu gibi ayrılıklardan sağlam çıkabilmek için ilişkinin biraz olgun olması gerek diye düşünüyorum. eylul e kadar vaktiniz var. bence denenebilir.

sevgili ladyamore çok korkak gördüm seni:)) kendini inandırdığın sebeplerde çok teneke. bilinç altın terk edilmekten, unutulmaktan, artık sevilmemekten korkuyor. ama bu mesafe sadece ona değil sana da. belki sen vazgeçeceksin. yaşa ve gör. acabaya yer bırakmanın anlamı yok.

Böyle korkarak yanınızdaki adamla da ilişki yaşayamazsınız ki... Bence bir psikoloğa görünmelisiniz... Ayrıca rahat olun kim nereye giderse gitsin, bir gün elbette birisi kalacak ve gitmeyecek, işte o sizin kaderiniz olacak. Rahat olun kaderde varsa yaşanıyor bazı şeyler, önemli olan hayata yine umutla bakmak. Geçmiştekiler için geleceğinizi abluka altına almayın. Kişiler farklı, olaylar farklı, ilişkiler farklı... Geçmişin hatasını yeni kişiye ödetmek haksızlık olmaz mı? Belki ilk defa uzak ilişkisini yaşayabileceğiniz, sanki yanınızdaymış gibi hissedeceğiniz birisiyle beraber olacaksınız neden önyargılı davranıyorsunuz? Kendinize eziyet etmeyin ve rahat olun, kimse birbirinin aynısı değil. Kader de bağlı değil, herkes sizi aldatacak diye bir şey yok. Ayrıca dediğim gibi, giden de güle güle gitsin deyip önünüze bakmalısınız.

Böyle düşünceli insanda zor bulunur hiç üzülme Emin'im senin için en doğrusu olacaktır ya evet insan ailesini memleketini özler onun için önemlidir ama evlendikten sonra şunu çok iyi anladım en önemli şey eştir bir ömür dile kolay. O yüzden zaman mekan çevredekiler ikinci planda kalıyor eş ve çocuklar herşeyden önce geliyor. Bu devirde anlayışlı, kültürlü, güven veren bir insan bulmakta gerçekten zor. Çok önceden buna benzer bir konu okudum başka şehire gitmemek için ayrılan kızın sonra evlenip yuva kurduğunu seneler sonra çok pişman olduğunu o adamın karısının sosyal medyada fotoğraflarını görüp çok ama çok üzüldüğünü anlatmıştı. Böyle bir pişmanlık yaşamanı hiç istemem. arada çok büyük sevgi varsa aşılamayacak sorun yoktur Burada da güzel yorumlar gelmiş kendilerinden örnek veren olmuş içini rahat tut bence zamanı gelince herşey olacağına varır

Ne kadar zor olmustur kim bilir. Bi arkadaşımın abisi kaptan biliyorum oradan az çok. Babaları vefat etti o yüzden çok düşkündür abisi ona, hani sürekli eli üstünde olsun her gün haber alayım ister. Ama gemiye çıktıgında öyle her istediklerinde görüsemiyolarmış, telefon ve internet hep sınırlı, hep bi sıkıntılıymış. Bi de gemi bambaşka bi ortam, her seferinde başka bi adama dönüşüyo, başka bi psikoloji içine giriyo resmen, bazen kendi abimi tanıyamıyorum der arkadasım. Aslında beni gayet iyi anlarsınız yani, gidemeyeceginiz bi yerde sınırlı görüsebildiginiz bi sevgili hatta sonrasında eş. Siz ne güzel üstesinden gelmişsiniz ama Belki biz de geliriz, varsa bi öneriniz tavsiyeniz mutlaka yazın olur mu

Tamamen karşınızdaki kişiye verdiğiniz değerle alakalı. Ben de 2 yıldır uzak mesafe ilişkisi şeklinde yürütüyorum 3.5 yıllık ilişkimi. Eğitim için 1 yıldır yurtdışındayım, senede birkaç gün görüşebiliyoruz. 3 yılım daha var 2 yıl çok uzun bir süre değil bence. İdare edilir. Biz ediyoruz yani :) Zor mu? Çok zor... Yakında kafama huni takıp gezeceğim Ama, şunu çok iyi biliyorum: benim için hayatımda olması gereken adam o. Ondan başkasıyla olmak istemiyorum. Paylaştığımız şey çok kıymetli ve kolay kolay yakalanabilecek bir uyum değil aramızdaki. O sebepten, 3 yıl da 4 yıl da beklerim. Çektiğimiz onca sıkıntıya, göreceğimiz güneşli günlerin umuduyla katlanıyorum. Karşınızdaki için bunları diyebiliyorsanız, beklemeye değer. Yok öyle sıradan bir ilişki ise, çekilecek dert değil uzak mesafe ilişkisi. Eylül'e kadar devam edip, gittiği yeri görürdüm ben olsam. 2 sene idare edilebilir eğer değecekse.

Sevgili ladyamore, bence şimdiden bu kadar detaylı düşünmemelisin. Hayat sen planlar yaparken başına gelenlerdir derler, şu an düşündüğün her şeyin ileride bambaşka bir noktaya geldiğini görebilirsin. Sonu iyi ya da kötü olur bunu bilemem, kimse bilemez. Ama sen şu anda mutlusun değil mi? Onun yanında huzurlusun. Seviyorsun, sevildiğini hissediyorsun. Önemli olan bu değil mi, anda yaşadığın mutluluk, bir saniye sonra geçmiş diyeceğin o anın tadını çıkarmak... Kötü senaryolar kurup belki de sonunda çok mutlu olacağın bir yolu başlamadan bitirme derim. Pek çok insan uzak mesafe ilişkisi yaşıyor, hatta bağlılıkları daha da güçleniyor. 2 sene göz açıp kapayıncaya kadar geçer; zaten bu süreç içinde hiç görüşmemezlik yapacağınızı sanmıyorum. Yorumlarını çok seviyorum, hatta seni zamanında muhabbetimin olduğu bir sözlük üyesine de benzetiyorum ama o musun bilemiyorum ehehe. Çok mutlu olmanı diliyorum, sevgiler. :)

Tam tersi, çok aşık olmasam bi sorun kalmıcak ortada. İyiyiz böyle gittigi yere kadar deyip gecicem. Ben tam "herhalde kapattım ben aşk defterini, aşk diye bi şey de yokmuş zaten, ben hayal aleminde yaşıyomuşum" diye düsünürken tanıstım bu adamla. Ki bu olumsuz duyguyla da 1 yıldan fazla zaman gecirdim, o sırada karsıma bi sürü farklı insan cıktı, hicbirine karsı hicbi sey hissedemedim. Sonra onunla tanıstım Ama o da gidecek simdi Ve evet kişilik yapıları, ilişkinin ne anlama geldigi, beklentiler kişiden kişiye fazlasıyla degiyo. Kendini az cok tanıyan bi insan olarak da bunun benim kolay uyum saglayamayacagım bi durum oldugunu biliyorum ben.

Niye ayrılasinki ananem 5 sene askere giden dedemi haber almadan beklemiş. Ve evlenmişler hatta dedikodu bile cıkmış o evlendi ondan gelmiyor diye. Bekledigine degmismi onu ogrenemedik. Neyse hadi o eskidendi. Şimdi iletişim daha kolay. 2 yıl içinde hicmi gelmeyecek. Dersenki o kendine biseyler katacak ben geri kalacam o senin problemin olur. Yada risk alip sende gidebilirsin. Yada güven dersenki temkinli seversin. Ben sen olsam şimdiden hayatı zehir etmezdim kendime. Heleki yarının garantisi yokken. Ama çözüm değilde sonuca odaklanıp bisey yapmazsanız oda yapmaz ve yeterli hisler yokmuş deyip biter gider.. E

Ben bu ihtimale tutunur da soru işareti olmadan kendimi ilişkime bırakırsam sonunda da su an korktugum seyler basıma gelirse... cümleyi tamamlayamıyorum bile, üzüntünün hayal kırıklıgının boyutu ne seviyede olur. Ama baska bi yorum vardı, "simdi yarım bırakırsan acaba devam etsem ne olurdu sorusuyla ne yapacaksın" diye. O da bambaska kapatması zor bi duygu. Benzer hayal kırıklıgı benzer üzüntüler. Kendi korkumdan güzel gidebilecek bi seyi mahvedersem de kötü, göz göre göre öngörülerim gerçekleşirse de kendime "ben sana demistim kendi düsen aglamaz" demek zorunda kalırsam o da kötü. V

Ne kadar sure ayri kalacaksiniz?

Peki ilişkinizde tek sorun bu mu yani? Bir süre ayrı kalmak. Yani sonuçta kalıcı bir şey değil. Güzel bir ilişkiniz varsa harcamaya değmez. 2 yıl nedir ki gelir geçer.

İlk andan aynı frekansı yakalayabilmek çok nadir ama çok güzel bi şey gerçekten. Su ana kadar sadece bize özel bi iletisim oldu hep, siz haklısınızdır umarım, sizinki gibi bizde de bu bağ kopmaz. Bu arada ona doğrudan " sen gidiyorsun ben ayrı yapamam" diyemem asla. Burada anlattıgım kaygılarımı bile anlatamıyorum ki hevesini kırmaya kıyamadıgımdan. Hissediyo gerci, gözümden anlıyo biliyorum. Daha çok işin özlem kısmına vurgu yapıyorum öyle zamanlarda anlamasın diye. Tavsiyeniz ve iyi düsünceleriniz icin cok tesekkür ederim, ani bi ayrılık kararı vermenin dogru bi tarafı yok haklısınız.

ben esimle iliskimi hep uzaktan yuruttum aldattim mi aldatmadim o beni aldatti mi bilemiyorm bunu his etmedim. soyle soyleyeyim canim konu aldatmak ise sen merak etme kari koca ayni yatakta birbirlerini cok guzel aldatiyor madem iliskidrn memnunsum denemeden bilemezsim en azindan kendine sevgiline sans ver bence suan teknoloji cagindayiz 7 ay kalmis bence 7 ay icin cope atilmaz guzel giden iliski belki kiymetinizi daha iyi anlarisinz hayat senin ben sadece bu tarafini sundum sana canm

İki taraf birbirini sevdikten sonra uzak mesafe ilişkisi hiç can sıkıcı bir şey olmaz

Herkese merhaba, umarım güzel bi cumartesi günü geçiriyosunuzdur sevgili KK sakinleri. Benim cumartesim de güzel başladı aslında, sevgilimle güzel bi kahvaltı ettim, iç karartıcı havayı takmayıp sapsal sapsal dolaştık, bi de üstüne lokma gömdük . Ve simdi oturdum, yarım saat önce öpmeye doyamadıgım adamı terk etmeli miyim diye burada konu açıyorum. Neyse konuyu daha fazla dagıtmıcam, özet geciyorum. 2 aylık nur topu gibi bi iliskim var. Kötü biten bi önceki ilişkimin ardından gecirdigim ruhsuz, duygusuz ve donuk zamanlarımdan sonra bi seyler hissedebildigim ilk adam, bu nedenle benim için ayrıca özel ve degerli. Ve bu adam Eylül ayından itibaren burada olmayacak egitim sebebiyle. Zeki, hırslı, tuttugunu koparan biri, tüm bu özelliklerine hayranım, sonuna kadar destekliyorum. Onunla yapmak istedigi seyler arasına girmek gibi bi niyetim asla yok, olamaz da zaten. Ama ben yapamam. Kendimi tanıyorum. Uzak mesafe iliskisi yürütebilecek bi insan değilim, hiç olmadım. Gecmis kötü tecrübeme ragmen güven meselesi de degil bu, gidip orada kimlerle neler yapacak kim bilir diye sizofrenik buhranlara sürüklenmiyorum. Konu bu olsaydı zaten coktan ayrılmıstım, zahmet edip arkaya da bakmazdım. Ama bi düşünsenize; hayatlarımız, çevrelerimiz, gündelik sevinçlerimiz ve problemlerimiz tamamen ayrılacak. Bunları birbirimize anlatmak için zamanımız ve iletisim imkanımız ise son derece sınırlı olacak. Yavaş yavaş birbirimizin hayatındaki yerimiz daha soyut bi hal alacak, öyle ya da böyle kopacagız. Hayır bi de is dolayısıyla sürekli beraberdik, iliski iki aylık belki ama birlikte gecirdigimiz zaman o kadar fazla ki. Simdi onun üstüne görememek, sarılamamak, hic konusmadan bi bakısla bi el hareketiyle anlaşamamak, Ben böyle bi şeyi yürütemem, ona gitme zaten demem , bu durumda geriye kalan tek secenek ayrılmak mı? Duyguların üstüne bi de yasanmışlıklar eklenip iyice bağlanmadan şimdi bitirmeli miyim iliskimi? Yoksa gittigi yere kadar deyip yaşamalı mıyım? Ya da yurutmeyi mi denemeliyim? Onun varlıgının benim icin bi sürü güzel anlamı var ama yokluguyla ya da whatsapp skype basında gölgesiyle diyeyim hadi, ne yapıcam? Nereye kadar devam edebilirim? Ya da o edebilir mi? Less-is-More Nirvana Anneler

Birbirimize hiç yabancılaşmadık çünkü gün içindeki her şeyi paylaşıyoruz. Ne yedik ne içtik, kaçta uyandık, kiminle ne konuştuk... Her gün en az 2 saat konuşuyoruz. Genelde geceleri oluyor. Biz ayrı kalmadan önce de böyleydik. Her gün yanyanaydık, aynı grupta çalışıyorduk. Bütün günü beraber geçirip, akşam da mutlaka konuşurduk. Konuşacak konumuz bitmiyor Dediğim gibi bizim çok özel bir paylaşımımız var, benim için en kıymetli olan şeylerden biri de bu. Sevgili olmadan önce arkadaştık, arkadaşken de böyleydi. Siz bu kadar iletişim içinde olmayı sevmiyor olabilirsiniz. Biz biraz mıçmıçız galiba, eş dost öyle diyor Aslında bu uzak mesafede sizin avantajınız da olabilir. Sürekli iletişim kuramadığınızda, bunun eksikliğini hissetmezsiniz. Maalesef öyle atlanıp gidilecek mesafeler olmayınca, görüntülü konuşma ne büyük nimetmiş diyor insan. İdare etmeye çalışacaksınız. Tabii ki aynı yakınlık olamaz, ama hiç yoktan iyidir. Teknolojiyle barışır, en hızlı ve sorunsuz konuşma uygulamasını bulursunuz, biz neredeyse hepsini denedik :) Aramızda güven problemi de yok. Her zaman birbirimize açık olduğumuz için güven sarsacak bir durum hiç yaşamadık. Bence bu da çok önemli. Öyle gereksiz kıskançlık krizleri yaşamıyoruz, baskı kurmuyoruz birbirimiz üzerinde. Stresli konulara gelince... İkimiz de hayatlarımızın en zorlu dönemlerini yaşıyoruz herhalde. Stres tavan! Çok zor günlerden geçiyoruz, bir de üstüne bu ayrılık... Hayatımızdaki bu zorluklardan başka pek bir gerginlik sebebimiz olmuyor. Bu zorluklara karşı birbirimize destek olduğumuz için aslında birbirimizin kıymetini daha da iyi anlıyoruz. Her sorunu konuşarak aşıyoruz, sevgiyle, anlayışla. Ben çok ölçüp biçiyorum sürekli; karşımdaki insan bu çektiğim sıkıntıya değer mi diye. Her seferinde "ondan vazgeçme, kıymetini bil" diyor iç sesim. Buna karar verince otokontrolüm gelişiyor. Karşımda dünyadaki en iyi insanlardan biri var ve ben iyi bir kalbe rast gelmenin, hele üzerine böyle bir sevgi ve uyum yakalamanın ne kadar zor olduğunu biliyorum. Kadir kıymet bilince hoyrat davranmıyor insan. Genelde gerginlik çıkaran taraf ben oluyorum. Aşırı özlemek beni sinirlendiriyor. Aynı dediğiniz gibi tekrarlandıkça öfkeleniyorum. O daha sakin mizaçlı bir güzel insan :) E ben de durduk yere sinirlenmiyorum, bir şeyler yapıyor o da. İdare ediyoruz birbirimizi. Bazı konular var ki, daha tartışırken biliyorum, bir sarılsak geçecek. O konulara çok takılmıyoruz. 15 dakika içinde toparlıyoruz durumu. Bazı konular çözülmüyor. Yan yana olsaydık zaten hiç var olmazdı ama öyle yüz yüze konuşarak da çözülecek bir mevzu değil. Zamana bıraktık. Konuşarak iletişim kurabilen, olgun insanlar varsa idare edilemez şeyler değil. Her şey karşılıklı sevgide bitiyor. Kalpten kalbe görünmeyen yollar bir şekilde kesişiyor. Bu diyardan gitmeyeceksem, deve gütmeyi öğrenmek zorundayım diye düşünüyorum. Aslında bunlar bütün ilişkilerde olması gereken şeyler: birbirini idare etmek, anlayış göstermek, orta yolu bulmak, iyi iletişim kurmak. Uzak mesafe ilişkisinde iki kat gerekli çünkü bunların eksikliğini telafi edecek fiziksel temas şansı yok. Biz yanyanayken birbirimize dokunmadan duramayan insanlardık. Ten uyumu dedikleri şeyin varlığına bizzat şahit olduk. Bu beni cinsel çekimi aşkla karıştırıyor muyum diye korkutuyordu ilk başlarda. Şimdi görüyorum ki bizim ilişkimiz fiziki temasın çok ötesindeymiş. O kremasıymış :) Velhasılı, uzak mesafe aslında ilişki turnusolü olabilir. Bu kadar zorluğun üstesinden sadece sevgiyle geliniyorsa, bir ömür de geçer dedirtiyor bana. Siz de eğer ayrılmayacaksanız, Eylül'e kadar aranızda etkili bir iletişim kurmaya çalışın. İyice tanıyın. Değecek bir insansa şans verilebilir. Baktınız daha Eylül gelmeden ilişki çatırdıyor, hiç bu yüklere gerek kalmaz. Bolca zaman var, bu da bir nimet. İlişkiniz oturursa, sağ salim 2 yıl geçer gider. Tabii yanınızda huninizi hazır bulundurun siz yine de :) Umut hep var!

Eşimle tanıştığımız ilk andan beri sanki yıllardır birbirimizi tanıyormuş gibiydik. 3 yıllık ilişkinin ardından 2 yıldır evliyim. Bu dediğiniz çok önemli. Konuşmadan da anlaşıyorsanız Skype, whatsapp ile de anlaşırsınız. Bu düşüncelere sahipseniz Yapabilirsiniz diye düşünüyorum. Hem karar vermek için de çok erken. Neler olacağını bilemezsiniz. Bu yüzden bence Eylüle kadar yaşayın ilişkinizi sanki böyle bi ayrılık olmayacakmış gibi. Bu arada kendinizi sevgilinizin yerine koyun. Bu duyguları hissederken, her şey gayet güzel başlamış ve devam ediyorken sizin yüksek lisans için gidecek olmanız sebebiyle sevgiliniz ben yapamam diyip terketse sizi. Ne hissederdiniz?

@Cordelia_1605 ve @Gizem3548 benim derdimi benden iyi özetlemiş sagolsun, sevmemişsin ki ayrılıgı düsünüyosun diye peşin hüküm vermek yerine bi de boyle okuyun isterseniz.

Şimdi panpa yorumların çoğu saçma sapan neden dersen tüm vizyonu elinde telefon mesajlaşmak olan, ilişkiyi bu şekilde sanan biri daha farklı yorum yapamaz zaten. Oysaki hayatta bambaşka değişkenler var sosyal, ailesel, maddi, kariyersel... yurtdışı işi insanı çok değiştiriyor yaşamayan anlayamaz. Ben 6. yılımdayım. Genel olarak başka toprağa dikilmiş çiçek gibi oluyorsun. Burda yerli biriyle evlenip barklansan, hayat şartların çok çok iyi olsa bile aile, anadil ve ülke özlemin içinde burukluk olarak kalıyor mutlaka. Aileni özlersin haklısın. O yüzden adamla net konuş yazın ben ülkemi ailemi bırakaman senin dönme planın yoksa ben uzun vadede yapamam de diyebileceksen tabi:)

biraz klişe olacak ama gerçek aşk mesafe tanımaz. daha 2 aylık ilişkide teeeee eylül ayını düşünmen tuhaf.2 sene atla deve değil zaten sen gidersin o gelir 2 eviniz olmuş gibi olur heyecan olur.

Yaşayan birinden cesaret verici bi şeyler duymak çok güzel Biraz anlatır mısınız çok özel olmazsa. Mesela birbirinize, birbirinizin hayatına yabancılaşma gibi bi durum olmadı mı, olduysa nasıl aştınız? Diger stresli konuları nasıl aşıyosunuz; ne bileyim bi konuda anlaşamazsınız, gerginlik olur ama yüz yüze cözme imkanın yok. Ya da ihtiyacın olur, özlersin, e haliyle yanında olamaz. Kimsenin de sucu degil ama tekrarlandıkça insan içten içe kırılır öfkelenir. Kafasına huni takıp gezmek ister Nasıl idare ediyosunuz böyle durumlarda? Bi de ne bileyim fiziksel iletisim cok önemli benim icin, sanki 90 yasında gibiyim, iletisim araclarıyla asla aynı yakınlıgı yakalayamıyorum. Saatlerce yazısmalar, telefonlasmalar, görüntülü konusmalar hic benlik degil. Ben atlar giderim yanına ya da o gelir, doya doya 1 saat geciririz mesela. Sonra gün icinde arama sorma sevmem cok. Boyle bi insan icin de uzak mesafe iliskisi yürütme ihtimali var mıdır? Umut var mı benim için yani

Gittiği yer neresi? Robot gibi yaşamayacak ya orada, illa ki seni görmeye gelir, arada sen gidersin. Hissettiğin şeylerden emin misin. Anlattığın gibi olsan neden böyle bir olayda ayrılmayı tek seçenek gibi kendine vurguluyorsun. Her ne kadar eski kötü biten ilişkiyi bu düşüncelerle bütünleştirmeseniz bile, bence istemeyerek de öyle yapıyorsunuz gibi.

Akışına bırak bence

Ben bu konularda hic korkak davranmadim. Ne olacagini bilmeden bir karar vermek, sonrasinda benim icin "acaba ya da keşke" sebebi olabilir. O yüzden durduk yere kafamdaki varsayimlarla ilişki bitirmezdim. Gidiyor diye ayrilik karari vermez, gittiginde de devam ederdim iliskiye ve oradayken gercekten yurumedigini gorursem o zaman bitirirdim. Korkak olmamak lazim diye dusunuyorum.