canım aslında bende senin gibi sayılırım ortamı germeyi tartışmayı hiç sevmediğim için genelde susarım ama bugüne kadar bana söylenen sözler küçük şeyler olduğu için sessiz kaldım eğer birgün bana biri çok kötü bir şekilde kırıcı laf söylerse emin ol susmam kendimi savunurum bugüne kadar gerek duymadım ama gerek olursa cevap veririm maalesef bu zamanda bazı insanlar saygıdan anlamıyolar. bazen böyle densiz insanlara diş göstermek gerekiyo. C

tepkini belli et bunu yapamamanın sebebi kendine güveninin olmaması bence.. kendine güven önce kendini sev...

canım kaçmak demeyeyim ama bende patavatsız kendini bilmez insanlardan mümkün olduğunca görüşmüyorum uzak duruyorum tartışmayı sevmediğim için bu yolda güzel bir yol sayılır ama hiç kimseyle görüşmemek doğru değil. zaten herkesde aynı değil ki

İnsanların kişilikleri pek değişmez, ama sanırım kendini zorlarsan haksızlıklara karşı kendini savunabilirsin. Malesef hayat çok acımasız ve bazı insanlarda çok densiz. Susarsan işte böyle altta kalan taraf oluyorsun. Bence biraz çabala ve sana söylenen kötü sözlerin altında kalma güzelim. Gxuxlsxuxm

bendede o sorun var iLayda su

henna bende ayni tipki senin gibiyim oyle uzuldukcede artik kimseyle gorusmez oldum kendimi savunamiyorum insanlarda tepeme cikiyo sonrada sanki suclu benmisim gibi kose bucak kaciyorum yeterki beni sinir etmesinler diye ama kacmaktanda yoruluyorum M

Canım o gülen yüzün hiç solmasın oldumu... Bu senin suçun değil tatlım, ailemizin bizi yetiştirme tarzı... Biraz güven eksikliği diyelim adına bunun... Evet karşındakine gerekli cevabı verememek, bir sorun, ama aşılamayacak bi şey değil. Öncelikle kendini biraz zorlaman gerekir. Ardından zaten yavaş yavaş alışkanlık halini alır. Biraz uzun bir süreç gerektirir, ama sonucu mükemmel olur. Gör bak, yavaş yavaş insanlara gerekli cevabı verince sen de psikolojik olarak kendini gün gün rahat hissedeceksin. Benim sana tavsiyem ilk işin beynini yönlendirmek olmalı... Kendini özgüven sahibi, gerektiği yerde gerektiği cevabı veren bir kişi olarak hayal et... Bu hayali her gün kafanda canlandır. İki ay kadar devam edersen yavaş yavaş açılmaya başlarsın. Ben hatırlıyorum da, benim annem de küçüklüğümüzde gerekli gereksiz konuşmamıza izin vermezdi... O na da kızamam, çünkü o da büyüklerinden öyle görmüş... Zaman geçtikçe ve ben büyüdükçe anladım ki, bu durum bizi karşıdakine laf veremez hale getirmiş. Ben de yapı gereği bunu asla kabul edemeyen biri olduğum için, kendimi yönlendirdim... Şimdi görsen, beni bi zamanlar sürekli rencide etmeye çalışanlar, şimdi benden akıl alıyor. sengözlerimebaksanab Laf vermek derken, illa kötü anlamda kavga çıkar demek istemiyorum.. Benim kastettiğim gerekli cevabı vermek :lepi: Sen üzme tatlı canını. Sorunları biraz arkana at... Yavaş yavaş kendini gerekli cevaplar vermek için zorla. Bir müddet sonra göreceksin ki, laf altında kalmıyorsun hiç. Ben bu durumun şahsen kişilik yapısı olduğuna inanmıyorum. Yetiştirilme tarzı diyorum. Şimdi benim de bir oğlum var, 3 yaşında... Onu öyle bir büyüttüm ki, her konuştuğunda oturup dinledim. Asla sözünü kesmedim. Ona asla "sus" demedim... Hatta çok kalabalık ortamlarda bile, ona büyük adammış gibi cevaplar verdim... Şu an bile kendini savunuşunu bir görsen, inananamazsın... Kendini dinlemeyen biri oldu mu paralar adamı. Zaten öyle de olmalı.. :jeyyar: Atlatırsın merak etme. Yeter ki kendine inan... İnsan öyle bi şekilde yaratılmış varlık ki, altından kalkamayacağı sorun yok. Umarım sen de başarırsın. a. s. . push ;

karakterin böle demek cnm.. hazır cevap diilsin dmkki.. ama üzülme bnde öleydim zamanla doluyosun doluyosun tutamıyosun artık her icinden geceni sölüyosun zamanla.. karamelli_turta

Kişilik özelliğim olarak bir ortamda özellikle başkalarının yanında bana söylenen kırıcı bi söze karşılık ne kadar sinirlerim bozulsa da gereken cevabı veremiyorum. Sonra içim içimi yiyor neden şöyle demedim, ona haddini bildirmedim diye, ama diyemiyorum işte orda kitleniyorum işte bu yüzden olsa gerek hep alttan almış görünüyorum ezilen üzülen taraf ben oluyorum bunun bir çaresi varmı arkadaşlar yaa ben buna gerçekten bir çözüm bulmak istiyorum canım yanıyor gerçekten günlerce etkisinde kaldığım oluyor senağlama burbuk

Bende öyleydim eskiden. Hatta hala var o huyum. Haddini bildiremedigimden degil, laf agzima kadar geliyor, biliyorum söylesem yerle bir edecem ama hep susuyorum. Sonrada kendi kendimi yiyorum. Ama uykusuz oldugum zaman kimseyi takmiyorum biliyormusun:) Karsima kim gecerse gecsin kirip yikiyorum. Sonrada ona üzülüyorum ama. En iyisi bir kac kere disini göstereceksin sonra kimse birseycik diyemiyor. F

sustukça insanı ezerler canım yaa o yuzden çok taviz verme, biraz çıkışlar yap kalbin kırıldığı zaman sende onun kalbini kır bunu ben savunmuyorum ama artık insanlar öyle bi hale geldiki aman ne desekte şuna laf soksak, huzursuz etsek, ayıbını çıkarsak mantığındalar bnde çok sabrederim ama patlama noktama gelince kimseyi affetmem

canım o zaman biraz cesur ol! git seni üzen kıran insana bana neden böyle davrandın diye sor hesabını. amin ol birdaha cesaret edemez. sen haklı olduğuna eminsen hakkını ara sengözlerimebaksanab Son düzenleyen: Moderatör: 1 Şubat 2009 M

Bu bir karekter yapisi canim, hemen bugünden yarina degisemessin kanimca... Ufak adimlarla yapman gerek, mesela bugün biri benden istemedigim birseyi yapmami istedimi hayir diyecem... kararli olarak yapicaksin ama... kim olursa olsun.. sengözlerimebaksanab. Diger gün biraz daha kendine güvenin gelicek öyle öyle bu durumdan kurtulursun, bir ortamda sana yapilan ters bir harekete söze saka ile karisikta cevabini verebilirsin... inanki bazen öyle olmak hatta dahada iyi oluyor... a. s Ama dedigim gibi bu hemen olucak birsey degil zamanla olur...:teselli: