Ben size hak veriyorum sizi anlıyorum. Evliyim ama çocuk yapmadım yani sorguluyorum çok özgür yaşayan biriyim bu sebeple hazır değilim. Hazır olur muyum onu da bilmiyorum belki hazır hissettiğimde bile yaptıktan sonra pişman olabilirim.. Herkes üremek zorunda değil. Bize dayatılan olay bu bilinçaltımızda bir gün cocuk yapacağız diyoruz ve kadınlar olarak yapıyoruz. Herkes anaç değil. Yok öyle ; doğur o his gelir'e hic ama hic inanmıyorum. Bariz bazı kadınlar anneliği kaldıramıyor bence buna ben de dahilim siz de dahilsiniz. Evet olmuş artık yapılmış bir insan yavrusu var ortada bundan sonra ne yapılabilir mucizevi bir şekilde Anadolu annesine dönüşmezsiniz, kesinlikle size yardımcı olması gereken insanlara ihtiyacınız var evde dahi olsanız bakıcısı olsa iyi olur o da mı yok verin kreşe bebek de olsa, siz herşeyden önce bir bireysiniz xxx'in annesi değil sıfatınız. Siz sizsiniz. Önce kendinizsiniz daha sonra hayatınızda diğer sıfatlarsınız. Uçakta bile maskeyi önce kendimize takıyoruz çocuğa değil.

Dün haberlerde, 9 aylık bebeğinin cinsel organında sigara söndüren vicdansız sözde anneyi gördükten sonra, yedirip içirip bakmak da yani şiddet uygulamadan büyütmek de benim için iyi annelik sınıfına dahil oldu maalesef.

Arkadaşım bak demek istediğim de o kimse kimseden üstün değil. Kafandan sil şunu ben aramadan hamile kaldım buna rağmen nasıl anneyim vs triplerini. Sen zannediyor musun ki senin dışında tüm anneler 7/24 kendilerini bebeklerine vakfedip sürekli başlarında bekliyorlar. Yani o da küçük bir insan. Elbette ihtiyacını karşılayacaksın bak ne güzel sen de karşılıyormuşsun. Ama bence yanlış düşünüyorsun sürekli onunla nasıl oynayabilirsin. Mesela yemek yaparken ana kucağına koyarsın oyalanır dimi Ya da çalışan anneler ne hissetsin. Sabah çıkıyorlar akşam dönüyorlar. Etrafına bakıyorsun sosyal medyaya bakıyorsun zannediyorsun ki herkes muhteşem anne bi sen eksiksin. Yok öyle birşey yani.

Bu minicik çocuğun sizin sevginizden başka birseye ihtiyacı yok, anne olmak gerçek gözle bakana bir mucize, o yavru sizi karşılıksız seven tek insan olacak bu hayatta.. Siz depresyonda olabilirsiniz, belki yardım alsanız herşey çok daha iyi olacak.. Bence bir evladı annesiz bırakmak ona yapılacak en büyük kötülüktür..

Ben de doğum sonrası depresyon a girmiştim ama haberim yoktu tabi Üç yıl kadar sonra artık tamamen tükenince doktor yolunu tutmuş derdine çare bulmuş Boşa geçen yıllar içinde deli gibi pişman olmuş bir anneydim Varsın formül mamayla büyüsün ama anne bebek sağlıklı ilişkiler kurabilsin Sürekli ajite halde ve gözyaşı pıt olabilen annelerin gergin mutsuz çocukları olur.

Psikolojik sorunlar yaşıyorum. Ağlarken yazdım kusura bakmayın eksiklikler için gerçekten dolmustum ve uzun uzadıya biseyelr yazmak yorucu geldi. Ben bipolar bı ailede büyüdüm yani zaten tam anlamıyla iyi bı durumum yoktu. Üstüne evlilik sevdiğim adamla oldu ama onunla çok sorun yaşadık. Hamile kaldım istemeden yani korunmak istediğim ay bebek oldu. Eşimin ailesi yüzünden başlayan ve devaminda asilamauacak affedilemeyecek sorunlar. Bebekten sonra ayrıldık. Sonra görmeye gel git derken kızım huzursuzluklari eşimin ozurleri derken barıştık. Ne kadar barisirsan barış bazı şeyler asilmiyo araya soğukluk girdi bı kere. Onunla olan problemler beni dahada dibe geçti ve kızımla ciddi anlamda ilgilenemiyorum. Bezini degistirmeyi şu icircem diye unuturmu bı insan. Benim yüzümden pisik olduğu anlar oldu. Yada oyun oynamak için ortam yaratıp afedersin lavaboya gidip gelince geri bırakıyorum. Yani benim psikolojik sorunum fazlasıyla ona yansiyo. Bu güne kadar hastaneye niye gitmedim de ayrı. Gittim ama emzirdigim için ilaç tedavisi yapamadık. Şimdi fark ettirmeden bırakmaya çalışorum emzirmeyi ama çok bağlı. İşin icinden çıkamadım en son buraya yazdım bende. . push ;

annelik sonsuz bir yolculuk, 24 yaşına geldim annem bana hala bebek gibi davranır ve annem bebekliğimden beri çalışır ben orda burda büyüdüm ama annem dünyanın en iyi en güçlü annesi, benimle vakit geçiremediği için asla ona kötü anne demedim sende kötü değilsin zamanla oturacak duyguların annesin daha ne olsun dünyadaki en özel duygu

Hah işte böyle. Sürekli iyi enerjiye odaklan. Arafta da kalırsan gel buraya, biz toplarsız seni

Sizde kendimi gördüm.. Sürekli Bi 'ben iyi anne değil miyim' tedırgınlıgı.. Yeteri kadar ilgilendgmi dusunmuyorum cocugumla.. Ama bu onu sevmiyorum anlamına gelmıo.. O bnm içimde hep bir yürek sızısı annelık böyle bişey sanırım, ömür boyu yüreğinin onun için titremesi.. Emzirmeyi kesın, kararlı olun, ılacınızı alın.. Havalar ısınmak uzere alın parka cıkın.. Madem eşinle sogukluk var, cocuguna sıkı sıkı baglan.. İnan buyudukce geçiyor.. Sorun bitmiyor evet sekil degıstırıo, ama onlara hersey deger.. Bak sukret ya hastane hastane gezmek zorunda kalsaydın, saglıgı yerınde evladının.. Bu halinle bide saglık problemleri ugrasrdn.. Unutma Allah dagına göre kar verıyor.. Ayrıca yedırmek altını degostırmek de annelıge dahildir

Ne alaka? Neden bu kadar dramatize ediyorsunuz? Ayrıca sözüm ona çocuk sahibi olmak için çabalayan insanlardan neden siz anne oldunuz diye üstün olasınız ki. Belki sadece aile baskısıyla istiyorlar ya da sırf çocuğum olsun diye istiyorlar. İnsanların yerine geçip düşünüyorsunuz. Tam kavram karmaşası bence. Çocuğunuz neden mutsuz olsun ayrıca. Öyle bi yazmışsınız ki sizi robot anne olarak hayal ettim. Hiç mi sarılmıyorsunuz. Altını değiştirip karnını doyurup sürekli beşiğe mi yatırıyorsunuz. Nedir yani tam olarak.

Teşekkür ederim bugün sabah çok kotu bı gün olmasına rağmen buraya yazmak ve sizlerin mesajlarıyla kendimi çok daha iyi hissediyorum

Bakın tartışmak değil niyetim ama belli ki hiç bir yontemin tam anlamiyla korunma olmadığını da bilmiyosunuz. Ben geri çekilme ile 5 sene korundum. Ama benim annem ilaç kullanırken hamile kaldı ablam da ertesi gün hapına rağmen yani mesele benim isteyip yapmamdan ziyade Allah in nasip edip olması ve benim şu anda bu bebeğe bakarken tamamıyla zorlanmam belki de burda bir iki iyi sözle lagla kendime gelicek olmam.

Şizofren bı tanıdığım yoktu ama bipolar bı anne ve babam vardı. Tabiki aynı şey degil ama psikojik sorunların zorluğunu tahmin edebiliyorum. Allah sabrınizi bol vermiş. Demin de dedigm gibi güçlü insanlar görmek beni biraz kendime getiriyo. Çok teşekkür ederim

Bence biraz bunalmissiniz. Eğer sosyal medya kullanıyorsanız oradaki anneleri örnek almayın, ben sadece burayi ve YouTube ye takılıyorum abone olduğum aileler var onları stressiz kafayla izlediğimde bile ruh halim bozuluyor çocuklarıma karşı vicdan yapıyorum. Söyle çocuklarına çok güzel annelik yapanlar gibi olmak bende isterdim. Ama ne yazik ki büyüklerimizden görmediğimiz şeyleri totel de uygulamak gerçekten zor kimse mükemmel değil her anne gibi her bebekte özeldir. Ben inanıyorum ki bu yaşadığınız kaygılar da geçecek kalıcı duygular değil bunu unutma Eminim ki bebişinin bir gülüşüne için kıpır kıpır oluyordur. Ve ne şanslı ki böyle düşünceli bir anneye sahip en azında farkında olmanda çok iyi ve düşünceli bir anne olduğunu gösteriyor. İçini ferah tutu Bebişine sıkı sıkı sarıl ve öp hepimizin yerine

Depresyon dipsiz bir kuyu gibi malesef ve bunun cesit cesit sebepleri var. Ben de bir ara sanki bogazimda bir yumru varmis gibi hissediyordum hep bir karansarlik, hep bir kotu bir sey olacak endisesi icindeydim. Hayati kendi kendime cekilmez kilmistim. Bir sure kendi kendime yenmeye calistim ama malesef icinden cikamadim. Insanin nasil midesi hasta oluyorsa, depresyonda beynin hasta olmasi demek. Ben bir psikiyatra gittim 6 ay ilac tedavisi gordum. Ilaci icmeye basladigimin ikinci gunu bogazimdaki yumrudan kurtuldum ve ohh beee dunya varmis dedim. Tedavi sonrasi normal hayatima devam ediyorum cok sukur. Mutlaka destek alin. Siz de benim gibi kendi kendinize zindan etmeyin hayati.

Aynen öyle. Sorgulayan insanlar genellikle kendi eksik yanlarını açığa vuruyo. Her insana her düşünceye saygım var hiç birimiz bir değiliz ama ben burda sorgu değil yardım arayisindaydim. Çünkü zaten kendimi sorgulamaktan düştüğüm bı durumdayım ki yanlış sorguluyomusum bunu tekrar bana gösterdiniz Allah razı olsun hepiniz den gerekli yardımı ettiniz.

Yoo hayır. Takip ettigim komik sayfalar vardır genelde modum yukselsin diye. Oda nadiren üç beş güne bı girerim. Sosyal medyayla aram vok yok. O konuda özürlüym biraz K

Mesajı inanın yeni gordm. Evet ayrıldık evi ayırdım ailemle yeni düzen kurdum. Hatta o donemde asla görüşmedik. Kızıma ailem bakıp bende calisicaktm falan. Kesinlikle kafamda biten bıseydi keşke de öyle kalsayms diyorum bazen. Kızım babasını görüp geldikçe huysuzlanmaya başladı onun eksikligini yaşadığını gördükçe dayanamadım. Tabi bide ben başka ilde yaşıyorum mecburen tayin isteyene kadar ailemi yanıma almak durumunda kaldım ayri iki ev kuracak durumum yoktu onlar da eşya taşımak istemediler bı seneligine ve bana tekrar anne babayla yaşamak zor geldi. İşte de durumpar falan derken yani kendimi tam düşmüş bı anda hissederken Eşim konuştu biseyleri aştık bir iki ay. Barıştık sonra. Her şey ilk baş güzeldi ama şimdi iste bı kere ayrılık oldu mu geri eskisi gibi olmuyo. Bazı sorunlar yüzünden de kızıma bazı şeyleri yansıtıyorm ve sonuç bu oldu

Kuzum ne oldu sana böyle? Geçen yıl Nisan dönemindeki konularına gözattım.. kafasında evliliğini bitirmiş, güç toplayan, harekete geçmek için gün sayan bir kadın tarafından yazılmış mesajlarını gördüm.. şu anda ise o kişiden eser yok! Ne oldu.. nasıl bu ruh haline geldin?

Bebeğin daha çok küçük. Çocuğun ilk Bi kaç yılı emdi emmedi yedi yemedi uyudu uyumadıyla geçiyor zaten. Bunlarla uğraşmaktan çok vakit kalmıyor. Biraz daha büyüyüp ele avuca gelince, çocuk anlamaya başlayınca daha eğlenceli hale geliyor. Yani normal bence anlattıkların. Ayrıca geç değil bundan sonra daha ilgili davranabilirsin ilgisiz olduğunu düşünüyorsan. Her gün belli etkinlikler yapabilirsin yaşına göre. Önemli olan kaliteli vakit geçirmen. Emin ol yaptıkça daha keyif alırsın. Daha iyi hissedersin. Yapamadıklarına oturup kahırlanacağına, şu andan itibaren yaparak karşılıklı daha mutlu olabilirsiniz. Annelerin hepsi böyle hissediyor zaten. Hep yetersiz hissediyoruz. N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Neden çocuk yaptınız? Planlı mıydı? askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Çok teşekkür ederim. Ben depresyon bipolar yada işte diğer şeyler ama psikolojik olarak iyi değilim farkındayım ama hastaneye gittiğimde daha önceleri emzirdigim için tedavi olamadim. O zamanlar tabiki daha kucuktu kızım. Şimdilerde de ara ara emzirmeyi bırakmaya çalışıyorum ama bu güne kadar ya ben çok sabırlı olamadım yada bırakmaya hazır değildi bilemem ama emzirdigim için gidemiyodum tekrar hastaneye. Çünkü yine düşük doz ilaç vercekler bana bı etkisi olmayıp kızımı huzursuz edicek. Emzirmeyi kesince ilk isim hastane olacak ama o süreye kadar artk dayanılmaz bı noktaya gelmiştim. Çok teşekkür ederim yanımda olduğunuz için

Allahim yardımcınız olsun, kalbinize ferahlık versin eger maddi durumunuz musait ise emdr ya da hipnoz yöntemi ile tedavi yapan bir psikoloğa gitmenizi tavsiye ederim eminim cok yardımı. olacaktir.

Kendimi üstün görmek değil mesele asıl onlri üstün görmek. Çünkü insanlar anne olabilmek için kendi istedikleri için onca çaba sarf ederken benim bu şekilde olmam haksızlık geliyo. O insanlara yapılan haksızlık bana değil. Sarılıyorum tabiki. Ama bı oyun oynamak dışarıya alıp gezmek vs bunları sürekli yapamıyorum. Oyun oynuyorum 15 dk sonra bırakıyorum dışarıya hazırlaniykrum uyku saati diye yada hava soğuk falan diye sürekli bı bahanem var

Kötü anne degilsin ki. Kendi tedavini bile es geçip, çocugunun emmesine odaklanmışsınız. Ne için yaptın bunu? Çocuğunun ağlamasına dayanamadığın için :) Bu seni kötü bir anne yapmıyor, lütfen buraya odaklanma.

Şuan sizin için emzirme ikinci planda olmalı 15 aylık olmuş piskolojiniz çok kötüyse ilaçlı tedavi daha önemli sizin için şuan. Hala emziriyor olmanız bile yapabildiğiniz bir annelik göstergesi. Hiçbirimiz mükemmel değiliz. Herseye yetmek, mükemmel olmak zorunda zaten değiliz. Dışarıdan gördüğünüz mutlu bebeklilerin çoğunun tek farkı kendini kıyaslamamaktir. 20 aylık emen bir kızım var bazen emzirmek bile işkence geliyor. Eşiniz gelince dışarı çıkın tek basiniza kendinize ait zamanınız olsun

Geri cekilmek bir korunma yontemi değildir. Adam kendi kendine geri cekilmeyi birakiyor ve siz hamile kalmak istememenize ragmen kabul mu ettiniz?

Onu yazma sebebim de buydu. Bı arkadaş hemen yükselmiş. İnsan empati yapınca farkındalığı artıyor. Yoksa eleştirmek için asla söylemedim. Sonucta hepimizin eksikleri var. Sağlıkla büyütün. Bu ruh haliniz geçecektir. Merak etmeyin

Kusura bakmayın ama ilk yazdığınızda demek istediğinizi pek de anlayamadım.

Mükemmel annelik yoktur. Cocugunuzu ve kendinizi başkaları ile kiyaslamayin

O çocuk sahibi olmak için sıkıntılar çekenlerden biride bendim ve şükürler olsun kavuştuk ama şuan an geliyor ben bile daraliyorum, herşeyi düşünüyorum ona layık olup olamadigimi dahil. Psikolojik olarak belli ki kötü bir dönemdesiniz inşallah atlatırsıniz

Emzirmeyi kesin ve doğru düzgün tedavi olun. Su an psikolojik olarak kötüsünüz, bu anne sütünden çok daha önemli. Siz düzelince her sey düzelecek

Keske bunu o bebeyi dunyaya getirmeden once dusunseydiniz. Yazik!

Sosyal medyayı öyle çok çok kullanmam ki yani ordan bı kendimi kötu hissetmek değil bu. Sadece daha iyi olmam gerek ve bunun icin kendimi toparlamaya çalışıyorum tabiki öperim teşekkür ederim çok iyi hissettiriyosunuz

Annelik ömür boyu devam eden bir vicdan muhasebesidir. Her zaman yapamadıklarımızdan dolayı zihnimiz bir köşeden karincalanir durur. Sizin durumunuzda ruh halinizi tam kestiremeyiz. Ama uzman zamanında ilaç tedavisi önerdiyse çok gecikmeden başlamanız gerekir. Olmuş büyüyen çocuk üzerinden ahlanip vahlanmanin alemi yok. Madem doğdu onun iyiliğini düşünmek zorundasınız. Bunun yolu tedaviden geçiyorsa tedavi olacaksınız tabii ki. Yeterince büyümüş zaten sütten kesebilirsiniz. Taktik isterseniz yardımcı oluruz uzun uzun sütten kesme taktiği vermeyeyim şimdi. Beraber oyun oynamıyoruz diye üzülmeyin zaten küçük daha kendi kendine takılmayı sever. Siz sadece sizinle göz teması kurduğunda gülümseyin, ona bol bol sarılın, şarkılar mırıldanın bunları ister. Dışarı çıkma hususunda bindirin pusete markete gidin toplu alışveriş yapmayın mesela günlük ihtiyaç için çıkın çıkmışken bir parka uğrayın en basitinden. Evde kalmak için değil dışarı çıkmak için bahaneniz olsun. Biraz daha büyüyünce oyun grubuna da yazdirirsiniz öğretmenlerin yönlendirmeleri de işinize çok yarar. Ben sizi suçlayıp yargılamayacagim hiçbir psikolojik sıkıntınız yokken çocuktan sonra lohusa depresyonu geçirebilirdiniz her şey mümkün. Madem çocuğunuzu seviyorsunuz onun için ayağa kalkma vakti geldi. Ahlanip dövünmek işinize yaramayacak.

Bir de ilaci düşük dozda da olsa kararlı olarak kullanmalısınız. Cunku bu ilaçlar duzenli kullanimla ve sabırla cevap verir

Öyle düşünmeyin, neden size verilen çocuk çocuğu olmayanlara haksızlık olsun? Sonuçta dünyaya gelecek çocuk kotası yok ve sizin çocuğunuz olunca o kota azalıp başkasının hakkı elinden alınmıyor.

Şuan sağlıklı dusunemediginiz s yleri sağlığınıza kavuşunca anlarsınız Ben lohusalık donemlerini ağır gecirenlerin emzirmeyi onceleyerek depresyon ilaclarini sonraya bırakmayı çok doğru bulmuyorum Siz iyi olmadan çocuğunuza asla verimli olamazsınız

Neden böyle düşünüyorsunuz.. B Bluegitar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ha bu arada benim annem de aynı zamanda şizofrendi. benim de bu şekilde geçti yaşantım. ama siz artık geçmişi unutun bir gün her şey öyle geçiyor ki. ya ben bunları nasıl yaşamışım diyorsunuz. bazen oğlumun bebekligini özlüyorum. oysa ki büyüsun diye can atardim. emin olun hiç bir his, hiç bir acı kalıcı değil. oyle olsa nasıl dayanirdi insanlik?

bakin burada bebekten sonra ayrildik sonra geri baristik vs yazmissiniz. Size rizaniz disinda, dediginiz gibi zorla biseyler yapan adamdan o sirada da ayrilabilirdiniz değil mi?

Çok haklisiniz. Gecenler de bı oyun oynamistim ve mutluluğu çok iyi gelmişti bana. Sanırım bunu daha fazla yapmalıyım. Eşimle sorunlarda kalmış olmak konusunda sanırım öyle. Ayrılık yada evli kalmak konusunda ne olur ilerisi bilemiyorum ama şu anda o sorunları tamamen hayatımdan çıkarmam gerekiyo sanırım. Buraya yazanların çoğu hepimiz benzer şeyler yaşıyoruz sorguluyoruz yada zorlanıyoruz yazmış. Biseyleri yaşayan tek ben değilim farkındayım tabiki ama yine de bunu normal olduğunu tekrar öğrenmek iyiymiş

Herkesin de dediği gibi sanırım onu nasıl mutlu çocuk yaparım dan önce bne kendimi nasıl mutlu etmeliyim nasıl bu Arap saçı durumdan cikmaliyima odaklanmaliym. Ben bu düşmüş modumdan çıkıp biraz mutlu olabilirsm kızımi da mutlu edebilirim su meme işini çözene kadar biraz güzel seyelrle ilgilenip değişik şeyler yapmak başlangıç olabilir sanırım. Bugun başladığım diyet ve spor gibi

Peki benim bunu düşünmediğimi yada korunmak istemediğimi nerden biliyosunuz. Kısaca şöyle anlatayım ben 9 ay hamile kalmadim geri çekme ile korundk hep eşim çocuk istedi ve bıraktı bunu yapmayı. Ben ilaç kullanmak için ilk adetimi beklerken o ay hamile kaldm. Gidip çocuğumu aldırmayı bile düşündm çünkü sonunda eşimle sorun yaşayacamiz belliydi ama yapamadım. Ve kızım doğana kadar her ay ayrı bı sorunla karşılaştık gelişmedi suyu azaldı vs vs vs. Ona rağmen hayata tutundu şükür ki. Ama ben ona tutunmaya çalışırken düştüm. Dayanamadım ve en son buraya yazdım. Çünkü burda o kadar iyi niyetli insanlar var ki yada sorunlari olan biliyorum ki yazan olup kendime getircek beni...

Emzirmeyi bırakırken ilk zamanlar öyle oluyor karşısında kararlı durursanız 1 hafta 10 gün içinde alışır merak etmeyin

Çünkü annelik benim yaptığım olduğuna inanmıyorum. Temel ihtiyaç karşılamak değil ki. Sevgi vermek güven vermek her dk yanında olmak ne biliyim oyun oynamak dışarıya çıkartmak yani bı insan sadece karnı doymakla sadece nefes alır. Ben yeterli sevgi verebildigime inanmiyorm yada oyun oynayabildigime. Seviyorum tabiki ama ona hissettirdigimi düşünemiyorum

Bilemeyiz ki ama. Çok isteyip çok çabalayarak anne olduktan sonra çok toksik ebeveynlere dönüşen anneler de var. Sorunlu demişsiniz kendiniz için ama herkes biraz sorunlu zaten siz kötü ve yetersiz bir anne görüyor olabilirsiniz kendinize baktığınızda ama ben yalnızca kaygılı, bunalmış bir anne görüyorum. Şu an en önemli olan şey sizin ruhen ve bedenen tam iyilik hali içinde olmanız. Sonra eylemleriniz de güzelleşecek. Sadece biraz desteğe ihtiyacınız var

Yapmadıklarınızdan dolayi vicdan azabi cekiyor olmaniz bence sizin iyi bir anne oldugunuzu gosteriyor. Sadece tedavi ve destege ihtiyaciniz oldugunu dusunuyorum. Enerjiniz arttiginda cocugunuzla daha verimli vakit gecirebileceginize inanıyorum. Kiziniz baya buyumus, ilacla tedavi olmak icin memeden kesebilirsiniz.

Bebeğinizi seviyorsanız neden haksızlık olsun ki?.. Sevgi bir bebeğin temel ihtiyacıdır ne şanslısı ki sahip olduğu güzel bir annesi var. Doğum sonrası depresyon 1 yılı aşkın sürelerde devam ediyorsa yardım almayı deneyin lütfen. Uykusuzluk, yorgunluk depresyonu tetikleyebiliyor. İlaç kullanımı mevcutsa 15 ayda emzirmenin kesilmesi çok makul. Hatta çoğu annen bebeğini emziremiyor, bakın ne güzel bunca zaman emzirebilmişsiniz. Mutluluk verecek şeylere odaklanın. Bebeğinize sarılın artık büyüdüğünü, emmeyi bırakması gerektiğini anlatın. 1 hafta süreçte saatlere bağlayıp emzirme süresini düşürün. Ağlayabilir, çok normal. Susadığı için bile emmek istiyor olabilir. Su teklif edin. Ağladığında sakinleşene kadar sarılın, başını oksayın, öpün. Ağladıktan meme teklif etmeniz ya da istediğini yapmanız, bebek dilinde "Bebeğim çok ağlarsan istediğini yaparım" demek oluyor. Aslında bunu pekiştirmiş oluyoruz, bundan uzak durun. 2. Hafta emme süresini daha da azaltın. Ben ilk gece emzirmesini bırakmıştım, emerek uyuyordu gece 12-14 kez kalkardı. 3 gece sürdü -çok zordu- su verdim, sarıldım, sakinleştirmeye çalıştım. Ama geçti, uykusu düzene oturdu, mutlu oldu. Bu süreç geçecek. Sakın ha kötü bir anne olarak görmeyin kendinizi. Bebeğinizin öğle uykusu saatinde siz de onunla uyuyor. Geçecek, sabredin. Sevgiler

Hayır benim için planlı değildi. Neden nasıl niçin diye çok sorguladım bende sizin gibi. En başında neden evlendimle başlayan şimdilerde neden ben anne olmusumkiyle devam eden dışardan bakildiginda yapılabilecek eleştirilerden daha ağır bı şekilde hemde. Bunları da aştım doğal olarak çünkü bu sorgular hep devam ediyo sonu yok yani. Şu anda neden çocuğum oldu dan ziyade kendimi nasıl geliştirip nasıl anne olurum moduna dönüş yapıyorum. Yani geçiş yapmaya çalışıyorum uğraşıyorum kendimce. Bı gün kendimi sorguluyosam eğer diğer gün daha iyi olmaya çalışıyorumm diğer gün yine sorgulamakla geciyo derken artk kaldıramadıgimi fark ettim. Olay bu.

Yapman gereken sey.. emzirmeyi birak tedavini ol.. bebegin biraz buyudugunde hersey bambaska olacak, inan kendine...

Hepiniz haklısın genel olarak da aynı fikirler zaten. Yazdığınız okuyup yanımda olduğunuz için cok teşekkür ederim. İlk işim memeden kesip bı uzmandan yardm almak olcak. Kendimi geliştirmek için de daha fazla çaba gostericem. Ben ne kadar iyiysem oda öyle dediğiniz gibi. Bazı şeyleri tamamıyla aşıp kendime tamamen çeki düzen vermem gerekiyor

Iyi bir anne olmadığınızı düşünüp hayıflanmanız bile aslında ne kadar iyi bir anne olduğunuzu gösterirEn zor büyüyen canlı insanoğlu derler. Kendinizi yıpratmayın, mutlaka destek alın yalnız değilsiniz. . push ; Birgaripinsan

Ya benim kızım memeyi zorla emmiyo. Yani ben her fırsatta vermiyorum vermeyi kaçış olarak denesem de yapamam yani. Gece korktuğu zamanlar da yada huysuz olduğu anlarda geliyo dikkat ettim. Yada gün içinde oyun oynamadigim günler oyun için. Oyun süresini arttırırsam işimin kolay olabileceğine inanıyorum ama bir iki gün emmeyip sonraki gün ortalığı inlettigi icin fikrim hep değişti bu güne kadar.

Bu kadar kotuyken emzirmek onceligin olmamali

Hah işte onları inanin ben kendimi bu kadar kotulerken elime verseler ömür boyu işkence yaparım. Onları ne içeri atmak ne de başka bişey iflah eder bence. O kişiler ayrı bı boyut yani.

Destek almaya gitmiştim ama emzirdigim için düşük doz ilaç verdiler ve bı ise yaramadigi icin bıraktık. Emzirme kesince ilk isim o olcak ama çok geç olmasından korkuyorum. Herkesin problemi tabiki var kimsenin hayatı güzel değil ama ben bana verilen bu bebeğin çocuk sahibi olamayan onca kadına haksızlık olduğuna inanıyorum.

Bende çocuk sahibi olmak istiyorum son bikac aydır, bu düşünceler beni de sarıyor, acaba iyi bir anne olabilir miyim, her anlamda yetebilir miyim diye, hayat şartlarının ne getireceği belirsiz bu yüzden artık tevekkül edip rabbime bıraktım, o ne zaman layık görürse o zaman gelsin meleğim, belki dört dörtlük bir anne olamam ama en azından merhametli bir annesi olacak çocuğumun, yani sizde kendinizi suçlamayın muhakkak destek alın belli ki depresyondasınız.. golgefeslegeni 🌿 'Keşke gölgesine razı bir fesleğen olsaydım' 🌿 Anneler

Hepimizin ayrı hayat sınavı var. Ne denebilir ki başınız sağolsun. Tek sorunlu ben olmadığının farkinda olmama rağmen böyle şeyler duymak biraz kendime gelmemi sagliyo ne yalan söyleyeyim. Teşekkür ederim yazdığınız için

O gördüklerinin de kimbilir ne sorunları var Bir çocuğun sorumluluğunu almak zor gelmiş olabilir, eşinden destel al bunaldıkça, eşin nasıl bu konularda destek oluyor mu

Bu yaz aşırı kilo alıp 3 ay önce spor ve diyete başlamıştım. O sürede kendimi çok iyi hissetmiştim. Sanırım spor egzwrsiz diyet ve dışarı çıkmakla başlayabilirim. İlaç konusunda bende sizin gibi düşünüyorum normalde. Önceki mesajlarda da var benim annem ve babam bipolar annem yıllardır kullanır ordan biliyorum. Yan etkileri azimsanmaz. Ama benim şu anda ihtiyacım olduğunu düşünen sadece ben değil gittiğim doktorlar olmuştu.

Sizde bir insansınız elbette duygusal olarak iniş çıkışlarınız olacak bu çok doğal.

Şunu hatırladım mesajınızı okuduktan sonra. Kızımı bilmiyorum ama ben zamanında annemin günlüğünü okumuştum. Sorunlar tabiki farklıydı ama kötü zamanında yazdığı yazılardi. Bana tutunup tekrar ayağa kalkmıs. Zorlukları benimle ilgilenerek aşmaya çalışmış. Sanırım bende bunu deneyip burdaki arkadaşların da dediği gibi onunla geçirdiğim vakti daha kaliteli yapmalıyım. I idildil

Ben lohusa depresyonu geçirdim, baska sebeplerden zaten süt veremiyordum. Su kadarını söyleyeyim ben kötüyken açlıktan ölmesine rağmen verdiğim biberonu bile içmiyordu. Baskasi verince içiyordu. Bebekler sanılanın aksine annenin butun duygusunu emer, bunun için emzirmeye gerek yoktur. Ne pahasına olursa olsun yarin iyi bir doktora gidin ve hemen tedaviye başlayın. Kötü bir anne olsanız burda ağlayıp çözüm aramazsınız. Diğer detayların su an hiçbir önemi yok. Siz iyi olun ki bebeğiniz iyi olsun. Psikolojik rahatsızlıkların ilaca cevap vermesi için duzenli kullanım ve beklemek gerekir bunu da unutmayın. Pes etmeyin siz iyilesin ki baharda ve yazın bebeğinizle doyasıya güzel günler geçirin. Asla kendinizi suçlamayın, hemen yarin doktora gidin, bir ay sonra cok daha iyi olacaksınız.

Çocuğunuz mu? HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

Günümüzde ozellikle sosyal medyada insanlar sahip olmadigi yalan hayatlar sergiliyorlar. Ben kendi arkadasimdan biliyorum kocasiyla her gun kavga edip yine her gun kociskomla gezmeler diye fotograf attigini ya da kendine dogumgununde cicek sepetinden kendine 5-6 tane cicek gonderip sanki arkadaslari tarafindan gonderilmis gibi paylasanlar var. Yine eminim ki cocuguyla mutlu pozlarini paylasip kemara arkasinda sacini başını yolan insanlar var. Burda bile bebegime iyi anne olamiyorum diye konu acan ne kadar cok insan var. Sosyal medyaya cok bagli bir sekilde yasiyor artik. Insanlarin cizdigi bu yalan tablolari gorup neden benim evliligim boyle degil, neden esim bana surprizler yapmiyor, neden ben mukemmel anne olamiyorum diye kendimize yukleniyoruz. Kendinizi suclamayin lutfen siz icindeki hisleri itiraf etme cesaretini gosteren insanlardansiniz. Bir cogumuz yüzümüzde sahte maskelerle geziyoruz. Vardir anne olmanizda da bir hayir. Etrafinizdan destek goremiyorsaniz mutlaka profesyonel bir destek almayi deneyin. Cok kiymetli bir hazineye sahipsiniz aslinda olumsuz seyler dusunup kendinize zindan etmeyin biran once refaha ulasmanizi dilerim.

Sosyal medya üzerinden fenomen anneleri takip ediyor musunuz bilmiyorum ama bırakmanızı öneririm. İnsanı saçma sapan bir psikolojiye sokuyorlar. Ben anne olmadığım halde o sayfaları engelledim.

Depresyondasınız sanırım. Bir destek almanız yerinde olur. Siz mutlu olmaya başladığınız zaman bebeğiniz de mutlu olur. Ayrıca herkes de öyle göründüğü gibi çok mutlu ve mükemmel değil. Kapalı kapılar ardında neler olur bilemezsiniz.

Ne demek canım. Anladım ki bu hayatta en zor sinavlardan biri ruhen hasta olmak. Allah'ım kimseye kaldıramayacağı yük vermezmis. Pozitif olmaya odaklan. Senin modunu düşüren insanlardan ve durumlardan uzaklaş. Duanın gücüne inan. En kısa zamanda toparlanman dileğiyle canım

Benim icin bu konu bu yorumla bitmistir. Kaza ile değil bile isteye hamile kalmissiniz. Hemen kaza deyip siyrilmayin isin icinden. Nasil bir mantik bu ya? Cocuk istemiyorsunuz ama esinize ağzınızi acip korunmak istediginizi soylemiyorsunuz. Adam geri cekilme yontemini birakip rahat rahat icinize bosaliyor bisey demiyorsunuz Sonra kazayla hamile kaldim? Hadiyin oradan.

Keşke maddi durumum iyi olsa devlet hastanesi yerine direk özel bı doktorla görüşürdm. Şu anda ücretsiz izne ayrıldığım için bişey yapamıyorum maalesef çünkü benim ayrılmam biraz zorladı bizi. Ama ilerde de bu durum devam ederse ve bı çözüm bulamazsam fediginiz yöntemleri düşüncem

Hmmm çok yol gösterici ve problem çözücü bir yorum bu. Şimdi geçmişe gidip hatasını düzeltecek ve mutlu olacak konu sahibi.. ALLAH aşkına neyin peşindesiniz? Bırakın şu yargı dağıtmayı milleti iyice dibe çekmeyin kendi negatifliğinizi bulaştırmayın. Üzgün ve yorgun insanlar üzerinden egonuzu tatmin etmeyi Bırakın artık.

Emin olun sizden daha ağır bı şekilde kendimi ben zaten her gün eleştiriyorum. O adamla neden tanıştım evlendim cocugumuz oldu vs vs vs uzar gider. Ama öyle hafif bı eleştiri değil bu sizin su anda sorduğunuz şeyleri ben zaten çoktan astım yani. Şu anda bı anne olarak düştüm ve yardıma ihtiyacım vardı teşekkür ederm yazanlardan da biraz olsun iyi geldi. Dunya bazen herkese neden anne oldun yada neden bosanmadin kadar kolay olmuyo. En azından herkesin hayatının farklı olmasi yaşam şartları falan diye ilerlersek

devlet hastanesinde psikiyatristler günde hasta başı 5-10 dk ayırabiliyorlar. bu yetersiz sürede teşhis konulması ve tedavi önerilmesi ne kadar doğrudur tartışılır. aşağıda ülkemizdeki antidepresan kullanımı ile ilgili rakamları bildiren linki bırakıyorum. yani kapıdan girene ilaç yazılıyor gibi birşey :) özel kliniklerde de durum çok farklı değil. aslında modern tıpta beyin mr ları ile filan belli oluyor şizofren vs durumlar. işte o zaman beyin gelişimine dair kesin tanı konulabiliyor. beyin kimyasalları vs incelenebiliyor sorunlumu eksik mi . ilaç işinin ticari olduğunu artık sağır sultan biliyor ve günümüzde dünyada ilaç sektörüne hizmet eden en popüler alan ruhsal sorunlar. Son 3 yılda Türkiye'de 61 milyon kişi sinir sistemi ilacı, 12 milyon kişi antidepresan kullanmış Son 3 yılda Türkiye'de 61 milyon kişi sinir sistemi ilacı, 12 milyon kişi antidepresan kullanmış t24.com.tr bunu da buldum. "2017 yılı TÜİK istatistiklerine göre ilk beş yılda boşanma oranı yüzde 39, yani 100 evli çiftten 39'u boşanıyor." evlilik yaparken daha iyi düşünecek yeni nesil. gelişicez hep birlikte. Kristialia Her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana

Emzirmeyi bırakmayı çok denedim ama iki gün emmese üçüncü gün yine çok ağladı ve dayanamadım. Biraktiramadigim için de biraz daha sabretmek istiyorum sanırım bu süre daha doğrusu zorunda hissediyorum. Eşimle biz çok sıkıntıliyz çok hatalar yaptı tabiki bende çok iyi biri değilimdir belki ama boşanmak üzereyken her şeyi ayırmisken kızımız icin acaba olur mu diye bir araya geldik. O yuzden çok da güzel bir aile ortamı olduğumz söylenemes biseyler koptuktan sonra yeniden olmuyomus maalesef

Kendinizi eksik ifade ediyorsunuz bence. Ben gerçekten anlayamadım konunuzu kusuruma bakmayın. Neden bebeğinize tam olarak sevginizi yansıtamadığınızı, neden onunla az oyun oynadığınızı düşünüyorsunuz? Bunu örneklerdirirseniz daha iyi anlaşılır konu. Bir depresyon sürecince olup, bu nedenden ötürü mü bu hislere kapıldınız, yoksa ciddi ciddi bebeğinizi ihmal mi ediyorsunuz gerçekten anlamadım. Birde eksik olduğunuzu düşündüğünüz noktaları neden geliştirmeye çalışmıyorsunuz?

Annelik çok zor bir süreç inanın evliliğinde sorun olmayan ve daha düze yaşamı olan insanlar bile bu süreçte bocalıyor. Kolay değil kendi hayatını, kişisel özgürlüklerini tamamen bırakıp küçük bir insana adıyoruz kendimizi. Bazen yetemediğini düşünmek, bazen kendi kişisel özgürlüğünü düşünmek insanı içinden çıkılmaz ruhsal bunalıma itebiliyor. Üzülme geçecek bu günlerde inşaALLAH. sabretmeye çalış ve tedavinide ihmal etmemeye gayret et. Geçmişini sorgulamaya çalışanları da umursama olan olmuş sen önüne bak.. ALLAH yardımcın olsun.

Cok haklısınız tabiki ama emzirmeyi bırakmadan dohtora gidemem. Yani depresyon ilaçları ağırdır. Ben bı ağrı kesici bile alamıyorum. Çünkü emmeyi kesinlikle birakmiyo ortalığı yikiyo bu durumda da ne yapabilirim bilemedim. Sütüm çok azaldığı donemlerde bile bırakmadı çünkü. K

Bence bir an önce psikolojik destek alın. Bu durumdan kurtulun. Yoksa böyle sürüp gidecek. Siz iyi olunca bebginiz de mutlu olacak T

O yüzden kendinize fazla yüklenmeyin. Doktor iyi gelecektir eminim.

Mutsuzluğunuzun sebeblerini az çok yazmışsınız. Çocugunuzun mutlu olabilmesi için mutlu ebeveynlere ihtiyacı vardır. Derhal psikolojik bir tedavi alarak, bu hayattan tam olarak beklentilerinizi sağlıklı bir kafa yapısı ile muhakeme edip ona göre adımlar atmalısınız. Memeden kesin çocugunuzu, merak etmeyin 1 hafta 15 gün zorlanırsınız belki ama alışacaktır. Siz iyi olmadığınız müddetçe, mutlu olmadığınız müddetçe sizden bir parça olan evladınıza da bir katkınız olmayacaktır. Görev bilinci olarak yaptığınız anneliğinizi sorulamanız tamamiyle bundan. İçinizdeki yaşama sevinci ölmüş, evliliğinizdeki sorunlar da üst üste eklenince arap saçına dönmüş. Lütfen kendinize odaklanın biraz. Tedavinize kaldığınız yerden devam edin. Duygu durumunuz normale bürününce de alacağınız kararları tekrar gözden geçirin.

Benim oğlum da çok düşkündü ama bıraktık korktuğum kadar zor olmadı 1 ay oldu bırakalı

Teşekkür ederim Birgaripinsan

Gerçekten yazan yanımda olan herkese çok teşekkür ederim dün sabah uyandigim ben ve bugün ki ben arasında fark var. Yazdiklariniz bana iyi geldi düşündüm uzun uzun. Adım atıcam. Neden kötü anneyim değil de artk ben mutlu bı anneyim demek için kendi düzenimde kızımla vakitlerimde değişiklikler yapicam. Umarım ki kizimi da kendimi de bu durumdan bı an önce cikaririm. İyiki burası varmış dedim tekrar. Hepiniz çok sağolun

Az cok herkesin pskolojik sorunu var ve olmusturdur da çünkü yeni bir hayat, yeni bir düzen. size bağımlı bir bebek... oğlum yeni doğdugun da öyle bir dibe düştüm ki pskolojim alt üst oldu. yanimda yardım edecek kimse yok. yalnızım. cocugum kolik susmuyor sürekli ağlıyor. evi afedersiniz b. k götürüyor. yemek yiyemiyorum uyuyamıyorum. dedim çıldırıyorum ben. kesin kafayı felan siyiracagim. pskologa gittim. dedi ilaç kullanman lazim. emzirmeyi bırak. nasil bırakayım peki? Oğlum başka bir şey yemez. kendimi toparlamam lazım dedim. millet nasıl güçlü dedim. cocuguma tutundum. beni iyileştiren o oldu. ama bitti mi dertlerim bitmedi. o sıkıntıli dönemde annemiin çok ağır hastalığı çıktı. yogun bakımlarda, hastanelerde küçücük çocukla geçti hayatımız. bir tarafta babamın başka bir kadınla ilişkisi gün yüzüne çıktı. ve gecen sene annemi kaybettim. hayat nefes aldığımız sürece bitmiyor. herkesin hayatında farkli bir mucadele var. kimse. mukemmel değil ve mükemmel bir hayat yaşamıyor. sadece hayata tutunmak için sebepler buluyorlar. sizde sebebinizi bulun. bence en büyük sebebiniz de çocuğunuz olsun.

Yemin ederim çok haklısınız. Ben bipolar bı annenin kızıyım psikojik sorunları içinde yaşamış biriyim ve ileri tarihe atilmayacak bişey olduğunu çok iyi biliyorum. Tek sorunum şu ki kızıma memeyi biraktiramiyorum. Bazen normal bı ağrı kesici alıp bı gün emzirmemeye çalışıyorum yada bırakma denemesi yapıyorum ama geri dönup dolaşıp gelip yapisiyo. Mama zaten kullandık bu zamana kadar onu yeni kestim. Mama da da bı değişim yoktu meme diye ortalığı yikiyo golgefeslegeni 🌿 'Keşke gölgesine razı bir fesleğen olsaydım' 🌿 Anneler

Neyse. Umarim hersey guzel olur sizin icin.

neden kötü anne olduğunuzu düşünüyorsunuz? S

Depresyon dasın arkadaşım, biraz Pozitif ol

Canım öncelikle depresyonda olduğunun farkına varman gerekiyor. Birkaç yıl evvel benzer bir durum yaşadım. Çok sevdiğim canım yegenlerim bile mutlu olmama yetmiyordu. Onları sevmek içimden bile gelmiyordu. Halbuki çok düşkünüm onlara. Kesinlikle bir yardım almalısın. Böyle demek kolay biliyorum. Seni kimsenin anlamadığını ve asla mutlu hissedip başkasını özellikle de çocuğunu mutlu edemeyeceğini düşünüyorsun. kaygıların var. Hepsi geçecek. Konuşmak istersen buradayım. Nevossss Bin dert var, bir sensin Deva Anneler

Bebeğin daha çok küçük. Çocuğun ilk Bi kaç yılı emdi emmedi yedi yemedi uyudu uyumadıyla geçiyor zaten. Bunlarla uğraşmaktan çok vakit kalmıyor. Biraz daha büyüyüp ele avuca gelince, çocuk anlamaya başlayınca daha eğlenceli hale geliyor. Yani normal bence anlattıkların. Ayrıca geç değil bundan sonra daha ilgili davranabilirsin ilgisiz olduğunu düşünüyorsan. Her gün belli etkinlikler yapabilirsin yaşına göre. Önemli olan kaliteli vakit geçirmen. Emin ol yaptıkça daha keyif alırsın. Daha iyi hissedersin. Yapamadıklarına oturup kahırlanacağına, şu andan itibaren yaparak karşılıklı daha mutlu olabilirsiniz. Annelerin hepsi böyle hissediyor zaten. Hep yetersiz hissediyoruz. Bence eşinle problemlerini eğer ayrılmayaksan Bi süre ötele. Ne yaşadınız bilmiyorum ama geri birleşip affetmeye karar verdiysen geçmişte yaşamayı bırak. Eğer şuan sorun yoksa kendini toparlayana kadar en azından bu konuları rafa kaldır. Çocuğuna ve kendine odaklan. Benim de evliliğimde çok sorunlu Bi dönemim geçti. Ama o dönemde bile oğluma yapmam gerekenleri yaptım. Hatta ben mutsuz oldukça oğluma daha çok sarıyorum. Ona birleyler öğretmek en keyif aldığım şey. Napayım el oğlu için kendi oğlumu ihmal edemem. Herşey olacağına varır sürekli sorunları düşünme. Bir de ufak şeyleri büyütme. Altı ıslanmış bezi unutmuşsun değiştirmeyi, su vermeyi unutmuşsun falan. İnsanız biz. Bebeğin ilk Bi kaç yılı çok yorucu uykusuz geçer. Birşeyleri unutmak ya da eksik yapmak normal. Anne de olsak hatalarımız olur. Kendine deli gibi yüklenme. Bu seni içinden çıkılmaz Bi sarmala sokar. İyi şeylere odaklan. Bebeğini seviyorsun elinden geleni yapıyorsun. Daha iyisini yapmak kalbindeki sevgide mevcut. hizuran Olur öyle Anneler

Galiba şuan çok sağlıklı düşünemiyorsunuz H Hello

Annelik doğrusal değil ki, inişli çıkışlı, çok zorlu, kendinden ve hayatından feragat ettiğin, belki de tüm hayatın boyunca kaç yaşına gelirse geldin doğurduğun canlıdan sorumlu hissettiğin çetrefilli bir yol. Kimse mükemmel değil, siz yeri gelip hayattan bezdiğinizde, bunaldığınızda; bu kötü bir anne olduğunuzun, bebeğinizi ve anneliği hak etmediğinizin bir göstergesi olmuyor, insansınız bunalabilirsiniz, bıkabilirsiniz, tıkanabilirsiniz.

Teşekkür ederim bakicam muhakkak . push ;

Kızınız ileride bu yazdıklarınızı okusa ne hissederdi? S

Dusuncenize yazdıklarınıza sonsuz saygım var zaten ama ben dediğim gibi bunları çoktan astim çünkü başkasından önce ben kendimi çok sorguladım elestirdim. hala daha yapıyorum bunu. Şu anda derdim ailem kurtulsun evliliğim neden kötüydüden ziyade anne olamıyorum. Kalkamıyorum. Biseyler için geç olmadna da kızıma anne olmak istiyorum. bunu zaten anlayanlarda yazdılar buraya

Mutlu bir bebek için mutlu bir anne gerekir o yüzden şuan önemli olan sizin psikolojiniz lütfen kendinize haksızlık etmeyi bırakın ve psikolojik olarak kendinizi daha çok yıpratmamaya çalışın Bende anne olmak için çok uzun zaman uğraşam bir kadınım ama bu benim sizden çok ebeveyn olmayı hakettiğim anlamına gelmez çünkü evlat nasip işidir Allah takdir ederse verir size ne mutlu ki takdir etmiş İçinizde bulunduğunuz psikoloji sizi böyle düşündürüyor iyi bir anne olmanın formulu yoktur sanırım siz kendinizi iyileştirdikten sonra çocugunuz zaten çok mutlu bir çocuk olacaktır Rabbim tez zmanda sıkıntılarınızı aşmanıza yardım etsin

çocuk muhtemelen gerginliğinizi hissediyor ve tek güvenli hissettiği yere yani memeye sığınıyor. ondan olabilir bu kadar düşkünlüğü. benim kızım da böyle hissettirmemeye çalışsam da anlıyor, algıları sandığımızdan daha açık inanın. arkadaşların dediği gibi önce sizin psikolojinizin düzelmesi şart, çocuğunuzu başka türlü mutlu edemezsiniz

Tabiki alinmiyo. Ben başkasının çocuğunu çalmış da değilim. Sadece o kadar uğraşıp didinip benden çok daha iyi olabilecek kadınlar varken benim gibi sorunlu bı kadınin anne olduğunu sorgulamak ama sabaha göre cok daha iyi durumdayım. Şu anda sabahtan beri de ne yapabilirim nasil onunla vakit gecirebilirim kendimi en iyi hale nasıl getirbilifim diye sürekli biseyler okurken buluyorum Nefesimmmsin 💙26.07.2017 ❤15.07.2021💙 Anneler

Kesinlikle empati yada yaşadığı ve unuttuğu bazı şeyleri hatırlamak insana biraz biseyleri anlatabiliyo. Mesaj ortamı burası sonuç olarak Hepimiz her şeyi yanlış anlayabiliyoruz

Benim emzirme maceralarım pek uzun sürmedi ama bu konuda da tecrübeli hanımlar muhakkak vardır burada inşallah bir çözüme ulaşırsınız

Yaşına göre internetten etkinlik bak yavaş yavaş yap onları. Bütün gün değil ama yaparken kaliteli vakit geçir. Sadece çocuğuna odaklanarak. Az daha büyüsün geri bildirim almaya başladığında sana da çok keyifli gelecek zaten. Benim oğlan 7 yaşında. Senin hissettiğin bütün duygulardan geçtim. Hala kendimi kötü Bi anne gibi hissettiğim oluyor. Hatta bu konuda kötü hissettiğimde artık oğlumla konuşuyorum. O da beni sakinleştirip pofpofluyor. Minnağım benim. Annelik delilik işi. Bu duyguların sebebi hep çok sevmekten. O kadar çok seviyoruz ki hep daha iyisini hakettiklerini yetemediğimizi düşünüyoruz. Zaten beben küçük. Leğene su döktürsen, kavanoza fasulye attırsan, müzik açıp elini kolunu oynatsan al sana etkinlik. Gözünde büyütme. Kocanı ve onla ilgili sorunları at kenara. Hem belki sen mutlu olduğunda o problemlerde çoktan geride kalmış olur. Ya da ilerde bakarsın çaresine.

Bı bebeğe yapılabilecek en büyük kötülk onu annesiz bırakmak mı olur. Yoksa sadece yemeğini yedirip suyunu içirip altını değiştirip başka ilgilenmeden mutsuz bi çocuk olarak büyümesine sebep olmak mı? Neden ben anne olmusum. Yaşadığım şeylerin üstüne artk asla mutlu olamıyorum. Kızım var 15 aylık ve ona anne olamıyorum. Bebek görüyorum yolda yada orda burda. Ben kızımı neden mutlu edemiyorum öyle. Burda bile görüyoruz çocuk sahibi olabilmek için onca insan arasında neden ben anne olmusum ki. Daha kendime hayrim yokken anne olabilecek gücüm yokken neden ben.

Yatakta bebeğin yanına uzanıp elini tutmanız bile onu mutlu eder. Kendinize haksızlık etmeyin. Belliki başka dertleriniz var. Bu dönem bir yardım alsanız. Bakış açınızı değiştirip her şeyi yoluna koymanın bir yolunu bulursunuz. Allah yardımcınız olsun

kendinize haksızlık etmeyin. kimse mükemmel değil. yolda gördüklerinizin iç dünyalarını, ev yaşantılarını bilemezsiniz. kızınızın sizin dokunuşunuza, şefkatinize ihtiyacı var. destek almaya başlamanızda fayda var zira bebeğiniz sizin duygularınızı gayet iyi anlayabilecek bir ayda.