kendimi ifade etmekte zorlanıyorum. genelde sessiz içene kapanık bir yapım var. Arkadaşım veya karşı taraftan hoşuma gitmeyen bir hareket gördüğümde bi kere uyarıyorum baktım tekrarlıyor konuşmayıp surat yapıyorum. Grip atıyorum içime atıp kafa takıyorum. Mesela aynı olayı başkası yaşasın ağzının payını verip susturuyor sanki az önce kavga eder gibi konuşan onlar değil benim. sonra hiçbirşey yokmuş. Gibi konuşuyorlar. Bende garibim içime atıyorum kendime sorun edip takıntı haline getiriyorum. Ben kendimi mutsuz etmeyi seviyorum galiba. arkadaşlarımla konuşurken genelde muhabbetim şikayet oluyor Muhabbet etmeyi ve kendimi ifade etmeyi pek beceremiyorum. Bir de en ufak olumsuzlukta ve yenilgide kendimi salıyorum. Galiba kendimi böyle kabullenmek zorundayım. sivrimanikur