Merhaba arkadaslar. Bu sene universiteyi kazanip gittim 1 yil boyunca bazi zorluklar yasadim. Bundan 11 ay once kadar bir yakinimi birdenbire kaybettim. Uzun bir. suredir surekli ya simdi ölürsem ya kalp krizi gecirirsem ya beyin kanamasi gecirirsem ölürsem bayilirsam ya aileme bir sey olursa ya boyle yaparsam buna boyle olur. ölürse gibi düşünceler beynimi yiyor. Kendime olan ozguvenimi kaybettim bu. durumdan. oturu surekli aklimda bu dusunceler var. Kilomu da kafama takiyorum surekli ve kizlar her seyden. sıkılıyorum yurumekten bile sıkılıyorum artik her sey bunaltiyor beni. Benim. neyim var? Ne yapmayaliyim yardimci olur. musunuz tesekkur edeeim. simdiden

Öncelikle merhaba canım, Bu söylediğin belirtiler zaten genelde çok sevilen birinin kaybından etkilenince oluyor. Ağır bir üzüntü depresyon dönemi oluşuyor. Tabi sonrasında dediğin gibi ölüm korkusu, yanında sürekli ya ölürsem diye taşımak zorunda olduğun şeyler planlıyorsun, bazen hiç bir hastalığın yok iken bile bir hastalığa yakalanmışsın da yakınların sana belli etmiyormuş gibi senden sürekli bir şeyler saklanıyor gibi hissediyorsun, bazen nefes almada güçlük, yutkunurken güçlü ve boğulma hissi oluşabiliyor, içtiğin ilaçların sana zarar verebileceğini düşünüp sürekli prospektüs okuyorsun, bazen en ufak sesten korkuyorsun, kaygılanıyorsun vs. vs. işte tüm bunlar panik atak hastalığının belirtisidir.

Anksiyete olsa gerek. Aynı şeyi bende yaşadım. Öleceğimi duşunuyodum hatta erkek arkadaşımı bile hazırlıodum buna. Her tur kanserin bende olduğunu duşunuyodum ve tam 40 kiloya düşmüştüm. Yaygın anksiyete tanısı almıştım. Maalesef olduğum bölümden oturu. Psikolojik rahatsızlıkları biliyo olmak da beni iyice anksiyeteye suruklemişti :/