Haklısınız elbette ama öyle olmadığına eminim çünkü yapısını tanıyorum herkesten etkilenebilecek bir kız. Nereye çekseniz oraya gider. Üzgünüm ama böyle. Bu durum psikolojisini etkiliyor ve böyle giderse ileride kalıcı iz bırakacak diye öyle korkuyorum ki... I

Naparsa yapsin yahu anlatmakta biyere kadar dinlicek gibi gorunmuyor. Sen ustune dusup konusnaya calistikca kendini birsey sancak. 15 yasinda klasik biyere ait olmak istemek, biseyleri savunmaya calismak, kimsenin seni anlamamasi olaylari. Bu baska bir konuda da kendini gosterebilirdi ama arkadas ortamindan dolayi escinsellik olmuş. Simdi kendi aralarinda dışlanmislar olarak takiliyorlardir bu hosuna gidiyordur. Büyüyünce gecer bence. Ama pisman olabilir A

İyi akşamlar bu konuyu açmak için düşündüm. Ama artık birinden akıl almam gerek. Zira uzun zamandır bu konu kafamı kurcalıyor. Benim 15 yaşında bir kız kuzenim var. Aramız çok iyidir normalde. Fakat yaklaşık son bir yıldır değişiklikler var kendisinde. Şöyle ki, kendisinin eşcinsel olduğunu iddia ediyor. Lütfen konum başka yerlere çekilmesin. Gerçekten eşcinsel olan bir insan olsaydı, bu konuyu açmazdım bile. Eşcinsellere de sonsuz saygım var. Fakat sorun şu ki kuzenim eşcinsel değil. Nereden biliyorsun diyeceksiniz, şöyle açıklayayım. Kendisi herkesten kolay etkilenebilen bir kızdır. Bir sene önce birkaç kişiyle tanıştı. Tanıştığı kişiler de aile baskısı ile eşcinsel olduklarını iddia eden gençler. Onlardan çok etkilendi kuzenim. Daha önce hiç böyle belirtileri olmayan kız birdenbire değişiverdi bu arkadaş grubundan sonra. Değişik ortamlara girip çıkmaya başladı. Elinde sürekli eşcinsellik ile ilgili kitaplar bulundurmaya başladı. Arkadaşlarımdan hediye, diyordu sorunca. Ben bir hevestir elbet geçer diye bekledim ama artık bir yıl oldu. İnanın üzülüyorum. Gerçekten öyle olsa hiç sorun değil. Ama belli ki birileri dolduruyor ve yazık ediyor gençliğine. Sürekli herkese eşcinsellerin intiharlarını anlatıyor. Ben de çok korkuyorum ya kendine bir şey yaparsa diye. Bu yüzden bu konuları bana açtığında hassas davranıyorum. Bir keresinde ona şöyle dedim:Canım eşcinsel olmak elbette kötü bir şey değil ama sen öyle değilsin ki, dedim. Bana çok kızdı ve sen de bizi öldürmek isteyenlerdensin değil mi? dedi. O günden beri zaten hiçbir şey söylemiyorum çünkü benim de kalbim kırılıyor. Ergenlikte böyle hissedip sonra gerçekte öyle olmadığını anlayan bir sürü insan var diyorum, itiraz ediyor. Bütün özel eşyalarını bu tarz şeylerle donatmış. Kaç tane kız arkadaşı olmuş el ele tutuşup gezmişler. Anlatıyor sürekli. Çok üzülüyorum banane deyip kestirip atamıyorum. Sizce ne yapmalıyım? Emira SY Nirvana Anneler

Ailesi ozellikle de annesi ile paylasin. Gozlemlesinler surekli. Asla ustune gitmesin kimse. bu yaşlarda ozentilik te yapiyor olabilir gercekten oylede hissedebilir. Bence zamana birakmakta fayda var.

Yapabileceğiniz birşey yok. Psikologa veya psikiyatrist e gitmesi için tavsiye verebilirsiniz. Kimlik arayışında muhtemelen.

Valla ne desem bilemedim... eğer değilse ve bu şekilde hareket ediyorsa dikkat cekmeye calisiyor belki... bi psikolog yardım edebilir... eğer öyleyse de bi psikolog yardimci olabilir ve cidden cinsel eğilimi kendi cinsiyle alakali ise saygı duyulmalı ve zamana bırakmalı kendi hayatı.