Okul cidden çok zor. İnsanın içi sızlıyor. Birde bırakıp gidiyorsun ve azman gibi çocukların arasında kalıyor. Koruyamıyorsun işte her zaman. Kendini savunmasını öğrenmeli ama nasıl? Cidden bilmiyorum. Bu sene ikinci sınıfa başlayacak umarım daha iyi geçer Birgaripinsan

Herkesin cocugi kendine kiymetli. Ben de boyle bir durumda gorusmek istemezdim acikcasi. Konu sahibi sizin cocugunuz zarar goren taraf olmadigi icin bu sekilde dusunuyorsunuz. Emin olun sizin evladiniza zarar verilseydi boyle bir konu acmazdiniz.

Asla yalnız değildi, cafenin içinde oda gibi düşünün, bizde kapısında ki masa da oturuyorduk..

Konuda bahsi geçen çocuklar zaten 3 yasindalar. 2 yaş öncesi temel güven bağlanma dönemidir. Çocuğu o yaştan annesinden ayrı bir birey olarak dusunemezsin zaten. Ama 2 yaşından sonra onun da bir birey olduğunu kabul edip ufak ufak izin vermek gerekiyor kendi basinin çaresine bakmasına

Ben de bi arkadaşımla sırf bu yüzden görüşmüyorum, kızımın kafasına zımba teli fırlattı ve yarıldı. Bence bir çocuk asla sebepsiz agresiz olamaz, vardır bi sebebi, çok okuyun, çocuğunuzu ve kendi davranışlarınızı iyi gözlemleyin lütfen

Aynen kastım bu. Yaramazlık dedikleri şiddet. Zeka dedikleri hırçınlık oldu. Çocuk ne kadar şiddet gösterirse çok zeki bak her çocuğun hakkından geliyor ezdirmiyor kendini diye gizli bir zevk alıyorlar. Karşıdaki çocuk ne hissediyor, korkuyor mu üzülüyor mu be hissediyor umursamıyor o da öğrensin canım salak olmasın deniyor. Yani uslu çocuk salak gibi görülüyor.

Düşüncelerim, okuduğum yorumları harmanlayıp çıkan düşüncelere karşılıktı, size değil. Savunmayı öğretme durumunda kaldığım zaman ben de bocalıyorum. Hatta parka gidip, gerisin geri döndüğümüz çok olmuştur. Şiddeti öğrenmesinler, şiddete uğramasınlar pamuk ipliğine bağlı, çok ince işçilik lazım. Biz bu denli çabalarken, amaaan bırak öğrensin diyenlere karşı tepkim, size değil sedeflidondurma

Ben kendimi sorguluyorum biraz bu konuyu görünce. Ben de doğruları öğretme amacında olan mükemmelliyetçi bir anneyim. Karsıdaki çocuk elindeki oyuncagı paylaşmasa bile müdahale edip kardeşe de ver o da oynasın diyen bir anneyim. Bir çocugun benim çocuguma siddet göstermesini düşünemiyorum bile. Ama dediğim gibi ben çok mu müdahaleciyim diye kendimi sorguladıgım yanlış mı yapıyorum dediğim bir konu okudum. Feslegen Kokulu Nane Durmak, yıkılmaktan önceki son adımdır. Anneler

Cocuğun her davranışınin sebebi anne baba deildir, ha uyarmaz destekler tabi ki haklısınız. Hatta şöyle söyleyim kuzenim evde eşinden şiddet gören bir kadın malesef, çocuk da arada maruz kalıyor, ama kızları melek, asla agresif değil. Nasıl açıklarsiniz bilmem ama, o zaman bu çocuğun başka çocukları dövmesi gerekirdi dimi.. S sujeee

E konu sahibi de cocugu vurmasin diye devamli mudahale etmis etmesemiymis?cocuklar zekidir falan ama dogal olarak zekalariyla degil icguduleriyle yasarlar bir sonraki adimi hesaplayamazlar anlatmak gerek kontrol etmek gerek aman ozguveni bozulmasin mudahale etmeyelim diye verelim eline atesi gezsinler o zaman

Hırçınlığın elbette yok ama erken konuşmanın da zekayla bir bağlantısı yok. Kendi anneliğini övüp, tanımadığımız bir insanın anneliğini bu kadar eleştirmesi hoş değil.

Çevreniz sadece tanıdıklarınızdan oluşmaz. Parkta karşılaştığınız kişiler de restoranın oyun alanındaki kişiler de çevrenizdir. Siz çocuğunuza arkadaşının kafasına vurunca dur demezseniz, başka bir ebeveynin çocuğunuzu uyarması hem korkutur hem de gururunu kırar. Ben karşıdaki çocuğun annesini uyarırım, bakmıyorsa ya çocuğumu uzaklaştırırım ya da çocuğu uyarırım. O da kendinden büyüklerle başa çıkmayı öğrensin di mi, ileride herkesin aynı güçte olduğu ideal dünya yok canım

Zorbalık güç ve statü farkı olan birinin diğerine zarar vermesidir. Çocugunu sözde zorbalıktan korumak için zorbalık yapan anne babalar burda da görüldüğü gibi ülkenin gerçeği maalesef. Ama çok şükür bilinçli bir çevrem var o tarz insanlardan uzak tutabilecegimi düşünüyorum çocuğumu.

Ve siz kirginliginizla kaldiniz.. bana bos sacma geliyor boyle seyler. Oglumun sinifinfaki cocugun anasi baktim oglumu bi gun diger cocugun arkadasina sikayet ediyor. Sikayet ettigi kadin benim cocukluk arkadasim, boyle seylerin lafini yapmayiz aramizda:) bile isteye oynatmiyorum artik bende o cocukla. Buyukler mumkun oldugunca az karismali., ha bu durumda sonradan msj yazmasibu sekilde cok abarti, laf arasinda oglun yaramazmis dese bu kadar takmazdin.

Çok doğru. Oğlum 7 yaşında birinci sınıfta epey hırpalandı. Hiç vurma huyu yok hep sakin bir çocuktu. Kendimi sorguluyorum hatam nerde diye? Neden çocuk kendini savunamıyor? Şunu anladım ben onu hiç yalnız bırakmadım. Parkta, sokakta, evde. Çevremizde yaşıtı çocukta yoktu bir tek aynı yaş kız kuzeni vardı küçükken. İkisi birbirine yetiyordu. Mutlu ve kavgası olmayan çocuklardı. Arada kendinden büyük çocuklarla bir araya geldi ama çok zarar verenler oldu uzak durdum. Çocuk o sakinlikten okula başlayınca bocaladı. Yani evet 7-8 yaşa gelince birden aydınlanmıyorlar

Kendini korumayı öğrenmek için, yeterli fiziksel ve bilişsel düzeye geldiğinde elbette öğreteceğim ama şu an benim yardımıma ihtiyacı var...

Geriye dönüp okuyabilirsiniz zaten yazdığım mesajların hepsi bu konuda tavsiye içeriyor S sujeee

Bir anne olarak geçmişte öyle miydi yeaa diyen, çocuklarını eğitmeden salan annelerle görüşmüyorum. Çocukları oğluma zarar verirse de anneyi müdahale etmesi konusunda uyarıyorum. Geçmişte çocuklar dayakla büyütüldü hangimiz çocuğumuza vuruyoruz? Geçmişte kadınlar on çocuk doğurup en büyüğü diğerlerine dadı yapar kendileri iş yaparmış, bu yolla büyüyen bir nesille kıyaslamak sizce de vizyonsuzluk değil mi? Geçmişte hepimiz sokakta oynadık ama şu an sokağa çocuk bırakamıyoruz. Pek çok farklılık var geçmişte yapılan yanlış. Geçmişte çocuğa değer mi verilirdi, sen sus anlamazsın karışma büyüklerin işine denirdi. İnsandan sayılmazdı. Bu kafayla kıyaslamam anneliğimi. Ayrıca peluşla arkadaşının kafasına vurduğunda uyarı almayan çocuk, kafaya vurmayı normalleştirir. Çocuğa iyiyi doğruyu kuralları bıkmadan anlatmalıyız eskiden öyle mi diye ortaya atmakla olmuyor

Böyle zihniyetteki bir insanla zerre olsun görüşmem Sevgili konu sahibesi size gelince bence arkadaşınız fevri tepki vermiş eğer ki çocuğunuz onun çocuğunun canını yakıp ağlatmadıysa ben uyarcak bişey göremiyorum

benim kizimda malina cok duskundur tipki dediginiz cocuk gibi elimdeki ikinci bir esyayi baska cocuklara vermeyeyim diye paralaniyor hatta burda konusuda var paylasmayi ogretmek adina acmistim ama bu hareketi bana hic bir zaman hos gelmedi o ayri konu bende saatlerce oynarim internetten yapmasi gerekenleri okur arastirir o yonde yonlendiririm yeri gelir tasi taragi alir kumun ortasina oturur kule yaparim kelebek kovalarim kuş kovalarim cocugumla birebir ilgilenirim elindeki oyuncagi vermemesinide ozguvendi zekiydi hareketliydi diye kendimi kandirmam ben ögretememişim derim tamam bazi seyler donemsel ama bu donemi aman donemsel diyip gecistirmem o donemi dogrusunu ogreterek gecistirmeye calisirim kapida cekirdek citleyip cek kizim arkadasinin sacini kaslarin guclensin diye dusunmem

Tehdit değil ki bu olayın sonucunu yaşatma. Doğru olan öncesinde bu tarz davranışlar yaparsan sonucu bu olur diyerek hatırlatma yapmak ve olduğunda da gerçekten buna uymak. Ama yaygın kullanım genelde annenin defalarca boş tehditlerde bulunup sonucunda kalkıp gitmek kendi işine de gelmediği için lafını yemesi şeklinde gerçekleşiyor. Sonucunda da çocuk annem konuşur konuşur ama sonunda hiç bı şey olmaz diye düşünüp annesini duymazdan gelmeyi öğrenir.

Koca konu boyunca su dediğinizi söyleyen ve onaylayan tek bir mesaj bile görmedim. Ama nedense birileri sanki öyle demiş gibi savunmalarinizi hep bu yönde yapmaktan vazgecmediniz. Rica etsem bunu ifade ettigimi hangi mesajıma dayanarak düşündünüz alintilayarak gösterebilir misiniz banada?

Şiddet asla yok. El bebek gül bebek. Ama oluyor işte bazı çocuklarda dönem dönem böyle şeyler sakın canınızı sıkmayın. Buda bir geçiş dönemi. Çocuklar büyürken huylarıda değişiyor. Arkadaşınızın tavrını bende fazla buldum. Ben sadece bu dönem her zamankinden biraz daha dikkatli olun diyorum. Yoksa ortada kusur yok, suç yok küçük bir çocuk var.

Oglum yaklasik 2.5 yasinda evet bir donem cocuklarda herseyi atma atarak oynama huylari oluyor. Sahsi olarak hic bir anneyi arayip yada mesaj atip oyle birsey soylemem ama cocugumuda o cocukla oynatmam tepesinde brklerim zarar gormesin diye ve bir sonraki sefer cok zorunlu olmadikca olmaz kendi cocugumunda agresif oynadigi donemde toplu oyun alanlarina bende girdim malesef oyle oturulan yerden yapma cocugum demek hic bir ise yaramiyor oyun oynamayi ogrenmekte bir surec. Arada olabilir bazi seyler benim cocugumda yapiyor benimkinede yapiliyor ama mesela 1 saatlik oyun surecinde karsi tarafin cocugu kac kez bu oyundan cani yandi 1,2 kez mi yoksa 12 kez mi. Annesinin bundan rahatsizlik duymasi cok normal. Eger cocugunuz agresif oynuyorsa sizde onunla beraber bu donemi gecene kadar oyun alanina girin

Ben konu sahibi arkadaşa hak veriyorum, peluş oyuncak attı, ayağından araba sürdü diye bir çocuğu etiketlemek hiç normal değil bence. Benim de o yaşlar da kızım var, kesinlikle vurmuyor ama geçen senelerde sinirlenince çığlık atıp çocukları korkutabiliyordu, bunun için defalarca konuştum anlattım çok şükür artık o huyu kalmadı, öteki türlü de çocuklardan dayak yediği de, tırmalandığı da oldu, içim yandı çok çok üzüldüm ama aşırı bir tepki vermedim, o çocuklarla aynı ortama girince ekstra dikkatli davrandım, ama tutup da o çocuğu veya kendi çocuğumu ortamdan dışlamadım.

Ben kendi çocuguma değil diğerine de karısıyorum. Benimkine vermek istemezse paylaşmasını saglayıp her türlü beraber oynattırırım.

Yoruyor tabi yormaz mi?genel olarak kaygili bir insanim zaten cocuk buyuturken daha da zorlandim ama konu bu degil. Benim de 2.5 yasinda kizim var naif kavga bilmeyen bir cocuk. 2.5 yasindaki bir cocuktan kendini savunmasini beklemek sacma geliyor. Benim cocugum kimseye zarar vermezken gelip birinin zarar verecegi dusuncesi beni sinirlendiriyor. Kendi aramizda cozun ya da al sen de ona bir tane vur diyemem. O aileyle gorusmemeyi tercih ederim. Nasil ki cocuk 10 aylikken yurumezken her cocuk farklidir diyorsak her cocugun kendini savunmasi da farklidir benim cocugum 2.5 yasinda zarar vermeyi bilmiyor ve 2.5 yasindaki baska bir cocuk gelip vurursa gelisimi, yapisi dolayisiyla 2 defa yedi dayagi 3. de yemez artik diyemiyorum. Sadece uzak durmayi ogretebilirim ona

Yoo ben de arkadas gibi dusunuyorum anneyim ayrica

Bugün pelüş atar, yarın taş

Sanırım siz tekrar görüşelim oynasınlar msjı atmışsınız akıbetinde böyle bir cvp gelmiş. Samimi olmak gerekirse, annenin tutumu çok önemli benim için. Anne kıvrandığı halde çocuk asiyse, elimden geldiğince gözümü ayırmam çocukların üstünden. Ama rahat ve amaan çocuk bunlar işte diyip, karşı tarafa yaşatılan rahatsızlığı görmezden gelirse rahatsız olur ve görüşmek istemem ben de. Lakin sizde böyle bir durum gözlemlemedim. Arkadaşınız da muhtemelen şimdi peluş oyuncağı, yarın kimbilir neyi geçirir kafasına düşüncesinde.

Bakın buna sonuna kadar katılıyorum. Az önce bahsettiğim olayda eltimin kızı oğlumu ısırınca, oğlum için bu niye böyle, sessiz kendini savunmayı bilmiyor tarzı konuşmalar olunca, ister istemez "savunma" kelimesinin anlamını öğretmek zorunda kalmıştım ebeveynlerine...

Böyle insanlar yüzünden bağımlı, hiç bı işini kendi halledemeyen, zayıf karakterli çocuklar yetisiyor. Ebeveynlik çocuğunu hayattan korumak değil hayata hazirlamaktir. Emin olun görüsmemeleri sizin çocuğunuzdan ziyade onun çocuğu için kayip. Simdi kendince sizin cocugunuzdan Çocuğunuzdan korudu çocuğunu, Acaba ilkokula gidip arkadaşı zarar verirken nasıl koruyacak? liseye gittiğinde akranları zorbalık yaparken nasıl koruyacak? Veya yetişkinlikte çalışma hayatında patronundan, komsusundan, eşinden annesi mi gelip koruyacak? Çocuklarin her oyununun hayata hazırlama işlevi vardir. Hiç gordunuz mu belgesellerde boğuşan aslan yavrularını ayıran anneler. Uyarmaniza bile gerek yok böyle durumlarda. Sadece gözlemleyin çok riskli bir şey yapıyorsa müdahale edin. Peluş atmaktan ne olur Allah aşkına. Bu sayede arkadaşı uzak durunca sizin oğlunuz insan ilişkilerinin böyle yürümedigini, karsidakine zarar verirse yalnız kalacağını öğrenecek, onun oğlu da biri hoşuna gitmeyen bir şey yaptığında uzak durmayı, kendini korumayı.

Çocuk için aslında zaten arkadaşının canının acıması bı şey ifade etmez ki? Karşıdakinin acısını anlayıp kendini onun yerine koyma becerileri yoktur. Onlar ancak somut olarak ben oyuncağı attigimda arkadaşım ağlıyor ve oyunu bırakıyor, veya annem oyunu bitirmemiz istiyor diye ilişkiyi kurarak atmayı bırakır. Karşıdakinin canı acimasinin hosuna gitmesi de o anki tepkileri hareketleri ilgisini çektiği içindir. Baktınız gerçekten kasıtlı bir şiddet var dikkatini başka yöne cekersiniz, ortaminizi değiştiriniz, hala bile isteye devam ediyorsa da öncesinde konuştuğunuz yaptırımı uygularsız. Kötülük olsun diye değil benmerkezci ve keyif odaklı oldukları için böyle davranıyor cocuklar

Şu mesajınız bile çocuğun kötü davranışlarını normalleştirdiğinin ispatı. Çocuklar katil, sapık, tecavüzcü olarak doğmazlar. Aynı şekilde yaramaz laftan anlamaz olarak da doğmazlar. Yaşadıklarıyla şekillenir. Siz oyun alanında alt tarafı peluş vurdu bir şey olmaz diye oturduğunuz için muhtemelen çocuğunuz bu kadar rahat. Şu beddualı mesajla arkadaşınızın doğru bir karar verdiği ortada.

Kızlar, neden çocuğunuza başka bir çocuk şiddet uyguladığında o çocuğun annesinin müdahale etmesini bekliyorsunuz? Ayıp olur, annesi müdahale etse daha iyi olur diye falan mı? Merak ettim gerçekten. Ben 3-5 yaş aralığındaki çocuğun kendini savunabileceğini düşünmüyorum. İstisnalar illaki vardır ya da dönemsel durumlar söz konusudur ama şiddet uygulayan çocuk yüksek ihtimal şiddetle yetiştiriliyordur. Benim kızım 1 buçuk yaşındaki kuzeninin şiddetine maruz kalıyor sürekli. Söz konusu çocuk kaynım ve kv tarafından kafasına ve ellerine vurularak, bağrılarak terbiye edilmeye çalışılıyor. Ben müdahale etmeyip beklesem Allah muhafaza benim çocuğum ciddi hasar görebilir. Gözlük kullanıyor bir de benim kızım, söz konusu çocuğun elleri sürekli kızımın gözlerine gözlerine girmeye çalışıyor mesela.

Birincisi ben aşırı korumacı değilim. Parka oyun alanına gittiğimizde kendisi gayet rahat sosyalleşir anne anne diye gelmez. Sadece kendisine bir çocuk vurduğunda ittirmez, kaçmaz da genelde en fazla bağırır çekil der. Bir şey paylaşmak istemediğinde müdahale etmem, yemek istemediğinde de müdahale etmem, kendiyle ilgili konularda serbest. Fakat karşısında herhangi bir canlı varsa ve o canlıya kötü bir hareketi varsa uyarırım, engellerim. İlla çocuk olmasına da gerek yok, kedi, köpek, kuş kuyruğunu çektiğinde dur kedi tırmıklasın da anlasın demiyorum. Siz her ne kadar empati yapamaz deseniz de canının acıdığını anlattığımda anlıyor. Elimi ocakta yaktığımda dahi gelip öpen bir çocuktur. Nereden aşırı müdahale ettiğim teşhisini koydunuz yada çocuğumu ezik olarak yaftaladınız bilemiyorum tabii. Ancak yaş itibariyle hırçın çocuklardan koruyorum. Ooo neler görecek neler diye survivorı da yaşatamam. Kafaya bir şeylerle vurmanın peluşu, taşı sopası olmaz. Kafaya vurulması davranışı canını yaksa da yakmasa da hoş değildir. Bu konuda aman canı acımadı diye rahat oturan anneyle görüşmek istemem. Müdahale etmesi için illa kanama şişme yasa beyin travması gerekmiyor. Bunu yaptım diye de çocuğum ezik olmuyor. Karşınızda bir öğretmen var. Eşim de ben de öğretmeniz, gelişime vakıfız yani. Kalkıp da vurmayı yumuşakşa vurmuş nolcak gibi düşünmek sorunlu bir bakış açısı.

2,5 yaşında oğlum var. İstemeden zarar veriyordur elbet zaman zaman. Ama ben oyun alanı diye tabir edilen yerlere asla yalnız bırakamam. Çocuktur çünkü, yapabilir her şeyi, güvenemiyorum. 8 yaşında ablası var onunla birlikte giriyorlar öyle yerlere. Anınds müdahale edebileceğim mesafede olmasını tercih ediyorum, ev ortamı gibi. Ablasıyla evde zaman zaman sürtüşüyorlar, vurduğu, ittiği ya da elindeki bir şeyi fırlattığı oluyor. Başkasının çocuğuna yapma ihtimaline karşı tedbirli davranmaya çalışıyorum.

Tecrübe konuşuyor şuanda malesef çözemiyor Çok naif bir oğlum var aşırı hassas Çok korumacı bir anne hiç olmadım ama malesef kendi annem müdahaleci Oğluma da o bakıyordu oğlum ilkokula bir başladı gerçek hayatla tanıştık asla sorunlarını çözemedi ne yapacağını bilemedi aşırı zorlandık tabiri caizse kurtlar sofrasına düştü Şimdi ikinci oğlum var aynı hatayı yapmıyorum Abisiyle dahi sorun yasarken kendisini savunabiliyor sorunlarını çözüyorlar Uzaktan izliyorum zararverecek gibi ise duruma müdahale ediyorum kimseye akıl vermek niyetinde değilim ancak buyuk oğlum ilkokulda gerçekten çok ezildi cok ozguvenli bir cocuktur ancak başka çocuklar aşırı baskın şiddet meyilli çok çocuk var bu şiddet basit şeyler de değil göze kalem sokmaya çalışmak sertce itmek ki bir çocuğun köprücük kemiği kırıldı bu yüzden. Onun için veli toplantılarında çok tartıştım malesef beklediğiniz veli tipi her yerde yok ve her öğretmen de her duruma müdahale edemiyor bu yüzden çocuk 7 yaşında nasılsa halleder diye düşünmeyin.

Sizinkiyle aynı yaşta bir kızım var. Bazen ne kadar uyarsak da kızsak da tembihlesek de dinlemiyorlar. Ben eğer bir daha yaparsan arkadaşına gitmeyeceğizdiyorum yada parka inmeyeceğiz diyorum genelde biraz işe yarıyor. Yakın bir arkadaşım var oğlu sürekli benim kızımı hırpalıyor, benimki de kendini savunamıyor çünkü 1 yaş büyük diğeri. Baktım olacak gibi değil görüşmeyi azalttım. Arkadaşıma da çocuklar büyüyene kadar biraz böyle olsun dedim, o da biraz alındı sanki ama başka çarem kalmamıştı. Aşırı derecede şiddet uygulamayı seven bir çocuktu çünkü. Sizinki bu kadar yapıyor mu bilemiyorum. Hiçbir anne çocuğunun hırpalanmasını üzülmesini istemez, arkadaşınızı da anlıyorum bu yüzden.

Zaten riskli bir davranış yaptığında bı sonraki aşama o olmalı. Ama bu direk o ağır yaptırımı gerektirecek bir davranış değil ki. Biraz gozlemlersin olayın nereye doğru gittiğini tartarsin baktın kendileri aralarında halledemiyorlar veya ciddi zarar görüyor bir taraf o zaman bu yaptırımı uygularsin. Ama çocuğun her adımında onu yapma bunu yapma o yasak bu ayıp dersek gerçekten uyarmamiz gereken davranışlar geldiğinde bu sözler çocuk için çoktan işlevini yitirmiş anne dırdırı haline gelmiş olacak ve çocuk duyarsızlaşacak. Çünkü zaten annesi için herşey tehlikeli her şey yasak. Bı sure sonra ya komple kayış atacak ya da annesine iyi çocuğu oynayıp gizli saklı merakını gidermeye calisacak

yukarıda senin de katıldığın bir yorum vardı. sorunlu çocuk yoktur sorunlu ebeveyn vardır. o kadar doğru ki. oğlumun sınıf arkadaşı başka bir arkadaşına vuruyormuş sürekli çocuğun annesi kadınla konuşmuş kadının cevabı benim oğlumun eli ağırdır senin oğlun kaçsın vurdurtmasın kendine.

Benimki 2.5 yaşında biraz geçti. Yapma etme demedim hİÇ bi zaman. Biraz şerbest bırakmakla birlikte onunla hep büyük bi insanmış gibi konuştum, herşeyi nedeniyle beraber tektek açıkladım ve açıklıyorum bi de kötü bişey yaparsa ilgisini başka yöne çekiyorum. Misal veriyorum bi yere çarparsa dövmemizii istiyor o nesneyi bende vuruyorum ama bi yandan da diyorum ki kızıma " arkadaşlarımıza dostlarımıza hayvanlara vurmicaz sadece masalar sandalyeler olabilir tamam mı" diyorum tamam anne diyor. Bi zaman bir iki defa bişeyler firlattigina şahit oldum ama canımızın acıdığını söyledim bıraktı. Çocuktur tabiki yargılamak abeslemek asla asla olmaz sadece aileler yetiştirirken biraz daha farklı taktikler deneyebilirler

Asla vurdum duymaz değilim, mudahele ettim, daha da gerekse ortamdan uzaklastirirdim. Benim cocugima da vuran çocuklar oldu, ben böylesine abartmadim, çocuktur daha neler olur dedim geçtim.. Şimdi böyle tavır görünce şaşırdım.

Ben bu konudan epey muzdarip bir anneyim. Oglum sevgisiyle dünyayı kucaklayan bir çocuktu. Herkese ama herkese sevgiyle yaklaşırdı. Ta ki kuzenin oğluyla tanışıncaya dek. Paylaşmayı sevmeyen agresif, vurmayı, atmayı öğrenmiş bir çocuktu. Oğlumla aralarında 1 yaş var ve bizimkini epey hırpaladı. Eşime görüşmek istemediğimi, çocuğumuzun kötü etkilendiğini söyledim ama bu yaş grubu zaten çok hızlı öğreniyor. Oglum da vurma, atma gibi davranışlar başladı. Götürdüğüm oyun evinde bir akranini sırtından itince anneden özür dileyip ortamdan nasil apar topar çıktım ben bilirim. Velhasıl su anda benim oglum da agresif ve akranlarıyla bazen problem yaşıyor. Parkta, sokakta, misafirlikte sürekli tetikteyim. Hemen müdahale ederim. Insanlar şaşırıyor bile sen hep böyle peşinde mi dolaşıyorsun diye.

Nasılsa canı acimadi diye oturmaya devam etmedim, hatta bir kere daha söyleyim, oğlumun kafasına tahta oyuncak atan çocuğun evinde de oturmaya devam ettim.. Size göre sorunlu bakış açısı olarak değerlendiren annelerle zaten bende bir arada bulunmak istemiyorum, bunu fark ettim. Tekrar söyleyim yumuşak vurmuş sert vurmuş olayı değil bu, birbirlerinin canlarını da acitabilirlerdi. Ama bu ne beni ne başka birini kötü anne baba, çocuğu da sorunlu falan yapmaz bence. Khomyuk

ay çok zekiymiş gerçekten yeni IQ testi bu herhalde, diğer çocukların kafasına top fırlatmak ben olsam ciddi ciddi bozardım öyle diyen anneyi.

Savunmaya geçmedim. Müdahale etmek yerine kendini savunmayı öğretin dediniz o yüzden yazdım. Geçmiş mesajlarınızı da okudum.

Benim kizim da 3 yaşinda. kendi yasitlarindan isirilma itme vurma gibi şeyler görüyor ve karşılık veremiyor çok zoruna gidiyor. Ya kendi gucu yetmediginden ya da arkadaşına kiyamadigindan karşılık vermiyor ve çok ağlıyor. Dolayısıyla aşırı huysuz ve paylaşmak istemiyor evde şiddet yok evde gördüğü olumsuz birşey yok. Psikoloğa danistim bana evde başa çıkabildigi durumla dışarıda başa çıkamadığı için aşırı ağlama gibi tepkiler veriyor dedi. Dikkatimi çeken şey şu oldu kendinden küçüklere gücü yettiği için o da kucuk kuzeninı itiyor elinden oyuncağını çekiyor vs. Yani çocuk bu bir şekilde öz güvenini tazelemek kendinin de gücünün yettiğini gözlemlemek isteyecek. Ben o durumda yaptığı an elindekini alıp uyarıyorum ama tabiki rencide edip gururunu kırmadan. Böyle yaparsa zarar verirse oyunun bitecegini elindekiyle oynayamacagini söylüyorum. karşı tarafın açısından bakarsak o da hakli. Ben de ısıran arkadaşı ile görüşmeyi azalttım çünkü zarar görüyordu çocuğum. Tamam çocuklar arasında tabiki olacak ama annesi çocuğunu çok normal ve onemsemeyen bir ifade ile uyarıyorDu yani yapsan da olur yapmasan da imajı veriyordu. Kesin bir dille değil. Burada bağırmaktan söz etmiyorum yanlis anlamayın. Önemli olan sizin tutumunuz acaba arkadaşınız çocuğunun yeterince korunmadiginı düşünüyor olabilir mi? Eğer o abartıyorsa da yapacak birşey yok görüşmesin madem katrem Guru Anneler

Bu konudan cok cektim. sadce asagi komsumdan komsumun oglu 3 yasinda benimki iki yasindayken oturuyorduk baska komsularimda vardi ben mutfaktaykem icerde oyuncak kavgasi olmus ama onun oglu benimkini delirtmek icin herseyi yapiyor cocuk eline hangi oyuncagini alsa ona yapisiyor tabiki vurmasi hic bir zaman iyi degil. neyse bunlar oyuncak kavgasina tutusmus benimki isirmaya calismis asagi komsum bir bagirdi sen ne yapiyorsun soyle boyle sonra iceri girdim cocugumun ne canavarligi kaldi ne kotu cocuklugu bu degismezfaln neler neler dedi ki ogluma kizmis olmama ragmen. neyse suan oglum uc yasinda kesinlikle vurmuyor ama ona bisey yapan olursa bana soyluyor. anne bana vuruyor gibi benin asagidaki bu kez bu cocuk ne kadar sikayet ediyor boyle demeye basladi iste unuttur bunu falan. bende dedimki birisi sana bisey yaparsa vurma bana soyle dedim o yuzden gelip soyluyor diyorsan ki kafa goz girissin tamm unutturayim dedim. benimki kotu cocuk onunki hep iyi benim elbise dolabimin kapagini kirdi su takimimdan uc bardak kirdi oglumun trenini kirdi. ve hala benimki kotu cocuk. sirf yalniz kalmamak icin cekiyorum yoksa hayatta gorusmem. benim oglumada vuruldu iki yasindaki cocuk oglum 13 aylikken gozune vurdu goz kapagi morardi tek dedigim sey benim hatam takip etmeliydim cunku o da bebek... cunku iki yas 3 yas bu cocuklar senin dedigini cogu zaman dinlemiyor. S sujeee

Herkesin çocuğu kendine kıymetli. Çocukta bir huy varsa ve benim çocuğum etkileniyorsa kimse kusura bakmasın görüşmem. Ha ben mesaj atmam yüzüne derim. Bu huyu düzelene kadar çocuklarla görüşmeyelim diye. Ben de kendi çocuğumu milletin çocuğuna oyuncak etsin diye doğurmadım.

Kesinlikle müdahale edilmesi gerekiyor zaten. Yani çocuk evet ama karşısındaki de çocuk ve canını acıtıyor. Vuran çocuğun benim çocuğum olması davranışı sevimli yapmıyor kesinlikle. Bugün topu fırlattı, Allah korusun yarın sert bir oyuncakla gözüne vurabilir, kaşını yarabilir... Kesinlikle müdahalesiz bırakılmaması gerektiğini düşünüyorum. Neticede medeni bir hayatta yaşıyoruz ve şiddet o yaştada çözüm yolu veya oyun olmamalı. Ağaç yaş iken eğilir. Ben doğruyu öğretirsem, siz doğruyu öğretirseniz bahsedildiği gibi okullarda da akran zorbalığına maruz kalınmaz bence.

ah o iş öyle olmuyor. keşke olsa. kendi elinle kendi emeklerini oğlum tamam sende sana vurana patlat bir taneyle çöp ettiriyorlar insana. ilk vuran asla sen olma ama kendini koru kıvamına geliyorsun. çünkü senden benden ondan koca sınıfta toplasan üç beş tane. sonra bak çocuk psikoloğu bile ezik diye yaftalıyor.

Olur mu öyle şey? Ne mükemmel anne vardır, ne de mükemmel çocuk. Takılmayın bu sözlere. Oğlum bu sene parkta çokça vakit geçirmeye başladı ve ne yazık ki diğer çocuklar sürekli küfür ettiği için öğrenmiş, arada ağzından çıkıyor. Ben konuşup anlatıyorum. Kötü bilinçsiz anne değilim. Eğer oğlum küfür ettiğinde hahaha deyip gülseydim o zaman gerçekten cahil, bilinçsiz bir anne olurdum. Eşsiz mükemmel çocuk yok sadece içindeki canavar ortaya çıkmamış çocuk vardır

Ben zaten yalnız bırakmam, ki ortamda başka çocuklar da vardı. Ne kadar başında da dursak anlık olabiliyor.. Bugün oyuncak atar, yarın taş mantıgi 3 yaşındaki çocuk için doğru da gelmiyor bana. Daha çok değişecekler, hangimiz aynı kaldık ki. Ben mudahele ettiğim sürece, itham biraz ağır değil mi. Sizin için demiyorum elbette, yorumlar da okumuştum, ona binayen söylüyorum.

bu neden sonuc iliskisini bir cocugun kafasina atmadan da kurabilir kizim eline aldigi herseyi kaldirip firlatir mesela ama neden sonucu ogrenecek diyede baska bir cocuga bunu yapabilme hakki oldugunuda dusundurmememiz lazim biseyleri ogretmek her zaman onlarin istedigi sekilde olmaz benim cocugum bir seyi ogrenecek diye kimsenin cocuguna bir sey atmasina izin vermem kendi cocugumada aman ogreniyo cocuk diye bir baskasinin bir sey atmasina musade etmem acikcasi bunu ogrenmenin bin cesit yolu var

daha dün böyle bir anneanne gördüm parkta. o kadar çok konuşup mudahale edip kendince "harika çocuk" yetiştiriyodu ki... dayanamayip baska parka gittim. "onun babasi sana kizar" "babası kızına öyle yapiyo diye kiziyosun x e değil mi hadi kiz" "herkes su an seni ayipladi" "hayir o zaman eve gidiyoruz " o kadar çok çocuğa mudahale ediyodu ki inanamazsiniz. ben de direk mudahaleden yana değilim. cocugundan cok esirgeme arsiz olur cok söyleme yüzsüz olur diye bi laf vardir. toplumca ne zaman neye müdahale edecegimizi bilmiyoruz bence... konu sahibi çocuğunuza çok mudahale edip doğruyu göstermeye calisiyosaniz da inatla tersini yapıyo olabilir. ben çocuğumun zarar verecegini düşündüğüm zamanlar yalnız bulusuyorum arkadaslarimla. bu mesaja da alinmazdim ama uzun süre de çocuğumu ayni ortamda bulundurmazdim onlarla...

Eminim siz müdahale etmişsinizdir ancak inanın bazen öyle anneler oluyor ki çıldırmamak elde değil. Bazı çocuklar aşırı zararcı. Örneğin benim yeğenim. 3 yaşında ve eline ne geçse atıyor. Önce oyuncakla başladı bu atma huyu. Sonra sert cisimler. Geçen oğlumun kafasına koskoca taşı atmış. Kuzeninin gözüne tahta sokmaya çalışırken yakaladık. Bunlar ciddi zararlara yol açabilir. İnsan bu yüzden tedirgin oluyor. Eğer çocuk agresif dönemdeyse ekstra dikkat etmek lazım.

Arkadaşın çocuğu da benzer şeyler yaptığında, -oyuncak fırlatma, ayağa basma, durup dururken tekne atma-Biz de ne var bunda diye düşünüyor, hatır sayıyorduk, kanlar içinde bıraktı kızımızı zımbayı atınca. Zımbanın ucundaki zımba sökmek için olan sivri uç alnını parçaladı. hastanede aldık soluğu, dikişler... sabahladık. karşı taraf inanılmaz rahat, çocuktur yapar mantığı. Bu hanımefendi testiyi kırmadan önlemini almış, iyi yapmış bence.

Eğer sadece 'yapma çocuğum, etme çocuğum' dediyseniz, arkadaşınız fazla açıksözlü yazmış ama haklı. Bir yaptırım uygulamalisiniz. 2 erkek çocuğum var. Buyugu 4 yaşında fazla hareketli. O. yaslarda da arkadaslarina oynarken zarar verme ihtimali olurdu. Zarar vermesi ne yapacağını bilmemesinden. Içinden gelen o enerjiyi yönetemiyor, çılgınlar gibi koşuyor, yada eline aldığını fırlatıyor. Ama çocuğu basi boş bırakmıyoruz.. Birine zarar verdiyse, o oyun alanından çıkıyor. 5 dakika uzaklaşıyor. Bu sırada ağlıyor bağırıyorsa da anlatiyoruz. Arkadaşına zarar vermezsen, tekrardan oynayabilirsin, diye. Yine verirse alıyorsunuz çocuğunuz evinize gidiyorsunuz. Bir dahakine yapmıyor. Çocuğa uzaktan uzağa ağız ucuyla yapma demekle yetindiyseniz, cani yanan yavrusunu korumak istemesi normal arkadaşınızın. He ben çocuğa agresif demezdim. Size sorumsuz derdim.

bazi cocuklar bilincli yapiyor meraktan ama cani yanacagini bilsede bunuda atsam ne olur merakindan karsidaki daha sakin cocuga zarar verebiliyorlar bu atma islemi zamanla vurmaya donuyor genelde anne ne kadar onlemeye calissada karsidaki cocun anneside cocugunu korumak icin bir onlem almali

benım kızım bazı cocuklarla ne zaman gorusse hep akran zorbalıgına maruz kalıyor o aılelerle bahaneler bulup gorusmuyorum gorusmek zorunda kalırsak yanımıza defter kalem goturuyorum oynamasın dıye cunku hep dayak yıyor ılla kafa goz yarmasına gerek yok pelus bıle olsa kımse kafasına bırsey atılsın ıstemez sız ısrarla uyarmanıza ragmen cocuk boyle yapıyorsa yapısı oyledır sız yıne dogrusunu anlatmaya devam edeceksınız emınım bundan burdan az cok tanıyorum sızı umursamaz bırı degılsınız ama bazı cocuklar gercekten yapısı geregı daha bu tarz oluyor sabırlı olmak lazım

Yaaani çocuğumun canını yakma ihtimali olan bir çocukla aynı yerde bulunmasını ben de istemem. Zorum ne?

Çok fazla zarar verici bir şeyler yapsa da neyse ya da siz hiç uyarmasanız. Ne yani peluș oyuncak attıysa kafasına. Ayağına oyuncak araba sürdüyse. Garip yani insanlar. Herkesin çocuğu kendine kıymetli de zarar verdiği bir durum yok ortada

Al işte. Kesin bu mesaji atan kadın da, bir misafirlige gittiğinde, cocugu yaramazlık yaptığında ya da gittikleri evdeki eşyalara falan zarar verdiginde gülüyor umursamıyordur. Hayır bir de çocuğun söylediği şeyi gelip size mesajla söylemesinin anlamı ne.. Çok ayıp etmiş. Arkadaşınız bir de. Cocuk bu yahu adı üstünde çocuk Bazı insanları anlamak cok zor gerçekten.

gömmek istememis bayan kendi cocugu kendi cocugu sakin oldugu icin cocuguna pasif goxuyle bakilmasindan baskasinin kendi cocugunun yaramazligini zekilik hareketlilik olarak yorumlamasindan dem vurmus yani bir cocugun yaptigi hircinligin zekayla hareketlilikle bir alaksi yok demek istedi diye dusunuyorum ben

Boşverin isabet olmuş. Böyle piremses, şehzade annesi bir arkadaşınız da olmayıversin. Yorumları okuyunca da şoke oldum ne kadar çok bu tarz anne var. Oldu olacak fanusta büyütün çocuğunuzu. Oldu olacak okula da göndermeyin ileride mazallah zarar verirler yabani çocuklar. Esas zararı çocuklarına bu tip anneler veriyor, kendini korumaktan aciz, dış dünyayı tanımadan büyüyen çocuklar...

Arkadaşlar bugün bir arkadaşımla buluştuk, benim oğlum 38 aylık, onunki de 3 ay küçük. Oyun alanı olan bir cafeye gittik, bizde hemen diplerindeki masada oturuyoruz, bir yandan sohbet ediyor, bir yandan da çocuklarımızı gözlemliyoruz.. Benim hayta oğlum evden çıkmadan bütün tembihlerime rağmen, oynarken arkadaşının ayaklarına oyuncak araba sürüyor, kafasına peluş oyuncak atıyor. Elbette uyarıyorum, özür dilemesi gerektiğini yanlış davrandığını söylüyorum. Ama en nihayetinde daha 3 yaş cocugu. Eve dönünce arkadaşımın bana mesaji; Yanlış anlama da, agresif çocukla oynamasa da olur.. Nasıl şaşırdım anlatamam. Sonuçta mudahele ediyorum, yapmam gereken herşeyi yapıyorum. Ama çocuğum evde bağırış cagiris, asla sözlü yada fiziksel şiddet olmadığı, bol oyun oynanan, sevilen sayilan bir evde büyüdüğü halde yapabiliyor.. Çok mu anormal... Anladım ki.. Agresif çocuk, susan çocuk, konuşan çocuk diye etiketlemek için çok küçük değil mi daha bunlar.. Çok yol almayacaklar mi daha. Bizim yapmamız gereken, doğruyu göstermek, örnek olmak değil mi. Böyle bir tavırla karşılaşmayı gerektirecek kadar büyük bir durum mu. Söz konusu kendi çocuğum olduğu için ben mi göremiyorum, yorumlarinizi bekliyorum ☺ Bu arada arkadaşıma kırıcı hiçbir şey demedim, sadece etiketlemek için daha küçük ler dedim, ben değil oğlum etiketledi dedi Bende tamam canim dedim ama sanırım biraz, bozuldum..

Peki yegeniniz evde şiddet falan görüyor mu, aile ortamı nasıl. Yoksa sadece döneminde mi. Oğlum en ufak birşey için bile defalarca teşekkür edip open, sevgi dolu bir çocuk. Ama ennihayetinde çocuk işte. Hırçınlığı da var, sevgisi de.. Yine de tepki abartı geldi bana.

Bu sebeple sosyal ortamımızı kısıtladık, ben kaç misafirlikten ağlaya ağlaya döndüm, önemli değil ayağına neler duydum. Bir süre sonra kendi çocuğuma öfkelendim, belki aramızdaki bağı zedeledim. En güzeli bu durumlar geçene kadar pek kimseyle görüşememek. Herkesin çocuğu kendine kıymetli elbette ama benim çocuğuma başkası vururken ben hep görmezden geldim canı gerçekten yanmadığı sürece, karşıdaki çocuğun davranışı pekişmesin diye. Aynı davranışı göremedim. Herkes ayrı karıştı. O yüzden özellikle kalabalığa girmeye gerek yok. Zamanla sosyalleşirler elbette. İnşallah.

Benim cocuklarim asla vurmuyor kendilerine vurana keşke vursalar:) savunma da yok ben de bu tip cocuklar evde dayak yiyor galiba diyordum. Vuran kafaya firlatan cocuklar varsa cevremde o aileyle daha az görüşüyorum. Arkadaşınız durduk yere boyle bi mesaj atmis tabi ki kırıcı ama empati yapın cani acitilan sizin cocuk olsa bi daha gider miydiniz sanmam.

O kadar haklisiniz ki. Sonra da yetiskinlerin dunyasinda kibar ve saygili insanlar ezik diye etiketleniyorlar. Hircin, bagiran, cagiran insanlara kimse bulasmak istemiyor. Kendi halinde, durust insanlar enayi, saf diye yaftalaniyor. Olmasi gereken insanin kibar, durust, sagduyulu olmasi degil mi? Neden siddete meyilli, kaba saba insanlar yetistirmeye bu kadar merakliyiz anlamiyorum.

Eminim şiddet dilini kullanmayan çocuklara da ezik kelimesini de kullanmayacaktır. İyi forumlar.

Başlık 2.5 yas olunca ona gore yazdim bende. Anne anlatırken burada yumuşatıp anlatıyor gibi geldi. Peluş oyuncakla kafasına vuruyor, arabayı üzerinde sürüyor.. 3 yasindaki çocuk bunun farkını biliyorsa, yapma demekten de anlar. Bilerek zarar vermez. Bu konuda katılıyorum. Burada yazanin aksine ailede şiddet yada kötü muamele yada hzuursuz aile ortamı olduğu için de zarar vermez Illa bir psikolojik bozukluğu yada tanısı olması da gerekmiyor. Çocuktur, zarar verebilir. Eğer karşıdaki çocuk bu durumdan rahatsizsa, anne mudahele etmeli. Yasi buyudukce her seferinde değil, ama herhangi bir çocuk atıyorum 1 saat ayni ortamda kaldilarsa o bir saatlik gerilimi hak etmez. Bunu da mağdur taraf olarak söylemiyorum. Aksine bir çocuğa ya vurursa diye diken üzerinde anne olarak söylüyorum. Bir baskasinin çocuğunu tedirgin etme hakkımız olamaz. Ben kendi çocuğuma mudahele etmeme tercihini yapabilirim bas etmeyi öğrensin diye. Ama başkasını maruz bırakamam. Annesi 'bırakın, aralarında halletsinler' derse, kontrolü elden bırakmadan müdahaleyi azaltırım. Her çocuktan ayni şeyleri bekleyemeyiz. 3 cocuk annesiyim 3u De başka dünya. Her birini farklı yetiştiriyoruz, yaşları çok yakın olmasina ragmen.

ok. ben özellikle arkadaşına vurma güzel oyna vs gibi bir tembih mi diye sormuştum. çocuğunuzun agresif olup olmadığını belirleyecek yeterli kriter yok olanlarda bence.

zarar gören çocuğun annesinden bahsetmiyoru, diğer çocuğun annesi çocuğuna yaptırım uygulasın oyun alanından çıkarsın eve götürsün ki çocuk bunun oyun olmadığını aslında yanlış birşey olduğunu anlasın. ve evet çocuğuma yanlış davranılıyorsa ben de çocuğu değil annesini uyarırım çocuğuna doğru davranmayı öğretsin diye, baktım olmuyor görüştürmem. çocuğu hayata hazırlıycam diye sürekli ezilebileceği bir ortamda tutmak daha zararlı bence. neden özgüveni sistemli şekilde zarar görsün ve annesinin buna göz yumduğunu düşünsün ki. o ortamdan arkadaşı kendisine vurdu diye uzaklaştırırsam, yanlış davranan kişilerle arkadaşlık kurulmayacağını öğrenmiş olur.

Ohoo hele büyüyüp okula başlasın asıl film orda başlıyor. Benim oğlumda vurmak bilmez ama okulda ilk zamanlar biraz hırpalandı. Ben arkadaşınızın yerinde olsam, eğer müdahale edip etmediğinize bakardım. Bazı anneler varki çocuk yıkıp döküyor zarar veriyor, dünya umrunda değil. Öylesiyle bende görüşmek istemiyorum..

Kaç kere sertçe uyardım İnan'ın ama şaşırmıyorum inatla devam etmelerine ben emziğe karşıyım diye kayınpederim oğlum çok ağlayan bir bebekti emzik vermiyorum diye oğluma ağlamaktan çatla da anan emzik vermek zorunda kalsın diye beddua etti çekti gitti evimden 2 ay yüzüne bakmadım kapısını çalmadım ama insanoğlu işte

Merhaba, ben yazılarınızdan çocukların bir kavramı ancak deneyimleyerek öğrenebileceğini anladım. Ben de yanlış anladıysam düzeltelim tabi ki, konunun uzmanı da değilim zaten. Bu durumda 3 yaşında bir çocuğun birey olarak toplum kurallarını da deneyimleyerek öğrenebilmesi için yanlış davranışları tekrarlamaya devam ettiğinde oyun alanından çıkarılacağını, eve döneceğini ya da benzer bir yaptırımı olacağını da deneyimleyerek tutarlı bir şekilde öğrenmesi de mantıklı değil mi? Verdiğiniz bilgiler için de teşekkürler.

Fazla kuralci cogu anne.. orta yol tercihim

Evet buna katılıyorum. Sorunlu çocuk yok sorunlu anne babalar var.

Siz kırmamaya çalışırken fazlasıyla suistimal ediliyorsunuz ama değil mi :) Komşunuz hala sizin evde mi takılıyor? N Nfrtettti

Diyelim ki ben size burada hakaret etmeye başladım. Fiziksel hiçbir şey yok, peluş bile :) Siz benim zorbalığımla kendiniz mi başa çıkmaya çalışırsınız yoksa mune'yi etiketleyip beni buradan uzaklaştırmasını mı istersiniz?

Mesajimin neresinden çıkardınız kuralsız yetişsin karşıdakine zarar versin, her şeye izin verin filan dediğimi? Zaten karşıdaki çocuk rahatsızlığını ifade etmeyi ogrensin, konu sahibinin çocuğu da öyle davrandiginda karşıdakinin rahatsız olduğunu, rahatsız olduğunda onunla oynamayacağını öğrensin diyorum. Siz istediğiniz kadar toplum kurallarını anlatın cocugunuza, bu yaştaki çocuğa trigonometri anlatın belki daha bı anlaşılır gelir. Çocuklar yaparak yasayarak öğrenir, soylediklerinizi yaşantı ile destekleyemedikten sonra öğrenme ihtimali yok. Yani siz elli kere öyle yapma canın acır deseniz de o yapıp canının acidigini tecrübe etmeden anlamı yok söylediklerinizin S sujeee

Annesi yaşadığı ufak bir zorlukta hemen hayatına karışıp o zorluğu hayatından çıkartarak özguvenine zarar vermemiş mi oldu şimdi o çocuğun? Özgüven annem beni korusun mudur?

Ben olsam öyle bir mesaj atmazdım ama açıkçası görüşmek de istemezdim. Peluş oyuncak olabilir ama çocuğum onun acıtmayacağını bilmez sürekli tetikte olur ve kendini kötü hisseder. Birisi size sürekli bir şey fırlatsa aman acımıyor boşver mi dersiniz bugün onu atan yarın başka bir şey atar. Ayağına araba sürüyormuş evet görünüşte belki ne var bunda denilebilir ama neden sürüyor karşıdaki rahatsız olduğu halde? Bu çocuklardan birisi başkasına istemediği bir şeyi yapma hakkı olduğunu düşünecek. Diğeri de aman bir şey olmaz denilirse istemediği şeylere razı olmayı ses çıkarmamayı öğrenecek. Kuzeni çocuğumun ayağından bisikletle geçmeye çalışıyordu ve o günden sonra aynı evin içinde hep uzak tutuyorum biraraya geldiklerinde. Çocuğumu korumak için zarar görmesini bekleyemem

bence kadın açık ve dürüst olmuş. kimse çocuğu hırpalansın istemez sonuçta. peluşta olsa çocuğun sürekli itilip kakılması hoş birşey değil. sizin çocuğunuza yapılsa sizde üzülürdünüz.

Oğlum iki yaşında ve maalesef elindekileri atma ve vurma huyu vardı Atmayı maalesef bizden öğrendi. Küçük havuz toplarıyla babası ve ben şakalaşırken çok güldü. Aklımıza gelmedi o an onu kaydettiği. Ama vurmayı kesinlikle bizden görmedi. Yani evde yüksek sesle bile konuşmayan, sakin insanlarız. Yüksek sesle tv bile izlenmez. Hırçınlaştıracak hiçbir olay yok. Ama maalesef oğlum oyun alanlarında, parklarda daha ilk dakikadan başka çocuklara vuruyordu. Aynen alıp eve dönüyorduk. Çok üzülüp, utanıyordum. Kimsenin olmadığı saatlerde götürüyordum ki çocukların canını yakmasın. Sonra yine kalabalık bir oyun alanına gireceği zaman "Oğlum lütfen kardeşlere dokunma, yoksa hemen gideriz tamam mı?" Dedim kafasını salladı. Ve o gün hiçbir çocuğa vurmadı... Sonrasında da her kalabalığa girişimizde söyledim. Çok şükür unuttu gibi... Yani kimse çocuğuna vurulsun istemez. Ama inanın vuran çocuğun annesi olmak daha zor. Allah bütün evlatlarımızı korusun. Hayırlı yerlere yazsın, iyi insanlarla karşılaştırsın

Çok sert olmamış mı ama benim çocuğum da var 14.5 aylık o da atıyor her şeyi bu huyu devam ederse yarın öbür gün bir arkadaşım benle bu şekilde konuşsa çok üzülürdüm

Laf salatasi hep. Bisey dedi kiviramadi da oyle gider artik

3 yaşındaki bir çocuğun fiziksel ve bilişsel düzeyini fazlaca küçümsüyorsunuz.

Açıkçası ilk başta evet bozuldum ama sonra ne kadar ağır sacmaladiginin farkına vardım, hele ki az önce komsuma gidip geldikten sonra. Komşum ana okulu öğretmeni. İkimizin çocuğu da zaman zaman hırçınlasiyor. Mudahele edip uyarıyoruz, yapılması gerekeni yapıyoruz. İnanın komsumun oğlu aşırı korkak, hatta korkakliktan titreyen bir çocuktu, ama bu şekilde sosyalleserek şimdi her ortama adapte oldu. Annesi uzak tutsa çocuk ne olurdu.. Hatta bugün oğlumun kafasına tahta oyuncak attı evet kafası sisebilirdi de.. Ama olmezdi herhalde. Oğlum daha çok kendisini kollamayi öğrenir diğer çocuk da yaparsa bizim gideceğimizi, oynayamayacaklarini. Yarın da roller değişir. Hayat böyle böyle öğrenilir.. İstemeyen de oynatmaz elbet, saygı duyarım.

Benim oğlumda vurmayı hiç bilmezdi dedesinden öğrendi aynı apartmandayız hadi kavga edelim hadi bilmem ne deyip duruyor çocuk kavga edercesine hareketler yapmaya ve vurmaya başladı defalarca uyardım oğlumu da dedesini de hepsini ama inatla yapıyorlar inatla oğlumda öğreniyor keşke herşey anne de bitse A

Fakat bu tarz şeyler sürekli tekrarlanıyorsa bir şekilde o da çocuğunun üzülmesini engellemesi gerek diye düşünüyorum. Kızım iki yaşını birkaç ay geçti. Bir dönem ısırma huyu edindi ve kesinlikle hiç ısırılmamıştı. Kabustu, yemin ediyorum kabustu. Parklarda maymun misali kaydırak tepelerinde takipte gezdim "Aman kimseyi ısırmasın." diye. Arkadaş ortamında herkesi uyarıyordum. O huyundan vazgeçene kadar arkadaşlarıyla oyunlarına hep müdahil oldum. Kazasız atlattık. Çünkü kimsenin çocuğuna küçük ya da büyük zarar verme hakkı yok kızımın. Ben bu durumu yaşamış biriyim, zorluğunu, karşımdakinin henüz bebek olduğunu bilir durumdayım. Ama aynı şekilde başka bir bebek kızımı ısırsa muhtemelen görüşmeyi keserim. Bunu etiketlemek için değil. Çocuğumun üzülmemesi için yaparım.

Evet şiddete yönlendirenler de oluyordur.. Oğlum hircindir ama her zaman böyle değildir, inşallah geçecek, kimse onunla oynamayınca yanlışını görecek boyle giderse.

Ben bu konuya yazarken asla çocuk suçlu mantığıyla bakmadım, bazı annelerin aşırı vurdumduymazlığına kızıyorum. Ancak siz zaten gerekli müdahaleleri yapmışsınız. Mesela benim için kriter o. Çocuk aşırı zarar veren bir çocuk değilse insan idare etmeli arkadaşını. Misal bir arkadaşım vardı ve çocuğu inanılmaz zarar veriyordu. Benim oğlum 8 aylıktı, onunki 4, yaşında. Birgün ne olduğunu anlamadan oğluma bildiğiniz yumrukla girişti. Nasıl kaçıracağımı şaşırdım çocuğu. Anne bir özür dahi dilemedi olayı yok saydı. Bir keresinde de yine oğlum 4 yaşlarındayken bu çocuk oğlumu, koltuktan aşağı atmış ağlamasına koştum, çocuğu birde sıkıştırıyor. Anne de yine ses yok. Benim tahammül edemediğim bu. Ve açıkçası çocuğu onunla yalnız bırakmaya korkuyordum sürekli gidip kontrol ediyordum. Aslında bir çok annenin rahatsız olduğu şey bu. Rahatlık. Ancak dediğim gibi sizin olayda arkadaşınız cidden abartmış.

Son yorumlarından sonra yazmamaya karar verdim zaten. 7 yaşında birden vahiy gelmez sen ufak ufak üç beş yaşında zorbalığa maruz bırak diyor. Şaka gibi ya. Psikoloğu böyleyse cidden veliler nasıldır. Ben daha park yaşında sinir sahibi oldum, okul hayatında Allah yardımcımız olsun. Dedirtirler insana. Psikolog ezik olur zorba yap dedikten sonra...

Sizin çocuğunuz neticede diğer çocuğa zarar verme ihtimali olan davranışlar sergilemiş. Bugün peluş oyuncak atan yarın eline geçen daha sert bişey atar. Arkadaşınız tedirgin olmakta haklı. Kendinizin yetiştirme şeklini ve çocuğunuzun hareketlerini gözden geçirin lütfen.

Çocuğunuz bir şeyler atan taraf olduğu için konu sahibiyle empati kuruyorsunuz haliyle.. Peki çocuğunuz sakin taraf olsa ve sürekli onun hesabına eğlense başka çocuklar? Kimin hatırı için katlanırdınız çocuğunuzun pasifize edilmesine? Şamar oğlanı mı bu çocuk? Neden oyun oynamaya çalışırken kafasına bir şeyler yesin ki habire? O ne hisseder düşündünüz mü? Anne olarak benim çok canım yanıyor böyle durumlarda

Benim ki 32aylık.. benim çocuğum yapmaz etmez demem fakat aşırı ise iş değişir. Mesela kağan oyuncağı elinden alınmak istendiğinde ittiği oldu bu kadar. Fakat komşunun oğlu osmanlı tokatını indirdi bir gün oğluma aman çocuktur dedim. Başka bir gün tükürüp çelme taktı koşarken o zaman dur dedim. Annesine dedim ki böyle olmayacak biraz daha büyüsünler o zaman bir araya getirelim. Cevabı abilerinden görüyor uyarıyorum ama napıyım.. Ee ben de göz göre göre çocuğuma Zarar verdirtemem.

Anladım ki bu konuda asla değişmeyecek önyargılar var. Hiç bir mesajimda çocuklar birbirinin kafasına vursun anneleri de otursun seyretsin, kendini ezdirmesin o da vursun demedigim halde, işlerine öyle geldiği için herkes öyle yorumluyor. 3 yaşındaki bir çocuğun gerçekten bu davranışı zarar verme amaçlı yaptığını, terbiyesizlik oldugunu mu düşünüyorsunuz? Ve kendinizde başkasının çocuğunu uyarma hakkı görüyorsunuz? En başında da dediğim ama kimsenin anlamak istemediği şeyi tekrarlıyorum. Gerçekten riski durumlarda mudahale etmeli ebeveyn, diğer hafif riski durumlarda ise deneyimleyip neden sonuç ilişkisini kendisinin kurmasına fırsat tanımalı. Lütfen şu cümleyi anlayarak cevap yazın. Gelen cevaplar " nasıl benim çocuğuma vurur terbiyesiz " ötesine gecmiyor çünkü. Ayrıca görüyorum ki kendini savunmaktan anlaşılan tek şey onun da ona vurması. Kastettigim çocuğun hayır demeyi öğrenmesi. Çocuğunuza elli kere hoşuna gitmeyen bir şey olduğunda hayır de diyebilirsiniz. Ama hiç biri bu olaydaki gibi muhteşem bir örneklem ile öğrenmesini sağlamaz. Magdur çocuğun hayır bunu yapmadan hoşlanmıyorum demeyi ogrenmesi, karşıdaki devam ettiğinde oyunu birakmayi öğrenmesi ve basedemedigi bir durum olduğunda gidip kendisinin annesinden yardim istemeyi öğrenmesi ancak bu şekilde olur. İlk aşamada annesi gelip kimse benim cocuguma vuramaz deyip cemkirip çocuğunu alıp gittiğinde tek öğrendiği şey kendinin annesine muhtaç bir beceriksiz olduğu olur. Ayrıca baska bir yetişkinin cocuguma "terbiye" vermeye çalışması benim nezdimde riski bir durumdur tabi ki müdahale etmemi gerektirir. Yetiskin olduğunda yetişkinlerle başa çıkmayı deneyimleyebilir, şimdi cocuklarla başa çıkmayı öğrenmesi yeterli.

Yalnız karşınızdaki de 3 yaşında bir çocuk sonuçta, o da birini hoş görecek olgunlukta olamaz herhalde. Siz çocuğun davranışlarını normal karşılama özgürlüğüne sahipsiniz elbette, insanlar da kiminle görüşüp görüşmeyeceğini seçme özgürlüğüne sahip. Zaten geçici bir dönemse ileride yine bir araya gelirsiniz arkadaşınızla isterseniz.

3 yasindaki cocuk etrafinda donen seylerin kendine zarar verip vermeyecegini anlamaz tipki hesapsizca arabalarin onune kosmalari gibi ama 7 yasinda xocuk kosmaz mesela her egitimin bir donemi vardir siz versenizde cocuk algilamaz bazi seyleri

Sinir bozucu Sizin canınız yanarken gülüyor mu bide dengesizler

Benim çocuklarım kimseye zarar vermedi, ben de aynı şeyi bekliyorum karşıdan, adaletin tanımı bu... Çocuk pelüş atmış ne var bunde demek değil adalet

Evet bence de herkes gereken uyarıyı yapsa cezayı verse kimsenin çocugu şiddete maruz kalmaz. Ama bu ideal olan. Konudaki hanımefendi benim anladıgım kadarıyla ideal olanın her zaman olamayabileceğinden bahsetmiş. Kendi çocuguna vurmayı öğrettiğinden ya da müdahale etmediğinden bahsetmemiş ya da bahsettiyse ben kaçırdım. Bu ideal olmayan dünyada çocugun kendi kendini savunmasını küçük küçük de olsa deneyimleyebileceği kontrollü alanlar yaratmalıyız demiş. Peluş oyuncağı kafasına attıgında bir çocuk benim çocuguma hemen anne olarak benim müdale etmemin getirebileceği durumlardan bahsetmiş. Bir nevi çok müdahaleci anneleri eleştirmiş. ben konunun uzmanlarının fikirlerini merak ediyorum en doğru bilgiyi onlar verir sonuçta.

Ufak tefek şeyler görmezden gelinir ama yaramaz çocuğu sevmiyorum Bu devirde sınırsız çocuklar var

Ben de müdahaleciyimdir ama paylaşmaya zorlamam. İsterse oyuncaklarını paylaşmayabilir mesela. Ama birine vurma itme gibi durumlarda direkt müdahale ediyorum. Vurmanın ufağı zararsızı yok bana göre. Bugün canını acıtmaz yarın yakar. Hadi çocuk dengesini sağlayamadı betona vurdu kafayı ne olacak? Bunu göze alamam ben.

Bozulmakta haklısınız, bu kadar nobran olmak zorunda değildi arkadaşınız. Kaldı ki sizin de tamamen çocuğu salıp keyfine bakan annelerden olmadığınız belli gibi geldi bana. Agresif çocuk diye nitelendirmek de yanlış geldi bana. Benim kızım bu ay 1 yaşında olacak, o kadar çok sağa sola vuruyor saçımızı filan çekiyor ki korktum ben de agresif çocuk mu olacak diye Ben çocukların birbirlerine ciddi zarar verecekleri şeyleri uzak tutup, gözlemlemek gerektiğini düşünüyorum. Evet ciddi zarar vermeye başladığını hissedersem görüşmeyi keserim, hele de karşıdaki anne çok umarsizsa zaten görüşmem. Ama sizden oyle bir hava almadim. Canınızı sıkmayın arkadaşınıza, bazen annelik içgüdüleri mantığın önüne gecebiliyor.

çok sayfa olmuş hepsini okuyamadım dolayısıyla soruldu mu görmedim. neden tembihlediniz? niye tembihleme gereği duydunuz?

Ben atmaz demiyorum. Evet atabilir. Ancak arkadasin tavri hos olmamis. Daha kibar bir dille uyarabilirdi. Kaldi ki kadinin cocugunu gozledigini, uyardigini da goruyor. Sonucta bir cay kahve icimlik hatirlari varsa daha uygun sekilde soylemeliydi.

Perki sizin olmadığınız bir ortamda mesela sınıf ortamında teneffuste sorunlarını nasıl çözecek çocuk sadece merakımdan soruyorum yanlış anlaşılmasın

Kusura bakmayın ama ben de inanmadım. Üslubunuz, "mükemmel anneler", "ezik çocuklar" gibi etiketleriniz psikoloji eğitimi almış birisinden beklenmeyecek şeyler. Eğer doğruysa üzülürüm sadece.

2 buçuk yaş icin arkadaşınızın tedirginliğini anlayabiliyorum açıkçası, kızım şuan üç buçuk yaşını geçti artık zarar verilmesi durumunda ya tepki veriyor yada oradan uzaklaşıyor. Ama bir yıl önce bunu yapamıyordu ben dahil olmak zorunda kalıyordum. Kuzenimin oğlu normalde sakin bir çocuk ama kızımla yıldızı hiç barışmadı. İtti, oyuncağını attı bir iki kere. Bizde çocuklar olmadan görüşüyoruz onunla ve bu teklif kuzenimden geldi, çocuktur deriz farketmeden daha fazla zarar verir diye düşünerek. O yüzden çokta bozulacake birşey yok, konu çocuk olunca.

Çocuğunun gösterdiği şiddetten zevk alan, tavus kuşu gibi kabaran hiç bir insanı tutmam hayatımda. Ne kadar yakınım olursa olsun. Şiddet ne zamandan beri zeka göstergesi olarak benimsenmiş ki. Bağırıp korkutmak, elindeki oyuncağını zorla ittire kaktıra almak, çimdirmek, dışlamak ta şiddettir sadece vurmak değil. En temizi herzaman söylüyorum, kontrollü olmak. Yorulacaksak yorulacağız, ben bu denli özen gösterirken vurdum duymaz bir ebeveynin düşüncelerini kaile almam.

3 yaşında tam da neden sonuç ilişkisini kurduğu donemdedir. Siz istediğiniz kadar arkadaşın oyuncağı attığında canın yanar deyin çocuk bunu deneyimlemeden anlayamaz. Peluş oyuncak da bunu deneyimlemesi için muhteşem bir fırsattır. Şimdi o peluş oyuncak çarptığında biraz canı acır ama bı kaç sefer sonrasında kaçmayı öğrenir. Siz böyle kontrollü bir şekilde onun bir güzel bir kazanım elde etmesini saglarsiniz. Eğer buna izin vermezse biz ileride muhtemelen sert bir oyuncakla daha acı bir şekilde kurmak zorunda kalır neden sonuç iliskisini

Ben de. Ki konu sahibinin önceki konularına da öyle bir göz attım çocuğu yaramaz. Ama okula gönderirken de sınıftaki başka çocuklardan zarar görmesinden korkuyor. İşte o anne annelik iç güdüleriyle de konu sahibininin çocuğundan haklı olarak kendi çocuğunu korumak istiyor. benyeniyimgaliba

3 yaş çocuğudur diye kestirip atmayın lütfen... Sadece uyarı ile olmaz Peluş oyuncak vs attı ne olmuş ki demeyin... Elinde peluş varmış... Taş da olabilirdi. Konuyla ilgili kitaplar okuyun ve bu davranışı söndürmeye çalışın. Ileri de. daha da sorun olabilir. Inşallah iyi olur sizin için.

Ben bu yanlışa çok düştüm ilk oğlumda. Türlü diller dökerek bisikletini, balonunu, o an elindeki oyuncak herneyse karşı tarafa versin diye baskı yapmışlığım çok oldu. Taa ki bir gün evden çıkarken yanına birşey almak istemeyip, nasıl olsa ben oynayamıyorum boşuna taşıyıp yorulma diyene kadar. Haklıydı. Paylaşalım mı diye sorarım, ya da sıkılınca getir arkadaşın da merak ediyor. Ya da takas yapalım diye onun gönlünü kırmadan, karşı tarafı da üzmeden bir şekilde işin içinden çıkıyorum. Ben mükemmel bir anne olamayabilirim, ama şiddet dışında da istediklerini elde edebileceklerini öğretmek en birinci vazifem. Bazen iki kardeş arasında işler karışıyor. Ama her zaman bir yolu vardır mutlaka, anne yapıcı olmak istesin yeterki

Çocuktur yapar diye birşey yok. Benim kızımda o yaşlarda, birinin çocuğuna zarar verirse oyunun en tatlı yerinde de olsa oyundan çıkarıp eve götürüyorum onu. Neden cezali oldugunu da anlatıyorum. Ona zarar veren çocuk olursa da, annesinin gözü önünde, onunla oynama öteki çocuklarla oyna diyorum ve şiddet uygulayan çocuğu evet dışlamış oluyorum. O yaşta çocuk "yapma" diyerek durdurulamaz, ödül, ceza yöntemi kullanılmalı bence. Ve tepki küçücük çocuğa değil, ebeveyne oluyor aslında :)

Danismadim çünkü bu sürekli olan bir davranışı değildi, ilk defa böyle bir durum oldu. Pedagoga gitme sebebimiz çok farklı. Ayrıca kötü annenin değişik versiyonları deniliyor ☺ Çocuk boyleyse anne baba da bir sorun vardır deniliyor mesela. Sürekli olan birşey değil dediğim gibi, hatta daha önce kimseye hiç bir çocuğa zarar vermedi. Tam tersi parkta oyuncağını isteyen olursa verir, sonra biz giderken o çocuk geri vermek istemez, oglum da anne o verene kadar bende biraz daha kayayim der, sakince bekler...

Arkadaşınızın tavrı ve uslubu yanlış bana kalırsa. Siz "amaaan vursun ne olacak" deyip gülüp geçseniz, evet haklı derdim ama şu durumda kim olsa kırılırdı.

Çok haklisiniz evet pelusla vurunca birşey olmaz yani acımaz çocuğu gorusturmemek gibi bir duruma gerek yok. Ama çocuk vurmamasi gerektiğini bilmeli öğrenmeli. Buna hakkı izni olmadığını kesin bir dille ifade etmek gerekir.

Cocuk yetistirmeyi bilmeyenler de gelmis ogrensin kendini savunmayi diyor. siddete siddetle karsilik verilmez ulkenin bugun geldigi noktadan bu bakis acisi sorumludur. Ben 2.5 yasindaki cocugumu kendini koru diye yetistiriyorum git sen de ona iki tane "pelus' at diye degil. Sonraki adim nedir biliyor musunuz?5 tane pelustur tokattir tekmedir. Yani o sana vurdugunda ayni sekilde karsilik alacagini nerden biliyorsun ki daha kotusunu yaparsa?

Sanirim çok fazla çocuk psikoloğu tanıyorsunuz hangi terimi kullandıklarını çok iyi biliyorsunuz. Evet doğru genelde para koparmaya çalışan sosyoloji vs mezunu şarlatanlar kullanır bu ünvanı. Çünkü gayet cilalı ve açıkta kalmış bir ünvandir. Ben de sadece pedagog dediklerinde düzeltme gereği duymam çünkü insanlara kavram eğitimi vermek değil işim. Rica etsem benim için o tanıdığınız cocuk psikologlarina sorar misiniz? Arkadaşı çocuğuma peluş oyuncak atıyor ne yapmalıyım diye? Sonra gelip cevabı burda bizimle paylaşın

Tavukla cocuk arasina girilmez derler:) sen kusersin bi donersinki onlar oynuyolar

Bizim eve de geçwn vir çocuk gelmişti. 2 yaş civarı. İstediği olmayınca halalarına vuruyordu. Kızkardeşime oyuncak vilada sapıyla vurdu kızın dudağı patlıcakmış nerdeyse. Tv ye de vurdu. O gittikten birkaç gün sonra benim kızım da tv ye vurma davranısı sergiledi. Ne bileyim ben de şiddet gösteren bir çocukla birarada olmasını istemem. Kafasına oyuncakla vurması sonuçta can acıtacak birşey olmasa da sert bir cisim orada olsa onla da vurabileceğinin bir göstergesidir. Onemli olans sizin çocugunuzda vurma davranısı var. Ve bence evet sizin çocugunuz diye siz bunu önemsemiyoruz. Çünkü annelerin ben dahil en büyük hatası çocuklarımızı herşeyiyle seviyoruz. Yaptıgı yaramazlıklar bile sevimli geliyor ya onun gibi. Bence bu davranısının üstüne gidin. Unutturun bir an önce.

Ezik olmasın diye şiddete eğilimli bir nesil yetiştiriliyor böylece.

2 yaş sonrasında sonlanıyor o davranış genel olarak. İnstada özellikle kısa kısa çok güzel bilgiler paylaşan uzmanlar var. Takip edip, güncellemek lazım. Bu davranış bu döneme ait doğal bir durum deyip serinkanlılıkla tepki vermeliyiz. Hepsi geçiyor, bir yenisi geliyor:)

Keşke okuyarak cevap verseniz. Dikkat ederseniz konu sahibine müdahale etmemeniz gerek yazmışım. Ve üstüne riskli bir durum diye de eklemişim. Ateş sizin için riskli bir durum değil sanırım? . push ; C

Evet biliyorum. Çocuk psikoloğu olarak ülkemizde bu mesleği karşılayacak en yakın meslek oldugumu da biliyorum. İnsanların pedagoga gidiyorum derken gittigi yer olduguma göre bu konudaki kavram kargaşası beni ilgilendirmez

O demiri onun.. neysr

3 yaşında kızım var ve 3 yaş bebek değil çocuktur artık. Yapmaması gereken ve yapması gereken şeyleri ayırt edebilecek yaşta. Yapıyorsa bilinçli yapıyor yani bunu önce kabullenmeli. Ayrıca peluş attı canı acımadı gibi bir durum olmaz ki illa canı acısın bir hasar versin diye bekleyecek hali yok kimsenin çocuğunuzun böyle bir huyu varsa verilen tepki normal bence keşke bazı annelere ben de bu kadar açık sözlü olabilsem

Buraya kadar olan sayfalari usenmedim okudum. Çocuklarin duygusal yönüne, ihtiyaçlarina önem verilmeden yapılmış yorumlar çoğu. Birçok kadın da geleneksel yetiştirme tutumu içinde. Yazdıklarinizdan bağ odaklı ebeveynlik konusunda bilgi sahibi olduğunuxu düşündüm. Bence böyle hassas konularda buraya konu açıp kendinizi uzmeyin. Ben arkadaşınizin abarttigini düşünüyorum. Aşırıya kacmadigi sürece, yaşıt çocuklara müdahaleyi doğru bulmuyorum zaten.

ben bu durumu cok maruz kaldigim icin bayanin nedemek istedigini anladim soyle bi durum var bazi ailelerde mesela bizim sitede cardakta oturup cay kahve cekirdek sohbet havada ucuyo cocugu benim kizla oynamaya calisirken hirpaliyo mesela kafasina isabet alip top atmaya calisiyo yapma cocugum bu sekilde zarar verirsin ona diyorum diger cocuga anasi ordan agzinda cekirdek kabugu ay o cok zeki cok hareketli o yuzden zaptedemiyoruz diyo ne alakaysa cozemiyoruz cocugada baksan gayet standart bir cocuk yani her cocuk gibi arsiz demek yerine ay cok zeki demek kilif olmus bazi seylere

2.5-3 yas dönemini uzun sure once gecirmis bir anneyim, şu an da kızım 7.5 yasinda. O gunden bugune hic degismeyen bir sey var; kizima hep sana zarar veren, oynama tarzindan rahatsız oldugun cocuklarla oynama dedim, haliyle ortada bir sorun varsa o cocukla biraraya getirmemeye de ozen gosterdim Evet okulda her tür çocukla karsilasiyorlar, orda da iş biraz öğretmene, biraz da çocuğa düşüyor, rahatsiz edici davranisi olan cocukla oynamiyor mesela kızım hala, bu davranis itme de olabilir, argo kullanimi da, mızıkçılık da. Ama 2.5 yasindaki cocuk bu seçiciliği yapamayabilir, burda anne devreye girmeli. Eger arkadasinizin cocugu, sizin cocugunuzla oynarken mutlu olmuyorsa ve/veya arkadasiniz, cocugunun, sizin cocugunuzdan olumsuz etkilenebilecegini dusunuyorsa iletisimi kisitlamakta hakli. Evet sizin cocugunuzun dogru davranis gelistirmek icin sosyallesmeye ihtiyaci var, ama bu sosyallesme, karsi tarafin tercihine bagli.

Onun açısından öyle olabilir ama benim çocuğumun maruz kaldığı şey şiddettir ve bir anne olarak çocuğumu, psikolojik ya da fiziksel şiddetten korumak durumundayım.

Şöyle bir durum var. cocuguma zarar verilen ortamda bende bulunmak istemem. Ama mesaj atmak yerine olay aninda farkli sekilde soylenebilir. Hee o mesajdan sonra ben gorusmezdim. Benim kizimda hiperaktif. Suan 2 yasinda. Bu kış arkadas gunumuze bazen goturdum bazen goturmedim. Sonucta onunda sosyallesmeye ihtiyaci var. Ama o zaman 2yasinda bile degildi. Yapma demekten anlamiyor. Kendinden uc ay kucuk bebegi itti diye sonraki gorusmede arkadas benim kızı kasten bugun x yok rahatiz dedi, daha 2 yasinda degildi kizim. Ve biz yan yana oturuyorduk ortamizda onun kizi. İki dk sonra kiz dusecekken ben tuttum. Kalp kirdigina degdimi? Ben buz gibi sogudum. Hala kizim hareketli anlamadan vurup itebiliyor. Bende istemiyorum, kac kez eve aglayarak döndüm ama bazen kontrol edemiyorsun. Toplum içine cikarmamakta çözüm degil iyice yabani oluyo

Ah yavrucum ya çok üzüldüm. Çocuk korkudan içine kapanmıştır. Kimbilir neler var iç dünyasında. Konuyla alakası yok ama mesajı görünce çok üzüldüm. kaç yaşında kuzeninizin kızı?

Bende çocuğum küçükken bu aile de ne yapıyorlar ki böyle oluyor bu çocuklar derdim. Kendi başıma gelince anladım. İnanın her hırçın çocuk, evde şiddet falan görmüyor. Tabi uzaklaşmak annelerin bileceği şey. Benim çocuğum geçen seneye kadar bebekleri saçlarından severdi. O da göre göre belki böyle oldu, başka çocuklardan, belki dönemsel.. Bilemiyorum.. zeysmother Eylülün

füzedir o, taş olsa duramazsın.

bendimm yani benim hic bi cocugum isirmazdi. bu kiz 3 numara nerden gordu ogrendi bilmiyorum:))

Bir de ay benim çocuğum çok hareketli versiyonu var. Yaşıt bir çocuk var oğlumla. Çok yaramaz. Sürekli bağırarak korkuturdu 18 aylıklarken. Maksatı korkutup ağlatmaktı. Elimde iki balon var mesela birini o çocuğa verirdim oğluma diğer balonu verdirtmez bağırır çağırır engel olurdu, hırçındı. Annesi de çok zeki ondan hareketli derdi hep. Zekayı yaramazlık vurdu kırdıya indirenler, şiddeti özgüven sananlar her yerde. O çok zeki denen çocukla aynı ay doğumlular, benim oğlan sakin ama 21 aylıklardı konuşmayı cümle kurmayı ondan önce öğrenmişti, aynı ayda bultakları diğeri sağa sola atarken oğlum yerine takardı. Üstelik şekillerin bir kısmını söyleyerek takardı. Yani aslında çocuğun enerjisini annesi doğru yere kanalize edemedi. Ben vurdu kırdı yaramazlık yedine etkinlik yaparak, kitaplarla haşır neşir ederek doğru yere kanalize ettim, resmen gelişim açısından altı ay ileride gidiyor. Ama sorsan benimki itilince tepki vermiyor diyr daha salaktır ezilir. Bakışı bu.

Sizin çocuğunuz da sürekli vurma, oyuncak atma ihtimali olan bir çocukla beraber olsaydı eminim sizin tepkiniz de benzer olurdu, herkesin çocuğu kendine kıymetli

Olay sadece peluş oyuncak atmak masum araba surmekse abartmış derim. Önemsemem. Görüşmem de. Ama bazı çocuklar kantarin topuzunu kaçırıyor. Kafa göz yarılınca dolaylı şiddet olunca görüşmek istememek pek tabi. Dönemsel ise o dönem görüşme kontrollü olmalı. Komşumun çocuğu ile kızım yasit pek gorusmuyorum. Çünkü anne çok sinirli, evinin duzeni bozulsun istemiyor. Salon kapali. Kucucuk bir odaya kapamis oglunu. Zorla yemek yediriyor. Uzun sure keyfi sebeplerle yasli babaanneye birakiyor. Arada vuruyor delice bağırıyor. Sonuç çocuk da ayarsız. Bize geldiginde benim kafama bile bir oyuncak ile kaptırdı. Alnım mor gezdim. Olayı yasayan dogru degerlendirecek sizsiniz. Bu konuda ama onlar çocuk yeaah diye duyar kasanlari damdan düşmeye davet ediyorum. Ciddi boyutta uyumsuzluk varsa ana babalar konu komşuya sarmak yerine öz eleştiri yapıp çözüm aramalı.

Tek tek alıntılayamadım ama siz çocuğunuza dur demezseniz sabrı taşan başka bir ebeveyn çocuğunuzun özgüvenini öyle bir ezer ki daha da toparlayamazsınız.

Dimi işte. Aynı bizim durum, arkadaşım büyüttü de büyüttü hala daha. Hayır bende yaşıyorum böyle şeyler. Anne mudahele ettiği sürece koşarak falan kacmiyorum, çünkü gerçek hayat da öyle koşarak falan kacamiyorsun. Yeri gelsin bana söylesin yeri gelsin öğretmenine söylesin, yeri gelsin kendisi baş etsin diyorum oğlum içinde. Tabi ki mudahele Edip, sürekli de kolluyorum ama itham etmek çok çok yanlış geliyor.

Çocuğuna peluş oyuncak atıldı diye görüşmeyi kesecek olanlar çocuklarınız ilkokula geldiğinde zorbalik ile karşılaşınca ne yapacaksiniz okuldan mi alacaksınız? Her şeyi geçtim görüşmek istemediyse de bu sekilde mi ifade edilir? Agresif çocukla da görüşmeyi versinmiş... Ilkokulda orta okulda cocuguna peluş atan agresif dediginiz çocuğu da onu uyaran annesini de mumla ararsınız. Öyle zorba çocuklar öyle sorumsuz ebeveynlerle karşılacaksınız ki...

Gördüğünü yapıyordur evet, her şeyi hemen kapıyorlar çünkü. Koşarak uzaklaşsaydınız çocuğunuz öğrenmezdi belki de bu davranışı ve sakin davranmaya devam ederdi.

Pelus atmis ne var bunda demedim. Annesi zaten müdahalede bulundu. Pelus ile tasin arasinda dünya fark var. Bu sekilde fazla kaderci ve etiket yapistirici yaklasilirsa cocuklara, cok sagliksiz bir toplum olunur. Cocuklar cok cabuk dislanmis olunur ve bu sadece travmaya yol acar. Hani millet zihinlerinde hangi imaj olusturdu bilmiyorum. Sanki cocuk sürekli pelusu atmis, diger cocuk altinda kalkamamis gibi bir imaj ciziliyor. Ki konu sahibin anlattigi bu degil. Cocuk bir defa atmis ve konu sahibi müdahale etmis. Cocuk bu ortami kesf etmek istiyor. Yani burdaki yorumlari gercekten abarti buluyorum.

Ben de peluş bir oyuncağın travma yaratmayacağını düşünüyorum. Ama evet her çocuk belli bir eşiği geçene kadar annesinin korumasına -bakın savunma demiyorum- muhtaç. Benim çocuğuma karşısındaki çocuk zarar veriyorsa onu korumak benim gorevim, karşısındaki cocugun eylemini engellemek de onun annesinin gorevi. Ama bazı anneler biraz fazla rahat, fazla özgürlükçü. Benim çocuğumun özgürlüğü karşısındaki çocuğun özgürlüğünü baskiliyorsa orada biter. Ona zarar vermesini engellemek zorundayim, her anne de mecbur buna. Aksi takdirde gorusmem o kisiyle. Bu arada ben pelustan filan bahsetmiyorum, ciddi zarar verilmesinden bahsediyorum. Denesin görsün diyemeyiz bu durumda. Ayrıca karşısındaki çocuk ona zarar verdiginde "aaa ben de boyle yapmamalıyım, demek ki canı aciyor" demeyip "ben de yapayım, cani acısın" da diyebilir çocuğumuz. O zaman ne yapacağız?

Herkes olayi pelus oyuncak can mi yakar moduna indirgemis. Iyide ya izlem ve ogrenme ne olacak. Kendisine oyuncak atilan cocuk oyuncak atmayi ogrenecek. Arkadasi surekli ofke nobetindeyse o da aynisini yapacak. O yuzden arkadasinizin uzaklasmasi normal. Bahane bulurdum diyenlerede katilmiyorum. Yalan soylemek zorunda degil ki gayet dürüst davranmis. Bence bu uyariyi dikkate alip aile hayatinizi gozden gecirin. Siddet yok demissiniz ama. Mesela tv de boyle seyler izliyormu. Inatlasma olayiniz nasil. Benim kizim 2 yas sendromunda misal suan. Zorla yaptigimiz tek sey kakali bez değiştirmek. Bu bile inatlasma yaratti bizde. Zorla yaptiginiz inatlastiginiz seyler var mi agresiflesmeye sebep. Bunlari gozden gecirin. Ben kendim icin arastirma yaparken bir psikologun cocuga zorla ve hatta israr ederek yemek yedirmenin bile baska konularda inatlasmasina agresiflesmesine sebep oluyormus.

7yada 8 yaş çocuğu elbette kendi sorunu çözebilir. Çözmeyi öğrenecektir. Bir kaç büyük sorun yaşar çözer. Ama bu 3 yaşındayken yapabileceği bir şey değil.

Ben o konularda da katıyım. Bir kere dedesi gofret verdi. Anında elinden aldım. Çocuk ağladığı halde de vermedim. O gün bugündür tersimi bilir ona göre yaklaşır. Dede nine de bilecek haddini çocuğun terbiyesini anne baba uapar. Sertçe uyarın gerekirse

Benim gözemlediğim kadar, Türkiyede ebeveynlik abartiliyor, hele biraz daha yüksek eğitim görmüş anne baba ise. Peluş oyuncaktan oyun çikarmiş çocuk. Konu sahibide tembihledi. Diğer çocuk ağlamadi etmedi. Hani fiziksel bir vurma, zarar vermekte yok. Sadece bir çocuk fazla heycanli aktif. Bu şekilde çocuklarin pamuklara sarilmasini doğru bulmuyorum. Verilen örneklerde alakasiz. Demir ile kafasina vurmalar, elbette o çocuk cidden agresiftir ve bir sorunu var. Bende çocuğum göruşsün istemem. Ki hoş çocuk nasil o aletlere ulaşti oda ayri birşey.

Konu sahibinin ki 3 yasinda ona yönelik cevap yazıyorum. 2 yasindakilerle ilgili de fikrimi yazdim dönüp okuyabilirsiniz savunmaya geçmeden önce

Ben de böyle çocuğu birşeyler atıp katıp hıı yapma diyenlerle görüşmüyorum, benimkiler yaparsada alıp eve getiriyorum bir daha böyle yaparsanız getirmem diyorum, çocuktur yapar demeyin lütfen, geçen komşuma indim oğlu 3 yaşında ve prematüre doğmuş asla toz kondurmuyorlar çocuklarına 2 çocuğumun da saçlarına saldırıp sürekli bulduğu yerde çekiştirdi, çocuklarımın saçları elinde kaldı hep kaç kere söyledim yalandan uyarmış gibi yapıp bıyık altı gülüyor kendi ablalarına da yapıyor diyor, kendi ablalarına yapması benim çocuklarıma da yapabileceğini mi gösteriyor anlamadım çıktım geldim sinirle eve kusura bakmasın benim çocuklarım deney tahtası değil çok sinir bozucu böyle anneler

Ya iki anne de neden mudahale etmesin anlamadim cidden?yani tek kaygi cocugun ozguveniyse yemisim ozguveni bu degildir ozguven!

Dikkat ederseniz riskli bir durum varsa müdahale edersiniz dedim. Saldım çayıra mevlam kayira değil. Çok müdahaleci olmadan gözlemlemek ve riskli durumlarda müdahale etmektir doğru olan. Peluş oyuncak atarak, oyuncak arabayı ayağının üzerinden geçirerek ne gibi bı zarar verebilir karşıdaki çocuğa? Arkadaşı peluş oyuncak attı diye hasar görmüş yetişkinler yok aramızda ama annesinin aşırı koruyuculugu yüzünden yetişkin olamamış eziklerle dolu sokaklar. 3 yaş çocuğu ile 7 yaş çocuğu bir değildir evet ama her yaş grubunda kontrollü olarak maruz birakilabilecek zorluklar vardır ve bu da onlardan biridir. Herkesin kendi çocuk yetiştirme tarzı. Çocugunu prens, prenses olarak yetiştirip, yetişkinlik hayatını devrik kral olarak geçirtmek isteyenler böyle devam edebilir.

Ayrıca asıl prens prenses gibi yetiştirme çocuk değil mi yapar, ezilmesin de vursun kırsın diyr bundan gizli zevk alanların yetiştirme tarzı oluyor. Benim oğlum birinin canını yaksın yada yakmasın diğer çocuğun istemediği bir şeyi yaptığında ve rahatsızlık hissettirdiğinde dahi ama istemiyormuş oğlum diye uyarırım. Toplum kurallarımı ufak olduğu halde anlatıyorum. Uyması gerekenleri anlatıyorum. Yani kuralsız büyütmek prens prenses yetiştirmektir. Zarar vermesini beklemek gerekmiyor. Yumuşak yada sert kafaya bir şeyle vurulamaz. Bu kuralı biliyor. Sizin sürekli el şakası yapan arkadaşınız olsa be hissedersiniz, belkş diğer çocuk da rahatsız olmuş. İlla canknı acıtmadı gerekmiyor yani.

O kadar çoklar ki. Diyorum ya bizimki çok yaramaz, yerinde tutamıyoruz hele kendinden ufaklar varsa hep böyle yapıyor ehi ehi diye gülenini gördüm ben. Dilimin ucuna neler geldi de sustum. Cidden bu çocuklar kendi kendilerine öğrensinler canım ezdirmesin kendini anlayışından sıtkım sıyrıldı. Biz yetişkinler her sorunu saç başa çözmüyorsal çocuklardan da bunu beklememeliyiz. Ama anneler babalar bunu istiyor. Geçen parkta tahterevallide oynuyor bir çocuk geldi ben kenardan izliyorum. Karşısına oturacak sandım geldi direkt benim oğlumu ittiriyor. Oğlum tepki vermedi, ama gitmedi de çekil dedi sadece çocuk saçına yapıştı. Ben müdahale ettim babası ordan bakıyor. Yine geçenlerde parkta oğlumu sallıyorum yan salıncakta da yedi yaşlarında bir oğlan var. Annesi geldi siz kaldırın da oğlumu da sallayayım abi kardeş sallansınlar dedi. Dedim şimdi oturduk salıncağa kusura bakmayın biraz sallayınca alırım, isterseniz çocuklarınızı nöbetli sallayın. Nasıl ısrar ediyor ama. Dediği çocuk da beş yaşında var. Dedim sizin beş yaşında beklemeyi izah edemediğinizi ben 2,5 yaşındaki çocuğa nasıl izah edebilirim? Burası tapulu malın mı kalkacaksın diyr bas bas bağırıyor. E bu çocuktan şimdi ben kibarca paylaşarak ıyun oynamasını bekleyemem ki... Her yer böyle anne babalarla dolu.

Peki sadece merakımdan soruyorum bu zımba neden ortadaydı? Neden çocukların erişebileceği bir yerdeydi? Kızınıza çok üzüldüm umarım iz kalmamıştır

evet cocuklar ama bende cocugumun kafasina surekli bir sey atan bir arkadasi olsun istemezdim C

Bende oğluma hayırın ne demek olduğunu öğrettim biliyor bunu ama bazen gözümün içine baka baka yapıyor bide aile apartmanındayım benim hayır dediğime dedesi babaannesi evet diyor çocuk bundan çok karşıyım söylüyorum inatla onlarda yapıyorlar Casper25 Sanma şahım herkesi sen sadıkane yar olur Anneler

Tabi ki ortada değildi o yaş çocuğunun çekmece karıştırması normal olduğundan ordan almış.

2 yasindaki kizim 7 yasindaki oglumun yanagini isirmis kizardi.. ben kime mesaj atip resti cekeyim? :))

Bir "pedagog" olarak Türkiyede pedagog diye bir mesleğin hali hazırda olmadığını da biliyorsunuzdur o zaman.

Hayır fıtrat diye birşey vardır, dönemsel hırçınlıklar da vardir. Ve evet katil doğanlar da vardır. Hatta katil doğanlar diye bilimsel çalışmalar bile var.. Ki ayağına araba sürmekten katil doğmayada nasıl getirdiniz anlamadım ya.. Yaşananlar önemli ama tek etken olsaydı aynı aile de büyüyen her çocuk aynı olurdu dimi.. Arkadaşım dogru karar verip vermediğini okulda çok farklı çocuklarla bir araya geldiğinde, o ortamı terk edemediğinde görecek.. Ben rahat sorunsuz anne asla değilim, çocuğum da her zaman böyle değil.. O yüzden benim için sorun yok.. Ben yine doğru örnek olmaya uyarmaya, mudahele etmeye devam ederim. Çocuğumda psikopat gibi her çocuğa vurmuyor zaten, kimi zaman kendisi buna maruz kalıyor, kalacak da girdiği ortamlarda.. Gerçek hayat bu evet ve böyle öğreniyor... Bende onu kafası gözü yarilmadigi, annesi de gülüp geçmediği sürece ortamdan uzaklastirmam. Bizler yetiskiniz ortayı bulup onları kaynaştırmak görevimiz..

Siz uyariyosaniz sıkıntı yok eger bisey demeseydiniz insan bozulur cocuk iste insanin akli fikri ermiyorki napicaklar zaten anlasa yapmazdi siz yinede dikkatli olun ama onalra kulak asmayin siz uyardiginiz surece cocuk iste adi ustunde

Cocuk yeri gelince kavgayida bilmeli bence.. ben cok sorumluluk sahibi biriyimdr... ama bu kadar korumaci olursam kendi cocuguma zarar veririm.

sımdı anladım gıttıgınızde bır kere boyle davrandı ozaman nasıl davranmamız gerek dıye bır sorarmısınız rıca etsem sızden cok sevınırım hem sız hem sahsen ben dogru bılgı almıs oluruz cunku benım cok merak ettıgım bırsey boyle bır davranısda nasıl uyarmamız gerek dıye ne alimden zalim ne zalimden alimler dogarmıs benım abım sıddete meyıllı cok hırcın bır cocukmus herkese vururmus annem buyuzden abım yuzunden hep cocuk psıkologlarına gıtmıs kımsenın evıne gıdememıs mısafır cagıramamıs ama bende hep dayak yıyen cok içine kapanık sessız bır cocuktum aynı ana babaya sahıbız bırbırımızden okadar farklıyız ben her cocuk kendı karakterıyle dogar ıcerıklı sımdı kaynagını hatırlayamadıgım bılımsel makaleler okumustum bırde bulundugum sehırde konferanslara katılmıstım herseyı anne babaya mal etmemek lazım maalesef etrafımızda cocugu vuran annelerın yuzlerındekı mutluluga tanık oldugumuzdan genelde cocukları zorbalıga maruz kalan anneler olarak bu konuda bıraz hırcınlasabılıyoruz

Teşekkür ederim. Bu ezik olmasın özgüvenli olsun diye başka insanların en kıymetlisini riske atamam ben. Neden başka çocuğu rahatsız ettirsin. Toplum olarak çocuk yetiştirmede kurallarımız olmadığı için bugün bu kadar zorbayla kabadayıyla uğraşıyoruz. Değiştirecek olan biziz. Çocuğum büyüdüğünde de şiddete maruz kalırsa kendini şiddete yönelmeden korusun isterim ben. Mağaradan günümüze gelememiş olanlar buna eziklik diyebilir ben medeni çocuk yetiştirdim derim

O zaman bu durumun 2 yaş altındaki çocuklar için geçerli olmadığını yazdığımı farketmediniz sanirim S sujeee

Peki bunu nasıl öğretebiliriz 3 yaşında, 2 buçuk yaşında bir çocuğa? Tavsiyeleriniz var mı?

Benim oğlum vurmayı hiç bilmezken vuran 2 arkadaşı sayesinde vurmayı öğrendi biri kuzeni. Bu arada o iki çocuk vurmayı bıraktı. Benimki vuran tarafa geçti. Sonra ben bu vurma huyuyla mücadele ettim benimki de bıraktı. Bu arada küçük büyük vuran hiç bi çocuğa karşılık vermedi. Baya baya öfkesini kontrol edebiliyordu. Ama bu sefer ezilmeye başladı. Kendini koruyamıyordu. Kendinden 2 3 yaş küçük çocuk bile çekiştirip duruyordu. Sonra kuzeniyle 1 hafta aynı ortama girdi. O sürede tekrar vurmaya başladı. Şimdi vurana vurma demiyorum. Sadece kendini savunmak için vurabileceğini anlatmaya çalışıyorum. Biri kötü bir şey derse ya da ufak tefek iterse vurma ama tekme yumruk yersen karart gözünü. Şiddet şöyledir zart zurt umrum değil. Her halini yaşadım bu durumun. Çocuğunun yerli yersiz vurması da kötü dayak yiyen taraf olması da kötü. Ha bir de her çocuk bir gün öğreniyor. Benim çocuğum yapmaz demesin kimse. Diyelim ki okula başlayana kadar tüm ilişkilerini kontrol altında tuttuk, şiddetle hiç tanışmadı. Biz yanında değilken öğrenecek. Hatta o zaman annenin kendisine tak edip diyecek sen de vur diye. Neyse konuya gelemedim. Atılan mesaj çok saçma geldi bana. hassas anne sendromuna girmiş arkadaşın. Bu konuda vurma bile yok oyun oynarken ufak tefek şeyler olur arada. Ama annelik kıyamıyordur kendine göre haklı bile olsa, çaktırmadan arana mesafe koyarsın böyle anlamsız çocuk gibi mesaj atmazsın.

Çocuğa göre değişebilir belki bu durum, benim oğlum baştan ne yapacağımızı bildiğinde daha uyumlu oluyor. Dün olmadı evet, ama abartı bir durumda yoktu zaten.

Herseyden koruma ihtimaliniz olmadığına göre kendini korumayı ogretmeniz daha işlevsel bir davranış olur.

Bir konunun sonu daha " inşallah kınadıgınızı yasarsınız" a baglandı. Dagılabiliriz arkadaşlar bunca beyin fırtınası bosa gitti yine

İlk zamanlar ağladı tabii. Ama yapmaması gerekenleri böyle böyle öğrendi. Bir süre parka gidemedi mesela. Neden gidemediğini anlattım. Şiddet gördüğünde git sen de vur demediö. Onun yanlışı dedim. Aman çocuk diye salmadım yani. Kuralları biliyor gayet anlıyor

Maalesef, Rahat insanlari sevmiyorum. Hepimiz çocuk yetiştiriyoruz. Bazıları bu olayı çok yanlış anlıyor.. öyle saldım çayıra mevlam kayirayla olmuyor..

Kendi davranışlarınız ve eşinizin davranışlarını gözden geçirin, bu davranışların bi sebebi olmalı. Bende malesef bu tarz çocuk olan ortamlardan sessizce uzaklaşmayı tercih ediyorum. Onun agresifliği yüzünden ama canım daha 3 yaşında diyeceklerini bile bile kızımı orada bırakmak istemiyorum.

Üç tane çocuğum var ve asla başkasının evinde çok şükür çekmece karıştırma, başkasının ebini dağıtma, mutfağından izinsiz bir şey alma, ya da isteme, başkasına zarar verme, ya da zarar vermeye teşebbüsleri olmadı. Ha olsaydı zaten sürekli çocuğumun peşinde olur müsaade etmem, bazı annelerde çocuktur yapar mantığı var ve çocuklar çok zekiler, hemen çözüyorlar olayı. Nasılsa kimse bi şey demeyecek rahatlığıyla her şeyi yapabiliyorlar.

ayrıca akran zorbalığı diye bir kavram var, çocuktur, ne var, sanki füze atmış denilerek büyütülen, anne babalarının içten içe sevinerek "çocuğum çok özgüvenli kendiniz ezdirmiyor" dediği çocuklar yüzünden böyle bir kavram var.

Ben açıkçası sizin yaşanılanları bize "kısmi " olarak aktardiginizi... daha fazlası olduğunu düşündüm. Eger arkadaşınız sizinle görüşmek istemiyorsa bırakın gorusmesin. Cocugunuz henüz akranları ile karşılıklı diyalog şeklinde oyun kuramıyor olabilir. Akran oyunlarında bir süre siz de oyunun içinde olun... sonra oyunun icindeki rolunuzu azaltarak sonlandırın ve çocukların oyununu kenardan izleyin. Ben oyun parkı buluşmalarını kafeye tercih ediyorum. İlk yıllar ev oyunlarında da sorun çıkıyor... benim oyuncağım diyip oyuncağı vermek istemiyorlar.. yine annelerin keyifi kacabiliyor... ilkokul yıllarının ilk yarısında paylaşımcı oluyorlar... o dönem evde çok güzel oynuyorlar.

İşte aynen böyleydi zaten, onlar oyuncak paylaşıp oynamaya devam etti S sujeee

MAlesef arkadaşımın yaptığı gibi abartı bence de. Hatta bizde biraz önce komsumdan geldik, oğlumun kafasına tahta oyuncak attı, elinde taş olsa da atabilirdi evet.. Annesi uyardı ne yapabilir ki. Çocuk bunlar ve hepsi farklı, elbette daha çok değişecekler de. Böyle böyle öğrenerek büyüyecekler. Ay bu ne terbiyesiz çocuk diyip ortamı terk etmeliydim o zaman birçok yoruma göre...

Yani gerçekten çocuk psikoloğuysanız yazdıklarınız hayret verici. En başta yazdıklarınızda kendini şiddete maruz kaldığında korumayan çocukları ezik olarak tanımladınız. Ki inandırıcı bulmuyorum. Çocuk psikologları genelde pedagog terimini kullanmazlar. Eğer çocuk psikoloğuysanız neden tacize uğrayan çocuklara psikolojisi bozulmadı raporu veriliyor ülkemizde anladım. Psikologlar bile zorba seviciymiş

Öyle yorumlar var ki insan ben mi yanlışım diyor :)) yani tabi ortamı tam bilemiyoruz ama sadece bir iki hareket yaptı ve uyardıysanız çocuğa direk ceza verip hadi bakalım artık dışarı çıkmıyorsun eve mi demek lazım.. öyle olsa idi dışarıda çocuk kalmazdı bence. Fakat orda oturduğunuz müddetçe çocuğunuz diğer çocuğa hiç huzur vermedi devamlı onunla uğraştı ise evet bende alıp oradan çıkarmayı düşünürdüm. Oğlumu bu sebeple çok ağlattığım oluyor maalesef çocuk bu diyerek serbest bırakmamak gerekiyor. yani işte bu durumu siz ayarlarsanız sıkıntı olmaz bence. sağlıkla büyüsünler inş sosyal ortamlarda bizimde onlarında işi zor :)) Z

Yok arkadaşım biz sorunlu anne babayiz, çocuklarımız arsız ve agresif hatta terbiyesiz. Yanlış yetiştirmisiz. Ve onların çocukları da asla vurmazlar, vurulan ortamdan kaçarak uzaklaşırlar.. MAlesef gelen çogu cevap böyle.. Hatta kendi çocuğun olsa kıyamazsın diyenler de var, kıyım değil ki bu, gerçek hayat. Keşke herkes sevgi yumağı olsa ama değil. Ben asıl o ortamdan koşarak uzaklastirsam çocuğuma kiyarim diye düşünüyorum..

Mesajım ondan bağımsızdı aslında. Onu kırıyorum acikca soyluyorum yine anlamıyor cunku Yok, daha gelmiyor çok çok nadir

Bu kadar abarti dusunmek yormuyor mu sizleri? Benim oglumu 5 yas buyuk biri hirpalarsa annesine soylerim.. yasitiysa bi dusunurum yani.. ben cocuklarin biraz kendilerini savunmayi ogrenmeleri taraftariyim. Ki genelde dayak yiyen benim cocuklarimdir

Ben asla bu kafada değilim ama Khomyuk böyle demişim gibi bir tavır içinde anlamıyorum. Khomyuk özellikle sizi alintilayarak yazdıklarıma cevap yazmıyorsunuz.. Bir tutturmussunuz aile de aile diye, onun dışında herşeye kapalısiniz.. . push ;

Ozurdilemeni gerektiren hiçbir şey yok arkadaşın ayıp etmiş. Üç yaş çocuğu kendini kanıtlama inatlaşma çağı. Ben dedikleri çağ. Nihayetinde bir bebek yani.

Ben de size katılıyorum. Hani annelere çocukları hep küçük gelir ya bence öyle bir durum. Ben mesaj atan arkadaşı haklı buldum. Hiçte kabalaşmadan görüşmesekte olur demiş. Benim kızım da oğlum da çok sosyal arkadaş canlısı sevecen çocuklardı. Bu sebeple de aynı sorun yaşadığımda ben de çocuklar biraz büyüyene kadar görüşmesek iyi olur dediğim birkaç arkadaşım oldu. Herkesin çocuğu kendine kıymetli. Konu peluş taş değil zaten. Muhtemelen rahat vermedi diğer çocuğa.

Doğruyu herkes öğretebilse böyle zarar veren çocuklar olmaz herhalde değil mi? Şahsi algılamayın size değil lafım ama bazı insanlar gerçekten çocuk yetiştiremiyor ve doğruyu da öğretemiyor.

Her çocugun karakteri aynı değil zaten. Ama nedense her çocuk annesinin savunmasına muhtaç dendiğinde genel kabul görüyor. Defalarca yazdığım gibi yine yazıyorum riskli durumlarda müdahale gerekir diye. Riskli durum da çocugun karakterine göre değişen bir durumdur zaten. Siz çocuğunuzun karakterine göre hangi durumda gerçekten ciddi zarar gorecegini bilip ona göre müdahale edebilirsiniz. Ama peluş bir oyuncağın da hangi karakterde olursa olsun bir çocuğa şiddet görmüş travması yaşatmayacagi da aşikar

Arkadaşın eski konularına tamamıyla vakıf değilim ama üç yaşındaki çocuğu bize "2.5 yaş civarı" başlığı ile sunması o gün yaşanılanları da "biraz rötuşla " bize aktarabilecegini düşündürdü.

Daha yazdığım mesajı bile okumadan cevap yazan, mesajı okumasını kaçırdığı yerler olduğunu soyledigimde de bambaşka bir şey yazarak cevap veren birine başka ne diyebilirim ki? Bu arada galiba sizi de anneniz uyarmamis galiba tanımadın insanlarla kibar konusmak konusunda. Çocuklar laftan çok model alarak öğrenir. Kıvırma filan diyerek çok güzel model oluyorsunuzdur eminim konusma tarzınızla çocuğunuza C

Ben sadece tel de görüşüyorum, o da çok nadir.. Benim kizimda çok kibar naif kırılgan.. Ben nasıl zarar vermesini istemiyorsam, karsimdakindende aynısını bekliyorum.

Sizin çocuğunuza yönelik herhangi bir şey yazmadım sizin çocuğunuzu da nasıl yetistirdiginizi bilemem. Konudaki karşı tarafın yanlis bir tutum takindigini bunun sonucunda kendi çocuğunun karakter gelişiminin zarar gorecegini yazdım. Siz kendinizden bir şeyler görerek cevap yazdiniz. Hala sanki bir çocuk digerinin kafasını patlatsin demişim gibi algılayarak cevap yazıyorsunuz. Benim bilgim ve tecrübem doğrultusunda çocuğunu peluş oyuncaktan sakınan ve olayı senin cocugun agresif bı daha benimkiyle gorusmesin deme noktasına getiren her anne aşırı korumacıdir. Boyle düşünüyorsanız siz de aşırı korumacisiniz bence. Yok böyle düşünmüyorsanız da farklı anlamlar türetip üzerinize alınmaya çalışmaktan vazgeçin yazdıklarımı.

alınganlık yapmayın :) kımse cocugu habıre sıddete maruz kalsın ıstemez bu cok can sıkıcı nıye baskasının cocugu benım cocugumun kafasına oyuncak fırlatarak eglensın kı yorumlarda sıze kotu annesın denıldıgını gormedım kımse bunu dıyemez belkı bazı seylerı aktarırken farkında olmadan yanlıs aktarıyoruzdur cocuk uyarımızı oyun sanıyor bıle olabılır pedegoga gıdıyormussunuz zaten... danıstınız mı nededı uzman sahsen ogrenmek ısterım sureklı kızıma vuran cocukların annelerı fazla rahat maalesef belkı ben dogru yaklasımla bıraz daha heyecanlı olan bu cocukların rahatlamalarını saglarım

Cocugumu niye hirpalatayim ki, ben olsam ayni seyi yapardim. Kizim 3 yasindayken parkta kasla goz arasi baska bir cocuktan tokat yedi. Tokat atan cocugun annesi guluyordu saydim, sovdum kadin onune bakarak gitti. Baska bir olay ise kizim yine parkta kaydiraktan kayacakti, arkadan gelen cocuk kizimi itti. Bas asagi yere cakildi, tomografi vs cektirdik. Cocuklarimi bilerek agresif cocuklarla oynatmam. Ha benimki agresifse oturmam tepesinde beklerim.

Üstteki mesajımda bahsettiğim komşunun çocuğu okulda da sorunlar yaşayınca okul psikoloğu bir profesöre gönderdi onları. Uzman şöyle demiş. Eğer çocuk şiddet, davranış bozukluğu, karşı gelme gösteriyorsa kurallara uyma konusunda uyarı devamı halinde hadi kalk gidiyoruz o zaman diyeceksin demiş. Mecbur musun o misafirlikte oturmaya demiş. Eklemek istedim.

Yok orayı hemen anlatayım, daha önce de sorulmuş cevap veremedim, daha önce planladigimiz gibi bize ne zaman geleceklerini sordum, o da bu mesajı yazmış. Üstelik biz iki senedir arkadaşız.. 1Sen

Valla ne düşünürlerse düşünsünler. Evimizde şiddet yok çok şükür bizden öğrenmedi. Çocuk bi yerde kendini savunmak için öğreniyor yaşıtlarından, daha küçük yaşlarda daha dürtüsel oluyor ya da. 5 yaşında şuan bu işin değişik versiyonlarını yaşadım. Vuran taraf da oldu, ensesine vur lokmasını al zamanı da oldu. Yeni yeni dengeledi durumu. Şimdi kendinden küçükleri tolere ediyor, ufak tefek şeylere tepki vermiyor ama kendini de koruyor. Değişiyor çocuklar. Mesaj atan arkadaşın kendi çocuğu vurduğunda anlayacak. Ya da okula gönderip sürekli ezildiğinde. Nooption memento mori memento

Yazindan anne gibi dusunmedigin o kadar ortadaki. O pelusu kafasina atiyorsa diyelim.. bazi cocuklar geri atar savunur kendini. Hayat bu kadar toz pembe mi ya? Ilerde nelerle karsilasacaklar ve pamuklarin arasinda tutamayacaksin sen bu cocugu. Cocuk kavgasi icin biraz fazla dramatik dusuncelerin. Bu devrin cocuguda amma hassas herseyden psikolojileri bozuluyor. Yavrum biz ne dayanikliymisiz psikolojimuz bizi bu yasa kadar getirmis sukur. Ha yas farki varsa adil degil bu kabulum

Hepsi anakusuzu hepsi kıymetli ben kendi çocuğuma yapilmasini istemeyeceğim şeyi başka çocuklara yapilmasına izin vermem Empati yapalım bizde benzer durumlar yaşadık çocuğumu evde eşime bırakırdım arkadaşa giderken yanımdaysa başında nöbetciydim

Gerçekten komiksiniz. Kaç yıllık kadınlar kulübü üyesiyim bir kere bile muneyi etiketlemedim desem. Belli ki siz de böyle bir anne tarafından yetiştirilmişsiniz. Hemen büyüklere şikayet. Yetişkin bir insan olarak bir arkadasiniz size salak dese ne yapacaksiniz? Annenize mi şikayet edeceksiniz muneyi mi etiketleyeceksiniz? Kendinizi savunup iletişimi keseceksiniz veya başka bi yol bulacaksınız. İş arkadasinizi patronunuza eşinizi annesine filan mi şikayet ediyorsunuz yanlis bir şey yaptığında? Her yetişkin basit insan ilişkileri sorunlarını kendisi cozebilmeli bence. Daha ciddileri için de zaten bir adlı sistem var. Ona buna şikayetlenmek yardım beklemek bir çözüm yöntemi değildir.

Dimi ya, nerdeyse terörist bile olur diyecek bu arkadaş.. 3 yaşında çocuğa yapılan yorum.. Ayrıca benim çocuğum da elbette zaman zaman hirpalaniyor. Ama ne berbat anne yada bana olduğunu yada çocuğun aşırı sorunlu olduğunu falan hiç düşünmedim..

Çocuğunuzun yaptıklarından agresif bir çocuk olduğunu çıkarmadım ben ya. Yani yaramaz olabilir, arkadaşını rahatsız ediyor olabilir ama agresiflik farklı bir durum. Eskiden agresif çocukların ailelerinin eseri olduğunu düşünürdüm ama çevremde o kadar naif, sakin insanların çocukları canavar çıktı ki, hatta biri tuttuğunu morartana kadar ısırıyordu 2 yaş civarlarında, onları gördükçe bazı şeylerin aileyle hiç alakası olmadığını düşünmeye başladım. Arkadaşınıza gelirsek, çocuğunun arkadaşlarını seçmekte özgür ama üslubu yanlış. Laf edeceğine görüşmelerinizi azaltabilirdi. Ya da farklı şekilde dile getirebilirdi ki olaylar anlattığınızdan ibaretse, ortada konuşmaya değer bir şey bile yok. Ha çocuğunuz arkadaşlarına zarar verici hareketler yapıyorsa, konuda böyle bir şeyden bahsetmemişsiniz, o zaman uyarmakla, yapma etme demekle kalmamalıydınız, gerekirse tutup kolundan eve geri dönmelisiniz, çünkü kimsenin çocuğu sizin çocuğunuzun kobayı değil. Ya da arkadaşınızla çocuksuz buluşmanın yollarını bulmalısınız.

Onu bende farkettim neyi yapamasa Ahh bir yapsa etse dediğim şeyleri yapınca başka şeyler yapmasını istiyorum bu seferde anne olarak bi doyumsuzluğumız var sanırm

Çünkü gittiğimiz yerde uyması gereken kuralları baştan anlatıyorum ki sorun yasamayalim. Bu her zaman yaptığım birşey, markete bile gitsek alacaklarimizin neler olduğunu ve onların dışına çıkamayacağımizi da söylüyorum. Size cevap verirken bunu da söyleyim, az önce komsumdan geldik, oğlum gayet güzel oynadı, hatta komşunun oğlu oyuncakları etrafa savurdu, kafasına attı, agresiflikse agresiflik yaptı, ki bence değil.. Bende komşunun ne kadar kotu anne olduğunu, yada çocuğun yaramaz olduğunu düşünmedim. Annesi mudahele ettiği sürece sorun yoktu benim için... Farklı dusunene de saygı duyuyorum ama.

Cocuk sanki bicak alip yurumus ustune.. pelus ya pelus come on

Ya canım ara ara dönemleri oluyor, benimki de bi ara yuvadaki büyük çocukları ısırdı. Dönemmiş geçti. Ben tam tersini yapıyorım, eger oğlum bi çocugu taciz ediyosa butipte, önce uyarıyorum sonra toplayıp eve götürüyorum. Anneye de mesaj atıyorum, kusura bakma dönemsel galiba bu durum düzelince buluşuruz diyorum çünkü bazen afedersin kakası çıkıyor bu olayın. Benim oğlum da aslen uysal ve sevgi dolu bir çocuk ve ailede kavga şiddet fln yok. İşte hormonal oluyo bazen, çok takmayın kafanıza. Böyle sertleştiği arkadaşlarıyla bisürw görüşmeyin, annele size yazmadan siz yazın yorumlayın.

Konuda iki ayrı görüşü savunan arkadaşlar gördüm. Bir görüşü okudum mantıklı geldi diğer görüşü okudum o da mantıklı geldi. Nasrettin hoca misali iki tarafa da hak verdim. Ben de her seyi annesine şikayet eden hiçbirşeyde insiyatif kullunamayan özellikle karsılaştıgı güçlüklerle mücadele edemeyen hayır diyemeyen bir çocuk yetiştirmek istemem. Ama bunun doğru zamanı nedir. 2 yaş çocugunda sujee di galiba o arkadaşın söylediği gibi kontrollü bir şekilde deneyimlemesine izin verilir mi. Çocuk karsısındakine tavır olarak böyle yaparsan senle oynamam der mi yani kaç yasında uygulanmalı bu yöntem. Diğer görüşü savunanlara da hak verdim. Herkes kendi çocuguna doğruyu öğretse yanlış hareketinde mahrum bırakma gibi cezasını verse kimse bu sorunlarla uğraşmayabilir. Sorunlarla başa çık asını bu kadar küçükken öğretmek doğru bir davranış mı bilemedim. Yani benim kafam baya karıstı.

Büyüdüğünde köpekbalığı saldırısına uğrarsa diye çocukluğunda piranalara ufak ufak ısırtalım yani. Üç yaş çocukla yedi yaş çocuk bir değildir. Üç yaş çocuğu akran şiddetine yada zorbalığına bırakıp kendi mücadelesini vermesini beklemek de çocuğa hasar bırakabilir. baş edebilecek güçte olmayabilir. Aynı şey değil yani. Geçenlerde bir oyun grubunda büyük bir çocuktan şiddet gördü oğlum, annesi geldi benden güya özür diliyor. Eki eki çocuğum çok hareketli de kendinden ufaklara yapıyor. Çok sinirlendim, sistematik bir huyu varsa ufak çocuklarla bir araya getirmesiniz o zaman, benim oğlum da sizin yeminiz değil neticede dedim. Ben aldım oğlumu çıktım, kuzenin çocukları kaldı. Baktım başka bir çocuğa daha şiddet göstermiş, ama o büyül diyor annesi. Yani ufak olsa uap der gibi. Anne böyle normalleştirmeye devam ederse çocuk yapar tabii. Gayet annelerin müdahale etme yaşındalar ama annelerin kolayına çocuktur yapar demek kolayına geliyor.

Benim kızım da çok naif ve kibardır ama ne hikmetse oynadığı tüm çocuklar ya vurur ya bir şey fırlatır ya da gururunu incitip ağlatırlar. Ve anneleri de öylece bakar. Ben de mi hiçbiriyle görüşmesem? Çok mantıklı geldi şu an.

Anlatılmak istenen o değil ki. Aşırı müdahaleci ebeveynler bana da itici geliyor ama. Çok sevdiğin çocuğun, bir başkasının çok sevdiği çocuğuna şiddet gösterirken, tepkisiz kalmak demek değil bu.

gecenlerde kizimla parkta oynarken daha buyuk iki cocuk birbirine girdi resmen onumuzde ben cocuklari ayirmaya calisirken kizimin onlari izlerken daha olay aninda taklit edip bana vurdugunu gordum egitecegiz ogrenecekler diyede herseye musade edecek degilim alsin eline havluyu atsin yastigi atsin herseyi atsin ama bunu bir cocugun uzerinde deneyerek yapmasin bir zahmet ortaliga bakiyorum cocuklar kufur ediyo bir birlerini itiyo kalkiyo vuruyo guya oyun oynuyolar kaldirip bir birlerini kaldirima seriyor anada babada tik yok neymis ozguvenli olacakmis birinin kafasina bisey atmanin kaldirip arkadasini yerden yere calmasina musade etmesinin nesi ozguven bunu bi ben anlamadim

Evet benim oğlum kimseye zarar vermez sakin mizaçlı. Bu sert oynayan, şiddet eğilimli çocukları olan tüm arkadaşlarım ezik olacak diye ima da bulunuyor. Aslında zevk alıyorlar çocuklarının ittirmesinden kaktırmasından. Evde yok çok minnoşuz denilmesine inanmıyorum ondan çocuk çünkü annesinin babasının ezik olmasın da itsin tarzını hissediyor. Çok zekiler çocuklar be hemen idrak ediyorlar.

Yasatmadi ki, çocuk eline oyuncağı alıp oğlumla paylaşıp oynamaya devam etti.. Ama sanırım annesine travma yaşattı..

Ezik olmasın diye başka çocukların psikolojik baskısına maruz bırakamam. Ezik nedir acaba? Eğer eziklik ilkokulda böyle bir duruma maruz kaldığında öğretmenine söylemesiyse ben ezikliği tercih ederim. Vurup kırıp şiddet gösterecek bir adam olacağına bu tip durumlarda şiddete yönelmeden çözmesini de tercih ederim. Bu ezik olmasın diye sen de vurana vur diyenler sayesinde yetişkinlikte sorunlarını şiddet veya bağırmayla çözenler çok. İleride kocam bana bağırıyor diyr şikayet etmesin kimse zira sakin olmayı eziklik olarak gören ebeveynlerin etkisi bu. Küçücük çocukların kendi sorunlarını çözmesini beklemek de ayrıca çok sorumsuzca.

Bulunduğumuz ortamlarda sert eşyalar yoksa çocuklarıma yapılan bu türlü hareketlerde müdahale etmiyorum. Çok ezilip, itilmedikce kendi başının çaresine baksın istiyorum. Biri sana vurduğunda onunla oynayamam cezası ver diyorum, uzaklaş ondan v. s gibi telkinlerde bulunuyorum. Annesi de vurdumduymaz değilse bu şekilde bir yaklaşımda asla bulunmam. Parklarda, oyun alanlarında sayısız bu tur hareketlere maruz kalıyorlar. Cam fanusta koruyamayiz. Oyun alanını ve oyuncakları kontrol altında tuttuktan sonra, göz hapsi de varsa yeterli bir onmel oluyor bence.

Benımde coxugum o yasta daha tam anlamıyla laf anlamıyorlarkı her dedıgımızı uygulasın benımde cocugumu bırı dovse sınırlenırım ama annesı uyarıyorsa o kadına tavır almam hoc uyarmayan oyle mutlu olanlar var ondansa ozman bagımı koparırırm. Sonucta sız uyarmıssınız ve cocuk zarar verecek bısey yapmamıs ayagına araba surmek pelus oyuncak atmak kendınce oyun oynamıs kadında gorusmek ıstemıyorsa gorusmeyın cokta onemlı degıl oda kendı tercıhı

2,5 yaş çocuğum var. Böyle atmalı itmeli oynayan çocuklardan illalah ettim. Oğlum kibar ve hassastır. Asla itmez. Ama çocuğun yapısı böyle demeyin. Ben yapma etme diyip kenarda durmuyorum. Böyle oyun alanında yaşıtlarına yanlış davrandığında gidip uyarıyorum tekrarlarsan eve döneriz diye. Tekrarladığında da muhabbet tatlı da gelse eve dönüyoruz. İlk zamanlar çok ağlardı artık öğrendi. Haliyle davranışları kontrollü. Kusura bakmayın ama siz üç yaş çocuğu diye görmezden gelirseniz elbette kötü davranışlar aynen devam eder. Anne olarak engel olamıyorsanız yaşıtlarıyla bir araya getirmeyeceksiniz. Kontrol edemediğiniz çocuğu salmayacaksınız yani

Ben de bu mesaj öncesinde çocukların oyun oynama biçimiyle ilgili birkac mesajlaşma olduğunu... konu sahibi arkadaşımızın bu konuya bakış açısından hoşlanmayan karşı tarafın bu mesajla "son noktayı" koyduğunu düşünüyorum.

Yok küçümsemiyorum. Oğlum 23 aylık ayrıca üç yaşında değil.

Asla öyle demem, ama hayat memat meselesi yapıp çocuğumu da ordan cikarmadim. Buna da bozulmuş mesela. Bende bu düşünce de annenin oğlunun çocuğumla oynamasını istemiyorum zaten. Çocukların kendi aralarında halletmesine dahi müsaade edemiyor..

bozarim aslinda da cocugunun cocugumun yaninda yapmak istemiyorum valla dislerimi sıkıyorum bazen alip topu kafasina firlatip bende cok zekiyimde ondan yapiyorum demek istiyorum ama olmuyo

Tabi ki herkesin yavrusu kendine benim ki daha çok küçük bu tutumunu devam ettirir mi bilmiyorum ama şimdi bile gözümden ayırmıyorum etrafta yaşıtı da yol hep büyükleri var 3-8 yaş civarı ondan da kestiremiyorum ne yapabileceğini

Bence de. Zarar gören veya görecek olan benim çocuğumsa, itiş kakışı ve başkasının kafasına oyuncak vs atmayı bilmiyorsa. bekleyecekmiydi diğer anne bir dahaki sefer çocuğumun kafası yarılsın da öyle müdehale ederim diye. Kadın gayet kibarca yapması gerekeni yapmış. Bence akran şiddeti eğitimi ailede bitiyor. Akran zorbalığı literatürde var.

Neden öpmesi teşekkür etmesi anormal geliyor ki, biri size küçük de birşey alsa mutlu olup teşekkür etmiyor musunuz. Biz ediyoruz, sarılıp öpüyoruz.. 3nity

Size bir tavsiye kendimce ; bir yere gideceğiniz zaman bu kadar çok uyarıda bulunmayın. Çok fazla uyarı da olumsuz uyarıcı olabiliyor çünkü. Bir durumla karşılaştığınızda yanına yaklaşın, ve çocuğunuzun anladığı bir dilden uyarın. O anda tehdit doğru mu tam bilemiyorum. Eve gideriz, oyun son olmuş olur gibi tehditleri çok duyuyorum, doğru mu uzmana sormak lazım.. Ama bildiğim bir şey var, anne baba bir şey diyorsa yapmalı, inandırıcı olmalı. Ya susmalı ya da dediğini yapmalı.

Ayni konuya ikinci kez yaziyorum ama; ben cocugumun zarar gordugu ortamda bulunmam her hangi bir cocugun zarar gormesine musade etmem. Ben anlamam cocgun ozguveni falan cocuk bana allahin emaneti. Kimse cocuguma zarar veremez benim cocugum da kimseye zarar veremez. Boyle oyun olmazYarin bir gun cocuk derse ki anne ayse kucukken surekli bana vuruyordu ben hicbisey yapamiyordum sen nerdeydin diye ne diyecegim? Ha bir de ilk okula gelince ne yapacaksin?agac yasken egilir 3 4 yasindaki cocuk kimseye zarar vermezse 7 yasinda da vermez. Kuzenimin 9 yasinda oglu var birarada birakmam cocuk 2.5 yasindaki cocugumu rahatsiz ediyor. 2.5 yasindaki cocuktan niye kendini savunmasini bekliyorum ki?insanin gelisim asamalari vardir.

yani ne diyosunuz benim çocuğuma vurdular ses etmedim, benim çocuğum vurursa da başkaları mı ses etmesin. çocuğunuza vurulması durumunda karşıdaki çocuğun davranışını pekiştirmeyecek olan annesidir, siz değilsiniz.

bu msji siz bisi dediniz de mi atti? durup dururken ilk bu msji yazmasi biraz tuhaf cunku

Cocuk her zaman gordugunu yapmiyorki zaten. Alimden zalim, zalimden alim dogar serler o hesap. Cok duzgun ailelerinde cocuklari hirsiz ugursuz olabilir

ben anne olmadığım halde konu sahibinin arkadaşının ne hissettiğini anlıyorum. neden benim çocuğumun vücuduna değilse bile özgüvenine zarar verilsin peluş oyuncakla. neden bir çocuk oyuncak arabayla defalarca çocuğumun ayağı üzerinden geçsin, neden bir çocuk benim çocuğumu kendi deneysel oyunlarına malzeme olarak kullansın. annesinin tembihlemekten fazlasını yapması lazım demek ki. evdeyken şunu bunu yapma diyorsa eğer çocuğunun huyunu biliyodur artık yerleşmiş bir harekettir. demek ki yapılan ve işe yaramayan birşeyler var. aynı şeyi defalarca yapıp farklı sonuç almayı bekleyemezsiniz. ben arkadaşı olsam konu sahibi anneden beklentim ilk zarar verdiği anda kaldırıp eve götürmesi olurdu çocuğunu. ben olsam hem kaldırıp götürür hem de o gün içinde de istediği hiçbirşeyi yapmazdım. istediği kadar ağlasın, hırçınlaşsın. eğer yaptığı şeylerin tembihten, özür dilemekten başka bir yaptırımı yoksa çocuk da aynı şekilde davranır büyük de. ben de çocuğun hareketlerine verilen karşılıklarda sorun olduğunu düşünüyorum, küçük bir şey için defalarca öpüp teşekkür etmesi de çocuk davranışlarıyla çok bağdaşmıyor, o kadar sevgi kelebeği bir çocuğun bu kadar agresif olması da diğer hareketiyle bağdaşmıyor. büyük ihtimalle verilen yaptırımlar konusunda hassas davranılmıyor ve çocuk aileyi nasıl manipüle edeceğini öğrenmiş. yorumların çoğunluğuna katılıyorum, insan çocuğunu kendisi yetiştiriyor iyi, mutlu, özgüvenli bir çocuk olsun diye, ama fazlaca özgüven pompalanan başka çocuklar ona zarar verdiği anda; çocuğunuzun karakterinin sizin yetiştirmenizden çok ortamlardaki deneyimlerine göre geliştiğini düşünürsek o çocuğunuzun özgüveni kırılıyor, korkuyor, mutsuz oluyor.

Henüz eğitilme çağlarındayken müdahil olunmayacaksa ne zaman müdahale olunacak ki? Ben yorumumu konu sahibine direk yazmadım, bırakın öğrensinler düşüncesini güdenlere yazdım aynı zamanda. Günün sonunda oturup erinmeyeceksem, zararı benim çocuğum görmediği sürece sesimi çıkarmayacaksam, yaptığının yanlış olduğunu belirtmeyeceksem suçlu ben olurum direk. İnsanların benden uzaklaşması da gayet doğal. Ebeveynler herzaman kontrolcü olmalı, yorulmalısın evet. Ben rahat olmam böyle, bırakayım şiddeti öğrensin mantığını güdemem. Yapı itibariyle agresifse de diğer çocukların etkilenmemesini sağlamak gerekiyor. Bu bahane değil.

Arkadasinizin cocugu krese baslayinca fikirleri cok degisecek. Vuran, kiran, atan, bagiran, isiran cocuklar var. Ben az mi aradim bunlarin az oldugu sinifi. Eylulde bakalim ne olacak. Yeni donem, yeni sinif. Kalbim 3.5 atiyor. Sansimiza idareci ve ogretmen kadro islerini yapiyor. Arkadasinizi kendi haline birakin. Cocugunuz tam hiz 3 yas sendromuna gidiyor. Daha neler olacak.

Benimde bi komşumun oğlu küçük olmasına rağmen kendinden 3 4 yaş büyük çocukları dövüyordu en son o zaman kızım 2,5 yaşındaydı sıkıştırıp yüzüne iz yapmışlar ilkinde birşey demedim annesi güldü benim oğlum da efe gibi diye üstüne bi daha yapınca sinirlenip annesine de çocuklarına da kızmıştı sonra bozuldu tabi ama tam gözünün önünü çizmiş ikincisinde yani zarar gören sizin çocuğunuz olsa sizde içten içe sinir olup birşeyler yapardın yada söylerdin. Eşim kızınca bile içim gidiyo başkası canını acıtınca daha çok sinir olurum

Bende birebir böyle düşünüyorum.

Erken konuşma zekayla alakalı değil anne baba veya çevrede yardımcı olanlar varsa onların çok konuşması, çok anlatmasıyla alakalı. Ne kadar çok konuşma duyulursa o kadar çabuk konuşuyorlar. Tablet telefon izleyen çocuğa göre düzenli kitap okunan masal anlatılan çocuklar arasında dil gelişimi farkı kendini belli eder. Yani çocukların özgüvenli olması adına sağa sola bırakıp yaşıtlarına yada ufaklarına fiziksel yada psikolojik baskı kurmasına müsade etmek yerine birebir ilgilenmenin değiştireceğini anlatmak istiyorum

Cok dogru.. yuzmeyi ogretmeden git denizin ortasina birakcocugu.. ayni sey..

Elbette siz nasıl isterseniz. Talebiniz üzerine konunuz yorumlara kapatılmıştır

Aynen bende sadece tel de görüşüyorum, çünkü kızı kızıma mikserin demiriyle vurdu, burnu mahvolmustu.. Arkadaşım ne mi yaptı güldü geçti, benim kızım erkek gibi diye

Benim ilk bebeğim ondan umarım bizimde geçicidir bu huyu yürümüyor henüz ondan da kaynaklı diye düşünüyorum daha yeni yeni emeklemeye başladı Birde her yemeği atarak her yerini batırarak yiyor bunu da aşsak inşallah

Hayır aslında 2 /5 yaş arası yazmaya çalışmıştım, 2,5 gibi olmuş haklısınız. Ama rotuslayacak bir durum dahi yok, çünkü zaten çocuklar oyunlarına devam ettiler.

Peluş atan katil çocuk! Derhal afaroz edilmeli. Bunun hapis cezasi yokmu? Nerede adalet?

3 yaşında çocuk kendince oyun oynuyor, kafa göz yarmıyorki neden özür diletiyorsunuz?

Bende tam tersi bu çocuklar okula gittiğinde kosarak uzaklaşma luksleri olmayacak diye hiç uzaklaşıyorum o ortamdan. Ve tabi ki aynı şeyi bizde yaşadık, belki de gördüğünü yapıyor oğlum bilemiyorum.. Ben dogriyi öğretiyorum, değişeceğine de inanmıyorum. Just

Tabi zamanla iletişim güçleniyor biz bahsettiğiniz durumları oglum 2 yasindayken yasadik hircindi fazlasıyla inatti zamanla üstesinden geldik şimdi 3 yaşını bitirdi beni daha iyi anlıyor bir de evde kendinden 2 yas buyuk sürekli konuşan bi ablası var onunda etkisi büyük oglanin davranislarinda Ablasindan paylaşmayı, özür dilemeyi öğreniyor kızım sayesinde astik birazda Tabi ki çocuk hırçın diye direk aileyi suçlayamayız. ailenin etkisi büyük olsada bunun çocuğun yapısıyla alakası var Zamanla düzeliyor elbet ama iste düzelene kadar ki geçen zamanı iyi dengelemek gerek Iki çocuğum var ikisinide ben yetiştirdim kızım pamuk gibi düşünceli nazik kimseyi kırmaz Ama oğlan tam tersi ama artık çok şükür oda kimseye karışmaz biraz inatciligimiz var

Ya hu evet evet tamam.

Ama çocuğunuzu egitmissiniz kilit nokta bu. Vurma etme deyip oyun oynamasına müsaade etmeyip alıp eve goturmussunuz yani bir nevi yanlış davranışın bedelini ödemiş. Olması gereken budur yapma deyip oyun alanında bıraksanız ne oğlunuz yanlış olduğunu anlardı ne de vazgecerdi

Evet ben de farkettim cidden anlamadığınızı

Tüm anneler olarak Emin'im sadece siz değilsinizdir millete oyuncak olsun diye doğurmayan dediğinize katılıyorum tabi ki herkesin çocuğu kendine kıymetli ama ufak şeyleri de görmezden gelinebilir olması gerektiği yerde müdahil olmak en doğru karar tabi ki ama sizinde üslubunuz sert geldi bana Peki çocuğunuz nasıl alıştı bu duruma hani hata yaptığını düşündüğünüzde alıp götüren sizdiniz değil mi? Nasıl karşıladı nasıl dengelendi?

Takdir ettim sizi. Benimde böyle çok katı kurallarım vardır. Çevrem çok eleştirir alman disiplini ile büyüyor çocuk bırak biraz çocukluğunu yapsın diye. Ama hayır yanlışı öğrenmesi lazım. Kızım 20 aylık 2 yaşında bir kız çocuğu kontrolsüz ce kızımın çevresinde dolanıyor belli yani bir şey olacak bende kızımı tutmaya çalışıyorum ama annesi de uzaktan gülerek izliyor. Ne oldu 2 yaşındaki kız kızımı çekti kızımda dengesini sağlayamadı kafasını yere taşa vurdu. Ve annesi hala daha uzaktan gülerek izliyordu

Ben genelde bahaneyle uzaklasirim kırmak istemem, benim ufak kızım da 2bucuk yaş. Arkadasin ne kadar aciksozluymus.

Pelus oyuncak atinca kafasi mi yarilmis cocugun anlamadim? Ustelik tamam cocuklarimiz kiymetli de eger ben bu cocugun annesiyle bir yerlerde kahve icip sohbet edebiliyorsam yakinimdir o kisi. Ben bunu daha kibar dile getirirdim. O ne oyle sacma bir msjla sadece kalp kirmis. Hani soruna cozum uretmek? Bazen insanlari anlamakta cok zorlaniyorum. Keske daha insancil yaklassalar. En azindan senin uyarilarini gormus biraz daha kibar dile getirebilirdi bunu.

Herkes gibi burada mesleki kimligimden bağımsız olarak yazıyorum. Tutup karşıma bı danışan geldiğinde çocuğun ezik demiyorum her halde hanımefendi. Daha cilalanmış tabirleri olsa da olayın özü bu ama. Karşı fikirdeki arkadaşlardan gerçekten rica ediyorum. İnandıkları bir danismana gidip soruversinler fikrini de burda yazsınlar bakalım "GERÇEK" bir danışman bu konuda ne düşünüyormuş. Ama eğitimini de öğrensinler. Zira ortalik sosyoloji felsefe mezunu olup aldıkları sertifikalarla aileyi pohpohlayip para koparanlarla dolu

Şiddet dilini kullanmayan çocuklara değil aşırı korumacı anneleri tarafindan hayatı yaşama fırsatı taninmayan, ezilen çocuklara karşı ezik tanımını kullandım. Siz yine de birinden fikir alın belki sanal olmayan bir uzmandan da benzer şeyleri duyunca kendinizi gözden gecirirsiniz

Şuan 6 yaşında ama bebekliğinden beri gelgitlerle büyümüş bir şekilde fiziksel yada sözel şiddete maruz kalmış bir çocuk. O kadar özel bir çocuk ki, 6 yaşında olmasına rağmen oğlumla çok tatlı iletişimleri var, harika ablalık yapar. Ve çok da uysal bir melektir. Ama başka arkadaşlara göre bu çocuğun anne babasının tutumundan dolayı o zaman agresif hırçın olması gerekirdi... Bizde oynayan seven okuyan öğrenen anne babalarız ama oluyor işte, ha çok mu anormal bence değil.. Ama mükemmel annelerin yetiştirdiği o eşsiz çocukların yanında sorunlu görülüyoruz ne diyim..

Evet alakasız yerde girdim kusura bakmayın, yorumunuzu okuyunca aklıma geldi komşu konusu.. Kırmadan baş etmeye çalışıyordunuz en son gördüğümde..

Mune Karşılıklı fikir alışverişi yapılmasından ziyade, aynı fikirde olanların birbirini gazlaması, yazdığım cevaplara benden farklı düşünenlerin iyi yada kötü birşey yazmayip, yazdıklarımı yeteri kadar okumayip, kendi aralarında konuşmaya devam ettikleri ve ben gerekli yardımı aldığım için konunun kapanmasını rica ediyorum ☺

Arkadaşlar tek tek alintilamadim, evet sert de atabilirdi ve ben oyun alanına gitmeden tembih de ettim, uyardım da.. 6 yaşına kadar çocukların empati duygusu olmaz, davranışın sonucunu tam kestiremiyor. Ayrıca benim oğluma da yapıldığında, nasılsa okulda da böyle ortamlara girecek diye düşünüp abartmiyorum. Zaten asla yalnız birakilmayacak yastalar.. Anladım hepiniz az çok aynı tavirda olurmussunuz.. Ben hala ezilen çocuğum da olsa, agresif diye üç yaşındaki çocuğu etiketleyemem. Anneyi de zan altında bırakamam. Ha 10 yaşında çocuk yapsa tamam ama, benim kadar oyun oynayan kitap okuyan, babası kadar ilgili, sevgi pıtırcıgi aile azdır. Yapı ve geçiş dönemleri var malesef. Ha bu arada pedagoga da gidiyoruz, ilgisiz değiliz. Ben hep okulda da bunlara maruz kalacaklar abartmaya gerek yok diye düşünürdüm... Ben mi yanlisim diye şuan kendimden şüphe etim..

7-8 yaşına geldiğinde birden vahiy mi gelecek de öğrenecek? Ya da sorun çözme becerileri kitabı alırsınız okuyarak öğrenir. Maalesef 7-8 yaşına geldiğinde öğrenmiş olmasını umuyorsaniz 3-4 yaşında ufak ufak tecrübe edinmesine izin vermek zorundasiniz

aynen öyle. kendiniz ezdirmeyecek kendini ezdirmeyecek, dillerine pelesenk olmuş insanların. safariye mi gidiyoruz hayırdır diye sorulması gerek, herkes çocuğunu güzelce zarar vermemeye yöneltse, bunun için mutlaka uzman görüşleri alsa, kontrollü davransa zaten ortada hak hukuk olur kimse kimseyi ezmez. yurtdışında toplu taşımada ya da markette sıra beklerken bir kere bile kimse beni ittirmedi, yanlışlıkla bir yerlerde çarpan bile sorry diyip çekiliyor. ama bizde metrobüse metroya binerken bile yaşam mücadelesi verir gibi ittiriyorlar, hepsinin yanlış yetiştirilmeden kaynaklı olduğunu düşünüyorum. bizde güçlü olan haklıdır, ya da cüssece büyük olandan ya da maço olandan korkulur saygı duyulur. ne zamanki kaba kuvvete ya da kendini ezdirmeme adı altında başkalarını ezmeye prim vermeyiz o zaman düzeliriz. ve bunun tek şifası çocukluk eğitimi.

Yalnız tam banlanmalık bir konu he. Ben şöyle anneyim, böyle biriyim dedikten sonra e bence öğrenmeli, nasıl olsa okulda da şiddete uğrayacak, pardon? Arkadaşım ben seninle buluşup, stres atmak için, çocuklar eğlensin, düzgün vakit geçirsinler diye buluşmuşum, neyin tatbikatı bu? Çocuklarıma birşey öğretmem gerekirse, direk kursuna giderim, senin çocuğuna mı kaldı iş. He bi de aynı yaştaysa bişey olmaz, büyükse sorun olur diyenler siz hayırdır? 5 yaşındaki oğlum, 21 aylık oğlum şiddete uğrarsa müdahale edecek. Bu durumda benim çocuğum dayak yemek üzereyken, abisi tarafından kurtarılıp senin çocuğunun şiddetinden kurtarıldı diye ben mi haksız olacam, yaşça büyük diye?Böyle mi olacak bu işler? Kimin kime gücü yeterse mi? Horoz dövüşü mü yaptırıyoruz, güç gösterisi mi? Ortam sarar, otururum. Arayı bulmaya çalışırım. Çoğu zaman arkadaşımla değil çocuklarla oyun oynarken bulurum kendimi. Ortam sarmaz, arkadaşım iyi niyetlidir, yine çocukların dikkatini başka yerlere çekerim. Ama arkadaşım, amaaaaan müdahil olmayalım bırak öğrensin, zaten başına gelecek derse o saniye bir daha görüşmem. Her çocuk kıymetli, kimse kimsenin çocuğunun şiddet eğitim, öğretim uygulaması yapabileceği pozisyonda değil. Kendinize gelin, çocuklarınıza hakkıyla sahip çıkın. Karşı tarafın çocuğunun, şiddete uğrayıp uğramaması gerektiği mevzusu sizin tasarrufunuzda olan bir şey değil!!

Bana açıkçası sizin çocuğunuz yaptıklarını da tam olarak anlatmadınız gibi geldi. Çünkü zaten "böyle şeyler olur, okula başlayacaklar" öğrensin mantığında yaptıkları da gözünüze az görünür. Arkadaşınızın böyle dürüst olması çok iyi bence. Hazır dürüst birini bulmuşken, kendinizin yapabileceği bir şey olup olmadığını, sorunları engellemeye çalıştığınızı fark edip etmediğini sorardım. Yine de ben de çocuğum hırçın davranan çocuklarla oynasın istemem. Belki çocuğu evde ağlamıştır, mutsuz olup. Çocuğunuzu bilmiyorum ama benim gördüğüm sağa sola sataşan çocukların ailelerinde hep bir "küçükler daha" tavrı ve çocuklar şımarık oluyor. Çocuğum yok, dışarıdan gözüken böyle hep.

bazı anneler abartıyor bana kalırsa. tabi ki çocuklarımız her şeyden kıymetli ama canlarını acıtmadıkları sürece müdahale yanlış geliyor bana.

Çocukların yaşları için normal ama mudahele edilmesi.. 3-4 yaşı konuşsak haklisiniz. Oğlum 4, yeğenim 3.5 yaşında, asla şikayet etmelerine musade etmiyorum. Ispiyonculuk yok, oyun sırasında olur diye. Ama diğer oğlum 2 yaşında. Ona aynı şeyi söyleyemem. Her şeyin zamanı var. 3 yaş altı şikayet etme demek için küçük geliyor bana.. Daha kendileri yeni yeni oyun kuruyor o dönemde birlikte

Yani bu kadar açıkça olmasa da kimse çocuğu ezilsin rahatsız edilsin istemez. Ben bakıyorum karşı tarafın annesi müdahale etmiyosa ben ediyorum. Bazı çocuklar maalesef çok arsız oluyor bakıyorum annesinin lafını bile dinleyen bi çocuk değilse ben de görüşmüyorum.

32 aylık kızım var. Sakin bir çocuk değil, okulda arkadaşı kaşla göz arasında ısırmış öğrendiğimde gözümden alev çıktı ama tabi bir şey diyemedim. Hala okuldan gelen fotolarda bizimki ile diğer çocuk yanyana mı diye kontrol ediyorum. Yanyana olsa yapacak bir şey mi var, hayır. Ama yaklaşsınlar istemiyorum. Bu ısırma muhabbetine yan komşumu evden kovdum. Öyle bir huyu olduğunu biliyorsan gelme diyerek. Bir keresinde de okuldan gelen videoda baktım benim kız bir çocuğu itekliyor. Ikisi de öğretmene bir şey anlatırken bir anda diğerini iteklemeye başladı. Hemen diğer veliden binbir özür diledim. Kadın da o zamana kadar fark etmemiş bile çocuğunun itildiğini, okuldan günde 8 10 video, foto geliyor herkes manyak değil ki incelesin tabi. Okula kızdı sonrasında, siz ne ayaksınız o an ayırmak yerine video çekmeye devam ediyorsunuz diye. Haklı. İnsan kendine taş gelse üzülmüyor da çocuğunun tırnağına oyuncak kamyon tekeri değse tır çarpmışa dönüyor. Bence direk söylemesine gerek yoktu, çaktırmadan koysaydı mesafesini. Açık sözlülük değil çünkü yaptığı.

ileride bir olayin oznesi illaki olacak belki benim cocugumda yapacak ama ay benim cocuk cok haylaz diyip masumlastirmayacagim yaptigini yerine ben ozur dileyecegim gerekirse diger cocugun sacini oksayip canin acidimi diyecegim ay benimki cok zeki sizinki nasil yedi kafasina ama topu der gibi siritmayacagim yani

Kendi çocuğunuz olduğu için size normal geliyor. Arkadaşınızın çocuğu aynı şeyi sizin çocuğunuza yapsaydı siz de aynı tepkiyi verirdiniz. Kimse çocuğuna zarar verilmesinden hoşlanmaz. Bende bu tarz zarar veren çocuklardan uzaaştırıyorum çocuğumu, gayet normal. Neden başkasının çocuğu benim çocuğuma zarar versin. Benim çocuğum insan gibi oynuyorsa diğer çocuk da oynayabilir düşüncesindeyim, koşarak uzaklaşırım.

Herkes çocuğum mutlu olsun diye parka götürüyor dışarı çıkartıyor müdahaleniz eksik göründüyse gözüne böyle bir tepki vermiş olabilir yani sizin 3 yaş sendromunuz diğer çocuğu psikolojik olarak pasifize edecek şekildeyse bende görüşmek istemezdim. şimdi sizin için demiyorum ama kendi başıma geleni söyliyim bu şekilde davranan bi arkadaşımın oğlu vardı herşeyi fırlatır vurur anneside numaradan "yapma canım olmaz hayır vs" gibi hiç ama hiçbir etkisi olmayan kelimelerle uyarırdı insanda o zaman kendini aptal gibi hissediyor senin çocuğun özgüvenli olacak diye benimkini de şamaroğlanına döndürmene izin vermem yani kızsanda anlamaz demeyin öyle bir anlıyorlar ki şimdi okul da ne yapacak nereye kaçacak demeyin okulda asıl sorunu kaçanlar değil kovalayanlar yaşıyor arkadaşları tarafından bi süre sonra dışlanıyorlar sürekli velilerle muhatap olmak zorunda kalıyorsunuz çok uğraştı arkadaşım şimdi rski zaman gibi değil herkes çocuğuyla ilgili çocuğunun en iyi ortamda olmasını istiyor bu tarz eğitimler anlamaz daha küçük deyip bırakılmamalı küçükken verilmeli eğer şuan anlamıyorsa yönteminiz yanlıştır

Herkesin cocugi kendine kiymetli. Ben de boyle bir durumda gorusmek istemezdim acikcasi. Konu sahibi sizin cocugunuz zarar goren taraf olmadigi icin bu sekilde dusunuyorsunuz. Emin olun sizin evladiniza zarar verilseydi boyle bir konu acmazdiniz. Emin olun zarar gördüğü de oldu çocuğumun, ben sadece anne yeterli mudaheleyi yapmadığında görüşmeyi kesiyorum, hatta bir kere bir anne darp mi etti, aynı yastalar demişti, ki o zaman oğlum 2,5 çocuk 5 yaşındaydi. Onun dışında hic görüşmeyi kesmeyi düşünmedim, daha da ötesi çocuğu agresif yada uyumsuz olarak görmedim.. Ama tabi ki herkesin kendi tercihi, saygım sonsuz. kahvetelvesi

Şu yazınızı görene kadar, yazdığınız tüm yorumları okuyup, katılmıştım. Ama görüyorum ki o eleştirdiğiniz, kendi çocuğunun zeki olduğu için bazı davranışları yaptığını söyleyen anneden, pek bir farkınız yok. Erken konuşmayı zekayla bağdaştırıp, diğer çocuğu gömmeniz tam bir fiyasko.

3 yaşındaki bir çocuk için oyuncak fırlatmak şiddet anlamı taşımaz. Karşıdakine zarar verme fikriyle yapılıyor olsaydı şiddet olurdu.

Maşallah konu muhteşem çocukların muhtesem anneleri ile dolmuş. Kimsenin çocuğu vurmuyor, annesi uyarınca tamam annecim deyip hemen bırakıyor, hatta daha hiç öyle bir olay bile yasamamislar çünkü anneleri onlara öğretmiş nasıl mükemmel arkadaşlık yapılır diye. Yapanların ki de aslında hiç öyle değilmiş hep başka kötü cocuklardan öğrenmiş. Tesadüfe bakın ki konuya cevap veren hemen herkesin çocuğu mağdur taraf. Konu dışındaki insanların çocukları hep o haylaz çocuklar. Yapmayın Allah aşkına. Sizin o muhteşem cocuklariniz da başka bir olay da olayın öznesi oluveriyorlar. Hatta annesinin nasıl tepki vereceğini de bildiği için bir güzel üstünü örtüp yalan söylüyorlar. Bahsettiğimiz şey bir çocuk. Ve kimseden öğrenmeksizin, en doğru aile ortaminda bile yetisseler doğal olarak vurma itme gibi davranışlara zaten sahipler. 8 aylık kızım var tuttuğu yerde kafama geçiriyor bir tane. Herhalde sürekli evde dövdüğümüz için. Yani her çocuk dönem dönem dener, çünkü soyut düşünmediği için empati kuramaz. Zamanla birlikte pekistirilmedigi, hoş bı şey yapmış gibi gulunmedigi sürece söner gider zaten. Çocuk yetiştirmede en çok kullanılması gereken yöntem görmezden gelmedir. Çünkü çocuklar olumlu veya olumsuz farkedilmekten hoşlanırlar. Siz surekli onun için arkadaşınızla sohbetinizi bölüp yapma canım yanlis canim derseniz o da bı daha yapayım da beni farkettim der. Sonuç olarak çocuklar özünde masum canlılar değiller. Hepimizin çocuğu iyiliği de kötülüğü de içinde barındırıyor. Ayrıca sizden bağımsız olarak bir çok şeyi kendi başına başarabilecek potansiyeli de içinde taşıyorlar. Biraz şans verirseniz hiç de sizin devamlı korumaniza muhtaç aciz canlilar olmadıklarını farkedersiniz. Not: Bunları konu sahibine verdiginiz bir pedagogla görüş önerilerdeki pedagog olarak yazıyorum.

Ama sonuçta arkadaşının ayağına vuruyor kafasına da peluş atmıştı. Yumusakti diyordu kendince ama.. Alweer

Bu kesinlikle doğru. Benim kuzenimin iki oğlu var. İkisi de hırçın. Görüşmeyi azalttım. Çünkü salıyor ortaya bakmıyor bile. Bu ne rahatlık dediğimde beni aşırı hassas olmakla suçluyor. Okulda şiddet görür böyle yaparsan bırak öğrensin, ileride zaten yaşayacak savaşmayı öğrenir diyor. Sanki aslan sürüsüyüz bebeklikten savaşmayı öğreteceğiz. Bana açıkçası peşinde koşmak zor geldiği için bu yolu izlediğini düşündürüyor. İleride yaşayacak zaten diye salmak da doğru gelmiyor. Yedi yaşında çocuğun zorbalık görmesi, mücadele etmesi başka 2,3 yaş çocuğununki başka. O yaş daha anne çocuğu zamanı ve anne elbette yanlışı doğruyu gösterip bazen müdahale etmeli. Aksi bana sorumsuzluk gibi geliyor. Çocuk çocuğu eğitmemeli yani anne baba dururken

Kesinlikle bunu ben de belirtmeliyim. Benim yazdıklarım konu sahibine değil. Şiddete maruz kalan çocuğuna müdahale edilmesini "eziklik" olarak yaftayanlara. Kibar, sakin, uslu çocuklara saf yada ezik denmesine sinirim.

Bu sefer canını yakmamış ya ilerde ne yapacağını bilebiliemisiniz. 22 aylik kizim var. Cocuk diye oluyor. Yolda cocuk gormesin hemen pesinden kosar. Yasitlarinin kafasini oksar sarilir. Vurmak itmek nedir bilmez. Benimde arkadaşımın oğlu hep kızıma zarar veriyor. Itiyor oyuncak atiyor vs. Aralarinda 3 ay var. O 3 ay buyuk. Annesinin tepkisi erkek oldugu icin boyle. Evet engel olmaya calisiyor ama cocuk dinlemiyor. Kizim cok kez agladi. Bu durumdan ben cok rahatsizim mumkun oldugunca arkadaşıma gitmemeye calisiyorum. Cocugumu uzak tutmaya calisiyorum. Cunku her seferinde biraz daha fazlasini yapiyor. En onemlisi kizimin siddetini ogrenmesini istemiyorum. Cocuklar cocuklardan cabuk birseyler ogreniyor. Konu sahibinin arkadaşının tek hatasi bana gore mesaj atmak olmus. Mesaj yerine kirmadan araya mesafe koyabilirdi.

18 aya kadar fırlatma huyu normalmiş, oyun sanarmış ama sonrasında fırlatmanın, hele ki 3 yaş civarında birinin kafasına cisim atmanın oyun olmadığını idrak edebilir çocuk.

O ortamdan elbette çocuğunuzu uzaklaştırmak durumundasınız. Benim eltimin, oğlumdan 3 ay küçük bir kızı var. Çocuğun yanağını öyle bir ısırdı ki canımdan can gitti. Oğlum için resmen travma oldu. Çocuğu her gördüğünde kaçıyordu. Oynamak istemiyordu. Şimdi 2 yaşına girecek, karşılaştığımızda, eliyle itiyor, yaklaşmasına, oynamasına izin vermiyor. Açıkcası bende peşinde geziyorum çocuğumun. Kimse çocuğunun zarar görmesini istemez elbette.

Bazı anneler cook iyi eğitimli çocuklarının terbiyesiz aileler tarafından bu şekilde yetiştirildiğine inanıyorlar.. Ne diyim, inşallah ikinci çocukları farklı olur, ve deneyimlerler, laflarını da birbir yutarlar.. İsterim bunu.

E siz o kadar mükemmel anneyseniz zaten yaşamazsınız, hiç üstünüze alınmayın ☺☺

Çocuk başka bir çocuğa zarar veriyorsa annenin kenarda oturması kabul edilemez. Çocuğu uyarır, olmuyorsa da oyun alanından çıkarır. Geçenlerde bir oyun alanında tanımadığımız bir çocuk bizimkini birkaç kez itti. Annesi olacak işe yaramaz kadını uyardık, "napiim beni de dinlemiyor" dedi. Çok üzgünüm ama çocuğunuz başkasına zarar veriyorsa ya oyun sırasında yanında olacaksınız ya da böyle durumlarda oyun alanından çıkaracaksınız. Kimse çocuğuna zarar gelmesini tolere edemez.

Yok yok uzaklastirma cocugunu saldirsin milletin cocuguna sen kiyma sakin yavruna. Valla manyagin birine denk gelirsiniz ulke kayniyo bunlarla baslarim sana da cocuguna da fanusuna da sevgi yumagina da der. dogru demisler sizin cocuk devamli dayak yese ama ogrenmeli mi diyecektin? Bir de dramatize etmeyin lutfen ya

Çocuğun bu şekilde bir yere gitmeden uyarılmasını ben de doğru bulmuyorum. Yetişkin olarak bana sürekli henüz yapmadigim birşey için uyarıda bulunulsa inadına yapasım gelir. Bunun yani sıra arkadaşınızın size mesaj atıp çocuğu böyle etiketlemesi hiç hoş değil. Belki onu oyun yapmıştır o anda. Hele ki ayağına araba sürmesi. Çocuk hoşlanmıyorsa kendi tepkisini verir. Biraz gözlemleyip müdahale edilebilir bence bu durumda. Azıcık çocuklar kendi sorunlarını çözmeyi öğrenir diye düşünüyorum. Sonuçta zarar verilmiyorsa karşı tarafa sürekli öyle yapma onu yapma denmesi çocuğu baskı altında hissettirir.

Anlıyorum ve söylediğiniz şeylere bire bir katılıyorum.

Nereye kadar koşarak uzaklasacagiz ki. Gerçek hayat bu.. Okulda ne yapacak bu çocuk. Önemli olan bıkmadan doğruyu yanlışı öğretmek değil mi.

evet tavsiyelerinizi okudum. çok mantıklı teoride gerçekten. peki sizce pratikte ne kadar mümkün? Her çocuğun karakteri aynı mı? Her çocuk sizin verdiğiniz tavsiyeye uygun mu? Her çocuk arkadaşı ona zarar verdiğinde sonucunda ne olduğunu hemen anlayabilir mi sizce? Benim daha bebeğim çok küçük bilemiyorum ileride nasıl olur ama bana çok mantıklı gelmedi tavsiyeniz.

Saldıri falan çok komiksiniz, oğlum kimseye saldırmadi ama siz şuanda bana baya saldırıyorsunuz.. Devamlı dayak yemek dediğiniz şey nedir. Okuduğunuzu anlamakta sıkıntiniz var sanırim. Ayrıca defalarca yazdım ama benim çocuğuma da aynısı oluyor, hatta daha bugün oldu. Neden sadece kendime hassas olduğumu düşünüyorsunuz ki.. Herkesin yavrusu kıymetli, ayrıca dayak falan cok saçma konuşuyorsunuz, dayak yiyen çocuk, o ortama geri dönüp oğlumla oynamaya devam eder miydi.. B

Bu arada kesinlikle çocuğun canının acıması gibi birşey yok, çocuk bunun üstüne, eline oyuncaklarını alıp, oğlumla paylaşıp oyununa devam etti. Yani iki arkadaş bizim gozetimimizde oyuna devam ettiler. Ama biz anneler olarak devam edemedik...