öyle bir durum söz konusu degil aslinda. yani zoraki böyle mi yapmak gerek anlaminda söyledim. eger öyle yapmak durumunda olsam, yani cogu sey cook degismek zorunda olur... degisiklik iyi de olabilir kötü de... bu benim icin riskli gibi görünüyor. ve aslinda kalbimde ki düsüncem; annemleri de yalniz birakip böyle bir nedenden dolayi gitmek istemem. zihnimdeki yorgunluk ve kaygilardan kurtulmak ümidiyle..

Mesele biraz da karakter sanırım. Mesela ben edepsizliği ele almış bir insan olarak, birisi beni misafire zorlarsa misafirlere garip garip hareketler yaparım. Deliye dokunmuyorlar yani. K

sorulan sorulara cevap veririm. ama katlanamadigim sey arkadan konusulur da sonradan kulagimiza gelir ya dolayli olarak. diye... iste ayni insanlar la simdi yüz yüze gelmek hemde zihnen zaten cökük oldugunuz bir zamanda iste bu münkün olmuyor. senesittirhuzur Mustafa Kemal

Yaş devlet sırrı gibi olmuş :) Belli bir yaştan sonra aileyle oturmak zor oluyor, kafa götürmüyor. Birlikte yaşadığınız müddetçe misafirlerle oturmamanız yadırganacak.

inanin sirf bu yuzden arkamdan konuşan biri olursa evime bile almam. Eger ki ailem eve almamazlik olmaz diyorsa da geldiklerinde hos geldin bile. etmem odamdan cikmam. oyle insanlar. icin. Ben olsam boyle yaparım. Ki yaptigim d oldu sevmedigim insanlara karsi. Evde yokmuş gibi onlar gidene kadar cikmam yatar uyurum gerekirse. Cekmek zorunda degilim kimsenin lafini suratini. Kim ne der diye yasamayin mutlu oldugunuz ve canınızın istediği sekilde yasayin. Hayat sizin hayatiniz.

Neden bu kadar unursuyorsunuz ki? Siz iner hoşgeldin dersiniz 5 10 dk sonra kalkarsıniz yok çok içinize sinmediyse kalkma vakitlerine yakın tekrar iner ugurlarsiniz. Kim ne derse desin

Merhaba, hala anne baba evinde yasayanlar benzer sorun yasadiginiz oluyor mu? sizler ne hissediyorsunuz? ben mi yanlisim. yoksa normal mi? Annemler misafiri severler. ben sevmiyor degilim ancak icinde bulundugum durum dolaysila dinlenmeye sukunet ve hatta yalniz kalmaya ihtiyacim oluyor. Bu durumda yanlarina gitmesem maalesef toplumumuz icinde bazi insanlar bunu anlayisla karsilayacak bir hosgörüye sahip olamiyorlar ve hakkinizda dedikodular türetebilirler. Yani yanlarina gitsem hosgeldiniz deyip ayrilsam bu kez yanimizda oturmadi seklinde bi söylenti cikabilmekte. bu durumlarda evden cikmaya da mecalim olmayaktir ama evden gitmis olsam aksam aksam bunu kendim de uygun bulmam. Peki ne yapmak lazim? Annem gil benim bu durumumdan gayet rahatsiz olmaktalar. cunki onlar herzaman misafiri severler. illa bende onlarla bulunmam gerekirse benim halim olmuyor kimi zaman. yani ayri kattayim bunun ayri hane gibi görülmesi ve orda bulunmayisimin makul karsilanmasi mümkün degil mi? ben olsam herhalde kendisini görmek istedigim kisinin kendisi benim icin önemlidir. onun evladi yanima ugramasa üzülmem. Yani ortalikta dolasip ugramiyorsa hosgeldin demiyorsa elbette üzülürüm ama hic ortalikta yoksa sorusturmam vardir bir sebebi diye düsünürüm sanirim..

Misafirler kim? Şimdi düşünüyorum da amca dayı kuzen falan geldiyse uğrayıp kaçmak da olmaz, illa biraz oturmak lazım. Ama annemin komşusu geldiyse, havamda da değilsem selam verir geçerim kendi odama, ki siz ayrı kat diyorsunuz, selam vermeme ihtimalim bile var benim eğer giriş ayrı ise.

cesaret ve özgüven evet maalesef depresif durumum bunlari da benden alip götüreli hayli bir zaman oldu... cesaret ve özgüven gercekten cok önemli... umarim bunlari yine kazanabilirim... K

Yaşınız kaç? Evin genç kızı iseniz anneye yardım etmek icap eder. Laf söz için değil de yorulmasın diye yani, vicdanen. Ama dediğiniz doğru, aile ile yaşarken ailenin kurallarına uymak zorundayız bence. Onların kurduğu bir düzen, onların kuralları. Saygı duymalıyız. Yoksa da evi ayırmak gerek. İnsanlar zaten konuşmaya laf ararlar. Yanlarına gitseniz de gitmeseniz de farklı bir durumunuz varsa arkadan konuşurlar. Geçen hafta eşimin akrabasına gittik, ergen çocukları yanımıza gelmedi, uuuu kv be arkadaşlarını görmeyin, demedikleri kalmadı oğlanın ardından maşallah Alys

Sanırım özel hayatta da biraz sıkıntılar var gibi hissettim ben. Is hayatindaki sorunlar zaten depresyona sokar adami. Ailenizin biraz fedakarlık göstermesi lazim, bir süreliğine eve misafir kabul edilmese kimseye birşey olmaz bence ama siz yine de daha uzun vadeli çözümlere odaklanın.

İmkan varsa ayrı daire fikri fena değil ailenin de onayı varsa. Bazı aileler bu rahatsızlığın farkında kendileri isteyerek kızına oğluna yeni ev açıyor. Mantıklı aslında kendi ayakları üstünde durmayı da öğreniyor bireyler. Tabi ayrı evde diye başı boş ta bırakmıyorlar K

umursuyorum cunki; sanirim annemlerde benim yüzümden istedikleri gibi misafir kabul edemiyorlar.. bu durum beni üzüyor. yani kendimi suclu hissediyorum... ama kendimce bende kendime göre hakliyim ama onlarda kendilerince haklilar... K

her birinize yanitlariniz ve hatta ilginiz icin ayri ayri tesekkür ederim. Y

ben bi hoşgeldiniz der öper sonra odama giderim. samimiyetim yok, ne konuşayım? pek sevmediğim sevmemek için de haklı gerekçelere sahip olduğum bir akrabam var o geldiğinde odamdan dahi çıkmıyorum ne düşünürlerse de düşünsünler çok da umrumda değil. misafirin eve gelip güzel vakit geçirmek dışında bir gayesi olmamalıdır. eğer gelip de kusur arıyorsa arkadan dedikodu yapıyorsa, yok evin kızı şöyle suratsızdı, ev tozluydu, yemekler iyi değildi vs gibi şeyleri konuşuyorsa henüz insan olamamıştır, o tarz bir karakter için de can sıkmaya değmez.

Usul adap gereği evimize gelene en azından bir hoş geldin demek lazım Eğer yorgunsanız müsade isteyip durumu azami açıklar çıkarsınız anlayan anlar anlamayan için artık bu sizin probleminiz olmaz

Ben eger yorgunsam hos geldin der 10dk oturur müsade isterim. Ailem de birsey demez. Çalışıyorum neticede. Yorgunluk bitkinlik oluyor. Bazen de misafir gelmeden uyumus oluyorum. Anneme de diyorum uyandirma diye. Ses etmezler bizimkiler. Yakın yada uzak fark etmez gelen kisi kim olursa olsun oturmak istemiyorsam oturmam. Ertesi gün benimle birlikte uykusuz calismayacak o kisi...

Aslında ben bu konuda geri kafalı düşünen biriydim. Ama en son bi tanıdık kendi kızı ve oğlu için yeni ev açtı. Nedenini de anlattı evi de gösterdi o günden sonra mantıklı bakmaya başladım :) imkan yoksa kimsenin dediğini takmayacaksın istemediğin insanları görmek onlara hizmet etmek zorunda değilsin. Ha anneme yardım dersen fena olmaz. Sonra odana çekilmen yaşıtın yoksa eğer göze batmaz. Ama yaşıt biri varken yaparsan hoş karşılanmaz.

Bende bunalımlı donemimdeysem hic misafirlerle gülüp eglenemem annem anlayışlıdır sagolsun cok üstüme gelmez ama icimde rahat etmez anneme yardim ederim mutkaka son

maalesef yok. is yerinde ki sorunlar, zihnimde karisikliklara nenden oluyor, orda da sürekli "katlanma" modundayim. bazi adaletsizlik durumlari oldu adalet yerini bulmadikca zihnimde rahatlama olmuyor. ve maalesef sorunu eve tasimis oluyorum. bu durumda tüm sosyal hayatima olumsuz etki ediyor. K

Bir süreliğine başka yerde kalıp kafa dinleme şansınız var mı? K

Bir söylenir iki söylenir sonra alışırlar. Değişim istiyorsanız cesur olun. Lafı sözü boşverin. Geri adım atmayın.

siz dahi böyle diyorsaniz ben gercekten cok gecikmisim... yani aslinda üniversite yillarimdayken ben ailemden uzakta yasamistim. ve ozamanlar daha umutluydum. cünki etrafimda benim gibi bürsürü insan vardi. hedefler ve ilgiler benzerdi. öyle olunca daha dinamik ve mutlu umutlu bir hayatin icindeydim sanki. bitince geri döndüm. Allah ailemizi basimizdan eksik etmesin. onlara hayirli uzun ömürler versin. umarim daha dinamik mutlu umutlu yarinlara kavusmak yeniden nasip olur.. wonderwoman97 istikrarlı uyumsuz tek ayak

Yaşınız kaç Ayrı kat diyorsunuz da ev dubleks vs mi yoksa aile apartmanı mı O evin kızı iseniz beklenti bitmez hatta annesi hizmet etti kızı içeride yattı da denir Ama onların ne dediği çok önemli mi annen ne diyor bu işe

Mumkunse ayri eve gecseniz? Bizim kulturumuzde evlenene kadar anne baba evinden cikmiyorsun yada maddi olarak cikamiyorsun . Ama cidden 20 yasindan sonra aileyle oturmak zor olur ki benim ailem benden ne iş beklerdi, ne yemek, herseyede karismazlardi. Ona ragmen kendi evimin olmasi çok guzel geldi. Imkan varsa hic dusunmeyin. Feel Good Inc Still livin' biatch tek ayak

Orası öyle, kendi misafiriniz olsa konuşup dertleşmek belki iyi gelir havanız değişir de, kimbilir kimler geliyordur tabi alakasız. Sorulara cevap vermek de eziyettir sanirim K

Evli misinjz bekar mi Birlikte misiniz ayri mi Bunlari bi netlestirir misiniz K

aslinda "genc" de sayilmam artik. ve sorun ettigim sey aslinda maddi güc sarf etmekten kacinmakta degil, o sorun degil de ama iste yanlarinda durma, getir- götür islemleri icin illa ki aralarinda olmak durumu, yani zihnen yorgun olunca insan, morali bozuk olur, bu zamanlarda derdinize bir dert daha katma potansiyeline sahipse gelecek kisiler ozaman iste insanin hic bir ortama zoraki katlanmaya direnci olmuyor. lakin bunlarin üstesinden gelebilenleri de tebrik ediyorum.

Yani annelerimize göre elbette bu durum normal degil. onlar kendileri nasil gördülerse öyle olsun isterler. yani kücüklügümde senelerce misafir adabi konularini dikkatlice uyguladigimi bilirim, ama belli yasa gelince ve insanin "dis isleri" basindan askin ve sorunlarla dolu olunca insanin sakin kalabilecegi vakitte sakin kalmak istiyor... kimi zaman mecalim olmiyor. misafir agirlamak söyle dursun insanin kendi islerini yapacak hali dahi olmuyor. aslinda usul ve adab konularina deger veren bir insanim. ama mazeretler olabiliyor iste...

bize cok sık misafir gelmez o yuzden ise gitmedigim bir gunse ve sevdigim insanlarsa otururum. Ki ben cok yogun calisan biriyim kimse de gönül koymaz ben dinlenecegim dedigimde. Sirf bu yüzden gönül koyacaksa da umursamam. Neticede gecerli sebebim var. Gelirken bana sormadilarsa gönül koymaya hakları da yoktur banaa göre. Bazen de misafir geldiğinde ben disarida olurum arkadaslarla. Neticede az zamanım oluyor kendime ayiracak. Onu da kendime göre yasamak isterim.