kımsenın ıstedıgı gbı bırı olmak zorunda degılsınız, bu yuzden uzulmenıze dusunup bunalmanıza gerek yok ınanın ınsanları ne kadar memnun etmeye calısırsanız sızden o kdr cok beklentılerı olur oldugunuz gbı davranın herkes sızı oyle kabul etsın

Valla arkadaım tepkini koymazsan, bi sınır belirlemezsen bu gezmeler bitmez. Belli ki çok diyaloğu bol bi aile. Kendin kesin tavır koy. Eşine de bunu belirt. Ben olsam öyle yapardım çünkü.

Başkaları için mükemmel olmaya çalışmayın bence. Mükemmel bir gelin olmak zorunda da değilsiniz mükemmel bir eşte. Bırakın kim ne düşünürse düşünsün, kimsenin sizi istemediğiniz kalıplara sokmaya çalışmasına izin vermeyin. Ancak bence asıl sorun sizi anlamayan eş, işte buna ne yapılır onu bilemiyorum.

Ayyy canim ya... Ama cidden bak bi arkadasin da dedigi gibi yeni gelin sedromu bu... Hepimiz evlendigimiz ilk zamanlarda maruz kaldik bu bakislara. Benim esimin akrabalari da oyle idi. Ama ben bunun tadini cikardim diyebilirim resmen. Sen de kendine guveni olan guzel bi kizsin belli :) Birak suzsunler. Ohhh daha cok salin ortalikta. Bircogu da kiskancliktan bakiyo inan. Kendi kizi oyle degildir, ya da gelini... Baktiklarini hissettigimde ben daha cok guluyodum mutlu mutlu. Kiskananlar catlasiinnn. Esinin tavrina bisey diyemem tabi. Ben yasamadim. Ama en guzel gunlerini boyle mahvetme. Tadini cikar. Nasil bakarsan oyle gorursun derlerya. Sen de bunun iyi yanlarini gor. Yakinda gecer. Belki nazar bile degmis olabilir. Dua oku kendine :)

Daha cok yenisiniz ama inanki evlilik oyle hayallerimizdeki gibi olmuyor.5 sene ciktik severek evlendim ve aileler yuzunden ilk gunumuz de kavga ettik ayri yattik ilk aylarimizi hatirlamak bile istemiyorum sudan seylerle kavga ederdik. oturmam kabahat makyajim sacim kabahatti kafayi yiyodum olmeyi bile dusundum aileme anlatamadim evin nazli kiziyken senin dedigin olmustu. Ama zaman gectikce degisti cok sey esim de anladi hatalarini beni anlamaya basladi simdi 9 sene olcak ve mukemmel bi esim var Sabirli ol zaman ver baskalariyla. kiyaslama evliligini ve kicani. bekar halinlede kiyaslama sen artik aile oldun kendi kurallarin duzenin var. ben evliligin ilk gunleri ilk aylarin mukemmel gecti diyen duymadim varsada istisnadir. nekadar zaman gorusmus sevgili olman farketmiyor ayni evi paylasmak cok farklu. bende k. validemlerden cok cektim ama onlarda artik beni tanidi esimde ezdirmddigi icin problemimuz yok beni kizlari gibi goruyolar bende onlari ailem

derler y derdin de derdi varmış aynen oyle.. bak arkadasım sen bıraz evlılık sendromu yasıyorsun boyle cok mutsuz olursun yanı genel tutumun evlılık ıle ılgılı gelen gıden aıleler mı akrabalar mı_? Bunlar gecıcı bende yoruldum çalşıyorum üstelık okuyorumda her hafta sonu bırılerını ağrladık eşimle geldi gecti. Nıye eleştirilesin boyle düşünme lütfen, sen ıkınızın mutluluğu ıcın caba göster ıyı gelin olmak ıcın değil, saygıda kusur etme yeterli. Evlılığının keyfını ve tadını çıkar L LiLyaNa_ Koç Kadını ♡ tek ayak

Kendime o kadar güvenen bi insandım ki evlenmeden önce, inanın ki aynalara bayılırdım. Ama şimdi ne görünüş olarak ne karakter olarak kendime o güvenim kalmadı... D

bunun tek sebebinin etraftaki insanlar oldugundan emin misin? sanki aşirete gelin gitmişsin gibi bir izlenim edndim. farklı çevre, farklı kültür olayı da varsa bu derece yorulman çok normal. . push ;

İnşallah zamanla alışırız değil mi? alışırız ya dimi :)

Yorumunuzdan beni iyi anladığınızı gördüm, çok teşekkürler. Evet şuan bi öfke patlaması yaşıyorum ben. ATTRAENTE ACTA EST

ayyy yeni gelin sendromu bu... Hepimiz geçiyoruz, geçtik bu dönemden. Ben bu etrafın süzmeleri faslını hiç misairliğe gitmeyerek ve misafir çağırmayarak atlattım.. Eşim de ilk zamanlarda başbaşa olmak istiyorum ne misafir gelsin ne biz gidelim dedi. Düğünden 1 ay sonra bayramdı, o vesile ile herkesi 5 dk ziyaret ettik tamam hepi topu bu. Bu süreçte yeni gelin de eskimiş oldu :) Falaz görüşmeyin çalışıyorsun zaten, çok rahat bahane bulursun Son düzenleyen: Moderatör: 6 Mart 2014

işinizi merak ettiğim için sormuştum. eşiniz ne işle meşgul özgürdüm madddi anlamda da demiştiniz ya?

Sana benden tavsiye kimseyi memnun etmeye calisma ozellikle erkek tarafini karakterinden asla taviz verme zamanla da duzene alisirsin B

Ben onu hiç öğrenemem sanırım, çünkü insanları çok önemsiyorum. Bu huydan vazgeçmeyi o kadar istiyorum ama başaramıyorum.

Ne kadar doğru bi tepkit. En fazla 3 gün olaysız gidiyor. Sonra bi laf bi tartışma, ağlama krizleri. Umarım o zaman bizi değiştirmez uyum sağlamayı öğretir. Şuan bile bazen kendimden nefret ediyorum. Babanın evinde olsan buna bağır çağır karşı çıkardın şimdi neden susuyosun diyorum ama olmuyor işte Yavrukusun annesi Olgunlasmayi uman ham

Sadece içimi dökmek için yazmak istedim... Evlilik ne kadar değişikmiş meğer, ben annesinin kuzusu babasının prensesi. Aslında sevdiğim için birazda çevre baskısı, biraz da aşka aç olduğum ve de evliliği çook güzel bişey sandığım için hiç düşünmeden evet dedim. Eskiden memnun etmeye çalıştığım kimse yoktu. Annem babamı da kendim isteyerek memnun ediyordum zaten. Sorumluluğum yoktu, derdim yoktu. İzin aldığım bi merci yoktu. Bazı sözlerinde bakışlarında içime işleyen beni mahveden biri yoktu. Çok sevdiğim için sineye çektiğim bi durumda yoktu. Kendi işim kendi param vardı, güzel de bi arkadaş çevresinee sahiptim. Özgürdüm! Çok özgürdüm hemde... Peki ya şimdi? Düşüncelerden beynimi alamıyorum, çok yorulduğumu hissediyorum oysaki daha 4 ay olmadı. Eşime olan sevgime güvencime lafım yok. Ama aileler, akrabalar, süzmeler, izlemeler, laf almaya çalışan çıkarcı sinsi insanlar. Baba evinde olmadığımı artık bir "gelin" olduğumu sürekli hatırlatan gereksiz laflar. Hep benden bir şeyler beklemeler, hep dolan gözlerim, baba evine özlemim ama artık oranında bana göre olmadığını görüşüm, karakterimin insanların istediği şekile geliyor olmasını son anda farkedişim. Kendim olamayışım Çok doluyum kızlar, çook... Bağıra bağıra ağlamak geliyor içimden. Derseniz ki ana sorun ne diye? İnanın ki bir çok şey var ve aslında hiçbir şey yok. Bir bunalım sanırım benimkisi. Alışkın olmadığım bir hayat, alışkın olmadığım insanlar, laflar, sözler. Gerekli gereksiz tanımadığım etmediğim misafirler. Herkesin baştan aşağı beni süzmesi. Acaba nasıl biri diye sorgulaması. Laf alma çabaları. Yordu beni. Kafamı taşıyamadığımı hissediyorum bazen. Eşimin oturmamış karakteri de cabası. Çok sevdiğim için ne kadar görmezden gelsem de beni yeterince anlayamıyor olması çok üzüyor beni. Oysa ki benim eşim olmalıydı beni en çok anlayan insan. İstediğim, umduğum şeyleri bulamadım. Ama insanların istediği, umduğu herşeyi vermek için zorluyorum kendimi. Başarabiliyor muyum bilmem, ama bu mücadele beni çok yormaya başladı... Bunları anlatacağım arkadaşlarımın yüz ifadelerinde o çaresizliği görmemek için buraya yazdım birazda olsa rahatlarım diye...

çok nadir eşler arkadaş gibi olmayı başarabiliyor, eğer arkadaş gibi olsaydınız seni dinliyor, anlıyor yada anlamaya çalışıyor olurdu. Siz şuan hayatınızda ki değişiklikden dolayı bu hisse kapılmış olabilirsiniz, inanın zamanla geçicektir. Tabi ki bekar hayatınız kadar özgür olmayabilirsiniz, belki zamanla sizinde alışkanlıklarınız değişir ve bu biraz daha sakin hayat huzur verebilir. Ben dışardan bir göz olarak herşeyin zamanla rayına oturacağına inanıyorum. Neticede tanıdığınızı düşündüğünüz ama bir çok huyunu bilmediğiniz birisi ile bir hayata başladınız. Zaman alır ama alışırsınız

bir an ben de kendi duygularımı okudum yazınızda. ben de 6 aylık evliyim baba evimi çok özlüyorum her gece annemi özlüyorum onun yüzünü görmeden rahat uyuyamıyorum. eşimi ne kadar sevsem de evlilik için acele etmişim diyorum. bir türlü alışamadım. eşimin ailesini çoğu zaman yadırgıyorum üzerimde kurmak istedikleri baskıyı ama bunu beceremeyişlerini. insanları memnun etmek zor onun için ben buradaki tecrübeli bayanlardan çok şey öğrendim kimseyi takmıyorum artık tek sorunum evlilikten önce daha yaşamam gereken şeyler varmış ona üzülüyorum.

Eşinle aranda sorun yoksa çevreni fazla takma canım. Ayrıca densizlik edene saygı çerçevesinde haddini bildirmen yeterli. Zamanla oturacaktır.

eşiniz ne işle meşgul maddi açıdan size bağımlı mı çok fazla Mia-

Anneye babaya karşı çıkmak, kızmak, istediğini yapmak kolay Çünkü onların kızısın ve bu hiç değişmez biliyorsun Eşine o kadar kolay ses çıkarmaman bundan Anne baba değil o ne kadar yakın olursa olsun Bir de duygusal bir bağ var seni anlamayınca bu sefer anlamıyor diye üzülüyorsun Niye anlamıyor, niye düşünemiyor, beni çok seven anlamaz mı gibi Olay ise bence eşine ben bunu böyle istiyorum bu da benim isteğim deyip Onun suratını nazını umursamadığın gün çözülüyor Bu da zamanla öğreniliyor

Benim anladigim evlilige adapte olamamis olmaniz ve esinizle bir iletisim sorunu olmasi. Cunku bahsettiginiz seyler normal. Esinizin akrabalari tabii ki ailelerine yeni gelen bir insani tanimak isteyip, bu sebepten suzecekler. Size "gelin" gozuyle bakilmasinin nesi yanlis anlayamadim. Izin verin de sizi tanisinlar, ondan sonra ister kardes gozuyle bakarlar, ister arkadas. Yani bu konuda ne gozle bakmalarini istiyorsunuz anlamadim da. :) Hani varsa bir saygizilik, bir huzur bozmaya calisan insan, amenna. Ama bu dediginiz seyler garip degil. Evlilik tabii ki bekar hayati gibi olmayacak. Beklentileriniz yanlis. Ha esinizden beklediginiz muhabbet konusuna birsey diyemem. Sanirim sizin sorununuz esinizle, esle sorun yasayinca direk herkes gozunuze batmis.

Yazdığın şeylerin hemen hemen bir çoğuna bende katılıyorum ne yazık ki. Eşimle gerçekten çok isteyerek ve severek evlendim. Maddi zorluklarımızın olacağını biliyordum ama bunlarla başetmenin bukadar zor olacağını bilmiyordum. Evlilikle ilgili uç olmayan ama çok güzel hayallerim vardı. Hiçbirini bulamadım desem yeridir. Çok seviliyorum, bunu iliklerime kadar hissediyorum ama herşey sevgi demek değilmiş. Evlilik çok zor ve sonu olmayan bir yolmuş. Hele benim gibi kılı kırk yaran, takıntılı, detaycı biri için çok daha ağır bir sorumlulukmuş. Hep iyi tarafından bakmaya çalışıyorum, ama aynen seninde dediğin gibi yoruluyorum. Bide üstelik ben ne evli gibi, nede bekar gibi yaşıyorum... Eşimin iş saatleri dolayısıyla bekar gibi, ma sorumluluklar evli gibi... Umarım seninki evliliğin ilk aylarındaki alışma sürecinden kaynaklanan bi duygu değişimidir.

Çok iyi anlıyorum seni, aynı zamanlarda evlenmişiz bende de aynı problemler var değişen hayatıma alışamadım. Bende kendime sinir oluyorum nerede o baba evinde terör estiren sadness? niye bu kadar susuyorum kaybetme korkusu mu? -hayır. Sadece yıpranmamak adına susuyorum sanırım, sanki böyle yıpranmıyorum... Eşimle değil daha çok ailesiyle sıkıntılarım var ama eş ne kadar anlayışlı olsa dahi ister istemez ara bozuluyor. Arkadaşların bahsettiği gibi bende geçeceğine inanıyorum bu zamanların. Kafana takma arkadaşım tek değilsin.

Umarım öyle olur, karakterim yine eskisi kadar güçlü olur ve ben bu ağlama belasından kurtulurum. Hiç ağlamazdım ben ya hatta bazen en son ne zmn ağladığımı düşünür hatırlayamazdım. Artık sürekli gözlerim doluyor. Bir şey söyleniyor bir yorum yapılıyor. Durduramıyorum kaçıyorum yalnız bi yere ağlıyorum. Ağlamak terapi gibi geliyor ama bi yandan da tüketiyor. Derdim tabiki büyük değil bunada şükür ama ben sadece anlatıp rahatlamak için yazdım. Çok teşekkürler yorumun için.

inşallah daha da alışıcaz inan üzüldüğümüze değmiyor . push ; ATTRAENTE ACTA EST

tek derdin bu olsun

Canım sen de ona sorma bile o zaman. Daha iyi, onun akrabaları ile ilgili bir durum olduğunda kendi işine gelen kararı al, niye bunu böyle yaptın diye sorarsa, defalarca sana danışmak istedim, ama akıl vermeyi bırak, konuşturmuyorsun bile dersin. Ailesi ile çok mu yakın oturuyorsunuz? Annesi, babası, kardeşleri seni bağlar en fazla. Diğer akrabalarıyla sık görüşmek, ağırlamak zorunda değilsin. Artık çalışmıyor musun? Bir bahane bul, araya mesafeyi koy. Sen iyi bir insan olduktan sonra, kimsenin istediği kalıba girmek zorunda değilsin zaten. Boşver beğenmeyen uzak dursun, arkandan konuşanda günahını aldığıyla kalır.

hepsı gececek sabret.. suan alışma ve evlılıgın oturma dönemındesınız.. ılk yıl cok ağlanır, cok tartışılır, yakılır, yıkılır.. ıpler kopma noktasına gelır.. ve sonra anlarsınkı bunlar herkesın yasadıgı seylermıs.. ben yasarken, sadece bana ozel sanıp, kımselere anlatamıyordum derdımı.. olağan bı durum olduğunu ogrenınce sallamamaya başladım.. bı huzur geldı o an:)

ayy bu ne sanki kapana kısılmış gibi yazmışsınız. şöyle bir bismillah deyin. gemi nasıl olsa gidiyor, güverteye bırakın sırtınızdaki yükleri. nedir size herkesi bu kadar önemseten? biraz kendinize güvenin. yuva kurmuşsunuz nasip olmuş şükretmeli. mutlu olmalı. bahar da geliyor, açın pencereleri

bende çoğu zaman sizin gibi hissediyorum. böyle düşündüğümde yalnız olmadığım için rahatladım biraz. işiniz ne acaba?

Daha çok yeni evli olduğunuz için gelip gitmeler, akraba ziyaretleri sık olacaktır. sonrasında bu gelip gitmeler azalıcak sizde rahatlayacaksınız biraz. Sizi o kadar iyi anlıyorum ki, ben hala yıllar geçti, insanların kafasındaki o gelin moduna giremedim. dediğim gibi bu ziyaretler azaldıkça düzelirsiniz. millan la havle vela isla

bunları yasamayan yoktur herhalde.. ınsan bu dönemde buyuyor bence.. başkalarını memnun etmek ıcın sen olmaktan çıkıp, şekılden sekıle gırıyorsun.. an oluyor, bu yuku, ıkıyuzlu görunmeyı kabul edemeyip, öfke patlamaların oluyor.. zamanla ınsanlar senı tanıyor, ıncelemeler bıtmesede aza ınıyor.. sende mıllete göre yasamayı bırakıp, sadece kocan ve varsa çocuğuna odaklanıyorsun.. yanı hepsı bı süreç..

Herşeyi kafana takarsan daha çok üzülürsün bak ben daha evlenmedim ve çevremdeki insanlar ne zaman çocuk yapıcagımdan nasıl yaşam sürdürücegime bile karışıyorlar ama ben dalga geçiyorum yada sinirimi belli ediyorum. Bende çok konuşkan degilim her ortama ısınamam ama elimden geleni yaparım. Evini sahiplenmelisin eşinlede sorunlarınızı paylaşmalısınız

Çünkü babanın prensesiydin =) Kocana yapınca malzeme bu işine gelirse diye dökülebiliyor dudaklarından Daha fazla kırılmamak için ses çıkarmıyoruz, onlar siniyoruz sanıyorlar Tartışmak çok yorucu bir şey, ne kapıyı çekip çıkabiliyorsun, ne de sindirip oturabiliyorsun Sanırım uzun süreler evli arkadaşlar bu konuda daha doğru tespitlere sahiptir Nasıl çözülür, nasıl anlaşılır, Allah yardımcımız olsun M

Eşinize olan sevginiz ve güvenceniz de bi problem yok ise, evliliğinizden ve hayatınızdan keyif almaya bakın derim.. Gerisini boşverin..

Ewliilikk hayatına alışamamışsınız siz.. Kendinizz dediniz özgürdüm ben çok özgürdüm hemde diye.. Kimseyi memnun etme çaban yoktu.. Kendi halinde takılıyordunn... Şimdii ewlilik adı üstünde sorumluluk.. Eşinin oturmamış karekteri ne anlamda söyledinizz merak ettim.. Sizi hangi konuda anlamıyor..

Ne kadar sıcak bi yorum, çok sağolun. Umarım yakında geçer :)

Seni o kadar iyi anlıyorum ki, mesele gelen giden insanlar değil, evli olup yalnız olmak. Belki biz yanlış algıladık evliliği, hayal kırıklıkları bu yüzden bilemiyorum. Çok seviyoruz, seviliyoruz ama anlaşma noktasında çıkan sıkıntıları aşamıyoruz. Yazıyı kendim yazmış gibi hissettim, bir iki gün iyi hissetsem sonra yine aynı psikolojiye dönüyorum, 36 yaşından sonra deli mi dürttü seni diyorum kendi kendime... Çözüm ne bilmiyorum belki zamanla alışacağız ya da kabulleneceğiz bilemiyorum...

Benim ilk zamanlarımı ne kadar güzel anlatmışsınız şuan gülüyorum o hallerime. Umarım sizin de öyle olur. Sevdiğin kişiyle hayatı paylaşman ayrı ama o evin sorumluluğu, Büyüyen aile ve çevresi.. Hele o gereksiz "gelin"kılıfına sokmaya çalışan insanlar. Diyeceğim tek şey kendinden ödün verme. Onlar şöyle gelin istiyor böyle davranayım edeyim uğraşına girme. Sen mutsuz olursun daha da. İlk sen mutlu ol.. Başkaları konuşsun dursun. Maalesef ki iyi görünüp laf almaya çalışan sinsi insan çok. Sır küpü olmak lazım ele karşı. Ben ilk zamanlar ağlama krizlerine giriyordum. Ne işyerinde kafamı verebiliyordum ne ev işlerine yetişebiliyordum ne eşime vakit ayırabiliyordum. Çok gereksiz kavgalar ettim Bunalıma girdim. Şuan bir yıl olacak nasipse. Artık oturdu herşey. O kırılmasın bu darılmasın diye sineye çekmiyorum usülünce istemediklerimi herkese belirtiyorum. Eşimle de tartışmıyorum çünkü biz İKİMİZ MUTLUYUZ dışarısı kapı kapanınca dışarda kalsın bırak. Samsonn

Eşinizle çok ciddi problemleriniz yoksa, neden çevrenizdekileri bu kadar kafanıza takıyorsunuz? Süzsünler, laf almaya çalışsanlar, izlesinler, sizi birey olarak değil de gelin olarak görsünler.. Ne kaybedersiniz? Bunlar sadece onlara kaybettirir.

Evet zamanla öğrenicem inşallah. Çok teşekkür ederim. Allah yardımcınız olsun sizinde. millan la havle vela isla

bu cümleyi üzülerek söyleyeceğim hiç aklıma gelmezdi : ''aramıza hoşgeldin tatlım''...