Sakın devam etme derim madem ailende destekçi daha fazla heba olmadan, çocuğunda çok büyümeden ayrıl... Eşi vefat eden bisürü insan var onlar nasıl hayatlarına devam ediyolarsa sende öyle devam ediceksin en azından severek ayrılma olmadığı için üzüntün fazla olmaz. Huzursuz bi evde o çocuk ne kadar mutlu olurki? Ailesi çocuğunu istemeyen, aile içindede hep kavga olan, kafasına kakılcak kişilere katlan derim ama ailen daha iyise ayrıl hem belki eşininde aklı başına gelir sonradan bide sevgi saygı bitince ne o adamla ilişki yaşamak istersin ne vakit geçirmek çok zor oluyodur bir arada durmak. Eşin düzelmezse bile daha yaşın genç 2. ye evlenen çok insan var kısmetinde varsa allah yardımcın olur hiç ummadığın anda ummadığın kadar iyi biri çıkar öz babadanda daha iyi baba olur hayat bu yaşamadan bilemezsin... . push ; F

cok tesekkurler anlatiklariniz icin, ben neyseki bir cocuk yaptim ama soyle diyeyim evet maddi anlamda ailem hep arkamda sukurler olsun fakat ailem evlenmeden once erkek arkadasim oldugunda cok baski yaptilar, hep etraf ne der derdindeler, bosandigim zamanda genckizlik zamanim gibi ayni baskilara baslamalarindan cekiniyorum.. benim esim manevi acidan cok ilgili ama bbu yetmiyor tabi, bir de anneniz kendi hayatini tamamen hice saymis, sevgisiz bir evlilik icinde mutsuz yasamak cok zor.. yine de anneniz adina sevindim:)

peki işine müdahele ettirmez mi, gerçi yaptığı iş size uygun mu bilmiyorum ama... siz başına geçseniz işin, beraber çalışsanız en azından maddiyat yönünüde siz koordine ederdiniz... bu arada eşiniz yay burcu mu?

Allah yardimcimiz olsun, valla karar vermek cok zor.. Ben tam olmuyor diyip bir hamle yapiyorum bu sefer yeniden isim duzeliyor diye bir seyle ortaya cikiyor.. Gecen sene ne guzel evden kovmustum ve sigortalanip bir ise girinceye kadar bir daha burada yasamayacaksin dedim,1 ay kaldi annesinin evinde sonra yine bir sekilde annemi ikna etti sonra bana baski yapildi ve dondu eve.. Simdi de is yeri acti guya o bekleniyor.. Ofis tuttu ama resmi hic birsey 6 aydir yok ortada, iki tane cocuk almisti yanina gecen hafta onlari da kovmus.. Ofis eve 20 dk. yurume mesafesi, saat 9.30-10'dan once gidp acmiyor, kovdugu cocuk 2 saatlik yoldan gelip sabah 8 de ofisi aciyordu.. Yine isin gidisi belli oldu, ne oluyor dersen boyle oyalana oyalana yasimiz geciyor, belki tekrar evleniriz sevdigimiz biriyle bir cocugumuz daha olur, oz olmasada kardes olurlar kendi cocuklarimizla bilemeyiz.. Ben ayrilmaya kalkinca, annem devamli ayrilsan ne olacak, yine aldigin maasla tek basina gecinmeye calisacaksin simdi hic olmazsa evde o da var, durup cocuga bakiyor diyor.. Aslinda hersey para, tam zamanli bir isim olsa cok daha guclu olurdum, en azindan kadin tutardim, hic ihtiyacim kalmazdi.. Bence senin ustunde boyle baski yoksa bekleme derim, dedigin gibi yas geciyor..

canım, bende ikiz annesiyim ve iki çocukla bunları göze alabildiğin için seni gerçekten tebrik ediyorum. belli ki güçlü bir kadınsın ve güçlü bir annesin

hayır kalınmaz. cocugu mutsuz bır aılenın ortamın da buyutmekden cok daha mantıklıdır bosanmak! kadesa

annesi babası ayrılmış biri olarak söylüyorum huzursuz bir evde büyümektense ayrı ama mutlu evlerde büyümek bir çocuk için herzaman daha iyidir...

tüm anneler güçlüdür yeter ki bu güçlerini değer bilmeyen erkekler için harcamasınlar.

siz ve çocuğunuz boşandığınızda daha mutlu olacaksanız hiç düşünmeyin derim.. birbirine tahammülü olmayan anne-baba ile büyümesindense huzur bulacağı başka bir ortamda büyümesi daha sağlıklı.

kusura bakmayın, kendi açtığım konuya cvp yazamadım, teknik aksaklıklar.. evet oğlumla babasının arası çok iyi, çocukla çok ilgili, oyun oynar, yemek yedirir, yıkar vs. aynen bir anne gibi ilgilenir ancak cocugun maddi sorumluluklarini yerine getiremez tam olarak. Okul parasini bir ay odeyebilir obur ay odeyemez gibi.. aslinda eger kendisinden hicbir maddi sorumlulugunu beklemezsem ve isiyle ilgili hicbir soru sormaz baski yapmazsam çok sakin, cok iyi bir insan :) kadin olmaliymis kesinlikle, evde iki kadin gibiyiz..:)

Arkadaşlar daha önce de sorunlarımı paylaşmıştım, evliliğimi bitirmem için baştan beri çok neden var, aslında daha en başta bitirmem gerekirdi bunu biliyorum ama 6 aylık evliyken korunduğumuz halde hamile kalmıştım ve aldırmaya kıyamadım çocuğumu. Velhasıl aslında o andan itibaren hayatımı da bir nevi çocuğum uğruna feda etmiş gibi oldum çünkü asla kabul etmeyeceğim bir durumun içinde kalmaya devam ettim. Eşime saygım ve sevgim kalmadı, benim için sadece aynı evde yaşadığımız ve birlikte çocuk büyüttüğümüz biri. Belki zamanla düzelir yuvamı yıkmayayım, çocuğum anneli babalı büyüsün, psikolojisi bozulmasın diye düşünerek bugüne kadar geldim. Bir tarafım çocuğum önemli, onun için dayanmalıyım diyor bir tarafım ise hala gencim güzelim, aşksız, sevgisiz bir evlilik için yaşım çok genç, çocuğum büyüyünce içimde bütün hayatımı mutsuz bu şekilde harcadım diye pişman mı olurum diye düşünüyorum. Çocuğumun kardeşi olsun, mutlu bir aile hayatım olsun istiyorum ama eşimle çok zor artık bunu anladım, beni tüketiyor. Boşanmış anne olmak da çok zor, bundan kokrtuğum içinde bir türlü cesaret edip ayrılamıyorum. Ayrıldıktan sonra bir daha biriyle evlenmek, üveylik ilişkileri filan düşünmek beni çok sıkıyor ama yalnız yaşlanıp ölmek de istemiyorum.. Keşke kocam düzelse, tekrar ona karşı sevgi, saygı duyabilsem diyorum ama 6 yıldır başarısızlıklarını göre göre artık tükendim, bir an için beni sevindirecek birşey yapmadı, hep sıkıntı, problem, devamlı parasız, devamlı iş kurmaya çalışıyor ondan bundan parasını alamıyor.. Allah'ım diyorum ne olur bana koca parası göster, bende normal evlilikler gibi bir eş, bir evlilik göreyim.. Bir maaş, bir sigorta tüm istediğim bu ama olmuyor.. Çocuk benim için en önemlisi ama bir yandan da çocuk için tüm hayatımı harcıyorum gibi geliyor.. Tecrübeli, boşanmış yada benim durumumda evliliği sürdürmüş arkadaşların önerilerine ihtiyacım var.. ferhatt bebeğim melek

kalınmamalı... L

siz çalışmıyorsanız işe başlayın. sigarta ve sabit maaşı bu şekilde sağlamış olun. o da babalık görevini yapsın. eğer olmazsa düşünürsünüz ayrılmayı. 1Sen

Ben 4 yıl bekledim.. Hiçbirşey değişmiyor... önceki açtığım konuda sorunlarımdan bahsetmiştim.. hala durum aynı ve tam 4 yıl oldu hala aynı problemler... ve en sonunda boşanma kararı aldım... kendimi harcamamaya karar verdim.. bundan sonra bir tanecik kızım için yaşayacağım... Boşver arkadaşım... kendini harcama... resmen ömür törpüsü... kendini zorlayacağına yeni hayatın için gücünü harca... anaların gücü hiç bitmez... Ve inan ki çevrenin sana bakışı biraz da seninle ilgilidir ben böyle düşünüyorum... ben başaracağım... kızımla yeni hayatımı kuracağım kimsenin ne dediği de umrumda olmayacak.. çekmeyeceğim.. yeter.. güçlü dur. işin varsa hiç durma git kendini harcama..

evliliğimin 9. yılına gimek üzereyim 3 aylık ikizlerim var yıllardır çektiğim eşimden boşanıyorum onun kumarı, çektiği krediler, ödemediği borçları yüzünden etrafa rezil olmayalım iyi bir işte çalışıyoruz işten çıkarmasınlar diye bugüne kadar yaptığı borçları ödedim kimsenin ruhu duymadı üstelik sorumsuzluğu, ilgisizliği ve saygısıda yokken bana bir hafta öncesinde öğrendim yeniden yüklü miktarda borç yapmış yine çekilmiş krediler falan filan benim eşime ve ailesine dediğim tek şey ben bebeklerimin mama parasını bebeklerimin rızkını senin kumar borçlarını ödemek için harcamayacagım boşanıyorum dedim, inanmadılar bana üstelik ikimizde aynı şirkette çalışıyoruz ve lojmanda kalıyoruz ben herşeyi göze aldım bebeklerim için adım attım boşanma aşamasındayız eşimi işten çıkardılar, ben işime devam edecegim ve lojmanda kendi evimde kalacagım gurbette olsamda yanımda ailemden hiç kimse bulunmasada ben ayaklarımın üstünde durup bebeklerime hem anne hemde baba olacagım, avukatımla görüştüm boşanmak için ne gerekiyorsa onları hallediyor ki en kısa zamanda bitmesini istiyorum, sanki sırtımda ağır bir yük vardı bu kararımla birlikte o yükten kurtulmuş gibi kendimi hafif hissediyorum,..., ben kararımı verdim ve bitirdim çok rahatladım inş. sizde daha fazla kendinizi yıpratmazsınız inanın çocuklar kavgalı bir aile ortamında büyüyecegine huzurlu bir ortamda büyüsünler, benim bebeklerim çok mutlu olacaklar ilk önce siz isteyin boşanmayı inanın sonrası çorap söküğü gibi geliyor... kadesa

bence kalınmaz. şimdiden sağlam temel atarsanız, çocuğunda hayatını kurtarmış olursunuz. böylece hem daha fazla mutsuz olur hem de başkasının da sorumluluğunu alırsınız. neden mutluluğu bulmak yerine çocuğunuzu da içine sürükleyip mutsuz olasınız ki? ama bir boyut daha var, işsiz olup güvensiz veya güvencesiz olup başkalarının '' ben demiştim.'' demelerine de maruz kalmayın. Caulfield-

Cok tesekkurler gercekten moral verici yazdiklariniz.. Ailem maddi acidan cok destekci ama ben ayrilinca yine baskiya baslarlar, kim aradi, nerdesin, birde simdi dul olacagimdan herkes benimle eglenmek istiyor diye dusunup extra baski yapmalarindan cekiniyorum.. Allah'tan bir tane cocuk var, dediginiz gibi olacagini bilsem hic durmam ayrilirim en azindan belki normal bir evlilik yasarim olmeden :) Yalniz kalma fikri beni cok geriyor, bir ara ayri yasamistik o zman hafta sonlari kabus gibi geliyor, parka gidiyorum cocugumla yada bir gezmeye etrafta hep aileler vs. gercekten ayri arkadaslarin da Allah yardimcisi olsun cok zor bir psikoloji.. Bende yasayacagim buyuk ihtimalle, belkide cocuk icin mutluymus rolu yapmak, tiyatrocu gibi bir evliilik surdurmek daha da zor.. Yakin cevremde iki canli ornek var, annemin arkadaslarindan.. Bir tanesinin tek oglu vardi, oglu kucukken siddet yuzunden esinden ayrildi, meslegi vardi, calisti oglunu cok zor sartlar altinda okutup doktor yapti, cocuk simdi doktor durumu cok iyi ama esi ve esinin annesiyle birlik olup kendi annesini disladi, aramiyor gidip gelmiyor, kadincagiz tek basina kala kaldi, gencken isteyeni de olmustu ama ogluna uvey baba gelmesin diye red etmisti.. İkinci orneginde iki oglu var, ikiside ilkokul cagindayken esinin kumar oynayip kendilerini surundurmesi, parasiz birakmasi yuzunden ayrildi ve arkasindan cocugu olmayan, dul, maddi durumu iyi bir adamla evlendi. Adam iki oglunu da okuttu, evlendirdi, hala evliler, kadin refah icinde yasiyor ve mutlu.. Dediginiz gibi bazen ikinci evlilik mutluluk getirebiliyor, Allah iyi yazilar yazsin insallah hepimize..

dediğin gibi dik durabilmek ve kararının arkasında olmak etrafın da ağzını tıkıyor, hiç bir işin garantisi yok ilerisi için ama biraz daha büyük ve kurumsal bir firmaya girebilirsem benim için herşey değişecek, dua edeceğim, böyle dik kafalı ve kendinden başkasını düşünmeyen, kişilik bozukluğuna sahip bir insanı düzeltmeye çalışacağıma kendime yatırım yapmak çok daha mantıklı.6 yıldır kendim diye birşey kalmadı, ben eskiden sinema takip ederdim, konserleri, sergileri, arkadaşlarım vardı bir sürü görüştüğüm.. Ot gibi sadece Tv seyreden bir insan, bir yere gidiyorsun sohbet sıfır, devamlı parayı öne sürüyor bir şeyler yapamayışımıza, bir insan parası da olmasa evde bir sürü okunmamış kitap var, açıp okuyabilir, sohbet konusu yaratabilir, inanın bütün yaşama sevincimi söndürdü. Hiçbir arkadaşı yok, zaten bir iş yerinde çalışmadığı için iş arkadaşları, çevresi falan da yok.. Benim annem babam 70 yaşındalar yine de eski lise arkadaşları, iş arkadaşları grupları var, toplanıp kahvaltılara, gezilere gidiyorlar, biz genç insanlarız sürekli evde TV bakmaktan başka birşey yapmıyoruz.. Beni de bunalıma soktu, köreltti.. Zaten kendinin durumu yüzünden insan içine çıkmaktan da kaçıyorum artık, arkadaşlarımın hepsi çok iyi firmalarda, eşleri de öyle, buluşunca herkes soruyor eşin ne iş yapıyor diye.. Bıktm artık, bıktıııımmmmm...( uhde

aynı durumdayın sadece çocuk için evliliğimi devam ettiriyorum ama gel de bana bi sor neler çektiğimi ve delirmek üzere olduğumu

ilişki bittiyse çocuk için devam ettirmenin bir anlamı yok bence zaten 6 yılda elinden geleni yapmışşındır daha fazla kendini yıpratmana değmez U umutlardunyasi

ben çalışıyorum ama çok güvenebileceğim bir iş değil, proje bazlı, proje bitmeden sağlam bir iş bulabilirsem kendime güvenim artacak

Kalınmaz... akandeniz herşey güzel

Hayır bence kalınmaz. Belli ki zaten sadece çocuk için 6 yıl kalıp beklemişsiniz, bu süre zarfında da hiç değişmemiş. Mutlu değilsiniz, eşinizi ailesini sevmiyorsunuz, evli kalmanın anlamı yok ki. Eşinizin size tavrı, sevgisi nasıl bunu merak ediyorum. Düzeleceğini umut ediyor mu yoksa bu kadar durumların üstüne birde üste mi çıkıyor? Eksileri artıları siz biliyorsunuz.. Sebep sadece borçlar ve borçların getirdiği eksilerse bunun için evliliği bitirmek yıpratıcı olabilir. ehlimana Guru Anneler

canım ilk yapacağın iş kendine sağlam bir iş bulmak.. herşey adım adım.. hiçbir işin garantisi yoktur.. bir memur bile çalışmazsa yanlış bişeyler yaparsa işinden olur.. bunu düşün kimse çalışkan bir kişiyi kaybetmek istemez.. işini sağlamlaştır canla başla işine kendini ver ki ayakta durmak zor olmasın. ok? bu birinci adım.. ikinci adım şu:bu adamın zaten sana bi faydası yok demi şimdi de kendi evini kendin geçindiriyosun. aslında bu bir şans yani o yokken de bir eksiklik hissetmeyeceksin.. üçüncü adım da şu:çocuk konusunda bu adamla her zaman irtibatta olman gerekeceğinden asla çamurlaşma... o çamurlaşsa da sen sabrını koru ve daima sakin bir ses tonuyla kelimelerini seçerek konuş.. yüzyüze bakacağız ve çocuğumuz için sözlerini sözlerini sık sık kullan... A

Canım herseyimiz aynı bir insanın bu kadar benzer yaşadıkları. Sanki ben yazdim bu yazıyı. 6 yıldır evliyim ve bir türlü cesaret edemiyorum. Bosanmassam ılerde yasım geçince pişman olmak istemiyorum. Biz suan turkiyedeyiz esim ayrılsam australia ya ailesinin yanına gider mecbur ve benim en büyük cesaretsizligim bu yüzden. Sırf benden degil cocuktan uzak kalcak. Ama kararlılık artık sona geldigimi hissediyorum çözüm olarak ya orda boşanın geçici suretle Kaynanamin yanında kalıp evimi acmak yada burda ayrılıp boşanma kararı verilince australia ya gitmek. Cocuk hafta sonları babasını gördükten sonra icim daha rahat olabilir. Seni bilmiyorum ama ben devam ettirmiyorum bu evliliği gibi geliyor. İstersen ben seni sende beni cesaretlendirelimde kurtulalım mı artık?

çocuklarım 11 aylıkken ocak ayının o soğuğunda ikiz bebeklerle düştüm yola üstelik ailem de otobüsle 9 saatlik mesafeli başka bir şehirdeyken. 6 yıl dayanmışsınız ve demekki dayanma sürecinizi sorgulamaya başladığınız an bitmiş gibi geliyor bana. eşimin de düzeleceği yoktu bardak taştı. zaten durumu akışına bırakmıştım. o evde de tek başıma bakıyordum çocuklara. bu şekilde netişcelendi. kimse stemez tek başına çocuk büyütmweyi. ama kadın o evde kadınlıktan çıktıktan sonra çocuklarının yanında sadece anne olması daha iyidir dye düşünüyorum. babanın da babalığını yapmasına eğer isterse hiç bir güç mani olamaz. yeter ki babalık yapmayı akletsin. kadesa

Şu ana kadar ki deneyimlerime dayanarak söylüyorum ki; Öğrencilik hayatım boyunca yüzlerce insanla tanıştım ve hepsi şu cümleyi kuruyordu: "keşke annem benim için kendini feda etmeseydi, çünkü o benim için iyilik yaptığını sanırken, iki kişilik bir mutsuzluk yarattı, hem kendine hem bana zarar verdi" Evet anneler, annelik duygusu ile düşünüp bir çok zorluğa katlanıp "çocuğum için" mantığına bürünüyor ancak çocukların açısından bakınca pek çok çocuğun kavgalı yaşanmaz ve çekilmez bir ortamda büyümek istemeyeceği çok ortada.. Bence dirençli olun güçlenin bu hayatı çekmek zorunda değilsiniz. Çalışıyor musunuz bilmem ama çalışırsanız böylece çocuğu alma şansına da sahip olursunuz.

ben yeni evliyim ama etrafımda boşanan insanlarda var onun kahrını çekmektense ayrıl rahat et böyle düşünüp düşünüp kendini yıpratmaya degmez kendin çalış kendi evini kur evlenme bile bence M

Bazen anneler görüyoruz boşanmaya cesareti olmadığı için çocuğum için katlanıyorum duygusu altına giriyorlar. Unutulan nokta şudur ki mutlu anne = mutlu çocuk denklemi. Yani anne kendini feda ederse ve mutlu değilse çocuk otomatikman zaten mutsuz oluyor. Dolayısı ile burada zaten bir mantık hatası var. Bazı durumlarda tartışmalı ortamlarda çocuk büyütmektense, sakin ama herkesin kendince mutlu olduğu ayrı anne baba ile görüşmek daha iyidir. Çocuk hayatı annesinden öğreniyor, anne boşanma sonrası mutsuz olacak ise çocuk da mutsuz yetişiyor. Şimdi düşünmek lazım, hangi durumda daha mutlu olabilirsiniz? Sizin mutluluğunuz çocuğunuza da mutluluk getirecektir. D

Kalınmaz, kalınmamalı... Çocuğun psikolojisine çok daha fazla zarar veriyor böyle ortamlar. En iyisi bir uzmana danışın. . push ; N