Öyleyim galiba

Cok evhamlisiniz farkında mısınız?

Cüzdanını kaybetsen yana yakıla aranmaz mıydın? Ne yani, "cüzdanımı kaybettim ama gurbaaprenses93'e sormayayım, ayıp olmasın yanlış anlamasın, ne olacak altı ucu bir cüzdan".. mı diyecek yani. Hey yavrum hey...

Sürekli böyleysen tedavi olmayı düşünmez misin?

Suçluluk hisse değil. Tabi ki yapmadım oyle bir şey ama ya olduysa diye kendimi kötü hissettim.

Bu suçluluk hissi neden anlatsanıza biraz?Eşen yelden nem kapmak bu olsa gerek..

Annem uye olmus da konu acmis gibi hissettim Ay geldiler bana gene, cikayim bari Bunca evhamla hem kendinizi hem cevrenizi hasta edersiniz

Okb falan değilsiniz di mi? G

Çok fazla detay. Çok değişik bir konu. Çok değişik bir dert. 3nity

Neden böyle düşündünüz ki çantayı siz de başka birine mi emanet ettiniz anlamadım? Çanta sürekli sizde kaldıysa birşey kaybolmuş olmasından neden endişe ettiniz? Gereksiz bir düşünce bence H

Cnm lütfen yanlış anlama ama ruh sağlığın bozulmuş. Tedavi olman gerekiyor. Inan bir süre sonra çok yorulacaksin bu durumdan. Ve bu düşünceler gitgide artacak içinden çıkılmaz bir hal alacak. Tedavi ol lütfen hayat bunları düşünmek için çok kısa ve bunubtek başına başarmak zor bu da bir hastalık kabullenip çare ara derim

Allah aşkına bu kadar detay düşünmek sizi yormuyor mu? Anlamaya calisirken yoruldum

Bence psikologa falan gitmelisiniz hiç normal dertler değil bunlar.

OKB lımısınız?

@gurbaapenses93 sonunuz Cerviakov gibi olmadan gereksiz pimpirikligi birakin derim

"Bana güvenmiyorlarsa o halde vermeselerdi çantalarını" diye düşünürüm. Kesinlikle kaybolan hiç bir şey için suçluluk hissetmem, tabi yapmadıysam...

Çantaya değİlde sİze geçmİş olsun bu kadar panİğe abartmiyor musunuz sİzce? Krndİnİze bir sorsaniz bence cevap gelir. bir psikolog iyi gelir bu sorunun üstesinden... DryaSzr Edeple gelen lütufla

Ananem de böyleydi. Hımmm beni denemek için cüzdanı oraya koydu, çantayı ondan verdi, kapıyı ondan kapatmadı diye saçmalar havadan nem kapardı. İnsanlar size güvenmiş çantasını emanet etmiş. Sizde çantayı aldığınız gibi teslim etmişsiniz. Olay bitti.

kimsenin malını emanet alma birdaha sen

İlerlemeden yardım al bence, Bu takıntılar büyüdükçe büyür yoksa.

Sandimki cantayi caldirdim yada kaybettim diyeceksin bu kadar detaya takilirsan hayatiniz cok zorlastiririsn

Yaptınız demedim zaten durup dururken bu hisse neden olan psikolojiyi anlamaya çalışıyorum. Normalde hickimse birşey kaybolmuş değilse bunu kafaya takipta dert etmez çünkü.

Her konuda bu kadar ince düşünmek çok yorar sizi. Ne ruh dayanır buna ne beyin. Destek almalısınız.

Aşırı evhamlisiniz. Önlemini almazsanız sonunuz hiç iyi gorunmuyor.

Kuzum siz niye bu kadar gereksiz evham yapıyorsunuz? Ateş olmayan yerden duman çıkmaz. Bir salın kendinizi yahu. Vallahi bu kadar düşünmek adamı yorar.

Bu kadar sacma birşey görmedim... Eğer cantanizda birşey kaybolursa ben almadım şimdiden soylim de bari

Kaybolmayan cüzdanın davası olmaz

Saçmalıyorsun

Sorununuz obsesif kompulsif bozukluk olabilir mi? Kaygı duyduğunuz şey oldukça anormal ve akla gelmeyecek bir şey. Ogretmen1981

Hastasınız, Ciddi söylüyorum. OKB için bi görüşün derim.

Kabus gibi bir durum. Bende benzer durumlar yaşıyorum. Mesela kızımın elinde yiyecek bir şey olsa başka çocuğa ikram etmeye çekinirim ya boğazına takılırsa vb abuk sabuk durumlar hamile olduğum için doktora gidemiyorum ilaç yazacağını biliyorum. Bu aklıma gelen en basiti daha niceleri var. Rabbim kimseye yaşatmasın

Her seyi çok takarım kafama. Mesela bi arkadaşımla bulusuyum 1 2 gun dusunurum yanlis bi seu mi dedim felan gibi K knickerbockerbande

Canim bu hikaye benden sana gelsin. Cehov ustad bir seyler demek istemis. Uzme o tatli canini. Guzel bir akşam vaktiydi. Yazı işlerinde memurluk yapan İvan Dimitriç Çerviakov tiyatroda önden ikinci sıradaki bir koltuğa oturmuş, dürbünle "Kornevil' in Çanları" adlı oyunu izliyordu. Adamın oturuşuna bakılırsa mutluluğun doruklarında olmalıydı. Derken, birdenbire... Öykülerde sık sık rastlanır "derken, birdenbire," sözüne. Yazarların hakkı var, yaşam beklenmedik şeylerle öylesine dopdolu ki!.. İşte sevimli Çerviakov'un suratı böyle birdenbire buruştu, gözleri kaydı, soluğu daraldı. Dürbününü gözünden indirdi, öne eğildi ve hapşu!!! Aksırmak hiçbir yerde, hiçbir kimseye yasaklanmamıştır. Köylüler de aksırır, emniyet müdürleri de, hatta müsteşarlar da. Yeryüzünde aksırmayan insan yok gibidir. Çerviakov hiç utanmadı, mendiliyle ağzını, burnunu sildi; kibar bir insan olduğu için, birilerini rahatsız edip etmediğini anlamak amacıyla çevresine bakındı. İşte o zaman utanılacak bir durum olduğu ortaya çıktı. Tam önünde, birinci sırada oturan yaşlı bir zat başının dazlağını, boynunu mendiliyle çabuk çabuk siliyor, bir yandan da homurdanıyordu. Çerviakov, Ulaştırma Bakanlığı'nda görevli sivil paşalardan Brizjalov' u tanımakta gecikmedi. "Tüh, adamın üstünü kirlettim! Benim amirim değil ama ne fark eder? Bu yaptığım çok ayıp, kendisinden özür dilemeliyim." diye düşündü. Birkaç kez hafifçe öksürdü, gövdesini biraz ileri verdi, paşanın kulağına eğilerek; Bağışlayın, beyefendi! diye fısıldadı. İstemeyerek oldu, üzerinize aksırdım. Zararı yok, zararı yok... Affınıza sığınıyorum, efendim, hoş görün bu hareketimi. Ben... ben, böyle olmasını istemezdim. Oturunuz, lütfen! Rahat bırakın da piyesi izleyelim. Çerviakov utandı, alık alık sırıttı, sahneye bakmaya başladı. Temsili tüm dikkatiyle izliyor ama artık zevk almıyordu. İçini bir kurt kemirmeye başlamıştı. Perde arasında Brizjalov'un yanına sokuldu, yanından şöyle bir yürüdü, çekingenliğini yenerek; Efendimiz, üstünüzü... şey... Bağışlayın! Oysa ben... böyle olmasını istemezdim... Paşa öfkelendi, alt dudağını gevelemeye başladı. Yeter artık siz de! Ben onu çoktan unuttum, oysa siz... Çerviakov paşaya kuşkuyla bakarak, "Unutmuş! Ama gözleri sinsi sinsi parlıyor, benimle konuşmak bile istemiyor! Aksırmanın çok doğal bir şey olduğunu söylemeliydim ona. Yoksa kasten tükürdüğümü sanabilir. Şimdi değilse bile sonradan böyle gelir aklına. Oysa hiç istemeden oldu." diye düşündü. Çerviakov eve gelir gelmez, yaptığı kabalığı karısına anlattı. Ancak karısı, görünüşe bakılırsa, bu işe gereken önemi vermedi. Başlangıçta biraz korktuysa da paşanın başka bir bakanlıktan olduğunu öğrenince pek umursamadı. Gene de gidip özür dilesen iyi olur, dedi. Toplum yaşamında nasıl davranılacağını bilmediğini sanabilir. Ben de bunun için çabaladım durdum. Ondan birkaç kez özür diledim ama o çok tuhaf davrandı, beni yatıştıracak tek söz söylemedi. Hoş, konuşacak pek vakti yoktu ya... Ertesi sabah Çerviakov güzelce tıraş oldu, yeni üniformasını giydi, Brizjalov'u makamında görmeye gitti. Kabul odasına girince orada toplanan birçok dilek sahibini dinleyen Brizjalov'la karşılaştı. Paşa önce gelenlerle konuşuyor, onların isteklerini dinliyordu. Sıra Çerviakov'a gelince paşa gözlerini ona çevirdi. Dün gece Arkadi tiyatrosunda... Eğer anımsamak lütfunda bulunursanız, aksırmış ve... istemeden üstünüzü... şey... özür... dilerim, diye konuşmaya başladı. Çerviakov; Gene mi siz? Böylesine bir saçmalık görmedim! dedikten sonra başka bir dilek sahibine döndü. Siz ne istiyorsunuz? Çerviakov sarardı, "Benimle konuşmak istemiyor, çok kızdığı belli. Ama yakasına bırakmayacağım, durumumu anlatmalıyım." diye düşündü. Paşa son dilek sahibiyle konuşmasını bitirip odasına yöneldiği sırada arkasından yürüdü. Beyefendi hazretleri! Zatınızı rahatsız etmek cüretinde bulunuyorsam, bu, yalnızca içimdeki pişmanlık duygusundan ileri geliyor. Siz de biliyorsunuz ki, efendim, isteyerek yapmadım. Paşanın suratı ağlamaklı bir duruma girdi, adam elini salladı. Beyim, siz benimle alay mı ediyorsunuz? Bunları söyledikten sonra kapının arkasında kayboldu. Çerviakov eve giderken şöyle düşünüyordu: "Ne alay etmesi? Niçin alay edecekmişim? Koskoca paşa olmuş ama anlamak istemiyor. Bu duruma göre ben de bir daha bu gösteriş budalası adamdan özür dilemeye gelmem. Canı cehenneme! Kendisine mektup yazarım, olur biter. Yüzünü şeytan görsün!" Evine giderken düşündükleri böyleydi. Gelgelelim paşaya bir türlü mektup yazamadı, daha doğrusu iki sözü bir araya getirip istediklerini anlatamadı. Bunun üzerine ertesi gün gene yollara düştü. Paşa soran bakışlarını yüzüne dikince Çerviakov; Efendimiz, dün buyurduğunuz gibi kesinlikle sizinle alay etmek gibi bir niyetim yoktu, diye mırıldandı. Aksırırken üstünüzü berbat ettiğim için özür dilemeye gelmiştim. Sizinle alay etmek ne haddime? Bizler de alay etmeye kalkarsak, efendime söyleyeyim, artık insanlar arasında saygı kalır mı? Suratı mosmor kesilip zangır zangır titreyen paşa; Defol! diye bağırdı. Korkudan Çerviakov' un beti benzi atmıştı. Ancak; Ne? Ne dediniz? diye fısıldayabildi. Paşa ayaklarını yere vurarak; Yıkıl karşımdan! diye gürledi. Çerviakov'un karnının içinden sanki bir şeyler koptu. Gözleri bir şey görmeksizin, kulakları hiçbir ses işitmeksizin geri geri dış kapıya doğru gitti, sokağa çıktı, yürüdü... Kurulmuş bir makine gibi evine gelince üniformasını bile çıkarmaksızın kanepenin üzerine uzandı ve oracıkta can verdi.

Anlıyorsunuz dimi beni. Gereksiz olduğunu biliyorum ama kafama takıyorum. T Tweety -Zık- tek ayak

Farkindayim ama cok ufak şeyleri de kaym takıyorum. Mesela hep akl ima geliyor ya Allah korusun cüzdanı felan kaybolduysa bana söylemez benden suphelenirse felan

G gurbaaprenses93 Bence bunu düşünmek yerine, neden bu kadar anlamsız bir seyi sorun yapıyorsunuz onu düşünün..

O zaman durum ilerlemeden lütfen psikolojik yardım alın. Böyle takıntı-evham durumları tedavi edilmezse OKB'ye dönüşebiliyor. Ne yazık ki OKB tedavisi mümkün olmakla birlikte tam olarak kurtulmak zaman alır. A

Siz niye bu kadar panik yaptınız ki? Falan kelimesini de felan diye yazanlara ayrı bi ifrit oluyorum.. öğretmensiniz, felan diye mi telaffuz ediyorsunuz? Çok itici; eğer öyleyse benim açımdan..

Bu kadar ince düşünmeyin üşütürsünüz :))

Ya siz normal degilainiz ya da cantanin icinden birsey aldiniz ve korkuyorsunuz.

Abartmışsınız şuan çantalar siz de değilmiydi kim ne ara çalacak cüzdanı yada eşyalar düşecek hadi öyle oldu diyelim arkadaşın zaten söylerdi sana cüzdanım yok gördün mü diye, hiç arayıpta birşey deme benden söylemesi eğer şimdi arayıp böyle böyle dersen arkadaşınında kafası karışır birşey mi almak istedi acaba diye düşünür ve size bir daha güvenmez hiçbir eşyasını emanet etmez.

E bi olay olaydı sonra dertlenseydiniz?

Icinden birsey almadiysan neden bu kadar telas yaptin? Aldin demiyorum G

Haklısınız. Oyle bi durum olsa söylerdi galiba zaten G

Bu nasıl ince düşünce. bir şeyi kaybolsa kulağınıza çoktan gelirdi rahat olun

Arkadaşlarınıza anlatın aynen bize anlattığınız şekilde.. kayıp falan varsa emin olun en son sizden şüpheleneceklerdir lou

Kaygı bozukluğu gibi bir bir teşhisiniz var mı?