çocuğunuzun arkasına saklanıp ay çalışamam kızım küçük demeyin lütfen. maddi zorluk içinde olup bebeklerini kırkı çıkınca bırakıp sabahtan akşama kadar çalışan insanlar tanıyorum ben. hemen iş bulun ve ardından ehliyet kursuna yazılın. yeni insanlar tanıyın. maddi özgürlüğünüz olsun. kısacası bir hayatınız olsun.

Artik yapman gerekeni biliyorsun. Pes etme madem evdesin bunu degerlendir. Atanamazsan eğer bu olup biteni düşün hırs yap çalış A

Eski sensin yine yoksa rahatsız etmezdi seni şimdi dürtü olmazdı yani. Orda mısın uzun uzun yazayım sonanda

Çalışın ve sosyalleşin. Özguven gelır. Çalışmak ıyılesmektır. A

Ben bekarım, konu sahibi ben değilim bu arada

Tek çıkar yol çalışmak ama kafa yoğun silkelen kendine gel sen aslında nasılsın şimdi kim gibi davranıyorsun. Hiç çekme kafana yatmayanı. Ben dava açtım boşanıyorum çek çek dur kimi neden niye. Sen içindeki sesi dinle

Gerekirse 2300 maaş alıp 2290 bakıcıya verin ama mutlaka işe girin. Üzülüyorum böyle sığmadığı bir elbisenin içinde yaşamak zorunda olan arkadaşlara. Ruhum

Kendi ayaklarinin uzerinde durmadigin surece ozguvenin olmayacak. Cunku ekonomik olarak su an esine bagimlisin. Bu nedenle de gerektiginde esine rest cekemiyorsun. Oysa kendi ayaklarinin uzerinde dursaydin sana saygi gortermeyen esini coktan kapi onune koymustun.

Kocanızla anlaşamıyorsunuz, ben onun için bir hiçim diyorsunuz ama işiniz de yok, e özgüvensiz hissetmeniz çok normal çünkü o anlaşamadığınız kocanıza finansal anlamda muhtaçsınız. Kusura bakmayın da bence sizin durumunuzda "özel sektörde çalışamam çünkü kızım var" demek baya lüks. Üstelik kızınız da iki yaşında, atanmış olsanız zaten ücretsiz izniniz bu kadar, yani işe geri dönmeyeceğim diyemezdiniz zira kamudan atılırdınız. İşe giden hiç kimse de çocuğunu keyfinden bırakmıyor bu hayatta. Bence mutlaka çalışmalısınız.

Yani kpss sonucunu yine bekleyin ama çalışmadan yazdığınız hiçbir sorundan kurtulamazsınız Tek çıkar yol çalışmanız Gerisi çorap söküğü gibi gelir

Okul bitince özel sektöre girdim hem çok yorulup hem az maaş alıyordum kpss hazırlanıyim dedim elimde çok güzel imkanlar varken aklım bir karış havadaydi elimdeki fırsatı değerlendiremedim Ailem çok baskiciydi unideyken kafamı kaldirmadim okul bitti hani biri yok mu dediler sanki baskı yapan onlar değilmiş gibi Eşimin aliesini ailem iyi tanir beni istemeye geldiler ben tanışmadan evlenmem dedim bir hafta içinde kararını ver dediler nasıl evet dedim bilmiyorum baskıdan sanırım evet demiş bulundum görücü usulü tanıştık evlendik Eşim askeriyeden doğuya gittik aslında çok güzel bir mesleğim var 4 sene orda kalınca ben çok köreldim. Zaten imkanlar kistliydi sosyal aktivite neredeyse sifirdi bir de kızım oldu 4 sene sonra Batı tarafına geldik lise arkadaşlarım üni arkadaşlarım yakın olduklarım kopmamis hala gorusmusler çok güzel yerlerde çalışıyorlar en basiti araba sürmeyi bile biliyorlar. Ben mi? Ben şu an kocamla çok mutlu değilim kaynanmla anlaşamıyoruz sorun olunca kocam annesinin yanındadır sürekli ben onun için bir hiçim yeri geldiğinde Bunları konuşacak gerçek bir dostum yok dostlarımla konuşacak bir şeylerimiz kalmadı çok az görüşmeye başladık Kpss ye girdim çok sinirdayim belki atanicam belki atanmicam Aslında ben özgüveni yerinde olan biriydim bana noldu bilmiyorum nasıl bu hale geldim Şu an batı tarafindayiz ama hala değişen bişey yok hala evdeyim kızım 2 yaşında özel sektörde çalışsam kızımı bırakamam Arkadaşlar eşimle bı kaç defa üst üste dışarı çıktık söylenmeye başladı bile Ben ne ara bu kadar aciz ozguvensiz biri oldum gözlerim dolu dolu yazıyorum lütfen yargılanmaktan ziyade sadece güzel şeylere destek bulmaya ihtiyacım var şimdi napmaliyim nasıl eski ben olucam