Tövbe yarabbim nasıl anne o öyle. Resmen önce annen yüzünden sonra eski eşin yüzünden psikolojin bozulmuş. Bulimia hastası genç bir kadın televizyonda bi programa çıkmıştı. hem terapi uygulandı hemde beslenme uzmanından yardım almıştı iyileşmişti. Korkma tedavisi var ama tedavi için daha fazla gecikme lütfen.

Kac senedir bulimia hastasiyim yediklerimi kusuyorum. Bunu yapmadan duramiyorum. Gunumu ona gore planliyorum yemek yedikten sonra yakinlarda bi tuvalet olmali. Biliyorum cok igrenc kendimden tiksiniyorum cok uzuluyorum agliyorum ama birakmak cok zor. Kucuklugumde hep annem beni hep kilolarim yuzunden asagilardi. Beni yaninda bir yere goturmek istemedigi soylerdi hep utaniyorum senden sisko falan derdi. Halbuki daha cocuktum kac kiloydum bilmiyorum ama fotograflarda goruyorum biraz tombiktim yani. Nerdeyse hergun zayifla der hala da bir iki kilo aldimmi hemen ama hemen farkediyor nasil anliyor bilmiyorum. Bir iki kez kustugumu duymustu. Ve kilo aldigim zaman yine kussana diyor. Ben evlidim ve eski esim de surekli vucuduma bisey derdi beni hep asagilardi. 1,65 boyundayim ve 67 kilodum ordada. Disardaki incecik kadinlari cok begendigini ve onlari cani cektigini soylerdi hep. Etlerimi sikardi bune igrenc diye. Ben artik birakmak istiyorum psikologa gittim ve bana psikotherapiye baslamam gerektigini soyledi. Vucuduma da yansiyor. Ishal oluyorum falan cok korkuyorum yakinda daha buyuk bir sey gelecek basima diye. Nolur burda bunu yasamis yenmis olan varsa bana tavsiye verbilirmisiniz.