konu açılalı çok olmuş. ama içimden yazmak geçti. şartların gerçekten güçmüş.. yani çok haklısın.. ama aslında eşindede suç yok.. bulunduğunuz yerden bu haldesiniz. bizde eşimle ailelerden uzak bir ildeyiz.. yurt dışı değil yani. ama bazen senin gibi düşündüğüm oluyor benim bile.. zamanla arkadaşlarda yetmez olabilyor yani.. eşim pilot demişsin.. o adada değilde daha büyük bir yerde yaşama durumunuz omaz mı?bulunduğunuz yeri değiştirseniz.. siz yine de vazgeçmeyin mutlaka kafa dengi bir insan bir arkadaş edineceksinizdir..

Her insan bir degil, senin kocan uyusuksa ve sende onun tembel oldugunu hissediyorsan. Ona evde rahatlik vermeyeceksin. Ikinizde elele verip calisip, illaki birsey basarabilirsiniz. Sende evdesin ve isin yok, ne olursa olsun bir an önce ikinizinde calismasi lazim. Her imkani kullanip ikinizde kendinize is arayin. Yok kriz varmis, yok is yokmus gibi bahanelerle evde oturmayin. Cünkü evde oturdgun an ne yapilir? Ya tv izlenilir yada uyulur, miskin miskin hayat kacirirsiniz. E estalmus KANATLARIM VAR

yaklasik 3 yildir evliyim esim yabanci yurtdisinda bir adada yasiyoruz. tahmin edebileceginiz gibi istanbuldan cikip adaya yerlesen ve bu adadaki tek turk olarak ciddi bunalimla geçti ilk 1 yilim. ikinci yil dugunde takilan tabiri caizse kotu gun paralarini bozdurup bide ustune borç yapip bana bir dukkan açti esim konsept olarak sadece el emeklerinin satildigi bi dukkan hobi evi gibi... fakat buyuk bir krizin icinde olan bir yerde oldugum icin dukkan ilk yil tam kendini toparlerken ikinci yil ciddi sarsilmaya basladik ve en sonunda kapattik... sonuc olarak 3 yil borç odeyecegiz... evde oturaamayan biri olarak gene 3 aydir evdeyim is imkani yok, arkadas yok... her ne kadar esim yabanci da olsa turklerden bir farki yok dusunme yapisinda ayni seylere deger veriyo ayni seyleri kiniyo ama burdaki diger kisilerle ciddi kultur farkim var hayata bakis acimiz cok farkli ve genelde herkes yuzune gulup arkadan bicaklayan tarzinda tipler.. dolaisiyla yaklasik 20 25 denemeden sonra arkadas olmaya korkar oldum ki iletisim fakultesinden mezun olan biri olarak buraya yerlesene kdr cok insancil biriydim... esim gerçekten cok iyi elinden geldigince bana en buyuk arkadas oluyo elinden gelen ve gelmeyen herseyi yapmaya çalisiyor.. fakat tahmin edesiniz ki adada oldugumuzdan yapilacak seyler cok kisitli ben artik biseyler yaratmaktan inanilmaz yoruldum ve her sabah kalktigimda çekip gitmeyi hayal ediyorum... tum bu sorunlardan oturu esime karsi sogukluk da basladi ne yapsa batar oldu... ben isiyorum ki biraz da o yaratsin, biraz da ben istemeden birseylere sahip olayim ben plan yapmadan bir yere gideyim... bunu esimle konustum ve ne dogru duzgun bi cevap nede bi aktivite karsiligi aldim.. bazen gune basladigimda diyorum ki bugun hicbisi demicem baakalim bisi bulacak mi... ya gunun yarisinda uyuyor yada tv basinda o gun bitiyo... Sorunumuz su; ben fazla hiperaktifim o fazla uyusuk... bu belki bi cogunuza saçma gelecek sorun mu bu diyeceksiniz ama inanin baska bi ulkede ailesiz arkadassiz sadece 1 kisiye bagimlisin ve kocaman bi yerden minicik bir adaciga gidiyorsun ve karsindaki insan inanilmaz iyi huylu uyumlu biri ama hep benim iteklemem gerekiyor... YOruldum ve artik yaraticilik falan kalmadi bende!! bana bi akil verin bu bunalimdan ve psikolojiden nasil kurtulabilirim?

durum su ki buraya okumak icin geldim portekize bagli azor adalarindan biri... ve burada tanistik okuldan sonra ben trye dondugumde o her ay beni ziyaret etti... okul zamani buranin boyle biyer oldugunu tabi ki de biliyordum fakat ilk defa evlenen biri ve hayatinda hic sorumluluk almamis biri olarak bu kdrini tahmin edemiyordum dogal olarak.. o zaman tabi caizse gozu karalik yapip ne olursa olsun ben seviyorum diye direndim tabi canim cicim aylarindan sonra ayni seyler gecerli olmuyormus bunu gordum.. adanin egitim duzeyi cok dusuk oldugundan dolayi kimse dogru duzgun ingilizce konusmuyor.. ben ogrenimimi ingilizce tamamladim ama okul disinda bi iletisim kurabilmen imkansiz insanlarla.. ben ne olsa zamanla alisirim dedim hep kendi kendime bahane sundum.. Dil bilmedigim icin dedim, dili de kor bela ogrendim ne is ayarlayabiliyorum ne bir arkadas... siz bulundugunuz yerin sartlarini dusunerek is yok deme diyosunuz fakat dusunun ki 5 bin 200 kisilik bi ada ve yaklasik 10 tane kafe var 1 tane tapindiklari alisveris merkezi var ki bu alisveris merkesinde yaklasik 7 tane dukkan var... 1 tane supermarket var.. simdi soruyorum bu kdr nufusa yurtdisinda yasayan bi gurbetci olarak dogal olarak kendi alaninda krallar gibi calisman mumkun degil... ya garson gibi calisicaksin getir gotur ya magazada musteri elemani olarak yada ne bilim markette raf dizeceksin... sence bu kdr nufusa bu is imkani var mi benim icin? zaten ne olursa yaparim modundayim ama olmuyo iste nerede is olanagi açilsa yerel halktan seciyolar sana sira gelmiyo... diger insanlar ne yapiyo diyeceksin halk zaten ciftcilikle geciniyo herkes ya inek sagiyo ya ekmek yag yapiyo... yani yasama oranin gozuyle bakmayin oyle degil... sukur ki esim pilot o issiz degil sorun bende gider borç fazla ama bu sorun degil bi sekilde hallediyoruz benim tek sorunum su tekduzelikten kurtulabilmek

peki evlenmeden evvel bu şartlarda bir hayatınız olacağınızı bilmiyor muydunuz:26: aileniz hiç sizi uyarmadı mı şartların doğuracağı zorluklar konusunda:26: