Bazı babalarda sert konuşmak değil de tatlı tatlı işlemek çok daha işe yarar. Belki sizde de öyle olabilir. Saygısızlık etmeden tabiki hakkınızı aramalısınız, duygularınızı belirtmelisiniz bunun içün bence kendinizi törpülemeye, uysallaştırmaya gerek yok... Denediniz, olmuyorsa da konuşarak çözülmek daha az muhatap olursunuz belki o da etkiler, neden benden kaçıyorlar diye bir silkelenip kendine gelir babanız... Chess

Babana karşı inanılmaz ofken var ve bilinçaltında bunu destekliyor.. Birazda bu ses tonun senin savunma mekanizman olmuş. bunu duzeltmelisin ve daha yumuşak geçiş yapmaya baslamalisin. bu hemen olmayabilir. zamanla olucaktir yeterki sen farkında ol durumun

Bu yaşlarda benzer tavırlar sergılenebılıyor. Kullanılan uslup karşındakk kısının sana olan uslubunu da etkıleyen en onemlı şeylerden biri. Konuşmadan önce nefes alıp, içinden 10 a kadar say. Bu düşünmeni ve sakinleşmeni sağlayacaktır. Zamanla oturur M Minel_ask Previously

Merhabalar 19 yaşındayım. Anlaşamadığım dışardan mükemmel görünen ancak bizimle pek iletişimi olmayan bir babam var ve sürekli sorun yaşıyoruz. Üslubu da çok kötü konuşmayı hakaret ve küfürlerle devam ettirebiliyor. Sorunların çözüleceğini sanmıyorum çünkü tatlı dille de konuşulsa tartışma şeklinde olsa da bir anlaşmaya varamıyoruz. O beni anlayışsızlıkla suçluyor bense onu ilgisizlik, umursamamazlıkla. Şu da var ki adamın huyu bu annem dahi evlenecek adam değilmiş, sorumluluk ona göre değil diyor. Ama hakkını yiyemem hiçbir şeyimizi eksik etmez, bir şey talep ettiğimizde yerine getirir; parasız bırakmaz, birey olduğumu kabul eder. Benim sıkıntım artık dolduğum için en ufak şeyde sert sert konuşmam ve bir cevap aldığımda sanki karşımda düşmanım varmış gibi davranmam, ben böyle davrandıkça babam bu sefer benim onu yok saydığımı ve terbiyesizlik ettiğimi söylüyor ki tarzımın yanlış olduğunun farkındayım. Onun değişmesini beklemiyorum, kabul etmek en iyisi diyorum çünkü gerçekten yıllardır annem yakın zamanda ben bunun için uğraşıyoruz ama olmuyor. Sadece kendimi törpülenmek istiyorum, belki ben tarzımı değiştirirsem bazı şeyler düzelir diye de düşünüyorum. Yok sayıldığımı, umursanmadığımızı düşündüğüm an hemen atlıyorum ve işler iyice büyüyor. Biraz annem ve kardeşimin avukatlığını yapıyorum gibi onlar susuyor sessiz kalıyor, ben artık kendimi tutamıyorum. Kendimi nasıl törpülerim, nasıl daha uysal olabilirim? A

öncelikle avukatlık yapma derim, kabak hep avukatlara patlar çünkü, muhataplar sorunları kendi arasında halletsin ya da halletmesin, baban özünde iyi biri sanırım, bu yaştan sonra da değişmez, çok önemli bi konu değilse tersleme, çünkü değmez, hem de önemli bir konu olduğunda ağırlığın kalmaz, bu zaten hep böyle der

Çok teşekkür ederim

Öncelikle teşekkür ederim. Benim de sorunum bu zaten bir isteği ya da canını sıkan bir şey olmadıkça bizimle konuşmuyor, kendisi muhatap olmuyor. Ciddi bir konuda bize danışın fikrimizi alır, bir isteği olduğunda belirtir, kendi kuralları vardır bizim de onlara dahil olduğumuzu düşünür onları aştığımızı düşündüğünde müdahale eder, sınav zamanlarında üzerimize titrer hatta bunaltır ama bu kadar. Yani bize nereye gittiğini nasıl olduğumuzu sormaz. Ona gündelik bir şeyler söyleyip cevap alamadığımda sinirim çok bozuluyor kendimi yok gibi hissediyorum. Kendi işleri olmasa biz yokuz anlayacağınız ve ben kendimi tutmayı beceremiyorum önceden sınırımı korurken şimdi bunu da yapamıyorum, aşıyorum.

Öncelikle teşekkür ederim. Annemin pskiyatrik bir rahatsızlığı var babamın yanında ona hak verir benin yanıma geldiğinde ise beni haklı bulur. Geçmişi anlatır, geçmişte de böyle olduğundan dem vurur. Dediğinizin farkındayım özellikle annemin bu halini gördükçe aman diyorum ancak herkes şikayetçi ama kimse sesini çıkarmıyor, buna da engel olamıyorum. Kendimi biraz daha tutmam gerektiğinin farkındayım ama nasıl yaparım bilemiyorum, biraz daha dikkat edeceğim.