çok yorulduk inan ki. Çok yıprandık. Yani bazı yorumlar sanki her ay deniyoruz gibi yazmışlar ama bebeğim vefat edeli 2.5 yil oldu. Biz 2.5 sene sonra ilk defa denedik. Her şey yolundaydi. Ben iyiydim. Esim de sakindi. Birden patlama oldu her şey berbat oldu.

yani ben sakin kalamıyorum içimde büyük öfke var hep eşimden çıkarıyorum acısını. Onu çok seviyorum aslında ama neler oluyor anlamıyorum.

Bazilari yanindaki guzellikleri gormezmis. Ne kadar sanslisiniz ki size bunca zaman tahammul eden, esiniz oldugu icin. Illa cocuk sart mi yani. Esinize sahip cikip mutlu olmayi deneseniz nasil olur. Yada adamcagiz ne kadar daha size tahammul edebilcek. Biriktirip en sonunda oda bikicaktir. Zaten yillarca yanliz yasamis adamin kaybedicek neyi var. Hic birsey.. kendinize gelmelisiniz.

eskiye gore çok daha iyiyim. İnşallah daha da iyi olacağım. En azından kendimi de elestirebiliyorum O

aslında son 5 yıldır çok agir şeyler de yaşadık bu tedavi dışında. Esim 1 sene irakta görev yaptı. 3 yıl farklı ilçelerde yaşadık tayin çıkmadığı için. 2 sene terör bolgesinde yaşadık çatışma gördük, ayrılık yaşadık, kaybetme korkusu gördük. Ben çok zayıf kaldım bu yaşantılara.

Sanane?

Onlarada hak veriyorum Fakat son sınıfta belli olur çürük çarık Hayırlısı olsun ya Ülkeye sağlıklı psikolojiler lazım

kadin kendini orada nasil da farkli anlatmisti sen nasil ogretmenlik yapiyorsun demistik sonanda

Dun bir tane Turk sinemasi denk geldi Yasamak Güzel Sey diye izlemenizi tavsiye ederim. Sevdiklerine sımsıkı sarılmayı anlatiyor. Bebek hasreti nedir az cok bilirim. Sizin yasadiklariniz cok zor empatisi bile kurulamaz cinsten. Ama vardir bir hayir demekten baska bir sey gelmez elden. Esinize haksizlik etmeyin. Erkekler kadinlardan daha cok duygusal bu bebek konusunda. Esimin bana yansitmamak icin mutlu takliti yaptigi cok ana sahit oldum ve icim daha cok acidi. Destek almaya devam edin ama odak merkezinizi degistirin boyle daha cok yıpranırsınız. Esiniz belki icine atmamayi ogrenir bazi seyleri. Iliskide onemli olan bir olumsuzlukta aninda sorun cozmek icinde biriktirmek sonrasinda buyuk patlamalara neden olur.

ben de ayni şeyi düşünüyorum. Çok emek veriyorum. Kitaplar okuyorum, psikologa gidiyorum, eşimle güzel vakit geçirmek için enerji harcıyorum, onu mutlu etmeye çalışıyorum, ben de mutlu olmaya çalışıyorum. Nerde eksik kalıyorum çözemiyorum. Bilmiyorum bilmiyorum bilmiyorum

2.5 sene geçmiş üzerinden biraz da olsa toparlanman gerekirdi diye düşünüyorum. İnsanlar 18 yaşında evladını kaybediyor, zamanla biraz olsun sakinleşiyorlar. sanki bu olayı kendine biraz kalkan gibi kullandığını hissettim. Yazılardan ne kadar hissedilirse o kadar tabi. Kırılgan ve hemen pes eden bir karakter yapın olduğunu söyledin. Bazen ben de böyle oluyorum, kötü bir şey mi yaşadım tamam bırak her şeyi, sal kendini, anlamı yok zaten yaşanılanların moduna girdiğim zamanlar oluyor. Nadir olmasına rağmen çok zaman kaybettiriyor bana. Sen ise genelinde böyle olduğunu söylüyorsun. Ayrıca kırmak için yazmıyorum ama gerçekten sabretmesi zor bir kişiliğin var. Sürekli küsen, kırılan, olayları büyüten insanla olmak çok zor. Devam etmeyi bilmen, öğrenmen gerekli.

Aşağı yukarı benzer süreçlerden geçmişiz.. kaç yaşındasınız

Bende sizi cok anlıyorum onca hormon ilaçları ve tüp bebek sitresi sonunda gelen umut kirilmasi yanliz esinize çok yukleniyirsunuz sizn bu yaşadıklarınizin oda yaşıyor eminim bende herseyde nem kapan bisiyim esim biseu dese aglarim dunyayi ayaga kaldirim böyle yaparak ikmizde zarar görüyorduk ki bende tüp bebek tedavilerinden gectim ne yapacaginizi söyleyim ben yaptim ve eskisi gibi birbirimizi uzmuyiruz esinize olan kırgınlıkları gurur meselesi yapanayin kin guymeyin heo ayıni konulari ortaya getirmeyin en önemliside sinirlendiginzde kendinizi tutmanız çünkü gercektende esiniz iyi birisi çünkü hic bi es böyle kendisini dusnen bi insanla yapamaz yoksa üzgünüm ama nu evlilik yıpratıcı olur

canim senin konularına az çok denk geliyorum ve fırsatım olsa eşine madalya takarım. seni gercekdende taşıyor bu adam. sen bebek meselesini rafa kaldırsan kendine gelene kadar? bu terapiler seni ruhen ve fiziken çok boğmuş...

Doktor derken psikiyatrist kastettim ben aslında. Konularınızı uzun süredir takip ediyorum, hep aynı şeylerden bahsediyorsunuz ama pek bir gelişme yok gibi. Naçizane fikrim psikiyatrist eşliğinde ilaç tedavisi de almanız psikolojik açıdan daha sağlıklı olur. Tabi ki ben sadece buradan gözlemlediğimi biliyorum, siz daha iyi düşünüp tartarsınız ama bence ilaç tedavisi olmadan bu yükü kaldıramazsınız.

Şımarıklık...

Çocuk psikolojisi diye bi bölüm mü varmış? He tamam.. şu psikolojiden çok iyi anlayan, burda zaten iyi olmadigini söyleyen kadına çatan ama ilişkisine çözüm bulamayip kötü gidiyo diye falcı ya gitmeyi düşünen güçlü kadın. Tamamdır :)

bence sorun sende. Net!

Değişikmiş.

tesekkur ederim. Allah dualarınızı kabul etsin

Daha 1. sinifim bakalim belki dedigin gibi olur . push ;

Canım ya. Yasadıklarınız kolay değil. Eşinizi çok sevin hayatı zor. Çocuk olmadı için rahatlamaya calışın

Inanin detayı kacırmısım afedersiniz Hakkınızda en güzel seyler olsun dilerim...

Legolar, pazıllar falan var Revaşta şuan Bakın derin

Bazı şeylerin tevekkülle çözüleceğine inanıyorum. Eşinizde ve sizde eksik olan tek şey tevekkül. Biraz rahat mı bıraksanız? Bir bebek olmuyor diye sinir krizleri, psikolojik tedaviler bana çok ağır geliyor. Çünkü olmamasında da bir hayır vardır. Ben de o dönemlerdem geçtim. Eşim ne yaparsam yanımda oluyordu ama hep beni destekleyen oluyordu. Tevekkül et, böyle de çok mutluyuz diyordu. Gerçekten öyleydik. Düşükler de yaşadım. Zor zamanlar geçirdik. Acaba eşim istemiyor mu demeye başlamıştım. Ama mutluyduk. Ne zamanki hamile kaldım eşim ağladı. Sarıldı. Seni hiç üzmemek için belli etmedim evlat hasretimi ama çok mutlu oldum dedi. Demekki Allah bize şimdi nasip etti, dedi. Bu süreçte ikimiz de nasibe çok daha fazla inandık. Siz de öyle yapın. Bir süre kendinizi rahat bırakın ve tevekkül edin. Hayrı isteyin. Çünkü bazen inatla sadece olmasını istediğimiz şeyler bizden o kadar çok şey götürüyor ki. Mesela eşinizin sakinliği gitmiş, yuvanızın mutluluğu gitmiş. Çok da duygularımı belli edemem ama anlatmak istediğim lütfen sadece bekleyin ve zorlu adımlara şu an girmeyin. Bebekten bahsediyorum yani. Bebek olunca eşinize ya da size sihirli bir değnek değmeyecek. Aksine daha gergin bile olacaksınız. İnce eleyip, sık dokuyun lütfen. Umarım anlattıklarımı nispet olarak değil de bu yollardan geçmiş birinin tecrübesi olarak alırsınız.

Üzülseniz de belli etmemeye çalışın bi süre zamanla üzülmediginizi farkedersiniz :) hiçbisey anlatmasa size, aranızdaki bağ kopsa eşinizle ilgili şeylerin başkasından duysanız ki öyle olduğunu söylüyorsunuz daha uzucu degil mi? Ben bazen eşime kizcakken bunu düşünüp frenliyorum kendimi.. fevri tepkiler verirsem insan böyle birine anlatmak istemez çünkü. Gercekten üzücü olan yerle, kuruntu yaptığınız yerleri ayırın ama. Tartın içinizde. Kuruntu yapmiyosaniz normal bi sekilde ifade etmeye çalışın kırıldığınızi.. bebek yüzünden yıpranmış olmalısınız anladım nedense o psikolojiyi.. ama önceliğiniz ilişkiniz olsun.. eşinizle mutlu olmazsanız bebek okadar da önemli olmaz.. herşeyin de bi vakti olduğuna inanmışımdır.. ne yaparsanız yapın siz hazır oldugunuzda gelcektir bebek diye düşünüyorum oyuzden bunu da takmamaya çalışın..

Anlıyorum. Benim benden küçük arkadaşlarım çocuk yaptı 2. düşünüp hamile kalan da var. Geç kalmışlık hissi de oluyor. Yaşlı hissedip enerjimiz düşüyor nasıl altından kalkacağız daha ilerde sorusu da geliyor akla. Ama olmuyorsa da hayırlı zamanı bekliyordur demek lazım değil mi? Ne bileyim hayat yeterince zor. Kendimize eziyete gerek yok diye düşünüyorum.

ne demek istediğinizi anlamadım? Yardımcı olmak için mi yazıyorsunuz yoksa beni dibe sokmak için mi? Anlamıyorum?

Şiddetin sadece fiziksel olmadiginin canli kanitisiniz. Adam size sinir krizi aninda 1 tokat atmis az daha 200 milyar tazminat ve hapsi boyluyordu. Ama sizin adama uyguladiginiz 11 yillik psikolojik siddetin bedeli ne olmali? Mahvetmissiniz ya adami cok gunah. Siddet uygulamis bir insan icin bu temennide bulunacagim aklima gelmezdi ama esinizin Allah yardimcisi olsun. Sizin gibileride islah etsin. Esinizin isi cok zor. Yazik, 11 yil bir fiil psikojik siddet gormek dayanilmaz bisey olmali...

aslında evet öyle diyebilmeliyim ama biz ilk defa aynı çatı altında yaşadık ya heyecanla gidip denedik aile olduk artık diye düşündük. Her şey çok farklı dedik. Ama sonuç negatif

Sizin bence tedavi olmanız gerek, eşinizde sorun olduğunu zannetmiyorum. Adam fıttırmış. Benim eşimde sizin eşiniz gibi çok zor şartlarda büyümüş. Hatta iki yıl yurtta kalmış. Eşimin sakinliğini hayatıma kattım. Bu tarz insanlar çok güzel sever, hatta dokunmaları bile başkadır. Bence eşinize suçlar gibi yada hayata yaklaşımı olaylara yaklaşımını ve sorunlarını size yansıtmamasını sorun değilde olabilecek tüm olumlu yönlerini hayatınıza katın. Karın ağrısı için ambulans yada sorun olmadığı halde büyütme huyumuzdan vazgeçin. Bence esinizi cok yormus ve bitirmissiniz. Aile ortamında büyümüş bir adam olsaydı inanın bu kadar uzun sürmezdi iliskiniz. Bizde tüp bebek için uğraşıyoruz olumsuz sonuç aldığımda hic umursamiyorum bile. Bu yol uzun ve çok zor biz savaşıcaz sonuç ne olursa olsun. Nasip kısmet.

Toplumsal dayatmalar insanı her yönden çökertebiliyor. Anne olmanın sizin için ne kadar önemli olduğunu anlamak zor değil. Bu duruma yaklaştığınızda da ihtimalden uzaklaştığınızda da gerilmeniz çok normal ancak bu gerilimleri eşiniz üzerinden boşaltırsanız evliliğiniz, o çok sevdiğiniz eşiniz elinizden kayıp gider. Öncelikle inançlı olduğunuzu varsayarak bu konuda Allah'ın kudretine sığınmanızı öneririm. Siz istediğinizde değil,"O" ol dediğinde olur çünkü biliyorsunuz. Bu nedenle yıpratmayın kendinizi. İlaveten tedavinizi nerede olduğunuzu bilmiyorum ama çok detaylı tetkik yaptırarak tüp bebeğin negatif olması üzerine araştırma yaptırabilirsiniz. Bir arkadaşım tüp bebekte sürekli kayıp yaşadı ve detaylı tetkikler sonucu çikolata kisti ortaya çıktı.

Çok zor sizinle aynı yaşdayız ben 10 yıllık evliyim sizin gibi aynı süreçlerden geçdim 2 kere tedaviyle hamile kaldım yavrularımı cennete yolladım. Sonra sayısız aşılama ve tüp bebek denemeleri benden sonra evlenenlerin 3-4 tane çocukları oldu. Eşimle bu sürede çok mu iyiydik hayır ciddi problemlerimiz oldu. Ancak RABBİME sığındım. vermeye muradı varsa yüce YARADANIN inanın verir eğer rızası yok ise biz ne yaparsak yapalım olmuyorsa sabretmek düşüyor... Bizim için şer gibi görünen bu durumlar aslında hayrın gelmesini sağlıyor. SABIR, DUA ve ZAMAN en güzel ilaç arkadaşım..

Aklima bir uyenin konusu geldi. Kimdi hatirlamiyorum ama actigi konuda soyledigi onun da esi sizin gibi sabirli biriydi. Konuyu acan kisinin ikinci evliligi, esinin de ilk evliligi idi. Bir cocuklari vardi. Bu kisi de ayni sizin gibi cabuk parlayan biriydi. Bir gun hic olmadik bir seyden yine kirip dokmustu. Esi de en sonunda sabri tukendigi icin careyi uzaklasmakta bulup terk etmisti. Sonunda ne oldu bilmiyorum umarim duzelmislerdir ama siz o duruma getirmeyin. Cunku onun esi artik sogudugunu soylemeye baslamisti. O saatten sonra iliskiyi toparlamak da zor olur. Cunku kalpte acolan yaralar kolay kolay kapanmaz. Her tartismada isitilip isitilip onunuze getirilir sonra.

Konuda takıldığınız mevzuya bakın El birliği ile kadını konuyu açtığına pişman etmeye yemin mi verdiniz? Canınız mı sıkılıyor anlamıyorum ki

Buyuk bir imtihan yasamissiniz. Imtihaniniz devam ediyor. Allah yardimciniz olsun. Sabirli olmaya calisin, rabbim ol derse her sey olur. Hakkinizda her seyin hayirlisi olsun. fabric

Uzulme toparlan :) yapabılırsın, yapılmayacak bısey degıl

bence biraz bu bebek konusu üzerine düşünmeyi uğraşmayı bırakın hem vücudunuzu hem kendinizi dinlendirin çoğu bebek sahibi olan tam tamamen bıraktıklarında rahatladıklarını ve bebek sahibi olduklarını söylüyorlar yapabilirseniz ara tatilde yakın bir iki günlük gezmelere çıkın

Yaşadıklarıniz cok zor. Cok zor elde edilen bir bebegin son anda kaybedilmesi normalden de fazla acitir insanin canini. Kari koca yıkılmış olmalisiniz. Eşiniz de psikologa gitmeye devam etsin. Ayrica eşinizi gercekten cok seviyorsaniz bebek fikrini ikinci plana atin artik Ben de benzer durumdayim (4 senelik uğraş, sayisiz tedavi, 2 aşılama, 3 tüp bebek), doğru mu yapiyorum bilmiyorum ama bebek olayini gündemimden kaldirdim. Sanki hic öyle bir sorunumuz yokmuş gibi davraniyorum. Eşimle de "çocuk olmasa da biz mutluyuz ki biz birbirimize yeteriz" dedik. Sahip olamadiginiz bir bebek için sahip olduğunuz sevdiğiniz adami ve kendinizi üzüp yipratmayin. Sahip olamadigimiz evladimiz icin sahip oldugumuz eşimizi, sağlığımizi, mutluluğuzu, huzurumuzu kaybetmeyelim. Bu şekilde düşünerek en azindan daha normal bi hayatimiz oldu simdi. Ama arada duygularim depresiyor, bir gun bende buraya konu açarsam bununla ilgili şaşırmamam... Rabbim hepimize ya dayanma gücü versin ya da evlat...

Evet uzak dur

Hanfendi buraya konu acicaginiza bence gidip tedavi olun. Cünkü cidden sorunlusunuz. Burdaki insanlar size fayda saglamaz.

evet o konu... piskologda tıkanmış artik

Sevgili Lorentz, şu anki psikoloji ile bir bebek sahibi olmanız işleri daha da kötüye götürür. Elbette bebeğinizi çok seversiniz ama uykusuzluk, kolik, ailelerle yaşama vs ilişkinizi kötü etkiler. Bence bir 3-4 ay ara verin. Ve bu süreçte ilişkinizi toplayın. Eşinizle ortak karar alın geçmişi açmayacağınıza dair. Mesela bu akşam mum yakın hafif bir müzik ve ne hissettiğinizi konuşun. Bu sürecin nasıl sizi etkilediğini falan. Ve tartışmaya gidiyorsa olay uzaklaşın siniriniz geçene kadar. Yastık yumruklayın kağıt yırtın ama sakın konuşmaya devam etmeyin. İlişkinizi onarın bebeğe mutlu bir aile ortamı hazırlayın.

Yazık adama üzüldüm cidden en cekemiyeceğim insan modeli

Bence bebek fikrini ertelemelisiniz. SchonerDuft güncel : 62.90 hedef :

Size sorunlu diyen insanlara takılmayın, tüp bebeklerde aldığınız ilaçlar hormonları mahfediyor ve psikolojiyi inanılmaz etkiliyor, ben 1 kez klomenle aşılama yaptirdim stresten gerginlikten panik atak krizi geçirdim aşılama masasında. Yaşamayan bilmez. Zaten psikologa gidiyormuşunuz ve problemlerin vfarkındasınız, çözüm odaklısınız. Bana kalırsa siz kısa zamanda üstesinden geleceksiniz sadece inanın.

Deli hallerinize bayildm. bence civil civil bir bayansiniz ama suan agir depresyon haliniz var. esjnizde sizi cok seviyor bence o yaptiklariniza ragmen idare etmis. o vurmasida kendinize gelin diye sanirim ciglik cigliga bagirdm demissinz. tedavide moral cok onemli. Bemce tup bebek tedqviyi ara verip kendinize zamqn ayirip duzeltin aranizi. Allah yardimciniz olsn

Anladığım kadarıyla Eşiniz asker mi

Yeniden tedaviye başlamadan bi kafanızı dağıtsanız, tatile gitseniz ya da en basitinden başbaşa hoşlandığınız ne varsa yapsanız.. Duygusal olarak çok zor bi süreç olmalı.. ama tüm yükü siz çekmiyosunuz, eşiniz de zor durumda ki içine atmış anladığım kadarıyla bu daha da zorlaştırır onun açısından işleri.. Sizin ona dertlerinizi anlatmamaniz da çözüm değil bence.. bu da karşılıklı iletişimi zayıflatcak birşey.. tabiki suçlamadan anlatmaya çalışın ve eşinizi yargısız dinleyin.. size açılması için teşvik edin bence.. küçük bişey de olsa ilgili dinlemenizi tavsiye ederim.. insan bi düşününce başka kimim var karşımdakini neden bukadar yıpratıyor um diye düşünebiliyor.. ve geçmişe dönüp bakıldığında, tartışılan şeyler degmiyor huzurlu bi günün gitmesine..

Eşin iyi sabretmiş. Doğuma yakın bebek kaybetmişsiniz sanırım onu atlatmakta kolay değil. Alt üst olmanız çok normal. Psikolojik destek almaya devam edin. Eşine karşı da kırıcı değil yapıcı olmaya çalış. O da bu süreçte çok yıpranıyor. Birinizi anlamaya çalışın

Zaten hayat zor, bir de siz yapmayin. Insan kendi cehennemini kendi yaratirmis. Sizinki o hesap. Evlilik zorluklara beraber gogus gernektir, acilari paylasmaktir. Oysa zaten zor olan hayati siz de iyice zorlastirmissiniz. Bebek olmuyorsa bunun sinirini esinizden niye cikariyorsunuz? Her sey bebek mi? Bu da sizin sinaviniz. Birbirinize sarilsaniz, iyi gunde oldugu gibi kotu gunde de birbirinizin yaninda olsaniz ilmaz mi? Esiniz de uzuluyordur eminim bebek icin, soylemese de. Adamin neden uzerine gidio sabir tasini catlatiyorsunuz. Ille kiymetini bilmeniz icin kaybetmeniz mi gerek? Benim esim yok. Tek basima hayati gogusluyorum. Ne guzel ki siz uzulmeyesiniz diye icinde firtinalar kopsa da size bildirmeyen bir es var yaninizda. Neden olaylari oldugu gibi kabullenemiyorsunuz? Siz bebek icin elinizden geleni yapin gerisi olmuyorsa olmuyordur. Zayif olmayin. Dingin olun. Dengenizi kaybetmeyin. Sinirlendiginizde yikip dokmek yerine o ortamdan azicik uzaklasin. Topraklanmaniz lazim sizin. Fazla negatif enerji yuklenmisdiniz. Bu ofke size zarar verir kimseye degil. Unutmayin ofkeyle kalkan zarsrla oturur. Sonunda ne yaptim ben diyen siz olursunuz. Azicik mantikli dusunun. Bu kadar vesveseli olmayin. Olmuyorsa da zorlamayin bazi seyleri. Bebek icin gerekeni yapin elbette ama bunun acisini her karsinizdan cikardiginizda da bebeginizi kaybetmissiniz farkinda misiniz? Kaybeden hep sizsiniz bu ofkeyle. Bu da sizin imtihaniniz ama hala dersinizi almamissiniz. Unutmayin dersinizi alana kadar hayat hep ayni yerden sinav eder insani. Sevgiyle kalin.

Sen ona aldırma canım benim Arkadaş fazla sağlıklı belli ki

Çok farklı iki insan olduğunuz için yaşıyorsunuz bence bu problemleri. Eşiniz her işini kendi halleden, güçlü, kararlı birine benziyor. Sizse kendinize güvenmeyen, başkalarından kuvvet alan birine benziyorsunuz. Eşinizin yardım istemenin ya da duygularını paylaşmanın acizlik olmadığını öğrenmesi gerek. Hepimiz insanız, eksik yanlarımız var. Ancak birlikte yaşarsak, konuşursak, paylaşırsak güçlüyüz. Sizin de başınız her sıkıştığında ağlayıp, öfke krizleri geçirmeyi bırakmanız ve kendi başınızın çaresine bakmayı öğrenmeniz gerek. Yardım istemekle başkasına dayanmak arasında bir çizgi var siz genelde diğer tarafa geçiyorsunuz. Hayatınız boyunca etrafınızda sizi koruyup kollayacak kişiler olmayacaktır. Ben sizin yerinizde olsam tüp bebek tedavisini erteler, daha güçlü bir tedavi uygulayacak bir doktor bulur, hepsinden önce de güzel bir tatile çıkıp stresimi atardım. Şu an bulunduğunuz durum çocuk büyütmeye uygun görünmüyor. Bir anne adayı olarak bence önce siz büyümelisiniz biraz. Umarım her şey gönlünüzce olur.

Boyle yipratici srylerin sizi ve esinizi bu hale getirmesi cok normal. Normalde kadina siddette ben de mangalda kul birakmam ama bu ozel bir durum siz ofkeyle ilgiyle biraz daha hafif atlatiyorsunuz onunki coj daha zor ve yipratici ona iyilestirici anne sefkatiyle yaklasin goreceksiniz nasil degisecek iliskiniz siz de onu daha kolay affedeceksiniz soyle dusunun hep onu kaybetsem naparim ona bir sey olursa naparim vs. Herkesin bir imtihani var sizin de bu. Cok saglikli beslenin ikinizde psikoljik olarak da strese girmeyin huzurlu bir aile ortamo yaratmaya calison bakin esiniz bunca zaman sizi idare etmis simdi sire sizde

Siz birbirinize iyi gelen bir çift değilsiniz birbirinizi yükseltip ilerleteceğinize daha da düşürüp yerin dibine batırıyorsunuz, çok uçlarda yaşayıp bencilce düşünüp hareket ediyorsunuz. Kaynananız da veya anneniz de olsaydı yapacağım ilk iş sizi ayırmak olurdu. Bu Arada her ne kadar size şiddet uygulanmış olsa da ben bu hikayede eşinize üzüldüm resmen. EZilen, sessiz kimsesiz bir insan gibi okudum, siz adamın sessizliğine güvenip mi bu kadar uç noktalara gidiyorsunuz acaba? Bu Arada bu neyin kafası transferin olacağı gün araba kullanmayı öğrenmek?

İlerde daha büyük sorunlar yasayabilirsiniz

Eşiniz çok içine atmış, siz de kendinizin farkındasınız. Üç günlük dünya. Değer mi. Düşünün ki eşiniz bugün hayatta değil. Kim çekecek nazınızı? Kim ilgilenecek sizinle? Farz edin ki eşinizi attılar hapse, çıktı hayatınızdan içiniz soğuyacak mı? Sanırım sizi düşünmekten eşiniz kendi duygularını dışa vuramamış. "Ben" demekten önce "sen" derseniz aşabilirsiniz. Mesela işten gelince soruyor musunuz, günün nasıl geçti neler yaptın iş ortamın nasıl filan diye... Ya da eşinizin canı sıkkınsa anlamıyor musunuz yüz ifadesinden vs? Bebeklerinizi kaybetmişsiniz Allah tez zamanda kucağınıza almayı nasip etsin. Siz hem ruhen hem bedenen etkilenmişsiniz ancak eşiniz de ruhen yara almış. Eşinizle karşılıklı konuşun. Birbirinize söz verin. Mesela birinizin derdi olunca birbirinize anlatın. Daha da önemlisi, birbirinizi rakip olarak değil aynı safta görün. O sizin düşmanınız değil, eşiniz.

Bakın haddim olmadan sadece yardim amacli soyluyorumki tamam dediginiz gibi genel olarak baksak bile hatanin minimum yuzde 80 'i sizde, maksimum yuzde 20'si esinizde olur. Bu yuzden nacizane tavsiyem siz kendinizi duzeltin. Dogruya dogru bakin adam sizin psikolojik bunalimlarinizdan oturu neredeyse kafayi yemis yani, yaziktir. Tamam sizinde cok sorunlariniz var, hayatiniz kolay degil belli bu, fakat bu isin cozumu sizin duzelmenizden geciyor.

32 yaşındayım. Atlı kovalamıyor ama anne olmak istiyorum. Bu dürtüyü kontrol edemiyorum. Yakin arkadaşımın yenidogan bebeği var. Onun kıyafetlerini astım elbise dolabıma. Tarif edemem

şımarık değilim çok zayıf bir insanım. Güçlü olmaya çalışıyorum. 8 yıllık evliyiz ve ilk defa bu sene beraber bir çatı altında yaşıyoruz. Evlerimizi yeni birleştirdik şartlar yüzünden.

tesekkur ederim. Kesinlikle ayni fikirdeyiz bir kadının kendini gerçekleştirmesi için anne olması şart. İçgüdüsel bir şey bu. Yakin tarihteki planlarım da aynı yazdigin gibi. Rölyef kursuna yazıldım. Platese yazılacağım yarin. Kitaplar aldım kendime bir sürü. Test kitabi hazırlamayı düşünüyorum önümüzdeki süreçte. Hedefler koydum sırf odak noktam değişsin diye. Okulum da materyal sergisi falan açacağım. Küçük bir kermes yapmayı düşünüyorum. Ayni düşüncedeyiz bu konuda

Okurken çok duygulandım. Eşini de seviyorsun ama istediğiniz Şeyler olmayınca birbirinizi yiyorsunuz ANLAŞILAN. Ama bunu yapmayın bakın en donunda yine birbirinize sarılmışsınız. Tedavinize devam edin bir müddet elinizde destek olsun size. Bebek konusunda da bazen bitleri gercekten çok isteriz ama ya Zaman'ı vardır ya da o an iöin hayırlı değildir. Çok üzme kendini tamam mı?

E ne guzel iste, bu yolda cabanizi hergun arttirarak devam edin. Sabirli olun, yani bu duruma iki gunde gelmemissinizki iki gunde duzelsin hersey.. Zaman alacak, bu dogal. Hakli olma cabasi ve kin gibi kotu seyleri ardinizda birakin. Allah elbette cabanizin karsiligini verecektir. Hakkinizda hayirlisini dilerim.

tamam bu konuyu eşimle konuşacağım. Bi haftasonu gidip birlikte vakit geçirebiliriz.

Yazdıklarınızı okuduktan sonra sizin duygusal yükünüz altında ezilmiş ve kendi bunalımını bile yaşayamayan zavallı bir adam imajı çizildi kafamda. Bence en ağırı da bebek beklentisinin yükü olmuş. Size tavsiyem duygusal açıdan huzura kavuşmadan bebek fikrini ertelemeniz. Şu an en ihtiyacınız olan biraz huzur ve dinginlik gibi gözüküyor. Evliliğiniz yeni bi macerayı kaldırmaz.

İnşallah olma zaten. Allah kimseyi boyle acılarla sınamasın. Bunu yürekten diliyorum

tesekkur ederim. Psikoloğun terapilerde söylediği her şeyin özetini yapmışsınız. Doktorum da en az 2 ay ver dedi son transferden sonraki vücudumun reaksiyonu hic iyi değildi çünkü

Bişeyler bulmanız lazım. Tanıdığım askerlerin hepsi sinir stres hastası gibiler, acayip asabiler. Eşinizi ve kendinizi değişik hobilere yönlendirin, siz muhakkak meditasyonu araştırın, kaygılarınıza iyi gelecektir. Arada da bitter çikolata gömün birlikte :)

Uff içe kapanık erkek çok zor, benim esimde öyle ve umudunu kaybetme bende beş tüp bebek sonrası elhamdülillah anne oldum.. kızımız beş aylık ve hergun ağzında aynı cümle ; çocuğum olduğuna inanamıyorum.. bizim. icin tüp bebek süreci zor çok. zor bedenimiz ruhumuz kalbimiz heryerimiz inciniyor fakat dile. getiriyoriz erkekler ketum, öyle olmak zorundalar, o öfke patlamalarini bizde cok yaşadık benden daha çok heycanli benden daha çok korkuyordu, hele birde sorun erkek odakliysa maalesef alttan almak zorunda kalan kadın oluyor, sorun eşinizde ise nelere alınacağını tahmin bile edemezsiniz

Zavalli da insaniyetsiz olan da sensin tatlım

:) sanane dedim... anlamiyorsun galiba

tesekkur ederim. Çok zoruma gitti tokat atması. Ne okursa olsun bunu yapmaması lazımdı. Hala düşündükçe ofkeleniyorum

Anne olma istegini cok iyi anladim.. ayni yollardan gectim.. heleki 30 haftalik bi kayip.. basin sagolsun.. ama.. esinle cok ama cok farklisiniz.. sen cok baskin karaktersin... esinse tam tersi... belkide senin bu kdr baskin olmandan dolayi boyle olmak zorunda hissediyo kendini.. belkide aliskanlik boyle olmasi.. Keske araba kullanmayida esinden degilde ogretmenden ogrenseydin... babadan anneden esten boyle seyler ogrenmek hic iyi olmuyor.. hem bi kaza olsa? Hem kendi caninizi hemde karsidakilerin cani soz konusu olan.. Once aranizdakileri halledin bence.. ondan sonra cocuk isine agirlik verebilirsiniz

Cunku sorunlu :) Gamzeeli sueño de una mariposa tek ayak

Sizde minicik bir kıvılcımdan yangın cikaran birine benziyorsunuz. Esinizden geri kalır yanınız yok.. T

Inan esini baba olmaktan cok senin sevgin ve destegin daha cok mutlu edecektir. Inan bana. Mutlu ve dingin oldugunuzda evren tum kapilarini acar merak etme. Eger yazdiklarimla kirarsam uzulme. Bazen tokat etkisi sozler insani kendine getirir. Kirdiysam bagisla. Buraya yazman bile bir care, bir yol aradigin ve aslinda senin de herseyin farkinda oldugu icindir. Bu guzel. Farkindalik cozumu de getirir. Biraz caba ve gayretle...

bu konuyu konuştuk onunla. Yurt dışına gitmeden önce bi sosyal hayati vardı. Maçı, yüzmesi, arkadaş toplantıları falan. Bu sene hicbir aktivitesi yok çünkü bütün yakin arkadaşları tayin oldu

Eski konularınıza biraz baktım da her şeyde devamlı diplerde yerlerdesiniz. Her seferinde ısrarla çok zayıf, güçsüz ve çıt kırıldım bi insan olduğunuzu yazmışsınız. Bence bi an önce bu ruh halini terk etmeniz gerek. Sanki sizi sürekli birinin çekmesine ihtiyacınız var gibi bi kişilik geliştirmişsiniz. Hayat böyle geçmez inanın eşinizin de bi gün canına tak eder çıkar gider.

amatör piskolog olmak istemiyorum ama sorun esinizdemi?

sadece bu konuyu düşünüp yorum yapmayın. Bu psikolojik şiddetin karşılıklı olduğunu düşünüyorum ben. Eşim aşırı derecede koruyucu kollayıcı ve kaygılı bir tip. Sadece bir ornek vereceğim size, bi kursa kayıt olsam gelir içerdeki sekreterden etraftaki bakkala kadar her şeyi gözleriyle görür ve öyle izin verir. Bazen kendimi kafese kapatılmış ve kanatları cirpinmaktan kırılmış kuş gibi hissediyorum.

Bakın yaşadıklarınız size nekadar zor gelmiş. psikolojiniz bozulmuş. ama düşünün bunları eşinizde yasamış ve o acısını sizin gibi bile yasıyamamış içine atmış hep. biraz empati yapın üstüne gitmeyin bukadar. birlikte bi tatile gitme imkanınız varmı? Bebek olayını bi süre erteleyin yani takıntı yapmayın eşinizle güzel vakit geçirmeye çalışın çünkü stres ve psikoloji çok etkiliyor yaa ne zaman kafa rahatlıyor ozaman oluyor diye çok örnek var ya. dilerim en kısa zamanda sizde güzel haberler alırsınız

walla sen yazınca eşimin bana yaptıkları geldi gözümün önüne söyleyecek bir şley bulamıyorum. bebek konusunda rabbim yardımcın olsun benim açtığım konuları oku istersen belki eşinin değerini anlarsın... D

Ne olursa olsun bir insana sorunlusın diyecek insan sen değilsin Ne okuyorsan oku anlaşılan oki okuduğunda boşa gitmiş Konu sahibş kendinin zaten farkında Sorunlusun problemlisin sen diyerek neye varmış oldun şimdi? Psikoloji eğitimi alan hangi srnin deyiminle okumuş hastasına sen sorunlusun diyor Yazık.

Seven sevdigini uzmez uzemez. Sizinkinin sevgi oldugundan emin misiniz? Bagimlilik ya da aliskanlik olmasin? Eger bu derece ortaligi kasip kavuruyorsaniz bebege de yazik olur bence. Once bir dinginlesin cunku saginiz solunuz belli degil. Bebege de zarar verebilirsiniz.

Eşiniz zaten zor bir hayat yaşamış daha fazla zorlaştırmasanız. Birazda galiba bencil bir yapınız var bana öyle geldi.

Meraba burda yeniyim konuyu okudum ve gercekten ailen adina uzuldum tavsiye vermeye gelince bencede bu ara cocuk icin tedaviden uzaklas biraz aileni toparlamaya calis sonucta saglikli bi hamilelik ve saglikli bi birey yetistirmek icinde saglikli bi ortam ve saglikli iliskileri olan evebynler olmak gerekir

kendini suçlama. asla çözüm olmaz zaten. nefretetme... artık sevildiğini anla. eşin seni seviyor... bunu anla. sev ve sevil. bebek istiyorsun ama sen şuanda buna hazır değilsin.

Kolay şeyler yaşamamışsınız ve tabiri caizse verilen fırsatları siz biraz hor kullanmışsınız eşiniz ne kadar sıkıntı çekmiş destek olmaz böyle çok büyük şeyler yaşarsanız birikir birikir iyice eşinizi hasta edersiniz.11 yılda bir bütün olamamanız kötü bir durum. insan sevdiğinin bu durumuna acımaz mı hiç?Birbirinize acı çektirmek bu kadar mı rahatlıyor?Yazık günah ki ne zaman bu evlilik, eş olma sınavını atlatırsanız inşallah herşey daha pozitif olacak gibi geliyor. Önce siz bir bütün olun aksi takdirde bir insan yavrusunu yetiştirmekten de sınavdan kalabilirsiniz. İnşallah düzeltirsiniz, birbirinizi yormak yerine birbirinizde hayat bulursunuz. Önceki

Hersey biz insanlar icjn, Lütfen eşinize sarılın. Onu ne kadar sevdiğinizi söyleyin, dertlenmeyin huzur bulsun ki huzur versin. Geçmiş olsun

bebeğimiz vefat edeli 2.5 yil oldu. Son 1.5 yildir çok iyiydik. Ta ki bu patlamaya kadar. Boşanma olayı de bebegimizden sonra oldu.

Evet buna takildim cok degisik bisey yok konuda... hep ayni derdin bilmem kacinci konusu...

Sakin ol şampiyon... O kısmı kacırmısım ben... nameaver

Konuyu acan sensin... Kaldi ki 200 bin tl yazmak icin de mukemmel olmak gerekmiyor... Hani bari sen anlaminda demistim... ama iste senin de isin zor haklisin...

8 seneden sonra bir arada yaşamaya başladınız madem kendinizi bebek kaygısıyla yormayın. yeni evlenmişsiniz gibi düşünün evliliğin tadını çıkarmaya çalışın yormayın eşinizi de kendinizi de X xDerinMavix

tesekkur ederim gerçekten yorumun için. Onlara açıklama yapacak enerjim bile yok inan ki. Benim yerime konuşmuşsun.

Yaşadığınız çok zor bir imtihan. Allah sabrınızı artırsın.

konu sahibi rahatlamayı dene bunu ancak sen başarabilirsin bebek konusunun bu kadar üzerine düşme hayırlısını iste bebeğin olduğunda birbirini düşman gibi gören sürekli tartışan kavga eden bir anne babası mı olsun eşinle yürüyüşlere çıkın uzun uzun yürüyüş yapıp sohbet edin belki bu defa sen onun dertlerini dinler ve yol gösterirsin normal ağzımdan alevler fışkırarak eşine yüz türlü laf sayardım ama onada üzüldüm burada

tamam. Onu dikkatle dinlediğimi göstermek için fırsat kollayacağım. Küçük bir adımla baslar. Belki sonra anlatmaya başladıkça açılır. Çok güzel olur. O hep sen üzülürsün diye anlatmıyorum diyor. Ama hata yapıyor.

ya da ezik korkak bunun sevgi oldugunu sanmiyorum

Bölüm nedir?

Ben acıyorum boyle ınsanlara yahu Hayatta bır baltaya sap olamayan herkes belli bir kurgu kariyef altına sıgınıp burada o zavallı karakterıyle taklıt yapıyor

Çünkü kabullenmek istemiyorsun ona haksızlık ettiğinin farkındasın. O yüzden yüzleşmek en güzeli

yazdıklarını okurken gözlerim doldu çok üzülüyorum ben yaa, kendime eşime, yaptıklarıma yaşadıklarımıza...

Hee kib... kendi cok duzgun konnustu sanki

Ben anne olmaya hazır olduğunu düşünmüyorum uzun uzun yazıp kırıcı olmak istemem diyeceğim budur

2.5 yil olmus artik gercektende siz biraz egolusunuz sizi simartmis bu dogru. Lutfen bu huylarinizi birakin. Liseli ergen gibi davranmayin cocuk psikilojisi okudugum icin azda olsa anliyorum

Bebek konusunu bir sürelik aklınızdan çıkarsanız. Bebek= Mutluluk diye görmeseniz çok iyi olur bence. Tuzukurugillerden değilimm.. 3 senedir korunmadığım halde tek bir gebelik bile yaşamadım.. Yaşım 31.. Tedavi içim elimi kolumu kaldıracak mecalim bile yok. Kolay yoldan anne olamayacağım belli.. Yine de olsun hayırlısı olsun diyorum. Siz de öyle deseniz mesela..

Öncelikle geçmiş olsun, çok üzüldüm size de eşinize de. Karakter olarak nasılsınız bilmiyorum ama hergün eve geldiğinde cıvıl cıvıl bir eş bulsa karşısında. Onun eğleneceği aktiviteler yapsanız. Gündelik hayatın stresini unutacagi bir ortam olsa. Taklit, şakalaşma, yetişkin oyunlari filan olur, film olur, teknik mucitlikler olur ne biliyim ilgi alanına göre netten bulursunuz birşeyler. Insan bazen hadi anlat diye bekleyen birine birşey anlatamaz ama öyle araya birşeyler kaynayabilir. Zor biliyorum ama bir süre bebekle ilgili konuşmayın, eksikliğini hissettiginizi belli etmeyin. Mutsuz görmesin sizi. Belki de bir mucize olur ve kendi gelir

Transfer tüp bebek zorlu süreçler Kadınlar daha fazla beklentiye giriyor Biz yumurta toplamadan sonra kaybolduk Yıllardır yaşadığımız şehirde yüzlerce kez gittiğimiz yolda Ben eşime kızdım neden düzgün gitmiyorsun diye O da bana kızdı sanki ben isteyerek kayboldum diye Ama onun daha dikkatli olması gerekirdi diyorum ama bizde sorun spermde olduğu için o da çok da gergindi Sözde tüp bebek merkezlerinin psikoloğu var ben görmedim hiç kendisini ama olsa gerçekten başarı artar zira stres en önemli etken

Ya siz bi gidin doga da yürüyüs yapin, daglara ormanlara tirmanin yemin ederim doga sizin ruhunuzs iyi gelir. Kocaniza da yazik adam size yeterinxe sabir göstermis bence siz aklinizi basiniza alin. Ruhem, kalben ve kafanizi arindirin Biraz yalniz kalin inanin bana daha iyi olacak ve lürfen kocanizin bu kadar üzerine gitmeyin. Illa anne olucam psikolojisinden de kurtulun cünkü siz arinmadiktan sonra ruhunuz gülmedikten sonra hazir olamazsiniz

yazik adama kendinizi ne saniyorsaniz artik ananiz babaniz yok mu sizin nasil biri oldugunuzu soyleyecek kisiler

Çikolata Meditasyon Yoga Eşiniz askermiş ama belki yine de ağır kas sporları ya da futbol gibi koşturmacalı bir spora yönelebilir.

teşekkür ederim yazdığınız her şey için. Yazınca yaptıklarımla yüzleşmiyorum ama karşımdaki biri bana söyleyince yüzleşiyorum. Evet rahatsız oluyorum kendimden, inşallah ben de bir gün ruhsal olarak rahat huzurlu güzel günler geçiririm. Eşimi de çok mutlu etmek istiyorum onu baba yaparak

tesekkur ederim. Buraya yazıyorum bütün kirli çamaşırlarımı döküyorum kendime kızdığım noktaları dile getiriyorum, amacım pohpohlanmak ya da rencide edilmek değil sadece birinin bana "seni anlıyorum " demesi. Beni anladığınızı düşünüyorum tesekkur ederim o yüzden.

İnsanlıktan uzak yorumlara rağmen hanımlığını koruyabilen üyelere hayranım. Esas sorunlular böyle zamanlarda çok net ortaya çıkıyor aslında. Ey 2018! Birbirlerinin yarasını kanatmaktan zevk almayan bir toplum görelim sende bu sene.. Lütfen.. Please!

Eşimle günlük hayatta çok uyumluyuz. Ben çok sen şakrak biriyimdir. Biz çok mutluyuz aslında. Ama bazen krizler oluyor burcubahar0635 what u get is what u

Bi anda sinirleniyosunuz yazdiklarinizi sokla okudum. Sizi anliyorum merak etmeyin rabbim sabir versin. Ama gercektende o hapse attirmak falan sok etti beni. Her aci gecer sizde iyilesiceksiniz insallah

Seni naif ve yapici biri olarak dusunmustum yorumlarina ilk denk geldiğimde.. Ama son bi kac konunda gordugum kadariyla cok zor bi insansin.. mizmiz, tepkileri cok abartili, laftan anlamayan ve surekli küsen biri canlaniyor kafamda, lutfen yanlis anlama, amacim seni yerden yere vurmak degil.. Esinin siddetini tasvip etmiyorum elbette ama surekli küsen birine "yeter"diye haykiriyor artik adam.. Empati yapiyorum, benim de basima gelmisti, surekli trip atip küsen birinin karsisinda sacimi basimi yolacak kadar cildirdigimi hatirliyorum..

Merhaba, Rabbim yar ve yardımcınız olsun inşallah Sizi en iyi ben anlarım. Size tavsiyem bedenen ve ruhen dinlenebilmek için lütfen bebek olayı rafa kaldırın en az 1 yıl eşinize ve yuvanıza daha 4 elle sarılın, eşini askermiş birde erkekler yaşadıklarını kolay kolay anlatamazlar üzülmeyelim birde iş yükünün stresini çekmeyelim diye,,, Psikoloğa gidin demeyeceğim zaten onu yapıyormuşsunuz. Sizin tek sıkıntınız eşinizle bağlarınızın daha sıkı olmasını sağlamak, mutlu olacak meşguliyetlerde bulunun eşinizle, Ne zaman zihnen be denen hazır hissettiniz o zaman başlayın tedaviye, bu ruh halinde tedaviye başlasanız bile hamileliğiniz risk altına girer stresli bir bedende inanın bebiş barınamaz. Mevlam kolaylıklar versin size inşallah

Allah sabir versin, insallah rabbim kucaginizi bebeklerle doldurur. Ama onun öncesinde sizin tedavi olmaniz gerekiyor cünki sorunlu birisiniz gibi. Ayni zamanda esinizinde tedavi olup sonrasindads beraber evlilik terpostine gidip iliskinizi rayuna koymaniz gerekli diye düsünüyorum ben. Cünki siz bu ruh halindeyken anne olsaniz bile cocugunuza cok fazla bursey veremezsiniz. Önce tedavi olun problemlerinizi cözün sonra insallah bebeklerinizi saglikli bir ortamda büyütürsünüz.

vefat eden kızıma hamile kaldığımda esim izin almıştı. Hem gezmiştik sinema tiyatro yapmıştık hem de tedavi görmüştük. Çok güzel geçmişti. Bu konuyu da eşimle konuşacağım. Tam olarak da boyle konuşacağım. Transferden önceki hafta ikimiz de birbirimizi alttan alalım diyeceğim.

Bu sorunu bun kadar kucumsedigine gore çok daha ağırlarını yaşamış olmalısın. Allah yardımcın olsun ne deyim

Ögretmendiniz sanırim... Siz bile 200 milyar yaziyorsanız artık...

Ikinize de yıpratmış bu süreç. Illa da olmazsa dışarda bir anne babası olsun isteyen çok çocuk var ama biliyor misln canım. Bunu da bşr düşün

Çok iyi sevinirim. Sizdeki problem neydi elmadilimi ❤ Üyelik

Bebek tedavi süreci bence çok zor bir süreç. Sağlam psikoloji istiyor. Bu yüzden ben hiç kalkışmıyorum mesela. Kendimde o gücü göremiyorum. Herkes yaşın geçiyor dese de.. Selam verdiğim bebek sorsa da.. Zaten kaygılı, stresli bir yapım varken o tedavi zorlama olur diye düşünüyorum. Kendimi, eşimi, evliliğimi yıpratmaya değmez.. Kaldı ki pozitif oldu diyelim. Onca çile üstüne psikoloji dipte, o bebeğe ne kadar kaliteli ebeveyn oluruz o halde değil mi ama? Duygusallık bir yana mantığı elden bırakmamak lazım. Mutluluklar dilerim. Acelemiz yok değil mi?

anladım. hem zayıf bir kişiliğim diyorsunuz hemde çoğu ali kıran baş yaran kadinlarin yapmaya tirstigi şeyleri yapmışsınız. .? nasıl zayıf bir kişilik olupda cart diye tazminat davası açıp boşanabiliyorsunuz? diğer konularınızı da biliyorum... ehliyet yapamayan, kendi adres bulamayan ve eşine yüklenen kadın nasılda aslan kesilip darp raporu alıp boşanmaya kalkıyor? iki kişiliğimi sahipsiniz? eşinizle olan sorununuz ne? hakikaten soruyorum... yani bu adamı seviyorum diyorsunuz ama yıllardır adamı yükünüzün altında eziyorsunuz... sizce bu sevgimi?

Ben onun yerinde olsam çekmezdim Sorunlu tipleri çekemiyorum Demek ki çok seviyor seni

Allah korusun... yerinde olmak istemem

Öfkenize hakim olmadan çocuk düşünmeyin derim. Sürekli ağlayan uyumayan bir bebeğiniz olacak belkide tahammül edemezsiniz gibime geldi. Bilemiyorum. Eşinize çok yükleniyor sunuz. Her sabrın bir sonu vardır. İçine kapalı insanlar bir anda kesip atarlar herşeyi eşiniz de son demlerine gelmiş anladığım kadarıyla. Eşinizle ilişkinizi düzeltin bence. Evde huzur yoksa çocuğun da bir mutluluğu olmuyor. Allah gönlünüze göre versin.

sokaktan rastgele biriyle bile evlense insan boyle birini bulma olasiligi cok cok dusuk yazik iste evlilige yuva kavramina bulmus birini ne yapabilirsem diyor heralde

Arkadaşlar yazmışlar ama ben de tekrarlamak isterim, bebek sahibi olma süreci çok çok sıkıntılı olabilen çiftler üzerinde baskı oluşturan maddi manevi yıpratan bir dönemdir. Zaten bunalmışsınız psikolog desteği alıyorsunuz eşiniz iyice delirmiş niye bebek için bu kadar ısrar? Bu halde mi hamile kalmak istiyorsunuz gerçekten? İkinizin de rahatlamaya huzura geniş zamana sevgiye ihtiyacınız var, bırakın da enerjinizi bu ortamı sağlamaya harcayın..

Çok güzel yazmissiniz. Eşim hayatta ama hayatta anlatmaz gününün nasıl geçtiğini. İs yerindeki bayanlardan öğrenirim neler yaşadığını. Eşim onları da uyarmıştır lorentze anlatmayın çok üzülüyor diye. Bu durumdan hic memnun degilim ama çözeceğim inşallah

Bunlar kötülüğün vücut bulmuş halleri O yüzden sakın boyle soyle dedı diye kafana bile takma Umarım evladını hayırlısı ile kucağına alırsın Bende kızımdan önce 4 bucuk aylık bebeğimi kaybettim hala psıkolojık olarak toparlanabilmiş değilim Biliyorum anlıyorum seni O yuzden kendine ne kadar iyi bakarsan o kadar cabuk toparlanır ve bebeğıne hazır olursun Umarım hersey gonlunce olur kocaman musmutlu bi aıle olursun

Dayanamadın dimi:)))

Canım ben dertlerimi konuşarak halledebiliyorum ama eşim de hiç söylemez bir şeyini hep içine atar bu yuzden seni çok iyi anlıyorum. Sürekli günden güne bugun nasılsın seni üzen bir şey var mı diye her gün sor. Yüzünü biraz asık gördüm acaba bir şeye mi canın sıkılıyor de. Yani bu çocuk mevzusu sen ağlayarak belki de dışa vuruyorsun ama o vurmuyordur. Bence sen de eşinin üstüne çok gitme.

Hicbirimizin hayati dort dortluk degil. Kimimiz eslerimizle, kimimiz isimizle, kimimiz parayla, kimimiz evlatlarimizla sinaniyoruz. Herbirimizin sinavi farkli. Ancak insanliktan cikmak da care degil. Yapilacak tek sey gayret etmek ve biraz da tevekkul. Olmuyorsa zorlamamak. Herseyde hayir vardir diyebilmek. Ne kendimizi tam salacagiz ne de tum ipler hep bizim elimizde olsun da demeyecegiz. Gayret edecegiz cabalayacagiz ama olmuyorsa da kendi psikolojimiz icin zorlamayacagiz. Cogumuz soyle zannediyoruz. Mutlu olmak icin su adimlari izlersek ancak o zaman oluruz saniyoruz: 1. Mutlu olmak icin once evlenmeliyiz saniyoruz. 2. Evlendik evimiz arabamiz olursa kiradan kurtulursak mutlu oluruz saniyoruz. 3. Ev araba aldik hersey tamam simdi de sira cocukta saniyoruz. Bunlardan biri eksik olsa yikiliyoruz dovunuyoruz. Oysa bunlari yapayim derken hayati kaciriyoruz. Bir bakiyoruz ki gunler seneler gecmis yaslanmisiz. Bu seferde giden gencligimize uzuluyoruz. Hayatin keyfini cikarin. Herseyi azicik da bosvermeyi ogrenin.

kendi sorunlarına, benim sorunlarımı paravan yapıyor. Hayırlısı

Bence transfer olmadan en az bir hafta once esinizle anlasin birbirinizi alttan alin. Ozellikle esiniz yapsin bunu. Kavga edeceginiz aktivitelerden uzak durun. Sizi mutlu eden yerlere gidin, yemekler yiyin, filmler izleyin. Biliyorum sorun daha buyuk ve derin ama en azindan stresten, uzuntudn tutmadigini dusunuyorsaniz bir haftacik dayanin rahat rahat gecsin transfer suresi hatta bir hafta da sonrasi icin ayni seyi yapin.

Esiniz huy olarak ayni esim. İcine atar. Ne varsa icindedir. Kabugunu kirdim sanarim ama kiramamis bulurum kendini. İc dünyasında cok huzursuz olur cok sikintisi olur ama belli etmez. Basta anlamiyordum sonra bir yontem uyguladik birlikte. Kendisi kabul etti icini acamadigini. Bende sabirla nedenini sordum. O gun aklimizdan geçen sacma sapan haberler dahil birbirimize anlatiyoruz yorumluyoruz. Duzenli olarak yapiyoruz bunu. Senin ailen benim ailem yok. Senin derdin benim derdim yok. Aileden uzak büyüyen çocuklarda bu var malesef sevgisini hirsini gostermiyor. Yurt arkadasi muamelesi goruyorsun. Zamanla astik zor oldu. Uyariyla ailesine de yaklastik biraz. Ben esinizi de stresli gordum. Siddete cok karsiyim. Keske olmasaymis. Onun da bir babalik hasreti var. Buna bagli gelismis bence. Halledebilirsiniz umarim. Sıkı sıkı sarilin. Hayat akip giderken birbirinize tutunun.

Seni ve eşini çok iyi anladım benle yıllardır uğraşıyorum sizin gibi.. benim eşimde bu konu hakkında pek konuşmak istemez... Biraz tedavilere ara verseniz kendinize zaman ayırsanız anne olmak herkesin hakkı sizi çok iyi anlıyorum ama süreç zor bir süreç kendimizden oluyoruz bu süreçleri yaşarken. Imkaniniz varsa 1 2 günlüğüne tatile gitseniz kapadokya turları oluyor mesela çok iyi gelir size eminim

Durumunuza çok üzüldüm ve sanırım fazlasıyla içselleştirdim. Ben de aynı yollardan geçiyorum. Kafayı yememek için zor tutuyorum kendimi. Bebek malesef isteyince olmuyor o yüzden önce bebek istemeyi bırakın. O zaman kendiliğinden olacaktır tabi zaruri tüp bebek olması gerekiyorsa o baska. Esinizle eğlenceli bi şeyler planlamaya çalışın. Kendinize haftada 1 gün izin verin o kendi arkadaslariyla siz kendi arkadaşlarınızla takılın. Bi evcil hayvan edinin ilginizi sevginizi ona yönlendirin. Yaşınız kaç bilmiyorum ama kendimizi gerçekleştirebilmek için üreme ve üretme ihtiyacımızı gidermemiz gerekiyor. Hayır işleri ile ilgilenin inanın doyum sağlayacak daha huzurlu olacaksınız. Ornegin ben okulda yetim kardeş projesini yürütüyorum inanılmaz haz duyuyorum. Size bebek soran insanlara hazır bi cevap bulun kırılıp kırılmayacagini düşünmeden yapıştırın ve ortam değiştirin. Sinirlendiginizde kulaklıkla yüksek sesle müzik dinleyerek temizlik yapın. Eşinizle keyifli olduğunuz zamanlarda birlikte olun ve ön sevişmeyi uzattıkça uzatın. İlişkiden sonra yarım saat sarılın yatın muhabbet edin, hayal kurun. Tatile gidin bilmediğiniz sokaklarda kaybolun. İnancınıza göre dua edin, ibadet amaçlı seyahatler yapın. Umre, Vatikan, hindistan, Ruhani boşluğu doldurup dingin bi insan olabilirsiniz. Spora gidin haftada bi kaç gün. En kısa zamanda enerjik, mutlu olmanız dileğiyle.

bunu yapamıyorum ya sular durulunca evde kendi başıma kalınca sürekli ağlıyorum. Pişman oluyorum çok aci çekiyorum. S

Amacim seni yermek degil gun gelir boyle devam edersen adamin sevgisi biter. Esini seviyorsun anladigim kadariyla yapma canim

İkimizde de var sebepsiz birşekilde J Janet Jak Esim Durme, durme

- çevremde duyduğm gördüğüm tanıdığım bütün insanlar "kimden araba dersi alırsan al eşinden alma. Boşanma aşamasına geldik " diyorlar erkekler sinirli ve sabırsız oluyor bu konuda.. sende hocalardan ders al eşinden öğrenme. - eşin depresyon ilacı kullanmasın kesinlikle daha kötü yapıyor bu ilaçlar. - tüp bebek uzun zor bi süreç Allah yardımcınız olsn. Eşine sinirlendiğnde sadece susarak tepkini göstermeyi dene. Kavga gürültüsüz en etkili yöntem bu. Çok stres yapmamaya çalış biliyorum zor ama bu süreçte stresden uzak durmalısın rahat olmalısın..

Bir sure cocuk isini rafa kaldir bununla ilgili hicbirsey yapma tedavi filan hicbirsey unut bir sure olmayacak farzet kabullen ve unut... bu surede birbirinizi dinleyin anlayin yardimci olun... cocuk istemiyor gibi davranin zamana birakin bakam

Arkadaşlar ben 5 kez tüp bebek tedavisi denedim. Biri kimyasal gebelik oldu. Birini 30 haftalıkken agir help geçirerek erken doğum yaptım kaybettim ikisi de negatif oldu. Evliliğimin kriz noktaları hep bu tedavi süreçleri. En büyük kavgalarımızı bu zamanlarda yaptık. Bu evin delisi benim. Eşim şimdiye kadar hep beni idare etti diyebilirim. Bu zamana kadar bana hic derdini anlatmadı mesela. İş yerinde hakkında soruşturma açılsın ben başkalarından öğrenirim, bi sağlık problemi olsa bana anlatmaz, kaza yapsa haberim bile olmaz yani bunun gibi bir sürü şey birikti 11 yılda. Hep içe dönüktür. 12 yaşından beri tek başına yaşamış ve bu zamana aile destegi olmadan gelmiş biri. Devlet parasız yatılıda okumuş. Üniversiteyi de yatılı okudu askeri öğrenci olarak. Paraya bile hic ihtiyaç duymamış. Ama ben elime kıymık batsa dünyayı ayağa kaldıran biriyim. Karin ağrısı yüzünden ambulans çağırıp gaz teşhisi ile eve gönderilen biriyim o kadar vahim durumum. En son kavgamız çok büyüktü. Embriyo transferi öncesi esim sinir krizi geçirdi. Bana tokat attı. Ortada da bi sorun yok. O gün çok gergindi. Araba kullanmayı öğretiyordu bana. Bi araba üzerime doğru gelince korktum ve yan tarafa bakmadan şerit değiştirdim. Bana bağırınca ben de yol kenarında arabayı bırakıp eve ağlayarak geldim. Küstüm doğal olarak. Sonra gönlümü almaya falan çalıştı ama çok sinirliydim. Birden terlemeye basladi. Öfke patlaması yaşadı çok korktum ve kendimi odaya kapattım. Kollarımdan tuttu hırpaladı. Ben de çığlık atmaya başladım imdat diye. Korkudan elim ayağım boşaldı. O da bana tokat attı. O gün hayatımızın en kotu gününü yaşadık. Yani bi sinirle eşime 200 milyarlık tazminat davası açmış ve sinirim geçince boşanma davasını geri çekmiş biriyim. Biz bunları bile atlattık ama bu olay beni daha fazla sarstı. O gün salonda yattı. Yüzüne bile bakmadim. Sabah kendime gelince darp raporu alıp polise gitmeyi düşünüyordum. Onu hapse atsinlar falan diye kafamdan bir sürü şey planladım. Ama sonra aile terapistine gitmeye karar verdik. Psikolog ikimizi de dinledi. Eşime bir kaç günlüğüne evden uzaklaşmasını tavsiye etti. Bana da darp raporu alman ve polise gitmen sorunu çözmez çünkü onu cok seviyorsun ve ayrılmaya hazır değilsin o da sağlıklı değil zaten dedi. ( 2 yıldır düzenli gittiğim bir psikolog) sonra eşimden bahsetti. İçine bunca şeyi atması sağlıklı değil dedi. İçine attıkça patlama her zaman olur ve şiddet eğilimli birey haline gelir dedi. Bi de eşim son zamanların gerginliği yüzünden agir bir antidepresan kullanıyordu. Şu ölü balık haline getiren cinslerden. Psikiyatrist bebeğimiz vefat ettikten sonra vermişti o ilacı. Bu donem kullanmaya başlamıştı tüp bebek tedavisi yüzünden. O ilaç da öfke kontrolü saglayamamasinda etkiliymiş. Neyse eşim evden gitti otelde kaldı 2 gün. Ama benim ona olan sinirim geçmedi bi türlü. O halde embriyo transferine gittik. Vücudum perişan hale geldi transferden sonra. Bagirsaklarim yavaşladı, göğüslerim kaskatı oldu, mide kramplari, ödem falan... Sonuç negatif. Simdi birbirimize sarılıp saatlerce ağladık neden birbirimize zarar veriyoruz diye. Eşime hala çok sinirliyim o başka ama ben anne olmak istiyorum. Bu ruh haliyle anne olamam. Eşim artik nasıl duygularını ifade edebilir hale gelir sizce? Ona da kendime de yardim etmek istiyorum. Siz de bana yardim edin lütfen. Dipnot : daha önceki söylediğiniz her seyi yaptım. Eşime dert anlatmıyorum, her şeyi söylemiyorum, kendi işlerimi kendim halledebiliyorum (%80) , ehliyet bile aldım, kaybolmuyorum artik, onun yanında ağlamıyorum vb...

Bazı şeyler tölere edilir ama koskoca kadın çocuk gibi davranıyor Olgun değil Hani bazen herkes kontrolü kaybeder ama her zaman olması çok kötü Bebek olayına gelince zaten piskolojisi bozuk çocuk yapma uğraşına neden girilmiş bu kadar anlamadım

benim konumdan da sana ne o zaman!

Çocuk psikolojisi mi okuyorsunuz? Hangi üniversite? Gamzeeli sueño de una mariposa tek ayak

belkide yukarda bir üyenin yazdığı laf doğrudur. eşinizin size olan sevgisini, bir çocuğun sadece annesine yaptığı şımarıklarla deniyorsunuz. eşinizin sevgisinden bu sayede emin oluyorsunuz. lütfen bunu yapmayın. eşiniz artik ağır antidepresan kullanıyor ve siz hala kendinizin derdindesizin

hayır tartıştıkça dibe batıyoruz maalesef . push ; defne-28

hatirladim konuyu hatta psikologu adam acaba seni neden aldatmiyor demisti

Bu nasıl bir yorum ya Psikiyatrist misiniz siz teşhisi hemen koydunuz? Terbiyesiz insanın hali geröekten başka oluyor Şu kadar yorumun içinde sellektör yapan tek yorum

Şu platformda insanları ezeni, kıranı çok gördüm de evladını kaybeymiş, bupran geçiren ve derdini konuşarak çözmeye çalışan, tavsiye fikir alışvetişinde bulunmak isteyen insana neden çatıldığını anlamıyorum. Hayır ya ben böyle kişiliklere insan diyemiyorum. Fıtratında yok bunların. Kimse kimseye avıyın üzülün kırılın demiyor Ama en azından empati yapın Yok hep aynı konuymuşta konuda ki iki yüz milyara takılmış E okuma o zaman? Çok mu zor yani Yorum yapmayıver takım taklavatın mı eksilir, incilerin mi dökülür? Sargettikleri egoru insan olma yolunda harcasa böyle zavallılar keşke

evet asker. Bu hayatımızı bin kat daha zorlaştırıyor M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Konuyu oku anlarsin ayrica cocuk psikolojisi okuyorum. Sende bilmeden yorum atma Önceki

yazınızı okuyunca gülümsedim. Çok iyi geldi bana :)

öyle yapıyorum galiba. Kendimi sürekli suçluyorum ama bu çözüm olmuyor. Kendimden nefret etmeye kadar gidiyor bu yol

onca cümlede buna mi takıldınız? Ben mükemmel biri değilim. Neden açıklama yaptığımı da anlamıyorum şuan. Neyse

Askerlerin psikolojisi çok bozuk oluyor, düşünce sistemleri çökük olur ve sorunların tabanı mesleğe dayanır amor

Bence esiniz sizi idare etmekten kendi sorunlarinin caresine bakmayi hep ikinci plana atmis. Sizden bi tane de annem var. Mesela birinin sorunu olsun o ondan cok paralar kendini, sorunu olan kisi kendini unutup annemle ilgilenir. Ben anlamiyorum biraz olsun guclu davranmak bu kadar zor olmamali. Kendinize degil cevrenize eziyet.

4 bıcuk yıl ınfertılıte tedavısı grmus bı kadın olarak yazıyorum fazlasıyla bencıl davranmıssın esının karsısında en ıfak sorında kıyametı koparan bı kadın vatken ona, dert anlatması yalnızlıktan daha zor... Sana bısey dese dıyecegıne pısman olur bırde senı tesellı etmekle ugrasır ya da senın cenenle ugrasır. Sen bıraz daha guclu ve sakın durmayı dene esıne syle bu kararını artık duruldum daha sakin olgun, guclu sogukkanlı bı kadınım bana guven derdınu anlat hıc bıseyı yalnız yasama de. ıletısım dagları duz eder su halınızle sızınle ıletısım kurulmaz anca ıdare edılebılecek bı ınsansınız, o da sevgısınden. Şayet sızı sevmeyen bı esınız olsaydı coktan bsanmıstınız. Dıger bı mevzu bız kadınlar bebek sadece bızım derdımızmıs gıbu davranıyoruz evet ıslemler bızım vucudumuza yapılıyor ama bu demek degıl kı erkeklerde bu durumdan erkılenmıyorlar... bende vaktı zamanında bu psıkolojıye dustum sukur cabuk kurtuldum, her ay regl okdum dıye ben aglarken benı tesellı eden esım uzulmemıs gıbı yaptı bende ınandım, negatıf tedavılerımde esım elımı tuttu uzulmeyyım dıye gezdırırken o uzulmuyor sandım ya da toplım baskısı tek benım ustumde sandım :) bı keresınde kıyamam cok soruyorlar moralım bzuluyor hıc ınsan ıcıne cıkasım yok dıye dert yanmıstım, banada cok soruyorlar ne dıyecegımı bılemıyorum herkes ayrı ayrı soruyor bebek var mı dıye demıstı o zaman basımdan kaynar sular dokulmustu, esım hep ıcıne atmıs bana da bellı etmemıs oysakı bu konuyu konusabıkecegı tek ınsan bendım o zaman anladım bencıllık ettıgımı, her kadın bu hataya dusuyor kolay degıl bu surec ama zararın neresınden donsen kar olur. Kesınlıkle degısmelısın, degısemem deme ınsan sevdıgı ıcın herseyı yapar sende mızmızlanmaktan baska seyler yap degıs yoksa adam ıcıne ata ata Allah krusun ınce hastalık olur tez zamanda hayırlısıyla bebegın olur ınsallah

Evlat acisi cekiyomus sende bos konusma hemen bende hepsini okumadan yorum yaptimda kisiligine laf etmedim

Şu burç olaylarina fazla takilmam ama eger her kova burcu sizin gibiyse kovalardan uzak durmak lazim demekki Nerneyse, konu sahibine faydali bir tavsiyeniz var ise yazin yoksa bir kova dolusu sacmalamanin manasi yok.

Bana kalırsa tum bunlarin ötesindeki en vahim sorun boyle agir bir durum yasayana kadar esinizin her seyi kendi duygu dunyasinda yasamasini sorun etmemeniz. Ben yakin cevremde esiniz gibi biri oldugunda direkt acmak icin caba gösterirken buluyorum kendimi, suana kadar da elhamdülillah olumlu sonuclandi çabalarım. Kaldi ki bahsi gecen insan esiniz, bunca yil her seyi ic dunyasinda yasamasina izin vermeniz ancak deli bir bencillikle aciklanabilir. Sizi yargılamak, kirmak, uzmek istemiyorum yardim icin acmissiniz konuyu canınız yaniyor farkindayim. Ama ben anlattiklarinizda cok bencil bir kadin profili gordum, bu bencilligi astiginiz zaman ortada sorun falan kalmayacagini düşünüyorum.

siz sağlıklı biri değilsiniz. eşiniz de değil gibi. bu halde iken ısrarla neden çocuk? çocuğu da kavganın ortasında yetiştirmek, en ufak sorunları büyütüp onu da hırpalamak için mi?

bunları okurken kendimi gördüm sende yalnız benim eşim o dönemlerde hiç alttan almadi. aşılama tedavisine gittigimizde doktor hastalığımin buna izin vermeyeceğini ama yine de sansimizi kullanmamiz gerektiğini söyledi. ağlayarak çıktım ve eşim hastane koridorunda bana sarilmasi göz yaşlarımı silmesi gerekirken bağırıp durdu.trafikte ağzına geleni saydı. o gün kendisi benim için bitmişti. bir aşılama bizi bu hale getirmisse tüp bebek aşamasına gelmemek için allaha yalvardım. evt asilama tutmadı. iki ay üst düzenli adet oldum sonra iki ay da hiç olmadım. 60. ginde test yaptım hem de tenefüs arasında şak diye cıktı çift çizgi. şimdi şükürler olsun oğlum 5.5 aylık. evt boşanmadım hala evliyim içten içe eşimi hala affedemedim sürekli de sözünü açarım. ama bu kdr iyi bir esin varken sadece allah' a sığın benim gibi supriz yaşarsın belki. çünkü ben artık vazgeçmiştim eşimden nefret eder olmuştum. iki kronik rahatsızlık vardı benim. varsın sağlıklı ol diğeri varsa nasibinde öyle bir olcak ki benim gibi üst üste test yapip tekrar tekrar bakacaksın...

Seni kibliyorum ve umarım senin gibi bir insana diploma vermezler

Yaşadığınız zor bir süreç ama unutmayın ki eşinizin de evladıydı. Olayları tek taraflı düşünmeyin.

hanfendi 2 yıldır psikologa gidiyorum zaten. İlaç tedavisi de gördüm uzun zamanlar boyunca. Ama evlat acısı iste derin bir yara. Sosyal destek almak için açtım bu konuyu

evet dedikleriniz doğru gerçekten. Ortası yok. Eşimi seviyorum. Hayatimda annemden babamdan bile çok seviyor beni. 3 hafta yoğun bakımda kaldım mesela. Altımı annem değil esim temizledi.

Pek çok kişi bu farkindalikta olmaz, kendi çıkarı için karşısındaki kisinin saglikli olmayan tutum ve davranışlarını överek besler... sizin icin bu gece dua edicem

Konu sahibinin gerçekten de içsel farkındalığı yüksek zaten bence kendi hatalarını farkedip açıkça yazdığı için bu kadar eleştiri alıyor. Daha önceki bir konuda bana göre konu sahibinin eşinin de çok sağlıklı olmadığını sevdiklerini kaybetme korkusu yaşadığını yazdığımı hatırlıyorum. Kaza ihtimali sonrası aşırı gerilip sinir krizi geçirmesi de bu fikrimi doğruluyor bence.

Sorunlusunuz demek kişiliğine yorum yapmak olmuyor mu?

Allah yardımcınız olsun zor bir süreçten geçiyorsunuz. Psikolojik ilaçların fayda ettiğini zannetmiyorum. Benim eşimde kullandı hem de en ağırlarını fakat hayatımız ilaçlarla birlikte daha kötüye gitmeye başladı. Şuan birbirimizi anlayıp konuşarak çözüm bulmaya ve rahatlamaya çalışıyoruz fayda da ediyor. Siz eşinize düşkün ve seven bir kadınsınız. Karşılıklı empati yapmayı başarırsanız sorunları aşarsınız. Tüp bebek tedavisi zaten ikinizinde psikolojisini bozmuş biraz mola verin veya rafa kaldırın bebek işini. Herkesin çocuğu olmak zorunda değil sağlığınız ve ruh haliniz daha önemli.

Bebek fikrini bir süre ertelemenizi ve tedaviye ara vermenizi tavsiye ediyorum Lorentz Öncelikle bu kadar stresin ardından hamile kalsanız ve Doğum yapsanız, yeni bir girdabın içinde hissedeceksiniz belki kendinizi. Çünkü hamileliğin riskleri, anneliğin sorumluluğu çok fazla olabiliyor. Öncesinde ruhunuzu ve bedeninizi dinlendirmiş olmanız çok önemli. Bu sürede, mümkünse eşinizle bir tatil yapın. Değilse bile haftasonlarınızı vs tatil havasında geçirmeye çalışın. Tıbbi olarak durum nedir bilemiyorum ama bakarsınız kafanız rahat olunca, doğal yolla hamile kalmış olursunuz bu süreçte. Hani öyle derler ya, hamile kalma fikrini kafaya takmayınca oluyor diye...

Gercekten cok uzuldum ikinize de.. Kendinizi bu denli elestirmenizi de takdir ettim ama sinirlenince bu denli kin gutmeyin lutfen. Esinize de helal olsun sizi cok seviyo ki bu kadar dayanmis ama ikinizin de bu durumu bebekten oturu bu kadar yipranmissiniz belli ki insallah en yakin zamanda Rabbim kucaginizi doldursun..

aslında 2,5 sene önceye gore çok iyiyim. Olmadık yerlerde ağlama krizlerine girmiyorum. Bu konuyu düşüneceğim.