Suan boslukta oldugun icin boyle dusunuyorsun ama cocuk hayatindaki zorluklari duzeltmez aksine katlardi. Cocuk sahibi olmak icin oncelikle ona gerekli ortami hazirlamalisin ki psikolojik olarak saglikli yetisebilsin. I

Mevlam senden razi olsun

en iyi pskolog bir uğraş ve geceleri düşünmeden uyuyakalacak kadar yorgunluk oluyor, çocuk evet insanı çok oyalayacak birşey ama hamilelik lohusalık uykusuzluk pskolojisinide gözardı etme M

Çocuk senin yalnizligini alacak oyun arkadasi değil canim senin acini anlamadım sanma illaki zor ama bu kadar sorunu çocuk cozmezdi daha da zor hale getirirdi bunu çözüm yada kurtuluş olarak gorme sakin minicik bir yavruyu bu ortamda dünyaya getirip yakma esinle sorununu nasil cozersin bilemem ama ailenden Özür dileyerek baslayabilirdin hayatini yeniden yapılandırmaya kimse ailenle arana giremez görüşme vs diyemez koca bosanir vazgecilir ama ana baba öyle değil

evet kizlar baslikta okudugunuz gibi bugün psikologa gittim. bütün sorunlarimi anlattim. 2 düsük yaptigimi esimle olan sorunlarimi esimin ailesiyle olun sorunlari kendi ailemden mahrum kalma mi vs vs. Hepsini anlatiktan sonra dr bana sen esinden ayrilmayi aklindan geciriyosun dedi halbuki ben ayrilmak istedigimi veya ayrilmakla ilgili hic birsey söylememistim. Cok mutsuz yorgun ve sürekli düsünür bir halde oldugumu söyledi. depresyonun baslangici oldugunu söyledi. ve bu sekilde hayatima devam edersem tam bi depresyona düseceyimi söyledi. ve bu durum sadece ruhsal rahatsizligi degil bedensel rahatsizligida getireceyini yani bedeniminde hastalanacagini söyledi. esimle olan sorunlarimi cözmem lazimis ama nasil? esim hic konusmaktan yana degil. bütün sucu benim üstüme attiyo önce sen deyis sonra bende deyisirim diyo. bütün agirligi bütün cabayi bütün isi benim omuzlarima yüklüyo benim zaten kanatlarim kirik nasil tek basima halledicem. ailemi terk ederek kacarak evlendim. babamla tam üc yilldir görüsmüyorum annemden tamamiyle ayrildi gitti bi daha evlendi. dedemlerle dayilarimla amcalarimla hic kimseyle görüsmüyorum onlar beni silmisler. esimden önce uzak akrabadan bi cocuk beni istemisti önce evet dedim sonra hayir dedim ama o bu arada bana asik olmus sürekli beddua veriyormus cocuk ve annesi beni kandirdi diye daha hala evlenmemis. üstüne bide kv olan sorunlar geliyo ha bire laf sokmalar onun gelini bunu yapiyo sunun gelini söyle ne Zaman ogluyla tartisam suc benim oluyo hatta bebegimin düsmesinde bile beni sucladi. ve ben bebegime cok üzülüyorum icim yaniyo. ama sonra utaniyorum agladigima üzüldügüme. suanda dünyanin herhangi bir yerinde analar genc delikanli genc kizlarini topraga veriyorlar onlari düsünüp kendime kiziyorum utaniyorum mevlama hamd olsun diyorum. cok yanlizim arkadaslar kocaman bir ailede büyüdüm büyük bir aileye gelin geldim esim var ama ben yanlizim. beni anlayan yok en cokda esimin beni anlamsi bana koyuyo. hic kimse anlamasin hic kimse dinlemesin kinayan kinasin söyleyen söylesin ama esim beni anlasin esim benim arkamda olsun yeter dag gibi Dursun arkamda ama esim bunu yapmiyo calisip eve bakmayi ihtiyaclarimi görmeyi kocalik saniyo bundan ötesini bilmiyo beni ihmal ediyo. keske bebegim gitmeseydi ozaman esimede ihtiyacim olmazdi yavrum bana yeterdi mevlam tüm evlat isteyenlere evlat nasip etsin meryem annamizi isasina kavusturan mevlam tüm isteyenlere versin insallah kaybedenlerede sabir versin AMIN...

geçmiş olsun peki eşinizi seviyormusunuz? eşiniz çok bencil, annenize göndermiyor, sırf sevmediği için böyle bişey olabilir mi kendisi gitmesin ama seni göndermek zorunda en iyi kararı düşünerek kendin vermelisin.

cok tsk cevabin icin M

Siz bu düşüklerden ve ailenizden ayrı kalmaktan dolayı depresyondasınız. Başlangıç falan da değil tam içindesiniz. Rabbim yanınızda olsun. Siz değişim için çabalayın, o gücü kendinizde bulun. Annenizle iletişiminiz var mı? Kaç yaşındasınız?

yazdiklarini tebesümle okudum aynen annemin dediklerini yazmisin iki sefer bebek düsürdügüm icin cok istiyorum icim resmen yaniyo ama haklisin bebegim dogunca sorunlar hal olmuyor belkide dedigin gibi dahada zor olucak kafam cok karisik ayrilsam mi bilmiyorum devam mi ettirsem ona karsi icim bom bos bisey hissetmiyorum sanki beni cok üzdü I

cok tsk ederim evet haklisin sen ve diger arkadaslar bunu bana söylemeden önce cok mantikli geliyodu cocuk sahibi olmak artik kafam nasil durmussa hic bisey düsünemiyorum takildim kaldim cocuga halbuki suan ki ortam hic musait degil ne maddi ne manevi I

offffffffffff offffffffffff uyku tutmuyor pc kapatip kapatip geri aciyorum uyuyamiyorum bu gidisle saglimdan olucam sanki ruhum degismis kendimi eski ben gibi hissetmiyorum icim buz kesmis sinir ve kin dolu esime karsi E

öncelikle ilgilendigin icin cok sagol. yasim 26 evet annemle iletisim var ama ne Zaman annemde kalmak istesem bana izin vermiyor annem 50 yasinda beni sürekli 30 km aksamlari karanlikta arabayla eve getiriyo anca öyle görüsüyoruz annemi hic sevmez annem kendisini istemedigi icin ve bana hep eger anlasamiyosan ayril dedigi icin I

esimin bana karsi olan beklentisi o bana bagirinca bana sinirlenince ister hakli ister haksiz ben susmaliymisim sessimi cikarmamaliymisim annesi kalp hastasi sürekli yardima gitmeliymisim tamam ama evde 29 yasinda görümce var en kücükleri artik 21 yasinda koca koca insanlar niye ben gidip pisliklerini temizliyim ki bide habire laf sokuyo kadin zaten zoruma gidiyo yapmak istemiyorum ve esime kalsa annemle hic görüsmicem sevmedigi icin yani anlican benden beklentisi aman biseye sessini cikarma evin islerini dört dörtlük yap git anneme yardim et yani sira git Calis para getir bana destek cik eeeeeee bide cocuk dogur ona bak ama karsiligi ne ilgisizlik I

E annen arkandaysa o kadarda yalnız sayilmazsin bence ayrılık fikri aklina yatar yatmaz bilemem boşan demek kolay onu sen degerlendireceksin ama hakettigin hayat bumu? Bunu gozden geçir kararini ver bir ömür böyle mi yasamak istiyorsun? İki secenektede zorlandigin yerler olacak illaki ama kendi kıymetini bil arkadaşım bol şans diliyorum sana I

ilk önce kendi psikolojinizi düzletmelsiniz ki çocuğunuzun kide düzgün olsun.. o yüzden bence hem maddi hem manevi hazır olduğunda düşün çocugu

Canım senin asıl problemin anladigim kadari ile sucluluk duygusu? Bebeklerinin kaybını kendin yüzünden olduğunu düşünüyorsun? bende meleğim birini düşürdüm benim suçumddeğildi elimden birsey gelmemişti biliyordum ama elimde olmadan kendimi çoook suçladı Kendimde hata aradım durdum. .. gunlerce kimseye birsey demedim ama gizli gizli ağladım durdum... sonra tevekkül ettim daha bir idrak etmeye çalıştım. .. sen 2 bebek kaybetmişti ve su anda belki de esine olan problemler içi bile bebeğimiz olmadığı için diye düşünebilirsin ya da bebeğim bana yeter eşim isterse ilgilenmesi diyebilirsin? ancak hamilelikte hele ki lohusa döneminde insan daha bir sevgiye, ilgiye ihtiyaç duyuyor ve bazen paranoyak bile olabiliyor.. .. o yüzden esinle aranızi düzeltmeden bebek için ısrarcı olma! ilk önce psikolojini düzeltmenin lazım yoksa daha kötü olabilirsin bir de bunlara uykusuz geceler eklenir ve daha da hassaslasirsin. .. ev işi yemek bebek vs. Eee eşinde anlayisli değil. .. ne olacak daha çok tartışma huzursuzluk... Esin le heleki bosanma gibi bir düşünce varsa zaten hiç bebek yapma... ama dersen ki bebek olunca bosanma gibi birsey söz konusu olsa kendi ayaklarımin üstünde durabilirim, bbabaligini o şekilde de yapar... yeter ki evladim olsun diyorsan bir şey diyemem sadece kendi ve bebeğin hayatını zorlaştırmis olabilirsin. .. bebek olunca olumlu yönde değişen erkekler var ama cook nadir.. riskli is... Anlaşılan o ki ikiniz de yıpranmış siniz üstüne de çevre eklenmispeki eşinin senden beklentisi nedir? Ne yönde bir değişim bekliyor?