geçen gün sofrada bana yine bağırdı hem de ortada hiç bi sebeb yokken.. akşam uzun uzun konuştum böyle devam edersen beni kaybedersin dedim.. aslında böyle davranmak istemediğini ama uykudan kalktığında asabi olduğunu fallan söyledi.. sustum ama artık içimdeki bütün sevgiyi öldürdü.. dün ilkokul arkadaşıyla buluaşacaklarını söyledi. parası yok biliyorum bulurum birinden dedi. seslenmedim. ki ben iki haftadır parası yok diye hiç bi yere gidelim demiyorum. bu hafta 3 kere bi yerlere gitti kendisi.. neyse umrumda değil zaten artık ne yaptığı ama dün bişey dikkatimi çekti. bana parayı birinden alcam dedi ama almamış arkadaşından. kendisinde varmış güya annesi vermiş geçen hafta ve benim hiç haberim yok bundan. ve dün giderken aradım teli meşguldü kimle konuşuyodun dedim arkadaşla dedi. dayıoğlu konuşuyomuş. çocuğu hiç sevmem tam bi sapık çünkü. sonra öğrendimki onla beraber tkılmışlar yine. bana alkollü araç kullanmayacağına söz vermişti. dün yine içmiş alkollü araç kullanmış yani. akşam eve geldiğimde annemi aramak için telini istedim vermedi. bişeyler sildi öyle verdi.. yemektede konuşmak istedim naptınız bugün diye konuşma yoks abağırdı diyosun ben uykudan kalkınca asabi oluyom dedi susturdu beni.. yani anlayacağınız.. YALAN var.. içki var.. en önemlisi hiiç güvenmiyorum ona.. N

Konu içeriği nedeniyle "Eşi ve eşinin ailesi" başlığına taşındı. Konuları lütfen ilgili başlıklara açalım. batuhanim 1 prens 1 prenses

nick'iniz gibi konuda eksik kalmış pardon şimdi geldi devamı...

sanırım artık tahammülünüz kalmamış eşinize karşı. sizde haklısınız bazı şeyler içinizden gelmiyorsa zorla yapamazsınız. hakkınızda hayırlısı neyse o olur inşallah ama ilk mesajımda yazdığım gibi hemen kestirip atmayın yapıcı olmak zor yıkıcı olmak çok kolaydır.

o kadar sorun yaşadıktan sonra bu yılgınlığı hissetmeniz normaldir; ama biraz çabalayarak eski günlerinize dönebileceğinizi umuyorum ben... bence hala seviyorsunuz birbirinizi ve iki insanı asıl bağlayan da budur, hazır ailenizle de aranız iyiyken, eşinizle biraz iyi olmaya çalışın derim ben.

bence otur eşinle konuş. evliliği bitirmek o kadar kolay değil. kendine gelmezsin uzun süreler... al karşına bütün bunları onada anlat. bak hiçbişeyiniz yokken kendiniz herşeyi yapmışsınız, uzun yıllar önce tanışmışsınız bunlar hemen silinip atılıcak bişey değil. hem ailenle hem eşinle aranı iyi tut sorunları gider, otur birazda kendinde bişeyler ara vs vs bitirme bişeyleri, başlat... Carrie KK Cumhuriyeti

daha çok ama çok gençsin kolay değil ama bence bu yükün altından kalkma vakti geldi tek başına nereye kadar?

eşinizin ve sizin bir şansa ihtiyacınız varmış gibime geldi. geçirdiğiniz bu zorlu süreç sizi epey hırpalamış, yormuş. bence bir şans verin ilişkinize, oturup konuşmayı deneyin. baktınız hala daha aynı hiç düzelme yok zaten kararınızı vermişsiniz. inş. herşey gönlünüzce olur. sevgiler...

günlerdir doğru düzgün uyumuyorum yemiyorum içmiyorum.. sürekli ne yapsam diye düşünüyorum.. eşime bakıyorum hayatından son derece memnun ona göre hiç bi sorun yok.. ama ben kabullenemiyorum.. çok yoruldum artık.. dün gece yine içti evde.. eskisi gibi değil ama su an eve ekmek alacak parası yok cebinde son bi haftadır eve hiç bişey alamıyor.. maaşları 15 inde alıyoruz bu ay ilk defa sıfırı tükettik.. neyse dün bizimki k. kartında biraz para kaldığını görmüş gitmiş hemen kendine zıkkımı almış. geldi eve.. işten çıktım yemeğimi yaptım bekliyorum.. elinde içki şişeleri görünce deliye döndüm.. sustum sofrada ağladım hiç bişey yemedim. neden ağlıyon dedi. ben seni böyle istemiyorum dedim. bağırdı çağırdı bi süre karşılık vermedim. sofrayı kaldırıp bulaşıkları topladım. bi duş aldım.. hiç yüzüne bakmadım yattım.. gece ben uyuduktan sonra demlenmiş gelmiş beni seviyo.. öpüyo sarılıyo.. yine sustum hiç tepki vermedim. uykum varmış gibi yattım.. uyandırmaya çalışyo uykucum benim diyo.. sımsıkı sarılıyo.. hiç oralı olmadım kalktım bi su içtim geri yattım.. baktı bende tepki yok o da sırtını döndü yattı... belki düzelir diye ne zaman düşünsem yine yıkıyo beni.. ben böyle bi aadamla yapamamki nasıl geçecek bu ömür.. yarın kpss sınavım var benim düşündüğüm konulara bak.. çok yoruldum çoook

merhaba umarım iyisindir durumunu merak ediyorum neler yaptın nasıl geçiyor? umarıım herşey yolundadır N

ilk önce eşinizle konuşmayı denemelisiniz bence, çok zorlu bir süreçten sonra yıpranmışınız seni çok iyi anlıyorum ilk zamanalr ailen yok bir buruk içinde evlenmiş ve bu sebepten eşin destek olmuş ama sen bu duruma alışana kadar sanırım eşinde seni memlun etmekten yorulmuş ki geleceğini düşenemiyor, ilk zamanlar tabikide hiçbirşey istediğin gibi olmadığı için ve seni ailesiz bırkatığı için kızgın olabilrisin ama ailenle aranı sıçak tut derim her ihtimale karşın gerçi bu seferde bak bizi dinleseydin bunalr olmazdı olur ama önemli olan senin kararların güçlü ol şunuda söylemeden geçemicem yuva yıkmak yuva kurmaktan daha zordur çok iyi düşün ve eşinle konuş derim

çoğu kişiye ters gelecek kızacak bana ama benim kızkardeşimde 18 yaşında hemde daha üniversite birinci sınıftayken aileden habersiz evlendi. kaldı ki ailem ileri görüşlüdür ve kardeşim bir kere bile bahsetmeden sevdiğini gidip evlendi. biz yıkıldık. annem çok ciddi rahatsızlıklar geçirdi. ben onun yüzünden yurtdışındaki masterımı yarım bırakıp döndüm. halim vaktim şükür çok iyi ama o böyle yapmasaydı çok daha farklı olabilirdi.4 sene görüşmedik. sonra dayanamadım önce ben görüştüm sonrada ailemi ikna edip barıştırdım. ama evlendiklerinden beri iki yakaları biraraya gelmedi. yanlış anlama lütfen amacım seni yargılamak kınamak değil, haddim de değil ama ben bu tarz evliliklerde ailenin canı acıtılmışsa hele de annenin insanın hayatı güzel gitmediğini gördüm. daha çok gencçsin. istekli bir evlilik olmamış anladığım kadarıyla. helede evliliği hiç içine sindirememişsin. başkalarının ne dediğini bırak, bana sen bile eşine kendine yakıştıramıyormuşsun gibi geldi. maddi sorunlar, eğitim vs. bunlar arada saygı ve sevgi varsa aşılamayacak şeyler değil. benim eşimde lise terk, ben fakülte mezunuyum. ama eşim çoğu üniversite mezunundan daha zeki ve kültürlü. ilk evlendiğimizde 1-2 sene çok ciddi maddi zorluklar yaşadık, herşeyimizi kendimiz yapmak istediğimiz için. ama tüm bunlar bizi tam tersine daha da çok bağladı birbirimize. çünkü aradaki sevgi ve saygıyı hiç yitirmedik. sana hadi boşan hayatının tadını çıkar demek bana düşmez. sadece iyi düşün acele karar verme derim. herşeyin gönlünce olması dileğiyle.

Diğer konununa da yazmıştım ama anlattıkların burada biraz daha farklı. Bence sen bu evliliği sindirememişsin. Bazen sevgi herşeye yetmiyor demekki. Eşinde anlattıklarının çoğu benim eşimde de var. dünde yazdım. en azından meslektaşlar. o işi yapan insanlar ne kadar rahat bir işmiş gibi görünsede stresli bir iş, parası az, ee birde senin kaprislerin adam ne yapsın, tamam eşinin yaptıklarını onaylamıyorum ama başkalarının sizi yakıştırması çokmu önemli. Bana göre sen eşini kafanda bitirmişsin, herkesin derdi kendine büyük ama burada eşinden ne sıkıntılar çekipte ben eşimi çok seviyorum diyen bir sürü arkadaşımız var. Ben eşinle düzelemeyecek bir problem olduğunu düşünmüyorum.

canım bende kısmende olsa kız kardeşin gibi ailemi acı yaşattım ama isteyerek ama istemeyerek onları çok üzdüm.. ama yemin ederim fazlasıyla ödedim. ki ben kendim gitmedim.. sadece sevdim.. su anki aklım olsa sevsemde geldiğim yere ailemin yanına ölmek pahasına olsa dönerdim. dediğin gibi belki de annelerimizin ahını çekiyoruz.. şimdi su an istesemde gidemiyorum.. ne evliliğe hazırdım ne de böyle bi hayata ama bi anda kendimi ailemden ve sevdiklerimden uzak bambaşka bi hayatın içinde buldum.. ne yoksulluk ne de maddi sıkıntılar inan umrumda değil ben sadece sevgi ve saygı istiyorum ama giderek onuda kaybediyoruz tamamen.. artık tahammülüm bile kalmaı eşime.. akşamları eskiden evde olsa diye dua ederdim şimdilerde keşke akşam vardiyasına gitse diyorum.. çünkü evde olduğu her akşam gereksiz yere beni kırıyor son günlerde özellikle durup dururken bağırıyo.. o kadar zoruma gidiyo ki anlatamam.. ama gidemiyorum işte.. ailemin kendin ettin demesinden.. çevremin kendi gitti yapamadı vs. vs. bu baskıdan ve söylentilerden korkuyorum.. en önemlisi anneciğimi ve tüm aileyi yeniden yıkmaktan korkuyorum

23 yaşındayım..

canım ne yaptın? gelişme var mı?

bende tmm gel dedim.. sonunda başarmıştım ayrılmıştık hemde artık o da razı olmuştu.. geldiğinde çok mesafeliydi. gerçekten bu defa olmuştu.. ne kadar bu hali içimi acıtsada huzurluydum ben. ta ki gel dedi asker arkadaşı vardı bizim semtte. ondan bişey alacağım sonra seni eve bırakırım. tmm dedim bindim arbaya.. hayatımın en büyük hatası.. beni aldı ve götürdü. artık ben hep onun ynında olacakmışım, kavuşmuşuz mutluluktan deli gibidi. saatlerce yalvardım.. ağladım.. olmaz dedim. seni bırakır giderim dedim.. o sadece herşey çok güzel olacak dedi gülümsedi.. onun sevgisi ve gözlerimin içinebakışı yine kandırdı beni.. artık olan olmuştu.. kabullendim.. ailem sırtını döndü.. kendisi gitti dedi herkes.. uyduruk bi düğün yaptık. hiç bişey istediğim gibi olmadı.. ailemden kimsem yoktu düğünde.. yanlızdım hep artık.. ama eşim o büyük sevgisi ve tatlı gülümsemesiyle herşey geçecek diyordu.. evlendik hiç bieşyimiz yoktu.. yavaş yavaş hepsini yaptık... 3 ay sonra bende işe girdim. ama ben hala ailemin rızasını almadn evlendğm için mutsuzdum. kocam sürekli sarılır, öper, değişik sürprizler yapardı aama ben ruhsuz gibiydim. belkide ona kızıyordum hep.. çünkü çok yanlızdım.. gerçekten o zamanlar çekilmezdim.. bide kıkançtım ki sormayın her dk telini karıştırırdım eşimin. erkek arkadaşlarıyla bile uzun konuşsa kısknırdım. yanlıslıktan olsa gerek hep yanımda olsun isterdim.. hep kapris hep memnuniyetsizlik.. ne istesem yapmaya çalışan adam zamanla pes etti.. artık onun hiç bişeye hevesi yok. benim var.. ailemle aramız kısmen düzeldi ama hala eşimi beğenmezler. yakıştırmazlar bana.. ha bi de eşim arada alkol alır ben buna çok karşıyım diye ilk zamanlar bırakmıştı.. benim yinede memnuniyetsizliğimi görünce artık pek dikkat etmiyo buna da.. maddi olanaklarımız kısıtlı sürekli bişyler yapamayız ama yinede çok zozrlarsam yapmaya çalışır kocam.. beni asıl kızdıran artık sadece kendini düşünmesi.. çook bencil.. ye iç yat hayatı bundan ibaret... kredi kartalrı kira faturalar su an o kadar sıkıntıdayız ki yinede fuzuli harcamalarından kaçınmaz. daha ii iş olanakları yaratabilirken rahatım diye vardiyalı bi işte asgari ücrete çalışıyo.. geleccekten bi beklentisi yok gibi.. oof atladığım daha o kadar çok şey varki... aklıma geldikçe yazarım bu durumda napabilirim ben.. ben mi çok memnuniytsizim.. su an ayrılmayı düşünüyorum. ama ya ilerde dahada pişman olursam..:18:

geçen gün sofrada bana yine bağırdı hem de ortada hiç bi sebeb yokken.. akşam uzun uzun konuştum böyle devam edersen beni kaybedersin dedim.. aslında böyle davranmak istemediğini ama uykudan kalktığında asabi olduğunu fallan söyledi.. sustum ama artık içimdeki bütün sevgiyi öldürdü.. dün ilkokul arkadaşıyla buluaşacaklarını söyledi. parası yok biliyorum bulurum birinden dedi. seslenmedim. ki ben iki haftadır parası yok diye hiç bi yere gidelim demiyorum. bu hafta 3 kere bi yerlere gitti kendisi.. neyse umrumda değil zaten artık ne yaptığı ama dün bişey dikkatimi çekti. bana parayı birinden alcam dedi ama almamış arkadaşından. kendisinde varmış güya annesi vermiş geçen hafta ve benim hiç haberim yok bundan. ve dün fiderken aradım teli meşguldü kimle konuşuyodun dedim arkadaşla dedi. dayıoğlu konuşuyomuş. çocuğu hiç sevmem tam bi sapık çünkü. sonra öğrendimki onla beraber tkılmışlar yine. bana alkollü araç kullanmayacağına söz vermişti. dün yine içmiş alkollü araç kullanmış yani. akşam eve geldiğimde annemi aramak için telini istedim vermedi. bişeyler sildi öyle verdi.. yemektede konuşmak istedim naptınız bugün diye konuşma yoks abağırdı diyosun ben uykudan kalkınca asabi oluyom dedi susturdu beni.. yani anlayacağınız.. YALAN var.. içki var.. en önemlisi hiiç güvenmiyorum ona..

Canım sen bu adamın maddi, manevi imkanlarını göre göre evlenmişsin bence evliliğine şans ver onu destekle daha iyi iş bulması için çalışmıyorsan sen de bir işe gir yazdıkların gibiyse başta çok memnuniyetsizlik yaşatmışsın sonuçta seni zorla kaçırmadı bence evliliğini bitirmek yerine güzelleştirmeye çalış.

eeee gerisi nerede

Ben hiç çözemiyorum arkadaşım seni.. Eşinin olumsuzluklarını anlatıyorsun, sanki boşanmak istiyor ama "evliliği yüzüne gözüne bulaştırdı" denilmesinden çekiniyor gibi bir imaj çiziyorsun. Boşanman için yüreklendiren olursa hemen savunmaya geçiyorsun, eşim beni seviyor diyorsun. Bu konunda senin de ona karşı sıcak davrandığını, ancak aynı şekilde karşılık göremediğini yazmışsın, aynı şekilde karşılık görürsen evliliğindeki tüm pişmanlıkların, keşkelerin bitecek mi? Tembelliğinden, eğitimsizliğinden, asgari ücretli olamsından ve bunun yarattığı eksiklerden söz ediyorsun, bunlar asla düzelmeyecek şeyler. NE kadar çalışkan da olsa yapabileceği işler ve alacağı ücretler aşağı yukarı belli, sen de biliyorsun. Ben konuyu nasıl ele almak gerektiğini bilemedim, kafan çok karışık senin.

fazla naz asik usandirir bu konuya cuk oturmus bence madem ailenlede aran bir nebze olsun düzeldi esine daha sycak davran ve ondan bekleme ilgiyi bu defa sen göster belki oda eskiye döner hemen ayrilmayi getirme aklina E

artıık içimdende gelmiyo ona yakın olmak kafamda bitirmiş gibiyim çünkü defalarca konuştum. ona göre hiç bi sorun yok.. napcam ben.. artık mutlu olmak istiyorum resmen ruh hastası oldum . push ;

kaç yaşındasın sen eksik?

inanın düşündüklerimi ve yaşadıklarımı sözcüklere sığdıramıyorum.. daha önceki yazımda anlattıklarımda o kadar çok eksik var ki hepsini anlatabilmem mümkün değil.. şu an tam bi akıl karmaşası içindeyim.. ve fikirlerinize ihtiyacım var.. bazı şeyleri acaba ben mi abartıyorum.. dilimin döndüğünce size ruh halimi ve eşimi anlatayım ve bana olumlu ya da olumsuz destek olun lütfen.. kimseye anlatamıyorum.. aklım beynim iflas etti ve düşünemiyorum artık.. son bi kaç gündür bi karar verdim ve emin değilim... yine hata yapmak istemiyorum... başlıyorum; ben eşimi okul döneminde tanıdım.. önceleri arkadaşım gibiydi.. eski kız arkadaşlarını iliişkilerini bile anlatırdı.. o zamanlar benimde bi platonik aşkım vardı.. ve birde aile de problemler vardı.. o bana hep destek oluyordu. fikirleri ve olaya yaklaşımı farklıydı.. o uzun süreden beri zaten artık benden hoşlanıyo bunu hissettiriyodu ama ben eğitim farkı olduğundan ona hiç o gözle bile bakmamıştım.. bi gece geç saatte beni aradı.. tüm cesaretini toplamıştı.. hiç yüz vermedim.. ama peşimi bırakmadı.. tmm arkadaşım kal o zaman dedi ama hiç bi zaman vazgeçmedi.. aradan 3 yıl geçti.. ve gerçekten çok seviyodu beni her halinden belliydi.. bu zaman zarfında benide etkilemeyi başardı.. herkesten gizli görüşmeye başladık.. o zamanlar dünyanın en mutlu insanı olduğunu söylüyordu.. ama sonunun imkansız olduğunu o da biliyordu.. ama benim için herşeyi yapacağını söylüyordu.. bigün durumu ablama ve anneme anlattım.. çünkü artık bende seviyordum.. bu dünyada bi daha beni onun kadar kimse sevemez diyordum.. öyle bi benimsemiştiki beni.. her dakika beni düşlüyor tek hayali bendim.. ama ablam ve annemden beklediğim tepkiyi aldım. hemen bırakmamı ve bi daha görüşmemi söylediler.. bi tanıyın en azından çok iyi biri beni çok seviyo çok değer veriyo desemde dinlemediler bile.. tamamen psikolojim alt üzt olmuştu. ne ailemi karşıma alabilridm.. ne de onu bırakabilirdim.. ve sevdiğim insanı bırakmaya karar verdim. zaten haklıydı annemler davul bile dengi dengine.. bu durumu anlattım.. ama biliyordum onun için çok zordu.. ilk defa ağladığını gördüm.. hemde hüngür hüngür.. saatlerce yalvardı.. daha fazla dayanamadım.. bi süre daha ailemden gizli görüştük.. ama ben kararlıydım ailemi karşıma almazdım. kendimden soğutmaya ilgisiz davranmaya çalıştım.. kafayı sıyırma noktasına geldi.. telefonlaına bakmıyodum bazen 2 saatlik yoldan gecegündüz çıkıp geliyodu.. sabah dikiliyodu karşıma niye böyle yapıyorsun aşkım diye.. onun üzülmesini görünce dayanamıyordum.. bigün yine sebebsiz açmadım telefonlarını.. sonra bitti diye mesaj attım.. ama içimde kötü bi his vardı.. her zaman yalvaran adam bu kez sessiz gitti.. dayanamadım 2 saat sonra arkaadşını aradım bizimki intihar etmeye kalkışmış hastanedymişler.. o an gerçekten çok korktum.. her zaman sen yoksan ölürüm diyodu ama ben inanmıyordum.. sonralaarı bu böyle devam etti hep kendine bişey yaparsa korkusundan bırakamdım. ama ben artık bambaşka biriydim. içine kapanık hayata küsmüş.. bi şekilde ayrılmalıydım ondan.. bi gün yine yeter artık biraz gururlu ol istemiyorum seni dedim biliyorum ssende seviyosun ailen istemiyo diye böyle söylüyorsun dedi. tmm evet dedim uzun uzun konuştuk telde.. ben ailem istemeden asla kimseyle evlenmeyeceğimi söyledim aşkımdan ölsemde onlara sırtımı dönmem dedim. tmm dedi. o zaman son bi kez göreyim seni... Son düzenleyen: Moderatör: 5 Temmuz 2011

artık ben sıcak davranıyorum zaten ama o çok vurdum duymaz.. o kadar çok çektim ki şu bi sene içinde.. belkide şu an benim ona çektirdiklerimin intikamını alıyo.. hem seviyo çok ama arada bi sinir bi agrasiflik yada hiç istemediğim davranışlar.. zaten çok pasif biri belkide benim ondan beklentim fazla bilmiyorum

Bence 2 konunu 1 etmelisin. Keşke ilk konundan devam etseydin... Carrie KK Cumhuriyeti