Yok hayır. Konuşmuyorum. Boşanmak istediğimi söyledim. Kabullenemediği hala. Konuşalım ortak yol bulamazsak ayrılalım dedi. Perşembe günü avukat işe randevum var. Yolumuz bu kadarmış.

Eskiden ben de öyleydim. Ama hanımefendilik ve kibarlık bizim toplumumuzda kıymet görmüyor. Ağızlarına tükereceksiniz ki bir şeyler olsun.

Çocukken çok mu baskılandınız?

Susmak sanki benim görevimmiş gibi hissediyorum ama dün fark ettim ben artık boğuluyorum susarken, sessiz sessiz ağlarken boğuluyorum.

Bende hala her konuda olamasamda iki senede bile yaşadığım haksızlıklar sonucu çatır çatır konuşmaya başladım. Kendimi savunurken kavgaya çeviremeyeceğimi bilsem daha çok konuşurum ama konuşurken kendi kendimi gaza getiriyorum Yani ilk başta insanları kırmamak için yapmıyorsunuz bir süre sonra içinizde patlıyor. Cevabi yapıştırınca o ilk sefer bir mutluluk veriyor durduramıyorsunuz.

Terapi gorun Ciddi anlamda soyluyorum Annem 52 yasina geldi hala kendini savunamiyo Ve herkesden heryerden darbe yiyor Sanki ben onun annesiymisim gibi onu ben savunuyorum Hemde boynu bukuk, tabiri caizse uzulerek soyluyorum ezik... Terapiye gidiyo suan O

Ben de hakkımı yedirenlerdenim. Başkasının hakkını savunduğum kadar kendimi savunamıyorum. Maaşım yatmıyor, yemek param yatmıyor gidip muhasebe dışında başkasına sormuyorum bile. Sesimi kolayca yükseltemiyorum, insan kırmaktan korkuyorum. Dün mağazada şu ürünü alabilir miyim derken bile acaba çok mu sert söyledim diye kendimi yedim. Bazıları pat pat hiç düşünmeden yapıyor ve işte onlar özgüvenli oluyor.

Yıkıla yıkıla yıkmayı öğreniyorsun. Bence güçlü kadınların en büyük ortak noktası; zamanında çok acı çekmiş olması. Zaten acı çekmeden, canın yanmadan nasıl dimdik durmayı öğrenebilirsin ki? Bir kaç ayrılık, bir kaç dost kazığı, uğradığımız beş on haksızlık derken duvarlar örülüyor, kılıçlar kuşanılıyor, oklar hedefe kitleniyor

Biraz yapı gereği hazırcevap biriyim Biraz da hayat beni bu hale getirdi

Asabi ve çenesine hakim olamayan biri olsam da kafamı su dolu kovaya sokup sakinleşmek ve kırmamak için elimden geleni yaparım ama bu çabamı fark etmeyip ısrarla üzerime gelir kuyruğuma basarlarsa içimdeki ilk çağ insanı taarruza geçiyor, hanımefendi çizgimi bozup saçlara dalmam ama dilim ağır

Dogum haritanızı çok merak ettim. Muhtemelen eril enerjiniz cok düsük veya hic yok. Eril ve disil enerjinizi eşitleyin.

Kesinlikle Susunca kendilerini haklı sanıyor insanlar Efendilik bu toplumda işe yaramaz ezik hibi görüyorlar Benle muhattap olmamak için susuyor demiyor kimse

Sizin tek sorununuz hakkınızı savunamamak değil, evliliğiniz de yolunda gitmiyormuş, ki galiba bu konuyu açma amacınız eşinize karşı kendinizi savunabilmeyi öğrenmek. Açtığınız konuların içeriklerine göz gezdirdim biraz, eğer sağlıklı bir iletişiminiz olsaydı zaten kendinizi savunmanız diye bir şeye gerek kalmazdı, sizi ve ailenizi aşağılayan, küçük gören bir eşiniz olduğunu anlatmışsınız konularınızda. Sözlerinizin hükmünün olmadığı, kayınvalideniz bile sözlerine daha fazla itibar edildiği bir evliliğiniz varmış, lohusalığınızda sizi bebeğinizle yalnız bırakıp annesinin yazlığına bir ay tatile giden bir eşe kendinizi savunsanız dahi bir şey fark edeceğini sanmıyorum çünkü acı bir gerçek ama özür dilerim yazmak zorundayım sizi sevmeyen biriyle evlisiniz, bunun çözümü de kendinizi savunmaktan ziyade bundan sonrası için hayatınızla ilgili kararlar alıp uygulamaktan geçiyor, resti çekeceksiniz.

İşte herkes te farklı etki ediyor anne. Benimki de sen yapma esin yapsın der. Ağır taşıma kocan tasisin der. Babama da her işi yaptırır.

Bende bazen kalıyorum pat diye yüzüme saçma sapan şeyler söyleyip aşağıya çekmelerinden yoruldum insanların Haddini bildirmek gerek Had bildirince de kötü oluyorum işte Çünkü alışmışlar yumuşak yüzüme Birşey deyince kabahatlı oluyorum

Eğer hakkınız yense aslan kesilirsiniz. Bende ilk atandığım zamanlarda kedi gibiydim baktım herkes çakal biri diğerine daha çok iş yükleme peşinde açıkçası bunları göre göre hakkımı aramaya başladım bir de bakmışım aman hırçın olup çıkmışım.

Anne bence etkili degilde insanın kendini yetiştirmesi ile alakalı. Benim annem hep eşinin ailesine gitgel, saygısızlık yapma, oturma kalk yardım et der. Eşim yemek temizlik yapar bazen. Bi kaç kez annemle konuşurken eşimin yemek yaptıgını duydu. Neden yemek yaptırıyorsun, sen yapsana, çalışıyor falan diyor. Bu arada annem kendini babama da aşırı ezdirdi. Ama ben annemi gördükçe tam tersi oldum. Sosyal ortamım, üniversite falanda çok etkili. Kadın erkek eşittir bana göre. Kimse kimsenin kölesi olamaz. Bir de 2 sene önceki ben ile şuanki arasında daglar kadar fark var. Bana ruhsuz, huysuz diyorlar. Biraz katı gibiyim. Aslında sıcak kanlıyımda bazı durumlarda ruhsuz olabiliyorum. Şuan 30 oldum. 28 deki halimle şuanki halim çok farklı. Birde Türk toplumu hanımefendi görünce direk ezmeye çalışıyor. Dasmeer

Ben çocukken evde aslan dışarda kedi yavrusuydum.. Dışarda tırmalana tırmalana aslana döndüm.. Malesef bizimki gibi toplumlarda hanımefendilik, sessizlik, mülayimlik "ben buna her istediğimi yaparım" mesajı veriyor karşıya. yeri geldiğinde zorla da olsa çirkeflik yapmak, cazgırlık yapmak gerekiyor. mesela yarın işe başlıyorum, savaş boyalarımı sürdüm, kaşımın biri havada olacak, ben de böyle biri olmayı hiç istemezdim.. zaten pek uzun süreli de böyle olamıyorum, hamurumda yok. Özümde son derece hanımefendi asil bir kadınım.

Açtığım konuları okursanız bana hak vereceksiniz.

Ben sinirlenip zivanadan çıkmayı sevmiyorum. Direkt lafını verip sakince köşeye cekilenlerden olmak isterdim. Onu beceremiyorum. Resmen beynimden duman çıkıyor

Zihnimde canlandırarak. Ben çocukluğumdan beri türk ve müslüman olduğum icin bu ülkede farkli dislanmalara ve alaylara maruz kaldim. Tecrübe ede ede kafanizda antreman yapiyorsunuz ve bir dahaki sefere şunları söylerim diye bir plan hazirliyorsunuz. Hazir cevap degilim ama eltim ve kaynimi gördükce, onlarin garip tavir ve triplerine maruz kaldikca bir kac sene icersinde bende hakkimi savunan kendini ezdirmeyen bir insan oldum... bu forumunda etkisi büyük :)) birde sinir cizme ile ilgili videolar izliyorum çünkü biz sinir cizip onlari kimseye ezdirmesek kolay kolay bizide kimse ezemez. tülay kök ve beyhan budak videolarini tavsiye ederim:)

Hakkimi savunmaya gelince. Ilk once kendime değer veriyorum. Asla kendimi kullandirtmadim. Insan sarrafiyim ben aslinda. Birinin bana karşi soğukluğunu hissetsem artik rahatsiz etmem kimseyi. Kendime saygisizligi, hakareti, siddeti ailem olsa kabul etmem. Yalniş davranişlari sezdiyim anda iletişimi azaltirim. Haksizlik edildiğini algiladiğim anda nasil duzelte bilirim diye dusunurum ve asla kendimi savunmakdan çekinmem. Çunki hür insanlariz. Kimse lafiyla bile bizim hurriyetimizi elimizden alamaz

Büyük ihtimalle bu yüzden böylesiniz. Bunu çözdüğünüzde kendinizi daha rahat savunacaksınızdır.

10 yıllık evliliğin sonunda şundan şuna evrildim. Eş ailesi sağolsun. Benden panter yarattılar. Eklentiler imageaas (2). jpeg 29,9 KB · Görüntüleme: 17 images (1). jpeg 37 KB · Görüntüleme: 10

Hep kötü olursanız, ona da alıştılar artık laf soyleyemezler. Hakkınız da kötü düşünürlerse düşünsünler zaten iyi düşünselerdi öyle konuşmazlardı. Yani bari hakkını verin de öyle kötü düşünsünler

Aynen öyle. Çok haklısınız. Yorumunuz için teşekkür ederim.

Ben de yapısal olarak çok hanfendi yetistirildim kimseyi kırmam kolay kolay. Eş ailesi beni de zivanadan çıkarıyor mesela. Anne yapısı çok etkili. Annem ben sizi kimseye köle yetistirmedim der durur. Kimsenin hakkını yemeyin kimseye de hakkınızı yedirmeyin der.

Normalde ortamlarda ve toplumda kedi gibi uysalımdır ama hakkıma tecavüz edenin vay haline. Geçen gün hocama bi hattini bildirdimki direk çatır çatır ses attım. Sonra baktım hoca beni alttan alıyor Haklıysam pısırık olamıyorum kim olursa olsun hakedene hakkını vermek lazım

Ben normalde iyi niyetli bi insanımdır. Şekil değiştirmem karşımdakinin niyetinin kötü olduğunu anlamamla başlıyor. Hayatta tek korkum iyi niyetli insanların kalbini yanlış anlaşılmalar yüzünden kırmaktır. Ama kötü niyetli insana acımam.

Oh mis gibi, hırçın olun hiç olmazsa kafanız rahat olur. Ezik olmaktan iyidir.

Başkaları için kendimi üzsem yıpratsam ezilsem kendimi ve çocuklarıma enerjim kalmaz. Hep kendime bunu hatırlatırım. Düzeltebileceğim birşeyse konuşurum zaman harcarım yoksa hayatımdan çıkartırım. Ben üzüleceğime kim üzülüyorsa üzülsün. Kişinin sınırlarını çizmesi gerek.

D didem3856 eşinizi aldiniz eve herhalde. Eğer öyleyse alacak bir hak bırakmamışsınız kendinize.

Yapısal bişey sanırım. Eğer içimdekini söylemezsem çatlayacak gibi hissediyorum. Bir nevi bendeki çokta engel olunabilir bir durum değil. İçimden geliyor

Bodoslama daliyorum

Evet son yazdıklarınız tamamen beni anlatıyor. Yorumunuz için teşekkür ederim. Yazdıklarınızı deneyeceğim.

Hanımefendi değilim, dilim de ağır ama çok memnunum kendimden. Düzgünleri tenzih ederim ama insanlarımız bazen çok anlayışsız oluyor. Ama en azından öfkelenince kızım sen insansın, insan taklidi yap bak diyerek frenliyorum kendimi.

Buradan istediğiniz kadar size tavsiye verilsin, eğer kişilik yapınızda yoksa zor. Birde somutlaştırırsanız daha iyi olur. Örneğin hangi konuda hakkınızı savunamadığınızı düşünüyorsunuz? Klişe bir örnek: Herhangi bir sırada biri sizin önünüze geçti, "sıra benim" diyemiyor musunuz? Yoksa hazırcevap olmadığınız için, tartışma ortamlarında kendinizi savunamadığınızı mı düşünüyorsunuz? Bazıları pratik zekalı, lafını sakınmayan kişilerdir. Öteden beri size susmanız gerektiği, alttan almanız gerektiği, başkalarını ön planda tutmanız öğretildi ise bunu kırmak zaman alacak. "Atılganlık" konusunu araştırın isterseniz. Atılganlık ile ilgili kitaplar da var.

Öncelikle sizi hakkınızı savunma ve cevap verme konusunda durduran şey ne onu tespit edin. Bazıları vardır, başkalarının kendileri hakkındaki düşüncelerine çok önem verirler. Çok korkarlar aman birisi benim hakkımda kötü düşünecek, beni sevmeyecek diye. Herkesle iyi olmak ve herkesin onu sevmesini beklerler. Bu gibi insanlar kendi değerlilik miktarlarını, başkalarının onlara olan sevgisi ile ölçerler. Yani beni sevmezlerse ben çok değersizim diye düşünürler. Kayınvalideye iyi davrandım neden beni çok sevmiyor? görümceme çok aşırı iyi davrandım neden beni çok sevmiyor? Kocamın dayağına öfkesine, sövmesine katlandim, neden beni çok çok sevmedi de başka kadına gitti? İnsan önce kendine değer vermeli, bu değer başkalarının size sevgisi veya ilgisi ile ölçülemez. Siz sürekli eziklenir, susarsaniz insanlar bu davranışın sizin kişiliğiniz olduğunu düşünürler. Bir de tabi iletişimde kullandığınız kelimelere dikkat etmek lazım. Örneğin sürekli özür dileyen siz mi oluyorsunuz, davraşlarınızın sürekli yanlış anlaşılacak korkusu ile mi yaşıyorsunuz, karşı taraf kırılır diye icinize mi atiyorsunuz, bir davranışınız karşı tarafın hoşuna gitmeyince hemen pişman olup kelkenleri suya mi indiriyorsunuz... Eğer doğruysa tebrikler... Semer vuran çok olacak

Mecbur yapıyoruz yoksa çiğ çiğ yiyorlar valla. Yoksa pamuk gibiyiz maşallah.

Bende hiç anamın kızı değilimdir o hakkını heryerde çatır çatır savunur bana da kızar susma diye. Ama ben hep öyleydim okuldayken öğretmen birşey dese bile hemen ağlardım. Şimdi de hiç tartışmalara girmem karşımdaki söyler söyler hiç cvp vermem bitti mi derim çekilirim kenara. Böyle yapınca karşındaki daha çok sinir oluyor

Bence kendinize de haddini ve direkt şeklinde yazılması gerektiğini bildirin.

Ama o benim şunum ama o böyle biri ama beni seviyor gibi klişeleri bir tarafa bırakarak. İlk önce Biraz tuhaf geliyor karşıdaki kişi size haksızlık etse de kırdım mı çok mu ileri gittim gibi düşünceler olabilir ama aslında öyle değil. Birilerinin size haksızlık ettiğini fark ettiğinizde kendi çizginizi bozmadan karşılık vermenin size hak olduğunu düşünerek. Böyle böyle aslında doğru olanın o olduğu fark ediliyor zaten.

Aha böyle savunuyorum Eklentiler IMG_20210831_002429. jpg 56,6 KB · Görüntüleme: 16

Heh işte annem tam tersi. Bu da beni deli ediyor. Sen kendine kıymet vermezsen kimse vermezki. Anneniz dogru olanı yapıyor bence.

Ben de senin gibiydim. Gece yarilarina kadar kafama takar ağlardim. Hemen kirilirdim ve karşimdaki de hep beni oyle mizmiz sanardi. Vir gun kendime dedimki durrr!!! O siralar kişisel gelişim, ozguvenle ilgili o kadar konuşmalar dinlemişdimki sayisini unuttum. Ve karşima hedefler koydum. Hatirliyorum ilk hedefim istemediyim birseyi başkasi için kabul etmiycekdim. Istemiyorsam istemiyorumdur. Ve ben hayir demeyi oğrendim. Zamanla aşdim. Şimdi ailem disindakilar sadece sinek viziltisi gibi. Mesela birşeyde rezil olmuşdum. Yalniş birşey soylemişdim. Yani kendimi gulunc duruma salmişdim) eski ben olsam uykularim haram olurdu. Ama şimdi aklima gelinde dedimki kendi kendime amaaaaaann hataysa hata. Yaptim geri de alamiyorum. Bir daha tekrarlamiycam. Demekki hizli konuşunca yalniş yapma ihtimalim de artiyor. Konuşmalarimi dizginledim. Ha bu arada hitabet dersleri de dinlemişdim. Çok çok etkili. Şimdi mesajlarda belli olmuyor. Rahat yazmaya çalisiyorum ama bir ciddi ortamda resmen ortami ses tonumla idare ede biliyorum.

Böyle şeyler ya aileden gelir yapışır yada yaşayarak elde elde edersin o duyguyu. Benim babam ve erkek kardeşim çok sessizler vur enseye al ekmeği tipler mesela. Kim ne derse desin kızda bile susup yoluna devam ederler. Ama annem o annem var ya biri kırılacak darilacak kusecek hayatta umrunda olmaz söyler lafını bakar önüne. Bende çocukken öyleydim hep aksi biri. Snra evlendim bı sessizlesir gibi oldum baktım eziliyorum yok sayiliyorum ufak bir cinnet oh mis sonra şöyle lafı geç ben uzulecegime onlar üzülsün diye bakıyorum olaya

Biri kalbimi kirarsa o anda susarim ama onu hayatimdan cikaririm. kimseye zerre tahammulum yok, tartismaya girmem kimseyle direk uzaklasirim.

Guzel 1 hakkiniz yensin, uzeriniz cignensin tabiri caizse o zaman bal gibi savunursunuz bence. Hakkiniz yenmemis daha sizin galiba?

Bıyık büküle büküle kaytan insan... şeytan olur derler. O kadar hakkını savunamayan insanları takan hassas biriydim ki sonra cazgır kafadan sakat bir aileye düştüm cingeneye dönmüştüm şu an hemen herkes çekinir laf söylerken iki kere düşünürler yeterince hirpalaninca dişleriniz cikiyor

Kesinlikle doğru. Çocukken gördüğümüz baskılardan sonra çekingen oluyoruz. Hele bir yalnız yaşamaya çalışın mücadele verin o zaman insan içindeki savaşçıyı keşfediyor. Ben şehir dışında yaşayarak kırdım bunu tek yaşayarak. İnsana çok şey katıyor. İş hayatı da keza öyle. Kimseye karışmasanız bile gıcık tipler kuyunuzu kazmaya çalışıyor. Bir şekilde aslana dönüşüyorsunuz ve savaşmaya başlıyorsunuz.

Rica ederim inşallah bunları sizde yapabilirsiniz bende bir süredir yapmaya çalışıyorum ve hepsini tamamen yapabildiğim zaman da olucak biliyorum N

Bende saf mülayim sessiz biri oldum hep ta ki koca ve ailesinin yolunacak kaz gözüyle bakmaları ve iş yerinde sessiz diye herşeyi bana yaptırmaları vesilesiyle tabiri caizse artık kükrüyorum bakıyorum karşıdaki kediden hallice

Biraz da kişilik meselesi ben herşeyi oldu bitti çat çat söylüyordum. Ben açıkçası herkesin herşeyi söyleyebilmesinden yanayım. Diliniz kaba olmasın yeter.

bnde öyleyim malesef neden böyle oluyor bilmiyor um

Baktım ki susmak care degil catır catır hak savunmakta care olmayabiliyor bazen ama dedim icimde kalıp gaz olacagina dısıma cıksın söz olsun

Cunku hak verilmez, alinir

Bence en önemlisi sakin kalıp hakkını savunabilmek. Çünkü haklı olduğunu düşündüğün halde bağırmaya başlıyorsan cidden çok komik oluyor. Sakince fikrini söyle. Bırak karşıdaki de konuşsun. Baktın bağırıyor, acayip acayip triplere giriyor. "Şu halinle senle daha fazla tartışmak istemiyorum." diyip kes ve ortamı terk et. O da utanıcak bu cazgırlığından Eğer haklı olduğunu düşünüyorsan da asla susma. Yoksa pasif bilinir daima ezilirsin

Kombin yap kuzum aglayarak savun ikili olsun cift dikis olur sozunden etkilenmeyen aglamandan etkilenir

Her şeyin ve herkesin önüne kendimi koyarak. Ben değerliyim ve sen benim hakkımı yiyemezsin, yedirmem iç motivasyonuyla. Gerisi biraz pratikle gelişiyor

Evet. Babam sayesinde. Konuşmak, oyun oynamak, arkadaş edinmek kızmak için bahaneydi.

Bunun adı güç değil ki. Adı üstünde 'hak'. Benim hakkım bu ve kendimi bile ifade edemiyorsam boşuna yaşıyorumdur diye düşünüyorum. Hayatınızda belirli sınırlarınız olursa kolaylıkla yapabilirsiniz.

Insanlar hakkını savunmayı hep yanlış anlıyor sanki burda göründüğü gibi agresiflik, hırçınlık vs hak aramak değildir ki tersi de eziklik değil. Sakin bir şekilde istediğini söyleyip yaptirana daha çok saygı duyuyorum şahsen ortamı mahalle kavgasına çevirenlere değil... Konu sahibi de gitmiş ama:)

Bu durum yasadiklarinizla doğru orantılı aslında. Beni de ailem kedi gibi yetiştirmek istedi sen sus sen yapma konuşma ona cevap verme vs. E doğuştan bunları duya duya öyle oluyoruz tabi ama üniversiteye gittiğimde baktım kazın ayağı öyle değil baslarda cok zorlandim. Meger insanlar ailemin yetiştirdiği gibi olanı sevmezlermis geç öğrendik maalesef. Simdi de bambaşka biri olup çıktık işte. Kırıla kırıla kırmayı üzmeyi ogreniyorsun.

Katılıyorum.

Başlığa cevap verıyorum; karekter meselesı

Hakkımı savunursam Acaba karşımdaki incinirmi yada karakterim düşermi şuna bi ağzının payını versem üzülürmü diye düşünüyorsunuzdur muhtemelen ama hayat şartları pasif olunca çabucak harcarlar insanı.

Sizin ilk haliniz gibiyim. inşallah değişirim

Merhaba güçlü hanımlar. Bazen burada yorumlarda ya da paylaşımlarda bazı kadınların yazdıklarını okuyorum. Hayran kalıyorum. Çatır çatır laflarını söylemişler, haklarını savunmuşlar. Ben haklı olsam bile kendimi ifade edemiyorum. Hakkımı savunamıyorum. Konuşurken ağlayasım geliyor. Dolayısıyla insanlar beni dikkate almıyor pek. Sorum şu nasıl böyle güçlü olabiliyorsunuz? Bana biri biraz sesini yükseltse yıkılıyorum sanki. Öneride bulunursanız sevinirim. Şimdiden teşekkür ederim. İyi geceler.

Susmak değil o dediğiniz, eşinizin sizi ezmesine, küçük düşürmesine, onemsememesine ve değer vermemesine izin vermek. Çünkü çok korkuyorsunuz aman evliliğim biter diye. Aslında siz evlilik kurumu üzerinden kendinize değer biciyorsunuz. yani bosanirsam değersizim, çünkü evlilik benim hayatımdaki tek başarı, eğer bu konuda başarısız olursam insanlar bana değer vermez. Size bir sürprizim var zaten değer vermiyorlar. ...

Yapı meselesi, iş hayatı da etkiledi hırçınlaşmamı sağladı. Anneden gelen gen de eklenince.. kendiniizi geliştirmeye bakın bir iki bir iki açılacaksınız baska çaresi yok ama gayret edin

Çokmu duygusalsınız acaba? Bende teknik olarak biliyorum ama pratikte malesef yapamıyorum. İnsanlara çok değer veriyoruz, fazla anlam yüklüyoruz ve karşımızdaki kişiden çok şey bekliyoruz. Beklentiyi düşürdükçe kırılmada azalıyor aslında. Ne kadar az beklenti o kadar çok mutluluk bunu yapabildiğiniz sürece yani kendinize değer verdiğiniz sürece insanların size haksızlık yapma, sesini yükseltme gibi hadsizce davranışlarıda azalıyor. Mütavazi oldukça tepenize çıkıyorlar ve herşeyi söyleyip, yapmayı kendilerinde hak zannnediyorlar

Evliliğim bitmek üzere zaten ve inanın bu beni çok mutlu ediyor. Kurtulacağım diye seviniyorum. D didem3856 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Demek ki artık vakti gelmiş

Mizaçla alakalı ama öğrenilebilir. Öncelikle evde kendi kendinize duygu kontrolü üzerinde çalışın. Ağlamak istediğiniz durumlarda içinizden ona kadar sayıp kendinize yalnız kaldığınızda ağlama izni vereceğinizi söyleyin ve gözyaşlarınızı kontrol edin. Birine karşı hakkınızı savunmanız gerekirse sizinle aynı görünen birinin, bir ikizinizin olduğunu hayal edin. Ne dese siz kendinizi iyi ve sınırları ihlal edilmemiş hissedersiniz? Bu cümleleri kafanızda tasarlayın ve o ikizi canlandırın. Rol yapıyormuş gibi. İnanın insan kendine güveniyor-muş gibi, çok atılgan-mış gibi yapınca ve karşısındakiler onu öyle görmeye başlayınca kendi de inanıyor. Böylece bu durum rol olmaktan çıkıp gerçeğe dönüşüyor.

kesinlikle ya bağıracaksin çirkef olacaksın yada ağlayarak kendini savunucan hakli çıkcan bn ikincisini yapıyorum

Bunamı takıldınız gerçekten? çok hızlı yazdığım için imla kurallarına dikkat etmiyorum Takıntılımısınız anlamadım Konunun en başından bütün yorumları inceleyip noktasına virgülüne yazım hatasına bir bakın herkesi tek tek uyarın olurmu.

Sahsen bir problemimden dolayi hep pisiriktim Ne zaman konusacagimi bilmez ustune ustlukte cok konusurdum arkadaslarim bikardi herseyden haberim olurdu Uni de oda arkadasim vardi kiz cooook Ozguvenli farkliydi bana onerilerde bulundu dikkate aldim Kendimi begenmeye basladim cok konusmam da azaldi insanlarin bana saygi duymasi gerektigini ogrendim Sonralari daha cok dusunmeye biri herhangi bir konuda ne derse ne demem gerektigini oncesinde dusundum Plan yaptim bir nevi Pratik yaptim ve oldu Ha bu arada zaten hazir cevap biriydim kelimelerim yanlis oluyordu sadece Ama simdi gerekeni anlatiyorum Vaktinde annem hep susturmaya calistigi icin boyle oldum bence cok konustum yine de susmadim