Bunu konuşsanız eşinizle açıkça.. beni nöyle ihmal edip bide üstüne üstlük taşra taşra gezdirmek istiyosun, bu şartlada buna cesaret edemiyoruö deseniz. Çocuk daha çok yalnız hisssettiri belki bu şartlarda, sorumluluğu paylaşmak istersiniz. Önce evliliği kurtarmaya çalışsanız? Yani mümkünse..

Adam bir acaip bence, konu sahibesi sosyopat olabilir demiş o kadar olmasa da kesinlikle bir bozukluğu var diyorum

Hayatta yaşla ilgili doğrusallık yoktur. Boşanmayıp bu adamla çocuk yapmaya karar verdiğinizde belki 40 yaşınıza kadar çocuğunuz olmayacak? Nasıl bilebiliyorsunuz?

Bosanin. Cocuk fikri hic mantikli degil aklinizdan bile gecirmeyin yazik etmeyin cocuga da. Boyle bir babasi olacak cocuga acirim sadece.

esiniz niye cocuk istemiyor? neden issiz yalniz sehirlere gitmek istiyor? is disinda kimlerle gorusuyor? cinsel hayatiniz nasil?

akşamları beraber film izlemeyi teklif edin. Ya da ne bileyim dışarı kahve içmeye çıkın. Hiç bunları teklif ettiniz mi eşinize? H

Haklısınız. bir umut, bir işaret arıyorum işte. Mutlu mesut çoluklu çocuklu bir yuvadan başka bir isteğim yoktu arkadaşlar. Bunu elde edememenin hayal kırıklığını yaşıyorum sadece

Bilgisayarda sadece lol oynuyor. Ten uyumu fena değil. Birkaç kez konuştum. Ben hep böyleydim, bunu bilmiyor muydun diyip duruyor. Kendi hatıralarımı sorguluyorum artık ben hayal mi görüyordum Tekirdağda diye

Eşini seviyosun. Hiç bu durumları konuştunmu?mesela tek başına kahvaltı yapman hiç doğru değil. Çok gençsin tam eşinle romantizim yaşama dönemi... eşinin bir sorunu yoksa ve cevapları tatmın etmiyorsa boşan bence. Böyle bir ömür geçmez inan. Yıllar geçtikçe pişmanlığın artar... Derdi ne ki?narsist mi ne C

Böyle kabul ederim. O hayalet gibi girsin çıksın dersen yap bi çocuk. Ama çocuk oldugunda hersey kat kat daha zoruna gitcek. Anne olunca mucizevi bişeler yasanmıyo. Kocayı boğasın geliyo

Merhabalar dostlarım biraz uzun olacak. ben 29 yaşında, 1,5 yıldır evli bir kadınım. Eşimle 3 yıldır sevgiliyiz ve severek evlendik. Evlendiğimizde ben İstanbul'daydım o Tekirdağ'daydı, ilişkiyi bir süre bu şekilde uzaktan yürüttük. O dönemler çok iyiydi her hafta görüşüyorduk, hayatımda ilk kez bu kadar sevildiğimi hissetmiştim diyebilirim. Saatlerce sarılmalar, sohbetler, muhabbetler vb rüya gibiydi. Gözlerim yaşla dolu Allah'a şükrettiğimi hatırlıyorum bana böyle bir adam gönderdiği icin. Evlendikten 2 ay sonra eşimin tayini Ağrı'ya çıktı, ben de devlet memuru olduğum için eş durumuyla yanına gittim. Şöyle söyliyim şehirle ilgili hiçbir sıkıntım yok burada insanlar çok sıcakkanlı. İstanbul'un kalabalığından sonra iyi bile geldi. Fakat sorun eşim. Tekirdağ'da yanına gittiğim sevgi dolu adamdan eser kalmadı. Adam işten eve geliyor, bilgisayarın başına geçiyor, 10'a kadar kalkmıyor. 10'da da yatıp uyuyor. Başta depresyonda olduğunu düşündüm ama 1. Ağrı'ya kendisinin ısrarıyla geldik. Ben başka yerleri önerdim ama sırf zorunlu görev süresi daha kısa diye Ağrı'yı kendi yazdırdı. 2. İş yerinden arkadaşlarıyla gayet güzel takılıyor, kendi üniden arkadaşlarıyla telefonda gayet güzel sohbeti muhabbeti var. Adam sadece benimle konuşmuyor yani. Bütün gün sıfır diyalog. Günaydın iyi geceler yok. Pazar kahvaltısını bile tek başıma yapıyorum. Eğer burada kendi arkadaş çevremi oluşturmamış olsam aklımı kaçırırdım. Nasıl bu hale geldi, nasıl düzelecek bilmiyorum. Acaba hep mi böyle bir insandı da ben evleneyim diye numara mı yaptı? Manipule mi edildim? Asla bilemeyeceğim. Üstelik şimdi tekrar tayini çıkacak ve hiç arkadaşlarımın ve aile bireylerimin olmadığı kıyıda köşede saçmasapan şehirleri önerip duruyor. Ben zaten yapayalnızım, üstüne bir de kimsenin olmadığı iyice tek başıma kalacağım şehirler istemiyorum. İstanbul Ankara dururken Balıkesir diyor Manisa diyor buralarda hem hiç tanıdığım yok, hem de ailem Antep'te onlara gitmem çok zor olur benim icin çok ters. Ama adama dinletemiyorum. Şu anki sorunum şu. Bu kişiyi boşamak mantıklı mı? Bu forumda çok daha kötü hikayeler okudum onlar bile boşanmadı ben mi abartıyorum? Bu toplumda boşanmış bir kadın olmak çok zor ondan da çok çekiniyorum. İkinci mesele de çocuk. Şu an çocuğumuz yok ve eşim zaten istemiyor. Evet bu şartlarda çocuk yapmak mantıklı değil AMA bu adamı boşasam, yeni biriyle tanış evlen vb şansım varsa 4-5 yılımı alır ve ben çocuğum 10 yaşına geldiğinde 50 yaşımda olmak istemiyorum. Yaşım geçiyor. Hormonlarıma söz geçiremiyorum. Bu kişiyi böyle kabul edip çocuk için bastırayım mı yoksa kaçıp yoluma mı bakayım? Tavsiye bekliyorum

Bu net farklılıkları söylediğiniz zaman, kahvaltı da dahil, nasıl oluyor da "ben hep böyleydim" diyebiliyor? Ben sizi şu anlamda takdir ettim, burada insanların eleştireceğini bilmenize rağmen mantıksız olduğunu kendinizin de bildiği çocuk düşüncenizi açıkça yazmışsınız. Ben yadırgamadım ama çok saçma bir fikir. Bence eşiniz olayın ciddiyetini anlasın, konuşun, baktınız anlasa da değişmiyor, boşanın. Çok gençsiniz. 10 yıl sonra geriye baktığınızda "kendimi yaşlı sanıp gençliğimi harcamışım" diyeceğinizi garanti ederim. Evlenmeden önce ilişki yaşamadıysanız eşinizin kafa yapısı hastalıklı ve ilişki yaşadığı kadını ciddiye almıyor olabilir mi diye düşündüm ama kahvaltı örneği onu eliyor gibi.

Peki sizi sevdiğini hissediyor musunuz? Yani bu derece dönebilmek için ne yaşamış olabilir ki anlam veremedim.

Bu da psikolojik şiddet oluyor maalesef. Sizi hiç sayıp görmezden geliyor. Bence oturup konuşun ne cevap verecek ona göre karar verin

Yerinizde olsam eşimi karşıma alır ciddi bir konuşma yapardım Duyguları değişmiş sevgisi tutkusu bitmiş olabilir açıkça sorun bu şekilde evliliğe devam edemeyeceğinizi değersiz hissettiğinizi söyleyin

Karar sizin ama benim tek söylemek istediğim eşiniz çocuk istemezken yapmamak daha mantıklı gibi. Sizin gibi çocuğuna bile, ilgi ve sevgi vermeme ihtimali yüksek. Allah yardımcınız olsun

Sizin çocuk isteyip onun istememesi bile başlı başına boşanma sebebi bence.

Bende çocuk istemiyorum ama hayvanları çok seviyorum hamsterım var onu beslerim severim ama çocuk konusu farklı çocuk sevmiyorum. Yani ikisi ayrı şey o sebeple söyledim. Eşinizde böyle olabilir. Gezme konusundaki uçurum farka şok oldum. Nasıl bu kadar olabilir? Oynadığı oyundan sonra mı böyle oldu ya da arkadaş çevresi mi değiştirdi? Bence ciddi bi konuşma yapın böyle devam ederse bu işin yürümeyeceğini belirtin. Ondan sonraki çabasına göre bakarsınız..

Sperm bankası olayı türkiye'de yaygın ve sosyal olarak kabul edilebilir bişey olsaydı 5 dk durmazdım :))

İnanması zor ama evlenmeden önce çok farklıydı. Bana prensesmişim gibi davranıyordu zaten o yüzden şokta ve ne yapacağımı bilemez haldeyim

Haklısınız ama bunu açıkladım. Hormonlarıma söz geçiremiyorum malesef vücut resmen üremek istiyor. Mantığı devre dışı bırakıyor bazen

Peki ne zaman değişti bu adam evlendikten sonra 5-6 ay mı 1 sene sonra mı? Yani bilmiyorum belki bunalımda geçici bir dönemdir. Tek başına niye kahvaltı yapıyor mesela oda ilginç. Kendi mi hazırlıyor seni çağırmıyor mu S so

Saygı duyarım Bence kadının üstündeki baskıyı azaltırdı Toplum yapısı buna hazır değil

Evlendikten sonra oyun bağımlılığı mı başladı yada evlendikten sonra ailevi vs bişeyler mi yaşadınız Yani bana garip geliyor bi insan evlendikten sonra nasıl bu kadar değişebilir

Evet ben de o yüzden delirmediğime emin olmak için buraya yazdım. Ben manipule edildiğimi düşünmeye başladım yani adam yıllarca harika erkek arkadaş rolü oynayıp istediğini alınca kendini saldı. Sosyopat olabilir diye düşünüyorum. Zeki biri zaten. Ama ben de zekiyim, sonsuza dek beni oynatamaz. Tavsiyeleriniz için teşekkür ederim. Kendi mutluluğumu ön plana alarak önce burada tartıştığımız her şeyi konuşup sonra bi karar vereceğim

Gelecekten bildiriyorum. O yalnızlık azalmıyor, artıyor.

Eşin sonra çocuk isteyecek mi peki Evlendiğine pişman gibi duruyor Ben seni anlıyorum çocuk oyunu değil evlilik ama beni istemediği 50 mt öteden belli adamla da devam etmeye çalışmam açıkçası.

Böyle anneler de aynı şekilde. Kocasından sevgi göremeyip evlada sarılıp o hisleri ona yüklemek çok yanlış.

Zamanla sinir hastası olursun tövbe estağfurullah, çekilmez bu ablacım

Siz şutlayın bunu bundan olmaz. Daha yaşınız 30 bile değil. Nenem gününden kalma "çociğim 10 yaşına gelince ben hebelehübele" takıntınızı da unutun. 40 is the new 30.

Boşayıp mutlu bir hayat kurun. Bu adamdan çocuk falan da yapmayın.

Anlıyorum sizi ama bu hayale ulaşmanın yolu mevcut dede kılıklı kocanızı boşamak. Prensiniz başka bir kalede

Konuştuk. Bi yıl bekleriz biraz gezeriz sonra yaparız dedi. Şimdi ne gezme var ne bebe. Dolandırılmış kadar oldum resmen

Oynadığı oyunu rahat bi on yıldır oynuyor. Hatta aynı oyunu ben de oynuyorum. Eskiden birlikte oynardık günde bir saati geçmezdi. Şimdi o uzun saatler tek başına oynuyor, gel bir el birlikte girelim diyince yok diyor

Öncelikle çocuk ASSSLA düşünmeyin bu durumda. 40yasinda mutlu bir ebeveyn mi, 35 yaşında yalniz ve gergin bir ebeveyn mi olmak istersiniz? Neden boyle olduguna dair açık sekilde hic konusma yoluna girdiniz mi? Birlikte yapılabilecek bir seyler onerdiniz mi? Ortak zevkleriniz var mi? Bilgisayarda calisiyor mu, takılıyor mu? Bu dönemde yasadigi baska herhangi bir sey var mi? Ten uyumunuz nasil?

Çoğu kişi böyle düşünüyor maalesef. Bence de çocuk yapma yani böyle bir evlilikte çocuk doğursan bu sefer adam tamamen ilgisizleşicek çocuğuna ve sana. Aaa ben kendi başıma da bakarım çocuğum olsun da ilerde boşanırsam boşanırım kafasındaysan yap mesela.

Bence bu sebepler bile başlı başına yeterli boşanmak için. Dile kolay gerçeğinin zor olduğunun farkındayım ama böyle ömür geçmez bence. He geçer ama yorulursunuz, pişman olursunuz geçip giden gençliğinize olur olan. Çocuğu yapayım sonra boşanırım düşüncesi de çok makul değil bence.

Acik acik konusun. Bundan sonra hep boyle mi olacagiz, ben kendime baska bir yol cizeyim mi deyin. Yeni gorev yeri icin ailenize yakin bir yer istediginizi israrla soyleyin.

Neden hayatınızı zorlaştırmak için uğraşıyorsunuz ki?Çocuk olmadan boşanip, yeni bir hayata adım atın. Çocuk olunca daha da sarpa saracak işler.

Eşiniz için, bu kişiyi boşasam mı yazdıysanız zaten ortada bir evlilik birliği kalmamıştır diye düşünüyorum Çocuk diye yüzünüze bakmayan adamdan çocuk mu dünyaya getirceksiniz? Onun da yüzüne bakmazsa ne yapıcaksınız peki? Aranızda 30 yaş olacak ama berbat bir babası olacak çocuk böyle bir aileyi ne yapsın? Ban akalırsa net konuşun ne yapmak istiyor, ne yapıyor... olmazsa boşanın. Yaşınız çok genç, 30 bile değil şimdi boşanır hemen aday aramaya başlarsanız 35e kadar çocuk sahibi olabilirsiniz pekala, koskoca 6 yıl var daha. Çocuk 10ken siz 45 olcaksınız, uygun olur mu?

Yani 3 yıllık ilişkide hiç farketmediniz mi? Hadi 6-7 ayda evlenseniz tamam da 3 yıl geçirmişsiniz bu adamla. Yada sizi elde ettiği için mi değişti? Bilemiyorum ki çok garip geliyor bir insanın bu kadar değişmesi. Aysebende

siz suan yalnizliktan sikayetcisiniz. 3 aylik cicegi burnunda bir anne olarak yalniz cocuk buyutmek o kadar zor ki.. yalniz derken yanlis anlasilmasin esimle birlikte bakiyoruz nobetlese, ailelerin destegi yok. esim isteyken bazen o kadar bunaliyorum ki evde... ailemden uzagim, bebegim saatlerce aglarken ben de agliyorum. ki esim cocuk konusunda fazlasiyla destek iken boyleyim. esim destek olmasaydi ne olurdum bilmiyorum. annelik cok farkli, duygu ve dusunceler cok degisiyor. sizin esiniz simdiden sizi yalniz birakiyor cocuk olunca ne olur siz dusunun

Konunun bir yerinde ve hamileyim yazmanızı bekledim ne yalan söyleyeyim. İçimden bir ses boşanmayacak, üzerine 2 de çocuk yapacak Bu adamla devam edeceksiniz diyor.

Haftasonu sabahları çok erken uyanıyor. 7'de alarmsız kendi kendine kalkıyor. Biraz oyalansa birlikte yeriz ben de öğlene kadar yatan bi tip değilim ama direkt 7 bucukta kahvaltıya oturuyor, sabah 8 bucukta bilgisayar başına geçmiş oluyor. Kahveyi bari aynı anda içelim diye ne zaman içeceğini sorup resmen adamdan randevu alıyorum. Tekirdağda haftasonu şöyle olurdu. Sabah erken kalkar, yanıma sokulur, öper koklardı. Bi süre sarılır 9'da kalkar kahvaltımızı yapardık. Aradaki farkı net görün diye her detayı veriyorum delirmek üzereyim :d

Her şeye boşan yazılmasına sinir olurum ama bu bence gerçekten boşanma sebebi. Çocuk konusu çok önemli evlilikte, öyle istiyorum diyip sonra vazgeçmek ne demek. Ona hava hoş tabii ama kadınlar için durum farklı, yaş geçiyor. Şimdi gençsiniz ama bu adamın keyfini kaç yaşına kadar bekleyeceksiniz? Siz 40a merdiven dayayınca çıkıp çocuk istiyorum diyebilir yani.

Evlenmeden çocuk konusunu konuşmadınız mı? sonradanprenses Ne olduysa sonradan

Çocuk konusundaki fikirlerinizi hiç sağlıklı bulmadım. Arkadaşım olmasa kafayı yerdim deyip bu adamı böyle kabul edeyim çocuk için bastırayım diye bir seçeneğiniz var.

Aldatıldığımı sanmıyorum ya. Burası küçük yer dışarı çıktığı kişiler kimler biliyorum, nerde napmış biliyorum. Farklı kaynaklardan doğrulayabiliyorum. Yani umarım fazla profesyonel değildir

bence sizin de kafaniz karismis, adam ne kadar zamandir boyle davraniyor, aniden mi degisti, evlenince kendi ailesinden gordugu kodlara mi dondu, oyun bagimliligi mi, is stresi mi, aldatma mi, biseksuellik mi vs vs tonla ihtimal geliyor insanin aklina ama normal bir sekilde davranmadigi kesin. 2 hafta onceden izin almak, kahvaltiyi tek basina yemek cok cok cok cok sacma... oncelikle bence kendiniz bir psikoloha gidip olaylari analiz edin. normalde adamla konusun derdim ama cok konusulacak gibi durmuyor. olayi anlamadan ani bir seye karar vermeyin

Sabah sabah nasıl kahvaltı ediyor ya ben sabah birşey yiyemem. Ne bilim acıkıyor heralde adam. Ama bir kaç parça şey atarsın ağzına beklersin ne olucak açlıktan öldün mü be adam?. Eşin çok bireysel biri belki bilemiyorum. Oyun bağımlısı gitsşn tedavi olsun koca koca adamlar ya bu kadar bağımlı olmak normal değil.

Yasim geciyor diye yalnis adamdan cocuk yapilmaz. Önce onu sabitleyelim. Esinizle bu durumlari konusmuyormusunuz? Tepkisi ne oluyor

Evliliğinizde yolunda gitmeyen şeyler var diyorsunuz ve bu sorunları konuşarak halletmek yerine çocuk yapmak istiyorsunuz. Evet eşinizi çok sevmişsiniz ve anlattığınıza göre de çok mutlu anlarınız olmuş. Ben boşanın demem ama aranızdaki sorunları halletmeden çocuk işini rafa kaldırın. Ben hep böyleydim de demesin. Hep öyleydiyse siz kafanızdan mı uyduruyorsunuz anlattığınız şeyleri? Konuşun. Aranızdaki sorunları halledemeyecek olsanız bile konuşun. sonradanprenses Ne olduysa sonradan

Mesleğin var, bağlayan bir çocukta yok. Durdugun kabahat evliyiz diye dert etme sevgililik gibi düşün baktın tanıdın olmadı. Allah eminim daha iyilerinide gönlüne göre çıkartır dert etme yaşını allah'a güven.

Yani en azından uçakla zahmetsiz gidebileceğim bir yer olsa o bile yeterli benim icin. Bu konuda kesinlikle bastıracağım. Zaten bu konuda da beni dinlemezse adam kafada çoktaaan bitirmiş demektir. Yazık gerçekten çok üzülüyorum kendime

Ya bebelerle ilgileneceğini bilsem adama istediğim bir şehri yazdırdıktan sonra çocuk yapmaya çalışırım muhtemelen. Ama bu forumdaki arkadaşlar çok haklı, muhtemelen çocuklarla ilgilenmeyecektir. Öte yandan bu bir gösterge mi bilmiyorum ama benim 6 yıldır bir papağanım var ve papağanın üstüne çok titriyor? Hayvanın ihtiyaçlarını benden çok düşünüyor. Belki bebeleri de sever, kim bilir. Bu çocuk mevzusunu açıp iyi bir baba olabilecek misin diye darlayıp ona göre aksiyon almayı düşünüyorum şu an.

Açıkçası işiniz zor. Ben böyle bir evlilik yerine ki gerçekten bu derece gün boyu tek konuşma yoksa ve çocuk yoksa sakin bir yalnızlığı tercih ederdim.

Peki sen planlar yapsan uyuyor mu? Bi yerlere gezme gibi haftasonunuz boşmuş doğudasınız çok güzel yerler var sürekli bi yerlerde gezebilirsiniz. Yani hiç mi birlikte yaptığınız bi aktivite yok dışarda? Evde açıp film izlemek falan?

Oncelikle cocugun anne ile saglikli bir iliskiye ihtiyaci oldugu kadar baba ile de saglikli bir iliskiye ihtiyaci var. babasis buyuyecegini bile bile cocuk istemek bence cocuk acisindan cok bencilce. Saglikli bir ailede buyumek her cocugun hakki. Siz bile bile cocuga bu hayati reva gormemelisiniz. Bence aldatiliyorsunuz. O nedenle sizinle olan diyalogu sifira inmis durumda.

Hep diyorum Yine diyeyim. Kadınlar kendi basına bebek sahibi olabilecek olsa asla evlenmezler

Cocuklara zaten böyle babalar faydadan cok zarar

Evet mantıklı olan tek şey boşamak hatta. Bu adamdan çocuk yapma fikrinin saçmalığını arkadaşlar zaten yazmış. Üstelik adam zaten istemiyor. Yani bu adamdan yapacağınız çocuk 10 yaşına ancak paralel evrende gelecek. Anlayamadım ben mantığınızı. He bu arada kocanız sıkılmış. Sevgiliyken heyecanlıydı evlenince kaçtı anlaşılan.

Gezme olayı şöyle oluyor. 2 hafta öncesinden bildiriyorum kendisini hazırlasın diye. Örnek: aysellerle kahve içeceğiz 2 hafta sonra diyorum biraz söyleniyor gidiyoruz. Bir iki gün önceden söylersem gitmez kendimi hazır hissetmiyorum der. Turistik yerlere zaten götüremiyorum Van'a Kars'a falan götüremedim adamı. Evlenmeden önce nasıl oluyordu: pat diye londra'ya uçak bileti alıp 1 ayda pasaport vize hepsini halledip beni gezmeye kendi hür iradesiyle götürmüştü. Hayatımın en iyi tatiliydi. Böyle before after karşılaştırarak anlatıyorum yine iyice anlamanız için

Köprüyü geçince fabrika ayarlarına dönmüş eşiniz. Bencil ve duygusuz

Bence eşinizle konuşun. Sorunları anlatın. Yanlizliginizi, niye değiştini sorun. Verdiği cevaba göre boşanma durumunu düşünün. Emin olun çocuk yaptıktan sonra eşinize daha çok ihtiyacınız oluyor. Eşiniz size ilgi göstermesi şuan olduğunuzdan daha çok yanlizlik ve çaresizlik çekersiniz. Kendimden biliyorum.

Papağanlar bildiğim kadarıyla 2 saatte bir beslenmeye ihtiyaç duymuyor, zırıl zırıl ağlamıyor ve geceleri sizi uykusuz bırakmıyor ama siz bilirsiniz... Belki adam çocuk istiyor olsaydı bu tartışma anlamlı olabilirdi ama yok o zaman da anlamsız olurdu ya. Çocuk istemeyen birinden zorla çocuk sahibi olmayı düşünüyorsunuz hanımefendi. Düşünmeyin.