Ben de öğretmen ve yetişkin eğitimciyim bu arada.. Hayalim 7den 70 e birden fazla dalda birseyler ogretebilmekti 27 yaşımda hayalime kavuşmuş 5 yıl sonunda da doymustum.. Şimdi başka hayallerim var onların peşindeyim.. Bazen asıl sıkıntı doymusluk da olabiliyor bi üst basamak kalmayinca yeni merdivenler kurmalı belki..

Hayır aslanım, yükselenim de aslan :) Bebeği önümüzdeki bir kaç sene hiç mi hiç düşünmüyoruz. Hani içime bir istek gelmiş olsa bile maddi durumdan dolayı olmaması gerek. Ama asla demiyorum,2-3 sene sonra zaman ne gösterir bilemem:)

Koalina ÖĞRETMEN olduğumdan beri senle benzer tatminsizlikler yaşıyorum. Kesinlikle iş tatminim yok. Dünya'ya Geliş gayemi sorgulamaya başladım. Çok farklı alanlarda ikinci üniversite ve yüksek lisans deneyimlerim oldu. Amacım meslek değiştirmekti. Ama sevemedim bıraktım. Sonra eğitim Alanında denedim Master ve çok keyif aldım. Üretmek demişsin. Tezli yapabilirsin. Ben kendi adıma şunu anladım ben bu işi seviyorum ama Hız kesicileri, taşları, blokecileri sevmiyorum. Bence sen doğru meslektesin.. Yanlış olan sistem, o değişsin sen değil.

'Kendi başına eğlenen' demiişsinya. Onu nası yapıyosan bi bana da diyiver hele... çok lazım banada

Yuksek lisans yapın, ikinci dil öğrenin, madem öğretmen olarak kıymetiniz bilinmiyor enerjinizi kendiniz için harcayın.

Vazgeçtim sen hobi filan edinme

anne haklı. anneler her daim haklıdır :))

Zevk veren ve elinin yattigi bir hobby edin mesela resim cizmek, bir müzik aleti calmak, pasta cesitleri yapip süslemek, kendin elbise tasarlayip dikmek vs. cok sey var kafani cok yormicak seyler olsun ve hep birseye hedeflenme beklentilerin olmasin sen begendinmi yeterlidir yaptigini.. Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

Bir kere bu zengin hastalığı, öğretmende olmaz İkincisi tükenmişlik değil bu, bezmişlik, takdir edilmemenin verdiği usanma. Sonunda, sonucunda "ellerinize sağlık hocam, ne güzel yapmışsınız ne de güzel düşünmüşsünüz" diyecek birileri olsa, bu duygular olmazdı. ama yok, problem de o.

işi seviyorsunuz, yeni şeyler yapmayı, iş konusunda aktif olmayı seviyorsunuz, tabi takdir göreceksiniz diye bir şey yok, yaptığınız şeylerden siz memnunsanız mutlu oluyorsanız tamamdır, ama birazcıkta iş dışında şeylerle ilgilen :))

Evet bir haftada tükenilir mi, tükenilirmiş:) Benim derdim tam olarak bu mu bilmiyorum, bu zamana kadar doktora gitmeyi gerektirecek kadar ciddi bir durum görmemiştim ama bu sene saçlarımı koparmaya başlayınca işler ciddileşti. Çalışma saatlerim kısa ancak evde geçirdiğim zamanımın %90'ı işim için araştırmalarla ve hazırlıkla geçiyor. Böyle bir zorunluluğum yok ama ev işi ve yemektense bunu tercih ediyorum. Sürekli yeni bir şeyler üretmek için can atıyorum, enerjiyle doluyorum. Tam adımımı atıyorum ki olumsuz bir şeyle karşılaşıyorum. Kendimi hakarete uğramış, hayalleri yıkılmış ve işe yaramaz hissediyorum. Bu sefer vazgeçiyorum ekstra bir şeyler yapmaktan, klasik kim ne yaparsa onu yapayım diyorum ama o zaman da çok huzursuz hissediyorum. Sanki bir günde bütün evi temizleyecek gücüm ve zamanım varmış ama ben toz almakla yetinmişim gerisini zamana bırakmışım gibi bir huzursuzluk Eşimden, iş arkadaşlarımdan ve çevremden takdir görmüyorum zaten bunu beklemiyorum ama sanki alemin delisiymişim, kendime iş çıkarıyormuşum gibi dalga konusu olmam, isteklerimin reddedilmesi inanılmaz şevkimi kırıyor. En son annemle konuştum bu konuyu, kendisi sağolsun bana çok hoş bir telkinde bulundu. "Canın sıkılıyor herhalde, çocuk yap ona bak." Ama sıkıntım bu değil gerçekten Kendi başıma gayet eğlenebilen, sosyal de bir insanım mesele can sıkıntısı, yalnızlık falan değil. Çalışmak istiyorum, işim adına ekstra bir şeyler yapmak istiyorum ama şevkim kırılıyor. Yapmasam gönül razı değil, huzursuzum. Sanki bıktım gibi geliyor. Ne yapmam lazım bilmiyorum Munzevi Zencefil Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok sürmez bir ay sonra başlar şikayetler

Ben de bu seçeneği deneyeyim o zaman, açıköğretimden zerrece zevk almadım, bir şey öğrenemediğim gibi işime de yaramayacaktı. Bitirdim demek için de okumak istemedim aslen. Teşekkürler. B bi kahve

yeni evli değilsen annen, i dinle canım H

Takdir beklemiyorum dediğim gibi, yapmak istediğim işlerde engel olmamalılar ya da boş beleş "ne gerek vardı" diye konuşmamalılar. Bunu söyleyenlerden biri daha dün gelip sınıfa bir materyalimi ödünç aldı ve "öğretmeninizin kıymetini bilin başka sınıflar yapmıyor bunları" dedi gitti. Madem iyi bir şeydi hadi yapalım dediğimde neden kimse yapmadı? Kötü bir şeydi neden gelip benden istedi? Aslında kimse uğraşmak istemiyor, uğraşanı da yıldırmaya çalışıyorlar göze batmamak için.

Buldunuzmu bişeyler. Bende deniyeyim. yeni bişey varsa

Dizi, film izliyorum, yakın yerlerdeki gezilecek alanlara gidiyorum, bir ara spor yapıyordum belki geri başlarım. Evcillerim var bayağı vaktimi alıyorlar onlarla ilgilenmek. Boyama, kitap okuma, yap boz da günlük eğlenceleerim arasında. Sonra bir bakıyorum eşim gelmiş. Belki siz sıkılırsınız böyle tek takılmaktan ama benim hoşuma gidiyor, sessiz, özgür. Mis gibi . push ; Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Sanırım sen de ben ve eşim gibi idealistsin. Hoş biz artık öyle değiliz. Sebeplerini uzun uzun yazardım lakin deşifre oluruz. Bi noktadan sonra düz adamlar olduk. O kadar olduk ki peşpeşe 2 bebemiz var

Bu hafta okullar açıldı.. Ben hazır ve nazır koşa koşa ders başı Yaptım. Okul fiziksel acıdan hazır değil. Sınıfların yerleri, sınıf listeleri, okul meteryalleri hazır değil, sınıfın birinde tahta yok.. Fotokobi makinasında toner yok.. Veliler hep ortalıkta lise gibi yerde idareci odası sormak için dahi derse dalmakta.. Ilk günden ve haftadan derse başladığım için müdür öğrencileri okuldan soğuturmuşum esprisini yaparak antipatimi kazanmış durumda.. Öğrenciler dört aydan sonra asla ders dinlemek istemiyor dersin ortasında dersle ilgili!!!! Sordukları soruları da listeleyeyim: Evli misiniz? Kaç yaşındasınız? Hepimiz geçer miyiz? Arabanızı yıkayalım mı? Kim şampiyon olur? Uyuyabilir miyiz? Yarın pztsi ve ben okula gitmek istemiyorum ; sistem, idareci, siyasetçi, müdür, ÖĞRETMEN ve öğrenci hep birlikte soğuttular sağolsunlar. Eğitim takım işi tek başına mücadele ile olacak iş değil ama madem bu Savaş'ın içindeyiz kanımızın son damlasına dek...

Yorumlarinizdan bi garip durumunuz oldugunu anlamistim. Ya gidip tedavi olun burdaki insanlara sarmayin burasi terapi merkezi degil

Anneye kocaman öpücükler ellerinden öpüyorum

Kime sardıysam o gelsin, sen git

Ben kitap Fuarı'na öğrenci götüreceğim diye cesedimi çiğnetiyordum az Kalsın.. 1000 kişiden izin istedim zorla götürdüm.. Mebin şu aşırı hiyerarşik ve Bürokratik yapısı seni baltalayan ve elini kolunu bağlayan. ÖĞRETMEN özerkliği yok ki.. Evrak memuruyız mübarek..

Teşekkür ederim, umrumda olmaz olur mu mutlu oluyorum elbette:) Şöyle söyleyeyim 70 civarı öğretmeniz, şu an bana destek olan 1 kişi o derece vahim

Arkadaşlar, sanki velilerim duymuş gibi 2 gündür nasıl iyiler anlatamam. Whatsapptan "sizin gibi öğretmeni bir daha bulamayız" diyenler, arayıp "hocam sadece sınıf için değil özel olarak da isteğiniz olursa hazırız" diyenler, sizin 1. sınıf almanıza denk geleceğini bilsem bir tane daha doğuracağım diyen bile oldu vallahi dünden beri burnum havalarda, ne oldu buraya mı üyeler acaba anlamadım

Toplu bir etkinlik yapılması gerekiyor kimse katılmak istemiyor. Gezi yapmak istiyoruz ne idareci uğraşmak istiyor ne öğretmenler hafta sonunu feda edip götürmek istiyor, tek kalıyorum. Kütüphaneyi kullanıma açalım boş boş durmasın diyoruz, hocam o iş olmaz, prosedürü çok, boşver sen diyorlar. Şöyle yarışma yapalım, böyle drama yapalım, gösteri salonunda şunu yapalım diyorsun yok, bilgi yarışması yasak, kimse izlemez, ne zaman çalıştıralım şikayetler şikayetler. Genelde kendi kendime yapabildiklerimi yapıyorum işte. D damdan

Bizim mesleğimizin kötü taraflarından biri bu Koalina. Amannn rahatlığıyla çalışanla, kendinden, zamanından daha fazla verip bir şeyler üretmeye çalışan arasında pek fark yoktur. Bunu takdir edecek veli, idareci kısacası çevre bulmak zor. Sayıca oldukça azlar. Bir yerden sonra da yetmiyorlar. Derse gir çık, senden isteneni ver ve gerisini düşünme mantığı ile yapsam bu ben değilim mutlu olamam. Ama fazlasını yapıp '' Aaaa kız sen deli misin onlarla tek tek uğraştın mı cidden, aman bana ne anası babası yapsın'' gibi tepkilerle karşılaşınca da insanda şevk mevk kalmıyor. Dönemsel olarak bana da geliyorlar yani

Bu harika bişey... yaptıklarınız takdir görür ama biraz zamana ve gayet sağlam bir sabra ihtiyacınız var... bende çoğu zaman aynı şeyleri hissediyorum etrafımdakileri daha güzel bir yaşam için daha aktif bir hayat için cesaretlendirmeye çalışırken kabak benim başıma patlıyor, kaç kez arkadaşlarımı ve her birinin birbirinden yaramaz çocuğunu başıma toplayıp aktif akıllı sosyal çocuk yetiştiren bilinçli anneler konseyi yapmaya çalıştım sonuç dağınık odalar berbat mutfak bol bol dedikodu... hisetiklerinizi anlıyorum, şahsen ben sizin gibi bir öğrtmenim olsa bayıla bayıla peşinden giderim görevlerin yarısını paylaşırım... bilmem umrunuzda olur mu ama ben şahsen hem takdir ettim hem destek verdim uzaktan ne kadar olursa

benim annem de öğretmen ve çok çalışkan sizin gibi inanın bi yerden sonra yetiştirdiğiniz öğrencilerin başarıları fark yarattıkça herkes parmakla gösteriyor hiç vazgeçmeyinbence çalışmaya devam edin bakmayın konuşan konuşsun

Biyografimi okuyorum sandim annenlerimizin cumleleri bile ayni ben is konusunda sizin kadar hevesli diilim ama birinin negatif enerjisi ya da bi olumsuzluk beni mahvediyor

Hobi candır

Yanlış meslek seçmiş olabilir misiniz acaba?

En son seneler önce bir adet evcil edinmiştim, şu an 8 oldular. Hobi anlayışım da abartmak üzerine kurulu witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Ben çocuklara karne hediyesi diye, sırf yüzlerinde bir parça gülümseme göreyim diye. 50 öğrenci için eti puflarla, bonibonlarla, çikolata damlalarıyla falan kardanadam şekeri yapmış bir öğretmenim. Karne kabı diye kartonlar üzerine neler yaptım. Elime iğne iplik alıp kurdele falan diktim :) Tüm bunlar için bir gün aralıksız saatlerimi verdim evimi b. k götürürken bile yaparım bunları. Okula gittiğimde öğretmen arkadaşlarım sağolsun aaa ne cici olmuşların ardından '' Tek tek bunlarla mı uğraştın kız Allah iyiliğini versin işin mi yok'' dediler. Üstüne velilerin en sorunluları mıymıy, gıygıycıları bendedir. Çocukların en zorları da öyle. Bu emeğin üzerine gördüğüm tek karşılık bu oldu, belki bir kaç çocuğum mutlu olmuştur. Günümüz çocukları nelere nelere sahip tabi.. Mutlu etmek de pek kolay değil artık. Olan benim boynuma oldu. Nasıl tutulmuş 1 hafta boyu döndüremedim, çığlık çığlığa gezdim. Neyse belki kıymetimi bilen çıkan bir gün diye kendimi bırakmamaya çalışıyorum.. :)

Ben de Aslanım bu arada.. Şu mesaj silinse ne iyi olur

Lisede edebiyat öğretmenimiz vardı emine hanim.. tek başına herkese karşı uğraş verirdi bizim için birseyler yapmak için.. kimse takdir etmedi zaten Meb de çok rastlanan bir durum değil nadirdir destek olmak vs. Neyse ama biz öğrenciler takdir ettik bkz unutmadık :) Sevk bazı insanda çok çabuk kırılır. Ben de öyleyim biraz. Çok olumsuz birsey bence. Ne olursa olsun bildiğini okuyacak ve etrafa göre kendini duygularini geri cekmeyecek güçte olsak keske. ben öyle değilim ama kızımın adının anlamı kendi bildiğini okuyan fikrinde giden:))))) demek nasıl sevkim kirildikca sinir olmussam bu duruma:) Saçlarımı kopariyorum demişsiniz umarım devam etmiyordur..

Şevkini kıranlar kimler? Onlarla yapacaklarını planlarını paylaşmasan? Çıkarabiliyorsan onları hayatından çıkarsan Yok çıkaramıyorsan görmezden gelip kendi bildiğini okusan olur mu ki?

Enerjinizi farklı yönlere mi kaydırsanız acaba? Misal evinize, eşinize, ya da merak ettiğiniz dallara yönelin.. Imm kitap yazın.. Yaptıklarınızı okudum çok güzel ama biraz azaltabilirsiniz. MeryL

Misal okul çapında bir etkinlik düzenliyoruz katılan ve destekleyen 1... Neyse dedim, az olsa da yaparız, velilere söyledim mırın kırın yapamayız edemeyiz. Dedim alın malzemeleri, siz yapın; maksat çocuklar eğlensin. Ben de bugün dışarı çıkmak yerine afiş hazırlamakla uğraştım, kumaş aradım, kestim biçtim derken gerçekten emek harcadım. Şimdi bakıyorum yazılanlara hala şikayet hala şikayet. Yapıp bitirene kadar ruhumu kemiriyorlar. Yarın da nöbetçiler şikayet edecek kesin okul curcuna oldu diye. Bunları hayatımdan çıkarsam, kimseden bir şey beklemesem olur ama sanki boş olur. Tek başıma, tekdüze nereye kadar? Ya da diğerleri gibi tın tın gidip, sıradan şeyler yapmak mı daha iyiydi ama öyle de ruhum huzur bulmuyor.

Bana sarsana cok modumdayim... Koalina dan ekmek cikmaz

Bunu yazanı hatırlamadığım gibi kime sardığımı bile hatırlamıyorum:) Son zamanlarda uslu bir kızdım oysa ki

Gerçekten toplum seni sıradanlaşmaya zorluyor, buna emin oldum artık. Hala direniyorum şimdilik, bakalım

İnsanın idealistliğini sömürür bunlar.. Bende idealistlik namına bir şey kalmadı şu köy okulunda.. Darısı gelecekteki okuluma..

mebten bişicik olmaz koalina. eski çalıştığım ilçede çok az rehber öğrtemen vardı. dedim mem şube müdürüne okulları ayarlayın. çocuklara sınav sistemi vs seminer diizleri düzenleyelim. tamamn ekstra iş ve hiç çıkarım yok. aldığım cevap hoc hanım başımıza iş çıkarma :))

ben de 7-24 hevesli değilim aslen, bir gaza geliyorum bir bırakıyorum. Bıraktığım zaman da huzursuz oluyorum, tekdüze olmak rahatsız ediyor. Hevesliyken de mutlaka ama mutlaka birileri şevkimi kırıyor. Şu sıra anneme göre her problemin çözümü çocuk zaten Z

Valla kimse için kendinden çok fazla verme. Sonra adı gerçekten "yapmasaydın" oluyor. Kimse memnun olmuyor malesef. İnsanlar buyur yap dediğinde yapamayacakları şeyleri bir başkası yaparken acımasızca eleştiriyorlar. Ben sanırım biraz daha düz olurdum sürekli böyle olaylarla karşılaşacağıma... Çünkü üzülen sen oluyorsun. Belki özel bir kolej ya da senin bu yapmak istediklerini gerçekleştirmeni destekleyecek bir kurumda çalışma imkanın olur ileride.

Bebek görüşümüzde ortak. 30 yasında olmama rağmen 2-3 sene hiç düşünmüyorum üstelik bu sıkıntılara çare olacağını da sanmam.. Hem çare olacaksa bile Dünya'ya bir insan getirmenin amacı bu olmamalı..

İnsanların sizi anlamasını ve onaylamasını beklemeyin. Çoğunluk günü kurtarma peşinde. Üretmek hele maddi değeri yoksa anlam taşımıyor insanlar için. Anladığım kadarıyla öğretmensiniz. Geleceği inşa ediyorsunuz. Keşke tüm öğretmenler sizin gibi olsa. Yolunuzdan dönmeyin lütfen. Fark yaratan sizin gibi insanlar unutmayın bunu lütfen

Tam olarak o değil gibi problemim. İşin yapım aşamasında takdir edilmemesi. İş bitince çok seviyorlar ama ne yapayım yani zaten yapılmış bitmiş. Ben yapana kadar eşim boşver demiş, iş arkadaşları ne gerek var demiş, veliler istememiş ben zorla bir şeyler ortaya çıkartmışım, istediğim düzeyde olmamış yardım alamadığım için, şevkim kırılmış "aaaa hocam çok güzel oldu". Ne anladım bu işten, ne zevk aldım? Aslında en güzeli hiç yapmamak ama onu henüz beceremedim... N

Koalina sakın girme o tükenmişlik sendromu na. Uzun zaman savaştım. Yeni yeni toparlanıyorum. Tükenmişlik sendromu beraberinde depresyon getiriyor. İlaçlarımı devam ediyorum. Obsesif lik var bende, hayatım da sağolsun çok koşturmaca bşr yerde yetemediğimi hissedince yerimden kalkmaz oldum Doktor a gittim tabi. Terapiye de devam ediyorum bayram arası vermiştik. Sakın kuzum takma hiç birşeyi aman aman

Aman salla eskiden agzi olan konusuyordu simdi bi de bunlar cikti, parmagi olan yardiriyo.. Kimbilir ne delirtti yazik

Tam olarak öyle olamıyor işte. Takdirden ziyade destek bekliyorum. Misal gezi yapacağım, idare ne gerek var derse, diğerleri bir piknik yeter ne gezisi derse, veliler para yok derse nasıl yapabilirim? Yani zannediliyor ki çok keyifli bir şey ama aslen ben de uğraşıyorum, sorumluluğu hazırlanması fazla ama ben göze alırken ve heyecan duyarken başkalarının ne gerek var demesi şevkimi kırıyor. Yapmayınca da eksik hissediyorum. Başka uğraşlarım var, evde 8 evcil, arkadaşlarım, gezmeyi seven bir eşim var ama iş konusunda istediğime ualaşabilmiş değilim.

Hahahah çok iyi olmuş yaa :) Sevindim. İnsan duymak istiyor böyle şeyler

Ne alaka ki şimdi? Sen ne diyosun konunun sahibi ne diyo yahu?