23 yaşındayım lise, ortaokul zamanlarımda iyi kazıklar yemisimdir. İnsanlara çok fazla anlam yüklememek gerekli bunu anladım. Şuan toplasanız 4-5 arkadaşım ha var ha yok. Zamanında çok kırıldım çok kandırıldım. Ama her zaman saf, temiz gerçekten can ciğer olan arkadaşlıklara çok özendim, olmadı :) şuan yakın olduklarımla bile mesafeliyim aslında. Mi-Ok

sanrm bunu da zamanla ogrencez herşey gibi dediğiniz gibi sorgulamkta bı yere kadar oluyor ama önceden sorgulamadan yaşadığım zaman üzülüyorum

Tıpa tıp bensin Keşke senin gibi tek 1dostum olsa

Kendimizi bile zamanla tanırken karşımızdaki kişilere verdiğimiz zaman ne kadar sure

Olgunlaşıyorsun Hayata bakış açın, önceliklerin, değer yargıların değişiyor; güçleniyorsun. Önce ben ve hayır demeyi öğrenmek kadar güzel birşey yok. Bazıları bunu bencillik olarak algılıyor. Halbuki önce ben dediğinde kendini yıpranmalardan korumuş oluyorsun, daha mutlu daha huzurlu ve sağlıklı biri oluyorsun. Böylece sevdiklerine de mutluluk ve huzur veriyorsun. Sen mutsuz olduğunda seni sevenler de mutsuz oluyor. Sana değiştin diyenler içindeki seni tanımayanlardır dikkat edersen. Ki onların hayatında olmaması veya mesafeli olması seni daha da rahatlatır. Arkadaş sayının azalması ilk başta tuhaf gelse de zamanla esas olması gerektiği kadarının kaldığını göreceksin. Çürük yumurtalar elendiğinde omlet de daha lezzetli olur, tıpkı hayatımız gibi. "Yeni sen"in "yeni hayatı" kutlu ve mutlu olsun

Benim de hemcinslerime hiç inancım kalmadı bu siteden sonra.

Çok teşekkür ediyorum ne güzel anlatmissiniz Snowbell- Aktif

Bu konuda ağzı yanmayan kimse yoktur. Ama beni hayal kırıklığına uğratanlar kadar, hayal kırıklığına uğrattığım insanları da düşünürüm. Benim de kırdığım, yersiz davranışlar gösterdiğim insanlar elbette ki olmuştur. Herkes bu şekilde olgunlaşıyor. Mühim olan, insanın kendini keşif yolculuğunu hiçbir anı sektirmeden yaşayabilmesi...

Zaman geçtikçe yoruldugumuzu farkedip seçici davranmaya calisiyoruz sanrm ben evlendikten sonra etrafımi azalttım hayattaki sanslarimdan da esiminnen yakın arkadaşım olabilmesi oldu

Benim de hiç inancım kalmadi, tüm zor zamanlarinda yanında olduğum kişi bile beni hayal kırıklığına uğratiyor. Tamam insan karşılık bekleyerek yapmıyor desteği ama yine de insan nankörlük te gormek istemiyor. Ben de kafamda insanları elemistim. Ama yine de hayal kırıklığı yaşıyorum. Gerçekten kimseyle yakınlık kurmaya bağ kurmaya gerek yok zaman gecirceksin sadece. Uzaklaşma isteği yakınlık ihtiyacından gelir diye de bı söz okumuştum. Bu kadar kirilmanin sebebi de bu bence. Artık napim hata ben de değil boşver desem de içimde nankörlüge karşı bi kötü hissediyorum. İçime atmak istemiyorum ama laf dalaşına da girmek istemiyorum zaten neolursa olsun bitti ama bi sindirememezlik var. Sadece kendimi salak hissediyorum. İnsanlara çok empati yapıp onlar adına üzüldügum yanlarında var olduğum için.

Kesinlikle hayatta öğrendiğim en önemli şey çocuklarım eşim benim yaşam sebebim daha gerisi umrumda değil olsa da olur olmasa da ne olur bir ben daha yok ve şunu öğrendim sadece çocuklarım için ağlıyorum başka kimse için akitmiyorum gözümün yaşını

Yine de diğer insanlara ihtiyacımız var yoksa buraya yazıp bize anlatma ihtiyacı duymazdınız

Sanırım yaş ilerledikçe ve olgunlastikca daha seçici oluyoruz, ben de arkadaş çevresi çok geniş olan biriydim, şimdi yüz yüze görüştüğüm 1 ya da 2 insan var biraz da yalniz kalmayı tercih ediyorum. A

Yaş ilerleyince etrafımdaki kişi sayısı azaldı artık doğru bildiklerim yanlış olduğunu farkettim. Dinyadaki ilişkilerin hepsinin bir amacı ve çıkarı olduğunu anladım gerçek olan buymuş da... Kendimizi kandirmisiz... Ben kendimi de eleştirmeye başladım artık inceden bu canımı yakıp üstünü örtmeye çalışsam da şuan daha yararlı olduğunu anladım ve insanlara daha mesefali olmayı ve hayır demeyi öğrendim.. artık eskisi gibi şu bana bunu yaptı şöyle böyle oldu demektense neden böyle oldu olduysa da yapacak bişey yok deyip arkamı dönmeyi öğrendim. Kendime yaptığım ruhunu dinlendirdigim ve kendime yaptığım en güzel hareket bu oldu Arkadaşlarım değiştin diyorlar acaba ben degistim mi yoksa kendimi mi buldum? Cevabi kendim vermeyip artık ben benim herkesin gönlünü yapmak için uğraşmıyorum Tavsiye : kendinizden başka değerli kimse yok

Ben de arkadaşlıktan şunu öğrendim sen iyiysen karşındaki iyi herkes kendisini düşünüyor çok değer vermeye gerek yok

Aminn hayırlı ömürlü yılları olsun

Bu sorunun yanıtını ben de merak ediyorum doğrusu. Son aylarda, belki de daha uzun bir süredir arkadaşlık meselelerinde benim de sorguladığım çok fazla şey var. Hiç ummadığımız kişilerden bile çok değişik tarzda davranışlar görüp kırılabiliyoruz, sürekli sorgulamak da yoruyor doğrusu insanı. Sorgulamadan da duramıyorsunuz. Değişik bir ikilem.

çocuğum annem eşim.. yaşlandığımda yanımda olacağına inandığım kişiler yaşadığınız aydınlanmayı 37-38 yaşlarında ben de yaşamıştım

Şunu okuyunca kendime bir tokat atasım geldi.

Kesnlikle katılıyorum. Özellikle insanları iyice tanımadan fedakarlık yapılmamalı..

Sen arkadaş diyorsun ben nere gidem kafama nerelere vuram... ah o menfaatçi akrabalar akrepler, niyetleri yollarına gelsin.

bu sene eleme yaptım gereksizleri menfaatçileri ve beni üzenleri hayatımdan çıkardım çocuklar hariç herkese mesafeliyim iyi insan olmaktan soğuttular beni yeminle. insanlar o kadar tuhaf ki maddi manevi bir sorunun olsaa ay benim yok diye resmen seviniyorlar yaşadım gördüm. ama kendilerinden iyi bir hayat standartın varsa da bundan da rahatsız oluyorlar.

Olgunlaşıyorsun

bunu da kazık yiye yiye anlıyoruz çok haklısınız