Hemen hemen ayni seyleri yasiyoruz. Sizi cok iyi anliyorum. Benim esimde is, tv, oyun hastasi. Suphesiz siz haklisiniz, evlilikte olmasi gerekenleri bekliyorsunuz esinizden ama karsilik bulamiyorsunuz. Bu durum sizi cok uzup yipratiyor fakat o bunu umursuyormu. Sizde kendinize dert etmemeye calisip cozumler uretin. Tv yi bozun mesela yada anteni. Emzirirken kullanilabilinen anti depresanlar var siz yinede bi hekimle gorusun derim ben. Okula giden kizinizi bi etut merkezine yazdirabilirseniz bi parca rahatlarsiniz. Rabbim yardimciniz olsun. . push ; elbereth61

Ben 11. Yilimdayim. Ufak ufak kabulleniyorum durumumu... bu genç kiz havasi bence güzel yaaa

Sizin 2 çocuk daha yorucudur elbette. Ben de akşama kadar kızımla yoruluyorum eşm de işte evet ama o aşırı yorgunsa salonda uyuklar falan ama kolay kolay 12 de önce yatağa girmez. Ben de artık uykum gelse de bekliyorum onu; bekliyorum da denmez üzerime bir şey alıp moltuga yatiyorum tv ye bakarken uyumuş oluyorum zaten. Geçen gece beni uyandıramayınca o da öteki koltuga uzanmış gece 2 de uyandım haydi yatağa diye kaldırdım yattı o ben kızımı emzirdim oyle yattım. Eşiniz çocuklarla vakit geçirmeyi seviyorsa eve geldiğinde 1 saat de olsa sorumluluğu ona bırakıp kendinize vakit ayırabilirsiniz. İlkokul a giden çocuğunuz okuldayken küçük uyuyorsa o uyurken iş yaayın kendinize vakit ayırın. Ben kendime vakit ayırmayı öyle yapabiliyorum. Bebeğim uyurken iş yaparsam kendime vakit kalmıyor. İşlerimi onunla yapıyorum; uyurken ben de kendime zaman ayiriyorum. Master tezimi bitirdim doğduğundan beri mesela. Onun sınavı bitsin kpss ye çalışmaya başlayacağım

Uykusu olmayan insanı 9da yatağa sokmak tam bi işkence. Onun yerine eşine biraz iş bıraksan. Gündüz yapmak için kendini paraladığın bazı işleri, eşinin yapabileceği, çamaşır yıkamak, asmak, toplamak, ütü yapmak, bulaşık makinası boşaltmak vs. Eşine bırak. Ben bazı kadınlara çok kızıyorum. Annelerinin padişah gibi yetiştirdiklerini, siz de devam ettiriyorsunuz. Konu sahibi bununla ilgili ayrıntı vermemişsin ama tv izliyosa eşin, böyledir diye tahmin ediyorum. Onun dışında uyuyamıyorsun gece, erken uykun geliyo doğal olarak ama 9 da normal yaşayan insanlar için uyku saati değil. Ayrıca yetişkin bi kadın olarak, tek başıma yatağa giremiyorum demen bana saçma geldi. 9 da sen gir yatağına uyu, eşin gelsin 11-12 yanına sarılarak uyuyun. O konuda seni haklı bulmadım.

Bu açtığınız kaçıncı konu bilmiyorum bu konuda.. HAKLI olduğunuz çok nokta var ve hayatınız zor.. Ama eşiniz de bu... Gördüğünüz gibi adam değişmiyor ve değişmeyecek. Kendinizi bu duruma göre programlasanız ve hayati böyle kabullenseniz. . Mesela eşi değil de çocukları birinci plana alsanız, emin olun daha mutlu olacaksınız. Ikinci alternatif ise iş hayatı ve yardımcı tavsiyem olacak size. Gerekirse tüm maaşı aktarın yardımcıya işe sadece ekonomik katkı olarak bakmayın. Kolay gelsin

Allah yardimcin olsun. Hayat gercekten cok zor ve kadinlarin sirtina cok biniyor. Insallaj duzelirsiniz

Yoo cok dogru bi yorum ben 8 sene olmasina ragmen liseli asik modunda o ise daha oturakli 2 cocuklu bi anne olduguma alisip kabullenemedim

Buyugunu etute falan verin ya da uygun fiyata bir abla bulun odevleri ciksin en azindan aradan. 1. sinifa giden cocukla ugrasmak cok zor. Digeri icin birsey diyemeyecegim. Yipranmakta

Biri ilkokula yeni başlamış olan, diğeri henüz diş çıkaran iki çocuğa tek başına bakmak ne zordur kimbilir. Hayal bile edemiyorum. Bir yardımcınız olmadan hem vücut olarak, hem de psikolojik olarak yorgun hissetmeniz çok normal. Siz evliliği farklı hayal etmiştiniz sanırım. Filmlerdeki gibi babanın anneye her konuda yardımcı olduğu, çocuklara baktığı, anne babanın kaç senelik evli olurlarsa olsunlar çocukları gece bakıcıya bırakıp "date night"a çıktıkları, yeni evliler gibi heyecanla seviştikleri evlilikler var mı gerçekten? Çocuklarınız biraz daha büyüdüğünde işinizin kolaylaşacağını umuyorum. O zamana kadar evli ve çocuklu olmayan bir kadının tavsiyesine ne kadar kıymet verirsiniz bilemem, ama kocanızın her gece erken yatmasını bekleyip sonra hayal kırıklığına uğramak yerine, aynı saatte yatağa gireceğiniz bir iki gece belirleyin. Diğer gecelerde siz daha erken yatıp uykunuzu alın. İş yükünüzün bir kısmını eşinizle paylaşın. Eğer eve girdikten sonra çıkmayı sevmeyen erkeklerdense, birkaç gün önceden yapmayı arzu ettiğiniz aktiviteyi belirleyip ona haber verin ve bu plana uymasını bekleyin. Yorgunluğunuzun sebebi belli, ama yine de bir doktora danışarak vitamin takviyesi almayı düşünün. Kolay gelsin. Cankuşlara sevgiler. Sibelim84

merhaba, benimde 10 aylık ve 3,5 yaşında iki çocuğum var yaşları ikisininde küçük olduğu için çok zor ve yorucu geçiyor günler. ben şöyle düzene soktum günümü yanımda annenne ada babaanne yoksa çocuklarla sadece yeme içme oynama uyuma gezip tozma yapıyorum kesinlikle ev temizliği, ütü, çamaşır yapaıyorum. yanımda biri varsa o varken temizliği, ütüyü işlerimi hallediyorum hafta içi kimse yoksa hafta sonu eşi çocuklarla ilgilenirken evi temizliyorum. çogunlkla hafta içi yapıp hafta sonu ailecek gezmeyi yeğliyoruz. hafta sonu birgün ailecek diğer günde bir hafta ben bir hafta eşim kendi arkadaşlarımıza ayırıyoruz. bir hafta o bakar çocuklara ben tek yada arkadaşlarımla takılırım bir hafta da o. denizden gelen

Aslında sizin ilaciniz eşiniz biraz sağduyu gerisi tamam çocuklarla beraber gitseniz bir yerlere hem içiniz rahat olsun hem aşkınızı yaşayın çocuklar oldu mu senin hayatın onların hayatı oluyor geçici süre bu herşey rayına oturur

İyi yapiyorsunuz. Oğlum büyüdü 9 yaşinda. Ne zaman büyüdü bilmiyorum. Kucağa sigmiyor, öptürmüyor, o kadar vakit geçirdim bebekken ama bebekliğine doymadim

Esimle ilgili degil ki konu esin degismez diyosun sorun esim degil o isten gelince cocuklar 2 saate kadar uyuyo o 2 saatte esim zaten ya cocuklarla ilgilenir ya mutfaga yardim eder yani elinden geldigince yardim ediyo sadece kendimize ozel vakit ayiramiyoruz bu tempoda benim tek yapmaktan zevk aldigim esimle birlikte basbasa olmak biseyler paylasmak ama vakitt yetmiyo cocuklar uyuyo is guc bitiyo ama gucum kalmiyo sizip kaliyorum

Yaa cok cok kotu hissediyorum yine sinirli gergin endiseli mutsuz hissediyorum yedigim yemekten oturmaktan gezmekten yasamaktan zevk almiyorum bedenim agir geliyo bi uyusam bi daha uyanmasam diyorum destek almam gerek annemde ayni fikirde ama emziriyorum ilac kullanamam suan bebisimin agzi hep yara disleri cok iri ve cikarken cok aci cekiyo kaniyo dis etleri bide grip oldu sy donem tek tesellisi beni emmek nasil kesiyim gece hic uyumuyo gunduz mizik mizik diger buyuk kiziminda odevleri cok bide alisma surecinde 1. sinifa.. yani heryere yetismek zorundayim utu yemek banyo odevler kucuk bebis.. okullarinda acilmasiyla bu tempoya ayak uydurmak cok zor oldu zaten halsizlik uyku hali de hic gitmiyo ustumden kendimi bu kadar yalniz hissederken birde yatma mevzusu son nokta oldu.. Cocuklarim 9 dedimi uyuyo ikiside bende o saatte kadar zor dayaniyorum onlar uyurken gozlerim kapaniyo ve hemen firsati degerlendirip yatmak istiyorum esime daha once tek yatmak istemedigimi onu bekledigimi vs. Cok soyledim oda erken yatmayi sevmiyo tamam diyorum zar zor saat 11 e kadar yaninda duruyorum birlikte vakit gecirelim diye ya tv bakiyo ya telefonda oyun oynuyo ben sap gibi bekliyorum yok adamin yatmaya niyeti.. sen yat ben gelirim diye ya tek yatamiyorum uyuyamiyorum hem cok usuyorurum kizdigim sey sana gore onemsiz bi konu olabilir ama bekliyorum ki desin: benim karim sunu sunu kafaya takiyo benden sunu sunu bekliyo dur birinde kendi bildigimi yapiyosam birinde onun dedigini yapiyim yok isi dusunce erkenden yatmayi biliyo bende artik tepkimi koymak icin yatiyomusun diye once soruyorum yok biraz oturcam derse bende gidip kizimin yanina yatoyorum o zaman diyorum cunku usuyorum diyorum sonra sabah kalkinca moralim bozuluyo guya kari kocayiz hic bi beklentime karsilik alamiyorum sabah cocuklar tam 7 de kalkiyo onlari doyuruyorum sirf birlikte kahvalti yapalim diye saat 10 a kadar adamin uyanmasini bekliyorum cunku yesem bu sefer sofraya oturma birlikte, e gece ayni yatakta yatma sanki aile degiliz Yaa cok uzuluyorum biz ne zaman "biz" olucaz tek istegim gonlumce guzel uyku uyumak sabah virlikte kahvalti yapmak disari gezmelerinden basbasa gidip zevk almak cocuklarin biran once buyumesi.. zaman gecmiyo gencligim guzelligim heveslerim geciyo ama zaman gecmiyo tek gorevim cocuk bakmak kendimi unutmak yoruldum ben kocami istiyorum eski gunlerdeki gibi kola kola gezmek birlikte uyuyup uyanmak istiyorum elbet cocuklarda buyur ama ne zaman ne zamannnn Esime gelince o cocuklarla ilgili yani hayatindan memnun benim abarttigimi yersiz endise ettigimi herseyin duzelecegini soyluyor uyuyodun orda kaldirmaya kiyamadim ondan tek uyudum diyor cocuklar seni yoruyo erken uyuyosun bende erken yatmak istemiyorum diyor ona gore hersey normal beni cok seviyomus ben cok hassasmisim falan filan.. Ayyyyy icim sisti ben ne zaman hayata doncem buyur mu bu cocuklar ne dersiniz kitap okumayi disarda vakit gecirmeyi ceviri yapmayi cok seven ben vakit bulamiyorum hic biseye cok uykusuz yorgum mutsuzummm sadece

Dogru hatirliyosun haftada 2 gun izni var bir gununu bana diger gununu kendine ayiriyodu ama bunu artik 2 haftada bir yapiyo aksamlari cocuklada ilgileniyo ama ince dusunemiyo birlikte vakit gecirmek benim kadar onemli degil onun icin.. yatakta yarim saat muhabbet etmek cocluk cocukla carsiya gezmeye gitmek ona gore birlikte vakit gecirmek demek yani basbasa kelimesi yok onda biz demek cocuklarla biz demek adamin algisi boyle Benimse tek beklentim ikili biseyler yalniz hissediyorum sevmeyo sevilmeyi flort donemlerimizi ozluyorum sorumluluklarimi bi an olsun unutup birlikte anin tadini cikarmak istiyorum o ise hep birlikte biseyler yapmayi seviyo cocuklarsiz adim atamiyorz cocuklarda dursa mutlu huzurlu uysal olsa bende o larsiz keyf almiyorum aklim kaliyo ama onlarlada burnumuzdan geliyo suan ise girme yada yardimci tutma imkaanim yok birakcak kimse yok cocuklari S

aynı durumdaydık seninle fazlam vardı üstüne. çalışıyordum eşim yardımcı olmadığı gibi birde gidip beni aldatmıştı. çocuklar büyüyorda herşey geçiyorda başbaşa kahve içmeye gidebiliyoruzda. ama ne acıki eşler zamanında destek olmadığı için sancılı geçiyor bu süreç. delipte geçiyor. yıprandığımla kaldım. sana tavsiyem yat keyfine bak. alışırsın bir süre sonra üşüyerek uyumaya. bugünlerde geçecek. büyüyorlarda sonra boş vaktin bile kalıyor. Z zsnn

Bahsettiğim o 45 dk da ortalık toplamayın çamaşır katlamayın. Benim kızım 7 aylık dün onunla 3 makine çamaşırı katladım. Yere yığdım çamaşırları o eline aldiklariyla halay çekti falan... ki emekleyerek bütün evi talan ediyor normalde ama oyun haline dönüşturüyorum. Yemeği yaparken kızımı mama sandalyesine oturtuyorum; onunla konuşuyorum bi yandan da yemek yapıyorum. Evi temizlerken de öyle. Oturun bi kahve için. Takip ettiginiz bir dizi varsa ki yabanci dizilerden 1 bölüm bu sürede izlenir onu izleyin ya da kitap okuyun. Ya da yatıp uyuyun. Bu 45 dk da dinlenirseniz akşam en azından 1 saat daha oturup eşinizle başbaşa geçirebilirsiniz. Eşiniz 2 haftada 1 günü kendine ayırıyormuş siz de öyle yapabilirsiniz. Mesela bu haftasonu 1 gün eşinizin zamanıysa haftaya da sizin kendi zamanınız olsun çocuklarla eşiniz ilgilensin. Kendinize daha çok zaman ayırırsanız bunalmışlığınızdan da kurtulursunuz eşinizle de daha güzel vakit geçirebilirsiniz bence.

Zaten cocuk 1 kez uyuyo oda 45 dk o sirada onlarin daginikligini topla ha bire camasir yika katla temizlik filan derken vakit yetmiyo ben bu isi kiviramiyorum yani gunluk 3 saat anca uyuyorum oda beni sinirli yapiyo surekli yatmak istiyorum firsat yok esimlede monotonluktan kurtulup kaliteli zaman gecirmek istiyorum ama cocuklar firsat vermiyor

Bence cok problem edilecek birsey yok Sen evde cocuklarla yoruluyorsun o da iste yoruluyor Arada nefes almak icin bence cocuklari esine yikmalisin... Istanbul gibi bir yerdeyseniz cidden aksam eve geldiginiz de hicbirseye haliniz kalmiyor,. sadece kafa dinlemek istiyorsunuz Ne yazıkki teknoloji de asosyal insanlar yaratmaya devam ediyor biraz. tv den. telefondan uzak. durmayi teklif edebilirsiniz... iletisim aratacaktir

Cocuklari kisa sureligine birine biraksaniz? Anne_ kv gibi? Benim de ikizlerim olacak. Senin bu dedigin durumu yasamaktan korkuyorum ve sanirim bunu dusunmekten de psikolojim bozuldu iyice. Bir de demezler mi dur bu daha iyi gunlerin, sen onlari dogunca gor, hem iki taneler diyorlar. Iyice sıkılıyor içim, gerekli gereksiz aglayip duruyorum. Çocuklar dogunca yemek_temizlik_utu_bulasik_cocuklarin bakimi_evi cekip cevirmesi bana kalacakmis gibi hissediyorum, ben eski ben olmayacakmis gibi.. O yuzden de diyorum ben annelige, bu sorumluluga hazir degilmisim, nasil bir hata yapmisim boyle diyorum. Bazen de nankorluk ettigimi dusunuyorum. Cocuklarimizin suçu ne, onlar herseyi hissediyor, istenmedigini dusunecekler, onlarin gunahi ne diyorum. Sonra bi bakiyorum kendimi aglarken goruyorum... hamileligimi de tek basima geciriyorum ben, esimin sinavlari vardi hergun 8_10 saat ders calisti bu surecte. Neyseki kazandi simdi. ama benim en guzel 7_8 ayım yapayalniz, bosa gecti.. o ne olacak? Cocuklar dogunca bu tempoya nasil yetisecegim diye icim icimi yiyor. Cocuklar esimle olan enerjimi alir mi? Mesela ben de birlikte uyuyup uyanmak isterim, birlikte kwlti yapmak.. cocuklari anneye birakip sinemaya gitmek, arkadaslarla bulusmak, ne bileyim yamac parasutu yapmak, lunaparka gitmek, canimiz sıkılsa bogaza gidip hava almak, basbasa yemek yesek.. yani bunlar olur mu, cocuklar herseye engel midir.. Cocuklar olsun, ama esimle de sevgili kalmak isterim yine de. Esim cocuklarin bize engel olmayacagini soyledi, annelerimiz oldugu surece aksamki 2_3 saatlik gezmelerin sorun yaratmayacagini, hatta tabikide gitmemiz gerektigini soyledi.. Umarim verdigi sozleri unutmaz. Ben calisiyorum da, belki is ortami derdimi de unutturur Sizi cok iyi anliyorum, kendi gelecegimi gormus gibi oldum sizde ama umarim boyle olmaz., umarim siz de eski halinize cabucak kavusursunuz.

Allah yardımcınız olsun. Bu gün bunların hepsi gerçekten geçecek ve bu Günlerimizaaklınıza geldikçe gülüp gececeksiniz. Benimde 28 günlük bi yavrum var Esimdende ayriyim Time Traveler Hope is a good thing and no good thing ever dies tek ayak

Açtığınız konularda çocuklar yüzünden hep bi depresif haliniz olduğunu düşünüyorum ve sizi çok iyi anlıyorum. Benim de 17 aylık bir bebeğim var bazen ben de sizin gibi hissediyorum. Ne zaman 2. Çocuk lafı geçse sizin açtığınız konular geliyor aklıma ve eminim ben de en az sizinki gibi bir ruh halinde olurum o yüzden şu an asla düşünmüyorum belki ilerde. Ben ne zaman sizin gibi hissetsem oğlum bigün büyüecek ve ben bu günlerini bebek hallerini çok özlicem diye düşünüp çocuğumu sevebildiğim kadar sevip öpüp oyunlar oynuyorum, eşim her zaman yanımda ama çocuklar öyle değil büyüyolar ve büyüdükçe bizden uzaklaşıyolar. Siz de öyle düşünün, yani en azından şimdilik bazı şeyleri olduğu gibi kabullenin eşiniz erken uyumak istemeyebilir bu onun en doğal hakkı, bırakın istediği zaman uyusun. Ne siz bütün günün yorgunluğuna rağmen gece yarılarına kadar uyanık kalabilirsiniz ne de eşiniz uykusu olmadığı halde erkenden uyuyabilir. yemek masasında eşinizle oturup onunla yiyin çocukları önceden doyurabilirsiniz ama tabi sizle birlikte masaya otursalar daha da iyi olur. Emin olun kitap okumayı sosyalleşmeyi ben de o kadar çok özledim ki ilerde yaparım istediğim şeyi ama bebeğim bidaha bu yaşlarında olamıcak o yüzden şu an onun masumluğunun tatlılığının sevimliliğinin tadını çıkarıyorum bol bol, siz de öyle yapın. Benden tavsiye eşinizin üstüne çok gitmeyin siz gittikçe o sizden uzaklaşır, mutlaka bi uzmandan yardım alın. Biz kadınlar çok daha hassasız erkeklerden de öyle olmalarını bekliyoruz ama istisnalar hariç erkekler hiç bi zaman bizim kadar hassas düşünemezler o yüzden beklentiyi sıfıra indirmek var olanı kabullenip ona göre hayatımızı şekillendirmek en iyisi emin olun. Mutlaka ama mutlaka bir psikoloğa danışın

haklısın ınsan gercekten bazen bunalıyo... ustelık senın 2 tane... bırkaç saatlıgıne bırakacak bırılerı yokmu guvendgıın. mesela bız plan yaptıkmı halasına bırakıyoruz... hem orda durmayı cok sevıyo hem aklımız kalmıyo... yada ılk çoçuk kaç yasında bılmıyorum ama yaşı uygunsa okul yada oyun gruplarına verebılırsın mesela

Bütün konularınız çocuklarınız üzerine benim Anladığım siz çocuklardan bunaldınız, çok da Haklısınız benimde iki çocuğum var Rabbim bağışlasın, bende çok zor zamanlardan geçtim ve benim eşimde sizin tam tersiniz yani ben gece geç yatarım eşim erken eşimde onunla yatmamı ister ama ben o saatte uyuyamam mümkün değil Küçük çocuğunuzun biraz daha büyümesi lazım rahat etmeniz için, uyku düzenleri çok iyi akşam erken Yatıp sabah erken kalkıyorlar aslında uyku düzenleride çok iyi, ben de 9 da yatırıyorum çocukları banada bir Sürü zaman kalıyor, siz bitkinliğinize bi çare bulun bitkisel tedavi dopink olabilir emzirmenize mani olmayacak takviyeler, önceliği kendinize ve çocuklarınıza verin eşinizin üstüne düştükçe belliki kendini geri çekiyor önce kendinizi iyileştirin yoksa kimseye faydalı olamazsınız sevgiler

Şu tv ve oyun dışında başka birşey bilmeyen erkekler ne zaman bir baba ve eş olduklarını farkedecekler bilmiyorum... NAZ24 Semih ve Duru nun