Hmm anladım o zaman yanlış bir fikir B

Bakiyim bakiyim dedim 4 ayda yine bi değişiklik olmamış. Yine yalnızlık. Ben de bir gün gerçek ajgı bulabilecek miyim aceba? Höffff

Ne guzel anlatmışsınız

Ay ya zaten iyi degilim yazdiklarinizi okudum dahada kötü oldum Rabbim kiymet bilen insanlarla karsilastirsin en yakin zamanda Imtihan... biriside yazmis ya, kimi esinden kimi cocugundan kimi cocuksuzlugundan kimi sagligindan... Herkes diyemem ama cogu insanin icinde büyük firtinalar kopuyor fakat dışa yansıtmıyor... Ahhh bende yalnızım, derleşecek içimi dökecek bir tane bile dostum yok... Dibi gördüm yaşadım orada çakılı kaldım bir türlü çıkamıyorum, kendi ellerimle hayatımı mahvettim... kendimi bir türlü toparlayamıyorum. B

33 yaşındayım. Kendimi bu işlere en uzak hissettiğim noktadayım. Önceden çok kasardım kendimi ve üzülürdüm. Ama şimdi çok rahatım.

Merhaba canım, neden bu yaşa kadar yalnız kaldın? Korktun mu çekindin mi aldatıldın mı yada başka bir sebep mi var? Hiçbirşey için geç değildir, sevmeye başlayınca dünyanın sana karşı ne kadar güzelleştiğini bizzat yaşayacaksın.

Bende aynı durumdayım. Yaş 31 oldu ve hala yalnızım. Demek ki bizimde sınavımız bu. Kabullenmeye çalışıyorum bende ama bu seferde çevrem hatırlatıyor. Hala sevgilin yok mu, bak yaşın kaç oldu, bak yaşın geçiyor doğurganlığın düşüyor... Hele ortamda aşk, evlilik konuları varsa direk kaçıyorum, bir süre sonra ucu ya bana geliyor ya da ben neden sevilmiyorum biri tarafından, neden aşkı bende bulamıyorum diye üzülüyorum. Çözümü de yok. Sosyalleşmeye çalışıyorum ama yine olmuyor. Benim şansıma da bana gelenler yaşça küçük oluyorlar. En son 24 yaşındaki biri yazdı mesela :) Çok güzel iltifatlar etti, ilk defa güzel olduğumu biri hissettirdi. Ama benim gözümde o çocuk hala Galiba bu işler kısmet sadece. Ne yaparsak yapalım varsa nasipte çıkar karşımıza.

defne-28

İşiniz eğitiminiz var mı? kalabalık bir yerde mi çalışıyorsunuz? Bence biraz daha aktif olun Sosyal ortamlarda daha çok bulunun. Kendinizi sevin ve güvenin Etrafa güzel enerji yayın Ve de çok istemeyin Çok isteyince olmuyor çünkü Akışa bırakın

Nasip; istenen değil verilen. Nasipse gelecek çinden yemenden, derler. Allah nasip etmişse sizi bulacak. Yaşınızın bir hükmü yok. Ve nasip etmemişse bunda da hayır vardır. Olanda bir hayır, olmayanda bin hayır vardir. Hayırlı olana rıza gostermeye çalışın

Benim çevremdeki insanlar tek tip Sosyal biri değilim olsam da cevremi degistirme şansım yok Ben kendimi nasıl açıklayabilirim 2 kez boşanmamı kim anlar Anlasa ne olur aileleri sorun çıkarır Saç uçlarıma kadar kırgınım hayata Hayat bana o kadar borçlu ki Değil erkek arkadaş, telefon rehberimde bir bardak çay içebileceğim dertleşebileceğim kiz arkadaşım dahi olmadığını fark ettim Bana yürekten nasılsın diyen hickimse hayatımda yok! Kiz arkadaşĺarım çocukluk arkadaşlarım hepsi erkeği kutsayan beni sürekli manipüle etmiş çıkarcı boş beleş sözde eğitimli cahil insanlarmış Artık tükendim

Çevrem var. Arkadaşlarım var. Tanıştığım kişiler oluyor ama o elektrik olmuyor. 33 yaşındayım. Akademisyenim, yakında doktor öğretim üyesi olacağım. Gezip görmediğim ülke kalmadı. Çok iyi bir ailem, beni çok seven insanlar var ama iyi giden bir ilişkim hiçbir zaman olmadı I

başka yerlerde nasıl bilmiyorum ama benim kuzenim halk eğitim hocası öğrencileri %90 şekilde ya boşanmış ya kocası onu aldatmış ya kendi tabirleriyle "evde kalmış kız kurusu" dedikleri akşama kadar genel olarak anlattıkları şeyler de kocası kime nasıl ev açmış k. babası altınlarını satıp nasıl dükkan almış, kim kime ne eziyet etmiş... gibi gibi şeylermiş. kuzenimin kendisinin de korkunç bir evliliği var bu kurs ankarada, öyle ücra bir yer değil annem de gitmişti birkaç dönem kırkyama filan öğrenmişti, annem sessizdir, anlatılanı da dinler sorun etmez ama içlerinde normal evliliği olan ve hayatını anlatmayan 1-2 kişi vardı... kafa dağıtmaya gidecek bir kadın için pek normal bir ortam sayılmaz yani. ha dalış kursuna gider, orada ortam bu olmaz ama belediye kursundan emin değilim.

Yalnızlığınla baş ediyor olman güzel bir şey. Ben tam tersi 20 yaşında evlendim. Hayatımın 15 senesi eşimin yanında çanta gibi dolaşmaktı. Kendime ait banka hesap no. Bile yoktu. Her işi eşim hallederdi. Evliliğimizin son 2 senesi çatırdamaya başladı. Eşim yabancı uyruklu bir kadınla ilişki yaşamaya başlamış. Velhasıl 35 yaşında el elde, baş başta boşandım. İlk 1 sene depresyon geçirdim. Babamın evime geri döneceksin baskılarına rağmen İstanbul'da yalnız yaşamaya devam ettim. Sonra bütün işlerimi kendi başıma halletmeyi öğrendim. 1 senenin sonunda Facebookta eşimin o yabancı uyruklu kadınla evlendiğini öğrendim. O gün karar verdim. Bende kendime yeni sayfa açacaktım. Sosyalleşmeye başladım. Erkeklerle flört ettim. O "elektrik" dediğiniz kriteri aradım. En sonunda 39 yaşında 2. Evliliğimi yaptım. 42 yaşında 5 tüp bebek denemesinin ardından dünyalar güzeli kızım oldu. Yani diyeceğim şudur ki. Hayat mottosunuz "Ben bitti demeden bitmez" olsun. Enerjinizi sakın düşürmeyin. İnsanlar kendini aşağı çeken negatif insanları sevmez. İlla ki sizinde nasibiniz bir yerlerde sizi bekliyordur.

Çok teşekkür ederim. Sizin de tüm dilekleriniz gerçek olsun inşallah B

Bosanma asamasina gelmissiniz burada ve dunyada oyle kadinlar var ki dayakta yeseler aldatilsalarda bosanamayan cesareti olmayan. Ben sizi cok guclu goruyorum sadece biraz kendinize kizginlik ve depresiflik var. Terapi aliyor musunuz? Herkes hata yapar hatta ayni hatayi defalarca yapabilir onemli olan onune bakmak gelecgi dusunmektir. Gecmisi birakin gecmiste kalsin silkelenin ne yapabilirim diye dusunun. Ne yapmak sizi mutlu eder hayaller kurun. Kendinize bir konu acin isterseniz konu sahibine ayip olmasin. G Gonulbagi

Öyle yapmaya çalışıyorum ç. Ama etrafıma bakıyorum kimlerin yanında kimler var. Sonra ben neden yalnızım diyorum.

gerçekten beni merak mı ettiniz sevindim ne zaman düzelecek? ben şu an müsaitim mesela hangi gelecekte mutlu olabileceğim? hangi paralel evrende?

Böyle düşünme. Akedemisyenmişsin ne bilim bu kadar kötümser olma yani. Hersey ilişki değil hayatta

Çok haklısınız

33 yasindasiniz daha coook gencsiniz. Hayatinizi yasamaya bakin illa hayatinizda bir erkek olacak diye birsey yok olursada sizi iki evlilik degil bes yane yapsanizda sevdikten sonra umrunda olmaz. Kurslara gezilere gidin yeni arkadasliklar edinin siz mutlu olmayi bir erkege baglamayin. Mutlu olmak icin sebebinuz kendinizsiniz. Yanlislardan donebiliyorsunuz ki bosanmissiniz ayrilamam edemem diyen biri degilsiniz guclusunuz.

Neden olmasın ya 33 yaşındasın. İçini karartma. Benim bir arkadaşım 4. evliliğinde mutluluğu buldu maşallah diyeyim. O kadar kötü insanlara denk geldi. Sonunda hayatının aşkını buldu ve mutlu. Lütfen böyle düşünmeyin. Genç bir kadınsın

4 deyince gulesim geldi ama masallah gec olsun guc olmasin demisler

Merhabalar, İkili ilişkileri akışına bıraktım artık zorlamıyorum. Bir erkeğe de çok ihtiyacım yok açıkçası kendi ayakları üzerinde durabilen bir bayanım. Ama yine de arada herşeyim var keşke düzgün giden bir ilişkim olsa diye içimden geçirirken buluyorum kendimi. Hayat beni karşı cins ile olan ilişkilerimde sınıyor. Arada yaş geçiyor takıntısı da oluyor tabi. Öyle içimi dökmekten istedim. Teşekkürler şimdiden :) yalnızlık olacaktı başlık yanlış olmuş

sizi öyle iyi anlıyorum ki okurken kalbime iğneler battı

Evet var. Çalışıyorum. Arkadaş çevrem geniş, dışa dönük bir insanım. Ama o insan gelmiyor bir türlü. Beni beğeneni ben beğenmiyorum, benim beğendiğim beli beğenmiyor. Yaş oldu 33

Maşallah size. Ne iyi geldi boyle güzel bir paylaşım okumak. Mutluluklarinizin devamını dilerim :)

Elbette ihtiyaç duyarsın. Aslında bu platformda eleştirilen durum bir erkeğe ihtiyaç duyup, onunla güzel anılar biriktirip, duygusal anlamda bir şeyler paylaşılması değil. Ekonomik gücü olmadığı halde ve erkeğin ona sevgi ve saygısının olmadığını bile bile sırf yalnız kalmamak adına tek taraflı bir aşk yaşayarak tamamen karşı tarafa muhtaç olarak yaşamak isteyenler eleştiriliyor. Nelerini okuyoruz. Sana saygısı olmayan bir erkeğin kendisine de saygısı yoktur ve ondan hiçbir zaman sevgiyi de, mutluluğu da göremezsin. Burada eleştirilenler sadece bu. Aksi halde herkes kafa dengini bulsa, gerçekten ruh ikizi dedikleri biriyle karşılaşsalar bence de güzel bir duygu. Ama bazen olmayınca olmuyor :) B

Yaşım 41 iyi bir işim var iyi bir evladim var. Ama sevip sevilme kismi hic bir zaman iyi olmadi. Seveni sevemedim sevdigim beni sevmedi. Hep bir hüsrandir gidiyor. Yine de güçlü kalmaya hayati boyle kabullenilip yasamaya calisiyorum

Kendini niye üzüyorsun sonuçta dört dörtlük kimse yaşamıyor ki 33 de normal bir yaş eşi ve çocukları olup da başka sorunları olanlar var

Imtihan dunyasi iste.. I

Ama tabi yine de çok arada şöyle bir düşünüyorum. Sanki tanışabileceğim maksimum insan sayısına ulaşmışım gibi geliyor. Aşk kavramı tamamen hayatımdan çıkmış gibi.

Sosyal bir çevre oluşturabilirsin. Ne bilim kurslara katıl ne kursu olduğu önemli değil. Belediyenin kursları var mesela. Çalışıyor musun bilmiyorum ama bu tarz yerlere gidip meslek bile edinebilirsin kendine. Orda arkadasların olur senin yaşlarında bekar bir sürü kadın var Çevren olur biraz. Lütfen bunu dene

Haklısınız. Bu forumda genelde aksi iddia edilse de Maslowun ihtiyaçlar hiyerarşisinde de sevilme ve ait olma unsurları bulunur. Ama hayat işte. Hiçbirimizin hayatı mükemmel değil. Benim çok iyi bir eşim var. Sağlıklı bir bebeğim var. Görünüşe göre eksiğim yok ama o kadar isterdim ki güzel bi işim olsun, mesleğimi yapabileyim diye. O kadar isterdim ki nasıl ifade edilir bilemiyorum. Işte bir şekilde işi olanın düzgün bir evliliği olmuyor, düzgün evliliği olanın düzgün sağlıklı bir evladı olmuyor, sağlıklı evladı olanın düzgün bir işi olmuyor, düzgün isi olanin düzgün bir aile hayatı olmuyor ya ds sağlığı olmuyor. Örnekler bu şekilde çoğaltılabilir. Hepimizin bir yanı kırık dökük. Bu şekilde yazıyorum ama mesela bu forumda da sıklıkla karşılaşıyorum ki, çalışan kadınlar calişmayanlari küçümsüyor, çocuğu olanlar olmayanlara akıl veriyor, evliliği düzgün olan, düzgün olmayana caka satıyor. Aslında hepimizin bir yani kırık. Ve yarin ne olacağımızı bilmiyoruz. Garantisi olmayan şeyler için birbirimizi kırmak yerine anlayış göstersek ne güzel olurdu. Ben de sizin konunuz vesilesiyle içimi döktüm. Velhasılı hayat mükemmel değil. Hepimizin eksik bir yani var. Dua etmekten başka çok da bir şey gelmiyor elden. Allah size; sizi seven ve sizin de sevdiğiniz bir eş nasip etsin. Allah gönlünüze göre versin.

Sevişmek şart, sevişmek önemli.. Birileri tarafından sevmek, sevilmekte öyle. Yani normal bence.. Yadırganacak, garipsenecek bir şey yok bence.

Allah daim etsin B

Kac yasindasiniz? Zaman geciyor gibi bir kavram bana cok anlamsiz geliyor. Herkesin zamani kendine gore isliyor, genellestiremeyiz. Ama sevme ve sevilme isteginiz cok dogal bir ihtiyac, umarim en kisa surede her sey istediginiz gibi olur. Bir de nedense bu isler sanirim en uzak hissettigin noktada gelip seni buluyor. Ben cok kotu bir ayrilik yasadigim donemde, arkadasimin zorlamasiyla hic istemeyerek gidip, yarim saat durur doneriz diye pesin pesin anlastigim bir etkinlikte esimle tanistim. Etkinlik bitene kadar kaldik, 6 ay sonra da evlendik. O kadar buyuk bir kazik yemistim ki degil evlenmek, erkek sinek gormek bile istemiyordum. Ama olmasi gerekiyorsa gercekten oluyor. Akisa guvenin.

Sosyal ortamınız var mı? Birileriyle tanışabileceğiniz bir ortam? B

Selamlar, konu sahibine ve size ortak yanıt vermek istedim. Ben bu işlerin geçmişle, çocuklukla ve aşamadığımız bazı örüntülerle ilgili olduğuna iyiden iyiye inanmaya başladım. Önceki ilişkilerinizde yaşadığınız, ortak ve tekrarlayan duygular üzerine hiç düşündünüz mü? Bunların çocukluğunuzdaki yaşantılarla bağını kurmaya çalıştınız mı? Ben babamın beni ne yaparsam yapayım onaylamamasına ve annemin çok pasif biri olmasına istinaden, ilişkilerimde hep onay bekleyen taraf olduğumu ve çoğu zaman annemin aklıyla düşündüğümü fark ettiğimde bir kırılma yaşamıştım ilişkilerle ilgili mesela. Sınav dediğimiz belki de bu örüntüleri fark edip gerekeni yapmaktır. Bir psikoloğa danışmakta fayda var muhakkak. Yalnızlık ve mutsuzluk kader de değil mecburiyet de. Dışarıda birbirini çok güzel seven insanlar var. Siz de denginizi ve sizin için hayırlı olanı bulursunuz umarım.

kimse dört dörtlük değil, tanışacağınız vakit yaklaşmadı belkide

2. kez boşanıyorum 15 gün sonra 33 olacağım Çocuğum yok bu gidişle de olmayacak artık tükendim Demek ki ben yalnız yaratıldım. Benim bir yuvam olmayacak, ben eşimle sanat galerilerine kitap kulüplerine, sinemaya kafeye gidemeyeceğim. Yalnız yemek yiyeceğim sarılarak uyuyabileceğim dert yanabileceğim omzuma başımı koyup aglayabileceğim naz yapabileceğim sarılıp koklayabileceğim bir eşim adam gibi adam olmayacak Kabullendim

duruguzel

O mesajdan sonra 2. Çocuğum oldu Şubat ayında Şimdi 4 kişilik bir aileyiz Amin, cümlemizin B

sizi merak ederken buralarda buldum o da ne demek.. herşey düzelecek Allah ın izni ile

Valla öyle çok da mutlular Çok kötü evlilikler yaptı ama sonunda kendisi için en iyisini buldu. Şimdi de çocuk istiyor artık inşş bşr bir an önce

Ne güzel yazmışsınız

Başligi düzeltme imkanınız var. Tam özelden yazacaktım konunun altına yazmışsınız.

Sohbet edelim öyleyse Erkek de kadın da yaradılış gereği birbirine ihtiyaç duyar aslında. Ben öyle kendi ayaklarim üzerinde duruyorum ihtiyacım yok olayını pek doğru bulmuyorum mesela. Erkek sadece ekonomik açıdan gerekli bir şey değil ki. Evet belki büyük oranda erkeğe evin geçimini sağlamak düşüyor diye öyle bir algı var ama çok da doğru değil sanki. Sadece bir geçim kapısı olarak bakmamali erkeğe. Ya da kadına da aynı şekilde aman evin işini gücünü yapsın, yemeğimi hazır etsin gözüyle bakmamali. İki cinsin de birbirine bunlardan öte ihtiyacı var bence. Zaten sizinde zaman zaman eee biri olsa keşke demeniz bundan. İnsan istiyor, bir omuz. Bir ses. Bir nefes.. hayatı beraber paylaşacağı bir karşı cins. Kadınlar korunmak da istiyor. Bunu şimdi biz zaten kendimizi koruruz! Erkeğe ihtiyacımiz yok! Şeklinde algılamayın. Elbette sahip çıkarız kendimize korur kollariz.. Ama Bir aidiyet hissi, Birbirine sahip olmak güzel şeyler. Haliyle bunu istemekten dile getirmekten bence çekinmemek lazım.. birine ihtiyaç duymak ille zor durumda olduğunuzun işareti değil çok normal bir durum aslında. Herkesin birilerine bir şekilde ihtiyacı oluyor.

Henüz boşanmadım davam sürüyor Ben nasıl ve neden 2. kez hata yaptım 2. kez boşanmayacağım asla demistim böylesine sünepe bir adamla neden evlendim Bugün nikah resimlerimizi yırttım Ben neden kendimden 14-15 yaş büyük ana kuzusu adamla evlenip deli bunak kaynanamı alttan aldım Ben neden şizofren bir aileye gelin oldum Hiç mi ders almadım Bugün babam dedi ki seni uyarmıştım uzerinde mıknatıs var kötüleri çekiyorsun daima Benim kavgam kendimle Suçlu benim Kendimden şikayetçiyim çok sıkıldım kendimden nereye kaçabilirim bilemiyorum kişisel gelişim kitapları sakinlestiriciler yok yok olmuyor birşeyleri kırıp dökesim var