of yaaa valla iyi dayanıyorsunuz, karşınızdaki bir ruh emici benim gözümde, iş yerinde daha adı konmamış ilşkimin olduğu erkek tarafından aranmaktan hiç hoşlanmam. dememe rağmen sesini duymayı özledim aradım diyen birini anında kendi yoluna uğurlamıştım ki sigara içiyodum kapıda meşgul de değildim, buradaki olay bencillik bence yoksa iki günde kimse kimseye ölüp bitmiyor. olgun insanlarız baştan çizdiğimiz sınırlar elbetteki gevşer fakat sırf zaman doldurmak için anlayışsızca arayıp açıklama yapılmasına rağmen trip atan erkek "pelinsu"dur gözümde. siz aynısını erkeklere yapsanız yemediğiniz sıfat kalmaz. bilmiyorum belki de çok umursamaz ve tahammulsuzum bu konulardaama çekilmez cıks

amir levine bağlanma adlı kitabında 4 tür için de testler var. oradan rahatlıkla bulabilirsiniz.

Tabii ki katılıyorum. Dediğim gibi birazda erkeklerin o elde etmek ve sizi alıştırmak için gösterdiği çaba. Sonra hatta siz alışıp bunu kabullendikten bir süre sonra fıss diye sönüyorlar. Ama normali bencede böyle bağlama çabalarının olmadığı daha güvenli bir ilişkinin içinde olmak. Mesaj atıp arayana kadar, görüşmek için çaba göstermek daha kabul edilebilir birşey. Öbür türlüsü hergün her dakika bunaltıcı evet.

Bunu nasıl araştırdın

Size bir şey demiyorum ya hu. Zaten ayrıntıları bilmeden bir şey diyemem. Ama dediğim gibi belli ki uyumlu değilsiniz, sizi daha serbest bırakacak birilerine ihtiyacınız var.

Her şeyi burçlara bağlamak elbette doğru değil ama kova burcu bir flörtüm olmuştu ve dediğiniz şeylerin aynısını ama aynısını yapıyordu. Ben de biraz size karşı tarafı göstermek için yazıyorum. Belki empati kurmanız için yardımcı olur. Yazdıkça bunalır geç cevap verirdi. Ben onunla iletişim kurmak için çabaladıkça o kaçardı. Bir gün varsa hayatımda 3 gün yoktu. Bu da bana değer görmediğimi hissettiriyordu. Özgüvenimi inanılmaz zedelediğini söyleyebilirim. Sürekli bana neden değer vermiyor madem değer vermiyor bıraksın gideyim diye düşünür her uzak davrandığında benimle oynuyormuş gibi hisseder, inanılmaz kırılır, sokak otobüs fark etmez ağlardım. Düşünüyorum da benim için kötü zamanlardı. Ben bunaltan bir tip değildim azami sevgi, ilgi, saygı bekliyordum. Ama ona sorsak herhalde aşırı bunaltan biriyimdir. Sizin de düşünceniz bu yönde karşı tarafı aşırı ilgili bunaltan görüyorsunuz ama muhtemelen o da sevgi ve ilgi bekliyor. Göremeyince bunu zorla almaya çalışıyor. Bir de bu yönden bakın istedim.

Konulardaki cevaplarını görüyorum bazen. Kişisel gelişim anlamında farkındalık sahibisin bence çünkü benim bir konumda özdeğer özsevgiyle ilgili şeyler yazmıştın. Her dakika arayıp konuşmak insanlar hayatlarındaki boşluğu doldurmaya çalışıyorlar. Insanın farkındalığı arttıkça kendiyle vakit geçirmeyi seviyor ve uyumsuz olduğu insanlardan uzak duruyor bence. Diger sekilde zaman kaybı çünkü. Ruh eşinle karşılaştığında bu şeyleri yaşamazsın bence. çünkü gercek sevgi insanın hayatında zorluk çıkarmamalı ve kisinin hayatının akışında olacak şekilde girmeli hayatına. Diğer sekilde bıktırıyorsa ne gerek var ki. Ve de gerçekten sevdiğinde ve uyumlu olduğunuzda zaten seni bu kadar sıkan biri olmaz. Müsait olmadığında anlayışla karşılar. Bir yazı okumuştum boşanmak için en uygun zaman evlenmeden öncesidir diye. bu sevgililikte de geçerli bence. uyumsuz durumlar varsa zorlamamak gerek. Enerji uyuşmadıysa uyuşmuyor çünkü

Wustra şu var sen karşı tarafa biraz ilgi göstersen onlar da bu kadar üstüne gelmez. Sen de yaşadın yazinki o adam ilgilenmedikce sen daha çok ilgilendin. Karşı taraf hızlı değil aslında senin Ilgın için fazla çabalıyor çünkü insan cabaladikca o ilgiyi hak edeceğini düşünüyor. Bağlanma ile ilgili kitapta var al istersen ayrıntılı oku. Aşkı bulmanın ve korumanın yolları bağlanma tarzı bir şeydi

onun başka öyle yalanları çıktı ki sana burada anlatsam dudakların uçuklar. evet doğru hatırlıyorsun. benimle çok iyi olduğu dönemlerde bile yalanlar söylemiş. bu yalanları öğrendiğim zaman çok canım sıkıldı, neden diye çok sorguladım ve sonra cevabı buldum: o böyle biri. o yalancı biriydi ve bana özel değil, etrafındaki herkese muhtemelen yalan söylüyordu. bir keresinde kardeşi maddi hasarlı ufak bir kaza yapmıştı ve bundan yardım istemişti. kardeşini, annesine yalan söylemeye teşvik etmeye kalkmış. sonra anne anlamış tabii ve olan neyse onu söyle, neden yalan söylüyorsunuz ki olan olmuş, kaza sonuçta falan demiş. daha başka çok şey var. elbette elimde radarla yalancı avına çıkmıyorum ama ben de bişeyden şüphelenmişsem 100 katı ortaya çıkıyor yengenç. insan yalan söylemez diye bişey yok tabii ki söyler ama karşındaki "ya acaba adı soyadı gerçek miydi" diye düşünmesine sebep oluyorsa, bilemiyorum...

yok ben öyle değilim yaa. öyle davrandığım insan zaten yoktur benim için, kimsenin de zamanını bile bile çalmam çünkü kul hakkı ve ilahi adalete inandığım için döner dolaşır beni bulur kafasındayım. geç yanıt vermiyorum mesela, gördüğüm zaman dönüyorum. geç yazdıysam sahiden bakmamışımdır telefona. sadece çok sık çat diye araması, telefonda konuşmak istemesi canımı sıkıyor. bir de ben çalışırken aramaları, sürekli mesaj yazması ve mesaj beklentisi, whatsappta çevrimiçi oluşuma laf etmesi bende sinir yaratıyor. çalışıyorum biliyorsun diyorum, eee ben de çalışıyorum 5-10 dk konuş nolacak diyor. geçen gün iş saatinde telefonla konuşurken bi konuda çok üzerime geldi, sıkıştırdı resmen. ben de rahatsız oldum biraz ve işler birikti, mail atıp duruyorlar kapatmam lazım dedim. bu yüzden inanılmaz trip attı bana. geçen gün whatsapptan sürekli yazıp duruyordu, ben de başka bişeyle uğraşıyordum whatsapptan. çevrimiçisin neden yazmadın dedi, whatsappı iş için de kullanıyorum sonuçta, sadece sohbet amaçlı kullanmıyorum dedim. yine bozuk attı. bak geçen akşam bi akraba ziyaretine gittik, annem vs yanımda, başkaları da var biliyor yani. zır zır arıyor. açmadım diye de trip yiyorum. neymiş efenim açmamam hoşuna gitmiyormuş. inan bana çoğu kez dilimin ucuna geliyor "işine gelmiyorsa güle güle" demek ama tutuyorum kendimi, kesip atma diyorum. ama nereye kadar böyle devam eder bilmiyorum.

Peşinden koşmam mı gerekiyor? Doğru mu anladım? Yoksa peşinden koşturman yazacaktınız da yanlışlık mı oldu acaba? Genelde erkekler peşten koşar o nedenle acaba doğru mu anladım diye yazmak istedim Yaaani öyle aşırı aşırı güzel, manken gibi bi tip değilim ama giderim vardır bence yaa.. Öyle diyelim. Millet karizmatik olduğumu söyler genelde. Bazen bunaltıcı seviyede ilgi gördüğüm doğru. Mesela işle alakalı bi sosyal medya hesabım var, kendimi gösteriyorum haliyle eğitici videolar falan çekiyorum çünkü, kahve teklifi dm'leri geliyor, dönüş yapmıyorum kişisel amaçla kullanmıyorum zira o hesabı ben. İlgi görmek herkesin hoşuna gider muhakkak ama fazlası bana aşırı dokunuyor.

PsikolojisiBozukPsikolog insan kendine çok çok yakından baktığı için elbette kendisine teşhis koyması çok yanlış bir hareket. sadece ben merak edip araştırdığımda buna yakın olduğumu gördüm açıkçası.

bıraktım arkadaşım akışına, onu da yaptım. o ne yaptı biliyor musun? gitti saçma sapan kızlarla takipleşti. yüzüne vurduğumda da yalanlar uydurdu, ben de kendisini uğurladım. napayım ben akışa bıraksam da allah karşıma çıkarıyor.

teşekkür ederim evet bu kişiye karşı beğenme ötesinde pek bir hissim yok. ama zamanla hisleri oluşan biri olduğum için tanımaya çalışıyorum. ilk buluşmada bişey hissedemediyse şans vermeyenlerden değilim. evet haklısınız, akışta kalmak en en iyisi. W

Bu tip testleri kişinin yaşam öyküsü, travmaları, dönüm noktası dediğimiz yaşadıkları hatta kan tahlili sonuçları da dikkate alınarak uzman kişiler uygular ve en doğru değerlendirme o şekilde olur. Bir bütün olarak ve bir kaç farklı testlerin uygulandığı seanslarla değerlendirmeler sonucu sağlıklı bir sonuca varılır. İnsanın kendini değerlendirmesi oldukça zor ve karmaşık olabilir çünkü kişi kendini olduğundan farklı da algılayabilir.

Erkeklerin ilişki anlayışı genellemiyorum ama genelde ya çok daraltıyorlar, ya da tamamen salıyorlar. İkisi de sorun. Tamamen beklentilerinize uygun, ayni kafada ve yapıda birini bulmak zor. En azından maksimum düzeyde anlaşabildiğiniz noktada biriyle olunduğunda ufak tefek tavizler verilebilir, anlayışlı olunabilir. Yapı olarak genelde sizin kestirip attığınıza benzer durumlarda kestirip atan, kendi doğruları doğrultusunda yaşayan, anlamak ve anlaşmak için zorlamayan taraftım ilişkilerimde çoğu zaman. Eşimle ilk zamanlarda uyumsuz taraflarımız oldu törpüleyerek uyumlu hale getirmeye çalıştık. En önemlisi saygıya dayalı beraberlik olduğu için birbirimizi kaybetmek istemedik. Anahtar kelime bu aslında. Kaybetmek istemeyeceğiniz biriyle ilişki yaşamak. Sonrasında şayet "doğru" kişiyle beraberseniz karşılıklı fedakarlık, alttan almalarla götürebiliyorsunuz beraberliği. "Gerçek bir ilişki" yaşamaya gönlü olan bir insan karşınıza çıktığında taktik yapmak zorunda kalmıyorsunuz, kıskançlık krizleri, sinir harpleri, ego çatışmaları, zorla kabullendirmeler, karşındaki kişiyi değiştirmeye çalışma durumları olmuyor. Yani işin sırrı bence "doğru kişiyi bulmak."

diyorum kş acaba sevgi duymakla mı alakalı. çünkü ben içimden geldiği zaman yapıyorum aslında, yaptım. o bahsettiğim kişiye karşı yaptım, tabii o aşırı aşırı ilgi gösteren biri değildi sadece başlangıçta biraz yoğun ilgi göstermişti, ben zaman içinde onu tanıdıkça ona karşı bişeyler hissetmeye başladım. sonra aramızda birtakım sorunlar oldu, benim yanlış anlaşılmamdan kaynaklı ve ben düzeltmek için de çok uğraştım. hatta düzeltmek için ayağına kadar gittim iki kez öyle burnundan kıl aldırmayan birisi değilimdir. ha düzelmedi o ayrı konu.

Çoğu yorumunuzu beğeniyorum bence mantıklı birisiniz ama hayatı fazla analiz ederek yaşıyorsunuz her şeyi anlamak ve kontrol etmek ister gibi bir haliniz var. Çok yüzeysel gelebilir ama ihtiyacınız olan şey akışına bırakmak ve anı yaşamak gibi geliyor bana. Bir de henüz aşık olmadığınızı düşünüyorum. Aşık olunca o aramalar falan hiç batmıyor insana.

Bu anlattığınız normal arkadaş mı? Yoksa erkek arkadaş mı? W

benim yazın olan flörtümde de benzer şey yaşandı. ben kaçınganım diyorum ama onunla olan ilişkimde sonradan ona yaklaşan ben oldum. ilk başlarda o bana karşı çok ilgiliydi ama yine şu son dönemdeki tipler gibi abartı ve samimiyetsiz bir ilgi değildi. bak yine de fark var işte. böyle bunaltmazdı hiç. mıç mıç olalım modunda değildi. ben ilgisine karşılık vermeye başlayınca kendini çekti. bu defa neden çekti diye ben ilgi gösterir oldum ama benimki de bunaltma seviyesinde değildi. üstelik gerçekten bağlandığımı hissediyordum ama ısrarım kesinlikle yoktu. sonra olmadı falan derken çıktı gitti hayatımdan. şu an görüştüğüm kişiyle de sık sık çatışıyoruz saçma sapan şeylerden ve ben çok sıkıldım. enerjim düşüyor resmen. şu an bayram için il dışında, geldiği zaman buluşacağız tekrar. yan yanayken ne hissedeceğim iyice bakmam lazım. eğer yan yanayken de kendimi iyi hissetmezsem kibarca yolları ayıracağım. en çok rahatsız olduğum şey beni zırt pırt araması ve açmadığımda da bozuk atması. gerçekten o kadar cepte hissettiriyor ki anlatamam. çabayla elde edilen şeylerin neden daha kıymetli olduğunu çok net anladım. gerçekten her an konuşma isteği var ve bende aynı şey olmadığı için dün bana kalkıp ben senin benle alakalı ne düşündüğünden emin değilim dedi. deliricem.

çok haklısın ben de bitirdim bu sabah, hatası yüzünden. saçma sapan bazı takipleşmeler yaptığını farkettim. hayır bana ölüyorum bitiyorum demese bana ne kiminle takipleştiğinden. sonuçta sevgili değiliz ama arkasından atlı kovalar gibi koşmasaydı derdim ki kendi kendime, duygusal anlamda bana yakınlaşırsa bu takipleri bırakır zaten... ama konuşmasına zıt hareketler yapıyorsa soğuma moduna bile geçemeden direkt tiksiniyorum ben. dediğin gibi kısmet bu işler. belki iki gün sonra hayatımın aşkını bulurum ama bende şöyle bişey var, biriyle konuşuyorsam hissim olsun ya da olmasın kendimi dışarıdaki diğer adaylara kapatıyorum. karşımdakinden de aynısını beklerim. bunu zamanında konuştuğumuzda o da böyle düşündüğünü söylemişti. eee şimdi bu hareketler ne? bir mesajla kendisine güle güle dedim, hiç uzatmadım. enerji ve zaman israfı sevmeyiz efenim, biri olacaksa hayatımızı güzelleştirecekse olmalı, bozmak için değil.

cünkü kova burcu olmak bunu gerektirir... ben de boyleydim iliskilerimde bekarken.. bi de dogru insana denk gelmedigin icin sıkılıyor olabilirsin... kendini zorlama bence...

Aşk olsun ne zaman cevap vermedim? Okuduğun kadarı ile yorum yap o zaman sen de

Aslında aşık olunca mantığını ve analiz etmeyi bir kenara bırakmak doğru mu sorusunu da cevaplamak lazım. Konu sahibinin yapısı böyle. Değişmek ihtiyacı hissettiğini veya hissetmediğini anlayamadım. Sibel 1923 KAR LEOPARI DAĞCI tek ayak

Ben de sürekli arayan sürekli mesaj atan kişilere ayar olurum gerçekten çok sinir bozucu bir durum özellikle ilişkinin başında insana saç baş yolduruyor. Benim de şu anki iliskimde başta böyle bir sorun vardı uykum gelince sevgilim trip atıyordu hatta böyle bir konu açmıştım ama şu an kendim özleyip arıyorum yanına gidiyorum yani çok abartı olmadığı müddetçe belki bir alışma süreci olabilir... Yani sahsen ben adama alıştıktan sonra kendim özlemeye ve aramaya başladım. Ama daha en bastan çok abartı trip atanları bence bırakmalısınız.

Evet sevgiyle değil de anlayışlı olmakla ilgisi var bence de. Bir insan sürekli müsait olamaz ya da sürekli iletişim kurmak istemez normal olarak. Doğru kişi bu tarz şeylerle yormaz insanı bence. umarım doğru kişiyle karşılaşırsın kolay şekilde Ruh eşim ya da doğru kişiyle ben de karşılaşmadım. Diğerlerinin enerjisini de hemen anlayıp tanışma aşamasına bile geçmiyorum ben. Ruh eşimle karşılaşsam bile yalnızlığı bırakmak zor gelir bana belki. Bu konuda meditasyon yapmalıyım

belli bi yere kadar normal olabilir yani insan elbette hoşlandığı kişiden kopuk olmak istemez, haberleşmek ister ama aradığında müsait değilsem ve açmamışsam, her dk onunla telefonda konuşmak zorunda hissetmiyorsam, kendime de zaman ayırmak istiyorsam, hayatımdaki diğer şeylerle de ilgileniyorsam bence benimkiler anormal değil. en basit örnek, bu sabah biraz geç uyandım. bilmem kaç tane mesaj atmış farklı farklı saatlerde uyanmam için. uyanmadın mı, neden uyanmadın vs vs sevgi sözcükleri de yazmış tabii öyle kaba saba mesajlar değil ama ne bileyim... o uyuyorken ben ona mesaj atmam mesela, mesaj sesine uyanmasını istemem kendisine de söylemiştim. o bu konuda beni düşünmüyor.

Erkekler genelde ilk başlarda love bombing yapıyor +1 İlişki meşrulaşınca tam tersine dönüyorlar. Bence bir erkeğin peşinden koşmanız gerekiyor erkeklerde bıraktığınız izleri anlamanız için. :) Büyük ihtimalle güzel bir kadınsınız, beğeniliyorsunuz, ilgi görüyorsunuz. Seven erkek kıskanır demiyorum buna da asla inanmıyorum. Ancak merak etme, ulaşamama gibi durumlarda geriliyor olabilir. Sizin de aynı şeyleri yaşamanız dileğiyle. :)

yok teşhis koymadım sadece araştırınca ona yakın olduğumu düşündüm, merak ettim çünkü. W

aaa evet hatırladım seni :) evet yazmıştım, meraklıyım o konulara ve araştırıyorum da. yani tamam aşırı dolu bir hayatım olmayabilir ama sevdiğim bir işim var, bir evcil dostum var, sevdiğim diziler, kitaplar, kendime ayırdığım zaman dilimlerim var. bazen uzun yürüyüşlere çıkarım, kendi başıma zaman geçirmekten rahatsızlık duymam bunu bi eziklik olarak görmem. bendeki mesele boşluk doldurma değil. ben sadece beğendiklerimle ilişki kurmaya çalışıyorum belki bişeyler güzel olur, belki uyuşuruz diye ama dediğini de düşünüyorum. sahiden o ruh eşi çıkmadı karşıma. hadi ruh eşi olmasın, doğru insan olsun ismi. çıktığını düşünmüyorum. bence müsait olmamasını anlayışsız karşılamanın sevgi ile hiç alakası yok. insan değer veriyorsa "başka zaman yazarım, başka zaman ararım, başka zaman konuşurum, şimdi üstüne gitmeyeyim" diye düşünür, karşıdakinin psikolojisini de hesaba katar. en azından ben değer verdiklerime hep böyle yaklaşan biri olmuşumdur. diğer türlü olunca işin içine karşımdakinin egosu mu giriyor diye düşünüyorum. yani "ben arıyorum, nasıl açmaz, o kim ki ben aradığımda açmayacak?" gibi bi niyet mi var altında diyorum.

hanımlar selam, herkese şimdiden iyi bayramlar :) bi iç dökme olsun diye konu açmak istedim, uzun zamandır ilişkiler hakkında, gönül işleri hakkında konu açmıyordum. önce biraz kendimden bahsedeyim, 29 yaşında bekar, çalışan genç bir kadınım, ailemle yaşıyorum. geçmişte de öyle uzun süren, ciddi bir ilişkim olmadı. en uzunu 1-2 sene anca sürmüştür. aslına bakarsanız uzun zamandır da yalnızım. pandemi sayesinde aşırı asosyalleştik zaten hepimiz. işyeri de evden çalışma düzenine geçince ben insanlardan iyice uzaklaşıp koptum. zaten yapı olarak da kalabalığı seven biri değilimdir. sessizlik, sakinlik, az insan çok huzur kafasında oldum her zaman. uzun zamandır yalnız olmak bana geçen seneye kadar hiç dokunmamıştı, keyfim aşırı yerindeydi, kafam çok rahattı, kalbim de boştu. geçen yaz biriyle tanışıp kısa süreli duygusal bir yakınlaşma ve beraberindeki hayal kırıklıklarım sonrası yine yalnız kaldım fakat bu defa yalnız olmayı biraz kafama takar oldum. hal böyle olunca sosyal medyadan, oradan buradan yeni insanlarla tanışmaya başladım. gerçekten çok büyük bir kısmı sadece bir kahve içip bir daha görüşmediğim buluşmalar oldu. bu süre zarfında yenilere şans versem de arada bir o yazın tanışıp hüsrana uğradığım kişiyi stalklamaktan vazgeçmedim. ara ara baktım, hiç konuşmasak da. o kişi hayatımdan tamamen çıkalı 5-6 ay olmuştur. bu konularda bilinçlenmek adına kendi bağlanma stilimi araştırdığımda, kaçıngan bağlanmaya çok yakın olduğumu farkettim. uzun uzadıya açıklamayayım araştıranlar ya da bilenler vardır illa ki, o bağlanma stilinin özellikleri %80-90 bende var. ve bu konuyu kafama taktım yani ben neden ilişki kuramıyorum, neden en ufak anlaşmazlıkta kesip atıyorum, neden sadece bir buluşmada kalıp ilerisi gelmiyor, nerede hata yapıyorum diye düşündüm. önce, yazın tanıştığım kişinin yaşattığı hüsran biraz özgüvenimi zedeledi, acaba sevilmeye layık değil miyim diye düşündüm. ama tanıştığım insanlar beni beğeniyorlardı, bunu dile getiriyorlardı, tanımak istediklerini, flört etmek istediklerini hem sözle hem de ilgileriyle belli ediyorlardı. hal böyle olunca o konudaki özgüvensizliği tamir etmeye başladım. kaçıngan bağlanan kişilere verilen en önemli tavsiye, öyle ya da böyle bir ilişkiye başlayın, çok yoğun hissetmeseniz de ilişki kurdukça bişeyler düzelecektir tarzında. ben de bunu uygulamak için kendimi insanlarla flört etmeye, ilişki kurmaya zorlamaya başladım. yani çabalıyorum bu konuda. ama o kadar zorlanıyorum ki anlatamam. diyeceksiniz ki zor olan ne, hemen anlatayım. ben mi böylelerini çekiyorum bilmiyorum ama genelde çok çabuk bağlanan, kendini kaptıran, aşırı ilgi gösteren sürekli ama sürekli iletişimde olmak isteyen kişiler çıkıyor karşıma. hani bi taraf daha çok çabalar ya, aynen öyle, karşımdakiler çabalıyor benim için. evet bu kötü bişey değil ama kızlar ben aşırı sıkılıyorum. sıkılmaktan ziyade boğuluyorum. her şeyi haber vermem isteniyor, telefonu açmama lüksüm yok açmamışsam illa sorun çıkarıyorlar, ayırdığım vakit asla karşımdakilere yetmiyor, eğer yazmamışsam sorun ediyorlar. bu tarz olan kişilerle görüşmeyi daha önce sonlandırdım ama yine aynı senaryo içindeyim, yine biriyle görüşüyorum ve yine aynı şeyleri yaşıyorum. çalışıyorum gün içinde, zır zır arıyor. açmadıysam sorun ediyor. neymiş, 5 dk bile olsa açabilirmişim. sürekli yazıyor. geç cevap verse neden geç yazdın diyor. çalışıyorum diyorum trip yiyorum. şu an görüştüğüm insan mı anlayışsız yoksa bende mi sorun var ben anlamıyorum. bu kadar kısa sürede bu ne hız? ama bir değil iki değil kaç kişi denk geldi böyle. kaçıngan olduğum için bi şekilde, iyi kötü ilişkiye zorluyorum kendimi ama bu davranışlar beni çok itiyor. boğuluyorum. arkadaşlarıma söylüyorum, sevgilim senin yaptığını yapsa ayrılırım diyorlar acaba ben ilişki kurmaya uygun bir insan mı değilim, kova burcuyum merak eden varsa ve o telefonu niye açmadın sorusunu gördüğüm an sanki hayatımın iplerini karşımdakine verecekmişim gibi hissedip sinir küpüne dönüyorum. karşımdakinin kalbini kırmamak için kendimi tutuyorum çünkü sesini duymak istiyorum, özlüyorum gibi cevaplar alıyorum. bir insan bir insanı bu kadar kısa süre içinde benimseyebilir mi ya? sanırım bu tip şeyler bana samimiyetsiz geliyor. ben hayatımın merkezine almak zorunda mıyım o insanı? sırf sevgilim diye her saniye onunla mı konuşmam lazım? ya da tüm bu davranışlarımın altında yatan neden aslında karşımdaki kişiye yoğun hislerimin olmaması mı? ne diyorsunuz, dertleşsek mi biraz sizinle :)

google'a yazıp bu konular hakkında videolar izledim. 3 çeşit bağlanma var işte, güvenilir, kaygılı ve kaçıngan.

evet hatırladım sen de yalnızlığa alıştığın için kendine zaman ayırmak istemediğinde sevgilin istenmediğini, önemsenmediğini düşünüyordu. hatırlıyorum o konunu. tabii ki alışma süreci var her ilişkide, olmak zorunda. o alışma sürecinde taraflar saygılı olmalı, nerede duracağını bilmeli ve eğer bu ilişkiyi istiyorsa sabırla beklemeli. ben bugün benzer şekilde bi mesaj attım. aradım neden açmadın bilmem ne muhabbeti yaptığında aynen tek tek söyledim. bak dedim ben beraber yan yana zaman geçirdikçe hisleri kuvvetlenen bir insanım. seninle daha çok başındayız. önemsemediğini düşünme, öyle değil. ben sana alıştıkça yani sabır ve zaman verilmesi halinde kafana taktığın bu konu kendiliğinden ortadan kalkabilir temalı bi konuşma yaptım. şimdilik bişey demedi ama davranışlarıyla versin cevabı zaten bana.

Bu kitapta ayrıca karakter tipinize göre nasıl kişilerle ilişki kurulması gerektiği ve karşınıza bu türden kişiler çıktığında nasıl anlayacağınıza dair tavsiyeler var. Okumanızı öneririm.

Bu derece kendini yetiştirmiş erkek sayısı çok az görebildiğim kadarıyla. Haaa iğneyi bir de kendimize batıralım, kadınlar da bir aynaya bakıp kendileri ne durumda anlamaya çalışsınlar.

AA evet bu kitap

Kendinizi bu kadar zorlamak yine kendi psikolojinizden ters bir cevap almanıza yol açabilir. Üstelik kendinize bağlanmayla ilgili teşhis koymayın, bırakın işin uzmanı koysun eminim çok daha doğru olur. Kendi başınıza bunun altından kalkmak zorunda değilsiniz, bir terapiste görünseniz çok daha kolay olacaktır.

ya benim son aylarda çok flörtüm oldu. ilk mesajda da bahsettiğim gibi, hakikaten şans verdim insanlara. bazılarını ben beğendim, ben adım attım falan. çekingen değilim o konularda. ama beni el üstünde hissettirmeyecekse ne gerek var? ilk defa bu kadar saçma sapan kafadaki birine denk geldim ve bu sabah yaptığı bir şey üzerine bitirdim, kestim bütün alakamı. ben ona ve kendime şans verdim, zaman verdim ama o bunu bitirdi. artık ne zamanımı hak eder ne de şansı.

Konudaki kişiler hayatıma çektiğim insanlarla o kadar aynı ki. Erken samimiyet ve sürekli iletişim isteği beni de uzaklaştırıyor. Bir sesini duyayım demek başlarda bana çok saçma geliyor. Tuhafsayınca sen benimle ilgilenmiyorsun oluyor. Bence normali bu değil. Koşarak üstümüzü geliyor gibi olmaları beni iyice soğutuyor ama maalesef ki hayatıma çekilen insanlarda böyle. İnsan kendini özel hissetmiyor çünkü bunlar en baştan tanımadan gerçekleşiyor. yenGEnC

İlişki, adi üstünde hani ilişik olma durumu :) Karşılıklı olarak beklentilerin oldugu, bir tarafın yönetmesi dayatmasi durumunda işkenceye dönen, boğucu olan orta noktada buluşuldugunda tadından yenmeyen hal... Kestirip atmak değil de doğru olan kendini güzelce ifade ederek ilişkiye sekil vermek... Karşınızdaki insan düzgün ve değer biriyse eğer tatli dille sizin İlişki beklentinizi açıklayın. O bu açıklama karşısında aramalarını, mesajlarını azaltıyorsa size adım atmış demektir. Şimdi sıra sizde. Sizde onun için küçük zamanları o istemeden yaratarak ilginizi ve değer verdiğinizi hissettirirseniz ortada buluşabilirsiniz. Yok ben hiç eğilmem höt höt diyorsanız. Yalnızlık size uygun olan. Kimseyi yormaya gerek yok kendinizi de :)

bu arada eklemeyi unuttum epey de uzun yazmışım ama kusura bakmayın artık bu "kaçan" davranışlarım yüzünden çok eleştiri alıyorum bu flörtlerden. beni önemsemiyorsun falan diyorlar. şimdiki de böyle mesela. onun istediği bişeyi ben istemiyorsam sen neden hep böyle yapıyorsun, işi yokuşa sürüyorsun, neden bu kadar zorsun gibi eleştiriler alıyorum ve ilişki içinde eleştiri benim hoşuma giden bişey değil. bence insanlar birbirini olduğu gibi kabul etmeli kimse değişmez ki sonradan. alıp karşıma konuşmaya çalışıyorum mesela, benim yapım böyle, önemsememek değil sadece aşırı ilgiye pek gelemiyorum falan diyorum ama inanılmaz yanlış anlaşılıyorum. felaket bir alınganlıkla karşılaşıyorum.

Valla günümüz erkekleri kadınlardan daha nazlı ve tripli bunun anketi yapılsa kesin yine erkekler alıngan çıkar eminim O kadar saçma şeylere trip atıp söyleniyorlar ki ben bile şaşıp kalıyorum. Sevgi gerçekten fedakarlık istiyor bir şey onluk değilse bile siz seviyorsanız her zaman olmasa bile sizin için fedakarlık göstermeli. Olumsuz yanınızı görmüşse bunu tatlı dille söyleyebilme ama nazınızı çekemeyecek ve kırıcı olacaksa o zaman gitmesini de bilmeli. Hem sevgili olup hem de ağzını geleni söylemeyi, istediklerini yaptırma çabasında oluyorlar. Benim sevgilim olmadı normal erkek arkadaşlarımdan bile soğumam 2 dk mi alırdı öyle soğurdum ki buluşmazdım asla bir daha ki sefere Biri var kendini över de över ama sonuç olarak vasıfsız bir eleman ha bunu yine eleştirmiyorum ama övme arkadaş kendini yeter biliyoruz yani neyin ne olduğunu Diğeri ben şundan nefret ederim ben bunu yapmam ben öyle günlük turları sevmem gittin mi otelde kalmalısın oldu paşam direk balayı odası ayarlayalım dedim hatta Bu özgüveni veren yine kadınlarımız gerçi de neyse. Öteki ilk buluşmada ağzı bozuk labayi labayi konuşur özgüvenli olduğunu falan göstermek istiyor herhalde garibim Öteki dediğiniz gibi arayıp durur anneme kadar aramıştı bir arkadaşım sinir olmuştum. Ondan sonra naz sen seçicisin oluyor Allah aşkına bu çirkin huylara da seçicilik demezsin yani Birde kısmet, nasip değil dedikleri bu herhalde olmayınca olmuyor gerçekten ilerletip acaba düzelir mi ya da değişir mi diye düşünmeyeceksin aksine iş senin için çok daha zor bir hal alıyor ve insanlar asla değişmiyor sana uymuyorsa davranışı rahatsız ediyorsa sil derim ben. Sizi çok iyi anlıyorum o yüzden Tabiki de iltifata her zaman kadınlar ihtiyaç duyar bunu her gün her dakika yapsın demiyoruz ama sen sürekli eleştirip hoşlanmadığın huylarımdan bahsediyorsan neden benimlesin ki görücü usülü mü sevgili oldunuz sanki Benim kötü huyum maalesef saygısızlığa zaten tahammülüm yok ama böyle kötü bir tarafını gördüğüm an soğuyorum ve soğumamın asla geri dönüşü yok evde kalırsam sırf bu yüzden kalırım Olgun, konuşmasını, ciddi olması gereken yeri eğlenmesi gereken yeri bilen, asla saygısızlık yapmayan bir yiğit buldukta biz mi istemedik DDD

Bence sende bunların dışında güven problemi de var. Çok uzun zamandır dikkat ediyorum, ilişki konusunda yazdığın çoğu mesaj erkeklere güvenmeme yönünde. Hatta bahsettiğin exte bile sana gayet basit bir şey söylemişti ablam geldi diye, normal insanlar bunun üstüne düşünmezler bile ama sen ekstra efor sarfedip gizli hesaptan uygulamadan vs ablanin storisine bakıp çocuğun bulunduğu bölgeye uzaklığını hesaplayıp yalan söylediğini ortaya çıkarıp ayrılmıştın (yüzde 95 böyleydi diye hatırlıyorum ama saat sabah bes, yüzde beşlik yanılma payım uykusuzluğum yüzünden olabilir) Yani evet, çocuk nihayetinde yalan söylemiş ama sen de yalanını yakalamak için insanüstü çaba harcamıştin. Bunun da sebebi guvenmiyor olmak ama bu kadar güvenmemek de insana zarar verir.

açıkçası şu an görüştüğüm kişiyi bu sabah uğurladım. tabii o hala kabullenemedi ya da şokta galiba, arıyor, mesaj atıyor, ikna etmeye çalışıyor ama ı-ıhhh imkansız bu saatten sonra. zaten pek bi hissim yoktu ama kendimi bildiğim için kendime ve ona biraz zaman vermek istedim, bunu kendisi de biliyor açıkça söyledim çünkü. onun yoğun ilgisine aynı yoğunlukta karşılık veremiyor olmamın nedeni buydu, dürüstçe söylemiştim ona. bayram sebebiyle il dışında, geldiği zaman beraber bir gün geçirelim diye plan yapmıştık. bak ben şans veriyorum, kesip atmıyorum. hem kendime hem de ona şans verdim ama niye bilmiyorum yaptığı her hareket sanki bu şansı hiç etmek üzerine. ve ben dün akşam ciddi ciddi kendisine çekim hissetmediğimi farkettim. düşündüm yani tekrar yan yana geldiğimde ne değişecek ki? diye. bariz uyumsuzduk benim gözümde. burada o da kusurlu değil ben de değilim, sadece frekans uymadı ama o o kadar yoğun biçimde yazıp arıyor ki... ama bunu kendi elleriyle bitirdi bu sabah. en sevmediğim şeyi yaptığını farkettim, saçma sapan kişilerle takipleşmişti hani nasıl derler, gözü dışarıda düşüncesine zerk eden bi takipleşme olmuş birkaç kişiyle. normalde böyle didik didik etmem, eskiden bişeyler hissettiğim insanların da takipleşme olaylarına anlam yüklemezdim, bana olan ilgisine bakardım sadece üzerinde durmazdım. ama belki de ben de hatasını aradım ve buldum. epey bi soğudum ve kendisine bi mesaj yazıp bitirdim. tabiiii ki hemen inkar, hemen kıvırma, hemen saçmalama moduna girdi. salaklığa da tahammülüm yoktur hiç, gitmiş takipleştiklerini silmiş konuşma girişimlerini de reddettim. kesinlikle kadınlardan anladığını düşünmüyorum dan dun bir ilişki yaşanacağını düşünen tuhaf bi tip bence. hayır tanıdıkça severim belki dedim, tanıdıkça soğudum

Yaz aşkınız şu an bile hayatınızın merkezinize çok yakın. Demek ki sizde de o potansiyel var. Sadece karşınıza çıkan diğer kişilerden yeterli şekilde hoşlanmamışsınız.

Klasik erkek hareketleri. N Nazendeyuregim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

seven sayan dinleyen bir erkek arkadaşım var ben de çok sıkılmayı sevmem yoğunsam yoğunum derim, bazen de bir saat anlatırım, o zaten "içimi dökecek senden başkası yok" der, yani ben de onu dinlerim, sorunu olursa çözerim, o da benim bir ihtiyacım olursa çözüm bulmaya çalışır, ya da mutlu edecek minik şeyler yapmak için uğraşır, ikimiz de tek taraflı yara bandı gibi kullanmıyoruz birbirimizi ama bizim de denklikte vs. başka sorunlarımız var sevmekle saymakla da bitmiyor ki...

"Sevgiyle bağlandığım ilişki olmadı" kısmı bana uymuyor sadece ama diğer cümlelerini okurken acaba ben mi yazdım da unutmuşum yazdığımı diye düşündüm gerçekten. Demem o ki çok zor işler bunlar. Hatta dünyadaki en zor mesele dengine uygun bir karşıcins bulmak, içten sevebilmek. Yapabileceğin başka bir şey olduğunu düşünmüyorum. zorla sevecek değilsin ya olmuyorsa zorlayarak olmaz. bu arada aynı detten müzdaribiz. Ben de öyle aşırı aranan, sorulan, devamlı gırüşülen ilişkileri hiç sevmem. yürütemem. hayatım bitirilen bu tarz ilişkilerle dolu. seviyorsam bile yürütemiyorum bu şekimde. arada en az 3, 4 gün olmalı.

Konuna cevap vermicem çünkü ne zaman sana yazsam asla bana cevap vermiyorsun zaten upuzun hepsinide okuyamadim

Ben burçlara hiç inanmam. Her insanın karakteri aile, okul, çevre, genetik, alışkanlıklar silsilesinde gelişir. 12 aylık dağılıma göre değil. Ama niyeyse bu forumda aşırı görüyorum herkes romantik her konunun altına burcunu yazıyor. Saygı duyuyorum. Flört konularında gelince: Zaten bir erkeğin hemen konuşmaya başlar başlamaz darlaması çok çok itici. Genelde ilk başlarda aşırı hevesle konuşan erkekler sonradan fos çıkıyor, zamanla ya soğuk dengesiz davranmaya başlıyolar, ya aşırı kıskanç çıkıyolar ya da salt cinsellik amaçlı yaklaşmış oluyolar. Karakterler uydukça, paylaşım çoğaldıkça derin sohbetler yapıp artık özel konulardan hep konuşabilir hale gelmeyi daha çok seviyorum ben. Mantıklısı da bu bence. Üniversitedeki bir sevgilimden çok yara almıştım, aşırı güvenim sarsılmıştı. Bir müddet kimseyle görüşmek istemedim içim almadı, sonraki evrelerde de flörtlerim oldu ama aşırı darlandım, ne buluşmak ne yazışmak hiç içimden gelmedi ama inatla yapışıyolardı yakama. Bence kaçan kovalanıyor bir yerde. Sonra bir süre geçti, üniversite bitmeye yakın bir konferansta biriyle tanıştım. İnsan fiziksel ve karakter olarak birini beğenince bir de güzel bir zamanlama olunca gayet de bağlanıyormuş ve hiç darlanmıyormuş :) Şu an hala beraberiz bu kişiyle 2 sene oldu, ama o zamana kadar ben de kendimi defalarca sorgulamıştım herhalde benim güvenim sonsuza dek bitti gitti ve ben duygusuz bir mahlukat oldum diye Sadece karşıma çıkan insanlar bana göre değilmiş Şimdi hayatımda olan insanla her buluşmamızda sabaha kadar sohbet edip bir türlü susmayız çünkü kendine göre birini bulunca insan her şeyini anlatmak paylaşmak istiyormuş bunu anladım

İlişki kutlamamak değil Sendeki şu Aradığın ve sana uygun olan kişi karşına çıkmamış Olay bundan ibaret Herkes kendini sevecek, sayacak, dinleyecek birini istiyor ama o kişiyi bulmak mucize gibi bir şey

ortası yok mu acaba bu işin ya? bana da ya ilgisiyle darlayan arada da ilgisizlikten günlerce yazmayan denk geliyor

Çevrimiçisin neden yazmadın cümlesini o kadar çok kurdum ki mesela benim mesaj okunmamış dururdu o başkalarıyla konuşurdu. İnsan böyle olunca aptal yerine konmuş gibi hissediyor, kötü bir niyetiniz olmasa da. Kimse için kendinizden ödün vermeyin çünkü şimdi katlanırsınız sonra size eziyet olur. En iyisi sizin gibi mıç mıç ilişki sevmeyen birini bulun. Merkur Retrosu

kesinlikle beni de rahatsız eden şey bu. sorguladığım zaman çabuk bağlanan, duygusal, çabuk benimseyen bir yapım var cevabını alıyorum. çok özel hissetmesem de iyi bari deyip geçiyorum. eski flörtlerimden biriyle şöyle bi olayın ardından ayrıldık mesela. iş çıkışı arkadaşımla dışarıda olacağım, çıkıyorum ben dedim çıktım. ben arkadaşımlayken mesaj attı, o da arkadaşlarıyla alkollü bi mekanda olacakmış, haber verdi. tamam iyi eğlenceler dedim kendi akşamıma devam ettim. aradan 2 saat sonra onunla ilgilenmediğime dair bi mesaj atmış. ben de geç gördüm tabii karşımda biri varken elimde telefon çat çat mesajlaşan biri değilim. gördüğüm zaman yazdım, ilgilenmemek değil sen de dışarıda arkadaşlarınlasın, yazıp rahatsız etmek istemedim iyi geceler tarzı bişey yazdım. ertesi sabah bana upuzun bişeyler döşemiş. umursamıyormuşum, değer vermiyormuşum, o her şeyi haber veriyormuş ama bende böyle bişey yokmuş, ona işten çıktı mı eve ne zaman gidecek gibi şeyleri sormuyormuşum bilmem ne. dedim yahu sen de ben de arkadaşlarımızla birlikteyiz, sürekli yazıp dikkat dağıtmanın ne anlamı var bak işte keyfine? dedim. neymiş efendim alakası yokmuş, içten gelirmiş, insan değer veriyorsa merak edermiş ben etmiyormuşum. sinirlendim, evet haklısın aynen dediğin gibi deyip yol verdim.

işte ben de bişeyler hissetmeden bu kadar yoğun, flörtöz muhabbetler içerisine giremeyen biriyim. ama kimseye de bişeyler hissetmeyince hadi dedim insan insanı öyle bir iki konuşma buluşmayla tanıyamaz, ben bi şans vereyim madem ilgisi yoğun. ama bu sabah, söylediği her şey ve gösterdiği ilgiyle taban tabana zıt bir hareket yaptı ve kendisini uğurladım. hala kabullenmiş değil ama akşama kadar bir iki yazar sonra susar diye ümit ediyorum. ve karar verdim, yokk yani hissetmiyorsan olmuyor hatta daha çok ters tepiyor. sesi, tipi, konuşması her şeyi batar oldu gözüme. odun, romantiklikten uzak, duygusuz bir insan değilim. sadece hissettiren pek denk gelmiyor aslında, hepsi bu. sorunu kendimde aramıyorum artık... W

ah bi de şu kendini zorlama meselesi de var tabii. kendimi ilişki anlamında yalnız hissetmeye başladığımdan beri ki bu son 6 aydır falan olan bişey, zorluyorum ama zorladıkça sanki daha çok ters tepiyor. içim kıpır kıpır olacağına artık sıkılmaya başlıyorum. sorguluyorum, ya doğru insanla böyle olmaz muhtemelen falan diye. gerçekten güzel şeyler hissettiğim insanlar olmadı mı zamanında, oldu ama öyle ya da böyle hayatımdan çıktılar ve şu anda yoklar. burç konusu aslında hem biraz işin espirisi hem de gerçekten kişilik özelliklerinde etkili bir konu bence. W

Sen ilişki yaşamak için ilişki yaşıyorsun, flört etmek için ediyorsun zaten kendin de söylemişsin. Eğer gerçekten sevdiğin aşık olduğun biri olsa bunlar gözüne batmaz veya sen de öyle sürekli mesaj atıp arayan soran olursun. Sevmediğin için gözüne batıyor. Evlenmek için evlenenler gibi olmuşsun. Ayrıca ilişki sevgili arıyorsun arayinca bulunmuyor sanırım

Üstte ki üyenin yorumuna aşşırı katılıyorum. Bi kez şans verip bu tarz erkeklerin bir tanesi ile muhabbeti uzun soluklu ilişkiye çevirmeye kalktığında, hemen geri çekileceklerini bu baştaki ilgi bombardımanının binde bire falan dönüşeceğini, kendi ve arkadaşlarımın deneyimlerinden yola çıkarak söyleyebilirim. Bu nedenle sorun sende değil onlarda bence. Narsist erkek dolu ortalık. Normali bencede başta biraz daha sakin olmak, evet tutkulu ama hayatının içine o kadar girmeden mümkünse. En başta bu kadar arayıp sormak, hayatında sürekli arayıp mesaj atarak yer edinmek, havada uçuşan güzel sözler, hayaller, çok sağlıksız bence. Bir çok kadın bunlara yelkenler fora olup 1-2 ay sonra tamamı ortadan kaybolunca eşekten düşmüşe dönüyor. Bu genelde onların işe yarayan bir taktiği ama sizde tutmamış neyseki. :) + Çözüme gelince bilmiyorum, bende hiç bişeyi uzun ve güzel ilişkiye çeviremiyorum zaten, kelin ilacı olsa.. O yüzden yorumları okuyor olacağım

Emin olun bu insanlar çok uzun süre sizinle iletişimi kesmese, o istikrarı güven sanacaksınız ve diyeceksiniz ki, aa evet bak o diğerleri gibi değil, ona güvenebilirim. O noktadan sonra işler değişmeye başlayacak işte... Terapistimin söylediğine göre insan tek bir bağlanma tipinde olmak zorunda değil. Mesela ben ilişkimin başında kaçıngandım, karşı tarafsa yapışmaya çalışıyordu, Nisandan Aralığa kadar böyle devam etti, reddettim yine de benden vazgeçmedi. Bu patolojik bir durum evet ama zaten böyle bir durumda patolojik bir uyum söz konusu oluyor. Neticesinde Aralık ayında sevgili olduk, ilk 1 yıl bu hal böyle devam etti, ama bir yerden sonra karşı taraf sizi çok seviyormuş da o yüzden her an konuşmak istiyormuş, siz onun kadar ilgili olmayınca anormal olan sizmişsiniz gibi oluyordu ve bende değişmeye başladım. Ne zamanki onda uzaklaşmalar başladı ben yakınlaştım. Bu birbirini sağlıksız şekilde besleme hali 4 yıl devam etti ben kendimi çekince o geldi, o çekince ben gittim ve nişanımıza 1 hafta kala da terk edildim. Demem o ki terapist desteği alın öncelikle siz sağlıklı tarafa geçin ki güvenli bağlanan insanı çekin. Yoksa duygusal doyum sağladığınız bir ilişkiniz olsa da sonu pek parlak olmayabilir.

25 Yaşında hiç sevgilisi olmamış ben normal karşılıyorum Evet çoğu kişiye göre daha zor ve nasıl denir tuhaf bir karakterimiz var tuhaf derken arkadaşlık ilişkilerinde sorun yokken söz konusu erkeklerle olunca didik didik eden hemen her eşyi sorun eden bir hareket sergiliyoruz genel konuşuyorum paylaşımınızdan dolayı kusura bakmayın Şahsen benim hiç sevgilimin olmaması hiç kimseden etkilenmemiş sevmemiş olmamdan kaynaklı üstüne güvensizlikte eklenince olmuyor birde '' bir denesene cınım yhaaa '' diyorlar ya ayrı kıl oluyorum Yalnız ilişkilerinde hemen sıkılıp boğulman o kişiye aşık olmaman fazla sevmiyor olmandan kaynaklı bana göre. Sevmediğimiz insan konuşsa soğuyoruz onun gibi işte çok etkilensen sürekli aramasını bile sorun etmezdin belki de. Henüz doğru kişiyi bulamamış olmandan duygu karmaşası yaşıyor olabilirsin :)

Aynı durumu yaşamışız resmen ben de 30 yaşındayım. Göksel yalnız kuş şarkısında diyor ya beklediğim birisi var o sen değilsin. Aynen bunu yaşadım. Yıllarca bekledim bir şey hissetmeden birini hayatıma almak istemedim hep kaçtım. Ta ki bı raslantıyla o kişiyle karşılaşana kadar nasıl romantize ettiysem kafamda tamam dedim o mucize bu. Öyle bir değersiz hissettim ki kendimi sonrasında. Seni beğenmemek mümkün mü bı dakka olsa yüzünü goriyim diye yalvarmalar hepsi yalan ve dolanmış. Şuan o kadar ruhsuzumki aldı benden iki insanın birbirinden etkilenebileceği fikrini değer vererek özveriyle yaklasacagi fikrini. Kullan at iliskiler resmen. Ben de senin gibi düşünüyorum artık bu düzen böyleyse hiç birşey hissetmeden de kendi duygularını dizginlemek için denemek şart. Bizim duygusallığımız bu leş düzene fazla. Umarım hak eden birisi çıkar karşına.

kendime benzeyen birine denk gelmek hoş hissettirdi :) ben tamamen günümüz ilişkilerine bağlıyorum yaşadığım şeyi, karşıma çıkan kişileri. mesela zaman zaman bir hareketim üzerine "benlik değil" lafını duydum flörtlerimden. ki bunlar ilgi gösteren tiplerdi. ben şu hayatımda gerçekten güzel şeyler hissettiğim biri için "benlik değil" diye düşünmedim ve böyle bir laf söylemedim o insanın yüzüne de. sevmek, düşünüyorum da karşındakinin kusurlarını kusur olarak görmemek bence. ama o benlik değil cümlesini duyduğum an verdiğim şansı da geri alıyorum ben genelde. hayırdır ya ev mi bakıyorsun, "kuzey taraftan güneş almıyor, hımm benlik değil" demek gibi bişey bu bu lafları söyleyip söyleyip sonra aşk sevgi sözcükleri söylemeleri aşırı samimiyetsiz. bir insan bir insanın hayatı, aşkı, böceği olmasına olur hem de bal gibi olur ama pat diye olmaz. ama günümüzde herkes çat diye olsun istiyor her şeyi. şu an görüştüğüm kişiyle çok fazla çatışma yaşıyoruz ve bariz uyumsuzluk var. bu uyumsuzluk da beni aşırı itiyor. karşımdaki aşko kuşko takılsa da zor bir karakter bence ve beni çok eleştiriyor mesela. telefonu açmadım diye bi laf işitiyorum, bi özelliğim hakkında olumsuz bişey diyor, kendi istemediği bişey dersem ya da onun istediği bişeyi kabul etmezsem sanki sorun çıkaran, her şeyi zorlaştıran benmişim gibi konuşuyor. bu kadar eleştirilmekten ve kendisinden kendim hakkında olumlu bir yorum, iltifat duymadığımı ve bundan hoşlanmadığımı söylediğimde ise aldığım cevap: ne dememi istiyorsun, ben seni eleştirmiyorum, sen pohpohlanmaya alışmışsın, oldu ulan iki tatlı söz duymayacaksam, senden övgü almayacaksam hayatımda ne işin var di mi... ben bayağı bi çıkıştım, sinirlendim, arıyor kendince sakinleştirmeye çalışıyor ve bişeyleri değiştirmemi istiyor. aşırı sinir oldum. gerçekten son aylarda çok fazla insanla tanıştım, çok kişiye şans verdim ama hiçbiriyle bu kadar uyumsuz olmamıştık. artık bana kendimi iyi hissettirmiyor, enerjimi emiyor. yazmıyorum, etmiyorum belki kendini geri çeker diye ama o da yok.

benlik değil ne demek ya kendilerini bu denli otorite olarak gören insanları hiç anlamıyorum cidden. samimiyetsiz gelmesi çok normal, size aşığım şöyleyim böyleyim diyor bir yandan sizi eleştire eleştire aslında belkide kendi kriterine göre düzeltmeye çalışıyor, dikkat edin eleştirdiği konular her ne ise o konuda onda bir eksiklik vardır mutlaka ama iyi gizliyordur. kabul etmediğinizde suçlu yine siz olursunuz o da çok normal pohpohlanmaya alışık olmanızdaki sakınca neymiş beyfendiye göre yani, madem çok seviyor size istediğiniz beklediğiniz şey buysa, ki beklentileriniz çok açık, versin yani çok mu zor iki güzel söz söylemek, takdir etmek. hani insan bu kadar kötüysem bende ne buldu diyor bazen. sizi çok iyi anlıyorum artık bir şeyleri anlatmaktan açıklamaktan enerjiniz tükenmiş ve salmışsınız. kendinizi geri çekmenizde iyi olmuş bir süre dinlenin ve onun bir şeyleri fark etmesi için ona zaman tanıyın. baktınızki size karşı hisleri yoğun ona hangi konularda uyumsuzsanız ne yapıyorsa, yapamıyorsa veya yapmıyorsa mutlaka belirtin. Bir umut varsa zaten belli eder ve olumlu yol alırsınız. Diyelim yine şans verdiniz bugün. 2 - 3 hafta sonra hala aynıysa ondan olmaz bence. Sibel 1923 KAR LEOPARI DAĞCI tek ayak

bugün artık dışarıda olduğumu bildiği halde arayıp açmadığım için trip atması üzerine kendimi güzelce uzun uzun açıkladım mesajda. noluyorsa olsun o telefon açılmalı kafasında. bak dedim böyle böyle bende bazı şeyler zamanla oturuyor. şu an bunu dert ediyorsun ama aramızdaki bağ kuvvetlenirse ortada böyle bir sorun kalmaz zira ben hemen ilk aşamada yapamıyorum bişeyleri, zamanla hislerim arttıkça zaten ben de haberleşmeyi çok daha fazla önemseyen birine dönüşüyorum, tanıdıkça anlarsın zaten gibisinden bişeyler dedim. şimdilik o konu kapandı sonra neler olur bilemiyorum. aslında hiç eğilmem demiyorum. sadece biraz daha zamana ve aradaki bağın kuvvetlenmesine ihtiyacım var. tabii ki yine aşırı mıç mıç bir insan olamıyorum ama karşımdaki beni biraz serbest bıraksa eğer hislerim varsa zaten ben kendi ayağımla gidiyorum.

Net birebir aynı söylemleri duydum bana işten çıktığını işe gidişini eve vardığını bildiriyordu ve ben bu durumdan hoşnut değildim. Aynı durumu benden de bekliyordu. Kaçta işten çıkıyorum mesaiye hangi günler kalacağım ve kaç gibi çıkıyorum mesai sonrası. Adam direkt ceptelik izlenimi verdi bana, soğudum. Bende siz gibi çabuk bağlanıp sahipleniyorum ama sen hiç umursamıyorsun lafını duydum. Ne o ergen gibi saat kaçta çıktın yolda mısın geliyor musun geldin mi uzar da uzar. İnsanın bir ağırlığı olur hele ki başlarda bu çabuk sahiplendim moduna giren erkekler gözümden düşüyor. Bu bana şey gibi geliyor. Buldum yapışayım gibi, kalitesiz davranışlar. Hatta bir defa canıma tak etti. Erken samimiyeti sevmiyorum dedikçe koşarak geliyorsun insanın üstüne dedim. Kaliteli kendini bilen erkek. Ufak sohbet konuşarı açarak sizinle iletişimi devam ettiriyor, diğer türlüsü boş. Böyle koşarak gelen adamların hepsinin vasat olduğuna bir çok kez tanık oldum

böyle şeyler bende hiç tutmuyor aksine çok yapay buluyorum. bu kadar kısa süre içinde nasıl 7/24 beni düşünebilir ki birisi? aksine benden başka uğraşacak bişeyinin olmaması itici geliyor. sürekli yazmak, aramak beni düşündüğünü göstermiyor. hatta aksine, geçen hafta ona buluşalım iş çıkışı dedim. bişeyleri bahane etti, bayramdan sonra görüşelim dedi. madem beni düşünüyorsun 1 saatini ayır gör beni, öyle değil mi? bana 1000 mesaj atsa ne yazar.

Son zamanlarda yakin arkadaşlarım hep bu bahsettiğin erkeklerin tam tersi tiplerle karşılaştıkları için şikayet ediyorlar :) Aslında bu erkeklerden birine şans verir Flört döneminin uzamasına izin verirsen, bu tiplerin sadece baslarda karşısındaki kadını aşk bombardimanina tuttugunu, ilişki oturmaya başladıktan sonra, tamamen ilgisiz kalabileceklerini bile gorebilirsin. 'Bence' sorun sende değil bu tip erkeklerde. Neden olmuyor, niye böyleyim diye düşünmeyi bırakmaya çalışman bence daha iyi olur. Bence akışta kalmak, oluruna bırakmak insana istediklerini daha kolay getiriyor.

elbetteki uzmanlık alanım değil fakat kısa youtube videolarındansa bir kaç psiyatristin uzun yıllar çalışmaları sonucunda ortaya çıkmış, neden-sonuç bağlantıları ve çözüm yollarının bir çok vaka kapsamında detaylıca anlatıldığı bir kitap, terapiye gidemeyen ve öğrenmek isteyenler için pek tabii ki de önerilebilir düşüncesindeyim.

buna yalan diyemem ama şöyle söyleyeyim, son dönemdekiler benim arayıp bulmadığım, onların beni bulduğu kişiler yani tanışmak istediler, ilgilerini belli ettiler ben de bi şans verdim diyelim. şu anki de öyle. bendeki biraz şey, bi tanıyayım belki severim... işin içinde beğenme var tabii ama sadece beğenme beni asıl çeken şeyler zeka ve karakterdir, onları da anlayabilmek için tanımaya mecburum. bi de bu kaçıngan bağlanmada sorunları çözmek için en azından öyle ya da böyle bi ilişki kur, tanımak isteyenlere şans ver falan deniyor, ondan

Sorun sende değil insanlar rol yapıyor ve buna inandırmaya çalışıyor sadece kendi egolarını doyurma pesindeler. Öyle bi dakikada olsa yüzünü göreyim bilmem ne diyen adam bana ilk görüşte aşk yok inanma böyle sacmaliklara dedi. Birisi bir dakika bile olsa birini görmek istiyorsa bunu sadece aşk yaptırır sanıyordum ben. Sen duygularınin sesini dinliyorsun sorun sende değil ne istediğini bilmeyen dengesiz aşık rolu yapan barzolarda.