Belkide seninki dogru degil? Orta yolu bulsan? Az daha rahat olsan mesela? Rahat olan anne babalar kotu anne baba degiller yani. Oyle ustune duserek cocuk buyutmek bana gorede sacma. bide oyle deneyin bosanmayi dusunmeden. Hep siz haklida degilsiniz.

Vurdumduymaz adam kadar sinir bozucu bişey yoktur heralde ama Çözülmeyecek şeyler de değil. Belki o da anlaşılamamaktan şikayetçi. Belki çocuktan sonra odak noktanızın hep çocuk olmasından rahatsız. Yani konuştunuz mu şuanki ilişkinizin durumunu? Boşanmak fevri verilmiş bir karar gibi duruyo şuan için.

çocuk için boşanılır mı yaaa ortak meyveniz o sizin. terapi deneyin olmazsa düşünürsünüz.

Adam bosanmyrmus ne yapsn kolay bir karar olmadığı içinde o gücü kendinde bulamiyo hanım efendi

Merhaba hanımlar.. Fikir Almak istiyorum.. Sizlerede tanışmak istiyorum artık.. Buraya yazmayalı uzun yıllar olmuş Gelelim konuma ben boşanmayi düşünüyorum artık eşime birkaç kez konuyu açtım.. Geçende dışarı çıktığımızda çok mutlu olduğumuz bir anda beni anla ve dinle lütfen bizim bir çocuğumuz var ayrılırsak kötü kalmak istemiyorum çocuğumun hala anne babasiyiz gene çocuğumuz için ayrilsakta iyi bir sekilde ayrılmalıyız felan dedim bir süre donuk şekilde dinledi daha sonra duymamış gibi davrandı.. Neden bu şekilde düşünüyorsun diyenler biz çok zıt fikirde insanlarız.. Bunu çocuğumuz olana kadar farkına varamadık.. Ben çok pinpirikli bir anne o çok rahat bir baba.. Her çocuğumuzla dışarı çıktığımızda bu bizim tartışma nedenimiz ve su 1 aydır gitmeye karar verdiğimiz heryerden yolda tartismalar yüzünden eve geri dönüyoruz. Çocuğum çok uslu durgun bir çocuk değil bu durum eşime rahatsizlik veriyor.. Her gördüğünü istediğinde sen yaptın böyle diyor bu bizim için tartışma nedeni.. Bende diyorum ki benim bu şekilde yetiştirdiğimi düşünüyorsun sende babasin ben ne kadar anneysem sende okadar babasin bana çocuk konusunda yardım edebilirsin diyorum çocuğumla 10 dakika aynı odada kaldığında oğlum mizmizlanmaya başladığında odada 2 çocuk var gibi birbirlerini yiyorlar.. Oğlum hastalanıyor sen yaptın diyor mikropla ugrasmasina çocukluğunu yaşamasına izin vermiyorsun diyor büyük sehirde oturuyoruz 3 yaşındaki çocuğu kapıya koyup oynatmami bekleyemezsin benden dedim.. Yerimiz yok zaten bunun için heryer araba bina toprakla kumla oynayabileceği park dışında biryer yok.. Konumuz hep böyle devam ediyor.. Daha fazlada uzatmak istemiyorum aslında.. İki lafimizdan biri kavga tartışmaya dönüyor ve sanırım artık benim bu ilişkiyi yurutebilcek sabır kalmadı.. Saygımız sevgimiz birbirimize düşkünlüğümüz kalmadı ben yürütmek istemiyorum ama eşim bu konuları duymazdan geliyor.. Oturup zaten tartışma çıkmadan konuşmamız imkansız. Geçen konustugumda.. Sen gitmek istiyorsan gidebilirsin benim senin gibi annem babam açık bir kapım yok sen evden gidebilirsin dedi.. Bende benim kusura bakma çocuğumun düzenini asla bozmaya niyetim yok senin gitmeni bekliyorum dedim.. Sürekli birbirimiz sucluyoruz.. ( Bu arada bu konuyu buraya dün cocugumuda hastaneye tek başına gece 3de götürmek zorunda kalınca açmaya karar verdim ) Üzdü bu durum beni çok kırıldım. Bana kusebilir tartışabiliriz ama o benim olduğu kadar onunda çocuğu.. Sizce ne yapmalıyım. Çocuğumu kreşe vermeyi kendim çalışmayı düşünüyorum.. En yakınımda bim a101 vs var onlara iş başvurusu yaparak başlamayı düşünüyorum hamileyken işi bırakmıştım 4 senedirde hiç çalışmadım bilemiyorum fikirlerinizi bekliyorummmm..

Sorun konusamamiz malesefff

Çocuk sahibi olmayı senelerdir beklediğim için aslında bakımı yük değil zevk gibi diyebilirim hoşnutum çocuğumun olmasından keşke eşim icinde böyle olsaydı en azından babalık görevlerini yerine getirse herşeye koşmaktan yoruldum bundan iki gün once sanki yetim bir çocuk büyütüyorum babası yokmuş sen olsanda olmasamda tekmisim gibi hayatta dedim.. Eeeeehhh hadi başladın gene saçmalamaya uff hadi hadi demeye başladı kısa süre once odayida ayırdı. Sicakmis rahat değilmiş çocuk geliyormuş çok sıkisiyormusuz.. Bahanelerle.. Dışardan eşimi ve yaptıklarına bakınca bekar yiyip içip gezen erkek profili çiziyor bu benim sinirimi bozuyor..

Sorun annenin özenli olması veya sizin tabirinizle rahat bir anne olamaması değil anladığım kadarıyla, eşiyle iletişim sorunları var, her tartışmada saçmalıyorsun diyip kestirip atan, dinlemeden yargilayan, çocuğun önünde saygısızca davranan bir adamla aklı başında hiç kimse uzun süre ilişki sürdüremez. Kaldı ki kadının konuşmak istediği konu moda, dekorasyon filan degil, ortak evlatlarının bakımı. Bundan doğal ne var.

En azından boşanmaya karar verirsek bile kesinlikle terapistin daha iyileştirici olucagini dusunuyorum.. Hiç olmicak düşük miktarda bir iş bile olsa acilen iş bulup birikim yapma kararı aldım.

Bakın çocuk evliliği bambaşka noktalara getiren bir basamak aslında. Sürekli cilveleşemiyor, gece sarılıp uyuyamıyor, evde rahat rahat yatamıyor, kafana estiği yerde dışarı çıkıp gezemiyor, bu gün de şunu yapalım deyip spontane yaşayamıyorsunuz. Hayatınızı her şeyiyle değiştiren bir sorumluluk ve ne yazık ki herkes bu anne-babalık rolüne bir anda uyum sağlayamıyor. Bazı insanlar da ne yazık ki yaşanan sıkıntılarda bir tarafı suçlayıp kendini rahatlatma psikolojisi var. Ufacık bir şeyde bile 'bu senin yüzünden' vs gibi karşı tarafı yaralıyorlar. Muhtemelen eşinizde de bir bunalım söz konusu muhakkak bu durum sizde de vardır. Burada aslolan su eşinizi seviyor musunuz? Eşiniz durumun farkında mı? Sorunları kabul ediyor mu? Çözüm için konuştuğunuzda işbirliği yapmaya razı mı? Bunların hepsinin cevabı 'hayır' ise boşanmayı düşünün. Evet ise bir aile danışmanından yardım alın.

Çocuk öncesi evliliğiniz nasıldı çok merak ettim yani çocuk mu değiştirdi adamı yoksa hep mi böyle vurdumduymaz tavırları vardı birde yaşlarınız nedir acaba erken yaşta mı baba oldu diye düşündüm bir an

Ek not: cok mutlu bir anda neden bosanma konusunu actiniz?

Bosansanız da cocuk yine aynı cocuk İkinizin. Sorun cocuk sa bosanmayın İletişim diliniz yanlış Toparlanabilir

Şaşırdığım mutlu bir anda boşanma lafı nasıl geçiyor? İki taraflı hatalar var lakin durup dururken boşanma lafını açıp birde adama sen git demekte ayrı bir mantıksızlık. Adam tabi der boşanmak isteyen sensin git diye.

Simdi burdan bakinca önce aileniz icin yardim almanizi öneririm bosanma konusunu masaya yatirmadan önce. Iki taraf da gayret etse cözülmeyecek birsey gibi gözükmüyor

Başka çarem yok çevremde evime yakın birçok yere başvuru yapicam.. Sonuçta çocuğu kreşe bırakıp ise gitmem gerekicek kreşe yakın olması gerekiyor en son çalıştığım yer tekrar çocuk doğduktan sonra iş teklifi yaptı ama mesafe çok uzak mesafe oraya tekrar başlayabilmem imkansiz

Eşimi kesinlikle önceden çok seviyor hatta aşıktım.. Ama şuanda kaba Saba ağzı küfürlü bir adama dönüştü. Kesinlikle böyle değildi. Eee hadi çocuktan diyorum vakit geçirelim çocuğu kardeşime bırakıyorum biraz vakit geçirelim diyorum. Merkeze iniyoruz yemek yiyelim mi ne yemeği ya ben evde yicem diyor. Canım kahve içelim offf yürüyoruz işte sende dışarı çıktığında sürekli birşeyler istiyorsun tarzı konuşuyor.. Geçen başbaşa dışarı çıktığımızda surda inanılmaz bir tatlıcı var hadi tatlı yiyelim dedim. Sen buradaki tatliciyi nerden biliyorsun sen sürekli buraya tatlı yemeyemi geliyorsun vs diye tartışma çıkarttı.. Çok dengesiz ve tutarsız davranışları olduğunu düşünüyorum..

Bunu eşimle bende yaşıyorum. Çocuk olunca herşey batıyor. Benim eşimde çocuk konusunda çok rahat. Geçende çocuğu bırakmış yere diğer odaya gitmiş o dedim tek bırakılmaz sandalyeye çarpar birşeyi üstüne düşürür. Artık panik oldum. Bir ara oyun halisina koymuş gitmiş Hemen farkettim koşa koşa gittim. Tolere etmek gerekiyor. Bir de uyarmak gerekiyor. Herşeyi sorun edersek çok sorun bulunur.

Farkli nedenlerle bosnamk isteseniz anlardim ama çocuk bakimi sorumlulugu yuzunden bosandiginiz bir adamla ömür boyu hep sorun yasarsiniz. ayni evde fikir birligiyle buyutulemezken cocuk bosanmis halde gule oynaya hic büyütülmez. derdiniz 1 iken 10 olur ben söyleyeyim de

Adam bosanmak istemiyorsa o zaman ortadaki sorunlari cözmeye gayret edecek. Yoksa da kadik gerekeni yapacak. Bir cok erkek bosanmak istemiyor ve cekismeli davalar oluyor. Ben galiba böyle durumlarin toksik olmasindan cekinirdim. Kim güzel gecen bir zamanda birden bosanma konusundan baslanmasini ister ki

Hadi bir kere kazayla soktu, sonra niye evde önlem almadınız? Niye o kadar gözetimsiz bıraktınız yavruyu? Bizim ülkemizde polisin dahil olabileceği vakaları biliyorum, kolay kolay adli kayıt açmazlar maalesef, eşiniz az bile müdahale etmiş sanki, bilemedim

Simdi söyleyeceklerim hosunuza gitmeyecektir ama benim gözlemledigim su: Biri iliskide sorunlu taraf ise ve bosanmak istemiyorsa siz dünyanin en nazik, kibar ve iyi insani olsanizda bu adam bu süreci burnunuzdan getirecek. Cünkü siz onu bunca zaman cektikten sonra bitirme karari aldiniz. Bence siz iyi bir avukata danisip gelecek adimlarinizi planlayin. Neler okuyoruz haberlerde. Gercekten bitirme niyetindeyseniz ve evlilik terapisi de fayda etmez diyorsaniz kendinizi ve cocugunuz geleceginizi planlayin.. Onun öyle veya böyle riza gösterecegini zannetmiyorum. Gercekten evliligi icin korksa hakaret etmek yerine anlasma yolunu denerdi

Sizin de anlaşmaya pek niyetiniz yok gibi belki adam bunalmış depresyonda. icini bilemeyiz böyle sebebler için bosanilmaz ya. siz bir süre çocuğu alıp ailenizde kalın yada çocuğu yarim gün kreşe verin dinlenin bu corona sizide vurmuş bosatacak yanı. yuvaniza sahip çıkın. sabirli olun

Çocuk dışında sorununuz yoksa boşanmayın çocuk büyüyecek hep böyle kalmayacak. Küçükken sorunları çözmek daha zor oluyor.

Ya ben olsam eşimle paylaşımı minimuma indirip onun finansesiyle o evde yaşamaya devam eder çocuğu biraz büyütürdüm, çocuğunuz çok küçük siz de biraz gereksiz büyük tepkiler veriyorsunuz. Bi süre idare edin çok makul gelmediniz bana.

Kesinlikle doğru 2 karar... elf gözlerim bu adamın çocuktan sonra asgari düzeyde öküz moduna geçtiğini ama seni kaybetme korkusuyla yola gelebileceğini öngörüyor... önce bir iş bulup, terapi konusunda da dik durursan kararli olduğunu anlayacaktır. Sonrasını kendi bilir zaten

Hemen boşanmayı dusunmeyin. Iletişim saglikli degilse uzmandan destek alin. 2- 3 arkadasimin evliligi evl terapisti sayesinde düzeldi.. bazen hep biz hakliyiz karsi taraf bizi anlamiyor gibi oluyor. Belki de bizler de karsi tarafı anlamiyor ve anlamamakta direniyoruzdur. Bunu bi uzman daha net aciklar ve yuzlestirir kendimizle de

İşte şimdi oldu, çocuk bakımı da çetrefilli bir konudur inkar edemem ama iletişim eksikliği çok daha zordur... kucağında 3 yaşında çocukla işsiz güçsüz bir kadını bile boşanmaya itebilir, haklısınız. Ama keşke boşanmayı dillendirmeden önce terapi onerseydiniz. Geç kalmış değilsiniz hala yapabilirsiniz. İçimden bir ses duzeltebileceginizi söylüyor, ama yine de siz bilirsiniz...

Uyarınca çok paniksin çok konuşuyorsun begenmiyorsan al bak.. Sizinlemi ugrasicam offf. İsim gücüm var ( işi gücü akşam 5den sonra 2 saat spora gidiyor ) bazı haftalarda cumartesi kampa gider kamp yapar arkadaşlarıyla. Arkadaşları çağırır gider. Bazen felekten çalalım erkek erkeğe içelim der gider.. Evede erken geldiyse tiktok izleyip uyumak ister anlatınca bana bekar erkek profili çiziyor sinirim bozuluyor.

Tam ifade edemediniz sanki sorunu. Başka bir neden mi var boşanmanızı düşündürecek?

Bu iki yorumu görünce okadar duygulandım ki evet tam olarak benim bağıra bağıra soylemek istediklerim bunlar..

Kafaya koymuş bence o yüzden anlasmaya gönlü yok

Anlaşmak istiyorum çocuğum arada kalsin istemiyorum ve bir haftadır kavga laf sokma dışında iletişimimiz yok. Kavga gürültü pata gute olsun istemiyorum adabiyla edebiyle gitsin istiyorum ama son hafta iş ciddiye bindikce hakaretleri başladı ve ben son birkaç gündür de işe çıktığında uzaklaştırma kararı almayı düşünüyorum ama bu seferde olayı inada bindirip rahatsız edicegini düşünüyorum çantasını toplasin gerekirse istediği eşyayı alsın ev tutana kadarda burda kalsin sonra gitsin edebimizle bosanalim istiyorum bana zorluk cikarsin istemiyorum piraye

Çocuk yetiştirme konusunda önceden konuşmamışsınız tamam ama ortak yolu bulamayacağınız bir konu değil bu. Normalde kestirip atan biriyimdir ama sizin konunuzda evet haklısınız boşanın diyemeyeceğim. Sorun sadece sizin pimpirikli olup eşinizin rahat olması ise konuşup ortak bir yol bulabilirsiniz anlaşmak istedikten sonra

Bana bahane gibi geldi acaba anlayamadığımız başka sorunlar mi var? Ben dünyanın en pimpirikli annesiyim, doğumdan sonra OKB derecesinde takintıliydim, eşim de aşşşırı rahattır, defalarca da bu yüzden tartışmışızdir ama 7-8 yaşından sonra bağışıklığı geliştiği için ben biraz daha rahat davranmaya, iletişim kurabilecek ve sosyal ihtiyaçlari arttığı çağa geldiği için babası da 5 yasından sonra daha ilgili hale gelmeye başladı. Tam dengeyi kurduk derken çocuk şu an 13 yaşına geldi şimdi de ergenlikle gelen yeni ihtiyaçlarına göre nasıl tutarlı olabileceğimizi keşfediyoruz... yani bu hiç bitmeyecek bir süreç, tabii ki tartışılır, gerilim olur ama bu yüzden boşanmak çok saçma değil mi?

Konuşmaya yanaşmıyor sürekli sen saçma konuşuyorsun sen saccmaliyorsun.. Ben kafamda planlar yapıyorum o beni ciddiye almıyor.. Ve benim evlendigim adam gitti kesinlikle yerine ağzı bozuk küfürlü bir adam geldi.. Benim hayalimdeki evlilik eş bu değildi Bir insan kendini böyle gösterip yıllarca dışından kibar bir insan olarak gösterip bukadar değişmez bilemiyorum sürekli tartışma halindeyiz..

Mutlu olduğunuz bir anda boşanalım demeniz biraz yersiz ve üzücü olmuş bence. Evliliğin bazı dönemlerinde inişler ve çıkışlar olabilir. Önemli olan bunların üstesinden gelebilmek. Hemen yok biz anlaşamıyoruz boşanalım demek bir çözüm degil. Eşinize karşı hala sevginiz varsa evlilik terapistine başvurun ve evliliğinizi kurtarmaya çalışın derim. Yuvayı yıkmak çok kolay ama tekrar yuva kurmak eskisinden çok çok daha zor, üstelik gelen gideni aratır derler...

İlk çocuğumda bizde tam tersiydik. Eşim daha çok pimpirikliydi. Çocuğum burnuna biseyler sokuyordu haftanın 5 günü acillik oluyorduk cikartamadigim durumlar oluyordu adli vaka olarak giriş açılıyordu. Polisle falan uğraşıyorduk. Eşimde oksurse hapsursa senin yüzünden derdi. Herseyine yemesine uykusuna giyinmesine karıştırdı falan snra snra karismamaya başladı. Boşanma falan düşünmedik bu sebepten

Tatlım bak, ben 5 yaşına kadar çocuğumu tek büyüttüm diyebilirim, üstelik full time çalışan bir anneyim. Destek olmadığı gibi seninki gibi sürekli elestirirdi. Misal her gece babası gezer tozarken ben ertesi günün mamasını çorbasını pişirip, ütülü kıyafetlerini hazirlayip sabah bakıcıya verirdim, derdi ki sen salak mısın? O kadar para veriyoruz bakıcı yapsın çorbasını, utusunu... sen de pimpirikli bir anne olarak benim niye bunu yaptığımı anlamışsındır ama öz babası anlamıyordu işte...5 yasından sonra eşim de destek olmaya başladı, sonra bı düzen oturttuk. Ben katlandim diye sen de katlan demiyorum ama içkisi kumarı aldatması yoksa çocuğunun menfaatini öne koyarak ortada gerçek bir sorun bulunduğunu, konuşamamanin seni çok yiprattigini, proesyonel yardımla konuşarak asilabilecek bir süreç olduğunu ona güzelce anlat. Boşanmadan önce terapiyi şart koş. Sakın geri adım atma.

Çocuk öncesi gayet benimle vakit geçirmekten hoşlanan hiç ufak tartışmalar dışında kavga etmediğimiz sürekli gezip dışarda olduğumuz hiç evde oturmadığımiz zamanlardı çocuk için bir süre tedavi gördük o süreçte destekleyiciydi.. hakkını yemek istemem ama bu süreç bizi inanılmaz soğuttu birbirimizden düşman gibiyiz gördüğümüz yerde ignelerimizi sokuyoruz birbirimize Tam 30 yaşında baba oldu..

Boşanmayin bence halledilecek meseleler bunlar. Çocuk yuzünden kavga ise boşanınca da aynı nedenden kavga edersiniz o halde

A101 de çalışarak nasıl hem kira hem çocuk, evi geçindireceksiniz çok makul gelmedi hayat planınız?

Bosanacak adam karsi tarafi ikna etmeye calismaz harekete gecer, bahanelerin arkasina siginmaz. Evlilik hayati devam ettirip ara sira bosanalim demek sacmalik bana göre. Sabah kahvaltida "Cayini nasil istersin" öglen "bence bosanalim"