Adet kanamalarınızı da düşünün, en son yaptırdığınız ve/veya aldığınız demir takviyesi süresini de düşünün. Doktora iletin. Ben doktora gitmeden önce kan değerlerimin birkaçının korelasyon hesabını yapacağım. İstatistik, günlük hayatta işime

Amin inşAllah, çok teşekkür ederim ❤

Sizin hiç takıntılarınız olmadı sanırım. Etraftakilerin nasıl rahatsız olduğunu düşününce geçeceğini mi sanıyorsunuz? Kişi daha çok takıntılarıyla boğuşur. Keyfi bir durum değil. Heh deyince de geçmiyor.

Ne deseniz haklısınız kendimizi dinledikçe tükeniyoruz, daha önce tedavi gördüm bayağı iyiydim ama ne zamanki ders çalışabilmek için eve kapandım her şey daha kötü oldu.

Amin, Allah razı olsun

Canım benim baba benim babam benden iyimi taniyacaksin daha öncede çok basit bir şey için kendini yerlere çalan bir babam var. hastane camına çıkıp ben olucem bana hicbisey yapmıyorsunuz diye doktor v hemşirelere bağıran kişi. Her basit sikintisinda bunu yapıyor. inil inil hasta yatar sanarsinki kanser oldu son aşamada. neyse size anlatacak değilim bunları bide vicdan versin diyor sen bizim çocukluk gençlik de ne yaşadığımızı biliyormusunz. biz bu adamı çektik kardeslerimle annemle. onun bir hareketini size yapsa ömür boyu yüzüne bakmazsiniz burda vicdan merhamet ten bahsedirsiniz. biz hala o haldeyken saygıda kusur etmeyiz kardeslerimle. insanlara yargılamak ordan paltar atmak ne kadar basit yaa

Eşimde aynı sizin gibi. Hatta rahmetli babama akciğer kanseri teşhisi konulduğunda 1 yıldan az yaşar denildiğinde ben ağlarken "hayatım biliyorum çok kötüsün ama bende mi kanserim acaba bende de belirtiler var sanki " demişti hiç unutmam. Ona o an verdiğim cevaptan sonra bitti artık sizden daha kötü durumdaydı. Ama çekilir çile değil hastalık hastası olanlar kendilerine değil çevresindekilerin hayatını mahfediyor. Geçmiş olsun ama mutlaka psikolog ile görüşün

Takintilarinizdan kurtulacaksınız başka yolu yok. ailenize yazık. sizin gibi insanların etrafındakilere yazık birazda onları düşünün. mesela annenizi oturup o kadincagiza ben şöyle hastayim böyle hastayım derseniz o ne kadar üzülüyor biliyormusunz H Hayat ne garip

Kesinlikle hastalığı dahada cagiriyor H Hayat ne garip

Benimkiler de siyaha yakındı. Hem de küçüklü büyüklüydü. İlk gördüğümde bana kamyon mu çarptı da haberim yok demiştim Nastasya

Lütfen en acilinden psikolojik destek alın ve olabildiğince internetten uzak kalın birde dr ilaç yazarsa yan etkilerini vs okumayın rabbim yardımcınız olsun

Yaşınız kaç? M

Evet haklısınız psikologla görüşeceğim, gerçekten de en çok çevremizdekilere zarar veriyoruz ama elimde değil çok korkuyorum.

Bende sizin geçtiğiniz yollardan, kaygı, endişelerden geçtim. Çok iyi anlıyorum sizi hem de çok. İnsan anatomisini öğretmişti bu kaygılarım bana. Nerde hangi kemik var, vücudumun neresi çukur, neresi çıkıntılı hepsini öğrenmiştim ki ters bi durum olursa eksik ya da fazla olan yerleri tespit edebileyim. Çok yorucu maalesef. Yaşamaktan keyif almıyor insan. Kendi başınıza bunu yenemezsiniz. En kısa sürede profesyonel destek alın. İhmal etmezseniz yaşayacak güzel günlere çok az kaldı demektir. Tedavi oldukça nefes aldığınızı hissedip şükredeceksiniz.

Çok teşekkürler, mutlaka tedavi olacağım inşallah kurtulurum gerçekten çok yorgunum.❤ Kulkedisi3

Bende sizinkinin bir benzerini yaşıyorum tek farkla, ben sadece kansere odaklıyım. Ne zaman bir şey olsa aklıma gelen tek olasılık bu oluyor. Geçenlerde kulağım ağrıdı, kbb gittim kulağımda bir sorun olmadığını söyledi. Dedim üst yutak kanseri olabilir mi, kamerayla falan baktı bir sorun yok dedi ama anladığım kadarıyla sadece kameradan bakmakla teşhis olan bir şey değil ki tatmin olamadım. Dedim troid kanseri olabilir mi? ultrason çektirdim orada bariz bir sorun yok gibi görünüyor. Şimdi omurilik kanserine odaklandım. Gene doktor yolu görünüyor bana. Haa bunlar olurken lemfoma olasılığını da düşünmüştüm, boğazımda lenflerden biri şişmiş ultrasonda öyle görünüyordu, yani anlayacağınız ben de sizin gibi pek iç açıcı durumda değilim. Mutlaka haberdar edin. Umarım iyi haberlerle gelirsiniz.

Allah yardımcınız olsun, çok zor

Kayinvalidem de sizin gibi basimiz agriyor desek beyin kanamasi geciriyor oluyor. Karnim agridi desek ülser oluruz. Her sebzeye meyveye ota b. ka alerjimiz vardir, 3 yasinda kizim bir gun kaka yapmasın 10 gundur kabizmis gibi dusunup tedavi etmeye çalışır. Bizi bi salll kaynanaaaa beee biihtiiiikkkk ya falan diyoruz ama yok olmuyor. Psikolog-psikiyatri onlarada gidiyor ilac kullaniyor ama fayda etmedi. Ilaclar beni sersem ediyor midemi bozdu orami degistirdi deyip onlari da kullanmiyor. Siz gencsiniz daha bir an önce tedavi olun. Kendinize gelin

Benim eşim de aynı sizin gibi. bir grip olur vasiyetini yazar daha dün böbreklerim ağrıyor kanser miyim dedi hee tabi canım kum vardır dökersin dedim ayrıca yine eşim artık iyice zıvanadan çıktığı İçin ben ms hastası mıyım acaba diyip diyip durur 1 senedir Bakın kendinizi çok dinlediğiniz zaman bütün kötü hastalıkları düşünüyorsunuz ve bu sizi hastalık hastalığından çok psikolojik olarak bitiriyor.. Ayrıca ölümden bu kadar korkmamamız gerek eninde sonunda ölücez Bence psikologdan yardım almanızı öneririm beni sakın yanlış anlamayın eşim gitti rahatladı kendinizi boşuna

Yazdıklarımdan inançsız olduğumu nasıl çıkardınız bilmiyorum ama ben ve benim gibi olanların düşünceleri ve yaptıkları takıntı boyutuna ulaşmış şeyler bunların normal olmadığının ben de farkındayım bazen böyle düşününce rahatlarken bir an da yine karamsarlığa kapılıyorum ve her insan ölecek elbette ki biliyorum hiçbirimiz kalıcı değiliz lakin tek korku ölüm değil öyle bir süreci yaşamaktan korkuyorum ve daha birçok şey, hissettiklerimi buraya yazınca birkaç güzel kalpli insanın iyi dileklerine rastlıyorum, kendimi iyi hissediyorum. Bazı insanlar için empati yapmak zor...

Psikiyatriye de randevu al lütfen. Herhangi bir hastalığın varsa da yoksa da böyle yaşanmaz. Tedavi olmalısın.

Bir ara bende de morartılar vardı. Çarpmadığımdan emindim. Şimdi ise derdimi sanırım anladım. Demir ile ilişkili diye düşünüyorum. Hematolojiye randevu da aldım. Önemli bir şey çıkmayacak benimki çok büyük ihtimalle. Damar bozukluğundan da olabiliyormuş, lösemiden de. Sizde yoktur bunlar büyük ihtimalle. Dahiliyeden daha çok psikiyatriye ihtiyacınız var. Belki dahiliye sizi hemen o gün psikiyatriye yönlendirir. Kulkedisi3

Haklısınız rahatladım valla, Allah razı olsun.

Ölümden bu kadar korkmak sizi gerçekten hasta eder . push ; Kulkedisi3

Omurilik kanserini de ilk defa duydum.

Canım benim, Ben ne anladım biliyormusun, sen beynini çok güçlü bir şekilde yönetebiliyorsun! Mutlaka önce psikologda tedavini ol, ve bu yeteneğini iyiye kullan! Hatta banada öğret nasıl yaptığını, bu yeteneğe benimde ihtiyacım var!

Geçmiş olsun valla içime bi nebze olsun su serptiniz. . push ; Kulkedisi3

Daha nelerini araştırıp öğrenmek zorunda kaldım. Keşke hiç öğrenmek zorunda kalmasam.

Olmaz olurmu her insanin takintisida vardır psikolojik sikintisida vardır deprosyinuda vardır. heleki şu devirde. ben çok büyük sorunlarımı bile kendim cozmeye çalıştım. annem babamla yapmadım bunu. bu kolay bide değil böyle yapsın kimseye de demiyorum. ama ben yaptım başardım. en dibide yaşadım kendim kendimi tedavi ettim. Kulkedisi3

Hazır hastaneye gitmisken önce bir psikyatriye uğrayın lütfen.

Keşke ayrıntılarda boğulmasam hatta bazen ciddi bir şey varsa bile umursamam diyorum, ne olacaksa olsun.. elimde değil son zamanlarda çevremdeki birkaç kişiye bu hastalığın tanısı koyuldu. Halama adet düzensizliği için gittiği hastanede göğüs kanseri tanısı koydular, farklı hastanelere gittikten sonra öyle bir şey yok denildi. Biraz rahatladık derken bu defa da yumurtalık kanseri dediler ama o tanı da boş çıktı çok şükür.. ama bunlar beni iyice tetikledi işte. İnşallah birgün yaşadığımın farkına varırım, çok teşekkür ederim.❤ Kulkedisi3

Fiziksel bir rahatsızlığınız olduğunu sanmıyorum. Ruhsal açıdan psikoloğa gitmenizde fayda var. Hastalıklar teşhisler için araştırma yapacağınıza hemen o düşünceden çıkabilmek adına, rahatsızlığınız ile ilgili çözüm odaklı şeyler okuyun. Eminim daha faydalı olacaktır. Geçmiş olsun. Umarım hemen atlatırsınız. selennn Evli mutlu ve

Yaa Allah aşkına hiçbir insan ölümsüz değil. hicbirimiz iksir icmedik hepimiz olucez. niye bu korku. babamda sizin gibi geçen gün kucuck taş düşürdü. butun hastaneyi bineyi birbirine kattı ölücem ben diye. biraz inançlı olun Allah'a siginin

Ben de yalnızca bahsettiğiniz hastalığa odaklıyım abartısız öksürsem aklıma o hastalık geliyor. Daha önceki düşündüğüm hastalıkların hiçbiri beni şu anki hastalık kadar yormadı ayrıca ben doktorlar korktuğumu teşhis edecek korkusuyla hastaneden kaçınırdım bir şüphem son bulur diğeri başlardı ama şu an ki çok farklı ve yorucu inşallah yine benim yersiz korkularımdan biridir. Mümkün olduğunca internette hastalık araştırmaktan uzak durun, kendinizi iyi hissedeceksiniz bunu tecrübe ettim, size de çok geçmiş olsun. Mutlaka destek almalıyız.

Bende acillik olmuştum önemli bı rahatsızlıktan şüphelendikleri için gözetim altında tutuyorlardı o stresin içinde kaynım kendi sonuclarini getirip doktorlara göstermişti hastalık hastası insanlar çok yorucu oluyorlar konu sahibi inşallah bu durumdan biran önce

Haklısınız, çok teşekkür ederim

Yazınızı okuyunca kendimi gördüm. Ben aynı sizin gibiyim. Kötü tarafı tedavi olmadığınızda bu katlanarak artıyor. Artık sadece hastalık değil her şeyden tırsar oluyorsunuz. Eminim adını anmak bile istemediğiniz hastalık sizde yok ama bu şekilde düşünerek bedeninizi yoruyor ve direncini düşürüyorsunuz. Naciz tavsiyem internetten araştırmayın ama tahlillerinizi de yaptırın.

Böbrek taşı mı düşürdü? Zaten düşebilmesi için küçücük olması lazım dimi, adamın vücudunda kafam kadar taş mı olmadı lazım sizin önemsemeniz için? O küçücük dediğiniz taş doğum sancısından kat be kat fazla bir ağrıya neden oluyor biliyor musunuz Allah merhamet versin size M

Ben size inancsizsinizda demedim ne bileyim içinizdekini. tevvekkul edin bırakın kendinizi Allah'a siginin. suramda şu var hastayım hop hadi sabah kalk git hop biramda bu var hadi sabah kalk git kafayı sarıp durmayın gidin bir işe girip kafanızı meşgul edin

Annenize ve babanıza üzüldüm ben. Onların sağlığını düşünüyorsanız tedavi olmalısınız.

Bir ara benim vücudumda da o morluklardan vardı. En çok bacaklarımda vardı. Doktor arkadaş vitamin eksikliğin vardır dedi. Doktora da gitmedim, kendiliğinden geçtiler. Korkmayın. H Hayat ne garip

O tarz bir hastalığınız olsa emin olun çok farklı ağrı ve başka başka sıkıntılarınız da olurdu. Googleden belirtilerinize göre hastalık teşhisi koymayı bırakmalısınız. Zira bir hastalığın sadece bir belirtisi değil bir çok belirtisi olabiliyor ve siz sadece bunlardan birini gösterdiğiniz için o hastalığı taşıyor olmuyorsunuz. Bir dönem bir arkadaşımda sizin gibi olmuştu hatta o ciddi hastalık belirtileri falan göstermeye de başlamıştı kendine koyduğu teşhisten sonra. MS hastasıyım diye geziyordu ortalıkta. Her türlü tetkik yapıldı bir hastalığı yok, şuan gayet sağlıklı. Bu gibi şeyler genelde yoğun stres dönemleri yaşayıp bittikten sonra insanın rahatlama evresinde psikolojik sorun olarak çıkıyor ortaya. Yani beyin ve vücut çekilen strese bir şekilde tepki veriyor. Mutlaka bir psikologdan destek alın.

Umarım yoktur, mutlaka psikoloğa da gideceğim sağ olun

İleri boyutta değilse olabilir ama konu sahibinin desteksiz düzelmeyecek boyutta olabilir. Biyolojik değişiklikler de söz konusu sonuçta.

Arkadaşlar önceki konularımdan bilenler bilir hastalık hastasıyım ve inanın tükendim artık, bunları ağlayarak yazıyorum... her hafta kendime farklı teşhiseler koyardım, bir hastalığın belirtilerini okusam kendimde hissederdim çoğu zaman aileme korkularımı belli etmemeye çalışırdım çünkü onları da yeterince yordum. Bir ayı aşkın süredir hep ciddi bir hastalığım olabileceğinden şüphe ediyordum, inanın buraya ismini yazmaya bile korkuyorum, birçok araştırma yaptım birçok makale okudum bunların hepsi korkuma korku kattı. Bu süre boyunca hep vücudumu takipledim bir morarma var mı diye ara ara kolumda ten rengimden birkaç ton koyu renkte küçük lekeler görmüştüm, birkaç gün sonra rengi açılıp kayboluyor, bir hafta sonra falan başka bir tane fark ediyordum, annemin, kardeşlerimin kolları falan incelerdim onlara belli etmeden bu tarz şeyleri bazen onlarda da gördüm, bu kaygılarımı azaltırdı. Farkında olmadan bile kendimi inceliyorum çok takıntı haline geldi, annemin dikkatini çekmiş neden sürekli bedenini inceliyorsun dedi, bir şey yok kaşındı vs. deyip geçiştirdim çoğu zaman fakat bundan bir iki hafta önce kolumda bir morluk fark ettim üstelik öncekiler gibi değil böyle bildiğiniz siyaha yakın hiçbir yere vurmadığıma emindim, zaten o rengi verecek bir darbe alsaydım mutlaka hatırlardım hadi hatırlamadım diyelim dokunduğumda ağrı acı falan hissederdim ama yok. Bu morluğunda rengi açıldı ve kayboldu. Dün öğle vakti duşa girecekken baçağımın üst arka kısmında aynı renkte biraz daha büyük bir morluk fark ettim, görür görmez hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım. Annem geldi direkt yanıma, noldu falan dedi. Her şeyi anlattım ona bir aydır onlara belli etmeden kendimi izlediğimi, şüphelerimi, makalelerde okuduklarımı, sonra morluğa baktı belki bir yere çarpmışsındır korkma hemen dedi ama ben bir türlü sakinleşemedim ağlamaya devam ettim. Annem öylece bakakaldı. Gece ben odama ders çalışacağım deyip gittim ama çalışamadım tabii annem olanları babama anlatmış babam sabah erkenden yanıma gelip beni uyandırdı bankada biraz paramız vardı, onu çekmek için ilçeye gittik birkaç gün sonrası için hastaneden randevu aldık... hastaneye gidip korktuğum şeyle karşılaşmaktan öyle korkuyorum ki ellerim titriyor, ağlıyorum bunları yazarken, sabaha kadar uyuyamadım, her uykuya daldığımda kabuslar gördüm. lütfen bana dua edin, inşAllah basit bir şeydir... yazım çok uzun oldu kusura bakmayın ama Allah okuyanlardan razı olsun.

Valla ne diyim etrafındaki insanlara Allah sabır versin. k ndide kendi için duz lecek önce sonra ailesi için cabalayacak bu hayat böyle cekilmez çünkü Z zencefilli

Yaşınız küçük belki ondandır bu kadar vesvese. Bol bol nas Felak sürelerini okuyun. İnternetden teşhis koymayın mümkünse kendinizi üzmeyin boş yere. bunu çok çabucak atlatmaniz dileğiyle E

Düzenli olarak regl olan birisi değilim zaten anlatacağım şeylerin hepsini şimdiden hesaba kattım. H Hayat ne garip

Korkma o morluklar bende de oluyor arada, psikolog yardımı almayı dene, morluklar için de tabiki doktora git, bence korkulacak bişey yok.. Kulkedisi3