Kurbikim Son sözün aslında özetlemiş konuyu Herşey geçiyor da aileden aldığı yaralar geçmiyor sözün Işte orası bana da dokundu heleki başına kötü bir şey geldiğin de tek sığındin aileni aradigin da yoklar ya iste o yok oldukları an hiç silinmiyor aklından Şimdi yanında olsalar da o an yoktular... Onu atlatamamak çok kötü görüşmuyeceksin en güzeli bu Konuşsan terslersen tartışsan da onlar değişmezler Yine şanslısın istersen gidersin istersen gitmezsin aramaz sormazsın ya hep birlikte yaşasaydın

Aynen minnoşum beklediğim haber gelsin inşallah daha iyi olacağıma inanıyorum

Klişe bir cümle olucak, ama elimizde olani kabul etmekte baska care yok. Onlari degistiremezsiniz. Tek yapabileceginiz kendi ailenize daha iyi ve pozitif bir ortam saglamak.

Maalesef bizim aile de böyle takdiri kıt eleştirisi bol. Ben de insan ilişkilerimde böyle davrandığımı farkediyorum bazen. Alışmak öyle kabullenmek gerekiyor sanırım. İnsan sürekli neden böyle dedikçe daha çok yıpranıyor

Yaa çok sevindim senin adına benim için hayal kalacak büyük ihtimalle ama güle güle kullan canım. O kadar korkutuldum ki ben bebek arabasıyla ilk dışarı çıktığımda kalbim yerinden çıkacaktı Anneme diyorum çarşıya gidiyorum bebek arabasıyla diye. Sen nasıl gitcen tek başına, dikkat et arabalara vs başlıyor hemen

Ah parem ikimizde yarası ortak birbirimizi iyi anlarız. Aynen ne kadar tartışıyorum anlatıyorum ama değişen bir şey yok. Huylu huyundan vazgeçmiyor İnşallah bir gün gönlünce mutlu olacağın ayrı bir evin yuvan olur canım.

Çok güzel anlatmışsınız. Galiba son zamanlarda bebekten dolayı fazlaca samimi olduk. O yüzden artık tahammülüm kalmamış gibi hissediyorum. Onlarla konuşuyorum defalarca söylüyorum ama yine aynılar. Dediğiniz gibi kendi yaşantılarından dolayı bu haldeler ve farkında bile değiller. Öncesinde biraz uzaklaşıp mesafe koymayı deniycem çünkü gerçekten çok bunaldım. Dediklerinizi de uygulamaya çalışacağım teşekkür ederim

Kesinlikle bazen öyle yapıyorum aman anlatsam yine hevesim kaçacak diyorum. Sanırım onlardan biraz uzağa taşınmam en doğrusu olacak

Daha az görüşeceksin en iyisi bu çocuğunla eşinle yapmakmistediğini yap gez toz

İşte benim korkum da bu bende fark ediyorum bazen annem gibi oluyorum. Kızıyorum kendime de

Sen de bize anlat paylaşalım yanında olalım bazı insanlar böyle degistiremezsin uğraşma bu arada ben bu sene motor kullanmaya başladım korkak biriyim ama isteyince yaptım

Yaa çok teşekkür ederim şu cümle o kadar iyi geldi ki

Bence de alışmak ve onları bu şekilde kabullenmekten başka çareniz yok gibi gözüküyor. Aileniz keşke böyle yapmasa ama bu şekildeler ve bu yaştan sonra onları değiştiremezsiniz. Belki de farkında bile değiller bu durumun, niyetleri kötü değildir bence. Genel olarak çoğu ailede bu sorun var sanırım. Övme, iltifat vs bizde de çok olmaz. Ben de birkaç konuda bu yüzden köreldim ve çekingen yaklaşıyorum. Mesela araba sürme konusunda ehliyet aldım ama babam biraz mükemmelliyetçi olduğu için trafiğe çıkarma konusunda temkinliydi. Mükemmeli ararken şu an elimdekinden de oldum tabi Arabayı kullanmayı baya baya unuttum yani. Ben konuşmayı denedim başta bu konuyla ilgili ailemle. Şu an daha dikkatliler ama bazı şeyler yapıları olduğu için değişmiyor. Ailemizin de geldiği ortam, kendi korkuları ve yaşanmışlıkları var ve onların yaptığı bu yanlışları kendi içimde bu şekilde açıklıyorum. Anne baba da illa yanlış yapıyor gibi yaklaşmaya çalışıp, kendi içimde onları suçlamak istemiyorum. Şu an hayatımın kontrolü benim elimde. Ailemi değişemem ama bu tutuma, bu laflara karşı ne hissedeceğimi değiştirebilirim. Kendi adıma bakış açım ve yerleştirmeye çalıştığım düşüncem bu. Tabiki pratikte bu anlattığım gibi olmuyor her zaman. İster istemez söylemlerinden etkilendiğiniz zamanlar olabilir, bu durumda da denildiği gibi büyük şeyleri söylememeyi tercih edin. Mesela motor almayı düşünüyorsanız bunu onlara söylemeyin. Buradaki söyleme nedeninizi de anlıyorum aslında ben. Empati kurabiliyorum sizinle. Birebir kendim de yaşadığım bir şey çünkü. Motor almayı aslında istiyorsunuz, içinizde de bir korku var yapabilir miyim diye. Ailenize söyleyip onaylarını bekliyorsunuz. Bu anlaşılabilir ama bireysel olarak kendi güven duygunuzla hareket motivasyonu elde etmeye çalışın. Sonra yaptıktan sonra söylersiniz ailenize. Siz sadece burada ailem bu şekilde olduğundan ben çekingen oldum diyip kendinizi ömür boyu bu duyguya hapsetmeyin. Ailelerimiz her zaman en doğru şekilde yapamıyor her şeyi ne yazık ki. Ve şakaya vurabilirsiniz söyledikleri şeyleri. Hem onlara karşı hem de kendi içinizde şakaya vurursanız belki sözlerin önem derecesi azalır kendi içinizde.

Çok teşekkür ederim

Onlarla yapabileceğim en pozitif şey kendi halimde takılmak ama bundan sonra daha az şey paylaşmaya, az görüşmeye dikkat edeceğim

Neresinden başlayım bilmiyorum. İnsanın ailesi vücuduna yapışık bir organ gibi atsan atılmıyor satsan satılmıyor. İnsan en mutlu olduğu anları sevdikleriyle paylaşmak ister, onlara anlatır birlikte gülerler, mutluluğa mutluluk katılır ya işte bende tam tersi oluyor. Bazen ağzım kulaklarımda konuşmaya başlıyorum hemen bi negatiflik ya şöyle olursa ya böyle olursa. Sonra gülen yüzüm yavaş yavaş soluyor, boğazımda kalıyor cümleler.. Annem aşırı negatif düşünen bir kadın. Ne olursa olsun hemen o işin kötü senaryosunu yazar. Misal doğum yaptığım dönem o kadar şeyler söyledi ki farkında bile değil beni üzdüğünün. Sütün yok senin, o nasıl meme, bi doktora git, düz yatır çocuğu kafası yamuk kalacak, düşürürsün çocuğu dikkat et, kendi başına yıkama elinden kayar düşer vs Ya da yolda bi motosiklet gördüm. Ya şu ne güzelmiş bana da bundan lazım diyorum. Ablam diyor sende panik atak var süremezsin ki Buraya hepsini uzun uzun yazıp konuyu uzatmak istemiyorum. Sadece içimi dökmek istedim. Bazen insanın 'sen yaparsın kızım' sözüne o kadar ihtiyacı oluyor ki böyle böyle körelttiler beni. İçine kapanık, kendine güveni olmayan, mutsuz, her an kötü bir şey olacak korkusuyla yaşayan, asosyal bir şey çıktı işte ortaya Bundan sonra değişir miyim bilmiyorum çok isterdim değişmeyi, kabuklarımı kırmayı. Ne kadar ömrüm var bilmiyorum ama bu hayatı dolu dolu yaşamak isterdim Hep hayalimde sevgi dolu, birbirine sıkı sıkı bağlı, birbirinin destekçisi bir aile özlemi var.. Galiba sadece hayalde kalacak Her şey geçiyor da insanın ailesinden aldığı yaralar geçmiyor

canım onlar ne derse desin sen önce kendi kanatlarına güven

Maalesef hepimizin hayatında bahsettiğiniz şekilde insanlar var ama sizin için anne ve ablanızın olması sıkıntı. Görüşmeyi kesemeyeceğiniz için hayallerinizden hedeflerinizden sizi demotive edecekleri şeyleri onlara söylememenizi ve size ne derse desinler takmamanızı öneririm.

aile dediğin toksik bişeydir. görmeyeceksin duymayacaksın, gerekirse paylaşmayacaksın. hayalindeki aileyi senin kurmanı dilerim ❤

Hayatınızda olan olumlu olayları ailenizle paylaşmayın. İsteklerinizi heveslerinizi sizi cesaretlendirecek insanlara anlatın. Onlara yorum hakkı tanımayın.