Kaybetme korkusu bu. 32. haftama girdim. Bu 2. Hamileligim ve ilkini kaybettigim icin bunu da kaybedecekmisim korkusunu tam. olarak icimden atamiyorum. Hareketleri azalsa endise ediyorum. sonra da kendime kızıyorum çocuğa negatif enerji yolluyorum diye. Bu bir kısır döngü resmen. Allah saglikla kucagimiza almayi nasip etsin ins

Bazen zor sahip olunan şeylerden sonra insan sanırım boşluğa düşüyor. Bu durum ondan kaynaklı gibi. Bağlanmaktan korkuyorsunuz. Ben çabuk hamile kaldım. Çok istedik ama hiç öyle anlattığınız kadınlar gibi dolaşmadım etrafta. Ben bir de ilkini düşük yapmıştım o yüzden ikincide ilk aylar kontrole hep temkinli gittik. Çok kaptırmak istemedik galiba.. Elimi karnıma ilk ne zaman koyduğumu bile hatırlamıyorum mesela. Sanırım 19 haftalık ilk hareketini hissedinceydi.. Hiç klasik müzik dinletmedim. Hiç onunla sohbet etmedim . Hiç oturup ağlamadım. Hiç aşermedim . Hiç doğumda ağlamadım.. Hareketlerini dinlerdim. Ne yiyince ne yapar sadece onlara bakardım. Eee ben şimdi çocuğumu sevmiyorum muyum? Tam tersi aramızda çok güzel bir anne oğul ilişkisi var.. Bazıları gerçekten aşırı duygusal bu da bana tuhaf geliyor mesela. Ama herkesin yapısı farklı işte. Yalnız lohusalığın apayrı bir olay olduğunu eklemeden geçemeyeceğim. Onu baya bir yaşadım yani :))

anormal degilsin. bu kabul etmeyis de degil. temkinlisin korkuyorsun ben de yasadim. bebegin gelince degiseceksin. Y

kucağına almadan hiç bir şey hissetmeyenler grubundayım bende. sende bir tuhaflık yok merak etme.

Bende de var sanırım bi nebze. Kaybedecek korkusu olup fazla kaptırmıyorum sanırım. Ama hormonlarım çok fena. Kendimi tanıyamıyorum artık

Benim de iki ultrason görüntüsü evde konsolun içinde duruyor sonuncusu da kol cantamin içinde Ben de şaklayacağım onları ama öyle albüm falan yapmadım yani

klomen ben de kullandım bunyemı mahvetmektenbaska ıse yaramadı olsa olurdu evet 1 yıl da az değil biz de bekleye bekleye 3 sene devirdik 3 sene onrasında da 2 yıldır klomen aşılama redavisi gördüm işte ancak tüp bebek işine girince gecmısekı tedavilerin ne kadar yüzeysel oldugunu anladım. keske ılk bastan tüp bebek e basvursaydım dedim erkekler bize göre daha rahatlar benim eşim de öyleydi :)

Çok zorluk çekmişsiniz anne olabilm3k için bence bilinçaltınız bağlanmaktan korkuyo buda normal bence endişelenmeyin Ben normaöde 7. Aydan itibaren hazırrlık yapardım diğer 2sinde öyle yaptım oda sadece doğum çantası hazırlamaktı Bunda alıyorum yavaş yavaş uygun bulduğumu hoşuma gideni bez ıslak mendil falan çünkü şubat sonu mart başı olcak kış sayılır daha o zaman hem doğum masrafı hepsi ağır gelir hem de evin ve diğer 2kızımın masrafı derken yavaş yavaş hazırlamak daha mantıklı geldi Ben 19. Haftada haraketlerini hissettim şuan kıpır kıpır bence hissedince dokunur seversin hem bol bol konuş onunla kendini bu duygulardan mahrum bırakma

limelemon beklenmedik bir

Zamanla geçecektir. Ben de hamile iken etrafınızda gördüğünüz şeylerin hiç birini yapmadım. 8. aydan sonra kıyafet, oda ve diğer lazımlı şeyleri tamamladım. Çokta mutlu doğum yaptım ve bebeğimi de çok sevdim. Şimdi 2.5 yaşında ve aramızda muhteşem bir bağ var. Herkes her şeye aynı tepkiyi vermez. Kendinizi üzmeyin. Hayırlı olsun. Sağlıkla doğurun inşallah.

Ayy ilk hamile oldugumu ögrendiğim an geldi gözümün önüne. Hüngür hüngür ağlamıştım. Sevinçten değil ama korkudan. Yetememe korkusu, kaybetme korkusu, sorumluluklar.. Kabus gibiydi. 1 hafta ruh gibi gezmiştim. Sonra görmezden geldim sanırım bilmiyorum ama geçti. Yine çok istekli bi hamile değildim ama kötüde değildim. Sonra doğum yaptım. Lohusalık denen lanet çöktü üstüme. Bebeğim oldugunu kabullenemedim uzun bi süre. Ağlama krizleri, hayatım bitti düşünceleri... Ay çok kötüydü. 20 gün kadarda o sürdü. Şimdi 6 aylık bi tontişim var. O kadar tatlı ki. Onun bir gülüşü bütün çektiklerime değer... Size şuan bunları düşündüren hain hormonlarınız. Hiç geçmeyecek sanırken uçup gidecek her şey. Sabredin, beni çok iyi anlayacaksınız :)

Çoook normal :)) hiç endişelenme. Hormonlar bir oyunu bu. Dengesiz değişik ruh halleri. Hiç endişe etme.

İçimi dökesim var beni tanıyan kimsenin bilmesini bana akıl vermesini istemiyorum sadece bilmediğim insanlara içimi dökmek... Yorucu ama sevdiğim bir işim var. Eşimlede evliliğimiz hayalimden güzel. Bu bebek için çok dua ettim çok istedim bekledim. Bu arada tüp bebek... 15 haftanın içinde bitti sayılır hatta 15+6 da. Karnım çok zayıf olduğum için çıktı hemen. Sorun şu ki ben kendimi hamile olarak göremiyorum ona birşey olmasını tabiki asla istemiyorum hatta bozuk muz yedim diye panik olup konu açmıştım. Arkadaşlarım sürekli eşya bakıyır bebeklerine isimleri bile hazır. Bense daha cinsiyeti bile merak etmedim alışveriş yapmayı düşünmedim hiç aklıma gelmiyor görünce heveslenmiyorum. İş arkadaşımda hamile tek konuştuğu bebek ve bebekle ilgili şeyler eli sürekli karnında. Ben elimi karnıma hiç koymadığımı farkettim fotoğraf biriktirmiyorum aynada göbeğime bakmıyorum bırak göbeği yüzüme bile bakmıyorum çünkü çok çirkinim gibi geliyor. Rüyasında bebeğini görenler cinsiyeti malum olanlar bebeğimi özledim diyenler... ben anormal miyim? Korkuyorum bağlanmaktan sanki. Hayatmda güzel olan herşeyi kaybettim sanki onu çok seversem gidermiş gibi. Sürekli ağlama isteğim var yalnız kaldığım zaman tek yaptığım ağlayıp rahatlamak. Ben iyi bir anne olamayacağım galiba ona kendimi mutlu hissetmiyorum. B

Bebek gerçekten eşlerin hayatının merkezine oturuyor. Ancak daha öncesinde hayatınızda sizin için çok önemli olan işler ya da ertelediğiniz sorunlar varsa bu insanı sıkıntıya itiyor. Bebeğinize tüp bebek yöntemi ile kavuşmuşsunuz belki bu süreç sizi yordu. Belki korkularınız var bağlanmak sizi daha da korkutuyordur. Kıpırtılarını hissettiğinizde daha iyi hissedeceksiniz kendinizi:) O değil de isim gerçekten düşünmediniz mi

Doğum yapalı 27 ayı geçti bazı gaz kıpırtılarını bebek tekmesi gibi hissediyorum hala. Resmen tribe giriyorum

Ona görmemislik denir. Abartı denir. Siz normalsiniz.

İyi anne olamayacağım diye endişe etmek bile bebeğinizi ne kadar önemsediğinizi gösterir. Herkes aynı değildir. Rahat bir gebelik geçirmek çok daha önemli. Bazen fazla titizlenmenin altında endişeler kaygılar yatar. Eminim ki siz bu süreci gayet iyi atlatacaksınız. Bebek hareket etmeye başlasın o zaman duygular da değişiyor limelemon beklenmedik bir

Zamanla geçer bence bu ruh hali Q Queen of the North Kuzeyin

İlk 3 ay hasta gibi dolaştım ortalıklarda ne bebek muhabbeti, ne elini karnına koymalar vs. O bağlanma doğum sonrası olur genellikle. İlk bebeğimde de öyle olmuştu. Doğum sonrası genellikle hormonlar yapması gerekeni yapıyor. Siz şuanda kendinize iyi bakın sadece, bebeğinize de iyi bakmış olursunuz zaten. Ayrıca tüm hamilelik süreci psikolojik harp gibi normal durumlar yani.. J jasmine7676 nasiple kavga

Çok normal 15 haftada anne olunmuyor. Çevrenizdeki insanların hareketleri garip. Hatta bebegi kucağına aldığında bile o an bağlanmıyorsun. Emek verdikçe, onu doyurdukça uyuttukca uykusuz kaldıkça kendinden birşeyler verdikçe anne olduğunu anlıyorsun

cevrenizde abartı şeyler var henüz erken hissetmeniz için bebeği sanırım. belki hareket etse daha farklı olur. ama elbise isim fotoğraf vs abartı gibi bence de kimseyle kendi duygularınızı heyecanınızı paylaşmanız onlara benzemeniz gerekmiyor normal adı üstünde. toplumun ortalaması olunca normal olunuyor. ama bu olması gereken değil. herkes kendine özgü. karmaşık duygular yaşamak da normal bence. yepyeni bişey yaşıyorsunuz ama gelecek kaygısı, öyle mi olur söyle mi olacak diye olumsuz düşüncelere dalmayın. daha pozitif şeylere yöneltin kendinizi böyle düşünürsen yakalarsanız. icinizi açacak şeyler

Karnında tepinsin içselleştirirsin merak etme. :))) doğumdan sonra en çok o hareketleri özledim sanırım. :) Ayrıca herkes aynı romantiklikte olamaz. Ben de yazı falan yazmadım. Kolaj falan da yapmadım hepsi bi dosyada duruyor. :)

Bende cok gudubet bi anne adayiydim kizima hamileyken. Ne konustum onunla ne heyecan vs.. Dogdu kizim, kucagima verdiler hemen.. Resmen asik oldum ben ona. Oyle ki ilk goruste resmen tutuldum yavruma. Halbuki hic bu kadar sevecegim aklima gelmemisti.

ben de 2 cocuk dogurdum, hamileligi hic sevmem, cok kisitlayici gelir, hamilelik bile almadim. 2 pantolon alirim ustlerimi giyerim dar dar:) ekstra olarak her iki cocugumda da karnimdayken anne gibi hissetmedim kendimi... ancak bebeklerimi gorur gormez anne oldugumu anladim, ve muthis bir sevgi hissettim, zaman gectikce daha fazla seviyorum.

Herkes bir olacak diye bir kanun yok. Ben de sizin gibiyim. 27 haftalık oldu ama hala isim bulamadık. Alışveriş yapmadık. Cinsiyetini ilk zaman göstermedi aman acaba neymiş gideyim hemen öğreneyim demedim. Hissetmeye başladım böyle aman aman anneyim ben moduna girmedim. Hala daha hamile değilmişim gibi hissediyorum. İçeride bir canlı var ama ben bazen onu unutuyorum. Ben de korkuyorum bazı şeylerden. Misal anne olabilecek miyim? Yani bu sorumluluğu almaya razıyım ama yetebilecek miyim? Onu gerçekten sevecek miyim? Düzgün yetiştirebilecek miyim? Vs. Vs. Çok heyecanlı da değilim. Sürekli bebeğim de bebeğim demiyorum. Bazıları bebek doğunca varlığını kabul eder bazıları Doğumdan daha sonra. İlla rahme ilk düştüğünde aşırı duygusal yaklaşacaksın diye bir kaide yok. Başkaları öyle diye sen de öyle olmak zorunda değilsin. Çok takılma bence.

Anladigim kadarıyla zor hamile kalmışsın. Düşüğün falanda varsa baglanmiyim ki olurda hamileligim kötü sonlanirsa çok üzülmiyim diye kendini korumaya almışsın. Ama hayat bu acısıyla tatlısıyla devan ediyor. 5 dk sonrasına çıkmaya hangimizin garantisi var? Sürekli negatif şeyler düşünerek hayatımıza devam edemeyiz di mi? Bende ilk kıyafetini cinsiyetini öğrenince alicam dedim :) ve hala sakliyorum o ilk takimini. icime hep kızım olacakmış gibi doğuyordu doktor erkek diyince bi afallamıştım :) eğer bebeğini sevmesen şuan böyle karışık duygular içinde olmazdın:) suan hamileliğinin henüz başlarındasın hissettiklerin gayet normal duygular. Hayırlısı ile bi doğsun. Sadece senin kokunla sakinlessin sadece senin yanında olmak istesin vakit geçirdikçe evet ben anneyim sorumluluğum da olan bir canlı var diyeceksin.

Sen cok iyi bir anne olcaksin merak etme. Yasadiklarin cok normal. Tup bebek sureci hic normal degil. Ben bu surecte cok ilaclardan migren krizine grip bebek falan istemiyorum degip cok agladigimi biliyorum. Bende hamile kalsam hemen kabullenemem bu baska bir korku

sorun değil ben de o bakımdan yazdım işte aşılama çok düşük bir faktör iki tane oldum resmen zaman kaybetmişim tüp bebek tutma olasılığı cok daha yüksek yine de sen bilirsin tabi amin tesekkur ederım sarısı size olsun

Cok cok normal... benimde fotom yok ve cok pişmanım...

başkalarına bakmayın kendinize ait size özel bi süreç çok içli dişli da olmayın bildirimlerine bakmayın çok. kendi aleminizi dağıtmasın. kendi işlerinize odaklanın. disarinin icinize direk sirayet etmesjni onlemis olursunuz. hemen kendinizi baskalarina gore test etmeyin

Siz normalsiniz de ama gerçekten anormal olan çok hamile tanıyorum. Hamile kalınca kendini prenses sanan, tek hamile kendisiymis gibi davranan, hamile olduğu için ozel ilgi bekleyen vs vs valla çok itici geliyor bana bunlar

Ilk 3 ay ben de depresiftim.. geçiyor oluruna birak

Aşırı normal. Bende üzülürdüm diğer hamileler gibi değilim diye. Zor bebek sahibi olanlarda oluyor bu durum genelde. Bağlanırımda bebeğime bişey olursa çok fazla üzülürüm gibi düşünüosun. Oyüzden bi soğuma oluyo. Benim gebelikte hiç fotom yok. Ya yine kaybedersem, fotoğrafları görünce kahrolurum diye çekilmedim. Elimi karnıma koymadım. Vs.. vs... hepsi kucağıma verene kadardı...

Her ay ultrason görüntüsüyle kolaj yapıyor biri mesela diğeri defter tutuyomuş hislerini yazıyormuş bebek odasına bile karar verilmiş çok özledim diyip duruyor kontrol günü gelmeden gidiyorlar vs vs. Böyle şeyler hissedemeyince duygusallığım daha çok arttı kendimi suçlamaya başladım

Bana kalırsa bu hareketler abartılı. Defter tutmayı anlarım, günlük gibi, ilerde güzel bir hatıra olur da her ay ultrason görüntüleriyle kolaj yapmak nedir? Görmemişin çoçuğu olmuş gibi yorumluyorum ben böyle abartılı tavırları. Yeni nesil kadınlarda gözlemlediğim bir diğer husus da şu; hamileliği adeta bir hastalık gibi binbir nazla geçiriyorlar. Kendinizi suçlamayın, siz çok duygusal biri değilsiniz demek ki, olaylara daha düz bakıyorsunuz, ayrıca bebeğinizi kucağınıza alınca bu yaşadıklarınızın hepsini unutursunuz. Sağlıklı bir doğum diliyorum şimdiden...

Bende 13+5 haftalik hamileyim. Son bi kac haftadir mide bulantilarim yeni gecti ama kendimi hic hamile gibi hissetmiyorum ultrasonda hareketlerini ve bebek seklini gorunce cok sasirdim. Millet bana biseyler getiriyor ama ben normal yasiyorum. . Isim dusundum ama bi tek o yani. Yani benim telas edip aglamak bile aklima gelmedi. Suan ben mi anormalim diye dusunmeye baslicam.

Benim cocuklarda tedavili ama hic oyle kolajlar albumler yapmadim. Vaktim yoktuki zaten buna. Yorgunluktan yataga kendimi zor atiyodum.. ilk ikisinde gittim cinsiyet ogrenmeye son besikte onuda bos verdim. Gebeligi yariladim ve cinsiyet ogrendim. 2 oglandan sonra kiz olcani duydum oturdum agladim:)) malum hayat kadinlara daha zor o da mi zorluk gorecek diye. Suanda sacmaymis diye bakiyorum. Tabiiki dusunmedimden degil ama karsimdaki guzelligi bana verene hamd olsun. Tekmeleri hissettikce baska olur hele kucagina al bak cok baska bakiyosun olaya,. Yeterki saglik olsun

Bence bu senin annelik duyguların değil kaybetme korkusundan kendini ketlemen bende ancak 27. haftadan sonra cikarmistim hamileliğin tadını

Canım sanırım 1 yıl dolmadan tüp bebek yaptırmışsın, bizim yeni doldu 1 yıl. Eşim tüp bebeğe hiç sıcak bakmıyor son çare olarak görüyor ama klomenle de olmadı iki aydır, bu ay ek olarak iğne verdi menogon. Kuzenimin de aşılamayla ikizleri oldu. Her şeyin hayırlısı. Okuycam konunu, çok teşekkür ederim.

Ya ben konu sahibiyle karıştırdım sanırım, kusura bakma. Allah bağışlasın evladını Benim yaş 34 olunca o kadar beklemeye vaktim yok.

Aynı ben:) Gecen hamile taytı aldım 9. Haftadayım Elime alınca ay bu ne cirkin sey dedim Satıcı DEDİ ki Ben. Cok mutlu bir hanileydim DEDİ:) Bennde kendimi garip hissettim Bennde alışamıyorum İlaçlardan daha iki buçuk ayda 6 kilo almışım Suanda hiç olmadığım kilodayım Ama bugun onu ilk defa ultrasonda gördük ağladım mesela yazık minicik üzüldü m :)

Yalnız olmadığımı bilmek iyi geldi. Yoruldum insanlardan dolayı kendime kızmaktan. Sende ne meraksızsın kız lafları içine ne doğuyo sence cinsiyeti ne annesin nasıl doğmaz içine falan. Ben daha değişikliğe bile alışamadım vücudumda. Birden bire herşey değişti ve doğumdan sonra tamamen değişecek.

Bebekten çok bahsediyorum ama bu anlattıkların bana içimde hareket ettiğinde çok az şekilde oldu. Karnımla hiç konuşmadım mesela. Görmediğim bilmediğim bir duygu olduğu için bebeğe özledim de diyemem. Sadece zaman yaklaştıkça heyecanlanıyorum, hareketlerini hissetmek hoşuma gidiyor. Çevrendekiler gibi sevgi kelebeği olmaman bebeğini sevmediğin, ona özen göstermediğin anlamına gelmez. Bazı duygular çok abartılıyor. Olaya doğal bir süreçten geçiyorum diye bakan biri bence çok aşırı abartmadan huzur ve dinginlik içinde geçirir bu zamanları. Bebekle bağ da herkeste farklı zamanda kuruluyormuş. Kimisi doğurduğunda, kimisi emzirdiğinde, kimisi daha da sonra. Yani kendini çok sorgulayıp suçlama

Açıkçası ben cok normal karşıladım sizi, bnce cevrenizdekiler biraz abarti. Bebek karninızda hareket etmeye başlayınca hislerinizde degisir daha cok basindasiniz, vücudunuzda alışmaya çalışıyor bu sürece. basit birşey değil sonucta içinizde bir canlı gelişip büyüyor :) Zaman verin hormonlarinizda degistigi icin kendinizi begenmemeniz farklı hislere kapılmanız cok normal. Bebeginizi kucaginiza alinca zaten o annelik ve bağlanma hissi otomatik olarak geliyor insana sanki o yuzden endişelenmeyin anın keyfini yaşayın :)

Bende sevmiyorum ama en azından çok mutlular

Çevreniz anormal siz değil. :) hiç üzülmeyin yüzünü gördüğünüzde dünyalara değişmeyeceksiniz. Daha 15 haftalık hamilesiniz ne kıyafeti yahu hevesiniz varsa alın ama illede alınacak diye bir şey yok çok erken. Fotoğraf desen ileride kayboluyor zaten :) benim miniğin fasulye olduğu ultrason görüntüsü vardı kayboldu. Takmayın olabildiğince istediğiniz gibi yaşayın. Ama üzmeyin kendinizi hissediyor üzüldüğünüzü. :)

Ilk hamileligimde dusuk olabilir demisti doktor ve ben cok aglamistim, o psikolojiyle kendimi cocuga alistirmamak herseye hazirlikli olmak icin zorladim surekli. Her an bebegi kaybedekmis gibi yasadim uzun sure yokluguna alistir kendini yoksa cok uzuleceksin diye dusundum ve 2 hamileligimde de sanki hic hamile degilmisim gibiydim. Biraz kaybetme korkusu sizinki de.

bu dediklerinizi, arkadaşlarınızın yaptıklarını ben de yapmadım. ben de kendimi çok çirkin ve paçoz hissediyorum. ama bebeğimin hareketlerini hissetmeye başlayınca utandım bu düşüncelerimden. heyecanlandım ve bağlandım kendisine :) hamilelik, hormonal- bedensel bir karmaşa, bir kompleks. herkes aynı hisleri yaşamayabilir. ben de bağlanmaktan, bağlanıp kaybetmekten korktum ilk bebeğimde. alışveriş bile yapamadım hatta bu korkuyla. kendinize zaman verin. 40 hafta boyunca bin bir duygu yaşayacaksınız. özellikle 3.-6. ay psikolojik olarak daha mutlu daha kabullenmiş hissedeceksiniz. Allah sağlıkla kucağınıza aldırsın

Yazinizi okuyunca oh be yalniz degilmisim dedim. Yani simdi sanki her sey abartiliyor. Eskiden de insanlar cocuk sahibi oldular ki insan nesli cogaldi :) bu kadar abarti yoktu.

Niye kendinizi milletin hamilelik tepkileriyle kıyaslayıp, yargılıyorsunuz? Fabrikasyon canlılar mıyız? Sonuçta istediğiniz bir gebelik değil mi? Biraz rahat bırakın kendinizi. Herkesin hemen hevesle kendini bebek mağazalarına atması gerekmiyor. Elinizi karnınıza onun tekmelerini hissetmeye başladığınızda, hatta midenizi kum torbası olarak kullanmaya başladığında sık sık atacaksınız zaten. İyi bir anne olmanızın bunlarla hiç alakası yok. Bence hormonlarınız coştuğundan sizin de duygularınız karman çorman. İnsan sabırsızlanabilir bebeğiyle kavuşacağı an için de, özledim filan tepkileri de bana abartı geliyor mesela. Kimi, nasıl özledin, daha tanışmadın bile, az bekle di mi ya? Alışveriş için de önünüzde aylar var, bu haftalardan almak evde yer işgal etmesinden başka ne işe yarayacak? İlk kızımda 28. haftadan sonra başlamıştım ciddi alışverişlere.

Çok normal yaşadıklarınız, hissettikleriniz. Gebelikte hormonlar coştuğu için ağlak oluyoruz. En az 2 sene bu hormonal dengesiz ruh halleri devam ediyor. Sağlıkla kucağınıza alırsınız inşallah.

Amin inşallah çok dengesiz gerçekten bir bakıyosun iyiyim bir bakıyosun ağlıyorum

Ben de senin gibiyim Benim bebeğim de tüp bebek Herkes hamileliğin tadını çıkar diyor o tat nasıl çıkar bilmiyorum Şaşkınım Bennde Ben de cok dua ettim Olduğunda onu cok seveceğim biliyorum ama oyle havalarda uçup ben de elimi karnıma koymuyorum Ben ufak ufak Birseyler almaya basladım çünkü herseyi aynı anda almaya gücüm yetmez Şuanda bacaklarımda selülit çıktı Kıyafetlerim olmamaya basladı Bennde kendimi çirkin hissediyorum malesef Hamile olduğumu öğrenenler çığlıklar atıyor ben hıc çığlık atmadım Sadece 3 kere iki günde bir kan verince değerler arttıkça gözlerim doldu Yediğine içtiğine dikkat ediyorum ama ben de tam anlamıyla mal gbiyim :)

Aşılama yaptırmanı önermem Tutma oranı cok cok cok düşük Tüp bebek yaptıracaksan da benim bir konum var Tüp bebek yaptırmadan evvel okuyun diye Öneririm

Böyle hissederken örneklerdeki gibi davranmamanız normal değil mi? Bana hep çok yüce bir duygu gibi gelir kaybetme korkusu. Şu cümlelerinizi okuyunca bile hissediliyor sevginiz. "Iyi Anne Olmanın 40 Altın Kuralı" nı silin aklınızdan lütfen. Kızımı kucağıma alalı bir buçuk yıl oldu ama hala iyi anne olup olmadığımi bilmiyorum. Ona kızım karar verecek çevre değil. Hormonlarınızın size verdiği yetkiye dayanarak ağlayın rahatlayın. O kaybetme korkusu kocaman bir sevgiye dönüşecek zamanla. Sağlıkla kucağınıza alın inşallah.

Arkadaşım 7 aylık hamile baby shower yaptı bana çok manasız geldi ama çok mutluydu çok keyifliydi ben yarın uyanıp işe gitmek istemiyorum diye zırlıyorum tek istediğim evde olmak dinlenmek. Birilerinin evde olması rahat gebelik yaşaması bile benden şanslıymış gibi geliyor

Tüp bebek annelerinde korku oluyor Bu da aman bağlanmayayım bir şeyleri abartmayayım hissi yaratıyor Nereden mi biliyorum kendimden Yedi ay bitince aldım ilk eşyayı eşim aldırmadı önce hatta giysileri doğum iznine ayrılınca yıkadım Doğuma giderken topladım hastane çantasını acelesi yok dedim Aynı dönemde arkadaşlarım hamileydi 7. Ayda hastane çantası bagajda gezdiler Doğumdan 10 gün önce izne ayrıldım bıraksalar hiç evde oturmazdım ki stresli bir mesleğim var Kısacası bir kalıba uymak zorunluluğunuz yok içinizden geldiği gibi yaşayın Sağlıkla kucağınıza alın

Romantik ruh hali içinde olmaman gayet normal hatta sen çok normal olduğun için etrafinda ki garipliklere karşı garip kalmışsın. Hayatını bir filmin içinde yaşıyor gibi bazıları. Sürekli kocaman duygular, kocaman laflar, kocaman "ben"ler.

Bende tup bebekle 15+6 hamileyim. Oncelikle Rabbim tum gebelere, bebeklerine saglikla kavuşmayi ve tum isteyenlere evlat nasip etsin. Biz tup bebekle gebe kaldigimiz icin galiba bende senin gibiyim. Mutlulugumi bile temkinli yasiyorum. Cunku belli bir sure hasret çektik, korkularimiz, endiselerimiz oldu. Bende hic foto cekilmiyorum. Hic alisveris yapmiyorum. Arkadaslarim isim oneriyor ilgilenmiyorum. Acikcasi biraz daha dogum surecine yakınlastigimda bunlari düşünmek istiyorum. Zaten simdi o kadar abartili yasiyorlar ki her seyi bu cok anlamsiz geliyor bana. Idrar testini paylasip 4 haftalik hamileyken sosyal medyada duyuran insanlar var. Ben normal olaninin biz olduğumuzu dusunuyorum. Evladimizi kucagimiza alinca her sey cok guzel olur insallah.

ay bence gayet normal ya. hiç canını sıkma. ben de evleniyorum diye heyecandan ölüyordum yeni nişanlandım şu an eşya bakasım bile yok ki çok zor oldu bu aşamaya gelmek ama ne oldu anlamadım. ha ben de mutlu muyum mutluyum, istiyor muyum istiyorum ama öyle aşırı bir heyecan yok. sende de durum aynı. bi yerlerde etekler tutuşmaya başlar hiç merak etme. ayrıca cinsiyet belli değil şimdiden nasıl isim seçicen, neye göre eşya alıcan? eşyayı alsan aylarca bekleyecek. boşver, sen kendini başkaları ile kıyaslama.

Hepsi gösteriş ben çok iyi bir anneyim hastalığı sosyal medya saolsun. Hayatta insanın başına ne geleceği belli olmaz. Alışverişleri bir abartı hastane çantaları abartı baby showerlar hastane süslemeleri her şeyin b. çıkartıyoruz ortamız yok

Baby shower bizim ülkemizde gösteriş için yapılıyor daha doğrusu insanlar ne işe yaradığını bilmiyor. Normalde aile Bebeğin ihtiyaç listesini hazırlar. Arkadaşlar ve aile büyükleri o listeden uygun gördüklerini alırlar. Bizde kek börek anne göbeği şeklinde... Sosyal medyaya aldanmayın, sosyal medyaya aldanan annelere de aldanmayın. Şu an daha çok küçük sadece sağlığını düşünüyorsunuzdur. Cinsiyet sonrası adını, kıpırtıları hissedince sağlığını ve kendi sağlığınızı, karnınız belirginleştikçe de alışverişini düşüneceksiniz. Alışverişe 7aylık olduktan sonra yoğunlaşıyor zaten.

5. Yılda yaptırdım tüp bebek Kuzenin şanslıymış:)

Çok istediğimiz şeylere karşı böyle olmak tuhaf değil mi? Bende bebek tedavisi olurken ne hayaller kuruyordum şimdi tamamen donuk biri oldum tek başardığım zırlamak eşimede üzülüyorum mutlu birini görmeliydi karşısında

Aslında benim için çok önemli olan birşey istediğim gibi olmadı aynı dönemde öğrendim bebekle o durumu. Bunu düşünmemiştim ama şuan hayatımdaki bazı mutsuzluklarımın sebebi diğer durum belkide depresyona girdim. Bebek olmadan önce düşünmüştük bir iki isim şuan cinsiyetini bilmediğimden sanırım gündemde aklıma gelmiyor

En büyük hatamız herzaman kıyaslamalara girmek oluyor. Ne onların yaptıkları anormal ne de sizin yapmadıklarınız anormal. Hepiniz normalsiniz bence. Onlar bu süreci bu şekilde geçirmeyi tercih ediyor ve sizde de şuan durumlar bu şekilde. Çünkü hepimizin ruh hali ve yaşanmışlıkları farklı. Biri diğerine üstün ya da daha güzel diyemeyiz. Onların yaptıkları fazladır da diyemeyiz. Kendinize odaklanın ve kaybetme korkusu doğal olarak bunun getirdiği bağlanma sorunu üzerine çalışın. Bir günlük tutup duygularınızı dökmek size iyi gelebilir ya da profesyonel destek alabilirsiniz. Gebelik döneminde bu tip kaygılarla çok sık karşılaşılıyor. Çünkü kişinin gebelik öncesi halletmediği bir sorun dan diye karşısında beliriveriyor. Sizde de çeşitli çağrışımlar olmuş belli ki.

Bende böyleydim iki hamileliğimdede, hatta doğumda bile. Sanki başkası doğracakmış gibi.. zamanla oluyor bende o bağ, zaman geçtikçe emek verdikçe.. doğumda ağladım, gördüm şöyle aşık oldum, böyle vuruldum diyenlere şaşkın şaşkın bakıyordum galiba bende sorun var diye.. esergry Nirvana Anneler

Aynen canm tam olarak o yzden guzel olan brseye ne kdr baglanırsan o okdr cok uzaklasır senden bende oyle dusunuyorum cnku bnde hep ole yasadım gördum ama bebek knusunda sakin olmalısn ona sahip ckmalısınn destek olmalısn bebegin sana tutunsun buyusun sev karnını hssedyorlar cunku

Hiç canınızı sıkmayın hissettikleriniz gayet normal. Hayatınız bebekle birlikte çok değişecek buna alışmak zaman alır, sizin bu duruma tepkilerinizi, birden 40 yıllık anneymiş gibi davrananlardan daha samimi buldum açıkçası

Eşimi bir ikna edebilsem... Tutturdu doğal yolla diye. Olmuyor işte be adam, olsa bir yıldır olurdu zaten. Doktor da illa 3. ay da klomenle deneyelim dedi. Ben aşılamaya geçelim dedim doktor hayır dedi.