Öyle dehşet hayatlar ve yaşamlar var ki onun kurtuluş olduğunu düşünüp eğilim gösterebilir Bence. Benim alanım değil ama bence %100 çok fazla iddialı cümle sürekli yenilenme gösteren tıp için. M

çok bıçak sırtı bir konu.. keşke daha iyi tedavi olsaymış, keşke onu daha iyi dinleyen bir çevresi olsaymış, ya da bir tik daha duyarsız olsaymış.. hayatta çok acı var, ama bir insanın ölümü ardında kalanlara acı vermekten başka bir halta da yaramıyor.. o yüzden intihar çok bencilce geliyor bana, her ne kadar duyarlı deseniz de değilmiş demek ki.. yazık olmuş.

Hanımefendi hic açıklayacak vaktim yok. Ama dilerim en yakınınız siz hep yanınızda iken intihar etmezde böyle aci bir tecrübe ile bir şeyleri fark etmezsiniz.

Su an kucuk dozlarda gecirdigim oluyor. mesela kotu bi haber alirsam biri tarafindan haksizliga ugrarsam yani uzulecegim biseyler olursa geciriyorum. eskiis kadar yogun yasamiyorum kizim var onunla tutunmaya calisiyorum esimde destek oluyor. evlendikten sonra baya duzeldim ozellikle dogumdan sonra cok iyi oldum diyebilirim . push ;

Belli ki siz bu konuda donanimlisiniz. Teknik kismi bir kenara koyalim ancak intihara meyil ya da ruhsal cokuntu kacinilmaz son mu, hem bedensel hem ruhsal acidan bir kere dustu diye kalkamaz mi insan, bu kadar mi yalniz, bicare? Neler gordum ne yeniden dirilisler hayata tutunmalar. Umut etmek, vazgecmemek, iyi insanlar, tip, ilaclarin iyilestirecegine dair inanc, dualar... Her seye ragmen bir yol daha vardir nefes aliyorsak, gozumuz goruyorsa, elimiz tutiyorsa, bir uyursak gecer belki, atamayiz kendimizi denize... Cok uzucu bir durum varolustan vazgececek bir hale dusmek tekrardan basiniz sag olsun.

Ben de bazen intiharı düşünüyorum... O kadar cok hata yaptım ki anlatamam. Bazen her seye geç kalmış hissediyorum kendimi. Ama başımdan savsaklıyorum çünkü kimsenin umrunda değilsin ki. Allah sabır versin size M

benim de ilkokul öğretmenim intihar etmişti. haberini duyunca çok üzülmüştüm. size sabır dilemekten başka bir şey diyemiyoruz malaesef. haksızlığa gelemeyen, herkese eşit davranmaya çalışan bi insandı yani değer veriyordu insanlara. belki de bilmediğim başka sıkıntıları vardı kim bilir. işte insanların ne yaşadığını bilemiyoruz gerçekten. dışarıdan gördüğümüz gibi değil hiç bir şey...

Bizim de iş arkadaşımız intihar etti. Çok samimi de değildik. Ancak çok derinden etkilendim. Kendimi de çok suçladım belki farketsem bir yardımım dokunurdu diye. O yüzden üzüntünüzü anlıyorum. Ancak en acısı çalıştığımız kurum bunu utanç vesilesi sayarak yıllardır kurumunda çalışan insan için bir üzüntü mesajı bile yayınlamadı. Bu onun vefatından daha acı geldi bana.

Hanımefendi yaptığınız çok yanlış! Ruhsal hastalıklar dua ile anlatılmaz. Atlatilsa bile bu kişiseldir. Nasi kanser olunca dua ile atlatmiyorsaniz bunu da atlatamazsınız. Bi sürü insan okuyor burayı. Rica ederim bu tarz bilgi içermeyen şeyler yazmayın

bir de şu konumda yaşlı bir amcadan aktardıklarımı bir düşünün https://www.kadinlarkulubu.com/forum/threads/kim-bu-gercekleri-duymazdan-gelebilir.672086/ askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Yorumunuzu okurken şu yazı geldi aklıma.. paylaşmadan edemeyeceğim. Kısa ve öz açıklamış. "İnsanlar bencildir. amansız bir hastalığa yakalandığını, 3 aylık ömrün kaldığını söylesen bile "sensiz yaşayamam" , "sensiz ben ne yaparım?" gibi cümleler söylerler sana. yani aslında sana değil, senin yokluğunun ona yaşatacağı mutsuzluğa üzülürler. odak noktası hep kendileridir."

Çok fazla empati yapan duygusal insanlarda oluyor bu. İnsan öyle bir noktaya geliyorki ya tamamen herkesten sıyrılıp bencil oluyor yada intihar ediyor. Keşke demek için çok geç. Allah affetsin. Yalnız başkalarını üzmemek için yapılmaması da mantıksız oluyor o başkaları neden yardım etmiyor sağlığında neden mutlu edemiyor?

Ben kimsenin kimse için üzüldüğüne inanamıyorum malesef. Madem öyle intihar etmeden önce neredeydiniz diye sorarlar adama. Kendi vicdanınızı rahatlatmaktan başka bişey değil bu. Kusura bakmayın. Artık kimse kimse için üzülmüyor . Öyle olsa destek çıkılırdı. Şimdi ölen ölmüş, acı çekiyorum demek kadar basit birşey yok. Çünkü ölen kişi yük olamayacak artık kimseye. Bunu bildiği için herkes acı çekiyorum diyor.

Evet kesinlikle öyle, iyileşse bile depresif durumlar ağır tetikleyicilerde direkt akla geliyor. Ama arkadaşımın depresyonu hic iyileşmedi sanırım. Fazlaca okul başarısızlığı da onu tetikledi

Maalesef intihar soruna bağlı bir şey degil bir beyin patolojisidir. Oyle sorunum var içine attım intihar edeyim de kurtulayim olayı yok. Maddes3l bazda hic bir problemi olmayan insanlarda intihar ediyor. çünkü zihin yanlış bir çalışma seviyesine düşünüyor. bardaktakisu Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

intihar etmeyi düşünenleri her daim korkak ve zayıf insanlar olarak gördüm hayatım boyunca, fizyolojik psikolojik sebebi her ne olursa olsun hayat herşeye tüm zorluklara rağmen yaşamaya değer bence ve bence en büyük intikam affetmektir, en büyük cesaret herşeye rağmen ayakta durabilmektir.. zayıf insanlar psikolojikmen bu tarz şeylere daha yatkın oluyorlar, birde duygularını içinde yaşayan kişiler ama intihar sadece bir kaçış yolu bence kim ne derse desin... M

Depresyon çok ciddi bir sorun. Hastalık daha doğrusu. Arada bir bu durumu bilmeyen, anlamayan bilinçsizler çıkıp "amaağğn, antidepresan moda olmuş, herkes kullanıyo, insan ilaçsız tedavisiz de kendini iyileştirebilir, içmeyin, almayın" bıdı bıdı demiyor mu, ifrit oluyorum... Ya bir de bir şey daha ekleyeyim. Bence intihar düşüncesi insana bir kere yerleşti mi gitmiyor sanki. İntihara meyil gerçekten var. Ben de bir ara depresyon tedavisi görmüştüm, o zaman da intihar düşünceleri geçerdi aklımdan. Kaç yıldır hala çok bunalsam aklımın kenarından geçer yani. Sanırım da bu hep böyle gidecek. Her dibi gördüğümde yaşamak istememek filan. Meyli olan insanı her fırsatta yokluyor bu düşünceler cidden.

Eğer obsesyon gibi sürekli aklınızda değilse, Akliniza geldiğinde şiddeti bas edilebilinenden yüksek değilse Ve eyleme geçmiyorsanız; Patolojik degil savunma mekanizmasıdır

Uzun başlıkları çok sevmiyorum lakin biraz uzun olabilir hepinizden özür diliyorum. Bir kaç sene önce intihar edebilme kapasitesi en riskli bolumde olan biriydim. Çok fazla tetikleyici vardı ben depresyondaydım ve bir çok şey.. şimdi o günler geçti. Ama tetikleyiciler hala hayatımda, bazen eski yoğunluğuna geliyor ama daha kısa süreli... Ama konu ben değilim. Bu öğlen bir arkadaşımın intihar haberini aldim.. Eski sevgilim diyebiliriz. 3 sene önce bir dönem her gün saatlerce konuşurdum hayatındaki çoğu şeyi bilirdim. Hatta ilk optugu kadin bendim ama olmadı sürdüremedik. Çok hassas biriydi ; bi seferinde farelerin üzerinde yapılan deneylere katlanamıyorum diyip dersten çıkmıştı. Insanların görmediği acilari fazlasıyla hissederdi. Ama ilişki kurabilme yeteneği mi zayıftı/ bencil miydi biz mi anlayamadık onu bilmiyorum. Yalnız olduğunu düşünüyorum. Daha önce 2 kere daha teşebbüs etmişti. Ve çokça yardim da aldı hastanede de yattı. Ama olmadi. Dün gece bir otel odasında hayatına son vermiş. Buraya yazıyorum hem bu yoldan geçenler için hem de onun anısı için. Yoğun intihar psikolojisi öyle bir şey ko yaşanmadan asla anlaşılmıyor. Yoğun ataklarda zaten kimse ölümümü umursamaz diye düşünüyorsun, kardeşim bile unutur. Ama gerçek bu degil bunu bugün öylesine net anladım ki; "Intihar çektiğin acıları geride kalanlara dağıtmaktır " diye bir söz var. Keisnlikle doğru... Eğer o arkadaşım onu tanıyan herkesin şuan dağıttığı aciyi taşıyacağını öngörebilseydi bunu yapmazdi belki. Ama eminimki oda kimsenin umursamayacaguni sandı. Beyin yoğun depresif ataklarda bütün norotransmiitterlerini geri çekiyor; yani böyle düşünmesi bile fizyolojik. Yani dogal ama gerçek degil. Ben dağıttığı ve bana düşen aciyi bir hayat boyu kalbimde taşıyacağım.

Psikiyatride kesin bir çözüm yok Ama dediginiz elektrikle alakalı şeyler depresyon tedavisi için ise en etkili yöntemdir. Ama anı silme vs kısmını bilmiyorum. Emdr var anı dönüştürme denilebilecek ama silme kısmını duymadım hic.

Çünkü edilemez sıkıntı zihinde ise insana kimse yardım edemez. Kendinden ve ilaçlardan başka. Virginia woolf un çok sevdiği bie esi vardı mesela Öyleki intihar mektubunda "bana verebileceğin en büyük mutluluğu verdin. kimsenin yapamayacağı şeyleri yaptın. iki insanın birlikte daha mutlu olabileceğini sanmıyorum" vs yazmıştır ama yetmemiş olası sonu değiştirememiş.

arkadaşınız bilerek isteyerek yaşamaktan vazgeçmiş. bence kendinizi üzmeyin ve onun bu kararına saygı duyun... ya hayatına devam etseydi de berbat rezil zamanlar geçirseydi. sırf kendi üzüleceği için birinin berbat hayatına devam etmesini istemek daha büyük bir bencillik bence. ani bir travmayla gerçekleşmeyip düşünülüp karar verilip intihar edilirse bu bir tercihtir. arkadaşınız belli ki defalarca düşünmüş ve denemiş. lütfen üzülmeyin ve ona saygı duyun. umarım daha güzel yerlerdedir...

Basiniz sag olsun. Hal boyleyken saglam bir psikiyatri tedavisi bolca Orhan Veli, Oktay Rifat, Melih Cevdet Anday siirleri okumali. ÇOK GÜZEL ŞEY Yaşamak güzel şey doğrusu Üstelik hava da güzelse Hele gücün kuvvetin yerindeyse Elin ekmek tutmuşsa bir de Hele tertemizse gönlün Hele kar gibiyse alnın Yani kendinden korkmuyorsan Kimseden korkmuyorsan dunyada Dostuna güveniyorsan İyi günler bekliyorsan hele İyi günlere inanıyorsan Üstelik hava da güzelse Yaşamak güzel şey Çok güzel şey doğrusu. Melih Cevdet ANDAY

Çok kez denedim hep kurtuldum Ve sürekli günün yarısı bile diyebilirim aklımda intihar etmek var Ama ölmekte istemiyorum değişik bir duygu mu durum mu çözemedim Tetikleyicim hep kötü şeyler olucak korkusuyla yaşamak 2 kuzenimde intihar ederek yaşamına son verdi :/ M

Bu yorumunuza kesinlikle katılmıyorum, dini konuya girmek istemiyorum ama din dediğimiz şey, insanlar bir arada birbirlerine kötülük etmeden yaşasın diye var. İnanın ya da inanmayın, bu ne beni ilgilendirir ne de başkasını. Karakteri bu şekillendiremez, kimsenin inancı da görüş, davranış ya da meraklarını, sosyal kimlik ve mesleki seçimlerini etkileyemez, etkilememeli. Öncelikle temelde daima insan ve insani vasıflar vardır. Burada kaybedilen bir candan çok öte, bir ruh, karakter ve gelecekte yapacakları, dokunacağını hayatlar da kaybedildi. İnançlı olsaydı da başba biri olmazdı, yine sonuç aynı olabilirdi. İnsan zihni dipsiz bir kuyu ve algılayabildiğimiz şeyler sınırlı iken, fazlaca düşünmek yolu kaybetmeye sebep oluyor.

Evet ilk defa hayatımda biri intihar etti. Şimdi görüyorum ki aslında o an düşünülenler ve gerçekler ne kadar farklıymış. Psikiyatri de bir şey tamamen siyah ya da beyaz ise patolojik olarak alınır. O an zihin her şeyi simsiyah gösteriyor sana, beyindeki fizyolojik dengesiziklerden... Bunu en derinine bilmeme rağmen, o anları yaşarken zihin seni buna inandırıyor. Hepimiz kendimizi koruyalım

yorumunuza katılıyorum. İntihar çok cesaret gerektiren bir şeydir. İnsan kendi tırnağını kesemezken canına nasıl kıyar? hem de sonrasının ne olacağını bilmeden. yoğun depresyonlar geçirdiğim zamanda en çok bunu düşündüm sonrası var mı varsa ne ya da büyük bir boşluk mu, bilemiyorum...

Başınız sağolsun, benim de bölümden bir hocam intihar etmişti onun ölüm haberini aldığım an yaşadığım duygu çok farklıydı. Zor. Bu arada Ben de bölümünüzü merak ettim doğrusu. M

Evet öyle sanılıyor ; Van gogh gibi bir deha kardesinden 3 kuruş boya parası almamak adına intihar etti veya ölüme göz yumdu. O an herkese sadece ve sadece yukmus gibi hissediyorsun. Sanki varlığının onların kalbinde hic bir duygusal karşılığı yokmus gibi

linkin içeriğini de buraya yapıştırıyorum Gönül ehli bir amcanın söylediği dikkat çekici ve düşündürücü şu sözleri sizinle paylaşmak istiyorum: -İnsanlar neden tereddüt eder anlamıyorum. İnsan anne karnındayken ağzından yemek mi yedi, burnundan nefes mi aldı? Orada ihtiyaşlarını karşılayan kimdi? Doğarken çıktığı yere hiçbir insan ne yapsa tekrar sokamaz onu. Peki oradan nasıl çıktı? Doğduğunda savunmasızken Allah onu kime koruttu? Pisliğini kime temizletti? Onu koruması, pisliğini temizlemesi için kime şefkat ve sabır verdi? O halde insan neden korkar, neden soruların peşine düşer, neden güvenmez? Arkadaşlar, bu amcaya hayran kaldım. Sizce de korkularla kendimizi yormak yerine elimizden geleni yapıp işimizi Allah'a bırakmak, O'na tevekkül etmek gerekmiyor mu?

Allah rahmet eylesin sevdiklerine sabır versin aylardır depresyon illetiyle ugrasıyorum eskıden intihar edenlere kızardım bu hastalıkta sonra intihar fikrı defalarca aklımdan gecmıstir Rabbım kımseye vermesın bu illeti bu arada onu bu kadar etkileyen meslegi bende merak ettim Libnie

yok, sadece beddua etme hissi diyebilirim...

başınız sağolsun kalanlara sabırlar

Çünkü bunun yardim veya mutlulukla bir alakası yok. Intihar patolojiktir. Aynen kanser gibi. Nasi kanser mutlu edilmekle geçmiyorsa buda geçmez. Ruhsal rahatsızlıklar 2 getz eğlen mutlu ol ile gececek şeyler degil.

Erkek arkadaşımın inancı yoktu. Bizim fakültede çoğu insanın yok aslında, olsaydı bu onu durdurur muydu bilmiyorum. Ama zaten inanç olması için biraz daha farklı bir kişiliğe sahip olmalıydı. O değildi. E enfal86

Allah kimseyi o raddeye getirmesin. Canlıların en temel güdüsü hayatta kalmaktir. Bunun ötesi yoktur. Üreme bile hayatta kalmayla alakalı bir güdü ve insan bütün programına karşı geliyor resmen çok ağır bir ruh hali olmalı. Allah ailesine sabır versin. Doğal ya da kazara olan ölümden çok başka bir şey olmalı tanidiklar için. Sevdiğin kişi canına kast edecek hale geliyor ve sen hiçbir şey yapamıyorsun. Oğuz Atay Tutunamayanlar'da bu psikolojiyi iyi yansıtıyor. Bilemiyorum siz geçmişteki bu durumunuz için destek aldınız mı?

Basınız Sağolsun

Herhangi bir problem yok gibi o halde. Olay karşında geliştirdiğiniz bir tür baş etme / kendi zihninizi koruma / savunma mekanizmasıdır.

bunu ben söylemedim, yanlış okumuşsunuz böyle söyleyen biri bu forumda yazdı dedim sizi anlıyorum, böyle şeyler tedavi gerektirir, geçiştirilmez demek istiyorsunuz, haklısınız ama ne yazık ki bunu sert ifade ediyorsunuz dua kısmı, tedaviye ek olarak... yani bir nevi psikolojik destek gibi, umarım anlatabilmişimdir

Kimsenin edindiği tecrübeyi bilmeden Ne konuşuyorsun? Tam da gel yaz sen bana diye takılıyorum burda. Bu kadar kendini niye önemsiyorsun? Bye bye. Ya da selamet demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Şunu düzelteyim; lityum insan bedeninde zihninde olan bir madde degil. Ben vücutta olan ve azalan trasmitterleden bahsettim. Lityum vücutta yok sadece bipolar ataklarini dengelemesi adına verilir. Sürekli kan tahlililinde de seviyesine bakılır çünkü vücut için zararlı bi mineral. Dikkatli gidilmesi gerekiyor. Bi sürü alt tonu var ama sizin yazdığınız gibi seratonin veya dopamin denilebilir bu bahsettiğim maddelere. mor delisi

Ah tatlım keşke yanında olsam uzun uzun sohbet etsek çay içsek mısır yesek makyaj yapıp tipimizle alay etsek... İnşallah iyi olursun ama tek diyeceğim abdest al ve kuran oku emin ol rahatlayacaksın. İlaçların varsa kullan. Ben üç saatlik tanıdığım bir insanın ölüm haberini aldığımda yıkılmıştım seni anlıyorum. Tek isteğim rahatlamaya çalış ve arkadaşın içşn bol bol dua et K Kavimlergocu Beni kıskananlar çatlasın çekemeyen halat taksin🌺 Üyelik İptali tek ayak

O aşamaya gelmiş demeyeyim de o ihtimali de düşünmüş biri olarak neler hissettiğini anlayabiliyorum bir nebze. Umut kalmaz, yaşamak için sebep kalmaz, geride kalanların hayatından bsy eksilmez dye düşünürsün ya da en yakınında seni üzenleri de cezalandırmak istersin... keşke dayanabilseydi. dikkat edin kendinize. Biz hayata tutanamasak da hayat bizi tutuyor.

bir sürü tedavi yolu denendi, elektirkle beyinde bir kısım anıları silmeler vs, yok olmuyor. en azından bu tedaviden sonra hiç intihara kalkışmadı ona seviniyorum. ama psikoloji hala iyi değil Önceki

İnsanların içinde neler yaşadığını kimse bilemez. Eminin çıkmazda oldugu bir konu vardı. İntihar bir çözüm değil tabikide. Her insan zaman zaman irili ufaklı pskolojik sorun yaşar. Paylaşmak önemli. İçine atmamak. Kendi başına çözmek yada içinden çıkmaya çalışmak, iyice dibe sürükler insanı. Allah rahmet eylesin. mor_bulut

Başınız sağolsun..

Teşekkür ederim. Sizede özelden yazdım. . push ; M

Facebook ta sevdiği sözler kısmında bu yazıyormuş. Ben face kullanmadığım için yeni gördüm. Bu nasıl bir toplum ki, insan milyonların ortasında en derin yalnızlığı yaşayabiliyor, hiç kimse farkına varmadan kendini öldürme isteğiyle dolabiliyor Bu toplum, toplum değildir, içinde vahşi hayvanların yaşadığı bir çöldür. Jean Jacques Rousseau

bir de bu forumda bir üye, bu durumdan kurtulmak için samimi şekilde dua ederek atlattığını söylemişti

Bende aynısını düşünüyorum bu iğrenç bi gaddarlık. Ölüm konusu bu. Insanın buna saygısı olmazsa neye olur ki.. Desteğiniz için çok teşekkürler

bi akşam gayet mutlu, birlikte okey oynadığım arkadaşımın sabah intihar haberini almıştım. kurtulmuştu çok şükür. ama tek seferle kalmadı, defalarca intihar etti.. bipolar teşhisi konuldu en sonunda. ölüm isteği geldiği anda, öleyim de benle uğraşmaktan kurtulsunlar, herkes rahat eder diye düşündüğünü söyledi bir gün o yoğun bakımdan çıkamayacak biliyorum. bir değil iki değil üç değil.. çok zor, başınız sağolsun

Basin sagolsun.. maalesef olan olmus

Çok üzüldüm. Sabır diliyorum size.

Başınız sağolsun. Ergenlik döneminde böyle eğilimleri yaşamış biri olarak bunu engellemenin yolu eğer intihar edersen ilk yıllarda insanlar bunun için üzüntü duysa da unutulup gideceksin ve kimse senin ne için hayattan vazgeçtiğini anımsamayacak bile olmuştu.. Nitekim insanların acısı zamanla başka etkenlerden hafifliyor.. Bir de eğer yaşasaydın ve güzel bir geleceğin olacaktı deseler arafta ve gözünün önünden geçse yaşayabileceğin güzel günler..

Kesinlikle hocamda bunu derdi. En önemlisi bu.

Insanliktan çıkış 1001

Çok sevdiğim beni ablası gibi gören bi kardeşim kendini astı geçen sene Evlendim başka şehire geldim falan filan derken görüşmeyi sosyal medya ile sınırlandırmıstık haberini aldığımda bile kendimi suçladım belki hayatında olsaydım sözümü geçirirdim beni severdi, dinlerdi diye o yüzden sizi çok iyi anlıyorum Anne babası o çok küçükken ayrılmışlardı erkek çocuğu olduğu halde bunu öyle bir kafasına takıyodu ki sürekli bunun hakkında konuşuyodu. Anneciğinin tek çocuguydu nasılda düşkündü oğluna. Kadın koca adam ettim diye evlenmiş intiharından yakın zaman önce çocuk evdede tek kalınca hassas kişiliğide eklenince kıydı canına.. O yüzden burda aldatma konularında bile boşan diyemıyorum aklıma hep barışım düşüyor

Yok yok geçememişsin canım, kandırmışlar seni, tekrar dene diyeceğim ama muhtemelen sonuç yine aynı olacak

Allah size de ailesine de sabır versin. Böyle bir acı aile için ne kadar zordur kimbilir... İntihar eden arkadaşınızın da Allah taksiratını affetsin inşallah.

Aynen öyle.. Bir kere yerleştimi akıldan hiç çıkmıyor ( ve gerçek anlamda korkuyorum(

Belki etik bulunmayacak ama, bence bu çok iki taraflı bir konu. Bir insan sırf başkaları istiyor diye acı içinde de yaşamamalı bana göre, bu da karşı tarafın bencilliği. Keşke insanları bu acıya itmesek, keşke insanlara hayattayken değer versek, sevgimizi göstersek de kendilerini bu dünyadan soyutlamasalar. Bazı insanlar o kişi yaşarken her türlü kötülüğü yapar da arkasından ''niye böyle yaptı ki'' diye ağlar. İkiyüzlü insanoğlu. Başınız sağolsun konu sahibi. Yaşadığınız şey size de zor, siz de uzman yardımı alın bence.

Malesef bende is arkadasimi intihar sebebiyle kaybettim. Gunlerce uyuyamadim. Carsafla gözümün önünden geçişi hala dün gibi. Yillar oldu. Ailesini düşünürüm bazen... cenazesinde hepsi şok da yıkılmış perisandi. İnsanoğlu bilmedigi seylere anlam yukleyerek somutlastirmaya calisiyor. Yok eski sevgilisi yüzünden aile sorunlariydi vs. Biz artik susmayi tercih ettik. Ruhu ebeden huzur bulsun. Sirlariyla gitti diyebildik. Günümüzde daha fazla uzerinde durulmasi gereken bir konu ruh sağlığı. Hayat kalitemiz, ne para pulda ne sosyal medya hesaplarimizda. Mutlulugu cok yanlis yerlerde ariyoruz. Fiziksel kimyamiz, ruh sağlığımız dogustan normal olsa bile sonradan dış faktörler sebebiyle bozuluyor. Bozulan bu duzenegi duzeltmek icinse zorlu surec basliyor. dogru hekim-ilac-psikoterapi silsilesi sabır ve istikrar istiyor. Bilimsel pek bilgim yok. Farkindalik oluşması adına bende yorum yazmak istedim.

Bu arada bölümümün soruma nedeni intihar riski en yüksek bölümdeydim yazmam mi? O depresiflik derecesini anlatıyor arkadaşlar. Üniveriste bölümü degil. Nicki

Insanlar superman degil. Zihnin düşünme seviyesi bozulmuş bir insana ne yapsanizda bunu engelleyemesiniz. Bir dolu sayfada açıkladım. Tabi siz isterseniz utanç duymaya devam edebilirsiniz

Allah merhametiyle muamele etsin. kalbinize indirdiginiz acı onun yaşayamadıgı hayatı yaşamaya dönüşsün. siz de kimsenin hayatına yoklugunuzu paylaştırmayın. evet hayat çok şeyi barındırıyor bir anlık kurtuluş gb geliyor olsada hala yaşamaya deger. kendinize deger verin önemlisiniz

Ne olursa olsun, can tatlıdır. Hiç kimse ve hiç bir şey için değmez. Allah günahlarını affetsin arkadaşınızın. Geride kalanlara sabır versin.

Allah rahmet eylesin. Tedavi yeterli olmamış demek ki. Zor bir durum.

Çünkü kafası güzel.. ve hayatı sadece keyif almak odaklı. Neyden keyif aldığı da bi süre sonra umurlarında bile değil... acı-keder-yokluk -kaybedilen geri gelmeyecek canlar.. Allah ne verdiyse artık!!!

Bilekkesenler, bir aşk hikayesi isimli film geldi aklıma, intihar edenlerin gittiği, bu dünyanın daha renksizi - başka bir dünya vardi. İlgisini çekenler için tavsiye edebilirim. Arkadaşınız için çok üzüldüm, kendi kararını vermiş, umarım şu an olduğu yerde daha mutludur.

insan psikolojisi öyle derin ki.. üzüldüm arkadaşınıza bu raddeye gelene kadar içinde ne sıkıntılar çekti kim bilir. beni böyle hikayeler çok etkiler. Allah rahmet eylesin kimseyi de ölümü göze alabilecek duruma getirmesin umuyorum. sizin için de aslında binevi fragman olmuş kurtulun aklınızdaki düşüncelerden lütfen ölse bile yokluğu hissedilmeyecek kimse yoktur şu hayatta öyle ki hepimizin birer ebeveynleri var ve bu çok kutsal bir mertebe

Almayayım canım, aa ile geçtim hizuran Olur öyle Anneler

Kuzenim çok yoğun bi depresyon geçiriyor. Şuan onu anımsadım. Herkes farkında, zorla hastaneyede yatırıldı. Ama asla tedaviyi kabul etmiyor. Aileside hastaneden çıkardı. "Bak bunun sonu iyi değil, birgün intihar haberi alsanız nasıl yaşayacaksınuz bu yükle?" diyorum ama kime diyorum. Allah kimseye dayanamayacağı acılar yaşatmasın. Sizinde başınız sağolsun. Allah bol gönül ferağlığı versin herkese.

Bir yorumda akrep burcu demişsiniz. Burçlara inanmam ama bir akrep olarak söyleyeyim, vardır bizlerin hep karanlık bir tarafı. Bilinmeze olan merak, kimsenin görmediği bir yüzümüz ve aslında başkalarının bildiği sadece karakterimizin yarısı. Bir amaca tutunmazsanız, o bilinmezlik kafanızı doldurursa çıkamazsınız. Zaman zaman özellikle çocuklarımdan önce çokça o ruh haline girerdim ama yalnızken, kimse bilmezdi. En ufacık bir şeye bile çektiğim acı tarifsiz büyük olur, atlatamazdım ama kimselerin ruhu duymazdı. Beni engelleyen inancım oldu. Kaybettiğiniz eski sevgiliniz de o karanlıkta kaybolmuş, varoluş amacını sorgular ve hiçbir şeyi değiştirememekten yorulup, tutunacak minicik bir hikaye bulamamıştır. O girdaba bir tutulan, çıkış yolu bulamaz. Diyorum ya çok üzüldüm, sizleri düşünemiyorum. Allah affetsin, sizlere sabır versin.

Psikiyatride bu sonuçlara doga deniyor. Bazı insanların doğası depresiflihe çok meyilli bunu aşamıyorlar. Çok iyi doktorlarla tedavi aldığını biliyorum hepsi benim hocam çünkü. Ama bu kadar oldu M

Lisedeyken bi yila yakin panik atak krizleri geciriyordum hemde neredeyse her hafta oluyordu. simdi evlendim hayatim degisti universiteye kadar bile en ufak sorunda ataklar geri geliyordu. cok uzuldum arkadasiniza kimse yadirgamasin cunku intihar eden kisi akli basinda bi sekilde hareket etmiyor zaten. allah kimseyi sasirtmasin kimseyi acilarla basa cikamayacak kadar dertlendirmesin. psikoloji fiziksel bi hastaliktan daha kotudur bence. basin agrir ilac alirsin gecer ama psikolojimiz bozuldu mu tedavi olsan da izleri hep bi sekilde kaliyor. panik atak krizlerinde neler yasadigimi bi ben biliyorum.

evet işte çok iki taraflı bir konu.. yani birilerinin kızı/oğlu/eşiyiz diye bu hayata katlanmak zorunda mıyız, yoksa onlara acı yüklemek pahasına bencilce mi düşünmeliyiz çok karmaşık gerçekten..

Herkese yazdığım cevaplar farklı. Net olarak hangisini anlamadınız? intihar eğilim değildir. Ruh hastalıklarına genlere göre daha yatkın olunabilir, bu da imtihari getirebilir. Ve intihar düşüncesi yüzde yüz patojenik bir düşüncedir ilaç + psikoterapi alınması gerekir.

Okuduğunuz bölümü merak ettim. Psikolojik açıdan kaldıramayan insanların bu konu da diretmesi ne kadar mantıklı? Arkadaşınız bu konu da oldukça hassasmış keşke diretmeyip devam etmeseydi bıraksaydı o bölümü belki bu olanlar yasanmazdi. Size sabırlar diliyorum.

Basiniz sag olsun. Bende kendim olmek degil ama beni uzen insanlarin olmesini istemek gibi bir duygu var, ta kucukken babama karsi baslamisti. Bu da hastaliktir belki bilemiyorum, ilk defa dillendiriyorum açikçasi

intihar edip ölen kişiler hep bunu daha önce de denemiş yada intihardan söz eden kişiler farkında mısınız? o yüzden intihara meyilli olanlara destek olmak, yalnız bırakmamak lazım. kendi canına kıymak.. Allah affetsin.. rahmet etsin..

Yani yanlış anlamayında tam olarak ne anlatmak istiyorsunuz bize intihar patojenik bi rahatsızlıktır tedavi yöntemi şudur gibi bir şeymi yoksa intihar sadece psikolojik bir eğilim değildir genlerinizi araştırın vb. Bilinçlendirme amaçlı mı yazıyorsunuz yargılamıyorum sadece anlamaya çalışıyorum

Psikiyatri giriş 1001

Başın sağolsun, Allah geride kalanlara sabır versin.

Muhtemelen zeka yüksekliğinden gelen bir hiperaktif zihne sahiptir. Hiperaktif zihinli birinin günümüzde başarılı olma olasılığı yok gibi. Dünya bunun üzerine kurulu degil maalesef. Zaten insanın en çok canini yakanda sen yapamadığın için bu kadar acı çekerken çevrenin seni yaftalamasi daha çok ailenin yaftalamasi. Turkiyedeki ailelerin en temel sorunu koşulsuz sevgi eksikliği...

Bu kadar duygusuz olmak için çok çabalıyor musun? Hep yaptığın şey bu.. Bdv de ne işin var bilmem. Konu sahibi basınız sağolsun. Dün bir yakınım geçmişte 2 kez intihar girişiminde bulunduğunu anlattı. Şimdi çok daha iyiyim dedi. Gerçekten zor bir hayatı var iyi mücadele ediyor. Hiç ölme isteği duymadım nasıl bir şey anlayamıyorum. Allah kimseyi canından geçecek noktaya getirmesin amin..

Hisleriniz patojenik. Eğer yardim alırsanız bir sure sonra bu hislerin aslında doğru olmadığını kendiniz fark edersiniz. Kendinize en azindan bu şansı vermenizi tavsiye ediyorum askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Gerçketen korkunç bir şeymiş. Bi insanın acı çekmesi buna dayanamamak mi utanç verici? Çok incitti beni bu. Sizi tahmin edemiyorum

yedek düşüncem resmen:/ intihar

Bolum dediğim sınır bazında. Üniversite bölümü degil.

Başınız sağolsun çok üzüldüm. zamanında bundan 6 yıl önce ben de düşünmüştüm inancımdı sadece beni ayakta tutan. insan öyle bir raddeye geliyor ki hiçbir şeyi gözü görmüyor. ama şunu iyi biliyorum ki hassas, ince ruhlu, iyi niyetli, gamsız olamayan, dışarıya gülen ama için ağlayan insanlar daha meyilliler. bazen şaşırmıyor muyuz arkaşarından çok neşeli bir insandı nasıl yaptı bunu diye. Rabbim hepimizin kalbine yaşama sevinci versin.. filmdelisi

Maalesef. Değerlendirildiğinde, kontrol altına alındığında mükemmel olabilecek bir yetenek; hayatı boyunca kendini ezik hissetmesine sebep oldu. Onu anlayacak, farkedecek kimsesi olmadı. Şimdi elimizden kayıp gidiyor, daha şimdiden bana payıma düşeni verdi bile.

İste o yuzden once iyi bir psikiyatrik tedavi dedim o dediginiz maddelerin en basi seratonindir duruma gore lityum melatonin... Siir, roman, guzel bir soz, samimi bir dost eli ruh kanserine iyi gelir. Hayata bakis acini dusunme bicimini zihinsel semalarini yeniden kurgulamanda telkin saglar. M

Cok sukur simdi cok gucluyum ama o zamanlardan kalma oldugunu dusundugum sinirli yapim var. herseye asiri sekilde tepki gosterip sinirleniyorum.

Şu konuda bile espri yapabilen insanlardan tiksiniyorum. Başkasının üzüldüğü bir konudan nasıl zevk alıp espri yapabiliyosunuz? Sırf dikkatt çekmek uğruna? Yazık gerçekten Depresyonu insanların gerçekten bir hastalık gördüğü gün çağ atlayacağımıza inanıyorum. Geçende de yazdım depresyonun çözümü çık hava al, gez dolaş değil. Senden kötü durumda olan çok insan var hiç değil. İnsan zaten bunların farkında ama düşüncelerine engel olamıyor. Allah kimseyi böyle bir karanlıkta bırakmasın. Yakınlarınızda varsa da gözünüzü üzerinden ayırmayın. Sizin de başınız sağolsun. Sakın suçlu hissetmeyin.

Niye bilmiyorum ama bence bir insan intihar ettiğinde geride kalanlar sadece acı değil utanç da taşımalı. Benim de şahit olup, taşıdığım bir utanç var. Hiç aklımdan çıkmaz hep keşke onu tanısaydım belki engel olabilirdim derim. Bende ergenlik döneminde birkaç kez bu girişimlerde bulundum. Kollarımda izleri bile var. O izlere ne zaman baksam bir zamanlar yaşadığım ruhsal acının fiziksel bir acıdan ne denli büyük olduğunu hatırlarım. Zaman zaman aklımda aniden belirir mesela bu düşünce hatta bazen kendimi intihar etmeden önce video çeken bir adamın son sözlerini, yüzünü izlerken buluyorum. Eskiden bunu kontrol etmek zordu ama şimdi bunu bir şekilde kontrol edebiliyorum. Kendimi ikna etmeye çalışıyorum bunun yanlış olduğuna... Çok zor bir durum. Yani insanların bunu acizlik ve zayıflık olarak görmesi o kadar anlaşılmaz ki. Birileri bunu yapıyorsa bilin ki onu anlamaya çalışan, onu duyan, gören kimse kalmamış bu insanın çevresinde... çok yalnız kalmış. Benim kendimi durdurma ma en büyük sebep kardeşlerim. Ben kardeş acısı çektim onlar çeksin istemiyorum. Bu sebebe sıkı sıkı tutunuyorum. Yoksa benim içinde hayat çoktan bitik. Umutsuz ve yaşanılabilir değil. Bazen bazı sinir ataklarında tırnaklarımı derime geçirdiğim oluyor bazen kendimi paramparça etmek istediğim oluyor. Bazen bunu engellerken bazen yara bere içinde dolaşabiliyorum. Benim sonumda birgün bu arkadaşının ki gibi olacak muhtemelen. Ailesine sabır diliyorum ve sanada. . push ; Visenyaa

En azından bu iyi. Doğru desteği almak çok önemli demek ki. Ama sanırım içten bir istek de olmalı. M

Okuyanlara faydası olur umuduyla yazıyorum Panik atak, anksiyete, iç sıkıntısı vs. için... 1. Bir psikolog bana dedi ki: "Mutlu anlarda mümkün olduğunca mutluluk depolamalıyız ki mutluluk rezervi tükenince dibe vurmayalım" İnsan kendisini hiçbir şeyin mutlu edemeyeceğini düşünüyor bazı zamanlarda, çaresiz hissediyor. Böyle anlara rağmen, işe yaramayacağını bile bile bir şeyler yapmak, o mutluluğun yavaşça depolanması için çok önemli 2. Yine aynı psikolog dedi ki: "Su ısınır, sonra kaynar. ama soğumaya bırakınca hemen soğumaz. soğuması için, ısındığı kadar süre geçmesi gerekir. acele etme. ve soğumasını bekleyerek bu duruma odaklanma, yoksa soğumayı geciktirirsin." 3. Ve yine aynı psikolog: "Mutluluk depolamak isterken, sıkıntılı ruh hali sebebiyle güzellikleri göremeyebiliriz. bunun için bir egzersiz yapmak gerekir. HER GÜN etrafa bakıp güzel bir şey bulmaya çalışacağız. mesela bir çiçeğin kokusu ya da görüntüsü ya da bir çocuğun gülümsemesi. sizi ne mutlu ederse... ama bunu bulmak için özellikle çevre incelenecek." 4. Bu sefer başka bir psikiyatrist: "Yaşanan olumsuzluklar bilinçaltında birer çentik açar. iyi olduğunuzu sanırken bir anda önemsiz şeylerden patlak verir. kaygı halinden kaçınılmalı" 5. Bir kitap: "İçinden çıkamadığınız durumlarda çırpınmak daha tehlikelidir. çünkü bataklıkta çırpınırsanız daha hızlı batarsınız" 6. Bu forumda bir bayana doktoru şunu söylemişti: "Şu an içinde bulunduğun yer kapkaranlık bir odanın içi gibi. hiçbir şey görmediğin için etrafa çarpıp duruyorsun ve canın acıyor. zamanla gözün karanlığa alışacak ve odanın içindeki her şeyin yerini öğrenip duruma alışacaksın." Demek ki bu durumdan kurtulmaya çalışmak, aslında bu probleme yoğunlaşmaya sebep oluyor. O yüzden bu problemi düşünmek ya da yokmuş gibi davranmak yerine, "bir problem var ama dikkatimi buna vermeyeceğim. orada dursun" diye kabullenmek gerek

Başınız sağ olsun. Yakınımın böyle bir şey yapma düşüncesi korkunç geliyor Tanrı korusun. Ama bence intihar edenlerin çoğu yakınlarının çekecekleri acıyı bilmelerine rağmen yaşamaya dayanamıyorlar. Mehmet Pişkin'i bilirsiniz kız kardeşinin doğum yapmasını falan beklemiş, yani yapacağı şeye karar vermiş arkasından çekilecek acıları biliyor sadece hassas zamanın geçmesini beklemiş. Bir yanım intihar edene kızmak bencillik diyor bir yanım yakınım olsa dayanamam diyor. Çok zor. Hani Babam ve Oğlum' da diyor ya "Gidecem diyen adamın önünde dağ olsa durmaz."diye. Bazen gerçekten öyle. Kişi bunu kafasına koyunca kendi içinde bitirince geri dönüşü olmuyor ve ona göre kendisi için doğru olanın bu olduğuna inanıyor. Dicle Koğacıoğlu'nun intihar notu "Çok acı var dayanamıyorum." olmuştu. İntihar bazıları için kaçış oluyor bazıları için direniş. Tepki gösteren olacaksa da umrumda değil ben bütün içtenliğimle mekanı cennet olsun diyorum...

İntihar korkaklık mi, cesaret mi emin değilim. Belki sonrasını bilseydim bu sorunun cevabını verebilirdim. Karmaşık bir süreç fakat biliyor musunuz ilginç bir şekilde yoğun mutsuzluk sonucudur diyemiyorum. Sadece tercihe saygı duyanlardanım diyeyim.

Tamamen gensel geçen bir patojeni. Depresyon için akim yolunu denediniz mi? Su an En kesin yöntem bu gibi görünüyor. . push ; M

Çok teşekkür ederim umarım huzuru bulmuştur. Astor

Başınız sağolsun.. Umarım arkadaşınızın dağıttığı acıdan size düşen payı çabuk atlatırsınız.. Allah sevdiklerine ve size sabır versin...

Herkes aynı duyguları yaşadığı için başkaları üzerinden tatmin duygusunu geliştirmeye başladı. Bu sorunların nedeni bunlar.

tesekkur ederim...

Başınız sağolsun...

Psikoloji bile bunu "zihnin düşünce seviyesi bozukluğu" olarak tanımlanıyor. Haberiniz olsun. Önceki

ben detaylarını tam bilmiyorum malesef, ama geçmişten bir çok şeyi hatırlamıyor. intiharlarının da bazıları dahil. M

Paylaştığınız bu güzel şiir için teşekkürler. Ama insan zihni öyle bir şey ki depresifligin nedeni sadece olaylar ya da fikirler degil. Beyindeki bazi maddelerin azalmasi.. Neden azaldığı tam olarak aydinlatilamadigi gibi azalan maddeyi yeniden sentezletme şansımız da yok. Sadede geri emilimini arttigina inanılan ilaçlar var.. Yanı fizyoloji maalesef şiirlerle hatta bazen ilaçlarla bile iyilesmiyor..

Başınız sağolsun. Evet dediğiniz gibi ilaçlarla bile yıllarca süren tedaviyle bile bazen düzelemiyor bazı durumlar. O raddeye gelmemiş kimse yaptığı şey için onu yargılayamaz. Ancak onun yaşadığını yaşayan bilir. Bende çok depresif dönemler geçirdim sizede allah şifa versin. Nasıl ki fiziksel hastalıklar vücuda zarar veriyor aynı şekilde ruhsal hastalıklar da öyle. Maalesef ruhsal hastalıkları tamamen iyileştirebilmek mümkün değil. Seneler geçse bile tekrardan ağırlaşabiliyorlar.

İnşallah diyeyim ama hiç sanmıyorum. İlaç asla kullanmak istemiyor. Üstün zekalı olduğu 33 yaşında anlaşılmış bir adamdan bahsediyorum. Hayatı boyunca dışlanmış, asosyal yaşamış, hiçbir işe kapak atamamış, ikili ilişkilerde başarılı olamamış ve hep "tembel, umursamaz" olarak adlandırılmış bir adam... Keşke ümit etmeyi öğrenebilse, ümit etmeyi öğretseler. Ama çok zor. M

Sağ olun Bu tarz tedavilerde en temel esas gönüllülük. Gönüllü olmayan bir hasta ilaçlarını da almaz psikiterapisti ile ilişki de kurmaz. Dilerim sizde bu durumdan ailecek canınız yanmadan kurtulursunuz

Elbette son degil, Ruhsal buhranlardan eskisinden çok daha güçlü çıkan insanlar da var. Herkesin yolculuğu farklı sadece.

Benim de oyle aslinda. Ameliyat vs gibi durumlarda cok sikinti yasiyorum. Anestezi doktorlari cok cekiyor benden. Allah daha beterinden korusun. Bir arkadasim sebepsiz yere yataktan cikamayacak duruma geliyor mesela. Tekrar yasamazsiniz insallah

Haydaaa... Benimde tadım kaçtı bak. Eski sevgilin bana ne kadar da benziyormuş. Bende birkez bir kediye yapılan işkence haberini görünce gül hastalığına yakalanıp kurdeşen dökmüştüm. Ne bileyim bir böceğe bassam vicdan azabından yatalak falan olurum herhalde. Sivrisinek öldüremem ben yeselerde heryerimi yav. Ben kendimi hayvansever diye tabir ediyorum ama dediğin gibi aşırı hassaslık var belkide. Ay bilemedim ayol. Üzüldüm ya. Allah rahmet eylesin, Allah günahlarını affetsin. Sen aklına intihar falan getirme. Bu dünyanın kaçışı var ama diğer dünyanın yok diye klişe bir öğüt vericem ama öyle yani tatlım.. Hadi kal sağlıcakla... K

Basiniz sağolsun çok üzüldüm arkadaşınızın adına Rabbim kimseyi hem ruh hem fiziken sağlığıyla sinamasin çok zor bir durum.

Çok yakın iş arkadaşım intihar etti Uzun yıllar tedavi gördüğünü öldükten sonra öğrendik Şen şakrak bir abimizdi İçinde neler yaşadığını hiç belli etmedi Birgün önce psikiyatri kliniğine gidip "ben iyi değilim kendime birşey yapıcam"dediğinde keşke hemşireler ciddiye alsaydı onu Ani ölüm her zaman zordur Başınız sağolsun

Allah geride kalanlara sabırlar versin.

Aslında edindiğin tecrübelerin önemli kısımlarından haberdarım. Asıl bu duygusuzlugun o yüzden daha çok tuhaf geliyor ya :) Ay ben de bana takıl diye yazdım sana zaten canım Kıyamam. Garip kızsın vesselam :) bye sana da..

Su an atak gecirmiyor musunuz? Ayni sorun bende De var. Yillardir panik atakla mucadele ediyorum. Ilac kullaniyorum. Biraktigim anda intiharin esiginde buluyorum kendimi Asla mantikli dusunemiyorum

Başınız sağolsun, Allah günahlarını affetsin. Çok acı, tanımadan her intihar haberine kahrolurum hele tanısaydım yakınen ne hale gelirdim. Çünkü bu dünyada bence en önemli şey, birilerinin hayatında ufacık da olsa iz bırakabilmek, onları daha iyi hale getirebilmek. Ama sizlere en derine hançerini saplamış. Defalarca denemiş, nasıl bir çıkmazdaymış, ruhu nasıl parçalanmış... Tedavilerin, doktorların bile iyi edemediği karanlıklar kuyular varsa, önünde dağ olsa yılar gene ulaşırdı acılarını dindirmek için bu hazin sona. Allah ailesine yardım etsin ya, çok üzüldüm...

Yanlış anlamayın ama, bişey yazarken seçtiğiniz kelimeler kurduğunuz cümleleri daha basite indirgerseniz hem daha samimi olursunuz hemde herkes anlar. merak etmeyi herkes sizin eğitimli kültürlü oldugunuzu, bölümünüze ait kavramları kullanmasanızda anlar. normal hayatınızdada bu şekilde akdemik kavramlar kullanmıosunuzdur sürekli umarım. herneyse, sonuçta intihar eden kişi, intihar noktasına bi anda gelmiyordur. mutlaka tetikleyen faktörler mevcuttur. bilimsel ya da değil, bir kişi durduk yere intihar etmez. ruhsal hastalık sürecine gelmeden önce içinden çıkamadığı durumlar olmuştur. ve süreç ağırlaşmış ve kendinde olmadığı bi zaman diliminde, beynine hastalık sürecinde kodladığı 'intihar etsemde kurtulsam' eylemini farkında olmadan hayata geçirir. M

Başınız sağolsun. Bundan 4 sene kadar önce komşumuz intihar etmişti günlerden cumaydı ertesi gün de bana tebriğe gelecekti o bana değil ben ona gitmiştim. Yolları ışık olsun.

mesela iş bulamayıp çalışmıyorsunuz iş beğenmemezlik değil, uygun olmadığı için çalışmıyorsunuz çevreniz sürekli ''çalışmıyor musun? yok şöyle yok böyle sürekli sizi didikliyor. sanki siz etrafınıza yük olmak istiyormuşsunuz gibi algı oluşuyor insanlarda. parasızlık o kadar kötü bir şey ki, hayatta hayal ettiğin şeyleri yapamamak. hayat çok zor, her anlamda zor, bunu insanlara anlatamamak çok daha zor... M

Öncelikle başın sağolsun aynı acıyı ben de yaşadım çok zor ahkam kesenler oldu cennet e giremez diye. Allah ım çok iyi biriydi inş cennetliktir.

Ben babamı 10 yıl evvel intihar ettiği için kaybettim bu tarifi mümkün olmayan bir acıdır geride acılı bir eş iki evlat kaldı biz onun bunu yapacağına asla ihtimal veremezdik başınız sağolsun