Ya o kadar alışkanlık oldu ki yalnız hissetmekten boşluğa düşmekten korkuyorum. Hani bi tartışmada bi süre konuşmayınca küsünce bile yalnız kaldığımı hissediyorum. Tartışıp konuşmadığımızda onun çok mutlu, rahat, eğleniyor, beni takmıyor olduğunu; benimse huzursuz, mutsuz, gergin, yalnız olduğumu düşünüyorum. Sadece küstüğümüzde bile yalnızlık hissi oluyor yani, ayrılsak bunun kat katını yaşarım boşluğa düşerim diye çekiniyorum çok. Yalnızlık bundan bin kat iyidir diyebilirsiniz keşke öyle düşünsem de kurtulsam. Anna de

ben öleyım o zaman yasım 30 :))

19 yaşındayım 20 yaşındayken üni sınavına giricem. İstediğim üni 5 senelik eğitim veriyor. 25ten önce çalışamayacağım maalesef. Hiç bir şey için geç kalmadın için rahat olsun

Ay yok artık ya deli misin? Yaşım 30 şimdi tıp kazansam gözümü kapat okurum. Hiç de geç kalmış hissetmem. Önce hayatından seni senlikten çıkaran o herifi çıkar. Inan tek başına hayattan daha çok tat alacaksın. Zaten okulun başlıyor seni yeni bir hayat bekliyor yokluğunu anlamazsin bile. Geçmişe bakmayı ve keskelerle yaşamayı bırak. Yerinde olmak isteyen nice kişi var bilsen yüzündeki aptal gulumsemeyle hayal kuruyor olurdun şuan. .

Kusura bakma da sınava girip tercihi yaparken bilmiyor muydun böyle olacağını, 21 yaşında gören de 40 yaşına gelmiş sanır mesajına bakınca... W

Beni engelleyen başka şeyler var kurtulamiyorum derken? Erkek arkadasinla birşeyler yasadiysan ve buyuzden kopamiyosan yillarina yazik edersin hastalikli bi ilişkiye devam etmektense bitir su ilişkiyi hayatına bak üstelik tip okucasin ya varmi ötesi elini sallasan ellisi okurken bi yandan kendine zayiflamak için de program yap ve fakülteyi 28 yasinda genç kariyer sahibi ve zayif olarak bitirdiğinde değil yanliz kalmak herkes kapinda sira olcak

21yasindasin ve yalniz kalmaktan korktugun icin duzgun bir iliskin bile olmayan sevgilinden ayrilamiyorsun oylemi? ne guzel yeni bir bolum kazanmissin, herseyi sil ve yeniden basla hayatina bundan iyi sans bulamazsin. bu sansinida kaybedersen geri kalan hayatini sevmedigin birisine mahkum, sacma bir sekilde gecirisin. ayrica birazda yalniz kal cokmu kotu, nedir bu sevgili meraki sizlerde gercekten algilayamiyorum. yeni mastira basladigimda, 22 yasindaydim, yurtdisinda arastirma icin bulundugum yerde benen baska turk ve tanidigim yoktu, yurttan laba, labdab yurda gidip geliyordum, bikac baska ogrenci ve labda calisan diger aastirmacilar disinda cok samimi arkadaslikta kuramamistim inanilmaz yalnizdim ama anlatamayacagim kadar mutlu ve huzurluydum. istedigim okulda istedigim arastirmayi yapiyordum. en cok ozledigim donemlerden birisidir.

O adamdan ayrıl lütfen inan okuluna alışacaksın bu psikolojiden kurtulacaksın. Üzerinde düşünme bile bu adam zararlı bir bağımlılık senin için düğüm yeri o hayatının erteleme asla..

Ayrıl sevgilinden. Zaten sevmiyorsun bile. Üniversiteye git yeni bir hayata başla.

28 yaş cok gec degil bence dert etmeyin. Millet 23unde mezun oluyor da ne oluyor?5 sene atama bekliyor.

Tıp evet güzel başarı ama hazırlık +6 sene ve 28 yaş mezuniyet. Sınıf arkadaşlarım 17 18 yaşında olacak, kendi dönem arkadaşlarım ise çoktan hayatlarını yoluna sokmuş olacak, bense yeni yeni bi yer etme çabasında...

Okuyacağım bölüm ingilizce, kursa gidiyorum ingilizce öğrenmek zevkli, o kadar boş seneden sonra kursa gitmek bile acayip eğlenceli ancak bir yanım hayattan oldukça umutsuz. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Ben akademisyenim. Size mujdeli bir haber vereyim. En basarili ogrencilerimiz boyle gec baslayanlar. Gerisi laylay lom gezerken onlar isin ciddiyetinde oldugundan en gözde ogrenciler onlar. Tabi ezik psikolojisine burunmezlerse

Evet biliyorum ancak en azından bir şey başarmalıydım artık ve tıp fakültesi hayalimdi. Bunu başarınca hayatımın düzene gireceğini, çok mutlu olacağımı falan düşündüm ancak öyle olmadı beni engelleyen başka şeyler var ne yazık ki. Kurtulamıyorum

Tıp fakültesi. Bölüm %100 ingilizce ve hazırlık da var 7 sene toplam

Neye başlayacaksın? Hayat illa mezun olunca mi yaşaniyor bu ne sacmalik?40 yasindayim 18 yillik evliyim 14 yasinda kizim var. Tekrar okumaya basladim. bu yil 2. Senem okul birincisiyim bunca gencin arasinda! 21 yasindasin... kiloluysan ver! Erkek arkadas dedigin zatı hayatindan at! Saygisiz kisi degismez! asla... kendine saygin yokmus! Niye? ALLAH ICIN KAPATMADIYSAN KIYMETI NE AÇ! arkadasim bir an önce silkelen kendine gel... drami birak... OKULUNA DEVAM ET. O COCUKTAN KURTUL. ISTEDIGINI GIY GEZ TOZ DERS CALIŞ MUZIK DINLE... ÖGRENCILIGIN TADINI CIKART... SADECE MESLEK DEGIL HAYATI ÖGRENECEKSIN... daha da yapamam dersen... yazik edersin...

Şimdi şöyle anlatayım. 30 yaşıma kadar sevmediğim, sevdiğimi sandığım veya bir şekilde idare ettiğim işler yaptım. Ki ben 22 yaşında üniversiteden mezunum. Aynen senin hissettiğini yaşıyordum ben bu değilim diyordum sonra bir gün bir deli cesareti geldi iş yerimi kapadım ve istediğim mesleğe girebilmek için sınavlara hazırlandım ve bunları yaptığımda boşanmış bir çocuklu bir kadındım. Hayat durup durup ağlamak için çok kısa. Sen 28 yaşında üniversite bitireceksin ama benden daha bilinclisin 30'una gelmeden istediğin mesleği yapacaksın. Erkek arkadaşından ayrıl Kim ne der ne olur diye düşünme ayrıl. Ailenin seni daha sana daha yakın olduğunu göreceksin. Kilo konusunda zayıflasak süper olurr beeee diye biliyorum sadece :)

Merhaba arkadaşlar size iç dökmek istiyorum. Ben 21 yaşında, yanlış bir ilişki yüzünden hayata geç başlamış, istediklerini yapamamış, hevesi kırılmış, kısıtlanmış, bastırılmış; eskiden başarılı özgüvenli biriyken artık benliğimden oldukça uzaklaşmış bir kızım. Son yıllardaki başarısızlıklarla dolu hayatıma bir yenisini daha ekledim ve üniversite eğitimimi yarıda bırakıp ailemin yanına geldim. Ailem artık ümidi kesmişti benden. Üzülüyorlardı benim adıma ancak yapacakları bir şey kalmamıştı. Bu başarısızlık geç gelen bir başarıyla sonuçlandı ve tekrar ygs-lys ye girerek birçok kişinin hayali olan bir okul ve bölüm kazandım. Bu benim uzun süredir başarabildiğim tek şey. Ve hayatıma baktığımda yine de ben bununla tatmin olmuyorum çünkü bu oldukça ufak bir şey kalıyor tüm hayatıma bakınca. Mutlu olmadığım bir insanla istemeye istemeye beraber olmaya devam ediyorum. Hayata geç kaldım, çok yalnızım. Beraber olduğum insanla her gün saçma sapan tartışma kavga eksik olmuyor. Yaşıtlarım hayata atılıyor ben okula yeni başlıyorum. Baskılarla kapandım, ailemle aram oldukça bozuk, kiloluyum, kendimi sevmiyorum. Bir zamanlar çok sevdiğim için onunla evlenmeye kafamı takmış ailemi karşıma almıştım, yazık kendime üzülüyorum ve aileme bunları yaşattığım için kendime çok kızıyorum. Zaman içinde hayali amacı evlenmekten başka hiçbir şey olmayan kendini geliştirmeyen boş bir insan oldum çıktım. Bu artık kısır döngü oldu ve ben yeni bir ben olmak için hiçbir adım atamıyorum artık, o gücü kendimde bulamıyorum, yaşlı hissediyorum. Arkadaşlarımdan koptum, eskiden arkadaşlarım ailem beni mutlu ederdi, ne zaman ki hayatıma birini aldım ve o tüm hayatımı kapladı ele geçirdi, işte o zamandan beri tüm samimi arkadaşlıklarımı kaybettim. İşin kötüsü, ben bu insandan ayrılamıyorum da, cesaretim yok yalnız kalmaya. Oysa o kadar çok çektim ki... Arkasına bakmadan koşup giderdi bi başkası olsa herhalde. 28 yaşında mezun olacağım, hayata çok geç kalacağım, yalnızım hep yalnız kalacağım, birileri benim hayallerimi yaşayacak ve ben bakacağım uzaktan gibi düşüncelere kapılıyorum. İstediğim hayat bu değil... W

21 yaş ve hayata geç kalmak :) güldüm yahu.. 32 yaşındayım seneye yeniden üniversiteye başlayacağım, bir tanıdığım 52 yaşında mezun oldu 10 senedir aşık olduğu işte çalışıyor.. hayat daha yeni başlıyor sende hangi geç kalma..

E onun baskısıyla kapanman daha kötü o halde baştan hiç kabul etmemen gerekirdi. Evliyim yani evliliğimde mutluyum evet ama işsizlik beni bitiriyor. Ama yine de böyle karamsar olmadım hiç. Ayrıca o yaşlarda Ünv. okumak çok keyifliydi evet son sene geç mi kalıyorum falan dedim ama önemli olan sevdiğin Mutlu olduğun işi yapmak öbür türlü istersen 20de başla çalışmaya istersen 30önemli olan iyi hissetmek. Ki sen hayalindeki bölümü kazanmışsın havalara uçman gerekir. O adamdan da umarım kısa sürede kurtulur ve kafan rahat okursun.

Tıp okuyorsun ne başarısızlığı? Deli misin sen? Kendine gel.

Yeni bir dil öğrenin, İngilizce ve/veya Fransızca. Başka bir dil de olur.. Dil öğrenmek insana iyi geliyor zaten okul bittikten sonra her türlü lazım olacak. Yenilenmek için bir yerden başlayın, bu benim tavsiyem. Ben bugün lisans diplomamı aldım, 23 yaşındayım. Öyle insanı über mutlu eden bişey değil ama şart bu devirde. Başlayın bir yerden, ne olacak. Kimse dışarıdan gözüktüğü gibi bir hayat yaşamıyor emin olun.

Çok teşekkür ederim. Evet bütün hepsinin kaynağı bu yürümeyen ilişkim. Ama o kadar bunalmış ve pes etmiş durumdayım ki ne bu ilişkiyi bitirme cesareti gösterebiliyorum ne yalnız kalmayı göze alabiliyorum.

Canım birde senin bakış açın biraz kötü geldi bana. Eğitim ve üniversite sürecine okuyup geçecek bir şeymiş gibi bakma lütfen. 7 yıllık süreçten zevk almaya bak. Benim konuştuğum herkes üni yıllarını özlediğini söylüyor. Hem çok şükür ki istediğin bölüm gelmiş çok şanslısın.

Harika. Youtube'dan da bol bol listening yapın. Başarılar :)

Inan ki değil. 21 yaş nedir ki?

Ben de 21yaşında başladım 2. üniv. okumaya ve sınıfımda da yaşıtım çoktu. Ki zaten senden en küçük olsa olsa 2 hadi3 yaş küçük olacak. Bu çok büyük bi fark değil ki. Benim şu an en iyi arkadaşım benden 3yaş küçük mesela. Zorla kapandıysan resti çek ailene açıl yani bu zorla olacak bi durum değil ki. Kiloluysan da zayıflarsın elbet kimler kimler zayıflamıyor ki? İleride prestijli bi meslek sahibi olacaksın kimse seni zorla kapatamaz ki hayatını dilediğin gibi kuracaksın yani. Erkek arkadaş meselesi de zaten ilerde ayrılacaksın bu adamdan şimdi biraz daha sürün bakalım sonra ahh ben kendime ne yapmışım diyeceksin. Valla baya süper olan hayatını bi trajediye çevirmişsin tebrik ederim. Bu arada ben 28yaşındayım 2üniv. bitirdim işsizim bir türlü istediğim işi bulamıyorum bulduklarımda da Mutlu olamadım. Ama hiç bu kadar karamsar olmadım hayatımda bu nedir yahu.

Hay Allah hayatta yeni başlıyorsunuz ilk iş o istemediğiniz gereksiz sevgiliyi hayatınızda çıkartın. Kuru kalabalığa yer vermeyin hayatınızda derslerine yönelik gezin tozu hayatın tadını çıkarın. Aileniz var çok şanslısiniz aslında.

Şuan ne desek kendimizi de parcalasak o erkek arkadasini terk etmiyceksin cok değil su okula başla en fazla bir yil sonra cok akilsizmisim diceksin bu sekil hayat yasayan evli çiftler bile bosanirken sen nasil hayatindan atamazsin bunu ya illa evlenip dayak manyagi olup sonra boşanmadan gormiceksin gerçekleri dimi ne demek erkek ark zoruyla kapanmak ya düpedüz mutsuzsun kizim iste istediğin hayat bu değil ama kendin yüzünden bu haldesin tek suçlu sensin su pisliği terk et okuluna başla zayifla gayette güzel bir yaşta mezun olcaksin al sana istediğin hayat erkek arkadasina ergen diyosunda sen de CIK artik su depresif hallerden

Ailenizle de arkadaslarinizla da aranizin bozulmasina sebep olan, sizi kendinizden uzaklastiran su anki iliskiniz. Ilk olarak onunla ayrilip ailenizle aranizi duzelterek ise baslayin. Sonra spora baslayin, hem ruhen hem fiziken sizi mutlu edecek. Yeni universite, yeni arkadasliklar, yeni ortamlar edineceksiniz, harika bir firsat, bunlari da yurumeyen iliskiniz yuzunden elinizin tersiyle itmeyin. Basariniz icin de tebrik ederim. Bunun tadini cikarin, daha cok gencsiniz, her sey guzel olacak, negatif dusunmeyin.

Kesinlikle katılıyorum hocam.

Okuldan 28 yaşında mezun olacağım arkadaşlarım hep yol aldı gitti bu geç değil mi heexee

28 yaş hayata atılmak için para kazanmaya başlamak için evlenmek için hayatı yaşamak için geç değil di

bu yorumunu görünce yazmadan edemedim yine. benden küçüksün o yüzden sen demem sorun olmaz umarım. ben de senin gibi düşünüyordum üniversiteyi kazanayım herşey düzene girecek diye. ama maalesef üniversiteyi kazandığıma sevinemedim bile bazı sebeplerden. mutlu da değildim dersler başladığında. ilk aylarım da zordu alışmam bir kaç ay sürdü. ama sonra o kadar alıştım ki ortama. depresyonu falan unuttum. kendiliğinden düzen kuruldu zaten. senin derslerin başlamadı bile zaman ver kendine biraz olumlu düşün

benim üniversiteden bir arkadaşım 30 yaşında mezun oldu. çokta iyi anlaşırdı herkesle. bazı ülkelerde üniversite yaşı 20den başlıyor zaten. ne güzel tıp kazanmışsınız üstelik.

Yavrum hayatini baskalarni kiyasliyarak yasayamazsin onlarin yolu baska seninki baska... senin engellerin tecrubelerin yasadiklarin hepsi sana ders Herkes ayni anda ayni hayati yasayip gitseydi hepimiz ayni fabrika urunleri olurduk... bizi baskalastitan hayatlarimiz... Ben baskalarini kendimle kiyaslayarak cok aci cektim ve bigun dedimki bu yasadiklarimin bi anlami olmali bukdr aciyi bosa yasamadimya hepsi tecrube hepsi yuregime eklenen bi guc... baskalarini ziktir et... onune bak..

Yok hayır erkek arkadaşımla özel bir şey yaşamadım. Ondan kopamamamın sebebi şu, kendime güvenim ve saygım yok oldu. Ezildim bastırıldım hakaretler ve küfürler yedim ailelerimiz de tanışıyor, ilişkimizi biliyorlar, bu da sanki beni engelleyen bir başka sebep. Onun dışında 4 senedir beraberiz ve ilk ilişkim. Alışkanlık oldu artık. Bi de ara sıra yaşanan güzel şeyler bana saçma bi umut oluyor belki güzel bi çift olabiliriz diye ama malesef kötü tartışmalardan çirkin sözlerden sonra bizim geleceğimiz yok diyorum. Karşımda ergen bozması biri varmış gibi çünkü.

Evet keşke diyorum bu kadar vakit harcayacağıma önceden fark etseydim de kurtarsaydım kendimi o kadar haklısınız ki.. zziinneett

Deli saçması. Yapabileceğim başka bir yorum yok çünkü sadece 21 yaşındasınız. Ne bu dram ne bu eziyet? Hayata geç kalmak falan?

Iliskini bitirirsen yalniz kalmayacaksin, sadece temiz bir nefes alip yeni hayatina yepyeni baslayacaksin. Cesaret her zaman kazandirir emin ol.