Öğretmen tayinleri hep sıkıntı, madem ailenizden de çekiniyorsunuz istemiş gibi yapın çıkmadı deyin . push ;

Aileleri asla onların istediği hayatın dışında bir hayat istediğinize ikna edemezsiniz zaten. Onların istediğini istemiyorsanız ya zorla tutuluyorsunuz ya da inadına yapıyorsunuzdur. O yüzden ikna etmeye çalışmayın, siz kendi istediğiniz yerde kendi istediğiniz insanla düzeninizi kurun. İşiniz de var zaten bir şeyler istediğiniz gibi olmazsa tayin istersiniz başka yere L

30 yasindasiniz, aileniz bu kadar baskin olmamali. Fikirlerini elbette soylesinler, siz de degerlendirin. Acele karar vermeyin. Ama bu kadar yani. Karar sizin, neticede koca sizin olacak. O sehirde siz yasayacaksiniz. L

İşte hep şeffaf olmak istedim onlara karşı olmamalıymışım. Gerçekten öyle şu an kalıcam orada ama sırf ilişkimden dolayı kalmıyorum inada bindi bende ilişkim olmasaydı da kalıcaktım. Artık kararlarıma saygı duyulmasını çocuk gibi beni yönetemeyeceklerini görmelerini istiyorum.

Ayhh okurken ben darlandim senin yerine. Ailen cok zor insanlar gercekten bu ne ya L

Siz ne yaptınız peki?

Karakter de sıkıntı yoksa mesafe sorun olmamalı.2 sene kalır sonra ailenin yakınında bir şehre tayin istersiniz.

Annenizi dinlerseniz kimse ile evlenemesiniz. Sonra sen evlenmesin der işin içinden çıkarır kendini. 30 yaşında yetişkin bir kadınsınız neyin doğru neyin yanlış olduğunu biliyorsunuz. Sırf ailenizi mutlu etmek için birşeyler yapmayın. Siz sevgilinizle mutlu iseniz yanında kalmanız gayet normal. Bazı kararları aileye bırakmamak lazım. Sonuçta bu sizin hayatınız. Ayrıca annenizin dediği gibi de olmuyor bazı şeyler. Yok Seven vazgeçmez yok seven seninle her yere gelir gibi. Bal gibi de vazgeçer.

Gerçekten öyleler bunu onlara söylediğimde asla kabullenmiyolar

Merhaba arkadaşlar yine bir derdimi aşamadığım için burdayım. Buraya içimi dökmek iyi geliyor. 30 yaşındayım mesleğim var doğuda görev yapıyordum bu sene tayin isticektim ama hayatıma biri girdi önceki konulardan bilenler bilir çakılı mesleğinden dolayı demiştim. Ben de orada kalmaya karar verdim ayrılabilirse birlikte ayrılalım ordan diye. Ama gelin görünki ailem sıkıntı çıkarmaya başladı. Mantıklı davranmıyormuşum insanlar batıya kaçarmış ben doğuda kalıyormuşum karşı taraf seviyorsa o gelsinmiş diyorum ben orada mutluyum ve o da orada çakılı. İşte o çakılı olduğu içi orada zorunluluktan kalıyormuşum mutlu değilmişim. Buraya gelince mutsuz olursam napıcaksınız diyorum. Ona cevap yok zaten 100 kere mutluyum orada o yüzden kalmak istiyorum dememe rağmen asla dinlemeyip beni bastırarak konuşuyolar. Bu arada ailemin olduğu ili de sevmiyorum. Böyle bişey olmasaydı tayin olarak yine orayı yazmıcaktım. Son sene yapmasaymışım böyle bir şey çocuğa karşı değillermiş benim evlenmeme de karşı değillermiş ama yaptığım doğru değilmiş seviyorsa o koşsunmuş peşimden. Ailemin olduğu ilde kiralar aşırı pahalı dedim biz nasıl kira ödicez burada zorlanırız ödeyen nasıl ödüyor diyolar. Bir de oraya gidiyomuş yanlarına gelmiyomuşum diye onları sevmiyor ve onları siliyor oluyomuşum. Napcağımı şaşırmış durumdayım sevgilime de anlatmak istemiyorum olanları. Sıkışmış gibi hissediyorum. Bu arada benim önceden bu kullanıcı adıma benzer başka kullanıcı adım vardı onun şifresini hatırlayamadığım için bunu açtım. Pandemi zamanında da o hesabımla yazdıklarımı belki hatırlayan vardır o zaman başka biri vardı 6 senelikti evlenmek istiyorduk ama annem pandemiyi bahane edip türlü sıkıntılar çıkarmış ve hatta bana hakarette bulunmuştu. Bi türlü ailemin tanışmaya yanaşmaması ve kendi aramızda olan sorunlardan dolayı iş ayrılığa gitti ve ayrılmıştık. Annem bana şimdi ben o çocuğu da karşı değildim diyor ki bazı huylarını sevmediğini söylüyordu 2 sene yanaşmadı nasıl karşı olmuyor anlamış değilim. Yok bekleseymiş demekki sevmiyormuş seven çok çabuk vazgeçmez diyodu bir de. Şimdi bunda da türlü sorunlar çıkarmaya başladılar aynı şekilde. Uzakmış onlar oraya gelemezmiş maddi durum yetersizmiş ben bunları düşünmüyormuşum çünkü ailemi önemsemiyormuşum. Bastırılmış hissediyorum onları da anlıyorum ama onlardan da beni anlamalarını isterdim. Sanki böyle bana istiyormuş aslında karışmıyolarmış gibi gösterip beni manipüle ediyolarmış gibi hissetmeye başladım. Hiç destek değiller hep engeller gibi gelmeye başladı ve bu durum artık beni üzmekten çok öte bişeye evrilmeye başladı. Biraz fazla uzun oldu ama daha fazla kısaltamadım sonuna kadar okuyan hakkını helal etsin şimdiden teşekkürler

Konuya denk geldim. Ben bunu hangi ara yazdım dedim cok şaşırtıcı yasimiz ve yasadiklarimiz ayni resmen neye karar verdiniz son durum nedir merak ediyorum.

Ya inanın ki onları da anlıyorum üzülücekler ayrı olcakları için bir şey olduğunda yetişemeyiz diye bakıyolar olaya. Ama napabilirim tek bu şekilde olan ben değilim dünyada millet ülke değiştiriyor. Önceki olaydan dolayı da aklım onları dinlememem gerektiğini sırf bu yüzden evlatlarını kolay kolay silebeiliyolarsa silsinler diye söyleniyor artık. L

Aslında öyle yapmalıydım ama ben yalan söylemek istemedim bu zamana kadar anneme hep şeffaf oldum ama olmamalıymışım bunu geç anladım. L

Onların dediğini yapmadım diye anne baba bana ah edecekse ben onlara anne baba demem. Anne baba olmak böyle bir şey değil.

Tam olarak öyle olacak

Yok o da memur. L

Ah alacak bir durum göremedim ben. İşinizi yapıyorsunuz sonuçta. İş yapmayıp kalsaydınız haklılardı derdim ama. Oraya alıştığınızı yeni bir düzene kendinizi şimdilik hazır hissetmediğinizi söyleseydiniz. Onun için kalıyor gibi gorunmezdiniz belki. Bence bazen ailemize sadece tamam deyip geçiştirmek gerekiyor. Her dediklerine evet dersek artık karakterimize karşı durmuş oluyoruz ayrıca. Bakın nasıl bunalmış hissediyorsunuz. Çünkü her zaman dediklerini yapmışsınız. L

Evli değilim ama annemden uzak bir yerdeyim ilk gittiğimde sizinle benzer şeyleri yaşadım ama ben dinlemedim. Sonuçta benim hayatım. Başınıza bir iş gelmesinden korktuklarını düşünmüyorum. Türlü senaryolar uydurup Vijdan yaptırarak geri adım artırmaya çalışıyorlar. Sonuçta siz onların yanımdayken de başınıza her türlü olay gelebilir. Hatta yaşanan olaylara bakın çoğunluğu anne ile babanın yanında oluyor.

Aklım öyle diyor ama anne baba ahı almakta istemiyorum. Ama vazgeçip onların dediğini yaparsam da asla birey olduğumu kabul edemicekler ve hep kendi istedikleri şekilde beni kolaylıkla yönlendirebileceklerini zannedip her şeyime yön vercekler gibi hissediyorum.

Valla çocuk değilsiniz mesleğiniz var yani karar size ait bosverin gerçekten nerde mutluysaniz orda kalın mutsuz olsanız diyecekler yine herkes ne yapıorsa sende onu yap yani en iyisi sizin

aynı şeyi yaşıyoruz ve aynı şeyleri hissediyoruz yalnız değilmişim L

Ah keşke onlarda öyle deseler. Onlar beni onları düşünmediğim ailemi silip attığım düşüncesiyle suçluyolar. Bu da insanı yıpratıp üzüyor. T

Esnaf mi yoksa, ondan mi istemiyorlar. Memur degil diye?