40 yaşındayım, annem bana da karışıyor :)

Öncelikle kaç yaşındasın okuyor musun çalışıyor musun bunları da ekle konuya P pervin7862 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

üniversiteyi başka şehirde okumalı herkes

Yani geçiminizi aileni karşılıyor çamaşırınızı anneniz yıkıyor. Daha bir sürü şey ama hiç bir şeye karışmasınlar. Karışırlar bacım. Benimki de karışıyor. . push ;

Ekledim

Ilerde coxugum olursa ergenlikte sokaga birakmayi dusunuyorum

8 senedir evliyim annem hala karışıyor bazen dışarı çıkıyorum kizim kocanın haberi var mı dio yok annecim ben evden gizli çıkmasını daha çok seviyorum daha zevkli oluyor diyorum sövüyor telefonu kapatıyor

30 oldum annem salataya doğradığım soğanın şekline bile karışır degistirmemi ister. Verecek fikrim yok nasıl geldiyse öyle gider maalesef.

Ben 18 yaşındayım okuyorum ve artık özgür bir birey oldugumu düsünüyorum ama annem sürekli hayatıma karısıyor. Odama karısıyor her seyime karısıyor onu ilgilendiren bir konu olmamasına ragmen. Cidden cocuk gibi hissediyorum sürekli azarlıyor çok telefona bakıyorsun diye. Ben kendi kararlarımı verebilecegimi düsünüyorum ve artık karısmasını istemiyorum. Bugün de yanlıslıkla koltuga kan bulasmıs temizledim bin tane laf etti. Artık azarlanmamak icin ondan uzak mı durmalıyım? gizemliasli

18de olur boyle seyler umarim birkaç seneye duzelir carmilla35

gelirini nereden devam ettiriyorsun, yemeğini kendin mi hazırlıyorsun, tahminimce daha üniversite dönemindesin masraflarını kim gideriyor. Şu 18e geldim reşit oldum bana kimse karışamaz kafasından önce bir sıyrılın. 17 yaşında neyseniz hala osunuz ailenizin gözünde.

Ailenin hayat masraflarını karşılaması ve kalacak bir ev sunması, çocuğa istediği gibi davranma hakkı vermiyor. Yapmayın allahaşkına. Çocuğun koltuğa bile isteye kan bulaştırdığını hiç sanmıyorum. Farketmiş silmiş, hala neyin tantanası bu? Çoğu ebeveyn kendi hayatındaki olumsuzlukları çocuklarına yansıtıyor yok yere. Gördüğüm kadarıyla bunu neredeyse hepimiz yaşamışız, ancak hepimizin yaşaması bunun doğru bir davranış olduğu anlamına gelmiyor elbette. Çoğu zaman da çocuğun evden iyice uzaklaşmak istemesiyle sonuçlanıyor. 31 yaşındayım, eşim yurt dışı seyahatlerine gidince annemde kalıyorum çünkü o da yalnız ve hoşuna gidiyor evde bir nefes olması. Ancak daha üçüncü gün tantanamız başlıyor. Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Ben de ilk lisansımı memleketimde okumuş ve sonraları bu kararımdan bin pişman olmuştum ama iş işten geçmişti. Evlenmeden evi ayırdım diye aylarca benimle konuşmadığını bilirim. Ya maalesef bu işin bir çözümü yok. Otur konuş diyeceğim ama ne kadar anlar emin olamıyorum. Bunlar seni kamçılasın ve okulun biter bitmez ayakların üzerinde durabileceğin bir gelecek kurmaya çalış. Aile evinden ayrılmak için evlenmeyi bekleyenlerin çoğu en sonunda bu baskıdan o kadar bunalıyorlar ki karşılarındaki adamı tanıyıp tartmadan hızla evleniyor ve büyük hüsran yaşıyorlar maalesef. Annen konuşulabilir bir karakterse sakin bir zamanında yaşadığın bu durumdan gerçekten çok bunaldığını, seni içine kapanmaya ittiğini, ev içinde seninle ilgili rahatsız olduğu şeyler varsa bunu daha makul bir dille paylaşabileceğini, yaşın gereği zaten hormonal bir savaş içinde olduğunu ve bazen duyduklarının sana annenin sandığından çok daha ağır geldiğini dile getirebilirsin. defne-28

bence oturun güzel güzel konuşun ben kırılıyorum bu tavırlarına birbirimize karşı saygılı olsak daha mutlu olacağım gibisinden bir şeyler söyle hatta azıcık drama yaparsan annen de sana karşı daha hoşgörülü olabilir bence. tabi annenizin yapısını bilmiyorum siz konusmaya ona göre şekil verin.

18 yas cok onemli Cok cok onemli. Birinin bizim genclere anlatmasi lazim. 18 yasin da ozgur olunan ulkelerde 18 yasin da vergi mukellefi olursunuz. Aileniz sizi barindirdigi, besledigi ve okuttugu icin vergiden duser masraflari. Ustelik sadece okuyor oldugunuz icinde dahi degilseniz takdir edilmezsiniz buradaki gibi. Calisip harcliginizi cikariyor, egitim masraflarinizin bir kismini karsiliyor, basarili olup burs alabiliyorsaniz bir seysinizdir. Yoksa i ihh. Her halukarda evin kurallarina uyarak yasarsiniz ve Aileye degil devlete aitsinizdir. Bizde ise nufus yasi 18i gecti mi bi ozgurum teranesi baslar. Ama maalesef bizde cocuk ana babasinin sirtina, borcuyla, harciyla, derdiyle, yapacagi dugunle, doguracagi cocukla, calistigi isle onla bunla derttir. Dugunu yapmazsaniz, takiyi takmazsaniz, hanimina iyi davranmazsaniz, kumar oynarsaniz, icki icerseniz, capkinlik yaparsaniz, eltiye gulumsemez, gorumceyi agirlamazsaniz, bilmemkimin dugunune gitmezseniz, o bu su derken dert yumagidir 18 oldugunda ve uzun yillar. Ama ozgurdur. Bu ulkede 18 olunca inseler bu cocuklar ana baba sirtindan. Yada ana babalar 18 olunca cocuk, bak evladim o ozgurluk dedigin dogumgunu pastasi degildir hayatin tam da gercegidir diyebilseler. Kabile toplumu yerine Birey toplumu olabilsek. Ben 18im hem calisip hem okuyacagim, para biriktirdim hindistandan kart atarim size, ben 18im makul bir sekilde yalniz yada arkadaslarimla yasayacagim bayramda ugrarim size diyebilen 18ler olsa icimizde. Ekonomi buna musait olsa, kultur buna musait olsa. Biri 18 ozgurum, bir digeri ceyiz gosterme de, bir digeri anasina eziyet eden babasina nefretle kucak kucak gezmede.. Ekonomik ozgurlugu olmayanin ozgurlugu annesinin terligine kadardir, kocasinin kemerine, kayinvalidesinin gününe.

32 yaşındayım şimdi evde beraber yaşasak yine karışırlar bana. Hayatımda aldığım en doğru karar üniversitede başka şehre gitmek sonra da dönmemekti