Ben çocukluğumda hatırlamıyorum da şimdi bile bir şeyden korktuğumda kafama çok takınca streste vs bende yapıyorum aynı hareketi.

konu başlığını değiştiremedim. Ben sevdiklerime ciğerim derim hep Bu dönemde de ilk akla gelen korana ve dalak böbrek ciğer geliyor akla. Tum yanlış anlayanlar sizler de haklısınız. K kanada

Neden size çevrilsin ki? İlla ki baskıdan olmuyor kaygı, anne babanın arası bozuksa, baba çocuklarla yeterince vakit geçirmiyorsa da olabilir. Bunu anlamak için pedagogla görüşmeniz şart. O sizdeki duruma bakıp yol gösterecektir.

Hep ama hep dikkat dağıtıyorum. Kavga mı ediyorlar ; " çok acil ihtiyacım var diyorum, o an neredeysem iş veriyorum. Daha biraz önce oldu. Toz bezi verdim, görevlendirdim Asla kavgalarına karışmıyorum. Siz bu işi çözersiniz, size güveniyorum diyorum. Birbirlerine zarar vermeye başladıklarında yine dikkat dagitiyorum. Çünkü biliyorum ki o an ne yaparsam yapayım bir taraf ya kırılır, ya da dinlemezler beni. Sakin olduğumuz anlarda kardeş sevgisinden söz ediyorum. Güvenli bir krem alın. " Dudağının kurudugunu hissettiğinde söyle bundan vuralım deyin. Uyarmayin dudağı için, daha çok pekiştiriyorlar. Bendekilerden birinde de okula gitmeye başladığında tırnak koparma başlamıştı. Okul kapaninca bıraktı. Anladım ki okulla ilgili sorunu var. Okullar açıldığında değiştirmeyi düşünüyorum. Kendini sorugulayan anne kötü anne değildir. Üzmeyin kendinizi.

Çocuklarınıza sevgi verin, elbet seviyorsunuzdur ama bunu gösterin Demissiniz ki oglum beni sever sarilir o zaman karsilik veririm, bunu okuyunca tuylerim diken diken oldu Cocuklar sevgiyle buyur, kendilerine guvenleri, birey olarak var olabilmeleri anne baba sevgisine baglidir Sanki sevgi gosteren anne olunca disiplin uygulayamazmissiniz gibi anlatmissiniz Cok yanlis bir yaklasim gercekten, her an sarilin evladiniza, gunde on kere seni seviyorum deyin, cocuklar sevildiklerino gormek ve duymak isterler

Bu arada sadece psikolojik tarafa odaklandık da basit bir fizyolojik sebebi de olabilir. Benim burnumda kemik var mesela, özellikle hava soğumaya başladığında burnum tıkanınca dudaklarım çok kuruyup çatlıyor. Nemlendirici falan sürmezsem ya da burnumu açmazsam ben de yemeye, koparmaya başlıyorum. Bazen kanatana kadar. Belki ufaklığında burnunda et ya da geniz eti falan vardır, çocuklarda çok sık görülen bir durum.

Siz birkaç gün önce çocuklar sebebiyle kuzenlerinizin görüşmeyi kestiğini yazmıştınız değil mi? Fazla mı düşüyorsunuz acaba gerçekten üzerlerine? Onu yapma, bunu etme, dikkat et, düşeceksin, koşma, terleme, hasta olursun, ceketini giy... Bunları yapıyorsanız baskı altında hissediyordur kendini belki çocuk.

Bu kadar endişeleniyorsanız çocuklara karşı davranışlarınız konusunda neden bir profesyonelden yardım almıyorsunuz? Çocuklar konusunda uzman bir psikolog hem sizi hem çocukları gözlemleyip hatanız varsa düzeltmek için yol gösterici olacaktır eminim.

Demekki hassas bir çocuk. Bundan sonra daha özenli davranirsiniz. Daha cok sever, daha cok ilgi gosterirsiniz. Ama once kendinizi bu kadar suçlamayın. Olabilir, neyseki geçici bir durum. Bizler neler nelerle büyüdük annemizden dayak da yedik kızdılar da kardeslerimizle saç baş giriştik de neler neler, ruh hastasi, sorunlu, psikopat olmadik ama. Benim onerim once kaygi kaynagini bulun sadece kendinizi suclamayin, babasini davranışlari nasil?kendinden büyük biri var mi evde, sizin görmediğiniz zamanlar onunla vakit geciren biri var mi?eve giren çıkan baskalari var mi hepsini herkesi düşünün, gizlice takip edin onlari. Sürekli çocuğu korkutan şakalar yapan komşu teyze bile kaygi yaratabilir, seni evime götürcem gel bizim çocuğumuz ol gibi. Her ihtimali düşünün demeye çalışıyorum çünkü sizin anne olarak davranışlarınızda çocuğu kaygılanduracak cok bisey gormedim Kaygı sebebi bulamadiysaniz, gerçekten hassas bir çocuk demektir, o zaman da siz narin olmak yerine bi miktar çocuğu dış dünyaya alıştırın, yarın dünya asla annesi kadae naif yaklasmayacak unutmayin, bizlerin görevi onlara bu dünyayla başetmeyi öğretmek.

Bazen bir kamera takip izlemek isterdim kendimi belki o zaman hatalarımı daha iyi görürdüm. KudrAlobar Ayak

çocuğunuzun psikolojisi çay yanı muhabbeti degil. doğru düzgün yardım alın madem böyle bir kaygınız var. onu da tanıdığınız birinden degil, arkadaşınız birini tavsiye etsin ondan alın.

O sorun bende de var ne yazıkki.. Ne zama. Stresli canım sıkkın olsa o halde buluyorum kendimş

Şimdi sonuna kadar okudum. Çocugunuza bagırmayın konu sahibi. Ben annemi hep YUKSEK SES olarak hatırlıyorum cocuklugumda. Hiç iyi duygular oluşturmuyor emin olun. Bundan hareketle ses tonumu hep kontrollü tutarım cocuklarıma. Ha arada olur fakat farkındalıgınız varsa bu pek yasanmaz zaten. Sonuçta insanız, yeter ki normal görmeyin, azala azala biter istedikten sonra...

Yazdıklarınızın hepsi olmasa da bir kac yazdığınızı yapıyorum çok kostuklarinda uyarıyorum alt katta yaşlı bir amca var sesten rahatsız oluyor çocukları evde ses yapmadan oynatmaya çalışıyorum bağırarak oynamayın diyorum

Ben de covid ciğere indi sandım:)) havali- Ömür sanıldığı kadar uzun değil... tek ayak

Burası bdv benim de derdim çokmuş demek ki ufak ufak o kadar birikiyor ki. Ama insan anlatınca bile rahatlıyor. Derdini söylemeyen derman bulamaz...

Ayy ciğerlerim deyince korona oldunuz da ciğerlerinize indi sandım

Yok yok buradan biri

Bende bende, anlamaya çalıştım bir süre

Arkadaşlar hepinize tsk ederim. Çocuğun biraz dudağı çatlamış. Psikolog sagolsun her türlü yardımı size yaparım online de tedavi olabilirsiniz dedi. Çocukta herhangi bir psilojik sorun görmedi. Normalde evde muayene etmem ama siz benim için baskasiniz. Başkasına demeyin dedi Siz yabancı sayılmazsınız size demiş bulundum Dikkat çekmek için basvuruyor bir de Çocuğun dudağı biraz kurumuş çatlamış da olabilir diyor baktık gerçekten biraz kurumuş Son bir aydır yapıyor olması beni iskillendirmisti. Sanırım ilk yaptığında ben pekistirimisim farkında olmadan. Bir çocuğa sadece yapma demek o çocuğu daha çok yapma eğilimine itermiş Sanırım ben açıklama yapmadığım için bu pekişmis. Bir şey yapma diyorsak bunu muhakkak aciklamaliymisiz nedeni sonuç ilişkisi kurması gerekiyormuş.

Son derece iyi niyetle yardım etmeye çalıştığınızı anlıyorum ama çocuk gibi hassas bir konuda tavsiye verirken çok dikkatli olmak gerektiğini düşünüyorum. Stres altındaki bir çocuğa ama annen üzülür yaparsan dudakların kötü olur demek onu daha fazla strese sokup durumu çözümsüzlüğe götürmekten başka bir işe yaramaz. Konu sahibi yardım almak için durumunuz el vermiyorsa size Oyun Oynama Sanatı adlı kitabı öneririm. Çocuklar zorlandıkları konularla oyunlar aracılığıyla baş etmeye çalışırlar. Oyunlarına asla engel olmayın, sizi dahil etmek isterse dahil olun ama çocuğunuza oyun sırasında müdahale etmeyin. Tavsiye ettiğim kitabı okursanız çok daha anlaşılır nolur ne demek istediğim. Hangi olayların dudak yolma olayını tetiklediğini gözlemleyin ve evet bu olay seni zorladı seni anlıyorum. Herkes bazen böyle zorlu duygular hisseder. Dudaklarınla bu şekilde yapmak yerine örnek veriyorum zıplasak ya da iyi hissedeceği başka bir davranışı önerebilirsiniz. Bu şekilde bir davranış değişikliğe gidilebilir. Kendi başına yapma demek emin olun bir işe yaramaz.

Sorun değil çözüm üretin

Hassas olduğu gerçek. Diğer yazdıklarınız yok sanırım tek suçlu benim. havali- Ömür sanıldığı kadar uzun değil... tek ayak

Tsk ederim anlaşılmak çok güzel.

Çok tsk ederim yazdıklarınız için. Dünden beri daha dikkatli davranıyorum bu sizin yazdıklarınıza benzer davrandım. Konuyu açtıktan sonra yorumları faydalı gördüğüm her şeyi yaptım ve gerçekten ise yaradı hic ellemedi bu saate kadar. Sizin gibi insanlar iyi ki var

Buyuk harflerle ciğerim yazınca ciğerlerinize birşey oldu sandım

Sizi her okuduğumda birine o kadar çok benzetiyorum ki... Bir türlü çıkaramadım ama bulacam inşallah.

Çocukluğumda annem çok panikti. Su bardağını yere düşürsem dahi annemin o sesi evi çınlatırdı. Bir tokat bile atmamıştır bana ama hep öfkeliydi. Biraz yaramazlık yapsam çok kızardı. Hep üstüme düşerdi, rahat rahat oyun bile oynayamazdım. Bende o dönem uzun yıllar boyunca saçlarımı tek tek tel tel koparırdım. Bir nevi beni rahatlatırdı onu anımsıyorum. Hala birisi bana sesini yükseltse o ortamda asla durmam. Asla ve asla cevap dahi vermem, kaldıramam çünkü. Bence oğlunuzu uyarırken mutlaka tatlı dilli olun. Ciddi bir şekilde güzel kelimelerle uyarın. Onun idolü zaten sizsiniz, annesi onun için her şey. Her anne mükemmel olmak zorunda değil, her anne çocuk ilişkisi farklıdır. Ve annelerin gerçekten yükü çok. Siz de sinirlenip kızabilirsiniz, üzülüp yoruldum diye ağlayabilirsiniz bile. bunlar normal. kızıp bağırmadan önce bir düşünün. o sizin emanetiniz. çocukla konuşurken onun hizasına inip gözlerinin içine bakmalı. sizden korkmamalı, güvenmeli. bence her şey hallolur, hiç sıkmayın canınızı.

Bildiğim kadarıyla artik online olarak da psikolog ile görüşebiliyorsunuz. Kliniğe gitmenize gerek yok. Eğer imkanınız varsa uzman birinden psikolojik yardim alın. Bu sizin psikolojik anlamda bir sıkıntınız olduğu için degil yanlis anlamayın. Uzman bir pskolog çocuğuzla aranızdaki iletişim bozuklukları ve davranış biçiminizdeki her hangi bir yanlışı ortaya çıkarmak ve bunu nasıl duzeltebileceginiz konusunda size yardımcı olacaktır. Acikcasi burda sizin anlattıklarınız kadarıyla kimse size sağlıklı bir şekilde yardımcı olmaz, aksine yanlış yönlendirebilir.

bu hayatta psikolojik hastalıklar başka insanların bozuk psikolojisine maruz kalmaktan çıkar. size sakinleştirici çaylar öneririm. durumunuz size göre ileri seviyedeyse zaten bir doktorla görüşün siz de rahat edersiniz

Kendinizi yetersiz düsünmeyin. Çocuğum yok yeri geliyor esimle birbirimizi idare edemiyoruz. Iki cocugunuz var kendinize yüklenmeyin. Aile ici gulmelerinizi arttirin. Aksam cay saatleri yapin. Çocuklarınıza kisa kısa öyküler, masallar anlatin. Dilimi emerdim 4 5 yaslarimda annem demisti dilin incelecek ve kopacak o saatten sonra degil dil emmek sıcak soguk yerken bile hep dikkatli davrandım. Oglunuza dudağından deriyi kopardiginda sizin cok uzuldugunuzu anlatin. Cocuklar icin dudak nemlendiricileri kullanin. Ölü deriden uzak kalirsiniz. Dudagini yerken gordugunde bunun yanlis oldugunu ve ilerde cok cirkin dudaklarinin olabilecegini anlatin cocugunuza. Cocugunuzun dudaklarinin kurumasina izin vermeyin. Cocuklarla konuşurken fiziken ve ruhen onlarin seviyelerine inmeyi ihmal etmeyelim. Dert etmeyin bu tür şeyleri hepsi gun gelecek bitecek evham yapmayin.

Öncelikle sakin olun Yetersiz anne falan değilsiniz Herkes her şeyi bilmek zorunda değil. Böyle bir şey zaten mümkün de değil. Evet psikoloğun söylediği doğru olabilir fakat kesinlikle bu sebepten diyemeyiz ki. Ailenizin içindeki iletişimi gözlemleyip ona göre yanlış bir şey varsa düzeltebilirsiniz. Bu kadar kaygılı olursanız bundan da etkilenir.

Yok yok buradan biri. Yazım tarzlarınız ve dertleriniz çok benzer. Bulunca gönderirim size de. Aklım çok yerinde değil şu sıra.

Çok isterim biliyor musunuz ama bazen isteklerimizden yol katedemiyoruz şu an hastaneye 2 çocukla gitmem imkansiz. Eşimin de hic boş zamani yok. O mümkün olsa önce onu yapardım emin olun. Eşime söyledim o yüzden arkadaşına durumumuzu anlat diye. O da kendine gelen hastalarına benzer bir vaka olarak gördüğü için Kaygılı stresli ortamlarda görülüyor bu durum demiş. Bütün oklar bana çevrildi KudrAlobar Ayak

Yok onlar her evde söylenen şeyler. Diğer konunuzla bu konunuzu birleştirdiğimde esnekliği az olan, fazla kurallı, endişeli bir anne canlandı gözümde. Bu çocuklara baskı olarak yansıyor olabilir. Ama ben yanılıyor da olabilirim tabi ki, sonuçta yazdığınız kadarıyla tanıyoruz sizi.

Bugün eşimin psikolog arkadaşına çay içmeye gidecez gelismeleri yazarım.

Sakin zamanlariniz yavrum size değil davranışınıza kızıyorum deyin. Sibirliyken de seni çok seviyorum ama bu olmuyor deyin. Bende bazen 3 4 saniye kadar sinirli konuşabiliyorum. Asla hakaret falan değil da ekşi bir suratla. Ama hemen toparlarım kendimi. Birde anne olarak kendimize çok yükleniyoruz bence. Çocuklarımız daha farklı bakıyor bize. Geçenlerde küçük Kizim la oynarken bana "acaba kötü anneler nasıl oluyor?" Dedi çok hoşuma gitti. Çünkü bana çok zaman arkadaşımızsın gibi derler. Çok gülüyoruz derler. Ama ufacık bisey de ben kendi kendimi yerim. Birde size tavsiyem hayatin bir daha aslangeri gelemecek zamanlar olduğunu hatırlamanız. Ölüm diye bir şey var ve yarin bu yaşadıklarımızı arıyor olabiliriz. Yada çocuklarımız büyüüp gidebilirler. Falan filan. Ay pazar sabahı duygusal bağladım.

Sizde iyi ki varsınız.

Meraba canlarım ciğerlerim. Bugün bambaşka bir dertle geldim. Büyük oğlum 4 yaşında, Bu günlerde dudak yemeyi eliyle dudagindan kabuk kopartmayi abarttı. Önceden de yapıyordu ama çok nadir. Eşimin psikolog bir arkadaşı var ona bu durumu anlatmış o da Bu durum genelde aile de baskı ve stresli ortam varsa ortaya çıkar. Çocuk kaygılı olduğu zamanlarda başvuruyor böyle şeylere demiş. Sorun anlaşıldı. Ama ya çözüm? Bana birileri bir sey desin. Ben biraz panik bir insanım bazen kardeşleriyle kavga ediyorlar bağırıyorum ya da birden ne oldu diyerek diger odadan koşarak geliyorum bakıyorum ki biri diğerinin oyuncağını almış. Nasıl davranacagimi Bazen gerçekten şaşıyorum. Şiddete basvurmadim ama bazen sözlerimiz en az fiziksel şiddet kadar zarar veriyor çocuklarımıza. Aşağılama ya da hakaret de içeren konuşmadan da uzak durdum. Şu sinirlenince ses tonum çok yüksek çıkıyor. Acaba o mu çocuğu ürkütüyor diyorum. Beni çok sevdiğini söyler hep saçlarımı okşar. Ben de o an karşılık veririm sarılırım. Ama normal zamanda uyarıcı olmak Da zorundayım diye düşünüyorum. Sizler bana yol gösterin. Bir sey deyin. Daha bu yaşta böyle psikolojisi bozulursa ben ileride hiç koruyamam. Sizler nasıl başarıyorsunuz neler yapılmalı 2 çocuğum var ama ben kendimi yetersiz ve hic bir sey bilmeyen bir anne olarak görmeye başladım bu olaydan sonra.

Havalihavasiz o kadar cok seyden yakiniyosnki. Yani cigerlerim yazmissin cigerlerin bitti sandim. Hergun bi sikayetin var yahu artik bi kendini salsan bi rahatlasanmi ne yapsan

Sorun değil çözüm üretin. Buraya konu aciyorsak çözüm aradığımız guzel tecrübelerden faydalanmak istediğimiz için. Üzgün olduğumuz bir durum karşısında bir de köstek msjlar hic ilgimi çekmiyor. Kusura bakmayın ama mutlu etmeyecekseniz can da sıkmayın yeter. Eleştiriye açığım ama suçlayıcı ve aşağılayıcı konuşmalar sizi de degersizlestirir unutmayın. havali- Ömür sanıldığı kadar uzun değil... tek ayak