Topluluk içinde bana bağırılmasından ben de nefret ederim. Bunu yapan sevgililerim oldu, hepsini terk ettim. Bana çok sinirlendiği birkaç sefer hariç sesini hiç yükseltmeyen, topluluk içinde asla kavga etmeyen, saygılı bir adam bulup onunla evlendim.

Herkes bu tip durumları evlilik öncesi strese bağlıyor fakat ben buna pek katılmıyorum. Yakında zamanda arkadaşım bir evlilik yaptı. Sizinle benzer sorunlar yaşıyordu ve şuan evlendiğine bin pişman. Tabi ki her ilişkinin dinamiği farklı, sizde de aynı durum yaşanacak diye bir şey yok. Aynı evde bile değilken birbirinize tahammülünüz bu kadar azalmışken, aynı evde ne hale geleceğinizi düşünün.

Erkekler bizler gibi degildir stres konularında tabi genelleme yapamam bu konuda ama benim cevremdeki erkekler en azindan kadinlar kadar stresle barisik olmuyo. Bu yasadiklariniz evlilik oncesi stres eger öyle olmasaydi nikaha 50 gun kala degilde o koca 10 ay icinde degisirdi sanirim. Bazi erkeklerde stres yan etki yapıyo. Sorumluluklarini dusunmek agir geliyo olabilir hangimiz o donemlerde stressizdik ki? Ya kaynana ya ya es ya gorumce bunlar olmasa bile kendi anne babamız stres yaptirirdi en kucuk seyden nem kapa kapa belkide biraz korka korka evliliğe gittik. Bizde esimle cok tartistik dugune gunler kala belkide soz nisan zamani hic tartismadigimiz günler kadar dugunumuze gunler kala tartismaya basladik. Çünkü ikimizde yeni sorumluluklara gidiyorduk. Ve bu stresler benden cok esimi etkilemisti daha sinirli daha fevri davranmaya baslamisti ama cok şükür kestirip atmak yerine kurtarmaya calistik. Simdi evliyiz cok sukur onlarin hepsi bi imza ötede kaldi. Sıkmayin canınızı bunlardan baska sorununuz yoksa bu sorun bile sayılmaz böyle bi dönemde en guzel gunlerinizi en guzel sekilde gecirimeye calisin. M Musluk

Merhaba, bana beni çok güzel anlatmışsınız, teşekkür ederim :) Aslında nişanlımın öyle bildiğimiz romantik prenslerden olmasını hiç hayal etmedim, hatta bazı anlarda iyi ki öyle değil dedim. İş yerime çiçek yerine bilgisayar oyunu gönderdiği oldu, iyi ki dedim. İyi ki bu adam var, aynı kitabı okuduk, aynı diziyi ya da filmi izledik, aynı şarkıları dinledik ve saatlerce konuştuk bunlar hakkında, çoğu insanın gıpta ettiği bir durumu biz saatlerce yaşadık, kitaplar yüzünden tartıştığımız oldu, neden daha hızlı okudun, neden o karakteri sevmedin gibisinden. Romantik prensse benim kafamdaki adam zaten hayatımda, çiçeğe gerek yok aslında bunları yapabiliyorsam. Saygımız, sevgimiz çok yüksek hala. Aşk zamanla bitiyor bana göre, aşk kalmıyor, yerini sevgi ve saygıya bırakıyor. Biz de düne kadar kaybetmemiştik bu saygıyı, düne kadar bağırmamıştı hiç. Oldu bir kere, zamanı geri alamam. Kendi açımdan bırakmayacağına eminim, sadece anlamaya çalışıyorum nedenleri. Umarım yanılmam, umarım dilediğiniz mutluluğu yaşarız..

Ah ne güzel bir yorum bu, 28 yıllık hayatımda beni hiç tanımayan birinin böyle güzel bir yorum yapması beni çok mutlu etti, var ol!

Yıllardır buralardayım, yıllardır konu açmadan sessizce okuyorum forumu. En son açtığım konu terk edildiğimi yazdığım konuymuş. 6 yıllık ilişkinin bitişi, kendimi toparlayışım, kozamdan çıkmam, kelebeğe dönüşmem, mutlu hayatım, mutlu işim, hayallerim, başarılarım. Ne değişti? Neden böyleyim? Neden aynada yüzüne baktığım kadını tanıyamıyorum artık? Tanıyordum onu. 10 ay önce evet dedim, 10 ay boyunca çok mutluyduk. Çok mutluyduk, gerçekti bu mutluluk. Evet dedim, nişanlandık, gün aldık, evi tuttuk, eşyaları aldık. Her şeyi hazırladık. Nikaha 50 gün kaldı... Son 3 haftadır sürekli tartışıyoruz, herkes streslisiniz, bu süreç normal, evlenince düzeleceksiniz, alttan al, ses çıkarma, tamam de, sus diyor. Neden susmak zorundayım? Susmamalıyım, susmayacağım. İnsanların içinde bana bağırmasını yutmamalıyım, yutmayacağım. Onun istediğini yapmak zorunda değilim. Evlilik iki kişinin ortaklığı, iki kişinin anlaşması, iki kişinin tek olması. Bir kişinin baskı kurması olmamalı. Annemi ve babamı biliyorum, annemi ve babamı gördüm, bir evliliğin yıkılışına şahit oldum. Kendi hayatımın benzer olmasını kaldıramam. Yapamam. 2. kez olmaz. Ne değişti? Ben kimim? İşimin ne kadar zor olduğunun farkındayım. Onun da işinin ne kadar zor olduğunu biliyorum. Bir hayat kurmaya çalışmanın stresi çok ağır, eziliyoruz altında. Ailesinin destek vermeyişi canını sıkıyor, ailesinin yaptıkları onu yaralıyor, ailesinin yokluğu kendini kimsesiz hissetmesine neden oluyor. Görüyorum. Tutunacağı dal olayım istedim, huzur bulsun istedim, mutlu olsun istedim. Ben kimim? Neden değişti? Neden acımasızlaştı, neden bağırıyor bana? Beni dinlemedin diyor, dinliyorum, aylardır dinliyorum. Aylardır yaptığım en iyi şey onu anlamaya ve dinlemeye çalışmak zaten. Bağırıyor bana. Sırf seçeceğimiz eşya konusunda anlaşamadık ve kafası karıştığı için bağırıyor, insanların içinde hem de. Kalabalıkta, tanımadığımız onlarca insanın içinde. Sus diyorum susmuyor, hızla yürüyüp uzaklaşmak istiyorum, nefes almak istiyorum, sussun istiyorum. Peşimden geliyor, susmuyor, nefes alamıyorum. Küçücük bir eşyayı seçememek neden bu kadar büyüyor? Nasıl başladı? Yorgun olduğunu biliyorum, şehir dışından geldiğini, dinlenemediğini, h. sonu çalışmaktan nefret ettiğini biliyorum. Gitme dedim ama mecburdu, gitmezse önümüzdeki yıl aynı şekilde çalışamayacak diye korkuyordu. Ek iş yapmak istiyordu. Gitti. İstersen çıkmayalım dedim, yorgunsun dinlen sonra bakarız daha zaman var dedim, çıkalım dedi. Çıktık, baktık, yoruldum kafam durdu dedi, tamam dedim gidelim sen dinlen ben de biraz daha internetten araştırırım sonra bakarız. Cevap vermedi, odanın ölçüleri iyice karıştı dedi, tamam dedim tekrar ölçer bakarız, sen dinlen. Sonra ne oldu? Hatırlayamıyorum, hatırlayamamaktan nefret ediyorum. Bağırdığını biliyorum, önce insanların içinde kendi kendine konuşmasıyla başladı, ne dediğini duymadım, yapma dedim ne söyleyeceksen söyle. Yorgunsan dinlen. Son 2 aydır beğenmediği ne yapsam, ne söylesem yüzü değişiyor, görüyorum. Kör değilim. Bişey var yüzünde, çözemiyorum. Konuşmaya başladığımı hatırlıyorum, sus dedim insanların içinde konuşma sus. Önden yürüdüm, poşetleri yere attı kendi kendine konuşarak yürümeye devam etti. Sus dedim insanların içinde yapma, sus. Susmadı. Çıktım arkamdan seslendi, bağırmaya başladı. Dur konuşalım, bekle diyorum sana, ne yapmaya çalışıyosun. Uzaklaşmak istedim, nefes almak istedim, ağlamamak istedim. Ağladım. Nefret ettim kendimden, alışveriş merkezinde ağlamaktan nefret ettim. Kitap okumak istedim, istediğim kitabı almak istedim. Peşimdeydi, cevap vermedim. Eve gidiyorum ben dedi git dedim, giderse gitsin, kafamı dağıtmam lazım. Yalnız kalmam lazım. Yalnız kalmaya ihtiyacım var. Kitap seçerken aradı, gelme dedim, geldi. Bazılarına göre bu yaptığım şımarıklık ama değil aslında. Gelmeseydi daha iyi olurdu. Kafamı toplamalıydım. Toplayamadım. Çıktık, konuşalım dedi oturduk, beni suçladı, anlamadığımı söyledi, iletişim kuramadığımızı söyledi, kendimi gerizekalı gibi hissettim o an. Orda olmak istemedim, seninle konuşmak istemiyorum dedim, kendini anlattın dedim, eve gitmeliyim dedim. Kalktım, elindeki kalemi açıp kapatarak peşimden gelmeye başladı. Huzursuz hissettim, istemedim orda olsun. O kalemle oynamayı kes diye bağırdım. Sinirlenince bağırıyorum. Bağırmalıydım yoksa patlayacaktım. İstersen çocuk gibi tokatla dedi, tokatlasaydım keşke. Minibüste yanıma oturdu, yakın yerlerde yaşamaktan nefret ettim, aynı yolu paylaşmak zorunda kalmaktan nefret ettim. Kulaklığını taktı, müzik dinlemeye başladı. Şok oldum. Kırıldım... Bugüne kadar hep kendim sardım yaralarımı, bir kere çiçek almadı bana, bir kere özür dilemedi, bir kere bile göremedim o diğer erkek arkadaşların yaptığı romantik hareketleri. Nikaha 50 gün kaldı. 50. Ben kimim bilmiyorum, ne yapıyorum bilmiyorum, kendimi anlatamıyorum, onu anlıyorum ama o beni anlamıyor. Yapayalnızım. Artık onu tanıyamıyorum. C Coconutoil lucky i like feeling shit, my stamina can take

Genel olarak öyle romantiklik yapmayan bir adam kendisi. En büyük romantikliği doğum günümde yemeğe götürmesi oldu, çiçek almaz, çiçeği geçtim kitap bile almaz, kaldı ki benim en büyük tutkum kitaplardır. 28 yaşında ve odunluğu bundan sonra değişmez sanırım :) Yine de tartışmadığımız zamanlarda çok eğleniriz, çok ortak noktamız vardır ve parmakla gösterilen bir çiftiz genelde. Bu durumun stres kaynaklı olmasını ve geçmesini umuyorum. F flower world

umarım evlendıkten sonra geçer M monalazo akşam güneşi tek ayak

Ciddi bir sorumluluk altına giriyor olmanın gerginliği ve korkusu ile size sarıyor. F Fatma

Etrafımda yazdığınıza benzer birkaç örnek var, stres kaynaklı tartışmalar konusunu çok fazla duyuyorum, öyle olduğuna inanmak istiyorum, 50 gün kaldı, şu 50 gün içinde ölçüp tartıcam davranışlarını ve davranışlarımı, ya batarız, ya çıkarız bakalım. P

Maddi sıkıntımız çok yok aslında, bütçemizi en başta belirledik ve aşırıya kaçmadan alışverişlerimizi yaptık. Eğer maddi sıkıntımız olduğunu ek iş yaptığı için düşündüyseniz açıklayayım, ek iş yapmasının sebebi de şirket değiştirmek istemesi, bu ek iş sayesinde geçmeyi düşündüğü şirketi daha iyi tanıyor bir açıdan. Her alışverişe çıktığımda yanımda oldu ya da fotoğraf attım, benden meraklı bazı şeylere :) Adetlere, geleneklere çok takılmıyoruz, kendimize göre yapalım diyoruz. Ama ister istemez iletişimsizlik, yorgunluk, birikmişlik oluyor. Umarım mutlu olabiliriz :)

Yazınızı okurken bir romanın içinde gibi hissettim kendimi :) kitap okumayı seviyorsunuz belli oldu. Konuya gelecek olursak adam bildiğin saygısızın teki. Arkadaşın biri söyle demişti burada: Evlilik öncesi ne olumsuzluk yasadiysaniz evlendikten sonra x10 olarak dönecek size. İyi düşünün. Ben suan bosaniyorum öyle zor bi süreç ki. Rabbim bir daha yasatmasin

:)) bunları ilk mesajdan anlamak epey zordu, yordum sizi de kusura bakmayın :) Tek seferlik ve çok sebepli bir durum var gibi ortada. Adam bir çok yerden sıkılmış. Sıkışmış. Patlaması size olmuş. Önemli olan bunu nasıl çözmeye çalışacağı. Bu kırgınlık için nasıl bir adım atacak? P

Merhaba, benim genel yazma tarzım böyle, biraz da mesleki bir alışkanlık sanırım. Evet kırgınım, kırgınız diyelim. Sebepler var ama ben hepsini tek tek anlatmaya güç bulamadım kendimde, küçük küçük biriktikçe bir dağ haline gelen sebeplerimiz var. Normalde sesini yükselten biri değildir, dün oldu zaten bu ses yükseltme olayı. Genel olarak tartışmalarımızı sakinleşip konuşunca tatlıya bağlardık. Dün istisnaydı. Ek iş, şehir dışı konuları yordu, uykusuz bıraktı onu çok fazla. Hem evlilik koşturması hem de haftada 7 gün çalışması çok zorluyor. Evlilik stresimiz yok, yani bizim bildiğimiz, etrafımızda evlenen arkadaşlarımızda gördüğümüz tarzda bir stresimiz yok aslında her şeyimiz tıkır tıkır yolunda gidiyordu 3 hafta öncesine kadar. Tabii ki evlenince tamamlanır, bunun farkındayız, zorlamıyoruz, alacağımız eşya TV sehpası ve kitaplıktı aslında, yorgundu, uykusuzdu, ben de gece çalışmak zorunda kalmıştım, sabah eşya taşıyıp gece çalıştığım için yorgundum, aslında bunlar birleşince patladık bir yerde. İstenmeyen bir evlilik değil, kayınvalidem çok sever, çok sayar beni. En küçük geliniyim, 2 abisi var ama ortanca abisi yüzünden çok fazla sorun yaşadı nişanlım. Hatta 4 ay önce abisi ve abisinin eşiyle ettiği bir kavga yüzünden yaşadığı evden ayrıldı, arkadaşında yaşamaya başladı. Babası vefat etmiş yıllar önce, büyük abi evli ve uzakta oturduğu için çok sık görüşemiyoruz ama çok iyidir bana ve aileme karşı. Sorun ortanca abisinin paraya olan açlığı ve para yüzünden nişanlımı sömürmeye çalışması. Nişanlım abisinin bu sömürüsüne baş kaldırdığı için tavır almış durumdalar ve annesi de arada kalıyor doğal olarak. Ben ailesinin bu konularına çok karışmıyorum çünkü en başta bu sınırı çizdik, ailelerimiz birleşecek ama evliliğe kadar da bizim dışımızdaki sorunların bizi yıpratmasına izin vermeyeceğiz dedik. Annesine, büyük abisine kapım, gönlüm her zaman açık. Bunu o da biliyor. Benim ailem daha doğrusu annem bu süreçte maddi manevi en büyük destekçimiz nişanlım biraz da annesi birşey yapamıyor diye üzülüyor ama annesi hem yaşlı hem de rahatsız olduğu için çok gelip gidemiyor. Sadece yorulmayacağı şeylerde gelmesini istiyorum ben de. Umarım bu mesajımdan sonra biraz daha açık anlatabilmişimdir kendimi size :) Anlıyor muyum anlamıyor muyum bilmiyorum. Yazarak daha iyi görüyorum bazı şeyleri. Böyle böyle çözüm bulacağım sanırım :)

İlişkinizi nişanlınızı başka ilişkilerle kıyaslamayın en büyük hatayı burada yaparsınız. Önemli olan çiçek almak değil gönül almak, bunun yollarını bilebilmek. Büyük bir karar da insanın telaşa kapıldığı oluyor. Kaygı ve stres buna etken. Kafanızı boşaltmanızı tavsiye ederim, bunu nasıl yaparsınız orasını bilemiyorum:) 3nity

Sana kim olduğunu söyleyeyim en azından, yazmayı seven birisin. Edebiyatik birisin. 3nity

Ne yorgunluğu, anlaşılmak önemli bu devirde. Kırgınlık için şimdilik özür diledi, bakalım ne olacak :)

Yani genel olarak iyi anlasiyorsaniz beraber güzel vakit geciriyosaniz sorun yok bence. Herkesin yapısı aynı değil biz bekliyoruz ama bazı erkekler beceremiyor romantikligi. Güzel vakit geçirebilmek beraber eglenilmek daha önemli, bunları basarabiliyorsaniz ne güzel. Stres kaynaklıdir ve geçer inşallah çok mutlu olursunuz. yinandyang

Anlatim seklinizi biraz kendi anlatim seklime benzettim.. :) Olaylari dogrudan anlatmaktansa hisler dogrultusunda anlatarak insan bazen kendini daha iyi ifade ettigini düsenebiliyor. Edebiyati, kitap okumayi seven, duygusal, hassas, kirginken ice dönük bir insansiniz anladigim kadariyla.. Cogu zaman da anlasilamaz bu yapidaki insanlar.. Bir iliski bir cok noktada tamam gibi görülse de icten ice biseylerin eksik kaldigini dusunmeniz normal. Kisinin karakterine bagli olarak degisebiliyor tabiki. Romantik bir erkek arkadas/nisanli beklentiniz size ve sizin yapinizda olan kisiler icin olmazsa olmaz'dir.. Bulunmus oldugunuz surecte kirginliklar, yorgunluklar oluyor ve gözden kacanlar. Tecrube edinmis birisi olarak soyluyorum ki.. Romantizm tabiki güzel ama en cok sevgisinde/askinda samimi olmasi sizin icin daha önemli olsun. Isterdim ki bazi duygularda azalma olmasin ama oluyor. Buna ister hayat sartlari diyin ister iki insanin birbirine alismasi.. Romantizm iliskiyi besliyor; Sevgi, saygi ise ayakta tutuyor.. Isyerime her gün cicek, telefonuma her gün siirler gönderen bir "eski" ese sahip idim. Oyle bir noktada yalniz birakiliyorsunuz ki sorguluyorsunuz bir cok seyi.. Ve zamanla da kayip gidiyor, yitiyor ömrünüzden.. Beklentinizi anliyorum.. Ama zor zamaninizda elinizi birakmayacagina emin oldugunuz, sevgisi, saygisi hayat sartlarina! göre degisimler göstermeyecek bir adamsa, böyle bir adam oldugunu hissediyorsaniz sayet, onunla bir ileri seviyeye tasiyin iliskinizi.. Keza, evlilikte her sey daha farkli isliyor. Dilerim yanilmazsiniz ve ikiniz icin dogru karari alirsiniz.. Mutluluklar dilerim..

Siz çok naif bir insanız cevaplarınızdan bu anlaşılıyor. :) Nişanlınız da bahsettiğiniz sıkıntılardan dolayı hiç yapmaması gereken hoş olmayan bir şey yapmış. Yaptığının yanlışlığı ve bir daha olmayacağı konusunda emin olur umarım. E

Dünyanın en kararsız insanı ben olabilirim. Eşimle düğün hazırlığını tek başımıza yaptık. Kararsız kaldığımda ki bu sürekli olur geri çekilir bekler eğer uzun sürerse kızdığını anlarım ama elimde değil beni çıkarır neredeysek. Sonra ben kendim alırdım. Tuhaf bir şey var. Siz alttan aldıkça tepenize çıkmış. beautifulsweet #HayatEveSığar Üyelik

ne olduğu bile belli değil. birden kavgaya başlamışsınız. bi sebebi olsa tamam yardım edelim ama sebep de hatırlamıyorsunuz. büyütülecek bişey yok. insanların içinde bağırmamalıymış. bunun için konuşun. halledilemeyecek bişey yok gibi görünüyor. ayrıca peşimden gelme demişsiniz kaç kere. gelmiş. aynı yol olduğu için aynı minibüse binmenize bile laf etmişsiniz. ama adam kulaklık takınca şok oluyorsunuz. sizde de biraz dengesizlik var gibi.