Yeni referansınız yoksa boşuna tekrar girmeyin. Gidebiliyorsanız ülke değiştirmenizi öneririm.

benim için ideal aile hayatını doya doya yaşamak. o yüzden ben cevap veremicem. yolunuz bahtınız açık olsun :)

hakkınızda hayırlısı olsun. ben kadinla erkegi eşit görmüyorum her konuda. benim yapıma da aykırı çok hareketli bi yaşam. zaten kadinlar hamilelikti doğumdu bebek bakimiydi yipraniyo. geri dönüp baktığımda ben dolu dolu yaşamak isterim. ama dolu dolu kavramı işte hepimizde farklı. sizin için koşturmak başarıdan başarıya kosmaktir. benim için çocuğumun ozel önemli anlarini kaçırmadan buyutebilmektir, esimle vakit geçirmektir. bos vakitlerimi onlara ayirmak degildir. erkeklerde öyle yapiyo demissiniz ya. annelik içgüdüsel biseyken babalik öğrenilen bisey. aramizda fark var. her kadın sizin yaptıklarınızı yapamaz. sizi takdir ediyorum. ama oturup bi gelecekte gecmisinize nasil dönüp bakmak istediğinizi düşünün bence :) karar vermenizi kolaylastirir

bazı insanlar yapabildiği herseyi sonuna kadar zorlar. konu sahibide yapabiliyorum o halde varim demis sanırım. o yüzden de aklı karışık gibi. çünkü bir degil bir kac seyi yapabiliyo. yeteneği ya da yatkınlığı var onun için de tek yöne kanalize olamıyor.

Harikasınız. . Tebrik ederim sizi. Ben hukuk için o sınava tekrar hazırlanmanız taraftarıyım.

Merhaba hanımlar. Bir çok kişiye göre dert değil belki ama benim bu konuda ciddi anlamda yardıma ihtiyacım var. Öğretmenim, devlette atanmış çalışıyorum. Çok da memnunum, seviyorum mesleğimi. Öğrencilerimi, ders anlatmayı, okul ortamını gerçekten seviyorum. İlerisi için yurtdışında çalışma imkanını mutlaka değerlendirmeyi istiyorum. Alanimda yüksek lisans yaptim, tez duruyor malesef sebebi de ikinci olarak okuduğum üni. den fırsat bulamadım. Bunun yanı sıra, bir o kadar daha istediğim başka bir durum var. ikinci bir üniversite olarak hukuk okudum. Bunda da kazanmayı çok istediğim bir sınav vardi. Yaşım 30 ve bunun için en geç 35 yaşına kadar halletmek gereken bir sinav ve son 3 yilimi bu sınava hazırlanarak geçirdim ama olmadı malesef. Eşim çok yardımcı oldu bu süre zarfında, ev işinden çocuk bakımına kadar. Hakkını yiyemem. Akşamın bir saatine kadar kütüphanelerde geçirdim herşeye o baktı sağolsun. Şimdi benim içimden bir ses bir kere daha hazırlan su sınava diyor. Diğer bir ses de tezini yaz ve yurtdışı işi için uğraş diyor. İki arada kaldım. Sınavı kazansam yorucu ama prestijli ve çok keyif alacagima inandığım bir iş yapacagim ama bu süreçte eşim ve oğlumu ihmal etme durumu olacak ama çok istiyordum. Yaşım da geçiyor 35 olmadan halletmek gerek. Ya pişman olursam ilerde tekrar denemedigim için diyorum. Diğer yandan da yaz tezini Ogretmenlikte devam et. Seviyorsun sonuçta bu işi de diyorum. Eşime tekrar hazırlanacağım demeye de utaniyorum. Her kararımda arkamda olur ama bilemiyorum çok kararsızım. Ne yapmali? Dinginlik mi? Yoksa daha çok çalışmak mı? İdealist düşünerek cevap verirseniz çok sevinirim. Uzun oldu, kusura bakmayın. Şimdiden teşekkürler.

Ben öğretmenliğe devam ederdim öğretmenlik çok güzel bir meslek Yine hazırlanın ama öylesine belki olur çünkü bazen tam da çok takmadığı anda oluyor

Yurt dışı diyorum kaç kurtar kendini ve aileni

Çocuğunuzun çok hareketli ve zor bir çocuk olduğundan bahsettiğinizi hatırlıyorum. Eşinizin destek olması çok güzel ama tekrardan yoğun emek gerektiren bir sınava hazırlanmak ne kadar doğru olur, esinizin yerine de koyarak kendinizi ona göre karar vermelisiniz.

Burada bence şuna dikkat etmek gerekiyor: Bir şey "olmak" mı istiyoruz, o şeyi "yapmak" mı? Örneğin hukuk bölümüne bazı insanlar hakikaten merak ettikleri için girerler. Öğrenmek istedikleri için. Konuyla alakalı her şey onları cezbettiği için. Üzerine düşünmek istedikleri için. Alakalı bir şey duyduğunda "O madde neydi ya?" diye dönüp bakmaktan kendilerini alamadıkları için. Bazıları ise, "avukat olmak", "hakim olmak" için girerler. Konuştuğunuzda, size giyeceği cübbeyi falan anlatırlar, odakları odur. Topuklu ayakkabılarıyla, ajandalarıyla adliyede koşturma resmi cezbeder onları, veya birinin onları "avukat" diye çağırması falan. Akademi için de bu böyle. O tezi yazmak istiyor muyuz, yoksa birileri bizim için "akademisyen" desin mi istiyoruz? Belki siyah beyaz değildir bunların cevabı, ama hangisini daha çok istiyoruz? Dürüst olalım. Bence bunların cevabı ne istediğimizle ilişkili çok şey söylüyor. Onu dinlemeliyiz.

Kendinizi asla yetersiz hissetmeyin, siz bir aile kurmuşsunuz, çalışıyorsunuz, bunların üstüne bunları koymaya çalışıyorsunuz, takılması çok normal. Biraz düşünmek için zaman verin kendinize, oturur bence. Son olarak, bazen hayatımızı dizayn etmeye çok vakit harcıyoruz, oysa o kendini zaten dizayn ediyor :) Hepten bırakmak doğru değil, ama bir tık bırakmak lazım bazen. Sevgiler...

Aile hayatı böyle de yaşanmaz mi? Erkekler böyle yaşıyor. Yani genelde boş vakitlerini ailesine ayırıyor, ben de benzer birşey yapiyorum diye düşünüyorum ama bilemiyorum öyle mi acaba. Yaptığım her işte mükemmeliyetçi bir tutumum var. Bitirdiğim üni. leri başarıyla bitirdim. Okurken bir çok imkanı degerlendirdim. Erasmus yaptım. Teze kadar yüksek lisans da harikaydı. Ama tez yazanlar bilir konu seçmek inanılmaz zor olabiliyor. O dönem hukuka başladım ve tez kenarda kaldı. Şimdi tezi şubata kadar yazmak zorundayım. O olması mutlak bir durum. Ama Aralık'ta bitirip tekrar sınava mi ugrassam demekten kendimi alamiyorum. Öğretmenlik hayattaki en harika iş. Ama aynı şeyleri tekrar tekrar anlatıyor olmak bir yerde eksik hissettiriyor. Ha devam edilemez mi? edilir çok da güzel işler yapılır ama ya diğer durum? Bunları düşünmekten alamıyorum kendimi. Yapı olarak hayatım boyunca hiç tek bir iş yapamadim. Elimde degil yapamıyorum. Ama seçim yapmam gerek şu an sanırım. İki ihtimal de güzel ama hangisi... Eşimle ailemle daha fazla vakit geçirip daha sakin bir yaşam mi? Yoksa harila gurule çalışmak mı?

Çok teşekkür ediyorum yorumlarınız için. Hukuk sevgisi meraktan başladı işin açığı ama sonrasında farklı bir duruma döndü. Yüksek lisans zamanında akademisyenin istediğim ve hatta hocalarım kesin gözüyle baktığı için başladı. Ama tez de takıldı. Şu an sadece yüksek lisans bitsin diye yazacağım tezi. Fazlası gözümde kalmadı. Acaba diyorum hukuk da istediğim de mi öyle sönüp gidecek. Ama bir yandan da ya pişman olursam demekten alikoyamiyorum kendimi. Buyk dengesizlik örneği, farkındayım..

Sınava kazanmaya çok yaklaşıp kaybettiyseniz bi kez daha denenebilir bence belliki çok istiyorsunuz. Bir sınava yaklaşıp yaklaşıp 4 kez giren biri olarak söylüyorum. Tecrübe konuşuyor yani Tez konusunda bişey diyemeyeceğim bölüm ne, bölümünüzle ilgili hangi konulara ilginiz var bilmediğim için.

3 sefer denemissiniz 4 cok fazla ve gereksiz olmamis iste daha fazla zorlamanin manasi ne? İsiniz gucunuz var cocugunuzu esinizi daha fazla ihmal etmeniz cok fazla bencillik olur cabanizi gereksiz nasil desem doyumsuzlukmu belkide boyle geldi bana. Tezi bitirip onunuze bakin.

çocuğumun geleceği için yurt dışını tercih ederdim...

Ailenizle kaliteli zaman geçireceğiniz seçenek.

Öğretmenlikte devam diyorum. Bazı mesleklerde yaş önemli oluyor. Ailenizden çaldığınıza değmez.

İşinizden gayet memnun olduğunuz konusunda kendinize dürüst müsünüz acaba? Yurtdışı ve alakasız meslek planları yapıyorsunuz, aklınız başka başka yerlere kayıyor besbelli. Tezi bırakıp ikinci üniversiteye başlamanız da bunu düşündürdü. Memnun değilsiniz belki de. Belki de kendinizi başka bir yerde görmek istiyorsunuz. Hisleri ve istekleri doğru tartarak gitmekte yarar var diye düşünüyorum. Neyden memnun olup neyden memnun olmadığınız üzerine detaylı düşünmekle başlayabilirsiniz gibime geldi.

Madem sonuna geldiniz tezi yazın bence. Diğer sınav tam olarak nedir?

Bu kötü bir tuzak işte, o zaman elimizde sadece yarım yarım yapılmış bir sürü şey kalır. Önemli olan tamamlamak. :) Kendim için de söylüyorum bunu.

ben anlıyorum sizi ben de ikizler burcuyum :) ama çoğu ikizlere göre daha tutarliyim. ben sürekli kendime telkin veririm ama. gün 24 saat ben hesaplayinca vakit kalmiyo her istediğimi yapmaya. ben de eleye eleye gidiyorum memurum ama müdürlük sınavına girmeyi düşünmüyorum mesela. ilerde tarimla uğraşmak istiyorum. bunun için peyzaj ya da ziraat okumak gibi bi hayalim var. ama beni strese sokup zorlayacaksa onu da yapmam.

3 sene uğraşmışsınız, olmamış; demek ki nasip değilmiş hem kendinizi hem eşinizi zorlamayın. İdealist olacağım diye bencillik etmenin alemi yok. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Seni ne mutlu edecekse onu seç.

öncelikle gerçekten mesleğinizi sevseydiniz ikinci bir arayış içind e olmazdınız gbi geliyor. yerinizde olsam öğretmenlikte ilerler tezini bitirirdim. muhtemelen çocuğunuz küçük. bu günler bir daha asla geri gelmeyecek birçok özel anını kaçıracaksınız evladımızın. değer mi bence değmez. anlıyorum hukuk okumussunuz saniri m hakimlik sınavına görmek istiyorsunuz. ondada sadece sınav değil mülakatlarda var biliyorsunuz. üstelik tayin vs... tum duzeninizi değiştirmeye değmez diyorum. öğretmenlik bayan için çok ideal bir meslek. avukatlık ise statusu çok güzel ama çok angarya işlerle uğraşılan bir meslek oldu. uzaktan göründüğü gbi değil. o yüzden ailemle kaliteli zaman çocuğumla zaman diyorum ben

Mesleginiz var cok sukur esinizde olmasa o cocuga aslanlar gibi bakabilecek bi durumunuz var. Lakin eşinizde can burda kadina yardim etmeyen cocuga bakmayan kocalara nefrer kusuyorlar. Hele o cocuk annemde senelerdir çalışır hala çalışır bizim icin çalışır ama calismayip başımızda durup kuru ekmek yeseydik yesek diyorum giden çocuklugumuz geri gelmiyor. annemizin bize evde ben çalışıyorum diye görev vermesi o kadar aksama kadar yemek beklememiz herseye bi kosusturmaca ile yapmak okadar yordu ki beni genc yasta... Neyse denemisiniz olmamis bence esinize cocugunuza vakit ayirin geriye kalan kismida "kendi vaktinizden" calarak çalışın. Onceliginiz artik esiniz ve çocuğunuz olsun diyorum ben

15 sene önce olsa hala bir umutla koş ideallerinin peşinden, bir daha hazırlan sınava derdim ama şimdi diyorum ki kaç bu ülkeden çocuğunu kurtar.

yani şöyle düşünüyorum ben. stresten kaybedecegim şeylerle stresten sonra kazanacağım şeyleri kiyasliyorum. degmiyosa ugrasmiyorum. hatta ben b kadrodan atanmak için ugrastim olmayinca alandan atandim mecburen yani. ben annemden babamdan ayrı büyüdüm bi yasa kadar. ve bunun eksikliğini her daim hissettim hissediyorum. oğlum benim gibi olsun istemiyorum. annem gibi herseye atlayip, herkesin herşeyi olup ailenin annesi olmayi evladimin güvendiği dag olmayi es geçmek istemiyorum. oğlum büyüdüğünde kendi kendine yeten, sevgiye doymus, olumsuz yönlerinin farkına varip kendi başına bununla mucadele edebilen bir birey olmasını istiyorum :) mesela sinirliyse siniriyle basa cikmayi bilsin isterim. bunun da benim ona sunduğum aile hayatiyla olacağına inanıyorum. yanlış düşünüyo da olabilirim. biz karı koca bir arada bi aile olmak için sürekli zaten biseylerden vazgeciyoruz :) bu da bize daha çok sey katti. kimi evliliklerde de birbirine destek olup hep biseyler için mucadele etmek var. sizin evliliğiniz gibi. hep zaten fedakarlık yapıyoruz bi sekilde. yontemlerimiz farkli oluyo. biz birarada olmayi cok vakit gecirmeyi sectik. bunun için kariyerleri geri plana attık. hayatimizi buna göre yaşıyoruz. ama sizin içten gelen bisey de var sanirim. durduramadiginiza göre kendinizi :) bence biraz kendinizi dinleyin. rahatlayin.

Ahh ne guzell... Ben kendime ekstra gün olusturmak için bütün bir yıl boyunca sabah 5.30 da kalıp 2 saat ekleyip haftada 14 saat kazandırmaya çalışıyordum kendime oysa ki... Maymun istahlilik yapıyorum biliyorum. Biraz ziraatle ilgilensem kesin okuyup ziraat yapabilmek için çaba sarfederdim. Nasıl bu fikirlere engel olabiliyorsunuz? Benim içime gelen çıkmıyor kolay kolay. Kafaniz rahat ediyor mu? Müdürlük sınavı imkanı varsa offf... O olmak zorunda yani. Psikologa gitmem gerektiğini düşünüyorum artık...

sızı en cok mutlu edecek olan sey neyse onu yapın hıcbırısı zaman kaybı degıl hepsı hayatınız ve aılenız ıcın guzel seyler evet bır sure belkı aılenızı ıhmal edeceksınız ama neye karar verırsenız verın hepsı sadece sızın degıl aılenızın kultur ve egıtımıne de katkısı olacak seyler ve guzel calısmalar ogretmenlıgı ve ne oldugunu olacagını bılıyorsunuz ben sızın yerınızde olsam dıger secenegıde denerdım en azından denemıs olurdum onuda yapar bakar son kararımı ona gore verırdım malesef ınsanlarda yanlıs bır algı var onu okudun yaptın yap devam et dıgerı maymun ıstahtan gıbı dusunuyorlar halbukı ınsan herseyı denemelı okumussunuz sonucta alakasız falan degıl bılgınız oldugu bır konuda bıraz daha zaman gecırmek ona da oncelık vermek ıstıyorsunuz gayet de hakkınız aslında kafanız karısık da degıl bence tek endısenız ya yıne kazanamazsam zaten mahcubum esım surecte fazla destek oldu bukez de olmazsa onların hakkına gırmıs zamanlarından calmıs olurmuyum dıye dusunuyorsunuz sız aılesınız... esınız denemek ıstese ne derdınız? destek olmazmıydınız destek olması matah bırsey degıl zaten yapması gerekenı yapmıs olması gereken buydu zaten oyuzden mahcup da olmayın esınızle konusun deneyın derım aklınızda kalmasın ısı bırakayım ıssız evde oturayım bıraz da oyle deneyeyım demıyorsunuz egıtımı gelıstırmek kendınızı dıger egıtım aldıgınız konuda da gelıstırmek aıleyı daha nasıl ıyı yere tasıyabılırım dıye cabalıyorsunuz

ben de öyle biriyim. ama çoğu zaman frenlerim kendimi :) yoksa hayatim parça parça hep eksik ve mutsuz olur dediğiniz gibi. yeteneğim olduğunu yapabildigimi düşündüğüm şeyleri hobihe ceviriyorum. ya da çevirmek için zemin hazırlıyorum. bi kere geliyoruz dünyaya. sakin dingin ve mutlu olmak istiyorum.

İşte bunu diyorum, öğretmenlikte iyi olayım yine ideallerim olsun, eski hobim olan Ebru yapmayı da daha profesyonel hale getireyim. Aklım parça parca oldu. Her fikir güzel gibi, hepsine bir heves var. Ama hangisini seçmeli yım. Sınavı verip sonra bu dinginlige geçeyim diyorum sonra ya pişman olursam diyorum. Off tam bir terazi burcuyum...

Sizi kendime çok benzettim. Okuduğum ilk lisans bölümünü bıraktım tekrar sınava girip okul öncesi öğretmenliği okudum. Yetmedi PDR yüksek lisans yaptım. Yüksek bitince ne kadar psikolojik test eğitimi varsa gidip sertifikalarını aldım. Portage, ÖGTE, Montessori eğitimleri aldım. Şimdi de Eylül ayında AÖF sınavsız ikinci üniversite imkanını değerlendirsem bir bölüm daha mı okusam diyorum. Ya Tarih ya Sosyoloji. Ne iş yapıyorsunuz derseniz, özel bir anaokulunda müdürüm, son 10 yıldır idari görevlerdeyim. Tekrar okumama hiç gerek yok aslında, bu bölümlerin bana kariyer anlamında da bir getirisi olmayacak ama boş duracağıma okuyayım diyorum. Normalde de boş oturamam, rahatsız olurum, sürekli iş bulurum kendime. Benim size göre avantajım oğlum 18 yaşında ve tek çocuk. Yükseği de onu büyüttükten sonra yaptım, eşim aynı sizin eşiniz gibi yardımcı ve destekçi o nedenle zorlanmadım. Bende de mükemmeliyetçilik var ben etrafa karşı olan mükemmeliyetçiliğimi biraz törpüledim ama kendime karşı hala öyleyim. Bizim mizaç tipimiz 'tip 3-başarı odaklı' 9 Mizaç modeline göz atmanızı tavsiye ederim. Hem mizacımız hem de ebeveyn yaklaşımı ve çocukluk kodlanmalarımız nedeniyle bu durumda olduğumuzu düşünüyorum. Ben kendime çare bulamadım umarım siz başarırsınız.

Bu kadar kafanız karıştığına göre öğretmenliği çok sevdiğiniz halde size yetmiyor. Yurtdışına gitme durumunun olabilitesi yüksekse onun için uğraşın derim ve tabiki tez aşamasına geldiyseniz muhakkak bitirin derim. Şahsen ben bi işi yarım bırakmaktan hoşlanmam. Diğer seçenekte ise çok istediğiniz bir iş var eğer çok içinizde kalıcaksa onada bi el atın. Valla yazarken bende çıkamadım işin içinden Son olarak eğer istediğiniz iş akademisyenlikse ben oyumuondan yana kullanıyorum. Ben de şu an tez yazmakla ve akademisyen olmakla kafayı bozdum da