Bu kadar ne olduki yiprandiniz çocuğunuza yazık ya kalbinden ne geliyorsa öyle yap. Sonunda pisman olma. Laale Aşikardır Zat-ı

Kocayla alakası yok. Bu ruh halimin her ilişkimi etkilediğinden bahsediyorum. Tabii anlayamana! Anlattığın karşıdakinin anladığı kadardır, diye boşuna dememişler. Samsonn

Sadece eşinizle ilgili değil herkese karşı sıkıntılısınız. Psikiyatriste gitmeyi iyi düşünmüşsünüz. Fevri kararlar vermeyin.

Öncelikle durumuna gerçekten üzüldüm. Ne oldu da bu duruma geldiniz? Biraz anlatabilir misiniz? M MutluHuzurluBereketli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Tövbe Yarabbi bence bı piskolga gidin normal değilsiniz gerçekten Saksi_Degilim_Ben

Yazık değil mi hem bebeğinize hem kendinize? Bu sinir harbi içinde kendinizi hırpalıyorsunuz. Madem boşanmak istiyorsunuz, maddi gücünüz de var, neyi bekliyorsunuz? Adam elbet boşanmak istemez, erkekler kurulu düzeni kolay bozamazlar. begonyabahcesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yuvaları teknolojinin yıktığı günleri de gördük yarabbi sonumuzu hayr'et. Benim eşim de wc de bile telefonla idi. Birkac gün anneme gittim dedim sen telefonunla vakit geçir canım.. Şimdi bir dur dedi. M MutluHuzurluBereketli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

3 aydır tahammülüm kalmadı eşime. Rahatlıkla sevmiyorum diyebiliyorum. Sarılmak, öpmek içimden gelmiyor. Artık tartışmıyorum bile. Önceden üzülür öyle demeyeyim dediğim şeylerı bodoslama söylüyorum. Mesela" kör müsün " lafını 5 senede ilk kez kullandım. Önceden çocuğa yansitırdım artık yansıtmıyorum. Beni üzen ben eşime nasıl davranıyorsam kızım da öyle davranıyor. Yanı sarılmak istemiyor, öpmek istediğinde kaçıyor, sürekli pesimde dolanıyor. Beni örnek alıyor. Perşembe psikiyatriye gidecegim çocuğum için. Öfkemi kontrol edemiyorum eşyaları yere atıyorum vs. Kızım aynen benim yaptıklarımı yapıyor. Bir-kac antodepresanla öfke sorununu çözerim de bu insanlara olan nefretimi nasıl yok edeceğim. Sadece eşime değil, aileme de soğuğum. Aramıyorum artık. Nefret ediyorum herkesten. Sadece kızımı seviyorum. Bu kadar nefrette nasıl gosteriyorum sevgimi bilemiyorum. Ya da o o sevgiyi görebiliyor mu? Şu sebepten soğudum diye bir şey yok. Benim için cinsellik de bitti. Açıkça söyledim eşime. Yoluna bakabilirsin dedim. Istemiyorum dedim. Her şeye soğuğum. Insanlarla sohbeti kestim. Sadece öğrencilerimle muhabbet eder, dersimi işlerim. Çocuklarla gülüp eğlenmek çok güzel. Eşim kötü biri değil. Küfrü yok, içkisi sigarası kumari yok. Telefona bilgisayar oyunlarına düşkündür. 5 senede bir kere kötü söz beni kıracak söz söylememiştir. 3 aydır canına okuyorum söylemlerimle. Kalbinde ruhunda kırıp dokmedigim parca kalmadı ama bir kere boşanma lafı açmadı. Aciyorum adama. En sonunda ben dedim. Sevgi aşk bir anda biter mi? Bu kadar biriktirdiğim, beni yoran ne bilmiyorum. Sadece yalnız kalmak istiyorum. Oruç tutmuyorum. Duzenli orucumu tutardım. Regl donemlerimde bile tutamadigim icin uzulurdüm. Simdi keyfi tutmuyorum ve ne uzuntu ne vicdan azabi zerresi yok.

Neden olmasın. Yalniz doğru karar verdiğinden emin ol. Bunu da ancak bir uzmandan yardım alarak anlayabilirsin. Sorun sadece evliliğin olabilir ama olmayabilir de. O yüzden bosansan bile ruh halin duzelmeyebilir.

M MutluHuzurluBereketli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Şu anlattıklarınizdan o çocuğa tek başıniza bakacak bir ruh sağlığına sahip değilsiniz gibi görünüyor. Herkesten nefret ediyorum diyorsunuz. Kocanız, aileniz, tüm insanlar. Orucu severdim, onu da kıl kadar umursamıyorum diye belirtmenizin sebebi Allah 'dan da soğudum demeye getirmeniz mi? Ve tüm bunların ana sebebi ilk mesajda anlattığınız kocaya ile iletişim kopukluğu mu yani? Vay anasını, ne önemli şey şu erkek milleti... varlığın yegane amacı tadından yenmeyen bir evlilik. S sendemibrutus

Anneler gününüz kutlu olsun. Düğün, okul, iş vs. için denir de evlilik için denir mi acep? 5senelik evliyiz, yaklaşık iki yaşında kızımiź var ve şu evlilik bitse de gitsek diyorum. Herkes yoluna baksın diyorum, olur mu öyle şey diyor. Ben kızımla 1+1evimde mutlu olacağımı düşünüyorum. Ondan gelecek paraya da ihtiyacım yok çok şükür. Çalışıyorum, kızımızı da kreşe vereceğiz. Onu ortak karşılarız. Kızıyla vakit geçirirken harcama yapacaksa yapar. En azından evin yükü azalır. Niye evde durmayan bir adamın ailesi senede birkere 10 gün gelecek diye 3+1de oturuyorum ki! Sohbet yok, bizi dinleme yok. Sürekli televizyon başınd telefon elinde msjlasan, konuşan onu yapamazsa saçma sapan 1000kere izlediği videoları izleyen bir adam var. Sevmiyorum artik! Aşkım neyin bitti. Açıkça ayrılalım dedim. Hiç oralı olmadı. Aile terapisi dahi istemiyorum. Ona sınır oluyorum, sinirimden çocuk nasipleniyor. Ne gerek var! Artık askim hayatim değil, salak gerizekalı diye sesleniyorum içimden. Sorum yok, danışmak istediğim bir sey yok.