Etrafta, konserve kıvamında, renksiz, tatsız, ruhsuz dolaşan, yarı ölü çocuklar var. "Zamane" diyip geçemeyeceğimiz kadar gerçek ve iç parçalayan. Biri bunların ailelerini uyarsa. "Bunlar olmamış" dese, ne yaparsınız? Çocukları popilist kültürle bu kadar erken tanıştırmayın. Güzel olmak ve modayı takip etmek gibi kaygıları olmasın. Oyuncaklarına benzemeyi ve onlar gibi yaşamayı hedeflemesinler. Ellerindeki akıllı telefona mahkum, ekrana zincirli, tablete tutsak... Yedikleri herşey yapay, beyinleri esir, hayalleri olmayan çocuklar... Yeniden doğurun çocukları. En doğal yoldan, en doğalla besleyin. Tertemiz bir hava solusun ciğerleri, koşup oynasınlar, çiçeklerin adlarını ezberletin, o garip canavarlı çizgi filmeleri değil. Hayal etmeyi öğretin. Balo da ne giyeceğini değil, nasıl mutlu olacağını sorun mesela! Neleri, sever, nelerden korkarlar? En sevdikleri renk ne renk mesela? Ayaklarının nasıl bastığını, sırtının nasıl göründüğünü, neden sık sık öksürdüğünü bile geçtim. Saçlarının diplerine bakın mesela. Bit mi var, sirke mi? Bilmem nerde doğum günü partisi, bilmem ne kadarlık doğum günü hediyesini boşverin. Beraber pasta yapın mesela. Kan grubunu, tırnaklarının üstünde ki beyaz çizgileri boşverin. Cüzdanınızda fotoğrafı olsun mesela. Yeniden doğurun çocukları. Bu sefer gerçekten sevin onları. Aşkla kariyer arasında, başkaları büyütsün diye değil. Evliliğinizi kurtaracaksa, mirasa hak kazandıracaksa, "elalem ne der"se değil. İtip kakacaksanız minicik bedenini. O çok meşgul ruhunuz müsait değilse anne babalığa... Eline bişiyler tutuşturup, alışveriş merkezlerinde büyütüp, sussun diye cep telefonunu açıp, gece uyumuyor diye kriz geçirecekseniz. ve kahreden daha bin tane kabus yaşatacaksanız... Yazmaya elin varmadığı, ama kıydığınız ve yaptığınız daha bin tanesini. Bırakın melekleri, cennetlerinde yaşasınlar. Funda Öztürk Alban