Cocukken annen'izle iliskiniz nasildi? LiLYA-54

Bazen mutlu bisey yasadigimda "niye seviniyosun ki sen bunu hak etmiyosuetmiyosun" diyorum gerci pek fazla mutlu olay yaşamıyorum. Bazen kendimi itici buluyorum ve baskalarinin basardigi şeyleri gorunce hic imrenme sen asla basaramazsin diyorum. Hiçbir zaman kimseden tam sevgi gormedim hayatta ablam dışında evet bu kisi beni kayitsiz sartsiz seviyor dediğim kimse olmadi mesela bana çıkma teklif eden bi tane bile erkek olmadi kimse beni sevgilisi olmaya layik gormedi. Aslinda gecmisimde beni etkilicek bi olay yasamadim ben cok kucukken bile cok asiri hassas, icine kapanik ve suskun bi cocuktum hala oyleyim belki bu yuzden çevremde insan yok. Konusurken insanlarin gozlerinin icine bile bakamiyorum. 23 yasindayim değişmek istiyorum nolur bana yardım edin elimden tutun... Hayatta hicbir basarim olmadi belki sebebi budur bilemiyorum. Eziklendigim cok oldu çocukluk ve ergenlik donemimde mesela okulla ilgili falan. Psikiyatriste gittim 3 haftadir ilac kullaniyorum simdilik bi faydasini gormedim. Birde bende iletisim sorunu var mesela cok samimi olmadığım biriyle basbasa kaliyosam agzim kilitleniyo heyecandan. Gerci bunlardan doktora bahsetmedim utandim...

Niye sevgiyi hak etmeyesiniz ki?

Niye kendinizi bu kadar aşağıda görüyorsunuz ki.. böyle hissetmenizin gerisinde ne var acaba? Bi uzmandan destek alsanız

Şimdiye kadar bir başarım olmadı demişsiniz ama 2 defa üniversite kazanmışsınız bu büyük bir başarı değil mi? Ciddiye alınmamaktan kastınız ne tam olarak. Hayatta var olmak, kendine güvenmek, kendini sevmek için neden bir sevgilin olması gerekiyor ki? Kaderinde olan kişi belki de okulunu bitirip işini eline aldıktan sonra çıkacaktır karşına bilemeyiz. İçe kapanık ve hassas olmak elimizde değil yaradılış gereği. Sosyalleşmek sosyal yaşamın içinde yer aldıkça deneyimlendikçe kazanılır. Fırsatınız oldukça ablanızla, ailenizle, arkadaşlarınızla farklı aktiviteler yapabilirsiniz. Zamanla ve deneyimle aşacağınıza inanıyorum. Yeter ki neden böyleyim deyip kendinizi şartlamayın.

Psikiyatriste gittm bi ilaç verdi 3 haftadir kullaniyorum simdilik bi faydasını gormedim Louder

Ben öğrenciyim bu ikinci universitem ilkini bitiremedim yarida birakip diğerine gectim sehir disinda okuyorum okuduğum yeri seviyorum ailemin yaninda da iyiyim aslinda bu zamana kadar yasadigim tek kotu olay kimsenin beni ciddiye almamasi... etacarinea

Ablanız kayıtsız, şartsız seviyormuş ya, kıymetini bilin, sizde sevin, evet bende ablayım :) zaten başka hiçkimse kayıtsız, şartsız sevmez.. Abla, anne, baba, kardeş dışında, tabii onlarda gerçek aile ise eğer..

Su hayatta en değerli şey sağlık ve aile. Göz görüyor, kulak duyuyor. Eksik kolun veya bacağın var mı? Yok. Aklın başında. Ailen hayatta. Tek derdin sevgilin olmaması bence. Merak etme o da oldugunda sonsuz mutluluk getirmiyor. Dertlerin başka turu geliyor. Psikolojik tedaviyi ihmal etme 3 hafta daha çok erken. Bu bir süreç unutma. İnşallah kendini daha iyi hissedeceksin.

Psikolojik destek almayı düşündünüz mü? Aslında ablanız olması bile çok güzel. Hayatta böyle arkamı döneceğim biri olsun çok isterdim. Sevgili konusuna da niye layık görmüyorlar olarak bakıyorsunuz ki? Günümüzün çocuk oyuncağı olmuş durumda. Belki de ağır başlı geliyorsunuz yanaşmak istemiyorlar. Bana biraz öyle geldi.

daha çok gençsin biraz psikolojin bozulmuş önce geçmişi unut kendini başkalarıyla kıyaslama her insan özeldir sevgili konusuna gelince ben ilk çıktığımda 29 yaşındaydım... şurda haklısın dünya malesef çıkar ilişkileri üzerine kurulu sende zamanla insanları çözmeye gerçekten sevilip sevilmediğine kime değer verip vermemen gerektiğini anlayıp ona göre hareket ediceksin kimse senden daha kıymetli değil...

Öğrenci misiniz? Mezun musunuz? Biraz kendinizden bahsederseniz belki öneriler buluruz

Neden özgüvensizsiniz ki? Kendinizi başarısız görme sebebiniz nedir?