Öncelikle çok geçmiş olsun. Hayatımın bir döneminde bahsettiklerinin aynısını ben de yaşadım Fe bunun ne kdr zor olduğunu çok iyi bilen biriyim. Öncelikle o düşünceler senin içinden gelmiyor bu yüzden kendini kötü hissetme. Ben neden böyle düşündüğümü sorgulayıp kendimi daha da yoruyordum ama zamanla bu düşüncelerin beynimden geçip gitmesine izin verdim ve azalmaya başladılar. Merak etme sen önemsemedikce azalacak bunlar. Bu konuda said Nursi nin vesvese sohbetine bakabilirsin. Bana çok iyi

Beynimin içinde kendime ait olmayan düşünceler duyuyorum. Beni inanılmaz derecede rahatsız ve huzursuz hissediyorlar hatta fazlasıyla utandırıyorlar ve artık resmen kendimden nefret ediyorum. Bundan aylar önce OKB tedavisi görmeye başladım daha sonra temizlik takıntım bitti ancak hayatın her alanında yanlış anlaşılmaktan korkarak yaşamaya başladım. İnsanlar yanlış düşünür diye kimseye bile bakamaz oldum yolda vs. Sonra düşünceler başladı. Düşünceler önce birinin adını söylüyor ardından genelde rahatsız edici bir şey söyleyerek aileme hakaret ediyor. Ben de bu düşünceleri tekrarlarım diye çok korkuyorum ailem durumu bildiği için kızmaz ancak bu düşünce öyle bağlı geliyor ki zihnime sanki o adını söylediği kişiye söylüyor gibi oluyor. Çok utanıyorum artık konuşamaz oldum toplu içinde. Bu da OKB yüzünden midir?