Valla tatlım hepsine cevap vermeye çalıştım ama, şahsi fikrim bu sevgiliden uzak durman. Psikolojik baskı yapmış sana resmen. Gxoxzek içindeki öküze ohaa

kızlar yazılarınıza şimdi ulaşabildim, hepinizi tek tek bulup ayrı ayrı teşekkür etmek isterdim. bana yardımlarınız dokunduğu gibi, zahmet edip cvp yazmanız bile ayrı bir mutluluk benim için. hepinizin cv bını ayrı ayrı yorumladım küçük böcük sen başka,, juliet gözek ve ipeque siz de başka yollar gösteriyorsunuz bana aslında kendi bakış açımla baktığımda. aslında dediğiniz her cümle de sonuna kadar haklısınız. benim kafamı karıştıran canımı sıkan da bunlar;yani karmakarışık bir beyne sahip olmak ve nerden gideceğimi bilememek. onun olmamı istediği insanla, beni mutlu eden olmak istediğim insan tıpkı küçükböcükle arkadaşı gibi belki de. çok dikkatsiz bir insanım ben, dikaatsizliğimden de çok çektim önemli olmasalar da canımı sıktılar. o benim hayatımda sürekli bir dikkatdi, onu unutunca dikkati unutmaktan korkuyorum, çünkü yalnızlıktan sıkılıp biyerlere dadanmaktan çok korkuyorum, kendimi tanırım ben, asla sakin bir insan olmayı beceremedim,, illaki etten püften de olsa bir meşgalem olmalı, yanlış yola gitme riskimi siz düşünün artık. bir yandan da düşüncelerimi saçma buluyorum, ben o yokken dikkatsiz bir insanken de hiç yanlış yapmadımki, yani allah insanın içine verirse zaten o beni isterse 4 duvar arasına koysun yine de yaparım yapacağımı diyorum. bu cümleyi ona da kurmuştum, bana söylediği ''sen büyüdükçe insanların da affı, merhameti azalacaktır, başına bir iş gelmediyse bundan gelmemiştir '' oldu. belki de beynimi yıkadı doğrudur, ama bana olması gereken kişilğin daha doğrusu bayanın, küçük böcüğün dediği gibi herşeye ve herkese karşı mesafelerle dolu olması gerektiğini söyledi hep. düşünüyorum kızlar çok düşünüyorum, düşünmekten ve bunların stresinden kilo verdim iyice, ve bir de bu huzursuzluk yüzünden, çelişkiler yüzünden ve sert davranması yüzünden ondan ayrıldım, çünkü bıktım artık her olayda birbirimize muhalefet olmaktan. bunlara stresim yüzümden gergin bir insan oldum ve herşeye herkese sinir olmaya başladım çünkü. ayrılık acısı şurda dursun dedim, önce en büyük derdimden başliyim dedim. bir yanda hep takdir ettiğim ve karşıdan bakabildiğim o kişilik bir yanda da kendi gizemli, çekici, sıradışı kişilğim.2 si arasında cebelleşiyorum resmen. ortayı bulmaya çalıştım, ama ne oldu biliyormusunuz, ya ortayı da bilmiyorum, ya da dengesiz psikolojilere giriyorum. kim olmalıyım sizce ben bu kadar yol katettikten sonra? eğer kendim olursam, biliyorumki başlayacak gene tatsız şeyler ufak ufak, ve bir gün bir bakmışım, o bunu neden dedi, bu şunu neden dedi, ben boyle demek istemedim vs vs... asıl korkularım, kim olursam olayım, ilerde mutsuzluk yaşayacağım, bu şu gibi bişey, karşımdaki insanı sürekli inceleyeceğim, çünkü bu ilişki den sonra boyle yapmam gerektiğini hissedeceğim hep. o insanı inceledikçe yine soru işaretleri oluşacak kafamda, mesela bir örnek vereyim eskiden canım istemesse yada o an konuşmak istemessem sevgilimin telefonunu açmazdım, tabiki uyarısını dikkate aldım, bir daha yapmadım ama asla anlamadım neden kızmış olduğunun mantığını, kendimi normal bulmadığım için, normal olanı anlamak zorunda kaldım. şimdi ben kendim olduğumda asla zararlı bir insan olmayacağım bunu da çok iyi biliyorum ama hayatıma giren kişi de mecburen kendim gibi biri olacak, o da telefonu açmayacak belki canı istemeyecek, ben bu kadar şey yaşadıktan sonra kendim gibi olup detaya takılmadan geçeceğim ya da işte ikaz edip geçeceğim,,, ya da onun dediği gibi olup buna tepkiler göstereceğim.. telefon meselesi sadece bir örnekti, herşeyde düşünün bunu. asıl korkum ne biliyormusunuz;kendim olup kendim gibi birini bulup sonra da doğru yanlış davranış sendromlarıyla kafamın karışması ve sonuç olarak kötü bir ilişki asıl korkularımdan biri, yine kendim olup ama yine benden farklı bir insan bulup, beni üzen bu aşk gibi yine üzülmek. buna bir yorumunuz var mı ilerde nasıl mutlu olurum ben? bambaşka bir soru daha sorsam, detaylara takılmak iyimidir kötümüdür, bence eskiden takılmazdım, takılanı da sevmezdim, sonradan takılmak ve takılmayı bilmek zorunda kaldım, istemeden de takılmaya başladım. yorumlarınız bakış açılarınız çok güzeldi, ve gerçekten ilk defa anlatıp rahatladım bir nebze, konuşmaya ihtiyacım varmış, ne kadar teşekkür etsem de az gelir. yazılarımla hiç normal bir görüntü bırakmadığımın farkındayım ama buna ben de üzülüyorum, keşke farklı yollarım olabilseydi, ama ben kabul ediyorum basbayağı psiklojim bozuk işte, sadece düzeltmeye çalışıyorum. öpüyorum hepinizi, kalın sağlıcakla B

canım senin kafan baya karışmış... aslına bakarsan ben biraz senin sevgilinin olması istediği tarzda bir insanım... herkesle çok rahat konuşmayan ; zaten konuşturmaya fırsat vermeyecek mesafeleri koyabilen biriyim... benim ev arkadaşım tam tersimdi... sana örnek mesela bakkal ; manav onunla saçma sapan sohbetlere girer ; çiçek filan verirdi... ben de anlamsız bulurdum onlarla bu samimiyetini... kaldı ki kendisi aslında hiç de saf değildir... ama onu yanlış anlayan çok erkek vardı... yine de o bu konularla yüzleştikçe kendisi biraz uzaklaştı... kimsenin zoruyla değil... kendisini korumak için belki de... ama o öyle mutluydu aslında... şimdi insanlara karşı güvensiz ve temkinli olmak onu da rahatsız ediyor... ben sadece böyle biriyim ; bana da sevimli olmak zor gelir... belki bu konuda biraz ortayı bulabilirsin... eğer herkes seni yanlış anlıyorsa... ama uzun zamandır görmediğin bir erkek arkadaşın sana değişmişsin ; güzel olmuşsun diyorsa buna sadece teşekkür et... bunda art niyet aramak yersiz... daha önünde öğreneceğin o kadar çok şey var ki... bu hayat tecrübesidir... sakın bunu tek kişiye bağlama... erkek arkadaşın elbette bazı şeyleri görmeni sağlamıştır ya da bazı şeyleri yanlış görmene neden olmuştur... ama hayat tecrübeni ona borçlu değilsin... sen mutlu olabildiğin sürece mutlu bir ilişki yaşarsın... o yüzden kendini nasıl mutlu hissediyorsan öyle yaşamalısın... ayrılık acısı da elbette geçiyor... eninde sonunda geçiyor... ondan korkun olmasın... bir şekilde kendini iyileştirmenin yolunu bulursun... biz de sana yardımcı oluruz eğer böyle bir karar verirsen... korkun bu olmasın... korkun seni senlikten çıkaran bir hayat yaşamak olsun...

senin kafan cok karısmıs ve cok fazla ayrıntılara takılıyorsun bence her zaman göründüğün gibi ol yada olduğun gibi görün kim ne derse desin kim ne düşününsün senin özün neyse öyle davran öyle konuş öyle yaklaş B