Son zamanlarda gözlemlediğim bir şey var. Ya da hep vardı da ben yeni yeni fark etmeye başladım

&#8220;Ben herkesle samimi olmak istemiyorum. Bazen yalan da söyleyebilirim. Asıl kandırmaca hiç yalan söylemediğimi iddia edersem olur. İlle de doğallık diyemiyorum. Çünkü süslenmeyi, bakımlı olmayı çok seviyorum. Paraya önem veririm. Sadece hayatımın amacı değil de arzularıma ulaşabilmekte araç olması açısından para gereklidir diye düşünüyorum. Çocuklar hariç her insanı sevme lüksüm yok. Herkesle iyi anlaşabilmekle ilgili bir kaygımda olmadığı için az ama sağlam arkadaşlıklar kurmayı kendime prensip edindim.&#8221; diyen birisi bana göre kalbiyle ve aklıyla tutarlı bir görünüm sergiliyordur. Tamamına katılıyorum. Ne yazıkki insan bazen bunları söylediğinde yalancı, paragöz, sevgisiz olarak nitelendiriliyor. Başıma gelmedi, ama bu potansiyeli görebiliyorum insanlarda. Başka insanlar hakkında yapılan yanlış yorumlar ispatlıyor zaten. Düşünce yapısı ortaya çıkıveriyor insanın. AYN SİDİKLİ tek ayak