Kolay en lezzetli pastadir. Ne zaman agizimin tadi bozulsa aninda o pastadan yemek isteriz. Bende zamaninda o pastayi yemeyi sectim ama bana hazimsizlik olarak geri dondu :) demeye çalıştıgim o ki ne icin kim icin sabrediyorsun. Seni tutan birsey olmali iliskilerde illaki hatalar olur kimse mukemmel degil ama sana olan sevgisinden emin oldugun biriden yaptigi hatalar yuzunden vazgecmek biraz kolayi secmek oluyor Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

böyle düşündüğümde sakinleşiyorum abartma kızım falan diyorum ama ne biliyim sanki kendimikandırıyormuşum salak yerine konuluyormuşum gibime geliyor :)) onu takmamak çözüm değil diyorsun.. peki ben gerçekten sevilip sevilmediğimi değer görüp görmediğimi ilgi dışında nasıl anlayabilirimki? :/

Kötü giden bi ilişkide kestirip atmak en kolayı bence.. Bunu yapmak yerine, bile bile, canı yansa bile sabredip çabalayan, uğraşan, sevdiğini, ve aşkı kazanan kimse yok mu?

bazen bi ilişkiyi bitirmek yürütmekten daha kolaydır.. ben her zaman tabir-i caizse kanının son damlasına kadar savaşılması taraftarı oldum.. kendimde böyle yaptım.. öyle kırııcı şeyler yaşadım ki zamanında ama bitsin kelimesini kullanmadım hiç.. belki canımın yanacağını düşünüyordum belkide pişman olacağımı bildiğimden vazgeçmiyordum.. aşk için savaşmak tabiki karşılıklı aşk olan sevgi olan bi ilişkide mümkündür.. bir tarafın sevgisinde aşkında eksiklik varsa sen ne yaparsan yap o ilişkiden adam olmaz... seni üzmek istemem ama benim gördüğüm böyle oldu hep.. hani mehmet çoşkundenizin bi yazısı var okumuşsundur mutlaka 'hayatı ıskalama lüksün yok'' diye... orda bi paragraf şöyle diyor '' ''Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan, Bu kuşun kanadı neden beyaz değil? diye bir soruyla bile karşılaşabilirsin.'' işte bu gibi sen ağzınla kuş tutsan yaranamazsın çünkü aşkın olmadığı yerde savaşta anlamını yitiriyor.. bence kendini yıprtamadan bu ilişkiye bi son vermelisin... mortishya

Ben, diyebilirim. Öyle çok büyük çaplı sorunlarımız yoktu, yani şiddet ihanet vs yoktu ama, belli başlı anlaşmazlıklarımız, kültür farkı, hayata bakış açısı farklılığı, gelenek görenek, örf adet farklılığı vardı. Bu yüzden ister istemez tartışmalarımız çok oluyordu ilk birkaç senede. Kaç defa boşanmanın eşiğinden döndük, bazen ben boşanmak istedim, o istemedi, bazense tersi. En son büyük kavgamızdan sonra ben hamile kaldım, ondan sonra kavgalarımız azaldı, birbirimize daha anlayışlı yaklaşır olduk, birbirimizi anlamayı, empati kurmayı öğrendik. O

siz birbirinizle bir hayat geçirme sözü verebilece kadar seviyormuşsunuz birbirinizi ne güzel.. :) benim daha birkaç yıllık bi ilişkim var ve o beni anlamıyor, ben onu anlamaya çalışsam da çok kırılıyorum.. eskiden beni üzmekten kaybetmekten korkardı şimdi yok, işler resmen tersine döndü ve ben çekip gidemiyorum.. konusarak anlatıyorum olmuyor, davranıslarımla belli ediyim diyorum soguk olmaya dayanamıyorum.. ne yapacagımı nasıl yola getırecegımı ilişkimi tek taraflı bi çabayla nasıl eskı heyecanına kavusturabılecegımı bılmıyorum E

İnsandan insana değişir. Her insanın sevme şekli farklı, o yüzden bunu en iyi siz anlayabilirsiniz. Rengeyigi

been ben kazandım hemde bileğimin aklımın hakkı ile

O da okursa daha iyi. Birbirinizi takmazsanız, aranızda ne kalır ki zaten? Takmamaktansa anlayışla yaklaşmak gerekir. Mesela, siz değer vermiyor diye düşünüyorsunuz, ama belki de o size çok değer veriyordur, sadece sizin düşündüğünüz şekilde değil? Benim eltim, eşi ona istediği herşeyi alıyor ama fazla ilgi göstermiyor diye sevilmediğini düşünür bazen, bir diğer eltim de her istediğini alıyorsa muhakkak seviyordur yoksa neden alsın her bir şeyi diyor. Hani, kadınların bile değer sevgi ilgi anlayışları farklıyken düşünün erkekler ne kadar farklı şekilde düşünebilir? =) Bir de kullanılan sözcükler önemli, bazen bir şeyi anlatmak isteriz ama karşı taraf bir türlü anlayamaz, biz umursamadığını sanırız, halbuki gerçekten anlamıyorlar =) O

evet zaten sırf "adamın yapısı böyle, bilerek yapmıyodur" diye diye sabrediyorum ama işte tek taraflı çabayla bi yere kadar gidiyo.. ben okusam tek başıma bi işe yarar mı dersin? hayır yani onu yola getiricek bişi de gelmiyo aklıma.. onu bu kadar çok takmamayı umursamamayı istiyorum onu da basaramıyorum. zaten bana gore oyle ılıskıye de ılıskı denmez :/ napıcagımı sasırdııım yine costu duygularım deger gormek ıstıyorum O

Öyle olur zaten, erkeklerin aklı biz kadınlardan çok daha değişik çalışıyor, bizim çoğu zaman yanlış veya yersiz bulduğumuz şeyleri onlar normal ve kayda değmeyecek şeyler olarak görüyorlar. Bazı psikolojik kitapların yardımı dokunabilir. Biz John Grey'in Erkekler Mars'tan Kadınlar Venüs'ten'ini okumuştuk beraber. 'Aaa, aslında böyle miymiş? Oysa ben hep şöyle sanıyordum!' dediğimiz çok konu oldu. Ben kendim Gary Chapman'in The Five Love Langueges'ini okudum, türkçesini bilmiyorum, çevirisini bulabilirseniz o da çok güzel bir kitap. O

sevgilimin beni sevdiğini biliyorum ancak öyle deli divane bi aşk yaşamıyorum, yani malesef yaşayamıyorum :)) ilişkilerde hep bi taraf daha fazla sever, değer verir, hayatının ortasına onu koyar diğeri ise umursamaz olur beklentileri çok karşılamaz ya, işte ben malesef seven tarafım.. çevremdekilerin sürekli ayrıl demesi beni çok kırmaya başladı, çok fazla seviyorum ama bu ilişkiyi nasıl düzene sokacağımı bilmiyorum...

nasııl nasıııll nasılll anlatsana belki yardımın dokunur bana