.. ya aile sıkıntılarıyla uğraşmaktan alışma fırsatım olmadı o sıkıntılar hallolunca su yüzüne çıktı maalesef.. Olumlu oy 0 Olumsuz oy E

Yurtdışında ki versiyonundayım. Arapça fransızca hakgetire. Dışarda gezmek temizlik yapmak ve kocaya yemek yapmak dısında bişey yok. Zaten yalnızlığı seven biriyim hiç sıkıntı etmiyorum. Ama memleket jasretini sorma.

Yaa ben de yalnızlığı severim derdim ama meğer hiç gerçekten yalnız olmamışim şimdi anladım:) yemek yapmaya vermiştim ben de bir ara kendimi ama kilo aldım bir de çocuk büyüyünce zorlaştı o işler:)

Bende gurbetteyim gerçekten bazen yüz yüze sohbet edecek insan arıyorsun kitap okuma film izleme bebekle etkinlik ilgilenme vs tabiki bunları yapın ama birgün bebeğiniz uyuduğun da aklıza yatan yaşınızın uygun olduğu komşunuzu kahveye çağırın ilk adımı siz atın en azından bir tık yalnızlığınız azalır

Öyle yapicam sanırım birkaç kez ayak üstü karşılaştık ama.. sanırım ben de cesaret edemiyorum çekiniyorum deniycem ama

Ya elimden geldigince çabalıyorum ama bakalım.. teşekkür ediyorumm

Benim de zamanım öyle geciyo halk eğitim merkezini araştırmıştım buraya uzak bir mesafede ve çocukla gitmem mumkun değil kreş yaşına da gelmedi henüz bakalım çareler arıyorum Allah size de kolaylık versin halinizden anlıyorum..

Ben de tekim. Ailem yok burda. Eşimin ailesi de yok şükür. Bebek olunca işten de çıktım tabi. Ama kimseyi aramıyorum. Yakında satmak için hem hobi olsun hem de boş durmayayım diye eskiden yapıtığım el işlerine başlayacağım. Vaktiniz olursa elinizin yatkın olduğu şeylere bi bakın Olumlu oy 0 Olumsuz oy E

Ben yalnızlığımı seviyorum. Özellikle kimseyle komşuluk yapmıyorum. İçim rahat ama sizin gibi biri olsaydım kesin börek yapardım ve komşuya götürürdüm. Tabağı verirken de bir gün çaya bekliyorum derdim. Bence kesin işe yarar Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Aynı sorunu bende yaşıyorum, bende evlendikten sonra (6 aydır) daha önce gelmediğim farklı bir şehirdeyim. Gerçekten aşırı zor, benimde hiç arkadaşım yok. İş arıyorum fakat henüz bulamadım. Zamanımın çoğu evde yemek ve temizlik yaparak geçiyor. Ben halk eğitim kurslarına gitmeyi düşünüyorum, belki orada arkadaş falan edinirim hem de ekstra bilmediğim bir konuda eğitim de almış olurum. Sizin de zamanınız varsa bakabilirsiniz

Ablam da ailelerden çok uzak bir ile taşınmıştı, başlarda sizin gibi bebeği küçük diye sosyalleşemiyirdu, sonrasında belediyenin açtığı oyun gruplarına katıldı, hem çocuğu diğer çocuklarla, hem de kendisi annelerle sosyalleşti. Şuan iyi anlaştığı iki arkadaşı var. Siz de araştırın işinize yarar sanırım.

Merhaba kadınlar kulübü güzel üyeleri burda yeniyim bugün aranıza katıldım.. başlıktan anlaşıldığı gibi yeni taşındım (1yil) ilk doğumunu burda yaptım o zamanlar kayınvalidem vardı evde onunla ve dolayısıyla eşimle problemlerimiz vardı. bebek, stres derken kayınvalidem yanımdan taşındı tabi haliyle rahatladım çocuğumu büyüttüm eşimle aramız düzeldi ama ben burda yabancı şehirde yalnız kaldım.. korona zamanı gelmiştim komşuluk edemedim kimse de benimle edemedi böyle alışılageldi.. benim gibi olan hanımlar var mı neler yapiyosunuz bu yalnızlıkla baş etmek için? çocuğum bir yaşında bırakacağım kimsem de yok o yüzden çalışma fikri de hayal şimdilik benim için.. neler yapabilirim, nasıl arkadaşlık kurarım ya da kendimi nasıl oyalayabilirim bu yalnızlık konusunda? Yardımlarınızı bekliyorum

Komsularinizla muhabbet acmak icin kek borek birsey goturun ayak ustu bende bu binaya geldim ama korona yuzunden kimseyle tanisamadim bu vesileyle tanismak istedim diyin.

1 yılda baya uzun süre nasıl alışamadınız :) Benim 3. Ayım inşallah oturum vermezlerde defolur gideriz

Komşularımızla sohbet etmeyi kurslara gitmeyi deneyin bolu güzel sessiz sakin bir şehir dışarı çıkıp gezin. Olumlu oy 0 Olumsuz oy E

Elim de hiç yatkın değildir bi deniyim dedim ama yok çağrı merkezine işe girdim home Office tarzında o da hiç insancıl çalışma şartlari yok daha çok stres sahibi oldum:)

Afrika'da misin? Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Aa çok teşekkür ederim hemen araştırayım inşallah burda da bulabilirim o türden bir şey