Aynı sorun bendede var ve kurtulamiyorum bende senin gibi

İlacımı kullandım, biraz kendime gelince de hayatımda kaygı duyduğum konuları düzenlemeye başladım. Bazen oluyor geceleri atak gibi özellik kapanma süreci ve gebelik ile körüklendi ama bir şekilde baş etme yollarını insan salim kafa ile öğreniyor. Okuduğumuz yazarlar, dinlediğimiz insanlar önemli oluypr kaygıyla başa çıkma yollarında. İstanbul'a yaşamıyorum doktoru eğer onun için soruyorsanız online da tedavisi de yok. Bulunduğunuz şehrin tıp fakültesinde iyi bir psikiyatr bulabilirsiniz diye düşünüyorum. PETRA1012 Ve şarkımdaki kuş öldü. Koruyamadı ellerim.. Üyelik

atlatmanıza çok çok sevindim. Devlet hastanesinde mi psikiyatra gittiniz?

aniden aklıma olumsuz düşünceler geliyor ve bu olumsuz düşünceler önce beni titretiyor, ardından mide bulantısı yaşıyorum. Bazen o olumsuz düşünceler o kadar yoğunlaşıyor ki hiç çıkamayacakmışım gibi geliyor. Kafanızın üstünde sürekli kara bulutlar dolaşıyor gibi.

Yayginiysa alırım bı dal

Şimdi neler yapıyorsunuz da yönetebiliyorsunuz?

nasıl aştınız peki o dönemi?

Tamamen geçmedi ama eskisi gibi sürekli de devam etmiyor üstte de yazdım ya bi olay yaşadığında sorun çözülse bile devam ederdi eskiden şimdi bir gün sürdü geçti evreleri mi var artık anksiyetenin bilemiyorum 15-20 yaş aralığında çok yoğundu benimki

Cok illet birsey gercekten, yasamaya anlayamaz. Ben nerdeyse 10 senedir ugrasiyorum, eskiye göre daha iyi yönetebiliyorum ama hic bir zaman tam olarak gecmedi

Kullandım canim ama 1 ay sonra bıraktım kendim. psikologla çözülecekse ilaçsız tercih ederim

Merhaba, aranızda anksiyete yaşayıp atlatan varsa neler yaptınız da atlattınız?Sürecinizi bizimle paylaşırsanız çok çok mutlu olurum. Artık ben de bu illetten kurtulmak istiyorum,1 senedir yakama yapıştı bırakmadı.

Düşünmemeye çalışıyorum herşeyin düzeleceğini bunun hayatta sadece benim başıma gelmediğini falan kendimi telkin ediyorum. Bende işe yarıyor. Bunun için özellikle sizi oyalayacak şeyler bulmanız gerekiyor. Kafa boş kaldığında kendini nerelere çekiyor tahmin edersiniz Bazı yaşadıklarımdan sonra kendi kendimi tedavi etmeyi öğrendim tıpkı sırtımdaki kocaman yükleri tek başıma taşımayı öğrendiğim gibi...

doktorunuzu özelden yazabilir misiniz acaba?Neler yaptınız atlatmak için?

Merhaba, çok geçmiş olsun. Bunu yaşamayan bilemez. Illet bişey eğer fiziksel rahatsızlık yasatiyorsa size ilaç kullansaniz daha iyi. Kendi kendine kr8z anını yonetebilmek hic kolay bişey değil. En azından ben başaramadım, telkinde yapamadım. Ne zaman telkin yapsam daha çok panik oldum ben normal hayatımda da panik bir insanım, bu atak durumunda daha da katlanıyor. Cekilmez bir hal alıyor. Mide bulantısı, çarpıntı, ellerde uyuşukluk, ishal, karın ağrısı, halsizlik, yoğun öleceğim düşüncesi, terleme l, istahsizlik benim yaşadıklarım. O anda hiçbirşey yapamıyorum sanki elim ayağım boşaliyo hareketsiz kalıp kendi icime dönüyorum. Kafamı mesgulde edemiyorum ben. Dokrora gidiyorum ve ilaç kullaniyorum uzun zamandır cunku ben tek başıma baş edemiyorum. Ilaci tam bırakacak gibi. oldum yine atak geçirdim Bu yuzden ilaca devam ediyorum isteyerek yoksa o yaşadıklarımın altindan ben kalkamıyorum. Ihtiyacıniz varsa ilaç kullanın korkmayın. Karpuzlu araba

inşallah canım geleceğimle ilgili bir kaygım var ve 1 yıl içinde netleşecek nasıl bir atak geçiriyorum aklıma gelince anlatamam özellikle son günlerde çok iştahsız ve uykusuzum ama işime verdim kendimi evde de çocuklar spor ev işi derken aklıma getirmeyerek aşıyorum Bekleyip göreceğiz diyorum.

süper, ben de bunu öğreneceğim inşallah.

devlet hastanesinde mi psikiyatra gittiniz?ilaçlar nasıl etki yaptı ve iyileşme süreciniz ne durumda şu anda? . push ; Cicek

muhteşem, inşallah bende de işe yarar.

Anksiyete bozukluğu çok sık rastlanan bir hastalık ve tedavi olmadan geçmiyor. Çünkü normal bir ruh hali ile o kaygıları tamamen sıfırlayamıyor bir insan. Daha önce dikkat eksikliği, depresyon vs gibi teşhisler almış olsam da iyi bir doktora gittiğimde şunu anladım ki yıllarca çözemediğim durum anksiyete bozukluğu imiş. Doktorumun verdiği ilacı kullandım, yönlendirmelerine uydum. Zihnim, kaygılarımı nasıl yönetebileceğini ancak sakinleşince anladı. Atak dönemi ara ara geliyor ama artık çok şiddetli olmadan savuşturmaya çalışıyor, zihnindeki puslara odaklanmadan temizlemeye gayret ediyorum. Geri gelmeyecek, tamamen geçecek diye bir kaide yok. Ola ki başedemezsem yine doktoruma gider tedaviye devam ederim.

Bende de ilk 2009 senesinde çıktı tam ergenlik döneminde çok üstüme gelinen bi durum vardı birden pat diye gece başladı tedaviye başlayana kadar da canıma okudu gerçekten bilmeyenin o hastalığı içinde yaşamayanın anlayamacağı bi durum ne uyku uyuyabiliyordum ne yemek yiyebiliyordum baya bi kilo verdim o zaman yatsam yatamıyordum iç sıkıntısından ayağa kalksam ayakta duracak halim yokdu gündüzleri iyidi akşam üzeri olmaya başlayınca anksiyete krizleri de başlıyordu sonra ilaç tedavisi gördüm baya iyi geldi uykum yemem içmem düzeldi üç dört senedir ilaç kullanmıyorum kendi kendime iyi olacak herşey düzelecek herşey geciçi böyle tezkinler veriyorum mesela pazartesi günü eşimle onun ailesi yüzünden kavga ettik baya olaylar oldu beni suçlamışlar felan dün anksiyete krizi geçirdim iç sıkıntısı ağlama herşey kötü olacak düşüncesi felan kollarıma sızı girmesi hepsini tekrar yaşadım sonra oturdum kendi kendime hiç kimse benden önemli değil sağlığımdan önmeli değil ben güçlü bi insanım ben çok mutlu olacam bunların hepsi daha öncekiler gibi geçecek gibi şeyler söyledim sesli olarak tekrar ettim sürekli tabi bide eşimle de konuştum o konuyla alakalı rest çektim ki benim kaygılarıma göre yapabilecem bişey değildi heleki anksiyete krizi geçirirken baktım rahatladıkça rahatlıyorum biraz uzun oldu ama ben kendimi böyle böyle tedavi ettiğimi düşünüyorum şuan hamile kalmaya çalışıyorum öyle bi durum olmasa ilaç desteği almak isterdim yinede bence sizde tedavi alın ve kendinize sürekli şunu söyleyin ben kaygılarımdan güçlüyüm hiç kimse benden güçlü değil bunları tekrar edin sürekli ve bişeylerle meşgul olmaya çalışın eğerki işiniz yoksa evdeyseniz i Rabbim şifasını versin inşallah

benim için soruyorsanız baya ilerledi anksiyetem.

Merhaba, Geçmiş olsun. Ben yaşadım. Atlattım mı bilmiyorum buna okuyunca siz karar verin. Ben çok stresli bir dönem geçiriyorken 3 sene önce durup dururken başıma geldi. Ailede vs mental hastalığı olan hiç yok. Öncelikle psikiyatriye gittim ve ilaç başladık. İlaç gerçekten çok iyi geldi 1.5 sene kadar kullandım galiba. Beni saplandığım bataklığımdan çıkardı hatta şey dediğimi hatırlıyorum "ben çok uzun zamandır böyle iyi hissetmemiştim kendimin en iyi versiyonundayım şuan" Tedavinin sonlarına doğru anksiyetenin a'sını unutmuştum hatta ilaç almam gerektiğini falan da unutmaya başlamıştım o kadar silinmişti hastalık kafamdan :) İlaç kullanırken de psikiyatrımla neden böyle olduğunu konuştuk hastalığı konuştuk yanlış düşünce kalıplarımı konuştuk. İlaç bırakmakta da hiç problem yok abartanlara bakmayın azaltarak gayet güzel bir şekilde bıraktım 1-2 gün hafif midem bulanmıştı onu hatırlıyorum 1 gün de baya terlediğimi hatırlıyorum o kadar. İlacı 2019 Temmuz'da bıraktım 2 koca sene geçmiş ne durumdayım? Hiç bir zaman başladığım noktaya dönmedim ama arada hafif anksiyeteli günlerimin geçtiği oluyor. Şunu fark ettim: Anksiyete bence kaygıdan korkmak. Sonra kafayı buna takmak. Sürekli "acaba kaygılanıyor muyum?" diye kendini dinlemek. Kendini dinleyip kaygılandığını gördükçe daha da kaygılanmak ve kısır döngüye girmek. O yüzden bence kaygılanmaktan kaygılanmamak gerekiyor kilit nokta burası. Hep bu durumun üzerinde durduğunuz için beyin kendini buna daha da hassaslaştırıyor. Yeterince bunun üzerine çalışırsanız beyin kendini ona adapte edecek zaten. Bir durun sorun kendinize. Ben niye kaygılanmaktan kaygılanıyorum ben salak mıyım, ne alaka? Kaygılanmakta korkacak bir şey yok. Kaygılandığım zaman zaten ortada benim fark ettiğim ya da fark etmediğim bir durum vardır, beynim bunu algılamıştır. Bu da sevinmek gibi bir duygu. Diyip üzerinde durmamanız lazım. Bunu hakkıyla başarabilirseniz zaten kaygılandığınızda kaygı düzeyiniz normal bir insan gibi olacak bence. En azından bende böyle çalışıyor bu durum :) Sevgiler.

inşallah aslında istersek oluyor düşünmemeye çalıştıkça unutuluyor. Kendine güvenin arttıkça negatifleri pozitife dönüştürebiliyorsun ben o kadar çok şeyi unuttum ki bariz bir şekilde sanırım hafızam siliyor ister istemez. kendi söylediklerimi bile hatırlamıyorum Hayat o kadar değerli ve kısa ki değmiyormuş geç öğrendim ama başardım

Evet devlet hastanesi, ilaca başlayalı henüz 2 hafta oldu. Doktorum 2 hafta sonra etkileri başlayacak demişti bakalım inşallah yakında görmeye başlarım

ben anksiyete krizim olduğu dönem bundan 1 ay önce özelde bir psikologa gittim ve o doktor ilaç kullanmam gerekmediğini söylemeişti. Bugün ibb'nin pdmdeki psikologuna gittiğimde direkt ilaç kullanman gerek diyince moralim bozuldu. Siz özeldeki bir doktora mı gitmiştiniz?

Cok cok endiseli oldugunuz dusundugunuz sey neyse sizi bu hale getiren cozumsuz olanan ne varsa onu cozume kavusturun. Ben en basta ilac kullandim paxera yesil receteli oyle istesenizde alamiycaklari icin isim veriyorum. Daha sonra doktorum depresyonunda eklendigini belirterek duxet verdi. Cok cok panik oldugum beni cok uzen saatlerce dusundugum icinden cikamadigim agladigim hatta kendimi perisan ettigim bir donemde basladi anksiyetem. Ayakta uyusukluk kalp carpintisi elde titreme. vucut titremesi. Mide bulantisi mideye kramp girmesi ayaklarin titremesi ve halsizlik yasadiklarimdandi. Simdi en fazla cok sinirleniyorum. Yasadigim seyler beni sinirli biri haline getirdi. Ama diger yasadigim seyleri astim cok sukur su an ilacta kullanmiyorum. Sadece su sinirlenme problemi icin bir kez daha cikcam hastaneye

hiç ilaç kullandınız mı peki?Benim bugün ibb'de gittiğim psikolog direkt ilaç dedi ama özelde gittiğim psikolog ilaç kullanacak düzeyde bir kaygı yaşamadığımı söylemişti. Kararsız kaldım, tekrar özeldeki psikologa gitsem mi diye.

anladım, teşekkür ederim.

Dikkatimi baska seylere vermeye calisiyorum, düzenli spor ve meditasyon yapiyorum. Seker cok tüketiyorsan mutlaka hayatindan cikarmani tavsiye ederim.

Bende 4 ay önce başladı, ama yeni ilaç tedavisine başlandı 2 hafta oldu. Umarım ise yarar çünkü bu şekilde yaşamak gerçekten çok zor, yaşamayan anlayamaz bizi. Ama psikiyatri bölümüne gitmeniz gerek, ilaçsız yenilebilecek birşey değil malesef

kıyamam ya, miniği benim yerime çok öpün. Aslında kaygı da sevinç, mutluluk gibi bir duygu. Sadece biz fazla anlam yüklüyoruz. Her gün kendime olumlama ve meditasyon yapmaya başladım. Kendime sürekli bu durumu yaşayan tek sen değilsin diyorum ve çocukluk arkadaşım panik ataktı, ağzının yamulduğu zamanlar oluyordu. Kendime sürekli onu bu derece etkileyip öldürmeyen şey seni de öldürmez diyorum.

Konu sahibi sana gelicek olursak. bende 6 ay falan ilaç kullandım herşey yolundaydi birsey dışında iştah açıyordu. cok yemek yiyodum haliyle kilo aldım. İlaci bıraktım eski halime geri döndüm kaygılıyım korkuyorum. ve bu korkum çocuğumu çok etkiliyor biliyorum. ona bişi olur diye elini bir saniye bırakmıyorum sokakta markette bisi alırken bile bı elimle halletmeye çalışıyorum. çocuk bu konudan baya muzdarip. geçen yolda yürüdüm dedim dur bı elini birakayim napicak araba falan biside yoktu. önce yüzüme baktı gülümsedi sonra koştu yavrum. okadar mutlu olduki biraz zayıflayım yine baslicam çocuğum dan önemlimi sanki

nasıl aştınız o dönemi?Anksiyeteyi yenmek için neler yaptınız?

Anlatır mısınız neler yaşıyorsunuz?

Bu hiç bi zaman tamamen geçmez çünkü hayatta kalmak için kaygıya ihtiyacımız var ama belli bi oran olarak tabiki. o yüzden kaygınız belli bi seviyeye indiğinde hani geçmediki diye düşünmeyin. İlaç gerekir bazı durumlarda ama anksiyete, panik atak vs bunlar sonuç hastalıklar aslında. bastırdığınız bazı şeyler bedeninizde böyle ortaya çıkıyor. o yüzden aslında terapi alırsanız sizin için çok iyi olur. duygu düzenlemeyi öğrenebilirseniz ilaçsız da belli bi seviyeye kadar çok güzel baş edebilirsiniz.

İlk araba kullanmaya başladığım zaman öğrendim anksiyete olduğumu ilaç kullanmaya başladım ama kendi irademle bıraktım ilacı çünkü sürekli uykumu getiriyordu. arabayı ilerlettikçe azaldığını farkettim. şu anda geleceğim hakkındaki başka endişelerim nedeniyle yine aynı şeyleri yaşamaya başladım kendi kendime aşmaya çalışıyorum tekrar ilaç istemiyorum ilaçfobim var zannımca

Ben pandemi Türkiyede açıklandıği zaman beyin mr ina girecektim, tabi okullari kapadılar filan ben girmedim. Ama hastalandım resmen birşey varsa bilemeyeceğim diye, pandemide etkiledi resmen hastalandım. Sonra bir cesaret gittim mr a girdim hiçbir sey çıkmadi ama ben 3 ay kendimi hasta olduğuma inandirdiğim icin gerçekten ağrılar çekiyordum ve o değil şu hastalık mi diye, basks doktorlara gittim tam o ara kalp çarpıntım, ellerimde titreme başladı boyle başımı kaldıramıyor gibi his değişik, online terapiye başladım ama iyi değildim. O sürede sehir değiştirdik. Tabi daha düzeldim ama şunu farkettim kaçmaya çalıştıkça kaygı çoğalıyor. Mesela namaza kilmaya kalkıyordum o an kalp çarpıntısı, ellerimde bacaklarimda titreme basliyordu ve bu beni endişelendiriyor daha fazla oluyordu. Oturarak namaz kilmaya başladım bazen tek farzi kılıyordum, sonra bir gün kendi kendime dedim ne yapıyorsun kendine bir bak. Bu namazı oturarak kılmayacaksın ölmedin ya dedim başladım kilmaya namaz ortasında düzenliyordum. O ara acele kıldığimda oldu ama oturarak kılmayacaksın dedim kendime. Sonra geçti herşey cok nadir geliyor hic aldırış etmeden isime işime gücüme bakıyorum. Resmen pandemi bana bunu bıraktı.

Psikolog ilaç yazamaz ki? Psikologa gidiyorsanız terapi olur, konuşursunuz. Psikiyatriste mi gittiniz acaba

şu an ibb'nin psikolojik danışmanlık merkezine gidiyorum. Siz anksiyeteyi yendiniz mi?

Eğer kaygılardan hayatınızı sürdürmekte zorlanıyorsanız yönetemiyorsanı kontrolden çıkıyorsa ilaç kullanacak düzeyde oluyor. Yönetebiliyorsanız ilaca tabii ki gerek yok.