ilk günler çok fazla anlamamışım sanki şimdi zaman geçtikçe daha fazla hissetmeye başladım geçiceğinden hiç emin olamıyorum

merhaba... nişanı çok çok geçerli sebeplerle attığımı önceki konulardan biliyorsunuzdur, şiddetli geçimsizlik ve eski nişanlımın şiddet düşkünlüğü ve anlaşamıyor olmamız sebebiyle.. evet sebepler fazlasıyla geçerli sonuç olarak zaten bitti iki tarafta zaten bıkmıştı gel gitlerden şiddetli kavgalardan iki tarafta pes etti. ama bana kendimi bu derece kötü hissettiren hangisi? yaşadıklarım mı, bana yaşatılanlar mı, zamanın da iyi geçen günler mi, hala seviyor gibi hissetmek mi kafam öyle karışık ki atlatamazmışım gibi geliyor, aşırı derecede zorlanıyorum, sürekli aklımda aynı şeyler dönüp duruyor, bu daha ne kadar böyle sürer

Geçen ekim ayında ayrıldım ayrıldıktan sonra o kadar rahatladım ki iyi oldu attığım dedim zerre pişman değilim sizinki de gececek

işe geliyorum ruh gibiyim resmen çalışamıyorum kafamı veremiyorum sanki günden güne geçiceğine kötüye gidiyor gibiyim içimde derin bi boşluk var geçmiyor geçmek bilmiyor.

En büyük acı ölüm acısı ki ona bile alisiyoruz yana yana. Üç kuruşluk bir adam ki şiddet meyilli olduğunu yazdığı n için böyle diyorum defol de bitti geçti de. Alışkanlıklar var birlikte hayalleriniz vardi.. Boşver hayat devam ediyor. 6 ay böyle sürer sonra geçer biter. Ağla üzül stresini at. Unutma bir gün şükür bitmiş diyeceksin.

İyi ki geçmiş gitmiş diyeceğiniz günler gelecek :) Rahat olun.

Bende babamı kaybettim 8 sene önce hayatta hep acı çekmek zorunda değilsin böyle şeyler düşünme. Hayatta ölümler de var doğumlar da insan ölüme bile zamanla alışıyor tabi acı aynı. Babamın ölümünden 2 ay sonra eşimle tanıstım simdi 7 senelik cok güzel bir evliliğim var çok şükür. Önce hayatındaki en değerli olan kişi sensin buna inan kimseyi kendinden daha fazla önemseme. İleri de cokta güzel bir hayatın olacağına inan. Bissunicole

Öncelikle kendinizle gurur duyun. Bile bile lades diyen o kadar fazla insan var ki.. Siz bu hataya düşmeden zamanında kendinizi kurtarmışsınız. Üzülmeniz normal. İnsan yanlış kişiyi de sevebiliyor ve verilen o kadar emek var.. İster istemez bir başarısızlık hissi oluşuyordur. Ama aksine siz en zoru başardınız. Babanızın vefatı üzerine bir de böyle biR olay olunca karamsarlığa düşmüşsünüz. Bi kendinizi tartın. Sosyal olmaya çalışın, aktivitelerde bulunun. Hala aşmakta zorlanırsanız terapi alın derim. Belki iki acınız da birleştiğinden daha ağır geliyordur. Yardım almak ayıp bir şey değil. Yeni hayatınızda mutluluklar dilerim

Kurtulmuşsun prangandan. Şükret.

Evinin önünde olay çıkarıh ailenin önünde senle kavga eden erkek için değmez sürekli bunları aklına getirince bile insan soğuydr Şiddet eğimliymiş zaten sabıkası varmış bana uygulucağını sanmıyorum demişsin ama yapmış işte bunlar şiddet değilmi psikolojik olarak üstünde şiddet uyguluyor hakaret ediyor Huylu huyundan vazgeçmez. S

evet bakmış olduğunuz bakış açısı çok mantıklı, kesinlikle mutlu olamazdık emindim emin olarak bitirdim. ama bu olumsuzluklar beni o kadar çok yıpratmışki ilişkinin içinde o kadar fazla manipüle edilmişim ki kendime öz saygı diye bir şey kalmamış şimdi de bu durumdan sıyrılamıyorum.

Şu an yaşamış olduğunuz boşluk hissinden dolayı böyle hissediyorsunuz birden tüm düzeniniz hayatınızın gidişatı değişti çok normal. 2-3 ay sonra geriye dönüp baktığınızda iyi ki bitmiş diyeceksiniz merak etmeyin allah değer bilen insanlarla karşılaştırsın

Kendinize zaman verin. Herkesin üzüntüyü atlatma süresi farklı. Kimi bir damla gözyaşı dökmez. Kiminin aylar sürer. Yeter ki tek noktaya bağlı kalmayın. Uğraşlar bulun kendinize, spor yapın, elişi öğrenin. Karantina sonrası arkadaşlarınızla, ailenizle vakit geçirin. Bunların hepsi yardımcı olacaktır. Allah yolunuzu açık etsin inşallah.

Tebrik ederim, kendinizi affettikten sonra geçecek, sizi hatırlıyorum iliskinizdeki en dise dokunur hatanız kendinize bunları hak görmekti önce ona bi dur dediniz, en zoru başardınız. "görememisim, yanılmısım, surda surda taviz vermisim, onu secmekteki ve ayrılmaktaki zorlugun sebebi bendeki su su duygulardan kaynaklı" gibi öz analiz yapıp kabullenme ve kendini yeniden dogurma sürecine girdiğinizde çok iyi hissedeceğinize ve iyi ki diyeceginiz sağlıklı iliskiler kuracagınıza eminim. Yolunuz acık olsun

evet.. düğüne 1 ay kala herşeyi olduğu gibi bırakıp nişanı atmak belki de en zor olanıydı benim için.. göz göre göre olmazdı evlenemezdik arada yaşanmaması gereken çok fazla olumsuzluk yaşandı iki tarafta harap oldu, her yolu deniyorum ama aklımdan çıkmıyor hiçbişey çok zorlanıyorum.. teşekkür ederim ilginize..

hala sürekli kendimide suçluyorum sende de hata vardı diyorum bazı konularda ama yine de yaşananları hiç haketmedim delirmek üzereyim düşünmekten sanki günden güne daha kötü oluyorum gibi

Babanızın vefatından sonra bile hala yaşıyorsunuz öyle değil mi? Size bu kadar zor zamanlar yaşatmış biri için neden kendiinizi bu kadar hırpalıyorsunuz? Ne yani bundan sonra da devam edemeyecek misiniz? Kendinizi bu kadar bağımlı kılmayın yaşadığınız acılara. Elbette canınız yanar, üzülürsünüz bir şey diyemem fakat bu kadar kendinizi dibe sürüklemenin manası nedir? Kurtuldunuz üstelik farkında mısınız? Lütfen kendinize gelin acınızı yaşayın ama bu kadar da kendinizi üzmeyin. Şükredin kurtulduğunuza babanıza da Allah rahmet eylesin. İnşaAllah daha iyileri ile karşılaşırsınız.

Hayattaki en büyük acınız bu olsun.. Geçecek merak etmeyin..

Canım; şu an sakin oluyor kendi hayatına kendi mesleğine işine arkadaşlarına kendi sağlığına kendi saçına tırnağına odaklanıyorsun. Böyle zaman kendiliğinden geçiyor, sonra aradan örneğin 3-5 yıl geçiyor başka ve normal bi adamla kavgasız seni seven sakınan biriyle yuvan oluyor geri dönüp ohh iyi ki yol yakınken kurtulmuşum diyorsun. Bu her zaman öyle olur, gerçekten rahatla sakinleş konulara değil kendine odaklan, geçecek...

evet gerçekten öyle oluyor kendime odaklanıyorum bunda sorun yaşamıyorum ama geçebilecek gibi gelmiyor onca paylaştığımız günler bunca yaşanan kötü şey hiç haketmedim ve artık o aklıma gelmeden uyanmak istiyorum bunları düşündükçe deliricek gibi oluyorum

yas tutun düsünün tabii ki, ama umudum yok kelimesi cok zehirlidir. Kendinize umut vermelisiniz. Su an acı cekiyorum, yıllarım emeğim hayallerim çöpe gitti ama umudum var cünkü kendi kıymetimi bilmesem bu toksik iliskiyi sürdürür birkaç aya bosanma asamasına gelirdim. Kendimi büyük bi haksızlıktan korudum gibi yaklasın duruma. Kimse boyle bi iliskiden cıkıp ertesi gün çiçek gibi olamaz. Hem kaybınız var hem de giden özsaygınız bu normal. Ama zaman tanıyın kendinize sizden alınan her sey en güzeliyle size dönecek M MissHayaLet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

1 yıl önce de babamı kaybettim, hep acı çekmek zorundaymışım gibi geliyor hayat bana, hiçbişeyden tat almıyorum

Zamanla geçmeyen acı yok. Zaman geçince iyi ki de bitirmişim diyeceksiniz. Kendinize zaman verin. Ağlayacaksanız da ağlayın, iyi gelir.

sana üzülme desekte üzüleceksin üzül ağla ama emın ol hepsi geçecek,

Sizde de hata olabilir. İlişkilerde kimin hatalı olduğu önemli değil. O insanla evlenseniz mutlu olamayacağınıza karar verdiniz, bitirdiniz. Evlendikten sonra mutsuz olduğunuzu farketseydiniz neler olacaktı? Bir de bu açıdan bakın.

Zaman hafifleticidir. İleride iyi ki yapmışım diyeceksiniz. Asyam17 💮🌸🌸 Üyelik

evet bende sizi hatırladım, gerçekten dediğiniz gibi başarbilecekmyiim acaba düzelebilcekmiyim inanın hiç umudum yok