Hadi ya sizinki çok sürmüş. Benimki 2-3 sene falan böleydi. Annem dışarı çıkınca ona bir şey olacak diye çıldırıyordum. Sonra geçti. Aramamaya başladım. Önemsememeye başladım. Anneniz de endişeli bir yapıda mıdır? kirmizigitar

Biliyorum çok zor öyle göründüğü kadar kolay değil önemsememek. ben de şu an başka bir versiyonunu yaşıyorum anksiyetenin. Ama inanmak çok önemli. Ailenizi çok seviyorsunuz anlaşılan. Allah uzun ömürler versin. Yalnız insanız bizim her şeye gücümüz yetmez. Gerekli uyarılarınızı yapın ve bu endiişelerin çok saçma olduğunu kabul edin. Asla endişenize tepki vermeyin. Umudunuzu kaybetmeyin... L Li-moon

seninki ne kadar surdu? yaklasik 15-20 yildir boyleyim. cocuklugumu da yasayamsdim doya doya. kendimce cozumler urettim ama gecmiyor... L

hayir o cok rahattir bir defa bile beni arayip nerdesin merak ettim dedigini duymadim soruyorum sen o kadar cok ariyorsun ki bana firsat kalmiyor diyor... cok isterdim umursamamayi basarabilmeyi

Allah kimseye vermesin. bendede var anksiyete bozukluğu çok zor. korkular kaygılar üzerime üzerime geliyor bazen ama geçecek inanıyorum. Allah'a sığınıyorum

Bu bende de vardı bir ara ama geçti. Bunun saçma bir düşünce olduğuna inan. Ne kadar endişelenirsen endişelen sakın arama ve başka şeylerle ilgileen:) kirmizigitar

Bide hamileyken çekmek var dua et:) bu kadar değil ama

Kizlar ben hic ilac kullanmadim geciyor diye dusunuyorum fakat bu aralar unutkanlik ve bilinc kaybi dalginlik gibi seyler yasiyorum. Daha mi kotu olur sizce yoksa gecer mi ilacsiz B beyaz_

cok uzun yillardir cekiyorum bu hastaligi. butun hayat kalitemi etkiliyor ne yazikki. kac doktora gittim ilaclar kullandim ancak gecmedi gecmiyor... surekli ama surekli sevdiklerimin basina birsey gelecek gibi hisediyorum. ozellikle annemin. evliyim ve ayri evlerde yasamamiz bile bu duruma su serpmedi. tel ediyorum iyiyim ekmek almaya cikicam diyor, yarim saat sonra ariyorum sanki bakkala giderken biri onu kaciracak yada araba carpacak yada kalp krizi gecirecek haberimiz bile olmayacak diye. telefonu cevap vermese krizler geciriyorum oyleki bir gun is yerinde oglen aradim acmadi duramadim yerimde izin aldim isten ve taksiye atlayip eve geldim dustu kaldimi diye. babam 5 vakit camiye gider, her namaz saatinden sonra ararim eve geldimi diye. onlari da bunaltiyorum ama yok ne yazikki yerimde duramiyorum ne yemek yiyebiliyorum ne uyku uyuyabiliyorum.