Benim annemde böyleydi. En sonunda tepkimi koydum bundan sonra seninle asla dışarı çıkmayacağım dedim. Tamam bir daha yapmayacağım dedi ama yaptı. Bu sefer beni dikkate almayınca aylar aylar oldu çıkmadım kendisiyle. Ciddiyetimi anlayınca bir daha yapmaz oldu.

Ben olsam yürür giderim.

Benim de annem yapıyor çekip gidiyorum arkamdan gelmek zorunda kalıyor.

Ben öyle durumda baktım lafa giriyorlar hemen gidiyorum annem ya da başkası hiç umrumda değil eşimi de bırakır giderim

Benim annem değil de babaannem yapardi bunu kucukken, ben de kolundan cekiştirip hadi hadi diye darliyordum. Yuruyun gidin en iyisi

Ben buna katılamıyorum maalesef. Kadın gayet haklı, ben yanımda bir arkadaşım varken böyle bir durumla karşılaşsam kusura bakmayın şimdi işim var diyip konuşmayı kısa kesiyorum. Neden aynı nezaketi kızıma göstermiyorum ki? Çocuğum diye her kuralıma uymak zorunda olmamalı. Ha bu konu özelinde yorum yaparsam ise katılıyorum yani iç dünyam evet haklısın diyor ama Türk toplum yapısında özellikle annelerimizin huyunu değiştirmek o kadar zor ki. En iyisi kabul edip ona uygun çıkar yol bulmak. Mesela gerçekten onla dışarı çıkmamak gibi

Anneniz konuşmaya devam etsin siz yürüyün gidin. Konuşması bitince sizi arasın tekrar buluşun

bunu bende yaşadım. aynı olayları farklı farklı kişilere her gün arayıp anlatan bir tanıdık vardı ayy aklıma gelince sinirlerim oynuyo ben bir dizi izliyorum ama eve gidince pek fırsatım olmuyo uğraşmaya düşük tehdidim vardı yattım 1 hafta mecburen o zaman bile nefret ettim telefondan bana kalsa mandıra filozofu gibi yerleşicem egede bi köye no iletişim no teknoloji ooh mis doğal yaşamda özüme dönücem de işte metropolde eli kolu bağılıyız salmıyorlar anacım

Benim ki de öyleydi hatta Türk halkının çoğu böyledir bence Ben çok uzadığında ya hadi acelemiz var geç kalıyoruz diyorum ya da gitmeye devam ediyorum ki sonlandırsın yenGEnC

Annenin huyu buysa onu böyle kabul et... Annelerimiz bizi ne huylarımızla ne huysuzluklarımızla kabul etti bugüne kadar... Haklı yada haksız olunacak bir durum yok ortada aslında, gençsin anlaşılan anneni hoşgörmeye çalış

Benim annem yanımda devamli telefonla konuşuyor, ona bile uyuz oluyorum. Ağız tadıyla Pazar kahvaltısı yapıyoruz, açar çalan telefonu sohbetimize turp sıkar. Neşeli neşeli akşam yemeği yiyoruz, acar çalan telefonu o kapatana kadar yemeğimiz biter. Ailecek akşam küçük bir saat beraber çay içeriz, onda da açar birilerini arar falan adeta telefon bağımlısı ergen. Her seferinde uyara uyara, rahatsız olduğumu dile getire getire, tersleye tersleye biraz bıraktı. Şimdi ya kısa kesiyor ya da kalkıp balkona falan geçiyor. Yolda böyle yapsa bırakır giderdim heralde ya, saygısızlık. Benim kuzenimin küçük şehirde yaşıyor, eşi de oranın çok önemli bir adamı. İşi ve mevkiisi gereği herkesin tanıdığı birisi. Kuzenimle ve eşiyle şöyle bir tur caddede yurumustum, fıtık olmuştum. Herkes adamı durduruyor, herkesle beş dakika sohbet ediyor, ilerliyor başkaları da durduruyor onlarla da ayaküstü sohbet ediyor, ilerliyor biri derdini anlatıyor falan... Kuzenim kocaisyla çıkmaz oldu sinirden. Gercekten çok rahatsız edici bir sey B Blue sailor Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence medeni insan başkanınin yanında telefonda sohbet etmez. İş yerinde de vardı bir kazma, oturduğu gibi 'alo anneeeee' başlardı. Kapatır onu bunu arardı. Tüm hayatına vakiftik kızın. Annem ve o kız beni telefon denen aygittan soguttular, şimdi anca pitpitpit yaziyorum, konuşmaya mesafeliyim

annen benim kocam olabilir mi ayyy delirtiyo beni ama neyse ki bizimki de söylene söylene biraz bıraktı, 3. eli diyorum ben telefonuna konuya gelirsek de karşına alıp rahatsız olduğun konuyu anlat bie daha böyle yaparsa onunla çıkmayacağını söyle, ve bir daha yaparsa da gerçekten dışarı çıkma. annen de sen de kırılmamış olursunuz bu kadar basit. . push ; yenGEnC

Benimki de böyle. Fakat onu da anlıyorum, çalışmayan ve sürekli evde olan birisi için bu tarz küçük muhabbetler çok önemli. Çoğu anne sosyal medyada bizim gibi içini de dökemiyor. Fakat ben de beklemek istemem ayak üstü. Bu sebeple anlaşırım hemen, anne ben şu markete girip önden bir şeyler alayım, derim. Uğraşacak bir şey bulmaya çalışırım. O da olmazsa genelde zaruri olmadıkça yalnız giderim acil ihtiyaçlar için.

Selam arkadaslar, uzatmadan bir konuda fikrinizi sormak istiyorum.. Bu aralar annemle sorunlar yasiyoruz bir tanesi de su, anlatayim karar verin: Biz bir ilcede yasiyoruz su an ve bazen annemle disari cikiyoruz.. Sinir oldugum ozelligi su annemin: Burasi ilce oldugu icin cogu kisiyi taniyoruz ve diyelim ki sokakta yururken biriyle karsilastik mesela, normalde ne yapilir? Selamlasir gecersin degil mi, veya duruma gore bir iki kelam eder gecersin.. Ama annem oyle yapmiyor, diyelim ki biriyle karsilasti mesela, ayakustu en az 15 dakika civari sohbet ediyor. Ben bu durumdan cok rahatsizim. 30 dakika da, daha fazla da ayakta bekledigimi bilirim. Yani bir iki de degil, her karsilastiginda boyle yapiyor.. Karsilastigimiz ozellikle bir cift var, onlar cok uzatiyor.. Artik dua ediyorum disari ciktigimda insallah onlarla karsilasmayiz diye.. Yani o ciftle normalde samimi de degiliz.. Gecenlerde de annemle bu konu hakkinda tartistik, artik seninle disari cikmak istemiyorum bu yuzden dedim.. Yani annem alinmasin diye bir sey demek de istemiyordum ama artik gercekten bunaldim bu durumdan.. Hayir bir de normalde telefonla da konusan ve telefonla konusmayi seven bir insan.. Madem oyle o karsilastigin kisilerle telefonla konus veya ev gezmesine cagir degil mi? Ben sokakta ayakta dakikalarca dikilmek zorunda kaliyorum, ayip olmasin diye bir yere de gidemiyorum.. Durum boyle, sizce haksiz miyim?

Aaay sizin konuşma bitmeyecek gibi deyip uzardım ben. myadesmom Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Teyzem de öyledir, Allahim insanı onunla dışarı çıktığına pişman eder bi yere otururuz yanına gelip hatir soranı bitmez, muhtar ol deyip duruyoruz artık myadesmom Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler