Deprem bölgesinde yakınım olmamasına rağmen, kilometrelerce ötede, evimize birkaç ay misafir alabileceğimizi düşündük. Biz gibi düşünen de çok insan vardı. Halbuki tanımadık bir insana normalde selam bile vermeyiz değil mi? Öyle üzüldük, etkilendik. Biz gibi çok kişi. Ben sizin yerinizde olsam kesinlikle kardeşimi ve eşini evime alırdım.

Yasadıklarını biliyormuşuz ya, niye endiseleniyormusum ki, öyle dedi. ahh daha neler var. en son baktım 5. gün, bunlar helva almış yiyor, fıstıklı, o zaman cinnet gecirdim, dedim ölenlerin helvasını mı yiyorsunuz, si hayirdir ya, ne bu mutluluk dedim. esim orada bitti tamamen perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Böyle bir adamı değil bir kez, bin kez boşardım ben olsam. Artırıyorum, kardeşim enkazdan çıkmışken evde pis pis tıkınan kayınvalideyi de sokağa atmak farz olmuştur. Ana oğul ikisini evden atmanın tam sırasıymış bence. Bu adamla olmaz konu sahibi. Hiç acıması yok bunların ailecek. Vicdanı olmayandan korkacaksın. Yarın bir gün başka bir zor zamanınızda yine sizi yarı yolda bırakırlar. Çok daha fazla üzülürsünüz. Boşanın.

Deprem bolgesinde hicbir yakinim olmamasina ragmen gunlerdir yeme icmeyi en asgari sekilde yapiyoruz. Icimiz cekmiyor, acikinca utaniyoruz. Esiniz ve kayinvalide nasil bu kadar rahatlar? Iyisinden bi kavga edin ikisiyle de

ayrıca başlığa cevap : hayır abartmıyorsunuz. eş hayatta beraber yürümek destek olmak ve mutlu olmak için olan bir mevki.

Kız kardeşlerim, yine size geldim danışmaya. sorun eşim ve kayınvalidemin deprem zamanı bana yaşattıkları. deprem de kardeşim ve ailesi Adiyamanda enkazdan çıktılar, şükür yaralı değiller, ama evleri, işleri, eşyaları herseyleri gitti.. arkadaşlarinın cenazelerini kardeşim kendi çıkardı enkazlardan. kaynanam da maraştaydi, esım hemen gitti getirdi onu, hatta ben ve ailem hemen git al diye söyledik, onun icinde endiselendik. gelelim soruna. kardesim, eşi, cocugu sağ çıksa da, günlerce oradan ayrılamadılar. aç, susuz, soğukta kaldılar. esim ve annesi benim icime ateş düşmüşken, kardesimin sadece sag olduğunu biliyorken, karşımda resmen yılbaşi sofraları kurup yediler, kahkahalar, gülüsmeler. kaynanam bana geldigi ilk gün, benim siz evlendikten sonra psikolojim bozuldu dedi. anne simdi sırası mı bunu konusmanin dedim. kaynanam tutturdu, benim disimi yaptirin, gözümü gösterin. esim tutturdu, benim gömlegi düzgün yika, kırışmasin. anlayacaginiz kızlar, ateş düstügü yeri yakiyormus. en son damlam şu oldu, esimin kardesleri niye hic aramadi, gecmis olsuna diye sordum. esim hic birine söylememis, onlar hergun kaynanami arayip konusuyorlardi, benimkini soylemek akillarina gelmemis. şunu da söyleyeyim, evliligimiz boyunca kaynanam bana hep laf soktu, kötü davrandi ama, kardesleri ile hep aram iyiydi, hatta esimden cok benim emegim vardir onlarda. onlarda duyunca şok oldular, niye haber vermediniz diye. ve esim sırıta sırıta bana, sen de onlari aramazsin böyle birsey olursa dedi. cok mutsuzum kızlar hayat böyle miymis, en zor anımda, sırtimdan vuruldum. resmen analı ogullu zulmettiler bana. daha yazsam sok olursunuz. su an tek istegim hayatimdan defolup gitmeleri.13 yasinda bir cocugumuz var. annemlerde kirgin ama yine de zaman vermemi, abarttigimi söyluyorlar. esim sonra özür diledi ama neye yarar. ben cayir cayir yanarken., resmen keyif cattilar. ikisiyle de asla konuşmuyorum. kızlar benim yerimde olsaniz ne yapardiniz, lutfen samimi olun

Eşiniz ne kadar avam bir insanmış ya, utanmadan gülerek sen de onları aramazsın diyecek kadar basit biriymiş. Ben olsam annesiyle ikisine dar ederdim günlerini çünkü bu basbaya terbiyesizlik. Allah sana kolaylık versin. Az daha yazarsam banlanacağım çünkü.

Abartmamissiniz ne tepki verirseniz haklisiniz. Hic merhamet sevgi goremedim esinizde Allah yardimciniz olsun

Allah islah etsinde yola gelsinler ne diyim ki

Ilk günler kimse gitmedi yardima, arkadaslarını, enkaz altındaki insanlarimızı çıkardılar, gelemedi, bırakamadı, yaşıyorlar nasıl bırakayım dedi. şu an yanımızdalar. antalyadalar. annemler orada. ev tuttular. psikolojik olarak bitmisler, toparlanmaya çalısıyorlar. ben de bittim bu merhametsiz insanlarla ayni yerde yasamak cok zor. kaynanam gidince eşim evden ayrılacak. konustum. affetmem, unutmam mumkun degil. demek ki ben ölsem, hemen evlenecek, yasımı bile tutmaz bu

Sizin yerinizde olsam ne yapardim biliyor musunuz? Kayinvalidenizin geldigi ilk gun yaninda agzimi acmam, odaya girdigimde eşime derim ki "sen ne yapiyorsun? Senin ki aile, senin ki can da benimki degil mi?" Daha da yuzsuzce bu sekilde davranmaya devam ediyorsa, "o gömleği bir takım yerlerine dikmeden defol" derim. O saatten sonra çok güzel bir laf var: "al atını s erim tımarını" Saygı duymayı kendi beceremiyorsa kafasına vura vura öğreteceksiniz.

Merhametsiz, anlayışsız insanlar.. abartmamışsınız elbette, bu kafada birileri empati hissinden uzak yani ne öneri verilir ki.. kv ile mesafe hep olsun bari

Her şey bir yana ben böyle vicdansız insanlardan korkarım, herşeyi beklerim Düşsen bir tekmede onlar vurur. Boyle insanları kim olursa olsun hayatından uzaklaştırmak gerekir, çünkü uzun vadede asla yaraniza merhem, yolunuza yoldaş olmazlar, ilk vazgectikleri siz olursunuz değmez...

Hiç abartmamissiniz. Hatta fazla sakın kalmissiniz. Bir tane tanıdığım yok deprem bölgesinde. Günlerce ne yemek yaptım ne yedim ne de uyudum. Günümüz vardı depremden 1 hft sonra iptal ettik kimsenin yiyip içip konuşmaya halı yok diye. Sizi üzmemek için yorum yapmayacağım.

Kesinlikle. ben de o yüzden bitti esim zaten. demek ki felç falan olsam, beni ölüme terkeder bu

Şimdiden alsın anasını defolsn ozamn. Yazık cidden ya.

Cok sagolun, o kadar canimiz gitti ki, sevinemiyorum bile

Onlarca can acı çekerken kahkaha atan kayinvalideyi kapının önüne çöp poşeti gibi koyarım.

Deprem bölgelerinde hiç tanıdığım olmamasına rağmen 3 gün ağladım. İlk gün işten geldiğimde hüngür hüngür ağlarken çocuklarım gördü akşam eşime dediler baba annem bugün ağlıyordu diye eşim bile halime üzüldü 2-3 gün psikolojimin nasıl olduğunu sorup durdu. Sizin bir de en yakınınız enkaz altından çıkmış arkadaşlarınızı kaybetmişsiniz eşiniz nasıl bu kadar duyarsız olabilir. Söz konusu annesi olunca ilk günden alıp getirmeyi akıl edebiliyor ancak eşinin kardeşinin durumunu sormak aklına gelmiyor.

Kocanız da onu doğuran da insan değil, nasıl dayanıyorsunuz buna? Ben çoktan kapıya koymuştum vicdansızlar deyip Yahu depremde tanıdığım kimseye birsey olmadı ama biz ailece yemeden içmeden kesildik, günlerdir uyku uyumuyoruz üzüntüden, bugün depremzede aileyle tanıştık kafamı kaldırıp yüzlerine bakamadım ben Nasıl bu kadar vicdansız biriyle evli kalmaya devam eder insan? Yuh artık ya gerçekten yuh bunlar gibilere yazıklar olsun

7 aydır iletişiminiz yok muydu, çok ilginç olmuş. Eşinizin yaptığı kabul edilemez bir şey bence. Asla aynı evde bulunamam ben olsam. Doğrudan boşanma sebebi. Deprem bölgesindeki akrabalarımdan anında haber aldım ben, yardıma da gittim. Kimsede bir zarar ziyan yok ama bırak davet sofrasını, geldiğimden beri zeytin ekmekle öğün geçiriyorum, ayıptır günahtır yani eşiniz kvniz gibi davranılmaz

Ya kıyamam ben size, inşallah kardeşiniz de ordan bir an once çıkar, çok zor durumda orda insanlar, Allah hepsinin yardımcısı olsun

Allah ıslah etsin. Gercekten böylelerine sinir oluyorum.

Eşinin insan olduğuna emin misin?

Hayir abartmiyorsunuz. Enkazda tanidigi olmayan insanlar bile yas tuttu, keyif sofrasi kurmak ne demek, herkes zor durumdayken. Yedigimiz yemekten utandik insanlar sogukta acken. Ki sizin kardesiniz zor durumdayken dusuncesizce boyle davranmalari cok kotu. Ama bu durumda ne yapardim inanin bilmiyorum.

Sonuçta arayıp sormayan kişiler kardeşinizin deprem olan yerde yaşadığını biliyorlardı değil mi, eşinizin ekstra haber vermesine gerek yoktu. Bu o kişilerin duyarsızlığı olmuş. Eşiniz de üzerine tüy dikmiş. Ben deprem bölgesine yardıma gittim 10 gündür kendime gelemiyorum, nasıl istemiş canları davet sofraları kahkahalar vs? İnsan biraz duyarlı olur. Haklısınız. Peki boşanmayı düşünüyor musunuz? Eşiniz böyle bir zamanda size nasıl gömlek ütüsünden bahsedebiliyor? İnanılmaz.

Eşin sana eş olamamış. Kötü günümde bana destek olmayan adamı eş diye yanımda tutmam.

Hayir onlar bilmiyordu, kardeşim yeni gitmisti tayinle 7 ay olmuştu. aynen ben de dedim, sadece kardesim degil ki, o kadar arkadaşımız, canımız gitti. ben günlerdir onlar aç diye yiyip icemiyorum. nasil bu kadar merhametsiz oldular. R -Rosa-

allah sabır versin ama eşinizin hareketlerinde sevgi veya merhamet göremedim. gece yattığınızda falan abin nasıl sen nasılsın vs diye sizin duygularınızı sordu mu hiç? sormadıysa zaten sizin derdinizle dertlenmemesi evlilik için doğru değil. ama kimseye yazıyla ayrıl, ayrılma denmez onu demek yanlış olur.

Kesinlikle haklisin. su an kaynanamin gidecek bir yeri yok, depremden dolayi biraz kalmasi gerekiyor. diger cocuklari da deprem bolgesinde ve disarida kaliyorlar. o gidince esimde evden gidecek. kaynanam hasta ve engelli, o yuzden sabredicem allah rizasi icin gidene kadar. asla konusmuyorum ikisiyle de zaten ve nedenini de biliyorlar. cinnet gecirip agzima geleni saymistim depremin 5. gunuydu. o gunden beri seslerj cikmiyor ikisinin de. iste sen aile olmak, yuva olmak istiyorsun ama yaptigin enayilikle kaliyorsun.

İnsanlıktan nasibini almamışlar çünkü.

Kardeşinz ve ailesi neden orda kaldı? Yanınıza nedn getirmediniz?

Baştan sona haklısın ben olsam sanırım ikisiyle de asla konuşmam yesin içsin eglensin ana oğul tavrını koy tabiki

Sonuna kadar haklısınız, çok geçmiş olsun...

bence çok naif davranmışsınız tabağı bardağı kafalarında parçalamanız lazım dar etmeniz lazım hayatı

Biz eşimle oturup burada ailesi deprem bölgesinde olan tanıdığımız var mı diye konuştuk. Hepsini tek tek aradık. Aklımıza sonradan gelen oldu üzüldük ve onu da hemen aradık. Nasıl olur da böyle büyük bir felakette aranızın çok iyi olduğu bu kardeşler sizi arayıp ailenizin akibetini sormaz? Böyle saçmalık mı olur? Ya bu vicdansızlar istisnadır umarım. Siz ne yapardınız diye sormuşsunuz ya, ben boşanırdım. İhanetin daniskası bu. Bu vicdansızlıkla bir evlilik yürütülemez.