1-Sizin gibi düşünmüyorum zaten benim istediğim mukayese edilmesi değil zamanlama konusunda fikir. Kariyer ve çocuk bir kadın için çok önemli iki unsur ve eğer çocuk düşünüyorsa ikisini eşgüdümlü yürütmek zorunda. Ayrı kulvarlar olabilir ama ikisi de hayatta çok önemli yer kaplıyor. Eş ne kadar destek olursa olsun kadının sorumluluğu çok fazla. Ve her iki konu içinde planlı hareket etmek kadının faydasına olacaktır bende. 2-Yazımı eksik okumuşsunuz yalnızca çocuğum kardeş istiyor bu yüzden düşünüyorum yazmadım bende istiyorum ama zamanlama konusunda kararsızım. Kariyerime mani olacak kararlar vermek istemiyorum bu yüzden bu konuyu açtım. 3- Evet o konuda haklı olabilirsiniz alanımda yükselme hevesim pek yoktu ama öğretmenlik yapmak bir yılda olsa beni mutlu ettiği için tekrar kendime bi şans vermeyi düşündüm. 4-Yanılıyorsunuz henüz hiç bi karar vermedim. Hatta çocuk konusunda olumsuza dönüyor gibiyim diyebilirim. Burda fikir alışveriş yapmak istedim. sonrasında Mantığıma, şartlara ve aileme en uygun olan neyse ona karar vereceğim :) Bu arada Teşekkürler fikirleriniz için

Kızınız kreşe başlayınca zaten sosyalleşecek. Kardeş isteği kalmaz. Ama siz yeniden anne olmak istiyorsanız arayı çokta açmayın. Ben doğumumdan 4 ay sonra kaza ile hamile kaldım. Kızım kardeşi geleliden beri inanılmaz depresyonda. İnşAllah ilerde kardeşi var diye mutlu olur ama şu an beni paylaşmak onu çok hırçınlaştırıyor. Benim 2 evladım var ama onun tek annesi var. Bende hata mı yaptım diye düşünmüyor değilim.

Ahh haklısınız hangi açıdan baksan dibe çeken ülke şartları insanın gelecek planlamasını, hayallerini bile bitme noktasına getiriyor

Kod adı F ayrı zaten o ayrı bir olay

Yani bu tamamen sizin aile dinamiklerinize bağlı. Ben kardeş düşüncesine pek sıcak bakan biri olmadığım için kariyerimi de sevdiğim için kendi açımdan bu şekilde devam ederim. Ama siz diyorsanız ki ben çocuk istiyorum hazırım bedensel ve ruhen, maddi manevi biz bunu yaparız, ben evde kalmaya hazırım derseniz yapın tabiki. Ama şu da var ki özel sektörde tarih öğretmeni olarak bence o kadar uzun ara sonrası işe dönüş şansınız düşük olur, malesef maaşlar da ortada. İş arkadaşımın karısı çalışırken masrafım maaşımdan fazla dedi istifa etti kolejden. Özel ders falan verebilirsiniz belki eşit ağırlık veya sözel öğrencilerine. Ama çocuk yapacaksanız da arayı çok açmayın, çocukların yaş arası fazla olunca o aradaki ilişki o beklediğiniz tarzda olmaz.

Eğer çocuk doğduktan beri yıllardır çalışmıyorsa ikinci çocuk da doğduktan sonra bu süre 7 8 senelere doğru ilerliyorsa, ve buraya da geçip de yazıyorsa ben de görüşlerimi açık bir şekilde istediğim gibi de yazarım. Sizce bu durumun normal olması illa herkes için normal mi sanıyorsunuz? Saksakcilik yaparak diğer görüşleri duymayarak vicdani böyle mi rahatlatiyorsunuz. Doğru doğrudur yanlış yanlıştır bu kadar basit. Koca eline yıllarca bakmanın 2023 ekonomisinde doğru olduğunu savunmak icin kafayı yemek lazim. Asıl siz mi bakacaksınız 2. cocuga sizler mi masrafları karsilayacaksiniz da bu kadını 2. cocuk için teşvik ediyorsunuz? Lafa gelince bu insanlar neye güvenerek çocuk yapıyor diyorsunuz ama. Millet buraya 10 senelik evliyim eşimden memnun değilim 2 çocuk var derken neden 2 çocuk demeyi biliyorsunuz. Doğrular kafaya göre değişiyor mu ya öyle, madem anne olmak her türlü kutsal ne diye diğer insanları sorguluyorsunuz? Azcık akıl mantık lazim ve bunu canı isteyince bi konuda calistirp canınız istemeyince diğer konuda calistirmamakla olmuyor.

Yaaa Allah karşına çok iyi birini çıkarsın çok mutlu ol

Evet zaten özel sektörden yüksek maddi getiri beklemek artık abes oluyor maalesef ki. Ben mesleki açıdan tecrübem artısın ve sevdiğim işle meşgul olayım diye istiyorum sadece. Teşekkürler diğer önerileriniz için, onlarıda değerlendireceğim

Şu en altta ki paragrafa yazdiklarini rahat 3 4 konuya daha yazmis :) Agir takintili, screenshot atmaya degmez. Papagan gibi aynı şeyleri yazıp duruyor diye boşa demiyorum. Yarası olan kısmına gelince, kimde yara olduğu aşikar. Kendi mutsuzlugunuzun acısını, başkalarıni aşağılayarak gideremezsiniz. Bunun adina da akil vermek diyemezsiniz. Hadsizlik bu... Her kadın ekonomik özgürlüğünü kazansın elbet buna karsi olan yok. Calismak ya da calismamak kendi tercihleri, bu tercihleri yaparken sizden izin almayacaklar.

2. Çocuk planınız varsa fazla ertelemeden yapın bence. Yaş farklı çok olunca iki kardeşin bir anlamı kalmıyor. Oyun arkadaşı olmaktan çıkıyor. Ama kızınızın istediği ile değil eğer eşler olarak siz ikinci çocuğu istiyorsanız olsun. Yoksa tabiki kariyer

Ben sizin yerinizde olsam kariyeri seçerdim. Zaten bir çocuğunuz var. Uzun süre mesleğe ara veririseniz iş bulmakta daha cok zorlanır mısınız sizin sektöre hakim değilim? Dünya hali bu eşinizin maaşının size yeteneğinin ya da eşinizle evli kalacağınızın garantisi yok.

Hiç çocuğu olmayan birisinin keşke bir çocuğum olsaydı demek ihtimali duruma göre olabilir. Ama zaten bir çocuğu olan bir insanın keşke bir çocuğum daha olsaydı deme ihtimali olacağını sanmıyorum. Bunun sınırı yok ki, o zaman 2 çocuğu olan da keşke bir çocuğum daha olsaydı der böyle böyle gider. Önce ailesi ise zaten evlenilmis çocuk yapılmış tamam işte. Kariyer diyince belli ki bir şey ifade etmiyor bazı insanlara o nedenle açık açık yazacağım. Koca kadın olup 0 lira kazanmak insan olarak egoya nasıl zarar vermiyor? Küçük çocuk gibi esin para vermesi? Para kazanabilmek bi erkeğe ait özellik gibi davranılması nasıl doğru geliyor bazı kadınlara? Bence bunlar üzerine düşünülmedigi için baya baya kotu evliliklere hep katlanildigi para kazanmayı hep kadinlar ikinci plana attığı için çoğu şey oluyor. Denge lazım bu hayatta. Azcık da yetişkin olma bilinci. Bu paso çocuk doğurmakla değil doğurduğunu çocuğun ve kendi kişisel ihtiyaclarini bir birey olarak kendin karşılayabilmek ile de olan bir durum.

Kızınızın isteği ile değil de siz ve eşinizin isteğine göre davranın derim, kızınızı kreşe verebilirsiniz orada da arkadaş edinebilir eğer evde yanlız hissediyorsa kedi köpek sahiplenebilirsiniz ona da arkadaş olur. Benim fikrim kariyerden yana, ekonomik açıdan 2. cocukla bile geçinebiliyorsanız dahi iyi bir yaşam standartları varken orta gelire düşmeye bence gerek yok. Eğer gerçekten kariyer istiyorsanız fazla gecikmeden başlayın diğer türlü bir daha şansınız pek olmayacak gibi duruyor. Hem kızınızı daha da iyi şartlarda büyütürsünüz tek cocuk olduğu için, bu devirde pek mantıklı gelmiyor bana 2. cocuk

Kariyer sahibiyim 10 yıldır çalışıyorum Doktora yapıyorum. 3. çocuğuma hamileyim. Sevgiler...

Çocuk daha mantıklı. U

Şimdi bile bilmeden yazıyorsunuz cidden sadece gülerek izliyorum sizi. İnsanların eğitim durumunu, neler yaptığını falan bilmeden yazmak sizin kimliginiz sanırım. Böyle bir ev hanımlarına saydirayim da nereden nasıl olursa olsun yeter ki saldirayim :) İnsanların gelecek planının olmadığını falan tanimadan nasıl ongorebiliyorsunuz böyle iskembeden sallayarak merak ediyorum

Aslında çocuk gürültü ve dağınıklıktan ibaret değil :) Biz beraber yazıyoruz, çiziyoruz, oynuyoruz sonra beraber kaldırıyoruz ve bu bana çok keyif veriyor külfet gelmiyor. Bazen de ona bırakıyorum sorumluluk alması için ya da yalnız oynadığı, benim kahvemi alıp kitap okuduğum zamanlar da oluyor. Çocuk olunca Jilet gibi olmasada evim her zaman tertipli ve düzenlidir. Ve birde evde iletişim konusunda nasıl bi hava hakimse çocuktaki gürültü oranıda öyle oluyor. Çocuk bu elbette bazen seste oluyor ama genel manada gürültülü bi ortam yok evimizde :)

E siz istiyorsunuz, eşiniz de hazır, çocuğunuz da kardeş istiyor yapın madem. Çocuğunuz kreş yaşına gelince de ise baslarsiniz. Öğretmensiniz, kariyer meslegi değil sonuçta. Maddi olarak yeterli olmaktan kastiniz ne bilmiyorum ama iki çocuğa eşit şekilde eğitim, spor, sosyal gelişim destegi vermek bu devirde soyadiniz koç, sabanci vs değilse kolay is değil. Bu kalemi de çok iyi düşünmek gerek. Oğlumu kreşe yazdirmak için iki koklu kolejle gorustum, biri yıllık 144 bin, diğeri 150 bin tl istedi. Bunlar erken kayıt fiyatları. Ekonominin bugundem yarına duzelmeyecegi malum.

kızınız daha 3,5 yaşında adam akıllı sınava çalışap atanmaya bakın bence hayat şartları zor aradaki yaş farkı uçurum olmaz yani ben olsam kesinlikle sınava yüklenir atanınca ikinciyi yapardım

Bizimkilerde sizin uydurdugunuz gibi değil işte bunu anlasaniz sorun yok ama siz uydurmaya devam Sizde inanmak istediğinize inanin bize ne

paradan ziyade kimliklerden bu kadar nasıl çabuk vazgecilip tek kimlik sahibi olmak kabulleniliyor bilmiyorum

Düşünmeden yapılan davranışlar sonucu yıllar sonra gelen pişmanlığın, insanlara olan güvenin beş para etmediğini insanların yüzünde profesyonel hayat içinde gören bir insanım kimlik olarak. 10 sene sonra dilekçelerde yıllardır çalışmadım, aldatıldım şu kadar nafaka istiyorum diye yazdirilirken utanma kimse hissetmiyor ben bunlar olmasın diye önden söyleyince mi kin ve nefret kusuyorum? Doğru söylüyorsunuz. Birey olmayı beceremeyen insanlar anca eşlerine öfke kussun yıllar sonra, müstehak olan bu. Sonra da hala 40 sene önceki gibi isteyen ev hanımı olsun densin. İsteyen ev hanımı olursa sonuçlarına da katlansın o zaman çok marifetse.

Kariyer derim Ülke şartları malum bu durumda kimsenin iş hayatından kopmasını doğru bulmuyorum

Yahu ben iki seçenek arasında fikir istedim usulünce ben çalışmaktan yanayım dersiniz ve konu biter. Ben bu çirkin konuşmayı bitirmeye çalıştıkça daha da uzatıyorsunuz başka mesajlardan bana değiniyorsunuz yine. Ben ''çalışmayacağım'' gibi bi kelime kullanmadım, mesleğimi seviyorum ve istiyorum da dedim senaryo yazıyorsunuz şuan. Ki size bişeyleri kanıtlamak mecburiyetinde de değilim gerçi. İster 5 yıl ara veririm ister 10 size düşmedi bunun tasası. Keyfim istemez çalışmayada bilirim bu yine kimseyi ilgilendirmez. Konuyu hala uzatıp sündürüp ne yapmaya çalışıyorsunuz? Benim için bu çirkin üslupla fikrlerinizin zerre önemi yok tamam? Lütfen kutuplaştırıcı, kin nefret tayfası benim konularımdan uzak dursun. Ben sadece ılımlı ve medeni bir şekilde fikrlerini beyan edebilen üyelerin fikirlerine önemsiyorum

Her konuda neden polemik/kavga çıkıyor

Kariyer plani olmayan, çalışmayi sevmeyen kadınların ortak kaçış noktası bence bu " anne olmak". Bu bir meslek olmuş bazı insanların gözünde. Sene de 1980 sanılıyor. Öyle bir ekonomi bilmezlik.

çocuk yapmama kararimin en temel nedeni, benim için bağımsızlık, kişisel zaman, temiz ev ve sessizlik çok ama çok önemli. bedensel konfor çok önemli o yüzden daha 20 li yaşlarda dedim ben asla anne olmam. şimdi 31 yaşındayım neyseki yakında korunmam gerekmeyecek herkes kendi sınırlarını bilip ona göre davranmali bence

Yoruyor ve eski sükuneti arıyorsunuz. Bağımsızlığına düşkün bir yapınız varsa alışamazsınız.

2. cocuktan sonra kitap kapagi acamazsiniz. Henuz 29 yasindasiniz, 3-5 sene sonrada dogum yapabilirsiniz bence kariyerinize odaklanin. 3.5yasindako gunduzleri krese gitse bile küçük olan cocukla ayni evde ders calisilmiyor.

Bence araları küçükken yapmanız daha mantıklı. Benim iki çocuğum var aralarında 3.5 yaş var iyiki böyle olmuş araları diyorum. Sizde zaten düşün olsun derken bir zaman geçiyor daha da açılmasın arası eğer kesin olarak düşünüyorsanız. Ondan sonra ise geri dönersiniz eğer isterseniz. Ben çalışmayı düşünmüyorum çocuklarım baya büyüyene kadar. Böyle gayet mutluyuz :) hepimiz aynı ülkede yaşıyoruz tabiki herkes kendi geçimini bilir ona gore düşünür zaten ikinci çocuk. Ayrıca özel okula gonderme şartı mi var ben mi kaçırdım sanki böyle bir zorunluluk var gibi yazılmış. Ben iki çocuğumuda semtimizdeki devlet okuluna vericem. Eşim tek çalışıyor gayet geçiniyoruz çok şükür. Bilinçsiz bir anne görülür onun iyiliği için uyarılır elbette ama karşımızda bilinçsiz birisi yok bence. Neden bu şekilde bir ezme çabası anlamadım. 10. Çocuğunu düşünmüyor konu sahibi 2. Çocuğunu düşünüyor. Geçiniyoruz diyorsada yazan kişiden daha iyi bilemeyeceğimiz için geciniyordur yani. Yalan borcu mu var?

Ben de çalışma diyorum. Şimdi işgücüne dönmezseniz hayatbotu dönemeyeceksiniz bence, 2. çocuğun da büyümesini beklersiniz yaş olur 35, bomboş CVyle kalırsınız çalışma işi toptan yalan olur. Siz bilirsiniz, hayatboyu çalışmamaya fitseniz 2. çocuk şimdi olur neden olmasın. Karar sizin.

Burdaki yanlışı hemen düzelteyim olası taliplerim için evlenme fikrim var ama adayım yok... talip olmak isteyenler kim için talip oluyorlarsa kardeş, kuzen, arkadaş vb bir boy bir portre fotoğrafıyla lütfen Kazene başvursunlar

Çok acımasız yorumlar yapıldığını görüyorum. ben 27 yaşındayım sınıf öğretmenliği mezunum çalışsam şimdiye atanirsim ancak niye calismadigimida bilmiyorum. Sun 3 yaşına girecek bir kızım var hamileyim yine de çalışıyorum hem işte hem ders pes etmeyecegim. Ancak bu kararı sizin vermeniz çok önemli çok düşünün arti yonlerinizi neler istediğinizi neler beklediğiniz sartalrinizi hatta bir kağıda yazın eşinizle bol bol konuşun muhakemeler yapin. İnanın çocuk çok farklı bir şey ona güzel bir gelecek iyi bir anne sınamak en önemlisi. M ManzaramDeniz

Üslup ve kendini yetiştirmek o kadar önemli ki. Burda şuan Cheryi gördüğüm için onu yazıyorum ama bu şekilde naif bir sürü üye var burda. Baktığın zaman Chery de takip ettiğim kadarıyla hayatında şuan evlilik düşüncesi olmayan bir kadın. Ve burda bircok insana göre çok daha güzel bir konumda. Hem iş hem hayat yaşam standarti olarak. Bir kez bu kızın mesajinda kendi gibi olmayan kişiye çamur attığını görmedim. Ki bakıyorum her telden insanla o an aynı olup o şekilde konuşuyor. Zor değil yani mevki olarak çok ustlerde olup yine Chery gibi olmak. Bu arada kendisiyle ne arkadaşım ne tanışıyoruz sadece üye olmadigim zamanlardan beri bile takip ettiğim birisi. Yoksa bikac böyle yorumlasmamiz dışında bilmeyiz birbirimizi. Ama işte insan kendini belli ediyor yani karakteri duruşu MissCherryBlossom

Herkese selamlar, sizinle uzun süredir aklıma takılan bi konuyu paylaşmak istiyorum. Evliyim, 3 buçuk yaşında bir kızım var. Atanamayan bir Tarih öğretmeniyim. Bölümümün Atamaları diğer bölümlere nazaran az malum. O yüzden kpss ye yüklenmedim hiç. Birde atansam bile eşim burda memur, ayrı şehirlerde çocukla yeni bi serüvene atılma fikri bana cazip gelmedi. Nişanlılık sürecinde bir yıllık özel kurumda çalışma deneyimim oldu. Özel kurumun zorluklarını biliyorum yani, ama evlilikle sorumluluklarım arttı. Elbette eşimde yardımcı olur ama yinede zorlanırmıyım diye düşünüyorum bi yandan özel sektörde. Maddi açıdan ben çalışmasam da 2. Bi çocuğu kaldıracak ekonomiye sahibiz. Ama bi yanım öğretmenlik yapmaktan yana mesleğimi de seviyorum. Kızımda ara ara bi kardeşim olsa diyor, oyun arkadaşı istiyor kendine. Tabi bende 2. Bi çocuk istiyorum ama 2. Bi çocuk demek 3 yıl daha çalışamamam demek. Doğacak çocuğumlada kızım kadar evde birebir zaman geçirmek isterim. Yaşım 29, 3 yıl sonra tekrar lise konularına hakim olup özel kurumun beklentisini karşılayacak enerjim kalırmı bilmiyorum. Sorum şu; çocuk fikrini erteleyip özel bi kurumda öğretmenlik yapıp kızımı kreşe vermek mi? Yoksa kariyer planını erteleyip özel kurumda çalışmaktan vazgeçmekmi? Farklı önerilere de açığım

Bu arada konu sahibi eğer imkan varsa her yönden maddi manevi eşle ilgili pek çok konu olumlu ise evet ikinci çocuk gerçekten bence çok güzel bir şey kendi adıma sevdim ben. Ama işte iş bakımından zaten özel sektör eğitimde çevremde hep olumsuz gibi. İmkan dahilinde ise KPSS çalışılabilir. Bir de ikinci çocuğu yapıp ara verirseniz şansınız kalmaz gibi. Ama tabii ki çalışıp çalışmama bu sizin kararınız çalışmayıp ev hanımı olmanız sizi kimliksiz, vasıfsız yapmaz.. Hakkinızda hayırlısı olsun.

Üç sene önce durumlar nasıldı bilmiyorum ancak yeni anne olmuş biri olarak size şunu söyleyebilirim ki o maddi durumlar bence baya değişmiştir. Benim hamilelik dönemim ile şimdi arasında bile dağlar kadar fark var. O yüzden güncel fiyatlara bir bakin derim. Çünkü küçük çocuğun ihtiyaçları eğitimcisiniz biliyorsunuzdur gerçi giderek artacak. Bir de bebek zorlanabilirsiniz. Maddi olarak sorun kesinlikle yok derseniz, bence çocuğun istemesinden ziyade siz istiyor musunuz o önemli olan kriter. Çocuktur elbette kardeş ister ama dediğiniz gibi kritik bir yaştasınız işe dönüşünüz sonra nasıl olur iyice değerlendirin derim. Hep olumsuz pompalamak istemem tabi istiyorsanız ve iki çocuğu manevi maddi yeterim diyorsanız neden olmasın.

Sadece memur maaşıyla zor elbette, biraz kira gelirimizde var. Ama tabiki Yinede geleceğe dair acabalarım bitmiyor. Gün geçtikçe ülkede yaşam zorlaşırken gözü kapalı kararlar vermekte istemem. Sanırım şimdilik planlarım düşünmekten ibaret kalacak :)

Ufkunuz dilerim bir gün genişler. Ve hayatta sadece önünüzde gördüğünüz boşanma davalarındaki olumsuz tablolar olmadığını bir gün anlarsınız. Kadınların ayakta durmasını, mesleklerini yapmalarını bende taktir ediyorum ama bu ülkenin şartları ortada, emek sömürüsü ortada. İmkanı olan varsa çalışmaz, dileyende çalışır. Bir Kadın bir kadını ev hanımı diye hakir görüp ona herşey müstehaktır görüşünü savunuyorsa bana hiçbir hayat tecrübenizden bahsetmeyin lütfen. Vicdanı kavramlar, hayat görüşü, incelik, düşünce ufku bunlar mesleğinizi yapıp kazandığınız paradan daha önemli şeyler benim için. Varsa başka düşünceleriniz sizde kalsın ortak paydadan bakmamız mümkün değil sizinle

Siz belli ki istiyorsunuz ama benim anlamadığım neden hiç şartlar değişmemiş hala 20 sene öncesiyle aynıymış gibi bir rahatlıkla insanlar benzer kararları verebiliyor? Ülke ciddi enflasyonda, yıllardır çalışmıyorsunuz eve maddi hiç bir katkınız yok, üstüne 2. cocuk ile yıllarca daha çalışmayıp buraya 8 10 yıldır evliyim 2 çocuğum var eşimden memnun değilim bilmem ne ama napicam bilmiyorum mesajları yazacak birisi olma yolunda adaysınız. İnsanlar çocuğu olsun bir süre baksin okey de bu kadar para kazanmadan kocaya full güvenerek yaşamak da normal mi sizce? Anne babanızdan sahsiniza kalan bir ev ya da maaş yoksa ya da bir guvenceniz tabii ki direkt ise girin. Allah vermiş bir çocuk zaten onu en iyi şekilde büyütmeye çalışın.

Kimlikleri zaten olmadığı için zaten bunu neden olduğunu anlayamadığım bir şekilde onemsemedikleri için boşta kalmamak için anne oluyorlar bence. Sonra bakıyorlar keyifli, hem zaten yeterince uzak kaldılar piyasadan hem de geçerli bir bahane ikinciyi de yapayım da süre uzasın diye kendilerini kandırıyorlar. Sanıyorlar ki 7 8 sonra ise girebilecek. Hadi girdi diyelim her ise girme kariyer yaratma mıdır? Aman neyse herkesin cidden kendi hayatı. Allah akıl fikir vermiş de bazıları ne kafayla kullanıyor ben anlamıyorum..

İkinci çocuk hayalinizse biraz daha ihtiyaçlarınızdan fedakarlık yapıp tabiki evlat sahibi olmalısınız. Ne olur en kötü çocuğu tam donanımlı kreşe göndermezsiniz yarım gün kreşine gönderirsiniz. Yılda iki kere tatil yapmazsınız bir kereye düşürürsünüz.

Açılın ben tecrübeliyim şimdi şöyle ki birden fazla çocuk istiyorsanız eğer arasıni az tutun çocuklar birbiriyle arkadaş gibi büyüyorlar ve çok büyük kolaylık oluyor nitekim benim ilk iki kızımın arası çok az 3. kızım daha fazla arayla doğdu ve ben inanın ilk iki kızımı daha kolay büyüttüm çünkü 3. kızım tek kaldı bir diğer konuda şu 3. kızimi 35 yaşında doğurdum gerçekten enerjim çok azalmıştı çoğu yerde çok zorlandım ilk kızımı 25 yaşında ikincisini 28 yaşında doğurdum onlar da bu kadar yorulmamıştım bana kalırsa birden fazla çocuk olmalı yaş aralığı az olmalı annenin yaşı da bence 30'u çok geçmemeli diyorum ben

Tabi ki yorgunluk oluyor, ama güzelliği yorgunluğun üstüne geçiyor. İse giderken de yoruluyoruz ama yoruluyoruz diye işi bırakmıyoruz. Yani şöyle diyim, tatlı ve mutlu bir yorgunluk. Demek ki sağlıklı çocuklarım var, demek ki sağlıklı gelişim gösteriyolar ki ortalık da dağılıyor, ses de oluyor, bu evde hayat var deniyor, mutlu büyüyen cocuk-lar var hissiyatı oluyor. Bakış açısına bağlı sanırım... Ama çok sevdiğim bir söz var, dağılmayan evlerde sessiz sakin yaşamak isteyenler çocuk yapmasın akvaryum balığı alsin diye, bu da aklıma geldi

Cherry benim bir tane arkadaşım var. Pırlanta gibi bir çocuk. Bodrum'da otel işletiyor. Eli yüzüde düzgün ama sana bir kaç gömlek küçük gelir sen epey eğitimli, standartları yüksek bir kızsın

Maddiyatınız izin veriyormuş. Çalışıp çalışmamakta çok emin değilsiniz. Siz de istiyorsanız beklemeden yapın bence

1. Kariyer yapmak ve cocuk yapmak: bu iki oldu birbirinle nasil mukayese edilir ki? Hayatin bambaska noktalari bunlar 2. Cocuk istedi diye kardes yapilir Mi? Bence Anne Baba isterse cocuk yapilir 3. Ben zaten calisma istegin pek olmadigi gorusundeyim. Eger kariyer hedefin olsa, kpss ozel okul vs bahanelerini dillendirmez, amacin icin ne gerekirse yapardin 4. Sen buraya konu acarken, zaten kararini vermissin Not: illa da herkes kariyer yapmali vs gibi bir durumdan bahsetmedigimi onemle belirtmek isterim

AKIL vermek başka, hakaret etmek başka. Önce bunun ayrımını yapın, aşağı yukarı tüm konularda aynı şeyi yazıp duruyorsunuz. Size ne? Koca eline bakmayi kim savunuyor, her kadin ekonomik ozgurlugunu eline almali elbet buna karsi olan yok. Konuya attigim ilk yoruma bakarsan, ne akil verdigimi anlarsin 2'nci cocugu yap diyen de yok. Bosta kalmamak icin cocuk yapiyor diyemezsin, sen evlenme cocuk da yapma. Bundan da bize ne! Çocuk yetiştirmek için sadece ekonomik refah değil, psikolojik yeterlilikte lazım.. Sende de o yok bana kalırsa, içindeki irini akıtmaktan öteye gidemiyorsun. Papagan gibi evlenen ya da cocuk yapanlara karsi nefret soylemlerin var. Insanlara akıl vermek, aşağilamak değildir. Klavye basinda yazmasi kolay, gercek hayatta birinin karsisina gecip boyle konusuyor musun? Hic sanmam :) Bana gelince, paşalar gibi bakıyorum çocuğuma. Özel okuluna yeni 97 bin bayıldım, geçen hafta aracıma özel plaka aldım, kocaminda parasını yiyorum. Kendi paramı da kazanıyorum. Nereden vuracaksın şimdi beni? Üniv desen okudum, iş desen çalıştım, para desen var. Tuh bak azarlayacak yer kalmadı. Tum bunlarin yaninda insan olmayi biliyorum, sanada tavsiye ediyorum

Ben sizin gibi arada kaldığımda çocuğu seçtim. Elbette kariyer anlamında bir çok şeyi arkamda bıraktım. Şimdi tuttuğum yerden yakalamaya çalışıyorum hayatı. Ama biz asla pişman değiliz. Çocuk istiyorsanız arayı çok acmamakta bence en mantıklısı. Çocuklarımın arası 4 yaş. Birbirlerine öyle düşkünler ki, iletişimleri oynamaları beraber büyümeleri.. Yine olsa bin tane kariyer yakarım bu güzelliklerin her anında yanlarında olabilmek için.

Ben öğretmen olsaydım mutlaka özelde çalışır, tek çocukla devam ederdim hayatıma. Gerçekten başarılı bir öğretmene değer veren kurumlar var. Kpss ile devlete yerleşme düşünceleri artık bana çok basit geliyor, hedefi kpss olan arkadaşlar lütfen alınmasın onların da aralarında gerçekten idealist olanlar vardır. Kimseyi zan altında bırakmak istemem ama devlet kadrosuna geçeyim de yattığım yerden maaşıma bakayım düşüncesi hakim maalesef. Ben onlardan olmak istemem, bu sebepten özeli tercih ederdim.

MaşaAllah size ve yavrunuza

Allah evladınıza sağlık versin, artık kariyer zamanı diyorum ben.

Son karar size kalmış ama ikinci çocukta gerçekten kararlıysanız acele etmelisiniz. Benim iki çocuğum arasında 4 buçuk yaş var ve keşke daha az olsaydı diyorum. Şuan beraber pek oynamıyorlar. Daha az yaş farrkı olsaydı diyorum... İşe başlama konusuna gelince ben de 2 çocugumu büyütüp 37 yaşında işe başladımöncesinde çocuklarımı bırakamadım. Tamamen tercih meselesi, siz nasıl mutlu olacaksanız öyle yapın. Ben ilk çocuktan sonra kpss ile atanmama rağmen işe başlamadım. Birçok kişi beni eleştirdi... Şuan tekrar atanmak için uğraşıyorum ama olmuyor. Daha az maaşla özelde çalışıyorum ama kararı ben verdim ve benim hayatım❤ o yüzden kendinizi nasıl mutlu hissedeceksiniz onu yapın.

Benim bazen ismini aklımdan geçirmem bile yetiyor

Ben kariyer diyorum.

özel kurumlar öğretmene maalesef hiçbir şey vaadetmiyor. Kpss çalışıp atanmaya bakın. Yanınızda gelip çocuğunuza bakacak anneniz, kvniz falan yok mu? Gerçi kreş çağına gelmiş zaten. Bu şekilde doğuda 3-4 yıl kalan tanıdıklarım çok. Gayret edip atanın derim. Eş durumu seçeneğiyle gelmek daha kolay zaten. Yaşınız genç, ikinci çocuk için bekleyebilirsiniz. Ben 29 yaşında yeni evlenmiştim mevcut tartışmayı yeni okudum. Biz burada sadece fikir veririz. Hiçbirimiz hiçbir konu sahibinin yakasına yapışma ihtimaline sahip değiliz. Bu kadar coşmak neden anlamadım gitti

Sanırım evde çocuk bakan, bunu meslek ile ozdeslestiren yani eve maddi anlamda sıfır katkınız olduğu için bunun vermiş oldugu gocunma ile kendinizle yüzleşmek yerine, konuyu üzerine alan birisiniz siz de. Eşinizden para almaktan gocunmuyorsunuz, gelecek planınız olmamasından korkmuyorsunuz da bu durum yüzünüze vurulunca ben mi hadsizlik yapmış oluyorum? Siz napiyorsunuz bu kafa ile, bilinçli ebeveynlik mi? Öyle mi kandiriyorsunuz kendinizi?

Ikinci cocugu yaparsan, calisma hayatina atilmakta cok zorlanirsin. Kendi parani kazanma ve meslegini yapma tadini alamasaydim üzgünüm ama sadece cocuk sahibi olmak beni mutlu etmezdi. Iyi degerlendirin.

Ben ortada bir kariyer göremedim ama neyi soruyorsunuz anlamış deilim.?zaten calismiyorsunuz, ozeldede çalışmak istemiyorsunuz, devlette öğretmenlik 45 e kadar yolu acildi egg neyin kariyeri bu? Ben de çocuğum 9 yaşındaydı ve çok önemli bir terfi alma imkanım vardı, yasimda 35 üstlerindeyken çocuğumu yanlız bırakamam kardesi olsun vs düşüncesiyle kariyerimi yine sil baştan olacak çünkü başa sarmaya ragzi olup doğum yaptım, evdeyim çocuğuma bakıyorum. kaldiki benim evliliğimde ikinci çocuğu kaldıracak maddi bir gücümuzde yokken. tek maaşla ikinci çocuk olayı çok zorken. Ben bile bu durumda kariyermi çocuk mu vs diye düşünmedim ama sizin çalışmayan biri olarak bunu düşünmeniz çok ilginç bizde sorun var herhalde.

O üyenin baş harfinden bile banlanıyorum

Ne cirkin bir üslup, cift diplomali bir anne olarak hayretle okudum. Insanlarin seçimlerinden size ne? 2'nci cocugu yapmak isteyen biri, kimliksiz mi oluyor! Siz mi bakacaksınız, kişilerin ekonomik durumunu nereden biliyorsunuz. Ister kariyerinde ilerler, ister 2 çocuk yapar, ister hiç evlenmez vs. Bu nefretinizin nedenini aslinda analiz ediyorum ama dillendirmeyecegim. Sizin gibi bir uye daha var burada, kod adi F evli ve çocuklu kadın düşmanı :) Herkes sabah 8, akşam 5 bir ise gitmek zorunda da değil, iş yerini acar, e ticaret yapar vb. Boşta kalmamak için anne olmak ne demek? Anne misin? Haddinizi bilin biraz, içinizdeki irini buraya akıtmayın.

İkisi pek birbiri yerine ikame edilebilecek şeyler değil

Alkışlıyorum cidden yorumunuzu. Bende üniversite mezunuyum he olmayabilirdimde. Bu demek değil asigilanmayi hakediyorum. Nasıl şuursuzca yorumlar cidden akıl almaz. Ama biliyor musunuz genelleme yapmıyorum ama böyle aşıri bir şekilde ev hanımlarıni aşagilayan bir kesim var ki kendi içinde oturup ağlayan sahip olamadığı şeye mundar deme durumu var ya hani. Herkesi demiyorum ama herhangi bir durumu aşırı şekilde ezen kişinin gerçek hayatta onu sahip olamadigi için böyle yaptığı çok öteden bile belli oluyor. Başka türlü bu kadar nefret kusamaz çünkü.

Konuyu nereden kendinize ya da bana getirdiniz? Özel hayatım hiç de sizin uydurduğunuz gibi değil ve manipulasyonlariniza kanıp da daha fazla bilgi verecek de değilim :) kendi inanmak istediğinize inanın bana ne. Gerçek hayatta daha bile fazlasını söyleme yüreği var bende yapıyorum da, ancak yarası olup gocunanlarda asıl bununla yüzleşecek yürek ona ne demeli? Yaparken iyi, yaptığının ne olduğunu söyleyince mi kabahat, çok komik gerçekten. Tekrar söylüyorum konu siz değilsiniz ne diye üzerinize alınıyorsunuz siz de mi 1 sene çalıştıktan sonra ilk çocuğu yapıp 3 4 sene çalışmayıp ikinci çocuk planı yaptınız? Eğer öyle değilse ikinci çocuk lafımı ne diye kafanıza göre anlıyorsunuz? Lafım çalışmayıp sonra ikinci çocuk yaparak çalışmamayi devam ettirene ama anlamak zor belli ki.

çocuk sahibi değilim meraktan soruyorum. Çocuk varken evdeki o gürültü dağınıklık sizi yormuyor mu? Gerçekten merak yoksa alışılıyor mu bir süre sonra.

İlk hamileliğimde doğuma 2 ay kala istifa ettim Çocuklarım arası 4 yıl, İkinci çocuğum 4 yaşındayken işe döndüm Toplamda 8-9 sene kadar evde kaldım Oh sefam olsun iyi yapmışım Çocuklarımla doya doya vakit geçirdim, onları kendim büyüttüm kreş yaşına kadar Onlar kreşde ve okuldayken gezdim tozdum, günlere, arkadaş buluşmalarına, spora gittim O sırada sigortam ve BES yatmaya devam etti, istediğim zaman ek gelir kazanabildiğim yan mesleğim var canım istediği zaman ayda 1-2 kez çalıştım parada kazandım. Sonra baktım çocuklar büyüdü, gez toz alışveriş artık zevk vermiyor kariyerime döndüm. Dönmeye bilirdimde yada bir çocuk daha da yapabilirdim, tamamen kendi kararım, kendi kimliğim Şuan böyle mutluyum bir 10 sene sonra çalışmaktan bıkarsamda bırakırım. Kariyerimi zirvede noktalarım Dünyada gezip görmek istediğim birkaç yer daha var, çocuklar büyür üniversite bitirirler bende hobilerime, keyfime yönelerim.

2. Cocuk şu ekonomi için iyi bir şey değil, kariyer yapın, tek çocuğunuza tüm imkanlarınızı sunun rahat etsin

Sanırım dershanelerde öğretmenlik düşünüyorsunuz, 2. bebeği bir kaç sene evde büyütüp sonra da başlayabilirsiniz, yükselme falan yok nasıl olsa, şimdi veya 3-4 yıl sonra başlasanız değişen bir şey olmucak

Çok kariyer için tutuşmuyor gibisiniz sanki doğum daha ağır basmış mali ve psikolojik altyapınız yeterliyse bence cocuk

Sırf çocuğunuz istiyor diye kardeş yapılmaz. Çocuk bu, simdi oyun arkadaşı ister, ilerde ergenlikte kardesine kizar niye tek çocuk değilim ki der, o zaman kardeşini atacak misiniz? :) siz iki çocuğa maddi manevi yetebilecek misiniz, eşiniz de sizin kadar sorumluluk almaya hazır mi, bunlar önemli. Ülke bu haldeyken, önümüzu asla goremiyorken bence 2. cocuk, hatta tek çocuk bile deli cesareti istiyor. Yasinizda bir şey yok, vaktimiz var, bence çok iyi düşünün. Hadi bakalim bir deneyelim kervan yolda duzulur diyemeyecegimiz bir şey çünkü çocuk sahibi olmak

Benim icin her zaman aile isten once gelir. Madem ikinci cocugu yapmaya finansal gucunuz var, o zaman cocugunuzu yapin. Yaslaninca "keske daha erken ise baslasaydim" degil "keske bir cocugum daha olmus olsaydi" diye dusunmeniz daha olasi

Evet çoğu kişi yaşı hatırlatıyor. Tüm ihtimalleri düşünmekten şimdiden enerjim bitti gibi Teşekkür ederim önerilerniz için

Sizin kimliğiniz ne acaba? Etrafa Kin ve nefret kusan negatif bi kimlik olsa gerek :) kimseyi sınıflandırmak kimsenin haddi değil isteyen ev hanımı olur isteyen çalışır kendi ekonomisine bağlı olarak. Keşke kadınların istihdam oranı, çalışma şartları daha uygun olsaydı. Atamalar torpilsiz ve kolaylaştırıcı olsaydı da her kadın iş sahibi olabilseydi. Size tavsiyem doğrularınızı üslubunca dile getirin.

Aynı ülkede yaşıyoruz ve şartları bende biliyorum. Bu yüzden Şartları çok yönlü düşünerek adım atacağımı belirttim ve İlla anne olacağım anne olmazsam yaşayamam gibi bi ifade kullanmadım sadece fikir alışverişi yapmaktı amaç. Teşekkürler fikirleriniz için

Kimisi çok çocuk sever her sene doğurur, kimisine göre üç çocuk çok iyidir. Kimi derdi iki çocuk olsun. Kimi de bi tane çocuğum olsun ona en güzel hayatı sunayım yeter der başka istemez. Benim gibiler hiç istemez Yani bu senin kararın ben yine bakarım çocuk başka benim için diyosan yap. Bi tane kızım var o yeter onunla ve kariyerimle ilgilenmek isterim dersen yapma. İlerde içimde kalır pişman olurum vs düşünceler varsa yap. Aman aynı şeylerle kim uğraşcak bida dersen yapma:) aslında bunlar eşle konuşulması gereken bi konu gibi geldi birsürü artı ve eksi var.

Elbette sadece kızım istedi diye kardeş düşünmüyorum. Bende istiyorum diye yazımda belirtmiştim, dikkatinizde kaçtı sanırım. Keza eşimde olumlu çocuk fikrine. Sadece zamanı konusunda kararsızım ve diğer etkenler kafamı karıştırıyordu. Evlilik +çocukla tempolu bir işi beraber yürütebilme ve işe yeniden başlamakla alakalı fikir almak için açtım konuyu perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Bence çalışacak olsaydınız bu zamana zaten çalışırdınız. 30a gelmişsiniz hiç tecrübeniz yok. Çocuktan yürüyün.

İkinci çocuk günümüz şartlarında bana lüks gibi geliyor. Ben kendim de tek çocuğum, hiç keşke kardeşim olsaydı diye düşünmedim. Siz istiyor musunuz ikinci çocuğu bunun kararını verin kesin olarak. Tek maaşla o da memur maaşı geçinmek kolay değil. Tamam geçiniyoruz ve geçiniriz de demişsiniz ama neden daha iyi bir hayat standardına ulaşmak varken mevcutla yetinesiniz? Kızınızın kreşe gitmesi akranlarıyla bir arada zaman geçirmesi onun da yararına olur, bence tekrar çocuk yapsanız da yapmasanız da kreşe gönderin kızınızı. Nerden baksanız 8 sene çalışmamış olacaksınız. Özelde iş bulmanız da çok düşük bir ihtimal olur hali hazırda çalışan işe hakim insanlar varken 8 yıl ara vermiş öncesinde de sadece 1 sene tecrübesi olan birinin rahat iş bulabileceğini düşünmüyorum. Öncesinde de pek aktif bir çalışma hayatınız, kariyer hevesiniz yokmuş zaten. Kesin çocuk yapma kararı verirseniz sadece önerim geciktirmeyin

Bence ise girmeden tekrar cocuk yapin. Hem diger cocugunuza arkadas olur, hem de ise baslayip ara vermek zorunda kalmazsiniz.

İnanılmaz yorucu. Yine aynı şekilde ne eğitim, ne çalışma hayatımda bu kadar yorulduğumu hatırlamıyorum. Uyuduğun saat belli değil uyandığın saat belli değil. Bir de benim kızların arasında 13 ay var. Birini besliyorum, diğeri acıkıyor. Birinin altını temizliyorum, diğeri kirletiyor. Akşam nasıl uyuduğumu bilmiyorum. Bizim ev 80 m2. Fazla olan herşeyi attım. O yüzden dağınıklık olmuyor. Şöyle söyleyeyim bekarken sadece 1 oda dolusu ayakkabım vardı. Ama çocuk olunca hayatın onların üstüne kurulu oluyor. Bütçeni ona göre planlıyorsun. Gürültü meselesine gelince evde sürekli bir uğultu Ağlama sesi. Alışıyorsun bir müddet sonra. Kendi evladın olunca kabulleniyorsun sanırım.

Bu tamamen sizi neyin mutlu edeceğine bağlı kimi vardır ikinci çocuğu yapayım kardeşiyle büyüsünler der annelik hoşuna gidiyordur. Kiminin kariyer daha fazla hoşuna gidiyordur. Ben kariyerciyim mesela kendimi çalışmadığım bir ann hayal edemiyorum. Bir çocuk benim için ideal. Çalışmak isteyip de özel sektörün zorluğundan korkuyorsanız haklısınız. Ama benim birçok tanıdığım evli çocuklu ve özelde çalışıyor. Getirisi kadar götürüsü de var tabi. Siz oturun sizin ve aileniz için ne mutlu edecekse onu seçin. Mutlu anne = mutlu çocuk

bence önce kendinizi garantiye alın kocanın şimdiki maddi gücüne güvenerek karar vermeyi doğru bulmuyorum hayatta her şey var

Konu nerden kavgaya geldi yine Konu sahibesi ne istiyorsa onu yapsın, hayat kendisinin, seçim kendisinin. Burda çalışmak isteyenler de fikir beyan ediyor, istemeyenler de sonuçta karar konu sahibesine ait. F isimli üyeyi de hiç hiç etiketlemeyin o gelirse konuya yazan herkes %10000 bannnnnnnnnn

Katılıyorum. Dilerim yaşamazsınız ama 10 15 sene sonra şu anki görüşlerime katılır, keşke derseniz yaşayacağınız tüm pişmanlık şu anki eseriniz bunu bilin. Hayat sizin, bazı şeyler zor olabilir ki herkes için öyle. Ama görünen köyün kılavuz istemediği durumlar yok gibi davranıp da ama ben düşünmemiştim demek ihmalkarliktir. Bile bile ihmalkarlik yapmak da bile bile lades demektir. Hayatta size de kendi dogrularinizla başarılar dilerim.

Sizin kararınız ama tek memur maaşıyla 2'nci çocuğa nasıl yeteceksiniz bilemedim.. Kariyer yapmak istiyorsanız geç kalmayın, özellikle özel sektör için diyorum. Ülkemizde özel sektörün hali ortada, yaş geçince yüzünüze bakmazlar onca tecrübeli varken

Kreş konusunda sizinle hemfikirim çalışsamda çalışmasamda kreş düşünüyorum kızım için mutlaka önümüzdeki yıl. Önceliğim kızım ve ona sunacağımız hayat şartları olacak karar alırken. Teşekkür ederim önerileriniz için

eşiniz memur ise 2 çocuğa nasıl bakacaksınız ki memur dediğiniz uzman hekimse filan belki derdim de onda bile bence tatminkar bir hayat zor. kira gelirimiz var filan diyorsunuz ama özel okul başlıklarını okudunuz mu bilmiyorum bence iki çocuğu rahatça hakkıyla büyütmek için eve 70,80 bin girmeli. ülkedeki bu kardeş yapma sevdasını anlamıyorum yuzdelige vursak kardesten ciddi anlamda hayır gorenlerin görmeyenlere oranla çok daha az olduğunu düşünüyorum. anne olmayı seviyor olabilirsiniz ama ikinci çocuğu da şimdi yaparsanız tek kimliğiniz anne olmak olacak, üstuste çocuklar insandan tüm kadın/çalışan kadın /arkadaşlarıyla gezen kadın vs vs tüm kimliklerini alıyor. bilmiyorum ben açıkçası bunlardan asla vazgeçmek istemediğim için çocuk yapmayı bile düşünmüyorum ve kendi zihnime göre yorumluyorum. bir kere hayata geliyoruz tatminkar bir hayat yaşamak iki çocuk sahibi olup ordan buradan kısmaktan yeğ bence

Sizin kimliğiniz ne acaba? Bilmediği hayatlar konusunda bencelerle sacmayalan herkologlardan mi? Bilmediğiniz yaşamadiginiz durumlar üzerinden nasilda bu kadar sacmalamissiniz. Ne demek kimlikleri yok? Siz kimsiniz ya ne bu hadsizlik! Siz bu kendini bilmezlikle KİM olsanız HİCsiniz.

çok yakın arkadaşım çocuğu kardeşiyle ikiz gibi büyüsün diye kardeş istedi. ailede ikiz olmamasına rağmen ikizleri oldu.. şimdi üçüz gibi büyüyorlar. kaldırabilecek psikolojiniz ve maddiyatınız varsa çocuk...

Ben olsam kızımı kreşe verir özel kurumda çalışırdım enazindan bu şekilde denerdim

Kendimden ornek vereyim bir sinava hazirlanmam gerekiyor. Kpss gibi cok derse ve konuya sahip bir sinav değil. Max 1 ay, gunde 4 saat calissam yeter. Gunduzleri 13 aylik bebekle imkansiz, sabah birisi alip aksama kadar baksa anca oyle çalışabilirim. Gece onu uyuttuktan sonra calismakta imkansiz su an 6tane disi cikiyoe, her ay gece uyanmasi icin bir sebebi var. Zaten yorgunluktan sersem gibi oluyorum geceleri. Biraksalar kesintisiz 36 saat uyurum herhalde. Ustelik sizde 2 tane ilgi bekleyen bebek olacak.

kariyer hedefiniz varsa 2. çocuğu erteleyip kariyer yapın derim ben. bekarken yapmadığınız, birinci çocuktan sonra yapmadığınız kariyeri, gerçekçi olursak, ikinci çocuktan sonra kariyer yapmanız zor. bir de adam akıllı çalışma hayatınız olmamış, yıllardır uzak kalmış olacaksınız. alışmanız için bile süre lazım. kardeşler arası yaş farkından daha önemli olan sizin kariyeriniz. siz 33 yaşında da doğurabilirsiniz ama 35'ten sonra 0'dan bir kariyere başlamak çok zor 2 çocukla, hele ki mecburiyet yoksa. bu arada ilk çocuğumu 28 yaşında doğurdum, şu an 2. çocuğuma hamileyim yaşım 32. kariyerim de var ama hepsini çocuktan önce oturttum. çocuktan sonra oturtmak için ya çok aşkla çalışmak istemeniz lazım ya da maddi olarak ihtiyaç sahibi olmalısınız.

Birbirimize hikayelerimiz çok benziyor tarih öğretmeniyim ve atanamadım ki bende sizin gibi zorlamadım acıkcası atanmayı malum durumlardan dolayı. Bir süre ücretli çalıştım baktım tatmin etmiyor eşimde bulunduğum yerde kalıcıydı işinden dolayı 2. Çocuğu yaptım. Pişman değilim kendinize güveniyorsanız hiç beklemeyin derim ben 6 sene bekledim 2. İçin çok pişmanım aıfırdan başlamak gibi oldu zor oluyor.