Herkesten nefret etmeniz normal değil. Lütfen ailece yardım alın.

Niye kardeşin olacak diye üniversiteyi bıraktın tekrar hazırlandın? M

Okullarda size yazı yazmayı öğretmiyorlar mı? Gözlerim kanadı okurken. Aileniz sorunlu, o ailede yetişen bir birey olarak siz de en az onlar kadar sorunlusunuz. Çözüm sunamadım, sadece durum tespiti. M

bunlar sonradan olmadı değil mi? üniversiteyi bırakıp gelmek sizin hatanız kurtulmuşken sinir hastası olacaksınız M

bodrum

Canım ortada karşılıklı hakaret var, saygı ve sevgi yok. Sinir krizi geçirdiğini yazmışsın, bir sorunun üzerine kurulmuş gibi değil de evinizin normali haline gelmiş gibi bu davranışlar ki hiç normal değil. İş bulmaya çalış, inan bulabilirsin ve elindeki parayı tut, kendine bir ev kirala güvenli bir yerde. Yapamam edemem deme, yaparsın. Ya da çıkmak istemiyorsan evden yine iş bul çalış, biriktir paranı ama ailene verme, ailen paranı isteyebilir çünkü anladığım kadarıyla. Sonra dünya turuna çık, hayatı tanımaya bak. Bol kitap okumaya çalış bir de. Roman özellikle. Sana fikir verir, baş etme gücü bulursun. Bir de kendine değer ver, kendine değer vermeyi öğren. Sen kendine değer vermezsen, kimse vermez.

Bilmiyorum ağzımda bir küfür hemen canımı sıksalar yapıştırıveriyorum. Hep dilimden oluyor zaten tüm olanlar. M

. push ;

Arada çok yaş olunca aileye katılan yeni bir bebek için yaptım böyle bir delilik.

Bebeğini kaybetmiş bir anne olarak buradan sonrasını okumadım içim acıdı Rabbim Hidayet versin size ve ailenize!

Benim de en küçük kardeşimle aramızda 18 yaş var.. KudrAlobar Ayak

Inanamadım yazdıklarını dehşet içinde okudum o nasıl bir aile ilişkisidir öyle, birbirinizi hiç sevmiyor hatta nefret ediyor gibisiniz tüm aile. Yazacak bişey bulamadım.

Bu 3 yıl önceki bir olay. 3 yaşında da bir kardeşim var. Onunla birlikte olayım zaten çok çabuk büyüyorlar hep bir arada olalım diye. Aytanesi

İşte daha doğmamış bir bebek için ölsün dememiz bile ruh halinizin hiç de sağlıklı olmadığını gösteriyor. Muhtemelen annemiz normal değil ve sizleri de böyle ayrıştırarak yetiştirdiği için bu haldesiniz. Kendiniz için uzmanlardan yardım alın, kardeşiniz ergenus yapacak bir şey yok ama annenize de teklif edebilirsiniz yardım almayı.

Sakın bana kızmayın ve alınmayın ama babanızın "Kafesinden niye çıktın hayvan" demesine gülüyorum. Ama sinirlerim bozuldu o yüzden. Nasıl bir baba bu? Babalar kızlarına düşkün olur derler bir de. Anneniz de normal bir insan değil, evlat ayrımı yapıyor ama bu durumda erkek kardesinizin ne suçu var ki? Ortada buyuk problemler var Aileniz belirli yasa gelmişler ve bu şekilde hir güre alışmışlar belli ki tedavi olmayı kabul edeceklerini sanmıyorum. Siz lutfen kendi ruh sağlığınız için, bir an önce sınav neyim neye giriyorsaniz o evden uzaklasin. Devletten burs isteyin Okurken de part time bir is yaparsınız en azindan harcliginiz olur Evlilik icin ise, karsinizdaki insana ailemle görüşmüyorum dersiniz olur biter. Tabi burada anlattıklarınızı gidipte es adayiniza anlatmayın Inanin cok var, annesiyle babasiyla senelerce görüşmeyen insanlar. Gecen birtanesinin annesi vefat etti. Cenazesine bile gitmedi.. üzücü.. Bir de bence beddua etmeyin artık.. Yalniz bulaşıkları neden odanıza getiriyorsunuz? Odada baska mutfak mi var? Bu sekilde yasamak cok zor degil mi.. Ayni evde ortak kullanim alani sonucta, birbirinizi göreceksiniz duyacaksiniz Tez zamanda feraha kavusursunuz insallah. Yalnız ailecek cephe almışlar ne gibi bir hataniz oldu da boyle dusman gibi davraniyorlar ben onu da anlamadim sonucta evlatlarisiniz.

Annen çok mutlu herhalde damızlık olarak kullanılmaktan.

Pinkflambe

Evde bir dünya ergen var ve ben doğacak bebeğe üzüldüm sadece. Ailece tedaviye ihtiyacınız var...

Ortada bir aile filan yok ne yazık ki. Kusura bakmayın ama Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinde yatarak tedavi görmelisiniz ailece. Anneniz ve babanıza inanamadım. Ruh sağlığı bozuk iki insan el ele verip çocuklarınınkini de bozmuşlar. Size tavsiyem kendinizi kurtarın. Acilen bir psikiyatriste görünün. Normalde önce psikologa gidin o ilaca gerek görürse psikiyatriste yönlendirir derdim ama sizin durumunuz vahim. Psikiyatriste gitsem ilaç verip gönderecek diyorsunuz evet öyle yapacak çünkü sizin beyninizin sağlıklı çalışması ve davranışlarınızı düzenleyebilmeniz için ilaca ihtiyacınız var. Düzenli ilaç kullanımı sizi sakinleştirir, dilinizdeki küfrü azaltırsınız. Doktora psiko-terapi almak istediğinizi söyleyin o sizi yönlendirir. Kendinize ücreti az çok demeden part time iş bulun. Lcw, Defacto, Berschka, Koton vb giyim mağazalarında bu şekilde hem çalışıp hem okuyan çok genç var. Çalışmak size iyi gelir açıkcası hiç para almasam bile çalışırdım en azından o kavga gürültü eksik olmayan evde durmamış olursunuz. Bu yazdıklarımı yaptığınız takdirde sorunlarınız ciddi anlamda azalacak. Okul bitene kadar para biriktirin. Sonra da tam zamanlı bir işe girip 1+1 ev tutup kendi yaşamınızı kurun. Bu aileyle yaşamaya devam ederseniz ruh sağlığınız onarılmayacak kadar bozulabilir.

Uzuuun uzadıya, tek düze, paragraf yok. Zor okunuyor valla, çoğu yeri atladım. M

Acil ailecek yardım alın. Bu ne yahu. Okurken olayların kurgu olması için dua ettim resmen.

bir an önce kendinizi kurtarın. aileniz normal değil. anne ve babanız iyi kişiler olsaydı sizin de ağzınız küfürlü olmazdı bu denli. ayrıca ailenizin norma olmadığı belli iken neden onların yanına gelmek için bu denli çaba harcadınız. stockholm sendromu var sizde. iyi değilsiniz. yurt başvurusu yapabiliyorsanız yapın. bir an önce kendinizi kurtarın o evden. yoksa kişiliğiniz ağır derecede yara alacak. hem çalışıp hem okuyan öğrenciler var. burs seçeneğiniz var. seçeneksiz değilsiniz. aslında şuana kadar çıkabilirdiniz de. duygusallığı bir kenara bırakıp o evden kurtulun derim. M

Benim de en küçük kardeşim yeni doğduğunda ben şehir dışına okumaya gidecektim.. Ağlıyordum ben nasıl gidicem diye.. Sonra bi gün düşündüm.. Yarın o büyüyünce beni belki hiç düşünmeyecek o da şehir dışına gidecek vs.. Diye.. Ve gittim. Aynen dediğim gibi de oldu..

Bana en başta problem sizde gibi geldi kusura bakma.

Okulunuza odaklanın. En kısa sürede part time iş bulun. Bir yandan tedavi olmak için doktora gidin. En önemlisi bu çünkü ufak şeylere çok takıp büyütmüşsünüz aileniz de normal değil. Ailenizle bazı şeyler kopmuş aranızda bunlar kolay kolay düzelmez. Kendi hayatınıza odaklanın. Eğer şu an o evden çıkamıyorsanız bir süre huylarına gitmekten başka çareniz yok.

ben sende hata bulamadm seni bu hale getiren annen olmuş resmen... zamaninda seni bukadar elestirip yonetmeseydi simdi sende kardrsinin hareketlerinden bu kadar rahatsiz olmazdin... sen annene olan kinini kardesinden cikariyorsun gibi geldi bana... benden sana tavsiye biraz susmayi bil annenle tartisirken birazdaha alttan al dusunmeden sinirle konusma en az bi 3 saniye tani kendine... ve calis oku kendi hayatini duzenini kur millet ne der diye kisitlama kendini

İsterse dünyanın en iyi üniversitesi olsun, evde huzurunuz yok sizin, ruh sağlığınız alacağınız eğitimin kalitesinin yüksekliğinden daha önemli. Kardeşinizi sevmenizi anlarım ama anne, babayı ve diğer kardeşinizle böylesine sorunlar yaşarken doğmamış kardeşe bu bağlılıkta garip. Bence siz mutlaka bir profesyonel yardım alın. Bu anlattıklarınızla ruh sağlığınızda bozulma olmuş olabilir ki bence olmaması mucize olur. Devletteki geri ödemeli kredi alın gerekirse, girin bir işe, yaşadığınız şehir neresi bilmiyorum ama küçük bir ev bulursunuz kendinize. Milletin ne söylediğini takıyorum ne demek ayrıca. Size hiçbir faydası olmayan milleti bu saatten sonra hayatınızda tutmak mı istiyorsunuz da söylediklerini önemseyeceksiniz? Yapamam, edemem demeyin eğer o evden kurtulmak istiyorsanız ama gerçekten istiyorsanız yaparsınız. Zor evet ama imkansız değil

İyi bir üniversite olduğu için biraz da sanırım buraya geldim +bebek için M

Ailecek yardıma ihtiyacınız var bence

kendine yazık etmişsin aklın varsa başka yere git okumaya daha iyi bir üniversite var ise mesela istanbulda isen bulunduğunuz yer den uzak bir üniversite seçtiğinizde aynı il olsa da yurt çıkabiliyor yurtta kalın psikolojiniz bozulur delirirsiniz millete ters yaparsınız eekleriniz boşa gider Pinkflambe

Gayet düzgün yazdım ama neden okuyamadınız acaba? Sadece dümdüz bir yazı olmuş hepsi bu. KudrAlobar Ayak

Benim annem ailem de pek normal değildi.. Okuldan gelirdim öğlen annem hala uyuyor. sesizce ona patates kızartırdım kahvaltı hazırladım herğün çayını yapardım. İlkokuldayken Mahalledeki herkes bana üzülürdü. çünkü annem sinir hastasıydı herğün kapı pencere cam indirirdi. Ortada hiçbirşey yokken kahvaltıda birden tepsiyi bir fırlatırdı ki herşey kırılır ortalığa saçılırdı. Koşarak kaçar mahalle merdivenlerinde babamın işten gelmesini bekler aç açına akşama kadar.. bir yandan da evi gözetlerdim annem iyimi siniri geçtimi kimseye gidemezdim. Gerçi babama söylesem ne olacaktı o da alışmıştı herğün eve camcı çağırmaya. hiç bir zaman okuluma gelmedi annem ilkokul 2. 3. Sınıflarda karanlıkta çıkardık okuldan. Ev de bayağı uzak 20 25 dk yürüyerek. Bana bir gece feneri aldılar onunla evi bularak gelirdim kışın karanlığında. arkadaşıma ders çalışmaya gitmek için izin isterdim verirdi. Sonra bir bakardım elinde sopa taş beni bekliyor mahalle merdiveninin başında Peşimde dövecek yakalar döverdi falan/ Abime hiç laf etmezlerdi her dediklerini yaparlardı ilk telefon onda ilk bisiklet onda ne bir telefonum ne bisikletim oldu. Tatile götürdüler abim motorla gezerken bn ilk ilkokul 5 çocuğu beni otele kilitleyip eğlenceye giderlerdi. o kadar kötü anım var ki ellerim titreti şuan yazamadığım. Ama bn hiç kin gütmedim ne bağırdım ne küfür ettim. Bilmemde öyle şeyler hala öyleyim. 2 kızım var Allah bağışlarsa bakmalara bile doyamadığım kıymetlilerim. Büyük kızım okula gidiyor azıcık konuşmasa benimle o gün suskun olsa Kndime kahrediyorum ne uyuyor ne yemek yiyebiliyorm. büyük kızım herğün okuldan döndüğünde " bugün Kndini nasıl hissettin okulda " diye soruyorum Çünkü biliyorum ki çocukların ruh sağlığı korkuları endişeleri kalp kırıklıkları herşeyden önce gelir.. Önce çocuğunuzun ruhuna dokunun kalbine dokunun. Gerisi birşşekilde gelir..

Biliyorum evet. Psikiyatriste gitsem ilaç verecek ve 15dkda beni dinlese çözüm için ne sunabilir bana. Bana vereceği tavsiyeleri az çok tahmin ediyorum. Bu yüzden bu konuda da karamsarım. . push ; M

İnsan kardesi olacak diye universiteyi birakir mi yahu ne sacmalik? 22 yasinda bitirmis olurdunuz ne guzel. Simdi evde bos bos oturup kendinizi tecrit etmissiniz. Annenizin yaptigi yemegi yememek, ev isine yardim etmemek, agiz dolusu kufur etmek kusura bakmayin da hic bir aile cekmez bunlari. Okumaya ara vermeseydiniz evden ayrilirdiniz mis gibi simdi tabii gidecek yeriniz yok. Ailenizin hatalari kadar sizin de hataniz var, insan bulasigina kadar kendi odasina getirirse, evde bir bardak dahi kaldirmazsa iste boyle garip bir hayat surer. Kimse kimseye bayilmiyor ama ayni yerde yasiyorsunuz, ya onlara uyacaksiniz ya da kendi hayatinizi kazanacak ayrilacaksiniz evden bu kadar basit

Ona ben de üzülüyorum o yüzden umarım ölür diye geçiriyorum içimden sonra da tövbe ediyorum ama... Bayan Yanak Nutellanın Lezzet

Herkese selam. Derdim ailem Son dört yıldır özellikle bu yıl çok feci kavgalarımız oluyor. Erkek kardeşimin her hareketine takmış durumdayım 7 yaş var aramızda. Annem de erkek kardeşime bildiğiniz aşık hiçbir laf söyletmez onun avukatlığını yapar daima. Annem ben küçükken 10 lu yaşlarımın başındayken ağzını şapırdatma elini ayağını yıka derdi sürekli bana. Benim bunları kazanmam kolay oldu ama oğlu hala öğrenemedi liseye gidiyor ve başkası ağzını şapırdatsa da sinir olur beyefendi. Ben de şimdi erkek kardeşimin ağzını şapırdatmasına bir şey desem hemen onu savunur. Yani açıkça bana neler yaptıysa ben küçükken neler dediyse aynılarını oğlu da yapıyor ama ona karşı her zaman tolerans gösteriyor. Her gün neredeyse sözlü bazen de fiziksel kavga ediyoruz annemle. Birbirimize annemle saymadığımız küfür kalmadı. Geçen gün koluma yumruk attı kolum morardı o nasıl bir güc tüm parmaklarının izi geçmiş 10 gün oldu hala mor. Kendisi hamile şu an ama ben karnındaki bebeğe kadar laf ettim. Korunmaya falan getirdim lafı. İnşallah ölü doğar falan da dedim. Birbirimize birbirimizden nefret ettiğimizi de söyledik. Her kavgamızda bulaşıklarımı getirir masama koyar. Bir haftadır sadece kendi bulaşıklarımı yıkıyorum. Odamı sürekli kilitliyorum burada kendime bir yaşam alanı kurdum. Onun yaptığı hiçbir şeyi yemiyorum. Kendime yemek yapıyorum bulaşığımı bile odama getiriyorum. Kesinlikle bana haksızlık yaptıklarını düşünüyorum. Ben ki bir kardeşim olacak diye üniversiteyi bırakıp evime döndüm ve sınavlara tekrar çalıştım. Puanım kesildi bir daha çalıştım. Üstüne ailemin olduğu yere yatay geçiş yaptım sırf birlikte olalım diye. Şu an odamdan çıkıp bir şey söylesem babam kulübenden niye çıktın hayvan diyor. Annem kardeşinle kavgalarımızı onun söylediği lafları söylemeden sadece benim dediklerimi aktarıyor babaya. Baba kişisi bana evimin huzurunu bozma başka yerde yaşayacaksan da git ben sana bakmak zorunda değilim artık dedi. Birkaç ay harçlık verdiler şimdi onu da kestiler. Anne işe girer öyle okulun için yol parası çıkarırsın diyor yani yol parası bile vermeyeceklermiş. Babam da bence psikolojik olarak sorunlu. Bazen yanıma geliyor dövmemek için kendisini tutuyor ama öyle bir konuşuyor ki sakin ama görseniz soğukkanlı katiller gibi aynı tüylerim diken diken oluyor. Babamın babası bir şeye sinirlendiğinde bir odunu varmış onunla her yere dalarmış siniri geçene kadar. Bence o da bunları göre göre psikolojisini bozmuş. Kardeşimin sopa gibi bir oyuncağı ile doğumgünümde koluma kaç kere vurmuştu 2 yıl önce 19 yaşımdayken ve kolum kanlı su gibi bir şey toplamıştı. Ben normalde de ev işlerine yardım etmem kolay kolay. Pasta poğaça vs yapmayı severdim eskiden ama her yapışımda annem rahatsız olurdu laf ederdi. Stresimi attığım bir kanaldı bu benim için ama artık ondan da soğudum. Küçükken akrabalarımı çok severdim bir arkadaşım babaannesinden nefret ediyordu hatta çok şaşırmıştım. Şimdi tüm akrabalarımı tek tek düşünüyorum hepsinin bana bir yamuğu bir lafı bir kötü bakışı olmuş ve hepsinden nefret ediyorum ama ortama göre oynuyorum onlara da. Yüzlerine gülüp arkalarından sövüyorum tabiri caizse. Ailemle yaşadığım şeyleri çok çabuk unuturum normalde bana attıkları dayakları söyledikleri sözleri. Ama onlar unutmuyorlar ve kin güdüyorlar bana içten içe. Ben de artık sineye çekemiyorum. Böyle böyle nereye gideceğiz bilmiyorum. Evden gitsem hem okuyup hem çalışıp yurtta kalsam diyorum e ama ileride evleneceğim diyelim sonuçta bunlar benim ailem. Atsan atılmıyor satsan satılmıyor. Laf olacak niye ayrı eve çıktın vs. Zaten annem de o kişiye her şeyimi anlatacakmış ettiğim küfürleri vs. Evlenmeyeyim hepsini bırakayım kimseye hesap vermeme gerek kalmaz diyorum ama kendimi biliyorum kıskanç bir insanım. Yanımdaki insanların mutluluğunu görünce içten içe kıskanırım onları. Ki yakın gelecekte akrabalara hesap vermek var niye gitti evden vs. İki gün önce odama geldi annem saydı saydı bekliyorum gitsin gitmiyor bir daha karışmayacaksın kardeşine tamam mı diyor tamam diyorum gitsin diye daha sayıyor en sonunda sinir krizi geçirdim kendimi yumrukladım çığlık attım. Sonra gitti aynı şu ehliyeti alınınca çığlık atan hoca gibi kaç kere çığlık attım. Bana diyor ki bunları duyanlar bu kızın canı koca istiyor galiba derler diyor. Bana diyor ki sen erkek kardeşini kıskanıyordun zaten doktor da öyle söylemişti diyor. Onun bir küçüğünü de kıskanıyormuşum ki dünyada tek sevdiğim kişi odur ve doğacak bebeği de kıskanıyormuşum. Bana sorarlardı bu oğlu doğduğunda kıskanıyor musun kardeşini diye ben de şaşırırdım niye kıskanayım ki falan diye. Her şeyimi o kadar yanlış anlıyorlar ki anlaşılamamak beni delirtiyor. Ben ne yapayım artık gerçekten ben de normal değilim biliyorum ama onlar da normal değiller. Arkadaşlarımla da aynıyım en ufak hareketlerinde direkt rehberimden silerim falan öyle dostum dediğim kimse yok hep bir şekilde benden uzaklaşıyor insanlar. Ben de kendime insan ilişkilerinde süperim çok kaliteli bir insanım derdim bilmiyorum artık bazen intiharı bile düşünüyorum ama ya sakat kalırsam diye ya da canım acır ve günah diye yapamıyorum bir şey. Bana yardım edin lütfen bir şeyler söyleyin... filmdelisi

Yani ne denilebilir ki arada saygı yok sevgide yok acaba şiddeti cağıran bir yapınız mı var herseye negatif ve nefretle yaklaşıyorsunuz M

Yasin daha cok genc ve o yaslarda aileyle iletisimde sorunlar cok olur... ben sizi sorunlu buldum lutfen ozelestiri yapin ailenizi oldugu gibi kabul edin. Negatif davranislar ortami daha da gerer. Bu arada yasin ilerleyince ailenin kiymetini daha iyi anlarsin. O yuzden onlarin kiymetini bil. Ailenden cok seni dusunen kimseyi bulamazsin

Senin psikolojini hiç iyi görmedim ben. Ama sadece sen değil bence ailede var bu problem. Ve en büyük sorun da iletişim kurmayı beceremeyişiniz. Sanki birbirinizle yaşamak istemiyorsunuz ama zorla yaşıyorsunuz. Annen ve baban bu kadar çocuk yapmamalıydı. Gören de ne çok çocukları seven aile sanacak.

ben sorunu sizde buldum. siz kardeşinizi eğitemezsiniz kusura bakmayın onun annesi babası var. onlar varken laf söylemek size düşmez. sizi bu şekilde yetiştirdilerse onu diğer türlü yetiştirirler bu sizi asla alakadar etmez. kendi işinize bakın yani milleti darlamayın. ayrıca şu an okuyor musunuz orayı pek anlamadım paragraf olmadığı için atlayarak okudum. herkes okumak zorunda değil düzgün bir iş arayıp çalışabilirsiniz de okumuyorsanız, evde oturmanın sonu yok çünkü.

Buraya yazdıklarınızı anlatın. Ailece yaşadığınız sorunları, öfkelenince dilinize hakim olamadığınızı söyleyin o sizi anlar. M

Üniversite okuyorum 2. sınıftayım ailemin yanında.

Siz neden üniversiteyi aile yanında okuyorsunuz ki? Üstelik başka bir şehirden bile isteye gelmişsiniz. Siz de bi garipsiniz. Ne yapın edin kurtarın kendinizi o evden derim. Yazık doğacak bebeğe M