Düşüncelerinize katılıyorum. İnan bu anlattıklarım devede kulak kalır. Yaşattığı psikolojileri anlatsam sayfalar sığmaz. Şok üstüne şok yaşatır. Ama psikolojisine verip çoğu zaman susuyorum. Annedir atılmaz. Ama bencil bir anne.

Önceki konumdan bilenler bilir. Anne ve babam arasındaki sorunları dile getirmiştim. Sınavıma 2 aydan az kaldı. Fakat sınavım bitince babam boşanma üzerine bir şeyler düşünüyor. Birbirlerine tahammülleri kalmadı. Ayrıca annem babamla tartışma yaşadığında bana "ben bilerek sorun çıkarıyorum, ilgi sevgi göstermiyorum, beni kolay boşasın, boşamasını istiyorum " diyor. Bu durumda annemi istediği hayata kavuşturma peşindeyim. Babam ssk emeklisi, kendimize ait evimiz var başka mal yok, annem ev hanımı geliri yok. Boşanma süreci nasıl sonuçlanır? Ne gibi aşamalar var? Annemin kalacak yeri sadece dedemin olduğu yerde var ama çok iyi değil ve annem zaten ailesine yakın da yaşamak istemiyor. Merak ediyorum, bu gidişle sınavımı da beklemelerine gerek yok. İkisi de birbirinden bıkmış. Birbirlerine zarar verirler diye endişe duyuyorum. Beni bilgilendirebilir misiniz?

Gecmis konunu yeni okudum annen gercekten cok bencil bir insanmis evin icinde huzursuzluk olacagina ayrilmalari tabiki senin ve baban icin en iyisi lakin annen icin ayni seyi soyleyemeyecegim gercekten insallah pişman olmaz bugunlerini aramaz

Annem, babamın bir kadınla evlenip ona dayanamayacağını, kendisini mumla arayacağını söyleyip kendince senaryo yazıyor. Fakat babam ben asla evlenmem diyor bize. Annemin bunu düşünmesinde "kişi kendinden bilir işi" lafını doğruluyor sanırım. Babam evlense dahi eminim ki psikolojimizi düşünür. Zaten ben yalnız yaşamasını da istemem. Zamanım oldukça ben babama bakarım. Annem ise zaten hiç yaşlanmamış gibi davranıyor. Benim ilgimi sevgimi aramaz. Ben de üzülürdüm ama artık ne annem ne babam daha çok üzülmesin diyip noktalamak istiyorum. E

Yani hem gidecek yeri yok hem geliri yok gercekten bile bile lades demek gibi birsey bu kusura bakmayin ama anneniz biraz mantiksiz davraniyor gibi.

Demek boşanamadılar, sevgilerinden kaynaklı olduğunu sanmıyorum ama neden boşanamadılar merak ettim. Evde ki yaşam ne şekilde? Yaşınız nedir? Mesleğiniz, kazancınız? Ona göre fikir vermek isterim.

Evlendikten sonra edinilen mallar yariyariya bolusulur yani eviniz varmis yarisi annenize yarisi babaniza verilir ayrica annenize bir miktar nafaka baglanir lakin emekli maasi uzerinden oldugu icin dusuk bir miktar olur. Anneniz nerde kalir nasik gecinir bilemeyiz kendisi dusunmustur herhalde bosanma karari alirken bunlari.

Yapacak birsey yok o zaman kendisi yasayip zorluga katlanip gorecek bir musibet bin nasihatten iyidir ama babaniza ve size uzuldum acikcasi

Anneniz inşallah bugününü aramaz. Hani bir laf varya 40 ından sonra azanı... lütfen kusura bakmayın ama bencil insanları sevemiyorum. Mutsuz olabilir, başkasında gönlüde olsun hadi ama bunu size bu kadar hissettirmesi ne kadar ayıp

Konumun üzerinden 2 sene geçmiş ve biz yine aynı sorunlarlayız. Tekrar okudum yazdığımı ve yazdıklarımı. O kadar üzülüyorum ve sorguluyorum ki. Birbirine tahammülü olmayan ve sorunları büyüten anne babam var. Kendimi geliştirmeye vakit vermiyorlar. İş hayatımdaki kopukluklarımın temelinde çocukluğumun olduğunu düşünüyorum. Var mı benim gibi durumda olanlar akıl istiyorum sizlerden, siz benim durumumda olsanız ne yapardınız? H3RA_ İnsan

Kesinlikle böyle. Kendisini kanıtlama peşine çevresi tarafından devamlı takdir edilmek ister. Kendince bulduğu çözümler hatalı sonuçlansa dahi pişman olmaz. Ben çocuğu olduğum halde bazı şeyler için tövbe etmesi gerektiğini söylediğimde bana yan bakarak, hiç pişman değilim edasıyla konuşuyor. E