aynı durumdayız :26: takip edicem konunu bakalım kızlar ne dicek :)

o çocuğa bakarken kimse yanında olmayacak, kimse istiyor diye çocuk yapamam ben hazır değilim de kapat ağızlarını. B

Sunu soyleyimki canim, hepimizzz gectik o baskili yollardan&#8230;insani ne kadar etkiliyor biliyorum. Ama soyle birsey var&#8230;bebek dusunmedigimiz zamanlarda milletin bebek diye tutturmasi umrumda degildi, ama bebek istedigimizde ve olmadiginda o zaman iste asil sinir olmaya basladim.. cunku ne kadar cok istiyorsun ve Rabbim henuz OL dememis&#8230;herkese oturup derdini acacakta degilsin&#8230;zor bu isler&#8230;sirf millet dedi diye tabiiki cocuk yapmak olmaz, kendin isteyeceksinki gebeliginde her hangi bir zorluk oldugunda ya da bebek dogduktan sonra katlanmasi kolay olsun. Gebelik zaten basli basina insani ruhsal ve fiziksel olarak degistiriyor.. bunlara hazirlikli olmak bence daha iyi.. artik elimizin altinda internet var her hafta neler yasayabilecegimizi bile okuyabiliyoruz&#8230;her hafta biraz daha yaklastigini anladikca dunyalar senin oluyor&#8230; Ya ozgurluk kisitlamasi demeyelimde&#8230;yani fedakarlik istiyor gercekten bebek.. istemiyor diyen yalan soyler&#8230;ama inan bunlar umrunda olmuyor insanin&#8230;ama bende evliliklerin biraz oturmasi taraftariyim bebek dusunmeden once&#8230;bebek hayatiniza girdigi anda degisiyor evlilik cunku.. karnindayken bile oncelikler degisiyor&#8230;hele dunyaya geldikten sonra disari cikarken bile mama saatine gore gidip gelmeyi istiyorsun&#8230;ee evet bu da birazcik fedakarlik tabii. Soyle iyi bir yaniniz varki, 1 kez hamile kalabildigine gore dogal yoldan hamile kalabiliyorsun demekki&#8230;insaAllah bir dahaki bebegini istersin ve saglicakla kucagina alirsin. sevgi006

Kimse için değil kendiniz için, hazır olduğunuzda bebek sahibi olmaya karar verin. Ben istiyorum ya.. Çok yeni evliyim ama, hayatımın baştan sona değişeceğini bilsem de bir yanım o duyguyu yaşamak istiyor. Sonra henüz erken diyorum. Bence siz de eksisi artısıyla bir muhasebe yapın.

Maddı imkanın el veriyorsa esinle ortak kararınsa düşün derim... Meyvesiz ağacı düşün kup kuru... Ama birde meyveliyi düşün.. Bakım ise Allah yardım ediyor... Ben hayatımda bebek görmüş biri değildim ilk oğlumu doğurduğumda yardım edecek bir Allah'ın kulu yoktu... Okadar cahil olan ben oğluma en iyi sekilde baktım büyüttüm tek basıma... Anneannem halada anlatır komşularım imrenirdi resmen... 2. Oğlumda eşim sehir dışında çalışıyordu doguma bile onsuz gittim ambulansı bile sancı çekerken ben aradım... Onuda babasız büyüttüm diyebilirim... Allah öyle bir yardım ediyorki huzurlu mutluysan eşinle bu mutluluğa bin kat derim...

aslında ben kendimi yanlış anlattım sanırım... sadece gezebilmek için çocuk fikrini ertelemiyorum... bu sadece sorulardan biri... onlarca soru var aklımda.. bakabilirmiyim, maddi ve manevi yetebilirmiyim, evliliğim bu bebeği kaldırabilecek olgunluğa geldi mi... bebek bir ferttir... ben bunun sorumlulugunun o kadar kolay olmadığını düşünüyorum sadece... bütün korkularım bu düşünceden kaynaklanıyor..

Yaaa evettt!!! sinir bir durum, bir erkek iş arkadaşım konuşmaya başlamıştı tersledim, bir sen kaldıydın dedim karışmayan! bir de dıdıdsının dıdısı bi amcası, adam nasıl ikna etmeye çalışıyor anlatamam. En sonunda bana birşey demeyin kendi yeğeninize söyleyin tek kişiyle yapılmıyor çocuk dedim, adam kaldı mos mor B

ya benim merak ettiğim başka birşey daha var mesela demin bir konu vardı hamileyken işte uygunsuz sitelere girme olayları falan olmuş... yani bu herkeste oluyor mu? bütün hamile bayanlar ile eşleri arasında soğukluk oluyormu duygusal yönden cinselliği sormuyorum oluyordur mutlaka diyerek.. B

adaşım hakkınızda hayırlısı olsun karşılıklı karar vermek önemli olan siz daha gençmişsiniz

biz eşimle 7 senedir evliyiz ve ilk 4-5 sene aynı durumları yaşadık. Hep de çevreden konuşmaması gereken insanlardan bebek nezaman gibi sorular vardı. Bu beni çok kızdırırdı ve terslerdim hala da kızdırıyor. Çocuk onlar istediği için olmuyor, herşeyin hayırlı bir zamanı var. Benim şuanki yaşım 35 olmasına ramen hala isteğim yok hiç olmamıştı. Bir ara eşimin kız kardeşinin hamileliğinden dolayı bi heveslenmem oldu ama onda da eşim hemen ben istemiyorum diye devreye girdi. Yani çocuk onlar istediği için değil, siz eşinle birlikte "bakabileceğiz, bu sorumluluğu alabiliriz" kararını aldıktan sonra ve tabi ki Allahın izniyle olacak birşey. Yaşını bilmiyorum, benim gibi 7 sene de bekle asla demiyorum. Ama oluruna bırak herşeyin hayırlısı. soranlara edenlere de "kısmet" de geçiştir, kıs cevaplar ver yani uzun uzun böyleydi şöyleydi diye açıklamaya girme ki zaten gerek yok. Ne hakları var canım? bu sizin hayatınız. Şimdi yine bi konu açılsa en olmayacak iş arkadaşlarımdan bile "bir tane olsun, yok iyidir bilmemne" gibi beni ikna etmeye kalkıyorlar hemen!!! ya durun bi ben ikna edilmek istemiyorum ki... çok kızıyorum inan böyle karışmalara falan. Sanki onlar bakacak büyütecek. Belki şimdi olmaması daha hayırlı nerden bilir ki insanlar? yani belki bu sene olsa evliliğini etkileyecek ya belki seneye olsa evliliğin daha pekiştirilecek yani biz bilemeyiz ki kaderi kısmeti o yüzden en temizi sen soranlara "hayırlısı", "kısmet" gibi laflarla geçiştir. İkinizde kendinizi tamamiyle hazır hissettiğinizde de olsun inşallah deyin. Yani büyük sorumluluk, evet özgürlükler parasal durumlar kısıtlanıyor! ama bana diyenler de hep şöyle der. -özgürlüğümüz kısıtlandı ama pişman değiliz herşeye bedel bir his. olunca da böyle olacak buna şüphe olmaz tabi. eşmi istemiyor mesela ben de tek başına büyütemem diye düşünüyorum... hayırlısı :)))) magic girl simdi diyet zamani tek ayak

ilk başlarda bebiş için naz yapıyordum. şimdi bebiş bana naz yapıyor gelmiyor bir türlü... imkanın varsa hemen başla...

Ben evliliğin başında herkese 2 yıl çocuk istemediğim fikrini net bir şekilde ifade ettim. Aslında gerçekte öyle bir kararımız yoktu. Sadece kimse etkilemeye çalışmasın diye ortaya öyle bir şey attım. Kendi aramızda anne-baba olma olmayı çok ertelemek istemiyorduk kimse bunu bilmesede. Dolayısıyla kimse beni etkileyemedi ta ki 5 aylık evliyken gördüğüm rüyaya kadar :) Kalbime düştü işte o kıpırtı. Tak diye çok net bir şekilde karar verdim. 1 dk tereddüt etmedim. Oturdum dua ettim. Sabah eşimle detaylıca konuştuk. O bebeği istemek bile öyle güzel ki :) Şimdi 10 aylık evliyim ve 16 haftalık hamileyim Allah izin verirse... Hamileliğimi öğrendiğimiz anda sanki yıllardır bunu istemişiz gibi hissettik. Sanki hep vardı gibi hissettik. Özgürlüğünüzden kasıt istediğiniz saat istediğinizi yapmak, sosyal hayatınız ise ve Siz bunun endişesini taşıyorsanız bence biraz daha bekleyin derim... Daha anne olmadım. Fakat ablamın iki güzel yavrusu var, yakinen büyümelerine şahit oluyorum. Sevgiyle, bir gaye ile, emekle birlikte vakit geçirilen bir bebekle yaşamak dünyadaki en harika bir şey... Her anın şükür, her anın taptaze, her anın süprizlerle dolu bir bebekle... Hiç bir sosyal faaliyete, hiç bir arkadaş ortamına değişilmez. Siz bir kadın olarak vaktinin geldiğini hissedersiniz. O istek içinizde yer eder. Bence başkalarından etkilenmeyin. Ama evliliğinizde bir ritm, huzur varsa dünyevi kaygılarla da ertelemeyin. Umarım en hayırlı zamanda gelir yavrunuz. ozdn benim güzel öteki

1sene 8 aylık... yani eylülde 2 sene olacak... themis1990 canım oğlum

Bebegi ozgurlukle es deger de tutmak gerek... Bebek bambaska birsey... Iki tane evladim var hayatta verdigim en dogru k Karar varsin ozgurlugum olmasin... Onlarin o gulumsemesi benim en buyuk ozgurlugum... gulceayyuzlum

Bence hazır hissettiğinde anlayacaksın. Şuan sanki insanların demesi etkilemiş gibi. Hem 1 yıl bekleseniz çok bi'şey farketmez diye düşünüyorum. Bebek çok mükemmel bi'şey ama evlilikteki düzeni değiştirdiği kesin. Mesela bak bi'tanıdığımız evlendi erkenden anne oldu eşiyle ilişkileri bozuldu biraz. İşe gidiyo uyusun, bebek ağlar yanımda uyusun vs vs. Bence evlendikten sonra 2 yıl falan beklenilmeli o arkadaşım bebeğim dünyaya bedel ama çok erken oldu evliliğimi anlayamadım başbaşa kalamıyosun hiç dedi.:44: Allah doğru zamanda hayırlı, sağlıklı bi'evlat nasip etsin CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

aşağıdada gördüğün gibi karnı burnunda hamileyim 29 yaşındayım eylülde iki yılı bitireceğiz evliliğimiz hep bu yaz geçsin öle diye bebek planlarını erteliyordum yaz geçince de kış geçsin diyecektim eminim sonra bir akşam kocam eve çok üzgün bir şekilde geldi artık yaşının 30 olduğunu ve bir bebek istediğni söyledi doğurganlık özelliği bende diye bencillik yapamadım ve o ay hamile kaldım, benimde korkularım var dı mesela nasıl bakarım, nasıl doğururum, evliliğimiz nasıl etkilenir gezebilir miyiz eskisi gibi - tatile gidebilir miyizz- falan filan ama şimdi kocaman göbeğime baktığım zaman bunların hepsini unutuyorum bence yapın gitsin

bence duygularını dinlemelisin, nezaman annelik duyguların agır basmaya başlar işte ozaman senin açından uygun olan zaman odur ve sende artık anne olmayı istersin. etrafındakilere bakma etrafın istek arzuları hiç bitmez sen eşinle geçireceğin rahat günlerin tadını çıkart çünki bebekten sonra hiçbirşey eskisi gibi olmuyor ağır bir sorumluluk gecesi gündüzü yok ama şunuda söylemeliyimki dünyada annelik duygusu kadar güzel bir duyguda yoktur rabbim tüm isteyenlere bu duyguyu tattırır inşallah

çocuk olunca gezilmiyor mu? vallahi biz 1 ay evde durduk da patladım sıkıntıdan. bir de yazın olmuştu sıcaklarda gündüz çıkamadık ama akşamları oğlumu da aldık gittik. 10 aylık oldu oğlum ve biz hemen hemen her gün bir yere gideriz. ya arkadaşlara ya dolaşmaya... haftada 1 gün zaten arkadaşlarla toplanırız. gece geç saatlere kadar otururuz. çocuklar oynar biz de onlar uyuyunca istediğimiz kadar otururuz. bizimki ananesiyle gündüz ayrı gezer gece bizimle ayrı. hatta benden 7 hafta sonra doğum yapan arkadaşım var bugün onlara gidicez. B

aynı durumu bizde yaşıyoruz 7 ay oldu evleneli ve herkes "birazda yaşımızdan dolayı" çocuk ne zaman diye beynimizi yemeye başladılar.. eşimin bi sorunundan dolayı malesef şimdilik olmuyor ama içimden bazen "hazırmıyım" diye sormuyor değilim ne yalan söyleyeyim.. çünkü eşimde bende gezmeyi yeni yerler keşfetmeyi çok seviyoruz, tanıştığımzdan bu yana 6 ülke gezdik ve hala plan yapıyoruz şuraya da gidelim buraya da gidelim :)) çokkk istiyoruz bebiş ama sanırım hazır değiliz ikimizde biraz daha gezelim öyle başlayalım tedaviye diyoruz:)

Bakacaksanız yaparım bir tane deyin. Herkes çil yavrusu gibi dağılır. Etkili yöntem:)))) ozdn benim güzel öteki

ya işte durum böyle olabilir çok haklı da söylüyorlar ama şöyle birşey var, o sorumluluğu içinde hissetmiyorsan ve hazır değilsen sırf yaş muhabbetinden dolayı da zorlayamazsın kendini. Şimdi kendini zorladıkça bu sefer fikirden uzaklaşıyor insan iyice soğuyor. Oluruna bırakmak en iyisi. Tabi çocuk çok güzel birşey ama herkese birşekilde de kısmet olmuyor. Ya sen hazır olmuyorsun ya da allah nasip etmiyor. o yüzden ben hep "Allah çocuk isteyenlere, hayırlısını nasip etsin, istemeyenlerin de hakkında hayırlısı olsun, inşallah nasip olur onlar için de" diye dua ediyorum. yani illa ben çocuk istemem olmayacak efendim, diye ayak diretmedim. "Hayırlısıysa, bakabileceksem olsun, istek de gelsin" dedim.

aslında zor değil bence. inan hamile kaldığın andan itibaren öyle bir değişiyor ki insan. mesela benim eşim normalde yeğenim biraz yüksek sesle konuşsa kızardı ama ne zaman ben hamile kaldım anında değişti. doğum oldu 5. günde kontrole gittik sonra ablama geçtik. orda da çok sevdiğim bir abla vardı. beni küçüklüğümden beri bilir. beni kucağımda bebekle ve gayet rahat emzirirken görünce sanki 4-5 çocuk büyütmüşsün gibi ne kadar çabuk alışmışsın dedi. ve ben ondan sonra farkettim sanki hep hayatımdaydı. bir anda olup bitiyor her şey. ve onların bir gülüşü sarılışı bütün sıkıntılarını unutturuyor. hele bir de anne deyip yanına gelince dünya duruyor. . push ;

ya evet işte birde öyle bir durum var... bende eşim ile daha hiç gezemedim doğru dürüst... bu sene başlayacagız artık bazı nedenlerden dolayı... ne bileyim yüksek lisans yapmaya karar veririm gibi geliyor bazen... sonra diyorum ki ne kadar zor olabilir ki offf bilmiyorum :44:

sanki konuyu ben açmışım gibi hissettim, aynı gel-gitleri yaşıyorum şu anda. ama yapmaya karar verdim :44: kısmet artık bebekle birlikte devam edicem hayat mücadeleme :18:

anne olmayı istediğiniz ve kendinizi buna hazırladığınız zaman sizin için doğru zaman olur. bide eşiniz var oda baba olmayı istemeli ve kendini buna hazır hissetmeli babalığın sorumluluğunu alabilmeli, bu çok önemli çünkü hamilelik, doğum ve doğumdan sonraki zamanda mutlaka yanınızda size destek olan bir eşe çok ihtiyacınız var. insan bu dönemde çok hassas yorgun ve kırılgan oluyor eşinizin desteği olursa işiniz kolaylaşır ve anne ve babalığın keyfini çıkarabilirsiniz. annelik dünyadaki en güzel en özel duygu bebeğimin gülüşü beni en mutlu eden şey. hiç birşeye benzemiyor.

o kadar güzel anlatmışsınız ki kıpır kıpır oldu içim... 2-3 gün yaşamış olsam da tattığım o karmakarışık duyguları hatırladım... I Iyi

Merhaba kızlar. böyle bir konuyu sormam lazım artık size... benim derdim BEBEK... etrafımdaki herkes son zamanlarda bebek ne zaman diye tutturmaya başladılar.. Annemi, yengelerimi, teyzelerimi geçtim de amcamlar bile soruyorlarmış artık... bana bile telefonda sordular ve ben acayip utandım bu durumdan... bundan kaynaklı üstümde acayip baskı hissediyorum ve bu baskıdan mıdır nedir evet yapmalıyım diyor bir tarafım istiyorum sanki eşime şakayla karışık hadi yapalım bir bebek diyorum... diğer tarafım ise sanki henüz hazır değilim özgürlüğümü bitirmeye diye haykırıyor... kafam allak bullak ve sırf bu kararsızlıktan kaynaklı bir hata yapmak istemiyorum... ve bir taraftanda korkuyorum... yaparsam evliliğimi nasıl etkiler? Eşim ile aramız şuan iyi acaba ilişkimiz zarar mı görür yoksa kuvvetlenirmi? ona bakabilirmiyim? kendi özgürlüğümü bu kadar severken çocukları çok sevmeme rağmen ANNEliğin sorumluluğunu üstlenebilirmiyim diye... zaten gecen Eylül'de yanlışlıkla hamile kalmıştım ve gebe olduğumu öğrendikten 2-3 gün sonra düşük yaptım ve artık çok korkuyorum gerçekten... Bebek yapmayı nasıl düşündünüz? nasıl karar verdiniz? evliliğiniz nasıl etkilendi? Sizce bebek yapmak için nasıl doğru karar verebilirim? mylittlesunshine

evet o ikna etmeye çalıştıklarında acayip kızıyorum ben ve utanıyorum... yani böyle birşeyin sorulması bana çok saçma geliyor.. hani hanımlar sorar tamam da amca ya amca yada enişte koca koca adamlar sorunca resmen kriz geçiriyorum...

Bende 9 aylık evliyim, insalar souyorlar bebek var mı diye yok düşünmüyoruz daha diyorum '' daha erken evliliğinizin tadını çıkarın'' diyolar. Hatta torun için deli divane olan annem bile çocuk yapıcam diyince hayııııır diye diretiyo :) Siz sanırım 2. yılınıza yaklaştınız ozamn durumlar değişebilir bizdede. Bende zaman zaman çok özeniyorum anneliğe. Kuzenlerimin bebekleri oldu çok tatlıılar. Bende bi sorumluluğum olsun, ilgimi toplayacak bişey olsun istiyorum ama hem yaşımız daha küçük hemde evliliğimin ilk yılını dolu dolu geçirdiğimi düşünmüyorum, maddi sebeplerden dolayı. En azından 1 yıl daha bekleyebilirim diyorum, ama kendimi hiç hazır hissedemicekmişim düşüncesi bendede hakim. Maddi manevi yetebilecekmiyim, vs gibi düşünceler aklımı kurcalamıyor değil. Reglim 5 gün gecikti, bugün yarın olmayı bekliyorum. İhtimal vermesemde bir süprizle karşılaşabilirim heran. Hakkımızda hayırlsı diyorum... moiraia

Merhaba canım :) Sanki konuyu ben açmışım bu kadar olur ya.. Zaten alımda vardı böyle bi konu açmak sen açınca gerek kalmadı burdan takip ederim :) Bizde 2 yıl 2 ay evliyiz... Aynı baskılar bana da yapılıyor... Eşim çok istiyor ama bana saygı duyuyor. Benim istememe gerekçelerime gelince; 1. Evimiz kira. Ev alma ihtimali var ama şuan net değil. 2. İlk madde ile bağlantılı olarak maddi yönden sorun olacak olması. Ben çalışmıyorum. Daha doğrusu yeni işten ayrıldım. Çok stresli bir işim vardı. Şuan dinleniyorum tekrar çalışacağım. O yüzden bebek yapma lüksüm yok gibi geliyor. 3. İşin duygusal kısmı. Böyle bir duyguyu kaldırabilir miyim gerekli sevgiyi özeni ihtimamı gösterebilir miyim? Bilmiyorum. Kendimi anne olarak hayal edemiyorum. E tabi fiziksel deformasyonu kaldırabilir miyim bu var :) 4. ailelerimiz... Maalesef nikah zamanı bazı kırgınlıklar yaşandı. Eşimin ailesi ve özellikle annesi ailemi ve beni çok üzdü. Çok sorunlar yaşandı ve aileler görüşmüyor. Bebek birleştiricidir. Biliyorum. Ama ben istemiyorum görüşmelerini. Zaten yaşanılan şeyler çok ağır olduğu için ne olur bilmiyorum daha da gerilirim gibime geliyor. O yüzden aileler kısmı da beni düşündürüyor. Eşimin annesinin bebeğime karışmasını istemiyorum. Böyle bir potansiyeli var maalesef. Ve benim kendi ailem uzakta. Başka bir şehirde. 5. Ve en büyük sorun: Doğum korkusu. O sancı çekme doğurma vs vs.. Düşündükçe daralıyorum anormal derecede korkuyorum... Özetle; karmakarışığım İstemiyor değilim böyle düşününce içim ılık ılık oluyor... Son zamanlarda bu konuyu fazla düşündüğümden midir nedir hep rüyalarıma bir bebek giriyor nasıl güzel ve mis gibi kokuyor ay anlatamam ya... Off çok uzun yazdım ama emin olun bu konuları konuşabileceğim kimse yok.. Öyle işte :)

hahahahah ben hep dedim onlarda pişkince bakarıııııııııız sen doğur dediler. yani lafın gelişi. illa bıdı bıdı edecekler bakacakları falan yok ortada ama özel hayat pek ilgileniyor. ha bir de benim arkadaşların bazılarıda ben geziyorum onlar çoluk çocuk gezemiyorlar diye kıskanıyorlar, açık açık dile getiriyorlar. ve onaramen çocuk da çocuk bi doğursam eve kapansam rahatlayacaklar bakarmışsınız gezenti bir anne olmuşum hahahah

annem hep bu yönden başlıyor konuya ve haklı da... bu da çok düşündüğüm şeylerden biri... ne kadar zor bir karar bu offf... B