Okuldan ve işten arkadaşlarım vardır. Ortaokuldan beri hiç kopmadıklarım var. Uzaktayız ama haberleşiriz. Ama hiç öyle arkadaş edineyim çabam olmadı ben hep kendimle olmayı sevdim.

Ruhunuza hitap edecek birileri yoksa, yalnız kalmak en güzel seçimdir..

Önce kendim giderdim. Gittiğim yerde arkadaş edinirdim. Zaten orda ayni Benim gibi gezen kişiler olurdu. Otel, ulaşım aracı sorma derken kaynaşırdık. . Sosyal medyadan Bol fotoğraf vE bol eğlenceli aktiviteleri gören birkaç arkadaş bize de haber ver dedi. Sonrasında onlarla gittim. ---- Derken evlendim Şuan hiçbir şey yapamıyorum. Hafta sonu yorgunmuş(sanki ben çalışmıyorum-yemekler 5gün bende-temizlik büyük oranda bende vs vs) hafta içi iş varmış.. Evlenince Eşimin içinden amaaaan ne gerek varcı ev kuşu çıktı. kader kısmet... her şey yalan oldu

@HeraVenus bence tam bizlik bir konu S

Ne çok yalnız varmış yahu. :) Ben arkadaş bakımından kısmetliydim. Lise, üni, sonra evlenince de bir vesileyle büyük bir arkadaş grubuna dahil oldum fakat sonra başka şehre taşındım 2yıldır eşim ve oğlumla buradayım. Burada kahve içmelik iki arkadaş da edindim ama gel gör ki onlara ihtiyaç duymuyorum yani sanki kendime arkadaşsız olmadığımı mı ispatlıyorum ne yapıyorsam ya da asosyol olmadığımı. Onların yanında yalnız olduğum vakitten daha çok sıkılıyorum aslında ama kimse olmaması da sağlıksız olur gibi geliyor. Balcicekk33

Ben arkadaş edinmem. İnsan sevmem. Tecrübelerden ötürü. Neden bilmem insanlar beni samimi bulur o da değişik

Bir yaştan sonra arkadaş edinmek çok zor. 3 sene kaldığım bir şehirde iki samimi arkadaş edindim sadece. Burada ise 1 senem bitti. Tam ısındım tayini çıkıyor birinin. Kaldı geriye 1 tane. Yine de bunlar donuma kadar her şeyimi paylaşabildiklerim değil henüz :) Ben eski arkadaşlarımla olan bağımı koparmadım. Onlar yetiyor genel olarak ama insan şöyle pijamalı halleriyle salya sümük dertleşebileceği birilerini yakınında istiyor haklısın. Ben öyle dostlukları zor edinirim ama buldum mu da bırakmam.. Kimi arkadaşa hiç ihtiyaç duymaz benim için ekmek gibi su gibi ihtiyaç

Belki de yalnızlık bize Allahın bir lütfudur da biz farkında değilizdir! Bizimde imtihanımız budur belki. .. SapkamDoluCicekle home is where the heart

B3n tam bir odunum ya bu meselelerde Kisi kendini sevdircek de ilgi gostercek de pesimden koscak da Iyi vakit gecircez de... anca aciliyorum Kovalarin yuz karasiyim ben :)

Hoşuma giden anlaşabileceğimi düşündüğüm birini sahile kahve içmeye davet ederim. Sohbet muhabbet yürürse başka bir zaman kahvaltıya davet ederim. Tabi o arada bakarım o bana karşı bir adım atıyor mu... Bir de hiçbir özelliği olmayan, ortamda sohbeti iyi olmayan kişileri insanlar aramıyor. Akıllara gelmeyen kişiler genelde böyle insanlar oluyor. Mesela ben çok iyi bilgisayar bilirim. Video yapma, film çekme, fotoğraf çekme vs gibi şeyler öğrendim. Telefonda kimsenin bilmediği şeyleri bilirim. Kamp yaparım, güzel araba kullanırım, tamirinden anlarım, alışverişin nerden yapılacağını bilirim, yeni yerler görmek gibi bir hobim var, çantamı takar bir sabah aniden herhangi bir şehre gidebilirim, tatil yerlerini iyi bilirim, çok güzel kahvaltı mekanları bilirim, istabul Anadolu yakasını çok iyi bilirim ve biri şu nerde dediğinde direk otobüsüyle tarif ederim, çok kitap okudum vE büyük kütüphanem var, birisi şuraya gittiniz mi diye sormuşsa kesin gitmiş oluyorum... bilgi almak için dikkatler bana çevrilir. vs vs derken beni arayan soran çok Olur. Tabi kimisi kullanmaya çalışır ama ilk adımında görür gününü... Demem o Ki kendini iyi tanı vE sağlam yönlerinle yürü. ÖZgüvenin yüksek olursa herkesin dikkatini çekersin.

evet çok üzüldüm bu olaya. ama yeni iş yerimde de acı bir sürpriz beni bekliyordu. yeni iş yerindeki insanlar uzun seneler beraber çalışan insanlar olduğu için çok katı bir gruplaşma vardı. içlerine girmeyi denedim ama mümkün değil, " bizim grubumuz var, biz yalnız değiliz, yeni arkadaşa ihtiyacımız yok" havasındaydılar. birbirlerinin arkasını da öyle bir kolluyorlardı ki, abartmayım ama adeta çete gibiydiler. adam beni görüyor selam bile vermiyor, neden çünkü onun grubu var yeni birine ihtiyacı yok. bana da nefret geldi tabi saldım ipin ucunu. çok dertliyim arkadaş konularında yüzüm gülse keşke

Bulamazsa yada yaralanirsa insan kismetine razi oluyor derinderin huzurlubirhayatistiyorum. Anneler

Ben de pek edinemiyorum. Onlar beni arkadaş ediniyor genelde :) derinderin huzurlubirhayatistiyorum. Anneler

Ne güzel az ve öz olur. Masraftan da kısılır

Gerçekten bir yaştan sonra arkadaş edinmek zor. Hayat derdindeki insanlar arkadaş edinmeye zaman ayıramıyor. Ama ileri yaşın da şu avantajı var: arkadaş olabileceğin yaş skalası artıyor. ben 15 yaşındayken 21 yaşında biriyle arkadaş olmazdım ama şu an 29 yaşındayım 35 yaşında biriyle arkadaş olabiliyiorum.

:)olabılır dugun den once onlarla konusulur gelının arkadasları dıyınce cıkacaksınız dıye:)) boylece damadın arkadasları var benım yok dıyemez kı kımse

Evet derdim bu. Evleneli 1 yıl oldu. 5 yıldır aynı şehirde yaşıyorum ama maalesef arkadaş çevrem iş yerimle sınırlı. Oradaki insanlarla da taban tabana zıt hayat tarzlarımız var. Bazen görüyorum insanlar birbirleriyle plan yapıyor gezmeye gidiyor oturmaya gidiyorlar filan. Çok eski arkadaşlarım bile ben aramazsam asla merak etmezler. Haliyle yalnızız. Aslında oldukça sosyal bir insanım. Girdiğim ortamda hemen ilişki kurarım. Spor salonuna çeşitli kurslara katıldım şimdiye kadar. Oralardan tanıdığım insanlar da oldu ama hep geçici kaldı ilişkilerimiz. Sizler nasıl arkadaş ediniyorsunuz? G

Üniversitenin ilk günüydü. Sınıfa girdim Gittim bir yere oturdum. Herkes biriyle konuşuyor kaynaşma arkadaş edinme durumları. ilerleyen zamanlarda iki arkadaşım oldu. O zamana kadar yine arkadaş edinmeyi sevmeyen ben iki kişiyle anlaştım birlikte kahvaltı hazırlardık tüm günümüz birlikte geçerdi derken zaman geçti. Düğünüm oldu çağırdım. Biri davetiyede ısrarcıydı gönderecektim ama önce çağırdım haber verdim. Neden önce davetiyeyi yollamadım yoksa davetiyesiz mi gelecekmiş dye düğüne gelmemezlik etti. Diğeri ise ailem izin verir mi bilmiyorum dedi. İşte o gün bu gündür onlar bile bunu yaptıysa bir daha arkadaş mı asla dedim

Arkadaş kullanmıyorum

Haftaya nişanım olacak. Çağıracağım insanlar tee liseden çook uzun yıllardır birbirimizi çok iyi tanıdığımız insanlar. Hatta ben yıllardır doğup büyüdüğüm şehirde değilim buna rağmen böyle

Arkadaşa alerjim var ben almayayım. kendimle arkadasim zaten benden iyi deli bulamam canim kendim

ben hiç arkadaş edinmiyirum girdiğim her topluma da çabuk ayak uydururum. ama böyle yalnız takılmayı daha çok seviyorum ben bana yeterim

Cok yakin bir arkadasim vardi severdim, her seyimi anlatirdim. Surekli herkesin onu kiskandigini nazar degdirdigini saniyordu. Ayni ünide okuduk gelip puanimi sorar soylerdim sen? diyince boşver canım diye geçiştiriyordu. bir cocukla konustugunu soyledi aa ne zamandir dedim 6 aydir diyor... yeni söyledi. O kişiyle sözlenmiş fotograflarini instagramdan görüyorum. Aile arasinda diyor... düğün hazirliklarina basladiklarini anlamistim ses etmedim son 3 gün kala haber verdi... bende sessizce uzaklastim gorusmeyi kestim umrumda degil W

Ama daha seçici oluyorsun bu kez. Çekemiyorsun, tahammül edemiyorsun. Kolay soğuyorsun gibi gibi.. Ben şahsen zor ısınıyorum bir tavrına uyuz olup bırakıyorum. :) Küçük yaşta daha kolaydı arkadaş olmak, görmezden gelmek, tahammül etmek..

Konu sahibi konuyu açıp uyumuş galiba. Altta muhabbete dönmüş konu. Neyse yorumuma geliym, 3-4 tane dostum 20-30 tane ahbabım Bi dünya da arkadaşım var. Kuzen akraba vs. olmadığı için onların boşluğunu dostlarım dolduruyo. Dostlar üniversiteden. Ahbablar işten ve liseden. Diğerleri de ilkokul, komşu, kurs vs. den... Dostlarım hazinem. İyki varlar.

Edinmiyorum :) Çünkü dediğiniz gibi arkadas ilişkileri o mekanla sınırlı sadece Şimdi atandığım yerde bir arkadas edinsem şükredeceğim Bu arada ben de baya yabaniyim :) hemen soğurum yanlış görürsem

Organizasyon ekibi var :)

2 dostum var. Birkaç tane de arkadaşım. Ama benim yaş grubum hep evli çocuklu. Aile ile, akrabalar ile plan yapıyorlar. Bazen ben de çok sıkılıyorum.

Sıkılmıyor musunuz peki? Hiç konuşmak paylaşmak görüşmek vakit geçirmek istemiyor musunuz mesela?

Benim de eskiye dayalı 2 tane arkadaşım var ama şuan başka şehirdeler. Yaşadığım yerde hiç arkadaşım yok. iş yerinde bayan sayısı az ve herkes kendi derdinde. Öyle canım sıkılınca kahve yap geliyorum yada kahve içmeye gel diyebileceğim hiç kimsem yok ve bu bazı zamanlar çok canımı sıkıyor. hep eşimle yada kızımla çıkıyorum. Arkadaşı olup beraber takılanlara özeniyorum doğrusu. Uzaktan biraz soğuk ve mesafeli duruyorum ama beni zamanla daha yakın tanıyanlar aslında hiç öyle olmadığımı söylerler hep. Gerçekten yaş ilerledikçe arkadaş ortamına girmek çok zorlaşıyor.

Ben suan bir kafede oturmus buradan tanistigim arkadasimi bekliyorum Nabalim boyle ancak.

dostlarım okul hayatımdan kalma (17 yıllık) arkadaşlarım yine okuldan, işyerinden bir de son dönemde kızımın arkadaşlarının anneleriyle görüşmeye başladık, iki tanesiyle çok iyi anlaştık, baya keyifli vakit geçiriyoruz, devamlılığı olacak gibi görünüyor.

Aklıma bişi geldi ama. Neyse Ne fesadım

Aslında doğrusu şöyle olmalıydı yeni arkadaş edinmiyorum. Biri yazmış hatta arkadaşlıkların. oku çıktı diye. Doğru demiş. Kimseyle bir şey paylaşılmıyor, değer versen yanlış anlaşılıyorsun, sır söylesen başkasından duyuyorsun vs. Eski sıkı dostluklarım yetiyor.

edinmiyorum oyle bir ihtiyac duymuyorum askine yuk olarak goruyorum mamamiya

Sizin şu çantayı takıp, şehir gezme fikri hoşuma gitti. Bunu tek başıma denemek istiyorum bakalım nasıl olacak. :) Borçlar bitsin de. :)

Ben birlikte planı ancak toplu isek yapıyorum. Yani 3 ve daha fazla kişi ile. Teke tek organizasyonları sevmiyorum pek. Ancak çok güvendiğim eski arkadaşlarımla ki sayısı 5 i geçmez birebir görüşürüm. Genelde iş arkadaşları ile plan yaparız toplu toplu. Ben de çok arkadaş canlısı değilim öyle hemen kaynaşan falan.. 3-5 kişi var işte görüştüğüm bu kadar. Yalnız olmaktan memnun oluşumdan kaynaklı sanırım. Ama komşulardan gözlemlediğim pastayı yapan yan komşunun ziline basıyor, öbürü gelsene içeri diyor artık ne konuşuyorlarsa bikaç seferden sonra pastasız direk "kahveni içmeye geldim" yakınlığı kuruyolar

Edinmiyorum. Salonda veya kurslarda topluca bi etkinlik olursa katılıyorum oralarda herkes kendi dengine göre birilerini buluyor zaten. Ben de bulduysam onlarla görüşüyorum ama genel olarak sıkılıyorum insanlardan yaa. 3 kez görüşürsem 4. zor. Çoook eski arkadaşlarımla görüşmeyi tercih ediyorum

Ama önce Netten araştır ucuz yerleri öğren. Bir de dolmuş otobüs ile gez şehir içini. Orda gideceğin yer ve kullanacağın otobüsü Kime sorsan söyler. Önce yakından başla sabah gidip akşam dönmelik yer olsun. alışınca kalmalı gidersin. Özellikle turizm meslek lisesi uygulama otellerini öneririm 20-30 tl

Anlattıkların yaşadığım bazı şeyleri hatırlattı Ama Herkes böyle olacak diye bi şart yok yeryüzünde çok iyi insanlar da var Bence keyfine bak oh yurt dışı mis ya :)

Hiç sıkılmıyorum :) Tam tersine kafam rahat. Kalabalıgı, çok insanı, birden samimi olmayı sevmem genelde insanlara mesafeliyimdir. En iyi arkadaşlarım kitaplarımdır, resim yapmayı severim bu gibi şeylerle zamanımı geçiririm.

benim en çok çektiğim konu çok arkadaşımın olması. okulda hazırlıkla beraber 3. senem oldu, her aldığım derste sınıftaki herkes beni kankası bildiği için insanları telefonuma ayşe(eng102) diye kaydetmeye başladım... çünkü genelde karıştırıyorum ve trip yiyorum çok arkadaşımın olması benim küçüklükten gelen bir özelliğim sanırım. insanlarla hemen samimi olurum. çok cıvık değil ama soğuk olmayan ilişkiler kurarım. karşımdaki insan da bana iyi bir izlenim verdiyse mesela dersten sonra kahve içmeyi teklif ederim, illa karşıdan beklemem. mesela 2 kişi bir yere gidiyorsak ortak arkadaşımız olan birine denk gelirsek onu da çağırırım. kalabalık olmayı seviyorum. sürekli karşıdan da teklif beklemem. ama kötü yanları da var. mesela can dostum dediğim 2 kişi var onlar hariç haddi olmayan herkes kendilerini en yakın arkadaşım zannediyor. bilmiyorlar ki ben herkese karşı sıcakkanlıyım... siz de mesela karşıdan teklif beklemeseniz, sohbet ettiğiniz kafanızın uyuştuğu birini ne bileyim kahve içmeye, tatlı yemeye davet etseniz? tabi kişiliğinize ters değilse. karşı tarafa o sıcak duyguları verdikten sonra arkadaş olmamak için bir sebep kalmıyor ortada. kabuğunuza çekilmeyin yeter.

Bende ıkı yıldır farklı bı sehırde evlıyım kımden yok yanı ama kalabalık bı arkadaş grubum oldu şukur küçük büyük ayırt etmem genel muhabbet edersen arkaadaslık uzun sürüyor bence ve alıngan yada çok yapışık arkadaslarda hep itici gelır.. apartmanında benden 30 yas büyük insanlarla güne girmıştım sonra dedıkodu için telefonlasır olduk sonra genç çevrem oldu tabı haftada bı ıkı gün toplandıgımız arkadaş güzel şey derdını paylaşmak bı kahve içmek bı konuda yardım almak etmek gıbı ben şanslıyım galıba ama ınsan ayırt etmezsenız olur zıt ız dıye bakmayın zıt bıle olsanız sıze bıseyler katar ömürlük olacak dıye bır şey Yok H Hyuga

Hahahaha WOLFROG Ekşiden aynı tadı

kesinlikle katılıyorm. eski işyerimdeki arkadaşlarla can ciğer kuzu sarmasıydık. sonra ben iş değiştirdim. onlarla hala görüşmek istedim. devamlı aradım onları, adeta yalvardım. devam ettirmek istedim ama onlar uğraşmak istemedi. hayatımın en büyük kazıklarından biridir.

Edinmiyorum arkadasliklar hep. oka bagliyor sonunda. No arkadas no cry

evet yeni bir ortam yeni bir insanlar olucak, korkak ürkek çekingen davranmazsam özgüvenli olursam makus talihimi yenerim gibi geliyor

en azından iş yerinde insan görüyorsunuz. ben 4yıldır evliyim, 3şehir değiştirdik evlendiğimizden beri ve ev hanımıyım. hiç bir yerde arkadaş edinemedim. nasıl edinilir onu da bilmiyorum. artık sohbet nasıl edilirdi onu da bilmiyorum. akşamdan akşama eşimin kafasını şişirmelerimi saymazsak tabi:)

bende yalnızım ama benim şöyle bir durumum var kimle arkadaşlık ettiysem kime dostum dediysem hep vefasızlık gördüm yani şimdi düşününce hep onlar istediğinde görüşülür konuşulur planlar yapılırdı ben görüşmek, konuşmak istediğimde yada bir mesaja bile cevap alamazdım hanfendiler tenezzül etmezdi bu konuda baya talihsizim şimdi yine kimse yok istemiyormuyum istiyorum bir kahve içicek konuşacak birilerini arıyorum ama olmuyor ne yapayım şimdi nelere katlandım sırf yalnız kalmamak için inanın içim acıyor hatırladıkça ama şöyle düşünüyorum artık bunca yıl bana arkadaşım dostum dediğim insanların tavırlarını gördüm en azından artık şunu biliyorum arkadaşlık dostluk ne değildir ve birdaha bana o şekilde kimsenin davranmasına müsade etmiycem hiç kimse olmazsa olmasın zaten yalnızım diye düşünüyorum

"arkadaşa ihtiyaç yok ki" diyen arkadaşlara sormak istiyorum, mesela "kınam, nişanım, düğünüm olunca napıcam, kimi çağırıcam" diye düünmüyor musunuz sonuçta bunlar yalnız olmuyor ki arkadaşa ihtiyaç var evli kadınlar da bebek doğurunca baby shower falan yapıyorlar çağıracak hiç arkadaşı olmaması kötü olmaz mı

Yurtdışında bir görevlendirmem var dört gözle onu bekliyorum. Ama bir yandan da çok korkuyorum. Çünkü bu gruplaşma olan iş yerinde 3 yıl çaıştım. Çok zordu. Her gün odama gelir odamdaki kızı yemeğe çağırırlar, beni davet bile etmezlerdi. Etkilendim yani, hassas bir insanım. Değersizlik hissi oluştu bende. Yeni bir ortama girerken otomatikmen beni dışlayacaklarını düşünüyorum çekiyorum kendimi. Yurtdışındaki görevlendirmem bana verilen bir şans orda da böyle davranırsam değişen birşey olmaz, kendimi hazırlamaya çalışıyorum, "ben değerliyim" diye tekrar edip duruyorum.

çok güzel yazmışsınız. birşey sorucam, "aniden başka şehre giderim" demişsiniz de. ben de normalde yalnız gezmeyi severim ama birkaç defa yalnız gezdiğimi söylediğim insanlar üzüldü falan, benim de moralim bozuldu. bunu nasıl aştınız? insanların böyle yapması moralimi bozduğu için yalnız gezmeyi bıraktım.

Wooaaawwww. Çok heycanlıııı

Ben de pek insan sevmem. Ama sebebi meslegim. Yani meslektaslarimi genel olarak sevmem. Hiçbirinin is disinda konusacak 2 kelam ilgisi, bilgisi yoktur. Ama cok yogun calistigimiz icin de birbirimizden baska kimseyi göremiyoruz nerdeyse. O yuzden yuzeyel iliskiler kurmak zorunda kaliyorum. Daha ziyade eski arkadaşlarımla zaman geçiriyorum. Esim zaten en yakin arkadasim, o yuzden bu durum genelde pek sorun olmuyor. Aslinda insanlarin cogu yalniz. Hele okul bittikten sonra bunu iyice anlıyorsun ama sosyal medya sanki herkesin ucsuz bucaksiz bir cevresi varmis da bir sen yalnizmissin gibi hissettiriyor

Bence de :)) L

Arkadasa ihtiyacım yok demiyorum ama bulundugum çevreye ait hissetmedigim icin hep kendi halimde oldum. Arkadasim yok hic. Üniversiteden 3-4 arladasim var.. Nişan, düğün.. herşeyde tek olucam baya üzücü

Ben de sizin gibiyim. Ama etrafta çok arkadaşı olan, geniş çevre yapan insanları görünce çok imreniyorum, belki ben de yaparım diye hevesleniyorum. Deniyorum ve yine tosluyorum. Bir de ben duygusal ve hassas bir insanım arkadaşlık ilişkisine başladığımda üzerimden ego tatmini yapmak isteyen, aşağılamaya çalışan vb. çok oluyor bu durumlarda otomatikmen bitiriyorum dayanamıyorum saygısız davranışa.

o zman benim durum fena, öyle eskiye dayanan dostluklarım olamadı maalesef amazon

Kına ve dugun de gelin için keşke paralı bır arkadas gurubu tutula bilse arkadası olmayanlar ıcın guzel olurdu hanı anons yapılır ya gelının arkadasları dıye bır 15 kısı cıksa yeter:))))