annesinin anne olmadığını anne olunca anlayanlar kulübune hoşgeldiniz... deşerseniz sağlam bir terapi ve çatışma süreci sizi bekliyor ama bence affedin gitsin...

Uzman desteği alsanız? İstekleriniz, hisleriniz makul gayet ama biz seçemiyoruz annemizi, babamızı. Onu öyle kabullenmelisiniz maalesef. Bu zamana kadar yapmayan bundan sonra hiç yapmaz.

Benim terapi yarım kaldı koronadan dolayı malesef şuan çatışma surecindeyim çok zorlaniyorum. Suan okadar çok istiyorum ki psikologa gitmeyi artık defteri kapatmayı.. Benim.

Senin de mi annenle sıkıntın? Benim psikolojim online de görüşme de yapıyor

O da istemezdi ama yapabileceği bir şey yoktu deyip affetmek sonsuz huzuru getirir. Bir de bil ki yalnız değilsin, tek sen değilsin

Bundan sonra asla yapamaz farkındayım, zaten sağlığı iyice bozuldu Uzman desteği alıyorum aslında ama genelde evliliğim ve çocuk tedavi süreçlerim için aldım, anne baba konusunda çok ilerleyemedik Şu ara bu konulara odaklanmayı düşünüyorum, konu anne olunca kimseye anlatamıyorum, annem de kötü niyetle bilerek yapmadığı için bunları... Fakat dönül baktığımda çok yalnız bırakılmışım ve hala da yalnızım... bebeğim olduğunda yoğun bakım süreci vs oldu bebeğimin, çok zor günlerdi ama annem yine yoktu geldi 10 gün kadar kaldı ama ben daha da yoruldum, sağlıklı iken yanımda arkamda dimdik dursaydı şimdi ben psikolojik olarak ona olan desteğimde bu denli zorlanmazdım.. desteğim ona sonuna kadar ama içimde hep bir harp var

Arkadaşlar hayatta hep yalnızdım, evliliğimin ilk zamanları ciddi uyun zorluğu çektim, şimdi altı aylık bir evladım var şükür, yedi yıllık evliliyim, annemi bu dönemde yanımda çok aradım ama annem rahatsız gibi hep, babam hayatta iken hep onun apresif hallerini çekti bizimle yeterince ilgilenmedi annem, babam vefat edince de hep hasta oldu sürekli hasta hem psikolojik hem fiziksel... ben çocuğum olduktan sonra annemi çok istedim yanımda arkamda olsun elimüaütmdemolsın ama yok..: gücü yok.. gücü olduğu dönemlerde de hep babamın halleri ile uğraştı Biz çocukları genelde bağımızın çaresine baktık. Okudum yatılı okulda, üniversitede zaten aileden ayrı idim, şükürler olsun iyi bir mesleğim var maddi olarak ihtiyacım yok kimseye ama dönüp baktığımda annem hiç yanımda olmadınolamadı, zaten yapı olarak da pasif bir yapısı var, hep iyi niyetini duasını hissettim ama fiziksel olarak hiç yoktu annem Bunun eksikliği gittikçe beni daha da kemiriyor Evladım oldu, zor bir evliliğim oldu, ama hep yalnızdım, tekrarlayan düşükleirm oldu tüp benek tedavilerim oldu, hep yalnızdım.. hayatımda annem hep sanki bana muhtaç hep desteğe muhtaç olan annemdi... gençken de öyle şimdi zaten hali yok şimdi de öyle..: Farklı illerdeyiz hergün arar sorarım ama içimde büyük bir boşluk var bu konuda, belki biraz da öfke İçimi dökmek istedim..: nasıl aşabilirim bilmiyorum Bissunicole