Selam kizlar. Ben iki bucuk senelik evliyim. Esimle aramda 8 yas var. Ben 30 o da 38. Hayatim boyunca hic anaç olamadim, bazi kadinlar anne olma hevesiyle yanip tutusur. Ben bu duyguyu hic yasamadim, hatta yasayanlari da anlayamadim. Eşimin yasinin buyuk olmasi sebebiyle (simdi bebek dusunsek neredeyse 40inda baba olacak) bir bebegim olsun istiyorum ama bu isteme suresi o kadar kisa zaman dilimlerinde oluyor ki hemencecik aklimdan ucup gidiyor. Mesela gecen ay oluvasyon testi aldim bir heves, bu ay iliskiye bile girmek istemiyorum. Bir de ben pko hastasiyim, adetlerim asiri duzensiz. Calismalara baslarsak ve husran olur diye de korkmuyor degilim. Takmiyor gibi gorunsem de bu bilincaltimda var. Annelik hissi sonradan gelisen bir duygu mu? Yoksa bu korku mu beni annelik hissinden kopariyor? Kafam cok karisik

Zorluklarinin farkindayim. Hep olumsuz taraflarina bakiyorum. Biraz pozitif dusunmem lazim. Eşim de icinden gelmiyor ki diyor. O istiyor ama ben

Evet ya o muhtaçlıkları beni öldürüyor A

Annelik kendini hazırlayabileceğin birşey değil. Ne kadar beklersen bekle yaşamadan bilemeyeceğin ve asla hazır olamayacağın bir deneyim. Zor mu? Evet çok zor, ama dünyanın en güzel şeyi. Yaşamadan bilemezsin. Arkadaşına gelince, bebeği için üzüldüm..

Bazen hic dogurmasam mi diyorum. Yaslarimiz evet anne baba olmaya musait ama minyon tipleriz yasimizi gostermiyoruz :) ikimiz de yogun calisiyoruz, girisimiz belli cikisimiz belli degil. Bu kadar buyuk bir sorumluluk altina girebilir miyim bilemiyorum. Esimden yana sorunum yok, o hep cok yardimcidir.

İste sorun orada, kendi çocuğum olacak mı? Hem psikolojik hem de fizyolojik olarak hazır mıyım bilemiyorum. P

Amin, hepimize İnşAllah. Allah size de nasip etsin. Bence siz aslında istiyorsunuz, ama olmazsa hayal kırıklığına uğramaktan korkuyorsunuz. Ama olup olmayacağınıda denemeden bilemezsiniz.

O tekmeleri yemedikçe hazır olamazsın beklersen çok beklersin yani daha. kimse fiziksel olarak hissetmediği, göremediği birşeye bağlanmaz. Doğumdan sonra bile alışma süreci var bunlar geçici şeyler o alışamadım diyene çocuğu bana ver de tırnağını bile veremez :)

Okurken tuylerim diken diken oldu. Rabbim kizinizi size bagislasin, mutlu huzurlu saglikli omurler versin.

Dogru diyorsunuz ama cidden hic ilgilenmiyor ve ustune dusmuyor.

Ben senden beterdim. Bunun yanında iğne kan ameliyat doğum sezaryen falan filan fobisi en üst seviyedeydi. Anaçlık hiç gelmicek sandım doğup omzuma koyana kadar bebeğimi. Şimdi uğruna düşünmeden ölebilirim her anne gibi. Merak etmeyin o hiç doğunca yüzünü gördüğünüz anda geliveriyo.

Boyle dusununce heyecanlaniyorum, sonra geciyo

Annem babam da 70ine dayandi, torun sevsinler dimi

Bende pek cocuk meraklısı değildim hatta çocuklardan bakarken hic hoşlanmazdım. Evlendikten sonra hemende düşünmedim doktor olmaz senin çocuğun bile dedi. 30 yaşıma gelmeden hamile kaldım Hamileliğin hep saglik sorunlarıyla geçti. Doğdu aşık olacağım falan zannettim hep öyle anlattılar. Ama yok görür görmez bisey hissetmedim. Sonra gülümsemeler, ilk adımlar, koynumda uyuması, anne demesi farkına varmadan bir baktim anne olmuşum. Şimdi dışarı çıkıyorum bi cocuk görüyorum aaa minik kuzuma benziyor. Oda olsaydı böyle yapardık, söyle derdi falanlarla gezip geliyorum cok-da gezemden. 5 yaşında benim minigim. O olmadan ne yapıyorduk diye bazen düşünüyorum. Yavrum benim gidip öpeyim şunu uyuyor şimdi. Korkmayın yani zamanla tüm duygular yerli yerine oturuyor

İçinizde hayal kırıklığı korkusu var sanki. Kendi çocuğunuz olunca değişirsiniz diye düşünüyorum ayrıca.

E yani bi torun görseler fena olmaz. Ama benim motivasyonum anne babanın istekleri, 2 gün sonra aile büyükleri mutlu evdeki anne baba mutsuz oluyor. Siz kendiniz seveyim diye yapın bence :) _D_O_ Allahım merhametine muhtacız eksik etme bizden ❤ tek ayak cezası Anneler

hele sen bir hamile kal, usg ye gir, o minicik kalp atışlarını duy bak bakalım anaçmısın değilmisin.

Tavsiyenize uyup izleyecegim, tesekkur ederim.

Kadınlar kulübü bugün anne hissedip hissedemeyenler diye ikiye ayrıldı. Negzel. Lacrymose Guru Anneler

Ben başkalarının çocuklarını sevmezdim, çocuklara ilgim pek yoktu. Hatta bende de pko var, çocuğum olmayabilir, ya da zor olur tedavi gerekir diye düşünüyordum. Çocuğum olmasa da olur diyordum. Evliliğimizin 3. senesinde çocuk istiyoruz diye karar verdik, korunmayı bıraktık. Ben o zamanlar ales kursuna gidiyordum, onun stresi ve pkolu olduğumdan adetimin gecikmesinin üstünde durmadım. Sonra kanamam oldu, ben regl zannettim. Ama kanama uzun sürdü bu sefer ve çok yoğun kanamam olduğu ve sancımın olduğu gece hastaneye gittik ve aslında hamile olduğumu öğrendik. Öğrenmemizle bebeğimizi kaybetmemiz bir oldu, düşük yapmıştım. Tarif edilemez bir acıydı, eşimde bende çok üzülmüştük. O kayıpdan sonra olmasada olur diyen ben, çok istedim bir çocuğum olsun. düşükten sonra 7 ay sonra tekrar denedik ve kısa sürede yine hamile kaldım ve bir kızımız oldu. Kızımı kendim büyütmek için çalışmayı bile bıraktım. Annelik bir o kadar zor, bir o kadar da çok güzel bir şeymiş. Demem o ki Annelik hissi insanın hep içinde olan bir şey olmak zorunda değil, sonradan da oluşabilir bence.

Pkoysan erteleme bence yasinda uygun daga gencsin bende pkoyum ogluma yumurtalik takbi yapdim 3 ay sonra pes ettim birakdim takibi o ay kendiligimden hamile kaldim ilaclarin etkisi vardi tabi oglum suan 17 aylik 12 ayindan bellidir korunmuylrum hamile kalamadim pkoda zor bence sende erteleme _D_O_ Allahım merhametine muhtacız eksik etme bizden ❤ tek ayak cezası Anneler

Hamileliğimin başında bile bişey hissetmedim. Sonra hareketlerini hissetmeye başlayınca duygular oluşmaya başlıyo hele o hareketleri dışardan gördüğün zaman lohusalıktada sorguluyosun kendini seviyo muyum bebek yapmakla hata mı ettim diye. 4 aylık bebeğim var dünyalara değişmem. Ağlaması bile hoşuma gidiyo. Gülmeleri çığlık atması. Zor mu evet zor ama vücut alışıyo Allah bi kolaylığını veriyo.

Biraz cesarete ihtiyacim var sanirim S sunsea

Anne değilim hatta evli bile değilim ama sizi anlamam için bir engel değil bence =)anac bir insan olmanız sart değil bir bebek sahibi olmanız için. Sadece bebek sahibi olmanın kendi kendine getirdiği bazı zorunluluklar var. Uykusuzluk, güçsüzlük, duygu durum değişiklikleri gbi... Bunların olacagına kendi psikolojinizi hazırlarsanız, bol bol da psikolojik destek kitapları okuyabilirsiniz, hem bebek bakımıyla hem de anne psikolojisi ile ilgili. Teori ile pratik elbette farklı olacaktır ama beyin hazırlanmak ister. Neden bebek istediğinizi düşünün, bunun altından kalkabilirsiniz elbette ama kalkmak istiyor musunuz. Bu ve benzeri soruları kendinize sorarak yol alabilirsiniz. Pko hastalıgı ile ilgili birsey söyleyemem, bana da bu tanı konmustu ilaca basladıgım ay düzeldi. Ama saglıklı beslenmenin sigara ve alkol kullanmamanın yardımcı olduğunu söylemişti doktorum. Korkunuzdan bahsetmiissiniz denemeden sonucu bilemeyiz ki, sonucu muallak olan birsey için endişelenmeyin derim ben. Rahatlamaya calısın biraz mamamio Tüm mal varlığım, çevremdeki malların varlığıdır😏 Anneler

2 ay oncesinde doktora gittim senelik kontrolum icin, doktor yumurtaliklarin cok canli bir sorun gorunmuyor. 6 ay deneyin dedi ama deneyen kim :) beni rahatlattiniz tesekkur ederim

Allahim yavrunuzu size bagislasin. Ama o his ya hoc gelmezse? Cok korkuyorum. Bir arkadasim kac ay gecti aradan anne gibi hissetmiyorum kendimi diyor. yuvarlanan asi bir panda

Doktor öle dediyse denemekte fayda var, rica ederim=) güzel seyler olur inşallah =)

Evet tam olarak hissettigim bu aslinda, cok dogru soylediniz.

Anaçlık bi karakter özelliği bence. Kediye, köpeğe, kuşa, bazen koca adama bile "ah bebeğim" diye koşturuyor sizi. Bide biraz bağımlı bi duygu. Çok detaycı bi sevgi anlayışı var. Bu sonradan kazanılamaz bana göre. Ama anne olmanıza engel değil. Ben evli ve yaşının geçtiğini düşünenler için hep şu hesabı yapıyorum; ortalama insan ömrü 65-70 yıl. Çocuklarınızın belki mezuniyetini görürsünüz, belki evliliğini görürsünüz. Ortalama bi ömürle hepsi ucu ucuna gerçekleşir. Ne bileyim o kadar doğurmuşum, düğününde 2 göbek atayım isterim. Bi başarı yada başarısızlığa şahit olmak isterim. İlk sevgilisini, ilk kazığını, ilk terkedilişini görmek isterim. O yüzden en ufak bi çocuk arzunuz varsa hemen yapın diyeceğim ben. Çaba harcayın en azından.

Sanırım çok fazla detay düşünmeden istemek gerekiyor. Ben de üzülüyorum bebişe, o kadar masum o kadar minik ki... . push ; Namename

Bende plansız hamile kaldım. Her ay kontrollere gele gide gelişimini gördükçe alıştım bebeğime:) doğup sadece seni istemesi sadece senin yanında sakinleşmesi. Savunmasizligi. Masumluğu herşeyi seni ona çekiyor. Anneliğe asla hiç bir kadın hazır hissetmez bebegi doğana kadar hatta doğduktan sonra bile. Işte bu anacligin verdiği bi his acaba bebeğime yetebilecek miyim onun sorumlulugunu alabilecek miyim kaygısı. Yanlış anlama ama seninde esinin de yaslariniz kucuk değil şimdi dogurmicaksin da 40'indan sonra mi doğurmayı düşünüyorsun. R

Ben 31 yaşında evlendim. 1 yıl çocuk istemedim, evliliğimi eşimi tanımak için. 1 yıl geçti hamile kalma planları yapmaya başladık. Eşim benden 2 yaş küçük :) Çocukları seven biri hiç olmadım. Arkadaşların çocuklarını zorla sevmişliğim vardır ama yalan değil dışardaki hayvanlar çok daha sevimli geliyor bana. Yani öyle anne olma hayali kuran bir kadın olmadım. Ama yaş geçti 30'u, çok ta ertelememk lazım dedim, ve karar vermemize rağmen 4 ay olmadı. Yani bu çocuk istediğinde hemen olan bişi değil ve seneler geçtikçe zorlaşıyor. Ha şu var, kimisi 20 yaşında hamile kalamaz, kimisi 40 yaşında tık diye hamile kalır ama bunlar istisnai durumlar. Hamile kaldım çok sevindim, o minik kalp atışlarını da duyuyorum ama annem kadar yoğun duygular hissetmiyorum. Sana tavsiyem, hamile kalmak için annelik duygusunun gelmesini beklersen o gün çok geç olabilir. Sebile ölmez, nam-ı değer sebi bebi.. takip etmiyorsan da bir videosunu izlemeni tavsiye ederim. 40 yaşında gelen annelik isteği, tüp bebek süreci vs...