büyük kızım okula başladığında benimde böyle endişelerim oldu diğerlerinde de bu duyguyu yaşadım ama inan tedirgin olunacak bir durum yok yavaş yavaş çocuk da sen de okula alışıyorsun burbuk

Bu zamana kadar yaşantınızı normal mi buluyordunuz?Şimdi mi sormak aklınıza geldi "nolcak... nolcak" diye. Fanusta balık mı yetiştiriyorsunuz?

Daha simdiden diyorum oh nihayet yavrum okula baslayacak diye. ama bu duygular... icinden cikamiyorum

özel bir kreşte 1 sene çalışmışlığım var, ve durumunuz çok tanıdık geldi bana. endişe duyduğunuz konular zaten çocuğunuzu okula yollama sebeplerinin başlıcaları, hatta en önemlileri : sosyallik, özgüven, vs... mrk etmeyin, tuvalet ihtiyacı gelince öğretmenleri ilgileniyorlar, o tuvaletinin geldiğini söylemese bile hareketlerden tavırlardan anlıyor öğretmenleri herkesin yani sınıf arkadaşlarınında aynı yemeği yediğini görünce onlarda iştahla yiyor, hatta yemek olayı bazen oyunlaştırılıyor sizin gibi onlarca tedirgin veli gelirdi bizede, günde 10 kere arayıp durum soranlarda olurdu, ama birsüre sonra "çocuğumdaki gelişimleri gördükçe nasıl mutlu oluyorum anlatamam" diye tepkiler alırdık. yaşıtlarıyla aynı ortamda olmak ilk 1-2 gün sancılı geçsede sonraları çok keyifli hale gelecektir mrk etmeyin hatta size şöyle bir örnek vereyim : bir çocuğumuz gelmişti, evin tek çocuğu ve ailesiyle birlikte şehir dışında bahçe içinde bir villada yaşıyorlardı yani etrafta kimsenin olmadığı biyer, 3.5 yaşındaydı ve hiç arkadaşı olmamıştı. ilk günler annesiyle birlikte durdu sınıfta, annesi çıktığı anda yıkardı ortalığı kimseyle konuşmak istemezdi yine annesiyle oynardı oyunları. 1 hafta sonra iyice kaynaştı arkadaşlarına ve okula çok güzel uyum sağladı. hatta annesine "anne burası çocuklar için lütfen sen beni evde beklermisin" demeye başlamıştı. gönlünüz rahat olsun, ve sakın ilk günlerdeki ağlama vs gibi davranışlarına aldanıp kararınızdan vazgeçmeyin, zamanla sönecektir . push ; M

Yanlis dusunuyorum belki ama korkularimin bir kismi da devlet anaokulu oldugu icin. ogretmenler ozeldeki gibi ilgili mi. hicbir fikrim bilgim yok. gerci ozellerde de sorunlu ogretmenler cikabiliyor. sanirim birkac hafta okul bahcesinde beklerim ben

Bu endiseli halimizi tabiki de kizimiza yansitmiyoruz. hep onu yureklendirecek olumlu seylerden bahsediyoruz ama biz nasil alisicaz bilmiyorum. cevre de cok kotu. hergun bir haber. paranoyak olduk. yakin sayilacak bir akrabamiz ayni okulda brans ogretmeni. en azindan goz kulak olur diye azcik teselli olduk ama... offf herturlu oneri ve tavsiyeye acigim. rahatlatin beni arkadaslar

Kendimden örnek vereyim: Benim oglumda 2008 dogumlu ve gecen sene ekimde kreşe başladı. Bende aynı sizin gibi baya bir korkmuştum başta ama hep boşunaymìş :) Oglum orda cok mutlu ve haftasonları bile gitmek istiyor. Çocugun sosyalleşmesi lazım, paylaşmayı öğrenmesi lazım, arkadaş lazım. Bunlar malesef evde pek olmuyor. ehlimana Guru Anneler

Ben oglumu 3 yıl özele, 2 yıl da devlete gönderdim. Emin olun devlet diyorum! Hiç gözünüz arkada kalmasın!