hayatta hiçbir şeyin garantisi yok hiçbir şeyinnn. ne mutlu, huzurlu evlilikler ayrılıklarla sonuçlanıyor... insanız sonuçta hepimiz ince bir çizgi üzerindeyiz. herşeyin dengesi an be an değişebiliyor. "bir gün ayrılırsam" diye yaşayamayız. tevekkel olma lazım... mariposita

Yazdığın cümlelerde senin anne olmak istediğine dair tek bir ima bile yok.. Çevre istiyor diye bebek yapılır mı hiç? Sonra "aldırsam mı, aldırmasam mı" diye konu açacaksın, bir sürü örneği var burada..

Çok teşekkürler ebruli umarım isteğine kavuşursun bir an önce.

Kendin istiyorsan çocuk yapmalısın Sırf çocuk sahibi olmak için çocuk yapma! C

conan, 34 yaşındasın ve zaten bir bebek kaybetmişsin. bildiğim kadarıyla yaş itibariyle ciddi düşünmen gereken bir durumdasın, daha hiç doğum yapmadıysan tabi. eşine olan güven sorununu bebek olsa da olmasa da yaşarsın, ama önemli olan kendine olan güvenin. o varsa, kocan olmasa da olur yanında. ekonomik özgürlüğünü kazanmaya çalış bence, part time olur bişe olur ama başla. madem güvenecek dalın yok, tek dal sensin demektir. C

... pardon yanlış yere yazdım...

ya da yüzde yüz bebek isteniyor mu yüzde yüz hamileliğe hazır olunuyor mu? ya da anneliğe? mariposita

Hayır eşimin annesini eşime sakın çocuk yapmayın oğlum tek celsede kurtulursun derken duydum temmuzz

hiçkimsenin evliliğinin garantisi yok ki ben çocuk istediğimde hiç bu kadar detaylı düşünmemiştim sana tek söyleyebileceğim eğer çocuk istiyorsan yaşın geçiyor elini çabuk tutmalısın eğer istemiyorsanda eşinle bu konuyu konuşmalısın mariposita

Eşim ileri de değişir mi, aile tarafına daha mı fazla döner, endişesi bana göre boş bir endişe açıkçası. Bunu yaşamadan hiç bir zaman bilemezsiniz, çocuk sahibi olmamak içinde bir sebep değil bana göre. Sizin için en büyük sebep, çocuk sahibi olmayı istememek olabilir, bu da gayet doğal bir durum. Kendinizi anormal hissedecek bir durum yok, çevre için de, sadece eşiniz içinde çocuk yapmak zorunda değilsiniz. Ama eşinizle duygularınızı mutlaka açık açık konuşmalısınız, sizin ne kadar çocuk istememe hakkınız varsa, eşinizin de o kadar isteme hakkı var. labellevie Guru Anneler

ayrıca eşimin ailesini hiç bir koşulda hayatımda istemiyorum zaten. C

garantici tiplerde güven sorunu herşey yolunda olsa da mutlaka oluyor. ben de öyleyim ve bir ara baktım herşeyim "acaba"larla gidiyor, hayır dedim olmayacak. bu durumda anı yaşayamıyorsun maalesef.. hayatı biraz akışına bırakmak lazım. çok kontrol manyaklığı bizi üzer ve isyana sürükler. biz kadınlar sanırım hataları daha çabuk görüyoruz ve onlar için çok kafa yoruyoruz. kendimden örnek verecek olursam, ailemin bana veya eşime bir yanlışını göreyim onları silerim. belki biraz ağır oldu ama hadi silme demeyelim de en azından onlara tavır alırım. sanırım bu birçok kadında böyledir. ama erkeklere baktığımda ailelerine körü körüne bir bağlılık görüyorum. yanlışlarını görseler de görmezlikten geliyorlar. eminim senin eşin de ailesinin hatalarının farkındadır. sana karşı "yanlış anladın. öyle demek ya da yapmak istmediler" demesi onların yanlışlarını bilmediği anlamına gelmiyor. hangimiz eşimizin kendi ailemizle çok iyi olmasını istemeyiz? işte o da bu psikoloji içerisinde. şu an eşin sana destek çıkıp " ya evet haklısın aslında yanlış yapıyorlar" dese sana güven vermiş olacak. ve psikolojik açıdan çok rahatlayacaksın. aksi durumda zaten kendini yalnız hissediyorsun. ama eşin bu ayrıntıyı bilmiyor canım. bir çok insan bilmiyor bunu. ama senin iyi hissedeceğini bilse eminim bu şekilde davranır. çünkü onun amacı bi şekilde ailesine destek görünerek senin onlardan daha fazla nefret etmeni engellemek. yani burda seni dışlama durumu yok. aptalca da olsa herşeye rağmen sizi bir arada tutmak ve ilişkilerinizin iyi olduğunu görmek istiyor. - bildiğimiz üzere erkekler kafalarını çok fazla kullanamıyor-. ve seni onların hataları karşısında incinmiş görmek istemediği için de yapıyor bence. hani şöyle düşün baban eşine hakaret etse bunu ona söyleyebilir misin? o duysa bile örtbas etmeye çalışırsın değil mi? çok kötü bir durum çünkü. bu babanı savunduğunu göstermez ki. olaylara kendi tarafından bakmak kolay, karşı tarafın perspektifinden bakmayı öğrenirsek o zaman bazı şeyleri de yoluna sokarız. hayatımızı endişelerle, acabalarla sürdüremeyiz. böyle yaparsak hayatımızdan ne keyif alırız ne birşey... ömür bir şekilde geçip gidiyor. evlendiysek bunu çabucak gözden çıkarma yoluna değil de ne şekilde daha mutlu olabilirim yoluna gitmek lazım. günümüzde kimsenin kimseye eyvallahı yok. hal böyle olunca en ufak hatalar bile büyüyor büyüyor... gelsin kavgalar gelsin ayrılmalar... canım, ben aranızda yaşananları tabii ki bilemem. senin anlattıklarından benim çıkarımlarım bu şekilde oldu. bence ortada çözülmeyecek bir durum yok. sen zaten onları sildim diyorsun. görüşmezsin olur biter. eşini engellememen de doğru bir davranış. senin yapacağın ailesiyle ilgili - ne terbiyesizlik yaparlarsa yapsınlar- ağzını açıp kötü bir laf etmemen. bu yüzden eşinden soğuma. ona ilgiyi, sevgiyi, şefkati göstermeyi ihmal etme. erkekler çok zayıf yaratıklar. fiziken güçlü olabilirler ama duygusal yönden çok güçsüzler. bebek gibi şefkate ihtiyaçları var. sen bunları karşılarsan, zaten de evdeymişsin, güzelce yemeklerini yapıp ona sıcak bir yuva verirsen o zaten zamanla anlayacaktır neyin ne olduğunu. hoş zaten biliyor da- sen onun vazgeçilmezi olacaksın. belki sen şu an yaşananlar nedeniyle kendi, ni geri çektin ondan soğuk duruyosun. o da bir bocalamanın içinde. belki o da ilerisi için sana güvenemiyor. sevginden emin değil. sen aksi yönde davran canım. kazanan sen olursun. ha bak ortada şiddet, hakaret, aldatma şu bu olsa asla kabul edilemez. allahım kimsenin başına vermesn. öyle şeylerden bahsetmemişsin. bu evliliğin karşılıklı çabaya ihtiyacı var. birz alttan al bakayım. şeytanın oyununa gelme. inan yuva yıkmak çok kolay. yuvayı dişi kuş yapar sözünü de unutma. herşey çok güzel olacak allahın izniyle. bebek konusunu da akışına bırak. ben de istemiyordum. daha yeni evliyiz bilmem ne... ama allah verdi mi oluyor. ben de anaç bir insan değilim. herşey doğunca başlayacak inşallah. şeytanın vesveselerine kapılma canım benim. geçen hayat bizimkinden... herşey gönlünce olsun. C

aslında hayır aldırmam kürtaj zorunluluk değilse aldırmam, kontrolsüz hamilelik de tuhaf geliyor bana. bu nedenle konu açtım öncesinde karar verebilmek için. ben anaç değilim evet bebek olmadan hissedilir mi anaçlık onu da bilmiyorum. F farahnihal pamuk kızımm tek ayak

Temmuz, onlar üzerine kurmuyorum ama eşimle ilgili de garip bi şekilde emin olamıyorum sanırım. anki emin olmadan çocuk yapmak da bencilce ve bebeğe haksızlık gibi geliyor ayrıca cahilce değil mi? . push ; C

çok yazıyorum ama, sen bu bebeği istiyorsun conan. kendine itiraf edemesen de içinde bir yerlerede var. en anaç olmayanımızın bile bir yerinde saklı duruyor. kadın değil miyiz? bu fıtrat üzerine yaratılmadık mı? genlerimize kodlanmış annelik. en acımsız hayvanlardan olan timsahta bile annelik içgüdüsü varsa bizde neden olmasın? şu an o duyguyu bilmediğimiz için istemememiz normal. asıl serüven doğduktan sonra başlıyor. C

yanılıyorsn bebek olursa sana ve evine daha cok bağlı olur evlattan ötesi var mı yaaa asıl bebek olmazsa adam kendini boşlukta hisseder bebek olursa ona bağlı olur bütün zamanı bence yapın yani sonuçta eşinin ailesi değişecek değil onlar böyle gelmiş böyle gider sen neden kendi hayatını ve geleceğini onların üzerine kuruyorsun ki? C

Öncelikle ben çok anaç olmadığımı düşünüyorum. gerçi tam olarak bilmiyorum bebeğe önceden hazır olunuyo mu?Eşim bebek olmadan değişirse diye bir soru gelmiş. o durumda sadece kendimi düşünmem gerekecek, ancak bebek olursa sorumluluk daha fazla ve buna hakkımız var mı bilmiyorum. Lisans mezunuyum ama çalışmıyorum. küçük şehir olduğu için iş yok, kpss için hazırlanıyorum. çalışıyor olsaydım düşüncem farklı olabilirdi. K

ben de tren kaçmadan yap derim. sonuçta eşine olan güvensizliğin nedeniyle yapmazsan iş işten geçtiğinde başını duvarlara vurabilirsin.

Evet büyük bir yanım sizin gibi düşündüğü için aradayım sanırım. bir süre daha düşüneceğim. umarım bu belirsizlik geçer. tabi yüzde yüz güvene oturtulmuş bir evlilik var mı bilmiyorum. var mı? . push ; C

yrıca evet eşime söyledim tabii. ama o zamanla ona güveneceğimi gerçeği göreceğimi, ailesini kendisinin seçmediğini söylüyor. ailesi son derece saygısız ve kural tanımıyorlar her türlü saygısızlığı yaptılar ve yapabilirler zaten bu yüzden hayatımdan çıkardım. keşke elimde şöyle bir fırsat olsa da 1 ay ailesiyle yaşamsını sağlayabilsem etkilenip etkilenmeyeceğini o zaman görürdüm. C

Kırmak istemem ne durumdasın bilemem yaş olarakta küçüğüm senden empati yaparak yazıyorum bebeği istiyosam doğururdum kendim için ilerde sorun yaşamayayım yaş geçiyor diye eşimden ayrılsamda ailesi sebebiyle bebeğim bana kar kalır derdim sorunlu bi eşten sonra tekrar güvenmek zor gelirdi bana çünki tekrar evlenip bebek yapmak uzun zaman alırdı biraz bencilce belki bebek açısından kötü ama öyle yaparmışım gibi geliyo honeysuckle istanbul

Aynı korkuları bende yaşadım. Ama hiç kimseye bişey olmadı. Sadece ben bebek yapmaya geç karar verdim. Ben yerinde olsam düşünmez yapardım. Sonuçta olacakla öleceğe çare yok ne yaparsan yap bunu değiştiremezsin. TurkuazM Hayat ve

Konu içeriği nedeniyle "Eşi ve eşinin ailesi"başlığına taşınmıştır. Lütfen konuları içerikleri ile ilgili başlıklara açmaya özen gösterelim. C

eşin cok istiyorsadüşün bence. belki onun aileside seni çocuk için benimsemiş olur. C

Nedir bu gelecek korkusu :26: Anı yaşayın biraz... Çocuk olunca evine daha çok bağlanmayacağı ne malum Daha olumlu daha pozitif düşünün Evrene ne mesaj verirseniz o size onu gönderir C

Evet eşim ailesini biliyor ama beni endişelendiren bazen ailesinin söylediği gün gibi açık sözlerle ilgili aslında öyle demek istemediler böyle demek istemediler gibi şeyler söylemesi. çevremdeki bi çok insan dahi bu "gün gibi açık sözleri" anlarken eşimin anlamaması garip geliyo. sanki tuhaf ve başedilemez bir bağlılık var gibi geliyor bana. C

Bence aranızdaki güveni oturtmadan hiç çocuk sahibi olmayı düşünmeyin bile... Ben buradaki bir çok bayana katılmıyorum bu konuda. Yaşınız abartıldığı gibi geç değil. Daha zamanınız var. Çocuk sadece sahip olunmak için yapılmaz. Hele sadece çevre istiyor diye hiç yapılmaz. Sırf çocuk olsun diye yaparsanız, ilerde bir ayrılık yaşarsanız bu hem sizin için hem çocuk için daha yıpratıcı olacaktır. Önce siz evliliğinizi güven üstünde oturtun. Daha sonra ise sorumluluk almaya hazır olun. Gerisi zaten kendiliğinden gelecektir... Acabalarla ve endişelerle çocuk yapmayı düşünmeyin derim. Allah hayırlı ve doğru zamanda çocuk sahibi olmanızı nasip etsin. benim_olan Canım

ha bir de birnin daha çok anaç değilim demesine sevindim. yalnız değilim. yaşasınn mariposita

benimde fikrimm çevrenin veya eşinin çoçuk istemesiii deilkii önce buna kendin hazır olmalısınzz çünkü 9 ay sen onu karnında taşıcaksın ve büyüteceksinn ilerde hiç bişe içinü zülmek istemiyosanız mantıklı bi karar vermek lazım diyorumm.. ama sende istiyosannn hiç düşünmeden yap çoçuk eşinle ilğili düşüncelerinde kendin içinde haletmelisin M

canım elbette haklı olabilirsin. çok terbiyesiz insanlarmış bir kere. sen boşu boşuna gurur yapıp gidersem peşimden gelecek mi acaba denemelerini düşünme. siz savaş mı veriyorsunuz o evde? onu seviyorsan ayrılmak istemezsin. o da aynı şekilde. ama gurur yapmaya devam ederseniz iş " inceldiği yerden kopsun" olayına döner. mtmtk

değişecek olan insan zaten eninde sonunda değişir... eşinle açık açık sana güvenmiyorum diye çocuk istemiyorum dedin mi? çocuk neyi değiştirecek onu anlayamadım... hakkınızda hayırlısı olsun... bence daha da geç kalmadan yuvanızı bir çocukla şenlendirin derim... U umran80