Ben de dokunamam ve bunun önemli bir şey olduğunu hiç düşünmedim Hayvanları severim ama uzaktan İlgilenirim de ama dokunmam Dokunmak neden sizin için çok önemli

Maalesef bende öyleyim. Çok ciddi hayvan korkum var. Sevimli civcivlere bile dokunamam korkarım. Fobi bendekide ama çözüm yolu aramadım hiç. Ne yapayım kimi karanlıktan korkar kimi yüksekten bende bundan korkuyorum.

en etkili metod korkunuzla yüzlesme bunu gideceginiz piskiyatriste önerecektir. ama baya bi zaman alir

hayatınızı neden etkilediğini anlamadım.. gördüğünüz her hayvana dokunmak mı istiyorsunuz?

Bende dokunmuyorum dokunmak zorunda mısın ki

Kendini zorlamalisin yavaş yavaş. . korkuların üstüne gidilmezse yenmek mümkün değildir biliyorsun. Önce bir yakının kedi yada köpeği varsa başla dokunmaya. eminim seversin. yumuşacık sıcacık bir tüy yumağı nasıl sevilmez ki.. o hayvan sevgi dolu dokunuşu hissedip size oyke bir enerji gonderiyorki anlatamam. huzur veriyor resmen. Benim bir köpeğim var ne zaman stres olsam onu okşar sarılır rahatlarım.

benim o benim ama sadece kedilere karşı böyleyim.. kocaman bir köpekle yan yana oturabilirim ama kedi uzak dursun modundayım

Benim bir tanıdığım gözümün önünde beklediğimiz kaldırımda kedi geçti diye kendini yola attı bir anda Riskli olabilir gerçekten. Direkt zoofobi diye bulamayabilirsiniz, genel olarak fobiler üstüne çalışan birini bulabilirsiniz belki. . push ; D damdan

Illa dokunmaniz mi gerekiyor? Hayvanlara dokunmadan da hayatini devam ettirebilir bir insan, niye hayatinizi bu kadar etkiledigini anlamadim gercekten.

Ben yazdım zannettim o kadar büyük sıkıntı yaşıyorum o köpeğin bana degmë ihtimali beni hasta ediyoruz o kadar çok ki yaşadığım çevre de de. Bende bunu yaşamak istemiyorum ama olmuyor. Daha bugün dedim tedavisi var mı acaba diye... imtihan ye üst katımdada iki tane Köpekli aile var sitede var bir tane

annemde bu vardı. benim köpegim var onunla annemi buluşturduk. korka korka elledi oda yanında durdu hiç birşey yapmadan. sonra benim köpek annemi elini yaladı ıyy mıyy oldu. ertesi guın annem sabah kalkıp bizimkinin yanına gitmiş. sevdikce alıştı. yumuşacıkda tüyleri. biz kalktıgımızda annem yere oturmuş benim köpek kucagında oynaşıyorladı. annem 60 yaşında. eger huyu ck sakin üstüne atlamayan egitimli bir köpek veya cok sosyalleşmiş bir köpek bulursan zamanla aşarsın.

oncelikle herkese verdigi cevaplar icin tesekkur ederim. ben bi an sinirle eksik anlatmisim kendimi dokunmak zorunda degilim tabiki ama bu oyle bisey degil ben bi yerde hayvani gorur gormez beni koklayacak bana dokunacak diye kendimi paniklerden paniklere sokuyorum. kac kez kendimi rezil ettigimin haddi hesabi kalmadi artik sokakta bir kopegin yanindan sakince gecebilmek bana yaklasinca ciglik cigliga bagirmamak istiyorum. gercekten hayatim olumsuz etkileniyor. kus denedik aldik eve hayvancagiz kanatlandigi an ben kendimi benim ustume konucak diye parcalamasam iyidi aslinda ama ise yaramadi.

fobiler konusunda uzmanlasmis bir psikolog mu bulmam gerekiyor arastirdim ama hic duzgun bir bilgi bulamadim zoofobi tedavisi hakkinda S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

S shot umarim bulabilirim referansta onemli birde hipnoz yontemi varmis. o yola atlayanlardan biri olabilirim kopekle kalsam catidanda atlarm heralde :-( D damdan evet o kisilerden biri benim be asla olmak istemiyorum kalinkaselin tam olarak beni anlatmissin bak hic boyle ayirma geregi duymamistim ama evet bocekten felan korkmam ben sadece tuylu hayvanlar sanirim tarif ettigin tanim dogru o nefes alisi tuylerini hissetmek cok kotu oluyorum fenalasiyorum. birde korkuyu anlamayan insanlarn anlayissizligi tedavi gormeyi mi denedin ben dokunmayi evde denemistim ama yok yani beceremiyorum

Kedi köpek gibi günlük hayatta sıkça karşılaşabileceğiniz hayvanlardan kaçmaya çalışmak hayatınızı etkiliyordur tahmin edebiliyorum. Önerim özellikle fobiler konusunda çalışan psikologları tercih etmeniz olur.

Sanki ben bu konuda sayımız azimsanmayacak kadar çok bence... Benim sorunum hayvanların geneline karşı diil sadece tüylü hayvanlara karşı şu an evde beslediğim kaplumbağası var gayet rahat elime alıyorum hiç bi sorun yok ama tüylü bi hayvansa bırak eklemeyi yanımdan geçse korkunç tiz bi çığlık atıyorum, o çığlığı şu an at desen atamam o derece yani kulaklarda çın çın diye ses cikariyo bi on dakika beni tanıyan herkes o çığlığıyla tanır heralde... Tüylü hayvana ellersin de eline sıcaklığı o nefes alirkenki titreyişi yumuşaklığı geliyo ya deliriyorum... yani elim iki dakika zorla o hayvanda kalsa bayılırım içim geçiyo kalbime deli gibi atıyo anlatırken bile kötü oldum hele hele sarılmak aynı yatakta yatmak o patilerindeki tırnakları oooov no!!!!! Bu tüylü hayvana kuş, kedi, köpek, inek hepsi giriyo ben bu durumu kabullendim artık hayvanları üstelik çokda severim süt verip kaçarım camın önüne kışın mutlaka bi avuç bulgur falan koyarım kuşlar için ama uzaktan seviyorum... Bu konuyu asmak için işine gitmeyi denedim bi köpeğe ağlayarak dokundum yok olmuyo olmuyo olmuyo... Bide benim 6-7 yaşlarında kedim varmış fotoğraflarım falan var ben hiç hatilrmiyorum ensemi cirmalamis bi gün sonra hiç istememisim... ama ne kediyi hatırlıyorum. Ne cirmaladigini... ben o günlerden kalma bişey olduğu u düşünüyorum ama bilmiyorum. Peluş oyuncaklardan pek sevmem dokunurum falan ama pek hoşlanmam yani...

hayvanlara dokunamamak buyuk kayıp bana kalırsa bizim bir yakınımız boyleydi bizim kopegimize dokunamıyordu ama eve gide gele yavas yavas alıstı simdi nerde kedi kopek gorse sarılır bence sizde ilk once eve kus alarak baslayın evde sizden baska biri mutlaka vardır ilk once bakımını onlar ustlenir sizde bu fobinizi yavas yavas yenmeye baslarsınız

Sevgilinin hayvanı mı var, mecbur musun? Öyle ise hayat zor, evlendiğin kişi hayvan delisi çıkabilir benim gibi.