Çok üzüldüm canım bu durumuna. Babanla bu konuyu konuşman mümkün değil mi? Umarım düzelir ve kendini size affettirebilir. Allah, orucunu kabul etsin tatlım, dua et inş. baban yaptığı hatayı anlar. . push ; lethem

Bazen insan babasi bile olsa öfkelenrir.. Türlü türlü sebepleri olabilir... M ManzaramDeniz

Karşılarındakini aşağılayanlar, aslında kendileri aşağılık. Bence nefretin haklı. Sana hiç kimsenin hiçbir sözü olamaz. Canansever

Canım annenede bir yerde hak ver oda böyle olmasını istemezdi ama nihayetinde senin babana karşı bu duyguları beslemene sinirlenmiştir. Hatta sana şöyle söyleyim... babam anneme şiddet uygulamıştı bir sebebten dolayı, ben annemi aldım büyük ablama götürdüm, evde babamla kaldım merhamet bu ya yemeğini yapmak için. Neyse sonra annemin beni diğer aile fertlerine şikayet ederken duydum... " bu kız bizim boşanmamızı istiyor ortalığı karıştırıyor" bu cümleleri duyduktan sonra birdahamı dedim asla karı koca arasına girmem... bu bana büyük ders oldu. Düşünebiliyormusun babam ona en büyük kötülüğü yapmış birde dayak atmış ben anneme arka çıktım diye suçlu ben oldum. Bir zaman geldi babama aynen şunu dedim " aramızdaki bu uçurumun sebebi... budur... dua et ben hala sana baba diyorum ve saygı gösteriyorum... Son cümlem bu oldu ona ve bir dahada bu konulara girmedim. Zamanlada düzeldi zaten herşey. İçimde çok şeyi öldürsede hala babamdır

Klasik olacak ama o senin buyugun. Cahil olabilir, kotu konusabilir ama babanin kiymetini sen evden gittiginde ya da o evden gittiginde anlarsin. Sana dusen biraz daha alttan almak ve soylediklerini kafana takmamak. Inan bana oteki turlu hayat senin icin cekilmez olabilir. bendeuyeolcam

Canım sakin ol, bak kendinde söylüyorsun. Oruçlusun ve babandan hakaret duymussun, şuan bunlarıda bi anlık sinirle yazıyorsun eminim. Orucunu açtığında daha ılımlı düşüneceksin. Babanı bu kadar çok sevmesen o gözyaşların akarmıydı hiç? Son düzenleyen: Moderatör: 6 Haziran 2012

Çok teşekkür ederim. Dediğiniz yöntemi deneyeceğim:) Ben bunları buraya yazınca bile çok pişman oldum. İçimde kahrolası bir çelişki var. Kendimi çok kötü hissediyorum. Bu yazdığım sebeplerden dolayı annemle de bu sabah kavga ettim. Ben "Dünü hiç unutmayacağım. Oruçlu insana merhamet eder, insan biraz. Yaşlandığı, bize muhtaç olduğu zaman ona hatırlatacağım " dedim. Ve "Çocuk yetiştirmek böyle bir şey değil, ben sizin gibi yetiştirmeyeceğim." dedim. Annem öfkelendi, "Şu an senin suratına tükürmek geldi içimden dedi, meğer sen saman altından su yürüten'lerdenmişsin" dedi. Çok şaşırdım ya, aklım almıyor. Doğurmak, büyütmek ona her şeyi söylemek anlamına mı geliyor? Benim de yazamayacağım çok şeyler var. Ama bunaldım artık, nefes almak istiyorum. Sadece nefes, huzur dolu bir nefes... M

İçimi yiyip bitiren bir düşünce var. Söylesem, rahatlasam diyorum olmuyor. Kimseye söyleyemiyorum, söylenemez ki bu. Sinirlenince bağırıp, çağırdığım gibi ona da bağırmak istiyorum, babama küfretmek istiyorum. Elimde değil bu. Ben, onun öz evladı ona küfür ediyorum içimden, hakaret ediyorum. İşte, az önce küçük bir hatam yüzünden bana "sen salaksın, malsın" diyen adama benim için bazen iğrenç bir adam olup çıktığını haykırmak istiyorum. Çok dolmuşum, gözyaşlarımı tutamıyorum artık. İçimi kavuran bu düşünceyle yaşamak çok zor. Bazen seviyorum, bazen nefret ediyorum ondan. Hasta olduğunu düşünüyorum, hatta düşünmüyorum; gerçekten psikolojik olarak hasta. Kendisi kendi babasından iyi söz etmezken, kendi çocukları da ileride ondan iyi söz edemeyecekler. Bundan haberi yok. Çünkü 3 tane kendinden nefret eden çocuk yetiştiriyor o. En son ben kalmıştım, baktım ki ben de 'o duygular' var. Şu an yazdıklarımı silmek istiyorum. Bu gerçeği kabullenemiyorum. Aynı evde yaşamak, yüz yüze bakmak ızdırap oldu artık. Bugünkü hakaretini, aşağılayıcı bakışlarını hiç unutmayacağım. Çünkü ben bugün oruçluyum, başım feci ağrıyor. Akan gözyaşımın bedelini kim verecek?

ağla ama anlat.. sevmıyorum dıyosun ama sevıyorsun sadece sen bıle farkında degılsın. cunku o kadar soguksunuz.. senı benden ıyı kımse anlıyamaz.. baba evınde son 30 gunum.. evlenıp gıdıcem.. ama annem hıc bunu dusunmuyor.. hala aynı hala... hıcbırzaman oturup dertlesebılecegım bır annem olmadı.. en özel sırlarımı bıle babama anlatırım.. ilk adet gordugumde bıle babama soylemıstım ben dusunebılıyormusun.. anneme degılde babama.. ama sen benden daha sanslısın bılıyormusun.. baba daha cok calısan ve para kazanan aksamdan aksama eve gelen.. ama anne oyle degıl kı.. keske annem benı anlasaydıda babam aksamları canımı sıksaydı... Canansever

Bu 6 Senedir Bende Babamdan Neftret Ediyorum Aslında Nefret Değilde Öfkeliyim kızgınım Çünkü Hauyatımızı cehenneme Çevirdi Annemi aldatıyor Ve bu Kişiyi Tanıyoruz Ve Her Kadınlada kırıştırıyor Umrumdamı değil Çekip Gitsin defolsun Ama Annemi Dövüyor Hergün Aşşalıyor Para İstiyor 3 Maaş Alıyor 1 Kuruş Getirmiyor O Kadına Çocuklarına Harcıyor Sizce Nefret etmem Doğal mı?

annenin yaptığıda çok yanlış, sonuçta haksız olan baban. anneye düşen bu durumda eşini anladığı dilden uyarmak, kızının daha fazla üzülmesini engellemek. bi anne için eşinden bile önce çocukları gelmeli. eşinin yokdan yere kızını üzmesine engel olmalı, neticede annen senden yana olmalıydı. tabi ki seni gaza getirip nefretini öfkeni artıracak şekilde değil, ama babanı uyararak seninde yanında olduğunu hissettirerek bunu yapmalıydı, üzüntünü hafifletmeliydi. ne diyim Allah yardımcın olsun.

iyice ağlattın beni

Aslında şunu söylemek daha doğru. Kız çocukları okutulmalı, onlar geleceğin kadınları çünkü. Sadece okutmakla kalınmamalı, meslek sahibi, iş sahibi olması desteklenmeli. Ben 2 yıllık üniversite mezunuyum ama işsizim. Şu an babamın tek kuruşunu istemiyorum. Zaten üniversite yıllarımda da bazı hareketleri beni canımdan bezdirdi. Ailemin çocuk yetiştirme tarzını beğenmiyorum. Bana göre çocuk yetiştirmek böyle bir şey değil. Neyse, orucumu açmak üzere yemeğe gitmem lazım:) Hepinize moral verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Y yusuf_defne Aynen

Sadece bu durumdan mi yoksa baska sebeplerde varmi...?

bence sadece zor bir dönemden geçiyorsunuz baban ile beraber ve belli ki senin bazı senin canını sıkan sıkıntıların da var ve hepi üst üste birikince patlama noktası da baban olmuş. her şeyin ilacı zaman canım sen mümkün oldugu kadar bir süre babanın davranışlarını görmezden gelip kendinide psikolojik olarak diri tutmaya bak L

Ben de herkes kadar babasina asik bi kizdim. Gomleklerine sarilip uyurdum babamin. Hatalari oldu ve buyuk hatalardi. En deli caglarimdaydim. Nefret ettim. Ayni evin icinde aylarca konusmadim. Konusamadim. Ama her ne yaparsa yapsin, bi gun muhtac etmedi bizi. Sevgsini de hala gostermeye calisiyo. Kizdiginda yine der bi seyler ama gecer, alistik. Birden parlar ve soner. Ozur gerekirse ozrunu de diler. Ben hep dua ediyorum. Rabbim annemi, babami, beni ve tum musluman kardeslerimi hidayete erdir diye. Ne olursa olsun, o benim babam. Canim, kanim. Bunu ne zaman anladim biliyo musunuz konu sahibi, nisanlandigimda. Nisanlandigimda bi takim sebeplerden oturu degerlerini daha cok anladim. Maksadimi asmak istemem. Her ailede boyle seyler yasanabiliyo, demek niyetindeyim. Allah babanizla araniza vedud ismiyle yaklassin insaalah. Ben de yetistirme tarzlarini pek begenmiyorum ama yine de basimizdan eksik olmasinlar. Bizler yeni nesil olarak daha bilincli olabiliriz insaallah..