canım benimm bende yalnızlıgı sevıyorumm aslında sevmek diilde kendi yalnızlıgıma sıgınıyorum sanırım bu kendimi koruma içgüdüsüü helede odundan ayrıldıktan sonra iyice yalnızlıgıma gömüldüm cunku kendime olan guvenımı ve ınsanlara olan guvenımı aldı götürdüü o yüzden kacıyorum sanırımm tek çareyı yalnızlıgımda buluyorum ama cok normal bir durum değil aslındaa gerçi yavas yavas aşmaya baslıyorum içimdenn odunun acısı gittikçee o yüzdenn sanırım bazı dönemler böyle hisssetmemiz normal gibi gelıyorrrrr ama bu surekli hale gelmesinn canımm ınsanlardan uzaklaşma hep yalnız kalmaaa hep yalnızlıgınla hesap yapmaa cunku bi süre sonra insan kendinii kotu hissedıyoo herşeyi yalnız basına cözemez hale gelıyorr Gxuxlsxuxm

Bende arada bir yanliz olmayi seven biriydim... biriydim diyorum cünkü bir aile olduktan sonra artik istesende yanliz kalmiyorsun... hatta özlüyorsun bile yanlizligi Hayatta herseyin oldugu gibi bununda dozu vardir... dozunu kacirmadigin sürece hicbirseyin sana zarari olmaz aslinda... fakat kacirirsan basin derde girer diye düsünüyorum... Kendini cok fazla soyutlaman iyi degil... her ne kadarda herseyi icinde yasamak sana daha güzel geliyorsa inanki sevdiklerinle paylasmak cok daha güzel... tabikide paylasmak istediklerin vardir.. bu her insanda var.. en yakinindakine bile anlatamadiklari... ama o kadarda özeli olacak insanin... icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

yanlızlığınamı aşıksın...? halbuki ben yanlızlığı hiç sevmem... bu sözde beni anlatıyor... yanlızlık bana göre değil... icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

yok canim ya benimki siginma degil... tercih belkide ama benim en iyi dostum ve tek anliyan yine benim... belkide bu yüzdendir yalnizligima olan askim... diyorum ya genellikle üzgün oldugumda, cözemedigim seyler oldugunda solugu yalnizligimda aliyorum... yoksa uzaklasmis felan degilim insanlardan... ama kalabaliklarmi yalnizliginmi diye sorarsalar yalnizligim derim heralde... irem naz Canım

aynen arkadaşım. kuzum85 aşk bir

yalnizligima asigim... beni anlatan kisa ve öz bir cümle... herseyi yalnizligimda hallediyorum, sonuca bagliyorum... bazen soruyorum kendime normal mi acaba bu kadar cok bagimligi olmak yalnizligima, dogru mu? ama olmuyor iste deniyorum kalabaliklarda aklimda beni mesgul eden birsey olunca yada üzgünsem, dokunsalar aglayacak bir durumum varsa yapamiyorum... bazen günlerce evden cikmak istemiyorum tek kelime bile konusmak istemiyorum ve bunu bazen beni bile sinir ediyor... ancak yalnizligimda buluyorum bütün cözümü... konusmak yetmiyor bazen cözmüyor sorunlari... benim gibi olan varmi? yalnizligini bu kadar cok seven varmi?

ablacım herşeyin fazlası gibi bununda fazlası tabiki zarar, insan sonuçta sosyal bir varlık, ve iletişim olmadan yapamaz.. bir insanla birşeyler paylaşmak, öğrenmek, dertleşmek, bunlar insan için son derece faydalı şeyler.. elinden geldiği kadar sosyal ortamlara dahil ol derim, ben insanlarla konuşmayı, sohbet etmeyi çok seven bir insanım, kendimi bu şekilde daha rahat hissediyorum, bazen başkalarıyla birlikteyken kendi dertlerini unutur insan. arada bir olabilir ama herzaman kendini dinlememeli insan... icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

dogru degil bu kadar fazla soyutlamam... önceden böyle degildim aslinda ne zaman böyle oldum bilmiyorum... dozunu kacirdim cogu zaman ve o zaman bana küsenler oldu onlarla görüsmek istemidigimi felan düsündüler... ama ben görüsseydim onlari kesin kiracaktim... üzgün oldugumda, bir problemim oldugunda yalniz kalip onu icimde halletmeden kimseye ve en önemli kendime hic bir faydam olmuyor zararimdan baska... ne bileyim ben rahatsizim bu durumdan degissem hic fena olmaz aslinda... icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

uzgunken skkinken yalnuzligmi seviyorm ne yalan soliyim yalnizligim benim icin cok kiymetli bilincli bit tercih bu ama. kendimi anlatan 3 kelimin icinde yalnizlik vardr. beni dengede tuttuguna inaniyrum sosyal iliskilerim olsun hayatim olsun hepsi bu sayede daha dengeli ileriyor. ben boyle huzurlyum. icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

yalnızlığı sevemiyorum ben ya bekarken yaşadığım olumsuzluklar aklıma geliyor hep olumsuzluklar düşünüyorum bunun için çok tek kalmak istemem komşuya çıkarım nete girer msn de arkadaşlarla konulur misafir kabul ederim. yalnız bana göre değil yalnız kalmaktan korkarım paylaşımı seviyorum.

bende severim yalnızlığı tek başıma sanki daha rahatım daha mutluğum yalnız kalınca daha huzurluyum icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

bende seviyorum tabiki paylasmayi... ama dedigim yalnizliktan korkmak insanin kendisinden korkmasidir bence... icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

yalnızlıktan oldum olası korkmuşumdur o yüzden de hiç sevemedim:1no2: icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

evet canim cok seviyorum ben yanlizligi... kendimle basbasa kalmayi ve sadece kendi sesimi dinlemeyi cok seviyorum... irem naz Canım

aynen canim bende üzgünsem yalniz kalmayi seviyorum... kendimi sorgularim... ama ben baskalari o halimi görmesin diye degil asil ben kimseyi görmek istemiyorum...

eğer bir derdim varsa, yada bişeye çok sıkıldıysam, üzüldüysem yalnız kalmayı çok severim ben. Nedenini sorgulamaya başlarım kendi içimde, odama kapanırım. bu yanlızlığı sevmemin sebebi beni kimsenin ağlarken yada üzgünken görmek istemememdir sanırım:çok üzgünüm: icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

kendini dinlemekse konu elbette yalnız kalmayı tercih edeim ama genel olarak yalnızlık beni hep korkutur kuzum85 aşk bir

cok haklisin ablacim... fakat bir derdim varken baskalariyla birlikte olmak bana hic iyi gelmiyor... aklimda beni mesgul eden bir sey varken sadece baskalarinida üzüyorum... onlar gülerken ben somurtuyorum... bu yüzden kaciyorum belkide baskalarinida kendi sorunlarimla sIkmak istemiyorum... kuzum85 aşk bir