Bu kadar kazığa rağmen hala anlatıyorsanız bu güvenme değil boş boğazlılıktır bana göre...

Kimseye güvenmiyorum. Kimseye bir gün bana arkasını dönerse yada ben ona bir sekilde arkami dönersem kendimi zora sokacak bir derdimi, sırrımı anlatmam. Sırrımda yok zaten ama Sadece tup bebek seruvenimi kimseye anlatmadım. Bu sır olayını pek anlamiyorun zaten baskasinin bildigi sır olmazki. Birine cok ozel seyler anlatmak onuda zan altinda birakan birsey. Bilmiyorum kendimr göre huzurlu bir dunya oluşturdum. Kimse icin ona karsi beklenti duyacak fedakarliklar yapmamayıda öğrendim. Beklentiler üzer :) Ve kendi icimde neden kabul ettim. Kendimi zora soktum diye derdimdem ölecegim seyler icinde hayır demeyi biliyorum. Oh mis gibi yasiyorum. :)

Hadi biri iftira atti, herkes neden inanir? Neden bir kişi de sizi dinlemiyor? Bu duruma duşmenizde sizin de davraniş hatalariniz vardir diye dusunuyorum ben. İnsanlara guvenirim ama herşeyimi ortaya dökmem, zor durumda kalacagim seyler yapmam ve anlatmam. Dikkatli olduktan sonra saglikli iliskiler yasayabilirsiniz belli birnyere kadar.

Once bir kapiyi kilitlemek lazim sonra hirsizi suclariz N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Hayır Hiçkimseye güvenmiyorum.

Guveniyorum ama kazik yemedim simdiye kadar. Kazik kazik dediginiz seyler ne oluyor tam olarak? Yani arkadas oldugun bir insan sana en fazla ne yapabilir ki? Genelde bu tarz konularin ana mevzusu "ben şu fedakarligi yaptim, karsilik gormedim" gibi seyler oluyor. Yani sizden beklenmeyen gereksiz fedakarliklara atlamayin. Sizin durumunuz nedir bilmiyorum genel bir yorum yaptim.

Evet ama kazık yediğimde üstesinden çabuk gelmeyi de öğrendim. Hayat bu sonuçta

Galiba öyle yapmalıyım ben çok kaybetme korkusu olan biriyim kendimi bildim bileli hep fedakarlık yapan taraf olmuşumdur Ceyl_an Bolluk, bereket, aşk 💚 tek ayak

Eğer ki ailemden değilse bir kişi başta güvenirim hani yalan dolan kötülük beklemem ama tek yanlışına bakar değerini öyle biçerim kolay kolay bir şeyi de yanlış ilan etmem hani herkesin bir sınır noktası vardır ya öyle. Ama çevrenizdeki bu kadar insan ve hayatınızdaki erkek arkadaşınız dahil sizi hayal kırıklığına uğratıyorsa iki kere düşünün derim. Bence birazda çuvaldızı kendinize batırmalısınız ya çok saf görünüyorsunuz herkes üzmekten çekinmiyor yada çok anlaşılmaz bir insansınız bunu düşünüp kendileri de ekleme yapıyor.

Ben kimseye guvenmem genellikle

6. Hissi kuvvetli olanlardanım galiba veya insan sarrafıyim da denir bence. Yüz yüze gelip konuştuğum bir insanı 10 dk da cozebiliyorum ne olduğunu. Mecaz yapmiyorum. Hoşlanmadığım kisi hakkinda onun etrafindakileri uyariyorum da onyargilisin diyenler oluyor yakin cevremde bana ve kotumser baktigimi dusunenler ve 1 ay belki 1 yıl sonra uyardigim kisinin gerçek yüzünü görüp sen bunu demistin bakislarini yakaliyorum. Artık haklı cikmalarim sonucu bu kaniya vardım evet insan sarrafiyim diyebildim kendime. Aslında insanları tanımak hiç zor gelmeyecek emin ol. Tabiki klasik de gelecek ama annen hayattaysa onun dışında kimseyle en özel sırlarını paylaşma. Dost iyidir güzeldir ama o bile kendi canı biraz yansa yakmak ister. Ama anne kiyamaz evladına.

Onca kazığa rağmen hala birilerine güvenip birşeylerimi paylaştığımı farkettim. Malesef değişemiyorum hala tecrübe edinmediğimden mi kaynaklanıyor yoksa zamanla mı olacak birşey bilmiyorum ama insanlara inanıp güveniyorum hala

Karsindakini taniyana kadar hemen 100 puan verip tum herseyini paylasma. 50 puanla basla. Yani notr ol. Geri kalan 50 puan cebinde dursun. Karsindakini tanidikca iyi ise yavas yavas cebindekileri cikar, yok kotu niyetli ise verdigin puanlari yavas yavas geri al. Yani oyle herkese birden açılma.

Guvenmem

İnanın yediğim kazıktan 1 yıl sonra yeni yeni konuşmaya başlamıştım kızlara hiç güvenmiyordum sadece 1 kişiyle arkadaştım ama oda kazık atınca sevgilim vardı zaten çokta umursamadım ama sevgilim aldatınca tekrar sarsıldım bayağı.

Cok yaşadıklarımı anlatamam ama cidden kötü insanlardı bana yasattiklari şeyler normal bı kötülük olsa anlardım ama çok farklı ve ağır şeylerdi inanın kendimi çok suclardim onlarda hak vermeyi denedim ama çok ağırladı cidden . push ;

İnsanlara HİÇ güvenemem. Bu da ayrı bi sorun

Güvenmiyorum artık yediğim kazıktan sonra. Sizde henüz sağlam bi kazık atılmamış ondandır güvenmeniz. Tavsiyem ben yedim kazığı siz yemeden kimseye güvenmeyin.

İftiraya uğradım yapmadığım birşeyden dolayı ve polise gitmeme rağmen inanmadılar biri suçladı ama dierleri arkasına geçti sonra arkamdan başkalarına da bu iftirayı yaydiklarini öğrenip şikayet ettim korkutma amacıyla sonra travma geçirdim ama çok büyük bir iftiraydi affedemedim ama sonuç olarak polise verdiğim için suclanildim haksizsin denildi tekrardan bana U

Ailemden baskasina tam olarak güvenmem. Zaten genelde doğrucu ve dobra biri olduğum için çevremde fazla insan bulunmaz olanlarda herşeyimi bilmez bilemez

Ben de hiç güvenemiyorum. o kadar güvensizim ki yeni insanlarla arkadaşlık bile kuramıyorum. aileme güvenmiyorum, kardeşlerimi, güvenmiyorum hiç kimseye güvenmiyorum.. Şimdiye kadar gerek kardeşlerim olsun gerek arkadaşlarım olsun sağ olsuna arkamdan 40 türlü iş çevirdikleri için ben de artık travma oldu

bu konuda ıcınızde en gerızekalı benım kızlar guvenmemek gerektıgını bıle bıle guvenırım yapım bu sanırım napim ıcımde bırsey var boyle sınırlensem kızsam defalarca guvenımı kırsa hatta bu yuzden küssem bıle suna ıhtıyacım var desın ılk kosan ben olurum gerızekalılık degılde nedır bu sız soyleyın bana kımsenın benım kadar oldugunu sanmam

Güvenmem ama bazen boşluğuma geliyor..

Benim insanlara güven konusunda kendimce geliştirdiğim bir taktik var:) İyimser yapımın kötü yanıdır ki herkesi kendim gibi görürüm ve gerçekten de güvenirdim. Fakat birkaç saçmalıktan sonra aslında o kadar da güvenmemek gerektiğini anladım ve şöyle yaptım. "Evet ben sana kayıtsız koşulsuz güveniyorum"hissini en başta verip gözlemledim ve gördüm ki insanlar en büyük hatalarını karşısındaki kendisine tam gaz güvendiğinde yapıyor. Yani güveniyormuş hissini başta verip yanlışında yol veriyorum. Böylece ne ben zarar görüp üzülüyorum ne de zaman çalıyorum

En mahrem seylerinizin arkadasinizda olmamasi gerekiyor. Guvenmek diyince herkesin aklina "her turlu mahrem, sır" gibi seyleri birine anlatmak geliyor. Guveniyorsun diye illa sır anlatmak zorunda misiniz anlamiyorum. Mahreminiz sizde kalabilir yani yakin arkadas olmanin ilk kurali birilerine sır vermek degil ki

Emin ol bazen aileyede güvenilmiyor

Evet guvenırım. Uzerseler onların ayıbı.

Zamanla öğreneceksin annenden ailenden başka kimseye guvenilmeyecegini... Tabiki hiç güvenmeden de olmaz ama tedbirli olmak herzaman iyidir tecrübeyle sabit.

Yani biraz saf ve iyimser biriydim bendeki hatalarda bunlardi saf buldular üstünlük kurdular 3 sene önce olmus bir olay bu ondan sonra saf olmamam iyimser olmamam ve sirlarimi kimseyle paylasmamam gerektiğini anladım 4 senelik arkadaslarimdi fazla guvenmistim sadece ama sonuç bu yanımda kimse olmadı haklı olduğum halde simdi sinir koyarak ilerlettigim sadece güvendiğim 1 insan var bana her konuda son derece destek oldu yanımda oldu oda olmasa arkadaş edinmeye çektim ama uzaktayiz görüşemiyoruz çok bende yalnız kalmamak adıyla birkac kişiyle arkadaş oldum ama işte gene üzülüyorum sirlarimi anlatmiyorum ama tavırları

Güvenmem. Bir şeyi söylüyorsam, duyulmasında sıkıntı yoktur veya ben duyulsun istiyorumdır. Beni sıkıntıya sokabilecekse kötü tarafını düşünür, önceden kafamda hemen bir kötü olası sonuçlara karşı yapılabilecekleri planlarım. Kurtarma planı bulamadıysam, yapılacak şey herneyse yapmam. Boşveririm. Tabi hayatımın her adımı böyle değil. Dediğim gibi beni sıkıntıya sokar mı diye düşünmem gerek.

Demekki öğrenmediğim dersin tekrarını gösteriyor hayat

Genelde insanlarla mesafeli bir iliskim var. O nedenle pek sorun yasamam insanlarla. Mesafe iyidir.

ınsanlara guven konusunda sorun yaşayanlardanım. Bundan dolayı da kendi duvarlarım var. Bazen ben de insanlara rahatlıkla güvenebilsem, çıkarcı olmadıklarını düşünsem diyorum. Son tanıştığım kişi bu önyargımı biraz da olsun yıkmamı sağlasa da yine de hala kolay kolay insanlara güvenemiyorum.

kazık, adam satma gibi şeylerdir. Mesela benim bir arkadaşım para karşılığında eski sevgilime benle alakalı en mahrem şeyleri bile satmıştı

Benim kadar enayi yerine koyulan var mıdır hep merak etmısımdır. Ama bu yıl degıstım. Cocugum olduktan sonra oncelıfım kendi cekırdek ailem bu kararı kıldım. Hayır demeyi ufak ufak ogreniyorum. Cevremı azalttım benı anlayacağını bıldıgım Ikı dost bıraktım cevrem de. Insna kazık yiye yiye ogrenıyor bıseyler

bu hayatta ailem dahil hic kimseye guvenim yok benim. arkadaslarimi ailemi seviyorum ama hic kimseye yuzde yuz guvenmiyorum. bunda herkesten gordugum seyler etkili yani hayat insani bu hale getiriyor

İşte ne yapti onu soruyorum?

Kazık yemedim hiç. Ona rağmen babama bile güvenmem! NET!

Yeterince kazik yemediniz demek oluyor. Yeterince yiyince kimseciklere guvenip birsey anlatasiniz gelmiyor

Haklısınız galiba öyle yapmaliyim

Anlatmıyorum zaten sırlarımı paylaşmıyorum artık

Ben de eskiden öyleydim, kaybetmeye korkardım, sonra kafamı bozanın biletini ben kestim. Ve hemen hemen hepsi kendileri tıpış tıpış geldiler. Canımın istediğiyle de hala görüşüyorum istemediğini de yok saydım. Bundan sonra önce kendim dedim, herkese ilgim artık duygusal ihtiyacım kadar değil, keyfimin istediği kadar. Herkese her şeyi anlatmamayı da şöyle başarabilirsin, zaaflarını ve zayıf yönlerini kimsenin bilmesine gerek olmadığı fikrini özümsersen, seni zorda bırakacak şeyleri de kendine saklamayı öğrenirsin. Bence olayın özü, güvenip, güvenmemek değil, kendini herkesten daha çok sevmek.

Ben bazen insanlara güveniyomuş gibi yapıp herşeyimi söylüyorum havası içinde anlatır dururum. Oysaki ne güvenmesi sadece duyulmasını istediğim şeyleri hızlandırmaktır asıl amacım güvenmem kimseye asla ve kat'a

Artık güvenmiyorum, sayılıdır gerçekten güvendiklerim.

İnsanlara bu kadar anlam yükleyip büyütmeseniz? Normalde ben merkezli olmayı savunmam ama sizin biraz ben merkezli olmaya ihtiyacınız var. Genelde, fedakarlık fedakarlık denen şeyler de, iletişim problemi olan insanların, karşı tarafa yaranma çabası oluyor, istenilen karşılık alınamayınca da kullanılmışlık hissi oluşuyor. Öncelikle kendi kendinize mutlu olabilmeyi öğrenin, insanlar hayatınızda amaç değil araç olsun.

Kimseye güvenmem.

2 yorumunuzuda çok beğendim teşekkür ederim yazılarınız için :) Umarım kendimi sevebilirim özgüvensizlik insanı cidden yıpratıyor

O zaman size tavsiyem çuvaldızı kendinize batırın ve bundan sonraki hayatınıza alacağınız kişileri ona göre belirleyin

GÜvenmektende güvenmemektende yoruldum

ya hırsızın hiç mi suçu yok