Merhaba güzel arkadaşım, içimi şak diye söze döken bir insan olmadığım için yazmayı çok seviyorum söz uçar yazı kalır... 2 senedir evliyim ve bir kızım var. Eşim kendi işinin patronu ve 3 senelik geçmişimiz var. Evimiz arabamız motosikletimiz var. Ama huzur yok. Çünkü eşim benden büyük olduğu için öyle düşünüyorum kararları tek başına almayı doğru buluyor bu herseyde böyle bebekten tutun konuşacağım lafa kadar. En başta güzel geliyordu sahipleniyor diyordum iyi hissediyordum. Bir kaç aydır ise çalışmak istiyorum evden uzaklaşmak kendi paramı kazanmak özgüven depolamak kendi kararlarımı almak istiyorum açıkçası. Ekonomik acıdan özgür değiliz varlıkta yokluk bizimkisi birde. Allah beterinden korusun emme ben de varım demek için en uygun yol bu çalışmak üretmek 23 yaşındayım taşı sıksam suyunu çıkarırım. Gel gör ki kayınvalidem emekli ve kızım ilk torunu ve çok seviyor o kadar seviyorki ismini verdik babannesinin... Eşime ben çalışmak istiyorum hem annen emekli öğretmen gözüm kapalı emanet ederim dedigimde onun sosyal hayatı yok mu diyor.. Sizce ne yapayım dizimi kırıp evde oturayım mı?

Kv istiyorsa ok, ama bu koca zaten senin ozguvenini mahvetmek icin ugrasiyor. Konusacagin lafa kadar karismak ne demek?

Eğer kv istiyorsa bilemedim ama eşiniz onunda sosyal hayatı var derken, annesi bişey çıtlatmışta ondan demiş olabilir mi? Bence kızınız kreş yaşına gelsin ondan sonra çalışmayı düşünün madem ihtiyacınızda yok kızınızı anne ilgisinden mahrum bırakmayın, hem evde kendinize bir şeyler bulabilirsiniz zaman geçirecek kendinizi faydalı hissedecek

Doğurdugumuz her çocuk bizim... Kayinvalideler veya anneler bakmakla yükümlü degil. Durumunuz iyi ise bir müddet daha siz büyütün bebeğinizi. Sonra kreşe verirsiniz

Bakıcı zor ama kreşe gönderin bence yaşı geldiğinde siz de bir işe girin. Tek başına karar almak bence saygısızca ve bunun yaşla ilgisi yok.

Bakıcı meselesi benlik değil, karşıyım H

Üretmek diyorsun hmm cok guzel... Suan ki durumun iyise acelen yok. Bence calis ama kendi isinde calis.. kendi isini kur ve bunun planlamalarini yap simdilik.

Düşünceniz bencilce. Kayınvalideniz bebek bakmak istiyor mu bakalım, hemen Kocanıza annen baksın demişsiniz. Kayınvalidenizden böyle bir talep gelmediği sürece konusunu bile açmayın. Kocanıza bu konuda hak veriyorum, kadının da bir hayatı var.

Kayinvalideye sormadan cocugu ona kakalamak yanlis olmus. Kadin zaten omru boyunca kendi cocuklari yani sira ogretmen olrak cocuk yetistirmis. Bakmaya mecbur mu? Cok sacma bu lafiniz. Dogurma karari aldiysaniz kendiniz bakacaksiniz yada hal caresine bakacaksiniz, cocuk yaparken kayinvalideye sordunuzmuda simdi ona itiyorsunuz?

Birçok anne çalışıyor ama önemli olan kızınızı ihmal etmeyeceğiniz sizi zorlamayacak katkı sağlayacak bir işte çalışmanız bence hem o zaman eşinizde kabul eder bence.

durumunuz iyiymiş bide üstüne çalışacaksınız bakıcı tutmak diye bi seçenek var farkında mısınız?

Kızınızı birkaç sene içinde kreşe verin siz de bir iş bulun o zamana kadar ve çalışın derim. 23 yas çok genç daha. Hayat bir Ömür evde Geçmez. Şimdiden yolunu yapın ufak ufak eşinizde o zamana ikna olur bence. Kv emekli öğretmense o da konuşsa belki ikna eder eşinizi. Ayrıca kendi işinin patronu ise eşinizin işyerinde çalışın. O da bir Seçenek.

Ayyy bu adamlara evimizin direkleri olsun diye herseyi emanet ediyoz sonra annemin sosyal hayati var diyip bizimkini eve kilitliyolar ne yazik ki aynisini yasiyorum istiyorum ki calisayim ama kv parttime 2 saat maksat kafasi dagilsin diye ise gidiyo toruna deli gibi aşıklar bakmaya gelince kaciyolar ama bizim ihtiyaclari dusunen hic yok

Bakmak zorunda değil babanne. Ben kendi adıma Allah yaşlılık zamanlarını gösterirse torunlarıma bakmayı düşünmüyorum. Tam rahata ermişim emekli olmuşum çocukları büyütmüşüm bu sefer torun bak. Bir kadının hayatı sürekli çocuk büyütmekle mi geçsin

Kayınvalidem bir keresinde aile ortaminda evlat sermaye torun kdv si denildiğinde yoo ecem verse ben bakarım eksiksiz demişti. Ama doğru bakmak zorunda değil. Ben hem bize çok yakın oturuyor hem çok sevdigini söylüyor diye öyle düşündüm. H

Siz 23 yaşındasınız artık yetişkinsiniz. Yaşının büyük olması bütün kararları kendisinin alacağı anlamına gelmiyor. O evde iki ebeveyn iki yetişkin insan var. Ortak kararlar alınmalı. Çalışmanızı bende öneririm. En güzel yıllarınız. Kayınvalideniz eğer bu durumu kabul ediyorsa o bakabilir. Ya da iyi bir bakıcı bulursunuz. çok güzel kreşlerde var. Çocuğunuzun güvenli rahat edeceği bir sistem kurulur. Sizde çalışırsınız. 23 yaş genç evet ama çocuk Yaşı değil. Genç olmak çocuk olmak demek değildir. kendi kararlarınızı alacak yaştasınız.

Eşiniz burada haklı aslında benim annem yeğenime bakarken çok bunalmıştı. Komşu çay içmeye ya da çarşıya filan gezmeye çağırdığında bebeği bırakıp gidemediğinden depresyona girmişti. Ablam kızının kendi elinde büyümesini isteyip işi bırakmıştı şimdi iyi ki bırakmışım tam bana ihtiyacı olduğu yaşlarında ilgilenebilme fırsatım oldu diyor. Çalışırken kaliteli zaman geçiremiyolardı pek yorgun gelince tahammülü azalmış oluyordu. İmkanınız iyiyse bence çocuğunuza el bebek gül bebek kendiniz bakın

Evet en iyisi kreş zamanını beklemek. El birliğiyle ikna oldum şuan

Bilmiyorum ne yapsak tıkandım, çalışmiyim ama napiyim kendimi ispatlicak? B

Aynen bunu düşünüyorum. Emekli olduğumda gezicem. Kadın olarak bizde bir emekli olalım demi