aaa ben. ben de mıymıy değilim enerjim yüksek, bir yandan çalışıyorum bir yandan akdemik işlerim var ama hep kendimle böyle didişir dururum. asla beğenmem kendimi. ama ben "neden 95 aldın da 100 almadın" (ki 95 aldığım da nadirdir zaten) diye ve kadın/fizik/dişilik konularındaki takıntılarım içinse aslan kızım kaplan kızım diye büyütüldüm biraz bunlardan biraz da karakterden işte diyorum ama çalışıp durduğum için zihnimi doldurmuyor bunlar bence siz iş arama sürecinde olduğunu için şu anda baskın çıkan şeyler bu kaygılar oluyor

Hepimizde çeşit çeşit kaygı var, ben de sürekli geçmişi özleyen biriyim. Ama baktığım zaman şimdi hasretle andığım günlerde de farkındalığım yokmuş hiç. Şu an ne güzel günler yaşıyoruz mesela muhtemelen, ama farkındalığımız yok. Gelecekte bugünleri özleyeceğimi bilerek farkındalığımı artırmaya çalışıyorum. Bence sizin de farkındalığınızı artırmanız lazım

Beynini ele geçiren kadını gönder gitsin, yaşama hakkımız bir kere onun da süresi ne kadar kim bilir yaşamımızı kaygılar korkularla hiç edip kendimize acıyarak heba etmemek lazım, aklına eseni yapacaksın yaşamaya bakacaksın.

20 25 yaşta benim olsa. Ama bu tecrübelerle. O saf salaklıkla değil B

Şaka bir yana da söylediğine katılıyorum, insanın ruhu yorgunsa beden iyi de olsa aynada kendini çökmüş görüyorsun. Korkuların için terapi almalısın, sağlıklı yaşlandıktan sonra bence yaş almaktan korkma, insan hangi yaşta olursa olsun hayattan zevk alabiliyor, bazılarımız 30 yaşına bile öldüm bittim gözüyle bakıyor, oysa ne yaşlılar var 80-90 yaşına gelmiş ama o yaşına kadar fırsat bulup da yapamadığı hayalini yapıyor, ne teyzeler amcalar gördüm tvde, üniversite okuyor, paraşütle atlıyor, aktivist oluyor.

Cevabı bende tok. Böyle hissetmemizin sebebi her iş ilanında 35 yaş sınırı konulmadı bu ülkede. Yurtdışında ilanlara bakıyorum yaş sınırı yok.

bende 33 yasindayim ama cocukla cocuk olurum yasliyla yasli olurum yasamayi seviyorum asil yas ilerledikce insan herseyin kiymetini bence daha iyi anliyor ki bence siz yasli degilsinizki cok gencsiniz daha uzun yillar musmutlu yasamaniz dilegiyle...

Aslında haklısınız olabilir. Ailem yaşıtlarımın ailelerime göre yaşlıydı, onları kaybetme korkusuyla büyüdüm ve belki de yaşlanma korkusu oluştu fark etmeden.

40 yaşındayım. 20lere göre daha özgüvenli ve tecrübeliyim. Allah bana güzellikler nasip etti, bazılarını da etmedi. Eminim hepimiz böyleyiz ve önümüzde ne kadar olduğunu bilmediğimiz zamanlar var. Planlar yap.. Ege'de neler yapabilirim, yogaya başlasam mı, yağlıboya resimler için ders alsam mı, rutin sağlık kontrollerine başlasam mı, ibadete vakit ayırsam mı? Düşündükçe ve günden güne başladıkça enerjin artacaktır.

Düzeltmeniz için teşekkürler. Ben üyeye bir düzeltme yapmadım çünkü ergenliğime bakınca ciddi bir baba problemim var; babam hayattan, bizden hep nefret etti, sanki çok harika bir hayat yaşayacakmış da engel olmuşuz gibi davrandı annemle bana ve hiç zevk almadı yaşamaktan. İşte benim de travmam budur belki diyorum. 55 olmadan emekli oldu ve zorunlu banka işleri, hastane vs. şeyler haricinde tam 24 senedir aynı koktukta oturuyor Yazın balkonda kışın salonda hep aynı pozisyonda babam. Ve biz hiç ailecek tatile gitmedik, keyif alınacak aktiviteler yapmadık, babam bana hep biz artık yorulduk yaşlandık dedi bilmiyorum belki ben de bu atalet haline düşmekten korkuyorum.

Herkese yeniden merhabalar, Ben eskilerin az çok tanıyacağı vive, zamanında buraya "yaşım 36 sizce yolun sonuna mı geldim" minvalinde çok konu açtım. O dönemde de iş arıyordum ve acaba yapabilir miyim gibi özgüvensizliklerim vardı. İş buldum, beş sene çalıştım ve başardım elbette yani atla deve değildi çalışma hayatı ve ev işlerini bir arada yürütmek ama benim kaygılar işte. Yine çalışmıyorum Temmuz ayında 43'ü bitireceğim ve yine bana aynı kaygılar geldi. Yapmak istediğim bir çok şey var ve bunlar için yaşlanıyor gibi hissediyorum. 36 yaşımdaki halimden daha fitim, veremediğim kiloları veriyorum, spora başladım 2022'nin altı ayı full spor salonlarında geçti yani bu bile kendi kendimi çürütmeye yeter ama yetmiyor. Eşim uzaktan çalışabileceği bir işte, bir kaç seneye onun işleri tamamen uzaktan olursa Ege'ye gitme planımız var ama ben diyorum ki yaşlanınca ne zevk alıcam? Sorun aslında tam zevk alma noktasında da değil ben yaşlanmaktan deli gibi korkuyorum. Korkmak sadece atalet halini arttırıyor ve zamanın geçmesine engel olmuyor biliyorum ve kendime tekrar ediyorum ama arada dibe çekiliyorum. Oysa dediğim gibi beş altı sene önceye göre daha enerjik ve daha fitim. Bu kaygımdan nasıl kurtulacağım ben?

Spor yapmak zaten başlı başına gençleşmek demek. İleri yaşta olup spor yapan insanlar kendini salan gençlerden sağlıklı dinç ve fit. Ay bunları yazmak bana bile iyi geldi. Yaşım 36, Mart'ta 37. Spora başlamak lazım kendi adıma,

Ben 30'umdan sonra yaşlanıyorum dedim çünkü fiziksel olarak hastalıklarım başladı. Diş etlerim çekilmeye başladı, 1 tane dişini kaybettim. İmplant yaptırdım ki diş doktorundaki en rahatsız işlemlerden biri heralde. Yumurtalık kistim oldu. Zehirli guatr oldum. Yüzümde kırışıklıklar ve sarkmalar başladı. Botoks ve dolguyla telafi etmeye çalıştım. Babam vefat etti. 6 ay bir depresyon dönemim oldu. Hayatta çokta mutlu olacak bir şey bulamıyordum. 20-30'lu yaşlarımı çok hızlı yaşadım. 4 pasaport bitirdim. 40'a yakın ülke gezdim. Baktım yeşil heryerde yeşil, gökyüzü her yerde mavi. Belli bir doyuma ulaşmıştım. Bu durum kızım doğana kadar devam etti. Ne zamanki kızımı kucağıma aldım acaip garip bir duygu geldi. Ben onun doğumuna şahit olmuştum. Allah inşAllah herşey normal seyrederse o da benim ölümüme şahit olacaktı. Yaşlanmak eskisi kadar canımı sıkmıyor benim. Hatta bu evrede kızım büyüyecek, ona tanık olacağım. 1 senede bile hayatım inanılmaz değişti. Onun dişleri çıkıyor. Yürümeye başladı. 4. Ayda "Anni" demeyi öğrendi. Her işini tek bir kelime ile hallediyor. Gelecek ay Allah'ın izniyle kardeşi olacak. İnşAllah birbirlerine bağlı olurlar. Hayattan tek temennim bu. Benim hayatımdaki boşluk çocuklarımla doldu. Siz iş arayışındasınız bildiğim. Çalışma hayatı sizi fazlasıyla meşgul eder. Tatil topiği açmıştınız. İyi bir işe girerseniz, onun içinde birikim yaparsınız. Herkes bir şekilde bu dünyadan geliyor ve geçiyor. Farklı farklı şeylerle kendimizi oyalıyoruz, o kadar.

Hayatım oturmuş tıkırında, yanımda sevdiğim adam, çoluk çocuk büyümüş sağlıklı ve huzurlular vefalılar, maddi sıkıntım elimi ayağımı bağlayacak birşey yok, canım istiyor arkadaşlarımla keyif aldığım şeyleri yapıyorum, canım istiyor eşimle seyahat ediyorum, canım istiyor torunlara patik örüp bulmaca çözüyorum. Yüzümde birkaç kırışık birazda romatizma ağrısı saçlarımdaki beyazları boyuyorum hop yok oluyorlar... kaybettiğim sevdiklerimin yerini yeni doğanlara veriyorum... Yani bunları yaşamak mı daha cazip, yaşlanamadan ölmek mi?

Yardım amacıyla yazdığınızı biliyorum ama nolur hoş olmayan her deneyime travma demeyin, travma bu değil. Niye böyle ele ayağa düştü travma lafı anlamıyorum ki. Konu sahibinin bir kaygı problemi var gibi görünüyor, durumları felaketleştiriyor olabilir, belirsizliğe tahammül edemiyor olabilir, kendisine has birkaç faktör olabilir, buradan okuyarak spesifik bir şey diyemem nedenine dair. Bir uzmandan yardım almak iyi gelebilir gerçekten. Travma dediğiniz şey apayrı bir dünya yani tacize uğranır, ciddi kaza yapılır, deprem yangın, olmayacak tehlikeli bir şey olur ona travma deriz. Ha cidden travmatik bir deneyimi de olabilir konu sahibinin ama travma nedeniyle gelişen travma sonrası stres bozukluğu böyle ortaya çıkmaz genellikle. Nolur her şeye "travmadan olmuştur", "böyle oldu travmatize oldum" demeyin. Deyince ne oluyor derseniz olayları yanlış değerlendirmek, nedenini hep geçmişte aramak harekete geçmeye, sorumluluk almaya engel oluyor, her kötü yaşantıyı şeytanileştiriyor , durumun olduğundan kötü ve dramatik algılanmasına neden oluyor ve gerçekten travma ile boğuşan insanlar için işleri zorlaştırıyor.

Ben bu konuda babamı örnek alıyorum. 68 yaşında kendisi ve maşallah diyeyim 45 falan gibi. Görenler ablamın eşi zannediyor. Sağlıklı besleniyor. Spor yapıyor. Pilav, ekmek, şeker, işlenmiş gıdalar bunlar asla eve gitmiyor. Bildiğin fit Maşallah diyeyim Allah Sağlık versin tabii ama kendimize dikkat edersek, yaşlanmanın pek çok olumsuz etkisine de engel olabiliriz. Önemli olan sağlıklı bir şekilde yaş almamız. Bir de zamanı durduramıyorsak içinde bulunduğumuz her anın değerini bilmek gerekiyor. Doya doya yaşamak, mutlu olmak, stresten uzak durmak, öyle her şeyi çokta kafaya takmamak lazım

Hiç öyle bir şey yok Tamamen toplumun insanlar üzerinde özellikle kadınlar üzerinde kurduğu bir baskı Gereksiz kompleks Sporunu yapan, düzenli uyuyan, çalışan, üreten insan kolay kolay yaşlanmaz. İnsan yapacak şeyi olmadığında, hayalleri umutları tükendiğinde yaslanmaya başlar bana göre. Bu arada konudan bağımsız ama nick değişsen de yazdıklarından tanıdım seni :))

Bence bir meşguliyetim olunca bunları düşünmeye vaktim kalmayacak müdirem fazla boşluktan sarıyorum kendime.

Yaaa hayır hayır bunu kabul etmiyorum. Benim de annem böyledir ve ben onun tam tersiyim. Eskiden emeklilk erkendi, olgunlaşma evlenme anne baba olma her şey erkendi, insanların hayatında kendine zaman ayırma ve fiziksel bakım yoktu, çalışan kadınlarda eve temizlikçi çağırma kültürü bile yoktu. Artık devir değişti. Hayata farklı bakmamak için bir sebep bulamıyorum. Yaşıma rağmen kendimi 27 gibi hissediyorum

Beni tanısanız asla enerjisi düşük, kafamdaki düşünceler gibi mıymıy bir insan değilimdir, bulunduğum ortamın enerjisini yükseltirim modum %90 yüksektir ama zihnimde bir Bergen yaşıyor öyle arabesk düşünceler, dramlar

Oh neyse yalnız değilim. Ben de baba sevgisinden mahrum büyüdüm hatta bir dönem ciddi özsevgi ve saygı problemleri yaşadım ama bunu atlattım kendimi seviyorum yani bir başkasına muhtaç olmadan yaşayabiliyorum ve güçlüyüm. Eşimi çok sevsem, canım gibi görsem de kendimi dik tutmaya çalışıyorum, muhtaç olmamaya. Sadece bu yaş mevzusu canımı sıkıyor işte.

Yer değişek Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Ben 32 yaşındayım bende de başladı yaşlanma korkusu. Kendimi çok yaşlı hissediyorum

28 mi? Eklentiler 14A52688-A10B-4471-B772-35F13CDD10CE. jpeg 18,4 KB · Görüntüleme: 29 A

Ben de eminim Kısa zamanda olacak iş olumlu düşün

Çok teşekkür ederim moral oldu yorumunuz Bir başkasına ben de bu şekilde söylerim ama kendi özelimde nedense hep bir hayatı kaçırıcam, yetişemiycem korkusu var.

Bu bir travma nedeni olabilir bence uzman birinden yardım alın.

Onlar gibi olma o zaman, bu senin elinde, burda Noel yemegine esimin akrabalarının yanina, onun sehrine gittik. Bi teyze geldi, mezeler yapmis, sunumlar harika, baktim önce şarabı icti, yemekte bi sarap daha, sonra da bi kadeh şampanya icti üstüne, hepimize kendi yazip resimlerini cizdigi hikaye kitaplarından dagitti. Bu teyze tam 90 yasinda. Kadina baktim oha dedim idolum 1 Nebahat Cehre 2 bu teyze, gerci su an cok agir faranjit geciriyorum bitsin giricem o moda

Korkmanız çok doğal, yaşlılık olduğu haliyle zaten istenmeyen bir şey bir de üzerine sizin ileri yaş grubundaki insanlarla olumsuz deneyimleriniz olmuş. Anlattığınız kadarıyla bunlar travma kategorisine girmiyor ama insanı kötü etkileyen tek şey travma değil. Bunlar sizi üzmüş, endişelendirmiş olabilir. Ben mesleki deformasyon olarak düzeltme gereği duydum, çok görüyorum da böyle yorumlar. Hoş verdiğim bu tarz bilgiler genelde pek umursanmıyor, teşekkürler nazik yanıtınız için. Neyse, bana sizin olumsuz deneyimlerle öğrendiğiniz bir kaygı sorununuz olabilir gibi geldi. 65 yaş üstü yaşlı kabul edilir, daha çok yolunuz var ancak şu an ortada olmayan, ileride olacağı da kesin olmayan bir sorun sizin canınızı sıkıyor. Hayatta aktif olmayınca ebeveynleriniz gibi olmaktan vb. çekiniyor olabilirsiniz. Oysa siz kendinizsiniz, ciddi bir sağlık sorunu vb olmadıkça isterseniz 80 yaşında da aktif olabilirsiniz, 40 yaşında yaşlı gibi de yaşayabilirsiniz. Kontrolünüzün tamamen dışında değil. Tabi bir yandan yaş almakla barışmak, hep aktif olmak için savaşmayıp içimizden geldiği kadarını yapmak da gerek. Bu anlamda terapi kendinizi daha iyi anlayıp, kabul edip, yönetmenizi sağlayabilir, faydalı olur.

kurban olduğum kaygı geliştirmediğin şeyleri yazsan da ona göre tavsiye versem 50 yaşındayım birkaç aya 51 geliyor yaş ne kompleks yaptı ne korku. İnsan 35'ten sonra bir şeyden zevk alamıyor muymuş mu

Kuzum öyle düşünme bile, bir gerçek varki her yaşın kendi güzelliği oluyor, yüxümüzde beliren o kırışıklıklar bile bize hava katıyor inan. Bak 58 yaşındayım kendimi hala zinde ve fit bulurum, elden ayaktan düşmeyelim yeterki. Ege kısmı harika bizde düşünüyoruz onu kaçalım buradan artık, zihnen yorulduk burada.

Güzel miyim gerçekten bu açıdan bakmamıştım haklı olabilirsiniz bu süreç beni yordu sanırım. Umarım bir an önce biter

Ne zaman bir şeyler yapmak için geç olduğunu düşünsem, yaş aldığımı düşünsen bu yazı gelir aklıma HERKES KENDİ ZAMANINA GÖRE YAŞAR New York California'dan 3 saat ileride ancak bu California'yı yavaş yapmaz. Kimi 22 yaşında mezun olur ama sağlam bir iş bulmak için 5 sene bekler. Kimi 25 yaşında ceo olup 50 yaşında ölürken kimi 50 yaşında ceo olur 90'ı görür. Kimi evlenirken kimi bekar kalır. Obama 55 yaşında emekli oldu trump 70 yaşında görevine başladı. Bu dünyadaki herkes "kendi zamanına" göre yaşar. Etraftaki bazı insanlar senden bir adım ileride gözükebilir, bazıları ise senin yerinde gözükebilir. Ancak herkes kendi yarışında, kendi zamanında. Onlara kıskançlık da besleme taklit de etme. Onlar kendi zamanında sen kendi zamanında yaşayacaksın. Hayat harekete geçmek için doğru zamanı beklemektir. Yani sakin ol. Geç kalmadın. Erken de değil. Tam zamanında yaşıyorsun.

Yaaa güzel kadınn. Bence sen kendini gayet de tanıyıp seviyorsun. Sadece iş arama süreçleri ve saçma sapan iş verenler seni bu düşüncelere sevk ediyor. Yok yaşa takıyorlar falan filan. Özel sektör koca bir çöplük. Orda çürütmek için daha fazla yıpratabilecekleri kişileri arıyorlar. Bence sen gayet de kendini seviyorsun ve bunu da hak ediyorsun

Pek tabiiii ❤❤❤

Artık yaşlanmanız için 70'i görmeniz gerekiyor. Hiç de yaşlı değilsiniz, daha epey zamanınız da var yaşlanmış olmak için. Zaten dediğiniz gibi eskiye göre daha başarılı olarak kendinizi çürütmüşsünüz. Bence başardıklarınıza ve hayallerinize odaklanın. Her geçen yıl daha iyi hissettikçe bu duyguyu aşarsınız diye düşünüyorum

Kizim bi kere cok sevdigin bi esin var, bu ne kadar büyük bi nimet biliyo musun?

sizin babanız ayrı bir vaka benim öyle tembel yorgun değil ama aile-ilişkiler-iş içinde dengeleri ayarlayamayan bir babam var anneniz de ayrı bir vaka gerçi, annem okumuş olacaktı benim işi filan olacaktı, babama asla papuç bırakmazdı. annem sanıyordu ki köylü kadın olunca işte itaat edilir yoksa bizimkilerin sevgi sorunu yok bizimkilerin herkesi çok sevme sorunu var asıl. çocuklarını az el alemden ayırsalar iyidi kendilerini ise sevmeyi hiç bilmiyorlar. ben en çok da bu yüzden kendimi sevmeyi sonradan kendi kendime öğrendim. ben sanıyordum ki başarılı olmam lazım, mükemmel olmam lazım öyle olunca sevilmeye değer bir insan olunur çünkü... başarısızlıklarımda ya da başarısızlık da demeyelim de olduramadım her şeyse, kendimden nefret ettim. ki başarısız olduğum çok bir şey de yok aslında, ortalamadan yukarıdayım en azından. oldurmak da bazen elde değil, ne yapsan olmuyor bazı şeyler... bir şekilde dönüp dolaşıp özsevgi özsaygı problemi yaşmış olmamız gerçek ama işte. buna travma demeyi sevmem, sanırım klinik olarak da doğru laf değil. illa travma dememeli de, böyle şekillendim işte kişiliğim de müsait. yaş kaygısı çok kadında vardır ya bence dürüst olalım hangimiz genç, fit, sağlıklı, cinsel olarak aktif kalmak istemiyoruz?

İşte bu cümle çok doğru çok teşekkür ederim profesyonel gözle yaptığınız pozitif yorumlarınız için

Kız ben 28im. Ben bile yaslandım depresyonuna girdim. Önceki kalbi ağzında atan oscarı çok özlüyorum. Demekki 40 ta zır deli olucam. Bunu atlatan nasıl atlatıyor helal olsun

Ayh ben de faranjitim boğdu boğdu duvara attı beni. Bitsin ben de bir i will survive modunu açayım

Beni çökerten sanırım şu an boşlukta olma durumu. İşe başlarsam inşallah daha iyi hissedeceğime eminim.

Bende yaşlanamamaktan korkuyorum mesela

neşeli kıpır kıpır enerjisi yüksek tiplerin içinde hep bir arabesk ruh yatıyor kendimden biliyorum ben y1.5 sene tedavi de gördüm ilaçta kullandım sadece kısmen azaldı yine de kaygılı bir tipim artık koyverdim ömrüm boyunca bunla yaşayacağımı kabullendim

Yok ki müdirem sen taş gibisindir bence benim zihnim yorgun aslında zihnim drama queen mi demeliyim? E haliyle ruh ve beden de bir bütün oluyor biri yorulunca sen de yaşlanmış gibi hissediyorsun