hamile olduğunu duyunca ağlayan bir insan bebeğini sevmiyor olamaz.. çok zor şeyler yaşamışsın ve yaşıyorsun.. eşinden ötürü çok endişelisin.. duyguların kabuk tutmuş olabilir. rabbim eşine ve sana ve yavrunuza uzun sağlıklı mürler nasip etsin. nurse_asya Tuğra'nın

yaa tabi var neden olmasınn? lenf kanseriydii kayınpederim... çapada kemoterapi görürken yanında 18 yaşında kan kanseri bir çocuk yatıyormuş ve doktorlar çok ümitli değilmiş şimdi o çocuk evlendi çocuğu oldu:))) düğününe bile gitmişler kayınvaldemler:)))) moral her zaman çok önemliii... tabi kanseri nüksetti ama sonra tekrar kemoterapi oldu yine geçtii ama hep yüzü gülüyordu hep moralliydiii... gerçi şimdi vefat etti ama başka birşeyden yaniii hangimizin yarına çıkma garantisi var ki? hiiç üzülme dua et biraz zor bir süreç ama eyvahhh bittim ben öldüm denecek birşey yookkkk... ünlü biri erhan yazıcıoğlu adam gırtlak kanseri olmuştu ve yendiii sapasağlam şimdiii... rabbim yaşayacak ömür verdiyseee kanser manser hikayeee sen dört elle sarıl eşine yavrunaaa... . push ; Z

Canım benim çok ağır bir imtihandasın seni kınamak suçlamak kimin ne haddine Rabbim yardımcın olsun gani gani sabır versin yalnız şunu unutma bunlar bebeğinin suçu değil dahası o senin sevgine çok muhtaç annesi düşünsene onun başka annesi yok ki Allah korusun Rabbim göstermesin bir eziyet görse senden hiçbirşey yapamaz nasıl çaresiz dahası duygularını hissediyor ona geçiyor sütünden üzüntün stresin o yüzden toparlan lütfen Rabb'ime sığın bebeğine odaklan kötü şeyler düşünme Allah yardımcın olsun

Sen sadece bir kadın, bir eş değil, annesin. O küçük pembe şeyin, Allah'ın mucizesinin sana ihtiyacı var. Ve şu an birtek sana ihtiyacı var. Dışarıdan tabiki söylemesi çok kolay, ama sen güçlü durmalısın. Eşininde bebeğinin de sana ihtiyacı var. Herşey Allah'tan. Bak size ne kadar güzel bir moral deposu, yaşama sebebi ve sevinci göndermiş. Yavrunuza sarılın. Anne baba olarak yavrunuzdan güç alın. Kanserin %50 si ilaç tedavisiyse,%50 si moraldir. Eşinin, bebeğinden moral bulmasını sağla. Bazen öyle oluyor ki, hasta yaşamaya devam ediyor da, bir an da ansızın sapasağlam insan ölüveriyor. O yüzden kimin ne olacağını Allah bilir. Üzülme, güçlü dur ve sımsıkı sarıl ailene. Gün doğmadan neler doğar. su828 Hoşgeldin

Eşinle bebeğinize tutunun, o sizi tekrar mutlu huzurlu bir aile yapacak. Lütfen moralinizi bozmayın. eşin de ameliyatları kemoterapileri atlatmış, mucize bebeğiniz dünyaya gelmiş. bunlar iyi işaretler lütfen kendinizi üzmeyin yine mutlu olacaksınız bu defa 3 kişisiniz üstelik sağlık ve mutluluk diliyorum size :) diekatze hayalime

Şimdi lohusasın ve bunlar normal eşinin durumundan dolayı. Zamanla bebişine alışacaksın üzülme canım laurana kocişim olmadan asla tek ayak

Allahım şifa versin eşine tez zamanda sağlığına kavuşur inşallah.. Doğumun üstünden çok geçmemiş.. Başlarda kabullenmen belki zor olur ama inan anneliğe alışınca hem eşine, hem bebeğinize gereken ilgiyi sevgiyi göstereceksin.. Bu dengeyi kurmak zamanla olacak birşey.. smuwiLa

bu hissettiklerinizi, o kadar çok kadın yaşıyor ki, üstelik sizinki gibi bir nedeni olmadığı halde. lohusa depresyonundasınız, bu süreçte kadınlar ya kendilerinden ya bebeklerinden nefret ederler, eğer kendi kendinize atlatamayacak durumdaysanız bence uzman yardımı alın.

Canım benim.. Allah yardımcın olsun çok iyi anlıyorum seni. Bize de pet taraması yapmislardi iki gece babamlarda kaldım radyasyon bebeğe gecmesin diye ağla ağla içim çıkmıştı.. Kontrollere gidince hep imrenirdim diğer çiftlerin mutluluğuna.. Ah ah.. Ne diyim inançlı olmasam kaldırmak çok zor.. İnşallah geçer bu zor günler diekatze hayalime

bebeğin daha iki haftalıkmış yani sen de lohusasın hem lohusalık hem yaşadıkların seni çok sarsmış bir süre geçince herşeyin yoluna gireceğini düşünüyorum düzeleceksin gerekirse psikiyatriste git DefneDeniz 1 melek 1 bebek

eşinize geçmiş olsun... inş. güzel gider nodülde kaybolur gider... lohusasınız birde eşinizin durumu... çok zor... kanser farklı bir hastalık. hemen atlatanda var. biraz zorlu süreçten geçende var... babamda tedavi görüyor şimdi. kemoterapi alıyor. dışardan görseniz fark edemezsiniz.. inş. bunları atlatacağız... sizde bizde... moral en büyük ilaç... zaten hasta kadar çevresi de etkileniyor... bence destek alın. dua edin bol bol... ayrıca bebeğini seviyorsun, sadece depresyondasın...

bi an kendimden şüphe ettim acaba ben mi açtım bu konuyu diye... yaşadıklarımız aynı sanırım şu an seni en iyi ben anlayabilirim. eşin ne kanseri. bende 8 haftalık hamileyken eşimin lösemi olduğunu öğrendik. bebek sevincimiz yarım kaldı. yaşadıklarım benimde çok yorucuydu üstelik doktoru kemoterapi alırken eşinin yanında kalman iyi olmaz dedi düşün hamile olduğuna sevinemedim bile elim karnımda bende çok ağladım zoraki kontrollere gittim. oraya eşi ile gelenleri gördükçe ağlama krizlerine girdim. şimdi 16 haftalık oldum çok şükür herşey yolunda gidior. bak sizde atlatmışşınız ne olur tadını çıkar..

Canım arkadaşlara katılıyorum, bebeğinle daha fazla zaman geçirmeye başlayınca ona daha çok bağlanacaksın hele bir büyüsün azcık gülüşleri bakışları sana tutunuşu seni mest edecek.. Eşine üzüldüm çok ( yawrun onun da bir parçası Ağlama diyemicem ama sütün için diyorum sorumluluğun bir katken şimdi iki katına çıktı. hissediyorlar sabiler Hyurlısı olsun hakkınızda canım herşey insanlar için CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

bence olanlar hayallerındeki gibi olmadığından bu haldesın kendınde dıyorsun hamıleliğimden bişi anlamadım dıye normal bı hayat yaşan gebeler hangı depresyona gırsem neye nazlansam dıye düşünürken siz eşinizle ilgilenmekten ve endişelenmekten kendıze zamana ayıramaış kendınızı hiç şımartamadınız halıyle eşinizin sağlık durumunu ıyı gıtmesıyle herşey yerıne oturacaktır laurana kocişim olmadan asla tek ayak

tabi ki seviyorsun bebeğini ama yaşadığın şey çok ağır ve ne hissettiğini anlamakta zorlanıyorsun sadece... kendini yorma bunu hiç düşünme.. Rabbim yardımcınız olsun inşallah eşin en kısa zamanda sağlığına kavuşur da bebeğinize bütün sevgiyi verirsinizz.. diekatze hayalime

canım üzülme her kanser ölümcül değildir... benim kayınpederime teşhis konduğundan bu yana 30 yıl geçti noluur moralini kaybetmee... o bebeğin ayakta tutacak sizi... rabbim tez zamanda hayırlı haberler almanızı nasip etsinn... diekatze hayalime

Bir iki kez daha yazmıştım çok severek evlendik 8sene sonra.. Herşey çok güzeldi 6 aylık evliykeen hamile kaldım bunu öğrenince mutluluktan aglamistik eşimle.. Ama bundan kısa süre sonra eşime kanser teşhisi konuldu, yıkıldım, çok zor çok acı günler yaşadık, hamileligimden hiç bir şey alamadım, sadece karnimi oksar aglardim ne yapacağız diye.. Tedavi süreci bitti ameliyatlar falan artık sürekli kontrol olacak.. Bu arada bebeğim doğdu iki haftalık.. Ama ben hiç iyi değilim, sürekli aklım esimde, sürekli Ağlıyorum, hamileyken bebek bana teselli olur gibi geliyordu ama öyle olmadı sanki, ona bakınca daha içim açıyor, zaten artık kendime de eşime de vakit ayiramiyorum onunla ilgilenmekten ve eşimle ilgilenemedugim için kahroluyorum, bazen bakıyorum neden boyleyim neden bebeğim için deli olmuyorum diyorum çok üzülüyorum.. Hiç iyi değilim keşke rüya olsa yaşananlar :-( Almanyada1turkkizi

Canım yaşadıklarından dolayı böyle hissetmen çok normal.. Logusasın birde o açıdan düşün. Lohusa psikolojisinden oluyor. En yakın arkadaşım doğum yaptı, ordan biliyorum. Şöyle 2 3 hafta daha geçsin, bak nasıl bağlanacaksın seveceksin çocuğunu RABBİM eşine acil şifalar versin canım benim

Gerçekten mi.. Böyle örnekler var mı hep kötü şeyler duyuyoruz çok kötü şeyler..

Çok sağolun arkadaşlar, güzel sözleriniz, temennileriniz için, bir umut oldu içime.. diekatze hayalime