o çok eleştirilmekten oluyor.

Yazınız çok tanıdık geldi bana ama biraz farklısı sanki. Yanımda evdekilerden biri olunca yolda tanıdık bile görmek istemiyorum. Nebiliyim normalde çok özgüvenli olmasam da orta halliyimdir, gerkene gerektiğini her türlü söylerim. Ama annemin yanında bir tanıdık nasılsın desin.. Ya sanarsınız dünyanın en ezik insanı. Sesim çıkmıyor, çıksa da cılızz incee. Nedenini çözemedim henüz ben. Çözerseniz buradayım.

Problemleriniz filan mı var sizin? Bu ne agresiflik bu ne saygısızlık hakaret etmek en kolayı neden doğru dürüst tartisamiyorsunuz?ayrıca öyle her istediğinizi yazamazsiniz belli kuralları var buranın saygı görmek istiyorsaniz saygılı olun

onlardan utanmıyorum da babam küçüklüğümden beri ciddiye almaz beni, hala da öyle. kendi aralarında bir şey konuşurken fikirlerimi önemsemezler, çocuk işte derler hala. bunun dışında ne zaman kafamı onlara çevirsem hep bana bakıyorlar, göz hapsinde hissediyorum kendimi. sanırım ondan biraz da

Yalniz degilsiniz, ben cozumu kendileri ile dışarı cikmamakta buldum.

Hahahaha polemiğe giren kim sizinle 15 yaşındaymış gibi cevap veren sizsiniz ben de istediğimi yazarım o zaman size ne N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Nedenini anlayamadım Bitek ailenizle yaşıyorsunuz bunu değil mi Çok mu karışıyorlar incitici mi davranıyorlar

Akisina birakin. takmayin evde neyseniz disarda da o sunuz :)

burada banlanmakla kalmayacaksın biliyorsun değil mi? yazdıkların yüzünden ceza alabilirsin yerin yurdun şıp diye bulunur..

Yakından tanıdığım bir kiz, şuan 27 yaşında bir senelik de evli. Ben 9 senedir tanıyorum onu. Hiçbir zaman ferdi oldugu ailesinin bir parçası gibi hissetmemis. Dillendirmese de hep bi tenkit ve begenmeme durumu vardı. Ailesi onu kısıtlamadi, zorlaması. Ama universie zamanı şehir değiştirdi ve o, onun için bir milat oldu. Ailesiyle tamamen zıt bir hayat görüşü var. Annesiyle bu bakımdan hiç anlaşamıyor. Annesinden utanıyor resmen. Çünkü kendi giyim tarzı, konuşmaları, hareketleri, çevresi.. o kadar farkı ki anlatılmaz. İki resmi yan yana koyun, caps sanirsiniz. Ve biz ne zaman dışarı çıksak, o kız ailesinden uzak, mesafeli davranırdı. Bedeni orada, ama aklı, ruhu tamamıyla başka yerde. Annesiyle kardeşleriyle minimum konuşma, kısa cevaplar verme, başka yere bakma, hadi yemek bitsin gitsin de ayrılıp gideyim buradan modu. Her hareketi bunu bağırıyordu. Evdeyken böyle bi şey yok. Yine çok mutlu değil ailesiyle ama, dışarda tam bir ruh çilesi yaşıyordu. Senin konunu okurken ben de aynısını hissettim. Aynı bu bahsettiğim kız gibi, sen de ailenin yanında kendin gibi davranamiyorsun. O yüzden rahat değilsin. Yoksa neden annen baban sürekli sana baksın yada sen öyle hissedesin ki? Arkadaslarinin ve sozlunun yanında kendin gibi olabildiğinden rahatsin ve mutlusun. Kendi dunyan düzenin bu. Ve sanıyorum evlendikten sonra bu anlamda rahatlayacaksin ama ailenle arandaki mesafe daha da açılacak.

Konu sahibi keşke şikayette bulunsanız hakaretler için.

Nedenini anlayamıyorum deyip durmuşsunuz. Mutlaka vardır nedeni, yaşınız küçük değil, ölçüp bicin, neden olduğunu bulun. Nisanliniz, arkaslariniz ailenizden sonra girdi hayatınıza, onlarla rahat olup aileyle rahat olmama nedeni mutlaka vardır. Ya baskıcıdırlar, ya sıkıcıdırlar ya da başka bir şey. Bunu anlamak zor değil. Siz boyleyseniz bu yüzden gözleri uzerinizdedir ailenizin. S smyrna32 İçimdeki akvaryumda insan taşıyorum tek ayak

O yaşlarda çok aile ile birlikte geçirilmeye müsait değil bence. Ben lisedeyken de hep arkadaşlarımla olmayı tercih ederdim. Kafa yapımız mı uymuyor onlarla?

23 yaşındayım aslında daha ama hep böyleydim ben ya. Sevmiyorum başbaşa zaman geçirmeyi, sürekli başkalarını çağıralım diyorum mesela bir şey yapacağımızda. Sözlümle ya da arkadaşlarımla ben de çok rahatım ama aileye gelince sorun işte

nedenini anlamadım, onların toplum içindeki tavır davranış ya da görüntülerinden mi rahatsız oluyorsunuz? yoksa sizi çok inceledikleri, eleştirdikleri, sus yapma vs dedikleri mi oluyor? çünkü ben tam tersiyim, ailemle çıktığımda gözüm dünyayı görmüyor.

Ailenle mesafeli isen öyle hissediyorsundur belki.

dışarı çıktığınızda küçükken falan, aileniz sonrasında davranışlarınızı mı eleştiriyordu acaba? şöyle yaptın böyle yaptın, şu hareketin yanlıştı gibi? çok eleştirel insanlarsa böyle hissetmeniz doğal. eğer öyle değillerse ailenizden utanıyor olabilirsiniz.

Aile ferdinizden birisi olsam ve şunları okusam kahrolurdum!

Polemiğe girip Ban yemek istemiyorum, hoşuna gider gitmez fikrimi belirttim. herkese açık platformda birşeyler paylaşıp, hoşuna gitmeyecek cevap aldığınızda karşılık vermeyeceksiniz ozaman! İstediğimi yazarim sanane?

duyar kasıp bizi aydınlattığınız için teşekkürler. kendimi asmaya gidiyorum utançtan şu an...

Aileniz oldugu icin mecburen gelecekler. Bence siz kendinizi rahatlatmaya, dediklerini umursamamaya bakin. Suan en mantıklisi bu gibi duruyo.

aynen aynen rezillik resmen . push ; F Freyja94 Ubi dubium ibi

Seneye mezuniyetim ve düğünüm var bir de ne yapacağım hiç bilmiyorum. Lise mezuniyetimde onlar var diye hiç rahat olamamıştım, berbat geçmişti gecem

Yaşla alakalı olabilir mi? Ben de sözlümle çıktığımda acayip eğlenirim ama ailemle bir yere gitmekten hoşlanmıyorum. 30 yaşındayım neredeyse. Bu yaşta bekar olup aile ile bir şeyler yapmak pek hoş olmuyor. Evlenince nasıl olur bilmiyorum ama eşimle vakit geçirmeyi tercih ederim sanki.

Kaç yaşındasınız siz ya hey allahım cevaba bak hahaha S smyrna32 İçimdeki akvaryumda insan taşıyorum tek ayak

içerik silinmesine karşı alıntı yapıp cevap dahi vermiyorum. Ek olarak da; Madde 125- (1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden (1) veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir. (2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

İyi akşamlar. Başlıkta da belirttiğim gibi ailemle dışarıda zaman geçirirken hiç rahat olamıyorum. Normalde rahat birisiyimdir, süslüyümdür de mesela arkadaşlarımla, sözlümle çıkarken çok özenirim kendime, makyajıma ama ailemle çıkarken bulabildiğim en eski kıyafetleri giyiyorum, sanki on senedir dışarı çıkmamışım gibi kasıyorum kendimi, hemen yanlarından ayrılmak istiyorum, bir türlü rahat olamıyorum onlarlayken. Niye böyle bilmiyorum. Evdeyken böyle değilim halbuki. Ama dışarıdayken boğulacak gibi oluyorum, sosyal fobim tavan yapıyor onlarla berabersek, suspus kesiliyorum, ağzımı açıp tek kelime edemiyorum. Gittiğimiz tatillerden bile zevk alamıyorum. Hiç yaşadınız mı böyle bir durumu? Sizce ne yapabilirim? Çok rahatsız edici bir şey

Kıza bulaşan sensin bir de üstüne hakaret mi ediyorsun? Terbiyesiz. Yaş 12 falan herhalde yoksa bir insan bunun cezasını bilmiyor olamaz. Bir de moderatörlere hakaret etmiş ahaha.

allah sana akil fikir versin hemde en ivedi sekilde pek ahlakli uyemiz.

İkisi de değil işte. Sadece utanıyorum, kasıyorum kendimi onların yanında, bu sebepten diyebileceğim bariz bir durum yok

çok fazla uyduğu söylenemez zaten ama bir çekingenlik oluyor genel olarak. sanki sürekli gözleri üzerimdeymiş gibi

Senin gibi embesile hakaret etmeden Ban yediğim için çok üzgünüm küçük surtuk!! Buradan fikrimi argo küfür hakaret içeriği olmadan belirttiğim için beni banlayan geri zekalı admine selam ediyorum.. hazimsiz surtukler! Şimdi gönül rahatlığıyla banlaya bilirsin aptal yaratık kural ihlali yaptım bir o.. rospu yüzünden smartieslidondurma bir yangini sondurecek mucizeler elbet

Nedenini ben de tam anlayamıyorum ve evet sadece ailemle sanki sürekli gözleri üzerimdeymiş gibi hissediyorum, kasıyorum kendimi nfk yauv he