umarım hakkınızda hayırlısı olur.. sadece

Gerçekten sevsen kimsenın dediği umrunda olmaz.

Arkadaşlar yorumlarınıza ihtiyacım var. Yaklaşık bir ay olacak sözlüyüm. Sözlüm çok iyi biri onunla birlikte olmam tamamen mantık mı bilmiyorum ama ilk görüştüğümüzde bana bakışları ve ilgisi çok hoşnut etmişti beni ve çok huzurlu ve rahat hissetmiştim yanında. Fiziksel olarak da olmayacak gibi değil demiştim içimden. O beni çok mutlu ediyor ben de elimden geldiğince etmeye çalışıyorum o mutsuz olduğunda üzülüyorum gönlünü almaya çalışıyorum fakat biyerde tıkanıyorum. Zaman geçtikçe şunu farkediyorum ki onu gördüğümde heyecanlanmıyorum, pır pır atmıyor kalbim ve onu kaybetmekten korkmuyorum. Bilmiyorum belki de bana çok ilgili olduğu için şımarıklık mı yapıyorum. Evlilik düşününce içim sıkılıyor acaba doğru insan mı diye düşünmeden edemiyorum. Ve Çevremdekilerin dış görünüş hakkında yaptıkları yorumlar çok canımı sıkıyor ve elimde olmadan bundan çok etkileniyorum bana da öyle gelmeye başlıyor. Sizce bu durum yavaş yavaş söner mi içimde yoksa evlendikten sonra keşke mi derim düşündükçe kıvranıyorum ama sonuca varamıyorum. Lütfen değerli yorumlarınızı esirgemeyin. H E

Teşekkürler yorumlarınız için. Demekki tam emin olamadan bu kadar ilerletmem hata olmuş

Aynı durumdayım seni o kadar iyi anlıyorum ki.. Tam diyorum bitiricem sonra diyorum ki ilişki nereye gelmiş nasıl bitireceksin bu noktaya gelene kadar aklın nerdeydi..

Biz ikimiz yalnızken çok iyi oluyorum fakat bir ortama girdiğimizde birisi kötü bir yorum yaptığında hemen canım sıkılıyor ve soğuyorum. nefret ediyorum kendimden bazen

ya biraz okudum da seni kendime benzettim açıkçası :)

gerçekten böyle hissediyorsan devam etme derim ama başka insanların düşündüklerini çok önemsiyorsun yine de direkt dediğimi uygulama derim biraz daha sürdür eğer olmuyorsa bırak sadece