Çok haklısınız esiniz baba olduğunun farkına varamamis. Esinizle konuşun sorumlulukları olduğunu anlatin yalnız bir de baba olmanın keyfini cikaramadigi icin aslında ne büyük bir şans kaybettiğini de söyleyin. Çocuğumuz bir defa bu anları yaşayacak ve sen o büyürken aslında onun yanında değilsin deyin. Doğan cuceloglu nun geliştiren anne baba isimli kitabını okusun. merilyn

Oncelikle 11 aylik uyku ve yeme sorunu olan ayrıca yanından 1 dk bile ayırmak istemeyen bir bebeğe sahibim. O yüzden sizi çok iyi anliyorum ve uyarmak istiyorum. Özellikle son zamanlarda, esim çok yardımcı olmasına rağmen, sinirlerime hakim. olamayip bebegime bagiriyor um. Suanda coc cok zor gunler geciriyorum bunun tesiri var kesinlikle. Sakın siz bunu yapmayın. Çocuğunuzu alın boşverin işi yemeği gezin gidin eglenin. Esiniz neden gittiniz giderken haber etseydin gibi şeyler söylerse sen böyle davrandikca bizi uzaktan izlemekle yetineceksin diyin. Is ve yemeği sorun ederse de benim bebwgim. herseyden daha değerli herseye yetisemem. Yemek istiyorsan yaparsın. Beni ve bebeğini istiyorsan bizimle birlikte yemeğe gelirsin deyin 1

Öncelikle siz de sakin olun ve sakince eşinize suçlayıcı olarak değil de, çocuk ağlarken biraz oyalasan biraz rahatlayabilirim, beraber kahvaltı yapsak çok güzel olmaz mı? Bugün dışarı çıkıp vakit geçirelim ailecek bunlar ikimize de çok iyi gelecek şeklinde konuşmaya çalışın. Karşı tarafı suçlayıcı yardım etmiyorsun ben bakıyorum bıktım bunaldım tarzı konuşursanız "dırdır" yapıyor olursunuz onların tabiriyle. Benzerlerini ben de yaşadım. İnanın birkaç sefer sakince ve tatlılıkla konuşunca işler rayına giriyor

Bunların hepsi mi aynı moktan yaaa. Aynı benim eşim sadece pc degilde tlf elinden düşmüyor. gece ve gündüz sistemli çalışıyor gündüze geçince bana dokunmayın diyor sanki yardim ediyor gibi. 1

Defalarca konustum bu konuyu esimle. Defalarca anlattim, tatli dille konustum yok, bagirdim cagirdim yok, sustum yine yok.. her yolu denedim ama 3 - 5 gün düzeltmeye calisiyor biseyleri sonra yine ayni. Ben artik cok sIkIldim cok bunaldim bu durumdan ama beni anlamiyo. Anliyorum diyo ama anlamiyo. N

selam arkadaslar basliktada okudugunuz gibi sinirlerim iyice tepemde artik. Bi yandan bebegimin huysuzlugu diger yandan esimin hayatimiza nerdeyse hic dahil olmamasi.. Bebegim 9 bucuk aylik ve sanirim dis cikariyor. Bi süredir 1 saniye bile yanliz birakmaya gelmiyor sürekli agliyor bagriyor. Onunla olup yaninda oldugum sürece sorun yok ama bi yeri toparlasam yada 5 dakika lavoboya gitsem bile yikiyo ortaligi. Buda beni yipratiyor haliyle. Bazi günler basim catliyo zor sabrediyorum. Onu gezdirim oyalim desem bu sefer isim kaliyo. Ne yemek yapabiliyorum ne bisey ona sinir oluyorum. Diger yandada Esim.. Cocuktan farksiz aslinda. Esim degisik vardiyeli calisiyor 3 gün sabahci 5 gün gececi 2 gün bos falan.. günden güne degisiyor ve bundan dolayida uyku düzeni bozuldugunu söylüyor. Bos vakitlerinde saatlerce Bilgisayar basinda oyun oynuyor. Hatta 3 gün bossa mesela calismiyorsa sabaha kadar Bilgisayar oyunu oynayip aksama kadar yatiyor. Aile hayati diye bisey yok bizde benim gözümde. Ne birlikte kahvalti ediyoruz, ne yemek yiyoruz, ne yataga birlikte gidiyoruz . Bugün kizim yine huysuzluk yapti baya bi is yapamadim. Esiminde bos günü ama sabaha kadar Oyun oynadigi icin aksama kadar yatti yine. Cocuk agliyo oda duyuyo kapiyi kapatip devam uyuyo. Su cocuga birazda ben bakim ben ilgilenim demedi yaa sinir oluyomm!! Ne olur biraz sorumluluk alsa sanki cocuk tek benim cocugum. Demin 2 dk yanima geldi oturdu sonra sudan sebep biseye sinirlenip tavir yapti kalkti gitti yine Bilgisayarin basina Sinirden patlamak üzereyimm!! N