Anne mutsuzsa, ev mutsuz, eş mutsuz, çocuk mutsuz Bunu hiç bir zaman unutmayın. Ayrılığı aşarlar ama mutsuz anneyi aşmak daha zor olur. Eşinizle ortaklaşa medeni bir şekilde ayrılırsanız, babadan koparmadan, babayı kötülemeden en az hasarla atlatacaktır. Tabi ki babada sizin için aynısını yapmalı. Hakkınızda hayırlısı olsun

Bende binbir zorlukla dava açtım. Eşim ve ailesi çocukların vebali boynuna, o zaman neden yaptın çocuk, bu çocuklar perişan olcaklar, psikolojileri bozulacak diye diye beni korkuttular. Cocuklarim söz konusu olunca bende aşırı duygusallasiyorum. Hiç istemeye istemeye geri çektim davayı. Kendimi düşünsem sanki çocuklarimin hayatı dagilacak, çocuklarımı düşünce ben gibi geliyor sürekli bu ikilemde cebellesiyorum düşünmekten artık beynim yanıyor.. Bıraktım zamana hakkımızda hayırlısı

Sizin vebaliniz de eşiniz ve onun ailesinin üstünde o zaman. Durumunuza çok üzüldüm. Çünkü ne olursa olsun, kimse boşanma kararını kolay vermiyor. Umarım en kısa zamanda mutlu olma ihtimaliniz olan bir hayat kurup, yeniden keyifle yaşamaya başlayabilirsiniz. Keşke bir psikoloğa gidip, çevrenizde sizi manipüle edenlerin de farkına varabilseniz. Y

Hayırlısı olsun o halde. . push ; Ogungelecek

Ya siz kendinizi düşünün. Ben olsam, annem sırf benim yüzümden sevmediği bir adamla yıllarını harcasa çok üzülürdüm. Ve aslında bu benim hayatım boyunca altından kalkamayacağım bir yük olurdu. Tamam küçükken bazı sorunlar olabilir ama aşılamayacak şeyler değil, zamanla alışacaktır. Sizin eski eşiniz ile iletişiminiz kuvvetli olduktan, ikiniz de çocuğunuzu yalnız hissettirmedikten sonra neden çocukta problem olsun. Gözünü sevim, bu kadar duygusal olmayın.

Allah Allah dava görüldü derken bütün duruşmalar tamamlandı demek mi? Bizde de karşı taraf boşanmayı güya istemiyor. Mahkemeyi fesh etmek nasıl oluyor? Yeterli delilleriniz yok muydu? Bayağı sordum ama kusura bakmayın S

Bitirme gerekçesiz neydi. M

Çok doğru sorular bunları sık sık kendime soruyorum yeni düzen kurmak bi yandan heyecan veriyo ki yaparımda bundan yana korkum yok kendime evde düzer çalışırım da mesleğim var ama işte yüzdüm yüzdüm şimdi çabalarımın karşılığını alıcakken mi acaba vazgeçtim diyorum ama yeniden sevebilirmiyim işte bunu bilmiyorum bi yanım özlüyo ama buna kendi içimde boşluk diyorum sanki kişilik olarak değilde bi eş varlığını özlüyorum gibi

Bizim tek iyi yanımız var çoçuğun farkında olduğumuz için kavga esnasını onun yanında erteliyoruz ve çok şükür bunu başarmıştık belki çift terapisininde etkisi olabilir ama ileride ne olur bilemem tabi genel olarak oğlum bizim kavgamıza pek şahit olmamıştır çok şükür M

Gittik hem cift terapisine hemde kendim 3 ayrı hem doktor hem psikoloğa

Bende boşanma aşamasındayım. 2,5 yaşında oglum var diğeride bebek daha. Başlarda istemedim yani evde gelip görsün dedim bi kaç kere bu şekilde oldu ama sonrasında saldı gelemedi. Yani o mahkemenin hıncıyla zıttıyla yaptı yoksa zerre umrunda değildi. Aynı evdeyken bile çocuk baba diye ölürdü ama ilgisi çok azdı. Başta o yüzden istemedim görmesini yani biliyodm çocuga gözüküp alıştırıp sonrada onu boşlukta bırakcagını . Görmemesinin daha mantıklı oldugunu düşündüm. Oğlumu düşünüp nolur gel çocugunu gör desem aaa bana ihtiyacı var biraz daha işkence edeyim bunun üzerinden diyip kendini bir halt sanarak davranmaya devam edecekti. Ondan üzerini örtmeye çalıştım güçlü durarak. Oğlumun aklına gelir o şahıs, adını söyler sayıklar özlemini dile getirir ama ben dikkatini başka şeye çevirir hiç bahsetmeden kapatırım konuyu. Sorgulayacak kadar büyük değil belki anlamlandırmaya çalışıyor kendi çapında ama ben üzerinde durmamayı seçtim. Büyüdüğünde sordukça anlayacağı şekilde açıklamalarımı yapacağım. Görüp, görmeme meselesine gelince sonuna kadar göstermemeyi düşünüyorum zaten küçüğü görmeye hakkı bile yok zira hamileyken içim çıkana kadar ağlattıgı zamanlara saysın he ben böyle gaddarca konuşuyo gibi gelebilirim size ama zaten böyle isteklerde bulunucagını sanmıyorum. Gerçekten görmek için çabaladıgını bilsem dayanamayabilrim..

Peki babasıyla iletişimi nasıldı ve suan nasıl Ogungelecek

Kendisi ilgileniyo ama sabah işe gidince akşam babası eve gelene kadar babanesi full elinde telefon çocuk serseme dönüyo ve mutlaka gidip geldikten sorma huyu çok değişiyo onların sevme huyu babane özellikle oğlum ona saka olarak vurunca gülüyo oğlumda iyice abartıyo ve üslupsuz konuşuyo oğlumda hemen kapıyo bizim suan davamız görüldü ama hakime bize 15 günlük eşya öal paylaşımı ve değerlendirme evliliği gözden geçirme süreci verdi çünkü karşı taraf istemiyodu daha sonra o süreçtede mahkemeyi fes etti dava düştü öyle kaldı işte 8 aydır babamın evindeyim her gün yalvarıyo dön diye

Esinin alkol bagımlılıgı bir anda düzelecek bir durum degildir. Sen Esinin bu şartını kabul ederek evine dönersen bırakacağını sanmıyorum... Sen niye evinden cıktın? Babanın evine dönsün.. Esin gidicek ti... Esinin barışmaya niyeti varsa Ailesini alıp size gelir büyükler oturup konuşur, karsiliklı sözler verilir. Ancak bu şekilde dönebilirsin... Evine... Eger bu da olmazsa ben senin yerinde olsam ayrı eve cıkardım... Ailen sana cok kötü davranıyor... Zaten erkek kardesler Seni hic düsünmüyor... Bosuna dememişler dusenin dostu olmaz... Allah yardımcın olsun...

Aslında çok uzun ama kısaca yaptığı yaşattığı şeyleri kabullenemiyorum daha önce aldatılma oldu ama üzerinden 2 sene geçti kabul ettim barışma süreci oldu daha sonrada tekrarrını görmedim ama galiba kabullenemedim tahammülüm kalmadı şimdide bi yanım istiyo bi yanım kendi hayatını yaşa diyo ama o an aklıma oğlum gelince debelenip duruyorum işte Ogungelecek

Sürekli çizgi film mi izletiyor cocukla vakit geçirmiyor mu Ben olumsuz bişey farkettigimde mesaj atıp uyarıyorum. İnsallah dava sırasında daha da cirkinlesmez de en azından bu kadarlık bir iletişimde kalabiliriz. Ben çok kez şans verdim değişen bir şey olmadı, benim de kabullenemedigim çok şey vardı zaten. Zaten kendisi aynı kişiyle hayat geçmez, çocuklar büyüyünce herkes yoluna bakmalı düşüncesinde olan biri. Bu böyle de sürer giderse çocuk büyüdükçe ayrılmak daha da sıkıntılı olur diye düşündüm çocuk için. Her yaşta çocuk için ayrı zorluğu olur. Kendisinin bu arada eski eşinden oğlu var."Ne olurdu sanki annemle ayrilmasaydiniz "demiş bir keresinde, anneme söylemiş bunu. Boyle şeyler olabiliyormuş demrkki. Davanın hangi asamasindasiniz? M

Merhaba hanımlar ben yine alamadığım konuda sizlerden fikir almak yaşayanların bilgisini almak istedim boşanma sürecinde veya boşandıktan sonra çocuğunuzda nasıl bi değişim oldu bu zihinde dönen babamı istiyorum veya biz neden babamla değiliz tarzı sürekli bunu düşünüp üzülüyorlar mı yoksa gayet güzle kabullenip size eşlik mi ediyorlar? Benim oğlum 3 yaşında ve babasına çok düşkün babasıda onunla ilgili baya oyun oynar kıyafettir ihtiyaçtır en iyisini alır fakat bi şuan boşanma sürecindeyiz her ne kadar babası ısrar etsede benim gönlüm yok ama oğlum için çok düşünüyorum sanki onun elinden o mutlu tabloyu alıyorum gibi hissediyorum evet çok ağır şeyler yaşadım çokta güzel aştım psikolojik destekte aldım kendimi iş hayatınada attım asla tek başıma yaşama veya ev düzen kurma korkum yok hepsini hallederim ama oğlum büyüdükçe anlıycak süreci ve bana ben babamı istiyorum diyip öyle çevrede anne baba berber aileler gördükçe üzülücek diye içim içimi yiyo eş denen kişi çok yalvarıyo evet değiştiğinide 8 aydır fazlasıyla gözlemliyorum ama korkularım ve isteksizliğim var bundan dolayıda çırpınıp duruyorum işte

Bosandigimda 7 yasindaydi oglum. O benden daha cabuk toparladi. Benim travmalarim daha uzun surdu. Onemli olan mutlu olmalari, sefkat ve sevgiyle buyumeleri. Bosandik diye iki taraf da cocugun her istegini yapip simartmamali.

Evet haklısınız bazen bende acaba çok mu duygusal oluyorum bencil olursam daha mu güzel atlatırım bu süreci diye düşünüyorum ama aklıma l iyi tablo mutlu olduğumuz anlar oğlum babasına giderken anne nolur sende gel anne evimize gidelim demeleri beni çok etkiliyo başkası olsa evet ayrıl derdim ama kendime bunu diyemiyorum he şuda var gerçekten ayrılınca yapamam diye bi korkum yok aksine güçlüyüm bu konuda ama işte hani diyoruz ya annem benim için bi başkasına katlanması beni rahatsız eder diye işte biz bunu bu yasta düşünüyoruz ama o okula gidince anne baba beraber görücek yada bi sahilde ne biliyim yiğenlerim var onlar babasıyla oynarken benim oğlum böyle kenardan bakıyo falan çok içim acıyo işte ya

Bende hepsi oldu.. M mavilendik gibi sadece çocuklarım için davadan vazgeçtim. Sonuç ben mutsuzum çünkü yaptıklarından dolayı sevmiyorum onu. ki zaten aşık olarak evlenmemistim. Kendini düzeltmeye çalışıyor ama insan huyu bu ne kadar düzelecek, düzeltse sevecek miyim hiç sanmıyorum. İşte benim ki gün geçirmek. Resmen bosanmadim ama ruhen çoktan bitti benim için..

Benim öğrencilerim genelde ortaokul öğrencisi ve boşanma aşamasını onlardan gözlemlediğim kadarıyla yazmak istiyorum. Tabi ki genelleme yapmak istemiyorum, gözlemlerime göre yazıyorum. Farklı düşünenlere de saygı duyuyorum. - Anne baba iletişimi önemli. Eğer hala çocukları için bir araya gelebiliyorlarsa, Veli toplantısı, gösteri, bayram veya rutin ziyaretleri beraber yapabiliyorlarsa çocuklar az hasarla atlatıyor. Yani biraz not ortalaması düşüyor, biraz gergin oluyorlar ama sonuçta toparlanıyorlar. - Annede kalan, babayı h görmeyen çocuklar ; gece gündüz dışarda kalanları da var, ben annemi korumalıyım diye düşünüp gece gündüz ders çalışanı da var. - Annede kalmayan, babaannenin baktığı çocuklar... En çok üzen çocuklar bunlar. Ne beslenmeleri tam, ne üstü başı temiz, ödev yapmaz, hatta 5. Sınıfta dersine girdiğim bir öğrencim yazı yazmayı bilmiyordu. Türkçe öğretmenimizle epey uğraştık, ama en sonunda yazmayı öğrenmişti. - Anne baba arkadaş gibi olan çocuklar çok umursamıyor. Sadece hafta sonu babalarına gittiği için pazartesi günü ödev teslim edemiyorlar. - Bir de hem annenin hem babanın cahillerine denk geliyoruz ki bu en kötüsü bence. İki taraf birbirinden habersiz sürekli okula gelir, sürekli çocuğa olmayacak eşyalar alır, kaybolunca hesap sorar. Annesi ne zaman geldi en son? Babası da hiç ilgilenmez!!!! Cümleleri hepimizi bunaltır ancak çocuğu çoookkk şımartır. Önünde sonunda kendileri üzülür. Biri A marka telefon alır, öbürü A+ alır. Çocuk üstünden ego tatmini yaparlar. Ben hep derim bir sevişseler dertleri kalmayacak ama işte elden ne gelir Okuldan, öğretmenlerinden, uzmandan yardım alarak çok rahat atlatırsınız inşallah. Sonuçta hemen hemen (35 kişi ortalaması benim sınıflarımın ) her sınıfta 5-6 çocuk var anne baba ayrı olan. İlk ve son çocuk sizinki olmayacak.

sonanda

Tek boşanan aile çocuğu sizinki mi olacak peki? Binlerce çocuk var annesi babası ayrı daha vahimi annesi babası terk etmiş ya da ebeveynlerinden birini kaybetmiş olan ya da anne baba bir arada ama her türlü olayı yaşamış çocuklar var mesela siddet kavga gürültü içinde büyüyen Olayı bu kadar dramatiklestirirseniz oğlunuz da sizin bu halinizden etkilenip huzursuz olacak ve tabiki boynu bükülecek özenecek diğer ailelere çünkü anne baba boşanmış bir de evde sürekli mutsuz ağlayan bir annesi olacak hangi çocuk ister böyle bir Evde kalmak siz söyleyin Ama size biz ne söylersek söyleyelim yine o amalarınızdan vazgeçemeyecek ve eşinizde hazır yalvarıyorken barısacaksnız gibi duruyor hakkınızda hayırlısı olsun

Çocuğunuz icin endişelerinizi çok iyi anlıyorum Benim de 3 yaşında bir kızım var ve geçen ay boşandım onu düşünmekten mahvoldum bu süreçte ileride beni suçlar mı boynu bükük kalır mı vs gibi Evli kalan birçok çiftin aslında huzursuz olduğunu çocukların da bundan fazlasıyla etkilendiğini anladığım an bir daha mi acaba demedim kendim de öğretmenim ve birçok öğrenciye şahit olmuslugum var anne bana ayrı Siz uzun zamandır ayrısınız eşinizle anladığım kadarıyla bence artık net bir karar vermeniz gerek Çocuk küçükken çok fazla etkilenmese de büyüyünce kabullenme süreci uzayacak Ayrıca aldatılmanın olduğu yerde tekrardan nasıl güvenip aynı yastığa boş koyabilirsiniz? Sürekli acabalarla yaşayacaksınız kendini ne kadar değiştiğine inandırsa da sizi maalesef o bardak kırılmış bir kere Sizin için en sağlıklı yol boşanmak uzun zamandır yazıyorsunuz görüyorum o yüzden yazmak istedim Süreci ne kadar uzatırsanız o kadar iskenceye dönüşecek sizin için Bitince tamam bitti artık evladımla yeni bir hayat düşüncesi kaplayacak bütün benliğinizi emin olun

Ne güzel özenle yazmışsınız çok teşekkür ederim tabi ki her çocuk farklıdır yani babasıyla görüştürmemek gibi bi durum asla söz konusu olmaz ikimizde sakiniz yani üzerimize düşeni yaparız he bi davet toplantıda bir arada olur muyuz sanmıyorum benlik sıkıntı uok ama o istemez görünce etkilendiği için şımarma olayıda maalesef var yani benim yanındayken çocuk düzenli cizgifilm belli saat ama oraya gidince elinden telefon düşmeyen vurmaya sert sevilmeye alıştığı için yapılanı gösteren ve çizgifilm izlemekten sersemleşmiş bi çocuk oluyo sadece 2 günde bu yüzdende çok korkuyorum bide babasıyla güzel anlaştığı için bazen bizim evdede düzen ve kural olduğu için gelmek İstemiyo Buda beni daha çok üzüyo bi şans hala varken acaba bunu verip sürecimi düzeltmeliyim yada bitirip kendi yolumamı bakmalıyım diye düşünüp duruyorum ben birde ileride tekrar bu yola girersek çocuk suan 3 yaşındayken daha kolay alışır 5-6 yaşında daha zorlanır gibi hissediyorum birde çocuklardan hiç babam annem ayrı veya keşke bir arada olsalar tarzı cümleler duydunuz mı acaba

Konuyu merakla takipteyim

Evde şiddet, kavga, aldatma, saygısızlık gibi uç durumlar yoksa çocuklar için evliliğin yürütülmesi gerektiğini düşünüyorum ben. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Üzüldüm adınıza ayrılık nedeninizi bilmiyorum ama ne olursa olsun Emin'im ki en doğru kararı vermişsinizdir evliyken çocuğa ilgisi olmayan boşandıktan sonrada maalesef ki kurtuluş gibi görüyo bencede alıştırmamalısınız ama gelip görmek istersede bence engel olmayın maalesef çok kücük çocuklarımız evet suan anlamıyolar zamanla alışıyolar inşallah büyüdüklerinde herşey daha kolay güzel olur hepimiz için

Babsisyla istediği zmaan gorussun çok zor ama kötülememeye çalışın. Hic etkilenmedi demek ütopik olur mutlaka etkileniyorlar yapacak bir şey yok herkesin çocukluk tranvasi vardır zorlandiginiz yerde pedegogla gorusun Posedion

Çok kez duydum evet. Yani ama onlar çocuk nihayetinde işin iç yüzünü bilemez. Aklınızda sorular var, çocuk her baba dedikçe vicdan azabı çekeceksiniz gibi hissediyorum. Herkes hata yapar, peygamberler dahi. Önemli olan ne kadar samimi pişman olduğudur. İsterseniz bir şans daha verebilirsiniz. Şunu da çok duydum. İyi ki boşandılar annem çok mutsuzdu, evimiz çok gürültülüydü, ders çalışamıyordum, artık rahatız diyen öğrencilerim de oldu. Çok olunca öğrenci her türlüsüyle karşılaşıyor insan.

Önceki konunuzu da biliyorum neden terapiye gitmiyorsunuz anlamıyorum sizi M

Mutsuz annenin çocuğu da mutsuz olur. Kalbinizi dinleyin sadece Çocukta alışır zamanla merak etmeyın.

Ben bu adamla er gec ayırırım yolumu derseniz baska Acaba denesem mi aklımda kalır mı Baska. Ayrılınca yeniden kendi düzeniniz kurmak heyecan verici mi Yeniden sever misiniz. Sizi ikna etse yeniden esinizi sevme ihtimali olur mu kalbinizde?

Amin sağolun H Her sey gelip

Evet o düşünce sarıyo güzelde olacağını hissediyorum ama şuan oğlum anlamıyo herşey onun için oyun gibi bu haliyle düşünürsem evet sorun değil ayrılış hayatımı kurabilirm ama sonrası için boşanmış olanlara baktığımda çoçuğunun etkilendiğini ve dışarıya hevesle bakan o aile tablosunu isteyen cocuk olduğu söyleniyor ki hislerimde aslında bu yönde cünkü çevrem kalabalık ve herkes kendi ailesiyle yarın oğlum büyüdüğünde onlara bakıp heveslenecek diye çok korkuyorum üzülüyorum ilerde keşke demekten herşeye karşı geldim şimdi tam yüzdüm yüzdüm kuyruğuna geldim yoruldum diyip bırakıyo gibi hissediyorum bu keşkede beni ilerde pişman eder evladım baba dediğinde bu keşkeyi düşünmekten harap olurum diyede Korkuyorum

Benim gayet sorunsuz geçti canım çocuğumla oturup biz babanla ayrilcaz annecim ama o gene senin baban olarak kalacak dedim. Ama çocuğum babasıni ozlemiyor bile sadece dedeleri için gidiyor ki benim çocuğum 7yasinda herşeyi zamana bırak hakkında hayırlısı olsun Mi-Ok