Çocuk sahibi olamayan insanları düşünmeden yazılmış bir yorum

Ilk duydugumda beni bosluga dusuren bir cumle. Herseyin aslinda ne kadar manasiz oldugnu anlatiyor. Zaman akiyor ve biz yavas yavas yok oluyoruz... B

Daha da vahimi biraz uretken olup da bunu kullanmamak.. mesela ben muzik yapiyorum. Elektronik ortamda kendime ait bestelerim var. Ama bilgisayar programlariyla yapilmis hani ben oturup caldim degil... Ama gitarimla yaptigim sozu bestesi bana ait olan sarkilarim da var.. kim biliyo bunlari dersn? HIC KIMSE Evliyim.. kocam hepsini dinlememistir bile. Zaten artik muzik de yapmiyorum gitar da calamiyorum bi bebisim var tum vaktim onunla.. keske biryerlerde duyursaydim onlari zamaninda.. Ben de uzuluyorum buna..

Ters tepki olmasın yaaa, iç karartmak için söylemedim. Oradan bakınca biz burada ufağız ama buradan bakınca oralar yok bile Önemli olan yegane şey mutluluk ve sevgi :)

Evlilik, çoluk çocuk, çalışmak, dedin ya. Işte bunlar hayatın ta kendisi.

Evlenmek, çocuk yapmak zorunda değilsin, okuyorsun, ilerde kendi ayakların üzerinde durabileceksin ama kafa yapısının değişmesi çok zor oluyor ne yazık ki. Toplumun dayattığı bu şeylere karşı çıkacak, kendi hayatının kontrolünü eline alacak kadar cesur olman lazım. Bu cesareti gösteremeyenler bir şekilde yeniliyor, hep o istemedikleri mezun ol- evlen-çocuk yap kafasına giriyor.

"seni tanıyan son insan da öldüğünde hiç yaşanmamış gibi olacaksın" sözü çok doğru ve beni çok etkiler. Gönül ister ki biz de saydığın isimler gibi ve daha pek çok kişi gibi kalıcı bir iz bırakalım. Ama maalesef herkese nasip olmuyor bu. Bazen de çevreye insanlara hayvanlara çeşitli yollarla zarar veren kin ve nefret dolu insanları gördükçe faydan dokunmuyor bari zarar verme ona razıyız diyesi geliyo insanın.

Bir de şunu eklemek istedim nedense, dedemlerin evin orada bir mezarlık var yol üstünde, yanından geçerken en önde paralel bir mezar var mezar taşına bir yazı yazılmış yani mezarın kendisine yazılmış aslında yan kısmına neyse işte bu yazıyı ilk 10 yaşımda okumuştum çok rahatsız olmuştum muhtemelen adamcağız yazdırmamıştır ama hala öteki taraftan dürtüklüyor gibiydi. Yıllardır oradan geçerken o yazıyı okumadan geçmem. Yazı da şu: Dün ben de senin gibiydim gezerdim dünyayı, yarın sen de ben gibi olacaksın oku Fatiha'yı. Bence en önemlisi mutlu bir hayat yaşamak. Bir kitap kahramanı vardı kitaptaki kurguya göre de olsa hayatı birçoğumuza göre vasat, anlamsız belki de saçma geçmiştir ama kitabın sonunda diyordu ki "Herkes bilsin çok mutlu bir hayat yaşadım." İşte ben de yıllar sonra yaşlanınca böyle demek isterim.

Sende iyi çocuklar yetiştir. onlarda daha iyilerini yeriştirsin. böylece boşa yaşamamış olursun

Daha 24 yasina bile gelmemissin ki... arkanda bisiler bırakmak icin hala vaktin var.. umutsuz bi sekilde evlilik coluk cocuk diyip monoton hayatı vizyon edinmek yerine nasil iz bırakabilirimi düsünebilirsin.. saglikli ve basarılı bi ömur dilerim...

Buradakilerin çoğunun derdi evlenip çocuk yapmak olduğu için seni anlayamazlar

insan doğası bu. doğalı bu. istisnalar o örnekler. önce bunu kabullen.

Benim üniversitedeki çok sevdiğim öğretmenim Haydi Kızlar Okula kampanyasında görev almış zamanında. Birçok şey yapmış kampanya için. Çok güzel şeyler anlattı bize mesela. Bende bunu aileme anlattım, arkadaşlarıma anlattım. ilerde çocuğum olur mu bilmiyorum. Olursa ona da anlatıcam. Yeni tanıştığım insanlara da, stajyerlerime de anlatıcam. Böyle böyle yaşatmış oluyoruz sanırım :) İnsanlar ölmeden önce kendisini yaptıklarıyla, yapıtlarıyla hatırlayacak, gurur duyacak insanlar istiyor. Bende istiyorum. Çok güzel bir başlık

Hayatın evlenip çocuk yapmaktan daha büyülü ve anlamlı olduğuna inanıyorum ve senin gibi düşünüyorum. Bu yüzden hiçbir şey yeterli gelmiyor bana hep bi daha fazlasını istiyorum... Eğitim hayatın iyiyse devam edebilirsin. En basitinden hayvanlar var seni hiç unutmayacak olan onlar... Veya hasta minik bedenlere destek verebilirsin onlarla hayatını paylaşabilir ya da maddi destek sağlayabilirsin. Mesela ben tev yurdunda kaldım odalarımız hep oraya destek sağlamış kadın hayırseverlerin isimlerinden oluşuyordu aynı şekilde adın hatırlansın istiyorsan böyle bir şey yapabilirsin...

Sıkıldığı için, bu niyetle çocuk yapanlar en büyük kötülüğü aslında kendi çocuklarına yapıyorlar. Kamu spotu bitmiştir.

Geride bırakacağın en güzel şey iyi ahlaklı, vatan sever, merhametli bir evlattır. Gerisi boş.

Monoton hayat fikri sizi sıkıyorsa muhakkak iş ve sosyal hayatınız olmasını tavsiye ediyorum.

Bu son cumle cok guzeldi..

yine okumaktan geçiyor ya sanırım. bende de oluyor aynı düşünce bazen ama sonra diyorum ki "okumazsan kaç kişiye ulaşabilirsin, ne başarabilirsin bu ülkede?" ya çok şanslı olacaksın birileri yürü ya kulum diyecek, ya da okuyacaksın, öyle iyi olacaksın ki her şekilde adından söz ettireceksin her dönemde. şahsen böyle düşünüp buna göre çalışıyorum. ayrıca sınav dönemlerinde gelir bu düşünceler normaldir :) haa bir de ilerde kendi adıma bir okul yaptırma isteğim var sayılırsa, o olursa gözüm açık gitmem sanırım.

Anlıyorum seni. Ölmek ya da ölmemek. Bütün mesele "bu dünyadan bir x kişisi geçti" dedirtebilmek

yani torunların şanslıysan onların çocukları.. ee çocuk yaptık ne oldu yine unutulduk..

bilmem o kişiye göre değişir. konu sahibesinin çabasına yönelik yorum yapıyoruz. o unutulmak istemiyor

Haklisin amaçsiz. hep bir sonraki adimi planlayarak geciyor işte. Sonsuz hayal sonsuz plan olmadan.

hah işte kızcağız bunu demiş. yok olmaktan bahsetmiş. millet çocuk doğur diyor.

Ben de tam tersi düşüncedeyim. Tembel olduğum için olabilir Şöyle istediğim gibi yaşayayım, eğleneyim. Öldüğümde de "öf çok huysuzdu be kurtulduk ahaha" desinler ya da demesinler. Bana ne yahu ölmüşüm artık Ne yapıyorsam mutlu olabilmek için, kafamdaki planları tamamlayabilmek için yapıyorum. İz bırakmak ya da hatırlanmak gibi amaçlarım yok. Kendi hayatıma odaklıyım tamamen. Unutulmayı umursamıyorum. Ne kadar ruhsuzum kahretsin

Burada gördüğüm en güzel dertlerden bir tanesi bu oldu sanırım. Cidden insan düşününce o insanların yanında ben ne yapıyorum bu dünya için diye bir sorguluyor kendisini. Kendime bakıyorum cevabım hiç mesela. Utandım şu an.

Valla panpa mesleğinde yüksel Ben mesleki blog yazıyorum mesela her yazım beğeni topluyor Arxiv'de makalelerim var, bu ocak yeni bir çalıştaya daha makale göndercem gayet mutluyum Önü açık bir meslekse keyif de alırsın, izini de bırakırsın. Ben de çalışıyorum haftaiçi tabi ki ama işime asla angarya olarak bakmam. Umarım sen de güzel işler başarırsın. Yaşın genç, yüksek lisansını yap, güzel projeler yap sonra da postanı koy derim :)

cevapları tek tek alıntılayamadım ama çocuk diyenler olmuş. Çocuk tek yaşama amacı olmamalı bence. Ki çocuğu olmayan nice insan var onlar çok değersiz oluyor bu mantığa göre. Bahsettiğim şey kendim olarak dünyaya bir şey bırakamamak, işe yaramamak.

Mesleki alanınız nedir bilmiyorum ama isterseniz yapabilirsiniz. Hirs ve eğitimle elde edilmeyecek bir sey yok. Bu bahsettigimiz insanlar oturdukları yerden, ne bulsam ki yea diye dusunerek sonunda da sansin yuzune gulmus insanlar degil. Atatürk dediginiz insan daha liseye giderken bile bas kaldiran, inatlasan, universitede gerekli siyasi kontaklari kurmak icin yapmadik hicbir sey birakmayan azim küpü bir insan. Darwin'e hic deginmiyorum bile. Bilmem kac yılında gece gunduz dogada gozlem yapip, kiliseye karsi gelerek calismalarini yayinlamis biri. Ve daha binlercesi. Hayatlarini ortaya koyarak calisiyor bu insanlar. Michael phelps var mesela, yuzme alaninda yillardir sampiyon. Bu adam 365 gun, günde 10 saat calisiyormus. Bir roportajindan, 'doğumgünümde bile bunu degistirmezdim çünkü 1 gun bile mola verirsem bir sonraki gun mola vermemek icin bir bahanem olmazdi' demisti. Tabii ki boyle hikayelerin yanında evlenip cocuk yapmak cok kolay bir is. Bu yuzden de nerdeyse hepimiz bu hayati tercih ediyoruz. Ama siz istemezseniz bu insanlardan biri olabilirsiniz. Tabii Turkiye'de sansiniz cok düşük. Avrupa ya da Amerika'ya kapagi atmak lazim.

Bu konu uzar. Demek isteğim belli. Anlayan anlamıştır. Saygılar iyi günler :)

Benim de aklıma babam ve oğlum filminin meşhur sahnesi gelir, Hani Sadık şey der: Hayat devam edecek, birileri yeni kitaplar yazacak okuyamayacaksın, yeni filmler çekilecek izleyemeyeceksin, sevdiğin bir şarkıyı bir daha dinlemek isterken dinleyemeyeceksin... Bunlar kolay alışır insan; ama onu büyürken izleyememek, yanında olamamak, ilk kız arkadaşını göremeyecek olmak,... Bak gece gece efkarlandırdın şimdi

Size katılmak mümkün değil :) zira konu sahibi de belirtmiş kişisel olarak ne yapabilirim, bizzat kendim olarak demiş. Çocuğu olmayan ya da istemeyen insanlar nu hayata iz bırakma şansını asla yakalayamaz bu bakış açısı ile. Üstelik Ulu Önderin de yok çocuğu. Çocuk bir tercihtir. Başarı değil. Çocuğa böyle bir anlam yüklememek gerek diye düşünüyorum.

Bana da evlatlarımız ölümsüzlüğümüz gibi geliyor, Allah herkesinkini bağışlasın

Yani bizden once milyonlarca milyarlarca insan yasadi, sadece cok azinin ismini ve hayatlarini biliyoruz, Buyuk Iskender, Sezar, Kralice Elizabet, Sultan Suleyman, Ataturk, Madam Curie... onlar da cok cok buyuk isler yapanlar iyi ya da kotu sekilde. Ben sahsen bu kadar unlu olmaktansa siradan ama mutlu olmayi tercih ederim. Mutlu yasayip kocayarak olmek en guzel hediye, inanin bana hayatta bu kadar buyuk bir nimet yok. Benim dunyada izlerim var, ama olmasaydi da kahrolmazdim acikcasi.

Sizde akademisyen bilim insani olun. Dünya üzerinde afi duyulan bir Aziz Sancarda siz olun o zaman size göre geride önemli seyler birakacaksiniz. Cidden okuyun ve cabalayin gerisi gelir

valla gidin müge anli olun xD bakvdkvfkboe, her gittigim evde onun muahabetti, es az bi yüz yil unutulmazsiniz.

Benim için boşluğa düşürenden ziyade varoluş sebebini açıklayan bir cümle... Dünyaya çok da bel bağlamak gerektiğini hatırlatan bir cümle... Günün birinde bu dünyada adımız dahi hatırlanmayacakken biz neyin peşindeyiz neleri kendimize dert ediyoruz nelerle ömrümüzü harcıyoruz dedirten bir cümle... Dini konular yasak olduğu için bu konuya girmek istemiyorum ama "bir ezanla geldin bir salayla çekip gideceksin. Ey insanoğlu neyin derdindesin" i hatırlatan bir cümle :)

Alanınız doğrultusunda bilimsel çalışmalar yapın. Şahsen ben bir öğretmen olarak geriye iz bırakır mıyım düşüncesine hiç kapılmadım. Bizim mesleğin artısı bu sanırım.

Ne mutlu güzel izler bırakıp unutulmayanlara diyelim o zaman :)

Kesinlikle neyin derdindeyiz?Kendi kendime sorguladigim bir durum bu. Zaman akip gidiyor heran damla damla yokoluyoruz ve bir gun hic varolmamis olucaz bu dunyada niye bu hirs bu ofke?Insanogluyuz iste ne istegimiz bitiyor ne derdimiz ne ofkemiz biz bunlarla ugrasirken hersey yitip gidiyor.

Tabi, insan elindekilerin derdini bilmiyor. Annem babam sag, ekmegim elimde, kardesimin guzel hayati var, guzel bir isi var hayatim gicirinda. Insan bazen ille de bir sey bulup hayati kendine zehir ediyor iste.

Annem hep arkandan fatiha okuyacak dua edecek insan bırak der o geldi aklıma

İçimi kararttın yeminle. Bana ara ara gelir evrendeki küçüklüğüm, panik atak gibi bir şey olurum sonra...

Ender insanlar haricinde unutulmamak mümkün mü? Çabamız unutulmamak mı olmalı?

çok şey yapabilirsin.. illa adın duyulmak zorunda değil, çalışıp para kazanıp bi derneğe bağış yapmak, hatta kendin bir dernek kurmak, bi okula kütüphane yaptırmak, afrikada su kuyusu açtırmak bu tarz şeyler olabilir.. mesleğinle ilgili güzel bi akademik makale yazmak bile olabilir..

Bence geride ne bırakacağını düşünmeden önce, gideceğim yere bir hazırlığım var mı? Bunu düşünmek lazım. İnsanların gidecekleri yere hazırlanmalarını sağlamak, bende bununla ilgileniyorum İşte ve daha önemli bir mesele yok bana göre Hadi bana saldırın :)

Güzel dert bence. Mesela yardım kurumlarına yardım yapabilirsiniz. Mesela üniversitede öğretim görevlisi olup gençlere fayda sağlayabilirsiniz. Mesela sevgi evlerine ya da huzurevine gidip o insanların hayatına dokunabilirsiniz, mesela kan bağışı ya da ölümünüzde organ bağışı yapabilirsiniz... hepimiz Atatürk olsaydık Atatürk'ün de değeri kalmazdı ki M

Mesela sosyal sorumluluk projelerine katilip aktif calisabilirsin. Ya da yine boyle bir projenin mimari sen olabilir. Oldukca azimle calisip genis bir kitleye ulasip o konuda yillar sonra adindan su sekilde soz ettirebilirsin "bestlove'in onculugunde cikilan bu yolda amaca ulasildi ve bugun onun ve ekibi sayesinde su ozgurluge sahibiz veya bu nimetlerden faydalaniyoruz" dedirtebilirsin. Aklima gelen birkac sey. Yurtlardan 18 yasinda cikarilip hayatin acimasiz kollarina atilan genclerin hayata kazandirilmasi, kotu niyetli insanlara yem olmamalari icin bir dernek vs olabilir. Organik tarim icin tohumlarin korunmasi ve saklanmasi. Etkin kullanmasi gibi projeler olabilir. Ya da olusturdugun ekip ile yanan ormanlarimizin acigini kapatmak icin duzenli fidan dikimi vs. Madde bagimlisi gencleri topluma kazandirmak. Suc islemelerinin onune gecmek icin etkinlikler kurslar psikolojik destek gruplari olusturabilirsin. Soylediklerimin belki de hepsini ogrencilik doneminde yapabilir. Yillar sonra verdigin emek ile oldukca genis kitlelere ulasabilir ve farkindalik yaratabilirsin. Bence oldukca ileriye donuk planlar. Bircok insanin hayatina dokunacagin alanlar.. Bir insanin hatta bir kedinin dahi hayatini iyilestirsen bu hayattan bahsettigin gibi oylesine gecip gitmis olmazsin..

Katılıyorum. Bu dünyada çok kazanayim, cok gezeyim vs böyle hayallerim yok. Eşimle, dostumla, ailemle mutlu, huzurlu, sağlıklı bir hayat yeterli benim için. Önemli olan öteki tarafta mutlu olmak için çabalamak. Bu dünya nasil olsa bitecek. Ki çok mutluyum diyen bile sikintili günler geçirecek. Yaşlılık, hastalık vs. O yüzden bu hayatta etrafıma zarar vermeden, mesleğimde başarılı, yararlı, çevremde sevilen sayılan biri olmak yeterli benim için.

Evet belki çok basit bir mesele gibi gelicek bazılarınıza ama son zamanlarda kafamı çok meşgul ediyor bu konu. Benim endişem ölünce geride hiçbir şey bırakamamak. Ya da yaşlandığımda geriye dönüp baktığımda "vay be ne yaşamışım" diyememek. Sanki boşa yaşıyormuşuz gibi. Üniversiteye gidiyorum ve günlerim çalışmakla geçiyor. 5 yıl daha böyle geçecek. Sonra 24 yaşına gelicem zaten. Evlilik, çocuk vs derken yaşlanıp gidicem. Çok mantıksız geliyor sanki amaçsız çabalıyormuşum gibi. Komik gelebilir ama Einstein'i, Darwin'i ya da ne bileyim Atatürk'ü çok kıskanıyorum. Kıskanmak derken özenmek, imrenmek. Hepsi de geriye çok güzel şeyler bıraktı. Bilgi, emek bıraktı. Böyle dünyaya imzasını atıp gitmiş insanlar gözümde çok çok değerli. Bense bu dünyaya hiçbir faydam olmadan ölüp gidicem. Hani derler ya "seni tanıyan son insan da öldüğünde hiç yaşamamış olacaksın" diye. Çok doğru. Amaan gece gece ne diyon sen ya diyenler olabilir, ben de bilmiyorum ne dediğimi İçimi dökmek istedim sadece, bir de benim gibi düşünüp hissedenler varsa dertleşmek için.

Evlenip çoluk çocuk sahibi olmayabilirsin zorunda değilsin. sen de bir eser bırakabilirsin. yeteneğine göre. bir eser yapabilir, kitap yazabilirsin. birilerinin hayatını değiştirebilirsin. belki de senin varoluş amacın yeni bir Atatürk, Einstein, Darwin dünyaya getirmektir. Ama bu insanlar özel insanlar, Çok çalışma, çok çaba. Binde bir bile değil oranları. Milyonda bir insanlar. Herkes öyle olacak değil. Yaşamdan keyif al. Ye, iç, gez, oku, öğren, üret... Bizler evrene baktığımızda bir nokta bile değiliz. Yok olsak, unutulsak ne olacak ki :)

Burs verin, bir fakire halı bağışlayın, hayrat yapın. Afrika'da su kuyusu açın. Bunlar sizi unutturmaz.

şu an bir boşluktasın belli ki. evlenip çocuk yapmak zorunda değilsin. bahsettiğin o çok başarılı insanların fazla özel hayatı yok mesela. sen nasıl bir hayat istiyorsan kendine onu yaşa. mesela bir iz bırakmak istiyorsan TEGV, LÖSEV gibi kurumlara gidip ufak çocukların hayatında bir iz bırakabilirsin. TEGV üyesiyim, genelde üniversite öğrencilerinden oluyor gönüllüler. Önce zaten eğitim alıyorsun ve bu kesinlikle bir çocuğa nasıl davranacağının eğitimi değil, bir insana nasıl davranacağının eğitimi. İnternetten başvuru tariklerini bir öğren başvurunu yap zaten çok fazla gönüllü var ilk etapta eğitimlere giremeyebilirsin ama gönüllü eğitimlerine kaydını yaptır zaten hem mesaj yoluyla hem e-posta yoluyla sürekli bilgilendirme geliyor. Ben çok mutlu oluyorum her gittiğimde. Sende bir yerlerden başlayabilirsin :)

efkarlanma çocuk yap

sen de çalış daha küçüksün geriye bir şeyler bırakırsın.

Şunu düşünebilirsin. Dünyadaki diğer canlılardan hiçbir farkı yok aslında insanoğlunun. Hepimiz aynı atom taneciklerini taşıyoruz içimizde. Hepimizin aynı temel içgüdüleri var. Hepimiz koskoca evrende toz bile değiliz. Onlar da gidiyor, biz de gidiyoruz. Kooosskoca yıldızlar da gidecek :) Önemli olan tek an şuan. Şuan ki mutluluk ve haz.

ama cümle de ne cümle... Üzerine konuş konuşabildiğin kadar

Aynen öyle...

Alanınız ne? Mesleki anlamda bir şeyler yapabilirsiniz belki. Kitap yazmak da olabilir. Ayrıca herkesin sizi tanıması gerekmez. Kimseye zarar vermeden hayat yolculuğunu tamamlarsanız yeterince şey yapmış olursunuz zaten.

Derdine bayıldım diyebileceğimi düşünmezdim burada hiç Evlen çocuk yap sonra öl mantığından ben hiç haz etmiyorum. Bence kendi için hiçbir şey yapamamış, boş yaşamış insanların avuntusu bu. Sevdiğin bir işi yapmak, araştırmak, bir defteri açıp da okuduğun kitapları, izlediğin dizileri filmleri yazmak gibisi var mı? Yeni bir dil öğrenmek, gezmek gibisi var mı? Kendine yatırımdan güzeli yok şu dünyada. İz bırakmak mevzusu benim de aklıma gelir ara sıra, öyle bir kitap yazabilseydim de yüz yıl sonra insanlar vay be deseydi falan Ama sevdiğin bir konuda emek verdikçe iz bıraktığını düşünüyorum ben. Daha yazardım ama çok uykum geldi Yine de yalnız olmadığımı bilmek beni mutlu etti

Dünyaya eser ya da iz bırakmak belki nasip olmaz ama etraftaki kimsenin hakkına girmemiş, kimseyi incitmemis, sevilen sayılan biri olarak bu dünyadan göç etmek yeterli diye düşünüyorum. Şimdiki dünyanın en cok ihtiyaç duyduğu bu değerler bence. Yoksa binlerce kitap yazarı, oyuncu bilmem ne var zaten.

Herkes dünyaya imza atıp gitseydi o zaman dünyaya imza atmakta gayet sıradan birşey olurdu. En azından arkandan rahmetliyi nasıl bilirdiniz dediklerinde canı gönülden iyi bilirdik demeleri için cabalayabilirsin :)

:)) aynı ben ölmüş gitmişim hatırlasalar nolur sanki. Bence hırs denilen şeyy bu işte. Hayatımı güzel yasayayim gezeyim tozayim asla kendimi yipratmayayim sonra da ölüp gideyim gerisini kalanlar düşünsün:) dünyayı hiç ciddiye almıyorum hiç önemli bi yer değil bence burası.

Evlenince çocukların olacak onları vatana millete hayırlı bi evlat olarak yetiştirirsek bu dünyada sana ait en güzel izi bırakmış olacaksin

Daha bugün otobüste giderken cama kafamı yaslamış, Sadık'ın "Bana gittin diyosun baba ama ben gitmedim, gidemedim, kalamadım evim nerde bilemedim; çünkü aklımın bir tarafında bir köşesinde hep sen vardın." cümlesi geldi burnumun direği sızladı. Konu çok efkarlandırdı sigara içiyor olsam yakmıştım bir tane Bunu ben de çok düşünüyorum iz bırakan insanlar sanki hiç ölmemiş gibi hala bizimleler, özellikle yazarlar. Bir gece yarısı senden 100 yıl önce yaşamış bir adamın yazdıkları seni sarıp sarmalıyor, 50 yıl önce ölmüş bir kadının satırları hayatına dokunuyor ne kadar acayip ve güzel bir olay.

Bu hayatta insanın amacı Alah'ın rızasını kazanmak olmalı. Gerisi boşş.

Birilerine yada hayvanlara iyilik yap. İz birakirsın hatirlanırsin.

Senin gibi dusunen gencleri gordukce icime bir umut doluyor. Keske herkes boyle dusunebilse. Bu dunya icin, insanlar icin ne yapabilirim?Nasil bir fayda saglayabilirim dusuncesi harika.. dunyaya gelmekteki amaci sadece gezmek olan, sadece cocuk dogurup kek borek yapmak olan, zamanini estetik cerrahlarda harcayip marka giyinip hava atmaktan ibaret olanlardan, hicbirsey uretmeyip sadece tuketen, bilgilenmektense dedikodu yaparak toplumun nabzini olctugunu sanan bir toplum haline geldik maalesef.. dunyada da boyle aslinda.. bazi istisnai kisiler haric. Aslinda kisilerin gelisimini etkileyen en buyuk etken egitim degilmidir?Once ailede baslayan sonrada okulda devam eden. Ben bizim ulkemiz adina bu acidan cok uzuluyorum cunku egitim sistemimiz malum. Bilimsel olarak gelismeyen bilimsel arastirmalar icin bile bir harcama yapamayan bir ulkede insan nasil gelisir ki.? Edebiyat yapabilirsin evet.. ama yetenegin varsa. Muzik yada resimde oyle.. ama bilim icin sadece egitim ve istek gerekli. Bu acidan zor iste.. gelde uzulme..

Neden çocuk yapmayı boşa çabalamak olarak görüyorsunuz ki biz Atatürk'ün annesini de biliyoruz sonuçta. Siz de vatana hayırlı bir evlat yetiştirip adınızı yasatabilirsiniz:)

daha dun bunu benım herıfcanla konustuk aynı seyı soyledım hıc bırsey yapamıyorsak ıyılık yapalım sevgımızı paylasalım dedı esım dunyaya bırakabılecegın en guzel seydır sevgi dedı benden bır buluş, kesıf cıkmaz ama sanırım bu hayatda en ıyı yapabılecegım sey cocugumu faydalı bır ınsan olarak yetıstırmek ve ınsanlarla ıyılıgı paylasmak