eskiden çekingen fln değildim.. girdiğim ortamlarda rahattım. öyle çok konuşan biri değildim ama konu olunca konuşmaktan çekinmezdim şimdi insanlarla konuşmaktan, bir ortamda yüzümün kızaracağından, biri bana soru sorduğunda nası cevaplayacağımdan korkar oldum.. ne oldu bana anlamıyorum zeyno xan ez

bende çok çekingendim eskiden.. blu çaglarımdayken.. (14-16 yaş arası) şimdi 19 yaşındayım.. herkesle rahat dialog kurabiliyorum.. çok konuşan bir insan değilim.. sadece ilgi alanım olduğu konularda çok iyi muhabbet edebilirim... T

bende de var ama sorun olarak algılamıyorum ben bunu yapı meselesi diyorum. girdiğim bir ortamda en uç noktada tek başıma oluyorum önce hiç kimseyle konuşmuyorum mecbur olmadıkça ağzımı açmıyorum. örnek veriyorum sınıf.. en arka sırada mümkünse tek başıma oturuyorum başka yer olduğu halde yanıma oturulmak istenirse tek başıma olmak istediğimi dile getiriyorum. uzun bir dönem sadece izliyorum insanları. daha sonra uygun gördüğüm kişilerle muhabbet kurmaya başlıyorum. bu bence bana yanlış arkadaşlıklar kurmamam konusunda yardımcı oluyor.. esasında çok konuşkan sıcak kanlı espritüel bir insanım ama bunu az kişi bilir.. ilk izlenimde insanların gözünde ketum ve soğuk görünüyorum zira..

aslında bu durumu psikolojik bir probleme dönüştüren şey hayatınızda verdiğiniz kararları etkilemesi. yani bir ortamda sessiz kalmak, zor adapte olmak büyük bi sorun değil. sorun o ortama hiç girememek. iş başvurusu için görüşmeye gidememek. ben çok dersimden kaldım sunum yapmaktan kaçtığım için. bi de sosyal fobi olarak biliyodum ismini ama ikisi birbirinden farklımıdır bilemiyorum. araştırmak lazım. şimdiye kadar yazan kimsede problem yok gibi görünüyor bu durumda. hem çekingenlik bazen de iyidir :) flamenko

bendede var malsef nefret edıyrm kndmdnde bu hstlktndaaaa . push ; satanistkesenpsikopatkedi

sen aynı benden bahsediyorsun ve bu yüzden kimseyle samimi olamam:1no2:senağlama S

Teşekkürler öncelikle, sen negüzel işi uzmanina başvurarak yapmişsin, fakat bende ciddi bir durum olduğu düşüncesindeyim, belkide bu durum hoşuma gidiyor çünkü böylelikle öncelikle insanlari gözlemliyebiliyorum, F frozen99

olabilir. bazen çok farklı oluyo değişiyo yani düzeliyorum arada ama nasıl bi çözümü var acaba nasıl tedavisi?!! CADIARZU:uhm: dilara. aaa Aktif

bende de var çekingenlik, ilk girdiğim ortamlarda heyecanlanıyorum, ilk adımı ben atmıyorum genelde, insanlar genelde biraz soğuk olduğumu düşünürler, ortama ısındıkça, kişileri biraz daha tanıyınca açılıyorum, gamyoncuiremsu. P

arkadaşlar bende farklı bi problem var. çok fazla çekingen değilim aslında ama biriyle oturduğumda beynim bomboş oluyo. muhabbet kuramıyorum. cümle kuracak bi konu bulamıyorum.. bön bön bakışıyoz birbirimze buda beni huzursuz ediyo. kendimi kötü hissediyorum B berfinbilgen

Valla bende her girdiğim ortamda çekinirim biri bir soru sorsa kızarır bozarırım sanki ne varsa,, kendimi belli edemem... genelde dinlemeyi severim konuşmaktan çok

Bende çok sıcak kanlı biriyim ama beni tanıyanlar hep dışardan çok soğuk ve sinirli göründüğümü söylerler. Karşıma hep sapıklar çıktığı için artık kimseye güvenmiyorum bu yüzden hep kaşlarım çatıktır. emilia

ben de çekingenlikten muzdaribim ilk adımı genelde ben atamam toplum içinde bazen bana laf düşer diye korktugumda oluyor H hazal_diren lafa bakarım laf mı

kızlar en kötüsü benimki herhalde ben ücretli öğretmenlik yapıyordum küçük bi ilçede 6ay önnce evlendim izmirdeyim hiç kimseyi tanımıyorum bu çekingenliğim yüzünden iş görüşmelerine bile gidemiyorum kötü durumdayım

Bendede vardı çekingenlik ama yaşım ilerledikçe azalma gösteriyor diye düşünüyorum. Önceden çok vardı hiç bir ortamda rahat olamıyordum. Bi kusurummu olacak biyerde hatamı yapacağım diye rahat olamıyor insan ve gerçekten çok sessizsin deyince onları öldürmek istiyordum ve herkes soğuk olduğumu düşünüyordu neyseki yaş biraz ilerledikçe dahada azaldı ama hala biraz var

bendede çekingenlik çok var.. yakın arkadaşlarım ve ailem dışında kimseye rahat davranamam. ileride okuyacağım dalda, çekingenliğimin olmaması lazım nasıl düzelticem bilmiyorum :/ rahat davranmaya çalışıyorum beceremiyorum.

benim yakın bir arkadaşım bu problemden mustaripti. yakın çevresiyle gayet yakın ilişkiler kurabiliyorken, ilk kez tanıştığı insanlarla iletişim kuramazdı. ilk kez girdiği ortamlarda çok çekingen ve pasif davranırdı. bu yüzden ilk izlenimi bütün insanlar için kötü olmuştur hep. bence bu problem kişinin kendine duyduğu güven ile alakalı. ne olursa olsun, değerli ve önemli olduğunuzu hissedin. her insan özeldir, her insanın kendine has yetenekleri ve özellikleri vardır. açığa çıkarmasını bilin. yeteneklerinizin farkında olun, iyi özelliklerinizi insanlara gösterin. hepimiz aynıyız sonuçta. hiçbirimizin hiçbirimizden üstünlüğü yok. dolayısıyla birbirimizle iletişim kurmamamız içinde hiç bir neden yok. aktif olun, her ortama girin. her konuda bilgi sahibi olun ki herkesle konuşacak bi şeyleriniz olsun. SAPHIRA

kaydirigubbakcemile3 ben de çekingenim kızlar ve aynı şeyleri düşünüyorum. kel bi insana aa sende hiç saç yok bea demek veya ayağı aksayan birine o ayağın kısa farkında mısın? demek ne kadar saçmaysa sessiz bir kimseye sessizsin demek aynı saçmalıkta klava: bu arada çekingenlik bi kişilik çeşidi değil midir? yani kişilik bozukluğu demek bana yanlış geldi Silvia_

size tamamen katılıyorum, çekingen kişilik bozukluğunun kaynağı bence çocukluktan geliyor. çocukluğunuzda ve yetişkinliğe geçiş döneminizde ailenizden çevrenizden olumlu yönde destek görür, yüreklendirilirseniz kendinize güven duymanız çok kolaylaşır. ama ezilmişseniz geri plana atılmışsanız ve değerli olduğunuz hissettirilmemişse size biraz da içine kapanık bir insansanız çekingenlik ve kendine güvensizlik yakanıza yapışır ve çok zor bırakır sizi. 3

bendede var oyle bır ortama gırınce hemen adapte olamam ortama once dısardan analız yaparım eger bana ortam ve ordakı kısıler uyarsa katılım gosterırım yok uymassa uzak kalmayı yeglerım bu yuzden ılk etapta bana hep soguk derler ama aslında cok sakacı ve sıcak kanlı bırısıyımdır, buna cekıngenlıkmı denır yoksa baska bıseymı bılemıyorum

aynen ben de biraz cekingenim ya.. ilk girdiğim ortamda öyle rahat rahat muhabbet kuramam. önce sessiz kalır bi insanlara bakarım. aslında yakın oldugum insanlarla cok esprili sıcakkanlı biriyimdir ama..

Belirtiler - Reddedilmek veya utandırılmaktan aşırı endişe duyarak insanlarla yakın ilişki kurmaktan kaçınmak, - Kendi önemini küçümsemek. Çekingen kimselere "kaçınan" da denir. Çünkü onlar kendi eksikleri ve bunun neticesinde reddedilme korkuları ile o derece ilgilidirler ki bu durum onların diğer kimselerden uzak kalmasına neden olur. Yakın bağlar kuramadıkları halde bu kimseler ekseriyetle yakın ilişki arzusu içindedirler. Tedavi - Çekingen kişilik bozukluğunun tedavisi zordur ve bilinen bir tedavisi yoktur. - Bazı durumlarda psikoterapi yararlı olabilir. T

"çok sessizsin dendi mi bi sinir yükselirdi içimden" sessizlik konusunda yalnız değilmişim anlaşılan :)))) B berfinbilgen

bende de var bu durum hem de daha da fazlası! yaşım büyüdükçe geçer ergenlikten dolayıdır falan diyodum ama ilkokuldan beri var ve össye hazırlandığım seneden itibaren belirtiler iyice arttı. sanırım bende sosyal fobi var psikiyatriste gitmeyi düşünüyorum. çok kötü birşey bu ya insanın hayatını, ilişkilerini ve başarısını doğrudan ilgilendiriyor. mesela dersteyken hocaya anlamadığım birşeyi asla soramam, topluluk önünde konuşmak mı imkansız ötesi birşey benim için, telefonda konuşmayı sevmem, tanımadığım insanların olduğu ortamda konuşamam, tek başıma dışarda yemek yiyemem, sanki hep gözetleniyormuşum gibi geliyor, son zamanlarda konuşmam da değişti sesim kısılıyor ve kekeliyorum... offf çok kötü çok herşey kötüye gidiyor.

hepsi bana uyuyo valla. beni en çok rahatsız eden ise iş görüşmeleri. E

Aynen wala bende bu durumdayım.. Bana buzdolabı diyolar hattasırnaşık şey Çokta sessizim dışarda..20 yaşına geldim hala aynıyım:çok üzgünüm: Ama tanıyıp insanların içine girince ısınıyorum.. Onlarda benim aslında buzdolabı olmadığımı anlıyolar.. Kötü bişi aslında çekingenlik yha insanın kendine güveni olmuyo.:1no2: Etna kader ile kanlı

arkadslr bir zamnlar aşırı çekingen biri olarak söylüyorum.. gerçekten herşey insanın beyninde başlayp orda bitiyr.. bnde normalde aşırı rahat bir tip değlm herksde ilk başta çok soğuk kasıntı bir tip oldğmu söyler.. sonra tandkça bu düşünceleri değişio tabiki.. hayatıma kolay kolay herksi sokamm.. herksle arkdşlık kuramam.. hatta bir ark. bu özllgmden dolayı bni çok taktir ettğini söyler her zamn.. yani açıkçası artk pek takmıyorum bunları.. bna vakti zamannda neler dediler şimdiki aklım olsa hiç o kadar kahretmezmşm kendimi.. ben buyum böyleyim.. diyorum.. yapım bu, kişiliğim bu, karakterim bu.. beğenmeyen küçük oğluna almasın S

Ben de çekingenim, çekingenliğimin sebebi çocuklugumu ıssız bı yerde geçirmemden kaynaklanıyor.. Tanımadıgım insanlarla göz teması kuramıyorum, ilk adımı ben atımıyorum vs vs.. ama bunu kanıksadım artık ben böyleyim başka türlü olmak için çabalayamam, zaten tanıştıktan sonra muhabbetime doyum olmaz ee ne dıye kendımı sıkıyım illa her insan önder olmak zorunda değilki, seviyorum kendimi vahide1204

berfinbilgen konuyu açtığın için teşekkürler. bende sosyal fobi var diye düşünürken bu yazıyı okuyup bunun üzerine biraz da araştırma yapınca durumumun daha ağır olabileceğini gördüm. çok üzüldüm. çünkü çekingen kişilik bozukluğu sonuçta bir kişilik bozukluğu ve ağır bir durum. bir psikiyatrdan randevu aldım. bugün gittim. genelde doktorlar hemen bir teşhis koymaktan çekinirler. henüz birşey söylemedi ama bana ilaç verdi. şimdilik o ilacı kullanıcam. 15 gün sonra tekrar gidicem. eğer durumunuzun böyle olabileceğini düşünüyorsanız bir doktora gitmekte fayda var. ama çekingenlikle çekingen kişilik bozukluğunu iyi ayırt etmek lazım. T

ben de 15 yalındayım lise2ye geçtim.. bende de çekingenlik var.. ta ilkokuldan beri.. açıkcası büyüdükçe azalmaya başladı.. her ortama kolay uyum sağlayamıyorum, ama bazı ortamlarda da çok cana yakınım, anlaştığım işilerin yanında gayet iyiyimdir.. ortaokula başlamadan önce diyodumki, bu sefer sınıfa ilk gittiğimde herkesle konuşcam, sessiz olmıcam falan diyodum ama olmadı.. gene sesim çıkmadı.. sadece okula alıştıkça yakın arkilerim oldu onlarla samimiydim.. şimdi liseye geçtim ve geçmeden önce de diyodum, liseye geçince yeni bi adım atcam herkesle konuşcam diyodum.. ama gene olmadı.. dersanede de bi sınıfta acayip sessizdim, hç konuşmuyodum.. başka bi sınıftada çok konuşan, cadı bi kızdım açıkcası.. ha bi de tahtaya çıkınca da yüzüm kızırıyomuş geçen sene falan, hocalar demiş anneme.. annemin yanında falan da çok konuşurum.. yüzümde nie kızarıyo anlamıyorum, ben rahat olsam bile gene kızarıyo.. ne se bunu boşveriyim de bazı erkeklerle konuşurken de utanıyorum.. bazılarıyla çok samimiyim ama herkesle olamıyorum işte.. niye bilmiyorum.. ama pskologa falan da gidemem ne se gene diyorum, zaten sınıflar değişcek bu sefer yeni bi başlangıç olur umarı :) bununla baş edenler var sanırım, bi yorumda yazıyodu 15-16 yaşalrımdayken öleydim sonra geçti diye.. nasıl baş çıktı bi yazabilir mi? ya bişi daha eklicem, sevdiğim konular olunca konuşurum da konuşcak konu bulamayınca da nekonuşuyum.. ama herkes sessiz diyo işte.. D denizkxixzxixl o bir bücür

meraba arkadaşım bu sayfaya yazan pek olmamış gördüğüm kadarıyla bu durum bende de var açıkçası bu yüzden arkadaşlarım çok sesiz bi insan olduğumu söyleler

bende cok cekınngen bırısıyımdır ve bu yuzden esımın aılesı ne birazcık zor alıstımm ben annem babam ve ablalarım yasardık evıızde sonra ablalar evlenınde anne ve babayla kaldım evlendıgımde ise eşimin ailesi ıle altlı ustlu oturmaya basladı k görumcem be halamız bıze yakın oturuyrlardı sık gelırlerdı ve ben ılk baslarda alısamadımm delıredım hergun agladımm ama onlar gectı 4 senelık evlıyım 4 senede anca alısabıldım şimdi daha iyiyim rabbime şüküronu yendım mı acaba B berfinbilgen

çok sessizsin dendi mi bi sinir yükselirdi içimden. üniv. bitti evlendim ama hiç bi şey değişmedi. belki biraz açıldım. ne kadar isterdim şakır şakır konuşmak. hoşsohbet biri olmak. biraz daha dışadönük olabilmeyi isterdim. anca damarıma basıldığı zaman klava:gözüm hiçbirşeyi görmüyo ve şakır şakır konuşabiliyorum T

kızlar niye öyle düşünüyosunuzki olumlu düşünün bende eskiden öyleydim ama baktımki bu insanlar benden sanki çokmu üstün hepimizi allah yarattı hepimiz aynıyız şimdi valla kimseden utanmıyorum sıkılmıyorum şimdi herkez bayılıyo bana konuşmak için can atıyo çevremdekiler sen konuşmasını bildikten sonra nabza göre şerbet verceniz gençle genç yaşlıyla yaşlı çocukla çocuk olcan bence bir deneyin bakın görceniz haklı olduğumu

bende çok çekingenim ilk adımı atamam herşeyi karşı taraftan beklerim. beni tanıyanlar. genelde havalı ve soğuk olduğumu süylerler ama samimi olduktan sonra çok sıcak dost canlısıyım. . push ; beyza 25