ben ilk çocuğumda devletin vermiş olduğu 6 hafta doğum izni sonrasında, ikinci çocuğumda da, o yıllarda tanınan 6 ay ücretsiz iznimi kullanarak işime döndüm. fakat kızımın içinde o kadar büyük uhde olmuş ki, çocuğu doğduğunda 3 yıl kendim bakacağım diyerek çalışmaya ara verdi. olanaklar elverişli ise ilk üç yıl annenin bakması hem çocuk hem de anne açısından mükemmel bir durum, nede olsa insan psikolojisi parayla alınmıyor... evdeki işler güçler, maddiyat bir şekilde olup bitiyor, ama bir çocuğun annesinin kollarında, kokusuyla, şevkatiyle, sevgisiyle, güveniyle büyümesi paha biçilmez...

Ben 2 cocuk annesiyim ve kesinlikle isi birakmanizi oneririm . Cocuk bakiciyla ve ya bir baskasiyla buyumemeli, cocugu annesi buyutmeli, hele-hele cocuk 0-3 yas arasiysa. Cunki 0-3 yas arasi cocuklar kiminle daha cok vakit gecirirlerse, ona daha cok baglanirlar. Hem, cocugun seni ister, hep senin kokunu, senin sesini arar. Cocugunuzun en guzel zamanlari bunlar, ise sonra yine devam ede bilirsin, ama cocugunun o guzel yillarini ikinci kez yakalayamazsin. Ayrica abuela isimli arkadasimizada onu soylemek isterimki, anneler kizdiklarinda oyle seyler soyleye bilirler, ama hic bir dogru-duzgun anne cocugu ile zaman gecirdi diye pisman olmaz.

Hem bir sey daha soyliyeyim size, geceleri bebisiniz icin sik-sik uyanmak zorunda kalicaksiniz, onun icin de gunduzleri bebisiniz uyudugunda siz de uyuyp dincelmek istiyceksiniz. Yani bu uykusuzluk halinde calisman ne kadar dogru olur, bilemem.

kamuda ücretsiz izin 2 yıl. yani madem işi bırakacak boyuta geldin al ücretsiz iznini. 28 aylık olunca çocuk başlarsın.

Ben isimi ilk oglum dogdugunda biraktim. Bebeklerimi kimseye emanet etmek istemedim . Kendim büyütmek istiyorum. Her zaman calisabilirim ve para her zaman kazanilabilir, ama cocuklarimin bu ilk senelerini asla geri alamam. Calismayi özlüyorum bazen, cünkü akademik kariyeri olan biri olarak, bölümüm ile ilgili kafa yormayi özlüyorum. Ama genel olarak pismanmiyim? Hayir

pardon ama tatlim hangi erkek kadin gibi dusunup is yapar sence? kadin 40 seyi birden dusunuyor evde.. mesela cocuklarin karni tok mu? evin temizligi camasirlar bulasik yemek.. gun icinde bunlar.. birde haftalik aylik dusunulecek seyler var bunun haricinde birde cocuklariyla kaliteli guzel vakit gecirmek ister.. sadece tv bakmasin yararli oyunlar oynayalim ogretici olsun diye cabalar.. arada birde vakit bulursa kendine 1 saat ayirir belki.. ha bu 1 saatte gunde degil belki haftada ya da ayda erkekse sadece calisinca butun isi bitti diye dusunur genelde.. o olmasa bile en fazla ne kadar is yaparki evde? cocuklari oynatir disari cikarir vs.. ama bi kadin gibi asla olmaz bence.. tabiki istisnai durumlar var.. hani rollerin degis tokus yapildigi aileler.. bu yuzden yazina katilmadim.. ha kismen katildigim yerde su ki.. kocanin eline bakmak vs.. iyi degil kolayda degil... bende calisan bir anne olarak, surekli gel gitleri yasiyorum.

arkadasım hamıle iken işi bıraktım cnku kanamam oluyordu ve hamılelıgım zordu cok kusuyordum tansıyonum dusukdu oğlum 6 aylık olana kadar calısmadım sonra devam ettım fakat Allah da biliyor ya içimden geçenleri söylüyorum bir anne olarak vicdanım hala rahat değil oğlum 14 aylık olacak pompa ıle sutumu sagdıgım halde ıse basladıgımda bır haftada sütüm kesildi çocuğumu emzirmenın verdiği o güzel duyguyu aradım durdum hala cok üzüntülüyüm ve ben giderken ağlıyor her sabah keşke hep onunla vakit geçirsem oyle bir sarılıyorkı içim burkuluyor. bir yandan yeni ev aldık evimiin borcu geçim derdi çocuk masrafları derken eşimi bu yükte yalnız bırakmak istemedim. eşimde çalışmamı istiyor zaten sana çalış desem çocuğuna üzülürüm çalışma desem eşine üzülürüm ne diyeyim bilemedim.

ben eskişehirde hem öğrenciydim hemde bi kozmetik firmasında mağaza sorumlusuydum oğluma bakıcı bakıyordu ama oğlum gittikçe agrasif bize uzak olunca dayanamadım.. maaşım çok iyiydi yılbaşı döneminde 4bine yakın para aldığımı biliyorum ama hiç bişey oğlumdan önemli olamaz delimelek2170

Aslinda isi birakmak istiyorum bebegimi kendim buyutim ama bi yandan aldm maas cok iyi kafam cok karisik tecrube bilgilerinize cokk ihtiyacim var db55

Bu nerde çalıştığına göre değişir bence. Devlette çalışıyorsan 6 ay 1yil ucretsiz izne çık. Sakın bırakma. Ama özelde çalışıyorsan bırak nolcak istedigin zaman tekrar girersin.

Ücretsiz izni Neden 2 yıla kadar uzatmıyorsunuz? Bir de 5 senelik memursanız 1 sene daha ücretsiz hakkınız var. Ondan sonra istifa etmeyi düşünebilirsiniz

bir kac gun seklinde calismaya devam edebilsen super olur... surekli evde olmanin psikolojiside iyi degil bence.. rahat oluyorsun gerci o baska.. birde cocugunla gecirdigin zaman paha bicilmezdir eminim. imkanim olsa bende kesinlikle ya part-time calisirdim ya da bir kac yil calismazdim. hic birsey insanin cocuklarindan onemli degil... ama tabii gecimin soz konusuysa mecburen calisiyorsun, cok sukur.

işini asla bırakma. çocuk büyür birşey olmaz. ben bakıcıyla büyüttüm çokta akıllı, saygılı çocuklarım var... H

Bende akademik kariyer yaptigim icin birakamadim isimi. Benim alanimda ozellikle bir sene bile ara versen akademiye donmek cok ama cok zor. Uzun yillar dirsek cururttugum icin isimi birakmaya da elvermedi vicdanim. Aldigim maas cok yuksek deyil, akademide kimse zaten aman aman maas almaz ama iste herseyi bir cirpida silil atmak ta cok zor oldu. Allahtan ilk bir yil annemler ve kayinvalidemler gelip benimle yasadi kizima bakti. Ama ben bakmayi cok isterdim yavruma. Hep icimde kaldi. Hele birde aksam eve geldiginde kayinvalidem sagolsun doya doya sevmeme bile firsat vermedi. Butun gun sevmemis gibi kizimin ilgisini cekip oynamaya calisirdi. Sonrada komsuma ve arkadaslarima baktirdim kizimi. Simdi annem gene bende bir kac ay daha. Kizim simdi 2.5 yasinda. Birtane daha cocugum olsun istiyorum ama bakalim o zaman nolucak. Birde bir cocuk yeter demiyorsaniz isi birakmanin da sonu nereye kadar onu da bilemiyorum. Bu karar cok zor bir karar. Herkesin durumuna gore firsatlarina gore deyisiyor, amma zaten anneysen her zaman endiselenick birsey buluyorsun.

ben de kızım doğduktan sonra işi bırakanlardanım. çok iyi bir işim ve gelirim vardı, ama kızıma bakacak kimsem yoktu, bakıcıya vermek de istemedim, bu konuda hassasım... bıraktım işimi. sosyal yaşantımı çok özlüyorum, iş çıkışı çıkıp arkadaşlarımla gezmelerimi, şirket dedikodularını :) öğle yemeklerini, kutlamaları v. s. kendi parasını kazanmaya alışmış bir insan için başka birine maddi anlamda bağımlı olmak çok kötü bir duygu... evde oturdukça ister istemez bakımsızlaşıyorsunuz, aynaya baktığımda bir yabancı görür hale geldim. alışık olmayan birine ev işi, temizlik, yemek rutini çok sıkıcı gelebilir, ben çok titiz düzenli bir insan değilim sallıyorum çoğu zaman ama her şeye rağmen her sabah kızımla uyanmak, bütün gün onunla vakit geçirmek, yedi mi uydu mu kaygıları duymadan, ona nasıl davranılıyor endişesi taşımadan yaşamak pahabiçilemez seneye yani 2.5 yaşından sonra iş aramaya başlayacağım, ilk etapta bakıcı sonra kreş düşünüyorum. hayırlısı olsun sizin için de, artılarını eksilerini iyi tartın. kolay bir karar değil bu.

Ben 8 yıl sonra anne oldum ve çok iyi bir işe sahipken istifa ettim. Aradan 12 yıl geçti, bir kere bile pişman olmadım. Tam tersine aile hekimim başta olmak üzere pek çok kişi beni takdir ve tebrik ettiler. Özellikle yurt dışındaki anneler artık evden çalışıp çocuklarına kendileri bakmayı tercih ediyorlar. Maddiyat kısmına gelince, kendi evim ve arabam var, birikmiş para da koymuştum kenara. Bir de israf gibi kötü huyun yoksa gül gibi geçinip gidersin. Ama kenarda biraz paran olmalı ki eşine muhtaç olmayasın. Ben sigorta primlerimi de ödedim. Şimdi emekli olmayı bekliyorum A

canım ilk 3 ay zor geçer bebegine alısmanız düzeninin tamamen degişmesi tüm sorumlulugun üstünde olması.. bebişe bakıp ne zaman nasıl büyücek dersin kendi kendine. daha bir iki ay da birsey anlamazsın ama oyunlara baslasın seni görünce sevinçten agucuklar yapsın evin içinde emekleye emekleye arkandan gelsin işte o zaman istesende evde bunaldım hayattan koptum desende bebeginden ayrılmak zor gelir en zorzamanlarını atlatmak üzeresin seni anlıyorum Z

Sanirim calismamak en dogrusu bebegimizden hic birsey onemli deil sanirim dediniz gibi belkide kucama alinca onu hic birakmak istemicam Q

tamamiyle umutsuzluk içerisinde değilim fakat insan ister istemez kıyaslıyor kendini... bide en rahatsız olduğum şey ikiz olduğunu duyan amannnnnnnnnn nasıl bakacaksın dedikce benim şartel atıyor resmen... ALLAH ım bu güzel ve özel durumu bana layık görmüş binlerce şükür olsun... en son isteyeceği şey çoçuklarımın anne ve baba sevgisinden mahrum büyümeleri bunun için endişeliyim.. konuyuda okuyunca duygularım birbirine karıştı... herşeye ragmet çok çok mutluyum arkadaşım önerilerin için teşekkür ederim... tuana28 Herşeyin

Aldogin maas bi tarafa sigortan var ve o cocugun maddi imkanlar genis olarak buyumesi var bence birakma annen kv filan baksin hic olmadi eve kamera taktir bakici bul 7 24 izlersin telefondan

Canım çalışan anneymissin güçlü kadınsın sen unutma asla bunu kimse senin hakkını odeyemez. Ulu önderimiz ne demiş kadinlar ve erkekler toplumun iki ayagidir ve bir toplum tek ayakla gelisemez demiş. Bu toplum aynı zamanda senin çocuğunun sakın unutma bunu belki de bir kızın var ona örnek ol onun kendi ayakları üzerinde durabilen biri olduğunu görmek istemez misin? Ayrıca çocukla geçirilen vaktin çok degil nitelikli olması önemlidir. Ve su da var ki karısı tüm gün çalışan eve yorgun argin gelen adam kendi camaşırıni makineye atmiyorsa, yemek yediği tabaği makineye koymuyorsa, en azindan sofra kurmaya yardım etmiyorsa kendi evladının birkaç sorumluluğunu ustlenmiyorsa güya "baba" olan adam bebeginin bir kez altını degistirmemisse kusura bakmayın bunun "erkeklik"le alakası yok.

ayrıca da '' Sizin yüzünüzden iş bıraktım'' diyerek çocuklarıma vicdan yaptırmak ne kelime. Annesiyim kızdığımda söylerim diyerek, bir çocuğun ruhu budayarak psikolojisini bozacak sözlerden sakınmak gerek. keşke o yıllarda imkanlar elverseydi de çocuklarımı kendim bakabilseydim, o zaman ki hayat şartları ve en önemlisi hayat bilinci ile öyle oldu. ama toruncuğumu rahatlıkla bakabilecek durumda olmama rağmen, kızımın kararına saygı duyarak, çocuğunu büyütmesini gönülden destekledim. bazı şeyler bir kere yaşanır ve etkisi bir ömür sürer. Annelik gibi...

Çalışan bir annenin çocuğuyum. Daha 40 günlükken beni bırakıp işe gitmiş. Sonra babaanne eli ve kreşlerde büyüdüm. Ama hiç çalışan annenin çocuğu olduğum için ilgi eksikliği hissedip kötü etkilenmedim. Çok şükür iyi yerlere geldim ve annemle gurur duyuyorum. Eviyle mükemmel ilgilenip hepimize çok iyi bakan ve çalışmayı çok seven bir annem var. Hala gözlerinin içi parlayarak işe gider. Önemli olan annenin mutluluğu anne nasıl mutluysa çocuklar da onu hissedip o şekilde mutlu oluyorlar.

Calisan annenin cocuguyum. Bir cok animiz annesiz gecti cunki hez zaman izin alamiyordu. Ilk uc yil deniyor ama o zamanlari zaten hatirlamiyoruz pek. Benim icin onemli donem ilk okul zamaniydi. Herkesi okula annesi getirirdi, gosterilerinde annelerine el sallarlardi, karne zamani ayri bir ozel olurdu zaten. Ama benim annem neredeyse hic birinde yanimizda olamadi. Onu suclamiyorum. Devlet isindeydi, sartlar onu gosteriyordu calisti. Suan annem babam emekli cok rahatlar kendi ve bizim gelecegimiz icin cok iyi birsey yapmis iyiki calismis. Ben hamileligimde dogum iznine kadar calistim izinden sonra ciktim. 1.5 yasinda suan kizim. Her ani na ortak oluyorum. Evet ev bazen sıkıcı fakat bebegim icin deger diye dusunuyorum. Belki ilerde gucum yeterse calisabilirim ama suan dusunmuyorum.

Kizlar baska varmi bu durumda olanlar . push ;

Ben ilk yıl çalıştım ama oğlum cook mutsuzdu küçücük haliyle vaktini ya uyuyarak ya da camda beni bekleyerek geçiriyordu. Dayanamadım bıraktım. Maddi anlamda çok sıkıntı çektik hala da cekiyoruz. Ama pişman oldum mu asla. Oğlum yanımda ozguvenli mutlu bir çocuk oluverdi. Anne bakımının yerini hiç birşey tutamaz. Ayrıca çocuk sorumluluğu ne aile büyüklerine ne de bakıcıya ait olmamalı sorumluluk alamayacak insan anne olmamalı bence. Ben çalıştığım dönemde bile İş çıkışı kosa kosa eve dönerdim. Asla keyfi gezmek filan olmadı. Kuafore bile çok nadir gittim. Benim arkadaşımi annesi büyütürken hep sağda solda buyutmus sorumluluğunu alamamış. Kız annesinden resmen nefretle bahsediyordu. Çocuk anneye muhtactir. Paranız varsa birkaç yil çalışmayin pişman olmazsiniz.

bence birakmayin yarimgun calisma sansiniz varsa daha iyi olur hatta.. paranizi kazanin guclu olan kadin ayaklari uzerinde durur ekonomik ozgurluk iyidir.. bir suru lafa susmazsiniz olur da evliliginize bir sey olursa korkmazsiniz.. calisanlar cocuguna gelecek olusturuyor... Evde oturup cocuk egitimine adamiyor insan kendini bence ev isi yemek camasira adıyor.. istisnalar haric gordugum cogu arkadasim tv programi- komsu sohbeti _temizlikle vb vakit geciriyor. Calisinca aksamlari işi gucu birakip kitabini okuyorsun oyununu oynuyorsun sarmas dolas oluyorsun.. kaliteli vakit geciriyorsun.. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

konuya belki bana umut olur diye okudum ama inanın moralim iyice bozuldu... ikiz bebeklerim olacak şu anda çalışıyorum doğum bakacak kimsem yok ve doğumdan sonra işi bırakma gibi bir riskim hiç yok. çok harika bir maaşta almıyorum... düşünmekten kafayı yedim... mutluluğumu yaşayamıyorum malisef... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Bence yarim günlük islerde yani parttime calisilmali

Biz ülkemizde bayan çalışanlar artacak, bayanlarimiz bilinclenecek koca eline bakmayacak, ekonomik özgürlüğü olacak, buralarda "gelirim yok bosanamiyorum" diye konular acmayacak, ev dışında bir sosyal hayatı olan sağlıklı bireyler olacak, Türkiye gelişecek diye beklerken şurada konusulanlara bak. Cok yazık. Evet tabi ki evlat her şeyden önce gelir ama çocuk bu, gün içinde siz yoksunuz diye tabiki mahzun olur ama gecer dediğim gibi adı üstünde çocuk buyuyune kadar daha bi sürü şeye uzulecek, ağlayacak. Ayrıca çalışan anneler çocuğundan tamamen kopuk mu oluyor sanki çocukla geçirilen vaktin miktarı değil niteliği önemlidir. Bir diğer hususta "hem ise hem çocuğa hem eve nasıl yetisicem" diyorsunuz ya, esiniz nasıl yetişiyorsa siz de öyle yetiseceksiniz. Kadinsinız diye kendinize hizmetçi muamelesi yaptirmayin esiniz çalışıyor siz de calisiyorsunuz siz ne kadar ev işi ve çocuk sorumlulugu yukleniyorsaniz o da okadar yüklenecek. 3 yaşındaki çocuğunuz "ahh canım anam garip anam benim için işini bıraktı tüm gününü bana ayırıyor" diyemez ama büyüdüğünde calisan, kendi ayakları üzerinde duran, dışarıda akan sosyal yaşamda bir birey rolü ustlenen annesini gorunce gurur duyacak onunla. Calismak demek yalnizca para kazanmak demek degildir birinin annesi ve birinin karisi olmak disinda bir vasfin olmasi demektir. Bir de kızı olan anneler unutmayın siz kızınıza da örnek oluyorsunuz siz esten yana şanslı olabilirsiniz ama Allah korusun ya o olmazsa? Ben mesela belki de binbir güçlükle okul okutacagim kızımın kocasindan harçlık almasını istemem.

benim işimde, kariyerimde, maaşımda iyiydi.. zorlukları, stresi çok fazlaydı, ama kendi duruşum bambaşkaydı.. kızım olduktan sonra onu bırakamadım, doğum iznimin bitmesine yakın sanki tamamen elimden alıyorlarmış gibi günlerce ağladım.. annemde kvmde bakamayacaklarını dile getirdilerki bakamazlardı ikiside hasta.. bakıcı bulmamız gerekiyordu bakıcı olduğunu bildiğim iki tanıdığımızı ayrı ayrı gözlemledim ve çocuğuma bakamayacaklarını anladım.. ve eşimle konuşup işimden ayrıldım.. kızımla o kadar güzel vakitler geçirdimki işte benim kızım, benim yetiştirdiğim kızım diyebiliyorum.. gözüm arkada değil, başına ne geldi iyi bakılıormu diye düşünmüyorum.. işi, çalışmayı evet özlüyorum, çok özlüyorum, kendi paramı kazandığım zamanları özlüyorum. insanın ekonomik özgürlüğü çok önemli.. bunu çoğu zaman karşılaştığım durumlarla çok iyi anlıyorum.. geriye dönsem ve tekrar seçim yapacak olsam yine kızımı seçerim.. pişmanmıyım asla...

msj olayını hatırlamıyorum. yinede tüm dileklerin için teşekkür ederim.. T

Merhaba acaba son durumunuz nedir 3 yıl geçmiş aradan işi bıraktınızmı ve sonuçları neler oldu

Slm kiZlar hamile zamaninda calisip sonra cocuk olunca isi birakan arkadaslarim isi biraktiktan sonra pisman oldunuzmu yoksa iyiki isi birakmisim yoksa hicbirseye yetisemezdimmi dediniz gikirleriniz benim icin cok onemli tesrkkurler simdiden

Konu 2013ten kalmaymis yeni farkettim

Sizin içinizde iki harika can büyüyor, minik kalpleri atıyor şu an. Sakın sakın böyle kaygılanıp, şükürsüzlüğe itmeyin kendinizi. Bebeklerinizi strese sokmayın şimdiden. Doğum izninizde düşünürsünüz bunları, gerekirse ücretsiz izin alırsınız bir süre de. Şu an sadece olumlu olun, dua edin, bebeklerinizi hayal edin. Hepimiz maddi kaygılar taşıyoruz ama hamileliği zehir etmeye değmez. Ayrıca çalışsanız da çocuklarınıza yetebilirsiniz. Herkes farklı, başkalarının durumlarıyla kıyaslamayın derim. Sağlıkla kucağınıza alın inşallah.

doğum iznindeyken çıldıracak duruma gelmiştim, ev düzenli değil, uyku düzenli değil, herkes evdesin diye senden her şeyi 4-4lük yapmanı istiyor falan, inanılmaz mutsuzdum, işe başladım, bakımım, evim, işim, gücüm, çocuğumla ilgilendiğim vaktim herş eyim daha güzel oldu. size bağlı bu durum, doğum izniniz döneminde bakın duruma, uzatabildiğiniz yere kadar uzatın izninizi, bence ayrılmayın işte, ama baktınız her şey güzel, durumunuz da müsaitse ayrılın gitsin.

Çalışmadım, kendim bakıyorum. Sadece kendiniz bakın demeye geldim. Annenin gösterdiği sabrı, özeni, ilgiyi, merhameti başkasından göremez çocuk. Doğa üstü bir güç sergiliyor bence anneler. Halam kariyerinde çok iyi bir noktaya ulaşmışken çocukları için işini bıraktı. Hiç pişman olmadı. Abimin eşide ilk çocuğunda direk çalışmaya başlamış. "Anneliğimi yaşayamadım, bir daha olursa asla çalışnayacağım" diyor. Kariyer için asla devam edilmemeli. Çocuğun önce sevginize, sonra paranıza ihtiyacı var.

Iyi ki birakmisim. Evet bazen cok daraliyorsun isi ozluyorsun ama ilklerini sen yasiyorsun hep. Ilk gulus ilk dis ilk adim ilk kelime... fazlasiyla deger K

Ben de bırakacağım işi bilmem pişman olur muyum? Benim de maaşım iyi hatta etrafa bakarak çok iyi, işim rahat, evime yakın ama ben çocuğuma kendim bakacağım inşallah. Birisi yazmış ya evdeyken çocuğun bütün sorumluluğu sende, işte kafanı dağıtırsın diye pardon da kendi çocuğunun sorumluluğu kimde olacak anlamadım burasını? Bu çocuğu yapıyorsak gerekli sorumluluğu da alacağız, her türlü bakımını da üstleneceğiz kime güvenerek yapıyoruz bu çocuğu? Vallahi ben sadece kendime ve eşime güveniyorum.. Etraftan tabi yardım edilir anne, hala, teyze vs ama tüm sorumluluk bizim. Hem ben bebeğimin en güzel zamanlarını kaçırmak istemiyorum. Kendi istediğim gibi yesin, uyusun, oynasın istediğim gibi yetişsin başkasının istediği gibi değil.. Hem iş, hem ev, hem çocuk hepsiyle neden uğraşıpta kendimi heba edeyim ki? Arkadaşımın kızına annesi bakıyor, işten eve geç dönüyor, eee akşamları kız annede, geceleri uyumuyor, yemek yemiyor arkadaşım per perişan sabah tekrar işe gidiyor.. Ne için 2 kuruş fazla alacak diye hem kız perişan, hem kendi, hem ev gereksiz. Azıcık aşım kaygısız başım o kadar da kendimi harab edemem doğrusu. İmkanlar doğrultusunda yine başlarım işe de ne yapayım yani..

Atanırsam bir yıl sonra falan ben de çocuk düşünüyorum. İsimi birakmam ama 6 ay izne çıkılabilir. Ayrıca zaten 9-5 çalışıyor ki bi memur. Bu da demek oluyor ki ikindiler aksamlar sizin. Uyku duzenini ayarlar sabah erken kaldırıp kahvaltıyı da birlikte yaparsınız. Zaten bu 9-5 saat arasında yarısını çocuk uyuyarak geçirir. Zaten siz evde olsaniz sanki sürekli onunla oyun oynayaacaktınız yok temizlik yok TV yok gün yok gezme yok kv. Ama çalışırsan belki gelecekte iyi bir okula gönderebilir iyi bir gelecek verebilirsiniz

canim sen hamilemisin ayy cok sevindim saglicakla kucagina al bebislerini... vay be nerden nereye dimi? bi ara seninle msjlasmistik degil mi? T

Burada herkesin karakteri, aile yapısı, evladıyla ilişkisi farklıdır. Siz kendi durumunuza, içinizden geçene göre değerlendirmelisiniz. Evinde çok mutlu olanda var. Benim ablam gibi " çalışmasaydım çocuklarla evde yapamazdım." diyen de var. Ben Allah izin verir de sağlıkla doğumumu gerçekleştirirsem işten ayrılacağım. Fakat işimin şartları, gerekliliklerinin bana ters gelmesi sebebiyle ayrılacağım inşallah. Yani zaten ayrılmayı düşünüyordum. Ama farklı iş imkanlarını değerlendirmeyi planlıyorum doğumdan 1 yıl kadar sonra. Part time, ev- ofis, haftanın belli günleri çalışmak gibi... Şimdi benim karşıma dünyadaki tüm yeni doğum yapmış bayanlar geçse " çalışmadan olmaz, çalışmamak kötüdür." dese etkilenmem. Çünkü ne istediğimi, niye istediğimi biliyorum. Siz de iyice bir tartın hatta kararsızsanız doğum izniniz bitince, ücretsiz izinde alın. Bakın bakalım hayat nasıl devam ediyor. Ona göre içinize sineni seçersiniz.

Cok guzel ve mantikli bir yorum olmus bu. Konu sahibine ve ayni durumdaki diger bayanlarz da guzel tavsiye olmus. Ben de isimi birakanlardanim egitimciyim cok sukur hic pisman olmadim. Evde/disarida kizimla kaliteli vakit gecirmeye ozen gosteriyorum ki isi biraktigima da degsin. Sadece karnini doyurup altini degisirmekle olsa onu herkes yapar. Kendi cocugumuza bakmanin hakkini vermek lazim. Insallah kendinize ve bebeginize gore en dogru karari alirsiniz B