Devlet hastahanelerinde de var artık eskiden yoktu ssklıyım bende devlet hastahanesine giderim karar verirsem...

Bunu bende yapmak isterdim ama evde böyle bir ortam yok.. Diksiyon kursları işe yarar mı sizce? Psikolog mu diksiyon kursumu?:)

hiç bekleme git psikoloğa. Artık tarz düşünceler eskidi. Bunun alıştırma yapmayla diksiyon kursuyla bir alakası yok. Bende gittim diksiyon için hiçbir işine yaramaz senin. rodase evham

Haklısınız daha önce hiç gitmediğim için ne kadar yararı olur bilmiyorum açıkcası... JaneNora

İnsanları gereğinden fazla önemsiyorsunuz anladığım kadarıyla... Sürekli hata yapacağınız, yanlış anlaşılacağınız tedirginliğiyle konuşamıyor, hatta aklınızda cümleler varken bile onları dile getiremiyorsunuz... Ben de böyleydim... Çekinirdim, kendimi ifade edemem, yanlış konuşurum diye gerçekten konuşabilecekken, hatta bir çok insandan daha iyi ifade edebilecekken kendimi, bir bakıyordum yutkunmuşum,, ohoo konu bile değişmiş Sesim titrerdi konuşacağım zaman.. Hatta kuran toplantıları olur, ben de öyle ortamlarda Kuran'dan bir sure okumak isterdim ama yarısında bir yerde sesim tamamen gitmiş olurdu... Yüzüm kızarırdı vs. Nasıl hallettim? Bi dönem farkettim ki insanlar öyle boş konuşuyorlar, laga luga yapıyorlar kendilerini önemli görüyorlar ki... aslında hiç de öyle olmadıklarını anladım... Kuran toplantılarına gidiyordum diyorum ya, işte orada ben herkesin mükemmel okuduğuna nasıl inandırdıysam kendimi, bi farkettim ki insanlar bir çok yerde benim yapmayacağım yanlışları yapıyorlar... Gayette rahatlar.. Savaş haline olmadım bu durumla.. Oluruna bıraktım... Yapım gereği insanları dinlemeyi çok severim.. Dertlerine çözümler üretmeyi, üretemeyeceksem bile sadece dinleyip karşımdakinin rahatlamasını sağlamak beni mutlu ederdi... Hala da öyle.. Ama benim de konuşacaklarım vardı ve ben konuşmaya başlayınca, sözümün bir yerinde konuyu kendisine çeviren insanlarla doluydu etrafım... Zamanla "bi dakika sözüm bitmedi!" mesajını vermeyi öğrendim.. Rahatlattım kendimi içten içe.. Beni üzen, önemsenmediğimi hissettiren insanlara dur bakalım! demeyi öğrendim... Zamanla inanmayacaksın ama işim gereği büyük kalabalıklar karşısında eğitimler verdim :) Karşımda hiç kimsenin olmadığı telkiniyle, sanki kendi kendime konuşuyor anlatıyormuşum gibi... öyle rahattım.. Hata yaptığında, herkesten önce "yaa iki kelimeyi bir araya getirebilsem neler anlatıcam" de ve herkesten önce kendine gül :) Devam et anlatmaya kaldığın yerden... Bu durumu büyük sorunmuş gibi görme.. Gözünde küçücük hale getir.. Ben ne kadar mükemmel varlığım ki bu küçücük sorunu mu halledemeyeceğim de... İnan bana başarabilirsin.. Ayrıca, Psikologa gitmek istiyorsan bundan çekinmemelisin... Zaten sorununu anlayacak ve ona göre davranacaktır.. Ancak bu konuda da yapman gereken iyi bir araştırma ile "doğru" kapıyı çalmak olmalı...

çekinecek bir şey yok ki canım ben de gidiyorum ayrılık sonrası ve ilişkim süresince yaşadıklarımdan dolayı gitmeye karar verdim bazen bir yıkıntı olarak çıkıyorum bazen de çok mutlu oluyorum güçlü hissediyorum M

İkisine de git, çok sorunun olmasa bile diksiyonunu daha da düzeltmen senin açından çok faydalı. Ayrıca Psikolog sana hayatın sırrını vermese bile karşında seni dinlemeye hazır biri olacak, geç karşısına anlat, saçmala, kendin ol. Bu zamanla kendinle barışmanı sağlar. İletişim kurman rahatlaşır. Marjinaly

grip olduğunuzda nasıl ki doktora gidiyorsunuz aynı şekilde gideceğinizi düşünün. kimseye söylemenize gerek yok gezmeye gidiyorsunuz ya da bir arkadaşınızla dertleşmeye gidiyorsunuz. eğer ki o dert sizin hayatı güzellikleriyle yaşamanıza engelse bence bir an önce gidip yükünüzden kurtulun.

sen dinliyomuş gibi yap, hatta anlattığına yorum bile katma, hıımmm öylemi falan de. ayrıca sen hiç bişi anlatma, sen anlatmadıkça bişiler paylaşmadıkca daha değerli daha kıymetli olursun bi dene bakalım ne olacak. söylediklerini kale almıyorum, benim söyleyeceklerimde seni aşar manası çıkart hehehe :)

artık şu psikologa gitmekten utanmayn bence herkesin gtmesi gerek km ne dyorsa tınnnnnn! ben gttm yemn ederm benm arkamdan ne laflar ettler bu kız psikologa gdyr falan dye gecenlerde o dyenleri gördüm gttgm yerde kıpkırmızı oldular hayrdr dediim merak ettik falan dediler bnde hiç cvp vermedim inan insanın içi rahatlıyor ben öle konuskan bri deglm ama psikologa herseymi anlatyrm saolsun dnliyor beni vakit kaybetmeden gt bnce

Ailemle konuşurken rahatım ama onlara karşıda bazen istediğim gibi uzun cümle kuramıyorum... Mesela uzun bir konu anlatırken zorlanan biriyim...

bunu başka yöntemlerle atlatmayı denedin mi hiç? sanki biraz özgüvenini kaybetmiş gibisin. bol bol kitap oku, sosyal ortamlara gir. sonuçta sen söylemedikçe insanlar içini okuyamaz. güçlü gözük, öyleymiş gibi davranki insanlarda seni öyle sansın. benimde konuşurken sesim kısılırdı zaman zaman, sonra insanları önemsememeye başladım. onları gözlemledikçe benden bi farkları olmadığını, hatta artıdan çok eksilerinin olduğunu gördüm. biraz bencil ol, küçümse onları ne olacak. senin ruh sağlığın bozulacağına onların ki bozulsun ilimonn 'Kızım

Ortamlara sürekli giremiyorum arada sırada ama kendimi pasif hissediyorum, sessiz kalıyorum.. Güçlü gözükmeye çalışıyorum tabiki elimin titremesini hissettirmedim kimseye... İnsanların kendimden üstün görüyorum heralde ama elimde değil değişemiyorum...

Bazı arkadaşların konusunda da yazmıştım ben insanlarla konuşurken kendimi iyi ifade edemiyorum çekingen bir tipim.. İnsanlarla konuşurken rahat olamıyorum ve uzun cümle kuramıyorum... Kafamda söylemek istediğim şeyler oluyor ama toparlayıp karşı tarafa aktaramıyorum... Canımı sıkıyor bu durum Bide kalabalık ortamlarda çay ya da küçük bardaklarla bir şey içerken elim titremeye başladı ... Bu dahada kötü bir durum oldu benim için... psikologa gitmek istiyorum ama bu cümleleri bile toparlayamam heyecanlanırım ya da tanıdık olur psikologa girerken görür farklı şeyler düşünür diye çekiniyorum... Yakın arkadaşlarıma bile bahsetmek istemiyorum çünkü onlarla giriyoruz kalabalık ortamlara kalabalık dediğimde 4 5 kişiden ibaret

Canım bu kendine güven işi ha deyince olmuyor zamanla. Sen önce rahat ol. Bende eskiden kendimi rahat ifade edemediğimi düşünüyordum, insanlara laf söylemeye çekiniyordum baktım ki insanlar çekinmeden konuşuyorlar fikirlerini açık açık söylüyorlar bende de cevher varmış herhalde şimdi o kadar rahat konuşuyorum ki. Tabi yerine göre. Bence sen bol bol kitap oku canım inan çok işe yarıyor . push ; LadyKaka tutmayın küçük

bende öle sanırsam. galıba karsı taraftan alacagımız tepkıden oturu yada onlara kendımızı ıfade edemeycegımızı dusundugumuz ıcın konuşup bıseyler paylaşamıyoruz kalabalık arasında. pekı annenle babanla muhabbetın nasıl? sadece dısardakılerle mı oyle? ilimonn 'Kızım

canım bak sen ne yap biliyo musun, ya bi kısa kitap al, yada netten bi makale aç, kimse yokken sesli sesli oku. en iyi alıştırma bu dur. bir, iki hafta böyle yap farkı hissedersin zaten. evde koludor uzunsa hem yürü hemde sesli sesli kendinle konuş. baştan sona o gün neler yaptığını anlat mesala kendine. sesin açılsın, yürüyüşlede kan akışın hızlanır. baktın geçmiyo son çare gidersin doktora ama bence gerek yok. netten araştır biraz, kendi kendide çözebilirisn bu durumu. bak birde eşinin ailesi ne derse desin sus, ama gelince derdini eşine anlat o bi çare bulsun. sonuçta onun seni koruması gerekir kendi ailesinden. ama bulmak istemez onlardan yana cephe alırsa işte o zaman sen de kendini koru.. ilimonn 'Kızım

Hmmm, sanırım liseye gidiyordum annem tuttu elimden, sağlık ocağının psikoloğuna götürdü. Bende de hiperaktivite tarzı bişi var odaklanma problemi yaşıyordum bir de öfke kontrolünde sorun. Sıra beklerken kaçtım ben resmen. Öyle tedirgin oldum ki, semt de asortik bir semt millet dedikoduya hazır bomba. Valla sanki bekleme salonunda herkes bana bakıyor, içeri girdiğim anda dedikoduya başlayacaklar, anneme "aa nesi var" diye soracaklar diye düşündüm. Sonra da annem bir ara yanımdan kalktığında dışarı çıkıp uzaklaştım. Hey allahım ya tam ergen triplerindeydimanneciğim de çıktı dışarı peşimden çağırıyo beni, daha da rezil olmuşum ama kafa basmıyor ki... Sonra ben kendim kalktım psikoloğa gitmeye başladım, ilk başlarda anlatırken afalladım falan, neticede garip gelebilir başta. Kadın geçiyor karşna anlat diyor, "neyi, nasıl" derken hönk diye kalıyon Sonra ben açıldım anlat da anlat, susturabilene aşkolsunSonra da sıkıldım, bıraktım. Sanırım açılmaya ihtiyacım vardı, açılınca da gerek kalmadı. Korkma canım, ne insanlar var bak okulumdan örnek vereyim. Adam yüksek mühendis ama insanlarla iletişimi hede hödöden öteye geçemiyor. Ben de heyecanlanınca saçmalarım, kızarırım falan, çözümü de hiç bozuntuya vermeyip kendimle dalga geçmekte buluyorum, her zaman olmasa da. Başta zor tabi ama zamanla rahatlatırsın kendini, iyi bir psikolog yardımcı olacaktır sana. Ayrıca adamın işi bu zaten, sen heyecanlandın diye nasıl yanlış bir şey düşünecek ki? LadyKaka tutmayın küçük