Çok mucizevi bir durum olmuş gerçekten... Ama kondomun yırtılmasının da 14. güne denk gelmesi.. Sağlıklı bir şekilde kucağınıza alırsınız İnşallah yavrularınızı... Çekirdek aileden geniş aileye ne güzel

Ben hic bana niye kardes yapmadiniz diyen yetiskin görmedim Ama neden kardes yaptiniz da perisan ettiniz diyeni gordum Esim tek cocuk, hiçbir zaman kardes istememiş, umurunda bile degil kardesi olup olmamasi Benim kardesim var, cok cok severim ama olmasaydi da neden yok demezdim aileme

Konu 2019'un, eski konuda hızlı koşarsanız çabuk yorulursunuz anacım, yapmayın etmeyin bunun topikte uyarısı var, pat diye banlanması var, eski konu için tırpanlanmaya değmez

Kira ödemeden 8000 tl gelir bir çocuğu ancak kurtarıyorsa Türkiye de insanların %80inin falan hiç çocuk yapmaması gerekir. % 10u da yarım çocuk yapacak yoksa kurtarmaz.

bizde ayni durumdayiz.. maddi olarak hic bir korkum yok.. zengin degilim sizinle ayni sayiliriz.. ama sunu hic bir zaman dusunmedim.. tek cocugum olursa özel okulda okuturum 2. olursa devlete gider.. bu konu bana uzerinize alinmayin ama cok sacma geliyor.. özel okullarin hali ortada cocuklari yaris ati gibi yetistirmekten gözleri dönmus.. gonderme imkanim olsa bile iyi bir devlet okulu tercih ederim.. bu konu cok ayri ama deyinmeden edemedim.. aileler de birbirileri ile yaris icine girmis vaziyette.. neyse benimde oglum 3.5 yasinda suan.. ayni durumu bende yasiyorum.. ama benim korktugum tek sey tekrar en basa donmek.. suan cok rahatim oglum yarim gun okulda.. kendime ayiracak zamanim var suan ama bebek olursa tam zamanli bakimlari olacak.. ama dediginiz gibi kardessizde yalniz kalacak.. ileride dertlesebilcegi yakini olmayacak o yuzden kendimi hazir hissettigimde kardes yapacagik Allah izin verirse.. sizede tavsiyem maddi kaygilarla kardessiz birakmayin kizinizi.. varsin devlet okulunda okusun.. butun basarili insanlar ozel okullardan mezun olmuyolar..

Tek çocuğum, 15 yaşıma kadar asla kardeş istemiyorum diye tutturdum. Bizimkiler çok istedi ama Allah nasip etmedi. 15 yaşımdan sonra herkes kardeşiyle zaman geçirmeye başladı. Ben kuzenlerimle kaldım ama kardeş gibi olmuyor tabi. Annem de babam da çalışıyordu. Yalnız büyüdüm, yalnız yaşadım bunca yıl. Çok isterdim bir kardeşim olmasını. Benim annemlerle yaş farkım çok. Onlara bir şey olduğunda bir başıma kalacağım hayatta. Bu beni çok etkiliyor. Bakım konusunda, maddiyat konusunda bir zorluğunuz yoksa lütfen bir çocuk daha düşünün. Manevi destek o kadar önemli ki, hele ki günümüz ve gelecek dünyasına bakarsak. Anlaşamazlar, araları kötü olur orası başka bir şeydir ama kardeş bazen ne olursa olsun kardeş oluyor.

Ben tek çocuğum. Kızım da tek çocuk olarak kalacak muhtemelen. Kardeş güzel bir şey belki evet ama kızınızla kardeşinin aynı yerde olacağı ne malum? Kuzenlerim üç kardeş. Biri Çanakkale de biri Eskişehir de biri de Samsun da ben de İstanbuldayım. Bir durum olduğunda sizce kapıyı çarpıp birbirlerine gitme ihtimalleri yüzde kaç? Dayımın iki oğlu var. Biri Amerika da biri de Danimarka'da. Görüşmeleri yılda bir bile olmuyor. Bu bir yönü. Diğer yönüne geçersek; kızınıza hayatta dimdik durmayı öğretirseniz kimseye ihtiyacı kalmaz. Dediğim gibi tek çocuğum. Evet evliyim çok şükür eşimle sorunumuz yok yine çok şükür ki bir evladımız var. Yarın öbür gün Allah korusun eşimle sorun yaşayıp; ayrılma aşamasına gelsem ve yanımda kimse olmasa bile her şeyi tek başıma bir şekilde hallederim. Eşimle tartışmamız olmadı mı? Oldu ama bunlar için kimseye gitmeye ya da bunları anlatmaya hiç gerek duymadım. Çünkü çözdük ha çözemeseydik ayrılır, kendi başımın çaresine bakardım. Ben böyle yetiştim ve kızımı da böyle yetiştiriyorum. En iyi destek yine kendisi olacak ileride. Çünkü kardeş bile olsa herkesin yaşam mücadelesi ayrı. Herkesin derdi kendine. O yüzden kızınız ne size ne eşine ne de olursa kardeşine bel bağlasın. Tek kendine güvensin yeter.

Bence kendinize güveniyorsanız neden olmasın? Maddi açıdan değil sadece. Manevi olarakta. Bence çocuk tek olmamalı kardeş denilen vasıf çok güzel bişey.. benim üç abim var tek kızım mesela kız kardeşim yok ama abilerimin yakınlığı bana olan destekleri çok başka. Yani tabi ileriyi bilemeyiz ama aralarındaki bağ güzel oturtulunca kardeşlik güzel:) abilerimle aramda 10 yaş var :)

Ne kadar şanslısınız, çok sevdiğim bir arkadaşım var benim de ama bir kardeş yerini alamaz... Abim için canımı veririm mesela, ama bir arkadaş için böyle birşey hissetceğimi düşünmüyorum kolay kolay...

benım bır abım var 5 yas buyuk benden seytan gorsun yuzunu onun ben 33 yasındayım kendısıyle 10 senedır konusmuyorum oncesınde de aman kardestır atsan atılmaz satsan satılmaz dıye mecburıyetden gorusuyordum hayatımda tanıdıgım en asalak tiptir annem babam gıbı duzgun ınsanlardan nasıl boyle bır cocuk cıktı dıyecegım ama onların sınavı dıyorum yanı cocugunuz olacak da bakalım ıyı kardes olacak mı ıyı evlat olacak mı en en en onemlısı ıyı ınsan olacak mı saglıklı olmasını gectım her ınsan karakterıyle doguyorun ornegıdır abım. bır kızım var ocak 13 de 4 yasında olacak asla kardes dusunmuyoruz bu yuzden orta gelırlıyız ve hayırsız kardese denk gelırse bız öldukten sonra bırde o yalnızlıgıyla kardesıyle bası agrımasın dıye. dan da yazdım kusura bakmayın ama gercekler bunlar.

Bence iki kardes guzel. Hem kendi cocuklarim acisindan. Hem kardeslerim açısından. N

Benim çocuğum yok ya benım kardeşlerim var haha ama iyi bilirim Alys

arkadaşım ben yazmışım gibi okudum yazını tek bir insanın hayatı bu kadar mı uyuşur benim kv kp kolay kolay ölmez genlerinde fazla yaşamak var o yüzden ben tek çocukla kalacağım ve benim çocuğumda tvde bir bebek görsün aklı gidiyor ama bende eşime asla güvenmiyorum

Aminnn... evladın da hayırlısı tabikii...

Maddi olarak sıkıntı yoksa ben ikinci çocuk olsun diyenlerdenim.. bence yaş aralığı da 5 olmalı. Oğlum 4,5 yaşındaydı ikinciyi düşündüğümüzde.. biz bir isterken Rabbim iki verdi. Böyle bir ihtimal de var söyleyeyim tabii çok şükrediyorum ben..

Bnmiyim bunu yazan dedim bir an.

Haklısınız, saçmalıyorum belki de.. utandım şimdi bak. Anne olunca herşeyin en iyisi onun olsun istiyorsunuz aslında ama bu en iyi'nin bir sonu yok, bunu anlamak gerek galiba.. Önceki

Ben de benzer sorgulardan geçtim-geçemedim; İkinci çocuk? :/ Merhaba hanımlar, nasılsınız? İyisiniz umarım. Böylesine özel bir konuyu, net ortamında tanımadığım insanlara açmak-sormak, sanırım yapacağım son şeylerdendi ama çeşitli hikayeler, karar süreçleri, bakış ve fikirler dinlemek istiyorum. Konu uzun olacak, baştan söyleyeyim. Bir kısmınızın... www.kadinlarkulubu.com Eşim tek çocuk ve ikinci bir çocuğumuz olması konusunda oldukça ısrarlı . Oğlumuzun bir kardeşi olmasını istiyor. Biz ise iki kız kardeşiz ve aramızda 9 yaş fark var; yani 9 sene tek çocuktum. İnsanın bir kardeşinin olması dünyalara bedel, onsuz bir hayat düşünemiyorum. Bu yüzden benzer gel-gitleri yaşıyorum, oğlumun (3 yaş 3 aylık şu an) hem bir kardeşi olsun birbirlerine yoldaş olsunlar istiyorum nitekim halası, dayısı, amcası bile yok ve kardeşim de uzun bir süre daha evlilik-çocuk vb. düşünmüyor kariyerine odaklı halde , hem bi daha üstesinden gelebilir miyim diye de düşünüyorum. Çünkü oğlum kolikti. Dünya bebesine çocuğuna tövbe ettirdi sağ olsun. :) Bir daha aynı süreci yaşama düşüncesi, ister istemez ürkütüyor. Hayırlısı olsun diyelim.

Öyle tabi Herkesin vicdanı, düşüncesi bir değil Aynı annenin büyüttüğü, aynı evden çıkmış kardeşleriz anlatmak istediğim tam da bu Ben başı ağrıyor diye 35 km yol gidip gece yarısı alıp hastaneye götürürüm ama bana bir şey olduğu zaman olaylar farklı, bir de komik gerekçeleri var, senin çocuğun yok anlamıyorsun :)))) Allah eksikliklerini göstermesin hepsini seviyorum ama hayatın gerçekleri de var.

Fakirlerin çocuklarda okuyor kendini geleceklerini kendileri sağlamak için çünkü onlara aileden kalacak hazır bise yok kendileri yapmak zorunda bişeyleri.. insanları maddiyata gore sınıflandırmadan ne aman kurtulacagiz

Peki siz 2. yi düşünüyor musunuz? Birçok konuda haklısınız ama dar gelirli aile konusunda farklı düşünüyorum, o şekilde olup her evladını okutan çok az, 9 aile öyleyse 2 tanesi dediğiniz gibidir.

31 aylık bir oğlum var ve biz de şu an aynı noktadayız. Tüm çekincelerinizi biz de paylaşıyoruz. Hatta şunu eşim okusa ben yazdım sanabilirdi.

Yani kızar mı değil ama gerçekten üzülebilir düşünün 27 yaşındayım şuan annem bana gelip kardeşin olacak dese o ne demek ya bu yaşta kardeş istemiyorum diye çıkışmam öyle söyleyeyim size :) Sadece ileride yalnız olma konusu üzüyor beni. Ve bence kuzende yeterli olmuyor 25 tane kuzenim var ama benim istediğim böyle bir bağ değil yani

Biz 3kız kardeşiz. Ablam ve kardeşim benim herşeyim. İyi ki varlar. Onlar varken kimseyi aramam. Bir telefonla toplanırız beraber aglarız güleriz. Benimde 1oğlum 1kızım var. Şimdi2. oglum gelicek nasipse. Bence saglığınız ve maddi durumunuz elveriyorsa kardeşdünyanın en güzel şeyi. Ertelememelisiniz yaşınızda çok müsait

Öncelikle her kardeş bir değil. Kızım 5 yaşında oğlum 6 aylık. Karı koca çalışıyoruz. Aylı gelirimiz 11 bin. Kızım en iyi koleje gidiyor hiç bir şeyi eksik değil. Bunun yanında ev, araba ihtiyaç kredimiz var. Ne oluyor kendimizden kısıyoruz ama canı sağolsun. Oğlum büyüyünce onada aynı imkanları sunacağım borçlarımız hafifler nede olsa. Kıskançlık yok durumu iyi yönettiğimizi düşünüyorum. Kardeşi doğduğunda 4 yaşındaydı,4 yaşındaki bir çocuk ne ister tabiki sadece oyun. Doğum yaptığım andan itibaren ben veya eşim asla yalnız bırakmadık rutinimiz neyse aynı şekilde devam ettik. İlgiyi azaltmazsanız kıskanmaz aksine kardeşi olduğu için mutlu olur. Neden kardeşi olsun istedik diye sorarsanız? Çocukluk çağında arkadaşı, yoldaşı, paylaşmayı öğrenmesini istedik. Nitekim büyüyünce ne olur bilemem. Biz 5 kardeşiz ama hiç birimiz birbirimizle görüşmeyiz. Varlıkları ile yoklukları birdir. Ben bile yaptıysam 2. Çocuğu herkes yapar. Sevgiyle Alys

Konumdan cımbızla cümle çekip konumu başka bir polemiğe çevirmenize izin vermeyeceğim, üzgünüm başka bir konuya gidin. Konumu okuyanlar neyi kastettiğimi çok iyi anladı

Ahhaa ikiz olursa cok komik olur su kararsizliginizla Benim cocuklarim arasinda 8 sene var, ikinci cok zor bir cocuk, cok isteyerek yaptik kiyamiyoruz hic ama abisi de dahil olmak uzere herkesin hayatini zorlastirdigi bir gercek Pisman miyim, degilim ama zorlaniyor muyuz evet hem de cok, zor bir karar gercekten

Vaaaay çok şaşırdım belki de kardeşten kardeşe değişiyordur şahsen ben kardeşiniz olsam iki elim kanda da olsa gelirdim, keşke ablam da olsaydı... Ama öncelikler değişiyor haklısınız, ayıplamamak gerek doğanın kanunu bu ama biraz da vicdan meselesi sanki...

Bir eğitimci olarak böyle bir yorum yapmanız çok faydalı oldu, şu anki eğitim sistemi hakkında hiç fikrim yok, devlette iyi bir temel aldırıp, lisede orta okulda iyi bir özel okulda burs kazanması ve üniyi iyi bir özelde bitirmesi de mantıklı olabilir. Allah evlatlarımızı bağışlasın, bahsettiğiniz durum da olabilir Allah korusun.

Benim de 1 oğlum var 7 yaşinda çalisiyorum. ikinci çocuğu düsunmuyorum. Suan yasadigim yerin en iyi kolejinde okuyor istedigim her imkani sunabiliyorum. ama 2 çocuk olsa koleje dahi gonderemem o yuzden 2. çocuk ogluma tamamen haksizlik olur diye düşünüyorum. Biz 2 kardesiz ayni sehirde yasiyoruz abimi 3 ayda bir falan görürüm asla arayip sormaz. Annem hastalanir herseyiyle ben ilgilenirim ama konu paraya mirasa gelince evlat kardes oldugu aklina gelir

Bu dünyayı tek katlanabilir kılan şey anne olmak, evlat sevgisini tatmak... Bir varlığın bu kadar sevilebileceğini düşünemezdim taa ki anne olana kadar... Sevgisi tarifsiz, kelimeler yeterli değil anlatmak için.. Uyurken onun verdiği nefesi kendi içinize çektiğiniz gün bu sözlerim aklınıza gelsin eğer bir gün anne olursanız... Sevgiler

Yoksul deseydın daha normal olacaktı sankı veya dar gelırlı

2 kızım var 1 ve 5 yaşlarında. bende çok tereddütle yaptım ikinciyi ama şimdi iyi ki olmuş diyorum hergun. Evet birini okula götürürken diğerini de soğukta çıkartmak vs biraz zor ama olsun bunlar geçici en fazla 2 3 yıl zorluğu olacak birşey. ondan sonra ömür boyu birbirlerine yoldaş olacaklar inşallah. Bugün misal dışarıdan geldik. uzerimi çıkartıyorum, baktım büyük kızım küçüğün montunu çıkarıyor ☺ gel de sevme, gel de şükretme.

Vah vah desene fakirler çocuk yapma özgürlüğüne sahip zenginlerin parası da var ama çocuk yapma özgürlüğüne sahip değil :) Sen kavramları yanlış oturtmuşsun zengin var ilkokul mezunu hem eşinden hem metresinden çocuklar yapıyor ne de dar gelirli aileler var okumasa bile kendini geliştirmiş öyle 6-7 çocukta yapmıyor. Türkiye doğum oranını takip edersen görürsün ha bu arada bakmışken Türkiye'de asgari ücretli sayısına da bak sonra akıl alırsın M

Robert kolejine gidemeyecek mi dertlere bak

Esnemeli de kime göre esnemeli Örneğin arkadaşlarının kardeşleri oldu Sinemaya gittik ve bebeği olan anne gelemedi babası getirdi Çocuk sinemaya geldiği halde kardeşim olmasaydı sen de gelir annelerle otururdun demiş annesine Bu nedenle yaş farkı olmamalı istek ve ihtiyaçlar uyumlu olmalı diyorum İleride tabii esneyecek de küçük bir çocuğun sırf kardeşi olduğu ya da birisine kardeş olarak sonradan doğduğu için bazı şeylerden mecburen uzakta kalması ayrı yetişkinin ki ayrı Oğlumun arkadaşının annesi doğum yaptı Bebek 6 aylık ben de yapsaydım ya büyük oğlumu yıllarını verdiği spordan alacaktım ya da kucak bebeği ile akşam 18-20 arasında sokaklarda olacaktım Benim şartlarım bu, o nedenle tek çocuk, zaten yorumumda da bu hayat şartlarında demiştim

sağlık sorunu yok çok şükür ama psikolojik sorunu var. küçüklükten beri çok zor bir çocuktu zaten. sizin dediğiniz gibi iade etme durumu yok ne yazıkki. annem babam da pişmanlar ama evlat bu atsan atılmaz satsan satılmaz. benim içinde sıkıntılı bir durum hayatımda sürekli olacak biri umarım toparlar.

Ben yorum yapmıştım hamileydim o zamanlar 2. Kızıma:::: şu an 2 kuzum yanımda maddiyat çok kötü değilse yapın çok başka birşey 2. Çocukda anladım anneliği

Valla kız kardeşimle aramda 3 yaş var herkes kendi ailesine hayatına bakıyor şu an yani öyle hayatta manevi destekçi olayı hiç yaşanmadı desem daha doğru En yakın arkadaşlarım daha destekcidir çünkü onları kendime göre ben seçtim ve biraz da sans kısmet tabi ama kardeşin huyu ne olacak belli olmuyor bencil de olabiliyor ki genelde küçük kardeşler daha bencil doğrusu. Bir de şu var evet ailem hep benden kıstı mesela ben şehir dışına gidemedim okumaya ya kardeşim kazanırsa şehir dışında üniversite diye ve o kazandı ve de gitti. icimde uktedir. iyi düşünün derim. Ha artılar yok mu var... mesela şu bir gerçek iletişim kurmayı daha iyi öğreniyorsunuz, hakkınızı savunmayı da. guclendiriyor bu tur çekişmeli ilişkinde büyümek

kız kardeşim en iyi dostum en iyi arkadaşım iyi ki var dediğim için. kızımın da bir kız kardeşi var. yoksa çalışıyorum kızım 4 yaşındaydı gayet her şey rayına girmiş hayatım düzene girmişti. ama kardeşi olmalı diye düşündüm en azından bir kardeş.. bir yerde okumuştum zaman zaman bu tarz konularda da yazıyorum. bir kadının annesi vefat etmiş, taziye var. herkes geliyor başın sağ olsun vs. teselli etmeler. kadın şöyle dedi; tek biri vardı beni teselli etmeyen - kardeşim- çünkü beni bir o anlayabilir...

Bence sırf kaliteli oyuncak yada kıyafet için 2ci çocuktan vazgeçmek çok saçma. Sonuçta kızınız oyuncak bakımından eğer kırmadan dökmeden oynuyorsa kardeşi de faydalanabilir onlardan. Kıyafet ise bence çok çok kaliteli kıyafetler giymesi 1. İçinde 2. Çocuk içinde şart değil. Ne demiş büyüklerimiz çocuğun yediği helal giydiği haram hemen büyüyorlar zaten ucuzundan almak en mantıklısı

Zengin insanlar için mal varlığı çok olan kişiler mi diye bahsediyorsunuz hep? Günlük konuşmada kullanırız zengin fakir kelimelerini, deyim bile var " Zenginin malı züğürdün çenesini yorarmış ". Fakir kelimesini kullanırken aşağılamak anlamında kullanmadım, bu açık diye düşünüyorum.

Fakir olduğum için cevap yazamayacağım. Saka şaka zenginimde çocuğum olmuyor

Eğer kardeş düşünülüyorsa çok ara vermeden düşünmek gerekli. 2 ablamla aramda 10 ve 11 yaş oldugu için kuşak farkı var annemden halliceler bir konuya bakış açımız herşey farklı dertlesmek için pek aramam mesela. Iki kardeşi kardeş gibi büyütmekte mesele. Eğer soğuk kavgacı büyürlerse siz öldükten sonrada birbirlerine faydaları olmayacaktır. Yaş aralığı yakın birbirinin en yakın dostu olan kardeşler de var. Bütün mesele ailede bitiyor.

Olup sevinene inaniyorsun da olmayinca sevinene neden inanmiyorsunuz

Zor cidden Bazen diyorum araları en az 3.5 4 sene olmalı. Bazen diyorum amaan yap peşpeşe büyüsün sıpalar minicik minicik. Ama sanki kardeşsizlik zor olur. Tabi işin bir de hayırlı hayırsız kısmı var. Zor karar.

Ve daha bu laflar ne ki inan hayırlı evlatlar olsunlar İnşallah...

Tek çocuk annesiyim. Çalışma şartlarımın ağır olması, gelecek kaygıları, başka bir çocuğa yetememe, sevginin bölünecek olması gibi düşünceler ağır bastığı için, 2. çocuk fikrine uzun zaman soğuk baktım. O zamanlar ikinci çocuğu yapanların istemeden hamile kaldığını, süpriz bebekler olduğunu düşünürdüm. Bana göre başka çocuğunun olmasını isteyebilme bile olamayacak birşey gibiydi. Ama, çok büyük bir hataymış bu düşüncelerim. Sonrasında biz kendimizi hazır hissettik, bu seferde sağlık sorunları sebebiyle başka çocuğumuz olmadı. Herşeyin hayırlısı tabiki. Çocuğumda hiç kardeşim olsun dememişti. Taki,3 yıl öncesine kadar. Bundan 3 yıl önce dediki, keşke benimde kardeşlerim olsaydı. Siz bu dünyadan göçüp gidince çok yalnız kalacağım. Doğrusu biraz içim burkuldu. İnşallah senin çok büyük bir ailen. çocukların olur, hiç yalnızlık hissetmezsin o zaman diyebildim. Onun için diyorum ki, çok detaya takılmayın ve istiyorsanız, hazırsanız, çok ara vermeden yapın. Khomyuk

Şu an 5 yaşında bir oğlum var ve sürekli benim kardeslerimle geçirdiğim küçüklük anılarımı anlattiriyor. İstisnasız her gün. Ve bana ben de odamda hep benimle olan bir arkadaşım olsun istiyorum diyor. Ben varım oğlum diyorum. Sen benim arkadaşım değilsin annemsin diyor. Sırf bu yüzden nasip olursa 2. Çocuktan çok kısa süre sonra 3. Çocuğu da dusunuyorum. Keşke bu kadar ara vermek zorunda kalmasaydim...

Haklısınız... Herşeyin başı sağlık ve huzur aslında... Stres yaptıkca gebe kalmak zorlaşırmış, bunu çok duydum, söylemesi kolay ama çocuk için değil birbirinizi arzuladığınız için beraber olun eşinizle ve yumurtlama döneminizde özellikle.. Ben evlendikten sonra 6 ay korundum ve çocuk düşündüğümüz 7. ay hamile kaldım, o konuda şanslıydım ki hashimoto hastasıyım, öncesinde tüm değerlerime baktırmıştım ama, jinekolog muayenesi, tiroid değerlerim vs Herşeyin başı stres, kötü hastalıklar da stresten oluşuyor inanın, rahat olmaya çalışın... İnşallah en kısa zamanda gebe kalırsınız, sevgiler!

Evlat sahibi değilim ama bir tek çocuk olarak fikirimi söylemek isterim ki küçükken hep kardeşim olsun isterdim ama büyüdükçe ve çevremde pek çok hayırsız kardeş gördükçe o kadar gerekli olmadığına karar verdim. Tek çocuk olduğum için de hiç bir zaman şımarık, bencil ve ya farklı bir insan olmadım. Siz ikinci bir evlada hazırsanız sahip olun. Ama kızım yalnız kalmasın diye bir düşünceniz olması. Yeterli sosyal çevresi olursa yalnızlık çekmez zaten.

Yapmamanıza tek sebep sizsiniz. O nasıl bir vicdan mukayesesi ya. s güldüm. Allah size de versin ins N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bekarım çocuklarım yok. Ama kardeşlerim olmasaydı ne yapardım bilmiyorum. 2 erkek kardeşim var ve annemlere sitem ediyorum bana bir kız kardeş yapmadıkları için. Üzülüyorum kız kardeşim yok diye. Hatta geçen evde muhabbeti geçti babam diyor biz bu kızın dilinden kurtulamayacağız yapalım birtane diyicem ama ya erkek olursa:)

Size Aşık Veysel'le cevap vereyim; Koyun kurt ile gezerdi Fikir başka başka olmasa.

Nasıl yani çocuğun hayatında her şey istediği gibi mi olacak ki şu an sizin çocuğunuz bir kardeşe uyum sağlamıyor olabilir ama ileride kırk kat yabancılara uyum sağlamak zorunda kalacak. Herkes esnemeyi öğrenmeli

Çok detaycısınız. Unutmayın çocugunuz içim bazen en mükemmeli yapsanız bile olmayınca olmaz. Öylesine yaptığınız şeyler ise size kapı açar mutlu eder. Ben sizi aşırı temkinli detaylarda boğulmuş gördüm. Size hikayemi anlatayım. Ben çocuk çok istiyordum. Pko dan dolayı geç hamile kaldım geçte evlenmiştim zaten 30 yaşında çocuğumu doğurdum. İnsan çocugu için. En mükemmeli i isterya bende büyük büyük konuştum hamileyken başladım şunu yapacagım bunu yapacagım şurda okutacağım şu kadar mükemmel olacak. Çocugum iyi olan en tepesinde en iyi mesleklerde çalışacaktı. Sonra doğdu ve zihinsel geriliği var dediler ben düşündüm hani o en mükemmel çocuk nasıl olacak çok zordu. Allaha yalvardım tek bakkal olsun tuvalet temizlesin yada en okuma gerektirmeyen meslek olunda sağlıklı olsun mutlu olsun dedim ayrıca asla yanlış anlasolmasın hala aynı fikirdeyim kimseye muhtaç olmasın sağlıklı mutlu ahlaklı olsun yeter. Tabi teşhis yanlışmış çok şükür. yani siz en kontrollü şekilde bir çocuk yapsanız da yapmasanız da bazen o düşündüpünüz mükemmel plan hayatın akışına uymaz.

Sorumluluk sahibi bir anne olarak sizi takdir ettim ancak hayat böyle planlanabilen bir şey değil Birincisi şu ki, ben ilk çocuğa hediye verir gibi ikinci çocuğu planlamaya karşıyım, bu ara annelerden çok uyduğum bir şey var, yalnız kalmasın diye yaptık, çok kardeş istedi yaptık vs... bu bence ikinci çocuğa haksızlık, o da bir birey olacak ve kimse hayatı boyunca diğerinin duygusal yükünü taşımakla sorumlu değil bence, kısacası çocuk için çocuk yapılmasına karşıyım ben :)) İkincisi eğitim ve olanaklar konusu ; siz çocuğunuza en iyi okullarda en güzel eğitimi verirsiniz ama hayat düşündüğünüz gibi değil, çok yakın bir arkadaşım var eşinin aldığı eğitim, gittiği okullar yazılsa iki sayfa falan tutar, ailesi bir servet adamış oğullarının eğitimine, bu kadar donanımlı adam ailesinin beğenmediği yüksek okul mezunu karısının maaşıyla yaşıyor, çünkü çalışmayı sevmiyor demem o ki normal bir eğitim sonucu hayatını nasıl şekillendireceği çocuğun bileceği bir iştir bu kontrolümüzde değil maalesef. İlk çocuğun yaşam standardı da söz konusu ediliyor ama bu da bence doğru değil. Tek çocuk olup annesine hasret evlatlar var, çünkü günümüzde çalışma var, hayat gailesi var ileride ne olacağımız belli değil, bir kardeşle ilgiyi paylaşmak, imkanları paylaşmak çocuğu mutsuz ediyor ise o çocuğa öğretilen aile kavramında bir hata olmalı diye düşünüyorum. Bahsi edilen 5-6 çocuklu bir aile olsa haklısınız Gelelim insanın kardeşi olma konusuna ; dört kardeşiz biz, hastalıklarda, ölümlerde birbirimize destek olduk, annem iyi ki doğurmuş dedim bir zamana kadar ama herkes evlenip işin içine başka çekirdek aileler oluşturma konusu girince emin olun kardeşlik büyük hasar alıyor. Şu an birinin bir derdi olsa emin olun başımda taşırım ama bugün düşsem kimsenin yanına sığamam, kardeşlerimin benim hayatımı iyileştirmede hiç bir etkisi olamaz. Dışarıdan bakan biri olarak görüşlerimi paylaşmak istedim sizinle, doğuracak ve emek verecek olan kişi olarak en önemlisi sizin duygularınız, yeniden anne olmak isteyip istemediğiniz bence, hayırlı kararlar vermek nasip etsin Rabbim

çok ayrıntılı anlatamam yorgun ve hastayım tek çocugum var yıllarca yapmadım şimdide olmuyor, yapmama sebep olanlar öbür dünyada hesabını allaha versinler diyorum, doğur bacım rabbim darda koymasın inşallah kımseyi sizide bizide

Ama bunlar cok farazi furumlar yani olasiliklar, bence siz kardes fikrinden cok kendiniz ikinci cocugu istiyor musunuz buna karar verin, ikinci cocuk fikri buyuk karar bana gore, bu kadar detayli dusunup kafanizi karıştırmayın, istiyor musunuz istemiyor musunuz bunjn tek bi cevabı olmali

Biz 4 kardeşiz çocukluktan itibaren bir gün ters düsmedik birbirimize hergün tek tek ararım hepsini. Babamı kaybettik birbirimize her açıdan destek olduk... siz ne yaparsınız bilmiyorum ama, kardeş benim icin cok önemli

Arkadaşlar elimden geldiğince yorumlarınızı okuyup, kendi içimde bazı şeyleri tartıyorum, çok yardımcı oluyorsunuz, hepinize zaman ayırıp yazdığınız için çok teşekkür ederim, ara ara girip okuyup cevap vermeye çalışacağım, yorum yazmaya devam edin lütfen..

Zihniyete bak Allah askina nolmus yani benim de iki cocugum var biri uc yasinda biri 2 yok maddie geliri olmayan insanlar 4 te yaparmis bes te kolejde okutmak istiyomusta 8 milyar evin maasi varmista hava mi atiyosun heralde maddie geliri dusk olan insanlar cocuklarinin geleceklerini dusunmuyirlar oylemi normal okullardan cikan okdar ogretmen avukat doktor varken Sen kendi zihniyetini sorgula bencil

Evdesiniz yani bakıcı derdi yok.8bin ulke sartlarinda çok iyi bir para.. Kira geliriniz de var. Yaş da uygun... Engel yok bence ikisinin de ihtiyaçlarını karsilarsiniz. Annemi erken kaybedince bir kardesim olsaydi acımı paylaşacak güvenecek diye çok düşündüm. Bence ozellikle kızkardeş istisnalar hariç insana iyi geliyor.

Çok güzel sevgi dolu bir ailede büyüdük evlenene kadar da çok yakindik. Ne zamanki evlendi ve araya birkaç miras ile ilgili parasal sorunlar da girdi anladim ki ona yakin olan her derdine koşan sadece benmişim o abi olarak benim hiç yanimda olmamis ne evlenirken ne babam ve annemin hastaliklarinda. Yapısı oyle diyorum ben artik onu öyle kabul ettim.

Ooo bu güzellemeleri oğlum da yapar. Sadece kıza özgü değil ki. "Çok tatlısın anne" der durup durup. Yüzyüze gelince hemen öper.. Mutfakta da yardımcı. Muz dilimler, kek yaparken yardım eder, sofra kurar. Daha ne isterim.. Boğuşma, tepişme işinde babaya paslarım ama ona pek gelemiyorum.. O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Cinsiyetleri 1 haftaya belli olur, ben kızıma hamileyken 12. haftada belli olmuştu cinsiyeti, inşallah en azından ikizlerin biri kız bebektir. Hep diyorum ve diyeceğim, bir annenin mutlaka bir kızı olmalı, kızım şimdiden bile bana o kadar yardımcı ki ve çok bıcırık, tatlı dilli oluyorlar, az önce oyun hamuru oynuyoruz, bana bakıyordu uzun uzun, niye baktın dedim, güzelliğine bakıyorum dedi

Öncelikle bu konuya artık bir netlik kazandırayım her ne kadar anlatılmak istenen karşındakinin anlayabileceği kadar olsa da... Fakir insanlar tabirinin o cümlede hangi amaçlı yazıldığı art niyetli olmayan her insan anladı lakin sizin gibi konuyu saptırmak isteyen ya da dikkat çekmek isteyen tipler, bilmişlik taslayıp garip garip ve gereksiz imalarda bulundular anlamlandıramadığım... Konumu okuyan birçok üye ( %95 ) fakir insanlar lafının açılımının eğitimsiz, kendini geliştirmemiş ve cahil kesim olduğunu ve çocuklarının geleceğini, eğitimini, temel ihtiyaçlarını düşünmeden bilinçsizce çocuk yapan kesimden bahsettiğimi çoktan anladılar bile ama tabii herkesin anlayış kabiliyeti de bir olmuyor, sizin aracılığınızla hem size hem de o %5 lik kesime bu yorumla açıklamamı yapmış oldum, teşekürler. Not: Ne güzel 3 çocuğunuz olmuş, baş edebiliyorsanız ne mutlu, Allah bağışlasın.

rica ederim, ne demek şimdiden geleceklerini bu kadar düşünüyorsunuz, eminim mükemmel şeyler yapacaktır

Hu huuuuuh, hem de ikiz hea? Beni bu kısım da endişelendiriyor zira annem tek yumurta ikizi ve kayınvalidemin de ikiz çift yumurta kardeşleri var.. Allah kolaylık versin diyorum... ikizlerin cinsiyet belli mi, tek mi çift yumurta mı?

Yapın yapın, iki çocuklu hayat efsane güzel. Siz de terfi edin bu hunili anne ekolüne, gelsenize aramıza

Siz önce kendi üslubunuza bakın, iğreniyorum gibi nefret ifadeleri kullanan sizsiniz. Öyle cevaba böyle tepki, hak ettiniz. İnsanlar her zaman aynı fikirde olmak zorunda değil, medeniyet farklı fikirleri saygı çerçevesinde nezaketle eleştirmektir. Anlayana... Y

ben dogum oncesi cok telasliydim bu konularda, ama dogum sonrasi buyuk bir sorunumuz oldu diyemem, bazen kardes kiskancliginin seviyesi yukseliyor mesela, o zaman anliyoruz bir sekilde bir yanlisimiz var. Kendime cok yuklenmiyorum acikcasi bu tarz olaylarda, cunku cocuklari gozlemleriz, onlar da duygularini zaten gizlemezler, hani yanlis yapiyorsak da bu yanlistan kisa surede donuyoruz diye umuyorum. Genel olarak aralarina girmiyorum ben, problemlerinizi kendiniz cozun diyorum, tabi durum siddete donmedikce. Buyuk daha merhametli, ama kucuk iyi yumrukluyor. Ikisinin de birbirine siddet uygulamasi tabi ki yasak, ama sana vurulursa sen de vurursun, bunu engellemiyorum mesela. Bir de buyuge cok aciklama yapmak gerekiyor. genelde yasi kullanarak aciklama yapiyorum, iste 2 yasindaki cocuklara boyle yapilir, sen iki yasindayken sana da boyle yapiyorduk vs vs seklinde. Yani oluyor, olmasi da normal diyorum ben. Bazen ayni seyi on kez yirmi kez tekrar aciklamak gerekiyor, cunku anliyorsun gozunden, anlamamis hala burnu titriyor. Iste o noktada bazen hata yapip buyuge de kucuk muamelesi yaptigim da oldu maalesef. Cok tutarli olamiyorum, en buyuk sorunum bu. Zira sen tutarli olmadigin zaman her sey basa sariyor bildigin gibi.

Ah ahh bende böyle şugün şu saat ısmarlama çocuk yapicam dedim Allahımın cevabı sert oldu 1bucuk senedir olmuyor :)

Konuyu kardeş olayından çıkarım bence, ikinci bir çocuk istiyorsanız doğurun istemiyorsanız doğurmayın.

Evet benim de benzer kaygılarım var, ayda en az 2 kere yemeği dışarıda yiyoruz mesela ya da oyuncak anlamında en kalitelisi alınıyor, giyimde de öyle, kardeş demek bunları iki kere düşünmek demek... ama arkadaş da ne kadar kardeş gibi olabilir, şahsen benim hiç kardeş gibi gördüğüm bir arkadaşım olmadı, kardeş gibi gördüklerimden kazık yedim ve o zamandan beri hayatıma giren yeni arkadaşlarımla hep bir mesafem oldu ve olmakta..

Cok geçmis olsun diliyorum! Sok içinde okudum. Benimde hamileligim çok güzel geçmisti. Ne migde bulantisi, ne yanma, hiçbirsey yasamadim. Sadece son haftalarda uykusuzluk vardi ki koca göbek ile o normal :) Yani senin hikayen ile çok benzer. Iste hersey sans. Hamileligin nasil geçicek sans meselesi, çoçuk "rahat" bir çoçuk olacakmi sans meselesi. O anki lohusa duygularin, hormonlar. Hepsi sans iste. Ondan dolayi teredütlerim var. Bir taraftan duygusal olarak çok isterim ikinciyi. Sanki simdi ailemiz "tam" degilmis gibi his ediyorum. Diger taraftanda önümü göremiyorum. Ya pisman olursam? Ya ikisine yetemezsem, sinirli bir anne olursam? korkularim var. Bu annelik niye bu kadar zor, off ya!

Anne olmadan once de anne olduktan sonra da hep cocugum olursa kardesi de olsun istedim, nedenini bilmiyorum. Benim 2 yas kucuk bir erkek kardesim var. Evlenene kadar aramiz cok iyiydi ama sonra bazi tatsiz durumlar yasandi ve su an konusmuyoruz sayilir. Annemin zoruyla birkac kez telefonda konustuk o kadar. Bana cok haksizlik ettigini dusunuyorum. Beni gec, iki tane yeğeni oldu, onlari bile merak etmiyor. Yani kardesin nasil olacagini kestiremezsiniz. Umarim olene dek hep iyi anlasirlar. Benimkilerin yas farki 2. Biri 27 aylik digeri 3 aylik. Asiri yoruluyorum. Hem de su ara ikisi de atesleniyor, grip gibiler. Arada yardim edenim oluyor. Su an annem yanimda ama tek oldugum zamanlar da cok. Esim de cok yogun calisiyor. Ayrica subatta ise baslayacagim. Tempo bir anda artacak. Sabirla su yorucu gunlerin gecip, her seyin duzene girecegi günleri bekliyorum. Ne kadar zor oluraa olsun, bir kere guluyorlar bana, dünyalar benim oluyor. Abisi kardesi aglayinca gidip opuyor ya o zaman iyi ki diyorum. Ben onlara bu sansi verdim, degerlendirmek onlara kalmis.

Tam ben de öyle olduğumu düşünüyrum ama ertesi gün de diğer taraftan bakıyorum olaya, nasıl mı? 1. Mis gibi en iyi okullarda okusun kızım, kardeş gelirse aynı şartları ikisine de sağlayamayabiliriz. 2. Tek çocukla olduğu gibi güzel tatillere gidemeyiz her zaman, daha tutumlu olmak gerekir. 3. Böyle hastalıkların olduğu çağda 2. bir çocuk ne için, yazık değil mi o çocuğa? Hadi ilki anneliği babalığı tatmak içindi, 2. si keyfiyet, kendimizi bile koruyamadığımız virüslü bir ortamda gebe mi kalcam vs 4. Ya hayırsız kardeş olup da kızımı ve bizi de hep üzerse. 5. Tekrar lohusalık süreci zor geliyor 6. Ya sağlıklı doğmazsa endişesi. 7. Ya ikiz olursa korkusu

Ben eğer tek çocuk olsaydım annemle babama küserdim. İlgi bölünürmüş de maddi imkanlar bölünürmüşmüş. Bu dünyada düştüğünde yanında olacak bir kardeşi yoksa yere batsın öyle hayat. Neymiş efendim ben tek çocuk olsaydım olurmuş Muş. Belki kardeşi hayırsız olurmuş muş. ya allah aşkına yazmış olmak için yazmayın. Belki hayırsız olacak olan ilk çocuğunuzdur. Hem neden hayırsız olsun. Herkes kendi hayatını yaşayıp kardeşininkine de yardımcı olur. Hele bir de 2 çocuğunuz kız olursa gözün açık kalmaz. İnsan kardeşiyle kavga da edebilir kesebilir. Ama kardeş canın yarısıdır

Yok kesin bir dille konuşamıyorum çünkü neyi büyük konuşsam başıma geliyor ama illa olsun istemem şahsen yalnız kalmasın diye bakalım zaman ne gösterecek :)

Işte bu!!! Duygularıma tercüman olan bir cümle daha... evet kan bağı iyidir candır yalniz hissetmez ama herkes sonuçta tektir... birimize bisi olsa hangimiz abisinin ablasinim evinde ebedi yaşar? Illa kendi hayatını kurmaya çalışiyorsun...3kardes eşim evet bağları kuvvetli ama herkes kendi hanesinde kendi telaşında cocuklariyla yine karısı kocasi yaninda herkesin Allah iyi. insanlarla karşılaştırsin

yahu konundaki cümleyi alıntılayınca cımbızla çekmiş mi oluyorum? ne alakası var? sen yazmışsın ben de ona cevap verdim. fakirler böyledir diye yaftalayan sensin, polemik çıkarsa benden değil senden çıkar yani.

tek çocuğum tek çocuk sahibiyim ne kardeş istedim hayatım boyunca ne 2. bir çocuk, kızımın eşimin ilk eşinden olan bir abisi var ama çok sık görüşmediklerinden ilerde de aralarında çok bir kardeşlik bağı olacağını düşünmüyorum. ama kardeş çok mu gerekli derseniz bence gerekmiyor... önemli olan mevcut çocuğa herşeyin en iyisini verebilmek...

biraz bilinçakışı gibi olacak ama düşüncelerimi yazayım: . valla biz orta halli bir aileydik, babam ilkokulda işsiz kaldıktan sonra zaten öyle tatilli matilli bir yaşantımız olmadı. ortaokul sonrasında da eğitimime kuruş harcanmadı, 2 sene üniversite harçlıklarım haricinde. bizim maddi koşullarımızda ailem 2. çocuğu kaldırabilir miydiiii, sanırım annem ne yapar eder bakardı, belki babam iş bulurdu. maddiyat konusu anne-babanın elinde olan bir şey olduğu için çocuk bakış açımla ne desem yalan. . kolej konusuna gelirsek. ilkokulda burs veren kurum var mı bilmiyorum ama sonrası için görüşüm, birçok okul için koleje para harcamanın boşa olduğu yönünde. bazı istisnasi iyi kolejlerde de çocuk eğer okumalıysa, burs alabilmeli diye düşünüyorum. 2. çocuğu yapmakla, ilkini koleje yollamak arasında kalsam, kesinlikle ikinci çocuğu seçer, iyi bir devlet okulunun yanına taşınırdım herhalde. bir çocuğu burssuz koleje yollamaktansa, devlet lisesinde okurken para biriktirip üniversite için almanya'ya, avusturya'ya yollamak o çocuk için milyon kat hayırlı olur. erkek arkadaşım kolejde öğretmen, o da bir gün çocuğumuz olursa kolejimsi kolejlere göndermeme konusunda hemfikir. . ben tek çocuk olmaktan çok mutluyum, ama insan deneyimlemediği durum hakkında yorum yapamıyor. belki kardeşim olsa çok daha mutlu ya da mutsuz olabilirdim. mesela hep, kardeşim olacaksa bir abim olsaydı demişimdir. ama ya magandanın teki olsa abi olup da? veya kardeşim olsa ben bu kadar tuttuğunu koparan biri olmayabilirdim belki. ya da ben 17 yaşındayken annemler boşandı, ben şu anda annemle yaşıyorum. bir sene sonra yurtdışına gitmek istiyorum ve aklım annemde. burada güvenebileceğim bir kişi olsaydı içim çok daha rahat olurdu. gibi gibi. gördüğünüz gibi, basit bir soru gibi ama bunun da birçok parametresi var. işin manevi yönü tam bir çıkmaz ve bilinmezlik. bu noktada, eğer bebek fikrine manevi olarak hazırsanız, maddiyatınız da bir şeyleri garantileyebilecek durumdaysa, 'neden olmasın?' derim ben. evinizde şiddet yoksa, sevgi dolu doğru düzgün ebeveynlerseniz , dediğim gibi, kolej ve 5 yıldızlı tatiller olmasa da olur bence. ben 16 yaşımdan beri kendi tatilimi kendim yaratıyorum, çocuğunuz da kendi donanımlarıyla istediklerini kendisi elde edebilecek bir birey olursa, hiçbir şey içinde kalmaz.

kız çocukları anne babaya daha düşkünler, erkek kızı gördü mü anne babasını şehrini unutur ona tabi olur. miras olayında da dediğin gibi tek çocuk olmasında bence de fayda var, ona az buna fazla derdi olmaz çocuğun en azından, ben mesela daha bekarım ama evlenirsem bende tek çocuk yaparım. kendime kocama daha çok vakit ve zaman ayırırım en azından, bide çocuklar annem beni diğer kardeşimden ayırdı diye düşünmez:)

Ne güzel Allah bağışlasın evlatlarınızı, peki eğitim konusunda devlete mi verdiniz, şu an ki eğitim sistemi nasıl? Kardeşler arası yaş kaç?

Ben tek çocuk olduğum için hemen acele acele 2. yaptım belki sonra yapamam diye. İyiki de yapmışım.. Benim ömrüm imrenmekle geçti kardeşi olanlara. Şu an tek annem var Allah gecinden versin ona birşey olursa yapayalnızım... Şunu da ekleyeyim tek olduğum için imkanlarım biraz daha iyiydi ama kardeşin yerini tutmaz bana göre...

Öncelikle enine boyuna mantıklı bir şekilde irdelemişsiniz tebrik ederim. 2 çocuğum var, 5 ve 1 yaşlarında. Oğlum dili dönmeye başlayınca kardeş istedi. İleri yaşıma rağmen(kızımı 40 yaşında doğurdum) tek çocukta kalma planım yoktu zaten, nasip de oldu çok şükür. -Mesleğiniz varmış, dolayısıyla çocuklar büyüyünce siz de çalışır, maddi yükü paylaşırsınız. -Kardeş kıskançlığı 4 yaşta aşırı tırmanıyor, dolayısıyla 1-2 yıl ertelemeyi önerebilirim. -KP rahatsızlandı, eşimle görümcem dönüşümlü ilgilendiler. Birbirine destek oldular. Yaşlılıkta tek bir evlada yük olmak haksızlık bana göre. -Oğlum yalnızken bizi esir alır, saatlerce oyun oynamak isterdi. Şimdi kardeşiyle oynuyor. Onların bir sarılması bütün yorgunluğumu alıyor. -Bir tane ablam var, istesem şu an böbreğini düşünmeden verir. Kardeş anne babadan kalan en güzel mirastır. -Eğer enerjik, sabırlı bir insansanız. Iki çocuğa yetebilirim diyorsanız fazla düşünmeye gerek yok. Imkanlarınız gayet iyi bence. -Büyüğünün kız olması da ayrı bir avantaj bence. Hele küçüğü de kız olursa tadından yenmez. -Hayırsız kardeş örnekleri verenler; çocuklar istediğimiz gibi değil, yetiştirdiğimiz gibi olurlar. Onlar bizlerin aynası. Eğer biz anne baba olarak çocuklara eşit davranıp, gerekli sevgiyi ve ilgiyi gösterirsek, doğruyu yaşayarak gösterirsek, çocuğun çok farklı olma ihtimali düşük. Armut dibine düşer çünkü...

A Arya_Stark01 Bahsetmeyi unuttugum cok onemli bir sey var, tabi bu hesaplanamaz bir sorundu benim icin. Benim ilk hamileligim cok saglikli gecmisti, 7-8. aylarda kosabiliyordum o kadar diyim. Ama ikinci fiziken cok zor gecti, 4. ayda direk yurumekte zorlanmaya basladim, bir de tam izne ayrilacagim donem 15 temmuz olaylari oldu ve izinler iptal edildi malum. Hem ise gitmek zorunda kaldim, hem fiziken cok kotuydum vs vs. Hani su 2. cocuk mevzusunda en zorlandigin donem ne dersen, hamilelik derim. Cunku buyuk oglum asil o donem cok etkilendi, ben gercekten hasta gibiydim hamileligimin son doneminde. Hatta ilk cocukta logusa yatagi yapip ona buna nazlanarak yatan ben, ikinci dogumumda buyuk oglumu da yanima alip 3 lu sekilde yattim, ikisine de kendim baktim dogumdan sonra, cunku ancak o zaman fiziki gucu bulabildim kendimde. Cocuk isteyen herkes saglikli hamilelik gecirsin insaallah.

Amin canım çok saol esergry Nirvana Anneler

ikinci çocuk yapacaksanız arayı çok açmanızı tavsiye etmem. aradaki yaş farkı artınca arkadaş gibi büyüme durumu ortadan kalkıyor ve evde kaos çıkıyor genelde. .4 yaştan fazla yaş farkı için geçerli bu dediğim. kendi adıma konuşuyorum eğer bir sabancı değilsem ben 2. çocuğu yapmam. onu dünyaya getirdiysem zorlansın biraz diye düşünme, bir şeylerden eksik bırakma hakkını kendimde göremiyorum. ben çok çocuk istiyorum diye ondan refah düzeyini alamam. eğer bir kardeşi olursa o kardeşin hayırlı olacağı ne malum? ya ona yük olacak biri olursa, ya kötü huylu olursa. herkes kardeş istemek zorunda değil. hatta dürüstçe bir şey söyleyeyim benim benden 7 yaş küçük bir erkek kardeşim var ve ben hiçbir zaman kardeş istemedim, başıma bir şey geldiğinde de ona gitmem. biz burdan göçtükten sonra demişsiniz ama keşke ölümler sıralı olsa. yani o sıralama değişebilir.

4 kardesiz zor buyüdük maddi manevi evet ama suan uc kiz kardes ayni sehirdeyiz evliyiz. Evlerimizin arasi birer mahalle. Bir yere gitmek istesem cocugumu kizkardesime birakabiliyorum. Cok asiri pimpirikliyim kimseye guvenip birakamam yavrumu ama kardesime gonul rahatliyla birakabiliyorum. Misafir mi gelecek birbirimize hemen kostururuz. Hastami olduk ya kosarak gelirler ya yemek yollarlar. Canimiz mi sıkıldı aninda kapi calir hadi kahve icelim dertleselim diye. Her gün sukrediyorum kardeslerim oldugu icin. Tabiki her kardes cok guzel gecinemiyor malesef kötü örnekte cok ama birazda anne babadan kaynaklaniyor diye düsünüyorum. Benim babam ayligini aldiginda bütun cocuklarini toplayip yemek yedirirdi. Annem hasta olan kardesimizi aramazsak yada gitmezsek hemen arayip bizi kardesini bir dolas bak cok ihtiyaci var derdi bu sekilde buyuduk belki onun etkisi var belki tamamen şans bilemiyorum...

6 kardeşiz hepimiz devlet okulundan mezun olduk şu an ben okuluma devam ediyorum. Hepsinin çok güzel işi var. Babam yokken annem hepimize asgari ücretle baktı. Hepimiz annemizi sever sayarız, özel günlerde vs araşırız. Her şey anneden geçiyor kolej vs hiç önemli değil. Birde çocukta heves olacak yoksa milyarlar dökseniz nafile. Bir çocuğun her istediğini yapmak çocuğa kötülüktür der eğitimciler, çünkü elinden hayal edeceği her şeyi almış olursunuz der. İkinci çocuğun temel ihtiyaçlarınu karşılamak önemli. İnsan hesabını bildikten sonra her şeyin üstesinden gelir Onun dışında maddi gelire girip fakir zengin ayrımı yapmak çok yanlış olmuş.. Bu kişilerim isteğine bağlı zenginler çok yapar, ya da cahiller çok yapar diye belirtmeniz çok yersiz ve konuyla alakasız. Vallaha yoklukta gördük varlıkta önemli olan zihniyet. Böyle düşünen bir annem olsun istemezdim. Kolejden çıkan herkes iyi bir mesleğe sahip olamıyor, ya da her kardeş hayırlı değil

Maddi olarak sınıflandırmadım insanları, o durumda olup pervasızca çocuk yapan kesimi anlayamadığımı dile getirdim, buna vurgu yaptım...

Şaka mısınız? O zaman benim durumun maddi olarak bu kadar vahimse, asgari ücretle geçinenler hiç yaşamasın bile...

Evet eminim güzel bir duygudur. Güzel dileğiniz için teşekkür ederim. Neye karar verdiniz?

Hanımlar lütfen polemik olmasın rica ediyorum.

Ya ben pismanim demiyorum asla, cok mutluyum ikiledigim icin. tabi ilk 2 yilimizda sorsaydin, pismanim oluyorum bitiyorum derdim o ayri. Benimkilerin araligi tam 3 yas, birlikte oynamada sikinti yok simdilik. Maddiyat bizde de buyuk sikinti degil, ama genelde ikinci cocugun giderinin daha az olacagi fikri var, o yuzden yazdim o yorumlarimi, bazen sirf iki taneler diye ihtiyac disina cikildigi oluyor cunku, yani masraflar 2 ye katlanmiyor, daha fazla oluyor bir de sen de yurtdisindasin, cocuklar 2 yasini gecip herkese tam bilet alinca 4 kisilik aile olarak Turkiyeye gidip donmesi kucuk capli bir servete mal olabiliyor, iyi butceyi bile sarsabiliyor yani. V Vander

gözyaşlarıyla okudum ençokta burası yaktı o da benim kadar yalnız mıdır anne"

Olabilir içinde yaşıyor çoğu şeyi. Eh bunun da ikimize de pek faydası olmuyor :)

Ben de 2. yi yeni dogurmus bir anne olarak suraya yazmak istiyorum Allahim ben sanirim 2. de anne oldugumu anladim. Ilk cocugumda gercekten hicbirsey anlamamisim. Bize oyle tatli oyle tatli geldiki. Kizimda cok seviyor kardesini iyiki dogurmusum diyorum.

Bazıları var düşmandan daha beter Yani çok elzem bişey değil Kişi kendine yetebilir 4 kardeşiz bir durum olsa kimseyi bulamıyorum Kendi başımayım çok şükür Manevi açıdan sabır enerji gerektiren bişey çocuk Hayat sadece çocuk büyütmek değil bence O sorumluluk ömür boyu 34 yaşımdayım annem hala bana tost yapar

Aynen öyle :) hakkınızda hayırlısı olsun. Bana öyle geliyor ki sanki iyi anne-baba olmayı maddi olanakla fazla bağdaştırmışsınız. Lütfen kendinize bu kadar yüklenmeyin.

Zaman bulup yazamadiklarimi. siz yazmışsınız... madde madde hepppppsi de 2. çocuğu yapamamamda etken... özellikle annemiz babamiz bizi okuttu ki bi iş sahibi olalim diye e ben çalışmak için okuduysam ve çocuğuma iyi bir gelecek hayat için çalışmak zorunda isem hiç de çocuğuma bakmak için işi biraktim yok çocuğuma bakmayı tercih ettim olayina giremedim.. eşşek gibi çalıştım çalışacagiz işe giremedigimizde bunaloma girdik milyonlarca kiz okuyor mesleknsahibi olmak icin kimse de demiyor ki okuma kızım ilerde çocuğuna bakamazsin çalışıp napcan diyor mu demiyor... ben 7de evdeyim iyi kötü kızıma maksimum vakit ayırıyorum ama çalışmak da zorundayim calismazdam konu sahibinin bahsettiği gelirin yarısı girecek eve hadi çalışma! E ben simdi nasil 2. yapayim vakit ayıramayacağını bile bileeee hangi mantıkla? Evde bulunduğum saat belli ve bu emeklilige kadar değişmeyecek... Kizim okula başladığında anyayı konyayı gördüm gercekten bizim ulkemizde egitim kolay degil... oyle egitim sistemi gelişmiş memleketler gibi yolla çocuğu okula hersey orda hallolur olmuyo ister istemez bu dar zamaninda derslere okula seni de çekiyorlar 37yasindayim dogurup 45yasinda tekrar okul isleriyle egitim telaşıyla ugrasacak gücü bulamıyorum kendimde... o yaşta ALLAH kısmet ederse kızım büyümüş ben de iyi kötü o yaşa kadar telaştan pek yaşayamamış oldugim hayatimi yaşamak istiyorum ölümlü dunyada ALLAH izin verirse... kaldiramayacagimi düşünüyorum ruhen manen... Allah bitanesine saglik sihhat baht versin insallah... dogurup nasılsa cok iyi egitim aliyor nasilsa iş hazir zorlanmaz hayatini yoluna herrrhalukarda koyar diyebilecegim vir memlekette yaşamıyoruz... gercekleri görmek lazim

Iste inanin oyle bir yerde yaşasam 3tane ben de isterdim

Oğlum 3 yaşa yakın benim de. Tam rahatlamaya başladığım dönemde sırf yaş farkı çok olmasın diye 4 senemi daha gözden çıkarmak bana çok mantıksız geliyor. Varsın yaş farkları 1-1.5 sene daha fazla olsun, en azından ben biraz yaşadığımın farkında olayım. Çocuk faslı bitecek yaş 35'i geçecek sonra da 40 yaş depresyonuna girip hayatı sorgulamaya başlayacağım. Ne anladım ben bu işten? Anne baba olmak çok ulvi sorumluluk ama mutlu ebeveynler olursak ancak mutlu çocuklar yetiştirebiliriz. Benim mutlu olmak için en az 1-1.5 sene bu tempoda deşarj olmaya ihtiyacım var. Siz de gönlünüzden geçeni yapın.

sizin deyiminizle onlar zaten cahil, yaşasalar ne olcak?

Bence yapmalısın kardeş sevgisinden mahrum kalması ilerde sen ve esin hayatta yokken yalnız kalmaması özel okula gitmesinden çok daha önemli. Zaten bakabilecek durumdasın büyüklerimiz boşuna dememiş tek çocuk hiç çocuk diye rabbim herkese hayırlı evlat versin

Okuyan devlet okulunda da okuyor illa kolejde okumasına gerek yok çocuklarımın. Gelirimiz aşağı yukarı sizinki kadar ve 3 tane çocuğum var. Hiç oturup hak hukuk düşünerek karar vermedik, çünki ikizlerim senelerce olmadı sonradan olanda sürpriz yaptı. İyiki varlar diyorum sadece. Bazı şeyler planla programla olmuyor.

Evet canım ikizler geliyor. 11. haftadayız daha cinsiyetleri belli değil. Çift yumurta ikizleri bende çok tırsıyorum valla ay sonu bakıcımız işe başlayacak çünkü bebe olmuş 10kilo. onu kaldırmak çok zor oluyor. Karnım baya çıkmaya başladı. Çok kucağıma alıp gezdiremiyorum. Malum ikizlerde kilo alımı bile çok hızlı oluyor ve karnında 3. ay cıvarı cıkmaya baslıyor. Bebeyı nereme sıkıstırayım yan taraflarım bıle kılo aldı aman senın kaynana ıkımız. Ben bırınden ancak kurtuldum ıkıncısı olsa sanırım bizim iş boşanmaya giderdi

bizim de babamız çok erken vefat etti annem 9 - 14 - 15 - 17 yaşlarında 4 çocukla kira da kalakaldı. büyük ablam imam hatipte okuduğu için üniversiteye alınmadı bir markette çalışmaya başladı sonra bir firmada sekreter oldu daha sonra muhasebeye alındı. abim okumak istemediği için okumayıp askerlikten sonra okudu şuan pazarlama yapıyor. diğer ablam memur. ben muhasebeciyim.. N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Cok az gelirle çocukların asgari ihtiyaçlarını karsılayamamak doğru değil evet ama ben matematik hesabıyla da çocuk sahibi olmayı kendi adıma doğru bulmuyorum. Bizim gelirimiz ortalamanın üstünde genele bakınca iki evladım var yaş aralığı 2 buçuk ama bende 4 yaşın daha uygun olacağını düşünüyorum. İki tane oldukları için maddi olarak bölünmek bir sorun olarak gelmiyor bana. Herseyleri dört dörtlük olmak zorunda da değil zaten. Böyle bir çabam yok maddi olarak açıkçası. Kızım şuan iyi bir anaokuluna gidiyor ama ilkokulu devlet okulunda düşünüyorum, dışarıdan destekleyerek, adım başı apartmandan bozma kolej olduğu için artık her kolej de beklentiyi karşılamıyor. Maddiden çok manevi gücün, eşinizle olan aile bağınızın onun nasıl bir baba olduğunun, size her anlamda destek olup olmadığı cok önemli bence ikinci ve daha fazlası çocuk için. Bunlarda sıkıntı varsa ikinci çocuk düşünülmeyebilir.

Siz orta gelirliyseniz biz fakirinde fakiri fasfakiriz

ben tek çocuğum, kızım da tek çocuk. yaş 36 kızım da 6. sanırım 2. çocuk olmayacak. T

Allah başka dert vermesin bence yakında bir karar vereceğim inşallah... E

Ben şok ben ölü yani bana kızım öyle dese mutluluktan ölürümdoktor 3haftaya kesın bellı olur dedı

kendi kendine yetebilmeyi öğretin çocuğa daha mantıklı olmaz mı? biz öldükten sonra sarılıp ağlasınlar diye çocuk mu yapılır.

İlk halimden daha farklıyım, birçok yorum bazı konularda ne kadar yanlış düşündüğümü hissettirdi ama yine de acele karar vermek istemiyorum, zaten karar vereceksem de yazın hamile dolaşmak istemiyorum, nasip olursa da sonbaharda olsun...

Bu iki kısım nedense genelleme olmuş... Maddi durumum kötü ama cahil değilim Bunu maddi durumla özdeşleştirmeniz çok tuhafıma gitti. 2 Ay emzirebildim çünkü çevredeki psikolojik şiddet beni yıprattı. Ama yinede bebek özleminizi çok iyi anlıyorum. Özellikle ilk emzirme anı müthiş. İnşallah doğru karar verir ve çok mutlu olursunuz sevgiler.

hayatın ne getireceğini bilemezsin. öyle dostluklar edinir ki kardeşten öte olur. ama bazen de öyle kardeşler vardır ki ne birbirini arar sorar, ne faydası dokunur. hatta birbirine zarar getiren kardeşlerde var. kısacası bu mantıkla çocuk yapmayın. ekonomi kısmına takılırım ben sadece. imkanınız varsa ve istiyorsanız yapın. tabiki para bölünecek. çok zengin olsanız da bölünecek. isteğin sınırı yoktur. çok zengin de amerikada okutamadım ama neyse türkiyede kolejde okutayım der. yani hep bir üstü vardır. eğer gelirim kızıma planladığım hayat için yetiyor hatta artıyor diyorsanız yapın. ama anca bu çocuğa yeter diyorsanız yapmayın. onu ancak siz belirleyebilirsiniz. asgari ücretle 3 çocuk okutan aileler de var çünkü. sizin çocuğunuz için planladığınız hayat ile ilgili gerisi. lavia267

Galiba bu yorumu sadece tek çocuklar yapıyor Ben de benzer şeyler yazdım da

Bu foruma girebilmek için internet paketi veya evde nete para verebilecek insan brnim gözümde fakir değildir.

Biz öldükten sonra tek başına ağlamasın kardeşi de destek olur diye doğurmayı düşünmüyorum, başka başka sebepler, endişelerim var... kendi kendine yetmek belki de çok zor olabilir hem böyle bir dünyada... P papatyam_83

Çok teşekkür ederim şimdiki bebeğim erkek inşallah sağlıkla doğar o da. Yabancı Dil için kursa yolluyoruz büyük kızımı küçüğe de seneye başlıycaz inşallah. Lisede yurtdışına yollamayı düşünüyorum dil okulu gibi 3 aylık. Gelirimiz bunları karşılamaya yetiyor şükür. Bireysel emeklilik yaptırdım 2 kızıma da. Elimizden geleni yapıyoruz anne - baba olarak. Kızlardan biri evde olmayınca diğeri sıkılıyor ne zaman gelecek falan mahsunlaşıyorlar

Tek çocuğum tek çocuk annesiyim Kardeş eksikliği çekmedim kardeşli hayatı bilmiyorum Lakin günümüz koşturmacasında iki çocuk zor ama yapacaksanız arayı açmayın Büyük çocuğun düzenini bozmadan ikinciyi adapte etmek sıkıntı yine ikinci büyüdüğünde o da hep büyüğün hayatına eklenmekten rahatsız olabilir Örneğin oğlumun haftada 4 gün antremanı var 1,5 saat git gel 2,5 saat gidiyor Ben bu yaşımda sıkılıyorum bir de kardeşi olsa düşünemiyorum saatlerce oralarda Ya da oğlumun sınıfına birçok çocuk geldi bu sene Abi ya da ablaları oğlumun okulunda liseye başlamış onlar da ilkokul 4 te gelmiş yine benzer gerekçelerle ara sınıflarda okul değişimi fazla Ya da büyük arkadaşları ile X yere gitmek istiyor ama Bebek var annesi gidemiyor Dün metroda çocuk birşey almak istiyor annesi kardeşin yoruldu acıktı yarın alırız diyor çocuk da yarın da mızmız dersin çıkmazsın diyordu Küçükken bu tarz iki çocuk için de sıkıntılı olasılıklar var Ama büyüyünce destek kısmına da pek katılmıyorum Tek çocuğum kimseye güvenmen kimseye kendini yıkma ihtiyacı hissetmem ama birlaç kardeş olunca hep ona nazlanma buna yanaşma modu var gibi geliyor bana Bize birşey olursa destek olsunlar fikri de ütopik 40 yaşındayım tek çocuğum annem babam sağ ana bu aşamadan sonra onları kaybetsem de kimsenin manevi desteğine ihtiyaç duymam yine eşimin kardeşleri var ama bu yaştan sonra kimse kimseye manevi destek vs olmaz Bu manevi destek olayı belki küçük yaşlarda olur da 25 sonrasında yalan olur gibi Özetle bence gerek yok ikinci çocuğa ama siz isterseniz neden olmasın tek tavsiyem arayı daha fazla açmayın yani okula gitsin sonra vs demeyin

Burada beni en iyi anlayıp cevap verenlerden biri de sizsiniz ben de sizi tebrik ederim... Şu an yalnız olduğu için mi yoksa biz mutlu olsun diye öyle alıştırdığımız için mi bilmiyorum tek başına oyuncak en fazla 10 dakika oynuyor, hep eşlik etmemizi istiyor, bu eşim ve benim için bazen çok yorucu oluyor, gündüzleri bireysel takılamıyorum, hatta dün gece sırf kendime zaman ayırmak adına gecenin 12sinde kahve yapıp film izledim, sabah 4 te yattım ve kızım 09.30 da uyandı... Sabah 4te yatağıma giderken kızım ağladı, kötü rüya görmüştü birkaç kez de yanına gittim geldim, çok uykusuz olsam da kendimle baş başa kaldığım için mutluyum. Tek başına oyun oynaması için bir tavsiyeniz var mı? Diğer konuda ise Allah göstermesin benim ya da eşimin ciddi bir rahatsızlığı olduğunda sadece kızım yüklenecek bu sorumluluğu, ona da yazık, buna hakkımız yok diyorum, kardeşi olsa en azından bir hastalık durumunda paslaşırlar. Bir anne ya da baba 7-8 çocuğa bakarmış da bir evlat bir anne babaya bakamazmış diye de bir laf vardır bilirsiniz. Yine de Allah evladına dahi olsa kimseyi kimseye muhtaç etmesin...

Asgari ücretli bir fakir olarak konuşmaya hakkim var mi bilmem ama... Iki cocugumun arası 3 yas 3 ay biri 5.5 biri 2.5 ortalama Cok zor 2 yili geride biraktik emzirme kiskanclik herseye yeniden baslama hissi iki kat yorgunluk ve sizden talep eden 4 göz ( 2 de babada var ettimi 6 :# ) Maddi konuda cok zorlamadi hediye abisinin esyalari derken bize pek degmedi.. iki oglumda mama sandalyesine ve bebek arabasina oturmadi bile Bebek dedigin cabuk buyuyor herseyden az öz olmali bide incik cıncık alisverisler gercekten kisinin kendini tatmin etmesi ve alisveris cilginligi bence... Guzel yanlari.. bazen abim diye sariliyor ben şok hersey güzellesiyor Fakirim ama baska cocuk duşunmuyoruz cünkü tahammül seviyem sifirin altı Ama iki bence ideal.. hicbir cocuk bir basina kalmamali kardes candir elbey fikir ayriligi olur insan ana babasina dayanamiyor ama istisnalar kaidei bozmaz bence olmali Ve en az 4 yas aralik daha ideal... yazacak halim kalmadi yazilacak tonla şey var aslinda

Valla kusura bakmayın bir fakir olarak yorum yapıyorum siz önce kendi eğitiminizi düzgünce tamamlayın 3 yaşındaki çocuğu da bu zihniyette büyütüyorsanız yazık gerçekten.

Iki oğlum var araları 7 yaş eğer ikinciyi doğrumasaydım tek çocukta olur neden olmasın diyenlerdendim ama şunu anladım ki her çocuk kardeşle büyümeli ben oğluma kardeşinin psikolojik olarak iyi geldiğini düşunüyorum sizin kadar etrafli düşunsem asla ikinciyi doğuramazdim canlari sağ sağlıklı olsunlarda gerisi bi şekilde hallolur

Ben dogumdan sonra cerazette ye basladım. Emzırırkende kullanılabılıyor dıye. Ve cok korktugum ıcın extradan prezervatifte kullanıyorduk. Hapa hıc fire vermeden kullandım. Hatta saat kurmustum telefona caldıgı gıbı ıcıyordum. Adetımın 14. gününün aksamı tek bır ılıskı oldu ve prezervatıf hafıf yırtılmıs. Lanet olsun o durexin extra incesine fakat hapıda kullanıyorum yanı. adet gunum gelıyor ama belırtı yok. Hep gogus agrım olurdu belım kasıklarım agrırdı yok. Icıme bı kurt dustu dr gıttık ve hamıleyım. nasıl oldu bende bılmıyorum. 5sene boyunca oglum dunyaya gelsın dıye yapmadıgımız sey kalmamıstı 5sene sonra zar zor olmustu. Sımdı hem emzırırken hemde double korunurken hamıle kalmak hatta ıkızlere hamıle kalmak hala sasırtıcı benım ıcın. Yanı kısaca süt falan korumuyor arkadas.

Eşinin maaşını övmüş, fakirleri de bir güzel gömmüş bi de gelmiş fikir alıyor.

Eşiniz özel sektörde ise bu devirde kendine çok güvenmesin sizde çalışmalısınız.

Durumunuz çok da kötü sayılmaz. 2. Çocuğa da yetebilirsiniz. 4 4 lük büyütülecek diye birsey yok. Mutlu büyüsün, sevilsin, ilgisiz bırakılması yeter bence. Çalışmıyorsanız tabiki bir kardeşi olmalı. Arada en az 4 yaş olmalı diye düşünüyorum.

2. Çocuğuma hamileyim ilk kızım 5,5 yaşında olacak tabi zamanında doğarsa. Bu hamilelik tamamen beklemeden Korunarak sürpriz artık ne derseniz şekilde oldu. Zaten planlayarak asla bu sorumluluğu tekrar alamazdım. Sizin içinde hayırlısı olsun

Bence yapın bir kardeş

İşte çekincelerimden birisi de bu, tam rahata erdim diyorum deli misin keyfine bak ye iç gez toz diyorum... Sonra ileriki yaşlarda ya pişman olursam keşke kardeşi de olsaydı dersem içime bir köz düşerse diyorum... sonanda

Ooooo damarıma basılmış Bana deseler ki en büyük pişmanlığın nedir diye, Oğluma bir kardeş yapmadan O herifi boşamak derim

Bu bakış açısıyla sizin hiç çocuk yapmamanız gerek ama, bir çocuğunuz olduğunda da bu söylediklerinizi yaşayacak, bunalıma girecek vs. Hakkımda hayırlısı olsun o zaman :)

Konu eski sanırım ama hortladığına göre ben de düşüncemi yazayım. Tek çocuğum. Annem 2 yıllık evlilikten snra şiddet sebebiyle boşanmış ve bir daha evlenmedi.. Küçükken tek çocuk olmak hoşuma giderdi, rahatsız olmazdım çünkü bir sürü arkadaşım vardı. Ama üniversite bittikten snra arkadaş da kalmayınca kendimi yalnız hissetmeye başladım.. Daha snra annem kanser oldu . O hastayken de bir kardeşi çok aradım. Hastanelerde tek başıma koşturmam falan sorun değildi ama beynimin durduğu noktada akıl alıp dertleşebileceğim, sarılıp hüngür hüngür ağlayabileceğim bir kardeşim olsun istedim. Kuzenim çok destek oldu ama bu duygu var yine de.. Hatta hala korkularım var. Şu an evi bir nevi ben çeviriyorum. Ölüp gitsem annem kendi kendini idame ettirebilir mi bilmiyorum. Gözüm arkada kalmasın die bazen birilerine söyleyim diorum;o hastane işlerini asla yalnız halledemez ben olmazsam en azından rutin kontrollerine götürün vs die ama kimseye bu manevi yükü yüklemek istemediğimden içimde tutuyorum. Ben bekarım ama evlenirsem en az 2 çocuk istiyorum. Her tek çocuk bu tarz şeyler yaşayacak değil, hatta kardeşi olursa onunla geçinemeyebilir bile biliyorum, garantisi yok. Yine de tek çocuk bencillik gibi geliyor.

Çok çocuk yapmak cahilliktir demedim ki, maddi durumu çok kötü olup 4-6-8 tane çocuk yapanları ima ettim, onlar umursamaz çocuklarının karınları doymuş mu, üşümüş mü, okula gitmiş mi gibi.. Böyle olup bütün çocuklarını okutup, saçını süpürge edip onlar için herşeyi yapan anne babalar da var ama istisnalar... Sadece bizim gibi orta halli ama bilinçli anne babalar daha ince düşünür 2. Ya da 3. Yü yapma konusunda, bunu söylemeye çalıştım.. Siz çocuklarınıza yetebiliyorsanız, gelecek planlamanızı yaptıysanız ki yapmışsınız ki doğurmuşsunuz, size ne mutlu Allah bağışlasın..

Ben her zaman tek çocuk taraftarıydım ikinci çocuğuma, hamile kaldığımı öğrendiğimde öyle çok agladım günlerce agladım istemiyorum die şuan yedi yaşında ve benim iyikim dört kardeşiz bu arada kız kardeşim Can arkadaşı dostu demek bana kardeş şart bence.

Kıstasınıza bağlı. Ben evlendiğimde kirada oturuyordum ve alalede bir arabamız vardı eşimle ortak paramızla aldığımız ve ben kendimi ultra zengin hissediyordum...

Çok zor bir cevap bence. Bir gün evet yaa olmalı diyorum, bir gün de ne gerek var, bizim sevgimiz bir tek o'na olsun, bölünmesin diyorum. İşin kötü yanı eşim de aynı şekilde, benim gibi kararsız. Ama en kötü karar, kararsızlıktan iyidir değil mi? Şu an hayır kararı versem, pişman olsam bile birkaç sene sonra telafi imkanım var. Ama evet dersem, geri gönderme durumu yok şu an kızım 3 yaşında, kardeşi olacaksa 4 yaş olsun araları istiyorum en fazla... ya ikiz olursa bir de o var, babam ikiz çünkü.. Milana22

Bu gelirle ikinci çocuk yapmayı gerçekten düşünüyor musunuz? Ben olsam birinciyi bile doğurmaya cesaret edemezdim. Umarım aileniz yardım ediyordur.

ileride pişman olacağınızı düşünüyorum tek çocukta kalırsanız.

Parayla satın alınamayacak tek şey kardeş, her zaman para kazanılır harcanır, her zaman istediği okullarda okur yeri gelir yüksek lisansını, doktorasını dünyaca ünlü okullarda yapar ama her zaman bir kardeşi olmaz. Kardeş gibisi yok

Tabiki, evlenen kardeşin çocuğu olunca kardeşinden daha değerli, daha önemli, koruyup kollaması gereken bir varlığı oluyor, kendi çocuğu çocuğu bırakın eşi bile kardeşinden değerli oluveriyor, dünyanın kuralı bu :)) kardeşlerimle ilişkilerim iyidir ama şöyle bir örnek vereyim bir ameliyat geçirdim geçtiğimiz yıllarda hastanede birinin yanımda olması gerekiyordu kadın doğum servisinde yattım, iki kardeşimde bir tek gün çocuklarını idare edebilecek olanakları olmasına rağmen bahaneler sundu, biri o gün oyun gurubumuz var gitmemiz lazım dedi, diğeri bensiz durmaz dedi :))) sonuçta o yalnız yattım, kadın doğum servisi olduğu için eşim oda da yanımda olamadı, hastanede koridorda bekledi odada iki hastaydık ve diğeri eşimin girmesinden rahatsız olacağını söyledi. Durumu hemşireye izah ettim ve ondan yardım aldım, sağolsun ameliyat sonrası tuvalet ihtiyacım için falan yardımcı olacak bir hastabakıcı ayarladılar, gece saat 11 gibi kardeşlerimden bir wp dan yazdı, aklımdasın nasıl oldun, çok yoruldum bugün çocukla ancak yazabildim ablacım :)))) şimdi ben sorayım size koridordaki eşim mi, wp dan yazan kardeşim mi? Kızmadım, alınmadım başka hayatlar yaşıyoruz çünkü ama gerçek şu ki çocuklarının bir günlük düzeninden önemli değilim

kafanızın içinde beyin yerine ne olduğu çok belli.

Lütfen oğlum ve kizim ilerde boyle olmasin. Birbirlerine hep destek olsunlar. Cocukken nasildiniz yani bagli dostça yetistirildiniz mi nasıl bir abi kizkardesini 3ayda 1 görür yani ayni sehirdeyken.. D

İlk bebeğim dünyaya gelmeden önce en az 3 tane çocuğum olsun istiyordum. Ama kızım dogduktan sonra 2 tane çocuğa yetebileceğimi hissettim ve yas aralığı da az olursa en azından bebeklik döneminde de evdeyken yalnız kalmamış olur diye düşündüm. Evde de oyun arkadası olması muhtesem bir sey değil mi? Benim cesaretim ayrı tabi 20 ay olucak araları.. 2. Bebeğime hamile kalır kalmaz vicdanen değişik hissetmeye başladım. Kızıma haksızlık yaptıgımı düsündüm. İlgiyi bölücem diye. Bir anne 2 bebeğe yetemez mi? Öyle tatlı kadınlarla konuştum ki birini emzirirken digeriyle oyun oynayanlar, birinin gazını çıkarırken diğerini ayağında sallayanlar... ve su söz cok tatlıydı '2 kolum var ikisini de kucaklayabiliyorum' ... Her bebek rızkıyla gelir. Birden diğer bebişiniz doğduğunda köşeyi bile dönebilirsiniz. Neyse kadın doğumcuma vicdanen hissettiğim konuyu anlatmıştım karşılığında SEN KAHRAMANSIN dedi bana ' Şuan oğlum evde tek başına beni bekliyor. Yatak odasında tek başına oynuyor. Odasını paylaştığı sabah erken kalkıp okuluna beraber gittiği bir kardeşi yok... ' vb konuşması yarım saati bulmuştur. Şuan yası gecmiş ve tekrar bebegi olmamıs daha genckende cesaret edememis... Tabi ki kardeşi olsun istedim kızımın. Ama benimde bir bebeğim daha olsun istedim. O daha farklı olucak. Onunla daha farklı deneyimler yaşıcam. Belki daha duygusal olucak. Onunda kız olduğunu ögrendim. Şimdiki kızım pembeli şeyleri beğeniyor o belki yeşili sevicek... ve o bize, ailemize Allah nasip ederse bir renk daha olucak. Şuan ki düsüncem ne biliyomusun Benim kalbim bölünmicek. Benim kalbim 2 kat büyücek. Allah her isteyene nasip etsin. Bence insanın kardeşi olması muhteşem birşey. 1 ablam ve 1 erkek kardeşim var. Onlar bana hep güç veriyorlar. Konuşmadığimda bile inanın varlıkları yetiyor

Kaç yaşındasınız? Ben de 35'e gelmeden bir karar verip, bu defteri kapatmak istiyorum, 35'ten sonra kaldırabileceğimi düşünmüyorum. Hem seneler geçtikçe bir rahatlık geliyor, hem de herşeye sil baştan başlamak, uykusuz geceler, gaz sancıları, emzirmedeki mastit sorunları, yok çiş kaka eğitimi derken üşenmeken korkuyorum. Bir yandan da bu virüslü ortamda hamile kalmak çılgınlık gibi, en azından normalleşene kadar ortam beklemede olurum herhalde

Oglum tek cocuk. Kardes eksikligi hissetmiyor.

Güzel yorumlarınız için tek tek teşekkür ederim... Kendime eylül ayına kadar zaman verdim, bu konuyu iyice ölçüp tartacağım... Komik gelebilir ama bazen eşimle tartıştığımız zaman ya da bazı sevmediğim tavırları yaptığı zaman, 2. çocuk mu asla diyorum... aramız çok iyiyken de hemen bir tane daha olmalı diyorum, çok mutluyuz üstesinden geliriz, düşünmeye ne gerek var gibi... o yüzden bu tarz etkilenmeler yaşamadan uzun uzun düşünmek istiyorum, kendimi nadasa bıraktım beklemedeyim ve sadece hayırlısı ise olsun diyorum... S

Büyük kızım 33 aylık, küçüğü henüz 20 günlük. İyi mi oldu kötü mü henüz bilemem. Ancak ben başka şey söylemek için geldim. Bir öğretmen olarak diyorum ki, eğitim sisteminin içini gerçekten iyi bilen özel okul diye diretmez şu zamanda. Eğer çok marka, iyi ve dolayısı ile fiyatı 50bin civarı olan okullara vermeyecekseniz özel okula vermeyin. Hepsi maddi zorlukta. Aşırı öğretmen sirkülasyonu var.

Benimde 2 çocuğum var oğlumda sizin gibi düşünüyordum çalışıyorum tüm imkanlarım ona olsun en iyi marka giysin en iyi okulu okusun birden supriz oldu kızıma hamileydim çok ağladım oğluma haksızlık yaptım tam gelişme cağı çok yipranicak ezilecek dedim ama şimdi diyorum ki iyiki olmuş çok zorlandım hem iş hem çocuklar ama inanın hiç pişman değilim biri 5 biri 2 yaşında çok güzel oynuyorlar S Seul098 Az insan,

Evet hayırlı mı hayırsız evlat mı öyle olacağı da kesin değil., Benim de bir tane abim var ve onun varlığı bile mutluluk veriyor ki kız kardeşim olsun da isterdim ya da ablam, kafam karışık işte, kardeşi olmazsa haksızlık mı yaparım kızıma, yoksa maddi imkanları ikiye bölüneceği için daha büyük bir haksızlık mı olur..

3 tane dunya guzeli yavrum var ve aralarinda 2 ser yas var. bu da cahillikle siniflandiramayiz. egitimlerine de gayet özen gösteriyoruz niye ayirdiniz anlamadim? konunuza da tabbi ki kardesinin olmasi cok iyi temponuz articak ama deger yasi da ideal.

Eşinin maaşını övmemiş aslında, ben doğru bilgiyi almak amaçlı detay verdiğini düşünüyorum. Üslubu doğru gelmesede asgari ücretle çalışan veya diğer tabirle alt gelir grubuna mensup kişilerde çocuk sayısı fazla. Söylemi yanlış, tespiti doğru.

Doğal yolla bebeğiniz olduğu için, zamanına istediğiniz gibi karar verebildiğiniz için çok özendim şu an Allah huzurla büyüdüğünü göstersin. Pedagoglara göre iki kardeş arası ideal yaş farkı 4. Etrafımızdaki tek çocuklu herkesten şu yorumu aldım:"Çocuk dört yaşını geçince öyle bir rahatlama oluyor ki bir daha hayatta çocuk yapmazsınız". Bu arada kızımla yaşıtlar Önceki

Çok haklısınız her kolej de iyi değil her devlet okulu da kötü değil. Aslında iş öğretmende bitiyor okuldan ziyade, özellikle ilkokul öğretmeninin çok önemli olduğunu düşünüyorum.. Temeli iyi olursa, biz de anne baba olarak ilgili olursak ki oluruz, kolej şart değil... Kardeş başkadır yakın arkadaş başkadır diye de düşünüyorum, ama kardeş var kardeş var tabii...

Tam beklediğim yorumlardan birisiniz. Yaş farkı en fazla 4 yaş olması taraftarıyım, fark açıldıkça oyun arkadaşı olmuyor 2. gelen ve paylaşımları çok olmuyor olgunluk yaşına gelene kadar... Kızım çok olgun, anaç bir çocuk, çoğu yaşıtından da ileri seviyede, okuduğum kitapları benden sonra kendisi bana okuyor tüm ayrıntılarıyla ve akıcı düzgün bir konuşması var, abla olsa bana çok yardımcı olur, eminim... Arada bebeklik fotolarına bakıp, anne bana bundan alsana çok tatlı diyor, ne yapacaksın diyorum, ayağımda sallıycam, mama yediricem, oyuncak oynayacağım onunla diyor Ama kardeşi oldu diyelim, kreşe başladı diyelim, yeni bebek geldi evden postalandım artık beni sevmiyorlar gibi düşünür mü bu da beni düşündürüyor?

Belki de haklısınız, bilemiyorum...

Bir tane erkek kardesim var dunyadaki en buyuk dayanagim destekcim herseyim. canimdan bile daha degerli. keske bir tane de kizkardesim olsaydi cok isterdim. ben kardes baska diyenlerdenim. kuzenlerimle kardes gibi buyudum buyuk ve birbirine cok bagli bir aileyiz. benim icin kalabalik ailemin yerini dunyada hic kimse tutamaz. iki kizim var cocuk buyutmek elbette cok zor maddi olarak sorunumuz yok yetebiliyoruz manevi olarak dayanabilecegimi bilseydim bir cocuk daha cok isterdim ama ben rahatina cok duskun bir insanim. tekrar ayni seyleri yasamayi gozum yemiyor acikcasi rahata cok alistim. siz bilirsiniz tabii ama bana gore kardes olmali.

Sanki konu sahibinin başına 5 yıl sonra kötü bir şey gelecek gibi felaket tellallığı yapmanızı beğenmedim diye, yemediniz içmediniz sayfalar öncesinde konuya yaptığım yorumu bulup ifade bıraktınız bravo çok olgun hareket.. böyle devam edin

e siz tekrar bebek istiyorsunuz çok bariz bir şekilde. kafanızı kurcalayan ne ki?

Tek çocuk olan ve bunun her türlü sıkıntısını yaşayan biri olarak söylüyorum ki sakın çocuğunuzu tek çocuk bırakmak gibi bir kötülük yapmayın

Çok duygulandım yeri geliyor 6 yaşındaki kardeşime sarılıp omzunda ağlıyorum dediniz ya gözlerim nasıl doldu...

Konuya yorum yapamayacağım ama üslubunuz bana kibirli, tepeden bakan bir üslup gibi geldi. İtici

Benim de bir oğlum var ikinciyi istiyorum ama onun için değil kendim için bebek seviyorum ben yoksa kardeşler konusunda ben şanssızım 3 kardeşiz keşke olmasaydilar diyorum. Size de tavsiyem sadece kardeş olsun diye asla çocuk yapmayin

tek çocuğum, hayatım kolejlerde burslu olarak, sonra da çok iyi bir devlet üniversitesinde geçti. sırf ben kolejde okuyayım diye yapılmamış bir 2. kardeş fikri olsaydı boşa gidecekti. o işler belli olmuyor yani, çok uzun vadeli düşünüyorsunuz bence, sonucu etkileyebilecek birçok parametre var. önümüzdeki 5 yılı finanse edebileceğinizi düşünüyorsanız ve fikre yakınsanız bence makul bir risk 2. çocuk. edit: ayh eski konuymuş...

Şu konuda kesinlikle katılıyorum bale jimnastik enstrüman cocugun isteyip istemediğini sormadan dayatilmasi dogru degil... disarda kursa gitmiyor kızım mesela boğmaya gerek yok... katılıorum

Ben tek çocuğum ve bu durum hep beni üzmüştür hala da öyle yani küçüklüğümden beri hep kardeşim olsun istedim ama annemin sağlık sorunları nedeni ile olmadı. Bunu avantaj olarak görenlere anlam veremiyorum yani düşünsenize Allah korusun ama ailemin başına birşey gelse dayanacak bir omuz yok.. Bu konu hala çok üzer beni yalnız kalırsam naparım diye tabiki kuzenlerim, teyzelerim, halalarım, amcalarım var ama bir olduğunu düşünmüyorum keşke üzüldüğümde, mutluluğumda, acımda koşarak gideceğim bir kardeşim olsaydı.. Demem o ki tek olmak öyle düşünüldüğü gibi çok eğlenceli, mükemmel birşey değil..

Bende tek çocuğum küçükken istemiştim kardeşim olsun diye büyüdükçe istemedim hayır korkmuyorum korksam hemen ikinci çocuğu yapardım zaten dediğim gibi iyi bir gelecek çok önemli hepimiz ölücez birgün tek çocuklu olan tek ben değilim ayrıca üniversiteye giderse kızım bende onunla gitmeyi düşünüyorum kız çocuklarını başka bir şehirde yalnız başına yaşamasından korkmuşumdur tvlerde görüyoruz

İki keçi köprüde karşılaşmış... sonanda

Ya arkadaslar tek cocuk hayatta tek kalmasin diyorsunuz da allah korusun iki cocukla size bisey olsa kim bakar cocuklariniza bu sizi korkutmuyor mu?

Cart curt zart zurt. Anladınız değil mi sizin dilinizden konuştum bak. socialscientist Huysuz Şirin

Oğlumun eski fotolarını gördükçe özlem ve tırsma arası bir duygu hissediyorum zaten. "O bu muzurlukları yaparken sen kimbilir hangi işini yarım bırakıp yanında duruyordun? Acaba yemek yemiş miydin? Acaba hasta mıydın?" diye düşünüyorum. Bir taraftan o fikirden uzaklaştırmaya çalışıyorum yani.. Hastayken gece falan uyanıp ağladığında "şimdi bir de bebek olsa bunların üstüne uyanan, otur emzir gönlünü yap uyut. Yenidoğanken uykulu uykulu dolaş gazını çıkart falan" diye düşünürken buluyorum kendimi.. Eşimin eşinin tam tersi. O çok net ikinciye gerek olmadığı konusunda. "Zor büyüyor ya" der. Asıl kafa yoran benim. Baya süre de yoracağım. Zira bu kaşıntı bitmez. Evet resmen kaşınıyorum..

Cok iyi bir devlet okulu en iyi şehirde bile sayılı... etrafından ev tutmak zorundasin ki o muhie yakin olma şansına haiz olursan o da

2 kardeşiz ablam var, iyi ki var en kötü günümde eşimle bana destek oldu manevi yönden o bile herşeye değer. Herşeyin hayırlısını isteyin Rabbim kararlamıştır... V Vander

Benzer şartlarımız var. Ortalama gelirimiz sizin kadar, kendi evimiz var. Kardeş yapmayacağız. İnsan belli bir standartı tutturunca altında yaşamak zor geliyor. Şimdi bir çocuk daha yapsam kıy kanaat geçinirim. Çocuğumun alıştığı hayat değişecek, benim de. Şimdi istediği kreş istediği oyuncaklar, istediğindr dışarda yemek bir şekilde oluyor. Ama bir çocuk daha gelirse böyle olmayacak. Ben istemiyorum açıkçası. Kardeş de evlenene kadar yanında açıkçası. Evlenince herkes kendi ailesinin derdinde. Zaten mal mülk kavgası girip küsen de çok. Kardeş gibi arkadaşı olur inşallah

Ben öyle bir durumda evlat ayrımı yapacağınızı düşünmüyorum, ikisi de canpareniz olur.. Kardeşinizle ilişkinizin öyle olmasında 5 yaş farkının biraz fazla olması olabilir, küçükken 1 yaş fark olan çocuklarda bile mental farklılıklar, oyun kurma çok fark ediyor.. Size oyun arkadaşı olamamış, erkek ve kızın zevk aldığı oyunların farklı olması da etkili, büyüdükce de bu uçurum açılmış ama kardeşiniz belki de duygularını içinde yaşayan biridir, sizi çok seviyordur ama yansıtamıyordur, ölümlerden çok etkileniyordur ama içinde fırtınalar kopuyordur, dışarıya gösteremiyordur, belki bunu zayıflık olarak görüyordur...

Sizin bu düşündüklerinizi de hep düşündüm. Tek çocukla en güzel otellerde tatilimi yapıp, en iyi markaları giymeye devam edebilirim ama 2. çocuk olduğunda bu ne kadar ve nereye kadar gider diyorum mesela... Ben de bu hayata bir kere geldim, bir çocukla da annelik duygusunu tatmış olurum, kardeş şart mı canım diyorum, sonra aklıma kızımın bebekliği geliyor ne kadar tatlıydı diyorum, onun süt kokulu hallerini özlüyorum, acaba kardeşi olsa onun yüzü nasıl olurdu diyorum, kız mı olurdu erkek mi vs... emzirmek bile çok özel bir anmış, bıraktırmak için zorlanmıştım 1-2 hafta ( ki 2 sene emzirmiştim, mastit bile oldum 3-5 kere, bazen bunu bile özlüyorum) . Ne bileyim işte, eylüle kadar bir karar vermek istiyorum...

Hadi bakalım inşallah tez zamanda olur öyle karambole gelir

Maalesef bu yavrucak binlercesinden yalnızca biri, evet belki hayatın bize neler getirip neler götüreceğini bilemeyiz, hiçbir şeyin garantisi yok ama çocukları dünyaya getirirken defalarca düşünmeliyiz, analık babalık karnını doyurup giydirmekle bitmiyor çünkü, herşey maddiyatla da olmuyor, tamam çocuklarınıza maddi olarak yetebilmek de önemli, evladınızın ayağında yırtık ayakkabı üstünde eski bir mont görmek içinizi acıtır ama herşeyini alabilmek, her istediğini yapabilmek çocukların manevi açlığını doyurmuyor. Sevgi ve şefkat, merhamet ve ilgi olmadan çocuklar sağlıklı büyüyemiyor, karnını doyurabilmek kadar önemlidir sevgiye doyurmak, o yüzden lütfen anne baba olmak isteyenler işin maddi boyutu kadar manevi boyutunu da düşünsün.

Evet çoğu yazdığınıza hak verdim ama sırf farklı etnik kökenli insanlar da burada ve sürekli üredikleri için 2. yi yapmak istemem demişsiniz meydanı onlara mı bırakalım, komik ama böyle bir gerçek de var.. Geleceğimizi ben de çok parlak görmüyorum, herşey ne kadar pahalılaştı, kızım doğduğunda hatırlıyorum 3 tane uyku tulumunu çok iyi bir markadan 20 tl ye alıyordum internetten, şimdi o fiyata ancak 3 çift çorap alırsın... çocuk büyük bir sorumluluk maddi manevi, o yüzden farklı sesleri duymak için konu açtım ya zaten, teşekkür ederim yorumunuz için.

Annemde hep öyle der asıl ikincide anlıyorsun anneliği diye:)

Ne kadar mükemmeliyetçi insanlar olmuşuz? Sanırım herkes kolej mezunu? Babam çok zengindi gayet rahat bir hayat yaşadık. 2 erkek kardeşim var ve hiçbirimiz koleje gitmedik. Hiçbirimiz markalı kıyafet giymedik hayatta hiç öyle takıntılarımız olmadı. Benim de şuan oğlum 3 yaşında ve ben eşimi 2. Ye ikna ermeye çalışıyorum ki yaşımız çok geçmeden 3. Yü de yapabilelim diye. Evet kardeşin hayırlı olacağını bilemeyiz ama şuan tüm imkanları önününe sediğimiz tek çocuklarımızın da hayırsız çıkmayacağını da bilemeyiz. O zaman onları da yapmasaydık. Benim babamlar 6 kardeş tek bi amcam hayırsız çıktı. O da onun problemi annemler 4 kardeş ve 3 dayım hem anneme hem de anneannemlere inanılmaz bağlıdır. Ben de hep isterdim kız kardeşim olsun diye ama Allah bin kere razı olsun 2 erkek kardeşim bana her konuda her zaman destektir. Dilerim ki eşleri bana kız kardeş olur ve bizim aramız da bozulmadan devam eder. Özetle ben kardeş yapılması gerektiğini düşünüyorum ve eşit maddiyat değil sağlam sevgi olduğu sürece herşeyin güzel olacağına inanıyorum.

Buda ayri bit degisik karakter insan kardes olmadigi icin sevinirmi allahm

Nasip olursa ilk cocugum olacak ki 1 cocuk bile gozumu korkutmuyor degil ama Rabbim nasip ederse insaAllah ikinciyi de dusunuyorum 4 yas arayla. Dusunuyorum da ablam ve kiz kardesim olmazsa napardim. Hele abim aramizda 1 yas var ikimizde evliyiz ayri yerlerdeyiz ama hala arar konusurum. Destegi eli sirtimdadir. Bi sıkıntin var mi bak dogru soyle der canim benim ya. Ablam ve kiz kardesimle gruptan her dakika yaptigimiz yemege kadar konusuruz. Sesli de her gun mutlaka konusuruz. Surekli hafta sonu bile olsa birlikte olmak icin ayarlayip annemlerde toplaniriz. Hic bir zaman arkadasa ihtiyacim olmadi kimseyle cok samimi olmadim. Tabi ki gezip tozdugum arkadaslarim cok oldu ama sirrimi paylasma geregi bile duymadim. Rabbim bozmasin aramizi ama gercekten mukemmel bir duygu. Bence yasamayanlar dogal olarak 1 cocuk yeterli diyor. Onlara da saygim sonsuz ama bu baska bir bag. Dogu kulturu bizimki belki de ondan midir etrafimda hic bir tanidigim kuzenlerim kardesleriyle kotu degiller aksine surekli birlikteler cok yardimcidirlar birbirine. Bir arkadasim tek cocuk bu yasa geldik hala dost kaziklariyla ugrasiyor ya da surekli azicik yakin davranan arkadasina canim dostum diyebiliyor. Cok uzuluyorum mesela onun adina. Bunlari yazarken bile duygulandim cok sansliymisim masaAllah. Boyle bir bagi Allah herkese nasip etsin. Sunu da eklemek isterim ki cocugu cocuk icin dogurun demem asla bu da ayri bencilliktir ama siz o bilinci verirseniz mukemmel bir hayattir kardeslik. Hayret ediyorum boyle kardesleriyle konusmayanlara keza annemle dayim da 50 kusur yasindalar hala birlikteler ve cok severler birbirlerini biz de kuzenlerle tabi. Hakkinizda ve cocugunuzun gelecegi icin ne iyiyse o olsun.

Sadece sevmekle bitmiyor iş ama dünyaya bir canlı getiriyorsun, saldım çayıra mevlam kayıra bir anne baba değiliz bu yüzden matematiğini de psikolojik yönlerini de düşünüyoruz, gelen paketi iade edemeyiz oyuncak değil ki.. ATTRAENTE ACTA EST

Konuyu azıcık dağıtacağım ama biz de çift koruma uyguluyoruz beş yıldır evliyiz ödüm kopuyor ona rağmen yöntemlerimize de güveniyoruz ama çift korunma ile nasıl oldu? Yanlış uygulama ya da sizin dikkatsizliğiniz mi acaba? Kolaylıklar dilerim bu arada güle güle büyütün sağlıkla.

Anladığım şey iğrenç birşeydi umarım dediğiniz gibi onu kastetmemişsinizdir! V

Aminnnn! Evet ben burada böyle konuşuyorum ama hemen olmayadabilir hatta başka sağlık sorunları da çıkıp hiç olmayabilir, herşey kısmet... Hakkımızda hayırlısı olsun inşallah

Biz de tam bu maddi kaygılar ve herşeye sıfırdan başlamak yüzünden ikinciyi düşünmüyoruz.. özellikle maddi olarak ana sebep..

Ben 2 kardeş olduğum halde tek çocuk öneriyorum. Allah ona uzun uzun hayırlı ömürler versin inşallah. Şunu belirtmek isterim her kardeş can olamıyor malesef. Kiz kardeşinin kendisine iftira atıp babasindan dayak yiyen oda arkadaşım vardı. Miras yüzünden kanlı bıçaklı kardesler var Ben 1.5 yil kadar palyatif ünitesinde tıbbi sekreter olarak çalıştım. Ne kardeşler ne evlatlar gördüm. 10 kardeşin bir babaya bakmadığını da şahit oldum. Babam sana düğününde 1 bilezik fazla taktı sen bak hayavanlari sana verdi sen bak... Annesinin morali düzelsin diye kaslarını cımbızla alan tek erkek evlatta gördüm. Eğer siz aralarında ki ilişkiyi iyi ayarlayabilirim her yönden eşit tutarım. Ahlak eğitim hosguru unsurlarını yükleyebilirim diyorsanız olabilir.

Haklısınız eşim de ben de devlet okulunda okuduk ama türkiyenin başarılı sayılı okullarından mezunuz. Kolej olması şart değil tabii ama her anne baba çocuğunun kendisinden daha iyi şartlarda okumasını yaşamasını ister ya bizimki öyle birşey galiba... Devlet okulunun iyisi de var, kolejin kötüsü de var, orası öyle..

Vallaha ordannaliyorum oraya koyuyorum 2. yi yapmamaya tekrar tekrar karar veriyorum

Fakirler

Ağzınız yerine nerenizle konuştuğunuz çok belli..

Benim çocuğum falan yok ama kardeşlerim var... Annemler de 10 kardeş... Asıl olan bireyin kendisine yetmesidir... Çocuğu çocuğunuz için yapmayın. Annemin 9 kardeşi var birinin bile hayrı yok onu da geçtim yaptıkları altında eziliyor çocuğunuza ya da olacak olan kardeşe birbirlerinin sorumluluğunu yüklemeyin bence illa yapıcaz derseniz... 2 side ayrı birey kendilerine yetecekler... İleride herkesin ayrı ailesi ayrı hayat tarzları oluyor ve bazen insanı keşke olmasalardı durumuna getiriyor... birazda benim kardeşlerimle durumumu söyleyeyim seviyorum ama olmasalardı da aramazdım... Zira şuan onlar kendilerini şekillendirdikleri yaştalar... Şuan aynı ailede olmamıza rağmen birbirimize karşı elbet bencilliklerimiz var ilerisini düşünemiyorum... kimsenin kapıyı çarpıp çıkması için 2. birine ihtiyacı yok... Güzel bir şekilde yetişir de umarım özgüvenli bir şekilde yapması gerekeni yapar kızınız... hem anne baba içinde çok zor 2 çocuk demek herşeylerini çok önemseyeceksin her üzüldüklerinde ekstra üzüleceksin... Baya yıpranacaksın yani... Büyük konuşmayayım ama birazdan daha fazla kendime zaman ayırmak isterdim... bencillik mi olur sorunuz yapsanız da belli miktarda bencillikler olabilir... Yapmazsanız da pişman olabilirsiniz.. ama buradaki en büyük nokta 2 side benzer genetiği taşıyacak ama karakter genetikleri çok farklı olabilir... Herkes kendi ayaklarının üstünde durmalı... Bence birbirlerinin sorumluluğunu yüklenilsin diye doğurulmaz çocuk... umarım pişman olmayacagınız bir karar alırsınız... V Vander

6 kardeşiz. Paylaşmak zorunda kaldık. Birbirimizin eskileriyle büyüdük. Anneme bu kadar çok çocuğa ne gerek vardı dediğimiz olmuştur. Çok kavga ederiz. Birbirimizi yer dururuz. Ama bir ihtiyacımız olduğunda küslüğü bile yok sayar koşarız. Diyeceğim o ki kardeş güzel şey..

Bebeğinizi kucağınıza aldığınızda bu hisleriniz değişebilir, anne olamadan önce ben de böyle kesin yargılarla konuşabilirdim ama şu an kardeşi olmazsa bencillik mi yapmış olurum diyorum kendi keyfim için vs.

Biz de sizinle ayni konumdayiz birtek yaslarimiz farkli:) Ben istiyorum cunku biz gocup gittigimiz de cocugum yanlizkalmasin istiyoruz ote tarafdan da zaten bu dunyaya bir cocuk getirdik digerini gunahina gormeyelim diyip duruyoruz. Hala karar veremedik ve bizim ilk ile ikincisii 7 yas fark olucak ki cok da onemsemizyoruz cunku buyuyunce 5-6-7 yas farki olmuycak. Benim kardesimel armada 7 yas fark var ve gayet de anlasiyoruz sikintimiz olunca ariyoruz akil danisiyoruz birbirimie. Kardes olmasi guzel aslinda. Ben %0 karar verdim Allah izin verirse bir tane daha istiyorum. Evet maddi olarak 1 cocuga verebilecegimizle 2 cocuga verebilecegimiz ayri ama manevi yondende bazi seyler vermek lazim diye dusunuyorum ben. Ha bu arada 8 TL kotu bir maas degil sanirim ve zaten cocugunuz okula baslayinca zamaniniz olucak ise baslarsiniz. Suan da bile baslarsiniz cunku 3 yasinda bir cocugun krese gitmesi yasitlariyla oynamasi daha mantikli. Bunlar benim dusuncelerim tabi :)

Sadece çocuk için değil bence kendiniz içinde düşünün. Allah korusun bir evladınıza bir şey olsa ilerde sizi ayakta tutabilecek bir evladınız daha olmuş olur. Eşim tek çocuk istemsizce bazı konularda bencil davranabiliyor. Biz üç kızız. iyiyki de böyle. Her sıkıntı da birbirimize koşarız. O yüzden kardeşsiz hayat zor bana kalırsa. Maddi anlamda geliriniz iyi bence. Okul konusunda çok iyi devlet okulları var pilot olan yani ben eğitimciyim. Çocuğumu lise de kolaja göndermeyi düşünüyorum ilk ve ortaokulu iyi bir devlet okulunda okutacağım. Eğer adı çok duyulmamış orta sınıf bir özelde okutacaksanız eğitimcileri de iyi araştırmanız gerekir. Maalesef her özel okul sizin bildiğiniz gibi değil. Hatta bir çok devlet okulunda kalite daha yülsek

5 yaş ve 3 aylık çocuklarım var. İkinciyi yaparken birinciye kardeş olsun mantığında yapmadık açıkçası. İkinci bi çocuğumuz olsun istedik 4 kişilik aile olmak istedik. Bebeği sadece oğlumun/kızımın kardeşi olsun diye yapmak bana biraz tuhaf geliyor. Kendinize bakın tekrar anne baba olmak istiyorsanız yapın. Ha şu anda oğlumun kardeşine olan ilgisi adeta aşkı beni mest ediyor o ayrı. Yada 3 aylık minicik bebeğin herkesten çok abisinin sesine tepki vermesi falan bunlar çok güzel şeyler.

Bakıyorum da herkesin ortak fikri haline gelmiş:"Biz bu dunyadan göçersek evladımız ne yapar". Ölüm olayı sırayla mı hanımlar.. Ya sizden önce evladınız göçüp giderse.. Bu fikirlerle çocuk yapılmaz.. Sabrınız enerjiniz ikinci bir çocuga yetiyor mu önce bunu düşünün.. Kardeşi olsunda nasıl olursa olsun demek yerine onu hayata dimdık hazırlayıp kendıne yetebilen bir insan haline getirmek önemli.. Canım annem üç kardeş olarak hayatını devam ettirirken biranda hepsini birden kaybetti şuan tutunacaği hiç kimsesi yok anlatabiliyor muyum.. Bırakın hesap kıtap yapmayı eger bir insanın kaderinde yalniz kalmak varsa on kardeş olsa da o yalnızlık onu gelip bulur.. Hepinize sevgilerimi sunuyorum..

Evet haklısınız. Ama insanlar bazı kararlarında irrasyonel davranırlar. Kadınlar anne olmak isterler. Ki bende isteyebilirim. Şu an bekarım öyle bir istek hiç yok. Ama evlenince değişebilir. O yüzden anne olmayı isteyebilirim. Ondan ya hiç çocuk ya tek çocuk dedim kendim için. Hakkınızda hayırlısı olsun..

çocuk isterken maddiyat elbette gözardı edilmemeli ama maddiyat her şey değildir. durumu orta olup 3 çocuğunada çok iyi bakan arkadaşımda var, çocukların bakıcısı yıllık izne çıktığında banyolarını bile ben yaptırıyorum ne kadar yoruluyorum diye ağlayan arkadaşımda. bizim durumumuz orta halli, tek çocuğum var, yeter bana. bir ara kardeş istemişti kızım tek düşündüğüm kızıma kardeşi olmayacağını nasıl anlatırım oldu. çocuğu çocuk için değil kendiniz istediğiniz için yapın yapacaksanız. bana bir şey olsa tek kalmasın diye düşünür herkes, bende bana bişey olursa tek çocuk olursa kardeşlerim, annem çok güzel bakarlar ama iki tane olursa bakmazlar, zorlanırlar diye düşünüyorum. daha öncede benzer konularda yazdım, anne-baba olmak çok güzel bir şey, isteyen herkese nasip olur umarım ama bu hayattaki tek vasfım anne olmak değil benim. bir kere yaşadığım bir hayatım var. çocuk fikrini düşünürken maddiyat sadece onlara yetecek kadar olmamalı, benim şahsi hobilerim, gezmelerim ihtiyaçlarım içinde bir bütçem olmalı. çocuk biraz büyüyüp okul için, çalışmak için bizden ayrıldığında elimde onun için koşturmaktan fazlası kalmalı. geçmişe bakıp ne güzel dolu dolu yaşamışım hayatı diyebilmeliyim. sizde tek ve biriciksiniz, böyle önemli kararlar aşamasında düşünüp taşınırken biraz bencillikte işin içine katılmalı bence.

21 aylık Düşüncenizi az çok tahmin ediyorum, hele çocuğun büyüsünde senide görürürüz bakalım, sen daha fazlasını yapmazsan bende hiçbir şey bilmiyorum mu

Öncelikle fakir insanlar değil eğitimsiz insanlar diye düzeltmelisiniz o cümleyi. Maddiyat olarak orta gelirliyim, üç çocuk sahibiyim. Çocuklarım koleje gidemeyecek, oyuncakları en kalitelisinden olmayacak, kıyafetleri çeşitli olmayacak diye dert etmedim hiç. Huyu güzel, öğrenmeye meraklı, sorumluluk sahibi bireyler olması için çabalamayı daha çok önemsedim. Devletin ve belediyelerin ücretsiz kursları sayesinde satranç da biliyorlar, judo da, yüzme ve tenis de. Önemli olan çocuğun merakını ve yeteneğini keşfedip o yönde ilerlemesine yardımcı olmak. Son olarak; güzelliğine güvenme bir sivilce yeter, malına güvenme bir kıvılcım yeter. Ne oldum deme, ne olacağım de.

Bence 9 yaş çok fazla... Kardeş bence abisi ablasıyla oyun da oynayabilmeli, kuşak farkı olmamalı, o zaman daha güzel olur diye düşünüyorum.. ayrıca 9 sene sonra siz ne kadar sabırlı ve enerjik olabileceksiniz? Ve hormonlar, biyolojik faktörler var 9 sene sonra hamile kalabilecek misiniz bakalım? Diğer konuda haklısınız okuyacak olan çocuk her şekilde okur içinde varsa ama özel okullarda yabancı dil eğitimi küçük yaşlarda veriliyor ve daha bilinçli, özgüvenli, sosyal çocuklar yetiştiriliyor, ama iyi bir devlet okulu bulabilirsem dil takviyesini yurt dışı dil okullarından da sağlayabilirim.. P

Cocugum 7 yasina geldi ve annemin bebegi olsun diye dua ediyor. Yasim 42. Denedim evet. Rahata erdigimin farkinda olarak. Kalbim ve beynim farkli seyler soyleyerek. Hamile kaldim ancak dusuk gerceklesti. Artik swnelerce zamanim yok. Kismette varsa istiyorum. Rabbim saglikli, hayirli evlat nasip etsin insallah. Isteyen herkese. Ama simdiki aklim olsa iyice olcer tartar gec kalmazdim. Sizde yarin pisman olur muyum sorusunu soruyorsaniz pisman olma ihtimaliniz var. Gec kalmayin oyleyse derim. Sevgiler

Bence kardes yapmalısınız. Kardes dunyanın en muhtesem şeyı. P papatyam_83

Ikinci yi yapmayınca elalem sorup durur bide bu var

Ablamın tek çocuğu var gayet memnun benim üç çocuğum var 9/7-1.5 yaşlarında ben de çok memnumum halimden, tercih meselesi ama yeğenimin tek hayali hep bizde olmak çünkü tek çok sıkılıyor hep de sıkıldı, ablam bu aralar hasta annem ve kardeşleri hep yanında yeğenimle biz ilgileniyoruz durum bu. Yani kimisi çok çocuk sever kimisi tek ama lütfen çocukları tapılacak putlar haline getirmeyin, hiç biri prens prenses değil, sıradan yolda yürürken kimsenin umrunda olmayan küçük insanlar o kadar, koleje ya da 466798 kursa gitmek zorunda değiller anne babanın görevi iyi insan vicdanlı insan yetiştirmektir abartmayalım lütfen, koleje gönderemem diye çok istedikleri halde insanlar çocuk doğurmuyor ve bir ben gülüyorum herhalde buna, yüz sene sonra kimse sizi de çocuğunuzu da hatırlamayacak bırakın koleji:) Allah herkese hayırlı evlat versin

Tek çocuk olan bir arkadaşım ikişer yaş arayla üç çocuk yaptı, sürünerek bakacak olsam da doğurucam demişti. Evde yatılı bir bakıcısı var ama yine de tek bir anı boş olmadan ilgileniyor onlarla. Benim de iki çocuğum var, iki de kardeşim var bence kardeşinin olması harika birşey. Zaman zaman küsüp barışıyoruz birbirimizi yiyoruz 80 kez çıkıp geri girdiğimiz bir vatsap grubumuz var fakat günün sonunda iyki kardeşlerim var. Kimseyi yalnız bırakmayın bence aile herşeydir

+1000 Tam benim kardeşimin tasviri.. Ben de bu sebeplerden 2. çocuk istemiyorum. O da aynen sizin gibi aman yapma çıldırırsın diyor.. Bu eski konuyu peki kim hortlattı

evet çok pişmanım hemde, kızım dogdugunda ekmek alacak paramız yoktu borcumuz boyumuzu aşmıştı, kız dogurduk diye hiç ama hiç kıymet görmedik, yaşadıklarımı tekrar hatırlamak bile istemiyorum, sen dogur geç kalma ne olur, hee herkardeş bir değil rabbim hayırlı kardeş nasip etsin herkese

Ayy sizin küçükken verdiğiniz cevap gözlerimi doldurdu şu an, çok tatlıymışsınız... Benim de abimle yaş farkım çok az, farklı cinsiyetlerde aşırı bir muhabbet olmuyor evet ama abimin varlığı bile bana güç veriyor, huzur veriyor..

Uzun süre hiç dert etmedim. Hatta çok kıskanıyordum kardeş düşüncesi beni delirtiyordu. Lisedeyken annem rahatsızlanmıştı bir gün. Basit bir iki gün süren bir ishal ama çok halsiz düşmüştü. Babam da şehir dışındaydı iş için. Teyzem gelip anneme bakmıştı yemek vs. Çok basit görünüyor ama o an bende bi şimşek çaktı. Allah gecinden versin ailem vefat ettiğinde yapayalnız kalacağım düşüncesi, hastalandığımda bir şeye ihtiyacım olduğunda kimsenin olmayacağı düşüncesi geldi. Arkadaşlar ne kadar yakın olsa da aile değiller. Beni hiçbir zaman yalnız bırakmayacak uzakta da olsa günlerce aylarca görüşmesem de orada olduğunu bildiğim biri olsun isterdim. insanın evleneceğinin çocuğunun olacagının garantisi yok. Ben yalnız kalmaktan korkmustum açıkçası. Hala abisiyle ablasıyla kardeşiyle sarılan bir şeyler paylaşan insanları görünce içim cız ediyor. belki kardeşi olanlar kardeşlerinin hayatlarındaki yerini fark etmiyorlardır ama benim Hayatımda yeri dolmayacak bi boşluk var. Ayrıca karakter olarak da sevdiklerime karşı fazla sahiplenici ve diğer insanlara karşı fazla umursamaz birisiyim bunları da kardeşsiz büyümeye bağlıyorum :)

Ben tek çocuğum. İmkanın varda doğur bir tane daha. Kardeşsizlik korkunç bir şey.

Ben herşeyi kafaya takıyorum, pimpirikliyim, kızım 3 yaşına geliyor zor büyütüyorum sakin yapıda olmasına rağmen, gelişimi de geride çok üstüne düşmemize rağmen. Bence anne sorumsuz, umursamaz, rahat falansa 6 tane de büyür belki kendi kendine, üstüne çok düşüyorsan da 1 tane bile zor büyüyor bence. Bugün hastaneye gittik 4 çocuklu bir aile vardı, büyük çocuk benim kızımla ilgilenmemi izledi mazlum mazlum anne baba küçüklerle ilgilenip duruyordu, kızda biraz kendimi gördüm sanki ilgiyle büyümeyen biri olarak, beni en etkileyen de annemin bir tane daha olsun bak onu hiç umursamayacaksın demesi ki ben ikinci çocuğum sınırsızca tv falan izlerdim çok problemliydim maddi manevi yoklukla büyüdüm, annem hiç umursamaz çocuk gelişimini, kendi kendine büyür düşüncesinde, onu hakkaten umursamazmıyım diye endişelenirim. Kızım her gördüğü çocuğa sarılıyor eşime güvenseydim yine de ikinciyi düşünürdüm ama güvenemiyorum, 1 kardeşim var ama çoğu zaman yalnızdım ben, hala da öyleyim, kv, kp ölmeden ikinciyi istemiyorum eşim onlara bağımlı ben de çok yıpranıyorum, yaşım olmuş 33 tek çocukta kalıcam gibi görünüyor, maddiyat sorunumuz da yok çok şükür

Maddi olanak bakimindan çok yakınız, hatta sizden bir tık fazla gelirim var ama gunumuz şartlarinda ben de kendimi fakir olarak tanimliyorum, zaten koçun sabancının bdv da işi ne?2. çocuğu hiç düşünemedim bu yüzden, 1 taneyi hakkıyla büyütmek bile çok zor bu gelirle, evlat artık çok pahalı bir lüx

Sans iste. Benim kizim 6ayliktan sonra saat aksam 7den, sabah 7ye kadar uyuyor. Iste ya bu ikinci kolik bir bebek ise? Ya 1 yasina kadar hiç umaz ise? Yan en basit örnekler, hiçbirsey yapamayacagin. O halde nasil ilgi verecegim kizima? O bile olmaz ise, gayet "normal" bebek olursa bile, o ilk zamanlarda uykusuzluk, yorgunluk, hormonlar,.. Ay bunu yazarken vaz geçiyorum bile Ancak kizim son zamanlarda kardes kardes diye tutturuyor. Bir taraftanda konu sahibin dedigi gibi, biz vefat ettiken sonra, insanin kardesi olmasi iyi diyorum. Ya gerçekten bilmiyorum Pamukannesi83

Olay meydanı bırakma meselesi değil ki.. Olay ileride çocuğumun acı çekecek olması. Ben devlet okulunda okudum, evet mevcut fazlaydı. Ama dersi kaynatan, türkçe konuşmayı reddeden, öğretmenlere saygısız saygısız konuşan çocuklar yoktu. Şimdi bu çocuklar Türkçe konuşmayı reddediyorlar, dersi kaynatıyorlar. Çocuğum eğer onlar yüzünden bu ortamı çekecekse ben 2. çocuk olayına karşıyım. Çünkü maalesef sırf üremek için yaşayan Maslow'un 1. basamağında kalan insanlarla baş edemeyiz. O yüzden herkes kendi önlemini alıyor artık. Çünkü bu durumda baş edilecek düzeyde bence değil. Tabi ki çocuk sahibi olmak çok bireysel bir konu. Buraya konu yazdığınız için düşüncelerimi yazdım. Yoksa benim çevremde de hiç bir şeyi umursamadan sizin kadar düşünmeden hunharca üreyen bir güruh arada oluyor. Onları yeterli yüksek bilinç seviyesinde görmediğim için hayırlı olsun deyip geçiyorum. Şu an zaten ülkemizde genç nüfus fazla. Artık daha da fazlalaşıyor. Ve bu durum iyi sonuçlara gebe değil. Dediğim gibi ileride ben bu duruma rağmen çocuk sahibi olursam ve ileride çocuğum; ''Anneciğim, geleceği olmayan bir ülkede neden beni doğurdun? Bak okuyorum iş bulamıyorum, bak okuyorum modern kölelik yapıyorum, keşke doğmasaydım umarım bu ülkede çok yaşamam.. '' derse çok üzülürüm. O zaman meydanı bırakıp bırakmadığım umruma bile gelmez. Sadece çocuğum ve dedikleri umrumda olur. En iyi kararı siz verirsiniz. Sonuçları da siz yaşarsınız.. Umarım iyi bir karar verirsiniz..

haklisiniz ülkenin durumu eğitim durumu ortada.. herkes çocuklarına iyi bir eğitim iyi bir gelecek bırakmak ister.. benim de bir oğlum var 32 aylık ve ona kardeş istiyorum çünkü bu çok farklı bir duygu biz 4 kardeşiz.. anne babadan kalan en değerli miras kardeşlerdir.. tabi bunun kararını siz vereceksiniz ama.. çocuğunuzu yanlız bırakmayın derim

En yakın arkadasım ailesi ve kendisiyle bir cok problem yasıyor. Her tek çocuk olan aynı şeyleri yaşar demiyorum ama o bu problemlerin kaynağının tek çocuk olması olduğunu söylüyor. Bir kardeşim olsa bunlar olmazdı diyor ve argümanları da mantıklı. Ondan da hiçbir imkanı esirgemedi ailesi. Tek çocuk olmasının etkisiyle oldukça iyi şartlarda yetişti. Ben de günlük hayatımda, tek çocuk olan insanlarda ben merkezcilik gözlemliyorum. Bu ailenin yetiştirmesinden kaynaklı bir şey değil bence kaçınılmaz bir şey. G gulebilmek

Benim 2 çocuğum var aralarında da 3 yaş var. Istemeden ilk çocuğu kesinlikle ihmal etmek zorunda kalıyorsunuz ikinci gelince bunu bilin. Bebek çok zaman çalan bir şey. Kardeşlik açısından bakarsak can ciğer olan da var, düşman olanda. Herkes birinci seçenek için dua ediyor. Para açısından bakarsak. 2 evimiz, 3 arabamiz, bir tarlamız vardi elimizde. Şimdi çocuklarıma zar zor süt alabiliyorum. Hayatın ne getirip ne götüreceği belli olmuyor malesef Son olarak fakirler bilinçsiz gibi laflar hiç şık değil. Şu anda üniversite mezunu bir ton insan işsiz ve fakir. Hakkinizda hayirlisi olsun.. .

Amin çok sagolun. Devlette okuyorlar. Kızım 16yaşında lisede dil okuyor. Oglum 11yaşında 7. sınıf da. Bu minnoşda tekne kazıntısı... Bende 38yaşındayım. Yaşim geçmeden olsun dedim bir tane Daha. Çok özlemiştim bebeği

Avrupada yaşasam inanin 4tane yapardim☺☺

İşte ne umduğumdan emin değilim sorun orada. Zaten kazayla falan olunca iş başa düştü deyip kabullenme durumu başlıyor..

Destekcim ve maddi durumum iyi olsaydi bir yas arayla dogururdum hem bi sekiz senem heba olmazdi hemde arkadas gibi buyurlerdi ama olmadi simdi 5 yas var aralarinda yasim 28 Ben olsam hemen yapardim yasiniz gectikce isler dahada zorlasabilir niyetiniz varsa uzatmayin bence Ayrica devlet okullarindada cok basarili olunabiliyor Cocugunuzu nasil yetistirdiginize bagli Evet pislik biraz fazla oluyo ama hayatta boyle degilmi herseyi gorerek yasayarak ogrenmemiz lazim Siz herseyi toz pembe onune sunarsaniz belli bir zaman sonra yani buyudukce daha cok kirilip uzulebilir hatta hayata kusebilir

Gayet 2. Hatta 3. Cocuk icin de durumunuz iyi, orta gelir degil yuksek gelirli aile sayilirsiniz turkiye sartlarinda. Pismanliklar her zaman olacak hayatimizda ya oyle ya boyle...

Benim iki çocuğum var. şükür ikisinede yetecek hem maddi hem manevi imkanlarımız var. Büyük 3 küçük 1 yaşında. Allah eksikliklerini göstermesin. Ikisi iyi anlaşıyor. Halası oğluma "kardeşin bende kalacak bundan sonra" diye şaka yaptı. Oğlum ağlamaya başladı. Söz konusu kardeşi ise şaka anlamaz. Görmese hemen soruyor nerede diye. Kendinizde yetebilecek gücü görüyorsaniz neden olmasın

bir an konuyu ben mi açtım diye düşündüm aynı şeyleri harfi harfine düşünüyorum konuyu baştan sona takipteyim

Her zamanki gibi yine çok güzel bir yorumda bulunmuşsunuz Bende bu aşırı maddiyat kaygılarını ve kolej takıntısını anlamıyorum bir türlü. Çocuğa yetmek onu kolejlerde okutup, baleye göndermek, piyano çaldırmak, en marka kıyafetleri almakla eş değer olmuş.

Şartlar maalesef insanı başka yönlere sürüklüyor sizde haklısınız, ben koleje karşı değilim ama olmazsa olmaz gibi bir tavırla yazılması bana doğru gelmiyor. Devlet okullarının şu anki durumlarını bilmiyorum ama biz 55 kişiydik ilkokulda. Şimdi kuzenlerin çocuklarından gördüğüm kadarı ile nispeten iyi, onlar memnunlar en azından. İstanbulda kimsemiz yok ve okul ile iş saatlerini uyduramazsak mecburen kolej düşünmek zorunda kalacağız bizde. Ama saatler uyarsa ilk tercihim devlet olur. Nedenine gelince biz eşimle öğretmen seçiminin ve çocuğunun potansiyelinin önemli olduğuna inanıyoruz. Ek ders ve aktivitelerle çocuğun gelişimi desteklenebilir ama buna yine çocuğun ilgisi yönünde karar vermek doğru olur. Arkadaş çevremde gördüğüm kadarı ile herkes aynı kolejlere ve aktivitelere gönderiyor çocuklarını, ben bunu anlamıyorum. Yani her kız çocuğu bale veya jimnastiğe gitmek zorunda mı? Ben hentbol takımındaydım mesela basma kalıp çocuklar yetiştirilmesine ve bunların doğruymuş gibi dayatılmasına karşıyım ben aslında. İnşallah kendimi düzgün ifade edebilmişimdir. Bende yazdıklarımı kötü niyetle yazmadım çünkü.

Maddi durumu çok iyi olup 5 çocuklu aile biliyorum ben öncelikle onu söyleyim. Yani kimse bişeyden mahrum kalmaz. Çocuk istiyorsanız yapın çokta hesaba gerek yok. Sizin yetiştirme tarzınıza bağlı her şey. Ikinci cocuk yapmadiğınız için pişman olacağınızı düşünüyorsanız yapın. Bizim maddi durumumuz çok iyi değilmiş babam beni en iyi şekilde büyütmek için tek çocuk istemişler ikinciyi düşünmemişler. Ben herkesin kardeşi var benim neden yok ben yalnız kalıyorum diye baskı yapınca ikinci çocuk yapmışlar. 4 yaş var kız kardeşimle aramızda evet çok kıskandım kavga ettik hala ediyoruz ama birbirimizi koruyup kollarız. Dertleşiriz. Bence kardeş güzel nimet. Hatta 1 2 tane daha olsaydı fena olmazdı. Önceki

Kizim ve ikiz oğullarının arası yaklaşık üç buçuk yaş. Şu an çok iyiler. Ablalık yapar, oyun oynarlar. İnsalah boyle devam eder. Ama tek çocuk ve fazlası arasında fark var. Gerçekten hayatim allak bullak oluyor bazen. Ama çok seviyorum onları. Be tek çocuk olayına çok sıcak bakmıyorum. Her insana Allah hayırlı kardeş versin.

Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az işte naparsın B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ne güzel, bilinçli ve planlı bir annesiniz bu belli...

bır buyusunler de :) cocukken herkes bırbırını sever... allah bozmasın ama daha cocugunuz 28 gunlukmus yahu ne mınnostur o :) yasları 20lerdeyken de boylelerse sanslısınız demektır...

Kötü evlat, kötü kardeş örneği verenleri anlayamadım bu konuda, tamamen ailenin yetiştirmesiyle alakalı bi durum bu, örnek vereyim eşim 4 erkek kardeş fakat hepsi birbiriyle küs konuşmuyor ama bu tamamen kv, kp den kaynaklanıyor, ilk olan çocuklarına ekstra bi ilgi gösteriyorlar sonradan doğanlar onların gözünde köle gibi bi şey, fakat benim 2 kardeşim var ve annem bizi eşitliğiyle, adaletiyle ve sevgisiyle büyüttü, şimdiye kadar en ufacık bi tartışmamız olmamıştır, küsmek bi yana dursun

Emzirme kısmına gelirsek ne kadar uzun süre emzirirsen bebekle anne arasında daha farklı bir bağ oluşuyor ama bunun süreyle de çok çok ilgisi yok emziren anneler anlar demek istedim en çok, hatta biberonla bebeğine mama verenler de çok iyi anlar, bebeğin anneye minnet ve sevgi dolu bakışını özlemekten bahsettim.

benim sipalar arasi tam 3 yas 1 ay. Ikinci cocuktan sonraki 2 yilimiz cok zor gecti, su an kucuk 3 yasinda ve rayina oturttuk. Cok iyi anlasiyorlar. Kardes kiskancligi oluyor ama ben normal karsiliyorum, bu konuda cok buyuk problemler yasamadik. Kardeslerim var benim de, ikisinin de tek cocuklari var. Ben onlara onermiyorum ama ikinci cocugu. Annem de diyor ki, size onermiyor ama kendisi iki tane yapti. O da hakli ne diyim :) Ikinci cocukla her seye yeniden basliyorsunuz ve bu ozellikle sizin gibi evde olan annelerde su hissi dogurabiliyor. "Aman allahim bundan sonra hep boyle gececek" Elbette oyle gecmiyor da iste bu sure cok da kisa degil bunu bilmek gerekiyor. Ben kardeslerime neden onermiyorum. Birincisi masraf kismi; eskidenmis o bir cocugun eskileri ile 3 cocuk buyutmek. Benimkiler ayni cinsiyette olmalarina ragmen buyukten kucuge kalan ve gercekten kullanilan esya sayisi cok fazla degil. Ayrica bazen kucugun ihtiyacini alirken buyuk kiskanmasin diye ona da benzer bir sey aldigimiz da cok oluyor onun ihtiyaci yokken. Ikincisi zaman; Ornek vereyim, benimkiler yuzme kursuna gidiyorlar pazar, birinin dersi bitiyor digerinin basliyor, biri digerini beklemek zorunda kaliyor, bizim de butun ailecek pazar gunumuz ipoteklenmis oluyor. Tek cocukta her sey ona gore ayarlaniyor ama. Veya baska ornek, coktur buyugun okul cikisi geldi deyip, uyuyan kucuk cocugumu kucaklayip evden ciktigim.

Zaten fakiriz

boyle konulari bu kadar irdelemeye gerek yok. elimizde degil cunku. rizki veren Allah ac kalmayacagina iyi bakacaginiza eminim. eviniz de varmis. hem istediniz diye olacak mi, hemen olacak mi, hayirli saglikli olacak mi, omru olacak mi.. bilebilecegin=miz konular degil. saliverin gitsin kaderde ne varsa onu yasayin. her konuyu boyle mantikla irdeleyerek yasamayi seciyorsaniz isiniz zor. bir de insan akilla mantikla hareket ettikce imtihan oluyor.

Konu sahibinin degil de sizin fikrimizi alintiladim ama ayni fikirdeyiz kizim 12 yaşında maalesef memleketimizde yoğun bir işsizlik var ciddi bir egitim sorunu var ben ruhen 2. cocugu kaldiramam... bir insan dunyaya getirdik ve bu sorunlu bir türlü oturmayan egitim sisteminde gel okul oku diyoruz okullarimiz çocukta merak öğrenme güdüsünü mahvediyor maalesef cocuklarin en guzel zamanları okul ev ders üçgeninde kayboluyor ne üçün 2.800TL ye maasla iş bulmak için fellik fellik arayip bulabilirsen... ya da cok daha iyi hayat sartlari istiyorsa cidden ya cok zeki olmalı ki kendini gostersin ya da ciddi cabalamali kurs bilmemne özel okul spor bunlarin hepsi paraya bakıyor... maalesef... keske lazim olmasa keşke egiitim bedava olsa herkes ayni sartlarda okusa yetenegine göre meslek bulsa,,, hangimiz bir hobimizi gerceklestiriyoruz kursa gidiyoruz adam gibi aylığı 300 400tl hangimiz cocugu yollayabiliyoruz neyse velhasil kelam hersey zıkkım paraya bakıyor cocugun boynu bükük kalıyor... ha önemli mi? Bir kardes mutlulugu yaşamasi daha elzem oyle de boyle de okur bi işe girer diyorsaniz ki maalesef bence cok da şansa birakcak bir ortamda yaşamıyoruz... ciddi çabalar gosterip hicbir baltaya sap olamayan dünya kadar işsiz var oyle bir durumda kizim seni ben sorgulamadan dünyaya getirdim al sana evim barkım dicem insallah ben emekli maaşımla yaşarım dicem o da paraya bakiyor... anlatabildim mi

Ne güzel, iyi bir devlet okulu bulabilirsem ben de devlete verebilirim, bebeğinizi sağlıkla kucağınıza alın inşallah, kızınız da büyük yardımcı olur hem, bence ilk çocuğun kız olması bir anne için her bakımdan avantaj..

Tam benlik bir konu olmus suan. Oglum 32 aylik ve bikac aydir bebek istiyoruz insallah nasip olur :) Suan olsa bile cocugum 3.5 yasinda olucak bence gayet ideal bir yas. Bakalim olursa seneye hamilelik zamanimda krese vermeyi dusunuyorum dogum zamani kardesim oldu beni gonderdiler evden diye dusunmesin istiyorum. Bakalim hayirlisi olsun

Aslinda uzun uzu yazabilirim bu konuya. Ben de be zer bir ikilem içindeyim bir oğlum var ancak babamin ailesinden bahsesecegimonce. Babamlar 5 kardeş babaannemle dedem daha ölmeden miras kavgasına tutuştular. Şu anda gelinen nokta babam halamı dolandırmaya kalktığı icin halam babamı mahkemeye verdi. Diğer kardeşlerden de birbiriyle konuşmayanlar var. Rahmetliler bu umutlarla 5 çocuğu yapmamışlardır herhalde. onlar uçörnek belki ama birbirlerine hayat boyu yoldaş olamıyor her kardeş bunu unutmayın. Sadece siz bir daha anne baba olmak istiyorsanız yapin

Öncelikle evli değilim haliyle çocuğum yok. Ama ben ileride tek çocuk düşünüyorum. Belki çocuk bile istemeyebilirim. Neden mi? 1. Orta doğuda karışık bir ülkedeyiz. Bu nüfus bizim ülkeye ağır geliyor. Bunu ileride daha çok göreceksiniz. 2. Herkes devlet iyi demiş ama size bir haberim var. Sizin çocuklarınız yillar sonra kalitesiz bir çevrede devlette eğitim almak zorunda olacak. Ve tahminen iyi eğitim alamayacaklar. Nedenleri sosyo demografik yapi değişiyor. Daha fazla açamam ama anlayan anladı zaten:) 3. Açık konuşalım maddiyat önemlidir. Ileride bir ev almak bile zor olacak. 20 yıl köle gibi çalışacaksın Tek çocuk olursa en azından bir evi garanti olur. Belki o da sansliysa 1 ev sahibi daha olur rahat eder. 4. Çoğunluk özelde çalışıyor. Eve geliyorsunuz saat 7 8 tek çocuk için bile 2 3 saat yetersizken 2 çocuğa 3 saat aşırı yetersiz. 5. Size ileride veryansın edebilirler.. Biz kardeşimle annemlere arada veryansın ediyoruz. Ki ikisi de devlet memuru karı koca. 90lar da türkiye böyle değildi. Ona rağmen ne gerek vardı diyoruz böyle bir ülkede böyle bir coğrafyada çocuk sahibi olmak mantıklı değil. 6. Su an iki çocuğa 8 bin lira çok az. Bir çocuk için olabilir ama iki çocuk için az. Ayrıca herşey maddiyat değil. Kalifiye işler azalmış durumda. Binlerce öğretmen atama bekliyor. Atanamiyor. Tahminen buradaki çoğu kadının kızı oğlu da ileride bu gidişle işsiz kalacak. Bu bile bile lades. Bu çocuğu yaparsak ileride anne bu ülkede bu şartlarda ne cesaretle beni dünyaya getirmişsin derse ben olsam bununla başa çıkamazdım. 7. Maneviyat önemli. Tek çocukla ilgilenmekle iki çocukla ilgilenmek çok farklı. 8. Çocuk için kardeş yapılmaz. Risk olur. 9. Toplum baskısı çok kuvvetli. Çoğu ikinci cocugu yapan sirf baskidan yapıyor. O yüzden mental olarak bağımsız karar alınmalı. 10. Ülkenin içinde bulunduğu durum çok kötüye gidiyor. Benim için en riskli durum bu. Çoğu çocuk yillar sonra işsiz kalacak. Ülke etnik gruplara ev sahipliği yapıyor. Çoğu bizim kültüre adapte değiller. Özellikle bir grup. Ve deli gibi ürüyorlar. Zorluklarla büyüttüğüm çocuklarıma devlet okulunda toplumda bir zarar gelirse onun vicdan azabından çıkamam. En büyük caydırıcı bu benim için. Dediğim gibi benim de kardeşimle ilişkim çok iyi. Iyi ki var. Ama sırf ileride o da bunları yaşasın diye çocuk yapamazdım. Sonuçta devir ayni devir değil. Ciddi çürüme var. Bu konuda çok ileriyi düşünmek lazım. Romantizm iyidir ama o yumuk yumuk eller hep öyle kalmıyor. O çocuk atanamamis öğretmen olup depresyona girerse siz uğraşacaksınız. Bir çocukla uğraşmak var bir de iki çocukla uğraşmak var. Sizin durumunuzda olsaydım tek çocukta kalırdım. Ve onu garantiye almaya çalışırdım maddi manevi. Not: Uzun olmuş. Sonradan fark ettim..

Benim ablamda sizin durumunuzdaydı yıllar once yaşı musaitken 2. cocuk yapmadı gecen 40. yasında aglayıp pisman oldugunu keske 2. cocugu yapsaydım dedi. Insanlarin dusunceleri yaşlarına, yaşadıklarına gore zamanla degisebiliyor. Evet simdi biz bugunu dusunuyoruz ama ilerde bize zamanin neler yasatacagini bilmiyoruz. Bazen sagligimizda bozukluklar oluyor doktorlar kardesi varmi diye soruyor kardes onemli bence ama bu size ve esinize kalmis bir durum.

Ya hiçmi pozitif tarafi yok 2inci çoçugun? Su siralar bizde düsünüyoruz 2inciyi fakat her gün fikir degistiriyorum. Bizdeki sorun maddiyat degil fakat maneviyat. Bir diyorum "nasil ilgimi sevgimi 2 çoçuk arasinda paylasirim, yazik degilmi kizima?" Bir diyorum "Yok yok, bir kardese ihtiyaci var, hiç degilse birbirleri ile oynarlar, rahatlarim" Hele o pazar günü örnegin, mahv edici. Kizimda, eger kardesi olursa, o kardes oldugu zamanda 4-5 yasinda olacak. Tam okul sonrasi aktivite zamani. Neye ihtiyacim oldugunuda bilmiyorum. Birinin gaz vermesinemi? Yada birinin "manyakmisin, ne 2incisi" demesinemi? Bu konuda kafam fazlasi ile karisik.

Çok aceleci gördüm sizi. bence erken ya. biz ilk kizim 3. sinifa gectiginde 2. bebek supriz bir sekilde gelmisti bize. simdi kizim 13 yaşında küçük ise 5 yasinda. buyuk kizim tek cocuk gibi 8yasina kadar prensesler gibi tadina vara vara buyudu. simdi o bir ergen oldu lgs ye hazırlanıp seneye liseye gecicek. maddi olarakta o suan ozel okulda insallah guzel bir liseyi kazanip gecer ve ardindan o ozelden cikicak kucugu ozel okula yazdirdik anasinifi icin. yani biri bitiriyor biri basliyor maddi imkanda bolunmemis oluyor. ve ablasi nasil el bebek gul bebek buyuduyse simdi sira ufaklikta onunla yeniden bu sirin duygulari yaşıyoruz ve oda kendi kulvarinda tek.. kisacasi bana yas farki olmasi daha iyi geliyor. ikiside ilgiyi olmasi gereken zamanda uzerinde hissediyor. biri ergen, biri de bebeklikten cikip kendini kesfeden bir bebe. eglenceli. maddi acidan da bölünmüyor bence. birine oyuncak aliyorsak birine elektronik esya. tahmin edersiniz ki ayni yaşta iki ergen olsaydi telefon tablet kulaklik şu bu, bilgisayar batardık heralde. Simdilik bu bile rahatlik ablasi 21 yadyaşındayken o 13 olacak ve o da ayni seyleri isticek. hayat pahali tabii o yuzden arayi acik tutun ki cocuklar istediklerinden mahrum kalmasın. Buda benim bakis acim anlatmaya calistim ama yazim icin kusura bakmayin. bu arada benim icin de buyuk rahatlik tek cocuk varmis gibi oluyor. biri buyudugu icin zorlanmiyorum. arada ablasi ilgileniyor oda iyi. boyle iste aralarinda 8 yas var iyikide var:)

Kardes diyorum.

Hep %50 de kalıyorum iki taraf için de. Bu yüzden konu açtım ya zaten. Başak burcu olmanın dezavantajları sanırım, detaylarda boğuluyorum.

Orta gelirli misiniz şimdi siz, 8 bin maaş artı kira geliri olan bir evle Asıl sorunuza gelecek olursam, 3 yaş 9 ay var çocuklarımın arasında, bu durum çocuğuna göre değişir, benim büyük çocuğum kardeşi olunca ilk aylar çok güzel karşıladı, çok yardımcı oldu bana, uyurken ses yapmadı vs ama ne zaman ki kardeşi konuşmaya hey bende varım artık demeye başladı, işte o zaman kıskançlıklarda başladı. Bu doğal bir duygu bence, zarar vermediği sürece tabi ki kıskanacak, insanın doğasında var bu duygu. Kardeş olmalı diyenlerdenim.

Bu tatlı ve içten yazılmış yorumun için çok teşekkürler

bazı özel durumlar olabiliyor çocukta okb, dehb, otizm... olması gibi tabi bu tamamen şansa bağlı birşey kimse çocuğun nasıl doğacağını nasıl bir insan olacağını bilemez bu kadar ayrıntılı düşünse kimse çocuk yapamaz sanırım. aile terbiyesi çok önemli ama aynı anne baba aynı aile ortamı ama çocuklar çok farklı kişilkte olabiliyor bizimki gibikardeşimi seviyorum ama bize kök söktürdüğü çok oldu ve hala da düzelmiş değil. o yüzden ben direkt manevi yönü düşündüm. siz kardeşsiz kalmasın birbirlerine destek olsunlar diye düşünüp ikinciyi yaparsınız ama o kardeş onun sınavı olabilir ne yazıkki. maddi-manevi çocuk yapmak falan çok zor işler Allah kolaylık versin.

Daha önceki ilişkiden kalmış olmama imkan yok çünkü esergry Nirvana Anneler

Valla başınıza her türlü belayı musibeti bulaştıran bir insanı hiç kimse istemez şahsen ben istemiyorum

Yorumunuz çok yardımcı oldu çok teşekkür ederim. Ve haklısınız ilkokulda kolejlerde okuyup üniversitede parlak bölümleri ve okulları kazanamayan çok çocuk var ve üniversite bir meslek seçimi olduğu ve bütün ömrünü etkileyeceği için, o kısımda yatırım yapmak daha mantıklı. Üniversiteyi Avusturya'da ya da İngiltere gibi bir ülkede okursa ne güzel olur mesela... Benim bir ağabeyim var ve bazen annemle bile paylaşmak istemediğim şeyleri onunla paylaşıyorum ve onun varlığı bile güven veriyor. Kendi ayaklarınızın üzerinde durabilen, güçlü bir birey olduğunuz için de sizi tebrik ederim, inşallah benim kızım da sizin gibi başarılı ve güçlü olur her anlamda

yanımda olsan elini sıkmak isterdim iyi hatta çok iyi bir yorum

Kardes candir. En zor zamanimda totomu kollayan sadece kardesimdir. Maddi olanaklar el veriyorsa ve anne baba kendini 2. ye hazir hissediyorsa kardes bence sart.

Evet onuda düsündüm! Oteller tam çakallar! Cocuklar için yine yetiskinin yarim ücretini aliyorlar fakat iki çoçuk o zaman bir tam yetiskin demek! Üstelik büyügü, bebek yatagi için çok büyük olacak ve mecburen "aile oda"lara yönelmek zorundasin ve onlar daha pahali! Ve masraflar tabiki artacak. Neticede o ikinci çoçugunda hakki kendina ait kiyafetleri olmasi. Yada en basit daha yeni oyuncaklar çikiyor, onuda alabilmeli,.. Ve simdilik hep maddiyat konustun, maneviyat olarak nasil? Yani anne olarak ikisine yettigini düsünüyormusun? Büyügü çok kiskanç oldumu? Hele o ilk zamanlar, küçük bebek oldugunda ve hali ile çok ilgiye ihtiyaci oldugunda? Yani kizim acaip çok kardes istiyor fakat bence ilginin ne kadar kardesine gittigini görse "bence bunu geri yollayin" diyebilir gibime geliyor

Ne gibi sıkıntılar yaşadınız? Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

bu kadar aynı olabilir düşündüklerimiz ve hikayemiz. kendimi söylenirken buluyorum bazen geçmişi düşünüp düşünüp ama benim kendi ailem sebep olduğu için bir şey de diyemiyorum. artık anlatmaktan bile yoruldum gerçekten. ilk çocuk fakirlik ve ailemin aşağılamaları çocuk yaptın hayatını mahvettin laflarıyla geçti. gençtim, benim iyiliğimi düşündüklerini sandım. hiç de öyle değilmiş. yaşayarak gördüm. maddi sıkıntıları aşıp uzun bir süre ara verdikten sonra da sağlık problemleri sebebiyle olmuyor. kendileri sebebiyle hasta olduğum ailemin umrunda olmadığı gibi kardeşlerimin eşlerine iyi ki art arda yaptınız diyorlar. kardeşlerimle aramıza soğukluk sokan da anne babamın tutumları. biz ne kadar sıkı tutunmaya çalışsak da ebeveynlerimizin tutumları sebebiyle türlü huzursuzluklar yaşıyoruz. oğlumun ne kadar kardeş istediğini ve nasıl yalnızlık çektiğini ben bilirim. hiç hissettirmedim ona. huzurlu ve bol aktiviteli bir aileyiz. 6 yaşındayken bir arkadaşımın oğlunun da tek çocuğu olduğunu öğrenince "o da benim kadar yalnız mıdır anne" sorusunu hiç unutmuyorum. ya da kuzenleri gelsin de biraz oynayayım diye nasıl sabırsızlandığını. neyse, tek çocuk olarak büyüyünce evet gerçekten kendilerine yetmeyi öğreniyorlar. bu güçlü yönleri ama arada bir sürü yaşanmamışlık da var. kolejler kısmına katılmıyorum. oğlum devlet okuluna gitti, egitimiyle ben de ilgilendim. orta okulda sınavla alınan bir okula dereceyle girdi. kolejlerden katılan arkadaşları da vardı, onlar kazanamadı. yine bir arkadaşım da 17 yıldan sonra 2. çocuğa doğum yaptı. oğlu kardeşiyle vakit geçirmek için yurdu bırakıp geldi. şimdi evde sevmelere doyamıyorlar maşallah. eşim de çok kardeş. babaları çok seneler önce vefat etmiş. anneleri de 10 yıl önce. hepsi birbirine tutunmuş. hepsi evli, çocuklu, yine de çok yakınlar. tek çocuklu bir anne olmak benim için çok da zor değil. artık büyüdü, rahatım, kendime daha çok zaman ayırabiliyorum ama çocuğum için iyi olmadı. allah hayırlısıyla versin, tek de olsa çok da olsa hayırlı evlat olmayı nasip etsin inşallah. fakat ben de kendi tecrübeme dayanarak hiç tavsiye etmiyorum tek çocuğu. 4 yaş ara da gayet güzel bir aralık. daha fazlası beraber yapacakları aktiviteler açısından uzaklaştırıyor.

ben de yaklask bir yildir gebe kalmaya calisiyorum kalamadim henuz.. oyle hesap kitap islerine gerek yok. akisina birakin hayat bu her sey insanlar icin. hastalik saglik varlik yokluk ne gunler bekliyor bizi Allah bilir..

Benzer hem de çok benzer sorgulamalardan geçmişiz ve konunuzu inceleyince hatırladım, okumuştum. Amannn ne kadar da sorgulamış yapsın bir tane daha nolcak demiştim okurken ama öyle olmuyormuş şu an aynı hislerden ve çelişkilerden geçiyorum, üstelik hamileliğim o kadar rahat geçti ki, sıfır sancıyla da çok rahat bir doğum yaptım . Sizi en iyi ben anlarım şu an, beni de en iyi siz. Sonuç olarak siz ne karar verdiniz?

Siz bi karar verin ama. Olması, olmaması bizim elimizde değil zaten. Allah bilir neler yaşıcaz şu hayatta.

Cocuklarimin arasi üc yas Hatta tam ücü bile doldurmadi, ikinciyi bile isteye kardesi olsun diye yaptim pismanlik sifir, iki numara da sanki hep bizimleymis gibi Oynarlarken götlerinden isirasim geliyor o kadar tatlilar simdi kücügüm üc yasina girecek yani zor zamani atlattim Ama nasil atlattim, iste orasini hic düsünmek istemiyorum geride kaldi Baya baya zordu ki ben yalniz büyüttüm, destek olan kimsem yoktu Esime desem ki ücüncüyü yapmak istiyorum düser bayilir Yani hakkimizdan iyi geldiler Cok güzeller evimde ikisine de ayiracak odam var Kardesi olarak büyümesi bence cok avamtajli, aile arayi iyi tutarsa ileride cok iyi iki arkadas olurlar Kardeslerin arasini aile yapar bir de bence Simdiden zihinlerine asiliyorum siz en iyi arkadassisniz diye Kücügüm ablasini öyle bir koruyor ki, ablasi da ablalik yapiyor Birine kizsam digeri destek cikiyor bana karsi birlik oluyorlar birbirinin gözyasini siliyorlar bu yasta Kagva da oluyor aralarinda inat da Ama normal seyler bunlar Kafam cok daha rahat. ikinci cocuk yapmasam kafam rahat olmayacakti Acaba düsüncesi ömür boyu, belki pismanlik Ileride anlasmak zorundalar, fasulye sirigi degilim ben de anneleriyim anlasmak zorundalar o kadar Dedigim gibi kücükten cocuklari zitlastirip ayirmadikca büyüyünce de birbirleriyle o kadar yakin olurlar kanaatindeyim Abim benimle konusmaz mesela, yokmus gibi Suc cogunlukta ailenin yetistirme sartlariyla alakali oluyor böyle durumlarda, benim görüsüm Ha ucak bileti alirken tatilden vazgecesim geliyor, yurt disindayim cünkü Onun disinda arabayi dörtledik ya mutlu bir aile tablosu benim icin Güzel bir kizim, yakisikli da oglum var, cok sükür Ama zordu büyütürken, simdiden sonra ama roman havasi oynacagim o kadar mutluyum ki oglum da yakinda krese baslayacak ve ben bu konuda kendimi cok iyi hissediyorum

Teşekkürler canım yorumun için, düşüneceğim, inşallah doğru kararı veririm...

Bir cocugun egitimi gelecegi elbette cok onemlidir ama bir kardes gelince de kalitesinin inanilmaz dusecegine inanmiyorum. Cok iyi bir devlet okuluna gider + kurslarla eksigini tamamlar gibi. Ki kardesten daha onemli olamaz hicbir egitim bence. Kardeslerim var ve iyi ki de varlar diyorum. Iyi gunumde kotu gunumde hep yanimdalar hep de olsunlar insallah. Benim de 1 cocugum var daha cok kucuk Allah nasip ederse insallah kardesi olsun cok isterim.

Çok teşekkür ederim çok sağolun umarım size de yolunuzda ışık tutabilmişimdir

2. yi yapmadığınıza pişman mısınız yani? Geçmiş olsun bu arada.

İki çocuğumun arası tam 4 yaş. Ben baştan beri hep 4 ya da 5 yaş olsun istemiştim. Ama ilk çocuğumuzun da fikri önemliydi bizim için. Sizin çocuğunuz da küçük değil ona açıklayarak sorabilirsiniz. 4 yaşına kadar "asla istemiyorum başka bebek olmasın oyuncaklarımı seni babamı kimseyle paylaşmam" diyen çocuk 3buçuk yaşında "anne artık benim de bi kardeşim olsun hatta bir tane yetmez 3 5 tane olsun" demeye başladı. Şuan 5 yaşında ve bebeğim 1 yaşında olmasına rağmen bazen beraber oyun oynuyorlar. İnanın maddiyat bir şekilde çözülür. Tek çocuk hiç çocuk demişler çok doğru. Bu dünyada herkesin mutlaka en az bir kardeşi olmalı. Tabiki dengeyi sağlamak için ve ilk çocuğunuzun mahsun olmaması için çok çaba sarfetmek gerekiyor.

Haklısınız öyle kardeşler de var, hayatta herşeyin hayırlısı diye dua etmeli..

Benim 2 kızımın arasında tam 4 yaş var. İlk kızım aynen sizin gibi anaç, olgun bir kız. Hiç sıkıntı yaşamadık biz. İkimiz de öğretmeniz eşimle. Orta gelirliyiz yani. Özel okula hiç vermedim 6. Sınıfta kızım güzel bir devlet okuluna gidiyor memnunuz aldığı eğitimden. Bu yıla kadar her haftasonu kurslara götürdüm kızlarımı çeşit çeşit. Birbirleri olmadan birşey yapmazlar. Sinemaya, tiyatroya götürürüm birlikte izler çıkarlar ben işlerimi hallederken. Ben memnunum şükür. Küçüğüme birşey alınca büyüğüme de alır anne ablama da alalım diye aralarındaki diyalog güzel şükür. Çok ve pahalı eşyaları olan çocukların ilerde şımarık, hayattan zevk alamayan bireyler olduklarını gözlemliyorum ben. Şimdi 3. yolda nasipse bizim gibi eğitimli bireylerin çocukları çoğalsın bence toplum sağlığı için. Kardeşlerini 4 gözle bekliyor ablaları. Ben 4 kardeşim hepsinin yeri ayrı ayrı hepsinden de memnunum şükür. İnşallah büyüyünce benim çocuklar da birbiriyle güzel iletişim halinde olurlar

Ama doğru demiş tespit cok dogru

Tek cocugum. Orta halli bir ailenin evladıyım. Ozel okulda okudum. Istedigim kurslara gidebildim. Bir oda oyuncağım bir oda elbisem oldu. Babaanne dede amca dayı tek torun tek yeğenim. Sevgi eksikliğim olmadı. Fakat bütün çocukluğum ergenligim bir kardeşim olsun diye dua etmekle geçti. Keşke bir dilim ekmek yiyip bir cift ayakkabiyi paylassaydim da bir can kardeşim olsaydi... bir oda oyuncagim degil de bir bez bebekle birlikte oynayacağım bir kardesim olsaydi.. 35 yasina dayandim telefonun ucunda derdimi dinleyecek bir canim olsaydi... Benimde 5 yasinda kizim var. 2 yasindan beri kardesi olsun diye ugrasiyoruz 5 kez dusuk yaptım

Aynen P papatyam_83

Kızınıza kardeş yapmak için çocuk doğurmayın. Siz anne baba olmak istiyorsanız yapın. Kardeşler evlenene kadar kardeştir benim düşüncem bu. 1 evladım var allah bağışlarsa. Kaldıki 2 kişi çalışıyoruz sizin eve giren paranın yarısından az fazla giriyor evimize. Oğlum Robert kolejinde okumadı devlet okulunda okudu. Her kolejde okuyan iyi yere gelecek diye bir kavram yok bana göre. Belki gecinemeyecekler kardeşinle. Hayırsız kardeşi olacağına iyi dostları olsun derim ben. Evet imkanlar 2 ye bölünecek. Kızınız için belirlediğiniz yaşam kalitesi azalacak. %50 - % 50 durum değerlendirmesinde ortadasınız demekki. Eğer düşünüyorsanız öyle zaman koymayın kendinize 1 yıl vs. Pat diye olcak değil ya hayırlısıyla zamanı gelince olacaktır. Belki hemen belki 5 yıl sonra. Hakkınızda hayırlısı olsun. Çalışmamanız avantaj çocuk için. Çalışan anne için maalesef zor. Gönlünüzce olsun herşey :)

Biri 9, diğeri 3 yaşına girmek üzere olan iki çocuğum var. Kesinlikle pişman değilim. Eğer ev hanımı olsaydım üçüncüyü de düşünebilirdim ama çalışan bir kadın için çok zor, Allah isteyene versin inşallah. Maddi boyutundan bahsedilmiş zaten o kısımlara girmiyorum hiç. İlginin iki çocuğa bölünmesiyle ilgili birkaç şey söyleyeyim. kendimi öyle aman şu etkinliği yapalım aman bu etkinliği yapalım diye hiç zorlamıyorum. Büyük çocuğumda sürekli faaliyet peşindeydim ama şu an asla uğraşmıyorum. Benim saatlerce uğraşıp yaptıracağım şeyi on dakikada ablasıyla hallediyorlar çünkü. Renkleri, şekilleri, sayıları hep ablası öğretti küçüğe. Hem de öğretmeye çalışarak değil oyun oynarken doğal sürecinde oldu hepsi. kavga etseler de çok da güZel eğleniyorlar birlikte. İlerde aynı ortamda bulunacaklar diye bir şart yok. Ben de kardeşlerimle bir arada değilim, hele erkek olanla bir ay telefonda bile konuşmadığımız olur. Ama istesin canımı veririm. Bu duyguları da kardeşlerimden başka kimseye karşı hissedemem.

Öyle bir yazı olmuş ki kararınız cocuk değilde robet koleji olursa daha iyi olur gibi olmuş hayırlısı olsun ama maddi acıdan ikinciye yetecekseniz yapın tabi piraye

ben işin maddi boyutuyla ilgili yorum yapmayacağım. çocuğunuzla ilgilenmek için çalışmamayı tercih etmişsiniz. çocuk bakımı konusunda zaman ve emek harcayan asıl olarak sizsiniz. bu açıdan bakınca kendinizi tanımanız önemli. sabırlı mısınız? enerjisi yüksek bir insan mısınız? temizlik, düzen takıntınız var mıdır? yapamayacağınız basit şeyler size kendinizi "engellenmiş" hissettirir mi? ya da size destek olan bir çevreniz var mı? hayatınızı kolaylaştıran çözümleriniz var mı? kendileri oynar diye düşünmeyin arada 4 yaş olunca öyle çok da birlikte oynamıyorlar. Yeğenlerimin arası 4 yaş ve aynı cinsiyet. kıskançlığı dengelemek için babanın da çocuklarla sağlıklı bir iletişim kurması gerekiyor ki, çocuk babayla vakit geçirdiğinde kendini itilmiş hissetmesin. tek çocukla sosyalleşmek ile iki çocukla sosyalleşmeye çalışmak aynı şey değil. büyüğe hitap eden küçüğe etmeyebiliyor. ben ilk çocuğumda anneliği o kadar çok sevmiştim ki, ikinci hemen olsun istedim. aralarında 2 yaş var. ancak küçük çocuğumla birlikte sabrım ve enerjim ciddi olarak azaldı. hem uykusuzluk hem de kendime ait hiçbir zamanımın kalmaması beni çok yordu. annelik beni yıprattı. çok zorlandım. evlilik, sorumluluklar, iş... hepsi üstüme üstüme geldi... keşke acele etmeseydim dediğim zamanlar çok oldu. bu dönem özellikle ufaklığın 1-2 yaş arasıydı. ilk 1 sene çok rahat geçti deneyimliydim emzirme uyku düzeni vs gayet yolunda gitmişti. benim hareket kabiliyetim azalsa da.. ama ufaklığın 1 yaşını geçmesiyle tuvalete banyoya girebildiğimde şükreder oldum. ben çevremden ailemden çok fazla destek göremedim. belki de doğru bir dille talep etmeyi beceremedim bilmiyorum. yavaş yavaş rayına oturuyor. elbette günün sonunda uyuduklarında şükrediyorum ve "iyi ki doğmuşlar" diyorum...

Mesaj tekrarı

Agzina saglik.

Ben ergenligi hiç düsünmek istemiyorum. Esime diyorum "daha 13-14 yil rahatiz, asil o zaman zorlugu görecegiz" Ve dogru, bende ablama çok takilirdim ki ben çoçuk, o ergen olunca zor oluyordu. Senin çoçuklarin kaç yasinda simdi? Alys

Çocuklarımın arası 3 yıl 3 ay 2. oğlum kazara oldu Ama doğduktan sonra tek dediğim iyi ki iyi ki olmuş 3-6 Yaşındalar evet biraz zorlanabiliyor insan ama 1 tane olunca nasıl uyum sağlayana kadar zaman gerekiyorsa 2 tane de olunca da aynen öyle Kendimden 2 yaş büyük ablam var canımın taa içidir Geçen Kış annemle ilgili bir hastalık durumu oldu Başta sonuçlar kötü çıktı sandık Dünyam başıma yıkıldı ve beni tek anlayan ablamdı Ve o an tek dediğim iyiki ablam var iyiki Anneme bir şey olursa omzunda ağlayabileceğim iyiki bir ablam var:)

Tek cocuk fikrine bende karşıyım ki benim hamilelik donemimin cok zor geciyor olmasina ragmen. Ikinci cocugu olanlar hep hem zorlugundan hemde güzelliginden bahsediyorlar. Gelecek konusunda bence yeteli durumda sayilirsiniz. Maddi acidan cocuklari cok rahata alıştırmakta dogru degil. Ve ben hep diyorum tek cocuk anne baba dan sonra kimsesiz kalir. Kardes olursa birbilerine destek olur buda bir gelecek kaygisi olmali. Sadece maddi degil manevi gelecek kaygisida onemli. Birde dunyada her turlu hal var bir hastalik durumunda once kardese bakiliyor. Vehasili kelam bence ikinci cocuk olmali.

Merhaba. Zamanında benim ailem de tam sizin gibi kara kara düşünüp sonunda ikinciyi yapmamış. Büyürken sorun etmiyordum. Maddi olarak çok rahat büyüdüm çok iyi yerlerde okudum. Gelin görün ki kardeşsizlik çok kötü. Hayatım boyunca bunun eksikliğini hissedeceğim. Arkadastı kuzendi bunlar yerini doldurmuyor. Karakter gelişimi bakımından da çok gerekli oldugunu düsünüyorum. dediğiniz gibi evlenmek aile kurmak bi yana insanın kapısını çalacağı bir kardeşi olmalı. Hayırsız kardeş mevzusuna katılmıyorum. Dediğiniz gibi tavşan gibi doğurup cocugunun gelişimine sıfır efor sarf edip aaa bu cocuk hayırsız oldu diyorlar. Sevgiyle büyüteceğinize eminim. Bence yapın ikinciyi. Çocuğunuz ömür boyu eksik kalmasın derim.

Çocuğun ne zaman olacağı belli olmaz o yüzden 4 yaş olsundiye düşünmek sadece düşüncenin ötesine gitmeyebilir. belki 2 belki 3 yıl sonra olur. . aslında ben bundan ziyade imkan konusuna takıldım.8000 tl eğer ki borcunuz yoksa iyi bir maaş.. özel okulda okuması şart mi? Örneğin 3 kursa gideceğine 2 kursa gitsin. 5 pantolon alınacağına 3 tane alınsın... sahip olacaklarının sayı olarak fazla olması ona bir şey katmaz ki... maddiyattan ziyade manevi anlamda bir çocuk daha büyütebilecekseniz çocuk yapın ama sanki siz sadece maddi olarak olmaya bakıyorsunuz gibi geldi

eşimde tek çocuk oda annesine sürekli sitem ediyordu neden kardeş yapmadınız sizin yüzünüzden yalnız kaldım diye noldu şimdi bizde 2. çocuğu yapmıyoruz büyük konuşmamak lazım annenin bakacak durumu yoktur vs. bi sürü sebep olabilir P papatyam_83

Kızımla kardeşinin arası tam 3 yaş. Şuan küçük 7.5 aylık oldu. Kıskançlık hala devam ediyor ama kardeşini de inanılmaz seviyor düşünüyor.. Yapın yada yapmayın demek bana düşmez. Tek tavsiyem kardeş yapacaksanız önce büyüğün hayatını düzene oturtun. Okula gidecekse kardeşten önce başlasın vs

Çevremde gördüğüm o çok iyi kardeşler bile yeri geliyor saçma sapan şeylerden vs birbirine giriyor araya illa bir nifak sokan oluyor bozulmasa bile büyük konuşmayalım zaman ne gösterir bilemem ama düşüncem istemiyor şu anda :)

Vallahi benimde şuan çocuğum yok ancak hamileyim ve nasip olursa kardeş yapmayı çok istiyorum. Biz 3 kız kardeşiz ablamla kafa yapılarımız çok farklı ama asla olmasaydı da olurdu diyemem ben ilçedeyim o köyde annemlere daha yakın yaşıyor bu bile içimi rahatlatıyor. Kardeşimle bekarken o kadar çok kavga ederdik ki sanırsınız 2 düşman şimdi ikimizde evlendik onun 2 çocuğu oldu ve asla kimseye muhtaç değildi ben hep yanındaydım bende öyle her anlamda ilk arayacağım kişi kardeşim oluyor. İyiki kardeşlerim var onlara birşey olucak diye ödüm kopuyor bence sizde yapmalısınız bir kardeş

öyle demeyişn hayırsızda olsa kardeş kardeştir. Kanlım olsun kardeşim olsun demişler. Hayatta en az bir kardeş lazım insana..

İki çocuk annesiyim ve tam 5 yıl arayla doğum yaptım. Her çocuğun kardeş sevgisini tatması gerektiğini düşünüyorum. Ben izlenimlerimi ve yaşadıklarımızı yazayım siz ona göre değerlendirin. 2. çocuğuma hamile kaldığımda büyüğü 4. yaşını sürüyordu. Sonrasında terkedilmişlik hissetmesin diye hamile iken kreşe yazdırdım. Doğduğunda bebekle birebir ilgilenmem gerekeceği için babamız akşam oyunlarına daha çok önem verdi. Diş fırçalama, uyurken kitap okuma vs. babamız üstlendi. Dert edecek derecede kıskançlık olmadı, çünkü doğmadan bazı şeyleri değiştirmeye ve hazırlamaya çalıştım. Misal bebekleriyle oynarken emzirir gibi yapıp alt değiştirme oyunları falan oynuyorduk, aynılarını kardeşin içinde yapacağız vs.. Kendisine bebeklik fotolarını gösterdim, videolarını izlettim. Aynılarını senin içinde yaptık diye anlattım. Kardeşi ayaklanmaya başladığında birlikte oyun oynamaya başladılar hem küçük hem büyük içinde evde aktivite oldu. Anne sevgisi çocuğun sayısına göre değişmediği için ihmal vs. şeyleri düşünmeyin. Günlük rutinde dengelersiniz zaten. Arada bebeği babaya bırakıp anne kız günleri yapardık, yada tam tersi babayla çıkarlardı. Maddiyat konusuna gelince her doğan kendi rızkıyla doğar rahatlığı olmasa da bir şekilde halloluyor inanın. Zaman geçtikçe çalışma süresinin getirdiği maaş/ terfi gibi olumlu değişimler oluyor. Ayrıca çocuklar okul çağına gelince sizde çalışabilirsiniz zaten. Ben ilkokulda okul değil öğretmen önemli mantığıyla biraz araştırıp devlet okuluna gönderdim, memnuniyetsizlik yaşamadım. Şimdi biri özelde diğeri devlette, okula, başarılarına öğretmenlerine göre karar verdim hep. Kızım seneye üniversiteli olacak, oğlum eğer eğitimini olumlu yönde destekleyecek güzel bir okul tutturamazsa bu defa o özele gidecek. Her şey plan dahilinde ilerlemiyor malesef. Bunu kötü olarak algılamayın, çok güzel olumlu değişimlerde olabilir.

Umarım en doğru kararı verirsiniz ancak benim nezlimde maddiyatınız bence 2. Çocuğa da uygun sizle konuşamayacağı dertleşeceği kan bağı olan bir birey olmasından taraftarım biz dar gelirli bir aileyiz şuan için, oğluma bakıyorum onla ilgileniyorum sene ortalarında 2 yaşına girecek o zaman işe başlamayı planlıyorum sonrasında güzel düzenli bir birikim yaptıktan sonra 2. Çocuğu düşünüyoruz. Ama önce bizimde rahatlamamız gerek çok şükür kiramız yok borcumuz yok asgari ücretle ev geçindiriyoruz oğlum hiç bişeyden eksik kalmıyor gerçekten tutumlu insanım cimri değil ama tutumlu elimizi rahatlatınca biraz daha birikim sağlayınca çünkü bu halde bile birikim yapıyoruz kenarda küçük çaplı oğlumun parası var doğumundan itibaren gelen 5 TL'yi dahil içine attığımız bir hesabı var. Daha da sağlayınca gelirimizi doğru zamanda 2. Çocuk planımız var aralarında kuşak farkı olmayacak ama dip zamanda da büyümeyecek şekilde ayarlamaya çalışıyoruz

Evet çok haklısınız, pişman olmak istemem... kızım şu an 33 aylık ve bebekliğini çok özlüyorum, ilklerde tecrübesiz olunduğu için bazı şeyleri sindirerek yaşayamadığımı düşünüyorum, en basitinden lohusa depresyonunun gerçekten geçici olduğunu bilerek bebeğimle doyasıya zaman geçirmek isterim...

Aynen çok şanslıyım Allah sizinde gönlünüze göre versin Ama kesilikle pişman olmazsınız emin olun:)

Dikkat ettim de yaşı ilerleyince kimse ikinciyi keşke yapmasaydım diye pişman olmuyor. Ama tek çocuk anneleri pişman olabiliyor keşke olsaydı diye.

Annem babam yaşlandı. Onlara tek başıma yetişemiyorum. Sorumluluğumu paylaşacak biri yok. Onları emanet edebileceğim biri yok. Annem babam gittiğinde bu dünyada yapayalnız kalacağım.

benimde 2 erkek kardeşim var ben okudum onlar okuyamadı baba olmadığı için çalışmak zorunda kaldılar şu an maddi durumları kötü bende onları her gün düşünmekten o yüzden bende durum tam tersi Allah kazadan beladan korusun ama olmasalardı tek olsaydım diyorum çoğu zaman onlar iyi olursa iyi ama onlar kötü durumdaysa bende kötü oluyorum

40 TL ye aylık İnternet +dakika+msj paketi alıyorum, almak zorundayım çünkü çocuklarımın sınıf grupları var, her gün ordan bilgi alıyoruz. Ve evet fakirim. İyi akşamlar A arim

Bizde eşimle aynı durumdaydık, ve biz tek çocukta kalmak konusunda karar verdik. Öncelikle, evet robert kolejinde okumuyor ama şuan özel bir okulda eğitim alıyor. Okulun eğitim-servis-yemek ücretleri dışında ayrıca, bir dolu ekstra etkinlik giderleri ve kıyafet gibi giderleri oldu. Ve biz 2. bir çocuk olması durumunda aynı şartları her ikisine birden sağlamayacağımıza karar verdik. Mecburen kızımın şuan ki şartları değişecek ve anaokulu olarak başladığı bu okulda, eğitim hayatına devam edemeyecek. -Kardeş duygusuna gelince, hiç tatmadığı bir şeyin yokluğunu da hissedeceğini düşünmüyoruz. Mesela benim eşim tek çocuk, benim kız kardeşim var. Ben kardeş sevgisini bildiğim için, sanki kardeşi olmazsa bu yokluğu hissedecekmiş gibi geliyordu, ama yanlış düşündüğüm kanısına vardım. -Benimde bir kız kardeşim, evli barklı, yani başım sıkışsa kapıyı çekip gidebileceğim bir kapı olduğunu düşünmüyorum. Gelecek için tek güvencem, ailemden kalacak olan ev, arsa vs. Sırası geldiğinde, eşime çeker giderim, çalışmasam bile babamın maaşı bana bıraktığı evle gül gibi geçinirim, diye kafa tutuyorum. Çocukluğumuz güzeldi ama, işin için eller girdiği zaman, maalesef komşum kardeşimden yakın oldu en kötü zamanlarımda. Yaşadığım deneyimler ve gözlerim sonucunda, Allah kızıma sağlık versin, diyerek 2. çocuk olayını bir daha gündeme gelmemek üzerine rafa kaldırdık.

Kardeşim var benden 5 yaş küçük ve erkek. Ben 29 yaşındayım. Başıma bişey gelse kardeşim arayacağım kişiler listesinin ortalarında. Annemi kaybettik ama ben kardeşimin yine çok desteğini hissettiğimi söyleyemeyeceğim. Hani insanın zor zamanları ne biliyim işte hastalık, taşınma vb şeylerde ben yalnızdım. Kardeşim iyi biridir ama farklı şehirlerde farklı hayatlar sürüyoruz. Kız kardeşim olsa belki farklı olurdu. Gelirimiz sizinle benzer, 1 yaşında kızım var ve ben başka çocuk sahibi olmayı düşünmüyorum. Tek olsam aileme sitem etmezdim :) niye edeyim biricik olan benim, böyle olunca bizim ailenin geliri zaten eh işte kıvamındaydı kardeşten sonra iyice düştü. Bence kardeş olayında avantajlı olan küçük olan oluyor. Bir de annemin hastalığı döneminde 2 kardeşi de öyle misafir gibilerdi ziyaretlerde falan. Ben kardeşlik müessesesine olan inancımı yitirdim iyice. Kızım kardeş derse hemen köpek alacağım :) Alttan alttan tek çocuk olmanın müthişliğini subliminal mesaj olarak veriyorum :)

7 yaş var aralarında çok sürpriz oldu bizim için, sürekli didişiyorlar, kavga gırla ama iyi ki olmuş diyorum, evet başa sarmak kötü ama kardeş şartmış onu gördüm. Çok fazla tek çocuk arkadaşım oldu hepsi de üzgündü bu durumdan, kardeş bir insanın başına gelebilecek en güzel şey bence. İnanılmaz bağlıyım kardeşlerime onlar olmasa ne olurdu bilmiyorum, varlıkları bile güç veriyor bana. Bizim büyük koleje gidiyordu, orta okulda iyi bir devlet okuluna verdik şimdi küçük gidiyor koleje. Yorulmadık mı zorlanmadık mı çok ama yine de hep iyi ki dedim. Umarım paylaşımları bağları çok kuvveti evlatlarınız olur

İnşallah en kısa zamanda sağlıklı bir çocuğunuz olur

konu sahibi su an calismiyormus, ama ben ileride calisacak diye anladim. Calisan annenin cok secenegi kalmiyor, devlet okullarinin saati genelde calisan kisilere uymuyor, her yerde de okul sonrasi servisi bulunmayinca kolej zorunluya donusuyor.

Araları 30 ar ay olan 3 çocuk annesiyim. Oğlum 9 yaşında kızım 6.5 ve küçügum 4. Kesinlikle kardeş olmalı. Bir çocuğa verilebilecek en güzel hediye bence kardeş. Avrupada yaşıyoruz. Maddi ve manevi olarak rahatız. Eşim çocuklar konusunda çok yardımcı. Siz maddi yönünden ziyade manevi olarak yetebileceginizi düşünüyorsanız kesinlikle çocuğunuzun kardeş hakkını elinden almayın. Ben hayatımı çocuklarımla birlikte komple değiştirdim ve bundan çok mutluyum. Okuldan ziyade aktivite olarak Oğlum haftada 2 gün tenise 2 gün havuza gidiyor. Kızlarım havuza ve jimnastiğe gidiyor. Sürekli bir koşturmaca içindeyim. Derslerinden tutunda aktivitelerine kadar herseyleriyle birebir ilgileniyorum. Yogurtlarindan reçellerine kadar herşeyi evde doğal yapmaya çalışıyorum. Ayda 1 2 kez arkadaşlarımla ancak çıkıyorum Hayatımin kalani esim ve cocuklarim. Bu cocuk isi bir gönül işi.. yaparım demekle yapılmıyor Çok büyük fedakarlık istiyor. Birinci çocuk çok bir şey değiştirmiyor insanın hayatında ama iki ve üçle köklü bir değişim gerekiyor.

forumun yarısı fakir. bizden akıl mı alıyosun?

Ne güzel özetlemişsiniz... Gözlerim doldu...

Merhaba ben 22 yaşındayım 6 yaşımda bi kız kardeşim var bin şükür ve ben kardeşim olana kadar çok ama çok yokluğunu çektim insan gerçekten bir boşluk hissediyor hep kıskanmışımdır küçüklüğümdede kardeşi olan kişileri şuan iyiki var diyorum evet çok küçük şuan ama yeri geliyo karşıma alıp derdimi anlatıyorum yeri geliyo ağlarken sarılıp omzunda ağlıyorum iyiki var

Hayirsiz kardeş de olabilir ama ilk çocuk da hayirsiz çikabilir :) Bu sebeple çocuk yapmaktan vazgeçiyor muyuz? Ya da koca hayirsiz olursa diye evlenmekten vazgecmiyoruz. "Ya olumsuz olursa" diye bakarsak hayatta hiç adim atamayiz. Haa çocuk sorumluluğu alinmak istenmez, ya da maddi kaygilarla istememek, anlaşılır. Ama "ya hayirsiz olursa"bakişi yanliş geliyor. Aralari 4 yaş olan iki kızım var, iyi ki yapmişim :) Ara sira kavgalari da olsa o paylaşimlari, birbirlerine olan sevgileri, dışarda birbirlerini kayirmalari, gece odalarinda yaptiklari yatak sohbetleri ve kahkahalar benim için paha biçilemez değerde ve hiç bir maddi güçle de bunu sağlayamazdim.

Aynen katılıyorum. Sanki iki numarayi kendi doğurmuyor, büyütmüyor da ya hayırsız olursa diye tasa ediyorlar. Çocuk kendi kendine şekillenmez, biz ne verirsek onu alır. Boş bir sayfa gibiler, ne yazarsak o...

İlk çocuğu düşünüp ikinciyi yapmayın yalnız kalmasın vs diye kardeşinde hayırlısı hayırsızı oluyor. bu devirde imkanlarım kısıtlanacak olsa kesinlikle tek çocuk olmayı tercih ederdim. yapmak istiyorsanız kendi istediğiniz için olsun yani illa kardeşi olsun diye düşünmeyin. Hiç yokluk çekmedim Allahta çektirmesin. kardeşimle aram çok iyi ama öyle çok sorun yaşadıkli ailecek onun yüzünden bazen tek olmayı istediğim anlar oldu. sorumsuz kardeş kardeşsizlikten daha zor bence.

Tıp o kadar gelişti ki çoğu insan hele bu devirde 40'ına ramak kala daha ilk çocuğu yapıyor, bence geç kalmış sayılmazsınız böyle bir düşünceniz varsa.

Maddiyatla çocuk doğurmanın, fazla çocuk yapmanın çok ilgisi var, şöyle ki ;benim maddi durumum kötü olsa sadece 1 çocuk yapardım başka çocuk yapmazdım, bir çocuğa sadece yeterli ve kaliteli besin sağlayabilirdim ya da eğitim anlamında sadece 1 çocuğa hak ettiği şekilde eğitim verebilirdim, okula yollayabilirdim. Varlıklı ailelerde çok çocuk da az çocuk da fark etmiyor, bakıcıları, özel hocaları var sadece çocuklarını sevme, onlarla eğlenme kısmındalar, bilmem anlatabildim mi? Önceki

Konu sahibi arkadaşımbence ikinciyi düşünün :) kardeşlik okadar güzel bir duygu ki.. kardessizlik çok zordur diye düşünüyorum. cocugunuzun manevi açıdan yalnız kalmaması için birtane daha olsa ne güzel olur. maddi durumunuz birçok kimsenin durumundan çok iyi bence. devlet okulunda dahi okusalar siz ilgili bir aile oldukça en güzel şekilde büyürler.

Şuan hamile kalsanız 4 yaş arası olucak zaten Ayrıca ilginiz büyüğüne karşı azalacak küçük doğunca her çocuk bir olmuyor ilki rahat uyku süreci iyi geçtiyse diğeri hiç uyumuyor mesela ki şuan bu durumda yım dar gelirli bir aileyiz 3 çocuğum var 3 üylede ayrı süreçler geçirdim eğitim konusunda bu dünyada öğrenebilecegi ahlaki vermeye çalışıyorum devletinin okulunda da bir sürü sayısız çalışkan çocuk var etrafımda çok sizin gibi gelecek hayatında şöyle yatırım böyle okul düzeyi olsun diyenler cok ama çocuğun bitirdiği okul meslek edindigi ayrı olabiliyor yada çalışmak istemiyor verdiğiniz onca eğitim masrafı çöp olabiliyor yakınlarım dan bire bir şahit olduklarımı yazıyorum kardeş farklıdır elbette arkanızdan bırakacağınz en güzel miras dır

Neyini bu kadar düşünüyorsunuz ki evlat sevmek istiyorsanız yapın hayatta hep matematik yaparak yaşayamayız duygusal yönümüzde var

Tercih sebebi oluyor bu da. Bu noktada haklısınız kesinlikle. Ama eğitim yönünden düşünürsek yüzde yüz katılmıyorum kolejlerin iyi olduğuna.

Allah bizim için hayırlı olacaksa, hayırlı zamanda versin inşallah.. Tahammülsüz, sinirli bir anne olmak istemiyorum. Şimdi oğlumun eskilerini falan gördükçe veya dışarı çıkacakken işimin ne kadar kolaylaştığını falan farkedip aman boşveer iki çocuk iki kat iş moduna giriyorum. Hele 3 yıl öncesinin masrafı ile şimdi ki kat kat fazla. Ben çalışamam ve tek maaşla olmaz bu iş..

Valla 3 yaş kızım var. Dişi bitti, bezi bitti, konuştu, yedi içti rahatladım derken tekrar çocuk muhabbetine girmeye hiç niyetim yok. İleride belki. Maddiyatı, maneviyatı hepsini boş veriyorum, daha yeni rahata erdik.

Ben de 7 yas düşünüyorum da artı ve eksilerini paylaşır mısınız? Herkes 7 cok diyor 3 4 diyor ama ben öyle düşünmüyorum. M

Ama bunun sonu yok ki Kardeş yapınca da bir sürü soru sorabilir hatta yazayim bi kaç örnek Kardeşim var da neye yariyor Ikinci çocuğu yapıp 10 yıl sonra keşke tek yapıp bıraksaymışız demekten de korkmak var

Kızım daha küçük 16 aylık ama kardeş düşünmüyorum. Maddi de manevi olarak da kaldıramam. İmkanlarımı onun için kullanmak istiyorum.

2 kardeşiz ben 26 kardeşim 18 yaşında ve en sevdiğimiz şey birlikte gezip tozmak yemek yemeye kahve içmeye gitmek. Canım o benim iyi ki annem ile babam beni abla yapmış. Yeri geliyor kavga da ediyoruz ancak saçının teline zarar gelse dünyaları yakarım.

Konu zaten eski bir de ben yorum yaparsam kesin ban yerim. Hadi kaçtım ben fakirler

4 kardesiz. Ablamla aramiz 1.5 yas. Baslarda zorlanmis annem ikimizde okullu olana kadar. Ablam biraz safmis bende fazla cirkef. Ne zamanki okula baslamisim annem rahatlamis. El ele tutusup okula giderdik biz. Arkadasa ihtiyac duymazdik. Hala oyleyiz. Uzaktayiz ama her gun konusuruz. Coluga cocuga karistik ama aramizda muhtesem kopmayan bir bag var. Masallah deyim. Ablam benim canimdir. Dostumdur. Yeri gelince annemdir, babamdir. Ikimizde gurbette ogretmeniz. Yazlari 1 ay annemlere geliriz. Denk getiririz. Yine de 1 ayda doyamayiz birbirimize. Sabahlara kadar sohbet muhabbet. Hatta ablam hep derki keske evlenmeseydik. Hep babamizin evinde kalsaydik. Ama cocuklarimiz yanimizda olsaydi. Onlardan vazgecemiyoruz Ablam sirf aramizdaki iliskiye ozenip 2. Cocugu erken yapti mesela. Ama benim popisim yemez onu tabi. Diger kiz kardesimle aramiz tam 5 yas. Annem benden sonra korkmus baya ara vermis. Yakin yas istemesine ragmen Onla da aramiz iyidir ama ablamla olan bağim onunla yok. Onunla tam abla kardesiz. Arkadaslik yok pek. Erkek kardesimle aramiz 11 yas. O zaten cocugum gibi. Sanki hic buyumedi gibi geliyor bana. Lise 2 ye gidiyor ama hala daha bezli zamanlari gozumun onunde. Buyudugunu kabul edemiyorum. Velhasil ; kardes candir. Rabbim nasip ederse insallah kizimi kardessiz koymam. Aralari 3 yas olacak sekilde istiyorum. Cunku calisiyorum ven bakacak kimsem yok. 2. Cocugu da kizim gibi bakicilarda buyutmek istemiyorum. Insallah kizim 2 yasini doldurunca borc harc bitecek. Dogu gorevimiz bitmis olacak. O zaman bir kardesi olur Allah verirse

Açıkçası bunların çok basit şeyler olduğunu ve kardeş yapmamak için geçerli sebepler olamayacaklarını düşünüyorum. Vay kızım sadece babasıyla sinemaya gitmiş de anası gelememiş inanılmaz önemli

eskıler bir çocuk hiç çocuk derler ama devir dönem farklı. ikinciyi yapmayan çok pişman ınsanlar var ama! pişman olanların çocuğu ;hem ıyı bır eğitim alıp ıyı bır okulda öğrenim görüyor, hemde yurt yerıne daha güzel ev ortamında eğitim hayatlarını surduruyor. hayat standartları yuksek oluyor ve muhtemelen kardeş yokluğu çekmez.

Çocuğunuzun tek gelişim alanı örgün eğitim değil. Kardeş de gelişim için çok önemlidir. Siz bilirsiniz ama maddiyata fazla takıyorsunuz gibi geldi. Bu dünyada yokluk da var varlık da. Tabii ki planlı olmalıyız ancak her şey bizim kontrolümüzde değil. Hesabınızı kitabınızı yapın. Önceliklerinizi belirleyin ona göre yol alın. Öncelik Robert koleji mi yoksa kardeş için saydığınız diğer avantajlar mı?

Haklısınız, abisi olan bir kadın olarak, onun varlığı bile yeter... Eğer kardeş düşünürsek bir karara varıp, kardeşi erkek olursa farklı cinsiyet diye sevinirim, değişik bir tecrübe yaşayacağımız için, kız olursa da ne kadar cimcime ve şu an bile anneye en iyi arkadaş olacağı için ekstra sevinirim. Açıkcası cinsiyet önemli olmayacak yeter ki sağlıklı doğsun ve hayırlı bir evlat olsun..

Söylediklerinizde ne kadar haklısınız ;ailenin sunduğu imkanları nasıl ne şekilde parlatıp hayatını güzelleştireceğini ya da kapasitesini kullanmayıp tembellik yapıp yanlış yollara sapacağını bilemeyiz. Hayal kırıklığı da olabilir gurur kaynağı da. Kardeş konusunda, öteki kardeş evlenince ve diğeri bekarsa, bekar olan daha farklı yaklaşıyor bunu hissediyorsunuz, ince bir duvar, ben aynı bensem de kardeş farklı davranıyor sanki bilerek ya da bilmeyerek, üzücü aslında... Herkesin önceliği değiştiği için mi acaba? Evlenen kişinin çocuğu da olduysa, önceliği çocuğa verdiği için mi? kackaloribu

Yasadigim seyi ancak insan bu kadar güzel betimler. Bu hafta sonu kizim hiç yapmadigi birseyi yapti ve sabah saat 2buctukta kalkti. Biraz süt verdik, tekrar yatirdik. Ben ile esim ölecektik yorgunluktan. Ertesi gün kiz saat sabah 7de uyandi . Biz pertiz. Dedim, bebek olursa daha berbat olacak. Her 2-3 saat yemek isteyecek, bezi degisecek. Gazli bebekse iyicene yandik. Esimde "yok yeaa, bir sekilde alisiriz biz" havasinda. Sanirim o zamanki yorgunluguda biraz unutmus. Kizim desen, kiz kardes obsesyon olmus. Yoldaki çoçuga bile "bu benim kardesim" diyor. Ögretmeni beni hamile sanmis Bir taraftan tekrar hamile kalmak, icendeki o cani his etmek, minik tontis bir bebek kucagina alip, onu büyüdügünü, kendi fikirlerini ürettigini görmek beni cezb ediyor. Bilmiyorum yaaa, bilmiyoruum esergry Nirvana Anneler

Valla ben fakirmiyim acaba seni gelirin kadar benimde gelirim var ve ben 3. cocugu yaptim. acaba bede bir tuhaflik mi var? sadece dusunmeden fakirler mi cocuk yapar. Valla canim ben de " fakir" kelimesine takildim.

Allah hıc ummadıgın zaman verıyor kızlar boşuna planlamayın

Bir tek çocuklu anne yorumu da benden gelsin o zaman:))) Konunun maddi boyutunu yazmayacağım, kendinde o kudretli gören ya da çok çocuklu bir aile olmayı planlayan isteyen herkes ister 2 çocuk, ister 3-5 çocuk sahibi olur bu karara karışma gibi bir hakkım olamaz ama ben çocuklar arası manevi boyutunu dile getirmek istiyorum zira sıkça denk geliyorum, görüyor ve gözlemliyorum haliyle de bir anne olarak üzülüyorum. Çocuklarınızın arası kaç yaş olursa olsun ilk çocuğunuzunda bir çocuk olduğunu unutmayın, onlara erişkin muamelesi yapıp ağabey ablalık sorumluluğunu annelik babalık vasfına çevirmeyin, büyük çocuklar bu sorumluluğun altında eziliyor çünkü. Sizlerle ve konuyla pek alakası yok ama şu haber çocukken anne olmak zorunda kalmış küçük bir kızın acı dolu feryadı, çocuklar çocuk kalmalı ve küçücük yaşta böyle acılar yaşamamalı, bu kız çocuğu hiç günahı yokken belki de yıllarca kardeşinin ölümünden kendini sorumlu tutacak. 6 yaşındaki minik Erol'u kamyonet ezdi Adana'da annelerinin terk ettiği 1'i kız 4 kardeşten 6 yaşındaki Erol Bartan, kazada hayatını kaybetti. Erol'un ablası Hatice, Annem olsa böyle olmazdı diyerek gözyaşı döktü. www.ensonhaber.com Oysa çocuklar çocuk kalmalı.

Benim sağlık sorunlarım var malesef, yine de Allah bilir. Böyle bir problem yaşamasaydım muhakkak isterdim ve düşünürdüm. Kalabalık aile olmanın sebebi cehalet ya da fakirlik değil demek istiyorum aslında. Kardeşlerin birbirine yakın olmamaları, hatta ilerde kötülük bile görmeleri gibi sebepler gösterilmiş ama dünyada neyin garantisi var? Tek çocuk felakettir demiyorum ama bencilliğin zirve yaptığı şu dünyada bir tane kardeş şart diyorum ben. En iyi okullar, en pahalı oyuncaklar, kurslar bir çocuğu mutlu etmek için yeterli değil, hatta gerekli de değil diye düşünüyorum ben. Kesinlikle romantik değilim bu konuda, yanlış anlaşılmasın. Herkes kendi durumunu bilir, yetebileceği çocuk sayısı bir taneyse tabi ki bu sayıda kalınabilir. Ama imkan varsa sadece gelecek kaygısıyla çocuğumu bu sevgiden mahrum bırakmazdım demek istiyorum. Hayırlısı olsun sizin için

Endişelerinizi anlıyorum ama ben olaya maddi değilde manevi gözüyle bakmıştım, böyle bir yere nasıl çocuk getirecem kız olursa kötülüklerden nasıl koruyacam, çalışıyorum geçimimi sağlamak için çalışmalıyımda çocuğumun yanında olamayacam, eğitim nereyeie gidiyor ekonomi nereye gidiyor iyi bir hayat sunabilecekmiyim diye düşünüyordum, yeni evlenmiştim borç harç bitireyim de yaparım ya diye düşünmüştüm ama şimdi anlıyorum ki çocuk yapmak bazen o kadar kolay olmuyormuş çok şükür bir evladınız var geliriniz iyi, sizinle büyüyorlar yanındasınız, varsın kolejde okumasın herkes kolejdemi okutuyor yooo, kardeş bağını sevgiyi paylaşmayı yetinmeyi siz öğreteceksiniz ve bunları en iyi şekilde yapacağınızı düşünüyorum bu kadar hassas düşündüğünüze göre :) bence düşünün, rabbim isteyenlere nasip etsin, kardeş bağı başkadır

bu habere çok çok üzülmüştüm

Umarım zamanla eski yakınlık kurulur. Yapi yaş ilerledikçe yumuşuyor. Evlenince eşler de cok etkileyebilir.

bn yalnızlığı seven biri olmadığım için yanımda iyi ve kötü günümde olcak bir kardeşim olsun isterim. Annen ve babanında hayatta olmadığını varsaydığımızda tutunacak dal olarak kardeşi olmalı insanın. Tek çocuk olanlara bakıyorum 60 yaşında bile bir kardeşim olaydı iyi olurdu diyorlar.

Çocuğun iyi eğitim almasından kasıt koleje gitmesi mi? Sağa dönsek kolej, sola dönsek kolej. Köklü kuruluşlara veremedikten sonra koleje vermenin çok da manası yok, devlet okullarını bu kadar küçümsemeyin gözünüzde. Şu kaygı ile çocuk doğurmamak çok enteresan olur. Hayırlısı olsun hakkınızda.

Merhaba, 36 yaşındayım. 30 yaşında büyük kızımı, 35 yaşında da küçük kızımı doğurdum. Kurumsal bir firmada yönetici olarak çalışıyorum. Haftanın iki günü ofise gidiyorum. Büyük kızımı büyüten bakıcı teyzemiz devam ediyor. Sizin gibi biz de epey ayrıntılı düşündükten sonra ikinci çocuğa karar verdik. Sizin maddeleriniz üzerinden giderek cevaplamaya çalışacağım. - Ben kızıma kötülük değil, iyilik yaptığımı düşünüyorum. Ona hayat boyu bir yoldaş, teyze veye hala olma şansı, çocuklarının dayısı veya teyzesi olma ihtimali ve kuzenlerinin olma ihtimalini verdim. Evlenip çocuk sahibi olmazlarsa bunlar olmayabilir ama olursa güzel olur diye düşünüyorum. İmkan meselesine gelince büyük kızım kolejde okuyor. Küçüğüne de aynı standartları sağlayabilmek için bir birikim planlaması yaptık. Eğitim, sağlık ve aktivite konusunda eşit şartları sağlamak önemli. - Biz ölünce birbirlerine destek olurlar meselesi şüpheli. Zira bir kız kardeşim var ve anne-babamın hastalık ve vefat süreçlerinde destek olmak bir tarafa, komple durumdan kaçmayı tercih etti. Tek çocuk olsam bu süreci daha kolay atlatırdım sanırım. -Kızımın kreşindeki pedegog, kardeşlik ilişkisinde temel çok önemlidir. Temeli sağlam atarsanız, üzerine sağlam bir ilişki inşa edersiniz. Atamazsanız, ne kadar çabalansa da o bina yıkılır demişti. Doğumdan sonraki ilk üç ayın çok kritik olduğunı söylemişti. Biz onun önerileri doğrultusunda hareket ettik. Ara ara ufak kıskançlıklar yaşanda da birbirine sarılıp oynayan iki kızım var çok şükürler. - Herşeye yeniden başlamak kesinlikle zor ancak tecrübe sahibi olarak çocuk büyütmeyi çok keyifli buldum. İlk kızımda sürekli doğru mu yapıyorum kaygısı taşıyordum. Bu kızımla gereksiz kaygılardan arınmış bir şekilde daha rahat hareket ediyorum. - İlgi ikiye bölünüyor, bu aşamada zamanı doğru yönetmek gerekiyor. Büyük kızımın tam zamanlı ana sınıfına başlamak üzere olduğu dönemde doğum yaptım. Öyle olunca büyük kızım okuldan gelene kadar küçükle, sonrasında büyükle ilgileniyorum.

Eve 10.000e yakın para giriyor. Evimiz kira değil. Ayrıca kirasını aldıgım bır evım daha var. 6aylık oldu oglum ve ıkızlere hamıleyım. Hemde double korunurken Yani bazen geleceği varsa kımseye sormadan gelıyor bebek. Korunma falan da yalan oluyor. Bende oglumla kardesının arası en az ıkı yas olsun dıyordum. Hatta 2yasını bıtırınce korunmayı bıraksam ıste kardesı dogana kadar 3.5-4 yaş olur araları dıyordum. Sımdı 14ay falan olacak araları. Bu konulara kul kurar kader guler dıyorum. Bakıcı adaylarını degerlendırdık mecburen. 1ay sonra ıse baslayacak. Oglum cok hareketlendı, ıkızler benı cok zorluyor bulantılarım had safada ogluma yetısemıyorum. Sızın sımdı bıle bebegınız olsa yıne rahatsınız. Sızı ıyı anlıyorum. Endısenız yersız degıl

Bak ne güzel anlatmışsın o bağı işte benimde istediğim bu hiç kimseye anlatamayacağım, ağlayamayacağım, gülemeyeceğim şeyleri onunla paylaşabilmek birlikte çözüm üretebilmek sadece onun bana destek olması değil de benimde onu destekleyeceğim zamanların olması ve daha bir sürü şey umarım biran önce bu konu hakkındaki fikirleriniz değişir..

Tamamen kestirip atmasam da, bir süre daha ikinci çocuğu yapmayacağım. Çocuklar arasındaki yaş farkını önemsemiyorum; çünkü çevremde ve kendimizde gördüğüm örneklerin hepsi güzel. (Kardeşimle aramda 9 yaş fark var, tek kavgamız ve kıskançlığımız olmadı, cidden tek bir kavga dahi yaşamadık şu yaşımıza kadar en iyi anlaştığım insandır) (Kuzenimin abisi ile yaş farkı 10, ablası ile 13 civarı ve sevgi-saygı bağları çok kuvvetli) (Küçük teyzemin iki oğlu arasındaki yaş farkı 2 ve birbirleriyle tatlı bir yarış halindeler, kız kardeşiyle abileri arasındaki yaş farkı 5 ve 7 sanırım ve onunla çok iyi anlaşırlar) Benim çevremde gördüğüm örneklerden gözlemim, kardeşler arasındaki büyük yaş farklarının sorun olmadığı, aksine büyük kardeşin daha bir anne-baba şefkati gibi bir şefkatle küçük kardeşi sarabileceği, onu tolere edebileceği, küçüğün de abi-ablasının tecrübesini aralarındaki yaş farkına binaen yok saymadığı, anne/baba lafı kadar kolay kulak ardı etmediği yönünde. Yani baya ileri bir tarihe, ucu açık diyelim. Belki de değişir fikrim, bilmiyorum, şu an hazır hissetmiyorum. Hayırlısı. Sizin için de en iyisi olur umarım. Bir kadının, manen, psikolojik olarak kendini hazır hissetmesi en önemlisi. Ha bi de beni ikinci çocuk fikrine ısındırmaya çalışan, torun sevmelere doyamayan annemin lafını da yazayım, ikinci-üçüncü çocuğu olanlar yorumlasınlar: "İkinci çocuk, ilki gibi zor ve bilinmez gelmez. Daha kolay olur, ilkinde acemi anneydin, şimdi her şey ezber gibi olacak, ilk çocuğun o yolu açarak gidiyor, tecrübeleniyorsun, ikinci aklındaki kadar zor olmayacak"

Okul olarak kac cocuggum olursa olsun devlet olacak tercihim isin icinde biri olarak. Senelik 50-60 binlik olan kolejlere gonderilmedigi surece bence cok fazla bir anlami yok

Aralardaki yorumlara baktım da sizin zaten ikinci bir bebek isteğiniz var. E kardeş de istiyorsunuz. İstediğiniz bir şeyden vazgeçmeyin. Sizin yapasınız gelmiş deneyin bence Emzirmeyi özlemeli falan şeyleri yazınca da insanın aklını bile çeleceksiniz neredeyse ama Allahtan eşim katiyen başka bebek istemiyor

gelir düzeyimiz sizden biraz daha fazla, 2 cocugum var kızım anaokuluna basladıktan bir süre sonra ''benım neden kardeşim yok? '' demeye başladı, ağlamalar, bagırmalar, bayaa sıkıntılı bir süreçti, ben o zamanlar pek düşünmüyordum, ama o kadar ertkıledı ki beni ben de düşünmeye başladım, derken eşim de :) hal böyleykennnn kızımın ilkokul 1. sınıfında doğum yaptım, feci bir sene oldu amaaaa iyi ki oldu okul konusunda fikrim söyle; bulundugum sehırdekı en ıyı devlet okulalrını tarayıp buldum, kızımın zaten turkıye derecelerı olmustu ılkokulda, ilk 3'e giren bir devlet okulunda suan okuyor, herşeyi geçiyorum kardeş can'dır, istisnalar kaideyi bozamaz, hakkınıza hayırlısı olsun :)

Yazdığınız her şeyin altına imzamı atarım.

kesinlikle katılıyorum ilerde yalnız kaldığında çocuğunuz iyiki bütün paranızı bana harcadınız demicek siz ne biçin anne babasınız bir kardeş yapmadınız hayatta yalnız kaldım diyecek. Bu böyledir.

Gayet de anladım doğru diyorsunuz karşıdakinin kapasitesi önemli insanları zengin ve fakir diye ayırdığınız ortada fakir kelimesi kadar insanları aşağılayıcı bir kelime yok bence. Bencede susmanız daha iyi bu tür fikirli insanlardan iğreniyorum çünkü

38 yaşındayım ve o yazdıklarını düşünüyorum bende

Benim bir tane öyle arkadaşım var. Gayet kardeş gibiyiz. Elimin de öz kardeşinden çok görüştüğü araştığı bir arkadaşı var.

Ben tek cocugum. Biyolojik olarak yani. Babamin ilk esinden iki kizi daha vardi belli bir sure beraber yasamis olmamiza ragmen yine de tek cocugum. Su anda abla dedigim kimsem yok ve inanilmaz mutluyum. İyi ki de annemin benden baska cocugu yokmus, onu kimseyle paylasmiyorum. Esimin bir kardesi var, kanli bicaklilar. Annemin kardesleri var her biri ayri kacik. Kardesi olan kimse mutlu degil benim hayatimda. O yuzden sonuna kadar tek cocuk olmayi savunacagim bu arada benim de bir oglum var 4 yas 8 aylik ve o da tek cocuk. Oyle de kalacak diye dusunuyoruz. Tekiz mutluyuz her sey bize ait kimseyle paylasmiyoruz C

konuyu okurken yok ya dalga geçiyor dedim. sonra gayet ciddi galiba dedim. ben fakirim yorum yapmicam

Haklısın işin bu boyutu da var ama hangi çocuğun hayırlı hayırsız olacağını bence biraz aile belirliyor, sorumluluk verilmeyen ve çok şımartılan, her istediği olan çocuk hayırsız olabiliyor, biraz da vicdan yönünü geliştirmek önemli... açıkcası bir çocuğum daha olsun çok isterim ama maddi yönden bölüncek olmamız bir parça endişe yaratıyor. 2. çocuk yapma fikri cidden çok zormuş, bu kararı vermek, ne bileyim, hayatımda hiçbir kararımda bu kadar düşünmemiştim detaylı.. Önceki

Mantıklı düsünmüssünüz. Ancak illaki neden bu koleje gönderme istedği onu anlamıs değilim. Devlet okulundan cıkıptanoxforddan istenilen onlarca kişi varken. Gercek bir hayat hikayesinden kücücük bir kesit bu yalan değil. Okuyacak cocuk hertürlü okur. Okumayacak cpcukta okumaz. Günümüzdeki kolej sahipleri müdürleri artık öğrenciye müşteri gözü ile bakıyor. Neyse ikinci cocuk mevzusuna gelince. Doktorların dediği en ideal yaş aralığı dört yaş. Benimde bir oğlum bar sun dört yaşında. Geçen sene istemiyordu fakat bu sene kardeş düye tutturdu. Evet düsünüyorum ama sun değil. Ben en az 9 yaş olmasını istiyorum aralarının. Bir aile dostumuzun cocuklarının arasında 9 yaş var. Kadın o kadar rahatki ne kıskanclık çekti ne uykusuzluk. Oğluna bırakıyor banyosuna giriyor yarım saat kestiriyor temizliğini yapıyor yemeğini yapıyor. O kadındaki rahatlıgı görünce fikrim değişti. İkisi de bebek denilenilecek iki çocuk ile başetmek inanın cok zor oldukca zor. Bence biraz daha beklemede kalın.

Öncelikle şunu söylemek istiyorum, iyi anne bana olmak, bilinçli olmak, ilgili olmak, bunlar hep bedava.. Gayet maddiyati yerinde olup da, çocuk büyütmeyi koleje göndermekten, cebine para koymaktan ibaret sanan aileler var. Ama göze görünmez, neden çünkü zenginler, çocuklari dil biliyordur, yurt dışında okurlar, sosyaldirler vs.. Ama mutlular mi, manevi olarak tatmin olmuşlar mi.. Sevgiyle, kendisini ona adayan bir anne babası olmuş mu, asıl önemli olan bu. Yani verilen imkanlar değişir kısaca, ha imkanlar da çok önemli evet, ama tek kriter değil bence. Bir çocuğun kapasitesi zaten varsa vardır, destek görüyorsa tamamdır diye düşünüyorum. Ek olarak ben kardessiz düşünemiyorum. Eşimin kardeşi var, yıllardır görüşmezler, daha az önce annemlerden geldik. Orda büyük bir aile olarak, ablalarim, yeğenim, annem, babam.. Bambaşka bir mutluyuz. Ama kardeş olsun diye de ikinci çocuk yapilmaz. Siz ikinci kez anne olmak istiyor musunuz, eşinizle beraber bunu düşünün. Daginik yazdım, umarım anlatabildim ☺☺

bırde bırı 4 dıgerı 8 yasında olacak. bırsey olsa allah korusun mesela 8 yasındakı cocuk nasıl baksın dıgerıne... belkı bakar dıye de dogurulmaz kı can bu. bana da enteresan geldı bakıs acıları. bende tam bu sebepten ıkıncıyı dusunmuyorum

onerileriniz benim icin cok degerli, iyi dilekleriniz icin de ayrica tesekkur ederim. Rabbim isteyen herkesle beraber bana da anne olmayi nasip etsin saglikla huzurla en basta.. sizin de saglik sorunlariniz varmis ilk bebek kolay oldugu icin kayginiz az olabilir. simdi belki hemen olmayacak. dilerim olur ama demek istedigim cok da dusunmeyin eminim annelik cocuk dunyanin en guzel seyidir. hemen baslayin calismalara.. hakli olarak en guzeli sunmak istiyorsunuz evlatlariniza ama en sansli cocuk cokca sevilerek anne babayla beraber buyumus cocuktur. gerisi hayat.. ayrica kardeslik de dunyanin en guzel duygusu. mahrum etmeyin yavrunuzu. gun gelir ben ozel okullarda okumaktansa kardes isterdim diyebilir yuzunuze.

Insallah zaman ne suncak bize bilmiyoruz aman onu bunu bosver kucuk bir bebegi emzirmeyi kucaklamayi ozlemisim ben.

Ne kadar şanslısınız benim de abim var ama ablam olmasını da çok isterdim, bir kızı en iyi bir kız kardeş anlar sonuçta paylaşımlar daha çoktur eminim.. Abiyle bir yere kadar paylaşımlar, arkadaş da 3 gün vah vah der ve üzülmesi sizinki gibi olmaz. Ciğerim yandı lafı ablanız için de geçerli olur öyle bir durumda...

Haklısın. Fakir aileler çok çocuk yapıyormuş eğitim umurlarında değilmiş cart curt zart zurt. Öenmli olan sevgiyle büyütebilmek. En iyi okula gönderen iyi anne baba olamıyor maalesef ama işte cehalet bunlar. okulda öğretilmiyor.

Sadece maddi değil manevi olarak ta isteyip istemediğinze karar verin. Mesela biz 5 kardeşiz kardeş harika bişey 5 tane daha olsun isterdim ama gelgelim ki benim 9 aylık bir kızım var ve şuan kardeş düşünmüyorum hamileliğim vs çok zor geçti hem manevi olarak benim için çok zor olur hemde maddi. Ama ilerde ne olur bilemem sırf kardeşi olsun diyede çocuk yapamam açıksası. Karar vermesi bence zor bir durum. Maddi olarak anlattıklarınızla bence gayet yetersiniz ama yinede en iyisini siz bilirsiniz Elaemi Sağlık

Maşallah. Okuyunca hoşuma gitti, Allah muhabbetinizi arttırsın. ^_^ Benim oğlan da anca bana "Annesinin kakağsı" desin. :)

Bende bir tane daha.. Oğlum 3,5 olacak. Hayatımın hiçbir döneminde bu kadar kararsız olmamıştım.. Arkadaşlar gaz veriyor. Eşim boşver diyor. Gönlüm yap diyor. Enerjim hayat iyi böyle diyor.. Sanki bu kadar fikrin arasında ben ayrı bir yerdeyim..

Yemin ediyorum bu ben:) İlkinde panikten aman şöyle mi iyi, hasta mı oldu, gelişimi nasıl diye kafayı yemekten anneliği kaçırmışım. Ama ikinci hayatımın aşkı, zorlu mücadele sebebim olsa da yüzümü güldüren, stresimi alanım:)

Evet sizi anlıyorum, ben 32 yaşımdayım ve benden 2 yaş büyük ağabeyim var mesela ve onun varlığı bile bana güç veriyor, benim başım dertte olsa koşarak gelir ve inanır mısınız doğumdan sonra lohusa depresyonuna girmiştim beni sadece ağabeyim anlar dedim , bütün içimi ona döktüm, anlattım anlattım anlattım... ve bana dediği şu oldu, ben seni biliyorum, bu geçici birşey kardeşim hep böyle hissetmeyeceksin biliyorum dedi, ben ağlarken onun da gözleri doldu, ağlama lütfen beni üzme dedi... doğuma girerken bile hemen ağabeyimi sordum annemlere, o nerede diye, ola ki doğumda ölürsem son kez ağabeyimi de görmek istedim... öyle işte..

Durumu olmayan ınsanları resmen gommussun herkes bır degıl zengın olan bırcok cahıl ınsan var bu ayrımı yapamadıgınız ıcın cokta onlardan farkınız yok.

5-6 çocuk yapıp, buz gibi havada mendil sattıran anne babalar, gecenin 12 sinde sokakta dilendiren anne babalar sizin için kültürlü evet belli... cahilden kastettiğim bu tip insanlar... yazdıklarımı nerenizle okuduğunuz

Tek cocugum. Esimde tek cocuk. Oglumuz var ve hala dayi teyze amca kuzen yonunden hic bir kimsesi olmayacak. Bu beni uzuyor. Ayrica bende su donemimde ozellikle kardes isterdim. Arayip naber diyebilecegim. Bende bu konuda yalniz hissediyorum. Kardes sahibi olmak nasil bir his merak icindeyim. Bunlara ragmen 2. Cocuk mu bilemiyorum. Ama beni cocuguma saglayacagim gelecek kaygisindan ziyade kendi haytima duskunlugum dusunduruyor. Gelecek kismina gelirsek maalesef ulkemizde zengin de olsak garanti verilebilevek bir durum degil.

Fakir zengin ayırmadan sorsaydınızda anlardık. Benim iki oğlum var yaş arası 3 çok güzel oyun da kuruyorlar kavgada ediyorlar. Biri olmayınca diğerini özlüyor sabah erken kalkan diğerinin uyanmasını beklerken sıkılıyor. Hem kardeş hem arkadaşlar ikiside erkek olunca boğuşma çok oluyor. Ablamın bir kızı var evde çok sıkılıyor sürekli binadaki çocuklarla görüşmek istiyor. Ben çocuklarımın sıkıldık dediğini çok nadir duyarım mesela. Hatta bir kardeşlerinin daha olmasını çok istiyorlar. Kısmet. Maddiyatı çok takmayın derim anlattığınıza göre durumunuzda iki çocuğa bakabilirsiniz diye düşünüyorum. B baby girlL Anneler

Bende arkadaşımıza katılıyorum. ayrıca özel okul var özel okul var. o kadar çok özel okul var ki sadece ticarethane. içlerinde birkaçı gerçekten kaliteli onlarda çok pahalı. normal bir özel okul 1 isterse onlar 5 ister. burada özel okulda çalışan bir sınıf öğretmeni ile tanıştım. üstelik kurumsal yani her ilde şubesi var. paralarını hep geç aldıklarını ve eksik aldıklarını söyledi. şaşırdım. peki parasını alamayan bir öğretmen nasıl verimli olabilir? Çünkü maddi anlamda sıkıntıları olacaktır. birde çoğu tabi istisnalar olabilir, 09.00 ile 17.00 arası eğitim veriyor. çocuk için çok yorucu olur diye düşünüyorum.

Üslubunuza bakarak her şey ortada herkes yanlış anladı siz doğrusunuz doğru.. Khomyuk

Su an 28 gunluk bir oglum var. kizimla aralarinda 4 yas 3 ay gibi bir yas farki var. ablasi kardesini cok seviyor ve kardesine kiyamiyor anne cabuk kos kardesim acikmis emzir cabuk der. korktugum gibi olmadi. ben kardesin olmasindan yanayim.

Hayırsız kardeşi olmayacağı ne malum bilmiyorum bu konularda ben de katıyım şu an hamileyim büyük konuşmak istemiyorum ama nedense 2. düşünmüyorum Millet bana kardeşi olsun tek kalmasın vs diyor ama bana saçma geliyor ben 4 kardeşim ama keşke tek çocuk olsaydım diyorum misal..

Tek cocuk maddi manevi rahatlik. Al cocugu her yere gotur, gez. Ikinciye hamileyim arada hala kendime kiziyorum tam rahatlamistin diye. Her seye sil bastan baslamak zor. Kendinizi hazir hissediyorsaniz yapin

İşte konunun özeti Altına imzamı atarım

Teşekkür ederim Anne tarafından ve baba tarafımdan akrabalarım maddi olarak birbirinden çok farklı, kolejlerde okumuş çok iyi imkanlara sahip kuzenlerimide görüyorum, tam tersi zamanında dershaneye ikinci sene gitmekte zorlanan kuzenlerimide, bizde ikinci kısımdaydik. Şimdi herkesin hayatını, sosyal ilişkilerini, mesleki başarılarını görüyorum. Aileme bakarak bir genelleme yapmam cok doğru olmayabilir belki ama benim kendi cocuklarım için kolejde okumaları bir öncelik değil. İmkanım olursa elbette gönderirim ama olmazsa da farklı şekilde desteklerim diye düşünüyorum. Kurs olayı da ayrı zaten, her çocuğun yeteneği, eğilimi farklı, tek tip çocuklar yetişiyor birçok kurumda. Diğer yorumumda da yazdım çocuk yetiştirirken manevi güç çok daha önemli anne baba olarak. Tabi herkes aynı düşünecek diye birşey de yok, görüldüğü üzere.

Yani içimdeki korkuları, endişeleri, acabaları en en en iyi anlayan yazarlardan birisiniz şu an. Ben de çocukluk zamanı kardeşi çok aramayacağını düşünüyorum ama ola ki biz hasta olduk, bütün yükü, sorumluluğu kızım taşısın istemiyorum, kardeşi olursa icabında paslaşırlar Allah çocuğuma dahi beni kimseye muhtaç etmesin ama bir hastalık durumunda, çocuğum eğer vicdanlı bir birey olursa bana ya da eşime bakmak ister, tahlillerim için oraya buraya koşturmak ister, tek başına fazla olur herşey diye düşünüyorum siz gibi. Tabiki kardeş düşüneceksem tek sebep bu olmayacak, ikinci bir çocuk fikri de güzel geliyor zaman zaman, canından çok seveceğin ikinci bir can. Hem ilerde kızım evlendiğinde tek odak noktası kendisi olmaktan bunalabilir, belki biz anne baba olarak onu bunaltırız farkında olmadan, ikinci bir kardeşi olursa, o da rahat bir nefes alır vs. Annenize çok geçmiş olsun tekrar bu arada. Ve annenizi tebrik ediyorum şiddete boyun eğmeyip, dik durarak kendi yolunu çizebildiği için. Yorumunuz için de çok teşekkürler, çok değerli ve anlamlı bir yorum oldu. Bazı şeyler sayenizde daha bir kafama oturdu.

allah iyiliğini versin 8000 lira maaşla hava mı atılir? hem eskidendi o devlet okulundan mezun olup çıkan avukatlar muhendisler bebeğim, son 10 yıldır eğitim sistemi altından üstüne zerresine kadar değişti, keşke 2. yi yapmadan bi kontrol etseydiniz eskisi gibi mi diye?

Ben kardesim olmadan nasıl yasardım kiminle ağlardım kiminle dertlesirdim kime sunu mu alsam bunu mu diye sorardım bilmiyorum. Dostum da var cok yakın akrabam da ama gel gelelim kimse bir kardes kadar canından can olup kahrını cekmiyor.

Tek çocuğunuz olsa da bu şartlarda Robert kolejine gönderemezsiniz. Fakir olup kalabalık ailelerde tüm çocuklarını okutanlar var. Fakirlik cehalet değildir. Bence sağlık sorunu yoksa bir çocuğa en büyük iyilik kardeş yapmak. Her oyuncağı olmasın, her yerde simit sarayı gibi çoğalan niteliksiz özel okullarda okumasın, yetişkin olduktan sonra birbirlerinin suratına bile bakmasınlar. Çocukluğunu ve ergenliğini bir kardeşle paykaşmak bile çok güzel bir deneyim. Prens ve prenses büyütme sendromunuz yoksa iki çocuk güzeldir, kardeş olmak en ideal olandır. Tek çocuklu bir anne olarak yazıyorum

ben bir tek çocuk olarak söyleyim, şimdi bir tane bile kardeşimin olmasını o kadar isterdim ki, seni kendisi gibi anlayan biri olmasını, inanın ki en iyi okul yeri, her şeyin en iyisini alın büyüdüğü zaman bunlar onların aklına gelmez, çocuklar için para pul değil, sizin onlarla geçirdiğiniz vakit, onunla konuşmalar bunlar aklında kalacak olanlar. sadece eşi 2500-3000 tl ye çalışan ne mutlu 3-4 çocuklu aileler biliyorum, o yüzden paranın miktarı değil bereketi önemli bence.

Merhabalar, uzatmadan çok dert olmayan ama beni ve eşimi çok düşündüren bir konuyu size danışmak istiyorum. Bir tane kızım var şu an, 3 yaşına girmesine az bir zaman kaldı ve eşimle kardeşi olması konusunda çok kararsızız. Dün gece kızım uyuduktan sonra bu konuyu derinlemesine konuştuk, eksi ve artılarıyla ama %50 evet %50 hayır durumundayız. Bu mor ayakkabı mı sarı olan mı gibi bir seçim olmadığı için farklı fikirler süzgecinde bir karar vermek istiyorum. Çünkü kardeşi olursa en fazla 4 yaş olsun istiyoruz arası. Olursa bir sene sonra olsun fikrindeyiz bu yüzden. Öncelikle maddi bakımdan eşim 8 bin tl ye yakın para kazanıyor, ben de üniversite mezunuyum ama kızımı kendim büyütmeyi seçtiğim için çalışmadım, ama sigortam yatıyor ve bir evim var, kirasını alıyorum, kendi evimizin kirasını ben karşılıyorum. Maddi olarak bu durumdayız. Maddi durumu yeterli olmayan insanlar çocuk konusunda hiç düşünmezler genelde bilirsiniz 4-5-7 çocuk yaparlar çünkü zaten cahil ve bilinçsiz bazıları ve çocuklarına gelecek sağlamak, iyi bir eğitim vermek anlamında çabalamadıkları için böyle kaygıları yoktur . Zengin insanlar da bakıcılarla büyüttükleri ve olanaklar bakımından bir endişeleri olmadığı için 3 de yaparlar 1 de keyiflerine göre ama bizim gibi orta gelirli aileler de ayağını yorganına göre uzatmak zorunda olduğu için çok ince düşünürler. -Eğer kardeşi olursa kızımıza kötülük mü yapmış oluruz maddi olarak imkanları ikiye bölünecek ama zaten çok zengin değiliz kızımız Robert Koleji'ne gidemeyecek ama devlet okuluna da vermek istemiyoruz, malum şu anki eğitim sistemi ne halde. - Eğer kardeşi olmazsa ve biz bu dünyadan göçtüğümüzde manevi bir destekci olmayacak, Türkiye'de özellikle bir kız çocuğunun, gerektiğinde kapıyı çarpıp çıkabildiği ve canı gibi bir varlık, kardeşi olmalı mı? - Tek çocuk olursa kardeş duygusunu tadamayacak, kardeşi olanlar ancak bu söylediğim şeyi anlayabilir. - ileride kardeş yapmadığımız için pişman olur muyuz ve kızımız da bize sitemde bulunur mu, bir kardeşim olsaydı da varsın... kolejine gitmeseydim gibi. - kızım şu an bütün temel becerilerini yapabiliyor, tuvaletini, yemek yemeyi vs. Artık tam bir özgür birey. Herşeye sıfırdan başlamak biraz zor geliyor kardeşi olursa da ama bir bebek daha fikri heyecanlandırmıyor da değil, emzirmeyi bile özledim ( 1,5-2 sene emzirenler beni anlar ) - Kardeşi olursa ilgimiz de ikiye bölünecek, acaba bu tempoyu kaldırabilecek miyiz. Tek çocuk olanlardan özellikle yorum bekliyorum, kardeşi olmalarını isterler miydi? Yoksa eksikliğini hiç hissetmediler mi? 2 çocuğu olup da yaş farkları 3-4 olanlardan da yorum bekliyorum özellikle, kıskançlık durumları oldu mu, bu yaş farkı iyi mi kötü mü? Son olarak eşimle aynı yaştayız, 32 yaşındayız. Biraz uzun oldu, okuyanlara en içten teşekkürler.

Konuya yarıya kadar zor tahammül ettim. Fakiir insanlar cahil, zengin insanlar çocuklarıyla ilgilenmiyor çıkarımınız karşısında ağzım bir karış açık. Kendinizi kıyaslamayın hiç kimseyle. Ailenizin dinamiklerine bakın kararınızı ona göre verin.

Konu sahibi aynı düşüncelerdeyiz Kızım 1 yaşında ve kardeş olayını kapattık biz evimiz var kendi annemin kira geliri var eşim makine mühendisi ama çocuk bakmak çok zor Yani doğurmak kolay ama ona iyi bir gelecek sunmak her istediğini belki değil ama istediği şeyleri alabilmek ve tabiki kolej Yani herşeyiniz şuanda daha şimdiden kızımıza endeksli yapmaya başladık Ona iyi bir gelecek İyi bir okul İstedikleri Hayatı osu busu Bir tane daha çocuk yapsak o zaman ikiye bölünecek herşey Birini koleje yollayıp diğerini yollamamak olmıycak ve ekonomi pandemidrn dolayı felaket bozulmuş durumda ne zaman ne olacağımız belli değil Bu yüzden tek çocukta karar kıldık biz

Bu tamamen bilinemeyen bir şey. Biz 4 kardeşiz. Ama küsünce asla barışmayız. Birilerinin aracı olması lazım. Eşim 8 kardeşler. Mutlaka aralarında tartışma çıkar ama küslükleri 3 gün sürer. Maddi olarak hiçbirimiz özel okulda okumadık ama her birimizin evi var. Arabası olan da var.

cevap beklediginiz gruba dahil degilim ancak sunu soylemek istiyorum iyi imkanlari olan egitimi olan isi gucu olan tek cocukda kapiyi carpip cikabilir kapiyi carpip cikmanin kardesle degil kendisine olan ozguveniyle alakali tamamen bir cocugum var 2. yi bazen aklima takilsada dusunmuyorum evet kardes guzel bir sey ama yaparsam birincisinin zaten kisitli olan imkanlarini dahada kismak istemiyorum allah isteyipte olmayanlara versin insallah

Tesekkür ederim. Çok incesiniz..

o zaman evi ve alelade bir arabası olan ultra zengin?

Bu arada aklıma geldi, kardeşim benle hiç oyun oynamazdı. Beraber gezip dolaşmadık, oturup dertleşmedik, annemiz öldüğünde bile bi kucaklaşıp ağlamadık Ben yakınlık gösterdim ama karşılık alamadım. Kızımı çok seviyor ama. Ben bi kardeşim olduğunu hissedemedim. Olması şart değil gibi geliyor bana. Ben çok özenirdim tek çocuk olan arkadaşlarıma. Belki onlar da kardeşe özeniyordur sonuçta herkes kendinde olmayana özeniyor :) Bir de şu görüş var, Allah korusun birine bişey olursa diğer çocuğum var onun için hayata devam ederim düşüncesi. Ben buna katılmıyorum. Sürekli acılar içinde bir hayat ama diğer çocuk var diye o acıyla belki yıllarca yaşamak... ama tek çocuk olursa böyle bi durumda arkanda başka üzülecek evlat kalmayacağı için insanın kendi acısına son verebilme özgürlüğü olur. Zaten o saatten sonra yaşasam ne yaşamasam ne (benim görüşüm böyle lütfen yanlış anlaşılmasın benzer durumu yaşayan varsa Bir de ben evlat ayırırım birini daha çok severim kollarım diye düşünüyorum. O da ilk çocuğum olur çünkü ilk hevesleri onda yaşadım diye. Yapılan araştırmalar ailelerin daha güzel buldukları çocuklarına daha sevecen ve hoşgörülü davrandığını tespit etmiş. Bence ben de öyle olurum. O yüzden risk almaya gerek yok kendi adıma.

Benim ablam var benden 4 yas büyük iyiki de var. Annelerin alamadıklarını o anlar, kıyafetlerini giyerim, beraber bir yerlere gideriz yaş farkımız az olduğu için egleniriz, dizi film izleriz, okul konusunda yol gösterir bence herkes bir kardeşinin olmasını hak eder. Tek çocuk olan arkadaşlarimdan hep duyuyorum çok istiyorlar bir ablalariz, kardeşleri olsun. Bu arada lise 2 ye gidiyorum yaşım büyük değil yani iyiki ablam var o olmasa ne yapardım.. Çocukken oyun arkadasimdi şimdi hayat arkadaşım gibi

8 yasinda bir kizim var, iyi ki, iyi ki kardes yapmamisim, bu dunyaya, ulkenin de gidisati bu haldeyken bir çocuk yeter, fazlası cidden fazla. Kaldi ki bir cocugun aylik egitim, giyim, gida ve sosyallesme masrafina yaklasik 2 asgari ücret ödüyorum, 2 cocuk olsa bu rakam iki katina cikacakti, bu da orta gelir grubunun karsilayabilecegi rakamin oldukça uzerinde. O yuzden herkes hem maddi hem manevi olarak bakabilecegi kadar cocuk yapmali.

Benim 2 cocugum var aralari 3 yas bir cocuk bence olmaz kardes zor gunde lazim babam öldu biz kardesler birbirimizle dindirdik acimizi küslukte olur darginlikta yeterki ahlakli vicdanli yetissinler gerisi onlarda benim 3 kardesim var tek olmayi asla istemem dogrusu ne guzel bakabileceginiz kadar cocuk yapma zihniyetindesiniz keske herkes sizin gibi olsa simdi müge anlı izliyordum kadin 4 tane yapmis ve sürekli bir baskasina kacip kacip gelmis sonuc kizi ikranur kayip yazik gercekten keske herkes bilincli üresede olan yavrulara olmasa bence yapin yas arasi iyi durumunda iyi Allah saglikli hayirli evlat nasib etsin

Kesinlikle kreşe doğumdan sonra göndermek gibi bir hataya düşmeyin. Siz hamileyken doğumdan çok önce başlasın yarım zamanlı bile olsa. Böylece bebek yüzünden evden gidiyorum duygusu yaşamıyor.

acele etme bence de, hayatını yaşa derim, çocukların üzerine kurulu bir hayat yaşamak bence çok da sıkıcı, kendine vakit ayırmak ve dünyanın güzelliklerinden faydalanmak gerekir. Önceki

Her şey koleje gitmek değil kardeşlik bununla kıyaslanabilecek bir şey değil. Çünkü benim gözümde zaruri bir şey değil. Evet çocuğun dört dörtlük ihtiyacları karşılanacak durumdayken kardeş düşünmek en doğrusu olur ama kolej bunlardan birisi değil. Herkesin bakış açısı farklı tabi. Ben zaman zaman maddi sıkıntısı olan bir ailede büyüdüm varlığı da yokluğu da gördüm. İlkokulda özendiğim şeyleri çok iyi hatırlıyorum. Bir pastel boya markası o zaman çok ünlüydü onunla yapılan resimler öyle güzel olurdu ki. Arkadaşımda vardı onun resimleri canlı olurdu benimkiler bir halta benzemezdi. Kırmızı kalemi yağ gibi kayardı, benimki açtıkta kırılırdı yazmak bile istemezdim soluk olurdu rengi. Onların evine gidip ders çalışırken onun kalemiyle yazmayı severdim. Tek çocuk olsam muhtemelen bana da iyisi alınırdı ama x2 olunca mecburen ucuza kaçıyorlardı demek ki. Şimdi düşününce keşke diyorum biraz düşünerek yapsalarmış bizi ama muhtemelen kaza eseri olduk. Diğer taraftan bakıyorum özellikle çocuğum olunca ondaki teyze sevgisini gördükçe iyi ki yapmışlar işte aç açıkta kalmadık diyorum. Çok karışık işler

İşte kardeş var, kardeş var. Kimin hayırlı olacağını bilemeyiz. Tek çocuk da hayırsız olabilir anne babaya 5 çocuk da. Allah göstermesin ama zaten an acı günlerde genelde kardeşe ihtiyaç duyulur. Mutluyken ve hayatta herşey güzelken çok da aramazsın, onun da mutlu ve sağlıklı olduğunu bilmek yeter. Yeri gelir güzel anları da kardeşinle karşılamak istersin, bir bebeğin doğuşu, güzel bir işe girmek, güzel bir okulu kazanmak. Çünkü bilirsin ki gerçek anlamda sevinen genelde kardeş olur, anne baba olur. Bilemiyorum ya.. Ben mesela kardeşim, bir ağabeyim var. O ben olmasaydım daha mı mutlu olurdu, sanmıyorum. Gerçi ben olmasaydım, varlığımın nasıl birşey olduğunu bilemeyeceği için etkilenmezdi. Ama ben kendi açımdan bakarsam, bir insanın ağabeyi olması çok güzel birşey, tek olmak istemezdim, hatta bir de ablam olsun isterdim. Kuzenim var mesela anne babasını trafik kazasında kaybetti, kardeşi de yoktu, şimdi yapayalnız. Öyle işte... Milana22

Lütfen şu fakir lafını yanlış anlamayın, bunu küçümsemek için kullanmadım asla kötü bir niyetim yoktu.. sadece durumu hiç iyi olmayan ve bilinçsizce 6-7 tane çocuk yapan kişileri ima ettim... yazdıklarınız da bir rehber oldu teşekkür ederim... ayağını yorganına göre uzatan sizin gibi bilinçli anne babalara da saygım sonsuz..

Düz mantıkla okuyunca şoke olmanız çok doğal hanımefendi. Burada aile dinamiğime yakın kişilerden tavsiye almaya çalışıyorum zaten... Ve tek çocuk olarak büyüyen ya da çok kardeşle büyüyen bireylerin fikirlerini alarak daha sağlıklı bir karar vermek istiyorum...

Konu eski yinede yazayım. Bana göre kimse çocuk yapmasın, yani böyle bir dünyaya çocuk getirmek bencillik. Ama eğer durumunuz çok kötü değilse bir tane daha yapın insanın kardeşi olmalıdır.

Bu arada eşimle 2020 eylüle kadar bu konuları konuşacağız hep eksisi ve artısıyla fikirlerimizi beyan edeceğiz ve eylülde ikimiz de bir kağıda evet kardeşi olsun ya da hayır kardeşi olmasın kararımızdan birini yazıp, kağıtları birbirimize vereceğiz ve aynı anda kağıtları açacağız. Diğer türlü sıra sıra konuşursak biri diğerimizden etkilenip evet dedi diye iyi madem evet olsun diyebilir ya da tam tersi, sizce nasıl fikir? İki kararın da farklı çıkması durumunda da ne yapacağımızı düşünmedim, bunun için fikri olan?

Çok teşekkür ederim çok sagolun Allah gönlünüze göre versin sizinde. Aynen kızım en büyük yardımcım. İlk aylarım çok zor geçti. 2ay full yattım. Kızım her işimi yaptı.

İnanırım çünkü 2,5 yaşındaki kızım bile bazen öyle bir laflar söylüyor ki sanki 25 yaşında bir insanla konuşuyorum gibi hissediyorum, en iyi arkadaşım benim kızım... Zaten bir annenin mutlaka bir kızı olmalı...

Rica ederim ne demek iyi akşamlar

ablalarım, abim iyi ki var :) hepimiz de okuduk hepimizin de maddi durumu yeterli çok şükür.. düşündüm de ablalarım olmasa bunca derdi kimle paylaşırdım, kimle sinema keyfi yapardım..

Maddi olarak zorlamayacaksa 2. yapın derim... ben ki yanlızlığı seven, yanlız kalma korkusu olan insanların saçmaladıklarını düşünen bir insanım ama iyiki ablam abim var diyorum... akşam balkonda kahve keyfi eşliğinde muhabbet yada odamıza geçip dertleşmek en büyük terapi bizim için... kardeş değer bilen için bulunmaz nimet

Eğitimle ilgili söylediklerinize katılıyorum. Ver sayfalarca ödevi, aile uğraşsın.. Üstelik bence bu ödevler çocuğu okuldan soğutmaktan başka bir işe yaramıyor.. Sonra sınavlar silsilesinden geçip yine bir sonuç alamasınlar, işsiz kalsın çocuklar.. Şeytan diyor al çocukları Küba'ya iltica et.. Her şey devlet garantisinde..

Tek çocuk olsaydım, en yakın arkadaşlarım, en yakın dostlarım olan kardeşlerim olmayacaktı. Dediğiniz gibi ileri de annem babam göçüp gittiğinde yapayalnız kalırdım, annemi hatırlamak istediğimde aa annem böyle yapardı dimi diyebileceğim bi insan olmazdı.

Tek çocuğum, ve bundan dolayı çok mutluyum. ne küçüklüğümde ne de olgunluğumda "kardeşim olsaydı keşke" gibi bir isteğim de olmadı. memur çocuğuydum öyle kolejli lüks bir hayatım falan da yoktu yani devlet okulunda ve devlet üniversitesinde okudum. annemin de babamın da kardeş i var ama hiçbiri hiçbiryle görüşmüyor. yani kardeş şart değil bence. ben de nasip olursa tek çocuk düşünüyorum )

Bu durum değişebiliyor. Kardeşler arasını çok mükemmel gördüğüm sayılı kişi vardır. Büyüdüklerinde evlenince illa sorunlar çıkıyor çok şahit oldum. Ben tek çocugum bir kardeşim olsa fena olmazdı ama imkan açısından benim için daha iyi oldu. Küçükken bende kardeş isterdim ailem istemezdi bana o zaman her istediğin olmaz derlerdi bende istemiyorum o zaman derdim :) Eşimin bir ablası var çokta yaş farkı yok aralarında hal hatır sorarlar arada birbirlerine veya iki hafta bir ayda bir görüşürler fakat dertleşme gibi bir şeyleri olmaz. Oturup muhabbet bile etmezler. Kişiden kişiye göre değişiyor bence

Tek çocuğum hiç eksikliğini hissetmedim. Kuzenlerimle çok bir arada büyüdüm. Sınıf arkadaşlarıma göre daha iyi durumdaydım her zaman tek çocuk olmanın farkı hissediliyordu. Tabi artıları da var eksileri de. Her kardeş iyidir diye bir şey yok. Yengemler 8 kardeş hiçbiri birbiriyle görüşmüyor. Fazla uzağa gitmeye gerek yok bu forumda kardeşinden kötülük görmüş insanların konusu çok. Arada yaş farkı şu kadar olsun diye bir sınırlamanız olmasın bence. Eğer kendinizi maddi, manevi hazır hissetmiyorsanız bir çocuk daha düşünmeyin derim.

14 yasinda. Ailesinde sevgi goren bir cocuk ihtiyac hisseder mi bilmiyorum. Ama hic kardes istedigini soylemedi. Zaten istese de ben bosandim artik. Ben de cocuk istemiyorum. Her seye yeniden baslamak, emzirmek, gece uykusuzluklari... yapamam artik. Buyudukce dertleri de buyuyor. Hele ergenlik en zoru. Ikinciyi o yuzden dusunemiyorum bile. Kardes olsa hayirli olacak diye bir garantisi de yok. Birinin bir derdi var, ikinin iki derdi.

Hayatini surekli hesap yaparak yasayan insanlari hic anlamiyorum Yarininizim garantisi mi var? Su an 8binlik geliriniz ve kiradan gelen paranin omur billah olacagina dair bir garantiniz mi var? Bu evladinizin hayirli olacagina dair garantiniz mi var Eger duygusal olarak hazir hissediyorsaniz, su an durumunuz musaitse yapin Daha okula bile gitmeyen bir cocugun egitim masraflarini bahane etmeyin Bir cocugun pahali kiyafetlere, marka oyuncaklara degil onu sevgiyle saracak bir aileye ihtiyaci vardir Allah saglikli omur verirse okul donemini de zamani gelince dusnursunuz

Inanin üstüme yürüyeceksiniz sanarak korkarak sordum herkes birbirine atarlanma halinde sizin de iyi niyetiniz icin sagolun... ya yok tam olarak oyle demicem de gercekten insanin düşünceleri değişiyor büyüdükçe ve ortami gördükçe hayatimda koleje karşı katı kendimi bilirdim ve ilkokulda devlete yolladim ama o kadar dayanabildimortaokulda koleje gidiyor... evetonemli degil aslinda ama gereklikeske de olmasa ama iste

Yok olmayacak derken, denemiyoruz kızım ilk denemede olmuştu şükürler olsun. 2. çocuk içim uygun değiliz artık demek istemiştim