Haklısın bunun yaşla falan ilgisi yok. Zaman ve şartlar değiştiriyor bu durumu. O kişiyle belki 1 gün sonra veya önce tanışmış olsaydık herşey farklı olabilirdi.

Manevi bir yükten kurtulmussunuz. Ne guzel. Darisi tum askzedelere olsun.

Bence büyümekle o kadar alakası yok. Aşk insanı yaşın kaç olursa olsun aptalaştırıyor. Aylar önce de birine nerdeyse aşık olmuştum. O zamanda o kadar olmasa yine de aşık olduğum kişi gözümde büyümüştü, mantıksız davranıyordum.

kaç yaşındasınız neden ayrilmistiniz? themis1990 canım oğlum

Aşkla bakmak farklı, bir de hiçbir duygu barındırmadan bakmak farklı... Aşıkken, mantığınızı egale ediyorsunuz ve sonra aşk bitince bir bakıyorsunuz o " toz pembe hayaller vardı, pembesi gitti tozu kaldı" moduna dönüyorsunuz. Körü körüne aşk, körü körüne de mantık hiçbir zaman iyi değildir.

Yıllar önce gerçekten çok ama çok aşık olduğum biriyle beraberdim. Ona öyle böyle değil, delicesine aşıktım. Hani bir şarkı var "Git desen de kal desende gözüm yaşla dolar"diye. Bende aynen öyleydim. Onunla da onsuz kende gözlerim yaş dolardi. Onsuz bir hayat düşünemiyordum. Çok kötü bir şekilde ayrılmıştık hatta. Ve ben çok uzun bir süre kendimi hiç toparlayamamıştım, nerdeyse yataktan kalkamıyordum. Yemek filan da yemiyordum. Dışarıda gezinirken okula filan giderken de gözümde yaşlarla gidiyordum. Hatta yaklaşıp bir derdiniz mi var diyenler oluyordu. Nerdeyse bana çarpacak olan arabaları bile görmüyordum. Mecnun kız versiyonu gibi dolanıyordum. Tabii ben uzun bir süre o kadar üzüntü yaşayınca, düşünüyordum nolur acaba birgün onu görürsem. O kadar acıdan sonra nasıl reaksiyon veririm diye. Yıllar sonra onu gördüm... Yabancı bir adam, birbirine çok yabancı olan iki kişi. Ben bu adamı tanımıyorum... Gözümdeki perde indi resmen... Benim o çok yufka dünyanın en güzel kalpli insanı dediğim biri aslında yokmuş. Ben o an herhalde aşık kafamla kafamda kurduğum bir adamı sevmişim. O an onun kalbimdeki o kişi olduguna inanmışım. Ona nasıl aşıkolabilmişim hem de herşeyi onun için göze alıcak deliler gibi... Kendime inanamıyorum... Sanki üzerimden bir yük kalktı gibi hissettim. O zaman çok ani bir şekilde ayrılmıştık. Hem de çok kötü bir şekilde bitmişdi... Ben o zamanlar çok üzülüp "Neden böyle kötü bitti?" diye düşünürdüm. Onu görünce "Demekki gerçekten HAYIRLISI böyleymiş, ne olmuşsa HAYIRLISI olmuş" dedim. Ben gerçekten öyle birini tanımıyorum... İki yabancıyız biz.

evet aşkın insanın gözlerini kör ettiği doğru. bitince insan diyor ki ben bunu mu sevmişim, ne aptalmışım:)

Bu yaşadıklarınızı aynen hissetmek isterdim. Daha önce hissettim 2,5 yıllık bir ilişkimde. Sonra 1yıl başka biriyle sürdü olmadı ayrıldık. Düşününce gerçekten ayrılmamız benim için hayırlı fakat işte diyorsunuz ya insanın gözüne perde iniyor sanki seviyor vazgeçemiyor. Birgün karşıma çıksa sizin gibi hissetmeyi çok isterdim. E

ee sorun kalmamış işte

Hiç birşey olmadı. Gözündeki perdenin kalkması illa birşey olması gerekmiyor. Ben onu görünce "ben bu adamı tanımıyorum"dedim ve iki yabancı olduğumuzu hissettim. Hatta "kim bu?" yoldan geçen biriymiş gibi sorasım geldi. O derece...

bide yanında biri varken görseydin ne olurdu acaba ben yıkılırdım ya o kadar cok sevdiğim kişyi görsem rapisa

evet katılıyorum :) aynı şeyleri bende yaşadım. Ne oldu ölmedik :)

Benim icim yaniyo hala suan zirliyorum bile. Unutamam ben yapamam H

Aşk öyle birşey işte kör, sağır, dilsiz kılar insanı. Ama farkettiğin gibi her şey anlıkmış. Aynı şeyi ben de yaşamıştım daha önce. Aradan geçen zaman her şeyin ilacı oldu. O zamanla şimdiki zaman arasında dağlar kadar fark var. Neyse ki gerçeğin farkına zamanında varabilmişiz. kucukkurbaga04 okuryazar tek ayak

demek ki neymiş zaman herşeyin ilacıymış. gerçekten çok doğru bir söz. göz görmeyince ve üzerinden zaman geçince insan unutuyor herşeyi. peki o sizi gördü mü?

Bende nişanlı olduğum gerzeği ayrıldıktan 2 ay sonra, buluşmak zorunda kaldığımızda görmüştüm ilk. Ayyy dedim allahım bu ne, ben bu tip için mi anamı babamı üzüp evlencem demişim, buna mı erkek diyip sevmişim demiştim. O gün benim için dönüm olmuştu zaten. Öncesinde senin kadar olmasa da ufaktan üzülüyodum, o günden sonra şükürler olsun diye diye gezmiştim. Aynı gerzek dün güyaaa yanlışlıkla whatsapp tan bişiler zırvalamış. Konuşma başlatacak sözde. Bu kim yaa diyip engeli bastım. Sevilmeye gerçekten layık olan kimse unutulmaz ve ömür boyu saygıyla anılır. Ama böylesi ayrılmayı bile beceremeyen pislikler, tarihin tozlu sayfalarına gömülmeye mahkumdur..

Zaten hep kafamızda oluşturduğumuz kişilere aşıkk oldukkk :)

Evet aşk böyle bir şey işte, sahte ama sarsıcı. O sarsıcılık gerçek olmasını sanmamızı sağlıyor ya zaten. Ne mutlu size, kafanız rahatlamıştır, azad olmuşsunuz gibi kucukkurbaga04 okuryazar tek ayak

perde kalkmadı.. büyüdün sadece..

Sen boyle yazinca eski sevgilim geldi aklima. Birbirimizi yazin gorme olasiligimiz cok yuksek. Naparim o an bilmiyorum. Gozumdeki perde benimde indi su an bundan eminim. Ama yakisikli olmamasina ragmen benim gozumde dunyalar yakisiklisi bi erkekti, acaba su an gorsem ne dsunurum bu konu hkkinda hic bilmiyorm. . push ; B Bana bir is

eşi ve çocuğu ile gördüm, hiçç bişey hissetmedim, çocuk çok tatlıydı, ona takıldı gözüm

Noldu da sir perdesi aralandi yani tek goruste nasil gozunuzdeki perde kalkti?

sadece görmeyle böyle bir şey olabileceğine ihtimal veremiyorum nedense fikir sadece ya gecmıste ya da o anda yapılan bır konusma bır hareket boyle dusundurmus olabılır

Aşık olduğum zamanları hatırlıyorum da nefes alamıyordum ya, gözüme uyku girmiyordu, karnımdaki ağrı ve şu yarım nefesler beni hasta edip öldürecek sanıyordum... Noldu... geçti...

Aynen. İnsan çok mantıksız düşünüyor. Onu dünyanın en iyi insanı sanıyordum. Onun söylediği her söz benim için o kadar değerliydiki. Onun gözlerine bakmak ellerine dokunmak bile benim için herşey ifade ediyordu.