Tam olarak bu işte ve kendinizi yarattığınız o güvenli alanınıza atmak istiyorsunuz

Bunun tedavisi ilaç ve terapi. Bu duyguyu yönetmeyi öğrenmeniz gerekiyor. Ve yalnız olmadığınızı bilin bir çok insan bununla başa çıkmaya çalışıyor kendi yöntemini kendi buluyor. ardacinar

Benim de benim de. Hatta bir dönem soluğu hastanede alıyordum, sürekli ağlıyordum Bana iyi gelen bir kaç şeyi önerebilirim isterseniz.

Benimde B12 'm eksik ve bundan dolayı ritim bozukluğu da var psikolojimden gerçekten bozuk uzun zamandır depresyondayım ve daha da kötüleşiyor sağlığımı düşündükçe ne yapacağım bilmiyorum gerçekten doktora gittim bir şey yok dedi ama inanmadım yani kalbim uzun zamandır hızlı atıyor ve feçmiyrcekmil gibi geliyor o kadar üzülüyor kafaya takıyorum ki psikolojim iyice bozuldu bıktım

Psikolojik destek alıyorum. Hem terapi alıyorum hem ilaç kullanıyorum. Bu aralar benim de anksiyetem çok yüksek. Keyifsiz günler geçiriyorum. O yoğun panik anlarında ben ilk olarak duyu organlarımı kullanarak içinde bulunduğun ana dönmeye çalışıyorum. Çevremde bulunan üç şeye dokunuyorum, üç şeyi kokluyorum, üç sesi dinliyorum gibi. O elinin ayağına dolaştığı durumdan kurtulmamı sağlıyor en azından. Daha sonra beni kaygılandıran düşünceye alternatif düşünceler sunuyorum ben. Ha bu her zaman işe yaramıyor, naparsam yapayım tatmin olmuyorum kaygım azalmıyor. Bu sefer i zihnimde oynayıp duran kaygı verici düşüncelere "Sen biraz git sigara, çay falan iç gel bunları sonra konuşuruz," diyorum işime devam ediyorum. Biraz cismanileştirdim ben o yüksek anksiyeteli iç sesimi, hatta onu hayal ettiğim şekile bir insan gibi ördüm. Masamda duruyor. Bu çalışmalar için onu kullanıyorum. O yüksek anksiyeteli iç sesin de aslında benim iyiliğimi istediğini ama yöntemlerinin yanlış olduğunu hep aklımda tutuyorum. Ona ve dolayısıyla kendime daha şefkatli olmayı öğretmeye çalışıyorum. Bazen yukarıda anlattığım çalışmalar hiç işe yaramayabiliyor o zaman müzik dinliyorum, sevdiğim birileriyle konuşuyorum, buraya girip ana sayfada profil mesajlarında birileriyle konuşup kafa dağıtıyorum. Bu şekilde. Bu aralar ben de çok yorgunum ama iyi olmayı umutla bekliyor ve bunun için elimden geleni yapmaya çalışıyorum.

Imkan varsa bence en ıyısı psıkoterapi

Bu tarz konuları çok yazıyorlar buraya ama. Psikiyatri veya psikoloğa gidip destek alınması lazım. Doktor değiliz biz.

Benimde sağlık anksiyetem var uzun zamandır bende bu durumdan şikayetçiyim sanki sol çenemi aşırı derecede sıkmışım gibi ağrıyor boğazım öle, ama sadece sol taraf doktorada söyledim farenjit dedi, şuan bende atak dönemindeyim başka hic bisey düşünmüyorum bu derdi çeken bilir Rabbim bize sifa versin

Açılın anksiyeteyle uğraşıp iyi olmaya çalışan ben geldim birincisi mutlaka psikiyatriye gitmelisin ama sende üstüne gideceksin bende kronik ürtiker de var ve neyin alerji yapacağını bilmiyorum mesela dışarda yediğim yemeğin içinde bana alerji yapacak ama daha önce hiç tanımadığım için o risk var çok korkaktim artık şöyle dusunuyorum şu anda bana alerji yapan bişey var mı yok eee olursa onu o zan düşünürüm diyorum sizde anksiyetem tutarsa demeyeceksiniz tuttu mu yapacağınız şu sakin kalmaya çalışarak derin derin burnunuzdan nefes alıp vermek inanın işe yarıyor ama zamana ihtiyaciniz var sizi kisitlamasina izin vermeyin

Aynı şekilde bu aralar ben de o kadar bunaldım ki dün konu açacaktım sonra vazgeçtim.

Sakin bir ortamda daha rahat adapte olursunuz

Destek alinmadigini nerden biliyorsun. buraya yazmaktaki amaç insanlar paylaştıkça kendi gibi bu zorlukları yaşayan insanları gördükçe yanlız olmadığını hissediyor, ayrıca fikir alışverişi yapıyor, sayfanın amaçlarından biride bu degilmi zaten. D

Çok zor bir şeymiş. Gecen gün ziline bastım bize davet ettim tmm dedi o an direkt çıkıp benimle üst kata bize gelecekti, ben eve geçtim baktım gelen yok, indim tekrar zile bastım gelmiyor musun dedim, kapının arkasında öylece bekliyormus ne yapsam diye, öyle donup kalıyor. Biraz konuşsak beyni doluyor sanki kafasını öne eğip kendini kapatıyor konuşmak da istemiyorum rahatsız ediyor diye. Size de geçmiş olsun, insanın ruh sağlığı ne kadar onemliymis

Takıntıda var bende Mesela narkoz alamam Ya alırsam çarpıntım tutarsa Ya kötü şeyşer olursa sürekli ama sürekli aynı düşünceler berbat bi his

''Anksiyete bir diğer adıyla kaygı bozukluğu, psikolojik bir rahatsızlıktır. Günlük hayatımızda ara sıra anksiyete yaşamak olağandır. Çünkü zaman içerisinde karşı karşıya kaldığımız olaylardan ötürü endişelenebilir ya da gelecek ile ilgili maddi-manevi anlamda kaygılar duyabiliriz. Günlük yaşamda kaygı duymak her ne kadar normal olsa da, dozunda bir aşırılık mevcutsa o zaman tıbbi bir hastalıktan söz edebiliriz.'' Alıntıdır

Aklın sürekli bedeninde olunca haliyle en ufak normal şeyi bile zihnin felaketleştiriyordur. Büyük ihtimalle en ufak şeye bile googledan bakıyorsunuzdur. İlk önce googledan bakmayı bırakın eğer bunu yapıyorsanız. Doktora da kontrol amaçlı çok sık gidiyorsanız gitmeyin. Rutin kontroller yaptırın sadece. Çünkü tüm bu yaptıklarınız sizi tetikler. Mantığı hepsinin aynı neredeyse, anksiyetenizin istediğini verdikçe daha fazlasını istemeye başlıyor. ardacinar

Benim. son zamanlarda yakama yapismakla kalmayip hayatimi esir aldi. Konu bile acmayi dusunuyodum. Ne yapacagimi bilmiyorum.

Anksiyeteden kurtulmaniz icin en dibi görmeniz gerekiyor. ben dibin dibini gördüm. oyle tükenmis bir haldeydim ki yolun öteki tarafı ucurumdu. sonra ee daha ne olabilir ki dedim? Nefesim daralsa nolur, çarpıntı tutsa ne olur hepsi benim. kafamda kurduğum yaptığım şeyler dedim ve hiç önemsemedim.6 yıldır da hiç ilaç kullanmıyorum. bazen yine geliyor yokluyor ama hiç takmiyorum. cunku bana en dibi yasatti bu Melet hiç korkmuyorum ondan . push ; Önceki

Çok çok teşekkür ederim o kadar mutlu oldum ki teşekkür ederim herkes anksiyeteden bir an önce kurtulur umarım

Gerçekten zor, arkadaşınıza acil şifalar dilerim. Yakın bir muhabbetiniz varsa, her türlü desteğiniz işine yarar. Bana da bir arkadaşım çok yardımcı olmuştu sağolsun. Arada bir yoklar, evine çağırır filan. Etrafında onu umursayan birinin olduğunu bilmesi bile çok fayda veriyor. Arkadaşınızın durumunu birebir yaşadığım İçin onu çok iyi anlıyorum. Akşam ne yemek yapacağına karar vermek bile imkansız hale geliyor. Bir şeye bakmak İçin ayağa kalkıyordum. Kalkınca unutuyordum neden kalktığımı, hafızanın uzunluğu o kadar. Daha önce bileğim şeyleri unutuyordum. En son kısımlarında yemek yapmayı da unutmuştum. Majör depresyon yapıyor bunu. Ama başka bir şey de olabilir. Psikolojik rahatsızlıklar gerçekten zorlayıcıdır. En kısa zamanda iyi bir psikiyatrist ve bir nörologa gitsin. Mümkünse özelde olsun psikiyatrist. Benim en son devlette gittiğim, neyin var dedi, kısaca anlattırdı ve bir ilaç yazıp gönderdi. Teşhisini bile söylemedi, yazdığı kağıtta majör depresyon yazıyordu yalnızca. Başka iyiler de vardır tabi ki. En pahalısının tek derdinin para olduğunu da gördüm. Bir yerden başlangıcını yapsın. Doktor ve yaptığı okumalar sayesinde gittikçe bilinçlenecek ve tedaviye de başlayacaktır inşallah.

Şuan yapabileceğiniz en iyi şey kendine yardım kitaplarına yönelmek. Çok samimi olarak tavsiye ediyorum, psikonet yayınlarına mutlaka bakın. Maddi durumumuz iyi ama ilaç kullanmak beni geriyor, korkutuyor. Tekrar terapi almayı planlıyorum bakalım.

Şuan anlattıklarınızdan anladığım kadarıyla anksiyeteniz var. Panik atak 30-40 dakika sürer ve geçer. Panik atak ve anksiyetedeki duygular, hisler benzerdir. Panik atak, anksiyetenin daha kısa süren ama duyguların, belirtilerin daha yoğun olduğu birşey. Tabiki, bir uzmana danışın ama anksiyete gibi geldi bana sizinki. Bu arada eğer terapi almaya durumunuz yetmiyorsa kendine yardım kitaplarından faydalanın. Daha öncede söylemiştim psikonet yayınlarına mutlaka göz atın. İbrahim Bilgen, Beyhan Budak, İzzet Güllü gibi psikologların videolarına da göz atabilirsiniz. Aklıma geldikçe kendime faydası olan şeyleri yazacağım, belki size de faydası dokunur

Hepsi şehir efsanesi.

Anksiyeteden muzdarip arkadaşlar. İlaç kullanmıyorsanız İbrahim Saraçoğlunun ıspanak kürünü mutlaka deneyin. Tarif ve videolar bolca var internette. Harfiyen uymak kaydıyla mucize yaratıyor. Şu anda tam mevsimi. D

Yürüyüş bana da çok iyi geliyor. Çok teşekkür ederim . push ; L

Biraz uyku dışında bi yan etkisi yok max bir hafta sürüyo Kendinize işkence çektirmeyin gerçekten Bazen ilaçsız asla geçmiyor

Sizin sorununuz psikolog'luk değil. Psikiyatriste gidip antidepresana başlamanız gerekiyor. Bu tür ilaçların dozları ve çok farklı türleri var. Öcü gibi bakmayın lütfen. Eşim de kullanıyor 7-8 aydır iş stresi sebebiyle. Hayat kalitesi inanılmaz arttı. Uyku falan yaptığı da yok. Şimdi o diyor bana boşver yaaa diye

Siz ben misiniz? Mesela düğün konusunda bile korkularım var, "ya düğünümde veya öyle önemli bir günüm de anksiyetem tutarsa ve günümü mahfedersem" diye korkuyorum. Son zamanlarda da dediğiniz gibi, deprem, virüs, ekonomi o bu derken iyice gergin bir ortam var ve çok fazla etkileniyorum

Benim ataklarım günlerce sürüyor ama atağın olmadığı zamanlarda da hiçbir zaman tam anlamıyla normal olmuyorum. Aklıma gelenleri şuraya yazsam roman olur. Nasıl geçecek?

O kadar basit değil. İçinde bulunduğunuz olay ya da durumdan alakasız şekilde çok panik oluyorsunuz. Ya da durumla alakalıysa bilse olması gerekenden çok fazla. Mantıksız derecede bir kaygı durumu oluyor. Karanlıkta merdiven inerken basamak bitti sanıp ayağını atarsın ama bir basamak vardır ya o anki hissi düşünün öyle biraz. O an başınıza gelen şey ya da gelebileceğine inandığınız şey sizi bitirmiş, tüm çözümler tükenmiş siz mahvolmuşsunuz gibi bir kaygı içinde oluyorsunuz. Fiziksel etkileri de var bunun. Kasların gerilmesi, mide bulantısı ve krampları, kalp atışlarının hızlanması, terleme gibi.

Psikolojik destek alıyor musunuz?

doktor veriyorsa ilaç kullanmanızı öneririm. benim de takıntılarım vardı. yaklaşık bir aydır ilaç kullanıyorum yan etkisi 3- 4 gün kadar sürdü ama hiç korktuğum gibi değildi. takıntılarım da bıçak gibi kesildi o konuda çok rahatladım.

İnsanlar duydukları şeylerden haliyle etkilenir ve ilaçsız halledebileceğimi düşünüyorum. Şuanlık antidepresan düşünmüyorum. Psikiyatrist arkadaşım yok ama psikolog adayı arkadaşım var. Herşey zihnimizde bitiyor, kendimiz de. Halledemeyeceğimi düşünürsem tabiki ilaç kullanabilirim ama şuan değil.

Araştırıyorum çok mesela kaç aydır tek taraflı çene boğaz agrım var nedenini bilmiyom allahım ne düşünceğimi şaşırıyorum ya terapide alıyorum

Tam olarak ve tamamen böyle hissediyorum Napıcaaaz peki?

Konudan bağımsız olacak ama tıpkı Anne Shirley gibi yaşının çok üstünde bir olgunluktasın Umarım anksiyeteden bir an önce kurtulursun

Anksiyete hastalık değildir N

Bendede o durum oluyor ama artık sürekli " bir şey olmayacak, bu beyninin sana oyunu" diye diye şartlıyorum kendimizi bi nevi pozitif enerjiy içekiyorum

Ay bende deliriyor muyum diye korkmadım değil Kaygı sorunu yaşamayan bireylere bunu anlatamıyorsun bir de üstüne

Rica ederim, anksiyetesi ömür boyu süren bir insan yoktur muhtemelen yer yüzünde, dalgalı bir şekilde gelir, gider. Şu an covid pozitif olmama rağmen anksiyete geçirmiyorum mesela çok iyiyim, sadece hamilelikten korkuyorum ve bebek düşünüyoruz ama bunun için de terapi alıyorum, düşüncelerimi değiştirmeye çalışıyorum... Ben hep "geçecek" düşüncesine sarılırım. Çünkü gerçekten geçiyor. Yeniden huzurlu hissediyorsun, cesur adımlar atıyorsun, şarkılar söyleyip danslar ediyorsun her şey gibi geçici. Aklına kötü düşünce geldiğinde, önemseme o düşünceler gelir gider :)

Bakacağım hemen bende Meditasyon a bi türlü adapte olamıyorum ben ya

Kaygı için önerilebilecek şey terapi+gerek görülürse ilaç tedavisidir. Denedim, çok şükür atlattım, tavsiye ederim. brs2526 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende de tüp bebekten sonra basladı anksiyete

Oncelikle nereye gidelim? psikiyatr mi yoksa psikolog mu peki? . push ; R

Tssekkur ederim. En yakin zamanda gidicem. Bir de bunun mevsimi mi var anlamadim. Bahar da anksiyete atagi olabilir mi?Su birkac haftadir cok kotuyum ben. R

Yaşadığınız hissin beyninizin kurgusu olduğu ve gerçek olmadığı fikriyle derin bir nefes alıp rahatlayamıyorsanız, bir uzman hekime gidip ilaç desteği alabilirsiniz. Anksiyete ilaç tedavisine en kolay yanıt veren rahatsızlıklardandır. Önemsenmezse de okb, panik atak gibi arkadaşlarını çağırıp hayatı daha güzel zindan etmeyi de başarır.

Bende de var dönem dönem atak şeklinde oluyor ama benim panik atak... Allah yardımcın olsun çok iyi anlıyorum İzzet Güllü videoları izlemenizi tavsiye ederim

Bende de oluyor, ancak olduğu zaman bunun psikolojik olduğunu, geçeceğini düşünüyorum. Amaaağnn yine oldu işin yoksa bununla uğraş dur diye durumu basitleştiriyorum. Ölmeyeceğimi, vucudun bir köpekten kaçarken verdiği tepkileri yanlış alarm olarak verdiğini, durumun sadece hormonal olduğunu düşünüyorum. Bu sayede epey geçti hatta kalmadı. Tavsiyem hayatınızı kısıtlamayın aksine üstüne gidin. Terapi de alın mutlaka Chelzy İkiz oğlan

Verdiğiniz tavsiyeler, bilgiler için teşekkür ederim Şuan daha iyi misiniz? Yani daha az mı anksiyete krizi yaşıyorsunuz, bunu çok merak ediyorum sanki hiç gitmeyecekmiş gibi geliyor bazen bu sorun

Ben baş edemiyorum sanırım. Doktora gideceğim uygun koşullar oluşunca. İlaç, psikoterapi artık ne gerekirse. Ama günü kurtaracak önerilere açığım

Bu daha çok depresyona benziyor. Prefrontal korteks; yani Beynin Karar vermeyle ilgili bölümü kapanıyor depresyonun bazı safhalarında. Ben mesela majör depresyon geçirirken, ağlamak gibi şeyler yaşamıyordum. Beni en çok etkileyen karar verememek, beynimin durması gibi şeylerdi. Sonra başladı diğer mutsuzluk, ağlama, kendini küçük görme gibi davranışlar. Örtülü depresyon da olabilir. Bazen hastanın kendisi de anlamıyor örtülü depresyonda.

Psikiyatriye gitseniz iyi olur, ilaç tedavisine ihtiyacınız vardır belki. Destek almadan üstesinden gelebilecek durumda değilsiniz bence, hayat kalitenizi fazlasıyla düşürmüş.

Once psikiyatr. Ikisine gidersen daha etkili olur

Psikonet yayınlarının kitaplarına mutlaka bakın. David Bruns iyi hissetmek kitabını mutlaka edinin. Yine psikonet yayınlarının anksiyete çalışma kitaplarına göz atın. Defter tutun, hislerinizi yazabileceğiniz. Dr. İbrahim Bilgen'in videolarına göz atın. Meditasyona başlayın Barış Gürkaş'ın bu konuda videoları var. Lavanta veya gül yağı kokularını deneyin. Benim tercihim gül yağı. Yürüyüş yapmaya kendinizi ikna edin, gerçekten iyi geliyor. Papatya çayı gibi sakinleştirici özelliği olan çaylardan tüketmeyi deneyin. Beni o dönemim de bunlar kendime getirdi.

peki çevrenizdeki insanlar ya da varsa aileniz etkilenmiyor mu sizin bu olaylarınızdan kendi kendime başaracağım diyorsanız inşallah diyorum.. inşallah başarırsınız

Nedir? N

Her oneriye acigim. Antidepresan icin bir sure daha beklemem gerekiyor gibi hissediyorum cunku 2 yasinda ikizlerim var. Antidepresanin yan etkileriyle su surecte bas edemeyebilirim.

Merhaba, kaygı bozukluklarıyla ilgili problem yaşıyorum. Anksiyete yakamı bırakmıyor. Mesela birşey yapmayı planlıyorum, ya anksiyetem tutarsa herşeyi mahfedersem diye düşünüp kaçınıyorum. Normalde sosyal bir insandım, karantinayla beraber asosyalleşmeye başladım artık anksiyetem tutar da insanların gününü mahfederim diye arkadaşlarımı eker oldum. Ya da dışarı çıktığımda anskiyetem tutar diye korkmaya başladım. Anksiyete yaşamamak için de yapmak istediğim şeyleri erteliyorum, yapmıyorum. Bu sorunu yaşayanlar varsa siz neler yapıyorsunuz, nasıl baş ediyorsunuz? Bu durum artık beni kötü etkiliyor ve ne yapacağımı bilmiyorum.

Beyhan Budak'ın kitaplarını ve podcastlerini tavsiye ederim. Meditasyon da çok iyi geliyor.

Benim yıllarım senin gibi geçti. Artık evden çıkamaz olmuştum. Rezil olacağım korkusu çok ağır. Sonra en kötü ne olabilir ki dedim. En fazla bayılırım beni götürürler. Ya da anksiyete gelir, 5 dakika sonra gider dedim. En yakın arkadaşlarımla başlayarak kalabalıklara girdim. Ve en kötüsünün sadece korkudan ibaret olan kaygılarımla gençliğimi kaçırıyor olduğumu gördüm. Artık hiç yaşamıyorum anksiyete. Çünkü korkuymuş o atakları getiren. Korku bitince anksiyete de gelmiyor. Son 4 yıldır hiç atak geçirmedim.

Aynı durumları bende yaşıyorum bedenime odaklanıyorum ağrıyan yerlerime sürekli doktora gitme ihtiyacında bulunuyorum acaba bişemi var maddi manevi beni çok zorluyor terapi aldım ilaç kullanmadım ilk ataklar gibi olmuyorum şükürler olsun günlerce sürüyordu ama şuan ne tetiklediğini bilmiyorum kalbim göğsüm yanma batma oluyo kalp çarpıntısı oluyo 5 20 dakika sürüyo uykuya dalamama nefes kesilmesi bu tarz şeyler var bilmiyorum tam anlamıyla nasıl geçer Allah yardımcımız olsun

Haklısınız evet. Allah hepimizin yardımcısı olsun

Demekki hep sıkıntılarımız benzer işte anksiyeteliler olarak Bende sosyal fobi yok hatta en rahat olduğum konu Bende hastalık ölüm korkusu ve takıntılı düşünce var Gereksiz büyük tepkiler var kötü durumlara karşı Birde benimki atak gibi değilde daha çok takıntılı düşünce sanki içimde iki farklı insan konuşuyo gibi Doktora gittim şizofrensin demedi ama bundanda çok korkmuştum Çünkü sürekli yok ya bişey olmaz demeye çalıştıkça yok yok olur der gibi içindeki his Sürekli bi kavga var beynimde

O kadar iyi anlıyorum ki...

Ben bi bunu başardım işte Asla okumadım prosedür ü Çünkü doktor bana verirken söz ver okımıcaksın hiç bir yerden dedi tamam dedim O kadar ihtiyacım vardı ki asla okumadım Chelzy İkiz oğlan

Evet ama bir yandan da o konfor alanı çok güzel görünse de bir çözüm gibi görünse de aslında derin bir çukur.

Geçmiş olsun. Bir arkadaşımda şöyle bir rahatsızlık var, hiçbir şeye karar veremiyor, ne yemek yapacağına bile karar vermesi gerektiğinde donup kalıyor, onu mu yapsam bunu mu yapsam ay hayır onu yapsam, ay çocuğun okul saati de geldi, ay kira da geldi, ay ne yapacam deyip başını tutuyor. Ben hiçbir şeye yetişemiyorum karar veremiyorum yapamıyorum diye diye ölüyor sanki. Dr bir ay rapor vermişti birkaç ay önce, intihar eğilimi varmis yatması lazım dedi ama ark yatmadı. Anksiyete mi bu? Chelzy İkiz oğlan

Anksiyete icin ilac kullanmaniz gerekiyor. Ve malesef bu kendi kendine gececek bir durum degil. Aksine sizi evden bile cikamayacak hale getirecek. Ablamin tedaviye ragmen yillardir duzelmeyen ritim bozuklugu vardi. Cok da melankolik bir karakteri vardir. Biraz depresyon belirtisi gordugum icin psikologa gitmesi konusunda ikna ettim. O da psikolog yerine psikiyatr bulmus kendine bilmeden. Anlatmis sorunlarini kadin psikologa gitsen de seni psikiyatra yonlendirecekti zaten demis. Velhasil kelam ablamin vucudundaki bir vitamin eksikligi anksiyeteye sebep oluyormus anksiyete de ritim bozukluguna sebep olmus. Yani basit bir vitamin eksikligi olayi zincirleme nelere sebep olmus. 10 yil boyunca kullandigi kalp ilacinin duzeltemedigi ritim bozuklugunu psikaytrin verdigi ilac duzelti. Bir de halam var. O tedavi olmaya yanasmadi. Anksiyetesi panik ataga donustu. Simdi evden disari cikamiyor.

Benim panik atağım zaten vardı. Şükürler olsun çok uzun bir süredir panik atak beni rahatsız etmiyor. Yerini anksiyeteye bıraktı sanırım. Psikiyatra gittim zaten, çok hafif bir ilaç verdi ama ilacın protokolünü okuyunca kullanmadan attım İlaçtan önce alternatif başka yollar denemek istiyorum. Vitamin eksikliği bu ara çok sık duyduğum birşey. Hatta daha dün burada bir üyenin "vitamin eksikliğim varmış, tedavi olunca psikolojik olarakta iyi hissetmeye başladım" dediğini okumamın üstüne siz yazdınız. Şuan ard arda karşıma çıkması bir tuhaf geldi. Teşekkür ederim

Benim de her gece acile gittiğim, yediğimi kustuğum bir dönemik oldu. O dönemlerde bana çok iyi gelen kendine yardım kitaplarıydı. Psikonet yayınlarının kitaplarına bakmanızı tavsiye ederim.

Acaba bu anksiyete değil panik atak krizi olabilir mi? Aynılarını yaşadığım için internetten ne olabilir diye araştırdım, karşıma panik atak çıkmıştı. Benimde hayat kalitemi çok düşürüyor, acil terapi falan almalıyım ama seans fiyatlarıda uçmuş gitmiş. Bir doktorla görüştüm, başta senle haftalık görüşmemiz gerekebilir 1 ay sonra 2 haftaya düşürürüz falan dedi. Seans ücreti de 400tl miş. Höööh ayda 1600 nasıl vereyim. Sürdürülebilir değil. O yüzden konuyu takipte kalacağım, şimdilik kendi kendime çözebileceğim yöntemler arıyorum. Benimde bu arada ailemin ölümüne karşı ve işimi kaybetme ihtimaline karşı aşırı derecede korkum var. Aniden ya olursa diye aklıma geliyor , ardından şiddetli kalp çarpıntısı üşüme titreme terleme, baş dönmesi, kekeleme falan geliyor. Uzun sürerse, anca kendimi şöyle sakinleştirebiliyorum ' sakin sakin, bunlar olursa intihar edersin, acı çekmeyeceksin, kurtuluşu var, sakin' .. Kendimin öleceğini ve ölebileceğini düşünmek beni rahatlatıyor. :/ Ama genel olarak, geldiğinde aniden geliyor ve o anlık neyin tetiklediğini bilmiyorum. Ve cidden çok kötü birşey. Fiziksel etkilerindense, mental olarakta sanki vücudumu kara siyah bir bulut kaplamış hiç bişey güzel olmayacakmış gibi, karanlık bir çukura düşmüşüm gibi... Çok fena gerçekten

Keşke bir çözümü olsa. Ben ilaç da kullanıyorum. Eskisine nazaran daha iyiyim. Ama kesinlikle normal insanlar gibi olamıyorum. İki gündür iç sıkıntım geçmiyor. Resmen işkence gibi

İç sıkıntısı ya da baş dönmesi gibi bir his mi? Bence üstüne gitmelisiniz.

Anksiyete anksiyetesu olusmus sende Probis02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Bir yıldan az. 7-8 ay sürmüştü sanırım R romeo1987

Ben de gelecek kaygıları yüzünden anksiyete yaşamış, halen yaşamakta olan biriyim. Maddi durumunuz elverişli ise psikolog + psikiyatr beraber götürmek en sağlıklısı. Ben de maaşım olunca bunu yapmayı planlıyorum şimdilik yıkıl düş gidiyoruz bakalım...

Bir psikolog veya psikiyatr ile görüştünüz mü

Yaaa kendimi anlatsam ancak boyle anlatabilirdim cumle cumle hatta kelime kelime.. Kendimi rahatlatma seklim bile ayni bu cok cok zor.. Ben psikiyatr a gittim antidepresan da kullandim ilk etapta gercekten cok ise yariyor cok guzel toparlanmistim ama ilaclari birakinca 1 sene sonra yavas yavas yine eski halime geldim. Farkindalik donemimde psikoloji ile ilgili kisisel gelisimle ilgili cok kitap okudum cok video izledim iyi de geldi ama daha sonrasinda bunlarda beni stres yapmaya basladi aslinda sunu yapmaliyim bunu yapmaliyim ama yapamiyorum diye daha cok kafaya takmaya basladim sanirim bunu bir sekilde kafada bitirmek gerekiyor nasil olucak bu onu cozemedim keske sihirli bir degnek olsa. Cunku bu oyle birsey ki ne yapacagini biliyor olsan bile yapamiyorsun ki gucun yok yurumeye konusmaya kalkmaya ben surekli ayaga dahi kalkamayacak kadar halsizim yine basladim antidepresanlara. Son olarak kendimi soyle ifade edeyim boyle minicik yavru bir kedi dusunun ac zayif hasta korkmus bir koseye sinmis etrafi izliyor aslinda hayat mucadelesine girmesi gerekiyor ama kipirdayamayacak kadar da hasta kendimi aynen boyle hissediyorum keske diyorum biri evine alsa sevgi gosterse falan gibi yani hayatimi degistirecek gucu kendimde bulamiyorum ama yapmam da lazim... Off S

Benim de ilaç konusunda takıntılarım var işte Umarım aşabiliriz Lacrymose Guru Anneler

Çevremdekilere bir zararım yok ki? En fazla ekiyorum, kendimi iyi hissetmediğimde. Ve inanın bana çok samimi olarak söylüyorum böyle böyle çok yol aldım gerçekten bir süre sonra büyük oranda başa çıkmayı öğreniyorsun.

Ben de spora başlamayı planlıyorum, bir kaç yerde iyi geldiğini okumuştum. İyi olmak, eskisi gibi olmak istiyorum, bunun için çabalamak istiyorum ama bazen o enerjiyi kendimde bulamıyorum. Sizi çok iyi anlıyorum, tavsiyeleriniz için de çok teşekkür ederim

İnternette kesinlikle hastalık araştırmayın ben öyle yaptım ve çok iyi geldi. brook Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

ailenizle misiniz? sizi yılgın üzgün gördükçe üzülüyorlardır diye dedim inşallah dediğiniz gibi olur ve çok daha iyi olursunuz :)

Kaçmak çözüm değil hissettiklerinin beyninin oyunu olduğunu anlaman ve sakin kalmaya çalışmak ilk zamanlar zor oluyor kontrol etmek ama sonra öğreniyorsun

Benim durumum tam olarak yaygın anksiyete bozukluğu değil. Ondan da izler taşısam da asıl sorunum sağlık anksiyetesi yani hipokondriazis. Yanında da obsesif düşünceler promosyon kendimi tam olarak bir şeylerden kısıtladığım söylenemez ama bu durum vücuttaki en ufak değişikliklere bile inanılmaz duyarlı olmama yol açıyor. O kadar ufak şeylerden etkileniyor ve tetikleniyorum ki aklım sürekli bedenimde. Doktorlara da inanmıyorum sürekli bir şeyleri atlıyorlar gibi geliyor vs uzun uzun anlatıp benle aynı dertten muzdarip olanları tetiklemek istemiyorum. Geçeceğine inanıyorum ama nasıl geçecek onu bilmiyorum

Ben de kullanıyorum hatta koşarak gidiyorum Eminim ki bir zararı varsa bile asla stres ve kaygılı nir vucüdden daha zararı olamaz Onlar olmasa kafayı yerdim heralde Beynim plak gibi sürekli aynı düşüncelir tekrar ediyodu

Bir üniversite hastanesinin psikiyatrisine gidiyor, ilacına yeni bir ilaç eklemiş ama arkadaş almıyor, kilo yapmasına taktı yan etkilerine taktı. Her gün yokluyorum çağırıyorum ama hiçbir şey yapmak istemediğini sadece yatmak istediğini söyleyip sizlaniyor çok can sıkıcı bir durum

Çevrem de kiminle antidepresan konusunu konuşsam hep kötü şeyler söylüyorlar. Size şuan deli saçması gelebilir ama ilaçların protokollerini okuyunca içmekten korkuyorum. Hemen vücudumu dinleyip ilacın yan etkilerini arıyorum kendim de. Çevremden duyduklarım da çok etkili oldu bu korkumda

Bende de var Hemde berbat derecede İki yıldır iyiydim 3 ay önce tüp bebek teşhisi aldım Stresten 11 kilo verdim titreyerek uyuyup kusarak uyandım Doktorluk oldum yeniden ilaç başladı Tüm gün aynı şeyleri düşünmekten artık beynim patlıyo

Farklı şeyler dusunuorum. Hava guzel olunca yuruodum. Yutuyus bana cok ıyı gelıofu ama çok soguk memleketteyım. Guzel seyler dusunuorum

13, 14 yıl oldu anksiyete ve panik atak teşhisi koyulalı. 13, 14 yıl boyunca kaç kez atak yaşadım, kaç kez anksiyete hayatımı esir aldı sayamadım bile. Öyle yorgunum ki bu konuda... Ama bir yandan seviyorum da bu rahatsızlığı, sağlığımın, sağlıklı hissettiğim zamanların değerini çok iyi biliyorum. İyi gelen şeyleri sıralayayım; Normal kan değerleri... B12 eksikliği anksiyeteye sebep olabiliyor. Kabak çekirdeği, muz, probiyotik besinler ve bol su tüketimi iyi geliyor. Çarpıntı anksiyeteye, anksiyete çarpıntıya sebep oluyorsa ve bu kısır döngüye girdiyseniz demli çay ve kahveden kaçın. Nefes egzersizleri önemli. Nefes darlığı yaşadığınız anlarda, diyafram nefesi almak sakinleştiriyor. "Yürüyemem, bayılırım." diye beynimin bağırdığı anlarda bile kulaklığımı takar yürürüm. Bu da iyi geliyor. Sizi strese sokan insanları hayatınızdan çıkarın. Güven vermeyen arkadaşlıklarınız varsa bitirin. Anksiyete anlarında kafa dağıtmak çok çok önemli, zor geliyor ama kendinizi zorladığınızda bir süre sonra iyi geliyor. Felaket senaryoları kafanızda dönmeye başladığında "ya olursa?" sorusuna cevap verin. Soruya takılı kalmayın, cevabı verin kendinize. Evet oldu diyelim, ben bununla nasıl başa çıkarım ve ya en fazla ne olabilir gibi soruların cevabı inanın rahatlatıcak. Çünkü başımıza gelmesinden korktuğumuz şeyleri yaşarken kafamızda kurduğumuz andaki kadar korkunç olmuyor. Bunu korkularını yaşamış bir insan olarak söylüyorum. Meditasyon, kitap okumak diğer iyi gelen şeyler... Anksiyete anlarında bende kendime böyle akıllar veremiyorum ama çok şükür ki bu güne kadar hep kontrol etmeyi başardım. Hatta şöyle söyleyeyim; kalabalık bir ortamda anksiyete hissetsem, panik atak geçirsem etrafımda ki insanlar anlamayabilir. Kendimi salmadığım sürece :) Dipnot: ilaç da bir seçenek, iyi de bir seçenek. Ama anksiyete için hayat tarzını değiştirmek ve kendini tanımak çok önemli. Çünkü kendinizi değiştiremediğiniz sürece ilacı bıraktığınız an en geç 1 yıl içerisinde nüksediyor.

Antidepresanlara olan önyargıyı hiçbir zaman anlayamayacağım galiba :) Kısa bir ilaç tedavisi süreci sonunda anksiyeteden tamamen kurtuldum. Boşuna eziyet ediyorsunuz kendinize.

Ben bu durumu yaşadığımda oturuyorum, aklıma takılan şeyi buluyorum ve ne olabilir ki diye soruyorum kendime. En kötü ne olabilir? Kötü bir his olduğunda mutlaka kafaya takılan gereksiz bir şey oluyor. Onu bulunca ne kadar basit bir şey olduğunu anlıyorum ve rahatlıyorum.

Kesinlikle öyle. Beraberinde mide ve bağırsak rahatsızlıkları da cabası

Kötü birşey olmuş ya da olcakmış gibi bir his. Gerginlik, stres, iyi hissetmiyorum kısaca

Sizi çok iyi anlıyorum. Aklımıza tonla düşünce gelir ve gider. Bu o düşüncelerin doğru olduğu anlamına gelmez. Aklınıza kötü düşünceler geldiğinde kendinize "Şuan düşündüğüm şeyi engellemek için ne yapabilirim?" diye sorun. Eğer o an aklınıza gelen o kötü düşüncedeki durumu engellemek için alabileceğiniz gerekli önlemleri aldıysanız ve yapabileceğiniz başka birşey yoksa bu durum için kaygılanmaya devam etmenin size ne faydası olabilir ki? Hiç bir faydası olmaz tam tersine zararı olur. Kendinizi anksiyete yüzünden benim gibi kısıtlıyorsanız yapmayın. Ben de artık kendimi kısıtlamama kararı aldım. Biz kendimizi kısıtladıkça, güvenli alanlarımızdan çıkmadıkça anksiyetemiz tetiklenir. Zamanla baş edebiliriz, buna inanıyorum

Hepsini bende araştıracağım çok teşekkür ederim kendi adıma

Evet, bazen kalp çarpıntısı bazen baş dönmesi mide bulantısı Allah düşmanıma bile vermesin gerçekten çok kötü

Bunu böyle net söylüyorum çünkü kulağı ağrıyan bir insanı kbb'ye yönlendirmekten farksız görmüyorum bu tür durumları. Bu söyleminizle siz kendinizi ötekileştiriyorsunuz farkında değilsiniz. İlaveten psikiyatriste sadece çok çok ciddi rahatsızlığı olan insanlar gitmez. Doktor onluk bir durum olmadığına kendi kanaat getirirse zaten psikoloğa da sevkeder. Bence anksiyetenin ne olup ne olmadığına sizin ve ya benim değil, işin ehillerinin karar vermesine izin verin.

Hayatınızı bu kadar etkilerken neden ilaç almıyorsunuz?Biryeriniz kırılsa kendi kendine geçmesini bekleyemeyiz bu hastalıkta onun gibi

Seninki anksiyete degil gibi bilemedim, benimki kaygi bozuklugu anksiyete bozuklugum vardi ona ragmen ben 1 ay psikolojik destek aldim sonra düsündüm bu ben degilim hasta degilim ki anksiyetem olsun dedim disari cikarken de plan yaparken de kaygim olmuyor oraya düsünmek yerine pozitif düsünüyorum. Seninki anksiyete degildir bilemem yani bi psikiyatriye gitmenizi tavsiye ederim yani R

Hayır, literatürde bile "bozukluk" olarak geçer, hastalık olarak geçmez. Her insan günlük hayatında kaygı yaşar, bu kaygı eğer hayatınızı kötü anlamda etkilemeye başladıysa kaygı bozukluğu olur. Anksiyete, panik atak vs. hastalık değildir.

Yaaa çok teşekkür ederim, bende uzun bir süredir iyi olmaya çalışanlardanım. Çok kötü bir dönemim de oldu ama atlattım şükürler olsun. Tamamen geçmeyecek gibi gelmesi bazen karamsar hissettiriyor. Kaçınmakta zaten tetikliyor, anksiyeteyi besliyor.