sürekli geçmişi düşünüp üzülüyorum. en çok da çocuklıuğumu. çocukken almanyadayken her şey çok güzeldi. büyümekten korkuyorum. artık para kazanmam gerektiğini düşünüyorum ama iş hayatından korkuyorum. yapmak istediğim tek bi meslek var zaten o da bi hayalmiş gibi geliyor. geçmişdeki güzel anılarımı düşününce üzülüyorum geleceğimi düşününce daha çok üzülüyorum içim bunalıyor çok karamsarım. ana odaklansam andan memnun değilim. yaşadığım yeri sevmiyorum hayatımı sevmiyorum kendimden memnun değilim. arkadaşlık ilişkilerim hep kısa sürüyor. aşık oldum daha önce bir daha olabilceğimi düşünmüyorum. flörtlerim kısa sürüyor çünkü sıkılıyorum. eskiden aşık olduğum kişiyle olan anılarımı düşünüp mutlu oluyorum ama bi yanım da üzülüyor bir daha aynı hisleri yaşayamayacağım için. 1 yıl acısını çektim ama şu an bambaşka dertlerim var. geleceğe dair karamsarım. hayattan zevk almıyorum. geceleri uyuyamıyorum sabah uyanmakta zorluk çekiyorum o kadar zorlanıyorum ki bi buluşmam varsa bile uyuduğum için gidemiyorum yataktan kalkamadığım için iş görüşmeme gidemedim. kendimi diğer insanlardan farklı olduğumu düşünüyorum olumsuz anlamda. bir sürü şey deniyorum ama başarısız oluyorum. annemle aram iyi değil ona benzemekten korkuyorum. onunla yaşamak bana zarar veriyor. istanbulun kalabalığından çok sıkıldım. sık sık intihar düşünceleri geçiyo kafamdan. yaşamayı çok istiyorum ama bu şekilde değil. bu hayattan kurtulabilceğime dair bi umudum yok. büyümekten çok korkuyorum.. kimseyi sevemiyorum hiç bişeyden zevk almıyorum. uyumaktan zevk alırdım artık o da kalmadı. müzik dinlemekten bile zevk almıyorum artık. uyandıktan sonra ve tüm gün baş ağrısı çekiyorum. ruhsuz hissediyorum kendimi. insanlarla buluşmak istemiyorum çünkü onları sıktığımı hissediyorum. çaresizim G

Bkz: nostalgic depression

Kaç yaşındasın?