sadece epilepsinin geçme ihtimali var. Ama benim nöbetlerim kontrol edilebilir. onun ailesinde yok. benim ailemde de sadece amcamda var. Diğerlerinin geçme ihtimali yok. çocuğun anksiyetesi olacağını düşünüyor. Türkiyede yaşanan sorunlar nedeniyle. bizim çektiğimiz sıkıntıları o da mı çeksin vs diyor. ders, iş, emeklilik

Merhaba cnm benim dedemde epilepsi hastasıydı ve çok şükür hiç birimizde yok annemde dahil. Ama bu tabi sizdede böyle olacak diye bir şart da yok. Ben cahil bir insan değilim bir yanda salt gerçekler olabilir ama bir yanda da bizim inancımız var kimde ne olacağını bilemeyiz hepsi ihtimaller içinde. Birde bubulkede anksiyetesi olmayan var mı acaba? Sana sadece şunu sormak istiyorum bence bunu düşün sadece diyelim ki ebebeyin oldunuz allah korusun çocuğunuz da aynı rahatsızlığı taşıyor sana beni neden dünyaya getirdin sorusunu sorarsa ne hissedersin, nasil cevap verirsin?

Keşke, yazdığımı dikkatli okuyabilseydiniz, çocuğum yok, yeğenim var, annesi sizinkine benzer biraz daha farklı bir rahatsızlığı olan, doğum depresyonu ve hamileliğin verdiği yorgunlukla hastalığını tetiklenen, tedavi görüyor onun için bebek benimle yaşıyor, Bana gelince ben çocuk yapmayı da düşünmüyorum çünkü insulin direncim var, şekere dönme ihtimali var, bunu bilerek benimle evlenen, kararıma saygı duyan bir eşim var, mantıklı düşündüğüm için ailecek memnunuz, Maalesef önümdeki örnek beni yeteri kadar üzüyor, hiçbir bakıcı bir bebeğe aşkla sarılamaz umarım en azından şefkatle sarılacak olanı bulunursunuz, en azından benim yeğenim şanslı, bir hala olarak aşkla sarılıyorum, gerçekten seviyorum, para, mecburiyet için bakmıyorum, Bizimde evimizde yardımcımız var, bebek içinde birisi olabilir ama bu sevginin, şefkatin yerini tutmuyor, Bugün olasılıkları yazmak gerçekten çok kolay, yarın öbür gün insanın evladının acı çektiğini görmesi, o vicdan azabı % kaç eder acaba ya suçluluk duygusu, İnsanın bazen egosunu törpülemesi gerekiyor, çocukları çok seven, yeğenine aylardır bakan biri olarak, şeker hastası olur korkusu ile anne olamıyorum, Kıyamıyorum, çocuğuma, bencil olamıyorum, benim annelik anlayışımda bencil olmamak üzerine kurulu umarım sizin içinde evladınız içinde her şey iyi olur,

İnşallah bir sorun çıkmaz saolun, geçme ihtimali Yok demişti evet ama dediğiniz gibi hastalığın hangi durumlarda ilk ortaya çıktığı ve başlangıcıda önemli bu konuda. Bir tanıdığımızın gelini var ileri derecede epilepsi hastası bi bayan, üç çocuğu var çocuklarda şuan bir sağlık problemleri Yok hamilelikte düzenli doktor takibi çok önemli

Daha okul bitmemis saglik sorunlariniz var ne bileyim cocuk dusunmek icin cok erken degil mi? Durum once bir tedaviniz ilerlesin okul bitsin is bulunsun duzen kurulsun. O kadar genc yasta bir erkegin baba olmak istemeyisi bence cok normal.

İnsanlar çocuk istemek zorunda değil. Bu konuda uyuşamıyorsanız ayrılırsınız olur biter. Evlenince ya sen mutsuz olacaksın yada eşin.. zorla baba yaparsan senden ve bebekten uzak olma ihtimali yüksek.. sonuç olarak mutsuz evlilik..

ikinize de gecmis olsun henuz cok gencsiniz ve ebeveynligin nasil birsey oldugunu bile bilmiyorsunuz bahsettiginiz durumlar cocugu cok etkiler, bu kosullarda saglikli bir cocuk yetistiremezsiniz, yazik degil mi o cocuga? once bi mezun olun, biraz hayatinizi yasayin, duzgun is bulun, paranizi kazanin bu surecte erkek arkadasiniz da tedavi olsun, onun rahatsizliklari tedaviyle duzelebilir cocugu cok cok sonra dusunun

Eşimin de evlilik ile ilgili tek hayali çocuktu. Kesinlikle olmaz demiyor şuan istemiyorum diyor ilerde fikri değişir. Hem öyle yüzde yüz bi korunma yöntemi yok olacagi varsa kokusundan olur korkmayın. Üzülmeyin.

Etkilemez inşallah çözüm arayışına girmiş ama kaygılı birinin çocuk konusunda kaygısı bin kat artar diye düşünüyorum. Ama siz zamana bırakın, evlilik çocuk demek değildir. İkinizin de Hazır olduğunuzu düşündüğünüzde tekrar konuşursunuz. Sevgiyi bulmak zor, seviyorsanız aşarsınız bu konuyu da.

tüp bebek tedavisi ile genetik inceleme yapilabiliyor artik. epilepsiye kadar teshis edilebilir mi bilmiyorum ama icinizin rahat etmesi icin bu yöntemden faydalanabilirsiniz en azindan sağlıklı embriyo transfer edilir. erkek arkadasinizi ikna icin de en iyi yöntem bence bi psikolog eşliğinde bu konuyu konuşmak. erkek arkadasiniz ankesiyetesinden ötürü aşırı olumsuz düşünüyor da olabilir bu konuda TurkuaZveMoR

Saygisizlik yapmak istemem ama gercekten sagliksiz olma olasiligi var mi? Veya bu tanilar varken anne baba olmak dogru bir karar mi.?

3 senedir epilepsi hastasıyım. 2 kere nöbet geçirdim sadece. İlaçlarımı düzenli kullanıyorum ve doktor seneye ilacı kesebileceğimizi söyledi. Eeg lerim temiz çıkıyor artık

Yazdıklarınız hayatı tecrübe etmeyen birine etkileyici gelse de benim gibi hayat tecrübesi olan biri için etkili olmadı. Yaşadığımız sürede garanti olan tek şey bir gün öleceğimizdir. Ancak bazı hastalıkların kalıtsal olması, diğer nesillere geçme ihtimalinin olması durumunda biraz frene basıp düşünmek lazım. Benim ailemde felç durumu yüksek oranda var. Yıllardır bu ihtimalle yaşayıp hayatımı buna göre organize ediyorum. Çocuğum yok mu? Var. Ama şimdiki aklım olsa belki düşünmezdim. Hastalığınız tamamen geçebilme ihtimali olan, ilaçla kontrol edilebilen veya zaman içerisinde artan ve kriz tipi değişebilen bir hastalıktır. Çevremde 2 kişi bu hastalıkla yaşıyor. Biri hiç evlenmedi diğeri 2 çocuk sahibi. Çocuk sahibi olan arkadaşım çoookkk zorluk çekiyor. En kötüsü de kriz geçirdikten sonra kendine geldiğinde 2 çocuğunun başında onu bekliyor olmaları. Tabi kim çocuk ister, kim istemez, isteyen yapar istemeyen yapmaz bizi ilgilendirmez. Burada herkes şahsi düşüncelerini söylüyor. Ben olsam şimdiki aklımla sizin yaşınızda olsam çok çok düşünürdüm.

Allah şifa versin ikinize de, Bana da pek doğru karar gibi gelmedi çocuk. Tamam belki genetik olarak çocuğa geçmeyebilir ama, sen epilepsi nasıl hamilelik doğum geçireceksin. Sonra yetiştirmek zor, dikkat eksikliği anksiyete sosyal fobi.. zor olacağını düşünüyorum. Tedavi şansınız nedir? Mysterywoman

Kaygı durumundan dolayı durumu abartıyordur biraz ama yine de kesin konuşun bunların hepsini ozaman. Aileler tanışmadan, olay resmiyete dökülmeden halledin siz kararlı ve netseniz. Okul yeni bittiğine göre yaşlar küçük, daha yolun başında sayılırsınız. Allah güzel kapılar açar umarım size de.

Mrb sevgiliniz tedavi görüyordu nasıl suan durumu. Bende sf hastasıyım Milana22

Ben sadece çocukları sevdiğim için öğretmenlik okuyorum. Çocuk doğurmak ya da evlat edinmek benim için aynı şey açıkçası. Hiçbir şekilde ayrım yapmam. Ama onun böyle davranması beni üzüyor açıkçası. Ben hayatımı çocuklara adamışken çocuğumun olamayacak olması. bilmiyorum garip

inşallah. teşekkür ederim

bence sağlık açısından çok ciddi sıkıntı yok. anne omak her kadının hakkıdır. eğer bu konuda netse, çok ciddi konuşun ve bir karar verin. 10 sene sonra ömrümü boşa harcadım demeyin. yol yakınken ayrıln veya çocuksuz bir hayatı kabul edin

Merhabalar. Erkek arkadaşımla 3 senedir birlikteyiz. Ailelerimiz tanıştı. Aramızda söz nişan yok. okul bittiğinde evlenmek istiyoruz. Ama şöyle bir sorunumuz var. Ben anne olmayı gerçekten çok istiyorum, erkek arkadaşımın aksine. Ben epilepsi hastasıyım ve ileri derecede dikkat eksikliği bozukluğum var. Onun da sosyal fobisi, anksiyete ve hiperaktivitesi var. Eğer çocuğumuz olursa hastalıklı olacağını, ona bu acıyı çektirmek istemediğini söylüyor. Onu çok seviyorum. Onun da beni sevdiğinden eminim. ayrılmak istemiyorum ama onu bırakmak da istemiyorum. Nasıl ikna edebilirim? Daha okulun bitmesine var ama ikna edemezsem zamanımı boşuna harcamış olacağım. Ne yapmam gerekiyor lütfen yardım edin. derinss

Lütfen kusuruma bakmayın, mantığım ve yaşadığım deneyimle iyi niyetle soruyorum, Varsayalım hiçbir hastalığınız bebeğinize geçmedi, tamamen sağlıklı doğdu, İyi bir anne olacağınızı düşünüyor musunuz, hiç bebekle bir kaç gün geçirdiniz mi, aşırı dikkat eksikliğinizin bile bir bebek için ne kadar tehlikeli olabileceğini düşünüyor musunuz? bebeğiniz kucağınızdayken kriz geçirirseniz ne olacak düştüğünüzde onu ezme ihtimalini, bir yere çarpma ihtimalinizi düşündünüz mü? herşeyi bırakalım, stres hamilelik bu krizleri tetikliyor, annelik babalık çok uzun yorucu ve stresli bir koşu, yorulunca bırakıp gidemiyorsunuz, Biz bunları kendi ailemizde yaşadık, kardeşimin eşi rahatsız epilepsi ve türevi ilaçları vardı, belirtiler hafifledi ilaçlar bırakıldı,10 senelik evlilik, tüm arkadaşlarımın var bende istiyorum diyip hamile kalmış, Bebek doğana kadar acaba ilaç kalıntısı var mı, hasta doğar mı diye 9 ay bekledik, bebek doğdu, emzirmek bile zul geldi annesine stres, doğumda ıkınmıyacam krizim tutabilir diye doktorla kavga eden bir anne, malesef rahatsızlıkları iyice arttı, tedavi görüyor şu an bir müddet hastanede kaldı, 30 günlükten beri halası büyütülen bir bebek, şu an 5 aylık ona yazık dimi, ya ben bakmasaydım, ya eşim sorun çıkarsaydı, Bir anne önce evladını düşünmeli, ben ona ne verebilirim demeli, sevmek, sevdiğinin iyiliğini kendinden önde tutmaktır, üzgünüm ama erkek arkadaşını haklı buluyorum

sevgilinizin söylediklerinin hiçbiri mantıksız değil bana göre. maalesef ülke ekonomik ve siyasi anlamda güvenilir değil. bize ne olacak belli değilken çocuk yapmaktan korkması çok normal. ama fikirler zamanla değişebiliyor. benim eşim 5 çocuk diyordu şimdi ikinciye bile olmaz diyoruz. ama siz çocukları seviyorum, istiyorum anne olmak diyorsanız zor bir durumdasınız şuanda. birde öğretmen olacağım diyorsunuz dikkat eksikliği için tedavinizi olun bence, hem gelecekteki öğrencileriniz için hem kendiniz için. tedaviden sonuç alamadıysanız başka uzmanlarla deneyin şansınızı. çocuk çok büyük sorumluluk, öğretmen olarakta anne olarakta. tedavilerinizi olun ikinizde sonra yine konuşun. emin olmadan evlenmeyin, erteleyin birşey olmaz.

kaygi bozuklugu olan birisi bence sizi bile etkiler ama? Hele ki cocuguna asiri korumaci, surekli basina bir sey gelecek gibi davranir. Sizin hastaliginiz tedavi ediliyormus, erkek arkadasiniz psikologa vs gidiyor mu? Mumkun mertebe kendi bireysel sorunlarinizi cozup oyle evlenip evlenmemeye karar verseniz daha saglikli bir karar olmaz mi? . push ; ATTRAENTE ACTA EST

Çocuk esirgemeden bebek alın bence.

bence erkekler bu yönteme çok sık başvuruyorlar. çok mu karşı asla mı diyor? Mysterywoman

Haksız mı? Sırf annelik, aile güdüleri tatmin edilsin diye ebeveyn oluyor insanlar Yaşadığımız ülke şartlarında bir çocuğa güvenlik ve gelecek sağlamak çok zor, bence endişelerinde çok haklı sevgilin Bizler yani sizden önceki nesil ucundan kıyısından kurtardık bazı şeyleri, sizler için hayat daha acımasız, sizin çocuklarınız için daha da zor olacak. Çocuğu olmayan biri olarak diyebilirim ki çocuksuz evlilik hiç de kötü bir şey değil, sevgi, saygı ve geçim olduktan sonra evlilik keyifli bir şey. Bu kadar sağlık sorunu ile bu işe kalkışmak bana çok mantıklı gelmedi. Belki sizin açınızdan sağlık sorunları aşılabilecek durumda peki ya eş adayınız? Baba olmak istemeyen ya da bu konuda kendine güvenmeyen bir adamı zorla bu yola sokarsanız büyük sıkıntı yaşarsınız. O çocuğun annesi kadar babasına da ihtiyacı var. Ve ben kendisini bu konuda tartabilen insanlara hayranım, ben baba olamam diyorsa o adamı baba yapmaya çalışmayın, kendi babamdan biliyorum sonu hüsran olur ve bunu bile bile bir bebeğe yaşatmayın

Çocuk sahibi olmaktan önce düşünmeniz gereken başka şeyler yok mu? Erkek arkadaşınız tedavi olup psikolojik rahatsızlıklarını atlatmadan evlenmeyin derim.

aile sorunları olduysa yaşı genşse ki belli hayatta da toplumsal olarak zorlanıyor psikolojik olarak henüz yetersizdir çocuk için bence dert etme zorlama sen de zaten boşver bi okulun bitsin işe gir evinizi kurun hayatınızı yaşayın vakti geldiğinde Allah kısmet ederse olur

aşağıda sağlıkla ilgili bilgi verdim. Epilepsi nöbeti geçirmiyorum. o yüzden bir sıkıntı olacağını düşünmüyorum. doktorum yüzde 95 ihtimalle ilacı seneye bırakabileceğimi söyledi. dikkat eksikliğim için bir şey diyemiyorum ama bu sorumluluklarımı etkilemiyor. Erkek arkadaşımın kaygı bozukluğu var. her şeye bir kaygı duyuyor. şüpheci yaklaşıyor. bilmiyorum. bunlar ebeveynliği çok fazla etkileyebilecek şeyler mi sizce?

Benim eşim de epilepsi hastası düzenli olarak ilaç kullanıyor. Eşim'de hamileyken epilepsinin kalıtsal olarak bebeğe geçme açısından çok korkmuştu, doktorumuz böyle bişeyin olmayacağını söylemişti, çok şükür sağlıklı bir bebek olarak doğdu şuan üç yaşında bu yönden bir sağlık problemi yok. Şifalar diliyorum inşaallah. Ampisilin

Gerçekten sevgi varsa ortak bir çocuk doğurmak zorunda değilsin. Evlat edinebilirsiniz. Hem vebal çok ağır bence bu konuda. Uzun zamandır kafa yorduğum bişey bu başkasıyla evlenseydim çocuğum olur muydu? Eşimde de bende de problem yok ama sonuca ulaşamıyoruz. Geçenlerde evlilik yıldönümümüzde eşime sordum 6 sene önceye gitsek bu yaşadıklarımızı bilsek yine benle evlenir miydin?diye. Cevabı tabi evlenirdim bunlar yasanacakmış yaşandı başkasıyla evlensem neyin garantisi var ki dedi. Yaniiii hayat sizin hayatınız ama ipler başka birinin elinde. Sevdiğinizi üzmeyin.

bence eğer birbirinizi seviyorsanız zamanınızı harcamış olmazsınız. çocuk yapmak için birlikte değilsiniz sonuçta birbirinizi sevdiğiniz için birliktesiniz.

Evet onların kalıtsal olmadığını biliyorum bi ihtimal hiperaktivite ve epilepsi diye düşündüm. Ama atlatmanıza sevindim pek bi bilgim yok epilepsi konusunda ama bi akrabamız epilepsi ileri boyut o galiba sürekli bayılıyor heryerde Diğer durumlar biraz zorlar. Çocuk aşırı dikkat isteyen ve yorgunluktan ve stresten dolayı aşırı dikkat dağıtan bişey zaten. İleri derece dikkat eksikliği dediğin için ve nişanlın içinde anksiyete ve sosyal fobi konularında tedavi şansını sordum. Tedaviye gittinizmi hiç? L

epilepsinin geçme ihtimali yok muymuş? Bana kalıtsal olduğu söylenmişti ama bazı koşullarda tabi. allah bağışlasın. İnşallah ileride de çıkmaz. Teşekkür

3 senedir epilepsi hastasıyım. sadece 2 kere nöbet geçirdim. ilaçlarımı git gide düşürüyoruz ve doktorum yüzde 95 ilaçsız hayatıma devam edebileceğimi söyledi. diğer hastalıklar da kalıtsal değil

Çocuk yapmadan evlenmenin manası yok. İkna edin psikiyatriste falan gitmeyi deneyin. Sizin de anne olmaya hakkınız var neticede. raava

Epilepsi icin demiyorum ama erkek arkadasinizdaki tum sorunlar bir psikiyatrist esliginde tedavi ile cozulebilecek seyler. Cocuk sahibi olma isteginizi anladim ancak benim tavsiyem oncelikle gelecegi dusunmek yerine erkek arkadasinizi tedavi icin ikna etmeniz. Hem sonrasinda o da bu fikre daha sicak bakabilir :)

Bende de vardı epilepsi eskiden. Düzenli ilaç kullandım ve geçti gibi. Çok nadiren hafif bir göz kararması, bacaklarda hissizlik oluyor. O da çok sinirlendiğimde veya üzüldüğümde. 8 yaşında evladım var, hiç sorun yaşamadım şimdiye kadar.

epilepsi tedavim doktorumun söylediğine göre seneye bitecek. eeglerim temiz çıkıyor. ilaç dozum da en düşükte şu

hakli ShinSeGi

Epilepsi tedavim seneye bitiyor inşallah. onun dışında Ben dikkat eksikliği için gitmiştim ama bir faydasını görmedim. Daha sonra da pek takmadım açıkçası. Bu şekilde yaşamayı öğrendiğim için gerek duymuyorum. Erkek arkadaşım sosyal fobi hakkında tedavi almaya devam ediyor. Aslında kendi de yenmeye çalışıyor. İnsanlarla muhabbete vs girebiliyor ama gerildiğini hissediyorum. Sosyalfobisini yenmek için uğraşıyor. Bu çok fazla etkiler mi ebeveynliği? Mysterywoman

bu yaşta istememesi normal değil mi? bence hastalıklardan dolayı değil de belki gerçekten sorumluluğunu almaktan