Öyle düşünme.. yüksek lisans dediğin durumda sizin alanı bilmiyorum ama eczacılık deneysel ilerler çok yoğun ve ağır geçiyor parasal sorunlar tezinin bitimini etkileyebiliyor sonuöta gene benzer stresş başka yönden yaşıyorsun... Ygs girmeye değer.. Eğer istiyorsan da kendini motive edebilirsin.. Bence kararlı ol hayalin öyleyse şuan dha yolun başındasın ve sonrasında nerede olmak istiyorsan ona göre mücadele ver...

İşte bu sonuca odaklanmayin. Elinizden gelenin en iyisini koyun ortaya. Başarılar diliyorum

Bence burada önemli olan sizin önceliğinizin ne olduğu. Önceliğinize göre mutluluğunuz değişecek çünkü. Otrera

Bence olmayinca cok zorlama. Birde gec kalmissin. Su yonden, dort sene okumussun dort senen bosa gitmis olucak. Birde insanin bir zamandan sonra okumaya enerjisi kalmiyor benim oyle oldu. O yuzden bolumunden devam et derim ama karar sana kalmis.. :) C

Ben de öyle düşünüyorum bu kadar istemesem çoktan unutmuş olurdum zaten o yüzden deneyeceğim

ben tıp fakültesi dönem 3 öğrencisiyim. 21 yaşındayım kesinlikle hiçbir şeye geç kalmış değilsin ama yukarıdaki bir yoruma kesinlikle katılıyorum gerçekten çok idealistsen ve bu meslek için doğduğunu düşünüyorsan böyle bi yola girmelisin. 6 yıllık zor bir süreç seni bekliyor olacak. hazırlık süreci kazanıp okumaktan çok daha kolay öyle söyleyim. hakkında hayırlısı olsun

Yaşınız çok genç, hayallerinizin peşinden koşun. Evet biraz zor ve engebeli bir yol ama sonu ferah Hedefinize çok uzak değilsiniz, başaracağınıza eminim :)

Bence bu kadar caliskansaniz aileniz de destekse Almanca fln öğrenip yüksek lisansı orda yapın . Orda diyetisyen olarak çalışıp Türkiye deki bir doktordan daha fazla kazanıp daha iyi yaşarsınız. Erkek arkadaşınız da gitmenin bir yolunu bulup sizle gelsin

20 li yaşlar çabalamak hayallerinin peşinde koşmak için en güzel yaşlar. Ben olsam kesinlikle çalışır istediğimi elde ederdim. Potansiyel olmasa tamam ama belli ki var. Üstelik 40 bin de uçuk bir hedef değil. Bizim zamanımızda 40 binlerde iyi bölüm çok az vardı. Şimdi özel de olsa tıp olma ihtimali varsa çok iyi. Hiç düşünme derim.

22 yaşanda sıfırdan tıp okumaktansa bu yaşta bu bölümde yükseklisans yapmanı tavsiye ederim şahsen. Ne yaparsan yap en iyisini yaptğın sürece herşeyin karşılığını fazlasıyla alırsın emin ol.

Bölümden devam etme gibi düşüncelerim var zaten ama beni tatmin edeceğini düşünmüyorum sonuçta yıllarca yapacağım bir meslek. Önümdeki yılları düşününce 4 sene çok fazla gelmiyor ama geç kalmışlık hissi de mevcut o yüzden kafam karışık zaten

Firsatin varken oku hic durma ne güzel istediğin bölümü de oku

Bir insanın tıp istemesinin bence iki nedeni olabilir: insanların iyileşmesini sağlamanın verdiği doyum veya doktor olmanın toplumumuzda cok saygın olması . Eğer ilkiyse doğru beslenme bence sağlığın ilk şartı ve tıpta bu hiç oğretilmiyor desek yeridir. 100 gr peynir, yarım avokado gibi listeler yapmaktan öteye geçen bütünsel bakıs açısıyla insanları tedavi eden bir diyetisyen olursanız çok daha faydalı olursunuz bence. Ayrıca 6x80 bin ile nerdeyse ev alınır. Alın geleceğiniz de parlak olsun :)

30 yaşındayım, çocukluk hayalim hep tıp okumakti. 5 yıl önce mezun oldum, hatta lisansın son yilinda 'ben zaten bu bölümde calismayacagim, tıp okuyacagim' dedim. Evlenme özellikle düğün niyetim hiç hiç olmadigindan, düğüne harciyacaginiz parayla tip okurum dedim. Sizi çok iyi anlıyorum, tipla ilgili bir konu açılınca içimden parça kopar mesela. 2. el tip kitaplarım var, kendi kendime okumak için aldım. Neden vazgeçmek zorunda olduğumu da yazayım; enflasyondan, gürültü kirliliğinden, insanların saygısızlıklarindan... sağlıkta şiddet ve doktorların özellikle cerrahların çok zor çalışma koşullarıni göze alamadım. İçimde çok büyük ukte olarak kalacak. Size tavsiyem, özel üniversite yerine devlette okumanız. İstanbul, Ankara, İzmir olmasa da devlette okuyun derim. Özel okula vereceğiniz parayı bir kenara koyun, internlugunuzu yurtdışında yapın derim. Yurtdışına giden doktorları takip ediyorum, inanın köklü universiteler yerine ilk anda aklınıza gelmeyecek yerlerden mezunlar ve mutlu ve başarılılar. Hazırlık süreci için şunu soyleyebilirim, YouTube ciddi bir derya. Yüksek puan alanlardan hiç bir farkınız yok, yeter ki düzenli ve istikrarli çalışın. Her şey gönlünüzce olsun.

Nüfus ve sınava giren sayısı baya bir artınca kontenjanları da artırdılar yine de 40 bin için bile baya iyi bir net yapmak gerekiyor. Ben de tekrar girmeyi düşünüyorum

Evlilik düşünmüyorum mezun olduktan sonra yüksek lisansı erkek arkadaşımın bulunduğu şehirdeki üniversitede yapmayı düşünüyodum sadece iyi bir bölüm ve okul olduğu için. Tıbbın zorluğunun farkındayım tabi ki ama küçüklüğümden beri kendimi hep bu meslekte hayal ettiğim için bu zorluğun altında ezilmeyeceğimi düşünüyorum yani ama büyük konuşmayayım yine de. Beni en çok zorlayan şey şu noktada tekrar hazırlanmak sanırım çünkü motivasyonum bu süreçte inişli çıkışlı oluyor nelluniverso Her birimiz kendimize ait bir Evrenin

Bu devirde para verip özel üniversite okumak aptallıktır bence. Özel üniversiteye vereceğin parayı 6 sene yatırım yap. 6 sene sonra ne istersen yaparsın. En kötü ev alır oturursun. E yok 6 sene parayla okursan 6 sene sonra ozel universiteye verdigin parayı Allah bilir kac senede kazanirsin Tıpı niye istiyorsun. Doktor olanların çoğu pişman berbat çalışma şartları var. Tıp doktorluk gercekten cok kutsal bir meslek ama doktorluğu çok çok seven çalışkan insanlar yapmalı. Öğrenmenin sonu bucağı yok. Sürekli ders çalışacaksın. Tusa calisacaksın. Asistanken 6-10arasi nobet tutacaksın. Dogu gorevin olacak. Pandemide saglikcilarin durumu ortada. Yani cok idealis bir insansan. Aşırı sevgin varsa. Kesin çok mutlu olurum ben doktorluk için doğdum dersen ol. Bunlar yoksa tıpa harcayacagın parayı çabayı alanına harca daha rahat bir hayatla daha cok kazanırsın. Diyetisyenlerde sonucta insanlarin hayatlarina dokunuyor.

Benim isteğimin toplumla saygınlıkla pek ilgisi yok aslında 6 yaşımdan beri hastane ortamlarını severim ilgimi çeker cerrahlar özellikle. Beslenme tabi ki çok çeşitli bir alan sadece zayıflatmakla alakalı değil ama açıkçası pek ciddiye alınmıyor ve iş bulma süreci baya sıkıntılı gibi. Bir de içimize sinmesi çok önemli ben 1. sınıftan beri oturtamadım bu mesleği

22 yaşındayım bu sene son sınıf olucam beslenme ve diyetetik okuyorum. Bölüm kötü diyemem ama benim hayalim çocukluğumdan beri tıp okumaktı. Hep ders çalışan biriydim ama liseye başladığımda ilk kez erkek arkadaşımın olması, arkadaş ortamı derken hiç ders çalışmadım. 12. sınıfta haliyle 150k oldum sayısalda ve mezuna kalmaya karar verdim. 1 sene lisede hiç çalışmadığım kadar ders çalışarak sıralamamı neredeyse iki kat öne çektim ama tıp olmayacağı için tercih yaptım ve diyetetik kazandım. Geçen yıl okulun da online olmasını fırsat bilerek tekrar hazırlanmak istedim ama 3-4 ay çalıştım sadece sonra birtakım sıkıntılarım yüzünden kitap açmak bile istemedi canım zaten online de olsa okulla da ilgilenmem gerekti. Bu sene de son senem zaten adamakıllı oturup çalışmak istiyorum ama bi tarafım da hiç uğraşma zaten elinde mesleğin var kendini bu ülkede bu eğitim sisteminde daha fazla hırpalama diyor. Erkek arkadaşım var bir de 29 yaşında ikinci üniyi okuyo başka şehirde, o da bu sene son sınıf beraber okulları bitirip onun yanına gitsem mi diye düşünüyorum aynı zamanda yüksek lisans için. Ama bu meslekte de kendimi göremiyorum yani mutlu olamayacağımı düşünüyorum. Oturup çalışsam kazanabileceğime inanıyorum ailem özel okulları da yazabilirsin diyor yani ilk 40 bine girmem gerekiyor gibi. Sizce tıp için tekrar hazırlanmaya değer mi? Yoksa bu şekilde devam mı etmeliyim?

Bence istediğin kadar vakit kaybetmiş ol, farketmez. Eğer hayalin tıp ise bir sene otur adam gibi çalış. Daha sonra neden denemedim? diye kafa patlatmaktansa kesinlikle denemelisin.

Ben eczacı ve üniversite de devam eden biri olarak öğrencilerime sürekli şuandan geleceğinizi inşa edin diyorum. Şuan 22 yaşındasın ama diyetisyen kimliği ile ortalama 40-45 yıl kadar yaşayacaksın. Bu kimlik ile mi tıp kimliği ile mi yaşamak istersin. Eğer dileğin ve istediğin tıp kimliği ise ne olursa olsun okumalısın. Doktorluğun zorluklukları bölüme duruma göre değişiyor. Benden daha çok tatil yapan aile hekimi arkadaşımda var. Benden daha çok yorulan çocuk doktoru arkadaşımda var. Her gittiğimde sıkıntıdan patlamak üzere olan biyokimya uzmanı arkadaşımda var. Yani tıp okusan bile sonrasında nasıl bir hayat istediğin gene sana kalmış. Ama bende arkadaşların dediğine katılıyorum gelecek planını yaparken erkek arkadaşına göre kesinlikle yapma... Çünkü evli değilsin ailen ile berabersin ve herşeyin sonunda herkes kendini düşünüyor. Üniversitede genelde son sene zaten bundan ötürü ilişkiler bitiyor. evlilik planı yapacaksanda tıp için öss ye hazırlandıktan sonra yap. Evli ve eşi ile mutlu olan biri olarak diyebilirim ki bu süreç iki stresli süreci beraber götürebileceğin bi süreç değil. Evliliği tıpı kazandıktan sonraya planla... Ücret noktasında da kimseyi dinleme yatırım falan filan.. Geleceğini planlıyorsun ailenin imkanı varsa 1 sene bile okuyup sonra devlete geçebilirsin. Geçemezsen bile türkiye gibi bir yerde o para zaten çok hızlı değer kaybedecektir ve gene senin ailen karlı çıkacaktır. Hayallerini peşinde koş..

Zamanında 9 bininci oldum da tıp kazanamadım. Şimdi 40 binlere mi inmiş? Ben şok. Konu sahibi yaşın çok genç. Gönlünden geçeni yapmalısın. Tekrar gir sınava kesinlikle.

Denersen ne kaybedersin? Kazanırsan ne kazanırsın? evilpanda

Kesinlikle değer Gerçekten istiyor ve seviyorsan, kaç yaşında olduğunun önemi yok. Tıp bir aşktır, ben asla vazgeçemedim

Geçen sene denemek istedim ama 3-4 ay çalışabildim yürümedi okulla beraber yani. Beni korkutan hazırlanma süreci zaten sınav sistemi de stabil değil devamlı bir şeyler değişiyor ama isteğim daha ağır bastığı için deneyeceğim sanırım.

Biraz gerçekçi olmak lazım bence. Erkek arkadaşım ilk senesinde 32k yaparak özel tıp yazdı. Gerçekten çok çalışkan biriydi ama her zaman verilen emeğin karşılığını alınmıyor. Şu an senelik olarak 80 bin lira veriyor okula. Üstelik hayatından bezmiş durumda. Maddi manevi güç isteyen bir bölüm. Umarım her şey istediğiniz gibi olur ama artı ve eksilerini iyice değerlendirin.

Gercekten ne istiyorsan onu yap ama erkek arkadasina gore plan yapma

Aynı şekilde düşünüyorum ben de o yüzden hazırlanacağım. Teşekkür ederim