Eşinizle açık açık konuşun. Annesiyle kanka olmak zorunda deyilsiniz. Şimdiden sınırı çizon, yoksa önünde duramazsınız

Çok yumuşak olmamak gerekiyor. Şimdiden tepkinizi koyun sonra tepkinizi koyunca daha sıkıntı oluyor. Sizi yönlendirmeye çalışıyor şimdi telefonla daha sonra evinize gelir işlerinize karışır. bizim ki bi ara geldi kendi kendine plan yapıyor bugün şurayı yarın burayı temizleyecem. hamileydim çocuğa ben bakacam ben istemiyorum dediğim halde hayır ben bakacam diye bütün gebelik boyunca strese koydu bende en son patladım. baya büyük tartışmalar çıktı. Şimdi konuşmuyorum kendisiyle yüzsüz hala geliyor. Yani sizde bitiyor izin vermeyin civciv89

Bence haftada bir bile fazla. Bunalmanızda anormal bir durum yok. Evliliğin ilk zamanları maalesef anlatıldığı gibi peri masalı olmuyor. Hayatınız komple değişti ve alışmaya ihtiyacınız var. Bunun için de yalnız kalmalısınız. Kayınvalidem bana geldiğinde bir keresinde kapaklı kahvaltılığım yok diye gitmiş almıştı. Halbuki ben ihtiyaç görüp almamışım. Gördüğümde çok sinirlenmiştim. Direkt o anda tepkimi gösteremedim. Sonrasında söyledim evime bişi alınmasını istemiyorum lütfen almayın diye. Ama bu konuda sizin bişey yapmanız riskli şu durumda. Eşinizin bu mesafeyi koyması gerek. Eşinize annesini kötülemeden durumu izah ederseniz zamanla dengeyi oturtur diye düşünüyorum

Evliliğe üçüncü bir kişinin burnu girdimi huzursuzluk oluyor. Siz neyi iki kişilik değil üç kişilik yapıyorsunuz ona bakın. Kayınvalidenizle cevap vermeniz gereken ne tür konular var mesela? Mutlaka dönmenizi gerektirecek. Bu konular da söz söylemesi gerçekten gerekli mi?

Benim de evleneli bir sene oldu biz de kayınvalidemin sokağında oturuyoruz, hem kv hem 2 tane görümcem ilk zamanlar zırt bırt çağırırlardı gelirlerdi ben de çok darlanırdım, yeni evlenince insan depresyona girmeye çok müsait oluyor. Bir bahane uydurdum, iki yorgunum dedim üç hastayım dedim eşime de belli etmeden ben mesafe koydum. Şimdi biraz daha iyi gibiyiz. Hep onun ailesi değil de biraz da kendi ailenize veya normalde kendi aileniz arkadaşınız kimlerle görüşüyorsanız onlara zaman ayırmaya çalışın. Kocanızı tanısanız da sürekli onun tanıdıklarının içinde olmak insana yabancı gibi hissettiriyor. Zamanla alışacaksınız, üzülmeyin. B

Eşiniz zaten sıkıldım diyor. Çağırdıklarında hiç "Gidelim gönülleri olsun" demeyin. Aksine "Gitsek gönülleri olurdu ama bende yorgun hissediyorum" falan deyin. Eşiniz halletsin bu işleri. Yalnız bir zaman sonra sizden de bilebilirler bu durumu, öyle bir huyları oluyor genellikle. Bunu da hiç kafaya takmayın. İlk aylar bunlar, ailecek kaynaşılacak vs. zannediliyor ancak öyle değil. Bir iki sefer iki haftada bir gidin. Sonra ayda bire çekersiniz.

hem açık açık kendin söyle kvye hemde eşine söyle o da yanında olsun.

açıkça konuş beni biliyorsun kendi ailemle bile sürekli görüşmüyorum yanlış anlama ama bu durumdan sıkıldım de sen gideceksen git de ama beni sürekli aramasınlar bu tempoya alışkın değilim de. Özel günde gidilir ama o hafta özel gün varsa kvyi haftaya erteleyin bari.

Çok haklısınız, çok teşekkür ederim. Cicek

Benim eşimle aramda şöyle bir kural var haftaici asla birine gitmiyoruz veya birini davet etmiyoruz. Zaten işten yeterince yorgun geliyorsun. Haftasonu sadece bir günü onlardan birine ayırabilirsin mesela abisine gittiniz ertesi kv gitmene gerek yok zaten orda görüştük diyebilirsin. Kayınvalidenle yüzyüze iken evine aldığın herşeyi içine sindirerek, özenerek aldığını başka birisinin masraf etmesine gerek olmadığını evde fazlalık kalabalık istemediğini net bir şekilde konuş. Bu konuşmadan sonra mesajlara dönme, sana birşey aldıysa da eğer konuşmuştuk ya ben istemiyorum dersin. En fazla iki seferden sonra almayı bırakır. Benim kayınvalidem de bana bime falan gelen saçma şeyler alır birde şey derdi kalmaz diye aldım da pek param da yoktu aslında, benden ödememi de bekliyordu aslında, ben ona şey demiştim evdeki bir tabağı bile onlarca tabak arasından seçtim eve rastgele şeyler almak istemiyorum karşılaştırmak, eve uyarmi hissetmek istiyorum demiştim. Yine de aklına eserse alıyor bı dünya battaniye aldı mesela, parasını istemeyi bıraktı ama.

İyi korunun çocuk yapmayın ya da kazara hamile kalmayın Evliliğin ilk 5 senesi böyle derler Biz 3'ü bitirdik. İlk 2-5 ayı kabus gibiyidi eşimle harika bir takımdık ama ailesi fiyaskoydu Sonra beni tanıdılar Sınırlarımı bildiler Ben artık eski ben olmadım Sınırlarım olduğunda bu sınırları geçemediler Herkesin karşısında bir duruşum oldu Yani beni "KABULLENDİLER" Buna mecburlar Aynı sizin onların tavrını kabullenmeniz gibi Pasif durmayın lütfen Sizin duruşunuz olsun ve asla buna gölgenizi bile düşürmeyin

Ne alaka haftada 2 gün? İşiniz programınız yok mu? 2 ayda bir yada ayda 1 yeter. Yorgunum evimde dinlenmek istiyorum diyebilirsin. Akşamları da görme mesajı bakma hemen ertesi gün dön. Heran cevap alırsa devam eder. Eşinizle iyiseniz gerisi boş ne gerek var tat kaçırmaya

Zamanla mı olacak bunlar? Ben sanırım kendim dengeyi kuramıyorum.

bence ailesiyle görğşmeleri azaltabilirsiniz, iş çıkışı uğramak yerine dışarıda bir yere rezervasyon yapabilirsiniz belki. haftada 2 kere çok değil mi . push ; Cucuthecat

Aile ziyaretini azaltın, kayınvalide mesajlarını sessize alın, eşinizle ikinizin ruhuna iyi gelecek ortak şeylere odaklanın. Evliliğin ilk ayları hatta ilk yılları oryantasyon süreci diyelim, acabalar, iyikiler, eyvahlar havada uçuşur. Ama bak ne güzel demişsin "eşin aileci değildir" diye. Seni bağlayan bu kısım, gerisi fasa fiso. M

Yeterince başbaşa kalamayan YÇ sendromu Harika. KK literatürüne yeni

Evlenirsem böyle hissetmekten korkuyorum. Evlenmeden önce bu tür korkularınız var mıydı

Bunlar iyi niyetle de yapılsa sınır ihlali evet. Yahu bornoz nedir? "Bir şeye ihtiyacim olursa size söylerim" yanlış cümle. Ona hala sınırlarınızı yoklamak için müsaade hakkı veriyor. Ona yetişkin olduğunuzu, onun sizi düşünmesine ihtiyacıniz olmadığı imajını verin "Beni düşündüğünüz için teşekkür ederim. İhtiyacımı kendim almak isterim." deyin. Size sormadan bir şey mi aldı? "Teşekkur ederim, ancak ben baska birşey almayi düşünüyordum. Bir daha ki sefere bana sorarsanız memnun olurum" deyin.

Merhaba, 27 yasındayım, eşim 31 yasında. 3 aylık evliyim. Henüz erken mi bilmiyorum ama ciddi bir buhranda hissediyorum. Kimse şahsen bir hata veya saygısızlık yapmıyor bana lakin süregelen aile ziyaretleri, ailesinin her ama her şeye yorum yapıp karşı çıkması, eşim her ne kadar onları dinlemiyor olsa dahi beni çok bunaltmaya başladı. Ailesiyle haftada 1 taş çatlasın 2 kez görüşüyoruz. Bir akşam iş çıkışı uğruyoruz birkaç saat. Ama annesi bana sürekli mesaj atıyor. İşin kötüsü hep cevap vermem gereken şeyler ama artık yazasım bile gelmiyor görüldü atıyorum. Sürekli bir fikir beyan ediyor. Annesinin çok fazla patavatsız konuşmasını alttan almam ya da tepki gösterip sonra konuyu uzatmamam sebebiyle uzun tartışmalarımız olmadı. Ama çok iyi olduğumuz da söylenemez. Eşim aileci değil, ortacı. İlk evlendiğimizde, balayından döndüğüm hafta çok kötü hissediyordum. Sonra tam toparladım derken, şimdi başa sardık ve aklımdan yanlış yaptığım düşüncesini atamıyorum. Bu arada, eşimle öncesinde 1 yılı askın görüşüp öyle evlendik. Bu sürede birlikte yaşıyorduk ve onu gerçekten seviyorum. Eşimle şahsi bi sıkıntım yok yanında da çok mutlu hissediyorum, iş çıkışları buluşmayı iple çekiyoruz. Ama bunun dışında kendimi çok mutsuz hissediyorum çoğu zaman. Anlatamıyorum belki şu an ama çok değişken ruh halindeyim. Hayatım böyle mi geçecek, artık hayatımda güzel hiçbir şey olmayacak sanki. Sorumluluk boğazıma sarılacak adeta. Acaba evlilik bana göre değil miydi? İlk evlendiğinde böyle hissedip zamanla düzelen oldu mu? Bu normal mi?

Üç kardeşler ve en küçükler eşim. Diğer kardeşler evli. Hepsi aynı şehirde. Aslında şöyle oluyor, mesela bir gün bir kardeşi çağırıyor evinde ağırlıyor, bir gün diğer kardeşi, bir gün yeğeninin doğum günü oluyor, bir gün annesi bize kışlık bir şeyler hazırlamış oluyor, bir gün annesi derken kendimi ortalama 5-6 günde bir birinin evinde buluyorum. Bizimle beraber herkes çağırıldığı için hepsiyle görüşüyorum aynı akşamda. Hadi yeni evliyiz, insanlar bizi görmek istiyor dedim, aile ziyareti yapalım dedim ama baktım sonu gelmiyor. Eşim daraldım artık gitmeyelim diyor, sonra abisi arıyor çocuğunun doğum gününü kutlayacaklarını söylüyor. Bilmiyorum anlatabildim mi ama sürekli bir etkinlik ve ben dengeyi kuramıyorum

Ya olur mu hiç böyle? İlk aylar zaten normalde kimse aramaz etmez. Doğumgünü vs neyse de eşinize söyleyin ailesiyle bir konuşup bu böyle olmaz biz evliliğe alışmaya çalışıyoruz desin. Ayrıca size neden direkt mesaj atıyorlar onu da çözmenizi tavsiye ederim. Ya ben anlamıyorum hiç sizin anneniz eşinize mesaj atıyor mu mesela? Sanmıyorum. Senden neden böyle bir şey bekleniyor?

Kayınvalidesi ile sizin kayinvalidenizin beklediği şekilde ilişkisi olan gelinler var tabi ki. İki tarafta halinden memnunsa olabilir. Ancak bu tarz size uygun değil. Kayınvalidenizle onun beklentisine uygun bir ilişki tutmak zorunda değilsiniz. Saygınizı bozmayın, gönlünü kırmayın, kendinizi zora sokmadan gönlünüzün elverdiği şekilde davranın. Yeterli. Siz kararlı durdukça kabuğunuzu kıramayacağinı anlar, geri adim atar bir zaman sonra.

Engelle Kurtul

iki haftada bir ayda bir kafi görüşme konusunda benim şahsi fikrim, çalışıyorum dönemiyorum dersin sorarsa annesi şuan bi adaptasyon sürecindesiniz 1,1,5 senede oturuyor hemen hamile kalmayın R

Haklısınız. Burada topu eşime mi atmalıyım, yoksa açık açık ben yorgunum diye eş ailesine kendim mi söylemeliyim? hindistancevizli

Şimdiden kurun bu söylediğim düzeni Zamana bıraktıkça alışkanlıklar olacak düzeltmek daha zor olacak O yüzden radikal kararlar alma zamanı.

Kayin validenizin sorması rahatsız ediyor. Peki satın alması rahatsız ediyor mu? M

Böyle hissetmeniz normal bence. Eşinizle beraber paket halinde birileri daha giriyor hayatınıza ve adamı karekterine, huyuna suyuna göre aldınız belki ama ailesi farkli insanlar sonuçta. Kendi sınirlarınızı belirleyene kadar, nezaketen mecbur hissettirildiğiniz veya hissettiğiniz için istemediğiniz şeyleri yapmaya devam etmeyi bırakıncaya kadar, iki taraflı dengeyi oturtuncaya kadar biraz sıkıntılı hissedebilirsiniz. Ancak bir an önce sizi neyin, neden rahatsız ettigini ve ne yapabileceğinizi bulmaniz lazım. Sonrası yavaş yavaş oturur.

Haftada 2 kez görüşmek ne ya bir de nüfusunuza alın bari böyle hayat geçmez ben de olsam depresyona girerdim. Konuşun bu isi bu böyle olmaz. Ben eşimin ailesiyle doğumgünü vs olunca telefonda görüşüyorum sadece. Senede 1 kere de ziyarete gidiyorum. Eşim de benim ailemle bu şekilde ve hiç sorun yaşamıyoruz.

Haftada iki çok fazla. Onu haftada bir hatta iki haftada bire falan düşürün. Daha ilk günlerden bu kadar sık gitmek hiç mantıklı değil. Eşinize rahatsız olduğunuz konuları söyleyin. Sizin neyden rahatsız olduğunuzu bilmeden orta yolu bulamaz

Ya bu korkunç. Birinin evinde herkesi görüyorsunuz zaten. Her etkinliğe gitmeyin artık. Ben de 14 yaşında ayrıldım evden ve bu kadar iç içe olmaya tahammülüm olmazdı kayınvalidem ile aramız çok iyi olmasına rağmen.

Korunun, çocuk yapmayın.

Bence eşin ortacı falan değil öyle olsa sürekli darlamayın diye uyarırdı. Ciddi ciddi konuşun haftada 2 kez gitmek fazla geldi senin ailene o kadar gidiliyor mu?

Yeterince başbaşa kalamayan yeni cift sendromu diyorum ben buna ben daha birbirine alışma asamasinda olan ciftlerin o surecte zirt pirt aileleri gorup bir de ailelere alışma çabasını yanlis buluyorum. İmkaniniz varsa baska sehre taşının. Hayatiniz cok daha guzel olacak.

Haftada 2 gün ne işiniz var orda? Gidin beraber vakit geçirin kocanızla o sürede. Kocan ortacı değil, seni pışpışlıyor sadece. Kv ile bu kadar çok ne konuşabilirsin ki? Düşünüyorum ama benim konuşacak bir şeyim yok mesela. Benim evimde olanlar onu ilgilendirmez, benim hayatımla alakalı kurcalamasın bir şeyler ilgilendirmez. Konuşacaklarını oğluyla konuşur yeter. Kesin biraz muhabbeti

Haftada iki kere aile ziyareti biraz abartı değil mi ya? Ayda bir yeterli bence. Fazla iletişime geçip bunalınca eşimi araya sokuyorum ben. Ne diyor bilmiyorum ama iletişim azalıyor rahat ediyorum. Her şeyi ailesiyle paylaşmayın ki annesi fikir beyan etmesin.