ben henuz 14 yasini bile doldurmamis bir kizim. ergenlik cagindayim yani. kendimi cok yalniz hiss ediyorum. beni anlayan kimse yok sanki. duygularim 2 sene oncesinden o kadar farkli ki. bazen kendime zarar vermek hatta intihar etmeyi bile dusunuyorum. sonra vaz geciyorum. manyakmisin kizim diyorum. hayat guzel yasamaya deger diyorum. bazen de aksini dusunuyorum. en garip olaniysa bazen izledigim her hangi bir filme ya da diziye baglanmam. manyaklasiyorum sanki. simdiye kadar onu izlemeden nasil yasamisim gibi seyler dusunuyorum. asla baska birseye bunun kadar baglanmiycam diyorum ama ondan bether oluyor gelicek defa. kendimi taniyamiyorum. en buyuk sorunlarimdan biride yalnizlik. annemle sorunlarim var. anlamak istemiyor beni. birsey soyledigim zaman susturuyor. ustelik ne demek istedigimi anlamak bile istemiyor. ben bagirip cagirdigimda da terbiyezsizsin diyor. halbuki ise benim acimdan bakmiyor bile. kucuk kardesim hep dikkat merkezinde. istedigi hersey yapiliyor. babam istedigi herseyi hemen yerine yetiriyor. ama ben soyledikden en az 1 ay sonra akillarina geliyor. sonra kendimi cok cirkin hiss ediyorum. siniftaki kizlara karsi kiskanclik hissleri yaraniyor. aslinda daha yazicak o kadar sorunum varki. simdi siz herseyi ergenlige bagliycaksiniz biliyorum ama kendimle nasil basa cikicagimida yaza bilirmisiniz?sizce psikologa gitmelimiyim? vegateryan bu ara burda takılıcam, az öteye

ıyi olur Aysu. Bu süreçte bir psikolog ile görüşmek, süreci daha az zor geçirmeni sağlayacaktır. Büyümek zordur. Yaşamındaki herşey değişiyor. Bedenin, hormonların, duyguların, ilişkilerin; herşey değişiyor. Sitede ergenlik ile ilgili bir makalemin olması lazım. Eğer sitede bulamazsan, Psikolog. gen.tr adresinde bu makaleyi bulabilirsin. Makaleyi okuyunca, kendini daha iyi anlayacaksındır. Bir psikologa gidersen, ailen de gelmek zorunda kalacaktır. Böylelikle onlar da bu süreci ve seni daha iyi anlayacaktır. Kolay gelsin, Dr. Meltem

cnm öncelikle herseyi bu kadar gözünde büyütme ve bukadar kafana takma.. inan anne baba sorununu herkes yasıo ve yasadı da.. ben 20 yasındayım psikologoda gittim psikiyatriyede.. ama sana düşen sadece onları oldugu gibi kabul etmek.. baska yapıcaın bişey yok.. baırıp caırsan gene sen haksız duruma düşüceksin.. en iisi olgun bi kız gibi davranmak kimseyi kıskanmamak ve onları öyle kabul etmek.. ki inanıyorum ki ailenin sana bi kasıtı yok.. çirkinlik konusuna gelincede bu düşüncen sadece psikolojik ve kendine güvenin olmamasından kaynaklanıo bence.. Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali

tesekkur ederim Meltem hanim. makalelenizi okudum. en azinda simdi yasadiklarimi sadece ben degil benim yasimda digerlerinin de yasadigini bilmek teselli verici. Benim icin psikolog sart oldu galiba. Tekrar tesekkur ederim bu arada. Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali