tatlım ben 2 ünide okuyorum 2 dil biliyorum artı rahmetli babamda çok önem verirdi bu denklik mevzusuna annemde.. Ama bazen inan bana denk olasada karşına öyle bi insan çıkıyoki bin tane denk sıfatlıyı cebinden çıkarıyo benim nişanlım ön lisanstan terk ama bi şeklde yolunu çizmiş çok iyi bir işte 2000e yakın bi paraya çalışıyo. bende ona bu konuyu açtım açıktan okumayı bile düşündü benm için.. onun aileside sorun çıkardı benmkide ama nişanımız oldu şimdi ve annem kendi oğlundan öte seviyor nişanlımı.. herşey sizin elinizde eğer sevgilinin "o" olduğunu düşünüyorsan.. lequim

canım benim nekdar üzüldüğünü çaresiz kaldığını gayet net aktartın bizlere. şu durumda ne sevdiğinden nede ailenden vazgeçmen imkansız. ve bence ikisindende vazgeçme. davul bile dengi dengine deselerde bu zamanda önemsenilmek değer görmek çok kolay değil. evet aileler sabit görüşlü olabiliyor erkek olsan belki durum değişirdi ama kız olunca daha bi hassas düşünüyorlar. benim üni. den en yakın arkadaşım odönemde biriyle beraberdi. eğitim seviyeleri az çok yakındı fakat arkadşım oldukça iyi varlıklı tanınmış bir ailenin kızıydı. çıktığı kişi ise geçmişte iflasa uğraşım o dönem anca kendince geçinebilen bir aileye mensuptu. uzun zaman aile bu ilişkiye karşı çıktı. sonrasında baskıya dayanamayıp ayrıldılar. ama ayrı yapamadılar ve bir süre sonra ailelerden gizli görüşmeye başladılar. arkadaşım bu sırada 2. üniversiteyi bitirdi. çıktığı çocuk askere gidip geldi ve işini kurdu durumunu düzeltti. aileler engel olamayacağını anlayınca ilişkilerine onay verdiler.1999 yılından yanlış anımsamıyosam 2005 yada 2006 yılına kadar sabrettiler ve evlendiler. mutlu mesut yaşıyorlar. darısı inşallah seninde başına. ilişkin artık oturmuş olsada gelecek planları için oldukça erken. daha gençsiniz bu yüzden acele etmenze gerek yok sabırla beklemeli kimseyi kırmadan geleceğinizi şekillendirmelisiniz. zaten yeterince özgür görüşme imkanınız var birbirinize yeterince vakit ayırabiliyonuz. bu durumda evlilik için aceleye gerek yok. en güzel zamanlarınız bunlar hem inan sevgi bir süre sonra yetmiyor. sevgimizle yeneriz yaparız ederiz olmuyor. evlenince ailene daha bağlı oluyosun senin için daha bi önemli oluyorlar. en küçük bir tartışmada en küçük bir açığınızda ailen ben demiştim demeye eşin bilerek geldin demeye başlar. yok olmaz bzim ilişkimiz başka yok bilmem ne diyeceksin ama evlenince her ilişki birbirinin aynısı oluyor. birbirinizin uyumu öneli olsada sana bir tüyo verim sevgilinin ailesindeki ilişkileri gözlemle. anne babasının birbirlerine tutumu hareketleri nasıl. bir ailede huzur mutluluk saygı varsa o ailede yetişen büyüyen kişidede aynı şekilde evliliğini sürdürür. tabi aynı evde yaşamadıktan sonra birbirini tanıyamıyosun ama bu küçük ayrıntıyı gözlerden kaçırmamak lazım. off karmakarışık çok konuştum ama artık sen içinden anlamak istediğini anla lequim

arkadaşlar hepinize görüşleriniz düşünceleriniz ve tavsiyeleriniz için teşekkür ederim. şu anda işte olduğum için tek tek yazamıyorum hepinize, yarın herkesi tek tek alıntılıcam evde herahngi bi gelişme olursa bizimkilerden yazcam buraya.. sizce aileme yavaştan konuyu acsam mı.. hani görüşlerini öğrenmek için en azndan çıtlatsam mı bi? hani evlilik fln düşünmüyoruz ama sizden gizli saklı da hareket etmek istemiyorum en azından bilin sonucta sizden uzakta yaşıyorum we kendimi sizi kandırıyo gibi hissediyorum fln diye girsem mi konuya.. su anda bunu yapabilme ihtimalim milyonda bir. sizin yazdıklarınız dogrultusunda hareket edicem..

Canım yazdıklarını okuduktan sonra baya bir düşündüm.. Bir anne olarak baktım önce ailen tarafından... Bence haklılar. Evlat yetiştirmek çok zor maddi manevi özveri, ömrünü veriyorsun ve tabiki onun için en iyisini istiyorsun.. Aşka saygım sonsuz ama evlilikler hep aşk üzerinden yürümüyor malesef.. Evlenince hayatın o anlamsız telaşına düşünce öncelikler, sosyal, kültürel ve maddi açıdan uçurumlar oluşmaya başlıyor.. Sen çok iyi eğitimler almışsın ilerde kariyer yapıcaksın yurtdışına gidiceksin belki ne bileyim toplantılar, kokteyller vs.. vs.. bunları eşin olduğunda kaldırabilecek mi?Sana destek olabileceğini o dönemde hiç zannetmiyorum.. O zaman erkeklerin doğasından olan üstünlük iç güdüsü ortaya çıkmaya başlıcak ve senin başarılarını kıskanmaya başlıcak ya da gitmiceksin yapmıcaksın demeye başlıcak.. Belki inanmazsın benim eşim 4 yıllık ünv mezunu ve ben ise 2 yıllık mezunuyum ama eşim 20 kişinin çalıştığı patron firmasında çalışıyordu tanıştığımızda... Ben bankada her 3 aylık toplantılarda İstanbul ziyaretlerinde kokteyllerde yemeklerde gittiğimde gitmesen olmaz mı sen nişanlısın yok bilmem ne diye problem çıkarıyordu.. Çünkü o hiç kurumsal bir yerde çalışmamış, buna katılmanın bahanesi olmadığını zorumluluk olduğunu anlıyamıyordu.. Bu bile kavga sebebimiz olmuştur kaç kere... Yani bende malesef annenle aynı düşüncedeyim arkadaşım belki bana kızarsın ama benim görüşüm bu.. Hakkında hayırlısı inşallah

hala devam ediyor mu ilişkiniz E

selam lequim ilk yazdığında okudum hikayeni, anında yazacaklarım vardı ama müsait değildim aklımdaydın hep. şimdi fırsat buldum ve bütün yorumları da okudum. fazla topik dolaşmam ama yine de ilk defa bütün yorumlara katıldığım hak verdiğim topik olmuş diyebilirim. yazacaklarımı yazmışlar arkadaşlar. peki farkında mısın lequim, herkes neredeyse aynı şeyleri söylemiş. ne kadar benzer ve ne kadar gerçek yazılanlar. bunu görebildin mi? bu gibi başka topiklere baktığımda 'kesin şunu yapmalısın' 'nasıl bunu yaparsın' 'sen zaten bunu istemişsin' 'sen zaten istemiyormuşsun' vs gibi yorumlara denk geldiğim oldu. ama burada böyle bir şey yok. yani sana 'eyvahlar olsun çok yanlış mı yapıyorum' ya da 'ben bunu nasıl yapacağım o cesaretim var mı' gibi düşüncelere itecek bir durum yok. bunun farkına vardıysan hala kendindesin, aklın başında, aramızdasın demektir. daha ne olsun. aklını çok bulandırmadan sakin kafayla herkesin de dediği gibi 'zamanla' senin işin. o zamanı iyi gözlemle derim ben. ve asıl önerim sevgilinin açıktan okuması. bu zor değil. zor olsa kaç yazar seven adama? ben lisans bitirdim, çok lazım gibi üstüne açıktan okuyorum. ama sevgiline lazım. tam ailenin istediği gibi tahsillere sahip olamasa bile eminin o güzel ailen, sevgilinin bu uğraşını çok taktir edecektir. yani biraz ailen biraz sevgilin fedakarlık edecekler. senin için. ikisi de seni seven taraf ve sen de iki tarafı seviyorsun. sana düşen fazla bir şey yok aslında. sen sadece aklını serin tut, gözlemlerini iyi yap. bu gözlemleri hem ailen hem sevdiğin hem geleceğin için yap. eminim doğru olanı bulacaksındır. sevgilinin okumayı kabul etmesi yada etmemesi bu çizgilin en büyük noktası olur. şimdiye kadar hayatında senin gibi biri yokken çok imkanları olmamış olabilir, ya da çok imkanları vardı ama hovardaydı diyelim ne olacak, senin gibi biriyle yolunun kesişeceğini bilseydi eminim sana layık olabilmek için neler yapmazdı. işte hala yapabilir eğer isterse. ve şu noktadan sonra senin için ikiniz için yapması çok daha değerli. şimdi aynı durumda olan bir arkadaşımın olayından bahsedeceğim; eski iş yerimden arkadaşım, kaç senelik ilişkisi var, kız üniversiteden iyi ve zor bir bölüm mezunu, akıllı ve entellektüel. muhasebe departmanından. benimle aynı gün işe başladı. sevgilisi babasının iş yerinde bir memur. lise mezunu. ama bu bile çok büyük dert. ailesi memur istemiyor çok tahsili olan yada ille mühendis istiyorlar. kız mümkün değil sırf üniversite okumadı diye vazgeçemem diyordu, çok seviyoruz diyordu ağlıyordu, evde çok mutsuzum herşey burnumdan geliyor diyordu vazgeçmiyordu da. ben de ona da bu öneride bulundum 'bak arkadaşım açıktan birşeyler okusun hiç olmazsa çabalasın zor değil ki bunu yapmak sen aileni karşına alıyorsun madem bu konuda kararlılar, o zaman sevgiline iş düşüyor biraz çabalasın hem kendine de çok şey katmış olur. kendini bu kadar yıpratma her şey olacağına varır' gibilerinden konuştum hep. sevgilisi okumayı kabul etmemiş falan. ben içten çok tuhafladım ve ayıpladım ama vardır sebebi belki zorunlu olmaktan hoşlanmıyordur diye düşündüm. zaman sonra işten çıkalı bir kaç hafta oldu falan, arkadaşla konuşuyoruz telefonda, bana demez mi 'benden ayrıldı. hatta yeni sevgilim var dedi' diye. şok oldum. 'nasıl olur ya o aşkın üzerine bir günde sevgili mi yapılır ne yani seninleyken mi varmış' dedim 'hiç bilmiyorum çok kötüyüm ama benim için hayırlısı buymuş onu anladım ne kadar kör olduğumu, onun ne olduğunu da anladım' dedi. evet bir yaşanmış olay da bu. ama ben onun dışardan okumayı bile kabul etmemesinden kıllanmıştım zaten. sen bir konusunu aç bakalım seninki kabul eder mi? kabul etmek bir şey değil, bunu içtenlikle yapar mı? anlatabiliyor muyum

canım sana kızarmıyımmm hiç, ne güzel yazmışsıınnn, ben zaten sizlere akıl danştım, farklı görüşleri okuyarak o açılardan bakmak istedim olaya.. ilerde ne olur bilmem ama erkek arkadaşım hep destekliyo beni bu tarz konularda açıkçası, işyerimdeki sorunları biliyosunn, bankalarla cok içli dışlı çalışıyo, tanıdıklarına fln hep cvmi vermiş baya bi çabalıyo destek oluyo daha iyi bir bankaya fln geçebilmem için hakkını yiyemem.. ama erkeklerin evlendikten sonra değiştiği bir gerçek, yarın öbürgün ne oluruz muamma.. annem bana bikeresinde sen yanına yakıştırabilcekmisin bundan bi 10 yıl sonra yada aşkın bttiğinde demişti, cok ağırıma gtmişti o lafıı, nası böyle der diyorum hep kendi kendime üzülüyorum lequim

birileri annemle babamı dürtse de onlar burda yazanı okusa :) , ben cesaret edemem konuşmaya.. , nşallah senin hakkında en hayırlısı olmuştur cnm, cok teşekkür eddeerim güzel yorumların için.. ferhal

canım ya keşke okdr kolay olsaydı, benim toto hayatta yemez heralde babamların istemediği biri için karşılarına çıkıp da ikna etmeye çalışmak ben sevgimden eminim ama henüz emin deilim onla evlenmek isteyip istemediğime.. bazen deli gibi istiyorum, bazen de hiiç kendimi hazır hissetmiyorum.. lequim

kesinlikle ailenizi dinleyin onlara inat olsun diye de gitmeyin, sevgilinizin yolu belli sizin ki belli, belki zor toplayacaksınız kendinizi çok üzülceksiniz ama ileride rahat ediceksiniz, hayat gerçekten çok zor ve çok kısa, hayatınızı nasıl yaşamak istiyorsunuz?siz kendinize aileniz size emek vermiş neden rahat yaşayın diye!!! şimdi iki yol var önünüzde siz doğru olanı biliyorsunuz . push ; LadyPenny Deliyim ben

Konu içeriği nedeniyle "Kendi ailesiyle ilgili sorun yaşayanlar" başlığına taşındı. Lütfen konuları ilgili başlıklara açalım. http://www.kadinlarkulubu.com/esi-esinin-ailesi/451730-aldatiliyorum-ortada-somut-ispat-yok.html lequim

Ailen haklı bence canım hemen evlenmeye karar vermemelisin burda çok okuyorum biz ailelerimizin gördüklerini göremiyoruz ilerde bu durum size sorun olur ailelerin anlaşması çok önemli maddi durum çok önemli ayrıca ilerde komplekste yapar sevgilin sen iyi yerlerde olacak birisin okumuşsun senin bakış açın ailenden aldığın ileri görüşlü bakış açın onlara uymaz üzülürsün şuan aşıksın gözün ondan başkasını görmez ama ilerde farkedersin bunu onunla başka konularda sorun yaşayınca ben niye evlendimki dersin hata yaptım dersin benim düşüncem böyle hemen hemen aynı yaştayız mantıklı karar vermeni umarım en azından iyice tanı onu ailesini hemen yüzük evlilik düşünme gerçekten eğer biz önyargılıysak sen haklı çıkarsan evlen inşallah anlaşacağın insanlardır

Canım bence sen birazda ailen seni sıkıştırıyo diye onlara inat devam ediyo olabilirsin ben kendi bildiğimi yaparım onlar dedi diye ayrılmam diye düşünüyosun bu maddi sorunları hep yaşıycaksın bunuda düşün sen yapıcaksın onlar yapamayacak dengesizlik olacak herkes dengiyle mutlu olur he bunu bırakıp üniv mezunu kötüyede düşmezsin merak etme böyle diyerekte kendini teselli etme sonuçta yine aşık olacak tanıyacaksın hatta aynı dilli konuştuğun aynı kültür çevresine sahip olduğun biriyle daha mutlu olacaksınız objektif olarak bak ailem istemiyo diye ayrılamam falan diye düşünme çok aşıktım saftım gözüm görmedi ah annem sen söylemiştin diyen var durda bunları dikkate al arkadaş çevrenle tanıştır onlardan fikir al en azından

acaba ailen erkek arkadaşın açık öğretim okuyup bitirse razı olur mu ben üniversite mezunuyum eşim lise mezunu benim ailemde çok sorun etti başta ben de çareyi eşimi açıköğretime sokmakta buldum gerçi halen bitiremedi ama şimdi Türk dil Edebiyatı açılmış sever de zaten yeniden sınava girip o bölüme girdi ufaktan okuyor iki yıldır birinci sınıfta ama yine de en azından çabalıyor bu sefer zaten ailem de tanıyıp sevdiği için artık (5 yıldır evliyiz sonuçta) memnunlar halinden ama benim eşim benden daha entelektüeldir neredeyse ki benim seviyem de gayet iyidir o yüzden ben çok emin evlendim zaten benim bütün arkadaşlarım eşimi çok sever çok da saygı duyar tüm arkadaşlarım üniversite mezunu sonuçta hatta aralarında üniversitede hocalık yapanlar da var ama eşimin entelektüel seviyesi nedeniyle sıkıntı yaşanmıyor yanlış anlaşılmasın lütfen lise mezunları şöyledir böyledir anlamında yazmıyorum bunları ama senin ve çevrenin yanında ezilmemesi için çevrenle aşağı yukarı aynı seviyede olması lazım görgü ve kültür açısından bunları sağlayabiliyorsa erkek arkadaşın ailene de üniversite mezunu damadımız var dedirtebilmek için açıköğretimde okumasını sağla hem çalışır hem okur ailen de çabasını görgüsünü efendiliğini görünce onay verir neticeten ben üniversite bitirmiş çok kültürsüz seviyesiz görüsüz insan gördüm önemli olan diploma değil bu tarz özellikler kesinlikle hele de evlilik içinde ama aranızda kültür ve görgü farkı çoksa zaten bir süre sonra eğitim farkını o kompleks yapmaya başlayacak bu da seni çok üzüp yoracaktır iyi düşün taşın puccakanka Canlarım iyiki

şuan sevdiğin için olaya farklı bakamıyorsun ama biraz ilişkinize dışarıdan bak aile en önemli şey aileni sakın es geçme

aslında sen ne yaparsan yap ailen endişelenmeye devam edicek onlar senin mutlu olmanı iyi bi hayat yaşamana odaklılar sadece çünkü mantıkla bakıyolar ama aşk mantık götürmüyo burda yanılıyolar zaman tanı ailene sevgine de sahip çık. bi gün bi taraf pes edecek mutlaka pes eden diğer tarafın haklı olduğunu ortaya koyacak ama pes eden sen olma utandırın aileni kuzu sahip çıkın birbirinize ne varlıklı ne okumuş adamlar var 5 para etmez ne az okumuş az kazanan adamlar var paha biçilmez...

inat yapmadığımı dürüstçe söyleyebilirim ama ailemin bana olan baskısı erkek arkadaşıma beni daha cok bagladı, aslında tepkileri ters tepti yani.. cünkü ben gayet relaxken ilişkide bi anda böyle sürekli bi duygu yüklemesi halinde aşktan gözü kör olmuş şekilde dolaşıyodum ama atlattım o dönemleri.. aradaki farkı eminol bende görebiliyorum, ama bu fark herşeyi atıp çekip gitmeye değer mi onu bilmiyorum.. dediğin gibi yarın öbürgün gık desem ailem biz demiştik dicekler, ama eger olurda ayrılır ve mutsuz olursam da o zmnda ben onlara sizin yüzünüzden dicem.. lequim

bence bu nokatada aileler şu yanlışı yapıyor:birden kesip atmak. aslında biraz zaman verseler, birden engellemeseler, yanlışlar ve doğrular ortaya çıkar. tepki gösterince insan sığınacak bi yer arıyor ve o sığınak da tepki gösterdikleri insan oluyor tabiki. sığınma duygusu olmadan bazı şeyleri farketmek de ailelerin tutumuna bağlı bence. anlatabildim mi bilmiyorum:) lequim

amanın itiraf topiği gibi oldu burası şimdi güldüğüme bakmayın 1.5 sene neler yaşadım ben ah ah. romanlık tam. sadece eşim acaip destek oldu bana. anneme babama ne mektuplar yazdım ben gönderemedim. eşimi çok seviyorum ailem onu istemedi ama eşim onları da başının tacı yaptı. tam tersi de olabilirdi. onlar beni istemiyor diyip beni de görüştürmeyebilirdi. olgunluk gösterip onlar ailemiz dedi. beni dövse de baban babamdır dedi. lequim

Gözlemlerim sonucunda sana şunu yazabilirim 'Hiçkimse vazgeçilmez değildir, ama sana sevgiyle sahip çıkmış aile vazgeçilmezdir' lequim

canım benim ne desem boş yani. daha önce de konuşmuktuk biliyorsun. kötü örnek vermek istemiyorum ama benim ablam da üni mezunu güzel bir işi var enişte ortaokul mezunuydu. babam kıyametler kopardı olmaz dedi. ablam intihara kalkıştı olacak dedi. neyse evlendiler. 2 yıl sonra olaylar patlak vermeye başladı. enişte ablamı defalarca kez aldattı. ablamı hep aşağıladı. işyerindeki arkadaşlarının yanında küçük düşürdü. o melek adam gitti yerine resmen şeytan bi adam geldi. komplex yaptı acaip. sonra ne mi oldu boşandılar. ama benim hikayem olumlu. benimkilerde kayayı istemediler. etnik kökenden dolayı. kıyametler koptu. biz ikimizde üni mezunuyuz paşalar gibi öğretmeniz. kayanın tek kusuru etnik kökendi aileme göre. ben de kaçtım valla bak. ben de ilk defa açıklıyorum burda 1.5 yıl görüşmedik ailemle. seslerini bile duymadım. krizler geçirdim. eşim hep destek oldu. sonra aile büyükleri beni zorla getirdiler falan barıştık. şimdi kayayı ailem kafalarının tepesinde taşıyorlar. kayayı tanıdılar ve çok sevdiler. annemle babam oğlumuz gibi çok seviyoruz diyorlar her yerde. herşeyi oluruna bırak derim ben sana. bol bol dua et. kendini hırpalama sakın. inatla hiçbişi yapma! Turkiyeliyikk

canim benim boyle bir durumda insan ne yorum yapacagini bilemiyor ben denklik olayina katilmiyorum arada sevgi saygi olmadimi istedigi kadar karsindaki senin gibi universite mezunu olsun sana deger veriyorsa seni gercekten seviyor ve sahipleniyorsa onemli olan bu ama sende sevginden emein olmalisinki ondan sonra ailene kabul eteirebilmelisin bu konuda ornek vermek istemiyorum cunku anlayis inanki okula kariyere bakmiyor... karsinda saglam bir kisilik varsa sana guven veriyorsa onemli lan bu tabi bu arada ailenede onlarin seni korumalarini ve dusunmelerinin hosuna gitigini fakat bir iliski yasayacaksa dogrusuyla yanlisiyla yaninda olmalarini ve bazi seyleri zamana birakmalari gerektigini anlatmalisin...

şu acıköğretim konusunu kafama yazdım zaten, lise diplomasını hallettirip açıktan gitmesini isticem.. kültür ve görgü farkı aileler arasında cok net mevcut.. ama erkek arkadaşım durusuyla, sohbetiyle, efendiliğiyle farkını ortaya koyuyo.. mesela üniden tüm arkadaşlarım cok seviyolar, cok karakterli cok efendi diyolar.. cok da acıkgörüşlüdür.. o tarz bir aile yapısından beklenmicek kadar rahattır, anneme bnları anlatınca da bana köprüyü gecene kdr herşey diyo, hep bi olumsuz.. cok üzülüyorum . push ; lequim

Herkese merhabalar, Çok zor bir dönemden geçiyorum.. sizlerin öneri ve deneyimlerinize ihtiyacım var.. öncelikle kendimi tanıtıyım.. 24 yaşındayım, özel bir üniversitede burslu olarak okudum geçen sene dereceyle mezun oldum. 2. sınıftayken değişim programıyla burslu olarak yurtdışına gittim, avusturyada okudum bir süre ve Hollanda da staj yaptım.. bu süreçte ailem hep bana destek oldu ve hep beni daha fazlası için motive etti. bunları detaylı olarak yazmamın sebebi olayı daha net kafanızda canlandırabilmeniz için, kendini beğenmişlikten değil.. 1 senedir de özel bir bankada çalışıyorum ve istanbulda yalnız yaşıyorum.. Ailem başka bir şehirde, ben üniversite eğitimim için buraya geldim ve hemen iyi bir iş bulunca da tekrar ailemin yanına dönmedim.. Babam emekli asker, annem ev hanımı, bir tane de kız kardeşim var.. babam cok ileri görüşlü, vizyonu geniş, anlayışlı, çocuklarıyla arkadaş gibi olan bir insandır.. annemle ergenlik dönemimde hiç anlaşamazdım ama şimdi çok iyi anlaşırız. Babamla lise dönemimde olan ilişkim çok farklıydı.. ilk erkek arkadaşım olduğunda ona anlatmış, ilk kez terk edildiğimde onun omzunda ağlamıştım.. bana her zaman böyle şeylerin normal olduğunu, olmazsa bir problem olduğunu söylerdi.. annemse her zaman beni korumak için hep önyargıyla yaklaşırdı.. 2 sene hollandalı biriyle bir beraberliğim oldu, ailemle tanıştırdım bizde kaldı etti, babamla onunla playstation oynar, hamama falan giderdi, annem de yaprak sarmayı bile öğretmişti ona.. aslında ailemin çok anlayışlıdır bu konularda.. sonrasında kısmet olmadı ayrıldık.. aradan 1 sene falan geçmişti, o dönemde kimse girmedi hayatıma ve şimdi, yaklaşık 1,5 senedir bir erkek arkadaşım var, 26 yaşında, meslek lisesinde okumuş, lisede son sınıfta son bir dersi kalmış ve sonrasında gidip diplomasını bile almamış.. yani ortaokul mezunu.. şu anda bir otelde satın alma departmanında çalışıyo ve 1100 lira maaşı var.. bir kız kardeşi var, geçen sene kocaya kaçmış, bir küçük erkek kardeşi var liseye giden, annesi kapalı, babası da belediyede çalışıyo.. durumları öyle çok iyi değil, kötü de değil.. işte problem de burada başlıyo.. ailem eğitime çok önem verir, ben daha ilkokula bile başlamamışken babam üniversite de okumam gerektiğini kendimi geliştirmem gerektiğini kafama yerleştirmişti.. bende elimden geldiğince ve severek yapabileceğimin en iyisini yapmaya çalıştım.. geçen sene mezuniyet törenime giderken ailemle beraber arkadaşlarım da gelmişti ve erkek arkadaşım da ordaydı.. annemle babam bir şekilde anlamışlar aramızda bişiler olduğunu, babam gidip sohbet etmiş erkek arkımla, liseden terk olduğunu, daha önceden ambulans soförü olarak çalıştığını falan almış ağzından, bana buradayken bişi demediler tabi ama annemi mahvetmiş, işte bula bula okumamış şoförlük yapan birini mi buldu kendine, kendine denk insanlarla niye dolaşmıyo, ne işi war öyle insanlarla, kızına söyle beni hayatta yanında bulamaz falan demiş.. maddi durumu yerinde olsa, düzgün, gelecek vadeden bi işi olsa gene bişi demem ama ne olduğu belli değil falan demiş.. ( bu olaylar 1 sene önce oluyo.. ) işte sonrasında annem benim beynimi yemeye başladı, bağırış çağırış sürekli kavga eder olduk, itiraf ettirdi bana beraber olduğumuzu, ayrılcaksın onunla fln dedi, bende hep ağladım dedim seviyorum ayrılamam senin demenle nasıl ayrılıyım diye, artık içimden ailemi bile aramak gelmiyodu.. sonra bi gün annem geldi istanbula, en yakın arkadaşım we annesiyle buluşmuştuk orda gene patladı olay annem ayrılıcaksın başka yolu yok falan dedi, sonra arkadaşımın annesi sakinleştirmiş annemi biraz haklısın denk değiller ama senin demenle olmaz kendi görsün falan demiş.. o gün akşam annem bana daha sana bu konuyla ilgili hiçbişi demicem dedi we o gün bugündür konusunu açmamaya özen gösteririz 2mizde.. babamla annem konuşup ettiler mi bilmiyorum hiç.. şu anda kendi aralarında ne düşünüyolar onu da bilmiyorum.. geçen eve gittiğimde telefonum çalmış ben içerdeyken, arayanda aşkım yazıyo rehberde, babam telefonumu getirdi aşkın arıyoo seni, demek askında varmış fln dedi, ben firar ettim tabi hemen, sonra anneme demiş sevgilisi var diye, annemde varsada ben bilmiyorum demiş.. ailemle olan olay bundan ibaret.. sevgilimin bu olaylardan hiç haberi yok, sadece eğitim farkının ilerde sorun olacağını açık açık söyledim ona, o da öyle bir aşkımız sevgimiz olsun ki zamanı geldiğinde her şeye karşı güçlü durabilelim dedi.. bu olaylar ilk olduğunda sevgilime çok daha fazla bağlanmıştım, en mutlu anımda bile tuvalete fln kaçar gizli gizli ağlardım.. şimdi biraz daha dizginleyebiliyorum kendimi ama içimde bi acı hep var.. ilişkimle ilgili size tek söyleyebileceğim şey, s sevgisinden, güveninden, saygısından, sahiplenmesinden, sadakatından, her şeyinden adım gibi eminim.. ve bende en az onun kadar seviyorum ve onunla ömrümü geçirmek istiyorum.. ama ailem buzamana kadar hep arkamda oldu, bana her şeyin en iyisini yaptı, ailemin yüzünü kara çıkartmak bir yana dursun onları bile bile üzmek bile istemem.. yemin ediyorum ki size ben acı çekmeye razıyım, ailemi üzmemek için kendim mutsuz olmaya razıyım, ama suçsuz günahsız bir insanı da mutsuzluğa sırf bu yüzden mahkum etmek istemiyorum.. ilk defa beni bu kadar sahiplenen, bana bu kadar güven veren, yapayalnız olduğum bu şehirde her derdime sevincime koşan, beni ilk defa bu kadar karşılıksız ve saf bir sevgiyle seven, kalbime işlemiş adamdan ayrılamam.. beni bu günlere getirmiş, her zaman benle gurur duymuş, hala da nerdeyse her şeyde arkamda olan ailemi de karşıma alamam.. cok içten bir şekilde, işyerinde olduğum halde ağlayarak yazdım işte.. yalvarırım bir çıkış yolu gösterin bana, ne yapmalıyım&#8230;. U umran80

canım biz sna ne desek çok yarar olmaz sanırm sadece ben, m yorumum şu şekilde evlenince her şey o kadar çok değişiyo ki eğitim gelenek görenek o zaman anlaşılıyo çünkü sevgiliyken az zaman görüşüyorsun o az zamanda da en iyi halinle onun karşısındasın kendinden pay biç yataktan kalktığın gibi gitmiyosun sevgilinin yanına ama evliyken her halini görüyosun aile konusuna gelince kültür farkı o kadar çok etkili ki bunu da şu durumdan söylüyorum bu akşam kuzenim nişanlandı ve arada ki fark çok net belliydi yakında olsan uzun uzadıya anlatılır ve konuşulur çünkü söylenecek çok söz var eğitimin gerçekten mükemmel bi çok kişinin istediği ve ulaşamadığı bişey sevginin çok fazla olduğuna eminim ama hiç bişey sevgiyle bitmiyo ve yetmiyo maalesef mektupp çok yorgunum

cok ii anlıyorum ne demek istediğinizi, ailesiyle içiçeyim şu anda.. arnavutluk var zaten benimkinde, annesiyle aram cok iidir ama evlenirsek neler olabilcegni tahmin edebiliyorum.. ben kendi evimde bile iş güç yapmazken onlara uyum saglayabilirmiyim hiç bilmiyorum.. ferhal

seni anlıyorum. bence ailenle konuş senin de dediğin gibi bu davranışlarıyla seni ona daha çok ittiklerini, biraz rahat bırakırlarsa daha rahat karar vereceğini söyle. sen de haklısın ailen de. durumunuz ilerde sorun olur belki. erkekler kompleks yapıyorlar çünkü. karşındaki kişiyi olduğu gibi görmeye çalış, olmasını istediğin gibi değil. bence bu da çok önemli. bunun için de ailenin seni biraz rahat bırakması lazım bence. lequim

teşekkür ederim bebeğimmm noluyy dua et bana lequim

aynen öyle, ilk yazdıgımda dediğim gibi annemin o sert tepkisiyle ilişkide el üstünde tutulan ben bir anda kovalayan olmuştum.. cocugun kaşına gözüne bakıp kendimden geçer olmuştum.. bu tarz tepkiler insanı o kişiye daha da yakınlaştırmaktan başka bir işe yaramıyo.. benim şu anda tek bir isteğim var.. duygularıma hisslerime saygı duyulması ve okararı hiç bi etki altında kalmadan sadece ben diyerek verebilmek.. cünkü o zmn pişmanlığım da sevincim de benim kendi kararımın sonucu olur.. ailem için ayrılsam yıllarca içimde kalıcak, onlar için mutsuz oldum dicem.. ayrılmasam devam etsem en ufak sorunumda aileme sıgınamıcam.. cok zor.. lequim

ama hiç bişide yaşanmadan öğrenilmiyo ki, bu benim içimde hep bi uhde olarak kalmıcakmı.. keşke mantıgım kalbimden daha baskn olsa ama olmuyo işte.. aslında okdr güzel bişeye sahipsizniz ki allah nazarlardan saklasın.. insanın sevdiğini ailesinin onaylayıp destek olması ne güzel bişimiş, kıymetini anladım.. benimse içim hep bi buruk.. lequim

yok yok ablam cesaret edemicem ben.. sende boşver istediğini yazsın, ben arkadaşa saygı duyuyorum ki saygı duymayı ögrensin.. ferhal

canım arkadaslar cok güzel yorumlar yapmıslar genelde de bırbırıne benzettim ben acıkcası. benım fıkrımde konuyu ailene acıkca acman yönünde cesaret edemıyorum dıyorsunda enınde sonunda bu iş onlara yansıycak bıran önce olması daha ıyı bence hem aılen kültürlü insanlarmıs yanı anı tepkı vermektense oturup güzelce konusabılırsınız sen zaten ılla böyle yapcam evlencem demıyosun onlara karsı saygılısın sorun olmaz bence. sevgılınle arandakı farklara gelınce bencede egıtım cok cok onemlı deıl kısının kendını gelıstırmesı ve herseyden önce insan olması önemli. ama senın ıcın bıseyler yapabılır yanı okuma fıkrıne sıcak bakmamıs bırdaha düşünebilir bence sonucta sızın evlılıgınız söz konusu çünkü. sadece okumus olmak ıcın deıl yanı demek ıstedıgım senın ıcın bıseyelr yapması yoksa arkadasların dedıgı gıbı kac unv bıtırmıs ve halen söylemsi ayıp ama öküz kalmayı becerebılenler cok malesef. cok onemlı bır noktada bunu aklından cıkarma bence arkadaslar ayzmıs evlenınce aılelerde evlenıyor yalnızca sızın bırbınızı sevıp sahıp cıkmanız yetmıyor yanı aılelerıde karsılastır ılerde sorun yasarlar mı cunku bu mutlaka sıze yanısr ve sizin elınızde olmasada ilişkinizi yıpratır bu yüzdende bırbırinizi üzebilirsiniz. birde ben suna ınanıyorum bu işler kesınlıkle kısmet yanı sen ne yaparsan yap eger kısmetınde o kısı varsa mutlaka evlenırsınız sonu ıyı veya kötü olsada yoksa mantıken hareket te etsen kımse bosanmazdı o zaman birazda kader dıyorum o yüzden ama tabı sen su an ıcın elınden gelenı yap herseyı acık acık konus aılenle hakkınızda hayılrısı olsun kendını de ılerısı için şimdiden bu kadar üzme öpüyorum canım

benim anladıgım kadaryla su an o şekilde davranıyo ailem zaten ama ben huzursuzum, annem kesinlikle adını ağzına almıyo, sürekli o diyo, sürekli bi yalan sölemek zorunda kalıyorum, gizli gizli telde konusuyorum, dışardayken ailem arasa telimi açamıyorum.. halbuki bi açık açık konussak rahatlıcam cünkü hiç alışkın deilim böyle gizli saklı hareket etmeye ferhal

cerencim ayşe bahara sonuna kadar katılıyorum. çokta güzel yazmış eline sağlık yazılanların hepsini okuyamadım ama senin yazdıklarını okuyunca içimden geçen SAKIN HA YAPMA demekti sakın canım ben senin ablanım yanlış anlama... evlilik 2 kişi arasında olmuyor aileler de evleniyor sakın bunu unutmaaaaaaaaaa ailen onlarla evlenmek istemiyorsa olmazzzzz ne yazıkki samanlık seyran olmuyorrrrrr ömür boyu üzülmek istemiyorsan yapma.. evlilik aşkla başlıyor ama sevgiyle yürüyor sevgi de huzur olursa oluyor ailen olmadan huzurun olur mu? ailelerin denkliği çoooooooooook önemli ebruyeter

ben kaçtım fıstık dualarım seninle öptüm yarın görüşürüz

Biliyorum ki ne soylesem bos gelir sana, objektif goremiyorsun bazi seyleri. Ama yinede yorum yapmak istiyorum cunki benim yasadigim durum biraz ayniydi... Birini cok sevdim, ama ailem razi olmadi, siddetli tartismalar oldu, Turkiye'deki ailemle bile tartistik, o derece yani... Ayrildik 3 ay boyunca olmadi yine baristik, aylarca gizlice konustuk. 1 ay gibi oncesindede annem razi geldi, tamam taniyalim diye, temmuzda ailesiyle tanisalim. Hersey guzel gidiyordu taaa ki bazi seyler kafama dank edene kadar... Konu actim, arkadaslar sagolsunlar cok yardimci oldu bana. Benimkisi sorumsuzdu onu gec, denklik yoktu aramizda. Ben pek onemsemiyordum, maddi, is ve egitimi, calisir yapariz diyordum. Ama inanki oyle degil, Allah korusun hastalanirsan, sana bakabilecekmi? Su anki standart yasantinin aynisini verebilecek mi? 1100 tl ile cok zor heleki Istanbul'da... Egitime gelince, insanlarin gercekten fikir ve kultur acindan cok buyuk farkliklar yaratir. Hele ki sen ondan daha okumussan ve daha cok para kazaniyorsan, emin ol ki ilerde kopukluk gosterir. Okumus olan ve kendini gelistirmemis insanlardada var tabi... Ama ne olursa olsun kendini ve gelecegini dusunmelisin. Yani ailen bence cok hakli, hep iyiligini isterler bunuda biliyorsun zaten. O yuzden iyi dusun derim. Allah yardimcin olsun canim benim BenimKemiklerimiri I Love

olaya tamamen mantıklı bir açıdan bakmışsınız ve ben dönüp yazdıklarınızı okuduğumda size muhalefet olucak en ufak bişi bulamıyorum.. sadece hakkımda hayırlısı olsun inşallah sevgilim karakterini hiç bozmadan devam eder diye umut edebiliyorum.. lequim

canım ailen sonuna kadar haklı sen de şuan göremiyor olabilirsin ama zamanla sen de birşeylerin farkına varıcaksın, ben de benzer şeyleri yasadım, ben mühendisim o 2 yıllık meslek yüksek okulu mezunuydu, ben aileme bile yansıtmadım cunku biliyodum direk reddetceklerini

canım, benim etrafımda olumlu da olumsuz da örnekler var.. adam ortaokuldan terk, ilkokuldan beri kıza aşık, kel, pek yakışıklı değil, epey fakir. kız güzeller güzeli, muhitin zengin ve tanınmış ailelerinden ve bilkent mezunu.. adamın aşırı ısrarı ve aşkı nedeniyle kaçarak evleniyorlar. kiraya çıkıyorlar.. sonra beyaz atlı adamda bir zmn sonra kumar, bela, dolandırıcılık ne ararsan.. iki tane oğlu oluyor adamdan, kaynanasının yanında yaşıyor eşi cezaevindeyken falan filan.. hep aşka inanıyorlar, hep aşk.. sonuç, adam yine hapisteymiş şu an, kadın boşanma davası açıyor. başka adam.. lise mezunu.. eşi üni. den dereceyle mezun, hatta o da bankacı.. tanıştıklarında adamın maddi durumu iyi değil. birbirlerine deli gibi aşık oluyorlar.. adam dışarıdan üni. yi bitiriyor, esnaf, işleri rast gidiyor, şu an maddi durumları çok iyi, bir kız bir oğulları var. ve ben dahil her gören maşallah diyor aşklarına, resmen aşıklar birbirlerine.. tatlım geleceğinize inanıyorsan, aşkına sahip çık.. ama sana bir nasihat, annelerin içsesine her zaman güven.. insan annesinin sözünü dinlemediğinde yıllar sonra bile annem haklıymış diyebiliyor çünkü.. geregi dusunuldu!!! Popüler

Canım... Lütfen yazacaksak adam gibi sorununa cevap yazalım arkadaşımızın... Onun kendini beğenmiş biri olup olmadığı ile ilgili yorum yapmak bey değil... Sizin gibiler yüzünden ben bu derdim var köşesine konu açmaya korkuyorum ya... Hep saldırı hep eleştiri.. lequim

yok allahtan 2mizde de öyle bir düşünce yok su anda, gerçi anladığım kadaryla ben desem ki hazırım diye, bizimki hemen hamlelere girişir.. cünkü bi cıtlattı bana işte bu kış bi tanıştırsak mı aileleri fln diye, bende şaka yollu bana bu konularla gelme henüz dedim biraz bozuldu ama caktırmadı.. allah mutlulukklarını daim etsin insallah, öyle mutlu oluyorum ki böyle şeyleri duyunca.. ck teşekkür ederim cnm ii dileklerin için..

canım ailen senin için çok emek vermiş. bence onları üzmemelisin heleki bir erkek için. sonra çok pişman olursun. bazı arkadaşlar denkligin önemli olmadıgını sölemişler ama ben katılmıyorum. şimdi hiçbirşeye kalkışmadıgınız için herşey iyi hoş. ama sonra burdaki birçok arkadaş gibi okuruz valla , ailemle uyuşamadı, onun ailesine uyum saglayamıyorum. sen hep rahat büyüdügün için çok acı çekersin, böyle bir ailenin gelini olunca söyleyeyim. ben çok zorluk çekiyorum. heleki rahat bir hayat yaşayan, kendi ailesi tarafından el bebek gül bebek büyütülen, özgür bir şekilde yetişen insanlar için çok daha zor. aşk bir süre sonra bitecek, peki ya sonra? aile her yönden çok önemli söyleyeyim sana, onun aileside çok önemli, evlilik olunca sadece ikiniz olmuyorsunuz!!! davul bile dengi dengine, bunları yazarken sadece okuluyla ilgili yazmıyorum bunu herşey okul demek degil ancak hissetigim yazdıklarından alınan kültürlerde farklı. M mutnojmet

Merhaba, hiç uzatmadan tek bir şey söylemek istiyorum: "elbette ki aile! size şu an sahip olduğunuz kültürün, eğitimin ve geleceğin temellerini atan insanlar" size karşı koymak konusunda dahi kimlik kazandıran insanlar haklı. ve sakın unutmayın, siz sevgilinizle iki kişi bir olup evlenmiyorsunuz hiçbir zaman, aileleriniz de evleniyor, ailelerle de evleniyorsunuz. kültür farklılığı bu yüzden çok önemli... ne kadar maaş aldığı önemli değil. fakir de olabilirdi! önemli şey fikirsel zenginliğin ve sosyo-kültürel gelişimin ilericiliğidir. İleride çok sorun çıkartabilecek bir durum bu çünkü asla aynı düşünceleri paylaşamayacaksınız ve daha kötüsü bunu hemen fark edemeyeceksiniz. E

içime ukte kalmayacakmı demişssin canım?!!!! her istedigimiz olmuyo zaten bu dünyada öyle ukte kalmayacakmı diye düşünsekkk ohoo yanarız. tabi bu daha özel bir konu. zaten kimse sana hemen ayrıl demiyo. ölç biç karşındakinden senin için çaba harcamasını sagla. ancak bazı erkekler evleninceye kadar canlarını dişlerine takar ama sonra artık evlilik için enerjileri kalmaz ve bir süre sonra başlarlar bunları senin başına kakmaya. şöylede birşey var bilemeyiz tabi. ama sen ukte kalmayacakmı diye düşünerek sadece kendini kandırıp olayları geçiktiriyorsun. olamayacagını düşündügünde aklında bitirebilmelisin zamanda alsa. benim şuanki evliligimde bir sürü problem var. anlatmaya başlasam bitmez. ama bundan önce 2,5 yıl birlikte oldugum kişi melek gibiydi. ne süprizler yapardı 8 saatlik yolu teperdi beni 3 saat görebilmek için, her hafta kargoyla hediyeler yollar, taa oralardan dogum günüm için süpriz partiler hazırlarda falan filan... ama ben sadece aile ve kültür olarak çok farklı şehirlerde ve kültürlere oldugumuz için bitirdim. ama bitirdim. evligimde mutsuz olmama ragmen hiç pişman degilim. çünkü yeteri kadar sevseydim, bırakmazdım. sende bence yeteri kadar sevmiyorsun ki bunları burda sorguluyoruz. mantıgını azda olsa kullanmaya başlamışsın. bence dahada kullan ki görebil olmayacagını. kendine dogru yol çiz. bushra_84

canım benimm; ben bu yaşıma kadar edindiqim tecrübelere dayanarak şunları söylemek istiyorum nacizane.. ben her zaman bir ilişkiye başlamadan işler ilerleyip bu boyuta gelmeden bazı şeylerin ölçülüp tartılması taraftarıyım.. bir kişinin aile hayatı, eqitim düzeyi, maddi geliri ve kariyeri ilişkiye başlamadan önce gözden geçirilemeli... o kişiye baqlanmadan sevqi oluşmadan bunlar masaya yatırılmalıki bu sorunlarla karşılaşılmasın.. oyun gibi başlayan yada zaman geçirmek için düşünülmeden başlanan tüm ilişkilerde bu yada benzer sorunlar sürekli olur.. ummadıqın birini delice seversin.. mantıqın devre dışı kalır.. ailen sana yabancı kalır herşeyin Odur.. sevgi aqır basar gözlerine perde iner... sevqinin herşeyin üstesinden geleceqini düşünürsün.. yeri qeldiqinde seni büyütüp bu günlere getiren aileni ayakların altına alıp ezer geçersin bir erkek için... CANIMM anne baba asla bulunmaz anne baba asla senin kötülüqünü istemez.. hep senin mutlu olmanı ister.. birgün senin incineceqini bile düşünmek onları derin üzüntüye düşürür.. sevgilinden topikte herzaman bahsediyorsun... zaman zaman sorunlarda yaşayabiliyorsun.. eminim çok iyi biridir okumamış diye yada az para kazanıyor diye bir insan küçümsenmez.. ama inan günün birinde aranızdaki bu fark canınızı yakıcak tatlım.. belki bana bunları yazıyorum diye kızacaksın ama bnm düşüncelerim bu yönde.. bir arkadaşım 8 yıl çıktı biriyle... çocuk gece 11lerde elinde kucak dolusu güllerle sürprizler yapan biriydi...4/4lüktü herşeyleri..8 yıl dile kolay.. bir ömür gibi nerdeyse...2 ay sürdü evlilikleri.. tek celsede boşandılar.. ben derimki anne baba rızası alınmadan deqil bir evlilik hiçbir iş yapılmamalı... al karşına annenle babanı konuş... sevgini anlat... eş olarak bu kişiyi seçtiqini onlar izin verirse evleneqini ama izin vermezlerse sırf sizin üzülmemeniz için kendi mutluluqundan aşkından vazgeçeceqini ve çok acı çekip mutsuz olacaqını anlat onlara.. ciddi bir şekilde... eqer izin vermezlerse sevgiline durumu anlat ve aileni ezip geçemeyeceqini söyle... ve kesin bir dille ayrılmak istediqini net bir şekilde söyle... bakalım sevgilin nasıl bir yol izleyecek.. mesela senden asla vazgeçemeyecekse senin için herşeyi yapar.. gider annenle babanla konuşur onları ikna etmeye çalışır... seni kaybetmemek için elinden geleni yapar.. çabasını görürsün.. sevgimi gerçekten hakediyormuş dersin... ama aksi takdirde gerçekleri görmen için bir sebep olur bu olay.. mücadele etmene deqermi daha iyi anlarsın.. seni çok öpüyorum bebeqim hakkında en hayırlısı neyse Rabbim seni o yöne yöneltsin... hakkında hayırlısı olsun tatlım..

Ne olursa olsun aileni karşına alma. Bir süre sonra mutsuz olursun pişman olursun. Katlanırsın gibi gelir ama olmaz bence. Allah yardımcın olsun :26: S

Ailende haklı olabilir, sende haklı olabilirsin.. Ama bunu sadece zaman gösterir, tahminler değil.. Bu yüzden aile istemiyor diye sevdiğin insandan vazgeçemezsin, sevdiğin insan yüzünden ailenden de vazgeçemezsin.. Şuan içinde bulunduğun durumu devam ettirip akışına bırakmaktan başka çaren yok... ailenle uzlaşmaya çalışman lazım... bu da yine zamanla olacak birşey.. Bir yandan sevdiğin insan da bu konuda katkıda bulunabilir. mesela lisesini dışarıdan bitirebilir. üniversiteyi de aynı şekilde.. bunları zaten senin için değil kendisi içiin yapması gerekir bu devirde.. Annenden açık kapı bulamıyorsan babanla uzlaşmaya çalış belki anneni de o ılımlaştırır.. Herkeste inan ki bu ve buna benzer şeyler yaşanıyor. ama bir şekilde üstesinden geliniyor.. Iş olacağına varırmış.. Hakkında hayırlısı ne ise o olsun.. U umran80

canım seni çok iyi anlıyorum. benim ailem de şu anki ilişkime içlerine sinmeden ses çıkarmıyorlar. kesinlikle olmaz demiyorlar; ama huzurlu da değiller. normalde hr erkek arkadaşımı eve getir tanıyalım diye baskı yapan insanlar, ne zaman tanıştırayım dediğimde sen bilirisin diyorlar yarım ağızla... etnik köken farklılığı var, ayrıca da babam bana hep nereden bulursan bul; ama x memleketinden birini getirme bana derdi ben gidip o x memleketinden hem de o şehrin en ünlü ilçesinden olan birini buldum, ayrıca ben mühendisim, erkek arkadaşım da öğretmen; ama özel ders veriyor, devlete girmek istemiyor, böyle daha iyi kazanıyorum diyor, bu da ailem için başka bir sorun. garantisi yok diye düşünüyorlar. ben sana sadece kendim ne yapıyorsam, onu tavsiye edebilirim sanırım; çünkü kelin merhemi olsa kendi başına sürermiş yani :)) ben sadece bekliyorum canım... yani tanışmak istediklerinde tanıştırırım, onlar isteyene kadar sessiz sakin beklerim, acelem yok, tanıştıktan sonra da evlenmeyecek misiniz artık sorusuna kadar da beklerim, ne yapayım... o zamana kadar belki onların gördüğü, benim henüz göremediğim bir şey görürüm, öyle ayrılırım.. ailelerin üzerimizdeki emeği sonsuz, üzmek hakkımız değil; ama hayat da bizim hayatımız, herkes bir yerden sonra kendi hayatını yaşamak zorunda. böylece üzülmezler de, evlenmiyoruz çünkü, tanımaya ve haklılarsa haklı, haksızlarsa haksız olduklarını görmeye çalışıyoruz. biz de yanılabilirz, onlar da; ama her ne olursa olsun tanımadan yorum yapmak anlamsız olur. gerçi sizin ilişkiniz de biraz uç hakikaten yani en azından onun da çabalaması lazım aradaki farkı kapatmak için ki fark dediğim sadece eğitim farkı... dışarıdan bitirsin mesela, ne önemi var bilmyiroum; ama kolaylaşır sanki işiniz... Amonra

Canım aynı şeyleri bende yaşadım ama biraz farkı vardı. Adı Emre olsun. Üni. mezuniyet günümde ailem geldi ve Emre'yi normal arkadaşım olarak tanıştırdım. Bu arada ben Emre'yi üni. mezunu sanıyordum. Bu yüzden başladım ilişkimize. Çünkü eğitim ailem için çok önemlidir. Annemler anlamışlar aramızda bir şey olduğunu. Neyse biz sözlendik ama ailelerimiz hiç uyuşmuyordu. Bizde misafir çok önemlidir, muazzam sofra hazırlanır, çok güzel ağırlamaya özen gösterilir. Sözümüz kesildi ve Emre'nin ailesi gitti. Bizde onlara ziyarete gidelim dedik, bu arada farklı şehirlerde yaşıyorduk. Gittik hiç ilgilenilmedi bizimle. Sohbet arasında annem ''Emre üni. mezunu neden daha iyi bir işe girmiyor''dedi. emre'nin annesi de''Emre ortaokulu bitirmediki üni. bitirsin''dedi ve o an başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Nasıl yani dedimEmre de itiraf etti ortaokul terk olduğunu. Ağladı ayrılma benden diye. Biz evimize döndük ve ben sözü bozdum. Sebep;yalan söylemesiydi, ortaokul mezunu olması değildi. Şu anda başka birisiyle nişanlıyım, kısmetse 3 ay sonra evleneceğiz. Geçmişte yaşadıklarım, komik birer anı olarak kaldı aklımda... Senin durumun biraz farklı. Sevgilin dürüst birisi ama yine de arada uçurumlar var, aileniz uyuşmuyor, eğitiminiz çok farklı, hayat tarzlarınız çok farklı. Bu durumun ilerde sorun olacağını düşünüyorum. Zamanla seni üstün görecek, kendisini ezik hissedecek ve sana üstünlük kurma çabalarına girip belki de çok üzecek. En doğru kararı sen verebilirsin. Belkide çok güzel bir hayatınız olacak. Hakkında hayırlısı neyse onu diliyorum. Umarım doğru kararı verebilirsin. Ama benim fikrim ailenin yanında olman doğrultusunda

öyle ama yardan da geçmesi cok zor lequim

sen akıllı kızzın denzom iyi bir karar vericeğinden eminim. yakın zamanda evlenmeyi falan düşünme derim. biraz daha böyle kalın. hem sen olaylara daha geniş bakarsın hem belki ailenide yumuşatırsın. Sana bir örnek vericem Benim en yakın arkadaşım. Üniversite mezunu hostes ve bu sene kademe atlıyor. Yaklaşık 5 bin maaş alıyor. 2 yıllık bir ilişkisi vardı. çocuk lise mezunu, büyük bir elektronik maazasında satış elemanıydı. Arkadaşımın babası kıyametler kopardı yok seni vururum onuda vururum evlenemezsiniz olmaz. Sonra bunlar tanıştı aileyle. arkadaşımın ailesi hiç istemedikleri halde kızları üzülmesin diye kabul ettiler. Bunlar geçen sene evlendi. İlk 6 ay sürekli kavga ettiler . ama şuan mükemmel bir evlilikleri var. artık kızın ailesi de çocugu kendi oğulları gibi seviyor. çok uğraştılar çok mücadele ettiler ama şu an herkes mutlu. İnşallah sizin mücadele etmenize bile gerek kalmadan çözülür işler

bazı durumlarda ailelerimizi önyargılı, anlayışsız, yüzeysel olmakla suçluyoruz ama bazen öyle şeyler oluyor ki "ben sana demiştim değil mi" diyorlar haklı olarak. şu an ilişkini dışarıdan gözlemlemediğin için doğabilecek bazı sorunları kavrayamayabilirsin, belki ailen de durumu ölçüp biçmeden önyargılı davranıyor ama onların önem verdiği konularla ilgili ileride sorun yaşayabilirsin. burada her gün mutsuz evliliklerle ilgili onlarca konu açılıyor, bir çoğu da eşlerin birbirini iyi tanımamasından, ilişkilerini objektif olarak değerlendirmemesinden kaynaklanıyor... bir insanı eğitiminden, mesleğinden, maddi ve kültürel durumundan dolayı aşağılamak elbette ki çok çirkin bir davranış fakat gerçekten evlenirken bu kriterlerin göz önünde bulundurulması lazım. yeri geliyor arkadaşlıkta bile birbirimize denk olmadığı için sorunlar yaşıyoruz. eğitiminiz arasında çok fark olduğunda ileride iletişim problemi çekebilirsiniz, maddi durumlarınız ve gelirleriniz arasında çok fark olduğunda ileride bir taraf kendini kötü hissedip durduk yere sorunlar çıkarabilir, aileler arasında kültür farkı olduğunda onların arasındaki anlaşmazlık sizin evinizi de engelleyebilir. aşk böyle seçilebilen birşey değil tabi ki ama sorun yaşama ihtimalini de göz önüne alarak aileni terslememeni öneriyorum. yanında olmayabilirler belki ama karşına alma, orta yolu bulmaya çalış. Allah yardımcın olsun E

nası güzel yazmışsın, teşekkür ederim.. ben de akışına bıraktım şu anda zaten ama zaman geçiyo, yaş geçiyo.. böyle nereye kadar gidicek bilmiyorum... ben bikeresinde konusunu actım, gel dedim diplomanı halledelim, tek ders sonuçta, sonrasında beraber açıköğretime yazılalım diye, ama cok yogun calışıyorum bu saatten sonra ne okuması fln dedi :S bende ii dedim keyfin bilir.. babamda şuanda tam bir muamma.. bilemiyorum ki tepkisi nolur, babamın terrsi kötüdür, cesaret edemem heralde.. cünkü 1 sene önce neler düşündüğünü biliyorum.. karşısına bu konuyla çıkmaya cesaret bile edemem.. DygEge

sanki benim düşüncelerimi dile getirmişsin.. aynı şeyleri yaşayan bir başka anlıyo birbirni işte.. şehri ilk okudugumda aklıma gelen, samsun bafra oldu.. dogrumuyum.. benimki oralı şahsen :) bende sanırım ailem sorana kdr sesimi cıkartmıcam, sonucta bi ilişkim oldugunu biliyolar, ne zmn bana derler ki nedir bu iş nereye gidiyo o zmn dökülürüm sanırım.. şu anda ailemin yanındayım, döndügümde söylicem ilk iş diplamasını halledelim sonra belki açıktan bile gidebilir.. kafama koydum.. ben onun için ailemle kötü olmuşken o da benim için bukdrcık bişiyi yapsın.. lequim

nişanlınız ne iş yapıyor

evlilikler resmen piyango. ablam töbe bi daha evlenmem diyor ben bugün olsa yine yaparım diyorum. allah herkesin hakkında en hayırlısını versin. senin için de bol bol dua edecem canım arkadaşım benim. sen üzülme tamam mı? kıyamam sana ben

allah mutluluğunuzu daim etsin insallah, ben daha önceden erkek arkadaşımla aynı yerde çalışıyodum ve orda tanıştık zaten.. çalıştıgımız otelde kurumsallıktan hiç nasip almamış, açıkçası kalitesiz bir yer.. babam da orda çalışmamı istememişti bir süre sonra.. şimdi erkek arkdaşımın orda çalıştıgını da biliyolar ya ondan da işinin garantisi fln yok diyolar.. düzgün gelecek vaadeden bir işi olsa maddi sıkıntı çekmiceklerini bilmesem ilkokul mezunu da olsa birbirlerini seviyolarsa ne diyebilirim ki fln demiş babam.. ama işte bizim durumumuz sizden de vahim.. lequim

canım benim eşim çok saygılıdır. ailemde eşime hep laf söylerler sebepsiz yere annem aynı senin annen gibi babamda anneme uyar ben bir hata yapıp annemlere yakın oturdum sonra tabi hemen taşındım eğer seviyorsan yakın oturma ve ailenin evliliğine fazla karışmasına izin verme tabi anneni babanıda at demiyorum ne ailenle olanı eşine yansıt nede eşinle olanı ailene. yani arada denge kur. eşinide ezdirme. sedulu Hey seksi

bi 5 dk düşünmüştüm nerde açıyım diye ama tutmamış :) lequim

durumun çok zor ama şunu da açıkça söylemeliyim ki ailene çok hak veriyorum iyi eğitim almışsın, çalışmış çabalamışsın yurtdışına gidip tek başına yaşamışsın, istanbulda tek başına yaşıyor çalışıyorsun. zaman içerisinde yükselicek bankada müdür direktör olacaksın senin maaşın 3 binlere 5 binlere 10 binlere çıkıp da sevgilin ileride eşin olursa eşin ise senin kadar yükselemezse ki çok büyük ihtimal bu ezikliğinin acısını senden çıkarmaya başlayabilir. acı ama gerçek hala erkeklerin çoğukendilerinden daha ii eğitimli daha kariyerli daha çok para kazanan kadınları kabullenemiyor ve kendilerini kanıtlamak için şiddet aldatma gibi yollara başvurabiliyor. şu an çok aşıksın evet ama sadece aşkla evlilik olmuyor daha önceler de yazmıştım o aşkın uzun süreli bir evliliğin temel taşı olan karşılıklı saygı ve sevgiye dönüşebilmesi için bir takım denklikler gerekiyor malesef. E

o lüksü sana sağlamaları lazım. ailen hakkında yazdıklarına bakılırsa onlarla konuşursan anlarlar diye düşünüyorum. sonuçta senin iyiliğini düşünüyorlar, bunun için seni anlamaları, bu lüksü sağlamaları gerekiyor. buna benzer ben de yaşadım çünkü. ordan biliyorum. lequim

cok ihtiyacım war deniz gerçekten cok üzülüyorummmmm volkanlayken hem ona karşı hem aileme karşı vicdan azabı duyuyorum, ufacık bi mutluluğumda bile içim buruk cok üzülüyorum.. sanki onu kandırıyorum gibi hissediyorumm bikeresinde bana ailenle arana giricegime çekip giderim kimsenin ailesiyle arasına girmem demişti lequim

canım yaa kendımı hem senın hem aılenın yerıne koymaya calısıyorum, ıkı taraftan da bakıldıgında haklı olduğu yonler var :26: daha evlılık dusunmedıgını bıldıgım ıcın yasayarak gormen en guzelı, yasadıgın anın tadını çıkarmaya devam et, kımse su an senı bısıler olması ıcın sıkbogaz etmıyo, bunun degerını bıl, önünde daha zaman var, bu zaman içinde umarım senın ıcın hayırlı olan gelısmeler olur.. bu işler kumar gibi gercekten de, bazen senelerce bırlıkte oldugun melek gıbı adam bambaska bırı oluyoken, bazılarında ise gorucu usulu daha doğru durust tanımadan evlendıklerı adamla bı omur mutlu mesut yasıyolar... ama işte yasanmadan bılınmıyor hıc bısı, burda hepımız senın ıcın en ıyısının olmasını ıstesekte kendımızce fıkır belırtmekten baska bısı elımızden gelmıo... aslında bu ilişkinin nereye gıdecegını bılmeden yasamak yanı bu belırsızlıkte senı sıkıyo olabılır.. benımde evlenmeden once cok uzun suren senın gıbı bı ılıskım olmuştu madem seanymhp bugunu ıtıraf gunu ılan ettı, bız de dokulelımmm aile yapısı olarakta sızle benzesmekteyız, sımdı burda ayrıntılara gırmek ıstemıyorum ama onca seneden sonra ayrıldık bızde, ben unıversıte okurken o benden buyuk olmasına ragmen hala dersanede unıversıte snvlarına hazırlanıyodu.. ve en son ayrıldıgımızda onun her davranısı bana batmaya baslamıstı, sen sımdı bısılere karar vermem gerek dıye yorma kendını o karar verılmesı zaman geldıgınde zaten hersey kendını bellı edıyo.. eger sen yada ben kendı kızım olsaydım bende yasanılan bu ılıskıye bı anne olarak onyargılı bakardım, cocugumun gonlu olsun dıye sesımı cıkarmamaya calısır ama ıcten ıce uzulurdumm... ama zamanla erkek arkadasın kendını sevdırebılır aılene... meslek geregı bı cok bosanma davasında bı suru çiftle muhattap oldum, kadın muvekkılerın 10nundan 9unun dedıgı sey, annem soylemıstı ahh kafam dıye dert yanmak oldugunu gordum, her zmnda derım anne bısı dıyosa dınleceksın... ozellıklede bu ılıskıyı evlenmeye dogru gıderse, evlılıkte her ıkı trfın aılesının payıda cok buyuk, onların arasındakı farklılıklar problemlere neden oluyo ve bu hep sızın ılıskınızı etkılıyoo ne yazıkki... ben eşimle aynı bolgenın ınsanıyım sadece bırımız batısından bırımız ortasında, buna ragmen aılelemız arasıdna cok fark var, neysekı ıkısını de dengede tutmaya calısıyoruz, bunda tabı ıkısınınde bızden uzak yasamasının faydası cok buyuk, her ıkısınede yakın olsak sorunsuz yurumezdı, bu durumda bıle dugun zamnaında bıle sorunlar atlattık, bunlar hep bızım ılıskımızı etkıledı... bak şimdi bende dertlendımmmmm demem o ki yasamdan goremezsın aılen ıcın hıc bısı yokken erkek arkadasından ayrılmakta yanlıs, erkek arkadasınla olmak ıcın aılene yuz cevırmende ki ztn bunu yapamam dıyosun, zaman bırakmaktan baska care yok.. nasıl olsa yakın zmnda evlılık dusunmuyosunuz, bu sürecı ıyı degerlendır.. emın ol ınsan hayatında oyle seyler oluyo ki bazen acı cekerek bazen mutlu olarak aha işte bu benım kararım dıyebılıyosun...

işte annem hep 2 gönlün bi araya gelmesi yetmiyo eskidendi onlar diyo.. dediğin gibi akışına bırakıcam artık yaş geç, nce heralde razı gelir bizimkiler :) insallah hakkımda hayırlısı olan odur da bunca eziyet değer yasadıklarıma hissettiklerime.. ferhal

demek istediğim, arkadaşınla rahatça iletişim kurabilmelisin, gizli olmamalı, annen o dememeli. ancak bu şekilde sağlıklı karar verebilirsin. kurallar gibi, yasaklar arttıkça, onları çiğneme arzusu da artıyor. sigara gibi zararlı dedikçe insanlar içiyor tabiri caizse. lequim