Eşinizden çekiniyorsunuz duygularınızı, düşüncelerini açık açık konuşamıyorsunuz. Birçok şey eksik sizde farkındasınız. Sevmediginiz bir adama hayatınızı heba etmek zorunda değilsiniz. Çocuk iyi ki olmamış. Şer gibi görünen şeyde hayır varmış. Siz kafanızda bitirmişsiniz sadece çevre baskısı üzerine devam ediyor evliliğiniz. Artık normal olan şeyler bile gözünüze batar. Bu hayat sizin kimse için yaşamayın kendinizden başka

Aslında bakarsan tatlı dille yaptırıyor gibi ama bir iki hadi neyse diyorsun sonra ben yapmak zorunda değilim diye düşünüyorsun kendi kızları da kayinvalidelerine hizmet etmiş ve eltim bu şekilde alıştırmş ayak uydurmak istedim okumuş etmiş bizi beğenmiyor burnu havada demesinler diye çabaladım ama başıma patladı . push ;

Hayir benim eşimden yana görünüşü yada okuma durumundan bir problemim yok hiç problem etmedim anlatmak istediğim herkes okumuş etmiş seni beğenmez yaş farkı çok burnu büyük havalı demiş kendi ağzıyla söyledi akrabaları söyledi nasil kabuk ettin diye açık açık ben hala problem etmiyorum bu konuyu yani yüzüne baktığımda gülümsemesi bana yetiyor gerisi cokta problem değil kasi gözü okuması diploması

Çocuk konusu, ilişki sıklığı vs bir şekilde çözülür ama siz neden sürekli kv'ye gidip temizlik yapıyor, bir de kızları geldiğinde hizmet ediyorsunuz? Temizlik istediğinde belim ağrıyor deyin, temizlikçi gönderin. Kızları geldiğinde de oturun misafir gibi, o evin sahibi siz değilsiniz! Ne demek gelinden hizmet beklemek ya. Kendisi de birilerinin gelini idi, insan başka bir kadına bunu yapar mı bu nasıl bir geri kafalılık...

Bence ilk önce bu sıkıntılarınızı dışa vurmalısınız.. İçiniz içinizi yerken normal davranmak hiçte takdir edilesi bir durum değil.. İlk adım olarak eşinizi karşınıza alıp neden bu kadar seyrek ilişkiye girdiğinizi sorgulayın mesela.. Sorunlarınızın temelinde bu olduğunu düşünüyorum.. Çünkü ayda bir diyorsunuz bu hiç yok gibi birşey.. Hele ki sizin yaşınız çok genç.. Haftada şu kadar olmalı falan diyemem her çifte göre değişir ama normal olanın ayda bir olmadığı kesin.. Cinsellik olmadığı zaman ilişkiniz zayıflar.. Enteresan belki ama yeri gelir birbirinize tahammül bile edemezsiniz.. Aranızdaki bağ zayıflar.. Ama bunu çözmek için susup herşeyin bir anda değişmesini bekleyemezsiniz.. Gelip birileri sizi oturtup sorunlarınızı konuşacak değil siz yapacaksınız bunu.. Diğer mevzulara gelince şu gelinleri hizmetçi olarak gören aileler Neden baştan böyle bir yüz verdiniz ki? Benim kayınvalidem bana böyle birşey dese hadi bir kez birlikte temizlik yaparım o kadarına birşey demem ama yılda 6 7 kez gidip kocaman evi temizleyemem.. ikinci kez çağırmasında birini ayarlar emrivaki ile götürürüm evini temizletirim mesela...3. Kez de bana demeye artık yüzü kalmaz.. Görümceler geldiğinde de tabi ki gidip misafir gibi oturmam ama hizmetçi gibi de evde dönemem.. Onlar yardımcı olmuyorsa ben derim abla gel ben masayı hazırlayayım sen salata yap ya da bulaşıkları makinaya birlikte dizelim hemen bitirelim birlikte oturalım.. Yani bunlar bu kadar basit şeyler yapılması zor ya da ayıp birşey değil.. Sonuç olarak içinize atmayacaksınız.. Çalışma konusunu da diğer mevzuları da etraflıca konuşup çözüme gideceksiniz.. Adamla hiçbirşey konuşmadan pat diye boşanmak istiyorum böyle böyle durumlar var demeniz mantıksız gibi geliyor.. Haaa siz derdinizi anlatırsınız eşiniz oralı bile olmaz o zaman tabi ki boşanın.. Ama derseniz ki ben bu adamla zaten 8 9 ay gibi kısa bir sürede evlenme kararı aldım öylece evlendik, hiç tanıyamamışım şimdi de bu adamı sevmiyorum, onu da ailesini de çekmek istemiyorum... O zaman çabalamanıza hiç gerek yok.. Valla ne de uzun yazmışım yahuu

Eşinizle konuşmalısınız. Temizliğe gitmek zorunda değilsiniz. İstemediğiniz sizi rahatsız edip dibe çeken şeyleri yapmak zorunda değilsiniz. Her şeyi konuşun içinizi dökün ondan sonra belkide her şey yoluna girer... Konuştuktan sonra baktınız eşiniz hala anlayışsızsa boşanırsınız. Milletin ne diyeceğine bende takıyorum bazen takmamak gerek bu hayat bizim. Sizinle konularımız benzer. Susmayın kesinlikle konuşun lütfen

İyi ki yorumları okumuşum. Teşekkürler iç sesim

e sizde söyleyin madem istemediginizi, kavgayi yasayin ona göre degerlendirin. Aslinda ben sizi hakli buluyorum ama problemleri acik konusmaniz gerekiyor.

Evlilik bu degil ki? Daha sorunlarinizi birbirinizle konusmaya bile cekiniyorsunuz? Aranizda paylasim yok ki? Haliyle bu da seni bosansam mi diye dusunduruyor. Annesi seni hizmetci gibi kullaniyor. Ne annesine hayir diyebiliyorsun, ne de esinle bu durumu konusabiliyorsun. Haloyle herkes seni halinden memnun saniyor. Sen soylemezsen kim nereden bilecek ki? Cocuk icin daha erjen. Once su sorunlarinizi cozmeniz lazim. Once ne istedigine bir karar vermen lazim. Eger esinle konustugun halde problemler cozulmeseydi o zaman bossn derdim ancak hic konusmayi denememissin ki.

Yani doktora gitmesini içten içe istemiyor gibiyim belki de benimde isteksizlik için gitmem gerekebilir bilmiyorum ve sanki ona doktora git dediğimde çok rencide olacak ve üzülecek gibi geliyor bilmiyorum birde evliliğin ilk zamanları ben kendimi hazır hissetmediğim için ilişkiye girme durumumuz 4 5 Ay kadar gecikti ve bana asla baskı yapmadi hiç hissettirmedi her seferinde beni sakinleştirdi güzelce konuştu kendimi ona karşı borçlu gibi hissediyorum birde istediğini söndürmüşte olabilirim sanki bilemiyorum

7... Burnu havada desinler? Ne alakası var, gidip başkasının evini temizlemediniz diye size burnu havada diyeceklerse ohoo, sanki başka bir evi temizlemek çok normal, herkesin yaptığı bir şey de, siz reddedince size havalı denilecek? görümceleriniz, eltiniz yapmış diye siz de yapmak zorunda değilsiniz. İşte sizin aslında en başında aramızdaki eğitim farkı önemli değil dediğiniz yer bu noktada patlıyor... biliyorum siz kibirli biri değilsiniz, ancak her karşı çıkışınızı buna bağlayacaklarını düşündüğünüz için susuyorsunuz, çekiniyorsunuz.. işte burada da en en başında iyice ölçüp biçmenin önemi devreye giriyor.. Üniversite okuduğunuz için alttan alttan öyle sinmişsiniz ki aile içinde farkında mısınız? Hayal ettiğiniz hayat bu mu? Eşiniz okumamış diye siz her durumda kendinizi geri mi çekeceksiniz? eşiniz size aynı hassasiyeti gösteriyor mu? Yapılan muamelelerden mutsuz olabileceğinizi hiç düşünüyor mu? Zannetmiyorum, aksine içten içe bu eğitim farkının acısını çıkarıyor gibi geldi bana... Bakın inanın kötü niyetle yazmadım hiçbirini, aksine size gerçekten çok üzüldüm, içim acıdı, pasifsiniz derken de aşağılamak anlamında demedim... gerçekten çok sinmişsiniz. rica ediyorum önce insanların kendiliğinden anlamasını beklemekten ve birileri üzülecek diye kendinizden ödün vermekten vazgeçin.. size yapılan bir yanlış var burada, bunun normale çekilmesi gerekiyor. Buna üzülecek olan varsa da onun kendi bencilliğidir. Lütfen silkelenin, canlanın

Aslında ben evlenmek istiyomuydum diye düşünüyorum yada hayalimde bir adam yoktu hayallerim yoktu yani hadi evleneyim kocam şöyle olsun falan diye ben anne babasıyla gayet mutlu bir şekilde yaşayan sabah işe git akşam eve gel belirli bir standarda adapte olmuş biriydim. Bir anda eşimle tanıştım ki tanışmaya giderken ne evlencem ya diyerek gittim bir kaç gün sonra baktım iş ciddileşiyor bir halt var sandım ve beni içine çeken girdaba koşar adım gittim. Evlenirken de mutluluktan ölmüyordum hatta eşime nisanda dans edelim mi bile demedim ne gerek var diye dans bile etmedik eve dolap yapılırken eşim her gün bir model tasarla kafanda ona göre yaptıralım dedikçe ben dümdüz beyaz olsun normal bisey dediğimde evle mobilyayla ilgilenmiyorum diye bir dünya trip yemiştim ne kadar isteksizsin diye ama benimki isteksizlik değil benim genel yapım bu yani çok şatafatlı seyler sevmen kullanışlı olsun güzel görünsün ağır olmasın benim için yeterli. Keza kına yapmak istemedim ne gerek var diye halbuki çok severim eğlenmeyi ama iş kendime gelince geriyor bu tarz şeyler beni hep yüzümde gergin bir tebessümle davrandım. Birde kendi kendime vakit geçirmeye o kadar alışığım ki hayatımı başka biriyle paylaşmak ağır geliyor. Belki de ben evlilik fikrine hazır olmadan oldu bittiye geldi bu iş mesela şu anda o kadar gerginim ki her an bir tartışmaya dönebilir bu gerginlik. Sırf tartışmamak için film açtım konuşmayız konuşmayınca da tartışma çıkarmam diye

Karakterinizi cok pasif buldum, olaylari icinizde buyutup kv ve esinizle polemik yasamak istemiyorsunuz. Madem isteklerinizi söyleyin tepkilerine bakin ona göre bosanmaya karar verin. Mesela KV diyebilirsiniz temizlige okadar yardim etmek istemedignizi. Esiniz KV her gittiginde gitmek zorunda degilsiniz. Sizde yaklasin birazm, esinize bukadar kapris niye yapiyorsunuz. Is meselesi icin kavga cikarin sizi desteklemedigi icin.

Sorununuz eşinizle iletişimsizlik. Neden evlendiniz bu insanla anlamadım ama o kadar iletişimsizlik ve uyumsuzluk üstüne bir de çocuk sahibi olmayı düşünmenize anlam veremedim. Kayınvalidenizin evini temizlemeye ne diye gidiyorsunuz bir kere bunu anlamadım, çalışmanıza neden müsaade istiyorsunuz bu sizin kişisel hakkınız buna karışmamalı. Cinsel hayatınız zaten yok ki cinsellik olmadan bebek sahibi doğal yollardan nasıl olacak hiç anlamadım. Eşiniz kontrole gidip kendine baktırmadan bebek sahibi olmayı istemesini de enteresan buldum. Hoşlanmadığınız durumları dahi tartışıp konuşamıyorsunuz kısacası ne istediğinizi çözemedim, bu insanla evliliğinizi devam mı ettirmek yoksa ayrılmak mı istiyorsunuz? Dahası kendiniz için tam olarak ne istiyorsunuz iç sesiniz ne diyor? Bunlara öncelikle cevap arayın.

Bir aile danışmanı da bdv ye danışıyor cidden burası çok faydalı bir yer

Aslında görümcelerim burda olsa bize falan iş bırakmazlar yani kendileri zatenn yaparlar benim en büyük sorunum kimse beni havalı görmesin Aslında yani kimseye küçük görüyormuşum gibi davranmış olmayım mesela kayinpederim koskoca aile içinde ilk benim fikrimi alir senin sen bilirsin diye o an bile cok utanırım diğerlerinin yerinde olsam bana sinir olurum diye demişler ya fazla mütevazi olma gerçek sanarlar yardımcı çağırma konusunda ise geçen sene birkaç kez denedik ama nafile anlamıyor illa bize yaptırmazsa rahat edemiyor aslına bakarsan çok güzel bir dille izahta ediyorum arada ama maalesef anlamayanın kafasına zorla sokacak halim yok yani illa kırıcı olmak gerekiyor bazen

ruhuna iyi gelmiyorsa ayrıl, evliliği zorla yürütüyorsun çünkü

Yani eşinize bahsetmişsiniz aslında biraz eşiniz size ters davran anladigi dil bu demiş. Ben gitmem senin yerinde olsam. Ne yani okudum ettim eşim ailesi okumamış etmemiş diye kendimi pasif bi duruma sokayim. Kadın seni temizliğe çağırıyor ve alışmış yani belim agriyo hastayım yatıyorum de sende. Bırak kötü bilsinler seni. Ayda bir ilişki sıkıntı eşin bu durumda biseyler yapmaya çalışmıyordur çünki senin ses çıkarmadığını görüyor ve umursamıyor. Eşinde kendinde bu sorun olduğunun farkında doktora gitmiyor. Senin bu konuda birşeyler yapman lazım akşam otur konuş yani herşeyi bu ne ızdırap adamın haberi yok kardeş kardeş evin içinde oturuyorsunuz bide ailesinin hizmetciligini yapıyorsunuz bunu kendin3 yapma bence. B

Siz sıkıntılarınızı karşı taraf durup dururken anlasın diye bekliyorsunuz ama çok beklersiniz. Başta dert etmediğinizi söylediğiniz şeyleri de bence gayet dert ediyorsunuz. Kayınvalideniz kafanıza silah dayamıyor ya temizliğe gel diye. Gitmek istemiyorsanız gitmeyin. Hem kendi rızanızla gidip hem bunu mesele yaratmak ve konuşmadan insanlar anlasın beklemek doğru değil. Benim annem çağırmaz kısmına gelince o sizin anneniz. Bambaşka bir insan yani. İnsanlar neden eş ailesinin kendi ailesiyle aynı davranmasını bekler hiç anlamam. Siz eşinize yaklaşmıyormuşsunuz ki. Aynı şekilde eşiniz de beni çekici bulmuyor diye düşünüyor olabilir. Çocuk konusuna gelince daha iki yıldır evlisiniz sadece. Bu kadar takılmak için çok erken bir süre. Mutsuzum boşanmak istiyorum deseniz yeterli illa başka bir sebebe gerek yok. Bunu söyleseniz anlarım ama saydığınız sebepler bana boşanmak için çok saçma geldi. Sizin kendinizi ifade etmeyi öğrenmeniz lazım. Bunu yapamazsanız kimseyle evlilik yürütemezsiniz. Ciddi sıkıntı var iletişiminizde. Sizin konu tam tavşan dağa küsmüş dağın haberi olmamış

Boşanmayı düşünme sebebin hayal ettiğin hayatı yaşamıyor olmaktan öte eşini sevmemen gibi görünüyor. Sorunları çözmeyi düşünmek yerine boşanmayı düşünmenin sebebi de bu. Eşini seviyor olsaydın bunlar halledilebilir sorunlardı aslında ama gerçekten bize yansıttığın şekilde hissediyorsan eşine karşı;kimse sevmediği bir insanla bir ömür geçirmemeli diye düşünüyorum.

Düşüncelerini çok güzel ifade etmişsin. Ve bence doğru düşünüyorsun. Hayal ettiğin bu değilse yol yakın ve hemen dön derim. Her yıl biraz daha kendini bişeylern içine batmış gibi ve çıkmazdaymış gibi hissedeceksn belliki. Bazen zorlamak anlamsızdır. Sevgiliyken nasıl ayrılmak ve yeni bir yol çizmek kolaysa evlenince de kolay olmalı. Seni şuan yargılayacak olan kimse seninle ağlamayacak mutsuzken. O yüzden bence kendini düşün sadece.

Bizimde ikinciye 3sene olmadı benim gitmediğim doktor kalmamıştı. Eşim benden habersiz gitmiş sperm testi yaptırmış hızda problem varmış doktor bir kaç vitamin yazmış keçiboynuzu pekmezi felan almış eczacı arkadasi bir toz vermiş içinde çeşitli baharatlar olan.3 ay sonra hamile kaldım. Eşiniz bence istese sende sorun olmadığını biliyor sana duyurmadan da gidebilirdi ben aşılama icin doktora kontrole gidince yanımda soyledi doktorda o zaman ogrendim doktorumda o zaman ilaçlarını al birdahaki ay sperm sonuçlarını karşılastiralim dedi birdahaki ay hiz biraz artmış sonuçlarda. Isteyen adam kendine baktırır sana söylemesi gerekmez eger gurur yapıyorsa. Temizlik konusunda bazen ben kendi istediğimde yapıyorum ama benim kayinvalidem rahatsiz birde benim çocuklarıma bakiyor yemegimi yapiyor oturur kışlık yaprak bile sarar bana habersiz poşetler verir. Ona birsey diyemem sen kendin karar vereceksin o kısma. Ayrica biz iki günde bir yaptığımız doktora gittiğimiz halde 3 sene olmadı sen ayda bir diyorsun onu da düşünmek gerek belki yumurtlama ve çatlama günleri ile alakalıdır. Biz takip etmistik son 3 ay. M melekfatma

Merhaba arkadaslar( kendimi yüksekte gördüğüm için değil sadece olayı daha iyi kavramını için belirtiyorum 25 yaşımda üniversite mezunu pek çok eğitim almış ve kesinlikle çalışmak isteyen ve çevrem tarafından hep beğenilen takdir edilen güzel bulunan biriyim eşim 34 yaşında egitim konusunda ilerlemeyi tercih etmemiş esnaf evlenirken insanlar esimi bana denk görmeyip nasıl olurda onunla evlenirsin yada nasıl seninle evlenmeyi kabul etti gibi tepkiler verdi ama ben hiç bir zaman bunu problem etmedim hala da aynı şekilde benim için önemsiz bir konu Anadolu da yaşıyoruz 2 yıllık evliyiz henüz çocuğumuz yok daha doğrusu denemelerimiz sonucu doğal yollarla olmadığının farkındayız ama bir çabamız da yok henüz eşim istediğini söylüyor ama doktora gitmeye çekiniyor ben bir kaç kez rutin kontrolle gittim sorun olmadığını öğrendim eşimde gitmeye çekiniyor.) 7 senelik uzun bir beraberlikten sonra eski erkek arkadaşımdan ayrıldım eşimle tanıştım kısa bir zaman içinde evlenmeye karar verdik ve 8 9 Ay gibi bir süreçte evlendik. Eşimin ailesiyle ayni sitenin içinde oturuyoruz ve kayinvalidem yılda 6 7 kez ev temizliği için çağırıyor evi triplex temizlik icin yardımcı birilerini öneriyoruz ama onu da kabul etmiyor ve ben 2 senedir ortama uymak için ses çıkarmıyorum artık dayanamıyorum kullanıldığımı hissediyorum sağol Allah razı olsun diyor ve padişahın arkasından da söverler duymamak lazım diyor iyice sinirlerimi bozuyor benim anneminde gelinleri var ama çağırmaz ki bence cağırmak gibi bir hakkı yok bu konuya çok takılıyorum eşime söylemekte istemiyorum çünkü ailesine karşı çok çabuk tavır alan biri dolduruşa getirmiş olmak istemiyorum. Görümcelerim sehir disinda ama yaz tatillerinde hep burdalar ve neredeyse hergun gelirler ve eşim onlar burdayken hep annesigilde olmak istiyor ve gelin olarak surekli hizmet isteniyor bir iki gun neyse diyorsun ama sonra sinir geliyor insana. ikinci konu ise çocuk mevzu yavaş yavaş çevreden baskı gelmeye başladı pek önemsemem ama insan kafasına takıyor. Eşime doğru yoldan hiç demedim sende gitsen mi diye yani direkt söylemek yerine insanların anlamasını bekliyorum hep. Sanki söylersem bir daha eşimle eskisi gibi olmayacakmış gibi yani söylemem ne kadar doğru bilmiyorum ama düzenli bir cinsel hayatımızda yok ayda bir kez beraber oluyoruz o kadar artık bende istemiyorum eşim birlikte olmak istediğnde reddetmiyorum ama hiç bir zaman kendim yakınlaşmıyorum ve insan bir süre sonra acaba ben mi çekici gelmiyorum bende mi bir problem var diye düşünüyor ki kişisel temizliğime ve dış görüşünüme cok özen gösteririm evin içinde dahi şık giyinmeye ve makyaj yapmaya özen gösteririm bu kendi içimden gelen bir şey kendime güzel görünmeyi seviyorum. Gerçekten bu durum beni çok yıpratıyor ama hiç bir dile getirmiyorum ben söyledikten sonra anlamı kalmıyor çünkü. Hiç bir özel günümüzü kutlamayız ama bana sürekli birseyler alir özellikle kıyafet ayakkabı vs. En önemlisi de ben evlenmeden önce kesinlikle çalışmak istediğimi belirttim ve bu sartla evlendim ama su anda pandemiden dolayı çalışma alanlarım uzun süredir kapalı açık olsa da surekli erkeklerin olmadığı bir yerde olsun diyor ama bu imkansız olmaz demiyor ama sürekli bahane buluyor bu durumlar artık beni cok sıktı. Gerçekten artık çok bunaldım belki bu sebepler size basit geliyor ama gerçekten yaşaması insanı çok yoruyor. Ve ben sıkıntımı kimseye açamam içimde tutarım yüzümde daima gülücük olur ve herkes hayrandır nasıl bu kadar pozitif olabiliyorsun diye ama içimde yaşadığm duygu değişimleri beni yiyip bitiriyor su an çıksam ben ayrılmak istiyorum desem herkes beni haksız bulacak çünkü kimsenin durumlardan haberi yok ne yapacağımı bilemiyorum. Bir yanım sürekli ayrıl ve hayal ettiğin hayatı yaşa diyor çünkü hayal ettiğim hayatı yaşayamıyorum. Her geçen gün birseylere geç kalıyorum gibi hissediyorum. Ama pişmanlık duymaktan da korkuyorum bilmem farkında misinz ama hiç esimi seviyorum bu yüzden dayanıyorum yazmamışım seviyorum ama öyle büyük bir aşk değil yani bunları görmezden gelemiyorum. Cocuk istediğimden de emin değilim çünkü sanki hayatım yanlış şekilde gidiyormuş gibi normale dönmem gerekiyormuş gibi hissediyorum bana bir akıl verin biraz uzun oldu amaaa kusura bakmayın

Yani eşime karşı biraz açık olsam ama anlar mı pek emin değilim nedendir bilmiyorum aklima sürekli ayrılma fikri geliyor ve yer etmeye başladı artık birde mesela ramazanda evde yemek yemek istemiyor tüm ramazan boyunca ailesinin evind yedik çok saçma yalnız iftar yapmalarını istemiyor saçma sapan bahaneler fikirler bilmiyor ki benim canıma tak ediyor

Neden sorunlarınızı söylemiyorsunuz? Anlamalarını beklemek çok mantıksızca. İçinizden ne geçiyorsa açıkca konuşun, ben söylemedim o anlasın diyerek kimseyi suçlayamazsınız.

Aldığınız eğitimlerin bı önemi yok bende üç üni bitirdim fakat eşim lise bir terk okul okuyup okumamak kendinizi geliştirmenize engel değil bu konuda kendinizi bu kadar ovmenize kızdım açıkçası... Etraf beni hep pozitif bilir sürekli gülücük saciyorum demişsiniz siz sürekli mutluluk pozu verirken eşinizin siz konuşmadan sizi anlamasini beklemeniz de çok saçma bence dertlerinizi konuşmadan halledemezsiniz iki yıl boyunca hep mutluluk rolü mu oynadınız burada da eşinize çok haksızlık etmişsiniz belki o hiç sorun olmadığını düşünüyor olabilir ayrılmayı düşünmek yerine önce eşinizle konuşun derim

ilginç geldi bana anlatımınız. Geçtiniz güzel ve özeldiniz, size layık görülmeyen bir adamla evlendiniz ama bunu önemsemiyorsunuz ama önemsiyormuş gibi anlatıyorsunuz.! Kv niz temizliğe çağırmak gibi hadsizce bir eylemde bulunuyor, siz bundan rahatsız oluyorsunuz gitmek istemiyor ama dile getirmeyip gidiyorsunuz. Kişi de doğal olarak tşk ediyor ve bir dahakine yine çağırıyor çünkü o bir talepte bulunup karşı taraf ta talebi karşıladığı için bir sorun yok ortada. Görümce gelince de aynı şekilde, gidip hizmet etmelere gark oluyorsunuz, durumdan memnun değilseniz gitmemeyi, evinizde kalmayı, istiyorsanız sadece bir kez evinize yemeğe davet etmeyi tercih etseniz de herkes olması gerekeni anlasa mesela? Eşinize fazlaca bir istek duymuyorsunuz ama güzelim bakımlıyım neden cinsel hayatımız durgun diye düşünüyorsunuz. Ya da çocuk isteyip istemediğinizden emin bile değilsiniz ama adamın Dr a neden gitmediğini kendinize dert ediyorsunuz? Üstelik Dr a gitmesi için ciddi bir talebiniz bile yok! İş hayatınız konusunda düşüncenizi baştan belirttiğiniz halde eşinizin bahanelerini görmezden gelmeyip yine onun istediği şekilde devam ediyorsunuz ve bu konuda bile hakkınızdan ve kendinizden yana değilsiniz. Burada insanlar eşlerinden taleplerini alabilmek için nelerle uğraştıklarını anlatıyorlar, siz eşime hiç bir konuda talepte bulunmuyorum ama o ve ailesi kızıl ötesi ışınlarla gözlerimden ruhuma ulaşıp benim istediğim gibi davransınlar tavrındasınız nedense. Özetle kişiler yanlış, düşüncesiz, kaba ve çıkarcılar belki evet ama siz onlara karşı kendi istek ve tercihlerinizi sunup savunmadan, hayır demeyi bilmeden yaşayarak daha da büyük yanlış sergiliyorsunuz. Bir başkasıyla da evli olsanız sizin zihninizi okuyarak istediğiniz şekilde davranmaz insanlar. Önce "siz" olmayı seçin, isteklerinizden emin olun sonra da bunları hayatınıza geçirin. Şiddetle karşı çıkıp orta yolu bulmayan, çabanıza destek olmayan, sorunları dile getirip çözüm kararlarınızı masaya serdiğinizde çözüm ortağı olmayan bir eşse eşiniz, o durumda boşanmayı düşünmeniz mantıklıdır benim anlayışıma ve düşünceme göre

Bence siz kendinize karşı dürüst değilsiniz. Etrafın ne dediğinden bizim hiç birimizin haberi yoktu ki. Sadece eşimi seviyorum deseydiniz yeterdi. Ama bu kadar üstüne basarak söylüyorsunuz, bilmediğimiz şeyi aslında böyle ama ben öyle düşünmüyorum diye bize anlatıyorsunuz. Sizi yakıştırmayan insanlara bilinçaltında bile olsa katılıyorsunuz bence. Öneriye kalsa da ilk önce sorunlarınızı eşinizle açıkça konuşun. Belirtin. Belki adam sizin de kvlerde iftar etmek istediğinizi düşünüyor? Boşanmak istiyorsunuz ama sorunlar çözülür diye dile getirmiyorsunuz sanki. Mümkünse bir psikologla görüşün, anlatın.

Eşinizi siz seçmiş olabilirsiniz. Ama kimse kendine kötu bir yazgı yazmak istemez. Herkes yanlış seçimler yapabilir. Yaşınız genç evliliğinizde mutlu değilsiniz.

erkekler kendi kendine anlamazlar neden şikayetlerinizi sıkıntılarınızı buraya yazdığınız gibi ona da söyleyin çekinme nedeniniz ne. içinize atıp atıp şişiyorsunuz.

Eşime kalsan sende ters davran o bu dilden anlıyor diyor yüz yüze bakamam o zaman diyorum yapacak bisey yok demek ki onu istiyor diyor yok esim annesiyle hiç anlaşamaz sürekli birbirlerini girerler babasına daha fazla düşkün yani aslında aile olarak kendi içlerinde iletisimleri çok farklı herkes sürekli gergin ve birbirine emri vaki şeklinde konuşuyor benimde o şekilde olmamı bekliyorlar galiba . push ; TurkuazM Hayat ve

Hayatta en yorucu insan tiplerinden biri " ben susayım gözlerimden anlasınlar " diye düşünen kişilerdir.

Eğitim en çok da insanın kendini doğru ifade edebilmesi içindir. Bence isteklerinizi ifade edin, sonucunda kötü olmak da olsa. Siz mutlu olmazsanız, ne eşiniz ne kayınvalideniz ne de doğması muhtemel çocuklarınız mutlu olur. Bir de böyle deneyin yine olmazsa o zaman duruma bakarsınız.

Aslında sorun ediyorum ama dediğiniz gibi insanlarin bunu benim kırıcı olmadan davranışlarımdan anlamasını bekliyorum eşime annesiyle ilgili biseu dediğimde sen yüz veriyorsun sert davran diyor ama bende onu yapamıyorum eşimle aşkımdan ölerek evlenmedigim aşikar ama bana bir zararı yok yani annesi yormasa aslında eşimle olan sorunların bir süre sonra düzeleceğini düşünüyorum başka bir yoruma da yazdim cinsel açıdan olan problem bir doktora gitmeye bakar ve eminim bir kez dile getirdiğim de ikiletmeyecek ama ben onu büyük bir sorun olarak görmüyorum ama belki de çoğu insanın dediği gibi herseye sinir olmamın temelinde tutku eksikliği vardır bilmiyorum P

sonanda

İyi olayım diye birde aileden gelen efendilik yüzünden hayır diyememissiniz Bir de yaşamadığıniz olaylar hayatlar yüzünden o an tepki verememissiniz Bir kereden birşey olmaz diyerek evet demişsiniz Ardı arkası kesilmemis Artık ses cikarmaniz lazim.

Yani eşime karşı biraz açık olsam ama anlar mı pek emin değilim nedendir bilmiyorum aklima sürekli ayrılma fikri geliyor ve yer etmeye başladı artık birde mesela ramazanda evde yemek yemek istemiyor tüm ramazan boyunca ailesinin evind yedik çok saçma yalnız iftar yapmalarını istemiyor saçma sapan bagane

Ben sizin neden boyle bir evliliği tercih ettiğinizi anlamadim. universite mezunuyum calismak istiyorum henuz 25 yasindayim diyorsunuz. 34 yasinda universite okumamis sizi calistirmayip annesinin evine temizliģe gitmenize göz yuman kiz kardeslerine hzimet ettiren, annesiyle aynı sitede oturan adamla daha 23 yaşinda evlenmeyi kabul ediyorsunuz. Egitim farkını sorun etmedim diyorsunuz ama keske etseydiniz. sadece eğiyim farkida değil yaş farkı beklenti farkı ustelik cinsellikte yok eee. hala pisman olmamaktan egitim farkını sorun etmemekten kayinvalideye gidip ev temizleyip ses cikarmamaktan bahsediyorsunuz. Çıksın artık sesiniz bence.

Eş ve eş ailesiyle yaşananlar bence ikincil sorunlar. Siz önce kendi içinizde yaşadığınız sorunların farkına varmalısınız. Sonra etrafla yaşadıklarınıza odaklanırsınız.

Tek sorun var burada söylemiyorsunuz, kimse de müneccim değil. Siz bu kadar basit şeyleri konuşmaktan imtina ediyorsunuz boşanma kararını nasıl söyleyeceksiniz?

ben koyde buyudum, bizim koyde sizin yariniz kadar egitim almis kadinlara bile kayinvalide evi temizletemezsiniz. bence sizin cok ciddi kendinize deger sorununuz var, oncelikle buna bakin derim. diger her sey ondan sonra cozulur, veya cozulmez siz bosanmaya karar verirsiniz. Iki turlu de karar sizin olur ve mutlu olursunuz. Once ne istiyorsunuz, neyi kendinize layik/uygun goruyorsunuz, bunlari netlestirin.

Size hak vermediğim tek konu cinsellik konusu. Hem siz hiç yaklaşmıyormuşsunuz hem de adam sürekli yaklaşmıyor diye bozuluyorsunuz. Sizin çekici bulunmaya ihtiyacınız varsa adamın da var. Niye ilk adımı hep o atsın ki? Diğer konuları neden konuşmadığınızı anlamadım. Kimsenin evini temizlemek, kimsenin misafirine hizmet etmek zorunda değilsiniz. Kadın kendini padişah, sizi de tebaası yerine koymuş resmen. Böylesinin evinde bir bardak bile kaldırmam. Eşinizi sevmiyorsanız boşanın tabii. Sadece bu bile tek başına yeterli bir sebep. Ama seviyorsanız, "bir şeyler düzelirse biz mutlu oluruz" diyorsanız da bir zahmet ağzını açıp konuşun adamla.

Ben hiç bi zamn birilerini cok seven biri olamadım anne babam hariç başka bir insana vazgeçilmez gözüyle bakamıyorum. Kolaylıkla birseylerden vazgeçebilirim. Ama bu seferde sonrasında pişman olacakmışım gibi geliyor. Çünkü eşimin bana hiçbir zararı yok ben demeden iş konusu açtı iki gün önce arkadaşının kresi varmis söylemiş cv istemiş cv mi gönderdik ümitli konuştu epey olur diye yani geçiştiriyor gibi geliyordu bana ama galiba değil. Annesiyle olan mevzuya da benim bisey söylememe gerek yok sen isteyince tavrını gayet güzel koyuyorsun bu konuda da ne yapmak istiyorsan onu yap diyor. İlişki konusunda da ilk başlarda hersey normalken ben korktuğum için olmadı sonrasında olduktan sonra galiba bende bir hareketlilik olmadığı için onunda heyecanı yavaş yavaş söndü. Anlam veremiyorum. Bir yandan da acaba benim sorun etmemi mi bekliyor diye düşünüyorum belki de bu da bir tarz psikolojik şiddettir belki onunda kafasında soru işaretleri var ayrılmak istiyor diyemiyor bu şekilde beni biktirmak ve konuşturmak istiyor bilemiyorum kafam asiri karışık su aralar aycaelif1884 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence siz geçmiş ilişkinizden kaçmak eşiniz de yaşım geldi mantığından dolayı evlenmişsiniz. Ve hayal ettiğiniz hayat bu olmadığı için bocalıyorsunuz, derdinizi anlatmıyorsunuz ve zamanla belki düzelir diye düşünüyor olabilirsiniz ama hayır zamanla düzelmeyecek. Siz derdinizi açık açık anlatana kadar düzelmeyecek. Doğru İletişim ilişkilerdeki en önemli şey, eşiniz medyum değil daha doğrusu erkekler düz mantık. Siz de etrafa gülücükler dağıttığınız için adamın anlamaması çok normal. Önce eşinizle açık açık konuşun, aman ağzımızın tadı kaçmasın ali rıza bey derseniz daha çok pasif kalırsınız. Daha eşinize doktora git bile demiyorsunuz ayrıca kimsenin evini temizlemek zorunda değilsiniz. En nefret ettiğim şey iki tarafın da sülalesinin yakın çevrede yaşaması bayılırlar her b. ka karışmaya. Üstelik sizinki aynı sitede hizmetçi muamelesi yapan bi taraf. Eşiniz de belli ki ana kuzusu biri değil düzgünce konuşsanız anlamayacak biri gibi durmuyor. Gerekirse bir terapiste gitmeyi teklif edin. Burda durumların pat diye düzelmesini beklemeyin, ilk adımı sizin atmanız gerekli. Baktınız düzelmiyor tamam bekara karı boşamak kolay ama yaşınız daha çok genç yol yakından ayrılın. Ve bu sürede çocuk da yapmayın, çocuk evliliği kurtarmaz sorunların üstünü örter sadece olan geçen ömrünüze olur. İnsanların düşüncelerini çok fazla takıyorsunuz kimse boşanmak için evlenmez ama yürümüyorsa kimseyi memnun etmek zorunda değilsiniz millet 3 ay konuşur 4. ay çenesini kapar hayat sizin hayatınız sonuçta kimseye hesap vermek zorunda değilsiniz. Ama daha doğru düzgün iletişim kurmadan boşanmak gibi düşüncelere kapılmayın.

Öncelikle çocuğu erteleyin. Eşiniz ve ailesi sizi o kadar bastırmış ki, kayınvalide sizi rahatça temizliğe çağırabiliyor ama yapmak istemediğizi dile getiremiyorsunuz bile. Çalışma mevzu tamamen eşinizin bahaneleri. Erkek olmayan çalışma ortamami var sanki. Eğer ayrılmaya karar verdiyseniz etrafı umursamayın, kapatın kulaklarınızı. Çünkü bu evliliği yaşayan sizsiniz. Mutsuz olan siz, evlilikte yalniz olan siz. O yüzden bosverin insanlari. Eşiniz biraz aileci anladığım kadarıyla, ne yaparsanız yapın bu değişmez. Acaba birgün düzelirmi diye umut etmeyin, umarım kendiniz için en doğru karari verirsiniz

sevmediğin anlaşılıyor gibi yani yada sevgin yetmiyordur bunları kaldırmaya ama yanlış yöndeyim diye düşünüyorsan devam etmemelisin bence 1Sen

Bencede ayrılın eşinize doktora sende git dıyemıosan bu evlılık zaten olmamış.

Boşanmaya karar veriyorsunuz. Çünkü isteklerinizi dile getiremiyorsunuz. Sanırım eşinize sizin düşüncelerinizin vahiyle bildirilmesini bekliyorsunuz ama çok beklersiniz. Bosanmak için hakime ve avukata dert anlatacaksiniz. Onlara anlatana kadar eşinize anlatın derim ben. Eşimle annesinin arasi bozulmasin diye eşime meramimi anlatmiyorum. Anlatamadığim için de boşanmaya karar verdim demeyin sakın bi yerde. Eşimi sevmiyorum artik diyorsanız da sizin bileceğiniz iş. Bu boşanmak icin daha mantıklı bir sebep Keşke sorun etmiyorum diye kendinizi ikna etmeye çalıştığınız şeyleri, aslında bal gibi sorun edip de boşanmaya kalktığınıza sizi ikna edebilseydim ama hic umudum yok.

Karşımda sinmiş, pasif, sindirilmiş, kabullenmiş bir kadin var adeta. Yazmak her zaman bana da iyi gelmiştir. Yaz dök içini. Doğruyu bulacaksın.

Siz tartışmaktan çekindiğiniz için sıkıntılarınızı dile getirmiyorsunuz belli ki. Ancak illa tartışmak gerekmiyor. Bir akşam eşinizi alın karşınıza benim rahatsız olduğum mutsuz olduğum bazı durumlar var bunları seninle konuşup çözüm bulmak istiyoum deyip bir bir anlatın sıkıntınızı anladığım kadarıyla öyle höt höt bir kocanız yok. Siz sıkıntılarınız anlattıktan sonra ola ki size çözüm odaklı yaklaşmadı o zaman düşünürsünüz ne yapacağınızı

Ben böyle bir evlilik istemezdim şahsen boşanırdım. Yaşın daha 25 millet 30 undan sonra artık evleniyor. Ama eşinlede hiç bir şeyini paylaşmıyorsun buda ayrı bir saçmalık bence ilk bir terapiye gidin baktın aynı mutsuzluk devam ediyor yolunu çizersin

ASLA çocuk yapmayın bu evlilikte, bu adamla, ASLA. ben konularda kimseye bu kadar net konuşmam. ama benden 3 yaş küçüksünüz. sizi çok iyi anladığımı düşünüyorum. 25 yaşında, eğitimli, genç, güzel, modern bir kadınsınız. ne işiniz var böyle bir adamla? yani kusura bakmayın ama bu adam sizin resmen 'benim kendime saygım yok' diye bağırmanız benim gözümde. sizce sizin gibi bir kadın böyle birine mi layık? çocuk isteyen ama çabalamayan, doktora gitmeye çekinen, çalış ama erkeklerin olmadığı yerde çalış diyen, ayda bir kez sizin demenizle sizinle sevişen... yobazın önde gideni. nesini sevdiniz? ki sevginiz de çok güçlü değil. defedin hayatınızdan gitsin, çok gençsiniz, yeni başlangıçlar yapmak bence tam size göre. iş de bulursunuz hatta kariyer de yaparsınız. hak ettiğiniz değeri, saygıyı görürsünüz. beni bilenler bilir ben konularda öyle 'boşan' falan yazmam. ama size yazasım geldi. boşanın ve kendinizi kurtarın bu saçma sapan hayattan.

Hayal ettiğin evliliği yaşamıyorsun ve eşin hayal ettiğin adam değil gibi. Bu aşamada zaten çocuk planını rafa kaldırmak en mantıklısı. Annesi ile ilgili temizlik konusunda haklısın ama istemiyorsan açıkça bunu söyle ve gitme. Cinsel problemlerinizi de oturum konuşun, eşinle neden hiçbir sorununu konuşmadığını anlamadım. Sanki kafanda evliliği bitirmişsin de elalem ne der kısmına takılıyorsun gibi geldi. Eğer gerçekten senin için bittiyse millet ne derse desin, kime ne, senin hayatın ve tekrarı yok. Burda anlattığınız sorunlar aşılmayacak gibi gelmedi bana ama temelinde bunlar dışında eşine karşı sevgi eksikliğin var gibi ki bu durum asıl evliliğin devamına engel olan. M

Çocuk yokken boşanmak boşanmak değildir.. Ha nişanlıdan ha flörtten ayrılmışsın. Çocukla boşanmak bambaşka bir dünya. Madem memnun değilsin, düzeltesinde yok cesur olmakla başlayacak hayatındaki devrim. Bence buna değer. Ben çocukla boşandım ona rağmen kişiliğimi yaşayabilmenin tadını hiçbişeye değişmem. Bişeyden ya memnunsundur ya değilsindir. Hani kimisi var sorun var der sonrada ama ben kocamı çok seviyorum ayrılmakta istemiyorum der, onlar ayrı bir kategori. Sen yol yakınden dönmesi gereken ve kendini gerçekleştirmesi gereken birisin. Ayda 1 kere senle beraber olan adamla evli olsan neee olmasan ne, sen şu an sen değilsin başka söze ne hacet zaten . push ;

Direk bosanmak istemek yerine madem gemileri yakmaya hazirsiniz once durumlarin duzemesi icin esinizle konusun duzeltmeye calisiyormu duzeliyormu bunlara bakin. Hicbirsey degismiyorsa mutsuz oldugunuz bir hayati surdurmek zorunda degilsiniz

Canim daha esinle bile konusmamissin senin icine dert olanlari. Once esinle paylasman lazim. Bakalim orta yol bulabiliyor mu belki cocuk icin hastaneye gitmeyi kabul edicek. Belki diger rahatsiz oldugun konularin farkinda degil. Hani de ki ben 2 ay 3 ay bu sorunlari ona anlattim anlamiyor sonrasinda da caba gostermiyor o zaman yine birseyler yapmis olursunuz. Ama hic birsey yapmadanda anlatmadanda anlamazki adam. Ya da bunu anlatip duzeliyor mu diye beklemeden olmaz.2 senelik bir evlilik sonucta. Yani bilmiyorum ama 7 senelik iliskinizi ozluyor olma ihtimaliniz geldi aklima bilmiyorum tabi ki de

Bu arada başta neden kendinizi övüp eşinizi gömdüğünüzü anlamadım. Hiç kimse ilgilenmezdi o konularla. Siz galiba eski sevgiliye inat ilk ciddi ilişkiyle evlenmişsiniz, şimdi de "daha iyisiyle" evlene bilirdiniz diye pişmanlık çekiyorsunuz

Konuşun anlatın herşeyi ne yapalım diye eşinize sorun belki o da düşünüyordur ayrılmayı ama söyleyemiyordur düşünmüyorsa bile çözüm üretir belki

E adama düşündüklerini aç, beklediğin tepkileri verirse o zaman ayrilirsin. Daha hiç bir şeyi dile getirmeden, her şeyi 'miş gibi' yaşarken neyin hesabini yapıyorsunuz ki? Belki de konusunca bazı şeyler çözüme kavuşacak . Bebek için 'nasilsa olmuyor' diye risk alma, korun. Adama da ne düşünüyorsan yeri geldikçe söyle. İletişimden kaçma. Hatta birak, o da söylesin sana içindekileri. Belki de farkında olmadan sen de onu kiriyorsundur. Konusun, çözmeye calisin, emek verin. Ha olmadı mı? O zaman tabii ki bosanin. Bu arada yazmadan edemeyeceğim, Türkiye'de yaşıyoruz. Aldığınız eğitimin, eğer bu ise baslamazsaniz, para olarak size dönmezse ne önemi var ki? 'kendimi çok geliştirdim, aydın bir insan oldum, harika eğitimim sonrası kişisel gelişimim, özgüvenim on numara oldu' deseniz yine neyse diyeceğim. Ama siz daha eşinize en basit tepkinizi dile getiremeyecek kadar ozguven sorunu yaşıyorsunuz. Kadını ikinci plana atan bakış açısına hizmet edip sırf gelin olduğunuz için, sırf kadın olduğunuz için sırtınıza binen yükleri kabul ediyorsunuz, kendi hayatiniz için sEs cikarma cesaretine sahip değilsiniz, meslesiginizi de yapmıyorsunuz, para da kazanmiyorsunuz. Eee? Okuduğunuz okulun size ne faydası olmuş ki, kendinizi iki yıldır evine bakan esnaf koca ile yakistiramiyorsunuz? Ben de bunu anlayamıyorum acikcasi

Aslında çok rahat bir insanımdır ama iste ben birseyleri söyledikten sonra hayatıma esksi gobi devam edemiyorum kendi içimde sorunu sonsuza kadar sürüyorum fazlaca kinci bir yapım var o duruma gelmek istemiyorum Otrera

İşe başlamak iyi gelebilir siz sıkılmışsınız ve çocuk konusunda istekli değilsiniz bence çevre baskısı tetikliyo acele etmeye gerek yok evlilikte heyecan yok sanki pek eşinizle konuşmalısınız bu konuyu

Yani bilemiyorum eşimin eğitim durumunun acısını çıkarıyor olduğunu hiç hissetmedim aksine toplum içinde birileri bana çocukları yada kendi psikolojisiyle ilgili birseyler danistiginda ben cevaplarken ilgiyle dinler ve sonunda da her zamn beni övecek şeyler söyler evlendikten sonrada eğitimlere devam ettim seminerlere katıldım hiç itiraz etmedi herseyiyle o ilgilendi ama içten içe yapıyorsa bilmiyorum biraz ben komplekse girdim galiba böyle olması gerekiyormuş diye düşündüm hep ama geldiğim aile çevrede böyle bisey yok ve cok mantıksız sadece kırıcı olmamak için çabalıyorum

Canim anlattigin kadariyla esin seni destekliyor, bence yaşadığın şeyler senin karakterin ile alakalı, kişisel terapiye başlamanı öneririm

Tavşan dağa küsmüş dağın haberi olmamış misali. Eşini karşına alıp güzel güzel konuşmalisin. İnsanları kırmamak için kendini yıpratmayı bırakmalısın. Açık açık söyleyemiyorsan bile temizlik konusunda belim ağrıyor birini tutalım de yapma. Iftara gitmek istemiyorsan gitme bırak tavır yapsın eşin alttan alma bu konuda siz artık ailesiniz. Eşinle çocuk konusunu dr gitmesini istediğini söyle bunda bisey yok. Cinselik konusunda da bi dr gitse iyi olur libido düşüklüğü olabilir. Ayrıca etraftan baya etkileniyorsun bence herkesi bir kenara bırak sen eş olarak seçmişsin eşini önce çaba gösterip sonra duruma göre bosanip boşanmayacağına karar verebilirsin

Ben 6 ayda bir mutfak dolaplarini silerim ayda bir yada iki ayda bir arada süpürge yaparım çünkü ornek gecen hafta sobasını kaldırmış silkmiş koah hastası hemen tıkanmış baktım totosundan soluyor nefes alamiyor hemen süpürüp siliverdim zaten 1 oda 1 mutfak. Ama oda kışlık sarmadan dolmaya tutun domates kavanozuma kadar yapar (50kilo) salcami yapar işteysem istedigim yemegi pisirir pazara gittiği zaman istedigim birsey varmi diye arar sorar. Bizimki karşılıklı sizinkini bilemem gitmek istemiyorsan gitme kolundan tutup zorla yaptıracak hali yok. Eşinizle beraber terapi alsanız en azından aranızdaki problemleri hafifletmek amacıyla. Icinizden geçenleri oturup konuşmadan halledemezsiniz. Dasmeer

Yaş olarak kucuksunuz ve çocuk yok Bunlar şuan sizin büyük artilariniz bunu da soyleyeyim İleri yaşlarda düzen bozmak yeniden riske girmek çocuk vs daha zorlayıcı oluyor Y

önemli olan durumu düzeltmek istiyor musun istemiyor musun eğer istemiyorsan konuşmanın anlamı yok ama istiyorsan konuştuğunda sonuca varabilecek sorunlar gibi duruyor buradan bakınca

Ben kavga seven bir insan değilim kavgadan sonra benim için hersey bitmiş oluyor genelde senelerce abimle konuşmadım yani kırıldıktan sonra yüzüne bakasım aynı sofraya oturasim gelmiyor Morm Rabbi hebli mines salihin 🏻 Anneler

Ağlamayan çocuğa meme vermezler... Konuşun, bahsettğiniz şeyler konuşarak aşılabilecek şeyler. Bir de evde olmak, çalışamamak da bunaltmış sizi. W

Anlattıklarınız boşanmayı gerektirecek konular değil bence. Konuşsanız düzelecek gibi şeyler. B BirGonca06 Tosuncuk 💜 Üyelik İptali tek ayak

Yara bandı ilişki olmuş sanki sizinki, eşinizle konuşun. Kimseden müneccimlik beklemeyin. Umarım iletişim sorununu çözersiniz. Diğerleri zamanla düzelir. Yapmak istemediğiniz hiçbir şeyi yapmayın. Zaten yapsan da yapmasan da kıymeti olmayınca olmuyor.

Bir olmamışlık var bu evlilikte. Ortada büyük bir sevgi olmadan evlenmişsin. Her şey gözüne batıyor kurtulmak istiyor gibisin. Hayat senin hayatın bir kere yaşayacaksın ne istiyosan onu yap derim

Tavşan dağa küsmüş dağın haberi olmamış