Bu öyle derin bir his ki. Yürüdüğü yolu, yediği kabı, başını koyduğu yastığı bile özlersin. Konuştuğu dostluk kurduğu insanlara da ayrı bir muhabbet duyarsın. Her zaman diyorum kendi kendime, benim babam öldü ama gömülen ikimiz olduk. Yıllardır eksiğim, yarımım.. Çok severdim onu çoook

Ben oyle durumlarda yanına arkadas gıdıyor dıye bakarım hep. nur ıcınde yatsınlar. hamılelık duygusallıgıyla herseyı daha yogun yasarsın zaten ama bu uzulunmıycek bısey degıl.. allah rahmet eylesın.. .

Aynı şeyi bende yaşıyorum. Babamin sağken yanından ayrılmadığı arkadaşı o yaşıyor bize gelir babamı anlatır, ağlar söyle yaptık böyle yaptık der durur onda babamı görürüm. Hayat işte yaşasaydı o yaşta olcakti derim, yaşlılık hali böyle olcakti diyorum.

Okurken yuregime dokundu... Hani bir ic cızırtısı olur ya oyle. Rabbim ikisinin de mekanlarini cennet etsin insallah Rabbimin cennetinde bulusurlar.

Evet malesef babanızdan bir hatıra daha eksilmiş, böyle hissetmeniz çok normal. Başınız sağolsun

Basınız sagolsun, mekanı cennet olsun

Kuzum mantikli dusunmek rahatlatiyor inan yoksa o aciyla yasayamazsin evet uzuluyoruz ama herkes vaktini dolduruyor sonra hepimiz ayni seyleri yasayacagiz ailemize sevdiklerimize ozel degil ki ölmek hepimiz icin gecerli

Siz anlattınız ben bile üzüldüm. Allah cennette kavuştursun sizi babanızla

Mekanı cennet olsun, acını buradan hissettim.

Babanızdan kalan bir anı daha gitti hayatınızdan... Allah rahmet eylesin başınız sağ olsun.

Rahmetli babamın en yakını arkadaşı vefat etmiş bugün. Mahallede birlikte büyüdüğü, babamın cenazesinde hüngür hüngür ağlayan, her gittiğimizde bize uzun uzun babamı anlatan arkadaşı. Duyunca çok üzüldüm. Sanki babamdan kalan bi parça daha eksilmiş gibi oldu. Babamın kardeşi yoktu "İbrahim benim kardeşim" derdi hep. Bilmiyorum neden bu kadar üzüldüm ama üzüldüm işte.