Yaparlar canım. Müslüman ülkeyız bizler.

Ekonomik olarak bağımsızsınız evet. Her ailenin hasretle evlattan beklediğini başarmışsınız. Ama bu aşamada nasılsa parası var ne hali varsa görsün demelerini bekleyemezsiniz. Keşke o konuda da saygılı olsalar, ama maalesef elinizdeki malzeme bu. Bu yaştan sonra birden hayat görüşleri değişmiycektir. Evlenenirseniz anca. Var mı öyle bi planınız?

Ama siz bu kafayla bence hicbisey yapamazsiniz. Ya resti cekiceksiniz bagiriyorsa kapat telefonu sizin yerinizde olsam asla katlanmazdim hicte bisey yapamaz merak etmeyin

Soruyorlar bazen tanıdıkları kız arkadaşlarımla gidiyorum onların adını söylüyorum, başkası var ise işten arkadaşlarım deyip geçiştiriyorum, iki ablam için bu tür imkanlar söz konusu değildi ama ben üç sene ailemden 600 km uzakta yaşadım, artık isteseler de müdahale edemeyeceklerini anladılar, şimdi yaklaşık 80 km lik mesafeye geldim, anneme haber vermeden gelmeyin evim dağınık falan olur deyip onun bile önünü kapattım siz sağlam durun gerisi gelir emin olun, kendinizi kasmadan biz de 23 Nisan tatilinde bir kaç öğretmen arkadaşla karadenizi gezmeyi düşündük şöyle yapacağız böyle gezeceğiz diye kararlı bir şekilde anlatın

Bırakın kopsun kıyamet biraz. Bir cinnet her şeyi çözer. Aileniz sizi tek başınıza başka şehire göndermişse çok tutucu değil bence. Siz kırmanız gerekeni kıramıyorsunuz. Çoğunluk ergenlikte kırıyor bu kabuğu kırın siz de, dövecek, öldürecek değillerse...

Benimkiler böyle. 2 saat mesajına dönmedim diye Amerika başkanı dahil herkesi devreye sokacaklar. Not: evliyim iki çocuğum var.

Daha önce kız arkadaşlarımla, kuzenimle tatile gittim hep, onlara karışmadılar açıkçası çünkü biliyorlar kiminle neredeyim, görüyorlar paylaşımlarımı aradıklarında açabiliyorum rahatça çünkü. Erkek arkadaşımla gittiğimde bu olmayacak onun huzursuzluğu ayrı. Gerçekten şuan sosyal çevremde herkes evli bebekli veya bebek bekliyor onlara hadi hep beraber gidelim diyemem öyle bir arkadaşım resmen yok. Erkek arkadaşımın var ama o da açıkçası tercih etmez onlarla gitmeyi.

İşte yalana başvurmak istemiyorum ki başvurdum diyelim; gelecek sorular şunlar: -Hangi arkadaşın, kim o, nereye gideceksiniz, b. k mu var orada, ne gerek var gitmeye... Hepsi can sıkıcı olacak ve tanıdıkları tüm arkadaşlarım evli :) Ve görüntülü aramanın kölesi olmuş bir ailem var eminim ki her akşam arayacaklar, ben ne yapacağım o zaman bunları düşünüyorum ve yalandan vazgeçiyorum.

Hmm, en azından bi aday olduğunu bilseler keşke, belki bişeyleri hissedip olayın çok dışında kalmaları kaygılandırıyodur onları. eflatuns

Aileler de insana zorla yalan soyletecekler he. 27 yasindasiniz, incik cincik her detayi bilmek istiyorsa aileniz ya anlatmatacaksiniz kendinizi biraz cekeceksiniz ya da yalan soyleyeceksiniz mecbur. O yasta herseyini ailesine anlatan var midir ki. Ben genelde anlatmamayi tercih etmisimdir. Ailem de bilmek istemezdi biliyorum ki.

Bu zamana kadar açıkçası yazın erkek arkadaşımla tatile gideyim, erkek arkadaşımda kalayım düşüncesi pek olmadı bende, şuan var çok istiyorum her boş zamanı onunla değerlendirmeyi ki bu karantinalarda özellikle. İşte şimdi karşı gelme gibi bir süreç başlatacağım için korkuyorum, örnekler sundugumda biz öyle bir aile değiliz bizim ailemiz bunu kabullenmez sanki aşiret ailesi göçmeniz bir de üstelik.

İlk atandığım yer berbat bir ilçeydi, bırakın yazı kışın bile orada kalmak istemediğimden tabiki döndüm yanlarına her fırsatta. Geçen laf arasında ''kendi evim'' ifadesini kullandım; adam ona bile bu ev senin evin değil mi diyerek saatlerce trip attı. eflatuns

Bu direk onlara sizi istemiyorum ve artık hayatımda yoksunuz demeye gelmez mi? N nik_yok

Ben evliyim 28 yasimdayim babam en son üç ay önce onları ziyarete gittiğimde arkadaslarimi özlediğim için eşimle beraber arkadaslarimizin evine geçtiğimizde gece 12 de beni arayıp terbiye edip telefonu yüzüme japatmisti Ne zaman gelecekmisiz uykusu gelmişmis ama ağzıma ediyor yani. Eve döndük maalesef çünkü moral kalmadı bende Kimse anlasın istemedim de Ertesi gün kahvaltı da eşim henüz mutfakta değildi Artık bir birey olduğumu üstelik de evli olduğumu benimde arkadaşlarım olabildiğini eşiminde babamın beni dün aramasına çok kızdığıni ve tavır koyduğunu söyledim. Eşime de böyle dedim bak diye anlattım.. m keşke öyle demeseydin dedi ama biraz cekinsin duracağı yeri bilsin istedim babam.. Ömrüm boyunca arkadaşlarımla bulusmami zehir etmişlerdir Arkadaşımın düğününe başka şehre gittiğimde beni görüntülü arayıp hemen eve dön demişti ablalarim... Daha uçaktan yeni inmistim!!! Ve yanımda bir arkadaşım vardı rezil olmuştum.. annem babam izin vermişti oysaki... Bizim evden Kızılay bir saat Ben Kızılay'a arkadaşımla buluşmaya gittim yine üç ay önce.. babamlarin sehrindeyken. Babam üç gün sonra bana laf vurdu neymiş benim öğlen birden akşam altıya kadar arkadaşımla buluşmama gerek yokmuş Bir saatte bulussam 6 saatte bulussam özlem bitmezmis zaten. O yüzden uzatmadan eve dönecekmisim Ya sen hayırdır ya.. Çok çıldırdım. kusura bakma on beş gündür sizin yanınızda oturuyorum. elbetteki arkadaşımı göreceğim sürekli dizinizin dibinde ev hapsine gelmedim ben dedim... yine eşim bırakmıştı o günde beni arkadaşımın yanına. Anlatıyorum çünkü al bende sendekinden evlenmeme rağmen farklı değil ki

Babanız ve anneniz sizi çok seviyor ama babanızın sevgisinin ve kaygısının boyutu sağlıksız boyutlara ulaşmış. Ama sanırım etraf çok bozulduğundan ve kızı yanlış bir karar verir de kendisini üzücü bir duruma sokar diye düşündüğünden bu kadar baskıcı ve korumacı. Sert, net ve kararlı durup gerekirse kapı pencere kırılmasını, evden kovupmayı da göze alarak tavrınızı koymazsanız maalesef durum değişmez. Diğer seçenek iyi yalan söyleyip ergen kaygılarıyla evlenene kadar beklemek. Riskleri ve kaygayı göze almansanız özgürlük mümkün gibi görünmüyor. Allah kolaylık versin.

Erkek arkadaşımla daha tanışalı 4 ay oluyor :)) O yüzden erken bir önümüzü görelim daha iyi tanımak gerekir, böyle giderse düşüncemiz seneye yaza. eflatuns

Bu kadar saygısız ailenin sizi evlatlıktan reddetmesinden neden bu kadar korkuyorsunuz ki, ben de onu anlamıyorum. Benim hayatıma karışmaya kalkan, saygısızlık yapan isteklerimi ciddiye almayan insanı, anne babam olsa silerim hayatımdan. Benimkiler de ben küçükken öyleydi, aşırı olmasa da. Annemin hep tüm sevgililerimden haberi olurdu. Babamdan gizlerdik. Sonra hayallerimdeki üniversiteyi kazandım, babam da oraya gitmemi çok istiyordu. Şehir dışı olmasına rağmen. Orayı kazanmamdan sonra babamın güvenini kazandım. Benim hizaya getirilmeden de hayallerimi gerçekleştirebileceğimi, kısıtlanmadan da doğru kararları verebileceğime güveni oldu. 5 yıllık ilişkim var, babamın bilgisi dahilinde iki senede toplam 1.5 ay sevgilimde kalmaya gittim, ülkenin öbür ucuna. Babam akşamları asla aramaz mesela onun yanındayken beni. Ben aramadan da kolay kolay aramaz. Bir kere bile habersiz görüntülü aramadı beni. Arar ya da mesaj atar "müsait misin, görüntülü konuşalım mı?" diye. Ben dışarıdayken aradığında da aynı şekilde "dışarıdayım eve dönünce ararım" yazıyorum. O sormaz ne yapıyordun neredeydin diye, ben istersem anlatırım. Tek yaşarken de böyle oldu, sevgilimin yanında olduğumda da hep. Evlilik isteyip istemediğimize dair bir bilgisi de yok babamın. Nasılsa evlenecekler gibi bir düşünce de söz konusu değil. Fotoğraflarımızı gördü, 2 kez de karşılaştılar gördü ama sevgilim sıfatıyla tanışmadı, belki hatırlamıyordur bile. Üniversitede ev tuttuğumuzda annemin "eve erkek atarlar artık" tarzı bir esprisine sinir krizi geçiren adam bu. Sizin biraz "asıl benim hayatımı nasıl yaşayacağıma dair bir saygısızlık yapmaya devam ederseniz ben sizi reddedeceğim" modunda olmanız lazım. Önümüz sömestr tatili. Bu döngüyü kırmak için mükemmel bir zaman. Normalde hep gidiyorsanız arayın ve "ben bu yıl tatilde gelmeyeceğim, kısa bir süre için gerek yok, evde işlerim var, onları halledip dinleneceğim" diyebilirsiniz. Aramalarını da yavaş yavaş kırın. 3 aramanın 1'inde açın telefonu. Mesela o an işiniz olmasa bile aradıklarında meşgule atıp "meşgulüm, işim bitince arayacağım" şeklinde mesaj atın. Üzerinden birkaç saat geçince arayın. Zırt pırt görüntülü ararlarsa, kapatın kendiniz normal arayın. Bahane sunun. Hakaret bağırış vs olduğunda yüzlerine kapatın. Tekrar ararlarsa "ben artık çocuk değilim, şu yaşa geldim, kaç yıldır çalışıyorum, bu şekilde saygısızlığınıza daha fazla katlanmayacağım" deyin. Burada konu sizin güvenliğinizden endişelenmeleri değil. Güvenliğinizden endişelenen anne baba bir aramayı kaçırsanız bağırmaya başlamaz. Tek dertleri güvenliğinizse de "şu an açamıyorum, sonra arayacağım" mesajınız onlara yeterli gelir. Bu döngü sadece siz kırarsanız durur. Siz durdurmadığınız sürece aynen devam eder.

Çok benzelerini yaşadım her türk kızı gibi. Üniversitede beni mahvettiler zaten oralara girmiyorum. İşe başladım. İş yerimden kız arkadaşlarım oldu. Sabki okuldakiler öcüydü iş yerinden olunca biraz yumuşadılar. Birinde gidip kalmak sorundu ama akşam eve gecikince laf etmiyorlardı artık. Ya da bağırıyordum falan ben de dikbaşlı değildim ama çok da susmamaya başladım çalışırken. mesela gezi olayları başladığı günlerde okula gidiyorum yüksek lisanstayım. okulda etkinlik iptal olmuş. Arkadaşın evine kahvaltıya gittik. Ben oradayken 10 kez aradılar evine git evine git. Ya arkadaştayız kahvaltı ediyoruz. Ortalık karışıkmevine git evine git. erkek arkadaşınız dışında birlikte tatil yapacağınız yaptığınız bir sosyal çevreniz yok mu? Bu fikre daha önce hiç alışmadılar mı? Benimkiler bu şekilde yavaş yavaş yumuşadı aslında. Yanımda kız arkadaşlarımla tatile gittiğimi gördükçe sustular. Arkadaşlarımı tanıdıkça falan. eflatuns

Aynı şeyleri yaşamışız, ben bir de boşanmıştım senelerimi aldı özgürlüğüme kıyısından da olsa kavuşmak. Ailelerde patolojik ilişkilere karşıyım bu yüzden, iki ah vah eder sonra alışırlar, ne yapabilirler ki? Keşke ben de zamanında cesaret edebilseydim.

Ben farklı düşünüyorum. Bağımsızlığınızı kazanmanızda bu zamanlara gelmenizdeki ailenizin desteği yadırganamaz. Her gün kadın cinayetleri malesef gözümüzün önünde yaşanıyor. Benim de kızım var ben de temkinli olurdum. Bu onun canını sıksa da üç gün sonra başına kötü bişey gelip dizlerimi döveceğime onu çok da kasmadan kısıtlardım.

Bakın aslında sadece başlangıçta aynı, ben de hayalimdeki üniversiteyi kazandım ve bizimkilerin tek bir olumsuz cümlesi olmadı hep desteklediler en baştan beri, güvendiler. Atandım yine uzak bir şehre yine yanımda gelip kimse kalmadı hep tek basıma veya arkadaşlarımla kaldım zaman geçirdim. Dışarıdayken aradıklarında dışarıdayım diyebiliyorum evet buna kimse karışmıyor fakat kalkıp ben yazın tatile gideceğim arkadaşımla desem hangi arkadaş kim o arkadaş nereye gideceksin ne yapacaksın diyip inciğine kadar sorguya cekilirim bu kadarı bilmeniz yeterli demeyi hayal bile edemiyorum babama karşı. Babanız nasıl böylesine değişti peki o sinir krizi geçiren adama nasıl siz erkek arkadaşımdayım diyebildiniz?

Bu durum birazda sizin elinizde. Sinirlarimizi cizebilmeliyiz, bu konularda anne babamizi egitmek" gerekiyor bazen. Tabi ki her anne baba ayni degildir, bazilari daha zordur. Her zaman ulasmalari gerekmiyor size mesela. Müsait degilim, sonra dönerim diye mesaj atabilirsiniz. Bu o kadar zor ve kabul edilmeyecek birsey degil. Görmemis gibi de yapabilirsiniz. Görüntülü konusmak zorunda degilsiniz, bunu neden istiyorlar? Kontrol amacli mi? Bu kadar boyun egmeyin herseye. Mesela bundan sonrasi icin ben sevmiyorum, istemiyorum artik diyin. Ne yapabilirler ki en fazla? Acmayin kamerayi. Yani aslinda isin özeti su: istemediginiz seyleri yapmayin, herseyi anlatmayin, evet maalesef bazen yalan söyleyin, istediginiz ve dogru buldugunuz seyleri onlara ragmen yapin ve bu konuda kararli olun. Kendi ayaklari üstünde duran, akli basinda bir kadinsiniz bu sizin hayatiniz. Hoslarina gider ya da gitmez - bir süre sonra alisirlar.

Herkes yaşamıştır benzerlerini, ben de yaşadım. Bazen dayak yeme pahasına çıktım gideceğim yere gittim. Hayatıma, kendime, itibarıma zarar verecek bişey yapmadığım sürece, yaptığım şeyin doğru olduğunu hissettiğim sürece yaptım kimseyi dinlemedim. Hiç pişman olmadım. Bazen yalan söylemek zorunda kalıyorsun bunu yaparken, ama yap gitsin. Bu artık senin hayatın, senin kararların. Kimse kimsenin hayatından mesul değil bu yaştan sonra. Ararlarsa açma. Veya o aradıysa sen daha sonra mesajla karşılık ver duymamışım annecim vs. şeklinde. Soğuk davranma ama o kadar şeffaf olmak zorunda değilsin. Herkesin kişisel alanı olmalı.

Anne-baba atsan atılmaz satsan satılmaz derler ya bazı konularda cuk diye oturuyor. Bizi de dışarıdan görseniz babam parmakla gösterilir. Ailemiz parmakla gösterilir. Gel gör ki adama konu siyaset diyelim ve onun söylediği asparagas; doğru haberi söylediğimde beni itham eder gözleriyle yükselen ses tonuyla anlatır bana sen nereden bileceksin sus dercesine. Böyle gelmiş böyle gidecek değiştirmek imkansız bekleyemem de, kendi çocuklarımı asla böyle büyütmeyeceğim.

Aday olduğunu bilseler diye de düşündüm söylesem mi tanıştırsam mı vb. asıl bu sefer kaygı olacaktır onlarda, ee ne zaman olacak nişan nikah, haftasonu bu kız oğlanın yanına mı gitti acaba türlü türlü düşünce, bilmemeleri en güzeli.

Yani üniversiteye de farklı şehre göndermiş. Hem de şimdikinden daha küçükken. Onun için tatile gitmenize, arkadaşlarınız ile 12lere kadar dışarda durmanıza gezmenize aranızı bozacak kadar bir şey demez. Ama erkek arkadaş ile tatile çıkıyorum demeyiverin siz de kız arkadaşlarla gidiyoruz deyin. Şu an yalana teşvik ediyorum:)

Gitseniz ve bir daha o kapıyı çalmasanız ne yapabilirler ki? Baskı dediğiniz siz umursadığınız için var.

Babam babanız gibi olduğundan 21 yaşında atandığım gibi evlendim. Evlenene kadar benim sorumluluğum evlendikten sonra kocanın kafasında bir adamdır babam. Ama evlendikten sonra da hesap vermem devam ediyor babama. Eşimin sormadığı sorular soruyor, tatile falan gitsek saklıyoruz. Bence 27 yaşında biri olarak biraz biraz alıştırmaya çalışın. Her şeyi haber vermeyin mesela ImTheDevil I'm a devil of my world Anneler

İşte baskı kurmuş, devamını sağlamaya çalışıyor sende. Ama ne olursa olsun kendi ayaklarının üstünde durduğunu kendine ait bir hayatın olduğunu anlat onlara.

Aramada sorun ne ki siyah bant kameralara sadece sesiniz gitsin telefonu düşürdüm kamera gitti bu kadar basit 1 haftalık tatilde idare eder fazlasıyla bence yada telefonu tamire verdm tuşlu kullanıyorum diyebilirsiniz o ara

Atanınca da kurtulunmuyor böyle ailelerden pek. Bir arkadaşım atanalı üç ay oldu, annesi üç aydır onunla. Gitmiyor. Her gün tartışıyorlar, en ufak tartışmada duygu sömürüsü, hakaretler... O arkadaşıma da sürekli diyorum sen bu kadar karışmalarına izin verdiğin için bu halde annen diye ama anlatamıyorum. 25 yaşında, bir kere bile annesine karşı çıkmamış. Kızın beğenmediği ıvır zıvır eşyaları alıp dolduruyormuş eve. Sırf kız beğenmedi diye kavga etmişler, kız "tamam sesini yükseltme komşular duymasın" deyince, "duysunlar, ev sahibin de duysun, atsınlar seni sokağa" diye bağırıyormuş. Hiç gelemem ben bu dramlara ya. Dinlerken bunalıyorum, yaşayan herkese sabır ve kolaylık diliyorum.

Ya onların tabiri ile " dik başlı" olacaksınız ya kabul edeceksiniz. Üniversitede ayrı okuyup uzun süre ayrı kendi ayakları üzerinde durup da ailenin kurallar koyması vs bunlar insanı çok rahatsız ediyor. Ben de yaşadığım için biliyorum Çok darlar insanı Türk ailelerinde böyle bir kanı var genelde Benim evliliğim yakındı mezuniyetten sonra ondan dolayı mümkün olduğunca idare ettim Sonra kurtuldum

İnançlı insanlar değiller ki. Kızının beceriksiz olduğunu düşünüyormuş. Yalnız kalırsa ölürmüş. Üniversiteyi de ailesinin yanında okumuştu, kendini tanımasına, geliştirmesine fırsat tanımıyorlar. Yazık kızcağızın travmaları var. Sürekli insanları baydığını, sıktığını düşünüyor. Annesinin bu psikolojik şiddeti yüzünden hiç sevgilisi de olmadı bu zamana kadar. Bunları aşmasına da bir fırsat tanımıyorlar.

Ah darısı başıma demek isterdim ama nerdee daha erken evlilik benim için :) eflatuns

Bu açıdan kesinlikle hak vermemek elde değil. Fakat başa gelecek olan her türlü gelebiliyor, o zaman bana diyecek ki ben tanışayım güveneyim sen ondan sonra görüşmeye gezmeye devam et. Bu da yoksa insan ister istemez kapalı bir kutuda hissediyor kendisini.

Şöyle düşünün bu yaşa kadar böyle alıştırdınız diye böyle gidiyor bütün alışkanlıkları yavaş yavaş törpüleyeceksiniz ki bunu çok erken yaşta yapmanız gerekirdi ama gerekirse bu sırada biraz yalan kullanacaksınız örn görüntülü aradılar gördeniz de açmayacaksınız bir kaç saat sonra normal arayıp bir şey uydurun tel sessizdeydi uyuyordum falan yani sizi görüntülü aradıklarında her seferinde karşılık verdiğiniz için açmadığınızda sorun oluyor ama bu alışkanlığı kırarsanız sorun olmaktan çıkar görüntülü aradı evdesiniz çıkın dışarıya dışarıda konuşun o zaman neredesin sorusunu konumuna kadar cevaplandırmayın hiç öyle yürüyorum bitti kurslara yazılın korona bitince aktif bir sosyal hayatınız olduğunu kabullensinler kurslarla geziye gidin ama gezide gidip de görüntülü arayıp herkesi göstermeyin sürekli ortam resmi atmayın bunu içinde normalleştirsinler şehir dışına çıkın çıkarken arayıp şuraya gidiyorum falan filan demeyin o gün sizi ararlarsa ve sorarlarsa normal bir şey gibi falanca şehirdeyim diyin bir kaç kere tepki alırsınız ama sonra normalleşir ama hemen normalleşecek kabullenecekler diye beklemeyin 27 yaş büyük bir yaş bu zamana kadar olan alışkanlık söz konusu dediğiniz gibi özgürlük ayrı saygı ayrıdır örneğin aileme çok saygı ve sevgi duyarım annemin tırnağı kırılsın koşa koşa giderim ama hangi şehirdeyim o an bilmezler arayıp bilgi vermem o an ararlarsa söylerim ya da atıyorum ben bir seneye yakındır dans kursuna gidiyorum ama ailem bunu bundan 2 ay önce öğrendi oda tbt videosu whatsapp a atınca e söylemeyi unuttum böyle bir alışkanlığım yok çünkü bana göre markete bakkala gitmekle aynı şey mesele sadece şu önce bir birey olduğunu ve siz ne kadar izin verirseniz o kadar dahil olabileceklerini siz kabul edin sonra onlara kabul ettirin eviniz ayrıysa emrivaki çalan kapıda kim olursa olsun açmayın biraz dayanın üzülmeyin sonra ayy babacım o kadar yolu da gelmişsin kıyamam ama evde yoktum falanca grupla falan yerdeydim keşke haber verseydin diyin böyle böyle bazı şeylerin önünü alabilirsiniz ancak yenGEnC

Kısa vadede hayır ama durum maddiyata bakıyor o yüzden netlik yok henüz. Bu süreçte de liseli sevgililer gibi geçirmek gerçekten zor geliyor.

Sen de alttan aldığın için sana da aynı şekilde davranıyor işte. Annenin yaptığı bir gün olsun fedakarlık gibi gelmiş midir babana? Asla İnan senin bunca kendini sıktığın da onun gözüne gelmez. Benim annem de aşırı sıkı bir insan. Ogrenciyken sadece ev yerleştirmeye yardıma gelmisti, gitmiş komşularımin numarasını almış gizli gizli. Bana ulaşamadığı bir gün komşuyu gönderdi yanıma Ama bu bir kere oldu, bir daha tasinsam da taşındıktan sonra soyledim. Aşırı kontrolcü birisi, ama tek bana değil, anne babasına da sadece birkaç arama ulaşamasin hemen köyden birilerini arar, kontrole bakmaya gonderir. Geçen babam sokağa çıkma yasagini biraz geçti, oncesinde haber vermiş, "bir alacağım var, şuraya gideceğim. Trafiğe takılıp biraz geç kalabilirim" diye. Adamı iki kere aramış, açılmamış. Kadincagizin beti benzi attı, aklına ilk gelen de 'ya alacağını vermemiş de silahla yaralamişlarsa' bu arada babam mafya değil aklına bunu getirmesi için bir yasanmislik falan da yok, buna benzer bir olayın ihtimali bile asla yaşanmadı daha önce. Ama kontrol manyağı olmak bunu gerektirir:)) Yıllar içinde anladım ki, onun psikolojik problemleri, anksiyiteleri onu ilgilendirir. Kendi korkularını benim üzerimde kullanamaz, çünkü beni de etkiliyor. Telefonda bağırıp çağırınca telefonu kapatıyorum mesela artık, genelde saat 11 falan, onun arayıp bağırma saati. O yüzden o saatte dışarıdaysam ya hiç açmıyorum, sms atıyorum 'gelecem' diye, ya da açıp en ufak bir ses yükselmesinde 'canimi sikmana izin veremem, benimle böyle konuşamazsin' diyip yüzüne kapatıyorum. Ve sana bir şey söyleyeyim mi? Bunu yapmaya başladığımdan beri yıllar oldu benimle bağırma aramaları gerçekleştirmiyor. Çünkü yüzüne kapatacağımi çok iyi biliyor. Bir nevi 'deli deliyi görünce comagini saklar' hikayesi. Ayrıca benim annem bana iki aramada ulaşamayınca bile hemen eli ayağı tutulan, o panikle 3 gün midesini bozan bir insan Buna rağmen defalarca tek basima yurtdışına gittim, ona son haftalarda söyledim. Aynı şekilde her sene üç beş defa tek başıma tatile cikiyorum, hatta kamp yapıyorum... Bir şey demiyor mu? Artık eskisi kadar umursamıyor, diyebilirim Ama dese de yine de gidiyorum, çünkü neden onun anksiyiteleri var diye ben hayatımı istediğim gibi yaşamayayim ki? Evlenmeden ana baba baskısına karşı çıkamayan, evlendikten sonra koca kaynana baskısına karşı çıkabilir mi? Hiç sanmıyorum. Dünyaya bir kere geldim ve ömrüm ne kadar bilmiyorum, belki de arkamdan 'vah vah çok da gencti' denecek bir yaşta öleceğim. Yani bir ömrü annemin istediği gibi yaşamaya değer mi? Ha, söylediğim kadar kolay değil. Bileti aldıktan sonra haftalarca soylemek için karın agrisi çekip en son saniye söylüyorum falan, hatta terapiye gidiyorum, bunun üzerine de konusmak istemiştim Psikoloğumla. O da bir çeşit kaçma davranışında bulunduğunu söylemişti. Yani farkında olup cozmeye çalıştığm bir konu. Sen de bir adım at ve geri dönme. 'Bu benim hayatim' de. Baktın bağırıp çağırıp 'gelme' mı dedi? Gitme... Bu kadar basit. Git o sömestrini gönlünce yaşa. İnan yaz tatilinde aynı atari yapamayacak. Ha, "reddeder diye korkuyorum" falan demişsin. Pardon ama sen iki kere asi geldin diye seni reddedecek bir baban varsa zaten asi gel de reddetsin. Öyle kolaysa eğer evlat reddetmek, pire için yorgan yakacak, basit şeylerden seni silebilecek bir adamsa zaten bunca fedakarlığa değmez. Bugün değil yarın, yarın değil evlenince ilk ters dusmende zaten reddeder... Kaldı ki benim annem de bizi canı sıkıldıkça reddederdi bir keresinde ablamla böyle bir muhabbet olmuş - vize tatiline bile gelmemişti, 6 aya yakın annemle teleofnda konuşmamısti. O böyle kararlı çıkınca geri adım atan annem oldu. Beni de en son iki sene kadar önce reddetmişti, dogurdugunda ne kadar pişman olduğunu söyleyip. 3 aya yakin evi otel gibi kullandım. Asla sofraya oturup mutfaktaki yemeği yemedim, karnım açsa mutfak boşken girip kendi yemeğimi yaptım, bir gulen yüzümü görmedi annem aylarca aynı evin içinde. Sonra babamla bir konuşma yaptık, sonrasinda annemle karşı karşıya geldik Ona, ne anne ne koca, kimsenin bana hakaret edemeyeceğini, kenarda köşede kendi evime çıkmak için birikimim oldugunu, bu seferlik sadece babaciğimın hatri için bu evde kaldığımı ama bir daha en ufak bir hakaret isittigimde koşa koşa kendi evime cikacagimi ve bunun tek sorumlusunun kendisi olacağını söyledim, anlaştık, barıştık. Ve iki yıldır hakareti geç, ses bile yükselmiyor evde. Çünkü gideceğimi biliyor. Hesapta 'onun işte dilinde' olan bir insan, yıllardan sonra o dilini biraz da olsa tutmayı öğrendi... Bunu da yapan bizdik yani, ben anneme baş kaldiramasam, ohooo... Berbat bir hayatım olurdu... Benim toksik ebeveynle mücadele şeklim bu, tavsiye ederim. Dediğim gibi sen da anababana kendi haklarını savunamazsan yarın eşine de savunamazsin ve kendi çocuğu savunamayan, ezdiren annen gibi bir anne olursun. Sırf bunun için bile kendi hayatin için söz sahibi olmaya çalış bence. Hem pratik olur, ileriki hayatın için:) her zaman herkesin suyuna gidemeyiz yenGEnC

Yapmayın ama nasıl.. İnanın ben de susmayı tamam demeyi istemiyorum ama hiç karşı gelmedim bu zamana kadar, tepkilerini düşünmek dahi istemiyorum.

Bazi insanlar, aileler kabul etmezler karsidakinin ona biçtiği rolu sayginiz sevginiz yetmez, hukmetmek isterler, size hakim olmak, ya direkt gelemiyorum arkadaslarimlavseyahate gidicem diyin ya da yalan soyleyin, malesef daha da baska bir yolu yok bu olayin

Yalan söyleyin, hiç de huzursuz olmayın. Normalde yalanı söylemem, ama türk aile yapısı bunu hak ediyor malesef. Kaç yaşına gelmişsiniz paranızı kazanıyorsunuz, ailenizden ayrı bir şehirde tek başına yaşayabilen bir bireysiniz. Tek başınıza veya istediğinizle tatile de gidebilirsiniz. Aileler evlatları hakkında her detayı bilecek diye bir şey yok. Eğer bilmek istiyorlarsa da ona göre saygılı davranmaları gerekiyor. Bu yaştan sonra kendi parasını kazanırken hesap vermek koyar insana. Ya yavaş yavaş kavga ede ede alıştıracaksınız. Ya da yok ben kavgaya gürültüye gelemem diyorsanız sonuna kadar yalan söyleyeceksiniz. Arkadaşların dediği gibi telefonu açmadınız diye bağırıyorsa kapatın suratına sakinleş öyle konuşalım diyin. Yani duşta olduğunuz için de açmayabilirsiniz telefonu çok saçma. Yoksa gençliğimiz gider, siz de sırf sevgililerin yaşadığı şeyleri rahat yaşayabilmek adına erkenden evlenir pişman olursunuz.

Yapamaz mı reddeder diye korkuyorum veya kalkıp gelir kopartır kavgayı diye. Babam çok otoritedir evde herkesin üstünde sanki elf soyundan. Annem hep alttan alan biri olduğu için anneme davrandıgı gibi davranmaya calısıyor bana. Düşünce haber vb üzerine konuşurken bile onun zıttı bir cümlede gözler büyüyor adamın. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Aynı yaştayız ve benim babam da gereksiz bulurdu böyle şeyleri ama gittim tatillere. Çalışmaya başlayana kadar bir şey yapamıyordum ama başladıktan sonra hep para biriktirdim. Çok uzak ihtimal gibi görünürdü yurtdışına gitmek. Hani hep ilerde giderim, evlenir eşimle giderim gibi düşüncelerim vardı. Tabi benim arkadaş çevremin de pek hevesi yoktu ya da paraları yoktu. Neyse öyle böyle ilk yurtdışı gezime gittim babam çok surat astı, küstü. Ne gerek var, ne işi var dedi hep. İkinci yurtdışı gezimde biraz daha az surat astı ama çok bir şey demedi. Daha sonra alıştı, hatta en son gittiğimde sipariş verdi, orada şu ucuzdur gelirken al dedi zorla gide gide gidebileceğimi yapabileceğimi gösterdim ve alıştırdım. Ailelerimiz kaç yaşına gelsek de bizi hep korunmaya muhtaç sanıyorlar. Yapabilecceğinizi göstermeniz ve kendinize güvenmeniz lazım.

İlk 26 yılımi çöp sayıyorum.. eflatuns

Gercekten bu yasta baska sehirde maddi ozgurlukle ysarken bunlari kafaniza takmaniz bile gereksiz. Tatili ayarlamak zor olabilir ama onun disinda ayri sehirdeyken istedigin saatte gez dolas ararlarsa acma ne yapabilirler cok etki altinda kalmissin bunu kirmanin yolu oyle davranmayip tepkileri umursamamaktan geciyor bence:)

3-5 kavga kıyamet sonrasında onlar da anlar. Üniversiteyi bitirip gelince bende çok zorlanmıştım aileyle yaşamaya. Babam da aynı sizin gibiydi izin yok erkenden evdeyim. Çalışıyorum gezemiyorum bile. 3-5 kavga ettim, evden çıktım gittim. Sonra alıştılar, sonra da evlendim zaten.

İnce ince işledim ben. Arkadaşım X dedim hep başlarda. Sürekli laf arasına onu sıkıştırdım. "X'in doğum günü, X'le dışarıdayız"la başladı. İlk görüştüğümüz zamanlardı, arkadaşımlayım derdim, hangi arkadaş deyince X derdim. Babam da "haa X, tamam" derdi. "X'in babası beşiktaşlı, X atandı şu ilde" yani çok basit konulardan bile sürekli ondan bahsettim. Altın konuşuruz, "X kredi çekti altın aldı o şekilde birikim yaptı", iddaadan borç yapıp arabasını vs satmak zorunda kalan birini bana anlattığında "X'in okulunda bir öğretmen var, yakın zamanda çok para kaybetmiş arabasını satmış, eşi de boşamış, yazık adam hayatını kaydırdı elleriyle" diyorum mesela. Sonra geçen yıl dedim ki ben Van'a, arkadaşlarımın yanına gidiyorum. Antalyalıyım, Eskişehir'de okudum. Babam sordu kimler var, ben yeni evlenen bir arkadaşım var, onu anlattım uzunca bir süre, bir de X var dedim çekinerek. "Haa tamam X" dedi. Şimdi anlaşıldı durup dururken ülkenin öbür ucuna neden gittiğin demiştir içinden. Ben döndükten sonra da erkek arkadaşımın orada deprem olmuştu şubat ayında. Babam beni aradı, seninki hissetmiş mi, dedi. Şimdi de hep hava durumunda Van'a bakar söyler bana. Baya baya benimsedi, arada aramızda damat diyor, daha tanışmadılar hala. Bence bir iki kez sizi ilgilendirmez tarzında davransanız kırılacak o baskı. Siz onları üzmemeye çalıştıkça onlar sizi üzüyor. Ben biraz fazla bencilim açıkçası. Ailemi karıştıramam hiç. Sıkılır bunalırım. Kafama taktığımı yaparım. Ailem de onlardan gizli de olsa yapacağımı bildiği için en azından bilgilerinin olmasını tercih ettiler. Siz yalan söyleseniz ve başınıza bir şey gelse, nerede olduğunuzu bile yanlış bilseler hoş olmaz. Bunu anlatabilirsiniz belki. Daha iyi anlaştığınız hangi tarafsa ona sığınabilirsiniz diğerini körüklememesi açısından. "Ben tatillere gitmek istiyorum arkadaşlarımla, erkek arkadaşımla, ancak siz bana bu kadar karıştığınız, sorguladığınız için ben yalana başvurmak durumunda kalabiliyorum liseli gibi. Hiç hoş olmuyor, hem de tehlikeli bir durum." şeklinde konuşmanızın faydası olabilir belki.

Merhaba hanımlar, hepinize bu yorucu salgın döneminden en az kayıp ve hasarla çıkma dileklerimi sunuyorum :) Ben 27 yaşında, üniversiteyi aileden uzakta okumuş ve okul bittiği gibi yine ailenin olmadığı bir şehre atanmış öğretmenliğinin 6. yılında olan bir eflatuns. Şöyle ki sorun bu yaşıma gelip kendi düzenimi kurup kendi kazancımla yaşayan fakat okul olmadığı zamanlar tatiller, sömestr, bayramlar vb. ailemin yanındayım. Ailemizde bağlar kuvvetlidir, saygı duymak saygılı davranmak her zaman ilk önce gelir, fakat babam saygıyla bağımsızlık veya özgürlük ihtiyacını birbirine karıştırmış, bir kadının sadece evlendiği zaman istediği şekilde yaşayabileceğini ve özgür olabileceğini savunan bir adam. Ve ben evlenene kadar istediğim yerlere, şehirlere, tatillere gidemeyecek olduğumu düşününce afakanlar basıyor. Bu zamana kadar sustum ama artık benim onlardan ayrı bir birey kararlarımı tek başıma alabileceğimi göstermem gerekiyor ama nasıl? Sizler böyle şeyler yaşadınız mı ve neler yaptınız bu durumlara karşı? Artık çok zorlanıyorum, dışarıya çıkacağım zaman akşam arayacaklar diye ödüm kopabiliyor en geç saat 10da evde oluyorum yaz bile olsa. Erkek arkadaşım şehir dışında, yanına gittiğimde ya görüntülü ararlar ve evde olmadığımı anlarlarsa diye hop oturup hop kalkıyorum. Yaz tatili gelsin dahi istemiyorum, diyelim ki erkek arkadaşımla tatile gitmek istiyorum bunu asla yalan söylemeden gerçekleştiremem ki bu kadar büyük bir yalanı da söyleyebileceğimi düşünmüyorum. Ki insanlar yurtdışlarına gidiyorlar, çifte vatandaslıgım var kullanamıyorum bile. Buna boyun eğerek yaşamaya devam edersem en güzel zamanlarımdan yine kayıplar vermeye devam edeceğim. Ve evlendikten sonra özgürsünü kabullenemiyorum, bunu nasıl başarabilirim, yolu var mıdır?

Ciddiye almayacaksın arkadaşım. Gece arayıp evde misin dediklerinde değilim arkadaşlarlayım deyip kestirip atacaksın. Söylenir tatava yaparlarsa yav size ne kaç yaşında kadınım diyeceksin. Canın nasıl istiyorsa öyle yaşayacaksın ve umursamayacaksın söylenmelerini bağırmalarını. Bi yerde onlar da bıkıp alışmaya başlayacaklar hep öyle olur

Sormuyorlar mı tatile kiminle hangi arkadaşınla gidiyorsun diye :) Ve hep mi böyleydi sizde siz mi bu hale getirdiniz eflatuns

Offfff sizdeki resmen çok çok çok yorucu bir model. Yahu koca kadınsın evli barklı üstelik bu neyin nesi böyle?

Yok canım yok. Ben ayrı eve cıkayım dedım. Abowww bayılmalar ayılmalar. Sankı kendım degılmışım gıbı. Ekonomık ozgurlugunuzu kazanmanız efsane bırsey. Keske bende atanabılseydım. Alys

Ben de 27 yaşındayım, sizin gibi ekonomik özgürlüğüm var, benden 7-8 yaş büyük iki ablam şu an benim yaşantımı gördükçe şaşırıyorlar, annem babam bir şey demiyor mu diye ama ben onlardan izin almıyorum en fazla haber veriyorum, tatile giderken arkadaşlarıma gideceğim deyip net olun bu konuda söz hakları olmadığını anlasınlar, ailem kışı benim Yanımda geçiriyor gece 12 de evden çıksam da bir şey diyemiyorlar artık müdahale edemeyeceklerini kabullendiler ben de bilmeleri gerektiği kadar söylüyorum böylece akılları da kalmıyor

Açmadığım an ne olduğunu bilseniz, uyuyakalmışım geçen gündüz vakti aramışlar yaklasık 15 kez. telefonla aradığımda babamdan öyle laflara maruz kaldım ki sanki televizyonu kırmış 5 yaşında bir çocukmuşum gibi. Aradıklarında açılacak, görüntülü aranıyorsa açılacak. Açamıyorum şuan desem kıyametler kopar.

Aynı yaşta ve meslektaşız

Tanıdıkları tüm arkadaşlarım evli hatta bazıları çocuklu modda. Yeni bir şehre yerleştim malum covidden dolayı pek arkadaş edinemedim şuan, olanlar da evli ve diğeri yaza evlenecek :) Yani arkadaşlarımla gidiyorum desem bilemiyorum saçma olabilir. En ince ayrıntısına kadar öğrenip bunu tasdiklememi bekliyorlar, ben de yalan söylemek durumunda kaldıgımda ya yakalanırsam kafasına girerim ve berbat olur korkusundayım. Sorun zaten birşeyler yapılacaksa iki kişi yapacak olmamız. Araya birilerini katabilecek olsam sorun kalmayacak ki. eflatuns

Bunu durumunuz ciddiye binince kendinizin güvendiği biri olduğunu söyleyerek anlatırsınız. Başa geleceği varsa tabiki engel olmak zor ama tedbir bizden tevekkül Allahtan

Gece aradiklarinda acmayacaksiniz. Uyuduyum falan dersiniz. Tek giditorum tatile deyin ya da kizlarla. Ya da o sehirde egitim var dersiniz. Ya ailenizi atamazsiniz ama bu kadar da biyun egmeyin kabullenecekleri bi seyler uydurur yine yaparsiniz istediginizi

Tabiki böyle çözülmez ama dikkat etmek lazım anne babalar hayat tecrübesi olarak daha öngörülüler. Çocukların göremediği noktaları görürler. Çözmek elimde olsa yasalardan başlardım işe ama malesef.

Kanmazlar ki Güvensizlik doğuracak bir davranışım olmadı bu zamana kadar ama inanmazlar eminim. forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

İyi de kadınlar kocaları tarafından da öldürülüyor, onu da evlenme diyerek mi çözeceksiniz?

Böyle de tahmin ediyolardır bence. O şekilde en azından adı konmuş olur, kaygıları azalır, adres belli neticede :) ille de hemen düğün diyemezler sonuçta onların de ellerini ceplerine atmaları gerekecek

Sen onları kontrol edemezsin ama kendini kontrol edebilirsin. Maalesef özgürlükleri isyanla elde edebiliriz ülkemizde. Ben okuduğum yerde erkek arkadaşımla yaşamaya başladım. Onaylamadıkları halde tekvandoya başladım. Bunu söyleyince harçlığımı kestiler ve konuşmadılar. Erkek arkadaşımla evlenmem yönünde şart koştular. Ama ben iş buldum çalıştım ve aylarca konuşmadım. Şu an annemle aramız iyi. Telefonla konuşurken erkek arkadaşıma da selam yolluyor. Ama kişisel sınırı çizmek böyle emek ister ülkemizde maalesef

Benzerini yaşadım, yapmayın kendinize bunu yaptırmayın lütfen. Aileler sevgi ile nerede duracağını bilmemeyi karıştırıyor, sağlıklı değil.

Bütün tatilleri aile yanında, yazın ailenin yanına giderek yapmışsın bence. İlk başlar da o tavrı koysaydınız şuan bunlar sorun olmazdı.

Bunu da göze alamayacağım, düşünemiyorum bile benim böyle bir duruma sebebiyet verdiğimi, onlar da bunu haketmiyor, ben de haketmiyorum şuanki bu kısıtlanılmışlığı ama.. İşte bu zamana kadar onları utandırdıgım tek bir gün bile olmadı ama etrafı görünce ister istemez koruyuculuklarını artırıyorlar. Teşekkür ederim.