Öncelikle ilgilendiğiniz ve cevapladığınız için teşekkür ederim. Evet henüz 17 yaşındayım en canlı kanlı olmam gereken dönemlerimde eve kapandım. Yazdıklarınız çok doğru ve verdiğiniz tavsiyelerde çok açık ayrıca hayal kurma kısmı şuan çok cazip geldi doğrusu :) Yeni bir çevre içinde elimden geleni yapıcam. İlgilendiğiniz için çok teşekkürler :) TheBlueDreamer

Canım kaç yaşındasın.? Anladığım kadarı ile daha çok gençsin.. Yaşadığın durum ve kişiliğinin tamen arkadaşının bahsettiğin olayından kaynaklandığını sanmıyorum. Şu anda psikolojik olarak bir sorun yaşadığını düşünüyorum. Bir tür anksiyete yada depresyon gibi bişeyde olabilir. Bir psikolog ile görüşmenin yardımı olabilecğini düşünüyorum ama gidemem diyorsanda kendi kendine bişeyler yapmalısın. Kendini tamamen eve kapatma, kitap okumak iyi bişeydir ama çok fazlasıda seni eve kapatıyorsa yarardan çok zarar getirir. Günlük belli bir zaman dilimi ayır, örn günlük 1 saat okuma vs gibi sonrasında arkadaşlarınla buluş onlar açmıyor ve sana çocukça geliyor ise daha başka arkadaşlar edin. Kendini eve kapattığın sürece sorunun daha fazla büyüyecektir. İnsanlara hayır demesini öğren Kendine uğraşlar edin.. hobiler edin ve bunlara zaman ayır.. Unutmaki çok ince düşünen, başkalarını kırmak istemeyen, ve hertürlü sorunu büyütüp kendine dert edinen insanlar panik atak hastası olur.. Bu yüzden yolun başında iken kendini bir an önce değiştirmeye çalış...

öncelikle arkadasın konusunda hassas davranman cok hos ama sunu unutma bu hayatta ne kadar çok sakin içine kapanık olursan o kadar çok kırlırsın kullanılırsın.. yasadığın duruma benzer bir durum bende yasadım ama sadece arkadasıma anne kelimesini hep uzak tutmaya calıstım.. Senin yapman gereken arkadasın olduğu için onun hayatını yasamak değil kendi hayatını yasamak unutma ölüm zaten biz insanlar için önemli olan hayatının geri kalanını devam ettirebilmek sen eski sen ol daha çok insan içinde olmaa calıs espriler yap esprilere katıl gül ve sıkıntı yaratmamaya calıs..

ne demek canım benim :) sen hayal kur :) TheBlueDreamer

Biliyor musunuz aslında buraya yazmak bana çok iyi geldi yani sonuçta bu benim kişisel bir problemim ve siz beni tanımamanıza rağmen vaktinizi ayırıp benimle ilgilendiniz bunu görmek bile beni mutlu etti. Sağolun

utanmak ayrı içine kapanmak ayrı ınsanların dusuncelerını onemsemen ayrı sosyalfobın olması ayrı hepsı bır arada barınamaz dıye dusunuyorum ben mesela bahsettıgın rahat tavırlı ınsanlardan bırıyım ama asla ıcten ıce rahat olamam sadece ben ınsanların benım ıcın dusunduklerını hıc onemsemıyorum hayatıma bakıyorum arkadasının basına gelen olay senı neden mesela ıcıne kapanmana yol actı onu ıse hıc anlayamadım canım uzgunum kendını fazlamı dınlıyorsuna caba? TheBlueDreamer

Öncelikle ilgilendiğiniz için ve cevapladığınız için teşekkür ederim. Kendimi fazla dinlediğim hakkında çok haklısınız bazen oturup yaptığım hareketlerin doğruluğu hakkında kendime bir çok soru sorarım. Ve arkadaşımın olayına gelicek olursak dediğim gibi öncesinde ben gerçekten rahat ve umursamaz biriydim. İnsanların düşüncelerini önemsemeden konuşurdum. Ama sonra arkadaşımın olayını öğrenince şunu fark ettim. Sınıfta ben ve Leyla dışında olayı kimse bilmediği için insanlar rahatça Yarene anne konularından bahsedebiliyorlardı. Ama onun ne kadar üzüldüğünü anlayamıyorlardı ve sonra kendi davranışlarım aklıma geldi. Kimbilir dalga geçtiğim insanlar neler yaşamıştı. İşte böyle böyle düşünmeye başladıkça içime kapandım Ve ergenlik dönemimde olmamdan kaynaklı olduğunu düşünüyorum ki olayları abartarak düşünmeye başlamışım. Ve sessizleştikçe etrafımdaki insanların samimiyetsiz davranışlarını daha net görmeye başladım. En üstte yazdıklarınızın içine birde güvensizliği ekleyebilirsiniz sanırım. :) Ayrıca ilgilendiğiniz için çok teşekkür ederim. :)

biz hepimizin sorunları var birbirmize benzer ya da alakasız ama hepimiz çevremizde görmüşüzdür deneyimliyizdir

Öncelikle cevapladığınız için teşekkürler. Evet henüz çok gencim 17 yaşındayım. Haklı olabilirsiniz bencede yalnızca arkadaşımın yaşadığı olay değildir bir diğer düşüncemde ergenlik döneminde olmam olabilir. Her şeyden önce bunu aklımdan çıkarmıyorum çünkü bilirsiniz ergenlik dönemind daha hassas olunur ve kişiler her şeyi daha büyük problemler haline getirirler muhtemelen bende içime atmaya başlayarak biriktirdim ve o olaydan sonra patlak verdi. Psikoloğa gelince ailem bir kaç kez teklif etti ancak kabul etmek istemedim çünkü kendi kendime sıksık Fazla büyüttüğümü ve zamanla atlatacağımı söyledim. Ama artık bende düşünüyorum gitmeyi. Dediğiniz gibi en başta yapmam gereken yeni bir çevre edinmek olabilir. Ama girişkenlik huyumu kaybettiğimden açıkçası nasıl arkadaş edinebileceğimide bilmiyorum. :) Ve sizinde atlatamadığınız gibi insanlara hayır diyememek var. Aslında desem derim gibi geliyor ama sonra yalnız kalıınca acaba dememeli miydim demekten de kendimi alamıyorum. Ama düşünmemeye çalışıcam ve tavsiyeleriniz için yeniden teşekkür ederim elimden geldiğince uygulamaya çalışıcam :) TheBlueDreamer

Öncelikle cevapladığınız için teşekkürler. Ben bu şekilde sessiz kalıp etrafı gözlemlemeye başladığımda etrafımdaki insanların ne kadar samimiyetsiz olduğunu gördüm. Hatta öyle ki bazen bu samimiyetsiz kişiler en yakınımdan ailemden bile oldu ve ben sanırım biraz da bu yüzden insanlara güvenemiyorum. Belkide güvenmek istemiyorumdur. Ama dediğinizi uygulayacağım sadece çevremi değiştirdikten sonra. Yeniden teşekkür ederim. :) TheBlueDreamer

hmmmmm baştan sona bütün ayrıntısıyla okudum. sen anlaşılan daha gençsin ve arkadaşlarına çok deeğr veriyorsun. etrafında ölm gerçeğini hiç fark etmemişsin ta ki yareni tanıyıp onla arkadaş olana kadar. ölümü anlayın ca hayatın ne akdar anlamsız olduğunu da bu şekilde öğrenmiş olmuşsun evet bütün canlılar ölmeye mahkumdur zamanı gelince. fakat sen daha ölmeden öldürmeye kalkmışsın kendini böyle yaşanılmaz düzzelmen lazım hareketli müzikler dinle yeni kıyafetler yeni dostlar edin hayatına yenilik getir eğer bekarsan aşık olacağın evleneceğin insanı bul onla hayallar kur. bazen gelecekle ilgili hayal kurmak insanları mutlu edebilir. hemm hayattan soğursan bitmez bu lanet hayat CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri