Evlenmek için çocuğunu ikinci plana atan bizimle kalmayacak diyen bir adama güvenip evlenilir mı? Çocuğuna iyi bak, onunla yasa vs diyip ayrılmalıydınız. Ne bekliyordunuz bilmiyorum. Çocuğa üzüldüm umarım bu durumlardan haberi yoktur.

Çocuğu istememek, annen ölsün öyle düşünürüz demek.. bilmiyorum çok sert katı bir mizacınız varmış izlenimi var yazınızda. Çocuğu kabul etmiyorsanız evlenmeseydiniz keşke. Çocuğumla alakam olmayacak diye söz verdi ve içiniz rahat bir şekilde evlendiniz mi? Çocuğu istememe şartı ve babanın buna ikna olması vs. gerçekten garip bir konu. Baştan sona sıkıntılı. Eşinizin sizle beraber olmak yerine porno izlemeyi tercih etmesi ise apayrı bir konu.. ama temel sorun belli alakasız biçimde tartışmayı buraya çektiğini düşünüyorsunuz ama uzaklaşmasının sebebi içten içe bu demek ki

Çocuğu istememeniz bütün evlilik hayatınız boyunca sorun olacak maalesef.

Böyle bi şey var mı ya evladını istememek olabilir mi? Evlenmeseydiniz o zaman.

Onu daha önceki evliliğinden çocuğu olan adamla evlenirken düşünecektin. Geçmiş olsun artık çocuk davası hiç bitmez.

Eşinizin oğlu bu kadar öcü mü cidden?

Bastan konuştuğunuz için çocuk konusunda haklisiniz. Ama nasil annesi var o çocuğun ki sizin elinize kadar düşecek konumda?Esiniz boşanmaya alışmış 3 diyorsunuz Aman hemen boşanin diyemeyecegim ama oturun nereye gidiyor bu evlilik diye konuşun. Ona kolay olabilir ama size kolay değil demek bosanmak ki konu actiniz. Mantikli şekilde konuşup ikna edici sonuçla kalkin o masadan.

Konuşmaya çok çalışıyorum ama karşımda duvardan başka kimseyi bulamıyorum. forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Yani çocuklu bi adam, yemeyecektiniz en başta o vaatleri çünkü çocuk yani bu kesin konuşulmaz öyle evdeki mobilya gibi koyduğun yerde durmaz. Siz istemiyorsunuz diye babaannede ömür geçiremez, onun da baba görmeye ihtiyacı var, hisleri var. Adam istediğini desin başta, bunu düşünmeniz gerekirdi. Hatta "Çocuğum gelmez, onu bıraktım babaannesine biz rahatız, o orada mutlu" diye konuşandan daha bi kaçmanız gerekirdi.

Merhaba arkadaşlar konuya nasıl giricem nerden bağlama yapıcam bilmiyorum belki karışık olabilir kusura bakmayın. biz eşimle 3,5 yıl önce evlendik. Eşimin 3. benim 2. evliğim eşimin 1 tane oğlu var. Biz tanıştığımız zaman çocuğunun olduğunu duyunca kabul etmedim benim çocuğum yok o sorumluluğu alamam ve o çocuğun günahına giremem yapamam çünki kendime güvenemem bu konuda kendi çocuğuna kızarsın edersin laf olmaz ama iş eşin çocuğu olunca damga yemek kolaydır bilirsiniz, sen dengi birini bul evleneceğin kişininde çocuğu olsun ki karşılıklı lafınız olmasın birbirinize yoluna öyle biriyle devam et diye bi dünya nasihat vermiştim. O alttan girdi üstten çıktı oğlum babannesiyle yaşayacak orda çok mutlu onu yanıma alıpda mutsuz edemem gibi bi dünya yeminler yalvarmalar sonucu beni ikna etti evlendik. Ailesi çocuğu kabul edip etmediğimi sormuş oda şuanda etmiyor ama ilerde mecbur edecek gibi cümleler kurmuş bunları eltim söyledi bana. gel zaman git zaman sürekli çocuk lafları dolanır oldu ısrarlar kavgalar derken evliliğimiz resmen işkenceye döndü çocuğu kabul etmediğim için ailesi bana düşman oldu eşime sağa sola herkese keser olmuşlar. olur olmaz laflar sözler derken eşim herkesi telefonumdan engelledi bunların çenesi durmaz yoksa dedi.2 yıla yakındır görüşmüyordum çünki eşim gitmemi istemedi yasak koydu. eşimlede çok sorunlar yaşıyordum ama kendi içimde gece geç yatmalar geç kalkmalar doğru düzgün bir ilişkimiz yok zaten 10 günde 15 günde 1 ilişki oluyordu oda benim söylememle. tek başıma kahvaltı yapıyorum, tek başıma yemek yiyorum, tek başıma oturuyorum, tek başıma uyuyorum aynı evde 2 yabancı gibi takılıyorduk. 10 gün önce ben 12 gibi yattım 2 gibi uyandım lavaboya gitmek için bi bakıyım bu adam ne yapıyor dedimki keşke demeseydim açmış pornoyu ve kendini tatmin ediyor devam et dedim çıktım. Ertesi gün baktım ki adam bana trip atıyor vay efendim senin için ne zaman soğuyacak annemle ne zaman konuşucan annem ölürse oğluma nolacak gibi bi dünya laflar konumuz neydi ve nerelere geldi şaşkınlıkla bakakaldım suçlu suçunu bastırmaya çalışıyordu tabiki. Yine boş durmadım annen ölsünde onu o zaman düşünürüz dedim çocuk ortada kalacak değil biraz gider annesinde kalır biraz gelir bizde kalır dedim. ben annesine göndermem dedi o zaman benimde yapabileceğim bişey yok dedim tamam boşanalım dedi bende kabul ettim ama 10 gündür ses soluk yok o bir odada ben diğer odada takılıyoruz. Sizce bu yol nereye gider ne yapmam lazım bir akıl verin bana.