şu yazdıklarınız bana da umut. oğlum 2. haftasında, geçen hafta yarım gün gitti, bu hafta tam gün gidiyor. alırken ve bırakırken çok ağlıyor. orada çok iyimiş, hatta ben de bir gün sınıfın kapısından izledim, gayet keyifliydi. sabahları ben de kötü oluyorum açıkçası.

Cunku her istediginin yerine getirilmesi hosuna gidiyor. Oyle olunca sevildigini istedikleri olmayinca da dislandigini falan saniyor sanirim. Krese gitmesi daha mantikli o yuzden. Orada her istediginin aninda olamayacagini ogretirler bence. Alys

Çocuğunuz kesinlikle kreşe devam etmeli. Eğer söylediğiniz gibi babaannesi her istenileni yapıyorsa çocuğunuza haliyle daha cazip gelecektir. Fakat çocuğunuzun gelişimi bakımından kreşte hem yaşıtlarıyla vakit geçirir, hemde kreşte geçirdiği vakitte eğitimi açısından çok daha verimli olur. Benim kuzenimde aynı sıkıntıyı yaşadı, kızına da aynı yaşlarda anneanne baktı, sonra da kreşe verdiler. Alışması kısa zaman aldı. Ayrıca çocuğunuz sırf bu yüzden sizden kopmaz. Sadece kreşten sonraki boş vaktinizi verimli geçirin, çok kolay alışır. Çocuğunuzun kendini kaybetmesi çok ciddi boyuttaysa öğretmeniyle ve rehberlik uzmanından yardım alın derim, fakat bu bir alışma süreci

İşin çok zor canım benim, Çok küçük daha bir müddet dişinizi sıksanız daha iyi olurdu diye düşünüyorum. Şimdi her istediğini ağlayarak elde etmeye devam edecek minik.

eşiniz işin kolayına kaçıyor gibi sanki alışacaktır zamanla yeni ortam orası... babaanne bağımlısı çocuk yetişiyor sonra ne mi oluyor istediği olmayınca hırçınlaşan söz geçirilmeyen evlat...

Sormanız bile hata tabii ki kreş. Babaanne elinde şımarık, paylaşmayı bilmeyin, her istediğinin her zaman olacağını düşünen bir birey olmasındansa yaşıtlarıyla paylaşarak oynamayı öğreneceği yer daha sağlıklı. Eşin tamamen kolaya kaçıyor. Kreş çocuk için en doğrusu. Okul vakti çok zorlanırsınız...

Eskiden bakan babaannelerin bazıları anne dedirtiyormuş, çok sinir bozucu. Şimdi gene iyi zamandayız.

Aslında bi süre çocuğumu çekmiştim kendime cok fazla goturmuyordum yanina ama bu kreşe alışma süresinde çıkışta iki uc gün yanına götürdüm ödül olsun diye orada film koptu. Bi kaçış yolu olarak gördü orayı..

Kesinlikle ayni seyi ben de söyledim yani bu çocuk ilkokula da gitmek istemezse ne yapicaz alicaz mi oradan da diye... öyle çok okul değiştiren öğrenciler gördüm çocuklar en küçük olumsuzlukta ortamdan kaçmak istiyorlar. Şimdi evde bu yüzden çıkan tartismalara da şahit oldu nasil yapacagiz bakalım umarim yarinki psikolog hepimize bi yol gösterir A

Birincisi cocukta bir guvensizlik olusmus size karsi. Anladigim kadariyla calisan bir bayansiniz ve cocugunuzla vakit gecirmedigniz icin sizin onu sevmediginizi falan dusunuyor olabilir. Bu hircinligi da ondan kaynaklaniyor sanirim. Eger imkaniniz varsa onunla siz ilgilenin bir sure.

aynı şeyleri bende yaşadım ve yaşıyorum babaneler, ananeler malesef toronlarını ne yaptıklarını farketmeden her dediklerini yopıyo sevgileri aslında kullanıldıklarını görmelerine engel oluyo ben didişmekten yoruldum ve kendi haline bıraktım korkma oğlunu kaybetmezsin bırak hatta öyle bırak ki kendi sıkılıp seni istesin çok zor ben sinir krizleri geçirdim bu yüzden seni iyi anlıyorum Oğlunun kreşe gitmek istememesinin de tek sebebi orda disiplin olması böyle babaneyle yada ananeyle büyüyen çocuklarda disiplin sorunu oluyo benim kızımdada var 5-6 yaşına kadar sabret sonra yavaş yavaş sana dönücektir...

ayni seyleri yigenimde yasadik daha yeni. aglamaktan kusuyordu krese giderken. cunku ben ve annem onu aairi simartarak buyurmustuk

Tabi ki kreşe devam etmeli.. Kreşte öyle her istediği olmuyor, sorumluluk alıyor, sosyalleşiyor. Her anlamda kreş önde..

Şahsi fikrim kreşe devam etmesi gerektiği yönünde, Babanne her istediğini yapıyorsa kreşe gitmek istememesi çok normal ama gelişimi açısından her istediğinin yapılması doğru değil. İlerde siz çok zor duruma düşersiniz ki şimdiden zorlanıyorsunuz anladığım kadarıyla. Çok küçük daha, bir müddet inat eder sonra alışır unutur hatta sosyalleşmesi paylaşmayı ve bazı şeyleri öğrenmesi açısından çok iyi olur kreş. Bu arada babanneye de yazık ya kendi teklif etmediğine göre yorulmuştur belki de :)

Benim kendi çocuk büyütme felsefeme göre 2,5 yaş kreş ortamı için biraz erken.. Eğer babanne iyi bir seçenekse devam edebilir. Ancak kreşte direnmesi çok normal. Bunu yaşamayan çocuk neredeyse çok azdır. Akşam mutlu aldığını söylüyorsun. Zamanla alışacaktır ancak tuvaletini söylemiyorsa özellikle babannede devam etmesi daha iyi olur.

Bence de çocuğunuzun kreş yaşı. Benim çocuklarım çok erken kreşe başlayanlardan. İkisi için de iyi ki diyorum. Siz şimdi çocuğu okuldan aldınız ya.. İnanılmaz kullanacak sizi.. Her istediğini bu yolla yaptıracak. Ve ayrıca ilkokula başladığında napacaksınız? Ağlarsa alacak mısınız? Çocuk ağlıyor diye onun her istediğini yapan babanneye vermekle aslında büyük kötülük edeceksiniz çocuğunuza.. Ben kızımı iki yaşından önce başlattım. Sebep de evimizdeki yardımcı kadının onun her istediğini yapmasıydı..

Yani şimdi kreş mi yoksa babanne mi olmalı? Okuduğumu bile anlayamayacak haldeyim öyle büyük bir kavga ettik ki bu yüzden kusuruma bakmayin(

Ya Arkadaslar 2,5 yaşında çocuğum var. Ona şimdiye kadar babannesi ve teyzesi baktı. Babannesi her babannenin olduğu gibi herseyine aşırı musamaha gösteriyor. Her dediğini yaptığı için de şuan en çok onu seviyor tabi. Bu sene düzene girsin diye kreşe verdik. Teyze zaten evlenecek düğün telaşı falan bu yıl bakamaz.. yalniz kreşe başladıgindan beri çocuk delirdi resmen. Yani aldigimda bakiyorum oynuyor mutlu falan ama sabah bırakması tam bir kabus. E evde de her zaman dedikleri olmadığı için sürekli babanneme gidicem götür diye ağlıyor. Eşimin de en son tepesi atti kreşe gitmeyecek babannesi bakacak dedi. Aslina bakarsaniz babanne de bu yıl eve bağlı kalmak istemediginden mi yoksa çok yoruldugundan midir nedir neden kreşe veriyorsunuz diye sormadi. Iyi yaptiniz dedi başka bi yorum yapmadı. Şimdi eşim onu öyle böyle ikna edecek de ben zaten suan kontrolü kaybetmiş gibi hissediyorum öyle iyice kopacak çocuk benden... ya da kopmaz mi nasil hareket etmeliyim sizin fikriniz nedir. YavruPancar Yaşadıkça

O sabah evden çıkması... yani mahalle ayağa kalkiyor. Ama iki haftada baya da faydasini gördük. Yumurta yemezdi yemeye başladı. Oyuncaklarıyla oynamayi bilmiyordu şimdi öğrenmiş tek başına oynuyor. Sürekli ben ben diye bağırıp vurmaya kalktigi bi arkadasi vardi ona çok güzel davranmaya başladı hem oyuncaklarini paylaşıyor hem koruyor onu... ama işte o sabah aglamalari...

Iki aydir evdeyim ve onun öncesinde de sadece 3-4saat ayri kaldik hep yaninda olmaya çalıştım. Zorunda kalmadikca babannesi birakmadim bile ama işte onda bulduklarinu bende bulamıyor. Ben gezdiriyorum ediyorum oynuyorum ama ondaki o coşkuyu veremiyorum galiba babannesi yoksa anca benle ilgilenir. O varsa annesi yok allahim sesleniyorum bakmiyor bile hele kreşe ben götürüyorum ya iyice gıcık kapti bana A

Cocugun her istedigini yaparsaniz onu egitmis olmazsiniz ki.

yanlislkta yarida yolladim. neyse bu kusa kusa gitti alisamaz derken de alisti. cunku sonsuza kadar biz bakamazdik. ben evlendim annem de asiri yorulmustu. ayni sizin durumunuzdu kisaca. bence asla kresten almayin alsaniz da seneye yine gidicek... ne degisicek. cocuk iyice gitmez seneye aglayinca aliyorlar diye. ve iyice de dengesi sasar bence asla almayin kresten

Bnce babanne

Kreş tabi ki. Kreşe yeni başlamışsınız ve sabah ağlaması çok doğal, hiç dert etmeyin. Güvenilir bir yer olduğunu düşünüyorsanız sabredin, yaşıtlarıyla birlikte daha mutlu olacak ve zamanla değişecektir.

Şahsi fikrim sosyalleşmesi, paylaşmayı öğrenmesi açısından kreş olur. Babaanne ile kalırsa sanki ağlamaları artar gibi geliyor.

Bugün randevumuzu aldık yarin gidecegiz inşallah evde her kafadan bi ses çıkıyor çocuk da kullanıyor bir güzel bakalim bizi bi ortak fikirde bulusturacaktir inşallah çocuk psikologu teşekkür ederimm

Kreş egitimini görmesi daha sağlıklı bence.. hem krese gide gide alışır ya..

Canım ben de öğretmenim, Sana bir anımı anlatayım; ilk görev yerinde ilkokul ve ortaokul aynı binadaydı, dönem başı birinci sınıf öğrencilerinden biri okula babannesiyle geliyor, sırada onunla oturuyor, kadıncağız az bi kalkmış olsa feryat figan başlıyordu bağırmaya, bir dönem boyunca böyle devam etti ne yaptılarsa zerre kadar ilerleme olmadı, En son çocuğun kaydını başka okula aldılar ama yine babanneyle refakate devam sonra be oldu bilmiyorum. Öğretmeninden öğrendiğimiz kadarıyla çocuğa babannesi bakmış, kreşe göndermek istemişler babAnneyi istemiş gitmemiş, anaokulu falan da gitmemiş tabi yine babanneyle... Babanne de artık bunalmış ama ne yapsa olmuyor... Bir kere çocuğa o kozu verince böyle uç örnekler olabiliyor malesef... Birkaç gün sıkıntı olur sonra alışır gider...

Benim 3 çoçuğumda kreşlerde büyüdü ilk bir kaç ay çok ağladılar yakama yapışırlardı bırakma diye öyle böyle anne kararlı alışmışlardı geçen yıl türkiyeye gittiğimde kızkardeşimin çoçuklarıyla ablamın çoçuklarını annem bakdı büyüttü aradaki fark şu benimkiler ilgisiz büyüdüler yaptıkları yanlışlarda hemen eleştirilip cezada aldılar kreş tarafından ama yaptıklarının yalnış olduğunu öğrenip daha çabuk olgunlaştılar ablamın kızları en ufak şeyde anneme babama kapa çeneni diye bağırıp kapıları kıracak şekilde vuruyorlar benimkilerde asla büyüye saygısızlık yok küçüğü ezikleme bunları daha 1 yaşında öğrendiler kardeşimin çoçukları ellerinde tornavida bütün eşyaları annemin hasarlı yapma deyincede yaparız sanane anneannemin evi defol git terbiyesiz saygısızlar annem bile şaşırdı yavrularım elin yabancılarıyla büyüdüler sevgisiz ama bunlar nasıl çoçuk kızım büyük adam gibiler her şeyi biliyorlar yalnışı doğruyu zararı ziyanı demem okiii büyüklerin yanında büyüyen çoçuklar şımarık oluyor ve ben herşeyi yaparım ederim diye disiplinsiz saygısız olabiliyorlar bu noktada çoçuğu eğitmek anne babayı çok yıpratıyor zaten biz çalışan bayanlar yeteri kadar yoğun tempoda yoruluyoruz stresliyiz bide çoçuklarda dahil olunca allah hepimizin yardımcısı olsun amin

Aynen çok yoruluyor çünkü inun sınırlarıni da sonuna kadar zorluyor onun çekeri daha fazla söylemiyor ama anlayabiliyorum. fikir için tesekkur ederim

kreşe ne zaman başladı ki. 2 yaşındaki oğlum yeni kreşe başladı ve bana daha başlamadan ilk 2 haftanın zor olacağını söylemişlerdi. Hatta oğlum kreşe başlayacak diye anlattığım herkes sen psikolojik olarak buna hazır mısın diye sordu, çünkü ilk zamanlar çok zor oluyormuş alışması. Oğlumun sınıfında 2,5 yaş çocukları da var, onlar güle oynaya gidiyorlar ama benim oğlum gibi yeni başlayanlar salya sümükler. Ama sabah verirken ve akşam alırken, orada gayet güzel vakit geçiriyormuş :) Bence kreşe biraz daha zaman verin, alışması için, sevmesi için siz de bir şeyler yapın. Ama yeterince zaman verdiyseniz babanneden başka alternatifiniz yok gibi görünüyor.

Gerekli. sevgi bakımı görebilir diye düşünüyorum carmenares

ilk cümleyi okuyunca ben yazdım sandım :) benim kızım da 2,5 yaşını 3 ay geçti ilk sene tamamen anneanne bakıyordu, geçen sene dönüşümlü hale getirdik. çocuk zaten üç ayrı evde üç ayrı kural biçimiyle kafası karıştı iyice müsamaha sıralaması yaparsam babaanne evinde kızıma resmen tapılıyor, her istediği önünde, tehlikeli bir durum olmadığı sürece "yok" denmiyor, annemlerde durum bunun biraz daha hafifi, annem şımartma taraftarı değil ama babam inanılmaz özgürlük tanıyor, Allahtan evde az duruyor :) ben çalışıyorum ama geçen kıştan beri kızımı sabah-akşam bıraktım. onun öncesinde mesaim rahat, amirlerim anlayışlı annemin evi de 2 dk mesafe olduğu için yokluğumu pek hissettirmezdim. bir yere giderken mutlaka vedalaşırım geri geleceğimi bilir, her ne kadar "anneanneme/babaanneme gidelim" diye tuttursa da zaman zaman, en çok evde bizimle birlikte olmayı seviyor. her iki anneden de Allah razı olsun çiçek gibi bakıyorlar çocuğa, birşey dersem nankörlük ederim. Zaman zaman yumuşak bir dille büyük ebeveyn sevgisini ne kadar önemsediğimi, çocuğun tabi ki nine-dede yanında şımarmasının olağan olduğunu söylüyorum ama her istediğini yaparsak, her ağladığında sussun diye istediğini verirsek ona kötülük edeceğimizi söylüyorum. bana hak verip öyle davranmadıklarını söylüyorlar ama yanımda da olup bitiyor olaylar, görebiliyorum :) kızımın akran eksikliği ve özlemi had safhada, yolda gördüğü çocuklara gidip sarılıyor biraz bu yüzden biraz da benmerkezcilikten kopsun, sınır bilsin diye ben de kreşe yazdırdım bu sene ama bayramdan sonra açılacak. şimdi korktum konuyu görünce, acaba durum bizde de böyle olur mu? ben azar azar başlatmayı düşünmüştüm alışıp kendisi gitmek isteyene kadar haftada 2-3 gün götüreyim demiştim. bir de daha tuvalet alışkanlığını tam kazanamadı, bir aydır uğraşıyorum, inatlaşıyor zaman zaman kendi derdimi döktüm kusura bakmayın ama ben de günlerdir aynı kaygıdayım bilemiyorum ne yapsak? başıma gelmeden yorum yapamam ama bir arkadaşımın kızı da başlarda çok zor gidiyordu kreşe, bir müddet sonra tatil günlerinde bile gitmek için ısrar eder olmuştu. takip edeceğim konunuzu, gelişmelerden haberdar edin :) umarım iyi olur herşey sadece şunu düşünün, siz çocuğunuzun iyiliğini istiyorsunuz. belki çocuklarımızla yaşadıklarımız dönemseldir ama bu davranışlar desteklendiği sürece kalıcı olabilir diye düşünüyorum ben... büyük konuşmayayım ama bencil, herşeyi başkalarından bekleyen duygu sömürüsüyle iş yürüten bir çocuğum olmasını hiç istemiyorum

Arkadaşlarınıza katıldım; geçen bir konuya ben de yazdım önce siz hazır olun; bırakıp ve alırken çocuğu kötü bir yerden kurtarıyormuş gibi davranmayın diye bir süre sonra hafta sonu da okula gitmek isteyecekler diye anlatırlardı inanmazdım benim oğlum 2 yaşında başladı, 2,5 civarında hafta sonu okulun önüne gider kapalı diye bakar; geri gelirdik

Babaanne bakmaya devam ederse çocuğunun karakteri her zaman kendi istedigi olmasını isteyen, bencil, şımarık olabilir. Arkadaşları tarafından da sevilmez, sosyal hayatta çok sıkıntısı olur. Böyle ağır yazdım ama anne babası tarafından çok şımartılan arkadaşlarımız pek sevilmiyor okul hayatında. Uyumsuz oluyorlar. Kreşe devam zamanla alışır, babaanne ile de sürekli görüşmesin ebeveyninin sen olduğunu anlayana kadar.

bana bir uzman demişti ki "gün boyunca sizden 30 hatta 50-60 yaş büyük insanlarla vakit geçirdiğinizi düşünün. sıkılmaz mısınız? çocukların da gelişebilmek için yaşıtlarına ihtiyacı var." sevgi eksikliği söz konusu değil ki yine sever yine görür çocuğu. bakım deseniz, kreşlerde de gayet güzel fiziksel bakım yapılıyor. bir de şöyle düşünüyorum, evi bir sürü oyuncakla eğitici aktiviteyle doldursam, üstüne bir de ücretsiz izin alıp 7/24 çocuğa ben baksam yine de kreşteki aktivite zenginliğini, akran ihtiyacını ve toplumsallaşma bilincini veremem. benim kreşten anladığım çocuğumun eğlenerek kendini geliştirmesi sanırım konu sahibi de benimle aynı fikirde. 2 yaş ve öncesi kreşe göndermek bakım mantığıyla oluyor ama 2,5-3 yaştan sonra çocukların sosyalleşme ihtiyacı ön plana çıkıyor. maalesef bizim gibi kalabalık kardeşli kuzenli evlerde, sabahtan akşama trafiksiz sokaklarda onlarca çocukla oynayamadıkları için kreş tek alternatif oluyor müdahil olup cevap verdim kusura bakmayın :)

Neden babanne diye düşünüyorsunuz?