Siz bence bu yaşa kadar alttan aldığınız belki kırmamak için fazlaca tolerans gösterdiğiniz her şeyi içinizde biriktirip patlama noktasına gelmişsiniz, orta yaş krizi diye bir şey varsa bile bana kalırsa bunu herkes yaşamıyor, vaktiyle aşırı verici ve kırıp dökmekten çekindiği için hep susup öfkesini dahi içinde yaşayanların belli bir yaştan sonra da geçmişteki tüm haksızlıkları taze tutarak tahammülünü yitirenlerin yaşadığı bir sorun gibi sanki Her ne kadar DSÖ 18-65 yaş aralığını genç olarak nitelendirse de bence orta yaş 45'ten itibaren başlıyor kendinize orta yaşlı demek için erken sanki, ne yapabilirsiniz noktasında bence kendinize eğleneceğiniz hobiler edinin, yapmıyorsanız mutlaka spor yapın en olmadı yürüyüşe çıkın, inanın kulağınızda çalan bir müzik eşliğinde yürümek bile hem genel sağlığınız için yararlı hem de ruh sağlığınız için

benim yaş 37. çok yorucu gecti bekarlığım annem hasataydı onu kaybettım kendim kemoterapi falnn. ama pozitif bi şekilde hep yendim şimdi,8yııllk evliyim kv. kp. görümce anca dayandım ve gecen ay yaktım gemileri ve dibe vurdum artık dayanamıyor bi yaştan sonra insan, çok bunalımlı çok hasta yorgun olmaya başladım birkaç dr. gittim anlattım defalarca sağolsun bizde sağlık olunca insanlar hiç önemsenmez dr. lada olmuyo baktım, şimdi hiçbirseyi takmamayı öğrenmeye başlayarak enerjimi bulmaya başladım

Vallahi ben de öyleyim hırçın öfke dolu geçmişindeki insanlara bende usandım kendimin bu halinden tahammülüm hiç kalmamış sile sile adam kalmayacak etrafımrda ama düşünüyorum hala haklı olan benim yanlışı hep sildiklerim de buluyorum napacam bilmem kendinden yorulur mu insan ben kendimden yoruldum

O orta yaş bunalımımıymış. Eşim her ay her ay menopoza girsende kurtulsak diyor :) demekki başka imiş sebeb

Ne güzel bi söz

Bende aynı şeyleri yaşıyorum ama ben hep insanlardan yediğim darbelere birikimlerime bağlıyorum bir kenara geçip gelen yorumları merakla beklıyorum

Ben kendime baktıkça daha fazla depresyona giriyorum patavatsızca birilerini kırdığım anlar gözümün önüne gelince geri dönüşü de olmayacağı için o anları unutup haklı olduğum anlari düşünmek daha kolay oluyor haklıyım mağdurum herkes cadı

Selam kızlar, Yaklaşık 1 senedir kendimi tanıyamadığım bir döneme girdim. Kızgınlık kırgınlık çıtam o kadar düşük ki bir anda tüm gemileri yakabiliyorum. Sorsan hep ben haklıyım :) Ama gösterdiğim tepkiler utanç verici ve kendimi hiç sevmediğim bir hale dönüşüyor Herkesten dirsek yiyince artık bende mi bir problem olabilir diye düşünerek araştırmaya başladım ve tataaammm kadınlarda 35 yaşından sonra böyle şeyler yaşanabildiğini öğrendim. Bir anda sinirlenmeler, çocuğuma bile tahammül edememeler, değiştiremeyeceklerime takılı kalmak, değiştirebileceklerime gücümün olmaması ve tabi ki bu sıkışmışlık hissiyle tipik bir deli dana-kurban rolünde etrafa zarar verme halleri işte... Var mı bunu yaşayan, yok mu bunun bir çaresi? Sakinleşmek, görmemek, duymamak, farketmemek için bana bişey önerseniz de bir hemcinsinizin hayatını kurtarsanız...

Bu ülkece içinde bulunduğumuz koşulların çoğumuzu mutsuz birer insan haline getirdiğini düşünüyorum. Oysa ben kadınlarda 35 yaş bunalımına inanmıyorum. 51 yaşındayım. 35 yaşı benim artık hayatımı düzene soktuğum, sakinleştiğim ve kendimi daha iyi hisettmeye başladığım yaş olarak görüyorum. Menopozdan sonra da sıkıntı yaşamadım, fiziksel evet ama pskolojik olarak ise çok daha iyi hissediyorum. Dediğim gibi sanırım sıkıntınız hayatınızda sizi hoşnut etmeyen bazı durumlar ile ilgili, artık daha bilinçli bir hale geldiğiniz için bunlar size batmaya başladı değiştirmek istiyorsunuz ama değiştiremeyince sinir yapıyor. Hayatınızda sizi mutsuz eden şeyleri bir gözden geçirin. İnanın değmiyor, sizi mutsuz eden şeyleri bazen kestirip atmak gerekiyor hayatınızdan. Size terapi almanızı da öneririm, sizi engelleyen zihinsel prangalarınızdan kurtulup daha sakince bakabilmeniz için yaşamınıza. Artık kendiniz için yaşayın.

Orta yaş krizi sanırım civciv89

Aradigim yorum iste ben de 25ten beri boyleyim şu an 30. İş hayatı ve sonrasinda evlilik yapti. İkisi bir arada cok zor yürüyor ya... Malesef bir tavsiye veremiyorum çünkü ben de zor dayanıyorum

Peki diğer şeyler yolundamı? Yada içinizde biriktirdiğiniz şeylermı ağır geliyor? İki kilo on dakika taşımak için ağır olmayabilir ama 10 saatte ağırlaşır o iki kilo iki ton gibi gelir. Biriktirdiğiniz şeyler yük yapmasın?

Ben tam böyle bir dönem yaşayıp psikiyatr'ın yazdığı Pr... isimli ilaçla pamuk şekere dönüştüm Psikolog veya psikiyatra gitmeyi ertelemeyin..

hemen psikiyatrik ilaç kullanmayın arkadaşlar sakinleşmek sorunun çözülmesi anlamına gelmiyor düşünceler değişmeden değişim yakalanamaz

Biriktirdiklerim yük yapmaz mı hiç? Ama onlar yaşandı ve bitti yani her seçim bir vazgeçiş gibi...5 yıl önce affettiklerim en ufak bir şeyde tetikleniyor. Esmalar çeke çeke ancak sakinleşebiliyorum Sanki affettiğim şeyler için minnet bekliyor gibiyim. Görmeyince de hiddet işte :) K kocacig

40ı yeni doldurdum. Ama kendimi 28 hissediyorum. Evliliğim ve çocuklarım olmasaydı 22 bile hissedebilirdim. Gerginliğimin sebebi yoğunluk, günboyu şişen kafam, desteksiz çocuk büyütüyor olmam. Psikoloğa gitmek istiyorum ama oraya da çocuklarımı götürmek zorunda olduğum için vazgeçiyorum mecburen

O bir dönem. Yetti artık isyanı. Sonra hafif hafif yeni normalin8ze dönüyorsunuz.

Yaşla alakalı değil bence. İnsanlara tahammül kalmıyor. Onları tanıyoruz. Hak etmediklerini düşünüyoruz... Benim de kopma noktam 30ların başları oldu. İşte ve evde darbe yedim... Kimsenin o tahammülleeimi hak etmediğini düşünüyorum. Kafamı toplamak için arada ada çayı içiyorum. En azından hak ettikleri şekilde ağızlarının paylarını verebiliyorum regl durumunda ada çayı da kurtarmıyor. Ayrıca Orta yaş artık 35 de değil, 50-55 oldu... 39 yaşımda çıtır hissediyorum

Ben YouTube dan Beyhan Budak dinliyorum. O beni sakinlestiriyor. Eskiden çok hassas biriydim artık koy g.. diyorum

Yaşla alakası yok. 35 yaşında bekardım. Hiç bir sorumluluğum yoktu. Sadece geziyordum, para harcıyordum. Şimdi 43 yaşındayım. 2 küçük bebeğim var. En büyük lüksüm duş almak. Çocuk büyütmek akıl işi değil. Kendinden vazgeçiyorsun. Ben eşimden başkasına güvenip çocuklarımı emanette edemiyorum. Biraz kendilerini kurtarsalar bende yine normal bir insan olabilirim.

Benim de tahammülüm sıfırlarda Herkesi kırıp geçiyorum çok kolay insan siliyorum noldu bize böyle diye üzülüyorum sonra bi de

Hemen kullanmadım, 3 yıl çektim o halleri. Merak etmeyin bilinçli bir insanım neyin ne olduğunu biliyorum

bende de var kısmen ama terapi seanslarına bağlıyorum biraz da. Bide dönem olarak varlık, benlik, yokluk, dünya, ölüm... gibi gerçekleri hat safhada ilk hissettiğimiz dönem olduğu için de olabilir. Sonuçta bir gün yok olup gideceksen kendimiz hariç kimin hissi ya da ne dediği önemli olabilir ki? . push ; dunya insani

Ben tek gitmek istiyorum, tahmin edebiliyorum çünkü ruhumun derinliklerine inilemez kalabalıkta nitekim sizin terapist inememiş işte. Benim çocuklar büyük zaten, anlarlar muhabbeti. Gözlerinin önünde onları şikayet edemem

orta yaş bunalımı biraz 45 yaş gibi başlar deniyor aslında.

Birikmişlikler çıkıyor demek istemiyorum, ne zorlu hayatlar var depresyona girmeye vakti bile kalmıyor. bu da bir süreç geçecek diye diye yıl oldu. Değişen şartlara uyum sağlayamıyorum artık tahammül düzeyim o kadar düşük ki verdiğim tepkilerle dozere döndüm. Etrafımdakiler de beni acımasızca eleştirince daha hırçın daha çekilmez oluyorum ama sebeplerimin hepsi de haklı geliyor. Antidepresana karşı değilim de tampon çözüm gibi geliyor. Siz kendinizi iyileştirmek için neler yapıyorsunuz? K kocacig

aşkım bunun yaşla alakası yok 25ten beri böyleyim ben şuan 34

Kızlar hepinize çok teşekkür ederim. Konuyu açtığımda yazmak için yazmıştım ama çok iyi geldi her birinizin aktarımları :) Buraya yazdıktan sonra bir çok olay patlattım ve ağır bedeller ödedim fevriliğim yüzünden. Kendimle yüzleşiyorum şimdi. Evet bir çok haksızlıklara uğradım ama bunların bir ölçütü yok ki hayatta. Başkasına bir birim gelen haksızlığı belki ben 10 birim olarak yaşıyorum. İnsanları geriyor huzurlarını kaçırıyorum. Hayatımda yalan konusunda çok hassasım diyorum hep ama bence galiba kişi en çok neyi sevmezse bunu kendinden biliyor. O yüzden nefret ediyor zaten. Hiç alakası yok demeyin şimdi :) Geçmişten arınmak için rahat olmaya çalışıyorum olmasa ne olur diye düşünüyorum. Bir de pasiflora gibi bir şuruba başladım. Akşamları sarı kantaron demliyorum. Ben sakinsem her şey daha yalın sanki. Yaşanmışlıkları da kabul etmekten başka şansım yok, yaşandı ve bitti. En önemlisi de "teslim oluyorum" telkini. Gelen her şeye teslim oluyorum, akışın içinde sakin ve huzurluyum. Her şey yolunda, İyi beni bulur... Bu telkinler de iyi geldi bana. M

Orta yaş bana 50'li yaşlar olarak geliyor Eskidendi o 35 yaş orta yaş vs şuan herkes genç bu yaşlarda

Valla ben pammuk gibiyim, öyle sinirim stresim falan yok sebebini tek şeye bağlıyorum hayatımda koca, KV, KP görümce gibi gereksiz insanlar yok

siz bilinçli olabilirsiniz ama maalesef herkes aynı değil size şifa olmasına sevindim

Orta yaş değiliz pampa orta yaş olsa olsa 45-50 olur biz gençiz. Bana ne ben gencim.

Girl biz geçen gitti aile terapistine. Kelimenin tam anlamıyla aile terapisi oldu. Ben, eşim, 17 aylık kızım, 6 aylık kızım. Doktor diyor ki çocuklarınıza bakmaktan size konsantre olamıyorum sırayla girdik. Allah'tan çocuklarda usluydu. Öyle değişik bir terapi oldu.

Bende bu duruma 33 yaşımda girip saçmasapan davranmıştım. Ama sonra hep başkalarını kötü, laf atan, çıkarcı vs diye yaftaladığımızı ve kendimizi hep haklı gördüğümüzü fark ettim. Bence olay çok yönlü bakmaktan ve önce kendimiz ile barışmaktan geçiyor. İnsanlar Farklı Farklı. Bizim düşüncemiz iyidir belki ama karşıya iyi gelmez ya da tam tersi olur. Biz ne kadar kendimiz gibi düşünsün veya yaşasın istesek de öyle olmuyor hayat. Şurda da baksanız herkes kazık yemiş ama kazık atan yok. Sanki bu kazık atan insanlar bu dünyada yaşamıyor biz mükemmeliz ama birileri gelip bozuyor gibi davranıyoruz ama olay o değil. Herkes kendini normal diğerlerini "anormal" görüyor veya herkes kendini iyi diğerlerini "kötü" görüyor. Öyle bir dünya yok. Önce kendimize bakmalı ve kendimiz ile barışmalıyız. Diğerlerinin durumu bizi ilgilendirmemeli işte orda bırakıyorsunuz başkalarını. Başkalarının "güya" davranışlarına göre şekillenmez dünya. Sana uymuyorsa tepkini koyup boş vereceksin. Aynı şeyi de başkası sana yapsa, sen ona uymazsın beki, da eyvellah diyeceksin. Olay o.

Öyle bişi bende de var.35 yaşımdayım. Ama sağlıkla alakalı da desteklendiğini öğrendim - hipertirodiniz var mı? Bende bu yüzden anksiyete - gemi yakma - fevrilik MissCherryBlossom

Bunun orta yaşla ne alakası var, 70-80 yaşında insanlar kimisi pammık gibi. Bizim sorumluluğumuz çok, kriz sebebi onlar aslında. Maddi manevi destek yok, hayat şartları ortada. Kriz geçirmeyip napalım bacılar Allah aşkınıza ya? Sen normalsin anacım, yaşınla ilgili de bir sorun bence yok.