Sağlıklı kalmak çok kolay olmuyor doğrusu. Kendimi geliştirmeye çalışıyorum. Kendimin daha iyi bir versiyonu olmaya çabalıyorum. Kendi kendime yabancı dil öğrenmeye çalışıyorum, kitap okuyorum, spora gidiyorum.. okuluma devam ediyorum. Hayat kalitemi yükselttikçe iyi hissediyorum.

Buraya bile eskisi kadar girmiyorum günde 10 mesajdan fazla yazmamak konusunda kendime söz verdim önceden manyak gibi hırs yapardım saçma sapan konular gerçek olduğu bile meçhul insanlar... ne gerek varmış işim mi yokmuş diyorum şimdi

Sanat, kitap, spor.. Ne güzel.. Aslında biraz bencil olmak, kendini sevmek, ilmek ilmek kendini işlemek, kendini keşfetmek harika bir duygu..

Kesinlikle katılıyorum.

cevrenizi degistirseniz? mesela benim sosyal cevremde de kultursuz insan kabul edilmez saatlerce konusur tartisiriz arkadaslarimla mesajinizdqn anladigim kadariyla siz cevrenizdeki insanlara 2 beden buyuk geliyorsunuz:)

40 yas civari, cesitli meslek gruplarinin oldugu bir cevrem var, muzisyen, mimar, doktor, muhasebeci vs.. eger meslekleri soruyorsaniz boyle :) bizim zamanimizda genel kultur cok onemliydi, simdiki gencler sosyal medyadan kafasini kaldirip da bir kitap bile okumuyor genelde, biz kar kis yagmur demeden tuyap sirasinda bekleyen genclerdik Milana22

Gerçekten başlarda zor gelse de içinizden sürekli 'seni umursamıyorum' cümlesini tekrar edin, inanarak yapın... Zamanla, sabırla geçiyor kafaya taktıklarınız...

Konuyu takipteyim. tam benim konum. tum olumsuzluklara ragmen kazik cakmak isterdim dunyaya. mukemmel bir evliligim bol param rahatlik icinde bir hayatim ilmamasina ragmen mutluyum ben. hem de cok. soyleki hani buraya konu aciyorlar ya esim benle ilgilenmiyor sohbet etmiyor tv izliyor guzel sey soylemiyor vs. benim esimde oyledir. ama bunlar benim icin hiccc ama hiccc dert degil mesela. cunku hayatim esimin degil kendimin uzerine kurulu. bayilirim mesela kitap okumaya orgu ormeye, kisisel bakimlarimi yapip tertemiz oldugumda cok mutlu olurum. bir de banyoya tek girdigimde yanima mutlaka nescafe alirim acarim suyu. bir sure hicbirsey yapmadan sicak suyun altinda gozlerimi kapar nescafemi yudumlarim. bu acayip dinlendirip mutlu ediyor beni. butun dusunceleri atiyorum beynimden o ara. evcil hayvanlar acayip mutlu ediyor insani. kedimi oksayip onunla oynarken herseyi unutuyorum. arada kendine suprizler yaparim. aldigim setleri hediye paketi yaptiririm. dogayla basbasa olmata bayilirim. ben tek basima doganin icine koysunlar bir de kulube olsun gunlerce kalirim orada. olaylari icime atmam soylerim karsimdakine pat pat. ama o olay orada kalir. sonra kafama takmam. dinlendirici muzikler var ya kus orman sesleri vs... gece herkes yatinca onlari acarim gecenin sessizliginde ne yapmak istiyorsam yaparim. hic ama hic kimseden bir beklentim yok ki bence en onemlisi. beklenti sifirsa nutluluk kacinilmaz:))kendi mutlulugumu kendim yaratir isimi kendim hallederim. bir de ez esya cokkkkk onemli. huzur veriyor insana. ornegin salonumda sade koltuk takimi masa ve tv var. sehpa bile yok. bir tek yemek takimim var misafirde ondan yer bizde. fazlalik hicbir seyim yok. simdilik bu kadar aklima geldikce yazarim

Tebrik edip maasallah diyorum. Hep mi boyleydiniz yoksa sonradan mı kazandinız eger oyle ise bu nasıl oldu? :)

Maneviyatimi güçlü tutmaya çalışıyorum, bu kişinin inancıyla alakalı. Hayata bakisimi olumlu yönde etkiliyor. Kitap okumaktan zevk alıyorum. Beni benden alıyor, üç çocuğum var yine de mutlaka okuyorum. iki bebegimle evdeyim, dilimi gelistiriyorum. Doğa yürüyüşleri, spor kendimi iyi hissettiriyor. balkonumda iki saksimdaki yeşillikler beni mutlu ediyor. Negatif insanlarla asgari düzeyde iletişim kurmaya çalışıyorum. İletisimde netimdir. Kirmadan dökmeden derdimi açıkça anlatırım. Bunu geç öğrendim zor başardım. Ve bir hayalim var. onu düşünmek de beni rahatlatıyor. Eşyayı azaltmak, eşyayı araç olarak görmek de ilkelerindendir. Hayat arkadaşı sıfatını hak eden bir esle üç çocuk yetiştiriyoruz. Populer olan her şeyi benimsemek yerine akil ve kalp süzgecinden geçirip ona göre hareket edip çekirdek ailemizin de ruh sağlığını korumaya çalışıyoruz. Konu güzel bir konu takipteyim inşallah bizim de hissemize düşen fikirler olur

O konuda bende de öyle bir durum oluştu :) Bir kaç gün hiç girmediğim bile oluyor. Kendime söz vermedim de burayı eskisi kadar ciddiye almadığımı farkettim. Herkesi kendim gibi sanmayı bıraktım.. Hadi hayırlısı.. Sana da bir selam çakayım dedim görünce :) İyi olmana sevindim..

aslinda hep boyleydi ama yaslandikca seciciligim artti mesela is ortamimda oglen yemeklerinde tek sohbeti evde yaptigi yemek ve cocugunun bilmemne odevi olan insan da var, ben onun gibilerle muhabeti sadece orda birakiyorum ama benim gibi o sohbetten sıkılan kafa dengi bi insan varsa onunla iliskimi ozel hayatima da tasiyorum yada okul velileri toplastiginda sadece kafa dengi olanlari bulup onlarla ozel hayatimda gorusmeye devam ediyorum acikcasi seciyorum ve gereksiz insanlari disarda tutuyorum

Kendimle ilgileniyorum. Sadece kendimle. Başka insanlarin hayat tarzini, secimlerini, isteklerini asla yargilamam. Dinlerim. Bana akil danışan olursa derine inerim. Olmazsa susarim. Düşüncelerimi empoze etmek gibi bir ihtiyacim yok. Ömrüm boyunca insanlari takmadim. Yapi meselesi galiba. Küçücük çocukken bile aklim nereye ben oraya. Asla topluma ayak urdurmadim ve uydurmamada. Ben bu dünyaya hür geldim ve hür giderim. bunu benim 6 yaşımdan beri hayat felsefemdir. Hee özgürlüğün ceremesini cok cekdim ama asla mutsuz olamdim. Kimseyi ezmem kendimide asla ezdirmem. Umut denilen hissi kafamdan cikartdim. Nazim Hikmet umutsuz yaşanmıyor demiş ama bence umut insan ruhunun zehiridir. Birşey belki iyi olacak birgün diye asla "katlanmam" kim veya ne olursa olsun söküp atarim. Biraz karışık oldu... kusura bakmayin. Bence ruh sağlığı budur.

Günümün yarısını kafamda felaket senaryoları üretip onlara endişelenerek geçiriyorum. Ruh sağlığımı korumak için ise bu bahsettiğimi yapmamak için kafamı başka şeylerle doldurmaya çalışıyorum. Sonra bir bakmışım o kadar çok doldurmuşumki yaşamayı ve hayattan zevk almayı ıskalamışım. Zor yani... doktor hobi edin dedi diye yapmadığım şey kalmadı ama maymun iştahlıyımdır sarmaz beni durağan uğraşlar. Dostum dediğim insanlar iki tanedir. Sadece onlara güvenirim. Geri kalan arkadaşlarıma güvenmem ve her seferinde güvenmediğime memnun olacağım anılarımız olur. Arkadaş dediğim insanlar sık değişir çünkü sıkılırım dedikodu sidik yarışı vs gibi kadınsal çekişmelerden. O yüzden sıkıldıkça görüşmeyi kesiyorum. Bu da ruh sağlığıma faydalı bence. Yani yeni arkadaşlar yeni uğraşlar hobiler edin gibi tavsiyeler bana pek gelmiyor. İnsanlardan incinmemenin en iyi yolu onları görmek istediğimiz gibi değil oldukları gibi görüp ona göre değer vermek. Bir yerde objektif olmak da diyebiliriz. Yinede çok sağlıklı bir ruha sahip değilim ama bende böyle...

dinlerken anlamaya niyetli olan insanlarla uzun uzadıya sohbeti seviyorum. uzun uzadıya sohbetin ılk paragrafında uzayıp uzamayacağının sinyallerini alabıldiğim için kayıp yaşamıyorum. etrafımda çok insan yok. aslında var elimi kolumu sallasam birine çarpabilirim ama yoklar. ne ben onların hayatlarında ne de onlar benim... bir çoğumuza hatta kendi aileme bile uzak gelen bir duyguyla yalnızlığı seviyorum. çünkü kendimle çok iyi vakit geçirebildiğimi farkettim yıllar geçtikçe. Ailemin varlığına her sabah kalkarken her akşam yatarken şükretmenin mutluluğunu hazzını yalnızlığı sevmemle çarpıtmıyorum. onlar ayrı. onun dışındaki dunya canlıları için bu böyle. "en" kavramını kendimle özdeşleştirdim. en iyi dost, arkadaş tanıdık kendimim kendime. eşi sabah çıkıp akşam 12 de eve gelen biriyim. yani gerçekten yalnızım :) küçüğü büyüğü farketmeksizin hayatın bana sunduğu herşeyle mutlu olmaya alıştırdım kendimi. çünkü öteki yok hayatımda. öbür türlüsü olsaydı itimallerini bana hatırlatacak başka bir zihin, ama bak bunun şöyleside var diye uyarıda bulunacak başka bir dünya görüşü sahibi arkadaşımda. aslında buna musademde yok. galiba seçtiğim herşey benim memnun olmama odaklanmamı sağlar gibi. çocuk yok. olması için maddi kulfetlere girdiğim 2 başarısız sonucum var sonucu aldığım akşam yaptığım ufak bir kutlamamda. boyalara renklere merak saldım bu aralar. birşeyler yapıp onları izlemek kendime geçer not vermek yada eleştirip düzeltmemi beklemek tamamen kendi tekelimde olunca canımda sıkılmıyor. birilerinin aaa çok hoş olmuş yada ııhıhı olmamış bu demesini gerektirecek ortam oluşturmadığım içinde herşeye güzel bakıyorum. ruh sağlığımı korumayı yaşayarak öğrendim. sıyrılarak. bu kopmak değil yanlış anlamayın. sadece hayatımın içine hangi konuda kimlerin girebileceğine, kimlerin eleştiri yapabileceğine, kimlerin sıcak kahveme eşlik edebileceğine ben karar veriyorum artık. burada dertlerini anlatan arkadaşlara nacizene el uzatıyoruz. hayatlarına bir parça dokunuyoruz. takip ediyorsanız eğer çok hayati konularda bile nasıl gözü kara nasıl düşünülmeden yazılan yorumlar olduğunu farketmişsinizdir. sosyal hayatımızdan bir farkı yok aslında... o yuzden bu kadar uzun uzadıya anlattım kusura bakmayın. sağlıklı huzurlu günler

Yazdıklarınız nedense beni hüzünlendirdi yani kabul vermişsiniz her seye bu elbette guzel ama sanki daha iyisi olabilecekken biraz da olan kadariyla idare etmek gibi. Belki benim hayatimda böyle oldugu için etkilendim.

Hislerime o kadar güzel tercüman olmuşsunuz ki. Cahit Sıtkı'nın da dediği gibi "Bilmek yanmakmış büsbütün." .

tesekkür ederim, positif mesajin icin.. motive oluyorum ama uzun sürmüyor.. sanirim umutsuz vakayim ben.. evet gittim, Hemde bi kac tanesine.. malesef tatmin olmadim.. daha cok morelim bozuldu ve sinrilendim..

Yaşıtlarımın çocuk kv ev eşyası muhabbetlerine o kadar dayanamiyorum ki.. Yalnızlık psikolojime daha faydalı.

Ruh sağlığımı haftaiçi her gün 45 dk spor yaparak, elimden geldiğince muhafaza etmeye çalışıyorum. Ruh sağlığının sadece adında ruh kelimesi geçiyor ama aslında bir biyolojik etkenler bütünü. Sporda harcanan yüksek enerji sonrası vücut otomatikman endorfin, dopamin, serotonin gibi mutluluk veren hormonlar salgılamaya başlıyor. Kısacası bilimsel gerçek. Sağlam kafa, sağlam vücutta bulunur sözü boşa söylenmemiş. Hayatın anlamına gelince.. Şimdi düşünüyorum da, anlam sorguladığım zamanlar hayatımın en mutsuz dönemleriymiş. Mutluluk, kişinin bulunduğu zaman dilimi içerisinde, olduğu haliyle kendinden memnuniyet duymasıdır. Yani fazlaca anlam aramak daima mutsuzluk getiriyor. Kişisel gelişim dediğimiz şey yalnızca bilgi değil, mutlu olmayı öğrenebilmek aslında. Gün içerisinde kendinizi mutlu hissettiğiniz o küçük anlara tutunun, her şeyde fazla anlam aramayın, verebileceğim tek tavsiye bu.

Art niyetli, kucuk hesaplar pesinde kosan insanlarla dolu bir ortamda calisiyorum. onceden is yerinde saglam dostluklar kurmus oldugumu dusunurken hic beklemedigim seyler gordum, haksizliga ugradim. Cok uzuldum kendi kabuguma cekildim once. Daha once okul hayatinda da benzer seyler yasamistim. Kendimi sucladim, insanlari sucladim. Herkes mi boyle dedim. Gercek dostluk durustluk şeffaflık kalmamis hic kimsede dedim. Herkes yanar doner dedim. Ama sonra suçlayarak ya da uzulerek hicbir sey elde edilemeyecegini anladim. Bol bolkitap okuyorum. Bana gercekten ii gelen cocuklugumdan beri tanidigim guvendigim gerçek bir iki. dostum var onlarla gorusuyorum sik sik olmasa da. Spor yapiyorum. Ailemle zaman geciriyorum. Bunlar benim siginaklarim. Ne yasarsam yasayayim bunlari yapinca hep daha ii hissediyorum

sanirim en önemli sey kendini sevmek.. ama ben kendimi sevmiyorumki, baskasi beni sevsin.. kiminle tanismaya kalksam kaciriyorum elimden.. kendimi degersiz hissediyorum.. ve hep kendi kendimi mahfeden biriyim cünkü cok aptalim.. en son söylenecek seyleri direk diyorum.. karsimdakine herseyi anlatiyorum yalansiz dolansiz.. poltika bilmiyorum.. bazen cok saf oldugumu dusunuyorum... ama is isten gecmis oluyor.. bu sefer daha akilli davranicam diyorum.. düsünerek adim aticam diyorum.. sonuc yine hüsrann vee cogu zaman sanssiz bi insanim belki cok negatif olmamdan kaynakli.. bilemiyorum bi kac ay önce banyo yaparkende göbegimdeki 2-3 tüyü jiletle aliyim derken biraz ordan biraz burdan derken tüm göbegimi jiletledim.. ve ben Beyaz tenliyim.. cok hassas bi cildim de var agda yapamam mahfolur denedim pütür pütür oldu cok sanim yandi sizladi butun gun... napcami bilmiyorum.. lazere gidemem kimseye acamam.. öbür boyu böyle mi yasicam ben.. böylece simdide bedenimden nefret ediyorum.. evlensem esim igrenmez mi.. hamile olsam? nasl olacak.. bilmiyorum cok uzak seyler bana kuzenim gecende bende kalmisti.. ve göbegimi görünce ödü koptu o ne öyle erkek gibi dedi.. hic bisey yokken killi bile degildim.. sen ne geziosun jiletle oralarda demi allahimmm... bu Kadar beyinsiz olunmazkii.. kuzenim aynen su cümleyi kurdu.. aslinda o Kadar güzel fizigin var dedi orantili, citi pitisin ama soyundugun an yerlerdesin.. acidim simdi sana vallah icim ciz etti dedi nasil bas edicem.. vucudumla, hayatimla.. kendimle bilmiyorum.. normalde dönermiyim, sans varmidir? napabilirm hic bilmiyorum.. cok boguluyorum.. . push ;

Çok güzel bir konu takipteyim Yıllarca oturduğum binada kimseyle kapıda konuşmak dışında hal hatır sormak dışında bişey yapmadım Kafamı saran beni geliştiren kişilerle konuşmak istediğim için hiç gelişmiş komşum olmadı:)) Yaptıklarından karşı komşuna hep verdim tabak tabak ama evine hiç gitmedim çünkü beni açmadı İş yerinde herkesle men mrb hepsi çıkarcı Kimseye sırrımı açmadım Evde eşim ve çocuğum için uğraştım birşeyler okudum Yalnız alışverişe çıkıp çarşıda gezdim Özel hayatta bir iki arkadaşla konuşurum Dertleşirim Hep mesafeli oldum Burda sizleri okuyunca feyz aldım Çocuğumla eşimle param oldukça mutlu olacağım şeyler yaptım hep fırsat yarattım Kızımla hep dost oldum Şimdide hamileyim tek derdim çocuklarıma iyi bakabilmek onları iyi yetiştirmek Bunu yapabilmek için yaşıyorum sanki Kendim için biselr almak çocuklarıma biselr almak Onlara iyi bakmak maddi manevi Beni en mutlu eden şey bunun için cabaliyorum. ruh sağlığın iki aydır hiç iyi değil yetememekten korkuyorum Kafaya çok takan biriyim Kendime hiç bir şeyi dert etmemek isterdim şahsen ama mümkün degil

Harikasınız.. Sizin de yazdığınız gibi bana bir şeyler katabilecek insanlara çok ihtiyaç duyuyorum bazen.. Bir araya geldiğim insanlarla iş ev hayatı aşk hayatları gibi konuların dışına çıkamıyoruz.. Bu insanları küçümsemiyorum ama hayat bu olmamalı.. Daha derin, daha anlamlı olmalı diye düşünüyorum.. Tabiki bu sorunlarda hayatımızın içinde.. Bende etrafımdaki insanlarla problemler yaşıyorum.. Böyle derin düşünebilen insanların cevaplarını merak ediyorum)

İşyerinde işim olmadığı zamanlarda kimseyle boş muhabbet yapmayıp sınavıma çalışıyorum mesela, giderek daha az konuşmaya başladığımı farkettim ve inanılmaz mutluyum az insan çok huzur diyen çok doğru demiş

Nasıl bir çevreniz var ben gerçekten merak ettim. Kinaye falan yok cidden merak ediyorum. Ben mesleğimi bıraktım yani kültürlü olunmasi zaruri bir meslekti fakat muhabbetleri anlatamam o derece sığ. eSmerimSin

Isyan olayi filan degil bahsettigim. Bir romanlik hikaye cikaririm. Belki bir kitap yazarsam sen de okursun. S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne zaman umutsuzluğa düşsen hep motive edici yazılar oku.. Dediğim gibi insanız duygularımızda inişler çıkışlar olur.. Bende mesela bu konuyu açarken motivasyonum düşüktü ama burayı okuduğumda daha iyi hissedttim.. Bir yerde okumuştum 'mutlu insan yoktur mutlu anlar vardır' Yani 7/24 mutlu olamayız.. Sen o mutlu anlarını çoğaltmaya çalış.. Ayrıca kıl tüy ne ki taktığın şeye bak.. Her kadının kıl tüy çatlak kilo selülit gibi sorunları vardır.. Hepimizin kusurları var..

Kesinlikle öyle:) İnsanın en iyi yatırımı kendine yaptığı yatırımdır.. Sizin de dediğiniz gibi kabın içinde ne varsa dışarıya o sızıyor.. Buna sonuna kadar katılıyorum.. Ruhu karanlık, içi hırslarla kötülükle kaplı bir insanın dışına haliyle kötü şeyler sızıyor. Gözlerine bakışlarına bile o hırsı yansıyor.. cundagg Some dance to remember, some dance to

Canım kendin baş edemiyorsan aklında ki olumsuz düşüncelerle bir psikologa gitsen? Daha önce gittin mi? Bazen insan en yakınında ki problemlerini anlatamam ama hiç tanımadığı bir insana ruhunun en karanlıklarını bile açar.. Psikoloğun faydası olur diye düşünüyorum..

o yuzden cevrenizde az ve öz insan olsun, bazen haftalarca hicbir arkadasimla yuz yuze gorusmedigim oluyor, sonra bulusup acisini cikariyoruz, bu surecte ise hic ihtiyac duymiyorum cunku hayatim zaten guzel, her daim elimizdekilere sukredip mutlu olmayi becerebilmek lazim :) inanin o zaman hayat cok kolay ve yasanilasi oluyor bir de ben kimseyi takmam kafama, yok oyle demis boyle demis aslinda bunu mu demek ostemis, bana ne ki, ben kendimi bildikten sonra duymam bile :) oyle olunca kimse de konusmuyor zaten emin olabilirsiniz Milana22

Yoksa bu mesajı ben mi yazdım dedim okuyunca :) Aynen canım, hayat kartlarını sürekli açık oynayan biz gibiler için fazla karmaşık :) Özellikle iş ortamım çok iki yüzlü ve gerginlikle dolu, asgari iletişimle devam ediyorum şimdilik, o kadar az iletişime rağmen yine de sinirimi zıplatacak şeylerle karşılaşabiliyorum. Millet bu kadar üçkağıt çevirmeyi anasının karnında öğrenip de mi doğuyor diye kafa yorduğum çok oldu ama artık kendi kendimi dinginleştirmeyi öğrendim sanırım. Spor kesinlikle çok iyi geliyor, ibadet de öyle, dua etmenin muhteşem bir etkisi oluyor. Dışardaki olumsuzluklar arttıkça evdekilere yoğunlaşmak da çok iyi geliyor bana.

Sizi tebrik ederim. Üç çocukla kendinizi ne güzel geliştirmişsiniz.. Kitap, doğa yürüşü, az eşya minimalist yaşam insanı mutlu eden şeyler.. Bende farklı fikirler bekliyorum.. Hatta not defterime not alıyorum güzel cümleleri..

+1 Negatif insanlardan kaciniyorum, spor yapiyorum, guzel mekanlara yemeye icmeye gidiyorum. Bir de evcil hayvanlarla vakit gecirmek beni cok mutlu ediyor, ozellikle kopeklerle cok masum ve arkadas canlisi hayvanlar.

Isime sarılıyorum. Isimi cok ama cok seviyorum. Ogretmenim. Ozel ogrencilerim var. Meleklerim onlar benim. Hayatimda biseyler yolunda olmadiginda onlari dusunuyorum. Onlarin sevgisi samimiyetleri hic kimsede yok.

Lütfen bu kötü düşünceleri içinizden atın. Hepimizin pişmanlıkları olmuştur, hatalar, yanlışlar yapmışızdır. Her şey insanlar için, hem belkide pişmanlıklarınızı da yaşamanız gerekiyordur. Ben hatalarımla büyüdüğümü düşünüyorum. Hatta hayata başka bir pencereden bakmamı sağladı hatalarım. En başta kendinizi sevin, siz özelsiniz lütfen kendinizi böyle kötü düşüncelerle yıpratmayın. Lütfen keşkeleriniz ne ise silip önünüze bakın. Şu ağaçların güzelliğine kuşların cıvıltısına bakın, şükredecek çok şey var. Hem belki sizin şer bildiklerinizde bir hayır vardır

Başlığa ithafen

Sade yaşayarak korumaya çalışıyorum. Daha az konuşarak, daha az uyuyarak, daha az tartışarak, daha az dert dinleyerek, az eşyayla az insanla... Haaa bu arada daha çok yaptığım şeylerde var tabi. Daha çok kitap okuyarak, daha çok bilinçli! nefes alarak, daha çok temiz havada dolaşarak, daha sağlıklı beslenerek, muhabbetini sevdiğim ruhumu dinlendiren insanlarla daha çok vakit geçirerek hayatı anlamlı kılmaya çalışıyorum.

Psikiyatrım var. 20li yaşlarımın başından beri. Arada paslaşırız. Bu devirde ihtiyaç :)

O ruh hastası insanlarla muhabbet etmıyorum tek basım tek tabanca takılıyorım butun gun odamdan cıkmıyorum işim bıtıyo dogru eve ama genede o pis bakıslarını ve alaycı guluşlerını uzerımde hıssedıyorum iğrenc sulu varlıklar o kadar nefret ettım içi pis kötu insanlardan.

Sabah sabah enerjim arttı yazınızı okuyunca:) Sıfır beklenti, sıfır mutluluk kesinlikle.. Beklentiler insanı çok mutsuz ediyor.. Neden aramadı neden gelmedi neden ilgilenmedi derken aslında en büyük kötülüğü kendimize yapıyoruz.. Bunu farkettiğimden beri kimseden beklenti içine girmemeye çalışıyorum..

Canım işte anahtar kelime bu derinlik. Insanlar sadece olaylari konusuyor ama nedenleri konusmuyor. Bir sohbette dinlemistim sığ insanlar her konuda fikir uretiyorlar ama duşünmuyorlar. Bizler dusunduklerimizi paylasmaya calistıkca da sıkıcı oluyoruz. Sanirım sizin sorununuz daha cok isyerindekilerden. O ortamda en guzeli sorunlu insanlari robot olarak gorup sadece is icin muhatap olmak yani asla duygusal davranmamak. Baktiniz konusmalar sıkıyor hooop bilgisayara gomüluverin. Kiskanclik, hirs, haset zaten isyerlerinin olmazsa olmazi :) ama siz isinizi iyi yaptiktan sonra gerisi cidden boş hic takmayın. En onemli sey belli bir yastan sonra iyi bir eş. Kapinizi kapadiktan sonra tüm dertler disarda kalır. Zaten evinde mutlu olan disarda da mutlu olacak insanlar buluyor. Yeter ki evlerimiz huzurlu olsun.

Bu yasadiklarimi koru korune kabullenmedim. diger sekliylede yasadim ve tercihimi yaptim aslinda. olan kadari beni mutlu ediyor oysa. calisan bir bayan olarak pz gunleri izinliyim ve tam 3 ay hicbir pazar ne avm ne sosyal gezi hicbisi yapamadik. Esim dukkani birakamadi. inanirmisiniz gr rahatsizlik duymadim. insan davranislari dışında hayatimda hicbirseyi sorun etmiyorum. bunu biraz mizacima bağlıyorum aslinda

bazen düsünüyorum saglıklı kalmak ne zor su hayatta. ne cesitli insan var herkesin iyi kötü seytani yanları var kendimi kötü insanlardan korumaya calısırım hergün.. dua okurum evden cıkmadan kötü insanlardan uzak durayım diye. yinede hersey insanlar için. sasıramdan uzak durup kabullenmek lazm olayları

Tam bunları yazacaktım.. Bi çizgi var sanki, kendimi geliştireyim derken o çizgiyi aşınca yalnızlaşıyorsun.

Akıl sağlığımı korumak için 3 maymun gibi yaşıyorum. Kesinlikle haber izlemiyorum. Hayat enerjisi emikleyenlerle, cahillerle olabildiğince iletişime girmiyorum. Kendi iç dünyamda ve küçük çevremde yaşıyorum. İş hayatında da herkesle mesafeli ama nezaketli bir denge kurmaya çalışıyorum. Kötümser düşüncelerden kaçınarak her şeyi iyi yorumlamaya çalışıyorum. Bir nevi polyannacılık yani. Coğrafya kaderdir derler ya, bir gün farklı bir ülkede sahip olamadığım bir hayatı yaşama hayalleri kuruyorum. Ben bu şekilde her sabah uyanma gücü bulabiliyorum. Saygılar. Yokuspokus

Herkes tarafından anlaşılmayı da beklememek lazım. Hele erkekler tarafından anlaşılmayı beklersek daha çok bekleriz:) T tugsem_10 Minik dünyam... tek ayak

Beden, zihin, ruh üçü ayrılmaz bir bütün. Biri eksik olunca diğeri arıza veriyor. Bedenim için hergün mutlaka yürüyüş yapıyorum. Zihnimin sakinleşmesi için nefes tekniklerini çalışıyorum, meditasyon yapıyorum. Ruhumun doyması içinse çok emek verdikten ve bir sürü deneme yanılmadan sonra aşık olduğum işi yapıyorum. Tüm bunları yaptığım için çok mu mutluyum hergün? Tabiki hayır. Ama sorunları tolere edebilme gücüm artıyor, bazı şeyleri olduğu gibi kabul edebiliyorum. Sade, dürüst ve basit yaşamaya çalışıyorum sadece. Salt mutluluk hedefli yaşamıyorum, iniş çıkışların olabileceğini kabullendim..

Sabah kalkıyorum ofise gelirken sık sık karşılaştığım insanlara günaydın diyerek güne başlıyorum. Genelde pozitif dönüşler alıyorum. İnsanların bana gülümseyerek cevap vermesi pozitif etkiliyor beni.. Birde bu ara iş kurmayı düşünüyorum onunla ilgili hayaller kuruyorum falan. Gündemi olabildiğince takip etmemeye çalışıyorum. Yoksa herşeyi takarsak hayat çokta yaşanacak bir yer değil.

Bu konuya cok pis dalicam. Ruh sagligim o kadar bozuk. Bugun hastahanede tanimadigim yabanci bir kadina hayat cok adaletsiz dedim. Onun karsiligi hayat cok guzel oldu. Ben yine hayat adaletsiz diye devam ettim. O da yine cok guzel dedi. Bakistik. Sonra sustuk...

Seve seve okurum :)

koruyamıyorum çoğu zaman. birkaç haftadır pazar günleri kurstan çıkınca mutfağa girip 3-4 çeşit yemek yapıyorum kafamı çok iyi dağıtıyor. çok bitik halde olmazsam işten çıkınca spora gidiyorum ve gerçekten çok iyi geliyor. çıkışta farklı bi ruh haline giriyorum. sevdiğim arkadaşlarımı arıyorum ya da buluşuyoruz iyi yönde etkiliyor bu beni. çok klasik ama nostaljik şarkı dinlerken de çok sakinleşiyorum. şu ara çok yapamasam da sesli şiir okumak da çok iyi geliyordu. doğal ürünlerden maske yapıp denemeyi çok seviyorum. bitkileri kaynat, soğut içine yağ kat vs dene derken kafa doluluğum gidiyor. :)))

Arkadaşlar Merhabalar; Bu bir dert değil biliyorum. Hepimizin etrafında, çevremizde gerek iş hayatımızda gerek aile hayatımızda öyle ruh hastası insanlarla karşılaşıyoruz ki.. Acaba ben mi hayata farklı bakıyorum anormal olan benmiyim diye düşünmeden edemiyorum bazen. İş yerindeki yorucu rekabetler, kıskanç, çıkarcı insanlar.. Aile hayatımızdaki yorucu olaylar kurulan ağır cümleler.. Hayat bazen gerçekten çok yorucu geliyor. Kadına şiddet, hayvana şiddet, psikolojik şiddet derken bazen iyice yalnızlaşıyorum.. Kimseyle iletişimde olmak istemiyorum.. Siz ruh sağlığınızı nasıl koruyorsunuz? Çözüm hiçbirşeyi umursamamak mı? Bazen insanın elinden yapılan kötülükler karşısında hiçbişey gelmiyor.. Bu kadar kötü insanın arasında kendinizi geliştirmek için daha farklı daha iyi olmak için neler yapıyorsunuz? Kişisel gelişiminiz için neler yapıyorsunuz? Hayata sadece yemek içmek eğlenmek çocuk büyütmek için gelmediğimi düşünüyorum.. Hayatıma bir anlam arıyorum.. Hep bir arayış içindeyim.. Gerçekten merak ediyorum siz neler yapıyorsunuz? Hayatın anlamını sorguladığınızda cevaplarınız neler oluyor? Hep kötüler mi kazanıyor arkadaşlar?Kısacası hayatla nasıl başa çıkıyorsunuz? Fikirlerinizi yazarsanız çok sevinirim..

Erkegı de aynı kadını da dedıkodu, dalga, ıkıyuzluluk böyle teklık rahat dedıgın gıbı. Saksi_Degilim_Ben

Evimde bir kedim var onu sokaktan kurtarmakla başladım. Onu kurtarınca her sabah keyifle uyanmamı sağlıyor. işe giderken elimde yiyecek var sa sokak hayvanlarıyla paylaşırım severim o gözlerde ki mutluluk bir insanda asla görülmez. Eğer bulunduğum ortamda ki konu beni geliştirmiyorsa yavaşça uzaklaşırım. Her boş fırsatım da bilmediğim bir şeyleri ararım. Yeni duyduğum bir konuyu not düşer sonra açar bakarım. Akşamları tv izlemek yerine kitap okuyorum genelde fantastik romanlar çünkü zaten bu dünyadan kopuş için bir kapı kitaplar benim için zihnimin dinleneceği fantastik bir yere geçiş bana iyi geliyor. Gece uyurken çizgi film izliyorum bu özelliğime herkes güler ama benim için kimsenin derdine düşmeden zihnimi oyalamadan uyumamı sağlıyor. Benim şu an elimden sadece sokak hayvanlarına destek olmak geliyor ve yapabildiğim kadar yapmaya çalışıyorum. Elimde olsa hepsini toplayıp eve getirirdim :)

Kötü düşünen insanlardan kendimi soyutluyorum, gereksiz konuşmalar yapılan ortamlarda bulunmuyorum. Kişiliğiyle bana bir şeyler katabilecek, insani olguları yüksek insanlarla zaman geçirmeye çalışıyorum. Bulunduğum yerdeki hayvanları seviyorum, en azından yemek vermeye çalışıyorum. Bol bol kitap okuyup az televizyon izliyorum. Bi internetten pek uzak kalamıyorum, telefonum yol arkadaşım gibi. Bazen çok yalnızlaşıyorum ama bu bile çıkara dayalı arkadaşlıktan iyi geliyo, açıyorum camımı bir nefes çekip şükrediyorum

kendimi telkin ediyorum sinirlendigim ya da canımı sıkan bir konuda sakin olmalisin ofkeyle karar verme falan diyorum. bir de insanlarin ne dedigine daha az bakar oldum kendim icin yasiyorum elalem icin degil

ben kotulerin kazandigini dusunmuyorum ayrica iyilik ve kotulugun de goreceli olduguna inaniyorum cok mutlu ve huzurlu bir insanim, yaklasik 1 senedir cok buyuk stres yasiyoruz ailecek, aslinda son bir sene diil tum hayatim boyunca cok zorluklar yasadim, hic kolay bir hayatim yok ama ben hep mutluyum :) cunku bence hayatimin amaci bu, herseye pozitif vakiyorum, basima gelen her olaya bunda mutlaka bi hayir vardir diye yaklasip olumlu birseyler cikarmaya calisiyorum bol bol okuyorum, yeni bilgiler ogrendikce mutlu oluyorum bol bol geziyorum gezerek, yeni yerler kesfederek mutlu oluyorum cocuklarima baktigimda mutlu oluyorum, kopegimin basini oksarken mutlu oluyorum kisacasi bence insan mutlulugunu kendi yaratir kafama hicbirsey takmam, kendime guvenim tam oldugu icin hicbir seyden korkmam, verici bir insanim ama dur demesini bilirim boyle olunca ruh sagligim bozulmuyor zaten

Ben yalnızım diye konu aciyorum ya hayatim belki de biraz da bu nedenden. Yani tamam ben issiz biri olarak hayatin kiyısinda kaliyorum ama insanlarla konusurken artık bi cok boş konusma beni sıkıyor ve icimden aramak gelmiyor. Baziları icinse benim soylediklerim can sıkicı oluyor. Yani onlar kısa cümlelerle konusup geyik yapmak istiyor ki bayilirım gulmeye ama hep de lay lay lom olmaz ki. Daha dogrusu onlar hic bir konuda kafa yormak istemeyenler. Bir kismı da seni bayaği kandirmaya calişiyor. Kendilerini, yasadiklarini anlatirken tutarsizliklari hemen algıliyorsun yani yemiyorsun bu sefer onlar da korkup kaçiyor. Bu durumda ben yalniz kaldiysam bu kimseyle iletisim kuramamaktan değil ki, iletisim kurmaya değer kimse bulamamaktan. Ama kisisel gelisim derdi olmayanlar hep kalabaliklar icinde her gun farkli kisilerle eglencelerde yani bize düşen hep eve kapanip kitap okumak mi daha da mı geliselim peki ya sonra :))))?

İş yerınde yapayalnız olan bırtek ben degılmişim konusacak bır kişi bile yok.

Ruh halim b. k gibi diyebilirm. İşimde sorun var Babamı kaybettim ve çok özlüyorum. Herşey onu getiriyor aklıma, kendimi birden ameliyathanenin önünde onu çıkartırlarken gördüğüm o son anda buluyorum. Annem yalnız ve başka şehirde. Aklım sürekli onda. Çok sevdiğim kardeşim dediğim hatta nikah şahitliğimi yapan birinden yüzyılın kazığını yedim. İnsanlara güvenim sıfırlandı. Bebeğimiz olmuyor tedaviye başlıyoruz stres olmamak gerek ama baştan ayağa stresim. ... Ne diyordum? ruh halim.. Bazen çok iyi ama genel olarak düşmeye hazırım. Son iki seneye kadar güçlü biri olduğumu sanırdım ama yıldım. Dalgınım. Bol bol ağlıyorum. Kimse yokken, çişe gitmişken, yemek yaparken, bi arkadaşımla konuşurken... Herhangi bişeyi bahane edip bazen gizli saklı bazen açık açık ağlıyorum. Başkada hiç bişey yapmaya niyetim yok.

Hasta olan insaların o hayata bağlılıkları, o tutkuları o hayata aşık olmalarına bende bir kaç kez şahit oldum.. Ve onları öyle görünce ben utandım kendimden.. Ben isyanlardayken onların hayata böylesine bağlı olmaları karşılığında bende sustum:)

En iyi yatırım insanın kendine yaptığı yatirim. Mutlu olursan mutlu ediyorsun, donanımlı isen cevrene ışık saçıyorsun. Bir kabin içinde ne varsa dışarıya sızan odur demişler.. kablarimizi güzellikle doldurmamiz gerek

Yoga Kitap Kahve

Evet kesinlikle öyle.. Yalnızlaşıyorsun.. İnsanlara aykırı ve tuhaf geliyorsun.. Sığ değil derin düşündüğün zaman dışlanıyorsun.. Çünkü etrafımızda derin düşünen fazla insan olmadığı için mecburen kabuğuna çekiliyorsun..

Coğrafya kaderdir.. Bu cümleye sonuna kadar katılıyorum.. Bende bununla ilgili hayaller kuruyorum..

bipolar hastası olmama rağmen böyleyim. kocam zor topladığım dengemi bozmayı çok iyi becerir. bende arkadaşta seçiciyim kocam arkadaşın yok deyip küçümser beni. onun arkadaş dedikleri insanlık olmayan parazit. beni de uzun hobiler sarmıyor. örgüye merak sardım hevesim kaçtı. bi kenarda duruyor malzemelerim.

takmıyorum. o insanlara ayıracağım zamanda kendime yararlı olacak şeyler yapıyorum. her gün spor yapıyorum. boş vakit bırakmıyorum. ayaklarımı uzatıp oturmak benim için lüks oluyor ve cidden kötü niyetli insanları görecek vaktim bile olmuyor. babamla aylık bir kitap belirliyoruz, ikimiz de okuyup üzerine tartışıyoruz yaklaşık 10 yıldır yapıyoruz bunu. farklı bakış açıları ediniyorum. aslında hayatın bunları düşünmek için çok gereksiz bir yer olduğunu fark ediyorum. sanata ilgim çok fazla. yaşadığım şehirde pek olmasa da sergilere gidip büyüleniyorum adeta. Kısacası hayatımı tamamen dolduruyorum. kötü niyetli insanlara ve kötü olaylara yer bırakmıyorum. burada bile sinirimi bozanları göz ardı ediyorum çünkü onlara ayırdığım zamana acıyorum. hayatı kendim için yaşıyorum. he bir de sürekli gülüyorum :)

Zaten samimiyet kurabildiğim çok insan yok bulunduğum yerde, kendi kendime yetmeye çalışıyorum. Çünkü çıkarlar üzerine kurulu ilişkiler... öğrendim bunu ama biraz geç oldu, yıprandım ve üzüldüm. Spor kısmını bende aklıma yazdım inşallah kısa zamanda başlarım, adrenalin vücuda iyi gelen bir şey sonuçta

Ruh sağlığımı korumak için beni geren olaylara ve durumlara ve hatta kişilere içimden küfür ediyorum. En sevdiğim en derin küfür şerefi olmayan insanlara karşı kullandığımız küfür varya işte o. Çok güzel rahatlatır beni. Ha bide kızım eşşek sapası der oda iyi gelir sıpası değil ama sapası:) Bunun dışında mümkün olduğunca seçili ve az kişilerle görüşürüm. Çok seçiciyimdir bu konuda. Hoşlanmadığım bir insana tahammül etmem ortamdan ayrılırım. Bu yaştan sonra sıfırdan insan mı eğiteceğim. Her neyse. Tabiki sarıldığım dualarım var. Ayetel kürsi bana iyi gelir. Boyama yaparım. Kilo veririm:) yani dikkati başka yöne çekerim kendi içimde dolmamak adına. Acaba soruya cevap oldu mu bunlar zira konuyu okumadan başlıktan yürüdüm :)

Tek derdin tüylerin olsun, bunların çözümü var. Epilasyonda neden göbeğini açamayasın onlar ne tüylü insanlar görüyolardır. Görüntümü değil ruhumu sevecek bir insan isterim ben Mevlana ne demiş "güzelliğine güvenme bir sivilce yeter, malına güvenme bir kıvılcım yeter" Sizde beni kim sever vs. Gibi düşünceleri bir kenara bırakın, önce siz kendinizle barışın. Tek derdiniz tüy olsun çözülmeyecek bir mesele değil

Küçük şeylerden mutlu olmanız ne kadar güzel.. Böyle okudukça gerçekten benim de farkındalığım artıyor.. O içimde ki kara bulutlar dağılıyor:) Tabiki mutlu olmanın tanımı her insana göre farklıdır.. Ama yeni bilgiler öğrenmek, yeni yerler gezmek, hayvanlarla vakit geçirmek benide mutlu ediyor.. İnsanı en çok yine insan yoruyor..

Kendine çok haksızlık ettiğini düşünüyorum.. Hayatta kimin pişmanlıkları, keşkeleri yok ki.. Hata yapmadan yaşarsak bir bitkiden farksız olur.. Yaptığımız hatalar bize hayatı öğretir.. Ayrıca emin ol ki herkeste o dengesizliklerden vardır.. Önce çok heyecan duyarsın sonra sıradan gelir.. İnsanın doğasında vardır bu.. Bende tüm gün çalışıyorum.. Ama hayatına bir anlam katmaya çalış.. Günler, aylar, yıllar biz istemesek bile geçecek.. Kendini çok sev hatta gerçekten bencil ol.. Hayatta en değerli sen ol kendin için.. Ölmeyi, yok olmayı düşünme.. Zaten ölücez,, Zaten yok olucaz.. Yok olana kadar şu bir defa geldiğimiz hayatın tadını çıkar.. Daha çok hata yap, daha çok çılgınlık yap.. Tek bir hayatımız var değil mi? Ve ne zaman sonra ereceğini bilmiyoruz.. Yanlış bişe olsa iyi ki yapmışım de.. Yaşadığın pişmanlıkların içeriğini bilmiyorum ama bizim toplulumuzda daha bebekken ayağımıza prangalar vururlar.. Ta ki geberip gidene kadar asla çıkarmamızı istemez toplum.. Çıkardığında artık onlardan değilsindir.. Aykırısındır.. Toplum koyun olmamızı ister.. Senin pişmanlığın belki de başka bir toplumda çok normal bir durum olarak karşılanır.. Herşey görecelidir.. Mutlu ol

Her bir cümlenize tek tek katılıyorum.. Gerçekten sohbet edecek kimse bulamıyor bazen insan etrafında.. Genelleme yapmıyorum ama bir çok insan çok sığ, derinliği yok.. Burda çok güzel cevap yazan insanlar görünce mutlu oluyorum.. Yalnız değilim diyorum:)

Yazınızı iki defa okudum ve okuyunca yüzüme bir gülümseme yerleşti.. Ne kadar hayat dolusunuz.. Kendinizin en iyi arkadaşı olmuşsunuz:) İnsanın kendini sevmesi kendine şevkat duyması, kendini dinlemesi, kendinin sırdaşı arkadaşı olması ne güzel bir duygu:)

Tam benim konum :) Fazla kafaya takmayanlar yasayıp gidiyor. Sohbet edilecek akli başında kimse kalmadi mi? Erkekler neyin pesinde belli kadinlar hep kendini anlatiyor zaten kocası ya da sevgilisiyle derdi yoksa seni aramiyor bile. Kitap okuyorsun, okuduklarini paylasacak kimse yok. Bir arkadaş konu acmisti erkekler ozellikle hic dinlemek istemeyip bi de sizi bilmislikle suclayip susturuyorlar. Kadınlar icin de dedigim gibi tum dunya evleri, esleri, cocuklari sosyal konular pek ilgilerini çekmiyor. Elbette genelleme yapıyorum herkes boyle diye bir kural yok. Bakiyorum iyi isi olan iyi para kazananlar daha çok dinleniliyor zirvalasalar bile. Kendini gelistirmek ne ise yarayacak inan bilmiyorum seni diğerlerinden koparmaktan baska. Yani gelistigin konuda para kazaniyorsan takdir goruyorsun ama belli bir mevki makam yoksa gelismis insani çok konusan bilmis olarak etiketliyorlar kendine faydasi yok ki bize ne soylediklerinden diyorlar belki de haklılar :) Ruh sagligini korumak cidden zor bakalim neler yazilacak takip edeceğim.

Sevgili konu sahibi şuan karşında deliyi, zırcahili bile inanılmaz derecede umursayacak biri var. Daha doğrusu vardı. Herkesi önemsemeyi, insanı insan olduğu için takmayı bıraktım. Hoşuma gitmeyen muhabbetlere dahil olmuyorum ve ne düşündükleri umrumda bile değil. Sevdiğim insanlar dışında herkese selamdan günaydından öte cümleyi çok görürüm. Ben böyle iyiyim. Az insan, az diyalog çok huzur.

Ne güzel cevabınız.. Spor konusunda size sonunda kadar katılıyorum. Bir tempolu yürüyüş bile insanın modunu anında değiştiriyor. Anlam aramaya gelince aslında kendimi çok seviyorum kendimden memnunum genel olarak.. Tabiki hayata karşı endişelerim var her insan gibi.. Ve her insanın birazcık bencil olması gerektiğini düşünüyorum.. Küçük şeylerlede mutlu olmaya çalışıyorum mesela işten eve geldiğimde bacaklarımı uzatıp bir türk kahvesi içerken huzur doluyorum.. Fakat o kadar zor insanlar var ki etrafımda.. Yani ya iyice kendime içime dönüp kendimi soyutlayacağım bu durumdan.. Yada bu insanlara karışacağım.. İşte karıştığımdada çok yoruluyorum. İnsanlarda ki o gözlerini kör etmiş hırslar kıskançlıklar laf sokmalar.. Yorucu oluyor bazen.. Bunlarla başa çıkmak içinde kişisel gelişime sardım.. O yüzden böyle bir konu açtım. Yorumuz için teşekkürederim:)

Aynen bunu ben de dusundum. ne sacmalik demi?uzunca bir sure huc girmedim bile. birkac gundur bakiyorum oyle. I izmirimizmir

Her gun bulundugumuz ortamda iyi anlasacak kafa dengi birinin olmayisi cok. zor ama yapacal bir sey yok. Onlarin ikiyuzluluklerine devamli sahit olmaktansa yalniz olmak cok daha iyiymis. En azindan kafam rahat. nanaben canım

ruh sagligim malesef bozuk, düzelirmi bilmiyorum.. amacsiz bir sekilde yasiyorum, dengesizim malesef.. birseyi bir anda cok isterken, kisa bir süre sonra istemiyorum.. kendimi sevmiyorum, cok fazla pismanliklarim var.. cogu zaman ölmeyi ve yok olmayi diliyorum.. tüm gün calistigim icin bir sekilde oyalaniyorum.. böyle böyle günleri, aylari, yillari deviriyorum.. ama cogu zaman cok bunaliyorum.. icim skiliyor,, cok bunaliyorum..

Gerek işyerim olsun gerek özel hayatım seçiciyimdir. Öyle herkesle ne muhabbet ne arkadaşlık ederim. Az öz kişiyle görüşürüm. Boş insanlarla muhabbetim olmaz. İşyerimde öyle herkesle muhabbetim yoktur. Kendi halimde olmayı severim. Sabah işime gelir akşam evime dönerim. Yemeğimiz ev işimden sonra eşimle ya ders çalışırız ya film izleriz bazen kitap okuruz. Haftasonumuz boşsa müsaitsek gezeriz bazen evde dinlenerek geçiririz. Amaç olarakta belli bir hedef belirlerim hep. Eğer onu yapamazsam başka yol belirlerim. Ama her zman bir amacım olmuştur.

benimki hepten anlamıyor. anlamak işine gelmiyor. TheQueeninthenorth

Bence ruh sağlığıni umut etmekle koruyabiliriz.. daha güzel, daha iyi, hayatımızdaki kötü anların gecip mutlu olacağımız günlerin gelecegini umut ederek koruyabiliriz... Aksi takdirde amacsız beklentisiz umutsuz bir mutsuzluğa doğrü sürükleniriz..

An itibariyle kafa kariskligi yasadigimdan, Bu guzel, yorum yapmaya deger basliga umarim bilahare birseyler yazabilirim.

ben derin muhabbet edemeyen insanla yeri geldiğinde boş muhabbet te yapamıyorum, geyik yapmak saçmalamak için bile zeka pırıltısı arıyorum çünkü. Siz toplanip bana gelin:)

Ben mesela, şükrediyorum.

Olumsuz bulduğum insanlara ve kötü olaylara karşı kendimi kapatıyorum.. Aynı ortamda bulunmam zorunda olduğum insanlar olursa bu tip insanlardan sadece kafa sallayarak sohbeti geliştiriyorum. Başkalarının nevrotik düşüncelerine, Kaosuna boş yere ortak olmaya gerek yok. Bu insanın yardım çığlığı varsa başındaki kara bulutları dağıtmak için elimden geleni yaparım. Fakat veryansın ediyorsa yorum yapıp konuyu büyütmeye detaylandirmaya ihtiyaç duymam. Hala içimdeki çocuğu yaşamıyorum ve yaşatmaya çalışıyorum. Böyle hayat daha kolay ve daha çekilir. S