benim annem de öyle merak etmeyin. zaten panik atak hastası. anlamaya çalışıyorum ama inanılmaz yoruyor. atak zamanı mıdır nedir. ev aldı, gün arkadaşları ev görmeye gelecek diye bir haftadır hasta oldu panik paniği götürüyor, kalbi hızlanıyor. sakin ol desek, siz beni anlamıyorsunuz oluyor.. anlasak elimizden bir şey gelmiyor. tek istediğim sakince vakit geçirmek ama o o kadar saçma şeylere panik ki. kızmadan edemiyorum.. bir de her şeyime müdahale etmek istiyor. 2 buçuk yıllık evliyim. şunu alıcam diyim ne gerek var şunu yapıcam diyim ne gerek var şuraya gidicem diyim ne gerek var.. yahu sormuyorum ki yapıcam diyorum. bende sakin sakin konuşamadığım için haliyle tartışıyoruz devamlı. Dasmeer

27 yaşında ve 2 yıllık evliyim. Hala telefonum çalsa, annem o kim diye sorar. Kim olduğunu söylesem niye aradığını sorar. mesela bugün annemin yanında kayınvalidem aradı. Niye aramış sizi yemeğe mi davet ediyor diye sordu. Eşim izin alsa, ben şüpheleniyorum niye izin aldı ki hasta mısınız yoksa der. Yüzüm hafif düşük olsa, ne oldu birşey mi oldu anlat niye anlatmıyorsun der. Bir yere gideceğim zaman mesela teyzem çağırıyor. Bazen arabayı almıyorum, hava güzelse minibüsle gideyim hem de biraz yürümüş olayım diye düşünüyorum. Annem niye arabayla gelmedin diyor. Biraz hava almak istedim desem de anlamayıp eşin neden getirmedi diyor. Sonra kalkacağım zaman eşin gelsin seni alsın, hava karardı diyor. Ben anlatamıyorum galiba anne, ben arabayla gelmek istemedim hava güzeldi biraz hava almak yürümek istedim diye arabasız geldim diyorum. Ozaman gel biz seni durağa bırakalım diyor Yeğenimin doğum günü mesela, 100 TL vermeyi düşünüyorum. 150 versen daha iyi olur diyor. ( Ki ben o ay ablama ve yeğenime 700 TL harcamıştım ekstra) Bazen misafir olayı oluyor, bir kere de sen al diyor. Yeğenim bize gelip kalmak istiyordu ama okulu olduğu için gelemiyordu daha 9 yaşında, ara tatilde çağır gelip birkaç gün kalsınlar diyor. Biri başka şehire yolculuk yapacak, sen de git gör diyor. Ne bileyim bazen çok yorucu oluyor ama ben onun gönlünü hiç kırmıyorum. Tamam annecim diyorum hep veya o an dediği uymuyorsa bana, tatlı dille anlatınca hak veriyor. Rabbim ona uzun ömürler versin. Annemi çok seviyorum, onun da beni çok sevdiğini biliyorum. Kardeşlerim hep "sen annenin gözünde başkasın, aklı fikri sensin" diyorlar. Aramasam bir gün trip atar, ben ve eşim covid olduk ve hastanede yatıyorduk. Ozaman bile bana trip atıp beni neden aramıyorsun, belki bize birşey oldu demişti. Ben de ne olacak size anne, hastayım ben bilmiyor musun hastanedeyi demiştim. 2 gün sonra babamı kaybettik. O günden beridir de her gün annemi arıyorum

Yaşlandıkça inanın huyları, davranışları değişiyor. Benimki de çok huysuz, anlaşması zor biri. Evde temizlik yapınca bile bir ton kıyamet koparıyor, yok çok su harcıyorsun yok bu kadar çok makine çalıştırılıyor mı diyor. Herkesin yaşadığı ve onların yaşlandıkça yalnızlıktan ve fizyolojik olarak beyindeki değişimden kaynaklı olabilecek durumlar bunlar. Canınız sıkılabilir ama herkeste var bu sıkıntı diyip nefes alıp akışına bırakmak gerekiyor. Sabır dilerim