Malesef bu yapısal bisey hiçbir zaman degismiyorlar. esimde annesini böyle kabul etmiş diğer kardeşleri de tuhaftı kadın inanılmaz çınarı. hicbir çocuğuna eyvallahi yoktu buz gibiydi. yurt dışına giden çocuğuna kapının önüne çıkıp ta hadi hoşçakal yavrum demedi şok oldum sen nereye gidiyin işin gücün rast gitsin vs.. hicbisey demedi oturdugu yerden bile kalkmadı. ben uğurladım adamı. siz nasılsınız nasıl yasiyorsunuz nerde yasiyorsunuz diye bizi bir gün aramadı. evime iki kez gelmisligi vardır. su dışardaki elin afami kadını bile bana daha saygılı ve sevgi doluydu. slm veriyorlardı en azından gidince nasılsın hoşgeldin bile demezdi. size tavsiyem beklentiyi bırakın hiçbir şekilde beklenti duymayın ondan. kendi haline bırakın. ben hep öyle yaptım baktım eşimde aynısıni yapıyor çözmüş çocuğu bende öyle yaptım ne aradım ne sordum ne nasılsın dedim artık yorulmuştum. gidince mrb dedim son dönem ne nasılsın napiyon hayat nasıl gidiyor diye sormadım bana ne yaptıysa aynısını yaptım.

Of of insan ne kadar büyüse de çocukken o kırılan kalp onarılmıyor ve unutulmuyor o travmalar ve küçük bir kız çocuğu ya da erkek çocuğu olarak kalıyorsunuz, annenizle barışın ve bırakın bu duygular gitsin benliğinizden.. Less-is-More Nirvana Anneler

Benim eşimin annesi de böyle soğuk mizaçlı. İlla ki seviyordur evlatlarını ama göstermez. Varsa yoksa eşinin hizmetini görmek, yeğenleri. Baba baya otoriter kötü bir eş kötü bir baba. Anne de hep babayı savunmuş, onu arkalamış, onun yanında olmuş biri. Baba çocukları dövse anne babayı savunmuş. Dolayısıyla şimdi hiçbir çocuğu ne annesine düşkün ne babasına.. Eşim de dahil. Annesini seviyor mu bilmem. Öyle de sevgi dolu adamdır ki, bana ve çocuklarımıza karşı harikadır. Hani derler ya annesini seven adam karısını da sever kadınlara değer verir vs. Eşim bu tezi çürüten bir adam. Belki annesi bir gün ölürse üzülür. Ne bileyim annedir yine de. Ama çok enteresan bir soğuklukları var. Görüşüyor muyuz? Evet. Eşim sadece 'annedir babadır, ziyaret etmek gerekir, Allah bana sormasın' vs diyerek görüşür. Sevgiden değil. Sizin durumunuzu anlayabildim bir nebze.. Geçer mi bu bilmem. Umarım siz sevgi dolu bir ebeveyn olursunuz evlatlarınıza. Annelik babalık zor ama güzel. Yani insan doğurduğunu/emek verdiğini nasıl sevmez, aklım almıyor.

Evet sadece gelenek olarak çocuk yapmışlar ama ne ister ihtiyacı nedir diye düşünmemişler zaten köyde babaanneyle büyümüşüz annem tarladan fırsat bulamamış demek ki o da bağlanamadı çocuklarına P

Anlattıklarınizda kendimi gördüm. Somut bir ihmal, istismar olmamasına rağmen, Tam sevildiğimi, önemsendigimi hiç hissetmedim. Yıllarca bu his başıma bela oldu desem yeridir. Şimdi 32 yaşındayım 3 4 senedir ben kendimi onemsemeye başladım. Ben kendimi sevip onemsedikten sonra kimsenin bir önemi olmuyor. Hatta hersey bir anda değişiyor. Eskiler için çocuk, kendi anne babalık duygusunun tatmini için bir araçtı. Yaşlanınca bize baksın, hayatta yardımcı olsun, bize de bir uğraş olsun diye yapılan bisey. Şu an bizler çok farklıyız. 1 kızım var hayatımız onun üzerine kurulu desem yeridir. Onun eğitim hayatı, onun istekleri arzuları, onun mutluluğu... ama ilerde ona da sorduğunda eksiklik hissettiği biseyler mutlaka olacaktır.

Geçmişe gidip annenizi değiştiremeyeceğiniz için kendinizi iyileştirmeniz gerekiyor. Geçmişi olduğu gibi kabul etmelisiniz. Çünkü diğeri size zarar veriyor. Bu yaşananları kabul edin. Duyguyla savaşmak insanı maalesef hasta ediyor. Bir de YouTube da içinizdeki çocuğu iyileştirmek, başlığı altında yönlendirmeli meditasyonlar var. Bana çok çok iyi gelmişti. Denemenizi tavsiye ederim. Kendinizi daha güçlü hissedeceksiniz. Çocukken yaşadıklarınızı kabul edin, serbest bırakın ve olumlama yapın. Hafifleyeceksiniz. P

35 bes yasındayım kendimi bildim bileli muz yemiyorum. İcim almıyor kokusunu. Yiyordum cocukken, annemin bi gecede bitirmeyin muzları lafından sonra bıraktım. O günden beri yemiyorum. Ben sevmiyorumki muz dedim sanırım cocuk aklımla. Simdi kızıma muz alırken hep aklıma geliyor. Bitane daha ister misin?Yiyebilirsin istersen diyorum her seferinde. Gercekten cocukluk insanın geleceğini kuruyor.. H Hayat ne garip

Anneniz de öyle görmüş olabilir bazı insanlar sevdiklerini gösteremiyorlar yetişme şeklinden de olabilir. ama artık daha iyi diyorsunuz bir de siz yakınlaşmayı deneyin sarılın öpün bakalım ne tepki vericek çünkü kendi görmediyse alışmamıştır siz öğretin H Hayat ne garip

Kimse dört dörtlük değil. Benim annemin de eleştirilecek başka bir ton yani var. Kendiminden keza öyle. İnsanız kusurluyuz. Keşke sevgilerini yansitan ebeveyenler olsalarmis ama şuan bunu degsitiremez. Anne babaya kinlendikce de duzelemez. En güzeli olduğu gibi kabul etmek.

Uzuldum sizin adiniza. Herkes anne baba konusunda sansli degil malesef. Cogumuzun boyle cocukluk yaralari vardir. Icinize atmayin, ona anlatin bunlari. Belki soyleyecekleri sizi biraz teselli eder.

Benim annemi anlatmissniz daha bugün aklımdan geçti küçüklüğüme acıdım acaba dedim mutlu bir ailem olsa nası olurdu dedim yazık oldu geçen yıllara dedim icim acıdı kendi yavruma asla bunları yasatmamaliyim

Aynen bir ondan yüzümüz güldü. bunlar yeni evlenenlere ders olsun saniryorlarki evlenirim eşimle kapıyı orteriz gerisi dış kapının mandalı. hayir asla değil aileylede evleniyorum. sadece eşle bitmiyor bu işler. saniyorlarki hiç görüşmem yüzüne bakmam olur biter bir aekilde muhtatp oluyorsun yada böyle kiriliyorsun.

34 yaşındayım şu yaşıma kadar annem tarafından hep herkese (7 kardeşiz) övgü ile anlatıldım. Ailenin en küçük kardeşi olmama rağmen ablamlarım yada abimlerin her ihtiyacında beni öne sürdü sen yaparsın hakkından sen gelirsin sen bakarsın sen halledersin vs... Ne tuhaftır ki 7 evlat içinde herşeyde bana ihtiyaç duyan öven annem söz konusu fikir ayrılığı yada ailesel problemler yasandıgında ablamlar ve abimlerle hep ilk beni gözden çıkardı. Mesela bu bayramda konusmadığım abim anneme gitmiş diye bana seninle dısarda görüşürüz dedi el öpmeye gidemedim. Malesefki aynı şeyleri küçük abimede yaptı yıllarca ve ben onu asla affedemiyorum ne anneler gününü kutladım ne aramasına cevap verdim merhametimi sürekli kullandığını bilirdim fakat ona şiddet gösteren abim için beni gözden çıkarmasını hiç beklemezdim..

Her ebeveynin eksisi artısi vardir. Kimsenin anne babasi dört dörtlük değil. Hayatta en kolay şey oturduğumuz yerden karşımızdakini elestirmektir. Şuan mesela yoldan geçen oturan konuşan herkesi anında yerle bir edebilirim. Siz annenizden sevgi istemekle haklısınız ama size karşı değil yapısı buymuş. Sonuçta her insan aynı özellikte sahip degil. Anneniz ve size kötü davranmamis sadece eksik davranmış.

Annenizin karakteri mi oyleydi yoksa sadece cocuklarina karsi mi sevgisizdi? Bir de babanizla severek mi evlenmis?

Çok değişik anneler var malesef. Benim kv demde böyleydi eşim ve kardeşlerine buz gibiydi kadın aşırı soğuktu mizacı böyleydi. bu yuzd n kardeşler arsindada böyle soğukluk vardı. hala birbirlerine yabancı gibiler sevgilerini belli edemezler. bu yüzden kv dem çocuklarını sevemedivi için beni sevmesini hiç beklemedim isterdim ama banada aynısını yaptı 13 yıllık evliyim. bana iki kere geldi. ve bana kırk yabancı gibiydi. arqmizda hiçbir zaman gelin kv d olamadı biz gibiydi iliskimiz onun yüzünden.

Bu sözü çok seviyorum gösterilmeyen sevgiyi ben ne yapayım. Beni yasarken sevmeyeni sormayani ben ölünce ne yapayim P

Aynen katılıyorum canım sana sende resmen kendimi görüyorum benim annem babam cehennemin içinde yasatirken beni kalktılar bir çocuk daha yaptılar sonra hepten sarpa sardı annem. ogluna aşık bir kadın oldu çıktı

Evet haklısınız düşünmek yerine kendi hayatıma bakmalıyım öyle de yapıyorum ara sıra düşünüp üzülüyorum işte bu hisler de engellenmiyor düşünmeyeyim dedikçe hepsi birikiyor ve alakasız bi yerde patlıyor. Annem mahkeme suratlı kadar soğuk değildi normal sakin uysal ortayolcu bi kadın ve kime sorsanız çok severler değer gören biridir ama aile olmayı anne olmayı çok istemedi bence ki abimlerle de aramız hiç sıcak değildir soğukluk herkese bulaşmış teşekkürler yorum için

Anneni üzsen ne olcak ki? Ya da ne değişecek ki onun hayatında... Sen içim soğusun biraz diyorsunda bence bırak sal gitsin geçmişini.. Sen bebeğine sarıldıkça, sevdikçe, öptükçe, kokladıkça vay be evlat böyle seviliyormuş der ama sana söylemez... Mahkeme duvarı gibi bir kadın diyorsunuz kan kusmuş kızılcık şerbeti içmiş demek ki... Geçmişte ne yaşadı da böylesine nasırlaşmış kalbi bilemem ama böyle yapmamalıydı... Hayatta artılar ve eksiler birbirini tamamlar.. Bir pili bile artı ve eksi kutuplarda yerleştirirseniz enerji alabilirsiniz... Mesela benim babamda bizlere öyle ne sözleriyle ne de başımızı okşayarak sevgisini göstermedi ama birşeyimizi eksik etmedi... Eee o da babasından öyle görmüş... Ben ve kardeşim ne mi yapıyoruz... Taşkınlık yaparak gidip onun göbeğine sarılıyoruz... Onun da kolu bizim sırtımızı sıvazlıyor O zaman sizde ona nasıl sevilmesi gerektiğini gösterin bence... Belki de onun da böyle bir sevgiye ihtiyacı vardı görmedi ve gösteremedi... Bu yine de annenizi haklı çıkarmaz anne babaya göre bir tık daha merhamet bir tık daha yakın olur her ne olursa olsun... Ama ben olsam bu ruhani açlığımı kendim boynuma sarılarak, öperek giderirdim.. Ben de böyle bakıyorum hayata P

tek çocuk musunuz? bu ayıp bişey değil imkanınız varsa deste kalmayı düşünmez misiniz?

Her annenin çok sevdiğine inanamıyorum çevremde çok Farklı boyutlarda annelikler gördüm dikkatimi çeken bir şey de kuzenimin annesi de onları eleştirir Kızar bağırır ama sevgisini de göstermiş demek ki kuzenlerim annesine çok düşkün ve mutlu kişilikleri olduğunu görebiliyorum bi açlıkları yok annem ise kızıp eleştirmediği halde yok sayarak tepkisiz kalarak daha çok canımı yakmış çok ilginç değil mi, bu arada modern bir aileyiz köy olmasına rağmen korkutma sindirme vs yoktur aile içinde anneme falan da sorun annemin mizacında diye düşünüyorum hala

Evet bu ara izleyip okuduklarım canımı sıktı ama malesef o dönem verilmeyen sevgi insanda hayat boyu eksikliğini her yerde gösteriyor özgüvenden tutun doğru ilişkilere kadar. Bir çocuğa değer vermek çok da zor değil aslında köy hayatı da olsa görücü de olsa sonuçta ben onun evladıyım beni sevmesi için şartların iyi olmasına ihtiyacı yoktu bunlara rağmen objektif de bakıyorum mizacı böyle fakat belki de bu mizaçta insanlar çocuk yapmamalı hadi 1 yaptın gördün 2,3 yapma

Ayni benim annem canım seni en iyi ben anlarım yavrum iki yaşında o kadar zor büyüttüm ki hep bahane hep hep sadece 3 kez geldi evime gittiğim zamanda babam git diye gözümün içine baktı dugun zamanı vs hep bahaneler sundular evde nisanim yapıldı keşke salonda yapsaydık boşa yorulduk dedi neler neler ben sırtında sadece yüküm ona yaşamayan anlamazz . push ;

Gözlerinizi kapatıp küçük halinizi hayal edin ve ona sımsıkı sarılın, onu ne kadar sevdiğinizi ve ne kadar değerli olduğunu söyleyin, bir süre kalın öyle, iyi gelecektir size

Hayatınızın hassas bir döneminde misiniz şu an? Uzun zamandan sonra böyle şeyler hassas zamanlarda çıkar genelde. Annenizle bunu konuşabilirsiniz aslında, kendinizi ifade edersiniz içinizi boşaltmış olursunuz hem.

Zaten öyle eskiler kendi anne babasından gördüğünü uyguluyor. ama onalri düzeltmek zor beyni işlemiş tedavide olsa değişmez kroniklesmis

Konu sahibi kusura bakma yaramiz sızladı bizde yaziyoz kendimizden

Bu aynı benim kayınvalide aynı aynı... Sormaz, konuşmaz, ilgilenmez, karşılamaz, uğurlamaz. Eşi benzeri yok sanırdım. Varmış. G

Evet dolmuşsunuz baya, kıyamam. Siz bir annesiniz artık güçlü olup bunu aşın ve geride bırakın çocuğunuza o görmediğiniz ilgiyi kat be kat verin. Bundan sonra beklenti duymayın derim daha fazla yorulursunuz. Umarım çok mutlu olur bu durumu aşarsiniz. Yalnız değilsiniz çoğumuz öyle büyüdük yinede psikolojik destek iyi gelecekse gidin tabi . push ; A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

Ben kücüklüğümde annemi hep temizlik yaparken hatırlıyorum. Cocukluk yaraları kapanmıyor. Bizi sevmistir, sever evet evladıyız ama annemle aradaki o bagı kuramadıgımızın farkındayım. Bir nesil gercekten cocuk nasıl sevilir, nasıl bag kurulur bilmiyor. En azından bizim cocuklarımız sanslı, ben inanmıyorm görmediğin sevgiyi veremezsin klisesine. Ben verdiğime inanıyorum. Bana kızım annecim diyor 3 yaSInda. Anne değil annecim. Biz ögretmedik. Annem annecim demesini, benim calısmama ve kızımın beni özlemesine baglıyor mesela. Ona göre evde oturup aksama kadar temizlik yaptıgı, bir evcilik oynamadıgı annelik dogru olan. Kabul edip yoluma devam ediyorum.

Ben hep merak edderdim ben gibi annesinden sevgisiz büyüyen kız çocukları varmi diye o yaşadiklarinizin aynısını ben yasadim 1 kere öpmüş değil-dir beni küçüklüğümden beri akrabaları vardı evimizde hep teyzemin oğlunu bile eve aldı bizdenokusun diye ayriclaik verildi oda verildi şimdi o savcı oldu suratına bile bakmıyor ama gençliğinden çocukluğumdan çok şeyler çaldı hasta olsam umursamadı ergenlik dönemim öyle zor gecti ki hasta olduğumu dahi soyleyemedim hicbirseyimi paylasamadim H

Sana bişey diyeyim mi sen gene şanslısın emin ol benim eşimin annesi öyle ama kardesleride malesef böyle. kardeslerise hepsi birbiriyle buz gibi anneden gelen genler var tabiki hicbiriyle sizinki gibi samimi değiliz keşke onalr iyi olsaydı malesef onlarda anneden beter. aralarinda hicbisey olmamasına rağmen nasılsın napiyorsun diye birbirlerini sormazlar aramalar bile. hepsi başka şehirde yurtdışında senede bir bayramda Ratip gorusurler hiç muhebbet etmezler. beni nasıl diye eşime bile sormazlar.13 yildir bunların icindeyim ben böyle bişey ne gördüm ne duydum. kendi akrabalarıma falan görüşüyormus gibi yapıyorum anlamaz ki kimse bunların böyle tuhaf olduğunu. kendi köylüleri biliyor bir tek. tuhafliklarini başkalarına iyiler ama konuşurlar birbirlerine düşman bile daha samimi dersin hayret wdersin görsen yan yana bunları. bana en cinsi ve tek olanı denk geldidiyorum ya dünyaya bir daha gelsem böyle ailsei olduğunu bilseydim asla evlenmedim. fakat eşim tüm bu olumsuz aileye rağmen on numara biri Allah'a şükür tek şansım o

Sizin bu sorgulamanız durduk yere olmamıştır. Muhakkak bir şey tetiklemiştir. Aslında annenizin bu özellikleri sizi gözetmesi falan çok güzel şeyler. Neden size yetersiz gelmiş orasını bilmek lazım. Sizin sevgi anlayışınız farklı gelişmiştir, sözleri ile de desteklesin, daha farklı göstersin istediniz belki de. Size yıllar sonra böyle hissettiren şey her neyse belki de sizi yanlış yönlendiriyor. Olumlu düşünmeye çalışın. Annenizden büyük kötülükler görmediyseniz onu öyle kabul etmeye çalışın.

Affet affetmez isen sürekli geçmişte kalacaksın ben yüzleşirdim ki yüzleştimde hatta saydım sövdüm iyide gelmişti Çocukların anılarında kalıyor işte 30 yasada gelsen 50 yaşada Çok acı ATTRAENTE ACTA EST

Ya annesi çok sert davranan çocuklar annelerine daha bağlı oluyorlar. Nedenini bilmiyorum fakat sert annelerin cocuklari bir ömür anneleri kendilerini onaylasin diye uğraşıyor. Ayrıca şöyle düşünün anneniz yarın öldü. Hiç uzulmeyecekseniz hayatınızdan çıkarın bir kaybınız olmaz. icim yanar derseniz affedin. Bu yük sizi acıtır. Size yazık. H Hayat ne garip

Bir kitapta okumuştum. ABD'de 20 bebek üzerinde bir test yapılıyor. Amacı fiziksel yönden her türlü bakımı sağlanan bebeklerin, iletişim kurulmadan nasıl gelişeceğini gözlemlemek.. Bebeklerin zaruri ihtiyaçları sayılabilecek beslenme, alt değişimi gibi ihtiyaçların en iyi şekilde sağlanıyor fakat bakıcılar bebeklere göz teması, konuşma veya herhangi bir mimik sarfetmiyor. Bebekler bir süre sonra bakıcının dikkatini çekecek davranışları bırakıyorlar ve hiç bir sağlık problemi olmayan bebekler ölmeye başlıyor. Deneyin olumsuz gittiğini farkeden yetkililer yarıda kesiyor fakat bebek ölümleri devam ediyor, çünkü bebekler pes ediyor. Ve anlaşılıyor ki iletişim, sevgi dili, ilgi ve özen de en az beslenme, barınma kadar temel bir ihtiyaçtır. Maalesef ki Türkiye'de pek çok evlilik mutsuz ebeveynler tarafından yapılıyor. Dolayısıyla da mutsuz anneler mutsuz çocuklar yetiştiriyor. Veya mutsuz çocuklar mutlu etmeyi bilmeyen ebeveynlere dönüşüyorlar. Tabi etkileyen onlarca parametre var. Görücü usulü evlilikler, mahalle baskısı vs. Sizin adınıza çok üzüldüm. Sevgi en temel ihtiyaçtır ve sevgisiz bir çocuğu gölgesi hayatı boyunca takip eder. Değersizlik hissi, kendini yetersiz görme, görülmek ve yaranmak için onlarca çaba sarfetmek çok zor. Bizler seçimlerimizden mesulüz. Anne babanızı seçemezsiniz ama nasıl bir anne olacağınızı siz seçebilirsiniz. Kendi içsel dünyanızdaki anlamlandıramadığınız, annenizin size kendinizi kötü hissettiren davranışlarını çocuğunuza yaşatmamakta çabalayarak bu döngüyü kırmalısınız. Bence zor da olsa bu günleri geride bırakmaya, içsel huzurunuz için affetmeye çalışın. Çünkü affedebilmek özgürlüktür.

Bana da annenizin mizacı gibi geldi. Kalıbımı basarm ki babam ya da babanın ailesi anneni zorlamıştır.8 yaşında olan çocuğu bebek bakmaya göndermek ne demek? Annen sana kötü davransa, o zaman kızardım herhalde. Ama sana sevgisini gösterememiş. Muhtemelen kendi ailesinde de görmediği şeyler. Ayrıca eski zaman kadınları kim bilir ne şartlar altında evlenmişler. Bilemiyoruz.

Ya bide şöyle düşünün bizlerin en ufak bişeyde psikolojisi bozulup bunalıma giriyoruz, mutsuz oluyoruz. Kim bilir o neler yaşadı zamanında, belki sevilmedi, belki hiç düşünmediler onu, mutsuzdu.. En azından sizlere kötü davranmadı. P

cok uzuldum yasadiklariniza, ama anneninizi affetmemek sadece size zarar verir. terapiye gitmenizi oneririm. onu affedip bu bagdan kurtulun ayrica o kucuk kiz cocugunu hala mutlu edebilecek imkaniniz var... hayat buyuludur

Çocukken açılan yaralar maalesef kapanmıyor. Aileden yeterli sevgi görülmeyince insan kaç yaşında olursa olsun sorguluyor...

Bizde babam çok cimriydi temel ihtiyaçlarıma bile para vermezdi annem babamdan gizli alır verirdi annem asla babam gibi değildi bize maddi anlamda verici fakat sevgi ve destekleme konularında yetersizdi belki de sevgisini bu şekilde gösterdi ama ben şimdi neden sorguluyorum bilemiyorum haksızlık ediyor da olabilirim ama arkamda dağ gibi annem var hissi yok işte

Ne yazık... Bizde de durum böyle, ben de hep derim. Hani evimde yediği içtiği helal olsun ama bana onca gözyaşı döktürdü onları, evlilik sürecim, evliliğimin ilk yılları.. O gözyaşları helal etmiyorum. Onu tanıyana kadar çok taktım, çok üzüldüm. Eşim hep söyledi, herkes söyledi ama ben nedense kabullenemedim. Hala bazen takıyorum, 11 sene oldu. Ama eskisi gibi çok üzülmüyorum ağlamıyorum. Tayinimiz çıktı gelmediler, hamile oldum aramadılar, doğum yaptım yok, sağlık sorunları oldu yok, kendi ailemde cenaze oldu yok, düğün oldu yok, her bayram küslük çıkarırlar, hep bi soğukluk.. Pfff... İçim şişti neyse. Ben numunelik bir ailede gelin olduğumu sanıyordum demekki var böyle tipler. Neyseki eşim ve kardeşleri gerçekten samimi ve iyi insanlar, onlar yetiyor bir şekilde. Bunlar hep ders olsun kendi ebeveynliğimizde. Kendi evlatlarımızla mutlu olalım inşallah H Hayat ne garip

3 kardeşiz onlara da aynı benim gibi davranıldı ama erkekler ve sanırım çok dert etmediler sadece annem ile araları soğuk ben içten içe kırgınım da annem beni neden sevmedi diye sorguluyorum hala da anneme bişey belli edemiyorum, destek almayı da düşündüm ama şu an çok mümkün değil

Teşekkürler bakacağım P

Evet haklısınız

En önemlisi affetmek istiyor musunuz? Bence geçmişe bu kadar takılı kalarak yaşamamak gerekiyor, yarınımızın kıymetini bilelim vakit geçirebildiğimiz kadar vakit geçirelim diye düşünüyorum. İnsan kaybedince anlıyor bazı şeyleri ve çok geç oluyor

selamlar, annem soğuk mizaçlı biridir hiçbir zaman önceliği çocukları olmadı babamın da öyle hep işleri komşuları akrabaları daha önemliydi. Ben daha 7,8 yaşlarındayken halamın yanına giderdim bebeğine bakmaya yaz tatillerinde orda halamın elti oğlu bana toplu iğne batırırdı benimle alay ederdi, geceleri hep ağlardım annemi özledim diye ama telefonda özlemedim ki derdim. Hiçbir zaman kendimi ailemde istenen sevilen bir birey olarak hatırlamıyorum bana kötü değil ama önemsizmişim gibi davranıldı. Şimdi bile anneme gidince çok kaldığımda acaba kalkmamı bekler mi fazla mı kaldım derim. Zaten sözel veya fiziksel sevgi hiç görmedim annem beni düşünür bana küçükken gizli gizli sevdiğim şeyleri pişirirdi kuzenlerimden kalmaz da yiyemem diye şimdi de gidince yiyecek sebze vs verir elimi kolumu doldurur ama beni tam olarak çocuk doğurunca benimsedi sanki şimdi bir değerim var gibi hissediyorum, beni hiç övmedi yengem kızlarına bayramlık alırken annem bana almaZdı parasızlık değil hevessizlik daha bir Sürü böyle örnekler var geçmişe bakınca hiç annemle mutlu bir an hatırlamıyorum çok kalbim kırık ve düşündükçe koca kadın ağlıyorum o küçük kız çocuğuna yazık oldu diye, dertleşmek istedim

Annemin karakteri bu bana özel değildi bence ama sevgiye ihtiyacım vardı çocuktum, hep annemin hoşuna gidecek şeyler yapmaya onay almaya çalıştım ama ne güzelsin dedi ne başarılısın sanki beni sevmesi için bazı sıfatlara ihtiyacım vardı. Babamla köyde görücü usulü, babam da sert ve sevgisiz biriydi bu arada bu güne kadar hep babama kızgındım ama annemin soğukluğu aramızda güvenli bağlanmayı asıl engelleyen şey galiba şimdi bebeğim olunca daha çok düşünmeye başladım

Geçen gün annemlere habersiz gittik abimin eşini uğurlamaya annem mangal yapacağız yemek yapma demiş yengeme, tarladan gelip bizi görüp mangaldan vazgeçti evde pişirelim gözüm almıyor falan dedi ama mangalı zaten erkekler yapıyor daha az yorulacaktı yani muhtemelen et azdı yanına yemek falan da yaptı çünkü ben bizi yabancı gibi görmesine plan bozmasına içerledim eşim gayet anlayışlıdır dese hemen gider alır ya da az olsun ne önemi var orada kendimi o ortamda fazlalıkmış gibi hissettim benim için planlar yapılmaz planlar bozulur gibi, bizi de arayabilirdi gelin diye bişeyler de tetiklemiş ki baya kırıldım ve kalkmak istedim annem anlamadı bile buna bozulduğumu şimdi buna mı takıldın diyeceksiniz ama belki de biriken şeyler vardır içimde, doğumumda düğünümde annem hep işleri öne sürerek beklentimden az ilgilendi benimle aileler çocukları için şehir değiştiriyor annem benim görev yaptığım yere 4 yılda sadece bir kez geldi böyle şeyler işte tetikledi hepsi de

Size surda katılıyorum ve hep bunu derim bir aileyi çocukları adam eden annedir bir arada tutan annedir. ne verirsen onu alırsın. benim çocuklarımla geçirdiğim zaman kadar önemli hicbirsey yok. ilerde üniversite iş hayatı meslek atama derken belkide başka şehre gidecekler arasamda yanimda bulamayacagim. onalrin mutluluğu ebnim mutluluğum. biraz önce çocuğum için krep yaptım yattım 5 dk önce beslenmesine koymak için seviyor diye. ysein içsin mutlu günler geçirsin ben gençliğimi cocuklugumu yaşayamadım i yaşasın. bizde babamızdan çok cektik

Bence dua etsin eski insanlar 70 ve 80 li dönem çocuklarına sahipler onalrin yaptığını birine yap şu an yüzüne bakmazlar. biz gene anne baba diye bakıyoruz herkes elini vicdanına koysun. cogu anne baba katıydı sevgisizdi çocuğu bir obje gibiydi. Bana baksın işimi yapsın. vs.. devamı bitmez beklentilerin. Annemin babamın yüzünden okuyamadım şehir dışına gidip çokta basriliydim. evde kalıp onun ev işlerine yardım etmem için beni göndermedi. gencligim onun ev işlerini yapmakla evde geçti. simdi ev işinden nefret ediyorum. kizimada yaptırıyorum. elini surdurmedim daha. hatta diyorum ki kızım oku mesleğini eline al çalış hiçte ev işine elini sürme paranla yaptır. haftada bir jendini yıpratma diyorum her defa H Hayat ne garip

O zor işte, bari kardeşler olsaydı. Bizde kardeşler tutkun, kız kardeşler biraz anneye benziyor bazen ama yine de fena değiller, iyiler. Erkekler düşkün. Bu şansa sahibiz. Ama en önemlisi eş. Şükür ki ailesine karşı kör değil. Sizin de öyle imiş. Bak bun sevindim. Zaten benim de eşim şansım olmasa çoktan boşanırdım açıkcası. Eşten yana gülmüşüz bari Allah herkese mutluluk versin. Herkesin ufak ya da büyük yaraları var işte... Acquaa Y❀ Anneler

Bence annenizi affederseniz rahatlarsınız. O küçük kız çocuğunu da tek iyileştirecek yine sizsiniz. H Hayat ne garip

Annenizin mizacı bu, bu kadar dertlenmek anlamsız, son yıllarda ki anne temalı psikoloji uyarıları sebep oluyor buna Çağımızla birlikte annelik kavramı da değişti, şimdi çocuklarıyla çok fazla iletişimde anneler, eskiler böyle bir şey yoktu, bu kadar detaylı çocuk büyütme, psikoloji düşünme yoktu ama bu demek değildir ki anneniz sizi sevmiyor. Köyde görücü usulü evlenen anneniz kendi ebeveynlerinden ya da babanızdan ne kadar sevgi gördü ki size gösterebilsin, üstelik köy hayatı hayli ağır işlerle doluyken. Anneniz sağ salim yanınızdayken eksik gördüklerinizi telafi etme şansınız var ancak bu abartılmış çocuk psikolojisi masallarına uyup annenizi incitmeyin sonra çok üzülürsünüz. Yanlış anlaşılmasın anne-çocuk ilişkisi önemsizdir, psikolojik açıdan etki etmez demiyorum ancak abartılmasın diyorum, eksik gördüklerinizi siz evladınıza yapmayın ama annenizi de incitmeyin

Bende sevindim eşi varmış demekki benim başıma geldi sanmıştım bunu. Çok yıpratıcı bir tıp ama insan üzülüyor yaptığına bakışı konuşmaması hele ilk dönem tanımiyorum ya o kadar kafaya takıyorsun uzuldumki yaptıklarına tavırlarına umursamazdi yaa kadın seni hiç yikmussun gibi davranırdı. herkes bilirdi onun tuhafligini sonra bende tanıdım tabiki. gecen sene vefat etti hakkım varsa helal etmiyorum bana birgün sevgi gostermedi üzdü yok saydı. insan ne kadarda olsa üzülüyor. son dönem artık takmiyordum ama ilk dönem yaptıklarını tavrını unutamam. ben onu Allah'a havale ettim. konu sahibide çok haklı annesi birde biz kvdeden böyle gördük üzüldük düşünün. ama malesef yapacak bişey yok bu insanın yapısında var. ben evladımı yedimi ictimi moralimi bozuk merak ederim ama herkes böyledir normal olan ama değişik olan tipler malesef böyle

Anneniz sizi seviyor ama ne yazık ki bazı insanlar sevgisini göstermeyi bilmiyor ya da istemiyor. Bu ya yetiştirilme tarzı ya içinde bulunduğu çevrenin mizacı ile alakalı. Bu konuda içinizdeki küçük çocuğu iyileştirmek için yapılan psikolojik çalışmalar var tavsiye ederim. Yanılmıyorsam adına "ho'oponopono tekniği" deniyordu bir araştırın isterseniz. Bu konu ile ilgili makaleler ve psikologların çektiği videolar var onlardan yardım alabilirsiniz.

Bence anneniz siz çocuklarına nasıl davranacağını bilmediğinden istemsizce çocukluğumuzda yaralar açmış tabii bu anneniz haklı çıkarmak değil fakat onun ailesiyle ilişkilerine bakarsanız büyük ihtimalle oda annesinden sevgiyi gizlemeyi öğrenmiştir. Simartmadan korkma büyüklerin yanında sevmekten çekinme gibi konular bilincaltina işlemiş olabilir. Çünkü ayrım olsa sadece sana yapardı sadece sevgisini aktaramamis torun sevgisinden sonra yavaş yavaş sevgisini size göstermeyi öğrenmiş olabilir. H Hayat ne garip