Kin geri dönüşü olmayan bir sey. Herkes kindar kalamiyor. Icinde biraz merhamet varsa pismanlik birakmaz seni. Keske desen dönüşün olmaz. En iyisini yapmışsın kin tutmayi birakarak. Tebrik ederim seni. En iyi cozumu sizler bilirsiniz elbet. Kardeslerinin fikri olmadan hareket etmemek cok dogru. Yine soylemem gerekirse Muge Anli disinda hizli sonuc imkansiz. Abin, ablan çıkmasın yayina. Konus ikna et bence. Gecen Alman bir adamin babasını 3 saat surmeden buldu. Hic bir delil yoktu nerdeyse. 3nity

Çok zor ve hassas bir konu, yanlış bir şey söyleyerek hislerinizi daha da karışık hale getirmek istemem ama ben evlatlık hakkımı helal edemezdim sanırım böyle bir babaya. Çocukluğunuzu bir umuda bağlayarak yokluğuyla sizden çalan bu baba mecbur kalmasa, döner miydi yanınıza? Önce bunu sormak lazım. Belki tüm o senelerin telafisi olmazdı ama, gözündeki hüznü, pişmanlığı görmüş müydünüz hiç, sizi ne kadar sarabildi yanınızda olduğu süre içinde? Babanızda sizlere karşı mahcubiyet hissettiniz mi? Kızım derken boynu bükük kaldı mı, vicdanen çırpındığını gördünüz mü, telafi çabasını? ... Bunlar önemli. Eğer yukarıdaki soruların cevabı sizin için tatmin edici değilse; En fazla 26 yaşındaki kızına ulaşabiliyorsanız ulaşıp, durumu aktarıp, gerisine karışmayın bence. Ben öyle bir babaya baba demezdim ya. Demezdim. Ve ölmeden önce de "Bunu neden yaptın? Değdi mi keyfine?" diye sorardım. Zor bir durum. Siz yine de kendinizi vicdanen nasıl rahat hissedecekseniz, öyle davranın, bunlar sadece benim fikirlerim, bire bir yaşayan sizsiniz.. Umarım aşar, üstesinden gelirsiniz.

Elinizdeki mevcut bilgilerle konsolosluga gidin. Başka yapabileceğiniz bir şey yok zaten.. Ama sonuç almanız çok uzun sürer. Üstelik karşı taraf görüşmek istemeyebilir. Kıza sosyal medyadan ulaşmayı denemissinizdir zaten.. Yada annesinin adını biliyorsanız ona..

Elimde babamın tarzanca tabir edilen almancasıyla yazdığı isim soyisim ve yaşadığı bölgenin adı var sadece... Dün akşama kadar onu bulmak istediğini söylemediği için sosyal medya'dan uğraşmadım hiç... Ha unutmadan biz bu kızın varlığını yeni öğrenmedik... İlk defa 5 yaşlarındayken falan bir resmini getirmiş ve o zaman bahsetmişti... Ama 2008 yılından sonra hiç görüşmediler... I ivrindi

Ablamla konuştum bugün ve tahmin ettiğim gibi önce sosyal medya aracılığıyla bulmaya çalışalım olmazsa diğer alternatifleri düşünelim dedi... Hatta ben facebook tweeter vs... kullanmadığım için biraz araştırma yapmış... biz en son 5 yaşındaki fotoğrafından gördüğümüz için bulduklarımızın hiç birini benzetemedik... I ivrindi

Cok uzuldum ama size ve annenize belli ki babaniz cocuk yapip ortadan kayboluyor siz yine de evlatliginizi yapin son arzusu olabilir yerine getirmeye calisin gecmis olsun

Tarzanca da olsa almanca bilen biriyle biraz vakit ayrılsa bir şeyler bulunabilir sanki. Sadece facebook, twitter instagram değil linkedln, snapchat, vk gibi paylaşım alanlarına da bakabilirsin. Hatta bazı ülkelerde bazı siteler daha revaçta olur. Onu soyleyebilen olur burada da.

Ben olsam ne hasteneye gitmesi icin, nede " kizini" bulmasi icin caba sarfederdim. Cekilsin bi kenara ölumu beklesin. Bu kadarda umrumda olmaz. Senin cektiklerini ben cekseydim boyle dusunurdum.

Iyi bi egitim alsaymissin nasil olurdu merak ettim yazdiklarini okumaktan hic sikilmadim cok iyi ifade etmissin anlatimin cok iyi... insallah bundan sonra hersey cozume girer ve mutlu olursun ama senin gibi hassas ve herseye herkese yetmeye calisanlar icin bu durum zaman alabiliyor belkide hic olmuyor galiba bencil vurdumduymaz olmak bazen iyi bisey hassas ve duygusal olmak insani geriletiyor...

Babaniz cok bencil biri. sadece sizi degil alman kadindan olan cocugunuda babasizliga mahkum etmis. Elden ayaktan dusuncede size yaklasmis. Umarim almanyadaki kardesinizi bulursunuz ama o kardesiniz sizin gibi babaniza kucak acarmi bilemiyorum.

Sonunda Reşat Nuri'nin Acınmak romanındaki gibi bir şeyler öğrenmenizi bekledim nedense ama yazının başı gibi sonunda bencil bir adamdan ibaret. Ben yapmazdım açıkçası, ama vicdanım rahat etmez diyorsanız bir konsoloslukla konuşun. Babanızdan DNA örneği de isteyebilirler belki.

Babam babasını çok erken yaşta kaybedip istanbula gelmiş ve 5 kardeşiyle annesinin yükünü omuzlamış henüz 14 yaşındayken... sonra birini çok ama çok sevip bağlanmış ve nişanlanmış ama askerdeyken babaannem onları ayırmış... Yıllar sonra hala deliler gibi o kadına aşıkken sırf evlenmiş olmak için hiç tanımadan annemle evlenmiş ve maalesef ikisi de siyahla beyaz kadar zıt iki insan... Asla babamı haklı görmüyorum en başından annemi ve bizi resmen harcadı... Annem aşşağılamak için söylemiyorum ama tek başına 3 çocuğu adam akıllı yetiştirebilecek kapasite de değil maalesef ve 3'müzde ne iyi bir eğitim aldık nede bu hayata tutunabildik... Geldiğimiz noktada ne birilerinden hesap sorabiliyorum nede kendimi telkin edebiliyorum... en çok da bu hengamede zaten çok zor günler geçiren çocuklarıma yeterince odaklanamıyorum buna üzülüyorum... Şu mübarek günlerde lütfen bizim içinde dua edin lütfen...

Son gorev gibi dusun.. Sana yaşattiklarini as kapinin disina... Onu bu kadar dusunuyorsa seni de dusundu elbet. Boyle düşün sende. Pismalik, keske olmasin senin hayatında babana karşı. Muge Anlı ya basvurun, babanin hasta oldugunu ekleyin özellikle. Bundan daha hizli bulunamaz diyorum... Diplomatik girisimler falan hikaye.. Aynı saatte bile bulabilirler programda..

Bir de doğum tarihini belki hatırlar babanız. Onu da öğrenin madem bulmak istiyorsunuz. Sosyal paylaşım sitelerinde bazı yaşam yerlerinin grupları falan olur, oralara da bakılabilir.

Ben pek kindar biri değilim ama babam benim içimde en büyük yara ve bu yaşıma kadar çektiğim ne varsa pek çoğunun müsebbibidir bu yüzdende çok keskindim ona karşı aynı sofraya bile oturmak istemezdim inanırmısınız... boşanma aşamasındayım ve maalesef onun kapısına sığındım belki bununda etkisi var sanırım ama her şeye rağmen ona borçlu gibi hissediyorum kendimi... Parcali Bulutlu Buluta yükü

Evlenmeden hemen önce bana yaptığı o en büyük kötülükden sonra, bana tükürüğün ilaç dese dönüp bakmam diyordum ama şimdi çektiği acıyı gördükce kin tutmayı bıraktım artık... Müge Anlı fikri benimde aklıma geldi ama abim onun varlığını bile duyunca hiddetleniyor ablamlada henüz bu konuyu konulmadım ama önce başka yolları deneyelim der muhtemelen... I ivrindi

Aslında değil bize karşı vicdan azabı duyması, varlığımızdan bile rahatsız olduğunu hissettim geldiğinden beri... O kızına olan hislerinimi kıskanıyorum bilmiyorum ama onu bulmamızı istemesinin sebebide kendisini oraya aldırma çabası gibi geliyor bana... Zira burdaki sağlık hizmetlerini oldum olası beğenmez ve geldiğinden beri en büyük korkusuydu hastanelik olursam ben ne yaparım buralarda diye hayıflanır... Sanırım en iyisi onu bulmak ve münkünse gitmesini sağlamak...

Eva Köhler kızın adı yaşadığı yetin adıda İ ile başlıyor kısa bir ad aklımda kalmadı şimdi... Daha önce duisburgda yaşıyolarmış ama babamdan sonra taşınmışlar... Bir arkadaşı varmış babamın müşterek tanıdıkları en son bir çocuğu olduğunu öğrenmiş... O adamda bi kaç ay önce vefat edince haber alacak kimse kalmadı anlayacağınız

Estağfurullah... Eskiden felsefem şuydu ben ölürken hoca nasıl bilirdiniz dediğinde can-ı gönülden iyiydi desinler diye şimdi enayi olduğumu düşünecek kadar öz veriliydim... Hatta evliliğim boyuncada aptallık boyutunda fedakarlık yapmışım, korkarım duruşmada hakim bu kadar fedakar olduğum için beni suçlayacak :) Geç oldu ama inşaAllah uyandım artık... En azından yapamam, hayır, maalesef gibi kelimeleri kullanabiliyorum artık :)

Umarim benzer şeyler yaşamam ama hasret çekerek ölsün isterdim sanırım. 12 yaşına kadar 1 kere görmediği sen kızı değil miymissin? Anneni sevmedi, zorla evlendirdiler dese bile siz evlatlarısınız. Ben olsam kusura bakma bunlarla ilgilenecek vaktim yok derdim sanırım. Herhangi biri olum dosegine düşünce her şekil affediliyor. Aman ne güzel.

Kardesim kusura bakma ama olum herkese artik valla tas oldum ben onceden bende beterdim gorsen yerdeki karincaya aglardim insanlara hizmette sinir yoktu ama sagolsunlar suan erol tas oldum seninde evlatlarin varmis sende insansin sanada ugrayacak azrail bosversene herkes ne ekerse onu bicer bu insanlikta artik baskalarinda kalsin hepmi bIzde kalacak

Dna testine gerek olmaz sanırım buraya kesin dönüş yapana kadar görüşüyolarmış yani kız babamı biliyor... sadece görüşmelerini sağlamak bunun içinde kızı bulmak lazım ama nasıl? 3nity

Alkisliyorum seni bundan sonraki hayatimiz inan cok guzel olacak suan ben o guzellikleri yasiyorum inan bana bencil oldugumdan beri sans beni buldu herseyin kolayo onume dusuyor kimse bana dokunmuyor basim serin ayagim sicak masallah sana da yeni hayatinda basarilar dilerim umarim karsina seni yormayacak ve gelistirecek insanlar cikar...

Senide anliyorum. Merhametli birisin belli. Sen icin nasil rahat edicekse onu yap. Insallah biseyler bulursun.

Sanırım Babam ölüyor... Başlık gibi içerikte belki karışık olacak biliyorum ama şu aralar duygularımı ifade etmekte o kadar zorlanıyorumki... Onu ilk defa 12 yaşında gördüm... Almanyaya çalışmaya gitmiş... Son gidişinde bana hamileymiş annem ve tam 12 yıl hiç gelmedi... Adresini ve telefon numarasını amcamın cebinden gizlice aldığımızı dün gibi hatırlıyorum... sonra o numaradan arayıp annem, abim ve ablamın sırayla konuşmasını benimse rüyalarımdan çıkmayan babamla o an dilimin tutulup tek kelime konuşamadığımı... ilk okul 1. sınıfta babam eve geldi fişini her gördüğümde ağladığımı... Her mektubunda mayısda geleceğim derdi ve biz her mayıs ayını iple çeker uçakları gözlemekten boynumuz tutulurdu :) Kesmiştik umudumuzu, babam bizim için sadece yolladığı paralar ve duvardaki bir resimden ibaretti artık... Sonra bir kasım ayında okuldan ablamla eve geldiğimizde evde hiç alışık olmadığımız bir kalabalıkla karşılaştık... sair zamanlarda pekde kapımızı çalmayan yengem bizi aldı ve babamın yanına götürdü... Beni bir yanına ablamı diğer yanına oturttu, yine dilim tutulmuş olanları anlamaya çalışıyordum rüya gibiydi :) 1 ay kaldı yanımızda ve yine gitti 2008 yılına kadarda bu böyle devam etti... taa ki evi yakılıp mecburi kesin dönüş yapana kadar... Hiç bir zaman hiç birimizle tam bir aile bağı kuramadı hep yeniden kapağı almanyaya atmanın hayaliyle yaşadı ama bu hiç olmadı olamazmış da... Şimdi tam bilmiyorum ama 70 küsur yaşında ve çok hasta, kendi inadı yüzünden kapsamlı bir muayene olmadığı için nesi var bilmiyoruz... 1 aydır sol bacağında hergün gidip kafasına göre iğne yaptırdığı halde hiç dinmeyen ve artarak devam eden bir ağrı var görünürde... Hakikati ancak Allah bilir ama sanıyorum bu onu ölüme götüren o illet hastalık görenlerde aynı fikirde zaten... 6 yıl önce evlenmeme bi kaç ay kala zaten onunla ilgili çok da mutlu hatıralarımın olmadığı geçmişime hiç unutamayacağım bir yara eklediği için itiraf edeyim ondan nefret ediyordum ama şu hali o kadar içimi acıtıyor ki anlatamam... Ve dün akşam zaten boşanma aşamasında olduğum şu yorgun günlerimde öyle bir yük bindirdiki sırtıma eminim sizlerde benim gibi ne düşüneceğinizi şaşıracaksınız... Babam benden şu anda 26 yaşında ve Alman bir kadından olan kızını bulmamı istedi!!! Bulmaya çalışırım dedim elinde sadece adı soyadı var ve 2008 yılında gelirken ne ona ne annesine ait ne adres ne tel. no almamış... Dün akşam gözleri yaşlı "kızımı" görmeden gözüm açık gider diyene kadar ben babamın kalbinin sadece kan pompalayan organ işlevi gördüğünü sanırdım meğer öyle değilmiş... Kafamda kardeşimi! Bulmaktan tutunda kendi evliliğim ve çocuklarımın akıbetine dair bir sürü soru var ama şu anda hem yersiz olduğunu bilip hemde sormadan edemediğim bi tek soru meşgul ediyor zihnimi en çok da... Onun hasretiyle yandığımız çocukluğumuzda bizide görmeyi bu kadar arzuladımı hiç? Çok uzun oldu biliyorum belki okudunuz belki okuyamadınız ama yazmak bana iyi geldi... Belki duygu dünyamı düzena sokacak belkide kardeşimi bulmama yardım edecek fikir ve tavsiyelerinizi de rica ediyorum ayrıca...

Teşekkür ederim... Bende tam şu aralar bencil ve vurdumduymaz olup kalan tüm enerjimi artık çocuklarıma ve kendime kullanayım diyordum ama Allahın bizim için planı başkaymış demekki... Ama bir yanımda babamın 2 evladı ve emrine amade bi sürü yeğeni var gerektiğinde onlar koştursun çocuklarımın benden başka kimsesi yok diye düşünmüyorda değilim hani...

Sizin adınıza gerçekten üzüldüm. Küçükken siz beklerken onu, onun Almanya'da hayatını yaşaması üstüne bir de kızının olması baya üzücü bir durum. Diyecek bir şeyim yok açıkçası ben olsam kızını bulmazdım onunla da koparmış bağını şimdi aklına gelmiş. Ama siz benim dediğimi dinlemeyin en iyi yolu bulursunuz inşallah.