Hazir değilsiniz. S Spizella

Hepsinden önce bir kadın doğum uzmanına gidip tüm kontrollerinizi gerçekleştirin eğer sorun yoksa erteleyin ama varsa en azından tedaviye erken başlamış olursunuz. Biz eşimle aşırı mantıklı düşünen insanlariz çocuk kararı almadan önce çok fazla kritik yaptık çok fazla şey vardı kafamızda. Şuan 36 haftalık hamileyim. gebeliği öğrendiğim andan itibaren tüm tedirginliklerim dağıldı istediğim tek şey onu koruyup sağlıkla dogurup mis kokusunu içime çekmek. Başka bi kaygımız yok. Allah a şükür. jane

Belki benim de sizin gibi kendimi hazırlamam ve kendimden emin olmam gerekiyor. Sanırım tam olarak emin değilim. jane

Diğer korkularınıza bir şey diyemem fakat biyolojik saat konusu yüzünden çocuk yapacaksanız yapmayın. Sırf yaş geldi Diye çocuk sahibi olunmaz. O bir birey olacak. Maddi ve manevi sorumluluğunu alabilecekseniz çocuk düşünmelisiniz. Maddiyat sanırım yerinde ama maneviyat da olmalı. Öfke kontrol sorunu var ise ben çocuk yapılmasını sakıncalı buluyorum. Çünkü hamilelikte ilaçları kesecekseniz. Sonra çocuğunuz öfke kontrol sorunundan etkilenecek mi.. Bence bunları bir düşünün..

S Spizella Bak senin gibi kedi kızımı ihmal mi ederim diye soran bir arkadaş Sen bir el atıver

Biz eskiden kediyle beraber yatıyorduk ama rahat durmuyor tepemizde zıplayıp duruyordu ayağımıza saldırıyordu:) Hamilelikte odaya almamaya başladım Bebek doğduğunda yatağına falan çıkmaya çalışmadı hiç Şimdi oturduğumuz evde yatak odası ve bebek odası salondan açılan bir kapıdan geçilerek ulaşılıyor. Geceleri kedimiz salon, kendi odası ve koridorda kalıyor. İç odalara geçmiyor. İlk 3 gün kapıda miyavlamıştı ama bir daha yapmadı. Gündüzleri uyumuyorsa bebeğin odasına geliyor. Kızıma iki sürünüp kendini sevdiriyor. Kızım tüylerini avuçlamaya çalışınca da "öfff bunu neden yaptınız" bakışı atıp totosunu dönüp gidiyor :)

Ofke kontrol probleminizi tamamen cozdugunuze emin misiniz

Ofke kontrol probleminizi tamamen cozdugunuze emin misiniz? cunku hamilelik hormonlari, ve saniyorum ki 9 ay regl olmamak da insanin sinirlerini baya gerebiliyor. ve modern tip sagolsun yas pek onemli olmasa da, maalesef yasla birlikte insanin tahammulu de azalabiliyor. Bunlari onceki probleminize istinaden yaziyorum, yoksa herkeste boyle oluyordur diye degil. L

Aslında evet şartlarımız artık elverişli ki eşimin de iyi bir baba olacağına eminim ama buradaki arkadaşlar da haklı tamamen net olmama gerekiyor sanırım. Oturduğumuz yer aslında merkezde, her yere de yakın, yürüme mesafesinde bile diyebilirim ama acil ihtiyaçlar vs için düşünmüştüm arabayı da. jane

Kedi konusuna yorum yapmadım. Biz de çocuk doğmadan önce sahiplendik kediyi. İlk başta kedime biraz garip geldi bebek. Onu izledi, kokladı Ama sonra alıştı ki bizim kedi çok zordur. Tırmalarda ısırır da ama bebeğe karşı çok sabırlı. Sadece söyleniyor bizim ki onun kuyruğunu falan tuttuğu zaman.

Kedinizin cinsi nedir, bazı kediler çok sakin oluyor ve bebekle de arkadaş oluyor sıkıntı olacağını düşünmüyorum

4.5 yıllık evli biri olarak bir kaç bir şey söylemek istedim. Özgürlüğü, gezmeyi, tembelliği ve uyykuyu aşırı seviyorum. Gerçekten çok seviyorum Türkiyede gezmediğim il sayısı bir elin parmağını geçmez. Hafta sonları 12 ye kadar uyurum. Çok kez tembellik yaparım. Sizin gibi yıllarıdr gel gitlerleuğraştım. Bir yanım çok istiyordu diğer yanım of çok rahatım böyle diyordu. 1 ay istediysem 5 ay asla çocuk düşünmedim. Son 6 aydır sanırım hiç vazgeçmedi bu isteğim. Her şeyi bir kenara koyup anne olma derdine düştüm. Pat diye çocuk yapacak kafada biri değilim. Önce psikolojimi, sonra bedenimi hazırlamaya başladım. Demir, kan vs eksik olanne varsa tamamlamaya çalışıyorum şu an :) Kimine göre çok pimpirikli manyağım ama hiçumrumda değil. 5 yıl bu işiertelediysem en hakkını vererek yapmalıydım. Umarım olur :) Demem o ki gerçekten istiyorsanız o duygu bastırılmıyor zaten. jane

Çocuk işi gerçekten zor ve ciddi anlamda da birikim istiyor. Bizim çocuk daha küçük ama şimdiden eğitimi için, gideceği kurslar için falan para ayırıyoruz ve bir davranışı yaparken yada bir kelime söylerken acaba ileride onu kötü etkiler mi diye düşünüp konuşuyoruz. Mizaç meselesi, biraz da sizin çocuğunuzu nasıl yetiştirmek istediğinizle alakalı. Eğer detay düşünen ve mükemmelliyetçi biriyseniz ekstra güç, kuvvet istiyor.

Cevabım size değil ama bu konu neden bu kadar abartılıyor anlamıyorum. Çocuk dünyaya getirmek aslında normal bir mevzu ama biz hee zamanki gibi bir şeyini çıkarıyoruz. Ülkemize gelem turistlerin çoğunun en aşağı iki çocuğu var. Biz tek çocukla çarşıya çıkamıyoruz. Hatta bizim Türk çocukları her yerde belli ediyor kendini. Millet olarak genlerimizde mi bir problem? Yabancılara çok özeniyorum yaa. Not: Ben de bir Türk annesiyim ve iki Türk çocuğuna sahibim. Benimkiler de çok cins.

Bence hazır değilsiniz henüz iyi düşünün

Biz size nasıl bir fikir verebiliriz bilmiyorum. Biyolojik yaş geçiyor diye çocuk yapmak hata, doğru olan hazır hissetmek, siz de biliyorsunuz aslında. Hazır hissetmek deyince de asla her şeye hazır olamıyorsunuz ama kaba taslak, hayatınızın bambaşka olacağını kestirebiliyor ve bununla baş edebileceğinizi düşünüyorsanız, maddi olarak şartlar elverişliyse, manevi olarak eşinizle yalnız başınıza da mutluysanız, çocuğu bu mutluluğu paylaşmak için istiyorsanız, eşinizle gerçekten hayat ortağı, arkadaş, sırdaş, bir bütün olmuşsanız, hazırsınızdır. Çok şey mi bilmiyorum, benim için değil ve olması gerekenler. İlk kızımı 32'de doğurdum, ikinciyi 35'de. Geç kalmış gibi hissetmiyorum. Bu arada nasıl bir yerde oturuyorsunuz? Şehir merkezinden çok mu uzak? Araba isteğiniz için soruyorum. Arabamız yok, çok lazım olursa kiralıyoruz, şehir merkezinde oturduğumuz için taksiyle, olmadı tabanvayla idare ediyoruz. Yani çok ücra bir yerde, hastanelerden uzakta, zor taksi bulunan bir yerde yaşamıyorsanız, araba almak için çocuk isteğini ertelemek bana absürt gelir ama insanların öncelikleri farklı olabilir tabi. Ya da aslında gerçekten korkuyorsunuzdur, çocuk planını ötelemek için bahane arıyorsunuzdur. Bunu iyi düşünmeniz gerekiyor.

biyolojik saat geçiyor diye bebek yapmak size de ona da fayda sağlamaz. hazır hissettiğinizde zaten anlarsınız bence.

önce netlesin. istiyor iseniz yapın. inanın çok büyük bir sorumluluk. bir insan yetiştiriyorsunuz ve o insanın fiziksel, sosyal ve psikolojik ıhtiyaclarini mükemmele yakın gidermekle mükellef olmak insanı cogu zamana geriyor çünkü bugün yapacağınız bir hata yarın ya psikolojisini ya fiziksel iyilik halini olumsuz etkileyebiliyor. 54 günlük oğlum var inanın bir emzik vericem onda bile makale okuyup duruyorum kar zarar hesabı yapıyorum surekli. emzik deyip geçilmiyor. kişiliğine kadar etkiliyor. eğer benim gibi mükemmelliyetçi iseniz çok ama çok zor bi şey

Merhaba, ben de 5 yıldır kedi annesiyim, şimdi kardeş gelecek, birkaç haftaya doğum yapmış olacağım inşallah. Kendime zaman ayıramamaktan, uykusuzluktan, kedi ile bebeğin bir arada nasıl olacağından ve bunun gibi birçok sebepten ben de endişe duyuyorum ama bir anlamda da ömür boyu bunun pişmanlığını yaşamak istemediğim için içim rahat. Hayvanları ve doğayı seven, ufku geniş, kendine güvenen bir insan yetiştirebilirsek ne mutlu bize. Eğer yaşınız müsaitse ve mesleki ya da özel yaşamınızda bu arada yapmak istediğiniz önemli ve aklınızda kalacak bir konu varsa bir süre daha erteleyebilirsiniz tabi ki. İnsanın aklında tereddüt olması da gayet normal bence. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Bence hazır değilsiniz henüz iyi düşünün. Maddi manevi rahatız demişsiniz ama birikim yok araba aldık yazmışsınız. Bebek gelmeden bu tür şeyler halledilmeli sonra çok lazım oluyor zaten. Biraz daha zaman verin kendinize zaman geçiyor diye yapılacak bir şey değil çocuk. D damdan

Kontrollerimi düzenli yaptırıyorum o konuda bir sorun yok çok şükür. Umarım benim kafamda da bazı şeyler iyice netleşir. Sağlıkla alın yavrunuzu kucağınıza inşallah.

Kedinizin cinsi nedir, bazı kediler çok sakin oluyor ve bebekle de arkadaş oluyor sıkıntı olacağını düşünmüyorum. Hamileliğiniz sırasında kum temizlemesini eşiniz yaparsa bence kediden vazgeçmenize gerek yok. Seridina Guru Anneler

Yani şöyle birikimimiz yok evet biraz rahat harcamamızdan kaynaklı, hani bebek olsa altından kalkarız anlamında dedim. jane

Bebek için hazır hissetmek kesinlikle çok önemli. Çünkü öyle bir hale geliyorsunuz ki her ana araştıran her an onu düşünen uykusuz bazen çok yorgun bazen çok ağlayan bazen aşırı tedirgin her türlü farklı bir yola giriyoruz. Aşırı cddi bir sorumluluk veriyor mesela benim kızım 18 aylık oldu doğduğu andan beri her şey düşündüm ve sanki düşünürken yaşlandım. Ben uykusuna düşkün birisi değilken bile beni çok zorladığı zamanlar oldu. Fakat bir şey diyim mi şöyle de br güzelliği var mesela en basit kaka yapsa seviniyorsun mesele en basit kavramla insan kaka yapınca neden mutlu olsun dimi ya da sabah kalktık yanıma yatmış ve elini yanağıma koyup anneee cici ıh ıh dedi ve gülen gözleri ile uyandım ya o an bile ya arkadaş diyorsun geçiyor her şey geçiyor evet doğduğundan beri yaşlandım ama beni hayatta daha önce hiçbir şey bu kadar mutlu etmedi mesela. Şuan ikinci kızıma hamileyim. Hareketleri tıp tıp atması bile mutlu ediyor sonra can olup geliyor bakışı gülüşü sesi mutlu ediyor he ama dediğim gibi ciddi bir sorumluluk. Kızmamalıyım peki ne yapayım nasıl konuşayım nasıl müdahale edeyim dur şunu okuyayım bunu anlatayım falanlarda var.

Ya valla ne yalan söyleyeyim biraz ihmal ediyorum. İlk başlarda daha fazla ihmal ediliyodu çünkü gündem çok yoğun vallahi sıra gelmiyor. 10 aylık oldu kızım, kedicik de hem ihmale biraz adapte oldu eskisi gibi fazlaca ilgi meraklısı hali kalmadı hem de bebekle kendisi de kısa süreli iletişim kurmaya başladı. Ben de küçük kızı uyutup büyük kızı tarayıp sevebiliyorum ama o eskisi gibi lazer oynamalar falan yok malesef. Veriyorum bi oyuncak kendi oynuyor. BeNim kedi gündüzleri çıksa ortalığa oynamaya zamanım var ama bebeği yatırıyorum akşam 8 de, hanımefendi yeni uyanıyor güzellik uykusundan ee bende enerji yok, işte koltukta yanımda oturuyor biraz, sonra ben sızıyorum yorgunluktan, kedi hanım başının çaresine bakıyor. Bebek 2 yaşına falan gelince eski saltanatına kavuşur bence. Şu geçiş döneminde herkes idare etsin valla. İki çocuklu insanlara da allah yardımcı olsun ben kesin biriyle ilgilenebilirmişim. Büyüğün pabucu biraz dama atılıyo malesef.

Ayy ne yaramaz bunlar ya Bizimki de koltuğun altında bir boşluk açmış oradan içine girip yatıyormuş. Bir defa saatlerce aradık hiç aklımıza gelmemişti.

Bence birazcık cesarete ihtiyacınız var bebek istiyorsunuz Kediye gelince üzülmeyin ben poffy diyorum ki sana kardes yapıcaz artık ikinizi kucağımda yatırıcam daha bebek sallamadan ayaklarımi curuttun Araba konusu da olsa daha iyi olur ama arabasi olmayan insanlar da bir şekilde ulaşım sağlıyorlar 2 3 çocukla Biyolojik saat konusunu bebekle bagdastiramadim Kalbinizi dinleyin hazırsaniz yapın depresyona girmeyin sonra ❤ llylzll h&y&u Pro Üye Anneler Kulübü 26 Aralık 2012 2.844 5.635 17 Eylül 2019 Konu Sahibi jane eyre_ #14 Uykuya düşkünsen yapma 21 aylik oldu oglum daha 4 saat kesintisiz uyumadim Şaka bi yana dünyanin en guzel duygusunu bence her kadin yaşamalı.. bebeğinizle aranizda cok yas farkı olmasın bunu bi düsünün bence Wynonna Eskiden mazikeen di:) Kayıtlı Üye 13 Aralık 2015 9.397 15.698 17 Eylül 2019 Konu Sahibi jane eyre_ #15 Kararsiz iseniz yapmayin emin olunca yapin cok isteyerek yapan insanlar bile zorlaniyor neticede kolay degil hamilelik dogum sonrasi lohusalik vs emin olmadan yaparsaniz kendinizi suclarsiniz cunku cocuk dogdukdan aonra ilk 1 sene zaten uyku sorunlari mutlaka oluyor her anlamda yoruluyorsunuz 1 seneden sonra duzelmeye basliyor disarida rahat vakit gecirelim cocugumuda alip dolasalim durumu bile 2 yasina gelince stressiz bir hal aliyor yani kafadan 2 sene ki cogu insan 3

Bizim evde Bebek yok bizimki o kadar bile oynamıyor bence yeter kedi kıza bu ilgi Sabah saat çalınca gelip kucağımda takılıyor 5-10 dakika akşam eve gelince sevdiriyor arada top oynuyor canı isterse de kucak Oğlum biraz kucağında gezdiriyor sonra bizim hanım arazi koltuk altına Artık ağır abla oldu çok yüz vermiyor arada oğlumla takılıyor Ha bir de benimle mangala oynuyor Dün akşam şifonyerin Çekmece'sine girmiş Oğlum da odasında yattı biz de oturuyoruz bir miyavvv sesi geliyor ben oğluma yapıyor sandım sonra oğlum seslendi anne nerde diye Aradık vs biz odaya gidince de bağırmıyor vs sonra eşim tıkırtısını duyup bulmuş Bir seferinde de ben tüm siteyi aramıştım kaçtı galiba diye Üst Çekmeceden giriyor orası açıktı diyorsun açıp bakıyorsun yok diyorsun o aradaki süreçte alt Çekmeceye inmiş oluyor

Bizimki aşırı oyuncu değil ama yanımızdan ayrılmaz, gece yatarken yanımızda sabah saat çaldığında atlar yatağa uzun uzun sevdirir kendini. Belki çok erken daha bebek bile yok ortada ama, öyle bir durumda ne yapmak lazım. Siz bebeğin olduğu odaya alıyor muydunuz mesela ilk aylarda?

Böyle düşünmenize çok sevindim. Bir müddet sonra onlar da evlat gibi oluyor. Çocuk olunca da kardeş gibi oluyorlar zaten. S Spizella

Hayvan sevginizi anlayabiliyorum ama hicbir anne kendi canından daha kiymetli tutmaz bi kediyi. Bebege hazir olmadiginiz izlenimini aldim yazdiklarinizdan. Uygun zamanda bebek dusunun derim. jane

bence biri bişeyi isteyip istememek arasında kararsızsa istemiyordur.

Ben hiç hazır değildim düşünmüyorum fakat başına gelince otomatikman hazır oluyorsun :)

Bu arada kedim ve çocuğum var ama önce çocuk sonra kedi bendeki sıralama Kedi ve çocuk çok da benzer değil Kedi daha az bakım istiyor Her zaman çocuğa ayırtılan Zaman daha fazla kedinin Zamanından da çalmazsın anneler o zamanları kendilerinden çalıyor genelde Hiba06

Arkadaşlar merhaba, 30 yaşında yaklaşık 4 yıldır evliyim. Evliliğimin ilk iki senesi ciddi anlamda sancılıydı. Öfke kontrolümün olmayışı, eşimin ev işlerini pek paylaşmaması vs gibi sorunlarımız oldu, çok şükür ilaç kullanarak öfke kontrolümü yendim, eşimle de çift terapisi aldık ve sorunlarımızı çok büyük ölçüde çözdük. maddi ve manevi anlamda rahatız, bol bol tatil yaptık, gezdik vs. Bu arada kedi sahiplendik ikimizde daha huzurlu olduk minnoş sayesinde. Yavaştan bebek düşünmeye başlamıştık aslında kendimi hazırlıyordum daha sonra en azından bir arabamız olsun dedik çünkü birikim yapamıyoruz ve ilerde bebek için de gerekli diye düşünüyoruz ve bu yüzden bebek işini bir sene daha ertelemeye karar verdik ama o sırada bir sene daha mı ertelenecek diye ağladım ama sonra zaten hazır değilim çok da iyi oldu dedim kendi kendime. Anlayacağınız benim kafam çok karışık. Bebek istiyor muyum istemiyor muyum çok emin olamıyorum. Kedimle mutluyum, uykuyu çok seviyorum yalan değil rahatıma da düşkünüm, bir insan yetiştirebilir miyim bilemiyorum. Öbür yandan biyolojik saat mevzusu var ya istemediğim için pişman olursam diye düşünüyorum, ki üzerimizde de çok baskı var. Komik gelebilir ama bebek olursa ya kedi kızımı ihmal edersem diye bile korkuyorum. Bazen de çocuğumuz olmalı diyorum. Bana fikir verin lütfen gerçekten ne düşüneceğimi ne yapacağımı bilemiyorum, çok ikilemdeyim