Okudum. O kitabın içinde yapmanız gereken çalışmalar var. Okunabilir ve uygulanabilir. Söylemek istediğim bir sıkıntınız varsa bunun adını siz koymayın, dr bir teşhis belirtsin.

kendimi iyi hissetmek icin kitap arastirdim... ismi iyi hissetmek nobel odulu falan almis. kaygi bozuklugu icin. bendede var arkadaslar mesela kaygi bozuklugum var evham panik. cevrem sen cok panik oluyosun herseyde der biriyle konusurken bile biraz hizli biraz boyle hafif panik gibi oyle konusurum. ayrica cok takar oldum herseyi en ufak seyleri kafamda buyuturum. karsimdaki insanlarin benim hakkimdaki dusuncelerini bile cok kafaya takarim bu niye boyle dedi bu niye bana oyle baktiki. iste yok keske orda su lafi deseydim inanin cok takiyorum kafaya. hic rahat olamiyorum. kendimi ezdirdigimi dusunuyorum bu takintilarim yuzumden cevreme genelde alttan alirim. sizce bunu duzeltebilirmiyim inanin cok uzuluyorum. ne onerirsiniz acaba kitap dusundum iste ben.

kitap okumayi onermiyormusun peki bu kitabi okudun mu S

ya bende takintilar zaman gectikce artti demekki diyorum bu hastaligin uzerine gitmek gerek. okb teshisi konmadi ama eminim bende var dr a gitsem. sadece yillar once dr panik atak baslangici var sende demisti. S

Sanırım bende de var. Eskiye nazaran daha iyiyim çok şükür. Güçlü bir destek alınca iyi hissediyor insan. Allahım yardımcınız olsun inşallah arkadaşım.

Bende öyleyim aşırı takıntılı panik bi insanım ankisyetem var. İmkanın varsa bi psikoloğa gitmeni tavsiye ederim.

destek nereden aldin peki pskolog mu

Kişisel gelişim kitaplarıyla alakalı şöyle bir sorun var. Size altı boş bir güven aşılar, şişirir, yükseltir ve bir anda vay be dedirtir. Ancak kısa süreli bir durumdur ve pat diye aşağı düşürür. İyi hissetmek tipi kitaplarda da kendi kendinize teşhis koyma ihtimaliniz var. Orada yazan her semptomu bu bende var şu bende var diye içselleştirirseniz kötüye götürür. O yüzden profesyonel birine ihtiyaç var.

Huy mu bilmiyorum yaş aldıkça geçer mi onuda bilmiyorum. Sorun şu hatamın farkındayım ama takmaya devam ediyorum işte son zamanlarda bir şeye takılmaya üzülmeye başladığım an kendime " önceden üzüldüğün taktığın olayları bugün gülerek hatırlıyorsun ne salakmısım buna mı üzülmüşüm diyorsun. Buda öyle olacak suan boşuna canını sıkma anı yaşamaya bak" diyorum çoğu zaman etkili oluyor bi dene kendi kendini motive et Umberlee

Kesinlikle katılıyorum bende çok kitap okudum kısa süreli kendimi iyi hissediyordum ama geri başa sarıyordum. Kalıcı çözüm değil.

haklisin valla gideyim dr a Umberlee

mesela unutkanlik var bende birde Umberlee

Benim de var. Hayatımın çetrefilli bir döneminde kendim başedemediğim için iyi bir psikiyatri hekiminden destek aldım. İlaç+terapi ile çok kısa süre içinde toparlandım. Ataklar ara ara gelse de bir şekilde bay bay diyoruz.

İyi hissetmek kitabı hayatınızdaki bazı şablonlardan bahseder. Bu olduğu için sen şuna yöneliyorsun gibi. Kendi değerlendirmenizi yapabilirsiniz ancak ne kadar doğru olur bu bilinmez. Psikolojik olarak daha hassas olduğumuz dönemlerde bir depresyon testi yapsanız tüm sorulara evet dersiniz. Moraliniz iyiyken evet sayısı azalır. Çok rahatsızsanız durumunuzdan bir doktorla görüşün ki teşhisi o koysun. Laale Aşikardır Zat-ı

İşte onun sebebini bulmak lazım. Anksiyetik olabilirsiniz, belki bir takım hormonların salımında sıkıntı vardır. Belki de sadece kötümser bir insansınızdır. O yüzden uzmana gitmek şart.

Altını doldurmadığı için öyle. Bir anda kanatlanıp hafi uçayım diyorsunuz ama kanat size ait değil. Tedx konuşmaları da öyle çoğunlukla. Bu tip kitapları okuyup ilgi geliştirmeyi anlarım. Yani "X sendromu, Y bozukluğu" ilginizi çeker araştırırsınız ama diğer türlüsü yanlış dediğiniz gibi kalıcı değil.

Ben 2 sene önce felan gidiyordum. Tabii iyi geliyor rahatlıyorsun Umberlee

Anksiyete evet. Gençlik dönemi gelişen kendim hakkında oluşturduğum olumsuz yargılar, mükemmelliyetçilik, yüksek superego vs vs. İlk başladığı anda başa çıkabilirsem ne mutlu çıkamazsam günlerce sarsıyor. O yüzden psikolog ve psikiyatrist şart.

Sizde sorun ne anksiyete mi? Bende sizin gibiyim kötü bi olay olduğu zaman sanki o sorun hiç çözülmeyecek daha kötüye gidecek gibi hissediyorum. Anksiyete anında kendimi telkin etmeye çalışıyorum elimden geldiği kadar o girdaba girdiğim an çıkması çok çok zor oluyor.

Anksiyete panik bozukluk gibi değil çok şükür. O yüzden kendini telkin mümkün. Ben acayip kötümserimdir ve kötü olan şeyi çok büyütürüm, iyi olanı hiç görmem. Doktorum bana bir cümle buldu "olumsuzu küçült, olumluyu büyüt". Bir anksiyete anında aslında olumlu olana odaklanmaya çalışıyorum mümkün olduğunca. Aslında en güzeli bir olumlama programı oluşturup kendimle barışmam olacak ama o noktada da tembelim.