açık ve net olmayı severim fakat bu karşımdakini üzecekse yanıtsız bırakmayı tercih ederim. bu yüzden bencil ve umursamaz sanılıyorum ama olsun sorun değil..

Netimdir. Ama pek kimseyle idileşmem.

Ben her zaman netimdir. Ve söylemek istediğim her şeyi açıkça söylerim. Bence insanlar böyle olmalı.

Tamamen kişiye ve konuya bağlı. Karşımdaki laftan anlamayacaksa, sözümün kiymeti olmayan yerde konuşmam. Vaktim de, enerjim de o kadar degersiz değil. Saygıyla karşıt fikirleri tartışabilecek kalitede bir insanla, herseyi konuşabilirim. Eş ailesiyle nasilsin, iyi misin, yemek guzel olmus, elinize saglik dışında birşey konuşmam. Hayir diyecegim birseyse, tartismaya girmem, ben hayir diyorum son fikrim diyorum. Tartışmaya açık değil yani.

Duruşu olmak sınır koymak dunyanin en zor şeyidir. Bunun eğitimini aldım hala basariliyim diyemem. Derdini yumasak üslupla anlatıp karşıdakini kusturmeden susturan insanlara hayranım. Bunu nasıl yapıyorlar hep merak etmisimdir

Tartışmak değil de net olmak iyidir aksi kaypaklık oluyor bence. Yani bana karşımdaki neyse o olsun ben de ona göre planımı yapayım ama maalesef hayat böyle değil herkes birbirine iyi görünür, mesela bir konuda yardım edecek görünür yardım etmez daha sizi eksiklendirir falan. Ortamda da ben net olurum genelde o yüzden çok sevenim olmaz. Genelde arkadan iş karıştıranlar daha sevilir.

Eğer karşımdaki laftan anlamayacak benim dediğim doğru diyecek kafada biriyse hiç uzatmıyorum he sen haklısın diyorum ve ömrümü 3 gün daha uzatıyorum.

Hayatta din ve siyaset gibi herkesin kendince haklı olduğu konularda tartışmasına girmem. Hele ki fikirlerimin zıt olduğunu bildiğim insanlarla asla. Sorduklarında ben bunları konuşmayı sevmiyorum diyorum. Daha geçen sene kayınvalidemlerin yazlıktayız komşuları geldi, adam başladı siyaset üzerine uzun uzun konuşuyor. Birkaç cümle dinledim sonra bir bahaneyle mutfağa geçtim, ordan çocukların yanına uğradım derken zaman geçti sohbet bitene kadar çıkmadım yanlarına. Dursam sinirlerim bozulacak, laf söylesem gerginlik olacak ne gerek var? Böyle bıçak sırtı konular zaten kalabalıkta veya yeni tanışılan insanların yanında konuşulmamalı.

5 dakika sussam agzimi açınca dusuncem pat cikiyor ağzımdan

karsimdakine gore veya bu konunun kimleri nasil etkileyecegine gore degisiyor. ornegin abimin esiyle beni cok zorlamadikca tartismam cunku sonunda babam kotu etkilenir vs. normalde her seye bir cevabim var ama ortama ve kisilere gore degisiyor kisacasi.

Ben öyleyim, ama artık yoruldum açıkçası, karşımdaki insanın ya da insanların aptal olduğunu sezersem asla kendimi yormuyorum. He deyip geçiyorum. Karşımdaki konuşurken boş boş baktığım çok oluyor, aptal insana boşa nefes tüketemem.

Yav he he diyor geçiyorum. Özellikle eş ailesine

Ben once kendı fıkrımı dusuncemı sakın bı dılle soylerım eger ıyılıkten anlamayan tıplerse anlayacagı fılden soylerım bıdahada muhattap olmam. Zaten normal onsanlar fıkrıne saygı duyyor ama dayatanlara tepkım bu cunku anlamayana laf anlatmak cok yorucu net olmada fayda var yoksa yuz verdıkce astarını ısterler

Her zaman her yerde açık ve net fikirlerinizi söyler misiniz? Bir şekilde kendi fikirlerinize zıt olan kişilerle aynı ortamda bulunuyorsunuz diyelim... arkadaş, akraba, eş ailesi vs. Tadımız kaçmasın şimdi aman ne gerek var tartışmaya diyipte bazı şeyleri görmezden gelir misiniz yoksa taviz tavizi doğurur diyip kendinizi açık net ifade etmeyi mi seçersiniz? Benim bu konuda düşüncelerim.. tadımız kaçmasın diye alttan aldıkça, iyi geçinmeye çalıştıkça bir süre sonra değerin bilinmiyor. Her şeye evet demek, onaylamak yanlış diye düşünüyorum. Mesela ben karşımdaki ne derse he demem, onaylamam kesinlikle. Fakat şunu yapıyorum, tartışmıyorum kimseyle. Sanırım böyle durumlarda karşımdaki kişiyi ne onaylıyorum ne tartışıyorum hal böyle oluncada neden susuyorsun diyebiliyorlar. Ne yapabilirim ki peki her zaman herkese ne olursa olsun açık olmak mı daha iyidir sizce

Her yerde çok netimdir. O yüzden insanlar önce nefret eder sonra çok sever... Sevmeleri de çok önemli değil. Önemli olan benim konfor alanım, huzurum, mutluluğum. Bunları bozan herkese tepkim sert olur. Çünkü ben bunlara dişimin tırnağımın hakkıyla kazandım.. Mutlu olmak için bir ömür boyu emek verdim. Bir zahmet canımı sıkacak kim varsa gitsin kapısının önünde oynasın

Kk ' da ki duruşum ile aynıyım. Bu hafta içi bir arkadaşım beni kenara çekti ve politik ol dedi. Olsam olamam ki dedim, benim tutumum aptallık. Politik olmak kafası çalışan insan tutumu, nabza göre şerbet, yeri geldiğinde tükürüğe Ya Rabbi Şükür, böylesi ideal bu toplumda.

Sevmediğiniz negatif duygulara maruz kaldığınız insanların yanında nasıl hareket etmeliyiz? 1. Kendinizden bahsetmeyin. 2. Sorulara kısa ve duygusuz cevap verin. 3. Başkaları hakkında fikrinizi söylemeyin. 4. Gelecek planlarınızdan asla bahsetmeyin. 5. Anlattıklarına duygusal katılım yapmayın. 6. Felaket haberciliği yapıyorlarsa onaylama yapmadan dinleyin. 7. Söylenenlerin sizinle ilgisi olmadığını bilin; sakin ve rahat olun. 8. Sinirlenirseniz sizi yönlendirmelerine izin vermiş olursunuz; duygularınız ulaşılmaz olmalı. 9. Yanlarında olmanız orada olduğunuz anlamına gelmez; gerekli konuşmayı yapın ve tüm başka duygu veya fikir alışverişini kesin. 10. O kişinin hayatınızdaki rolünü de düşünerek bu tarz ilişkilerin hayatta size ne öğrettiğini tam anlamaya çalışın. Alıntı. . . . . #

Söylerim. Susmak istesem de yapamıyorum, ondan pek sevilmem Sevilmemekle övünen nadir insanlardanım...

Konuya bağlı. Siyaset vs sevdiğim insanlarla tartışmam. Bu tip şeyler yüzünden aramız bozulsun istemem. Ama benimle ya da bizimle ilgili, hayatımızı etkileyen bir şeyse net konuşurum.

benim hayatımı ilgilendiren şeylerde netim. diğer şeylerde kafa sallayıp geçerim.

Konu basligina cevap veriyorum : Evet.. O yuzden de hep yalniz ve mutsuzum...

netim. ama sırf net olucam diye fikirlerimi kırıcı şekilde dile getirmem. herkesin fikrine de saygı duyar önce dinlerim. saçma bulduysam nazikçe fikrimi söyler üzerinde durmam. esneyebileceğim bir konuysa fikir alışverişine girerim.

11. Yüzünüzde ki ne diyo bu yine ifadesini silin 12. Icinizden sabir çekin

Oturup din, siyaset gibi seyleri insanlarla tartişmam. Bana veya ortaya bisey sorulmadiysa, beni etkilemiyorsa her lafa atlamam ben şöyleyim ben böyleyim diye. Onun disinda kendimi net ifade edebildigimi dusunuyorum, bazen de çok fevri oluyor.

Siyaset ve din dışında her şeyi pat pat söylerim. Bu iki konu konuşulmak için fazla özel bence. Ama bu demek değil ki kırıcı oluyorum. Ölçülü konuşuyorum kalp kırılmasın diye uğraşırım ama bazıları inadına ayar yemek istiyor öyle bir durumda da kendimi daha fazla sıkmayıp cevap veriyorum.

Beni ilgilendirmeyen konularla ve fikrini değiştiremeyeceğim insanlarla tartışmam. Hakkım yeniyorsa veya bir kişi benden fikir istiyorsa anlatırım. Duruma göre değişir yani...

Tartismaya girmeden net olmayı severim. Net olan insanlarla muhabbetide severim. Fikrim merak edilmediği sürece fikirlerini değiştirmeyecek insanlarla agzimi acip kendimi yormam. Fikrim sorulduğunda netsem soylerim. Esimin ailesiyle üstü kapali bir tartisma içindeyizdir her zaman artik bazi genel gecer konularda baktim konustuklarim bir yere varmiyor susmak mutluluktur dedim. Konusacagim ve tartışacağım insanlari son zamanlarda ince eleyip sık dokumaya basladim. Muhabbetlerde Shakespeare'nin uyarisini uyguluyorum yani Saygi gereği herkesi dinliyorum ama prensip gereği cok aziyla muhattap oluyorum. Günlük konusmalarin dışında.

Her zaman açık ve netimdir. Eğer karşımdaki insan laf anlatabileceğim biriyse uzun uzun açıklama yaparım ama eğer bakarım ki düz mantık biri, asla uğraşmam direkt evet sen çok haklısın der geçerim. O kadar sabırlı bir insan değilim çünkü

Netimdir ama her zaman dert anlatmaya uğraşmam. Söylediklerimi karşımdaki anlamayacak, dinlemeyecek gibiyse hiç uğraşmam. Haklısın der geçerim

Net olmak uğruna iyi niyetli insanları kırmayı doğru bulmuyorum. Niyetinden şüphe duyduğum insanlara karşı daha netim. Diğerlerinde duruma göre değişiyor.

Ben her yerde çok netim. Ama artik adam yerine koymadığım insana hiç nefes harcamam, yok sayarım.

Beni tanıdıkları için ne konuşacaklarını bilirler. Bu benim için de geçerli. Genel tavır olarak açık ve net biriyim. Eğip bükmeye gerek duymam.

Ben hayatımdaki bir kişiye tam olarak dusuncelerimi fikirlerimi direkt olarak aktarabiliyorum. Onun dışındakiler beni bilse yazık kafana derlerdi sanırım her konuda bir fikrim ve her konuda upuçuk bir fikrim oluyor çünkü de ondan cidden şu an düşüncelerimi okusalar ortalık kaos yangın yeri olurdu die dsnyrm:d iyi ki dusunce okumak diye bir sey yok

Esnek olmak lazım tabi ama bi yere kadar Duruş sahibi bir insan zaten gerektiği yerde gereğini yapar ve bende onlardanim

Her durumda tersime geliyorsa direk söylerim

Cahile laf anlatmak deveye hendek atmaktan atlatmaktan zordur der ve susarım

%99.5 her zaman netim ve fikirlerimi savunurum sadece annemle babamin arkadaşları yaninda konusmam onun sebebi de annemlerin bahsettiginiz gibi surekli insanlari onaylayan yapida olmalari sebebiyle

Net cevap vermem gerekiyorsa hiç çekinmem açık ve net konuşurum. ama muhabbet halinde vs karşımdakiyle iddaalaşmak anlamında netlik çabasına gerek yok. Hmm olabilir tabi falan gibi yuvarlak kelimelerle konuyu değiştiririm. yani konuya bağlı

Cahille konusmam ve tartismam. He der gecerim. Ugrasmam cunku cahili egitemem, egitilebilir insan degilse ben neden kendimi yorayim? Annem taksicilerle dolmuscularla siyaset konusurdu bir ara yahu neden ogretmenlik yapiyorsun her yerde diye kizardim. Artik konusmuyor