Benim 2 aydır sevgilim var, birbirimizi bir senedir tanıyoruz ve yarım yıldan beri deliler gibi seviyoruz diyebilirim. İkimiz yurt dışında yaşadığımızdan ve türkiyeden aynı şehirden geldiğimizden çok özel bir bağ kurduk hemen baştan. Fakat sevgilim 24 yasinda, bense 19 yaşında üniversitemin ilk senesindeyim. O mühendislik okuyor ve iki, üç sene sonra bitiriyor, bense 6 sene içinde ... Anneme sevgilim olduğunu anlattım, şimdide sorun çıkarıyor, yaşı çok büyükmus, o bitirince hemen evlenmek ister falan filan diye. Okulumu bırakıp kocaya kacacagimdan korkuyor, hem onun kim bilir kaç tane ilişkisi olmuştur söylenip duruyor. Ayrıl o çocuktan diyor ve babama anlatmayı düşünüyor. Sanki ruh ekizimi bulmuşum gibi, hayata bakışımız, fikirlerimiz, düşüncelerimiz, aile yapimiz, hepsi ayni.. Ruh ekizimi bulmuşken nasıl birakayim... Ne yapacağımı bilmiyorum, bir fikir alsamda rahatlasam (

tıp zor bir bölüm annen sevgilin var diye aklının bir karış havada olmasından korkuyordur bunu ona derslerinde başarılı olarak gösterebilirsin G

annelik iç güdüsü annene kızma, seni düşündüğü için yapıyor, eğer okuluna bir zarar gelmicekse sorun olmamalı

Annen sonuna kadar haklı

daha ne ruh Ekizleri bulursun boşver... Okulunu da oku, seni mutlu ettiği sürece de bu çocukla görüş. annene de çok hak veriyorum, kafanın karışmasını istemiyordur. senin de önceliğin okulun olsun.

Bir abla gözüyle yazıyorum:) Anneler evlatları için korumacı tavırlar içine girebilirler. Ve inan ki annenin korkusu senin üzülmen yıpranman. Ama gel gör ki çok iyi anlaşıyoruz diyorsun. Nişanlı bile olsan evleneceğinin garantisi yokken şimdiden evlilik odaklı olmamanı tavsiye ediyorum. Daha çok gençsin umarım mutlu sonla biter ilişkiniz ama bitmezse annemi dinleseydim keşke diyerek üzülmeni istemem. Annene bir süre bu konuda düşünmek istediğini söyle ve onun müdahalesi olmadan erkek arkadaşını gözlemle. En doğru kararı sen vereceksin.

tıpı bitirip iş hayatına atılınca kimse olmazsa bu sefer de kaç yaşına geldin mesleğin var neden hayatında biri yok diye üzülecekler. tam bir paradoks Yinemipilav goo. gl/WzqFMX tek ayak

Yanlış anlaşılma çıkmasın diye yazayım bunuda: biz evlilik falan düşünmüyoruz. İlerde olursa olur, olmazsa olmaz. Hiç öyle br düşüncem yoktur henüz, Okulumun yeri zaten ilk planda! Tek sorun, annemin kafam karışaçağını, ve okulumu bırakıp evlenmeye karar vermemden korkuyor, ki öyle bir düşüncem yok. I

sevgiliden ayrılmayın ama evlilk de düşünmeyin.. henüz çk küçüksünüz bu büyük düşünceler için.

Amaan bu ailelerin de dertleri bitmiyor. Son senene "gelince hayrola yok mu birisi? niye yok?" diye başlarlar :) Ne saçma... Sanki sevgili varken okul okunmuyor iş yapılmıyor. TheQueeninthenorth