Bana da bi kaç kere oldu. Israrla devam ettim daha gür bi sesle en son dinlemek zorunda kaldılar. Kendinizi kabullendirmeye çalışın. Ben buradayım diyin ki insanlar da sizi farketsin. Ben çareyi böyle buldum aktif olacaksın varlığını hissettireceksin ki insanlarda seni dinlesin eksikliğini farktetsin

Normalin çok dışında bir giyim tarzınız mı var acaba belki farklı geldiniz ondan o şekilde davranıyorlar

Sosyal olan insanlar çabuk benimseniyor. Bu her ortam için geçerli. Yani size kasıtlı bir şey yapıldığını düşünmüyorum.

Bence direkt kendinizi yargılamayın. Belki onlar öyledir ve size denk gelmisler. Kimseye kendinizi zorla kabul ettirmeye çalışmayın. Görevinizi yapin geçin.

Yemin ederim okurken uzuldugum nadir konulardan oldu bu. Yardımım yakınlarda olsaydın sana kahve ısmarlamak olurdu. Onun dısında ne desek bos, bazen bizi sebepsiz sevmeye bilirler. Bazen sırf begendıklerı ıcın sevmezler. Bazen enerjimiz guzel diye sevmezler. Bazen iyiyiz diye Yani biz iyiyken de sevilmeyebılırız. Buna yapacak bisey yok. İlla iticı olmana gerek yok sevilmemek ıcın. Kendinizden sizi sevsinler diye ödun vermeyin. İnsan insana lazım ama, insan insansa. Yalnız olmuyor bılıyorum ama beni sıkıntıya sokan tiplere eyvallah diyecegıme tek basıma ıcerım kahvemi mıs gıbı. Bu sabah ciktım tek basıma kahvaltı ettim, kahve ıctım alısverıs yaptım eve dondum. Napalım? Sen ıyı bırı guleryuzlu bırı olmaya devam et. Mutlaka bırgun ıyı birine denk gelirsin ♥

İnsanların çok ilgisini çekmek de çok hoş birşey değil ben girdiğim her ortamda yoğun ilgiyle karşılaşıyorum, psikologum ve mizahım çok kuvvetli, biçok insan yakın arkadaş olmak istiyor çünkü yanımda eğleniyorlar, sürekli insanları reddetmek zorunda kalıyorum çünkü çok az kendime denk insan bulabiliyorum, bana ne verebilirler ona bakıyorum gerçekten muhabbetinden keyif almadıysam telefonları açmam komşuluk etmem, bikaç yakın arkadaşım dışında çok içimi de açmam kimseye. Velhasıl bazen bazı ortamlarda görünmez olmak özgürlüktür bence çok da takılmayın zaten bu konuda gerilmeyi bıraktığınızda emin olun sakinleşip sevimli bi insan olacaksınız kasılmaktan gergin negatif bir elektrik veriyorsunuz herhalde. Psikiyatriye başvurup sosyal fobi için ortalama bi kaygı bozukluğu ilacı kullanabilirsiniz aslında, ortalama bir yıl tedaviden sonra on numara beş yıldız bir insan olursunuz

Rica ederim faydalı olabildiğime çok sevindim. Farkında olmak çözümün en büyük aşaması... Sade

O biraz enerji meselesi. Mesela ben de eski iş yerinde iki kızla diğerlerinden daha samimiydim. Kahvaltı falan hazırlardım. Onlar da ise gelirken bazen beni ararlardı bir seu istiyor musun v. s. diye. Kuafore falan beraber giderdik. Akşam iş çıkışı beraber bir yerlere giderdik birşeyler içerdik. Üçümüzün enerjisi diğerlerine göre daha iyiydi. Sizde enerjinizin tuttuğu insanlarla takılın. Mesela 2 kadın vardı onlar bizden daha büyüktü. Onlarda beraber konsere falan giderlerdi. Aramizda bir sorun yoktu ama takılmak başka bir olay. Kimse kimseyi çağırmak zorunda da değil zaten bir yere. Kendinizi uzmenize gerek yok bunun için.

Merhaba kızlar.. Size biraz canımı sıkan bir konudan bahsetmek istiyorum.. konuya hemen gireyim. Az kisinin calistigi kucuk bir ofiste calisiyorum, yaslar hep yakın (23, 25, 26 vb). Iki mudurumuz var bunlar buyuk sadece. Ise baslayali 3 ay oldu ve ben bazen dışlanıyor gibi hissediyorum bir etkinlik yapilacagi zaman ben yok sayiliyorum resmen, ya da toplu konuşmada bir sey soyledigim zaman dinlenmiyorum bile, ki mudurlerimden bir tanesi aynen bunu dedi, kendisine bir sey sormuştum yuzume bakti ve seni dinlemiyordum dedi.. simdi benimle ayni zamanda baslayan baska bir kiz daha var, inanin o kadar benimsendi ki, surekli yuzu asik müdürüm bile onu gorunce kahkaha atiyor. Bu arada sakin yanlis anlamayin, bu arkadaşı cok seviyorum sadece sorunun ise baslama suresiyle ilgili olmadigini anlatmaya calisiyorum. Ben epey cekingen bir insanim bunu basta da dile getirdim ilk ise girdigimde, ama bir etkinlik oldukca girmeye çalıştım, ama artik cagrilmiyorum bile daha onceden çalıştığım bir ofiste daha boyle olmustu, kizlar resmen sevmiyordu beni tersliyordu, laf sokuyordu. Burda da birkac kere yasadim bunu ustu kapali imali laf sokmalar falan oldu.. kısacası bir ortama girdigim zaman itici bulundugumu dusunuyorum, surekli gülümseyerek konussam da kotu bir sey yapmasam da durum bu. Sizce neden boyle oluyor, sizin etrafinzida da benim gibi olan kisiler var mi? Ne yapmamı onerirsiniz? Bazen o kadar cok takiyorum ki butun moralim bozuluyor, dusunun bugun haftasonu ve hala bunu dusunuyorum telefondan yazdigim icin imla hatalari olabilir kusura bakmayin, yardımlarınızı bekliyorum kizlar

Davet edilmeme, çağrılmamayı anlayabilirim ama sessiz çekingen duruyorsunuz diye laf soktuklarını düşünmüyorum. Onlar zaten öyle karakterde insanlardır size denk gelmiştir. Ama vardır da bazı gruplar, bizden değilsen sana gıcık gideriz diyen. Onlar da orta okul kafasında olduklarından çok takmayın derim.

Genç arkadaşım size öncelikle bir mizaç veya kişilik testi yapmanızı ve kendinizi çok iyi tanımanızı tavsiye ederim. Ennegram, 9 Mizaç testi veya Disc Kişilik Envanteri'ni web'de bulup uygulayabilirsiniz. Yaşadığınız durum mizacınız ile ilgiliyse güçlü yönlerinize odaklanmanız sizi güçlendirir. Mizaçla değil özgüven eksikliği ile ilgiliyse bu eksikliğin dozunu tespit etmek lazım. Yüksek dozdaysa ve sosyal fobiye yakınsa psikolojik destek iyi gelir. Değilse kişisel çabayla ilerleme katledebilirsiniz. Uzmanlığı PDR olan biri olarak çözümsüz bir sorun olmadığını belirtmek isterim. Şu kitapları ve İyi Hissetmek adlı kitabı özellikle tavsiye ederim. Bunun dışında Doğan Cüceloğlu ve Üstün Dökmen hocalarımızın kitapları da sizi geliştirecektir. Sevgiyle kalın. Eklentiler IMG_0462. jpg 67,1 KB · Görüntüleme: 9 IMG_0463. jpg 87,1 KB · Görüntüleme: 7 IMG_0465. jpg 71,8 KB · Görüntüleme: 10 IMG_0466. jpg 62,2 KB · Görüntüleme: 15 IMG_1679. jpg 64,1 KB · Görüntüleme: 7

İnatla aralarįna girmeye çalış diyorum ben. isyerindeki huzur önemli gunun cogunorada gececek. patron dinlemedim mi dedi bozulma yaaa ama bastan anlatayim madem de espriye vurbi daha konus vs vs. kirilma girisken ol.

Cok cok tesekkur ederim, benim icin harika bir baslama noktasi oldu. Bazen cozumler onumuzde apacik oluyor ama nereden baslayacagimizi bilemiyoruz. Sorunlari o kadar icsellestiriyoruz ki bir seviyeye gelene kadar sorun oldugunu bile anlayamiyoruz. En azindan benim icin boyle oldu, epey sey yasadiktan sonra bu bir sorun galiba dedim. Bahsettiğiniz testlere bakacagim ve kitaplari edineceğim. Tekrar cok tesekkur ederim, hayatima dokundunuz ❤

Özvüven eksikliğiniz vardır muhtemelen. Insanoğlu baskasinda bunun eksikligini gorduğu anda o kisiyi ezmeye meyillidir; çunku bu tarz insanlari ezmesi, hor görmesi kolaydır. Boyle bir durum karsisinda sizin kendinizi savunmayacaginizi onlara laf söyleyemeyeceginizi bilirler. Bir takım duygusal tatmin olayları yani... size tavsiyem; daha özgüvenli olun en azindan oyle gorunun. Sizi hor gorduklerinde ezilip büzülüp "Allahım neden ben" diye sorgulamak yerine herkese agzinin payini verin. Laf sokana siz de sokun. Eger agzi laf yapan ve kendinizi ezdirmeyen bir rol üstlenirseniz, kimse size kotu davranmaya cesaret edemez.

Arkadaslar yanitlariniz icin her birinize o kadar cok tesekkur ederim ki.. kusura bakmayin girip yazm fırsatım olmadi bugun, ama inanin kendimi cok daha iyi hissettim.. dediginiz gibi fazla samimiyeti sevmedigim icin galiba bir noktadan sonra itiyorum.. ama sadece is ortaminda da degil genel olarak esimin arkadaslari olsun ya da yeni girdigim bir ortam olsun basta cok guzelken her sey sonrasinda bir yalnizlasma oluyor bicir bicir olamıyorum hemen is yerim cok kucuk ve benim disimda herkes aile gibi, o yuzden bazen kafama cok takıyorum sanirim cok rahatsiz ediyor.. surekli gulumsemekten kastım da aslinda guler yüzluyumdur demeye calismistim.. galiba dediginiz gibi biraz ozguven problemim var, sevilmediğimi veya sevilmeyecegimi dusunuyorum.. Tekrar yanitlariniz icin cok tesekkur ederim, birbirimizi hic tanimadan ne guzel destek oluyoruz..

Beni de ilk başta severler tanıdıkça ben onlardan onlar benden uzaklasir samimiyet kurmak anlamsız geliyor ister istemez itiyorum kendimden ama biliyorum ki suçlu olan karşı taraf degil ben oyle olmasini istiyorum is ortaminda yani bunu bir sorun olarak görme bence eminim sende samimiyeti sevmiyorsun mesafeli olmak istiyorsun bu enerjiyi de karşı tarafa iletiyorsun

Anlıyorum seni.. hele ki bir şey dediğinde ve başkalarının dinlememesi hiç hoş olmuyor. Utangacım dedin, özgüven eksikliğinde var gibi geldi. Bununla beraber kendine dönük bir karakterin olduğunu düşünüyorum. Ben utangaç olmasamda, kendi içime dönük karakterim var ve bazen farkındayımda etrafıma enerji saçmıyorum. Bu istemeyerek başka insanların moralini bozabiliyor. Kendinin farkında olman önemli, sana uymayacak hareketlerde sergileyemezsin sırf 'sevilmek' için. Sana diyebileceğim tek şey etrafa yaydığın enerjinin bilincinde olman. Belki bire bir daha kolay olur iletişimin, mesela ayak üstü muhabbetlerinde, böyle denesen nasıl olur acaba? Onların da seni daha yakından tanımalarına fırsat olur.

Mizahınız çok kuvvetliymiş hakikaten..

E reçete numarasını da özelden gönderdim hatta

Siz de nasıl psikologsunuz anlamadım doğrusu... Teşhis ettiniz, ilaca karar verdiniz... Bumu yani... Psikiyatristlik bir durumu var mı sizce?Çekingen olunca illa sosyal fobisi mi olması gerekiyor?

Kesinlikle oyle, inanin zaten sadece isle ilgileniyorum ama dusunsenize misal yaniniza hadi bir sey yapalim diye karar alınıyor basta, sonra aa ama 4 kisiyiz yapamayız deniyor (orada 5. Ben varim), yani direkt yokmusum gibi. Inanin bir yerden sonra insani cok düşürüyor bu durum. Inatla girmeye calissam, yani mesrla yukaridaki ornekte, ee ben varim besinci kisi olarak desem de cok mu patavatsiz olurum diye dusunuyorum.. istenmedigim ortamda kalmaya gelemiyorum pek.. galiba gercekten topluluk onunde olma fobim var. Onceden bunlari takmıyordum kizlar, simdi evliyim aileler var arkadaşlar var cevre buyudu haliyle, e ileride cocuk olacak daha da büyüyecek.. acikcasi bu sekilde ne kadar saglikli bir anne olurum bilemiyorum bile bazen.. cok kuruyorum kafamda of off

Sana senai demirciden sevildiğini bil şiirini armağan ediyorum... boşver sizde onları yok sayın görevinizi yapın, giyiminize dikkat edin kimsenin yüzüne bakmayin o halde

Ben de bu durumdayim kafama cok taktim 3 gundur

Okul degil ki orası iş yeri kendini kimseyle yakın hissetmek ortam kurmak zorunda değilsin kendini isine odakla kendini orada kanıtla zaten sonradan kendiliğinden gelir herkes. Gülümseyerek de konuşmak zorunda değilsin belki de yapmacık geliyorsundur onlara kafana çok takma be :)

Amaan boşver ya bende çok takardım senin gibii bu meseleleri sonra kimle anlaşırsam onla muhabbete girdim kafama uyuşmayanla merhaba merhaba.

Ben de, zaten is arkadaslarimi yargılamıyorum cunku bir degil iki degil pek cok kisiyle bu sorunu yasiyorum. O halde sorun sorun herkeste olamayacagina gore kendi icime bakmaliyim diye dusundum ben de. Off google'a bir gunde nasil sosyal olunur acil yazip aratmak istiyorum

Hayir aslinda cok normal hatta bayaa sade giyiniyorum diyebilirim, normal ofis kiyafeti pantolon kazak. Makyaj bile yapmiyorum hatta oyle diyeyim. Cekingenim dedim cunku tam olarak su an basima gelen seyden korktum, insanlari sanki yargiliyormusum onlarla vakit gecirmek istemiyormusum gibi algılanmaktan korktum, yeni bir ortama girince baya tutuk oluyorum cunku.. Q Queen of the North Kuzeyin

İlla kendinde eksik arama. Kadınlar kendinden daha iyi daha becerikli daha güzel vs. birini de pek çevresinde barındırmak istemez. Maalesef bu böyle.

benim öğrencilerimden var böyle olanlar kıyamıyorum ben onlarla daha çok ilgileniyorum ama herkes benim gibi ilgilenmez açıkçası çekingen olmak sizi dışlanmaya iten sebep çağırmıyorlarsa aa ne zaman ben de geleyim progrmaıma uyarsa evet direk bunu deyin niye çağırmadılar diye üzülmektense dobra dobra sorun ne zaman ama giderken de eliniz boş gitmeyin mesela millet bişey getirmese bile siz kibarca bir içecek bir kurabiyedir atıştırmalıktır bişey götürün ki göze daha hoş gelirsiniz bence:) TheQueeninthenorth

Ben sessiz degilim ama cekingenlik var. O ortama, o insana ait yakin hissetmezsem sessizlesiyorum ama ister istemez oyle oluyor. Ama ortami seversem onlara yakin hissedersem kendimi ancak BEN olabiliyorum. Ama soyle dusun herkes girisken, konuskan olacak diye bir sey yok. Herkes cok konusacak diye bir seyde yok. Bunlarin ben farkindayim ama bazen oyle anlar ve oyle ortamlar oluyor ki ben de kendimi dislanmis, farkli hissediyorum. Bu da beni uzuyor. 3 gun once oyle bir sey yasadim herkes konusuyor baktim benle konusan yok, beni tinlayan yok ama o ortamda konustugum kimse de yoktu. Yani konustugum kafa yapima uygun olanlar orda degildi ve o hissi yasayip sessizlestim. Isin acayibi onlarda sanki boyle olunca bir darbe de onlar vuruyor ustune geliyolar. Ne kadar desem de uzuldugum zamanlar oluyor ama bos seyler mi evet koca bir BOS.

Fazla çekingen, sessiz, kendi köşesinde duran insanlar bir sure sonra unutuluyor. Ne yazik ki genelde boyle. Bir de eger kendinizi çektiyseniz, onlarla muhatap olmak istemediğinizi dusunmus olabilirler.

Çekingensin diye olmaz sadece.. bende çekingenimdir.. Ya farketmeden fazla soğuk durmuşsundur , -ya da güzelsindir:)))

farkında olmadan birini kırmış olabilir misin? ya da onlara göre yanlış bir harekette bulunmuş falan. eğer bu kadar takıp üzülüyorsan ben sorardım direk sizlere yanlışım mı oldu bir kusurum mu var diye bana karşı sizleri tavırlı gördüğüm için soruyorum diye de eklerdim.

Ben enerji ve frekans olaylarına inanıyorum. Snin frekansın düşük demek ki. Sevilmeyeceğini düşüne düşüne kendini değersizleştirmişsin. Bu da haliyle çevrene itici bir enerji yayıyor. Neden çekinirim vs diyorsun ki ilk başta. Ne gerek var? Hakkında ilk olumsuz düşünceyi sen vermişsin onlara.

E yüzün güzeldir kıskanıyorlardır Onların ortamı kimin umrunda hem ne ortamı işyeri orası ben 6 sene dışlandım umrumda da değildi sonra anladım çekemiyorlarmış ne fesatlık dönmüş ben uyanamamamışım İş hayatı acımasız samimiyete yer yok

Parmakla sayip e 5 kisiyiz diyiverin bakalim ne tepki verecekler? Belkide sizin katilmayacaginizi dusundukleri icin yok sayiyorlardir

İş arkadaşları dışında arkadaşlarınız varsa onlarla görüşün siz de. Herkesin herkesle enerjisi uyumlu olacak, tutacak diye bir kaide yok ki. İş arkadaşısınız diye sizi her gittikleri etkinliğe çağırma mecburiyetleri de yok. Bunu kafanıza takıp kendinizi değersiz hissetmeniz çok saçma. Sizin değerinizi başkaları belirlemiyor sizin kendinize gösterdiğiniz saygı ve sevgi belirliyor.

Öylelerinin özel hayatlarına karışacaksın giydiğine yediğine içtiğine kusur bulacaksın sessiz durunca bir şey bilmiyor zannediyorlar herhalde önemsemiyorlar üste çıkmaya çalışıyorlar

. Nur-ucihan Yeni

Benzer bir durumu ben de eski iş yerimde yaşamıştım. Dışlanmayı geçtim benden iş bile kaçırıyorlardı. Sevmediğim için hiçbiri ile muhattap olmuyordum. Onlar da bu durumun farkındaydı. Bir süre sonra proaktif olmadığım gerekçesi ile işten çıkarıldım.. Ve çıkarıldığıma hiç üzülmedim tam tersi sevinmiştim kendim ayrılmaya cesaret edemiyordum. Her neysee.. Sevmediğin insanlarla çalışmak çok zor. Başka bir yerde iş aramayı deneyebilirsin tavsiyem.. Başka iş bulamıyorum diyorsan da insanlarla iletişim kurmaya çalış. Yoksa sadece sosyal olarak değil, iş ile ilgili de dışarıda bırakılırsın

Bence sürekli gülümseyerek konusmayın ciddiye almama sebepleri bu olabilir. Daha sert görünün. Birşey sorulduğunda kısa cevap verin geçin. Onlar sizle konusmak için uğraşsın. Suratı asık olan müdür diğer kızı görünce kahaka atıyorsa belki bireyler hissediyor olabilir ona.