Iş yerinde küslük olmamali haklisiniz ama cirkef karakterler olunca mecbur kaldim çünkü isin icine laf tasima, dedikodu, iftira girdi. Kestirip atmaktan baska çözüm bulamadim. Yüzeysel iliski konusunda haklisiniz onu yapamiyorum ne yazikki.

gruplaşma her yerde oluyor apartmanda iş hayatında arkadaşlık çevrelerinde. kafanızın uymadığı kişilerle zaten mesafeli olmak en iyisi. gereken basit bir kaç şey konuşun geçin. ama şöyle içinizin ısındığı bir iki meslektaşınızda vardır. jestler yaparak güzel bir sohbet açarak onlara siz adım adın. mesela çocuğu olana bir çocuk kitabı hediye edebilirsiniz gibi gibi. karşı tarafdan adım beklerseniz o adım hiç gelmeyebilir

İnsanlara karşı çok mu mesafelisiniz? Yani belki sizinde biraz adım atmanız gerekiyordur.

Bir insanın hep iyi ya da hep kötü insanlara denk gelmesinin mümkünatı yoktur. Hep iyi insanlara denk geliyorum diyorsa analiz yeteneği zayıftır, hep kötü insanlara denk geliyorum diyorsa sosyal ilişkileri kurma ve yürütme yeteneği zayıftır.

öğretmensiniz galiba. evet anlaşamadığınız insanlar olabilir ama nasıl bütün işyeri çirkef olabilir dedikoducu olabilir benim aklım buna yatmadı

Hakli olabilirsiniz belki de çok ince eliyorum ama sanssizlik ta var malesef detay vermedigim icin cok anlasilmiyor ancak emin olun cok sanssizim N U R Guru Anneler

Yok ben tek iyiyim gibi bir iddiam yok. Siz hep iyi ortamlara denk gelmissiniz ondan sasirdiniz sanirim. Konu komsu yok olsa keske KudrAlobar Ayak

Çok girisken oldugum soylenemez ama sohbetlere dahil oluyorum adım atiyorum örnegın dogumgunuyse kutluyorum ufak jestler yapiyorum. Sonra bir bakiyorum planlar yapilmis haberim yok zoruma gidiyor. İşi düserse canım, yoksa canın çıksın modunda bir çoğu.

Hem iş hem özel yaşantısında bu kadar çok anlaşmazlıkları olan bir insanın yüzde yüz haklı gerekçeleri olması ihtimalini pek yüksek görmüyorum açıkcası. Hayatınızın iki farklı kulvarında uyumsuz insanların hepsi size denk gelmiş olamaz değil mi? Bence öncelikle kendi davranışlarınızı gözden geçirin. Bir yerlerde hata yapıyor olmalısınız.

Yanlis anlamissiniz küstügüm birkac kisi öyle demek istedim. Digerleri de gruplasmis kimseyi almiyorlar iclerine.

İş ortamındaki insanlar kötü, aile kötü, konu komşu arkadaş zaten kötü. Dünyadaki tek iyi insan siz kalmışsınız. Yalnızlık kaderiniz şu durumda

Sizi anlıyorum bazen gidersiniz hemen kabul görürsünüz bazen de onlar kendi aralarında anlasmistir " başka kimse girmesin gruba" diye sizde bundan nasiplenmissinizdir. Hiç takmayın umursamayın. Nerde çokluk orda b luk felsefesini benimseyin. Kendinize yetmek gibi güzeli yok. Herkes kendisinde olmayanı ister. Bazi insanlar kuru kalabalıktan bir türlü paçasını siyiramaz yalnız olanlara özenir. Özenen değil ozenilen olun. İnsanız insana ihtiyacımız var, "azıcık muhabbet edebileceğim kişiler olsun istiyorum" diyorsanız en samimi ve iyi niyetli hissettiğiniz kişiye yaklaşın. Muhabbet kurun. Ortak konularda konuşun. Bir yerlere davet edin gibi gibi. Her şey gönlünüzce olsun⚘

Şartlar gereği istediğiniz gibi ilişkileriniz olmazsa bile yüzeysel ilişki kurmaya çalışın. İş yerinde küslük olmaz. Profesyonel olun kendinizi doldurmayın. İnsanların hepsi çok kötü olamaz. Sık elemeyin, daha gevşek olun, illa bir iki cümle kurup görüşecek insanlar hayatınıza girer. %100 tatmin olmazsanızda yalnızlık hissiniz azalır...

Merhaba, son bir yıldır ara ara bir depresyona girecek gibi oluyorum direniyorum bırakmıyorum kendimi ama mutsuzluk bazi dönemler aşırı yoğunlaşıyor. Sağlığım yerinde bin şükür diyorum kendime surekli telkin halindeyim ama şu da bir gerçek ki etrafımda beni mutsuz eden de çok şey var. Arkadas ortamı kötü olan bir okulda çalışıyorum yalnizim genelde ve sadece iki arkadaşim var ama onlara da cok guvenmiyorum bazi hal ve hareketleri hosuma gitmiyor sirf kötü olmiyim diye susuyorum. Diyeceksiniz ki yalniz olsan ne olur isyerinde arkadas olmasa ne olur?Haklisiniz ama insan ders aralarinda iki sohbet edecegi insan ariyor. Ayrica okulda küs oldugum birkac kisi de var onlari da hergun goruyorum ve asiri geriliyorum yok sayip umursamasam da beni okuldan soguttu bu durum. Bunun yanısıra sosyal hayatim da hic yok, akraba komsu yok ailemle kardeslerimle de gorusmuyoruz hakli sebeplerle mesafe koymak zorunda kaldim.. cekirdek aile olarak takiliyoruz hep. Esim de isi geregi pek ailece gorusecegimiz insan yok. Çocugumun sinifindada pek kaynasamadik pandemi sebebiyle samimi oldugum bir veli yok. Ben bunalmis durumdayim. Bir yandan surekli gelecek kaygisi yasiyorum malum ekonomik sebeplerle bir yandan da değersizlik hissiyle yasiyorum. Hic sevenim yok hic dostum yok dusuncesiyle basetmeye calisiyorum. Esimin isi sebebiyle birkac il degistirdik ve temelde bundan kaynakli sosyal cevre olusturamadik. Bu yaştan sonra da nasil olur bilmiyorum. Dertlesmek istedim okudugunuz icin tesekkurler

Atıyorum aslında ama ortam gruplasmis ve giremiyorsun iclerine. Birkaçindan da kazik yiyince iyice sogudum

Ders aralarında iki çift laf edeceğiniz insanlarla can ciğer dost olmanıza gerek yok. Sık sık yer değiştirmek tabi arkadaşlık ilişkilerini biraz zora sokar ama yine de iki çift laf edecek bir sosyal çevre edinebilirsiniz. Herkesle dost olunmuyor insanın gerçek dost sayısı bir elin 5 parmak sayısını geçmez aslında.

Emin olun onu ben de çok düşündüm. Dogrudur ben de belki bir yerlerde hata yapmisimdir ama detayli anlatsam emin olun bu ne sanssizlik dersiniz.