Ben çocukların kötü giden evliliklerde kaçınılmaz sonu hızlandırdığını, iyi evliliklerde de mutluluğa mutluluk kattığına inanırım ama size bebek yapın diyeceğim. 7 yıldır süründüğü halde üstelik çocuk da yokken bitmeyen evlilik bundan sonra da bitmez sanmıyorum. Çaresizlik falan da değil çalışıyormuşsunuz. Demekki seviyorsunuz. O zaman yapın

Valla çocuk olsun kocayı şutla o melekle bı bir ömür geçer ya :)

Yeni evlilikten beklentileriniz uyuşmuyor gibi... Sorumluluk duygusu gelişmemiş gibi eşinizin.

Mesleğim var, kimseye muhtaç olmadan çocuğuma bakabilirim. Ama tabi bu işin çocuk açısından bakıldığında pek çok yönü var. Manevi olarak eksik duyduğu aile saadeti konusuna ne kadar çare bulabilirim? Böyle böyle elim kolum bağlı. Bana göre çocuğu haketmiyoruz ama çocuksuz da yerimizde sayıyoruz sanki. Yaşımız da yerinde saysa sorun yok da o aldı başını gitti. . push ; Nooption memento mori memento

şıkların çok saçma nomu.. genede oyladım:) kendi durumuna göre şıklar seçmeliydin. olan çocuktan kimse pişman olmaz çünkü. o şık seni yanıltacaktır ve en çok oylanan o olacaktır.

Nomu yaaa:) çok hoşsun. Ama çocuk gerçekten çok zor birşey. Tamam seni öpüp sarılınca eriyiveriyorsun ama bütün gün onun etkisi altında kalıp, yaşayamıyorsun hayatı. Benim eşimin de yeğenlerimiz omzuna başını yaslayarak oturur yanında, dibinden ayrılmazlar, yemeği sadece eşimden yemek isterlerdi.. o biçim ilgiliydi yani Şimdi o eşim, salonda başbaşa bırakıp mutfağı toparlamak için yanlarından ayrıldığımın ikinci dakikasına kalmadan, her seferinde yepyeni bir bahaneyle çocuğu yanıma getirip, bırakıveriyor evliliğinden emin değilsen lütfen çocuk seçeneğini ele.

Yerimizde sayıyoruz diye bu yüzden dedim. O zaman da karışıktım şimdi de karışığım.. Sebepler değişse de duygular aynı..

ahaha 6 doğursam bende pişman olurdum orası net:)

Durumunuzu açıklamadan şık seçmemiz yanlış olacaktır. Çünkü genellemeden başka bir şey değil ordakiler. Konunuzu açın. ona göre seçelim.

Anladim ama burda zannetmiyorum ki evliliginde sorunlar var ama cocuksuz da olmaz hem yasin da geciyor diyen biri ciksin, cikmaz gibime geliyor. Evliligime iyi gelir diye mi dusunuyorsun cocuk olursa? Ya da herhangi bir ayrilma durumunda yalniz buyutebilirim diyebiliyor musun?

Halihazırda günlük güneşlik olan evliliğimize ikinci çocuk kararını o kadar zor verdik ki bi eşim vazcaydı bi ben, sonra ikimizin istediği bi zamanda hamile kaldım, Allahtan kolay hamile kalıyorum yoksa biz çok çokkk zor çocuk sahibi olurduk, çünkü kendimi/ilişkimizi seviyorum ve çocuk olunca bi süre işler sarpa sarıyor ne yazık ki, bakımı uykusuz geceler, aylarca rahat bi banyo bile yapamama, yitirilen özbakım vs vs ayrıca iyi bi mesleğiniz varsa işin bi de başka ayağı var çocuk olunca çocuğu bırakıp işe gitme stresi ayrı öldürüyor sadece evde kalıp çocuga bakma fikri de ruh sağlığımı bozacakmış gibi hissediyorum ama bu sürecin geçici olduğunu bildiğim için de çocuk isteme fikrinden hiç vazgeçemedim, eşimi de bizzat bütün sorumluluğun içine soktuğum için o da benimle beraber benzer sorumluluk kaygılarından dolayı çok zor karar verdi ikinci çocuğa. Kötü giden bi evliliğe kesinlikle çocuk yapmazdım/düşünmezdim, evet inanılmaz seviliyor ama tek başına altından kalkarken gerçekten ezileceğiniz bir sorumluluk. Bence evliliğiniz kötüyse ayrılın, çocuk için ikinci evliliği düşünün.

Önceki konularınızı biliyorum ama net hatırlamıyorum. Sorunlarınız neler? Ona göre yorum yapsak. Çünkü çözülebilir sorun var çözülebilir olmayan sorun var:)

Kafamın, duygularımın çok karmaşık olduğu bir dönemdeyim. Her kafadan bir ses. Bende sanki kafa kalmadı. Bilmem, şıkları bol tuttum ki belki daha faydalı olur benim için. Aynı duygularda olan pek çok kişi için.. Genel olarak görüşünüz nedir? Fikrinizi almak istedim. Teşekkür ederim şimdiden..

Bilmem ki nedir tam anlayabilmiş değilim.. Hayırlısı.. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Kendinde o gücü görüyorsan bize susmak düşer zaten. Mutlu olmadığın halde evliliğe devam ederken çocuğa hem ana hem baba olma yolunda Allahım kolaylık versin denir sadece...

Kendimden pay biciyorum. Bir pik noktam var. Siz oraya gelmemissiniz demekki. Mesela benim o pik noktama gelindiği zaman ucunda ölüm bile olsa kafama koyduğumu yaparım.

Bosansamda bosanmasamda.. tekrar evlensemde evlenmesemde.. ilerde veya bugun.. cocuklarimi iyiki Rabbim vermis.. ben bunu isaretledim... kimsenin hayati muthis degil yani.. ama 7 yildir surunen bi evliligede bile bile cocuk yapmazdim sanirim.

Orası öyle.. Çok mutlu olacağımı pek sanmıyorum da :) Ama ona sorsan sorun yok. Çocuk için de gayet uygun her şey. Bu kadar uyumsuzluk her evlilikte olur. Benim eksiklerime rağmen benden razıymış. Enteresan biri.

Yok yaa olan çocuktan neden pişman olunmasın? Ben pişman olan çok duydum. :) Mesela teyzem 3 çocuklu bir kadın 55 yaşında. Çocuklarını babasız büyüttü. Ömür yemekten başka bir şey yaptıkları yok. Çok seviyor ama yine de çok bunalıyor. Bana diyor ki ne mutlu sana.. Yani bunlar hep bir fikir :)

Evliliğinizdeki sorunlar asilabilecek ve çocuğa ciddi zararlar vermeyecek seylerse, seviyorsanız birbirinizi cocuk yapabilirsiniz. Siz daha iyi bilirsiniz, içinizden gelen sesi dinleyin. Çevre her zaman konuşuyor maalesef.

Yuk degil nimet.. Hemde insani donusturen gelistiren bazen yerle bir eden ama tarifi olmayan bi nimet.. Ben evlatlarimi tek basima buyutuyorum. Oyle 10 dk uzagimda annem, iki sokak otede kayinvalidem yok. Onlardan tam 2800 km otedeyim, yasadigim yerde bi yabanciyim. Esim disinda kimsem yok burda bide cocuklarim ve kopegimiz. Hava hep gri kisi fena soguk ama evimin ici sicak. Essek sipalari yoruyorlar yalan yok ama 2 yasindaki kizim uzuldugumu gorunce ben mi uzdum, ozur dilerim annecim diyip icimi isitiyor. Oglum herseyi resmedip evi sergi alanina ceviriyor. Kavga gurultu oluyor oyuncak yuzunden ama 2 dk sonra oglum elinde pecete sumkur zeynep sumkur diye kizima abilik yapiyor, coraplarini giydiriyor. En yuksek giseli film bana bu anlari izlemenin keyfini veremez. Belki beklentim cok degil hayattan bilmiyorum. Yani, makyaj yapamamisim, kimse yardim etmemis vs bunlar bnm icin onemli degil. Acikcasi cocuklardan sonra bizim esimle kavgalarimiz azaldi hatta bitti cunku onlara ornek olmak istiyoruz. Bide zaten cocuklar butun zamanimizi aliyor, iki lafin belini kirdigimiz cok az. Yalniz kalinca zaten yorgun oldugumuz icin atismalarimiz bile 3 dk suruyor ve ben netflixin basina geciyorum en sevdigim dizileri izliyorum. Kimseden esinden dahi cok beklentin olmadan bu topun ucuna girmelisin, yoksa safi sinir harbi cocuk yetistirmek. Allah saglik versin herseylerine ben kosuyorun, esim cok yogun calisiyor, gik demiyorum. Biliyorum buyuyecekler. Herkes icin ayni olur mu bilmem ama benim evliligime yaradi cocuk cunku biz tom ve jerry gibiydik, atisir savasir sevisir.. Simdi daha stabil hersey. Herkes daha olgun..

Çocuk yapın. Asla pişman olmayacaksınız. Koca moca umrunuzda olmayacak. Tek ve sonsuz aşkınız olcak evladınız. Onunla yeniden doğcaksınız ve iyi yönde nekadar değiştiğinizi görceksiniz. Bu mucizeye kapıları kapatmayın.

Hayatta anladigim bir sey varsa her seyin hayirlisini istemek ve sizin icin de hayirlisi olsun. Burada ailesi esi iyi olmasina destek cikmasina ragmen cocugu zor buyuten alisan insan da var. Tek basina cocuk buyuten ne zorluklar yasayip sukreden de var. Insanlarin hayattaki tutundugu amaclar kaldirabilecegi yuk farkli oldugundan cok guc seyler yasayip olur yapilir diyen birisinin yaptigini daha farkli kisilikteki biri kaldiramadan altinda kalabilir. Bence siz size benzeyen kisilere bakarak ornek almaya calisin.

Black Mirror'ın yeni bölümü gibi mi olacak bu ehehe. Biz şıkları seçeceğiz, siz hayatınızı bizim şıklarımıza göre mi kurgulayacaksınız? Sakın ha böyle bir şey yapmayın. Çoğunluğun değil, sizin fikriniz önemli. Ben öylesine sordum, genel sordum demeyin; kimse kendisini ilgilendirmeyen soruları durduk yere sormaz. :) Ben yerinizde olsaydım bu şıkların her birinde birer senaryo kurgulardım. Hangi senaryoda en mutluysam, onu seçerdim. Sonu düşündüğünüz gibi bitmeyebilir ama hangimiz ilerlediğimiz yolun sonunu biliyoruz ki? Kafamıza uyan, en mutlu olduğumuz yol hangisi ise onu seçiyoruz.

nomunomuchua eski konularınıza bakacağım bir... insan yaşadığını dışardan bir gözle göremiyor bazen. Bir bakıp yazayım yorumumu. Yalnız 2014 yılında da buna çok benzer bir konu açmışsınız, 4-5 yıl içinde değişen bir şey yok sanki...

Bende 7 yıllık evliyim 2 kızım var. Çocuklarımı çok seviyorum iyiki varlar ama çocukla mutsuz evlilik çok zor. o gerginlikte onları büyütmek çok zor. Onlar varken ayrılmak çoooook zor..

Evlilige bir bebek bircok acidan bir seyler katar, bircok acidan da eksiltir. Guzel giden bir evliligi alt ust de edebilir ya da taclandirabilir de. Kisilere bagli ve bunu yasamadan bilmek imkansiz. Ama elbette her durumda iyi ki var diyebilecegin bir sey bebek :) Madem bosanmiyorsunuz neden bebek bir renk getirmesin ki?

Ben çocuk seviyorum bu sebeple konuyu okumadan çocuk yap minvalli şıklardan sectim iki tane ama bence evlilik sarsılmaz haldeyse çocuk yapılmalı, eşler birbirini anlayıp empati ile yaklaşabiliyorsa, ben demiyorsa olabilir. Biz ilk çocukta çok zorlandık. Benim eşimden beklentilerim, eşimin benden beklentileri bambaşkaydı, ilk zamanlarda birbimizi anlamakta baya zorlandık. Sonradan düzeldi bizde durumlar, ikinci çocuk geldi 6 sene sonra ve biz şu an o sorunları yaşamıyoruz, daha rahatız, daha anlayişlıyız birbirimize karşı bu sebeple ikincide zorlanmadık bu yönden. Sizde bence bunları değerlendirerek hareket edin. Hakkınızda hayırlısı olsun

Tam da bu duruma uygun atasözümüz var: Dışı seni yakar, içi beni :)

Durumu tam anlamadim. Ama mutsuz bir evliliginiz varsa bosanin. Sirf cocuk yapmak icin o adamdan cocuk yapmayin. Bosandiktan sonra karsiniza asik olacaginiz baska biri cikabilir. Gercekten cocuk yapmayi istediginiz biri olursa o zaman yaparsiniz.

Sürünen bir evliliğe çocuğu da hapsetmek nasıl bir düşünce tarzı hep merak etmişimdir. Elbette evlattan pişman olunmaz da o yavrunun vebali nasıl taşınır acaba?

Şıklardan hicbir sey anlamadım ya. Sancılı bir evliliğiniz varmış, ikinci evlilikten de hayır yok diye baslayan bir şık koymuşsun; normalde sütten ağız yanar yoğurt ufleyerek yenir yani çok ilerisi için plan olmuş o şık. Bu evliliğin devam etmeyecegini hissediyorsan bebek düşünmemelisin çünkü bencillik olur, bile bile babasız büyütme lütfen. Ben şıklardan 'Koca yok çocuk yok umut var'i seçiyorum. Evliliğiniz için elinizden gelen her fedakarlığı yaptıysanız tabiki, insallah kurtarır mutlu olursunuz

Zaten bunca zaman o ihtimal yüzünden bekledim. Ama herkesin bir şekilde oturttuğu düzeni ben oturtamıyorum bir türlü. Çocuksuz terbiye etmeye çalıştığım ilişkimiz bazı arkadaşlarıma göre çocuk olmadığı müddetçe hep böyle kalacak. Bu şekilde beklediğimde de boşandığımda çocuksuz rahat bir kafam olacak belki.. Ama 35 yaştan sonrası, umutsuzluk, evliliğe karşı uzaklık olacak ellerimde. Belki en büyük özlemim çocuk olacak. Yaa işte o yüzden kafa bir milyon.

2. evlilikten de hayır yok, hepsi aynı b. k. Bari çocuk yoldaş olur. Yanlış. Sevginin bittiği insanla ömür boyu çocuk bağı devam ediyor. Çocuk babadan ilgi bekler. Ancak babaların geneli anneyi boşayınca çocuğu da boşuyor. Çocuklar için bu açıdan zor. Çocuk olmasa tekrar evlilik denemeye değer.. Kesinlikle. Yine her ihtimali çocuk açısından düşünmek gerekiyor ve çok çetrefilli bir hayat demek bu. Hayatımda pişman olmadığım tek şey çocuk. Boşansam da bu değişmez. Doğru. Ancak neden bu adamı baba yaptım, neden çocuğumu böyle bir babaya mahkum ettim sorgusu ağır. En temizi : Koca yok, çocuk yok, umut var. :) Aynen. En temizi bu :) Annelik güzel bir duygu. Çok düşünüp, kafa karıştırıp ertelediğine yazık.. Evet muhteşem ama bir o kadar da zor. Bir yerde okumuştum: Annelik ömür boyu vicdan azabıdır. Bunun için güzel ve güçlü bir yuva, eş, psikoloji gerek.

Çünkü arkadaşların dediği gibi sürünen bir evlilik için 5-7 yıl çok uzun. Belki zamanında kapansaydı bu konu, yeniden evlenmiş ve anneydiniz şu an. Belki de çok mutluydunuz. Eşiniz için de aynısı geçerli.

Hayır ölmeyip sürünen bir evliliğim var.. 7 yıldır da sürünmekte.. S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evli degilim ve cocuk sahibi olmayi uzun vadede hic dusunmuyorum ama erkek arkadasima hep dedigim bir sekilde hamile kalsam dogururum, sen bebegin hayatina istedigin kadar dahil olabilirsin. Tek ebeveyn ile buyuyen cok cocuk var dunyanin sonu oldugunu dusunmuyorum ve yasam hakkini elinden almaktan daha iyi bir secenek kendi sartlarimda. Sizin durumunuzda olsam surpriz olarak hamile kalsam basim ustune der ama tedavi gorup cocuk yapmak icin ugrasmazdim.

mutsuz giden bir evlilik için çocuk dinamittir. siz annelik duygusunu tadacaksiniz ama çocuk anneli babalı bir aileden yoksun buyuyecek bu da bana göre bencillik. toplumda tek ebeveynli aileler ne kadar çoğalırsa çoğalsın çocuk için zor bir durum oluyor.

Renk illa ki getirir. Küslükler uzamaz. Mecburi iletişim sonucu kolay düzelir bir şeyler. Bir yandan yeteri kadar yorgun olan kadın bir de annelik yorgunluğu ile daha bezgin olur. Herif de öküzcanlığa devam ederse evde katliam çıkabilir. :)

5 sene uzun bir zaman. Hiç bir şey değişmediyse, sizin yerinizde olsam sanırım çocuk yapmaz ve ayrılırdım... Eşimle sorunlarımız oldu, 1 sene geçti aradan, olumlu gelişmeler olmasına rağmen hala acaba mı diyorum bazen... Mutsuz ebeveynlerin çocuğuyum, aileme çok kızgınım, geçmişim tüm hayatımı etkiliyor. Çocuğunuzun hakkınızda böyle düşünmesini ister misiniz?

Öncelik herzaman bireylerin olmalı, sen mutluysan çocuğun da mutlu olur

Hahah hepsini ama özellikle en küçüğünden çok darlandı bu ara :) Yani her şeye rağmen evlat tabi de.. İnsan bence çocuk yaptığına pişman olabilir. Dürüst olmak gerekir. Benim annem 6 tane doğurduğuma pişmanım diyor mesela. Sen bir tane yap en fazla iki. Çocuksuz da olmaz ama diye de ekliyor..

7 senedir suruklenen bir evlilik demissiniz, gercekten bitirecek olsaydiniz sanki simdiye kadar coktan bitirmis olurdunuz gibime geliyor. bitiremediginize gore vazgecmediginize gore tutunabildiginiz biseyler var. o tutundugunuz seylere daha cok konsantre olsaniz. demekki var guzellikler hayatinizda. bukadar mantik cercevesinde dusunen konusan biri bunca zaman 'cile' cekmez bir evlilikte gibime geliyor. iyi bir baba olacagina inaniyorsaniz, denemeye deger belkide. zor bir karar, Allah yardimciniz olsun.

Mutlu evliliği bile sarsan bi olayken mutsuz evliliğe çocuk getirmeyi düşünemiyorum. Bu sefer bi de ona üzüleceksin yavrum bunu haketmiyodu diye.. Daha çok yıpranacaksın.

COcuk yap o zaman. Sonra duruma göre bakarsın. İliskiniz düzelmezse boşanırsın

şıkları okuyunca boşanmış ve çocuk için 2. evliliği yapmayı düşünen biri gibi hissettim yanılmışım. fikrim yok maalesef bana uzak konular ama mutlu olacağınız şekilde olur umarım.

Cocuk istiyor gibisin :)

Nomu, çocuğun sıkıntılı iletişimin ya da kapanamayan bir geçmişin olduğu evlilikte işleri yoluna sokacağına inanmıyorum. Yani senin için işleri daha da zor hale getirir bence çocuk fikri:/ Senin kocandan ayrılacağını da düşünmüyorum, o yüzden diğer seçenekleri de ele. Size köklü bir değişiklik lazım bence çocuktan önce, tayin gibi mesela. Kaç yıl daha ordasınız?

Yazdiklarinizdan anladigim kadariyla biraz mukemmeliyetci bir yapiniz var ve ayrintili dusunuyorsunuz. Burda herkes kaba taslak yorum yapabiliyor esinizi ve sizi tam olarak kimse bilemez yakininizda samimi anne veya kardesiniz gibi kisiler tabi mantikli ve iyi dusunenler daha cok yardimci olabilirler. Esiyle anlasamayan ama sadece soguk ruzgarlar esen kisiyle burada konu acip siddet hakaret saygisizlik aldatma yasayan kisiler arasinda fark var ve tabi bunlarin cocuk sahibi olmalarinda da farklilik olur. Konu sahibi esiyle cok kavga etmeyen ama hic anlasamamazlik da yasamayan ortada giden iliskiler de cocuklarin buyeyebildigini gozlemliyorum. Fakat bazen bir cizgi oluyor ve cocuk o cizgiyi tasiriyor. Siz o cizgide misiniz onu kendiniz bilirsiniz.

Benim annem de 4 tane olduğu için pişman. Keşke 8 tane olsaydı diyor :)

ya da o zaman soyle bir senaryo cizeyim. esin diyor ki ya velayeti verirsin ya da bosanmam senden? o zaman ne yapacaksin? sonucta adamin yasal olarak falsosu yoksa, mahkeme de sizi bosamayacaktir. adamla mutsuzsan kendini ona bir omur boyu baglama, cocuk sahibi olmak istiyorsan baska cozumler dusun, ikinci evliligi dusunebilirsin, yasin beklemek icin gayet musait. veya evlatlik almak/ koruyucu aile olmak hatta witch in dedigi gibi sperm bankasini bile dusunebilirsin.

boşandınız mı?

söylenmek ayrı vazgeçmek ayrı. teyzene sor bakalım hangisini doğurmasaymış daha iyiymiş:)

Sebepler değişiyor, adam sürekli bana yeni bir nefretlik durum oluşturuyor. Yırtıkları yamalıyorum yeni yırtık hesabı.. :) Genel olarak son 1 yıldır sorunumuz, farklı düşünmek. İnatlaşmak, beklentilerimizin uyumsuzluğu. Önem verdiklerimizin başkalığı gibi gibi.. Bu arada çok masumum demiyorum benim de alttan almayan, ihtiyaç halinde sırt sıvazlamayan dik bir yapım var. Yılların tahammülsüzlüğünden böyle.. Yerimizde sayıyoruz.

Çok düsünürdüm acaba çocukla birseyler degisir mi? Acaba evlilige farkli bir boyut kazandirir mi? Belki düzeliriz. Ya düzelmezsek? Çocuga yazik olmaz mi? Sonuc evliligimden vazgectim, ama cocuk fikrinden degil.. ikinci defa evlenme düsüncem olursa sadece bütün kalbimle sevdigim ama en önemlisi "koca ve baba vasfina sahip" adamdan çocuk sahibi olma isteginden olacak..

Teşekkür ederim. Hepimiz mutlu olalım inşallah.. C -Cheryl

Olmuş çocuğa pişmanım demek çok zor. o sebeple 3. şıkkı zaten boşver :) Konularını az çok hatırlıyorum. Sorumsuz adamla çocuk çok zor. Yanlış hatırlamıyorsam onun yüzünden dünyanın borcu çıkmıştı. Çocuksuz boşanırsan iyi bir evlilik yapma şansın daha yüksek olur bence. Duygusal değil mantıklı bir karar ver.

O çok istiyor çocuk ama onun ne istediğinin bir önemi yok.. Ben bize yakıştırmıyorum hala. Yine de yaşlar geçiyor.. Aileler, çevre susmuyor. Ben zaten acabalar içindeyken etkilenmemek mümkün değil..

Karşıdan beklentiyi minimum tutup bebeğine yetip onunla mutlu olabileceksen yap yok eğer ben huzurlu değilim bebeğime de bu şartlarda yazık ederim diyorsan kimseyi düşünme bebek çok büyük bir sorumluluk büyüyene kadar her günün saatin onun için cabalayarak geçecek ki sana yoldaş olabilsin buda sağlam kafayla psikolojiyle olabilecek bsy kendin daha iyi bilirsin kendini kimseyi umursama

cocuk sahibi arkadalar cocuklarim icin evliligi devam ettireyim mi dediklerinde "hayir, cocuga tek basina da bakabilirsiniz, ona tek ebeveyn olarak da mutlu bir yuva verebilirsiniz" diyoruz ancak bunu bastan planlamak bana gercek anlamiyla bencilce geliyor, bilemiyorum buyuk mu konusuyorum ama, yani ben bosanicam ama bir de cocuk yapayim, sonra da bosanayim, iste bu dusunce bence gercekten cocugu hic dusunmemek demek. bir de genel olarak anne ayridir diyoruz, ama baba da ayridir esasen, belki cocuk babayi sececek, onunla olmak isteyecek, o zaman ne yapacaksiniz?

Bencil mi biraz? Ben mutsuzken eşim mutlu mesut yaşasa çıldırırım herhalde. Eğer eşiniz sizi mutlu etmek için çabalıyor da başarısızsa sorun sizde demektir. Siz mutlu olmayı bilmiyorsunuz demektir. Ancak sizin tabirinizle sürünen bir evlilikte gebelik ve doğum sonrası nasıl olur iyi düşünün. Bizim sorunsuz bir evliliğimiz olmasına rağmen cennetle cehennemi bir arada yaşadım bu süreçlerde. Eşimden nefret ettim, boşanmayı bile düşündüm.

Aslında böyle zamanlarda tavırlarımdan dolayı o da mutsuz. Ama mutsuzluğa da razıyım, öyle de böyle de seviyorum kafasında. Düzelir hepsi biz bu yola girdik ömürlük kafası var. Hiç çabalamıyor diyemem. Başarısız oluyor, yetersiz kalıyor. Bir eş olarak yetersiz yalnız. Babalığını görmedim, iyi baba olacak gibi bir izlenim edindim bugüne dek ama...

Aynı ben :) Arada bir görüp birkaç saat oynayıp, ailelerine geri bırakmak muhteşem. Ama 7/24 bunu yapmak, bu sorumluluğu almak, birilerine devretme şansının olmaması vb birçok zorluk bambaşka. Bekarken ben de öyleydim. Şimdi ise bazen kaçacak delik arıyorum :) Sanırım bir filmde izlemiştim. Bir karı koca 3 kg ağırlığında bir oyuncağı anne kucağında her yere taşıdılar 1 ay boyunca. Her yerde ama. Evde, işte, markette, yemek yaparken vs. Gece saat başı uyandılar. Sanki bir bebekle yaşar gibi bir düzen oluşturup kendilerini test ettiler, hazır olup olmadıklarını görmek için. Ama sonunu hatırlamıyorum :)

Mutsuz bir evlilikte cocuk dünyaya getirilmesi o cocugun surekli mutsuz ailesine maruz birakilmasi bana çok yanlıs geliyor. Herkes ikinci sansi hakeder ihtimaliniz varsa bosanin kendinize yeni ve mutlu bir hayat kurun yalniz yada biriyle ondan sonra eger birgun tekrar evlilik dusunurseniz ozaman cocuk dusunmeniz daha dogru olur. Benim fikrim bu

Canım kolay demiyorum.. Zorlukları vardır muhakkak. Ama oyuncak bebek taşımak kadar da tatsız değildir

İstemem elbette. Sanırım ben de öyle yapacağım. Olumlu gelişmeler olsa da benim için de yetersiz.. Yetmeyecek muhtemelen. Kapasitesi yetersiz adamın kabul etmeliyim.

Beni istemeyeni ben de istemem diyeceğim heralde Başka ne denir bu duruma?

çok kafa yorma.. her şey olacağına varıyor nasılsa... sen ne düşünürsen düşün. ama "annelik" tek geçerim

Ohoo tayin işi zor.. 4 buçuk yıl daha var.. :/

Pek mantıklı değil. Oyuncak taşımak bir süre sonra eziyete döner. Manyak mıyız be diye pes edilir. Ama canlı kanlı bir bebek. Gözlerini birinden saçlarını diğerinden almış. En mutsuz anında bir gülüyor, dünyan aydınlanıyor. Kafanda bin dert, yanağında ansızın ıslaklık, öpülüvermişsin. Derdini unutursun. Bana öğrencilerim bile bunları hissettiriyor. Bir de benim yavrum olsa kaç katı olur? Sana bu duyguları yaşatan tatlı şeyi her yerde taşımak yük sayılamaz bence..

Niye kusura bakayım:) Bunların farkında olduğum için ilk şıkkı koydum. Muhtemelen bu yaşımda, elimdeki bu hayal kırıklıklarıyla aşık olmam imkansız. Düzgün adam yok denecek kadar az, beni bulacak mı? Ne zaman? O zaman çocuk için belki çok geç olacak. Hepsini biliyorum. Sizin mutlu olmanıza sevindim. Sağlıklı doğumlar dilerim. O

İlgisi yok. Abimle ve benle küs. Diğer ikisiyle görüşüyor. Herhalde 8 olsa 4 kapım olurdu diye düşünüyor :)

İlk evliliğinizde mutsuz oldunuz diye bir sonraki evliliğinizde de aynı şekilde mutsuz olacaksınız diye bir kural yok. Çevremde 2. Evliliğini yapıp yeniden doğmuş gibi olan, mutluluğu zirvede yaşayan bir sürü insan var, bunlardan bir tanesi de okul arkadaşım. Üstelik ilk evliliğinden olan bir bebeği vardı, şuanda mükemmel bir hayata ve eşe sahip. :)

Yeğenlerine çok düşkün. Uzun uzun oynar, sıkılmaz, ilgilenir. Arkadaşların çocuklarına karşı da öyle. Hani anne yapar, anne bakar diye düşünmüyor. Ben ilgili bir baba gördüğümde takdir ediyorum O ise '' Heralde bakacak babası değil mi?'' diyor. Çocukları gerçekten sever. Benden daha çok sever hatta. Tabi işin içine girdiğinde ne olur görmek lazım.

Bence sizi tutan tek şey; alışkanlık.

bosan, yeniden asik ol, evlen, o evlilikte cocuk yap. icimden gelen mantiksiz filtresiz fikrim bu. yaptim, gayette mutlu ve cok asiri memnunum. ama yasin riskli.. oyle ha diyince de asik olmuyor ki insan, kaldi ki evlensin, cocuk yapsin. ayrica disarda normal erkek sayisi belirli bir yas ustu oldukca zor, manyak dolu heryer. erken belki onlari dusunmek icin, kusura bakma, ama gerceklerde bu sekilde.

Şiddet yok. Hakaret ben kolay ederim, o zor eder. Hiç etmeyiz değil. Kavgamızı genelde mesajla ederiz. Yüz yüze kavga binde bir olur. Ben aşırı doğrucu, o eğrileri olan biri.. Evet aşırı ayrıntıcıyım, o ise gelişigüzel yaşar. Uyumsuzuz kısaca bence. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Çocuk yoldaş olur seçeneğini ekleyin bence. Mutlu bir yuva veremeyecekseniz yazık, neden onun gunahina giresiniz ki?

Hehehe teyze evlattan yana gülmüş anlaşılan

Siz daha once de cocukla ilgili ve esinizle olan sorunlarinizla ilgili konu acmistiniz ve o konularda da genelde mutsuz bir yuvaya cocuk getirme fikrinin cok mantikli olmadigi soylenmisti. Esinizin bir sigara icme ile ilgili soylediklerinden sonra bosanma konusmalari olmus falan bir konunuzda denk geldim. Esinizle konusmalarinizda ayrilik sinyalleri, bosanma mevzulari oluyorsa hic acele etmeyin bence cocuk icin. Hakkinizda hayirlisi olsun.

çocuk, mükemmel birşey ama maddiyat yeterli olmuyor manevi desteğiniz boşanınca olacak mı? bu çok çok önemli hiçbir çocuk 2 kişi ile büyümüyor siz hasta olduğunuzda siz işteyken ona bakacak kimse var mı? bu çok önemli (çocuklar 8 yaşına kadar kış ayının yarısını hasta geçiriyor, 3 yaş altında bakıcı kreş aşırı aşırı dert tasa bakacak dediğiniz kişi hastalanabiliyor yazın köyüne gidebiliyor) çocuk asla tek başınıza alınabilecek tek kaldırılacak sorumluluk değildir birde çocuğun babası ve ailesiyle muhakkak bir şekilde muhatap olacaksınız çocuğunuz babasının ona yapmadıkları için üzülecek ve sizde üzüleceksiniz

Esin ne diyor bu konuda?

Evet. Cocuk, mutlu bir aile ortaminda dogdugunda dunyanin en guzel seyi. Dunyadaki en guzel duygu annelik. Ama evliliginiz problemliyken yap gitsin denilecek bir sey de degil. Anne baba mutsuzken hadi yasimiz geciyor cocuksuz cok monoton bu hayat da denmez ki.

Ben seni burda konularından tanıdığım zamanlarda boşanmış olsan çoktan başkasına aşık olmuş ve çocuk istiyor olurdun. Bence sen boşanmayacaksın. Öyle yada böyle çekiyorsan veya gerçekten katlanılmaz bir adam değilse ikili ilişkiden başka, çocuk yap.

Ölmeyip sürünen bir evlilikten çocuk sahibi olmak demek, o evliliğin sürüne sürüne devam etmesi demek bence... Bu aşamada sperm bankasından çocuk sahibi olmak bana kalırsa daha az baş ağrıtır.. Adamı damızlık gibi kullanmak ne bileyim olur mu nomu :)) Kes at kangreni yoluna bak.. Esin senin kadar kafası karışık değildir ama boşansan bile toparlar yoluna bakar sende öyle tabi

Mutsuz bir evliliği mutsuz olma ihtimali yüksek olan bir çocukla taçlandırmak doğru değil bence. Evlat evet bu hayattaki en güzel şey ama bu çocuk hep bebek kalmayacak ve yetişkin bir insan olacak. Kendinizi düşünün mutsuz bir evlilikteki anne babayı mı tercih Ederdiniz hiç olmamayı mı. Bence boşanma ihtimaliniz varsa hiç kalkışmayın bu işe yaştan dolayı çocuk sahibi olamama korkunuz varsa da yumurtalarınızı dondurun. En azından sonrası için Yinede tercihi zor bir durum inşallah hakkınızda hayırlısı olur

ahahaha, Hayaller; Hayatlar;

Nasil yani? E ama kotu giden ve bosanma ihtimali olan bi evlilikse cocuk yapilmali bilemedim ki sirf yaslar geciyor diye...

"Cocuk olsa mi?" kafa karisikligina girildiyse eninde sonunda olan sey cocuk yapmaktir hep bunu gordum. :) Siz de deneyeceksiniz muhtemelen kim ne derse desin. Bizim cocugumuz yok. 4,5 yildir eşimin agzindan cocuk konusunda "acaba olsa?" duymadim.