Ben sacma sapan bir aileye gelin giderekten hayatimi maf etme asamasina gelmistim taki yuce Rabbim beni onlardan kurtarana kadar! hizmetcimiydim, kolemiydim yoksa esiki esimin karisimiydim belli bile degil'de! simdi diyorum'ki aman Allah'im ben ne kadar salakmisim birde deymeyen bes para etmez birisine o kdr cok fedakarlik yapmisim'ki! aynen senin dedigin gibi eski esim'le ayri oldugumuz donemlerde beni hic aramazdi surekli ben onu arardim! ne diyeyim biz deger verilecek insanlara deger vermemisizde gitmisiz sagi solu belli olmayan insanlarla evlenmisiz! ahhhhh yanarim kendime yanarim olan bana oldu! S

Arkadaşım bir seyin "olduğu kadar olmadığı da hayırdır " bebek için acele etme.

3 senedir çekmediğin kalmamış neden hala kndine eziyet ediyorsun

normalde hiç böyle cevap vermezdi ilk defa bugün dedi zaten o yüzden çok ağrıma gitti. Acaba bu durum onu da çok etkiledi kendini bu şekilde mi üste çıkarmaya çalışıyor diye düşünüyorum. Yoksa içinin kötü olmadığını gerçekten biliyorum. Çok yardımseverdir, insanlara değer verir ama ailesinden korkar onun içinde fazla görüşmek istemez. Tabi bunu bana korku olarak değil, orda yok yere geriliyoruz gitmemize gerek yok diye söyler. braindamage Bayan

Bu kadar güzel hayatı olan, iyi ailesi olan, maddi manevi herşeyi güzel olan bir insan neden böyle bir aileye gelin gider ben bunu anlayamıyorum. Hani o zaman gözünüze bir perde mi iniyor ne oluyor, bunca zaman katlanıyorsunuz? Üstelik aileniz de sizin her zaman arkanızda ama siz hala elalem ne der diye istemediğiniz bir evlilik yapmışsınız belli ki.

Bence ayrilin. Hemm sorunlu olan o on yüzünden tedavi olaylarina giriyorsun ve o napıyor havalarda? Keske nişan atsaymissin. Ne diyecekler falan demeseydin. Ama olan olmuş. A

Çok üzüldüm gerçekten adınıza. Kayınvalidenin oglu için başka bir gelin adayımı vardıki acaba. Z

Çok haklısınız çünkü bunu ben de çok düşünüyorum Allahım nasıl böyle bişey yaptım diye hergün kendimi sorguluyorum. Ama elalem konusu benden çok ailem için ön planda. Ben o nişan döneminde bunu bir kere diyecek oldum düğün aradı olur böyle şeyler herkes yaşıyor, saçmalama eşin çok iyi insan zamanla geçef hepsi diye bu konunun üstünde durmadılar. Şimdi onlar da farkında keşke o zaman seni dinleseymişiz diyorlar. witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Hem kel hem fodul site bunA derler.. Siz Hala elalem ne Der diye dusunmuyorsaniz kisA yoldan salin ipini gitsin derim

Hayatı insanları çok iyi tanımamaktan kaynaklanıyor gibi.. hem sevmeyip, hem içinize sinmeyip evlenmeyebilirdiniz.. Ama kaderin önüne geçilmez.. Sevmiyorsan mutsuz olacaksan bir de çocuk doğurma derim.. Geçmiş olsun. Paul Stanley

Baştan sona okudum, çok zor.. Keşke en başında o "elalem" denilen şeyi dinlemeseydiniz. Üstelik babanız ve anneniz bence bunu gayet olumlu karşılarlardı yani onları kısaca tanıtmamızdan belli. Tövbe tövbe üstelik sorun da ondan kaynaklı yine de özgüven, ego, kapris gırla yani.. İnsan eşi için gayret eder, iyileşmeye çalışır beraber düzelmeye çalışır. Çok yanlış evlilik çok.. Bence çocuk falan hiç yapmayın, sonunuz yok gibi..

Ne buluyorsunuz bu adamlarda ayrılın gitsin, söylemesi kolay diyebilirsiniz ama elle tutulur hiçbir yanı yok maalesef. Evinizi arabanızı bile aileniz almış hala da sizin için didiniyorlar ama ne için? İlerde mutsuz olacaksınız çocuğunuz da olsa. Bence çocuk olayını biraz daha düşünün

Bence durduğunuz hata, çocuk yapmanız lazım. İkişer tane hatta üçer tane çocuk, evliliğin tüm problemlerini çözer, eşiniz muhteşem bir erkeğe dönüşecektir. Kayınvalideniz ve ailesi adeta bir melek olacak, yeter ki yaşım geçmesin diye hemen bir sürü çocuk yapın. Elalem arkanızdan çocuksuz gelin diyecek yoksa, bu bile yeterli bir sebep. Yoksa ''Çocuğum mutsuz bir ortamda büyür mü, ona maddi manevi yetebilir miyiz?'' gibi şeyleri düşünmeniz gereksiz bence, yaşınızı düşünüp hemen doğurun lütfen.

Gururum çok incindi hemde.. Hiç haketmemiştim çünkü bunu. Hatalarımı kabul ediyorum evlendiğim günden beri çok söylendim sürekli dır dır yaptım ama hiç bişey hakettiğim gibi olmamıştı bu da benim rahatlama yöntemim oldu belki de... Bi süre aramayı düşünmüyorum zaten, eminim o da çok pişman olacak ama aşırı gurur yapar ve bunu asla bana demez. MissPoine

Daha en başından aklında soru işaretleri varmış bile bile kendini ateşe atmışsın resmen. Hele ki o anneden zür diletme olayını ben hiç yapmazdım ki sen bir saygısızlık yapmamışsın ki. Ne güzel bir ailen varmış, bazıları çok büyük hata yapıp evliliği kaçış yolu görür ailesinden falan ama öyle bir durumun da yokmuş. Evinize arabanıza kadar ailen almış. Bu adamda çocuk yapmak için kendini yoruyorsun bir de. Bence hala geç kalmış sayılmazsın. hayat çok kısa ve o hayatı elalem için yaşamıyoruz. Evliliğinin elle tutulur bir yanı yok anlattığın kadarıyla.

Zaten basimiza ne geliyorsa el alem yüzünden geliyor. Bu durumda cocuk yapman cok büyük hata olur..

Yasadiklariniz cok uzucu, esinizde, aileside sizi ve ailenizi anlayabilecek insanlar degiller. Cocuk icin acele etmeyin bencede. Fakat cocukla ilgili bu durumunuzda saniyorum esiniz bir hayli kotu hissediyor kendini, o yuzdendir boyle agir konusmasi. Hakkinizda hayirlisi olsun.

Ben gerçekten yardırgamak için sormadım da anlayamıyorum böyle durumlarda insanın aklı başından mı gidiyor diye. Bence hiçbirşey için geç değil, benim arkadaşım 2 kez nişanı attı hatta ikincide düğünden bir gün önce ayrıldı. Şuan çok mutlu bir evliliği var, hiçbir sıkıntısı yok. Elalem ne diyecek veya onlar nişanlını beğeniyor diye uymasaydın keşke. Ama şimdi de bence geç kalmış sayılmazsın, otur etraflıca duşun mutlu olacak mısın ilerde olmayacak mısın? Hiçbir çözüm yolu yoksa devam etmemelisin, hele çocuk olayına bu donem hiç gitme bence.

Sakın sakin sakin çocuk yapmayı düşünme. Eşinden tamamen memnun olup ailesine olan nefretini torpulemeden yapma. Çünkü sen yaşadığın hayattan memnun değilsin eşinde düzelmesi için bişey yapmayip ayrıl o zaman diyor. Bence ailen sana arka cikicaktir çocuk yerine boşanman daha mı iyi senin için ilk onu düşün.

Burayı hep okurum ama bir gün yazacağımı hiç düşünmemiştim. Biraz uzun oldu kusura bakmayın artık.. Kafam o kadar dolu ki, çevremde de çok ketum olarak tanınırım o yüzden kimseyle paylaşamıyorum derdimi.. eşimi tanıdığım günden beri hayatım sanki 180 derece tersine döndü. Öncesinde hep çok şanslı olduğum söylenirdi. Evimin tek kızıyım ailemin de durumu iyi çok şükür, hep el bebek gül bebek bir yaşantım oldu bir dediğim iki edilmedi. Üniversiteyi ailemin yanında okudum, sonrasında da onların bulunduğu ile atandım. ahlaki anlamda da kendimi en güzel şekilde yetiştirdim, yaşadığım il küçük biyer olduğundan babamı tanırlar diye her şeyime çok dikkat ettim bildiğiniz hanım hanımcık denilen tiplerdendim işte ama ne büyük yanlış yapmışım bunu şimdi anlıyorum. Eşim olan kişi o zaman sadece doğuda görev yapan bi arkadaşımdı, ama sürekli bir şey bahane ediyor beni arıyor, önemli günlerimde taa ordan telefon ediyor derkenn bu kişiye karşı bir şeyler hissetmeye başladım ve İlk erkek arkadaşım oldu. Bu benim için o kadar önemliydi ki onun içinde öyle olduğunu düşünüyordum. Fakat hiç öyle olmadı ne yapıyorum, kiminleyim hiç merak etmedi bu durumu fazla güvenmesine bağladım. Sonrasında önemli günlerimi unuttu, bunu doğudaki çalışma şartlarının zorluğuna bağladım. yani anlayacağınız kendi içimde polyanacılık oynamışım. Bunları ona dediğimde evden çok erken ayrıldığını aile düzenini bilmediğini ama her şeyi benimle birlikte öğreneceğini söyleyerek özür dileyip beni ikna ediyordu. ben saf da her halta sırf doğuda görev yaptığından vicdan yapıp inanıyordum. Daha sonra nişan yapalım diye diretti ne dediysem ikna edemedim sonunda böyle bir durum var diye aileme söyledim onlar da kararına saygı duyarız dediler ve ilk izninde tanışmamız, bi sonrakinde nişanımız oldu. Biarada hiç vakit geçirmedik. Sadece 3 aydan 3 aya 15 gün izninde biaradaydık. Ama kafamda hep bir soru işareti oluşmaya başladı çok huzursuzdum, herkese çatıyordum. Annemlere niye bu kadar çabuk kabul ettiniz diye söyleniyordum onlar da siz aranızda konuştuktan sonra bize onaylamak düşer, sen bugüne kadar bize hiç yanlış yapmadın diyorlardı. Nişandı düğündü derken bisürü badireler atlattık. Oturduğumuz evi bindiğimiz arabayı babam düğün hediyesi olarak aldı. ayrıca düğün ve eşyanın yarısını da ödedi. Eşimin ailesi çift maaşlı olmasına rağmen hiçbir şeye yanaşmadılar üstüne üstlük oğullarının doğudaki parasını da bitirmişlerdi. O dönem nişanı atmayı çok istedim ama 'elalem' yüzünden mecburen devam ettim. Babama çok kızdım bu kadar her şeyi yapma, onlar kız alıyor, biz değil dedim ama anlatamadım. Biz her şeyi senin için yapıyoruz dediler halbuki bunun ilerde aramızda çok sorun olacağını düşünmediler. Eşimin ailesinin burnu çok havadadır hiçbir şey yapmayıp, her şeyi yapmış izlenimi vermeyi çok severler. Düğün arası oğullarının parasını kullanmalarına çok sinirlenince eşime bu kadar parayı nasıl bitirmişler niye sormuyorsun diye çok söylendim. o da annesine sorunca bu soruyu sen sormazsın kesin eşin sorduruyor bütün parayı ona harcadık ucuz bişey beğenmiyor demişler. Ama bana 2 yıl nişanlılıkta 2 elbise dışında hiçbişey almamışlardı ki... ben de gidip anne bana ne aldınız açıklar mısınız deyince kayınvalide güya sinir krizleri geçirdi, beni haklıyken haksız duruma düşürdüHalbuki o ara evinin bütün eşyalarını yeniledi, kendine yeni ev aldı. Oğluna düğün yapacak birisi bunları yapabilir mi?düğüne 1 hafta kala eşim beni annesinden özür diletmeye götürdü ömrümde ilk defa birisinden özür dilemiştim, hem de haklı olfuğumu bildiğim halde. Hayatımda yaşamadığım saydığım bir gündür. Sonra düğün oldu düğün gecesi tam bir kabustu o güne kadar kimsenin elini bile tutmamış ben, odama tek başıma çıkmıştım çünkü eşim arkadaşlarıyla aşağıda içiyordu. Onun için benim için çok önemli olan hiçbir şeyin önemi yoktu. Ertesi gün balayına otelimize gittiğimizde bu olanları uzun uzun konuştuk düğün zamanı yaşanan stresin çok etkisi olduğunu, doğudaki şartlarının çok zor olduğunu yeni yeni alışmaya başladığını söyledi. yanlış yaptığını kabul etti ve özür diledi. O gün bugündür de alkol almaz. Ama tabi bu kadar gerginlik ve sevgisizlikten sonra ben de vajinismus problemi ortaya çıktı doktora gitmeyi de kabul etmedim ve 2 yıl devam etti. Sonrasında gittiğimiz psikiyatrist yaşadığım olayların etkisiyle vücudumun kendisini kilitlediğini söyledi. Kısa süreli bir tedaviyle artık bu problemimizi de yenmiştik. Evliliğimde de çok yol katetmiştim tek zorluğum ailemden uzakta, gurbette olmamdı, çok özlüyordun onları. eşimin ailesine hiçbir zaman ısınamadım evdeki pısırık babasına, despot annesine alışmak istemiyordum. Aramızda hep bir duvar oldu hala birbirimize siz diye hitap ederiz sadece önemli günlerde ararız, hediyelerimizi kargolarız daha ötesine de geçmeyiz. Fakat nerde kalabalık var kayınvalidem canım kızım, güzel kızım fiye sarılır bu huyundan da nefret ederim. Oysa ki evinde tek kelime bile konuşmaz. Ama eşimle iyi olduktan sonra gerisini önemsemedim. Artık bebek düşünmeye başlayınca doktora gittik fakat eşimde sperm yetersizliği ve şekil bozukluğu olduğu ortaya çıktı ve doktor mecburi tüp bebeğe yönlendirdi. Bende hiçbir problem görülmüyordu çok şükür. Haberi aldığımız gün çok ağladım hem yaşım geçiyordu, hem de tedavi sürecinden çok korkuyordum. Kayınvalidemler durumdan haberdar, daha 1 kere aramadılar bana destek olmadılar. Annem her gün yeni bir doktor bulup kızım bu daha başarılıymış diye araştırıp en iyi yere gitmemi istiyor. Şimdi yaz tatili eşim çalıştığı ilde ben de bayrama kadar ailemin yanındayım. Beni gören herkes eşin ne şanslıymış ne kadar güzelsin diye sürekli övüyor fakat gün içinde eşim merak edip de hiç aramıyor. Akşam kimleydim nerdeydim Sormuyor bile. Bunu deyince de güvenmeyeceksek niye evlenelim diyor. inanın artık kadın olduğumu unuttum. Az önce telefonda çok ciddi tartıştık senin yüzünden 3 yıldır başıma gelmeyen kalmadı, bir de üstüne bu bebek olayı çıktı bu bebek ikimizin dedim insan sırf moral olsun diye aramaz mı, insan karısını hiç mi kıskanmaz diye ağladım telefonda. Bana bunu başıma kakma istemiyorsan ayrıl, uğraşamıcam seninle dedi şu an çok kötü durumdayım elim ayağım titriyor ben bunları hak edecek naptım nolur akıl verin braindamage Bayan

Jolyss

Niye insanlar boşan diyor ki ya. Evet sorunlar yaşanmış ve aşılamamış ama aşılamayacak şeyler değil gibi görünüyor. Siz su an sinirden pişmanım diyorsunuz bence. İki taraflı hatalar yapmışsınız. Seviyorsaniz eşinizi bırakmayın aklı selim şekilde konuşun. Hatta bunu iki tarafta kendine hakem seçerek yapsın.

bence bu kadar kafaya takmamalısın ailesini falan, sonuçta mesafeni koymuşsun, senin tek derdin eşinle geçimin olmalı ve bebek, ama konundan anladığım kadarıyla olayları fazla takıp çok fazla konuşup bunaltıyorsun, bak haksızsın demiyorum, ama bazen olayın çözümlenmesi için biraz durgunluk şart, tartışmanız falan çok olduğundan sanırım eşiniz şuan kafasını dinliyor ama tabi aramalıydı o ayrı, bebekkonusunda suçlayıcı konuşmayın çünkü bu ağır gelebilir eşinize, o kadar dert arasında bebekte çıktı demeniz eşinizi incitebilir, tedavisi varmış olur Allahın izniyle

biraz da öyle olmayı deneyeceğim bugüne kadar hiç susmadım sanırım burda hata yapıyorum.

Valla bn bir problem göremedim. Ilk zamanlar sorunlar yaşamışsınız ailesiyle evet ama adam şimdi size görüşmeyelim ailemle ve gerilmeyelim diyormuş ne güzel. Vajinusmus olmuşsunuz eşiniz size 2 sene boyunca ağzını açmamış ama siz onun eksikliğini hemen yüzüne vurmuşsunuz. Bence burda haksız olan sizsiniz. Siz bunu söyledikten sonra eşinizin de onları söylemesi çok normal. Ve evliliğiniz boyunca biraz fazla dırdır etmişsiniz. Eşiniz uyumlu bir insana benziyor mutlu olmaya çalışın bence

Yazdıklarınızı okuyorum genelde söylenilenler benzer olduğundan toplu cevap vereyim. Eşimle nişan düğün dönemi gerçekten çok kötü şeyler yaşadık fakat sonradında o kadar düzeldi ki her şey herkesin örnek aldığı bir evliliğimiz oldu. Tabi bunda payımın çok fazla olduğunu düşünüyorum, o da beni gerçekten hiç kırmadı. O vajinismus sürecinde bir gün olsun ters konuşmadı hep düzeltme yoluna gitti. Tek sıkıntısı ailesine bir şey diyememesiydi. Onu benden bekleme diyordu. Ben sürekli söyleniyordum çünkü sadece o sayede rahatlıyordum. Ev araba konusunda da eşim babama çok dedi baba benim ailem yapmaz siz de yapmayın bunlar sramızda sorun olur diye. Ama annem babam borca girmemizi istemediklerinden kabul etmediler. Onun siniri biz ne zaman ayrı kalsak o zaman oluyor her telefonda kavga ediyoruz ama ilk defa çık git dedi o da çok ağrıma gitti. Geçenlerde bir tartışmamızda ben ona demiştim arama dorma beni diye muhtemelen aynısını bana yaşatmak için uğraşıyor. Eminim aradığında çok pişman olmuş olcak çünkü benzeri durumu bikere daha yaşamıştık sonrasında sarılıp ağlamıştık. Fakat şu çocuk olayı bizi çok gerdi. Yine de dediğinizi yapıcam bu bebek olayını bisüre daha erteleyeceğim. MightyPineapple La Chica

Ne güzel yazmışsınız, teşekkürler..

Bebek için acele etmemelisin. Yazık olur..

Sanırım çevremde sizin gibilere ihtiyacım var. Çünkü o da çok zor bir süreçren geçiyor, bir de bayağı süredir ayrı yerlerdeyiz. Ben en ufak şeyleri bahane edip çok söyleniyorum, o da çok rahat yapılı ya da öyle görünüyor. Ben söylendikçe o sessiz kalıyor. Gece çok düşündüm evet çok hassas bir dönemden geçiyoruz bitbirimize destek olmalıyız. Sinirle çok kırucı mesajlar attım onlara bile cevap yazmadı kafamız rahatken görüşelim kırmayalım birbirimizi dedi S

Ama törpülemesı gerekıyor varsa ınadını asırı gururunu. Aksı hlde sz cok yıpranacaksonız. Şimd tup bebek için zor bı sürece gırıyorsunuz. Bu sekılde hp yalnız kalacaksınız bastan önlemınızı alın sonradan daha cok uzulmektense

Ah o elalem yok muuu!!!!! öyle nefret ediyorum ki şu "elalem ne der" olaylarından...! her işte vardır bir hayır. madem çok mutsuzsunuz ve eşinizin değişmeyeceğinizi düşünüyorsunuz ayrılın.. ya da kurşun döktürün...

hayat inişlerle çıkışlarla dolu, imtihandasiniz sizde.. Yaşanacaklarin hepsi kaderinizde varmış. Alttaki yazıyı okuyun, ben kendi adima okudukca rahatliyorum. Hayatı bir açıdan tereddüt ve şüpheler içinde geçen insanoğlu, çok defa kendini his, düşünce ve amelde bir yol ayırımında veya çatallaşan bir yolda bulur ve dolayısıyla acil bir seçim yapmak mecburiyeti duyar. Doğru ya da yanlış bir seçim yapıp yoluna devam ederse de, seçim ve davranışlarının rıza-i İlahi'ye muvafık olup olmadığını, neticenin lehinde mi yoksa aleyhinde mi olacağını başlangıçta bilemeyebilir. Doğru seçimlerin getirdiği hayır ve bereketlerin yanında, yanlış tercihlerin sebebiyet verdiği hatalar ve günahlar da vardır ki, bunların pek çoğu, kendi cinsinden tövbe ve istiğfar ile telafi edilmezse, nice gaileleri insanın başına açar ve onu çaresiz bırakır. Kader inancı çoğu kez yardıma koşar ve kul hatasından kaynaklanan üzüntü içinde, "Hayır ve bereket, Allah'ın takdir ettiği ve benim için seçtiği şeydedir." der, teselli bulur. Fakat, iradenin hakkını verememe hüznüyle burkulduğu anlar olduğu gibi, beşeriyet muktezası olarak bazen de dudaklardan şu ah u vah dökülür: "Keşke!.." Keşke, bir temenni sözüdür.. . Hazreti Adem 'den bize kadar dilden dile, gönülden gönüle dolaşıp duran ve bizden sonra da kıyamete hatta öteki aleme kadar intikal edecek olan, belki sadece cennetliklerin cennetin kapısında çıkarıp atacakları fıtratımıza yerleşmiş bir sözdür. "Keşke" demeyen yok gibidir. - Kimisi çoğu zaman bir pişmanlığın akabinde "keşke" der inler. - Bir başkası, henüz tahakkuk etmemiş olsa da gerçekleşmesini çok istediği şeyleri hatırlamakla telaffuz eder o hasret kelimesini. - Bir diğeri, umduğunu bulamama, vaktini ve ömrünü değerlendirememe inkisarıyla dillendirir onu. - Pek çokları, elindekilerle tatmin olmaz da daha iyi imkanlar, daha fazla dünyalık arzu ve isteğiyle refah, rahat ve lüks boyalı keşkeler seslendirir. - Ve topyekün beşer, kıymetini bilemediği, elinden kaçırdığı nimetleri sonradan yadeder; iç burukluklarını "keşke" hicranlarıyla mırıldanır. Bu çeşit ifadelerin çoğu, İslam nazarında, kaderi tenkit anlamı taşıyan ve hoş olmayan sözlerdir. Zira, istikbale irade ve sorumluluk açısından bakıp, gerekli plan ve programı yapmak gerekirken, maziyi kader yönüyle değerlendirmek uygundur. İstikbalde yolumuzu aydınlatmayacak, bizi sa'ye ve hayra sevketmeyecekse; geçmişle alakalı her yakınma, kaderi tenkit, ef'al-i İlahiye'ye karışma ve haddi tecavüz manasına gelir. Bundan dolayıdır ki, Peygamber Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde buyurmaktadır: "Eğer başına bir iş gelirse, 'Keşke şöyle yapsaydım; o zaman şöyle olurdu.' deme. 'Allah'ın takdiri böyleymiş; O dilediğini yaptı.' de. Zira, 'Keşke şöyle yapsaydım' sözü, şeytanın vesvesesine yol açar." (Müslim, Kader, 34)

Okurken uzuldum neler hıssetmış olabılecegınızı dusunerek.. Öncelikle esınızle hıc bır butun olamamışsını. Ailenız kendınce herseyı yapmış yapmasaymış yıne yıpranan sız olucakmışsınız. Hazır uzaktayken ve esınız bır cırpıda sızı silebılıyorken. Gururu ıncınmış bır kadın olarak tavır almanız yerınde olmaz mı? Net bır tavrınız olursa esınızde hıc olmayan kaybetme korkusunu bıraz hıssettırmış olursunuz. Hemde ben ne yaptımda bu kadın boyle oldu demesıne fırsat verın. Yazdıklarınıza gore benım dusuncem bu oldu sız ne yapmayı planlıyorsunuz S

Ablacım sen bu adamı sevmiyorsun ki... Bir de çocuk filan yapma boşan kendne mutllu olabileceğin bir hayat kur...