henüz anne değilim ama okul öncesi okuduğum için sizdeki gelgitleri çok iyi anlayabiliyorum... bebeklerin anneye en çok ihtiyacı olduğu dönemler 0-2 yaş dönemidir... benim fikrim bu yaştaki bebeklerin 7/24 anne kokusu alması yönünde... çalışmak zorundaysanız bişey diyemem siz çalışmadanda maddi sıkıntı çekmeyecekseniz eğer bebeğinize ayırın zamanınızı... para her zaman kazanılır fakat bebeğin bu yaşta alacağı annelik bağ duygusunun önüne geçmiş olursunuz çünkü bu yaş dönemleri çok önemlidir... innuk

canım benim kızım şu an 7 aylık ben eylül ayından beri çalışıyorum.5,5 aylıkken anneme bırakıp çalışmaya başladım annem başka bir şehirde oturuyor kızıma bakmak için yanımıza geldi ve bizimle kalıyor. kızımı sabah 8 gibi emzirip altını değiştirip anneme bırkıyorum akşam geldiğimde çok mutlu oluyor bana sarılıyor. tabi çok özlüyor ama eve geldikten sonra onunla oynuyor uyuması alt temizliği beslenmesi dahil herşeyle ben ilgileniyorum yani akşamları ve hafta sonları ona sınırsız ilgi gösteriyorum annem dea kşamları bizde olduğundan bir gariplik ya da sorun yaşamıyoruz kızım bu düzeni benimsemiş durumda. bence çok küçükken alışıp benimsemesi daha iyi aklı ermeye başlayıp da anneden ayrılırsa kabullenmesi zor olur. şu an yavaş yavaş bu rutine aliışıyor. unutma ki çalışan milyonlarca anna eve çalışan anne çocuğu var ve etrafımızda çocukken annesinin çalışması nedeniyle sorunlu bir kişiliğe sahip olana rasltamdım.. tek sorun evde olduğunda çocuğunla nasıl vakit geçirdiğindir. daha az ama kaliteli vakit mi daha uzun ama ev işleriyle günlük sorunlarla bölünmüş kalitesiz vakit mi? Sonbahar24

canım çalışan anne olarak annemle aramda mesafe var mı diye sormuşsun hiç yok hatta her zaman en yakınım annem sonra kızkardeşimdir hatta bu iyi birşey mi bilmem ama biz de annemi görerek iş hayatı ve kariyerin çok önemli olduğuna inanarak, her zaman ayaklarımızın yere basması gerektiği fikriyle büyüdük belki bu kadar sağlam ve olgun olamayacaktım eğer annem sürekli ev hanımı olsaydı gerçi benim annem süper bir kadındır ben 32 yaşındayım bu yaz ameliyat oldum ki çok basit tiroid ameliyatıydı annem ameliyattan bir ay önce geldi bir ay sonra gitti ve alışverişimden temizliğime yemeğime kadar yaptı bana bir bardağı bir yere koydurmadı hastasın diye meyve soydu dilimledi getirdi falan bu kadarı çok fazla ama sen de çok iyi ilgilenirsen bebişinle aranda mesafe olmayacaktı diye düşünüyorum innuk

Bütün çalışan annelerinin kafasındaki sorular ve yaşadığı sıkıntılar maalesef... ama yavrunuz için çalışıyorsunuz, ona iyi bir gelecek sağlamak için. çok ama çok şanslısınız ki, anneniz yakın ve gözünüz arkada kalmayacak.. şuan zaten çok küçük, sadece bakıma ihtiyacı var, öğrenme yaşı geldiğinde de siz yanında olursunuz inşallah.. çocuğunuz sizi unutmaz kesinlikle, sabah, aşkam beraber olacaksınız... sakın işten ayrılmayı düşünmeyin, yavrularımız olduktan sonra herşey onlar için... Z zelihakocyigit

yok canım ya kafamı bulandırmak değil hem bebeğim hem de kendim için doğru kararı vermek istiyorum.. tabi kalbim evde otur derken mantığım da çalış çocuğun geleceği için diyor.. burada bir kar zarar hesabı yapmak lazım sanırım.. peki 1 yaşında bırakmak ile 6 aylıken bırakmak arasında bir fark yok mudur? 6 aylıkken anlamadan bırakıyorsun, 1 yılıkken anlayarak bırakıyorsun. Ama 1 sene hiç diilse anne kokusu mu almış oluyor hangisi daha iyi acaba. of kızlar ya çalışan annelerin çilesi neymiş meğer anne olunca anladım. temmuzz

merhaba canım.. benim de haftaya 9. cu ayını dolduracak bir oğlum var. Alabildiğim kadar izin aldım özel sektörde ağır sanayide çalışıyorum. Oğlumdan ayrılmaktan çok korkuyorum. İşe dönebilecekmiiyim alışabilecekmiyim onsuzluğa diye korkuyorum ben de. Aynı zamanda ben büyüğüm hadi biliyorum o bir anda bensizlikle karşılaşacak bütün gün istediği zaman emiyor o zaman ne yapacak? Benim annem de kayınvalidemde bakmayacak. Biz uzakta yaşıyoruz onlardan. Ben kendisi de torun sahibi bir teyze (41 yaşında) anlaştım gibi. Kısmetse bayram sonrası oğlumu alıştırma aşamalarına başlayacağız. Bana çok zor geliyor. Tanımadık birine yakınlaşması vs.. yakınlaşmasa kendisi için oldukça kötüymüş. Sabiha paktuna keskin kitaplarında ve diğer bebek ruhsal gelişim kitaplarında güvenli bağlanmanın yaşanması gerektiği yazıyor yani onlar biz gidince ne kadar mutlu olurlarsa bakanla o kadar iyiymiş. Ancaaak.. Eve geldiğin anda iş senin bakımı yıkaması yedirmesi oynaması.. Annene yada kayınvalidene burada çekilmesini söylemen gerek.. Tanıdığa söylemesi zor olur aynı evde isen.. O yüzden bakıcı evden gittiğinden bi anlamı olur ve gerektiğinde şöyle yapalım istiyorum diyebilirsin.. Ben ona güveniyorum.. Ama yine kıskanmamak elde değil.. yine de onlar için bakan kişiyii çook sevmeleri şartmış.:)

Ben bekarım ve bu konuda uzman değilim ama tanık olduğum bişeyi paylaşmak isterim. Dün akşam evde yemek yerken, karşı komşunun evinden müthiş bi bebek ağlaması duyduk. Önce susar diye bekledik ama bi süre sonra çocuğun ağlama sesi feryatlara ve de çığlıklara dönüştü. Mecburen kapıyı açıp ne oluyor diye bakmak zorunda kaldık. Olay şu: Bizim karşıda bir teyze oturuyor. Gelini de çalışıyo. Sabah giderken çocuğu bu teyzeye yani kaynanasına bırakıyor, akşamda 6-7 gibi gelip alıyor. Çocuk (daha 2-3 yaşlarında) artık annesini istemiyor. Babaannesini annesi olarak kabullenmiş ve benimsemiş. Annesi onu almaya geldiğinde, zili çaldığı dakika saklanıyormuş ve ağlamaya başlıyormuş. Biz de olaya şahit olduk, kapının önünde kadın "hadi annecim evimize gidelim" dedikçe çocuk ağlıyordu, babaannesinden ayrılmak istemiyordu ve ona sarılıyordu. Babaannesi de bi türlü ikna edemedi, "hadi şimdi git, yarın sabah gelirsin" dese de; fayda etmedi. Mecburen anne alıp çocuğu gitmek yerine, oda içeri eve girdi. Çok Üzüldüm. Belkide çocuk annesine kızgın, niye beni her sabah yalnız bırakıp gidiyorsun diye annesine öfkeli bilemiyorum tabi:44:zor bi durum, çocuk ta haklı kendince, ona kalırsa annem sensin, benden kopamzsın diye düşünüyo herhalde? G

Merhaba, benim 16 aylık oğlum var.1 yaşındayken işe başladım. Annem bakıyor bizim evde. haftaiçi bizde kalıyor. Haftasonu cumadan ben gelince evine gidip pazartesi sabah geliyor. Yazın 1 hafta kendi evinde bir hafta bizim evde bakıyordu hem oğlumada değişiklik oluyordu. Annemim evi daha merkezi çarşı içinde yazın bol bol gezdiler oğlumunda tüm gün canı sıkılmadı. Ama artık havalar soğudu ve annemim evi sobalı olduğundan bize gelip bakıyor. İlk zamanlar bizde çok sıkıntı çektik. Oğlum sabahları benden ayrılmak istemiyordu çok ağlıyordu. Hatta bu konuyla ilgili konu açmıştım. İşi bırakacaktım neredeyse ama bu bir geçiş dönemiydi ve geçti. Şu anda herşey daha iyi yolunda gidiyor. Sabahları tabi her çocuk gibi bazen mızıldanıyor bazen by by diyor ağlamıyor hiç. Bazende annemle oynarlarken kaçıyoruz usulca. Annem baktığı için çok şanslıyım bakıcıya emanet etmek istemezdim açıkçası. Gözüm arkada değil bu yönden. Annem ablamın oğlunada 3 yaşında sonra bakmıştı. Şimdide benim oğluma bakıyor. Ben saat 18 de eve geliyorum ve o saatten sonra yemesi uyuması banyosu oyunu herşeyiyle ilgileniyorum. Annem karışmıyor dinleniyor bu saatten sonra biraz. Haftasonlaroda çok güzel vakit geçiriyoruz. Ama bizde öyle annanesini anne yerine koyma durumu hiç olmadı.. Bu ayrımı gayet güzel yapabiliyor. Sabahları ayrılırken işe gittiğimi akşama geleceğimi söylüyorum. Akşam gelincede işe gidip geldiğimi hatırlatıyorum.. Karar senin 1 yaşından sonra aklı erdiği için tabi çocuk için daha zor oluyor ayrılması. Ama 1 sene bol bol istediği zamanda emmiş memeye doymuş oluyor iyice. Ben hala emzirmeye devam ediyorum.2 yaşına gelinceye kadarda ayırmayı düşünmüyorum. Eve geldiğimde bizim ilk işimiz emmek oluyor. Sıkı sıkı sarılıp birbirimize oğlumun gönlünü yapıyorum emiyor kucağımda yatıyor biraz keyifleniyor sonrada yaramazlığa devamm... Aranızdaki bağ asla kopmaz merak etme. Senin kokun başka hayatım, hiçbir çocuk bu kokuyu başka birşeyin yerine koymaz. İçin rahat olsun. İşe başla annen bakacağı için çok şanslısın

kızlar tek tek cevaplamak yerine genel bir cevap yazacagım. hepinize cevaplarınız için teşekkürler. ben de biliyorum tabi ki 24 saat yanında olamayız ama benim dışımda birine benden daha düşkün olarak anne yerine koymasını ben çok düşünüyorum.. ki annem de bu iş için biçilmiş kaftan.. zaten kendini bize adamış bir annedir kendisi.. ben evlendikten sonra birkaç ay önce kardeşim de evlendi ve annem babamla başbaşa kaldı.. şimdi kendini bebeğime adayacak biliyorum, bu bebeğimin bakımı için belki iyi ama benim için kötü.. istemiyorum kimsenin onu benden çok sahiplenmesini annem dahi olsa ( bilmem beni anlayabiliyor musunuz, neden bunu düşünüyorum çünkü kuzenimin yani annemin kızkardeşinin kızının başına geldi. Oğlu oldu ve teyzem torununa baktı ve aşırı derecede sahiplendi. Şöyle ki kuzenim çocuğuna bağırıp çağırırken bir anda teyzem devreye gidip kuzenime bağırıyordu neden bağırıyorsun diye. Sanki o çocuk kuzenimin değil de teyzemin gibi oldu. Hatta annesine ismi ile hitap ediyordu anne demiyordu. Ama şu var onlar 3 sene getir götür yapmaktansa birlikte yaşayalım dediler. Hep birlikte yaşadılar. Bir süre sonra da hafta içi çocuk ananede kaldı. Belki ondan öyle olmuştur bilmiyorum. Aranızda bu durumu yaşayanlar var mı? Yani çocuğunuz sizden uzaklaşıp anane veya babanneyi annesi yerine koydu mu? Ve bebeğimin annemi annesi yerine koymaması için ne yapabilirim? Annemi de bu konuda dizginlemem gerekecek biliyorum çünkü yapısını. Allah razı olsun bebeğime bakacak yanlış anlamayın ama ben sadece baksın istiyorum. Mesela örnek vereyim bugün keşke kreşi olan bir işyeri beni işe alsa dedim, çünkü bazı bankalarda bebek için de kreş var. Annem bozuldu, aman işte orada kimbilir nasıl bakacaklar, sanki orada zırt pırt görebilecek misin? Yani öyle bir durum olsa üzüntüden kahrolacak sanki. İyi de sonuçta ben görebileceğim sürekli önemli olan da bu diyorum, babamla birlikte ya sen kendini bu çocuğa çok adamışsın diyorlar. Tabi ki adayacağım annesiyim yani bu gibi konuşmalar bilmem anlatabildim mi

Geçen hafta da bebeğimle yine konuşurken ya bu annen bakamıyo mu sana gibi saçma bir laf etti ki kendisi sürekli kızım çocuğuna çok iyi bakıyor diye etrafa söyleyip duruyor. Yani sürekli ben ona daha iyi bakarım, o benim elime bir gelsin de bak gör modunda annem. Bu da annemi ne kadar çok sevsem de bana dokunuyor. Sizce yanlış mı? temmuzz

nasıl yani canım ben de bunu merak ediyordum..1 yaşına kadar evde oturmak mı yoksa 3 yaşına annanesi ile getirip sonrasında onunla olmak mı? burada çocuk bebekken birşey anlamaz gibi geliyor ama sen tersini söylüyorsun.. acaba hangisi daha sağlıklı olur? bir de 1 yaşına gelince ayrılması daha zor olmaz mı bebeğin benden?

canım çocuğum yok ama çalışan anne çocuğuyum ben o açıdan söyleyebilirim ben hiç anne yokluğu hissetmedim gerçi benim annem öğretmendi o yüzden daha az çalışıyordu ama bize hep çok nitelikli vakit ayırdı ki biz çok küçükken o da mecbur başlamış çalışmaya bize de babaannem bakmış kızkardeşimle elbette babaanneme çok düşkünüz ama hiç annemin yerine koymadık küçükken de koymamışız ama babaanneme ikimiz de aneanneme olduğundan daha düşkündük belki senin çocuğun da anneannesine babaannesinden daha düşkün olur ama mutlaka sana da düşkün olacak benim arkadaşımın çocuğuna annesi bakıyor kız 20 aylık şu an ki arkadaşımın annesi de süper ilgilenir sahiplenir ama hiç denildiği gibi annesinin yerine anneanneyi koyma durumu yokmuş anne diye sarılıyor eve girince diyor karar senin ama ben sürekli birlikte olmaktansa nitelikli birlikte olmanın doğru olduğunu düşünenlerdenim iş hayatı sana da nefes alma evi özleme fırsatı verecektir ama benimki biraz bekara karıboşamak gibi tabi o yüzden son tavsiyemi dikkate almayabilirsin :) innuk

canım süt sağımı bilgileri için teşekkürler. muhtemelen ben de o şekilde ayarlarım. 7 gibi evden çıkıyorum, 6.30 da emziririm, 9.30 gibi sağarım, öglen 12.30 gibi sağarım ve akşamüstü sağarım... bu arada 1 yaşından sonra emzirdiğin zaman aslında çıkan sütle zaten doymaz değil mi? peki o zaman neden emziriyorlar sadece çocuk istediği için mi? bunu merak ediyorum bir de.. koca çocuk zaten doymaz heralde o kadar sütle? M mutnojmet

merhaba benimde oğluma annem bakıyor,2 aylıkken işe başladım, şuan 3 yaşında... annem her sabah bize geliyor akşam ben gelince gidiyor, kesinlikle annemi benim yerime koymadı bebeğim, annem sağolsun çok güzel bakıyor, yemeğiydi uyku düzeniydi falan çok güzel ilgileniyor, bi arkadaşına bile gitmiyor, çocuğun uyku düzeni bozulmasın diye, ananesini çok seviyor ama beni görür görmez annemi 2. plana atıyor, annem bazen diyor hatta emek boş diye:))annenin yeri her zaman ayrıdır:)ama bizde bazı kurallar var mesela, ben bişey hayır diyorsam, veya kızıyorsam annem asla müdahale etmez, veya bana çıkışmaz bağırma falan diye, ikimiz bir aradaysak benim dediklerim dikkate alınır, bu yönden annem çok anlayışlıdır Allahtan. biyere gitmek isterse oğlum beni ararlar izin veriyo musun diye? yani ananeninde çok büyük etkisi var aslında ben bu konuda çok şanslıyım, annem haftasonu evinde olduğu için p. tesini iple çekiyor aşırı bağlı oğluma, bende tek çocuk olduğum için onlarında oğlu gibi oldu, bazen dedemiz çok şımartıyor her dediğini yapıyor ama o kadarda olacak napalım:))Allah onları başımızda eksik etmesin... S

İlk 3-4 yıl yani bebeğin anne kokusuna ihtiyacı olduğu dönemde çalışmanızı tavsiye etmem... sizin 3 yıl sonra tekrar iş bulma şansınız mutlaka vardır ama bebeğiniz tekrar bebek olmayacak.. Siz anneliğin, bebeğinizde bebekliğinin keyfini çıkarmalı diye düşünüyorum... yine emekli olursunuz çoğu gitmiş azı kalmış zaten... Ne kadar para kazanırsanız kazanın içinizde ukte kalacak...

aslında çocuğun anneye her daim ihtiyacı var yeri geliyor 30 yaşındaki bir insanın bile anne kokusuna hasreti olabiliyor... yaş hesabı yapmaya kalkarsak herşey iyice çıkmaza girer... ben 0-2 yaş döneminin öeniminden bahsettim 3 yaşındada 6 yasındada özlemi olacak anneye karşı... bu yş mevzusu epey ayrıntı istiyor benim takıldığım konu aslında yaş değil çocuğun anneanne ve anne arasında kalması iki anne tarafından büyütülmek ikileme neden olmaz mı? M mutnojmet

ben çalışan anneyim kızıma kayınvalidem bakıyor 6 yıldırda ayn iş yerimndeyim, evime 10 dk mesafesi var çalışma şartlarım çok iyi seviyorum da işimi ne kadar stresli olsada ilk işe başladığımda deneyeceğim eğer olmassa bırakacam dedim anne yüreği tabi endişelerin olacak benim halan oluyor 2,5 yaşında şuan ayrılmak daha zor daha bi can yakıyor, ama ben onun için çalışıyorum geleceği için ben maddi ikamlardan dolayyı isteğim okula gidemedim istediklerimi alamıyordum dersaneye bile gitmedim babama bende dersaneye gitmek istiyorum demedim hiç çünkü biliyordumki babamın o eve zor yetişdiği benim yaşadıklarımı yaşaması istemiyorum nazlı kızım hayat şartları çok çok zor... bence deneyin çalışan anne evladına yetersiz değil, vakit sınırlı olabilir ama bu sizin ona ilgisiz olabileceğiniz anlamına gelmez lütfen annniz bakacak yabancı biri değil tabiki sizin dediğiniz gibi biraz kendi isteğini öğretecekler öğretsinler ne varki benim kızım da bazı kelimeleri aynı babanesi gibi söylüyor hiç kızmıyorum biliyorum kızıma çok iyi baktığını iyi düşünün bence temmuzz

Ablamın yazısına sadece imza atıyorum..

canım bu yazdıkların benim yazdıklarımı doğrular nitelikte anneniz biraz fazla benimsemiş bu işi anladığım kadarıyla sahiplenme duygusu aşırı güçlü annnenizin çocuğa bu tip şeyler söylemesi şimdi anlaamaz ama ilerde size karşı tepkili olmasına neden olabilir.. çocukta iki anne arasında kalacak duygusal gelgitler yaşayacak... innuk

ben çocuğuma kendim bakıyorum ama annem bakablecek durumda olsaydı ona baktırır işe giderdim. bebek küçükken seni aramayacak sonra alaışacak. annen yokluğunu aratmaz bence. hem sen akşama kadar görmediğin için işden elince dahabi zaman ayıracaksın. hem sen hem çocuk yenilenmiş olacak. hem şurda emeklilik için 4-5 yılınız kalmış, bence çalışın.

bu konunun detaylı eğitimini aldım canım 0-2 yaş dönemi çok hatta çok önemli anneye en ihtiyaç duyulduğu dönem bunu dışardan baktığında anlayamazsın sende demişsin o yaşta benim yokluığumu anlamaz sonrası için sorun olur dye... yüzeysel düşündüğünde mantıklı gibi ama çocuk açısından bu çok yanlış bir yaklaşım... o yaştaki bebek her an emmek isteyecek anneyle kurulan en güzel iletişim çocuk için en vazgeçilmez an işte o andır... çocuk anne kokusunu her daim tatmak duymak ister... bu dönemde kurulan güçlü iletişim ilerde hep daim kalacak aksi olursa kopukluk olur mu tabi ki hayır çok fazla detay var ama kafanı bulandırmak istemem canım... en iyi kararı verecek olan sensin şunuda hatırlatayım çocuk hem anneniz tarafından hemde sizin tarafınızdan bakılıp büyütülecek annenizle çatışacağınız konular elbet olacaktır çocuk bu defa ikilimde kalacak o yaştaki miniğin bu ikilemde kalması ilerde çarpık davranışlara sebebiyet verebilir... inş en doğru kararı verirsin..

Merhabalar, Bu aralar beni bunaltan bir karar aşamasındayım yardımlarınızı istiyorum kızlar. 3,5 aylık bir bebeğim var. 14 senelik bir iş hayatım vardı bebeğimden önce. Malesef 2 ay sonra işe dönmek durumundayım, süt izinlerini de kullanınca izinler bitiyor. ( Bebeğime annem bakacak. Bize çok yakın oturuyor, kışın sabah alıcaz eve getiricez annemi, akşam da evine bırakıcaz. Ben 18.30 gibi evde oluyorum. Haftasonları çalışmıyorum. Ancak süre azalınca kara kara düşünmeye başladım, annelik duyguları çok ağır basıyor. Bebeğimi bırakıp işe gitmek zulüm gibi geliyor. İçimden bir ses onu bırakıp da işe gidemeyeceğimi söylüyor. Kafamda bir sürü soru dolanıp duruyor. En iyisi buradaki tecrübeli annelere danışmak diye düşündüm. Maddi açıdan durum şudur ki 3-4 sene daha çalışmam lazım çünkü emekliliğim okeyleniyor, yaşımı beklemem lazım sonrasında. Ama şu anda da ben 1 sene çalışmasam geçinebiliriz Allaha şükür bir sıkıntımız yok. Şimdi düşünüyorum da kuzumu anneme nasıl bırakıp gideceğim.. O kadar alıştık ki birbirimize..2 saat bıraksam koşa koşa eve geliyorum acayip özlüyorum.. Annen varken çalış dediğinizi duyar gibiyim, evet bakıcıdan çok çok daha iyi, anneme güvenim bu konuda sonsuz.. Hem sevgi gösterir hem de çok iyi bakar.. Ama ne olursa olsun onun annesi benim ve anne ile çocuk bir bütündür. Hem annem şimdi onu kendi düşüncelerine göre yetiştirecek. Ayrıca düşünüyorum da hafta içi akşamları sadece 2-3 saat görmüş olacağım sonrasında uyuyacak çünkü. Bu bana da ona da yetmez ki ( Acaba diyorum 6 ay daha izin istesem sonrasında mı anneme devretsem? Ama bazıları da diyorlar ki çocuk 1 yaşına geldiğinde bırakmak çok daha zor oluyormuş hem anne hem de bebek açısından. Bebek anneye iyice alışıyormuş, çok zor oluyormuş. Acaba böyle midir gerçekten? Bir de eğer aranızda annesine baktıran varsa şunu da merak ediyorum; ne gibi konularda sorunlar çıktı? Ayrıca aranızda çalışan anne çocukları varsa; onlar ne düşünüyor? Annenizle aranız nasıldı? Şimdi nasıl? Eksik kaldınız mı? Mesela şunu da düşünüyorum; ki buna çok çok üzülürüm; Bebeğim ben işe başladığımda benden uzaklaşır mı? Beni yabancılamaya başlar mı? Anneme benden daha mı yakın olur? Annemi annesi yerine koyar mı? Annem de çok sahiplenici birisidir. Bu hem iyi, ama bebeğimin bu dünyada annesine en yakın olmasını istiyorum. Kuzenimin başına geldi, oğlu ananesine anne muamelesi yapıyordu. Çok üzücü bir durum. Sizler bu dengeyi nasıl kurdunuz? Lütfen ama lütfen yazın bana, o kadar çok düşünüyorum ki bu konuları, çok üzgünüm. Çok kafam karışık, Allah hepimizin yardımcısı olsun..

kızlar mesela bugün şöyle bir olay oldu, tabi işe dönüş vakti de yaklaştığı için bu konuda ben de çok duygusallaştım annem bize geldi biranda evin dağınıkığından dem vururken ben kızımı tertemiz düzenli yetiştireceğim dedi. ben de bu konuya kafayı takmış olduğumdan anında tepki verdim, ben ne dersem öyle yapıcaksın öyle kafana göre davranmak yok dedim. O da yok ya ben bakıcı mıyım dedi. Ben de o senin kızın değil tabi ki benim dediğim şekilde olacak dedim. O da o zaman git kendine baktıracak birini bul o zaman dedi. Şimdi bu konuda annem mi abartmış ben mi abartmışım? Annemin çocuğuma yaklaşımı sizce normal mi? Sizin bakan anneleriniz de böyle mi? Geçen gün de bebeğim anakucağında dururken ağlamaya başladı, ben de yanına kadar geldim oyuncağını verdim döndüm yerime.. annem geldi ay bu annen seni almıyo mu gel ben seni alayım sen boşver bu kadını dedi. ( bu arada bebeğim 3,5 aylık şu an anlamıyor olabilir ama bilinçaltına kayıt atılıyor biliyorsunuz bu aylarda bile ) Benim de gücüme gitti ve anne bu çocuğa ben yokken de böyle konuşmayacaksın değil mi dedim. O da saçmalama neden öyle konuşayım dedi güldü. Ben de bilmiyorum şu an konuşuyorsun çünkü dedim. Ne diyorsunuz kızlar sizce ben mi abartıyorum yoksa annem sınırlarını aşıyor mu?

Bu topikteki bir çok mesaj silindi mi? yoksa ben karıştırıyor muyum? :44: BeyazBulut

Canım seni çok iyi anlıyorum. Benimde 1 yaşında bir oğlum var annem bakıyor bende işe başladığımda oğlum 4 aylıktı. Bende senin yaşadığın endişeleri yaşadım. Ama sana öncelikle tavsiyem sakın ileride işe başlarım biraz daha izin alayım diye düşünme ya 6. aydan önce başla yada kreş dönemine gelene kadar bekle.. Eğer işe şimdi dönersen bebeğin senden uzak kalmaya alışacak ve farkına varana kadar bundan rahatsız olmayacak çünkü o şu anda rutin bir düzende yaşıyor bu düzende sen ya olacaksın ya olmayacaksın. 1-1,5 yaş aralığında herşeyin farkına varacak ve bilerek ve acımasızca bakan kişiyi annen yada bakıcı fark etmez annesi yerine koyacak ve seni cezalandıracak. Bunu bütün çocuklar yapıyor. Ama bence bunu düşünmek için çook erken. Ama tabii eğer erken dönemde başlarsan çalışmaya bu dönemi daha kolay atlatırsın ama 1 yaşından sonra dersen işin daha zorlaşır. Bence bunların hiç birini düşünme düşünmem gereken onu sağlıklı ve mutlu bşr çov-cuk olarak yetiştirmek. Onun sana senin ona olan düşkünlüğünüzün bir noktada azalması gerekir. Sonuçta bir yerden sonra kendini bağımsız bir birey olarak hissetmesi kendine güven duygularının gelişmesi gerekiyor. 7/24 onunla olman onun gelişimi için çok sağlıklı bir durum değil. O yüzden kendini hiç üzme merak etme o da sende alışacaksınız. Evde koşuşturmaca içerisinde onunla ne kadar kaliteli zaman geçirebildiğini düşün. Ama işten geldiğinde geçireceğiniz bir saat bile onu çok çok mutlu edecek. Kendisini daha değerli hissetmesini sağlayacak. Şimdilik sana bunları söyleyebilirim canım. Allah yardımcımız olsun... C combine

Evet canım o da doymak için emmiyor zaten özlediği için emiyor. Bazen hatta oyun oynuyor memeyle çok ta seviyor. Zaten yemekten sonra çay- kahve niyetine emiyormuş annem öyle diyor.. Ama sonuçta o istediği sürece ben vermeye devam edeceğim sonuçta bağışıklık sistemi 3 yaşına kadar gelişmeye devam ediyorsa anne sütüde bu sistemin temel taşıysa.. Gittiği yere kadar dayanabildiğim sürece emzireceğim..2 yaşında bıraktırırım diye düşünüyorum..