deneyimlerini paylaştığın için çok teşekkürler :) çok sevindim giderek daha iyi olmana, inşallah çok daha iyi olursun :) ben depresyon değil ama anksiyete hastasıyım, 3 aydır ilaç kullanıyorum, ilk halime göre çok daha iyiyim diyebilirim ama hala ara ara sıkıntılar basıyor mesela bu günlerde olduğu gibi, hiç geçmeyecek hiç bitmeyecek diyorum... Kendimi bi kısır döngünün içinde hissediyorum diyorum ne kadar iyi de olsam asla tamamen geçmeyecek hep böyle yoklayacak umarım bende iyilesebilirim senin gibi...

psıkologum bana 2 kıtap önerdı bende buraya yazayım belkı alır okursunuz faydasını görürsünüz 1-üzüntüyü bırak yasamaya bak 2-hatalı alanlarımız ayrıca bende arastırarak bir kıtap daha buldm oda cok basarılı -beynıne format at dıye bir kitap

Emdr terapi: travma sonrası panik, stres, kaygı bozukluğu yaşayan, geçmişin izlerini taşıyan ve yaşadığı olaydan kendine olumsuz sonuçlar çıkaran, o sahneyi hatırladığında hala kalbi çarpan ya da kendini kötü hissettiren duygu durumlarını daha yaşanabilir hale ya da o olayı hatırladığında eskisi gibi kötü etkilenmemeni sağlayan bir terapi yöntemi. Psikolog bana yaşadığım anıyı tekrar hatırlamamı fakat aynı sahneyi yaşatırken olaylara bakış açın daha olumlu ve mantıklı cevaplar vermemi sağladı. Bunu şöyle yapıyor, iki parmağını sağ sol yaparak göz hareketleriyle yarı uyku yarı bilinçli halde sana o sahneye gönderiyor. Ve mücadele o zaman başlıyor. Bi nevi kaçtığımız, sakladığımız o anıyla yüzleşmemizi yüzleştikçe de cevaplar bularak taşların yerlerine oturmalarını sağlıyoruz. Çünkü o anıya önceden üstünü kapatarak soruların asılı kaldığı ve bi boşluk oluşturduğumuz için sürekli bilinçaltındaki o sorun ile farkına varmadan yüz yüze kalıyoruz. Ya köpek ısırmıştır çocukken ve yaşın 40 a gelmiştir hala köpek yanından geçerken kalbin pır pır atıyor, bütün köpeklerin sizi ısıracağına dair genelleme yapmışsınızdır. İşte emdr o ilk ısırdığı köpek anısına tekrardan yarı baygın şeklinde geri gönderir böylece bu hafif vuruşlar ve ritimsel sesler seni o sahneye odaklanmanı ve daha olumlu sonuçlar çıkarman için yardımcı olur. Bende çok etkili sonuçlar verdi. Mesela delinin taciz eden sahneyi tekrar yaşattı ve orda kendime çözümler üretmemi, neticesinde yaşandı bitti diyebilmemi sağladı. Bu zamana kadar delinin yanından geçemezdim fakat şimdi kendime mantıklı cevaplar verdiğim için onlara gülüp kaygılanmadan yanlarından geçebiliyorum :)

Merhaba depresyonik arkadaşlar veya kendini depresyonda ve yalnız hisseden insanlar! Sen de hayatının sıkıcı geçtiğini, sadece bu sıkıntı bende olduğunu veya hayattan zevk almama, iştah, uyku, kaygı bozukluğu yaşayan, bu sürecin kısır döngü gibi hiç kurtulamayacağını düşünüyorsan hiç endişelenme gerçekten bunu yaşayan bir tek sen değilsin. Benle birlikte bu hastalığın belirtilerini yaşayan ve tedavisi inanmasan bile mümkün olan binlerce insan var. Ben bu sayfada kendi depresyon hikayemi anlatacağım. Belki bu sayede yalnız olmadığını ya da deneyimlerinden yola çıkarak neler yapabilirsin onları paylaşmak isyorum. Ben yaklaşık 7 senedir ilaç tedavisiyle Depresyonla mücadele veriyorum. Yeri geldi kendi hatalarımla doktora başvurmadan ilacı bıraktım ve panik ataklarla acil hastaneye kaldırıldım ve tekrar ilaca başlatıldı, yeri geldi çok doktor değiştirerek mücadeleyi bırakıp ömür boyu ilacı içmem gerektiğine ve bundan kurtulamayacağıma inandım. Bazen intiharı bile düşündüğüm oldu. Bu süreç öyle acı verir ki insana :çarpıtılmış düşüncelerle artık mücadele edemez olursun. Kurduğun kafandaki mantıksız düşünceleri benimseyip gerçekmiş gibi algılayıp o korkuyla hayatını sürdürürsün. İşte bu, ya hayatım böyle olursa, ya başarısız olursam, hayat hep bana acı yönlerini tattıracak, hiç bir zaman mutlu olamayacağım, yaşamak anlamsızlaştı, mücadele etmekten yoruldum, yaşamayı haketmiyorum diye cümlelerle beyni meşgul etmekten gerçeklikten uzaklaşıp, kaybolup gidiyoruz. Ben her anım bu tür cümlelerle meşgul oluyordu ve içten içe yalnızlık yaşıyordum. Hiç kimse beni anlamıyor, çok değersizim demeye başlıyordum. Ömür boyu ilaç kullanacağım, her bırakma girişimlerinde yine acillik olup hastaneye yatırılacağım ve hiç düzelmeyeceğim inancı ile meşguldüm. İnanın bu düşüncelerin çok azı varsa hemen psikoloğa başvurun. Şurada önemli bir not düşeyim, psikatrlar ilaç düzenini belirlerken psikoloklar daha çok bilişsel ve düşünsel terapiler geliştirirler. Demek istediğim sadece psikatrlara değil aynı anda psikoloğa da gitmelisiniz. Çünkü ikisi bir ilerlerken başarıya daha adapte oluyorsunuz. Ben sadece psikatrlara gittim bana ilaç ile geçici mutluluk verdiler. Ama benim istediğim geçici değil kalıcı çözüm bulmaktı. Onun için psikoloğa gittim bu sene ve çocukluğumdan bu yana gizlediğim, çekindiğim, kimseye bahsedemediğim şeyler aslında bende sorun olduğunu anladım. Bunu dersem ne değişir ki bu ufacık sorun beni mi depresyona sokacak gibi düşünmeyin. Psikoloğa olabildiğince açık ve utanmadan sıkılmadan herşeyinizi anlatın. Bunu anlatmak çok zor olacak evet haklısınız bende bu seneye kadar hiç psikatra anlatamadım. Taki psikoloğum yazarak bunu dile getirmemi söyleyene kadar. Bende cesaretle çocukluğumda geçirdiğim tramvatik olayları yazdım ve utana sıkıla eline tutuşturdum. Tepkisi normaldi çünkü buna benzer birçok tramvatik şeyler dinliyor. Ben taciz edilmiştim bir deli tarafından, ailem tarafından çok hoş olmayan grup sex yaptığına şahit oldum daha 3 yaşındayken, şiddet gördüm ailemden, ve buna benzer tramvatik olaylar yaşadım. Bana emdr terapi yapmamızı söyledi psikolog. Size belki daha farklı terapi söyler, bunu ben önerme hakkım yok. Ben sadece hayat hikayemi anlatıyorum. Sonuç ne mi oldu. Bütün stres ve kaygı bozukluğu yavaş yavaş düzelmeye başladı. Bu arada devletin ücretsiz psikoloğuna gittim 153 ü arayıp randevu alabilirsiniz. Gerçekten özelden hiç farkı yok. Çok yardımcı oluyorlar. Ben kendimde inanılmaz farkı hissetmeye başladığımda kendime gücüm arttı. Sakın şöyle bir kaygıya kapılmayın ben düzelmem diye. Bunu inanın sizden çok hergün ben kendime söylüyordum. Resmen bataklıktan çıkarılmış üzerindeki pisliklerden bile yavaş yavaş temizlenmiş yepyeni bir ben ortaya çıkmaya başladı. Diyeceğim o ki depresyonda hissediyorsanız hemen 153 ü arayıp randevu almak ve kendinizi kendinize değil uzmanların eline bırakmak. Lütfen okuduysanız altına ufacık bir cümle de yazmanız beni çok mutlu edecek. Hayat bence çok güzel, ama siz hayata hangi yönüyle bakıyorsunuz o önemli. Halledilmeyecek bir sorun yoktur bence, Halledililen sorunu hala sorunu gibi gören beyin vardır. Kendinizi sevin. Hoşçakalın...

alo 153 nasıl hizmet veriyor biraz bahsedebilirmisin?

Çok teşekkür ederim. Senin adına çok sevindim: ) C

Canım öncelikle emdr terapinin cevap vermesi kişiden kişiye değişir. Bir de ben psikolog olmadığım için sana hangi tedavi şekli uygun bilemem bunu danıştığın psikolog belirlemeli. Sakın İnternete araştırıp emdr yi kendi kendine yapmayı deneme herşeyi daha kötü noktaya getirebilirsin. Bunun için kendini psikoloğa bırak ve onlara güven. Gerçekten bizim için saçma gelen ama uzmanlar için gerçek tedavi yöntemleri mevcut. Emdr seanslarımın miktarı sorusuna cevabım da: ben birçok olay yaşadım. Taciz olayı sahnesi 3 yada 4 seansta o olaya daha hissiz bakmamı sağlamama yetti. Belki buna benzer bir olay senin için atlaması zor olabilir. Ama illa etkisini görüyorsun diyebilirim. Bu olaylar: taciz, tecavüz, kaçırılma, savaşta bulunma, suç işleme, şiddete maruz kalma, yakının beklenmedik ölümü ya da buna benzer seni şok eden olaylar da olabilir. Mesela benim lise 1'in ilk günü ilk derste hocanın tehditkar tavırları beni çok etkiledi ve ertesi gün kahvaltıda karnım sıkıştı kustum strese girdim. Sonra başka bir olay karşısında strese sokan her durumda karnım kasılıp kustum ve iştah kayıpları yaşadım. Emdr de o sahneyi tekrar yaşadık ve olayları psikolog eşliğinde daha olumlu daha çözüm yolu üreten bir tavır sergiledik. Seanslar bu şekilde ilerliyor. Sen kendini ne zaman o olay karşısında hissis ve olumlu bakmaya başlıyorsan işte o zaman tedaviye cevap vermiş oluyorsun. Umarım yardımcı olmuşumdur :)

Paylaştığın için teşekkürler. Emdr hakkında biraz bilgi verir misin? Ne gibi değişimler oldu? Trvatcat Çok neşeli ama yalnızken

ahh bunu yasayan bılır.. okurken içim gitti o belırtılerı yasadım resmen.. cok gecmıs olsun neysekı bıtmıs gıtmıs.travmalarımız farklı ama belırtıler bırebır aynı. benıde 15 16 yasındayken bırı cok tehdıt etmıstı. o gunden sonra butun erkeklerden korktm hala da hayatıma bırı gırcegı zaman hep atak gecırırım o kısıye alısana kadar. suan 24 yasındayım ve 18 yasından berı ılac kullanıyorm. bu yıl psıkologa gitmeye basladım banada emdr yapıldı gercekten ıyı gelıyor ama ben ozele gitmiştim 153 e bakacagm bende.

Gerçekten böyle okuyunca mükemmel birşey gibi ama kaç seansta bu aşamaya geliniyor? Benimde aşmak istediğim 2 3 olayim var. Trvatcat Çok neşeli ama yalnızken