Ben bunu hissettiğim an kendimizi geri çekerdim. Çok ciddiyim,3 gidiyorsak 1 giderdik. Yazlıkları da omların olsun, ucuz yollu tatile giderdik kocamla başbaşa. Arabalarına elimizi sürmezdik, paramız varsa taksiye, paramız yoksa metroya devam. Çok acımasız oldu di mi? Hayat böyle maalesef. Verdiğini alırsın.

ailem muhtemelen bizim olan herşey sizin de diye düşünüyor. tahmin edebiliyorum. ama onların olan şeyler onların. Allah uzun ömür versin miras peşinde de değilim ama o zamana kadar onların. benim için de eşim için de bizim evimiz yok arabamız yok. onların ihtiyacı olsa herzaman yanlarında oluruz ama evin geliri gerçekten iyi. onlardan bir beklentimiz yok. para da istemiyoruz. tek isteğimiz kendi kendimize yapalım. eşimin hiç sesi çıkmadı şu ana kadar ama onun yerine kendimi koyuyorum onun ailesinden böyle talepler gelse bilmiyorum ben ne yapardım

çookk bunaldım. buraya yazıp biraz kafamı dağıtmak ve fikir almak istiyorum. kızlar ben evliyim. benim ailemin geliri söylemesi ayıp aylık 8000 tl civarı. kayınvalidemlerin ise 3000 civarı aylıkları var. ailemle evlendiğimden beri bir garip olduk. nasıl anlatılır bilemiyorum ama herşeye para gibi bakıyorlar sanki. mesela yazlığa gidiyoruz. tüm masraflara yemeğe içmeye dahil oluyoruz. ama şakayla karışık bu yıl aidat arttı 150 oldu diyorlar mesela. evli değilken de çalışıyordum hiç bu muhabbet geçmiyordu. eve wifi bağlattılar. ben 3 aylık yaz tatilinin 10 günü anca gidebildim. ona ortak etmeye kalktılar. lafı çevirdim. bedava geçinen bir yapım yok ne eşimin ne benim. onlarında ihtiyaçları yok zaten paraya ama neden böyle yapıyorlar anlamıyorum. kardeşim çalışma yaşında (23) çalışmıyor. aylık gideri 2000 tl tek başına. gezmesi tozması zaten bunlar. bana bunu anlatıyorlar yok kardeşinin çok masrafı var vs. en son eşimi aramışlar kendi arabalarındaki bir arıza sebebiyle h. sonu tamire götürürmüsün diye. eşim de tamam dedi. arabamız yok ara sıra işimiz olduğunda istiyoruz sadece. benzinini koyup sonra teslim ediyoruz. şimdi tamirat masrafı 100 tl burdan da geçecek bize. ben kendimi afedersiniz sağmal inek gibi hissetmeye başladım. yani tamam ailemiz her zorlukta yanında olacağız ama bu saçma değil mi. para biriktirmeye çalışıyoruz. bebek düşünüyoruz. kendi arabamızı almak istiyoruz. eşimin ailesi o kadar geliri olmadığı halde bir kelimelerini duymadık şuana kadar. bu anlattıklarım sadece aklıma gelenler. herşeye bizi dahil etmeye çalışıyorlar. siz evinizi arabanızı yazlığınızı yapmışsınız. biz sıfırdayız. aile olarak destek olmak gerekmez mi? siz olsanız ne yapardınız? Laale Aşikardır Zat-ı