Merhabalar. Zor bir dönemden geçiyorum. Benim hep ailemle ilgili sorunlarım oldu. Annem her zaman bizden daha fazla ailesine düşkündür, özellikle kardeşlerine. Ailesi tarafından sevilmemiş, itilmiş ama onlara kendisini ispatlama çabası içerisinde. Dayılarımı hiç sevmem, seçemem. Onlardan gördüğüm eziyeti annem bildiği halde sessiz kaldı. Öyle basit şeyler değil bu yaşadıklarım. Memlekette yaşamama rağmen hep lafım edilir annem de mahcubiyet duyar onlara karşı. Öğretmen olmuşum, havalıymışım, kimseye beş kuruş faydam yokmuş, dedeme gelince yemek vermemişim, su vermemişim. Bu arada dedeme de nötrm. O bizi hep dışladı. Maddi manevi sevgisini hayatım boyunca hissetmedim. Bu arada dayım olacak herif eşini aldatıyor, çoluğunun çocuğunun rızkını aldattığı kadına yediriyor. Bosanmayo da göze alamadığı için bizim oraların tabiriyle üzerine kuma getirmek istiyor. Bu sorunlar yüzünden evde nefes alamıyoruz. Ben çocuklara çok üzülüyorum. Bu herif bu olayda herkesi sorumlu tutuyor. Ben çocuklara üzülüyorum. Annem baba tarafımı hiç sevmedi. Bu sevgisizliğini de bize aşıladı. Evlendiği ilk yıllar sorun yaşamış. Baba tarafım da bize karşı resmiydi. O elektriği alamıyorsunuz. A adındaki kuzenine gelen ilgi sana verilmiyor mesela. Yani senede bir defa gördüğüm insanlar ama insan güzel bir akrabalık bağı istiyor. Özeniyorum böyle bağlara.. Benim annem büyümemiş. Annemle konulabildiğim tek konu dayılar, teyzeler.. Başka bir ortak yanımız yok. Açıkçası ilgisiz, sevgisiz büyüdüm.. iki taraftan da sahipsiz hissediyorum kendimi. Daha anlatacak çok şey var da, yazsam çok şaşırırsınız... Arkadaşlar çok bunaldım.. Bu boşlukla büyümek zor.. Bu aralar hayattan tat da alamıyorum. Evlenmeye çok korkuyorum. Çünkü annem benim ilişkime ailesinin karışmasına izin verir, benim kuşağına laflar getirir. Susturamam.. İsteme olur, nişan olur.. Bir bakarım hakkımda fikri olmayanların laflarını duyarım. Onlar annemi annem beni delirtir.. Zaten en büyük olduğum için çok geç olgunlaştım.. Annem hep fikirlerini aşıladı.. Annelern de hata yapabileceğini çok geç öğrendim. Önceden ona karşı hep bir suçluluk hissederdim. Şimdi durum daha farklı ama korkularım var şimdi de.. İki satır bir şey yazıp açacaktım konuyu ama çok dolmuşum gerçekten... Çok yalnızım.. Evim neresi, yuvam nerde bilmiyorum.. Kendimi çok talihsiz, değersiz, mutlu olmayı doğuştan haketmiyor gibi hissediyorum..

" bilinçaltı espriden anlamaz" diyordu bir kitapta. Değersiz hissediyorum dedikçe daha çok değersiz hissedeceksiniz. Öncelikle bu düşünceyi tamamen çıkarın aklınızdan. Annenize karşı olan o öfke bağını da kesmeye çalışın. Daha pozitif düşünmeye başladığınızda akrabalığın çok da gerekli olmadığını, öz benliğinizin daha değerli olduğunu farkedeceksiniz.

Ben de aramam sormam zaten. Resmiyet koydum. Annem koymadı.. Şu an dayımla yatıp dayımla kalkıyoruz. O yüzden çok kızıyorum. Çocukluk travmalarım o insanlar benim. Hatta çocukken yaramazlık yaptık diye dayımla tehdit edilirdik.. Her neyse.. Ben de geçici bir süre ailemle yaşıyorum. Ama geldiğimden beri hayatımdalar.. bazen kışkırtılıyorum.. Pandemi bunalımı da var tabi.. Ama annenin varken ki yokluğu çöl daha farklı bir şey. Hep öyle oldu. Hele bu insana senden daha fazla değer verdiğini bilmek.. Daha da acı.. M

Ben benim gibi insanların nadir olduğunu zannederdim. Bu arada anneye mesafe koymak çok zor gerçekten. Anneme hem çok kızıyorum hem çok acıyorum.. Böyle bir aileden gelip de yine bu kadarcık büyümüş diyorum.. Ruh sağlığı iyi değil zaten.. Ama beni de köyü etkiliyor, hayatımı yaşayamıyorum.. M

Evet farkındayım ve kabullenme aşamasındayım. hic hata yapmayan kiz Öyle bir geçsin zaman ki.. Üyelik İptali Anneler

Inanın yanlız değilsiniz. Ben de sizin gibiyim. Kendimi yanlız ben böyleyim zannederdim. Sonra çevremde benim gibi benzer sorunları olan çok kişi gördüm.. Önce farkında oluyorsun. Sonra değişmeleri için çabalıyorsun. Sonun da değişmeyeceğini anlayıp mesafe koyuyorsun ve en iyiside bu oluyor.. Sonra neden bu mesafeyi çoktan koymadım diye üzülüyorsun. Ama herkesin bir uyanış zamanı var. Koyun mesafeyi hayatınıza bakın. Hiç birimiz sahipsiz değiliz. Allah var o verir bir çaresini. İnsanların gerçek yüzünü görünce mevlaya daha yaklaşıyor insan

Gercekten uzak kalmak istediginiz, ilgilenmediğiniz akraba ilişkileri konuşulmaya başlandığında ortamı terk edin. Dinlemeyin, müzik açın, kitap alın elinize, tel. alın arkadaşınızı arayın.. Annenizde şöyle bir algı oluşturun; Mutlu bu konularla ilgili değil, umursamaz, onu dayısıyla korkutamam, evliliğiyle ilgili dayın şöyle diyor deden böyle diyor diyemem. biraz dişinizi göstereceksiniz. Gerçekten dinlemeyeceksiniz. Dayın eşini aldatıyormuş. Ee bana ne? Kendi hayatları. Deden şöyle teyzen böyle dedi. Eee onlara ne? Benim hayatım. sınırlarınızı çizin. Annenize karşı! Anlatsa bile etkisi olmadığını gösterin ona. Gün gelecek o da sıkılacak aile meselelerinden özellikle deden annanen vefat edince dağılacaklar. M

Annenizin yaptigi hataların farkindasiniz artık. Ona karşı öfke duyuryorsunuz. Bence artık ona karşı da öfke duymayin. O kendi hayatini böyle yasamak istemiş. Bütün gercekleri artık kavradiginiz icin bir yorgunluk ve üzüntü hissediyorsunuz. Almanlarin bir atasözü vardır "wie ein Phoenix aus der Asche aufsteigen" türkcesi: "Anka kusu gibi bende artık küllerimden dogdum", derler. Sizinkisi de öyle olacak eminim. Akrabalarla iletişimi kesin, cokta önemli değiller yani.

Akrabalarınızla görüşmeyin olsun bitsin dayı karısını aldatıyormuş fln size ne bundan ne hali varsa görsünler ben de görüşmüyorum kimse ile aramam sormam yani.. hatta dayı teyze fln engelli bende :) Ben sanırım en çok anneme kızardım bu kadar sessiz kalmasına tepki vermemesine.. namaste21 Duayla başladı her güzel

Bence bu akraba işlerini gözünüzde fazla büyütmüşsünüz Anne babanız tek kardeş olsaydı ne olacaktı? Bir şey olmayacaktı Normal hayatınıza devam ederdiniz Sevmiyorsanız görüşmeyin akrabalarınızla Ha varken iyi anlaşsaydınız iyi olurdu tabi ki ama şu anki durumunuz da öyle çok bunalımlık değil Evlenince eşiniz aracılığıyla yeni akrabalarınız olur onlardan sevdiğinizi seçersiniz Annenizin tutumu çok daha can sıkıcı Size laf söz getirmesine veya sizin için laf söylenmesine izin vermemelisiniz kesinlikle Anlattıklarınız içinde en kızdığım o olurdu benim Sırf buna sebep evlenmekten hiiiiç vazgeçmezdim

Mesajınız çok iyi geldi, teşekkür ederim.

Akraba işleri çok zor, bende halam hariç hiçbirini sevmem, artık öyle bir mesafe koydum ki varlığımı bile umutmuş olabilirler Evlenme konusunda istediğiniz kişi karşınıza çıkarsa korkmayın bu tarz şeylerden, Allah herşeyde bir kolaylık verir Edelstein Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Gerçekten böyle yaşayacağına yalnız kal daha iyi. İnsanların yaşayışları yaptıkları sana zarar veriyorsa uzaklaş insanlar değişmiyor kolay kolay