Anlattığınız hissin aynısı bende de var. Yani kronik mutsuzluk diye bi şey varsa ben de bu güruhun içerisindeyim.

cennet gibi bi yerdeyim, tatildeyim. ve ben de gelecekten korkuyorum. ya birini kaybedersem v. s diye.. ama sanki hic bir seyin anlami yokmuş gibi.. hic bir seyden zevk almiyorum. nasil gececek zaman diye düşünüyorum..

ya evet bir de millete bakiyorum ne kadar mutlular.. neden ben degilim, napicam böyle senelerce diye deliriyorum (

Bende öyleyim.. çok gülünce bile korku gelio ya mutsuz olursam diye :) ağlancak halime gülüyorum artık napıyım... herkes çok mutlu en mutsuz benim gibi hissediyorum kendine acıma olayı bendede var... yok yok bende maşallah zaten...

ben dede var kötü bişey olcak gibi bi felaket yada ailemden birine zarar gelcek gibi ve dünya boş anlamsız tatsız tuzsuz ibadetsizlikten galiba ben öyle düşünüyorum

aynen H

Benim içimde hep bi sıkıntı var hep mutsuz hissediyorum kendimi. Ne olursa olsun. Heo acıyorum kendime. Etrafimda insanlsr olsa bile yalnizligima acıyorum. Surekli gecmisi düşünüp ne kadar mutluydum diyorum hatta mesela geçen yaz mutsuzdum ama geçen yaz ne kadar da mutluydum diye düşünüyorum. Sürekli aglama hissi var ama aglayamiyorum. Ve sürekli gelecek icin endise duyuyorum. Ya birisi ölürse ya dugunume kimse gelmezse ya cok mutsuz olursam ya cocugum olmazsa ya çocuğum oldugunda ölürsem diye. Psikologa baharda gittim ama daha değişik sıkıntılarim vardi onlari anlattim biraz ferahladim o günler geçti ama bu his hic gecmiyo. Aramizda uzmani varsa nedir ki bu