şu an delil topluyorum canım, deliller tamam olunca davamı açacağım mesela bu gece küçük kızım ağladı 2yaşında daha babasını istedi, babası da aldı eline bir kutu çikolata diğer eline de telefon çocuk 02:30-03:45 arası sürekli youtubede video izlemiş aldım ekran görüntülerini eee lazım olacak... çocuklarım doğduğundan beri hasta olduklarında gece horul horul uyuyan ama benim anneliğimi sorgulayıp psikolojik şiddet uygulayan mükemmel babaya delil olacak bunlar...

Bu tarz babalara sorumluluk vermek lazım. Madem çok biliyor bundan sonra o uyutsun bebeği. Bebeğin elzem ihtiyaçlarına yanında değil muhtemelen o yüzden en küçük pürüzde korkuyodur. Vakit geçirdikce normalleşir diye umuyorum.

söyledim. dünkü olaydan sonrada söyledim. birşey yok ki onda dedi. insan hiç sesini yükseltemez miymiş, ben abartıyormuşum. öyle söylüyor. iyi de kendisi paniklediğinde sinirine hakim olamadığını hakaret ettiğini filan göremiyor. zaten bence gerçekten farketse biz bu sorunları yaşamazdık. eşim psikoloğa gittiğinde kadın bize, eşimin dar çerçeveden bakan ve hep kendini haklı gören bir yapısı olduğunu söylemişti. kesinlikle haklıymış Z

benim de anlatmaya çalıştığım bu. bende sanki öyle gibi hissediyorum. terapiste gitti bi ara. doktor öfke kontrolü problemi dedi. ilaç verdi. 2 hafta kullandı. ben iyiyim kendimi düzelttim dedi bıraktı. şimdi yine bu olay.. sizinkisi de zormuş. kölesisin falan ne demek ya! bu kadar değer veriyorlar işte. kadın sadece üreme aracı. ben eşimin bu yapısı olacağını bilseydim bebek olmadan boşardım onu. ama işte bazen gerçek yüz bebek doğunca çıkıyor. Diana

Çocukla siz olmadan zaman geçiriyor mu asıl soru bu bence?

teşekkür ederim cevaplar için. inşallah düzelir. çünkü öteki türlüsü çok korkutuyor. çocuk da aklı erince hastalık hastası olur. bakacak ki en ufak şeyde baba panikliyor. demek ki diyecek benim önemli bir sorunum var. zaman gösterecek artık herşeyi Y

Bebeğiniz kaç aylık? Oturduğu yerden size direktif veren çok bilmiş babalardan değil eşiniz. Evet bağırmamalı ama oda yeni adapte olmaya çalışıyor bebekli hayata panik yaptığında kontrollü davranmayı beceremiyor şuan muhtemelen. Zamanla düzenlebilecek gibi, tabi siz yine uyarın, durumu normalleştirmeyin.

Bebek büyüyüp derdini anlatacağı zaman geldiğinde sakinlesir eşiniz bence. Bunda bosanilcak birsey yok. Baba olmayi onunda öğrenmesi ve alışması gerek. Biz anne olmayı daha karnimizdayken öğrenmeye başlıyoruz. Erkekler kucağına alınca öğrenmeye başlıyor

psikoloğa gitti ama 1 seans. ilaç verdi öfke kontrol problemi diye. ilaçları 2 hafta kullandı bıraktı. ben kendimi iyi hissediyorum dedi. kontrol görüşmesine bile gitmedi. o ara boşanma konusu vardı psikoloğa bile ondan gitti. göstermelik. eşimi ben bile artık eski gözle göremiyorum yalan değil. farklı bi insan görüyorum. ister istemez soğudum Z

panik insanları anlayabilirim. ama panik anında öfkesine yenik düşen insanları anlayamıyorum. " kes sesini!" demek çok ağır bir tabir. hem bir kadınım hem anneyim hem de eşiyim. hiç hoş değil. yeri geliyor bebeğin boğazında bişi de kalıyor ek gıda gibi benim de başımdan aşağı kaynar su dökülüyor o anda ama bunu çocuğa bile yansıtmam ben. öyle yaparsam o nasıl özgüven kazanacak, yutmayı öğrenecek vs.. kaldı ki çevreye bağırmayı geçtim, hakaret kesinlikle etmem. bu ilk olan birşey olsa bi anlık sinir derim ama her kriz anımız çocuktan sonra böyle geçmeye başladı. kendi ailesi bile biliyor. benzer bir olay oldu yine hakaret etti. konu büyüdü. kvye söyledim bana hakaret etti diye. bana yanıtı "sen de kızdırma" oldu. insan kızmak istedikten sonra bahane çok. ayağı taşa takılır gelir sana çatar. ben onun ruh durumuna göre kendimi ayarlayamam ki insanım sonuçta bende. maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

iyi dileklerin için teşekkür ederim inşallah tek korkum çocuklarımı benden alması... inşallah olmaz.

Hakkinizda hayırlısı olsun inşallah

Erkeklerin genel sorunu galiba. Aynisi benimde basima geldi. Ilk cocugumda ben de ayni seyleri yasadum. Cocugun her öksürügünde hastanede solugu aldik. Velhasil kelam 2. Cocugum oldu zaten sürekli aglayan bir bebekti diye hic ilgilenmedi. 3. Cocugumda ise deyim yerindeyse bir yabanci gibi cocugun rutin kontrolleri ne zaman nasil oldu nasil gecti ne bilir ne de sorar. Demem o ki düzelir yani. Yok düzelecegine umudun yoksa bisey diyemem

Konu ile pek alakası yok ama bebeğim sütten tıkandı demiştiniz. Hemen sol kolunu havaya kaldırın bu durumlarda. Ve de siz haklısınız bence sanki bebeğinizin kötülüğünü mü istediniz. Gereksiz hareketler ne alaka yani. Ben çok kızıyorum bu gibi durumlarda ya.

öfke kontrol problemi olayını bilmiyorum ama, anlattığınız olayın o kadar abartılacak hatta boşanılacak bir durum olduğunu kesinlikle düşünmüyorum. alt tarafı panikleyip ani tepki vermiş. insanız olabilir, siz babamın panik anında nasıl davrandığını bir bilseniz.. hatta panik anı bile olmadan oluşmasına yakın. herkesin tepkileri, kişiliği vs farklı farklı. evet kes sesini diye bağırması kırıcı ama hep güllük gülistanlık olamaz hiçbirşey, biraz hoşgörülü davranıp alttan almalısınız karşılıklı..

konusarak halledilebilcek birsey. ayni es bende de mevcuttu konustum ettim simdi normale dondu. oglum aylikken puseten dustu ustelik yerdeydi ve alti cok yumusakti korktu agladi diye esim kendini yirtip yikip vurdugunu gorunce el attim artik. hemen bosanma degilde yanlis oldugunu soylesen yapmaz belko bir daha

Aynısı eşimle yaşadık benzerini yani. Sadece bir cinnet ile çözdüm mevzuyu. Cinnetin çözemediği olay görmedim ben.. kahvetelvesi

bebegimi kiskaniyorsunuz yoksa alisir bence.

Bebekten önce evliliğiniz iyiyse bu zor süreci birbirinizi yıpratmadan atlatmaya çalışın. Sakin bir zamanda konuşun konuyu. Ben bi tırstım kendi adıma

valla kardeş aynısını yaşadım yaşıyorum sorunlar kar yumağı gibi büyüdü çığ oldu, bana hissettirdiği tek şey taşıyıcı annelik. sevgisi çocuklarıma zarar veriyor, bana onların kölesisin diyor ve daha bir sürü saçmalık. sonuç ben boşanacağım, zamanla düzelmiyor zamanla daha çok çamurlaşıyorlar...

detay gireyim.. ben işin kes sesini olarak bağırılması kısmındayım... sizce normal mi insanın eşine kes sesini diye bağırması, düşmanca bakması...

inşallah alırsınız velayeti. ki çocuklarınız ufak bence delil bile gerekmeyebilir. anne de akli problemler olmadığı sürece küçük çocuklar hep anneye verilir. babaya da nafaka bağlanır. hakkınızda hayırlısı olsun

bebek 10 aylık olacak neredeyse. inşallah siz haklı çıkarsınız da düzelir.

bu çok nadir olacak birşey. benim çevremde de sorun çıktı ama hep ufak tefekti. sonra geçti. sizin de sorun çıkmayacaktır. iyi düşünün. sağlıklı doğum dilerim. ve bolca da huzur

Eşiniz bebegin boganiza süt kacip tikaninca ondan panikleyip sesini yukseltirmistir bence birsey vs olacak diye. Herkesin olaylar karsinda tepkisi farkli oluyor kimisi daha sakin kimisi daha panik mesela annem rahatsiz acile götürdüğümuz oluyor ben daha sakin oluyorum erkek kardesim ve babam daha cok panik oluyor kesin birsey olacak vs ben de tam tersi hem annemle ilgileniyorum hem onlari Sakinleştirmeye calisiyorum.

Kucuk bebek oldugu icin biraz fazla evham yapiyor olabilir. Once konusmayi deneyin bu konuyu. Sonucta o babasiysa siz de annesisiniz

herkese merhaba, sorum aslında başlıkta okuduğunuz şey. kısaca eşimle ilgili bazı sorunlarım var. bu sorunlar bebek doğduktan sonra ortaya çıkmaya başladı. öncesinde 2 yıllık evliydim ve tek bir kavgamız bile yoktu. ama bebekten sonra eşim çok değişti. bebeğine karşı düşkün ama aşıırııı derecede.. yani ona birşey olduğunda panikliyor ama öyle böyle bir panik değil. herşeyi yıkıp dökecek bir panik haline bürünüyor. olay şu: dün akşam bebek aşı olduğu için ve uyku vakti geldiği için mızıldanmaya başladı. ben de odaya geldim önce emzirip sonra uyutuyorum. her zamanki rutin. ama o kadar ağlama krızıne girdi ki emeyim derken fazla süt yuttu ve tıkandı. öksürmeye başladı. bi yandan da ağlıyor yırtıyor kendini. eşim girdi odaya hızla. aldı bebeği. sırtına falan vurdu etti. bende dedim " noluyo çocuğa böyle".. aldı hemen odadan çıkardı koridora. bende sakinleştirip uyutucam zaten uyumak için de ağlıyor. " nereye götürüyorsun çocuğu, getirsene" dedim. bana bağırdı birden " kes sesini" diye.. neye uğradığımı şaşırdım. girdi odaya. " ne bağırıyorsun dedim, sen kes sesini". yüzünü bir görseniz böyle birini dövecek gibi bakıyor. normal değil tavrı.. gitti odadan çocuğu sakinleştirdim uyuttum. geldi yanıma.. ben bişi demedim. sen panikledin diye öyle dedim falan dedi. kaldı ki ben paniklemedim bile. ne var bunda çok büyütüyorsun dedi. ellerim titriyor şuan anlatırken bile. kimseye de anlatamıyorum. bu mevzulardan ailem bile az çok haberdar. onlarla diyalog iyice bozuldu. bu olayı da anlatmak istemedim artık. buraya anlatmak istedim. ne yapmalıyım? siz ne yapardınız, nasıl tepki verirdiniz? not: arada bebek olmasa boşardım ama o bile kolay olmuyor şu anda. bu kadar panikleyen adam bebeği alıp kaçar mı diye bile düşünüyorum. çünkü onun bebekle bağı bence sağlıklı bir bağ değil. not 2: bebek yapmadan önce kesinlikle böyle bir yüzü yoktu. hiçbir şey sezmedim. sezseydim zaten çocuk yapmazdım. şimdi büyüdükçe çocuğun psikolojisinden korkar oldum.