tabi ki psikoloğun yardımı olur ama maddi yönü de var bu işin. çevrenizde derdinizi dökeceğiniz sevdiğiniz olgun bi bayan olsa güzel olurdu... size yol gösterirdi. biraz rahatlayın kendi kendinizin doktoru olabilirsiniz. :teselli: KurabiYe Yeni

Hepinizden birer birer allah razi olsun Guzel yorumlariniz icin.. Beni anlayan insanlarin olmasi ne guzel.. Genelde kimse bilmior icimdeki sessiz aci ceken kizi kimseye gostermiorum.. Kimseyle bu durumu konusamiorumki, kimseye annemi ozledim kucuk bi kiz olmak istiorum diyemiorum, ne arkadaslarima ne kardeslerime.. Bu yuzdende icimde kalanlari farkli yonlerde vuruorum disa.. Aslinda mutluyum, cok sukur babam kardeslerim hersey yolunda.. Ama icimde hep bi eksiklik var beni ben olmaktan ali koyan..

canımsın kıyamam opuyorumnanaktan annene allahım rahmet eylesin insallah benim annemde çalıştığı için seninkine benzer bir çocukluk geçirdim o yüzden seni çok iyi anlıyorum ama bu günlerin geri gelmez bunu zamanla daha iyi anlayacaksın o yüzden kendini mecbur hissettme yapabildiğin kadar yap yarın yasın ilerlediğinde bıkacaksın çünkü daha çok yolun basındasın canım benim ezme kendini bu kadar sana muhtac bebek değil ailen onlarda yeterince büyümüş.. L

Saolun guzel yorumlariniz icin.. Ama sanirim biraz yanlis anlasildim.. Kardeslerim ve babam ellerinden geldigince yardimci olmaya calisiorlar allah razi olsun.. Ama benim Yorgunlugum psikolojikmen galiba.. Artik yetmedigimi dusunuorum.. Okula gitsem evde aklim kalio, eve gelsem okulda.. Hep bi kosusuturma halindeyiz ben ve kardeslerim.. Alisveris utu temizlik yemek ve sonundada ders.. Allahin takdiri boyle isyan etmiorum.. Ama cocuk yasta cok fazla acilar yasadim.. BU yuzden hep hircinim, hep aglamakliyim.. Aglama krizlerim artti son zamanlarda Sizce bi psikologa fln gitsem bna yardimci olabilirmi rahatlatabilirmi?

üzüldüm durmuna kardeşlerini alıştır bence canım iş yapsınlar sende haklısın daha yaşın ne ki. MissA Doğum

Canım sen bi psikologa git mutlaka. Geçmişte yaşadığın acılar çıkıyor şuanda. Git bi uzman yardımı al, rahatla. Kardeşlerinle zaten iş bölümü yapıyormuşsun ne güzel. Yeri geldiğinde onlarla dertleş. Anlayacaksınızdır birbirinizi. Rica et kardeşlerinden, babandan gerekirse bi süreliğine işleri onlar yapsın sen kendine bak. Ve aklın dışardayken asla evde kalmasın. O ev tozlu olabilir, yeri gelir olur da ama sen kötü olduktan sonra o evin temizliği de bir işe yaramaz. Anneciğine de Allah rahmet eylesin. Güzellikler sizinle olsun tatlım.

senin bu yaşadıklarını ben 24 yaşındayken yaşadım. bi abim ve bi erk kardeşim vardı benim de ve babam. seni o kadar iyi anlıyorum ki. üstelik sen okuyosun ben okumuyodum o zamanlar. sen şimdi annenin rolünü üstlenmişsin her anlam da. yani baban ve kardeşlerin san ayardım etseler de sen içten içe aslın da bu benim sorumluluğum benim yapmam gerek die düşündüğün için rahatsız hissediyorsun kendi psikolojik olarak. lütfen hiç bir şeyi içine atma. çünki acısı sonradan inan ki çıkıyo. eğer imkanın varsa bence git bir psikolğa. artı hiç kimse arayıp sormadı bizi diyosun ya annem öldükten sonra. biliyomusun bana da sormamışlar dı. tek değilsin yani. loveislovee artık dört kişi... Anneler

canım annenin olmaması tabiki çok zor bi durum, ama bencede kardeşlerin çok küçük yaşta değillermiş,16 yaşındaki kardeşin sana yarı yardımcı olabilecek yaşta bence, baban da yardımcı olabilir, en azından evde iş bölümü yapın, kardeşlerinin de yardımcı olabileceği işler vardır elbette. sen en büyük çocuksun diye herşey sana yıkılmamalı. hepsini al karşına konuş iş bölümü yapalım de bence. sana da biraz vakit kalır böylece, psikolojik olarak da güçlü olmaya çalış beterin beteri vardır canım isyan etme, hep şükret haline... F

Canim benim maddi durumumuz cok iyi, sukur.. Bunu bi kac kisi daha onermisti, bende babamla konusup fikrini almak istemistim.. Ama babam istemio, bilmiorum neden ama kendine yediremio galiba, biz yetioruz ya dio, hani ne eksik dio.. Anlayamio yani, biz gibi dusunemio..

Belliki durum daha cok beyninde olan seyler.. Kendini sorumlu hissediyorsun ve bu sorumluluk hissini birakamiyosun. Ki bu cok dogal bir durum, sonucta annenin vefatindan sonra , kendine annelik rolunu ustlenmissin. Diger arkadasin onerisine katiliyorum, piskologla konusmayi dene, eminim faydasi olacaktir. Tabi piskolog senin beyninde gecenleri degistiremezsin, sonucta yine bunu sen yapacaksin. Ama en azindan konusarak rahatlayabilirsin. Ayni zamanda arkadaslarinlada konusmayi dene derim.. Ve kendini suclu hissetme, hos vakit gecirdiginde. Ev icinde babana ve kardeslerine karsi sinirli davranmanida cok iyi anliyorum. Sonucta icinde birikmis duygular var. Surekli aklin onlarda, bu kendinde bitiyo. Soyle dusunmeye calis: sen onlari dusununce herhangi bir sey degisecekmi? Hayirsa cevabi ne yapman gerektigini sen biliyosun. L

Dertmidir degilmidir bilmiorum.. Icimi dokmeye ihtiyacim var galiba.. Okadar yoruldumki artik herseyden, okdr yanliz, caresiz, ve gucsuzumki... Hayatimdan bahsedeyim size biraz.. Beni anlamaya calisin... 19 yasinda genc bi kizim... ikiz kiz kardeslerim var 16 yasinda.. 12 sene once annemizi kaybettik Hep bi basimizaydik, babam kardeslerim ve ben.. Kimse hicbi gun arayip nasilsiniz, bi derdiniz varmi diye sormadi.. Buyudukk, babam hem annelik hem babalik yapti bize. Simdi ise ben okula gidiorum krdeslerimde.. Ama yetisemiorum artik, Bi yandan ev isleri bi yandan okul.. Ama bende gencim bende gezmek istiorumm, kendime bakmak istiorum, bunlari yapiorum yapmasina ama olmuo iste gucum kalmadi.. Kardeslerimede kiyamiorum onlara iyi bi abla olmak icin cabaliorum, babama iyi evlat olmak icin cabaliorum.. Ama hep bi hircinlik var uzerimde, hep kiziorum hep bagiriorum hep aglayasim var.. Pisman oluorum sonra, bu ben deilim aslinda diorum.. icimde masum sucuz gunahsiz kucuk bi kiz tasiorum.. Daha cok sey var ama simdilik boyle iste.. Mutsuzum, gucsuzum, yanlizim.. Bugun yemek yapmasam bys olmaz, arkami yaslayabilecegim annem var diyemiorumm.. Ben yasayamadigim cocuklugumu istiorum! WunJo

Kardeşlerine anlat içindekileri, aynen bize söyledigin gibi.. Eminim hersey daha farklı olacak, onlarda anlayacak seni.. Mermaid26

cnm oncelikle Allah rahmet eylesin... butun sorumlulugu kendi basina ustlenemezsin.. Aile kavrami bu demek degil tabiki ailenin buyugu olarak sorumluluklarin var ama kardeslerinde kucuk degiller onlarda sana yardimci olabilirler.. onlarla otur konus derdini dok sen anlatmadan onlar senin ne hissettigini bilemezler.. honeysuckle istanbul

Sen kendinden çok fazla şey bekliyorsun bir kere. Bu çok yanlış. Bazen bana da oluyor. Kendime taşıyamayacağım sorumluluklar yüklüyorum. Kafamda hepsini yapmam gerektiğine karar veriyorum. Ama sonra bunlar gözümde öyle çok büyüyor ki hem bi çoğunu yapamıyorum hem de olmak istediğim gibi olamadığım için kendime kızıyorum, hırpalıyorum. Sorumlulukları çok fazla gözünde büyütme, yapabildiğin kadarını yap. Sonra gezip tozmak istediğinde bunları da yap ki yapamamanın nedeni olarak kardeşlerini görüp içten içe onlara kızma. Hayat zaten yeterince zor herşeyden de sen sorumlu olamazsın. Varsın eviniz birazcık dağınık olsun, pis olsun. Önemli olan mutlu olmak. Mermaid26

çok fazla babanı ve kardeşlerini düşünmekten olmuş bu canım oysaki hepsi kendi başının çaresine bakabilir bigün sen yemek yaparsın bigün onlar sonra hep beraber temizliğe girişirsiniz fln bu kadar kasma kendini iyi abla olcam diye ablalık bitek bunla olmaz siz kardeşsiniz birbirinize tutunarak dayanarak en kötü günleri atlatıcaksınız bu konuda da herkes kendinden biraz feragat edicek minish

Canım ALLAH yardımcın olsun cok gencsin daha. Hayat herzaman gülmüyor malesef insana. Sen zorlu olan sınavını veriyorsun suan.. Asla isyanetmeALLAH yardımcın olsun bnm tavsiyem iyi birgün gecir kafandn herseyi at alıswerş yap ne seni mutlu ediosa al onu acıma paraya fln rahatlarsn snrada psikologa git faydası cokk olur eminol semerta

canım maddı durumunuz nasıl arada yemek yapacak utu yapacak temızlıge bırını alabılırmısınız? L

allah yardımcın olsun ama şu var sen br bireysin ve bir yere kadar onlara fedakarlık yapmalısın E Esila09

Allah kolaylık versin canım, annene rahmet eylesin. tabi git bir psikoloğa. yalnız değilsin, bunu düşün. A

Kedine zaman ayırmaya bak bu aralar bırak işleri yapabildiğin kadarını yap.. alabiliyosan psikolojik yardım al. Kardeşlerindende yardım iste.. opuyorumnanaktan

İş bölümü yapın, birbirinize destek olun.. . push ; Mermaid26

Üzüldüm gerçekten. Hayat bazılarını erken olgunlaştırıyor, ağır yükler yüklüyor, ama emin ol kaldırabileceğin kadar. Sen o çocukluğu yaşayamıyorsun belki ama yaşadıkların sana çok şey katmıştır, birçok boş yaşayan insanlardan daha çok şey katmıştır. Ama altından kalkamadığın zamanlar elbet olacaktır, malesef kimse kimsenin yerini tutmuyor, sen de bir çocuksun, senin de anneye ihtiyacın var, hem ablasın, hem annesin, hem çocuksun. Bu rollerin hepsini aynı zamanda yapmak, mümkün değildir heralde. Rabbim içine ferahlık versin, yardımcın olsun inş. Sana ve kardeşlerine, güzel günler göstersin, hepinize yaşayamadığınız çocukluğu yaşatacak eşler, evlilik nasip etsin. Üzerindekileri atmak mümkün değil ama içindeki yükü azaltsın inş. julyan ne zaman