Zaten dostluklar kıymetlidir VE bunlar çok çok fazla olmaz ÇOk fazlası sizide yorar 42 yıllık tecrübemle yazıyorum Arkadaşınız bol dosttunuz az ve kıymetli olsun

Sizinle ilgili değil. Siz böylesin, karakteriniz bu ama onlar böyle değil. Sizin gibi arkadaşlarınız da varmış, herkes bir olamaz değil mi? Herkes kendi derdiyle meşguldur. Değerinizi de bu şekilde biçmemelisiniz. Başkalarının davranışı sizin değerinizi belirlemez. Etrafınızda sizin gibi insanlar istiyorsanız ona göre davranırsınız. O zaman da daha az kişi olur etrafınızda ama istediğiniz ilişkiler içerisinde olursunuz.

Ben vakitsizliğimin ortasında vakit yaratırım sevdiklerim için ama onlar boş zamanında bile bana nasılsın napıyosun demeyi cok görürler.

Teşekkür ederim yorumunuz için. İstanbulda okuyorum ve burda yaşıyorum bu nedenle yurt ortamım hiç olmadı. Aynı sekilde benimde derslerim iyi olduğundan çevremdeki herkesinde tek varlığının bu olduğunu anlamış oldum dediğiniz gibi. Zaten aramıyorum da yazmıyorum da artık. Kendimi tamamen geri cektim. Ama bunu bile farketmeyecek arkadaşlara sahipmişim demekki.

Layık görmemek değil aslında ancak şu dertlerimi, sorunlarımı, içimde yaşadıklarımı kimseye anlatamıyorum dostlarım dahil. Kendimce sebebide yok aslında o kadar alışmışım ki herşeyi içimde biriktirmeye dün erkek arkadaşımla arkadaşlıklarımızdan konuşana kadar kötü hissetmemiştim kendimi. Konuşurken birden ağlamaya ve buraya yazdıklarımın benzerlerini onada anlatmaya başladım ve öyle farkına vardım bu durumun benim ne kadar zoruma gittiğini. elifce94

Yani yaşınız itibariyle hissettiğimiz duygular normal. Yarın için ayağa kalkın ve herkese ederi kadar değer verin. Sadece işi düşünce aklına gelenleri az çok bilirsiniz ayristirin cevap vermeyin. Bir süre sonra gerçek dost olan 1,2 kişi kalacaktır çevrenizde o da zamanla olur. Üzülmeyin.

senin yaşlarında arkadaşlık çok önemli. zaman geçince sen de herkese kapını açmayacaksın. insan demek sorun demek. az ve öz olsun. bir de sevilmek için çok çabalama. alttan aldım da dinledim de sürekli yanlarında oldum da gerek yok bunlara. o tarz melek insanlar ilk vazgeçilenlendir. benim birkaç arkadaşım var. saçmasapan şeyler yapınca direkt yüzlerine söylerim. olmayacak ilişkide ısrar eden kariyeri için bir şey yapmadan boş boş evde hayal kuran gül gibi ailesini birkaç hataları var diye yerden yere vuran şımarık taraflarını dile getiririm. inanılmaz kızarlar sonra haklı çıkınca geri dönerler. arkadaşlar aynadır. sen aram bozulmasın ali rıza bey gibi davranırsan içinde öfke birikir. demişsin ya en olmadık şeyleri bile yargılamadan dinlerim diye. işte ben yargılarım ama bunu yüzüne söylerim. ne yani huyu suyu değişti şiddet eğilimli adamla nişan yolunda tebrik ederim arkadaşım mı diyeceğim. paraları aptalca harcıyor boş umutlarda boşver ya kendi hayatı batarsa batsın mı diyeceğim. arkadaşın seni yanlışlardan döndürüyorsa arkadaştır. kafede kahve içmeyle okey oynamayla arkadaş olunmaz. maalesef zıtlaşıp fikir tartışmaları yapıp sınanacaksın ki öyle güven oluşacak. sen fazla iyi fazla alttan alan olduğun için önemsenmiyorsun. dur arayayım akıl versin güç versin diye aranmıyorsun çünkü aradıklarında da ben bilmem hakkında hayırlısı olsun diye ortalama cevaplar olacak. kriz anlarında yönlendirmeye korkuyorsun. yönlendirirsen sorumluluk alacaksın bu sorumluluğu istemiyorsun. kendin ol. herkesi memnun edemezsin. gerçek fikirlerini söyle korkma kalanlar seninle uzun ömürlü arkadaş olacak.

Hep böyle olun

Merhaba hanımlar, Aslında yazacaklarım bir fikir almaktan ziyade sadece iç dökmek olucak çünkü gerçekten yalnız olduğumu hissettiğim bir zamandayım. Aslında çevremde çok fazla arkadaşım vardır ve genellikle arkadaş ortamında sevilen ve değer verilen biri olmuşumdur. Sıkıntı şu ki, üniversite eğitimimiz yüz yüzeyken her gün benimle görüşmek isteyen konuşmak isteyen arkadaşlarım online eğitime gecince sanki yok oldular. Normalde sevgilisi olan insanlar arkadaşlarına vakit ayırmaz gibi düşünülür ama ben tam tersi biriyimdir. Hem arkadaşlarıma hem sevgilime ayrı ayrı vakit ayırmayı bilirim. Arkadaşlarıma yazarım, nasıl olduklarını sorarım, dersle ilgili bir konu olur yardımcı olurum. Ama karşılığında onlar bana yazar mı sorar mı? Hayır. Çok sayılı bir kaç arkadaşım dışında hiç birisi bunu yapmaz. Bir arkadaşımın bir derdi olduğunda elimden geldiği kadar yardım etmeye, anlamaya, yargılamadan yorum yapmaya calışırım. Belki bana en ters olan konuları bile dinlerken olumlu yaklaşıp doğru kararı vermesine yardımcı olurum. Ama ben bunları yaparken çevremden bunu görememek en ufak bir nasılsın mesajı almamak beni çok üzüyor. Gerçekten içimdekileri anlatacak hiç kimse yokmuş, hiç bir arkadaşım yokmuş gibi hissediyorum. Sanki herkesin amacı çıkarmış gibi, birine bir derdimi paylaşırsam sıkılırlarmış gibi, veya anlattıklarımla arkamdan dedikodumu yaparmış gibi hissediyorum. O kadar üzülüyorum ki şuan bunu yazarken ağlamaktan kendimi alamıyorum. Buna benzer şeyleri yaşayanları dinlemek ve dertleşmek isterim. Sanırım son zamanlarda en çok derdimi paylaştığım yer burası oldu.

Zamanında bende sizin gibiydim ex sevgilime ayrı arkadaşlarıma ayrı vakit ayırırdım. Hepsinin derdine ayrı üzülürdüm. Bende kendimi sevilen, değer verilen biri olarak görürdüm ama üniversite bitince anladım ki aslında hiç biri yokmuş ben ararsam arayan, ben mesaj yazınca cevap yazan kişilermis deger veren benmişim.. Çok büyük sıkıntılar yaşadım hiç biri yoktu. Şuan yolda görsem selam vermem selam verseler almam.. Arkadaşlık kavramına asla inanmıyorum o yüzden.

Bir kaç kişi dışında hiç bir dostum yokmuş. Benim kendime dost gördüğüm diğer bütün arkadaşlarım benimle sadece vakit geçirmek için varmış :) acı gerçekle yüzleşmiş

Evet ama bunu farketmem ciddi bir zaman aldı. Bu güne kadar hep onlarında benim bir sıkıntım veya derdim olsa koşacağını ve benimle ilgileneceğini düşünürdüm o güveni almıştım onlardan ancak öyle değilmiş. maviartemis

Ben üniversitedeki arkadaşlarımın uzak bile olsa düğünlerine kına gecelerine gittim elimden geleni yaptım her sıkıntılarında yanlarında oldum ama benim düğünüme hiç biri gelmedi mesela. Hepsi bi bahane buldu :/ böyle şeyler yaşayınca insan kimseye güvenemiyor artık biz mi çok şey bekliyoruz anlamıyorum

Arkadaş bir al ver ilişkisidir bundan çok birşey beklemeyin Dost ise birlikteliğinden keyif aldığın kişidir Kaç tane dosttun var Yada kaç kişinin dosttusun Demeye geldim Mesela bura hepimiz site arkadaşıyız Bir konuda ortak yönümüz var hepimizin ama kimden ne beklentimiz var saygı dışında

Evet aynı şeyi yaşamışız hemen hemen. Ama bu sürecin sonunda da kimseye ihtiyaç duymamaya ve yalnızlığa alışıyor insan bence. elifce94

Birkaç dostum, sevgilim var diyorsunuz fazlasına gerek yok bence. Ben arkadaşlarimdan darbe ala ala büyüdüm artık umurumda bile değil hiçbiri. Yine çoğundan koptugum bir zamanda nisanlandim tamam dedim hickimsem olmasa da o bana yeter ama sonra gerçek yüzü ortaya çıktı ayrılmak zorunda kaldım. Sayılı kişi aramış, acımı paylaşmıştır. Çoğu gördüğü halde bir geçmiş olsunu çok gördü ama ben de tek tek kaydettim bana nasıl geliyorlardı ben de onlara öyle gidiyorum artık. Siz de halinize şükredin bence

Kesinlikle öyle. Artık bende herkese nasıl yaklaşıyorlarsa öyle yapacağım. Ben arkadaşlığa çok önem verdiğim için herşeyi cok detaylı düşünüp öyle yaklaşırım. Ama karşılık koca bir sıfır. E

Öyleymiş gerçekten net bir şekilde anladım bunu. Halbuki çok yakın gördüğüm üniversite arkadaşımın sorunlarını çözmesi için çok yol gösterip dinlemiştim onu. En çok zoruma gidende bu. K Klnncc1 Yaşamak başka, yaşayabilmek

Ben de benzer bir konu dün açmıştım ama insanlara sizin gibi güvensizlik problemim yok. Yani arkamdan konuşurlar çıkar için vs pek düşünmem. Ben sizin yerinizde olsam beni arayıp sormayan ben de sormazdım. Zaten insan bazen biriyle arası açılınca fark ediyor ki senin sayende o ilişki yürüyormuş. Ben de üniversitede çok zorlanırdım bu konularda çünkü biraz daha insanların niyetini anlamak zordu. bu benimle not için mi arkadaş, dersler için mi diye düşünürdüm. En iyi arkadaşlıkların yurt arkadaşlığı olduğunu düşünüyorum birbirinize koşulsuz destek oluyorsunuz sıfır çıkar ilişkisi. İkiniz de bu şehirde yapayalnızsınız o yüzden belki şu an online diye bu fırsatınız yok ama diğer döneminiz için yurtta kalıyorsanız eğer oradan birileriyle arkadaş olabilirsiniz Siz de bir süre bırakın her kesi size iyi olanlarla devam edin ve lütfen ağlamayın inanın birkaç ay sonra ne için kendimi üzmüşüm diyeceksiniz

Bana sanki kendini arkadasliga layik gormuyosun gibi geldi bu cumlelerin. Seninde kendi hayatin mesguliyetlerin var acaba bir arkadasin sana bu yazdiklarini soylese seni bunaltmak istemedim mesgulsundur diye dusundum dese mesela nasil hissedersin kendini?

Acikcasi yasadigini yasadim ve sunu fark ettim. Ben kendi icinde bir insanim daha kapaliyim digerlerine gore. Ve sanki herkes her seyini herkesle paylasmak zorunda ve cok rahat yapabiliyorda bende sorun varmis gibi hissettim cunku normali oymus gibi empoze edildi hep. En iyi arkadas en yakin arkadas en yakin dost bidibidi bir suru safsataymis kimse kimsenin en iyisi olamaz. Kimisi birine tum gununu cok rahat ve sıkmadan anlatabiliyoken ben yapamam cunku istemiyorum bunu anladim. İnan ki birak moral bozuklugu cart curt bu tarz seyleri, suan hamileyim ve gun icinde yasadigim zorlugu esime bile anlatmiyorum cunku ne yapabilir hic bisey veya onun soyleyecegi hic bisey benim durumuma etki etmez gibi gibi... Genel olarak biraz daha realist olmakla alakali oldugunu dusunuyorum bu durumun. Kurdugun cumlelerden de aslinda seninde biraz boyle oldugunu dusundum..

O kadar haklısınız ki. Aslında yargılamamaktan kastım kendisini kötü hissetmesin, bana anlatmaktan da vazgeçmesin diye yaptığım bir şey. Çünkü sert davranırsam belki ona anlamadığımı ve tarafsız yorum yapamadığımı düşünmesinden kaçınmak. Çok güzel yorumlar yapıp yönlendirmesini de bilirim cevremdeki en yakınlarım da benim bu huyumu cok sevdiklerini hep söylerler. Ama dediğiniz gibi hep kendimden ödün verdiğimden ve alttan aldığımdan bir değerim kalmadı. elifce94

Doğru söylüyorsunuz, fikirleriniz için teşekkürler çok tatlısınız

Bu arkadaslariniz size yetmiyor mu hem? Fazla insana gerek var mi? Bu arkadaslarinizla baginizi koruyun, digerleriyle de siradan arkadaslik iliskilerinize devam edin.

Sizi aramayanı aramayın sormayın tek tek çıkarın hayatınızdan. Üniversite arkadaşlıkları maalesef çıkar arkadaşlıkları oluyor genelde tabii iyi dostluk kuranlar var ama valla bende başaramadım okul bitti tüm arkadaşlıklarımda bitti. Samimi olduğunuz arkadaşlıklarınıza sahip çıkın. Onları sıkıp bunaltsanız bu zamana kadar biterdi zaten arkadaşlığınız bence siz öyle düşünüyorsunuz.

İnsanlar nankördür çok da bişey beklememek lazım. En zor zamanımda bile aramayan sormayan, güzel haberlerime mutlu olamayan insanlarla dolu benim de etrafım. Sizi gerçekten seven aileniz varsa en büyük nimet bu bence.

Evet bende süreç sonunda yalnızlığa alıştım ve gerçekten daha mutluyum

Herkese güvenmemek gerek büyük bir darbe almadan bunu başarmak zor malesef

Bunun kotu bisey oldugunu dusunmuyorum insan bunu ilk fark ettiginde yalniz kalıcak kimse beni anlamayacak diye panik olabilir dogal ama kendi kendine yetmenin ne bileyim yalniz olmanin kotu bir tarafi yok. Kimsesiz olmak asil zor olan. Bende doluyorum tasiyorum bazen dogal olarak ama bir iki tane arkadasim var zaten onlari ariyorum hemen cok sıkta yasanmadigi icin bu dertlesme durumu sagolsun can kulagiyla dinleyip biseyler yapmaya calisiyolar bir tane boyle arkadas birde sevgilin yeter bu durumlarda fazlasina gerek yok.

Çok haklısınız. Bundan sonra bunu yapacağım zaten. Bana değer ne kadar veriliyorsa o kadar vereceğim.