Bir an önce evlenip çocuk sahibi olma şansını hiç bi şekilde kaçırmamalısın bence. Erken evlenmek, yuve kurmak, anne olmak bence güzel birşey. Sen yuvanda mutlu olup yavrularını kucağına aldığında bunlar okulu bitirip kariyerine devam edebilmek için o kadar güzel bir motivasyon olacaktır ki... Elalem ne der diye düşünme. Elalem hep konuşur. Erken evlensen de, geç evlensen de, çocuk yapsan da, yapmasan da. Çünkü konuşmaya programlanmıştır. Kendini hiç üzme. Neden bu kadar erken evleniyosun dediklerinde "Birbirimizden eminiz neden bekleyelim ki?", okulla evliliği nasıl götüreceksin dediklerinde "Ben ilk senemde tıp fakültesini kazandım elbet bunu da bi şekilde eşimle ortaklaşa hallederiz" gibi kendinden emin cevaplar verirsen hem çevreye karşı dik duruşunu hem de kendine olan güvenini korumuş olursun. Rahatsızlık elbet seni etkileyecek ama bu şanssızlık içinde seni anlayıp destekleyen bir aile, nişanlının olması ve ailesinin olgunluğu büyük bir şans senin için. Allah gönül ferahlığı ve herşeyi gönlüne göre versin. F

Cevre baskisini kafanizdan atip mutlulugunuzun tadini cikarin.. o konusanlar hep var yani mutlaka konusacak laf edecek bisey bulurlar:)ama soyle dusunun okul bitip herseyi yoluna koyup evlendiginizde bu kez de cocugunuz olmazsa allah korusun bu kez o konusanlar baski yapanlar gelip size yardimmi edecek, teselli mi. emin olun hic biri yaninizda olmayacak.. seviyorsaniz asiksaniz eminseniz evlenin gitsin bosverin herkesi..

Bu sizin yüzünüzden olan bir şey değil ki... Kim bu yaşta böyle bir hastalığı ister... zor bir süreçten geçiyorsunuz. Yine de şanslısınız ki sizi gerçekten seven bir adam var. Ya hastalığınızı duyar duymaz arazi olsaydı, o zaman daha çok üzülürdünüz değil mi? Ne güzel ailesi de anlayışla karşılamış. Alınganlık yapmanız normal. Gerçekten güçlü olmanız gereken bir dönem, işi duygusallığa vurursanız altından kalkamazsınız. Limonlu_Cheescake Ulan İstanbul! tek ayak

bir önceki konunu da okudum ne yapardım diye düşündüm. zor bir karar. okul ve evliliği bir arada yürütmek değil de ben o yaşta kendimi evliliğe hazır hissetmezdim ki aradan kaç yıl geçti hala hissetmiyorum ki zaten aday aday adayı bile yok. sonuçta evlilik çocuk kader kısmet. insanlar sağlık sorunları olmasa bile evlenemediklerinden çocukları olmuyor mesela. mesela ben de benim olur mu bilmiyorum. ben senin yerinde olsam kendimi evliliğe hazır hissediyorsam ve en önemlisi erkek arkadaşıma güveniyorsam evlenirdim. başkalarını da umursamamaya çalışırdım bu hayat senin. MissCherryBlossom

Merhaba arkadaslar, Hatirlayanlar olur daha once konu acmistim. Rahatsizligim ve okurken evlenmekle ilgili. Konuya burdan ulasabilirsiniz. -->> http://www.kadinlarkulubu.com/showthread. php?t=736977 Aslinda bir sure baslik acmam diyordum ama ruh halim beni tekrar acmaya itti Konuyu takip edenler bilir evlilik kararini vermistim ailelerle konustuk biraz zorlu bir surec oldu benim icin de zaten oncesinde boyle bir dusuncemiz oldugunu soylemistik ama ciddi ciddi konusulmaya baslandi. Daha sonra erkek arkadasimin ailesi de kendi akrabalarina falan soyledi.3 gun once yani 31 temmuzda da sözüm oldu. Tabi herkes merakli niye simdi falan der gibi biranda alel acele bir söz arkasindan dugunle ilgili cıtlatmalar falan. Söz guzeldi ama bitti biteli ben kendimi kotu hissediyorum. Ailedeki herkes cok iyi zaten ailesinin boyle bir seyi bile kabul etmesi buyuk olgunluk akrabalar da iyi ama sorun benim Ben kendimi cok kotu hissediyorum. Evet evliligi istiyorum hele de cocuk olmamasi ihtimalinden dolayi cok istiyorum ama sanki hayatim kaymis gibi Bir anda kendimi bir evlilik telasinin icinde buldum, ogrenciligimi yasayamadan ailemden ayriliyorum kopuyorum, aile buyukleri merakli niye simdi ne aceleniz var daha durun vs okul cevremde ne yapacagim hala kimseye pek bir sey aciklamadim, cocuk olmazsa o aciya nasil dayanacagim olursa bakimi bi yandan okulun zorlugu bi yandan bu okul bitecek mi kac yil surecek erkek arkadasima cok zarar vermis olacak miyim, hastaliktan dolayi cocuk sahibi olabilmem icin tedavi gormem gerekecek tup bebek vs o sureci de kaldirmaya calisacagim bi yandan Dusunceler beynimi yiyor hicbir seyi doya doya mutlulukla yasayamiyorum hep bir eziklik Sevdigim insanla evleniyorum beni mutlu edecegine de inaniyorum ama boyle herkesin merakli bakislari dusunceleri esliginde ne sozumu ne dugun tarihimi doya doya ilan edemedigim bir evlilik hayal etmemistim, sorun evliligimin boyle gerceklesmesi degil su an bu sıkintilari yasiyor olmam Kendimi hic bu kadar aciz hissetmemistim Sanki aile de benden memnun degilmis gibi hissediyorum yani oyle bir izlenim edinmedim hic hep cok iyiydiler ama kim oglu bu yasta okurken evlensin ister ki boyle bir hastaligi olan kizla Kimse duymasin bilmesin hesap vermek zorunda olmayayim gideyim evimde oturayim istiyorum ama bu surecler illa yasanacak Dugunumde bile herkes yuzume gulup arkamdan konusacak. Hayatim hep bu eziklikle mi gececek ya da bu gunler de gecer mi bazen keske hic onun hayatina girmeseydim diyorum Icimi dokmek istedim cunku burdan baska kimseye bu kadar acik acik anlatamiyorum ben mi cok sorun ediyorum bilmiyorum takmayayim kimseyi diyorum ama olmuyor herkes bi aaa bu yasta ne evliligi senden hic beklemezdik ne acelen vardi vs tamam onlar da hakli sasiriyorlar ama zaten bu yasta boyle bir hastalikla bogusuyorum bir de cevre baskisi, cok bunaldim her seyden herkesten kacmak istiyorum Kafayi yemek uzereyim, onceki hayatim ne guzelmis de kiymetini bilememisim denizkizi7

Bak sekerim, bosver milletin ne dedigini, kime ne? Milletin agzi torba degil, buzemezsin. Ote yandan, kendinle ilgili suphelerin mi var? Yani senin yasinda evlenmek zor tabi, buyuk bir yukun altina gireceksin sonucta. Lakin bence iyi yapiyorsun. Erken yasta yapilan bir evlilik sonucta, yarin obur gun esin olan cocuk, genc yasta bu sorumlulugu aldigina pisman olup, bekar hayatina donmek isteyebilir. Sen universite hayatini doyasiya yasamadigin, genc yasta kucagina bebek aldigin icin kendini yasli, yorgun, tukenmis hissedebilirsin. Ayni sekilde bu cocuk da baba olmaya hazir olmadigini cok gec anlayabilir. Ya da esinle farkli yonlere buyuyp, evrilirsiniz, hayata bakis acilariniz 5-6 yil sonra farklilasir, yollariniz ayrilir. Veya birbirinize doyamayip omur boyu birbirinizden bikmazsiniz. Bunlarin hepsi olasi senaryolar. Ben acikcasi cevremde bu yasta yapilan evliliklerin max 2 yil surdugunu gordum, riskli bir is. Ote yandan en kotu senaryoda evlenip bosansan bile cocugun olacak, ki bence senin durumunda en onemlisi bu. Bosansan bile tekrar evlenebilirsin ama bu sansi kacirirsan bir daha cocuk sahibi olamazsin. Senin yerinde olsam ben de aynini yapardim, evlilik/askin gerceklesme olasiligi her zaman var, insanlar evleniyor, bosaniyor; ama ureme hucren yoksa cocugun olamiyor. Yani evlilik meselesi en kotu elinde patlar, patlarsa da patlar yapacak bir sey yok. ) Yani ata binip ya nasil diyorsun bir anlamda sekerim, ama sonunu dusunmenin sana bir faydasi yok. Gelecegi dusunup kaygilanmanin sana hicbir faydasi yok, cunku onunde fazla secenek yok sekerim. Onundeki tek secenek buysa, millete ve kendine kulagini tikamalisin. Bence kaygiyla dugununu kendine zehir ediyorsun. Bebek konusunu unut bence bir sureligine, cik gelinlik bak, ne bileyim tadini cikar. Bir daha evlenmeyeceksin, cok guzel heyecanlar bunlar. Sadece guzel bir dugune odaklan, otur balayi bak... anlatabildim mi? Millet de ne derse desin, begenmiyorlarsa gelmesinler dugunune, sen de konusup gorusme abuk subuk konusan insanlarla.

Evet zor bir süreç.. Ama kimseye bir şey anlatmak zorunda değilsin.. En yakınların bilsin yeter.. Ben de senin yerinde olsam evlenirdim. Çocuk sahibi olmayı kesinlikle isterim ileriki yaşlarımda, herkes bu duyguyu tatmalı bence.. Eğer zaman aleyhime işleseydi 1 saniye düşünmez şartlar uygunsa evlenirdim. Ve bir tek kendi yakın aileme anlatırdım özel durumumu da. Milletin ağzı torba değil ki büzesin.. Her şeye konuşur millet, aldırmayacaksın.. Bebeğin oldugunda da bakıcı tutarsın, ailen yardımcı olur evelallah bakarsınız büyütürsünüz.. okulunu da bitirirsin.. zor olur ama güzel olur.. Hakkında hayırlısı olsun.. evrem_evrem11 ♡♡♡ tek ayak