çok haklısınız sanki yaranmaya çalışıyomuşsunuz gibi algılıyorlar. yaranır pozisyona düşünce de gözlerindeki kıymetiniz azalıyor cepte oluyosunuz. ben bilhassa hoşlanığım biri söz konusu olunca cool olamıyorum sanırım değer verdiğimi belli ediyorum övüyorum ama ters tepiyo bu davranışlar tabiri caizse bi yerleri kalkıyor değer sıfırlanıyor. sanırım yaş kemale erdikçe etraftan gelen evde kaldın imaları da beni olumsuz etkiliyor. aslında rahat olmak kafaya takmamak gerekli, bunu hissettireilmek seni kaybetmekten korkuyorumu hissettirmek lazım.

Biri bana bıçak çekti diye ona silahımı çıkarmam. Muhattap olmayacak o kadar. Eminim ki kimse göbeklerini birbirine bağlamamıştır. Ben bunu anlamıyorum karşıdaki insan kötüyse sadece kötü mü olmaktır kendini eziklememek? Cool olmak kaliteli olmak bana göre ona laf sokmaktan daha iyi hissettirecek bişey.

Halbuki lafını esirgemeyen, kendine laf ettirmeyen insanlara kimsebulaşamıyor İşte ben tamda buyum. bu biraz yapı meselesi 5 yaşındaykende böyleydim. bak abartmıyorum.5 yaşında bile lafı yapıştırırdım. şimdi de böyleyim.

Aileler ahh ah.. Ben kaynağın bu olduğuna inanıyorum. Hala ciddi bir ağırlık var üzerimde. Bizim de yapımızla ilgilidir biraz ama aileler bunu azaltabilirdi üstüne gitmek yerine. Ben de laf sokamam kalırım öyle, sonradan aklıma geliyor o anda da değil... Bazen de geç anlarım, insanlara artık normal bir şeymiş gibi geliyor laf çarpmak. Ama ben o an çok gerildiğim için aslında bir şey söyleyecek olsam sinirle söylerim, öyle yumuşatarak alttan alttan laf sokmayı başaramıyorum, "net" olup yüzüne vurdun mu dışlanıyorsun, ama alttan alttan samimiyetsiz söyledin mi o ilişkiler bir şekilde yürüyor, bu yüzden de çok susar oldum, aman kavgacı bir tip olmayayım sinirlenmeyeyim diye diye sustum kaldım.. Bazen kaldıramayıp çok sinirlenince ağlamaklı oluyorum. Ben de bu düzene uymakta zorlandığım ve aşırı rahatsız edip enerjimi düşürdüğü için hep kaçmışımdır insanlardan bir noktadan sonra. Ama mecbur kalınca bir şekilde halletmek gerekiyor tabi. Şu iyi niyetli davrandığınız halde "kesin altında bir şey var, bir çıkarı var" olayını da yaşadım, üzülüyor insan. Neyse ki iş hayatında tutunmuşsunuz, ne sevdiğim bir bölüm okudum ne o iş ortamlarındaki maddi manevi karmaşaya alışabildim...

Ay o çocuklar büyütünce onun kapısını bile çalmazlar ya. çocukla hava mı atılır. bu kk dada var öyle tipler. sanki atomu parçaladı ya.

Belki kotu hissettiricek bu sizi. Ama aslinda soyle dusunmelisinz. "Zaten gozlerinde yerlerdeyim, kaybedicek neyim varki?". Hani insan " ay kotu dusunurler, gozlerindr duserim, aptal sandigimi sanirlar vs vs" derya. Bunlari zatn sizin hakkinizda dusunuyorlarki size hep atacktalar. Baskalarina gore kisiliginiz duzgundur yada yoktur. Ya 0 yada 1. Eksi -3837373 lere inemez. Siz sifirdaysaniz eksilere inme ihtimali yok. Allah ne verdiyse sayin. Cekinmeyin. Bide bende su cok ise yariyor. Bazen " sonuclari ne olabilir" diye oturuo dusunurum. En en kotu senaryoya kadr cikarim. Mesela " dayak yedim hastanelik oldum". Dunyanin sonumu? Hayir. Yaralarim en gec 1 haftaya duzelir. Peki ya boyle pisirik devam ettikce kisiligim? Bir hafta yaralarla dolasmayi omur boyu pisirik kalmaya yeglerim...

Gitmeyi çok istiyorum ama hiç vakit yok ki, cumartesileri bile çalışıyorum. Hafta içi de mesai saatinde izin vermeye hiç sıcak bakmıyorlar. Yoksa çok istiyorum gitmeyi. ISILDURU

aslında Avrup'dan döndüğüm zamanlar özgüven durumum çok iyiydi. Otobüste bana bakıp gülüşen kızlara yüksek sesle ve vurgulu şekilde "birşey mi söyleyeceksiniz?" diye tepki vermiştim ve kendime şaşırmıştım. eskiden olsa gıkım çıkmazdı ama üzülür, kendime dert ederdim. ama türkiye'ye döndükten kısa süre sonra sağlık sorunu yaşadım, hastanede ilgisiz doktorlarla mücadele, özel hayaımda g. tünü kaldırdığım erkeklerin bana tavırları derken özgüvenim tekrar eski seviyesine döndü maalesef ( . push ;

Ben bu hamilelikte hormon degişimi ve onun gerginligiyle dilime geleni pat diye söylemeye başladım. Çok da iyi oluyor niye yapmamışım bugüne kadar diyorum. Evet niyetim kötü değil ama kimsenin beni kırmasına bunu bile isteye yapmasına izin vermiyorum. Zaten yeterince kırılıp yıpranıyorum. En azından insanların kötü fikirlerini düşüncelerini ağızlarında tutmaları gerektiğini anlatmış oluyorum cevap vererek.

Türkiyede yaşıyorsanız; okuyup çalışmazsanız, belli bi yaşa gelip evlenmediyseniz, evlenip bir süre çocuk doğurmadıysanız ve bunun gibi bir çok özel nedenlerden dolayı heeeeerkese açıklama yapmak zorundasınız. Gerizekalılar net. Ben asla kimseye evlilik, iş, ve çocuk sormam. Siz de sormayın artık bazı şeyler eski nesilde kalsın bitsin. Bunları sormak ayıp karşılansın artık... Değişsin cahil insanlar. Siz de onları takmayın sizi evlilikle çocukla vuranın evlendiğine de, çocuk doğurduğuna da bin pişman olduğunu çok defa fark edebilirsiniz. Kendi yaşamında mutlu olsa sizi mutsuz etmek istemezdi. Ayrıca o sizi böyle şeylerle vuruyorsa siz de onu vurabilirsiniz. Çocuk da elden gidebilir bir gün, koca da. Burası dünya. Hiçbir şey garantili malımız değil. Allahın verdiği nimetlerle Allahın kullarını üzmeye, ezmeye hakkımız yok. Hepsinin hesabı sorulacak zaten :)

Neden döndün?ben olsam orda kalırdım. hangi ülkedeydin?

aileden gelen travmalar terapilere binlerce lira döksenizde işe yaramıyor. "iyi hissetmek" diye bir kitap var, ondan faydalanabilirsiniz. bunun dışında biraz kendi içinize dönmenizi öneririm. bazı şeyler çözümsüzdür. bunu kabullenmelisiniz. devir adi şerefsizlerin devri mesela, nerede yumuşak yüz orda saf salak sanan insan topluluğu. bunun bilincinde olmalısınız. benim kilo problemim var, annemin yaşattığı travmalar sebebi 34 yaşındayım, istisnasız bu yaşıma kadar hiç bir lafın altında kalmamışımdır. kiloma laf edene mesela doğrudan "Kendini manken mi zannediyorsun?" gibi can yakıcı laflar söyleyip sonradan pişman olurdum. psikiyatra gittim, çok az faydasını gördüm. canını yakan bir cümle duyduğunda gerçekten iç sızlaması gibi birşey hissediyorsun, o duyguyu kontrol altına alabilmek için saldırıya geçiyorsun. siz daha o kıvama gelmemişsiniz. psikiyatr karşı saldırının çok yanlış olduğunu söyledi. söz gelimi kayınvalidem göbeğime laf etmişti. "Sen hiç aynaya baktın mı? Şu saçına başına, giyimine bir bak, ne hakla benle böyle konuşursun" demiştim. bu olayda kayınvalidemin lafı çözümsüz, bu kadın bunu demeye devam edecek. verdiğim cevap çok yanlışmış. Aslında o söylediğim laf geri gelip benim canımı sıkıyormuş. söylemem gereken şey şöyle bir şey "Güzel yiyeceklerden mahrum etmiyorum kendimi." veya "Evet oğlun çok iyi bakıyor." gibi birşey. o arada söylediğim iç sızısı ile mücade edip ailenizin size vermediği değeri bu saatten sonra kendinize vermeniz gerekiyor. olumlu düşünceleri bşr kağıda dökün, günlük olarak. zekanızdan, mezuniyetinizde, işinizden vs olumlu yönlerinizi sürekli düşünün.

Her anne cocuklarindan bahseder. Bu ona ozel birsey degil. Koca bul bilmem ne demesi tabii ki hos degil ama o dusundugunuz seyde hic dogru degil. Muhabbetinden hoslanmiyorsaniz ya bana saka yapmani istemiyorum deyin ya da komple muhattabi kesin.

Bana mı diyorsunuz bu sözleri? Evlat acısı yaşamış biri olarak " Allah senden alır" kelimesini dibine kadar yaşamış, hatta kısmi hafıza kaybı yaşamış ama acıyı hiç unutmamış biri olarak doğurmakla değil anne olan birine bu lafı söylememenin özgüvenden daha önemli olduğunu düşünüyorum. Uzaya çıkmadım çıkana da mani olmadım. Asla da anne olmakla övünmedim ne burda ne başka bi yerde. Herkes haddini bilse, O kadında kelimesini seçse hiç bunlar düşünülmezdi değilmi?

Herkeste çocuk var ama o çocuğa ne kattığımız önemli diyeceksin. İstesem doğurmak için evlenirim ama ben evlenmek için değil aşk yaşamak için birisini istiyorum diyeceksin. O kadının çocuğundan başka bişeyi yok belli ki, senin yerinde olmak özgür olmak istiyor ve kendini en iyi yaptığı şeyle çocuğuyla avutuyor. Tabiri caizse cahille cahil olmayın, vakti ve zamanı geldiğinde hakkınızı koruyun ama kalitenizden ödün vermeden.

O mal gibi kalma şeysini bende çok yaşadım 30 a yaklaştıkça attım şükür. Hatta biri bişey söylediğinde içimden - gece yatarken pişman olacaksın bişeyler söylemezsen - dedim ve saçma da olsa söylemeye başladım. Sonra sonra ne demek istiyorsam ağzımdan kendiliğinden çıkmaya başladı zaten. Ama o mallığımı atana kadar küt diye gidiyodum adrenalinden

Üff laf sok sok sonra alıngansın. iyi tamam alınganım o zaman sokma laf dikkat et.. İş yerinde olsan atsan atılmaz satsan satılmaz tipler oluyor bunlar.. ama nedense kendilerine yapılınca owww senden kötüsü olmuyor hemen hassaslalıyorlar. valla bizde biliyoruz açık arayıp kalp kırmayı. ama yapmıyoruz. bana bir cümle Kuran arkadasa aynı cümleyi kurdum yüzüne kızdı. neden dedim aynısını bana yaptın yok mok dedi nasılmış dedim?demek sende alıngansın... ya insanlar tuhaflaştı iyice bi kendilerine gelsinler..

Ben bir iki tane gerçekten güvenebileceğim ömürlük insan bulsam yetecek, çok insan da sevmiyorum enerjimi çekiyor.. Aslında güzel iletişim kurmayı da seven biriyim, mutlu olurum, rahat konuşabildiğimi düşündüğüm biriyle çok çenem düşer, ne bilim çok gülerim falan ortam çok mutsuzluk vermiyorsa ama gerçekten "rahat" olmak çok zor, kendi başıma daha iyi hissediyorum çoğunlukla. Biraz yapı meselesi ama öz güven eksiklikleri de var işte iş karşılık vermeye gelince ortaya çıkıyor, hayatta bir şeyleri halletmen gerektiğinde çıkıyor.. Evet bana da o "sanat" aşırı samimiyetsiz geliyor, o kadar dolambaçlı şeylerle uğraşamıyorum durduk yere. Direkt yüzüne vurunca aslında haklısın ama işte, sanat icra edemediğin için itici! Ben de o rahatlıkta olamıyorum kesinlikle, normal karşılayamıyorum. İnsanların düşüncelerini önemserim. Zaten anlamıyorum yani kim samimi kim laf sokuyor artık, bu yüzden mesafeli olmayı daha çok tercih ediyorum, ben iyi sanıyorum olmuyor kötü sanmayı da ön yargı olarak görüyorum, millet de kendi gibi gördüğü için çok içten söylediğin iyi niyetli bir lafı bile "laf sokma" kabul ediyor bazen. Ben en çok yanlış anlaşılmaktan çekinirim ve aşırı geriliyorum, bir gün iftira falan atılsa Allah korusun kalp krizi geçirebilirim diye korkuyorum, her şeyi kötüye çeken insanlar beni çok geriyor. Annem beni bir çok konuda çok yanlış anlamış, suçlamış, bir çok şeyi kötüye çekmiş, baskı kurmaya çalışmış biridir, dediklerinin tam tersi olmama rağmen... Neyse ki iş hayatını halletmişsiniz, bu çok şey bence...

Konu sahibi mesafeli ol bir de. Çok arkadaş canlısı olma. Tabii ki konuş ama asgari ölçüde. Çok insan canlısı olunca da millet bir acayipleşiyor. Mesafeli ve soğuk bir tip ol. Çok yanyana gelme o tiplerle. Tabir-i caizse cool ol azıcık.

Aa pardon ben meseleyi çok uzattığınızı düşünüp sonunu okumadım. Arkadaşın dediği gibi düşünceniz acımasızca. O lafı demektense hiç demeyin daha iyi. Kırdığınız kalp bir anne kalbi. Haklı olupta bi lafla hakka girmeyin.

Ayni ben

aynen ben de böyleyim. ama siz neyse ki başarmışsınız. benim bu durumun farkına varmam, bu durumla yüzleşmem vakit aldı, çünkü çok içselleştirmiştim. üniversite yıllarında yurtdışında okudum bi süre, o dönemden sonra Türkiye'ye dönünce bende özgüven yükselişi oldu bunu hissetmiştim. mesela otobüste bana bakıp gülüşen birileri vardı, eskiden olsa hiçbişey diyemez üzülür ağlardım. o an onlara yüksek sesle "pardon bana söylemek isteiğiniz birşey mi var" diye seslenmiştim. kalakaldılar beklemiyorlardı ve "yok" dediler. o an kendime çok şaşırmıştım. korkmamış ve kendimi, tepkimi ifade etmiştim. ama bu özggüven yüksekliği geçici oldu malesef zaman geçtikçe, türkiye'de kaldıkça iş hayaımda özel hayatımda yaşadığım olaylar yüzünden özgüven seviyem yine geriledi ve ben yurtdışına hiç gitmemiş gibi oldum. Ama Türkiye'ye ilk döndüğümdeki o özgüvenim kalıcı olabilseydi. B

Öncelikle merhaba, ben 29 yaşında bir bayanım. Derdim başlıkta da belirttiğim gibi, insanların üzerimde ego tatmini yapmaları ve buna cevap verememem. Yani diyelim ki biri egosunu tatmin etmek için bana laf soktu, o an cevap veremiyorum, aklıma bişey gelse de söyleyemiyorum. O an minik çaplı bir travma yaşıyorum, kalbim hızlı hızlı çarpmaya başlıyor. Ama sonrasında bu durum içime çok oturuyor. Bu durumu öyle içselleştirmişim ki, farkına varmam son 1 yılda oldu ve ben artık değişmek istiyorum. Ama içsel engellerimi aşamıyorum. Özgüven problemi bunda etkili olduğunu düşünüyorum. Zaman zaman psikolojik ve fiziksel şiddet uygulayan bir babayla, "sen yapamazsın, sen edemezsin, başına birşey gelir otur yerinde" diyen bir anneyle büyüdüm. Babam diğer insanlara karşıysa onları gözünde çok büyüten ezik karakterli bir insandı. Çocukken diğer insanlardan en ufak bir şikayet gelse fiziksel şiddet uygulardı. Halbuki şimdi görüyoruz, ebeveynler "çocuk o tabi yapar, anlayışlı olun" diyorlar ve çocuğun özgüveni kırılmasın diye asla şiddet uygulamıyorlar. Bunları gördükçe içimdeki yara büyüyor. Neyse, ailede bastırılınca lise yıllarım da akran zorbalığıyla geçti. Neyse ki Türkiye'de önde gelen bir üniversiteden dereceyle mezun olmayı başardım, okurken değişim programıyla iki yıl Avrupa'da okudum. Mezun olduktan sonra iyi bir işe girdim. Şimde kariyerimde iyi bir noktaya geldim. Ama eğitim hayatımda kazandığım başarılara rağmen bu sorunu tam olarak aşamadım. Şimdi ego tatmini olayını somutlaştırayım. Ben sessiz, sakin, kendi halinde, iyi niyetli bir insanım. Kimseye zararım dokunmaz. Ama buna rağmen bir ortama girdiğimde hiç konuşmasam bile bana sinir olan, negatif enerji veren ve laf sokan insanlarla karşılaşıyorum ve bu beni üzüyor. Yani inanın hiçbişey yapmıyorum ama oluyor ve ben sessiz kalıyorum. Mesela işyerinde ben dosya taşımak zorunda kaldım bir kere ve taşımamı isteyen adam "taşı taşı hem spor yapmış olursun" deyip gülmüştü. Bunu diyen adam 1.70 boyunda 90 kilo falandı, o an "aslında ihtiyacı olan sensin" demek istedim ama diyemedim. Bunun gibi onlarca olay yaşıyorum. Dediğim gibi o an heyecan oluyor, bir de karşımdakini üzmekten korkuyorum. Ya beni sevmezlerse, ya dışlarlarsa korkusu var bilinçaltımnda. Halbuki lafını esirgemeyen, kendine laf ettirmeyen insanlara kimse bulaşamıyor, o insanlar saygı görüyorlar etraftan bunun da farkındayım. Ama olmuyor. Ya gönül ilişkilerinde bile bunun dezavantajlarını yaşıyorum. Diyelim birinden hoşlandım, çok iyi davranışlar içinde oluyorum ama karşımdaki kişi benim bu davranışlarımı yaranmaya çalışmak olarak algılıyor ve gözünde değerim eksilere iniyor. Ben artık kendime değer vermek istiyorum bunu kendime değer verdiğimi göstermek istiyorum bayanlar ben değişmek istiyorum neredeyse 30'uma geldim ve belli bir yaşa gelince insanın gücüne gidiyor kafa çekmiyor. Geçen kadının teki evlenmedim diye canımı yakmaya çalışıyor bana evde kaldın diyor, çocuklarıyla hava basıyor mesela ama ben bu kadına "siz de 32 yaşında evlendiniz, ayrıca çocukları veren Allah alabilir de" diyebilmek istiyorum ama diyemiyorum bilinçaltımda ben dersem sevilmem duygusu var halbuki insanlara yaranılmıyor iyi niyetli olmak saf salak olmakla eşdeğer bu devirde bayanlar yardım edin

Sogumuyor . push ; Kalplizebra Senden vıttırıvızzık olmasın ama, Üyelik

yok ben zaten kalp kıramam. ama o kadın çocuklarım var iye hava basıp duruyor, devamlı "çocuklarım var m, illet çatlasın"kıvamında. bana bi kere "üzülme ya belki senin de olur bigün" deyip kahkaha atmıştı durduk yere. hadi ben neyse gencim de, 50 yaşında hiç evlenmemiş bir bayana da çocuklarıyla üstünlük kurmaya çalıştığına şahit oldum ve ağlatmıştı 50 yaşındaki o bayanı.

Yok incitmek değil bazı sözler bazı insanların yarasıdır yaşamıştır ve nasıl olduğunu iyi bilir ya. Onu rahatça kullanan insanların olması beni üzüyor. O kadında aynı şekilde yarasını görmüş ve kullanıyor. Ama evrenin bi işleyişi var, mesela çocuğuyla övünen insanların çocuğundan parasıyla övünen insanların parasından hayır görmediğini düşünüyorum ve rahatlıyorum. En iyisi muhattap olmamak ve en önemlisi hayatından memnun olmak. Yaşı daha neki illaki evlenir isterse, gezsin tozsun tadını çıkarsın ve oda bununla övünsün mesela :) 1 haftadır iki çocukla tatildeyim toplasan 4 saat sabit güneş görmedi vücudum. Mesela dicekki amaaan bi çayı soğutmadan içebiliyomusun boşversene dicek o alacağını alır

Dpgrudan sormalisiniz bence. Nasil yani ne demek istediniz diyerek gayet soguk ve ciddi bir ses tonuyla. Bu insanlar genelde sorunca kuyrugu kistirir. Sorun bence dogrudan.

çocukları ben karıştırmadım ki o karıştırıyor. çocuklarım var diye hava basıp duruyor, hatta bi keresinde ben sessiz dururken "üzülme senin de olur belki ama önce koca bul" deyip kahkaha patlatması çok gücüme gitti. Bu denli hava basması doğru mu?

bosver o laf sokanların kendi acizlikleri, iclerindeki sorunu o sekilde dısa vuruyorlar demek ki. kimsenin ayıbını yuzune vurmak laf sokup guclu durmak demek degildir bence. gül gec.. bırak onlar egolarını doyurmaya calısan zavallılar olarak kalsınlar

Ondan tatmin oluyor işte hasbam. bizim kadınımızın tarzı bu. bundan mutlu oluyorlar işte.. A

Kız sevmeseler ne sevmeseler ne ekmeğin aşın onlardan mi geliyor ayrıca gelse bile patrona bile saydirabilirsin hakliysan neticede diploman var iş bulabilirsin ben ağzıma geleni saydiriyorum bu gibi durumlarda genede içim soyunuyor:)) ISILDURU

Valla seni kıranı sende kıracaksın. benide böyle bozuyordu bazı tipler. susup oturursan iyi niyetli olursan üzülürsün böyle. Avrupa da okumuşsun kendine güveninin gelmesi gerekirdi. nasıl böyle güvensiz oldun? Evde kalma olayına gelince banada diyorlar kıskançlar. bakıyor güzelim bakımlıyım nerden vurucak aaa sen evlenmedin ben evlendim çocuğum var vs vs. aklı sıra laf sokuyor çok da tın. istesek bulur evleniriz önemli olan kaliteli eğitimli düzgün bir erkekle evlenmek.. yoksa erkek dolu ortalık. Bence yavaştan sende laf sok ki sana bulaşmasınlar... haddini bildir hiç üzülecek diye düşünme.

Laf sokmayi can yakmakla karistiriyorsunuz bence. Size evlenmemenizle laf soktular diye cocuklari isin icine sokmayi dusunmeniz cok acimasizca. Sizin evliliginizle onun cocuklarinin ne ilgisi var? Hala evlenmedin lafina karsilik herkesin kismeti farkli der gecersin, herkes kendine yakisani yapar. Mesela isyerindeki adama ihtiyaci olan sensin yerine "benim spora ihtiyacim yok ki deyip kahkahayi patlatsaydiniz. Laf sokmakla can yakmayi gercekten birbirine karistiriyorsunuz. Insanlarla konursurken daha rahat olun.

Anne olunca ne oluyor pardon?dokunulmaz mı olunuyor?anne değilim kadınım önce. anne olunca farklı mı olucak?bu kız belli ki yuva Özlemi çekiyor evlat sahibi olmak istiyor. kısmetindeki kişi çıkmıyor karşısına. bunu bile bile bir genç kadını yaralamak hoş mu şimdi? Artık şu kafayı değiştirin ya millet uzaya gitti siz hala doğurmakla övünüyorsunuz. doğurduk diye kendinizi ayrıcalıklı görüyorsunuz. işsizlik var çocuklar iş bulamıyor nüfus patlaması var. hala çocuk da çocuk.. dığurduklarınıza iyi bir hayat verebiliyor musun sen ona bak. size ne ya evlenir evlenmez insanlar.. nedir bu yani? Aynı iş ortamındaysan maalesef bu patavatsızlardan kaçamıyorsun işte..

evet kimse yaşlanınca yalnız kalmak istemez ki. bunu bile bile bana "yaşın 30'a dayandı. evliliği geciktirme. koca bul artık" diyor. napayım sokağa inip koca aranıyor diye davul mu çalayım olmuyorsa olmuyor. yapıcı olabilir. "daha çıkar karşına yaşın genç" tarzı ümit verir tarzda konuşabilir. moral bozmakla eline ne geçiyor? insanlar gerçekten çok acımasız.

aynen öyle çok doğru söylüyorsunuz. çevresi çok geniş olan biri değilim 2 tane çok yakın arkadaşım var. yalnızlıktan şikayetçi de değilim çok insana vakit ayırabilecek zamanım da yok, kitapla, sinemayla, kedimle de doldurabiliroyurm zamanımı ve anlamıyorum niye böyle düşündüğümü bağımlı kişilik bozukluğu mu var diye düşünüyorum bazen. hoşlandığım ama benle ego tatmini yapan erkeklere karşı bile böyleyim. bi yerde okumuştum biraz argo tabiridir ama "hayatta en önemli şey gerektiği zaman s... ri çekme yeteneğidir" diyordu işte bende bu yetenekten hiç yok insan kaybetmekten korkuyorum olmayan insanları. davetsizkullanici

ortamlarda aranilan tipler olur ya ben de onlardanim ayiptir soylemesi Soyle okul ortami diyelim her siniftan 10 kisi kankamdi tenefusumu yetiremezdim normal hayatim da ayni sekilde bir bulusma mi olacak Ben gidemiyorsam o bulusma ertelenir beni sevmeyen de nefret eder ama nasil mi? Lafimi esirgemem ama kirmadan incitmeden. Puf nokta bu bence. canini yakanizin canini yaktiniz diyelim. gece basinizi yastiga koydugunuzda icinizi rahatsiz etmeyecek mi. benim eder cunku. 3 gunluk dunyada yuk istemem cix Biraz kendin olmak zorundasin herkes biseyi begendi diye Sen de begendim dersen kendin olmaktan cikarsin. Bu sana yakismamis diyebilmelisin mesela. Aykiri olmak iyidir. Boyle baslarsan ufaktan ufaktan acilirsin bence. Negatifligi sal gitsin. guzel seyler dusun hayaller kur. Alingan insanin herkes ustune gider. Alindiysan bile caktirmayiver sacini salla bozma havani:) zaaflarini ortaya serme neden herkes bilecekmis? Onlar cok mu mukemmelmis. Peh aklima gelenler bunlar karisik yazdim ama anlasilir umarim. telefondan yazmak zor vesselam . push ; A

Merhaba Bana bu forum çok sey kattı diyebilirim. Konularda hanımların tepkilerine onlar olsaydi nasil cevap verirlerdi gibi orneklerine bakiyorum ve ister istemez aklimda kaliyor. Is yerinde ki olayda bana biri oyle dese bende susan tiplerdendim icime atardim cokta ezildim ama simdi olsa" ay cok ince dusuncelisiniz yaaa sagligimi dusunuyorsunuz sizde mi fitliginizi buna borclusunuz"derdim

Ay bide şu var laf sok sok ayy canım alındın sen çok alıngansın vs. derler yine aynı şekilde devam ederler.. madem alınganım laf sokma ya yeter. laf sokmafan iletişim kuramıyor musun insanlarla?ben kimseye laf sokmam mesela boyuna kilosuna atıyorum ilişkisine vs.. millet çar car konuşuyor üstüme. Yurt döneminde bir kız vardı herşeyime laf sokardı yok kalçan büyük yok saçın seyrek bilmem ne.. kusur aramak istesek bir sürü buluruz yani tonla ama ben yapmam tarzım değil. saçım gür ve sağlıklı maşallah hiç öyle seyrek falan değil. kuaförüme söyledim vayy kıskanç dedi keşke herkesin Şaçı böyle olsa.. O kalçan büyük diyenin ufacık poposu vardı hasetlenmiş yazık beni ordan vurucak ya daha bir sürü şey.. İnsanı aşağıya çekme amaç bide bunu erkek arkadas vs ortamında yapıp prim kazanmaya çalışan zavallılar var.. var yani gördük.. hemcinslerimiz keşke biraz kendine güvenli olsa böyle insanlar üzerinden ego tatmin etmeye ihtiyaç duymasa ne güzel olurdu..

Sizi çok iyi anlıyorum fiziksel şiddet olmasa da ben de hep psikolojik şiddetle büyüdüm. İstemeyerek bilinçsizce yaptılar bunu. Hatta baksanız her türlü kötülükten beni korumaya çalışan annem ve babam beni en çok kendileri yaraladılar. Ben de sizin gibiydim ortamlarda hep çekingen susup kalan bir tiptim. Hatta bir ortamda sohbete dahil olmak için kırk kere düşünmem gerekiyordu. Acaba onları sıkar mıyım, anlattığım şeyi saçma bulurlar mı? Gibi sorular yüzünden genelde dinlemeyi tercih ederdim. Gerçekten burdaki annelere şunu ifade etmek istiyorumki, en büyük travmalar, alışkanlıklar, karakter özellikleri çocuklukta kazanılıyor. Çocukken yaşadığınız bir şey ya gelecekte sizi koruyan bir silah ya da kendinize sıktığınız son kurşun oluyor. Çocukları birer yetişkin olana kadar önemsemiyoruz, çocukların da bir birey olduğu çoğu zaman unutuluyor ne yazıkki. Sanki etkisiz elemanmış gibi bir algı var. Ne yaşarsa yaşasın büyüdüğünde tüm herşeyi unutacak ve sıfırdan başlayacak sanki. Öyle bir dünya yok maalesef. Bana gelecek olursak, ben bu özelliğimi üniversitede okurken aştım. Korktuğum herşeyin üzerine gittim. Yıllarca içimde tutup kendimi yıprattığım şeyler konusunda kendimi eğittim. Bir şey beni rahatsız ediyorsa bunu karşımdakine söylemekten asla çekinmedim. Çünkü gördüm ki ben kendimi ifade etmezsem eğer, insanlar onlara kendimi gösterdiğim kadarıyla anlayacaklar beni. Bu yüzden suçu onlarda değil kendimde aramayalıyım diye düşündüm. Onları değil kendimi değiştirmem aslında özüme dönmem lazımdı. Ve gözümde büyütüğüm her insanın da aslında benim gibi zaafları ve yaraları olduğunu gördüm. Bu süreçte kendime öncelikle iyi arkadaşlıklar edindim. Yanlarında kendim gibi davranacağım ve hiç kasılmayacağım insanlar. Tamamen kendime ördüğüm duvarı yıkmaya çalıştım. Aynı zamanda benim dünya görüşüme ters, aynı fikirde olmayacağım insanlarla da önyargısız güzel arkadaşlıklar kurdum. Böylelikle kimseye kendimi ıspatlamak ve fikir uyuşmazlığı yaşamak gibi bi derdim olmadı. Şuan hoş sohbetli, aynı zamanda oldukça girişken ve dobra bir kişilik olarak biliniyorum. Size tavsiyem yaşadığınız durumu avantaj haline getirin. İçinizdeki bu yoğun hissi kalıplarınızdan çıkmak adına güç olarak kullanın.

Bence sen güzel kalbini hiç bozma. Kalp de kırma. Aynen böyle devam et. Sadece insanları dışarıdan gözlemle, kimisi kendi derdindedir, kimisi de başkalarını mutsuz etmek için yaşar. Bu ikinci gruba bulaşma yeter. Yani bunlarla is dışında hiç ilişki kurma.

Onunki anne kalbi de bu kizcagizinki ne kalbi? Illa anne mi olmak lazim dusunceli davranilmasi icin? O dusuncesizse konusurken iyi bu kizcagiz cevap verince mi kotu? Madem incinmek istemiyor o zaman incitmeyecek karsisindakini. Cocuklariyla hava atiyorsa bence gayet de hak ediyor o laflari kimse kusura bakmasin. Cocuklari olayin icine kendi katmis zaten. Karsisindaki de onlarla ilgili birsey soylediginde kirilacak alinacak luksu yok artik.

Aslinda sorunlarinin farkina varmissin. Ne guzel. Kendini de guzel ifade etmissin. Sorunun farkina varmissan cozumu de bulman gerekir. Kendine deger vermediginden hersey. Sen kendini degersiz hissettigin surece bunu bir sekilde hareketlerinle ya da bakislarinla karsindaki insanlara hissettirirsin. Ego tatminine ihtiyaci olan insanlar da seni ezerek kendi egolarini tatmin ederler. Durusunla ozguven sahibi oldugunu gostermelisin. Pasif olma. Bir de herkes seni sevmek zorunda degil. Beni sevsinler diye kendini ezdirirsen kimse seni sevmez ezer. Malesef bu boyle. Fedakar olan asiri ödūn veren insanlar hep kaybeder. Bir durusun olsun. Insanlarin bir yere kadar sana boyle davranmasina izin ver yani bir sInIrIn olsun. Prensip sahibi ol. Senin de kurallarin prensiplerin olsun. Bu senin kisilik sahibi oldugunu gosterir. Insanlar kisilik sahibi insanlara saygi duyar. Sevilmek icin herseye okey diyenlere degil. Azicik sevgi kirintisi yasamak icin kendini ezdirme. Merak etme insanlar seni sever. Unutma herkesi sevmek zorunda degilsin herkes de seni sevmek zorunda degil. Ne guzel iyi bir universiteden basari ile mezun olup bir iste calisiyorsun. 30 undan once evlenmek de marifet degil. Hatta evlilik cok da matah birsey degil aslinda. Onemli olan evlenme isini gerceklestirmek degil. Cogu insan bu yuzden basarisiz evlilik yapiyor zaten. Evlenmis olmak icin evleniyor. Evde kalicam diye karsisina ilk cikana evet diyor. Onemli olan hayati seninle paylasabilecek biriyle evlenmek, yoksa sonu kotu bitecegini bile bile o yola girmek daha beter. Babandan kaynakli bir ozguven eksikligin var ancak buna bir son vermek de senin elinde. Unutma hepimiz insaniz ve hepimiz kusurluyuz. Kimse mukemmel degil. O yuzden karsindaki insani gozunde cok yuceltme, kendini de cok kucuk gorme. Yapabileceklerinin farkina var, yapamayacaklarinin da. Herkes herseyi yapamaz cunku. Bu arada sana tavsiyem ozguven eksikligini kapatmak icin hangi yonde iyiysen o yonunu gelistir. Kimse her iste iyi degildir cunku. Terzi dikiste iyidir ressam resim yapmada. Sen de kendindeki cevheri kesfet ve o yonunu gelistir. Kendini de ezdirme. Karsindaki de insan. Sen nasil o laflari kaldirabiliyorsan onlar da kaldirabilir merak etme. Son olarak hayir demeyi ogren. Herseye evet dersen bu seni kisiliksizlestirir. Hayir diyebilenler kaybetmez kazanir. Cunku karsisindakine neyi yapabilecegini neyi yapamayacagini bilen bir insan imaji cizer. Sevgi dilencisi olma. Insanlarin seni sevmesini bekleme. Sen durusunu bozmazsan, gercek dostlarini bulursun. Yalnizliktan da korkma. Yalnizlik o kadar da kotu degil. Yalniz da kalmazsin merak etme yeter ki prensip sahibi ol.

Tabi ben anneyim diye tek övündüğü şeyin bu olması da sacma O kişinin de tabi

Cok fark var. Ben bir kadinim ama anne degilim. Kadin kalbinin ne demek oldugunu bilirim ama anne kalbinin anne olmadan once ne demek oldugunu bilemem. Bu demek degilki karsidaki kadin hakli soylediklerinde. Kendisine yakisan bu kotu soylemlermis. Buna cevaben "cocuklarin var ama ölebilir bir daha bana evde kaldin deme" mi demeli yani? Bunu yazmak bile utanc verici.

Bu dediğiniz durumda olup da sorun yaşayan biri var bir süredir o da benim Yazdıklarınız bana ilham verdi, paylaşmak istedim. İçimde yaraysa demek.. konu sahibinin yapısıyla, yetişme tarzıyla hiç bir alakam yok. Her zaman laf sokan insanlara başarılı ya da başarısız bir şekilde illa ki cevap verdim. Ben daha çok arkadaşçıl, komik, güldürmeyi seven ve içten biriydim. Nedendir bilinmez bir ortama girdiğimde birden fazla kişiyi tanıyorsam hep ortamda bir huzur, mutluluk olsun diye kendimi kasar herkese tatlı tatlı davranırdım, resmen bunu görev edinmek gibi bir zorunluluk hissederdim. Bana laf sokan birilerine bile esprili cevaplar vermeye çalışır, ortam soğumasın diye uğraşırdım. Sonuç; - aptal muamelesi yapılması - yav he he jasse tamam deyip ciddiye alınmamak - bana karşı en ufak bir şeyde saçma sapan duygusal triplere girilmesi - bir şey anlatırken sözümün kesilmesi başka bir şeylerden bahsedilmesi - çoklu arkadaş oluşumlarında hep geri planda kalmak, son tercih edilen olmak. - esas kızın yanında yardımcı kadın oyuncu muamelesi yapılması.. vs. daha neler neler uzar gider... En son eski sevgilim ilk tanıştığımız günkü arkadaş ortamından bahsederken, "jasse hayatım biliyo musun seninle ilk tanıştığımda 'salak mı bu kız' diye düşünmüştüm. ne kadar yanılmışım oysa ki".. diye güya beni överken, bu benim için bardağı taşıran son damla oldu. Öyle mi dedim.. Ben değil bu dünya salak. Artık arkadaş canlısı hiç mi hiç değilim. İnsanlar beni merak edip bana yaklaşıyorlarsa niyetlerini sezip ona göre davranıyorum. İnsanlarla konuşuyorum mesafeli ve asgari ölçüde ama. Basbayağı soğuk ve heykel gibi duruyorum istisnalar dışında. Mütevazi olmuyorum, bir şeyin doğrusunu biliyorsam "hayır o öyle değil böyle" diyorum soğukkanlılıkla. Birisine uyuz olduysam direk "iğneleyici" tavrıma bürünüp yardırıyorum. Daha çok var. He bir de 3 yıldır düzenli spor yapıyorum biraz sert şekilde. Sanırım değişen ve dikleşen vücut yapım spor dışındaki duruşuma da yansıyor ve bu da insanlara hafif sert bir imaj veriyor emin değilim. Sonuçlar; - Jasse, sen dışardan çok soğuk ve sinirli biri gibi görünüyorsun, yaklaşmaya korkulacak türden ama tanıyınca o kadar tatlı bir insansın ki, pamuk gibisin. sana haksızlık etmişiz ( 500 defa duydum bunu farklı insan gruplarından) -Dışardan mesafeli bir duruşun var bir parça çekiniyor insan sana bir şey demeye. cool bir duruşun var -Birisiyle baştan takışıp, sonra haksızsam ve de kendisiyle bu durumu düzeltmeye yönelik bir konuşma yapacaksam; "senin o cool duruşun var ya hani, ne oldu ona? hmm şaşırdım bana bunları söylemene teşekkür ederim". (2 defa başıma geldi. bir kere ağzımdan ben coolum lafı çıkmamış, haspam duygularımı aldırdıgımı sandı herhalde.) - Seninle ilk tanıştığımda eyvah ben bu kızla nasıl anlaşıcam, kendini ne sanıyor bu yahu dedim. Ama tanıdıkça sana bayıldım asla bozma bunu -Fotoğraf çekip instahikayeye atıyorum, seksi baktığımı düşünürken, hoop biri hikayeme yanıt veriyor: çok agresif çıkmışsın.. çok sinirli bakıyorsun... çok sertsin baby.. uzar gider... gördüğünüz gibi olayım La Fontene deki Baba, Oğul ve Eşek masalına döndü resmen. İnsanlara nasıl davranacağımı şaşırmış durumdayım. Hayır bir de bazen çok abarttıklarını düşünüyorum ve şok oluyorum gerçekten böyle mi görünüyorum diye. Bu da burda dursun Konu sahibi bu arada ben de Balık Burcuyum ve beni pistlerde görmenizi isterim. Burcumu söylediğimde bana inanmazlar. Bu önyargıyı yıkmak sizin elinizde. O size "balık burcu oldugun çok belli deyip aklınca size hakaret eden tiplemeye ;ya alaycı ses tonuyla ya da kınar şekilde direk senli benli "astrolojinin kraliçesi misin sen? ne biliyorsun ki balık burcu hakkında?" diye terslenirdim ben olsam. buradaki alt metin; 1- sen kimsin? 2- neyi ne kadar biliyorsun? 3-ne hakla üzerimde kullanırsın? bu şekilde düşünmeye başlayarak cevaplarınızı zaman içerisinde düşe kalka toplamaya başlar, karşı atağa geçersiniz.

Ben de sizi balık burcu zannetmiştim. Hatta aynı burç olduğumuzu düşünmüştüm. Seridina Guru Anneler

Cool olmak gibi derdim hic olmadi. Elimden geldigince de insanlari kirmamaya calisirim. Fakat bazi insanlar empati duygusundan yoksun oluyorlar. Karsisindaki insani nasil hissettirdigini anlamasinin tek yolu ayni seyi ona da yasatmak malesef. Ki zaten konu sahibi sadece 'cocuk yapmak senin marifetin degil, Allah verir Allah alir' tarzi birsey yazmis. Bunda 'anne kalbi'ni kiracak birsey yok. Kendi yaratmadi heralde cocugu. Neyine aliniyor bunun. O kadar hassassa 'anne yuregi' o zaman karsisindaki birini evladi. Bunu anlamasi lazim. Kisacasi ben birisi sirf 'anne' diye soyleyecegim seyden geri durmam. Hakaret etmeden seviyeyi bozmadan cok da guzel cevap verilebilir seviyesiz insanlara. Kaliteli olmak herseye boynunu bukup sonra psikolijini bozmayi gerektirmez.

İnsanlardaki ego tatmini mi bilmiyorum ama sizdeki alınganlık. Sokagintavani

Ben bazıları beni sevmesin istiyorum. Eğer herkes beni severse ben yokum demektir.

aslında çok iyi olur, gerçi her durumda yeni birlaf sokmayla karşılaştığımda mal gibi kalıyorum ama mesela nickimden de görüleceği üzere balık burcuyum. bi ortamda bunu söylediğimde kadının biri "çok belli senin BALIK burcu oluğun, tam BALIKSIN" demişti. Yani esas demek istediği hakaretti, bana alık demişti aslında tonlamasından vurgusundan belliydi. O an çok üzülmüştüm gözlerim dolmuştu. Annem yaşında da kadındı. Sessiz kalmıştım amahala sindirebilmiş değilim bu olayı. O an mesela kaba olmadan nasıl cevap verilebilirdi bu kadına?

Ben konu sahibinin gözlerinde yerlerde olduğunu düşünmüyorum. bemce kızı kıskanıp aşağıya çekmeye çalışıyorlar alınganlığını anladılarsa daha da üstüne gelirler kırılmamak içim bir kaç kez aynısını yapması lazım başka türlü yolu yok..

Basini okudum devamini okuyamadim, Sorun bu, kisa oz ve net olun, Ozguven sorununuz var, Malesef kimse sizi ozellikle secmiyor, Eziklikten boyle dusunuyorsunuz, Psikiyatr ve psikologa gidin, terapi alin, Gecmis olsun

Kadın kalbiyle anne kalbi arasında ne fark var? Karşıdakinin canını yakmak için kendi evliliğini, çocuklarını kullanan kadına bu şekilde cevap vermek acımasızlık değil. Ilk aşamada verdiğiniz cevap saçma olsa da mutlaka bir şeyler söyleyin. Cevap vermeyeceğinizi bildikleri için üzerinize gidiyorlar.

Sizin de yükselen burcunuz balik galiba ozelliklerini taşıyor gibisiniz biraz derdim gercekten pratik yapabiliriz

Daha önce de yazılmış ama bence psikoterapi işinizi çözer bizim burada vereceğimiz tavsiyeler sizi bı nebzede olsa harekete gecirse de devam konusunda sıkıntı yaşayabilirsiniz.. akilci- duygusal terapi ya da bilişsel terapi konusunda eğitim almış uzamanlarla görüşmeniz size çok büyük fayda getirir... umarım sorununuz asarsiniz. .. sonanda

İnsanlardan kaçma olayı bende de var. Halbuki sosyalleşmek, başka insanlarla tanışmak çok istiyorum öte yandan da girdiğim ortamlarda beni çözecekler, laf sokup üzerimde n popülerlik kasacaklar diye geriliyorum. İnternette aratınca "avoidant kişilik bozukluğu" diye bir hastalık çıkıyor. Bir de laf sokmanın da sanatı varmış , güle güle laf sokmalıymışız öbür türlü kavga gibi göründüğü için itici olurmuşuz ben bunu beceremiyorum çünkü gülerek laf sokmak için rahat olmak lazım. Ama o an gelen kalp çarpıntısı hepsini engelliyor o heyecan, kalp krizi gibi gelen his

Valla istediğini söyle o tipe. Umursamadan kalp kırmaya kalkıyorsa kendisinin de kalbinin kırılabileceğini bilsin madem. Bidaha kimse üzerinde egosunu tatmin etmesin kahvetelvesi

Seni çok iyi anlıyorum. Gercekten rahatsız edici bir durum. Yetiştirilme tarzından ve senin yapından kaynaklanıyor bence. Bana da okuyordu senin anlattıkların ve insan garipsiyor. İnsan kendini biliyor içimde kimseye karsı kötü niyet kıskançlık yok özel olarak uğrasmıyorum yapım böyle. Hassasım insanların duygularına karsı birini istemeden üzmüşsem cok kotu olurum. Bana yakın olan insanlar fazla iyi niyetlisin falan derler... Ama az tanıyan insanlardan hakkımda için dışın bir değil fena birine benziyorsun falan bir sürü sey duydum. Sok oldum tabi... sonra düşündükçe farkettim ki ben güvenmediğim yakın olmadığım insanların yakın olmaktan hiç hazetmiyorum. Sosyal ortamlarda bulunuluyor benim suratım düşüyor konular sıkıcı falan orda olmayı istemiyorum kesinlikle. Ne yazık ki öyle her seye gülebilen ve suratında gülücükle gezen biri de değilim. Dedim benim yapım bu yakın olmadığım insanlarla aynı ortamda bulunmuycam mümkün oldukça. Eldeki malzeme bu ne yapayım saçma sapan lafları duymaktan. Samimi oldugumla görüşürüm sadece. Diğer insanlarla da mümkün olduğu kadar mesafe aynı ortamda bulunmama... Hakkaten güler yüzlü olmanın çok etkisi var. Bir süre güler yüzlü olmak için uğrastım çaba sarfettim ekstra insanlar o kadar değişti ki... ama gel gelelim sürekli gülmek yorucu geldi bana. Bir de sana laf atan laf çarpan insanları kıracakdın sende. Bazıları var kimle dalga gecsek kimi eleştirsek diye geziyorlar. Ya suratlarına bakma mecburiyet haricinde hiç konusma. Hani anlasın ondan hiç hoslanmadığını ya da sen de onun eksikliklerini düşün incele yüzüne vur. Ben bu insanlara yapacak baska bir sey bulamadım. Bir kısmı ego tatmin etmek için yapıyor. Bir kısmının alay etmek eğlence anlayısı. İki tipten de uzak dur bence. M

Oncelikle ufaktan laf sokmaya baslamaya çalışmalisiniz. Bunun icin isterseniz pratik yapalim birsekilde laf sokalim size siz karşılık verin filan böylece biraz torpulenebilir. Aklıma bu geldi pratige dokmek icin :)

Konu sahibi ben çok değil üç dört yıl öncesine kadar senin gibiydim. Bunu istediğim şeyleri hayal etmekten öte gerçekleştirerek başardım. Mesela; benim şömine takıntım vardır. Çok severim. Eski evimde yapamadım ama taşındığım evde ilk işim şömine alıp yerleştirmek oldu. Bunun gibi. İsteklerini erteleme. Onları gerçekleştirdikte kendinle gurur duyuyorsun. A

Ben evlenmek için çok gencim. Gönlümce yaşamak varken neden evleneyim ki, demeliydiniz bence. A

Pazar gunu gifin, bahane degil care uretin, Size tavsiyem kagit kalem, kendinizde en begenmediginiz ozellikleri yazin, Doktorada anlatirsiniz, Bahaneler, vamit yok, oyke sansim, beni buldu vs vs davetsizkullanici

Ya nasıl dert sen kendini oyle bi anlatmışsın ki ben meleğim.. kalbin kötü, çocuklarından bul ne? derdin çocukla mı, masum çocuğu ne katıyorsun olaya? Senln derdin anne ile... Patron Bile değil derken de adamı ezmişsin!!! ne var xxx hanım gelirken su dosyayı alın demesinde, espri kotu olmus o espriye tepkini koy adamın kilosu yerine dmi? Ayrıca ; ben de yeri gelir kalırım söyleyemem, söylemem gerekeni amaaaaa senin gibi çocuğundan bul demek yerine, demesem daha iyi Gerekene gerektiği cevabı ver sen ezdirmemek olayını çata çat kavgayla eş görüyorsun!