ben kesinlikle onsuz daha mutluyum hayattan çok beklentim yokki... işim var Allaha şükür. ailemin yakınında gül gibi yaşar giderim her namazda Allahım birine aşık olsun, beni azad etsin o da mutlu olsun yuva kursun diye dua ediyorum yaptığı her şeye rağmen bir kez beddua etmedim ona

sadece ilk sayfayı okuyup yorum yaptım ben. şu yorumu gördükten sonra ilk yorumumu geri aldım.

"davulun sesi uzaktan hoş gelir" mi dersiniz, "bekara karı boşamak kolay" mı bilmem ama sadece evde bağrış, çağrış ve hissedilebilir bir gerginlik olması bile boşanmanız için neden bence. ben sizin durumunuzda değilim ama maddi ve manevi olarak güçsüz, kimsesiz bir annenin nasıl mutsuz olduğunu ve o evde nasıl mutsuz çocuklar yetiştiğini kendimden çok iyi biliyorum. babam bize dünya iyisi, belki de en iyi baba figürü ama tam bir psikopat, hakaret olarak değil gerçekten hasta. sürekli tetikteyiz "bağırdı, bağıracak, anneme küfür edecek, bize höykürecek, yanlış mı yaptık, doğru mu söyledik, annemle yalnız kalmasalar bari..." ömrümüz böyle geçti. her bayram, her yılbaşında mutlaka kavga vardı evimizde çünkü babam huzursuzdur. yapısı öyle. millet ne der, ayıp, günah... sıkar, boğar insanı. kaç kere boşanmaya kalkıştı annem. parasız, pulsuz, kimsesiz ama lanet olasıca benim zırlamalarımla geri döndü. keşke dönmeseydi. ömrü geçti, her mutlu anımda annem içimde kocaman bir yara. evlendim, anne oldum hala her an aklım onlarda telefonu geç açsalar babam bir şey mi yaptı , annemin panik atağı mı azdı sürekli bu şekilde hayatım, hayatımız kardeşimle. inanın bana eğer huzursuzluk, şiddet, kavga varsa er ya da geç çocuklarınız size minettar olacaktır boşandığınız için ve en önemlisi hayatınıza sahip çıkın.

teşekkür ederim herşeyi yoluna koyduk çok şükür çok iyi bir eşim var Allah razı olsun annem sağlık sorunları yüzünden işten ayrıldığında 2 senelik prim eksiği vardı o yatırdı ama yaşı bekliyor daha bende tam annem rahatsızlanmadan birkaç ay önce okulu bitirip işe girmiştim zaten kirasını gönderiyorum kardeşim eve bakıyor yani Allah sabredenin mükafatını veriyor. İnanılmaz mücadelelr verdik çok kötü günler yaşadık harçlık almadan gittim okula aç yatttığımız çok oldu ama ben de çalışmaya başladığımda herşey düzene girdi. Çeyimiizi herşeyimi yaptım evimize yeni eşyalar aldık. Yani böyle konular gördükçe hep söylüyorum cesaretli olmak lazım.

kızlar eşimin köyünde yaşıyoruz o buranın öğretmeni ben yan köyün... ilçede ve ankarada faan başka evleri de var ama şuan lojmandayız çocuklara babane bakıyor diye köydeyiz... benim ailemse çanakkalede..12 saat uzakta yani boşansıktan sonra burada kalmam imkansız bağlasalar durmam ki hayatı zehir eder bana parkon bence

yok okumadım hemen bakıyorum... ama size diyebileceğim tek şey çocuklar şiddeti görürse şiddet taraftarı olurlar hakaret işitirlerse küfrü öğrenirler sevgisizliği görürlerse hayatlarında hep saldırgan ve ezik karakterleri olur... huzursuz bir ailede büyüyeceklerine huzurlu bir şekilde yalnız büyümeleri evladır... Tercih sizin tabi ki.. F

Buna yaşayan biri olarak şöyle cevap vereyim. Annem ilkokul mezunuydu, babam çalışmasına izin vermediği boşarım diye tehdit ettiği için hiç çalışma hayatı olmamıştı ama eninde sonunda boşandılar. Ben ilkokulu yeni bitirmiştim kardeşim daha 6 yaşındaydı. 2 çocuk, ev kira, annemin mesleği yok. Bize babamdan sadece evdeki eşyalar kaldı evi vardı mütahitte ayrılırlarken biz geçici kiradaydık onu da zaten bitince satmış yemiş bir kuruş parasını görmedik. Dayım bizimle kalıyordu onun maaşı vardı ama o da 1 sene sonra evlendi başka eve çıktı kaldık öyle. Bulunduğumuz evden de oğlum taşınacak diye çıkardılar. Ev ararız dul kadın diye vermezler, iş ara tecrübesiz derler ya da sarkıntılıklar olur. Çok zor günler yaşadık tarifi imkansız. Ama annem asla yılmadı iş buldu çalıştı o paranın da öyle bereketi olurdu ki. Ben okudum kardeşim ortaokulu bitdi okumadı çalıştı ben aöf yazdım bir yandan çalıştım sonra evlendim. Geçindik öyle ya da böyle çok bulduk çok az bulduk az yedik. Şimdi annem çalışamıyor emekliliğine var ben başka şehirdeyim eşimin durumu iyi ben çalışıp kira gönderiyorum kardeşim evi geçindiriyor yani annem yapabildiyse mesleği olan ailesi de yanında olan biri neden yapamasın.

yorumları okumadım, sadece sizin mesajınıza istinaden yazıyorum. 28 yaşında eşinden boşanmış, 2 küçük çocuğunu tek başına aslanlar gibi büyütmüş bir annenin evladıyım. eşi için hayatında herşeyden vazgeçen, tahsilini yarıda bırakan annem hakaretlere, dayağa, kumar illetine artık dayanamayıp benim ve kardeşimin psikolojisine önem vererek babamla olan evliliğini bitirdi ve ayrıldığında işe girip kendi ayaklarının üzerinde durdu. babam nafaka dahi ödemedi. ayda yılda bir gelip bizi sevmesinden ibaretti babamla ilişkimiz. annem tek başına ikimize de baktı büyüttü, şu anda eli ekmek tutan iki yetişkinin annesi ve bizim baş tacımız. ilerde çocuklarınız büyüdğünde sizi böyle kıvançla, gurur duyarak da anlatabilirler, bozuk psikolojileriyle, kavga içinde geçen bir evlilik içinde büyüdükleri için hem sizi hem babalarını suçlayarak da. karar sizin. . push ; limoncu28

kadesa sen beni tanıyorsun kuzum yıllar öncesinden ama hatırlamazsın o zaman da başlık açmıştım millet inanmadı bile yaşadıklarıma kadesa

Merhaba Anneperi forumda benimle aynı derdi yaşayan var mı diye dolanırken yazdıklarını okudum, sevinilmez biliyorum ama çok benzer şeyler yaşadığımız için hemen yazmak istedim. Ben de aylar belki de yıllardır bu kararı erteleyip duran 2 çocuk annesi bir öğretmenim. Kızım 14 oğlum 10 yaşında ve daha dün oğlum"anne ama sen onu hep affediyorsun gidelim artık onunla aynı evde yaşamayalım" dedi ve ben şok oldum. Çünkü özellikle onu babasından ayırmak istemedim hiçbir zaman da babasını kötülemedim ama sonuçta onun gözünün önünde saçlarımı yoldu, çok kere yemekte sofrayı dağıttı eşyaları kırdı falan filan daha bir sürü çirkin benim anlatmaya bile utandığım davranış. Nedenleri sorarsan onun sürekli watsupp ya da bilgisayarda yakaladığım halde inkar ettiği uygunsuz ilişkileri mi dersin, evin tüm yükünün bende olup hiçbir şekilde yardımcı olmaması, en ufak tartışmada o..., şerefsiz, bilimum hakaretleri, kızıma üvey evlat muamelesi yapıp oğluna sevgi göstererek çocuk eğitiminde uzlaşamayışımız bunlar sadece bir kısmı. Şimdiye kadar sabrettim çünkü aynı senin eşin gibi bir ara düzgün gidiyor sonra en ufak problemde sar başa yalama olduk anlayacağın ve ben artık ciddi anlamada bıktım tükendim. Benim ailemde de destek olan yok anneme söylesem kalbi falan var aşırı evhamlı söyleyemiyorum da şimdi avukat vs işler için araştırma aşamasındayım maddi sıkıntım da var bakalım nasıl işin içinden çıkacağım. Senin için de diyebileceğim şu ki eminim o asalaklardan kurtulduğumuzda asıl kendimizi bulacağız hiiiç korkma sadece kendini ve çocuklarını düşün ömür geçiyor kaybedecek zamanımız yok. Hele senin oğluşun daha çok örselenmeden kurtar onu.

İmkansız değil ama zor. Boşandım, 2 kızım var. Zaman zaman çok bunaldığım oluyor. Çocukların tüm yükünü, yük derken manevi sorumluluklarını taşımak zor. Ama hiç bir zaman keşke boşanmasaydım demedim. Bu zorluklarla baş etmek o adamla evli kalmaktan daha kolay.

yuhh yani eşinize. çorba bile fazla bu adama. adamda demek içimden gelmedi ama.

Ben de öğretmenim kardesm, evliyim. bazen okulda çocuklara gösterdiğimiz sabri ailemize esimize gösteremiyordu. benim de çok bunaldugim zamanlar oldu bosanmayi düşündüğüm. ama seytanin sürekli bir şeyler fisildadigini unutmayın boşanmak için. Hic bires mmükemmel değil arkadaşlarından görüyorum. o yüzden ona sabirla davranin karsiligini muhakkak göreceksiniz. Yikmak kolaydır yapmak zordur. sabredin yuvanizi bozmayin bosanlar çok mu mutlu?sanmıyorum

eşim de diyor "ben de boşanmak istiyorum da çocuklarım seninle büyüsün istemiyorum" bazen her şeyi öteleyip iyi daranıyor güzel şeyler söylüyor... iyi davranıyor ama sanki hepsi rol... sırf iyi geçinmek adına

Tamam bile deme, hiç ses vermeden kendi bildiğini yap, takmıyor umursamıyor gibi yap, bişi sorduğunda da sen boşanmayı göze aldın önemsiyor musun beni yoksa de... Ot gibi görünme güçlü gözük bak ne güzel mesleğinde var. kadesa

işte ihtiyacım olan mesaj... arada yazarım size olmaz mı?

hep o ikilemler insanı maf ediyor bi sabah kalkıyorsun bitsin diğer sabah kalkıyorsun dayanabilirim... ama cnm biliyormusun olmuyor giden senden gdiyor vakit öyle hızlı geçiyor ki M Mevlana123

Allah'ın manyağı.. çok ayrıntı verme tanınacaksın yoksa. dayak, hakaret, aşırı kıskançlık, hatta çok iğrenç bi şey bile var. hem kendini hem çocuklarını kurtar. parkon bence

ailem ilk defa bu ekimde saip çıktı bana ondan önce hep aman kızım yuvanı yıkma der eşime yalvarırlardı... ekimde babam epey azarladı eşimi telefonda kızım da torunlarımda yok artık unut falan dedi yeter dedi şimdi tavırlı onlara göndermem

biliyorum tatlım... sağol desteğin için ama olanları hatırladın işte((

kesinlikle çok güçlüsün maşallah... resimdekiler sizsiniz sanırım:) huzurunuz daim olsun

Kendimden örnek vermek istiyorum biz 3 kardesiz annemle babam ayrı annemin okuma yazması yoktu hiçbir geliri yoktu onun bunun yardımları ile büyüdük tabi yokluk kolay bişi değil maddi sıkıntının zorluğu psikolojimizi etkiledi ama su var ki annem bize babamın yokluğunu hiç hissrttirmedi evimizde huzur vardı en yakın arkadaşımın evinde babasından dolayi huzur yoktu ve onun hala psikolojisi bozuk yani kisacasi huzur çok önemli evli iken huzursuzsan böyle bi evliligi sırf çocuklar babalarindab ayrı kalmasın diye sürdürme Önceki

Yukardaki ayrıtıdan hatırladım canım. Boşan, konuyu tekrar okuyunca kaçırdığım ayrıntılarıda gördüm. Yaza kadar zaman verdim demişsin, en doğrusu. Bu süreçte psikolojik destek almaya ikna et kocanı. Eğer destek almayı kabul etmeyip düzelmiyorsa boşan. Bu kadar mutsuzken çocuklarına yetemezsin. Tatillerde görüşürler babalarıyla.

Su cumleler cinliyor su an kafamda. Ben istememene ragmen bana zorla sahip oldu. Ve nasil bi duruma gelmissen duan: insallah baskasina asik olurda beni azad eder diyosun. Ayril derim ben, ayril.

28 yıllık evliliğim 6 ay önce bitti kızımla oturuyorum... şimdi çok huzurluyum, ben zaten yanlız gibi yaşıyordum şimdi herkes biliyor... zor gelen tek şey boşandığımı söylemek oldu... çok şükür kurtuldum...

Hic biseycik olmaz ablasi 2 cocugunuda mis gibi bakarsin, buyutursun Az kendine guven, ama ilk basta hep boyle bir korku oluyor, telas, duygularda karmasa yasaniyor normal yani Kesin bir karar verdikten sonrai kolay, inan en zor asama karar verebilmek ben 4 cocuk buyutuyorum, babalarida gormuyor, hatta en kucugum baba denilen sahsi hic tanimiyor Herseye ragmen

boşandım.. ikizlerim yeni doğmuşken üstelik.. kolay diye bir şey yok hayatta elbette ki çok zor oluyor, herşeye tek başınıza koşturmak, bütün yükü tek başınıza taşımaya çalışmak.. şuda bir gerçek ki eski eşimle hayat daha da zor olacaktı buna eminim. şuan yavrularım birlikte çok mutlu ve huzurluyuz..

o zmn çekinmeyin sakın korkmayın evet güllerle bezenmiş bir yol yok ama biz şu an herkesin imrendiği sevindiği şaşırdığı bir noktadayız. Bundan 10 sene sonra bambaşka 20 sene sonra bambaşka olacak. sakın korkmayın o çocuklar ona alışacak hem metin şentürk örneği veriyorum adam nasıl mutlu? Bir çok kişiden mutlu, musmutlu.. Korkmayın çocuklarınız için

Kesinlikle annem siddet yuzunden babamla ayrildi bizim gozumuxun onunde siddet kufurler oldu annem annecigiimmm benim kiymetlim her gun aglardi. Aglattiniz beni yaa eski gunlere gittim. Keske biz bebekken bosansaymis bu guvensizlik bana kardesime de yansidi her esimlw kanga etsem bana vuracak kufur edecek diye korkuyorum. Babamdan nefret ediyor senelerdir gorusmuyoruz. Kucuk olsaydik boyle olmazdi annemde cok pisman omur bitti keske siz bebekken ayrilsaydum der. Olmuyorsa ki siddet kufur var ardiniza bwkmayin cekmeyin. Cocuklar cok etkileniyor. Esim baba hic el kaldirmadi ama 1 kere kufur etti 3 gun konysmadim hep agladim. Korkular oluyor etkileniyor kararli olun biticekse bitirin lutfen annemin hatasina dusmeyin

allah sabır versin. Çok üzülüyorum. Kadını özgür bırakamayacak kadar kendine güveni olmayan sıkıntılı bir insan kocanız demek ki. Bence boşanmakta sonuna kadar haklısınız. Esir hayatı sürdükten sonra parası pulu batsın ya.

yaza kadar üç beş kuruş kenara para koyabilirsen koymaya çalış.. ve çaktırmadan lazım olacak eşyaları topla mesela tc kimlik nosu bile lazım oluyor dava açabilmek için.. ben evlilik cüzdanımı falan hep unutmuşum almayı..

ekimde geri gelmeseymişim keşke... ama işte şans vermedim demek istemedim her eyi çektim.. köy demedim soğuk demedim... bu lojmanı adam edene kadar ömrüm gitti öğretmen arkadaşlar giyinir harcar parfüm kokar ben yıllardır aynı etek aynı kazak domestos kokum hiç gitmez yine de ben pisim... yetti artık.. hizmetçisi olsam maaş alırdım üstüne ben bir de maaşımı yediriyorum inanın ya her şey söylenmez... kardeşime harçlık gönderiyor 150 tl, 25 tl telefouma yükleme yapıyopr... başka masrafım yok yine de konu açılsa "kapımda besleniyorsun" der.. köpeğm sanki P

Ben istemeden derken? Tecavuz mu etti sana?

üzülecek birşey yok. bir insanın huyu değişmez. bence başarabilirsin. olmuyorsa olmuyordur. kolay alınmıyor çünkü bu kararlar

Aynı seyi ailecek yasadık annem 20 yasında evlenmiş zaten ve hayatında hüç çalışmamıştı. Ben 7 ablam 11 yasındaydık. Hersey 1 gecede oldu bi taksiye binip ananemin evine gittiğimizi hatırlıyorum. anne tarafım cok zengin ama annem bosandığı için küstüler destek yerine köstek oldular. 1 sene hergün dışlanarak kovularak o evde yasadık. Anneannem biz dusa girerken sampuanı saklardı kullanmayalım diye. Yazlığına giderken balkondaki patates soğanı alırdı. Konu komsu cok destek oldu allah razı olsun. cok ac kaldığımızı hatırlarım ama. Sonra annem işe girdi ablam liseyi bitirene kadar yarı ac yarı tok yasadık. Annem cok istemesine rağmen ablamın üni okuma hevesi yoktu işe girdi.2 si birden beni okuttular şimdi ablamın sahane bi evliliği var bn calısıyorım annem emekli oldu. Anneannemlerde küslüğü bıraktı ev aldı bize. cok mutlu bi hayatımız var sukurler olsun. Ama annem o ilk adımı atmasaydı hergün siddet sefalet içinde psklojisi sağlam olmayan bireyler olcaktık. baba konusuna gelince 15 dk uzağımızda oturuyo ama zaten yılda 1 anca görüyorum. 12 saat uzaklıkta da olsa farktmezdi yani. Tabiki hiç kolay olmadı ama sonu güzel oldu. Hakkınızda hayırlısı olur unarım.

yeni bakabildim hepinizden Allah razı olsun zaten beni hatırlayanların kesin önerisi boşanmak sanırım... ben yaza kadar idare etmeye karar verdim ailemin yanına gider gitmez davayı açıp tayin isteyeceğim inşallah M

Annem 3 çocuk büyütmüş Maddi imkanı da yokken, işten yeni atılmışken. Ben 1, abim 5, büyük abim 10 yaştı. Abimler mezun oldu biri avukat çıktı. Ben de güzel bir bölümde okulda okuyorum. İmkansız yoktur anne için. Annesin sen abla. Yaparsın. Şiddet hakaret göreceklerine boşanmadan psikolojileri bozulsun emin ol daha iyi. Abim 5 yaşındaydı babamın şiddeti hakareti yüzünden ne hale gelmiş o yaşta. Annem hep anlatır ayrıldıktan sonraki 1 ayda toparladı bütün yavrularımın psikolojisi kendine geldi der.

Çok kez yazdım. Ben varım. 1 ve 3 yaşında iki çocuğumla boşandım. Mutluyuz. Huzurluyuz..

teşekkür ederim canım.. yaza kadar... düzeldi düzeldi yoksa kendi bilir...

Allah yardımcın olsun. Sorunlu bir adam ve sanırım ikinci şansı aska haketmiyor eğer böyle davranıyorsa. Erkekten kadın gibi değil, insan gibi muamele etmiyor, ki onun insanlığından da şüpheliyim. Ama iki çocuk iyi ki yapmışsın. Boşanınca psikolojik olarak yalnız büyüyeceğine birbirlerime destek olurlar çocukların. Ki çocuklar anlıyor her şeyi, annelerine yapılan haksızlığı daha o akıllarına fark ediyorlar.

sizi o kadar iyi anlıyorum ki... son kavgamızda bana pislik diye bağırdı, ki olayı anlatsam topla eşyalarını git dersiniz ben kaş göz işaretiyle bağırma çocuklar var diyordum bana pislik deyince oğlum gitti vurdu babasına tükürdü "şenşin pişyik" dedi((

Serefsiz adi herif bu erkek degil sana vurduguna gore kurtar kendini ondan Allah yardimcin olsun tekrar dogru kisiyle evlilik yaparsin insallah Z zsnn

nasıl yani kocanızı bu kaar kızdıracak ne yaptınız orda? anlamadım ben

sorun boşanmayı düşüncek kadar büyükse hiç düşünmeyin.. elinizde meslek var maddi olanak var.. huzursuz ailede büyümeleri daha kötü bence.. çocuk öğretilenden çok gördüğünü yapar.. . push ; mismo

ben artık huzurla uyanmak istiyorum kendimi evimde hissetmiyorum size yaşadıklarımı yazmadım hiç.. sadece içinde bulunduğum duygu-durumu aktardım kimse yuvası yıkılsın istemez

kızkardeşim bu ara tatilde kaz dağlarında otel ayarlamıştı hatta size hediyem olsun ocukları bize bırakın dedi onu bile kabul etmedi uhde

bu olaydan sonra nasıl o adama kocam deyip aynı yastığa baş koyabildiniz.. çok onur kırıcı bir durum... bu olayın sabahını bile beklemeden defederdim sanırım ben...

Olan olmuş tabi de sen bu adamın böyle olduğunu bildiğin halde neden 2. dünyaya getirdin? Ekonomik özgürlüğün varsa 1 kere geldiğin hayatı ne çocuklara ne de kendine zehir etme.

teşekkür ederim benim gözümde ne para ne ev... biraz sevilmek yeterdi be...

Ya, dur konunun tamamını okuyayım, çıkatırım. Mesaj atarım

şimdi ahkam kesen çok olur diyorsunuzda beni aşağılayan hakaret eden bir adamla vli olmayı ne kadınlık onuruma ne gururuma yediremem kusura bakmayın Gururu geçtim böle ortamda büyümesini istemem çocuğumun.

aynısını düşünüyorum onlara neden ayrı olduğumuzu açıklayabilirim ama.. neden babalarının bana böyle davrandığını açıklayamam

Kesinlikle imkansız değil. Ben size bunu babasız büyüyen bir çocuk olarak söylüyorum. Ben bebekken annem babam boşanmışlar, benim annem beni ve abimi babamdan hiç bir yardım almayarak kendisi büyütmüş. Evet bazen zorlandığı günler illaki olmuştur herkesin zor günleri oluyor. Eminim sizde başarabilirsiniz. Lütfen keşke bir çocukla yetinseydim filan düşünmeyin. İyiki o ikinci çocuğu da yapmışsınız ileride çocuklarınız büyüyünce zorlandım ama şimdi de emeğimin karşılığını gördüm, buna değdi diyeceksiniz. 2 çocuk ne ki? Kadınlar zor şartlar altında tek başına 5-6 çocuk hatta 10 çocuk büyütüyor. Kendinizi kimseye muhtaç hissetmeyin, siz başarabilirsiniz kendi ayaklarınız üzerinde durmayı başarabilirsiniz ve ileri de kendinizle gurur duyucaksınız.

sürekli şiddet dört yaşında her şeyin farkında bir çocuk 11 aylık bir bebek iyi tarafındayken hiç bir şey yokmuş iyiliği batsın onun pislik evde çorba var diye dayak beyefendiyi kuzu dolmalarla karşılaman gerekiyordu zıkkım yesin yazı beklemeden hemen şimdi boşanma davası açmanın imkanı yok mu evi terk etmiyorsun tamam da boşanma davasını şimdiden açsan elinde maaşın ve imkanın var . push ; -VUSLAT-

babam azarlayınca 1 gün sürdü iyiliği... 24 saat... bu sabah sırf evde mutfak çok dağınık... bir tane küçük mutfak dolabı alaım dedim diye.. bir de şu patates sepetlerinden yine başladı insan değil bu ya... iyi dedim.. evle ilgili son planlarımdı.. kendi evin istediğini yap artık E

evet biziz. oğlum kızım ve ben teşekkür ederim. pepperony

teşekkür ederim

Erkekten değil gerçekten olacak.. E EBRU 72

Bence taktikler geliştirin, bazen gidin arkadaşlarınız ile görüşün, alışverişe çıkın, rica etsem bakar mısın bugün dışarda biraz işim var diyin, kavgadan uzaklaşıp sessiz durun, bak o zaman nasıl canı yanıcak sen onu takmıyorsun diye... GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

haklı baban... valla çok zor karar.. inşallah eşin hatasını anlar anlamasada boşanırsanız inşallah herşey çok güzel olur.. başka dicek birşey birşey yok... uhde

o kadar çift karakterli ki... bu sabahtan beri de nasıl iyi davranıyor aileme falan:/ onlar da diyor ki şu an gelip ne diyelim... yazın tatil bahanesiyle götüreceklermiş işte suzn

evet günde 20 kere baba diyordu ama sonra babanın başka bir evde yaşadığını zamanla anladı bende anlattım pedagog tavsiyesiyle baban seni çok seviyor ama artık ayrı evlerde yaşıyoruz istediğin zaman görebilirsin arayabilirz diye.. zor zor ne denilebilirki

doktora gitseniz psikiyatriste felan, nedir derdi bir gün aşık bir gün düşman olmaz sevmeyen biri.

Siddet uyguluyorsa ayrilmak daha iyi degil mi? Benim annem de ayrilmisti ben ve kardesim kucukken. Annem genc yasinda iki kucuk cocukla kaldiydi ama mucadele etti tek basina Louder

Kızınız adına çok üzüldüm 1.5 yaşında kızım günde en az 20 kez baba diyor çok zor bir durum

Annem 17 yasinda evlenmis 18 yasindayken ben dogmusum 19 yasindayken erkek kardesim. Ilkokul mezunu bir kadin. 28 yasinda 2 cocukla işsiz gucsuz bosandi bi ailesi destek okadar. O yastan sonra hayata dort elle sarilmis bir kadin. Suan 54 yasinda. Basardi bizleri buyutmeyi ama zorluklarida cok oldu. Hep dedigim iyiki boşanmıssiniz huzursuz olmaktansa boyle daha mutluyuz. Evlilik danismanlarina gidip destek almayi deneyebilirsiniz. Ziraa kız cocugu buyutmek dahada zordur. Önceki

ama nereye kadar bu kasıntı hayat

Benim bi arkadaşım vardı, hemşireydi. Kocasından ayrıldı, başka bi şehire tayinini istedi ve çocuklarına da gül gibi bakıyor..

çok teşekkür ederim...

BENDE 1 YILDIR 2 ÇOCUKLA AYRI YAŞIYORUM.. AİLEMİN YANINDAYIM SAĞOLSUNLAR DESTEK OLUYORLAR ÇOCUJKLARIM ÇOK KÜÇÜK.. YAŞANMAZ DİYE BİRŞEY YOK.. EVET ZOR ZAMANLARIDA VAR DUYGULANDIRAN ZAMANLARIDA AMA O ADAMLA YAŞAMAK PSİKOLOJİK VE EKONOMİK ŞİDDET HAKARET AŞAĞILANMAK DAHA KÖTÜ.. BEN 1 YILDIR KENDİME TEŞEKKÜR EDEREK UYANIYORUM BU ÇOK GÜZEL BİR DUYGU

çocuklarına karşı nasıl biri

inanın bunu da konuştum hatta ekimde bana söz verdi, gel aile terapistine gidelim dedi şimdi de diyor ki sen kendini düzelt bizim sorunumuz kalmaz

Abla konuya en vakıf biri olarak biz sana taa nişanlıyken bitir demiştik. O adam bir ruh hastası. Furkan'ı düşünsene müslüm amcamla aynı evde yaşasaydı tıpkı babası gibi olacaktı. Şimdi bir de kendi oğlunu düşün kızını düşün. Yol yakınken gel vazgeç. Önceden olsa maddi olarak nasıl yük olurum derdin. E şimdi maaşın var. Millet zaten kocan olacak o itin nasıl bir adam olduğunu biliyor. Konuştuğumuz gibi yaza kadar idare et yazın gel. O pislikle ve en önemlisi o evde hayat geçmez. E EBRU 72

Merak ediyorum, Hiç google de "anne babası boşanan çocukların halleri ve hayatları" gibi makaleler ve yaşanmış hikayeleri arattınız mı? Bu forumda rahat geniş konuşan bazı tiplerin yazılarını okumaya zaman ayırdığınız kadar? Siz çocuklarınızı gerçekten kendinizden çok seviyormusunuzdur acaba? Üstüme vazife değil deyip, haddimi de aşmadan bulduğum onca makale ve linkten sadece bir tanesi yolladım, hiç bir ayrım yapmadan. http://www.tavsiyeediyorum.com/makale_1859.htm Kendi için yaşayan ebeveyn olmaktansa çocuklarım için yaşayan ebeveyn olmayı isterim. Belki mutsuz belki mutlu genel bir hayatım olur bilemem, ama bileceğim şey şu ki, benden ötürü çocuklarım o korkunç boşluklara düşmezler. B

çocuklarım babalarından uzakta kesinlikle daha huzurlu olacaklar onları hiç umursamadan yanlarında bağırığ çağırıyor küfür ediyor dövüyor

hasta gibi tedavi edilebilir gibi ama sana karşı bir hıncı var . push ; meliSSAnil Cok sukur bin

durumunuza benzer, size örnek olur mu bilmem ama; 1960'ların sonunda 5 çocukla dul kalmış , okuma yazma dahi bilmeyen, köyden şehire tek başına gelmiş, ve çocuklarını yaşadığı her zorluğa rağmen büyütmüş kimisini okutmuş torun torba sahibi olmuş eli öpülesi bir kadın tanıyorum... nurlar içinde yatsın.. boşanmak kolay değildir öyle ha deyince olmuyor gerçekten ama sizin ve çocuklarınızın hayatı daha güzel olacaksa, çare yoksa olur... dipsiz

eşiniz bipolar olabilir mi? şahsen ben çocuk olsam - ki benim de evliliği sarsıntılı olan bir ailem var- boşanmalarını isterim... evde huzur olur hiç değilse.. böyle anneme kötü davranan babayı sevemem ki.. 12 saatlik mesafe deme, artık çok uygun fiyata uçaklar var, her yer 1 saat. asude_bahar

Ben öyle düsünce tarzina sahip olan bir oglani büyüttügüme ölürum. Ona yaptigim fedakarliklara yanarim.

aynı durumu yaşamadım ama benim de 3 çocuğum var.. sizin yaşadıklarınızı yaşasaydım son bir kez sadece çocuklarım için denerdim belki. ama gördüğüm şu ki eşiniz de siz de sadece iki çocuğunuz için devam ediyorsunuz bu evliliğe.

Allah ıslah etsin başka birşey demiyorum M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Böyle bir şey yaşamadım ama yasayan birinden örnek verebilirim. Bundan 20 yıl önce iki çocukla arkadasımın annesi boşanmış. Kocası memleketine dönmüş kadın kızlarıyla istanbulda kalmış. 1tek kuruş yardım etmemiş. Maddi manevi yanlarında olmamış evlatlarınında ama kadın tutunmuş hayata pırlanta gibi 2evlat yetiştirmiş. İmkansız değila bence ama zor tabi. parkon bence

11 aylık kızınızın varlığını sorgulamak için çok geç kaldım değil mi? Önceki

hiç te zor değil. bu çocuk için çocuklarım için katlandım tamamen kadınların arkasına sığındığı kocaman bir bahane. ben de iki çocuklu ve boşanmış bir anneyim. oğlum 15 yaşını bugün bitiriyor. kızım da 5 yaşını mayısta bitirecek. ailem yok. çocuklarımla kiradayım. ömrümün yettiğince çalışmak zorundayım. ama çok huzurluyum.

neden kurban psikolojisine giriyorsunuz anlamıyorum.. neden ben, nedne benim evililiği vs vs... şiddete maruz kalmaktan o kadar sinmişsiniz ki, el kadar bebenin yanında yaşananlar size normal gelir olmuşşş.. önceki sayfalardan güçlenmiştiniz noldu? bi kendinize gelin lütfen yaaa, yazık günah çocuklara... bu yaşta annesini babasından korumak mı zorunda o çocuk? sıyrılın şu ezik halinizden artık da birşeyler yapın... kardeşiniz de avukatmış, onlar da bi zahmet yardımcı olsunlar artık.. kendinize de çocullarınıza bu hayatı layık görmeyin.

yok tatlım aynı değildi... özelden yazayım olmaz mı?

yooo ironi filan değil, hayatın bir gerçeği. Pislik heriflerin hayatı insana nasıl zindan ettiğinin bir gerçek olduğu gibi.

İşte bir süre sadece, şartlar el verince dava açılır... ama bu süreç içerisinde yanaşma de, bakalım ne yapıcak? E Esila09

Aynen. Ben de basta bosan yada bosanma diyemem yazmistim ama o mesajini gorunce dehsete kapildim. yazacak birsey bulamiyorum.

Bir bayanın ailesinin olmamasının ne demek olduğunu çok iyi biliyorum... O yüzden cesaretinize hayran kaldım ve takdir ediyorum sizi... çok özel bir insansınız bence. Çocuklarınız böyle bir anneleri olduğu için çok şanslı olmalılar...

ben onları huzurla büyütmek istiyorum babaları onlara karşı çok iyi bu da vicdanımı zorluyor onları ayırmaya kıyamıyorum sanki kendim için boşanacakmışım gibi geliyor Önceki

inan bana sadece onları düşünüyorum büyüyorlar artık oğlum her şeyin farkında suzn

Oğlunuz bu travmayı nasıl atlatacak? En çok ona üzüldüm ben.. Yaza kadar sabretmeniz gerekmiyor..

aslında yaza kadar izin verdim "biz"e bu yaza kadar kararım netleşsin büyük olasılıkla annemlere tatile gdip... dönmeyeceğim

İkinci çocuğu yapmayaydınız bari diyenler çok olacak birazdan. Madem çocukları düşünüyorsunuz, o zaman şöyle yapın. Aynı durumda olan annelere değil de, çocukluğunda o iki durumu da yaşamış olan insanlara sorun, hangi durumu tercih ederdiniz diye. Babasını az gören çocuklar, nispeten daha kabul edilebilir. Fakat annesi şiddet ve hakaret gören çocuklar, benim nezdimde daha kötü durumda olanlardır kıyaslama yapıldığında.

Ben sana diyorum sen beni dinle

benim annemle babam sürekli kavga ederdi. babam anneme türlü hakaretlr ederdi. onlar bir gün kavga eder ertesi gün barışırlardı. ama etkisi benden 1 hafta gitmezdi. çünkü çocuktum. soyut kavramları bilmiyodum. babamın hakaret için söylediği şeyleri gerçek sanıp gözümde canlandırırdım. halen de etkisi geçmiş değil. annem babamın düzelmesini çok bekledi ama arada olan bize oldu. keşke benim annemin de ekonomik özgürlüğü olsaydı diyorum...

şimdi zor olur mu diye düşünüyorsun ama zaten suanda da pek kolay geçmiyor günler senin için. bak ne güzel ailen de arkanda... P Pelinimben

yavrum insan her şeyi düşünüyor işte bir de eşimi biliyorsun beş dakikası beş dakikasına uymuyor ki

dayak ve siddet varmı eger yoksa bence sürdürülür yani en azındna ccocukla biraz büyüsün zaten cinsellik yokmus tamam iste yap kendine bi oda esin gelsin isten yesin yemeyini cekilsin kenara bence cocuklar daha önemli limoncu28

Zor bir süreç ben de boşanan anne babanın en büyük çocuğuyum. Hayatını karartıyorsa gerçekten mutsuzsan çocuklarını asla düşünme. Çünkü huzursuz ortam da büyüyen çocuk sizden daha mutsuz olacaktır. Ben bir evlat olarak anneme keşke daha erken boşansaydın keşke en küçük kardeşimi bari dünyaya getirmiş olmasaydın dediğim çok olmuştur. Arkanızda destekciniz varsa korkmayın. Babalarına uzak olmaları da avantaj bence 2 kapılı dedikleri durum olmayacak en azından

kesinlikle depresyona girmem... hayatımın 7 yılı o depresyonda geçti benim.. ilaçlar yatmalar hastanede... artık anneyim. feriştahı gelse bükemez belimi

Günde 20 kez anne demesindense baba desin. Onlar çocuklarını düşünselerdi, baba olduklarının farkında olsalardı çocuklarda bu durumda olmazlardı. Bunun hesabını Allah onlardan sorsun. B

Benim annem de yuksek memur ve babamda siddet hakaret aldatma kumar icki ne ararsan varmis. Ben hic baba gormeden buyudum kizkardesim de oyle tamam icimde bir bosluk var ama bu bir his yoksunlugu. tabiki doven soven bi baba yerine annemle kalmayi tercih ederdim ve iyi ki de oyle olmus

eşim çok zengin... biz evlendikten sonra sahip oldu ticaretle.. evleri arabalar ama yemin ederim dedim ki senden nafaka bile istemiyorum hiçbir maddi talebim yok boşanırız da yarıcı olur diye endişe etme dedim. ben sadece evimde hissetmek istiyorum artık

göndermem de, izin isteyen mi var insan olsun o da

Böyle kocaların Allah belasını versin, karısına şiddet uygulayan erkeklere insan diyemiyorum... Yavrularınızın şiddet ortamında büyütmeye inat ederseniz ilerde sağlıklı bir psikolojide olmayacakları aşikar... NAZ24 Semih ve Duru nun

bende 28 yaşındayım. inan herşeyin farkındalar.. akşam eve gelirken huzurluyum sabah uyandığımda huzurluyum.. çocuklarda alıştılar bu düzene.. hem babası yine olacak.. görüşme zamanları görüşürler. hatta ilgisiz babalar ayda 1 kere bile olsa yüzüne bakmadıkları çocuklarıyla kaliteli vakit geçiriyorlar..

sizi tebrik ederim cok güçlüsünüz umarım bende öyle olurum

inanın birgün o olacak bakalım yaza kadar bekliyorum o zaman kadar bi cinnette ikimizden biri ölmese iyi:/ B

bu kısım beni bitirdi. rapor alıp yazı beklemeseniz? çocuklar bu psikolojiyle yaşamasın... E EBRU 72

Özellikle benzer durumdaki arkadaşlar yorum yaparsa sevinirim. tanımadan yapılan bir evlilik.. şiddet, hakaret... eşim dışarıya iyi, anlayışlı, mükemmel biri ama evde bambaşka ailelerin yuva dağılmasın baskısıyla tutunmaya çalışılan hayat huzur nerede bilmiyorum öğretmenim, maaşım maddi gücüm var. oğlum 4 yaşına girdi kızım 11 aylık hep onlar etkilenmesin diye biraz daha büyümelerini bekliyorum ama bir fıkra var...90 yaşında çift boşanacakmış. hakim bu yaşta nereden çıktı demiş. çift: çocukların psikolojisi bozulmasın diye ölmelerini bekledik demiş:/ hayat elimden kayıp gidiyor sanki.. boşansak aramızda 12 saatlik yol olacak. çocuklar babalarını sık göremeyecekler kafam karışık... yardım...

Şiddet gören bir insanın meskeni terk etmekten başka ne çaresi olabilir ki? Akasya Saçmalamayın! Üyelik

haklısın... sana da üzüleyim mi gurur mu duyayım bilemedim:/

Cicim boşuna telaş yapıyorsun :) Yazın gelip seni cehennemden ve zebaniden kurtaracağız! Hoş bize kalsa bugün geleceğiz. Hatta bugün teyzemle konuştum. Onlarda yazı bekliyor :) Hukuki prosedür vs işte. Takma sen kafana... Ayrıca koca demeye bin şahit lazım olana o iğrenç yaratıkta inşaAllah Allahından bulacak. Üzülme hepimiz seninleyiz :)

ne demek tabiiki yazın her zaman yardımım olursa ne mutlu bana

çok düşündüm... eşim iyi tarafındayken sıkıntı yok.. ama bu ancak ufacık bir şey onu sinirlendirene kadar... o akşam eve geldi yemek yetiştirememiştim.. çalışıyorum 4 te evde oluyorum ben.. ev köy lojmanı buz gibi.. mutfak beton kızım emekliyor peşimden abisiyle sobalı odada tek de bırakamıyorum zarar veriyor kardeşine diye yani eşim yanlarına gelmeden mutfağa geçemiyorum o akşam da yemekte çorba vardı, o gelince yanına bir şey yaparım hemen demiştim geldi.. sadece çorba olduğunu öğrenince annemi arattı zorla kızın sadece çorba yapmış diye annem de ağladı.. zaten bizim yüzümüzden psikiyatri hastası oldu kadın bayıldı karşıda çok kızdım... eşim ailesine hiç anlatmaz olanları hemen aynı köydeki abisini aradım madem benim ailem duyuyor siz de duyun böyleyken böyle etti dedim daha telefon açıkken ağzıma vurdu arkamdan koşup nasıl ailesini rahatsız edermişim lan seninki aile benimki ne yere yatırdı vurmaya başladı oğlumla kızımın yanında oğlum önüne geçti kuzum ya.." bırak annemi o benim süperkahramanım" dedi ailemi aradım ertes gün ya gelir beni alırsınız ya ben başımın çaresine kendim bakarım dedim konuştuk... eşim çocukları kaçırmasın diye ona çaktırmıyoruz... yazın tatile diye kendi rızasıyla göndrecek bu iş bitecek

anlayamadım ironi mi gerçek yorum mu? S

ben hep alttan alıp geyşa modunda evde dolanırsam "olur bey tamam ben sen ağasın sen paşasın" o zaman bizden iyisi yok ama gururuma dokunuyor sürekli itilmek... evlendiğimiz ilk aydan beri kadın mıyım ot muyum belli değil

eşiniz ne iş yapıyor fiziksel sıkıntıları var?

eşinizin mesleği nedir? . push ; MissPoine

parkon sen de tanıyordun beni:/ canım bu ilde bu bölgede hatta hiç tanıdığım yok çevrem yok çok zor olur... ve kesinlikle rahat vermez çıakr gelir sürekli ki küçük yer dedikodu bol olur hayatı zindan eder bana kadesa

Allah bir zorluk verirse arkasından muhakkak ama muhakkak bir kolaylık verir. Bu O'nun sözü. O da sözünü tutmayacaksa kime güvenelim değil mi? Siz gördüğüm kadarıyla bütün bu zorlukları kaldırabilecek güçtesiniz. Hatta güçlük bile olmayacak gibi sizin için. Hayatınız kolaylaşacak ve huzur dolacaksınız. Hayatınızı ertelemeyin nolur. Kimse kıymetli değil sizdeni çünkü siz yoksanız kimse yok. Her şeyin gönlünüzce olması dileğiyle...

Sadece başlığa göre yorum yapıyorum. Bir aile dostumuz henüz 25 yaşındayken 3 çocuğu ile dul kalmıştı. Kocasını çok severmiş ve evlenmemiş. Çalışmayan ilkokul mezunu kadından bahsediyorum. Ne yaptı etti, başvurmadığı gitöediği yer kalmayarak o çocukları büyüttü. Üçünü de okuttu hatta biri doktorasını aldı. Üniversitede okurken bile peşlerini bırakmadı, her türlü kolaylığı araştırdı, çalıştı, evlendirdi. Hoş şimdi hiçbiri yüzüne bakmıyor kadının. Zamanında çocukları için evlenmeyip uğraşmış ama şimdi tek başına ve hasta. Üzülüyorum ama hayatımda da bu kadın kadar güçlüsünü görmedim... Neticede hayır imkansız değil.

hepinize ne kadar teşekkür etsem az... bazen etrafımda kimse yok sanıyorum sadece bu lojman ve dört duvar annem biraz telaşlıdır çabuk etkilenir.. kesinlikle ben daha güçlüyüm... ona her şeyi anlatamıyorum kız kardeşim avukat o da hemen gelip almaya kalkıyor.. ortası yok yani kimseyle etraflıca konuşamıyorum suyun dibinden bakıyorum sanki hayata ben artık.. evimde uyanmak istiyorum ve evim burası değil... biliyorum ailem kabullendi artık.. yazın boşanacağım. sonrası için sadece dua edebiliyorum sıfırdan başlamaya gücüm var mı? var... çünkü ANNEYİM hani filmlerd eolur ya, kadın çocuklarla çimlerde yuvarlanır falan :) öyle çocukça şeyler düşüyor aklıma... evim neresi bilmiyorum ama... artık çocukça şeyleri hayal etmek değil yaşamak istiyorum TheQueeninthenorth

Yani demek istedigim cocuklarinizin aklinda yaralari olmazsa asla sizi suclamazlar. Siz kendinizinin degerli oldugunu bilmezseniz cocuklariniz da ozguvensiz yetisirler. Kendinizi ezdirmeyin ve bu ruh hastasina bye bye diyin bence...

Bende son raddeye kadar çekme taraftarıyım sonuçta boşandıktan sonrada gül gülistanlık bir hayat beklemiyor şimdi sadece eşinizi çekiyorsunuz boşandıktan sonra, ailenin baskısı, çevrenin baskısı, ilerde tekrar evlenmek istersin üvey baba baskısı sorunlar bence bitmiyor dahada büyüyor eşine karşı azcıkta olsa sevgi besliyorsan yuvanı düzeltmeye çalış ama yok dayaklar gün geçtikçe artıyor, çocuklarınada şiddet uyguluyorsa, her şekilde sana kocalık çocuklarına babalık yapamıyorsa boşa gitsin. Allah yardımcın olsun

Offf cok fenaymis. Hicbir cocuk annesinin bu asagilamalara maruz kalmasini bosanmasina yeglemez. Bosan ya da bosanma demem ama ben olsam feristahi gelse bu laflara tahammul edemezdim

sağol canım... o günlerin üzerinden ne yıkımlar geçti bilsen... E Esila09

artık uçakla her yer 2 saat en fazla... özlerse hafta sonu bile gelir... bu şekilde yaşamalarından çok daha iyi çocuklarımın(

ailen arkandamı peki bosandıgınd abi dayanagın varmı annen telaslı dedin sonra yüzüne vurmasın calısmaya alısık bi bayanmısın mesela sonradan calısmak koymasın ayılmayı baya ii düsünün derim yine soruyorum siidett ve küfür yoksa devam edilir

Konu sahibi gözlemlediğim bir şey var ki anlaşılması geçinilmesi zor huysuz ve kötü adamların karıları. kocalarından boşandığında ya da kocaları öldüğünde bu kadınların yüzüne bir nur geliyor. Bu hep böyle olmuştur.

gözlerim doldu annenizin ellerinden öperim.. maşallah...!

şizofren olabilir mi? F

Benzer durumdakiler yorum yaparsa sevinirim yazmışsınız ama burada öyle kadınlar var ki hiçbir şeyi yok ama boşanmaya ve ayakları üstünde durup onu ezen adama karşı koyan... Ve öyle kadınlar var ki ellerinde her imkan varken gene de susup boyun eğen... Bu tamamen sizin elinizde. İmkanınız varsa ve gücünüz kuvvetiniz en önemlisi de psikolojik sağlınız yerinizde iken ayrılın ve kendi hayatınıza bakın. Huzur en önemlisi ise iç huzur herşeyden daha önemli.

canım hatırladım. özelden de yazdım. çok çok üzüldüm. sen boşansan da tek başına yaparsın biliyorsun. çok güçlüsün. sakın pes etme.

Acaba bosansam mi ki ya diye dusunuyosan bosanma. Gercekten bosanilacak durumda olsaydin acabalarin olmazdi.

Eşinin psikolojisi çok bozuk ya tatil olmadan sana zarar verirse. Ailenden ne bekliyorsun vicdanı olan arkana bakmadan kaç o insandan der kardeşin de seni oyalıyor sanki. Evi terkeden boşanmıyor mu? Mesleğinde var bakarsın evlatlarına