rica ederim olur mu öyle şey. mesela zaten aslına bakılırsa tam da eşim. dışardan kim ne derse desin, o susturmasını bilecekti. neyse bebeğim uyanmak üzere, çok saolun yorumlarınız için. herkesin hakkında hayırlısı olur inşallah. ii geceler

işte benim tüm hayatım bu iki satır... çok korkuyorum kızım birgün beni anlamazda babasını seçer, onla yaşamak isterse diye. duramam onsuz, büyüdüğünde kafasını karıştırırlar, benden soğuturlar diye korkuyorum( K

canım o kadar üzüldümki kendimi gördüm sende erkekler sevmiyo seviyor gibi yapıyor onlar anneleri kardeşleri ne söylerse onu yapıyorlar yani annesi abisi seni sevmesini istesin sever sevme desin sevmez kişilik meselesi canım... canım benimde oğlum var benim doğumumdada babası yoktu aylar sonrasındada yoktu boşandım bende... çocuğumu babasız büyütmeyeceğim diye çok sabrettim çok mücadele ettim hamileyken şiddet gördüm ses çıkarmadım düzelir diye ama adam adam değil... görmesini engellemediğim halde çocuğunu 6 aydır görmüyor aramıyor sormuyor çocuklar kadınların ç erkeklerin değil... canım bana sorarsan ailende kabul ediyorsa ailenle birlikte büyüt kızını... çünkü bir araya gelseniz en fazla bir ay kavga etmeyeceksiniz... ayrı ev olsa ne olacak... telefonlar var kadın istediği gibi dolduracak gene eşini oda gelip seninle kavga edecek... çocuğunu kavgalı ortamda büyütüp psikolojisini bozma bak inan bana onun sevgisi sana herşeyi unutturacak... kızınımı büyüteceksin yoksa onun abisiyle annesiylemi savaşacaksın... bırak tuzsuz aşın kaygısız başın... huzur çok önemli... allah yardımcın olsun güç versin inşallah miniği öpüyorum ona iyi bak sen çünkü o senin canın herkesten kazık yersin ama ondan yemezsin... . push ; K

ah ya, sende bendensin. Bosanarak bu kadinlarin istedigini yapiyoruz ama maalesef eslerimiz bize destek degil. Hakkinda hayirlisi olsun. Hala seninki olayi kavrayamamis, bence seninki de adam olmaz.

24 yaşında. ama bunun yaşla da ilgisi yok. insanlıkla merhametle şerefle ilgisi var. ben 23 yaşındayım. kimse benden bu kadar iyi anne olacağımı beklemezdi. ben bile kendimden bu kadarını beklemezdim. korkuyordu ailem sıkılıp alın siz bakın derim diye. ama şimdi kızım bi gülsün dünya duruyo benim için. önemli olan insan olmak month

ah bu arada yazmayı unutmuşum demişsin ya eşimin tavırlarını anlamıyorum bir öyle diyor bir böyle. bence sebebi şu canım geliyor senin yanına seni çocuğunu özlüyor ona göre konuşuyor sonra evine geri dönüyor annesi gene onu dolduruyor bu sefer bambaşka şeyler yapıyor, söylüyor.

zaten esin bastan yalan söylemis, bakima muhtaclar diye. Hem kayinvaliden ölse bile abisi var daha. Ömür boyu cekmektense, bence bir kac ay ayrilik acisi cekmeye razi ol. BUrda cok güzel örnekler var, bosandiktan sonra cok daha mutlu olan, hayatini kuran.

bu adamlar niye böyle anlamiyorum, güzelce evlenmissin, esin hamile daha ne istiyorsun be adam. Nedir bu Anne meraki? Bosaninca ananiz madalya mi takiyor? Cevrede populariteniz mi artiyor? Ayol siz sürünüyorsunuz, bunu göremiyor musunuz? Rabbim bu erkeklere akil versin.

şimdi alıyorum haberlerini eşim eve gitmemeye başlamış, yana yakıla her gece milleti arıyolar eşim orda mı die? noooldu ben mutsuz oldum, ama oğlun da pek mutlu değil. beni daha da delirten, ben daha boşanmadan oğluna kız bakmaya başlamış!!!! K

ben bu saatten sonra ona güvenemem ki. barıştık diyelim, o kadın ölmeden bana huzur yok. yine anası ne dese onu yapar. birinci gün yapmasa ikinci gün yapacak. ben gittim mi tekrar ailemin evine dönemem. öyle bi durumdayım ki, ne olduğum yerde kalabiliorum ne de onunla olabiliorum

Mutlaka öyle. Bakın, benim bahsettiğim arkadaşım kaynanası ile farklı şehirlerde yaşadığı halde illallah dedi, kadının gölgesi hep ensesinde çünkü. Oğlunu da zaten uzaktan kumandayla yönetiyor. Yani bu adamlar "Allah'ım ben ne yapıyorum?!" diyemedikten sonra gerisi boş. Onun avantajı, bebeğinin olmaması. Sizin avantajınız, çok anlayışlı ve size kol kanat germiş bir ailenizin olması. Kızınız da siz de o kadar şanslısınız ki, Allah onlardan razı olsun. Ne kadar olgun olduğunuz, yazdıklarınızdan da belli oluyor. Ailenizin de desteği ile, kızınızı en güzel şekilde yetiştirebileceğinizden hiç şüphem yok. Birtakım zorluklar yaşayacak olsanız da, eminim kızınız da sizin gibi "makul düşünen" bir insan olacaktır, "babam da olsa, biz o şekilde mutlu bir aile olamazmışız, belki babamla büyümedim ama en azından kavgasız gürültüsüz bir yuvada büyüdüm." diyebilecektir. S

çok üzücü bir durum... Hadi geri döndün diyelim kaynanan yine huzur vermeyecek... Hadi sen kızın için sabrettin diyelim... Kızın sürekli kavga gürültü olan sağlıksız bir ortamda büyüyecek. Ben olsam ayrı bir evde yaşamayacaksam dönmezdim gibi geliyor. En doğru kararı verebilmeni diliyorum Allah yardımcın olsun

aminnn... ben kavgalı bi ortamda büyüdüm. annem babam sürekli tartışırdı. annem bi gün bana sizin için boşanmadım dedi. keşke boşansaymışsınız, bizi de bu kadar sorunlu büyütmeseymişsiniz dedim. şimdi tek sığındığım şey o. sürekli kavga içinde, çocuğa değer vermeyen insancıkların yanında büyüyeceğine, annesi babası ayrı olsun diorum. ben aslında kararımı verdim, dönmicem ama kendime yediremiyorum olanları

Herkese merhaba! ben tam 1 sene önce buraya yazmıştım. ben eşimden kızıma 4 aylık hamileyken ayrıldım. sorun annesiydi. aynı evde oturuyorduk. bana hiç rahat vermedi. sürekli laf soktu, hakaret etti, namusuma dil uzattı. eşim biz evlenmeden önce 5 sene hiç annesini görmedi (1 haftalık tatilller hariç) yani o kadar düşkün değildi. ama ne olduysa biz evlendikten sonra tam bi anacı oldu. biz eşim annesi ve hasta abisiyle kalıyorduk. bana bakıma muhtaçlar dedi. o yüzden aynı evde kalmayı kabul ettim. ama kadın benden sağlam. bir sürü çocuğu var ama benim eşime hastalık derecesinde bağımlı. biri eşimle ilgili birşey sorsa bana, hemen o cvp veriyor. ilk gecemizde bile evden gitmedi düşünün artık. son 2 ayda ben evdeki kimseyle konuşmuyordum. yemeğimi ayrı yapıp yiyordum. bütün gün odamdan çıkmasam kimse kapıyı çalıp öldüm mü kaldım mı bakmıyordu. bir gün teyzemler bizim oturduğumuz şehre tatile geldiler. birr gece de bizi misafir ettiler. dönüşte kaynanam ve abisi yüzüme bakmadı. annemin bana doğum günü hediyesi olarak yolladığı bilgisayarımı elimden aldılar. eşim saolsun hiç benden yana olmadı. hep annesi abisi haklıydı ona göre. ayrı eve çıkmak istedim, ben ailemi bırakamam sen gitmek istiyorsan yolun açık olsun dedi. bi kaç gün sonra annem geldi beni görmeye. eşime annemle dönmek istediğimi söyledim. bi kaç gün kalayım, biraz uzak kalıp düşünelim, böyle evliliğimiz bitecek dedim. kabul etmedi. biz onla konuşurken, annesii abisi daldı odaya. siz benim kardeşimin beymini yıkıyorsunuz, sen parmağında oynatmaya çalışıyorsun die bağıra bağıra üstüme yürüdü. anneme bağırdı. anneme bağırınca bende ona bağırdım. sonra bayılmışım. kendime geldiğimde hala tepemdelerdi. komşulara rezil olduk ş. refsiz diye bağırıp çağırıyorlardı. karnında çcuğunu taşıdığım eşim yine beni savunmadı, korumadı. bizde ertesi sabah erkenden, resmen annemle evden kaçtık. 4 aylık hamileyken annemin evine geldim. kızım doğdu ve şuan 8,5 aylık. hamileliğim boyunca hep kavga etmek için aradı. ailesinden kimse beni aramadı. kızımızın doğduğunu haber verdim, taa 15 gün sonra geldi. 2 gün durdu, 2 saat yanımızda kaldı. o 2 saatte kızımın yüzüne bakmadı desem yeridir. hep peşimde dolaştı. barışmak istedi. ama yine kendi şartlarıyla. annesine yakın yer istedi. sanki ben hatalıymışım da o beni affediyormuş gibi konuştu. bende kabul etmedim barışmayı. giderken ben ev tutucam, eşyaları yerleştircem gelip seni alıcam dedi. 8 ay geçti hala ses yok. kızını aramıyor bile. sadece göstermelik kızım nasıl diye mesaj atıyor, iyi yazıyorum o kadar. hiç bir şeyin, i merak etmiyor. geçen hafta tekrar geldi 8 ay sonra. bu kez kızımıza aşık oldu.. çok tutarsız davrandı. evliliğimizle ilgili hiç konuşmadı, ama çöp almaya gelen görevliden beni kıskandı. kızımla uyudu gündüz, sende yanımıza gelsene dedi. hiç bir şey anlamadım. ben bi ay önce boşanma davası açtım. ona söyledim, ben zaten hazırlıklıyım dedi. daha önce de istemiorum demişti. ne dediğini ne yapmaya çalıştığını anlamıorum. ne yapacağımı şaşırdım. kaynanam olmasa kavga ettiğimiz tek bir gün yoktu. gözümün içine bakardı. bu gelişinde kafamı çok karıştırdı. kızımla eşimi yan yana görünce allak bullak oldum. o bana aşıktı, ben ona. şimdi kırgınım ona. herkese istemiyrum diyorum, ama her gece kafamı yastığa koyduğumda onu düşünmeden edemiyorum. bende ki aşk mı alışkanlık mı onu da bilmiyorum. ona güvenmek istiyorum ama güvenemiyorum. kızımı yalnız büyütmek istemiyorum. anne baba çocuk görünce içim gidiyo. kızımın hayata 1-0 yenik başlamasını istemiyorum. kendi sorunlarımız yüzünden ayrılsak amenna, ama sırf o kadın yüzünden hayatım alt üst oldu. çok uzun oldu biliyorum. ama kimseye anlatamıyorum K

kizini sen yetistiriceksin canim. Senin yetistirdigin evladin öyle merhametsiz olamaz, icini rahat tut. Hem kizlar annelerini daha iyi anlarlar.

Canım kendimi düşünmüyorum diyorsun ama öncelikle kendini düşünmelisin, çünkü sen mutlu olmazsan çocuğunu da mutlu edemezsin... kaldı ki eşin sizi kaybetmemek için hiç bir şey yapmamış ki pekala hem ailesini hem de sizi hoş tutabilirdi.. hamile eşini bu şekilde gönderip çocuğuna bu kadar süre nasıl uzak kalabilir bir insan.. bir gün çocuğundan vazgeçiyor bir gün senden kusura bakma ama böyle biri ne koca ne de baba olabilir... Annen ve baban senin mutluluğunu istedikleri için barışmana sıcak bakmıyorlar belki de haklılar. eşin eğer sizi kaybetmek istemiyorsa her türlü şartını kabul etmesi gerekir. Ayrı ev ve senin onlarla görüşmeme şartını mesela... kolay değil evliliğinizi bu aşamaya getiren insanlar için bu şart çok değil.. geçen zaman geri gelirmi hamilelik dönemini hakkıyla yaşatmadılar sana ve çocuğunuzun bebeklik dönemini birada yaşayamadınız.. onlar için az bile.. of ne doluymuşum bende... jenesuisquunechanson

Bence kayınvaliden en kısa zamanda bir koca bulmalı o zaman sizi rahat bırakır onun derdi bu bence Kendiside kocasıyla kalmak ister ve bırakır bu işleri:)) şaka bir yana Allah yardımcınız olsun.. Bu kaynanalar yuva yıkmaktan nasıl rahatsız olmuyor neden vicdan azabı çekmiyor hayret doğrusu ben olsam çocuğum benim yüzümden boşansa kahrolurum ve bir araya gelmeleri için herşeyi yaparım.. Üstelik hamilesin! Allah ıslah etsin böylelerini... . push ; jakobi Binlerce kez

hayır abartmadınız aynen öyle. kadın ben hamileyken bilerek ağır işler yaptırırdı, cinsiyetinin kız olduğunu duydu, herkese gitti sordu, acaba cinsiyeti değişirmi diye. benim ailem de bir bebek doğduğunda dünyanın merkezi o olur. ama onlarda öyle değil. herkes kendini düşünür bebeklerde zavallım kendi kendilerine büyür. ne yemesine dikkat ederler, ne giymesine, ne de uykusuna. offff Allah ıslah etsin onları month

benimde mantığım bundan adam, koca, baba, insan olmaz diyor. kararımdan dönmicem, boşanıcam. ama kızıma üzülüyorum. bi kadının mutluluğumu elimden almasına üzülüorum. S

öyle diyosan ayrıl ozaman cnm yoksa ozaman barışsanızda bu böyle onlar ölene kadar sürer gider senin ömründende gider bu arada kızında mutsuz lur babası kendisini ve annesini saylamadığı için... allah yardımcın olsun cnm... en doğru kararı sen kalbin ve aklın verir... olayları yasayan sensin neler çektiğini bilende sensin kızında büyüyünce kesinlikle sana hak vericek jenesuisquunechanson

Benim annem de babamdan ben daha çok küçükken boşandı. Mutlaka zorlukları vardı başta, ama inanın babamla aynı evde büyümek benim için daha kötü olurdu. Annem de babama bir şans vermiş ama tabii ki boşa gitmiş. Annemin bu kararı vermesine sebep olan şey aldatılmaktı, yani gündelik hayatlarında gayet normal normal anlaşan, uyumlu insanlardı. Ama o ikinci şans döneminde evde yaşanan gerginliği bile hatırlıyorum, ki 3-4 yaşında falandım. Sizin tarif ettiğiniz ev ortamı, ben yanlış anlamadıysam çok daha feci, eşinizin size saygısı yok, cümbür cemaat yaşıyorsunuz ve bunun ceremesini bir tek siz çekiyorsunuz. Ayrı eve çıksanız bile çok şeyin değişeceğini zannetmiyorum, eşiniz annesine bağlı değil bağımlıymış resmen, o kadının oğlu olsa da artık bir başka kadının da kocası olduğunu, kendi ailesini kurduğunu bir türlü algılayamamış... Siz tabii ki en doğrusunu bilirsiniz kendiniz için, ama böyle bir ortamda, bebeğinizi ne derece sağlıklı yetiştirebilirsiniz ki? Size resmen düşman bir kadın, onun saz arkadaşları, ve her şeye seyirci olmakla yetinen bir koca...

canım benim derdim kendim değilim. 1 senedir annemin evindeyim. acımı yaşadım bitti. benim tek derdim KIZIMMM K

Ailen destekmis sana bu cok güzel. Eminim huzursuz bi ortamda büyümesini istemezsin, sen annesi olarak, anneannesi ve dedesiyle mutlu mesut büyür prensesin. jenesuisquunechanson

Of çok zor bır durum ama Allah beterınden saklasın.. Ya bir adam karnında kendı cocugunu tasıyan karısını kım olursa olsun baskalarına ezdırıyorsa o adam değildir.. Erkeklık cınsıyetle olmuyor işte.. Yürekte bitiyor herşey.. Eşinizin bu gel gitlerine verılcek en guzel soz aslında : Ne yardan gecerım ne serden gecerım.. Ama unutmayın 3. bir seçenek herzaman vardır.. siz mecbur bırakıldıklarınızı değil, sizin ve evladınız için en ıyısı olanı mutlu olacagınızı secin.. K

ya böyle okuyunca o kadar üzülüyorum ki. neden böyle oluyor birbirinizi seven insanlar neden evlenince sevgileri bitiyor... birde siz daha çok yeni evlisiniz böyle olmaması lazımdı. benimde annem babannemden çok çekmiştir ve babamda hep annesinden yana olmuştur ama annem dayandı çünkü herkesin evi barkı ayrıydı ve annem tatillerde kendi annesine giderdi biz torunlar olarak iki tarıfada ziyarete giderdik. ne bileyim herhalde senin kayınvaliden torununu da sevmiyor. bebişinde çok küçük. bence eşine söyle ki ayrı eve çıkalım ama annen ve abin bize gelmeyecek de eğer bunu kabul ederse ona bir şans ver. sonuçta tekrar olmazsa ilerde kızın anne neden babamla ayrıldınız dediğinde anlatırsın ona olanları. tabi ki babasını kızına kötülemezsin ama dersin ki ben senin için ona bir şans daha verdim ama olmadı bak. hatta bakarsın eşin bunları kabul eder ve bir bakmışsın yine eskisi gibi huzurlu olmuşsunuz. K

çok üzüldüm cnm allah yardımcın olsun en zoru ve senin en kırıldığın nokta eşinin senin yanında olmaması belliki ama senin yanında olsa bunu sana söylese onlara belli etmese belki yine eşin için kızın için katlanırdın ama kocanda senin yanında değil çok zor ve çok kırıcı bi durum allah sabır versin... bizimde kayınvalidemlerle sorunlarımız var ilk basta eşimde ailesinin öyle birisi olmadığını bilmediği için laf dedirtmezdi ama zamanla onların yaptıklarını görünce ve onları tanıyınca eşim hep benim yanımda oldu ve oluyoda hep beni savunuyo laf dedirtmiyo onlara hersey diyo artık susmuyoda artık bi tek sen ve oğlum varsın benim için diyo bir sizi seviyorum canlarımsınız diyo allah razı olsun eşimden eğer tam tersi eşin gibi olsaydı heralde bende dayanamazdım bu duruma... ama bir müddet sabredip susabilirdin eşinde onları tanıyıp anlayınca zamanla belk seni tutucaktı eşin ilk baslarda öyle olur ama tanıyınca yaptıklarını görünce senden kıymetli ve değerlisi olmuyo inanki eşinle son bi kez konus bence bi çözüm bulun orta yolu bulup anlaşın gel bunu çocuğumuz için yapalımde ayrı eve çıkmayı teklif et ve ailenle beni asla karsılastırma de sen gidebilirsin o senin ailen ama bizi karsılatırma de bide bu şekilde konusmayı denesen... baktın hala önce anam diyo ozaman boşan zaman herşeyin ilacı senin değerini ozaman içinde anlıycak ve ailesini yuvasını anası için yıktığına çok pişman olucak... tek bişey de allaha havale et... hersey gönlünce olsun cnm...

canım evin onlardan oldukça uzak olacaksa birleş aksi takdirde babasız bir çocuk büyütmek o kargaşa ve mutsuzluğun içinde çocuk büyütmekten çok daha iyi emin ol jenesuisquunechanson

Cevap vermek durumunda değilsiniz, ama ben eşinizin yaşını merak ettim. Gerçi konuyla ilgisi yok, evlendiğine göre zaten birtakım sorumlulukların, babası olacağı yeni yuvasının bilincinde olması gerekirdi ama ben bu kadar anneci erkekleri anlayamıyorum hiç. Tamam, tabii ki o senin annen de, o kadın seni çoktaaan doğurdu be adam, senin artık kendi aklın fikrin olmak zorunda... Ben dış güçler yüzünden zarar gören evliliklere, üçüncü beşinci kişiler yüzünden yıkılan yuvalara çok üzülüyorum. Keşke o kadın daha da ruh hastası olsaydı da eşiniz "ama anne o benim karım, buna hakkın yok!" diyebilecek kişilikte olsaymış. Çünkü sizin evliliğiniz eşiniz izin verdiği için bu duruma gelmiş, ve sizin de dediğiniz gibi, böyle gelmiş böyle de gidecektir. Kesin kararınızı vermişsiniz gibi konuşmak benim haddim değil, ama kızınızın bir gün "ya anne iyi ki boşanmışsınız da mutlu mesut büyüdüm" deme olasılığını da göz önünde bulundurun.

Erkekler Kızlardan Daha Geç Olgunlaşırlar.. 24 Yaşındaki Bir Erkek Evliliğin Yükünü Ne Kadar Taşıyabilir ki.. Allah Yardımcınız Olsun..

öncelikle Rabbim seni en hayırlı şekilde yönlendirsin. senin için ne hayırlıysa onu versin. Ama eğer eşin gerçekten seni seviyorsa ve barışmak istiyorsa ayrı bir ev şartıyla son bir şans vermelisin bence. çünkü sizin aranızda bir sorununuz yokmuş öyle yazmışsın. Bende kayınvalidemle sorun yaşıyorum benimle çok ama çok uğraşmaya başladı. kendi evladının huzurunu düşünmeyen seni hiç düşünmez baksana ne arayıp ne sormuş sanki çöpten buldun sen evladını. bence eşine bir şans ver ama evime gelip gitmiycekler sen gidersin onlara bende gitmiycem de tavrını koy kabul ederse etmezse keyfi bilir paşanın. İnşallah barışırsınız ve bundan sonra herşey gönlünce olur

baksin canim bosver, benimki de ayni sekilde. Bu bizim isimize gelir, eslerimiz bizim degerimizi anlicak da is isden gecti bile. Sakin üzülme, kizin icin güclü olmaya calis. Hem belki esin akillanir da düzelirsiniz. jenesuisquunechanson

hayatta kabul etmez böyle bir şeyi. annesi abisi onun için herşeyden kıymetli. aslında mantıklı bakarsam olaya beni hiç sevmemiş diyorum. alışkanlık olmuşum onda. gerçekten sevse durmazdı bizden ayrı:S

çok şanslısın arkanda ailen var kiminin ailesine ufacık çocuğun masrafı yük geliyo halbuki Allah çocuğun bereketini rızkını o ewe verir. sen güçlü birisin. eşin yeterince olgunlaşmamış eğer coluğuna cocuğuna sahip çıkabilen biri olsaydı seni bu durumda bu kadar bekletmezdi bakardı çaresine daha uzakta ev bulurdu restini çekerdi. çok doğru söylüyorsun ona dönersen garantisi yokki kısa süre sonra yine eski tas eski hamam olur K

daha ne kadar sussaydım ki canım. iki sene sustum. iki sene boyunca ailemden uzak, konuştukları dili anlamadığım, sürekli ezildiğim bi evde yaşadım ben. onlara hiç cvp vermedim. son güne kadar ağzımı açmadım. ama bende insanım yani. nereye kadar sabredeyim. eşim onların gerçek yüzünü görmez. o adam değişmez.

Kesinlikle bencede yaşla ilgisi yok eşiniz 24 yaşında ve hiçte küçük bir yaş değil sorumluluklarını alabilecek bir yaş. Bizde eşimle ben 19 o 20 yken evlendik. Bunun yaşla ilgisi yok yapı meselesi kimi insan 40 ınada gelse olgunlaşmıyor malesef. Birde eşinizin ailesinin anlayışsızlığı artı eşinizin sizi ve ailesine ayrı yerde tutamayıp aradaki dengeyi sağlayamamasında sorun. Durumunuza üzüldüm inşallah eşinizin aklı başına gelir. Barışırsanız eğer kesinlikle ayrı ve ailesinden uzak bir ev tutmayı talep etmelisiniz başka türlü mutlu olabileceğinizi sanmıyorum.

ya yok aptal bir insanla bile başa çıkabilir insan ama cahil insanla başa çıkılmıyo canım. Kararımı verdim ama olanları sindiremiyorum demişsin başka bir yorumunda... eğer kararını verdiysen yolun açık olsun. Allah utandırmasın pişman etmesin. G

Allahım sana da sabır versin=( çok şükür ailem yanımda. onlar olmasa napardım bilmiyorum. gözümün içine bakıyorlar barışmayayım diye. çünkü onlarda biliyor, eşimin adam olmayacağını. kızımın hiçç birşeyini eksik etmiyorlar. ben üzülmeyeyim diye herşeyini çifter çifter alıyorlar. Allah onlardan razı olsun