Aşırı uyumlu olma çabanız var çünkü biriyle ters düşmek sizi çok korkutuyor. Bunun sebepleri: reddedilmeye aşırı duyarlı olmak, onay alma arzusu, uyumlu olunca kabul göreceğini düşünme, uyumlu olmakla iyi biri olmayı özdeşleştirme, yetiştirilme tarzınız vs.. Sonuç olarak özgüven eksikliği göze çarpıyor. Farkında olmadan sizinle özdeşleşmiş bilişleriniz var. Bunlarda yeni bir yapılanmaya gitmek gerekiyor. Psikolojik destek alın ve bunların üzerine gidin. Günlük hayatta bu tarz şeylerle karşılaşınca ve bir kez olsun bu kabuğu kırmayı başarınca bir şeyler değişecek. Uzun bir yol, sabırla emek vermeniz gerekiyor ama bence bu değişime değer. Bol şans..

Aynen oyle ya boyle oluyorum E

Gunlerdir kendimi sorgulamaya basladim. Hayatimda bircok seyi erteledigimi hatta insanlari cok sevmeme ragmen yeni insanlarla bile tanismaya cekindigimi tanissam bile samimilik kurmaktan ve arkadaslik boyutunu ilerletmekten korktugumu farkettim. bu yuzden sosyal medyaya baglandigimi dusunuyorum. Yurtdisinda yasiyorum cocukken tasindigimizda bir sure okul ici zorbalik ve irkcilik yasamistim. Cok icine kapanik buyudum. Suan nekadar enerjik konuskan guleryuzlu kendine guvenen gibi gorunsemde icten icte korkak biriyim. tanistigim insanlarla akraba es dost herhangi kim olursa olsun en ufak bir problem de bir sorunda bir tartismada direk ailem gozumun onune geliyor... acaba bu arkadasligimdan/dostlugumun altindan problemler cikip ailemi rahatsiz edermi... beni kendime kotu hissetirirmi diye dusunmekten gunlerim kotulesiyor. Ornek veriyorum disarida bir ortamda arkadaslarla yemek yiyoruz beni ilgilendirmeyen bir kavga/tartisma ciksa bile elim ayagim titriyor ve savunmasiz kaliyorum. Dilim dolaniyor kendimi ifade edecek gucu bile bulamiyorum. Herhangi bir sekilde tartisma yaratacak herseyden ve herkesten korkuyorum ve kaciyorum. Isyerinde bile kendi hakkimi ariyamiyorum. Bir is arkadasi ogun gelip yuzume " sorun cikartmamak icin sorumluluklardan kacip, kendi hakkin olan icin bile savasmayan birisin" dedi. Sanirim ilk defa yuzume carpti bu soz. Ve dusundurdu.. evet herseyden korktugum icin kendi hakkimi bile ariyamiyorum. yine ornek veriyorum gecende banka gereksiz bir para cezasi kesmis hesabimdan... gidip bunu ifade etmeye calisiyorum karsimda cok sert konusan adamin teki takir takir cevaplar verip beni susturdu ne parami alabildim ne cevap verebildim yine dilim dolandi dondum kaldim ve herkesin ortasinda sinirden agladim. Sonrada agladigima utandim. Ne yapmam gerektigini bilmiyorum 26 yasindayim ve birgun evlenip cocuk sahibi olmayi Allah nasib ederse cocugumu bile koruyamacagimin korkusuna girdim... benim gibi hisseden varmi neden boyleyim kendim icin bir adim atmam lazim.. kickboxa gidip ve psikologa gorunmeyi dusunuyorum.. Pamukcuce

Dayak yemekten mi korkuyorsun? Kickboks a gitmeyi dusunduren bu herhalde. Kendini savundun diye hemen herjes seni dövecek degil ama icin rahatlayacaksa git tabi.

Bende kendi kendime teknikler uretmeye olan olayi basitlestirmeye calisiyorum. Cokta takmamaliyim diye dusunerek farkli yonler ariyorum ama halen korkagimm. Boyle hakkini savuna savuna ariyan kavgayada girisebilen bir tip olabilmek isterdim.. gecende kadinin tekine sosyal medyada kendi hemcinslerini kotuledigini anlattim. Kadin okadar cok ustume geldiki en son yazdigima pisman olup ben ozur diliyordum.. hakli oldugum yerde bile neden haksiz olayim

korkun zihni kimyasallarda zorlanmaktan da ileri geliyor sana üç şey söyleyebilirim BİRİNCİSİ kuzenim ayrı olan anne babasına karşı çok gergin konuşamıyordu sürekli boynu çenesi elleri tutuluyordu yıllar sonra babasına eteğindeki taşları döktü ilginç bi şekilde bu kasılmalar gitti.. eğer kendine gelmezsen bu kasılmalar sana da olacak, ben de böyle biriydim fibromiyalji oldum gerginliklerim resmen fibromiyaljiye dönüştü... şu an iş yapabilecek kapasitemi bile kaybettim... İKİNCİSİ bir iki kaşık keçiboynuzu pekmezine biraz zerdeçal ve zencefil at ve sabahları karıştırıp ye seni sakin zinde hissettirir... ÜÇÜNCÜSÜ sınırlarını bi şekilde korumayı yatırım yapıp bu işi halletmeyi beceremezsen senin sınırlarını da bahçeni de çiçeklerini de ezecekler istediğin kadar melek ol... sınırlarını korumayı öğren başkaları nasıl yapıyorsa ister taklit et ister bir defalığına cesur olcam de hallet.. anksiyete bozukluğun aşırıysa şeker ve tahıllı herşeyi bırak

Kimse ne kadar kibar olduğunuza göre değil ne kadar arıza çıkarabileğinize göre saygı duyuyor malasef son iş yerimde bunu çok net gözlemledim bende çok savunamıyorum kendimi sesim kayboluyor içimde

Ben de ayni anlattigin gibiydim gerçi hala öyleyim. Sadece önemsemiyorum artık. Evet korkuyorum ödüm patlıyor hemde herşeyden. Ama çok da umursamiyorum dan diye daliyorum korktugum olay ne ise sonrada okadar da korkutucu olmadigini farkediyorum. belki boyle boyle aşıcam kendimi. Ama kesinlikle psikolojik rahatsizlik sonucu kesin doktora git gidebiliyorsan ben gidemiyorum.

Evet cok haklisiniz kesinlikle kendi farkindaligimi bulma yolculugundayim ama yetemiyorum simdilik biliyorum

Kişilik özelligi birazda kimi insan olumsuzluktan kavgadan dövüşten besleniyor tansyon sürekli yüksek yaşayan insanlar. Ben her ortamda söylerim olumsuzluk sevmiyorum diye. Kendimi kişisel gelişim yönünden desteklemeye çalışıyorum, hayata karşı kendi farkindaligimi bulmaya. Elbette bir özgüven eksikliği var ama bugün böyle diye yarın da böyle olacak diye birşey yok. Kendimizi tanımalıyız önce. Felsefede de vardır kendine yetebilme. Ama annelik konusunda kafaniz rahat olsun. Beni kimse kavga ederken gormemistir bu yila kadar. Anneligimle ilgili laf edilsin muhalefet olunsun hemen çatır çatır dökülüyo laflar yaşlıymış akrabaymış kırılırmış ohoo :)

Sanirim tam olarak anlattiginiz gibiyim... asiri uyumlu olma seysinin icindeyim. Ama nedense her tartismada ailem gozumun onune geliyor. Direk onlara zarar gelirmi diye dusunuyorum cunku yurtdisinda sanki ben anneyim ve onlar cocuklarimmis gibi hissediyorum. Herseylerine kosturup yardim etmektenn kaynaklandi. Bugun bir psikologa mesaj attim. insallah basliyacagim