Babanız acaba andropoz etkisiyle mi saçmalamaya başlamış? Boşandıklarında eğer annenin mal varlığı olmazsa belki yaşlılık aylığı çıkar. Ayrı yaşasalar da faydası olabilir. Annenizin içine sinerse ya tamamen bağlarını koparırlar ya da babanız pişman olur da kendisine çekidüzen verirse anneniz devam etme kararı alır. Karar vermek zor. Umarım ki doğru karar alır anneniz.

Annem, konuşma lütfen, sana çok düşkün sen konuşur beni savunur onu uyarırsan benim çok üstüme gelir diye rica etti Ben kendim konuşmak istiyorum evlilik iki kişilik dedi

Tamamını okumadım ama anladığım kadarı ile babanız bir kalp ameliyatı geçirdi ve huyu kötüleşti? Öyle ise yalnız değilsiniz. Nedendir bilinmez özellikle bypass gibi ameliyatlardan sonra insanlar cidden saçma sapan davranışlarda bulunuyor. Zamanla geçiyor ama bir kaç sene ailelerinin burnundan getiriyorlar.

ha bide erkek kardeşim var, 26 yaşında 2 yıl önce üniden mezun olmuş ama çalışmayan ve evde odasından hiç çıkmayıp gündüz uyuma gece sabaha kadar uyanık olma modunda yaşayan. Minyatür babam. Dünyadan bir haber ve ondan beklentim sıfır

Ya 'ne bikaç ay bekliceksin şimdi konuş, şimdi ayrıl durumu gayet iyi 1 ay oldu zaten ameliyat olalı geziyo tozuyo' dedim. Hayır şimdi daha yeni, sabrederim birkaç ay daha bu durumda bırakamam dedi. Bi kaç yıl önce annem kanser olmuştu babam tedavi sürecinde bebek gibi bakmıştı. Onu borç biliyo heralde.

Babanızın sonradan oluşan saçma sapan bel altı konuşmaları ile ilgili olarak yazayım önce;devam ediyorsa mutlaka beyin emarı çektirmenizi öneririm. Benim iki arkadaşımda yaşadık iki yıl psk. dr la boşa oyalandılar, meğer beyinde iyi huylu tümör varmış. Ameliyat oldular ve geçti. Babanız annenizi kaybetme korkusu yaşamamış hiç. Onu fazla şımartmışsınız gördüğüm kadarı ile. Sizin sert tepkinizde almış başını gitmiş ama sonra dönmüş işte. Şayet değişmez annenizi üzer ise annenizi biraz yanınıza alın babanıza da tam anlamı ile düzelmez ise annenize karşı, onu göndermeyeceğinizi söyleyin. Bu yaştan sonra ne yapacak düzelecek... N naz70

Anneme ben destek olurumki hiç bişey bağlanmasa bile, oturduğumuz ev zaten annemin babasından evide var. Babam ne yaparsa yapsın. Bu arada bilmiyorum antropoz için de 63 ileri yaş değil mi? Yinede her bu yaştakiler böyle olmuyo, gitsin içinde yaşasın antropozunu. 3 yıl böyle olmak, ve bu evin içinde yaşamak çok zor. Çok üzüldüm annemi dinleyince, ama korkularını dibine kadar anlıyorum. Kendini çok kötü ve değersiz hissediyor. İlk defa böyle gördüm onu hıçkırarak ağladı çenesi titreyerek. Sonrada güçlü durmaya çalıştı amaan neyse bi kahve yapayım dedi, unutmaya çalıştı.

Katılıyorum Hiç gerek yok çekmesine, bende uzatmadan ayrılmasını istiyorum. Sabahtan beri içim içimi yedi nasıl olacak, nasıl bırakıp gideceğim diye. Ne yapacağımı şaşırdım. Yanımada alırım almasına ama dediğiniz gibi dil bilmiyor. Ben orda çalışıyorum, evde tek olacak hep. Nasıl olacak nasıl yapar ki orada. Burda en azından teyzemler ananem falan var. Hoş eğer bu ayrılık fikrini onlarla paylaşsa ayrılma diye baskı yapıp vazgeçirirler ben tanıyorum onlarıda. Bizim etrafta boşanmış kimse yok. Annem cesaret edemez. Ama böyle yaşamasını hiç istemiyorum. 4 yıl önce kanseri atlattı. Asıl el bebek gül bebek davranılması gereken o. Tekrar etme riski hep var. O yüzden çok endişelendim Rockeropt

Babanızı karşınıza alıp başbaşa konuşun. Annenize karşı takındığı olumsuz tavırlarından, bu tavırların sizi ve annenizi ne kadar üzdüğünden, annenizin ona iyi bir eş olmak için çabaladığından ama babanızin tam tersi yönünde hareket ettiğinden, bu şekilde davranmaya annenizi üzmeye hakkının olmadığından, kendisini bir an önce düzeltmesi gerektiğinden felan bahsedin. Geri döneceginizden ama bu seferde aklinizin annenizde kalacagını da ekleyin. Biraz aklı selimlik durumu varsa kendine çeki düzen verecektir zaten.

Annem 55 babam 63 yaşında. Gerçekten babam iflah olmaz derecede. En başta şöyle başladı, hastalığı çıkınca yaklaşık 10 dakikada bir tansiyonunu ölçüp sonuç iyi çıksa bile morali bozuk bir şekilde üf püfler, etrafa kötü davranmalar falan başladı. Çok taktı kafaya hastalığı oysaki ölümcül bişey falan değil. O yaşta herkesin sahip olabileceği şeyler artık. Anksiyete midir nedir ondan oldu. İkna ettik psikoloğa götürdük. Ama çözülmedi çünkü adam psikoloğa çok iyiyim hiç bişeyim yok sağlığımda iyi iyi hissediyorum falan diyip diyip çıkıyormuş. Neyse çözülmedi sonuç olarak. Sonra sonra alıştı artık bu naz ve morali bozuk kötü davranma şeylerinde, annemde hastalık durumu diye ekstra alttan aldı hep, ama bir yandanda içine atıp çok dolmuş ve yıpranmış. Annemi yanımda götürürüm ama yabancı dili yok, ben çalışıyorum, ne yapacak uzun süre orada? En azından bir kaç ay götürürüm kafa dinlemelik o sıkılana kadar.. Seversede kalır ama hiç sanmıyorum. Bide burada teyzelerim ananem falan var çok düşkün onlara. Ama elalem de var aynı zamanda. Korkacak o biliyorum boşanmış kadın yalnız yaşıyor diyecekler. Kardeşime gelince, çok denedim konuşmayı ama fayda etmiyor, iş başvurusunda bile bulunmuyor. Bi diyo ki ' aa o planım var' öbür ay konuşuyorum 'yok kararımı değiştirdim şöyle yapıcam' öbür ay başka bişey, ama hiçbirşey yapmıyor. Benim burada network um var, güzel işler ayarlayabilirim teklif ettim kabul etmedi. Ekonomi okudu o. Akrabalardan iş için yardım ederiz diyenler oldu kabul etmedi. Okuduğu bölüme güvenip babamdan iyi bir miktar para alıp bitcoin e koymuş onuda batırmış Diyecek hiçbirşey bulamıyorum. Babam haklı aslında bura cehennem gibi geldi banada ama annemden yada evden kaynaklı değil... H3RA_ İnsan

Annenizin kaç gün ömrü olduğu belli mi? Yada bunca sıkıntıya bir gün bir hastalığın baş göstermeyeceği? Hasta ve muhtaç insan daha çok bağlanır ailesine, yaş aldıkça olgunlaşır hatalarını fark edip çeki düzen verir tavırlarına. Babanızda bunlardan eser yok. Eğer evlat olarak annenize iyilik yapmak istiyorsanız önce iyi bir psikoloğa gönderin düzenli olarak. Sonra da yanınıza alın rahat geçirsin kalan ömrünü. Psikolojik şiddeti fark edince zaten kendisi karar verecektir. Sizde bir yandan gerekli konuşmaları yaparsınız boşanması için. Zaten o evden çıkıp yaşadığı ferahlığı görünce dua edecektir size, keşke daha gençken yapsaymışım diyecek. Direkt yurtdışına götürürseniz tüm çevresinden uzaklaştığı için daha kötü hissedebilir, dilini bile bilmediği bir yerde yaşamak zorlayabilir. M

Başlarım ameliyatina derim 3 yil gecmis annenize destek olun yasadigini bilsin

Babanızın beyninde bir tümör falan çıkmış olabilir mi acaba? Çünkü beyindeki minik değişiklikler bile büyük davranış farklarına sebebiyet verebilir. Qma sırf annenize degil tabi genel tavrını değiştirir. Boyle vakalarda cok müstehcen konuşmaya başlayanlar oluyor mesela.

Bu konuyu bir hortlatıp güncel bilgi vermek istedim.. , Yaşadığım yere bir hafta sonra geri döndüm . Anneme telefonda destek vermeye devam ettim ve o da benimle paylaşmaya ve dertleşmeye babamın davranışları hakkında. Bir gün yine ağladı telefonda. Çok etkilendim. Ve babamı arayıp ağzıma geleni söyledim!! ''Ben orda 1 ay kaldım, hayatım boyunca kuru pilavı ekmekle yememiş, kahvaltımı peynirsiz, domatessiz, sadece ekmek salatalık ile yapmamıştım ama ben oraya gelince annemin sadece bunu pişirebilecek gücü vardı. Evden küsüp küsüp, 1 lira bile bırakmadan çıkıp gittin kaç kere'' --birkaç kez böyle atak gelmişti ve bu hareketi yaptı, ne olduğunu anlamadığımız bir şekilde bavul hazırlayıp gürültülü bir şekilde, çıktı gitti, telefonunu falanda kapattı, ilkinde bir iki saat sonra, ikincisinde bir gün sonra eve kendi kendine geri geldi--.. Bu arada bende para vardı ama yurtdışı hesabımda, ve naktimi bitirdikten sonra onu kullanamaz haldeydim. Annemle kalakaldık kaç kez öylece, parada yok, ayrıca babam nereye gitti? Neye sinirlendi? (ilgisizliğimize ve onun tansiyonunu 5 dk da bir ölçmediğimiz için ama kendi halimizde televizyon izlediğimize muhtemelen). Her ne ise telefonda çok konuştum, bağırdım ağladım ''bak annemi üzmene izin vermem, sen ona zarar verirken bizede veriyorsun, yetti artık senin bu davranış ve konuşmaların, sen paraları nereye harcıyorsun, neden bizi yada annemi düşünmüyorsun, kendine çeki düzen ver'' gibi konuştum sanki telefonun öbür ucundaki babam değilmişçesine. o konuşmadan sonra annemi evden kovmuş. Annem İstanbula teyzemin yanına gitti, 1 ay kaldı orada. Sonra geri döndü eve. 'baban biraz düzelmiş' dedi banada. O zamana kadar tüm planı yapmıştık, boşanma davası açıp, mal varlığınada şerh koyduracaktık. Avukat arkadaşlarımla bile görüşmüştüm. Ama yine tüm bunları aksiyona geçirmeye annem cesaret edemedi. Babamla o konuşmadan sonra aylarca hiç telefonda konuşmadım, mesaj atmadım, o da aramadı mesaj atmadı. Sonra annemin dediğine göre ev içi yavaş yavaş düzelmiş, ve babamda azcık yumuşadı beni aramaya falan başladı kendiliğinden. Son 3-4 aydır herşey normal gibi görünüyor. Gerçi bilemiyorum tam, gidince daha iyi görürüm, ama daha gitme ihtimalime en az 3 ay var.

Kültürel kodlarımız gereği anneniz açısından boşanmak çok zor olacaktır. Daha doğrusu ona öyle geliyordur muhtemelen. Fikri bile nefesini daraltıyordur. O yüzden şöyle yapsanız, annenizi bir süreliğine yanınıza götürseniz. Orada biraz kafasını dağıtsa, toplasa.. Fakat burada asıl olması gereken kesinlikle babanızla konuşmanız. Eğer düzelmezse boşanma süreci olacağını ona net bir şekilde belirtmeniz gerekiyor. Ve o da bir süre bu ayrılıkta düşünür, taşınır. Boşanmak istiyorsa da önüne engel koymayın. Bundan sonra kalan ömürlerinde sakin ve huzurlu geçirsinler. Asıl en çok ben kardeşinize üzüldüm. Daha çok genç. İnşallah ona profesyonel bir yardım aldırabilirsiniz ve güzel sonuçlandırabilrisiniz. Cidden o daha kötü durumda. Z zeytin8282 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhaba Herkese, çok zor günler geçiriyorum içimde. Aslında yurtdışında yaşıyorum 3 yıldır. Son 8 aydır türkiyeye ailemi ziyarete gelememiştim imkanlardan, burda ne oluyor bitiyor pek haberim yoktu. 1 ay önce geldim, babamın bir ameliyat mevzusu nedeni ile. Kalbinde bi problemi vardı, 3 yıl önce farkedildi, ve daha yeni ameliyat olmaya karar vermişti. Neyse oldu bitti hatta şükür herşey yolunda. Konu o değil aslında ama beynim çok dolu olduğundan nerden gireceğimi konuya bilemedim, çok karışık olursa kusura bakmayın şimdiden. Çok üzgünüm... son günlerde annem sıkça yanıma gelip ağzından bakla çıkarmaya çalışıyordu, bugün biraz açıldı. O kadar değişmiş delirmiş ki babam, annem 'beni fazlaca utandıracak kadar bel altı konuşuyor insanların içinde, '-bununa ben 20lik kuma getireyimde ikimizinde faydasına olur - Eskiden 1 canım isterdi şimdi sağlığım düzeldi 3 canım istiyo - Performasım çok yüksek' gibi gibi gibi bel altına denecek seviyede ve başka konu konuşmaksızın her ortamda bu ve buna benzer şeyler konuşuyormuş. Annemi yerin dibine sokuyormuş, ortamdaki insanlarda utançtan susup kalıyormuş. Ayrıca gelince gördümki anneme böcek gibi davranıyor evin içinde de . Annem, babamın yeni ameliyat olması nedeniyle ve öncesinde ameliyata giden süreçte destek olsun diye ekstra iyi davranıp ilgileniyor herşeyi yutuyor. Mesela duyuyorum sabah babama 'acıktınmı kocacım kahvaltı koyayım mı' diyor, ordan bir bağlık 'ne diyon ulan mırmırmır mırıldanıyosun, düzgün söyle'.. Suratı evde hep asık, evin içinde çok mutsuz, geçen hava almaya çıkardım babamı eve gelince 'aha cehenneme döndük yine' dedi banada surat astı eve geri getirdim diye.. sıkça dediğim gibi evde annemi istemediğini yüzüne söylüyor. Annem ağzını açsa bağırıp aşağılıyor. Hakaret ediyor. Hep mutsuz. Bide babamın öncesindede oldum olası koca olarak çekilemeyecek kötü özellikleri vardı. Neredeyse hiç çalışmamış olması (hayatı boyunca toplam sadece 7 yıl çalıştı), miras kalan malvarlığından gelen geliri yüksek olmasına rağmen hiç elinde tutamaması, pıtır pıtır yıllar içinde herşeyi satması, başına buyruk davranışları falan filan. Ama anneme çilesi bu derece değildi. Annemde asla ayrılmayı düşünmezdi, 1 kere evlendim kefenle çıkarım bu evden mantığında.. Neyse, annem çok ağladı konuşurken. 'Şimdi yeni ameliyat oldu hemde kalbinden o yüzden onu yüzüstü bırakmayacağım birkaç ay daha sabredeceğim. Ama bu haline 3 yıldır katlanıyorum, baban çok kötü oldu, dayanamıyorum artık, elaleme karşıda utanıyorum, herkes farkında, bana -... Abime ne olmuş böyle?- diye fısır fısır soranlar var, bir TL ile beni yanyana koysan o 1 TL benden daha değerli , o kadar değersizim, beni zaten hiç sevmedi istemedi, hep yüzümede söylüyor istemediğini ve beğenmediğini, onunlada kalmıyor, hakaret üstüne hakaret ediyor, günlük konuşma tarzı artık bu, bi kaç ay daha dayandıktan sonra konuşurum beni istemiyosa ayrılalım derim, ama emekli maaşım bile yok sigortam bile yok ne yapacağım, baban elde kalanıda satar, bana vermez' falan dedi.. Bende ben destek olurum anne sana o ne demek, tabiki ayrıl buna katlanılır mı, ben varım burada, ne demek ne yapacağım dedim. Ama destekleyincede cesaretleneceğine korktu. Etrafta kimse yok boşanmış, ben ne yapacağım ne diyecekler ama dayanılmaz bu belki resmi boşanmayız, sadece ayrı yaşarız, seninde hayatın var sen önüne bakmalısın bunları düşünmemelisin falan filan dedi. Uff o kadar çok etkilendimki annemin halinden nasıl konuyu toparlayacağımı bile bilemedim. Nasıl destek olacağım ve nasıl aksiyon almalıyım hiçbir fikrim yok. Konu gerçekten ciddi. Bu bir kavga çıkma sonucu olan bir konuşma değildi, annem çok bunalmış psikolojisi gitmiş, hiç böyle olmamıştı, hiç böyle konuşmamıştı bu güne kadar. Babam, benim tarafımdan tarzına müdahale edilecek gibi değil, yoksa bu sefer anneme daha fazla hırslanır ben araya girersem. Ama annemi daha çok cesaretlendirmek istiyorum yada bişey yapmak istiyorum düzelmesi için. Haftaya iş için geri dönmek zorundayım yaşadığım yere. Nasıl döneceğim bunları bu halde bırakıp? bana bir akıl verin nolur Bu arada babam iyi bir baba ama iyi bir koca asla değil. O yüzden benim ne yapacağım konusunda hiçbir fikrim yok. Anneme ne akıl vereyim?

Babanız üç yıl önce de çekilecek insan değilmiş anneniz iyi sabretmiş. Bence yanınıza alıp bir iki ay yurtdışına götürün havası değişsin. döndüğünde de sıfırdan başlasın hayatına. 55 yaş çok ileri bir yaş da değil. Yurtdışındayken de online terapiye başlayabilir yavaş yavaş alışır. Olayların başlangıcında uzaklaşması daha iyi olur.

Anneni de al yurtdışına götür. Hem mahalle baskısı da olmaz. Baban da baksın başının çaresine.

iyi bir terapi çevrenin söylediklerine kulak asmamayıda öğretir kafasında bitirdimi önünde kimse duramaz diyorum ya en büyük yardım psikoloğa göndermeniz olacaktır

Rabbim her şeyin hayırlısını versin. Mal mülk var ama sorumluluk yok, hastalık süreci var insan dertleniyor ama bu seferde sağlık imtihan oluyor. Gerçekten çok üzüldüm annenize, çok kırıcı. Kaç yaşındalar? İmkanınız varsa ve anneniz boşanıyorsa yanınızda götürseniz, yeni bir ülkede belki zorlanır ama burda kalsa baskı altında kalacak muhtemelen bir de ayrılırsalar muhtemelen eve başka kadın getirebilir anneniz bu süreçte burada olmasa sağlığı açısından daha iyi olur belki, gerçi şuanda da eve birini getirebilir biraz o yöne gidiyor gibi. Anneniz eşinin durumunu görüyor kardeşiniz için çabalasa sonuç vermeyecek düzeyde mi? En azından onu kurtarama imkanınız olsa. M

Annenin elini sakın bırakma, gerekirse bir psikoloğdan destek alsın o evliliği bitirsin, ama o çileyi çekmesin lütfen... . push ; H3RA_ İnsan