Bunlar mesela whatsapp mesajlari ile oluyor veya ben x kisiye gittigimde onlar geldiginde. samimiyetin verdigi rahatlikta olabilir ama benim gördüğümün onlar farkina varmiyor ya o beni üzüyor A Aylakkadin Bahar, bir insanla gelebilir insana Üyelik İptali tek ayak

doğum gününüz kutlu olsun, iyi ki varsınız :) insan olarak genelde verici olan siz iseniz zamanla değeriniz kalmaz. sebebi budur. bu iş sizin fedakarlığınızdan çıkar göreviniz haline gelir. sizin değerinizi bilemeyen kişilerle arkadaşlık kurmayın. ve bu benim de başıma geldi. her derdine koştuğum, arkadaşım olduğu için çok değer verdiğim kişi aynısını yaptı. dedim ki bende bir sorun mu var acaba. en çok benimle paylaşımda bulunmasına rağmen çok rahat 2. plana atabiliyordu. diğerlerine gösterdiği özeni bana göstermiyordu. onların hoşuna gitmeye çalışıyordu, hediyeler güzel sözler sürprizler vs. ama bana gelince genelde dertleşme ve akıl isteme kalıyordu. öyle davranan herkesle ilişkimi ya çok azalttım yada bitirdim. inanın böyle daha mutluyum. bir söz var : kör görmeye başlayınca ilk bastonunu atarmış. değer gördüğünüz kadar değer verin.

Orada durup" kimseye anlatamadıklarıni gelip size anlatmalarini'' beklemeyin. Oraya geldiklerinde sizi bulamasinlar. Sİz hep bekleyen var olan cepte olansiniz. Tipki aile gibi emek verilmesi gerekmeyen özel hissettirilmeyen nasılsa hep olacak olan..

İyi ki doğdunuz. Sağlıklı uzun şahane bir hayatınız olsun insallah

İyiki doğdunuz nice mutlu yıllara inşallah benimde dün doğum günümde eşimin ailesinden herkes kutladı, kendi ailemde kutladı ama arkadaşlarım sadece msj attılar. Ben onlarınkini gidip sürprizli olarak kutlamıştim oysa ki ama sorun değil önemsemiyorum artık eskiden unutmuyorlardı ama bazı zamanlar denk gelemiyorduk kutlayamıyorduk birbirimizin ki. Bu sefer ki bi farklı geldi bana. Ama yine önemli değil. Bu arada aynı sizin gibi her koşulda dertlerini, sıkıntılarini gelip bana anlatırlar çünkü bana çok güvenirler... Her ortamda da olmamı isterler... Sadece bazı zamanlar sizin gibi kullanıldığımı düşündüğüm oluyor ama artık takmıyorum ben de onlara mesafe koyalı çok oldu. Mesafe derken yine kendimi geri çekmiyorum yarın şuraya gidelim derlerse o an müsaitsem tamam diyorum. doğum günlerine de plan yapılınca katılıyorum tabi yine müsait olursam. Dün benim doğum günümde arkadaslarimdan sadece msj aldım demek ki onlarda müsait değiller deyip kapatıyorum konuyu bunlarla düşünecek kadar bile vaktimi harcamıyorum... Lütfen sizde öyle yapın kimse için üzülmeye değmiyor bu hayatta... Mesafe çok iyi geliyor mutlaka denemelisiniz...

Herkese hayirli günler, belki bugün kendimi yanliz hissettigim icin bu konuyu aciyorum. Konuma yarin dönüp bakinca gereksiz bile gelecek ama dertlesmeye ihtiyacim var. Bilgisayardan yazmanin verdigi rahatlik ile zun olabilir gercekten icimi dökmek istedim. Ben herzaman cevresinde popüler olan, sevilen sayilan, muhabbeti saran ve düsünceli yardimsever biri olarak taninidim. Elbette zaman degisiyor, olgunlasiyoruz bazi konularda degisiyoruz, önceliklerimizin bile yerleri degisiyor. Hatta cocugumuz varsa ve kücükse spontane bulusmalar organize edemiyoruz / katilamiyoruz. Hepsinin farkindayim. Ama zoruma giden su ki, kendimi yanliz hissediyorum. Arkadasim dedigim insanlar baskalarina gül bahcesi sunarken beni unutuyor, özverili davranmiyor. Agzimla yüz kere biseyler yapalim dedigim arkadaslar baskalarina karsi cok esnek davranirken beni bekletebiliyorlar. Asla maddiyatci degilim ama sofralar, hediyeler, sürprizler, jestler, foto paylasmalar. Ben ise bu sehirde dayanabilecekleri, alinmayacagimi bildikleri kötü gün arkadaslariyim. Cocukca gelebilir "onlarin arkadasligi daha derin"diyebilirsiniz ama onlara anlatamadiklarini bana, onlarla gülemedikleri cekindikleri seylere benle gülerken, konu bunu davranista jestde göstermeye gelince ben birsey göremezken öbür insanlar el üstünde tutuluyor. Buda kendimi sorgulamama sebep oluyor. Nasil bir insanim, yoksa artik iticiyim? SIkIcimiyim? Ayrica neden simdi bunlari önemsiyorum diye kendimi alamiyorum. Minimum beklentide bir insanim diyebilirim ama hal böyle olunca baskalarinin dogumgünlerini önemseyen pastalar hazirlayan sürprizler yapan insanlar beni hatirlamiyor, hatirlayinca gecistiriyorlar. Demek bende problem var diyorum. Sen ne yapiyorsunda beklentide oluyorsun diyebilirsiniz. Kendi hakkimi yiyemem elimden geleni yapiyorum hemde cocuklarla uni okuyup calismama ve dolu yogun bir hayatim olmasina ragmen. Iyiligin karslilikli yapilmamasini gerektiginide biliyorum ama haksizliga veya dislanmisliga ugruyoru gibiyim. Vicdanli, mert dürüst kaliteli insanlarla arkadaslik etmek istiyorum secimlerimide bu yönde yaptigimi düsünüyorum ama bir süre sonra galiba degersiz oluyorum... sizlerde durumlar nasil? Cevrenizde böyle degisiklikler oldumu? neye bagladiniz? neler yasadiniz?

Kendimi gördüm bir an.. Keşke size verebileceğim bir tavsiye olsaydı ama ben bu arkadaşlık olaylarından çok muzdarip bir insanım. Ben yavaş yavaş bir çoğuyla iletişimimi kestim ya da azalttım, artık yeni arkadaşlıklara bakıcaz..

İyi ki doğdunuz nice güzel yaşlara Size kim ne kadar değer veriyorsa sizde onlara o kadar değer verin Kimse hatırlayıp kutlamasa bile güzel bi pasta alın kendınıze ve mum yakıp üfleyin İyi ki doğmuşum iyi ki varım deyin