alışmak istemiyorum Erinonaaa amanın

merhabalar hanımlar, yazacaklarım bazılarınız için özellikle de başından taşınma olayı geçen kişiler için pek birşey ifade etmeyebilir Şuan yaşadığım yerde eskiden sıra sıra gecekondular vardı birinde biz oturuyorduk, yıkılıp bina yapıldı ve biz dairenin birine yerleştik. Babaannemlere de daire düştü burdan. 11yıldır bu binadayız ama dediğim gibi öncesi de var, burda doğdum burda büyüdüm. Ve şimdi bazı sebeplerden ötürü evimizi satıyoruz. Merkeze yakın, ayağını atsan çarşı, ulaşım çok kolay ve Ankara'nın büyük ilçelerinden biri burası. Bu civarlarda tekrar satılık ev bulmakta zor ha deyince bulunmuyor, kiralık evler bile kuş uçmaz kervan geçmez taraflarda. Merkeze yakın daire satılır mı alsan alamazsın diyor herkes ama iş buralara kadar geldi işte. Babaannem ve dedem yaşlı insanlar ihtiyaçları oluyor hemen bizi arıyorlar yanlarına iniyoruz, burda herkesi tanıyorum. Arkadaşlarım, sevdiğim insanlar çok ve bu şekilde taşınıp gitmek çok zor geliyor. Taşındıktan sonra görüşsen de eskisi gibi olmayacaktır öyle düşünüyorum. Nisanda da atama bekliyorum il seçimi yapmayacağım nere denk gelirse giderim derken aslında yıllardır bağlı olduğun evden kopmanın bu derece zor olduğunu hiç tahmin etmemiştim. Evlenip giderken büyük ölçüde ailen için üzülüyorsundur, ama ben şuan alıştığım evim ve çevremdeki insanlar için üzülüyorum istemsizce. Doğduğun yer değil doyduğun yer deyip geçmeli mi, insan alışmam dediği şeylere alışır mı? in vino veritas in aqua

Alışırsın canım. R

Her taşındığımızda buradan taşınmak istemiyorum diye salya sümük ağlardım. Sonra gitmek istemediğim o evden taşınırken yine ağlardım. İnsan her şeye alışıyor. R