sanırım mükemmelliyetçilik var. kalabalıkta rahat olamıyorum. ikili ilişkilerde hiç sorun yaşamıyorum. ama 2den fazla olunca önem verilmeyen bir konuma itiliyorum. dışnandığımı farkediyorum öncesinde mimiklerimden beden dilimden ses tonumdan insanlar fikrini ayarlamış oluyor. M

Kesinlikle. Duruşuna, kiyafetine, ifadene dikkat et konuşmasan bile. Öyle büzüşme kenarda. Bazen bende hic konusmam canim konusmak istemez, katilmak istedigim bir konu degildir vs. Cekilirim kenara ve kalabalik dahi olsa illa bana ordan laf atan birileri cikar. "Ee sen ne yapiyorsun, neden konusmuyorsun veya fikrin ne" gibi... Dahil etmeye calisanlar cikiyor. Dışardaki duruşun sönükse unutulur gidersin. En azindan duruşunu hallet kenarda sus pus bile olsan insanlar seni farketsin. Boylece dahil olabilirsin belki.

güzel öneriler için teşekkür ediyorum. ben kendim takmıyorum ama yanımdaki bir insanın benim böyle dışlandığımı görmesini istemezdim. ben alıştım bu duruma onlarla yapacağım 2 saçma sohbetin zaten bana getirisi olmayak diyorum içerik anlamında yararlı olmayan şeyler içermesi nedeniyle de. kendi içimde bir kabullenişim olsa da yine de neden böyle oluyor ben çok mu sıkıcı biriyim diye sorduğum oluyor.

inanın hepsini izledim diyebilirim. telkinler müzikler yine de olmuyor. ben gerektiği kadar konuşmak istiyorum. yeni tnaıştığım insanlar hakkımda ezik, kaygılı biri diyip iletişimi bile ona göre kuruyor bakışlarından sohbetinden nasıl olsa önemsiz hissediyor ben de önemsiz davranıp diyip seni kullanmak bile istiyebiliyor.

Bir ortamın dışında kalmak, sözünün ciddiye alınmaması veya sen bir şey söylediğinde hımm deyip sözde onaylayıp, 2 saniye bakıp sonra başka bir konuda konuşulması, senin söylediğin şeyin ardından senin kulağında resmen çınlaması ve sonra içinden neden böyle söyledim sanki susmak en iyisiydi diye düşünmek.. nasıl bir duygu çok iyi bilirim... Bazen keşke yazarken özgür olduğum kadar özgür ifade etsem kendimi diye hayıflanırım. Ama çocukluğumdan gelen bir özgüven problemim var. Ve çok sevdiğim, yanlarında rahat olduğum ailem ve arkadaşlarım dışında çok yakın davranamıyorum bazı ortamlarda.. Aşamıyorum o engeli. Kilitleniyorum.. Yeri geliyor atm de sıra beklerken arkadaş oluveriyorum telefon alıp veriyorum, yeri geliyor defalarca aynı sofraya oturduğum insanlara yabancı kalıyorum.. Biraz biraz aşıyorum da bazen aslında. İsyan seviyesine geliyor çünkü ve konuya dalıyorum. Fikrimi söylüyorum biri konu açtıysa. Veya yeni okuyup öğrendiğim bir bilgi bir haber, bir dizi veya filmle ile ilgili konu atıyorum ortaya. Laf lafı açıyor.. Geçmişten nostaljik şeylere özlemden bahsedebiliyorum eskiden şunlar vardı çocuk aklımla şunu yanlış bilirdim gibi gibi.. Ama bazı ortamlar o kadar dışarıda tutuyor ki insanı girmek bile istemiyorum. O aşamada kafa yapıma tersler diye kaçıyorum. Durumum bu..

Aslını istersen ben de biraz çekingenim ve topluluk önünde konuşurken zorlanırım. Bide ben öğretmenim sınıfta asla böyle bir problem yaşamam öğrencilerimle de. Ama sosyal hayatımda biraz çekingen davranırım dediğin şeylerin bir kısmını yaşarım ya da bir etkinlikte sahneye çıkıpta konuşayım asla istemem. Ben bunu aşmak için hep kendimi zorladım istemesem de çıktım konuştum, hep üstüne giderim bu durumun. Bir şekilde kendimi ifade etmek için uğraşırım hep. Bunu benim hakkımda ne düşünürler, ezik olduğumu düşünmesinler diye yapmam ama sırf o yaşadığım stresten kurtulayım diye, soğuk soğuk terlemeyeyim diye, kendi kendime değer vereyim diye yaparım. Ama sanırım senin bakış açındaki hata şu cümlelerde: ilerde sevdiğim adamın arkadaşlarıyla eşleriyle tanıştığımda kendimi rahat özgüvenli bir şekilde ortaya koyabilmem için bana ne önerirsiniz. Sevgiliin beni ezik, kendine güvensiz, beyin kapasitesi düşük, beceriksiz biri olarak görmesini istemiyorum. topululuk içinde el titremesi, ses titremesi gibi şeyler yaşıyorum. Çekingen güvensiz biri olarak durmak istemiyorum. sevgilimin benden memnun olmasını ve gurur duymasını istiyorum. Onun yanında olduğum kadar rahat onun sevdikleri yanında da olmak istiyorum. Özgüven sahibi olmayı, toplum içinde kendini daha iyi ifade etmeyi ve dışlanmış hissetmemeyi öncelikle kendin için istemelisin. İleride sevgilim beni ezik görmesin diye şimdi özgüven sahibi olmaya çalışmak seni dilediğin özelliklere kavuşturmaz. Çünkü bunu kendin için, kendi özsaygın için yapmalısın ve sevgilin de olsa diğer insanların seninle ilgili düşünceleri için kendini şekillendirmeye çalışırsan asla başaramazsın. Zaten çekingenliğinin temelinde bu var, diğer insanların düşünceleri. Kendinle ilgili algın en önemlisi.

Sen sevgilinden onemsizmisin? Niye onun icin istiyorsun.. kendin icin iste. Kendi kendini yeriyorsun... konu bu. Kendini sev say kendine deger ver. Bunlari icinde bul.. disarda arama dilenci gibi.. zaten icinde mevcut. Olay sende bitiyor. Ve kendini kotulemekle basaramazsin bunu. Sen degerlisin yeterlisin.. bunun farkinda varsan yeter.

çok teşekkürler uygulayabileceğim önerileri aktardınız. Deneyeceğim var olun

çok teşekkürler varolun

çok haklısın dış görünüşe önem göstrme çok önemli konuşurken diksiyonuna dikkat etmek de aynı şekilde bunları yapmaya çalışıyorum o şekilde farkında insanları zaten çok seviyorum seni de dahil etmeye çalışıyorlar.

Bunun seninle lakası yok. İnan kötü insanlar bunu herkese deniyor. Yeri gelip sesini yükseltmeyi bileceksin. Bence şunu dene yolda yürürken şarkı söyle insanların sana bakışlarını takma. Sonra şarkı mırıldanırken ritim tutup dans etmeye başla Ne sesi ne figürleri önemseme. Her sabah koş Pazara git ve alışveriş yaparken sohbet et. Omuzların dik yürü gerekirse alıştırma yap. Bolca forumlarda takıl mesela bdv, scorp gibi fikrini beyan et, fikrini söylemeye alış. Makyaj yap bolca kitap makale oku sonra bunları tartışacak ortamlara gir. Kendini geliştir. Sesli kitap oku, sesine alış Mesela güzel mi şiir okuyorsun sesini çek paylaş. Kendini kesinlikle ezdirme. Unutma sen değerlisin. Geçmiş ide kafana takma Geçmişi düşünerek bu günü yaşayamazsın.

Aslında bütün olay özgüven meselesi. Bende konuşmak istemiyordum bir dönem ama duruşum hiç bozulmamıştı Dönüp senin fikrin ne diye soruyorlardı. Youtube çok faydalı özgüven konusunda bir çok video var onları izle Bir duruşun olsun. Lafı çok uzatma fikrini söyle. Zorlama da cevap vermiyorlarsa takma hiç. Sonra sende cevap vermezsin onlara. Başkalarıyla tanış kaynaş. Ortamlara gir çık.

Emin ol herşeyi gözünde büyütüyorsun insanları bile, bak mesela sen değerlisin Çünkü insanlara değer veriyorsun ama emin ol, onlar öyle değil, sadece kendi içine yolculuk yap; özünü bul kendini sev, kendi kendini keşfet, bırak insanları, dans et, eğlen içinden geldiği gibi yaşa :))

kendim için birşekilde kabullenmeye çalıştım zaten onlarla yapacağım sohbet bana çok vermeyecek vs gibi şeylerle ama sevdiğim insanın yanında bu duruma düşmek istemediğimi düşünüyorum. arkadaşlarıyla birlikte birşey yapma düşüncesi daha önce yapmadığım birşey olması sebebiyle acaba rezil olacak şeyler yapar mıyım mesela yürürken düşmek olabilir veya saçma bi konuşma yüz ifadesi jest mimik bitiriyor zaten izlenimi ediniyorlar. . push ;

özümü bulmak kendimi sevmek kendimi keşfetme çok istiyorum. bu dünyada neyi başarılı bir şekilde severek yapacağımı bunu buldupumda sorunlarım çözülecek sanırım. bir aln olsun istiyorum başarıyla yaptığım ve güven veren inşallah bulurum.

kusurunı anlayıp öne çıkaran insansa zaten daha bi çekilmez oluyor. seni adam yerine koyup sohbet etmez içine geldiğinde konuşmayı düşünür bir de bdv nedir tam olarak? geçmişle sorunlarım büyük galiba özgüvensizlik çocukluğa dayanıyor.

Ayna karsisina gecip konus kendinle.. mimiklerini izle vs.

Önce kendine değer ver. Kimse senden değerli değil. Mülakatta gibi gerilmeye sebep yok. Havadan sudan muhabbet işte. Sen böyle düşündükçe hep böyle devam eder. Kafandan sil başta.

Senin için iki iyi tavsiyem var ikisini de lütfen 1 kez dene. Ilki karşında konuşan insanı iyi dinle. Senin durumundaki insanlar genelde karşıdakini dinlemeyi bilmezler kendi derdini düşüncesini anlatmak ve insanların buna odaklanmasını görmek isterler yapma bunu, karşındaki kendi için çok onemli bir şeyi anlatiyor çünkü sürekli anlattığı ile ilgili sorular sor düşünceni şöyle çözüm bul gibi gibi. Ikincisi nerede oturuyorsun bilmiyorum ama bir arkadaşınla veya tek, pazartesi veya salı akşamı istiklale git. Eğlenceli bir şarkıyı bağıra bağıra söyleye söyleye yürü caddede. Dünyanın yıkılmadığini göreceksin. Evet istiklalde şarkı söyledim sekerek koştum insanlar eşlik etti güldü ama çoğu bakmadı bile. Rahat ol hayat insanların böyle şeyleri takabilecegi kadar ciddi değil.

Burası işte bir derdim var

kesinlikle haklısın ben kendim için çok önemsemiyorum. nasıl davrnaırlarsa davransın diyorum bazen ama başkası yanında bu durumda görülmek değer verilmeyen fikri sorulmayan hiç konuşmuyan pasif pısırık olarak görünmek istemiyorum çünkü onun yanında öyle değilim. beni diğer insanların yanında görme fırsatı pek olmadı o yüzden gördüğünde illahi farkedecektir. benim sorunum karşımdakini çok önemsemek galiba. bir de zorunda kalınca ben de yapıyorum o endişelendiğim şeyi öncesinde bri heyecan durumu oluyor. an gelince heyecanlasam da titresem de kekelesem de içinde buluyorum kaçmıyorum o durumdan teşekkürler cevabınız için.

Ama iste farkettirmek senin elinde aslinda insanlarin degil. :) oyle birilerinin aciyipta dahil etmesi demek degil bu dedigim.

Birinden utanıyorsanız o kişinin kendini sizin önünüzde rezil ettiğini hayal edin. Sürekli seminerler düzenleyen ve topluluk önünde konuşmak zorunda kalan biri karşımdaki insanları tuvalette oturuyorlarmış gibi hayal ediyorum demişti. Bunun dışında ufak tefek anektodlar öğrenip yeri geldiğinde bu anektodları anlatın, insanlar bilginin kendisine değil pazarlanmasına hayrandırlar. Güçlü yanlarınız ne bunun üstünde durun, kendini beğenmiş bir gülümseme takının, ayna karşısında pratiğini yapabilirsiniz, sessiz kalıyorsanız bunu karizmatik bir sessizlikmiş gibi pazarlayın, insanların bilinci üç kısımdan oluşur sürüngen bilinç, maymun bilinci ve insan bilinci, insanlar zamanlarının çoğunda ilk iki bilinçle hareket eder ve bu iki bilinç de sadece görüntüye odaklanmış ilkel bilinçlerdir. Görüntüyü kurtarırsanız gerisi gelir emin olur

Niye elin titriyor konuşurken. Bu kadar önemseme insanları. Ezik gibi bir köşede durma. Konuşurken kendinden emin olarak konuş. Insanları çok taktigin için böyle oluyor. Rahat ol ve gülümse bir ortamda.

dinlemek önemli evet istiklal olayını da düşünücem sesli olmasa da haffiten söylerim biraz daha hafif adımlalr dans ederim:) yazdıklarınız sayesinde bugün daha iyiydi teşekkürler.

merhaba arkadaşlar. Ben son günlerde çevrem arafından dışlandığımı çok hissetmeye başladımbu birazda yalnızlık tutkumdan oldu ama sonuç beni düşündürtüyor.. iletişime değer görülmeyip bir selamın bile esirgenmesi, toplulukta konuşmama rağmen hiç dinlenmeyip lafımın bölümmesi, sorduğum soruya cevap almam ve hemen başka konuya geçmesi kısacası kendi kendime çabalayışım. yeni kişilerle tanışmak istediğimde endişe duymam sanki beni önemsemeyecekler, ezik biri olduğumu gerek beden dilimden gerek konuşma tarzımdan veya el becerisi veya bir konu hakkında kendimi rezil etmem gibi şeylerden anlıcakar mahçup olucam diye endişeleniyorum. Bir insan bir birey olduğunu, kendinin varlığını, düşüncelerini nasıl kabul ettirir. Nasıl toplum tarafından saygı görebilir. Gittiğim bir psikolog bana sosyal ortama girmediğin için tecrübe etmediğimi söyledi. ben genelden 2 den fazla grupla ibr ortamda oturduğumda sohbetin dışında kalıyorum. konuşan kişler sanki ben yokmuşum gibi kendi aralarında konuşmaya dalıyorlar bana bakmıyorlar bile. ilerde sevdiğim adamın arkadaşlarıyla eşleriyle tanıştığımda kendimi rahat özgüvenli bir şekilde ortaya koyabilmem için bana ne önerirsiniz. Sevgiliin beni ezik, kendine güvensiz, beyin kapasitesi düşük, beceriksiz biri olarak görmesini istemiyorum. topululuk içinde el titremesi, ses titremesi gibi şeyler yaşıyorum. Çekingen güvensiz biri olarak durmak istemiyorum. sevgilimin benden memnun olmasını ve gurur duymasını istiyorum. Onun yanında olduğum kadar rahat onun sevdikleri yanında da olmak istiyorum. benim gibi olup konuyu aşanlar varsa yardım ederse çok memnun olurum.