iyi bir evlat olabilmek için ailene maddi yönde yardım etmen gerekmiyor. hayırlı bi evlat olmak demek onlara para vermek, borçlarını ödemek değil. bunun annende babanda farkındadır. bu konuda üzülme hayatını maddiyata odaklama. lisede başarılı olduğun hayatın diğer alanlarında da istediklerine sahip olacağın anlamına gelmiyor. en tepeden aen altlara da düşebilirsin, en alttan en yükseklere de çıkabilirsin yaşıyoruz sadece, hayat bu... inişi de olacak çıkışı da. bi kaç dersten karnemize 5 düştü diye geleceğimizin güzelliğini garanti altına alacak değiliz

hayat hepimizden akıp gidiyor şu anda ben size bu msjı yazarken sanıyeler akıyor... verımlı yada değil amaca ulasmıs yada ulasamamıs ne olursa olsun yasadığımız şeylerın ıyılerını alalım... yoksa akıp gıden hayat azap olur.. hayat sız somurtsanzdagülümsesenizde geçecek akıcak ellerınızden neden gülümsemek varken erken yaşta kırışalım ki... yüzünüz hep gülsün sevgiler:)

kendi ilgiduyduğunuz yada hayalini kurduğunuz meslek alanı nedir acaba? Bu yönde bir meslek edinme kursuna gitme imkanınız var mı bu tip bir şey? diloks ben oğlumla

anlamadığım neden okulunu geç bitirdiğini soruyorlar.. benim bir tanıdğım okulu 6 yılda bitirdi( 4 yıllık fakulteyi) şuan türkiyede nadir olan bir fabrikada ; fabrika müdürü olarak görev yapıyor.. ben okulu nasıl bitirdiğinin değil, diplomanın olup olmadığına ve bilginin olup olmadığına bakılıyor diye biliyorum.. hayat bitmiş değil arkadaşım.. sen kendini btiriyorsun... çalışmak, boş kalmamak istiyorsan, istanbul gibi yerdesin ki, hemen iş bulursun.. bekki bölümün ile ilgili olmayabilir ama, şartları sana uyan ve seni az da olsa tatmin edecek bir iş vardır.. günlük gazetedeki iş ilanlarını araştırmayla başla işe.. tanıdıklarına söyle.. iş arıyorum diye.. bebek konusunda da ; en azından tüp bebek şansın var.. . ya o da olmasaydı?allah korusun.. değilmi.. hayatının ellerinin arasından akıp gitmesine sen izin veriyorsun.. sadece biraz hareketlenmeyle herşeyi rayına oturtacağından eminim..

canım allah beterinden korusun.. ne dertler var.. üzülmene gerek yok.. herkes her istedşiğini elde edemiyor... karamsar bakma.. pozitif ol.. ben liden sonra tüksek okul bitirmiştim.. iş bulamadım.. bir fabrikaya girdim sonra..3 vardiya çalıştım.. elin adamlarıyla gece vakti servise binip işe gidiyordum.. böyle çalışan çok insan var.. dedim ki böyle olmaz.. tekrar sınava girdim eğitim kazandım.. şimdi öğretmenim ama çok zorlukla okudum.. devlet yurtlarında.. ama olumlu olmakta fayda var.. allahtan mesleğin var.. bir gün olmaz 5 gün olur.. iş aramalara devam et canım yılma resusitasyon

deno88 ve nemesis, çok teşekkür ederim yorumlarınz için. sanırım asıl sorunum kötümser yapım. herşeyden fazla pay çıkarıyorum belkide. çok fazla şey üstüste geldi ve ben bunlarla başedemedim. sonuçta olan isteklerime ve hayallerime oldu. zaten bu olumsuz yapım yüzündende panik atakla mücadele ettim 2 yıl.

olurmu ya sende düsmez kalkmaz bir allah malesef insan kendi evladi icin en güzelini istiyor ama kismet iste bazi seyler olmuyor sen elinden geleni yapmissin bence mutlu bir evlilik yapman bile ailenin seninle gurur duymasi icin basli basina bir sebebtir allah büyüktür sabredin insallah isteklerinize en kisa zamanda kavusursunuz ozgish KK

merhaba arkadaşlar, benimde sizlerle paylaşmak istediğim bir sorunum var. ben ortaokul ve lise döneminde başarılı bir öğrenciydim. Ailem kendi imkanlarının çok çok üzerinde şartlarla okuttular beni. Ünv kazandım ancak büyük bir şehirde değilde, küçük bir şehirde okudum. hayalim başkaydı ama ben kamu yönetimi tutturdum. Ailem tabiki sevindi ve yine maddi olarak desteklerdiler beni. Bu arada babam işinden kaynaklanan sorunlar yüzünden sağlığını kaybetti ve ben 3. sınıftayken rahatsızlandı. doktorlar bypass olması gerektiğini söylediler ancak babam ilk etapta kabul etmedi ve 1 yıl gibi tedavi olmadı. ben evde değildim, başka şehirdeydim. her an babamı kaybedebileceğimiz korkusuyla yaşıyordum. annemde yıllardır zaten rahatsız. ben tek çocuğum. onlara ne oldu? ne olacak?ölecekmi babam? diye düşünmekten panik atak geçirdim. bilmiyorumki smile babamın onca telaşına benim hastalığımda eklendi. Zavallı annem hem benimle hem babamla uğraşıyordu. bu dönem maddi manevi çöktük tabi. akannehir bu arada okula da gereken önemi veremedim ve okulum uzadı. ben 1,5 yıl tedavi gördüm. Yeşil reçeteli ilaçlar kullandım. babamda ameliyat oldu . ve bu dönemi güç bela atlattık. babam ameliyat sonrası emekli oldu. Ben okulu 3 sene uzatarak bitirebildi. tabi bu durum birçok şeyin sonu oldu. öncelikle okulda kalmayı düşünüyordum ancak dersleri ucu ucuna verdiğim için not ort düşüktü. okul bitince de hemen eve dönmek istedim. annemlerden ayrı kalmak istemiyordum. ancak okul bittikten sonrada hemen iş bulamadım. Her iş görüşmemde okulun uzama sebebi önüme dikildi. doğru düzgün iş bulamadım. 1 yıl sonra (bu arada yaşımda 26 oldu) şu piyasada çokca ilanı olan satış işlerinden birine girdim. işimi sevmiyordum ancak çalışmalıydım. satış işi tabiatıma uygun değildi. başka bir işe girdim çağrı merkezi gibi bir yere. bu arada evlendim. ancak maddi olarak maaşım çok az olduğu için ailemde destek oldu. ama onlarda yıllardır zaten borç içindelerdi. evlendikten1,5 yıl sonra iş yerinin mesaisi yüzünden ( neredeyse haftanın 7 günü çalşıyordum, hafta için 10:30 da eve geliyordum) işten ayrılmak zorunda kaldım. bu arada diğer konumdan hatırlayanlar olacaktır. endometriosis kistim yüzünden ameliyat oldum ve acil bebek dedi doktorlar. aşılama falan denedik ama olmadı. tek imkan tüp bebekmiş. onuda şu anda maddi sebebler yüzünden erteledik. Sonuçta birkaç ay sonra 30 yaşında olacağım. elimde net bir mesleğim veya uzmanlık alanım yok. ne aileme bunca yıllık emeklerinin karşılığında yardım edebiliyorum, ne de kendi ailemde maddi olarak huzur bulabiliyorum. Annemlerin onca sağlık sorunu içinde birde borçla uğraştığını görerek kahroluyorum. Arkadaşlarım kariyer basamaklarını hızla tırmanırken ben çok istediğim halde bir iş bulamıyorum. en basitinden bebek sahibi bile olamıyorum kendi kendime.. Allahtan çok sevdiğim bir eşim var ancak onunla da bu maddiyat vs gibi konular yüzünden aramız açılacak diye ödüm kopuyor. Geleceğe hiç iyimser bakamıyorum. Özellikle aileme karşı vicdan azabım hat safhada. onların emeğini boşa çıkarmışım gibi geliyor. Beni lise döneminden tanıyan, yıllarca görüşmediğim kişiler şu anda bulunduğum duruma inanamıyor. Herkes benim çok iyi yerlerde olacağımı bekliyormuş, sen hep başarılıydın diyorlar. Hayatım ellerimden kayıp gidiyormuş gibi hissediyorum ve Ne yapacağımı hiç bilmiyorum mafoldumben D deno88

Arkadaşlar çok teşekkür ederim beni destekleyici yorumlarınız için. Önerilerinizi dikkate alıcam mutlaka. dediğiniz gibi üzerimden bu ölü toprağını atmam lazım. geçmişe takılı kalmaktan bugünü yaşayamıyorum ve hatta geleceğimi de mahvediyorum. resusitasyon

canım aslında benzer şeyler yaşamışız sağlık sorunları haricinde.. halihazırda içinde bulunduğun şartlar sebebiyle, bu kadar kasvetli olman normal. fakat asıl mutsuzluğunun sebebi kendini gerçekleştiricek bir işte çalışamıyor olman. bu da haliyle be kadar emeklerine rağmen ailene bir faydan olmadığını düşünmene sebep oluyor.. ve evin için bişiyler yapamdığına... insanın, bazen hayatta büyük sıçrayışlar yapması için büyük düşüşler yaşaması gerekiyor.. ilk önce bunun bilincinde ol lütfen.. kendini ne kadar üzmüşsün ki bu bebek yapmanı güçleştirecek sağlık problemlerine dönüşmüş... bende benzer bişiy yaşıyorum. stres sebebiyle bende yumurtalama sorunu var.. ama baktım ki bu kadar üzülmek beni bir yere götürmüyor, aksine daha da geriliyorum.. hem üzülüyorum hem istediklerime erişemez yapıyor bu beni.. işsizlik çok zor bir dönem. sadece işsizlik değil üstelik, iş bulupta istediğin bir işte çalışamamak.. kendine hemen bir yol haritası yap.. sınava giren gerekiyorsa sınava gir, kursa gitmen gerekiyorsa kursa git, yada istediğin bir işte çalışmak için en baştan başla.. tüm bunları yaparken de sakın umutsuz olma.. kendi kendine kurşunu sıkarsın... hala başarılı olman için koskoaca bir hayat seni bekliyor unutma! olumunekankayizsmile Son düzenleyen: Moderatör: 9 Şubat 2010