Arkadaşlar buraya sürekli konu açmaktan utanır oldum ama birileriyle paylaşamazsam üzüntüden kanser olabilirim... Eşimle olan sorunlarımı okuyanlar bilir. Bi senelik evliligim boyunca işitmedigim hakaret küfür kalmadı. Daha doğrusu ben ömrümde hiç kimseden bu kadar ağır sözler işitmedim. Herkes benim çok sabırlı biri olduğumu söyler hatta.. Bazen kendimi sorguluyorum benim de hatalarım olabilir belki yanlış anlaşılıyorumdur. Gidiyim gönlünü alıym diye ama yok adam yüz verdikçe bana kötü davranıyor. İtin bi tarafına saymıyor afedersiniz. . Ağır işte çalıştığı için çok yoruluyodur stresi bundandir diyorum. Borçlari kafaya takıyor diyorum onu da anlıyim diyoruma ama beni kim anlıycak.. Paranoyalarından, aşırı titizliğinden, sürekli annesiyle bir olup akrabalarimin dedikodusunu yapmasindan, ben niye böyle yapıyorsun sana ne zararları var dediğim de onların b. kunu ye demesinden, kocanı başkalarına değişme demesinden, takıntılarından, kuruntularından, beni dinlememesinden, anlamamasindan, herseyi yanlış anlamasından, defalarca bana babanın evine git demesinden, gittiğim zaman da ayaklarıma kapanıp gitme diye yalvarmasından, seni boşucam diyip asıl ben senden boşanicam dediğim de yüzüne kezzabi yersin demesinden, daha nice manyakliklarindan, dengesizliklerinden.. Bıktım, yoruldum, tükendim... En son üç gün önce yine ağır bi tartışma yaşadık. Bol küfürlü, vurdulu kırdılı, aksiyon filmlerini aratmayan cinsinden.. Sonunda annemi aradım hickira hickira ağladım, yalvardim gelin beni alın diye. Gelmezseniz kendimi öldürücem dedim. Ben bu adama dayanamıyorum bu iş bitti dedim. Sokaklarda yatarım bu evde bigün daha kalmam dedim. Annem sus abin duyacak sabah gelir alirim ben dedi kapattı. Neyse eşim geldi beni sakinlestirmeye çalıştı. Gitme diye ağladı aptal gibi yine affettim.. Ne zaman o kapıdan çıkmaya kalksam özurler dileyip, ağlayıp zirlayip ikna etti beni.. Nasıl olsa gitmiyor gitmez diye düşündugunden midir nedir adam değişmiyor ertesi gün daha beterini yapıyor. Her affettigim de degerimi biraz daha yitirdigimi anlıyorum.. Diyceksiniz ki hala ne duruyosun boşanmak için.. Asla boşanmaktan korkmuyorum. Adımın dula çıkması gibi saçmaliklar umrumda değil, kim ne der arkamdan ne konusurlar falan filan hiç dert değil benim için. Yada parasız kalmak ne biliym yalnız kalmak gibi şeyler.. Bunların hiç birinden korkmuyorum. Aç kalmaktan dahi korkmuyorum. Çalışır dimdik ayaklarımın üstünde dururum.. Tek korkum ailemin evine gittiğim de babamın yada abimin başının belaya girmesi.. Çünkü bana hem aşırı düşkünler hem de namus davası haline getirip olay çıkaracak potansiyele sahipler.. Bizim sülale de hiç boşanan yok ben ilk ve son olurum sanırım.. Bu durumda ne yapılır bilmiyorum. Düşünüyorum işin içinden çıkamıyorum. Bana bi akıl verin kimsenin canı yanmadan nasıl kurtulurum bu cehennemden?

Kardes aynisini yasiyorum seni o kadar iyi anliyorum ki henuz cokda yeniymis evliligin ama inan cozumunu bende bulamadim her affetmeme pismanlik yasiyorum benimde babam bosanmami asla istemiyor o baskidan karar alamıyorum suan birde cocugumuz var ama o bile bosanmama engel gormuyorum karar almak kolay uygulamak zor insanın omrunu curutuyor boyle takintili kuruntulu insanlar bunlar gerçekten evlenmemeli cunku adam olamamislar hala annelerinin kucuk pohpohladiklari ogullari kalmislar karşına al yalvarip agladigi zamanlarda konus liste yap rahatsiz oldugun konulari soz versin dikkat etsin kendine ve goturebilirsen bi psikologa aile danismanina gotur boyle insanlar kendi psikolojik sorunlarini iclerinde asamadiklari icin en yakini esine yasatiyorlar bu sorunlari allah yardimcin olsun sabir versin

Sunuda demeden geçemeyecem eminim sensizde kocaman bir hictir ama ille tuketecek seni evliligi cunku erkekler ama adam değiller S

Detaya girme sen de.. Mutsuz olmam yetmez mi de. Ağlama krizine gir. Üstüme gelmeyin. Beni seviyorsanız sessizce bitmesine izin verin diye dram yap ne bileyim. Anam böylesi boşanma korkusu sebebi de düşünmemiştim hiç. .

Benim evlendiğim gün babam bana dedi ki seni üzerse eğer, bu evliliğige sebep olanları da bitiririm.. ki yapar da.. Babamı tanıyorum. Neden boşanmak istiyosun diye illa ki sorucak e ben de yaşadıklarımı anlatmak zorunda kalcam.. Sen misin anlatan S

Ne ailen normal, ne eşin normal. Biri, " bosanirsan evlilige sebeb olanlarida bitiririm" bilmem ne diye tehtit savurur öteki desen kezzapçı. Bu nasil bir hayat, nasil birsey...

Bizde de boşanan ilk ablam oldu.. Şimdi amcamın kızı sırada. Biri başlatır normalleşir merak etme. Hayat bu.. Anneni bir telefonla kahrediyorsun zaten. Böylesi hayat mı? Babanla abini al karşına boşanmak istiyorum ama tek kaygim bu. Huzurla ayrılmak istiyorum ne olur yardimci olun bana. Hir gür istemiyorum de olsun bitsin.

Reactions: senos1992 S

Psikologa gitmeyi de teklif ettim. Gene küfür yedim.

Ne karaktersiz bir adammış be! Bak bence de baban ve abinle konuş. Ben siz fevri davranırsınız diye susup katlanmak zorunda kalıyorum zaten çok günler geçirdim daha fazla yıpranmamı istemezsiniz biliyorum falan desen?

Bu adam resmen ayaklı Çin işkencesi. Kezzap atacakmış ha? Savcılığa suç duyurusunda bulun derhal. Evde aklınca aslan ama aslında ana kuzusu olan cinsten. Hala annesini emiyor mu bu kocan? Çok merak ettim.

Çıkmazdayım malesef..

Bir kez olsun kendini dusun ve birak o adi herifi... insan musvettesi bunlar... kendini ne saniyolar bu ozguven nedir anlamiyorum yaaa.. ailene soyle bu is benim icin bitti eger uzatip tadsizlik cikaricaksaniz haberiniz olmadan ceker giderim ya yanimda olun yada ben kendi basimin caresine bakarim de... o zaten senin tedirgin oldugunu bildigi icin bu kadar ustune geliyo.. anneni bosver direk babanla abini al karsina ve konus.. ama kararli dur karsilarinda ikinci bi secenek dusunemesinler. Allah yardincin olsun insaallah.. onca hayal onca emek hepsi cope hemde boyle karaktersiz adi insanlar yuzunden Allaha havale et ve birak kalsin anasinin dizinin dibinde.!

Ayen öyle ana kuzusu.. Trafikte bile erkeklere küfür etmeye korkuyo da kadınlara küfür ediyo..