bence de eşin bir psikiyatrdan yardım alsın canım:26: bugüne kadar fazlasıyla anlayış göstermişsin ılımlı davranmışsın artık sert çıkmanın zamanı gelmiş bence seni kaybedebileceğini hissetsin ki uzmandan yardım almaya yanaşsın yoksa ilerde daha büyük sıkıntılarla karşılaşabilirsin

madamiks bende aynı şeyi savunanlardanım saygı bir evlilik için en önemli unsur. ve evet saygımı yitirmeye başladım malesef. ayrıca heves olduğunu ilk zamanlar bende düşündüm ama eşim öle bir yıldır oyunlara saran biri değil. bekarlığında da oynuyordu ama gerektiğinde başından kalkabiliyodu. son zamanlardaysa bizi unutmuş durumda hatta nerdeyse maddi yönden bile maaşının 4/3 ünü bundan iki hafta öncesine kadar oyunlara yatırıyordu. iki hafta önceyse sadece oynadığı oyunu değiştirdi. o yüzden artık biraz daha az veriyor. derinss yardım almayı bende düşündüm hatta kaç kez randevu aldım aile psikologlarından tahmin bile edemezsin ama her seferinde sonuç aynı oldu ilk seansa gitti ikincisinde se bizim bir sorunumuz yok deyip kestirip atma çabasına girdi. ayrıca hevstir kafasını dağıtıyordur diyorsunuzda o kafasını dağıtırken ben kendimi dağıtmaya başladım farkında bile değil. usandım yani artık.

nerden başlayacağımı bile inanınki bilmiyorum sadece kafam çok karışık. artık yeter demeye başladım. beş yıllık evliyim. ve ilk dört yıldan sonra hamileliğimle birlikte değişen ve her gün kötüye giden bi adamla buldum birden kendimi. bi adam demeye başladım çünkü artık nerdeyse tanıyamaz hale geldim. ben severek değil mantığım evet dediği için eşimi seçtim önce beynim sevmişti onu. çünkü farklıydı anlayışı, yaklaşımı, herşeyiyle aradığım kişiydi. evlenmeyi düşünmeye başladığım dönemlerde artık ne istediğimi bilen bir insandım ve seçimimide bu doğrultuda yaptım. zaten birbirini ilkokuldan beri tanıyan insanlardık. ilk defa bana bu yönde açıldığında ne istediğimi nasıl bir eş ve hayat istediğimi tamamen biliyordu. ve ondan hiç bir şeyi gizlemedim açıkça karşımdakinden beklentilerimi sıraladım. kısa bir flört döneminden sonra evlenmeye karar verdik. ufak tefek şeyleri göz ardı ediyor ve kabulleniyordum. bazen iyice sabrım taşıyor yeter ama dediğimde oluyordu tabi ama saygı çerçevesindeydi hep. benimde muhakkak hatalarım oluyordu ama bir şekilde ırt pas ediyorduk. ilk dört yıl doğru düzgün, hatta beklentiminde ötesinde bir eş oldu hakkını yiyemem. ne zaman ihtiyacım olsa yanımdaydı. ama hamileliğimle herşey değişti. o adam gitti yerine duyarsız, umursamaz, laftan anlamaz bişey geldi. hatta acaba hamileliğimden kaynaklı bir duygusallıkmı diyede düşündüğüm zamanlar oldu. fakat son aylarda gerçekten değişmeye başladığını farkettim. sürtüşmelerimiz artmaya başladı. oğlumun doğumuylaysa sürekli özellikle iki konuda tartışır duruma geldik. ilk zamanlar alttan alarak derdimi anlatmaya çalışıyordum. ama zaman geçtikçe sabır taşım iyice çatladı. iyide bu kadar dert ettiğin ne diyeceksiniz diymi. derdim zaten çalışma düzeninden dolayı adam gibi birlikte zaman geçiremediğimiz halde birde üzerine bağımlısı olduğu pc oyunları ve sürekli hortlayan balık tutma arzusu. derdin bunlarmı yani diyebilirsiniz ama ufak bir örenek ne kadar bağımlı olduğunu anlatmaya yeticektir sanırım. işten eve geldiği gibi pc başına geçer ve sadece yemek yemek için oda 15 dakkayı geçmez kalkar başından onun dışındaysa uykusuzluktan gözleri kapandığında gelir yatağa. çocuk baba arar al şunu başımdan işim var olur tepkisi. çok bunaldım kalk bi yere gidelim dediğimdeyse yine cevap aynıdır işim var. hatta yakın zamanda aynen kurduğu cümle şu olmuştu. bir pazar günü arkadaşlarımıza gidiyoruz bak bu gün doğru dürüst oyunda oynayamadım dedi iyide bu bu günde oynamayıver dediğimde ama bu gün benim tatil günüm tatil günümde oynamıcamda ne zaman oynuycam dedi. farkındamısın o tatil günleri aileyle zaman geçirmek ve dinlenmek içindir dediğimdeyse biz hiç birlikte zaman geçirmiyomuyuz sürekli evdeyim ya demezmi. sakın bunu okuyunca o pc yi kırarım atarım gibi yorumlar yazmayın çünkü emin olun çözüm değil. denedim kasayı kaldırıp camdan attım bir gün hırsıma ertesi gün yeni kasa geldi. toptan kaldırdım neti kestirdim. iki gün adam internet cafede yattı. tabi birde balık kabusu eklendi son dönemde önceleri birlikte gidelimler vardı çünkü ben sürekli artık seninle hiç bir şey paylaşmıyoruz deyip duruyordum. sonraysa arkadaşlarla gidicemler başladı. taki çocuğum ateşler içindeyken izin alıp işten erken çıkıp balığa gidene kadar sustum. ama ben oğlum kucağımda babala hastahane köşelerindeyken o balık sefasına çıkınca yeter bundan sonra balık malık duymak istemiyorum oldum. çünkü başkalarına verdiği sözler ailesinin önüne geçiyordu. ve bu gün yeter ben bu adamla ne yapıcam dediğim noktaya geldim. sabah ceviz kabuğunu bile dolmayacak bir şeyden dolayı biraz tartıştık. haklı olduğum halde belki aklı başına gelir yüzü kızarır diyerek ben özür diledim. oysa büyük bir pişkinlikle iyi affettim ama sabah sabah sus deyirek iyice beni çıldırttı. yinede sabır dedim. en nefret ettiğim şeydir işe dahi gidiyor olsa dargın ayrılmak. bunun üzerine bak saygımı yitirmeme sebep olma yada artık sen bana saygı duymuyorsan uzatmayalım çirkinleşmesin hiç bişey dedim. gülerek yooo yok öle bişey dedi. peki nasıl diyosan diyerek kapattım konuyu. ama öğlene doğru arayıp bu kezde pazar günü fabrikadakiler balığa gidecekmiş bende gitsemmi demezmi. artık dayanamadım sen benim ne düşündüğümü bilmiyormusun daha kaç kere konuşucaz bunu deyince tamam ben söyledim sende duymadım deyip yüzüme kapadı telefonu. bu kez ben onu aradım ve sakın bir daha yüzüme kapatma ancak eve geldiğinde artık doğru düzgün konuşmamız gerekiyor diyerek kapattım tlefonu. biliyorum çok uzun oldu derdimi ancak anlatabildim. ve kafam çok karışık artık ne düşüneceğimi bile bilmiyorum. ben bu adamla birlikte hayatı paylaşabildiğim, ortak noktalarımız olduğu için, gerektiğinde sığınacak dalım olduğu için evlenmiştim. ama şimdi ondan sakınacak dal aramaya başladım kendime. iş gittikçe kötüye sarmaya başladı ve ben saygımı yitirmeye başladım, sevgimi yitirmeye başladım. fakat oğlumun bir başkasına baba demesinide istemiyorum. napıcam bilmiyorum.

canım çok sağol sanırım aradığım uyarı cümlesi tamda buydu. koyduğun teşhislerde de tamaen haklısın ve doğrusun. başarı konusuna gelince malesefki öyle bir yere gelmiştiki bıraktığı oyunda artık online oyunlar üzerine yapılan tv programlardan konuk teklifleri alır konumdaydı yöneticilik konusunda. ve sizlerle konuşurken farkettiğim bir şey daha oldu. yanlış baba örneğinden kaynaklı hatalar. ve bastırılmış kimlik. gerçek hayatında elde edemediği bir şeyi oyunlarda etmişti sanırım onu böylesine bağımlı hale getiren bu oldu. çok teşekkürler hanımlar şimdi nerden yaklaşacağımı daha iyi biliyorum. bazen başka gözlerden de bakmak gerekiyor. gelişmelerden haberdar ederim. G

canım laf anlayana antılır. ama diyorum ya ben anlatamadım sonunda yardım almayı denedim o bile kar etmedi. ayrıca evet yokmuş gibi davranabiliyorsun ama kaç gün nereye kadar. ayrıca hadi büyük bunu yapıyor ama çocuk. ilgi istiyor, sevilmek istiyor ama o onu adeta yavru bir kedi itiyor. nasıl gücüme gidiyor anlatamam. o yavrum baba diye ağladıkça ben kahroluyorum.

hangi oyunu oynuyor diye sormuştum pcde oynanan bir kaç tane bağımlılık yapan oyun var biliyorum acaba onlardan birine mi kaptırdı kendisini? leadangel Tuğkanın

umarım düzelme gösterir şu an için iyi ama doğrusu bende o yüzden zamana bıraktım çünkü ne ben onun annesiyim nede o benim çocuğum çocuk yetiştirmek istiyordum ve oldu ama yanıda birde koca yok almıyim. şimdi oğluyla beraber diğer odada tv izliyorlar birazdan da işe gidicek hayırlısı bakalım. G

Okuduğum kadarıyla eşiniz oğlundan ve sizden başka herşeyle ilgili. İnsan daha 1 yaşındaki oğlunu sevmek vakit geçirmek istemezmi?Bebeğiniz doğduğundan beri böyle mi?Hiç ilgi sevgi göstermiyormu bebeğinize?İsteyerekte olmuşş bunun altında yatan bir sebep olmalı. Hiç normal değil. Hani balık tutarsın pc de oyun oynarsın ama akşamları gelince 1 saat oğlunu sevmek içinden gelmiyor mu ya.. ÇOk üzüldüm açıkçası. Allah yardımcınız olsun. Eşinize akıl fikir versin. Umarım düzelir arkadaşım.. Seninde sinirlerin yıpranmış kolay değil...

berbat bi yılbaşı gecesinden sonra konuşma fırsatımızda oldu. aslında fırsat oldu değil doğurdum diyebiliriz. çünkü hayatımın en iğrenç gecesiydi. bir odada oğlum diyerinde kocam. ikisinide bırakamıyorsunuz ama ikisine birden de yetişemiyorsunuz. tahmin edeceğiniz üzere o gecede oc başındaydı. ertesi sabah misafirlerimiz vardı ama ben o kadar gergindimki hayatımda ilk defa misafirin gitmesini bekledim. daha onlar giderken zaten hadi dedim bindik arabamıza çıktık sakin bi yerlere çünkü tartışma büyücekti farkındaydım o sesi evdekiler duymamalıydı. aynen tahmin ettiğim gibide oldu. çünkü dayanamaz haldeydim o ise tipik bir Türk erkeği modeli zeytin yağ sessiz ormanlık bir yerde çektik kenara artık ağzıma geleni döktüm önce sakin bir tartışma sonraysa ben bağırdım o bağırdı. sonra... o kadar sinirliydimki önüme gelirge tekmeleye vurmaya başladım. bi ara napıyosun dedi napim öfkemi kusuyorum yoksa sanamı yapmamı isterdin tüm bunları dedim. hala farkında bile değildi hala ben naptımki sana demezmi. avazım çıktığı kadar bağırarak ağlayamadım bu kez artık snirlerim dayanmaz hale gelmişti. ben mutluluk oyunu oynamaktan, insanlara gülmeye çalışmaktan, idare etmeye çalışmaktan yoruldum derdin ne ne istiyorsun ya koca ol, baba ol yanımızda ol yada dedim ve dili bile varmadı. yada dedi farkındaydım artık ipler kopmuştu. olacağına varıcak deyip çık hayatımızdan dedim. hiç bişey söylemedi rahat bi bir saat üst üste kaç sigara içtik bilmiyorum. neden sonra evimize gidelimmi hava çok soğuk dedi. sen doğru düzgün bir cevap vermeden ve konuşma bitmaden hiç bir yere gitmiyoruz dedim. bunu söyleyince galiba haklıydın bi yardım almalıyım dedi. güldüm daha öncede söylemiştin ama her seferinde vazgeçtin ben o aşamayı geçtim artık söz ve kararlılık istiyorum dedim. dediğim gibi zaten ipler kopmuştu ve bu noktada yumuşarsam hiç bir şey değişmeden geri dönerdik. peki dikkat edicem dedi yarım ağız. dikkat değil edim sana bırak demiyorum ama günde iki saati geçersen ve o çocuk bir ay sonra halen ilgisizlikten dedesine baba diyor olursa bu iş biter dedim. sanada banada ilgi göster demiyorum. çocuğunla ilgilen oda bana yeter yani seçimi o yapıcak ona göre ya kendini baba olarak kabul ettir yada seçim senin dedim. peki noldu o gece hiç oyuna girmedi bu günde arayıp balığını iptal etti ve sadece bir kaç saat oyundaydı ama ben halen evet diyemiyorum şu an için zamana bıraktık bakalım nolcak. beş yıllık evliliğimizde ilk defa ipler koptu ilk defa saygı çerçevesini aştık inş. gerçekten toparlanır ve bir daha bunlar yaşanmaz. S

merhabalar öncelikle bu konuyu ik açtığımda bana yardımcı olan görmediğim bakamadığım açılardan bana bazı şeyleri gösterebilenlere teşekkür ederim. son gelişmeleri de bilmeye hakkınız olduğunu düşüyorum. o konuşmamızdan sonra eşimde gerçekten çok büyük bir değişim oldu. şimdi her gün mutlaka bir şekilde oğlumuza zaman ayırıryor. bana karşı yaklaşımları çok değişti. şu an için nerdeyse tamamen bir aile resi olma yolunda ilerliyor bense halen mesafeyi koruyorum. biraz daha sıcak ama mesafeli. ve en güzel gelişme artık oğlum baban nerde dendiğinde dedesine bakmıyor

benim eşimde oyun oynar ama öyle maddi olarak yıkacak şekilde değil. eşinin tedavi olması gerekiyor. benimki oyun oynarken bende aynı odada oturur tv seyrederim arada konuşur yinede benimle konuşmazsada kızmadan laf atarım gelir yanıma öper sarılır ama yine gider oturur oraya çocuk gibi. kafasını dağıttığını söyler hep ama. kahve alışklanlığı o lmasında o olsun yanımda olsun derim hep. ama seninki aşırıymış çocuğuyla bile ilgilenmediğine göre ciddi boyutlarda. çocuk gibi belli saatlerde oynamasına izin ver şu kadar çocukla ilgilen şu kadarda benimle de bakalım ne yapacak S

bunuda düşündüm canım. ancak eşimin dikkate alıp düneyeceği tek kişi babamki oda sadece kesin sonuçlu olarak konuşur. ve ya kendini topla yada işte kapı diyecek yapıda biridir. peki eşinin tarafı dersen işin tarafıda baya karışık ve onunla konuşabilecek kimse yok malesefki. ve yazımın sonundaki cümledende anlamışsınızdırki niyetim yıkmak değil toparlamak ama çıkmaza girmiş durumdayım. bu gnlere gelebilmek için çok çabaladım çok fedakarlıklar yaptım ve bir kalemde silmek istemiyorum. hadi sildim diyelim ama ya sonrası ikimizde daha genciz hayat ikimiz içinde bir yerden sonra devam edicektir. ancak oğlumun başka birine baba demesine dayanabilecek biri değilim üstelik öz babası hayatta iken. zaten beni son zamanlarda en çok üzende bu artık baba baba demeye başladı çünkü dedesini babasından daha çok görüyor dedesi onunla daha fazla ilgileniyor. S

oğlum ilk doğduğu günlerde adeta kucağından bırakmıyordu. yapabileceği her şeyiyle kendisi ilgilendi. ama bu sadece bir hafta sürdü. sonraki herşeyinde buruk bir sevinci tek yaşadım hep. Punchshe canım emin ol onuda düşündüm. ve karşısına geçip doğru düzgün sorduğum zamanlarda oldu kaç kez. benim evlilik anlayışım ya benimsin ya toprağın değil. eğer bişeyler yolunda gitmiyorsa yada başka biri varsa çift konuşarak ayrılabilir. ve bu düşüncede olduğumuda çok iyi biliyor. yada acaba çocuğu görememektenmi korktu diyeceksiniz ama oda değil çünkü diğer konuda ne kadar medeni düşünebiliyorsam çocuk konusunda da anıyım. sonuçta dünya yerinden de oynasa o ikimizin evladı. her zaman görmeye hakkı var. ayrıca ne zaman gitse bana bu numaradan ulaşamazsan bunlardan ulaşırsın diyerek tüm arkadaşlarının vs. cep numaralarınıda bırakırdı. yada daha ötesi zaman zaman hatları bile değiştirmeden birbirimizin telefonları kullanırız. mail adresimizse zaten tektir. yni alatabiliyormuyum güven konusunda hiç bir sorun olmadı, olmuyor halen aramızda. ayrıca ben iç yüzümde çok sinirli olmama rağmen eşimle tartışmalarımızda hep belli sınırları korumuşuzdur. hiç bir zaman yargılayıcı olmadık yada psiklojideki tanımıyla hep ben diliyle konuşan insanlardık. zaten böle olmasak bu sorunlar beni bu kadar zedelemezdi büyük ihtimalle. zaten tomruğun önde gideni diyebilirdim. ama malesefki değil. üstelik büyük ihtimal aklınıza hamileliğiyle birlikte kendini salan bir kadın geliyor gözünüzün önüne ama oda hiç bir zaman olmadı. 43 kiloyla hamile kaldım ben ve 52 kiloyla doğum yaptım son kontrollerimde bile doktorum dalga geçiyordu hala minilerle geziyor doğumada böle süslü gelicek bu diye. doğumdan kısa bir süre snraysa kalıcı değişikliklere gittim. saç rengim gardolabım gibi. yani offf be kadın ben seni aldığımda böylemiydin diyemedi yada çocuğuyla kıskançlık gibi bir durumuda olamadı çünkü yeri geldiğinde çocuğumu annemlerle baş başa bırakıp onunla ilgileniyordum. hatta burda dile getirmediğim pek çok şey ve bu akşam işimle alakalı olarak mecbur bir kaç saat dışarıdaydım beraber gittik ve açıkça zihnimdekileride döktüm ve aldığım tek yanıt bana sizinle alakalı hiç bir şey ağır gelmiyor oldu. sen her erkeği sahip olmak isteyeceği bir kadınsın ve çok şanslıyımda diyor. peki o zaman ne bu yaşadıklarımızın sebebi ne diyorum ses yok. yani dediğiniz gibi bir sebep olsa en azından bişeyler söylemesi gerekmezmi.

Çocukla beraber herşeyin değişmesi ilginç. Eşiniz çocuk istemiyor muydu, ya da çocukla alakası da yok, çocuk gelince, eşiniz iyice kendi hayatına çekilmiş heralde. Halbuki çocuk eve ayrı bir sorumluluk ve ilgi gerektiriyor, siz de tam tersi olmuş. Konuşmak çözüm olmamış, neti kapatmışsınız çözüm olmamış, saygıda bittikten sonra, eşinizin kafasına birşeyler de sizi kaybetmekten dank etmeyecek heralde. Allah akıl fikir versin eşinize. kustinoro

sahi ızlar bu oynadığı oyunlar öle ufak tefek oyunlar değil. bundan iki yıl önce bu oyunların başında biri yemek ve içmeyi unuttuğu için pc başında ölmüştü. korede bir genç tam tamına 16 gün kalkmamacasına başında kalarak kendi sonunu hazırlamıştı. ve bu olaydan sonra bu tarz oyunları hazırlayan firmalar oyunlara uyarı koydular ve oyun içinde de saat başlarında uyarı vermeye başladılar. tabi anlayana.

Ne güzel yazmışsın arkadaşım aynen katılıyorum sana. Aynen bu konuşmayı yap bencede. Bakalım bir değişim olacakmı? Birde pc başındayken çocuğu ayak bağı olarak görmesine, hastayken bile, ilgilenmemesine çok üzüldüm ve sinirlendim. Hastanede çocukla tek başıma kalıcam, babası gelmeyecek balığa gidecek yıkarım inan ortalığı. Biraz sert ol sende arkadaşım. Sabrettikçe bunun sonu gelmez devam eder gider. Birde anne ve babasına güveniyor bence. Umrunda değil hiçbişey ekin79 Ya RAB Bizede Nasip

canım konuşuyoruz bağırıyoruz bir süre düzeliuyorlar sonra yine aynı. ben sabrediyorum ama arada patlıyorum. ben nabıyorum, hep suçlu benim zaten, gibi lafları sıralıyor sonra yine kızıyorum acık sakin ol sabırlı ol gibi tamam bir süre gidiyor öyle son ra yine aynı. ne yapalım kocişlerimizde böyle bir tür işte. derinss

En önemli şey saygı, saygının bittiği yerde malesef evliliği yürütmenin bir anlamı yok. Önce biraz zaman verin eşinize, monotonluktan kurtulmak istiyor olabilir. pc oyunlarından bir süre sonra vazgeçecektir, balık tutma merakındanda. Bu bir hevestir, hevesini aldıktan sonra geçecektir emin olun. Evliliklerde bu tip olumsuzluklar olabiliyor, birde bebeğiniz daha küçük. Sizinde sinirleriniz yıpranmış haklı olarak. Sabır diyorum ve zamana bırakın, çok önemli bir sorununuz yok. Olağan şeyler yani. derinss

az çok biliyosunuz zaten güzelim ama dün yeter dediğim nokta oldu işte. doğru diyosunda güzelim. biliyorsun pc lerin biri yatak odamızda ve genelde onda takılıyo. yani hadi annemlerin yanında sevmekten falan çekiniyo diycem ama odaya geldimide resmen kovalıyo çocuğu. sizde başbaşa kalamıyorsunuz desen biliyorsunuz gerektiğinde annemler alıyo, zaten geceleri onlarla yatıyo Devrim gerçekten çok kafam karışık güzelim iyice bunalmış durumdayım. diyorum ya herşeyine çok iyi ama şu bağımlılığı. sizzde görüyorsunuz hepiniz kilolardan şikayet ederken ben iyice kurudum. 39 kiloya indim yaaa bu sabah tutmuş bi oyunum var onuda çok görüyorsun diyor dedim sorun oyun oynman değil kendini kaybetmen. bunun üzerine tamam zaten dünden canında sıkkın biraz sakinleşelim öyle konuşuruz dedi bende peki dedim. ama bir daha bu konuyu taki ben sinirlenip kalk şunun başında diyene kadar açmıycak biliyorum.

Çok iyi yapmışsın konuşmakla. Hatta geç bile kalmışsın şimdiye kadar resti çekmeliydin. Herneyse günde 2 saat bile az bir zaman değil pc başında ama umarım zamanla daha da azalır. Kararlılığını sonuna kadar devam ettirmelisin bundan sonra. Yoksa eskiye döner. Silkelensin kendine gelsin biraz bakalım. Baba olduğunu koca olduğunu hatırlasın. İnşallah bc bağımlılığından kurtulur ve mutlu olursunuz.

sizin adiniza cok uzuldum, ciddi boyutta olmasi cok aci malesef, umarim tez zamanda duzelir. konusmakta fayda var diyecegim, fakat nereye kadar, eminim defalarca konusmussunuzdur... benim esimde pc'de oyun oynar, ok oynar mesela, fakat biz bundan etkilenmeyiz... oglumada mukemmel bir babadir, banada mukemmel bir es cok sukur, bunun tersi olaydi eminim bende cok uzulurdum... yinede umudu birakmayin, cokta buyuk bir sorun degil kanimca, hos bir durum asla degil tabiki, umarim gozlerini acacak, onu silkindirecek birsey olurda, ailesine yonelir esiniz. cok gecmis olsun canim. S

konuşman çok iyi olmuş canım.. en azından sende muallakta kalmaktan kurtulursun ya kendisini düeltir ilişkiniz düzelir yada baktın olmuyor yoluna bakarsın bu kötü günlerini tez zamanda atlatmanı dilerim :26::26:

canım ben sana özelden bir yorum yaptım bence bunu bir düşün derim ve bir evlilik terapistine gidin derim zaten terapist bastırılmış bir duygu varsa tespit edip sizi yada eşinizi psikoloğa yönlendirebilir veyahut çiftler psikoloğuna gidebilirsiniz