eski yıllarda değil çocuğunuz bu yönden şanslı. artık çocuklar da çevre de boşanmayı normal karşılıyorlar. benim zamanımda boşanmış aile çocuğu diye konuşulurdu ilk seferler üzülmüştüm ama annem akıllı kadındı usulünce konuştu benle anlattı. boş verdim etrafı. çok ta mutlu bir çocukluğum oldu. sizin çocuğunuzun da olacak. çocuk büyüdüğü zaman zaten herşeyi anlayacak doğru değerlendirecek. o baba olacak adam üzülsün asıl.

Merhaba Eşinizle boşandınız mı yoksa vefat mı etti? Ben bebekken babam vefat etmiş ve bir seneye yakın bana "baban işte" demişler. Annem bana söylemeye karar verince ilk olarak çocuk psikoloğuna danışmaya gitmiş ancak bu şekilde kandırmanın yanlış olduğunu ve bir an önce doğruyu söylemesi gerektiğini detaylıca anlatmış. Psikoloğun önerisiyle önce parka götürmüş, sonra istediğim bir oyuncağı almış ve masal anlatır gibi "babamın melek olduğunu, gökyüzünden bizi izlediğini ama artık yanımıza gelemeyeceğini, eğer onu özlersek fotoğraflara bakıp içimizden onunla konuşabileceğimizi, o cevap vermese bile mutlaka bizi duyduğunu" anlatmış. Birkaç dakika ağlamışım ama çok küçük olduğum için tekrar oyuna dalmışım. Sonra yıllarca bitmek bilmeyen sorular sormuşum anneme, "nereye gitti, nasıl gitti, niye elbiselerini evde bıraktı, orda ona kim yemek yapıyor" vs.. ama en azından geri dönecek umuduyla yaşamamışım. Siz de bu konuda bir destek almalısınız sanırım. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Henüz bi pedegogla görüşmedim ama bu soruları sormaya başladıysa eğer görüşmem şart anlaşılan çünkü yetersiz kaldığımı hissettim.

Eski konularınıza baktım anlayabilmek için. Şiddet nedeniyle boşanmışsınız. Oldukça zor bir süreçten geçmişsiniz, geçiyorsunuz hala da. Ama şunu unutmayın, bugün oğlunuzun babasını sorması, gözlerinin önünde babasının annesini dövmesinden daha kötü değil.

İnşallah bir an önce gelse o günler hiç hasarsız atlatsak bu çocukluk dönemini o kadar çok istiyorum ki

Elbette öyle, ama dediğim gibi erken geldi bu soru hazırlıksız yakalandım ve haliyle üzüldüm

Teşekkür ederim inşallah

Teşekkür ederim inşallah C

çocuk kaç yaşında?anlayacak yaştaysa usulünce anlatın durumu. sımsıkı sarılın sık sık güç verin gülümseyinn. alışacak eninde sonunda. üzülmeyinn. hayatta da çok başarılı olacak.

Küçükmüş evet, annem bana babamın öldüğünü anlattığında ben neredeyse 4 yaşındaymışım. Sizin belki birazcık daha zamana ihtiyacınız vardır daha iyi anlayabilmesi için. Eminim ona çok güzel bir şekilde hem annelik hem de babalık yapıyorsunuzdur. Çok mutlu bir ömrünüz olur anne oğul inşallah.

İlk başta vefat etti sandım eşiniz. Zor ne yazık ki. Anlayacak yaşa geldiğinde her ne kadar baba eksikliği çekmiş olsa da iyi ki böylesi bir babam olmamış diyecek ve sizi anlayıp destekleyecek

Cocuklar cok duygusal biraz zaman sonra gececek dr tavsiyesi alin derim yaklasima. bizde boşanma asamasindayiz ilerde aynisini diyecek benim cocugumda cok üzücü oluyor malesef ben her boyle yazi okudugum vakit kötü oluyorum aynisini yaşayacağımı bildiğim icin. akli yettigi vakit biraz dr yardimi alacam bu sureci atlatmak icin. sizde aliyormusunuz bilmem ama geçecek hepsi

Ben annecim biz babanla boşandık demiştim. Ama istediğin de arayıp görüşebilir sin, gelip senii görebilir falan.

Bu pazar ma aile toplaştık, ablamlar, eşleri, çocukları güzel bir pazar kahvaltısı yaptık. Çocuklar bir köşede oynuyor, büyükler sohbet muhabbet. Herkes evine gitti, akşam oldu, oğlumu uyutmaya odaya götürdüm, rutin sohbetimizi yaparken, son derece ciddi ve meraklı bir sesle "anne, benim babam nerde" dedi ne diyeceğimi bilemedim, bu soruyu bu kadar erken beklemiyordum, elbet birgün soracaktı biliyorum ama ben hiç düşünmemiştim ne cevap vereceğimi, o an aklıma gelen ilk şeyi söyledim, "çalışıyor" dedim. Bir kaç kez tekrar etti kısık sesle ezber yapar gibi "babam çalışıyor". Hemen sohbeti değiştirdim başka konu açtım. Ilık ılık gözümden yaş geldi, görmesi imkansızdı ama hissetti, boynuma sarıldı "anne seni çok seviyom ağlama, seni seviyom" dedi ve uykuya daldı. Sizinle dertleşmek istedim öyle içim daraldı. Hepinize teşekkür ederim okuduğunuz için.