İşte ben kendimi tam ifade edemedim. Annemle 1 1,5 saatlik mesafede otursam oda sorun değil. Sonuçta hergün annemn yanına gelmiyorum. Ama aniden birşey olduğunda yanımda olacağı yahut bizim onun yanında olacağımızı bilme rahatlığı bile bambaşka. Ve ben sadece annem olarak değil, doğduğum şehire geldiğimde sokakları bile özlediğimi hissediyorum.

Eşim üniversiteden sonra ailemin olduğu şehre yerleşmiş, işe girmiş. Biz tanıştığımızda zaten 10 yıldır falan eşim tek burada yaşıyordu. Ailesi başka bir ilde, aile bağları çok kopuk. Evlendikten sonra iş değiştirdi ama şuanki işinde herkes çok seviyor. Hatta patronu geri dönme ihtimalimize bile çeşitli seçenekler sundu, dönmeyeceksek atandığım ilde işe girmesi için referans oldu. Yapacağı iş aynı iş, firmalar farklı sadece ama bu firmalarda birbirleriyle bağlantılı . Gidersek ve eşim orada işe devam ederse ileride yükselme şansı var. Gidersek ve orada çalışmak istemezse, şuanki patronu oraya iş kurup ortaklık teklif etti. Seçenek çok var. Yaşam standartı olarak atandığım yer tatil mekanı akdeniz, ailemin olduğu yer başkent ankara.

İnsanların 17 yaşında üniversiteye gidince yaşaması ve aşmış olması gereken duyguları, annenin dizinin dibinden hiç ayrilmadigin için daha yeni yaşıyorsun. Beni kimse anlamıyor, çok zor durumdayım vs zannediyorsun. Ama gerçekten zayıf ve güçsüz durumdasin. Ilk yorumu yapan arkadaşa kızma. Sorunun sende olduğunu, herkesin yaşadığı şeyleri çok geç yaşadığın için üstesinden gelmediğini kabullen. Bir çocuğun olursa onu güçlü yetiştir. Ana kuzusu ve bağımli yetiştirme.

Size katılmıyorum. Kaç yaşında insansınız evli barklı bir bayansınızda. Hayat çok uzun sürekli varolan bağlara tutunarak hayatınızı devam ettiremezsiniz kendinizide zora sokarsınız. Bir polis çocuğu olarak yıllarca il il gezdik. Bir kere annemden böyle birşey duymadım. Bize göre bu tarz şeylerle hayatını yoluna koymaktan geri kalan insanlar zayıf insanlardır. Hayatın getirilerine biraz kulak vermek lazım. Mantıksız davranıyorsunuz.

Bende iç Anadolu da bir şehirde dogup büyüdüm farkli memleketlerde çalıştım çok sukur şimdi kendi memleketime yerleştim.. nefes aldığımı hissediyorum bu şehrin sokaklarında dolaştıkça.. otobüslerini bile seviyorum:))

anneni de atandığın yere getıremez misin? sonuçta rahatta olsa orda da özelde çalışıyormuş. Senin olduğun yere gelsin

maviterlik

Ailesinden uzun süre ayrı kalmayanlar zorlanabiliyorlar sanırım. Ben de 28'ime kadar doğup büyüdüğüm şehirde okuyup işe girdim. Aileme çok bağlı olmama rağmen evlenip gidince aylarca çok zorlandım. Şu an çok rahatım, şehre alıştım, çevrem oluştu ama açık olmak gerekirse aileme yakın olmak da isterdim. İnsanın annesinin, kardeşlerinin bir çay içimi mesafede olması güzel olsa gerek.

Şansım olmasa kader diyip bulunduğum yeri severdim. Ama neden durduk yere gittim diyorum. Yukarıdaki mesajlardada yazmıştım. Ben atandığım ile rastgele atanmadım. Eşim orada iş kuracaktı, bende ilk tercih orayı yaptım. Ancak iş kurma fikri gerçekleşmedi elimizde olmayan sebeplerden. Yoksa benim hep ilk tercihim yaşadığım ildi. K kalliope82

Aynen katılıyorum. Bu yıl mecburen atandığım ilde kalacağız. Eşim işlerini ayarladı, yanıma gelecek. 1 yıl belkide 1 yılı aşkın bir süre sonra doğduğum ile tayin isteyeceğiz. Bayramda gidince oraları cidden özlediğimi fark ettim. . push ; Menmunmemur

Madem ki atanma durumun var hiç kaçırma derim.

Yorumunuz son derece kırıcı ve ne yazık ki saygı duyulacak gibi değil.. Yalnız olsam düşüneceğim bir eşim olmazdı ve daha rahat olurdum. Orada o kadar bunaldım ki psikoloğa gitmeyi dahi düşündüm. Siz çok güzel şekilde eziklik ve şımarıklık diye terslemişsiniz. Pes.

Amin allah razı olsun zor gurbetlik ben 6 aylık hamileydim eşim gece fenalaştı karşı komşunun ziline bastı yardım edin eşim kötü dedim kapıyı suratıma kapattı evlenince gurbetlik zor daha neler neler boşver eşinin yükselmesini de parayı da sen tayinini aldır 1 yıl geçer hiç gözünde büyütme. ... O

Eşim kariyer derdinde değil zaten Allahtan. Çöpçülük yaparım yine çalışırım yeterki mutlu olalım diyor. Komşunuzda ne kötü insanmış ya. İnş nasipse tayin isteyeceğiz.

Canım bence haklısın annelerimiz gün geçtikçe genclesmiyorlar. Bende de bu duygu. En ufak bir sıkıntıda yanında olamama ihtimali üzüyor beni E edirneli

Öf evli barkli kadinsin ya insanlar yalnız ayakta duruyor ne bu eziklik az güçlü durseninki resmen simariklik

Kendi adıma söyleyeyim. Ailemden uzakta eşimle bir yerde yaşıyoruz. Ama fırsatım olsa, ilk şansta memlekete dönerdim ama maalesef şu an öyle bir şansım yok.

Sana kendi hayatımı özet geçmek istiyorum üniversiteyi ailemden başka şehirde okudum sayılı zaman geçer dedim sonra eşimle evlenmeye karar verdik ve mesleginden dolayi gurbetteyiz evlenmeden önce ben gurbete alıştım ne olacak sanki seviyorum dedim ve ben köpek gibi şu an pişmanım keşke evlenmeseydim annemle otursaydim diye hamile oldum tektim eşim göreve gitti tektim hasta oldum tektim annem belinden dolayi yatmış bana söylemediler sonra çok üzüldüm şimdi memlekete gitmek için kendimi parlıyorum ama tren kaçtı artık hep gurbet ve annemle telefonda yani fırsatı değerlendir ve MEMLEKETINE ANACIGININ YANINA DÖNMEYE BAK!!!!!

bende anneme cok düşkün bırı olduğumdan eger 1 yıl sonra annenızın olduğu sehre atanma sansınız varsa mutlaka bunu kullanın derım... ama böyle bır sansınız olmazsada uzulmeyın bakın annenız yalnız degıl kardesınız varmış.. sız atanmışsınız kı annenız emınım sızle gurur duyuyordur sız mutlu olun ona yeter.. benım kardesımde başka sehırde atandı evlendı o mutlu olsun bıze yetıyor ama gıtme sansınız varsa gıdın derım

Eşim sen nerde mutlu hissedeceksen orda olalım diyor. Bana bıraktı herşeyi. aburcuburcu

Madem annenin de hiç akrabası yokmuş etrafında, o senin atandığın şehre gelsin tabii ki. Neyi bekliyor ki? O

Annem hep hevesleniyor, benim de torunum olsa şunları alırım, sıkılırsa parka götürürüm falan diye. Teyzemler falan hep memlekette bayramda seyranda zor oluyor, bazen gidebiliyoruz bazen gidemiyoruz. Annem hep der 30 yıl ayrı yaşadım ben gurbet zor diye. Tabiki bu demek değil, annemin evinden çıkmıyorum sürekli burdayım. Ama bir hasta olduğumda falan en azından iş çıkışı yanıma 1 saat uğrar çorba yapar. Bu bile büyük nimet. Farklı şehilerde bu gibi şeyler yok. O

Daha bir kaç ay oldu çok yeni. Aynen insanlar atandığım ile tatil yapmak için geliyor. Yok çok doğru dediniz, zaten tayin olursa eş durumu tayin olacak, gözümün gördüğü doğuya gidip bekar olup orada kalacak olan arkadaşlarım da var. Belki de eş durumu tayin hakkım olduğu için bu kadar rahat "orda mı yaşasak burda mı yaşasak" diye düşünüyorum. Hani eşim, illa şurası olsun demiyor, atandığım ilin güzelliklerini söylüyor ama mutsuz olacaksam çöpçülük bile yapacağını ve önemli olmadığını dile getiriyor. Ama tabiki ortak karar olmalı. Aslında atladığım önemli bir nokta var. Ben şehir tercihi yaparken atandığım ili bilerek yazdım. Eşimin orada iş kurma planı vardı. Ancak bu planın gerçekleşemeyeceğini geçen ay öğrendik. Kendi işi olmadıktan sonra özel sektörde çalıştıktan sonra burdaki işinden de memnunken, ne diye evimizi taşıdık diye pişman oldum. Buraya yakın bir şehir tercih ederdim, gidip gelme kolay olurdu, asalet tasdik olduktan sonra düzenimize devam ederdik misal. Sibelim84

sayın tugce41, cümleyi pek anlamadım. şuanda atandığım ilde evimizi tuttuk, eşyaları yerleştirdik. gideceğiz kesin derken duygularım allak bullak oldu lou

doğdun değil doyduğun yer derler Bence MANTIK 'lı olanı seçin işleriniz bir şekilde oturmuş düzeni bozmaya gerek yok. AİLE İLEDE bir şekilde görüşürsünüz bayramlarda seyranlarda inşallah tatillerde...

Kesinlikle Ailenin olduğu şehiri tercih et.. yalnızlık zor tamam esin var sizde bi aile oldunuz artık ama insan annesini kardeşlerini sevdiği akrabalarını görmek istiyor seni çok iyi anlıyorum.. çocuğun olduktan sonra eksikliğini daha çok hissedersin annenin.. madem eşin de sana bırakmış sen doğup buyudugun şehirde mutlu olursun tam anlamıyla bence.. maviterlik

Sizin adınıza üzüldüm. Çok haklısınız işte bende bu şekilde tek kalmak istemiyorum ama bazı arkadaşlar çok yanlış anladılar sanki annemin eteğine saklanacakmışım gibi. Demek istediklerim de tam olarak sizin yazdıklarınız. Hamileyken elbette ayakta durdunuz elbette hasta olunca bir şekilde iyileştiniz ama ailenize yakın olsaydınız bir tas çorba yapan biri olsaydı ne iyi olurdu değil mi? Hiç tren kaçtı diye düşünmeyin, durumunuz nasıl bilmiyorum ama hakkınızda hayırlısı

Hayat standartlarınızın daha iyi olduğu, ileride doğması muhtemel çocuğunuzun daha iyi eğitim ve mutlu bir çevrede yaşayacağı yer hangisiyse onu seçin. Tabi bu seçimi eşinizle beraber yapın. Tek başına vereceğiniz bir karar ileride eşinin işlerinde sorun olduğunda aranızda sıkıntı yaratabilir.

Ne kadardır oradasınız ki? Gerçekten sevilmeyecek yönleri var mı? Mahsuru yoksa nereden nereye geldiniz mesela?

değer mi sorusunun cevabı şehirlere ilişkin değerlendirme ile anlaşılır eşin neden annenlerin olduğu şehirde yani o evlenmeden de orada mı dii senin için mi geldi onun işi ailesi arkadaşları vs nerede yani eşin orada kalıp bir yıl geçirip tayin ile dönmek eşinin düzenini bozmamak için tercih edilebilir ama annem bana destek olsun vs gibi düşünceler gerçekten önemsiz kendi ayaklarımız üzerinde durmalıyız, bakın anneniz eşini kaybetmiş halen de kendi ayakları üzerinde duruyor çevreye alışınca yalnızlık duygunuz biter ama eşinizin de orada ailesi, çevresi vs varsa bekleyin bir yıl ama şehirlerin yaşam standardı yakınsa tabii

[ Annem de diyor geleyim diye ama onun çevresi, arkadaşları vs herkes burada. Hadi geldi diyelim, atandığım yer çok sıcak, annemde tansiyon çıktı genç yaşda olmasına rağmen. Birde erkek kardeşim henüz işe giremedi yeni mezun, onu burada tek bırakıp gelmesi olmaz. ama annen de orda gurbetteymiş zaten. Gurbette olduğu yerde arkadaş için kalması mantıklı değil, yeni yerde de çevre edinir. Erkek kardeşinin de hali hazırda işi yokmuş o da gelebilir, bi tek tansiyon sorun olur, onu da doktorla görüşün, Akdenizde ki tansiyon hastalarına nasıl bir tedavi uyguluyorlar, ilac. v s... bence herkes zorlasın şartını, herşeyi sen düşünme lou

Merhaba hanımlar. Arada sıra da baktığım bir forumdu. Hayatımda belki de ilk defa böyle bir kararsızlık içinde kaldığım için üye olmaya karar verdim. Benim meselem tayin ile ilgili. 2 yıllık evliyim. Eşim özel sektörde çalışıyor. İç anadolunun bir şehrinde yaşıyorduk. Ailem burda, 1 yıl önce babamı kaybettik, annemle kardeşimle beraberler, kardeşim yeni mezun ve annem de özelde çalışıyor Çok şükür ben bir kaç ay önce atandım. Evimizi eşyamızı atandığımız yere taşıdık. Akdenizin güzel bir şehrinde güzel bir kurumdayım. Eşim işlerini ayarladı sayılır, orda güzel bir firmada eşim için kadro açtılar. Ancak ben bayramdan önce resmen depresyona girdim. Ben buraya neden geldim? Ailemi özledim? Burası güzel değil. İnsanları garip. vs vs diye ürettikçe ürettim. Tabi bu sürede orada yalnız kaldım, eşim arada geldi gitti, ben eşimin yanına geldim gittim. Ancak daha önce ailemden ayrılmadığım için çok zorlandım. Annemde burada gurbette, akrabalar başka memleketteler. Tek kızım, haliyle çok özlüyor. Bende kendimi çok yalnız hissediyorum, hiç bilmediğim tanımadığım bir şehir. Herneyse. Önümde şuana iki seçenek var. 1 yıl sonra eş durumu tayini isteyip ailemin yanına gelmek, diğeride atandığım ilde düzeni oturtup önüme bakmak. Buraya geleceksek eşim şuanki işine devam edecek ve yarı ayrı yarı birlikte bir zaman geçireceğiz. Eğer atandığım ilde çalışacak olursak eşim çok daha kurumsal bir firmada çalışacak ve 2 yıla kalmaz yükselirsin diyorlar Ve ben şuanda karar veremiyorum. Özellikle babam öldükten sonra anneme birşey olacak korkusu beni kötü yapıyor. Hamile olsam uzaktan uzağa olacağız, torunu olsa doğru düzgün göremeyecek vs vs. Objektif yorumlara ihtiyacım var. Çok uzun oldu lütfen kusura bakmayın. Şimdiden teşekkürler. F

sızın akraba ozlemı aıle ozlemı sadece esınızle uzak bır dıyarda olmaz tayınınız cıktıgın da gıtmenız hem ruh saglıgı hemde esınız ve sızın ferahınız konusunda ıyı olucaktır O

Annem çalışıyor ve emeklisine 7 8 yıl var daha. Şimdiki işi rahat ortamı güzel, çevresinde hep yüksek mevkide insanlar var. Açıkcası ortamını bozmasını istemiyorum, kaç yaşında kadın sil baştan yeni bir hayat onu daha da zorlar gibi. Yoksa diyor o, başka iş bulayım geleyim vs. Acaba diyorum ben atandığım ili sevmedim de bahane mi üretiyorum off inanın bilmiyorum ki O

Anneyi özlemek, onu görmek için sürekli vesile yaratmak istemek başka, Onun dizinin dibinden ayrilamamak, kendi hayatını kuramamak başka. Hepimiz bir ananin evladıyiz. Hepimiz annemizi sonsuz seviyoruz. Ama hayatımızı da sürdürebiliyoruz. Bence siz de bağımlı kişiliksiniz. 30 yaşına kadar bunu aşamamak sağlıklı bişey degil Çocuğumu sırt çantası ile dünyayı gezebilecek ve bana da hep dönebilecek şekilde yetistiricem Samsonn

Eşiniz ne düşünüyor bu konuda? O

Aile önemlidir. Yalnız siz artık evlisiniz kendi ailenizi kurdunuz.. ilk zamanlar zorlanirsiniz, anneniz gelir siz gidersiniz zamanla zaten düzen oturduğunda buna mi üzüldüm diyor insan. Üstelik sizin gittiğiniz yer deniz kenarı aktivite olan bir yer. Çalışıyorsunuz da. Kıyas yapmak istemem ama eşinin Doğu görevi olupta, işini gücünü ailesini bırakıp giden kadınlarımız var. Sizin babanız yeni vefat ettiği için bence aşırı bi üzerine düşme durumu var. Yalnız Evliliklerde hersey olur. Bugün sana bırakıyorum dediği karar, hayatinizla ilgili ciddi bir karar, ortak karar almanız daha dogru bence.. yarın öbür gün diyelim ki esinizin işler istediği gibi olmadı sorumlusu kafada belli.. O

annene bu kadar baglı durumdaysan ve halını dusunuyosan eger tayının cıkar gıdersın umarım. esının ısı de orda ıyı durumda olucaksa bence kafanı karıstırma. hakkında hayırlısı olsun O

İlk yorumu yapan kişiye tarzından dolayı kızdım. öff le başlayan evli barklı kadınla devam eden eziklik diye hakaret içeren bir yorum çirkindi. bakın mesela siz nazikçe yazdınız, kırıcı olmaya gerek yok ki... Aslında babam hayatta olsa bu kadar gözüm arkada kalmazdı. Annem burada tek, akrabaları yok, kimse yok diye vicdanım acıyor. Ve yaşadığım güzel anıları uzakta olup paylaşamamak beni korkutuyor. Ki aynı şehirde olduğumuz zaman 10 gün görüşmediğimiz dönemlerde oldu. belkide daha önce hiç ayrı olmadığım için bütün bu hissettiklerim

Hic de degil... yillarca ailemden uzak yasadim 30 yaşında anne ve ev hasreti cekiyorum. Basit bir heseapla sadece bayramlarda gitsem evime, annemle geçirebilecgim 1 yil civari var. Yilda 20 gun gitsem 20 yil da 400 gun eder. Telefonda yazdim açıklayıcı olmayabilir