Kızlar merhaba. Öncelikle ben annemi çok seviyorum, ama bazı davranışları beni çok ama çok üzüyor. Aşırı derecede korumacı ve herşeye müdahale ediyor. Ayrı şehirlerde yaşıyoruz, dün beni ziyarete geldi, bugün sinirimden ağladım. Sürekli bişeyler söylüyor özgüvenimi kırıyor. Mesela araba mevzusu var. 18 yaşında ehliyet aldığım halde beni arabadan korkutmasıyla özgüvenimi kırmasıyla yıllarca araç kullanamadım. Yaklaşık 7 8 ay önce kendi aracımı alıp kullanmaya başladım ve 10000 km yol yaptım, allaha şükür kaza falan da yapmadım. Bugün dedim ki seni gezmeye bi yerlere götüreyim arabayla, gitceğimiz yerde 1 saat uzaklıkta, hih diyor nasıl gitcez arabayla ya bişey olursa sen kullanabilir misin ki dolmuşla gidelim bi sürü bişey, halbuki biliyor kullandığımı da, dedim neden böyle yapıyorsun beni üzüyorsun özgüvenimi kırıyorsun. O da bana diyor ki sende hemen sinirleniyorsun. Bu sadece bir örnek hemen herşeyde benim özgüvenimi sarsıcı şeyler yapıyor ben çok üzülüyorum ve sinirleniyorum bunu ona söyleyince o da üzülüyor ama onu üzmek de istemiyorum söylemekten de dilim de tüy bitti artık ne yapıcam ben. kendinehas Kadrolu

Yapamazsın dediğinde "yaparim bebişim sen kızını tanımamışsın, her işin altından kalkarım ben" de geç. Hem gurur duyar hem zamanla vazgeçer bu huyundan. Alıngan olmayın.

Boyle anneler degismiyor hic kendini yorma... Elinden geldigince etkilenmemeye calis

Huyları böyle bazı annelerin. Araba mevzusunda güvenemiyordur çok emin olmadan. Haklıdır kendince ama diğer mevzularda da böyle yapıyor oluşu huy. Benim annemde de var hıh diye o ağzı burnu bir kıvırır, yaşamaktan soğursun Takma çok. in vino veritas in aqua