niye dr ikinci planda herşey iyice kördüğüm olmadan uzman yardımı alın derim ben bunlar ciddi sorunlar çünkü öyle öğütle felan düzelecek şeyler değil, maddi durumsa devlet hastanelerinde de psikolog var onlara gidebilirsiniz

benim önceden bu kadar şiddetli değildi 2009 yılında uçaktayken baya sarsıcı bi turbulans yaşadım orada en büyük panik atağımı geçirdim o olaydan sonra da daha küçük şeylerden de içim hoplamaya başladı. Köpekten falan da korkardım yolumu değiştirirdim ama onu kendi kendime atlattım. Bu panik atak durumunun hayatımı etkilemeye başladığını farkettim bu yüzden bir an önce tedavi olarak atlatmak istiyorum umarım başarabilirim. İnsanlara olan güvensizliğim endişeli hallerim yine panik atak yüzünden bunu halledersem diğerlerini de yenebilirim. Çünkü bu rahatsızlık beni her anlamda bir şey olacakmış gibi düşündürüyor.

Psikoloğa gitmek ilk çaren olmalı, neden sona bırakıyorsun. Grip mi bu, biraz c vitamini takviyesi yapayım, geçmezse gideyim der gibi.. Burada sana ancak ufak tefek tavsiyeler verilir, profesyonel yardım olmadan panik atak atlatılmaz.

panik atakta eşinizin desteği çok önemli. yaşamadığım için bilmiyorum ama çocukluk travmaları sanırım bunlar. acısı çok sonra çıkıyor. psikoloğu ertelemeyin bence. size çok faydası dokunur. ben de kafam rahat olduğunda tadını çıkarmak yerine bir dert bulurum kendime. rahat batar. mutlu olmak hakkım değil gibi. bu da benim bir eksiğim ve şu yönlerim iyi, şunlar yolunda gidiyor diye kendimi toplamaya çalışırım. sizi anlayabilecek arkadaşlarla konuşmak da çok faydalı olur.

bir de özgüven sorunu önemli. millet sizden bizden çok daha azını yapıp ay çok iyi yaptım diyor. ama bu yetersizlik hissi tavırlara yansıdığı için insanlar da sizi yeteri kadar takdir edemiyor. anne babanın arkanda olması, sizi devamlı önemsediğini göstermesi çok önemli özgüven konusunda. siz de sanırım bu konuda bir eksiklik var geçmişten. her şeyiniz yolundaymış. çok büyük insanlar olmaya gerek yok. ailemizi mutlu edebildiğimiz kadarı bizi yeterince iyi yapıyor.

5 yıllık panik atak ve anksiyeteli biri olarak okudukça farkındalığın artıyor.. panik ataklı kişilerin olduğu forumlarda sosyal medya hesaplarında dolaş senin yaşadıklarını başkalarınında yaşadığını görünce daha bir bilinçleneceksin muhtemelen.. ha öncelik psikolog derim ama geri planda diyorsun..

mutlaka doktora gitmelisiniz. ben de panik atak hastasıyım. bunu farkettiğim an doktora gidip ilaç tedavisine başladım. çalıştığım kurumdaki is stresi yüzünden ağır bir atak geçirmiştim. dört günde dört-beş kilo verdim. mide bulantısı, ateş basması, üşüme gibi belirtilerim vardı. dediğin gibi alt geçit, tünellerden geçerken gözümü kapatıyordum sanki nefes alamayacağım gibi geliyordu. ilaçlarımı düzenli kullandım. dokuz ay sonra ilacı bıraktım. çok şükür altı yıldır ilaç almıyorum beni olumsuz etkileyen ve etkileyecek herşeyden uzaklaşmaya çalıştım. moralimi bozacak türden filmleri bile izlemem. stresten uzak durmaya ve hayata daha pozitif bakmaya çalışıyorum.

artık dayanamadım ben de sizinle derdimi paylaşmaya karar verdim belki biraz derman olursunuz diye.. benim sorunum şu ki; sorunlu bir çocukluk geçirdim annemle babam ayrıldı aldatmalar evde olaylar falan tahmin edebileceğiniz şeyler. Babam elini bizden çekmedi çok şükür okuttu etti ama şu an başka birisi ile evli ve çocuğu var. İlk sıkıntılarım böyle başladı yani... Daha sonra, geçmişte ilişkimde aldatma geçti başımdan ve bu beni çok etkiledi. Annemin de o hallerini biliyordum ve ben de yaşadım bunları. Özellikle o olaydan sonra bende ciddi anlamda endişe ve panik atak halleri oluştu. Panik atak olarak mesela daha hafta sonu hızlı giden bir dolmuşta fenalaştım. İşte ne bileyim köprülerden geçerken endişeleniyorum falan tipik panik ataklar yani. Güvensizlik, hep bi insanların arkamdan iş çevirdiği, hakkımda kötü düşündükleri fikirleri beynimi yiyor. Geçmişte başımdan geçen bu kötü olayları bilen arkadaşlarım var ve sanki onlar benim bu halimi düşünüp mutlu oluyorlar gibi hissediyorum halbuki onlar beterini yaşadılar haberleri olmadı o ayrı. Ayrıca çok özgüveni yerinde olan biri değilim halbuki mesleki olarak da sosyo-ekonomik hayat olarak da çok şükür iyiyim. Fiziksel olarak da kötü olmadığımı düşünüyorum ve o yönde tepkiler alıyorum. Ben bunların nasıl üstesinden gelebilirim arkadaşlar?