Insanlara yaranmak, kabul gormek icin her seye evet diyen insanlari oldum olasi antipatik bulurum!

Gozundenmi dustun? Niyeymis? Ornegin ben mesela cok kafama buyruk biseydirim. Kucukken derme catma bi elbise diktim kendime, ve onu kuzenimin dugunune giydim. Herkes " kardesin guzel giymis niye onun gibi giymedin' dedi. Ben " babane ben bunu sevdim" dedim. Orda belki annemgilde demistir keske giymese o elbiseyi dugune diye. Rezil ettim belkide. Ama kime ne? Ben bu hatalari yapa yapa dogru yolu buldum. Ben yeri geldiginde catie catir kavgada ederim, "aaa kocaman kiz kavga ediyor" diyen cok oldu. Ama umrumda degil. Benim damarini basmasin kimse, bunu herkes ogrenicek! Eskiden " ben artik bi genc kizim" diyip bana laf atan mahalledeki oglani herkesin önunde dovmeseydim, su an kolay lokma dedikleri bi kiz sanilirdim. Eskiden " bi kiza yakismaz' diye kufur etmeseydim, laflar savurmasaydim laflarimla yerin dibine gommeseydim benim arkamdan konusan kizlari, hala beni baskalarina karaliyorlardi. Eskiden sonunu dusunup o kizlari dovmeseydim, su an seneler sonra o kizlar bana " cok pismanim sen hakliydin" demek yerine burnu dik dik bakicaklardi bna. Eger o raddeye geldiginde dusunme yok rezillik yok o yok bu. Dusunme. Uygula o an. Sonunu dusunmeden. En kotu ne olabilir? Kavgami ettim? Yuzum cizilir en fazla ve oda 3 gune gecer. Ama kendimi ezdirmedim asla! Bin sukur.

Can'ım seni savunan kişinin ne amaçla savunduğunu bilemem ya gerçekten sessiz kalma demek içindir ya da sesi çıksın tartışsın kovulsun diye bunu bilemem sen daha iyi bilirsin. Ama seni savunacak kimseye ihtiyacın yok ki belli bi yaşa gelmişsin kimseden bişey bekleme. Kimseyede sessiz kalıp ezdirme kendini bak çok ciddiyim ben çok cazgır biri değilim kavgayı sevmem ama kimse bana bişey deyipte susturamaz. Hele ki ortam içinde. Hani demek istediğim çok sevgi gösterip iyi davranan susan alttan alan insanları daha çok ezmeye çalışıyorlar. Örneğin bi mağazaya gidiyoruz kibar bi şekilde derdimizi anlatıyoruz ilgilenilmiyor ama biraz daha ciddi ve sert durursak hemen ilgileniyorlar. Yani biraz dişli olmak gerekiyor yoksa ezerler Bu arada o kişi müdür falanmıydı çıkartırlar diye düşündün?

Belki ben yanlis anlattim evet bunu yaparken sevilme istegi var ama yaranma degil kesinlikle karsi taraf ixin biseyler yaptigimda sevdigim insanin mutlu olmasi benide mutlu ediyor boyle boyle hayir diyemez duruna geldim Ama kesinlikle ortada bi yanlislik varsa kabullenmeyecegim bisey fikir vs konularinda hayatta yaranmak icin dogrumdan vazgecmem en sevdigim deger verdigim insanla bile bu gibi seyler yuzunden tartismisimdir

Anlıyorum Can'ım herkes sevdiği kişi herkimse sevgi görmek ister ama bunu özellikle illa sevsinler diye çok açık ilgi alakayla yaparsan ters teper anlatabildim mi Yoksa sevgi güzel sey ama karşılık bekleyip beklediğini alamazsan üzülüyor insan... Mesela ben kimse beni sevsin diye çabalamam ama bi işe girsem istemsizce birsürü arkadaşım olur ve hep aralarında kıskançlık olur onla ilgilensem diğeri kıskanır. Normaldede çok sıcak kanlı biri olduğum söylenemez dışardan buzdolabı gibiyim sevdiklerime iyiyim sadece ama demekki bazen işe yarıyor. Yani kendin ol herkes seni olduğun gibi sevsin inan daha Mutlu olursun

Evet haklisiniz devamli mutsuzluk getiren bi durum Deniyorum dediginizi mesela ornek misal is ortami gibi bi ortamdayim benden hoslanan yada konusmaya calisan biri olur sirf sonradan adim cikar yanlis anlasilacak bi durum olur sevdiklerimi kaybederim kaygisiyka karsidaki insanla muhattap bile olmanaya calisiyorum

Bigun mesela sıkıntılı bi durum yssadim birisine artik susmayip cevap verdi istma arada sevdigim insanlar kaynadi onlari mahcup ettim onlarin gozunden falan dustum diye cok dertlendim SutluKahve

O zaman? Bu hayatta kimseye kendinden çok değer vermemen gerektiğini biliyo olman gerekir. Hem ben sana bişey diyim mi herkese evet diyen istediğini yapan iyi davranan insanlar çokta değere binmiyor artık malesef ki

Herşeye evet denilmiyceğini çok büyük bi darbe yemeden anlarsın umarım

Surekli baskalarini mutlu edicem diye ugrasirken sen kendin mutsuz duruma düşüyosun.. Kendine hep şunu tekrarla: Hayat benim hayatim oncelikle benim mutlulugum kim ne dusunurse dusunsun..

Her insan boyledir basta. Ama hayat yogurur ve birden kendisi icin yasamayi ogretir o kisiyi. Eger o noktaya varamadiysaniz donus noktasi icin lazim olan o " bardagi tasiran son damla" yi yasamamissnizdir. brfnmrt Ohh çoğzel

Haklisiniz birebir yasadigim bildigim halde niyeyse ayni hatayi yapiyorum Bazen dusunuyorumda o kadar mi sevilmemisimde sevgiden uzak kalmisimda bu hale gelmisim diyorum Mesela suan stajdayim cok sevip deger verdigim 2 kisi var biri oz abim olsa o kadar severim oyle dualar ediyirum ki Allahim nolur ben nasil onlari sevip deger veriyorsam inlardanda aynisini gorebileyim Bazen sevildigimi gorup anlatamayacagim kadar mutlu olsamda bazende umursanmadigimi gorunce icim aciyir resmen Kendi kendime diyorum hayatinda onlari gorecegim gun sayisi sinirli sevseler nolacak sevmeseler nolacak ama ne bileyim iste içimde sökup atamadigim duygularin esiri gibiyim

Insallah deniyicem Ama simdi uzun uzadiya dusundumde evet susup sessiz kalmisligim bazen sevilme isteginden olsada bazende sinikligimden mecburen oluyor Örnek misal bugun iş ortaminda birisiyle papaz oldum baska biri guya beni savunuyirken emirler yagdir yapmayacaksin etmeyeceksin diye orda acip agzimi birsey dememun diyememin nedeni orda bana kapiyi gosterirse cekincesi vardi ki yapabilecek karakterde birsey o an belki olaylar dahada buyumesin zayen ortada beni savubacak kimse bulmayacam diye susmak zorunda kaldim ve sahiden butun gun icim sızladı durdu . push ; brfnmrt Ohh çoğzel

"Yar Mevlam benden alsın versin Senin ömrüne".. İnsan kimin için edebilir ki bu duayı? Sadece evlat bu kadar sevilebilir. Bu cümle bile çok şey anlatıyor hakkınızda. Sevgi açlığı çekiyorsunuz. Ama önce siz sevin kendinizi, siz önemseyin. Her talebi yerine getirmek için uğraşmanız sadece sizi insanların gözünde kullanılabilir kılar, sevilmenizi sağlamaz.

Iyi aksamlar hanimlar sozu cok uzatmak iatemesemde konuya hwmen giris yapmak istesemde nerden nasil baslayacagimi bilemiyorum ama dilim dondugunce ozetleyip anlatmaya calisayim Ömrümü yiyen yıllardır beni benden alan bir huyum var "SEVİLME ARZUSU" dogrumu yanlis mi telaffuz ettim bilmiyirumda konu anlatacaginiz uzere sevmeyi isteme duygusu Farkindayim herkrs sevilmek sevildigini görmek ister ama bu bende tuhaf bi sekilde baskin bi durum Cocukkende boyleydim 30a merdiven dayadim hala boyleyim Insanlarib beni sevmesini oyle istiyorum ki o yuzden cocuklugundan beri alismisim kimseye hayir diyemiyorum bazen hic kaldiramayacagim yuklerin altina tek basima giriyorum sırf taktir goreyimde sevileyim diye Psikologa gitmisyim bi sure insanlara hayir diyordum ama sonradan buda degisti ciddi manada insanlara hayir degilde evet derken daha mutlu oluyorum Hani vardir ya su seytan tuyu var diye tabir edilen kimseler oldum olasi o tip insanlara imrenmisindir Hele birini seveyom bu kadin oksun erkek olsun fark etmez o insanda beni sevsin diye dualar ederim oda benim kendisine deger verip kendisini sevdigim gibi beni sevsin diye karsimdakinden de karsilik gormedim mi yikilirim Hele hele sevdiklerime karsi bi yanlisim olacakta gozlerinden dusicem diye aklim cikiyor diken ustunde yasiyorun Arkadaslar sizce ben bu huydan nasil kurtulabilirim yiksa bu yojsa hep biylemi devam edecek yoksa benim yapabilecegim birsey var mi Not:Tahmin edeceginiz gibib evet cocukken anne babam tarafindan pek sevilmedim yada sevildigimi goremedim Psikolojik destek diyenler olursada bi zamanlar aldim psikolojik destek