annem ve babam kötü değillerdi haklarını yiyemem ama dengesiz bir yetiştirme tarzları vardı. ya böyle gereksiz yere aşırı sıkmaya çalışırlar ya da serbest bırakırlardı. bunun sonucu olarak ablam aşırı arsız babama ve anneme her türlü lafı sayabilen biri olurken bense çekingen sessiz kenarda köşede kalan biri oldum. şimdi yeğenim var bakıyorum o da her türlü lafı sayıyor, vuruyor, bağırıyor ve çok sabırsız bir çocuk. bunları yapan çocuk 5 yaşında. hem anneanne dedesine hem de ablama. ben yeni evliyim. ne zaman çocuk düşünsem aklıma bunlar geliyor. acaba ailemden uzak mı büyüse diyorum. ne kadar uzak tutsam da ben kendim bile yansıtabilirim diye korkuyorum. annemi ve babamı çok seviyorum ablamı pek sevmesem de görüşmek istemesem de o beni her gün arıyor, istesem de uzak duramıyorum. yeğenim beni seviyor. sürekli bana gelmek istiyor. nasıl bu olumsuz davranışlardan uzak tutup çocuk yetiştirebilirim onu düşünüyorum annemi, babamı, yeğenimi sevmeme rağmen. F flower world

Onları 24 saat görmeyecekler ama seni görecekler. Ailenin yanlış tutumunun farkında olduğuna göre ailem gibi davranmaz gül gibi yetiştirirsin Allah'ın izniyle.

Yeğenim de aynı bu sekilde. surekli anneannesine annesine herkese laf söyler. okul çağında. dogru düzgün arkadaşı yok çünkü anlaşamıyor kimseyle. tedaviye götürdü annesi ama faydası olmadı. buyudukce düzelir dedi oda olmadı. Geçen sene bana çok ağır laflar söyledi nasıl kötü oldum annesi de yani kardeşim yanımızda ağzını açıp laf söylemedi. cocuktan soğudum apar topar toplandim evime geldim. suan 12 yaşında yeğenim aramıza mesafe koydum bazen arar biseyler sorar bişey ister normal konuşurum ama eskisi gibi değilim. ozur falan da olmadı sonrasında. simdi benim olduğum yerlerde normal davranıyor. oyle abartılı simariklik konuşma herkese laf söyleme bağırma olayları olmadı. ama yetiştirme çok önemli. cocuga hayır demeyi bilmek lazım. inanin çocuk büyüyünce düzelir diye bişey olmuyomus. aklima geldikçe kızıyorum.

neden uzaklaşmak istiyorum. ablam ve ailemin her gün iç içe olması ama aynı zamanda sürekli devam eden saygısız ilişkileri. aynı şekilde 5 yaşında olan yeğenimin bu şekilde davranışları, küfürleri. ablamdan ve eniştemden gördü çünkü. yiğeninim babası da tıpatıp ablama benzer şekilde ailesine saygısız davranırmış. bunları gören güzelim çocuk bu hale geldi şimdi. şuan düşünmek için erken olabilir ama aklıma takılıyor işte benim çocuğum olursa da bunları görecek diye. başka şehre bile taşınmak istiyorum o derece oldum

Geçmiş sadece sende yara bırakır. Çocuk için eşinle beraber güzelce hazırlanın, bol bol kitap okuyun, bunlarda iyi aile dediğiniz kişileri gözlemleyin. En önemlisi de size yanlış gelen şeyleri başkasının öğretmesine izin vermeyin. Buna rağmen çocuk bu küfretmeyi öğrenecek okula gidince veya parkta, sokakta. Önemli olan kötü ve iyiyi anlatmanız. Köyü sözü kötü insanlar söyler deyin ve doğrusunu öğretin. .

Ben de ogretmen ailenin cocuguyum, kimse bana bir sey ogretmedi, kendim ogrendim. 4 yasindan beri evde yalniz kalirdim. Kimse bunu boyle yap, sunu da soyle yap demedi. Bence cocuklari yetistirmenin yaninda cocugun icinden gelmesi de onemli, genetik faktorlerin de etkisi var. Ayrica da sizin davranislarinizin etkisi var. Yani yetistirme faktoru tek faktor degil.

Egitim ailede baslar evet. Cocugunuzun düzeni ve disiplinini anne ve baba olarak siz sekillendireceksiniz haliyle. Kimsenin ailesi dört dörtlük degil herkesin cocuk yetistirme tarzi da farklı kaldı ki karakterleriyle gerek psikolojileriyle harmanlaninca hal bayagi degisik olur. Siz olumlu davranis sergilerseniz cocugunuz zaten oyle olur. Sonucta 7/24 birlikte degil hicbirimiz ailemizle. Posedion

Canım annem de cahil bir ailenin çocuğu, onların hatalarının cahillliklerinin bedelini ödemiş bir insan. Hep der ki 'Ben kendimi yeniden inşa ettim'. Sen de yapabilirsin. Ben hayret ederim annem şartlarında birinin bu kadar güzel çocuk yetiştirmesine. Hayranım onun gücüne. Mükemmel anne baba yok, herkesin hatası var. Siz de kusurları görüyorsanız ne mutlu size ki düzeltmek için bir fırsatınız var artık. İnsanın anne babasının hatasını görmesi çok zordur. Zoru başarmışsınız. Sizi de güçlü bir kadın olarak görüyorum. Lisede arkadaşlarımızla ileride iyi bir anne olabilir miyiz diye sohbet ederken felsefe hocamız gelip 'eğer bunu düşünüyorsanız, muhakkak çok iyi birer anne olursunuz' demişti. Mükemmel olmak zorunda değilsiniz ama iyi niyetli ve bilinçli olduğunuz sürece iyi bir anne olabilirsiniz. Bunun için gerekirse, eğer size toksik etkileri devam ediyorsa, ailenizle aranıza mesafe koyabilirsiniz. Siz iyi oldukça onların çocuğunuza etkileri ne kadar olabilir ki? Doğrusunu okur öğrenirsiniz, gerekirse destek alırsınız. Doğmamış çocuğunuz böyle bilinçli bir annesi olduğu için çok şanslı. Daha o doğmadan onun için endişelenen, onun yetişmesini ciddiye alan bir annesi var :)

İlave olarak da Kim cok iyi cocuk yetistirmeyi biliyor ki? Cogu aile daha dogruyu kendisi bilmezken hele? Ben cocuk yetistirme muhabbetine hic inanmam acikcasi. Okulun cok onemli etkisi var mesela. Benim evde veremedigim bazi seyleri cocuk okulda ogretmeninden ogreniyor. Ben evde elli kere de soylesem muslugu acik birakma diye, okulda 1 defa soyleyen ogretmenin lafi daha etkili oluyor. Cogu seyi de cocuk kendi dusunerek buluyor. Sebep ve sonuclar arasindaki iliskiyi de zekasiyla kendisi cozuyor cocuk. İlle sizin yetistirmenizle alakali olmuyor. Ne manyak aileler var, cocuklari pirlanta gibi. E nasil dogdu bu cocuk diye sasiriyorsun.

Belki evlenince başka şehre tasinirsiniz aycaelif1884 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ak koyunun kara kuzusu da olur bacım. Her iyi ailenin iyi cocugu olacak diye birşey yoktur. Mühim olan senin iyi yetiştirmen evladini, o iyiyse iyi o zaten kötü ise elden ne gelir

evlendim de aynı şehirde yakın oturuyoruz. ben çok konuşmam ablamla ama o her gün arar çağırır, günaydın diye mesaj atar sabahın 7sinde. gitmek istemeyince hayırsız kardeşsin der. annemler yiğenin seni özledi gel gör derler. böylelikle mecbur görüşüyoruz. ablamla hiç uyumlu değilim onun anlattığı şeyler hep bana gereksiz gelir. hep bana annemi babamı kötüler vs. tam bir enerji emicidir.

Doğru düzgün bir nesil için önce kendimizi yetiştirmemiz gerektiğini düşünüyorum. Sizde ne varsa onu vereceksiniz evladınıza da. Öğrenerek sizin çocukluğunuzda size yapilan yanlışları farkedip bunu döngü haline getirmemek sizin elinizde. Velhasılı kelam geçmiş geçmişte kaldı. Geçmişi düşünmek veya ona hayıflanmak yerine evladınızı düzgün saygılı ve merhametli yetiştirerek onarılabileceğinizi düşünüyorum. Hayatın her alanında zıtlıklarla karşılaşılacak. Uzaklaşmak bir çözüm değil bana göre. B bendekidurumlar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eğitim küçük yaşta ailede başlar fakat insan belli bir yaştan sonra da kendini çok eğitebilir, değişebilir yeni birçok şey öğrenebilir. Geçmişi ve ailenizi değiştiremezsiniz. Bu noktadan sonra kendinizi ebeveynlik konusunda donanımlı hale getirmek için çabalayabilirsiniz

Ablanizin arsizlıgı sizin pasifliginiz karekterinizde olabilir.. kimseyi zorla kalıba sokamaz kimse. çok temiz birinin çok pis bir çocuğu yada iki kardeşin çok farklı özellikleri olabiliyor eğer teziniz doğru olsaydı ablanizla aynı karakterde olmanız gerekiyordu aynı anne babanın yetiştirdiği çocuk olarak...