Daha çok yeni zamanla alışır kaynaşırsın. Bak şimdiden bir arkadaş grubun olmuş. Kitap okuyarak değil, aktivitelere katılarak sosyalleşirsin doğa klüpleri, hobi gibi. Okulun o tarz klüpleri vardır mutlaka.

Kendine zaman tanı daha yenisin açılırsın kulüplere katıl

Nacizane tavsiyem part time falan bir iş bulup bir süre çalışabilirsiniz. Ben de çok içine kapanık biriydim. Hatta telefonla arayıp bir yerden sipariş bile veremezdim utanırdım konuşmaya. Üniversite zamanımda bir süre satış alanında part time çalıştım bir kaç ay bu deneyim bana çok şey kattı. İnsanlarla iletişimim kuvvetlendi. Özgüvenim arttı.

2 günde 4 kişilik arkadaş grubun varsa bu iyi bşy. daha bismillah okul yeni başlamiş ne sevgilisi. derslerie odaklan. kendin için yapabileceğin en iyi şey bu

Evet, artık ben de kabul ettim. Sen dünyada tanıdığım en şanssız, en bahtsız insansın. Ne acıdır ki hayatın boyunca kimse yüzüne bakmayacak, arkadaşın dostun olmayacak, kim naapsın ki seni. Ben çevremde böyle olumsuz birini barındırmam mesela. Neden negatif enerji yükleneyim ki? Neden hayat enerjimi yükseltecek pozitif insanlar varken, bunalımlı biriyle arkadaşlık yapayım ki. Belki büyü bile yaparak seni yalnızlığa mahkum etmişlerdir.

Zamanla alışacaksın.. Derslerine odaklan. Birkaç iyi arkadaş edinsen yeterli zaten. O da zamanla olacak. Ayrıca bu yaşta ne yaşadınız da aşktan nefret ettiniz ki? Bu kadar genç yaşta bu umutsuzluk niye? Her şeye olumsuz bakarsan hayata 1-0 yenik başlarsın zaten. Biraz olumlu olun yahu..

Bilemiyorum ki okuyacağım bölüm matematik ağırlıklı dersler agir gibi duruyor. Zaten yaz tatilinde çalışmayı dusunuyorum

Yok artık... O derece?

Bakın az önce bi çocuğa normal insanca bi mesaj attım görüldü atmış. İşte bu kadar sanssizim...

Valla yıllardır olumlu bakıyorum. Bakıyorum ama olmuyor işte. Asktan nefret etme sebebim su: bu dünya o kadar zalim ki, ben gerçekten sevsem bile karşımdaki erkek gidip onu sevmeyen haketmeyen kızla çıkıyor. Hep platonigim. Pozitiftim eskiden ama sırf bu yüzden sevdiğim çocuk bana çocukça davraniyor ve saf dedi. Yıllardır pozitif olmaya çalışıyorum ama olmuyor. O kadar çok sıkıldım ki. Kendime "Artık pollyannacilik oynamayacagim" diyorum hep. Olumlu baksam da bakmasam da sanssizim. Zaten üniversite güzel kızlarla dolu bana bakmazlar.

Öncelikle neden böyle bir profil resmi kullandığını sorabilir miyim? Daha sonra ise bu bahsettiğin özgüven meselesi yukarda da bir arkadaşın dediği gibi part time bir işe girerek veya insanlarla hasir neşir olduğun başka bir uğraş bularak çözülebilir, pat diye olmaz zamanla kendindeki eksikleri görürsün ve tamamlamaya calisirsin. Ve bence hiçbir erkeğe mesaj atmamalisin yakın samimiyetinden emin olduğun erkekler hariç. Dış görünüşün için de bakım yapmaya çalış kılık kıyafetine dikkat et fazla abartı olmayan makyaj yap kendini daha iyi hissedeceksin. Ve en ufak bişeyde de aman yalnızım ya da üstümde büyü var ortaokulda kimse bana bakmadı gibi kuruntularindan kurtul hayatı kendin için daha yaşanabilir kıl.

Sınıfım tarafından dışlandım hep platonik sevdim kucumsendim asagilandim

Umutsuzum ama hayirlisi olsun

Okul klüplerine katılacağim. Girişimcilik klubune girmek istiyorum. Zaten ileride de girişimci olmak istiyorum ama yapabilir miyim bilmiyorum Alys

2 günde 4 kişilik arkadaş grubuna karışmak gayet iyi bana kalırsa. Aşk meşk için de 2 günde olsun demiyorsunuz herhalde?

2 günden bir şey belli olmaz, ben ilk 5 ay hiç sevmemiştim sonra baya baya alıştım. kendini geliştirebilirsin. Herkes aynı kalmaz. Ben mesela çok arkadaş edinemezdim çekingendim. Artık çok rahat edinebiliyorum 1. Sınıf ile son sınıf arasında dağlar kadar fark var kendim adına. Eksikliklerini önce kabullen sonra da değiştirmeye çalış. Hayat bi deneme yanılma tahtası öyle düşün. Mesela konuşkan olmadığını mı düşünüyorsun? Konuşacak konu mu bulamıyorsun? Konuşan insanları gözlemle ve onlar gibi davranmaya çalış. Rezil olurum diye düşünme, dediğim gibi hayat hep deneye yanıla öğretiyor. Daha yaşın çok küçük, kendini geliştirmek için vaktin çok. Kendinde eksik yönlerini bulup, o yönlerden güçlü olan kişileri gözlemle derim. Senden farklı yaptıkları ne? Sende onları yapmaya calıs mesela. Hep emir kipiyle konustum, rahatsız edici olmamıstır umarım

Ben ilk yıl nefret etmiştim. Şimdi baya eğlenceli geliyor açıkçası. Biraz bölümüne odaklan. Şurada 3 4 sene birliktesiniz, sonra herkesin yolu farklı oluyor zaten. Hem o süreçte kafana uygun birilerini bulursun. Konuşkan insanların yakınında bulun, onlar çekingenliğini atmana zamanla yardımcı olur. Aşk konusu ise şans. Hiç düşünmediğin biri de olabilir, çok başka bir yerde de karşılaşabilirsin. Zamana bırak o konuyu takıntı haline getirirsen hiç olmaz.

İlaç kullanıyorum suan . push ;

Öncelikle hayırlı olsun okulun. Özgüven sorununa gelirsek, zamanla açılamayabilirsin. Bende de vardı, destek aldım da üstesinden gelebildim. Öncesinde senelerce yenemedim, alışamadım. Eğer küçüklükten gelen bir şey ise, karakterin gibi olmuşsa kesinlikle bunun için destek almalısın. Terapi ile çözülebilir. Ben keşke üniversite zamanı destek alsaydım keşke bu yaşımı beklemeseydim diyorum.

Okulum kendi şehrimde :)

Ya üniversite de lise gibi olursa? İşte bundan korkuyorum...

Hangi üniversite?

Ben ilk gittiğim aksam niye kazandim diye gece boyu ağladığımi bilirim. ilk defa aileden uzakta bi yere gidince bocaliyorsun. hissettiğin normal zamanla geciyor. alisiyorsun. hoş ben sonra okulu bırakmıştım ama tabi sonra paşa pasa bitirdim

Evet, ortaokulda birini sevdim başkasıyla çıktı. Sonra aşka tövbe ettim. 11 ve 12de de sevdim ama onlar da başkasıyla çıktılar. O derece sanssizim işte. Bana çıkma teklifi edenler oldu ama onlar da yalancı ve ikiyuzluyduler. Bir yerde okudum lisede nasılsan üniversitede de öyle oluyormuşsun

Bakın anlamiyorsunuz bir zamanlar pozitiftim ama ise yaramıyor. Hiçbir zaman da yaramayacak çünkü insanlar pozitif insanları saf olarak gorüyorlar. Bir insana yaranmak için onun canına okumak lazim

Güncel

tuh keske ayni yerde degil de baska sehirde olsaydi, su durumunuza yurt ortami cok yardimci olurdu cunku. yurda gittim ilk gun, aksaminda oda arkadaslarimla yemege cikmistik, ben de oyle girisken biri degilimdir ama bu tarz ortamlarin cok faydasi oluyor.

Bende uniyeilk gittiğimde çok arkadaşsız kalmıştım, ama sonra sonra oluyor arkadaslar, kavgalar:) ama aklımda hep güzel günler kalıyor. Hic dert etme ordaki çoğu kişi senin gibi herkes birbiriyle arkadaş olmak isticek.

2 gün oldu başlayalı. Bu bölümü isteyerek kazandım. Yol biraz uzun ama yine de memnunum. 4 kişilik bir grubumuz var. Ben çok sessizim. Daha doğrusu ozguvensizim. Yıllardır bu özgüven sorununu cozemiyorum artık umudumu kestim. Aile kucuklukten nasıl yetiştiriyorsa öyle devam ediyor. Şimdi kitap oku vs diyeceksiniz düzenli olarak okuyorum ama hiçbir işe yaramıyor. Sevgili vs deseniz aşktan umudumu kestim. Herkesin hayatında biri var ben yalnızım, hep platonigim. Bu durumdan çok sıkıldım. Aşktan da nefret ediyorum artık. Askeri lise gibi eğitim veren liseden sonra üniversiteye geçince birden bocaladim. Ne yapacağımı bilmiyorum

Siyah gözlük giyersen etrafını simsiyah görürsün. Aynı şey diğer renkler için de geçerli. Aşağılık psikoloji ile etrafına bakarsan aynen öyle görürsün. Umursamaz biri olmaya çalış. Madem bugüne kadar aşağılandın dışlandın, bundan sonra da böyle devam etse ne olacak? Değişen hiçbişey olmaz. Hem üniversite lise gibi bir yer değil. Insanlar can atar yeni insanlarla tanışmaya. Lisedeki gibi ergence tavırlar olmaz kimse yakıştıramaz kendine.

Öyle ama ben çok kısmetsizim. Bazen birinin bana büyü yaptığını bile dusunuyorum Manolya-- Popüler

Lise hayatın nasıldı?

isterseniz yaparsiniz, 2. gunden moralinizi de bozmayin, firsatlari degerlendirin, zamanla kendinizi bulursunuz.

Sana bir şeyler anlatayım. Doğumdan 1 ay sonra bebeğimi kalp rahatsızlığından dolayı kaybettim, annemi 4 ay önce trafik kazasında kaybettim ama hala hayata umutla bakıyorum. Hala pozitifim. Daha yasadıkların hiçbir şey. Kendi gücünü kendi içinde bulmalısın. Ayrıca üniversite aşk meşk yeri ya da sevgili bulma yeri değil. Okul.

Psikiyatrlar bana hep ilac dayama pesindeler gibi gelmistir. Ama doktorunuz guzel yonlendiren bir doktorsa, terapiye ihtiyaciniz olmayabilir tabii ki.

Psikiyatriye gidiyorum ama terapi pahalı olmaz mı? Alys

Yav birileri öyle yazdı diye öyle olacak diye bir şey yok ki. Kendi hayatını kendin yazacaksın. Dik dur biraz. Daha yolun çok başındasın. Aşk meşk işlerini düşünme derslerine odaklan. Sen tek başına varsın, var olabilmek ya da varlığını kabul ettirebilmek için bir sevgiliye ihtiyacın yok ki. Bırak zamanı geldiğinde kendisi girsin hayatına aşk. Hem sen kendine değer vermezsen kimse değer vermez. Kendini yuceltecek olan da sensin dibe sokacak da sensin.