Maalesef çok istisnai bir kısım sevdiği işte çalışıyor. Gerisi sevmediği işlerde çalışıyor. Buna bende dahilim. Son bir yıldır işimi sevmediğimi anladım. Ama şuan yapabilecek birşeyim yok. Umarım ruhumu koruyabilirim diye hergün dua ediyorum, elimden geleni yapıyorum.

Mecburiyet var ise çalışırdım seçme şansım olsa çalışmazdım

sevmediğim bi işi yaptım çalıştım mecburdum ama yani tabi ki işini sevmek çok önemli bi süre çalışırsın sonra zaten sıkılıyorsun çıkıyorsun bu sonsuz bi döngü. Ta ki gerçekten mutlu oldugun işi bulana kadar.

kendi paranı kazanmak gibisi var mı, tabii ki de çalıştım

Hayır. İstesem de çalışamıyorum. İllaki sevdiğim iş olacak. gizemliasli

Ben hayatımda hiç sevdiğim bir işte çalışmadım, mesleğimden de pek hoşlanmıyorum muhtemelen seveceğim bir iste çalışsam da bir süre sonra değişiklik arardım. Yani para kazanmak için çalışıyoruz, çok severek yapan bir azınlık var evet ama anlam yüklemeye gerek yok bence. Çok çok mutsuz eden bir etmen varsa o noktada değişiklik aranır elbette, ben sadece sevmemek için konuşuyorum. Limonagaci_ Makasla giderler gülü

Ben öğretmenim ama alanım dışında yine farklı bir branşta öğretmenlik yapıyorum. Neden çünkü 3 kuruş daha fazla diye. Sevmiyorum artık 7 yıl oldu bıkkınlık, yorgunluk ne ararsan var. Kendimce bı zaman aralığı belirledim o nedenle dayanabiliyorum.

Mesleğinizle alakali olmayan N

Çok mutsuzsam çalışmazdım heralde, bana zindan oluyorsa o işyeri, insanlar. Önce kendime uydurmaya calısırım ortamı ben genelde işi sevmeme değil de insanlarla sorun yaşıyorsam iş değişikliği kararı alıyorum. Çalışırken muhakkak iş arardım.

Çalıştım Çalışıyorum hatta Türkiye'de kaç kişi sevdiği bölümü okuyup istediği işi yapıyor

Mecbursam evet. Bilgiyi, öğrenmeyi severim ama genel olarak çalışmak benim tabiatıma pek uygun değil sanırım. Pandemi zamanında çalışmadan da epey mutlu olabildiğimi görmüştüm mesela :) Yani işin özü bir nevi zorunluluktan çalışıyorum ha mesleğimi keyifle yapıyorum ama haftanın beş günü akşama kadar da iş yapıyor olmak yorucu geliyor bana.

Seçme şansın yoksa mecbur

Asıl mesleğiniz nedir ve siz hangi sektörde çalışıyorsunuz? Sevmeseniz bile ayaklarınızın üzerinde durmanız için çalışmalısınız? İş yerinde hoşlandığınız bir bey vardı ne oldu acaba?

Sevdigin iste baslasan bile bir Sure sonra bikmaya baslayip "of ya, biktim, degisiklik istiyorum" diyorsun. Olay para kazanmak neticede. Bunalinca, afakanlar basinca is degistirmeni tavsiye ediyorum

Dünyada sevecek başka şeyler var, iş bunlardan biri değil. İş, sevdiğimiz şeyleri finanse edebilmemizi sağlıyor hepsi bu

Çalıştım. Çünkü paraya ihtiyacım vardı. Bugün olsa yine çalışırım.

Ya sen şimdi güzide kk mın idealist kadınlarına ne demek istiyorsun

Çalışıorum malesef ama her gün hücrelerımın öldüğünü düşünüyorum iş imkanıda yok. Allah yardım etsın. Herkese. Keşke mutlu olduğum meslegım olsaydı

Çalışırdım, çokta çalışmışlığım vardır. Her iş kolu ayrı bir deneyim bana göre.

Paraya ihtiyacım olacak benim mecbur calisicam.

Çok zenginsem 4-5 yerden gelirim evim, arabam, kredi kartlarim, bankada yüklü param varsa çalışmam. Ama Türkiye standartlarinda kirada degilsen bile çalışmak zorundasın. hele ki kendi alanında çalışabilmek bu kadar zorken. O yüzden evet çalışırdım. Bir ekmek olmuş 5 dümdüz kuru ekmek.

Para kazanmak, geçinmek zorundayız. Ekmek aslanın ağzında değil midesinde artık. Seveceğiniz bir mesleği yapana kadar en azından boşta kalmamak için ve para kazanmak geçinebilmek aç kalmamak için bu işi yapmak zorundasınız.. Ama ben çok mutsuzum yapamıyorum diyorsanız da dediğim gibi kendinizi hedef koyun sevdiğiniz bir işi yapmak için şu an çalıştığınız iş dışında çabalayın geçiş yaparsınız ancak böyle olur..

Aradigim yorum Okul sistemi senin ne istedigini ne basardigini okumaya izin vermiyor ki. Puanin neye tutarsa.

Severek başlasanız da soğutuyorlar. O yüzden pek önemi yok. İş işte para kazanıp dönüyoruz.

Anlamadigim iste calistim ama basarmak zordu.. o yuzden analdigim vr yapabildigim isler beni az yorar diye dusunuyorum.. ama mecbur kalinca her is yapilir civciv89

Aynen maalesef insanları kötü olunca dayanılmaz oluyor acaba Türkiye de çalışanın mutlu olduğu iş ortamının iyi insanlardan oluştuğu iş yerleri var mı yoksa her yer böyle mi böyle yerler yeni iş arama hevesi de bırakmıyor korkuyorum resmen yeni iş de mi böyle olur diye heves kalmadı iş bakıyorum ama bulursam hemen çıkacağım Allah iyi insanlarla karşılaştırsın öbür türlüsü çekilecek dert değil iş ne kadar ağır olursa olsun insan yapıyor ama insanları kötüyse zulüm gibi oluyor en basit iş bile

Mecbur muyum? Eğer mecbursam evet. Yok parası iyi ise ve ihtiyacım varsa evet. Zorunda değilsem şunlara bakarım rahat mı? Mutlu muyum? Ortam iyi mi? İnsanlar insan mı yoksa kötüler mi?

Mecbur oldugumdan esek gibi senelerce sevmedigim kosullarda calismisligim var

Nefret ede ede çalışanlardan biriyim. Mesleğimle çok alakasız bir sektör de 3 yıl olacak calisiyorum ayaklarım ise giderken geri geri gidiyor kendime ağustos sonuna kadar mühlet verdim çıkıp güzel bir tatil yapicam ve özel sektörden kurtulmak adına kpss caliscam tam 1 yıl boyunca. Dayanabilmemin tek tesellisi bu suan

Seçme şansım olmadığımda çalıştım

Dünyada kaç insan sevdiği işte çalışma şansına sahip acaba? yüzde 10 bile değildir ha sevdiğin işi dahi yapsanda yıpratıcıligi orada duruyor. çalışmak genel olarak zor

İş seçebilme lüksümüz olmadığı için kasiyerlikten yönetici asistanlığına avukat katipligine kadar geniş bir yelpazede çalıştım. lisans mezunu restoratörum.

Sevebileceğim bir iş olduğunu düşünmüyorum kirada olan onlarca evim ya da doğuştan zengin olmadığım için mecburen çalışıyorum

Bu sorun asosyal olma nedenim maalesef ki

Coğrafya kaderdir

Mutlu ortam ve iş olan işyeri de vardı. Mesela benım bir önceki işyerim, sehir dısına tasınmasaydı devam ederdim hatta :) Ben maalesef köklerinden çok sıyrılabilen biri değilim, doğduğum büyüdüğüm yerde çevrem olan yerde iş hayatıma devam etmeyi seçtim. Bulunduğum sehir de çok kısıtlayıcı olabiliyor bazen. Ben mesela fabrıka ortamında calısıyorum ama yurtdısı ile çalışıyorum ve yasadıgım sehırdeki bakış açısı hybrid veya homeoffice calısmaya uygun olmayan patron zihniyetleri ile dolu. Bir ton yanlıs anlasılmalar ve iletişim problemleri de cabası.. İmkanlar size uygun olmadığı zaman mutlu bir sekilde calısmak da zor oluyor. umarım gönlunuze göre bir yer bulabilirsiniz, bence emin olmasanız bile değiştirin cagırdıkları anda kabul edin bu kadar sıkıntılı durumdaysanız. İnsanın ruh sağlığı herseyden önemli. Bir ortamda uzun süre kalınca ister istemez o özellikler bize de yapışıveriyor, ne kadar erken kurtulursanız o kadar iyi olur sizin için

Çalışırdım yeter ki para gelsin kimse işini sevmiyor zaten tek motivasyon para. Kendi paranı harcamak bir ruj bile almak çok ayrı bir şey

Bu soru Türkiye için mi yani İsviçre falansa yanitim değişecek... Şuan eşimin kardeşi mimar ama bir markette kasiyerlik yapiyo mesela. İş bulamadi, çalışması gerekti. Çalışıyor.

İşi sevmek biraz da ortamla ve çalışma arkadaşları & yöneticiler ile ilgili bence. Ortam, yönetici ve çalışma arkadaşları iyiyse iş sahiplenilir ve sevilir bence. Yoksa en sevilen işte olsa mobbing vs. olduktan sonra sevgi falan kalmaz.

Ay iyi ki denk geldim bu başlığa burada birisi "çalışmak istemiyorum" dese genelde linç ediliyor çok büyük kısmın "mecburiyetten" çalıştığını düşünen ben kk sayesinde " yuh herkes çalışmaktan çok memnun" diyecek duruma gelmiştim Ben de mecburen çalışanlardandım. Şimdi bebek bakıyorum ama çevrem kıskanç, kem gözlülerle p)dolu olduğundan "ne zaman çalışacaksın?" "Ay ev hanımı mı oldun?" "Çok uzatmadan işe başla artık" gibi hiç fikrini sormadıklarımdan laf yediğim için ve eski firmam sıkıştırdığı için 2 yaşı beklemeden yarı zamanlı çalışmaya döneceğim sanırım. Biri çalışmasın benim çevrem ve buradakiler sanki onlardan para istiyormuş gibi davranıyordu demek ki çalışmak bir bana zor değilmiş Konu sahibi: valla benim sevdiğim iş evde piyano çalışmak, kitap okumak, dizi/film izlemek, kızımla oynamak, gezdirmek, aktivite yapmak, ailemle kültür gezilerine çıkmak. Bunlara da para veren işveren bulamadım dolayısıyla hep "istemediğim" işleri yaptım. Az istemediğim iş oldu, nefret ettiğim iş oldu. Eğer bu işten nefret edecekseniz kendinize yol çizin ve az istemediğiniz iş için hemwn acilen çalışın. Nefretlik iş çok çok kötü bir şey. Sokakta aç kalmayacaksanız yapılacak şey değil bence.

İş, işteyken aranır diyip başka iş bulma derdine düşerdim

Ülkenin büyük kısmı böyle çalışıyor bence. Psikoloji mezunuyum duyan herkes ne güzel hem iyi bi meslek psikologluk hem de iyi para var niye yapmıyorsun diyor hala. Mezun olduktan sonra bir ton eğitim almak ve bunun karşılığını almaya çalışırken 3-5 kuruşa çalışmak zorundaydım ama bunu yapabilecek rahatlığım yoktu, alakasızın alakasızı bir mesleğe girdim, 6 seneyi geçti. İlk başta mutsuz da olsam şimdi alıştım, seviyorum.

19 yıldır çalışma hayatındayım. son 5 yıldır kendi işimi yapıyorum

Binlerce insan çalışıyor.

Borcunuz varsa bir süre daha idare edin, ama her gün iş ilanlarına bakın. Ne olacağı hiç belli olmaz. Eger gercekten dayanılmayacak gibiyse anlaşıp sizi çıkarmalarını sağlayın işsizlik maaşı almaya çalısın bir süre belki böyle idare edebilirsiniz. Çalıştığımız ortamdaki insanlar çok önemlı gerçekten günde 10 saat orda geçiriyoruz. Muhabbet edecek kafa dengi insan olmayınca çok zor oluyor. Hele de baskıcı bir iş yeriyse geçmiş olsun..

o kadar isteyerek edindiğim, uğruna çok çabaladığım meslekten soğuttular. ama hala çalışıyorum. ondan önce de hiç sevmediğim işlerde çalıştım. çalışma koşulları o kadar yıpratıcı ki sevdiğiniz işten bile soğuyabiliyorsunuz. ancak çalışmak hobi olarak yapılan bir şey değil. ayakları üstünde durmak isteyen herkes bunun farkında olarak iş hayatında kalmaya devam ediyor bana kalırsa.

Teşekkür ederim inşallah isteyen herkesin her şey gönlünce olur aynen ruh sağlığımı düşünüyorum o yüzden ayrılacağım buradan umarım yeni bir iş bulurum ve bulduğum iş yerinde akıllı fikirli merhametli vicdanlı insanlar olur