evet bende böyle düşünüyorum.. babam arkamda sesaretini kaybetme diyor. ama annem hep ağlıyor beni hep yarım bırkaıyor herkese söylemiş bile gideceğimizi bakkala bile askiminaskiyim Penceresiz kaldım

şimdi tabi o da annesini kaybetti ve buna neden olan insanların dibinde yaşamak istemiyor hakim olamıyor belli ki kendine. o zaman eşinizin uzman destek alma zamanı gelmiş ve hatta geçmiş bile bir psikiyatristten hiç olmadı bir psikologdan yardım alın derim ben askiminaskiyim Penceresiz kaldım

Evet eşimden korkuyorum. kendisinede söyledim tedirginliklerimi. biz işlerimizi ailemizi bırakalım gidelim belki onlarada bi kapı açmış oluruz dedim ama biz hiç buraya geri gelmicez ki elbette gelicez dedim o zaman sen kendine öfkene sahip çıkabilecek misin, ben herşeyi bırakırım dedim. kendimi şöylede avutuyorum evet bir annemi kaybetttim ama kendi annemde var allahım sağlık versin ona ama eşim annesini özlediğinde sesini duyamıyacak onunla konuşamıycak ama ben arayabilicem sesini duyabilicem böyle düşündüm ve buradan ayrılmak çokda zor gelmiyor bana. evet yalnız kalıcam Allahım izin verirse bir bebeğimiz olursa tek kalıcam orada ama bunların hiç biri eşimden eşimin sağlığından önemli değil benim için.. gitmek için cesaret lazım ama kararsısız.. orada yapılabilir mi.. bimiyorum ki

Arkadaşlar merhaba, daha önce sıkıntımı paylaşmıştım sizlerle öncelikle teşekkür ederim beni yalnız bırakmamıştınız. Kayınvalidemin vefatından sonra hepimiz çok dağıldık yıprandık ama birbirimize bağlandık sahip çıkmaya çalışıyoruz çünkü kayınvalidemin vefatı bizi çok sarstı ve ne yazık ki trafik kazasında kaybettim annemi.. herşeye tanık ola ola.. kaza yeri evime çok yakın ve kazayı yapanlarla ne yazık ki aynı mahallede oturuyoruz.. onlar şu anda dışarıdalar onların hapisleri yürekleri olsun!! biz istanbul'dan taşınmayı düşünüyoruz en azından mahkeme bitene kadar ama cesaret edemiyoruz Balıkesir tarafında ev var ama ne işimiz ne gücümüz var. ayrıca bebek için tedavimede çok az günlerim kaldı. işim vazgeçilmez değil eşimin maaşı iyi ama mesleği var.. bu karar bizim elimizi kolumuzu bağlıyor başka bir yerede taşınamıyoruz korkuyorum eşimin her akşam eve gelmesini camlarda bekliyorum biz taşınsak haftanın en az 3-4 günü bu mahalleye gelicez çünkü kayınpederim orada oturuyor. çıkmazdayım gitsek mi kalsak mı.. biraz cesaret lazım biraz destek lazım ama bizde yok

Evet eğer eşinden korkuyorsan canım taşınmanız daha iyi. Şöyle bir seçim yapmanı öneririm ya eşinin mutluluğu ya da maddi sıkıntılar. Belki maddi sıkıntı çekersin en başta ama sonradan her şey yoluna girer. İnan eşinin psikolojisinin bozulmasına değmez hiçbir iş. Ama durumuna çok üzüldüm canım. Allah sıkıntıllarınızı yakın zamanda hafifletsin inşallah :)

annem şubat ayında vefat etti.. offf... bu mahkemeler bitene kadar 2 seneye yakın gidelim diyoruz. eşimden korkuyorum canım çünkü yalancı şahit tuttular mahkemede. onların oldukları yere eşim gitti orayı dağıttı cam çerçeve buzdolabı tv hiçbirşey bırakmadı.. ya bunlar karşısına karşımıza çıkarsa diye yüreğim hep ağzımda gidip geliyorum evet biz gitsekte tekrar gelicez bu yere mesela 2 hafta gittik balıkesire çok şükür o kadar iyi geldi ki eşime bana da iyi geldi istanbul hem çok yoruyor insanları yutuyor resmen.

Bende anlatamamış olabilirim ama İstanbul'da farklı bir semte taşındığımda evet o mahalleye geleceğiz çünkü kayınpederim ve görümcelerim orada oturuyorlar. tatile gittik geçen hafta oraya gerçekten çok güzel bir yer burada yaşayamam diyemeyiz ama işte iş meselesi yalnız olmak durumu.. eşimin mesleği var yani iş bulamaz bir durumda olmayacaktır eminim. evet bende bunu diyorumkendime gitmek mi kalmak mı.. burada işlerimiz var kiracıyız, evet zor bir durumdayız. insanlardan kaçmaktan kastım ; onlar su anda içeride olsalardı ki yalancı şahit tuttuklarından dolayı bırakıldılar ve biz onlarla aynı mahallede oturuyoruz 35-40 yıllık oturulan bir mahalle düşünün ve başımıza böyle kötü birşey geldi. alışkanlıklar derken yani buradada çok sosyal değiliz ne yaparız sahile gideriz dağ havası alırız ailelere gideriz hani her gün her gün dışarıda olalım malesef sinema tiyatro ne kadar istesek de pek fazla gidemediğimiz yerler. ya biz burada ben bu korkuyla, eşim bu öfkeyle bu endişeyle bu İstanbul yoğunluğunda trafiğinde gürültüsünde yorgunluğunda yaşayacağız yada yerimizi değiştireceğiz.. ayda bir geliriz istanbul'a.. ama orada işte yapabilmek yalnız kalabilmek.. cesaret istiyor evet arada kaldım bilmiyorum askiminaskiyim Penceresiz kaldım

bir ölüm demişsin ya işte öyle değil durumumuz.. anneydi bir kere her neyse bu konuya girmemeliyim çünkü çok kötü oluyorum.. nasıl bir vefat oldu trafik kazasıydı ve bunu yapanlar kaçtılar, yalancı şahit tuttular. aynı yerde oturuyoruz onlar su anda dısarıdalar eşim bana buradan gitmek istediğini öfkesini kontrol etmekten korktuğunu hatta bir kaç defa kendini kaybedip karşı tarafın olduğu yere gitti zarar verdi maddi yönden. ama benim mutsuz olmamı istemedğini söylüyor benim rızam olmadan birşey yapmak istemiyor. yani tam araftayım. kayınpederim iki ablam var biri bekar birisi evli bekar olanla yaşıyorlar aynı evde. biz gittiğimizde gelir bizim yanımıza da. tek değil yani burada. askiminaskiyim Penceresiz kaldım

doğru diyorsun. ama işte benim cesarete lazım. annem ağlamasa daha iyi olcek.

canım o zaman senin problemlerin varmış da sen gitmek zorundaymışsın gibi yapacaksın beni götür diyeceksin o senin için gittiğinizi zannedecek. çift terapisi gibi sen kendini anlatıyorken eşini işin içine katıp topu daha önce durumu anlatacağın dr a paslayacaksın o işini bilir zaten eşini bir anda dahil eder. ama kesinlikle senin için gidildiğine inanmalı askiminaskiyim Penceresiz kaldım

Canım taşınmak sanki çözüm değil gibime geliyor bana eğer kaçarsanız bu durumları asla atlatamazsınız gibi geliyor.. Biraz zaman versen diyorum kendinize ne kadar oldu kayınvaliden vefat edeli? askiminaskiyim Penceresiz kaldım

evet, tekrar yeni bir iş arayacak arayacağız. ben 5 yıldır aynı yerde çalışıyorum şu an izinlerim var hani insanlarda tanıyorlar beni o na göre sözüm geçiyor fikirlerim alınıyor saygı görüyorlar. bende dedim kendisine benim için karşısı yada kartal farketmiyor ki diyor. bu adam kafasına taktı işte. gitmek istiyorum insanlardan uzaklaşmak istiyorum diyip durdu bugün hep. A

en baştan beri söylüyorum ona dr gitmesini, ihtiyacı olduğunu. uzman birisinin bakışı görüşü farklıdır diyorum çevrendeki çoğu insan aynı şeyleri söyleyebilir ama onlar farklıdır onların dediği sana daha akılcı mantıklı doğru gelebilir diyorum. hatta annemin vefatında yanında olan abla onun gittiği dr a gidelim diye.. yok ama ben dahil ablalar benim ailem kayınpederim kimseyi dinlemedi yok gitmiyor dr a. inatçı bu durumdan sonra iyice inatçı iyice sinirli olmaya başladı. ufak birşey söylediğimde söylendiğinde sinirleniyor en çokda beni kırıyor alttan almaya bakıyorum kıyamıyorum ona ki cevap vereyim. gece de bana sarılıyor özürler diliyor kimseye birşey diyemiyorum seni üzüyorum diye ama ı-ıhh eşimi ikna edemiyorum dr konusunda.

açıkçası bende pek normal değilim ama o gitmeyince bende gideyim demiyorum diyemiyorum.. biliyor musun onun yanında ağlayamıyorum bile hatta bu son bikaç haftadır ağlamak istesemde ağlayamıyorum. biz aslında o kadar m utlu bir aileydik ki taaa ki o güne kadar. aldılar herşeyi elimizden toparlanmak eminim zaman alacak hep böyle gitmeyecek ama bunun yanında eşimin buradan gitmek istemesi burada kurulu olan düzeni bozmak herkesden uzaklaşmak beni tedirgin ediyor. en son konuşmamızda ben işteyim o anneme gitti uyumaya benim için 2 yılını bana ayıramaz mısın oldu. annemde evde ağlamış falan gitmeyin diye ama ne fayda. bu iş durumunun çıkmasıda sanırım daha bir güvenli geldi ona en azından maddi olarak bir gelirimiz olacak. böyle bakıyorum olanlara sanki bu hayat benim değil ben yabancıymışım gibi izliyorum olan biteni. konuşmuyorum kimseyle kafamda birsürü şey. bebek düşünüyoruz. yani ya ince düşünmeyeceğim bi cesaretle gideceğiz ya böyle ince ince düşünüp yine gideceğiz ya burada kalıp ben camdan pencereden eşimi beklicem o ne kadar ben iyiyim diyip de bana o burada kalırsam katil olacağım sözünden sonra nasıl kalıyım ki zor dayım dar dayım. A

Nasil yani? Balikesir'e tasinsaniz haftanin 3-4 gunu yine Istanbul'a mahallenize mi geleceksiniz? O nasil oluyor? Ben mi yanlis anladim? :26: Bence bu sekilde kor gozum parmagina gidilmez. Sadece milletten kacmak icin, sonunuzun ne olacaginizi bilmeden... Hani bir planiniz olsa, sakince dusunseniz etseniz amenna. Sizinkisi korkuyla, endiseyle verilmis acele bir karar. Pek hayirli olmaz bence. Tatile gidin, ama tamamen tasinmak icin daha enine boyuna dusunmeniz lazim. Bir de Istanbul'dan tatil beldesine demissiniz. Buyuk yerden kucuk yere alismak zordur. Hem aliskanliklar olarak, hem de is imkanlari ayni olmaz. Tabii esinin her yerde gecerli, is garantisi yuksek bir meslegi varsa o ayri. Ben anlattiklarinizdan, sizi tasinmaya hazir gormedim, bilmiyorum. Bence tasinmayin yani. askiminaskiyim Penceresiz kaldım

Esin is bulmus da sen bulacak misin kucucuk yer kimseniz yok sikintidan patlarsin ay hic mantikli bi hareket degil A

Başka ilçeye gidin. Birkaç gereksiz tip yüzünden hayatı kökten değiştirmemek gerek bence. askiminaskiyim Penceresiz kaldım

zor hakikaten zor yalnız yapacak bir şey de yok oraya gideceksiniz büyük ihtimalle sonuçta evlilik kara günde de evlilik 2 sene sonunda mahkeme kararına göre mi döneceksiniz yani diyelim sizin için olumsuz sonuçlandı mahkeme o zaman eşinin psikolojisi ne olacak? temelli mi kalacaksınız orda? ne olursa olsun eşinin bunu bir uzmanla çözmesi lazım askiminaskiyim Penceresiz kaldım

Anneler hep ağlar. ben şehirdışında okuyorum benim de annem çok ağladı ama elbet alışıyorlar :) askiminaskiyim Penceresiz kaldım

Bir ölüm yuzunden is guc birakilip sehir degistirilmez. Tamam aciniz var da biraz zaman verin sogur.. Ayrica kayinpederi tek mi birakip gideceksiniz . push ; asude_bahar

iyi dedin de canım o kadar kolay değil işte gereksiz tip denmiyor.. yani hem hayatımızı kararttılar hayallerimizi çaldılar bizi alt üst ettiler.. ve o kadar çirkinler o kadar insanlıktan uzaklar ki.. bu yaşıma kadar kimseye bu kadar kin efret tutmamışımdır ama şimdi çok farklı bizi yaktılar onlarda yansın istiyorum. evet tam olarak bunu istiyorum. askiminaskiyim Penceresiz kaldım

bu arada biz oradayken eşim iş için görüşmeler yapmıştı bugün bir firma aradı ve işe başlayabileceğini söylemiş. 1 hafta süremiz var kararımız için.

Canım yeni bir hayata başlamak zor tabi ama cesur olmak gerekiyor. Sonra daha büyük sorunlarla uğraşmak istemezsin sanıyorum. Hem bebişin içinde yeni bir yer daha iyi olur. Sıkıntılı bir yerde dünyaya gelmemiş olur. Şu an hamilemisin canım? askiminaskiyim Penceresiz kaldım

2 sene sonra tekrar İstanbul'a döndüğünüzde eşiniz tekrar iş mi arayacak? istikrarlı bir yaşam gibi gelmedi bana çünkü bir işte memnunsanız orda sebat ederseniz en azından yükselirsiniz ama 2 seneye bir iş değiştirmek kariyer açısından çok mantıklı gelmedi. İstanbul'u bilen bilir taa Balıkesir'e gitmektense örneğin Kartal'da yaşıyorsanız karşıda Bakırköy'e taşınsanız yani bu şekilde eski mahallenize zırt pırt gidemeyeceğiniz bir yere taşınsanız daha kolay olmaz mı? askiminaskiyim Penceresiz kaldım