N Noraa89

Açık sözlülükle patavatsızlık bambaşka şeyler. Açık sözlülük sizinle olan bir şeyi direk size, yüzünüze hiç gizlemeden, sakınmadan söylemesi tabi bunun bile yapılış şekli vardır. İnsanı kırmadan, incitmeden ama dosdoğru yapılması gerekir. Bunu ona açıklayın sanırım bilmiyor. Patavatsızlıkta direk arkadaşınızın yaptığı şeylerin tümü ki bu başka insana zarar veriyorsa hayatınızdan uzaklaştırılması gereken insan tipidir. Şuana kadar vermediyse muhakkak verecektir. Bu insanlar patavatsızlığının arkasına saklanıp mutlu, mesut hayatlarına devam ederler. Kırılan hep karşı taraf olur. Bence ederinden fazla değer vermiş ailenizin arasına bile almışsınız. Aranıza mesafe koyun. Gerek varmı 100 yıl bile yaşayamayacağımız hayatta böyle insanlarla uğraşmaya.

Yaşınız kaç bilmiyorum ama ben 30 yaşından sonra 10 yıllık yakın arkadaşlıklarımı bile bitirdim ki sizin arkadaşınızın yaptığını bana yapmamışlardı.. hala iyi anarım o arkadaşlarımı ama artık görüşmüyorum. Sizi mutsuz ediyorsa görüşmeyin, uzaktan da sevebilirsiniz arkadaşınızı ve o da sizi.. önemli olan sizin mutluluğunuz..

görüşme? seni huzursuz mutsuz ediyorsa, sana iyi gelmiyorsa bitir gitsin ay bu arkadaşlık konularında hiç ahde vefacı olamayacağım valla ben de takır takır insan silmeye başladım artık. niye hep benim çabamla devam etsin ki arkadaşlık, niye hep ben alttan alayım dert dinleyeyeyim, kötü günde destek olayım, benim de bunlara ihtiyacımın olduğu ama o arkadaşım dediğim kişileri yanımda bulamadığım zamanlar oldu.. huzursuz mu ediyo beni? bana iyi gelmiyo mu? bitiriyorum arkadaşlığımı artık bu kadar basit ben tahammülsüz mü oluyorum bu durumda? olayım madem...

Soğudum diyorsunuz, mesaj atmak bile içinizden gelmiyor, görüşmek istemiyorsunuz. Zaten sizin arkadaşlığınız bitmiş bana göre. Sürdürmenin anlama yok. Açık sözlülükle patavatsızlık farklı şeylerdir. Böyle bir insana ben de uzun vadede katlanamam.

Onu kırmak istemiyorsanız iletişimi kesmek yerine aranıza biraz mesafe koyun. onun sizle konuştuğu gibi sizde onla konuşun. Hoşlanmadığınız birşey söylediğinde gülerek patavatsız olduğunu söyleyin. Alınmıyorsun değil mi diye sormayı da ihmal etmeyin

Bunu genel olarak söylüyorum lütfen arkadaşınıza hakaret olarak algılamayın. Her bku söyleyip söyleyip sonra da "oy bon oçok sozloyom oçom doşom bor no vorso dolomdo" diyen insanlardan iğreniyorum. Gerçekten nefret ediyorum. Benim de böyle bir arkadaşım vardı. İnsanların o kadar kalbini kırıyordu ki gerçekten şimdi düşününce midem bulanıyor. Böyle insanlar değişmez. Ben mesafe koydum hatta yaptığı sacmaliklari yüzüne vurdum bana bir güzel cemkirdi bende engelledim konuşmadım bir daha. İyi mi yaptım? Çok iyi yaptım hem de. Değişmesini beklemeyin böyle insanlar kolay kolay değişmezler.

Patavatsız insanlara hiç tahammülüm yok. Konuşsanız da bir şey değişmez. M

Merhaba, bi arkadaşım ile ilgili sorunumu özetlemeye çalışıp sizlerden akıl, tavsiye rica ediyorum:) Yaklaşık 8 senelik bir arkadaşım var. Kendisiyle iş dolayısı ile tanıştık fakat evlerimiz de çok yakın. Birbirimizin ailesini tanırız, bir çok şeyimizi biliriz hatta herşeyimizi. Birbirimize gider geliriz. Aslında yaş olarak benden 10 yaş kadar büyük ama iyi anlaşırdık, -dık diyorum çünkü aslında anlaşma sebebimiz benim iyi niyetim Bu arkadaşım hoşuma gitmeyen bazı şeyleri söylerken savunması sürekli "herşey dilimde, içimde ne varsa yüzüne söylüyorum, lafımı içimde tutmam" vs gibi bahanelere sığınıyor ama bazen yaptıkları beni çileden çıkarıyor. Örnek verirsem daha iyi anlaşılır. Mesela evime gelip başka bir ortamda evdeki yemeği eleştirmesi ya da ben yemek yapmayı bilmiyorsam bu da yemek yapmayı hi. bilmez diyip ortamda beni rencide etmesi. İftar yemeğine giderken yetişkin bir insana "bak şunları söyleme he o ortamda" diye uyarı yapılır mı? İçinde kötülük yok sözde ama hoşuma gitmiyor yani yaptıkları. Kendi uzak akrabalarım olsun, başka arkadaşlarım olsun hiçbir ortama sokamıyorum pot kırar diye. Aslında hoşuma gitmeyen daha çok olay var ama bu kadarı bile yeterli. Aslında bardağı taşıran son damla, ailem. Ailem bile sıkıldı artık pot kırmalarından, patavatsızlıklarından. En son artık eve gelmesin, sen dışarda görüş kesinlike eve gelmesini istemiyorum dedi. Çünkü eve gelince de, sürekli herşeyi eleştiriyor. Annemi çok seviyor hissediyorum ama annem artık onun eleştirilerinden çok sıkıldı ki annem gerçekten aşırı iyi bir kadın, o bile artık istemiyorsa kesinlikle vardır sorun:) Ben de ona karşı aksine aşırı iyiyim, mesela kompleksi olan bir konu da modunu yüksek tutmaya çalışırım, yanında olurum, eleştirsem bile yapıcı olur bu. Kendisi beni çok seviyor, çok yakın arkadaşıyım, gidip gelmekten benimle vakit geçirmekten keyif alıyor bence. Beni arkadaş olarak kaybetmek istemiyor bunu biliyorum. Zamanında bana iyilikleri de oldu, bunları yok sayamam. İnsan olarak da kendi halinde biri, yani kavgacı biri değil, sadece deiğim gibi patavatsız mı desem ne desem bilemedim. Daha önce bi olay yaşadığımızda araya mesafe koyunca anladı bende dile getirdim sorunu ve gerçekten ılımlı yaklaştı dikkat ederim diye. Belki diğer konularda da söylesem yapmaz devam etmez ama ben sürekli onunla görüştükten sonra görüşmenin analizini yapmaktan yoruldum ve artık hangi birini söyleyeyim ki diye düşünüyorum. Bir de görüştükten sonra aklımda sürekli kesin benim hakkımda konuşuyor düşüncesi var. Çünkü sürekli herkesin hakkında konuşunca aynısını bana da yapıyordur diye bir algı oluştu zihnimde Bu konuyu da neden açtım? Artık kendim nasıl istiyorsam öyle davranmaya çalışıyorum, hayır demeyi öğrenmeye çalışıyorum fakat hala vicdanıma yeniliyorum sanırım. Geçenlerde bir sorun mu olup olmadığını, neden görüşmediğimizi sordu, yazdıktan sonra "tamam ya son şans vereyim bu kez de aynı şeyler olursa direkt yüzüne söylücem bu kez" dedim kendi kendime ama aşırı soğudum bu kez tamamen ipleri koparsam yine vicdanıma yenilir miyim bu düşünce ile boğuşuyorum bu ara. Şans vericem diye düşününce arada yazayım da soğukluk olmasın bari dedim ama farkettim ki içimden gelmiyor yazmak da, görüşmek de. tek sorun vicdanım. Siz olsaydınız böyle bir arkadaşa son bir şans mı verirdiniz yoksa tamamen hayatınızdan çıkarır mıydınız? subkortikal

İsterse dünyanın en iyi ve yardımsever insanı olur bana negatif enerji veren bir insanla işim olmaz.

Hoş değil, baskın insanlar bana itici geliyor. Karşımdaki bana öyle davranırsa ben de ayni şekilde davranırım sanırım. Dediğim gibi hoş değil, ben rahatsız oluyorum. Kurstan bi arkadaşım vardı böyle herşeyi eleştirir, insanlar hakkında sürekli fiziksel özelliklerine bilhassa laf söylerdi. Başkalarının yanında rencide ediyorsa kompleksli derim geçerim, başka açıklaması yok çünkü.

Her iliskide artilar ve eksiler vardir. Hicbirimiz mukemmel degiliz, ve baskasina göre gicik bulunan pek cok davranisimiz vardir belki de. Onemli olan artilarin daha cok olmasidir ki iliskiler devam edebilsin. Bence kendinize bunu sorun ve artilar fazlaysa arkadasinizin bu ozelligini uygun bir dille konusarak belki torpuleyebilirsiniz size karsi. Ama tamamen yok olmaz, bu bir kisilik ozelligi cunku.

o her agzına gelenı soylerken yanı patavatsızken sızde hıc bırsey soylemıyorsunuz ona karsı acık degılmıssınız yakın arkadaslar bak su huyun ılerde basına cok ıs acar herkes senden uzaklasır der dıyebılır bazı ınsanlar patavatsızdır olabılır ınsanlar cesıt cesıt sahsen ben kotuluk yapmıyorsa ınsanları zor durumda bırakmıyorsa menfaatcı ıkı yuzlu yalancı degılse yanı genel olarak ıyı bır ınsansa bazı kucuk seylerı gormezden gelırım cunku benımde kusurlarım vardır sızınde baskalarına gore yanlıs gorunen davranıslarınız vardır olabılır

Ben olsaydım öncelikle son derece dürüst bir şekilde - geçmişte bana iyilikleri oldu diyorsunuz - karşıma alıp, çok net konuşurdum. Konuşmanın sonunda da, bu şekilde davranmaya devam edersen, ben artık o kadar rahatsız oluyor o kadar üzülüyorum ki, senden vaz geçmek zorunda kalacağım maalesef, der, konuyu kapatırdım. Sonra nasıl davranacağı onun bileceği şey. Sonsuza kadar diyet ödemek zorunda değilsiniz.

beni mutsuz eden insanları çevremde tutmam isterse altıma kırmızı halı sersin modumu düşürüyorsa bitmiştir. Ayrıca kendinin farkınsa ve iyi niyetimden diyorsa iyi niyetten değil fitne-fesatlığından yapıyor. Şaşmaz.

Kusurlara dolmak için 8 sene uzun olmamış mı? Yüzüne söyleseniz değişir mi emin olamadım. Değişmez bence. Ama tabi tarih dizisi gibi filanca tarihte bunu dedin kırıldım da bence anlamsız ileriye dönük olarak söylediği an bu söylemin beni çok incitti deyin. İçim dışım bir derse kabullenmeyin. İçinin bu olması da belli ki rahatsızlık sebebi. Siz onu öyle kabullenemiyorsanız o sizi böyle kabullenecek olmuyorsa bak sen beni kabullenemedin olsun seçim onun olsun ayrılmak isteyen de o olur vicdan falan da olmaz. kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Neyin vicdanı anlamadım. Arkadaş bu anne-baba değil ki. Zorla oldurmaya çalışmayın bence. Mesafe koyup bi süre sonra görüşmeyi kesin.

Ben de açıl sözlü bir insanım ama kimseyi eleştirmem, sürekli kimsenin arkasından konuşmam. Açık sözlü olmak bu değil. Size gelince hissettiklerinizi rahatsız olduğunuz şeyleri açık açık konuşun tavrına göre hareket edersiniz.

İçinizden onunla görüşmek, konuşmak bile gelmiyormuş. Kendinize bu kadar eziyet neden? Bir üyenin yazdığı gibi, usullü usulsüz her şeyi her yerde söyleyip bu özelliğiyle övünen insan herkese itici gelir. Zaten "ben her şeyi söylerim dilimi tutmam" diyen insan bir de tanıdığı kişilerin dedikodusunu yapıyorsa sizinkini de yapıyordur ve o dediği cümleyle bu davranışını normalleştirmeye çalışıyor. Bu da demek oluyor ki, kendini bu konuda törpülemek istemiyor. Değişime açık değil. İlk iki cümlemi bir daha okuyun. Hisleriniz aynıysa ve arkadaşınız yine görüşmemenizin nedenini sorarsa, ona "uyardığım halde şu davranışını sürdürdüğünü hala görüyorum. bu durum bizim arkadaşlığımıza benim gözümde zarar vermiş durumda. bu nedenle arkadaşlığımızı askıya almaya karar verdim. son cümlemi de ekleyeyim, bu davranışını sürdürmeye devam edersen kimse seninle görüşmek istemeyecektir" deyin. Bu kadar. Vicdan yapmayın. Ben kaç yıllık arkadaşımı, iki hafta boyunca ve gün boyu bana eski sevgilisinden bahsettiği için ona dayanamayıp kızmıştım. Kız bildiğiniz bana negatif enerji aşıladı. En sonunda yazdığı bir mesaja cevap vermedim, o da bir daha yazmadı. Kendisiyle konuşmaya devam etmedim. Özet şu, isterse dünyanın ennnnn melek insanı olsun, birisi size iyi gelmeyecek hareketlerde bulunuyorsa bırakın.

Aslında son zamanlarda mesafe koydum uzun süredir yüz yüze görüşmüyorum evlerimizin arası 5 dakika mesafede ama o kadar alışmış ki sürekli görüşmemize, konuşmamıza. Uzaklaşınca hemen sorguluyor, anlıyor aslında ama ben artık somut olarak şu, bu sebepten diyemiyorum çünkü bu ara o kadar çok şey birikmiş ki bende... Şu an bitirsem mi diye düşündüren bir olay değil aslında birikmişlik. Bana zarar verme kısmı, insanların karşısında belli bir duruşum var, söyledikleriyle, yaptığı şakalarla o çizgimi bozuyor, insanların içerisinde etnik kökenimle ilgili tuhaf tuhaf şakalar yapıyor. Hep içinde kötülük olmamasından, özünde iyi bir insan olmasından ve yalnız olmasından çektim bazı şeyleri sineye. Ama beni de söyledikleri ister istemez düşündürüyor, modumu düşürüyor.