Ben çeksin demedim zaten diğer mesajımda uzak durma şansınız varmış, uzak durun dedim. Sadece çok da içerleme ruh sağlığı yerinde değil belli ki demek istedim. Belli bir yaş üstü de ne yazık ki psikologa falan kolay kolay gitmiyor. Son yıllarda daha çok değeri anlaşılan şeyler ruh sağlığı için bir şeyler yapmak.

Ya cidden bir şey olmuşsa zaten geçmiş olsun. Önce de belirttim telefonla yapılacak bir müdahale yok. Bu telefon açmamaya saranların olayi anksiyeteden ya bence. Yani o an napabilirsin ki. Sakin düşünemiyorlar Benim defalarca aramamı görmeyip ertesi gün dönen de kendisigörmemiş. Ben iyi olduğuna şükrettim sadece. M

Arasın canım ya. Anne babalar bır yerden donra evlatlara sarıyor. Boşver arasın. Ben senı anladım yanlış anlama ama yapacak bısey yok. Onlarda ole ne yapalım

Ya artik o mesafeli diyaloğu başlatan taraf olmayı bile istemiyorum cidden. Çok yorulmuşum ona karşı. 20 küsürlerime kadar ya kavga ya herkesin küs olduğu evde yaşadım. Her tartışmada anormal tepkiler verilir sanıyordum ya şaka gibitek çocuk olmak da zor böyle bir ailede. Bir gün geliyor ki tüm algı sisteminizin yanlış olduğunu öğreniyorsunuz. Bağımlı kişilik modeli, terk edilme korkusu ne ararsan vardı bir ara. Tabii ki bunun getirdiği saçma sapan ilişkiler. Hayatımın bir kısmını silme şansim olsa gözüm kapalı silerdim o zamanlari. Kendimi bencil hissediyorum bazen ama gerçekten elimden gelen bu kadar artık. Annenizle size de sorunsuz bir hayat diliyorum.

Est. Birbirimizden ne ögrenirsek kardır Dogan Cuceloglu'nu cok ovduler fakat okumadim. Ona bakayim. Olay zaten sebepleri bulup kabullenmek. Daha genis bir vizyonla bakabilmek. Ne güzel siz de kırmişsınız zinciri. Yol bitmiyor evet bazen tokezliyoruz böyle. Bir karamsarlık çoküyor. O anlarda karamsarliğa kapilmamak en dogrusu sanırım. Yolunuz ne güzel. Oturdugu yerde hayiflanmak yerine çözüm arayan insanları seviyorum. Daha güzele hep daha iyi noktalara varmanız dileğiylesizinkine de benden kucak dolusu sevgiler

Iste siz o zor çocukluğu yaşasanız ne olurdu acaba? Daha mı güçlü çıkardınız vooovvb denecek insan mı olurdunuz? Uzaktan izlemekle olmuyor hiçbir şey. Madem böyle düşünüyorsunuz ve aylarca aramaz şimdi diyorsunuz siz de aramayin uzak durun. Ne güzel öyle şansınız varmış. Şimdi öyle şansı hiç olmamışlar düşünsün boş verin

Merhaba güzel kadınlar, Bu sorunu yazip yazmamak konusunda çok arada kaldim. İçimde duracağına burda dursun dedim Benim annemle ilişkim hiç cevremde gördüğüm anne-kız ilişkileri gibi olmadi. Normali de yoktur bu işin tabi de. Öyle birbiriyle cok iyi anlaşan insanlar olmadık, küçükken çok takardım bu duruma ama büyüdükçe gördüm ki mükemmel aile yok. Neyse küçüklüğüme inmiyim ordan çıkamam Özetle zorla evlendirilmiş gibi birlikte hayat tüketen anne baba. Bitmeyen kavga gürültü. Annemin ben öleyim o zaman, ben kimim ki zaten tripleri ve göstermelik intihar girişimleri ile kapanış. Bu kadar duygusuz yazdığıma bakmayin küçükken ne ağlardım. Ah o minnoş yüreğim. Ne çok üzmüşüm kendimi boşuna. Tabii sonrasında terapiler... Hatta psikiyatrist annen düzelmeden olmaz demişti annemi ikna edemeyince ben evden topuk topuk. Neyse bugun ki olaya geleyim. Son bir haftadir gündüz uykularına alıştım. Annem de son bir haftadir bana sardı. İki haftada bir arayan kadın arıyor. İnatla o saati hissedip ariyor. Sorun değil uçak modu diye bir şey var dedim. Bugun de yine arar belki diye uçak moduna aldım telefonu. Almaz olaydım... Teli bir açtım hemen beni ara mesajlari. İki saat ya ne olmuş olabilir dedim. Aradım "sen tek yaşıyorsun, sana bir sey oldu, öldün sandım" diye bana bagiriyor. Telefonu niye kapatiyormuşum. Ya dedim aranmak istemedim olabilir. İki saat kapaliydi sadece tel. Ya iyiyim işte diyorum hala kiziyor ağlıyor. Dedim aynısı sana da oldu. Hatta beni ertesi gün aramişti. Ben senin iyi olduğunu öğrenince tamam dedim. Hala ne diye büyütüyosun dedim. . Ağlamasina cidden hiç üzülemiyorum. Aksine bende sinir yapiyor. Ağlarken devam ediyor keşke ölsem ben, ben hiç iyi davranilmayi haketmiyorum, neyi hak ediyorum ki zatenler falan. Bir de asla mantıklı bir cümlesi yoktur. Sanki dünyadaki herkes birleşmiş onun ölmesini istiyormuş gibi davranır ve asla ama aslaaa es vermez bunlari sayarken. Bu ölme laflarini falan duyunca bana geldiler yine. 5 yaşında gibi her olaydan dram çıkarıp buraya bağlıyosun, yeter artık şu laflarin zerre etkilemiyor beni dedim bağırarak. Arama beni bidaha dedi kapattı. Arada daha cümleler var da sinirden hatırlamiyorum. Ya gerçekten terapi, kitap, eğitim vs... Çok fazla şey denedim yillardir. Hayatimın en sorunsuz kaygısız mutlu zamanlarını yaşıyorum şükür. Fakat kadın bu kafaya sarınca geliyolar bana da. Aylarca aramaz şimdi. Ne kadar umursamamaya çalışsam da benim de aklımın kenarında durur. Tedavi ol desem gitmez. Offf bıktım bu drama queenlikten ya. Aman işte yazınca biraz olsun rahatladım. Nasıl bir iç dökmeyse 1 sayfa tutmuşkusura bakmayın artık

Evet aynen kaostan besleniyorlar. Beni kendime getiren abim oldu. Dedi ki, annenin yaşadığı kadar yaşamaya garantin mi var? Artık kendi hayatına bak. Evet, zor bir hayatı oldu, anlamaya çalışıyorum. Benim de onunla beraber zor bir hayatım oldu ve artık hayatımda zorluk istemiyorum. Daha bugün yine bir şeyler anlattı. Çözümler sundum, kabul etmedi. Dedim ki, bir cukurdasin, elimi uzatıyorum, çıkmak yerine beni çekiyorsun. Bunu ikimize de yapma

Tipik Türk annelerinden. Yıllarca ezilmiş, kahır çekmiş ve önemini hissedebilmek için karşıdakini kendi yokluğuyla tehdit eden, yeri geldiğinde beddua eden, mutsuz, karamsar, çileli bir kadın. Sizin için de elbette çok zor anlıyorum ama burada madem huyunu biliyorsunuz, yatmadan bi haber verebilirdiniz. Sorunu hiç gerçekleşmeden çözmek her zaman her anlamda daha ekonomiktir. Annenizin hasta olduğunu bilerek atın adımlarınızı.

Ya ne çekmiş olursa olsun, ben öleyim mutlu ol tripleriyle sizi huzursuz etmesini asla haklı göstermez. İnsan der ki çocuğumu üzmeyeyim. O çekti zamanında diye sen neden çekesin, onun çektikleri yok mu oluyor sanki. Bence tamamen bu yapılan bencillik. Bir de kendine sen yüklenme. Allah sabır versin.

naparsa yapsın anadır diyecek bir gelinmişsiniz, övün bence de kendinizi hakkınızben kendi anama yapamiyorum onu

Tabi ki hayır. Annen de olsa sınırın olacak. Kendisi yardım almak istemiyorum demiş, kendi bilir. Yapabileceğiniz hiçbir şey yok, kendi istemedikten sonra.

Sarıl tabii sen de sarıl benim sarılmalarım pek işe yaramadı çünkü

Ay ne çok ortak noktası varmiş. Başka aile yanında büyümeler, uyku anında aramayı denk getirmeler falan. Babamla ayrılar. Eşiniz sabırlı biriymiş cidden helal olsun. Ben de çok gezdim psikolog/pskiyatr. İlaca çok az başlamışlardi sınav dönemi. Sonra bıraktim. Haha annem de yeni bir şeye baslayacak olsam sen yapamazsın ki der. Salaksın demenin değişik versiyonu sanırımhep düsünürdüm yanında olsam belki daha iyi olurdu diye. Olmuyorlar demek ki sizin örnekten anladığım kadarıyla. Ben hayatımı onun üstüne kuramazdım. İyiki de kurmamışım, 10 yıl önce yanından ayrildığım benle şimdi arasında dünya kadar fark var. Hayata bakış açım bile bozukmuş. Evliliğinizi güzel yönetmeniz artı bir özellik. Ben eski ilişkilerimde zehirli bir dilim olduğu için yürütemiyordum. Kimden ogrendigimi söylememe gerek yok sanırım. Son yıllarda onu aştim bu sefer de cidden düzgün ve uygun biri çıkmadı. Son aylarda da tamamen evlilik defterini kapadım kafam rahat.

Abiniz mantikliymis iyi ki. Bazen birinin dürtmesi gerekiyor uyandirmak icin. Sizin dediginiz cumleleri ben desem cevap bile alamam dediklerime. Duzgun mantikli konusma olmuyor cunku. Ya hic cevap vermez baska seyle ilgilenir. İcinden cekilcek bi laf olursa o zaman senlik baslar. Evet uzuluyoruz ama elden bir sey gelmiyor. Belki benim yerimde baska bir evladi olsa daha iyi olabilirdi. Daha cok ilgilenen dibinde yasayan ama onun icin de elde olan benim. Benim icin de elde olan o

Annen sorunlu o yuzden kisisel olarak algilama bence.. bence uyumadan once mesaj at.. 2-3 saat uyuyacagim diye sonra ucak moduna al

25 yaslarinda ilk defa başka sehre gittigimde o dediginizi yapmistim Allah affetsin yine telefonda sacma sapan seyler icin bagirip durmustu. Kapattim ve bir daha hic aramadim. Aylar gecmisti boyle. Sonra yine konusuluyor iste bir sekilde. O surecte aklimda kalmasi da cabasi. Haklisiniz bu dunyaya gelmeyi ben secmedim benim ne sucum var, psikolojisi bozuksa hic cocuk isine bulasmasaydi evreleri de yasadim. Biraz arabesk bir evreydi kabul ediyorum Neyse tekrar baştan başlayalım bakalim.

ayyy bu konuda eşimin tek çocuk olduğunu hayal edemedim. Eşimin 4 kardeşi var, annesi sıra ile belli dönemlerde birine sarıyor, tabiri caizse. Sıra bize geldiği zaman ilgi göstermeye, alttan almaya çalışıyoruz işte. Ama tek çocuk olsa sürekli eşime saracaktı ay zor Evlenirseniz eşiniz de anlayışlı biri olursa gerçekten çok rahat edersiniz, kendim anlayışlıyım diye demiyorum ama yüzümüze tükürse de yine anamızdır diyoruz

Tabii ki merak etmesi değil olay zaten. Artık verdiği aşırı tepkilere tahammülümün kalmaması. M Msspinkie Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ya işte telini acmadığınızda onun düşmuş olmasi, ya da benim başima bir şey geliyor olmasi senaryolari çooook aşırı saçma geliyor bana. Düşse siz o an napicaksiniz ya da benim başima bir sey geldiyse 14 saatlik uzaklıktan napabilecek. Ki bu kadar iyi niyetli bir arama olsa ulastiğında serzenis edip, ah vah olsem keske diyip, huzursuzluk yaratip tartişma çikarmak yerine şükür bir şey yok çok korktum der. Ya bu annelerin genel ortak noktası kaostan besleniyorlar bence. Onlar da haklı huzur görmeyince normalinin sürekli kaos olduğunu düşünüyorlar. Burada bazi arkadaşlar olayı yanlış yerinden anladi. Benim derdim merak etmesi falan değil, her olayın kaosa dönebilme ihtimalinden yorulmak.

Malesef eşimle evliliğimde asabi ve saygıyı bozan taraf benim. Ağzıma her geleni söyleyebiliyorum. Çok kırıyorum bazen onu. Annemden babama doğru ne gördüysem onu taklit ediyorum malesef istemeden sanırım Sen ayrılıp, hayata bakış açını değiştirebilmişsin ne güzel. Nasıl başardın? Ben anneme ne kadar kızsam da onun ezilmişliği, mutsuz evliliği hep vicdanımı sızlattı, ayrılamıyorum. Sen nasıl başardın?

Yok ya bizim jenerasyondan sorunsuz aileleri gördükçe mutlu oluyorum cidden. Yillardir yapmaya çalıstığım sey bu aslinda. Asgari düzeyde sorunsuz bir iletişim. Yine de patlıyor bir yerde. Herkes neden tek yaşiyorsun anneni de alsana yanina diyip duruyor. Bilmiyorlar ki maksimum anlaşma süremiz 10 gün. Sonra kendimi sorguluyorum ben mi iyi bir evlat olamıyorum diye. Haklısınız konuşmayınca yine rahat edemiyorum. Daha ben çocukken ayni evde günlerce küserdi. Nefret ediyorum küs kalmaktan o yüzden.

Benim annem de başka bir versiyonu. Babam babalıktan ve kocalıktan bir haber bir varlık olduğu için, annemi tüketti. Zaten annem başka bir ailenin yanında sığıntı gibi büyümüş bir çocuk. Tabi bütün sinirini, küsmelerini ben yaşadım. Ben öleceğim lafını anneden duymak ne kadar acı değil mi? Bir de sürekli mutsuz bir anne izlemek. Bir de küçücükken annenin sana küsmesi insanın içini nasıl kavuruyor. Ben senden farklı olarak aşırı bağımlıyım anneme, istediğim yerde yaşayamıyorum öyle bir bağlamış kendine beni. Halen sadece onun mutluluğu için yaşıyorum, o küsmesin, ben olmasam napar modunda kendi hayatımı asla düşünmeden yaşıyorum. Evlendim, şimdi eşim ve ben onun mutluluğu için çırpınıyoruz. Evde dinlenmek istesek bile babamla o evde ne yapacak hafta sonu diyip, dışarı çıkarıyoruz. Ve komik tesadüf ama ben işten gelince mutlaka kestiririm saat 3-4 arası. Annem tam 3,5 ta beni arayıp zıplatır. Ki işten dönerken uğrarım 5 dakika ama olmaz uyandıracak illaki. Eğer kızsam aylarca aramaz, küsmesinden aklım çıkıyor artık, dayanamıyorum. Valla ben psikolog/terapi geziyorum arkadaşım. Anksiyete, depresyon yaşıyorum, ilaçlar terapilere gidiyor ömrüm. Annem de amma abartıyorsun, salaksın sen der hep. Seni çok iyi anlıyorum. Allah sabır versin. Annelerimizi başımızdan eksik etmesin.

Benzer şeyleri yaşamış bir annem var. Annene kocaman sarılmak istedim.

Bu telefon açılmayınca triplere normalde de karşıyım Her sn telefon elimde gezemiyorum öyle olamıyorum Bazen başka odada unuttuğum, çalarken banyoda yada wcde olduğum, tel. İçerdeyken balkon yıkadığım yada çöp atmaya gittiğim dönerkende konu komşuya 5 dk oyalandığım zamanlar birileri mutlaka arar Kutsal Bi varlıkmış gibi davranamıyorum telefona Sırf bu yüzden eşimden yaklaşık 8 sene boyunca trip yedim Adam artık alıştı mesela Başıma bişey geleceği varsa gelir 112 ararım yada vadem dolmuşsa ölür giderim İşte zaten buna engel olamaz Çocuklara bişey olsa ben varım zaten elimden geleni yaparım Hastaneyse hastane yani He arar 3 4 saat dönüş yapmazsam evet sorumsuzluk ama 2 saat Bi işim olabilir aklıma telefon gelmeyebilir Yada geçse uyumuş olabilirim Bazı insanların bunları düşünmesi Lazım Gerçekten telefonla yaşamayanlar var

Düzelmek için uğraşmayanla mesafe şart gerçekten. Anne olmasa da başkası olsa o mesafe sonsuza çikabilir sorun yok. Bu durumda en iyisi temel düzeyde iletişim. Bulaşıcı hastalık metaforu bu tip durumlar için cuk oturmuş teşekkürler. Aklıma getirmeye çalişırım ben bunu.

O yaptıklarında konu açmadım psikiyatriste koştum diye sanırim bu serzeniş huzurlu bos yere tartismasiz bir hayat dilegim. Olay telefonu açıp acmamak degil farkindaysaniz. Olay ne olursa olsun kendine ve bana bedduaya bağlaması. Yani telefon değil de bulaşık yıkamaktan da çıkmiştı mesela.

Herkesin ayrı bir hayatı var. Zor çocukluk yaşayan insan belli bir yaştan sonra gözünü sıkı sıkı kapatmazsa etrafa verdiği zararı fark eder, tedavi olur. Hem tedavi olmayayım, hem duygu sömürüsü yapayım, hem herkes beni çeksin. Çözüme kapalı anne karşısında konu sahibi de kendi sağlığını korumak zorunda.

Aralarda bir yerde dayağını da yedim yazmışsınız. Ölsem balkondan atlayayım falan psikolojik şiddetin alası. Kimsenin çocuğuna bunları yapmaya hakkı yok. Ben anne olduktan sonra bu tip istismarcı annelere öfke duymaya başladım. İnsan savunmasız yavrulara bunu nasıl yapar diye. Sayıca da hiç az değiller. Konu sahibi asla çekmek zorunda değilsiniz. Telefonda bağırmaya mı başladı, kesin iletişimi. Hasta olan tedavi olsun, başkasını hasta etmesin.

Keşke yapsaydım yine ölüm dileklerini duymamış olurdum.

Değil iki saat, aradığı zaman telefonu açmayayım 5 dakika içinde eşim ev okul neresi varsa arar. Bazen derste oluyor, yemek yapıyorum veya telefonu duymuyorum... Bir kere arkadaşımı aramış, derste olduğumu öğrenince mesaj atmıştı. Bu durumda bile fırça yemiştim... O yüzden asla anneme sorun dert anlatmam...

Değildir tabi. Yani bana göre mutsuz eden olaylardan insanlardan uzaklasmalı. Tabi bu anne olunca is biraz değişiyor. Zor günler geçirmiş sanırım anneniz. O yüzden böyle bir çöküşte. Ve sizi de merak etmesi gayet doğal. Öncesinde anne bu saatlerde uyuyorum telefona cevap veremeyebilirim deseydiniz bence sorun olmazdı. Annem sizin annenizin on katını yapmıştır emin olun. Fiziksel, psikolojik siddet vardı ergenliğe kadar. Benim de babamdan kaynaklıydı. Üniversiteden sonra da devam etti annemin psikolojik şiddeti. Aldatan bir eşi kabul etmesi, bizi buna mahkum etmesi falan da filan. Ama yine de anneme çok üzülürüm. Asla onu yalnız bırakmak istemem. Hep var olsun. Bir gün kaybedersem diye de çok korkuyorum. Sizi anlıyorum. Ama annenizi de anlamaya çalışın.

Çook tesekkur ederim onerileriniz icin. Şuan Tülay Kök dinliyordum tam da. Kadının mükemmellikten uzak, kabullenici tavrını seviyorum gerçekten. Terapiden yeni ciktim. İyi geldi gercekten. Bahsettiginiz de Tülay Kök'ün mavi odasi ondaki tüm dersleri de not alarak dinledim. Cidden bir cok terapiden daha faydalı geldi mavi oda. Semalar, temas bicimleri, modlar gercekten her insanin bilmesi gereken asgari duzeydeki psikolojik bilgilermis. Affetme, içindeki çocuk meditasyonlari da cok isime yaramisti. Bu kadar yol katetmisken yine mi başa dönüyorum hissiydi moralimi bozan. Dönmediğimi farkettim. Buraya yazmak da iyi geldi. Normalde eğlenceli, güçlü duran kendi halinde biriyimdir. Burada kimlik kaygısı olmadan yazmak hafifletti. İyi öngörüleriniz için ayrıca teşekkurler umarım olurum

Annenizde eşimin annesini gördüm. Mümkün olduğunca idare etmeye çalışıyoruz kendisini. Tedavi de görüyor ilaçlarını alıyor bildiğim kadarıyla. Ona rağmen o kadar zor ki. Asla laftan anlamıyor, aynı şeyleri yapıp duruyor. Ama biz anksiyete krizleri yaşamaktan yorulduğumuz için, yaşadığımız her olayda ilk şoke etkisinş atlattıktan sonra artık gülüp geçmeye bile başladık. Kaç yaşındaki kadının karakterini değiştiremeyiz ki bu saatten sonra.

Ne güzel sevindim kötü şeyler yaşamamanıza. Babamla ilişkim gerçekten çok iyidir. O sesimden anlar dediğiniz gibi. Fırçalasa da haklısın derim. Çünkü bu tarz vah ben öleyim gideyimlere girmez. Sorun neyse o konuşulur halledilir. Haklısıniz normal olmadığıni kabullenip ona göre davranmam gerekir. Bazen o kadar iyi oluyor ki. Diyorum tamam düzelmeye başlamiş. Bu da öyle bir dönemdi.

''Annemle ilişkim hiç cevremde gördüğüm anne-kız ilişkileri gibi olmadi" demişsiniz. Keske o normal anne-kiz olabilmek için adımı bir kez olsun siz atsaydiniz. Anneniz bu saatten sonra değişmez. Bunu psikologunuz da onaylamış. Ama siz degisebilirsiniz. Belki de kötü bir çocukluk geçirttikleri için anne babanıza kizginsiniz. Belki şimdi de siz annenizi cezalandiriyorsunuz. Sebep ne olursa olsun, yine en çok üzülen yine siz oluyorsunuz. Djnyanin en kötü annesi de olsa hiç bir anne evladının başına kötü bir şey gelmesini istemez. Mesela annem, ben ve kiz kardeşim her sabah telefonla görüşürüz. Eger ki birbirimize uzun süre ulaşamazsak endiseleniriz. Bunun için de eğer işimiz varsa 2 dk haber veririz. Merak etme diye. Sjz de bunu deneyebilirsiniz. Uyumadan önce anne, ben 1-2 saat kestirecegim, beni merak etme demeniz belki 1 dakikanızı bile almayacaktir. Ama dediğim gibi bu zamana kadar ilgili bir anne değildi, bunu haketmiyor diye düşünüp annenizi cezalandırıyor da olabilirsiniz. Siz yine de ilk adımı atan taraf olun. Annenizin gönlünü alın. Belki kız kıza bir yemek yemek, belki ana-kiz bir kahve içmek ikinize de iyi gelecektir. Sizi çok iyi anlıyorum. Bunlarla düzelecek, normale dönecek bir ilişki değil bu ama yine de başlamak için ilk adımı sizin atmanız hem vicdanınızı rahatlatır hem de kendinizi iyi hissettirir. Hic bir şeyin değeri yoksa bile, karnında taşıdığı 9 ayın hatrina bunu annenize çok görmeyin.

Belki biraz acımasızca gelecek ama ben anneliğe gerekenden fazla kutsallık yüklendiğini düşünüyorum. Anneler ne yaparsa yapsın alttan alınacak diye bir şart yok. Çocukluklarındaki ezilmişliklerinin acısını kendi çocuklarını ezerek çıkarmaya hakları yok. Sırf anneniz diye kendi hayatınızı cehenneme çevirme pahasına onu idare etmemelisiniz bana kalırsa. Çünkü siz de bu hayata bir kere geliyorsunuz. Annenizin sizi dünyaya getirmiş olması size bir lütuf değil, onun seçimi. Dolayısıyla gönül ister ki her anne kız gibi paylaşımcı, destekleyici, sıcaklığını hissedecek bir ilişki kurulsun tabi ki. Ama olmuyorsa ve bu sizi çok yıpratıyorsa bence mesafeli ilişki candır. Ben annemle 2 haftada bir konuşurum. Ve hep o beni arar. Ben aramıyorum hiç. Kendimce çok haklı gerekçelerim var. Karakter olarak da asla anlaşamayacağım bir insan tipidir kendisi. Ama bağları koparmıyorum anne hakkı var diye. Bize 2 haftada bir 2-3 dakikalık konuşma yetiyor. Fazlası zarar. Bu konuşmalarda da derinlere inilmez, dertleşilmez. Hal hatır sorulur ve kapatılır telefon. Annem de ben de böyle olmasına alışkınız. Ne onun bana tahammülü var, ne benim ona çünkü. Siz de kendi ilişki dinamiğinizi bilirsiniz. Ne onu ne kendinizi yıpratmayacak bir mesafede asgari müşterekte görüşürsünüz. Ama sorunları masaya yatırıp çözmeyi denemeyin bence. Çok denemiş ve yıpranmışsınız belli ki. Sadece yüzeysel bir diyalog ile de bağları koparmadan yürütülebilir ilişki. Ama bu size uymazsa size annenizle ilgili durumda kolaylıklar dilerim. Çünkü insanın içinden gelmeden bir şeyleri yapmak zorunda kalması içini çürütüyor.

Ne güzel. Tereciye tere satmak istiyor gibi oldum.:) Ben daha bitirmedim videoları ona rağmen kendimce çok yol katettim. Sebepleri buldum kabullendim. Bitti mi? Bitmiyor tabi ara ara yokluyor ancak insanız neticede mükemmel de değiliz. Mükemmellik için çıkmadım bu yola zaten. Zinciri kırmak için çıktım. Yolda yürüyorum. İnşaallah iyiye gittigime göre de başarıyorum bazı şeyleri. İçimdeki çocuğu yeniden büyütüyorum. Onu anlıyorum. Çevremden faydalı olanı alıyor gerisini çok da takmamaya çalışıyorum. Ben beni taniyorum artık. Tanıdıkça da kendimi daha çok seviyorum. Vay be diyorum sen nelerin üstesinden gelmişsin, harikasın diyorum. Gerisi de hayat telaşı işte akıp gidiyor. Sizin çocukluğunuza da sımsıkı sarılıyorum burdan.

Doğuştan getirdiğimiz karakter burada devreye giriyor sanırım. Ben hep özgürlüğüme düskün oldum. Lisansta evden kaçip duruyordum bıktım sizden diyesonra tabu evde ne kavga kıyametler. rock'n roll, alkol seven bir tiptim. Gerçi hala öyleyim. İyi ki o yaşlarda başıma bir sey gelmedi. O yaşta cesaret ettiklerime şuan ben bile şaşırıyorum hele de şu ortami gördükçe. Ben hep hayatta önümüze gelenlere fırsat gözüyle bakarım. Ve o fırsatı doğru kullanmazsak bir daha karşımıza hiç çıkmayabilir. Lisansi bitirir bitirmez başka şehir fırsatı çıktı tek sn. düsünmedim. Arada yokluyor tabi paralel bir evrende napıyor olurdum hissi. Sizi anlıyorum fakat o agresif dil çok tehlikeli. O kadar çok erkek tanıdım, bir çok erkekle sevgili oldum. Erkeklerin hele de burayı okudukça asla savunulabilir yanları olduğunu düşünmüyorum. Belki de bunu aşmam lazım ama sizin durumunuzda yapmayın. O dil karşinizdaki kim olursa olsun sabrını tüketir. Sevgisizliğe ve iletişimsizliğe neden olur. Ben o zehirli dil yüzünden erkeklerin en kötü hallerini gördüm. O yüzden geçmişimdeki adamları suçlamıyorum. Siz ne guzel yuvanizi kurmuşsunuz. Sonradan pişman olmamak için elinizden geldiğince dikkat edin lütfen. Evliliğinizin güzel şekilde devam etmesi dileğiyle

Sizin yaşadıklarınızin belki 100 katını yasadi anneniz zamanında. Hala da yaşıyor demek ki. Sadece bana söyle yapıyor diye bakmayın olaya "Bu kadin-yani anneniz-niye bu hale geldi diye de bakin" . Doğru duruşta gün yüzü görmeden belli bir yasa gelen insanlar var ne yazık ki ve biz ne kadar tedavi ol, gel şuraya gidelim vs desek de onlar öyle şeyler ile büyümedigi için ya da insan psikolojisi ile ilgili pek bir şey bilemedikleri için oralı olmuyorlar. Kusura bakmayın ama ben anneniz için de üzüldüm sizden daha çok hatta. Çünkü yıllarca yaşadığı bir durum olmalı onun için. Mesela siz şimdi kaçıp kurtulmuşsunuz en azından o onu da yapamamış. Bu coğrafyada kadın olmal zor çok zor. Hele eskiden daha da zormus. Belli bir azinlik harici. Ne desem ama diye başlayan cümleler gelecek onun için belki anlayan anlar.

Yok haklısınız yuzde birini yaşamamışımdır. Olaya objektif bakış açısı olsun diye yazdım, kendimi savunmak için değil. Yıllardır toleransım bitti sanırım. Durduk yere tartışma çıkmasindan bıktım. Daha anlayışlı olmalıyım belki de haklısınız. Teşekkür ederim.

En azından ayrı yaşıyorsunuz. Surekli aynı evin içinde olsaydınız daha büyük problemler yasanirdi. Kendi psikolojinizi de düşünerek, ayrı bir eve çıkmanız çok doğru bir karar olmuş. Ama şükredin ki kimseye muhtaç değilsiniz. Kendinize yetebiliyorsunuz, ruhen de mutlu ve huzurluyum demissiniz. Anneniz çok zor bir kadın anliyorum. Ama bu saatten sonra başka bir aile secemeyecegimize ve mevcut olanı da iyisiyle degistiremeyecegimize göre olanı idare etmeye çalışacağız Zaten bu durumu şu zamana kadar çok güzel basarmissiniz. Bazen haklısın demek, he deyip geçmek hem ruh hem beden sağlığınızı korumak için iyi geliyor. Anneniz söylenmeye başladığında bu gelsin aklınıza.

Bence annenizin tek istediği ilgi bilmiyorum öyle hissettim belki geçmişte yaşadıklarından veya yaşattıklarından pişmandır vicdan azabı çekiyor olabilir bence bi hediye alın ne bilim süpriz yapın ya da ne bilim işte önemsediğinizi belli edin çok zor bunu söylemek ama belki kendini kimsesiz hissettiği için size son zamanlarda daha çok düşkün olmuştur olamaz mı

Sizi anlıyorum açıkçası galiba biraz bıkkınlık gelmiş hissizleşmişsiniz ama şöyle düşünün gerçekten anlattıklarınıza göre annenizin ruhu hasta tedaviye ihtiyacı var ama kabul etmiyor haklısınız her yolu denemişsiniz ama lütfen hasta olduğunu bildiğiniz için biraz daha anlayışlı olun tabiki bi sabır sınırınız var ama mesela uyumadan önce ben uyuyorum anne diye mesaj atın ben ver biraz hesap veriyormuş ya da çocukça gelebilir ama karşı tarafın davranışlarına bakılırsa böyle davranmak bence en mantıklısı karar sizin size bol bol sabırlar diliyorum Allah annenize de bi an önce akıl fikir ve şifa versin

Belki de o da böyle olsun istemiyordur. Bir şeyleri düzeltmek istiyordur. Belki çok geç kalmış olabilir. Ama merak edip araması da iyi bir şey. Sizin elinizden gelen her şeyi yaptığınıza eminim. Yoksa burada konu açıp, acaba ben mi yanlış yapıyorum diye cevap aramazdiniz. Nasilsa benimle iletişimi kesti, oh kafamda rahat artık deyip hayatınıza bakardiniz. Çozum aradiginiza göre annenizi önemsiyorsunuz. Annenizin de zor bir hayatı olmuş belli ki. Belki de kendince onun da haklı sebepleri vardır. Diyeceksiniz ki bunda biz çocukların ne suçu var?Ama o da böyle kendini önemli hissediyor olabilir. Sevilmeyi bilmeyen insan, sevgisini başka türlü nasıl gösterebilir ki?Siz de bundan sonra annenizle iletişimi kısa tutup, sık aralıklarla yaparsanız hem onun gönlü olur, hem de siz gereksiz yere üzülmemiş olursunuz. Eminim o da sizin kadar üzgündür.

Burcu ney? Benim annemde buna benziyor ve balık

benim annemde söylenir bağırır çağırır 10 dakika sonra neye bağırdığını unutur, kafalar farklı, çağ farklı... alttan alacağız. inanın bana kaybedince bir daha bulunmuyor, babamı kaybettim ordan biliyorum. hiç anlaşamazdık geri kafalıydı ama babamdı... sizde alttan alın sevmeye odaklanın gerisini boşverin

Oyyy anneniz de zormuş. Ben katlanamazdım. Gerçi dısardan katlanamam dediğimiz şeylerle büyüyünce kanıksıyoruz galiba onları. O yüzden Allah size de kolaylık versin.

Eski olayları bilmem ama bu olayda haklı Ben de çocuğuma iki saat ulaşamasam ben de merak ederdim Ama annedir ne yapsa yeridir diye bir sey yok

Başa dönüyoruz maalesef evet benim de yorulduğum nokta bu. Kafayı toplayana kadar aramamak en sağlıklısı olacak. Teşekkürler.

Başinız sağolsun. Elden gelen bir sey yok maalesef. Kayinvalide, eş, sevgili gibi bir durum değil bu. Anne işte en fazla burada biraz kafa dağıtmak için yazar, pazartesi ararım yine. Deve güdülecek mecbur Belkibirgun3 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

annelik bu degil, bu ne ya simarik cocuk gibi. yukarıda anlatilan seyler korkunç bence. sinir koymayı bilmek gerekiyor. patlamadan kırmadan sinirleri söylemeli ve negatif davranislari beslememeli bence.

ay açsan ne olacak telefonu, uyan konuş devam et uyumaya. ben gece çalışan insanım sabaha karşı gelirim annem arar beni tam uykumun en tatlı yerinde açar konuşur geri yatarım. annen o senin, arıyor diye kadın kötülük mü etmiş oluyor? tolere et ne olacak? bende şiddet uyguladı evden kovdu falan sandım

Ben o kadar minnoş olamayacağım maalesef. Evet, anneniz cidden normal değil. Siz ona el uzattığınız halde aynı şeyleri devam ettiriyor ise araya mesafe koyun. Ruh sağlığınız size lazım çünkü.

Anne olmayı çok isterim ama böyle bir anne olmaktan o kadar çok korkuyorum ki. Görmediğim şeyi becerememekten korkuyorum. Hani kocam falan olmasa da olur sadece anne olayım. Off yine gereksiz duygusala bağladım. Gideyim de terapiye gireyim

O kadar haklısınız ki. İşte çevresinde kimse yok. Yalnız yaşıyor. Vicdan yapıyorum ne kadar umrumda değil desem de. Babam da ayrılmış da olsa merak eder. Hastalanınca elinde çicek hastaneye gelmişti hep annene saygını kaybetme ne yaparsa yapsın annendir der. Ama cidden çok yorucu. Tedavi olmaz asla. Böyle geldi böyle gider zaten ne kadar ömrüm kaldı ki kafasında. Bazen öldüğünü düşünüyorum cidden üzülürüm ama mesela Allah korusun babama bir şey olsa toparlanamam galiba uzun bir süre. Çocuğum olsa bunların yüzde birini yaşasa mahvolurum ya. İşte anneme göre klasik söz anne olunca anlarsın. Hatta çocuğun olmasin diye bedduasi var 2 sene önce. Tuttu galibabunları yaşıycak bir canlı dünyaya getirmektense getirmemek daha mantıkli tabii ki.

Öyle çok konuşma alışkanliğimiz olmadiğindan düşünemedim haber vermeyi. Haklısıniz baştan söylesem sorun olmazdı. Evet tam anlattiğıniz gibi bir anne. Bedduasını da çok duydum, küfrünü de, dayağıni da, bırakıp gitme tehditlerini de. Şimdiki annelerin büyük oranı daha bilinçli kesinlikle. Tahin Helva

Merak edip sitem etmesi normal de, diger aglama bağırma vs ler pek normal degil.

Ne diyelim canlari sagolsun Siz de kendinize dikkat edin, ikinci bir hayat yok

Ben buna katilmiyorum. Hasta isz, tedavi olsun. Etrafi bu şekilde hep ekstra hasas olacajsa, tabiki kadin tedavide olmaz. Niye olsunki? Herkes etrafinda ona uyum sağliyor, fir dönüyor. Ve kadin bu hastaliği kullaniyor işte. Herhangi birşeyde, ben hastayim diyebilir. Önce bir tedavu olsun, mücadele etsin ondan sonra konu sahibide tabiki 10 adim ona yaklaşir. strawberryland Hiç umursama, kendini kötü his etme. Aramazsa aramasin. Bu seni değersiz kilmiyor. Annen senin ile bir bağin olmasini istiyorsa, gitsin tedavi olsun. Seninde çocukluğun kötü geçti, bunun hirsini sen çocuğundan çikarirmisin? Hayir bak gittin tedavi oldun.

Temizlik yapacağımı söylemiştim anneme, temizliği yarıda bırakıp uyumuşum. 3 saat falan ulaşamamış Bir aldım telefonu amanın. Aradım annemin gözler dolu dolu ağlamış korkmuş, acaba kayıp düştüm mü falan diye düşünmüş. Temiz bir fırçaladı beni bunu annenizin tepkisinin normal olduğunu söylemek için anlattım. Onun dışında da ben çok ekstrem durumlar yoksa çok aşırı sert olmamak gerek diye düşünüyorum. Anne sonuçta, atsan atamazsın...

Piiii benim annem mi diyecek bunlari keşke dese. Onun sesiyle okumaya çalıştım yok hayal dünyam bile izin vermedi Teşekkür ederim amin.

Bazen olayları olduğu gibi kabullenmek gerek. Düzeltmeye çalışmak işe yaramıyorsa düzeltmeyin. Size de yazık. Sizi yıpratmayacak ve üzmeyecek mesafeli bir diyalog yeterli diye düşünüyorum. Ben annemle kendimi bildim bileli hiç yakın olmadım. Ne çocukken, ne yetişkinken. Bir kez bile dertleşmedim. Bir kez bile anne gibi sıcak ve sahiplenici davranışına şahit olmadım. Neden kendimi yıpratayım o annedir diye? Ben de evladım, o anneyse. Sevmeyecekse, hor görecekse, nefret kusacaksa getirmeseydi dünyaya. Ben mi istedim? Bu yüzden böyle olan annelere tahammülüm yok benim. İdare et dedikleri zaman elektrik çarpmış gibi oluyorum. Beni bir ömür yıpratmış, evlat deyip bağrına basmamış kadını ben niye idare ediyorum pardon? O annelik görevini tam yaptımı ki ben evlatlık görevini tam yapmak zorundayım? Allah insana bir kere yaşama fırsatı veriyor. Bunun ikincisi yok. Onu da bizi hiçe sayanlar uğruna feda etmemeliyiz bence. Anne bile olsa.

Ailemle kötü şeyler yaşamadığımi aynı olaylara farklı tepkiler verebileceğimiz için yazmıştım aslında, yoksa tek başına bu konu için biraz gereksiz bir ayrıntı olmuş olur. Ben ebeveynler konusunda genel olarak böyle düşünüyorum, onları değiştirmeye çalışmadan ilişkiyi belli bir düzeyde tutmak. İletişimsiz kalsanız yine rahat edemeyeceksiniz belli ki.

Sizi çok iyi anlıyorum. Benim durumum biraz farklı ama üzerimde ki duygusal etkisi aynı. Evlendim, ilk yıllar karı koca bittik. Gecenin bir yarısı annemin sesi iyi değil diye çok gittik ağlayarak ki 1 saatlik yol. Hediye alırım, giymem bunu diye kenara fırlatır vs. Arar mesela, TV programında bir şey izlemiştir. Ben iyi bir anne olamadım, sevgimi veremedim galiba. İşte bırakıp giden annelerini arıyorlar, ben başınızda bekledim, ondan kıymetim yok vs. Telefona cevap vermesem, belki oluyorum, belki yolda düştüm seni arıyorlar açmıyorsun. Sonra benim, kötü evlat miyim diye vicdan savaşım. Son bir yıldır daha kendim odakliyim. Bu bir yıl, çok sancılı bir süreç oldu benim icin ama son derece huzurluyum şu an.

Psikolojisi iyi olmayan insanlar tedaviyi reddediyorsa bence topuklamakta haklısın. Bulaşıcı hastalık gibi. Evde sürekli grip olan biri var düşün sürekli seni hasta ediyor, sonra bir bakıyorsun kronikleşen öksürük bilmem ne, zatürre falan olup çıkıyor... Psikolojik olarak destek almaya ihtiyacı olanları kendimizden uzaklaştıralım, dışlayalım demiyorum yanlış anlaşılma olmasın. Reddeden kişilerle kendinizi hasta etmeyecek mesafeden ilişkinizi yürütün diyorum. Onların tercihi sizin hayatınızı mahvetmemeli...

Bundan sonra uyuyoken mesaj atın annenize uyucam diye merak etmez. 2 saat diyosunuz ama az zaman değil. Anneniz endişelenmiştir.

Sınır yetişkin insanlara konur. Annem beş yaşındaki haline dönünce sınır falan dinlemiyor ki. Aklındaki kasedi otomatik oynatmaya başlıyor. O an hiçbir şeyi gözü görmüyor. Bende de sabır kalmadı. Alttan alamıyorum. O klasik replik kaseti oynamaya başlayınca resmen haykirarak kaçmak istiyorum. Keşke yapılabilecek bir sey, ayni zamanda ikimizin de akıl sağliğıni koruyacak bir seçenek olsa.

Onu da anlamaya çalışıyorum zor bir çocukluk ve zor bir hayat geçirdi. Hatta hiç cocukluk yaşayamamiş ama bana da kötü hatıralar bıraktı sağolsun. İyiler de var hakkını yiyemem. Off bazen diyorum artık ne yaparsa yapsın, sonra aklım kalıyor. Bu gel gitlerdeyim. Teşekkürler Allah hepimize akıl sağlıği versin amin.

Uyumadan önce siz mi mesaj atsanız acaba yatıyorum, uyandırmazsan mutlu olurum gibisinden?

Çok teşekkürler. İnsallah acil durum anlarinda aklima gelir deriiin bir nefes alip sabır cekmek Evet sahip olduklarıma şükrederim her gün. Huzur cidden en önemli varlık. Eğlenmeyi seven biriyim. Hatta bu kadar süre ciddi bir şey konuşmak bile geriyor. Geyiğe bağlayasım geliyor. Kolayıyla sıyırmadık

Bence çok da iyi anne olursunuz merak etmeyin. Benim ki de aynı sizden iki eksik bir fazla. Normalde pek aramaz ama bir defa birkaç saat ulaşamamış telefon çekmiyor diye nerde olduğumuzu öğrendiği halde nerdeyse ilçeyi ayağa kaldırmış. Çünkü amac yine beni suçlu çıkarmak ve fedakar cefakar anne rolü. Neyse bunlar uzun meseleler de asıl önemli olan siz içinizdeki çocuğu iyilestirin. Bu konuda çok güzel farkındalık oluşturacak kitaplar var Doğan Cüceloğlu vs gibi. Bir de Tülay Kök var psikolog YouTube dan takip edin derim. Bana çok iyi geldi. Hatta cüzi bir miktar terapi odaları konuları var şemalar üzerine çalışıyor. Ondan da istifade edebilirsiniz. Sizin anneniz öyle diye siz de öyle olacak değilsiniz. Hatta bu sorgulamalar olmayacağınızin işareti çünkü sorgulamama durumunda zaten anneniz gibi olmayı kaniksamis olacaktıniz. Siz bu zinciri kirmissiniz zaten uygulamada da yaparsınız emin olun. Beddua etti de çocuk sahibi olmaya fırsat olmuyor diye icsellestirmeyin bunu. Karışık mi anlattım bilmiyorum ama işin özü sizde çözüm de sizde. O öyleymis öyle kabul etmek lazım. Ben bu şekilde telkinlerle ve videolarla migren tipi baş ağrısıni bile yendim hamdolsun. Şifa Allah'ın izniyle sizde sizin kendinize inanmanizda. Allah kolaylık versin.

Gerçekten beni anlayan biri. Üzüldüm cidden annenizle böyle olmanıza. Varmış demek ki bizim gibi olanlar. Evet cidden tüm yollar denendi. O dram filmlerindeki acıklı yüzleşme sahneleri yapıldı fonda ağır müziklerleağlaşıldı, geçmiş yad edildi. Silahlar kenara bırakıldı. yok arkadaş en saçma konudan hop başa sarıyor. Bu sefer kendime inancim kalmıyor. Ya o kadar yol katettim yine başaramadım sakin kalamadim diye.

Haklı tabi endişelenmesine asla lafim yok. Derdim her olayda ben öleyim lafina gelmesi. Ya kaç kere gözümün önünde balkondan atlama sahneleri yaşattı. Orayı aşamıyorum. Ne ölmek isteğiymiş diyorum her bu lafı ettiğinde.

Sizin gibi olumsuz yaşanmışlıklarim yok ailemle ilgili ama annem babam bana da iki saat ulaşamasa telaş yapıp, eşimle iletişime geçer, telefonu açınca da bir güzel fircalarlardı, özellikle babam. Şuan farklı şehirlerdeyiz, telefonda sesim yorgun olsa, normal neşem olmasa ne oldu niye sesin öyle diye soruları içleri rahat edene kadar bitmez. Canım sıkkınsa rol yaparak konuşuyorum bu yüzden. Anneniz çok zor şeyler yaşamış dediğinize göre, bazı yaşanan ağır olayları terapi ile falan da çözülemiyor. Annenizi normal kabul etmeyip, baştan ona göre davranmaya çalışın, daha az sinirlenirsiniz belki öyle

Annen çok sevgisiz kalmış bunlar sevgi isteği çığlıkları. Hani çocuklar dikkat çekmek için ortalığı birbirine katar ya o hesap. Kesinlikle yetişkin davranışı değil haklısınız çok yorucu. Annenize siz destek olmazsanız kimse destek olmaz. Ona istediği şeyi verin. Koşulsuz sevgi ve ilgi istiyor belli. Bir süre ne yaparsa alttan alın. Süpriz yapın. Ne biliyim bi tatlı alın evine gidin. Önce bi gardını indirsin. Kılıcını kınına koysun. Sonra çok sonra sorunlarınızı konuşun. Burdan yazmak kolay diyeceksiniz. Ama kader bu vicdanınız rahat etmiyorsa onu tamir etmek size düşüyor. Aslında çocuklar böyle olur anneler onlara ulaşmaya çalışır. Sizde roller değişmiş. Anneniz Belliki çok trajik bir ailede sevgi görmeden büyümüş. Sevgiyi bilmeyen biri sevmeyide bilmez. O sizin anneniz. Kırılmayı üzülmeyi bir kenara bırakın. Ona o kadar kırgınsınız ki onu sevemiyorsunuz. Çok zor bir durum. Allah kolaylık versin. Sevginin çözemeyeceği hiç bir sorun ykktur.