isiniz zor. Insallah duzelir anneniz. Baska seylerde mesgul edin annenizi. Bos zamani olmasin dusunmeye

Annen benim gelecekteki halim. Malesef bende de panik atak ve anksiyete bozuklugu var. psikologa psikiyatra gittim 1 yil su an hala tam da gecmiyor ama ben de kendimi frenlemeyi ogrendim. Hastaligi kabul etmekle basliyor hersey. Hastaligi kabul edince aklina yine abartiyorum dusuncesi geliyor ve kendini frenliyorsun...

Benim annemde senin annen gibi olmasada seninkine yakin bisey ve cok sinir bozucu bi durum gercekten insan uzuliyo yani ama anlamiyo Benim annemde hipertansiyon var ve bobreklerindenn rahatsiz genetik ailede bobrek yetmezligi suan diyalize girmiyo cok sukur ki ama rahmimde kesin bisey var korkudan doktora gidemiyom diyodu zorla gonderdik temiz cikti hizli calisan tiroidi var bogazlarim aciyo diyo bogazlarim tumor oldu her derdi buldum diyo dk gidiyo belli araliklarla hic bakmadi dogru duzgun anlamadimi napti diyo anne diyom bisey gorseydi soylerdi hele bigun tiroid icin ilk gottigimzde ne boyutta diye renkli ilacli boazdan ultrason istedi oda onkoloji bolumunun icindeymis cektirene kadar olduk kesin kanser oldum bni niye buraya yolladi bide panik atak heycanlaniyo he bide gogsunde iki aydir bi sertlik ara ara gelip gidiyo iki aydir dk. gitmiyo kanser cikacak diye bugun gitcek hatta allahim insaallah bisey cikmaz cunku kndine hic moralini yuksek tutmaz tmm biter artuk allahim insallah temiz cikar

seninki betermiş benim anne de 1 sene sesi kısık dolaştı 1 SENE nodül vardır yaaaa dedi doktor doktor götüremedik doktora kadını annem de çok ironik HEMŞİREEE sonra da öğrendikki gırtlak kanseri olmuş 5-6 sene oldu şimdi şükür iyi sadece sesi kısık biraz o da kalıcı bir sorun insanlar ne acaip di mi herkesin değişik huyları var

psikologtan ziyade psikiyatri bölümüne gitmeli ilaç kullanmalı hayat çok zor olur yoksa...

Psikoloğa devam etmeli zor durum insan o halde hayattan zevk alamaz ki..

aynen katılıyorum

Arkadaslar kucuklugumden bu yana hep bu boyle oldu.. annem tam bir hastalik hastasi ve beni cok uzuyor. Bogazi agriyor mesela 1 haftadan uzun surse, kesin benim bogazimda kanser var diyor ve haftalarca bunun icin uzuluyoruz, doktora gidelim diyoruz ikna edemiyoruz gitmiyot. Normalinden daha fazla tuvalete gidiyor mesela bir gun, kesin bende seker var yandim ben bittim ben hayatim karardi beni seker buldu diye o zamandan beri uzuluyor bizide uzuyor Adeti duzgun gelmiyor mesela olabilir ben genc kiz olmama ragmen duzenli degil, bende miom var bende kist var tumor var bende diye uzuluyor kahroluyor, gunlerce yuzunden dusen bin parca. Buna benzer bissuru ornek. Babamida kendisine benzetti ve babamdada bel fitigi var hafif ama artik babamda her gun cok agrim var ben cok hastayim diye uzuluyor, annemde o hasta diye uzuluyor. Nolursunuz yapmayin nice agrili sancili kanser hastalari var diyorum sen ne anlarsin cocuksun diyorlar (23 yasindayim). Bir evlat olarak bunu soylemekten utaniyorum ama artik annem icin uzulmekten cok usanmaya basladim sanirim. Hergun olmayan hastaliklar icin uzulup benide uzmesinden biktim Annemi 2 farkli psikologa goturdum binbir zorlukla, panik atak ve adinda korku olan bir hastalik tanisi konuldu, ilaclarini biraz kullandi sonra yan etkileri var diye birakti kullandiramiyoruz. Gecenlerde yuzunun bir tarafi hafif sisti ve yuz kanseri oldum diye mahvoldu bende aglaya zirliya ikna ettim doktora goturdum, sinuzitle alakali birsey cikti ama annemin dedigi, ne bilecek o doctor bakalim dogru duzgun bakti mi bana, insanlari basindan saliyorlar doktorlar vs.. Cok yoruldum uzulmekten, cok yoruldum

Benim kayınvalidemde aynen böyle, gittiği bir hastanesi var bütün brimlere gitti sürekli de gidiyor, haftada bir doktora gitmediğinde tedirgin oluyor hele de gidip bir şey çıkmadığında anlamıyorlar diye defalarca tekrar gidiyor. Yaşı gereği olabilecek rahatsızlıkları var tansiyon gibi. Ama o bir grip olur sanki 3 günlük ömrü kalmış gibi yatağa yorgana gömülür inler sızlanır. Merdiven çıkarken yoruluyorum, eğilip doğrulamıyorum diyor geçen günde kalp hastasıyım galiba dedi bende anne hasnatenin bütün birimlerine gittin kalpte dahil bir de diyetisyene gitsen ona hiç gitmedin oysa ki bir çok şikayetin kilona bağlı bence dedim (120 kilo çünkü kendisi). Geçen gün bir de bir toplulukta hastalıktan konu açıldı, aaaahh ahhh bende çok hastalık çekiyorum ölüyorum resmen ama kimseye söylemiyorum derdimi üzülmesinler diye kendi içimde yaşıyorum demez mi? Ne diyorsun anne ne kendi içinde yaşaması senin hastalığından cümle alemin haberi var bu nasıl hastalığını gizlemek dedim. Artık öyle ki kayınpederim ve çocukları dahi inanmıyor hastalığına. Hastayım demeye başladığında gezmeye gidelim mi diyor kayınpederim olurrrr diyor, hani sen hastaydın iki dakika önce ölüyordun diyorlar ee canım biraz hava almak iyi gelir diyor. Biz işi çözdük 2-3 gün evden dışarı çıkmadan yaşarsa komalık oluyor :)

kesinlikle psikoloğa geri dönmeli. ilaçlar yan etki yapsa da sonradan kullandıkça azalıyor etkileri. geçenlerde tvye çıkan bir uzman "türk insanının en büyük sorunu ilaçları devam ettirmekte. biraz iyi olsunlar hemen kesiyorlar"diyordu. "şeker ilacını tansiyon ilacını bırakmıyor ama bunu bırakıyor." gerçekten de öyle. bunun başka çaresi yok. ileride aile kuracaksınız olacak, işiniz, çocuğunuz olacak. anneniz kendini iyice bırakcak, hastaneye gitmem lazım diyecek, hastayım diyecek, ölüyorum diyecek. yine en büyük sıkıntıyı siz çekeceksiniz. zorla da olsa götürün yeniden bir ilaç programı başlasın allah şifa versin.

Aslinda annenizi anliyorum ben de bu kadar olmasa da boyleyim. Simdi okurken düşündüm acaba benim cocuklarim da sixin gibi sizlanacak mi diye. kendime bu ceki duzen vermeliyim. aslinda cok haklısınız bunun tek bi yolu annenize ugraslar bulmak sosyallesmesini saglamak. Kurslara falan gitmez mi değişik insanlar taniyinca belki kendini dinlemeyi burakir