gerçi o da doğru ama denk gelince dedğinniz gibi şartlar oluşursa barışırsınız zaten :)

Olaylar buyuyup nahos bir hal almasaydi ben de oyle dusunurdum sanirim. Veya benim acik acik gorusmeyecegimi yazmam da abarti. Keske diyorum sessiz sessiz kusseymisim. Geri donulmez adimlar atmasaymisim. Onun o kardesi sanki anasini babasini oldurmusum gibi tepki vermeseymis. O zat kuslugu dusmanliga cevirdi neredeyse. Gerci 4 ay oldu, simdiye kadar bile en azindan bende bu olay sogudu, kullendi biraz. Zaman gectikce daha da kuculur. Iste barisilir mi bilmem de, mesela hastalik, olum gibi bir sey gelse basa, acaba birbirimize gider miydik, bu tur durumlar nasil olurdu, gormezden gelmek mi, yoksa her seye ragmen kosmak mi, hangi tavir daha dogru olurdu dusunurum ara sira. Benim bu konudaki dusuncelerim degisiyor. Bazen asla barismam, ne olursa olsun gormezden gelirim diye dusunurum, bazen de bir seye ihtiyaci olsa her seyi unutur kosarmisim gibi gelir. Bilemiyorum, ama merak ediyorum simdi.

E tabii o konuda da haksız sayılmazsınız çünkü sizin erdemli olmanız kadar karşınızdakinin de olması gerek ki o da büyüklük edip insanlar hata yapabilirler diye düşünebilsin. Sizin sıkıntınız da zamanla çözülür umarım. Ben kimsenin küs olmasına dayanamıyorum Konunuzu okumuştum ama tam hatırlayamıyorum sadece hatırladığım size hak verdiğimdi ama naçizane sevdiğim bir sözü söylemek isterim, biraz Arabesk ama bence doğru bir söz: Asla çıktığın kapıyı çarpma çünkü bir gün geri dönmek isteyebilirsin gibi bir şeydi. Belki de kesin konuşma gibi bir yönünüz varsa bunu biraz törpülemelisinizdir

Ooo o dediginiz sey cok zor benim icin ya. Gorusmeyi acik acik bitiren ben, sonra tukurdugunu yalayip giden yine ben. :) Ben de zamana biraktim. Yeri gelirse, sartlar musait olursa olur. Yasadigimiz olaylar bizi tekrar bulusturursa ne ala, olmazsa da olmasin. Herkes iyi olsun.

Çok iyimserim sanırım ama ben herkesin bir ya da bazen birden fazla şansı hak ettiğine inanıyorum. Çok küslük yaşamadım hayatımda, sevmiyorum çünkü ama benim de yaşadığım bir kaç olay oldu. Mesela eski sevgiliyle ciddi küslüğüm olmuştu. Hayatta barışılmaz, asla dönmez derdim ama şu an kendisi eşim Bir de aile arasında küslük yaşamıştık çok yakın akrabalarımla ama o da zamanla soğudu, araya ölümler doğumlar evlilikler girdi, bazılarında hiç görüşmedik bile Hatalı onlardı ama cemiyetlerinde bulunamadığım için içimde ciddi burukluk oldu. Olay aileler arasında olduğu için ben direkt dahil olmadım, arada mesafeler de vardı o yüzden çok iletişim halinde olamadım yoksa her gün gördüğüm kişiler olsalardı ben biraz da zaman geçince sakince olayın neden buralara vardığını konuşabilirdim. Aradaki sıkıntılar çok ciddi olmadıktan sonra hatalı ben olmasam dahi herkese adım atabilirim. Kinci ve egosu yüksek biri değilim. Adım atmanın küçük düşmek olduğuna inanmıyorum. İnsanların kendisini anlatması için onlara bir şans tanıma taraftarıyım. O da kendince sebeplerini söylesin ben de söyleyeyim ve olay tatlıya bağlansın herkes mutlu mesut yaşasın Sizin de içinize dokunmuş ki düşünüyorsunuz. Olaya neden tükürdüğünü yalamak olarak bakıyorsunuz? Tepkim bu şekilde olmamalıydı aramızın açık olmasından hoşnut değilim diyebilirsiniz bahsettiğiniz kişiye, bence bu küçük düşmek olmaz.

onu zaman göstericek barışma olayınızı ama anladığım kadarıyla siz bu kişiyi seviyorsunuz dostluğunu, ozaman bence fırsat denk gelince konuşmayı deneyebilirsiniz, sonuçta bir şey kaybetmezsiniz, hem dinimizde 3 günden fazla küs kalınmaz, bunu da düşününce adım atmanız güzel olur, ha o barışır ya da barışmaz onu Allah bilir ama sizin en azından keşkeniz kalmaz :))

bi sevgilim vardı zamanında bundan ailem vermiyo diye ayrılmıştım yeterincede sevmiyodum. ama o asla peşimi bırakmadı, beni unutsun diyye ona kız bile ayarladım. olmadı unutamadı beni. sonra ben içip içip sarhoş oldum sokak ortasında onu sevmediğimi başkasının unutmak için onunla çıktığımı söyledim. bu onun bardağını taşıran son damla oldu bir yıl konuşmadı benimle. sonra face listeme girmiş iş yerimden bi kızı yakınende tanırım vardiya arkadaşım oluyo kız gece gündüz birlikteyiz. ona teklif etmiş. kız onunla çıktığımızı evliliğin eşiğinden döndüğümüzüde biliyo. bi kaç ay çıkmışlar. herkezte benden saklamış durumu. sonra sevgilim aylar sonra arayıp lady vicdanım rahat değil seni kızdırmak için böyle böyle yaptım ama olmadı dedi. ben olay çıkardım iş yerinde kızı birraz madara ettim. neyae bana söylemedin diye. sevgilimede. inş ölürsün bi daha arama beni dedim. bu kadar olaydan sonra aradan bir yıl geçti tekrar barıştık. o evlenmeyi çok istiyo ama ben erteliyorum. onun işi. benim işim ailemin sorun çıkarması ve paramın olmaması birer sebep. o ise sanırım beni terk edecek. evlenmiyorum diye

aileye sıçramasaydı daha erken barışırdınız ama sizin ki biraz uzun sürücek gibi, anladığım kadarıyla küsme sebebiniz birbirinizi silicek kadar değil, öyle olunca araya zaman girince barışılıyor, gerçi uzakmışsınız o yüzden çok zaman alabilir,

Hic "asla barismam, bu olay bir daha kurtarilmaz, yuz yuze bakilmaz" vs diye dusundukten sonra baristiginiz bir insan oldu mu? Bu arkadas da olabilir, aile ferdi de olabilir. Olduysa ne kadar zaman sonra oldu? Yillar sonra da barisiliyor mu? Kendiniz yasamadiysaniz da ilginc, sasirtan barismalara sahit oldunuz mu? Veya aksine, cok fena kustugunuz, barisma vesilesi cok oldugu halde israrla barismadiginiz bir durum oldu mu? Bu soruyu sormamin nedeni birkac ay once beni cok etkileyen bir küslük yasamis olmam. Akraba arasi hem de. Hani arkadas olsa hayatindan cikar, izini kaybedersin belki, ama akraba oldu mu oyle veya boyle dolayli olarak, uaktan da olsa hayatinda olan biri oluyor. Ara sira dusunurum "acaba biz hic barisacak miyiz bir daha?" diye. Nasil olurdu acaba diye dusunurum. O gelse ben adim atar miydim, ben kendiligimden adim atabilir miydim, araci girmeye kalkan olur mu, birimizden birine bir sey olsa digerimiz kosar miydi, hersey unutulur muydu, vs. Dusunceler, sorular, senaryolar... Bir basladim mi dusunmeye bu konuyu... Sanki bu durumun geri donusu olmazmis gibi geliyor, ama ara sira rastliyorum bilmemkac yil konusmadigi yakiniyla barisan insanlarin hikayelerine de. Bizim durumun akibetini dusunmeden edemiyorum. Paylasimlarinizi, yasadiklarinizi, sahit olduklarinizi bekliyorum. Cidden cok merak ediyorum bu konuyu.

Nedenler sakiz gibi uzadi aslinda. Alinganliklar, sessiz tavirlar, bir sure sebepsiz ara acmalar, vs gibi. Oyle buyuk buyuk meseleler olmadi. Ama su var ki, kusmek kotu bir sekilde oldu. Benim ona attigim icinde bir dolu aciklama ve sebeple birlikte "seninle gorusmeye devam edemeyecegim" gecen uzun mesajim, bunun onun ailesine kadar sicramasi, akabinde bunun bir aile ferdinden acikca bir tepki almam vs gibi olayi buyutup cirkinlestiren seyler oldu. Yuz yuze bakacak kadar yakin yasamiyoruz. Ben yurtdisinda yasiyorum. Ama yakinda Tr'ye donecegim. Ayni sehirde ama birbirine 2 saat uzaklikta evlerimiz. Oyle yuz yuze bakilacak yakinlikta yine degiliz. Ama sonucta akrabalik var. Dugun, cenaze, hastalik, dogum vs bir dolu vesileyle ayni ortamda karsilasmamiz cok olasi.

İşte aramızın açıldığı, nerdeyse sessizce küstüğümüz zamanda adım atmıştım aynı ben de ne varsa bileyim. Hani bir hatam varsa telafi edeyim veya kendi alındığımı söyleyeyim diye. Bu şekilde tatlıya bağladığım bir zamanımız oldu. Adım atmak benim için erdemdir, küçük düşecek bir şey bence de yok. Şu an olayın geldiği boyut ve benim keskin sözlerimden dolayı adım atmam tükürdüğümü yalamak olurmuş gibi geliyor. Düşünsenize karşı tarafa onunla görüşemeyeceğinizi açıkça söylüyorsunuz, arkasından olay büyüyor, sonra geri gidiyorsunuz lafınızı geri almaya. Yok yaw, küslüğün bile bir ağırlığı, değeri var. Bu şekilde çok ne dediğini, ne yaptığını bilmez, ciddiye alınmaz bir hale düşerim sanki. Sonra küsken hakkımda dediği bazı şeyler duydum. Görüşmeyi o da düşünmüyormuş. Bu değil de beni suçlu çıkarmak için dedikleri filan... Zaten bunlar da gücüme gitti, hala inanamıyorum. Tüm bunlardan dolayı en azından şu an adım atmayı doğru bulmuyorum. Soğusun bu olay. Aylar yıllar geçsin. Belki barışılır, belki barışılmaz, kim bilir.

Benim olmuştu ve barıştık. Kuzenim benim çocukluk arkadaşımla evlenmişti, ama biz samimi değildik hiçbir zaman kuzenimin eşi ile sadece aynı ortamlarda denk gelmişliğimiz olurdu, hep merhaba, merhaba seviyesindeydik yani. Kuzenimden önce de sonra da. Neyse o mesafeye rağmen beni eşinden kıskanmış kıskanmakla kalmayıp bir de hoş olmayacak bir sürü şey sarf etmiş arkamdan, hakaret ve iftira sayılabilecek kötü şeyler. Bir akrabamız kaçırmıştı ağzından. Ben de duydum sorguladım ve emin oldum o dakkadan sonra da ne ölüsü ölüme ne dirisi dirime deyip küstüm. Yıllarca konuşmadım. Sonra eşi terk etmiş kuzenimi, aylarca bekledi çabaladı barışmak için, o dönem çok kötü durumdaydı, Bir süre daha küs kaldım, ama sonra dayanamadım onun zor zamanında küs kalamadım barıştım, destek oldum. Aylarca bizde kaldı omzumda ağladı, ben de onun üzüntüsüne dayanamayıp onunla ağladım. Şimdi yeniden evlendi bu eşi iyi bir insana benziyor ama o sözler içimden çıkmadı hala samimi olasım yok. Yine kötü birşey olsa koşarım ama iyi gününü kutlar geçerim, eskisi gibi can ciğer olamam asla..