Bu arada ben akrabalara doğum olduğunu hastaneden çıkınca söyledim :) Çok huzurlu sakin bir ortama ihtiyacım vardı bebeği karşılamak için Hastaneden çıkınca babam geldi, 1 gece kalıp döndü O gün kayınvalidem geldi 2 gece kaldı (gelmez olaydı, bi de onun önüne 3 öğün yemek koydum) Sonra da kimse gelmesin diye rica ettim. Akrabalar arkadaşlar arayıp duruyor vah vah yalnız mısın diye. Zaten yenidoğan her şeye savunmasız, tam hastalık mevsimi, çok da güzel oldu yalnız olmam ama anlatamıyorum Yalnız da olursan kendini üzme yani. Sen sadece başarabileceğine odaklan. İnan ki güç içimizde

Allah sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin şimdi gebelikte de annemizin olmayışı etkiledi bizi beni de etkilemişti eşinizi hafife almayın o bilmez etmez dediğimiz insanlar iş başa düşünce nasıl yapıyorlar hayran kalırsınız başka çocuğunu yoksa eşiniz gelsin yanınızda

bir teyze anlatmisti, dogum yapamamis evde bir turlu, kocasi hastaneye goturmus, ama koy isi ertelenmez, birakmis kadini hastanede yanliz islerin basina donmus koye, kadin dogum yapmis, hastane havlusuna sarmislar bebegi, tek basina koye donmus, yil bilmem kac... aklima geldikce gozlerim dolar, ne hayatlar yasanmis eskiden, simdi imkanlarimiz o kadar iyi ki. anneniz yaninizda degil, uzuluyorsunuz ama yanliz degilsiniz. sizinle hastanede cok iyi ilgilenecekler emin olun, esiniz de yaninizdaymis, ne guzel, siz pozitif dusunun hep, saglicakla bebeginizi kucaginiza alin.

Dogumda hickimseye ihtiyac yok aslinda siz anne olmadığı icin psikolojik olarak ariyorsunuz. Esiniz yaninizda olsun yeter. Dogum sonrasi da esinizden bebegi alip size verme yatagina koyma gazini cikarma yikama konularinda ve ev isi konusunda yardim alin birlikte yapin.

Allah kolay ve sağlıklı doğum nasip etsin.. Üzülme lütfen.. Eşin destekçi ise bence yeterli olur onun yardımı, o koşturmacanın içinde duygusallık yapacak vakit kalmıyor zaten :) Doktor ve hemşireler yönlendiriyor bir de hastanede.. Mutlaka bi kadın olsun diyorsan o bahsettiğin komşudan rica et, ne olacak sanki mecbur olup, sağlıklı ise ve zaten sana anne gibi ise seve seve gelecektir diye düşünüyorum.. Biri benden böyle bi şey istese koşa koşa giderim..

S Spizella hayırlı olsun bebeğin. İkinizin de iyi olmanıza sevindim Sevgili @xfairytalex bak burada bir aile olduk biz de... hepimiz birbirimizin hikayesini biliyoruz. Annenin manen olmasını istemen kadar doğal birşey yok inan... ama hayatta bazı şeyler istediğimiz gibi olmuyor. Mesela ilk doğumum sezeryan olacak önceden belliydi. Pazar gecesi hastahaneye yatıcam... pazartesi sabah erkenden beni sezeryana alicaklar... sabah 6 da sonda takıldı...8:30 da doktorlar yanıma geldi... yanımda hala kimse yok, tek başınayim. Evle hastahane arasi yuruyerek 5 dakikalik mesafe. Esimi aradım neredesiniz yanıma gelmediniz diye? " Anneme kahvaltı yaptiriyorlarmis... annem hastahane tostu bana dokunur, ben sabahları ilaç içiyorum, kahvaltı isterim demiş ve oturup tam tekmil bir kahvaltı hazirlattirtip yemis". Yanıma geldiklerinde doğuma başkasını almışlardı. Ben öğleden sonra 2 ye kadar sondayla en son bir gün önce yediğim akşam yemeğiyle sanci icinde ameliyatı bekledim M

herkesin annesi gelmiyor ki.

Merhaba kızlar, gebeliğimin son haftalarındayım. Bebek doğdu doğacak. Doğum için yanıma hastaneye gelebilecek kimsem yok. Kayınvalidem çok yaşlı ve hasta. Komşum var tıpkı bana anne gibi... Ama onu da mecbur bırakmak istemiyorum. Utanıyorum sen gel kimsem yok demeye, dilim varmıyor bir türlü.. Herkesin annesi olur yanında onunla ilgilenecek, benim yok.. Nasıl atlatabilirim napabilirim bilmiyorum. Eşim çok ürkek ve dayanıksız duygusal anlamda. O her zaman destekçim ama yeterli gelir mi kestiremiyorum.. Günlerdir aylardır hep kafamı kurcalıyor, akışına bırakamıyorum. Desteğe çok ihtiyacım var. . Eşime içimi dökemiyorum da. Yıkık vaziyetteyim..

Anne ya dayaşça büyük bir kadının olması şart değil ama sen ihtiyaç duyuyorsan bence rica et. Belki ne mutlu bile olur gelmek ister. Hem eşim de duygusal bir insan diyorsun normal doğumsa özellikle yanında biri olsun isteyebilirsin.

Üç aylık bebeğim var yanımda kimse gelip durmadi.. Yurtdışındayim akraba arkadaş falan da yok öyle annemede ben gelme dedim.. en başından beri sadece eşimle ikimiz hastaneyi falan sorun yapma esin oldumu yeterli olur.. tek önerim dolabın buzlugunu doldur ilk günler bebis memede yaşadığı için tek ihtiyacın olan şey hazır yemek ve huzur.. emin ol yanlız olmak daha iyi her kafadan bi ses çıkmaz canın sıkılmaz

Benim annem var ama yanimda degildi. Cok zor ama atlattiktan sonra cok daha güclü bir kadin olucaksin... darlyda

Çok rahat ve güzel bi anne olursunuz yalnızkende merak etmeyin. Daha çabuk adapte olursunuz, düzeniniz çabuk oturur. Millete hesap vermektense kafanız rahat olur. Çocuk bu, kokunuza ve sarılmanıza ihtiyacı var. Hepsi bu. Her ihtiyacını siz karşılarsınız rahat olur zaten. Üzülmeyin, eksik hissetmeyin. Çocuğunuz sizi tamamlamaya geliyor.

Hayırlısıyla bebeğinize kavuşrusunuz inşallah.. Sadece yardım içinse ve durumunuz iyiyse yardımcı hemşire tutabilirsiniz.. Normal olur olmayabilir yardım eder size.. Belki hatta ilk birkaç ay için bile tutabilrisiniz.. Şimdiden bakın güvenilir bir hemşire.. C captain price erkek

Ayy çok üzüldüm. Ne yazacağımı bilemedim. Üzüntünüzü en derinden hissettim ama sizde artık bir annesiniz. Güçlü olmak zorundasınız. Eşiniz yanınızda. Doğumda hastanede olacaksınız zaten. Bedensel ihtiyaçlarınıza hemşireler ve eşiniz yardım eder. Ruhsal olarak da eşiniz en büyük destekçiniz olacak. Zaten bir kaç günde alışırsınız bebek bakmaya. Doğum sonrası depresyonu geçirmemek için paikolojinizi iyi tutun. Çok fazla düşünüp kendinizi üzmeyin. Allah bebeğinizle sizi bir ömür mutlu etsin

Aynı ben Bunlari simdiden düşünüyorum bide simdiden esime de söylüyorum. Allah akıl versin bana demi ama bu site ufkumu genisletti gardimi almam lazim

Allah anali babali büyütsün kuzum harikasinnn masallah :)

Selammm inan ki sen güçlü biriysen kimseye ihtiyacın yok Benim de eşim paniktir Annem öldü, kayınvalidem ayrı bi dünya Doğumda bana rahatlık ve huzur verecek bi akrabam olmadığından haber bile vermedim Eşim sancılar sırasında odada elimi tutarak cesaret verici konuşarak yanımda oldu Doğumdan sonra da inanılmaz bir şekilde bebeğe sanki 40 yıldır bakıyomuş gibi bakmaya başladım Eşin biraz yardımcı olsa Kayınvalidem 3 gün kaldı evimin düzeni kalmadı. 3 gündür yalnızım çocuğumu gayet iyi baktığımı düşünüyorum, 2. Gün tırnaklarını kestim, göbeği düştü yıkadım, emzirme, alt bakım, burun, kulak göz temizliği hepsini kendim eşime bile ihtiyaç duymadan yapabiliyorum. İnşallah Doğumun çok güzel geçer. Benim şansım normal doğum yapmam oldu. Tek sıkıntım 3-5 dikişim var onun da ağrısı ağrı kesici içince geçiyor. Kısacası içindeki o içgüdülere güven. Bütün bunları ben yaptıysam sen de yaparsın Hayatımda ilk kez kucağıma bebek aldım sen düşün. İlk kez bi bebeğe dokundum ve her şeyi yapabildiğimi fark ettim

Ahhh canıimm cok hassasin ya kıyamam sana Bence komsu teyzeden rica et. Yani o samimiyetin buluyorsan. Misal biri bana dese gelirmisin diye seve seve giderim. Esim yeter dersen ki bence o da yeter mecburen

İnsan hassas, yaralı olduğu konularda dünyadaki herkes şanslı, kendisi de en şanssız insanmış gibi hissediyor bazen, anlıyorum sizi. Ama herkesin annesi yok, benim de yok mesela. Hatta yaşadığımız şehirde bir akraba bile yok. Olanlar uzakta ve yaşlılar, gelip kalma gibi durumları yok. Gelip kalmak isteseler evimiz o kadar küçük ki, o da çok zor. Eşimin ailesi doğumdan birkaç gün sonra geldiler ama gelmeseler daha iyiydi. Sezaryen olmama rağmen eşimle birlikte bebekle ve benimle ilgili her şeyi hallediyorduk zaten. Boşuna daracık evde dip dibe, bir kargaşa içinde yaşadık bir süre, gerek yoktu. Bu doğumda kimseyi istemiyoruz, öyle karar verdik. 3 yaşında kızımız var, ona rağmen altından kalkarız diyoruz. Güçlü olun lütfen. Eşinizin yardım etmemek gibi bir lüksü yok, bir kere bunu ona hissettirin. Altını değiştiremiyorsa, kucağına alıp pışpışlayacak, atla deve değil. Derdinizi de dinleyecek, evlilik böyle bir şey. Korkularınızı, yalnızlığınızı paylaşın, o hassassa siz daha çok hassassınız şu dönemde ve öncelik sizde. Bence insanlar doğumda bir aile büyüğüne ihtiyaçları olduğu konusunda şartlandırılmışlar. Oysa eşle de gayet güzel ve yeterli şekilde yaşanabiliyor bu süreç. Bir de insan bebeğini kucağına aldığında, kendini hiç olmadığı kadar güçlü hissediyor. Bütün dünyaya meydan okuyup, yenecekmiş gibi bir his... Artık koruma iç güdüsünden mi, yavruya duyulan aşktan mı bilemiyorum ama bu hisse güvenin. Çünkü her şeyi başarabilirsiniz. Ayrıca S Spizella çok sevindim bebeğinizle kavuşmanıza. Güzel, mutlu günlerde büyüsün...

Öncelikle çook teşekkürler Bence ikiniz de o kadar haklı şeyler yazmışsınız ki. Yakın zamanda tecrübe ettim, özellikle Loreth o tüm dünyayı yerinden bile oynatırım hissi geliyormuş gerçekten. Bence aileler falan kuru kalabalık, daha çok huzur kaçırıcı oluyorlar bdv konularında görüyoruz. Şu bi gerçek, konu sahibinin annesini istemesi çok doğal, Annem olsa çok mutlu olurdum ben de, canım annem bana çok güzel yemekler yapar kızımı çok severdi. Ömrü yetmedi görmeye ama sonuçta bu çocuğu kimseye güvenerek de yapmadık. Eşim ve ben sağlıklı olalım yeterli, iki koca yetişkin insan ufacık bebeğe de bakamayacak isek işimiz var :)

Yaaaa spizella çok sevindim bebeğini kolaycacik dogurmana yazmadan edemedim. Konu sahibi, hüzünlü olman çok doğal. Ama eşin ile üstesinden gelebilirsiniz bu işin. Benim ablam kendisi istemedi hastanede kimsenin yanında kalmasını. Ki her iki aileyle de arası iyi. Ama eşiyle başbaşa üstesinden gelmek istediler. Doğumu bile bebek sağ salim doğduktan sonra öğrendik, gittik tebrik ettik, hediyesini verdik döndük :) Yıllar önce annem ilk doğumunu yaptığında kendi annesi tatildeymiş, o da kocasıyla basbasa halletmiş. Yarın bir gün ben de doğursam istemem herhalde anneleri. Neden devamlı 'sutun yok, başından tut bebeği, aç bu cocuk' laflarına maruz kalayım ki? Sen de pozitif düşün, zaten birkaç gün hastanede kalıyorsunuz. Hemşireler her problemde yardımcı oluyorlar. Bir avazda dogurursunuz umarim