saol çok teşekkür ederim. elbette biyolojik olması bir şey ifade etmiyor şu noktada.. seni anlamaya çalışıyorum. az bir özentiyle... yani acı çekmek birinin arkasından çok kötü ve zor. en azıdan bunu yaşamayacağın için anlamsız saçma bir iyi yön olsun bu da.

Ben de sevmiyorum, ne yapalim :)

Başlığı okuyunca verdiğim cevap ; Ben de sevmiyorum. Demek evlenince de sevmemeye devam edicem senin gibi. Hayatına bak, boşver.

yani sevemiyorum hep kendisi yüzünden okula gittim aramaz sormaz, çalışırken onlardan ayrı yaşadım aramaz sormaz, insan evladını özlemezmi ne yapıyor merak edip aramazmı e öyle babaya böyle sevgisiz evlat oluyo insan maalesef GazozGofret Moonlight Sonata... tek ayak

Çok özür dileyerek yine de babadır ne olursa olsun Allah korusun insan değerini kaybedince anlıyor. Lütfen ilerde pişman olacağınız şeyler yapmayın. Canım babam vefat edince daha iyi anladım değerini... M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

yine de baba işte napıcan Siskooanne Fake ül Zabıta tek ayak

Sana uzak allaha yakin olsun

sizi anlıyorum. mutlaka büyük kırgınlıklarınız, kızgınlıklarınız vardır. haklı olduğunuz ama siz de ona eşinizin yanında "sen bizi döverdin..."filan demişsiniz ya, ona gücenmiş olabilir. damadının yanında böyle azarlanınca dokunmuş olabilir. babalar böyle maalesef. size haksızsınız demiyorum da zaten uzmasını istemediğiniz bu küslükte bu açıdan da bakın diye belirtmek istedim.

Babanız sevgisini gösteremeyen birisi muhtemelen, sizi sevmediğini ya da nefret ettiğini filan asla düşünmüyorum. Özellikle sevgisini gösteremeyen babalar torunlarına karşı daha bir hassas oluyorlar. Benim dedem dünyanın en iyisi babasıydı, çocuklarını o kadar çok severdi ki, ben çok kısa bir zaman görebildim, ama sevgisin çok net hatırlıyorum. Annem ben küçükken üzerimi değiştirirken yanlışlıkla elimi sobaya değdirmiş, elim yanmış. Dedem bu olayı duyunca hayatında ilk kez anneme tokat atmış, sen benim yavrumu nasıl yakarsın, ne biçim annesin diye. Anneme inanılmaz düşkündü bir de, evlenince günlerce ağlamış. Belki de sizin babanız size sevgi gösteremiyor, sizin sevginizi de torununda buluyor. Bence gidin elini öpün bugün barışın, bu yaşından sonra değişecek değil ya adam. Karakteri bu onun. Hem sevaba girersiniz, hem de yazık, yarın bir gün çok üzülürsünüz kötü olmayın...

ben 1 yildir gormuyorum ozlemiyorum ne kardeslerimi ne anne babami...

elbette orası başka bir şey ama acı çekmek çok zor. hiç gözümün önünden gitmiyor babamın son anından mezara koyulana kadar. bizden ayrılana kadar her hali.. her şey kendi çapında zor işte..

Teşekkür ederim :) Gerçekten teşekkür ederim. Bunu anlayan birinin olması öyle güzel ki.

Bende babamı sevmezdim, öldü hala içim de bir kıvılcım yok. Gerçek baba olmak yerine şam babası olunca sevilmiyor işte.

valla çocukluğumdan beri sevemedim adamı eve gelmesini istemezdim akşam olunca ne sever ne güler yüz gösterirdi korkumuzdan siner kalırdık köşelere her hareketimi o kızmasın diye ayarlardım yinede kızcak bişi bulur döverdi elimden gelse görüşmem bende umrumda olmaz en ufak bi özlemim bile olmaz benim buna

Ben anlıyorum seni. Görüşme olsun bitsin. İnan ki ilk başta zor gelse de rahatım şimdi. Kötü bir duygu ama görüştüğümde daha kötü hissediyorum.

Ben de sevmiyorum, boşver

az görüş yada görüşme bilemem ama eşin yanındayken babanla fazla muhatap olma. eşinin yanında sana hakaret etmesi çook moral bozucu

saol. diyorum ya senin gibi olsaydı ben de nefret edebilirdim belki. sonuçta biyolojik baba olması sevgi ve emek vermedikten sonra ne işe yarar ki... o yüzden hiç bir şeyi yaşamadan bilemezsin tam olarak.. benim de bu içimdeki acı hiç ama hiç hafiflemeyecek sanki. hele böyle konular açılınca iyice depresifleşiyorum, eski günlerimiz aklıma geliyor falan. Çok kasma ilişkileri doğalına bırak. sevmek zorunda değilsin.

Ne kadar çok babasını sevmeyen varmış forumda üzüldüm Herkesin yaşadığı hayatlar çok farklı Sevmiyorsanız görüşmemek en doğrusu galiba :S

sevmiyorsan görüşme..

Bende sevmiyorum babamı, bazıları der baba sevilmez mi ne yapsa ne etse babadır o diye. Valla yaşamayan bilemiyor, mutlu baba kız ilişkileri gördükçe çevremde bende üzülüyorum ben niye bu kadar şanssızım diye ama napalım kader...

Benim içinde aynen öyle babam olsa nolur olmasa nolur..

Benimki de hak etmiyor. Ben yaktım gemileri en sonunda. Benim durum biraz farklı, boşanma sürecinde benim annemle babam. Ama senin durumunda olsaydım da yine sadece annemle görüşür, babamla konuşmazdım. Kızanlar olacak bana ama ben inanmıyorum öyle üzerinde emeği var, ne olursa olsun baban laflarına. Sevmeyecekse, bakmayacaksa, baba olamayacaksa evlenmesinler. Kadınların hayallerini, çocukların hayatını çalmasınlar. Ne diyeyim, Allah sabır versin sana da.

nankörlük mü ediyorum bilmiyorum ama onu kaybetsem üzülmem sanırım...

kendimi bildim bileli başkalarının yanında ezmeye rencide etmeye bayılır, sevgi gösterememek başka bunun yaptığı başka shiningg

Benzer durumları yaşıyorum. Hatta geçen gün yazacaktım buraya ama millet hakaret eder kanıma dokunur diye yazmadım. Ben babamı seviyorum ama hiç anlaşamıyoruz. Eşimin yanında yapamıyor ama yalnızken küfür eder hepimize. Bıktım küfüründen azarlamasından. Hemde boş yere. Annemi abimi beni... Ve biz bugüne kadar onu hiç üzmedik. Okul, iş, evlilik konusunda hep başarılıydık. Yaranamadık. Yine de kendimizi beğendiremedik ama kendisi çooook üstün!! Ben çözüm bulamadım. Kavga ettim olmadı sustum olmadı. Bir günümüz huzurlu geçmiyor bir aradayken. Ama sağlığı bozulsa ilk ben koşarım. Hakkı var babamızın, ödenmez deyip fazla polemiğe girmicez başka yolu yok sanırım. Bugün bir şey gelse başına yine biz kahrolacağız çünkü.

boşver hiç takma kafana.. eşini bu gibi şeylerden uzak tutmaya çalış yeter.. ben evli değilim ama babamla ilişkilerim üç aşağı beş yukarı aynı... benimde babadan taraf payım buymuş diyip kabullendim

Yemin ediyorum aynisini yaziyodum. bosver gercekten bende sevmiyorum:)

bende başına bişey gelse gider ilglenirim elbette ama bişey hissederek değil görev icabı, çünkü o bana yaptığı her şeyi görev icabı yapıyor, benim babam eşimin yanında da yapıyor maalesef küfür hakaret hiçte çekinmiyor eşimin yerinde başkası olsa görüşmez saygı duymazdı herhalde, kendini kaybediyor terbiyesizleşiyor, eskiden hep susuyordum hiç karşılık vermiyordum ama belli bir yaştan sonra çekilmiyor kendini üstün görüyor fazlasıyla, bende okudum okuldan sonra çalıştım hep, onu utandıracak bir harekette bulunmadım hep ağır başlı olmaya çalıştım, hatta öyle olayım derken hep insanlarla iletişim kurmakta zorlandım sıkıntılar yaşadım hatta sırf o istemiyor izin vermiyor diye aşık olduğum insandan ayrıldım onun istediği insanla evlenmiyorum diye gecenin bir yarısı evden kovuldum hakaretler ve küfürler eşliğinde... ama yapacak bir şey yok maalesef babamız o..

görüşmeyi hiç hak etmiyo zaten çocuğumu bile yakıştıramıyo bana, ben kimmişimde ona kızabilirmişim

eee o zaman ne sıkıyon kendini mesafe koy gitsin, hastalık olur ihtiyaç olur yine baba hakkı diye gidilir ama onun dışındakileri koy ver gitsin

aman boşver bizimkide aynı kırgın evlendim, düğünümde babalığını görmedim doğru dürüst bidaha yüzüne bakmıycam dedim ama dayanamadım bi kaç ay sonra yine gittim eşimle, ama aynı tas aynı hamam. bende saldım çayıra ne gidiyorum ne arıyorum. Benden uzak olsun, mısıra sultan olsun hesabı, kendimi gerip duramam

bilmeiyorum yani snein gibi düşünemiyorum. babam benim idolümdü, sağımdı, solumdu, arkamdı, önümdü, 34 yaşında bile ihtiyacım olurdu onun her an sevgisine. moralim bozuk olunca iş yerinde beni arardı: neyin var derdi. "yok bir şey " derdim. "söyle ben senin ses tonundan anlarım var bir şeyin " derdi. konuşurdum rahatlardım. kızım hasta olurdu gece 3 te babamı arardım annemi değil, "baba çok ateşi var, ne yapayım" derdim. o gitti şimdi ben hep yarımım artık. bir tarafım hep onu arıyor..

sürekli korku veren hakaret eden bi adamdı çocukluğumda ona dair hiç güzel bişey hatırlamıyorum düşün yani o kadar, benim arkadaşlarım var onlar babalarına çok düşkün mesela bana siz çok mesafelisiniz diyorlar... e adam mesafe koyuyordu.. çocukken bi kez çorabını geç getirdim diye kafamda sandalye kıran bir adam, bir kerede babişko dedim diye bana düzgün konuş senin ağzını dağıtırım demişti çocuktum daha düşün yani, nasıl sevilirki böyle bir adam saygı bekler kendisi ama karşısındakine hiç saygı göstermez daha bisürü sebep...

keşke benim babam da böyle olsaydı da onu kaybettiğim için üzülmeseydim..

Başın sağolsun. Kaybetsem bende üzülürüm, ama görüşemiyorum artık, onunla konuşmaya dayanamıyorum. Her konuştuğumuzda anneme hakaret eden, bizi suçlayan, açık açık ben haklıyım hiçbir hatam yok diyen bir insanla konuşamıyorum. Sözde aileyken de böyleydi. Bazı insanlar anne-baba olmamalı. Anneliğinde babalığında sonradan öğrenildiğini düşünüyorum. Hatta bunun bi okulu olmalı. Eğitimi olmalı ve bu zorunlu olmalı.

ben mutlu baba kız ilişkilerine bile özenmiyorum o derece sevmiyorum babamı baba kavramı o kadar anlamsız benim için

Herkesin imtihanı farklı işte. Sevilecek tarafı yoksa sevme boşver.

Vay arkadas yaa... benim babam melek gibi insandi ama Rabbim bizden daha cok seviyomus ki yanina aldi. Kusura bakmayin ama hep bole kotuler yasar zaten. Cevremde cogu insan babasiyla sorunlu ama iste atsan atilmaz satsan satilmaz siz sevmeseniz bile sayginizi koruyun. Sevmemeniz onun kotulugundendir. Ama saygi gostermek sizin karakterinizin guzelligindendir.

Görüşmeyin. Kan bağı var diye yaptıklarını sineye çekmek zorunda değilsiniz.

bence boyle soylemeyin... nasil bi duygu oldugunu bilmiyorsunuz. ozlemeyecek kadar kotu bir babaniz olsa psikolog psikiyatri gezerdiniz...

tahammülüm yok ya bu kadar egoist kendini seven bir insan olamaz yani, benimde evladım var ne olursa olsun ben onun yanında olurum severim saygı duyarım başka türlüsünü düşünemem, bunun gibilerde baba sıfatını hak etmediği halde başımızda bulunuyo malesef

Ben görüşmüyorum aylardır, yalnız değilsin. Sıkma canını, mesafe koy.