Huzurevi; belli bir yaşın üzerinde hayatını tek başına idame ettirmekte zorlanan yaşlıların 24 saat ve yaşam boyu bakımlarının yapıldığı, sosyal bir yaşam sunan ve çoğu zaman ücretli bakım merkezidir. 60 yaş ve üzeri yaşlarda olmak, Kendi gereksinimlerini karşılamasını engelleyici bir rahatsızlığı bulunmamak, yeme, içme, banyo, tuvalet ve bunun gibi günlük yaşam etkinliklerini bağımsız olarak yapabilecek durumda olmak, Ruh sağlığı yerinde olmak, Bulaşıcı hastalığı olmamak, Uyuşturucu madde ya da alkol bağımlısı olmamak huzurevlerine kabul şartlarıdır. Ben yaşlandığımda, bakımımı kendim sağlamakta zorlandığım zaman huzurevine yerleşmeyi düşünüyorum. Tabiki eşimle birlikte :)çok eğlenceli olacağınıda düşünüyorum. Amacım orada oturup televizyon izleyip, herşeyden şikayetçi olarak huzursuzluk çıkarmak değil, aktivitelere katılmak, zaman bulamadığım için yapamadığım hobilerimi orada gerçekleştirmek istiyorum. Ama düşünmeden de edemiyorum, "Huzurevinde gerçekten huzur var mıdır?".. siz ne düşünüyorsunuz bu konuda? karanfilcicegi adi yok ama kendisi

benim planımda oğlumun kızımın yanına yerleşip çok aksi bi kaynana olmak şaka tabi ki de. Eğer bakacak kimsen yok ve yük olmak istemiyorsan güzel birşey ama Allah yinede kapı gözletmesin çok kötü birşey olsa gerek

Huzurevlerinde hiç bulunmadım, bir yakınım da hiç kalmadı. Medyadan gördüklerimiz de insanı korkutuyor açıkçası. huzurlu mu değil mi emin olamıyor insan! annemi 2 sene önce kaybettim bu yüzden babam benim için çok değerli. şimdi kendine yetiyor ama ilerde bana ihtiyaç duyarsa seve seve bakarım. Y

Evlenmeden çok önce benim de düşüncem buydu... yani şöyle ben 30 yaşında evlendim.. ee o yaşa gelince ara ara "herhalde evlenebileceğim biri çıkmaz artık karşıma" diye düşünüyordum.. böyle düşündüğüm zamanlarda da 50'li yaşlara gelince huzurevine yerleşirim belki orada evlenirim diye düşünüyordum ama şimdi bilmiyorum.. açıkçası gerçekten huzurlumudur bilmiyorum.. ama iyi yerler de mutlaka vardır.. Allah kimseyi _istemeden_ oralara düşürmesin diyorum yine de

Aklin yerindeyse, emeklilikten sonra esinle orada yasamaya baslarsan, evet huzurlu. Vardi oyle bir ciftimiz, ara sira cocuklari, torunlari gelirdi. Gayet mutlulardi. Ama goz ardi ettiginiz birsey var, o da yaslaninca insanin akli da gitmeye basliyor. Oyleysen isin zor, bir bebek gibi bakima muhtacsin demektir, bu da sana bakanin insafina kalman demek oluyor. Arkanda kapi gibi ailen varsa yine iyi, ama tek birakilmissan ne kadar huzurlu olursun bilmem. Belki de huzurlu olup olmadiginin farkinda bile olmazsin. Ben huzurevinde bakici olarak calismistim, ordan soyluyorum. Herseye ragmen ben de yaslaninca, kendi isimi goremez olunca, huzurevine yerlesmek isterim, ama o zaman da tek dilegim bana sahip cikacak cocuklarimin ve torunlarimin olmasi. B

Çocuklarım, torunlarım kucaklarmı kucaklamazmı bilmiyorum ama hani kayınvalidelere annelere bakmak zor geliyor ya o yüzden ben kimseyi zor durumda bırakmak istemediğim için hep derim yaşlanınca insanlar huzur evlerine gitsin diye.. ha annemi bırakırmıyım hayır.. en iyisi allah kimseyi elden ayaktan düşürmesin, muhtaç etmesin. Benim annemde kayınvalidemle 70 yaşındalar dediğiniz gibi benden iyiler maşallah.. ama ben o gücü ilersi için kendimde göremiyorum. Canım sıkılmasın diyede huzur evi düşünüyorum. Turlara falan katılıp akranlarımla gezmeyi planlıyorum BitterKuzucuk Bal

Alman nüfusunun cogu yasli. Buralarda sosyal devlet daha iyi durumda. Bazi seyleri yapamayan insanlara devlet hizmet götürüyor. Bazilarida kendi istegiyle huzurevlerine gidiyor. am Türkiyede durumlar farkli. benim annem 65 yasinda. Su anda tek basina. Yakinda insallah kizkardesimde yanina gelpievlenecek. benim annem allaha sükür saglikli. dediginiz tüm aktiviteleri öyle güzel yapiyorki benden bile daha aktif. yani bence illa oraya gitmenize gerek yok. insan evinde de yapabilir ama 3 senedir annem acisindanda düsününce icim aciyor. Düsünsenize su istese su vercek kimsesi yok. allah kimseyi yalniz birakmasin. Insallah sizin bu düsüncelerinize gerek kalmdan cocuklariniz torunlariniz sizi kucaklarda onlarin yaninda huzuru bulursunuz..

Bana huzurevlerinde huzur varmış gibi gelmiyor :26: Yaşlı insanlar sevdikleriyle birlikte torunlarıyla oynayarak vs mutlu oluyorlar daha çok sanki. karanfilcicegi adi yok ama kendisi

katiliyorum...

Kendi işlerimi kendim görecek kabiliyet ve sağlık dışında benim dediklerim. Şöyleki;yaşlılıkta bazen günlük işlerini, bakımını yapmak zor geliyor hatta yapamıyorsun. Örneğin, yemek yapmak, temizlik, kişisel temizlik, faturaları yatırmak, alış veriş, bir yerden bir yere gitmek.. unutkanlık.. bunlar beni zorladığı zaman çocuklarımın hayatına müdahil olmamak için maaşımı bir huzur evine bağışlayıp orada kalmak istiyorum. Ara ara gider çocuklarımı, torunlarımı görürüm, gerekirse bir gün kalırım ya da onlar gelirler yine ha evdeyim ha orada değişen bir şey olmaz sanıyorum :)

Mrb sayin editor ilk mesaji ben yazayim. Benim yasim 22 ve bu yasta bu konuda gorusum su : Acikcasi kendi islerimi kendim gorebilecek bir kabiliyete ve sagliga sahip isem ki insallah arzuluyorum, huzur evinde farkli aktivitelere katilmaktan ziyade kendi evimde bahcemde ugrasmak isterim.. Eger sosyal bir grupta bulunmak istersem huzurevleri disinda bu tur aktivitileri sunan gruplar vardir.. hem aktivite hem sosyal paylasim alani.. kendi evimdeki huzuru huzurevlerinde bulacagimi sanmiyorum. kendi ailem, dostum, komsumun verdigi mutluluk, nese huzurevlerinde mevcutmudur bilemem.. sanmam.. Beklentirinize gore cvp vermiyor olabilirim yinede fikrimi soylemek istedm..