Ben burada bir baskı göremedim açıkçası. Ayrıca yumurtalık kanserinin nedeni kötü damat olmadığı gibi tedavisi de iyi bir damat değildir

Annenize katılıyorum herkes kötü değildir tabi ki. Ama böyle şeyler ısmarlama da olmaz. Ha deyince biri bulunmaz. Zaten kötü bir deneyim yaşamışsınız, sırf annenizi mutlu etmek için evlenmiş olmak için evlenmeyin. Anne babayı gururlandırmak için evlenmekten başka şeyler de yapılabilir. Ne bileyim işiniz de var ona konsantre olun. Daha iyi yerlere gelirsiniz inşallah. Annenize de geçmiş olsun

++++ ++++ defne-28

Çok duygusalsınız, ince düşünüyorsunuz. Annenize geçmiş olsun, inşallah tedavisi olumlu sonuç verir. Bu durum için kendinizi veya eski eşinizi suçlamayın. Her anne çocuğunun geleceğini düşünür, evlendiğini, çocuğu olduğunu görmek ister. Belki en azından evlenmeyi düşündüğünüzü bilmek istemiştir. Evlenmeyeceğim demediğiniz için bile mutlu olmuştur.

Anneniz size evlenin evlenmek zorundasın gibi bşy dememiş sadece kısmetse olsun iyi biriyle kendini kapatma demek istemiş. Elbette ki kapatma ama şu an duygusal olarak hassas bir dönemdesin karşına çıkan kişileri iyi seç iyi değerlendir. Annen öyle dedi diye de hemen potansiyel Eş Ada'yı olarak bakma kimseye. A

sağolun Sekoyam İlle de

Bence anneniz baskı yapmamış, sadece evliliğe ve hayata küsmenizi istemiş. Çok hanımefendi bir kadın. Rabbim en kısa zamanda şifasını verir inşallah. Annenizi mutlu olarak gururlandırabilirsiniz, tedavisini hızlandırabilirsiniz. Mutluluğunuzu görmek onun için en büyük hediye. Tekrar geçmiş olsun.

Çok geçmiş olsun. Allah en kısa zamanda sağlığına kavuştursun annenizi. Ben annenizin evlilik konusunda baskı yaptığını düşünmedim. Bu hastalık ister istemez kötü şeyler düşündürüyor, anneciğiniz de haklı olarak düşünmüş, sizin de mutlu olduğunuzu görmek istemiştir. Hoş görün... Allah korktuğunuza uğratmasın. İnşallah herşey yoluna girer, güzel günler görürsünüz.

27 yaşında 2 yıldır çalışan biriyim. Ailemden ayrı bir şehirde yaşıyorum. dümdüz bir hayatım var. 3 yıl önce ise üniversiteden mezun olur olmaz bir evlilik yaptım, ama 2 hafta sonra ayrıldık, çok zor zamanlar geçirdik ailemle. Beni bu şehre bir hayat kurabilmem düzelebilmem için getirdiler. Bir orada bir burada yaşadılar. Uzun bir depresyon süreci yaşadım herşeylerini vererek destek oldular. Babam yıllardır, bir bahçeli ev alabilmek için biriktirdiği parasının yarını bana burada hayat kurabilmek için beni iyileştirebilmek için harcadı. 1 buçuk yıl boyunca boşanma davası sürdü ve bu süreçteki çirkinliklerden daha da çok yıprandık.. Biliyorum onlar çok güçlü göründü destek oldular ama çok daha fazla yıprandılar. Ben akraba arkadaş aile dostu kimse ile muhattap olmadım, ama onlar herkesin ağzını çektiler... burada uzun süre iş aradım, 1 bucuk yıl önce ise güzel bir işe başladım. Düzen kurdum kendime. Herşey yolunda artık kendimi geçindirebiliyorum, boşanma davam sonuçlandı, özgürüm, evime şehrime alıştım, artık düzeldim derkennn.. .. 3 ay önce annemin yumurtalık kanseri olduğunu öğrendik. Apar topar ameliyat oldu. ardından hemen kemoterapiye başladı.. Bu süreçte nasıl hissettiğimi size anlatamam.. Aklımdan geçeni kendime itiraf etmek istemezken, bir arkadaşım annemin durumunu duyup bana geçmiş olsun mesajı atmış 'çok geçmiş olsun, çok üzüldüm hep yanındayım, blablabla... Allah o Ahmeti de ailesinide bildiği gibi yapsın size çektirdikleri için hergün beddua ediyorum' yazmış. O an dışından düşünen arkadasım sayesinde, herşeyden kendimi sorumlu tutuyorum, kendimi çok kötü hissediyorum... Üstüne üstlük 2 yıldır ağzıı acıp evlilik erkek arkadaş lafı etmeyen imasında bulunmayan annem, geçen gün yanına gittiğimde ' evlilik hakkında ne düşünüyorsun?, biliyorsun herkes kötü değil' dedi. İçime bir yumru saplandı. Ne diyeceğimi bilemedim. 'merak etme anne, zamanı gelince olur karşı değilim' dedim ve oda rahatlamış gibi sevindi.. Oysaki uzun süre evlilik düşünmüyordum, hatta arada flörtlerim olsada evliliği aklımdan hiç geçirmiyordum.. Şimdi ise öyle stresliyim ki... Biri olsa annem sevse, oda annemi sevse annem mutluluğumu görse mutlu olsa iyileşse... O kadar hızlı ve çok şey düşünüyorum ki bu sıralar.. Aklım hep meşgul.. hep yorgun..

haklısınız, çok duygusalım.. Ne istese o an yapmaya çalışıyorum. Bir yerde bir şey beğendim desin o an önünde yaparım, akşam şu yemeğimi yesek desin yok demem hemen kalkıp yaparım, evi çiçek bahçesine çevirdik, ne istese içinden geçirse yapmaya çalışıyoruz yeter ki mutlu olsun morali olsun... O günki iki cümlelik evlilik diyaloğunun da içimde ne kadar ağırlık yaptığını anlatamam size. O baskı yapmadı, yukarıda yazdığımdan başka birşey söylemedi zaten.. sorun bende sanırım yada durumumuzda MissCherryBlossom