canım yaa ne diyceğimi şaşırdım. Allah yardımcınız olsun. benimde oğlum var 10 yaşında bazen ben bile nasıl bir davranış biçimi sergileyeceğimi şaşırıyorum. sizin bence dayısına ya da amcalarına durumu anlatıp onlardan yardım almanız gerek. bi de ben bağcıları iyi bilirim oralar gerçekten karışık. çevre değiştirme taşınma gibi bir şansınız yok mu?oğlunuz özünde iyi bir insan ama sanırım babaya olan bağlılığı ve onun çekip gitmesi onu derinden yaralamış. uzaktan da olsa yardımcı olabilecek bir erkek akraba gerek.. ya da babası yani ona hissttirmeden. kız konusunda bence ailesi arıyordur yetkililere haber verin derim. oğlunuzlada lütfen konuşun eğer bu kız seni seviyosa bekler ama sen bana söz ver tedavi olacaksın deyin. ve amateme başvurun. böyle giderse Allah korusun aşırı doz alır bişey olur evladınızı kaybedersiniz. sizi anlıyorum yaşadıklarınız hiç kolay değil ama lütfen hakim olun öfkenize ve oğlunuza el kaldırmeyın dahada kapanmaz yaralar açmayın ruhunda. bu arada kızınız da ergen olmuş ona da dikkat edin derim. nacizane sözlerimi lütfen eleştiri olarak algılamayın. aklıma başka bi çözüm yolu gelmiyor. Rabbim yar ve yardımcınız olsun. kadesa

Allah yardımcınız olsun ablacığım.. bende oğlunuz yaşındayım, sizin yerinzde olsamlı cümleler kuramıcağım, oğlunuz tek kalmış büyük bir sorumlulukla.. siz onları evden uzak tutarak daha kötü yapmışsınız bence, çocuğunuzun ne kadar gururlu olduğunu bile bile.. oğlunuz geri gelmiyecek siz kabullenene kadar, evlendirin ama aynı odada kalmasınlar, "ateşle barutu" uzak tutmaya çalışın, hem kıza karşı bi sorumluluğunuz olmaz, hemde oğlunuz yanınızda olur.. T TinyLove

Çok zor bir durum. Aslında bilinçli bir annesiniz ama oğlunuzun üstüne daha çok giderek babasından da destek alarak kullandığı o zararlı maddeleri bırakmasını sağlayabilirdiniz diye düşünüyorum. Evet genç deli dolu çağı babasını da istemiyor belki ama çaba sarfetmeliydiniz siz de eşinizde. Ben o kızın ve oğlunuzun o konuda doğru söyeldiğine innanmıyorum keşke araştırsaydınız belki de ailesi o kızı arıyordur? Oğlunuzu sevdiği için onunla kaçmıştır yada ne bilim belki de hamiledir? Herşeyi düşünün oğlunuzu arayın ve görüşün o yaştqa ki bir çocuğu başı boş bırakmayın. Üstelik çok erken yaşta istemeden birçok sorumluluk yüklenmiş, uyuşturucu kullanan o çocuğa bunu yapmayın! Siz bir annesiniz ve bundan sonra en azından 1-2 sene daha büyük bir sabırla oğlunuzla uğraşın!!! Ona ehr mzankinden çok sevginizi hissettirin.. Eminim bunun eksikliğini çok yaşamıştır. Babasıyla da görüşün ve durumu anlatın ne olursa olsun babası gidip bulsun ve ilgilensin oğlunuzla

oğlunuz adına çok üzüldüm ilk yapmanız gereken tedavi olmasını sağlamak biliyorum kolay değil ama başka çareniz yok belki şuan da hayatını etkilemiyor olabilir ama ileride daha kötü olacak o kızla da evlenmesine mani olmanız gerekiyor kızın kurtuluş olarak gördüğü kişi de çok tekin değil ki ne biçim anne babalar var şu hayatta hem kızın hem oğlanın babasına bak al birini vur ötekine U

Allah yardımcınız olsun, gerçekten çok zor bir durum bende derdim var zannediyordum sizin dertlerinizi okuyunca benimkiler çok basit geldi bana inşallah en az zararla atlatıp toparlayabilirsiniz ailenizi.

Gözlerim dolarak okudum bütün yazdıklarınızı, hayat kimileri için en zor soruların sorulduğu bir imtihan. oğlunuza değinmeden önce, eve getirdiği kızcağızın akıbeti beni dahada endişelendirdi, 17 yaşında bir kız annesi olarak ve sizinde kızınız var, bu kızcağız için karakola bir ihbarda bulubdunuz mu, ailesi arıyordur onu şimdi belkide. Oğlunuz akıllı bir insan anlattıklarınıza bakılırsa, eğer bu tür bir aile dramı yaşanmamış olsaydı kimbilir bu aklını ne yönde kullanırdı olumlu anlamda, ama şahsi fikrim babasıyla, amcasıyla, dedesiyle vb. ile derhal iletişime geçip yardım almalısınız, tek başınıza altından kalkabileceğinizi düşünmüyorum. Önce kızcağızı ailesine yada yetkili mercilere teslim edip, sonrada oğlunuzun derdine düşüp onu evvela bu uyuşturucu batağından kurtarmaya bakın, tedavisini geciktirmiş olmanızada biraz şaşırmış durumdayım, şartlarınız ne olursa olsun. Ve son olarak bir şeyin önemle altını çizmek istiyorum, bütün bunlar uzun ve zorlu bir süreç olacak sizin için, savaşın korkmayın lütfen, ve KIZINIZ'ı bu süreç içinde ihmal etmeyin, çünkü kızınızda alarm veriyor bunu hissettim( Allah korusun sizleri... hepimizi.. Duanın gücünü hatırlatarak kolaylıklar diliyorum size yaşamınızda. Meleknaz Herşeyin

elbette benimde gözden kaçırdığım şeyler oldu. oğlumun üzerindeki caydırıcılığı hakimiyeti çok erken kaybettim. yaşadıklarım bunlara bir bahane olabilir. Sonuçta güzel giden bir hayatınız varken eşinizin terk etmesiyle neticelenen bir durum söz konusu. Benimde bir takım psikolojik olayları atlatmam kolay değildi. anne olarak sorumlulaklarım vardı. Belki bende de birşeyler yara olarak hep kaldı. Ama yaşım vardı yaşamışlığım vardı bu yüzden elimden geldiğince herşeyi sineye çekmeye çalıştım. Başarılı oldum mu? Bunun cevabını ben bilmiyorum ya da kabullenemiyorum bilemiyorum işte başaramadım demekten de korkuyorum. U

oğlunuz boşanma durumunu hala atlatamamış bence ve tüm bu olanlar onun sonucu. yazınızı okudum ama çok uzun olduğu için gözden kaçırmış olabilirim bu boşanma sürecinde herhangi bir psikolojik yardım almış mıydı oğlunuz? bence şu anda en çok ihtiyacı olan şey tedavi olmak. kendini toparlamadan bir yuva kurmasına müsade edemezsiniz. zatenşu anda ne istediğini bilmiyor ve zararlı alışkanlıklarından kurtulması içinde tedavi şart. U

bu olanların tek sorumlusu babadır... sizi bu halde yıllarca evin hem erkegi, hem kadını pozisyonuna sokan eski eşinizde bunların hesabını öder inşallah.. oğlunuzun bu kadar içine kapanık olması, babasının onu ezip geçmesi oğlunuzda psikolojik sorunlar oluşturmuş... kötü alışkanlıklara yönelmesini sağlamış... ALLAh yardımcınız olsun... babasız evlat büyütmek çok zordur... size kesinlikle eleştirel birşey diyemeyecegim... çünkü hiç bir anne işlerin bu boyutuna gelmesini istemez.. babası nasıl onu silip geçmişse, oğlunuzda yıllarca kendisine emek veren annesini siliyor yolda gördüğü tanımadıgı bir kız yüzünden.. bunu kendisine sorması lazım... gözgöre göre bir yanlışta... yani 20 yaşındaki bir çocugu sizin yönlendirmeniz çok zor... beni bir sorum var... ergenlik dönemlerinde babası tarafından bunları yaşarken, dede, amca, dayı gibi ailede kendisine söz geçirebilecek kimse yokmuydu.. ilgilendilermi yeteri kadar? kendisine model olacak erkek bir büyüğü, yakını, kimsesi olmadımı? _sekerpare_

Allah yardımcınız olsun. Benim erkek arkadaşım benle beraber olmaya başladıktan sonra benim zorumla sigarayı ve alkolü bıraktı annesi ona yıllarca bıraktıramamıştı ama ben bıraktırdım.. Arkadaş çevresi çok kötüydü onu o çevreden kopardım kötü arkadaşlarıyla ilişkisini kesti.. 2 yıldır üniversiteye yerleşmemişti benle çıkmaya başladıktan sonra 3. yılıydı ve üniversitede iyi bir bölüm kazandı.. Arada bir dürtüyorum cuma namazına da gidiyor :) Bir de benle çıkmaya başladıktan sonra oruç tutmaya da başladı oruç tutmazmış mesela.. velhasılıkelam Sizin oğlunuz da o kız için kötü alışkanlıklarını bırakabilir o kız onun hayatını değiştirebilir onu daha düzgün bi insan haline getirebilir bence.. Ama kızın babası ne yapar bilmiyorum sen kimsinde benim kızımı alır evine götürürsün diyebilir kızın babasıyla uzlaşmak gerekir fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Öncelikle merhaba arkadaşlar. benim yaşım 41 istanbulda yaşıyorum. memurum. eşimden uzun zamandır ayrıyım. bir oğlum 20 birde kızım var 17 yaşlarında. Burada birşeyler anlatmamın sebebi tamamen sizlerden bi konu hakkında fikir edinmek biraz da dertleşmek sayılır. Etrafımda konuşabileceğim dertleşebileceğim açılabileceğim güveneceğim kimsem yok. Neyse fazla uzatmayayım benim sorunum oğlum. Oğlum iyi bir aile ortamında büyüdü diyemem. Benle eşim 8 yıldır ayrı yaşıyoruz. Bizi bir kadın için terk etti. yuvamı bozmamak emeklerimizin boşa gitmemesi için en çokta çocuklarım için gururumu onurumu ayaklar altına aldım. Ama olmadı. Olacağı buymuş Allahıma şükür yinede. Oğlum babasına çok düşkündü her erkek çocuk gibi elbet. Eşimin kadınla ilişkisini öğrendiğimde evimizde fırtınalar dur durak bilmedi. Her gün kavgalar hakaretler tartışmalar ve eşimin beni bir kaç kere dövmesiyle sonuçlanan hadiseler. Pişman değilim çocuklarım için yaptım, ezildim. Ama sorunum şu ki ayrıldığımız günden beri oğlumda çok şeyler değişti. Kızımda oğlumda benden ayrılmadılar yanımda büyüdüler. Ama ne büyümek. Kızım belki biraz daha olayları kavrayamacak kadar küçük olduğundan o yıllarda pek üzerinde etkisi olmadı ama oğlum tam anlamıyla çocukluğunda kaldı sanki. Ayrıldığımız gün eşim elbiselerini toplayıp bavuluna alıp tam kapıyı açıp gidecekken o anı hiç unutamam oğlum karşısına çıkıp sanki büyük bir insanmış gibi baba eğer beni de geçip gidersen yemin ederim ki bir daha asla yüzüne bakmam diyişine çocuk olmasına rağmen dolan gözlerini saklamaya çalışmasını. eşim sadece gülmüştü o gün. Aradan 8 yıl geçti ama o günden bu güne oğlum babasıyla tek kelime etmedi. Kimler araya girmedi ki. Kim ne yaptıysa ettiyse babasının yüzüne bile baktıramadılar. Kızımda böyle bir sorun yok. Ama oğlumun bu davranışları beni de zor durumda bırakıyor. Beni suçluyorlar sen doldurdun sen kafasını yıkadın diye. Allah şahidimdir ki oğluma babasıyla ilgili tek kelime kötü söz kullanmadım. En son amcasının cenazesinde karşılaştılar. Bir diğer amcası araya girip yanına götürmeye çalıştı gitmedi. Ben olayları uzaktan izliyorum o sıra. Sonra babası geldi tuttu sarılmaya çalıştı bu bunun iki yakasına tuttu bağırmaya başladı sana o gün gitme dedim anlıyormusun beni gitme dedim gidersen bir daha yüzüne bakmam dedim hala ne yüzle çıkıyorsun karşıma bak o günü birşey söyledim bugünde birşey söylüyorum eğer bir daha bana olurda sarılmaya olurda tutmaya çalışırsan yemin ederim o tabutta seni taşırlar dedi bağıra bağıra Sonra bi tane vurdu herkesin içinde kanım dondu ne yapacağımı şaşırdım. Tuttular uzaklaştırmaya çalıştılar amcaları etrafta bulunan akrabalar ama yok önüne çıkana vurmaya başladı küfür ede ede. Cenaze zehir gibiydi iyice zehir etti oğlum. Aslında bu ilk olayı değil. Dedim ya benim sorunum oğlum. Onunla ne yapacağımı inanın hiç bilmiyorum. Artık öyle bir hale geldim ki gün geçmiyor ki dert eklemesin dertlerime. Götürüyorum eve herşeyini kabul ettimde cenazede hiç mi saygın yoktu ölen amcana diyorum bana karşı hiç cevap vermiyor. Allahım yukarda aslında hiç göründüğü gibi değildir. Bugüne kadar bana karşı ağzını açıp tek kelime etmemiştir. O kadar sinirlenip bazen kendimi tutamayıp vurmama rağmen dönüp kafasını kaldırmamıştır. kardeşini çok sever beni çok sever. Özellikle kardeşine ölür o derece. Kendisi parasız dolanır kardeşine dolandırtmaz korur kollar. Bugüne kadar babasının eksikliğini bir gün olsun yüzüme vurmadı. Erken yaşta aldığı sorumlulukta ailesine karşı hep babaymış gibi davrandı kendince. Benden belki 6-7 yıldır harçlık almıyordur. Onun için çok zordur benden para almak. Bazen çok zorda kaldığında üç beş kuruş alırken bile halini görmelisiniz sanki azarlanmış küçük çocuk gibi. Derslerinde çok başarılı çocuktu eşimle ayrılana kadar. Askeri liseyi kazanmasına rağmen sırf ben yalnız kalmayayım diye gitmek istemedi tüm zorlamalarıma rağmen. Üniversiteye gitmedi sizi bırakamam diye. Aslında babasının yapmadığı fedakarlıkları gözü kapalı yaptı oğlum. Bir gün olsun babamı özledim demedi bana. Bir gün olsun karşımda ağlamadı. O benim bildiğimi bilmesede babasının gittiği ilk günlerdi yastığa kafasını gömüp hıçkırıklarını öyle derinden çekerdi ki kimse duymasın diye odasının kapısından onun o seslerini duymak inanın bir anne için hayatının en zor anlarıdır. Gitseniz teselli etmeye çalışsanız küçük olmasına rağmen bilirim çok gururludur tek kelime etmez üzülmemesi için gitmezsiniz yanına ama orada öylece içiniz parçalanır. Oğlum o senin baban neden böyle kin nefret besliyorsun diye sorduğunuzda sizi muhatap bile almaz. Bana gelen çevreden tepkilerden bunaldığım için zorladım zorladım sonunda ağzından bir kaç kelime aldım yine beni yıktı. Ailme yapılmış hatayı affedemem anne dedi. Yavrum o senin baban o senin ailen dediğimde o zaman hata yapmış bir aileyi kabul edemem dedi her zaman yaptığı gibi çıktı gitti dışarı zorla konuşturmaya çalıştırdığımdan. Oğlumun birde arkadaş çevresi öyle berbat ki herhaldi benim sinirden ölümeme sebep olacak. Ayrılık maddiyat yönünden zor durumda bıraktı beni. İyi bir semtteydik. En azından şimdi yaşadığımız Bağcılara göre iyiydi Bakırköy. Bağcılar it kopuk yuvası. Baba yok bende kadınım işte benim sözümü dinlemez benden korkmaz diye düşünüyorum. Aileden büyükleri amcaları dayıları babamı soktum olaya ama unutmuşum oğlumun başı buyruk olduğunu. Kimseyi dinlemiyor büyük yerine koymuyor umursamıyor. ilk yıllarda eve geç geldiğinde fazla üzerine gitmek istemedim çocuktur merak ediyor diye. Ama sonra git gide ipi tutulmaz hale geldi. Devreye dayısını amcasını soktum dedesini soktum yok dinlemiyor. Kimseden de korkmuyor. Adamlarda koca adamlar vursa aynı şekil sana karşılık veriyor büyük nedir bilmiyor kimsede rezil olmak istemiyor insanların içinde. Oğlumun inanılmaz bir şiddet problemi var. Asla kadınlara çocuklara karşı yok bu konuda içim rahat. Ama damarına basılınca karşısında hemcinsi olmasın tutamıyorsun. Okulda mahallede çok çektim. Kadın başıma beni karakollarda polislerle okulda müdürlerle süründürüyorsun diye çok iğneledim ama her zaman yaptığı gibi karşılık vermiyor. Artık bu dışarı olayını da kabullenmek zorunda kaldım. Taa ki tansiyonumun fırladığı olayı duyana kadar. Karakoldan aradılar kardeşimi aradım bende almaya gidelim diye. neyse gittik beraber. Yine kimle kavga etti diye düşündüm. Vardığımda söylediler üzerinde uyuşturucu yakalamışlar. Mahkemeye hastaneye sevk ettiler. Meğersem esrar ve kokain kullanıyormuş. Üzerime sanki kaynar sular boşalttılar. Daha 18 yaşında çocuksun genceciksin pırıl pırılsın. Gözümü açtım hastanedeyim. Nezarette tutmuşlar bunu bıraktılar bi iki gün sonra. Sigara kullanıyordu ama hiç içmezdi evde yanımda. Kokusu sinerdi üstüne kızardım ama söz dinletemiyorsun bir söyle iki söyle. Uyuşturucu kullanacağına ihtimal vermezdim. Tipi felan değişiyordu ama büyüdüğünü zannediyordum meğersem bebek gibi yüzü uyuşturucudan o hale gelmiş yavrumun. Aldım karşıma çektim sorguya. Keşke hiç konuşmasaydım diyorum o günü hatırlayıp. Söyledikleri o kadar ağırdı o kadar büyüktü ki bir an olsun ölmek istedim. Ortaokul sonda esrar içmeye başlamış. Bir sene sonra ilerletmiş haplar alkoller kokainler. Yıllardır içiyormuş. Oğlum neden ben bu kadın halimle size hem anne hem baba olmaya çalıştım neyinizi eksik ettim herşeyinize koştum size sevgimi şefkat mi vermedim yazık değil mi bana dedim gözyaşlarımı tutamadım. Anne dedi hayatımın sonuna kadar seninde kardeşiminde yanında olacağım dedi. Sizin değeriniz sizin sevginiz bende hiç bitmeyecek. Ama ne olur bana karışma anne dedi ne olur beni yalnız bırak. Kimseye yanaşmak istemiyorum kimseyle muhatap olmak istemiyorum kimseye tek kelime etmek istemiyorum. O kadar doluyum ki anne içimi bi bırakırsam ölürüm dedi. Bunlar olmadan yaşamıyorum. Kolay değil ilk esrar içtiğimde daha 13 yaşında çocuktum anne. Karekteri kişiliği oturmamış ufak bir çocuk. 13 yaşından bu güne gerçek ile hayal arasında ki o ince çizgiyi kaybettim ben. Gerçekler beni boğuyor anne gerçekler beni hiç korkmadığım kadar korkutuyor dedi. Biliyorum bize hem annelik hem babalık yaptın. Çok iyiydin anne ama ben bir yerde eksik kalmışım gibi sanki hayatım bir kaset gibi ve bu kaset bir yerde takılı kaldı dedi ve seneler sonra ilk defa gözlerinin dolduğunu gördüm. Babasının gittiği o günden beri ilk defa benim görmeme izin vermişti gözlerinin dolduğuna. Söyledikleri o anki hüznü aklımdan bir an olsun çıkmıyor. Keşke hiç birşey sormasaydım diyorum. Sonra yine her zaman yaptığını yaptı. Birisi onu zorlayınca karşısındaki kadınsa ya hiç konuşmaz ya da çıkar gider. Erkekse kavgayla hesaplaşmaya kalkışır. Şu an 20 yaşında. Ben iki senedir kullandığını biliyorum. O kadar yıldır içiyormuş bir gün olsun bunu eve hissettirmemesi farkettirmemesi de çok şaşırtıcıydı. İyi bir anne olduğuma inanıyorum. Bunu nasıl fark edemedim hep suçluyorum kendimi oğluma sorduğumda ise ben bunları bilmene rağmen hala içecek kadar aşağılık ama evdeki huzuru bozmayacak kadar da düşkün değilim diye kapattırdı konuyu. Tabi milletin ağzı tutulmuyor ki. Yine bütün suçlayıcı gözler benim üzerimde. Ama gel gelelim başa çıkamadığımı anlatamıyorum bir türlü. Kimse kimseyi anlamıyor ki. Bütün herşeyi sineye çektim de herşeyi kabullendim de artık son damla bardağı taşırdı. Bu kadar anlatmamın sebebi başta da dediğim gibi biraz dertleşmek biraz da oğlumun ne gibi bir yapıya sahip olduğunu anlayabilirseniz bana bu son damla konusunda yardım edersiniz diye düşündüm. Artık uykularım tamamen kaçtı. bir hafta önce eve bir kızla geldi oğlum. İlk defa gördüm onu bir kızla. Daha önce vardı bir kız arkadaşı bildiğim kadarıyla 4-5 sene siz gençler yeni dilde çıkmak mı diyorsunuz bilmiyorum sevgilisi vardı. Oğlum pek bişey anlatmaz ama bişeyide gizlemez öyle. Telefonu felan ortadadır hep. birinin görüp görmemesi onun için pek önemli değildir. Neyse mesajlarını benim kızım okumuş o sevgilisi olan kız bizim oğlandan ayrılmış. Geldi bana anlattı kızım. Seni çok seviyorum ama çok içine kapanaksın bana tek kelime birşey anlatmıyorsun ne kendin ne ailen hakkında. Kim olduğunu o kadar yıla rağmen hala bilmiyorum diye. Sonrasını bilmiyoruz pek birşey yakalayamadık ne ben ne kızım. Neyse oğlum elin yabancı kızını alıp getirmiş eve. Kızın yüzünde biraz morluklar kızarıklıklar vardı birşey sormadım. Oğlum o kadar koruyucu kollayıcı bakıyordu ki ne yalan söyliyim birşey söylemeye cesaret edemedim. Beraber yemek yedik kaldırdık sofrayı felan. Oğlum beni mutrafakta yakaladı ve anne bu kız bi kaç gün burda kalmalı dedi. Oğlum neyin nesidir evi barkı yok mu bu kızın dedim anne anlatırım dedi yeter ki bu gece ses etme uyusun dedi birşey demedim. Birşey desem alacak kızıda götürecek bilirim yüzüstü bırakmaz kimseyi. Allahtan ahlak namus konusunda babası gibi değil. Çok temiz çok dürüst Allah bozmasın. O kız kızımla odasına uyumaya gittiler. Oğlum geldi yanıma. Anlatmaya başladı. Yolda görmüş bizim yufka yürekli. Ağlıyormuş tek başına sessiz bir yerde. Yanına gitmiş sormuş konuşmamış başta. Sonra dökülmüş babasının sürekli dövdüğünü alkolik olduğunu artık dayanamadığını son olarak üniversiteyi kazandığını ama göndermediğini tartıştığını ve babası yine dövmeye kalkışınca kaçtığını sığınacak kimsesinin olmadığını felan filan. Ne yalan söyliyim içim burkuldu. Aynı yaşta kızım var. Benim için sorun değil bir kızım da o olur bir tabak fazla konur sofraya ama tanımıyorum nasıl güveneyim ki. Oğlum insanlarla kanlı bıçaklı mı olmak istiyorsun dedim. Bu kız dediği gibi babası varmış ailesi varmış bize ne söz düşer dedim. Anne görmüyormusun kızın halini nasıl babasına teslim edeceksin diyor. Seninde kızın var sen annesin sen bunların olmasına izin verirsen nasıl bunla yaşarsın dedi. Bende yardım etmek istiyorum ama çocuklarım var evim var başıma bela almak istemiyorum durduk yere. Tek ben böyle düşünmem ya bir çok insan böyle düşünür hemen hemen. Neyse ben uyuyorum dedi bende giderken yarın görmek istemiyorum dedim bana öyle acıyarak baktı ki kendimden o gece nefret etmemi sağladı ama yapacak birşeyim yok dünyanın kanunu böyle sonuçta. Sabah oldu kahvaltı yaptık kız sevecen sıcakkanlı birine benziyor az çok insanları tanıyabilecek yaştayım kesinlikle iyi niyetli birine benziyor. Sonra ben sorular sormaya başladım. Anlattı olayı oğlumun anlattığı gibi biraz geçmişten bahsetti ailesinden felan peki ne yapacaksın bundan sonra diye sorduğumda kafasını eğdi konuşma boyunca sadece dinleyen oğlum cevap verdi seçeneği varmış gibi neden soru soruyorsun dedi anne. Ne yapacak bizimle biraz kalacak sonra bakarız gerisine dedi. Ben sen kim oluyorsunda benim yerime karar veriyorsun diye sert çıkınca kız hemen kalktı ben herşey için teşekkür ederim sizin huzurunuzu kaçıracağım bu gidişle dedi bizim oğlan delirdi hemen. Anne dedi hani diyorsun ya sen kim oluyorsunda benim yerime karar veriyorsun diye ben gamzeyle evlenmek istiyorum o zaman birşeye karar vermek zorunda kalmazsın. benim sinirlerim boşaldı herhaldi gözlerim karardı baygınlık geçirmişim. Güç bela ayıltmışlar. Kendime biraz gelince kalktım oğluma bi tane tokat attım. Başladım biraz bağırmaya o zıkkımları kim içecek sağ solda hep kavga ediyorsun bu kız arkadan senin pisliklerinimi toplayacak hep zibidi arkadaşlarının kahrınımı çekecek eve geç gelişinimi çekecek babasından ailesidnen gördükleri yetmiyormuş gibi bir de sen mi hayatını karartacaksın kızcağızın dedim. İşte ağzıma ne geldiyse söyledim. Yine her zaman ki gibi dinledi. Sözlerini bitirdiysen ben konuşmak istiyorum dedi. Hakikatten bende merak etmiştim ilk defa konuşmak istiyordu kendiliğinden herhaldi. Ben gamzeyi hiç bir seçeneği yokken kendi ellerimle gidip yanlış olana veremem dedi. Ailesindeki sorunlar beni ilgilendirmiyor ama gamze eğer istiyorsa bundan sonra kendisiyle ilgilenebilirim. Yanlış birşey yapacağıma inanmıyorum. Bir hayat kurtulacaksa ben kendimden bazı şeyler düzeltmeye hazırım. Bir aile kurabilirim yıllardır üzerime yüklenmiş sen evin erkeğisin sen evin babasının sözlerinin karşılığını hakkını verebilirim. Ne yalan söyliyim ki oğlumun 10 yaşında da 20 yaşında da yüreği hep aynıydı. Her zaman büyüktü. Ne benim ne babasının hiç bir özelliğini almamış. Ama bunu kabul edemezdim. Evden ikisinide kovdum. Geri gelmeyeceğini bildiğim halde kovdum. Kızım günlerdir bana karşı tek kelime etmiyor. Senelerdir herkes abimin yanlışlarından konuşur herkes hatalarından bahseder bunlara bir gün olsun inanmadım dünde yanılmadığımı gördüm dedi. Kızkardeşini arayıp sormuş beni de aradı ama cevap vermedim vermiyorumda. Ne yapıyor kızıma sordum neden ki kovmadın mı niye düşünüyorsun diyor. Zor bela anlattırdım. Kızı bir pansiyona götürmüş kendiside 14-15 yaşından beri çalıştığı oto tamiri dükkanında kalıyormuş. Patronu çok sever ustasıda. Bir gün işyerine gittiğimde patronu bana teşekkür etmişti böyle bir çocuk yetiştirdiğim için. Çok gururlanmıştım gerçekten. Aslında bilmiyorum ama daha oğlum 20 yaşında askere gidecek daha. Askerden geldikten sonra kendine daha iyi bir çeki düzen verir mi bilmiyorum? Ne yapacağımı inanın hiç bilmiyorum. Zorla bir iki kez psikoloğa götürmüştüm ama kadına senle bir şey paylaşmak istemiyorum seni tanımıyorum bile nasıl benden rahat olmamı istersin demiş. Kadın peki ben sana kendimi anlatayım biraz demiş seni tanımak istemiyorum demiş. Bir diğerine götürdüm zor bela buraya annemin hatrına geldim felan filan demiş olmadı yani anlayacağınız.. Şimdi siz benim yerimde olsaydınız bu oğlana güvenip yola çıkar mıydınız? Aslında oğluma herkesten daha çok güveniyorum. Koruyucudur kollayıcıdır sevgi şefkat gösterdiğinizde inanır aynı sevgiyi şefkati fazlasıyla verir. Ama yanlışları var. Evlenmenize izin veriyorum desem nolur ilerde ailesiyle sorun çıkmaz mı hadi bizim oğlan biraz serttir felan ailesi çekinirde, eşine karşı yanlış yapabilir mi? çünkü daha çok genç her ne kadar olgun biri yapsa da yaşadıkları gördükleri erken sorumlulukları yine de içimde kötü bir his var. Uyuşturucusu alkolü arkadaşları şiddet eğilimi felan korkutuyor beni. Allahım sen yardım et ne olur aklımı kaybedeceğim. Biraz uzun oldu ama yinede teşekkürler bana bu imkanı verdiğiniz için. T Tweety -Zık- tek ayak

okurken gözlerim doldu zor bir hayatınız olmuş oğlunda çok etkilenmiş ama yolda gördüğü hiç tanımadığı bir kızla evlenmek istemesi beni çok şaşırttı. bence ilk olarak oğlunun tedavi olmasını sağla. kötü alışkanlıklarından kurtulmalı. yaşı daha çok genç evlilik için çok erken. kıza da üzüldüm ama çözüm evlilik değil kioğlunla görüşüp tedaviye ikna et evliliği sonraya bırakmasını söyle canım Allah yardımcın olsun U

hepsini okudum üzüldüm ALLAH YARDIMCINIZ OLSUN INSALLAH ama oglunuzun hic tanimadigi bir kizi yolda agliyor diye size getirmesi, ve yine hic tanimadigi bi kizla evlenmek istemesi beni sasirtti acikcasi birde oglunuzu bu zararli aliskanliklarindan kurtulmasi icin neden ikna etme cabasina girmediniz, bir konusmasiyla kendi haline birakmissiniz neden bir hastaneye yatirmadiniz yavas yavas erimesini seyretmenizde sasirtici...:26:

anladim onu kaybetmektense goz yummak daha iyi diyorsunuz tabi ne yasadiginizi en iyi siz bilirsiniz bize burdan soylemek kolay ALLAH YARDIMCINIZ OLSUN INSALLAH GONLUNUZE GORE VERSIN umarim hersey yoluna girer... C combine

8 yıldır babasının suratına bakmamış. sadece kendini kin ve nefretle doldurmuş. cenazeden sonra babasının dünya üzerinde karşılaşmak isteyeceği en son kişidir oğlu herhaldi. onda bu fedakarlık bu sahiplik duygusu yok. bir kaç gün düşünmeye dinlenmeye ihtiyacım var. belki cevap vermezsem pişmanlık duyar gelir yanıma. içimde böyle bir his var. biliyorum o annesinin yavrusu benden kopamaz. Ben cevap verirsem kendisini avutabilir annem konuşuyor benle diye. ama cevap vermeyip kendiliğinden gelirse elim daha güçlü olur gibi. en kötü aralarında birşeyler olacaksa da benim yapacağım yoldan söylediğim yoldan gitmelerinde fayda var. M

Benim belki yaşım vardı sonuçta yaşamışlığım vardı anneydim ama insanız sonuçta bir anda aynı yastığa baş koyduğunuz eşinizin evini çocuklarını bir kadın için terk etmesi bende de derin izler bıraktı. Çok kolay toparlayamadım. Çok fazla destek görmedim çevremden de. Benimde zamana ihtiyacım vardı ama çocuklarım da vardı. Seçim şansım yoktu. Bazı geceler ikisinide yatağıma alır birini bir yanıma birini bir yanıma öylece uyurduk. Bu benim tek gücümdü tek dayanağımdı. Bilgi birikimim olacaklar hakkında fikrim yoktu. Ben sadece annelik duygularıyla ikisini yetiştirdim. Yeterli oldu mu? sonuç ortada. Yardım edemedim. Sonrasında ben kendimi daha yeni toparlamışken oğlumu elimden kaçırdım. Bu da gözlerimin önünde oldu ama yine çaresiz kaldım. Farkedemedim. Geçen yıllar çare olmadı zehir oldu. Oğlumun şiddet sorunu var ama bayanlara karşı asla böyle birşeyi olduğunu ne işittim ne gördüm. Daha bırakın küfürü ağzından salak aptal gibi kelimeleri bile duymadım. Neredeyse yaşı kadar kız kardeşi var bir gün olsun sesini yükselttiğini bile görmedim. Bana karşıda öyle. Ama şiddet sorunu gerçeğini değiştirmiyor bu. Artık yüzünde vücudunda yara şişlik felan gördüğümde öyle ki şaşırmıyorum.

asıl sorun şu aslında. istediğiniz anda onla konuşamazsınız. sizi muhataba alırsa kendi adınıza şanslı gündür o gün. erkek çocukla zamanında ipleri elinden kaçırmış bir annenin uğraşması inanın çok zor. sonuçta çocuk değil tutup kolundan istediğini yaptıramıyorsun. her gün eve geldiğimde yolunu beklediğimde inanın dehşet verici düşüncelere kapılıyorum. Eve geldiği her gün şükrediyorum bugünde Allahım oğlumu bana bağışladı diye. Yavrum gözümün önünde kaybolup gidiyor. Ama yapamıyorsun işte birşey. Bırakın birşey yapmayı birşey yapmayı bile deniyemiyorsunuz. Her çözümü başlamadan bitirebiliyor. Eve getiirp evlenme konsunda benimde çok şüphelerim var. Ama kızcağızın yüzündeki morluklar felan biraz da olsa inanmayı başardım. aralarında bir yakınlıkda hissetmedim veya bir bakış felan. Bilmiyorum artık öyle çaresiz haldeyim ki aklımda yüzlerce binlerce düşünce. yoruldum. U

Allah yardımcınız olsun, Oğlunuz için çok üzüldüm gerçekten, daha küçücük bir çocukken kendini evin babası yerine koymaya çalışmış ve bu yükün altında ezilip kalmış yavrucak. Bence oğlunuz aradığında onu anladığınızı, yapmak istediğini takdir ettiğinizi, fikirlerine saygı duyacağınızı fakat 2 tane şartınız olduğunu söyleyin, 1-amatem e yatıp tedavi olacağına söz verecek 2-getirdiği kızı kendi tedavi olana kadar yetkililere teslim edecek. Bu sorunları halledip getirirsin kızı hepberaber yaşarız deyin, tuba_seker

Allah yardımcınız olsun, inanın nutkum tutuldu, son satırına kadar nefesimi tutmuşum neredeyse. Çok zor günler geçirmiş ve hala geçiriyorsunuz. Çok zorlu bir sınav veriyorsunuz. Rabbim yüzünüzü güldürsün inşallah. Benimde 1 oğlum var Allahım tüm yavruları, yavrularınızı ve yavrumu kötülüklerden esirgesin. Diyecek bir şey bulamadım inanın... E EBRU 72

arkadaşım, Allah güç, kuvvet, sabır versin sana... bende 20 yaşında bir erkek çocucuk annesiyim... durumun çok zor ve ağır ne diyeceğimi bilemedim... ama oğlun düzenli çalışıyor ve çalıştığı yerde de seviliyormuş yani sebatkar bir çocuk bu çok önemli bir meziyet... tedaviye ihtiyacı var bu çocuğun... neredeyse toparla oğlunu babadan ayrı zaten sana da diş bilemesin... çok üzüldüm Allah yardımcın olsun... dualarım seninle...

Sanırım sizin de seçeneğiniz yok şu durumda. Oğlunuz kabul etseniz de etmeseniz de dediğini yapacak. Belki onu tercih edecek size kızacak izin vermediğiniz için. oğlunuzu kaybetmeyin. Ama kızı da iyice bir araştırın. ... En büyük korkum. iki evlat yetiştiriorum ben de. Sizin gibi babasız. Ya bunlar olursa diye. Kendi başıma altından kalkabileceğimi düşünmüyorum. Uzman yardımlarıyla, dualarla çocuklarımı yetiştirmeye çalışıyorum. Çok çok zor gerçekten. Allah yardımcınız olsun..

boşanma olayınız çok fazla travmatik olmuş oğlunuz için. çocuklarım için yuvam dağılmasın diye düşünürken o süreçte yaşadıklarınız, bugün bu durumun sorumlusu.. keşke bu kadar direnmeyip medenice ayrılsaydınız. oturup çocuklarınızla konuşarak, sizi çok seviyoruz, ne olursa olsun, ayrı da yaşasak, anneniz ve babanızız diyerek ayrılsaydınız. o zaman muhtemelen oğlunuz bu durumda olmazdı. neyse olmuşla ölmüşe çare yok. şimdi oğlunuzun tedaviye ihtiyacı var. inşallah bu illetten kurtulabilir. Allah herkesin evladını korusun, kötülerden, kötülüklerden.. U

asıl sorun şu aslında. istediğiniz anda onla konuşamazsınız. sizi muhataba alırsa kendi adınıza şanslı gündür o gün. erkek çocukla zamanında ipleri elinden kaçırmış bir annenin uğraşması inanın çok zor. sonuçta çocuk değil tutup kolundan istediğini yaptıramıyorsun. her gün eve geldiğimde yolunu beklediğimde inanın dehşet verici düşüncelere kapılıyorum. Eve geldiği her gün şükrediyorum bugünde Allahım oğlumu bana bağışladı diye. Yavrum gözümün önünde kaybolup gidiyor. Ama yapamıyorsun işte birşey. Bırakın birşey yapmayı birşey yapmayı bile deniyemiyorsunuz. Her çözümü başlamadan bitirebiliyor. Eve getiirp evlenme konsunda benimde çok şüphelerim var. Ama kızcağızın yüzündeki morluklar felan biraz da olsa inanmayı başardım. aralarında bir yakınlıkda hissetmedim veya bir bakış felan. Bilmiyorum artık öyle çaresiz haldeyim ki aklımda yüzlerce binlerce düşünce. yoruldum. . push ; U

okurken nefesimi tuttuğumu farkettim çocuklarınıza kol kanat germeye çalıştıkça bişeyler gözden kaçmış demekki yalnış anlamayın bunu sizi suçlamak adına söylemiyorum sadece evladınıza olan güveniniz onu biraz rahat bırakmanıza sebep olmuş ve aslında siz doğru olanı kendiniz dile getiriyorsunuz hiçbir anne evladı alkol, uyuşturucu, kötü bir arkadaş çevresini çekmek zorunda değil o kızda kendini mecbur hissettiği için oğlunuzun bu alışkanlıklarına sesini çıkartmayacaktır ama sadece sahipsiz hıssettıgı için oğlunuzla evlenmesi ona karşı kendini mecbur hissettirecektir ve allah korusun eşinizin size yaptığını bu kızda oğlunuza yapabilir sevmediği bir insanla evli olunca birgün karşısına çıkan birisini sevebilir ozaman oğlunuz neyapar dersiniz? GULSEMEDIHA

Allah yardımcınız olsun. Oğlunuz, babası gittiğinde 12 yaşındaymış sanırım. Büyük bir travma geçirmiş olmalı. Keşke o zaman, tazesi tazesine çaresine baksaydınız. 12 yaş, nihayetinde çocuktur. Çocukken daha rahat söz geçirebilirdiniz. Okulla, pedagogla, aieyle elele verip bir çözüme giderdiniz. Şimdi siz kızdan çekiniyorsunuz ama o kız için de sakıncalı bir durum var. Oğlunuz uyuşturucu kulanıyor ve şiddet eğilimi var. Kızın geleceği, baba evinden çok farklı olmayabilir. Burada da keşke kıza anne gibi yaklaşıp eve dönmesi için ikna etseydiniz diyeceğim. Oğlunuza son yaptığınız çıkış , daha önce de böyle çıkışlar yaptığınızı düşündürüyor. Sert bir anne misiniz acaba? Oğlunuzla iletişim probleminiz varmış gibi geldi. Oğlunuz, babasının gidişinden sonra sizi üzmemek adına, size asla karşı gelmemiş sanırım. Bir de bayılmanız eminim elini kolunu bağlıyordur. Yazış şekliniz, bilgili ve kültürlü birisi olduğunuz izlenimi veriyor. Sizin gibi bir kadının, oğlu yanlış arkadaşlar edinip eve gelmemeye başlayınca müdahale etmemesine şaşırdım. İletişimde problem var orası kesin. Bence oğlunuz yardım almıyorsa, siz yardım almayı denemelisiniz. parkon bence

tüylerim diken diken... Allah yardimciniz olsun... Nasil bir akil verebilirim bilmiyorum... cok karisik bir durum... U

Siz anneler ne kadar cefakar, ne kadar koca yürekli yaratılmışsınız... Biz evlatlar da sizlere eziyet etmek için ne denli çaba gösteriyoruz... Ben çok üzüldüm yaşadıklarınıza. Eşinizle ayrılmanın acısını bile doyasıya yaşayıp atamadınız belki o dönem. Belki saatlerce ağlasanız, belki saatlerce düşünebilseniz o acı hemen çıkacaktı yüreğinizden ama evlatlarınız için güçlü olmaya çabalarken acıları hep zihninizin arka odalarına ittiniz ve belki yavrunuzun birkaç hareketinden anlayabileceğiniz kötü alışkanlığını meşgul, yorgun usunuzla farkedemediniz... Ve yine acısı sizin omuzlarınızda, yine sizin zihninizde... Oğlunuz babası gittiğinde herşeyi algılayabilecek yaştaymış aslında, verdiği tepkiler o yüzden şiddetli olmuş bence. Ve muhtemelen duygusal bir yapısı var. O nedenle kendini güçsüz hissettikçe o maddelere sığınmış... Sinirli yapısı da malum duygusal yanını gizlemek için bir zırh, aynı zamanda duygularının da bir çeşit dışa vurumu... Siz iyi ve duyarlı bir annesiniz. İnşallah herşey en kısa zamanda yoluna girer. İnşallah en kısa zamanda oğlunuz kötü maddeleri kullanmaktan vazgeçer, tamamen hayatından siler... Tabi bizler size şöyle yapın, böyle yapın gibi yönlendirmede bulunamayız çünkü keskin bıçak üzerinde yürümek gibi bir durum oğlunuzun durumu. Bir uzmanla görüşüp onun tavsiyelerini alsanız daha iyi olur gibi. Ondan tamamen elinizi çekmeniz belki size mesafe koymasına neden olur, bulunduğu durumlar karşısında fevri kararlar verdiğini okuyup gördük, aynı zamanda kafasına koyduğunu yapan tavrını da... Herşeyi kabul edip kucağınızı açsanız bu defa sonu belli olmayan bir kuyuya atlamış olacaksınız. Malum o kız hakkında, sadece kızın anlattığı kadar bilgi sahibisiniz... Bir uzman size daha iyi bir yol krokisi çizecektir eminim. Allah yardımcınız olsun her daim... T Tweety -Zık- tek ayak

Kız hakkında hiç bir işlem yapmadım. bunuda düşünmedim değil ama yapmadım. ne anlatacağımı bilmiyorum zaten. kız hakkında daha en ufak bir fikrim yok. sadece anlattıkları kadar ne doğru veya ne kadar yalan. sadece dıştan süzdüğüm temizli yüzlü bir kız. oğlumun tek hayali rüyalarını süsleyen tek şey askeri liseye gitmekti. Çocukluğu varsa yoksa Mustafa Kemal Paşaydı. Anıtkabir Çanakkale Selanik babasıyla bu tür anlam ve önemi yüksek olan yerlere çok fazla gitti. Kazanmasına rağmen yanlız kalacağız diye gitmedi. gitmesini bende istemiyordum içten içe çünkü tutunduğum şeyler çocuklarımdı ama ısrarla gitmesini söyledim hayır olmaz dedi. Bu hikaye onun için kapandı mı bilmiyorum ama benim içimde kapanmadı. Çünkü mahçubum. Ama hiç yüzümüzede vurmadı. Keşke gitseydi diyorum bazen. Şimdi olduğu halde olmayacaktı belkide. Sebep-sonuç ilişkisi işte hep keşkeler süsler bu ilişkiyi. babası konusunda yapacağım hiç birşey yok inanın. bunu çevremden duymaktanda sıkıldım. babasına vurmuş bir oğulun ölümle tehdit bir evladın yıllardır yüzüne bakmamış iki yabancıya dönüşmüş insanların inanın bir araya geldiklerinde telafisi olmayan hatalar ortaya çıkar. Ben kendi babamı, amcalarını dayılarını aile büyüklerini çok koydum araya. yardım etmelerini söyledim. konuşmaya çalıştılar muhatap bile olmadı koca adamları rezil etti. biraz diş göstermeye çalıştılar beceremediler bi türlü. Babam 68 yaşında. Allah uzun ömürler versin. 68 yaşındaki koca adam bile oğlumla yan yana gelmeye çekiniyor. söyleyeceği bir şey varsa da normal olarak söyleyemiyor resmi bir makamda bir dairede çekinir derecede konuşuyor. Erkek kardeşim bi ara tuttu evde kolundan yeter artık annenin senden çektiği ne istiyorsun kadından dedi kolunu büktü bir daha bana bu uslupla yaklaşma dedi. ben korktumda araya girdim lüzumu yok birşey olur felan. anlayacağın hiç kimse umrunda felan değil. çevreymiş saygıymış insanların hakkında ne düşündüğüymüş hiç biriyle ilgilenmiyor. Kızım abisine çok düşkün. evden kovduğum için bu aralar bana karşı tepkili biraz. Tek düşüncesi üniversiteye gitmek şu anda. Dershaneye gidecekti evin borcu vardı onu bitiremedim hala Allah herkese ev nasip eder inşallah gönderemedim. Baya üzüldü ama abisi gitmiş işyerinden borç almış maaşımdan kesersiniz demiş patronu çok seviyor onu Allah razı olsun adam ne gerekiyorsa yapsın kardeşin sen benim evladım sayılırsın demiş. Allah razı olsun adam bütün bir senenin masrafını kendi cebinden karşıladı. Kızım inşallah üzmeyecek beni.