Valla şu an aynı moddayım. Psikolojim yorgun, içimdeki ses çığlık atmak istiyor ama suratıma sakin bir ifade takınıp geziyorum. İnsanlarla paylaşma konusunda da çok iyi değilim, duygularımı gösterince üzecekler diye istemiyorum ama bu beni x2 daha da yoruyor. Sürekli bir kontrol altında tutmaya çalışıyorum kendimi.

İntternetten video da izliyorum. Evet güzel videolar var. Bende de son zamanlarda otobüste daralma oluyor. Sıkılma geliyor özellikle iş cıkısı bindiğimde. Yani aslında biz düzeltiyoruz kendimiiz insanlar bozuyor takmamayı öğrenmek lazım bak burda bile biri yorum yapmıs bana bencilce. Suclamıs senle ömür gecmez filan demiş. İnsanlar bu kadar kötü kalpli düşüncesiz olabiliyor tabi bazıları..

Bende panik atak anksiyete belasına bulaştım ilaç kullanmıyoru ataklarda krizlerde baş edebilmeye çalışıyorum. internettten süper ötesi anksiyete panik atak videolarını izliyorum cok cok faydalı cok faydasını gördüm. gittiğim psikologdan bile daha iyi. youtube da psikaytrilik doktorların videoları var terapileri var bedava hemde aç izle hergün.. yorumları oku. Ben yoksa arabada özellikle daha çok atak geliyor. yola çıkmaya korkar oldum artık. Evden çıkamıyordum düşün halimi. Şuan çıkıyorum atak geldiğinden savaşıyorum ağlamıyorum. En azından hastane gitmiyorum geçici olduğunu biliyorum. Tedavini bırakma ek olarak videoları izle. Senin gibi hasta olanlarla konuş daha iyi gelecektir.

Zaten sorun birşey yapmak istememek.. Hemde hiçbirşey

Ya zaten senin gibiler arkadasım olmasa da olur. Bu ne düşüncesizce konusma stili böyle ya ne hakla beni suclayabilirsin ki? Kim olarak? Çok rahatsızsan okuma yorum yapma. Depresyon hastası annen senin yüzünden iyileşmiyor bile olabilir resmen bencilsin. Düşüncesiz.

5 yıl kadar kullanımdan sonra bu kadar çökkün olmamalıydınız bunu da belirtmem lazım. Ayrıca ilacı bıraktım depresyon hemen geri geldi gibi basit bi mantığı da yok bu işin. Tam olarak hangi tanıyla kullandınız? Döngülü ve yineleyen bi depresyonunuz var sanırım? Şimdiye kadar terapi ayağını hep eksik bıraktıysanız bu da bir neden olabilir. C captain price erkek

Yarın ya da başka zaman, illaki geçecek. Umarım çabuk geçer. Acil şifalar.

Canım ilacı bırakıyordum terapi ile yenmeye calısıyorm ama zorluyor baya. Sen ne kadar zaman içtin antidepresan

Umarim cabuk atlatirsın buhramin burda belli.

Annenize de böyle davrandıysanız vay haline kadının... Ben de yattım hastanede aylarca, defalarca... Benim de arkadaşım yok çok ama bu insanları baymaktan değil içe kapanmaktan. Dışarı çıkamamaktan, konuşnak istememekten. Onlarca psikiyatrik hastalık var siz nasıl birini baz alarak konuşabiliyorsunuz? Depresyon tıbbi bir rahatsızlıktır. Ateşi olan, grip olan birisine diyebiliyor musunuz "kalk bi koşu git bakkala gel" diye? Bu dedikleriniz de o derece saçma. Lütfen hasta olan indanlara böyle konuşmayın. bu bir durum değil, hastalık. Her yıl kaç kişi intihar ediyor bu yüzden biliyor musunuz? Allah çevrenizdeki insanlara sabır versin. Özellikle arkadaşlarınıza...

Maneviyata yönel. Dua et ferahlayacaksın Feel Good Inc Still livin' biatch tek ayak

Acımasız olacak belki ama seninle ömür geçmez, çevrende kimsenin olmadığını hiç arkadaşının olmadığını söylüyodun hep demek ki bu sürekli depresif bunalımlı halinden kaynaklıymış. Annem çok ağır depresyon hastası hastanede yatış tedavisi bile gördü, emin ol senin kadar değil yani. Biraz silkelen kendine gel.

Sağol canım teşekkürler

İnanılmaz bir acı. İçim kuş kadar ürkek. en ufak bir incitilmeye kötülüğe sanki yıkılacakmış gibi kalbim. Ve içimdeki o amansız bağıra civarına ağlama hissi. Ben yoruldum. Gercekten cok derdi olan insan var hemde ne dertler ama herkes bu duruma gelmiyor. Demekki beyni düşünceleri daha iyileştirici daha iyi calısıyor. Belki hayata bakış açısı bilemiyorum. 2013 ten beri antidepressan içiyordum bir kez bırakmıştım 6 ay kadar sonra yine dönmek zorunda kaldım. Şimdi ise yine bırakmaya giriştim 1 bucuk ay oluyor. Lakin inanılmaz sekilde acı cektim. İlk atak geldi anksiyete olarak onu atlattım. Psikologum haftada bir e cıkardı seansları seansı 200 tl ona bile razı oldum yeterki ilacsız yaşayabileyim diye. Pasifloralı bitki çayı içiyorum. Birde dahilşyeden herşeyime baktırdım hipoglisemi cıktı o da depresyon Vs yapan bişe kan şekeri düşüklüğü yani beslenmeni düzenli tutmalısın dedi doktor. İşe geldim bu gün ama nasıl sanki ruhuma binlerce ok saplanmış gibi. İyi gibi davranmaya calısıyrıum işyerinde kimseye dert yanmamak için. Cünkü insanlar sevmez bilirim derdi tasarı yansıtan. Dün kızkardesim bile yeter artık aptalca gibisin sürekli aynı seylerden bahsediyorsun papağan gibisin dedi. Benim de derdim var bana yüklüyorsn derdini bencilsin filan dedi. Biliyorum onun da sıkıntıları var illaki aynı ailedeyiz en basta sadece o bana göre farklı biraz daha iyimser bakar hayata. Bugün yine psikolog seansım var aksam. Gercekten antidepressan kullanmak istemiyorum cünkü korkuyorum bu ilaçlar organik zararlar veriyor hatta belki beyne de zarar veriyor. Ne yapmalıyım hiç bilmiyorum cok acı cekiyorum gecer mi bu süreç diye direniyorum

İş değiştirme imkanın var mı? İş yerin psikolojini hepten bozuyor gibi sanki.

terapilere gittim ara ara hafta 2 gittiğim olmustu basta sonra 1 e düştü. yani totalde 2016 ocaktan beri destek aldım. iyi geldiği cok zamanlar oldu tabiki.. ama desteği kesince yine bir baş etmekte zorlanma var. Tanı şu depresyon ve anksiyete. Aama beni en cok yoran anksiyete imiş. Kaygıyla baş etmekte zorlanıyorum. Birde ben hiçbir zaman yüksek doz ilaç içmedim. Çünkü ilaca cok karsıydım en basta sonra kullanmaya basladım onu da hep 10 mg olarak gittim. Doktor 20 dediği halde bir süre içip 10 la devam ettim. Çünkü yüksek doz demek daha da cok beynin etkilenmesi bana göre daha cok alısmak ve bırakırken daha cok zorlanmak yan etki yaşamak. Antidepresan alırken de arada kötü oluyordum tabi olaylara göre. Acıya katlanamamak var bende o bunalım hali gelince o ruhun acı çekişi hiç gecmeyecek bir girdapa girdim gibi geliyor taşıyamıyorum o an ve bu da kaygımı tetikliyor daha da cıkılmaz oluyor. Birde aptal gibi işyerindekilere söyledim psikologa gittiğimi. Malesef herkes duyarlı değil abuk subuk düşünmeden konusuyor insanlar. Cok kötüydüm o dönem ve söleidm ağzımdan cıktı yani. Şimdi ise pişmanım sanki bana güçsüz gözüyle sorunlu gözüyle bakıyorlar. Bu yüzden sevilmiyorum bilmem ne gibi düşüncelere giriyorum. Mesela yemeğe gittik az önce birşey anlattım sonra arkadas diyor ki bende diyorum bu kız niye psikolloga gidiyor sözde espri yapıyor ama gıcık bir durum. Kendim edip kendim buluyorum..

Dahiliyeye sürekli git b12 filan da önemli. Hormonlaeına baktır özellikle troide. O direkt depresyon yapıyor. Sağlıklı bir karaciğerin varsa sorun etme. Antidepreaanların bi kısmı karaciğer üzerinden atılıyor. Lustral, cipralex gibi ialçlar karaciğer üzerinden atılmıyor diye biliyorum. Ben çok kilo aldım şimdi spora başlayacağım. Ama sen şimdiden başlarsan spora hem kilo almazsın hem de depresyona karşı çok etkili. Ben ixmirdeyim. Fiyatlar aynı neredeyse. Ama sen de buradaysan doktorum gerçekten de muhteşem bir doktor ve muhteşem bir insan.

Uzun süreli antidepresan kullanımlarından sonra olabilen şeyler bunlar. Çünkü bir nevi desteksiz kalmış duygusu oluşuyor ve bu güvensiz hissettiriyor. Hemen panik yapacağınız bir şey yok. Gün içerisinde odağınızı yaptıklarınıza verin ve düşüncelerinize bu kadar anlam yüklemeyin. Zihniniz sadece görevini yapıyor ve düşünceler üretiyor, hepsinin üzerinde durmanıza gerek yok. Sabırlı olun.

terapi alıyor musunuz?

ben uzun süre kullanmadım benim psikolog ile eş zamanlı gitmişti o yüzden çabuk atlattım geri de gelmedi şükür. tek tek olmuyor canım eş zamanlı tedavileri araştır derim