Böyle bir yazıda var canım. ELEKTROŞOK TEDAVİSİ - EKT Kısaca EKT denilen bu tedavi modalitesi modern psikiyatrinin en etkili tedavi biçimlerindendir. Önceleri değişik kimyasal maddeler, hipoglisemik komalar ve epileptik ajanlar ile hastaların konvulziyon geçirerek tedavi edilmesi denenmiş ve bir parça başarılı olunmuştur. Böylesine sert ve insanlık dışı görünen tedavi nereden köken almıştır? Aslında 20. yy psikiyatristlerinin çok basit bir gözleminden yola çıkılmıştır. Epileptik nöbet geçirenlerde şizofreni görülmediği savı temel alınmıştır. O zaman epileptik nöbetin taklit edilmesi belki de şizofreni tedavisinde çok önemli bir gelişme olacaktı. Bu nedenle değişik konvulzan ajanlar denenmiş ancak beklenilen sonuç yani şizofreni üzerinde mucizevi bir tedavi gücü gözlenmemeiştir. Yine de başka ruhsal bozukluklar üzerinde güçlü tedavi edici etkisi olduğu görülmüştür. Zaman içerisinde en zararsız konvulziyon yönteminin elektirik ile oluşturulanı olduğu anlaşılmış ve diğer konvulziyon oluşturma yöntemleri çağdışı kalmıştır. Bugün için elektirik ile konvulziyon oluşturulduğu için Elektrokonvulzif adı kullanılmaktadır. Artık çoğunlukla EKT akut depresif epizodun tedavisi için kullanılmakla beraber depresyonun tekrarlamasını önlemede koruyucu etkisinin olmadığı kabul edilmektedir. Sert ve insanlık dışı bir yöntem gibi görülmesine rağmen gebelik ve yaşlılık gibi bazı özel durumlarda en güvenli tedavi biçimlerindendir. Etkisi diğer tedavi biçimlerine göre daha erken ortaya çıktığından acil psikiyatrik durumlarda veya ruhsal belirtilerin çok şiddetli olduğu durumlarda öncelikli tedavi seçeneği olmaktadır. Sanıldığı gibi gebe kişide EKT uygulaması tehlikeli değildir. EKT gebelik sırasında güvenle kullanılabilmekte ancak gebeliğin son dönemindeki uygulamalarda anestezik maddelere bağlı bebeğin olumsuz etkilenmesi söz konusu olabilmektedir. Yine de EKT gebelikte ilaç kullanımından daha güvenli bir yoldur. Bebeğin etkilenmesinin en az olduğu tedavilerden birisidir. Aynı şekilde tıbbi veya fiziksel hastalığı olan yaşlı hastalarda EKT tedavisi trisiklik antidepresanlar gibi diğer farmakolojik tedavilerden özellikle kalp üzerine daha az toksiktir. EKT tedavisi gören hastaların %15-20&#8217;lik kısmını şizofren hastalar oluşturur. Kalan hasta grubunu ise akut, katatonik ve afektif belirtileri olan şizofrenler ve saf duygudurum bozukluğu olan hastalar oluşturur. Tartışmalı olmakla beraber çoğu klinisyen EKT uygulamasından önce antidepresan kullanımını keserler. Bunun nedenleri değişik olmakla beraber potansiyel kardiyotoksik, hipotansif ve epilepsi eşiğini düşürme gibi nedenler sayılabilir. EKT uygulaması sırasında kullanılan ilaçlara ve hastaların kullandıkları ilaçların etkileşimine dikkat edilmelidir. Bir kısım ilaçların ise etkileşimine dikkat edilmelidir. Antikolinesteraz içeren oftalmik solüsyonlar, monoamin oksidaz inhibitörleri ve lityum, bir kas gevşeticisi olan ve EKT anestezisi sırasında kullanılan hızlı etkili depolarize edici bir blokaj yapan ilaç olan süksinil kolinin metabolizmasını yavaşlatarak komplikasyon gelişmesine neden olabilirler. Sedatif-hipnotik ilaçlar, özellikle benzodiazepinler ve antikonvülzanlar nöbet eşiğini yükseltir ve hastanın nöbet geçirmesini engelleyerek tedavi edici etkinin oluşmasını engellerler. Reserpin gibi norepinefrin depolarını tüketen maddeler ise hipotansif şok oluşturabilirler. Lityumun EKT esnasında kullanılıyor olması ise sinir sistemi sekellerinde artışa yol açabilmektedir. Günümüzde EKT daha insani bir görünüme sahip olmuştur. Hastaya acı çekebileceği ciddi bir tıbbi müdahalede bulunulduğundan önlem almak gerekmektedir ve bu sorun anestezi ile aşılmıştır. Müdahale öncesi hastaya anestezi verilmekte, yani bayıltılmaktadır. Ayrıca kasların kasılmasını önleyici bazı maddeler verilerek acı ve komplikasyonlar azaltılmaktadır. Hekim hastanın konvulziyon geçirip geçirmediğini turnike uygulanmış bir koldan ve EEG kayıtlarından anlamaktadır. Bu yöntemle hasta korkutucu, rahatsız edici anılara sahip olmamaktadır. Ayrıca kas gevşeticinin uygulanması hastada kasılma ile oluşabilecek kas yırtık ve zedelenmeleri ile kırık ve çıkıkları da ortadan kaldırmaktadır. Modern EKT uygulaması ruhsal hastalıkların tedavisinde güçlü bir silah olarak insanlığın hizmetinde olmaya devam etmektedir. Psikiyatr H. Alp Karaosmanoğlu PsikoNET Alıntıdır. Y yorgun

Araştırıyorumhipnozla tedavi falan bakıyorum Z

bende 25 yasindayim calismayi pek sevmiyorum kalabaligin arasinda kendimi rahat hissetmiyorum bagirmaktan ve bana bagrilmasindan hic mi hic hoslanmiyorum bizim evde hep bagris cagris olurde bikmisim ki anlatamam ama kendimi de korumak zorundayim Z zelia

Sağol aktarlarda var mıdır. Yan etki yapmasın Misir_Prensesi

mesela telle bir arkadaşımıa aramak başarı benim için. Bana biri çok büyük iyilik etmişti. teşekkür etmeye çekinmiştim. Adam benim tam bir menfaatçi ve kaba olduğumu düşünüyor:) oysaki ben rahatsız etmemek için aramamıştım Y yorgun

benimde biraz senin gibiben de bıktım bağrış çağrıştanartık bağırma duymak istemiyorum Misir_Prensesi

Aynı konudan dolayı mı? T

hic pisikolaga gitmeyi düsündünmü nerden kaynaklaniyor bu sosyal fobi Z zelia

aynen benim gibiler de varmış demek:) arkadaşlarımı da arayamıyorum rahatsız etmemek için:) T

utanmak demek doğru olur mu bilmiyorum ama kendini köreltirsin hele ki bizim gibi böyle sorunu olanlar kaçtıkça daha diplere gidiyor. sen de tabii maşallah vur deyip öldürmüşsün ama:) çağrı merkezi aşırı doz olmuş gerçekten:) ortamın daha sakin olacağı bir yerde ücreti falan düşünmeden kendini tedavi etmek olarak düşünmen yardımcı olacaktır sanırım. Misir_Prensesi

Her zaman iyilik, kibarlık perisini oynamaya çalışmak artık iyice yıprattı beni. Ama öteki türlüsü de elimden gelmiyor. Kalp kırmak, biriyle küs kalmak, sonra o küs olduğum/nanemolla olduğum kişiyle aynı ortamda bulunmak beni mahvediyor. Nefes alamıyorum o sorunu o kişiyle aramda çözmeden. Bu kişi çok yakınım da olabilir, çok alakasız az biraz tanıdığım biri de... Farketmiyor. Bazen diyorum kendime bu neyin ezikliği böyle azıcık rahat ol, seni düşünmeyeni sen niye düşünüyosun diye.. Yok, bi türlü dengeyi bulamıyorum. Kibarlıktan, iyilikten çıt diye kırılıcam bigün ya da kanatlanıp uçucam o olacak :)))) C

ilaç kullanıyomusunuz Misir_Prensesi

ben de öyleyim Y yorgun

sende hic bisiy yazmiyorsun cok garip burda da mi cekiniyorsun Misir_Prensesi

son durumunuz nedir arkadaşlar bende çıkmazdayım bi önerisi olan :/

Ben de işe girmekte zorlanıyorum. Şimdiye kadar başvurduğum ilanların hemen hepsinden olumlu dönüş aldım ama her defasında kendimce bir bahane bulup ilk görüşmede geri çevirdim. Kimisine girdim 2. gün çıktım.. Bunu yenmeye çalışıyorum ama sosyal fobili bir bayan için en zor kısım işe girmek, oraya alışmaktır. Ben de bağırılmaktan, azarlanmaktan değil de biriyle aramızda gerginlik oluşmasından korku duyuyorum. Çok damarıma basıldığında cevap verebilen bir insanım ama genelde aman ağzımın tadı kaçmasın, aramız kötü olmasın diye diye herşeye evet diyorum. Hayır demekte çok zorlanıyorum. Sanki dünya iyisi, uyumlusu, seveceni, mükemmeli olmak zorundaymışım gibi :S :S :S Y yorgun

güzelim sen şu kediotu kapsüllerinden al doğal o saydıkların hepsi bitecek Misir_Prensesi

jelibon85, 30 yaşında eşiğine geldim ben de bu rahatsızlığın sanırım. kendimdeki değişimlerle... aslında genel olarak anksiyete belirtileri belirdi bende fakat sonrasında kalabalıktan, insan içine girmekten, yeni insanlarla tanışmaktan, onlarla aynı ortamda bulunmaktan çekinme, korkma, rahatsız olma başladı. çok yeni bende bu sorun ancak hemen kendimi toplamam gerektiğine karar verdim. tabii demekle olmuyor ama en azından çabalıyorum. bendeki sorun; son bir yılda çok büyük bir kayıpla başlayan ve ardı arkası kesilmeyen özellikle son3-4 ayda gelen felaket haberleri ve yine evde beliritleri karıştırılan bir hastalığın oluşması, yaşattığı korku neden oldu büyük ihtimalle. öyle ki işimi etkilemeye başladı, yeni öğrencilerle tanışmak bile ölüm gibi gelmeye başladı gözüme. kimseyle bir yerde buluşmamaya başladım, buluşmak zorunda kalırsam da paranoyak bir halde, sanki herkesin gözü bendeymiş ya da ne bileyim işte... şimdi iş dışında da haftada 1 gün bile olsa dışarıda bir kafe, restoran vb buluşuyorum arkadaşlarla. her telefon çaldığında elim ayağım kaskatı oluyordu, hep sonra ben geri arıyordum, şimdi zamanında cevap veriyorum. ancak söylemeden edemeyeceğim, çağrı merkezi neredeyse en zorlayıcı iş değil mi bu rahatsızlıkta. kaldı ki bu sorunu olmayan insanlar bile çok zor dayanıyor çağrı merkezine gelen aramalara, ordaki çalışma şartlarına. kendine haksızlık etmemeni ve yüzyüz iletişim kurmanınm yeterli olacağı belki hafif tempolu bir işe bir an önce başlamanı öneririm. insan evde durdukça iyice kafayı yiyor çünkü. Misir_Prensesi

iyi bir psikoloğa görünmeni tavsiye ederim arkadaşım böyle durumlarda uzman görüşü en sağlıklı şey bence Misir_Prensesi

hiç duymamıştım Misir_Prensesi

kızlar ajanda tutmaya ne dersiniz? benim de yeni aklıma geldi, eskiden böyle depresyona girip elimi ayağımı sosyal hayatttan çektiğimde dönüş için yapardım bunu. tekrar başlıyorum. iş için mecburen cep ajandası kullanıyorum, ders saatlerim için. dersler küçük harfle, kendimi biraz zorlayarak planladığım arkadaş görüşmeleri, tiyatro, konser vb şeyleri büyük harflerle ya da başka renkte bir kalemle yazıyorum. ya da gülen suratla o günü iyi geçirdiğimi falan. geriye dönüp hafta hafta baktığımda gelişimimitakip edebiliyorum böylece. biraz mesleki bir yöntem oluyor ama benim sevdiğim bir yol, paylaşmak istedim:) Misir_Prensesi

Hipnozla tedavi mümkün oluyor mu ki? :1shok: Misir_Prensesi

evet ben de hep kaçarım öyle bir sorunum da var ücreti düşünmüyorum zaten mutlu olayım bana yeter çağrı merkezi zaten doğru normal insanı delirtir:)ama bir yandan da insnalara yardım etmesini çok sverim. Misir_Prensesi

Doktora gidip dert anlatmak ve iş görüşmelerinde kendini anlatıp, beğendirmeye çalışmak benim de ellerimin buz kesmesine neden oluyor.. İçeri girene kadar hele o son dakikalar çok zor geçer, girdikten sonra bana sorulan bir soru yüzünden köşeye sıkışmışlık hissi yaşamadığım sürece zamanla rahatlarım, açılırım biraz. Bazen öyle anlardan birinde diyorumki şimdi gidip aynaya bi bakıcam bütün saçlarım bembeyaz olmuş stresten, gerginlikten bi o eksik kaldı çünkü.. Üstelik bu sinir stres bu saçma sapan korkular gün gelecek beni kanser edecek ya da erkenden çökücem yaşlanıcam diye de korkar oldum. Misir_Prensesi

evet aynı konu Misir_Prensesi

Benim durumum da seninkine yakınmış arkadaşım, az önce sosyal anksiyete başlıklı bi konu altında da uzun uzun anlattım nasıl daha iyiye gittiğimi. Yazdığım mesajlara bakarsan bulabilirsin, belki yardımcı olur. Ancak kısaca şunu söylemek istiyorum bu depresanlara falan geçecek bi rahatsızlık değil. Yalnızca ve yalnızca senin bakış açışının değişmesi gerekiyor. Hem kolay hem zor bir süreç ama çorap söküğü gibi gerisi geliyor. Canlı örneği benim. . push ; Misir_Prensesi

tavsiye edebileceğiniz var mı acaba canım? araştırdım ama bilemiyorum. Hipnozla tedavi edebilecek istiyorum. Varsa tavsiye edeceğiniz memnun olurum. Misir_Prensesi

ben babamdan kaynaklandığını sanıyorum nasıl düzelicek bilmiyprum. Ben böyle olunca insan ilişkilerim çok kötü oluyor Z

Evet ben de hem evden çıkmak istemiyorum, dışarıdaki hayat ve insanlar beni strese sokuyor.. hem de diyorum iyi bir mesleğim var biran önce başlasam çalışmaya maddi anlamda çok daha rahat edeceğiz. Arada sıkışmış gibi hissediyorum. Hayatı kaçırıyormuş hissine kapıldıkça da daha çok içime kapanıyorum. Olanın bitenin gayet güzel farkındayım, bişeyler yapmam gerektiğinin de farkındayım ama o geçiş süreci hep çok sancılı oluyor... Misir_Prensesi

Gittim ilaç verdiler ama geçmedi kursa git dediler gittim gene geçmedi en son ingilizce kursuna gittim orada iyiydim ve mutluydum ama gene aynıyım Y yorgun

babanın davranışlarından hala etkileniyo musun yoksa geçmişte mi etkilenmiştin ben hipnozdan ne gibi bi fayda beklediğini merak ettim Misir_Prensesi

ben ise girip calistigimdan dolayi biraz daha iyiyim fakat soyle bir sorunum var tepkilerimi belli edemiyorum yani hakkimi arama gibi birseyim yok bu huyum yuzunden insanlar resmen kullaniyor beni T

nasıl düzeleceğiz biz:) var mı önerisi olan? . push ; Y yorgun

insanlara itiraz ederdim, ama ancak iş konusunda yani fikir tartışırken. amaaa... birisi bir yerde görüşmek istedi, pat diye aradı yarın akşam size geleceğiz dedi, bir konuda yardım istedi vb... uzar gider. aileden öyle görmüşüm ya illa ki herkese yetişeceğim, kendimi paralayacağım. başka örnek görmemişim ki, bizim ailede hep millete adanmış hayatlar, zaman zaman farkedip onlara kızmış olsam bile azıcık da kendinizi düşünün diye... böyleydim... bir yıl öncesine kadar... hayatımda ilk büyük kayıbımı yaşayana kadar... ölüm insanın burnunun ucunda, sapasağlam bir insan eriyip gidebiliyor bu hayattan sinsi hastalıklar yüzünden. tabii kolay olmadı ama kendime şart edindim bunu, annem ve erkek arkadaşıma da söyledim, onlar da destek oldu. insan tek başına yapamıyor. artık; yetişemeyeceğimi düşündüğüm sözler vermiyorum, ya da beni çok zora sokacağını düşündüğüm. çok bitkin olduğumda, migrenim tuttuğunda rahatlıkla, üzgünüm ama migrenim tuttu lütfen başka bir gün gelin diyebiliyorum. sonuç: hayatta bu şekilde daha kolay kalınabileceğini anladım! memnunum, ama her ana kendimi kaybediyorum, annem ya da erkek arkadaşım uyarıyor, onlar danışmanım gibi oldu, birine söz vermeden zaman istiyorum, onlarla konuşunca bak zorlanırsın derlerse söz vermiyorum, kabul etmiyorum yani. Misir_Prensesi

evet, ne yaptığımızı ve yanına gülen surat mesela. eskiden günlerimi nasıl geçtiğini işaretlerdim gülen ve asık suratlarla ancak daha sonra beni olumsuz etkilediğini gördüm negatif sonuçların. o yüzden sadece migrenimin tutmadığı, kasılmadığım aktiviteleri not etmek benim daha çok işime geldi. ama belki de herkes kendince farklı şekilde notlar alabilir. Misir_Prensesi

sağol canım okuyacağım yazılarını benim asıl korkum birisinin bana bağırması aşağılaması düşün bu yüzden çalışamadım işten ayrıldım. Şimdi tekrar aynı şeyleri yaşamaktan çok korkuyorum. Birisi bir laf söylediğinde çok kötü oluyorum belkide güvenim yok kendime. İşe girince geçer sandım. ama daha kötü oldumlütfen yardım edin çok acı çekiyorum arkadaşlarben de mutlu olmak istiyorum ama hep korku içesirinde yaşıyorum Misir_Prensesi

25 yaşında bir genç kızım. Sosyal fobi rahatsızlığım var. Bunun için zaman zaman antidepresanlar kullandım. Ama yanetkiler yüzünden bıraktım. Sosyal fobim olduğu için çalışamıyorum da. İlk ve son kez 3 ay İyi bir şirketin çağrı merkezinde çalıştım. İşe girerken telefonla konuşmayı sevip sevmediğimi sordular. Severim dedim. Oysaki telefonla konuşmak benim için bir işkence. Benim en büyük sorunum. Bir insanın bana bağırması, hakeret edip aşağılaması. Böyle bir durumda çok kötü oluyorum. Mesela sokağa çıkarken çok şık ve güzel olmaya çalışırım. Böyle şekilde beni begensinler laf etmesinler, bir ortamda güzelim diye bana bağırmaktan vazgeçsinler. İşte çalışırken en ufak hakarette ağlıyordum. Telefonda konuşurken çok zorlanıyordum. Elim ayağım titriyor, midem bulanıyor ve kusuyordum. Mide bulantısı ve kusma hep vardı zaten. Okul hayatım boyunca yada en ufak bir topluma girme durumunda kusuyordum. Şimdi bana düzelmem işin bir öneride bulunabilir misiniz?Artık yaşamak bile istemiyorumkalbim sürekli güm güm atıyorben de mutlu olmak istiyorum. Ama çok mutsuzum.( lütfen yardım. Z zelia

sosyal fobinin bu denli ciddi oldunu bilmiyordum ilk önce sen kendine güvenmelisin neden nicin korkuyorsun ki sana bagiran olursa sende ona bagir onlar seni agsalarsa sende onlari agsali biraz rahat ol bune ya böyle okadar korkma onlarda senin gibi etten kemikten Z zelia

sizce neden kaynaklandığını bulmak bu rahatsızlığı geçirir mi genelde sf ailenin aşırı korumacı veya tam tersi aşırı baskıcı yetiştirmesinden kaynaklanıyo, bazen takıntılar da sebep oluyo ben kendimin neden bu hale geldiğini gayet iyi biliyorum ama nedenini bilmek rahatsızlığımı geçirmede pek faydalı olmuyo yani hipnoza gerek duyanlar gerçekten neden böyle olduğunuzu bilmiyor musunuz hiç bi tahmininiz de mi yok bu çok ilginç Misir_Prensesi

hala etkiliyor çünkü halen birlikte yaşıyoruz. Hipnozla tam neden bulunup hipnoz sırasında tedavi ediliyormuş. Çünkü ben normal bir psikoloğa gittim ancak hiç faydasını görmedim. Sadece dinledi durdu:) ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

ayyy bu kadar olur!! Yoksa aynı kişi miyiz biz yahu ben de eğitimime çok büyük destek veren birini teşekkür için aramaktan çekinmiştim, biliyorum karşı tarafa büyük haksızlık ama o konuşmayı yaparken çektiğim çilenin büyüklüğünü bilse kadın bana yerden göğe kadar hak verirdi. Bi yandan da zamanını çalacakmışım, rahatsız edecekmişim fikri tabii olmazsa olmazlarım.. velhasıl arayamadım, kapandı gitti konu. Oysa o kadar minnet duymuştum ki ona, ah bi de bilmesini sağlayabilseydim mafoldumben Misir_Prensesi