Hahahah aynı yalana kandık desene . push ; antonie bahtım saçlarımdan

bugün stalksız 3. günümdü ve dayanamadım, sözümü bozdum, açıp baktım stalk yapmamak gerçekten insana iyi geliyor, bu kararı iyi ki almışım diyordum hatta "bir daha ömrüm boyunca hiç bakmam ben yaa böyle güzel gidiyor" diye düşünmüştüm sonra bugün bir arkadaşımla konuşurken eski sevgilimin vatsap fotoğrafını değiştirdiğini söyledi ve bana fotoğrafı yolladı onu görünce kötü hissettim ve instagramı yükleyip arkadaşlarının hikayelerine baktım tamam arkadaş anladık tatile gittiniz anladık 2 hafta yurt dışındasınız anladık muhteşem bir şey vatsapa da koymuşsun görmeyen kalmamıştır tüm mecraları hallettin diye bağırmak istiyorum açıkçası arkadaşlarının gittikleri her yerden fotoğraf paylaşması beni alakadar etmiyor, istediklerini yapsınlar banane. tutup onları eleştirmem ama eski sevgilimin bunu yapmasına çok sinir oluyorum çünkü böyle birisi değildi. biz birlikte olsaydık gidip bu tatilden fotoğraf paylaşmazdı o arkadaşlarının kezban olduğunu o da söylüyordu ama onlar gibi değildi fotoğraf çekilmeyi ve paylaşmayı saçma bulurdu böyle şeyleri o da gösteriş olarak görürdü eminim biz birlikteyken ben ona "yaaa x yurt dışına gitti 1 senedir fotoğraf paylaşmayan insan direkt gittiği gün paylaşmış" desem "yuh ya görgüsüz" derdi birlikte dalga geçerdik şimdi bu hareketlerin aynısını o yapıyor evet hakkım yok ama sinir oluyorum ayrılsak bile onun davranışları, karakteri, düşünceleri değişmesin istiyorum ben de 2 haftadır yurt dışındayım ve hiçbir yerde hiçbir fotoğraf paylaşmadım önceden de paylaşmazdım çünkü. şimdi farklı bi yere gelince "bakın geziyorum" görgüsüzlüğü yapmadım o da yapmazdı. niye yapıyor ya? allah aşkına ne değişti ne oldu yani? bi de fotoğraflarda yüzünü görmek de kötü hissettirdi. şu an b. k gibi hissediyorum yine tabiricaizse. allahım bu süreç ne zaman tamamen bitecek? 3 ay mı ne 5 ay mı ne kadar sürecek ya? direkt bittiği güne atlayabilsem keşke.

dediğim gibi biz daha önce de ayrıldık. 2 ya da 3 kere sanırım. ilk ayrılığımızın üzerinden 1 seneden fazla geçti ama hala hatırlıyorum, yemeden içmeden kesilmiştim ve benim vücudum hassas biraz, birkaç gün kötü beslenirsem hemen rahatsızlanıyorum. bir de vitamin depolarım vs boşaldığında bayılma problemim var, daha önce doktora gitmiştim. bu ayrılıkta da yemek yemedim yemedim sonra yine bayıldım ondan sonra da afedersin ama s. kerim böyle aşkın ızdırabını diyip kendimi yemeğe vurdum ve kilo aldım sonraki kavgalarda da ayrılıklarda da hiçbir şeyde yemeyi bırakmadım. ayrıldığımın ertesi günü arkadaşlarımla yemek planları yaptım. sen benim gibi bayılmayı bekleme. ben o hatayı yaptım sen yapma. bir daha da hayatım boyunca kimse için yemeden içmeden kesilmem. hiç kimse sağlığımızdan daha değerli değil

3 haftadır çözüm sürecinde değildik, cuma gününden beri bu süreçteydik. Öncesindeki iki hafta, 2-3 günlük aralar şeklinde "seni çok özlüyorum, ruyamda seni gördüm, nasılsın" tarzındaydı. Aslında benimki gibi o da ayrılırken "Tekrar bir araya geleceğiz" demiş sana. Bu sinyal verildiyse, er ya da geç o adımı atacak demektir. İnsanın içi "yeter artık ne bu böyle, ayrılık sakız oldu resmen. Bu son" dese de, bir mesaja-bir pişmanlık cümlesine tav oluyor inan ki. Umarım sen kararlılıkla "bu son" diyebilirsin de, ben de senden feyz alabilirim :) antonie bahtım saçlarımdan

biz daha önce de ayrılık yaşadık, o zaman 1,5 ay hiç konuşmadıktan sonra upuzun bir mail döşemiştim okuması toplam 20 dakika sürüyordu o kadar rahatlamıştım ki anlatamam. söylemek istediğim her şey vardı, her içim sıkıldığında açıp açıp onu okurdum bak her şeyi söylemişim diye kendimi rahatlatırdım ama bu sefer hiç içimden gelmiyor. şimdilik gelmiyor en azından. çünkü ben ona mesaj attıkça beni küçük gördü, ezdi ya. "tut kendini bi şey yazcaksan 1 hafta sonunda yaz bari, ben hiç yazmamanı tercih ederim ama..." moduna geçti, yok işte "yalvarma, sözlerin değersizleşiyor" dedi, "umarım ingilterede düzelirsin:)" diye kaypak kaypak konuştu ya. yine öyle 1 ay sonra mail atmayı düşündükçe bile içim sıkılıyor. çok kırdı gururumu. öyle böyle değil. Önceki

kendimden nefret ediyorum şu an, ben bu kadar mı acizim diye. sırf o yanımda yok diye yaptığım her şey boş geliyor. sanki hayatımdaki her şey ona anlatabildiğim zaman anlam kazanıyormuş gibi hissediyorum. arkadaşlarınla buluşuyorum, geziyorum tozuyorum ama hepsi boşa. nasıl bu kadar aciz olabilirim, nasıl bu kadar sevgili odaklı yaşayabilirim. kendimden midem bulanıyor. antonie bahtım saçlarımdan

Yaaa nereye gidiyorsun bence yurt dışı çok şey değiştirir. Gidince heyecanlanırsın bir sürü farklı kültürsen irrrkekler tanıyacaksın, bir sürü kadın erkek fark etmez arkadaş edin kafanı dağıt benim için de eğlen.

Yinede kesin konusmamak lazım ama şunu da unutmamalısınki kendisi hayatına bakıyor. Gerek arkadaş çevresi gerek takıldığı yerler olsun hayatından memnun olmayan kimse onun davrandığı biçimde davranmaz. Aynısını sanada öneririm şu saatten sonra önüne bak mutlu olmaya çalış antonie bahtım saçlarımdan

yok canım hiç önemli değil aksine güzel bir üslupla hissettiklerinizi çok güzel aktarmışsınız. bu nedenle kendimi düzelttim :)

merhaba kızlar K KRALTAC C cherrylady26 öyle çok çok önemli bir şey yok. biraz da ben ilk anın siniriyle "şerefsiz" diyerek abarttım. ama olay şu: 2 senedir onunla beraber gitmek istediğim bir yer vardı. ne zaman söylesem "gereksiz, napcaz orda" diyerek reddetti. ama her seferinde reddedişine rağmen ben inatla teklif ettim, o kadar istiyodum beraber gitmeyi. gelmedi hiç. ayrıldıktan 10 gün sonra oraya nefret ettiğim arkadaş grubuyla gitmiş. içinde ölesiye neffffret ettiğim kız da var. öyle. kendimi aşırı değersiz hissettim. bu yaptığı bana bayağı bir koydu. C

Kutlamayacak mısın . push ; antonie bahtım saçlarımdan

taa pazartesi fal yolu gözlüyorum yazmıştım ya. geldi o. dün geldi. kadın benim düşündüğüm şeyleri demiş tamamen. aranızda ayrılacak bir şey yokmuş, kendisi bilerek büyütmüş, ayrılmak için bahane aramış. içinde sana karşı bastırdığı bir hırsı varmış, bir süre seni üzüp barışmak için adım atacak, sen sessiz kalırsan 3-5 güne gelir gibi düşünüyorum demiş. valla tutar mı bilemiycem. bu fallar tutsa da tarihleri gecikiyor. hiç dönmeyebilir de mesela. amacı beni üzmek falan filan değildir, cidden bitirmiştir mesela belki. bunları zamanla göreceğiz. ama bir dönse de küfrersem hiçbi zaman 1 haftada sevgilisini unutanları anlamamıştım ama yaşayarak görmek varmış. unuttum diyemem ama içimde üzüntüden ziyade kızgınlık ve nefret var. çünkü öyle bi şey ki bu ayrılırken gerçek yüzünü görüp ayrılıyosun. biz daha önce de ayrıldık, ben kaç ay aşk acısı çektim. ama o zaman doğru düzgün ayrılmıştık işte, ortada yalan malan yoktu, ilişki zaten kötüydü. şimdi bir problemimiz yokken, daha 1 hafta önce maneviyatı arşı alaya uzanan sözler söylüyorsan sen bana, kusura bakma ama 2 günde fikir değiştirip ufacık bir kavgada bana bir sürü suç yükleyip gidemezsin. sen o fikirlerini değiştirdiysen demek ki 1 hafta önce yalan söylüyormuşsun. e o gün o kadar peşimden koşup gözümün içine baka baka bir sürü yalan söylediysen de kusura bakma ama adi şerefsizin tekisin. ve ben adi şerefsizin teki için de gözyaşı dökemem. döksem de gizli dökerim herkese karşı kuyruğumu dik tutarım . push ; antonie bahtım saçlarımdan

Ben de direkt yemeden icmeden kesildigimde hastalaniyorum, zaten 40 kiloyum simdi 20ye falan düsücem sanırım :) haklısın valla antonie bahtım saçlarımdan

gece bir erkek arkadaşımla konuştum. ayrılığımızı anlattım üstünkörü. "oha. seni artık sevemiyorum ayrılalım diyememiş de bahane bulmuş, böyle demek çok mu zordu sanki" dedi. tek kendim böyle düşünüp abartmıyorum yani. "zaman aleyhinize işliyor" dedi bir de. haklı. 1 hafta oldu. artık "ne zaman ayrıldınız?" sorusuna 1 hafta diyemeyeceğim mesela. 10 gün diyeceğim, 2 hafta diyeceğim. başlarda hemen dönse belki affederdim ama bu ihtimal artık gittikçe azalıyor. antonie bahtım saçlarımdan

Çok garip geliyor ama artık uyanınca hemen aklıma o gelmiyor ve göğsümde hissettiğim o ağrı ve sıkışma hissi büyük oranda azaldı. Aklıma gelse bile üzüntü hissetmiyorum, değer vermiyordu bana ilişki devam etse daha çok zarar görebilirdim diye düşünüyorum. Bazen iyi zamanları özlemiyor değilim ama hatırlayınca hissettiğim acı geçti. antonie bahtım saçlarımdan

takip eden var mı? varsa güncelleme; barışmadık. ama düzenli olarak kavga ediyoruz.

antonie, arkadaşı neden yazdı acaba? Eski sevgiliniz yazdırmış olabilir mi diye düşünmedim değil...

dün arkadaşıyla yazıştık. 10 dk anca konuştuk. şimdi hissettiklerine dair bir şey demedi ama ayrılırken beni hala seviyormuş, 1 hafta önce ettiği laflar yalan değilmiş de 1 haftada umutsuzluğa kapılmış, ikimizi birden üzmek istememiş. ben de bunlara inanmadığımı, sonuç olarak ayrıldığımızı ve bir daha barışmayacağımızı, bu yüzden nedeninin ve niçininin çok da önemli olmadığını söyleyerek konuşmayı bitirdim Önceki

tabi ki kötü yönleri vardı. ama ne bileyim hiçbiri unutmak için bir bahane değil ki benim için. hiçbiri benim için ayrılmak için bir sebep değildi, olsa ayrılırdım zaten bu zamana kadar. mesela çok tripliydi. hani iğrenç bir sterotip var ya "türk kızı kezban tribi" diye. benimkinde vardı bu. bu çok sinir ederdi beni ama o triplendiğinde bi şey yokmuş gibi davranırdım 2 dakika, sonra da "hadiii meymenetsiz düzel artık" derdim. düzelirdi. ya da çok kıskanç birisine dönüşmüştü son zamanlarda. boğuyordu beni. ama kısa süreliydi bu da. yani oraya gitme onu giyme onla görüşme diye boğmazdı ama ufak tefek şeyleri kıskanırdı. kavga çıkarmak yerine nazlanırdı çoğu zaman. üzülür, suratıı düşünür ve sorularla beni boğardı. evet boğulurdum ama bu da en fazla yarım saatimizi alırdı sonra çözerdik. bunu yapması beni soğutmadı. bir tane çok kötü özelliği vardı ki sinirlendiği an hakaret ediyordu. öyle büyük küfürler falan değil de "salak mısın?" ya da "salak salak konuşma" gibi. bunu düşünerek soğuyabilirim anca. ama işte... aması var. hani hep yazıyorum ya "ayrılmadan 1 hafta önce peşimden koşup çok güzel laflar söyledi" diye. işte bunu hakaret meselesi için söylemişti. ufak bir şeyden gerilip bana "salak salak davranma" demişti. ben de bunu duyunca direkt kalkıp gittim yanından. benim bir özsaygım var, kendime hakaret ettirmem dedim yeter artık. peşimden koştu. ben blöf yapmıyordum, gerçekten bitirmiştim. sanırım 2 gün falan uğraştı. benim nerede olduğumu biliyordu, ertesi gün oraya geldi. ben uzaklaştıkça yanımdan ayrılmadı falan filan. amacım onu peşimden koşturmak değildi ama koştu. ve söylediği şeylerle ikna oldum. "psikolojim bozuk ve sana da yansıyor, farkındayım. amacım sana hakaret etmek değil. salak olduğunu düşünmediğimi ikimiz de biliyoruz. o sözleri hakaret etmek için söylemiyorum. ağzımdan kaçıyorlar. düzeltmeye çalışıyorum ama düzeltemedim. birbirimizi seviyoruz bunun için ayrılmayalım, psikoloğa gidicem öfke kontrolü vs için. söz veriyorum" dedi. hatta ben yüz vermeyince direkt telefonundan psikolog randevularına baktı. ben bu öneriyi kabul edince de beraber randevu almaya gittik. bu yüzden soğumak için sebebim yoktu ki benim. en büyük sebebim için de kendini affettirmişti. fazlaca tartışıyorduk sadece. o da bu yüzden soğudu benden. bu yüzden ayrılmak istedi. ama bu beni ondan soğutmadı. o yüzden de şimdi soğuyamıyorum. önceden büyük problemler yaşadık. arkadaşlarından dolayı. o zaman çok yıprandık. ama hepsi geride kaldı. o büyük sorunları çözmüştük. şimdi 4 ay önce çözdüğümüz büyük meseleleri düşünüp de soğuyamıyorum ki. çok uzun yazdım farkındayım ama doluyum...

sardım yine fallara ben yahu, bugün yine baktırdım. ama daha pek baktırmam gibi geliyor. çünkü 1 haftada 6 fal atmış olabilirim lakin 5 tanesini beleşe getirdim, sadece birine para verdim. pek sevdiğim, o parayla baktırdığım falcımın vadesi yarın doluyor. hadi bakalım. pek umudum yok. ama sürekli değişiyorum, bazen gün içinde cidden umutlanıyorum. iletişime geçecekse geçsin vallahi sıkıldım. geçsin de içimdekileri dökeyim, başka bi şey istemiyorum. barışmayalım ama ben içimdekileri dökeyim. belki azcık yüreği burkulur. akşam arkadaşlarımla buluştum, çok az aklıma geldi. valla şaşırdım. normalde arkadaşlarımlayken de gelirdi. ama bugün akşam 7den 11e kadar beynim resetlendi resmen. çok ufak 1-2 yerde aklıma gelse de 4 saat onu doğru düzgün hiç düşünmedim. ben ne zaman arkadaşlarımdan ayrılıp otobüse bindim, o zaman düşünceler geldi geri. tüm yol onu düşündüm. söylemesiayıp regl olmuşum. rahatladım biraz, kaç gündür vücudum sıkıntıdaydı resmen. bir de dün gece burda bi konu görmüştüm kadın eski sevgilisinden hamileydi, görünce oturup ya ben de hamileysem diye hayal kurmuştum neyse ki hayalimdeki eski türk filmi senaryosu gerçekleşmeyecekmiş, bunu öğrenmek de rahatlattı antonie bahtım saçlarımdan

Amin teşekkür ederim İnsanlar elindekilerin kıymetini bilmeli antonie bahtım saçlarımdan

zorladım kendimi duşa soktum. bir güzel ağladım. çıkınca rahatladım mis gibi koktum. pijama giymek yerine evin içinde güzelce giyindim tam bu havalarda giyilecek bir tişörtüm vardı. böyle kısa bi tişört ama kolları fakir kol. incecik. tam rüzgarlı bahar/yaz havalarında giymelik. "belin gözüküyor" demişti. belimin görünmesini istemezmiş. kıyafetime karıştırmam ya normalde. öyle mahsun mahsun karışamayacağı halde üzülerek söyledi diye "tamam, havalar soğuyunca atletle giyerim" demiştim. kendi kendime fedakarlık yapmıştım yani. kendim kaşınmıştım. onu giydim bugün. özellikle seçmedim, temiz bir o kalmış. denk geldi. yakışıyormuş da kıyafet. giydiğimde kendimi güzel hissettiğim çok az kıyafet var. bu bunlardan biri. gerçekten yakıştırıyorum. iyi hissettim giyince aklıma başka fedakarlıklarım geldi. ingiltereye gitme demişti bana. kıyafet meselesi gibi değildi bu, bu sefer açık açık karışmıştı. gitme demişti. bana neden sormuyorsun demişti. karışamazsın buna demiştim. iyi ki bir aptallık etmemişim. iyi ki karıştırtmamışım. ayrılmasak da gitmediğime pişman olurdum. ama böyle gitmeme 3 hafta kala terk edilince... iyice pişman olurdum. kim için ne yaptım bari birlikte olsaydık bari değseydi diye zırlardım. yarına plan yaptım. öğlen çıkıp kendimi çikolataya boğacam. kendi başıma çay içip kitap okuyacağım sonra. kafamı dinleyeceğim. yazın ayrıldıktan sonra barışma konuşmamızı yaptığımız kafeye gitmeyi düşünüyorum. sanki böyle anıları zorlarsam daha çabuk iyileşirmişim gibi geliyor. anılardan kaçmak istemiyorum. akşam yemeğine de arkadaşımla buluşacağım. biraz onun kafasını şişiririm. zamanla geçecek. yazınca iyi hissediyorum. keşke gerçek bir deftere yazabilsem. ama evde "özel hayata saygı" diye bir kavram olmadığından buraya muhtacım. en azından okuyanlar kim olduğumu bilmiyor. antonie bahtım saçlarımdan

Sana acı birşey söyleyeyimmi? arkadaşım nişanlıydı tam 10 yıl olmuştu onların ilişkisi asker yolu bekliyordu süpriz yapmaya yanına gittiğinde nişanlısının onu aldattığını öğrendi ve heryerde 2sinin fotoğrafı vardı.. Bayan olarak söylüyorum bayanlığımdan utanıyorum hiç erkek kalmamış gibi bu erkeklere bu izni verdikleri için hem cinslerimden utanıyorum.. Aşk acına gelincede en dibini yaşadım derim şuan ama herkesin kendi acısı kendisi bilir tabiki ama ben nasıl unuttuğuma gelince çok zor oldu... 9 yıl boyunca saplantılı bir şekilde tahammül sınırlarımın zirvesini yaşayarak sevdim taptım hatta ona... Bana birisi birgün unutacaksın dese gülerdim bunca yıl unutamadım bu saatten sonra mı unutacağım diye... bende o askerdeyken onu unuttum şuan anılarımı hatırlamıyorum yüzünü sesini esprilerini bana ilk ne zaman seni seviyorum dedi ne zaman bana sıkı sıkı sarıldı hiç bir anı yok şuan hatta şuan yazarken düşündüm vallahi yok :))) peki nasıl becerdim bunu ben çok değerli bir insanım annem beni 9 ay karnında taşıda çok sancılı bir şekilde doğurdu babam şuan şık ve bakımlı olmam için senelerce çalıştı beni ailem var etti.. ailem beni saatlerce ağlatma lüksünü kendinde bulmuyor ağladığımda onlarda ağlıyor.. nasıl onu bir ana doğurduysa ve anasını ağlatmıyor hayatına bakıyorsa kusura bakmasın hiç kimse beni dünyanın en güzel meleği dünyaya getirdi ve dünyanın en güçlü kralıda büyüttü kıçı kırık bi sandal için bu iki insanın üstüme titrediği canı onun için yakamam... ve sen DÜNYA SENİN VE SEN GÜLDÜĞÜN SÜRECE DÜNYA GÜZEL EĞER MUTLU OLMAK İSTİYORSAN SENİN MUTLULUĞUNDA MUTLU OLAN SENİN GÖZ YAŞLARINA EŞLİK EDECEK İNSANLAR olsun hayatında en önemli kural KK ÜYELERİM Siz DÜNYANIN EN GÜZEL BAYANLARISINIZ VE SİZ İSTEMEDİĞİNİZ SÜRECE KİMSE SİZİ ÜZEMEZ!!!! şimdi silkelen o çikolatayı sen sevdiğin için o biliyor o lise tşörtünü sen lisede giydiğin için var şuan zaman kalbin attığı için geçiyor.. Silkelen ve göster ona kendini o olmasada sen varsın uzun oldu kusura bakma inşallah çok mutlu olursun :)

benden de +1. antonie yurtdışına gitmek gibi bir imkanın var ailenden uzaklaşıyosun kendi başınasın ne güzel şuan tam ihtiyacım olan tam hayal ettiğim şey. bırak o salak burda ne yaparsa yapsın.

Ayy takmayın desem de takılıyor yani bu gönül islerine mantık pek işlemiyor

çok düşündüm nereye konu açsam nereye yazsam ne yapsam diye. zaten ne zaman ayrılsak ben yazı yazma isteğiyle dolup taşıyordum. ya blog yazmayı düşünüyordum ya da twitter. onlarla uğraşacağıma burda kendi kendime yazayım dedim yorum morum beklemiyorum. forumun bu kısmında takılan da pek yok zaten. kendi kendime vakit geçiririm burda işte. her gün ne hissettiğimi yazarım. ona yazmaktan daha iyi. bugün ayrıldı benden. daha doğrusu dün ayrıldı. ama ben inanmadım. bugün geri döndürmek için, uzatma demek için mesaj attım da anca inandım. nasılsa burası günlük. çekinmeden her şeyi yazabilirim. o yüzden başlıyorum; mesaj atmayacaktım normalde. o da uzatmaz 2 güne bırakır inadı diyordum. ama ne zaman aramız kötü olsa fal attığım bir falcı vardı. 2 kere baktırmıştım sanırım. kadın ikisinde de iletişim tarihini bildi bende. başka da bir şey bilmiyor. zaten bedava krediyle baktırıyordum, sırf tarih bilsin diye atıyordum. dün gece yine attım. sabah yorumlamış. baktım 10 dakika fal atmış, dinlerken üff dedim içimden sadede gel. ne zaman bitecek bu inadı, tarih ver geri kalan boş yorumlarını bırak. "üzgünüm canım ama geri dönüş yok bu sefer" demiş. öncekilerde bildi ya, tutuştum ben. hayır ya dedim olamaz. korktum. hemen mesaj attım. dün "özür dilemezsen barışmam" demişti. özür diledim ki barışsın. zaten dileyecektim ki ben normalde, zaten hatalıydım ama o tavrı hoş değil, böyle rest çekti diye dilememiştim. çünkü o kavgada onun da hatası vardı ama ben ona öyle rest çekip özür sırası koymamıştım. o koyunca gurur yapıp "bu resti bırakmadığın sürece dilemem" demiştim. bir daha bu tavrı bana yapamasın, bir daha böyle rest çekemesin diye "hatalıyım ama sen böyle yaptığın sürece özür dilemem" demiştim. ama bu sabah ayrılmasın diye diledim kabul etmedi. geçmiş. ilişkimiz sorunluymuş ve artık sorunlu ilişkimize devam etmek istemiyormuş. daha 1 hafta önce neler neler duydum ben bu adamın ağzından. bugün söylediklerinin tam tersiydi. onları hatırlattım. senin cümlelerin bunlar dedim. hatamı affettirmeye çalışırken de onları kullandım. o bir hatasını affettirmeye çalışırken onları demişti çünkü. aynılarını yazdım. "sana seni dediklerini diyorum, insan 1 haftada 180 derece değişemez ki. 1 hafta da değil hatta, bir tek şu 2 gün var, ne oldu bu kadar değişecek?" dedim. artık inanmıyormuş. barışsak da ben yine aynı hatayı yaparmışım . ama diyorum bak bu laflar senindi. artık vazgeçmiş, düşünceleri değişmiş, 1 hafta fikir değişmesi için yeterli bir süreymiş, sorunlu bir ilişkiye daha fazla devam etmek istemiyormuş . bundan sonra ne yapacağı beni ilgilendirmezmiş. 2 ay sonra da birini bulabilirmiş ertesi gün de. ben de ona daha fazla yazmayı kesmeliymişim. bugün ilk gün psikolojisiyle kötüymüşüm, kendime süre vermeliymişim, en azından 1 hafta yazmamak için kendimi tutmalıymışım. onun tercihi hiç yazmamam yönündeymiş, ama illa yazacam diyorsam kendime böyle süre koymalıymışım. zaten yazın yurt dışında olmak bana iyi gelirmiş, düzelirmişim, yani düzelirim diye umuyormuş. laflara bak, bir de beni teselli ediyor haspam. hele bir de ağır bir laf etti ki. zaten ben dün ona kendimi engelletmiştim. ben demiştim "engelle, özür dilemem ama sabah akşam yazarım" diye. engellemişti. bugün arkadaşıma grup açtırtıp öyle konuştum. normalde yalvarma moduna geçmem. daha önce de oldu bu, gitme diye yalvarmadım. ama daha yakın zamanlarda o büyük bir hata yapmıştı ve ben yeter artık diye çıldırdığımda "antonie beni terk etme", "lütfen ayrılmayalım", "ayrılmak istemiyorum" diyip durmuştu. hatta "beni böyle bir zamanda terk edemezsin" bile deyip acıtasyon yapmıştı. ben de bundan güç aldım. o bana "beni terk etme" demekten utanmadıysa ben de diyebilirim diye düşündüm, e tabi bir de 2 senelik ilişkide gurur olmaz dedim. ve "ayrılmayalım, ayrılma lütfen, ayrılmak istemiyorum" vs yazdım. bunun üstüne hayvan herif bana dedi ki; "yalvarma. değerli bir şeyler dediysen bile yalvarmalarınla değersiz hale geliyor" bunu yazıp gruptan çıktı. kalakaldım. o bana çekinmeden dedi diye ben de ayrılma, gitme demekten çekinmemiştim. ama ne olursa olsun çekinmek gerekirmiş. o bana gurur yapmadı diye ben de ona yapmamıştım. ama hak etmiyormuş. ne biçim laf etti öyle. hala inanamıyorum bu ayrılığa. bu kurduğu cümleye. ama yasın evreleri var ya sonuçta, daha inkar kısmındayım. çok normal. bir daha yazmam ona asla. gider gün sayarım. gelirim ona yazacaklarımı buraya yazarım. günlük tutmak, buraya yazmak iyi gelecek. bir süre sonra da buraya bakar gülerim. ne aptalmışım, kimin için acı çekmişim derim ama bir insan 2 günde nasıl değişir ya? 1 hafta önce duyduğum o sözlerin hepsinin içi boş muydu? fal yolu bekliyorum yine. bu sefer parayla attım. yazın bir ara fal bağımlısı olmuştum. ne paralar harcadım. ne umutlar bağladım. bu sefer bağımlı olmak istemiyorum. tek fal yetsin bana. yetmiyorsa da ayda 2 falla yetineyim mesela. günde 2 fal yolladığım saçma zamanlara dönmeyeyim. öyle işte günlük. dün ayrıldık ama bugünü gün 1 saymak istiyorum. ben çok mutsuzum. kandırılmış hissediyorum. unutmak istemiyorum. her şey bir rüya olsun istiyorum. dünkü kavgaya dönelim ve o kadar saçma saçma, boş boş konuşmayayım, o hatayı yapmayayım istiyorum. ama bir yandan da iyi ki yaptım, ilk hatamda beni terk ettiğini gördüm, 1 haftaki önceki laflarının içi boş olduğunu gördüm diyorum. zamanla unutacağım. az kaldı. zaten 3 hafta sonra gidiyorum. az kaldı. çok az kaldı. 3 hafta dişimi sıkayım. orda aşk acısı çekmeye bile zamanım olmaz.

Bi arkadaşımız Amerika'da tatildeyken odasından çıkmıyor böyle kederlenip sürekli bilgisayar başında oturuyormuş. Çok kızdım onada bacım okyanus ayağının dibinde bi git gör yahu dedik. Lütfen siz de bi çıkın gezin görün fink atın London sokaklarında antonie bahtım saçlarımdan

nasılsın günlükçüğüm? ağlayarak girilen bir yeni yıldan hayır gelir mi? lütfen gelsin çünkü... Önceki

bu sefer güzel bir güncellemeyle geldim günlükçüğüm. vatsabı silmiştim ya kafa dinlemek için, gece bana mesaj atmış. o mesaj tüm gün iletilmeyince endişelenip beni akşam aramış. benim de şarjım bitmişti, telefon kapalıydı. öyle de ulaşamayınca çıldırmış. kardeşimden ulaştı bana. ki ben onda numarası olduğunu bile bilmiyordum 1 sene önce mesaj atmıştım ordan. onu bulmuş o o kadar gerildiği, korktuğu için "hayır konuşmayalım sen isteyince mi konuşcaz hıh" diye trip yapamadım. sakinleşmesi için normal konuştuk bu küslük meselesine hiç girmedik. sonra konuşuruz dedik. "gerginliğin geçsin, yapacam tribini" dedim öyle. ortalığı velveye vermesi hoşuma gitti "hiç umrunda değilim!!!!" modundan çıktım böylelikle.

3. ihtimal olduğunu düşünmüyorum. kimse bunu düşünmek istemez zaten ama değildir gibime geliyor ya. ailesi, bütün arkadaşları beni biliyordu. biz sürekli buluşuyorduk. hiç öyle ihmal edildiğim de olmadı. telefonunu hiç karıştırmazdım ama hiç saklamazdı. tabi ki bunların hiçbiri "aldatma engelleyici" bir şey değil, ruhum duymadan da yapmış olabilir ama demek istediğim benim şüphelendiğim hiçbir şey olmadı bu zamana kadar... bizde de her şey birikti muhtemelen. dediğiniz gibi "buz dağının görünen kısmı"ydı bu. yoksa kimse tartışırken sinirle "bir daha sana hiç güvenmeyeceğim, senden her şeyi beklerim artık, terbiyesiz adam!" dedim diye ayrılmaz. sonrasında özür dilediysem bir de hele... ama işte ben bu birikmeyi kaldıramıyorum. çünkü daha 1 hafta önce kendi ağzıyla söyledi bana ya. ben değişmeyen bir huyundan şikayet ettim de abartıyorsun dedi. bizim bir sorunumuz yok dedi. ufak tefek şeyler kaldı onun için de psikoloğa gideceğiz dedi. iyiyiz, birbirimizi seviyoruz dedi. e ne oldu, 2 günde 2 kavga ettik diye mi bir anda bir buzdağı birikti demek ki o buzdağı 1 hafta öncesinde de vardı. demek ki o zaman bana söylediği tüüüüm bu sözlerin içi boşmuş. hepsi yalanmış. içten içe dolmuş ama tersini söylemiş. sevgisi de azaldı muhtemelen... gidemezdi yoksa...

Bu iliski sağlıklı değildi antonie, kendine daha yakışan birini bulmalisin. Ve fazla takıntılı buluyorum seni, profesyonel destek alman da fayda var.

selam günlük naber? ben biraz karışık. dün ayrılıktan beri ilk defa okulda karşılaştık. zaten okul bitiyor. bundan sonra onunla karşılaşabileceğim gün sayısı 2, en maksimum 3. dün elbise giyip gittim. ve bu çocuk beni 2,5 senedir ilk kez elbiseyle gördü. kısa bir elbise. öyle ki montum daha uzun beni görürse bakacağını biliyordum. değişik, alışmadığı bir durum çünkü. şaşıracak. "ulan 2,5 senedir hiç etek elbise giymeyen kıza ne oldu şimdi?" diyecek. kıskanacak. beni hala %100 unutamadıysa kıskanacağına, kıskandığına bal gibi eminim. böyle birisi çünkü. ben hep bol pantolon giyerim mesela, bir iki defa dar giydim, suratı düştü. "giyme" diyemedi, "şey acaba bunu çok giymesen mi" diye karıştı. bu elbiseye de yine giyme diyemezdi, dedirtmezdim ama "antonie çok kısa bu yav" derdi, hafiften müdahale etme çabasına girerdi, tanıyorum. görünce baktı. ben bakmamaya çalıştım. ya da onun göremeyeceği yerlerde durmaya çalıştım. ama bir ara sanki bir arkadaş grubuymuşçasına yakın durmak zorunda kaldık. suratsız bi şekilde kaçamak kaçamak baktı. göz göze gelmedik. ama ikimiz de birbirimize baktığımızın farkındaydık. çok garip hissettim. öyle hem karşılıklı, hem de el gibi. tek kelime etmeden. sınavdan çıktık mesela. onun verdiği komik, yanlış cevapları, sınavının nasıl geçtiğini başka bi kız anlattı bana. çıkınca telefonda konuştu. kim bilir kime sınavının nasıl geçtiğini anlattı. bu bizim için önemli bir sınavdı. o yüzden bu telefonda konuşmalar, kritik yapmalar vs. yoksa klasik vize final olsa o kadar takılmam ama. böyle bir sınavda benim hiçbir şeyden haberim yok. ne yaptı ne etti bilmiyorum. milletten duyuyorum bi şeyler anca. nasıl bu kadar uzak durabiliriz? nasıl bu kadar uzaklaşabiliriz? aslında ilk gördüğümde "eskisi kadar sevmiyorum lan galiba" diye düşündüm. sonra dün bütün gün uyuyunca bunu düşünmeye pek vaktim olmadı :) ama bu sabahtan beri o iş öyle değilmiş diye düşünüyorum. garip garip işler işte günlük. bu hislerim çok daha önce bitebilirdi ama ben bir daha ayrılmayacağımıza güvenerek tekrar tekrar bunları yaşamayı tercih ettim. benim suçum. ama gerçekten neden ayrıldığımızı anlamıyorum. minnoş minnoş geçinip gidiyorduk. tartıştık mı hemen çözüyorduk. işleri büyütmüyorduk. ben bi hata yaptım. evet büyük bi hata yaptım. ama iş neden ayrılığı geldi? önce bunu bi çözmeyi deneyip çözemezsek ayrılsaydık daha iyi olmaz mıydı? keşke böyle sırtımı yaslayabileceğim, ayrılmayacağımıza emin olacağım bi ilişki olsaydı. ilk 2 ay "beni yine bırakır" düşüncesiyle kendimi öne alarak yaşadıktan sonra onun "antonie, bana güven artık, kendini korumaya çalışma, lütfen" demesi ve benim kendimi bırakmam... ve bunun üzerinden 1 ay geçmeden yine gitmesi... gerçekten ayıp ya. madem öyle neden bu sözü diyerek beni ikna ediyorsun ki? kendime o kadar o kadar güvenmiyorum ki umarım hiç dönmez bana. çünkü dönerse ben bu yazdıklarımı ona da söylerim, bana böyle diyip 1 aya kalmadan gitmesini hatırlatırım, eylülde barışırken sürekli terk ediyorsun güvenmiyorum sana dedim diye yaptığı savunmaları, ikna çabalarını hatırlatırım... yine derim ben sana güvenmiyorum, 2 ay sonra çekip gideceksin hayatını yaşayıp döneceksin yine diye. sonra işte yine bi şeyler der, 1 hafta boyunca her akşam arar mesaj atar, o da burdaysa buluşmak için ısrar eder bilmem ne. 1 hafta kızar eder sonra ben yine kabul ederim. sonra 2 ay sonra gelir burda yine ağlarım. o yüzden allahım lütfen hiç dönmesin. çok kızıyorum ama ben kendimde gerekli gücü göremiyorum

ahahaha ciddi misin :) ben bu sözü duyduğumda "oha lafa bak beeee bayağı aşık galiba" demiştim, çok özel bir söz gibi hissetmiştim. sanki dünyada bir tek bana söylenmiştir gibi gelmişti ama öyle değilmiş

ağlamak istiyorum ama ağlayamıyorum. bu doluluktan nefret ediyorum. insan ağlayınca en sonunda az da olsa rahatlayıp uykuya dalıyor. böyle doluyorsun doluyorsun ama asla boşalamıyorsun. iğrenç bir şey. . push ; antonie bahtım saçlarımdan

ya şu son cümleyi yazmasanız da bu yorum daha arkadaşça bir yorum olsaydı, "sil artık kalbinden beyninden" deseydiniz. ben de "ne güzel demişsiniz, haklısınız, deniyorum beceremiyorum" diye dert yansaydım. yardım etmeye çalışsaydınız. "ben çoktan silmiştim" diyince yorum çok irrite edici oluyor kusura bakmayın. kötü bir bakış açısıyla yazılmış gibi. "of evet haklı çok uzun zaman geçti hala saçma saçma kılı kırk yararak düşünüyorum" demek yerine "öyle mi, e ben sen değilim unutamamışım napayım yani, bu kadar rahatsızsan okuma" yazasım geliyor. kusura bakmayın. hele de sizin de geçmişte "çok uzun zaman olmasına rağmen eski sevgilimi unutamadım aklıma düştü içim yanıyor" diye açtığınız bir konu varken. üslup önemli vesselam.

şimdi de en sevdiğim çikolatayı aldım 1,5 sene önce, daha ilişkinin başlarında gidip 2 tane almıştım "bak bu benim en sevdiğim çikolata" diyip vermiştim, daha önce hiç yememiş sonra yeriz diye çantasına koymuştuk unutmuştuk yemeyi ertesi gün "sana bir hediyem vaar" diye gelmişti ben de bir şey aldı sanmıştım. unuttuğumuz çikolataları geri getirmiş, hediyesi buymuş :) bunları hatırlamaktan nefret ediyorum. bu çikolata benim kaç senedir en sevdiğim çikolata. ama görünce "aa en sevdiğim çikolata!" demek yerine onunla ilgili anıları hatırlıyorum. o gün neler yaptığımızı hatırlıyorum halbuki ben o çikolatayı ondan önce de seviyordum. o yokken de çikolata vardı, ama artık her şey onunla ilgili. lise tişörtüm var mesela ona baktığımda lisemi hatırlayıp duygulanmıyorum daha en başta, flörtleşirken, yazışma esnasında tutturmuştu "şimdi bi resim çek" diye anlamamıştım sebebini ama ısrarcı olunca peki demiştim. hiç gülmeden çek demişti. üzerimde lise tişörtüm, ifadesiz bir biçimde bakarak saçma sapan çirkin bir resim çekilmiştim abisine beni göstermek için çektirmiş o resmi bunu söylediğinde aşırı heyecanlanıp "yaaa o da benden hoşlanıyoooorrr" diye tepinmiştim evde. şimdi işte o tişörtü giyince lisemi değil, onu hatırlıyorum hayatıma o kadar müdahil ettim ki onu baktığım her nesneden bir anı çıkarabilirim ki ben, melankolik olmayı severim :) yesyeni bir hayata geçiş yapsam keşke. yesyeni insanlarla, yepyeni kıyafetlerle. C

çok benzerini yaşadım. upuzun bir ayrılık sonrası karşıma bambaşka bir insan olarak geldi. tabi bizim o zamanlar ilişkide aldığımız kurallar vs yoktu, o yüzden ilişkide yeni istediği şeyler "anlaşmalarımıza ters" falan değildi. ama benim kabul etmekte zorlanacağımı bildiği yepyeni şeylerdi. hem benle barışmak hem de o ayrıykenki hayatını devam ettirmek istiyordu. ne yardan ne serden meselesi yani. inan çok kavga ettik. o kadar ters gidiyordu ki bana. 2,5 yıldır ayrıl-barış da olsa sevgilim ve bu 2,5 sene içerisindeki en uyumsuz, en çözümcülükten uzak halleri o zamanlardır, öyle diyeyim. sonra noldu? bütün bu inadını bıraktı, o konularda süt dökmüş kediye döndü :) kendi de dalga geçiyor bu durumla. şu an o yaptıklarını ben yap desem de yapmaz. sen sınırını çiz. sert dur. taviz verme. verdikçe kötü oluyor hep. bırakır bence.triplere girmiştir sadece :) antonie bahtım saçlarımdan

stalk yapana kadar iyiydim günlük. arkadaş grubunu hiç sevmiyorum. nefret ediyorum desem yeri. bu sene peydah oldu bu arkadaşlar zaten, başından beri nefret ettim onlardan. 2 kız var, ikisinden de ölesiye nefret ediyorum. başlarda o kadar çok savundu ki o kızları bana. kızların da bi suçu yok bu arada, haklarını yemeyeyim. bana karşı bi şeyleri olmadı. ben sevmiyorum onları. bana uymuyorlar. ve erkek arkadaşım onların yanında öyle bir rahatlaşıyor ki. resmen değişiyor. bundan nefret ediyorum. yoksa benimki çizgisini bozmasa sorun etmeyeceğim. başta bol bol tartıştık. sonra baktı bu benim için önemli bi mesele, biraz geri adım attı. zırt pırt onları savunmaktan vazgeçti mesela. hatta buluşmadan önce izin istemeyi falan teklif etti de ben gerek yok, haber vermen yeterli dedim. zaten benimle birlikte olduğu süre boyunca az görüşüyordu. kısıtladığımdan değil. benimle görüştüğü için çok vakti kalmıyordu onlara. yazın tatile gidecekler birlikte. 2 hafta. git demiştim ama gönülsüzdüm. bi keresinde demişti ki "kopuyoruz onlarla da baksana. senenin başındaki gibi sık görüşmüyoruz. bence bu tatil birlikte yaptığımız son şey bile olabilir. seneye pek sık görüşeceğimizi sanmıyorum" içten içe o kadar sevinmiştim ki anlatamam. 2 hafta tatilde dişimi sıkacam, sonra onlardan kurtulacağım gibi gelmişti. şimdi instagramda fotoğraflarını gördüm. oturmuşlar bi yerde, bira sigara falan. aynı ilçedeymişiz. karşılaşabilirmişiz. keşke karşılaşsaydık dedim. oturdukları yere 10 dakika mesafedeydim bunu gördüğümde. gitsem mi dedim bir an. gidip konuşmayacaktım, uzaktan onları görüp geçecektim. sonra dedim saçmalama antonie. görünce ne olacak. ne işine yarayacak, ne değişecek. resmini gördün ya işte. gözlerim doldu. şu an kendimi tutuyorum ama gece yalnız kalınca ağlarım kesin. ayrıldığımız ilk gün ağladım, ondan sonraki günler ağlamadım hiç, 3 gün mü ağlamamış oluyorum yani? öyle bi şey. bir daha hiç ağlamam gibi gelmişti oysa. sabah otobüste hayal kurmuştum. bana mesaj attığının hayalini kurdum. ne cevap versem diye düşündüm. hatta gittim yazdım telefonuma ya. bayağı ona yazar gibi yazdım. uzatmadan bikaç cümle söyleyecektim. yine yalan söyleyip sonra yine gideceğini biliyorum, o yüzden konuşmanın lüzumu yok diyecektim. engellesem mi diye düşündüm hatta. konuşmak istemiyorsam, sevsem de mantıklı düşünüp kafamda bitiriyorsam engellemem benim için daha hayırlı olur gibi gelmişti. engelleyecektim. şimdi kafam allak bullak. yazsın istiyorum. yazsın konuşalım. özür dilesin bi şeyler desin. ben böyle mutsuzken o arkadaşlarıyla mutlu mutlu oturup keyif yapmasın. kaç gündür asla affetmem diyip duruyordum ama barışmak istiyorum şu an. kıskandım diye mi böyle oldu? sahiplenip sen benimsin demek istiyorum ya. hayır bi şey olduğu da yok ki. arkadaşlarıyla gördüm sadece. benimle birlikteyken de buluşuyordu onlarla sonuçta. farklı bir şey yok ki. gece birlikte kalmalarını istemiyordum sadece. o da kalmıyordu. şimdi ayrıyız tabi. onu tutan bir şey yok ki. gece gider kalır. "kolayca atlattım baaak" diyerek kendimi mi kandırıyormuşum ben? altı üstü bir fotoğrafını gördüm diye çok kötü oldum. tüm moralim yıkıldı. allahım dayanamıyorum. antonie bahtım saçlarımdan

antonie merhaba konunu severek takip ediyorum. Çok da mutlu olmanı umut ediyorum. Son mesajında çok boş olduğunu yazmışsın. Günlerin nasıl geçiyor, neden boşsun merak ettim. antonie bahtım saçlarımdan

Tabi vardır bunda da bir hayır Zaten "vardır bir hayır" diye diye bağrımıza tas basıyoruz da gönül ferman dinlemiyor, insan kafaya taktıkca takıyor

sen atlattın mı? . push ; Cansinn34 Ablan kurban olsun

ay brenda eminim ben orda da zamanı kendime zehir ederim. çok yalnızım ühühü diye ağlar dururum. bi de ben gittikten 1 hafta sonra o da gidicek yurt dışına, hem de o nefret ettiğim arkadaşlarıyla 2 haftalığına. o 2 hafta bana zulüm. ben kendi hayatımın zevkimi çıkarmak yerine açar onları stalklarım. keşke kendime engel olabilsem.

ben çok boşum, problemim o yazın her anım her saniyem dolu doluydu, nasıl olduğunu anlamadan geçiyordu vakit resmen şimdi boşluktan ölüyorum ve yapabileceğim hiçbir şey yok doğru düzgün arkadaşım da yok resmen keşke bir anda bir şeyler gelişse ve kendimi hiç beklemediğim tatlı bir yoğunluğun içinde bulsam amelie

Günlüğünü kurcaladım birazcık :) hemen hemen aynı yaş grubundayız seninle üniversite hayatımın bu yılını hıyarın birisi katletti:) ama hangi acı sonsuza dek bizimle ki? İnsan ölüm acısını bile unutuyor. Bir hıyar da gayet güzel unutulur :) ki biz aynı sınıftayız ismi lazım değil voldemort kılıklı şahısla. :) çok çok iyi anlıyorum seni umarım unutur yoluna bakar ve mutlu olursun :) antonie bahtım saçlarımdan

bu alıntı yaptığın şeyi birlikteyken yaşasam yine gülümser sonra da anında mesaj atardım aslında sende de öyle mi merak ediyorum ama birlikteyken sevgilim sürekli aklımdaydı. arkadaşlarımla birlikteyken bile kafamda arka planda hep o vardı. onu düşünürdüm. senin de böyle miydi? çünkü diğer sevgililer de böyle mi yoksa ben mi takıntılıyım diye merak ettim hep ama ayrılınca araya çok büyük özlem giriyor, tutkuya dönüşmesi ondan bence düşünsene çocuğun sesini 1 aydır duymadım sesine hasret kaldım. bu ne demek?! bu özlem ve bir daha göremeyecek olma düşüncesiyle hisler yoğunlaşıypr çünkü dediğim gibi, beni kıskanmasını bile özledim normalde bundan nefret ediyorum

hep öyle oluyor. tam güçlü durmaya karar veriyoruz akabinde duygusallık basıyor

Hayırlısı olsun. Dilerim kendin için en sağlıklı kararı alırsın.. antonie bahtım saçlarımdan

benim de bir ara içimden geçti instagram açmak ama sonra insanlar "görgüsüze bak sırf bunun için hesap açtı" derler diye düşündüm ve utandım bi de ben cidden sevmiyorum sosyal medya kullanmayı, şimdi sırf ona inat açsam eminim kısa bi süre sonra daha çok mutsuz ederdi o hesap beni...

Yapalım :) Ben dert anlatmayı da, dinlemeyi de çok severim. Aynı sıkıntı bende de var. Benim erkek arkadaşımla problemlerimi anlattığım ya 1 ya 2 arkadaşım vardır; onlar da hep benim tarafımdalar. Erkek arkadaşımın bi arkadaşıyla laflarız arada, o da güya objektif olmaya çalıştığını söyler ama hep benimkinin tarafını tutar :) Hem de ne tutmak. Öyle çifte standartlı konuşur ki duysan gülersin. Ben şu önümüzdeki 3 gün müsait değilim. Cumartesi sana yazayım desem? Uyar mı? :) Senden ne haber bu arada? İyi misiniz, barıştınız mı sonunda? İyisindir umarım :)

biliyor musun şu an kendine en büyük kötülüğü yapıp onun iyi yönlerini hatırlatıyorsun? kötü yönleri neydi peki... gerçekten nedir seni ondan iten birçok şey de vardır eminim neden onları da hatırlamıyorsun?

yok zaten benim haber alabileceğim hiçbir yer yok, sosyal medya kullanmıyorum antonie bahtım saçlarımdan

stalk amacım olmamasına rağmen eski bir fotoğraf buldum, gördüm. sevmediğim kız arkadaşıyla samimi bir poz işte. ateş bastı beni. antonie bahtım saçlarımdan

evet sağlıklı bi ilişki olmadığını biliyorum, bittiği için mutluyum :) psikoloğa ne zamandır gitmek istiyorum ama geçiştirdim kaldı hep. almadım randevu. ama aklımda. ama artık fazla takıntılı olduğumu düşünmüyorum ya. sevgilisinden 10 gün önce ayrılan herkes zaten ortalama benim kadar üzülüp düşünüyordur bence. öyle değil mi? :) günlük hayatım gezmem tozmam sohbetlerim kahkahalarım gelecek planlarım hiç etkilenmedi ittire kaktıra devam etmemiz yanlıştı bayağı ama ayrıldıktan sonra patolojik bi durumda değilim, öyle düşünüyorum o da değildi

"o çikolatayı sen sevdiğin için biliyor, o lise tişörtü sen giydiğin için var" gülümseyerek okudum. teşekkür ederim :)

dönsün istiyorum ama affetmek için değil affetmeyeceğim, ahan da buraya yazıyorum reddetmek için istiyorum bana söylediklerinin hepsini ağzına tıkmak için istiyorum sen misin bana "şu an eziğin tekisin" diyen, sen misin benden tiksindiğini söyleyen? ağız dolusu küfür ederek rahatlamak istiyorum o kadar kötü ayrıldık ki o kadar çabuk değişti ki mantığımı kullanmaya başlamam çok kısa sürdü he hala üzülmüyor muyum? üzülüyorum sevmiyor muyum? seviyorum. ama azaldı. vallahi 3 günde azaldı. 3 günde azalacağına inanmazdım ama azaldı. yine de seviyorum hala. çok seviyorum. özlüyorum. tüm gün aklımda. bir an olsun çıkmıyor ama tüüm bunlara rağmen mantığımı kullanabiliyorum ayrılırken tabiricaizse köpek gibi davranan biri var karşımda 1 hafta önce bir sürü güzel laf söylerken 1 hafta sonra ufacık bir şeyi bahane ederek çekip giden bir karaktersiz var karşımda ben seni tanıyorsam, belki 1 ay belki 5 ay. eninde sonunda dönersin. biliyorum ahhh bir dön de ağzına s. yım senin

iyiyim teşekkür ederim sen nasılsın? :) geçenlerde buraya yazdım okudun mu bilmiyorum ama yeni birisiyle tanıştım. aramızda bir şey olma ihtimali yok çünkü farklı şehirlerde yaşıyoruz. ama flörtleştik, bayağı ilgi gösterdi bana. bu çok çok iyi geldi. kafamı dağıttı bir süre. bir de çok yoğun bir süreçteydim, son 1 ayı yaşamamış gibi hissediyorum. şu an eskiye oranla çok daha iyiyim. tamamen unuttum diyemesem de büyük oranda iyileştim fakat okul başlayıp tekrar onu görünce ve yoğunluğum azalınca eski depresif moduma dönmekten korkuyorum sadece. C

Çok doğru bir yorum olmuş duhacan'im. Benimki o sonucusuydu mesela..

bir ibadethane ye bu şekilde üslup ile yazmaniz hiç doğru değil

Bence barışmasınlar yazık değil mi kızcağıza hayatı hep bir karmaşa belirsizlik halinde ilerleyecek bu şekilde..

ayrılığın birinci kuralı: ayrılıktan önce söylenen hiçbir şey ayrıldıktan sonra geçerli değildir :) burda daha önce de yazdım ama çok fazla sayfa olduğu için sen okumamışsındır, ohooo ne laflarının tersini yaptı adam bi görsen! ayrılmadan 1 hafta önce bensiz yaşayamıyordu, "antonie terk etme beni, biz birbirimizi seviyoruz ayrılmayalım sensiz olmak istemiyorum" demişti , sonra 1 hafta sonra sebepsizce hiçbir şey dememiş gibi gitti benimle gitmesi için yalvardığım ama her seferinde "oraya gitmek istemiyorum, gereksiz ve saçmaaaaa" dediği yere ayrılır ayrılmaz ölümüne nefret ettiğim kız arkadaşıyla gitti bir ayrılığımızdan 10 gün sonra vatsap ppsi koymuştum ve dışarda onla karşılaştığımızda da yakınından yürümeye devam etmiştim, yolumu değiştirmemiştim. barıştığımız zaman "yanımdan yürümen çok ayıp, kötü hissedeceğimi düşünüp uzaklaşmalıydın. ayrıca 10 günde nasıl tamamen bitirip fotoğraf koyarsın ki, 'bak seni unuttum' der gibi?" diyecek kadar hassas bu adam, o benim istediğim yere arkadaşıyla gittiği gün ayrılığımızın 10. günüydü. ve fotoğraf çekilmekten nefret eden, benle çekilmeyen adam o gün arkadaşlarıyla orda çekildi ve arkadaşı o resmi koydu. stalklayacağımı adı kadar iyi biliyordu, arkadaşı da yakın arkadaşıydı "koyma, antonie üzülür, dikkat edelim" diyebilirdi. demedi. ona instagramda sevmediğim arkadaşlarının fotoğraflarını beğeniyo mu diye bi stalk yaptığımı anlatmıştım. bunu da biliyordu, önceden hiçbir resmi beğenmiyordu. ama o resmi beğendi. sadece onu beğendi. çünkü bakacağımı biliyordu. söylemiştim. bir keresinde bana "antonie seni hiçbir zaman unutamazmışım gibi geliyor, sanki sen beni aldatsan bile eninde sonunda seni affederim gibi hissediyorum" demişti. o kadar tutkuluydu güya. asla beni bırakamazmış bensiz yapamazmış. sonuç; sebep yokken çekti gitti daha bunun gibi binlerce şey sayabilirim ama devam etmek istemiyorum söylenen güzel sözler hiçbir zaman bir söz değil aslında mümkün olduğunca inanmamak gerek insanlar ayrılmadan önce söyledikleri her şeyin tersini yapıyorlar bir de "ayrılsak bile sevicem, resmi kaldırmaya bile kıyamam" vs hepsi boş romantizm... bomboş... sevmeyecek. resmi de önemsemeyecek. 2 ay sonra da başkasına aynı sözleri söyleyecek. üzgünüm. ama ben bunları tecrübe ediyorum... antonie bahtım saçlarımdan

Nedense çaktırmadan takipteydim sen yaz gelişme oldukça antonie bahtım saçlarımdan

2 buçuk yıllık ilişkim bugün karşılıklı şekilde deli divane severek bitti. Burası da benim "unutamama ve her geçen gün daha çok özleme günlüğüm" olsun mu acaba.. antonie bahtım saçlarımdan

aynıyız galiba antonie bahtım saçlarımdan

staj ayarlamaya çalışıyorum yaz için yurt dışında, ama çok geç kaldım. henüz ayrılmamışken erkek arkadaşımla birlikte gitmek için bir sürü mail attım. hayallere bakar mısın? başka bir ülkede 1-1,5 ay birlikte yaşayacaktık :) bir yerden kabul aldık, öyle olunca başka yerlere mail atmayı bıraktık. sonra adam yan çizdi, bir anda cevap vermeyi keserek bizim işi iptal etti. ha oldu ha olacak, bugün yarın mail atar, az daha bekleyelim dur başka yerlere de atalım, şimdi değil önce film izleyelim sonra atarız derken başka bir yer de ayarlayamadım aralık ayının sonu bu işler için çok çok geç... çoğu yer dolmuş oluyor ama şu aea bi sınavım var, o geçsin, her yere mail atıp şansımı deneyeceğim... bir de düşünüyorum da, benim staj ayarlama şansım erkek arkadaşıma göre daha yüksekti. ben tek başıma ayarlayabilirsem giderim dedim diye "gitme. bensiz yapmanı istemiyorum. daha önce ayrıldık diye bana güvenmeyip kendini korumaya çalışıyorsun. çalışma. ayrılmayacağız. güven bana artık. kendini bırak" demişti. sonra ilk yaptığım ciddi yanlışta benimle bir kere oturup konuşmadan, tek bir şans vermeden çekip gitti. ne sözler verip tutmadan gitti yahu. hani biz aramızdaki problemi çözmeye çalışsak ama çözemesek, ayrılsak anlayacağım. denedik olmadı diye. ama böylesi ne iş? antonie bahtım saçlarımdan

bugün düne göre çok farklı şeyler hissediyorum günlük. niyeyse geri dönecekmiş gibi hissetmeye başladım. diğer ihtimali de düşünüyorum, bunun gerçekten son olduğunu düşününce içim sıkılıyor. ama dönüşünü düşününce de içim sıkılıyor. ben hayatımda istikrar istiyorum. 2 günde iki kavgayla bu kadar dönüşmesi, değişmesi beni korkutuyor. geri dönüp özür dilese sen hangi adamsın diye sorarım. hangisi gerçek olandı? 1 hafta önceki mi 1 hafta sonraki mi? eğer barışmak isterse, yine bir kavgada bu tavra girmeyeceğine, yine beni her yerden engelleyip gitmeyeceğine nasıl emin olabilirim ki? bu kadar çabuk değişen adama ben nasıl güvenip gelecek planları yapayım? ama dönse, eminim ben affederim. bu akşam dönse affederim. kızarım, bağırırım çağırırım, hangisi sensin, nasıl bunu yapabilirsin, sen beni kaybetmekten korkmuyosun diye dellenirim. ama en sonunda affederim, biliyorum. o yüzden dönmesin bugün. çünkü bugün bile onu affettiğimi düşününce içim acıyor. sonunda sevgim ağır basıyor evet ama gururum kabul etmiyor. eminim biraz zaman geçtikten sonra, dönse de affetmeyecek seviyeye geleceğim. dönecekse bugün dönmesin. birkaç hafta sonra dönsün. içimden gelen her şeyi sayıp dökeyim, bir de üstüne reddedip "yalvarma, gözümde düşüyorsun" diyip egosunu kırayım. bu hikaye de böyle kapansın. antonie bahtım saçlarımdan

seronima mümkün olduğunca kısa yazmaya çalıştım ama destan gibi olmuş, kısa kesemiyorum sanırım kusuruma bakma lütfen

bayağı saçmalamışım çocuk beni ne kadar sevdiğini söyledikten 1 hafta sonra benden ayrıldı 180 derece döndü yani daha fazla ne kadar değişebilirdi ki sırf resim koydu diye "değişmesini istemiyorum" diyorum K

konuştuğumuzun ertesi günü çok kötüydüm. kaç sigara&bira içtim ben bilirim :) ama şimdi daha iyiyim. neden ayrıldınız? iyi misin? Cansinn34 Ablan kurban olsun

kuzu :) tesadüfe bak. bir ayrılıp bir barıştık sonra yine bir ayrıldık resmen. senin nen var? . push ;

antonie hatırladığım kadariyla onun ilgisiz oluşundan ve merhametsizliginden dert yanıyor kendin ayrılmalıyım diyordun. Nasil bir olay yaşandı da bu durum senin aleyhine döndü? antonie bahtım saçlarımdan

merhaba, iyiyim :) zaman hızla geçiyor zaten. 1 ay olmuş, ne ara oldu anlamadım...

Merhaba kürkçü dükkanı, ben geldim! 2,5 aydan fazla dayandık, ama 3'e giremedik, bitti yine. Son yorumumda böyle yazmışım, ayrılırsak gelirim demişim, geldim de zaten. Ama "yine ayrılmamız yüksek bir ihtimal" lafına takıldım, son zamanlarda hiç öyle düşünmüyordum çünkü. İlk 1 ayım "zaten ayrılacağız, obaa" ile, fazla bel bağlamadan geçse de, artık ikimiz de ayrılmayacağımıza emin bir şekilde ilerliyorduk. Hatta bunun dalgasını o kadar geçtik ki. "Bizim ayrılık zamanımız geldi yav" şeklinde birbirimize takılıyorduk. Sonra bir anda gelişen olaylar silsilesi ve klasik kapanış. Ama bu seferki ayrılığın öncekilerden çok farkı var: ben bariz hata yaptım. Bu sefer "beni hiç sevmemiş, terk edildim" diye ağlayamayacağım, hatayı ben yaptım. Kendimi affettiremedim. Çok öfkeli, çok kırgın, çok soğumuş. 10 gün kadar görüşmedik, doğru düzgün konuşmadık ama öfkesi dinmedi, özleyip yumuşamadı. Tek bildiğim bir şey var aynı hatayı o yapsa ben onu affederdim. O affetmedi. Ona tek bir konuda kırgınım, beni affetmeyi denemedi bile. Hemencecik bitirdi. Kendi içinde denemiştir belki ama affettirmem için bana izin vermedi, denemedi. Çok güzel bir 2,5 ay geçirdim. Kavga ettiğimiz de oldu, ağladığım kırıldığım kırdığım, bu ilişki düzelmeyecek keşke barışmasaydım diyerek olayları büyüttüğüm de. Ama her şey çok güzeldi. Verdiği sözleri tuttu. Gerçekten düzeldi. Kırgınlıklarım kavgalarım hep kısacık sürdü, geçmişin aksine sorunlar anında çözüldü. Sevdiğimi sevildiğimi ben hissettim. Umarım o da hissetmiştir. Hatayı yapan taraf olmak da ayrı üzüyor yahu. Pişmanlık var içimde. Bir de bugün "Keşke tekrar başlamasaydık..." diye içimden geçirdim. Çünkü başlamasaydık artık ayrılalı 6 ay olmuş olacaktı. Belki unutmuş olurdum, ama şimdi onu 1. milyonuncu defa unutmaya çalışacağım. Güzel giden ilişkinin içine ettiğimden beri ona hep şunu söyledim; "Çok kızgınsın ve kırgınsın, benden çok soğudun. Bu yüzden ayrılmak istiyorsun ama geçecek, 1 ay sonra yine benle barışmak isteyeceksin. Sen de biliyorsun bu ilişki bir ayrılığı daha kaldırmaz, şimdi ayrılıp 1 hafta sonra barışsak bile eskisi gibi olamaz artık. Yeter ki ayrılma, ayrılmadığımızı bilelim, bir 10 gün daha konuşmaz sakinleşmeni bekleriz" Keşke böyle olsaydı. Ama olmadı. Hak ettim mi? Sanırım evet... antonie bahtım saçlarımdan

ben neden bugün bu kadar kötüyüm ya? zamanla mı kafama dank ediyor? yoksa falcının verdiği vadenin bugün son günü diye mi antonie bahtım saçlarımdan

son cümleni o kadar tatlı kurmuşsun ki

ah keşke olmuyor ama olmuyor yapamıyor insan ne kadar zman geçerse geçsin tarih bi yerde onu hatırlatıyor allah kahretsin aşk acısından önümü göremiyorum antonie bahtım saçlarımdan

gerçekten unutuyorum. hiç unutamaycakmışım gibi geliyordu. ama yavaş yavaş gidiyor hala seviyor muyum? evet seviyorum. hala düşünüp ağlıyor muyum? evet ama çok azaldı. arada sırada anca. kendimi birisinden hoşlanmaya zorladım. sırf eski sevgilimi unutabilmek için başkasından hoşlanmaya çalıştım. işe yaradı mı? yaradı. inanın çok daha iyi hissediyorum. bir ilişkiye başlamaya hazır değilim sanırım. hala eskiyi tam unutamadım. ama zaten bu hoşlandığım kişiyle aramızda bi ilişki olmaz, ihtimal çok düşük. ama flörtleşmek iyi geldi. bayağı bayağı yakışıklı bir çocuk bir de. eski sevgilimi bine katlar. birkaç kişi gelip ben daha ondan hoşlandığımı söylemeden bana "bence bu çocuk senden hoşlanıyor" dedi. karşılıklı ufaktan bir şeyler var yani. bu durum hoşuma gitti. tekrar kalp kıpırdaması, tekrar birilerinin seni beğenmesi... hem de yakışıklı birilerinin beğenmesi... özgüveni artıyor insanın. geçen bir film izledim. romantikti. ilk defa romantik bir filmi eski sevgilimi düşünmeden izledim. benim için muazzam bir adım. bugün o çocuğun kokusu beni etkiledi. ilk defa eski sevgilimden başkasının kokusundan etkilendim. gelecek için korkuyorum sadece. bu hoşlandım dediğim çocukla sadece 2 haftamız var. sonra o gidecek. zaten şu an ben yoğun ve çok sosyal bir dönem içerisindeyim. ama 1 ay sonra sorunlarla, bol sıkıntıyla ve asosyallikle dolu hayatıma geri döneceğim. şu an düşünmeye vaktim yok, her gün unutma konusunda daha fazla yol kat ediyorum. ama 1 ay sonra boşluğa düşünce tekrar geri gitmekten korkuyorum. onu okulda gördüğümde başa sarmaktan korkuyorum. tekrar kafayı eski sevgilime takmaktan korkuyorum. eğer bu yazdığımı okuyan sevgilisinden yeni ayrılmış üzgün, gözü yaşlı kızlar varsa geçecek demek istiyorum :) ben bu konuyu açalı, biz ayrılalı 2 ay oldu. ilk başta günleri bırak saatleri sayardım. şimdi vakit nasıl geçiyor anlamıyorum. eskiden vakit geçtikçe birbirimizi zamanla unutacağız, ayrı kaldığımız gün sayısı artıyor diye üzülürdüm. şimdi tarihe baktıkça çok hızlı geçiyor, nasıl olduğunu bile anlamadan unutmuş olacağım diye seviniyorum. biliyorum ara sıra gerçekten çok ağladığım ve "unutamadım işte!" dediğim günler olacak. ama hepsi unutma sürecinin bir parçası. eskiden "tamamen" unutmak imkansız gelirdi. artık bir gün içimde ona karşı bir his kalmayacağına eminim. son olarak sözlerimi bu ara çok sık dinlediğim bir şarkıyla bitirmek istiyorum "kırılıyorsun bak hemen eriyorsun şeklini ne bozuyorsun, geçiyor bunlar ıslak yanaklarına ne bakıyorsun oynayınca biraz taşlar, akıyor yaşlar"

ya ben sana şu laflara inanma diyorum sen hala dinlemiyorsun antonie bahtım saçlarımdan

şu vatsap profil fotoğraf hakkında uzun uzun yazmak istiyorum. ilerde okuyunca kendime kızacağım, "3 ay olmuş, sen hala aptal aptal takip edip bi de fotoğraf koydu diye destan yazıyosun" diyeceğim kendi kendime ama şu an yazmaya ihtiyacım var. sanırım 1,5 sene önce falandı. ilişkimizin başları. bu profil fotoğrafları, birlikte bir resmimizi pp yapma üzerine falan konuştuk. ben sosyal medya kullanmıyorum, öyle vatsaba falan da pek pp koyan bi insan değilim. bana hiç erkek bir arkadaşımla pp koyup koymadığımı sordu. evet dedim. 2 erkek arkadaşım ve benim olduğum bi resim vardı telefonumda mesela, onu gösterdim. senle tanışmadan önce uzun bi süre bu profilimdi falan dedim. çok net hatırlıyorum konuşmayı. sonra hiç erkek bir arkadaşım arkadaşımla teke tek resim koyup koymadığımı sordu. o hiç koymamış. hiç bir kızla tek resmini koymayı bırak, öyle kız-erkekli karışık bi resim bile koymamış. bana özel olarak "teke tek koydun mu peki?" diye sordu çünkü onun mentalitesinde bu "önemli bir şey"di. bir de zaten şey demişti, benim çok yakın olmayan bi kız arkadaşımla pp yaptığımı görünce "ben olsam koymam mesela. yakın olmadığım insanla resmimi eklemem" demişti. böyle garip bi düşünce sistemi vardı. resim koymak/yüklemek özel bir şeydi ona göre. arada aramızda "bizim resmimizi pp yapsana yaaaaaa" konuşmaları geçerdi. ikimiz de hiç yapmadık ama benim koymama sebebim biraz da onun beni koymayacağını bilmemdi. çünkü şakayla karışık sorduğumda reddetmişti. ve saçma nedenler saymıştı. doğrusunu söylemek gerekirse takmadım. çünkü dediğim gibi, resim paylaşmayı genel olarak pek sevmem. e ama şimdi ne oldu? yani ben anlamıyorum. gerçekten ne değişti ki? hayatı boyunca hiçbir kızla resim paylaşmamış, paylaşırsa garip olacağını söyleyen, ve ppsine "gerçekten yakın olmadığım insanları koymam" diyecek kadar ultra anlam yükleyen, benimle resim koymayı reddeden bir insan neden bir kızla resim koyuyor? neden bu kızla? ölümüne nefret ettiğim bir kızla. neden ya? ki ben o resmin orijinalini de biliyorum. 4 kişi var o resimde. kesmiş diğerlerini. sadece ikisi var resimde. ta aralık ayında çekilmiş resim. 9 ay sonra çok mu beğenesin tuttu da şimdi koyuyosun kardeş? kendime o kadar sinirliyim ki. başkası bir vatsap ppsinden bu kadar anlam çıkarsa, kafasını bu kadar yorsa mal mısın der geçerdim. ama yok. kafamda onun sözleri yankılanıp duruyor. ben erkek arkadaşlarımla resim koysam o bu kadar anlam çıkaramaz. çünkü hiçbir zaman "ay ben hiç bi erkekle resim koymadım bu zamana kadar, benim için özel bi şey" demedim. gayet de koydum. hiçbi zaman "benim için önemli olmayan biriyle resim paylaşmam" demedim. onunla fotoğraf koymayı saçma sapan nedenlerle reddetmedim. bugün de kendimi o kızdan daha değersiz hissettim. ayrıldıktan 3 ay sonra bile bunu yaşamayı beceriyorum ya. tebrikler antonie. teşekkürler ex. hayır bir de onda engelli olmasam "benim gözüme sokmak için yaptı" diyeceğim de. arkadaşımda onun numarasının olacağını varsayıp onun bunu görüp bana yazacağını tahmin etmesi ve beni kıskandırmak için yazması falan... imkansız yani. zerre yolu yok. bu ihtimali elemek beni üzüyor. demek ki gerçekten değer veriyor şu kıza. kafamda deli sorular dönmeye başladı. hayırlısı. C

bir de 1-1,5 sene önce ilk ayrılığımızda onsuz hiçbir şey yapmayı beceremeyecekmişim gibi hissetmiştim. üstünden kaç zaman geçti, kaç ayrılık atlattık, aylarca onsuz yaşadım ama yine aynı şeyi bugün de hissettim. çok şaşırdım. ilk hissettiğimde bile şaşırmıştım. çünkü hiçbir zaman birbirimize bağımlı olmadık. ama bu ilişkide biri diğerinin işlerini hallediyorsa o bendim esasen. ilişkinin düzenli insanı, her şeyden bilgi toplayını, buluşmaları görüşmeleri ayarlayanı, ders çalışmayı planlayanı, "şurdan şu kitabı alıp şu konu ile başlıyoruz, şuraya ders videoları yüklenmiş önce onları izleyip sonra şunu okuyoruz"cusu bendim. keza sınavlarda hep ondan yüksek alan ben, her seferinde "sınıfta mı kalacam?" korkusu yaşayan o. onun hayatımda olmasının bana manen bir "destek"ten başka akademik olarak neredeyse hiçbir katkısı yok. bunlara rağmen her ayrılıkta bir sonraki sınavı onsuz geçemeyecekmişim, bir derse onsuz çalışamayacakmışım, hayatımı düzene sokamayacakmışım gibi hissediyorum. çok garip değil mi?

kalbim hayır diyor, sadece arkadaş olduklarını kanıtlayan bazı şeyler ortaya sunuyor. ama beynim hayır diyor, ve bunu düşünmemi sağlayacak şeyler hatırlatıyor. ama muhtemelen aralarında bir şey yok gibi. bilmiyorum. antonie bahtım saçlarımdan

yeni bi hikaye koymuşlar bu sefer kadrajda benimki yok. resme bilerek girmemiş olabilir ya da gerçekten akşam yanlarından ayrılıp evine gitmiş olabilir. umarım evine gitmiştir, gece onlarla kalmamıştır. kalmasın ya. gerçi beni ne ilgilendiriyor ki. bana ne yani. ama yine de takip ediyorum ne bileyim. engel olamıyorum. ayrılırken ben o kızların lafını geçirdiğimde şöyle demişti "antonie bitti artık. ne yapacağım seni ilgilendirmez. sana ne, gerçekten sana ne? onunla 1 ay hiç görüşmesem bile emin ol bunun seninle bir ilgisi olmayacak. bitti artık. istersem tutup 2 ay sonra yeni birini bulurum, istersem yarın. bitti" bu yüzden hakikaten kalmadıysa da benimle bir ilgisi yoktur bu olayın. aman aramız kötü, belki ilerde düzelir, istemediği şeyleri yapmayayım vs dememiştir. basbayağı ayrıldık. bitti. finito. istediği gibi yaşıyordur işte. kaldıysa da kalmadıysa da beni ilgilendirmiyor. ama... işte aması var. bunu kendime kabul ettiremiyorum Önceki

Yakınlarında olsam dertleşirdik A

günaydın günlük. geçen hafta bugün engellemiştim onu ve buraya bir daha yazmam gibi geliyordu. çünkü o kadar sinirliydim o kadar nefret doluydum ki. bir daha ona buraya yazacak kadar değer vermem, önemsemem, üzülmem diyordum. bu 1 hafta boyunca çok da üzülmedim zaten gerçekten de. öyle kırgın ve kızgındım ki. çok mantıklı düşünebiliyordum. sevgim de zaten azalıyordu yavaş. bir daha ağlayacağımı bile düşünmezdim. ama dün ağladım. bi erkek arkadaşım, sevgilisinden ayrıldı. kızı sevmiyormuş çünkü artık. kız dün ona mesaj attı. konuştular. resmen kızı gördüm kendimde. yazdığı şeylerde, söylediklerinde. içim acıdı. çocuk bana "antonie kız böyle böyle dedi antoniiiiieeeee baksana mesajlara" diye mesaj atarken ben oma cevap yazmak yerine zırıl zırıl ağlamaya başladım. 1 haftadır barışma ihtimalimizi ben hiç düşünmemiştim. barışmayı hiç istememiştim. her şey bitmişti. ama dün gerçekten barışmayı istedim. güya onun sevmediği şeyleri yaparak kendi çapımda ayrılığı kabulleniyorum ben de. snapchat vs kullanırdım eskiden, sevmezdi. ben de sosyal medyayı artık sevmediğim için kendiliğimden silmiştim, o hiç sil dememişti ama sevmezdi işte, biliyordum. snapchat açtım. erkek arkadaşlarla gece geç saate başlayan ve sabah uyuyana kadar süren yazışmalardan hoşlanmazdı, karşılıklıydı bu, ben de onun yapmasından hoşlanmazdım. ikimiz de yapmazdık o yüzden. ama artık iğrenç bir uyku düzenim var ve o sevgilisinden ayrılan arkadaşımla birkaç gün boyunca hep sabah 4e 5e kadar yazıştık. hep aşk acısından bahsettik gerçi, hep eski sevgilimi ne kadar sevdiğimi ve bunları ne kadar hak ettiğimi anlattım, ama olsun; onun sevmediği bir hareketi yaptım sonuçta. snapchati açınca 2 senedir hiç görmediğim, öncesinde de öyle çok yakın olmadığım bir erkek arkadaşıma mesaj yazdım durup dururken. bitmoji midir nedir öyle bir şey varmış ya. ikimizin bitmojisiyle ilgili emojiler gönderip durduk, başka bi şey konuşmadık. öyle kötü bir şey yok bunda aslında ama eminim eski sevgilim duysa kafayı yerdi. "durup dururken ne yazıyorsun ne manası var?!!?!" işte böyle ufak tefek saçma şeyler yaparak kendimce ilişkiyi bitiriyorum güya. o da diyorum ki acaba o benim istediğim yere o sevmediğim insanlarla gitmeyi bu yüzden mi kabul etti? o resmi göreceğimi biliyordu. hem giderek kendi içinde bitirip benden intikam almıştır, hem de bana göstererek "gördün mü bak, artık sen yoksun, çoktan unuttum bitirdim" demiştir. ayrılalı 3 hafta olacak. gerçekten inanamıyorum. buraya günlük açtım evet. ama hiçbir şeyin böyle gelişeceğini düşünmezdim. en fazla 1 haftaya bana yazar diyordum. yazmadı. 3 hafta ya. şaka gibi. gerçekten şaka gibi. ama hiç yalan söyleyemeyeceğim, hala yakınlarda bekliyorum bir mesaj. hafta sonu yurt dışına gideceğim ve bunun onu kötü etkiliyordu. eğer hala etkilenmezse, şurda 2 gün içinde tutup bir mesaj atmazsa içinde sevgi kırıntısı bile kalmamış demektir. eskiden dönerse sadece reddedip gitmeyi düşünüyordum. artık "neden?" diye sormak istiyorum. neden gittin, gidecektihsen neden bana 1 hafta önce yalan söyledin?

ne demek acizim, erkeğe bağımlıyım ya! ne biçim cümleler yazmışım bi öncekinde. hiç de aciz maciz değilim. canım acısa da hayatıma devam ediyorum. mutsuz da olsam kendi ayaklarım üzerinde durabiliyorum. kimseye muhtaç değilim, kimseye yalvarmıyorum. sadece aşığım. bu yüzden yaşadıklarım çok normal. antonie bahtım saçlarımdan

Aile bilebilir, bu engel değil. Çünkü biri varsa bile uzun bir süre ailesine, çevresine sezdirmeden görüşecektir. Zamanı geldiğinde eminse eğer tanıştıracaktır. Ama sen yok diyorsan yoktur çünkü en iyi sen tanırsın. Erkekler anlık konuştukları için muhtemelen o an öyle hissediyordu, iyi anıydı, güzel hissetti ve güzel konuştu. Sonrasında ama sen böyle demiştin dediğinde vereceği cevap da o an öyleydi, şimdi böyle olacaktır. İnsan kendine bile güvenemiyor, gün içinde bile ne kadar fikir değiştirir insanoğlu, bu anlık hislerle alakalıdır. Demem o ki, söylediği sözler teminat değildir. Yanar dönerdir erkekler, seninkisi kimi erkeğe göre hızlı çark etmiş, kimine göre yavaş. Bu da tekinsiz olduğunu gösterir. Güvenemezsin. Özrünü bile kabaca karşılıyorsa hiç güvenenezsin.. Zora gelememiş. Sevgisi azalmış olabilir, yorulmuş olabilir.. Anlıyorum da seni, insan bu hızlı değişime inanamıyor. Kısa süredeki iki farklı ruh halinin çelişkilerine inanamıyor. Sanki iki ayrı kişiymiş gibi geliyor, hangisi gerçek diyorsun.. İyiyken herkes iyidir, önemli olan kötü durumlardaki sergilediği tavır. Ya da şöyle söyleyeyim, severken herkes tahammüllüdür. Az severken ya da sevmezken çıkar asıl kişilik ortaya. Çünkü sevmediği için güç ondadır, sevene nasıl davrandığı önemlidir, gücünü ezmekten yana kullanıyorsa bence o iyi bir karaktere sahip değildir. Yine de sen bilirsin, sen tanıyorsun. Benim yazdıklarım hep ihtimal, tanımadığım kişiler hakkında kesin yorum yapamam. Ama yalvarmana verdiği tepki insanın kalbini çok kırar. Okurken ben bile kötü oldum..

aslında yazdıklarına bakılırsa sende tam olarak yerinde sayıyor sayılmazsın :) onun gördüğünde hoşlanmadığı pek çok şeyi yapmışsın. aslında o görünce hoşlanmayacak diye değil kendi içinden gelenleri yapmalısın

ayyhh içim sıkıldı. az önce buraya yazdığım güçlü kadın imajları, kuyruğu dik tutmalar falan 1 saat anca sürdü bi hüzün bastı beni şimdi. acaba bitişini yeni yeni mi anlamaya başladım? çünkü içim tamamen kızgınlık doluydu son 1-2 gündür. şimdi bi nası yaaaa, bi daha onunla olamayacak mıyım düşüncesi çöktü içime C

rüyamda başka kızlarla olduğunu gördüm. çok sinirli bir biçimde uyandım. ama gerçek olamazmış gibi geliyor. yani işte sadece rüyada olurmuş böyle şeyler, benden başkasını sevemezmiş gibi. benimmiş gibi. bugün ayrılığın 4. günü. ya da 5, öyle bir şey. bu kadar kısa sürede bunu kabullenemem tabi ki. ama bir an önce o aşamaya da gelmek istiyorum. yazın ayrıldığımızda sürekli ağlayıp zırlamıştım. bu sefer çok kolay atlatıyorum. yine öyle olurum diye korkmuştum halbuki. ilişkide bir ara zırt pırt ayrıla ayrıla cılkını çıkararak alıştık demek ki. tükettik sevgimizi. antonie bahtım saçlarımdan

olmasın çünkü burası unutma günlüğü :) ben bu süreci ters v harfi gibi görüyorum aslında şöyle bir şey yani /\ önce zorlanarak gittikçe daha çok özleyeceksin (benim 4. haftamın sonunda hala unutamamış olmam gibi :)). yokuş çıkacaksın bi nevi sonra bi yerden sonra da yokuş inmek gibi gittikçe kolaylaşacak... gittikçe rahatlayacağız... her geçen gün daha çok özleme kısmı da unutma sürecine dahil yani

bir kadın yokluğuna alıştığı erkeği geri istemezmiş

ay ne 3 haftası, koskoca 3 ay var daha. yanlış yazmışım harpis

Sevgili günlük. Bu buraya yazdığım kaçıncı ayrılışımız, bilmiyorum. Üçüncü sanırım. 7 ayda 3 :) Bu sefer büyük bir rezalet yaşadık. Bu kadar çirkinleştiğimizi ben hiç hatırlamıyorum. Bu rezaletin ardından da ayrıldık tabii. Şaşırmadım. Böyle bekliyordum ben de. Ama ayrılışımız rezilce olmadı. İki insan bir rezaletin üstüne ne kadar medenice ayrılabilirse öyle ayrıldık. Bunun son olmasını canıgönülden istiyorum çünkü birbirimize zarar veriyorduk, birbirimizi tüketiyorduk. Onsuz olma düşüncesi, birbirimizi unutma fikri, benden başkasına aşık olacağı fikri yüreğimi yakıp kavuruyor. Ama birlikteyken de hiç mutlu değiliz. Ve elbet bir gün bu düşünceler beni yakmayı bırakacak, hayatıma onsuz çok mutlu bir şekilde devam edeceğim. Umarım o da bensiz mutlu olur. Hemen olmasın ama tabi :) Biraz üzülse iyi olur. Bu konuyu kapattırmak istedim ama BDV dışında çok ciddi bir şey olmadığı sürece konuları kapatmıyorlarmış. Ben de ara ara yazarım belki yine. Geceden beri çok duygusalım. Onu çok seviyorum. Onun da beni çok sevdiğini biliyorum. Bütün o yanlışlarına rağmen. antonie bahtım saçlarımdan

çok güzel kapatmışsın konusmanın sonunu. umarım daha iyisindir. yalnız kervanına bende dahilim 10 gündür antonie bahtım saçlarımdan

naber günlük? dünden sonra kendime stalk sınırı koymaya karar verdim. normalde feyk hesabımda bu 2 arkadaşını takip edip hikayelerine bakıyorum, öyle görüyorum benimkini. eski sevgilimi takip etmiyorum. dün telefonumdan instagram uygulamasını sildim. böylece bakmayacağım. hatta bugün erkek arkadaşım resim koymuş mu, posts (2) olmuş mu diye bakacaktım ama ona bile bakmayacağım. 1 hafta asla bakmak yok. zaten tatil 2 hafta sürecek. bu pazar günü açıp bakma iznim var sonra bir daha tatilin sonuna kadar iznim yok. bir de şu ecnebilerin closure dediği olayı yapmayı çalışıyorum kafamda ama bayağı zorlanıyorum. ayrılalı bugün tam 1 ay oldu ama hala yapamadım. barışacakmışız ve sonra da yaşadıklarımı ona anlatacakmışım gibi hayal kuruyorum. mesela fotoğraf çekiyorum ya, çekerken hep o resmi ona göstercekmişim gibi düşünüyorum. dün bir olay yaşadım. bayağı sinirlendim. tüm gün sinirli bir suratla gezdim. arkadaşlarıma anlattım, bir sürü kişiye anlattım nerden baksan bi 10 kişiyle konuştum bu meseleyi. ama yetmedi. bu yaşadığım şeyi ona anlatmayı o kadar çok istedim ki. oturup ona anlattığımın hayalini kurdum resmen. bir de mesela şunu özledim, bu olayı ona anlatsam eminim benim kadar sinirlenirdi. belki benden daha fazla sinirlenirdi. sahiplenilmek deniyor buna sanırım. bunu özledim biraz. "sahiplenilmek" diyince kötü duruyor biraz, sanki ben bir malmışım ve beni sahiplenmesine korumasına ihtiyacım varmış gibi. ama olay öyle değil. zaten başka bir ülkedeyim şu an. gerekeni yaptım, gereken cevabı verdim, kendi başıma gereken yerde insanlara dik durabiliyorum, yetişkin bir genç kadınım. bunu ona anlattığımda o hiçbir şey yapmayacaktı, ki istese de yapamaz, anca benimle birlikte sinirlenip bana tavsiye verecekti. yani ben özgürlüğümü, bireyselliğimi kaybetmemiş oluyorum ama birisi beni tamamen sahiplenmiş, biri bana en ufak bir laf söyleyince kötü davranınca benim kadar sinirlenmiş oluyor. dışarıya karşı tek başına duran bağımsız bir insan da olsan sevgilinleyken bazen bir kedi kadar yumuşaksın. seni insanlardan, kötülüklerden, eleştirilerden korumak istiyor. hiçbir şey yapmıyor ama seninle birlikte sinirleniyor. bu bence muazzam bir his. bunu da özledim.

ulaşmadı. zaten ulaşmayacağını biliyordum. ben onda engelliyim zaten. iletişimi ilk bitiren taraf o yani. ben kendi içimde bir şeyleri somutlaştırmak, gerçekten bittiğini kendime de göstermek ve mesaj beklememek için engelledim açıkçası. o son yaptığı hareketten dolayı da bayağı bayağı bitirdim. iyi oldu aslında böyle bir şey yapması. sevgim bitmedi ama mantıken tamamen bitirdim. önceden "dönse affederim" diyordum, şimdi mesaj atsa reddederim. C

İyi etmişsin :) Pis hayvan nasıl bozmuş seni yalvarma diye. Yalvartırlar adamı itttt deseydin hehe :) Bir de utanarak soriciğim. O ücretsiz kredi ile baktırdığımn fal uygulaması adını? :) antonie bahtım saçlarımdan

antonie yaklaşık aynı zamanlarda benzer şeyleri yaşamışız. Sanırım ohh ayrıldım, birlikteyken yapamadıklarımı şimdi yapayım diye düşünüyorlar :) Kadınlar daha farklı ya içimizde yaşıyoruz acımızı erkekler gibi çevreye aç yaratıklar gibi saldırmıyoruz. Ben de ilk hafta çok kötüydüm, sonra iyileştim dedim sonra fark ettim ki iyileştim desem de iyilesmemisim. Ve dikkat ettim ki adet dönemi öncesi aşırı üzgünlük hali başlıyor. Hatta 2 hafta önce dışarda otururken birden ağlamaya başladım ve eve döndüm. Peki biz üzülürken onlar ne yapıyor? Gezip eğleniyor, bol bol gülüyor. Üzülüyorlarsa bile bizim kadar uzulmedikleri kesin. Peki biz neden kendimizi üzmeye hırpalamaya devam ediyoruz ki? Ilişki için elimizden geleni yaptım ama olmadı, onların mutlu olup olmaması da artık bizim sorumlulugumuz dışında. Neden böyle yaptı? Nasıl bu kadar mutlu olabiliyor ben böyle üzgünken? diye soruyoruz ama inan bunlar bizim inisiyatifimiz dışında gelişen şeyler, onları geçmişte bırakıp önümüze bakmaktan başka bir çaremiz yok. Geçmişte bırakmak için de ne kadar merak edersen et onu takip etmekten, ortak arkadaşlarına bakmaktan vazgeçmelisin. Ona bakmak gelince içinden hemen başka bir şeye yoğunlaş. Ya elinden telefonu bırak, balkona çık, ailenle konuş, arkadaşını ara... Yani ona bakmak dışında herşeyi yap. Geçecek ben inanıyorum, sen de inan.

N yaptı? C

1 hafta içinde iletişime geçtiyse siz 3 haftadır mı çözüm sürecindesiniz yani? uzunmuş biraz. ben yeni oldu sanmıştım hata bende. soğuduğunu direkt cümle olarak söylemedi ama çok barizdi. elimden geleni yaptım, daha fazla ne yapabilirim bilmiyorum. ilk başta olayın ciddiyetinde değilim, yüz yüze konuşmaya karar vermiştik ama bir anda planı iptal edip bana birkaç gün konuşmayalım dedi. ben de tamam dedim. o süre boyunca hiç özür bile dilemedim, görüştüğümüzde dilerim zaten diye. 3-4 gün ondan tek bir ses bile çıkmayınca ben aradım, neler oluyor diye. günlerdir ayrılmayı düşündüğünü vs anlattı. hatta "ayrıldım, bitti" dedi. ben o zaman tutuştum. telefonda dilimden döndüğünce kendimi anlatıp özürler diledim, hissettiğim şeyleri anlattım, bir daha olmayacağıyla ilgili şeyleri söyleyip ikna olabilmesi için geçmişten örnekler verdim, işte burda yazdığım şeyleri söyledim; ayrılma yeter toparlayamayız yoksa, bir 10 gün hiç konuşmasak da olur. vs vs. bir ton laf yani. ikna oldu, peki dedi. ertesi gün yüz yüze geldik ama suratıma bakmadı, konuşmaya vaktimiz olmadı onun yüzünden. sinirli zaten diye takılmadım. ertesi gün yani dün yine görüştük. yine yüzüme bakmıyor falan. sorunu konuşmaya fırsat vermedi. önce bi "hala ayrılmak istiyorum ama ayrılmayacağım, denedik yapamıyoruz çünkü" dedi. en son dedi ki "sen benim hiçbir şeyime karışamazsın, önceden aldığımız hiçbir ilişki kuralına kararına uymam. istediğimi yaparım. ben seninle barışmadım ki, şu an ayrıyız gayet, sadece ilerde barışırsak diye konuşuyorum". böylece bitirdi. bugün yine aradım. açmadı. mesaj attım, dönmedi falan. "yapacağın hiçbir şey yok. bitti" yazdı sadece. ben ne yapabilirim bilmiyorum Önceki

Ah Antonie, "fotografları kaldırmam" diyen herif ikinci kere fotografını degistirdi, ben ise haaala aynı sekilde bıraktım her seyi. Kafasını duvarlara vurasım var! antonie bahtım saçlarımdan

teşekkür ederim... ben bu bölümü kimse okumuyor zannediyordum :) ne kadar sürdü unutmanız? bu sabah şey düşündüm, sanki hayatıma başka birisi girmeden onu tamamen unutamazmışım gibi. ama onu tamamen unutmadan da hayatıma başka birini sokmak istemiyorum

hakarete tahammülüm yok benim, bilmiyor musun sanki sırf "salak salak davranma" dedin diye ortalığı yıkmadım mı bunun için psikoloğa gideceğine söz verene kadar bu ilişkiyi gözümde bitirmedim mi "salak salak davranma" dedin diye seni terk eden bir insana gelip "senden tiksiniyorum", "eziğin tekisin şu an", "yalvarma" dedin sen bunları yutar mıyım ben be? 2 senede hiç tanımadın mı beni? güven meselesine takığım ben, bilmiyor musun sana kırk kere mimlisin sen demedim mi? ağzından çıkan ufak/büyük fark etmez, her lafı kanunmuş gibi sayıp uymadığın an "sözünü tutmadın!!!!" diye carlamadım mı? ben gereksiz şeylere bile özen göstermeni beklerken sen nasıl 1 hafta önce verdiğin maneviyatı devasa boyutta olan sözlerin hepsini nedensiz yere çiğnersin? ulan hayvan herif, elinde sebep olsa gam yemeyeceğim durup dururken, hiçbir şey yokken, bahane üretip sözlerinin hepsinin tam tersini söyledin demek ki 1 hafta önce gözümün içine bakaa bakaa yalan söylemişsin ben sana ömür billah güvenmem bak dön de şunları ve nicelerini yüzüne söyleyeyim dönmezsen de sorun değil, zaten bizim bundan sonra seninle bir geleceğimiz olmaz da bağırıp çağırıp sana "eziğin tekisin" diyebilmek için istiyorum sırf antonie bahtım saçlarımdan

gece kesin ağlarım dedim ama ağlamadım. sanırım son hikayelerinde o gözükmediği için "o kalmamıştır yaa" diye düşünerek kendimi kandırdığım için. ya da gece arkadaşlarımla yazışıp düşünmeme engel olduğum için de olabilir. ya da akşam fal baktırıp "birkaç güne iletişim var" cümlesini duyup kendimi avuttuğum için de olabilir :) fala bedavaya baktırdım. buraya not düşeyim. resmen ölücülük yapıyorum. 60 kuruşa toplam 3 fal baktırdım. ve daha hesabımda 20 tllik kredi duruyor.

profil resmini görünce moralim bozuldu. unutamadığımı iliklerime kadar hissetmek. C

Antonie şimdi nasılsın? Biraz daha unutabilmiş, onu ardında bırakabilmişsindir umarım? antonie bahtım saçlarımdan

Ağzına sağlık :) Neyse kısmet değilmiş napalım sağolasın yazarhanim35 Yazar

ilk mesajı ben attım, başka bir mesele için. sonra konuyu eski sevgilime çekti. konuşmak istemediğimi, her şeyi ona ileteceğini bildiğimi söyledim. ısrar etti. pek fazla konuşmadık ama birkaç bi şeyler yazıştık. öyle. ama bu kadar ısrarlı bir şekilde "seni seviyordu, severek ayrıldı" demesi, beni ikna etmeye çalışması bana da bir "neden?" diye düşündürdü. belki bir ara geri dönmeyi düşünmüştür. bilemiycem C

aklım almıyor. inanamıyorum. daha 3 gün önceyi düşünüyorum. cuma günü ya daha 3 gün önce. birlikte almanyaya yerleşmenin planını yapıyorduk. giden kişileri soruşturduk, sorduk. 3 günde nasıl bu kadar değişebilirsin? 3 günde hayatımız nasıl bu kadar değişebilir? 3 gün sadece antonie bahtım saçlarımdan

aslında art niyetle ya da kötü düşüncelerle yazmamıştım. o zaman benim yazdıklarımı,"sil artık kalbinden beyninden" olarak al. çünkü üzülüyorum karşı tarafın her anının tadını çıkarttıkça kendi hemcinslerimin her detaydan anlam çıkartmak isteyecek kadar duygusal oluşlarına. benim eski sevgilime gelince, bana hiç bir kötülüğü dokunmayan belkide benim kendi hatalarım yüzümden kaybettiğim tek insandı, en son ayrılmış oldugum şahıs değil. hani ayrılan taraf o değildi üstelik ben kaybettim onu unutamama sebebim belkide o yüzden. tamamen yardımcı olmaya çalışarak yazmıştım antonie bahtım saçlarımdan

instagrama arkadaşlarının koyduğu hikayeleri izledim. hepsi de sadece benimkini çekmiş. sağolsun ortamın gözbebeği olmuş. içkiler bilmem neler. şarkılar söylüyor. espriler yapıyor. hepsini güldürüyor falan. ben onun kızlarla birlikte kalmasını istemiyordum, o yüzden kalmıyordu. şimdi gördüm işte o nefret ettiğim kızların evindeki hallerini. ayda yılda bi kalsa tamam da resmen birlikte yaşıyormuşçasına kalıyor. geçen hafta da 3 gün ordaydı. bu hafta da artık bi 3-4 yapar. ne hissettiğimi bi ben bilirim. videoları izleyince bana gelen ateş. arkadaşlarıma ne hissettiğimi çaktırmamak için 5 dkda bir "karnım çok ağrıyor" diye tuvalete koşuşum. ayrıldı ya, yine, iyi güzel. tutup da yine dönerse artık bana hakaret. umarım hiç dönmez. antonie bahtım saçlarımdan

Unutmak oyle "hayir hayir ben ona gercekten asigim" diye dusunerek olmuyor. Senin psikolojini az cok anlayabiliyorum. Icten ice hala beraber olabilme ihtimalini dusunup aslinda gercekten unutmak istemiyor olabilirsin. Onu sevdikcd ve dusundukce aranizda her zaman bir bag varmis gibi geliyor olabilir. Insan yasamadan ogrenmiyor bazi seyleri... Ama en buyuk asklar bile unutuluyor. Zaman herseyin ilaci

Ah Antonie, Tam da bugün sen aklımdan geçtin. 'Acaba ne yaptı, onda da benimki gibi gelişmeler var mı' diye düşünüp yazmak için girdim ki bu bildirimi gördüm. Seninle şu konu hakkında uzun uzun bir iletişim kurmak istiyorum. Daha doğrusu erkek arkadaşınla varolan iletişim problemin, hislerin, yaklaşımını uzun uzun dinleyip hatanı ve doğrunu dilimin döndüğünce sana anlatmak istiyorum. Aynı zamanda senin de bana benim ilişkimdeki hatalarımı, doğrularımı üçüncü bir göz olarak söylemeni istiyorum. -Yakın arkadaşlarım hep benim tarafımda olduğu ve beni sevdikleri için, yeterince objektif bakamıyorlarmış gibime geliyor- Birbirimize bu objektiflikle hataları ve doğruları söylesek, düzelir mi acaba?

merhaba cansın bahsettiğim ilgisizlik merhametsizlik olayı senin de hatırlayacağın üzere ben hastayken ilgilenip umursamamasıyla ilgiydi. bu konuyla ilgili daha önceden mimliydi ama orda da yarım saat kendine engel olup sonra hemen ilgilendiği için affetmiştim yine de mimliydi, bunların haricinde ilgisiz bir insan vs değildi neyse ben dediğim gibi bu olaydan sonra "azıcık tartıştık diye nasıl benim sağlığımı umursamayabilir?!" diye şoka girmiştim. benim hasta oluşum benim o hep bahsettiğim büyük hatayı yapışımdan sonra onun "birkaç gün konuşmayalım" dediği vakitteydi. hastalığım geçip ondan da ses seda çıkmayınca ben aradım işte. aldığım cevap şu oldu "sen ne yaptığının farkında mısın? ben kaç gündür senden ayrılsam mı diye düşünüyorum kaç gündür, benden ne en ufak bir özür diledin ne hatanı kabul eden tek bir şey söyledin ne iki saniye alttan alttın. benim kafamda sadece ayrılık var ve sen kusunca beni arayıp seninle ilgilenmemi bekliyorsun" bu konuşmanın sonunda da ayrıldı zaten zaten bu konuşma bende bi şeylerin dank edişi, "oha çok kırmışım ben ne yaptım kendi şımarıklığımın içine çok düşmüşüm de bi özür bile dilememişim" dediğim an oldu ben ondan ayrılsam bile o bana böyle bir aramayla, mesajla gelse açar ilgilenir neyin var derim. çünkü onun için endişelenirim, sağlığını merak ederim. ki yaptım da. ama onun bana yapmamasını da anladım bi nebze. en azından mantığını anladım. çünkü o zamanlar "altı üstü aramız bozuk, yuh ama!" diye düşünürken şimdi "ben o ara ayrılınabilecek kadar büyük bir hata yapmışım ve bu konuyla ilgili tek kelime etmemişim" diye düşünüyorum ben konu açarken olayı size de "tartıştık, ne olduğu önemli değil" diye küçük aksettirmiştim, ama mesele onun için o kadar basit değilmiş, ben farkında olmamama rağmen o günlerdir ayrılık hesabı yapıyormuş bu yaptığını, hissettiğini anlayabiliyorum buna da bir ton sitem ettim, ne düşündüğünü bana hiç söyleyip beni uyandırmadın dedim, o ayrı antonie bahtım saçlarımdan

Kendi kaybetmiş canım..

antoniş merhaba artık hayatını sen de yaşa tatile gitme imkanın var mı bir sürü tatil temalı fotoğraf atarsın hem . push ; antonie bahtım saçlarımdan

Sen bu öküzcanı bir 150 kez daha affedersin gibi geldi. Evlenme bari aman diyeyim.. antonie bahtım saçlarımdan

cevap gelince resmen utandım, ben burayı kimsecikler okumaz diye düşünüyordum yazmam zaten, bir daha asla. hani o en sonki lafı demeden bitirseydi belki ben pes etmezdim, tekrar yazardım. ama ben aramızda gurur murur yok, o zamanında benden çekinmedi diye düşünerek ayrılmayalım diyince "yalvarma bana" dedi ya... yerin dibine girsem keşke diye düşündüm... gururumu çiğnetmem bir daha, yazmayı aklımdan bile geçirmem... eminim bennimki de senin yaşadığın gibi oldu. bir anda taştı. hem tartışmaktan yoruldu hem de ciddi ailevi sıkıntıları vardı. ama işte bunu kabul etmek istemiyorum. çünkü 1 hafta önce neler neler demişti. "biz düzeldik artık. çözemediğimiz çok ufak 1-2 şey kaldı, psikoloğa gideceğiz onlar da çözülür, tartıştığımız zamanlarda bile ayrı olduğumuz zamanlara göre çok daha mutluyum... sensiz olmak istemiyorum. bazen bazı sorunlarımıza "düzelmiyor!" diyorsun ama yavaş yavaş düzeliyorum bir anda olmaz, sabret. zamanla çözüyoruz her şeyi.." falan filan. daha ne laflar neler neler söyledi bir duysan... hepsini hatırlattım... psikoloğa artık kendisi için tek başına gidecekmiş , ben şimdi özür dilemişim ama barışınca yine öyle boş boş konuşurmuşum, ilişkimiz sorunluymuş, yavaş yavaş düzelecekse de artık istemiyormuş... her şey tam tersine döndü yani inanamadım... öyle... teşekkür ederim yazdığın için. ben de fal topiğinden hatırlıyordum seni, tanıdık bir isim görmek iyi geldi :) siz ne kadar süre ayrı kaldınız bu arada? affetmeye nasıl karar verdin?

Inanılmaz bir dengesizlik yapıyor, telefondaki ses tonunu falan duysan kesinkes bitti dersin, öyle bir durum bu. Ayrıldıktan sonra 1 hafta içinde iletişime geçmişti, geçmez olaydı diyorum şu an. Ayrılırken soğuduğunu dile getirerek mi bitirdi? Hata sendeyse, affetmesi icin yeterince çabaladın mı peki? Belki son bir umut vardır. antonie bahtım saçlarımdan

sevgili günlük, dün akşam vatsapta onun "yazıyor..." olduğunu gördüm. elim ayağıma dolandı. heyecanlandım. sonra şans bu ya, şarjım bitti. hemen şarja taktım. açılmasını beklerken kafamdan bir sürü şey geçti. telefonum sonunda açıldı ve gelen mesaj şu: "sınavımı bulamıyorum, sende mi, ben kaç almıştım hatırlıyor musun?" sevgili eski erkek arkadaşım evet dostça ayrılalım dedik. ama dost kalmazsak iyi olur. zira bir daha senden böyle gereksiz bir mesaj alırsam sakince soruna cevap vermem, "sen ne yapmaya çalışıyorsun?" diye başlarım, bilesin. bu sabah uyanır uyanmaz telefonumu elimden aldım. arkadaşımdan mesaj gelmiş, okudum okudum ama hiçbir şey anlamadım. sonra "haaa biz ayrılmıştık, onla ilgili konuşuyor bu" oldum. alışması zaman alacak. e ama o kadar da olsun bari :) antonie bahtım saçlarımdan

uf bugün kötüyüm günlük. sevmediğim arkadaşlarını stalklıyordum arada ama sırf meraktan. benimkinin onlarla olduğunu asla düşünmüyordum çünkü farklı şehirlerde yaşıyorlar normalde. öylesine meraktan arkadaşları ne yapıyor diye baktım. bugün öğrendim ki benimki istanbula gitmiş. o sevmediğim kızla resim koymuşlar. sinirim bozuldu. kafamda binbir soru. niye gitmiş istanbula? ne işi var? geçen sene yazın biz birlikte olmamıza rağmen benim için gelmemişti. bu sene ne için gitmiş kim için gitmiş niye gitmiş. zaten birkaç gündür sürekli onu düşünüyordum. o "unutuyorum artık" dediğim günlerin aksine hafiften geriye doğru gitmiştim. üstüne hiç beklemediğim bi anda resmini görmek ve bunu öğrenmek çok kötü geldi. ben ne zaman tamamen arkamda bırakabilicem? Cansinn34 Ablan kurban olsun

arkadaşlarım beni acı çekmiyorum zannediyorlar çünkü ben onlarla ciddi konuşmak yerine sadece dalga geçiyorum. ama üzülüyorum ben yahu. antonie bahtım saçlarımdan

oturup fal analizi yapıyorum. 1 ay önce baktırdığım falı oturdum okudum. tam 1 ay bile dolmamış hatta. 3 hafta diyeyim hadi. gayet de enerjimin tuttuğu kadın. demiş ki "aranızda bundan sonrası için kısa süreli, 1-2 günlük ayrılıklar hariç ciddi bir ayrılık hissetmiyorum" bir yana bunu koyuyorum, bir yana da nokta atışlı tarih bilmesine rağmen bu sefer dönüş yok diyeni. sonra hepsini kafamdan silip gerizekalı antonie diyorum kendi kendime fal takıntısı nedir antonie. cidden nedir yani. allah iyiliğini versin senin. falları bırakıp mantığımla düşününce dönmez diyorum zaten. öyle karşımda taş gibi, duvar gibi duran; o lafları söyleyen adam 2 güne dönmez. 2 güne dönüp pişman olmazsa, tutup 2 hafta sonra gelirse de ben kabul etmem zaten. C

antonie az önce çok yakın bir arkadaşımla konuştum çok güzel olmuştu maşallah iyiki yanımda değilsin saçını çekerdim ya bu kadar güzel olma dedim :) çok duygulanmış bu arkadaş çoooooook güzel ve akıllı olmasına rağmen hıyarın tekinden ayrıldı diye yemeden içmeden kesilmiş sürekli ayılıp bayılıyordu. Bende hep ona ne kadar güzel olduğunu bundan sonra hoşuna gitmeyen insanlara selam bile vermemesini söyledim. Sürekli kendin ol sen çok muhteşemsin lütfen kırolarla uğraşma dedim. Şimdi kendine uygun çok akıllı, romantik, kültürlü, ilgili ve yakışıklı sevgilisiyle saadet sürüyor. Bana da teşekkür ediyor baciko kimse senden kıymetli değil. Böylelerini silip atacaksın kendini üzmene değmez. antonie bahtım saçlarımdan

sabah gözümü açtığımda ilk düşündüğüm şeyin "aa biz ayrılmıştık dimi?" olduğu günler geri geldi. dün gece gördüğüm şeyler beni o kadar mahvetti ki... bakmayacağım. stalk yok. yazın başarmıştım bunu, haftada 1 gün falan bakıyordum. yine aynı şeyi yapabilirim, kendime güveniyorum. haftaya cumartesiye kadar bakmayacağım. "suç bendeydi, ben hata ettim" diye üzülmüyorum artık. ayrılmasaydı. bi şans verseydi. evli olsaydık mesela her olayda boşanma dilekçesi mi verecekti? bu iş böyle gitmez. ben kızlarla aynı evde kalmasını istemiyordum ya, ayrılıp anında oraya koşuyor işte. hayatını yaşıyor. bana ben hiç sarhoş olmuyorum diye mavallar okurdu ama belli, sarhoş olmuş. ortamın şaka espri kaynağı. hiç de üzgün de görünmüyor. napayım, benimle 2,5 ay geçirip onlarla kalamayınca çok özlemiş zaar. sorun olunca anında ayrılıp oraya koşuyor. bana dönerse gram şaşırmam, 150 kere oldu yine olacak bu. öyle hissediyorum. belki 3 ay sonra belki 5 ay. gelse de bi "çocuk oyuncağı mı sandın sen bunu?!" diye başlayıp içimi döksem. ya da hiç dönmesin de, şu an kendime güvenmiyorum çünkü barışabilirim, barışma şansımız hiç olmasın.

üfffff. şimdi uyandım. uyanmayı sevmiyorum. günün en kötü anı ilk uyandığım an. yeter artık. antonie bahtım saçlarımdan

https://gezimanya.com/ingiltere/londra-gezilecek-yerler Yaa çıldırmak istiyorum. İnsan İngiltere'ye gidip hüzünlü olur mu böyle? Ben sizin yerinizde olsam hemen kırmızı bir otobüsü durdurur ya da telefon kulübesinde iki fotoğraf çekerdim. Ayol bi ingiltereye gitmişim her yeri gezip fotoğraf çekmeden olur mu hiç. K

evet haklısın. zaman her şeyin ilacı. zaten ben de hep kendime bunu tekrarlıyorum. zor olsa da unutacağım. ne büyük aşklar unutuluyor. sadece arkadaşımın "ya sizinki artık alışkanlık olmuştur, bence sen aşık falan değilsin de bir sevgilin olmasını özlüyorsun" demesine sinirledim o yüzden hayır gerçekten aşığım diyen bir yazı yazdım buraya yoksa "aşığım ölüyorum asla unutamam" tribinde değilim "aşık değilsindir yeaa" denmesine sinir oluyorum hayır arkadaş, bal gibi aşığım. ama bal gibi de unutacağım. çok uzun sürse de.

sevgili günlük. buraya haletiruhiyemi anlatan upuzun bir yazı yazmıştım ama sildim. benim gibi sabahın 6sında uyanık başka bir manyak varsa okumuştur anca :) neyse. ben bundan sonra bu konuya hiiiç yazmayacağım. nedeni niçini bana kalsın. eğer beni merak eden olursa özel mesaj atsın. her daim cevaplarım çekinmem, çok severim kendimi anlatmayı :) bu konuda son mesajım bu. konumu okuyup bana destek olan, gerek burdan gerek özel mesajdan yazan herkese teşekkür ederim. hoşça kalın

bide bana baktırsan neolurrr antonie bahtım saçlarımdan

kuş gibi olmak diyince aklıma şu geliyor günlük; ckdmkcöskd şaka maka gerçekten iyi hissediyorum. ben bu günlüğü melankolik, depresif yazılarla bi 100 sayfa yaparım diye düşünmüştüm. ama kolay atlatacakmışım gibi geliyor. umarım öyle olur. antonie bahtım saçlarımdan

Günlüğünü okudum :) Canım beklemek zor ben de kafayı yemiştim hatırlarsın. Bir süre daha zaman ver dönmeyeceğinden emin olduğunda güzel uzun bir mail at içini dök ama tam anlamıyla bitmiş olur o zaman bunu göze alarak atarsın. Sanki dönecek gibi ama biraz daha beklemen iyi olur. antonie bahtım saçlarımdan

cok icten ve samimi yaziyorsun gercekten üzüntünü hissedebiliyorum. Bizim ayrilimiz pek uzun sürmedi sanirim 4 gündü. Hemen affetmedim tabiki ona acikcada söyledim. Samimiyetine ve pismanligina inandigim icin bir sans verdim. Buraya yazmak sana iyi geliyorsa yaz bol bol. Birak o da kafasini dinlesin. Fevri davrandigini fark eder sonunda.

Papatyalar ve

Hani meşhur bir ayrılık sonrası tespiti var ya İlk gün adam mutlu, özgür hisseder, kadın yıkılır, ağlar 1 hafta sonra adam üzülmeye kadın toparlanmaya başlar 1 ay sonra adam özlemiştir, mutsuzdur ama kadın çoktan unutmuştur vs o geldi aklıma Kadınlar zor ayrılır ama temelli ayrılır, erkekler geri döner ama kadın onu 1 kere unutmuşsa, 1 kere onsuzluğa alışmışsa artık geri dönmez. Bi söz var, bir kadını yokluğunuza alıştırmamalısınız diye, çok doğru, çünkü yokluğunuza alışmış birine varlığınız ödül de olmaz artık. Belki de tatilde rahat etmek için mi ayrıldı, sen ayrıl, sevgilinin sevmediği kızlarla gez toz, yurt dışlarında tatiller yap, kızlarla resimlerini profil fotosu bile yap, Allah bilir birlikte uyudular hatta ilişkiye bile girdi yeni tanıştığı kızlarla, sonra da gel ben barışmak istiyorum de burada ağlayan, seni seven, sana emek veren kıza, geçti Bor'un pazarı sür eşeği Niğde'ye :) B

biz de aynı sınıftayız ama okulların açılmasına daha 3 hafta olduğu içim bu kısmı kafama takmıyorum sen unuttun değil mi? :) antonie bahtım saçlarımdan

antonie barıştınız mı canım? M

doğum günün kutlu olsun. Cansinn34 Ablan kurban olsun

ben geziyorum mümkün olduğunca. londraya da gidiyorum. ama yine de üzülüyorum :) mesela müze gezerken ne düşünüyorum biliyor musun? bir keresinde onunla bir müzeyi ayrı ayrı gezerken bir anda yanıma gelip elimi tutmuştu. ki öyle çok el ele tutuşmayı seven bir insan değildir, bu yüzden o an çok acayip hissetmiştim. her müze gezişimde o anı hatırlıyorum. ya da şimdi anlatmaya kalksam yarım saat sürecek bir müze nuhabbetimiz var, onu düşünüyorum. burda "consider" kelimesini her kullandığımda onun bu kelimeyle ilgili bir şakasını hatırlıyorum :) ben odamda oturmuyorum ama yine de acı veriyor. nasıl çözcem bilemedim.

benimki şu an askerde o yüzden sağlıklı cevap veremicem sürekli aklımda çünkü çok uzakta birlikteyken nasıldı yani yine aklımdaydı ama ayrılık başka ya ayrılınca o sevgi daha zor daha ağır geliyor daha takıntılı bir hal alıyor hani söylediğin gibi sanki... Önceki

değer veriyor olabilir gerçekten neden bu kadar ince düşünüyorsunki? 3 ay geçmiş adam sana hiçbir şekilde ulaşmaya çalışmamış etmemiş, ben olsam çoktan silmiştim kalbimden de beynimden de antonie bahtım saçlarımdan

Mutsuz ederse kapatırsın ayrıca insanlar görgüsüzlük için kullanıyor instagramı genelde zaten kesinlikle dikkat çekeceğini düşünmüyorum. Bence aç, mutsuz ettiği noktada da kapat. Ya yurt dışına gidiyorsun en çok sevdiğim şey lütfen mutlu olur musun. antonie bahtım saçlarımdan

hep o gitgeller yokmu A

ben genelde ayrılıklara über anlayışlı yaklaşan bir insanım. mesela insan ayrılınca "bir tek ben üzülüyorum, o çok mutlu, hayatına devam ediyor" tribine girer ya. buna giren arkadaşlarıma hep "ümit vermek için söylemiyorum ama o da üzülüyor olabilir. belki geri döner diye düşünme ama bu kadar sert ve kesin yaklaşma bence, karşı tarafa haksızlık" derdim. ama bu sefer bunu kendime diyemiyorum ya. "belki o da üzülüyordur" diyemiyorum. çünkü ortada ayrılcak bir sebep yoktu! keyfinden ayrıldı! üzülecek olsa ayrılmazdı. ayrılığın hiçbir mantıklı sebebi yoktu. benden yok yere ayrıldı. durup dururken ayrıldı. ufacık bir şeyi bahane ederek ayrıldı! ayrılmak için resmen yer aradı. 1 hafta önce gözlerimin içine baka baka bana yalan söyledi. sonra da gitti ayrıldı. problemimiz olsa, ilişkimiz sorunlardan kurtulamıyo olsa, birbirimizi kötü etkilesek amenna. ayrılsa da seviyor ve üzülüyor olabilir derdim. ama yok ya. vallahi yok. ayrılmak için durup bahane arayan insan için "severken ayrılmış olabilir:/" diyemiyorum. seven insan ayrılmak için bahane aramaz kimse kusura bakmasın. bir ayrılık tek bir olayla da olmaz, bir şeyler birikir birikir ufacık şeyle patlanılır, bunu ben de biliyorum. ama bizim durumumuzda patlayacak bir şey yoktu ki. gözlerimin içine bakıp "bizim bir sorunumuz kalmadı, bir ara kötüydük evet ama düzeldik ki biz artık, seninle olmaktan mutluyum, seninle olmayı istiyorum, kalan ufak tefek problemler için de psikoloğa gideceğiz yeter ki birlikte olalım, mutlu olalım" dedikten sonraki ilk kavgamızda benden ayrıldı. ilk ya ilk. ben mi yanlış yorumluyorum ki? bi insan bunu diyorsa dolmamış, bıkmamış, gayet mutlu demek değil mi. e sen tek 1 kavgada ayrılacak kadar nereye doluyorsun arkadaş? yalanmış işte. ya-lan-mış. bu kadar basit. bu sözleri kendi yaptığı bi eşeklik sonucu söylemişti. onu terk etmemden korktuğu için, sırf egosu zedelenmesin diye yalan söylemiş. bu kadar. terbiyesiz herif. ilişki onun için sadece bir ego savaşıymış! terk edilme korkusuyla yalanlar sıralamış. antonie bahtım saçlarımdan

bana söylediği bütün lafların aynılarını söyledim ona :) basirly idi ama artık bedava kredi vermiyor

yaa teşekkür ederiim, umarım hepimiz çok mutlu oluruz :) zaten bu konuyu başta kendi kendime iç dökmek için yazdım ama sonrasında bir sürü mesaj, yorum vs aldım. o yüzden güncellemeyi kendime bir borç bildim barışınca da ayrılınca da gelip yazmam gerekiyormuş gibi hissediyorum :) çok boşum çünkü benim okulum çok boş. aslında her gün dersim var istersem günde 6 saatimi okulla doldurabilirim ama ben fakülteye başladığımdan beri derslere gitmiyorum zaten, benim okulum böyle, çoğu kişi katılmıyor eski sevgilim de benim okulumdandı ve biz haftanın ortalama 4 günü beraberdik elbet yapacak bir şey bulurduk. tiyatro, sinema, gezme tozma, kitap okuma, boş oturma, birlikte ders çalışma geri kalan günlerde de zaten arkadaşlarımla görüşüyordum ama şimdi düşünsene sevgilimden ayrılınca haftamın kafadan 4 günü boşa çıktı bir sürü tiyatro biletim var, ayrılmadan önce ikili ikili almıştım hep ama benimle gelecek insan bulamıyorum tek gitmek de bi yerden sonra bayıyor arkadaş sayım da az zaten en yakın arkadaşım yoğun bir okulda okuduğu için her istediğimde onunla buluşamıyorum ne bi hobim ne bi kursum var resmen boş boş ot gibi yaşıyorum ders yok okul yok bi şey yok vaktimin çoğu sıkılarak geçiyor maalesef neyse ki yakın zamanda finaller başlayacak da ders çalışmakla meşgul olacağım bir ara dil kursuna başlayacaktık erkek arkadaşımla ingilizce değil de yeni bir dil öğrenmek için. o zaten başlamıştı, birlikte gidelim birlikte öğrenelim sen bana yetişirsin diyip beni de itekliyordu şimdi onsuz başlar mıyım hiç bilmiyorum

bu dünkü arkadaşım da 5-6 aylık sevgilisinden ayrılacak yakında. kafasında bitirmiş, sevgisi bitmiş de kızın sınavları bitsin diye bekliyormuş. onunla bayağı bir dertleştik. o hep "bir daha sevmeyeceğim, sevilmeyeceğim" diyen taraftı. bense "saçmalama. bak ben 2 yıllık erkek arkadaşımdan terk edildim, senin gibi de değilim hala seviyorum ama ben bile umutsuz değilim:) yaşadığın süreç çok doğal. zamanla geçecek" diyen taraftım. sordu bana, "sen bir daha gerçekten birini bu kadar sevebileceğini düşünüyor musun?" diye. "içten içe öyle hissetsem de gerçeğin bu olmadığını biliyorum" demiştim. "sevgilisinden ayrılan herkes böyle hisseder ki, çok doğal bu" demiştim. şimdi uyandığımdan beri bunu düşünüyorum. bugün o kadar mantıklı bakamıyorum olaya. gerçekten bir daha bu kadar uyuştuğum birisini bulabilecek miyim? dün 6 senedir tanıdığım arkadaşlarım bana göre çok normal olan bir lafıma "ne kadar açık sözlüsün" diyip güldüler. başka bir sözüme "pek de kibarsın maşallah" dediler mesela. ben bu zamana kadar bu konuşma tarzıma bu kadar uyan kimseyi bulamamıştım. çevremden alıngan, naif, piremses insanları hep uzaklaştırdım. geri kalanlarla da kafam bir nebze uyuştu ama hiç istediğim rahatlığı bulamadım. 7 senelik en yakın arkadaşımla ilişkimi sırf bana karşı dobra olmadığı için bitirdim ben ya. 7 sene. erkek arkadaşımla bu konuda acayip uyuyorduk biz, ilk defa bir insanla çok rahattım. ona da demiştim "yanında en rahat davrandığım insan sensin" diye. gerçekten bir daha ömrüm boyunca böyle birisini bulabilir miyim? bu sadece ufacık bir konu. bunun gibi yüzlerce minik mesele sayabilirim. ufak tefek kişilik farklılıkları haricinde çoğu şeyimiz uyumluydu. bir daha birini gerçekten bu kadar sevebilir miyim? ben öyle terden kokudan pislikten çok çabuk iğrenen bir insanım. ama bir insanı hiçbir şeyinden iğrenmeyecek kadar sevdim. "ayaklardan midem bulanırdı ama ayağını seviyorum ya senin! bir insanın ayağı bile sevilir mi?" dediğimi hatırlıyorum. gerçekten birisini bu kadar sevebilir miyim? sevsem de kafamda her şey saf ve temiz bir şekilde kalır mı? ben severken bu sevginin bir gün biteceğini düşünmezdim mesela. ta ilk zamanlarımızda bana demişti ki "senden ayrıldığımı düşündükçe kalbim çıkacakmış gibi hissediyorum". o zamanlardan bu zamanlara biz nasıl geldik? gerçekten bir aşkın bu hale dönüşünü gördükten sonra, bir daha birisini sevsem bile onun da bu hale gelmeyeceğine nasıl inanabılırım? nerden bilebilirim? antonie bahtım saçlarımdan

öyle, bir ilişkide ne yaşanırsa yaşanırsın "bundan sonrası olmaz!" denene kadar ayrılık olmamalı. hatalı benim evet ama hatamın üzerine benimle bir konuşmadan aldı bu ayrılık kararını, orda çok kırgınım ve hiç hak vermiyorum mesela. benim son sözüm "sakın bana yine birkaç ay sonra dönme, bunu şahsıma hakaret sayarım"dı. bu sene ilk barıştığımızda da "bir daha ayrılırsan dönüşü yok" diyerek barışmıştım. kolay bir süreç yaşamıyoruz, şurda bir iki güne hatasını anlayarak özrüyle gelirse kapım sonuna kadar açık. ama tutup da 1 ay bekleyemem. samimi söylüyorum, bence o da dönmez kendine engel olur. hem ayrılık sebebinden dolayı hem de bunun 1 milyonuncu ayrılışımız olmasından dolayı.

Ayy bana da bişeyler oluyor Kemdi mi gördüm bende eşimle böyle idim boş konuşur tartışır sonra barışmak için kırk takla atardım yüreğime oturan taşı iyi bilirim Allah yardımcınız olsun hakkınızda en hayırlısı ne ise o olsun evlenip boşanmaktansa belki böyle olması daha iyidir kim bilebilir... antonie bahtım saçlarımdan

git kendine güzel bir yemek hazırla şimdi. inan kendine yapabileceğin en büyük kötülük kıçı kırık bir çocuk için sağlığından olmak olur

yeni resim koymuş yaaaaa ay çok kötü oldum hayatını yaşadığını biliyorum 1 haftadır ülke ülke gezdiğini biliyorum 1 hafta daha gezeceğini biliyorum ama resim koymasını istemiyorum çünkü o böyle şeyleri seven bir insan değildi değişmesini istemiyorum Önceki

allah kahretsin ya. çıkmıyor aklımdan çıkmıyor, çık-mı-yor. bir insan en fazla ne kadar düşünülebilir ki? kafamı nasıl dağıtacağım ya? birileriyle görüşmem buluşmam kitap okumam hiçbir işe yaramıyor sürekli onu unutma çabalarına girmekten bana artık gına geldi ama nolursun çık artık aklımdan! kafayı yiyeceğim!

İlişkinizin boyutunu ya da eski erkek arkadaşının sınırlarını, karakter yapısını bilmiyorum. Ama bu iki günde değişen erkek olayı için birkaç ihtimal oluyor hep. Birincisi, erkek biriktirir biriktirir, ne düşündüğünü çaktırmaz, o an sallamaz sonra ilerleyen zamanlarda çok ufak görünen bir sebeple patlar ve bıçak gibi keser. Kadın küçücük bir sebeple nasıl ayrıldıklarını sorgular ama o sebep buzdağının görünen kısmıdır, temel diplerdedir. İkincisi sevgi azalmış böylece tahammül de azalmıştır, erkek soğur, bir anda yabancı gibi olur. Üçüncüsü, araya 3. bir şahıs girmiştir. Daha öncesinde, yani ayrılmadan önce erkeğin bu yeni kızla arkadaşça diyaloğu başlamıştır, ufaktan ısınmaya başlamıştır bu kıza erkek. Taze bir başlangıç, yeni bir nefes gibi. Erkek farkında olmadan bu yeni filizlenen ilişkiye güvenerek o anki ilişkisini düzeltecek gemileri yakar. Karşı tarafı da bir güzel ezer, hatalarının çetelesini kızın yüzüne fırlatır, kendini haklı çıkarır, temiz vicdanla yeni ilişkinin temellerini oturtmaya başlar. Sizinki hangi ihtimal içinde bilemiyorum.. Umarım bu süreçten kazançlı çıkan o değil sen olursun.

Düşünmemeye çalışırım, süslenir püslenir gezer tozarım, bir şeyler başarırım takdir ve iltifat duymak beni çok mutlu eder böyle zamanlarda. Yeni birileriyle tanışıp flört etmekte iyi gelir. Demek ki bende hala iş var birilerinin ilgisini çekebiliyorum oh çok şükür elim yüzüm düzgün demek ki sorun karşımdakinde. Adam benim kıymetimi bilmedi diye üzülmeme gerek yok derim ve komik videolar izlerim ilaç gibi gelir K

sevgili günlükçüğüm, bu yakışıklı çocuk da benden hoşlanıyordu sanırım. -dı diyorum çünkü dün gece s. çtım sıvadım. bir daha yüzüme bakacağını zannetmiyorum her neyse. ihtimaller denizi bile güzeldi. belki yakında yeniden aşık olurum. kim bilir. antonie bahtım saçlarımdan

ben hep çabuk sinirlenip çok sinirlenen, ağzına geleni sayan, sonra siniri pat diye sönen bir insanım. eski demeye dilim varmıyor ama eski sevgilimse siniri çook yavaş geçen, bir karar almadan önce düşünen ve aldığı karardan asla dönmeyen bir tip... o yüzden ayrılan ben olsaydım çoktan barışmıştım. ama o bunu yapmaz. biliyorum. 2 yıldan fazladır tanıyorum, kaç kere ayrıldı, ayrılışlarını bile biliyorum. ama kabul edemiyorum. şaka gibi geliyor. kabus gibi. o yüzden kararından dönecekmiş gibi bekliyorum. her an arayacakmış, mesaj atacakmış gibi bekliyorum. bu olmayacak. biliyorum. hayatımızda hiç benden ayrılıp 2-3 gün sonra döndüğü olmadı. ben olsam yapardım. bitsin gitsin istemiyorum. gerçekten istemiyorum. hele her şey böyle güzelken benim koskocaman bir hatam yüzünden böyle olmasını hiç istemiyorum, ellerimle mahvettim. ama ayrıldıysa olmaz bu iş. bir daha olmaz. olmuyor. kaldıramayız 1 aylık ayrılığı. bugün yarın dönse ya kararından. antonie bahtım saçlarımdan

sevgili günlükçüğüm az önce oturup saydım. bugün ayrılığımızın 76. günü imiş. bunu niye merak ettim bilmiyorum ama neyse. şunu açık yüreklilikle söyleyebilirim ki ben artık ona aşık değilim. ama tamamen unutabilmiş de değilim. çünkü ona karşı nefretim var. içim çok dolu. sözler kusmak istiyorum. intikam almak istiyorum. hayatına devam ettiğini, çok mutlu olduğunu görünce mutsuz oluyorum. benden ayrılışını, yalanlarını düşündükçe hala sinirleniyorum. mutsuz olduğunu, beni unutamadığını vs öğrenmek istiyorum. bazen güzel günlerimizi düşündükçe üzülüyorum. bazen onu çok özlüyorum. bazen keşke ayrılmasaydık diyorum. bazen onsuz mutlu olamayacakmışım gibi hissediyorum. ama bunların hepsi alışkanlık. artık ona aşık değilim. buna eminim. antonie bahtım saçlarımdan

Anlaştık, Cumartesi gününü dert tasa günü ilan ediyoruz o halde :) Barışmasına barıştık. Ama içimi kemiren öyle çok şey var ki, işin içinden bir türlü çıkamıyorum. İşin içinden çıkamazsam; bu böyle devam etmez, ben bitirir yoluma bakarım. Karşımda, aramızdaki kuralları tamamen yıkan ve bunları 'çok saçmaymış, artık şuna şuna karışma' diyerek bana anlatan bir insan var. Bu onda hiç alışık olmadığım bir şey. Ayrılık rahat geldi zaar. Ben de o kuralların bir kısmından ödün verebiliyorum, o tamamından ödün vermediğim takdirde de 'ooof beni sıkıyorsun' kafasına giriyor. Sanırım çıldırmama ramak falan kaldı :) antonie bahtım saçlarımdan

benim ilk günümde 4 haftam arasında çok fazla fark yok maalesef ki... pek ilerleyemedim :) umarım sen 1 ayda bitirebilirsin her şeyi. ama zaman çok hızlı geçiyor merak etme. bi gözünü açacaksın 1 ay olmuş olacak senin de. kendini kötü hissettiğin her an konuşabiliriz. benim de ihtiyacım var çünkü

Şu an sizin gibi 4 haftayı devirmiş olmayı cani gönülden isterdim... Umarım bir sonraki 4 haftanın sonunda, unutma günlügünüzü amaca ulaşmış vaziyette okurum :)

ya. of. uğruna bir sürü kavga ettiğimiz, benim artık "aranızda bir şeyler olduğundan şüpheleniyorum" diyecek seviyeye geldiğim, ölümüne nefret ettiğim kızla vatsap pp'si yapmış ben engelliyim bu arada onda. arkadaşım attı keşke engelimi kaldırmış olsaydı da iyice gözüme soksaydı. benimle şu 2 sene içerisinde 1 kere bile profil resmi yapmadı. 1 kere bile. C

ne yapmış? antonie bahtım saçlarımdan

ya aşk acısı öyle illet bişeyki bu aralar iliklerime kadar hissediyorum!!!!!! C

moralim ne zaman bozulsa detaylı detaylı anlattım ya burda... gerekli gereksiz her şeyi belirterek... çok kırgın olduğumdan mıdır nedir, bu sefer bunu yapmak istemiyorum. biriyle baş başa oturalım, beni saatlerce dinlesin istiyorum. dün akşam 5ten beri aralıklı olarak ağlıyorum. şu anda da ağlamak istiyorum, sanki yüreğimin nemini salsam rahatlayacağım, ama salamıyorum...

İlk aşkımdı ve zor bir ilişkiydi bizimkisi o yüzden 'unuttum' kelimesini rahat rahat kullanamıyorum. Ama artık ona karşı hislerim eskisi gibi değil ve onu hayatımda kesinlikle istemiyorum. Unuttum diyememekte alışkanlıktan sanırım ya. :)

Merhaba antonie Öncelikle günlüğünü acı bir ayrılık içeriyor olmasına rağmen keyif ve heyecanla okudum.. Çok içten, olduğu gibi, konuşurmuşçasına takındığın yazı dili insanda farklı bir etki yaratıyor sanki senin dünyana girip canlı yayın izlermiş gibi :) Bundan ötürü mutlaka blog açmanı ya da bir kitap yazmanı şiddetle öneriyorum. Ayrılık denen illet bütün bedeni sarıp iliklerine kadar sızlatsa da sen bu ifadeyle mücadeleni taçlandırmışsın adeta.. Takdir ve tebrik ediyorum.. Hayatının bu kadar içine dahil olunca haliyle insan merak ediyor, nedir son durumun, neler yapıyorsun, okul açıldı karşılaşmalar yaşandı, geri dönüş adımları oldu.. Bunları da aynı içtenlikle anlat bence bize, ve senin benzeri hikayeleri yaşayanlar için de örnek teşkil etsin, adımlar sağlam atılsın kimbilir farklı faydalar da sağlar. Tatlı keyifli huzur dolu bir yaşamın olsun diliyorumm. Sevgiler.. antonie bahtım saçlarımdan

instagramı vardı ama hiç fotoğraf paylaşmazdı güya fotoğraf çekmeyi ve instagram kullanmayı aşırı saçma bulurdu dün yurt dışına tatile gitti ya bugün fotoğraf paylaşmış kflelvşskclaldl ilk defa görünce kahkaha attım resmi göremedim takip etmediğim için ama posts (1) yazısını gördüm bir insan en fazla bu kadar görgüsüz olabilir gşflekflslxl resmen mesaj atıp dalga geçmek istiyorum kezbanlık bu ya, düpedüz görgüsüzlük kimse kusura bakmasın asla fotoğraf paylaşmayan ve bundan nefret eden biri yurt dışına gittiği anda gönderi paylaşıyorsa bu %100 gösteriş içindir allahın kezbanı kvşdkclslc şaka gibi antonie bahtım saçlarımdan

Yaklasık 3 saat öncesinde basıma gelen olay.. Tüm bu özlemle last seen kontrolü yaparken, fotografımızı kaldırıp kendi fotografını koydugunu gördüm. Güya bir de severek ayrılmıstık ve kaderse eger bir gün bizi birlestireceginden, kader olması icin dua edecegimizden bahsetmistik. Büyük dangozluk yaptı anlayacagın. Sahi, bence "dangoz" kelimesi bu davranısından sonra ona cuk oturdu, sence? antonie bahtım saçlarımdan

güçlü kadın imajım çok kısa sürdü yahu, şu an içime bir sıkıntı çöktü özlem ağır bastı. ama normal böyle git geller. biliyorum.

ne güzel yazmışsınız. Allahım size sabırlar versin. Yazdıklarınızı çok iyi anlıyorum benimde babam rahatsızlanmıştı bir dönem. ruh gibiydim sürekli kilo veriyordum Kayıp başka bişey onu anlayamam ama umarım bu güçlü duruşunuzu asla kaybetmezsiniz. Hep yüzünüz gülsün . push ;

naber günlük? biz artık şöyle bir durumdayız, onun arkadaşları da benim arkadaşlarım da gelip "ikiniz de birbirinizi çok seviyorsunuz, birbiriniz olmadan yapamıyorsunuz işte, çocuk gibi kavgaları ayrılıkları kesin" diyor. benim arkadaşlarım eskiden "senin kadar sevmemiş galiba" derken şimdi onlar da bu kanıdalar. birbirimizin sevgisinden şüphemiz yok yani güya. zaten her zamanki gibi bir ton konuşma yapıp bizim sorunumuzun sadece aramızdaki iletişim olduğu, birbirimize iyi davranmamız gerektiğiyle ilgili anlaşmalar yaptık. peki günlük tahmin et. bu anlaşmalar kaç gün geçerliliğini korudu? 10 gün :) 1 hafta önce, aramızda bir problem yokken, buluşmadan önce telefonda bir şeyine sinir olup trip olarak "naparsan yap!" dedim diye buluşmayı iptal etti. alttan almaya çalışarak arayıp saçmalama nerdesin diyince "sanane, buluşmak istemiyorum" dedi. ben kafayı yedim. günlük gerçekten evde girdiğim hali görmen lazım. bir insan en fazla bu kadar kafayı yer. telefonu kapattıktan sonra gidip etrafı falan dağıtmak istedim ya. hiçbir şey yokken buluşma iptal etmek ne demek! canı sıkıldı diye küsüyor bana. her zamanki gibi. aradım açmadı falan. ben de mesaj attım. başta o sinirle sinir sinir kızan mesajlar attım. sen ne yaptığını zannediyorsun vs vs. yarım saat sonra sakinleşince "canım, bu lafı dedim diye küsülmez. sorun bu olamaz. ya sen hayatındaki başka şeylerden dolayı gerginsin ya da benimle alakalı önceden içinde biriktirdiğin şeyler var. hangisi? söyle de onu çözelim" yazdım. hiç yapıcı davranmadı. ben de "yeter artık, hayatımı mahvediyosun farkında değil misin? bugünüm mahvoldu, kim bilir kaç günüm daha gidecek. naparsan yap dedim diye küsüp 10 gün konuşmayacak tek insan sensin şu dünyada. anlamsız triplerinle hayatımı tüketiyosun artık fark et. ama nasıl istiyosan öyle olsun, canın sıkıldı diye benimle konuşmak istemiyorsan sen bilirsin. konuşma" dedim ve o gün öyle bitti. biz tam 5 gün hiç konuşmadık. hiç. şaka gibi. ortada hiçbir sebep yok, varsa da ben bilmiyorum çünkü söylemiyor. ki normalde ikimiz de kavga uzatan insanlar değiliz, kavganın ertesi günü mutlaka birimiz arar. hele ben uzatmayı hiç sevmem. ilişkide hep ayrı kalamayan taraf ben oldum. mutlaka bi şey yazar ederim, öyle habersiz kalmayız. ama bu sefer bilerek aramadım, kendimi tuttum. çünkü ortada karşılıklı bir şey yok. bir kavga, bir sebep yok. kendisi canı istedi diye küstü. o yüzden adım atmadım, bekledim. 5 günün sonunda bir sebepten dolayı görüşmemiz gerekti akşam. görüştük, ve yüzüme bakmadı. toplam 3 cümle ettik ve gitti. ben barışacağımızı düşünüyordum ama hiç de öyle olmadı. resmen beni görmezden gelip anında gitti. artık bu kadarına da dayanamadım, iyice moralim bozuldu. dün gece ona bir ton şey yazdım. ama var ya günlük okuman lazım. o kadar duygusal şeyler ki. haklı olan bendim, sebepsizce küsülmez derdi olan söyler, kimse sevgilisini 5 gün boyunca aramadan durmamalı ve hatta duramaz, ama yok madem bu çocuk saçmalıyor ben adım atayım dedim. ona neler neler dedim... birbirimizi seviyoruz ama kavga etmekten sevgiyi fark etmeye vaktimiz olmuyor, böyle incir çekirdeğini doldurmayacak meselelerden küserek sadece hayatlarımızı mahvediyoruz, 10 gün sonra memlekete gideceksin seni 3 hafta göremeyecem şu an öpüp koklamak için sınırlı zamanım var ama sanki yanı başımda değilmişsin gibi davranıyoruz vakit geçiyor, hadi onu bırak geçen gün ömrümüzden geçiyor farkında değil misin, böyle nereye kadar gidecek vs vs... konuşmadan ne çözebilirsin ne yapmaya çalışıyorsun, derdin neyse söyle bana dedim. bunlar gibi bir sürü güzel, duygusal laflar ettim. cevap yazmadı. bir de ben bunları 2ye bölüp yazdım. tek mesajım değil, 2 mesajım cevaplanmamış oldu yani. üstünden artık bi 5 saat geçince dedim ki "3 yaşında çocukmuş gibi davranıyorsun. bu zamana kadar sen ne kadar hatalı olsan da ben senin tek mesajınla, tek aramanla, tek cümlenle seni affettim ya; ona güveniyosun dimi. güven bakalım. 1 ay daha böyle devam et. sonra canın sıkılırsa beni arayıp sorarsın, ben de atlarım boynuna tabii" buna da cevap yok :) şaşırmadım ki. bir daha da yazmayacağım. ama günlük inanır mısın o kadar yoruldum ki. bugün bana küsüşünün 6. günü. ve günlük, ben hayatımı böyle geçirmek istemiyorum. gerçekten istemiyorum. huzur istiyorum ama sürekli aramızda bi kavga dövüş var, sürekli. ve baksana artık iş nerelere geldi. hiçbir sebep olmadan bana küstü ve 1 haftadır beni arayıp sormuyor. aramızda büyük bir kavga bile olmuş olsa 1 hafta habersiz kalmak çok fazla. 1-2 gün sakinleşilir, sonra oturulur konuşulur. şimdi ortada hiçbir sebep yok, yemin ediyorum yok, triple naparsan yap dedim diye 1 haftadır benimle konuşmuyor. nasıl dayanıyor ya? arkadaşı onun beni çok sevdiğini ve aramız kötüyken kafasının benimle meşgul olduğunu ama belli etmediğini, duygularını gizlediğini iddia ediyor. dün bu kavgamızı bi arkadaşıma anlattım ben de, hem de sevgilimi sevmeyen bir arkadaşım. "nasıl böyle yapabiliyor, nasıl özlemiyor üzülmüyor, nasıl aklına gelmem, sebep de yok!" dedim. o da dedi ki "seni özlemediğini ve düşünmediğini düşünmüyorum. sadece saçma bi inat ve gurur yapıyor. niye anlamadım" bense artık onlar gibi de düşünmüyorum. gerçekten şu 1 haftadır beni düşündüğüne, özlediğine, merak ettiğine ihtimal dahi vermiyorum. ortada bi ayrılık olsa ya da karşılıklı küslük olsa evet o da özlüyordur derim. ama yok. karşılıklı hiçbir şey yok. resmen canı sıkıldığı, öyle uygun gördüğü için 1 haftadır sevgilisiyle konuşmuyor. nasıl ya? ben artık sevgilim var mı yok mu şüpheliyim. vatsapı sildim. onu gördükçe sinirim bozuluyordu, yazasım geliyordu. okulla ilgili bazı şeyler için gerekli olduğu için pazartesi indirmek zorundayım. ama en azından vatsapsız 5 gün geçirip kafamı dinlerim biraz. böyle ömür geçer mi? geçmez. ben çok tükendim. yoruldum. bittim. düşündüğüm tek şey ayrılmak. daha önce de yazmıştım, benim kötü bir huyum var, ayrılığı çok sık ağza alıyorum, sinirle ayrılmak gibi bi çocukluk yapıyorum diye. bu hatayı tekrar yapmamak için bunu hiç dillendirmiyorum. artık gerçekten "ne olursa olsun bitti" seviyesine gelinceye kadar bunu ağzıma almak istemiyorum. ama işte o seviyeye ne zaman geleceğim ki ben? çok aşığım. ama ömrümü ortada hiçbir sebep olmaksızın haftalarca sevgilimden, eşimden küs bi şekilde geçirmek istemiyorum. sevgili ulan sevgili. konuşmadığımız 2. gün ben onun sesini özledim, aramak istedim. sebep olsa gam yemeyeceğim. yok! sebepsiz gitti. görüşmüyor. konuşmuyor. sebepsiz. kafayı yiyeceğim. o bana 3-5 gün, ya da ne bileyim 1-2 ay, ne kadar sürecekse işte o zaman dönüş yaptığında "beni bunca zamandır arayıp sormayan, merak etmeyen insanla benim işim yok" diyebilmeyi o kadar çok isterdim ki günlük. belki bir mucize olur. diyebilirim. ne dersin?

kendiliğinden geçiyor zamanla hatırlamıyorsun bile sonra aa vay be onu düşünmedim hiç bu ara diyorsun derkne gönlün başkasına kayıyor filan ehehe

bugün yaptığı bir şerefsizliği görüp kendimi tutamayıp mesaj attığım sonra da engellediğim gündür. K

merhaba, güzel dilekleriniz için teşekkürler, sevgiler. bu kadar geç cevap yazdığım için kusuruma bakmayın. ilk beni görüp geri dönmek isteyişi yaklaşık 1 ay önceydi. o zaman bayağı sert çıkıp reddetmiştim ama ondan sonra peşimi bırakmadı. 1 hafta falan peşimde koştu sanırım. ben hep "biz olmuyoruz işte, bırak peşimi" modunda takılırken o da sürekli peşimde, yanımda. ikna çabaları. "sen hayatında ben yokmuşum gibi yaşamaya devam et, bir şey yapma, bana bırak, biraz da ben uğraşayım"lar... bu böyle böyle 1 hafta gitmişken, bir gün okul çıkışı ben arkadaşımla buluşacakken peşime takıldı. konuşmak istedi. aradaki boş vaktimde konuştuk. "bu son konuşmamızdı, telefondan da engelleyeceğim seni, bırak artık peşimi" dedim. ciddi ciddi. "tamam madem son günümüz, madem seni son görüşüm, azıcık daha yanında durayım. son kez" diyerek zorla benimle arkadaşımla buluşacağım yere kadar geldi. şansımıza arkadaşım 1 saat kadar geç kaldı, o sırada hala ikna çabaları. "antonie, seni kaybetmek istemiyorum"lar. benim cevap olarak verdiğim "e o zaman kaybetmeseydin? git artık yanımdan!"lar. bunları derken blöf değil, gerçekten böyle düşünerek diyordum. sonra televizyonda görsem "ayyy bu ne kadar klişe ya üff değiştir kanalı!" diyeceğim bir şey oldu; hava sıcacıkken bir anda sağanak yağmur başladı, sırılsıklam olduk. koşturarak sığınacak bir yer aradık ve durduğumuz yerde ikimizin de sevdiği romantik bir şarkı çalmaya başladı. klişelere iyice devam ederek gözümün önüne düşmüş ıslak saçlarımı düzeltti ve güzel sözler söylemeye devam etti. sonrasını tahmin etmek zor değil; artık tekrardan birlikteyiz. nasıl gidicek, nereye kadar gidecek hiç bilmiyorum. tek bildiğim bir şey var, beni sevdiğine eminim. yaptığı hatalara dair, ayrılışına dair, bilmem nelerine dair bir sürü açıklama dinledim. belki bundan önce onu hiç affetmemem gereken hatalar yaptı ama şu an yeniden denediğimize pişman değilim, sırf sevgisine güvendiğim için. yine ayrılırsak -ki bence yüksek bir ihtimal :)- gelir yazarım buraya zaten, ama kendisi her ne kadar meymenetsizin teki de olsa, çok sevdiğim için "bir kere daha deneme" kararımdan pişman değilim. şimdilik. yalnız ne olursa olsun bunun son deneme olmasını istiyorum. bir daha ayrılırsak son olmalı. zaten yeterince cılkını çıkardık.

tuvalet yav. tuvalet. siz caminin tuvaletinde ibadet mi ediyorsunuz, ne alaka? pis tuvalet sırf camiye ait diye mübarek mi oldu? antonie bahtım saçlarımdan

Sevgili antonie daha iyi misin acaba? Umarım artık iyisindir.. antonie bahtım saçlarımdan

bugün o kadar kötü hissediyorum ki günlük. hayallerim kırıldı, hiçbir şey istediğim gibi olmadı. düşündüğüm en kötü ihtimalden bile daha kötü oldu. oturdum ağladım. ama ağlarken fark ettim ki çoook uzun zamandan sonra ben ilk defa eski sevgilimden başka bir şeyler için hayal kurdum, başla bir şeyler beni üzdü ve başka bir şeyler yüzünden ağladım. bu yüzden ağlarken "güzel" dedim kendi kendime. "en azından artık başka şeylere de üzülebiliyorsun, başka bir hayat hayali de kurabiliyorsun". bilmiyorum. optimistik olup başka şeylere üzülüyor olmamı güzel bir şey olarak değerlendirmeye çalışıyorum ama imkansız. hayal kırıklığı kötü bi şey, biliyordum zaten. ama bir şeylerin içinde kalması çok daha kötü bir şeymiş. iyi şeyler birdenbire olurmuş, benimkiler ne zaman olacak? antonie bahtım saçlarımdan

Tüm günlüğünü okudum antonie sana bir sıcaklık hissettim ki sanki 20 yıllık arkadaşımmışsın gibi :) yazdıkların, düşüncelerin, davranış ve tepkilerin benim yaşadıklarıma çok benziyor diye belki de bu kadar yakın hissettim kendime.. Ben de eski sevgilimi, yaşadıklarımı ve şu an ki halimi anlatsam en az bir 20 sayfa tutar. Sana sadece şunu söylemek istiyorum çok duydun biliyorum pek de inanmıyorsun buna ama geçecek emin ol geçecek ben unuttuysam herkes unutur o kadar netim bu konuda..

kaç ay oldu şuan ilişkiniz biteli? çok sevindim senin adına okudum evet. :) antonie bahtım saçlarımdan

Gelip yazman lazım zaten yoksa meraktsn çatlarız Antonie, eğer aynı şehirde yaşıyor olsaydık o tiyatrolara senle gitmek isterdim bunu içimden geldiği için söyledim. Benim de arkadaşım hiç yok mezun olacağım haftada bir okula gidiyordum şimdi o da olmayacak. Hala mezun olmaman konusu ile ilgili bence çok şanslısın. Sanırsam istanbul'da okuyorsun etkinlik dolu bir şehir bütün büyük firmalar orda. Hazır okulun da rahatken ben senin yerinde olsam staj ilanlarına bakardım. Ben mezun olacağım ve mezuna staj imkanı tanımıyorlar pek malesef. Bölümüne uygun bir alanda staj yapabilirsin düşünürsen çünkü bir sürü ilan görüyorum. Ikinci yabancı dil konusunu da aksatma bence mutlaka git çok zevkli oluyor yeni bir dil öğrenmesi. antonie bahtım saçlarımdan

Haklısın, biraz insanın içerleyecegi bir durum sana herhangi bir yerden ulaştımı son durumunuz nedir? Engelledim demiştin en son belki başka numaradan ulaşmıştır diye merak ettim? antonie bahtım saçlarımdan

aynen öyle. umrunda değil. ben de kafamda bitirdim o yüzden. sevsem de kabullenip devam etmeye çalışıyorum ki zaten sevgim de çok azaldı. antonie bahtım saçlarımdan

merhaba ben ayrılık acımı hatırla sevgili dizisi izleyrek ve aynı senin gibi yazarak atlatmıştım ona yazma kendi kendne yaz böyle daha iyi gelecek bir de hatırla sevgili izlerken deli gibi ağlardım zaten bunlar hep filmlerde olur böyle diye... insana iyi geliyor ama rahatlatıyor.. sen de rahatlayacaksın br gün hepsi geçip gidecek

ya bugün gerçekten çok kötüyüm. reglim de tam sökülmemiş zaten, pms mi yaşıyorum nedir? yine uzun uzun yazmak istiyorum ama mecalim kalmadı. gidip biraz erkan oğur dinleyeyim. antonie bahtım saçlarımdan

aralarında bir şey olabileceğindenmi şüpheleniyorsun antonie bahtım saçlarımdan

yine barışırsınız merak etme -Arwen- Popüler Üye Anneler

noldu kıs unuttun mu bakim:) Önceki

günaydın. teşekkür ederim, sert çıkıştıysam kusuruma bakmayın. C

bunu bu yazdıklarının ilk 4 cümlesine ithafen yazıyorum. bence ayrılığın en zor geçen zamanları uyandıktan sonraki ilk 1-2 dakika. çünkü uykunda her şey yolunda zannediyorsun. uyanınca bir anda "aaa biz ayrılmıştık dimi?" patt. gerçekler suratına vuruyor. iki buçuk senedir her Allah'ın günü böyle uyanıyorum. mezuniyetimde beni alkışlayan annemin yanında, babamın oturduğu hayalini kurup babama ayırdığım boş koltuktaydı gözüm hipokrat yeminimi ederken. tam da babamın benle en çok gurur duyacağı sırada. şimdi git, ailene sarıl, sevgilin için kurduğun cümleyi insanlar canının öteki yarısı için kuruyor. o sen olmadığın için şükret. bunu da yazarken ağlıyorum günlük. madem içimizi döküyoruz. ben babacığımı çok özledim. o burda olsaydı benim hayatta başka derdim olmazdı. çünkü ona sarılınca onun bi gülüşünü görünce ben tüm dertlerimi unuturdum. meleğim o benim. şimdi kendini toparlayabilirsin artık antonie.

hala takip eden varsa... barışmak istedi, reddettim. bu kadar.

kıyamam kız onlar da seni teselliye etmeye çalışıyor aslında kötü niyetlerinden değil ama beceremiyorlar yerimki :) kızma onlara

bütünnn gece rüyamda peşimden koştu. hatta bir ara rüya olduğunu anladım. "bak şimdi yavaşça gözlerimi açıcam ve gerçeğe dönecem" dedim. hafifçe araladım, gördün mü bak rüyaymış işte dedim kendi kendime. sonra tekrar yumdum, rüyaya kaldığım yerden devam edince "oha gerçekmiş" dedim antonie bahtım saçlarımdan

İyi etmişsin :) Pis hayvan nasıl bozmuş seni yalvarma diye. Yalvartırlar adamı itttt deseydin hehe :) Bir de utanarak soriciğim. O ücretsiz kredi ile baktırdığımn fal uygulaması adını? :) Önceki

ya ben yine stalk yaptım. allah kahretsin. hiç hoşuma gitmeyen şeyler buldum. sinirim bozuldu. adam hayatını yaşıyor. ayrılalı 3 hafta oldu ben yerimde sayıyorum o hayatını yaşıyor. C

bugün yazmazsa bir daha hiç yazmazmış gibime geliyor. benim de beklemeye gücüm kalmadı. hak etmiyorum bunu. beklemeyi hak etmiyorum. ilişkilere böyle ara verilmesini doğru bulmuyorum. kendini affettirip ilişkiye devam etmek isteyecekse hemen gelmek istemeli. lüksü yok. antonie bahtım saçlarımdan

Selam antonie, senin kürkçü dükkanına ben de kısa bir süre önce dönüş yapmış bulunmaktayım, sinirler epey bozuk antonie bahtım saçlarımdan

2 ayı geçti. 11 haziranda ayrıldık antonie bahtım saçlarımdan

Gece gece yüregime tas oturdu yemin ederim Gercekten bana da "aldatsan bile seni tekrar affederdim sanırım" diyordu bak aynısı. Ay bana bir seyler oluyor

iyiyim canım bende bir sıkıntı yok çok şükür üzülmüyorum da. yalnızlık biraz zorluyor ara ara ama artık yeni insanlar tanıyorum :) bir de iş buldum o da oyalayacak beni. antonie bahtım saçlarımdan

ben iyi hissediyorum ya. öyle çok kötü değilim yani. içim falan acımıyor dün akşam da öyleydim. akşama doğru böyle bi mutluluk gelmişti içime gece de erkek bi arkadaşımla yazıştım sabah 5.30a kadar konuştuk uzun zamandır kimseyle bu kadar uzun yazışmamıştım hep depresif şeyler konuştuk din, aşk vs. ama tüm depresifliğe rağmen beni rahatlattı kız arkadaşından ayrılacakmış ama kızın finali bitsin diye bekliyormuş. uzun süredir hem de kıza ayıp ediyorum diye üzülüyodu kızı aşık ettim kendime, şimdi bitiriyorum diye kendine kızıyodu benimki de böyle üzülüyor mudur, 1 hafta önce zıttını söyleyip inandırmıştım diye hiç sanmam valla ama içimde şey var ya böyle hani kendimi iyi hissettiğimde diyorum ki "e ben bu kadar az üzülüyosam o hiç üzülmüyodur ki" böyle olunca da hırs yapıyorum ne demek üzülmemeeeekk, onun pişman olup kapılarımda yatması gerek bu yüzden mutlu olmayı sevmiyorum normal mi bu ya antonie bahtım saçlarımdan

banada geri dönecekmiş gibi geliyor nedense.. gelişme varmı

kalkıp 1 gecelik sırt çantamı hazırlayacağım, sonra da binip şehir dışına gideceğim. aklımda sen varsın. 1 gecelik sırt çantalarımı ben bu zamana kadar hep senin için hazırladım. ve birlikte gideceğim arkadaşım onu sabah uyandırmam için mesaj attı. halbuki bunu da ben hep sana yapardım. dün gece tam sökülmese de biraz ağlar gibi oldum. ağlamak istiyorum artık ama ağlayamıyorum. duygularım düşüncelerim çok değişiyor. dün gerçekten bittiğini düşündüm, o yüzden ağlayasım geldi zaten. sen dönsen de bittiğini düşündüm. dönsen de asla ama asla kabul etmemeyi düşündüm. ayrıl barış nereye kadar demeyi düşündüm. ya yanımdasındır ya değilsindir, bu kadar basit. hadi öncekilerin düzgün bi sebebi vardı, burda sebep olacak hiçbir şey yoktu. bu içimi yaktı. ayrıldığımız günden beri, bana mesaj atarsan eğer sana hem kırgınlığımı hem kızgınlığımı gösteren, seni reddettiğim bir mesaj atmayı düşünüyordum. dün gece ilk defa sen mesaj attığında sadece s. kt. r yazmayı düşündüm. sonra da seviyeyi bu kadar düşürmeye gerek var mı dedim kendi kendime. kesin bitmesi için var galiba diye düşündüm bi an. çünkü sana sitem ve kırgınlık dolu mesajlar yazarsam her ne kadar hayır desem de alt metinde "hala seninle olmayı istiyorum, kırgınım bak bunu düzeltmeni istiyorum" mesajı olacak. bu yüzden küfür edip bitirmek güzel gibi geldi. küfür edersem bir daha hiç barışmayız çünkü. ama yapmam böyle bi şey. barışma ihtimalinden ziyade utanırım ben böyle bi şey yazmaya. bir de neden bunu yaptığını çok merak ediyorum. gerçekten çok merak ediyorum. bence beni sevmiyorsun, hiç aşık falan değilsin. ayrılmadan 1 hafta önceki lafları da sırf ben seni terk ederim de egon zedelenir diye korkundan söyledin. yalandı yani. şimdi dönersen de alışkanlıktan döneceksin. bu durumun başka bi açıklaması olduğuna inanmıyorum. yok çünkü. öyle. ben hala seviyorum. özledim. her gece rüyamda görüyorum. gün içinde sürekli aklımda sen varsın. her şeyde hep seni düşünüyorum. çantamı toplayıp seninle gitmek isterdim. 10 gündür yazıyorum, hala daha doğru düzgün toparlanamadım. ve 10 gündür ayrı olduğumuza inanamıyorun. o fal 3-5 güne barışma var dediği için kendimi ona endekslemiştim sanırım. barışsak da barışmasak da 3-5 gün içinde her şey çözümlenecek, 3-5 güne son konuşma yapılacak ben içimi dökecem diye. ama 10 gün oldu ve ortalarda yoksun. eminim en az bi 10 gün daha olmazsın. antonie bahtım saçlarımdan

aşk ayrılınca ne kadar tutkuya dönüşüyor değil mi... halbuki içindeyken bu kadar derin değil sanki ne bileyim daha yaşanır giderken ayrılık ona derin anlamlar yüklüyor sanki yanılıyor muyum acaba? sadece merak ettim sen ne düşünüyorsun? antonie bahtım saçlarımdan

ayrıldıktan vatsaptan fotoğrafınızı kaldırması kadar normal bi şey yok ama ya :) ben olsam kızmazdım buna. bu kadae seviyorsanız ve birleşmek için dua edecekseniz neden ayrıldınız ki?

senin çok üzüleceğin bir durum olduğunu düşünmüyorum kuzu açıkçası, çözelim vs diye başlamışsınız zaten. dün tek bir gün konuşmamış olmanız da sorun değil hatta gayet olağan görüyorum ben. kafana takma hiç. 17 kasımda ayrıldıktan sonra ne zaman seninle iletişime geçti? bende durumlar yazdığım gibi. 10 gündür aramız bozuk aslında, ama benim hata yaptığım mevzu da 1 haftalık ortada. 1 haftadır bir git gelli sürecin ardından dün kesin son noktayı ayrılarak koydu

Seni fal topiginden taniyorum. Günlügünü okudum kusura bakma :) Cevap vermem umarim sorun olmaz. Benimde yaklasik 20 aylik bir iliskim var. 10 ay kadar sorunlu bir zaman gecirdik iki kere ayrildik. Maddi sorunlar, ailevi sorunlar ama hep destek olmaya calistim. Düskündüm ona. Cok sevmeme ragmen birgün öyle bir tastimki "oofff yeterrrrr beee" dedim ayrilip engeledim. Asla beklemedigi birseydi ama öyle dolmusumki. Bazen insan savasmaktan yoruluyor, ne kadar sevsede gitmenin en dogru olani düsünüyor. Belkide erkek arkadasin tartismaktan yoruldu yada hayatindaki s1k1ntilarida varsa üstüne tuz biber oldu. Ilk sorunda gitmek tabiki dogru bir davranis degil ama erkekler kacak oynar, gücsüzler. Iliskinizin dinamigini gidisatini bilmedigim icin yorum yapmak güc. Ama bence onun dedigini yap ve yazmamaya calis. Kendini oyalayacak seyler bul, zaten 3 hafta sonra gidiyormussun. Ingiltere iyi gelir sana. Fal konusuna gelince. Bence zamaninda cok baktirmistim. 5 aydir baktirmiyorum ne zaman biraktim birseyler yoluna girmeye basladi simdi zaten gerek bile duymuyorum. Öbür ikisi cikti diye buda cikacak diye birsey yok. Bu arada ben ona rest cektikten sonra akli basina geldi benimkinin simdi hersey yolunca sükür. Bu arada bence nasil desem cidden üstüne gitme ayrilmak istemiyorum diye söylenip yalvarma genelde ters tepiyor kendi halina birak yoksa hatasini zaten anlamaz. Ben hakliyimda yalvariyor der kendi kendine

tabiki barışmasınlar ama ben bu hikayeyi daha önce de okumustum... -Arwen- Popüler Üye Anneler

ben üniversite öğrencisiyim. biz aynı okuldayız hele bir de seneye aynı grupta olacağım onunla okula her gittiğimde göreceğim şurda sadece 3 ayım var. sonra hep görmek zorundayım okul başladığında daha kötü olacağıma eminim C

Sürekli böyle dersen bunu yaparsın biliyorsun değil mi? O taksın kafasına ya antonie bensiz çıkıp gidiyor kimbilir kimlerle tanışacak ne yapacak vesaire diye. Ayrıca eğer senin için çok sert bir sınır değilse bir instagram falan aç gezdiğin yerlerin fotoğraflarını koyarsın, hem biraz o da stalklayıp kuuuddduuursun diye düşündüm ama sen bilirsin :) Önceki

Ah bizimkiler kendi aralarında sözleşip mi yapıyor bu durumu, bilemedim :) Yazın olan ayrılığın ardından barıştık, birlikte çok güzel 4 ay geçirdik. Her şey eskisinden de güzel giderken, yanlış yerden damarına bastım ve bitti. (17 kasım) Sonrasında iletisime gecti benimle, bu hafta Istanbul a geldi, "cözmek icin caba sarfedelim ama adını koymayalım, icimizdeki kırgınlıkları temizleyerek ilerleyelim" dedik. Fakat gel gör ki 5 gün boyunca güzelce ilerleyen cözüm süreci dün patlak verdi sanırım. Dün mesaj yok, arama yok. Okul ile ilgili bir toplantı icin farklı bir sehire gitti gece. Sabah yine mesaj yok. Aradıgında umursamaz tuhaf bir "kosturuyorum, vaktim yok" tavrı. Oysa ki insan seviyorsa, ufacık bir "aksatıyorum ama cok yogunum, telafi edicez merak etme" mesajı atacak vakti bulur degil mi? Simdi derin bir sessizlik icindeyiz, sonumuzu göremiyorum. Kendime oturup ondan bir adım beklemeyi hic yakıstıramıyorum, ama bir yanım da deli gibi adım bekliyor.. Sende durumlar nedir antonie bahtım saçlarımdan

Biliyor musun ben de ona telefonda kavga kıyamet "sakkkın bana dönme, yeter bu son" dedim. Ama bu düsünceler gün gectikce azalıyor benim açımdan. Yoklugu agır basınca mantıgım firar ediyor. Gercektem iyi bir insansa, umarım bir an önce hatasını anlar ve sana geri döner. Cansinn34 Ablan kurban olsun

Ama ayrılırken "ben fotografları kaldırmaya kıyamam, sen ne yaparsan yap kaldırmıycam" demisti. Anlasamıyorduk, onun beni cok yoran takıntıları vardı. Degistirmeye calısıyordu ama olmadı. Takıntılarıyla ilgili "bana böyle yapma" dedikce yapmaya devam etti, som care olarak ayrılma kararı verdim. En basta bu istegime karsı cıktı ama sonrasında kabul etti tabi. Takıntılarından, bizi yoran ve sorunlara sebebiyet veren davranıslardan kurtulup öyle gelmesi icin sinyalleri verdim, arkadas fotografları kaldırmayı secti :) antonie bahtım saçlarımdan