Ne kadar içten yazmışsın, ne güzel ifade etmişsin.. mafoldumben belki de gitmemiştir, seni denemek için yapıyodur. Çıkar gelir, kim bilir?..

tam 1 sene geçmiş bu olayların üzerinden okuyunca içimde yine bir acı hissettim.. onun hala dönmemiş olması yine kanattı kalbimi.. toparlanamamak unutamamak çok acı.. kibela24

acaba giden sevdiği için mi gitti ben hep bunu merak ederim gitmek çözümmüdür? yada kacmısmıdır T tatlicadiarzu O Bir

hep merak etmişimdir.. giden mi çok acı çeker kalan mı? ben kalanım canım acıyor..

Aslında yepyeni bir hayata başlama yemini etmiştim.. Hayatıma kimseyi sokmayacaktım. Kimseye hesap vermeden özgürce istediğim gibi yaşayacaktım. ama üzerinden fazla geçmeden yeminimi bozma adımları atıyordum. evet bu sefer abarttım biraz ve sanırım aşık oluyordum. hayır olmamalıydım tutmalıydım kendimi. bunu kaldıramazdım. uğraşamazdım belkide.. Lakin anladımki bu benim kontrolümün çok çok dışındaydı. ve tüm ihtişamıyla kendine çekiyordu beni. Sanırım bu sahip olmak istediğim şey dünyanın en mükemmel şeyiydi. Neden diğer erkekler gibi değil neden kimseyle ilgilenmiyor?bukadar umarsız durmak zorundamı?içimde umut zerresi bile yoktu sayesinde! Ta ki artık dikkatini çekmeye başladığımı hissettiğim anda. özel bir çaba sarfetmemiştim oysa... sadece bakıyordum... uzun uzun bakıyordum ve asla sahip olamayacağimı düşündüğüm o harika varlığı belleğime iyice kazıyordum. bir müzisyendi.. şarkı söylerken ağzından dökülenlerin kanıma işliyor olmasıydı beni etkileyen. nezaman yakınında olsam iliklerime işliyordu sanki nefesi. artık iyice emindim onunda bana sahip olmak istediğine. her geçen zaman diliminde biraz daha yakınlaşıyorduk.. biraz daha.. biraz daha.. artık onsuz yaşamak mümkün değildi sanırım.. evet zaman hızla akmaktaydı üstünden 2 sene geçti. içimizde hala ilk günkü gibi aşk mevcut.. ama sanki aşkımıza işlemiş negatif bir enerji vardı. sürekli büyük tartışmalar boy göstermeye başladı, tartışmalar haddini aşıp şiddete dönüştü, ağır laflarıda beraberinde getirdi. artık kimse kaldıramazdı bunu.. ama bi yandanda ona bidaha dokunamamak, seni seviyorum diyememek, tartışırken bile seni önemsediğini görememek gibi ihtimaller vardı ve buda büyük bir sabırla ilerlemeni sağlıyordu ve bitti ! evet en acı olanda buymuş.. bir süre bittiği halde bırakamadık birbirimizi. zaten adına bitti dedik. her şey ilk günkü kadar tertemizdi oysa. ama niye bitmişti.. arkadaşlarım karşı çıkmaya başladılar, kötü alışkanlıkları var senide çeker girdabın içine kurtulamazsın, o adamı değiştiremezsin, sadece senin hayatını karartır, onun dışında bir artısı olmaz gibi birsürü ithamda bulundular. oysa o benim hayatımın bütünüydü. onun bittiği ve gittiği an hayatım kararacaktı zaten.. bir süre sonra arkadaşlarım beni işlemeye başladılar.. ve artık ona karşı okadar dolmuştumki, seviyormuydum nefretmi ediyordum hiçbir şeyi idrak edemez oldum.. günlerce eve kapandım resimlerine bakıp bakıp ağladım, mektuplar yazıp yazıp yırttım, gece yarıları gizli numaradan sesini dinleyip dinleyip kapadım.. ve müjdeler olsun sayın arkadaşlarım, sevgili dostunuz dalga geçtiği ve hala ne halta yaradığını bilmediği depresyona girdi kına yakınız biricik arkadaşlarım! sevgili dostunuz ölümlerden döndü mutlu olunuz sayın arkadaşlarım, iyiki varsınız ve işyerime bir kağıt geldi şöyle yazmaktaydı; "anahtarını herzamanki yere bıraktım, eve gir ) orda bir kutu var onları almanı istiyorum, bu arada Gölgeyide al olurmu ben yoksam o var yanında :) , mamasını ve sepetini unutma. Beni affet olurmu bana kırgın kalmana dayanamam.. ben gidiyorum artık meleğim.. hayatımın kadınına bir elveda diyemeden, son bir kez olsun gözlerinin içine bakamadan orada bir kez daha kendimi göremeden, sımsıkı sarılıp seni içimde hissedemeden gidiyorum.. daha fazla yazmaya elim varmıyor boğazımda yumrular oluşuyor.. başka bir zamanda başka bir yerde tekrar karşılaşmak ümidiyle.. daima aklımda ve kalbimde olucaksın.. iyiki çıktın karşıma iyiki girdin hayatıma.. seni seviyorum meleğim.. hoşçakal" şaka dimi bu!? yapamaz bana bunu! eve girdim, her köşesinde biz vardık.. evet bir koli ve birde kedi vardı aynı zamanda.. gittiğimiz ilk tiyatronun bileti gittiğimiz ilk konserin bileti yine birlikte yediğimiz bir çikolatanın ambalajına yazdığı bir not => paketin içinden sen çıksan daha çok makbule geçerdi en sevdiği bilekliği hala kokusu üzerinde olan 2 tişört ilk izlediğimiz filmin cd'si ilk kez tartıştığımızda bana yazdığı mektup. sonradan dahil ettiği birkaç not.. kısacası küçücük bir kolinin içine koca bir aşk bırakıp gitmiş.. şimdi isyanmı etmeliyim, teşekkürmü etmeliyim.. yine sevgili arkadaşımın bir tesellisi "belki de ikiniz içinde bunun olması gerekiyordu.. başka hayatlar.." ve sen gittin, ben bittim ey aşk.. pnr67 aşkların en

bütün bunlar hiç yaşanmamış gibi.. artık bir şey ifade etmiyor sanki hiç bir şey..

severek ayrılmak cok kotu... unutulması zor oluyor.. yınede buyuk kavga gurultu aldatmayal bıtseydı ıcın daha cok acıyacak kızgınlıgın bıtmeeyecektı.. ıcındekı acı dılerım azalmıştır.. dılerım bu askı unutturacak buyuk bır sonsuz aşk yaşarsın

aşk sana sormadan gelip yine sana sormadan gitmiş... güçlü ol çünkü mutluluk yaşadığın her an kapındazemuszemus

cok güzel ifade etmissin negativlik vardi diyorsun ve nitekimde cikmis nedenleri ortaya. giden gitmis üzerinde durma sana tavsiyem - hayata negativ istemedigin seylere degil istedigin seni mutlu eden/ edecek seylere odaklan ve düsünmekten kacinma

korkakça bir davraniş seven insan yapmaz bunu bence minikdepresif Vazgeçtim

sinir oluyorum bazen şu gereksiz arkadaş tesellilerine sen arkadaşının yanında olsana ona destek versene yok ondan sana fayda gelmez bırak onu erkek mi yok sana ne demek bu arkadaş dediğin her zaman yanında olucak sen hata yapsanda bir şekilde seni desteklicek ama desteklemelerini yerine bırak onu o sana göre değil bitincede böyle olması daha iyiydi falan diyolar ama o an insanın yaşadığı acı hiç bir şeye benzemiyor

Gelişi kendisi gibi muhteşemdi.. ama gidişi içimdeki en derin yarayı açacak kadar berbattı. insanlara bakıyorum dışarıdan hepsi birer mutluluk abidesi.. ama kimbilir içlerinde ne fırtınalar kopmakta.. aynı benim içimde kopan en şiddetli fırtınalar gibi.. aslında gitmiş olması değilde, giderken öylece çıkıp gitmesi, son bir kez olsun görememiş olmam, dahada kötüsü içimiz biraz kırgın biraz buruk olarak ayrılmış olmak.. ve birdaha hiç gelmeyecek olması en çok koyan.. içimi paramparça eden.. ha tabi görememeyide geçtim hiçbir şekilde irtibata geçemiyorum, telefonları, msn adresleri yok hiçbirşeyi yok.. bu çok acıtıyor.. K

Allah yardımcın olsun... Caramelim