canım burda senin yapacağın birşey yok.. anladığım kadarıyla sen baine hala içtenlikle samimi bir şekilde yapıcı yaklaşıyorsun.. onun tavrı buysa kendi seçimi bu demektir.. üsteleme.. bu şekilde olmak onunda canını acıtmaya başladığında düzelicektir aranız.. marım uzun sürmez.

canım otur konuş, deki,''geçmişte sana bunu bunu demiştim, beni kötü niyetli ilan ettin ama o zamanlardan işe başlamasan şimdi aç kalırdın, bi bakıma durumun iyiyse, bunu sana gerçekleri göstermeme de borçlusun'' ve burda yazdığın çoğu şeyi ekle. kırıldım de, üzüldüm de, beni en iyi tanıyan senken kötü niyetli olduğumu nasıl düşünürsün de, eğerki bana katlanamıyosan, iyi niyetime inanmıyosan, daha da önemlisi biz et ve tırnakken sen bana gurur yapabiliyosan, bundan sonra beni hayatındaki herhangi gibi biri gör -ki bu senin için zor olmayacaktır de. yani böyle yapacaksan bidaha konuşalım demeye getirme, böyle yaptığı için abi-kardeş ilişkimiz gittikçe zedeleniyo demeye getir

doğruları söylediğin için bu duruma geldiniz seni rezil bile eden bu abin bile olsa bence eskisi gibi olmayı sen dahi deneme sen abini kırmış olabilirsin doğru söylüyer dahi olsa yüzüne söylediklerin ona tokat gibi gelmiştir kaldıramaıştır bu yüzden sana kinlenmiştir. koskoca bir adam mesleği olduğu halde baba parası yiyorsa benim abim böyle davransa eminim bende susmasdım. bence hgiç demede o kardeşimle niye böyle olduk diye düşünmüyorsa sen hiç düşünme

insanlar zamanla değişiyor bu sorunları yaşamasaydın yine de eskisi gibi olmayabilirdi... kardeşimle eskiden canciğerdik 1 yıldır evliyim o benden uzaklaştı sank tuhaf... bence abinizde 4 - 5 yılda artık bunu kendi tarzı huyu haline getirmiştir. konuşmayı deneyşn ama çok fazla da ümitlenmeyin hele ki şimdi evli herşey dahada zor. ama aynı ortamdayken mutlu güzel anılarınızdan bahsedin. abimi şöyle severdim o beni böyle sever şöyle korurdu diye sonrad zaman mı değişti biz mi eskisi gibi değiliz diye sitem edin belki birr cevabı vardır.

yine de o eski samimi saf ilişkiyi özlüyorum. ondan büyük abim ablam var ama onlar hiç oralı olmadılar bu durum karşısında. ne olursa olsun, bize ne dediler herhalde. elini taşın altına koyan ben oldum. çok değişti abim. gözümde idol olan, karakterine hayran olduğum, eve gelen bana ait olmayan bir mektubu açtım diye bana nasihatlar eden abim şimdi verdiği borcu başıma kakan, sırf karısını güldürmek için benim sorunlarımı alay konusu yapan, kötü niyetliyim ya milletin iyi hallerini anlatıp güya beni üzen, aklınca kıskandıran bir tip oldu. of off ben öyle yapmasaydım sonun ne olacaktı belki de akıl hastanesi olacaktı. ben bunları düşündüm, kendimi ateşe attım. işte böyle abim 4-5 yıldır bana böyle davranıyor, kini bir gün olsun eksilmiyor.

evet canım 4-5 yılda artık bu tavır üslup oturdu onda belki kendi istese bile eskisi gibi olamayacak. yine birbirimize gidiyoruz güya iyi anlaşıyoruz ama lafları da yiyoruz. hepsinin tabanını da bu olay oluşturuyor. şu dünyada bir anne baba koşulsuz seviyor seni ne olursa olsun kinlenmiyor. onun dışında kardeş bile yeri gelip rakip hatta düşman görüyor seni. U Umuthep

yeri bende çok özel olduğu için üzülüyorum. küçükken annemden babamdan daha çok sevdiğimi düşünürdüm. diğer abimle dialoğum öyle değil mesela benim için olsa da olur olmasa da. ama bu abimle böyle olmak incitiyor beni. keyfi bilir deyip sallayamıyorum. laflarına dayanamayıp bir gün kendimi de tutamaz ağır konuşursam iyice bağlar kopacak onun için az görüşmek daha sağlıklı sanırım.

benim abimle diyalogum çok iyiydi bundan 4-5 yıl öncesine kadar. kanki gibiydik bir an olsun birbirimizden ayrılmaz hep beraber takılırdık. abim üniden mezun olunca, askere gitti. askerden dönüşte annemden ve babamdan istediği ilgiyi göremedi. yok takım elbise alacakmış da babam para mı vermemiş ne ondan dolayı tam 5 yıl evde oturdu ne çalıştı ne iş aradı. bu kadar kincidir, kendisine yapılan en ufak kötülüğü asla unutmaz. ki o zaman şartlar iyiydi çok rahat iş bulabilirdi. ama inadından ve kininden 5 yıl çalışmadı. babm harçlığını verdi, annem yemeğini yaptı. bizimkiler çıtını çıkarmadılar ama annem de babam da bu duruma kahroluyordu. en sonunda (5 yıldan sonra) ben dayanamadım ve abimle sağlam bir kavga ettim. bana yok pantalon almadılar da ondan böyle yapıyorum falan dedi. ben de bir pantalon için bu kadar gurur yapıyorsun da bu yaşta keyfi çalışmayıp baba parası yemeyi gurur yapmıyorsun dedim. ben ne yapıyorum pavyona mı gidiyorum diyor bir de ben de keşke kendin kazansan da çatır çatır paranı verip pavyona da gitsen senin yaptığındansa bu erkeğe daha çok yakışır falan dedim baya ağır konuştum yani. yine de pişman değilim çünkü bu laflarımdan sonra bir ay içinde işe girdi, kaçırdığı fırsatlar kadar olmasa da iyi kötü bir yere girdi işte. ama dedim ya inanılmaz kinci diye o günden sonra bana küsmedi ama kalbi de bir kez olsun doğrulmadı. ilk zamanlar beni kötü niyetli ilan etti. bana toz kondurmayan abim her durumda alakasız şeylerde bile sen çok fesatsın, şöylesin, böylesin demeye başladı. düşünün, bana ne onun işinden naparsa yapsın ben aramı iyi tutayım diye düşünebilirdim. ama anneme babama dayanamadım, en çok benim sözümü dinler diye bunları söylemek zorunda kaldım yine de pişman değilim bugün bir işi bir evliliği ve sağlıklı bir ruh hali varsa benim sayemde. dedim ya 4-5 yıl geçti o gün bu gündür abimin gözünde kötü niyetliyim. her durumda bana laf sokuyor. aile içinde biriyle problem yaşasam sanki seviniyor bana karşı silah yapıyor. habire laf çarpıyor. geçen yıl tatile gidecektim. önden kapora yatırmam lazımmış 1 gün kala öğrendim eşimde de yoktu abimden istedim. döner dönmez de verdim ama ailedeki herkese söyleyip rezil etmiş beni. bu kadar ucuzlaştı yani. eskisinin tam tersi. onu bu hale ben getirdim belki ama bunu da yapmak zorundaydım. peki şimdi ne yapacağım? eskisi gibi bir ilişkimiz olamayacak mı bir daha?