Bence vitamin değerlerine de baktir. B12 veya demir eksikligi de depresyon belirtileri yapıyor. Önce psikiatri bölümüne git konuş bir de vitaminlerimden şüpheleniyorum de ona da baktir. Zaten istemezsen devam etme zorunlulugun yok

Zamanla geçer, kaptırmamak lazım.

Sorumluluk yok, geçim derdi yok. Gün boyunca yatabilme lüksü var. Kendinize dert arıyorsunuz.. Hayat bu kadar küçük sorunlardan ibaret değil, daha şimdiden hayata kuserseniz ohooo. Kendinize bi meşgale bulun ve soşyalleşin. Evde boş boş psikoloji bozmanın bi anlamı yok.

Bunlar hep depresyon belirtisi. İstersen bir psikoloğa görün.

Bi uzman yardımı al, halbuki şükredeceğin onca şey varken...

Cok buyuk dertlerim olmadığının ben de farkındayım zaten. Hayatımda su şöyle bu boyle diye bir suru seyden sikayet etmedim. Kendimi iyi hissetmiyorum sadece büyük bi sebep olmadığı halde mutsuz ve amacsızım. Insan psikolojisi sizin sandığınız gibi islemiyor malesef. Bi insanın gecim derdi yok diye cok mutlu olabilse keske.

Merhaba hepinize Son zamanlarda buraya cok sık konu acar oldum ama bunları anlatabilecegim baska kimse yok. Ben artık yasamaktan sıkıldığımı hissediyorum. Canım hic bişey yapmak istemiyo. Bir bucuk ay once sevgilimden ayrıldım. Ilk baslarda cok uzuldum ağladım ama su anda o kadar cok uzulmuyorum alıştım. Ama sorun su ki özellikle bu olaydan sonra herseyden uzaklaştığımı hissesiyorum. Okula gitmek istemiyorum. Derslerle ilgilenmek falan eziyet gibi geliyo. Evden mumkun oldugunca az cikiyorum. Kendime bakmak falan hic icimden gelmiyo. Gecenlerde 5 gun boyunca banyo bile yapmadm. Biliyorum cok pis oldugumu dusunuyosunuz ama yapamıyorum yataktan çıkmak istemiyorum. Sorunun ne oldugunu bilmiyorum tekrar eski sevgilimle barışmak da istemiyorum hayatımda bi başkası olmasını da. Okulda son yılım bitse de ise baslasam diye falan cok hevesliydim ama şimdi umrumda değil. Kendimi cok bos amacsız isteksiz hissediyorum. Hayatın bi anlamı yokmus gibi. Napmalıyım bilmiyorum lutfen bana bi yol gosterin

8 ay boyunca issiz kaldığım dönemde aynı senin gibiydim o dönem sevgilimlede ayrilmistik. Tam bir cin iskencesi gibiydi. Issizlikten yakiniyodum is bulamiyodun tum gun uyuma istegi sürekli bunalim kahve sigara hicbir sey yemiyordum. Ise girdim borc ödüyorum bi sorumlulugum var artik yani mumkunati yok depresyona girmeye :) diyecegim su ki sorumluluklarina saril. Kendini birakma, derslerine asil sakin alttan ders birakma mezun ol ve hayatına bak. Cok zor bi dönem geciriyosun sabir diliyorum. Ozellikle hayatta ki beklentilerini alamadiysa insan bu surece giriyor. Güçlü ol.