Merhaba sevgili arkadaslarim, ablalarim... Ben evleneli daha 1 yil bile olmadi. 3 yil önce nisanlanirken ben annem ve bütün ailem bana: "Kizim iyi düsündünmü bak, sanki nisanlin sana uygun degil gibi dediler" DINLEMEDIM. Davul bile dengi dengine dediler. DINLEMEDIM, öyle birsey yok dedim. Ayri dünyalarin insanisiniz dediler. DINLEMEDIM. Simdi nemi oldu? HAK VERDIM. Ama cok gec kaldim. Nelerimizmi farkli? - Ben üniversite son sinif ögrencisiyim, esim 9. sinifa kadar okumus , bunu hicbir zaman takmadim, hicbirzaman kendimi ondan üstün görmedim, olsun belki okumadi ama eli her ise yatkin dedim, ama evlendikten sonra bu konuda cok büyük sorunlar yasadik. Düsüncelerimiz cok farkli. - Kültürlerimiz, adetlerimiz cok farkli, olsun alisirim adetlerine dedim, alisamadim, alisamiyorum, alisamam. - En büyük sorunum ise cehalet. Esimin ailesi cahil olsa ne olur dedim. Ama esimde ayni sekilde cikti. Kavgalari bile öyle. Gecip karsinina konusamiyorum bile, cünkü konustuklarimi anlamiyor. Simdiye kadar aklin nerdeydi diceksiniz. Haklsiniz, kendim kasindim. Ben kimseyi kücümsemem dedim, kendimi üstün görmem dedim, neden olmasinki sevgi olduktan sonra dedim. Ama galiba olmuyormus. Merak ediyorum sizinde cevrenizde böyle seyler yasayan biri varmi? Böyle bir evlilik yürürmü? Yoksa gercekten davul bile dengi dengine ́mi?

Çok zor olacak ama zamanla alışıp üstesinden gelmenin ;çözümler üretmenin yolunu bulursun inşallah.. On seneye yakın oldu ama benim de hala düzeltemediklerim var. Konuya yaklaşımın farklı oluyor eşler arasında herşeyden önce.. birisi konuyu çözmeye yaklaşırken diğeri ortada sorun olmadığını düşünüyor ya da eşinin çözüm odaklı yaklaşımını kavga olarak algılayabiliiyor.. düşünce farkları... kültürel fark ise ;alışkanlıkların bir anda değişmesi çok zor... şöyle düşün; Sen büyüdüğün ortamda gördüğün benimsediğin şeyleri çabucak değiştirebilir misin?hayır! öyleyse eşinin de bazı kültürel ailesel alışkanlıklarının hemen değişmesini bekleme.. Ortak yol bulmaya çalış.. örneğin sen bişeyden hoşlanırsın o hoşlanmazsa ikinizin de hoşlanacağı bir yemek yap ya da bir aktivite bul.. Dilde;yani şivede bir değişiklik varsa bunun değişmesini düşünüyorsan bunu düşünme bile.. yapısal olarak yerleşmiş birşeyi değiştiremzsin... Sabır sabırrr.. daha 1 yıl bile olmamış çok yenisin.. güzelleştirmeye çalış hayatını hemen bebek düşünme birbirinizi daha iyi tanımaya çalışın.. sen çalış buna.. inşallah ezan okunuyor şuan evliliğin güzelce rayına oturur.. Eşinin hep kötü yönlerini takma kafana bu üzer.. yok mu bu adamın sana karşı hiç iyi bir huyu?mutlaka vardır... iyiliklerini pozitif yönlerini düşün ki kalbin yumuşasın ısınsın... öyle kaçıp gitmek yokk evlilik bu güllük gülistanlığa çevirmeye çalışmadan kaçılmaz

keske hesey bukadar kolay olsaydi

ohh ne güzel yorumdu bu böyle valla :) benım bile içim açıldı agzına saglık bacım :) SenEsittirBen Limon

canım hakikaten üzüldüm dedene Allah tan rahmet dilerim annen için de geçmiş olsun... haklı olduğun çok yerler var... eşinin ismini söylemen "edepsizlik-saygısızlıkla" anılıyor.. tamamen kuşak çatışması bu.. annem anlatırdı;"ben babamın yanında babanızın adını söyleyemezdim hala da söyleyemem".. hoş nişanlıyken eşimle ilgili bişeyi ismini söyleyerek anlattığım da annem de kızmıştı saçma bir şekilde azarlayarak... ve en garibi de eşim 2 aydır göremediği 2.5 aylık kızını babası odaya girince eşya koyuverir gibi, özensiz şekilde kanepeye koyuvermesi kayınpederim çıkarken tekrar kucağına alıp sevmesi, ama adam içeri girince tekrar babasından sakınıp kızımı sanki fırlatırmış gibi geldi bana kanepeye koyması... ben tam tersi inadına sevdim yanlarında... boşver ne derse desin.. bir kere kayınpederininin kişilik sorunları olduğu belli ;senin okumuş biri olduğunu kültürlü olduğunu çekememeleri! olay açıkçası bu kayınpeder tarafında! eşinin annesine gidince kavga çıkarmasına gelince; inan 2 sene öncesine kadar eşim de öyleydi... annesinin evine gittiğimizde ilgilenmez yabancıymışım gibi davranırdı sanırım yetişme tarzından evli olmamıza alışamamış olması "ayıplarlar "düşüncesiyle bana yakın davranamaması.. inan sorun bundan kaynaklanıyordur.. çünkü bir gün bana "sen benim babamla benden rahat konuşuyorsun.. ama ben yapamıyorum"tamamen yetiştirilme tarzından çevresel faktörlere alışarak büyümesinden kaynaklanan birşey.. inşallah geçecek... ama ne ilginç geldi biliyor musun bana "eşinin anlat hadi susma" demesi.. genelde ben derim eşime anlat susma anlatmazsan nerden bilirim diye... aslında iyi bir durum.. eminim eşin seni seviyor sadece duruma yani evliliğe tam alışamamış ve de birden parlayan sinirlenen bir yapısı var.. ama anlattıklarından aslında eşinin seni seven iyi bir insan olduğu izlenimi var.. ailesinin etkisinde kalması geçecek inşallah... senin durum yine iyi benim eşim amca oğlunun etkisinde kalıp kavga çıkarıyordu.. çokk şükür Allah ıma şimdi kimin ne olduğunu anladı... sabır canım biraz.. sen de zor günlerdesin; o nedenle pire gibi olan birşey sana deve gibi görünür muhakkak! mutlaka psikiyatre gitmeni öneririm. boşverrrrr kaynatan susuyor desin konuşuyor desin... takma bile sen yine ağırlığından terbiyenden birşey kaybetme Allaha havale et inşallah kazanan sen olursun, inan.. zaten ağır insanla cıvık insan hemen ayırd edilir ve kazanan ağır olur.. farklı şeylere yönlendir kendini lütfen... kayınvalidenlere gitmeniz gerekirse gitmemek için mantıklı bişeyler üretmeye çalış kibarca... yok ille gideceksen hiç kimseyi takma.. ve ayetel kürsi okumanı öneririm durmadan sana sataşan insanlara.. işe yarıyor Allah ın izniyle.. ben denedimmm şükür bulaşacak kişileri engelledim kafam mutlu mesut döndüm hep gittiğimiz yerlerden sen de öyle yap.. evine eşine kendine ;canını sıkanlara karşı silahın olsun Ayetel kürsi... seni Allah yarattı elbet sana en iyi ilaç yine yaratanın olur.. güzel şeyler yazarsın inşallah bundan böyle... Ayetel kürsi ye herşeyde sarıl canın sıkılınca ;bulaşmak isteyen olunca, birşey kaybedince ararken;korktuğunda güvende olman için... bunlar deneyip Allah ın izniyle başarıya ulaştığım şeyler.. Kalk bak hayat devam ediyor kendine gelll sevgiler

Ben üniversite 3. Sınıfım eşim ilkokul 2. Sınıf terk. Şunu söyliyeyim bu durumda kavgalar kaçınılmaz ama zamanla insan birbirlerinin huyuna suyuna geliyor. Kültür farkıda çok vardı misal; oda babasının yanında bebegini tutmazdı. Bebegim k. pederin kucagında eşime gülümsüyordu elini ona dogru uzatıyordu tabi bizimkinin içi gidiyordu ama utançtan yanına almıyodu. Babasının yanında yemek yemiyodu, yarım kollu gömlek giymiyodu. Babası iki dk. Odadan çıksa gelince ikimiz ayaga kalkmak zorundaydık bide düşün k. peder çalışmıyo 24 saat evdeydi. Ama ben ona 'utanma erkeksin benim bildiğim kızlar utanır babasından sizin kızlar erkek gibi sen niye öyle pısırıksın' dedim biraz olsun değişti. Evde bir karar alınacaksa kaynanam ve görümcelerim karar alır evli görümcelerım onay verir eşime hiç danışmazlardı bile. Biz evimizi onlardan ayıracağımız vakit aglayıp sızlmşlardı oglumuz evimizin diregi bizi terk ediyo diye. Çelişkiye bakar mısınız. Konu sahibi arkadaşa tavsiyem, SABIR. Bir yuva kolay kurulmuyor evine eşine dört elle sarıl. Allah'a güven O herşeyi görüyor.

Hepinize cok cok tesekkür ederim yorumlariniz icin. Söylediklerinizin hepsini harfiyen uyguluyorum ve cok ise yariyor :)) Bu site ́deki bayanlari gercekten cok seviyorum. Size danisarak cok seyi düzelttim hem kendi hayatimda hemde evliligimde. Insan kendi ailesine danisinca aldigi cevaplar sizinkiler gibi objektif olmuyor, herkes kendi evladini hakli bulur cogu zaman cünkü.

E eylul2008 MELEGİM GEL

kültür farkı tabiki önemli ama zamanla zor da olsa alışıyorsun canım. ben 9 yıllık evliyim eşim ve ailesi ilk evlendiğimde bana o kadar farklı gelmişti ki anlatamam. konuşmaları yemekleri ayıp anlayışları esprileri giyimleri herşey çok farklıydı. başta zorlandım ama zamanla alıştm. eşimle de tartışmalarmız sıkıntılı dönemlerimiz çok oldu ama orta yolu bulduk sayılır sabırlı sakin ve hoşgörülü olursan zamanla sizde orta yolu bulursunuz canım