Evet gitmelisin bence... K

bugünlerde herşey normal.. ama ilk defa herşey normalken birşey yapmak istiyorum çünkü zor zamanlarımda bana fayda sağlayabilir.. az buçuk düşüncelerimi etkileyebilir.. birkaç ay önce ailevi bi toplantı sırasında akrabalar arasında eski erk arkadaşım da vardı ve ailem orada olduğu için ben ve nişanlımda gittik.. o bunu sorun yapıyor.. onun olduğu toplumda ya biz olamayız yada o gelemez bizim oldğumuz yere şeklinde.. sizce biz onun olduğu ortamlara her ne olursa olsun girmemeliyiz mi?.. sanki çözüm bu gibi ona göre ama geçici gibi de görünüyor.. önemli olan beyinden silmek değilmidir bazı şeyleri.. karşındakine güvenmekle inanmakla olabilecek birşey buda.. bunun zamana bırakmak yeterli mi ne yapmam gerekiyor ki bu durumda çünkü ben nişanlımı çok seviyorum onun da sevgisinden eminim.. böyle şeylerin gereksiz kırgınlıklar yapması anlamsız geliyor.. kafam çok karışıyor ne yapacağımı bilemiyorum E

... kimse görmez mi ki burayı

Onun yerine sen kendini koy bence bir düşün onun eski sevgilisi senin karşına çıksa hoşuna gider miydi? Eminim gitmezdi. Biranda onunda bunu kabullenmesini bekleme bence zamanla olacak şeyler bunlar. Ben nişanlıma geçmişe dair hiç birsey sormadım o da bana sormadı bazen aklıma geliyor acaba kız arkadası oldu mu ne kadar sürdü diye ama bunu öğrendiğim de ne değişecek diyorum eminim ki huzursuzluk olacak vazgeçiyorum. Geçmişi kurcalamak yada anlatmak hoş değil önemli olan benimle yaşadığı anlar. Sende sesini yükseltme sakin olmaya çalış genelde insanlar suç bastırmak için sesini yükseltir eski erkek arkadaşının umrunda olmadığını anladığında nişanlın aşırı kıskançlık huyundan da vazgececektir sanıyorum umarım mutlu olursunuz.

Düğün öncesi hemen hemen bütün kadınların kafasında bir çok soru belirir. Öfkeni kontrol edemiyorsan bir yardım almalısın.. ama senin ilişkinde de problem var. Nişanlın sana güvenmiyor. ve güven, evliliğin olmazlarının en başında gelir. Nişanlınla ilk önce şu güven sorununu halledin.. Yoksa sorunların hep devam eder..

Merhaba arkadaşlar Epeydir uzaktan takip ederken sizleri bir hafta önce üye olmaya karar verdim.. ve bir haftadır sürekli paylaşımları yorumlamasamda okuyup takip ediyorum güven telkin etti sağlıklı mantıklı yorumlarınız ve sizlerinde fikrini almak istiyorum.. Bugünlerde karar verdim ve bunu ilk nişanlım ve teyzemle konuştum Psikologa gitmeyi düşünüyorum.. buna ihtiyacımın var sanki öyle hissediyorum Neden? Çünkü çok gereksiz şeylere çok çabuk sinirleniyorum aşırı tepkiler veriyorum ve işin kötüsü bazen de bunun farkında olmadığımı karşımdaki kişiden duyuyorum... bu her zaman çok sık olmasada bu beni çok üzüyor.. normalde bir şeyi söylerken karşımdaki ne düşünür ne anlar diye kırmaktan korkarken neden böyle oluyor :S ve bazen nişanlımdan kaynaklı olarak ve bazende benim bu sabırsızlığım ve anlayışsızlığımla gereksiz büyük tartışmalar yaşayabiliyorum halbuki zaman zaman onu idare edebilirim diye düşündüğüm oluyor tartışma sonralarında.. bakıyorum anneme teyzeme onlar birşeyleri zaman zaman idare etmiş susmuşlar ve evliliklerinden memnunlar bu zamanlarına sabırla gelmişler.. ben neden bu kadar sabırsız ve takıntılıyımm Takıntılıyım çünkü en ufak şeyi sorun yapıp kafamda büyütebiliyorum bu beni yıpratıyor... adeta bunalıyorum.. mesela nişanlımla tartıştım aramak istemiyorum ama yok yapamıyorum duramıyorum. aklımı başka bi işe adapte edemiyorum kitleniyorum.. arayıp bir an evvel birşeyleri düzeltmeye çalıştığım zamanlarda çoğu zaman daha kötü bi hal almıştır durumumuz.. ve eski erkek arkadaşımın varlığı şu anki nişanlıma nişanlanmadan önce onu anlatmış olmam.. vs bunlar aramızda güvensizlik telkin ediyor nişanlımla.. aile etrafından biri ama sürekli görebileceğimiz biri olmasada onun akrabalarını görmeme bile müsadesi yok.. belkide haklı ama anlayamıyorum sanırım bazen onu... ve birde aşırı kıskanç ve sahiplenme durumu olduğunu için nişanlımda biraz da bundan kaynaklı muhakkak.. ama en ufak bi tartışmada bunlar dillenebiliyor.. ve ben kendimi kontrol edemezde ters ters konuşur tartışmayı alevlendirirsem ortalık karışıyor.. ve birden sanki onu çok sevdiğim halde evlenmekten korkuyor gibiyim düğün tarihi yaklaştıkça böle bi korku sarıyor ki cesaretim kırılıyor gibi.. bunun da neden olduğunu anlamıyorum.. aileme düşkünüm belki bundan :S herkes de olurmu böyle onu da merak ediyorum... eee diceksiniz.. böyle işte.. ben çok karışmış bi vaziyetteyim sizce bu haller bi insanın psikoloğa gitmesi için yeterli hallermidir? yoksa geç bile kalmışmıyım?