Istifleme bir hastalik olsa gerek. Annemin bir komsusu da oyle idi. Adam vefat ettiginde esi garajdan hic kullanilmamis bilmem kac tane bavul, saat, matkap... bir suru sey buldu. Alisveris hastasiymis. Butungun internette aa bu ucuzmus indirime girmis diye ihtiyaci olsa ya da olmasa da alirmis. Ayni montun her renginden alip istiflemis. Evin garaji ve bir odasi adama aitti ve kimseyi sokmuyordu. Buna nasil dur denir bilmiyorum ama madem istif huyu var eve getirmesin bir depo kirakadin oraya koysun. Bu sekilde duzen kuramazsiniz cunku. Yokuspokus

Gördükçe sinirlendim Noop, daha önce bunu konuşmuştuk "Alma-gerek yok, şunları ayıralım, gönderelim" vs. evi beraber planladık, başladık iki koldan, beraber çok güzel tamamladığımız yerler oldu derken benim adamın alma, yedekleme, birliktirme huyları yine depreşti/depreşmiş. Ora bura doldurmuş, almış doldurmuş, oradan almış öbür tarafa yığmış sadece. Evden gönderdiğim araba yedeklerini tekrar karşımda görünce o günden başladı sinirim, işin sonuna doğru da "4 günde bitiremedim, 4 günümü yedi adam" diye sinirlendim çünkü evde bir şeyler bir yerlere bu kadar dolap içinde yine sığmıyor gibi. Kendisine garaj lazım, o garajı buluvericem sonunda. Kendisi yapsın kısmını da geçtim, yaptığım yeri mahvetmesin artık. Bi garajı deposu olsa rahat edeceğim, şart bize yani belli oldu. O şişlerden kurtulalı da sanırım iki sene filan olmuştur. 30 sene daha lazım olmayacaklardı çünkü bana. Daha oğlum büyüyecek de evlenecek de torunum neyim olacak da, benim de bi yelek öresim gelecek de, şişlerimi elime alacam da... Kime kaç kere saplanırdı o kadar senede onlar kim bilir. Örüp duran birinin elinde işlesin. samimi

Okudum Kendimle gurur duydum su an. Ama yorumu yarina birakiyorum, yatmam lazım

Kapının dışına dolap yaptırdım gardrop gibi. Zaten oturduğumuz yerde herkes yaptırıyor bir örnek. Onlar olmasa halim duman

Marie Kondo'nun kitabını okudun mu? Orda gençliğinde evdeki diğer aile üyelerinin eşyalarını sormadan attığı için ona evin diğer odalarında temizlik yapmayı yasakladıkları bir bölüm vardı. Hatırladığım kadarıyla bir süre sadece kendi eşyalarına odaklanıp onları sadeleştirdikten sonra evdekilerin de değişmeye başladığından bahsediyordu. Bence sen de sadece kendi eşyalarına odaklan bir süre, kendi kullandığın alanları olabilecek en sade biçime getirip ferahlat. O eşyadan boğuluyorum hissinden asıl o kurtaracak seni. Zaten kabul edelim hiç açmadığın, düzenli kullanmadığın dolap ve çekmecelerde eşinin biriktirdiği eşyaların aslında evin dağınıklığına ya da kullanışsızlığına bir katkısı yok. Çünkü olsa o ıvır zıvır eşyalar daha önceden ortalarda dolanıp gözüne batmış olurdu. 4 günlük derin temizlik sırasında saklandıkları yerden bulup çıkardığında şaşırıp hayal kırıklığına uğramazdın.

Kendini çok yıpratıyorsun hiç değmez. atılacakları at gönül rahatlığıyla bende çok takardim eşim gider çöpü karıştırırdı ne. atmışım diye sonrada söylenirdi. baktımki hiç kimsenin umrunda değil ne psikolojide olduğum şimdi ne haliniz varsa görün diyorum evim hakkında bildiğimi okuyorum. tabi gizli gizli bide onun lafını sözünü cekmemek için

Morallerim sızlıyor nedir Allah aşkına gerçekten anlamını bilmiyorum?

bu konuda kesinlikle haklisin, ev kazalarindan ben de cok korkarim. ama iste esine bunu boyle dikte ederek veya anlatarak huyunu degistiremezsin, cunku bir yakinin anlatinca ister istemez insanda bir savunma mekanizmasi calisiyor ve direk savunmaya geciyor veya direk goz ardi ediyor he he diyerek. Ama bu dedigim tarz kisilerin dili senden benden kuvvetli, etkiliyorlar. bir de biz cok tasindik, o da hafiflemekte ise yariyor, bir kac tasinsaniz illa esyaniz azalir kahvetelvesi

Evet bu iyi fikir. Buna senden daha fazla ihtiyacı olan insanlar var, parası yok alamıyor, çaresiz durumda, bağışlayalım, diye duygu sömürüsü yapın. Razı olur o zaman belki.

Hayır sanki şu halde, adama "Lazım değilse at" diyeceğim, o da oturacak bakacak ve gerçekten lazım olmayanını atacak gibi yazmış bir de, adama göre "Bir gün lazım olur" halde ki onlar, almış koymuş, kimini biriktirmiş. Bir poşet bozuk kulaklığın, bir sürü mouseun nesini nezaketen soracaksam? Esas nezaket, evi herkes için güvenli ve düzenli şekle getiren eşinin yaptığı düzeni, evi yine gerisin geri her yerini istila ederek garaja döndürmemek olurdu. Üstelik konuda "Yine" ibarelerini de koymuşum, öyle bi yorum yapılıyor ki sanki bu konu hiç konuşulmamış eşimle, sanki adamın her aldığını gece herkeşşler uyurken çöpe götürüyorum hemen, garibimin iki tanecik rafı var şu evde de yazık, napsın... :) Amaann. Neyse artık tehditli söz aldım, yapmayacak. , bir garajı/deposu olması için de ayrıca destek çıkacağım.

Zaten şu 3-4 dibine kadar uyumsuzluk yaratacak çözümsüz zıt huyumuz olmasa, geneliyle ideal evlilik denilebilir, çok artı yönü var hakkını yiyemem. Ama işte birimiz Kim Jong ise, diğerimiz Trump, öyle karikatür karakterleriz ikimiz bir arada . Gece işin sonuna doğru cinlendim işte...

Tostun son kullanma tarihi Yokuspokus

minimalistlerin belgeselini izlet esine, beni cok etkilemisti zamaninda. benim de eski evim cop ev gibiydi, esim de ben de istifcigillerdendik, ama suan minimalisme yoneldik, evimiz baya sadelesti.

Ay lav yu filmi evet

İyide bacım böyla şeyleri erkekler algılayamaz ki bizim evde de atılcakları temizlik gününde ben ayıklar atarım. O ayakkabılar yırtılsa gitse ben bunu çöpe atayım demez eşim ama hiç de sorun etmemiştim bugüne kadar

Evet evet annemde ayni sizin gibi ayirt edebildigini dusunuyordu. Sorunun bozuk kulaklik degilde sinirlarinizin olmamasi oldugunu umarim bir gun anlarsiniz.

Hayır, eşimde bazı şeyleri istifleme, çok gerekmeyecek, insanın belki kırk yılda bir işinin düşeceği şeyleri çifter çifter alma huyu var, bende de normal bir eve yetecek kadar düzen görmek isteyen bir estetik algı, pratik bir hayat istemi var. Eşim, babanız kadar değil Allah'tan; belli şeyleri "Yedek parça yaparım" diye atmıyor anladığım kadarıyla , evden eskiyen bir şey çıkarıyor olmama takılmıyor. Bir yandan da almaya devam ediyor. Bak o kulaklık poşeti resmen travmam oldu. Boynunda sürekli kullandığı bluetooth kulaklığı var (1), hali hazırda masa üstü pcmin yanında oyun kulaklığı var (1), ikimizin de telefonlarının yine çalışır durumdaki kulaklıkları var (2), (Toplamda 4 çalışır/kullanılır kulaklık var), ve o bir poşet dolusu kulaklığı bulmak, görmek... Ben tedavi edeceğim onu.

Sonuna kadar haklısınız. İnsan arada birşeyleri unutma lüksü olsun istiyor ama evde sürekli tetikte olan sizsiniz. Çok sinir bozucu biliyorum. Hele istifleme huyu. Benim evim sadedir. Sürekli atıyorum. Minimal bir yaşam sürüyorum. Çok rahat gerçekten. Taşınırken de yerleşmem bir iki saat sürmüştü. Ben sizin yerinizde olsam atarım inatla atarım. Evde olan şeyin aynısından almışsa birini atarım. O alır ben atarım. Pes eder diye düşünüyorum. Eğer eşim evde lazım olmayacak birşey alıp gelmişse mesela araba ile ilgili bir parça. Ya bunu burdan yarına kadar al ya da hemen atarım biliyorsun derim. Bilir atacağımı alır hemen. Yerinizde olsam çoğunu atarım o. Orası onunda evi saçmalıklarını da hiç tınlamam. Adı üstünde orası ev depo ya da çöplük değil

Okudum ama uzun yazamayacağım. Uykum var. Ayakkabılarını atmasaydınız iyiydi. Ben şahsen sinir olurdum. Birde sanki evi yerleştirememenin sebebini komple eşinize yüklemişsiniz gibi. Birlikte plan yapın şu günlerde şu saatlerde şu oda yerleşecek veya şu koliler açılıp ayırt edilecek diye. Hem daha çabuk işiniz biter hem de birbirinizden habersiz bir şeyler atılmamış olur.

Acaba mininalizm ile ilgili kitap okusa veya program izlese etkisi olur mu? Sanki etkilenebilecek biri gibi geldi bana. Gerçi ben de eşime şekerle ilgili filmi izletmek istiyorum ama etkileneceğini bildiğinden izlemiyor.

Night, eşin istifçiden ziyade alayım dursun lazım olur'cuya benziyor, biriktirme hastalığı olanlar genel olarak herşeyi istifliyor ve onlarla duygusal bağ kuruyor, galiba sende bununla ilgili bir belgesel videosu koymuşsun, benzer belgeselleri seyrettim, istifçilerin sorunu psikolojik olduğundan ve geçmişlerinde istifçiliğe sebep olan bir hikaye yattığından, biriktirdikleri şeyleri atma aşamasında uzman yardımı alıyorlardı. Eşinin biriktirdikleriyle duygusal bir bağ kurup onları attığında depresyona girdiğini sanmıyorum, belki eşin gibi dursun lazım olur'cularında psikoloji de bir yeri vardır bilmiyorum. Asıl istifçilik bizim bir tanıdığın eşinde vardı, ya adam mola yerlerinde, cafe vb yerlerde verilen kolonyalı mendiller var ya yıllarca onları bile biriktirmiş, çekmeceler dolusu kolonyalı mendil ve eşindeki gibi kulaklıkları vardı :)) piller, kürdanlar, evin neredeyse her dolabından adamın istifleri çıkardı. İnsan onca şeyi niye biriktirir, dolaplarda gördükçe hiç mi içi sıkılmaz anlamıyorum. Çoğunlukla kadınlarda var sanıyordum bu ayakkabı alıp kenara atma işi, yani ben ehil, eğitimini almış biri değilim lakin eşinin sorunu alışveriş dürtüsü noktasında başlıyor galiba, bir gün lazım olur diyerek alma eylemine geçiyor, haliyle aldığı herşey birikiyor. Kadınlarda da var indirimde gördükleri şeyleri alıp bir düğün olur, belki bir toplantı olur giyerim deyip dolabın diplerine attıkları, yıllar sonra bile hala etiketiyle duran bir sürü elbise, bluz, ayakkabı:)) Konuşmayla, birlikte toplamakla işi çözememişsiniz sanırım, bu noktada çözüm ne olur bilemem lakin düzenli, titiz herşey yerli yerinde olsun takıntım olmamasına rağmen evde fuzuli fazlalık olan şeyleri bende sevmem, acımam atarım ben:) bende de at-kurtul huyu var :))) evde kalabalık eşyayı, her yerde çakıl çukul duran şeyler gözüme batar, görmekten sıkıldım deyip tabak çanak, mobilya atmışlığım var fakat bizde atmak sorun haline gelmez çünkü eşimde takılıyor, donuyor diye sinir olup sorunu çözemeyince camdan aşağı pc, monitör, kol saati vs vs attığından, karı-koca oh attım kurtuldum noktasında uyumluyuz.

Baya baya zıt iki insanmışız, onu gördüm evlendikten sonra ve ilk iki senemiz balımlı canımlı tahammüllü geçtikten sonra, yavaş yavaş sert-ters karakter huylarımız ortaya çıkmaya başladı. Çocukla beraber bilhassa, anne-baba olarak birbirimizi yeniden tanıdığımız süreçte de bu uyumsuzluklar pik yaptı. Daha anlatsam, böyle 3920472389 sayfa anlatasım var, yine doldum içime içime, taşma zamanım gelmiş. Eşim çok ağır kanlı biri mesela, benim aynı işi bitirip üzerine iki iş daha bitirip kahvemi yudumlayacağım sürede, o tek işi yeni bitiriyordur... Buna güç bela sabretmeyi öğrendim "Ya hiçbir şey yapmayan köşe minderi bi adam olsaydı, şükret elinden her iş geliyor, yapıyor yavaş da olsa" diye. Kervanın önündeki eşek gibi çekmem gerekiyor bazen, bazen aşırı yayılınca yine uyarıyorum istemsizce. Önem sıralarımız farklı, gerekli-gereksiz ayırımımız taban tabana farklı. Evin hatırlatıcısı benim ve her şeyi hatırlamaktan, listelemekten bıktım. Buna bir çözüm bulamadım. "Yapmayayım, bırakayım, salayım o mecburen hatırlayacak" diyemedim nitekim küçük çocuklu evde tezgah ucunda bıçak, balkon kenarında saldalye unutan bir adamdan bahsediyorum. Bırak bırakabilirsen... Evin hatırlama-kontrol etme işleri de bana düştükçe, zaten kolay kolay güvenemeyen huyum iyice perçinlendi. Adam da "Nasıl olsa Night kontrol ediyor arkamdan" diye iyice rahatladı, yayılma - unutma huyu azdı. Ömrümün yarısı, eşimi beklemekle geçiyor. "O mu çok yavaş, ben mi çok hızlıyım" diye düşünüyordum, fark ettim ki ikimiz de bu konuda normal değiliz: Çok basit bir örnek olsun, yemek yemelerimiz mesela. Çiğnemeden yutup kalkıp devam ediyorum, maks 10 dk belki masada kaldığım; yemek sadece karnımı doyurup işime devam edeceğim bir angarya . Eşim ise keyif insanı, yavaş yavaş, her zerresinin tadına vara vara yesin, masa her gün her öğün istisnasız 1 saat eşimin keyfini beklesin... Hadi benimki bu konuda anormal de, eşim de normal aralıkta değil nitekim bir yere yetişecek olduğumuzda dahi bu keyfinden ödün vermiyor; bir yer kapanacak mesela acele gitmemiz lazım yemekten kalkacağız, ben hazır oldayım, çocuğu da hazırlamışım, adam işte yemeğinden yeni kalkıyor da daha giyinecek filan. Kaç kere öyle yetişemediğimiz/geç kaldığımız yer oldu ve geç kalmak, birini bekletiyor olmak beni acayip rahatsız ederken, eşimi etmiyor oluşu ve beni de geç bırakan bir faktör oluşu beni mütemadiyen gergin bir insan haline getiriyor. Onun o rahatlığını gördükçe boğasım geliyor. Daha çok böyle ya... Biz bi de çocukluk arkadaşıyız yani, bu kadar değildi bu adam diyorum; ya da ben mi fark edemedim bilmiyorum. Çok zıttız ve şekilden şekle giren ben oldukça enerjim tükeniyor.

O boyutta değil Allah'tan. Ama o kutu saklama işi benimkinde de vardı bir ara "Taşırken lazım olur, hepsi kendi kutusuna girer iyi olur" diye elektronik eşyaların kutularını saklardı. Onları da bi sinirle atmıştım. Bu günden belirsiz taşınma tarihine kutu saklayacak, ben de onları düzende tutmakla uğraşacağım boş yere, oldu... Çöp olarak biriktirdiği şeyler, en çok bilgisayar parçaları ve tamirat, elektrik-elektronik ıvır-zıvırları. Poşet poşet kablo attım. Hala daha var, bir ufak kutu içine ayırdım birazını hadi lazım olacağı tutar, "Bak attındı da bla bla"der, ben suçlu oluveririm diye.

Eskiciye verilip yerine legen ve mandal alinacak kocatam olarak tanimi bu ya. Eviniz cok mu buyuk ayol bunca hirti pirti nereye sigiyor sok gecirerek okudum Yokuspokus

Siz eve nasıl sğıyorsunuz peki, o montları giyiyor mu

Eşin bu konuda hasta bence istifçiler varya öyle... sana gereksiz gelen onun için çok değerli gibi... bir doktoru var mı ki bunun? Yokuspokus

Ne güzel de kızarmış ama, benim de sıkılırdı canım ne yalan söylüyüm :) Karpuzlu araba

Ben felsefe yapmayayım da kimler yapsın be canım, hayatı tersinden düzünden milyon kere sorgulatıyor bu adam bana. . push ; Yokuspokus

Biz de hiçbir şey için usta çağırmıyoruz Müdürüm, evin su-elektrik tesisatçısı, duvar ustası, marangozu, tamiratçısı her şeyi... Araba tamirini de öğrendi videolardan, her yönüyle tamiratını yapabilir durumda şu an ve arkadaşlarının araçlarında aksayan bir şey olursa onlarınkini de tamir ediveriyor sohbet muhabbet bahçede otururarak yeri geliyor, parça sipariş ediyorlar netten, alet çantası var zaten; kendileri yapıyorlar öyle. Saklama kutuları ve kendi dolabı var bunun için ama yetmiyor. Ayakkabıları, sanki onun da kafasında başlayamadığı spor planının parçası gibi, açıp bir maç izlemez, halısahaya çağırır arkadaşları gitmez ama kramponu almış koymuş. "Niye aldın bunu, kullanmıyorsun?" dediğimde "Belki bir gün gidesim gelir, belli olmaz" diyor. Diğer ayakkabıları da indirimde görmüş almışmış, kendi babasına ve benim babama hediye edermişmiş kullanmasa da... Destekli sallasa bari. Sanki fırıncı küreği gibi ayaklarına aldığı ayakkabılar, babamın minnoş, kibar ayaklarına olacakmış gibi, 1-2 numaralık fark değil ki. Her zaman istediği modeli, istediği an bulamıyor ayak numarası yüzünden, belki de bundan mı alıp duruyor ki desem, kullanmıyor, yığılmış bir sürü. Bunu ciddi konuşmak lazım ama pek kulak asacağını zannetmiyorum "Tamam" der, bildiğini okur gibime geliyor yine.

Evet. midem bulandi ama usulca kenara biraktim. koca bey yatiyor ölümcül bakışlarımi atip yataga gectim :) yapck bisi yok

Görmemişim, günler sonra cevap verim Evimiz büyük değil, normal bi ev, net metrekaresini de bilmiyorum; klasik 120 filan herhalde. Ama hissedilen metrekaresi 90dır, 80dir yani öyle bir doluluk vardı. Bayasından kurtuldum işte tekrar tekrar başa sarmayayım ama bizim evde bi lanet mi var artık ne varsa, hep dolu , gereksiz dolu. Aha bak dolap yerleştirmelerim, göndermelerim bitti dedim sinire kala kala. Kaç gün geçti? Yine bir şeylerin yeri gereksiz oynamış, yine bir şeyler karışmaya başlıyor gibi. Daha belki iki gün önce konuştuğum adam; netten dün akşam "Kuzineli soba" aratmış bakmış ve gelmiş bana şaka gibi; "Şöyle bi odun sobası başında çıtır çıtır otursak ne güzel olurdu değil mi?" diyor ve evde güç bela açtığım bir boşluğu göstererek "Buraya olur aslında yea" diyor. Evimizde baca deliği bile yok adam!! Fantezisi bitmiyor anam. Son kattayız, artık tavanı mı delmeyi düşündü, kenar duvarlardan birini mi; nasıl mantığına uydurdu da böyle diyor onu da anlamadım. Ya gülüyorum ya artık, "Allah sana içini hayalindeki gibi donatabileceğin koccamaaaan bir ev versin, tripleks forupleks evlerde oturalım da inşallah bi katını al istediğin gibi yap, garajı, bahçesi neyim olsun ona da istediğin gibi yayıl, o zaman vallahi karışmam" diye dua ettim. Ben de git gide, körle yatan şaşı kalkar misali adama benzemeye başlıyorum sanki, enerjim mi emiliyor noluyorsa. Şuraya şunu ekleyeyim bi de; teknik olarak videolar izlemiştim ama kitap incelemesi yapılmış, felsefik olarak da irdelenmiş ; bunu hem izleyeyim, hem benzer durumda olanlar izlesin, eşime de oturtup izleteyim bu akşam bi daha. Bitmeyen dert oldu başıma. :/

Yani kilit cümle istifcilik ama bunu yazinin sonlarinda anladim ancak.. Biraz sende takintilisin sanirim. Fazlaliklar herkesi rahatsiz eder elbette Eşiniz atmaniza birsey demiyorsa kullanilabilecek seyler se baska ihtiyaci olana verin siz.. bunu hayir olarak değerlendirin Bir de bi insan niye surekli ayakkabi alir ki Buda normal deģil. Yazik yani. Kac tane konu aćmissin :)) hicbirini okuyamadim ama herseyi kontrol altinda tutma istediğiniz var sinırlar aşilsin istemiyorsunuz belki ama bunada baska formul bulunur.. her eşyadami boyle bilemiyorum oyleyse kotü..

İnanamıyorum

Bilmiyorum ki, kpim de kvm de böyle... Huylarını almış. Kvm yoğurt kovası-kavanoz biriktiriyor, benim babam da biriktirir peynir kutusu filan ama onların biriktirme sebebi geçerli, bahçeleri var; çeşit çeşit meyveler filan, bir yere gideceklerine o kovalara-kutulara koyup götürüyorlar hem meyveler ezilmiyor hem de "Gönderdiğim kap geri geldi mi? Noldu?" derdi olmuyor, cam kavanozlara sürekli reçel-turşu bir şeyler yapıp dağıtıp duruyor kv de... Onların biriktirdikleri şeyler bir sirkülasyon içinde yani. Bizimki yedek parça dükkanı açmış evin içine ve "Lazım olur, kullanılır" diye bekletiyor, ne hikmetse de lazım olmuyor yani. Evin her yerinden kutusu içinde süs gibi duran ayakkabı çıkardım ya... Lavabo altındaki deterjan dolabının en arkasından bile çıkardım. Halı sahaya neyim gitmez öyle bir alışkanlığı yok ama ya gideceği olursa diye kramponları hazır mesela. Kırk yılın başı bir kere kampa gitti arkadaşlarıyla, eve iki kişilik iki tane çadırla çıkageldi. Birini aldın da niye iki tane? Gardırop alınacak beklemede, duvarları yerden aydınlatan projektörle çıkagelmiş, neyime yarayacak onlar? Diğer konumda anlattım, spiral mini oyma aleti alacaktım ama aylar sonra hani aciliyeti asla yok, "Ben yaparım" diye tutturdu. Ondan vazgeçmiş, sipariş vermiş dremel takım ile çıktı geldi eve. Tamam güzel sürpriz de şu an buna harcama yapmamamız gerekiyor acelesi yok, böyle huyları da var...

Ayni annem gibisiniz cocuklugum bu lazim degil diye attigi seylerin arkasindan aglamakla gecmisti. En son cok sevdigim bir esyamida eskimis bu diye atinca ilk evde olmadigi gün ne kadar sevdigi deger verdigi sey varsa neredeyse hepsini parcalayarak cope atmamla bu huyu son buldu. Ev sizinse esinizinde evi. Ona sormadan esyalarini atamazsiniz. Benim icin bosanma sebebi misal bu.

İkinizde o kadar zıt kutuplarsınız ki siz titiz temiz düzenli eşiniz istifçi ne siz ona ne o size dayanır sürekli tartışma çıkar bir uzmandan yardım alsanız eşiniz için belki faydası olur yoksa işiniz zor gibi Yokuspokus

kv ve kp gordugum en istifci insanlar, evlerinde en az 100 tane patlak ampul var, patlayani atmamislar. bitmis tukenmez kalemler, en az 50-60 tane vardir. ustelik sadece kendi coplerini degil, konu komsunun attiklarini da topluyorlar, eski pusku kiyafetler, oyuncaklar, bozuk semaver, tost makinasi... esim de bundan nasibini almis tabi, aldigimiz ikinci el arabanin icindeki bozuk teyp yazicidan cikan bitik tonerler, 6 yillik evliyiz buzdolabi disindaki tum elektroniklerin kutulari gibi gereksiz ve yer kaplayan hersey bizdede stoklu dueuyor. evim dubleks, ust kati atolye olarak kullaniyorum atolyeme ve depoma eline geleni sdoldurmus durumda, at diyorum niye atayim diyor, sat diyorum kim para verir ona diyor:) allah yardimcin olsun senin de, inan evden su gereksizleri cikartmaya kalksak apartmanin onune cop kamyonu dayamak gerekir

Şuan uyuyorum konuyu twkipteyim buraya yazaym kaybolmasın

Bence açmasın, sayfalar dolar En özet cümle bu olmuş aslında.

Kedi kuyruğunu gormus bu dert beni öldürür demis. bizimki de o hesap :) samimi

Kusura kalma, bu evde üç kişi yaşıyoruz ve alanlarımız belli. Vestiyerin 2 dolabı ben ve çocuğuma sıkış tıkış aitken, 6-7 dolabı eşimin keyfi ayakkabı alma huyuna tahsis olamaz. Evin bir odası vestiyer-giyinme odası olur boydan boya; dizsin alsın yerleştirsin genişliğince ama kç kadar alanı, bu şekilde katledip bana iş çıkarıp duramaz. Ayakkabımı sığdıramıyorum, bakıyorum ben tarafıma da almış yürümüş ayakkabıları. Atarım, attım da çok güzel, hele bir "Büyük" kavga çıkarsın, ağzını da yırtarım. Hali hazırda 2 pc için 2 çalışan mouseumuz var, yedek pillerine kadar alınmış koyulmuş. Laptopların zaten touchpadi var, bozulan mouseları, kulaklıkları biriktirmek, dolap-çekmece zaptetmekten başka bir şey değil. Oda oda gezip duran okey takımını, diğer oyunları oraya soktum onları attım da oh. Çocuğun odasından, bir poşet araba yedek parçaları ve pc ıvır zıvırları çıkamaz diğer odalarda da parça parça her şeyi varken, orası çocuğumun alanı ve burası bilgisayarcı yedek parça dükkanı, oto tamir alanı, garaj değil, ev.

Anladım Karpuzlu araba

atma canim benim sat ben sattim baya kazandim satiliyor gercekten hani su let... sitesinde tavsiye ederim evi bastan sona temizlerken kullammadigim temiz ne varsa ilan verdim ama ciddi ciddi satiliyor..1 milyarlik satis yaptim vallahi hali perde tul yeniledim ise yariyorr S Spizella

Yok oralardan çift terapisi eşliğinde geçtik, nato kafa nato mermer. Elis_93 Asi çakıltaşı Anneler

Hastalık boyutunda olduğunu düşünmüyorum, öyle olsaydı beni çöple yakalamışken hiçbir lafımı dinlemez, çöpten alır geri koyardı ya da daha önceki ayıklamalarımda büyük sorun çıkarırdı. Yedekçi bir istif huyu, hastalık gibi ağır tepkiler göstereceği bir durum değil gözlemlediğim kadarıyla. . push ;

Zannetmiyorum, işe yaramaz. Minimal olmasak da olur, şu depo gibi kullanma halini bi aşsak o yetecek artık. Alys

Ayy aynı benim babam annem artik babam evden gittikce poşet poşet götürüp başka çöpe atıyor kurtuluyor adam hatırlamıyor bile. Konu sahibi de az az poşetleyip atabilir bence hiç sıkıntı etmesin çoğu erkek böyle maaalesef.

Hatırladım o repliği. Bir kamyon laf anlattı dinine yandığımın ingilizcesinde bu kadar mı etti

Canım kocası eşyalarını çok biriktiriyormuş atmıyormuş. Konu sahibi de ondan habersiz atmış kavga çıkmış. Bu kadar

Ben de öyle her yerim askeri nizamda olsun tarzı bir insan değilim, dağınık günlerim de olur; görmeyiveririm, odanın kapısını çekiveririm takmam. Hele ergenken filan, dolaplarımı açınca üzerime yıkılırdı yani öyle dolaşıktım. Ama hiçbir zaman bir şeyleri gereksiz istif haline getirmedim . Çocukla birlikte bu evde ona da alan gerekti, ona alan açtım. Her yer yerli yerinde olmalıydı ki ne vakit kaybetmeliydim ne beklenmedik bir yerden beklenmedik bir şey çıkıp çocuğum zarar görmeliydi. Atıyorum, örgü örme huyum yok, işte eşime kendim basit bir atkı örmek istemişim el emeği hediye. Şişler alınmış, örülmüş kaldırılmış giysi dolabının altına. Sonra unutmuşum orada olduklarını çünkü dediğim gibi, örgü hobim yok, o an alınmış... Dolapta sadece giysiler var diye anımsıyorum. Çocuk için tehlikeli bir şey yok görünürde, ama o dolabı açıp saklambaç oynayacağı tutuyor oğlumun; unutulan bir şiş var orada, bir yerlerine koşmaca halinde batacak. Bu farazi bir örnek. Böyle böyle başladı bendeki "Her yeri bileyim-düzenleyeyim-ayıklayayım" istemi de. Çocuktan sonra arttı yani. Mesela çok basit; yukarı dolaplara eşim araba farı koymuş, metal ve ağır şeyler. Çocuk odasında. Denk geldi düştü çocuğun kafasına misal... Olamaz mı? Çok yönlü düşünüyorum Alys. En görünmez kaza, ev kazaları... Az eşya, nerede ne olduğunu bilmek, her şey yerli yerinde düzenli... Yaşanılır, temiz kalır, güvenli olur, verim ve vakit kazandırır, insanları evin 1-2 odasına hapsetmez, her yerini kullandırır.

İsrifçilik... nefretttt ederim hiç tahammülüm yok. Geçen haftalarda bende bir girişiyim eşyalarıma dedim, abartmıyorum 4 poşet falan kıyafet verdim, bayadır girişmiyordum da :) dolapları boşaltınca birr ferahlama geldi ohh bi rahatladım. Canım eşini hiç karıştırma kendin o yokken at ne varsa, ben evli değilim, annemler dede var bu huy biraz kıyafet ayıklamak yok, saçma sapan şeyler atılmıyor öylr duruyor. Ay ben tahammül edemiyorum evlensemde gitsem

Adam madem atmana birşey demiyor sen de bulduğunu at be kadın :) Neden bu kadar takıyorsun. Senin de bazı konularda takıntın var belli. Onun seni değiştiremeyeceği gibi sen de onu değiştiremezsin. Bunu kabullen. Belki de kabullendiğin gün mutluluğun kapısını aralayacaksınız. Sürekli birbirinizin olumsuz yönlerini düşünüp içten içe kurulacağınıza, beraber yapmaktan zevk aldığınız şeyler bulun bence... Eşin istifliyorsa sen at, bırak ortalık tertemiz olmasın, dağınık olsun, ara sıra topla.. Sen bir çocuğa da bakıyorsun herşeye yetişemezsin, kendini buna zorunlu hissetme...

Şaka bi yana gercekten çok tehlikeli. Geçmiş olsun. İyi ki fark etmişsin.

Bunu ciddi ciddi açıklayayım mı gerçekten? Şaka gibisiniz ya. Yokuspokus

Vallahi okudum. Yani eşinizin biriktirme huyu çok fena. En iyisi ilişki danışmanına gidin terapi görün. Beraber bir çözüm bulamayacak gibisiniz kahvetelvesi

Ama konu sahibinin eşi atmayacak ve onları yine evin her dolabına dağıtacak. Öngörmek zor değil. Sapasağlam selfi çubuğu attım geçen gün ortalıkta duruyor diye. Gelsin de nezaketimi sorgulasın eşim.

Atacagim yada atilmasi gerektigini dusundugum bir sey var ise posetleyip koyuyorum kenara. Icine bak lazim degilse at diyorum. Cunku nezaket bunu gerektirir. Kisiye saygi duymak bunu gerektirir.

Aha bizim evin tam özeti bu, içinde olmaması, çöpte/garajda olması gereken şeylerin içinden çıktığı bir şey-di. Karpuzlu araba

Size kısa bir zaman önce eşimle evde yaptıgımız değişiklikleri yazayım. Belki size de bir faydası olur. Ben ve eşim de adeta siyah ve beyaz gibi zıttız ama sükür istifçiliği ikimizde sevmiyoruz. O bana bakarak daha doğrusu gaza gelmiş de olabilir. Onda düzen takıntısı var bende fazla eşyaları atma huyu var. Bu bizi ortak paydada birleştirdi. Yaptıgımız şeyleri sayayım. Öncelikle vakumlu hurçlardan aldık çokça. Annemin çeyiz diye verdiği ama asla kullanılmayan atsam satsam gönül koyacagı yastık yorgan havlu yatak örtüsü minder kullanılmayan battaniyeler çeşitli örtüler yani yatak odası malzemelerinin hepsini bu hurçlarla baza altına koyduk. Böyle çok daha sağlıklı oldu. Baza altına kışlık koyuyordum onları ordan aldık. Hepsi kapalı naylonda olunca toz yapma gibi saglıksız yönünün de önüne geçtik. Evim 2+1 bir de çocuk odam var. Orda bir dolabım var. Yatak odamızdaki 4 kapılı dolabı ikiye böldük yuk olarak kullandıgımız kısmından eşim bana çalısma masası yaptı. Onu ve kalan 2 kapaklı askılı kısmı çocuk odasına koyduk. Yatak odamız nasıl ferahladı anlatamam. Çocugum küçük onun yatagını da yatak odamıza koyduk. çocuk odasını giyinme odası ve çalışma odası olarak kullanıyoruz şimdilik. Çocuk büyüyünce yine değişecek sistem tabi. Bir de ben bütün kıyafetlerimi asarım. İç çamasırı ve evde giymelik kıyafetlerim sadece katlıdır Tşörtlerim pantolon etek herşeyim askıdadır. Eşimin kıyafetlerini de oyle yerleştiriyorum. Bu yuzden kıyafetler dolapta dagılmıyor. Çıkarıp hemen asılıyor çünkü. Bu tabiki tembelliğimden birsürü askım vardır. Mutfak eşyası çeyizimde neyse o gibi çok nadir alırım. Annemin 1500 tane tabagı çanagı vardor. Ondan zannımca mutfakta yayıntı yapacak birşeyim yok. Oturma odamda da tv ünitesi altı harici dolabımsı bir şey yok. Size tavsiyem varsa atın. Ve tv ünitesi dolabına en gereksiz şeyleri koyup çocuk kilidiyle kilitleyin. Eşinize açmamasını luzumsuz olan şeyleri oraya yerleştirdiğinizi söyleyin. Bir tek ayakkabı atma konusunda size katılamadım. Sormadan ben olsam atmam. Benim kişisel esyalarımı da sormadan birisinin atmasını istemem. Eger vestiyere sığıyorsanız esinizin ayakkabı tutkusuna mani olamayın diyin. Kendi sağı ona solu kendinize ayırın mesela sığamazsa kendisinin atmasını sağlarsınız. Bir de eğer imkanınız varsa kiravıysanız vs depolama alanı olan bir apartmana taşınabilirsiniz. Bizim apartmanın bodrum katını depo olarak kullanıyoruz. Gereksiz birşey almasan da çocuk eşyaları sürekli boşa çıkıyor. Kızın arabaları bisikleti küçülen kimi eşyası küçükken kullandıgımız küveti ve aklıma gelmeyen bir sürü malzemesi 2. Yi yaparsak yine de herşeyini atmış olmayayım diye bodrumda. Oyuncak kutumuz da bir tane. Taşmaya başlayınca oyuncakları ağagı iniyor kolilenip. 2017 de kpss ye hazırlanmıştım ucundan kıyısından döndüm. Bu sene tekrar hazırlanmaya karar verince bodruma kaldırdığım kpss kitaplarım dağ gibiler beni bayagı bir maliyetten kurtardı. Yani herseyi de atmak doğru değil. Ama evden uzaklaştırmak lazım. Saklayıp değerlendirilebilecek eşyalar için ev dısında depolama alanı şart bence. Oturma odası için bir de yastık fıstık gereksiz varsa kaldırın. Ben renk renk desen desen kırlent almıştım. Sürekli bana iş çıkarıyordu kalabalık görünüyordu hepsini kaldırdım. Ne kadar sadelik o kadar huzur. Çok uzun yazdım galiba kusuruma bakmayın.

Evdeki gereksizleri ayıklamaya, dolap ayıklamaya bayılırım. Eşyaları verdikçe, attikca nasıl bir rahatlama geliyor anlatamam. Bence eşinin yeniden alma huylarını torpulemelisin, ya konuşarak ya da tedaviyle. Araç parçalarını saklamak filan fazla anormal, evde far dikiz aynası buldugumu hayal edemedim.

Benim evim çok sade eşyam az aslinda oyuncakta da seçiciyiz ama 2 cocukla evi surekli derli toplu goremeyiz bu gercek evim temizdir ama dağınıktır cocuklar uyur uymaz da toplanir. Kolay mi toplamak evet cunku fazlalik yok. Esinizle bahar ve kis baslangicinda eski giysi ve ayakkabi eleyin oturup. Ikna edin bu kafar cok kulaklık veya kabloyu napicak yani israf..

konuyla alakası yok ama nickine çok gülüyorum

Sıkılmanız normal, siz birşeyleri düzene koymak istedikçe eşiniz tam tersi bir tutum takınıyor. Ben de olsam kızardım. İlk başlarda vardı da eşimde böyle birşey. Tamam atayım dediği şeyleri evin bir köşesine sokuşturulmuş olarak buldum çoğu zaman. Ta ki bi gün bu yüzden ciddi kavga edene kadar. 3.5 senelik evliyiz, henüz çocuğumuz yok. Ev 2+1 ve büyük değil üstelik depo alanımız yok. Annem bir çeyiz yapmış 3 kız evlenir o çeyizle. Allah razı olsun tabi ama ortalarda durunca onlarda yıpranıyor. Eşimde bu tutumda olunca bi gün ağlamalı sinir krizi geçirdim resmen. Evden soğudum bıraktım herşeyi, temİzlik yapmadım 10 gün eşim en son baktı durum vahim. Beraber yoluna koymayı başladık herşeyi. Şimdi benden çok atar oldu herşeyi. Çünkü 1 kere başlayıp bir şeyleri düzeltmeye başlayınca insanın hoşuna gidiyor ve gerisi gelsin istiyor. Hatta birkaç dolap alıp, birkaç tane de mutfağa yaptırdık. Şimdi bi balkona cam balkon yaptırıp, fazla eşyaları koymayı planlıyorum yer açılması için. Sizi anlıyorum, ne kadar çemkirseniz de eşinize haklısınız. Umarım bu huyundan vazgeçer

Böğürden ense köküne doğru çıkan ve oradan döşe inip insanın yanlarına doğru zonklayan, tüylerini diken diken yapan bir sızı. Orada moral bölgesi var, orası, sırtta kambur yapan yerin hemen altı.

Yokuspokus videodaki adam vallahi eşimin aynısıilk evlendiğimizde bir şaşkınlık yaşamıştım ama şimdi onu sinir eden bir aleti camdan atıp oh be rahatladım deyip camdan aşağı o alete söylenmelerine kahkahalarla gülüyorum :))) Bu anneler hep standart galiba, benim odamda saklamazdı ama hep bir alma güdüsü vardı annemde de, ya daha ortada evlenme lafı bile yokken annemin size çeyiz olacak deyip aldığı bir sürü tabak çanak vardı evin her dolabında, kendine aldıkları ayrı, biz yetişirken kristal takımlar modaydı, annem bize çeyiz diye şekerliğinden, meyveliğine, şarap bardağı takımından, likörlüğüne, çay bardağı takımına bir sürü kristal takım yaptırıp koymuştu, ki ben hiiiç sevmem hiçbirini almadım tabii ki:)))) Şimdi de evine girişsem kutu kutu tabak çanak var Ben gerçekten ihtiyaç dışı şeylerden sıkılıyorum. Eşinde alma takıntısı var, galiba çoğu insanda var bu alma isteği, alıp biriktirmek iyi geliyor olabilir bilmiyorum, hobileri veya ihtiyaç olarak gördükleri için bir şey diyemem ama maça gitmeyen adamda kramponun ne işi olur onu anlamadım indirimde diye her gördüğünü alma güdüsünü frenlemek için acaba bir terapi mi görse? Yani ne bileyim oğlana akülü araba almasını bile anlarımda kutular dolusu ayakkabıyı anlamam, hayır giyilmiyorlar da, giyse kullanıp yıpratıp kenara atsa anlaşılır bir durum olur lakin kenarda etiketiyle duruyorlar ama eşine ayrı bir yer, bir depolama alanı olması konusunda haklısın, ilk yorumumu yazdıktan sonra okudum eşin tamir vb şeyleri seviyormuş, benim eşimde sever elektronik malzemeleri, bir şeyleri kurcalayıp tamir etmeyi, çoğunlukla tamir eder ama hep birkaç vida parça arttırır:))) he ama hakkını yemeyeyim şimdi tamir ettikleri düzgün çalışır, en azından bir ampul için bile usta çağırmak zorunda kalan kadınlardan değilim. Lakin tabii alet edevat hırdavat oluyor bizde de, şansım evimde eşime tüm eşyalarını buraya yığabilirsin diyebileceğim bir depolama alanı olması. Belki şimdilik depolamak için kullanılan büyük, kapaklı ve tekerlekli saklama kutularından yararlanabilirsiniz.

Evet evin ordakinden alıyor biz de arka sokağa götürüyoruz gizli gizli. O kadar kötü ki şu an evin hali.

Aynen canım anliyorum seni, babam emekli oldu inan Türkiye ' ye gidemiyor NEDEN? Evdeki o kadar eşyayı nasıl götürecem düşüncesinde artık balkonda bir bölüm var oraya bile istiflemiş elimizi bile süremiyoruz annem alıp alıp başka çöplere atıyor onlarin bu halleri bazen hoşuma gidiyor gülüyorum Allah hayırlı sağlıklı ömürler versin anne babamıza inşallah.

O zaman kocam için sen de bir sorunlusun. Sen atmaktan hoşlanıyorsun diye adamın gereksiz bile olsa eşyalarını atamazsin, ben olsaydım büyük kavga çıkarmistim. Belli bir yaşa gelmis kocana hukmetmeyi bırak.

Eşin, sürekli ayakkabı almaya devam ediyor mu peki bir yandan? Benden çok ayakkabısı var adamın ve bir kere bile giymediği ayakkabıları varken yenisini almış olduğunu görünce napardın? Eski ayakkabısını bu kadar ayakkabının içinde bir zahmet atsın; almayı biliyorsa atmayı/kullanmadığını vermeyi de bilmeli. Benim için bu israf-istif hali bir sorun.

Kimse kafanıza silah dayayıp zorla okutmuyor değil mi? Zorla yorum yapın bana da denmiyor. Neyi nasıl yazacağımı da siz büyük edebiyat duayenlerine şu edebiyat forumu içinde sormadığıma göre? İster 20 sene öncesinden başlarım anlatmaya, ister kolundan tutar anlatırım, ister bacağından tutar anlatırım, sıkıntımı nasıl atmaya ihtiyacım varsa, ne kadar ayrıntı veresim varsa o an öyle yazarım. Paragraflı, noktalamalı, dilimiz kurallarına uygun bir yazı olması haricinde, başkasının derdini hangi uzunlukta kaleme aldığı neden sizde gereksiz espri yapma, eleştirme istemi doğuruyor merak ediyorum. İstersem 5 katı daha laf söylerim o an ona ihtiyacım var demek, sizi memnun etmeye yazmıyorum burada, çözüm aradığım bir şey de değil zaten bir söylenme hali. Ama siz gelip "Okuyamadım, ay çok uzun, özeti bu muymuş ay ne yazmış bu muymuş yağni" diye yorum yapmasanız da olur. Eğer bu tip yorumlar çöp poşetine koyulabilecek somutlukta olsaydı, onları da götürür atardım, oh tertemiz kk. Neyse yasak koyayım da ötede oynayın lütfen.

Diğer konularınızı okumadım o zaman haklısınız gerçekten belli bir birikimden sonra küçücük birşey bile insanı çileden çıkarabiliyor inş çözüm bulursunuz

Anneniz muhtemelen sizin dolabınızdan alıp atmıştır. Siz haklısınız. Peki siz evin her yerinden ve her dolabında çıkan her eşyaya saygı çerçevesinde mi bakıyorsunuz? Neden ki? -nemesis- Half

Günümüzde bir çok insan da var bu durum evde varken bir yenisini bir yenisini alıp durmak. Yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla bir yardımcı geliyor eve bizde de öyle mevsim sonlarındaki temizlikte bütün ayakkabılığı indirirler mesela silmek için o ara atılcakları ayırırım ben bir sorun olmuyor evde. kendi ayakkabını Kendin atta demedim hiç. Yatağı toplar kalkınca yediğini makineye atar bu tarz şeyleri yapıyosa bir erkek fazlasını beklememek gerek bence

Teşekürler isirinca sert bisi olduğunu hissettim iyiki farkettim :)

aslında o en basından berı boyleydı sız yaş aldıkca bazı sorunlar da yasadıkca tahammulunuz azaldı ve gozunuze batmaya basladı aynı benım esım boyle cok agır kanlı benımde yurudugum yerden lodos cıkar hızımdan ben onu oyle kabul ettım 5 yıllık evlıyız 2 yıl aynı sorunları yasadım baktım bu adam boyle e barı gormemezlıkten geleyım dedım sımdı saldım umursamıyorum hatta bırsey soyleyecek gıbı oluyorum ohoo ben soyleyene kadar dıyorum kalkıp yapıyorum falan ona bırakırsam fosil olurum o surede cunku yoksa kafaya taka taka hasta olursunuz evlılıgınız donulmez yollara gırer ve ne demısler erkekler analog kadınlar dıjıtaldır evlılıgın temelınden sarsan hataları olmadıgı surece umursamayın gormeyın bazı seylerını bence

Benim anladığım kadarıyla sizin de ağır takıntılarınız var bu konuda bir uzmandan yardım aldınız mı? Ben de yeni evliyim ve temizlik takıntım vardı. Eşimin ailesi çok temiz insanlar değil e haliyle eşimde öyle ama ben bu takıntımı yenmek için çaba sarfettim bu sürede de eşime en azından genel hijyen kurallarına öğretmeye çalıştım ama güzellikle bağırarak ya da kavga ederek değil ki çok despot bir insanımdır. Eşimde sağolsun hiç itiraz etmedi hatta hergün tertemiz kıyafet ev mis kokulu o kadar hoşuna gitmeye başladı ki. Sorun şu ben yerde saç görünce oturup ağlardım siz düşünün. Ama erkeklerin bunu anlamasını beklemek gerçekten saçma 3 abim vardı onların arkalarını temizlerken takıntılı olmuştum bence evlilikte bazı huylarımıza müsamaha göstermek gerektiğini düşünüyorum çünkü bu adamlar bu kadınlar koca koca insanlar 0 dn hiçbişey öğretemeyiz belki de sizin takıntılarınız da onu çok yordu aynı şeyi biraz büyüdüğü zaman çocuğunuza da yapacaksınız ve emin olun çevremde çok var anneyle bağları o kadar kopuk ki ergenlik zamanlarına geldiklerinde sizden çok uzaklaşıyorlar kendinize de yapmayın bence bunu bir uzmandan yardım alın eşinizde biriktirme hastalığı varsa sizdede takıntılar var. AngelicaPickles

bızım evın depolama alanı var orası esıme aıt bırde evın garajı esıme aıt aynı renk boy boy kutular raflarda baya bır alanı esıme ayırdım ıvır zıvırını koyuyor. bence bız kadınların esyası kapladıgı alan erkekten daha cok onlara da alan ayırmak gerek bu durumları yasamamak ıcın bırde bır duzen olusturmalı arada dolaplar ındırılıp esyalar ayıklanmalı boylece cok bırıkmemıs de olur. saklama kutuları var onlarda cok yer kaplamıyor onlardan alsın esınız ayakkabıları ıcın falan en azından yer de kaplamaz. evı çöp eve cevırmedıkten sonra sorun yok bence

Evet bu konu sahibi biraz dertleşmiş o yüzden uzun olmuş Önceki

O da bişey mi bacım, 80'den fazla gömleği vardır. Allahtan bir kadın yetiyor A

Bence oturun bir konuşun bunları elinize bir kağıt bir de kalem birbirinize dair neyse yazın bunlar ufak tefek şeyler bence ağlamaya değmez... uyku gibi güzel birşey varken hele bu saatte ben çalışıyorum hadi siz uyuyun

Aklıma iki fikir geliyor. 1. Belli bir sayıda anlaşacaksınız, mesela 10. Bu sayıdan fazla ayakkabın olmayacak. 10 ayakkabıyı geçersen 11. Gelince eskilerden biri gidecek. 2. Ivır zıvır için bir dolap hakkı olacak. Onun dışında ıvır zıvırı olursa sorgusuz atılacak. Belki biraz dizginlenir.

Okudum ama diğer alıntı yaptığınız konuları okuyamadım. Kocanızın istifleme huyu var, sizde de temizlik düzen tertip takıntısı var öyle mi? Bu kocanızın evi bu hale getirmesinden dolayı mı var yoksa ondan önce de böyle sizde hastalık düzeyinde olan bir şey miydi? Yani sizin rahatsız olduğunuz konu kendi takıntılarınız mı eşinizin istif huyu mu? Çocuk olduğunda fazla önemsemedim dediğinize göre sizde ciddi bir sorun olmadığını düşünüyorum sorun eşinizde. Durum çok zor çünkü ben de böyle insanlarla bizzat yaşadım. babam biriktirirdi, hiç bir şeyi atmazdı. Ev çöp evdi. Mutfakta paslanmış bulaşıklık vardı yenisini aldırmazdı. Bir gün gittim tıpatıp aynı dizaynı buldum aldım eskisini çöpe atım adam çöpten çıkardı geri yerine koydu, mutfak kapısının arkasına poşet istiflemiş kapı açılmıyordu. Bir oda dolusu plastik şişe deposu vardı. Babam hastalandığında o eve bakıcı gelmek istemedi. Ben de o hastanedeyken attım hepsini. Evden bir tır ve 7 varil çöp çıktı. Şimdi eşimde de çöp biriktirme değil de alışveriş hastalığı var aynı malzemeden üç tane beş tane var. Yedek olsun diye alır, bir aldığını beğenmez yenisini alır vs. Bütçemiz sarsılıyor bu yüzden kredi kartı borçlarımız bitmedi, hep eksi bakiyede geziyoruz. Zor bir durum gerçekten hatta siz kulaklık deyince güldüm biz de de aynı durum eşim kulaklık hastası resmen. Yahu topu topu iki tane kulağın var bu kadar kulaklık neye? derim hep. Bakın ben de uzun yazabiliyor muşum, size hiç yardımcı olamadığımın da farkındayım ama Ya tedavi olacak eşiniz ya da o briktirdikçe siz atacaksınız ama sonradan kavga çıkmaması için çok kişisel olan şeyleri mesela ayakkabı gibi ona sormadan atmayın, "lütfen bunu atmama izin verir misin, bunu gerçekten hiç sevmiyorum" vs deyin sizin sevmediğinizi düşünürse o ayakabıdan soğur belki vs. H M

konuyu yanlis anladiysam kusura bakma. Ama guzel bir sey icin yola cikip nasil bu kadar cileden cikabildigine inanamadim. Keyifli bir surec yasayabilirdin, uzun surmesi neden bu kadar yipratti ki, millet bir bahce duzenlemesini bir yilda yapiyor, hem istedigi gibi olsun hem aceleye gelmesin, hem butceye uysun, hem de dogal olsun diye. Sen tum evi elden geciriyorsun, elbette uzun surecek, ama keyifli olabilirdi, su an tam olarak keyfi kacmis, bundan sonra bal dok yala olsa ev, kus sutu eksik olmasa sofrada neye yarar.

Her gün birer ikişer atin. Göze batmadan zamanla eksilte eksilte. Soran olursa bir seyi aaaaa kim bilir nerede bu karisiklikta hicbir sey bulunmaz deyin geçin.

Benim babam istifçi. Biz atarız gider çöp konteynırından alır geri gelir. Başa çıkamazsın. Bir depo garaj gibi yer kiralasın. Gitsin oraya koysun her şeyini

bunada dertmi diosun cocugu uyuttum. kndimi biraz mutlu edeyim dedim tost yaptim ekmeğin icinden bu cikti :/morallerim bulaniyor

çok felsefe yapmışsın bacım ya. okuyayım dedim bir çırpıda okuyamadım. az durup tekrar okuyacağım

ama bak marie kondoyu da onermisler, soyle aciklayayim, siz anadan dogma duzenli insanlar bizi anlayamazsiniz ben hayatimin cogunlugu boyunca daginik ve istifci bir insan oldum, hem de bu daginiklikla bir de cevremdekilere catardim bir seyi arayip bulamadigimda. Marie Kondoyu okudum, kadin resmen isin felsefesini anlatiyor, sonra gene tabi esime ve arkadaslarima cattim, ulen yillardir duzenlisiniz, su felsefeyi ogretmediniz insana diye suan Kondocugumu ve minimalist abilerimi takipteyim, beni bir onlar anliyorlar

Bizde de durum tam tersi ben yapıyorum ama bozuk biseyi koymuyorum. kullanmadigim biseyi de belki sonra lazım olur diyip koyuyorum. Belki sonra giyerim belki sonra giydiririmler var hep, tutamıyorum kendimi bizde de hep eşim atar lazım olursa alırım diyerek. Sanırım aileden gelen huy değişmiyor olmuyor

Takıntılı değilim, evi ev düzeninde tutmaya çalışan normal bir algıdayım, her eşya için böyle değil; elektronik şeyler konusunda hassas. Vereceklerimi verdim zaten, sürekli gönderiyorum. Fazlalık istemiyorum, evimiz buna müsait değil.

Eneee okuyan biri bana da özet geçsin hep ben özetliyorum bu defa okumaya üşendim biri özet geçsin olur mu G

Benimde bir yakınım böyle. Eşi ne kadar gizli gizli atsada ev sürekli doluyor. Konu sahibinin bezginliğini anlıyorum gercekten çok zor. Yakınım "ev o kadar tıklım tıklım ki, biri gelince utanıyorum" diyor. Sahiden gidince eşyalar insanın üstüne üstüne geliyor insanın. F Fatma

Anneniz gibi değilim; neyin hatıra niteliği taşıyabileceğini, neyin bir çeşit "Çöp/Fazlalık" olduğunu ayırt edebiliyorum. Tek olan, hatırası olan-severek kullanılan/kullanılmış şeyi değil, yedekleyip durulan, kullanılmayan, varlığı dahi unutulan şeyleri veriyor/atıyorum. Mesela eşimin çocukluğunda kullandığı ve şu an elbette kullanmayıp, sakladığı Casio saatini değil, hali hazırda kullanılan çalışır durumdaki 4 kulaklıktan ayrı biriktirdiği bir poşet kulaklığı atıyorum. Eşinizi bozuk kulaklık için boşayacaksanız, boşayabilirsiniz tabi; herkesin değer verdiği şey farklı ne diyebilirim.

Anahtar bir ifade olmus... birbirinizin hayatlarina sigamamak kismini birazcik açar misiniz?

Zannetmiyorum ya. Gerçi bazı diy projelerini izletiyorum etkileniyor yapmak istiyor ama, bilmiyorum ya olmazsa bi de izleteyim.

Bu muydu o kadar upuzun konu, ingiliççe gibim aynı o kadar laf söyleniyor bu kadar mı etti

Habersiz verebilsem keşke. Valla iplik rengine kadar da bilir ne malı varsa

İki ayda bir dolap indirir atarim fazlalıkları attıkça atarım.. eşim cok almaz çok da atmaz.. Yer açmak beni mutlu ediyor.. Yokuspokus

Camdan aşağı pc atmak çok kral hareket yalnız :))) Aklıma şu geldi: Evet, hastalık tarzı bir şey değil Müdürüm tepkilerini gözlemlediğim kadarıyla. Çöpten hiçbir lafı sözü dinlemeksizin illaki geri almaya çalışma, büyük olaylar çıkarma gibi tepkileri yok. Duygusal bağı yok. O "Lazım olur belki" huyu olan bir anneyle büyüdüm ben de, evimizin içinde çok bunladığımı, temizliğin-toz almanın hiç bitmediğini ve çok üzüldüğümü hatırlarım. Odamı odam gibi hissedemediğimi, çünkü annemin "Bir gün lazım olacak" diye ayırdığı fazla sandalyeleri vs. oda kapımın arkasına koyduğunu, her yere bir şeyler sıkıştırdığını filan biliyorum ve daha neler. Bunları yazmıştım, somut olarak gördüm, bir evden iki evlik eşyanın nasıl çıktığını, çünkü annemler yazlığı yaptırınca neredeyse hiç yeni eşya almadılar, evimizden bir ev daha çıkarıp döşedik. Değdi mi bu kadar hamallığa bilmiyorum; diğer evi de dolmuş yine ağzına kadar. Beni gelin etti yolladı, kardeşim başka şehirde kendi evinde işinde; bizden sonra boş kalan odamız da annemin bir çeşit deposu olmuş. :) Bir miktar bana da bulaşmıştı bu huy, "Bir şey tamamen eskiyip miadını doldurana kadar kullan, kuruya kurt düşmez o tabaklar, çarşaflar hep lazım olacak aldığın şey mutlaka lazım olur, daha dünürlere karışacaksın, çocuğun okula başlayacak arkadaşları gelip gidecek" vs gibi bir huy olarak ortaya çıkmıştı bende de, annem etkisi. Şu evden eşya gönderirken "Lazım olur mu ki, şimdi bu hiç kullanmadığım yepyeni şeyi verip buraya başka bir şey alacağım, israf mı olacak?" diye çok muallakta kaldım, elim gitmiyordu başlarda. Sonra volkan gibi patladım; annemin ektiği fikri-benim sıkılmamı tarttım ve bir başladım pir başladım... Gönderdikçe hafifledim, hafifledikçe depresyon halimin üzerimden dağıldığını fark ettim, "Beni bunlar hep sıkmıştı niye bu kadar bekledim? Gönlün sığdığı yere her şey sığar, sandalye yoktur bir minder atıveririz yeter" diye söylene söylene. Bir liste yapmaya kalksam müdürüm, henüz gıcır gıcır haldeyken çıkardıklarım... Kullanamadığım ne varsa gönderdim/hediye ettim; ihtiyacı olanlarla bire bir yüz yüze gelme fırsatım da oldu bazen ve onların mutluluğunu gördükçe ben de çok mutlu oldum. Bu evde yığılı battaniyeleri 10 sene sonrası bir bilinmeze saklamaktansa, bir çocuk üşümeden uyur dedim mesela. Ruhen her yönden ferahladım ve bazı şeyleri de almayı kestim. Kendime yeni kıyafet almıyorum doğru düzgün, oğlana da çok almıyorum; etiketi üzerinde çok kıyafet verdim, çabuk büyüyorlar gerek yok heves diye alınmasın her şey dedim, oyuncaklara sınır getirdim vs. Eşimin elektronik zaafı var, bu evden eşya gönderme hallerine start verince "Alma, dur, her yeriyle bir oturtalım; yeniden bakalım, birlikte alalım alacaklarımızı" vb. konuştum. Bu süreçte eve alıp geldiklerini sayıyorum: Yeni bir katı meyve sıkacağı Duvarları yerden aydınlatan projektör, iki tane. Dremel takım İki kişilik çadır iki tane Arabaya çeşitli aksesuarlar Bisiklet comfort sele yedek Kamp tipi termos ve ışıldak Yeni krampon 3 tane daha ayakkabı alınmış koyulmuş haberim yok. Çocuğa denizde kullanması için yelek (Zaten yeleği, kolluğu ve botu var; 2-3 sene sonrası için almışmış büyükmüş bu yelek, indirimde görmüş tükenmeden hemen almış, dur bismillah) Kediye yeni tuvalet Bir sürü bali-japon yapıştırıcısı, elektrik bantlar vs Çocuğa sürpriz Akülü araba Diğer pc aksesuarları Bunun bir çeşit garantileme-kendini güvende hissetme gibi bir şey olduğunu da düşünüyorum psikolojik olarak hani "Şimdi alabiliyorum, alayım; belki sonra alamayacak durumda olurum" gibi bir şey olsa gerek. Daha vardır yani... "Duralım, almayalım" dediğim halde. Sonra da "Gardırop bir ay bekleyecek" desin... E böyle ıcık cıcık şeylere para gitmez gibi olur da, gidiveriyor işte böyle bir durumu da var, sonra da karışıp kalıyoruz yine; eve esas yapılması gerekenler bekletiliyor, diğerlerine yer aranıyor; sonra yine bir doluluk oluşuyor, yeniden bir ayıklamaya gidiliyor ve bu ayıklama sırasında yine fazladan kablolar, mouselar vsler filan bulunuveriyor. En son modemin yerini değiştirdik, wifi dağıtıcı almıştık; onlarla beraber bir sürü kabloyu da doluşturuvermiş bir yerlere. İlgi alanlarına yönelik ayrı bir odası-garajı bir yeri olmalı eşimin ben bunu anladım Mune, elektronik-araba yedek parça vb. şeyleri için ya bahçe evinde, ya buradan taşınırsak ona göre bir yer seçmemize özen göstereceğim, eşime ayrı bir oda bir şey çıkaracak bir şeyler yapacağım. Buna hakkı var, ihtiyacı var. Bunun haricinde yedekleyerek istifleme halini de orada depo gibi yaşasın artık. Ruhen sıkılıyorum.

niye sinirlendin bu kadar anlamadım.. gece de okumuştum uykulu uykulu anlamamıştım:) sen atmışsın adam kızmış. stoklu çalışıyor demek araba farı ne yahu.. biriktirsin yine atarsın. kendisi mi bu ayırımı yapsın istiyorsun? yalnız o örülen tek atkının ipleri ve şişleri yaklaşık 15 senedir duruyor bizde

Öyle olmuyor maalesef, bir dolap, iki dolap, üç dolap... Hobileri, tamirat işi için ayırdığım bi alan vardı ona; oraya koy kablolarını parçalarını diye alan vermiştim. Orası dolmuş, diğer dolapların arkalarına sıçramış ne hikmetse ve diğerleri daha kullanılmamış bile, çoğu da bozulmuş zaten. Sığmaz bizimki bir yere, kamp alışkanlığımız yok , evde iki tane iki kişilik çadır bile var; almış gelmiş arkadaşları ile bir kere kampa gitti diye, bir değil iki tane, bari bir al... Ben azalttıkça o arttırıyor öyle. Şimdilik sessiz, baya payladım. Yokuspokus

Yok sorun değil, okumaya erinen biri değilim. Güzel örnekler olmuş da zaten geçtik biz bu kısmı. Aparmanın depolama alanını herkes hunharca doldurmuş durumda, kendi bisikletim annemlerin apartmanda zincirli yani düşün. Vestiyere de eşim sayesinde sığmıyorduk, şimdi sığıyoruz benim sayemde. Yokuspokus

Çocukluğunuzun sızısını gelip tanımadığınız birinden çıkarmak yerine, gidin annenize sorun hesabını. Bu kadar neyi-nereden atıp/verdiğimi anlattıktan sonra hala anlamayan siz de aynı şunun gibi olmalısınız: Önünüze gelen her eşyaya ölesiye bağlanmak yerine, çocuklarınıza, eşinize güvenli, pratik ve yaşanabilir bir alan açabilmeniz gerektiğini, şahsi eşyalarınızı evde bulduğunuz her deliğe, diğer yaşayanların alanlarını düşünmeden tıkamayacağınızı, kullanılmayan-gerek olmayan eşyaların ihtiyacı olanlarla paylaşılabileceğini ve bunun eşya biriktirmekten daha huzur verici bir şey olduğunu ve eşyalardan çok insanlara değer verip, "Bu benim eşyam benim sınırım" diyerek biriktirdiğiniz çöplere köle olunmayacağını umarım bir gün anlarsınız. Neyse ki eşim sizin vereceğiniz olası "Boşanma" tepkisini verecek türden bir insan değil, giden eşyanın ardından tutturup ağlamıyor.

Allahtan senin dert bir avuç büyüklüğünde ve yenisini yapmak 5 dk. Benimki metrekarelerce olunca işte, insana sinir geliyor. :)

Evet, evin yerleşememesinin sebebi eşim ve gereksizlikleri. 2-3 saate kadar her yeriyle yerleşmiş olacak gerçi ev; 4 günlük uğraşımla. Birlikte yapılan plana riayet edebilen biri olsa zaten şu sorunu yaşıyor olmam, sinir olma hakkı yok. S

Ayakkabı takıntısı abartı ve dediğin gibi sanki alma isteğine babanı, babasını bahane ediyor gibi, hani alınca hemen hediye etse veya onların ayak numarasına göre alsa neyse. Yok yok eşinde alışveriş çılgınlığı var, her zaman istediği modeli bulamamaktan değil o bence de, hiç maç izlemeyen halı saha nedir bilmeyen adamın belki bir gün gidesim gelir demesi, bu alışveriş çılgınlığını kamufle etmek için kurulmuş geçiştirme cümlesi olmuş resmen:) Gitmeyecek, biraz daha ileride yine o kramponlar eline geçtiğinde oğlun giyer diye sakladığını söylerse şaşırmam. Hobilerine, ihtiyaçlarına yönelik alışveriş yapabilir ama diğerlerinin hepsi gereksiz, onlardan nasıl men edebilirsin bilmiyorum, çocuk da değil ki elinden k. kartını alıp yasak koyasın, o aldıkça eskiden beri sakladıklarını atsan bu sefer de hiç yoktan tartışıp sinirlerin gerilecek, keşke şöyle Amerikanvari bahçeli garajlı bir eviniz olsa, herşeyini garaja yığardı, ki zaten büyük ihtimal garajı saklı cenneti olurdu çıkmazdı oradan.

Bu kadar uzun okuyacak halim yok

Çünkü ayıklayıp durmak, sürekli evin hamalı haline gelmek istemiyorum. Ona vereceğim enerjiyi başka şeylere veririm, ona verilecek parayı başka şeylere harcarız. Düzen istiyorum evin içinde, karışıklık beni ruhsal olarak tembelleştiriyor ve çöküyorum. İstemiyorum dolapların içleri ağzına kadar dolu olsun.

Ben sizi çok haklı buldum. Ivır zıvırla doldurulmuş ev insanın hayat enerjisini emiyor. Azcık karışıklık bile benim başımı ağrıtmaya yetiyor, eşyaların üzerime üzerime geldiğini hissediyorum, sizin durumunuzu düşünmek bile istemiyorum. Herkes bunlara özel eşya gözüyle bakmış atamazsınız demiş ama bozulmuş elektronik eşyalar, kablolar, birden fazla mouse, bir gün lazım olur diye saklanan her şey istifçiliğin başlangıcı zaten. Eğer sesinizi çıkarmadan devam ederseniz bu hastalık sinsi sinsi bütün evi kaplayacak bir gün. Düzenli olarak aralıkları uzatmadan eşyaları atmaya devam edin. Çöp eve dönüştürmesi için eşiniz de olsa ona oda ayırmak veya döküntüleri ile boğuşmak zorunda değilsiniz.

Kitabını okumadım ama tekniği ile ilgili videolar izledim diye anımsıyorum. Kendi eşyalarım bitti, bitirdim aylar önce. Kıyafetlerimi, annemin gereksiz yığdığı çeyizimi dağıttım. Evde sadece süs olarak yer zapt edip toz tutan gümüşlük, bilmem ne sehpaları, fazla biblolar vs. verdim, bazı eşyaları söktük başka bir şekilde kullanmak üzere montajladık, hantal ve fazla yer kaplayan perdeleri indirdim gönderdim, mutfak eşyalarımızı ayıkladım-gönderdim ve yenilerinin alınmasını yasakladım, çocuğun küçülenlerini her sene ayıkladım verdim, kırılan ve tamir edilemeyecek oyuncakları düzenli ayıkladım attım, her şeyi saydam kutulara-hurçlara koyup üzerine içinde ne olduğunu yazıp dolaplara koydum. Yer açtım "Yeni ve gerçek" ihtiyaçlarımıza. Ama eşim o boşlukları doldurmuş. Eşimin kendi çekmece dolabı değil, evin temizliği için deterjan-temizlik bezi vb. koyduğum yerlerin arkasından kutu içinde ayakkabısı çıkıyorsa gönderirim. 3 kişinin kullandığı vestiyeri, yarısından fazla kendi ayakkabısı ile dolduruyorsa, gönderirim. Oğlumun odasından araba yedek parçaları çıkıyorsa, kızarım evden yollarım. "Hiç açmadığım dolap-çekmece" olayı eşim yüzünden oluyor. "Burası dolu" diyor ve elimdeki şeylere yeni yer aramaya gidiyorum. Sonra bakıyorum ki oradan poşet dolusu kulaklık, kablo çıkıyor... Neden tv ünitemin altındaki çekmeceyi kullanamıyorum? "Burayı düzenlemiştim zaten, dolu" algısı oluştuğu için. Okey takımı, tavla, jenga vb şeyler ünitenin raflarına kitapların arasına yığılmış, kah benim odama yürümüş gelmiş, orada rahat edememiş oğlanın odadaki rafa gitmiş... Oyun çekmecemiz niye orası olmasın? Neden hiç kullanılmayan pc parçaları çıksın yine oradan? Yokuspokus

Hepsini resimleyin 2. El sitelerde satın. Kazandığınız nakit ile bebeğinizin eksiklerini tamamlarsınız.

Yaklaşık 40 adet mont&kaban'ı, 30 çiftten fazla ayakkabısı olan bir adamın karısı olarak yorumları takipteyim. Geçenlerde tüm montlarını koltuğa dizdim. Eve gelince şok oldu. Ayırdığı adet 3. 37'si dolaplara geri tıkıştırıldı. Bu adamların çocukluğuna gençliğine inmek lazım. Muhtemelen etrafında zenginlerle büyüdü ama kendi değildi. Şimdi de o zamanki açlığını bastırıyor.

Allah kocami ıslah etsin en son o tost yapmisti. nalet sey ya boğazimda kalsaydi

Okumadim durumum yoktu deermisim. Morallerim sizliyor ne yahu Nasil bir cumle

Yani, erkeklerin çoğunda var galiba hakikaten. Enişteme çok benziyor eşim de. Incık cıncık bir şeyler görüp, gerekli-gereksiz ayırmadan alıyor, ilgi alanı ne ise o konuda istife yöneliyor, abartıyor filan. Babam da bahçesi konusunda öyle. Dünden biraz daha düşündüm, şöyle bi durumu da fark ettim; benim ev içinde ayrı bir odam var mesela, eşimin yok ve eşimin de kapısını çektiğinde sadece ona ait olabilecek bir mekan ihtiyacı var. Sanırım bu elektronik şeyler, tamirat için ayırdıkları, araba parçaları vs onun için benim resim tutkum gibi bir tutku. Biraz haksızlık etmişim, sadece ona ait bir alan ayarlamamız lazım bizim evin içine dağılmaması için. Taa 2016da bir konu açmışım ve bu elektronik şeylere zaafını o zamandan yazmışım şöyle: Bir şey düzgün çalışıyorsa onu kurcalama mantığında bir insanımdır. Eşim ise tam tersi, "Bu nasıl işliyor bir bakayım" cı. Macgyver gibi adam, her şeyi kurcalasın, onu söksün ona taksın, oradan onu çıkarsın "Ustalar bu parçayı fazladan koymuş" desin bi de üstüne gülsün. Evlendiğimizin ilk senesi dolmadan klimayı bozdu . Düzgün çalışan aletin içini açtı, bir gün sonra bozuldu. Üni. kalma emektar bir laptopum var, içerisinde tüm fotoğraflarım, hatıralarım. Haberim yok, bir gün açmış içini, bilmem kaç parçaya bölmüş, elektrik süpürgesiyle temizliğini yapıyor. Gördüm, ses çıkarmadım ama içim sallandı izlerken. Hakkını yemeyeyim tabi, tamir işlerinden anlar ama her şeyi tamir edemeyeceğini anlaması lazım. Bırak da arabanın motorunu ustası yapsın. Hayır... Servisten yeni çıktı araba, başladı bizimki netten yabancı kanallardaki paylaşımları izlemeye. Hayırdır diyorum "Hiçç öyle bakıyorum" diyor. Geçen pazar yakaladım, arabanın motorunun üst kısımlarını sökmüş. İzlediği videolarda öğrendiklerini arabanın üzerinde deniyor. Bazı yerlerini geri toplamayı başardı da kerata, ama beynini sıfırlamış arabanın. Neymiş efendim "Sıfırdan kendi kullanışına göre ayarlayacakmış"... Şimdi araba gaz yerken zıplıyor, alışana kadar yapacakmış. Bu adama, elektronik alet sağlam durunca batıyor. Huy işte... Eşim çocukluk arkadaşım da aynı zamanda ama bu yönünü hiç bilmezdim. Birkaç huyu daha var böyle, hali hazırda iş varken başka bir iş daha çıkarma huyu ve gereksiz derecede zaman harcaması... Değişmiyor, değişmeyecek... Şuracığa yazayım öyle kendi kendime söyleneyim dedim. Hayat... Ben biraz yavaşlayayım inceleyeyim, o biraz hızlansın kurcalamasın diye bizi birbirimize kattı deyip geçiyorum işte. Ve 3 senede kendi arabasını hiç sorun yaşamayacağı şekilde her yönüyle tamirinde ustalaştı, ciddiyim sanayideki ustalarla kapışacak kıvamda. Bu adama acil garaj gerekiyor özgürce takılabilmesi için, biriktiriyor çünkü evin içinde rahat kullanamıyor, bir garajı olacağı güne saklıyor gibi kabloları-elektronikleri, onu bir miktar anladım düşününce. Çünkü benim odamda da boyalar, tuvaller vb. dolu. Ona da sadece onun hobisine ait bir mekan ayarlayayım ben ciddi ciddi, bu akşama konuşalım da bi plan daha çıkaralım.