Bir de şunu okumanı istiyorum sanırım daha iyi açıklayacaktır her şeyi: Mutlu ve sevgi dolu bir aile ortamında büyüyen şanslı bir çocuktum ben. Evliliğin insan yaşamına güzellikler ve mutluluklar kattığı bilinciyle yetiştim. Annemin ve babamın birbirlerine olan düşkünleri, anne, baba ve kardeşlerle paylaşılan sevgi, dayanışma ve mutluluk dolu aile yaşantısı benim için de ilerde, büyüdüğümde böyle bir aile kurma hayallerinin oluşmasını sağladı. Sevdiğim kişiyle evlenecek, babam gibi sevgi dolu, anlayışlı, evcimen, ailesine ve çocuklarına düşkün bir kocam olacak ve ömrüm elverdiği sürece mutlu ve huzurlu bir yaşam sürecektim Evet, gözümü onda açtığım dediğim, taparcasına sevdiğim kişiyle evlendim ama ne yazık ki ne annemle babamın evliliği gibi bir evliliğim ne de yuvamızın direği babam gibi bir kocam oldu! Evliliğimizin ilk zamanlarından itibaren sevdiğim adamın kendi başına buyruk yaşayan, eş kavramından, sadece evin işlerini yapan ve ona hizmet eden, dışarıda mükemmel bir evliliği uyandıracak bir kadını anladığı fark ettim. Ondan sonrası zaten sindirme politikası; hakaret, şiddet, aptal yerine konma ve aldatılma Kadınlar her şeye, kocasının her türlü kabalığına, eziyetine, maddi ve manevi sömürüsüne dayanıyor da aldatılma deyince beyninden vurulmuşa dönüyor. Uzun yıllar gözüme sokarcasına aldattığına dair şüphelerim olmasına rağmen yakıştıramama, inkar etme ve yuvası dağılmasın diye susma modunda yaşadım ta ki sinir sistemim altüst oluncaya kadar direndim, evliliğimi sürdürmek ve çocuğumu dağılmış bir ailede yetiştirmemek adına Evliliğimle birlikte ben de dağıldım ama o üzerine titrediğim dünya tatlısı oğlumun bana endişe dolu bakışları beni kendime getirdi! Ona bunu yapmaya hakkım yoktu! Dağılmış bir yuvanın çocuğuydu o ve benim gibi şanslı değildi; ama en azından dağılmış bir annenin çocuğu olmamalıydı, bunu ona yapmaya hakkım yoktu. Bu bana öyle bir güç verdi ki silkinip yeniden başladım hayatla mücadeleye Şimdi çok şükür oğlumla benim kendimize ait mutlu bir yuvamız ve aile ocağımız var.

Eminim ki insanin basina gelmeyince bilemez. Ama canim bak dusun Esin bulunmaz hint kumasimiydi da seni istemeden dugun etmeden evlenmeye razi oldun? Sanki sana baska koca yokmuydu? Ayrica madem sen bu kadar fedakarlik yaptin onun senin calisip calismamana nasil karistiriyorsun? Bu kadar da insan herseyi tutup vermezki karsisindaki insana. Asil o kimmis? Resmen ailende erkek olmamasini kendisi icin kullaniyor. Asla bosan veya bosanma diyemem, cunku butun sartlarini bilmiyorum, ama sunu soyliyim ne yap ne et git calis. Seni annene goturmeyen bir adam yada gondermeyen bir adamdan bir beklenti icine girme, seni yarin bir gun ortada koyup gitmiyecegi ne malum. Resmen seni mal gibi gormus bu adam, afedersin kirilma ama sanki seni copten mi buldu bu adam? Kusura bakma ama cok sinirlendim kocana.

Eşiniz kim ki size yasak koyuyor bunlar daha bişey değil görünen köy klavuz istemiyor H

Taviz tavizi doğurur. Asla taviz verme. O özel derse izin veriyo sadece diye hep onun dediğini yapma. Önüne geçemezsin sonra. Hayat senin hayatın. o nasıl bazı şeylerden taviz vermiyorsa sen de öyle yap. accessdenied

Konuyu açtığım gün bi konuşayım dedim güzellikle konuşmaya rahatsızlıklarımı dile getirmeye çalıştım ama olay yine tartışmaya döndü ne yapayım nasıl konuşayım bilmiyorum bi şey sorsam bile kavgaya çeviriyo hemen istiyo ki onun kaba hallerini hiç takmayayım umursamıyayım... Biz yılbaşında yüzük takmıştık ona bunu hatırlattım "o günün bi önemi yok benim için" dedi nedeni olarak da defalarca yüzüğü çıkarıp atmamı öne sürdü ben de "çıkarana değil çıkarttırana bak" dedim "o kadar hakaretlerden şiddetten sonra önüne kırmızı halı serip seni tebrik etmemi mi bekliyordun? boğmaya kalkıyosun oramı buramı morartıyosun sonra da bu şiddet mi diyosun, sen kimsin ki deyip sonra hakaret mi bu diyosun.. Kızınca Allah'a bile küfrediyorsun.. tamam ben seninle her güçlüğü bilerek evlendim ama bunların yanında bi beklentim vardı o da tatlı dilin ve güler yüzün bunlar da olmazsa ben neden devam edeyim ki" dedim. O günün benim için önemi yok sözü en çok ağrıma gitti "madem öyle tamam" dedim "sen gidersen git ben karışmıyorum" dedi ona da "tamam" dedim gittim kendime bilet aldım ondan sonra baktı ki iş ciddiye biniyo bi şey olmamış gibi yanaşmaya çalıştı tavrımı sürdürdüm kızı geldi ilgilendim sarıldık öpüştük birbirimize sarılarak film izledik ona hiçbişey belli etmedim arada gelip sordu ne yaptın diye aldım biletimi dedim suratı asıldı sonra bi ara kardeşimle konuşmak için odaya geçtim bi süre sonra peşimden geldi ve bana "sen vallahi cahilsin" dedi "Benim seni göndermeyeceğimi bilmiyomusun kendi kendine bi hallere giriyosun ben sana sinirle gidersen git dediğimde gitmiyorum lan diyeceksin bana" dedi... Hey Allahım artık ne söylesem bilmiyorum bi öyle diyo bi böyle sonra ben cahil oluyorum neyse sonuç olarak ben tavrıma biraz daha yumuşamış bi şekilde devam ediyorum ve bundan sonra öyle içimden geldiği gibi az da olsa kalan sevgimi göstermemeye karar verdim çok yanlış bir evlilik yaptığımın farkındayım bunun da sebepleri var.. bundan sonrasına bakıcam artık... sonanda

Tek bildiğim ben senin geçtiğin yollardan geçtim, başaramadım. Umarım sen başarırsın. Erkekler evliliği beraber geçirilecek bir hayattan ziyade iktidar savaşına dönüştürüyorlar. Kadınlar kocalarını sevdikleri ve zor kurulan yuvayı ayakta tutmak için herşeyi göze alıyorlar da erkekler kadınları sadece kendi hizmetlerine surulmuş insanlar olarak görüyorlar. 4 yıl flört ederek evlendim. Türkiye'nin en iyi üniversitesinden mezun oldum. Master yaptım. Eşimle aramızda eğitim farkı çok olmasın yoksa ailem evlenmemize izin vermez diye kazanmış olduğum doktorayı elimin tersi ile ittim, herşeyden vazgeçtim. Aklımda sadece onunla evlenmek vardı. Ailem, eşim ilkokul mezunu ve de işsiz diye evlenmemize izin vermedi. Benimse gözüm hiç bir şeyi görmüyordu. Aileme bile arkamı döndüm onun için. Sonunda baktı annemler olacak gibi değil, sırf ben istiyorum diye bu evliliğe razı oldular. Nişan yapıldı. Ailesi nişan için hiç bir hazırlık yapmadı. Nişanda giyeceğim kıyafeti bile ailemden gizli kendim aldım. Nişan yüzüklerine kadar. Onun ailesi herşeyde umursamaz davrandı. Nişan bitti. 14 ay nişanlılık döneminde annesi hiç aramadı, bense her hafta arayıp birşeye ihtiyacın var mı diye sordum. Nişan dönemini olabildiğince uzattılar. Bu süre zarfında eşya alma, hazırlık, hiç bir şey yapmadılar. Takılacak takılara kadar bana aldırdılar, biz aldık diye koluma taktılar. Yaptığım fedakarlıkları anlatamam. Çok uzun hikaye... Ama benim gözüm kör olmuştu, ailesi nikaha davetiyeyle geldi. Hiç bir şeyi önemsemdim, bana ne ailesinden dedim. Ben onunla evleniyorum dedim. Sonunda evlendik. Eşim asgari ücretli olarak bir işe girdi. Bense hiç sevmediğim işte çalışıyordum. Evin tüm geçimi benim üzerimeydi. Onun aldığı para nereye gidiyordu hiç bilmiyorum. Sorunca da "karıyla kızla mı yiyorum, yiyorsak beraber yiyoruz" diyordu. O flörtte bana beyaz atlı prens gibi davranan eşim evlenince, sanırım nasılsa cepteyim artık diye, kurbağaya dönüştü. Evde bir iktidar savaşı başlattı. Herşeyden hesap soran ama kendisi asla hesap vermeyen biri haline geldi. bir aylık evli iken düğüne davetiyeyle gelen annesi bizde kalmaya geldi, tam bir ay gitmedi. Mesele kalması değildi elbet ama hergün kendi aldığım altınlarımı istedi. Çok şey anlatılacak ama fedakarlığı hep tek taraf yapıyorsa, diyeceğim o ki, karşı taraf teşekkür etmeyi bile çok görürken sizi bir süre sonra enayi olarak görüyor ve sonuna kadar da sömürüyor, bir süre sonra yaptıklarınız sizin göreviniz haline geliyor. Evet eşim o işte sonra, uzun hikaye ama, bir şekilde şirket müdürü oldu. Bense zaten sevmediğim işimden ayrılmak zorunda kaldım. Çok mutsuzdum. Senin gibi susuyırdum, mücadele gücüm bitmişti. Evliliği de bitiremiyordum. Annesinin geldiği bir gün annesi bana " seni üniversite mezunu diye oğluma vermiyorlardı, bak şimdi benim oğlum müdür, kendi kızları işsiz" dedi. Hiç bir şey diyemedim. Böyle böyle 11 yıl sürdü evliliğim. Bu arada baktım çok mutsuzum yıllar sonra bırakmış olduğum doktora eğitimime geri döndüm. Eşim bunu da sorun etti. Bitirememem için elinden geleni yaptı. Her vize finalde bir şeyleri bahane ederek kavga çıkardı. hiç çocuk istemeyen adam sırf doktorayı yapamayım diye çocuk istedi. Şu anda 8 yaşında bir oğlum var. Böyle böyle 11 yılım geçti. düzelmesini bekleyerek ama herşey daha kötü oldu. Konuştum olmadı, sustum olmadı, sesimi yükselttim olmadı, her yolu denedim. Sonunda evi terk etti. Gidiş o gidiş. Kendine ayrı ev tuttu. herkesin söylediği şirketteki biriyle beraber olduğu. Şu anda boşanıyoruz. Bunları sana niye anlattım? Kimse için değmez. Benim yaptıklarımı yapma. Kimse teşekkür etmiyor inan bana. Hayat senin hayatın ve çok kısa. gönlünce yaşa. Sevgiler... sonanda

Merhaba arkadaşlar sabırla okuyup derman olmaya çalışırsanız çok mutlu olurum çünkü buna çok ihtiyacım var.. Dün akşam eşimle şöyle bir tartışmamız oldu; Bundan 3-4 hafta öncesine kadar yılbaşında annemin bulunduğu şehre gidebiliriz gibi konuşmalar yapıyorduk ama netleşmiş bi şey yoktu hatta gitmeme ihtimalimiz daha yüksekti. Ama bundan öte şunu paylşamak istiyorum sizinle;evlendiğimizden bu yana iki bayramımız oldu ve birinde anneme gitmedik annem bulunduğumuz şehire 11 saat uzaklıkta onun ailesi 5 saat, ancak annemin şehrine gitmek için kvmin şehrinden geçmek gerekiyor yani yol üzeri. oradansa 6 saat uzaklıkta oluyor.. İlk bayramda iki aileye de gittik ikincisinde ise yol para hesabı yapmaya başladı annemin oraya gitmek şu kadar km bu kadar tutuyor ama seninkine gitmek çok külfetli oluyor diye.. Ben de buna anlama veremedim ve eğer paramız yetişmiyorsa senin ailene gidecek parayı da bulamıyor olman lazım yani gidilecekse her iki tarafa da gidilmeli gidilmeyecekse hiçbirine gidilmemeli dedim annesine gitmek için borç harç buluyor yine gidiyordu ayrıca nikahtan sonra akraba eş dosta ayıp olmasın karşılarına çıkalım diyerek yine gitmiştik annesinin bulunduğu şehre... Ama konu benim ailem olunca para yok oluyor.. Neyse geleyim dün akşam ki konuya: annem daha önce evimize 1 defa geldi ve kız kardeşimi de 3 defa yolladı bu yılbaşı da gelmeye karar verdi ancak 2 gün önce rahatsızlandı ve kızım biz gelmesek de siz gelseniz olmaz mı diye sordu, ben de eşime bir sorayım anne dedim. Akşam eşim geldiğinde konuyu açtım aldığım cevapsa şuydu: "Bizim daha öncce böyle bir planımız yoktu benim işlerim var gidemeyiz" Ben de anlayışla karşıladım ama eşimin işlerinin yılbaşından 3-4 gün önce biteceğini ve yaklaşık 1 hafta tatil yapacağını bildiğimden ama emin olmak istediğimden ona işlerinin ne zaman biteceğini soracaktım. Tam söze girdim peki bi şey sorucam dedim sözümü yarıda kesip "hah kavga ettirceksin bizi belli oldu, yine arıza çıkaracaksın" dedi sinirlenmeden "ne diyeceğimi bilmeden neden hemen sinir bozuyosun" dedim "bi dinle eğer kavga çıkarsa o zaman söylersin" dedim pes etmedi ve bu şekilde konuşmaya devam etti en sonunda eşimin de körüklemeriyle olay tartışmaya döndü ben de neden benim aileme gitmek söz konusu olduğunda hep tartışma yaşandığını sordum bunun benim suçum olduğunu söyledi... Sen gideceksen git ben hiçbiryere gitmiyorum salak salak konuşma dedi... Daha 4 gün önce bana bir daha hakaret etmeyeceğine dair söz vermişti... Ben de "benimle bu şekilde konuşma!" diye uyardım ama "sen kimsin ki?" şeklinde bir cevap aldım... Bi an kendimi tutamadım ve sofradaki tabağı masaya vurdum sinirimden çünkü artık hakaret işitmek çok ağrıma gidiyor defalarca uyarmama rağmen bunu hep yapıyor... Ama en çok kafama takılan durduk yere sırf sinirlendi diye sen kimsin ki demesi oldu... Bir de şunu ekleyeyim eğer o kadar gitmek istiyorsan gider çalışır para kazanırsın ondan sonra karşıma çıkıp hadi annemlere gidiyoruz dersin dedi.. Ama o kadar tezat ki, ben zaten çalışmak istiyorum özel ders haricinde kesinlikle izin vermiyor üstüne utanmadan bunu diyor... Gerçekten içinden çıkılmaz bir haldeyim o kadar çok sorunumuz var ki bu buz dağının görünen yüzü diyebilirim... Sanırım bu adamla olmayacak... Daha 7 aylık evliyim ama geleceğimizi göremiyorum Şimdi de sanki ben suçluymuşum gibi surat yapıyor konuşmuyor ben de konuşmuyorum sizce haksız mıyım? Kendimi çok aciz hissediyorum... Ne yapmalıyım hanımlar bana bir akıl verin (

Bu eşimin suçu canım annesi çok söyledi istemeye gidelim diye eşim olacak olacak dedi ama olmadı uhde

işte tam bunu söyledikten sonra tamam en yakın zamanda çalışmaya başlıyorum ozaman deseydin. . push ; H hayrun877

Asla olmadı bi tek annem var zaten babam yok. Annem de çok ılıman sevecen yaklaştı herşeye eyvallah dedi kadın asla kötü söz etmedi ama eşim bunu da kıymetini bilemedi maleseff ve hata yaptığım konusunda çok haklısınız hayatımın hatasını yaptım... missdance beden

hakaret küfür bunlar insanın içindeki aşk leylayla mecnunun ki gibi bile olsa bitiriyor. vallaha işin zor. çalışmıyor musun? S

Pinkpin sana şunu da söylemek istiyorum, lütfen birisi için çok da fedakarlık da bulunma. Kendini de ezdirme. Evet, binbir hayallerle yuva kuruyoruz, fedakarlıklar yapıyoruz. Hep annemizin babamızın evliliği gibi evliliğimiz olsun istiyoruz ama burda o kadar konu var ki, sana tavsiyem onları da okuman. Çok fedakarlık işe yaramıyor, tek taraflı fedakarlık yapan hep kaybediyor. O eski insanların birbirine olan saygısı falan yok artık, herkes sadece kendi menfaatini düşünüyor, evlilikler daha çok fast-food evlilikler şeklinde. O yüzden çok da çabalama. Olmuyorsa olmuyordur. Bir de şunu söylemek istiyorum, tecrübeyle sabittir: Kaybeceğinden korktuğun an kaybediyorsun. Yani eşini kaybedeceğim diye korkma. Ne zaman bu korkuyu yaşamaya başlarsan işte o zaman kaybediyorsun. Lütfen tekrar söylüyorum, bu hayat senin hayatın. Eşin nasıl kendi hayatını yaşıyorsa, sen de hayatını yaşa ve sana olan saygısının bitmesine izin verme yani seni küçümsemesine, seni eleştirip hakaretler etmesine izin verme. Sen kendini ezik gösterip hep susma modunda gezersen o daha çok ezecektir seni. Unutma saygı biterse sevgi de bitiyor. Rahatsız olduğun şeyleri iletişimle çöz, konuşarak ama ses tonunu yükseltmeden, "ben" dilini kullanarak konuş, "sen" dilini kullanarak değil, yani sen şöyle yaptın sen böyle yaptın diye suçlayarak değil, böyle olduğunda ben kendimi kötü hissediyorum şeklinde. Suçlanmaktan hoşlanmıyorlar, o yüzden lütfen "ben" dilini kullan ve başın hep dik olsun, kendini ezdirme... En önemlisi kendine olan güvenini asla kaybetme . Sevgiler... sonanda

Değil mi...( sonanda

bu arada konun iki ayri yerde cikom