kolera9, ilahiyat mezunu ve Edirne ye atandı. Kuran ve Arapça öğrt. sanırım Bu arada herkese tek tek cevap yazma inceliği göstermişsiniz Alıntıdan cevabı bulamadım uzun süre

aynen öyle :) hatta çocuğu erken evlendi, daha yeni torunu oldu. Yaş itibariyle de sınırdaydı sanırım. Son anda kurtardı diye biliyorum. Er ya da geç, bu iş nasibinizdeyse bir şekilde oluyor. Değilse zaten, görevlerinden ihraç edilen çok tanıdığım da var işsizler Allah gönlünüze göre versin hayırlısyla inşallah kolera9

Valla is kolay bulunmuyor. O yuzden isinize sahip cikin. Hicbir is kolay degil.

Sizi cok iyi anliyorum. Atanmadan once calistigim kurumda 5 de cikardim. tek bayandim is yerinde. allahim nasil sıklrdım anlatamam. zaman gecmezdi gözüm hep saatteydi. hiç sevmiyordum. cok sukur atandim. doguya yerlestik batıdan. esimde yanima geldi. tamam zor oldu ama isimi seviyorum. saatin nasil gectigini anlamiyorum bile. ben 29 yasimda atandim yani epey geç atandim. yillarca bbirçok iste çalistim. ve kesinlikle insan mutlu oldugu is isin gayret etmeli diyorum. ben atanmak icin 2.5 senemi calisma masasinda gecirdim. cok cok zor zamanlardi. ve tek maasla zorlandik ama. hayalim icin fedakarlik yaptik. bi sene isi birakip devlete girmeyi deneyebilirsiniz. tamam is bulamayanlar var falan ama insanin sevmedigi isi yapmasi berbat

Amma güzellemişsin ev hanimi olmayi ama istemiyorsan işten ayrıl 6-7 ay çalışma sonra paralar suyunu çekince vaktinin büyük çoğunluğunu evde tv karşısında geçirince ve en nihayetinde hafta içi gündüz kuşağı programlarından tiksinince iş ararsın. Sana önerim bu 6-7 ayı sektör değiştirmek için eğitim almak vb faaliyetlerle geçir.

Siz aynısını süslü sözlükte de yazmıştınız :) Sevmiyorsanız iş değiştirin... Esra

aynen öyle. tamam bende okudum işletme. boğaziçi olmasada :) ama düşük puanlı deyip küçümsemeye gerek yok yani. o insanın kendisini geliştirmesiyle alakalı bence.

neden biraktiniz demissiniz suan çocuguma bakiyorum ozendigim sey ayakta olmak degil calisabilmek uretebilmek :))

Sizi çok iyi anlıyorum çünkü bende uniden işletme mezunuyum muhasebe departmanında çalıştım 7 yıl şuan evde çocuklarıma bakıyorum ve sevmediğim bı işi yapmıcam mesleğimi değiştiricem başka hedeflerim var bence yaşınız gencse sevdiğiniz bı ise yönelin böyle sevmeyerek nereye kadar

Hangi işe yoneldigimle ilgili fikir istemissin arkadaşım var kari koca kreş ve kolejlerde satranç dersi veriyorlar bende satrancı severim ve iyi oynarım eğitimini ve belgesini alıp bu işe yönelmeyi planlıyorum hem çocukları seviyorum hem satrancı inşallah hrdefledigim gibide olur Rabbim utandirmasin

o değilde öğretmenliği sadece yarım gün çalışmaktan ibaret görmen beni benden aldı

Aynen ben de hiç pişman olmadim. Tek pişmanlığım bu baskilara kulak asip 3 sene istifaya cesaret edememiş olmamdir.

Bunu bulamayan ne kadar insan var cılar gelir şimdi ben kalabalık yapmıyım :))

doğamızdan o kadar uzaklaştık ki.. bizi kim ikna etti doğru olanın bu olduğuna? sistem bunu gerektiriyor.. İstanbul'da bu daha da saçma bir hal alıyor. karanlıkta kalkıp yollara dökülüyoruz. işimize ulaşmak için yollarda adeta sürünüyoruz. ben iş ortamımı seviyorum, elbette her şey harika değil. insanlar çeşit çeşit... ara yönetici konumundayım. üst yönetim işin içinde olmadığı için bilmez kafasına göre hareket eder. yaptım oldu der. alt birimleri verimli çalıştırmak bir dert. neyse yine de işle ilgili şikayetim yok. İstanbul şartlarında eve ulaştığım saat gayet makul. ama bu tempo yorucu, sağlıksız. üstelik yaptığım iş gereği trilyonluk sorumlulukların altına giriyorum. sürekli stress altındayız. Biz çalışırken çocuklarımıza kreş, anaokulu bakıcılık yapıyor. Onlar da sistemin parçası oluyor bir süre sonra. Servise zifiri karanlıkta biniyorlar. Bahçede, kırda koşup oynaması gereken çocuğu dört duvarların arasına hapsediyoruz. sonra da kaliteli zaman geçireceğiz diye her güne aktivite oyun arıyoruz. evde ailece iki-üç saat geçirdik diye mutlu oluyoruz. Bütün bunların yanında hala toplumun kadına yüklediği roller var. iyi yemek yapacaksın, sevgi dolu bir eş olacaksın, şefkatli bir anne olacaksın. iyi bir gelin olup eşinin ailesini el üstünde tutacaksın. iyi bir evlat olup ailenle eşinin arasındaki dengeyi kuracaksın. evin düzenini sağlayacaksın. ev ahalisi ne yiyecek, ne giyecek?kıyafetler temiz mi ütülü mü organize edeceksin, yapacaksın. erkek ancak "yardım" eder. "yardım" ettiği için de kendini şanslı sayacaksın. insana ihtiyaç duyuyorsun, haftasonu sosyalleşeyim diyeceksin. sistemin sana dayattığı düzende rehabilite olmaya çalışacaksın. yani, doksanlı yıllarda çocuk olan kadınlar olarak bize dayatılan bu "çocuk da yaparım kariyer de" mottosunu şarkı yapan şimdi kocasının aldığı işlerde stüdyoya girip bir iki seslendirmeyle çocuğuna bakıyor.. ay çok doluyum daha da yazasım var..

Şaka gibi konu ya erken cıkayım yarım gün çalışayım o zaman çalışmayın daha iyi ya da part time garsonluk yapın. Armut pişsinde ağzıma düşsün gibi olmuş. İş hayatı bu hangimiz güle oynaya işe gidiyoruz hangimiz mutluyuz? Günde 12 saat calısmak zorunda kalanlar ölsün o zaman. Gayet makul giriş çıkış eve varış saatleriniz.

Ayyynii ben.. senelerce öğretmenlik yaptım.. Başka işler de yaptim.. Allahim muhtaç etmesin ben çalışma insanı değilim, para karşılığı özgürlüğümü satmışım gibi hissediyordum. 5 yıldır çalışmıyorum asssla pişman olmadım asla sıkılmadım. Kim nasıl mutluysa öyle yaşayacak imkanı olsun dilerim. Konu sahibi o bahsettigin baskılar bize de yapıldı, o kadar umrumda değil ki... Yasadigin mutluluk karşısında o kadar boş geliyor ki o konuşmalar..

Bence çok şanlısınz ki eşiniz öıretmen ya o da sizin gibi çalışsaydı. Ben de çalışıyorum 8 de işteyim ve haftada sadece bir keç gün 5 de çıkabiliyorum onun dışında genelde 6 yi buluyor ve çoğu zaman haftasonuda çalışıyorum eşimde benim gibi onun birde üstüne gece vardiyaları var. Bırak birbirimizi görmeyi çocukları göremiyoruz hergün her gece bakıcıda büyüyorlar sanki hafta sonu istediğimiz gibi plan yapmak sene de birkaç kere inanın çok nadir haftasonu ben yanlarında olsam babaları olmuyor o olsa ben olmuyorum bazen ikimiz olmuyoruz tüm haftasonu bakıcıda oluyorlar aslında çoğu çalışana göre o kadar şanslısınz ki farkında değilsiniz kıymetini bilin lütfen.

Açıköğretimden ilerde öğretmenlik yapabileceğiniz bir bölüm okuyabilirsiniz. Hatta eşinizin bölümü varsa açıköğretimde onu okuyun. Hem eşiniz meşalem konusunda birebir geliştirir sizi

Benim çocuğuma nasıl 60 verirsin hoca diye elini kolunu sallayarak gelen veliyi görmüyorlarda ondan bu düşünce Zaten bu kafa yapısındakilerde çok mutsuz oluyorlar öğretmen olunca çünkü öğretmen olacağım rahat edeceğim kafasıyla geliyorlar sonra işin öyle olmadığını anlıyorlar

Muhasebede çalışıyorsunuz, alternatif iş bakın. 3 senedir aynı kurumda çalışıyorsanız bazı taleplerde bulunma hakkınız vardır. En azından masanızın konumunun sizi rahatsız ettiğini söyleyin, düzenleme isteyin. Sorumluluktan motive olacaksanız daha fazla sorumluluk isteyin, bir nevi küçük terfiler olabilir. Uzman yardımcısı pozisyonu gibi. En kötü ihtimalle şirket içi rotasyon talebinde bulunabilirsiniz. Daha mutlu olacağınızı hissettiğiniz bir bölüm yok mu? O bölüme geçmeye çalışın? Bir de muhasebe çok rutin ve sıkıcı bir iştir. Bütçe / maliyet ekibi varsa oraya geçmeyi deneyin :)

Sana tecrübeme dayanarak en iyi cevabı vereceğime inanıyorum. Ben öğretmenim. Fakat atanamadım. Özelde çalıştım 3 sene. Ama nasıl bir çalışmak. Çılgınlar gibi çalışıyordum. Pazartesi hariç tatilim yoktu. Ögrenciler sınava hazırlanıyor. Ailelerin beklentisi Evereste tırmanmış durumda. Ben ise feci şekilde yoruluyorum. Hiç dinlenemiyorum. Sürekli işte, öğretmenler odasında olmantan, sürekli derste olmaktan, sürekli "hocam" hitabından bana fenaliklar gelmiş... Akşam 6da çıkıyorum normalde. Ama 6yı 1 dakika geçerken çıkarsam o 1 dakika bana büyük kayıp geliyor. Ya da 6 ya 5 kala çıksam 5 dakika geçmesin bitmesin istiyordum. Ev bana ulaşılması güç bi yer gibi geliyordu. Evde olmak bana büyük mutluluk veriyordu. Bi arkadaşım watsap durumuna "evde" yazmisti. O beni o kadar etkilemiştiki.. Sürekli kızın profilini acip "evde"yazisina bakıyordum. Iş arkadaslarim iyiydi. Benim derdimi biliyorlardi. "Evde sıkılırsın, sakın istifa etme" diyorlardı. 3 sebe çalıştıktan sonra istifa ettim. Sırtımdan bir galaksi ağırlık kalkmıştı. Ailemin evine döndüm. Ilk 1 sene çılgınlar gibiydim. Param vardı. Çıkıp geziyordum, yiyordum içiyordum. Annem babam evim her şeyim mükemmel. Geceleri annemler yatınca açıyordum hint filmleri. Kendime mükellef sofralar kuruyordum. sabahlara kadar roman okuyordum. Keyfime diyecek yoktu. Sonra ben iyice dinlendikten sonra iş aradım. Ama maalesef iç yoktu. Ve tam 4 senedir işsizim. Ama çok mu sıkıldım. Hayır... iyiyim bir derdim yok. O sekilde çalışmaktansa calismamayi tercih ediyorum Kendinizi iyi dinleyin. Bir hevesle karar vermeyin. Ben kararımdan hiç pisman olmadim. Tek pişmanlığım 3 sene o tempoda calismak oldu. Insan olduğumu unutmuştum resmen. Şu an 4 senedir işsizim. Ama o iş ayağıma gelse yüzüne bakmam. Işsizlik evet var. Sizin yerinizde olmak isteyen de var. Ama sizin de bu zulme dayanma zorunluluğunuz yoksa kendinizi dinleyin. Hiç-bir sey icin bu kadar zorlamaya degmez.

Öncelikle kendinizi suçlamayın. Olanla ölene maalesef çare yok. Belki öğretmenlik okusaydınız zorunlu görev çok ucra bir yere çıkacaktı yapamayacaktınız. Ama illa içimde kaldı diyorsanız açıktan öğretmenlik okuyabilirsiniz. Ama açıktan olan bölümlerin atamaları biraz sıkıntılı.. Şu an ne yapabilirsiniz onu düşünün. Mesela home office çalışılabilecek işler de var. Öyle bir iş yapabilirsiniz. Hem evde olursunuz hem de rahat rahat çalışırsınız. Ama iş bulmadan işinizden ayrılmayın. Malum şu an işsizlik almış başını gidiyor. Gene aynı maaşa iş bulamayabilirsiniz. İş bulup öyle iş değişikliği yapmaya çalışın..

Size katılıyorum, eşiyle kendisini karşılaştırınca morali bozulmuş. Konu sahibi kolera9 bence devlette öğretmenlik istiyor. Ben devlet memurluğunda çok mutlu olacağını sanmıyorum. Evet 1 saat az mesai yapacak ama her yaz 2 ay tatil, arada 2 hafta tatil olmayacak. Yani bence istiyorsa okusun tabi ki, ama 4 yıl okusa sonra bunun en az 1-2 yıl hazırlanması var, kpss sonrası sözlü mülakatlar, beklemesi, atanması derken en az 6-7 yıl emek lazım. Azmeden yapar mı yapar. İsteyen yapar ama çok emek istiyor. Ama Türkiye şartlarına göre işi iyi, belki müdürüyle dip dipe olmasa daha rahat eder. Yönetim kadrosu ile kim mıç mıç çalışmak ister ki? @kolera9 Size tavsiyem ani karar vermeyin, pişman olabilirsiniz. Hem maddi durumunuz uygun değilmiş, eğer yıllık izin imkanınız var ise 2-3 gün izin alın biraz kafanızı dinleyin, tazelenin. Eşiniz de tatilde imiş, eşinizle yakın bir yerlere gidin..

İnsan 25inde ölür 75inde gömülür demiş ya Benjamin Franklin. Seninki de o hesap. Valla bacım ben seni anlıyorum. İnsanın bir ömrünü hiç uğruna, bir şirkette tüketmesini kim nasıl 'ideal yasam' diye bulmuş, ben de anlamıyorum. Bana da küçükken ailem hep çalışmanın önemini anlatırdı. Doksanlar çocuğuyum, benim ergenligim kariyer sahibi kadınların ovuldugu dizilerle kitaplarla geçti:) Ama gerçekten çok saçma...

Yasın küçük 30'a geldiğinde hayatın duzenının bu olduguna alışırsın:)

evet öyle bir şansım oldu

Seni çok iyi anlıyorum... Yıllarca devlet memuru olarak sabah 8- akşam 5 çalıştığımda seninle birebir aynı duyguları yaşadım, benimde eşim öğretmen ve onun tatillerinde benim çalışmak zorunda olmam çok zoruma gidiyordu... Meslek değiştirip öğretmenliğe geçtiğimden beri hayatın tadına vardım...

Çoğu insan işini severek yapmıyor malesef sabah 8 bucuktan aksam 7ye kadar işteyim haftada birgün iznim var ama hayat şartları çalışmadan olmuyor

bende oyle çalışmk ıstemıyorum ama çalışıyorum. ücretsizdeykende gıyınıp guzel guzel işe gıdenlere özeniyodum. çocuk varken daha zor emın ol. çocuk yokken çalış. bırde evde yetemediğin için dir birşeylere ama bunuda planlı bır şekılde evını duzene sokabılırsın.

Aynı konuyu S. slü sözlükte okudum az önce ya . push ;

Valla arkadaşım bence senin bunlardan rahatsız olacak durumun yok bende sabah 9 buçuk akşam 7 buçuk 8 çıkışlı bi işte çalışıyorum işim çok ağır ayaktayım gün boyu aldığım maaş 1,600 tl hala içinde yol yemek yok hafta sonu sadece bir pazar tatilim var bende nefret ediyorum bu işi yapmak istemiyorum fakat şartlar gereği mecburum sen bana göre kat be kat daha iyisin şükret haline sen sadece evliliğin cicim aylarının tadını çıkaramamışsın gibi geldi bana

Kesinlikle ayni fikirdeyim. Ogretim gorevlisiyim 9-5 calisiyorum evim uzak anca aksam gelebiliyorum evime. Arada haftasonu sinav proje vs de cabasi. Yillik iznim var sadece yoksa ogrenci yokken sen de git demiyor kimse. Rapor alsam girmedigim dersin telafisini haftasonu da olsa yapmak zorundayim. Donem boyunca 40 ogrencinin herseyine kosuyorum. Anne babalarinin pispislayip hic bisey ogretemedigi cocuklarina dadilik ediyorum diyorum. Su an tatildeler ve ben sadece ise gidip geliyorum ve cok mutluyum. Aksamlari ders hazirlama sinav okuma yok, gecenin bi yarisi panikle atilan ve hemen cevap beklenen mailler yok . Ben de masa basi eve is goturmeyecegim isi iste birakacagim bir meslek hayaliyle yaniyorum ama kahretsin ki ogretmenim.

Yardımcıya pahalı olur demişsiniz de ayda bir 160 TL Her hafta yarım gün 300 TL Başka bir şeyden kısın cidden çok daha huzurlu olursunuz

Cocuklarla ilgilenmenin annenin GOREVİ olduguna katilmiyorum. Yani kadinlar cocuk baksin ama calissin da ama eviyle de ilgilensin ama avmlerde kahve icmeye de vakit bulsun e erkek? Ben isimden nefret etmiyorum. Ogretim gorevlisiyim ve ozelde cok zor sartlarda calisiyorum. Siz ogretmenlik ne guzel kek meslek diye ima ettiginiz icin zorluklarindan bahsetmek istedim. Beyin olarak insani inanilmaz yoran bir meslek. Ama masallah herkes sizin gibi dusunuyor oh yarim gun bos ne guzel gez toz hem de maas al seklinde. Ben emzirebildigim surece bakacagim. Ucretsiz izinle. Sonra esim ucretsiz izin alacak ve kres yasina gelene kadar da o bakacak seklinde anlastik. bence erkek ve kadinin cocukta esit sorumluluk almayi bilmesi gerekiyor.

4 ya da 5 te bitseydi mesai daha farklı hissederdiniz muhtemelen. İnşallah geçer...

Aynısını ben de yapıyorum inanın eve gelince tv falan hiçbir şey açmıyorum. Gürültüye karşı bende artık dayanılmaz bir durum oluştu. Kolay iş yoktur dünyada derler, gerçekten de öyle.

oradan ekmek yiyorsan sıkılma lüksün yok. o senin ekmek paran. her iş kutsal işini layıkıyla yap. yapamıyorsan da başka bir iş bul bence.

Kendimi nasil mi tükenmeden hayata devam ediyorum yada çalışıyorum. Şöyle canım Ben evde dran bayanlara ozenmez miyim?tabiki de evet.. ama hem hayat şartları zor. Hem de ilerde en kotu durumda isimden olursam yada esim de işinden olursa ayni anda Allah korusun bana yavruma kim bir lokma ekmek verir? Hem ben sunu kafamdan attim.. illa erkek calisir.. ya ha sen ha o ne fark eder.. onemli olan birlikte para biriktirmek, hedef koyup ona sahip olabilmek. biz her ay esimle ev alacagimizda bNkada su ladar paramiz var diye hesaplar mutlu olurduk. Cunku bizim emegimiz ve bize ait olacak birsey. Ayrica ben calistigimda mutlu oluyorum. Evde yanlis anlasilmasin ama kemdimi calismadim mi sanki o gun bosa gitmis gibi hissediyorum. Sanki hicbir ise yaramaz gibi. Ve kisisel gelisim kitaplari okumani tavsiye ederim cunku bu bikkinlik tukenmislik sendromu gibi oluyor. insani yiyip bitiriyor. Insallah daha cok seçebileceğin bir is bulursun

8-6 haftasonu tatil :) kendine gel bu iş imkanlarını arayıpta bulamayan ne çok insan var. Bence çalışma istediğiniz yok kendinizi boşa yıpratmayın. Bizim eski mahallenin kokoreçcisi mühendisti, şuan burda bildiğim pazardaki yeşillik satan gencecik çocuk kamu yönetimi mezunu onların vay haline.

Çocuk doğur ve izne çık, işini özleyeceksin

bu yaştan sonra vs demişsiniz de durun daha çookkkk gençsiniz sizin yaşınızdayken haftada altı gün çalışırdım 8.30.18.30 hafta içi mesaisi hafta sonu da en az 6 saat bu minimum mesai tabii 21.00 de işten çıkmak olağandı, hatta pazar günü işe gitmek de ha bir de haftada en az bir kere şehir dışı vardı yani akşam 18.30 da işten çok gece otobüse bin ertesi gün gittiğin şehirde çalış akşam otobüse bin gece eve gel ertesi sabah 8.30 da iki günlük iş seni bekler odanda sabah 5 te eve gelip ertesi gün 8.30 da ofise gittiğim günler çoktur bakın hafta sonunuz tatil eşinize de tatil hafta sonu kaçın bir yerlere hazır çocuk da yok dinlenin bol bol eğer düzenli yardımcınız yoksa alın her hafta en azından yarım gün evde rutin temizliği yapsın hatta ütü vs de gerekli ise onları da yapsın siz evde ev işi yapacak kişi olarak görmeyin kendinizi büyürken kodlanan işleri yapamamak da geriyor sizi evinin hanımı olmak duygunuz bu depresyonu körüklüyor işe gidilir artan zamanda da eğlenilir daha yeni evlisiniz ölmeyecek kadar yemek olsa evde yeter işinizin kıymetini bilin klişe bir laf ama cidden daha ağır şartlarda çalışan milyonlar var

Esiniz yarim gun calistigi icin belki de boylesiniz. Esiniz cumartesileri bile calissa yine boyle olur muydunuz bilmiyorum. Bir de is arkadaslarinizla olan iletisim de koruklemis bu durumu anladigim kadariyla. Ancak ogretmen olsa idiniz de bu sefer de yarim gun calistiginiz icin mutlu olurdunuz belki ama baska seyler olurdu bu sefer de. Hayat boyle. Ille memnun olmadigimiz birseyler oluyor. Ancak sanirim sizin calisma isteginiz de biraz korelmis sanki. Calismak istemiyorsunuz da sadece tek maasla gecinemeyiz diye calisiyorsunuz gibi. Mesleginizi sevmiyorsunuz bu da bir etken. O zaman sevdiginiz isi yapmayi denemelisiniz. Ille ogretmenlik olmasi sart degil.

+1 :/

Bence ayrıl. Şu an 6. yılımdayım. depresyondayım resmen. hayat enerjim gitti. Bu böyle gidecek Önceki

Konu sahibi mesajın aşırı uzundu alıntılayamıdım Ama veli sorunu ne ki demişsin çünkü sen hiç annesinin oğluşu her şeyin en iyisine layık olan biricik ebrarsucanların velileriyle tanışmamışsın diyorum Sınıfta a desen z dedi deyip çarpıtıp her konuyu şikayet malzemesi haline getirenler var Diğer konuları ise T tivoli26 çok güzel açıklamış Şu an bana deseler öğretmenlik mi devlet su işlerinde sabah 8 akşam 5 çalışmak mı desen Devlet Su işlerini tercih ederim inan

Tam da böyle birşey yazacaktım. İçi seni dışı beni yakıyor. Ben meb de öğretmenken canımdan bezip kişisel ve mesleki gelişimin zorunlu olduğu bir kuruma geçtim. 8-5 çalışıyorum, işim yoğun, rekabet zorlu, ast üst ilişkisi var, sürekli ders çalışıyorum, 20 gün iznim var yılda ama çok mutluyum.1 gün bile pişman olmadım ve eskiyi aramadım. Üstelik ben kurum değiştirdiğimde maaşım düşmüştü. Daha sonra iyi bir zam verdiler. Öğretmenlik gerçekten çok zor bir meslek, ki hele şimdiki öğrenci profiliyle katmerli zor. Yaz tatili ve ara tatil olmasa öğretmenler gerçekten tımarhanelik olur.

Bende geldim Özelde çalışırken akşam altıda çıkabilsem seviniyordum Konu sahibinin imkanları o kadar kötü değil Konu sahibi öğretmenlikte istemiyor aslında çalışmamayı istiyor

Part time isler bakmalisiniz sanirim. Ya da teknik liselerde, endustri meslek liselerinde falan muhasebe bolumunde mesela sozlesmeli calisabiliyormusunuz bir arastirin bence.

Hakikaten kimse ogretmenlerin calisirken neler yaşadığini gündeme getirmiyor. Varsa yoksa tatil tatil. Ben ortaokulda ogretmenim, cocuklar hic sormadiklari gun bile bin tane soru soruyorlar, her birini ayri ayri değerlendirip cevaplandiriyorum, hic birini geri cevirmemeye calisirken kafam kazana dönüyor. Eve geldigimde esimle cogu zaman bana soru sorma, bazi kararlari da sen ver diye kavga ediyorum, oysa eşinin seni onemsedigi icin senin fikirlerini almak istemesi ne güzel bir durum degil mi Okuldan "erken"den cikip eve geldigimde en az iki saat kafami dinlemem gerekiyor yani, evde evrak, sinav hazirlayip bunlari okumam da cabası. Göründüğü kadar kek degil yani meslegimiz arkadasim, valla bak :)

Bende çalışmaktan bıktığımda evlilik tazminatımı alıp 4 ay boş durdum. Ama inanın çalışmaya alışınca evde olmuyo. insanin heryeri ağrımaya başlıyo. o marketler avmler gezmeler bitiyo. zevk vermiyo. esim eve gelsin diye dört gözle bekliyodum. olmuyo olmuyo. kısa bi araverme imkanınız varsa deneyin. zaten yaşamadan anlayamazsınız

Öğretmenlik rahat meslek beyin yorucu ben yapamazdım ama tatili osu busu baya iyi meslek tabi oyle dusunmen normal bende sağlık calısanıyım ama meslegim cok ama cok yorucu gecem gunduzum yok yedi sene oldu cok yıprandım bende smdi cocukla üni okyırum daha ragat b alana geceblmek icin sokrates miydi b dusunur vardı işini iyi secersen ömür boyu mutlusun diye soylemiş cok dogru işini insan iyi secmeli mutsuzsan kesnlkle degiştir baska bseyler yap b yolunu bul

ben de hep evlenip çalışmayacağımı düşünmüştüm. işte insan neyi çok istiyorsa onunla sınanır ya, 35 yaşıma geldim hala çalışıyorum. evlilik fln da yok tabi. bi de onu bunu beğenmezdim, yapılan evlilikleri kendim için yeterli bulmazdım fln, şimdi o evliliklerini beğenmediğim arkadaşlarım herşeylerini kocalarının kartıyla ödüyor böylee bakıp kalıyorum.

YL yapip akademisyenlik deneyebilirsiniz belki.. Egitim alaninda calismis olursunuz en azindan.

Ee yani? Orda da sormuş olmamda garip olan ne?

Öğretmenlik kutsal bir meslektir. Herkese gitmez. Hele öğretmenliği yarim gün çalışmak görenlere hic gitmez.

Ölüler de sanıyor ki diriler her gün helva yiyor

bulmussunda bulunuyorsun n. sen hic market gibi sektorde calistin mi:)eve kacta gelion kacta cikiyon belli degil sogugu. essek. gibi calismasida cabasi

Cumartesi calisanlari da düşün... bir de cocuk ya cocuk olursa siz iyice tirlatirsiniz.. Cocugu olmayan bir kadin eve gelip diledigi gibi dinlenir bence.. gece uykuyu bölen bir cocuk da yok gec bile yatsaniz olur.. Cok abartmissiniz memurluklar da boyle mesai saatleri.. Karsilastirma yapmayin üzulürsünuz.

bi masallah birakayim dedim nazarim falan deger belki konu sahibini sabote ediyorum kusura bakmasin. acaba meze olarak neler yapiyosunuz cevap verirseniz cok sevinirim

Benim de eşim öğretmen ve kendisi şuanda evimizde uzanırken ben işteyim :) Benim mesaim h. içi 9-6,3; cumartesi 9 ;14:30 Eve gidince pert oluyorum üstelik cumartesi çalıştığım için yarım günde olsa benim için tam günden farksız oluyor Eşime özeniyormuyum kesinlikle evet :) Ama durumu değiştirebiliyor muyumm? Hayır :) O yüzden değiştiremediğimiz şeyleri kabullenmemiz gerek mutlu olmak için. Bende daha iyi şartlarda olmak isterim ama şuanda durumum bu. Şimdi bebeğimiz yolda Allah'ın izniyle. Karnı burnumda hala çalışıyorum, çünkü ekonomik özgürlüğüme alışkınım ve bebek için paraya ihtiyaç var Size tavsiyem çalışmaya devam etmeniz yönünde. Evde olsanız inanın belli süre sonra duvarlar üstünüze gelecek

Ya etraftaki insanların düşüncesi o. Yok onca sene okudun çalışmıyosun şu bu. Oysa üniversite iş bulma yeri değildirki üniversitenin asıl amacı meslek edindirmekten ziyade bilim öğretmektir. Bana kattıkları yeterli illa çalışmama gerek yok. Çalışmadan da şimdilik bi ekonomik öZgürlüğüm olduğunu söyleyebilirim o nedenle parasal yönden sıkknıtı olmuyor bana . push ; I

AHHH... canım seni en iyi anlayan benim. bende ailemin zoruyla muhasebe okudum hatta okulumu 6 sene olmasına rağmen bitiremedim. sınavlara gitmiyorum. ailem tam olarak bunu bilmiyor. amcam ve babamın ortak çalıştığı muhasebe bürosunda çalışıyorum. inan bana hiç istemiyorum. sözelciyim ve üniversite sınav puanlarım sözel olarak harikaydı. radyo televizyon istiyordum. ama ailem bizden sonra işin başına geç diyerek zorla muhasebe okuttu. büroda 4 buçuk senedir çalışıyorum. aşırı mutsuzum. hep yanlış yapıyorum. hiçbir şey anlamıyorum. matematiğe kafam basmıyor. amcam asgari ücret bile vermiyor. sigortam yok. eşim sürekli bu durumdan şikayetçi. İKM mülakatlarına girdim, sonuçları bekliyorum. ailem bu durumdan haberdar. kızmadılar. eşime hak veriyorum. bu durumla ilgili tartıştığında ağzımı açamıyorum. amcam en azından sigorta yapar sandım ama o da yok. millet de sigortalıyım sanıyor. eşimle aynı anda işten çıkıyorum ve cumartesi günleri eşim evde olduğu halde ben işe gidiyorum. eşim memur. çok zoruma gidiyor. yemeği koştur koştur hazırlıyorum. dinlenemiyorum. eşim sağolsun yardım ediyor ama yine de çok zor... ahhh ki ne ahhh...

İşletme gibi düşük puanlı bi bölüme girince ne bekliyordunuz ki? Tabii ki özel sektöre mahkum olacaksınız. Çok çalıştıracaklar. Öğretmen olmak ise bu devirde artık çok ama çok zor. Atanma problemi malum. İşinize dört elle sarılın. Bir kez daha pişman olmayın.

Sağlık meslekte öğretmen arkadaşım tekrar hemşire olmak için resmen gün sayıyor Oda aynı şekil öğretmen olacağım rahat edeceğim kafasıyla öğretmenliğe başvurmuş

Allah yardımcın olsun canım.

özel şirketlerde çalışmak bence çok güzel bişey ama muhasebe anladığım kadarıyla sizi tatmin etmiyor. Yoksa plaza hayatı diye bir gerçek var, bir de plaza kızları var hayatlarından memnun. Şirket içinde rotasyon talep etseniz

Igrendigim o eski isimden ayrildigim gunu hatirliyorum da nasil mutluydum ertesi gun tekrar ayni yere donmeyecegim icin.

İş hayatının ilk yillarında mesai saatini sorgulamayan, başkaları ile kıyaslamayan yoktur herhalde. Bir süre sonra alısiyorsunuz ve hafta sonu sikilmaya basliyorsunuz. Ben sabah 7 de evden cikiyorum, akşam 7 de geliyorum. Eski işimde cumartesi de calisirdim pazar günü öğleye kadar uyurdum. Şimdi pazar gunleri bile max 8 de kalkiyorum. Bir süre sonra sizin de bir rutininiz olacak. Suan esinizin evde olması sizi etkilemiş bence. Sartları değiştiremiyirsak mevcut sartlarda mutlu olmanin yollarina bakmaliyiz. Ne guzel eşiniz az cok evi idare ediyormuş, ya o da sizinle ayni mesaide calisiyor olsaydi. Aksamlari iş yükünüzü siz düßünün

Sırf çelişkiniz ve durduk yere kompleks yakistirmanizdan dolayı yazıyorum bu cevabı. Zira amacım tuzla biber ekmek değil. Tavrınız kurduğunuz cümleleri eleştirdim ben öyle aksettiriyorsunuz yineliyorum aynı yorumumu. Umay- Popüler Üye Anneler

Beni ve ilk Ise girdigim zamani anlatmissin. Ben de mülkiye mezunuyum. Cok severek keyifle okudum. Devlet sayilabilecek bir yerde calisiyorum. Ilk ise girdigim donem ben de nefret ettim. Calisma saatlerim seninkinden cok daha fazlaydi. Sonunda kendimi su sekilde motive etrim. Haftasonlari deli gibi gezdik esimle. Haftasonu gezmek icin hafta icine katlaniyorum dedim hep kendime :). Yorgunlugum tavan yaptigi donem hamile kaldim, uzunca ucretsiz izin aldim :). Simdi ise yeni döndüm. Ve bu konuda son kararim su ki ben calismayi sevmiyorum :).

Çok haklıısınız arada bi sene sonu ve ocak aylarında mesaiye kalıyoruz cumartesi de gidiyoruz bitiyorum resmen, allahtan haftasonum tatil. Neden bu kadar yıprandım bilmiyorum bi de çocuk olsa biterim ben

Sevmediğin işi yapmak zordur eminim. Ama şartlarınızı değiştirme imkanınız yoksa sevmeye çalışacaksınız ya da şartlarınızı değiştirmeye çalışacaksınız. Sizi bir açıdan anlıyorum. Ben istediğim bölümü okudum, mesleğimi seviyorum, kendi işimi yapıyorum. Ama mesleğimi bu ülkede yapmayı sevmiyorum. İlerisi için başka planlar kuruyorum. Belki olur belki olmaz bilmiyorum ama düşünmek bile beni heyecanlandırıyor. Siz de kendinize böyle hedefler koyabilirsiniz, motivasyonunuz artar. İşe dönüştürebileceğiniz bir hobiniz varsa ona yoğunlaşın. Yoksa 2. üniversite olarak okuyabileceğiniz bölümlere bakın. Sınavsız girebilirsiniz. İlgi alanınıza giren bir bölüm vardır mutlaka. Açıktan okumak maddi manevi çok zorlamaz sizi. Bir de şu an çalıştığınız için çalışmamak güzel geliyor bence. Ben ruhumu kemiren şirketten güle oynaya çıkıp, bir süre sonra sıkıntıdan çatlamıştım. Kitap okumak, film izlemek, hobilerine zaman ayırmak güzel oluyor da bir süre sonra zaman geçmiyor.

simdi kizicaksin ama 1: daha cok gencsin ve is hayatina yeni "3-4 yilcik" atilmissin 2: yanlis secim, yanlis secim demissin ama neticede isletme okumussun. isletme yani- nereye ceksen gider bence cok güzel bir secim. ben hukuk okudum ve ikinci uni olarak isletmeyi bitirdim. üstüne birde ekonomi ekledim yan gel osman oldu. yani istersen her alanda calisabilirsin- ucu asiri acik bir meslek oldugu icin kendini muhasebeye sartlandirma. 3: davulun sesi uzaktan hos geliyor- bos bos evde oturmak mutlu etmez . her allahin günü temizlik, ev misafirlikleri, tatli börek yapmak belirli bir zamandan sonra bayiyor. bunalmayan insan bence yoktur- eger varsa gercekden yasamanin anlamini kavramamistir diyorum. 4: asiri negatif bir yapin var. her olumlu önerinin önünü tikamissin- bence bu konuda kendini törpüle D damdan

Sabah gidip aksam 6 da cikmak, ctesi pazarin tatil olmasi bence bir luks. Bende univ mezunuyum 6 da cikiyorum evet daha erken cikmak isterdim mesela dedigin gibi ogretmen olup yarim gun vs calismak ama gecmisi geri getiremeyiz. Kimse isini severek yapmiyor yapan sayisi cok az emin ol. Oyle herkesin istedigi saatte girip ciktigi yada aksam 3-4 te gittigi bir kurum bulmak cok zor. Bu birazda isin kolayina kacmak oluyor. Ne universite mezunlari var hafta sonlari da calisiyor ve aldiklari ucret cok cuzi. Benim calistigim yerde mesela gecen senelerde odacimiz tarih ogretmeniydi. Atanamamis ve odacilik yapiyordu. Sonra atandi ve doguya gitti. Belki bircok insana sorsan keske h sonu tatilimiz olsaydi, aksam 9 da degilde 6 da ciksaydik diyorlardir. Bence elindekinin kiymetini bilmelisin. Masanin ortada olmasi, kendine ait bir alaninin olmamasi kotu olmus belki bu yuzden cok sikiliyorsun ama omur boyu o masada oturacak degilsin belki terfi edersin yada yerin degisir. Mesela benim masam amirimin tam yaninda ve odada sadece ikimiziz. Wc ye giderken bile ondan izin almak zorundayim ayaga kalktigim anda nereye gidiyorsun diye soruyor ki cogu kez baska bahaneler bulup wc ye gitmisligi lm vardir. Birde benim halimi dusun? Yapacak birsey yok malesef ekmek parasi. Elimizdekinin kiymetini bilmezsek ileride onu da bulamayabiliriz sevmeye calis, olmuyorsa kabullenmeye calis o da olmadi yer degisikligi icin ugras

Bir ara haftada beş gün günde 7 saat derse girdim. Baktığın zaman paydos saati 15.10. Oh ne güzel yarım gün. Hiç abartmıyorum, o dönem gerçekten memuriyete, masa başı her işe razı olmuştum, ciddi ciddi değiştirmeyi düşündüm ama bu öğretmenlere ceza olarak verilen bir durummuş. Tam tabiri bilmiyorum ama bir suç işlendiğinde alt göreve veriyorlarmış. O olayı kendime yediremedim tabi ne yapacağım çocuk falan dövecek halim yok ya. İnsanlar gerçekten basit sanıyor, ben evde kendi çocuklarımı konuşturmuyorum yemek yerken kafam kaldırmıyor diye.

Konu sahibi kolera9 Ankara Üniversitesi İşletme bölümü mezunu. Ankara Üniversitesine öyle düşük puanla giremezsiniz diye biliyorum. Ayrıca İşletme fakültesi çok açıldığı için puanlar düştü. Bir ara çok popülerdi o yüzden çok fakülte açıldı. Bu hangi bölüme yapılsa böyle olurdu. Mesela Hukuk Fakültesi her yerde açılsaydı barajı aşan bile girerdi. Ama her mezun düşük puanla işletmeye girmez.

İşinden şikayetçi olan herkesin öğretmen olmak istemesi de yani... O kadar kek bir meslek mi görünüyor dışardan bakınca anlamıyorum ki. Sürekli çocuk gürültüsüne maruz kalıyorsunuz öğretmenlikte de. İnsanla uğraşmak evraklarla faturalarla uğraşmaktan daha zordur emin olun. İşinizin olumlu yönlerini düşünün ve başkalarıyla kendi hayatınızı kıyaslamayı bırakın derim. O kıyaslamalar sizi mutsuz ediyor çok.

Kpssyi kazanip devlet memuru olacaksin baska caresi yok. Calistiginiz kurumda 6da mesai bitiyormus, haftaici izin alip rapor kullanabiliyormussunuz. Baska bir ozel kurumda bunlar asiri goze batar, yatin kalkin dua edin bence. Ya da idari hakimlik sinavlarina hazirlanin, adli tatilde cok cok dinlenirsiniz. 3 senede bu kadar bunaliyorsaniz 30 senede psikolojik destek almak zorunda kalirsiniz. Simariklik yaptiginizi dusunuyorum

Cevap veren herkese çok teşekkür ederim, geç oldu ama tek tek okudum, çok sağolun.

Bende sizi çok iyi anlıyorum, su an biraz ara verdim işe biraz saglıkla ilgili seyler biraz da Baska seyler, fiziken o kadar iyi geldi anlatamam. Biz uzun saatler tüm gün ayakta calısıyorduk Herneyse sanki kendime geldim. Çalışırken hiçbir işim yetişmiyordu bekar oldugum halde. Ben sosyal Bi insanım. Sinemaya, tiyatroya, arkadaslarımla bulusmaya gidemezsem mutsuz olurum. Ama calısırken tek izin günü ile maalesef cok az sey yapabiliyordum. Endüstri mühendisi Bi arkadasım var onunla da konusuyoruz. Kız cok iyi bir okuldan mezun ama yaptığı işten mutsuz Aynı sizinki gbi hayatını etkiliyor. Enerjisi cekiliyor. Yanlıs tercih yaptığını düşünüyor. Şimdi ona da size de tek birsey söyleyebiliyorum. Çalısmak zorundaysak cok düşünmeden bu sadece bir iş bakıs acısı ile kurcalamadan, keske öğretmen olsa idim keske bunu okumasaydım demeden hayata devam etmek. Cünkü bu sizi sadece demotive ediyor. Olayı zorlastırıyor yani. Kaldı ki bence insanlar birsey yapmadan evinde de oturabilir. Üretken olmak güzel elbette ama evinde de üretebilir aynı kişi. Bizim toplumun değişik yargıları var (bende 3 üni bitirdim aöf ile beraber) AA o kadar okudun, calısmayacak mısın. Annem bile böyle söylüyor. Çalısma hayatı gecmişteki gbi değil gercekten. İnsanlar cok zor, yönetimden baskılar var sürekli.

Eşim yarı yıl tatilinde evdeydi ama hamile olduğum için evdeki işlerle ilgileniyordu, sağolsun ev işlerini düşündürmüyordu bana. Sonuçta yarı yıl ttaili, yaz tatili ona tanınmış bir hak. Az buçuk kıskanıyorum ama okul zamanı yorgunluğunu düşününce dinlenebilmesine seviniyorum. Hem evdede yardımcı olduğu için işime de geliyor

Kızlar öncelikle kusura bakmayın ben muhasebede çalıştığım için ocak ayı yıl kapatmayla her gün mesaiyle geçiyor, cevap yazacak vakit bulamadım şimdi herkesinkini tek tek cevaplıcam

bende işletme okudum ve muhasebe bölümünde çalışıyorum bende. bence siz muhasebe bölümünü sevmiyor olabilirsiniz. işletme okuyanlar başka departmandan da çalışabilir. departman değiştirin mesela. bunun için başka iş bakmanız gerek veya aynı işyerinde açık departman varsa uygun geçiş yapın. bende ilk müşteri hizmetlerinde çalıştım baktım insanlarla uğraşamıyorum çabuk sinirleniyoru,. bıraktım. muhasebe de iş buldum. şuan memnunum. seviyorum muhasebeyi. işinizi sevmiyor olabilirsiniz yada işyerinizi.

Konu sahibi mesajın aşırı uzundu alıntılayamıdım Ama veli sorunu ne ki demişsin çünkü sen hiç annesinin oğluşu her şeyin en iyisine layık olan biricik ebrarsucanların velileriyle tanışmamışsın diyorum Sınıfta a desen z dedi deyip çarpıtıp her konuyu şikayet malzemesi haline getirenler var Diğer konuları ise T tivoli26 çok güzel açıklamış Şu an bana deseler öğretmenlik mi devlet su işlerinde sabah 8 akşam 5 çalışmak mı desen Devlet Su işlerini tercih ederim Ama herkesin kendi hayatı istediğin öğretmenlik ise formasyon alıp geçiş yapmayı araştırırsın Ceyl_an Bolluk, bereket, aşk 💚 tek ayak

Dünyada kolay iş yoktur ki zaten de herkesin öğretmenliği kolay sanması da sıktı artık.

bir an konuyu ben actim sandim o derece herseyi ayni nerdeyse :) ben de 5 yillik memurum. acayip nefret ediyorum isimden. bi de hergun tartisma kavga odayi terketme guvenlik cagirip saygisiz vatandasi odadan cikartma gibi durumlar ekstrasi. ayrica ogle yemegi yok. ve evim cok uzak buyuksehirdeyim. is arkadaslari desen al birini vur otekine. dusmanimin basina vermesin oylelerini. sirf isten nefret ettigim icin cocuk sahibi olup ucretsiz izne cikip kafami dagitmak istedim. cok sukur 4 aylik bi cocugum var. yaklasik 6 aydir evdeyim oyle keyifli ki. bir sene daha evde olacagim insallah. eger sartlarini degistirme sansin yoksa kendini mutlu edicek baska seyler bulman gerekiyor. ben cocukla kafamin mesgul olmasini sectim. sen belki cesitli kurslara aktivitelere katilirsin esinle ya da tek. ya da cocuk. malesef piyasa belli bi isten cikip da istedigimiz gibi is bulmamiz cok zor :)

SiZde aynı beni anlatmışsınız Benim de bulunduğum şehir şartlarına göre çok iyi sayılabilecek işim var 8:30 17:30 çalışma saatleri Hafta sonu tatil 12 yıldır çalışıyorum 4 yıldır evliyim Ama bende evde durmak istiyorum İş çıkışlarında 5 dk erken evde olmak kar geliyo bana Hafta sonu evden çıkasım gelmiyor Evden çıktığım zaman sanki tatil yapmamışım gibi geliyor Evlendiğimden beri pek yemek yapmadım Genelde aperatif şeyler ya da annelerin gönderdiği yemeklerle 4 sene idare ettik Çünkü iş psikolojisi evde iş yapasımı engelliyor Çok saçma ama öyle malesef Artık evimde kocamı beklemek ona her gün farklı yemekler tatlılar yapmak hazırlık yapıp misafir çağırmak istiyorum Temizlik yapıyım tüm dolapları indirip tüm kıyafetleri nevresimleri ütüleyim istiyorum Evimde ibadetimi rahatça yapıyım istiyorum Nankörlük yapıyorumdur belki de Yine de çok şükür Ama bunları hissediyorum elimde değil Çalışmak zorundayım Yarın işe gidilir mi yağğğğğğ

Aslnda sarma da oluyor dolma da Eve 17.20 de geldim Menüde pazı sarma ve fırında et vardı Fırını açtım o ısınırken üstümü değişip elimi yıkadım vs eti terbiyeledim Pazıları hazırladım içini vs Pazı küçükmüş iç arttı Buzluktan yaprak çıkardım Eti fırına pazıyı ocağa attım Yaprakları onlar pişerken sardım Son beş dakikada sofraya salata meze vs ekledim Arada gidip ev ahalisi ile muhabbet de ettim Yemeği yedik Oğlumla derginin verdiği oyunu oynadık o ödev yapıyor ben de irmik helvası kavuruyorum Eve geleli iki saat olmadı ama bu akşamınki de yarının yemeğinin temeli de hazır Ama ben 40 yaşındayım ve çocuğum var Konu sahibi Hayatın başında iki kişi herşey ile doyar Bunun için canını sıkmaya gerek yok diyorum sadece

Merak ettiğim için soruyorum yanlış anlamayın lütfen, asgari ücret arttı bu fiyatı veremezler diye düşünüyorum bi yanlışlık mı var?ben de bi süredir işsizim ama asgari ücretin yükseldiğini okumuştum

Evlilik tazminatını alıp çıkabilirsin. Bir kaç ayda işsizlik. Buarada dinlenmiş olursun Tekrar iş bulma imkanın varsa tabi

işletme düşük puanlı mı? iyi üniversitelerin işletmeleri tıp kadar nerdeyse. iyi üniversitelerin işletmelerinden mezun olanlar uluslararası firmalarda marketing de strategy de çalışıyor hep.

Maddi yönden eşimi zor durumda bırakmak istemediğim için ayrılamıyorum maalesef ve uzun süre daha çalışmak zorundayım.

Herkesin dediği gibi siz sadece cicim aylarını gecirememissiniz ayrıca eşinizin imkanları sizi cezbediyor. Ama keşke size verilen imkan bende olsa.. nerdeeee Bende günde 9 saat çalışıyorum Hemde çift vardia Sabah 8:15 _17:30 Akşam 13:45_22:30 araları birer hafta değişiyor ve işimde egoist mı sapık mi yoksa hadsiz vs vs mı ararsin ve üstüne üstlük herseyi de biz yaparız Ne bu meslek... kasiyer... Adı öyle fakat mutfak da yemek yenir sırayla kızlar yıkar çay hazırla gibi bulaşık da dahil Wc lavabo temizliği bizde Ürünlerimiz depoda orayı düzelt Extra raflarimiz var kasa hariç oralara ürün yerleştir sil temizle gelen ürünleri ayarla gibi. Depodan kucakta ürün çıkar Yetmez bu soğuk havada kasanın orada isitici yok klimayı para gitmesin diye actirmazlar. Daha neler neler.. Haa sizde elbet kendinizce yoruluyorsunuz bikiyorsunuz ama işiniz şükür iyi Sadece biraz fazla iyi ve kaliteli zaman geçirin. Belliki evlilik de yormuş sizi.. Haa ekleyeyim uyuz bir koca ve dünya tatlısı bir de oglusum var.. eve gelince boş vakit yok anlayacagin borcda girtlaga kadar Allah herkese kolaylık versin.. Sabır edin. is arayın iyi hoşunuza giden. Bulunca burdan çıkın oraya başlayın

Aslinda siz evde olmaktan hoslanan bayanlardansiniz bence. o yuzden biraz da bu kadar sikiliyorsunuz. evet bence ohretmenligin en guzel yani tatili. ama teselli olmasi icin kotu yonlerini yazsyim.6 ya kadar calismiyoruz ama yoruculugunu sadece bu isi yapanlar anlar. kafan bitiyor zaten ve cidden bedenen de cok yoruluyorsun. bir veliyi veli katilimi icin cagiriyorum yarim saat sinifta kaliyor suratindan belli oluyor zaten kotu oldugu. cikarken hocam size allah sabir versin ben yarim saat duramadim burda diye kacarak gidiyorlar:) zaten velilerle ugrasmak ayri bir dert gercekten yipratici. Hastanede cocuk gelisimci arkadasim var aksama kadar calisiyor ama inan oturmaktan yoruluyorum sıkılıyorum diyor. yani belki ogretmen olsan da dayanamazdin. cunku gercekten sen en cokda evde olmayi sevenlerdensin. belki is degistirmek istiyorsan su olabilir. yuksek lisans ve doktora yapip universtiye gecmeye calisbilirsin. hatta yapabilirsen doktora olmadan da okutman olarak falan girersin belki. olmazsa buna ugras

Çalışma isteğiniz körelmiş nerde olsanız aynı duyguyu yasayacaksınız

Geldim :) hep daha iyi de gözümüz. Bu imkanları bulamayan niceleri var.

bir magazada mudur yardimcisiydim sabah 9 da is basi yapar cogu zaman kapanisa kadar kalirdim yada 1 de gider 10 a kadar calisirdim surekli ayaktaydim ve yogun tempolu calisiyordum yinede ozledim A

Butun gun bagrisan, itisen, ortmenimmmmmm Ali sacimi cekti diyen bebeleri cekeceksen buyur tutmuyorlar seni konu sahibesi kariyer degisikligi yap. Istemiyorsan calisma, -kadin olmakla tam gun calismanin ne alakasi var zaten anlayamadim- calis, calisma ne yaparsan yap ama milletin meslegini kek diyerekten kucumseme. Ogretmen olmadigima ayrica mutluyum butun gun cocuk ziriltisi dinle sonra da ama onlarrrrrrrrin 3 ay tatili var seklinde tatava dinle... cekilecek dert degil.

En azından bir işin var canım. Evlenmeden önce 1 yıl çalıştım sadece ve şartları çok kötüydü iş yerimin. Nefret etmiştim o derece ama şimdi orayı bile özlüyorum. Bende çok pişmanım yanlış tercihlerimden dolayı ama yapacak birşey yok. Şimdi KPSS ye hazırlanıyorum. Senin işin çalışma saatleri memurluk gibi hafta sonu da tatilmiş bence değerini bil.

mesela boğaziçi işletmeye girmek için full yapıosun bi de üstüne böbreğini fln vermen gerekiyor:)

Bu kadar bezdinse bırak yeni alanlara yönel.. Seni oraya mecbur mu ettiler ki? Daha yaş 24! millet o yaşta üniversiteye yeni giriyor.. Biraz silkeleneip yeni alanlara yönelmen lazım. Burada ne kadar dert yansanda bişey değişmeyecek.. Değişimi denemelisin!!

Biraz dişini sıksan belki bi kaç seneye eşinin durumu daha ii olur toparlarsınız sende işten çıkarsın olmadı. Ya da farklı bir sektörde part time iş denesen öğrenci işleri mesela. O kadar okul okudum bunları mı yapıcam deme part time bi işle hem kendine zamanın olur hemde para kazanırsın. Ben çok daha iyi bir bölüm okudum 4 sene çalıştım ve şuan kendi isteğimle 8 9 aydır çalışmıyorum. Sevmiyorum çalışmayı. Sen okudum çalışmak zorundayım diye düşünme illa. Ben 6 sene okudum ama canım çalışmak istemiyo çalışmıyorum. Çalışıp aşırı mutsuz olmaktan iyidir. Cesaretin olsun biraz canım

9-18.00 hafta sonu tatil bence şartlarınız özele göre iyi.

Bence sizin durumunuz daha iyi. Hiç özenmeyin. Benim kuzenimde çok zengin biriyle evli, adamdan bir şey istiyor ne gerek var cevabı alıyor ve öğretmendi mesleğini bıraktı. Biz şok olmuştuk. Branş ögretmeni idi rahattı ama bıraktı. O yakınlarınızın da çok rahat olduğunu sanmıyorum. Bir laf işitirsin sonra altından kalkamazsın. Mutsuz evliliktense mutlu bekarlık yeğdir. Bende bekarım geçmişteki taliplerimden birini kabul etseydim mutsuz olurdum. Kendi paranızı istediğiniz gibi harcamak güzel oluyor..

4.5 yıl böyle monoton ve bana hiçbir katkısı olmayan bir işten sonra çok radikal bir değişiklik yapıp işi gücü bırakıp yüksek lisansa başladım. İlk zamanlar çok mutlu ve severek çalşırken şu an ömrümden ömür gidiyor o masanın başına oturup iki satır yazı yazmak için. Ben de annem gibi gün gün gezmek, çocuğumla parklarda paten kaymak istiyorum sanırım çalışmak bana göre değil :/

16 yıllık öğretmenim. Farklı iki okulda çalıştım. İlk çalıştığım okula ulaşmak için kar kış 1,5 saat yol gittim sabahın köründe. Şu anda çalıştığım okul ikili eğitim ders saat.7.00 de başlıyor.. yetişmek için 5.45 te kalkıyorum. Yıllardır her sabah 5.45 te kalkmak bitirdi beni. Kurslar toplantılar seminerler eve saat 4 te geliyorum. Bu arada maaş az olduğu için mecbur haftasonu kursu da alıyorum. Haftanın 7 günü okul var yani. Ama Allahtan haftasonu kurslar 8.30 da başlıyor. 7 de girdiğim okuldan 15.00 da çıkıyorum.. Öğle arası yok, tenefüsler 10 "dk çoğu zaman tenefüsleri önceden planlıyorum..2. Tenefüs çay içicem, 3. Tenefüs fotokopi, 4." tenefüs tuvalete gideceğim diye ama ya öğrenci geliyor ya idare benim tuvalet yalan oluyor. Nöbetçiyken hiç anlatmayayım. Hele günümüzde yumruklarımı sıkıyorum sinirimden. Çocuk kapıya tekme atıyor nöbetçisin ve o kapıdan sorumlusun çocuğu ne yapıyorsun diyoruz ben böyle açıyorum kapıyı diyor. Yada ders anlatırken 8. sınıf öğrencisi almış eline krakeri tostu yiyor. Oğlum ne yapıyorsun. Açım, aç mı gezeyim diyor. Kızıp kaldırtıyorsun yiyeceği masadan hop ertesi gün müdür çağırıyor veli şikayet etmiş. Çocuk çok açmış ben derste yemesine izin vermemişim. Bana da deseler ki böyle sessiz bir ofis. Sabah 8 iş başı öğlen arası, istediğin zaman tuvalet, çay, kahve, bağırmak yok, bedensel yorgunluk yok, aynı lafı 50 defa tekrar etmek yok hemen geliyorum derim. Aslında hep başkalarına özeniyoruz. Aynı durum bende de var. Bazen ev hanımları ne şanslı diyorum bazen bankacılar, bazen ofis çalışanlarıni ama aslında mutsuzluk, bıkkınlık beynimizde. Hangi mesleği yaparsak yapalım bir süre sonra aynı duyguları yaşayacağız

Sizi çok iyi anlıyorum. Yakın zamanda işten ayrıldım ben de. Her gün çile gibi geliyordu, sabah kalkıp işe gitmek gün içinde orda olmak zorunda kalmak vsvs. Ama benim şansım iş arkadaşlarımı seviyordum. Güzel bi ortam vardı ama kendimi asla geliştiremeyeceğim bi işti. Bir süre sonra Zaman kaybı gibi geldi bana, sadece para için çalışıyordum yani. Bence siz bütün herşeyi artısıyla eksisiyle düşünün. Hangi taraf ağır basarsa ona göre bi karar alın. İşten ayrılınca bu sefer de evde sıkılabilirsiniz zaman geçiremezsiniz. Ne güzel arada erken çıkıp kendinize zaman ayırıyormuşsunuz benim öyle bi şansım hiç olmadı mesela. Bana söyleselerdi of ya kim uğraşcak derdim ama şu an bu fikir çok mantıklı geliyor, ikinci üniversite okumak istiyorum kesinlikle. Siz de bunu düşünebilirsiniz hem kendi istediğiniz bir bölüm olur. Kazandğınız okulu düşününce sizin için öğretmenlik kazanmak çok zor olmaz diye düşünüyorum. N

Öğretmenlik kutsal meslek ve ayrıca tatilleri de çok Ben de imreniyorum Ama atanamayan çok öğretmen de var Yani öğretmenlik okusan belki de atanamiycaktin Bunun dışında şu açık ofis konusunda o kadar haklisin ki... insan işine odaklanamiyor resmen Gene de işten çıkma kararını vereceksen çok iyi düşün derim... eksileri artıları neler iyice bakmak gerek

Bence eşiniz de öğretmen oldupuniçin onun sahip olduğu imkanlara imrenmişsiniz Özel sektörde daha erken çıkmanız ya da daha uzun süre işin almanız mümkün olmayacak. İsterseniz işten ayrılıp bir süre sonra başka bir iş ararsınız. Bu sürede kafa dinlersiniz. Devlette de alanınızla ilgili atamanız olsa 5te çıkacaksınız. Tatiliniz de 20 gün olacak...

isten ayrilsaniz evde skilirsiniz emin olun calismaya alismis insan evde duramiyor ben 12 sene calistim 4 senedir maalesef evdeyim koskoca 4 sene gecti hala calismadigim icin icim yaniyo sabahlari kalkmayi ise gitme telasini herseyi okadar ozledim ki

Yaaa yemin ediyorum aynı bu saydıklarınızı istiyorum Allah inşallah imkan verir herkese gönlündeki işi, ya da gönlündeki gibi evde oturmayı nasip eder amiiinnnnn

Kızlar biraz uzun ama lütfen beni motive edicek bişiler söyleyin çok kötüyüm, biliyorum çoğunuz beni taşlıcaksınız ama ben bir kadın olarak tam gün çalışmaktan nefret ediyorum. 3 yıldır çalışıyorum ve ruhum sömürülmüş gibi hissediyorum resmen. yıllarca ders çalıştım en iyi okullarda okumak iyi bir gelecek için ama bunu için mi çabaladım diyorum kendime hep. 18 yaşında cahilce verilmiş bi karardan dolayı sevmediğim bölümlerden olan işletme okudum, hem de o zamanın en iyi okullarından ankara mülkiye'de. öğretmenliği küçümsüyodum o yaşlarda halbuki çok rahat okuyabilirdim cahillik işte, şimdi eşim öğretmen işini o kadar severek yapıyor ki çok kıskanıyorum. herneyse üni bitti, kpssye hazırlanma sürecinde annem bi takım sağlık sorunları yaşadı ve çok iyi puan almama rağmen kurum sınavlarında başarılı olamadım, o şansım da öyle çöpe gitti. okuduğum bölüme hiçbi zaman ısınamamıştım zaten. iş aramaya başladım, şans eseri gene devlet gibi herşeyi düzenli olan bi kurum başvuruma geri döndü, sabah 8buçuk akşam 6, haftasonları tatil ve yeni mezuna göre çok iyi bi maaşla işe başladım. maddi yönden memnunum ama inanın çok mutsuzum. muhasebe departmanındayım işler çok sıkıcı. yıllarca sabah 9 akşam 6 çalışmak tüm enerjimi bitirdi bu rutin. nefret ediyorum artık işyerindeyken her an orda olmak istemediğimi düşünüyorum. bi de bu sene evlendim, eve gelmem 7yi buluyor, eşim öğretmen benden erken geliyor evin çoğu işi onda olmasına rağmen ben yoruluyorum ya. evimin hiç tadını çıkaramadım evlendiğimden beri. sürekli her şeyi koştur koştur yaşıyorum hele pazar geceleri nefretlik. evimi aşırı özlüyorum. geçen raporluydum 3 gün, hiç evden çıkmadım yemekler yaptım tatlılar yaptım oturdum rahat rahat tv izledim inanın o kadar mutlu oluyorum ki evimde. en azından 4-5 gibi çıksam her şey daha güzel olacak ama bıktım ya. bazı günler izin alıp erken çıkıyorum haftaiçi boş boş dolaşmak market gezmek bile o kadar zevkli geliyor ki. bazı günler rutin kırılsa mesela 2-3 saat haftaiçi boş vaktim bile olsa çok mutlu olucam ama yok bu rutin beni bitirdi. ee çık o zaman diyeceksiniz, yeni evlendim eşimin maaşı çok iyi değil mecburen çalışmak zorundayım ve herkes yıllarca beni okudu etti çalışmak istemiyor diye baskılıyor, yok boşuna mı üniversite okudun bilmem ne, işten çıksam tüm arkadaşlarım dalga geçer ailem tarafından boşuna mı okuttuk diye taşlanırım. yanlış bölüm okumuşum napabilirim? çalışmayı sevmiyo değilim ama tam gün olmuyor ya, yarım gün vs çalışmak biraz daha erken çıkmak istiyorum sadece. eşim öğretmen şu an sömestr tatilinde mesela kendimi çok suçluyorum öğretmenlik okumadım diye, 2 haftalık tatil başka hangi işte var ya? ve yazın 2 ay daha tatil, insan tamamen yenilenir enerji depolar ama benim sadece 14 gün tatilim var. işim kurum ve maaş olarak çok çok iyi yerinde olmak isteyen binlerce insan var diyolar kime derdimi anlatsam. ama nefret ediyorum her an her saniye, işyerim açık ofis benim masamda tam ayak altında, sürekli bi gürültü sürekli birileri geçiyor yanımdan, ekranım herkese açık, arkamda müdür oturuyor zaten dorudürüst internete bile bakamıyorum çok bunalıyorum çok saniyeleri sayıyorum, iş arkadaşlarımla kafa yapımız çok farklı, iyi anlaşıyoruz ama sadece iş arkadaşlığı yani, kendimi oraya ait hissedemiyorum olmuyor. devlete girsem gene aynı çalışma saatleri hem de kpssyi kaldıracak enerjim yok, tekrar bi üniversite okucak ne maddi ne manevi gücüm de yok, napayım ben kızlar depresyonun dibine doğru sürükleniyorum ya? tek istediğim biraz daha az çalışma saatleri ve mutlu hissedeceğim bi ortam ya:/ bakıyorum mesela benden düşük puanla hasbelkader bi yer tutturan laborant, okul öncesi vs öğretmen arkadaşlarım vs inanılmaz rahatlar 3-4'te işleri bitiyor. Haftaiçi koşturmaca olmadan evde rahat rahat uyuyup kahvaltı edip takılmayı, market dolanmayı bile özlüyorum, 27 yaşındayım sanki hayatım işe girdiğimde yani 24 yaşımda bitmiş gibi hissediyorum, çok özlüyorum o zamanlarımı.. onca okumaya karşılığı bu mu, benim hayatım böyle mi geçecek?lütfen bana akıl verin

bi ogretmen olarak isimizin bu kadar basite alinmasina uzuluyorum. sizin saatleriniz uzun ama emin olun bizim kadar yorulmuyosunuzdur. sinifta en az 40 ogrenci oluyor ve onlarin hepsini ayni anda susturmak ne kadar zor biliyo musunuz. lisedeyim ve hepsi ergenlik caginda hepsini ayni anda mutlu etmek yetmedi bide ders anlatmak, onlari susturmak, dersi dinlemeleri icin ortam olusturmak, derse bi dk gec kalsan acaba baslarina bisey gelir mi diye kosa kosa derse girmek. o tatil az bile bence yasamayan bilemez. teneffustede rahat yok ya soru soruyorlar ya baska sorunlar canimiz cikiyor.

Ya bi an dedim ki acaba konuyu ben mi açtım Türkiye'nin en iyi okullarından birinde okudum, yükseğimi yaptım, yabancı dilim hatta dillerim var, çok çok güzel bir işim ve maaşım var FAKAT ben evimde oturmak istiyorum Herkes istediği kadar eleştirebilir ama haftada iki gün okula gidip kalanında spora, kurslara gidebildiğim, rahatça şehir dışı programı yaptığım, gezip tozduğum ya da günlerce kıpırmadan evde oturduğum zamanları özlüyorum ben arkadaş. Napıyım Şu an markete bile öğle arası iş yerinin oralarda gidiyorum ki çıkışta zaman kaybetmeyeyim. Ya vallahi bu tembellik de değil. Ben haftasonu bile en geç 9'da kalkan, asla boş duramayan, o kurs senin bu yardım derneği benim koşturan bir insanım. Evde oturduğum dönemlerde bile bir sürü hobinin yanında bir de çeviri yapıyordum. Ama çalışma saatlerimi kendim belirliyor, işime gücüme bakıyordum. Şuan keşke boş vaktim olsa mesela turşu kursam, reçel yapsam, bir gün hiç denemediğim bi yemeği yapsam diye hayaller kuruyorum Lakin hayaller mantı açma, hayatlar haşlanmış makarna... İhtiyacım olmasa gene evde sembolik miktarda bir para için çeviri meviri yapar, derneklerde kurslarda dolanır, evime de gönlümce vakit ayırırdım. Çocuklar olacak elbet, onları kendim büyütürdüm. Bir parçacık iznimi çocuğa mı temizliğe mi eşime mi kendime mi ayıracağım diye kara kara düşünmezdim. Ben böyleyim ama bir arkadaşım mesela hiç madden ihtiyacı olmamasına rağmen evde duramıyor, çalışmak istiyor. Onu da anlıyorum. Ama kendimi de anlıyorum. Sözün özü Allah herkese gönlüne göre versin. Bana da inşallah bahçeli bir evde domates yetiştirmeyi, toprağa dokunmayı, su böreği açmayı falan hdjdjdj

Ben 23 yasimda hem evlendm hem 4. üniversitemi okudum. Hatta bugun de mezun oldum :) simdi ozel bir okulda ogretmenim. Benim de calisma ssatlerim 9/5 ama okulumu seviyorum. Ucretli ogretmenlik yaparken calisma saatim azdi ama maasimda azdi yetersiz hissediyordum kendimi. Simdi işimin süresi uzun maasimda cok fazla degil ama okulu sevdigim icin guzel geliyor hersey. Bence işten çıkmaktansa iş degistirmeyi denemelisin. Evi ozlemenin ne demek olduğunu bende biliyorum. Ilk evlendiğim sene calisiyordum evime vedalasip giderdim işe 2 senedir evdeydim ve calisma hayatini o kadar ozlemisim ki evde oldugum gunler bunaliyorum simdi. Çalışan insan evde yapamaz hic dusunme işi birakmayi.

Bende kucuk yasta is hayatina atilmis ve 10 sene calismis biri olarak soyluyorum calisirken senin gibiydim yalandan hastayim diye izin alir aval aval dolanir mutlu olurdum ama 4 senedir evdeyim inan biktim evde olmazktan hatta diyorumki biri bana is verse essek gibi calissam hatta azarlasa bitmedimi die okadar ozledim calismayi anlatamam bazen gorumcemde biktim diyo diyorum gel 1hafta bak cocuklara ben senin yerine calisayim parada istemiyorum okadar yani dusun.. Aman aman isinin kiymetini bil inan evde durmak cok sıkıcı ssuan nekadar sana cazip gelsede oyle deil keske ben calissam senin yerine.

Herkese dışarıdan bakılınca diğer iş kolay geliyor kedi uzanamadığı ete misali elimizdekinin kıymetini bilmiyoruz. Öğretmen olan abim mühendislik okuyup öğretmenlikten istifa etti diyeyim siz anlayın:) Siz de abim gibi girin sınava öğretmenlik kazanıp atanın geç değil hiçbir şey için daha 27 yaşındasınız gayet okuyup atanırsınız o zaman dimi:))

ben memuru, ablam da öğretmen. beni her gördüğünde keşke memur olsaydım diyor. Çocuklarla uğraşmak zor. gürültü çok, bir de öğretmek çocuklara daha da zor. herkse beceremez bunu. belki öğretmen olsaydınız keşke olmasaydım derdiniz. Mesela ben de öğretmenlik yapamazdım. Aceleciyim. Öğretmenlik sabır gerektirir. Bence başka işe girme imakanınız varsa öyle deneyin.

işletme gibi bir düşük puanlı bölüm derken.? işletme okuyup çok iyi yerlere gelen insanlar var. lütfen bilip bilmeden yorumlar yapmayın.

Bugün bir başka konuya daha yazdım, insanoğlu ulaşamadığının hayranı, sahip olduklarının ise nankörüdür. Bu hepimiz için geçerli çoğu zaman elimizdekilerin kıymetini bilmiyoruz. Uzun yıllar okul öncesi öğretmenliği yaptım. Fen-Edb. Fak. Matematik bölümü terkim. Okul öncesi lisans üzerine, kişisel ilgim nedeniyle ve mesleki gelişim sağlayacağını düşündüğüm için PDR yüksek lisansı yaptım. Öğretmenlik kendini vererek, sabır ve şefkatle yapılması gereken bir meslek. Eğer çocuk ve insan sevmiyorsanız, yeterince sabırlı değilseniz, bu iş zaten size göre değildir. Şu anda size çalışma saatleri ve tatilleri nedeniyle cazip gelen öğretmenlik, belki işin içine girince öyle gelmeyecek size. Denemeden, yaşamadan bunu bilemezsiniz. İlle sektör değiştirmek istiyorsanız, mesleğinize faydası olacak başka bir alanda yüksek lisans yapabilirsiniz. Üniversitelerin yaşam boyu gelişim veya kariyer merkezlerinde güzel bölümler var, sertifika sağlayan, onları araştırabilirsiniz. İşletme mezunları sıklıkla 'koçluk' sektöründe çalışıyorlar, öğretmenliğe yakın ve esnek mesaili bir iş, profesyonel koçluk eğitimi veren şirketleri inceleyin isterseniz. Son olarak elimdeki imkanları kaybedersem; beni ve hayatımı, kısa ve uzun vadede, nasıl, ne derece, ne şekilde etkiler? diye yazılı bir analiz yapmanızı tavsiye ederim.

Siz bir öğretmenle evli olduğunuz için bu psikolojiyi yaşıyorsunuz. Eşiniz size yardım ediyormuş, ne güzel. Eşinizin öğretmen olmasının avantajını yaşıyorsunuz. Bir öğretmenin çok fazla tatilleri olduğunu, daha iyi dinlenebildiğini düşünebilirsiniz ancak onca çocukla siz uğraşabilir miydiniz? İşinizde mutsuz olduğunuzu söylüyorsunuz ancak siz kendinizi işe adapte etmeye çalışmıyorsunuz ki. İş yerindeki arkadaşlarınızla bir akşam kahve içmeye çıkın. Bir sabah arkadaşlarınıza kahvaltı götürün. Kaynaşın bir şekilde. Sizin kafa yapınıza uymuyor diye arkadaş edinmiyorsunuz resmen. Asıl sizin kafa yapınıza uymayan kişilerle arkadaş olun ki farklı bakış açıları görmek sizin de ufkunuzu genişletsin.

Sizi anlıyorum ben de bi süredir sevmediğim bi işteyim. Ortamım sıkıcı kafama uygun yakın arkadaşım yok. Severek gitmiyorum uyanmakta zorlanıyorum. İki sene önceki yerimde sabahları severek uyanır işe severek giderdim ortamım güzeldi. Çalıştığımız yeri veya işimizi değiştirmediğimiz sürece bu durum düzelir mi bilmiyorum. Benim de nefes alıp dinlenmeye ihtiyacım var. Yalnız olmadığınızı bilin diye yazmak istedim...

kolera9, çok iyi anlıyorum seni. Tüm gün çalışmak bence bir kadının yapısına aykırı zaten. Her yönden baktığında. Kadın çalışmalı ama süresi çok önemli. yarım gün ya da bilemedin en kötü 9-5 çalışmalı. Mazeret tatilleri fazla olmalı. Çocuklarına daha fazla vakit kalmalı. Sana tavsiyem yaşın çok gençken, bu durumu değiştirebilmen. Oraya ait değilsen, mali müşavir olup kendi işini kurabilir, home office çalışabilirsin. Daha esnek, daha serbest olursun. Kpss de 30 yaş üzeri atanan o kadar akrabam var ki, teyzemin kızı; 45 yaşlarında, inanır mısın? Devlet kurumuna atandı. Çoluk çocuk yeniden bir düzen kurmaya çalışıyolar

güzel planlama. evet maalesef bize kodlanan işleri yapmadığımız için kendimizi 'beceriksiz' hissediyoruz. Çalışan kadının evi temiz de olur, yemeği de olur bence. Sarma olmaz da, çorba salata olur. misal, tepsi tepsi börek açmasak da, burda çoğu kadın istediği zaman 2 dk. kek çırpabilir bence.