Ya 5 sene once esim bana agzina gelen hakareti, kufuru etti de salai bir sunepe gibi ona yalvardim, agladim, milyonlarca kez ozurler diledim, sirf var ya beni ortada birakmasin korkuma. Cok ozguvensiz biriydim, cok eziktim, nisandan donup evde kalmaktan cok korkuyordum, esimi nimetten goruyordum, esim okumus atanmis muhendis idi, ben atanamamis ogretmendim, ezikligimle beni birakmamasi icin cirpindim. Anneme, kardesime, babama ne hakaretler hatta kufurler saydi ben sunepe gibi bunlari gormeyip de ona hala ve hala yalvardim ve ozurler diledim. Allah im ne aptalim. Cektiklerimin bir sn sinin bile acisi gecmedi, bir sn sini bile unutmadim. Imtikamimi, hirsimi hala alamadim 5 yildir. 3nity

ayrılırdım sanırım

Senin gibi bir cift vardi tanidigim almanyada yasiyorlar kadin adamin yeni evliykenki yaptigi saygisiz davranislari aklindan atamamis unutamamis ve her kavgada hep dile getirmis sunu ettin bunu ettin diye bu arada bunlarin torunlari var.. kac yillik evliler yani. neyse bunlar almanyanin en iyi yabanci psikologuna gittiler avrupadan her ulkeden adamin depresyondan en ciddi boyutta hastalari var. yakinim olan adam anlatiyor bunlari. yani kuzenim. neyse uzmanin dedigi sey su. sizin yapacaginiz iki sey var. ya unutacaksin gecmisi bugune getirmiycen ya da bosanacaksin baska ucuncu yol yok demis.

Aslinda o zamanki zulmunu evlendikten sonra yapmadi, ama bir sene boyunca cok kotu zulmetti ya bir kisi tanimiyorum gelinlik giymis de o haldeyken tam da dugun gunu damat avazi ciktigi kadar, bir yerlerini yirta yirtaaa bagirmis benimki gibi. Yarim saat sonra da kahkalar ata ata oynadi hem de. Tam 5 sene gecti, bir anini bile kafamdan atamiyorum, elim de bos degil, cok yogunum, cocugum da var ama kendimi toparlayamiyorum, her kavgada yaptiklari ettikleri agzimdan taramali gibi dokuluyor, soylemeyeyim diyorum, susayim diyorum ama yapamiyorum, cunku icimdeler, kafamdalar, ve ben gercekten aci cekiyorum.

Yani aslinda bu da benim sorunum. Bakin ben kendimden bile sikayetciyim. Sikayetci olmaktan bile sikayetciyim. Sorunum sorunlarimin ustesinden gelememem.

Anladim. Aman umrumda degil ya, herkes kendi tarafina kendini aklar, otekini karalar, ayni yorenin insanlari degiliz zaten. Ben de zaten deli gibi oldum ya, deli degilim aklim yerinde, derslere hala kafam calisiyor cok sukur Ama kafaya takmaktan kafayi yedim.

Ya bosanacaksiniz ya da esinizi affedeceksiniz, baska bir yolu yok bunun. Acimasiz olmak istemem ama ben hem konulariniza hem de sizinle birebir konusmus olmamiza dayanarak ikisini de yapmayacaginizi dusunuyorum. Sadece sikayet etmeyi seviyor gibisiniz, buradaki diger pek cok kadin gibi. Gene de bir umut yaziyorum, bana kalirsa bir an once bosanmalisiniz akil sagliginiz icin.

Kendin etmişsin kendin bulmuşsun. Nişanın ilk dönemlerinde atmalıydın yüzüğü kafasına. Kendine kızman gerek eşine değil. Bundan sonrası için boşanırdım. Zaten konularından mutsuzluk ve umutsuzluk akıyor. Psikologa değil psikiyatriste gitmen gerek senin. Yani tıp fakültesini bitirmiş gerçek bir doktora.

Niye kendine bu kötülüğü yapiyorsun? Hayatindan yirtip atman gereken bir sayfa var seni tüketen yiyip bitiren yasanmisliklar var. Esini hayatindan cikarmadin surece bunun ustesinden gelmen zor. Mutlu olsaydın unuturdun o gunleri. Siler atardin. Dünde mutlu degildin bugünde anlasilan. Mutluluk senin hayatindaki tozlarin altinda kalmis arkadasim.

Madem unutamıyorsun yapılanları şuandada mutlu değilsen bosanmalisin bence

Boşanırdım

Haketmissin, kendi düşen ağlamaz... Her kendi kendine konuşan deli degildir hatta bilim adamları çoğunun çok zeki olduğunu söyler.. Bizim burda söylediklerimiz seni tedavi etmez.. iyi bir psikiyatr bul.. belki o ikna eder seni boşanmaya.. biz boşan dedikçe okuyup geçeceksin çünkü.. S Sismaniye

Ne Derek istediniz anlamadim. Giderli

Canım deli falan değilsin, içindekileri dışa vuruyorsun sadece, bir şekilde rahatlayacaksın. Tabi sen muhakkak bir dr a git, söyleyemediklerini bir zahmet saygıdeğer eşine söyle kus resmen içini, sonra boşa gitsin! Kv ve eşine de, de ki evet cinliyim, çarparım dikkat edin

5 yildir atamadim icimden, dun gibi hatirlarim yasadiklarimi. Oysa esim bana bagirdi cagirdi hayvan gibi yarim saat sonra dokture dokture kahkahalar ata ata oynadi ve herseyi o anda unuttu, soyledigimde de bir gr birsey hatirlamiyor, oysa yemin ederim neler neler yapti ya, bir ani aklimdan ve icimden cikmiyor. Ama ben unutamadim. Psikolaga gidecegim de faydasi olur mu? Zamanin cozemedigini o mu cozecek ya da ilac falan almam gerekir mi?

Sizin derdiniz kendinizle. Eşiniz şimdi melek bile olsa geçmez bu his. Vaktiyle kendinizi ezdirmiş olmanın pişmanlığını yasıyorsunuz. Ve unutamıyorsunuz. Ama anlamadığım 5 yıldır hırsınızı alamadığınız adamdan çocuk yapıyorsunuz. Her çocuk saglıklı bir anneyi hakediyor. Kendiniz için değilse de artık çocuğunuz için önce psikiyatriste bir gidin. Doğru karar verecek olduğunuz vakit boşanma veya devam etme kararı alırsınız...

Profesyonel yardim almanizi oneririm. Kendi basiniza halledemiyorsaniz eger bir uzman yardimi gerekiyordur belki.

Daha fazla uzatmabdr a git. burada sana kimse yardimci olamaz. senin gibibolmasa da annem de gecmise takik yasar. 55 yasinda bak senin kadar abartmamis olsa da bu takintilari nedeniyke hem kendinde hem de bizlerde ruhsalbyaralar acti ve simdi kendinde bizde bu yaralar fiziksel hastaliklara yol acmaya basladi.

Bu adami bosayin Ancak o zaman huzura erersiniz

Senin eski konularını da hatırlıyorum. Sen tam bir adım atamıyorsun güçlü durup. Mesela o düğünü yapmayacaktın. Adam sana rengini başta belli etmiş. şimdi de kendinden emin olduğun halde boşanamıyorsun. Bu şekilde pasif kaldıkça da kendini yiyip bitiriyorsun, başka yerden patlak veriyor. kendini yiyip bitiriyorsun dışarıya yansıtmadığın için. İçine dönüp kendin için bişeyler yapmalı ve kafanı rahatlatmalısın

Obejektif olmak istiyorum, esim yuzde yuz suclu degil tamam bu evlilikte, ben fazlaca eskiyi acip dokuyorum. Ama inanin o kadar zulmetti ki, neler neler yapti, yuzde birini hatta binde birini yasamayanlar nisan atiyor, ben cesaret edemedim. Korkaktim, ozguvensizdim yapamadim. Ama 5 yil gecti ve hala dun gibi icimde durur yasadiklarim, unutamiyorum, hala yeniymis gibi anlatip, bagirip cagirip, gecelerce yasadiklarima agliyorum. Kendi kendime konusuyorum. MissCherryBlossom

gayet açık neyi anlamadın yazamıcam bi daha . push ; 4

Bugun benim dogumgunum, tam 30 oldum arkadaslar :) Boyle guzel zamanlarda gurbetlik zor be. Hem de boyle dertliyseniz...

Kendi kendine konuşman iyi bir şey. Özgüvenini arttırır Hem de insanın en iyi dinleyicisi kendisi Seni rahatlatıyorsa ne güzel Sonuçta gerçeklerin farkındasın Hayali biriyle, bir şeyle konuşmuyorsun Rahatlamak için yapıyorsun bunu Diğer konuda da yardım almanın iyi olacağını düşünüyorum Hayat üzüntüyle takıntıyla geçmez

Sıze sıkıca sarılmak geldi içimden çok samımı yazmışsınız... Sorunuza gelince Boşanırdım.

Yeni yasinizi kutlarim. Dertli olmak da mutlu olmak da bizim elimizde, unutmayin. Isterseniz cok baska bir hayata yarin bile adim atabilirsiniz.

Yani aslinda durust olmak lazim cok cirkinlesiyorum esime karsi ben. Ama nasil zulmetti bana, neler cektirdi, icimden, gonlumden atamadim, sokemedim. Ilginctir sonra iyi oldu yani bir sene sonra falan. Iyi oldu derken, nisanlilikta yaptigi hicbir hareketini tekrar etmedi. O ara bir manyaklasti, bir gariplesti. Dedigim gibi ufacik tartismada kiyametleri kopariyorum.

hiçbiri senin sağlığından önemli değil daha ilerisi olmadan boşan bence de

Ya aslina sana yazacaktim onuuu

Psikologdan başkası yardımcı olamaz canım. Çok kötü şeyler hep içinde kalmış o yüzden kendinle savaş içindesin. Benzer bir şey yaşadım senin kadar olmasa da eşimin ailesinin yaptıklarını unutamadım hep içimde kaldı zamanla eşime yansıtmaya başladım bütün hıncımı ondan çıkardım bir sürü sorun yaşadık bu yüzden çok geç gittim psikoloğa 2yıl sonunda keşke daha önce gitseydim dedim 1aylık bir terapi ile aştım herşeyi. Kesinlikle iyi bir psikolog yada psikiyatr bulun zaman kaybetmeyin daha fazla 5 yıl çok uzun bir süre. Kendinle barışman lazım. Çok geçmiş olsun canım. Sormak istediğin olursa cevaplarım elimden geldiğince.

çok üzüldüm durumunuza bende hiç unutmuyorum geçmişi vs insanı ne kadar yıpratır bilirim düşünmekten hasta olduğum bile oldu lütfen yardım al ve aşamazsan ayrıl çok gençsin ömür böyle geçmez Alys

Güzel kız kardeşim. Bu adam değişmemiş. Hep öyleymiş sen anlamamışsın. Rol yapmış, elde edince de gerçek yüzünü göstermiş çiyan. Önce bu adamdan ayrıl. Ama senin cinlerle konuştuğunu sanıyor ya. Ben olsam bu adamı bir güzel korkuturdum da öyle ayrılırdım. Evet cinlerle konuşuyorum de de şu adamın bi aklını al bakalım :) Öyle gıcık oldum ki.. Kısaca önerim Aklını al Boşan Terapi al Yeni hayatına başla :)

Eski bi uyesiniz hatirladim. Bakin sizin unutmamaniz normal zira ben bile unutmadim esinizin yaptiklarini. sizin konulariniz degismez, sadece evlilik yiliniz ve cocugunuzun yasi artmaya devam eder. Siz karar verin yasamak istediginiz hayat bu mu? Ayrica kendi kendine konusma bir yere kadar normal olabilir insanlarin dikkatini cekecek kadari degil. Mihail Zoscenko

Arkadaslar merhaba, Size ciddi olarak ve objektif olarak kendi sorunumdan bahsedecegim, benzer durumda olan ya da cevresinde duyan varsa lutfen yardimci olun. Ben herseyi cok fazla kafama takan biriyim ama bu normal seviyede degil. Alinganlik degil, bana yapilan bir yanlisi, ozellikle de guvendigim, insan yerine koydugum birinin yaptigi yanlisi kafamda cok fazla buyutuyorum. Esimle evlenmeden once bir sene nisanli kaldik. O bir sene icerisinde esim yapmadigi iskenceyi birakmadi bana, saymadigi hakaret, laf, kufur kalmadi. Aslinda karakter olarak o seviyede kotu birisi degildi, onceden tanistigimizda oyle degildi, ama o yuzuk takildigi andan itibaren adam kafayi yedi resmen, bambaska biri oldu, bana ve aileme sacma sapan sebeplerden etmedik laf birakmadi. Ben nisanliyken hastanelik oldum, kalp carpintilari gecirdim ama nisani bozamadim, atamadim, iki kez doktora gittim, bir kez psikolog arkadasimla konustum ama olmadi, atamadim nisani. Ozguvenim yoktu, nisandan donmeyi bosanmak kadar kotu saniyordum o zamanlar malesef. Sonra esim son gaz bir de dugunde bana bagirdi cagirdi, bagirdi cagirdi avazi ciktigi kadar, uzerimde gelinlik varken, orda ben cok kotu oldum, bir an var ya beyin kanamasi gecirdigimi dusundum, omrumde duymadim, damadin geline bagirdigini. Ama dugunu bozamadim, evlendim. Kucuk de degildim, 25 yasindaydim, ama her yapilani sineye cektim ve evlendim. Arkadaslar bes senedir evliyim, esimin her yaptigi, her dedigi, her saydigi laf dun gibi aklimda hala. O kadar etkisinde kaldim ki psikolojik olarak bir anini bile kafamdan atamiyorum. Dugun kelimesinden, dugunlerden nefret ediyorum, sosyal medyada insanlarin dugun fotograflarini gorunce elim ayagim bosaliyor hemen, 5 yildir sadece iki kez dugune gittim, ikisinde de dugun boyunca agladim. Yani o kadar kotu idim cunku ben, gelinligim uzerime kefen oldu yemin ederim. Cevremdeki butun arkadaslarima nasil bir nisanlilik, nasil bir dugun gecirdigimi anlattim, herkes dinleyip hayret ediyor, herkes nasil nisandan donmedigime hayret ediyor, herkes esimin o zamanlar nasil bu kadar cirkin bir adam olduguna cok sasiriyor, bir kisi yok ya dugunde damadin geline avazi ciktigi kadar bagirdigi. Bunlari her kavgada esime soyluyorum, her kavgada ortaya dokuyorum, kavga daha da, daha da siddetleniyor, umrumda degil ama o kadar o anin etkisinde kalmisim ki ne yapsam icimden cikmiyor, birden agzimdan dokuluyor hersey, cunku zaten icimde yasiyor o acilar 5 yildir. Arkadaslar bir de ben o kadar kafayi bozdum ki, surekli kendi kendime konusuyorum. Yani bu normal seviyede degil. Boyle baya baya kendi kendime konusuyorum, el hareketleri yapa yapa hem de, sinirleniyorum, bagirip cagiriyorum bazen, bazen de yine yalnizken, araba surerken falan bagira bagira konusuyorum, hep kafama taktigim konulari ama, ya inanin elimde degil, deli derler boyle birine. Bunlar da hep esim yuzunden, arabada gidecegim yere kadar bagirip cagiriyorum esime Bir iki defa esim gordu, kaynanam gordu, ne yapiyorsun dediler, hic dedim, kv kizim senin aklinda var mi yoksa, ne bu boyle el haraketleri yapa yapa kendi kendine konusuyorsun dedi. Esim de cinlerle mi konusuyorsun falan dedi, ya o seviyede yani, kendime hakim olamiyorum. Cahil de degilim, master mezunuyum, ama kafaya takmaktan kafayi yedim, sinirlerim falan cok yiprandi. Esim falan umrumda degil de, cocugum var iki yasinda, ona kotu ornek olacagim, o da gorecek boyle konustugumu, bagirdigimi, anlayacak bir terslik oldugunu. Arkadaslar bana ne tavsiye edersiniz, nedir bu asiri kafaya takma, yapilanlari bir turlu unutamama, kendi kendime bagirmalar, lutfen dalga gecmeden ciddi cevaplar verin. Psikologa gidecegim tamam ama sizler de bir yardimci olun.

Ben ABD deyim, hand ABD li derdimi anlamaz diye gitmedim bugune kadar ama universitenin counseling servisine gidecegim artik kesin kararliyim.

İçindeki ateşi söndürecek şeyi en iyi sen bilirsin. Ne yaparsan geçer bu öfke? İllaki düşünmüşsündür şimdiye kadar

Burada bile kendi kendine konusuyorsun

Yani sırf evde kaldı demesinler diye evlenmiş gibisin bu dangozla. Adamın yapmadığı kalmamış nişanlıyken sen gene ses etmemiş nişan atmamışsın. Hadi sen neyse annen baban da mı bu adamın psikopatlığını fark etmedi de seni uyarmadı? Neyse şimdi bunları dedim diye gene geçmiş aklına gelir kötü olursun. Geçmiş geçmişte kaldı oldu bitti. Boşan işte ölüm mü var ucunda evli kaldığın müddetçe daha kötü olacaksın emin ol. Boşan ve terapiye git bak rahatlayacaksın iyi olacaksın :)

İlaç kullanman gerekirse kullanırsın. İçinde tuttuğun şeylerle yüzleşmeni olanları kabullenmeni hiçbirşeyi düzeltemeyeceğini bütün bunlarla nasıl başa çıkacağını öğreniyorsun. Ben 2 yılda bile çok yıprandım çok şey yaşadım boşanmayı düşünüyordum artık arkadaşımın baskısıyla gittim ne yapabilecek düzeltemez hiçbirşeyi diye istemeye istemeye gittim iyi ki gittim asla pişman olmazsın iyi bi doktor bul ve git kendin için bişeyler yap bu şekilde bataklığa iyice saplanırsın. Olanları düşünmekten kendi kendime konuşurken bulurdum sorular sorar kendi kendime cevap verirdim öfkelenirdim o cevaba hiçbir cevap mutlu etmezdi çözemedim hep sorular pişmanlıklar kafamda bişeyleri kurmaya onlar gerçek gibi inanmaya başlamıştım. Olmuyor işte tek başına çözemiyorsun. Beni dinle ve doktora git lütfen.

Bunca cektıgıme delirdiğime değsın boşanmadan bu durumdan kurtulmak istıyorum demeyın. Boyle birsey yok cunku

Sen hatayi en basta yapmissin. Yasinda kucuk degilmis evlenirken. İnsan kendi kaderini kendi cizer. Ama tabi olan olmus artik. Keskelerle avunmanin bir faydasi yok. Ya tum yasanilanlari unutmaya calisacaksin, dusunmeyeceksin, icinde kin buyutmeyeceksin. Ya da bosanip yoluna bakacaksin. Bu karar tamamen sana kalmis. Evlendikten sonra neler yasadigini ne kadar anlatsan da anlayamayiz, yasayan sensin. Karar sende...

Unutamiyorum, dun gibi aklimda yemin ederim, cunku oyle boyle degil ya asiri zulmetti, yemedigim kufur ve hakaret kalmadi, sadece bana da degil hem de aileme de saydirdi, neler nelerrrrr... . push ; S Sismaniye

Tanı koymak haddime degil lakin acil bir psikiyatrist size çözüm olacaktır. Bakin psikolog demiyorum. Ciddi bir durum Acil sifalar dilerim Ayrıca kv ve eşinize de terlik firlatirim

Senin hesabın eşinle değil kendinle, bana öyle geldi, sen ben bunları nasıl yuttumun derdindesin, kendi kendime konuşuyorum dediğin de cevap verme değil mi, olay anında eşine iyi bi sayıp sövemedin şimdi bi hırs kendi kendine ağzının payını veriyosun adamın

Şimdi nasıl eşiniz? Siz kavga anindayken eskileri açınca ne diyor? Kendinizi boşanmış düşündünüz mü hiç? Ne hissediyorsunuz kafanızda ne canlanıyor? Aynı ben de böyleyim kafama takıyorum eşime sayıyorum cogunu hata yaptığını kabul ediyor bazen etmiyor. Kavganın şiddetine bağlı ama boşanmayı da kabul etmiyor ancak ciddi bir rest çektim duzeltirse mutlu ona N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Canım bence abartılacak bir durum değil bu, bende kendi kendime konuşuyorum kendi kendime bir muhabbet sorma kafa dengi kimse olmadığından kendimizle konuşuyoruz o yüzden bu abartılacak bir durum değil bence ama eşine kızgınlığın konusunda şunu söyleyeyim o kötü anları unutmaya çalış çünkü o günün gerginligiyle yapmıştır mutlaka bilinçli olduğunu sanmıyorum ben unutmayıp sürekli dile getirdiginde daha da kötü bir hal alacak, esin sinirlenecek sen ona karşı kin besleyeceksin evliliğiniz zarar görür sadece o yüzden bazı şeyleri unutmak gerek

Mutsuzluk ve sonuçları gibi göründü sanki... D

Ben de bunu demek istedim ayrıca kv senin yüzüne kızım kafanda var mı diyosa cemil cümle akrabaya 5 katarak anlatmıştır

Eşiniz şimdi düzeldi mi peki? Hala aynı tavırlara devam ediyor mu? Yoksa şuan herşey güllük gülistanlık ama siz sadece düğün zamanı yaşadığınız olayları mı takıntı yapıyorsunuz? Ben kimsenin evliliği yolunda, dört dörtlük gittiği halde geçmiş yüzünden kendi kendine konuşacak kadar psikolojisini bozacağını sanmıyorum. Arabada eşime bağırıp çağırıyorum diyorsunuz, içinizde ona söyleyemediğiniz şeyler var demek ki kendi kendinize söylüyorsunuz, normal bir evliliklte bunları eşinize söylerdiniz. Meşhur laftır psikiyatriste gerçek hastalar değil onların hasta ettikleri gelir diye. Boşanmaktan korkmayın, mutlu olmaya çalışın hiçbirşey sizin sağlığınızdan kıymetli değil.

Psikologa gitseniz iyi olur, bazilari ' sizofreni' diye tani bile koymus ama burdan ne soylesek olmaz. Sizofrenideki kendi kendine konusma tam olarak kendiyle degil o anda gordugu kisilerle olan konusma. Ama ertesi gun gideceginiz bir dugun toplanti vs icin ne giysem ne yapsam vs diye dusunurken sesl konusmaniz normal, ama hergun ve her konuda oluyorsa uzmana gitmekte fayda var Mihail Zoscenko

Sizin ilacınız boşanmak Evliliğiniz azap olmuş Boşanın gitsin canınızdan değerli değil

Yani diyo ki kayın ailenin ağzına böyle laflar verme yarın bir gün misliyle karşına gelir bunlar. Benim oğlumun yoğurdu ekşi değil new yorker zaten deli gibi bişey der çıkar yarın. Herkese new yorker da oğlumdan ne çekti yazık çok üzülüyorum demeyeceği kesin.

Mutlu yıllar dilerim. Yanlış yola girip doğru yere varmayı ummak mantıklı değil yapman gereken fazla ilerlemeden yanlış yoldan dönüp doğrusuna gitmek.