Hmm... Bence adım adım harcamalarınızı kısarak başlayın işe, önce kendinizi biraz alıştırın. Evet, şu an sahip olduklarınızın belki büyük çoğunluğuna sahip olmayacaksınız ama en azından akşam kafanız rahat olur. Ayrıca yurt dışına yerleşmek gibi bir fikrim vardı demişsiniz, orada çalışma şansınız varsa bence bu konuda ısrarcı olun, çünkü yurt dışı gezilerim falan oluyor yazmışsınız. Bu fırsatı iyi değerlendirin, aileniz öyle ya da böyle alışır bir süre sonra, keşkeler içinizde kalmasın.

Bence en güzeli kendi düzeninizi oturtup ayrı eve çıkmanız. Seyahat vs. içinde kampanyaları takip edersiniz baZen gerçekten çok uygun fırsatlar çıkıyor. Belli bir yaştan sonra maalesef aile ile yaşamak gerçekten çok zor. Çocuklarının büyüdüğünü mü göremiyorlar noluyor bilmiyorum.

Eee onların evinde yaşıyorsanız ailenizin kurallarına uyacaksiniz. Siz de hem istedigim gibi yasayayim hem param dursun hem gezeyim istiyorsunuz. Demek ki birinden vazgeçmeniz gerekiyor.

Ayrı eve çıkmana engel olmazlar mı? Yani bana göre 31 yaşında da olsan 45 yaşında da olsan eve geç kaldığında merak eder aile. Sen ne kadar büyüdüm desen de onlar için hala çocuksun. Arkadaşlarla kafeye gidicem demek yerine saat 10da gelirim gecikirsem mesaj atarım falan desen? Eve maddi katkıda bulunuyor musun peki?

Zamani geldiginde kendi duzenini kurmak gerekiyor. Ben 34 yasindayim, bunun geregini yeni yeni hissediyorum. Ailem benim canim ama olmuyor belirli bir noktadan sonra. Bazen bu koca eve sigamayip 50-60 metrekarelik kucuk bir eve rahatca sigabilecegimi dusunuyorum. Su an is ariyorum ve isim olunca butceme gore bir eve cikmayi cok istiyorum. Allah'im, beni gor lutfen.

Bakın ben evsiz demedim. Ailenin evi de bizim sayılır doğru. Ama ailenin nasıl olduğu belliyse dediğiniz gibi, ben artık şu yaşa geldim kendi istediğim gibi yaşayacağım ama yine de burda yaşayacağım demek olmuyor. Onu diyorum. Doğup büyüdüğü evde doğup büyüdüğü aileyle onları olduğu gibi kabullenerek yasarsan evindir diğer türlüsü eğreti duruyor işte. Konu sahibine de öyle gelmiş ki tasinsam mi diye düşünüyor. A

Ben de 5 yılın ardından ailemin yanındayım. Ve coook bunalıyorum ama bir süre tanıdım kendime, sonra ayrılacağım insallah. İstanbul da evler çok pahalı biliyorum, oradan geldim bende. Ev arkadaşı bulmayı deneyebilirsiniz, öyle bir durumda ciddi miktarda azalıyor cebinizden çıkan tutar. Eve çıkana kadar bir kaç ay sabredip para biriktirebilir ve ciktiginiz da ilk 3-4 ayın kirasını direk verebilirsiniz, bu çok rahatlatıcı oluyor ya da bu parayla yurtdışına gidip iş arama sürecinde harcayabilirsiniz. Ama cidden olumsuz etkileniyorsaniz ve ailenizle birbirinizden soguyorsaniz ayrılın yani.

O yaşlar için sıkıcı olabilir ama biriyle ev arkadaşı olmayı deneyebilirsiniz. En azından kira, fatura yarı yarıya bölünür, maddi olarak azıcık rahat edersiniz Ve standarlarinizi azıcık düşürebilirsiniz, böylece tatillerinizden geri kalmazsiniz. Mesela yurtdışı biletleri için kampanyaları takip edin. Ya da Bulgaristan'a otobüsle gidin, oradan wizzair ile düşük bütçeli uçaklarla on Euro'ya Paris'e falan gidin:) gidince varsa arkadaşınız onlarda kalın, yoksa couchsurfing sitesinde size evini açan insanlarda kalın. Hem kahvaltiyi da onlarda yaparsın sıkı sıkı, masraflardan bir kalem eksilir :) Ya da yurtiçi tatil yaparken herşey dahil ya da günlüğü birkaç yüz liralık otellere para vermek yerine çadırda ya da airbnb evlerinde kalmayı deneyin. Seyehat etmek o kadar da pahalli birşey değil. En kötü bir iki milyar kredi çekin, butün sene iki yüz iki yüz taksitlerle odeyin^^ İmkanım olsa ailemin evinde bir gün ile durmazdim. İnsanın özgürlüğünden daha güzel ne olabilir ki dünyada?

Evden ayrılmam lazım ama param yetmez gezemem. Ama bu evde de yaşayamam. Başka şehirde yaşayamam... şöyle bakınca çıkar yol yok ki. Ya evden ayrılıp kafam rahat olsun deyip gezmeyi bırakacaksın. Ya da gezeyim deyip kendini bunaltacaksın. Başka seçenek göremiyorum ben

Ben farklı bir şehir düşünemem burayı seviyorum. bütün çevrem işim burda ama ayrılmam laxım artık bu evden olmuyor A

estağfurullah arkadaşım özür dileme ben sadece kendi düşüncemi yazdım ayrı eve çıkacaksanız da onları kırmadan çıkın bence

Burası benimde Evim ama Onların diye birşey yok yani Benim isteklerim uç istekler değil. hayatım böyle geçti zaten.

Maalesef burası Türkiye ve çok normal evlenmediyseniz. Anormal bir durum değil. Avrupa da olsa evet normal değil. Sanki her çalışan kadın yalnız yaşıyor İstanbul'da aileler zor geçiniyor. ben kendim geçinemem diye korkuyorum. nesi anormal bu durumun?

İşte bir yaştan sonra olmuyor Çatışıyoruz. zaten normalde de yalnızlığı seven biriyim. tek başıma hiç sıkılmam. film izlerim, kitap okurum hep oyalanacak bir şey bulurum tek çocuğum belki ondan. çocukken yalnız oynardım buna alışığım. aşırı bireysel bir tipim. tabiki çevrem var arkadaslarım var ama olmasa da olur yani benim için. İstanbul u seviyorum. hep yapıcak birşey buluyorum. bir sergiye giderim tiyatro ya giderim tek başıma da olsam giderim. Ama bizim semtte kiralar çok pahalı. merkezde yani. farklı semtlere gitsem ordada daha zor olur tek yaşamak heralde. A

Tabi haklısın. Ben de annemi çok seviyorum. Ama bu konu sevgi konusu değil Seni gücendirdiysem özür dilerim.

haklısın tabi zaten diyorum ben buraya taşınsam bile ayrı eve çıkarım ona göre diye çevren varsa orda yaşa çok normal ama yalnız yaşamak daha rahat hakikaten mesela bu hafta sonu aileme geldim ve ev bana kalabalık geliyor şu an :)

Üniv bitince her gencın yaşadığı bir durum bu canim. Orada kendı kararlarını verıp istediğin gibi yasıyorsun ama eve dönünce ailenin yanında farklı oluyor. Kendi evlerinde kendi kurallarını uygulatıyorlar. Normal olarak bocalayabiliyorsun. Eger kendi ayakların üzerinde durabılecek gücün varsa ayır evini, yada kendine bir ev arkadası da bulabilirsin.

İşte siz okurken veya çalışırken de maddi baskı yoktu ama manevi baskı vardı hala da öyle devam ediyor. Onun için belli bir yaştan sonra orası sizin eviniz gibi olmuyor. Çünkü siz değişiyorsunuz ama aile değişmiyor. Ne yazık ki özellikle de kız çocuklarına karsi.

Aileniz evde kalmaniz konusunda ne diyor? Ben universite ve masteri ABD' de okudum, bittiginde ailem Turkiye' ye donersen bile sakin bizimle yasamayi dusunme dedi :))) Ben de avrupada calismaya basladim. Aile icin de zor sanirim belli yastan sonra cocugun evde olmasi.

Ses etmiyor değil tabi onun kavgasını çok yaptı ama ben dinlemedim gittim. zaten sürekli gidiyorum ordada arkadaslarım var. Evet çok pahalı ama başka da çözüm yok

Yahu o bisey değil de geçenlerde annemgile kalmak zorunda kaldım, yurtdışından arkadaşımız geldi diye vallahi sabaha kadar uyuyamadım kendi evime çok yakın sabah güneş doğar doğmaz kendi evime kaçtım,24 saat dayanamadım ailemle bir arada olmaya. Allah sabır versin sana arkadasım.

Ben anormal demedim aslında. Başta da dediğim gibi belli bir yaştan sonra o ev sizin değil ailenizin evi gibi geliyor. Özellikle evden birkaç yıl uzaklastiysaniz. Kirayı falan da onlar oduyorsa kurallara uyulmali. M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Saat 9'da eve gel deyip, yurt dışına ses etmemek de ilginçmiş. Laf olsun diye konuşuyor herhalde anneniz. Bence ayrı eve çıkmaz kriz ortamında risk. Başka çözüm yolu arayın.

Bakın orası sizin eviniz değil derken istediğiniz hayatı yasayacaginiz eviniz değil demek istedim. Cümle kisaligindan yanlış anlaşıldı. Çoğu aile çocuğum artık çalışıyor yaşı da şu oldu eve istediği zaman gelsin istemediği soruya cevap vermesin, sınırlıyken ona laf demeyim demiyor işte. Dead Cell

Valla gayet tontiş anlayışlı şu saatte geldin şu saatte gittin diye takmayan bir ailem olmasına rağmen ailemle yaşamıyorum başka şehirlerde çalışmayı tercih ediyorum. Zor çünkü bence maddi durumunuzu toparlayıp ayrı ev düşünebilirsiniz

Bence değil 31 yaşında aileyle yaşamak da normal değil eğer çalışılıyor ise.

E o zaman annenizin öfkesini kontrol etmesi için bişeyler önerseniz aktivite, oyun, kurs vb gibi. Belki bağlı olduğu bişey olursa sizle uğraşmaz çok.

Ben açıkçası sizin gibi düşünmüyorum. 'Aile' adı üstünde, 'onların' evi dediğiniz, belki de konu sahibinin doğup büyüdüğü ev. Ve insanlar ailelerini seçemedikleri için o zaman evsiz mi olmuş oluyor konu sahibi? Hiç birşeye hakkı yok ise... 31 yaşına gelmiş bir kadının gezmesine vs. Karışılması tuhaf geliyor.. belki de benim ailem böyle olmadığı için bana tuhaf geliyor. Ha ama şurda katılıyorum size, başka seçenek yoksa yani bu insanlar değişmez tabii ki, o zaman ayrı eve çıkıp kendi hayatını kurması gerek konu sahibinin, tabi bu durumda bazı şeylerden de vazgeçmesi...

Ailenizi karşınıza alıp konuştunuz mu hiç? Deseniz evde çok uç isteklerim yok ama yine de rahat vermiyorsun anne bana. Ayrı eve çıkmayı düşünmeye başladım ama içime de sinmiyor biraz dikkat etsen gibisinden. Çift olarak bile İstanbul'da geçinmek zorken tek başınıza kira falan çok zorlanırsınız. Ailenizle konuşursanız belki gideceksiniz diye panik yapıp dikkat edebilir anneniz.

Keşke annem yaşasaydı da herşeyime karışsaydı kaybedince anlıyoruz onların kıymetini yaş kaç olursa olsun yinede anneye ihtiyaç duyuyoruz Rabbim annelerinizi başınızdan eksik etmesin buda benim düşüncem

Evet onu düşünüyorum. ama adapte olmak zor geliyor bu yaştan sonra oraya. ben burayı çok seviyorum İstanbul'u özellikle. burda doğdum burda büyüdüm. oraya gidince mutsuz olurun gibi geliyor. çoğu arkadasım gitti ve çok yalnızlar orda gerçi benim yalnızlıktan sıkıntım yok alışkınım. ama aradıklarımı bulamadılar pek o yüzden biraz korkuyorum ama belli olmaz tabi Hayırlısı Yeni yıl yeni kararlar belki hedeflerimi gerçekleştşririm..

Kira değil kendi evimiz zaten Babamın maddi anlamda bana ihtiyacı yok. ama ben faturaları ödüyorum yine de. Para vs değil sorunumuz. zaten ihtiyaçları yok. benim onlara ihtiyacım var maddi olarak. Sonuçta tek çocuğum. onların olan şeylerde benim de hakkım var. yasal olarak da böyle. Normal değil dediniz bende anormal olarak algıladım. sizde evli misiniz bilmiyorum bekar olsaydımız belki ailenizle yaşayacaktınız. bu biraz maddiyata bakıyor. birde benim harcamalarım çok fazla. yani geçinemem gibi geliyor ondan korkuyorum. Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çözüm belli bazı şeylerden vazgeçeceksiniz Ya annenizin tavrına tahammül edecek ya da para verip ayrı eve çıkacaksınız Kendinize 1+1 minimal yaşam kuracaksınız Görümcem bekar yıllarca ailesinin evine taşındı sonra başka şehre gitti sonra geldi vs vs Şimdi ayrı ev tuttu ama vay hastayım yok Canım sıkıldı deyip yine annesinde Kendinizi de tanımak lazım böyle sıkıntı yaşamayacaksanız çıkın ayrı eve