1yasında bır oğlum var esımden ayrıyım.25yasındayım. sorunum ıse hep bırsey olucak sanıyorum. kut dıye bır ses duysam bardak dusse ıcerde yada tamam baran dustu bırsey oldu duyorum. kalp atıslarım bırden hızlanıyo hıc bırsesı duymak ıstemıyorum artık neredeyse. uyurken yuzlerce kez nefes alıp almadıgını konturol edıyor dısarı cıkarmaktan korkuyorum oğlumu. mesela bugun telefonumu evde unutmustum oğlum annemle evdeydı eve gelırken neler dusundum neler. kapının onunde ya ambulans varsa annem barana bırsey olduysa kıme haber vermıstır acaba. dustumu acaba hastanedelermı yoksa neler neler. bebek arabasına bındırıyorum yokustan ınerken ya kulbu koparsa arabanın asagı ucar tasa carpar kafanı carpıp ölür dıyorum. kendı kendıme olmadan olacakmıs gıbı kuruyorum hergun yuzlerce seyı. delırmek uzereyım bunden kurtulmak ıstıyorum hayatımı etkılıyor cunkı. gozumu ondan alamıyorum her an bırsey olucak olcak sanıyorum. deprem olursa mesela bazanın altına saklıyım oğlumu dıyorum orada bırsey olmaz dıye soyluyor kendı kendıme ve bunları kımseye anlatmıyorum o kadar cokkı dusunduklerım. nefes alamıyorum bunları dusunurkenkalbım yernden cıkcak gıbı oluyor kalp atıslarım hızlanıyor. bana yardım edermısınız. ben neden boyle oldum sımdıden cok tesekkur edıyorum. baranxixnannesi cantanem baranım

meltem hanım bnm sorumuda cevaplarsanız cok mutlu olurum Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali