Sevgi goremeyen bi kadınin mutluluk arayisi... annenize kizmiyorum. Keske hak ettigimiz sevgiyi gorsek ve yanlisa hic gitmesek.. siz de annenizdir kalbinizi sogutmayin bence.

Ana baba boslugu dolmıyor malesef ne olursa olsun ozluyorsun

Durumu kabullenin aileniz böyle beklediğiniz istediğiniz gibi değil, kafanızda bir aile imaji var sizinki tam tersi siz ailenizi değil o imajı özlüyorsunuz, Siz çocuklarınız için iyi anne olun, gerisi önemli değil. Ne kadar uzak o kadar dertsiz olursunuz

arada gelip gitsin yine çok sıkı fıkı olmazsın ama en azından arada görüşürsünüz madem özlüyosun eşinde bir şey demiyo

ben annemle görüsürdüm. isterse pavyonda calissin- kimseye laf söyletmezdim. kimsede zaten laf edemez. aklini alirim insanin. KVnin sapik akrabasini millet yalayip yutdu senin annenemi dis gecdi? KV nin sapik akrabasi neden dislanmiyor? KV hangi hakla laf söylüyor... begenmezse annenin evinde oldugu zamanlar cikmasin yanina. millet nasilda merakli o damgasi vurmaya. düsmez kalkmaz bir allah. kadinin psikolojisi saglam olsa zaten yapmaz- basina silah dayayan kocadan korkar ama yapmaz yani. siz ezilip büzüldükce olaylar dahada kötüye gider. Evet annem bir hata yapti- ama o benim annem diyin ve cikin isin icinden. KVde milletin bacak arasini yorumlamasin bi zahmet.

Ya hakikaten esas sapık olan herif neden toplumdan dışlanmıyor? O herifin evlatilari aynen böyle dışladı mi acaba babalarını? Hiç sanmıyorum. Bizim ülkede herkesin gücü kadınlara yetiyor yani.

Ana babadan sorumluluk elbet hastalıkta, darlıkta her daim. Yaptıklarından utanmak da sorumluluk duygusundan kaynaklanıyor belki de? Kimbilir...

Çok teşekkür ederim aynen öyle 1

Ailenizle ilgili konular mi yoksa genel mi kafaniza takilan?

Evet ailemle ilgili konular ve genel olarak mutsuz gibiyim bi sorun olmasada 1

Allah rahmet eylesin. Sizin babanız iyi bir babaydı belki ve özlüyorsunuz. Konu sahibinin babası ve annesi ona huzursuzluktan başka bir şey vermiyor. Bir gün hepimiz öleceğiz tamam ama bir gün ölecekler diye tüm mutluluğunu mahvetmelerine izin verecek hali yok sonuçta.

biraz tek tarafli bir düsünce tarzi olmus- yani cocugunuz uyusturucu/alkol bagimlisi olsa atacakmisiniz? veya kiziniz onla bunla cinsellik yasasa evdenmi atacaksiniz? belki kiyaslamak yanlis olur ama bir anne baba nasil her daim cocugunun arkasinda duruyorsa ayni sekilde bir cocukda arkasinda durmali. rezil olma konusuna gelince: cogu insanin ailesinde neler dönüyor, neler yasaniyor. bazi aileler süpürgeye micip ortaliga saciyor- digerleri örtbas ediyor... azcik desince her ailen bir iki "kara koyun" cikiyor

Ben olsam annemle gorusurdum, babamla gorusmezdim.

Anneniz hep şiddetle büyümüş bunu kanıksamış kafasına silah dayanmış yaşadıkları korkunç gerçekten. Konuştuğu adamlari hep bir kurtarıcı gibi görmüş olabilir. Ben o yüzden vay anneye bak kimle görüşmüş vs. demedim. Ama yanlış tabi ki onaylamıyorum. Evet yapması gereken boşanmak güçlü durmak vs. ama işte herkes aynı değil stockholm sendromu yaşamış bir nevi. Ama ben bir evlat olsam buyudukten sonra annemi kurtarmaya çalışırdım psikolojik destek almasını sağlardım maddiyat yüzünden boşanmıyorsa maddi destek sağlardım. Sizde evlenip gitmişsiniz iyice yalnız kalmış kadın. Ha belki bunları yaptınız bilemiyorum o zaman yazdıklarımı geri alıyorum. Kv eş dost annenizi kınayabilir ama işte annenizin sağlam bi psikolojisi yok ki zaten. Ben olsam annemle görüşürdüm tamam evinize çağırmayin ama ayda bir iki kez dışarıda buluşmak çok zor değil bence.

Eşinizle mutlu iseniz annenizi hayatınıza pek fazla dahil etmeseniz iyi olur. Tamam ara sıra gidin ama evinize gelmesin. Yaptıklarına baksanıza Allah aşkına, gelsin de huzurunuz mu kaçsın istiyorsunuz. Eşiniz ve ailesi ile de aranız bozulunca daha mı mutlu olacaksınız? Lütfen biraz problemleri yönetmeyi öğrenin artık ya. Resmen mutlu ailemi nasıl bozarım diye aranıyorsunuz. Tamam onlar anne ve babanız ama sizin şu an kendi çekirdek aileniz var. Çocuklarınız ve kocanız. Birinci öncelik onlar olmalı. Anneniz kv'nin bir evli akrabası ile görüşüyor ama siz daha annemi eve de çağıramıyorum diye yakınıyorsunuz. Pes...

Canım bende görüşmüyorum. Yaşları yakınmış senin annen babanla benimkilerin, babam hala içiyor. Ben annemle görüşmüyorum dogal olarak onlara gitmiyorum, babam gelirse geliyor, onunla da görüşmeyeli 1 ay olcak nerdeyse ve aynı sehirdeyiz. Dertsiz başına dert alma bence. Ben seni cok iyi anlıyorum ama emin ol değmiyorlar asla degismezler 2 si de bu saatten sonra olan sana olur uzuldugunle rezillikle kalırsın biliyorum çünkü az rezalet yaşamadım bende Kocanda iyi birine benziyor yani annenin durumu bilmesine ragmen gelsin falan diyormus ama o da seni etkilemesin yerinde olsam bu şekilde devam ederim.

Mutsuz ailede büyürken mutsuzluk alışkanlık olmuş sizde. Affetmeye çalışırdım ben. babanız alkol bağımlısı. İnsanlar bağımlılıklarından zor kurtuluyorlar ya da hiç kurtulamıyorlar. Anneniz de babanızdan görmediyi sevgiyi başka yerde aramış. Size karşi iyilerse affedin gitsin.

Senin kaderin buymuş demek ki. Eşinle sıkıntın olsaydı ayrıl o adamdan derdi herkes. Ama anne baba kötü de olsa atsan atamazsın satsan satamazsın. Dolayısıyla çekmek zorundasın. Bence olan olmuş artık çare yok. Sadece çocuklarına ve eşine adapte ol kim ne yapıyorsa yapsın.

Ben görüşmezdim. Özler miydim, belki iyi günleri özlerdim biraz. Ama olmaz, geçmişe değil bugüne bakmalı insan. Sana değer verse annen de baban da kendini o hale koymazdı. Seni ele güne rezil etmezdi. Aksine yanlarında gururla dururdun. Sen bilirsin, ben olsam kendi çekirdek ailemle meşgul olurdum.

Annen de baban da hatalı. Haklısın. Fakat sen ayrı bir bireysin. Annen baban ayrı bireyler. Onların hataları yüzünden kendini ezik ve suçlu hissetmemelisin. Sen dik durur ve bu suçluluk psikolojisinden kurtulursan kaynanan dahil herkesin bakış açısı sana daha farklı olacaktır emin ol. Ailenle de mesafeli görüşerek o konulara girmemeni öneririm. Hatta bir uzmandan yardım da al şiddetle tavsiye ediyorum. Mutlu günler dilerim.

Dedikoducu bir iş yerim var herkez birbirinin dedikodusunu yapıyo o yüzden gizliyorum

insan utanir tabiki- bir annenin orda burda erkeklerle fink atmasi normal degil, standart disi oldugu icin kim olsa utanir. benim takildigim konu- konusahibinin KVden cekinip annesini eve almamasi. ne olursa olsun annesini ve ayni sekilde kendisini ezip büzmesi. KVyi laf sahibi yapmasi. ne olursa olsun KV konusahibin annesi hakkinda fikir yürütemez. dünerle görüsmez olur biter.

canim bu yazdiklarin cok uc seyler- bende cevremde bu tür durumlara sahit oldum. konusahibinin durumu cok cok farkli. annesinin KVnin tacizle akrabasiyla "adi cikmis" yani bu olay nasil ortaya cikti- neler yasandi bilemeyiz ama cok feci bir durum olsa konusahibin kocasi birak annen gelsin demezdi. benim anladigima göre konusahibi KVden cekiniyor. bencede insanlar evlatlarindan sorumludur ama yeri gelince evlatda anne/babadan sorumludur. aile olmak bunu gerektirir. ben kendi acimdan bakiyorum olaya- ben konusahibinin yerinde olsam görüsürdüm annemle. belki ic ice olmazdim ama kesinlikle 14 günde bir görüsürdüm.

İşte herkes yaşadığını biliyor. Ben örtüp kapatmaya çalışırken o canlı yayınla tüm çevremizi kendisini türlü hallerle ifşa ederse nasıl duralım arkasında? İşyerindeki toplantının ortasında, aklınıza gelemeyecek şekilde toplantıyı bölerse ama o herşeye rağmen bir baba diye kime savunmalı? Hangi amir işyerinde devamlı rezalet çıkarılmasına müsade edip de personelini idare eder? Kaç ay eşinizi bırakıp anne babanızın arası düzelsin onlarla yaşarsınız, sırf onlar bırakmıyor diye? Hani siz yokken adam alkole saldırıp engelli anneye sarıyor diye. Engelli anne maddi olarak güçlü olmasına rağmen inatla boşanmıyor, ahhh çileli ana mıdır şimdi bu? Torunu yaşındaki kızlarla gezerken çekilen fotoğrafları mesela hangi arkadaşın telefonundan silelim? Eskiden ben de öyle derdim, kol kırılır yen içinde kalır diye maalesef olmuyormuş öyle. Çok yakın tanıdığımızın birebir yaşadıkları bunlar. Fotoğraflar, yaşanan rezaletler hepsi an be an yaşadıklarım. Evlat yapsaydı... Allahım saklasın inşallah. İnsanlar evlatlarından sorumludur, ana-babalarından değil.

Uç ama gerçek biliyor musun? Birebir içindeydim iki senedir. Şimdilerde uzaklaşmaya çalışıyorum, çok etkilendim çünkü. Bir bağım olmamasına rağmen beni ve kocamı da çok etkiledi. ... O yüzden maalesef büyüklere karşı çok kırgınım, kendi annemleri düşünüyorum, arada sıkıntı çıkarsalar hemen oturup konuşuyorum, düşmez kalkmaz bir Allah, kimin ne yaşayacağı belli mi? ... Ama gerçekten de kendi anne babası da olsa tavrını koymazsa, çizgileri çekmezse insanoğlu yanlış yola girmeye çok müsait, iyi niyet çok çabuk suistimal ediliyor maalesef. İnsanlar evlatları da/ana babaları da olsa hemen birbirini maddi manevi kullanma derdine düşmüş. Herkes akıllı olacak, güçlü ve sağlam olacak. Bizler anamız babamız diyip saygıda kusur etmeyeceksek onlar da bir tanecik evlatlarımız diyerek başlarında taşıyacaklar, hiç kimse kusura bakmasın.

Bende ailemle görüşmüyorum 1 yıl oldu icimde burukluk olsada bnm icin böylesi hayırlıdır diyorum çünkü beni hayatımın her alanında mutsuz ettiler ne güzel çocukların var onlara sarıl ben bu yüzden bile cocuk yapmak istiyorum annelik psikoloJime iyi gelir diye düşünüyorum

Bosver o insanlar her zaman olacaklar ve hep soracaklar, onların önüne geçmek mümkün değil, milletin ağzı da torba değil. En iyisi soran insanlardan uzaklaşmak olur. Insanlar da bilebilir bence o konuda kendinizi sıkmayın.

Anne baba bu atsan atılmaz satsan satılmaz kendimizde anne babamızı seçmediğimize göre yapacağınız birşey yok. Bence görüşün ilerde pişman olabilirsiniz. Kim ne derse desin nasıl davranırsa davransın sizin aileniz onlar böyle uzak durarak kendinizi üzerek olmaz. Angela Corpse

Ne kadar kötüde olsalar ailen özlem duyman mutsuz olman çok doğal bir şey aile içinde yaşamış olduğun travma senin evliliğin her ne kadar düzgün gitse bile bilinçaltında hep bir burukluk yatacaktır, şu konuyu düşün annen baban kötü olsalar bile kayınvalide eşin çevresi olsun onları kötüleme çünkü onları kötüleyip kendin iyi olmazsın ilk evliliğimde bende benzer şeyleri yaşadım ailem Egeli eşimin ailesi ise mutaassıp ve tutucu iç Anadolu insanlarıydı hiç bir zaman onlar gibi olmaya içlerine girmeye çalışsamda beni ve ailemi dışladılar çocuğumuzda olmadığı için oda sorun oldu boşandık ama yaşadıklarımdan şunu gördüm ki kendi aileni her ne olursa olsun atman mümkün değil bu konuda bir gerçekten işini bilen bir psikolok desteği al tek başına atlatacağın şeyler değil burda ne desek boş bunu yaşayan sensin ve içine dert etmişsin

Kesinlikle öyle düşünüyorm ablacım. Sindiremiyorum içime. İyi günlerimizi özlüyorum ama 5 kuruş etmeyen insanların gözünde öyle bi hale düşürdü ki kendini, unutamiyorum ya

Aslında en büyük sorunum kv ile altlı üstlü oturman Laf söz olur diye çekiniyorsunuz ben olsam annemle dışarıda veya telefonla görüşürüm mesafeli olarak görüşün

Et tirnaktan ayrilmaz ne diyelim

Bunaldım artık kızlar. Dertleşmek istiyorum biraz. Ben kendimi bildim bileli annem duygusal boşlukta çocukluğumdan beri babam içer kavga çıkarır annemi döver. Sebepsiz yani çorba soğuk olsa döverdi. Ben aralarında savrulurdum baba dur yapma diye. Oyuncaklarımı saklardım anneme fırlatıyor diye. Yılbaşında silah çekmişti onu hiç unutmam.. sabaha kadar uyumayıp okula gitmistim annemin zoruyla. Herkes yılbaşı kutluyodu. İlkokul 7. Sınıftım galiba. Bu sadece bir örnek. Konuyu uzatmayayım kötü anılarımla. Hergünüm korkuyla geçerdi yani. Her güzel başlayan günümüz kavgayla biterdi çünkü babam ilk başta ayıkken saat geçtikçe sarhoş olurdu. Hala aynılar. Annemse telefon, msn, facebookta dönem dönem değişen adamlarla konuşurdu. Babamda defalarca aldatmıştır. Bitanesine tanık oldum gene 8-9 sene önce. Kapıcının 20 yaşındaki kızıydı detayları anlatamıycam terbiyem musade etmez koşup annemi işten çağırmıştım. İşin en kötü yanı ne biliyomusunuz ben sonunda o evden kaçtım. eşimle evlendim ve annemin, kaynanamın sapık bi akrabasıyla adı çıktı bu seferde. Adam tacizci sapığın teki. Ben bekarken duydum annemin o adamın iş yerine gittiğini ama bana farklı anlattı, adam işe girmesinde yardımcı olacakmış sözde anneme. O yüzden konuşmuş benim saf annem. Adam karımı boşuycam seni alcam bilmem ne diyomuşta yalan söylüyomuş tek derdi cinsellikmiş. bana bunu söylüyor dert yanar gibi bide annem. Daha biz evlendikten sonrada konuşmaya devam etti en az 1 sene. Hani ders almadı hiçbirşeyden. Annem 60 yaşına girdi. adam 16 yaş felan küçükmüş sanırım. Ne kadar rezil olduğumu tahmin edebilir misiniz. Çocuklarıma bile bi iki bişey ördü okadar hiçbi desteklerini görmedim. Doğumlarımdan sonra geldiler ama manevi anlamda birşeyde ben istemedim. Ben uzak tuttuğum için, misafir gibi gelip gittiler okadar. Ailemle çok seyrek görüşüyorum bayramda seyranda. Altlı üstlüyüz kv ile. Annemi evime çağırmaya utanıyorum. Kaynanam zaten tutucu nefret eder öyle şeylerden. Doğulular. Bi iki kere annemle ben atıştık yanında bu yüzden oda biraz rahat anneme karşı. Laf söylemez ama ciddiye almayan bi hali var. Dalga geçer gibi konustu bi iki kere felan. Bi ağırlığı yok yani annemin. Babam 63 yaşında hergün içiyor. Bana sürekli sitem ediyor annem görüşmediğim için kv'mi suçlayıp duruyor. Kafasında kuruyo birseyler.. eski günlerimizi hatırlatıyor bekarken gezip tozduğumuzu anılarımızı felan.. Bazen gelmek istiyor kabul edemiyorum eşim kızıyor, kadını kendin kabul etmiyosun sonrada oturup ağlıyosun ne var gelsin diyor ama benim içimden gelmiyor görüşmek.. ama özlemi içimde. mutsuzluğumu saklıyorum kendimden düşünmemeye çalışıyorum. İçimin bi yerinde büyük acı var herşeye rağmen ailemi özlüyorum ve üzülüyorum. Kimse de beni anlamıyor herkes farklı bişey düşünüyor neden görüşmüyor diye.. Sürekli bişeyler kafamı kurcalıyor ve içimi yiyip bitiriyor eşimle mutlu olsam da tam anlamıyla evliliğime adapte olamıyorum mutlu olamıyorum sanki. 5 yıl oldu.. 26 aylık Kızım ve 2 aylık oğlum var.

Anne terk edince mecburen kopuyorsun

Evet ama çocuktan sonra daha duygusal bakmaya başladım sanki. Ben asla annem gibi olmam ama çocuklarımın bi sebeple benden kopmasını hiç istemem

Çok teşekkür ederim haklisiniz

Nasil zorda kalip utanç duyduğunu tahmin edebiliyorum. Ama ne yapacaksın o da senin annen gunahiyla sevabiyla. Yarin bir gun basina bisey gelse senin için yanar kimsenin umrunda olmaz. Bence özlüyorsan görüş. Evine gelmesi huzurunu kaçıracaksa dışarıda buluş cafede filan.

Babasını erken kaybetmiş biri olarak söylüyorum ki bence ailenizle görüşün çünkü bir gün yokluklarıyla karşılaşacaksınız ve o zaman hem onları kaybetmenin acısı ki ölüm acısı kadar zor olanı yok hem de görüşmefiğiniz için vicdan azabı çekeceksiniz bu acıyla yaşanmaz. Keşke babamda yaşasaydı nefes alsaydı beni görseydi ben onu görseydim rüyalarımda değil gerçekte sarılsaydık ana baba bu yaa evine davet etme ama sen git dışarda gez dolaş

Bende ailemle görüşmüyorum insanlar bilsin istemiyorum belli etmiyorum o yüzden ama içim daralıyo bazen insanlar annemi babamı soruyo normal cevap veriyorum kendimi bu oyuna inandırmaya çalışıyorum