ondan gizli para biriktiririm.. su lazim bu lazim diye aldigim paranin bir kismini hep koseye atarim. cocuk dogduktan sonra da ise baslarim. cok canima tak ederse de bosanirim.. ama bu eger bu adamin elle tutcak baska yeri yoksa gecerli... tabi bundan once diplomatik yollara basvururum. karsima alir konusurum senin paran benim param olmaz diye, cocuk gibi beni harcliga baglama, hesap sorma derim. ama bu kismi astiginizi dusunuyorum.. siz de denemissinizdir eminim bunlari...

benim durumum biraz farklı.. ben varlıklı sayılabilecek rahat bir aileden geldim, eşiminde maddi olarak durumu gayet iyi ama yapı olarak ve aileden gelen bir huyla biraz cimri.. bense evlendiğimden beri kendime ciddi bir harcama yapmıyorum ve beni öyle bir alıştırdı ki ne kendi cüzdanında para ile gezer ne bana verir.. tek harcamam oğlumadır, son tartışmam ise karnımdaki bebeğe pazardan birkaç parça eşya almamdan ve yeni şeyler almak istememden çıktı.. oğlumun ardından şimdi kız bebek gelecek olmasıyla biraz sabırsız davrandım ve patladık.. gurur yaptım tek kuruşuna dokunmuyorum şimdi.. tekrar ayaklanma çabasındayım.. eşimden gizlim saklım yoktu, para biriktireyim güvencem olsun demedim hiç.. ama şimdi kendimi düşünmem gerektiğini anladım.. hem maddi hem manevi yönden yalnızım..2 gün ağladım ama şimdi ne yapabilirimin derdindeyim.. ne ailemin desteği nede eşimin desteği olmadan çocuklarıma güçlü bir anne profili çizmek istiyorum.. tek derdim bu..

Eşiniz sizi maddi yönden kısıtlıyorsa ne yaparsınız?çalışmıyorum hamileyim.. kredi kartlarını doğrayıp attım, para ve banka kartlarını eline verdim.. kafam allak bullak.. önce manevi sonra maddi olarak yarı yolda bırakıldım.. hep sırtımdan vuruluyorum.. eşime inancım sıfır.. sanırım her geçen gün ondan daha çok soğuyorumm.. ne önerirsiniz?

özeleştiri yapardım yerinizde olsam. eğer bütçemize göre çok harcıyorsam haklı derdim, kendimi buna ikna ederdim. yok eğer cidden ortada bir anlayışsızlık varsa, ortada buluşmayı denerdim. A