Bence zamanında sizi çok üzdüğü zamanlar siz soğumuşsunuz şuan alışkanlık sebebiyle kopamıyo olabilirsiniz. Uzaktayken sorunların üzerini kapatmak daha kolaydır sizi hiç üzmedigi zamanki gibi hayalinizdeki ilişkiyi seviyo olabilirsiniz yanına gidince de büyü bozuluyodur

Herkese merhaba, Bu sorunun cevabı kendi içimde muhtemelen ama çözemiyorum ve aynı şeyi yaşadıysanız tavsiyelerinize ihtiyacım var. Benim 1.5-2 yıllık bir sevgilim var, bu ilişki inişli çıkışlıydı başlarda bana çok da değer vermiyordu ve bu beni çok üzdü yıprattı hatta ondan ayrıldım bir kez ama sevdiğim için kopamadık geri barıştık. Daha sonrasında ise her şey biraz daha iyi olmaya başladı sevgisini daha çok ifade etmeye belki de daha çok sevmeye başladı. Bense onu seviyorum özlüyorum, onunla küs kalmaya dayanamıyorum böyle bi şey olduğunda başka bi şey düşünemiyorum fallar şunlar bunlar sürekli çözümler arıyorum, hatta bazı sorunlar sebebiyle ayrılmayı düşündüğümde bile cesaret edemiyorum, vazgeçemiyorum, pişman olacağımı düşünüyorum. Fakat şöyle ki onu uzaktan ne kadar arzulasam özlesem, hayal etsem ve yanındayken her şey çok güzel olacakmış gibi düşünsem de yanına gittiğimden 1-2 hafta sonra anlaşamamaya başlıyoruz, yaptığı şeyler batmaya başlıyor bana çok anlayışlı olamıyorum huysuzlaşıyorum. Uzaklaşıyorum biraz. Bana her yaklaştığında ona aynı şekilde kucak açamıyorum, darlanıyorum. Bu tarz davranmamdan dolayı da beni sevmiyorsun, benden nefret ediyorsun falan diyor bu da beni kırdı açıkçası. Yani aslında çok tuhaf ama ilişki uzaktan daha iyi gibi hissediyorum sanki daha iyi anlaşıyoruz gibi. Sizce neden böyle bir durum içindeyim. Karakterlerimiz mi uyuşmuyor yoksa ona olan sevgim mi azaldı nedir lütfen görüşlerinizi belirtin teşekkürler...