Eşiniz "Ben görüşüyorum arkadaşlarla." demiş. Onun arkadaşları sizin yaşıtınızsa ve evlilerse bu şekilde misafirlik ya da kafede vakit geçirme gibi görüşme yöntemleriyle birlikte sohbet muhabbet edebilirsiniz. Sizin için ne kadar iyi olur bilemem tabii, ister misiniz istemez misiniz. Ekstra olarak kurs gibi faaliyetler de işinize yarayabilir.

Periferdeki- uzaktaki, ilçedeki okullarda genç öğretmenler atanıyor diye biliyordum ondan aklıma gelmişti ama sosyal aktivitelere katılırsanız bulabilirsiniz. Dil kursu bile olur.

İstanbul Bursa arası yakın sayılır o yönden şanslısınız. Bursa'nın iyi olması da göreceli. Benim eşimin ailesi yok sayılır yani iki kişi sadece. Ama Adana'da benim çok geniş ailem var, amcamlar teyzemler halam dayılar ablamları abimi annemi saymıyorum bile, kuzenlerim. Ve hepsiyle de görüşürüz sürekli ordayken. Eşim de Bursa'yı sevmiyor 15 yıldır Bursa'da yaşamasına rağmen. Zaten Adana'ya yerleşme planımız var. Bizim için tek dezavantajı temmuz Ağustos Adana merkezde durulmuyor onda da yayladan ev alma planı var. Bebeğinize Rabbim rahmetler eylesin... Umarım hayırlı zamanda Rabbim sağlıklı bir yavru nasip etsin size...

Amacım elbette acıtasyon değil ayrıca öyle bir niyetim yok. O anda kırıldım yazdığınız cümleye. Burda kaç kişi yapıcı yorum yaptı fikirler verdi. Sizin yorumunuz kırıcı geldi. ayrica yazımda anlatmak istediğim hiçbir şeyi anlamayıp direk konuyu acıtasyon diye değerlendirmeniz okuduklarınızı ne kadar algılamadığınızı gösteriyor. Her neyse. Siz insanların duygularını komik bulmaya devam edebilirsiniz, hoşça kalın. Pinkflambe

O anlarda anlatmaya çalıştım aslında ama net olarak anlamadı veya anlamak istemedi. Bir kez daha denerim konuşmayı.

Bende mudanyada oturuyorum :)

Ben evlenip başka şehire gittim ama doğup büyüdüğüm yeri ailemi çok özledim oraya alışamadım tayinle ailemin yanına geri döndüm ama bu seferde öteki tarafı özlüyorum halbuki sevemedim sanıyordum alışmışım istemeden de olsa. Biraz daha kalsam dönmezdim belki sizde biraz sabredin belki alışırsınız belki tayinle gidersiniz benim 3 yılım kaldı şöyle minik bi sahil kasabası hayali kuruyorum nasip olursa.

Ahhh bursa hayallerimin şehri, çıkın uzun çarşıda bir nefes alın, ulu çınara gidin etrafı dinleyin, cumalıkızıkta bir kahvaltı edin. 3 yıl önce başka bir şehire yerleşmek zorunda kaldık. Bursaya döneceğim günü sabırsızlıkla bekliyorum. Gelirsem sizi gezdiririm

Anladımben sizi ve hissettim bende ailemin yannda yakininda yasamıyorum insan bazen esinin ailesinden baska birileriyle oturmak kahve cay icmek ister ortam ve konu degistirmek insana iyi gelir biliyorum benim de cevremde cok yasima uygun birileri yok malesef bende teyzelerle arkadas oldum daha fazla. ailemle de sureklitelefonda gpruntulu konusuyoruz

Instagram da okuma grupları var. Kadınlar belirlenen kitapları okuyup sonrasında 1 Ay sonra kitap kritiği yapıyor. Geneli genç kesim 18- 35 arası gibi turkiyenin her ilinde yapıyorlar guzel bir oluşum ve baya sosyal geçiyor. Istersen özelden yazarım kafana uyarsa bakarsin. Hem farklı bir ortam, hem kendini geliştireceğin hemde sosyallesecegin bir yer olur. Çocuğunu da katkısı olur diye dusunuyorum. Çocuklara yönelik kitaplar genelde okunuyor. Toplanıldığında çocuğunu yanında istersen götürebiliyorsun. Veya eşinin evli arkadaşları yok mu onlarla görüsseniz. Ama Su da bir gerçek sevmediğiniz yerde her sey guzel olsa bile gözünüze batar. Sevmeye çalışıp kendinize meşgale bulursanız bunu atlatabilirsiniz yoksa diğer türlü ağzınıza bal sürülse size zehir gelecektir.

Seni çok iyi anlıyorum

Eşinizin işten arkadaşlarının eşleriyle tanışın elbet vardır yaşıtı

Asyam17 💮🌸🌸 Üyelik

Evet özeti bu aslında. Bursa'ya alışamadım. Ailemi ve memleketimi de çok özlüyorum. Lütfen kızmayın hemen bazen başka bi şehirde olsak daha farklı olurdu diye de düşünüyorum. 4 yıl önce eşimle Doğu'da evlendik orda 1 yıl evli olarak kaldık çok mutluyduk. Neyse eşimin mecburi hizmeti bittiği için tayinle Bursa'ya geldik. Bursa'da eşimin sadece annesi ve kız kardeşi var. Başka hiç kimseleri yok. Ben sessiz biriyim biraz çok baskın bir karakter değilim tayin konusunda ona baskı yapmadım, o da ileride belki Adana'ya yerleşiriz demişti. Ben yine de ortada bir şehir olsa çok iyi olur diye düşünüyordum o zamanlar o da ortası yok doğru düzgün demişti. Bir de çocuk olursa annem bakar demişti evet şu anda dediği gibi annesi bakıyor. Yani 3 yıl olacak ben sevemedim Bursa'yı. Aileme senede iki kez gidebiliyorum. Sorunlardan birisi hiç arkadaşım ve dostum yok burda. Okuldaki hocalar benden en az 10 yaş büyük, hani işte hafta sonu kahve içelim ya da ne bileyim bir çaya git gel durumu olmuyor. Apartmanda da oturanlar hep büyük, bir tık daha yaşıma yakın kimse yok. Bilemiyorum belki sorun bende. Ama buraya gelmeden önce hem memleketim hem de ilk görev yerimde her şey tam tersiydi. Fakülteden çok sevdiğim dostlarım var memlekete gidince görüşüyoruz mesela hala. İlk görev yerinden tanıdıklarımla da telefondan görüşüyoruz yine. Ama burda kimse yok gibi. Bu beni çok üzüyor. Bir de bugün eşime hiç sosyal değiliz kimseyi tanımıyoruz dedim. Ben görüşüyorum arkadaşlarla dedi. Yalnız iş dışında hep evdedir kendisi de. Neyse. Üzüldüm bir an, gözlerim doldu sonra düşününce. İçimdeki mutsuzluk bazen beni çok etkiliyor. Ailem yakın olsaydı daha farklı olurdu diyorum. Ablamları çok seviyorum, çok özlüyorum. Telefonda konuşmak gibi olmuyor karşında olup sarılmak. Ben bu eksikliği hissettikçe evime karşı sorumlulukları bırakıyorum. Hiçbir şey yapasım gelmiyor. Çamaşırları bulaşıkları bekletiyorum bazen. Yani akşama kadar lavabo üstünde kalıyor yatmadan önce toparlıyorum. Yakın zamanda tayin de isteyemiyor eşim. En az 4_5 yıl daha buradayız. İsteme Zamanı istesem de çıkmayabilir dedi o zaman ne olacak diye sordum. Gönüllü erken ikinci doğu hizmeti isteyeceğim ordan dönüşte de Adana artık. Bu beni yoruyor. Bazen şimdi hemen doğuya gitsek 3_4 yıl ne kadar olacak ise, kalıp Adana'ya dönelim isteği oluyor. Ama bu kez de onun polis oluşu durduruyor beni... Uzun yazdım kusura bakmayın, uykum da var bölük pörçük olmuş olabilir. Hakkınızı helal edin...

Sonucta adanaya gittiğinizdede esiniz ailesinden uzak kalmis olacak. Ayrica bursa cok guzel bir sehir illaki cevre arkadas edinebilirsiniz. İmkan cok yani

Neymiş çok merak ediyorum Şırnak'ta Adana'da bir sorun yaşamadım da neye dayanarak böyle bir cümle kurdunuz

Ya ben nezihlik değil samimiyet arıyorum şahsen. İnsanlık arıyorum tabi bu devirde ne kadar kaldı bulur muyum bilemiyorum. Artık olduğu kadar. Ya Adana başka di mi

Sanırım eşiniz de evcimen. Daha aktif bir sosyal hayatı olsaydı sizde her alanda dahil olurdunuz tabii. Öyleyse zamanı geldiğinde kurs olaylarına girebilirsiniz. İlginizi çeken bir kurs illaki çıkacaktır. Zamanla da belki iş arkadaşı ve eşiyle de samimi olursunuz.

aranabız varsa haftasonları çıkın havalarda güzelleşti artık çevre gezileri yapın doğal güzelliği çokolan bir şehir Bursa ama araç şart rahat gezmek için. Sevme ve ortam yapma kısmında bende 10 yıldır buradayım evlendim kızım var 4 yaşında ve benimde iş dışında görüşeceğim 1 arkadaşım bile yok, olsa da benim vaktim yok ki zaten haftaiçi gezmeyi sevmem yorgun oluyorum işten dolayı. Haftasonu bir gün ev işi bir gün dışarda aktivite pazar alışverişi vs zaman geçiyor zaten.. Ben son zamanlarda kızımla geziyorum bana arkadaş oldu valla yoksa herkesin işi gücü kendi ailesi ile planı oluyor. Ve komşuluk işi hiç bana göre değil merhaba benim için yeterli sizde kendinize meşgale edinin derim...

Herseyden once insanin bulundugu yerden kopmasi, anilarina, sicak muhabbetlere, çevresine veda etmesi en zor olan. Bnde bir yili yakındır burdayım. Fakat ailemi çevremi hep arıyorum. Burdakiler yerini. dolduramaz ki..

Anamm Adanalı ay ben bile arada kaldım Yemekleri, baharda portakal senliği falan valla hak verdim. Ama alısırsınız. Nilüfer en azından daha nezih bi semt. Ya Yıldırım da olaydın Adana'nın polisiye tarafını aratmazdı valla

Aaay kendimi gördüm anlattıklarından adanalım benim ya hemşehrim. Aynı şehirde olsaydık ben arkadaş olurdum sana. Bende 4 yıl başka şehirde kaldım 2 aydır da burdayım aynı hisler duygular.

Ne kadar gereksiz ve abartılı acitasyon dolu bir yanıt vermişsiniz. Bilemiyorum belki sorun bende sizin kendi cümleniz. Ben sizi onaylayınca mı mesele oldu? Benden niye af diliyorsunuz Hep karşıdakinden bir sıcaklık bir adım beklerseniz daha çok konu açarsınız burda yalnızım diye. Elinizden geleni yapmış mısınız insanlarla tanışmak, kaynaşmak için hayır yapmamışsınız o zaman suç sizde. Oturun sızlanmaya devam madem hadi size kolay gelsin. Bekleyin evde belki biri size bir adım atar.

Evet anlamıyor ona göre ben her yerde mutsuzmuşum. Evet direk hadi doğu diyemiyorum geleli 3 yıl oldu en az 7 yıl falan olmalı diyor istemek için ama onda da hemen çıkmayabilir demişti.

Size geçmiş olsun. Bilmiyorum ben adapte olamadım bir türlü belki ilerleyen zamanlarda değişirim.

Sizin derdiniz Bursa değil aslında, Isparta'da da olsanız Rize'de de olsanız aynı sıkıntıları yaşardınız sanıyorum.

Bursa güzel şehir, ailenize gitmek bir uçağa bakar, bu kadar dert etmeyin. Yurt dışında yaşıyorum ve Türkiye ye taşınma ihtimalimiz bile yok, aileme hep hasretim ama hergün görüntülü görüşüyoruz, Saglıkları yerinde olsun görüşülür illaki. Olduğun yere adapte olmazsan mutlu olamazsın güzel yönlerini düşün

Evet biraz sevemediğim biraz da ortam arkadaş edinemediğim için zorlanıyorum. Yoksa doğudaki ilçe kimsenin gitmek istemeyeceği bir yerdi ve terör olaylarının olduğu zamanlarda ordaydık ama ben mutluydum. Sokağa çıkma yasağı biter bitmez hemen otobüs bileti alıp gitmiştim. İşte eşimin bir iş arkadaşı görüşelim dendi ama gün belirlenmedi henüz E

İki yakin arkadaşı var ama dediğim gibi kendinin görüşüyorum dedi çalışırken. İzin gününde hep evde çünkü. Bir kez konsere gittik, bir kez de onlar geldi. Geçen iş yerine uğradık hatta iş arkadaşı yengeyle gelin bize diye davet etti ama daha gidemedik.

Ya ben de ayda bir veya iki kezden bahsediyorum yani haftada iki üç kez görüşmek mümkün değil zaten. Dediğiniz gibi herkesin işi gücü oluyor haliyle. 10 yıl baya olmuş. Bakalım biz kaç yıl kalacağız.

Kayınvalidemin apartmanındaki komşuları ile tanıştık ama dediğim gibi yaşları uygun değil yine, 50-55 civarında. Görümcem de eşinin ailesinden birkaç kişi tanıştırdı ama onlarla da eşler ile görüştük şimdiye kadar toplasam 3 kezdir. Ben yabancı hissediyorum maalesef yani karşı taraftan bekliyorum ilk daveti çünkü sonradan dahil oldum buraya. Benimle de isteyen görüşür yani özel olarak hadi müsait misin kahve içelim demiyorlarsa şimdiye kadar demek ki görüşmek istemedikler diyorum.

Haberleşin plan yapın elbette ki buluşurlar inşallah hayırlısı olsun

Evet zamanla alışırım sanırım. Yani şöyle biraz daha yakın olsaydı memlekete çok güzel olurdu. Cizreye alışmış deliler gibi de sevmiş biriyim aslında. Ama orayı güzel yapan dostlarım vardı orda. Nehir kenarına gider uzun sohbetler çay çekirdek yapardık. Eşimle de orda tanışıp evlendik. Bugün dedim orda sinema yoktu ama Mardin e gidiyorduk daha çok film izliyorduk. Eşimin dediği, o zamanlar filmler güzeldi şimdi sektör batmış güzel film yok. Pinkflambe

Bursalılar bursayı çok sever hep övgüyle bahseder, ben de 1,5 yıl en güzel semtlerinden birinde yaşadığım halde hiç sevemedim Şehirle alakalı bir durum, bence kasvetli bi havası var. Adana'nın sıcak iklimine alışkın insan için de hiç çekilmez ben de İzmir'le kıyaslıyordum sürekli ve orda çok mutsuzdum

1 ay önce Bursa dan kendi memleketime tayin olduk, şuan psikolojik destek almak üzereyim. Güzel şehirdir, adapte olmak çok zor olmasa gerek. yeter ki güzel yanlarını görmeye çalışın. Bursa ya döneceğim günü sabırsızlıkla bekliyorum. C

valla sizi bilmem ama ben kalıcıyım evlendik, evi aldık, emeklilikten sonra belki gideriz başka yere ama ona da çoook var

Tanıştık ama çok fazla görüşme fırsatı olmadı. Bakalım havalar güzelleşiyor inşallah daha aktif oluruz . push ; Asyam17 💮🌸🌸 Üyelik

Çok teşekkürler. Sağolun. Bazen süreci kısaltmak için doğuya gitsek diyorum ama bu kez de Allah korusun orda ona bir şey olursa sebebi ben olurum korkusu beni durduruyor o yüzden ona baskı yapmak istemiyorum. Dediğiniz en doğrusu zaman geçiyor ve iyi geçirmeye çalışmak lazım. Ailemden kimse gelemiyor işte bu da üzüyor beni. Uçakla gelmeye kalksa ablamla annem masrafları çok oluyor iki de çocuğu var çünkü. Küçük ablam hiç gelemedi mesela onun durumu daha kötü maalesef. Bir de aktarma oluyor İstanbul dan. Doğum yaptığımda uçağı kaçırdılar dönerken. Tekrardan bilet almak zorunda kalmışlardı. Otobüsle de rezil olurlar. Yani şimdi en erken temmuzu bekliyoruz.

Toplum olarak her şeyi tek birine yüklemeyi çok seviyoruz maalesef. Kimse payına düşeni bilmesin aman ne gerek var işte bütün suç bende. İşim saat 3te bitiyor eylülden havalar soğuyuncaya kadar oğlumu KV den aldıktan sonra parka götürdüm hem de düzenli olarak. Park demişsiniz ordan başlayayım dedim, illa yaşıtım olurmuş ya. Torunlarını getiren bir babaanne, iki kızını getiren bir baba. Ve sadece iki kez gördüğüm birkaç kadın oldu. Hiçbiri yaşıtım çıkmadı. İsterseniz inanmayın. Direk suçu bana atın. Evet adım atmamış olabilirim ama bizim memlekette mahalleye apartmana biri taşınırsa hiçbir şey yapamasak bile bisküvi alır çay demler komşuya götürürüz bir çaydanlık. Belki herkes öyle değil ama ben ve ailem böyleyizdir. Ben 4 katlı bir apartmandayım ve kimse kapımı çalıp veya merdivende denk gelip hayırlı olsun demedi. Evet suç bende. Bilemiyorum karşıda görüşmek için hiçbir adım sıcaklık olmadan ilk adımı daveti yapamıyorum bakın evet bu da benim kusurum affedin. Koca Şırnak Cizre'sinde yaşıtım olmasa dahi velilerim neler neler yapardı, bende ya sorun madem orda da öyle olmalı o zaman. Mesele yaş da değil aslında. Mesela Cizre'de bir yan komşu vardı her eve geldiğimde saatimi bilirdi o gün taze ne yaptıysa bir parça bana da koyup verirdi. Eve ilk taşınıyorum bir eksiğin varsa çekinme çal kapımı dedi. Evet sorun bende Bursa'da bunların bir tanesini bile yaşamadım kahretsin Allah beni!

Çok sağolun aslında hep çıkıyoruz ama dediğim gibi memleket özlemi aile özlemi bir başka oluyor. Sabretmekten başka çarem yok sanırım

Aslında geziyoruz ama ben sohbet etmek istiyorum. Konuşmayı seviyorum biraz. Mesela evdeyken eşim telefonda oyun oynar, at yarışı bakıyor bazen Survivor veya belki birkaç dizi. Mesela sinemaya gidelim dedim kaç ay oldu gidemedik hala. Güzel film yok, evde açalım desem yine aynı karar verene kadar 1 saat geçiyor oğlum da uyanıyor bazen uykusundan. Kalıyor öyle. Ben bir şey okuyorum ona d söylemek istiyorum söyleme okuma bana diyor ve bu beni en çok üzen davranışı oluyor. Yani evdeyken ben kimle konuşayım. İşte aynı. Böyle olunca daralıyorum, çok yalnız hissediyorum. Mesela şu anda ağlamaya başladım. İçim acıdı. Kimsesiz gibiyim burda,..

Eşimin yer değiştirmesi kolay değil maalesef. 1 yıl farklı iki okulda görevlendirme çalıştım hepsinde yaş ortalaması aynı hatta onlarda daha büyüktü, torunu olan hocalar, torunu 1. sınıfa başlamış öğretmenleri vardı. Bebeğim 15 aylık, emziriyorum. Kurs fikrini sevdim ama onun için biraz daha zaman lazım.

Oglumla ailemden ayri, baska sehirde yasiyoruz ikimiz. Benim de komsum yok. Burada kimsem yok. Ogrencilerimle mutluyum ama. Ben sizden farkli olarak sanirim yalnizligi seviyorum. Sanirim hersey hayata nasil baktiginla ilgili. Sizin esiniz var. Kayinvalide ve gorumce ile anlasiyorsaniz en azindan yardima ihtiyaciniz oldugunda birileri var. Tikilip kalmayin eve. Yuruyus falan yapin. Bir ortamda nasil doguda iken arkadas bulabildi iseniz orada da bulabilirsiniz. Ille iste ya da komsularla olmasi sart degil. Karsi taraftan beklemeyin. O tanistiginiz kisileri bir gun siz cagirin eve. Esinizin is yerindekilerle piknige falan gidin. Yavas yavas arkadas edinirsiniz, bu kadar umutsuz olmayin.

Merkez aslında çok güzeldir ve avantajlıdır ama ilçeleri araştırsanız belki küçük ilçeler sizi memnun eder ve sıcaklığı yakalarsınız, okul değişikliği yapsanız, resim kursları, koro veya müzik kursları, yoga- pilates kursu, dans veya spora yazılma gibi yaş grubu hedefli olursa belki birilerini bulursunuz. Haftasonu İstanbul vs de yapabilirsiniz.

Ben aslında belirttim biraz üzüldüm de hatta. Yani Ankara dedim olsa ortası sayılır bu kez de ailelerin birinin yanında olmak iyidir fikrine yöneldi. Bir de KV kb ayrılar eşim belki biraz da ailenin reisi konumunda kaldı. Evet kendimi frenledim aslında biraz. Belki zamanla daha farklı olur her şey. Kurslar için de biraz daha bebeğim büyüsün istiyorum. Çok sağolun yazdığınız için. Bir de evin en küçüğüyüm ablamları çok özlüyorum ve seviyorum

Siz davet etmeyi neden düşünmediniz? Sosyalleşmek istiyorsanız beklemeyin siz adım atmalısınız...

Bebeğim küçük sayılır belki bir yıl sonra olabilir böyle bir kurs fikri. Evet özlem duygum geçmeyecek maalesef Z

İnan bazen bende senin gibi bir ruh haline giriyorum ama benzer durumları yaşayan insanlar olduğunu görünce insan biraz daha rahatlıyor. Hani bende değil sorun demekki herkes bu duyguları hissedebilir normalmiş diyorsun kendi kendine. Ağlayıp üzme kendini, bebeğin de varmış o da hisseder senin üzgün olmanı. Esin yanaşıyorsa senin memleketinden ev almaya yada oraya gitmeye bunu pozitif açıdan düşünmeye çalış. Zor biliyorum ama başka yolu yok, eşime kendi memleketime gitmeyi bile henüz tam olarak kabul ettiremedim mesela. İlk zamanlar konuşunca o yok deyince oturur ağlardım sanki hemen yarın istesek gidebiliyormuşum gibi. Belki de fikri değişir kabul eder o zamanlar bir gelsin de dedim üstelemedim. Hem düşündüm zaman geçiyor, gidebileceğimiz zaman gelene kadar da az çok yıllar geçmiş olacak. Geçici bir süreyse bu o zaman bu yılları en güzel şekilde geçirmem lazım dedim. Hayat bizden gidiyor çünkü, neden gençliğimizi böyle kendimizi üzmekle hüzünlü geçirelim ki. Sende öyle yap değiştiremediğin şeyler için elinden gelenin en iyisini yapmaya çalış. Kitap oku, aileni arasıra cok ozledim de çağır. Doğu konusunda olumluysanız oraya gidip dönüşte memleketine gidebilirsin. Bu daha kısaltır süreci. Arasıra benim de özlemim dibe vursa da kendimi yine kendim topluyorum. Çünkü bunu yaşamayan anlamıyor, yine en iyi kendi ruh halini kendin iyi bir hale getirebilirsin. Biraz uzun yazdım ama umarım biraz olsun iyi hissedersin. Tek değilsin çünkü, benzer şeyleri yaşayan çok var. Eşini de al karşına kırmadan tartışmadan konuş, sana hissettirdiklerini söyle. Biraz olsun zamanla seni anlamaya başlar belki.

Haftasonlari icin kursa falan yazılsanız ilginiz olan bi alanda. ordan arkadaş edinirsiniz gibi. Yada bebeğiniz kaç yasinda bilmiyorum ama oyun guruplarına falan katılsanız. oradan da annelerle falan tanışma kaynaşma olabilir gibi. Amma velakin çevre edinseniz de sosyal olsaniz da özlem bambaşka birşey bence. özlenene kavuşmadan yerini başka şeyler dolduramaz ki...

Ben yaşanılan yerin sevilip sevilmemesinin kişinin kendi elinde olduğunu düşünmüyorum. Yıllardır okuduğum şehri bir gram sevemedim. Hayatım boyunca da sevemeyeceğim. Ben de sizin gibi ilk adımı atan bir insan değilim ancak karşımdaki bana sıcak yaklaşıyorsa yaklaşırım. Sanki insanları zorla kendimle konuşturuyor gibi hissedip rahatsız oluyorum çünkü. Bu arada başıma bir şey gelmeyecekse Bursa'yı ben de sevmemiştim..

Aslında buradaki en büyük sorun şehir veya yalnızlığınız değilmiş. Siz aile içinde yalnız gibisiniz. Eşinizle diyalog kuramıyorsunuz, bu gerçekten çok acı bir şey. İnsan sevdiğiyle bir şeyler paylaşmak istiyor. Gördüğü komik videoları, okuduğu kitaptan kesitleri, film izlemeyi, beğendiği müzikleri paylaşmayı... Bunu yapamamak sizi daha da üzüyor haliyle. Bunları eşinizle paylaştınız mı peki? Ayrıca lütfen ağlamayın. Bakın biz varız. Belki sarılıp fiziksel olarak sizi telkin edemiyoruz ama ruhsal olarak en azından belki rahatlatabiliyoruz..

Anladım canım onların gelememesi, eşinin de biraz seni anlamaması da iyice yormuş seni. O zaman onların gelmesindense senin gitmen daha kolay olur tek bebekle. Esin icin de doğuda endişelenmekte haklısın. Bende olsam senin gibi göze alamazdım benim yüzümden ya bir şey olursa diye. Bu yaz tatilini atlattıktan sonra bebeğin de biraz büyümüş olur. Ara tatil ve yaz tatili dışında resmi tatil falan denk gelirse bir iki gün bile olsa gün az diye düşünmeden memleketine git bence. İnsan bir iki gün için o kadar bilet parasına değmez falan diyor ama inan psikolojik olarak bir gün bile kalsan o kadar iyi gelir ki sana. Esinle de konus ama, ben doguya gitsek icim rahat etmiyor senin güvenliğin için o yüzden burda kalalım süremiz bitene kadar diye düşündüm ama psikolojik olarak kötü oluyorum o yüzden yılda iki kere değil daha fazla gitmek istiyorum de. Sen onun için bu fedakarlığı yapmışsın, o da seni anlayışla karşılayıp gönderir belki. Yada bebekle zor olur dersen kendi elinden geldiğince annenlerin biletlerinin yarısını karşılamayı teklif et, anneminkini ben alayım de mesela. Sık görüşsen inan bu kadar mutsuz hissetmezsin. Benim bir arkadaşımın eşi yurtdışından iş teklifi alınca yurtdışına taşındı. Birde bebeği var, ama görsen birkaç ayda bir ailesine gelip gidiyor çocuğuyla. Hiç de mutsuz değil, gurbette olan o değil biziz sankiBen aynı ülkedeyim ailemle ama onun kadar gidemiyorum memleketime. O yüzden görüşme sıklığını arttırmak için çözüm düşün derim.

Esim bana sende kimseyi beğenmiyorsun ki bile demişti ben arkadaşsızlıktan yakınınca. Halbuki dediğiniz gibi ya yaşları farklı yada böyle meraklı yada patavatsız tiplere denk geldiğim için kendimi çekmistim. Onlar isyerindeki arkadaşlarıyla mutlu oluyor ama kadınların arkadaş edinmesi bana göre daha zor. Aslında keske tayin zamanı sessiz kalmasaymışsınız, kendi nasılsa ailesinin yanında artık. Sizi vazgeçirmek için batıdan batıya zor falan diye de geçiştirmeye çalışabilir. Kendi ailesi varken esinin ailesinin yanına gitmeye gönüllü erkek sayısı genelde az çünkü.

Sizin yazdığınız cümleye hak verdim diye mi kırıldınız? Kendi kendinize yükselip hiç ilgim olmayan bir konuda benden af dilerseniz evet komik durumuna düşersiniz. Laf sokmaya çalışmanıza hiç gerek yok, ben okuduğumu anladım ama siz belli eleştiriye kapalısınız. Gerçek hayatta da bu şekilde en küçük bir eleştiride böylesine abartı tepki veriyorsanız işiniz zor. Biraz özeleştiri yapmayı denerseniz belki yalnız kalmazsınız. Polemik olmaması adına uzatmak istemiyorum, iyi geceler

Evet insanlar değişti maalesef. Adana'yı da kötü düşünürler kimisi ama beni tanıdıktan sonra böyle bilmezdim falan derler. Elbette beş parmağın beşi bir değil aslında.

Evet ama bir şekilde bizim için en iyi olanı yapmak zorundayız ileride. İklimi, ucuzluğu ev fiyatları olsun her şeyiyle Adana daha üstün Bursa'dan benim fikrimce. Ama ha deyince olmuyor. bakalım ne gösterecek zaman

Bende Bursaya geleli eş durumundan 2 yıl oldu benim ailem İstanbulda yaşanmasına rağmen ilk 6 ay herhaftasonu istanbula gidiyordum şuan gitmeye üşeniyorum ama Şunuda belirteyim Bursa cok güzel bir şehir Bn istanbulda doğup büyümeme rağmen Bursa'yı çok sevdim gezilcek yerleri çok var eşimin aileside cok destek oldu alışmama şöyle bşyde var çocuğun var senin daha cabuk alışırsın önceliğin o olsun memleketi kötülemek İstemem ama Bursa Adana'dan çok çok üstün bi yer çocuğunu eşini düşün ailelerimiz sonsuza kadar bizimle hayatta olmayacak ben 5 aylık hamileydim çok kısa bir zaman önce bebeğimi kaybettim ölü doğdu bebeğim görmediğim bebeğime bağlandım kendi çocuğunu düşün onunla ilgilenen arkadaş dost aile bi yere kadar

Bursayı sevmeyen insan da ne bilim Neresindesiniz bilmiyorm ama Nilüfer tarafı cok aktif. Sehir değil bence konu siz ailenizi özlemissiniz. Gidin görün hava değisikliği olsun. Cok mu uzaktalar?

Cevap yazdım mi bilemedim, okulum Nilüfer de. Adana'da ailem.

Kesinlikle katılıyorum, havası kasvetli soğuk, trafiği berbat, hafta sonu bir yere gidelim desek 1 saat trafik sürüyor.

O kadar iyi anlıyorum ki maalesef o his hiç geçmiyor bence. Eşler de pek anlamıyor bu konuları. Eşiniz Adana'ya gideriz diyorsa ilerisi için bu da büyük bir şans sayılır. Benzer durumda sayılırız eşim de polis batıdayız ama sosyal çevre bakımından pek mutlu sayılmam. Ailemi, memleketimi dostlarımı çok özlüyorum. Kafa dengi insan bulmak da zorlaşıyor belli bir yaştan sonra. Hep telefonda konuşuyorum bende sizin gibi sevdiklerimle ama yan yana gibi olmuyor. Es polis olunca doğunun da kendine göre zorluğu olabilir diye insan hemen karar veremiyor. Batıdan batıya tayin zor deniliyor ama kesin olmaz diye bir şey yoktur belki. İyice araştırsanız o konuyu, doğuya gitmek yerine Bursa'daki sürenizi doldurup tayin isterdiniz ona göre.

Keşke eşiniz tayinini isterken fikrini belirtseydin. Olmuş olan şimdi keşke leri birakalım tabiki. Artık yaşadiğiniz ev şehir sizin mekanınz. 4 - 5 yıl sizin yerinizde olsam sıkardım dişimi. Herkes ailesine arkadaşlarına yakın olmak ister ama evlenince düzen değişince bazen macburen bazı seylere alişmak zorunda kalabiliyoruz. Mesela bende ev sorumluluğuna geç alıştım ama mecbur artık bu evin kızı değilim, evin reis hanımıyim. Ablami seviyorum, ozluyorum yazman okadar tatlı ki küçük kız çocuğu gibi oluvermisin duygusalliğinla. Biliyorum çok zor ama böyle düşünerek iyice kendini üzme. . İşin çok yorucu değilse akşamları spor kursuna, yüzmeye gitsen sana iyi gelebilir. Zaten hergün olmaz bebeğinede zaman ayirabilirsin bu sayede. Eşinde vakti gelince ortak olarak tayin yerini belirlersiniz inan zaman çabucak geçiyor biraz sık dişini.. Eşın Polis ise ikinci doğu görevini isteme Allah korusun riskli. Zaten şark görevini yapmış biraz nefes alsın. Kayınvalidenizé gidin arada değişiklik olur. Eşine baskı yap burdaki arkadaşlarınla eşli olarak görüşmek istiyorum diye. Tatil fırsatlarında da ailenizin yanına gidin hasret giderin.

Kendimi yerinize koyduğumda da kalbim kırılırdı. Hem de çok fazla. Çünkü evlenmek demek sadece ev işlerini, gündelik aktiviteleri, cinselliği paylaşmak değil ki. Duyguları, düşünceleri de paylaşmak aynı zamanda. Siz muhtemelen hevesle bir şeyler paylaşmak istiyorsunuz ama hevesiniz de kırılıyor eşinizin tutumu yüzünden. Eşinize bu yaptığının sizi kırdığını, onunla bir şeyler paylaşmak istediğinizi anlatabilirsiniz aslında. Ne kadar etkili olur bilemiyorum çünkü bazı insanlar bunu anlayamıyor. Ya da anlamak istemiyor. Ama ne olursa olsun anlatmaya değer olduğunu düşünüyorum. Sizi gerçekten seviyorsa farkında olsun veya olmasın bu davranışının sizi üzdüğünü anladığında bundan vazgeçebilir.

Ya bunu bi arkadasım yasadı Fethiyeye yerlesti. Hamileydi cocugumu temiz havada yetistirmek istiyorm dedi. Dogum yapar yapmaz geri geldi Sebep;Fethiyeliler inanılmaz ketummus. Bahcesinden bir erik dahi koparılsa kıyamet kopuyormus. Biz evde pisen biseyi kokmustır diye götürürüz ya Ege de o is oyle olmuyormus Asla kabul etmiyorlarmıs, ve memnun etmek zormus. Duyunca sok oldum. Ben Egelileri hep sirin siveli insanlar sanırdm. Sehirler değil de insanlar sogudu bence. Bireysellestik cok fazla.

Evet tam olarak bu. Bunu burda çok yaşıyoruz ama memlekette 2-3 hafta kalıyoruz onunla denk gelmiyor pek böyle bir durum. Mesela iyi bir anne ve baba olmak için kitap okuyorum kendi hiç kitap bitirmemiş şimdiye kadar. Neyse oğlumuz için güzel bir bilgi var okuyayım diyorum o kısmı hayır, gerek yok, ben biliyorum zaten. Ya da merak etsem kendim okurum diyor. Ben de eşim sensin kime gideyim yoldan geçen adamla mi paylaşım yapayım diyorum bunu da önemsemiyor saçmalama diyor. İlla okumak zorunda mısın diyor.

Çok sağolun, onu da düşündüm vereyim dedim maddi olarak bu kez de ablamın çocukları çok yaramaz uçakta havaalanında rezil oluyoruz biraz daha büyüsünler oldu. Sonra zaten onlar gelse abim ve diğer ablam kalıyor diye tamam ben gelirim dedim. Ben gidince herkesi görüyorum çünkü. Nasip artık eşim sağolsun gitmeme falan karışmaz hatta bebeği bırak annem bakar sen git dediği bile olur ama emiyor kuzum bırakamam dedim:)