Şu an nasılsınız kardeşinizle?ilerde kapanıyor mu yaş farkı?benim kızımda boşluğa düştü bu yüzden ben onun hem annesi hem arkadaşıydım. Şimdi beni paylaşmak zorunda kaldı. ve ben hiç bir şeye yetişemeyince sinirli anne moduna düştüm shannon Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Konu sahibi bir güzel haber daha vereyim. 1.5 2 yaşından sonra ablası ona birşeyler öğretebilir. Etkinlik yaptırır, kitap okur, sayı sayma taşıtlar nesneler vs öğretir kendi de seviyorsa öğretmeyi. Eve salıncak kaydırak vs alırsınız onlarda eğlendirebilir. Onlar vakit geçirirken siz işlerinizi halledersiniz, bi kahve içer iki satır birşey okursunuz. Ben bu akşam kesme yapıştırma için masa kurdum baktım abla yapıyor, ufaklık kurabiye yiyor :))

Cümlemizden inşallah. Vitamini sizin için dedim. Ben ihmal ettim. O dönemden hala hafızama yer eden sırt ağrılarım var :). Ben ikinciyi 36 yaşımda kucağıma aldım. Şimdi 39 yaşındayım. Küçük demin ağlıyordu, ablası geldi burnunu sildi şimdi kucak kucağa oturuyorlar. Büyüğü kırmayın ama sizi anlamasını sağlayın küçük yardımlarının bile sizin hayatınızı kolaylaştırdığını hissetsin. En çok onların arasının iyi olması için dikkat edin. Arada kapışacaksınız da kızınızla, bazen sesler yükselecek, sinirleriniz gerilecek çünkü onun da biraz sıkıntılı dönemine denk gelmiş oluyor bu zamanlarınız. Evde bir lohusa, bir bebek, bir de ergen var. Çok normal. Ama zamanla herşey düzelecek emin olun

Benim de kardesimle aramda 12 yil var.. Evet bir bebek heyecani beni de sarmisti o donem.. Ama ergenligin psikolojisi ile yalniz da hissettim kendimi.. Sevilmedigimi vs.. Zor bir durumdu.. Allah yardimciniz olsun. Kiziniza cok daha hassas olun bu dönem

Kizinizi cok simartmissiniz ne demek 12 yasinda kıza hizmet eden anne biz o yasta kardeslerimize bakardik siz sorumluluk verinki anlasin buyudugunu 12 yas ergenlikle çocukluk arasinda olan zaman zor gecer tabi ama ayagina herseyi goturmen ona fayda vermicek

Açılın benim o İki çocuğumun arası tam 12.5 yıl Büyük kız benim de. Sizi yoran büyük değil aslında onca yıl sonra aynı şeyleri tekrar yaşıyor olmanız. Arada verin ayağında sallasın, beşiğinde sallasın. Bezini getirsin üstünü getirsin. Biraz yardım isteyin. Yapabileceği şeyler. Şuan bebek çok küçük. O da siz de alışacaksınız. Bizim artımız hiç kıskanmadı, çok sevdi. Ne çocuklar var 14 15 yaşında hala kıskançlık eden, kardeşini benimseyemeyen. Seni de böyle büyüttük hatta sen tektin daha çok ilgilendik deyin arada aklına bişey gelmesin. Zamanla alışıp bir düzen oturtacaksınız. Benim küçük 3 yaşında kız 15 oldu. Uyutup bırakıyorum bazen uyanık bırakıyorum öyle kolaylıyorki işimi. Küçüğü heryere sürüklemek zorunda kalmıyorum. Bana da nefes alacak zaman kalıyor. Geçici bi süreç emin olun. Benim de büyüğü herşeyi ayağına isterdi çünkü tekti ve ben öyle alıştırmıştım. Birden yapmamazlık olmaz o da afallar. Yabaş yavaş iki kere yapın bir kere ondan isteyin. Ama hep konuşun. Zor ama geçici bir dönem olduğunu sizin de yorulduğunuzu bilsin. Bir de size tavsiyem besin takviyesi vitamin mineral eksik etmeyin. Dr a danışın. Çok faydası olur. Babadan da akşamları haftasonu destek alın.

Büyük kızınıza haksızlık ettiğinizi düşünmeyin bence. Ona haksızlık etmiyorsunuz. Onunda yanınıza alıp bebekle birlikte ilgilenebilirsiniz. Gerçekten bana çok enteresan geldi çünkü küçük çocuğu varken ikinci bebekte zorlananlar oluyor ki gerçekten o şekilde zor olur çünkü ikisi de anneye tam bağımlı oluyor.. Ama sizin durumunuz farklı artık 12 yaşında bir kız çocuğundan bahsediyorsunuz. Bu yaşında size bu kadar bağımlıysa bir yerlerde hata yapmışsınız demektir. Çünkü her tek çocuk bu şekilde yetişmiyor. Ama bi taraftan sizi de anlıyorum sonuçta sizin evladınız.. Aman yaa ne bileyim ne diyeyim Allah size güç versin ama en azından vicdan yapmayın kızınızın artık büyüme zamanı geldi.. Aslında geçmiş ama hiç olmazsa şimdi biraz büyüsün ona abla olduğunu hissettirin kardeşiyle ilgilensin falan.. Şuan hamileyim Benim henüz hiç çocuğum yok bana tabi konuşması kolaydır ama ne bileyim bende fikrimi belirttim..

Şimdi arkadaşlar biz böyle değildik aman pedagog vs sözleri ile gelmiş de ben olağan buldum Biz öyle değildik şimdiki ortam farklı Bir de 2-3 yaşında sorumluluk veriyoruz ile ergen farklı keşke o 2-3 yaşındaki ben de büyükler gibi işler yapıyorum hevesinde kalsalar Mesela yemek konusunda görev verin ben 10 yaşındaki oğluma pişirtiyorum yemeği Yani tavuk alıp tepsiye koyup fırına atabilir Ya da sebze yemeği yapabilir destekle Online okulun öğle arası yok mu bizimki 40 dakika sadece O nedenle son teneffüste fırına koyup öğle arasında yiyebilirsiniz siz de o da bebek de kucakta durur gerekirse Ya da burada menü yazmayalım ama bir tarhana çorbası bir makarna bir börek yapabilir Geçen ben de mutfakta idim böreği sen yap dedim gayet de güzel oldu Yani onun kendi yaptığını yemesi de zevkli olur Bir de acıktığını bilmez vs yok, hayat saatli yani hepimiz için sabah 8 de kalkılıp 8.30 da kahvaltı, online ders, öğle arası, online ders, ikindi kahvaltısı, online ders ve akşam da belirli bir saatte yemek Gerekirse dışarıdan alınır, gerekirse dünden kalan yenilir ama düzenli beslenmek her ikinize de gerekli Bir de kızınız herhangi bir şey yapıp babadan takdir alırsa mutlu olur Size pratik tavsiyem de fırın hayatınızın temelinde olsun Atın fırına kurun alarmı unutun Piştiği anda da hemen yenir bir de maddi durum yerinde ise et alın atın düdüklüye adı oldu haşlama pişer kendi kendine Pilav mesela 20 dakika sürmez yani biraz da kısa sürede yemek pişirmeye vs çözüm lazım Son söz bebek büyüyecek ve bu günleri hatırlamayacak ama kızınız hatırlayacak ona mutlaka anne kız zamanı ayırın

Kardeşimle aramda 13 yas fark var..3 kardeşiz en büyük benim haliyle bi anne kadar bakmisimdir kardeşlerime.. siz büyük kızınıza hic sorumluluk vermediniz mi bu yaşına kadar eger öyleyse suan o kendisini sudan çıkmış balığa benzetiyodur.. ayni sizin durumunuzda olan bi komsum var büyük kızı suan cok zorlanıyor 10 yaşında ki çocuk bardaktan su içmesini bile bilmiyordu annesi içeriyordu suyunu yemeğini annesini yediriyordu gören de kızı engelli felan sanar ama normal bi birey ama ailesi bunu bir türlü anlayamamis olacakki bebek gibi davranigorlardi simdi kardeşi olunca kız bildiğiniz kendisini kimsesiz kalmış gibi hissediyor ben bile cok net anladım ne psikoloji de olduğunu..

Aynen Ki annem yanlis ameliyat dolayi 2 sene boyunca surekli hastaneye kaldirildi orda kaldi. Babam sehirdisi calisirdi. Kardeslerime ben bakiyordum. Yemek, temizligi birlikte yapardik. Birde minicik bebek vardi. Okulda devamsizligim coktu bu sebep den

Dağınık biraz pek düzenli titiz değil bir de dışarı da çekingen az da dersler zayıf onun dışında sorun yok ama gel gelelim aynı zamanda acayip sohbetli esprili biri. Ben de çözemedim daha onu.

Çok güldüm buna. Benim kızım da şuracıkta bekleyin birşey alıp geleyim desem ;anne beni dışarda kardeşimle tek bırakma bana çocuk gelin bakışı atıyorlar diyor :) böyle acıyo teyzeler cık cık yapıyolar diyor. Kızım iki dakika bekle birşey olmaz diyorum. Bence onlar sana içinden küfür de ediyordur sen bilirsin diyor. :)

Istahi yok demissiniz de herseyi siz yaptiginiz icin simdide sizden bekliyor Bir zamanlar bizde ergendik ama en azindan bazi seyleri yapiyorduk bence psikolog esliginde sorumluluk verin Uzun zamandan sonra anne olmakta iyi degilmis demek ki bunuda ogrendik Hamilelik boyunca anlatmadiniz mi bebek gelecek kardesin olacak sana abla diyecek falan diye belki isinamamistir da Arrietty_

Artık Üstünü örtse de çok üzülüyor Kardeşi olmadığı İçin. Kesinlikle karantinada daha fazla etkilendi. Arkadaşlarının evlerinde, videolarda bile kardeşler vardı giren çıkan, oğlumda yok. Çok yalnız kaldı. biz hep ilgileniyoruz ama çocuk kendi yaş döneminde, kendisi gibi gülüp eğlenecek, hatta sırf keyiften kavga edebilecek birlerini aradı. daha 5-6 yaşlarından beri bu eksiklik hep var bizde. Tatile gittiğimizde bile hem eğleniyor, biraz da eğleniyor numarası yapıyordu. Çünkü tek başına oyun oynamak bir yere kadar eğlenceli. Yanında kuzenleri, arkadaşları olduğunda çok daha keyifli her şey. En büyük eğlencelerinden biri, üç kardeş olan kuzenlerine gitmek. bazı tek çocuklar evet, kendileri olmaktan çok mutlu olduklarını söylüyorlar ama bizde kesinlikle böyle olmadı. çok çocuklu arkadaşlarımı da devamlı gözlemledim ben. Kesinlikle onlardan daha fazla emek verdim. Onlar da çocukların ayrı bir oyun zamanı var, birbirlerine yetiyor. Anne de buna dahil oluyor. Biz de hem anne babalık görevleri, bir yandan oyun eğlendirme saatleri babası çık bahçeye dolaş diyor, oğlum tek ne yapayım ben bahçede diyor, arkadaşı gelmezse çıkmak istemiyor. Yakın arkadaşıyla küstüler, ağladı, çok üzüldü. Benim kardeşim yok, bir oynadığım o vardı, o da gitti artık diyor. Kendi hobilerine göre bir zaman oluşturdu. bazen babamın annesi babası öldüğünde kardeşleri varmış yanında, ben siz ölünce kendim mi kalacağım diyor. Bu bir çocuğun aklına gelmemesi gereken bir şey. biz bu konunun üstünü kapattık biraz. Peygamberimizden pek çok ünlü kişinin de tek kardeş olduğunu ama çok güzel arkadaşları ve hayatları olduğunu anlatıyordum sorduğunda. evde biraz şımarmasına izin veriyorum. Çocukça davranmaya da ihtiyacı var sonuçta, bize göre yersiz olsa da. Günlük dışarı çıkartmaya çalışıyorum devamlı. Açılması İçin. Çünkü okul varken gün boyunca sosyalleşiyordu. Karantinada o bitti tamamen. benim sağlık sıkıntılarından dolayı olmadı. Çok ara vermiştim 2. Ye. İstediğimde de olmadı. Ama tüp bebek yapacağım. Çünkü kaç yaşına gelirse gelsin, bir kardeşi olduğunda çok da sevinecek eminim. her şeyin hayırlısı fikrini aşıladım ona. Bir arkadaşımın 11 yıl çocuğu olmadı, 11 yıldan sonra engelli bir bebeği oldu. Çok zor bir imtihanı var. Elhamdülillah sağlıklı çocuklar bizimkiler. Biz üç kişilik kocaman bir aileyiz diyoruz ve üçlü bir hayat kurduk, beraber gezdiğimiz, film izlediğimiz, ders çalıştığımız. tavsiyem sağlık engeliniz yoksa, bir kardeş düşünün. Kavga da etse, huysuzluk da yapsa, başta yabancılık da çekse, çok da sevecektir kardeşini.

Kardeşimle aramda 12 sene var. Ben de kızınız gibiydim annem yedirirdi bile azcik hasta olsam. Ama kardeşim dogduktan sonra tabiri caizse bana atar giderdi. Altini değiştirirdim. Annemin sagdigi sutleri icirirdim gazını cikarirdim uyuturdum banyo yaptirirdim sabahtan aksama gelmedigi olurdu. Bence kiziniza sorumluluk vermelisiniz. Ben hic sikayet etmedim çünkü kardesim olsun istiodum cok. Sizde durum nasil?

Diğer çocuktan önce büyüğü bu duruma keşke hazırlasaydınız. 12 yaşındaki çocuk o kadar da küçük değil. Kendi ihtiyaçlarını yerine getirmeli anneye bu kadar bağımlı olmamalı. Çok fazla şımartmışsınız. Yavaş yavaş sorumluluklar verip hayata hazırlayın Mi-Ok

Aynen okul olmadığı için devamlı birlikteyiz enerjisini de atamıyor bunalıma girmesinden korkuyorum

Şimdiden tek sorun yemek ve meyve mi yani Eşin yapacak akşamdan Saati gelince de sesleneceksin ikiniz birlikte sofraya koyup yiyeceksiniz bebek de yanınızda ağlarsa da ağlayacak emecek vs Öbür yorumumda da yazdım zaten yemek saati belli okulda bunu birinin hatırlatması gerekmiyor keza siz de yemelisiniz Bebek ağlasa da pişmiş olan çorbanın altı yakılıp ısıtılabilir yemek yerken sohbet edilebilir bebekli hayat tabii ki zor ama günlük basit yaşam aktiviteleri zorunlu Yani yatak toplanmasa da olur ama yemek yenmeli İkindi saatinde birer elma da yıkayabilir ne zaman alır ne zahmetlidir hatta ana kız siz ısırır garip sesler çıkarırsınız bebeğe de sen yiyemezsin der takılırsınız Sonra kızınıza sana elma püresi yapardık diye anlatır şimdi bak ne güzel sen kendine yetiyorsun diye översiniz 12 yaşında siz ağzına koymayacaksınız ki yemeği paylaşım için o yerken sohbet edeceksiniz Bebek de ya emecek ya uyuyacak ya ağlayacak Kolik ağlamasına çözüm yok mesela, ne yapsanız susmayacak o zaman sohbete devam, altı kirli ise abla ile konuşarak alt değişimi ya da emecekse zaten bebek de sever konuşulmasını Belki kızınız bebek mık dedi diye sözü kesilmesin istiyor belki de dinlenilmek istiyor o araya da mutlaka Başbaşa zaman

Büyük oğlum beş yaşında küçük bir yaşında. Bakın beş yaşındaki oğluma sorumluluk veriyorum ben. Hemde küçüklüğünden beri. Daha yeni yürürken sofraya kendi plastik tabağını catalini taşıyarak başladı bu. Ben evi supururken eline bez verip hadi su aynayı sil dedim. Çamaşır aşarken kendi boyunda olan tele kendi aştı topladı. Şimdi odasını toplamak yatağını toplamak onun vazifesi. Tabiki ben el atıyorum. Ama o topladığı kadar topluyor. Sonra ona çaktırmadan arkasından ben el atıyorum. Aslında kardeş olması iyi olmuş. Artk sorumluk almayı öğrenir. Yoksa hiç bı iş bilmeyen bı prenses olarak evlendiğinde çok sıkıntı çeker. En azından kendi sorumlulukları ni almali. Yemek yedikten sonra tabağını mutfağa götürsün. Odasını toplasın. Dolabını düzeltsin. Vicdan azabı çekme. Ben çok üzülüyorum. Küçük çok yaramaz bizim. Büyüğün kitaplarini yırtıyor. Legolari çok küçük parçalar ağzına atıyo diye büyük oğlum odasına kapatıyor kendini. Çünkü küçük rahat vermiyo. Bebek uyuyunca hemen büyük oğlanın odasına gidiyorum ders ve aktivite yapıyoruz. Babası her gece uyumadan kitap okuyor. Hayatı paylaşmak lazım. Bunu çocuk yaşta ogrenmezse hiç öğrenemez.

benim kardeşimle aramda 13 yaş var ve kardeşim yokken çok üzülüyordum her gün olsun diye dua ediyordum gerçekten. Şimdi var ama benim çocuğum gibi. 20 yaşında Kocaman delikanlı oldu. Bana çok iyi geliyor sesini duymak bile. Bayağı da haylaz bir şey. Çok seviyorum iyi ki olmuş. Kendiniz de istiyorsanız geç oldu diye düşünmeyin. Kardeş çok güzel bir şey. Siz ve eşiniz çok istemiyorsanız girişmeyin tabi böyle bir maceraya yıllar sonra zor gelecektir tam çocuk büyümüşken ama istiyorsanız çocuğunuz için de çok tatlı bir şey olacak

ben ve kardeşim. aramız 13 yaş. Ben de tek çocuktum öncesinde. Ama o dönem annemin bu kadar umrunda falan olduğumu sanmıyorum. Kardeşimin doğduğu gün küçük anne oldum ben. Annem çok sinirli bir kadına dönüştü çok zorlandı. Babamla problemleri vardı pişman oldu zaten. Antidepresanlar kullanmaya sürekli uyumaya başladı. Ben de o üzülmesin diye hep yardım ediyordum ama görmüyordu bile. Kardeşim büyüdükçe bebek arabasına koyup koyup çıkarıp gezdirmeye başladım. Annem yatsın uyusun diye. Ayy düşünebiliyor musun çocuğa çocuk emanet ediyorlarmış. Şu an imkansız bir şey. Benim annem babam ben 15 yaşımdayken tatile gidip bizi evde tek bile bıraktılar çünkü annemin sinirleri bozuktu. Babanem yakında oturuyordu gündüz ona gidiyorduk ahahh. Ay allahım. O zaman normal geliyordu şimdi anlattıkça sinirlendim Neyse benim bu konu ile ilgili tecrübem çocuk gözünden olacak. Şimdiye kadar el bebek gül bebek sorumluluk aldırmadan büyüttüğünüz biricik kızınıza bir anda sorumluluk yüklemeye çalışmayın lütfen. Tavırlarınızı değiştirmeyin. Kardeşi oldu diye artık haytının değiştiği sizin değiştiğiniz hissine kapılmasın. Evet bir değişiklik var ama bu onu olumsuz anlamda etkilememeli. Tabi ki kendi işini kendi görmeyi öğrenmeli ama biraz daha yavaş yavaş. Yani ona şunu demeyin bak kardeşin oldu artık odanı kendin topla. Odasını kendi toplamalı ama kardeşi oldu diye değil. Zaten ergenlik de var. İşiniz zor lütfen dengeyi güzel kurun. O da daha çocuk.

Sürpriz bebek olmuş sanırım. Aksi halde kızınızı bu yaşına kadar daha çok kendi işini kendi görecek şekilde yetistirirdiniz sanırım. Aslında tam size yardımcı olacak güzel bir yaşta. Sizin yükünüzü biraz alsa, memnuniyetsizlik yerine ablalık etse eminim sizin de ona ayıracak daha pozitif zamanlarınız olur. Bu şekilde anlatıp destek isteyin bence.

Böyle şeyleri okuyunca kendime çok üzülüyorum. Ben o yaşta benden 2 yaş küçük engelli kardeşimle ilgileniyordum ona bakıyordum. Bir de tam o yaşta da bebek kardeşim vardı ikisine birden baktığım da oluyordu. Bırakın ayağıma bir şeyler beklemeyi... 12 yaşında çocuk KENDİ sorumluluklarını gayet alabilir. Yemek yapamaz ama sofrayı kurmaya yardım edebilir. Odasında yemek isterse kendi tepsisini hazırlayabilir. Dolabını düzenleyebilir ki siz de yardım edebilirsiniz. Ben sizin çok yumuşak yüzlü olduğunuzu düşünüyorum.

Sağlıkla büyütün Muhtemelen bebek olmasaydı da kızınız böyle olacaktı Okulsuzluk zor zaten ergenlik başa bela Ona özel zaman ayırın yanı bebeksiz günde yarım saat kahve molası bebek ağlasa da baba baksın vs baba ile de bir paylaşım zamanı yaratılabilirse çok iyi olur Bebeğiniz biraz büyüyüp uykuları düzene girerse erken yatarsa belki daha kolay toparlarsınız

Bence bir pedagog yardımı alın.

Nerdeyse benzeri seyler yasamisiz. Ama ben kendim bildim bileli boyle. Babam yine sehirdisinda calisir. Annem ehliyete basladi. Deli cesareti simdi Ben 8 yasindayim 2kardesim baya ufak. Kiz olan da bebek daha Ikisini bana birakir 2saat ben bakardim. Simdi tabi nasil yaptim cahillik der. Benim okul 1 sene uzamisti devamsizlik yuzunden.

10 yaşındaydım, evin yataklarini toplar, sofra toplar iş yapardim. Okula gidince onlugume kadar kendim giyinirdim. Anneme yük olmayayim zaten küçük kardeşim var derdim. Yanliş anlamayin, sorumluluk hiç vermediniz mi kiziniza? biraz sizdemi suç sanki. Şuan 3 yaşında kizim var 2 yasindan bu yana sorumluluk veriyorum. 3 yasinda ama sabah kalkinca sofra kurma islemini birlikte yapariz. bezi ekmegi gorurmek onun gorevi. o götürmeden baslamayiz sofra kurmaya. ogrendi artik. Yerleri girgirlamak onun gorevi. Camasir asarken o verir ben asarim. sabirla tek vermesini bekliyorum. Bulasik makinasi yerlestirirkende oyle. Bunun gibi birçok şey. Ona sorumluluk vererek kendinin bi birey olduğunu, işe yaradiğini, ona ihtiyacimiz olduğunu hatirlatiyorum. Ve yasitlarina göre daha bilinçli olduğunu goruyorum. Şimdi birde kardeş bekliyoruz. Kiyafetlerini birlikte utuledik dolaba birlikte yerlestirdik. şimdiden soyluyorum, şapkasini sen akacaksin, bezini islak mendilini sen getireceksin. Gibi gibi.. Doğu gorevi yaptiğim donemde bir komşumun kizi sizin kizinizin yasindayken kardesi oldu. Kiz annesine yardim ediyordu. kardeşini uyutur, ilgilenirdi. Kapinin onune indirip hava aladirirdi. komsumda ayni sekilde buyutmus. nasil toparlarsiniz bilmiyorum ama bir pedegog yardimi alsaniz bence işe yarayabilir. bu şekilde daha çok yipranacak gibisiniz D damdan

Canim meraba benimde kızım 13 yaşında gecen sene doğum yaptım oglum 1.5 yaşında... rabbim bağışlasın tüm evlatlarımızı... su anki nesil bizden biraz farklı maalesef biz o yaşlarda temizlik yapar annemize herseyde yardım ederdik ama su anki cocuklar hem biraz dağınıklar hemde ergenlik sorunlarını daha açığa vuruyorlar biz daha çekingendik... neyse gelelim konuya vicdan azabı duyacağın bir konu yok öncelikle kızına bir kardeş yaparak cok güzel bir sey yapmışsınız bunu simdi pek anlamasada ilerde sana bunun icin teşekkür edecektir... ona biraz sorumluluk vermen konusunda arkadaslara katılıyorum benim kızım kardeşine bakar altını degiştirir yemeğini yedirir uyutur markete çıkarım ona emanet edip küçük bi anne oldu resmen ona insanlar gıpta ediyorlar bize baktıkça bir yandan ona sorumlulukta veriyorum örneğin ev toplarken yardimda istiyorum bazen biraz söyleniyor ama ben cok yorulduğum için sonra bana kıyamıyo... öylece altından kalkıyorum biseylerin eşimde destek oluyor sagolsun... biraz daha zamana ihtiyacın var bebek biraz büyüsün daha kolay olacak herşey kızınında cok üzerine gitmeneden konuşmaya çalış anlat birbirinize destek olmaniz gerektiğini ona ihtiyacın olduğunu söyle bi sure sonra umarım seni anlayacaktır... ev işleri konusundada yardım alabileceğin annen kayınvaliden fln varsa onlardada destek isyeyebilirsin bu süreçte

12 yaşında çocuk muhakeme ve hayat tecrübesi hariç her şeyi yapabilir. Yapmalı demiyorum ama yapabilir. Ayağına servis etmenize gerek yok. benim 6 yaşındaki oglum, havuç soyacağı ile elma soyup kendi alabiliyorsa, sizinki de yapar, merak etmeyin. ergenlik zor derseniz onu anlarım. Hele şimdi çocuklar arkadaşlarından uzak, okuldan uzak, iyice bunaldılar. konuşarak çözmeye bakın. Seni anlıyorum, arkadaşlarını özlemen, bu donemde öfkeli hissetmen yada karışık duygularının olması normal, diye konusun. sorumluluk verin. Odasını toplasın, kıyafetlerini kirliye ayırsın. Arada mutfakta size yardımcı olsun. meyve demişsiniz mesela, meyve tabağını o hazırlasın birlikte yiyin. Narı bir kaç parçaya bölün ayıklasın, mandalina soysun, elma dilimlesin. Arlada sevdiği müziği açsın Evde sabahtan akşama kadar telefon, ders derken farklı şeylere ihtiyaç duyuyordur. Ne seveceğini bulmak için denemeli. siz de denemesine teşvik etmelisiniz succulentaski

Aslında çoğu yaptığımız şeyler ama bunaldığım zamanlar oluyor sürekli evde ikiye bölünme. Teşekkürler yazınız hoşuma gitti.

Kizim 10bucuk yasinda 5bucuk aylik bebegim var Bende cok zorlandim baslarda Derslerinde eskisi gibi yardimci olmadim, oyle eskisi gibi her anne diyisinde o an yaninda olamadim Biraz Anneme gonderdim daha beter oldu Hic unutmuyorum bebegim 2 aylikken sevmiyorum bu bebegi demisti, herkes onla ilgileniyo ona bakiyo onu seviyo, birde benim kizim babasiyla gorusmuyo hic dogru durust baba sevgisi gormedi Suan yeni yeni toparlanmaya basladi hatta bebegin altini degistirince kendi cok buyuk hissediyo Bizde 2 avantaj vardi, okullar acik okula gidip gelmesi. Yazin dogdu bebek ozaman okul yoktu eylulde acildi 2. avantajda haftasonlari esimin kizi bize geliyo ayni yasitlar, evde kuduruyolar malum disariya cikip gezemiyoruz. Insallah zamanla duzelir hersey

Şimdi ben de 11 yaşında bir tek çocuk annesi olarak biraz anlayabiliyorum kızınızı. Tekliğe alışmak başka bir şey. Tek olmayı bırakıp, anneni ve hayatı paylaşmayı öğrenmek başka bir şey. farklı psikolojiler yani. Küçükken Kardeşiyle büyümüş birinin bunu anlayabileceğini düşünemiyorum. Çünkü ben de kardeşlerimle büyüdüğüm için, oğlumun durumunda olmadığımı biliyorum. ne kadar büyük olsa da, acemilik çekecektir, siz de öyle. Sonuçta tam bir yetişkin hayatından, sıfırdan bebekliğe döndünüz. Kızınızda kıskançlık olacaktır. Biraz hırçınlaşacaktır. oğlum erken ergenlik dönemlerinde, bir atar giderde. Ben daha çok erkek çocuklarında oluyor sanıyordum ama kızlarda da yaşanıyor demek ki bu durum. çok kardeşli olanlar kardeşleriyle çok da kavga ettiklerini hatırlarlar. Anne de gelir kavgayı bitirir filan. Bizde kardeş olmayınca, çocuktaki o karşı çıkma ve kavga etme isteği anneye yöneliyor. Annenin rolü biraz karışıyor. Çocuk o kavgayı anneyle yapıyor. çözüm olarak ne olur profesyonel gözle söyleyemem ama ancak sevgiyle çözebileceğinizi düşünüyorum. Eşiniz bebekle ilgilenirken, kızınızla ayrı zaman geçirin. Annesinin yalnızca kardeşine ayrılmış olduğunu düşünüp uzaklaşmasın. pedagoglaron kardeş kıskançlığıyla ilgili videolarını izleyip yöntem geliştirmeye çalışın. En azından bir nebze anlayın psikolojisini. Ergenlikle ilgili videolar da izleyin ki, bebek bakımıyla beraber diğer bir gündeminiz de evinizde artık erken ergenlik döneminde olan bir kızınız. Onun da ihtiyaç ve istekleri Ona küçük görevler berin kardeşiyle ilgili. Onu da sürecin bir parçası haline getirin. ve o sırada siz de işlerinizi yapıp, kızınıza ayrı zaman ayırabilin. Yatırırken ona kitap okumak gibi. kardeşi şu anda çok küçük olduğu için bağ kuramayabilir hemen ama 8-9 aylık oyun bebeği olmaya başladığında çok da sevmeye başlayacaktır. Biraz zaman tanıyın. eşiniz de yardımcı oldun size bu süreçte. Hem kızınız, hem bebekle ilgili. Biz de benle kavga etse de, babanın sözünü dinliyor. Bu da babanın bir otorite, annenin şımarılacak alan olarak görülmesi. Annesine şımarsın biraz da çocuk ama şımarabileceği alanla saygısızlığı ayırt etmeyi de öğrenecekler. çok büyütmeyin lütfen gözünüzde. Üçünüze de biraz zaman tanıyın. Alışacaksınız. Üzülmeyin. Siz de biliyorsunuz ki, bebeğin ilk ayları en zor zamanları. Çok Sevdiğinizi hissettirin. Bir müddet sonra o da çok keyif alacaktır yardımcı olmaktan. Hiç kavga edilmeyen ama hiç de sevilmeyen ilişkiler ve. Ama sevgiyi verdiğinizde, en büyük kavgalardan sonra yine can ciğer kuzu sarması olabiliyoruz.

Buyuk kizinizi bazi seyleri kendisi yapmasi konusunda yureklendirin...

Bu arada, kızınızı yormamak için, bebeğin her türlü ihtiyacıyla siz karşılamaya çalışırsanız, kızınız kendini dışlanmış hisseder, ikiniz arasındaki ilişkiden. Kızınızın da kardeşiyle ilgili görevler yüklenmesi, yalnızca sevmek icin kucağına almaması kızınızın psikolojisinin de faydasına, o ne kadar başta isyanlar yaşayacak olsa da. hem de bu sene olması iyi olmuş bence kardeşinin. Bir sene sonra sınav senesinde olsaydı, daha yorucu olurdu.

Benim de aynı zamanda kardeşimle aramda 12 yaş var. Yaş farkı zamanla kapanıyor, çok iyi iki arkadaş olunuyor. Hem evlat hem kardeş gibi oluyor abi abla için. Kardeş kavgası olmadığı için bize hep artı olarak döndü yaş farkı. O yüzden bende çocuklarımın arası biraz uzun olsun istedim. Bizim ikinci dehşet bişey. Çok yordu ama özlemişiz bebeği çok da iyi geldi. Ben öyle peşpeşe çocuk büyütecebilecek biri değilim. Böyle hem iki çocuklu hem de tek tek büyütmüşüm gibi oldu. Aman şunlar bi büyüsün diye gözlerinin içine bakmadım. Hep yavaş büyüseler hiçbirşey kaçırmasam diyorum. Küçük 3 yaşına girecek oh büyüdü az kaldı rahatlayacaksın diyorlar ama ben üzülüyorum.

Aynen ben de arka arkaya yapmaya cesaret edemedim ara olsun istedim belki de biraz abarttım. biz de bebek kokusunu özlemişiz içime çeke çeke o Özlem'i gidermeye çalışıyorum. dediklerinizi dikkate alıcam, Allah evlatlarımızı bağışlasın inşallah. evde bir ergen bir bebek olunca bazen çıldıracak gibi oluyordum

Mutlaka eşinizden daha çok ilgi istemelisiniz. Büyük kızınız ise kendi ihtiyaçlarını kendi gidereceği yaşa gelmiş. Burada yorumdakiler kızınızla iş yükünü paylaşın ama bu doğru olmaz. Sonuçta 12 yaş demek henüz daha çocuk demek. Kızınız çocukluğunu yaşamalı, bebeğe baktırmak, ve işlerinde yardım beklemek doğru değil. Ama dediğim gibi kendi ihtiyaçlarını karşılamalı, kendi yemeğeni kendi koymalı, kirli bulaşıklarını makineye koyabilmeli, yatağını toplayabilmeli. Bunun dışında mutlaka büyük kızınıza sevildiğini hissetirin ki yalnızlık çekmesin.

maşallah zeki kızmış ünzileyi bile bilirmiş ya fazla zekanın zararlarınıgörüyor

Öğrenir merak etme. Bebek büyüyene kadar biraz zorlanirsin. Sonra bütün aile fertleri uyum sağlar dört kişilik aile durumuna

anlattım tabi ama yaşanınca çok fark var.

Zaten o yaşlarda hevesli oluyorlar böyle şeylere kızım odasını yatağını dolabını toplar onlarda sıkıntı yok. Sadece iştahsız bir çocuk olduğu için ben yemeğini meyvesini düşünüp önüne koyardım. şu anda yapamıyorum doğal olarak belki de böylesi daha iyi oldu aç kala kala mutfağın yolunu öğrenecek

Biri 3 biri 5 yaşında olsa anlarım da, aralarında 12 yaş var ve hiç zorlanmamalısınız aslında hatta kızınız size yardımcı bile olmalı.. Elbette iki evladınıza da aynı sevgiyi verip aynı ilgiyi göstermelisiniz, ama büyük olanı keşke çok şımartmasaydınız. Nasıl alışırsa öyle gidiyor çünkü, hatırlıyorum da ben 9 yaşımdayken yeri gelirdi kardeşimi ayağımda sallayarak uyuturdum..

hahahah ya yerim ben onu. Ben de çok geriliyordum utanıyordum ya bi daha parka götürmicem diye ağlıyordum. Yine dayanamayıp götürüyordum

Benim de 12,9 yaşında iki kızım ve 2 buçuk yaşında oğlum var. kızlarım bana yardım eder. sofrayı kurar kaldırır. yataklarını toplar, ortalıktaki oyuncakları toplar, bazen kardeşiyle ilgilenirler birlikte oyun oynarlar. biz bu şekilde hep beraber idare ediyoruz. ne demek her şeyi ayağına istiyor. hiç öyle şeyler beklemezler benden çünkü yapmam. şimdi ben hata mı yapmışım bilemema ama en azından sorumluluk sahibi olurlar. bide kuzenimin kızı var 16 yaşında benim küçük kızımın yaptıklarını yapmaz. D damdan

Alıştırdığınız için her şeyi ayağına bekliyor. Şimdi yapmazsanız birden neye uğradığını şaşıracak doğal olarak. Ergenlik zor bir süreç. Empati yapıp onu anlamaya çalışın yoksa aranız ileri dönük bi şekilde bozulabilir. Küçügü büyüğü yok ikisine de sinirli davranmamaya çalışın.

Nasıl ya? 12 yaşındaki küçük çocuk da bir çocuk sonuçta ilgi beklemesi, ayağına yemek istemesi çok normal. Dengeyi kurmaya çalısın bence ve sakın bağırmayın kardeşiyle arasının iyi olmasını istiyorsanız ilerde. Mesela şimdiki bebeginiz 12 yaşına gelince kızınız 24 olunca yine ona bebek 24 yaşındakine büyük gözüyle bakcaksınız. Hiç adil değiş abla olduğu için çocuğun çocuk olduğunu unutmak. Bizim aramız yakın ama bir örnek. Ben 23 yaşındayım 20 yaşında kardeşim var annem asla bana sen büyüksün demedi, kardeşim bana vurursa benim de ona vurmamı söyledi. Bebeğini uyutmak için 10 dk isteyip sonra hemen benle her zaman ilgilendi. Böyle olunca ben de kıskançlık olmadı.

Hay Allah razı olsun biraz olsun içim rahatladı. Vitamin mineral çocuğa mı bana mı önerdiniz onu anlamadım. Bir de siz kaç yaşındasınız bazen de yaştan dolayı böyle olduğumu düşündüm. benim de ikisinin arası 12,5 yaş.

Aslında büyük kızınızı fazla nazlayarak büyütmüşsünüz sanırım şuan ilgilenmeniz gereken bi çocuk daha olduğu için gözünüze batıyor. Tamam size yardımını geçtim de 12 yaşındaki çocuğun kendi ihtiyaçlarının bir çoğunu karşılaması lazım. Bebeğiniz olmasa bile bu durum uzun vadede sorun çıkartabilecek bir durum

Çok teşekkür ederim, aynı durumu yaşayanlar olduğunu görmek içime Su serpti inşallah ilerde teşekkür eder kızım. shannon Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

sanırım bizim gibi 80ler jenerasyonu herkesin başına bu gelmiş. :)

o yasta temizlige hem yardim edip hem kardeslerime bakiyordum... bi rahat kafayla kizlarla bulustugumu hatirlamiyorum

Üzgünüm ama kiziniz da, siz de rahat bi hayata alisiktiniz. O yuzden yasiyorsunuz bu travmayi. Geri dönüşü olmadigina göre adapte olacaksiniz. Benim kizlarimin arasi 7 yas. Kucuk kolikti, cilginca aglarken büyük okumaya calisirdi 1. sinifti. Anne bana şunu yap demezdi. Şimdi kucuk 1. sinif bakiyorum da, calistirmazsan çalışmıyor. Ya büyük kızım napmisti diyorum. Hatiramda yalniz küçügun aglamasi var. Buyuk kizimi hic calistiramamisim doğru düzgün. Ama sizin kiziniz kritik bir sinif ve yasta degil. Vicdan azaplik bi durumunuz da yok. Yemeklerini kendin hazirlayip ye diyebilirsiniz. Bana destek olursan bugünleri daha kolay atlaticaz, en büyük destegim sensin diyebilirsiniz. Benim buyuk kizim 13 yasinda, ben korona oldum, bir sabah kalktim kardesiyle bana kahvalti hazirlamis. Kardesinin canli dersini acmaya çalışıyor. Kardes hayatta en büyük destek deyin ona. Allah kolaylik versin. Yas farkinin azligi da, çokluğu da. zor oluyor.

Bunun cocuklarin yas araligi ile alakasi yok. Kiziniz baya armut pis agzima dus tarzi buyumus anlasilan. Ablamin en buyuk oglu 15 yasinda. En kucukte 3 yasinda. Hic oyle verirsen yerim vermezsen yemem huylari yoktur. Toplam 4 cocugu var ablamin. Buyuk yegen ablam yoksa cocuklari kaldirir, giyindirir, ekmeklerini yapar verir. Erkek cocugu bu da. Kiziniz belki bu donemi atlatirsa, kardesiyla bir bag kurarsa sizin yukunuz hafifler. Ama bunun yas araligi ile alakasi yok. Biz 6 kardestik, ablam ikinci annem gibiydi ve oyle yas araligi da yoktu cok. Kolay gelsin, Allah yardimciniz olsun.

Normal bir zamanda değiliz. Büyük normal şartlarda olsak, okula gidecek, arkadaşları ile enerjisini atıp eve gelecekti. Bütün gün evde annesi ve bir bebekle evde sıkılıyordur. Küçükten çok büyükle ilgilenmeniz gerekiyor. Sorumluluk öyle bir anda öğrenilen bir şey değil, yavaş yavaş öğrenecek zamanla.

Yani kızım herşeyi ayağına bekler derken yeme içme konusunda demiştim. yoksa tabiki kendi işini kendi görür ama iştahsız bir çocuk olduğu için ben önüne mesela meyvesini soyup verirdim, acıktığını yemek yeme vakti geldiğini belirtirdim. Tabi şimdi bebekle zor geliyor yeri geliyor ben aç oluyorum zaten. o zamanda çok sinirleniyorum dolap dolu açıp yemiyor diye. benden bekliyor diye. Bunun dışında kendi işini kendi görür. Eskiden yardım da ederdi ama şu an ergenlik bunalımında isteksiz her konuda. yorum yapanlara teşekkürler biraz olsun vicdanım rahatladı. havali- Ömür sanıldığı kadar uzun değil... tek ayak

Beni de çok güldürüyorlar sağolsunlar. Ünzile derler bana diyor :) Ben onun hissettiği şeyi anladım. Bırakmıyorum dışarıda tek başlarına. Çünkü tüm dünya benim kızıma bakıp kusur arıyor :)

İlgi kismina birsey diyemem ama 12 yaşindaki kiziniz da herşeyi ayagina beklememeli.

12 yıl boyunca sadece ilgiyi kendi üzerine toplayan bir çocuk simdi anne babasının ilgisini sevgisini paylaşmak zorunda kaldi. Onun yerine geçin ve düşünün kabullenmek sanıldığı kadar kolay değil. Siz ona eski anılarınızı anlatın. Sen de bir zamanlar bu kadardin diye başlayan hikayeler anlatın. Sonra onun da büyüyeceğini falan... İşbirliği içinde olun. Birlikte bakımını ustlenin kucugun. Büyük olana küçüğü sevdirecek sorumluluklar verin aralarındaki bağı güçlenmiş olur. Ben ikinizi seviyorum demeyin. Büyük kızınıza daima seni çok seviyorum deyin. Çünkü özel olduğunu bilmeli.

ay ben de. Parka götürdüğümde kardeşimi kadınlar tuhaf tuhaf bakıyordu. Sen kaç yaşındasın nasıl bakıyorsun sen daha çocuksun. Benim kardeşim annem markete kadar gitti. Gelcek şimdi. Klasik yalanımdı. Bigün metroya bindik yalnız başımıza. Kadın beni polise vercekti benim çocuğum sandı yine.

O yas araligi cocugum yok. Ben 14 yasinda iken kucuk erkek kardesim dunyaya geldi. Obur kardeslerim 9 ve 11 Yaslarinda idi. Belki de tek cocuk olmadigimiz icin zorluk olmadi ne Anneme ne bizlere? Kiziniz kucuk degil. Sorumluluk verin isterseniz biraz

+10000 başka ne denebilir ki

cocuklugum film seridi gibi gözümün önünden gecti. aynen benimde annem sürekli ameliyat olurdu. kardesimi benim cocugum sanarlardi kontrollere ben götürürdüm babamla. cocuk cocuk yapmis demisti hatta bi keresinde doktor... okuldaki ögretmenler durumu bildiklerinden eve giderdim sinavdan sonra. ey gidi cocuklugum. benden sonrasi birde erkek onlarin bütün yükü bendeydi. en kücügü dogdugunda annem yine ameliyatda babamda gece calisiyor aman bebege bise olur korkusuyla sabaha kadar uyumamist hem anneme üzülmekten. su an düsünüyorumda annem ne kadar caresizmiski cocuga el kadar bebegi emanet etmis

Teşekkür ederim bu güzel mesajınız için çok duygulandırdi beni Rabbim herkesin gönlüne göre versin inşallah

Evet o daha çocuk 12 yaşında da olsa. Bütün işi ona yıkmam yanlış olur zaten sınav stresi sardı onun yüzünün gülmesi benim için çok önemli.

Zamanın değiştiğinin en büyük kanıtı oldu sizin yazınız. Benimle ablam arasında 11 yaş var ve annemden çok annelik yapmıştır bana. Daha 1 yaşındayken annem koynuna koymuş ve ilgilenmemiş benimle. İşine, gücüne bakmış. Hasta olduğumda bile ablam beklerdi baş ucumda. Halada bazen derim benim 2 annem var diye. Şimdi bile anneler nasıl çocuklarının sesinden, yüzünden anlar herşeyini. Ablam bana öyledir. Acaba annem gibi sizde biraz çekilip sorumluluk mu yüklerseniz büyük kızınıza? 12 yaşına kadar ilginizi göstermişsiniz zaten.

Sizinle aynı durumdayım oglunuz kardeşi olmadığı için üzülüyor mu. Kardeş düşünceniz varmı. Ben bu pandemi sürecinde oğluma çok büyük haksızlık yaptığımı düşünüp azap çektim. Neredeyse her gün oynayacak hiç arkadaşim yok diye ağladı. ve benimle kavga etmeye başladı

Merhaba yeni anne oldum ilk kızım 12 yaşında ve ben adapte olmaya çalışıyorum. ama olamıyorum. büyük kızım tek çocuk el bebek Gül bebek büyüdü bu yaşa kadar. Şimdi tepetaklak olduk. hala ayağına bekliyor herşeyi, kucağımda devamlı minik bir bebek, hiç bir şeyden memnun olmayan büyük kızım. Ve kendini unutan ben. Bitecek mi bu günler çok zorlanıyorum, hiç bir şeye yetişemiyorum büyüğüne haksızlık ettiğimi düşünüyorum onunla vakit geçiremiyorum. Zaten ergenliğe girdiğinden beri çok değişti artık hiç anlaşamıyoruz. Bir yandan dünya tatlısı ama bir o kadar da zor bir bebek. İki arada bir derede herkesin gönlünü yapmaya uğraşıyorum ama sonuç tabiki koca bir sıfır.3 ayda çok yaşlandım. benim durumumda olan ya da daha önce yaşamış olan var mı yardım istiyorum, fikir istiyorum. Allahın gücüne gitmesin çok şükrediyorum ikisi de sağlıklı ama ben ikisi arasında denge kuramıyorum. Biri çok büyük diğeri çok küçük. Büyüğüne kızdım bağırdım bugün, şu anda çok vicdan azabı çekiyorum çünkü o da çocuk. belki şu anda bana ihtiyacı çok fazla, ama ben ya uykusuzum, ya bebek emziriyorum, ya alt değiştiriyorum. Küçüğe zaten kızamıyorum çünkü devamlı gözümün içine bakıyor. İki arada bir derede kaldım, kendimi unuttum. hem mental açıdan hem bedenen çok yorgunum. Eşim yardım etmeye çalışıyor elinden geldiğince ama tüm gün işte. allahtan pandemi var çok fazla gelen giden olmuyor çünkü ne temizlik ne yemek zar zor yetiştiriyoruz eşimle. büyük kızım odasından çıkmıyor hiç neredeyse zaten canlı dersleri var sürekli. Çok mutsuzum.