Bütün bunların kitaplarda yazan bir cvb yok, kişiden kişiye değişir. Ama son aşk diye bir şey yok bence. N nahide

Aşka çok inanıyorum Sevgi daha kalıcı ve güzel şey Khomyuk

Sanırım üç kez aşık oldum, hem de deli divane, ilki üniversiteyken, ikinci ve üçüncü çalışırken oldu, aralarından en az 6-7 sene geçtikten sonra oldu

Her aşk kendi yaşına hitap ediyor. 15 yaşında aşık olduğunuz adamı 30 yaşında belki görmek bile istemezsiniz. Çünkü duygular tekamül eder. Ben mesela hep diyorum, pek çok insan tanıdım beğendim ama dünyaya milyon kez gelsem yine eşimle evlenirdim.

Sanırım üç kez aşık oldum, hem de deli divane, ilki üniversiteyken, ikinci ve üçüncü çalışırken oldu, aralarından en az 6-7 sene geçtikten sonra oldu. Her birinde bir oncekine karşı hislerim nötr olmuştu tamamen unuttuktan sonra diğerini yasadigimdan belki de o büyük aşklardan eser kalmadı. Hatta bazen kendimi yoklarım, karşıma çıksa gelse aynı şeyleri yaşar mıyım diye, yok maalesef eski heyecanımı hissedemeyecegimi hatta tekrar sevmeyeceğim farkediyorum. yenGEnC

O biraz yaşla. alakali bence.. Gençken aşk meşk, sürekli diz dize olma telaşı.. Yaş aldıkça, sorumluluklar ve hayatın yükü arttıkça eskisi kadar dusunemiyor insan. En azından bende bu şekilde. Yani gençken aşkı düşünecek bolca vakit olurken ; yaş aldıkça, çalışmaya başladıkça, sorumluluk ve hayat telaşı arttıkça aşk da evriliyor. Daha sakin daha stabil daha düzenli bir şey arıyor insan.. Aşkın o hoyrat ve dalgalı evresinden ziyade.. İlk aşk, son aşk gibi şeyler ise kamyonet arkası yazıları misali, çok takılmayın.

Liseden beri sevgilim olan kişiyle evlendim ben o sebeple ilkim sonum o oldu ama aşkın bir sınırı olduğunu düşünmüyorum yani ilki sonu ortası diye bir şey yok ya ve kaç kere olunacağı sınırsız bence

merhaba hanımlar ilk aşk diye bir şey var ama son aşk diye de bir şey var mı? sadece bir kere aşık olunur, geri kalanlarsa sadece sevgi mi? ortaokul vs. zamanlarındaki değil de yetişkinlik zamanındaki ilk aşkınıza hala içinizde his var mı? ilk aşkınız ile son ilişki yaşadığınız kişiye karşı hislerinizi kıyasladığınızda nasıl bir sonuç çıkıyor? ilk aşk, özellikle de yarım kalanı hiçbir zaman unutulmaz mı? yanındakiyle yaşlanır, aklındakiyle ölürsün diye bir laf var. bana göre romantik değil, korkunç bir laf şu an için. 5-10 yıl ilişki yaşayıp ayrılanlar var. onlar unutabiliyor mu, tekrar aynı güçlü hislerle aşık olabiliyorlar mı? hiç aşık olmadım. yaşım da küçük değil. bu aşk meşk trenini kaçırdığımı düşünüyorum. her şey zamanında yapılınca anlamlı oluyormuş. belki günü gelecek biri benim ilk aşkım olacak ama ben o kişinin hiçbir şeyi. sonra da aşkım dediğim kişi müzik videolarının altına şey yazsın '' yanımdaki sen değilsin ama hep aklımdasın. seni unutamadım.'' tabii ben harakiri... ekleme: öncelikle yorumlarınız için teşekkür ederim, pek çok yorum yapılmış, okuyacağım hepsini gözüme çarpan yorumlardan bazılarında ''çok kro, bu ne böyle çok arabesk'' yazıyordu. kro mro ama böyle bir şey var. kadınlar için bir şey diyemem ama erkeklerde ilk aşkını unutamayıp ya da uzun süren ilişkisini bitirdikten hemen sonra pat diye biriyle evlenen oluyor maalesef. yakın zamanda çevremde duyduklarım bunlar. adam unutamamış. aynı şekilde bir kadın arkadaşım var 10 yıllık ilişkisi bitiyor, depresyona giriyor. bir yıl sonra da evleniyor. ama o kişi içinde ukde. ben bunları duyduktan sonra tabii ki kafamda sorular oluştu. aslında ben direkt sizin için sormadım, çevrenizde hiç böyle bir durum yaşayan oldu mu, duydunuz mu...

Bunlar çok arabesk değil mi? İlla bir kalıp mı olması lazım? Kimi tek bir kişiyi sever tüm ömrümce, kimi on kere aşık olur hepsi farklı şiddettedir. Kimisi hiç sevmez. Kendi adıma ben mesela çok değiştim. Beğendiğim şeyler değişti, ben değiştim. İlk aşkımı düşününce gülüyorum mesela şimdi olsa asla beraber olmayacağım biriymiş. Kişiye, yaşadıklarına, ortamına göre değişir bunlar. Kendi adıma çok kez aşık oldum. Hala aynı adamı seviyorum. Gün gelir ayrılırsak da yeniden sever miyim bilmiyorum. Biri çıkar yeniden seversin yada denk gelmez sevmezsin. Böyle kesin yargılara varılamaz özetle

Aşık olmanin sınırı olduğunu dusunmuyorum ve unutamadigim biri de yok. Eşim olmasa yine aşık olurdum acikcasi. Kimsenin benim için yasayabilecegim tek aşk olabilecegini dusunmuyorum, hani o olmazsa bir daha aşik olmam diye bir şey dusunmedim kimse icin.(15 yaşindaki ilk aşkimda oyle sanmiştim gerci) Ama aşik olmak başka hayati birlikte gecirebilmek başka, o hayati paylaşmak herkesle olmuyor. Bence aşktan daha onemli şeyler var.

Sonuç olarak bu durumlarla ilgili düşünüp bir kanıya varmak bize ne kazandıracak? Bu tür meselelerde kavramlar ve sorulara takılmadan karşınıza çıkan insanla kuracağınız duygusal bağı gerçekten hissedebilmek.

Her yaşta aşkın verdiği hisler birbirinden farklıdır. İlk aşk ya da ergenlerde baskın olan kötü çocuğa aşkın verdiği hisler tabi ki çok daha yüksek perdede oluyor. Sürekli kavgalı giden sözde ihtiraslı ilişkilerin bıraktığı his ve izler daha başka. Çok tarif edilebilir şeyler değil bunlar. Yaş ilerledikçe yaşanmışlıklar artıp olgunlaştıkça aşkı da daha farklı boyutlarda yaşıyorsunuz. Sende yaşadıklarım hep içimi sızla, seni asla umutamadım cümleleri bence hastalıklı ruh işareti gibi. Bitmiş bitmiştir önüne bakmak lazım. Devam edebilir olsaydı zaten devam ederdiniz niye bitti değil mi. Güzel anıları anı olarak bırakıp hayata devam etmek lazım, geçmişe takılıp melankolik yaşamak kimseye kazanç sağlamıyor. Yıllar süren ilişkiler yaşamadım açıkçası ama pek çok kez aşık oldum, her birinde çektiğim acı farklıydı. Platoniklerinki daha farklıydı. 25 yaşında evlendiğimde de kocama aşıktım ama onun verdiği duygular ergenlikteki gibi değildi, daha olgun, daha ayakları yere basan duygulardı. Ha şunu da söyleyeyim "ben ona yıllaeımı verdim, emeğim var" diye karalar bağlamak da çok anlamsız. Harcadığınız emek kişiliğinizden feragatse, hep acı çekiyorsanız bu ilişkinin arkasından ağlamak yıllarca yasını tutmak anlamsızdır. Oluru olsa olurdu. Önünüzdeki yıllar geride bıraktıklarınızdan uzun, hepsini aynı zorlukta yaşamaya gerek yok. Zararın neresinden dönülse kar. Bir de ya tekrar aşık olamazsam diye çırpınıp acılar çekmeye gerek yok, hayat sizin için doğru olan insanı bir uerde mutlaka karşınıza çıkarıyor

Esimle tanisinca digerlerinin ask olmadigini anladim ben herkesinki bir degildir tabi. Ayni seylere gulup birbirimize bakisimizla anlasabiliyoruz bazen ilk ask son ask gibi durumlara girmeyin bence anlasabildiginiz anlayabildiginiz mutlu oldugunuz kisiyi bulun.

ben öyle bir şeye rastlamadım o da kişiye bağlı bence. kuzenim 6 yıllık sevgilisinden ayrılıp kısa bir zaman sonra başka biriyle evlendi, hiçte aklında ukde kalmadı. o ilişkinin ömrü o kadarmış ki devam edemiyorsun zaten. devam edebildiğin birinden de zaten ayrılmazsın.

Hiç aşk bacım yahu ilki sonu mu olur? Eşimden önce de aşık oldum deli divane, sonra da eşime aşık oldum. Aşk biten bir şey, yoksa herkes ilk aşık olduğu kişide takılıp kalırdı. Aşk yıllar içinde dozunu azaltır, yerini saygıya, ve büyük bir sevgiye bırakır. Zaten aşk denen şey tehlikeli ve aşırı bir duygu. R

Sen kişileştirme yapıyorsun ve sen eşim değilsin. Eşim beni tanıyor, biliyor. Ha varsayım böyle bi düşüncesi olsaydı ayrılırdı. Eğer gerçekten eski sevgilimi isteseydim evlenirdim 17 yaşımda tanıştık biz onunla bide ailesiz büyüyen bi kızdım onu çok sevdim yalan değil, bi baba gibi kordu sevdi de, ama bazen bunları yüzüme vururdu yaptığı tüm iyiliklerini yüzüme vururdu, ama çok seviyorduk bunu ikimizde birbirimize hissettirmiştik olmuyordu, ilerlemiyordu. İlk sevgilimdi eğer onunla evlenseydimde sağlıklı bi evlilik olmayacaktı birbirimize zarar verirdik en doğru karar ayrılıktı ve bende bunu yaptım. İstediğin kadar yargıla diye hepsini yazdım daha da acımasız olabilirsin sorun değil ama unutma herkes en güzel şeyleri yaşamak haktır. Ama maalesef bazılarına hayat o kadar adil değil. Adına sevindim kalbindeki aklındaki kişi aynı ama benim durumum eşimi seviyorum hatta beni gerçekten böyle sevdiğinede minnettarım çünkü ben ona hep şeffaf oldum yalan söylemedim hatta kendisi diyor saygı duyuyorum o senin geçmişin.

Vala bende bilmiyorim lakin insan hayatı boyunca 3 kere asik oluyormus psikologlar oyle diyiiiiii

Ben yarım kalmış bir aşka inanmam. O ilişki o kadarmış der, geçerim. İlk aşkımı hatırlıyorum, bana aşık olmandan rahatsız oluyorum demişti bana erkek sığır. Daha on yedi yaşındaydım. Yıllar sonra da peşimde dolanmaya başladı. O zaman gözümde böcek kadar kalmıştı. Başka insanları da sevdim, içimdeki en son sevgi zerreciğini de esirgemeden, her şeyimle. Hak eden de oldu, heba eden de. İlk aşk ya da son aşk yok. Değişiyoruz, hayata bakış açımız, hazlarımız, hayallerimiz, ideallerimiz değişiyor. Biz değişirken aşk da bir kalıpta kalmıyor. İlişkiler parmak izi gibidir, her insanda farklıdır. Her insanın, karşılaştığı her insanda da farklı. Bir dünya varyasyonu vardır. O nedenle asla geçmişe saplanıp kalmadım ve hep yoluma baktım. Şimdi eşimi çok seviyorum ama onu yirmi yıl önce tanısaydım, yirmi yıl önceki aklımla muhtemelen yanından geçer giderdim. Geçmiş diye bir şey yok. Daima "şimdi" var.

Bu soru beni hem güldürdü hemde üzdü benim 5 yıllık bi ilişkim vardı gerçekten çok seviyorduk bir birimizi, son kavgamızda tam kararla ayrıldım 2 yıl sevgili yapmadım. Çalıştığım yerde biriyle tanıştım 1 yıl flört, sevgili derken evlilik teklifi etti ailem olmadığı için sözsüz, nişansız evlendik. Sonra eski sevgilim duydu bi akşam aradı küfürler hakaretler etti dedi nasıl yaptın nasıl yıllarımızı çöpe attın gittin biriyle tanışıp hemen evlendin ikimiz telefonda nasıl ağlıyoruz sonra eşime ayıp olmasın diye kapattım, numaramı falan değiştirdim, hep değil ama bazen aklıma gelince çok özlüyorum. Eşimde biliyor tabi herşeyi ondan hiç bişey saklamadım.

Ne arabesk saçma sapan ifadeler ya, yok bir kere aşık oldun daha olmaz bilmemne... Hiç katılmıyorum. Heyecanla baslamis her ilişki insanın içinde bir yerlerde durur. Ben ilk aşkımla yaşadığım şirin şeyleri hatırlıyorum ama adamı, yüzünü, sevgisini çoktan unuttum gitti. En uzun iliskimde de öyle. Sirin-beni mutlu eden birkaç ani var zihnimde, gerisi yok. Yaşadığıma pişman olduğum, sonradan musallat olan bir dangalak vardi, onunla bile karanlık havada ıssız bir yerde çıkışı bulamayıp korkmayalim diye müzik açıp dans edisimiz var sadece zihnimde- ki bu kişinin adını anmam karşıma çıkmasın diye. İnsanın hayatina birileri girer, çıkar. Kimi çok hafif iz bırakır kimi daha derin. Ama bunun meali ilk aşk falan degildir. Zaten çoğu insanın ilk aşkı ergenliğe denk geliyor. O kafayla ne kadar sağlam iliski kurulur ki, unutulmasin. 'onemli olan sondur' da diyemeyecegim çünkü bizim ülkede bazı insanlar sırf yaşım geçmesin diye evleniyorlar az tanıdığı insanlarla. Sırf evlendi diye son aşk olmuyor kimse. Ya da kimse deneyip deneyip en sonunda en sevdiği ile tekrar birleşmiyor:) balık kactiysa kaçıyor, arkasindan baktiginla kalıyorsun. O yüzden bu sorunun bir cevabı yok

İlk aşk son aşk bilmem ama. Şunu anladım her sevgi her aşk aynı değil. Birbirinden farklı bi sürü aşk hissedebilirsin. Her insanın sana hissettirdiği duygu başkadır.

İlk aşkım da oldu, on yıllık ilişkim de oldu eşimin tırnağı bile olamazlar Hayat uzun bir yol, insanlar değişiyor, istekler değişiyor aynı kalmıyoruz Öyle denmiş böyle denmiş anlamsız, sevgi parmak izi gibi kişiye özel Eski geçiyor, unutuluyor başka bir hayatın oluyor, geçmese yenisi olamaz zaten Öyle yarım kaldı, aklımda kaldı hikaye onlar adam olsalar hiç bir yerde kalmaz yanımda olurlardı giden gitmiştir ve gittiğinde bitmiştir böyle sözlere inanın :) Bir tek ölümü bunlardan hariç tutarım, ölümle kayıp unutulmaz gibi geliyor, gerisi fasarya

Sanane!! ki sen kimsin?bu şekilde benimle konuşuyorsun kendine gel tamam mı ben saygı ve sevgiyi senden öğrenecek değilim hadsiz... eminim ki, sen hayatında hiç ama hiç sevilmedin bundandır yaran. Benim hayatımı sorgulamadan önce gizli kuytu köşede yaptığın yanlışlarını düzelt sonra duşunu al aynaya bak bi insanı yargılamayı o zaman öğrenirsin sevgiler.

Aşk her zaman vardır. Her yaşta olunabilir. Lisede de aşıktım 30 umda da. İnsan takıntılı bir psikopat olmadığı sürece herkesi unutabilir. Zihnimiz böyle tasarlanmış. Yoksa ölüm var bu dünyada hiçbir şey atlatılıp aşılamazdı.

Yaptıklarını yüzünüze vuran biri için mi hiç tanımadığınız bir kadına bir sürü öfke kustunuz sahiden? Anlattığınız şey aşk değil zaten.

İlk aşkım 14 yaşındaydı ve ozaman öyle gelmesede şimdiki aklımla sacmasapan bişeydi. Oyuzden ben son aşktan yana kullanıyorum oyumu. Bence son aşk daha önemli ya çünkü ilk aşk genelde çok küçük yaşlarda oluyor ve büyüdükçe fikirler, beğeniler, tarzlar değişiyor büyüdükçe olgunlaştıkça seçtiğimiz kişi aslında daha çok bize göre olan kişi oluyor. Yaş küçükken bu olaylara fazla romantik bakıyoruz bence işte çok fazla kiskanip kisitlayinca ayyy çok tatlı kıroluk yapınca ayy aman çok erkeksi vs gibi ama büyüdükçe, yeni ortamlar gördükçe bunlar artık tatliliktan çıkıp kabak tadı vermeye başlıyor ve toksik bı ilişkiye dönüşüyor bu ilişki. Bunu yaşayan kadın artık aynı hataya düşmeyip kendine göre olanı buluyor ve değer görüp, değer veriyor şöyle bı nefes aliyooor ohh be diye. Bence oyuzden son aşk her zaman candır He tabi her zaman böyle olcak diye biseyde yok kimisi çok uzun yıllar sevgili olup evleniyorlar onlara diyecek söz yok demekki gerçekten birbirlerine uyuyorlar ilk ve son aşk oluyor oda

İlk aşk son aşk diye bir şey yok ya. Ben de arabesk diyeceğim. Beraber mutlu olmak, huzurlu olmak yeri geldi mi hemdert olmak var. Aşkın o tutkusu ilişki sağlamlaştıkça yerini başka duygulara bırakır. Hiçbir duyguyu ilk seferki gibi coşkuyla yaşayamayız. Çok şey yapmayın yani

İlk aşkıma aşığım sanardım ta ki son aşkımı tanıyana kadar. Onla da ayrıldık zaten muhtemelen yeni birini bulunca son aşkıma da aşık olmadığım sonucuna varıcam aşk ne bilmiyorum sevgi ile farkı ne bilmiyorum ama bana kalırsa aşk tutkulu sevgidir. Temas bağımlısı bir insan değilim, gerçekten hiç de sevmem teması. Ama son aşkıma parmak ucumla bile olsa dokunmayı özlediğim zamanlar oldu. Yanyanayken ancak dokunmaya uygun ortam yokken bile özledim onu. Bence bu aşk işte.

İnsan tekrar tekrar aşık olabilir. Eşimden önce de kaç kez aşık oldum. Ayaklarım kesildi yerden, ayrılıkta acıdan öldüm. Eşime de aynı yoğun duyguları hissettim. Eşimi de kıyaslamam, öncekileri de. Acısıyla tatlısıyla yaşadıklarıma saygım var, aşk sanmışım diyemem. Hepsi gerçekti, hepsi benimdi.

Kişiselleştirmeden hıncınızı çıkarmayın. Yaptığınız şey etik değerlere aykırı. Yaptığınızı söylemem neden bu kadar gücünüze gitti? Dışardan nasıl görünüyor biliyorsunuz. Duyunca canınızı sıkacak şeyler yapmayın o zaman. Tercihlerinizi yaşıyorsunuz. Ben her zaman karşı tarafın bana yapmasını istemediğim şeyi yapmam. Biri karşımda eski sevgilisiyle ağlayarak konuşursa o eski eşim olur isterse on çocuğum olsun. Kendim de bu nedenle aynı duruşu gösteririm. Sizin yaptığınız şey saygısızlık ve eşinizin de kendine saygısı yokmuş ki tanınızda durmuş. Ben şahsen o saatten sonra o insana da saygı duymam. Aşk güzel ama saygı sevgi sadakat daha önemlidir. On yıldır aynı adamla beraberim eskiye dair asla en ufak keşkem yok olmadı. Olsaydı da böyle bir rezilliği yaşatacağıma onurumla ayrılırdım. Onurdur bu bana göre evet. Bence siz kendinize üzülün. Aklınızda başkası varken başkasıyla bir hayat idame ettirmeye çalışıyorsunuz bu acizce. Ben aklımda ve kalbimdeki insanla beraberim onunda aklında kalbinde ben varım. Geçmişi yanımızda taşımadan şeffaf ve sağlıklı bir ilişki yaşıyoruz. Bunun iç huzurunu asla anlayamazsınız

Ilk ask son ask bilmem ben. Kiminle mutluysam ask odur benim icin. Demekki benim icin ask Esim

+1 Yoruma aynen katılıyorum. Ben şimdiki eşimi tanıyınca anladım sevgi nedir, aşk nedir. Gerisi boş ilk son değil doğru kişi. Soru başlı başına çok kro. 80-90'ların kro ergen pembe roman başlıkları gibi.

ilk aşk unutulmaz vs gibi cümleler bana çok saçma geliyor. zaten bu doğru olsa herkes ilk aşkını unutamamaktan yeni birine aşık olmazdı mantıken. lisede çok aşık oldum sanmıştım ama seneler geçtikçe yaş aldıkça şimdi onun çocukluk olduğunu düşünüyorum. ve kendisine hiçbir şey hissetmiyorum. eşime çok aşık olarak evlendim, hala da aşığım.. doğal olarak ilk görüşmelerdeki kalp çarpıntısı kalmıyor her gün aynı evde olduğumuzdan

Hiç fark etmez bence, ikisinde de 'mutlu son'a ulaşıp evlenirsen sonunda öküzün biriyle baş başa kalıyorsun. ZmraKs Ya ümitsizsiniz, ya da ümit sizsiniz Anneler

öncelikle yorumlarınız için teşekkür ederim, pek çok yorum yapılmış, okuyacağım hepsini gözüme çarpan yorumlardan bazılarında ''çok kro, bu ne böyle çok arabesk'' yazıyordu. kro mro ama böyle bir şey var. kadınlar için bir şey diyemem ama erkeklerde ilk aşkını unutamayıp ya da uzun süren ilişkisini bitirdikten hemen sonra pat diye biriyle evlenen oluyor maalesef. yakın zamanda çevremde duyduklarım bunlar. adam unutamamış. aynı şekilde bir kadın arkadaşım var 10 yıllık ilişkisi bitiyor, depresyona giriyor. bir yıl sonra da evleniyor. ama o kişi içinde ukde. ben bunları duyduktan sonra tabii ki kafamda sorular oluştu. aslında ben direkt sizin için sormadım, çevrenizde hiç böyle bir durum yaşayan oldu mu, duydunuz mu... tzlm

Siz mesela sevgiyi aşkı bilmediğiniz gibi saygıyı da bilmiyorsunuz. Eşinizin yanında ağlamanız hala özlemedim demeniz ne kadar ayıp, ne kadar incitici bir şey. Aklınızda bitirmeden kimseyle bir gelecek kurul üzme hakkına sahip değilsiniz. Eski sevgilinizi gerçekten sevseniz iki senede barışırdınız. Yada yeni bir ilişki yaşamazdınız. Yaşadıysanız da eski sevgiliniz aradığında sesinden anladığınızda telefonu kapatırdınız. Karşılıklı ağlaşmak ne demek? Ne kadar çirkin.

Hiç fark etmez bence, ikisinde de 'mutlu son'a ulaşıp evlenirsen sonunda öküzün biriyle baş başa kalıyorsun

İlki sonu mu var? O an kendinizi mutlu hissederseniz aşık olmuşsunuzdur. Bunları düşünerek yorulmuyor musunuz? Kendinizi belirli kalıpların içine sokarsanız zaten aşık falan olamazsınız, ısmarlama değil bu işler diye düşünüyorum

Ne ilk aşk ne son aşk önemli. Size değer veren, saygı duyan ve seven yanınızda olsun yeter