psikoloğumun tavsiyesi; sorunlu düşüncenizi yazıyorsunuz, karşısına da alternatif olabilecek düşünceleri, zamanla yanlış inanışlarınızdan böylelikle kurtuluyorsunuz. "şişmanım ondan..." alternatifi "bu dünya şişman ve mutlu, zayıf ve mutsuz insanlarla dolu, şişman olmak bir mutluluk kriteri değil, ben sağlık için zayıflarım."... gibi

Bak o sözde arkadasini hemen sutluyorsun. Bak cep telefonun bir engelleme özelligi var bol bol kullan. Senin ne hissettigini cok iyi anliyorum. Süslenmeye gelince: O süsü de tasiyabilmek lazim. Tasiyabilmek derken: Ben eskiden güzel bir elbise giysem kendimi öz güvenli hissetmezdim. Niye? Cünkü kafam "Aman Allahim herkes bana bakacak. Ya zannettigim kadar yakismiyorsa" moduna geciyordu hemen. Önce icimizi tamir etmek lazim. Sonra disin degisiyor zaten. Önce su baskalardan kalan bakis acisini degistirip kendini kendi gözünden görmeyi ögrenmelisin. Gerekirse herkesle iletisimi kes, ama ilk isin kendinle olan iletisimi düzeltmek olsun

Makyaj yapmam ama kıyafetim temizdir fakat son edindiğim arkadaşım hep dalga geçiyor benimle o ve erkek arkadaşları kilomla vs bende bakımlı olsam şık olsam geçmexler belki diye düşündüm. Tetikte olmak ise şöyle gelecek saldırılara karşı hep hazırda bekleyip gardımı mı almalıyım

Nasıl göründüğünüz, nasıl giyindiğinizle dalga geçen insanlar zaten arkadaşınız değildir. Bence sorun arkadaş seçimlerinizde. Özgüveninizi düşüren de bu. Hayır demeniz gerekiyor. Hatta bu kişilere diyerek başlayın. Biz güzel olduğumuz, tarzımız güzel olduğu için değil, kendimiz olduğumuz için değerliyiz. Önce kendinize değer verin, değerinizi bilmeyen, modunuzu düşüren insanları uzaklaştırın.

O tarz dalga geçen insanlar istediğiniz kadar şık olun yine dalga geçerler. Kendi eksikliklerini bu şekilde kapatırlar. Bu kez giydiğiniz kıyafetin markasına takılırlar, rengine takılır dalga geçerler, olmadı yürüdüğünüz yola bakıp dalga geçerler. Burada mühim olan sizin öyle insanları hayatınıza almamanız.

Sizinle yetişme tarzımız sanırım çok benzer. Ben de ne yaparsam yapayım annem beğenmezdi ve bunun yüzünden senelerce ne yaparsam yapayım kimse beni beğenmeyecek psikolojisine girdim. Ama büyüdükçe annemi dizginlemeyi başardım ve kendi yaşantımın kontrolünü yavaş yavaş elime aldım. Bence öncelikle gerçekten düzgün arkadaşlar edinmelisiniz. Çevrenizde sizi gerçekten seven insanlar olduğuna eminim. Sizinle dalga geçenlerden ayrılıp onlarla daha fazla vakit geçirin bence. Bu arada da iyice kendinizi tanıyın. Eğer gerçekten kendinize inanırsanız ne giydiğiniz şeylerin önemi kalıyor, ne kilonuzun ne de makyajınızın...

Zihniyeti kirli, karakteri oturmamış insan herkesle dalga geçer.. Bunun bakımla, makyajla alakası yok. Bir psikoloğa gitsen daha sağlıklı tavsiyeler verebilir sana.

Resmen nokta atışı öneriler, hayran kaldım madde madde yazmanıza. Ben aynı ana fikri verebilmek için 20 kg yorum yazardım kesin Konu sahibi kardeşim, muhtemelen yaşınız daha küçük, bu yorumdaki önerileri uygularsanız hiçbir sorununuz kalmaz. Büyüdükçe hayat da insanı eğitiyor zaten.

1. Oncelikle hayir demeyi ogrenmeniz lazim. Biraz pratik yapin zamanlar alisirsiniz. 2. Insanlarin mutlulugunu kendinizinkinden ustun tutmayin. Mesela bir seyi soyledigimde karsi taraf uzulecek soylemezsem ben uzuleceksem soyleyin. Onemli olan kendi mutlulugunuz. 3. Siz kendinize saygi duymazsaniz baskasi da duymaz. Once kendinizi sevip deger verin. Saygi zamanla kazanilir. 4. Gecmis gecmiste kaldi. Gecmiste yasadiklarinizla kendinizi yargilamayin. Temiz bir sayfa acin. 5. Surekli tetikte olmayin tabi ki ama zayif yonlerinizi de herkese acmayin gostermeyin.

Evet haklısınız özgüven çok önemli bunu nasıl kazanabilirim bilmiyorum

Bakımlı olmakla değer görmenin arasında bir bağlantı kuramadim ben. Ve tetikte olmak?

Selamlar bugün size uzun zamandır kafamda olan çözüm bulamadığım bir konu hakkında danışmak istiyorum. Ben çok saf ve zayıf karakterliyim daha doğrusu kendi kimliğimi bu yaşıma kadar hala bulamadım. Hangi ortama girsem ya arkadaş edinemiyorum edinirsemde dalga geçiliyorum ve asla kavga edip cevap verebilecek biri değilim annemin yetiştirme tarzından dolayı böyle özgüvensiz korkak oldum sanırım küçüklüğümden beri biriyle kavga etsem suçlu hep ben oldum annem beni döverdi. İnsanlardan korkuyorum bende özgüven dolu nerede nasıl davranacağını bilen güçlü karakter olmak isterdim ama değilim değer gören kullanılmayan biri olmak için çok bakımlı ve her zaman tetikte bekleyen biri mi olmak lazım? Okul hayatıma küçüklüğüme bakıyorum hep kendimi kullandırmışım arkadaşlarıma hep kopya verirdim. Hala geçen konumda bahsettiğim kız arkadaşım benden sürekli para istiyor ne diyeceğimi bilemiyorum ve veriyorum hayatım enayilikle geçti ben niye böyleyim ya..

22 yaşında olduğunuz yazıyor profilde. Yaşınız öyle çok da büyük değil. Ne güzel ki hangi konuların eksik olduğunu ve kendinizi hangi yönden geliştirmeniz gerektiğinin farkındasınız. Siz küçükken hep suçlu olan, annesinin dövdüğü o küçük kız çocuğu değilsiniz artık. Büyüdünüz. Artık tepki verdiğinizde anneniz dövemeyecek ya da sizi suçlayamayacak. O küçük kız kocaman oldu. Bunu unutmayın lütfen. Değer görmek için kişinin öncelikle kendisine değer vermesi gerekir. Ama daha önce başkalarından değer görmemiş biri bilmediği bir kavrama uzak olduğu için kendisine değer vermekte zorlanır ilk başta bu da normal. Özgüven eksikliği olan biri biranda özgüven sahibi birine dönüşemez. Ama adım adım bu konuda kendinizi geliştirebilirsiniz. Tıpkı spor yapan birinin zaman içinde kaslarının güçlenmesi gibi siz de zamanla özgüven sahibi olursunuz. Çok bakımlı olmak şart değil özgüven için, fakat bakımlı olmak-makyajı kastetmiyorum- sizi daha iyi hissettirir, sizin kendinize olan özsaygınızı arttırır ve bu da özgüveninize katkı sağlayabilir. Her zaman tetikte bekleyen biri de olmanıza gerek yok. İnsanları gözlemleyin, kime nerede ne kadar güvenmeniz gerektiği konusunda az çok bilginiz olduğunda tetikte beklemenize gerek kalmayacak. Çevrenizde yalnız kalmamak adına sizi incitecek davranışlarda bulunan erkek arkadaş, kız arkadaş kısacası kim olursa olsun çıkarın. İsterse 10 yıllık arkadaşınız olsun, nedeni ne olursa olsun size böyle kırıcı sözler veya imalarda bulunan kim varsa çıkarın açıklama bile yapmayın. İlk adımı böyle atın. Sizden sürekli para isteyen kız arkadaşınız da eğer sizi küçümseyen biri ise onu da çıkarın, hayatınızda küçümseyen biri değilse de her defasında bir bahane bulun. Aslında açık sözlü olup vermek istemediğinizi söyleyin diyeceğim fakat ilk etapta belki bunu demek istemezsiniz, o zaman sürekli bahane bulmanızı tavsiye ederim. Aynaya baktığınızda gördüğünüz suskunnkedi'yi sevmeniz, özgüvenli görmeniz için çevrenizi değiştirmekle başlayın.

İlk önce kendine ben değerliyim diye başlamalısın. Bakımla süsle püsle alakası olduğunu düşünmüyorum. Sen karşıdakine müsaade etmezsen asla seninle kimse dalga geçemez evet geçmişte annenin tutumu sana gelecekte bu şekilde davranman için cesaretini kıracaktır ama ben yapacağım dersen başarırsın neyse ki yaşına göre erken öğrenmişsin ben bunu tam 30 yaşımda bir terapist yardımıyla öğrendim hayatımdaki kişilere hep taviz verdim bana karşı yapmış oldukları yanlışlara karşı hep müsamaha gösterdim. Anladım ki hep ters tepti ve o insanlara karşı arama mesafe koydum hatta ve hatta bazılarını hayatımdan çıkardım üstelik bu kişiler benim çok yakın akrabalarımdan olan insanlar çıkarlarından dolayı hayatımdan tamamen o kişileri çıkardım. Sen de başarabilirsin ilk önce inanman gerekli... H

Çok teşekkür ederim annem hep reddedici tutum ile büyüttü beni hala ilişkilerimde sorun yaşasam haklı olsam bile haksız ben olurum. Kendimi sevmek özgüvenli olmak değer görmek istiyorum K A T R E Bütün mümkünlerin