Ben de kendime bunları söylüyorum ama içten kuvvetli bir ses aksini söylüyor ısrarla M

eşin o kadar tatlı ki, bu kabul etme etmeme mevzusu değil, defolu değilsin şimdi olsa yapmayacağın hatalar yapmışsın diye, ama eşinin geçmişin beni ilgilendirmez diyip hatta saçma erkeklerin mutlaka takacağı şeyler yüzünden bile seni övmesi öyle güzel ki. çok mutlu ol inşallah, kafana da çok takma lütfen asıl soru şimdi olsa aynı insanlarla aynı şeyleri yapar mıydın? şu anki seni değerlendir, geçmiş değiştiremeyeceğin birşey. o yüzden çözümsüzlükte boğulma.

bebeğini sağlıkla kucağına al, mutlu hamilelik geçir, geçmiş ders çıkarmak için var, şimdiyi yaşamayıp geçmişe takılırsan ilerde de bugünlerin pişmanlığını yaşayacaksın, şunu bunu yapabilirdim diye. nerdeyse herkes ilk gençlik çağında kendisine yakıştırmadığı hatalar yapmıştır, bu sadece seni, hassasiyeti varsa evlenmeden önce anlatman için eşini ve inanıyorsan Allah ı ilgilendirir. Allah bütün samimi tövbeleri kabul eder, eşin zaten olabilecek en tatlı naiflikte yaklaşmış, tek problem sensin, kendinle hesaplaşmayı bitir. bebeğim olacak olsa başka hiçbirşey düşünemezdim sanırım mutluluktan

inançlıyım diyorsun, günahsız bir insan tanıyormusun... herkesin hatası, günahı olur... seninki bu yönde olmuş, başkasınınki belki hırsızlıktı, belki dedikoduydu vs... dinde bile, tövbe et ve geçmişi düşünme, geçmişi düşünmek şeytanın bir oyunudur derken, hala geçmişe takılmışsın... her gençkızın yaşadıklarını yaşamışsın... ayrıca şuna inanıyorum, yaşadığımız kötü olaylar, bizleri olgunlaştıran, dersler veren, durumlardır... bence senin şu an rahatın yerinde, sanırım dert arıyorsun kendine:)

Aslında sen bu konuda tek değilsin bence bende öyle şeyler hissediyorum ve kendimi çok kötü hissediyorum başıma gelen bir kaç kötü olaydan sonra bende senin gibi olmuştum ve ben kendimi tamamen kaybetmiştim benim ailemde yanımda deyildi anne baba ayrıydı yani senden daha kötüyüm

Mesajınızı okudugum gibi gözlerim doldu. Aslında biliyorum ama içimden gelen o kuvvetli hisleri atamıyorum tamamen.

Bunu yapıcam inşallah. Daha önce başka konularda işe yaramış tı. Yazmıştım ve yakmıştım.

Hayatımda hiç olmadıgı kolada rahatım yerinde. Sebep bu olabilir: Rahatlık batması

tüm hislerini bir kağıda yaz, tüm açıklığıyla... deniz varsa denize, göl varsa göle hiçbiri yoksa wc ye, yırt yırt ve at... yırtarkende, bu defteri sonsuza kadar kapattığını söyle kendine... beynindeki o dosya hala açık, dosyayı kapat, rafına kaldır:)

Hepsi gecmis bitmis Neden kendinize dert ediyorsunuz? Bakin ne guzel mutlusunuz, bebek bekliyorsunuz. Gecmis gecmiste kaldi. Herkes kendi gecmisiyle var olur. Yasadiklariniz sizi siz yapan ogeler. Uzulmeyin.

şükür et hergün ve bu günlerinin tadını çıkar... eskiyi düşünmeye vereceğin enerjini çocuğuna, eşine kullan... çocuğunu bol bol dışarlarda gezdir, eşine süprizler yap, boş kalan beyin sürekli kötüyü hatırlatırmış:)

Hangi okuldan mezunsunuz acaba? Olabilir diyecegim ama. Bu kadar ayrıntılı olarak kimse bilmez hayatımı

Benim kalbi rahatsız bi sevgilim fln yoktu bence hanımefendininse vurgulamak istediği herkez herkezin iyi niyetini suistimal etmek istemesidir M

şu kalbi rahatsız olan sevgiliniz varya bana çok tanıdık bir yalan gedi ve geri kalanda aynı geldi acaba konuyu deşsek aynı okuldan mezun olabilirmiyiz ahha M

Hayır bende evlendim çok şükür eşimde geçmişimi sknti yapmadı ama arada bi aklına geliyo ben eşime kendimle ilgili birşey anlatmadım ama o beni araştırarak hakkımda herşeyi öğrenmiş ve bunlar arada bi önümüze geliyo çok üzülüyorum densede oluyom oyle

Merhaba arkadaşlar Aslında iki konuyu birleştirmek isterdim ama çok alakasız konular. Uzun süredir içime dert ettigim bir mevzu var. Nasıl başlayacagımı bilmiyorum ki zaten yazıyla kendimi çokkk iyi ifade edemem. İlk ilişkimden başlayayım. 17 yaşında peşimde yıllarca pervane olan biri ile görüşmem başladı. O zamanlardaki aklımla sevgililik süresini uzatmak istemedim. Ki onun da en baştan beri niyeti evlilikti. Beni kazanana kadar peşimde olan adam bir süre sonra degişti ilgisiz oldu. Kalp hastasıydı bunu bahane ederek hep duygu sömürüsü yaptı. Her şeye rağmen o zamanki cahillikle hakaret vb her şeye katlandım. En son beni aldattığını ortaya cıkardım ve bitirdim. Ama ben de bitmiştim. Bana yaptıgı psikolojik baskılar beni dört yıl içinde bambaşka birine çevirmişti. Bir de inancım dolayısıyla yaşadığım bazı şeyler bana kendimi hep suçlu hissettirdi. İnsan hata yapar Allah da affeder ama neden dört yıl diyerek kendimi bitirdim. Neyse ondan kurtuldum peşimi evlenene kadar bırakmadı ama ben yüz vermedim ve kendimi toparladım. İhmal ettigim fakültemi başarıyla tamamladım. Tam kendime geldim derken biri çıktı karşıma ve benden cinsel olarak faydalanma peşinde oldugunu anlayıp onu da terkettim. Ama bunları yaşamak ağır gelmişti. İyice bunalıma girmiştim. Zaten ailemle mutlu degilim babam alkol alıyordu ve bizimle hiç vakit geçirmezdi. Ben hep huzurlu ve mutlu bir yuvam olsun istedim. Bunu yanlış bi istek olarak da görmüyorum. Ama yanlış olan bu istegim yüzünden herkese şans vermem oldu. Sonra üniversite son yılımdı ve o bahsettigim kişi ile de bitirmiş oldugum bir dönemdi. Maddi ihtiyaç nedeniyle h. sonu tekstile başladım. İşte aslında kendimi asıl affedemediğim nokta burada başladı. Burada biri ile tanıştım. Egitim olarak lise mezunu biriydi ve kendini hiç geliştirmemişti. Konuşmaları düzgün degildi ve çok cahil biriydi. Ama bu kez kendime dedim ki " eğitimli kişiler ahlaken bozuk cıktı, demek ki kriter bu olmamalı, bir tanıyayım" her şey böyle başladı. İlk görüşmede direk "sana aşık oldum" gibi abartılı cümleler kurdu ve itici geldi. Yanımda bir kız aradı, meger ilk buluşma aynı gün o kızla olacakmış ama daha ilişkileri başlamamış, biri aracı olmuş, bitirmiş ama söylemeyi unutmuş falan filan. Ben aslında bunu yemezdim ama resmen basiretim baglanmıştı. Bir de engelliydi. Fiziksel degil sinirsel bir şeydi. Bunu ilk gün söyledi ve ben bitirmek istedigim zaman da "bu sebeple gidiyorsun" diyerek duygu sömürüsü yaptı. Ama ne istesem yapıyordu sigarayı bıraktı, kendini geliştirmek için kitap okumaya falan başladı. İlişkimizi kimseden gizlemek istemedi. Önceki iki ilişkim yüzünden bunlar bana lütuf gibi geldi ve bırakmadım. Bir gün bana geçmişte geneleve gittigini söyledi. Ama çok küçükken cahillikle bir kere oldugunu söyledi. İnandım ama bazen öyle iğrenç yakınlaşma çabaları vardı ki bana ilk ve tek gibi gelmedi ve itiraf etti bir sürü olmuştu. En son öğrendim ki evlenmiş olan eski sevgilisi ile görüşüyor. O zaman bitirdim. Yanımda Kürtçe o kızla konuşuyormuş resmen ben anlamamışım ve bana da cocukluk arkadasım diye tanıtmıştı. Hatta kız telefonda "bu adama kefilim" vs dedi bana. Neyse onla da bitti ama şimdi ben bu şahısa neden bu kadar taviz verdim diye kendimi yiyorum. Ona aşık olmadım, bana deger verir gibi göstermesi etkiledi ama kimseye vermediğim tavizleri ona vermiş olmak midemi bulandırıyor. Yakınlaşmalar aklıma geldikçe tiksiniyorım. Sadece bir bucuk ay görüştüm, eski ilişkileri de atlattım ama bunun etkisinden cıkamıyorum. Bu kadar taviz verme konusunda babama da öfke besliyorum. Şimdi başkası ile evliyim ve bebek bekliyorum. Eşimi o kadar seviyorum ki. Bazen geçmiş yüzünden kendimi ona karşı suçlu hissediyorum. Eşime anlattım tabiki detaysız. Ama biliyor her şeyi ve bana destek oluyor. Geçmişin beni asla ilgilendirmez, sen sevgi aramışsın ve çok merhametli ve saf oldugun için hep kandırmışlar diyor ama bazen aklıma geliyor acı çekiyorum. Sadece içimi dökmek istedim. Aslında sayfa sayfa yazılacak şeylerim var ama... Neyse işte kendimi yazı ile ifade edemiyorum. Okuyan okumayan herkese teşekkür ediyorum. Hakkınızı helal edin uzun oldugu için çok özür diliyorum

Bir de ifşa olmamak için birçok bilgimi değiştirdim konuda ayrıca acı cektigim bir konuda kahkaha emojisi hiç hoşuma gitmedi