Ülkemizde = Kadının susup, sürekli kocişini ve onun ailesini alttan alması, kocaya hizmet etmesi, koca ne yaparsa yapsın eninde sonunda affetmesi, kendi isteklerinin ve kişiliğinin hep geri planda kalması, paşazadeyi nasıl memnun ederim çabaları.. sultana şehzadeler vermek tabiki de, çocuğun olmazsa bir hiçsin çünkü kadın değilsin.. Gerçekte=sevgi, saygı, sadakat, kişisel alan, ortak zevklerin olması, ortak bir hayat kurup herkonuda aynı sorumluluğa sahip olmaları, ten uyumu, huzur vs vs İşte bunlar mutlu evliliğin sırları..

kaderi degistiremeyiz demek ki kaderinizde varmis barisip evlenmek canim oyle dusunme insallah bundan sonra hersey cok guzel olur senin icin, hep mutlu olursun mutlu edilirsin :) YavruPancar Yaşadıkça

aileside nisanlimda her kandil aramami bekleyen insanlar ailenin bizde beklentisi fazlasiyla var, benim ailemde oyle ama onlar kadar degil kv adayi hanim nisanlimi Sabah aksam yemedim yedirdim neler cektim her istedigini yaptim mahrum etmedim vs vs vs bana nisanlima herkese nisanlimi nasil buyuttugunu anlatan biri... yani demek istedigim ben sana neler yaptim diye psikolojik bir sorumlulukla buyutmus hep nisanlimi, nisanlimda mesela normal birsey yapsa bile bazen anneme haksizlik yaptim diye dusunen biri haline donusmus, aslinda her anne ayni sekilde buyutuyor cocugunu ama kv bir anlatmasi var sanki savasin ortasinda buyutmus kendisi yara bere icinde kalmisda oglunu korumus tarzinda aslinda gayet normal bir olaydan bahsediyoruz... Lave

bencil, anlayışsız, hödüklüte sınır tanımayan insandan mutluluk gelmez,, . push ; S

Yazsam ayrıl diyeceksiniz, yazamıyorum. iki ay sonra düğünüm var, hazırlık yapmıyorum Erteleyelim dedim, önce tartışma çıkardı, sonra konu değişti, sonra ben öyle bişey dememişim gibi oldu, yeniden düğün muhabbeti döndü. Ayrılalım dedim, görmedi, duymadı. çok seviyormuş Ağzımın tadıyla küsemedim bile, kalbimi kırıyo, kızgınlığımı ve kırgınlığımı dile getiriyorum, özür diliyo, bitanesi, canı oluyorum. ama ben hala kırgınım, artık öyle hemen geçmiyo diyosam yeniden tartışıyoruz Mutlu olacağımızdan şüpheliyim Korkuyorum Biryere gitmeden önce ona haber verecekmişim, vermezsem kıyamet kopuyo Tel kapanmayacak, Varsayalımki seminere gittim, tanımadğım insanlar var haliyle, iki saat tele bakamadım, o tele neden bakmadım, o esnaada napıyodum O kadar çok yoruldumki farkında olmadan yazmışım okyanustan bir damla

Canım benim sana en büyük tavsiyem nişan sürecini uzat, Bunlar hiç de küçük sorunlar gb değil

Mutlu bir evlilik çok emek ister. Tek taraflı olursa, tesbihin taneleri gibi dağılır gider evlilikleri.. Kadın erkeğine saygı duymalı. Ona karşı diklenmemeli. Erkekte kadına her zaman ilgi, şefkat ve merhametle yaklaşmalı. Ona karşı olan sevgisini hiçbir zaman eksik etmemeli. Evde ortak kararlar alınması en önemlisidir Huzur için.. S

aslinda ben su an nisanliyim evlilik oncesi donemdeyiz herkes zor derdi inanmazdim, bahsettigin o stresli surec bu diyebilirim aslinda ama bunlar tatli telas, farzedelim ileride basimiza bir olay geldi bende esimde sakin olmaliyiz, biz ikimizde deliyiz aslinda hemen parliyoruz, acikcasi evlilikten korkuyorum, nisanlimla alakali degil, kendi ailemde ve cevremde hic iyi ornek evlilik gormedim diyebilirim yani genelinde mukemmel evlilik diye birsey yok bunu anladim zaten ama ben o evliligi en az hasarla yasayabilirim insallah saygiyi sevgiyi yitirmeden.. nisanlimin bazi konularda bencillik yapmasindan korkuyorum cunku buna meyilli... o yuzden hep evlilere soruyorum tavsiyeleriniz neler, neler dogal neler degil, neler problem neler onemsiz konu anlamak istiyorum, olgun olmak istiyorum cunku ben 19 yasindayken daha olgundum kendime cok guvenim vardi ya da daha acemilik vardi bilmiyorum su an 25 oldum ama kendimi kucuk bir kiz cocugu gibi hissediyorum

Sevmek sevilmek ve vicdan sahibi olmak E

Genel karakteri sakin insanlar iyi anlaşıyor. Kavga gürültü olmuyor. Sorunlar büyümüyor. Lave

Mutlu evlilik, kabullenmekle oluyor bence de. Şimdi bakıyorum aslında ne eşim ne ben değişmedik ama eskiye göre daha uyumluyuz, daha huzurluyuz. Birbirimizi daha iyi tanıdık, sınırlarını sinirlerini öğrendik. Durmamız veya yürümemiz gereken zamanları kestirebiliyoruz:) Ne sever ne sevmez, neye katlanır neye katlanmaz bilmek kolaylık sağlıyor. Duruşundan bakışından hislerini anlıyorsun. İlk dönemleri prova gibi düşünürsek, prova yaptıkça mükemmelleşiyorsun diyebilirim. Tabii bunları küçük sorunlar ve ufak anlaşmazlıklar için söylüyorum. Belli başlı büyük dertler bu konudan ayrı zaten.

Eşinin dediğini ikiletmemek canim buda sürekli verici olmak. . push ;

salon tutuldu, ertelemek istemiyorum aslinda ama salon tutulana kadar hersey tozpembeydi nezaman salon tutuldu bana dank etti herhalde o gun bugun endiseler korkular sardi icimi peki sen nisanlinin ailesi ile iligi ne dusunuyorsun? yani baska bir aileye uyum saglamak alismak zor geliyor bana, sonucta bu yasima kadar ben hayatima kimi istediysem onu sokmusum ama simdi nisanlim hayatima girdi mesela benim istegimle onu sevmemle ama ailesi benim istegimle degil mecburen nisanlimin ailesi olarak hayatimda olacaklar

Önce arkadaş dost olmak bence ve tabiki empati.

herzaman her tartismamizin sorumlusu benim asla kendinde suc bulmaz, her tartismada yinede ozur dileyen o olur ama ben hissediyorum " hakliyim ama kapansin bu konu" diyerekten ozur diliyor bunu hissediyorum bir tartismamizda eski bir tartismada yasadigimiz konu, yanlis soyledigim kelimeleri gundeme getirir daima ama sen boyle yaptin boyle dedin... normalde kadinlar yapar ama o benim 3 yil once dedigim bir sozu bile hala uzatir unutturmaz ailesine deger vermesi tabiki guzel ama ileride haftanin 3 gunu ailesinde gecirmekten korkuyorum, hep derim laf arasinda senin ailenede benim ailemede haftada 1 veya iki haftada 1 gideriz gibisinde hee oyle der durur ama hissediyorum ki boyle olmayacak, nasil olsa ben onu gotururum ikna ederim diye dusunuyor, bakislarini biliyorum ben onun.. ozetle buyuk bir sorun yok, isteklerime saygi duyar, kufur etmez hakaret etmez ama saatlerce kendisini hakli cikarmak icin konuyu uzatabilir, sana cinnet gecirttirir en sonunda ozur dilerim deyip konuyu kapatir bir sonraki tartismaya kadar :) prettymamyy Bebegim sen benim mucizemsin... tek ayak

Sağlanmaz. sadece Fedakarlık edersin o bunu normal sanar. yani uyumu ortak yolu yok. Sen uyum sağlansın sadece. Öyle yürüyor ancak. Değişme olmuyor

Olmaz mı? Var tabi, Eşim sevgiliyken de inanılmaz bencil ve tripçiydi, ne yaparsam yapayım yaranamadım en son canıma tak etti ayrıldım ama ne yaptı etti barıştık, kısa sürede de evlendik. Köpek gb pişmanım tekrar barıştığıma, ne güzel huzura ermişken off Diyeceğim o ki kendi yürekten inanıp istemediği sürece kimse değişmiyor... Ben evliliğimde yapıcı olan taraftım, kendimden çok taviz verdim, kimseye sabretmediğim kadar sabrettim, sonuç elde var sıfır! Bir de karşı taraf iddanamesinde benim çok geçimsiz ve inatçı olduğumu, mağdur olduklarını yazmış! Şaka gb değil mi :) Karşıdakini mutlu edersem o da beni mutlu eder huzurlu oluruz diye düşündüm, sonuç olarak yüz verdikçe astarını istediler, lütfedip yaptığım şeyler görevim haline geldi. Aşkımın gözüme perde indirmesine izin vererek çok büyük hata yaptım

Eşim benim kıymetimi bilir, kendi ailesinin yanında da, benim ailemin yanında da beni över, ilgi gösterir, onure eder. Kendinden önce beni düşünür. O yüzden evli olduğum 8 ay boyunca hiç bir an mutsuz, kötü hissetmedim.

Ben de tedirgin oldum sezdiklerinden. Özür dilemesi, sırf uzamasın diye bile olsa iyi olabilir aslında ama o diğer sezdiklerin tehlikeli geldi bana. Yani haklıysan, evlendikten sonra o kavga dövüş yapacak, yaptıracak o zaman istediklerini. Ama işte seninkiler de sezgi sadece Bana tek yol nişanı biraz daha uzatmak, bu meseleleri iyice kurcalamak gibi geldi. İlişki uzun ama yaşın da daha genç, hemen evlenmek zorunda değilsin bence, hele ki böyle korka korka. Burada evli olanlar hep aynı şeyi yazıyor, evlenmeden sezmiştim ama aşarız sanmıştım diye.. Bence çok büyük bir kumar bu şüphelerle evlenmek. Ben nişanlımı çok ama çok seviyorum, çok da uyumluyuz, tartışırız elbet ama artık bu tartışmalarımız belki senede bire düşmüştür, zaten yakın olan bakış açılarımız yıllar içinde birbirine iyice benzedi, hiç kronik bir sorunumuz olmadı, ona rağmen cesaret edemedim bu zamana kadar, ilişkiyi iyice oturtana kadar. Yani senin yerinde olsam ben cesaret edemezdim bu şüphelerle. Gün almış mıydınız? Erteleme ihtimalini de düşün derim..

Huyu degimiyorsaki zor değişir huy, çok onemseme. Kafana takma. Güzel yönlerini gör ve bunlarla teselli bul sabret. Evlilik bu.

Nasıl dolmuşsam, ilk gördüğüm yere yazmışım G gulbridetobe

Ben siznkine benzer yaşamıyorum, nişanlılık sürecinde yaşadığımız bişeyi unutmayıp önüne seren benim. çünkü değişik versiyonları karşı a çıkıyo her seferinde, bende görmesini, bişey söylemeden önce düşünmesini istiyorum 28 yaşımdayım, bu yaşıma kadar böyle sinirlendiğimi, sinir komasına girdiğimi bilmem. Nişandan beri hep aynı, düzeldi düzelecek derken yeni sorun Bi ara kv ile sorun yaşıycaz gibi oldu, o da nişanlımın anlık sinirleri olduğunu, art niyetli olmadığı ı fln söyledi sonradan, yanımda olmaya çalıştı Nişanlımda evde benden bahsettirmiyomuş, benim adım geçince konuyu kapattırıyomuş. ama beni öyle çok yorduki kavgalarla -eğer o bişey istiyosa yapmalıyız, kafasındaki planın dışına çıkınca başka bi adamla karşılaşıyorum sanki, kafasında plan yoksa ortak karar alınabilir- Küsemiyorum, kırılıyorum, önce özür diliyo Sonra uzatırsam sinirleniyo kırıldığım için, yeniden kırıyo. Ben artık nasıl çözeceğimi bilmiyorum. @YavruPancar sizinde okumanızı istedim. değişik ruh hali içindeyim

Peki sen ailesiyle çok sıkı fıkı oldun mu? Evlenince sık gitmene ısrar edilse bile en baştan bu işi oturtmanı tavsiye ederim, nasıl başlarsa öyle gider, bu konuyu ancak mesafe ile aşarsın. Mesafeni koruyabilirsen birkaç sene içinde alışırsın varlıklarına ve duyduğun saygı da bence sevgiye döner. şimdi kimseyi sevmek zorunda değilsin, sadece koşulsuz saygı olmalı. Yine de çok sevilse bile mesafeden yanayım ben, o zaman tüm sorunlar kapı dışında kalıyor sanki..

Var mı böyle birşey? Mutlu evlilik? Varsa hakikaten bizi de bulsun...

Bencil, huysuz, uyumsuz adamla mutlu evlilik olmaz. Hoşgörü sahibi kadının yürüttüğü evlilik gemisi olur o..

Ama sizin dile getirdiğiniz bu özellikler çok da normal insana özgü değil malesef. Bunlardan biri bile varsa çok zor karşıdakine. Önce adam gibi adam olacak insanın karşısında da, sonra kendiliğinden var olan saygı korunabilecek. Yoksa insan sinir hastası olmamak için doktor doktor da gezebiliyor, adamla hiç olmaması gerektiği gibi yüz göz de olabiliyor. YavruPancar 'a katılıyorum ben de aynen, onun konularını da bir izleyin derim. O kadar aklı başında ve fedakar bir kadın bile, karşıdaki bencil ya da anlayışsız ise evliliği yürütemiyor işte. Ama sizi de saygıyı yitirmeme çabanızda takdir ettim. Bunu başaramadığınızı düşünecek bir noktaya gelirseniz zorlamayın, ilişki terapisini ve ayrılığı da gündeme almayı düşünün derim. Çünkü, bir stres dönemi yüzünden geçici ortaya çıkan terslikler dışında, anlayışsızlık ve bencillik bir insanın huyundan ve karakterindense, bence değişmiyor malesef.

Ben zaten konu sahibine ithafen yazmıştım ama..

canim konularini bilmiyorum, su an girip okumayada cekiniyorum, belli ki uzulmussun... genel olarak ne hissediyorsun, evliligin en basindan bu yana keske soyle boyle yapmasaydim dedigin birsey var mi

mutlu evlilikte erkek bencil değilse o evlilik evliliktir gerisi ıvır zıvır

Kader; bizim yapacağımız tercihleri yaradanın önceden biliyor olmasıdır, ben hiçbirşeyin suçunu kadere atmamayı öğrendim. Yaşadığım herşey benim düşüncesizce attığım adımların sonucuydu. Adamın bu kadar bencil olduğunu bile göre onunla evlenmek tamamen benim tercihimdi, mutsuzluğun ayak sesleri gümbür gümbür geliyordu ama evlenince değişir diye kendimi kandırdım. Evet kaderde değiştiremeyeceğimiz şeyler var ama evlenmek için seçtiğimiz adamların sorumluluğu tamamen bize ait. Gökten zembille inmediler ya da anamızdan nikahlı olarak doğmadık. Güzel dileklerin için teşekkür ederim, dilerim sen de mutlu olursun.

Ya bende yıllarca sevgililikten sonra kuşkulu bir nişanlılık süreci geçirip yinede üstesinden geleceğimizi düşünerek evlendim Eski eşimle . Ve karakteri anlattıkların o kadar benziyorki:/ . Çok bencil birisiydi. Kendi haksız olduğu kavgalarımızda mutlaka çokk eskiden mesela 3 yıl öncesinden yaptığım bir hatayı anlatır hatta buda yetmez o güne kadar yanlış ne yaptıysam tek tek onları anlatır bir şekilde üste çıkardı. Ve defalarca susmasını söylediğim halde tartışma açtığıma bin pişman olduğum halde aynı şeyleri 5 saat konuşurdu. ( bu 5 saat misal değil yanlış anlaşılmasın gerçeğin ta kendisi) . Yinede ama ben bu adamı seviyorum dedim sevdiğim özellikleri daha çok dedim ayrılmadım. Nişanlıykande kv hep problem oldu. Tek çocuktu benimkisi. Kv da aynı seninki gibi yağlara ballara sardım sarmaladım ay şöyle eğittim böyle yaptım oğluşum benim şöyle iyidir şöyle efendidir işi şöyle iyidir amanda aman. Bi büyüte büyüte anlatırdıki. Bizimkide annesine aynı öyle. Kadın biz nişanlıyken ağzında beni çok seviyodu bayılıyodu ama tavrında giçbişeyimi beğenmiyodu. Oğluşuna layık göremedi demekki. Ama bunlar hep içimde şüpheydi ya olurmu acaba diye çokta emin olamaya olamaya evlendim. Canım kısa kesip sonuca gelecek olursam. Daha çok yeni evliyken bir kaç ay içerisinde annesiyle beraber beyfendi ufak tefek şeylerimi kusur ederek kapı önüne koydular beni. Bence ayrılamıyosan eğer nişanlılık süresini uzat yada bu konuların üstüne git. Bişeyler yap:/ ama içinde bu şüphe varken evlenme kendini çok suclarsın:/ bu tavsiyemi sana çok içten kardeşimmişsin gibi veriyorum inanki. Hakkında hayırlısı olsun inşallah

Aynen erkek kuzu gibiyse musmutlu bir evliliktir.

Sıfır beklenti sonsuz mutluluk...

Canım ne yaşadığını en iyi sen bilirsin, şu verdiğin örnekleri bire bir ben de yaşadım, ilk atamamın yapıldığı il memleketin en güzel illerindendi, inanmazsın ama hiçbir yerini gezip göremeden eş durumuyla buraya geldim... Kendi özgüvensizliklerini kadını kısıtlayarak bastırmaya çalışan erkek tipi bu... Ben çok acı ve çok büyük bir tecrübeye sahibim, öyle ki benim kocamın bir eşi daha olduğunu sanmam. Sana bir abla olarak diyebileceğim tek şey; gelecekle ilgili hissettiğin şey gerçek oluyor... Bu adamla mutsuz olacağını hissediyorsan çok üzgünüm. Sevgililik, nişanlılık falan çiftler birbirini tanısın diye yapılıyor, bir bağlayıcılığı yok, evlendikten sonra boşanmak ise çok sancılı emin ol... 3 nisanda evi terkettim ve yaşadığım buhranlara burdaki tüm arkadaşlar şahit oldu. Daha yeni yeni kendimi buldum, daha bunun mahkemeye çıkması var çekişmesi var mal paylaşımı var. İnan burda kimse kimseye keyiften boşan demiyor, ben kendi adıma tecrübe ettim, senin yaşadıklarını biliyorum, benimle aynı yanlışı yapmanı aynı acıları çekmeni asla istemem o yüzden şimdiden çoook iyi düşün. Boşanmak ve nişan atmak/sevgiliden ayrılmak çok farklı sonuçlar doğuruyor. Şimdi ayrısan iki hafta gündemi meşgul edersin sonra unutlur gider yoluna bakarsın. Eminim su gb naif güzel bir hanımkızsın lütfen kendi değerini bil harcanma...

Diyelim ki siz normal bir es'siniz yani olmasi gerektigi gibi ama esiniz bencil veya anlayissiz veya baska bir olumsuz huyu var Evlilikte dengeyi nasil sagliyorsunuz? Tartismalari onlemek icin yani saygiyi yitirmemek ne yapmali? B

Mutlu evliligin sirri iki tarafin aileleri de dahil olmak uzere sadece insan sifatina layik olmaktir

ben eşimi hala cok severim oda beni. 10 yıl oldu evleneli. ikimizde özen gösteririz. hala bana cicek alır doğum günümü evlilik yıldönü olsun güzel cestler yapar. ve biz kavga etmıyoruz. öyle bağıış cağırs yok bizde. saygı olmazsa olmaz. cinselikte cok önemli. evlılıgı canlı tutar. coğu ciftlerde azalıyor bizde tam tersi. sevgi saygi be birbirine bağlı olcan. bu arada cokta iyi bir baba

Peki özel olmayacaksa biraz örnek verebilir misin? Belki de evlenip de huzurlu olabileceğin biri değildir. O zaman bence dönebilmek lazım karardan. Ne yazık ki aynı eve girince eskiden 1 olan sorunlar bin oluyor, herkes bunu söylüyor. Göz ardı etmemek lazım. Sonrası daha zor. Mesela ne yapıyor, sinirlenince hakaret mi ediyor? Elini taşın altına koymuyor mu? Yoksa senin isteklerini hiçe mi sayıyor. Örnek lazım yorum yapabilmemiz için..

Bencil ve anlayışşız bir erkekle evliyseniz ağzınızla kuş da tutsanız yürümüyor. Bknz: YavruPancar.

İşte o konuda ben bir sıkıntı yaşamayacağımızı düşünüyorum çünkü ikimiz de aynı fikirdeyiz bu konularda. Çok konuştuk bunları, mesafe ve sınırdan yanayız. Ben mesela bu güne kadar nişanlımın ailesini arayıp bir bayram seyran kutlamadım, gelin rollerine hiç girmedim, benden de beklenmedi. Ancak hastalıkta ziyaret ettim. Nişanlım da aynen, kimse ondan bunları beklemedi bizden de. Zaten aile kültürlerimiz çok benziyor. Benim yapım bu, karşı taraf da sağolsunlar hiç sınırlarımı zorlamadılar, beni olduğum gibi kabul etmiş görünüyorlar. O onun ailesi, benim ailem benim, mantığındayız biz. Yaşlarımız da var, belki ondan aileler de bir beklentide değil sanıyorum, birey olarak görüp kararlarımıza saygı duyuyorlar sanki.

UMURSAMAZLIK... ne kadar takmadın kendi işine gücüne baktın o kadar mutlusun bence.

Ayrıca evet mükemmel evlilik belki yok ama en az hazarla atlatmak diye de bir şey yok, evlilik öyle bir şey de değil. İki uyumlu insan ise huzur var, yoksa cehennem.. Arası yok bence. Belli ki korkuyorsun. Ben 34 yaşındayım, uzun yıllardır flört ettiğim adamla ancak evlenme kararı alabildim. Ben de korkardım evlilikten. Senin yaşında evlenecek olsam ben de korkardım. Belki hazır değilsin gerçekten.. Bir de kaç yıllık birlikteliğiniz?

Hep kadından geçer derler ama yalan. Mutluluk erkekten geçer. O kadını mutlu ederse kadın bırak kocasını bütün dünyayı mutlu eder