onceyı blmem ama gunler geectkce insanlar dahada hırslanıolar bırbırlernn kuyulaarını kazıolar acıklarını yakalamak içn gozlerni dort gozle acıyorlar insanlar gercekten cok acımasz olmuslar bırak uzagındakileri yakınlarından ble fayda gelmedgi gbi zarar gelio...

bırakın bunlar insanlar birbirlerinin hal hatirlarini bile sormuyorlar, bi nasilsin demek cok zor sanki eger cikarlari yoksa konusmuyorlar bile...

ah ah yeşilim ahhh... insanlık namına herşeyi unutmamamız dileğiyle...

bireysel ilişkilerimiz de, hatta karı-koca arasında bile tahammülsüzlükler hat safhada artık değil ki milletçe birbirimize tahammül olsun. kalan son merhamet ve acıma duyguları da zannedersem son krizle beraber çöktü. insanlar daha bencil oluyor. herkes onun ihtiyacı var da benim yok mu sanki derdinde. başkasının acısını kendi acısı bilemiyor artık kimse, çünkü benim acım bana yeter diyor. bu kadar hırs ve kinle dolu insanların yetiştireceği çocuklar da farklı olmayacak zaten. sonuçta domates ekince patlıcan çıkmaz. hırs, kin, bencillik ekince de yardımlaşma, sevgi, birlik-beraberlik yeşermez ki inşallah bu halimizi de arayacağımız zamanlar olmaz

Bu güzel paylaşıma teşekkürler canım. Umarım daha kötülere gidip bu günleri aramayız

Milletime ne oldu... Ben, sen diye ikilem... Bencillik ön planda, yardım severlik yok oldu. Yapılan güzellikler kıskanılır, Açık bulundu mu ukalaca atlanır oldu Ata sözlerimiz unutuldu.. Kutsal kitabımızdaki övgü dolu sözler okunmaz, okunduysa anlaşılmaz mı oldu? Kafa salla, herkes haklı, Arkadan konuşmak moda mı oldu? Hırs, rekabet, kıskançlık revaçta. Merhamet, duygusallık, özveriye ne oldu? Güzel haftalar dileği ile Yeşilimin duyguları

şöyle bir geriye bakıyorum da; eskiden dostluklar vardı ki dostluk gerçek dostluktu şöyle bir geriye bakıyorum da; eskiden sevgiler vardı ki sevgiler gerçik sevgi dolu sevgilerdi şöyle bir geriye bakıyorum da; eskiden gerçek mutluluklar vardı, küçük şeylerden bile mutlu olmak vardı şimdilerde sevgiler olmuş yalan, dostluklar ise yalanlar üzerine kurulmuş, mutlu olmak anlayışı değişmiş maddiyata bağlanmış.. bir küçük gül bile artık bizleri mutlu etmez olmuş.. gözümüz aç çünkü şimdilerde önce gözümüz doysun sonra midemiz demişiz... artık bırakın midemizin doymasını, gözümüz bile her şeye aç bakar olmuş.. her şeyimizi yitiriyoruz, sevgileri, mutlulukları, dostlukları, arkadaşlıkları, maneviyat artık değersizleşmiş...

Çok sevdiğim bir Ata sözü vardır "Birşeyleri değiştirecekseniz anneannenizden başlayın "Der Ne kadar doğru değilmi? Çok haklısın Gözek. Anne babalara çok iş düşüyor çoook A Adivar

Evet canım çocuklarımız bizler kadar şanslı değiller. Hepinize teşekkürler

Özümüzü, kendimizi, kimliğimizi kaybettik. Biz, biz olmaktan çıkıp, bize biçilen rolleri oynamaya soyunduk. Sevgili Yeşilim bizler çok şanslıyız. Ya şimdi gençler ne gördüler ki, yada ne görecekler. Onlar için çok üzgünüm.