Cnm senin yaşındayken başladı aynen bu duygu bende. Şimdi 40 yaşındayım. Evlendim bir çocuğum var ama o başka konu, hayatı yakalama yöntemi değil yani. Evet yaşlanmak kötü bişey, boş teselliler bana göre değil. Sadece şu var ki yapacak bişey yok, herkes bu dönemlerden geçecek. Iş ki kimseye muhtaç olmadan yaşlanalım.

30 yaş insanın çok güçlü hissettiği sağlam bir yaş. Çevremde 30 için çok kötü şeyler söyleyen tipler var, onlara tek kelime etmeyeceğim çünkü gerek yok, insan 30 olunca yaşlı biri olmuyor henüz G

Sizde benle aynı kafadasınız tabi ben evli ve iki çocukluyum. Ama sanki hala bir şeyler eksik hayallerim yarım gibi hissediyorum. Ama o hayal umut insanı dinç tutuyor gibi. Mesela güzel bir şehire deniz kenarı olsun istiyoruz yerleşmek orda ev sahibi olup kendimize göre ev dizmek bahçeli olsun falan diyoruz. Çocuklar daha imkanlı yerde büyüsün falan filan hayalimiz bu. Şimdi yaşadığımız yer ilçe evimiz okula yakın sürekli veli ve öğrencileri görmek iç içe olmak yoruyor bizi. Ben 33 eşim 39 yaşında geç kaldık gibi düşünüyoruz. Önceden sanki hayallerimi daha çabuk gerçekleştiriyordum şimdi cesaret istiyor malesef..

çünkü büyüyorsun, mantıklı düşünmeye başlıyorsun

Galiba hakkisin. Aleovera cicegi tek gecerim. Hem suyunu ic. hem jelini krem olarak kullan. hem de cildini temizle. hem ekonomik hem guzel. . push ; girlinred

30 a gelmiş hayatına hiçbir şey katmamış insanlar var. siz okumuş meslek sahibi olmuş işini seven biriyseniz daha ne oldun. Turlara katılın çıkın gezin. Ancak tabi gelen kısmetleri değerlendirin de:) evlilik güzel şey. Hele de eşinle arkadaş gibi anlaşabiliyorsan sana ayak uyduruyorsa sen ona ayak uyduruyorsan... hatta bence eşle gezmek alışveriş yapmak vs arkadaşlarla olmasından daha iyi. Birbirimi tanıyorsun o senşn istediğini yapıyor sen onu daha fedakar olunuyor yani. Diğer türlü sürekli bir etrafındakinin kaprisi temini isteği. Bunarada fazlasıyla arkadaşım var bende öğretmenim tayinli olduğum okuldan arkadaşlarım yeni okulum üniversite vs. Yani onlarla da ayrıca bir sürü şey yapıyorum ve eşimde keza öyle ayrı sosyal ortamlarımız ortak arkadaşlarımız ve başbaşa yaptıklarımız.. ama eş ile olan kısmı en eğlencelisi. Naçizane fikrim:) umarım karşınıza anlayabileceğiniz birisi çıkar hayatı dolu dolu yaşarken yaş geçiyor endişesi taşımazsınız M

Yasimi seviyorum ama zaman gecse ve yaslanmasak. o zaman nasil olurdu acaba. M

3 hafta sonra 32 yaşıma gireceğim. Yaşı dert ediyor muyum hayır. Sağlığım sıhhatim yerinde, saygın bir mesleğim var, kendime bakıyorum, kendimi seviyorum ve çevrem tarafından da beğenilip seviliyorum. Yakın bir zamanda mesleğimle ilgili olarak da bir tık daha kademe atlayabilirim belki de. Bekarım, flörtlerim de oldu şimdiye kadar ama çok uzun zamandır kimseye karşı bir şey hissedemiyorum. Kiminle tanışıp görüştüysem bir an önce yanından kalkıp gitmek istiyorum vakit geçmiyor bir türlü. Genelde ben böyle hissedince karşı tarafta aksine ilk görüşte aşık olduğunu iddia ediyor ki; bu sefer de ısrarcı tavırlar vs başlıyor, ben de buna gelemiyorum. Evlenmek istiyor muyum evet ama karşılıklı bir şeyler hissetmeden de evlenmeyi düşünmüyorum, sevmediğim biriyle bir hayatı paylaşmak fikri bekar kalmak fikrinden daha çok korkutuyor beni onu farkettim bu süreçte mesela. O yüzden o mucizeyi yakalayamadan evlenmek istemiyorum, hangi yaşta yakalarsam o yaşta evlenirim olmazsa da en kötü ihtimal hayatımın sonuna kadar bekar kalırım diyorum, Allah başka dert vermesin napalım. O yüzden demem o ki; evlilik doğru insan olduğuna inandığın kişiyi bulduğunda yapılmalı. Evlilikte yaş kriteri yoktur bu sebeple. Belki annelik için ilerleyen yaşlar kritik olabilir ancak onun için de pek çok alternatif çözüm var zaten. En güzeli akışına bırakmak ve hayırlısını dilemek..

Aynı yaştayız bende durup durup nasıl 30 ne ya diye kabullenemiyorum bazende. Geriye dönüp baktığımda aslında herşeyden emin olduğum daha yere sağlam basan bir yaşta olduğumu farkediyorum.

Kendine iyi bakarak

"Sanki kacan bir treni kosturarak yakalamaya çalışıyor gibiyim." En azından sizde durum bu ben hepten geri geri koşuyormuş gibiyim

Kendinize iyi bakin. Hayati dolu dolu yasayin. Sizden 1 yas kucugum. 40 falan olacagim zamani heyecanla bekliyorum. Kim bilir ne kadar guzellikler olur hayatimda, gitmediğim kac ulke kesfetmis, daha baska ne deneyimler yasamis, ne hazlar tatmis olurum. Her gecen yil bir öncekinin üstüne bir seyler koymak sahane birsey. Ben yaslandim diye degil de ben oldum artik diye bakmak...

Aynı yaştayız. Bazen düşününce şaşırıp, endişeleniyorum ama en güçlü hissettiğim yaştayım ona eminim. Ben bu yaşı sevdim garip bir şekilde. Evlenir miyim, çocuğum olur mu bilmiyorum. Ama hazır da hissetmiyorum, o sorumluluğu kendimde bulmuyorum. Oysa bundan 5 yıl önce çok hazır ve bu sorumluluklara hazırdım, garip C

Yaslaniyorum diye dusunmeyin. yaşadığımız her günde ömrümüzde bir daha olamayacağımız en genc yaştayız. Hayat böyle...

Umarim çikar ama oyle biri yokmus gibi bilmiyorum yani cok bekledim. Evet ben de mukemmel degilim ama karsima boyle seyleri zevkle yapacagim bir insan cikmadi, cikmiyor. Okulda yok. aile lde yok. arkadas cevresinde yok.. TheQueeninthenorth

İyi düşün iyi olsun her şey sonanda

40 yasimda benden 7 yas kücük biriyle evlendim. Bir cocugumuz oldu ve cok mutlu bir evliligimiz var. Evlenmek icin hic bir zaman evlenmek istememisdim. Dogru insan gelirse evlenirim, yoksa kendimcede gayet mutlu yasarim derdim. Hayatin ne getirecegi hic belli olmaz, ama bunuda bilinki, 30 dan sonra kadin gücleniyor, dahada güzellesiyor, ne istedigini ne istemedigini daha iyi biliyor ve böylece hayati icin daha saglikli kararlar veriyor.

Bana neler olmuyor ki... Sanki bir trene binmişim, hayatı hızlı şekilde sadece görebiliyorum. Ne yaşamak ne tatmak ne de hissetmek var. Ben hayal ediyorum ve başkalarını izliyorum o da görebildiğim kadar, sadece bu. İzlerken de yüzümde çizgiler, bedenimde ağrılar oluşuyor çünkü o tren çok hızla son durağa ulaşıyor. Ben bitmişim de hala kuyruğu dik tutuyorum kibirimden

Benim de var. cok iyi.

30 yaş hiç de geç değil ben de öğretmen adayıyım sınava çalıyorum 26 yaşındayım ben de aksine 30 a doğru evlenmek istiyorum erken evlenmek bana sıkıntılı geliyor çünkü biraz baba evının rahatlığını evlenince bulamam ama sizin yaşınızda insan ne istediğini bilir çoğu arkadaşım ilk maddiyat ve tipe bakıp evlendıler çoluk cocuğa karışanlarda oldu ancak sıkıntılılıar boşandı bazıları çünkü karakterden önce başka şeylere önem verdiler. Şuan ben sadece karakteri iyi mi yanında mutlu muyum huzur veriyor mu eğleniyor muyum buna önem veriyorum bir de elinde güzel bi mesleği olsun zaten ıkı kişi el ele verip evini arabasını alabilirler. 30 yaş da artık genç yaş eskiden orta yaş grubu gibi bakılırdı şimdi 50 yaşındaki insanlar orta yaş grubu kendinize baktığınız sürece o yaşlarında tadını çıkarıcsksınız her yaşın farklı bir güzelliği vardır nickimi feriha

Kendi hayatınızı yaşayın, mutlu olmaya bakın; bu hayat kısa gerçekten. Kendinize, beden ve ruh sağlığınıza iyi bakıyorsanız ve hayatta kendi istediklerinizi gerçekleştirebiliyorsanız yaşlanmak kötü bir şey değil. Ben 40 yaşımdan sonra evlendim ve çok mutlu bir evliliğim var, buna rağmen bekar olup evlenmeyenler hiç üzülmesin diyorum. Bekar olmanın da evli olmaya kıyasla çok avantajları var evlenince elinizden giden. Evliliğin de iyi yanları var ama bekarlık sultanlıktır diye boşuna dememişler :) Mevcut durumunuzun tadını çıkartın, ister evli ister bekar. Çocuk istiyorsanız ileride evlat da edinebilirsiniz.

48 yasina girecegim. Kendimi yasli hissetmiyorum. 40li yaşlarimi da seviyorum. En olgun caglarim. Bir sey kacirilmiyor yaslaninca. Hayatin da bir sirasi yok. Su yasta evlenilecek, ille de bir cocuk olacak, once ev sonra araba alinacak... yok boyle bir denklemi hayatin. Tadini cikarmak varken en guzel anlarini yaslaniyorum diye mahvetmen dogru degil. Evlenemedim diye de dusunme. Ben evlenmeyi gordum. Hic de masallardaki gibi degil. Bosanmayi da gordum. Su yasimda senin kadar da hayattan umutsuz degilim. Olur da kalbim atarsa yeniden evlenirim de. Hayat matematiksel bir denklem gibi degil. Tadini cikar. Her yaşın guzelligi var.

Hosgeldin 30 yas sendromu. Ben 33 ume girdim ve durumum icler acisi bekarim hic evlenmedim cocugun yok. 25 imden sonraki hayatim bi meslek edinebilmek adina her sektoru denemekle gecti. En sonunda guzellik sektorune girdim hirs yaptim isi ogrendim işi ogrendim manikur pedikur yapiyorum guzel bi salonda calisiyorum. Maddi olarak kazanc iyi olsada calisma saatlerim cok kotu sabah 8.30 da girip aksam 19.30 da cikiyorum her gunum bosa geciyor ve hayati kaciriyorum bir bakiyorum hafta basi bir bakiyorum haftasonu olmuş. Hayatima giren cikanda yok cunku kimseyi taniyamiyorum vaktimde yok cevremde yok her gunum bosa geciyor ve ben her gun yaş aliyorum. O kadar koyuyor ki okadar kendimden umudum kesik ki senden fazlam var eksigim yok moral acisindan. Elden bisey gelmiyor yapacak bisey yok malesef. Ennyakin arkadasim bi anda birisiyle tanisip evlilik planlari kurup ingiltereye evlenip gidecek belkide ben yine ayni yerde sayiyorum tren kacmis

36 yaşındayım. Kendimi çok genç hissediyorum. 30 yaşa anlam yüklemek çok saçma. Güzellik sektörünün kadınlara dayatması bence. 30dan sonra anti aging adı altında daha pahalı ürünlere geçmemizi istiyorlar

Ben de 30 yaşındayım bekarım ve aynı hisler icerisindeyim. 30 yaş sendromu gerçekten zormuş. Hele daha evlenmediysen her yerden evlilik baskisi varken ve biyolojik yaş cocuk icin ilerlerken... K

Evet yapıyorum zaten var evimde

Bunun medenı durumla alakası yok bence bende 27 yasındayım aynı duygulara sahıbım cok uzuluyorum 25 ten sonra yaslanıyorum dıye evlıyım ıkıde cocugum var. Ama ıste ınsan takıyor kafaya eskıden yuzum sıvılce doluydu 17 yasında fılan kendımı cok guzel buluyordum sımdı bı sıvılce cıksa yaslılıga baglıyorum kendımı cırkın hıssedıyorum. Acayıp takmıs durumdayım 30 dan sonrasını hemde kendımı 19 yasında hıssetmeme ragmen hala o sekılde gıyıp o sekılde davranıyorum ama yıllar gecıyor varsa buna cozum bulan yazarlar ınsallah bende okurumm

30 a girerken oluyo oyle seyler Sonra geciyor o yaslarin tadinin ayri okdugunu farkediyor insan.20 lerimde olmayi istemezdim ya ben 35 imde mutluyum.

Ben de benzer durumlari yasadim.25 yasinda nisan bozdum. Ayni dusuncelere sahibiz. Ama kendimi tanimam ve kesfetmem yillar aldi.25 yasinda ben degildim. Simdi hem olgun hwm de kendini seven, deger veren ve yalnizca kendisi ucin yasayan bor insanim. Ben de cocuklasiyorum cunku hic cocuk olmadım. Isin guzel tarafi bu bana mutluluk verdigi gibi cevreme de mutluluk vwriyor.

Öncelikle evlenmek için yaşınızı dert etmeyin. Kuzenim 30 yaşında evlendi 4 yıl arayla 2 oğlu var. Eşimle lise sondan beri birlikteyiz. Ben 28 yaşımdayım kızım 16 aylık 30a bişey kalmadı diyorum. Kafamızda 30 yaşı bi yere koymuşuz yaklaştıkçada insan korkuyo. Hele çocuk olduktan sonra zaman öyle hızlı geçiyo ki hiç bişey anlamıyosun

30 yaşindayim. Bence hayatımın en güzel donemindeyim. Ne 18lerimdeki sapsalliklarim var ne de bir seyler icin gec kaldim. Isım gücüm sagligim yerinde. En önemlisi bu

Yaşlanmak kötü bir şey değil. Kaçan bir tren de yok endişe etmeyin. 30 yaş evli de olsa bekar da olsa herkeste aynı duyguları uyandırıyor. Geçecek. Ama şöyle de bişey var, bu adamla ömür geçmez diyormuşsunuz ya, sizinle ömür geçer mi peki? Kötü huylarınız, katlanılması gereken davranışlarınız, idare edilmesi gereken alışkanlıklarınız yok mu? Evlilik denge kurma ve idare etme sanatıdır. Hiç birimiz dört dörtlük değiliz, karşımızdaki adamlar da dört dörtlük değil. İdare ediyoruz, görmezden geliyoruz, alttan alıyoruz karşılıklı bir şekilde. İnsanlara şans verin.

Yillar gectikce hayati kaciriyormusum gibi geliyor?29 yasindayim,30'a girdim. Daha dün üniversitede okuyordum. Simdi meslege baslamisim ve 7. yilimdayim. Garip bir sekilde yaşlanıyorum. Insan yaslandikca daha kotu olacakmis gibi hissediyorum. Yaslanmak kotu bir sey mi?30'u bile kabul edemezken 50 de 60 da napcam ben. O günleri gorup görmeyeceğim bile mechul gerci de.. Sendrom gibi bir durum yasiyorum. Bekarim bir de. Yasitlarim coluk cocuga karisti ben hala yalniz. Gerci benim tercihim. Ama uyumlu olabileceğim bir insan da yok. onceden umitliydim bu konuda. Anlasmak kolaydir saniyordum. Yillar gectikce herkesle anlasilmazmis onu anladim. Hah iste bu dedigim biri dr cikmadi ki. Kimle gorustiysem bunla omur gecnez dedim. Sanki kacan bir treni kosturarak yakalamaya çalışıyor gibiyim. Ama yanlis trene de binmek istemem.. Yaslanmak kotu bir sey mi?Insan ruh esini nasil bulur?Ya cocugum olmazsa ki ben sinif ogretmeniyim ve cocuklara asigim.. Yogun olmasa da boyle kaygilar icindeyim. Yardim eder misiniz bana?