Sorunu tamamen ortadan kaldirmak deyince bi miktar urperdim.

Böyle geldim mi her şey üst üste gelir genelde hepimizde böylesin eminim ki. Konunun ne olduğu hiç önemli değil, genel olarak böyle aklımızı kurcalayan bir şey olduğunda veya bundan şüphelendiğimizde soru işaretleri ile hayatın olağan akışında devam ettiğimizde fakat bir yandan da bu ları düşünmekten uyuyamayacak hale geldiğimizde nasıl ilerlemeliyiz. Bazı şeyler konuşarak çözülür mü gerçekten? Yoksa sorunu olduğu gibi ortadan mı kaldırmak gerekir? Kendime elbette saygım var ama pişman olacağım hiçbir şey yapmak istemiyorum. Böyle durumlarda biz kadınlara en çok bu yapılıyor sanırım. Aklımızı nasıl başımıza alırız? Daha doğrusu ben özüme nasıl dönerim? Eski kendine güvenen kimseye hiçbir şeye eyvallahı olmayan insandan eser yok şimdi. Böyle hisseden böyle şeyler yaşayan Oldu mu aranızda acaba? Bu duygularla nasıl başa çıkacağız? zeynones

olay üzerinden somutlaştırırsanız biraz daha yardımcı olabiliriz diye düşünüyorum. Salon Kadini İki boncuk gözlünün annesi 😗 Anneler

Hahahahahaha bir ayrılık olabilir bu seri katil değilim

Ben böyle zamanlarda hemen kendimi çevremden soyutlarım. Arkadaşlardan, sevgiliden/kocadan, sürekli bulunduğum ve beni bayan ortamlardan direkt uzaklaşırım ve kendim gibi hissettiğim, sevdiğim şeyler yaparım bi süre.. Mesela dinler tarihi, antik inanışlar, psikoloji, felsefe benim çok ilgimi çeken şeylerdir kitaplara gömerim kendimi. Her kitapta dünya değiştiririm, notlar alırım, kendi dünyamın içine kapanırım. Öylesi bana iyi gelir. Siz de, size ne iyi geliyorsa o yöne dönün bir süre. Kimine gezmek iyi gelir, haftasonu alın sırt çantanızı biraz dağ bayır gezin mesela.. Veya hobileriniz varsa onlara dönebilirsiniz. Kilit nokta; bir süre sadece sevdiğiniz şeyleri yapmak.

Diğer konunuzu da okudum o yüzden harmanlayıp yorum yapacağım. Sizin muallakta kalacağınız bir durum yok, en başında kartlarınızı açık oynamışsınız karşı tarafta bunu kabul etmiş. Bundan sonrası onu ilgilendirir. İlişki devam etsin diye istemediğiniz birşeyi yapmayın, düşünmeyin de. Herşey konuşularak çözülmüyor, öyle olsaydı zamanında konuştuğunuz şeyler şuan yaşanmazdı, erkek arkadaşınız bulunduğu şehri hiçbir zaman değiştirmeyeceğini emin şekilde herkese duyurup konu kapanırdı. Ne istediğini ve neyi yapabileceğini biliyorsan o yolda devam et, hiç birşeyin etkilemesine izin verme çünkü etkisi geçince geride mutsuz kalacak bir tek sen varsın.

Sorunuz "hayatinizda onemli bir karar alacaginiz zaman karar vermekte zorlandiginizda ne yaparsiniz?" Mi? Kimisi istisare eder, kimisi zamana birakir, kimisi deneysel yaklasir, kimisi dilek dileyip uykuya yatar... Yontem cok, ama konuyu bilmeden tavsiye vermek zor. Ben elbise alacagim zaman falan karar vermekte zorlanirim da, atiyorum is degistirirken daha kolay karar alirim. Sanki bir sekilde hayat seni o karara hazirliyor gibi.

Ben nisan attim mesela sirf bu sebepten. Baktim olmayacak ben mutlu olamiycam, canim sikkin moralim bozuk enerjim dusuk. Sanki ben hayatimi uzaktan izliyorum kavga falan ediyorum savasmaya calisiyorum ama ne icin? Eehhh dedim bigun. Savasmiyorum. Yorulmak istemiyorum. Soru isareti istemiyorum kabak gibi net olunsun istiyorum. Sevgi saygi istiyorum. Alabiliyo muyum hayir. O halde bitmistir dedim ve siyrildim o hallerden. Is beyinde bitiyor yani. Beyniniz ne derse onu yapin kalple malple olcak isler degil

Çok teşekkür ederim ilişki devam etsin diye fedakarlık yapmanın sonucu geride mutsuz bir ben yaratmak olacak. Çok yardımcı oldun çok teşekkür ederim