Biran evvel şu günler geçer de sizde bir rahat nefes alırsınız inşallah :) N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Kötü bir şey yaşamadım çok şükür ama iyi şeylerden de mutlu olamıyorum devamlı bir hüzün hali gün boyu gidiyor böyle

Ne kadar da aynı süreçten geçen insan varmış. Ben de aynı sizin gibiyim. Pandemi süreci zaten geriyor hepimizi Bir de Ben üstüne moral bozucu bir kaç ciddi olay yaşadım hala etkileri geçmedi. Depresyon gibi değil ama sınırındayım sanki. Sürekli yatıp YouTube videosu izliyorum. Sahip olduklarıma şükreden bir insan oldum hep ama şu dönemde sanki başka hayatlara gıpta ediyorum. İnşallah en kısa zamanda atlatırız.

Belki de öyledir, teşekkürler

Merhaba hanımlar, Öncelikle şunu belirtmeliyim ki konuyu açıp açmamak noktasında çok kararsız kaldım, burada yazılanlara bakınca seninki de dert mi demenizden çekindim ama işte belki bir kaç faydalı tavsiye alırım umuduyla yazıyorum. Ben son 1-2 aydır tamamen içime kapandım, zorunlu sebepler olmazsa evden çıkmak istemiyorum, kimseyle hiç bir konuda konuşmak istemiyorum, bütün günü kitap okuyup, film vs. izleyerek kendimi başıma geçirebilirim hatta. Normalde çevremde her kesin derdini dinlenirim onlara tavsiyeler veririm ama kimseye çok mutsuzum demek gelmiyor içimden, kendimi anlatmayı da oldum olası sevmezdim zaten. Garip bir mutsuzluk hali var üzerimde, normalde insanlara tavsiyeler verdiğimde onların dertlerini dinlediğimde çok rahatladıklarını huzur verici bir yapım olduğunu söylerler. Gelin görün ki alıyorum kendimi karşıma neden mutsuzsun sen, bir sorun yok, her şey yolunda her şeyin var en başta sağlığın yerinde vs. telkin veriyorum ama en fazla yarım saat sonra yine karanlık çöküyor üstüme. Bilemiyorum belki aranızda buna benzeyen dönemler geçirenler olmuştur, öyleyse eğer en ufak bir tavsiye dahi olsa paylaşırsanız çok sevinirim, nedensizce yüreyim sıkılıyor, içim daralıyor artık geçsin istiyorum...

Allah yardımcınız olsun, art niyetli insanlardan uzak durun ya yok yere yıpratmayın kendinizi :)

hem su karantına gunlerı hem yalnızlık hıssı ust uste gelınce kendınızı bıraz fazla dınleme zamanı bulunca 4-5 ay surdu sonucta... neden mutsuzum dıye kendınızı sorgulamanız cok normal bırde emınım sunu da yasıyorsunuzdur herkesın dert ortagısınız herkes sızınle herseyı konusuyor mantıklı mantıklı ıletısım kuruyorsunuz ya sızın bu sebeple dert anlatmanız daha da zorlasır arkadaslarınıza :) en cok dert dınleyen hıc derdını anlatamaz olur. bu da arkadaslıklarınızda en cok emek verıcı kısının sızın oldugunuzu gosterır buda ınsanı zamanla tuketır yalnızlastırır yorar :)

Siz sanırım bensiniz dalga geçiyorum sanmayın sakın, birebir aynı şeyleri yaşıyoruz son 1,5-2 aydır. İçimden bişey yapmak gelmiyor kitap okuyorum, egzersiz yapıyorum , zoraki çocukla ve evle ilgileniyorum, gece doğru düzgün uyuyamıyorum. Hayattan sıkılmış gibiyim, bu nasıl yaşam diyorum. Sanki bu korona belasından hiç kurtulamayacakmışız gibi karamsarlık çöküyor üzerime. Hele ki etrafta herkes tatil ve gezme peşindeyken sadece benim için hayat durmuş da kimseye bişey olmamış gibi vs... David Burns'un "İyi Hissetmek" kitabını mutlaka okuyun, bana çok iyi geldi. Bir çeşit duygudurum tedavisi ve sanırım bizdeki depresyon başlangıcı. Kesinlikle bu kitapla kendinizi daha iyi hissedeceksiniz.

Bilemiyorum umarım düzelir bir şeyden keyif almıyor gibisiniz. Arkadaşlarınızla vakit geçirmek, yeni aktiviteler sizin için iyi olabilir

ruhen yalnızlık mı hıssedıyorsunuz? arkadaslarınızın etrafınızda ınsanlar vardır dostlarınız vardır saglıgınız yerındedır hersey yolundadır ama ama ruh eşi eksıktır o anlamda sevgı eksıklıgı mı var acaba?

Haklısınız ne diyeyim kendimi düşünmeliyim artık

İnsanlarla bir araya gelince bir başlıyorlar anlatmaya artık dinliyorum öyle akşama kadar, birazcık ilgilendiğimi fark edince hiç durmadan anlatıyorlar sağolsunlar, ilgisiz davranıp tersleyip kırmakta istemiyorum ama dert kutusu değilim bende yani keşke biraz düşünceli olup beni sıktıklarını fark edebilseler ama nerdee. E

İnşallah, şu YouTube'ı bıraksak iyi olacak sanırım

bu mizac :) alıskanlıklarınızın yerını yonunu degıstırırsınız kendınıze en cok degerı kendınız verırsınız boylece aradakı acıgı kapatmıs olursunuz :) baskalarına kendı sabrınızın sonuna gelecek kadar ödun vermeyın bunu anlamıssınızdır zaten ınsanların tavrı bıle degısıyor... kendınıze ayrılmıs kıymetlı zamanınızdan sırf karsı taraf yanlıs anlamasın kırılmasın dıye odun vererek sabır gostermeyın, buna mecburmussunuz gıbı davranmaya baslarlar sıze... oncelıgı kendınıze vermekle baslayın mızac bu kalbınızı bırı kırsa da yardıma ıhtıyacı olsa ılk sız kosarsınız emınım :) canınızı sıkan buyuk bır dert varken bırı sızı arayıp derdım var dese benımde var demezsınız onu dınleeer dınlerrr kendı derdınızı unutur telı kapatınca yav benımde derdım vardı dersınız kendınıze ıhtıyacınız var bu sebeple

Yalnız değilmişim desenize :) kitabı mutlaka okuyacağım, çok teşekkür ederim

Aynen. Noktasına virgulune kadar.

Bulundugumuz surecinde etkisi olabilir. Bilincaltina gonderdigimiz bir takim sinyaller var. Pandemi süreci insanin kendi kendine yetebilirligini ve insan iliskilerini büyük ölçüde etkileyecek malesef. Ki durumunuz bundan da kaynakli olmasa zaman zaman ano duygu degisimlerini hepimiz yaşarız. Bazen gercek Dünya fazlaca yorar bozi ve sanal seyler film dizi gibi daha eglenceli hale gelip daha stressiz sıkıntısız zamanlar yasayabildigimizin farkina vardirir ve bu hayati sevmeye baslariz. Bu yüzden kendinizi biraz dışarı atin duygulariniza kaptirip gitmeyin tabi kalabalik yerlerin disindaki yerlere. Kitaplarinizi bir parkta okuyun mesela. Her gun bir arkadaşınızı akrabanizi muhakkak arayin iyi gelecektir

vallahi bende öyleyim keşke çok param olsa diyorum istediğim herşeyi alsam şükür sağlığımız yerinde tek tesellüm bir kaç kitap sıraladım alınacak ama param yok ona bile sinir oluyorum yaşama enerjim hiç yok sürekli doğa içinde yaşamak istiyrum çam ağaçların arasından şehre gitmeyi Istemiyorum etrafım da bir sürü yalancı insan iftiracı insanlar var mesala akrabalarım herşey üstüme geliyor

O kadar doğru ki, mesajınızın ss ini alacağım ve tavsiyelerinizi muhakkak hayatıma geçirmeye çalışacağım, çok sağolun ya, anlaşılmak ne güzel bir şeymiş Allah razı olsun :)

Bu soru ve cevaplar beni üzdü çünkü insanların bir sorun veya hastalık gibi gördükleri şey benim tüm hayatım. Ben kendimi bildim bileli hemen hemen böyleyim. Bir gece vakti kar yağarken tek başıma nereye gittiğimi bilmeden yürüyor gibi hissediyorum kendimi, hayatımın özeti bu yani. Bir çaresi olduğunu da sanmıyorum. Yaşamayı sevmiyorum. Yapı olarak sevgi dolu ve hassas biriyim ama insanlarla vakit geçirmeyi sevmiyorum çünkü insanları sahte ve oldukça kötü buluyorum. Toplumun değer yargılarıyla benimkiler çok farklı. Birkaç arkadaşım var onlarla çok eğleniyorum. Hepsi de çok eskiden tanıdığım insanlar, yoksa insanlarla çok zor yakınlık kuruyorum. Biriyle samimi olmam yıllar sürüyor. Kendi başıma da eğleniyorum yani bütün gün ağlamıyorum ama işte yavan geliyor her şey. Yaşım ilerledikçe bu daha belirgin bir hal aldı çünkü yaşla birlikte gençlik hevesleri de yok oluyor. Onlar iyi kötü hayata bağlıyormuş beni şimdilerde fark ediyorum.

Haklısınız kendimi bazı şeyleri yapmaya zorlamam lazım, deneyeceğim, teşekkürler..

Bir olay mı yasadiniz, Bıgun uyandınız mutsuzdunuz ve hala oyle devam mı ediyor?

Kendimde aynı süreci yaşıyor olmama rağmen siz söyleyince içimden halimize şükredelim şuanda dünyanın dört bir tarafında ne sıkıntılar çeken insanlar var demek geldi. ) Ama sanırım her gün bol bol şükretmeliyiz sahip olduğumuz her şey için, bu sıkıntılar bunalımlarda böylelikle dağılır inşallah. Birde H Helios_ un önerdiği kitabı okuyacağım sizde bana katılın isterseniz? . push ; N

Kuzum dert dinlemek negatif etki yapmis olabilir daha pozitif insanlarla takil yorgunsun bence baskalarina yardim ederken kendini unutma

Tersleme tabi ki baktin mevzu uzuyor bosver konusupta enerjimizi. dusurmeyelim de baska konuya gec kendini de dusun kuzum yazik sana

Donem donem olur. Gecmesını bekleyin, illa her allahın gunu mutlu gulec hayat dolu olmak zorunda degılız. Demek kı suan boyle olmanız lazım. Ortada sebepte yokmus, vakti gelince gecer. Cunku ınsan sureklı mutsuz olmaktan da sıkılır.

Bende sizinle ayni durumdayim. koronadam beri hep icerdeyim kafayi siyirmak uzereyim mutlu olmak istemiyorum artik

Umarım bu dönem bir an evvel geçer

Şuan şehirdeki herkes hemen hemen öyle. Pandemi durumu belirsizliği, mali olanaksızlar bende boğulcak gibi oluyorum afakanlar basıyor ama nafile.. beklicez sabır cekcez

24 yaşındayım, işten ayrılalı bir ay kadar bir süre oldu ama çalışırkende ruh durumum böyleydi, işten eve gelip yemek yiyip telefona filme kitaba vs. gömülüp devamında uyuyordum hemen. Bunu o anın sıkıntısından kurtulmak başka hayatlar görüp kafamı dağıtmak için yapıyorum. Bağımlılık gibi gelmeye başladı artık E

O da var tabi Sadece bir erkek olarak değil sanki içimi döktüğümde beni yargılamadan anlayıp dinleyecek kimsem yokmuş gibi hissediyorum. Çok şükür ailem kardeşlerim var Allah hiçbirinin eksikliğini göstermesin ama öyle biri yok işte, yanlız hissediyorum evet ya çok haklısınız

Yaklasık dort aydır ben de depresyondayım sanırım. Nedeni belirsiz. Genel bir huysuzluk hali bende de var. Haftada üç gün dısarı cıkan ben, coronanın ilk gunlerınde dısarı cıkamadıgım ıcın ağlayan ben dısarı cıkmayı bıle ezıyet goruyor kımseyle buluşmuyorum. Hayatımda sevdıgım birı olmasaydı sanırım kafayı yerdım. Donemsel oldugunu umuyorum

Kaç yaşındasınız? İşiniz, okulunuz yok mu? H

Bunlara ek olarak bu insanların hem en çok dert yandıkları hem de en az değer verdikleri kişi olmaktan da çok yoruldum. Aslında kimse için kendimi yıpratmamam lazım her kese ederi kadar ama işte yılların alışkanlığı bir anda değiştirmek zor olacak.

Aslında bu kötü bir şey değil, daha içe dönük birisiniz, böyle Kişiler daha üretken olur, edebiyata, bilime, sanata vs. ilginiz varsa bunlara yönelin ve gelecek kuşaklara bir şeyler bırakmaya odaklanın bence :) N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Korona kafası hep bunlar...