Canım tedavimi gördün nasıl geçti ilaçmı kullandın Rabbim düşmanıma bile vermesin bu hastalığı bazen diyorum panik atakmı yoksa gerçek ölücemmi diye aklımı kaybedicem artık her an her dakikam yatıyorum uyanıyorum böyle hep bi sıkıntı bunaltı kafamı dağıtamıyotum odaklanmakta güçlük çekiyorum

Merhaba paylaşımınızı yeni gördüm yaşadığınız panik atak ben ara sıra kalbim çıkacak gibi oluyordum ta ki birkaç hafta önceye kadar. Birkaç hafta önce akşam yatmaya hazırlanırken ağzımın yanagimin hafiften uyuştugunu hissettim yüz felci geçiriyorum sandım çok korktum o korkuyla ağır bir panik atak geçirdim hemen acile gittik ama sanki ölüyorum ayaklarım yerden kesiliyor beynim uçuyor ölüyorum dedim 3 buçuk yaşında kızım var ona kim bakacak Allah'ım nolur yardım et diye dua ede ede tomografi EKG çekildim herşey temiz çıktı hemşireye ordakilere kayinvalideme bişey olmucak dimi diye yalvarmaktan mahvoldum sakinleştirici verdiler eve gittik ertesi gün biraz kendime geldim gerçekten çok zor yaşayan herkesin Allah yardımcısı olsun. Çok zor biliyorum ama kendinizi kötü hissettiğinizde olumlu düşünmeye çalışın başka çaremiz yok çünkü hemen gözlerimi kapatıp herşey güzel gidiyor bak şu şöyle bu durumun böyle çok şükür diyip dikkat dağıtmaya çalışıyorum bir yakınım da bana arkadan biri kovaliyormus gibi şişeyle suyu hızlı hızlı iç panik atak geldiğinde dedi çünkü o da gorumcesi eltisi de aynı onlara doktor onermis . push ; N

Canım benim çok korkuyorum çok kötüyüm bebeğime baktıkça ağlıyorum ölücem diye aynen dediğin gibi bir dakika bile içimden aklımdan çıkmıyor sanki artık çevreden kendimi kopmuş gibi hissediyorum Allahım ben niye diğer anneler gibi değilim diyorum diğer iki kızım okula giderken arkalarından ağlamak geliyor içimden onlarda ya bensiz kalırsa diyorum ve çok korkuyorum Allahım bize merhamet etsin çok zor bazen düzelmiycek hiç bir şey gibi geliyor bebeğimde çok ağlıyor sürekli durmuyor uyumuyor göğsümde uyuyor oda 5 dakika gün içersinde N

Sizin gibi olan çok kişi var, pank atak her gün olabilir hatta günde 10 kez olabilir ama tedaviyle geçen bir hastalıktır. Psikiyatriste başvurun.

Merhabalar. Doktorunuzun adı nedir ben de ona gitmeliyim

Geçmiş olsunn ne yazık ki oluyor bende kaç aydır çekiyorum bu illeti ve bizi ne yazık ki bizden başka kimse. anlamiyor dışarıdan takma bisey yok demeleri daha da sinirimi bozuyor Bir de sizin bebeğiniz var Allah yardımcınız olsun eşiniz veya aileden birileri destek olmuyor mu bende zaman zaman deliriyorum artık herhalde diyorum psikolojik rahatsızlıklar da çok zor

Canım çok sağol ama git gide büyüyor sanki eşim iş nediyle hafta sonu gitti ben evdeyim çocuklarla beraber ama ya bana bir şey olursa olacak ölücem ama o benim yanımda yok acaba son görüşmemizmiydi gibi düşünceler her sabah yataktan kalkmak istemiyorum ama bebeğim var diyorum ama hiç tat alamıyorum canım hayattan bu sefer antidepresan kullanınca düzelirmiyim diyorum panik atak dimi canım bu duygularım kalmadı artık çok kötüyüm diyorum neden diğer anneler gibi değilim ben diyorum ama aslında çok düşkünümdür çocuklarıma bi dedikkerini iki etmem çok seviyorum evlatlarımı aslında Önceden en ufak şeye mutlu olan ben şimdi mahvoldum ben

evet ve çok uzun da sürmedi tedavi. bende tüm belirtiler vardı kalp çarpıntısı aşırı terleme. biraz uyuşmalar oluyordu dışarı çıkarken korkuyordum birşey olur diye. Hakkaten düşmanın başına bile verilmemesi gereken bir rahatsızlık. Ben ilaç da kullandım terapi de aldım. benden bir tavsiye bu tip rahatsızlıkta doktorun çok çok önemli. Ben iki doktor değiştirdim bir de psikiyatriye gittim hiçbiri birşey yapmadı. Psikiyatri zaten ilaç verdi yolladı. sonuncuda denk gele bir doktor buldum ki onun sayesinde kurtuldum bundan. Öyle duacıyımki anlatamam. size bunun temelini anlatan, ne olduğunu bilmenizi salayan her zaman yanınızda olabilecek ulaşabileceğiniz bir doktor gerekli bunu atlatmak için. Ben o konuda çok şanslıydım. evet diğer doktorlar için birsürü paralar ödedim hiçbir işe yaramadı ama doğrusunu bulmak için bedelmiş demekki. Çok geçmiş olsun inşallah siz de iyi olursunuz S

Öyle bir şey ki bir dakika bile rahat vermez insana. İnsan ölse kurtulur ama bu hastalıkla her dakika yeniden ölür. Her an panik hali her an bunalım. Yardımsız geçmesi çok zor. İmkanın varsa psikoloğa gitmeni öneririm. Yoksa psikiyatriye. Emziriyomuşsun ama belki düşük dozlu bir şeyler verirler

Çok geçmiş olsun ben de doğum yaptıktan 40 gün sonra böyle bir şey yaşadım şu an bebeğim 5 aylık ve ben hala çekiyorum kafam allak bullak öncelikle size birkaç Her an bir şey olacakmış gibi hissediyor musunuz Bir Her an birden içinize bir korku giriyor mu ki Daralıp nefes alamıyor musunuz el ayak titremesi vücudun bazı yerlerinde ısınma veya da karbon canlanma daralma tek başına evde kalamama birileri yanında istemez Ve en önemlisi ben de insanlar anlamıyor beni ben de çok çekiyorum bu yönden kimse anlayamaz çünkü dışarıdan bakıldığı zaman bir şey yokmuş gibi görünüyor ama halbuki içimiz öyle demiyor Hatta dün bir kriz geçirdim çok kötüydüm Okuyacak arkadaşlara da söylüyorum panik atağımız nasıl geçiyor ne hissediyorsun atar mısınız

Aynı şeyler yaşadıklarımız. O korku hissi ölecekmişsin gibi hissetmek başka hiçbir şeyi düşünememek... fakat ben artık ayağa kalktım. Sen mi büyüksün ben mi dedim. Bol bol dua ediyorum, o korku geldiğinde çok ama çok zor da olsa bir şeyler yapıyorum mesela kalkıp yemek yapıyorum. Düşünmeye izin vermiyorum bir şeyler dinliyorum izliyorum. O korku kenarda tetikte bekliyor Ama karşılık alamayınca defolup gidiyor. Yemin ederim gidiyor. Ben de bayılacakmışım gibi kendimi kaybedecekmiiim gibi hissediyordum, dedim ki rabbim sana bırakıyorum. Elimden ne gelir bayılsam ölsem. Zaten engel olamayız. Henüz bitti diyemiyorum ama bitecek. Birimiz bu savaşı kazanacağız. Lütfen sakin kalmaya çalışın o an. Ve kendinize söyleyin olacaklara engel olamazsın her şeyi kontrol edemezsin senin de gücün bu kadar sana da yazık düşünme yorma kendini gibi şeyler. Ne iyi geliyorsa kendinizle konuşun. Bu beynimizin bir oyunu, beyin öyle güçlü ki bizi hasta da edebilir çok sağlıklı da. Seçim bizim. Ne istersek o bunu unutmamalıyız. Bu da bir sınav umarım çok daha iyi olursunuz. Bebeğinize bakın şükredin bol bol. Çok sağlıklı bir annesiniz, o bebeğin çocuklarını göreceksiniz daha Allah izin verirse. Bu günlerimiz bir daha geri gelmeyecek kendimize zindan etmeyelim lütfen

Malesef canım ailemde sirkelen kendine gel diyor anlamıyorlar beni birde uzağız ama aynı ildeyiz ilçeler farklı eşime bile açılıp konuşmayı çok denedim ama hep lafımı ağzıma tıkadı yine başladın kendi kendine kurmayı diyor sus diyor bende kimseye bir şey demiyorum zaten artık ama hayattan hiç tat alamıyorum o sıkıntı korku içimden gelen ölücem gibi hissetmem panik ataktan dimi canım

Kızlar panik atak sürekli hergün olurmu iç daralması sıkıntı hali birde ölüm korkusu yaşıyorum nedense kendimi her an ölecek gibi hissediyorum çıldırıcam artık hayattan zevk alamıyorum hiç bir şeyden ve 3 aylık bebeğim var emziriyorum sanki hayatımın sonunu yaşıyorum gibi içten içten çok üzülüyorum benim gibi olan varmı aranızda

Aynen canım aynen ben seni çok iyi anlıyorum her zaman dertlesebiliriz konuşmak içini dökmek bu rahatsızlıkta çok iyi geliyor inan

Bendede var psikiyatri e gittim ben hafif bir ilaç verdi o iyi geldi maalesef tedavi edilmesi gereken bir hastalık bende titreme çarpıntıda oluyor

Evet Canım her an kötü bir şey olacak gibi hissediyorum kendimi ama bende hiç geçmiyor sanki bir dakika bile aynı artık duygularımı hissetmiyorum ben ölümle yaşıyorum her dakikamı ben kimseyle konuşmak görüşmek istemiyorum artık dışarıya bile çıkmak istemiyorum arabaya otobüse vs gibi şeylere binmek gitmek istemiyorum bende iç sıkıntı nefes alamıyor gibi oluyor sürekli birde başım bi tuaf boş gibi sersem gibi hissediyorum bazen de ağrım oluyor ben mart ayında hamileliğimde ozaman 5 aylık hamileyim dim stresli ve riskli gebelik dediler bana 5. Ayımda hep ağlamaya başlamıştım kötü bir şey olacak bebeğimi kucağıma alamıycam evlatlarım anasız kalacak gece yatarken bi anda vücudum özelliklede bacaklarımda titreme geldi zangır zangır titriyordum kötü bir şey olacak gibi hissediyorum nedense içimden ölücem ölücem demeye başladım ve doğum yaptım hala devam ediyor çok zorlanıyorum düşünsene herkes normal hayatını yaşıyor bense bebeğimi her kucağıma aldığımda her an yüzüne baktığımda ve bana gülümsediğinde ise içimden ölücem kelimesi geçiyor anlamadım canım artık bu neyin nesi sanki düzelmeyecek gibi hissediyorum çevremden hayattan koptum artık hiç bir şey bana zevk vermiyor huzurlu mutlu değilim artık oysa ben em ufak şeyle mutlu olan insandım bana diyorladı ailem eşim doğum yapınca geçicek dediler ama geçmedi nolucak bilmiyorum canım bazen tamam diyorum artık vakit saat sanırım geldi çocuklarımdan eşimden ayrılıcam herhalde diyorum ve en çokta canımı yakan evlatlarım evlatlarım A

ben geçirmiş ve atlatmış biri olarak yazabilirim. evet sürekli gelir, tedavisini almadıkçada dahafazla olur, korkular artar. çok illet birşey

Canım benim çok sağol Allah razı olsun