30 a kadar cok rahat bi insandim 30 dan snr herseyi herkesi umursayan dert eden bi insan oldum Ben değişemedim umarım siz değişirsiniz Nooption memento mori memento

mesela neyi takıyorsunuz bir örnek verebilirmisiniz?

Yaşı kaç olursa olsun, dertsiz tasasız gamsız olan insan yoktur bence. Sadece bunları çok iyi gizleyen insan vardır, rahatmış gibi görünmek isteyen.

Ben takanlardanım ama çok az takanlardanım. Çünkü olay anında, az sonrasında ve biraz daha sonrasında, yani aklıma gelen her anda itina ile o olayı yaşatana, sebep olana hayatı zindan ediyorum. İçim soğumuyor çünkü. Ya huyları değişecek ya da canlarına kitap gibi her fırsatta okunacak. Öyle şeye böyle şey hesabı

insanın huyu değişir mi? çok zor sanki ya.. ben o dediğiniz rahat tiplerdenim :) olcağa olmuşa çare yok..

Ben de genelde rahatimdir Ama eskiden oyle degildim sonradan oldum Hayat beni yonttu diyelim nomucugum Sebepleri biliyorsun zaten

estf. da enteresan geldi bana cevap vermiş olsanız bile kafaya takacak olmanız.. bilmiyorum belki de ben fazla rahatım.. bekarken okuduğunuz zamanlar vs dışarda olup biteni gidip evde annenize anlatırmıydınız? gün içinde yaşadıklarınızı şöyle oldu böyle oldu vs diye.. böyle bir alışkanlığınız varsa bu devam ediyor olabilir.. çalışma hayatınızda yaşadığınız olumsuzlukları eve taşımak bundan kaynaklı olabilir..

ben böyle bir şeylere sinir olduğum zaman çene yaparak çözüyorum durumu. arkadan bir sürü söyleniyorum. insanlar ne kadar düşüncesizler şöyleler böyleler diye başlıyorum. yanımda kim varsa o an ona "ay çok sinir oldum" diyip başlıyorum anlatmaya sonra da sinirim geçiyor ve unutuyorum

Zihnime hakim olamiyorm bazan Takmiycam diyorm hic bi seyi amaaaan diyorum bi bakiyorum beynim cinayetler işliyo türlu turlu senaryolar...

Tebrik ediyorum. Valla hayranım sizin gibilere :)

Aaa ben böyleydim. Herşeyi kafama takar dert eder ve çok düşünürdüm. Kırılır küserdim. 32 ye girdim. Ocakta bebeğim oldu. Galiba değiştim. Kimseyi takmıyorum. Dert etmiyorum. Küsmüyorum. Kırılmıyorum. Çünkü aslında kimseyi önemsemiyorum. Nasıl oldu bilmiyorum ama oldu işte. Kızım dünya ile ilgili tüm algılarımı değiştirdi. Tavsiyem çevrende kime neye değer verip beklentiye giriyorsan tekrar gözden geçirmen ve önem sırasına koyman. Listenin başına kendini yazmayı unutma...

Aynen düşmana ihtiyacım yok valla. İşte bu kafamdan çok rahatsızım

Vayy bee boşa demiyorlar demek bebek mucize diye.. Sizin adınıza sevindim..

30 umdan sonra çok değiştim.. Öyle 30 olmakla ilgisi yoktu denk geldi.. O kadar yorgundum o kadar Üzgün o kadar bikmis.. Herşeyi kafaya takmak ne demek çok iyi biliyorum.. öyle delirttim uzdum kendimi.. Hep huy dedim çıkmaz dedim.. asıl çıkmaza girdim.. En kötü olduğum anda sanırım ayağa kalktım.. küllerden doğdum gibi.. 30 yıl cektigim cektirilen ya da kendime cektirdigim ne varsa baristim.. Kendine düşman olup kendine yardım edemezsin ki.. Kıymet verdim kendime.. Bi sabah kalktım hersey toz pembe diye bişey yok hersey herkes aynı.. Sadece ben değiştim.. Bosvermek öyle çoook zor değilmiş meğer.. Önce herseyi bosverdim.. Bu da deli bi durumdu.. onun girdabini da görüp sonra takacaklarimi çekip aldım içinden.. Hayat zor kısa.. neden dedim olmasın.. daha iyi olmasın.. sahip olduklarıma sarıldım hep oradalardi ama tam anlamı ile sarildim bu sefer.. Siz değisin bırakın herseyi akışına.. superman degilsiniz.. Kendinizi kurtarın ilk önce.. Yapabilirsiniz..

Valla aynen ben de böyleyim. Hep kabul etmeliyim karşımdakilerin saçmalıklarını, hep "onu öyle kabul etmek lazım, bunu görmezden gelmek lazım" Beni kim kabul edecek, ben de böyleyim diyorum. Ben kafama takan biriyim, bana yapılan yanlışı saçmalığı kolay unutamıyorum ne yapayım beni de böyle kabul edelim mi? İşte aynı böyle hisler.. Dünyada bir daha gelirsem biraz rahat bir insan olmayı dilerdim.

Sizin adınıza çok sevindim.. Bu yorum faydalı oldu. Teşekkürler..

Bende öyleydim ağzımdan çıkacak olan lafı defalarca sorgulardım sonra baktım bunu birtek yapan benim etrafımdakiler hiç umursamıyor olduğu gibi söylüyor usagi kırılmış mı? Alınmış mı? Umursayan yok bende bıraktım bir süre sonra sorgulamayı geç hazır cevap oldum çıktım

Yetiştim bişey mi oldu nomucuğum Ben de gamlı baykuşlardanım yapım böyle değişmiyor. Ama nasıl minimize ediyorsun dersen, şimdiye kadar yaşadığım zorlanmaları ve nasıl atlattığımı düşünüyorum, şimdi sahip olduklarıma odaklanıp şükrediyorum

Tam senin bahsettigin gibi olmasa da ben degistim. Yapabilirsin bence.

Nomucugum canım bunun üzerine bu kadar dusunmen yalnızca seni yıpratır. Bi tepki vermek istiyorsan ver o an, vermediysen yeri geldiğinde söyle ama ekstra zamanlarda düşünmemeye çalış. Mesela dusunuyosun ya 'amaaaan ' de başka bişey düşünmeye başla :) Çünkü dediğin gibi gerçekten çok küçük bir mesele. Ben öyle problemler görüyorum ki veli davranışlarında, zaman zaman yaşadığım da oldu. Çok saygısız insanlar var. Mesela bugün kurra ile sınıflar ayrılmış anasiniflarinda. Bir hoca biraz daha aktif etkinliklerde filan. Diğer öğretmene çocuğu düşen veli öğretmenin yüzüne, toplantida herkesin önünde 'aciksozluluk ' adı altında demedigini bırakmadı. O kadar üzüldü ki öğretmen. Bu tip olaylar insanı daha çok etkiliyor. Keşke herkes nerde nasıl davranması gerektiğini bilse. Ama olmuyor işte.

Ben de senin gibiydim. 15 Temmuz gecesi hayatım değişti. Gece 3 kere bomba sesine zıplayıp saklandım sabaha kadar evde ölmeyi bekledim. Hayatımın en korkunç gecesiydi üstüne travma yaşadım bi hafta yiyip içemedim. O güne kadar her şeyi takan kanser olacak kadar çok düşünen bi insandım. O gün anladım ki hayat çok kısa hele böyle bi ülkede yarına çıkacağımız bile belli değilken, tepemize bombalar yağarken, böyle bir hayat için üzülmek çok kısa. Artık her şeyi oluruna bırakıyorum, hiçbişeye üzülmeye değmeyeceğini düşünüyorum ve günlerimi dolu dolu geçirmeye çalışıyorum. Tavsiye ederim.

Ayyy yok yaa, takmayan dert etmeyen, pek çok sorunu yaşadığı yerde tam da o anda bırakan insan çok. Bir de benim gibi küçük şeyler için bile kendini kahreden bir azınlık var ki bize çok yazık.

Anlatmazdım, yine de anlatmaktan çok içime atıp kafama takmak seçtiğim yol genelde. Çok üstüme gelip anlat demeleri lazım yani.. Bilemiyorum ki niye böyleyim..

Ben bundan çok rahatsızım. Çok da düşündüm bu kendimi eğitebileceğim bir konu değil. Yapım böyle. Ben orada tepki versem de bu konuyu takacaktım. Bu kez neden bu yaşandı diye :) Ayy benden bir halt olmaz biliyorum

Ben de herşeyi dert ederdim en ufak şeylere saatlerce aglardim ta ki ikinci çocuğum olana kadar. Yavrum 34 haftalik dogdu ilk iki ayında 3 defa ameliyat oldu iki ay kuvezde kaldı. Çok üzüldüm çok ağladım sağlıklı bebek gördükçe kahroldum. Ama hepsi geride kaldı Rabbime şükürler olsun kuzucugum iyi. Şuan çok yoğun bir hayatım var sıkıntılar var çok yoruluyor um vs. ama evlatlarım sağlıklı koşup oynuyorlar. Yavrumun bacaklarindaki kollarindaki hiç geçmeyecek olan iğne izleri bana o günleri hatırlatıyor ve amaaan boşver diyebiliyorum. Allah kimseyi sevdikleriyle sinamasin.

Sizin dusmana hic ihtiyaciniz yok Insanlara bu kadar takilmayin, hic birsey sizden daha onemli degil, is konusnda elinizden gekeni yapin gerisini kaygi etmeyin sizde insansiniz robot degil. Ben cok kafaya takmam herseyde gulecek bisey bulurum en cokta kendimle dalga gecerim. inanin siz olumlu dusunurseniz her sey pozitif oluyor. Hatada yapabilirisniz karsinizdaki de hata yapabilir bunlar insani seyler kafaniza dert edip kendinizi yiprattiginiza degmez.

Mesela.. İş hayatımı fazlaca önemseyen biriyim. İşi orada bırakıp gelemiyorum eve. Bu da hayatımı çok kötü etkiliyor. Geçen tüm hafta okula gelmeyen öğrenciyi bu hafta ailesi getirdi sınıfa. Yeni geldim ben de yeni tanışıyoruz. Sırası yoktu öğrencinin. Bu ders birlikte otursun arkadaşlarıyla 2. ders sıra getirtirim dedim. Gözlüklü olduğu için en öne X in yanına otur yavrum dedim. Anası beni duymazdan gelip. Kızımmmm, kiminle oturmak istersin seç hadi dedi ve ona yer seçtirdi. Çocukların önünde tartışma çıkmasın diye bir şey demedim desem tersim pis çünkü. Toplantıya bıraktım bu yanlış veli tavrını. Ama gel gör kaç gündür dert oldu. Bir ilk tanışma böyle mi olmalıydı ne gerek vardı bu soytarılığa onu taktım. İki acaba tam da oracıkta onun haddini bildirmeli miydim ona taktım mesela. Böyle huzursuz bir tipim anlatabildim sanırım..

Bende Gamsız olmak istiyorum. . Huy değiştirmek isteyen varsa değişilir. .

Üzülme nomucha, ben de her gün çok basit bir matematik işlemini yapamayan, kendini asla geliştirmemiş insanlarla karşılaşıyorum. 30 yaşına gelmiş bir insan 100 liranın yüzde 20sini alabilmeli değil mi? Katlanamıyorum cehalete, yobazlığa, değişsinler istiyorum. Sonra da saldırganca yorumlar yapıyorum tamamen nefret iç güdüsüyle. Asla değişmiyor, hiçbir şey de iyi olmuyor. O yüzden boş ver.

Mutlu olmak için biraz gamsiz olmak gerekir gerçekten evlenince öğrendim... ben eskiden iyi isen herkes iyi zannederdim ama değilmiş ne kadar iyi olsanda bazi insanlar huzurunu iyi de olsan kötü de olsan bozuyor... sen doğru bildiğin gibi yasa söylenenlere, yapilan hareketlere de takilma dört dörtlükte olsan kimseye yaranamazsin bunu unutma o yüzden kendi hayatini istediğin gibi yasa söylenildiğini gibi amannnn bosverr demeyi öğren, kafayi takarak, dert edinerek kendine edersin başka kimseye birşey olmaz, o yüzden bosverrr değmez anacim

Ben küçük şeyleri bile takıyorum ama mesela. İnsanlık hali düşünemediğim bir ince ayrıntı için bile saatlerce üzülebiliyorum. Karşı taraf nasıl algılamıştır, ne düşünmüştür tüühh gibi saçma hesaplarım var. Ayy böyle ömür mü geçer yaa bir yerde bırakıp gidesim var şu kafamı

oyy durum ciddi bence.. şimdi öğrencilerin önünde sorun çıkmaması için birşey söylememiş olmanız sizin tercihiniz ki ben olsam hemen o anda müdahale ederdim.. ama kendi tercih hakkınızı kullanarak sessiz kalmış olmanızı kafaya takmanız enteresan.. sonuçta veli toplantısında dile getirmeyi düşünüyorsunuz zaten.. her veliyle iyi olmak zorunda değilsiniz.. her veli sizin standartlarınızda sizin bakış açınızda sizin eğitiminizde olmak zorunda değil.. size karşı bir saygısızlık olduğunu düşüncesi ile kafaya takıyorsanız bunu göz önüne almalısınız.. bu durum diğer insan ilişkilerinde de geçerli.. herkesle iyi anlaşmamız gerekmiyor.. genel olarak kendinizi bu konuda eğitebilirseniz bu tür sorunları eve taşımazsınız zaten.. olduğu yerde kalır olması gerektiği gibi..

Amaann çokta büyük derdi yoksa o kadar da takmamalı insan dünyayı bize tapulamadılar sonuçta üç günlük dünya ota. ka üzülmeye değmez çok büyük üzüntüler olmadıktan sonra hafazanallah

Yani bilemiyorum ben hep rahat relaks göründüm ama iğne deliğinden tutun kafam kadar olan sorunlara kadar her gece yastık ıslatırım, yapım bu belki ileride değişirim biraz daha ketum olurum ama insanların nasıl olduğuyla ilgilenmemek daha kolayı bence. 30 yaşından sonra değişebilmeniz neredeyse imkansız

Çok takardım ben. 38 yaşındayım 34 yaşından sonra takmamayı öğrendim. Yalan dünya bilincine vardım çünkü. Kimse için üzülmeye değmez diyorum. İnsanların gerçek yüzünü menfaatçi halini görünce değiştim. Huy değil bu hayata bakış açısı.

Kimseyi değiştiremem biliyorum. 35 yaşındaki görgüsüz insana görgüyü öğretemem. 55 yaşındaki herife kibarlığı da.. Saçmalıkları ile seni huzursuz eden, edecek olan tüm insanları da.. Ama tüm bunları içine dert eden, büyüten büyüten ve mutsuzluk yumağına dönen kendimi değiştireyim bari? Çok mu zor? Tüm yakınlarım bana bunu söylüyor. Aman boşversene be, kendi düşünsün olmadı anası düşünsün. Aman ne takıyorsun, herkes nasıl rahat görmüyor musun? Ben değilim işte yaa değilim. Bu kafayla bana dert sahibi olmak çok kolay 30 dan sonra gamsız, tasasız, rahat biri olmak imkansız mı sahiden? Benim de en çok kullandığım cümle '' Amaaaannn olduğu kadar..'' olsun ne olur.. Ben de öyleydim de şöyle değiştim, rahat ettim deyin..

Onca seyden sonra sadece sabırlı olmayı öğrenebildim umursuz olamadım maalesef...

Tatlım sen öğretmensin. Bizimki iş değil. Hayat. Mesela ben hiç işe gidiyorum dememişimdir. Okula giderim hep. Orası bizim 1. evimiz ve orda olan herşeyi 2. eve getiririz. Yaşadığın tatsızlığı düşünüyorum da ben de takardım.

ben varım:)) tasam olur elbet ama uzatmam.. olur biter kendimi yemem.. ve evet gamsızım.. herkesi olduğu gibi kabullenince daha kolay hayat..

bende bilemedim :) ama çok yorucu olduğunu tahmin edebiliyorum.. insan hele ki öğretmen olarak siz gün içinde bir dünya şey yaşar.. her ağzımızdan çıkanın karşımızdakinin her ağzından çıkanın peşine düşmek analizini yapmak ciddi zor olsa gerek.. inşallah değişebilirsiniz..