Herkes yaşıyor mu böyle ufak tefek şeyler? Herkes yaşamıyor böyle şeyler, böyle şeyler yaşanmamalı da, çok çok üzüldüm duruma. Şimdi sizde vurmaya başlayınca adam iyice hirslanip Allah korusun size daha kötü birşey yapmasın? Demek ki vicdanla ilgili bir sıkıntısı var eşinizin. Başka türlü bir yol bulun. Yani normal şartlarda evli kalınmaması gerekir boyle bir ilişkide...

Kök ailenizin evinden tanıdık manzaralar mi bunlar? Çünkü çok soğuk kanlı bi savaş sahnesiydi az önce okuduklarım. Evlenince herkes çocukluğundaki güvenli alanına geçiş yapıyor. O alanda neye ne kadar katlanmaya alışmışsak, yetişkinken de limitimiz ona göre belirleniyor. Oyuzden ki, çocuklarımıza şiddettin ne kadarını tattırırsak, ileride o kadarını kabullenirler.

Sitemim size değil gerçekten bu duruma sizi nasıl getirdiler, lütfen o evden uzaklaşın yazık olacak size ve çocuklarınıza, eşiniz resmen zulmediyor

Çocukların yanında oluyor bunlar değil mi? Karete kursuna gitmeden önce boşanmanın yollarını aramalısınız. Siz kursa gidince aranizda ki kavgaların boyutu daha çok büyüyecek bu mudur çözüm? Değil. Eşiniz sizden karşılik gördükce bu durum daha da normallesecek aranızda, farkında değilsiniz sanırım. Yada yeterince normalleşmiş zaten ne yazık ki.

Ya ben inanin çok üzüldüm ama sizin hayatınızdaki gibi değil dünyadaki genel durum. Kimse kimseyi dovmuyor yani Allah vermesin de bir kere bile olacak olsa normal değil, kendimi ifade etmekte zorluk çekiyorum ama eşiniz dövüyor siz bunu normal görüyor ve karşılığını bulup şimdi oldu diyorsunuz. Adam çocuğu odada kalmış bağırıp ağlarken kılını kipirdatmayacak bir vicdansizliga sahip. Kim bilir sizle karşılıklı daha neler yaşanır. Bakın bunlar özür dileyerek soyluyorum normal aile hayatı değil.

Yani tabi öz savunma haktır ve bütün kadınların bazı teknikleri bilmesi çok iyidir ama evlilikte o bana vursun ben de kendimi savunayım diye değil, yolda sokakta sapığın manyağın birisi gelip taciz eder diye. Böyle basit bir meselede hemen tekme atmak nedir ya. Bu evlilik değil ki. Çok laçkalaşırsınız ve bir dahaki sefere sizin canınızı daha çok acıtmayacağı ne malum. Bi cırladınız diye tekme atan adam siz ona vurunca hak ettim demez değil mi? Gözü döner ve fiziksel olarak eşit değilsiniz, olan gene size olur.

ne ilgisi var, eşim bana saldığında bu sefer çasresice bir şey yapmadan durmadım mesela, onu anlattım. karate öğrenmek kendini savunmak için bunu istemek size neden bunu düşündürttü, sadece eşimiz değil dışarıdaki hayatta da ihtiyacımız olan birşey bence. düşünülmesi normal yani. kim memnun olur eşinin şiddetinden ama o an boşanman mümkün değilse ve eşinin ne zaman elini kaldırabileceğini bilemiyorsan ne yapabilirsin ki. sanırım beni anlamanız mümkün değil boşverin hiç yorum yazmasanız daha iyiymiş

Sözün bittiği yerden selam. Şurdan bi sandalye çekiyim.

Bulduğunuz çözüm bu mu? Karşılıklı birbirinizi mi döveceksiniz? Ya eşiniz bir şekilde o kapıyı açsaydı sonra ne olacaktı? Karate kursu yerine boşanma avukatına gitseniz ailecek hayrınıza olur. Tahmini ne kadar uzun bir süreç bekleyeceksiniz bir şeyler düzelsin diye? Gerçekten anlamadığımdan soruyorum

Bence hak etmiş kendini savunmaya devam et 3. Çocuğa hamile kalmamaya bak spiral taktır tekvandoya yazıl ama çocuklara kim bakacak? Dayak yeme baktın el kaldırıyor sen ona geçir adam hem suçlu hem güçlü

r, nasıl yanlış anlamışsınız. o anda adamın bana saldırdığı anda boşanma vukatı mı gelip kurtaracak beni. o sırada çaresice durmaktansa kendimi savunduğumu bunun ya yapılabileceğini anlattım. bu bir çözüm önerisi değil, başımıza gelmesini istemesek te gelen bir durum. her koca eşini dövmese bile benim eşim gibi ne zaman öfkeleneceği belli olmayan ve bu tarz şeyler yapan kocalar var ve hepsi de eşinden hemen boşanamıyor. başka yere çekmeyin lütfen R rouges

Konu silmek yasak bu yüzden muhtemelen banlanacaksınız bilginiz olsun. Kendinizi yanlış ifade etmenizin sorumlusu biz değiliz

r, nasıl yanlış anlamışsınız. o anda adamın bana saldırdığı anda boşanma vukatı mı gelip kurtaracak beni. o sırada çaresice durmaktansa kendimi savunduğumu bunun ya yapılabileceğini anlattım. bu bir çözüm önerisi değil, başımıza gelmesini istemesek te gelen bir durum. her koca eşini dövmese bile benim eşim gibi ne zaman öfkeleneceği belli olmayan ve bu tarz şeyler yapan kocalar var ve hepsi de eşinden hemen boşanamıyor. başka yere çekmeyin lütfen R

Ya ne kadar normal bir olay gibi anlatıyorsunuz, şu yazdıklarınızı tekrar okuyun lütfen.

başlık taktik kelimesini barındırınca, boşanmayı düşündüğüm ama hemen boşanamadığım eşimin şiddetine ilk kez ya ilk kez bu şekilde tepki verdim diye nasıl dövüşmekten zevk alıp bunu normal birşeymiş gibi gören biri oldum. size yorum yazarken diğerlerine de cevap olsun diye yazıyorum. ben bayılmıyorum bunları yaşadığıma. hele çocukların olduğu ortamda olmasına katlanamıyorum. elimden gelen ne varsa yapmak istediğimi yazıyorum. benim başıma geleni ancak yaşadıklarımı yaşayanlar anlar. sizler gibi tuzu kuru olanlar değil.

Savunma taktigi soruyor kadin yaa. Saka gibi. Boyle bir adama bi de ikinciyi dogurmus. Allah akil, fikir ihsan etsin ne diyeyim. YAZIK

Olur kadın oturup her gün dayak yesin adamda her dövdüğünde haketti diye kendini avutsun egosu tavan yapsın dövdüğünde babasıda anasını döver miydi merak ettim şimdi çağlar boyu devam eden şiddet

keşke uzaklaşabilsem. benim hayatımda şuanda öyle bir halde ki gidebileceğim bir yer yok devletten başka şuanda da bunun olması zor. ben sabrediyorum aten, olay çıkmasın istiyorum bunun için ayrı odalarda bile yaşıyoruz ama olack olan oluyor yani

Sizin daha önceki konularınızı da hatırlıyorum acilen psikolojik destek almanız lazım..

Nasıl bu hale geldiniz? Kavga tartışma olur tabi de, tekme tokat süpürge sopası çok ileri gitmişsiniz. Sonrasında hiç bişey olmamış gibi yaşayabiliyor musunuz? Karate öğrenip evde adama uçan tekme falan mı atmayı düşünüyorsun. O kadar normalleştirmişsiniz ki iliniz de hayatınızdan memnunmuşsunuz gibi bir his geçti bana.

herkese merhaba, bugün yaşadığım bir olay üzerine bu konuyu açmaya karar verdim. eşiyle bağrışan, tartışan onun küçük te olsa saldırısına uğrayan kadınlar ben de dahil çokça olduğunu düşünüyorum. normalde böyle bir durumda elim ayağım boşanır benim, tansiyonum düşer, ne yaptığımı bilemez hale gelirim ve bu durumdan nefret ediyorum. sonradan düşünce neden o anda bir şey yapmıyorum diye düşündüm. genelde vücudum bu panik ve korku halinde güçsüz kalıyor; yani tansiyon ya da şekerim düşüyor ki hep yere düşüyorum baygınlık tarzı bir hal geliyor. birşey yapmaya fırsat bulamıyorum. olan olsun ve bitsin diye beklediğimi fark ettim, etrafımda o sırada olan biteni de fark edemiyorum. şok hali de olabilir. ama bunları düşünce kendimi şartlamaya başladım. bir daha bu durum başıma gelirse çocukları odadan uzaklaştırmalıyım, kendim odadan çıkmalıyım. bunlar mümkün değilse kendimi savunmalıyım. şimdi bugüne geleyim. kızım salondayken kapı sıkışıp kalmış ve açamamış, kilitli olduğunu sanınca ağlamaya başladı. ben yatak odasında bebeği emzirerek uyuttuğum için hemen kalkamadım ama tahmin ettim kapıyı niye açamadığını. kızım ağlamaya devam edip kapıyı da yumruklayınca kardeşi de uyandı. babası da yan odada biliyorum ve duymamasına imkan yok. bebeğim de uyanınca onla birlikte gidip salonun kapısını açtım ve baktım çok ağlamış kızım. çok sinirlendim eşime. sen duymadın mı ki niye gidip bakmıyorsun dedim. uyanık olduğu için duymamasına imkan yok, kulağının dibinde davul çalınması gibi bir ses çünkü çıkan. eminim ben gidip halledeyim diye gitmedi her zamanki gibi. biliyorum duydun mahsus gidip bakmadın, hep böyle yapıyorsun ya ciddi bir şey olmuş olsaydı dedim. bana bir tekme savurdu. yine çocukların yanında. o anda bilincimi açık tutup etrafıma baktım. her zamanki gibi korkmamaya çalıştım. yerde elektrik süpürgesinin sopası vardı, onla vurdum ona hafifçe. o da baktı benden karşılık gelince daha da sinirlendi. sırtıma yumruk bir tekme daha deyince. canım öyle yandı ki. aldım yine o süpürge sapını bir geçirdim ona öfkemle çok sert vurdum ohhhhhh, elime sağlık içim bir soğudu. kaçtım hemen başka odaya, o da canının acısıyla arkamdan koştu ama kapıyı açamadı, ben de bağırdım sen benim canımı çok yaktın ben de seninkini yaktım dedim. sonra düşündüm. acaba karate kursuna gitsem mi diye, hiç te şaka değil. amacım adam dövmek değil ama her öfkelendiğinde bana her istediğini yapabileceğini sanan kocama karşı kendimi savunmam gerekiyor. boşan kurtul diyen olacak, zaten uzun süreçte düzelmeyen şeyler sebebiyle olacak olan o fakat biz kadınlar da kendimizi savunabiliriz. buna benzer tecrübe yaşayanlar var mı merak ettim.

Kesinlikle haklısınız kaldı ki karşılıklı şiddete de adam alıştıktan sonra, daha kötülerine başlayacak cinsel şiddet, psikopatça şiddet ki yazmak bile istemiyorum bunları boşanıp kurtulmak varken...

benim çocuklarıma benden çok üzülenler. dövüşmeyi zevk haline getiren çift. herkes bunu mu anladı. ben çocuğum için gittim eşime hesap sordum ve başıma gelenleri yazdım. yzdıklarınıza bakın. ah bir sihirli değnek olsa da dediklerini bir anda gerçekleşse, çiçek bahçesine dönse hayatımız

azçok beni anlamışsınız ama ama tamamen anlamınızı da bekleyemem. ben de biliyorum yapmam gereken herşeyi, ama olmuyor ya şuan olmayan şeyler var. ve başıma gelenlerden nefret ediyorum evet nasıl ğlıyorum nasıl sabrediorum ve başa çıkıyorum Allah biliyor. ben bunu buraya şov olsun diye mi yazdım. Allahın verdiği kuvveti eşine karşı kullanan bir adma karşı ilk kez kendimi savundum bugün, içim soğudu bu sefer adam da bir şaşırdı. polisi arayacağım da dedim. adam bugün ilk kez geldi sarıldı, özür diledi. onu affetmiyorum ve her seferinde gelsin dövsün de kendimi savunayım mı diyorum ben. bugün bu olayda bana vuracağını düşünmedim bile. dengesiz ama yaptı, belki 1 kaç saat sonra oğlan ağlar niye ağladı diye tekme atar bilemiyorum ki. ben de savunsam iyi olacak kendimi, öyle birşey yapmadan durmaktansa dedim. yazılmayan kalmamış. ben de birgün bu boşanacağım biliyorum ama o gün gelene kadar bir arada olmak zorunda olduğum bir adam var. önceki konulardan okuyup psikolijik destek almam gerektiğini söyleyenler anlatsın. çok biliyorlar çünkü Didem

Şaka mı Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık..

Eşinin ne zaman saldıracağı belli değil. Saldırdığı an boşayamazsın. O yüzden bir sonraki saldırıya hazırlıklı girmek istiyorsun. Tebrik ediyorum.

Sevgili Didem semerci Kendimizi dünyaya nasıl sunarsak ona göre reaksiyon alırız, eş de buna dahil. Savunma taktiğinizi geliştirirseniz, kendinizi savunacak olaylara maruz kalırsınız. Özsaygınızı geliştirirseniz saygı ile mukabele görürsünüz. Talep ettiğinizi bulursunuz. Savunma talep ediyorsanız, savaşana razısınız demektir. Lütfen o evin hanımlığını tercih edin. Bu da taekwondodan değil özdeğerden geçer. Kendinizi bu kadar sahipsiz bırakmayın. Siz atlatırsınız belki ama o yavrucaklar gördüklerini normalleştirmek isterler. İki güvendiği insanın davranışlarını güvenilir kabul etmek isterler. Ve siz gibi şiddeti sıradanlaştıran ebeveynlere dönüşsünler istemiyorsanız, hemen yarın bir çözüm bulun buna. Şuan için hiç imkanınız yoksa, sığınacak yeriniz yoksa da, o anda nasıl korurum kendimiden ziyade, o ana gelmemek için gayret edin. O yaratıkla bu zordur eminim ama onu yoksayın bi süre, tam ayrılık vaktine kadar yani.

farkında mısınız birbirinize şiddet uyguluyorsunuz ve daha acısı bunu normalleştirmişsiniz.. Çok acı..

Şaka mı Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Bunlar olurken cocuklar ne yapiyor? Psikolojileri ne durumda?

Resmen şaka gibi çocuklara üzüldüm, boşanmak ne güzel bir nimet diye düşündüm bu yazıları okurken...

Ne zaman öfkeleneceği belli olmayan ve 'bu tarz' şeyler yapan kocaları olan herkes boşanmalı. Bu tarz şey dediğini de adam sizi çocuklarınızın yanında dövüyor. Ya o kapıyı açsaydı ya bir anlık öfkeyle bıçak alsaydı eline öldürseydi sizi? Boşanma avukatı sizi o an değil bir ömür kurtaracak. O an kurtulmak istiyorsanız da polis sizi kurtarabilir uygulama var kades ondan yükleyebilirsiniz ama muhtemelen tercih etmezsiniz. Bu durumu o kadar normalleştirmişsiniz ki hayret ettim. Karate öğrenip çocukların önünde birbirinizi döveceğinize madem ayrılmak istemiyorsanız daha iyi bir öneri sunayım. Eşiniz ne isterse yapın, bir şey yapmadığında da gidip söylenmeyin. Böylelikle hiç değilse çocuklar annelerinin şiddet gördüğüne şahit olmaz

Konu silmek yasak diye biliyorum sevgili konu sahibi.. çok Farklı bir kafa yapınız var önceki konularınızdan biliyorum sizi.. saçma şeyleri normalleştirip bi de ütopik bir dünya hayalleriniz var yine ciddiye almayacaksınız ama sizin psikolojik desteğe ihtiyacınız var burda kimse yardımcı olamaz size