canım erkeklerden bizim gibi hassas olmalarını beklemek çok zor. biz gözyaşı dökerken onlar gülüp geçiyor olabilirler. kadınlar sevdimi kalbiyle aklıyla sever.. ama erkekler sadece akıllarıyla sever.. mantıklarına ters bi durumdada akıllarından çıkardıkları için kalplerinde bir acı duymazlar.. of yaaaaa hayat zor..

ne uzun yazmışım ama söylediklerim belki de bi çok kişinin bildikleri şeyler...

Teşekkür ederim. Daha önce yazılarını okumuştum, biliyorum sizde ayrısınız. Kıyaslamak değil benimki ama uzaklığa tahammülümüm kalmamış olması. 14 aylık asker zaten. aylardır ayrıyız ama şu 14 ayda bi bahanemiz vardı askerlik, mecburduk ama bundan sonra galiba üzülücem ama yapcak bişey yok beklemekten başka... Ona belli etmicem hassasiyetimi burda sizlerle paylaşmak istiyorum. belki de bişeyleri abartıyo da olabilirim, çok duygusalım şu an

Sevgilimle tartıştık az önce... Belki de sorun hep bende... Ne oluyor bana böyle anlamıyorum... En baştan söylemek istiyorum. Şu anki sevgilimle 2.5 yıldır beraberiz. Bu sevgilimden önce 2 yıllık bir ilişkim oldu fakat ayrı şehirlerdeydik. İnanmazsınız 2 yılda sadece 2 kez gördüm onu. Boşuna o kadar zamanını vermişsin diceksiniz belki ama cahillik. Sevdiğimi düşünüyordum ve bana her zaman gelicem söz veriyorum diye vaatlerde bulunuyordu... Hayaller kurduruyordu gelince beni nereye götüreceksin ne yapıcaz vs. Bu arada ben İstanbul'da yaşıyordum o 8-10 saatlik mesafede... Yeterince söz verip tutmaması her seferinde hayal kırıklığına uğramam yetmişti. Son olaraksa otobüs biletini bana ayırttırıpta otobüse bineceğini sanarken arayıp ailesiyle arasının kötü olduğunu söylemesi ilişkimizin son noktası oldu... Çok ağır gelmişti artık yaşananlar, özlem, verilen sözler... Kendimi kandırılmış gibi hissediyordum. Belkide söyledikleri doğruydu ama ben vaatlerle yaşamak istemiyordum. Bir şey tamamen tamam olsun ondan sonra söyle diyordum ama her zaman söz bu sefer böyle vs. diyordu ama hep sözde... O sıralar ortaokul arkadaşımla görüşmeye başlamıştık. çok iyi niyetli, dürüst, doğru olacağına inandığım bi insandı. Bi kaç kez görüştük ve onunlayken çok mutluydum. İstanbul'u onunla öğreniyordum, onunlayken eski sevgilim aklıma bile gelmiyordu... Bir süre sonra teklif etti ve kabul ettim. Kısa bir süre sonra da sevdim. Hemde çok sevdim aşık oldum. Onunla her şey çok güzeldi, çok mutluydum. Her haftasonu kaçardık bi yerlere. Arada sırada kırgınlıklarımız olurdu ama birbirimizi görünce her şey geçerdi... 2009 Haziran ayı memlekete gitmek zorunda kaldım ailevi nedenlerden dolayı. İlk kez ayrı kalıyoduk. Nasıl zor geldi İstanbul'dan ve ondan uzak olmak. Resim kursuna başladım ve Ağustos ayında yetenek sınavını kazandım. Hep destekçimdi zaten. fakat İstanbul değil başka bi şehirde sınava girmiştim. Kurs hocamı dinleyerek... tatillere gittik, gezdik tozduk. O kadar çalıştın kazandın hak ediyosun dedi... Onu görmekte bana çok iyi gelmişti... Eylül sonunda bu şehre geldim ailemle. Ailemle gelmek zorundaydım ailevi nedenlerden maddi imkansızlıklar yüzünden... Gene onsuzdum... Aralık ayında geldi görüştük ve askere gitti. Tam bu şehre yeni bir hayata alışacakken gitti... Daha zor geldi her şey... Şubat ayında acemiliği bitti gittim İstanbul'a görüştük. Sonra ise taa temmuz ayında gene ben gittim yanına... 2 hafta filan izin kullandı yazın. Memleketine gitti ailesinin ihtiyacı vardı ona fındık işleri için...10 günlük izni kalmıştı. kasım aralık gibi kullanırım diyordu. böyle olunca mart ayı gibi tezkere alıcaktı. kasım ayında bekledim onu ama aralık olsa daha iyi olcak dedi. peki dedim. Ama malesef şansımız yaver gitmedi denetimleri başladı ve izin alamadı... Böyle olunca şubat ortalarında tezkere alacağı için izin kullanma dedim artık... Üzüldüm bekliyordum onu hayallerim vardı gene ama olmadı napalım... Şubatın 20sinde tezkere alcak ve evine gidecek. martın 1i gibi de yanıma gelmek istiyor... az önce konuşurken kötü olduk. 10 saatlik uzaklıktayım ona. Uçakla 1 saat sürüyo gelmesi. fakat burda havaalanı yok yakınımdaki bi şehre gelcek. orda n da burası 45 dk belki 1 saat sürer sürmez. neticede 2 saatte yanımda olcak. Bileti de erken alınca 59 liraya denk geliyo. otobüs zaten 50- 55 lira... ne güzel sevinirken birden dedim ki çalışmaya başlayınca ayda bir belki bir buçuk 2 ayda bir yanıma gelirsin dedim. biletide önceden alırız... tamam 2 ayda bir gelirim vs. dedi. ben 1 ay diye düşünürken 2 diyince öyle mi dedim. o zaman 3 ayda geliyim dedi. Önceden beri çok hassasım bu konuda kızlar anlatamam. uzaklık beni öldürüyo... kırıldım o an, bişey demiş duymadım bile... cevap vermeyince de kızdı bir daha söylemiyorum dedi. kızması beni daha da üzdü çünkü geçmişimi de biliyo. tamam fırsatım oldukça gelcem para feda olsun nedir ki tarzı şeyler de söyledi ama ben nedense olumsuzlara takıldım kaldım... sonra başkaları nasıl bekliyo diyince kötü oldum. ben zaten yeterince bekledim aylardır da görmüyorum hasrete doydum artık diyebilirim 2-3 ay gözümde büyüyo bide biraz ters konuşunsa önceki söylediği bütün sözler bitti birden... ve ailem izin vermez her ay nereye gidiyosun demezler mi dedi. tamam sonun a kadar haklı olabilir ama napıyim uzaklık beni bitiriyo böyle severken. Çok hassas oldum çıktım of. en iyisi daha kötü olmadan teli kapatalım dedi kapattık. Canım sıkkın anlayışsızlık etmiş olabilirim. Oof of biliyorum bu sitede benim gibi ayrı olanlar çok var, beni anlayacaklarını umuyorum. Sadece paylaşmak istedim...

Birde İstanbul'da deli gibi gezip tozup sevdiğiyle mutlu olduktan sonra insan. ufacık - gidicek hiç bir yeri olmayan bi şehre gelince ve yalnız olunca zor oluyo galiba... bazen ben çok anlayışsızım, çok bencilim, hiç bişeyle yetinemiyorum diye kendime kızdığım oluyo W

merak etme aşıkların kavgası fazla uzun sürmez. nasılsa barışacaksınız. sen de biraz alttan alırsın, 1-2 güne unutmuş olur. özlemek zordur bilirim... sevgilimle aramda sadece 45dk lık mesafe olmasına rağmen ayda 1ancak görüşebiliyoruz. iş yerinden izni zar zor alıyor. o bir günde de birkaç saatle yetinmeye çalışıyorum. ama benim odunum da illa ki ölçer biçer öyle bir söz verir bana. çünkü bilir ki; sonradan yüzüne vururum söylediği sözleri. sizinki de bu hesap olmuş sıkma canını...

birde o var ya işte cumartesi günleri de çalışır o. yani eski iş yerine girerse gene... Yok para ayarlayamadım, ailem biraz daha dur dedi, yok iş yerinden izin alamadım. biliyorum başımıza gelcekleri. sabretcez başka yol yok galiba...

canım haklısın çok hassassın... ama işte biz duygularımıza kapılıp ayda bir görüşelim derken, erkekler mantıklı davranıp önce yol parası hesabını ardından ailelerine söyleyecekleri bahanelerin hesabını yapıyorlar. halbuki o anda sen mutlu ol istediğin zaman koşar gelirim dese biz konuyu kapatacağız ama mantık kumkuması bunlar... bende de var bi tane o içinden diyordur ki "şimdi ben ayda bir görüşürüz dersem, ilerde her ay gidemezsem yalan söylemiş gibi olurum. bari en başından 2-3 ay diyeyim ki sonradan sorun çıkmasın" uzaklık çok zor ama eğer güveniyorsan, seviyorsan beklemeye değer

ay güldürdün beni valla seninkide benimkine çok benziyo anlattığın kadarıyla... o da böyle garip şeyler söyler hiç beklemediğim anlarda. tam romantiğe bağlarız komik bişey söyleyiverir her şey yerle bir

sonradan haklısın anlayışsızlık ettim özür dilerim dedim ama fayda etmedi... W

dediğin doğru olabilir. Her zaman şu tarihte gelmeyi düşünüyorum ama sen çok kaptırma kendini felan der. Geçmişimde üzüldüğüm için. Belki gene dediğin gibi düşünerek 2-3 ayı araya katmıştır. Ailesi beni biliyo ama 2 ayda bile gelmesine belki laf edeceklerdir. Durmadan gidiyorsun diye. Ben gidiyim desem ordaki arkadaşlarım üni okuyorler hepsi başka bi şehirde, nerde kalcam... Anca yazları gidebilim onda da 1 hafta felan kalabilirim dye düşünüyorum. Önceden ne güzeldi her fırsatta görüşürdük şimdi böyle olunca ben çok üzüldüm açıkcası. Hiç böyle ayrı olacağımızı düşünmemiştim. gönlünü nasıl alcam ne dicem bilmiyorum. Bi kere of öyle mi olcak böyle mi olcak sen beni anlamıyosun tarzı konuşup canını sıktım ya, 1 saat bik bik ettik ya, sonradan da tamam haklısın özür dilerim desem de fayda etmedi valla. kafamı dinlicem sonra görüşürüz dedi... Y

cnmm seni çok çok iyi anlıyorum... benm de yaklaşık üç buçuk yıllık bir ilişkim var biz aynı sınıftaydık lisede aynı dersanede... üç yılımız haftanın yedi günü beraber olmakla geçti nüiye bir geçtik arada 10 saat mesafe... o kadar koydu ki bana... o kadar zorlandım ki... hala da zorlanıyorum... ama bazı yerde sabretmek lazım tatlım... bazen ben de patlama noktasına geliyorum sinirimden ağlıyorum ama yapacak birşey yok... bir birbuçuk ayda bir görüşüyoruz ama o da aksayabiliyor bazen... ben de isterdim tabii hayatımın en güzel yıllları yani ünide gezip tozalım... ama olmuyo cnm bnm... sizde de kendimi gördüm o yüzden... yani demek istediğim sabır lazım... tabii ki hassas dönemlerin olacaktır sıkıldığın zamanlar vs... ama mecbur katlanacağız bazı şeylere... senin için dezavantaj daha önce bu konuda bir talihsizilik yaşaman olmuş... ama sen o ilişkinle şu ankini kıyaslama bence.. o zaman işin içinden çıkamazsın tatlım... eğer ilişkine gerçekten güveniyorsan beklemekten başka çaren yok... acı ama gerçek malesef... W

inan ki çalışmasa senin için daha çok sorun olur. işsizlik bu dereceyken sana sabretmek düşüyor malesef. o da istemez mi sevgilisini koluna takıp İstiklal caddesinde gezmeyi... şartlar neyi gerektiriyorsa öyle yaşamaya mecburuz. erkekler özleyince beklemeyi biliyorlar ama biz daha duygusalız. onlar bizi anlayamaz. sevgilime bir keresinde kokunu özledim demiştim bana "kokuyor muyum ki" diye cevap vermişti