Hic boyle bi sorunla konu acacagim aklima gelmezdi. 1 yasinda bir oglum var. Beni hic sevmiyo. Nerden anladin derseniz ya benim yanimda o kadar huysuz ve aksi ki basedemiyorum. Surekli agresif, bagirip cagiriyo. Her yeri dagitiyo. Babasinda, anneannesinde, babaannesinde falan hic oyle degil. Ayrica benim kucagimdayken kim isterse istesin hemen atlayip gidiyo ona. Ben istedigimde hic bana gelmiyo. Uyuturken, yemek yedirirken, altini degistirirken hep sorun cikariyo bende. Ayni seyleri babasi yapinca hic sorun yok, bakici yapinca hic sorun yok. Diger akrabalarimiz yapinca hic sorun yok. Ya anlamiyorum ben mi bi yerde hata yaptim. Suan elim ayagim titriyo. 2 saattir uyutmaya calisiyorum. O kadar cok uykusu var ki gozleri kayip gidiyo, yine de uyumuyo israrla. Ve o kadar cok agliyo ki.. İster istemez sinirden bagiriyorum da artik. Lutfen biseyler soyleyin. Oglum neden boyle olmus olabilir? Yasayan ya da birinde goren var mi boyle bisey? Nasil davranmaliyim? Oglum her gecen gun uzaklasiyo sanki benden

Onlar çocuk hatta daha bebekler, ne istediklerini ne hissettiklerini bize anlatma yolları huysuzluk yapmak ve de ağlamak. Annelik sabır işi, sabırlı olmayı ve onu anlamayı öğrenmelisiniz. Ortak anılar biriktirmek, hafızasında annesiyle ilgili mutlu anıları olmalı. Hepimizin sabrının taştığı zamanlar oluyor mutlaka, kimse kanatlı melek değil. Ama P Penolophe ne güzel söylemiş, kocaman sarılın bebeğinize, gözlerinin içine bakın. Onunla ilgilendiğinizi gösterin. Düzelecektir, üzmeyin kendinizi.

Onu da denedim ama uykusu oldugu icin cok huysuz oluyo, oynamak da istemiyo P

Evet stresimin ona da gectiginin farkindayim. Ama eve ilk geldigmde stresli olmuyorum zaten. Sonra oglum huysuzluk yapmaya baslayinca stresleniyorum O

Bence bu kadar kısa ayrılıktan böylesine etkilenmez diye düşünüyorum. Ama haftasonları da yanlarında olsam da anneanne ya da babaanne de oluyor demişsiniz. Sağlıklı anne çocuk iletişimine engel bunlar bence. Çok kafa çok ses demek, sizi olumsuz etkileyen bu. Çocuğun başkaları olmadan, kucak kucağa gezmeden sizinle belli bir zaman dilimi, bir düzen oturtması gerekiyor diye düşündüm ben. Ama anne değilim onu da belirteyim, saçmaladıysam özür M Mevlana123

çalışan bir anneyseniz, sizi özlediği ve doyamadığı için çıkıyor genelde bu sorunlar. ben de aynı durumdaydım.. öyleyseniz şayet daha çok ayrıntı vererek yardımcı olayım.. ayrıca bu sizi sevmiyor demek değil asla.. üzmeyin kendinizi,

Bişeyleri yapması için çokmu ısrarcısın acaba. Mesela yemek yemesi için uyuması için vs... Çocukların nazı anneye geçer. Benimde 3 yaşında oğlum var bana eziyeti çok babada uslu duruyor anneannede uslu duruyor. Benimkide kucağımdayken başkasına kolaylıkla giderdi hatta hep özenirdim çağrılınca annesinin boynuna sarılan gitmeyen çocuklara ama olmadı :)

Ben de ozeniyorum ama olmuyo maalesef O

bakıcı kısmını atlamışım. bu durumda çalışyıorsunuz siz de.. oğlumda da bu sorunlar olduğunda sinirlerim bozulmuştu özellikle uyku sorunu beni bitirmişti. sonra pedagogla görüştüm, geçirdiğimiz vaktin oğluma yetmediğini bu yüzden de uyumak istemediğini söyledi.. sonrasında eve geldikten sonraki her anımı oğlumla geçirdim. yemek masaını toplamadım, ev işi yapmadım, zaten görüştüğümüz 2 saat kadar oluyor. o yaşlarından bahsediyorum bu arada, ileriki yaşlarda davranış şekli başkalaşıyor. dolu dolu geçirin vaktinizi ve bir süre uyuması için yemek yemesi için ısrarcı olmayın.. neticede 2 saat odada uyutmaya çalışınca sinirler geriliyor. onun yerine 1 saat daha oynayın, sonrasında uyukuya geçin. O

Bakıcı mı ilgileniyor? Sizinle günde ne kadar zaman geçiriyor? Geçirdiğiniz zamanlar sadece yedirip içirip uyutuyor musunuz?

Gergin bir yapınız varsa çocuk da hırçınlaşıyor olabilir. Ben pek aglayan çocuk oyalayamam mesela, başkasıyla aynı şeyleri yapsam da gerginliğimi hissettirmediğimi sansam da anlıyor mutlaka çocuklar. Kendi çocuğumda sinirleri alınmış gibi rahat olurum inşallah diyorum.

Ogleye kadar bakici ilgileniyor. Ogleden sonra, aksam tamamen bende. Haftasonlari bazen anneanne, babaanne ilgileniyor ama ben de yanlarinda oluyorum O

peki siz çocuğunuza karşı nasılsınız? sabırlı mısınız? buda önemli.. bence çocuklar ailelerin yansımasıdır. Ayna gibidir. Siz çocuğunuza nasıl davranırsanız, oda size aynısını yapar.. Çocuğunuza kocaman sarılın. Onu çok sevdiğini söyleyin, hissettirin.. Bol bol oyunlar oynayın. Vakitt geçirin..

Herşeyden önce biraz sakin olmayı deneyin, bu stresin emin ol bebeğine de yansıyor. Aslında yorum yapabilmek için verdiğin ayrıntılar çok az. Benimde ilk aklıma gelen, işten yorgun geldiğiniz ve evde gergin olduğunuz oldu. Gergin şekilde yemek hazırlamak, arada söylenmek, yetişemiyorum işlere diye şikayet etmek... Malum çalışan çocuklu annelerin hepsinin ortak sorunu bunlar. Bir de beraber zaman geçirirken ne yaptığınız da önemli. Birlikte geçirdiğiniz zaman sadece alt-üst değiştirm-yemek yedirme ve uyutma ise, bu normal değil. Bebeğiniz sizinle eğlenebilmeli, yada örneğin yemek yedirirken fazla üzerine gidiyor olabilir misiniz? Benimde 14 aylık kızım var, ve de çalışıyorum. bebeğimle zaman geçirmeye çalışıyorum, bazen sadece ikimiz yatak odasında yatakta dönüp duruyoruz, bazen kendi oyunlar buluyor, kahkahalar atıyoruz. Nelerden hoşlandığını biliyorsunuzdur mutlaka. Birde bebeğinizle güzel iletişim kurabileceğiniz zamanlardan biri de banyo zamanı. Kızım 20 günlüktü tek başıma yıkamaya başladım mesela, her akşam saat 9'a 10 kala mutlaka banyo yapar. Bazen küveti doldururuz, bazen duşla banyoyu ıslatırız. Oyuncakları yıkarız... vsvs.. Fazla uzattım biliyorum ama, bana bebeğinizle yeterli zaman geçirmiyorsunuz gibi geldi. Ayrıca, beni sevmiyor diye düşünmeyin sakın, emin olun sizi kokunuzdan tanıyordur da, nazı annesine geçiyor yada size birşeyler anlatmaya çalışıyor. O