İnanın bilmiyorum istemedikleri bir gelin adayı mıydım gerçekten. Daha önce bir tanışıklığımız yoktu. Aileler de yeni tanıştı. Herhangi bir mezhep vs. farkı yok, gelir bağlamında denk aileler, eğitim düzeyimiz benzer. Ama sanırım karşılıklı olarak frekansımız tutmadı. Bir de yapı olarak hiçbir şeyi takdir etmeyen bir tarzları var. Hiç güzel bir söz işitmedim ağızlarından mesela. Fazla titizler ve ben beklentilerini belki karşılayamamış olabilirim. Ama benim yerime dört dörtlük, tam anlamıyla mükemmel biri de olsa bence yine olmazdı çünkü güzellik gören gözde sonuçta. Kusur bulmak isterse herkes bulur ben de olsam onlar da. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

E] biraz hak verdim bu konuda tamam kız tanışsın ama her zamamda aileye gidip yüz göz olmasın, ozamanda kendi ayağı ile gelen diye aşağlıyorlar

Canım benim yapın itibarıyla dedim bir an "bu benmiyim"Bende senin gibiydim kimseye cevap veremeyen, savunmalar da hemen ağlayan sessiz çevresi tarafından sevilen ve takdir edilen birisiydim. Ta ki evlenene kadar. Şu anki halimi görsen varya inanamazsın tam bir deli modundayım. Tahammülsüz, sinirli, sürekli bağıran vs bir insan oldum. Bazen ağlıyorum "Allah'ım beni bu hale getirenler utansın hakkımı onlarda bırakma"diye. Sen sakın ola ki öyle insanlar yüzünden kendini bozma anladığım kadarıyla çok iyi bir insansın. Biz eşimle 7 senelik bir arkadaşlık üzerine nişanlandık inan bir kez bile kavga edip küsmedik, birbirimizi kırmadık. Ta ki nişanlanana kadar ondan sonra sorunlar, tartışmalar başladı ben baktım her seferinde "senin annen, yok benim bilmem kimim" modundayım. İlk başlarda hep sessiz kaldım, sonra baktım daha çok üstüme biniyorlar hele ki kaynanam, bende karşılık vermeye başladım. Aramızda seninle tek fark var eşim nişanlılık döneminde bile olanların farkındaydı, evlenince tamamen bana hak vermeye başladı. Eşimin şu lafını asla unutamam" bunları yaşayacağımızı bilseydim belki seninle evlenmezdim, senin de başını yakmazdım"dedi bana, düşün yani bunları söyletecek şeyler yaşadık biz. Allah kolaylık versin babasızlığın verdiği bir eksiklikten dolayı onlar birbirlerine bağlanmışlar ve nişanlın kolay kolay mesafe koyacağa benzemiyor. Bence sende şimdiden kendini fazla ezdirme canım yasamayiseviyorum şansınla gel

Merhaba herkese, benim paylaşmak istediğim konu da nişanlımın ailesi. Yaklaşık 3 yıllık bir beraberliğimiz var. İki ay önce de nişanlandık. Tanışalı beri nişanlımın ailesi beni küçük gördüklerini hissettirdi hep. Kimsenin kimseyi küçük görmeye hakkı olmadığı bu dünyada ben hiç haketmediğim sözlere maruz kaldım. Aslında ben Türkiyenin en iyi üniversitelerinin birinden mezun, 5 yıllık bir kariyeri olan, Allaha şükür kimseye muhtaç olmayan bir insanken neden bilmem hep oğullarına layık olmadığım hissettirildi. Lütfen yanlış anlamayın, bunların hiçbiri olsun olmasın herkes karşısındakine zaten saygı duymak zorunda bence. Şu ana kadar da kimseyi kırmış, incitmiş bir insan değilim. Karşımdaki alınmasın, yanlış anlaşılmasın diye her lafımı tartmaya özen gösteririm hep. Ben böyleyken neden bu tarz kişilerle karşılaştım hiç bilmiyorum. Şu ana kadar da hep sustum, beni kötü bilmesinler, saygısızlıkla suçlamasınlar diye üstünde durmamaya çalıştım ama iğnelemeler hep devam etti. Biz nişanlımla bu kişiler yüzünden ayırlma noktalarına geldik. Ben içimdeki kırgınlıkları dile getirdikçe o beni hiç anlamadı, asla onlarda kusur olduğunu görmedi, görmeyecek de. Kafam o kadar karışık ki şu an acaba evlenme kararımız yanlış mıydı bilemiyorum. Bunlar belki de birçok insanın yaşadığı şeylerdir belki de ben abartıyorumdur ama gerçekten içimi acıtan çok şey var. En çok üzüldüğüm şey de benim melek gibi annemin üzüldüğünü, benim için endişelendiğini görmek. Çünkü o bunların hiçbirini haketmedi. Ney yapacağımı hiç ama hiç bilmiyorum. Sevdiğim adamı ailesi yüzünden kaybetmek mi yoksa bir ömür azap çekmek mi... C

Okuyunca bu konuyu 2 yıl önce ben mi açtım diye düşündüm, birebir aynı yaşadıklarımız. Ben de çok iyi bir üniversiteden mezun oldum, o zaman 2 yıldır çalışıyordum, onlardan çok çok daha güzelim, hatta biz nişanlıyken eşimin işi yoktu, bütün herşeyini ben karşılıyordum. Bütün bunlara rağmen laf sokmalar, aynen benim de kiloma, boyuma vs laf söylemeler, ki kilolu bir insan da değilim boyum da 1,63 eşim dışında hepsinden uzunum Ben rahatsız olmaya başladıkça eşime yansıttım, o da beni anlamadı, sen yanlış anlıyorsun, onlar öyle demek istemedi, abartıyorsun vs, hep onları haklı buldu. Hatta bana sen batılı olduğun için fesatsın, kötü düşünüyorsun, bizim içimizde kötülük yok bile dedi. Örnek vereyim, kızkardeşleri çok defa abime çok güzel bir kız bulmuştuk tanıştırdık, yüzelerini ekşiterek ama olmadı gibi şeyler söylediler, ikimizde giyinip dışarı çıkarken abime dikkat et kapmasınlar gibi şeyler. Ayrıca benim olayımda daha büyük sorunlar vardı açtığım konumu okursan anlarsın. Şimdi ailesiyle gidip gelmiyorum, çok nadir gitmemiz gerekiyorsa gidiyorum, çağırmıyorum, eşim hatalarını anlasa da kabul etmiyor yine. Benim sinirlerimi bozdular, artık yüzlerini bile görmek istemiyorum. Senin için en iyi örnek benim, benim ailem uzaktaydı haberleri yoktu keşke yanımda olsalardı bana destek olsalardı ayrılsaydım evlenmeden. O insanların içine girince beni daha iyi anlayacaksın, nişanlın şimdiden safını belli etmiş zaten. Erkekler imadan laf sokmaktan anlamaz ama göz göre göre yaptıkları haksızlıkları da görmeyecektir, işine gelmeyecektir. mylittlesunshine

sen bir erkekle değil, bir aile ile evleniyorsun. bunu asla unutma... annesinden ve ablasından sonra geliyorsan işin çok zor. erkeklerin geç anladıkları nokta şu; bir bayanla evlenince iki kişilik bir aile olursun. ailene birini katmış olmazsın. günümüzde evlilikler çekirdek aile düzenine göre... erkekler evlenince eşlerini anne-baba-kardeş üçgenine katıp dördüncü kenar olarak görüyorlar. yanlış burada. onlar anne-baba-kardeş bir daire... eşler ise başka bir daire... bir noktada kesişiyorlar. biri diğerinin tamamını içine alırsa geçim olmuyor... . push ; ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Düşünsene canım daha yolun başında sana bu eziyeti ediyorlar nişanlın da sana destek olmuyorsa ileri de daha çok ezileceksin demek oluyor bu bence iyi düşün evlensen de nişanlın ailesine laf kondurmazsa evliliğinde çok zor yürür. P

Canım işin çok zor hele seni nişanlın anlamıyorsa daha zor. nişanlına suç bulmuyorum ilk başta ailesi olduğu için hatalarını görmez birde eğer onlarla yaşıyorsa zaten sürekli dibindelerse tarafsız düşünemez. ben senin yaşadığın yoldan çok kötü geçtim zaten açtığım konumu okursan görürsün çok zor günler yaşadım hala da yaşıyorum eşim destekçim ama inan ailesinden öyle tiksiniyorum ki anlatamam. hayatımızdan ebediyen gitseler ohh diyecek kadar tiksiniyorum onlardan. bizede aynısını yaptı eşimin ailesi ben öğretmenim beğenmedi annesi kendide öğretmne olduğu halde aileme aşağılık muamelesi yaptı ama en sonunda aldı boyunun ölçüsünü şimdi yusuf yusuf oğlunu göremeyecek diye tutuşuyo :) :) :) telefonda falan konuşmuyorum bile evine bile gitmicem düşün artık bunlar böyle başladıysa gözün korkmasın ama böyle gider. çok mesafeli soğuk ve uyanık ol. gerekmedikçe çok konuşmayı bırak yanlarında hiç konuşma suratsız durma ama ellerine koz verme sana kullanacak yorum yapma. yakında eşya faslın başlar hoş bizimkiler bize yardım etmedi iyikide etmemiş onlarda etmesin bırak da eşin ne olduklarını anlasın. bizde öyle oldu mesela ben o zaman daha çalışmıyordum atama yoktu herşeyi eşim ailem alınca eşim battı. annesi sonra eşime biz sana evlenme demiştik dedi eşim pişman olsun diye. sonra eşimde demek ki ben şunu anladım siz aile değilmişsiniz herşeyi üzerime yıktınız 10 yıl sonrada bunu yapardınız diye nefret etti misafir gibi davrnmalarından düğünde falan. offf off çok yazdım. asla onların seni doldurmalarına gelme ama diyorsan ki eşim beni savunmaz bunlara ezdirir o zaman lütfen ama lütfen yol yakınken tekrar düşün Son düzenleyen: Moderatör: 28 Mart 2012

belki akıllarında oğullarına layık gördükleri biri vardı içinde kalmış olabilir.. huylarını çözmüşsün ya cahilliklerine verip susup geçimine bakacaksın ya da onlar nasılsa sende onlara öyle davranacaksın el mi yaman beymi yaman görcekler dertleri neyse yaaa gıcık oluyorum böyle durumlara tipik kaynana modeli yinandyang

Bana sanki cok erkenmis gibi geliyor senin evlenmen. Evet üniversiteyi bitirmissin ama özgüven eksikligin daha var. Keske söyle 1-2 sene daha calissan su hayat seni iyice pisirse, o zaman ne böyle seylere kafa yormaya vakit bulursun nede böyle seyleri kaideye alip kafani karistirirsin. Hayat tecrüben hic yok senin, annen üzülecek diye üzülüyorsun. Bence evlenmeye daha var, su hayati bir tani ögren, zorluklarindan gec. Aynisi nisanlin icinde gecerli cocuk ruhlu bir insan. Beraber paranizi biriktirip kimseye yük olmadan evinizi kurmaya calisin. Cünkü özgüven eksikliginden etrafi düsünmekten kendinize deger vermiyorsunuz. Normalinde evlenmek isteyen insanlar esinden baskasini takmaz, neticede esinle yasayacaksin, kaynananla veya görümcenle degil. resusitasyon

hiç mi seni iğnelerken nişanlın duymuyo ben anlamadım valla :S belki de nişanlının annesinin kafasında başka bi gelin adayı vardı o olmadı diye hıncını senden çıkarıyodur. akıl vermek haddime değil ama bence nişanlınla tekrar bi adam akıllı konuş, baktın olmuyo, ilişkiyi gözden geçirin. daha nişanlıyken seni bu kadar üzüyosa bu aile, evlenince tüm ipler onlarda olur zaten, buna fırsat vermemelisin. M

Aslında annemin de yorumu "Nişanlın ailesinin yanındayken resmen diken üstünde, bir söz ederler de sen kırılır mısın acaba diye o kadar dikkat ediyor ki" olmuştu ve gerçekten de öyle idi. Aynı şekilde nişanlımın bana söylediği de " Onlar böyle insanlar, sen böylesin. Sen kırılma diye ben ilişkilerimi belli bir seviyede tutmaya, seni sürekli karşı karşıya getirmemeye çalışıyorum" olmuştu en son. Bilmiyorum yanlış mı düşünüyorum ama ben de beni sevdiğini ve iyi bir insan olduğunu biliyorum. Ben de onu seviyorum. Ama istiyorum ki haklıyı haksızı net olarak görsün, yeri geldiğinde arkamda olsun, sesini çıkarabilsin. Maalesef bunu yapamıyor ve yapamayacak da çünkü insanların değişmesi çok zor. Artık dediğiniz gibi ya bu iş bitecek, ya da ben oyunu kuralına göre oynayacağım. Umarım hayırlısı olur hakkımızda. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

geleceğe yönelik bu önemli kararını iyi vermelisin ailesiyle evlenmiyorsun derler ya aslında yalan eşin kadar ailesınınde kafana yatması önemli istemedıklerı bır gelın adayımıydın da bu kadar şey yapıyorlar sana

Aslolan kendi mutluluğunuz ve huzurunuz olsun hayatta.. Size kendinizi değersiz hissettirmesine izin vermeyin bence kimsenin. Önce kendinizi düşünün ; nişanlınız bile 2. planda kalmalı bence. Güzelce konuşup net bir şekilde rahatsızlığınızı belli edin. Oralı olmazsa devam etmeyin bence ; bir ömür bu durum çekilmez. Hem ne demek kendini kayınvalideye filan beğendirmek?Sizin niteliklerinizin kendisine uygun olup olmadığına oğlu karar verir.. Kayınvalideye de saygı duymak düşer. Siz yeterli saygıyı gösteriyorsanız aynısını beklemek sonuna kadar hakkınız. Haketmediğiniz şekilde muameleye razı olmayın lütfen..

Daha somut birseyler yazsana. Yani kucuk gorme olayi mesela, ne oluyor, ne diyorlar sana?

Nişanlımın yanında oldu beni rahatsız eden konuşmaların hepsi de ama o genelde ya anlamadı ya da anlamazlıktan geldi. Sonra ben neden böyle oluyor dediğimde &#8220;sen yanlış anladın o iyi niyetinden öyle dedi&#8221; ya da &#8220;o orda boş bulundu, sonra da böyle böyle dedi ya&#8221; gibi konuyu kapatmaya yönelik cevaplar aldım hep. Ve biz bunlar yüzünden çok kavgalar yaşadık, normalde gayet iyi anlaşmamıza rağmen. Olan olaylar da benim boyum, kilom, ev temizliği, bitirdiğim okulum gibi her şeyden ama her şeyden laf dokundurmalar, incitmeye çalışmalar üzerine. Bir de şu var, nişanlım gerçekten hayatımda tanıdığım en iyi insanlardan biri. Bu yüzden de çevresindekilerin kötü niyetli olabileceğini görmüyor bile. İkinci olarak da ailesi ile benim aramda gereken dengeyi kuramayışı maalesef. Nişanlım 29, ben 28 yaşındayım şu anda. Biz tanışana kadar onun hiç ilişkisi olmamış. Ailesine tanıştırdığı ilk kız arkadaşı da ben oldum yani ve biraz da bunun verdiği acemiliker hep beni üzdü. Nişanlımın babası, o 9 yaşındayken vefat etmiş. Annesi ve ablası ile birlikte yaşamaya devam etmişler. Ablası da kendisinden sadece 3 yaş büyük olduğu halde sanki bir ikinci anne gibi bir saygı görmüş, sanırım aile yapıları böyle. Bu kadar birbirlerine bağlı iken araya giren kara kedi olmak istemiyorum. Bu zaman kadar bu yüzden sessiz kaldım. Ama bu iyi mi kötü mü onu da bilmiyorum. K Karadenizincisi anneyim ben!! tek ayak

İyi düşünün derim. En nefret ettiğim erkek tipidir ailesini kusursuz sanan, laf söz ettirmeyen erkek. Ortada bir hata varsa, ki ayrılma noktasına kadar geldik diyorsunuz, zaten kendiside oluyormuş ortamda anlıyordur muhakkak ama anlamamazlığa geliyor, aile de olsa konuşup bu sorunu çözmek lazım. Ailesinin bu kadar ağzına bakan bir adamla mutlu olabilir misiniz, orası muamma. Şanslısınız ki, nişanlıyken açıkça ortada bazı şeyler.

ben konu sahibinin kullanıcı adına takıldım. dombili xl ve eşinin ailesinin kendisinin kilolarıdan şikayetçi olduklarını söylemiş sonrasında. bu kullanıcı adı bile arkadaşın psikolojik durumunu özetliyor bana göre. sana kullanıcı adınla seslenmek istemiyorum bu yüzden arkadaşım diyeceğim; arkadaşım, ben yazdıklarından senin kültür düzeyini, hayata bakışını, nasıl bir sosyal ve ekonomik çevreden olduğunu iyi kötü anladım. senin ya da herhangi birinin fiziksel özellikleri kesinlikle ve kesinlikle o kişinin dışlanmasını aşağılanmasını gerektirecek bir durum değildir. bu çok büyük bir ayıp ve de günahtır. sende şu pskoloji oluşmuş "ben napsam da onlara kendimi sevdirsem?". hiç bir şey yapmak zorunda değilsin onlar da sevmek zorunda değiller iki taraf da birbirine saygı duyarsa bu kadar yeterli bana göre. senin asıl sorunun eşinin ailesi değil eşin olmalı. eğer o senin yanında durursa, seni anlarsa geri kalanı hiç ama hiç önemli değil. nişanlını karşına alıp ailesini kötülemeden objektif bi şekilde olanları anlatırsan seni anlayacağını düşünüyorum. babası olmadığı için annesine aşırı düşkünlüğünü ve ona bazı şeyleri konduramamasını da anlıyorum. ama her yeni olayda sakin ve objektif bir şekilde onu uyarırsan o da gerçekleri farkedecektir kanaatindeyim. sen kendinle barışık ol lütfen. kendine eziyet etme. kilo dediğin nedir ki bugün alırsın yarın verirsin. aileni de kendini de üzme sakın. nişanlını seviyorsan ayrılmak yerine onun gözünü açmaya bak. bunu da saldırgan bi tutumla yapma, güzel ve sakin bi şekilde konuş onla. umarım her şey gönlüne göre olur.

Sanırım benim hatam ailesi ile geç tanışmam oldu aslında. Benim istediğim önce birbirimizi iyice tanımak, güven ortamı oluşturmak, sonra eğer ciddi düşünmeye karar verirsek, bu iş evliliğe giderse aileler ile tanışmaktı. Daha işin başında biz birbirimizin huyunu, yapısını bilmezken bu işlere girmek yanlış gelmişti. Bu yüzden de nişan zamanı tanıştık ve hiç görmediğim taraflarını görmeye başladım yavaş yavaş. Sonuçta bir ilişki birçok emekle kurulup yürürken bu kadar zaman sonra herşeyi yıkıp silbaştan başlamak da bildiğiniz gibi zor geliyor insana. Bu yüzden hala vakti olanlara tavsiyem aileler ile mümkün olduğunca erken tanışmaları. Bir insanı ailesinden ayrı eksik tanımış oluyormuşuz gerçekten. Ne kadar erken görürse insan birşeyleri kendisi için o kadar iyi bir iş yapıyorumuş. Ben bilemedim, bana bunu söyleyen de olmamıştı çevremde, bu da böyle bir hayat tecrübesi oldu işte. resusitasyon

canım ben evli deılim ama cevremden gözlemledıgım kadarıyla bırısıyle evlendıgınde aynı zamanda onun aılesıylede evlenmıs oluyorsun maalesef mesefe olarak uzagız kafam bıraz daha rahat olur dıe dusunuosan yanılıosun benım teyzemde senınle aynı durumda ıdı esının babası kucuk yasta vefat ettıgı ıcın anne ve ablalaları ıle buyumus. aynı sorunları yasadı aılesı hep kendı ıstedıklerı olsun ıstedı evde alınan bır karara ablaları dahı karısmaya basladı bu durumlarda erkegın aıle ve eş arasındakı dengeyı kurması cok onemlı eger kuramıyorsa ezılen hep gelın oluyor. teyzem ole susup oturacak bırı deıl ama yıprandıgı yanına kaldı ve sımdı cok pısman kocamı sevıyorum ama aılesı yuzunden huzurum kalmadı dıyor. o yüzden cok ıyı dusun ve karar ve hıc bır sey ıcın gec deıl sonucta bı omur var onunde akandeniz herşey güzel

inşallah hakkınızda hayırlısı olur.. zor bir süreç gerçekten...:26: yaş itibariyle en güzel zamanlar.. hatta en olgun.. yeri gelince bana göre her iki tarafta ailelerine siz şöyle bir durun demeli.. diyebilmeli ki siz zaten maddi açıdan da onlara bağlı kalmamışsınız... genel de bu açıdan bağlı kalan çiftler aile ile çok sorun yaşar.. çünkü diğer kısım, aileden bağımsız bir düzen kurmuştur.. bunu senin kadar nişanlının dile getirmesi gerekiyor.. şuan aklıma geldi.. bir dostum.. çok sevmişti, her hazırlığı yapmışlardı.. ev için eşyalar bakılıyor vs.. sevgilisinin ailesi kızı beğenmemiş.. boyu kısa falan falan... ailesi istemiyor diye ayrılmıştı adam.. şuan o kadar mutsuz bir evliliği varmış ki... arkadaşımın da aklına geliyor zaman... ve üzüntüsünü görebiliyorum.. inşallah verdiğiniz kararlar kendiniz için olur... . push ; ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Zaman zaman evlilik kararımızın erken olduğunu ben de düşünüyorum psikolojik olarak galiba yeterince olgunlaşamadık maalesef. Ama bir taraftan da herşey zamanında güzel gibi geliyor. Yaş itibarıyla zaten ben 28 yaşındayım, o da 29 yaşında ve 3 yıllık bir beraberliğimiz var. İşimizi oturtumuş belli bir kazancı olan insanlar durumundayız zaten ve eşyalarımızı, evimizin masraflarını tamamen biz ikimiz ödedik. Şu an neredeyse herşey tamam çok şükür. Öyle olunca birşeyleri ertelemek istememiştim, gençken hayatı paylaşmak mantıklı gelmişti ama şu an bahsettiğim kafa karışıklıkları beni yıprattı. Bir de aslında ben hayattan da evlilikten de ne beklediğimi biliyorum, bunu ona da söylüyorum ama o bilemiyor gibi geliyor bana ne yalan söyleyeyim.

evlilik kararını gözden geçirmeni tavsiye ederim. çünkü nişanlın, ilerdeki eşin, ilerde de aman onlar öyle demedi, demek istemedi, iyi niyetli onlar vs vs diyecek ya da kes lan sesini deyip bir de tokat dayak Allah ne verdiyse -saykoluk derecesine göre- sana giydirecek sen de Allahım benim sevdiğim erkek bu muydu diye şoklardan travmalara koşacaksın artık gez dur psikolog psikiyatrist.. sanma ki o kayınvalıde cadısı seni ilerde sevecek... S Semblante iyi

konuyu biraz daha acman lazım... problemin ne olduğunu bilemeden yorum yapamayız ki... ne gibi laflar işitttin ve neyin karsılığında gibi... francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

Bak sen bile kendini suçlamaya başlamışsın, şimdiki aklım olsa bu kadar büyütmezdim, hassas dönemdeyim. Bezen yanlış anlaşılmalar olabilir, belki çok gereksiz yere kırılabilirsin ama bu bir olur iki olur, eğer onların yanında kendini gergin hissediyorsan yine bir laf söylecekler diye tedirgin oluyorsan, her konuşmada kırılıyorsan hata sende değildir canım. Tabi eğer aşırı kırılganlık gibi bir huyun yoksa, ki onu da sen bilirsin. Ayrılmak istemeyebilirsin, benim de aynıydı eşimle çok iyi anlaşıyoruz, seviyoruz birbirimizi ama canım aile araya girince hiçbir şey eskisi gibi olmuyor. Ben eşimi boşanmaya ikna etmek için saatlerce uğraştığımı bilirim, içimdeki sevginin bittiğini, eşimin gözümde aciz bir insan olarak göründüğünü. Eğer ayrılmak istemiyorsan da sen de oyunun kurallarına göre oynayacaksın, sana çok zayıfsın mı dediler diceksin ki insanlar benim gibi olmak için günlerce aç kalıyor, mankenlerle aynı beden giyiyorum vs. Onların laflarına gülerek sen de iğneleyici cevap vereceksin, onlar kırılırsa ayyyy canım kırıldın mı ben şaka yapmıştım diceksin. Hiç bir zaman nişanlına/eşine şikayet etmiceksin, eşine ayy anneni çok seviyorum diyip annesine bir laf söylediğinde karşılık vereceksin hiçbir zaman boşver susayım, alttan alayım deme sonra daha büyük bir patlama yaşarsın. Kendini biraz da ağırdan sat, evlerine gittiğinde hemen işe koyulma önüne getirsinler çayını, göstermelik yardım ediyormuş gibi yap ama onların hizmetçisi gibi davranma, davransan da kendini sevdiremezsin. Hediyeler alayım beni sevsinler deme işe yaramıyor. Ortamda havadan sudan konuş fazla muhatap olma, fazla konuşma, herşeyini anlatma. Sana tavsiyelerim bu kadar umarım mutlu olursun.

Aynen dediğiniz gibi maddi açıdan hiçbir bağlılık olmasın, her şey gönlümüzce olsun diye bütün masrafları kendimiz yaptık. Tabi ki birsürü fedakarlıkla, taksit ödemeyle vs. oldu yani. Ona rağmen kafamız rahat değil ben de bunu anlamıyorum hiç. Ailesi başka bir şehirde, nişan için geldiklerinde ben sadece güle güle oturun temennisi beklemiştim ama "ev şöle, mutfak böyle" den öte bir yorum alamadım. Zaten belirtmiştim, yapı itibarı ile hiç ama hiçbirşeyi beğenecek insanlar değiller geç de olsa anladım. O zaman sustum bu birdaha olsa verilecek cevap çok aslında "oğlunuzun kazancı buna elverdi, üstünü de siz tamamlayın bu kadar menuniyetsizseniz biz taşınırız" demek lazımmış bazılarının dırdırını kesmesi için maalesef. Bir de öyle bir kurnazlık var ki genelde iğnelemeleri hep kalabalıkta, misafirlikte oldu, o kadar insan içinde tutup da çat çat cevap veremezler nasılsa diye herhalde. Herneyse şu an tek düşüncem benden uzak Allah'a yakın olmaları. Dediğim gibi aynı şehirde değiliz zaten ve ilişkileri daha fazla saygımızı yitirmeyecek şekilde minimumda tutmak tek istediğim.

Neden susuyorsun? neden kendini ezdiriyorsun? seni şimdiden sindirirlerse ileride evlendiğinde daha çok yüklenecekler.. Senin yapında olan birisi için zor ama susma... Gerekirse şakayla karışık sen de laf söyle.. Zaten nişanlın da seni savunmuyor ne olacak böyle? Sürek o insanların lafını sözünü mü çekip yutacaksın? Peki içine atmaktan psikolojin ne olacak? Yapma böyle... kimse seni aşağılayamaz ezemez.. Buna imkan tanıma.. K Karadenizincisi anneyim ben!! tek ayak

bildiğim bir tek şey var; evlenmeden önce bu gibi sorunlar halının altına itilirse, sonrasında geri dönüşümü çok daha fazla olabiliyor.. bunun örnekleri pek çok... ve buradan çıkardığım en büyük derslerin başında; sevgilinle ne kadar mutlu olursan ol, klafa yapın ne kadar uyarsa uysun, eğer ailesiyle bir sorun yaşıyorsun noktayı koyman lazım... bu sonuca varmakta asıl etken, sevgilin de senin söylediklerini dikkate almıyorsa şayet!... yoksa içinden çıkılmaz bir durum oluyor o... görüyoruz ki sevgi, aşk karın doyurmuyor... evlilik bir antlaşma..+ anlaşmazlık varsa ömür boyu geçeceğini sanmıyorum ve görmedim de...:26:

Nişanlın ailesinin seni aşağlamalarına göz yumduysa evlendikten sonra kaynana iftira atıp boşanmaya kadar gider oğluda kanmaya müsait ise vay haline ömür boyu bu aile ile mücadeli edeceksin aşk için bunlara değer, benim canım, ruhsağlığım herşeyden önemlidir galiba bu muameleden sonra nişanlıdanda soğurdum yüzüğüde atardım ailesi için neden sadece sen mücadele veresin, sende bir ananın kuzuzusun, evli olup yanlızlığı hissetmektense bekar kalmak iyidir, mlkctk

Bir de şunu eklemek istedim, bu zamana kadar fazla ses çıkarmamamın sebebi daha yolun başında kötü görünmemek ve gereken cevabı nişanlımın vermesini istememdi. Sonuçta bence herkes kendi ailesini idare etmekele yükümlü, ama evlatlarını öyle yetiştirmişler ki asla karşılarında konuşamayacak, onlar ne derse öyle olmuş çünkü bu zamana kadar. Artık ben de kimseden birşey beklemekten vazgeçtim. Yorumlarınıza da katılıyorum, bence de zaten kimse kimseyi sevmek zorunda değil ama saygı şart. Kendilerinin saymasını, oğullarının saydırmasını çok bekledim. Artık olmayacağını gördüm, bundan sonra kendi kendimi ben saydırmak zorundayım. Olmayacaksa da zaten farklı şehirlerdeyiz, evimiz de burda hazır neredeyse, herşeyimizi kendimiz aldık ve hiçbir muhtaçlığımız yok. Lafını sözünü bilmemekte ısrar edenlerle de ben görüşmem, herkes kendi bilir diye düşünüyorum artık. labellevie Guru Anneler

Sevgili arkadaşım; evlilik zor zanaat, hatta demir leblebi: yut yutabilirsen! O yüzden kararını iyi vermelisin. Zira sen nişanlınla kendinize ayrı bir dünya kurmuyorsunuz; hayatlarınızı birleştiriyor, birbirinizin hayatına dahil oluyoruz. Onun ailesi, senin ailen... Hoşuna gitse de gitmese de iç içe olacaksınız. Hele ki evlendikten sonra annesine daha bir düşkün olacak. O zaman daha da büyük sorunlar çıkabilir. Nişanlın dünyanın en temiz insanı olsa da mesele annesi olduğunda aslan kesilecektir. Burada boşanma ile ilgili 3-5 konu oku sen de göreceksin. Düzelir diye bekleme; düzelmez kolay kolay. Sana ayrıl demiyorum, diyemem de ne haddime. Sadece içinde minnacık bir kuşku varsa, ya da içine sinmiyorsa nişanlınla konuş, kartlarını aç. Ne olacaksa şimdi olsun. Sonra ne olur kimse bilemez... E

seni hangi anlamda küçük görüyorlar örnek vererek daha detaylı anlatırsan fikir verebiliriz cnm

Ah annelerimiz işte. En çok onlar üzülüyor böyle durumlarda ve ne kadar pozitif bir nokta varsa onları görmeye çalışıyorlar. Annemde aynı, nişanlım açısından ailemden hiç kimse bir kem söz söyleyemez. Çünkü - çok şükür ki - iyi bir insan. Beni yeri geldiğinde benden çok düşünür sağolsun. Ama diyorum ya, ne olursa olsun senin nişanlınla etraflıca bir konuşman gerek. Hatta 1 konuşmada değil, belki bu sorunları bir kaç konuşmada çözeceksiniz. "Nasıl başlarsa öyle gider" diye bir laf var, bence çok doğru. Bu gidişatı değiştirmek sizin elinizde. Nişanlını seviyorsan, gerçekten ailesinin bu olumsuzluklarını evlendikten sonra bir kenarda bırakabileceğine inanıyorsan, mutlu olacağını hissediyorsan ona göre hareket etmelisin. Bir de sana tavsiyem, fazla kafanda kurma bütün bu olanları. Ben öyle yaptım, kurdukça kurdum kafamda, çok üzüldüm, çok ağladım, tabiri caizse kahroldum. Ama baktım, hakikaten olan bana oluyor, kimsenin umrunda değil benim üzüntülerim benim kahrolmam. Aynı zamanda ailemde üzüntümü hissediyordu, onlar da daha çok üzülüyordu. Şimdiyse umursamaz davranıyorum, ama yapacağımdan da kalmıyorum. Tabii çirkefleşmeden, çirkinleşmeden Kayınvalidemin komik bir lafı var, bi güzel canının istediği yerden konuşur, sonra da "ay ben öyle demek istemedim aslında, sen yanlış anladın" diye de açıklama yapar. Zeytinyağı gibi çıkar su yüzüne. Ha öylemi, demekki taktik bu! Şimdi ben aynısını yapıyorum... ABERK Canım

Çok teşekkür ederim yorumlarınız için, yalnız olmadığını bilmek güven veriyor insana gerçekten. Rumuzum dombili üye olduğumda sevimli gelmişti bana, o yüzden seçmiştim. Yoksa kilolu değilim aslında, kilomla ilgili mesele de çok zayıf olmamla ilgili iğnelemeler zaten. Neyse bunlar zaten teferruat. Dediğim gibi biz çok iyi anlaşan bir çifttik ve özellikle nişanlım bana çok değer verirdi. İlk aşkıydım onun zaten ve çok özeldim. Beni hiç kırmamıştı gerçekten ama ailesinin bana hissetirdiklerini anlamadı. Şimdi birsürü tatsız olay benim moralimi çok bozdu ve ilişkimizi çok zedeledi. Şimdiki aklım olsa belki herşeyi bu kadar büyütmezdim bilmiyorum. Ama hassas dönemler galiba nişanlılık, insan nerde durduğunu bilemiyor. Bir de ben öfke patlamalarını çok sık yaşıyorum. O zaman da ağzımdan çıkanı kulağım duymadığı için sakin sakin konuşamıyoruz malesef. Bir de nişanlımın sadece sessiz kalması, kenara çekilmesi de hiçbir çözüm olmuoyor. Şu an nikah tarihimiz bile belli. Artık geri dönmek istemiyorum ve birlikteyken mutluyuz aslında. Ama içimdeki şüphe beni rahat bırakmıyor.

benimde erkek arkadaşım var ciddi düşünüyoruz ama daha nişannlanmadık ben bu tv programlarında izlediğim olaylarda da sizin anlattığınız gbi şeyleri çok izledim artık korkuyorum daha ailesiylke tanışmadım ama içimde korku war inşllh bana böyle dawranmazlar ben çok çabuk ağlamaya başlıyorum P Pistachio