ah kızlar ah.. gurbet insanın burnunun direğini sızlatır.. öyle iyi biliyorum ki. ben de eşimin işinden dolayı memleketimden 13 saat uzaktayım. burada kimsemiz yok. yabancı tamamen farklı bir memleket. öyle zor.. hele şimdi hamileyken sürekli ağlıyorum. bakıma ihtiyacım var annemin şefkatine ihtiyacım var ama yoklar malesef Rabbim bir an önce hayırlısıyla kurtarsın bizi bu gurbetten ne diyelim

selam arkadaşım

Zor ifadesi az gelir belki de. Tercih yaparken ailemdeki problemler yüzünden çok uzakları yazdım. aileme 15 saat uzaklıktaki bir şehre atandım iki yıl zor geçti benim için hatamı anladım. Ne kadar ilgisiz ne kadar problemlide olsalar ailmsiz akrabalarımsız olmuyordu. Eşimle tanıştım sonra o da memleketime 10 saat uzaklıktaki bir şehirdendi. Şimdi yine gurbetteyim evliyim çok seviyorum çok seviliyorum, kendi ailemle yaşadığım ev ortamından çok farklı ben mutluyum diyebilirim. Ama gurbette yaşamak zor geliyor. Ben gibi mutlaka vardır nasıl alışıyorsunuz?aklıma geldikçe icimde bi sızı oluyor hep ağlıyo buluyorum kendimi bazende.. M

calismiyorsaniz calisin, bütün gün evde kendinizi dinlemeyin, arkadas edinirseniz daha cabuk alisirsiniz

Zor olmaz mı.. Doğduğundan beri birlikte olduğun insanlarla görüşemiyorsun. Ben de hep ileride memleketimde yaşayacağımı düşünürdüm ama olmadı maalesef. Ne kadar mutlu olsam da bir yanım hep eksik. Hele hamileyken onların eksikliğini sana anlatamam (

Cnm anliyorum seni bende esimle evlenip turkiyeye yerlestik ailemi herdefa havalimaninda kendi ulkeme yolcu ederken icimde kucucuk bir kiz olusuyor sanki birak beni anneme kosayim diyor ama evliyim esimi seviyorum herdefasinda agliyorum 1 sene gecdi daha alisamadim zor ama zamanla alisiriz insallah NaZaR_BoNCuGu Güneş topla benim için