peki eşiniz haklı oda olsa gelip gönlünüzü alıp üzerine birde gerçekten özürdiliyor mu? B

yani sizde işe yaradı mı bu durum.. bende aynym krııp dökerim bagırırım cagırrım işte haksız konuma düşerim hep.. oysa sakince söylesem ve sussam belki dank edecek kafasına şimdi bir tartışma olduğu zaman eşiniz mi gelir yanınıza hep konuşmak için. Tavuk_suyu_

Eşimle ya da arkadaşımla en korktuğun şey yüz göz olmaktır o yüzden asla fevri davranmam. Haklıysam soğuk da olsa sakin bir şekilde ve eşimi rencide etmemeye kişiliğine yara aldırmamakta çalışarak kelimelerimi seçip konuşurum. Ha kendisi haksız olduğunu kabul etmiyorsa tartışmayı sürdürmem derhal keserim ve bunu anlayıp özür dileyene kadar da iletişimi minimuma indiririm. Tartışma sırasında konuyu ilişkimize evliliğimize sevgimize getirip ergen restleri çekmem; ayrılık artık sevmiyorum gibi lafların tehlikeli olduğunu ve bir kez sarfedildikten sonra gerçekleşmesi gerektiğini düşünürüm. Ve bunları eşimi el üstünde tutayım diye yapmıyorum; eşim bana fevri davransa sesini yükseltse restleşse elin oğlunu niye çekeyim diye sinir olurum. Bana yapılmasını istemediğim şeyi yapmıyorum sadece. Bi de haklıyım diye konuyu sündürmem ve kafasına tıpa çenesine kapak durumuna getirmem en sevmediğim şeydir. Ay böyle yazınca ne minnoş göründüm. Aslında bazen ben de lan bi cinnet geçirebilsem kırsam zincirlerimi diye hevesleniyorum ama karakterim sakin maalesef saft

Benim esim aniden sinirlenir 5 dk sonra öfkesi diner asla kus kalmaz bende tam tersiyim ofkem kolay kolay gecmez uzatırım bağırırım çağırırım kinciyim. 4 yıllık evliliğimizde hep iki inatçı keçi gibi kavga anlarında ben hiç susmadım ve alttan almadım hiçbir zaman yüzüm bile mahkeme duvarı olur adeta ben bundan hiçbir zaman sonuç almadım aksine dırdırcı kavgacı oldum istemediğim hallere düştüm yaklaşık 2 aydır taktik değiştirdim şimdi onun sinirli anlarında hiç konusmuyorum karsılık vermiyorum 5 dk soyleniyor susuyor hersey eskisi gibi normale donuyor biraz sitemkar bir dille ben bu sefer baslıyorum kırgınlığımı dile getiriyorum ve bu yöntem işe yarıyor en azından benım evliliğimde kucuk bir örnek vereyim geçen bir yorgan yıkattırdım biraz pahalı gelmiş bu fiyata yıkanır mı gibilerinden söylendi sustum 2 dk sonra unuttu :) ama eskiden olsaydı ne var bu fiyatta gibilerinden konussaydım o yorganı asagı bile fırlatabilirdi. Hep dinlemeyeceksin erkekleri derdi anneannem bende şimdi o ne derse desin bildiğimi işliyorum tabi sakinlikle :) . push ;

Bende bunu anlamıyorum nasıl küsüp susuyorsunuz? Kavga edilir tabi tartisma bağrış çağrışa döner sonra yavaş yavaş tartışma üslubu gelir geri derken mıymıy ufak ufak tripler hepsi 2 saat icnde biter gider. Kapı pencere kirmali kavgalarımızin sonu bile kırıkları süpürürken gülme krizine girmekle bitiyor. Küsüp konuşmamak ne sıra arkadaşımıyız. Insan hayret ediyor. Hayatta yapamam yapan insana da tahammül edemem kovarım evden çok sinirlenirim.

Merhaba Hayırlı Ramazanlar Tecrübeli Hanımların Yol Göstermesini İstiyorum. Eşimle 4 Yıldır Evliyiz. Benim Eşim Çok Sabırlı Bir İnsandır, Kapalı Kutu Gibidir Herşeyi İçinde Yaşar, duygularını asla belli etmez Bende Tam Tersiyim sabırsızım tez canlıyım Asla Hiç Birşeyi İçime Atamam, Patlarım, Kavga Anında Asla Susmam, Hatasını Anlaması İçin Konuşur Dururum.. Eşimde Tam Tersi Susar Kavga Ettiğimz Zamanlarda Ve Hiç Konuşmayız, Daha sonra bir kaç gün geçer ben dayanamam konuşurum yahut gönlünü alırım, ama ben şunu anladım ki bir insanın üzerine ne kadar düşerseniz, ne kadar değer verirseniz, ve o insanı şımartırsanız değersiz karşı taraf oluyor.. gerçekten bunu çok net görebiliyorum. Ben biraz fevri ve sinirli olduğum için haklı iken bile haksız duruma düşüyorum ne yazık ki malesef.. Eşim le dün bir mevzu yüzünden tartıştık ve konuşmuyoruz şu anda.. sahur vakti de hiç konuşmadık.. daha doğrusu o konuşmamayı tercih etti bende konuşmuyorum Eski ben olsam konuşmadığı için üzülür konuşması için çabalardım ama bu sefer bende karar verdim o konuşana kadar yanıma gelene kadar konuşmayacağım '' çünkü alıştı hep benim adım atmama birşeyler yapmama, benim konuşmadan duramama.. üzülmeme.. Dün bu konuyu sevdiğim bir arkadaşım ile paylaştım Bana dediği ; kavga sırasında her zaman sakin kal bagırmadan çağırmadan söyleyeceğini söyle içini dök ve sus birdaha konuşma o sana gelene kadar.. bırak o düşünsün.. dedi Seninle konuşmuyor ise sende konuşma, seni umursamıyor ise sende umursama seni aramıyor mu sakın ola sende arama ' aksi durumda biz kadınlar değersiz kıymetsiz oluyoruz dedi'' seninle sohbet etmek isterse sohbet et istemesse etme ben bunları çok geç anladım şimdi beni kaybetme korkusunu yaşadığı için üzerime titriyor evet susmak çok zor ama emin ol susmak en büyük silahtır karşındaki insana dedi'' sizce arkadaşım haklı mı? hiç bu açıdan bakmamıştım Siz susmayı başarabilyormusunuz evliliğinizde.. ? haklı olduğunuz bir durum karşısında eşinize karşı nasıl davranıyorsunuz? Siz suskun kaldığınız zamanlar da eşiniz mutlaka yanınıza gelip gönlünüzü alıyor mu? sizce nasıl bir yol izlemeliyim bu konuda gerçekten yoruldum artık benim kıymetimi hiç bilmiyor beni üzüyor yaralıyor kalbimi kırıyor.. biraz kendimi geri çekmek işe yarar mı hanımlar?

Ben de eşini çok seviyorum. Ama her insanin yapisi farkli. Ben sevgisini aman aman belli edenlerden değilim. Eşimse çok belli eder duygularını. Sevgiliyken de böyleydi. Beni böyle alıştırdı hep.

Haklısınız belki de ama ben değiştiremedim kendimi. Bu sefer sakin olacağım diyorum ama yok yine dayanamıyorum. Bir de eşime "niye konuşmadın küstün?"diye sorduğumda "küsmedim ki sakinleşmeni bekledim" der. Oysa ki ben o bekledikçe daha çok sinir oluyorum.

Aynen öyle devam edin. Bazen sessizlik en büyük meydan okumadır. Zamanla çok daha iyi tanıyacaksınız birbirinizi. Kavga, gürültü hiçbir sorunu çözmüyor. Yuvanızda mutluluk dilerim.

Icimdekileri esip gurlerim, kavga cikaririm. Bazen hircinlasiyorum kolunu tirmikliyorum. Sonra da odama gidip sessizlige gomuluyorum sinirden agliyorum. Bu adama haksizlik ettim diyip bu sefer pismanliktan agliyorum. O gelip sariliyor yine de burnumdan kil aldirmiyorum. Bir kere bir yazi okumustum kadinlarin en buyuk silahi ne diye. Biri disiligi, biri gosyaslri, biri tripleri filan yazmis. Biri de sunu yazmis bence cok dogru; 'Bir kadının en güçlü silahı sizin sevginizdir aşkınızdır. bir kadına beslediğiniz duygular bittiğinde karşınızdakinin ne kadar da güçsüz bir varlık olduğunu anlıyorsunuz. onlara gücü kendi ellerimizle veriyoruz, halbuki kadin doğada zayıftır, güçsüzdür. zayıf ve güçsüz olmalarına rağmen kadın dayaniklidir. bu dayanıklılığın yanına, onlara aşık olarak bize zorbalık yapma yetkisini gönüllü olarak veriyoruz. kadının gücünün kaynağı biz erkeklerdedir. onları fazla önemsemeyip, umursamazsak güçsüz düşeceklerdir.'

Asla susmam. Susanlardan degilim. Icimde ne varsa dokerim rahatlarım. Aksi taktirde içinde kalırsa buyur. Asla da gidip gönlünü almam. Arkadaşınız da doğru söylemiş. Gidip gönlünü almayın. Ilk adımı atmayın.

sonra konuşalım diyorum başka odaya gidiyorum ama bir süre geçtikten sonra hep ben gidiyorum yanına eşim hiç gelmiyor konuşalım diye.

Kisiden kisiye degisir. Esinizin nasil bir yapisi var? Hep ilk adımı attığınız için esiniz kendini surekli hakli görüyordur. Bu yüzden kendinizi biraz geri çekim. Ben Asla ilk adımı atmam eşim atar mutlaka. Haklı da olsam haksız da olsam adım atmam gerekirse o konuşana kadar gönlümu alana kadar konuşmam.

işte bizde o yok sakinleşince de konuşmuyoruz eşim duvar gibi oluyor konuşmuyor benmde sakinleştikden sonra konuşmak içimden gelmiyor.. günlerce konuşmuyor benimle peki siz sakınleşince konuşmak için ilk siz mi bir cümle kurarsınız yoksa eşinizden mi beklersiniz? Tavuk_suyu_

Evet haksız olUnca gönül almadı gerekir elbet. Benim eşim yerden göğe kadar haksızdı dün tartıştık biraz. Sonradan hiçbirşey olmamış gibi davrandı sahur hazırlamış gel birşeyler ye falan. Özür falan asla dilemez haksız dahi olsa. Bende huzurum için takmamakta çalışıyorum ne yapayım uzatsan faydası Yok zararı var. Sessiz kalmak kolay ama Birşey olamamış davranmak zor geliyor banada. Sessiz kalmak karşı tarafa en büyük cezadır bana göre. Hatasını anlamasını sağlayabiliyor. zBu arada arkadaşının nasihatına katılıyorum. boga_hatunu Ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz.. Anneler

Bunun sirasi olmaz ki Yeni mi evlendiniz? Bazi seyleri akisa birakmak gerekir Evlilikte gurur olmaz, inatlasma da olmaz Bazen o gelir bazen ben giderim ona Bazi seyleri akisa birakmaniz lazim Esiniz ketumsa ustune dusmeyin o da zamanla anlayacaktir konusmanin pek cok sorunu cozdugunu

Kesinlikle yazılanlara katılıyorum eşimle 5 yıldır beraberiz son 1 yıldırda evliyiz. Rşim çom güleryüzlü biri bende sizin gibi ani parlar sönerim ama kavga tartışma durumunda eşim genelde susar başka odaya gider ben delirirdim o an içimdekileri söylemek için sonra gelmezdi yanıma hrp sinirlenirdim. Şimdi artık tartıştığımız da hiç uzatmıyorum susuyorum başka odaya gidiyorum sonra geliyo yanıma o zaman konuşuyorum bunu yapma beni üzüyorsun diye. Artık evde sakiniz bu şekilde hallediyoruz sessiz ama derinden işliyorum eşimi inan çok işe yarıyor

Gülerek anlatıyorsun ama bence evlenince bu kadar bağırıp çağırması hoşuna gitmeyecek. 2. evliliğini yapacaksın çok dikkat et

Kesinlikle haklısınız kızlar erkeğin karşısında susmak en büyük silah haksız bile olsa bi insan susarak kendisini haklı gösterebilir ben 9 yıllık evliyim ilk sekiz yıl hep sustum kv kp çok fenalar onların yaptıklarına olay anında hiç cvp vermedim ben cvp vermeyince hep benim yanımda oldu ezdirmedj bu sene bağırarak kavga etmeye başladım eşim onların tarafına geçti beni dışlama ya başladı benim size tavsiyem asla eşinizin yanında kim ne derse desin cvp vermeyin onun olmadığı yerde işinizi halledersiniz yoksa siz haklıda olsanız kötü olursunuz sonradanda kimle ne yaşarsanız yaşayın eşinize anlatmayın onlar arkanızdan kötü bişey söylerse ben onlar hakkında olumsuz hiçbişey düşünmüyorum onlar benim ailem deyin evliliğimizin sağlıklı bir şekilde yürümesi için bence bu strateji şart kimsenin canını yakmayın ama kendinizi de ezdirmeyin beautifulsweet #HayatEveSığar Üyelik

Teşekkür ederim annemde bana hep böyle diyor kavgayla kendinden uzaklaştırırsın kocanı sakinleş sonra konuş bir kadın kocasını yönetir isterse evde huzur istiyosan tartışıp bağırma derdi ne haklıymış meger kendimi yıpratıyormuşum şimdi ikimizde sakiniz evde ses gürültü kalmadı ve eşim bu halimi daha çok seviyor her istediğimi yapıyor ohhh :))))

haklısınız bende bundan sonra hep giden ve konuşan taraf olmayacağım eşimi çok seviyorum ama sevgimi ne kadar çok belli edersemde bir o kadar şımarıyor ve değersiz oluyorum ne kötü böle olduğu için insan içinden geldiği gibi davranamıyor. demek ki herşeyin ölçülü olması gerekiyormuş

bence sizce bu yolu deneyin.. cogu kişi böyle yapıyormuş ve gerçekten cok mantıklı bir yol belki birşeyleri sizde değiştirebilirsiniz eğer evlilğinizde başka sorunlar yok ise

Evet yarıyor. 5 yıllık evliyim. Toplasan 3 kez falan gönlünü almışımdır. Benim de yapım böyle. Gidip gönlünü alayim diye uğraşmam günlük hayatıma devam ederim.

Nisanliyim ben ve nisanlim cok cabuk ofkelenen biri. Ve normalde asiri nazlidir. Bir ara trip atmaya kalkti. Bir daha benimle konusmayacakmis peki dedim ve ne aradim ne sordum. Aradan 4 gun gecti bakti benden tık yok mecbur o aradi. Ve o gunden sonra kavgalari uzatmamaya basladi. Su an tas catlasa 1 gun dayanabiliyor cunku nazlatmayacagimi biliyor. Ona sunu ogrettim sert durarak. Eger benimle konusmazsan kendine eziyet etmis olursun bana bir sey olmaz :)) su an eskisi kadar nazlanamiyor. Hakli oluyorum genelde. Bazen haksizlik yaptigim da oluyor. Ciyak ciyak bagiriyor ama nasil. Ben agzimi acmiyorum cunku asiri ofkelendigimde asiri susarim. O bagiriyo ben susuyorum. Yavas yavas azaliyor sesi. Bazen dalga geciyorum cok komik oluyosun bagirinca diye bir anda kahkahalara boguluyoruz bazen de susmayi uzatiyorum. Bazen dayanamayip agliyorum. Ozur dilemeye basliyor yumusuyor. Normalde hic bir kizdan korkmayan biriymis. Kendi itiraf etti benden baya tırsıyor gururlu ve net davrandigim icin irademe hakim oldugum icin bu hale geldi.

Konuştukça yüz göz olunuyor bence eşinizin bir zaman sonra size saygısı kalmaz içeri odaya gidip krizde girseniz adam sizi önemsemez biraz saygıyı bu yolla kurmamak gerekiyor

Ben susman genelde konuşurum tutamıyorum içimde kişiliğim böyle. Ama aynı evin içinde iki yabancı gibi kpnuşmamazlıkta yapamam B

Ben hiç aldırmıyorum. O konuşur, ben hiç kavga, gürültü edecek gücü kendimde bulamıyorum şimdi. Eşinizin sessizliği sizi aldatmasın. En tehlikeli insanlar sessiz insanlardan çıkar. Eşim küs duramaz zaten ben de söyleyeceğimi iki sözcükle ifade edip, kenara çekilirim. Alırım elime kitabımı işime bakarım. Çocuklarımla oynarım. Yılların deneyimi; anlar o sonrası ve susması gerektiğini. Dışarı çıkar. Geldiğinde hiçbir şey yokmuş gibi devam ederiz. Olgunlaştık.

Aynen öyle. Hakliysa bile kuslugu bitirmek uzatmamak için adim atar. Cunku bir ki ben asla adım atmam :))

Evet ben de işe yaradı en haklı olduğum konuda bile özür dileyecek hale düşürürdüm kendimi, şu an hiç ses etmiyorum suratim azıcık düşük oluyo moralsiz cevap veriyorum filan böyle naz niyaz gibi geliyor ona, sonra da dayanamayıp gelip kendisi konuşuyor güldürmeye çalışır meyve hazırlar vb. Benim bağırıp çağırdığım zamanlarda huzursuzluk ve saatlerce süren suskunluk hakim olurdu evde. Bence bir deneyin başta tutması zor olacak kendinizi ama sonucu görünce inan konusasınız gelmeyecek

her zaman susmak zorunda değilsin. ama kavga esnasında biri susup biri devamlı konuşuyorsa o konuşma boş konuşmadır bence ve dırdıra döner.

peki direk mi susuyorsunuz yoksa bir kaç kelime konuştukdan sonra susup bu tavrınızı devam ettiriyorsunuz Tavuk_suyu_

arkadaşım zaten direk susma içindekileri söyle sakinlikle ve sus dedi.. bu şekilde işe yarar mı peki sizin evlilğiniizde ilk adımı hep eşiniz mi atar yoksa hatalı olduğunuz zaman sizde adım atarmısınız gerçekten bu şekilde eşimin gözünde kendimi çok değersiz ve kıymetsiz görmeye başladım Milana22

Ben 3 yillik evliyim ama arkadsnza aynen katiliyrm ki bende oyle yaparim. Biseye bozuldum mu? Belli ederm. Ama neye bozuldgmu bile soylemem. Evde iki gn sogk yeller eser ama sonrasnda gecer gider. Soyle diyim daha bi kere bile kavgamiz olmadi cok sukur. Cunku hiiiic konusmam. Esiniz gibyim yani. Benm esimde oyle:))) ufak surtusmede ikimzde susarz. Ve ben o konusana kadr asla konsmam. Hep o gelir:))

sizin eşiniz yine geliormuş benim ki gelmiyor böyle yaptıgım zaman ben gidiyorum.. sabaha kadar canım cıkana kadar ağlamıştım eşim sadece tv izlemiş ve horul horul uyumuştu F flower world

Aynen anlattiginiz gibi benim de eşim ben de zamanla iyice ona benzedim konuşmak yerine susup sürat asmaya başladım hatta böyle devam ederse sorunlarımızı susarak ve sürat asarak çözmeye çalışırsak bu evlilik benim için katlanilmaz oluyor ayrılalım bari dedim şimdilerde gönlümü almaya başladı. Keşke tehdit edip sonuca ulaşmak zorunda olmasaydim U

Aynen katiliyorum. Ben de kavgadan sonra konusmak halletmek isterdim konussun diye ugrasirdim kendini naza cekerdi sus yanimdan git falan diye. Ama artik kavgada sakincr söyleyeceğimi soyleyip susuyorum ustune yorum yapmasini da beklemiyorum konusmasi icin caba da sarfetmiyorum max yarim saat sonra kendi gelip cabaliyor. Aramiz duzelince ben yine soyleyecegimi soyluyorum tabiki :)

öncelikle küs kalmayın, insanı birbirinden soğutur.. 10 küsur senelik evlilikte totalde 3 saat küsmemişizdir çünkü en ifrit olduğum şeydir küs yatmak.. kendimden örnek vereyim; tartışma içinden çıkılamaz bir hal almaya başladıysa ufaktan ufaktan telefonumu, tabletimi almaya başlayınca bizimki durumu anlar, tamam neyse biraz düşünüp öyle devam edelim tartışmaya der.. çünkü bilir ki benim sessizliğim hiç hayra alamet olmaz o yüzden siz de kavga sıkıntılı bir boyuta geldiğinde biraz geri çekilip odayı terkedin, ama onun öncesinde sakin zamanınızda küslük olmaması için mutlaka konuşun..

Eşlerin birbirini düşman gibi görmesi çok üzücü. Bence sizin eşiniz sizi umursamadıgından değil kavga etmekten hoşlanmadıgındn sizi kırmak istemediğinden susuyor. Eşinize karşı dolduruşa gelmeyin o sizin tek düşmanınızmış gibi asla konuşma asla sen adım atma vs... Çok yanlış. Aynı yastığa baş koydugun insan yeri geldiğinde sığındıgın liman... ama sen sürekli fevri davranıp ona kin güdersen düzelmez ki. Benim eşim susmaz. Aksine öfkeliyken düşmnlaşır. Beni çok incitir. Artık sakin anlarında konuşarak bunu aşmaya çalışıyorum kendimi tam olarak ifade edince beni anlıyor ama şunu farkettim. Suçlama yaparak kendimi haklı görerek sürekli onu didikleyerek onun vicdanına dokunamıyorum. O yüzden ters psikoloji yapıp kendini suçlu hissetmesini sağlıyorum. Suçlu ama güçlü hissetsin kendini düzeltecek gücü olsun. Sizde bir yerlerden yakalayın... Merhameti sevgiyi bağı aşkı sadakati hatırlatın. Kendini gaza getirmeyin. Ömür boyu ilk adımı atmak zorunda olsam atarım benim evliliğim huzurum buna değer diye düşünün

aynı aynı.. eşime neden konuşmuyorsn diyorum.. ne konuşayım sakinleşmeni bekliyorum der hep..

Ben de sizin gibiyim bir şeye sinir olduysam ya da kirildiysam olduğu gibi söylerim karşıdan da bir tepki beklerim ama maalesef benim eşim de tartisma esnasında ağzını bıçak açmayan kısımdan, o sustukça ben hararetlenirim ufacık bir şey dahi olsa tepki vermediği için daha aşırı karşılık veririm kırar dökerim sonunda sakinleşip bir köşeye çekilirim sonra pişman olup haklı bile olsam gider gönlünü almaya çalışırım. Sonra baktım ki böyle olmuyor ben de onun gibi susmayi tercih ettim ve şunu net şekilde gördüm ki aslında benim kirildigim şeyi o da görüyor o bana pyaklaşmadan ben içimi bosalttigim için onun bir sey yapmasına gerek kalmıyormuş şimdilerde sadece sessizce bekliyorum her zamanki gibi davranmıyorum biraz daha içine kapalı oluyorum ve o geliyor. Özür diliyor anlatmaya çalışıyor sırnaşıp şebeklik yapıyor ve hiç kırık dökmeden kırgınlığı atlatmış oluyoruz.

Ben de artık diyorum, sonuçta o da insan bıktırma, arada sen de git ama yok ben düşünene kadar o geliyor, bir de en az üç kere gelir misin demeden gitmiyorum yanina :)

Rica ederim. Biraz önce de yazdığım gibi yapı meselesi bu. Eşim kus kalmayı sevmez o yüzden adım atar. Yalnızsam bile uzatmamak için gönlünü alır.. Ben tam tersiyim.

işte bu geçen yıllarda eşlerin birbirini tanımasıyla ortaya çıkıyor, biraz daha sakin, ve daha akıllı,

benm cevremde de hep böyle yapıyor evli kadınlar.. arkadaşım da sagolsun bana yol göstermek istedi.. bende burada paylaşıp diğer kadınların nasıl yaptıgını merak ettim.. ama bence böyle ypaarak olan bize oluyor.. ne güzeli sakince söyleyeceğimizi söyleyip çekilmek bencede.. ilk zamanlar işe yaramıyor muş gibi görünsede zamanla yarayacağını düşünüyorum artık bende

Tek ipucu sakin kalmaya çalışmak onların yaptığı gibi sonra seni farkedecek zaten davdanışlarının değiştiğini anlayacak kırıp dökmeden konuşmaya başlayacaksınız sonra bu şekilde :)

Evet bende sinirden ağlardım bi defa bana güldü çocuk gibi ağlıyorsun bir de diye o an içimde bişiler koptu dedim ki ben senin için ağlamıyorum sinirden ağlıyorum o da dedi büyütülecek konular değil bunlar tamam dedim bende madem öyle bende kendime dedim büyütüyorum kedi gibi geliyor yanıma sırnaşıyo konuş gül diye peşimde evin içinde kaçan kovalanır yani sessizcce ilerleyin eşiniz zaten bi süre sonra dayanamayıp gelecek :)

Hiç hoşlanmam bağıra çağıra kavga edenlerden.. Ben susar çekilirim eşim de öyle, herkes sakin kafayla doğrusunu yanlışı düşünür. Genelde haksız olan yanaşır diğerine, bu 1 gün de olabilir 2 gün de olabilir. Ama haklı olduğum durumlarda da yanaşmışlığım çoktur eşime, sonuçta herkeste görüş ayrılıkları olabilir, biz bir aileysek bazı şeylere göz yummak durumundayız.

Hmmm.. şöyle ki.. bana sosyal tabu olarak kadın susmalı derseniz okkalı bir nutuk çekerim size. Yani ne demek susmalı tabii ki tepkisini belli edecek fikrini soyleyecek derim. Ancak burda karakter özelliğini de ciddiye almak lazım. Mesela eşimin tarafından bakıyorum bazen kendime, kavga sırasında inanılmaz gıcık birine dönüşüyorum. O bağırıp çağırırken, bitse de gitsek der gibi bakıyorum, hatta bazen cümlesinin ortasında kapıyı kapatıp çıkıyorum, bazen gülme geliyor salakça sırıtıyorum. Ne bileyim bağırmak tartışmak bana çok gereksiz gelen şeyler. Yani ben bir gün bağırmamışımdır ne eşime ne başkasına. Ama eşim ateş gibidir. O ses yukselecek bi bağıracak ki rahatlasın. onu da anlıyorum ama yaratılışımda yok. tartışırım tabii ki fikir alışverişine aynı fikirde olmamaya varım sonuna kadar ama bağırmak hatta sürekli soylenmek bana vakit kaybı gibi geliyor. yani 'tuvalet kağıdı bitince yerine yenisini koysana ' temalı son kavgasında e noldu yani şimdi bana bağırınca tuvalet kağıdı mı yağdı gökten demiş ve kitabıma geri dönmüştüm. Yani kibarca ya bak bu ikidir oluyor ben gıcık oluyorum daha dikkat et dese bende daha kalıcı etki yapardı. O da bunu hala anlamadı. Yaşayıp gidiyoruz. :)

yani aslında sunu sormak istedim sakinleştikten sonra eşiniz mi gelir yanınıza konuşmak için siz mi gidersiniz? Milana22

Valla ben de sizin gibiyim tartışma esnasında mümkün değil susamam illa konuşurum. Eşim de inadına sakindir ve bana söylediği tek şey " sakin ol, sesini yukseltme." Oysa çok isterdim az ve öz cümle kurup kendimi bi odaya atmayı. Barışma konusunda ise haklılık durumuna gore değişir benim gittiğimde olur onun geldiği de. Ama bazen "benim gönlümü niye almıyorsun" diyerek tekrar ona sardigim da olur. Çünkü ben eşimle küs durmayı seven biri değilim. Zaten çok konuşmam da sorunu hemen halletme isteğimden sanırım. O yüzden ben sizi anlıyorum, karakter meselesi herkesin tepkisi, davranışı farklı.

Kavga anında çok konuşmam çekilirken odama, sakinleştikten sonra, haksizsam özür dilerim, hakliysam o gelip özür dileyen kadar hayatta konuşmam. Konuşmam dediğim, çocuklardan dolayı, gereken şeylerde konuşur resmi olurum.

Haksizsam kalkıp ben haksızım demiyorum tabiki. Eşimde hep der zeytinyağı gibi üste çıkıyorsun diye. Adim atmadığım için eşim uzatmamak adına gelir öper sarılır. Kendince gönül alır. Kalbini kırdıysam kusura bakma uzatmayalim vs. vs. diye. Çünkü o adım atmazsa ben asla konuşmam. G

Hatta benim eltim eşi birden bağırdığında tamam hayatım tamam tatlım ben sadece şunu şunu demek istemiştim diyerek kendini haklı çıkarıyor genelde çok ilginç ama her zaman da işe yarıyor

Ben susamam, çatlarım. Kavga etmek hiç konuşmamaktan iyi geliyor bana. Eşim susmayı tercih eder çok da güzel başarır. O sustukça benim içimde nefret büyür. Bir sonraki patlamam daha kötü olur :S Ben beceremiyorum bu işi zaten becerebilenlere helal olsun. 1impossiblelove Hoșgeldin gün

Konuya gore degisiyor Haksiz veya cok sinirliysem susarim Gerci tartisan cogu insan kendini haksiz gormez ya neyse Ama hakliysam kafami kessseler susmam K

beni yanlış anlamayın ama benim haksız olduğum bir konuda eşimin özür dilemesini istemezdim ve beklemezdim teşekkür ederim yorumlarınız için

Iki taraf icinde karsililik bagirmak veya susmak saglikli degil bence.. Ee sinirlenince susmak diye bir sey yoktur. Basarabilen ya cidden sinirlenmemistir, ya kisiyi, olayi yeteri kadar ciddiye almamistir ya da sinirlerini aldirmistir bilemedim.. Kavga, tartisma sonrasinda iki tarafin da sakinlesip sonrasinda konuyu sakince tekrar konusup giris, gelisme, sonuc yapip hikayeyi mutlu sonla bitirmeleri daha hayir getiren sonuclar yaratir.. Diger türlüsü tehlikeli, basa olmadik isler acabilitesi yüksek.. Ne zaman sinirliyken söylenen sözler, alinan kararlar mantikli olmus ki? Kisiler birbirinden bagimsiz nasil sinir cikarabilir? O kismi yaraticiliginiza kalmis :)

küsmeyi nasıl başarıyorsunuz kapıyı kapattığınızda dışarıda kalan biri değil ki. bizim öyle bağrışmalı kavgamız pek olmaz 15 senelik evliyim bir kere çileden çıkmıştım. ben normal laf tonuyla lafımı esirgemeden söylerim. eşimde öyle. mavitosbik07 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet diler. U

Bizde de durum aynı. Ben de senin gibi fevriyim. Biz de tek fark eşim gelir, en azından uç kere yanıma gelmeden kalkmam yerimden. Biraz törpülemeye çalışıyorum kendimi, ben hadi kalk git yanına derken eşim yine benden önce adim atmış oluyor. Bıkmadan kendime ceki duzen vermem lazım :) Siz arkadaşınızin dediğini yaparsaniz güzel olabilir sonuç. Esiniz zaten şakın kalıyormuş. Bir de öyle deneyin.

aynı bizi anlatmışsın canım eşim sakin sessiz, ben de aynı sen, şuan 12 sene oldu ve tamda arkadasının anlattığı gibi, lafı söyle kenera çekil, bırak düşünsün ararsa aç konuş sorulara cevap ver kapat, üzerine tek bir cxümle bile kurma, inan bana sana dönen o olacak

Baslarda bizde böyleydik. Esim icinde yasar kizdigi seyleri gelip soylemezdi bile. Ama artik anliyorum. Gidip sırnasiyorum neye kizdin diye anlatiyo eger hakliysa ozur dilerim dusuncesizlik ettim diyorum haksizsa neden oyle davrandigimi acikliyorum. Anlayis gosteriyo. Ben biseye kizdigimda cok fevri davranırdım. Simdi soyluyorum sesimi yukseltmemeye ozen gostererek. Anliyo zaten hemen gelip gönlümü almaya calisiyo. Haksiz oldugumu dusunuyosa sebebini soyleyip ben oyle anlasilcagimi dusunmedim diyip yine gönlümü aliyo. Konusmicak kadar buyuk kavgalarda hep ilk adımı ben atiyodum. Dayanamiyodum çünkü. Ama insan bi tuhaf hissediyo öyle. Hep ben mi çabalicam diyosun kendi kendine. Degersiz hissediyosun kendini. Ben onu biraktim. Ne soyliceksem soyluyorum artik kendimi kontrol edemediysem bagiriyorum. Dinlemezse mesajla soyluyorum ama illaki soyluyorum susmuyorum. Sonra uzak kaliyoruz bi sure konusmuyoruz ya o yada ben kim sakinlesebildiyse gelip konusuyo. Nasil hep ben konusunca rahatsiz oluyosam hep ondan beklemekte bencillik olur

bende tam eşiniz gibiyim o yüzden iyice değersiz oldum bu konuda.. eşim beni iyice sindirdi

Küsmek gerçekten hiç sağlıklı değil. En güzeli baktınız yükseliyosunuz sus sonra konuşalım deyip oda değiştir. B

demek ki herkes bir kılf uyduruyor bir ben uyduramamışım şimdiye kadar

bende artık kesinlikle böyle yapacağım yeni kafama dank etti birşeyler şimdi ki gibi yaparak kendime yaptım hep

Susmak neden zormus anlayamadim? Olgun insanlar nerde ne tepki vermesi gerektigini bilir zaten Ben tartistigimiz zaman susarim ama esimi de sustururum, git gozum gormesin seni sakinlesince gel derim Sakinlestigimiz zaman oturur konusuruz, o yuzden biz hic sesimizi yukseltmeyiz birbirimize, insaniz sinirleniriz ama o anlarda bagrinmak yerine farkli koselere cekiliriz

Aynı dertten muzdaribim.. yeni evliyim ama uzun bir ilişkiden sonra evlendik. Her tartışmada bağıra cağıra anlatmak istiyorum derdimi. Konu böyle büyüyo zaten hele bide %100 hakliysam.. eşim de ne zaman bi sorunu konuşarak çözdük ki diyerek susup küser kavga sonrası. Uzun süre konusmayiz ben bu sürede daha çok sinirlenip en son dayanamayıp yine kavga başlatirim, konuşmamayı tercih ettiği için daha çok üste çıkarim ve bı şekilde ozur dilettiririm ama hiç de tatmin olmam. Ben konuşmasam konusmucaktin hiç diye :) Çevremde susarak mutlu olan kızlar var hep daha huzurlu daha iyi olduğunu söylerler ama bilemiyorum

Oho ben yıllardır ayarsız dilimle pata küte girişirdim eşime ama öyle böyle değil. Kırılmış, dağılmış umurumda olmazd. O da sinirliydi ve karşılıklı kavgada kötü sözler dökülürdü ortalık yere. Zehir saçardık yani. Sonra yılları devirdikçe, biraz daha olgunlaştım. Susmanın, sessiz kalmanın gizemini fark ettim. Çok daha etkili bir yöntem inan bana. Şimdi onun bile sinirlenecek mecali kalmıyor çünkü ben o fırsatı vermiyorum. Büyüyeceksiniz ve acıyla öğreneceksiniz aslında hiçbir şey bilmiyormuşuz. Biraz törpüleyin kendinizi. Sinirlenmekten çok daha güçlüdür haklı sessizlik.

bende deneyeceğim bunu artık =) demek ki bayağı işe yarıyor..

Sessiz kalıp hiç konuşmadan küsmek köşeye çekilmek gerçekten işe yaramıyor hatta daha da uzuyor konu. Bi de karşınızdaki adam inatsa. Siz gitmezsiniz o gelmez. Bende aynı sorunları yaşadım. Sesimi yükseltir bağırıp çağırırdım ama artık susmayı ve unutmayı tercih ediyorum büyük bi mevzu olmadıkça. Baktım anlaşılmıyorum bağırıp çağırmayı bıraktım artık eskisi gibi sinirlenmiyorum derin nefes alıyorum tamam Canım sen haklısın diyor kenara çekiliyorum. 1 saat sonra eski halimize dönüyoruz. Konuşmasam eminim o da konuşmaz böylece sürüp gider.

Ben de senin gibiyim.. Eş kişisi kavga edince saat kaç olursa olsun vurur kafayı yatar uyur, ben çıldırırım.. O kendine göre hep haklıdır, benim davranışlarımdan dolayı bu hale gelmişizdir.. Gün boyu aralıksız uyur, salondan kalkar yerine yatar uyur bu sefer.. hiç konuşalım, sıkıntı neyse çözelim yok.. Seninle konuşulmuyor, hareketlerini düzelt ondan sonra yoluna girer der bana Hep ben hatalıyım yani.. Evlenmeden önce tartışmalı isek asla barışmadan duramaz, ne gerekiyorsa yapardı.. Şimdi aynı ev içindeyiz ya nasıl olsa gerek yok gönül almaya.. Ben de bulamadım çaresini ya, normalde de konuşmayız pek, iletişimimiz zayıf.. Ama birde tartıştı isek extra sinir oluyorum, ve ona iyice sarıyorum.. Bu defa hiç bir şekilde çıkılmıyor işin içinden.. Ben de bilmiyorum ne yapacağımı

Haksız iseniz neyin gönül alması onu anlayamadım? Herhangi bir olay karşısında haksız olduğunuz aşikar ve hep eşiniz gönlünüzü alıyor yine öyle mi?

Arkadaşınıza hak verdim ben ama her zaman susmam ben o anki ana bağla susarsam da içimden konuşurum kavga büyümesin diye yada içimden keyifli bir şarkı söylerim çok uyuz olduğum zamanlarda ben deniyorum valla çok işe yarıyor

peki bu şekilde işe yarıyor mu ama insan haksız olduğu zaman gönül alması gerekmez mi sizce?

Eşlerimiz arasında bir akrabalık olabilir, cevaplar bile aynı egeninhamsisi

benmde buna ihtiyacm var.. gerçekten cok yıprattım kendimi cocukda etkileniyor oysa eşimin huyuna gitsem her istediğimi yapar.. iyi ki bu konuyu açmışım inanın kendime geldim düşüncelerimin tamamen değişti

teşekkür ederim, tabiki hoşuma gitmeyecek. ama alışığım ben kendi ailemden. sakin de olsa içim şişer yine mutsuz olurum :) J Jey

Hmm.. eşiniz sizi çok seviyor olmalı o zaman. Haklı iken irtibat kurmamayı anlarım ok ama, sizin dediğiniz farklı. Eşim kendini haklı gördüğü, benim kendimi haklı gördüğüm tartışmalarda bile trip atar. Ama size şunu söyleyim, bahsettiğiniz gibi davranıyorsunuz ya öyle insanla yaşamak çok zordur. Eşiniz bir yere kadar şimdiki gibi davranır bence. Bence değişmeye çalışın birazda olsa. L

Istersen baristiginizda anlat ona bu durumu. Hep ben adim atiyomusum gibi hissediyorum tuhafima gidiyo asla gocunmuyorum iyi olmamiz icin cabalamaktan ama hep susuyosun hep ben adim atiyorum sanki adım atmasam hep küs kalıcaz ve sen bu durumdan rahatsiz degilmissin gibi susuyosun zoruma gidiyo vs seklinde konusabilirsin. Eger seni anlayabilcek yapida biriyse

arkadaşım da aynen böyle dedi canm tabi ki susma.. ama bagırma cagırma kırıp dökme sakin ol lafını söyle sus çekil git konuşma bak nasıl gelecek sana konuşmak için.. ilk başlarda zorlanırsın ama emin ol bu yöntemi tutturdugun zaman değişecek herşey dedi.. bırak neden hep sen dönüyorsun sen konuşuyorsn kendini yıpratıyorsun naza çekilen o oluyor dedi.. çok haklı ben hep böyle yaptım.. ama gerçekten cok sıkıldım bu durumdan cok değersiz hissediyorum kendimi. hep kovalayan ben oluyorum

Bozulduydugunuz meseleyi anlatış biçiminiz bence karşıdaki insanın karakterine göre olmalı kavgadan hoşlanmayan kavga ettikçe eşinden soğuyan bir erkeğe bağırarak veya sürekli konuşarak anlatmaya çalışmak bişey ifade etmez boyle yaparak kendinizi sinir etmekten oteye geçemezsiniz benim eşim kavgadan hoşlanmıyor bozuldugum konularda sessiz kalmam onun beni anlamasinicin daha etkili oluyor onunnicinde bağırmama ya kızmamaya çalışıyorum bunda anlaşılmayacak bişey yok bence

Kendinizi haklı gördüğünüz konularda sesi yükselttiğinizden haksız duruma düşmeniz kaçınılmaz... Çok fazla sözler sarfetmenizde gerekmez... Ben yeri gelince susulmasından yanayım... Bir kadın susuyorsa gerçekten kırılmıştır, kendi kabuğuna çekilmiştir bana göre... Ve karşıdakine vereceği büyük bir cezadır bu...

Bir iki kelime ediyorum ama şu yerde soyle kırıldım diye değil bu yapılan kırıcı değil miydi ya da üzüleceğimi düşünmedin mi gibi gibi. Ben tamemen ona atıyorum topu o da sağolsun taca atmadı hiç saft

Bizde de durum sizin ki gibi. O aslında özür dilemek değil, kuslugu bitirmek. Eşim gelir, bir çizgi belirler odada, buraya gel diye bekler, sarılırız falan, sonra kim hatalıysa özür diler, hatalı olmayansa, kırdıysam özür dilerim der, olay biter. Tavuk_suyu_

ayyy aynen öyle bende sinirden ağlardım gülerdi karşımda ama inannılmaz sakin bir şekilde çocuk gibi niye ağlıyorsun ne var bunda bu kadar büyütecek derdi, öldürüp bir tarafa atasım gelirdi, o sakinliği yüzünden,