canım geçmiş olsun öncelikle samimi söylüyorum teyzen adına üzüldüm. bu durumla karşı karşıa kalsam ben ne yaparım diye düşünüyorum. bence bir kere eniştenin ailesinden teyzeni uzak tutun. teyzen bir travma geçiriyor bence. kolay olmayacak atlatması. bence onu çocuğuyla başbaşa bırakın ne kadar da hasta olsa anne psikolojisi dayanamaz aralarında duygusal bir bağ oluşsun emziriyor mu bilmiyorum ama eniştenle konuşmaya çalışın yada enişteniş dr. götürün oda pek sağlıklı değil anlatığına göre... S

oda sağlıklı değil kullandı antidepresan ama laftan anlamıyor kaç kere konuştuk eniştem annesiyle babasını iki sene içinde kaybetti yani çocugu göremediler ne yapacagımızı bilemedik laftan anlamıyor biz teyzemi korusakta o yine yapacagını yapıyor yani S

şuan ne durumda teyzeniz atlatabildi mi

bu arada çok tesekkür ederim yorum yaptığınız için!! Y

Merhaba arkadaşlar ben değilde teyzem için yazıyorum bunu. Teyzem 17 senelik evli. Gayet soğukkanlı ve güçlü bir kadındı herkesi düştüğünde ayağa kaldırabilcek bir insandı. İnsandı diyorum çünkü bundan iki sene önce hayatımız mahvoldu. Teyzemin 15 yıl hiç çocugu olmadı. Eniştemin ailesi teyzeme kısır diye baskı yaptı hep. Sonradan öğrendık ki eniştemde sorun varmış. Eniştemin ailesi bunu kabul etmediler ve teyzeme baskı uyguladılar eniştemede boşnması konusunda baskı uyguladılar hakaretler falan çok zor zamanlar geçirdiler. Birkaç kez aşılama ve tüp bebek tedavisi gördüler ama hepsi başarısız sonuçlandı. Her başarısızlıkta eniştem düştü hep teyzemkaldırdı ayağa o günleri hiç unutamam. Bu süre zarfı içerisinde tabi biz aile olarak çok destekledik. Sonra teyzem tam umutsuzluktayken doktoru ısrar etmiş tekrar deneyelim diye. Tekrar denediler ve zorda olsa basardılar. Biz herşeyin yolunda gideceğini sanıyorduk. Çünkü hamilelik süreci çok güzel geçti. Doğum oldu ve bir kız çocukları dünyaya geldi. Sonrasında herşey değişti ama. Eniştem çok düştü çocugunun üzerine. Teyzeme hep bağırmaya başladı sigara içimişin git yaklaşma diye. Bizde yardım etmeye çalışıyorduk ama evde hayatı zindan etti resmen. Çok konusan biridir insanın basının etini yer bir de çok gereksiz konuşur eniştem. Teyzem depresyona girmiş çocukla ilgilenmiyor hayal dünyasında yasıyor sanki sonraEniştemin ailesine taktı basımıza ne kadar kötü olay gelse onlardan biliyordu. Biz tedavi ettirmek için çok uğrastık doktoru lohusalık sendromu demişti ondan öyle yazıyorum. ilaç tedavilerine cevap vermedi. Sonra zar zor hastaneye yatırdık. bir ara topladı ama yine aynı şimdi. Sürekli yatıyor. Çocukla ananem ilgileniyor onun eline bıraksak aç kalır çocuk düyayla ilişkisini kesmiş gibi biz hala toparlamaya çalışıyoruz olmuyor. Eniştemde siz uğrasın diyor işten eve gelince bağırıp gidiyor teyzeme. Ayrıca sunuda belirteyim teyzem evine gitmiyor ananemde kalıyor. Eniştemde bakamaz diye sesini çıkartmıyor. Yasanalar daha çok ama özetle bu kadar sizi de sıkmak istemem açıkçası. Yani okadar zor zamanlar geçirdik ki artık Sağlıklı düşünemiyoruz hç birimiz bende buraya yazma kararı aldım belki birinizin yardımı dokunur diye. Belki böyle bir olay yasayan vardır aranızda karsılasan falan ne yapabiliriz nasıl atlatılır bu depresyon Teyzem çok inatçı doktorada gitmek istemiyor Ne yapacagımızı sasırdık ne olur yardım edin akıl verin tek isteğim bu. Bu yazdıklarımı okuduysanız zamanınızı ayrırıp çok tesekkür ederim hakkınızı helal edin!!!