Yani sen şimdi durup dururken kendi psikolojini bozmuşsun. Çok garip geldi bana anlattikların

Daha net anlatılamazdı heralde seni ben bile mutlu edemiyorum heralde artık diyor zaten bana H

Seni sen yapan her şeyden vazgeçmişsin, kimliğini kaybetmişsin. bunu da erkek arkadaşın uğruna yapmışsın. olmaz ama böyle sürdüremezsin bütün hayatı ki erkek arkadaşın bile seni ilk sevdiği haliyle görmek istiyor kızmasına bakacak olursak Sana tavsiyem kesinlikle tedavi ol, kişilik olarak gelişim göstermen gerek. erkek arkadaşına çok güvenip kendi kararlarını askıya alma. ayrıca senin bu zayıf yönünü manipüle ediyor, senin iyiliğini falan istediği de yok, aradığı bir kukla. ayrılmak senin Leh'ine olacaktır

Evet sevgilin seni çok etkilemiş. Nasil davranmak istiyorsan insanlara öyle davran. Birileri sana yön vermesin.

Onun seni mutlu etmesine gerek yok. mutluluk insanın kendi içinden gelir, sonra bu enerji dışarıya yansır ve çevresine etki eder. ama sen kendinle bağını kopardığın için erkek arkadaşının beklenti ve isteklerinle şekil aldığın için mutsuzsun. seni seven zaten seni olduğu gibi kabul eder ve değiştirmez, sana müdahale etmez. bu adam arkadaşlarından başla ailenle ilişkilerine kadar karışmış. sen hayatınla, ilişkilerinle ilgili kontrolü ona bırakmışsın ama bizler tek boyutlu değiliz ki hayatımızın merkezine sadece bir kişiyi alalım. biz ne kadar çok kişiyi hayatımıza dahil edersek o denli derin, farklı ve dolu oluyoruz. kendimizi geliştirip besleyebiliyoruz.

Acilen psikiyatriye gidin ilaçlar ilk etapta sersemletir ama bünye alısınca düzelirsin depresyondasın çalısmaya devam et bosluga atma kendiini bende psk gittim 1 yıl tedavi göreceğim pepperony

Neden bilmiyorum ama kafayı yemek üzereyim eskiden çok sosyal bi insandım yani hayatımdaki acılara ve insanlara gülerdim ufak şeyleri kafaya takmazdım dalga geçerdim falan. Ama içimde bi hırs ve nefret vardı hep sanki o beni güçlü tutuyordu derken karşıma beni çok seven biri çıktı ne yapsam destek olan vs ve beni yumuşattı diyebilirim. Sıkıntılarımı anlattığım zaman ona konuşmak istemediğin insanlarla konuşmak zorunda değilsin işte insanlara sert cevap verebilirsin vs dedi. Onun haricide erkeklerle konuşma kendi arkadaşlarında olsa diye beni kendine bağladı ve sürekli aklıma yüzüme gülen insanların arkamdan kötü konuştuğunu vs anlattı o bunları anlattıkça gitgide insanlardan soğudum bi ara kendi ailemden bile soğumuştum o derece bana acı dolu bi hayat yaşattıkları için. Bu sürede hep onun ailesiyle görüştüm nedense aklımda onunla evlenmek vardı. Çalıştığım işyerinde de zaten son demlerimdi sevmezdim ortamı boğuluyordum çıkıcaktım o hayatıma girdi ortak bi kredi cektik ve borc ödüyoruz diyede biraz dayandım. Bu sürede kendi arkadaşlarımdan da uzak kaldım uzun süre. Ve psikolojim iyice battı. Herkesin en ufak lafıda batmaya başladı tahammül edememeye başladım işyerinde gelen müşterilere dahi. Kendim bukadar kötü olmaya başlayınca ailesinin yanındada belli etmeye başldım bunu ve bi soğukluk oldu eskisi gibi güzel muhabbet edememeye başldık. Yanındada artık kendimi okadar güçsüz göstermeye başladım ki sürekli ağlıyorum nerdeyse neden böylesin diyo ilk zamanlar böyle değildin diyo artık bu durumuna sinir olmaya başladım diyo haklı olarak. Suratına baknca nekadar üzüldüğünü görünce kahroluyorum. Onu geçtim eve gelincede sinir krizine giriyorum ve ağlamaya başladım. Dün arkadaşımla kaç ay sonra görüştük ve sen şimdi bu psikolojiye girmişsin ilerde nasıl yapıcaksın diyo. Ayrılmak istesem izin vermem dedi. Halbuki bu halim onada zarar veriyo farkındayım. Aslında onu seviyorum gerçekten mutlu olabiliriz. Ve herşey benim kafamın içinde oluyo. İşten ayrılmak istedim dükkanda iki kişi var satış elemanı birinin babası kanser hastaneye gidiyo sürekli beni yanlız bırakma diyo onunda psikolojisi çok kötü oda beni etkiliyor. Çünkü satışımda düştü parasındada değilim artık. Benim yaşama hevesim gitttikten sonra hayata dair umudum kalmadı şuan. İntaarı düşünmeye başladım. Okadar mutsuzum ki hergün ağlıyorum. Hiçbişeye dayancak tahammül etcek gücüm kalmadı hatta kendime ve mutsuzluğuma bile. İmanımda baya azaldı. İlişkimdeki çocukta deist zaten etkilermi bilmiyorum dinle ilgili konularla gelme bana dedi. Uzun süre hiçbi insanla konuşmak görüşmek bile istemiyorum. Bu durumda bana ne önerirsiniz işten çıkmak iyi gelirmi sizce psikolojik destekmi almam lazım kafayı yicem lütfenn yardımcı olun bana ailem bile hergün ağlamamdan bıktı herkesi mutsuz ediyorum allah razı olsun şimdiden H

Sakın işten çıkma... O zaman çökersin... İlk işin psikoloğa gitmek olsun... Seninle benzer durumdayım çalışmıyorum... öyle bi duruma geldim ki ne çalışabiliyorum ne sosyal olabiliyorum içime o kadar kapandım ki.. Anneme dert anlatırdım artık ona bile anlatasım gelmiyor... O hale geldim... Sen sakın daha fazla durumunun ilerlemesine izin verme.. She- D🌼 Anneler

İşten çıkarsan daha hızlı düşüşe geçersin... Bunları yaşarken iş yapmak zor haklısın.. konuştuğum an daha cümle bitmeden unutuyorum ben düşün :) O kadar stresliyim ki... benimde elim ayağım titriyor kafamı toplayamıyorum.. Bu kaygıdan oluyor... Senin kide sebep farklı ama durumumuz aynı...

İnsanın kendine yaptığını düşmanı yapamazmış. işten ayrılacağına sevgilinden ayrıl, sorunlarının kaynağı o.

Sakın üzülmeyin, her gecenin bir sabahı vardır. . push ; KudrAlobar Ayak

Destek almanız lazım kendi kendine geçmez birde sizi yalnızlaştıran negatif ilişkinizden kurtulun

Hayata devam edemiyorsun.. yaşam kalitende ciddi düşüş var. lutfen iyi bir psikiyatrist ile görüşün.. ölmeyi bile düşündüğün için psikiyatri uzmanı ile gorusmeni tavsiye ettim çünkü artık durumun çok ciddi.. sürekli aglamak ve mutsuz olmak normal değil. yalniz sevgilinizde sağlıklı bir ruha sahip değil. ayrilmani tavsiye ederim. yuce Rabbim yardımcın olsun

Sanırım biraz kafa dinlemem gerekiyor. Sorun burda herşeyden bi yorulmuşluk var gereksiz insanlar, gereksiz hareketleri, muhabbetleri. İştede tahammül edemiyorum çıkmak isteme sebebim o KudrAlobar Ayak