Yorumunuz için çok ama çok teşekkür ederim Beni anladığınız tavsiyeleriniz icin de Gercekten sımarıklık yada baska bisy degil bu. Niye ikinciyi yaotın diyen de olmus ama ben yine depresyona düsecegimi hic düsünmemistim. Düssemde fazla dokunmaz sonucta bi Kere atlattım diye düsündüm. Kötü anılarım yine depresyona düsünce geldi yoksa hepsini umutmuştum. Kim böyle olmak ister? Hic kimse. Size cok tesekkür ederim anlayısınız icin..

Daha neler artık? 2 gün iş için gitti diye başından sular dökülmesi nedir Allah aşkına? Bi an önce terapi alın.

Pinkflambe nin de dediği gibi lohusa depresyonu teşhisini koyan doktorunuz bir ilaç ya da terapi tedavisi önermedi mi?

Ben size siz yazıyorum. Aynı şekilde de karşılık almak isterim. Belden aşağı vurmaya çalışıyorsunuz ama en hafif tabiriyle saygısızlık bu yaptığınız. Haddiniz değil benim mutluluğumu mutsuzluğumu sorgulamak. Ne kadar tanıyorsunuz da beni böyle bir yorumda bulunuyorsunuz? Siz istediğiniz kişiye istediğiniz yorumu yazabilirsiniz ben de aynı şekilde. Yazdığım yorumda herhangi bir sakınca görmüyorum. Gayet güzel yazmışım, kimseye ponçik ponçik yorum yazmaya mecbur değilim. Hoş bunun hesabını size de vermeyeceğim. Tekrar yazayım bir seferde anlamadınız belli ki benim niyetim neyse ne. Sizi hiç ilgilendirmez. Kendi yorumunuzla ilgilenin

Evli misiniz hala ayni adamla?

Bende isten ayrıl demedim zaten onu isi konusunda en byük destekcisi benim. Yasadınız mı? Sanmıyorum yasasanız asla böyle düsünmezsiniz. İnsan her zmn güclü olmak zorunda degil robot degiliz sonucta bizde etten kemikten yaratılmısız. R ruhsuz87

Yaşına doğru rahatlanıyor biraz daha tek ilacımız zaman malesef biraz daha sabır ben her zaman yasardim bu durumu halada yasiyorm keske 2 gunle bitseydi 1 hafta gece 1 hafta 3.11 1 hafta gunduz gidiyodu ama gecti bebek buyuyunce sizinde bitecek bu surec elbet birgun bebis buyuyunce kolayliklar diliyorm

Okuyorum sanırım siz okumuyorsunuz. Yasamaktan kastım lohusa depresyonluguydu esin evde olup olmaması degil. Khomyuk

Eşinizin şehir dışına gitmesen odaklanmışsınız ancak siz daha çok ev işleri ve sorumluluklarınızdan yorulmuşsunuz. Odağınız yanlış. Eşimi oğlumla bırakıp dört günlüğüne şehir dışına geldim. Üçüncü günümdeyim eşim gık demedi. Oluyor olabiliyor yani böyle şeyler. Bence eşinizin home office çalışması da gözünüze batıyor sanki elinizin altında hani aslında yardıma ihtiyaç duyduğunuzda yardım etmesi gerekiyor gibi hissediyorsunuzdur. Ancak edemiyordur elbet. Ailenizin yanına gitme şansınız var ise 1 haftalığına gidin ve annenizden yardım isteyin.

Eee napsın? Geç kalmışsa kalmış. Ne bu düşman gibi iğneleyici konuşmalar ya hu? Yani ya bu kadın yalancı, depresyonda falan değil ve siz bunu anlayıp üstüne gidiyorsunuz. Ya da niyetiniz olumlu yorum yapmak yerine demoralize etmek insanı? Hangisi tam olarak?

Canım hamilelik hormonları vücuttan atılana kadar kötü olman normal. Azıcık dişini sık ben oğlum dört aylıkken epey düzelmiştim. Regl düzeni de oturunca daha iyi hissedersin öncelikle yalnız değilsin. Aynı endişeler bende de oldu seni o kadar iyi anlıyorum ki. Ben de iyi hissetmek için çocuğu uyuttuktan sonra kitap yazmaya başladım yada sevdiğim birşeyler pişirmeye kafamı verdim. Başka türlü olacak gibi değildi ağlıyordum tutamıyordum kendimi. Hayatta yapayalnız hissediyordum artı benim eşim beni dövüyordu. Ne zaman istersen bana yazabilirsin yalnız değilsin. Varsa bir kuzen olur kardeşin yada yakın arkadaşın kalmaya davet edebilirsin. Hiç kimse yok yaz bana muhabbet ederim ne yapalım kötü günler hep kötü geçecek değil ya maşallah iki çocuk annesisin. Derdini güzel bir dille anlatmışsın yazında. Doğum travmalı geçti ise bir de lohusa depresyonu x2 olur. Bende koca da koca değildi Allah kahretsin x3 oldu o yüzden. Seni anlıyorum.

Okumuyor musunuz? Oğlum dokuz aylık olduğundan beri eşim hee hafta en az iki gece nöbetçi diyorum. Pazar sabahtan gider Salı akşam 8de döner

Kadın lohusa depresyonu yaşıyorum diyor. Bu geçici bir durumdur ancak içindeyken bu bunalım hiç bitmeyecek gibi hissettirir. Tıpkı içinde bulunduğumuz depresyon dönemlerinin asla geçmeyecek olduğunu sanmamız gibi. Yani şimdi senin kocan hassas olduğun, psikolojik olarak sıkıntılı zamanında benzer reaksiyonları gösterse sen oturup bunu mantık çerçevesinde şu an güzellemesini yaptığın gibi konuşabilir misin? Benzer durum senin başına gelse sana da hak verirdik emin ol.

Eşiniz size işten arta kalan zamanlarda yardım ediyor mu babalık görevlerini yerine getiriyor mu? Size sen aslansın her şeyle baş edersin deyip kenara çekilmekle olmuyor bu işler.

En iyi yorum bu

Kadın diyor depresyondayım, iyi değilim. Siz diyorsunuz abartma. Ne yaşıyor bu yorumları yapanlar. Konu sahibi bir an önce toparlanmak için ne gerekiyorsa onu yapmalısın. Cevval olmak zorunda değilsin. Her şeyi kendin yapmak zorunda değilsin. Sen iki çocukla nasıl baş edebilirim kaygısı yaşıyorsan bunu kocanın da yaşaması gerekir. İş için nereye gidiyorsa gitsin ama sana ya yardımcı birini ya da aileden birini falan getirsin. Yalnız başına hiçbir şeyin altından kalkmak zorunda değilsin. Yapabiliyor olmamız hiçbir şeyi yapmak zorunda olduğumuz anlamına gelmez. İster depresyon de içinde bulunduğun duruma ister başka bir şey. Tamamen geçici bir dönem olduğunu unutmadığın sürece sorun yok. Toparlanacak, çiçekler açacaksın. Biraz gayret.

Evet bende de öyle cok gerginim kızmayacagım seylere bile kızar oldum o yüzden randevu aldım terapi icin cünkü iyileşmek istiyorum. Teşekkür ederim S

Siz evde her şeyi idrak edebilen bir çocuğunuz daha olduğunun farkındasınız değil mi? Onun önünde tüm gün ağlamak ne demek? Senelerce ağlamışsınız randevunuz haftaya mı? E çok erkenmiş bekleseydiniz diğer çocuğunuz da büyüseydi. Lohusa depresyonu teşhisini koyan kişi size ne öneride bulundu? Terapi veya ilaç tedavisine başlamadınız mı zaten orasını anlamadım.

Adam zaten dizinizin dibinde 2 gün iş için gidiyor kendinize de eşinize de hayatı zindan etmeyin 2 çocuğun masrafı için ugrasmasi6lazim hayatı görün.. Dr a gidin

Yaniniza gelebilecek kimse yokmu anne gibi kayinvalide gibi hem sizim havaniz degisir hemde yanliz kalmamis olursunuz S

Adam ekmeğinin peşinde gezmeye gitmiyor ki onun da üstüne gitmeyin bence Anneniz gelemez mi 2 günlüğüne

çok zor bir psikoloji doğum yapana kadar herkes ne kadar abartıyor diye düşünürdüm. ben de korkulu rüyalar, etrafımdaki yanlış davranışların gözümde bin kat büyümesi, annem dışında herkesten nefret etmem, sürekli bebeğime yanlış mı davrandım onu üzdüm mü travma oluşur mu acaba diye endişelerim... kendime zarar verirsem bebeğim yalnız kalır diye ağlıyordum. eşim de ailesi tarafından dolduruluyordu her dk kavga ediyorduk. çözümü eş ailesini silmekte buldum şimdi bir tık daha iyiyim. ikinci bebişte biraz daha tecrübeli ve nelerle karşılaşacağınızı biliyor olmalısınız bunun geçici bir süreç olduğu da malum. ama bence mutlaka destek alın. terapi edilmesi gereken bir durum bu.

Benim eşimde yıllardır 3 vardiya calisiyor 7 yıldır evliyiz maaşı güzel diye katlanıyoruz 2 evladim var biri 6 digeri 1.5 yasinda oldu ve bebegim dogdugunda ayni sizin gibi geceye gittiginde agliyordum buyuk olan benle yat der kucuk olan aglar zirlar ayni odaya koyamam ikisini.. uyandiriyorlardi birbirlerini vs vs.. yasadiklarinizi okadar iyi anliyorum ki en azindan 2 gun yok diyip rahatlatin kendinizi bu durumlarin tek ilacı zaman zaman zaman baska hicbirsey size kalici çözüm saglayamayacak uzulmeyin cocuklar buyudukce rayına oturacak hersey bende nasil grcecek bu gunler derken simdi hersey yolunu buldu sizinde bulacak uzmeyin esinizide

Yoo kendine güvenmeyen tek başına da idare ederim diyemeyen çocuk işine girmemeli. Dünyanın bin bir türlü hali var, ölüm var hastalık var. Bugün hastaneye bir hafta yatırılsam gözüm arkada kalmamalı babası bakar diyebilmeliyim. Aynı şekilde bir baba da çocuğunun annesinden aynı gücü ve metaneti hissetmeli. Alt tarafı iki gün bakamayacağımı düşünüyorsam çocuk yapmamalıyım. Hayat öyle gül bahçesi değiş, binbir türlü şey yaşanabilir

Merhaba arkadaslar, Daha önce de konu acmıstım ve lohusa depresyonuna yakalandım demistim. Hala deprrsyondan cıkamadım hatta biraz iyiye giderken eşimin iki gün yurt dışına çıkması gerektiğini öğrendim ve sanki başımdan aşağı kaynar sular döküldü bütün gün ağlıyorum iki çocukla nasıl yaparım diye... eşimle biz 7 senelik evliyiz ve hiç kavga etmedik yani tartışırdık ama seslerimiz bile yükselmedi birbirine. Ama ikinci çouktan sonra sonra tartısmalarımız arttı ben sesimi bazen istemeden de olsa yükseltiyorum çünkü benim korkularımı anlayamıyor. İki çocukla yanlız kaldığında ne olacak ki sen çok güçlüsün bir çok şeyi aynı anda halledebilen kafasını aynı anda bir çok yere verem bi insansın diyor.. ama depresyondan mıdır bilmiyorum hiç motive olamıyorum.. İkinci oğlum 2 aylık oldu ama hala bu depresyonu atlatamadım. Tartışmalarımızın çoğu benden kaynaklı sürekli sinirli gergin biri oldum. Yani o an anlayamıyorum ama sonrada tabiri caizse dank ediyor. Günlerdir ağlıyorum eşim de çok çaresiz işini çok seviyor maaşı çok güzel ama arada sehir disina cıkması getekiyor bir gece veya iki geceligine. Ben artık 4 senedir bıktım bu iş seyahatlerinden dün de söyledim kendisine istemiyorum gitmeni yanlız kalmaktan cok korkuyorum ruhum cok yorgun çok acı çekiyorum dedim o da çaresiz bende.. ozmn ben istifa edeyim evde durayım yaşayıp gidelim sende yanlız kalma dedi dün sinirden. bebeğimde kücük belki onun etkisi bilmiyorum ama o gidip gelene kadar aglayacagım hergün. Büyük oğlumda da iki yasına girene kadar ağlamıştım eşim gelene kadar. Şimdi o seneleri düşündükçe çok korkuyorum arkadaşlar. Nolur bunu kapris olarak görmeyin ben normalde de evde yanlız kalmayı çok seven bunun tadını çıkaran bi insanım eşim şehir dışındayken oğlumu yatırır bana iyi gelen şeylerin tadını çıkarırdım ama doğumdan sonra bana bişyler oldu ve yanlız kalmaktan çok korkar oldum.. Terapiye gitmeye karar verdim randevum haftaya. Cünkü bi an önce iyileşmem gerek hem evlatlarım hem eşim için. Eşin işteyken napıyosun dersiniz belki eşim homeoffice yapıyor evden çalışması büyük nimet evet ama odadan hiç çıkmadığı için kendimi yine yanlz hissediyordum ama bu sehir dısı meselesi farklı.. lütfen bana yardım edin eşi sehir dısına gitmiş olan var mı? Bu süreci nasıl atlatıyosunuz?

Vallahi üslupla alakalı en ufak sorunum yok sizden yana. Zira üslupsuzluk görmedim. Kötü bir söz yok, küfür yok. Sadece amacını merak ettim. Nedir yani? Kafası bulanık insana iki çift güzel laf söylersin insanlık namına. Sende konu açtığın zaman milletten diken gibi sözler duymak için açmıyorsundur eminim. Hele ki böyle bir dönemde olan kadına da başka bir kadının edeceği laflar bellidir yani. O yüzden amacını merak ettim. Mutsuzluğunu insanların mutsuzluklarıyla perçinleyenlerden misin acaba diye.

Dogumdan sonra 6 ay tedavi gordum cok yipranmistim. Sinir olmadigim bir uçan kuslar kalmisti. Hepsi gececek, merak etmeyin

size 100% katılıyorum bende aynı seyleri yasıyorum biri anne diye aglıyor benle yatmak istiyor digeri 2 aylık aglıyor ne yapacagımı sasırıyorum tek cocuk odamız var ikisi bi odada yatıramıyoruz uyndırıyolar birbirlerini ne bilmiyorum cok aradayım ablam sagolsun gelip kalırım dedi biraz rahatladım ama nereye kadar gidecek bu bilmiyorum...

Ben de lohusa depresyonu yaşıyorum yeni doğum yaptım. Sizin halinizden sanırım ben anlarım sadece. Eşim şuan izinde 40'ı dolunca işe dönecek mesela ben o gün gelmesin diye dua ediyorum. İlk çocuğum yalnız kalmaktan çok korkuyorum. Sanki yalnız kalırsam benliğimi kaybedeceğim gibi geliyor. Bir daha asla eski ben olamayacağım gibi.

Abartmasanız mı? Adam gezmeye gitmiyormuş, iş seyahatine gidiyormuş. Sürekli dizinizin dibinde mi oturacak adam? Acilen terapi alın önce kendiniz, sonra da çocuklarınız ve evliliğiniz için.

Sizi hiç ilgilendirmez. Niyetim neyse ne. Sizden icazet mi alıcam yorum yaparken? Üslup dersi vermeye çalışırken bu şekilde bir üslup kullanıyor olmanız garip doğrusu. Nedir bu hesap sorar tavrınız? Konu sahibi sizi kendine avukat mı tuttu? Kendi yorumunuzla ilgilenin lütfen

Ablamla durumu paylasınca sagolsun ben kalırım dedi annem 75 yasında oda gelirim diyor ama 75 yasında bi kadını da yormak istemiyorum Khomyuk

Benim de çocuğum var yaşadım. Eşim de her hafta en az iki gece nöbetçi. İşten ayrıl demek yerine güçlü olup çocuklarıma baktım. dogadostupanda

kusura bakmayın ama abartıyorsun gidip gelene kadar hergün ağlayacağım ne demek çocuk musun adam evini geçindirmeye çalışıyor.

Önceki çocuğunuzda da 2 yaşına gelene kadar çok zorluk çekmişsiniz aynı konuda. Keşke tekrar çocuk yapmasaydınız, sonuçta elinizde bir tecrübe var ve olumlu değil. Bazı kadınlar lohusalık depresyonuna, postpartum hüznüne ve psikozuna daha yatkın oluyorlar belli ki siz de öylesiniz. Çok zor.. Yaşamayan bunu anlamaz. Psikolog randevunuza mutlaka gidin, ve seanslarınızı aksatmayın lütfen. Eşiniz yokken yanınızda kalması için anneniz, kardeşiniz, kuzen vs aileden kimse yok mu?

Yani kaçımızın eşi 8-5 çalışıp mesaimiz, iş seyahatsiz çalışıyor? Benim eşimin de haftada en az iki gece nöbeti oluyor. Bebeğim dokuz aylıkken başladı nöbetleri idare ettik, ediyoruz. Geçen sene pazar sabahı giderdi Salı akşam sekize kadar gelmezdi. Bir şekilde idare ettim. Etmek zorundayım. Beta hastalığı olduğunda da yalnızdım 41 derece ateşle tek başıma hastaneye taşındım durdum. Güçlü olmak zorundayız. Hayat şartları ortada. Çalışmak zorundayız.

Ne güzel eşiniz yurt dışıyla bağlantılı çalışıyor. Geliri de bununla orantılı iyidir. Şimdi iyi düşünün işi gücü bırakıp evde işsiz işsiz otursun mu? Sadece bırak demekle olmaz. Şu Ülke şartlarında sizin ve çocuklarınızın geleceğini düşünüyor. Eşinizde memnun değildir evsiz barksız gezmeyi..

Lohusa depresyonunu da yaşadık hanımefendi bize de beş yaşında gelmiyor bu çocuklar. Siz eşinizin iki gün gittiğinde ne yapacağınızdan endişe ediyorsunuz. Eşinize işten ayrıl dediğinizi de bir önceki konuda da yazmışsınız.

Lohusa depresyonunda olan birisine abartıyorsun demek, kendi deneyimlerinizle karşılaştırmak, küçümsemek doğru bir yaklaşım değil. Verebileceğim tek tavsiye, bebekle tek başına kalma. Bakıcı olur, bir tanıdık olur, bir komşu olur mutlaka yanında birisi olsun.