canım ben de resim mezunuyum, eşim gece calıştı bi süre... gece sabaha kadar resim çizerdim, kitap okurdum, takı tasarlardım, dikiş falan dikerdim yani senin bi hobin olmasa bile bölümden dolayı elin yatkındır. o zamanlar daha yeni evlendik eşya taksiti falan çok masraf yapma şansım yoktu. küpe yapardım, çekerdim fotografını, sonra bozar aynı boncuklarla başka şey yapar kendimi oyalardım, bi konfeksiyonda çalışan kadın var burda, ondan rica ederdim kumaş getirirdi artan parçalardan bu yalnızlığını çözmez ama en azından 4 ay orda napıcam diye düşünmeni engeller, çünkü düşündükçe bunalırsın. yani güzel vakit geçirmek için illa paramız ve arkadaşımız olması gerekmiyor bunlar en klişeleri yani... bulursun daha ne eğlenceli şeyler

iş düşündüm ama işte yokki doğru dürüst. annemde zor buldu pansiyonda çalışıyo, ona yardıma gittiğim oluyo arada... belkide ben çok takıntılıyım bilemiyorum. bazı insanlar içerde mutlu olur bazılarıda dışarda Laale Aşikardır Zat-ı

benim ailemin yaşadığı yer de öyle bir yer; ama deniz var tabii ve ben can atıyorum yazın oraya gitmek için. sen de bence bir yere gitmek yerine kitap oku, takı yap ne bileyim sizin eliniz çok ytkın olur diğer arkadaşların da dediği gibi böyle işlere. ilerde bu boş zamanlarını özleyeceğini düşün ve rahatla :))) nerede bir de yaşadığınız yer, belki birileri çıkar buradan kafanıza göre aktivite arkadaşı :))

Haklısınız yapıcam bunları... MaviNAZLI çünkü aşk senin

Hobinize göre değişir bu cevap,, Ben yüzmeyi cok seviyorum,, hergün yüzmeye giderdim,, Onun dısında kitap okumak hem cok faydalı hemde cok güzel bir ugras, kafan tamamen dagılıyor, yanlızkta hissetmiyorsun,, Bir arkadas demiş iş bulun diye, ona katılıyorum,, Öyleden aksama kadar, yada tüm gün olabilir,, öğrenci şehri diye heryer kapalı olacak değil ya sonucta azınlıkta olsa da insan yasıyor, bir market olur, herhangi büro olur,, Ve net, merak ettiğin herseyi arastır, paylasım sitelerinde zaman öyle kolay gecerki,, Misal bir konu 150 sayfalıktır seni tüm gün oyalar ilgini cekerse İyi tatiller şimdiden

Anlıyorum yani anlamaya çalışıyorum... Ancak sonsuza kadar yanınızda birileri olamaz ki bu yaşadıklarınız en büyük örnek bence. Bir yerlerden başlamak zorundasınız. Pilates ya da diğer spor aktivitelerin videoalarını izleyip evde spor yapabilirsiniz. Anne evde yok, akşam yemeklerini sabahtan pişirirsiniz mesela, öğleden sonra da spor, kitap, film gibi uğraşlarla doldurursunuz. Ne bileyim dua edersiniz, namaz kılarsınız, zaten Ağustosta Ramazan, bilmem oruç tutar mısınız, evde daha kolay olur diye düşündüm. Bir anda evliyken çalışmıyordum, hep evdeydim neler yapıyordum onları düşünüp fikir vermek istedim. Haftada bir cilt bakımı, saç bakımı, vücut bakımı yapın. Tüm öğleden sonranızı kaplar bu mesela..

Aynen böyle işte, kitap, müzik filan bi yere kadar ama insanın yalnızlığını gidermiyo. -ki ben hep aktif olan bi insandım gezmeyi eğlenmeyi seven bi insanım böyle olunca kitaptır filmdir bi yere kadar işte. inanırmısınız sevgilimle telefonda konuştuğum zamanlar dışında konuşacak kimse yok. insan resmen konuşmayı unutucak gibi oluyo. aradığında kelimeleri zor seçerek konuşuyorum bazen. düşünsenize bütün gün tek kelime etmeden sadece kitap okuyosunuz film izliyosunuz. beni en iyi sen anlamışsın sende yalnız olduğun için sanırım, beni yaşıt bi arkadaşa ihtiyacım var. çünkü evde iş yaparak başka bişey yaparak özgüvenimi yitiriyorum nerdeyse. geçen yaz sevgilimle kuzenleriyle vakit geçirdik mesela, yada lisedeyken arkadaşlarla gezmeye giderdik istanbul'da. işte ben böyle kalabalığın insanıyım. yani bi deniz kenarında yürümek bi tarihi yer görmek olsun tam bana göre. evde oturup sadece kitaplara filmlere dalmak değil. bi çok insan belki böyle şeylerle mutlu olur ama dediğim gibi bi yere kadar her gün her gün olmaz ki? boş zamanları özleyeceğimi sanmıyorum. çünkü çalıştığım dönemlerde veya en azından şu 2 yıldır deli gibi ödev yaparken geceleri uyumazken bile boş zamanım olsa demiyorum. ama insan gene de yanına bi dost ister dimi? herkesin önerisi çok güzel bende bunları yaparak vakit geçircem, teşekkür ediyorum...

niye sıkılıyosunki okadar boş vakit bende olsa keşke sabah uyu kalk kahvaltı yap temizlik yap yemek yap kitap oku aç film izle bir sürü süper filmler var bi dvd yeter akşamda annenle gezersin çay bahçelerine falan gidersiniz sıcakta sorun değil vantilatörler var okadar zamanım olsa merak ettiğim tüm kitapları bulur okurdum Laale Aşikardır Zat-ı

Bence hatanız nerede biliyor musunuz? Yalnızım diyip durarak sürekli yanınızda birilerini istemek. Tek başınıza da kendinizi oyalamayı bilmiyorsunuz. Hele ki bursunuzu alıp memlekete, akrabalara, arkadaşlara kalmaya gitmek çok garip bence. Tatil amaçlı, planlı bir gezi olur anlarım ama can sıkıntısından başkalarını da rahatsız etmenin anlamı yok. Evde takılmak da güzel. Hangi şehirdesiniz bilmiyorum ama yüzmeye gidebilirsiniz havuza. Spor salonlarına yazılabilirsiniz. Kitap, film zaten muhteşem oyalayıcı aktiviteler. İleride çalışmaya başlayınca bugünlerinizi çok ararsınız, şimdi doya doya tadını çıkarın. F farahnihal pamuk kızımm tek ayak

K. bakma ama annen kaç yaşında çalışırken durumunuz da böyle zorda iken, TAtil değil iş düşünürdüm Bilmiyorum belkide ben çok anaçım :80:

Bilenler bilir ama bilmeyenler için anlatayım. 2 yıl öncesine kadar hayatım berbattı diyebilirim, büyük bi ailede yaşıyoduk İstanbul'da ama zorlu günlerdi. üzücü bi olay sonunda memlekete gittik. O günden sonra hayatımız değişti. Ben liseyi bitirmiştim Grafik- Fotoğraf mezunuydum. Memlekette bi resim kurs buldum başladım hemen. Çok çok çalıştım. Sabah 9 akşam 11 lere kadar çalıştık kursta. mutfağımız vardı yemeğimizi yapardık yerdik sonra çizime devam ederdik, eve nasıl gittiğimi bilmezdim. yetenek sınavları geldi sınava gireceğim üni. leri kurs hocam seçti. Benim hayallerim bambaşkaydı, inanıyodum o kadar çalışmadan sonra başarırdım ama gel gelelim "şurda şurda sınava girceksin" dedi girdim kazandım geldim bu şehre. Şu an resim öğretmenliği okuyorum. Bu arada istanbul'daki evimizden kovulduk, büyük bi ailede yaşıyoduk dedim ya babannemler dedemler eve almadılar bizi, eşya filanda vermediler. mecbur annem babam ben geldik buraya 2. el eşyalar borç harç derken bi şekilde geldik bu güne. buraya geldik, sevgilim askere gitti, psikolojimde iyi değilken daha da çöktü. 1. sınıfı nasıl bitirdim bilmiyorum. hatta 1 ay öncesine kadar hala kötüydüm, bilinçaltım çok doluydu geceleri bile uyuyamıyordum... Burası öğrenci şehri yerlisi öyle pek yok. hele yazın sokaklar her yer bomboş. hayalet şehir resmen. Geçen yaz gelirken herkes evine gitme planı yaparken ben napcam napcam diye kara kara düşünüyodum. az değil 4 ay tatil. annem çalışıyo babam emekli evde oturuyo. kardeşim yok, konuşcak insan yok, bütün arkadaşlar gitti kaldım tek başıma. sıkılıyorum dışarı çıksam doğru dürüst insan yok caddelerde bile, yanımda kimse yok... terazi burcu olarak yalnızlıktanda nefret ediyorum en son dedim ki bursumu alayım memlekete akrabaların yanına gideyim biraz. gittim de ne oldu bin pişman oldum, çok rezillik çektim akrabalarımın evinde bile rahat kalamadım, pek ilgilenilmedi. istanbulda da liseden arkadaşlarım filan var ama insanların evinde ne kadar kalabilirsiniz ki akbaralarınızın yanında bile rahat olamazken. sevgilimde askerede tabi, 2 kez görmeye gittim onu o 2 kez izin kullandı görüştük öyle geçti. onun dışında sonuç olarak sıkıcı bi yazdı diyebilirim. Birde İstanbul'dan buraya gelmek çok zor geldi bana. Çünkü orda çok aktiftim, okul olsun, staj günlerim olsun, haftasonları sevgilimle gezerdik, kursa giderdim. O günlerden birden böyle boşluğa düşünce zor geldi tabi... şimdi 2. sınıfı bitiriyorum, herkes tatil planı yapıyo biletlerini alıyolar evlerine gidecekler ben sanırım gene bunalıma giriyorum. gene tek kalcam 4 ay boyunca, gene annem çalışıyo babam evde bi tek. kurs filan deseniz ufacık bi şehir aktivite yokki nereye gitcem. yazın zaten öğrenci kalmıyo ki o yüzden hiç bişi olmuyo. ajanslarda çalışsam ufacık yerler maaşımı alamam şüphesi var, staj günlerimden biliyorum acemi olunca önemsenmiyorsunuz pek. memlekete gitmeyi düşünmüyorum. belki arada istanbula giderim diyorum ama arkadaşımda kalsam bile 3 gün 4 gün. o kadarcık zaman için o kadar masraf yapmaya değermi bilmiyorum. Sevgilimde istanbulda o da çalışıyo haftanın 6 günü... alese çalışmayı düşünüyorum onun dışında 4 ay boyunca napsam gözümde büyüdü valla iyice, sıcakta evde oturmakta olmuyor, herşeyi geçtim konuşcak insan bile yok, bir tanecik arkadaşım olsaydı sorun etmezdim sanırım. şimdiden sabahları bi sıkıntı ile kalkmaya başladım... ne kadar ifade edebildim bilmiyorum, anlatabilmişimdir umarım... U umran80