İnsan yedisinde neyse yetmişnde de o dur derler. Ama en azından siz sonradan acısını çıkartıyormuşsunuz, bu da bir şey. Ben de sizin gibiyim daha doğrusu önceden çok öyleydim şimdi biraz daha sertleştim. İnsanlarla mantık dahilnde tartışmaktan kaçınmayın, o an gerekiyorsa o an tartışın, böyle böyle açılıyor insan, lafınızı esirgemeyin yerine göre, ilk başlarda yüzünüz kıxarır, heyecan basar ama zamanla insanlar üzerinize gelmemeyi öğrniyor.

Birgün birinden ciddi bir kazık yerseniz, o zaman tamamen düzelicektir kendiliğinden. Bşka türlü bu huyunu değiştirebileni görmedim.

İşte diyorum ya o an yapacaksınız uyarınızı ya da tartışmanızı, sonradan iki taraf içinde bi anlamı olmuyor ki, karşınızdaki sizi aşırı sinirllikle, intikamcılıkla suçlayacak, siz de kendinizi o an'a kadar susup niye şimdi patladım diye..

Çok sağolun bu dediğinizi hemen şimdi beni gıcık eden birinde uygulayacağım.

Ben bana söylenen lafların art niyetli olmadığını düşünüyorum başta, ama bu durum tekrar edince karşımdaki insanda art niyet arıyorum, detektif gibi art niyetli kişi araştırması yapıyorum kafamda sürekli niye öyle dedi niye öyle yaptı vs. Gerçekten çok kötü.

Aynı ben. Zaman zaman hakkımı savunamıyorum gibi geliyor İş yerinde hele bu sıkıntım daha çok büyüyor. Kolay kolay kızamıyorum kızsamda söyleyemiyorum Eğilip büyülmekten

İyi geceler bayanlar, başlıkta belirttiğim gibi çok yumuşak yüzlüyüm, kendimi övmek için söylemiyorum çünkü bu durumdan memnun değilim bir artı olarak görmüyorum bu huyumu hayatımda. İnsanları kırmamak için sözlerini yutuyorum yutuyorum en sonunda bir patlıyorum ki sormayın. İçimde biriktirdiklerim şeyler küçük küçük aslında biriktire biriktire dağ gibi yapıyorum ve en sonunda volkan gibi püskürüyorum. Kavgacı ya da aksi bir insan olmamak için zor tutuyorum kendimi en sonunda da dayanamıyorum. Mesela beni kıskanan biri var bu her halinden anlaşılıyor laf sokup duruyor, bir iki takmıyorum dediklerini ama çok fazla yapınca içimde biriktirmeye başlıyorum sonunda da fena kavga ediyorum sen niye bana bunları dedin diye. Gerçekten sevmediğim tek huyum bu. Ne yapmalıyım, her türlü öneriye açığım lütfen yardım edin.

Başta sağlığınız sonra etrafın size bakış açısını değiştirir bu tutum. Bilirsiniz ki insanlar alttan aldığı uyum sağladığı değil Kırıcı oldukları zamanlarla daha çok hatırlanırlar. Kendinize telkinlerde bulunup söz verebilirsiniz duygularınıza yenik düşmeden, düşünmeden hareket etmezseniz sorunun ortadan kalkacağını düşünüyorum. Hayatta her zaman önceliğiniz kendiniz olsun..

Ben de böyleyim malesef Aman kavga çıkmasın, aman üzülmesin diye hep susuyorum sonra da bir patladim mı da artık o kişiyi istemiyorum hayatımda Tabi silemeyeceğim kişiler de var Onlarla da mesafe koyuyorum

sanki söyleyince kıracakmışım gibi düşünüyorum, bazen de söyleyeceğim şeyleri söylemeye değer bulmuyorum ama aslında kafama çok takıyorum bu da söylenir mi kızım diye içime atıyorum bu huyumdan nefret ediyorum.

evet aynen oluyor

Bende ayniyim canim hatta cok cektim bu tavrimdan dolayi butun laflari yedim yuttum sonra birgun bi patladim hos degil ama laf sokan kisiye " bana bak bidaha bana laf sokarsan seni tenhada yakalar agzini yuzunu patlatirim kimse de umrumda olmaz kendine gel " dedm o gunden sonra bi laf soyleyip sonrada aciklamasini yapiyo alinmayim diye.

Söyleyin yaa.. şahsen ben de öyleyim

Buda bi tür piskolojik rahatsızlık olabilir. Destek al/alalım :))

En sonunda kavganın alasını yapıyorum ama o zamanda geç olmuş oluyor o zamana kadar hep sıkıntı yapmış oluyorum kendime eziyet etmiş oluyorum of ya.

Vala hayatim bende senin gibiydim kimse kirilmasin uzulmesin pisman olurum kirarsam gonullerini alamazsam uzulurum diyordum ama baktim ki ben kiriliyorum ve karsimdakiler pisman olmuyor dedim bu saatten sonra adamina gore muamele kimse kusura bakmasin artik kim bana ne derse aninda cevabini alir oturur oyle. Eskiden laf soylerlerdi hadi bakalm simi soylesinler herkes biliyor acarim agzimi yumarim gozumu o yuzden herkes benle iyi gecinir ha arkamdan ne diyorlar bilemem arkamdan konusan... neyse :) cok ayip :))

Sizi cok iyi anliyorum en kotusu de o zamana kadar karsinizdakinin size yaptiklari unutuluyo sizin en sonki patlamaniz yuzunden siz suclu oluyosunuz. Off bende becersem keske icimde biriktirmemeyi

Benim yemedigim kazik kalmadi.. halende insanlari kirmama derdindeyim.. bazende pat diye soylerim dusuncelerimi ama artik yeter diyorum kendime isyan ediyorum.. gecenlerde birine cok sert davrandim hakkatten sert davraninca kiymet biliniyormus yani.. ama yok benim artik degisme zamanim geldide geciyor bile.. sonra millet saf zannediyo bizi.. halbuki tam tersi onlardan daha kurnazim.. iyi niyetli olmak bazen ise yaramiyor..

Aynı yumuşak yüzlülük kuzenimde de vardı. Eşinin ailesi olsun, arkadaşları olsun kim ne derse kırmamak adına tutardı kendini. Şimdi aradan 20 yıl geçti ve bütün hastalıklar art arda patladı. Tutmayın içinizde bir şey diyecekseniz, güzel dille anlatın ki içinizde birikmesin, sonucu kötü oluyor.

kadın aile sağlığı merkezlerinde ücretsiz 11 seans terapi hizmeti var onlardan yararlaabilirsiniz bir nevi psikolojik olabilir sonuçta değiştremiyorsunuz sosyal fobi olabilir sizde de