esiniz hak ediyor ama en cok hak eden sizsiniz. kendiniz icin yapin bunu. artik bir annesiniz ve cocugunuz sizden sevmeyi- güzel yürekli olmayi, positif düsünmeyi ve yasamayi ögrensin. bilmiyorum inanci bir insanmisiniz ama Netflix belgeselinden haric Elif safagin askin kirk kurali kitabini öneririm. belkide sacma gelecek ama insan oglu sevmeyi ögrenmesi lazim. cogumuz dogru sekilde sevmeyi malasef bilmiyoruz. - cogumuz icin sevgi beklenti demek. oysa bizi yaratan bizi her halimizle, her cirkinligimizle, en igrenc halimizle bizi seviyor. insanlar yanlis yapar, bu halimiz zaten bizi insan yapiyor. hatasiz olmamiz mümkün degil. Bu hayat bir yolculuk ve hepimiz sonunu biliyoruz. birakin kim ne derse desin, kim ne yaparsa yapsin. siz kendinizden sorumlusunuz. siz iyi olun, iyi düsünün ve iyi konusun.

Kabul etmeyip hep dusunup aklinda kurarsan en buyuk kotulugu yine kendine yaparsin İnsanin kendine yaptigini baskasi yapamazmis. Unutma aklinda kalir evet ama hep dusunup durursan hayatina odaklanamazsin. Sana diyorum ben ne derece basariyorum bilemem ama en azindan dogru olan budur benc3

kendinize yapabilecegiz en büyük yardim budur.

Inan bana kimsenin yaptigi yanina kar kalmiyor. Kim ne yasattiysa aynisini yasiyor. Affet ve icin rahat olsun... ve "iyilik bul iyilik yap"adli filmi izlemeni oneririm :) C

Estağfurullah ne kızması olur mu öyle şey... Vakit harcayıp okumussunuz burada benimle uğraşıyorsunuz sadece teşekkür edebilirim. Evet benim gurur dediğim şey cevremdekiler için aşırı inat ve aşırı katılık olarak adlandiriliyor kendi ailem hatta eşim dahil.. ve dediğiniz gibi hocam arada bir mail atar nasılsın neler yapıyorsun vsvdiye okadar... ve savunma sınavında tepemi attirinca tartıştık artık dedim ne yapıyorsa yapsın orada hesabımı kapattım rahatladım ama bana dediği şey cekmeseydin bırakıp gitseydin bu kadar... Maalesef kucuklugumden beri hep sorunların içinde büyüdüm. Eşimin ailesinde de anne ve kardeşin eşimi evin babası gibi görüp kaybetme korkusuyla yaptıkları saçmalıklar ve buna benim aman bırak geç diyemeyip bin katiyls karşılık vermem sonucu dediğiniz gibi hep çatışma, kavga, kaosla uğraştım ve yoruldum. Kendimi de eleştiriyorum mesela o kaybetme korkularına bir kez olgunlukla yaklaşmayı deneyip konussaydim yada hiç oralı olmasaydım belki rahatlarlardi kp hiç baba ve eş olamamış ve en ufak bir şeyde bunları evden kovmuş para vermemiş çok zorluklar çekmişler biraz eşimi o anlamda güven olarak görmüşler keşke adam gibi kabul jusabilseydik ama geçti çünkü yaptıklarını açıklayamiyor...

Mutlaka izleyeceğim :) evet ben intikam duygusunu bırakınca biliyorum ki Rabbim gerekeni yapacaktır. Kabrolsunlar surunsunler istemiyorum sadece kırgınlığı mi anlayıp bizde bunu yapmıştık ve kötüymüş desinler yeter. Affetmek en azından üstümden yük alacak ve beni vicdanen rahatlatacaktır biliyorum ve bidaha olacak tek bir hata da ben elimden geleni yaptım denrkki olmuyor diyebilecegim rahatlıkla.. çok teşekkür ediyorum :

Merhaba, sanırım yavaş yavaş ta olsa basarabilecegim bu karşındakini anlama, daha sakin yaklaşma ve affedebilme işini. Bugün bir arkadaşım aradı görüşelim diye hava soğuk. Anneme söyledim oğlumu goturmesem bir kaç saat goruseyim diye tamam sen git biz oynarız dedi. Ama gideceğim mesafe 1,5 saat rahat sürüyor dedim bak gidip gelmem en az 3-4 saat yani gelmem 6_7 saat olabilir. tamam dedi.1-2 saat oturup kalktik ara sira aradım sorun yok. Otobüs bekle filan derken annem aradı biraz söylendi ee yeter artık gel diye normalde carlardim çünkü o ses tonunu biliyorum derin derin nefes aldım yoldayım dedim. Eve geldim normalde girer girmez tartışmaya baslardim ben sana söylemiştim bu kadar sürer diye vs girdim bişey demedim oğluma hediye almıştım onu denedik filan. Ben böyle davraninca mi artık bilmiyorum annem sakince geldi acmisin gel yemek ye diye. Sonra bende otobüs bekledigimi orda çok durnadigimi anlattm. O da dedi ki biliyorum aslında ona kızmadım oğlum yenek sorunu var bu ara yemek istememiş yine üzülüyorum yeneyince belki seninle yer diye düşündüm filan dedi. Oyle kapattık. Şuan bir Gr ofkem yok pollyaanna çılik mi oynuyorum kendimce bilmiyorum ama çok rahatladım o öfke beni mahvediyormus

Sakin yanlis anlama ama senin gurur diye adlandirdigimiz olaylar baskalari icin bir hic. sen gururuma dokunur diye 4 yil boyunca hocanin zorbaligina dayanmissin- simdi bile aklina geliyor ama eminimki o hoca seni hatirlamiyor bile. kendi kendini yoruyorsun yani. kizma ama eski konularina göz atdim- cevrendeki insanlar baya sorunlu. bu sorunlu insanlarin ruh hali sana yansimis. esinin ailesi zaten degisik ama anlatmana göre kendi ailende yapici degil. sen galiba hep bir catisma ve savas icinde yasadin. bence bu catismadan cikma zamani gelmis- kendin bilirsin tabiki ama ne Kayinvaliden, ne Görümcen nede kendi annen kafa yorulacak insan degiller. C

nefret hissi biz insanlari hasta ediyor. bu net. bu yasima geldim ama icinde kin, kizginlik, kirginlik, nefret besleyen bir saglikli insan bile görmedim. birde madalyanin diger tarafina bakin- sizi haraketlerinle, laflarinla ifrit edebilen bir insan sizin beyninizi yönetir. ruhunuzu yönetir. sizin üstünüzde kurdugu bir hükümdarlik vardir. buna izin vermeyin- olanlari gömün veya unutun demiyorum- sadece aktif bir sekilde kendinizle ve kendi hislerinizle yüzlesin. niye bir insanin agzindan cikan laf sizi kirabiliyor mesela? dimaam

Tabiki o tarafı da var. Yok zaten istesem de unutamam o konularda fil hafizalitimdir hep temkinli olacağıma eminim çünkü bir kere o darbeyi aldım. istesem de yeni tanımış kadar temiz olamayacak hicbirsey ama en azından içimdeki öfke, kin, nefret duygusundan arınmak istiyorum çok yoruyor beni çok teşekkür ediyorum fikir için : C

Herkesi yeniden başlamış gibi görürsen, aynı darbeleri tekrar alırsın. Sadece içinde tutma. Yaşadıkların geçmişte kaldı ve aldığın derslerdi. İnsanları böylelikle tanıdın. Deneyimlerini olumluya çevir ama yazdığım gibi herkesi temize çekme bir anda. Yani tavsiyem bu yönde.

Hadlerini çok astılar ama en son özür dilediler bende mesajla da olsa içimde ne varsa kustum. Ailemde Cok kırıcı tavırlar sergiledi tabi onlarda özür yok mutlaka ama sen de... Diye bı cevap vardır. ama yoruldum ailemden, eşimin ailesi den hatta bazen eşimden nefret etmekten yoruldum sanırım. Çünkü bir olayı düşünürken diğeri geliyor aklıma zincirleme gibi... Bazı arkadaşlarım var konuştuğum benim yaşadıklarımın kaç katını yaşamış ve o da insan deyip geçmiş ve bana dedikleri sen affedin de emin ol hayat senin intikamını alıyor kimi affettim desem bir süre sonra pişman olup özür diledi diye belkide böyle olmadı gereklidir sanırım bu olgunluğa rrisemedim. Bu arada oğlum 3,5yasinda bildim bileli uyumaz ama insanlara bakıyorum iki -uc çocukla çalışıp Edip bir yandan da gece ders çalışıp atanan eden yani oğlumda bahane değil sorun bende :) Bir de böyle denemek için zorkayacagim kendimi teşekkür ediyorum :

Affettim deyince affedilmiyor. Bir gun geliyor hissizlesiyorsunuz. Iste o zaman aman bana ne diyorsunuz. Siz daha o kivama gelememissiniz. Kendinize odaklanin, size zarar veren insanlara mesafenizi koyun. Cekirdek ailenizle mutlu olmaya bakin. Gerisi kendiliginden gelir. Siz affedince sadece uzerinizdeki negatif yuku atiyorsunuz. Merak etmeyin affettikten sonra evren hesabini soruyor. Ancak affetmek icin yurekten affetmek gerekir. Affettim diye agizdan soylemek degil. Onun icin de zamana ihtiyaciniz var.

Bu zamana kafar tüm bunlara stres yaptın, üzüldün değiştimi?Bide her şeyi affederek dene. Ama psikiyatrada git bence. Daha güzel daha bilinçli başlarsın yeni hayatına C

Rica ederim : ama arada filmi mutlaka izle :) stres butun hastaliklarin kaynagi. O yuzden hic birseyi kafana takma. Hicbir sey senden degerli degil :) M MutluHuzurluBereketli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Her kelimesinde o kadar haklısınız ki.. Küçükken ailecek zor günler gecirmistuk ve babam yanımızda olamadı bir süre ve babamjn ailesi 10 dj mesafede oldukları halde kaçtılar sebep belki bir talebimiz olur diye... bize annemin babası olan dedem baktı Allah bin kere razı olsun ve o dönem babam a dedum ki gelince babaanmeleri amcanlari Eve sokmayalim bizde gitmeyelim onlar bizi merak etmedi... ne oldu biliyor musunuz babam geldiği gün eve dolustukar zorla kavga dövüş bazen şiddet görerek oraya götürüldüm ve i benim için milat oldu.13 yaşından beri asla affim olmadı, tek bir yankista üstüne çizik attım insanların o nefretten güç mü aldım yoksa bak istersem görüşmem diye mi düşündüm bilmiyorum. sonuç 21 yaşında iki ayrı yerden kanser atlattım ve hala kafama takmaya devam ettim Böyle sormam lazım doğru : neden bu kişinin hareketleri beni kıracak kadar önemli

Çok teşekkür ediyorum :)

Kesinlikle belki de temeli bu düşüncedir teşekkür ediyorum

kati degilsinizdir- bence hatda cok cok duygusal bir yapiniz var. olmasa zaten bukadar takmazdiniz. sizin hayata ve insanliga bakis aciniz aslinda cok naiv. bu sebepten bazi olaylar sizi kiriyor ve üzüyor. kötülügü ve cirkefligi anlamakta zorlaniyorsunuz. bu sizi kati bir insan yapmaz. duygusal ve evreni hep bir harmoni icinde görmek isteyen bir insan yapar. aslinda ne güzel empati yapiyorsunuz- her insanin degisik rolleri vardir. esinizinde. sizin kocaniz, cocugun babasi, birinin arkadasi, KVnin oglu, kardesin abisi vs. yani adam sizin kocaniz oldu diye diger rollerini iptal edemez ve etmeside zaten gerekmez. o insanlarin hayatindaki rolü baya büyük- bunun icin kavga etmek kendi gölgenle kavga etmeye benzer. esiniz suanda kardesleriyle görüsmüyor. tamam- sizi beddua edildi, kötülük yapildi vs. kabul. ama birakin size yapilanin cezasini yaradan versin. cocugunuzu halalarindan mahrum birakmayin. niye denemediniz? aslinda cevabi cok basit. size kim sahip cikti? aileniz, babaniz yokken sahiplendimi? hayir. size kim güvence sagladi? kimse. size kim destek oldu? kimse. yani aslinda görümcelere ve KVye size verilmeyen sevgiyi ve ilgiyi vermek istemediniz. Esinizin onlara arka cikmasi dokundu size. onlarda üzülsün istediniz. bu tür hislere kapilmaniz normal- ama bunlari asmaniz lazim. evet belki sizi kirdilar- kimse size destek olmadi ama birakin baskalari ayni hüsrani yasamasin. size verilmeyen sevgiyi siz verin baskalarina.

Merhaba arkadaşlar, şimdiye kadar tüm konularimda yardımcı oldunuz teşekkür ediyorum. Geçen gün geçmeyen baş agrilarim için doktora gittim fiziksel birşey yok stres kaynaklı olabileceği için psikiyatr yönlendirildi kısaca sordu ve bahsettim sadece dedi ki sadece bir tavsiye neredeyse iki katın yaşındayım haklısın evet ama bugünden itibaren affedip bırakmayı dene kısaca beynine format at.. kendin için... Ailemle, eşimin ailesiyle sorunlar yaşadım bunlardan eşimi de sucluyorum. Yıllardır sınavlara girip durmaktan ve sonucun başarısızlık olmasından kendimi sucluyorum. Çalışırken bana izin vermediği için, doğru düzgün uyumadigi için o masum çocuğumu bile sucluyorum ve yoruldum. Herşeyi, herkesi, kendimi olduğu gibi kabul Edip sıfırdan başlamaya calissam kendime, yaşadığım kırgınlıklara çok mu haksızlık ederim acaba? Bu nefret, kin, kırgınlık beni artık yoruyor vücudumda tepki veriyor artık bir kez de olsa herkesle tek tek yüzleşip hesaplasip son bir kez şans verip hayata tekrar bir sayfa açmak çok mu zor olur, ya da çok mu saçma? Mesela çekirdek ailemi, eşimi, evimi daha çok sahiplenirim belki yada ailemin o tepkilerini affederek kendime hayatı zorksstirmam yada eşimin ailesi için evet yaptılar ama özür dilediler Allah'ından bulsun diye uzaktan bir yabancı gibi düşünsem rahatlar miyim artık... Yada saçmalıyor muyum?geren yok mu sıfırdan başlamaya...

Kimse benden değerli değil...

Üniversiteye gidene kadar baş ağrısı çektim. Ne emarlar ne filmler çekildi bir şey çıkmıyor. Norologlar vs görüşüyoruz ilaç kullanıyorum geçmiyor. En son sinüzit dendi. Ne zaman evden ayrılıp kendi ayaklarım Üzerinde durdum, çevremde olan istemedigim insanlardan uzaklaştım baş ağrılarım geçti. Bunun yanında yaşadığım beni rahatsız eden birçok sorunum geçti. Affetmek güzel yöntem. Kendinizi hazir hissettiginizde affedin. Imkaniniz varsa strese sebep olan ortamdan uzaklasin. C

Yanlarına kar kalmasını bir tarafa bırakın, size hata yaptığını düşündüğünüz insanları affederseniz en büyük iyiliği kendinize yaparsınız. Çünkü içinizde büyüttüğünüz kızgınlıklar, hayal kırıklıkları en çok size zarar verir, bu duygular taşıyana büyük bir yük çünkü. Aynı şeyleri tekrar yasamamak içinde size bu duyguları yaşatanlarla belli bir mesafede kalın bunlar ailenizde olsa. Eşinizle konuşup icinizdekileri dökerek kapatın geçmişi. Tek başına bu olumsuz düşüncelerden kurtulabilir misiniz bilmiyorum, gerekirse onun için destek alın.

Bu arada eski konularina soyle bir baktim da etrafinda da hep sorunlu tipler var. Psikologlar bile bize gercek hasta gelmez. Hastalarin hasta ettikleri gelir der. Seninki biraz o misal. Bu insanlarla gorusmesen zaten mutlu olacaksin gibi. Sorun sende degil, onlarda. Onlar kendi problemlerini cozmedikce bu devam eder. Hep rahatsiz kisiler toplanmis etrafina. Bu tiplerin kisilikleri degismez, uzak durmak en mantiklisi.

32 yaşındayım 13 yaşından beri böyleyim sanırım i kıvama gelecek olgunluk yok bende :) ama çok haklısınız içten affedip bırakmak lazım ciddi ciddi lafla söyleyince olmuyor en ufak birşeye sinirlenince yine aklıma geliyorlar teşekkür ediyorum : C

Çok egoist bir insan da değilim aslında ama herşeyi gurur meselesine dönüştürebiliyor um maalesef sanırım bu da bütün huzurunu kacirmama yetiyor. o laftan sonra düşündüm benim de birçok kişiye hatalarım oldu hele eşime söylediğim sözleri düşündüm küfür etmem ama o kadar ağır sözlerim vardır ki çoğunu yutmustur bişey yok gibi davranmıştır ki belki anneme binde birini desem yüzüme bakmaz. Tarafsız düşünmeye çalıştım evet benimde düşünmeden konuştuğum şeyler oldu açıkçası herkes e karşı eşimin ailesi dahil. Hak vermiyorum ama evet bir yerlerde fitili ateslemis olabilirim belki de kendimi yumuşatmak için böyle düşünmeye çalışıyorum dur bilmiyorum En baştan herşeyi silip başlayabilirsem kesinlikle daha mesafeli olacak herşey teşekkür ederim

Kesinlikle stres, sıkıntı başka birşey değil bende ki maalesef. Affetmek istiyorum, içimdeki beni Kemiren duygulardan arınmak istiyorum, daha sakin olmak istiyorum artık. ortamlardan insanlardan uzaklaşamiyeoum maalesef bunu da düşündüm eşimden qyrilsam diye ama çocuğumuz var ve onu görmek içinde olsa bir iletişim içinde olacağız dedim ne diye yuvami yıkayın o zaman :)) ne de olsa aile bireyleri atilmiyorlar işte mesafe konuluyor en fazla . push ; C

Size de çok çok geçmiş olsun.. Haklısınız olan bize oluoyor ve kendimi haklı gördükçe daha da nefrete gomukuyorum. Netflix burda yok ama eve dönünce mutlaka izleyeceğim teşekkür ederim :)

Kesinlikle yardım alın. Stres sıkıntı bizi başka niri yapıyor. Tek başımıza baş edemioruz malesef. Ve inanın daha çok seviceksiniz hayatı. Bende şu anda yardım alıorum. Agrasif, Sinirli bir insandım. Stres sıkıntıSonrada takıntı eklendi. Ama rabbimin imtihanı. Sizde böyle düşünün. Yuvanızda şenlikle oturmak varken stres yapıp vucudunuza zarar verıosunuz. Dilerim her şey gonlunuzce olur.

Evet aynen öyle.. mesela düşünüyorum mezun olalı 10 yıl oldu sonra yl başladım ve hocam tam bir belaydi çekip gitmem gerekirken inat ettim çünkü pes etmek grururuma dokunurdu. Onun peşinde koşarken ne kpss ye adapte olabildim ne başka birşeye ve tam 4 yılda kavga dövüş bitirdim artık uzatacak bahanesi kalmamıştı ama suçlu benim çekip gitmeliydim başka yerde de yl yapılırdı önce atanmayi hedeflemeliydim işte dediğim gibi kendi suclarimla da yuzlesmem gerekiyor :)

yormak bir yana resmen zehirliyor bu duygular sizi. ah bi bilseniz beyninizin bu hislere karsi hangi hormonlari salgiladigini- kendi kendinize verdiginiz zararin farkinda olsaniz. uzun uzun yazardim ama eger NETFLIX varsa HEAL belgeseline bakin. ne demek istedigimi anlarsiniz. zararin sirf kendinize oldugunu anlarsiniz- allah korusun ama suanda bedeniniz sizi uyariyor ve bas agrisi yapiyor- bundan sonraki etap daha agir bir hastalik olabilir.

Yani herkesi, herşeyi, tüm olayları geçmişe gömüp herkesi ve kendimi yeniden başlamış gibi mi kabul edeyim? Bu sefer de diyorum ki herkesin yaptığı yanına kar mı kalsin kimisi ego, kimisi nefs der, kimisi de şeytan artık neyse o giriyor devreye :) ama dediğiniz gibi bu şekilde nefretimde boğuluyorum her gün.. Çok teşekkür ediyorum :

Bazen küçücük bir başarı bile insanı toparlar. Çocuğunuz hep uyku sıkıntısı yaşamayacak. Birkaç ay sonra her şey daha iyi olacak. O zaman tekrar çalışıp istediğiniz bir sınavda başarılı olursanız kendinizi daha iyi hissedersiniz. Böyle zamanlarda günde bir saat de olsa mutlaka sevdiğiniz bir şeyi yapın. Ben birçok sınava girdim, dikiş, yüksek lisans, pasta börek vs ile uğraştım. Hiç boş kalmamak daima bir şeyler ortaya koymak, başarmak insanı mutlu eder. Ve evet afettiğinizde onların yanına kalmayacak aslında siz kazanmış olacaksınız. Umursamamak kadar güzel bir şey yok. Hayatın merkezine kendinizi koyun. Eşinizin ailesi ise size çok uzak olsun. Laf söyleseler dahi hiç etkilenmezsiniz. Tabi konularınızı bilmiyorum. Ben bugüne kadar kayınvalideme hiç kırılmadım. Acaba o mu kırmadı ben mi kırılmadım diye düşünüyorum bazen ve gerçekten cevabı bilmiyorum. Çünkü hayatımın merkezinde olmadılar hiç. Belki de o yüzden seviyorum hepsini. C

Maalesef insan kendine olunca uygulayamiyor :) evet benim verdiğim zarar kadar kimse bana zarar veremez kesinlikle teşekkür ediyorum.

Kesinlikle öyle... biz eşimle 18 yaşında tanistuk ve bana hep der ki sen o zamanlar daha mantıklı, daha olgundun, ben bile sana danisirdim bilirdim ki benden daha mantıklı düşünüyor şimdi öyle değilsin çok fevri düşünüp anı kararlar veriyorsun... Allah razı olsun insallah sizibde gönlünüze göre olsun C

canim ben buraya yasidiklari yazsam- bana insanlarin verdigi zarari yazsam bi dizi formati cikar. bende senin gibiydim- sonuc ne oldu? beynimde tumor? eeeee olan bana oldu. yillarca cabaliya cabaliya kapatdim bu defterleri- belki inanmazsin ama ilacsiz kurudu tumörüm.

Bunları hep not alıyorum evime döneyim sakin bir şekilde okuyup izleyeceğim çok kıymetli her bir yorum, öneri... Evet gerçekler çocuklar anne ve babadan çok şey alıyor istese de, istemese de. Bir şekilde onları rol model alıyorlar k benimde de görüyorum bunu. Annem o konuda benim gibi yüzüne konuşur, aşırı laubaliligi, ikiyüzlülüğü vs sevmez. Haklı veya haksız tüm sulalaeyle sorun yaşadık hala var buraya ne zaman gelsem dayım haricinde kimse gelmez beni görmeye ki Batman'da ysiyourm senede bir geliyorum. Annemin kavgalı olması ve annem kendini savunamayip uzulunce büyük kardeşim ve benim koca koca insanlarla kavga etmemiz sebep bunlar. Oğlumun gerçekten daha sakin, sevgi dolu daha merhametli olmasını isterim tabiki ve huzursuz bir yerde buyunesin bunu en çok oğlum için yapacağım o küçücük bedeni bu olumsuzluklarla tanismasin büyüyünce illaki sorunlarla karşılaşacak en azından benim yüzümden olmasın

Kesinlikle bazen düşünüyorum içten içe ailesinin eşime olan bağlılığını, düşkünlüğünü kıskandım mi acaba diye?eleştiriye her zaman açığım en katisina bile. Evet belki biraz daha olgun olabilseydim onlarla kavga edeceğime geçip bıkmadan onların çocuğunu ellerinden almayacağımu anlatabilseydim benim iyi niyetine inaninca bu tavrı, kıskançlığı, kaybetme korkusunu bırakırlardı. Mesela bu yaz köylerine gittik eşim ben kv de de geldi kimseyi tanımıyoruz vs eşimin babaannesijjn evinde kalacaktik boş ev. Neyse ilk kez hicbirsryin lafını açmadım kızlarından laf açılınca da Allah yollarını açık etsin deyip konuyu kapattım ve o kadın bana hiç bulasmadi hatta eşimle çocuk için tartıştığımda dönüp eşime bağırdı. Mesela İzmir'e gidince bir yere gidelim diyorlardı eşim istemeyince aslında ben istemiyorum eşim gidemiyo sanıyorlarnis halbuki ben gezmeyi çok severim insanlarla tanışmayı severim bunu gördü o 20 günde ve dedi ki biz hep sen gitmek istemiyorsun sandık ama öyle değilmiş bizim çocuk yapıyormuş sen her yere gitmeyi seviyorsun yer syirmiyosun köy evinde de yaşıyorsun daha lüks bir evde de ben seni böyle bilmiyordum... Onların on yargısı, benim sinirime yenik dusmem bunları doğurdu maalesef. Görümce özür mesaj i atınca uzun süre cevap vermedim sonra baktım kendimi yiyorum icimdekileri yazdım ve ona da dedm herşeyi yaz yuzleelim bende bileyim tabiki o kavgadaki hiçbir konuda kendini ve ailesini haklı görmediğini söyledi sürekli özür diledi ama kendince eskiden yuttugu şeyleri söyledi evet onların hepsini yaptım. bu görümxe de kıskançlık vs hiç olmadı zaten soğuk bı insandır yani karşı daire de otursam haftada bir gelir öyle bir tip ve gerçekten o olaya kadar hep benim arkamda oldu tabiri caizse ablalık yaptı ama işte herşeyi mahvetti sağolsun Oğlumu asla hala veya babaannesinden sakınmam büyüyünce kendi karar verir. Artık Allah'a havale etmek istiyorum sanırım bu yüzden İzmir'e bir iki günde olsa uğrayacağım hem eşim bu şansı hak ediyor hemde içimi döküp rahatlamam lazım. Ayrıca Türkçeniz mükemmel emin olun

Evet haklısınız değişmedi aksine ben daha saldırgan davraninca karşı tarafta böyle karşılık verdi saçma sapan bir hal aldı. Birde affermeye çalışayım dediğiniz gibi yardim alsam daha iyi olacak sanırım. teşekkür ediyorum: F flamefire Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik