aslında evet güvenim tam çünkü dediğim gibi çıkmadan önce arkadaştık ve o zamandan da tanıyorum nasıl bir insan olduğunu... aslında kafa olarak onlarla zıt ama çocukluk arkadaşları oldujları için şimdi sen hayatıma girdin diye bağımı koparamam diyor... benim de bunu istemeye hakkım yok ben de farkındayım ama bu tarz insanlarla takıldıkça onların yaptıkları gözünde normalleşir diye çok korkuyorum... ya da mesela adamlar çapkın, bi lokantada otururken şu kız da amma güzelmiş falan diyecek.. benimkinin normalde belki dikkatini çekmeyecek kız, orada merak unsuru olacak benimki de dönüp bakacak falan... bilmiyorum belki de ben fazla yazıyorum kafamda.

Arkadaşlar. Merhaba sizden bir fikir almak istiyorum.. ben doğuda bir ilde görev yapıyorum. orada kürt biriyle tanıştım.. ve orada sevgilimin ailesi düzgün olsa da pek çok ailede karısını aldatma, değer vermeme vb. olaylar normal karşılanıyor. sevgiliyiz şuan.. 9 aydır tanışıoruz ama 3 aydır birlikteyiz... sevgilimin çıktığımızdan beri hiçbir yanlışı olmadı. çok ilgili, alakalı bir adam... ailesinin yanında bile elimi tutar.. aşkım, bebğim laflarını dilinden düşürmez.. düşüncelidir, kibardır.. kıskanç değildir. kavgacı ya da şiddet eğilimi olan biri hiç değildir. üniversite okumuş, büyük şehirlerde yaşamış, esprili, ailesi de düzgün bir adam.. yani aslında dört dörtlük bir adam.. ama brikaç çocukluk arkadaşı var. adamlar evli ama tam şerefsizler... karılarını aldatmak, ilgisizlik, kahve hayatı herşey var... benimki de onlarla ben varım diye pek görüşmese de yine de haftada 2-3 saat birlikteler. çocukluk arkadaşları diye bişey de diyemiyorum ama biz evlenenice o da onlara benzer diye çok korkuyorum ve bundan hep kavga çıkıyor.. mesela adamın tekinin 2 haftalık bebeği var.. hastalanmış... doktora benimkiyle birlikte gittiler. dönüşte karısını çocukla eve bıraktılar. kahveye okey oynamaya gittiler. benim yetiştiğim aile kültüründe bir baba o durumda ne eşini ne karısını bırakmaz... ben de sevgilime kızıorum bunlarla takılıosun sen de ilerde onlar gibi olursan diye.. o da şimdiye kadar ne yanlışımı, ilgiziliğimi gördün ki sonradan olsun, arkadaşlarım 30 yaşında adamlar, karılarına nasıl davranacaklarını ben öğretecek değilim ama bu benim de öyle olacağım anlamına gelmez diyor.. ama ben yine de bu fikri zihnimden atamıyorum... sizce ben haksız mıyım kızlar;ne yapmalıyım, nasıl davranmalıyım?

canım haksız değilsin doğal olarak ve bi bayan olarak düşünebilirsin bunları. ama eğer ona karşı güvenin tamsa fazla kafa yorma derim. zaten kendiside söylemiş onlara nasıl davranıcaklarını ben öğretecek değilim demiş. o da bunun farkında demekki, geçmiş için anıları çocukluğu için tamamen iletişimini kesemiyor. ona karşı güvenin tam ise gerçekten çok üstünde durma derim. yine de arada çıtlat ona bunları iyice salma :)))) K