ben de eşime söylemeyeceğim diyorum ama yine içimde duramıyor illa ki söylüyorum bir şeyler =( eşim ile geçirdiğimz çok güzel günler var tabii ki de bir çoğu onlar yüzünden güzel başlayıp çok çok kötü bitti.. =( mutluluklarım artık geçici oldu, anlık. hiç biri uzun sürmüyor =( BitterKuzucuk Bal

canım teşekkür ederim.. sabah yorumunu okuduğum gibi duaya baktım ve sabahtan beri içim daraldığı ya da aklıma bir şeyler geldiği gibi içimden söylüyorum.. umarım faydasını görürüm.. gerçi bazı durumlar vesvese değil de gerçek olduğu için Allah'tan bana bu tarz durumlarını tekrar yaşatmaması içinde dua etmem gerekli sanırım. T

canım aynı şekilde bende sorunlar yaşıyorum son konumu okursan demek istediğimi anlarsın. yalnız değilsin herkes bişekilde problemler yaşıyor ama ne kadar şanslısın eşin senin arkanda sana laf ettirmiyor. takma kafana rahat ol. benim eşim hatasını görmeyen cinsten etrafıda hatasına göz yuman aman olsunda nasıl olursa olsun cinsinden. yani kafana takma eşine sarıl sımsıkı. Allah hepimizin yardımcısı olsun K

geçmiyor, geçmesinin imkanı da yok.. ama asıl önemli olan bu nasıl başarılır, nasıl onların bana yaptıklarını sindirip kafamda kurmamayı başarayım? nasıl onlara karşı nötr olacağım =( T

canım inan aynı duyguları ben de yaşadım eskisi kadar yoğun olmasa da şimdi de yaşıyorum. İnan ki böyle düşünerek kafaya takarak sadece kendimizi yıpratıp üzülüyoruz, geride kalanların umrunda bile değiliz. bence kendini işine ver çok zor olduğunu biliyorum ama onları duymamaya, düşünmemeye çalış. 9 ay önce onlar mı vardı sanki:)

bak canım senin sinilerlerin alt üstü olmuş, kendini anlatıyorsun ya hani her an aklımdalar diye aynı ben işte.. bende bir ara, yemek yerken, içerken, yatarken, rüyalarımda, afedersiiniz wc de, banyoda, tv izlerken, ne bileyim her an aklımdalardı, aynı senin dediğin gibi eşime sürekli laf çarptırıyordum ailesiyle ilgili.. sonrada kavga ediyorduk bu yüzden.. neyse baktım bu gidiş gidiş değil, benide kendileri gibi ruh hastası yaptı yapacaklar.. hatta yapmışlardı. psikolojim altüst olmuuştu... bir karar aldım, onların lafını evde etmiyorum, laf etmedikçede kavga etmiyorum, gerginleşmiyorum vs.. bunu sırrı onların aklından gitmesini istiyorsan görüşmeleri azaltıp, evde laflarını etmeyeceksinnn

çok çok teşekkür ederim... o kadar güzel anlatmışsın ki.. içimdeki öfke, kin ya da adı her ne ise o kadar büyük ki.. kayınvalidemin sadece sesini duymak bile tüylerimi diken diken ediyor ve aşırı derecede çok üşüme geliyor.. kendim yapmıyorum bunu vücudum istemeden bu tepkiyi veriyor.. içimi bi çok kez soğutmayı ya da düşüncelerime hakim olmayı başarıyorum ancak öyle bi zamanda öyle bir laf söylüyor ki hooop en başa dönüyoruz =( aslında eşimin ailesini bu şekilde kabul edip üzerinde fazla düşmesem iş kökünden çözülecek ama onlarla geçireceğim vakitleri düşündükçe hele kaynanamla yalnız bir ortamda kalabilme ihtimalimi düşündükçe deliye dönüyorum. eşime de söylüyorum ne olursa olsun yalnız bırakma beni diye o da alt tarafı 3-4 saat yalnız kalamayacaksan nasıl olacak bu iş diyor =( sonra ben üstelersem anca o ilçede arkadaşının eşinin yanına bırakmayı kabul edebiliyor. ailemin yanına gidersem annesi laf söyleyecek bunu göze alamıyor.. ne bileyim ben hayatım boyunca benden başkası ne der diye düşünmeden gönlümün istediğince hareket ettim şimdi kaynanam ne der laf söyler mi huzurumuzu bozar mı diye düşünerek hareket etmek beni yoruyor, deliye çeviriyor =( off offf neler yaşadıklarımı yazsam şu kadar kısa zamanda kaç sayfa yapar... niye bi insan başka bi insana bunu yapar ki? ya da madem yaptın neden kabul etmez yaptıklarını.. eşime dedim annen yaptığı herşeyi kabul etsin, beni üzdüğü kırdığı için pişman olsun özür dilesin ondan sonra sil baştan başlayalım.. eşimde annesine bi şekilde bu isteğimi annesinin anlayacağı kibar dilden söylemiş, annesinin dediği ben onu üzecek bir şey yapmadım.. ee bunun üzerine yaptıklarını kabul etmeyen birini nasıl affedeceğim? nasıl hiç bir şey yokmuş gibi davranacağım? çok ağrıma gidiyor =(((

benimde aynı sorunlarım var. flört döneminden beri ailesi bizi ayırmaya çok uğraştı, nişanlıyken de. kayınvalidem çok iyi biridir. derdim kayınpederim. herşeye kadın gibi karışır eşini konuşturmaz, hep ben iyisini bilirim havalarında. beni resmen sinir hastası etti. evlenince eşimin işi dolayısıyla başka şehirdeyiz çok şükür. hep iyi davrandım alttan aldım saygıda kusur etmedim ama belli bi süreden sonra olmuyo. en iyisi araya mesafe koymak. eşimde aynısını düşünüyo.. T

çok çok yeni, 9 ay daha oldu =( düşün artık şimdiden bu haldeyim =( BitterKuzucuk Bal

Benim de başımda aynı dert var yıllardır. Allah yardımcımız olsun.

psikolojik danışma alsan faydası olur çünkü bazı durumlar bizi aşar. profesyonel yardımdan çekinmemek gerek diye düşünüyorum... param olsa ben bi saniye durmaz giderdim psikoloğa. derdim de yok yani ama ben yine giderdim rahatlamak için.. T

Ço yeniymişsin canım. Sen psikoloğa git. Senin düşüncelerinin değişmesi lazım. Diğerleri değişmez zaten. Sen eskileri düşünmekten kurtulursun.

Ne kadarlık evlisin canım sen?

canım konuyla ilgili birçok arkadaş birbirinden güzel yorumlarda ve tavsiyelerde bulunmuşlar sağolsunlar, inanki ben bile şu yaşımdayım kendi payıma diyeyim, baya birfaydalandım diyebilirim. bende sana naçizane şöyle bir tavsiyede bulunabilirim ki anlattığın şeylerin bir kısmını yıllar önce yaşamış biri olarak, manevi yönden kendini biraz güçlendir, çünkü bu olylar sende vesvese halini almış, aç netten vesvese için okunacak şeyler var onları oku inşallah çok faydasını görürsün, tecrübeyle sabittir. ben buradan yazardımda yasakmış sanırım gaye_05

genelde ilk yazılana bakıp yorum yaparım. ama bu cümlenize görünce dayanamadım, yorum yapmak istiyorum. bu düşünce ''onlar değişsin ben niye değişeyim'' sizi asla istediğiniz şeye ulaştırmaz. eğer birşeylerin değişmesini istiyorsanız önce kendinizi değiştirin. kendindeki zayıf yönleri değiştirmeden başkasını değiştirmeye çalışmak çok faydasız bir düşüncedir. onlar değişse ne olacak ki? siz yine geçmişte ve gelecekte yaşadıkça onlar isterse sizi el üstünde tutsun. siz yine altında bir art niyet arayacaksınız ''zamanında bana böyle yapmışlardı'' deyip yine nefret etmeye devam edeceksiniz. bu yüzden bırakın başkasını değiştirme düşüncesini. değiştirebileceğiniz tek şey kendinizdir. bunun üzerinde çalışın. ve gerçekten çaba gösterirseniz işe yarayacaktır. buna emin olun. başkaları aynı davransa bile sizin bakış açınız değişeceği için hissettikleriniz ve düşünceleriniz değişcektir. zaten amacımız da bu... T

ev hanımı mısın? soruyorum çünkü insanın ilgilendiği bir işi veya başka uğraşları olunca kafasına takmaya fırsatı olmuyor. açıkçası ben de dört gözle atanıp işime gücüme bakmayı istiyorum. T

sıkıntınızı anlıyorum ve size hak veriyorum. bir özür dilese ve gerçekten pişman olsa belki sizin bu takıntınız ve nefretiniz de azalır. yalnız şu var ki kayınvalideniz de kendine göre kendini haklı görüyor. o yüzden kendini hatalı olarak görmüyor. bunu yapabilmek için insanın iyi bir empati yeteneği olmalıdır. yani kayınvalidenizin sizin bakış açınızdan bakması için empati yeteneği de olmalı. bunu yapabilmek ise zor ve belli bir yaştan sonra ise çok daha zor. hadi diyelim kendini hatalı gördü... bundan sonra gelip ben hatalıyım özür dilerim demek yine ayrı bir durum. dediğim gibi belli bir yaştan sonra kemikleşen kişiliğin değişmesi çok zordur. bu yüzden bu beklentinizi azaltın bence. kayınvalidenizin hatasını kabul etmesini, özür dilemesini falan beklemeyin. kayınvalidenizi neden bu kadar saplantı haline getirdiğinizi aslında tam olarak anlamadım. forumda kayınvalidesinden eziyet gören pek çok kişi var. ama sizin durumunuz farklı. bilmiyorum nefretten önceki ilişkiniz nasıldı. bir konunuzda en baştan beni kabul etmedi yazmışsınız. acaba bu çabalarınızın bir sebebi de kendinizi ona kabul ettirmek mi? yani onun sizden özür dilemesini sizin varlığınızı kabul edip değer vermesi olarak mı yorumluyorsunuz acaba. ya da derinlerde böyle bir isteğiniz mi var? T

kayınvalidem daha beni tanımadan istemedi. sürekli bizi ayırmaya çalıştı, ben eşimi çok seviyorum o da beni, böyle haksızca bir istek yüzünden aşırı öfkeliyim. çünkü sadece benim biraz da olsa kilom fazla ya da ayak numaram 40 olduğu ya da başkalarının bizi yakıştıramadığı düşüncesi yüzünden ayırmaya çalışmasını kabullenemedim. tanıdıktan sonra da artık beni istemediği düşüncesi hakim olduğu için sürekli eşime laf söyleyerek ve yalan söyleyerek bizi ayırmaya çalıştı. evledikten sonra da anne demediğim için eşime 'annesine anne demeyen karı ile aynı yatakta yatmam gibi bir yığın bağırdı." bu sözü gibi hayatım boyunca unutamayacağım bir sürü söz söyledi.. hani derler ya insanlar ne söylediklerinizi belki unutur ama ne hissettirdiklerinizi asla unutmazlar... ben işte her iki durumu da unutamıyorum. bi arkadaş vesvese ile ilgili dua olduğunu yazmış bugün sabahtan beri onu söylüyorum içimden, kendimi telkin ve yaşanılanları boşvermeye çalışıyorum. artık olmaz ise psikoloğa giderim. bakalım yorulduğumu ve hayattan zevk almayı bıraktığımı hissediyorum... off =( T

Seni çoook iyi anlıyorum. Aynı duygular içindeyiz. Hadi benim geçmişi düşünmemden geçtim de, eşime devamlı eskileri açmam çok kötü oluyor. Devamlı tartışma ortamı evin içinde. Yenmeye çalış canım bu düşünceleri. Ben kendimle mücadele ediyorum bu knuda. Birkaç zamandır başarıyorum. Umarım devam eder. Geleceği ya da eskileri düşünüp anı zehir etmemek lazım. T

Allah yardımcın olsun canım... mesafe her zaman iyidir. eşin de senin ile aynı fikirdeyse ne mutlu sana =) B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

memleketimizde yeni bir iş imkanımız oldu gibi benim ailem merkezde, eşiminki ilçede oturuyor... ben de dedim böyle birşey olursa merkezde otururuz.. hem sen arkadaşlarınla çıkınca ya da işin uzarsa ben de kendi arkadaşlarımla ya da ailemle vakit geçiririm.. sırf kaynanamın ve diğer aile bireylerinin lafını çekmemek adına böyle bir durum olursa başka bi ilçede ikimizin ailesinin olmadığı bir yerde otururuz diyor eşim.. ve böyle bi durumda ayda 1 falan anca giderim dedim kayınvalidemlere yok o kadar olurmuymuş daha sık gitmek gerekirmiş.. eee ben orada nefes alamıyorsam mutsuzsam niye gideyim ki =(( çünkü kaynanam bir sürü laf söyler ve sürekli söyler... hatta geçen gün eşime 6-7 ay önce konuşulan bir konuyu sanki daha yen konuşulmuş gibi gündeme getirip söyleniyor =(( off off =(( psikologa ben de gitmek istiyorum ama kaynanam ya da eşimin ailesini psikolog değiştiremeyeceğine göre bana nasıl faydası olacak? gerçekten işe yarayacağını bilsem bi şekilde giderim ama =( T

Canımher zaman başardığımı söyleyemem. Bazen öyle şeyler oluyo ki herşey arka arkaya saniyeler içinde geçiyor aklımdan. Ama artık eşime söylemiyorum bişey. Doydum herhalde kavgaya. Ama kaynanamımn yaptıklarını aklımdan çıkarmak çok zor. Geçen gün kaynanamlatda mutfakta yemek hazırlarken geldi aklıma söylediği birkaç söz. İçer yanlarına gidemedim bir anda. O anda girsem odaya. Sanırım içerde tatsız şeyler olurdu. Kendimi sakinleştirdim mutfakta. Güzel şeyler düşündüm. Sen de öyle yap. Hiç mi güzel anın yok eşinle. Onları hatırla. At çöp kutusuna maziyi. Yoksa mutlu olamazsın mlkctk

dilersen esınle bırlıkte de gıdebılırsın.. Ama sen kendın bıle gıtsen, onlar tabıkı degısmeyecek ama dogru iletisim icin strateji belirlersın. esınle, aılesıyle görüsme konusun da pazarlıkta dogru degıl. kım olsa gergınlık yaratır. ınan yeryüzünde anlasamayacak ınsan yoktur. bırı fransızca, bırı almanca konusuyorsa;ortak dıl bulup ıkı kısının de Türkceyı ögrenmesi gerekır herkes anlaşılmak ıster, o yüzden ortak dil gerekır.. Esınle bu duruma çare bulup, tazecık evlılıgınızde bırbırınızı yıpratmayin sevgiler.. Y yavsan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bı uzmandan yardım almak, senı rahatlatacaktır. bu öfkenı kontrol etmen gerekır. gözün görmedigi halde yasam kalıtenı bozuyor, ısıne bıle konsantre olamıyorsun. gecmıse saplanma, bazı seylerı de ardına atmaya calıs ve ınsanları da oldugu gıbı kabul et ama kımsenın de senın sınırlarına gırmesıne musade etme.. hiç kimse içın, esınle huzurunu asla bozma.. T

bunu ben de çok merak ediyorum. ben de takıyorum kafama eşimin ailesinin dediklerini. "Boşver" demek de hiç huyum değildir. T

yalnız değilsiniz, bende öyleyim sizin yaşadıklarınızı birebir bende yaşıyorum, ah keşke boşver diyebilsek, gamsız olmak isterdimmmmm parkon bence