Basin sagolsun oncelikle... anladigim kadariyla suan vicdan yapiyorsun ama sen dogru olani yaptin emin ol annende rahatsizligindan dolayi okulunu uzatmani istemezdi, bu arada tabiki evlat olarak ev islerinde annenin bakiminda yardim etmelisin ama butun evin sorumluluginu sen neden almaya calistin?baban annanen veya teyzen basinda degillermiydi?hele teyzene hic anlam veremedim, sana teselli verip destek olacagina iyice seni bunaltmis, baba tarafina gelince gorusup gorusmemek sana kalmis ama senin dostunda degiller, gercekden sizi sevselerdi annene biraz olsun destek olurlardi, mesafeli ol derim ben... guzelim sen ne yap ne et oku kendini kurtar... Allah yardimcin olsun, anneniz hayatin zor olacaga benziyor

Bu yükü taşımak için erken bir yaş. Başınız sağolsun Allah sabırlar versin. Geçmişe yönelik pişmanlıklar keşkeler mahveder bizi. Altından kalkamayacak gibi olursanız tekrar tedavi alın. Ağır bir travma bu. Diğer insanlara söyleyecek kelime bulamıyorum.

Senin vicdanını rahatsız edecek bir şeyin yok için rahat olsun. Elinden gelenin fazlasını yapmışsın. Yani orda annen ölümcül hasta, destek olup teselli vereceklerine abuk subuk davranıp seni iyice zora sokmuşlar evlat. Allahlarından bulsunlar ne diyeyim.

Teyzenin ruhu kötü canım sen o yokmuş gibi önüne bakacaksın ondan bir çöp hayır gelmez. İşe yaramayıp çok konuşan tiplerden bir de cahil anladığım kadarıyla. Boşver sen onu sen önüne bak hayatını kurtar sen güçlendikçe kardeşlerini de kurtarır ele güne muhtaç etmezsin. Babanın tarafı ile de küsme mesafeni koru. Doktorun verdiği ilaçları d düzenli kullan. Bu aralar git doktora tekrar görün.

eminim anneniz okuduğunuz için, böyle güzel bir evlat olduğunuz için, ayaklarınız üstünde dimdik duracağınız için sizinle gurur duyuyordur. ne kadar zaman geçirseniz yine de yetmeyecekti hep daha fazlasını isteyecektiniz böyle düşünün. yıpratmayın kendinizi. üzüntünüzü elbet yaşayın, ama vicdan azabı çekmeyin. içinizden nasıl geliyorsa akrabalarınızla öyle konuşun. kendinizi hiçbir şeye zorlamak zorunda değilsiniz. geçmese de zamanla hafifler acınız umarım. hiç unutmayıp güzel hatırlayın annenizi. o sizi duyuyor ve görüyor. üzülmenize nasıl üzülür kim bilir. gülümseyin ki annenizde huzur içinde uyusun.

Canım basın sağolsun Allah rahmet eylesin ve sabır diliyorum. Oncelikle bu hoca büyü vb olaylarını bir kenara birak bunlarla kafanı mesgul etme. Vadesi gelen gidiyor yapacak birsey yok oyle yapsaydım boyle olsaydı ile ömür gecmez. Oyle olmasi gerekmis oyle yapmışsın. Şimdi bol bol dua et. Dilerim guzel bir çıkış yolu bulursun

sorunu anlamadım o kadar ayrıntı var ki

Universite son sinifin 1. Doneminde annem vefat etti, lise 2deyken de babam vefat etmisti. Annemi topraga verdik 1 gun sonra okula dondum. Hicbir hocaya soylemedim, kimi zaman eksik odev yaptim, sinavlara kendimi cok veremedim ama 4 uzerinden 3.84 ile okulu bitirdim. Sonra annemin olumunden 3 ay sonra evde gece yangin cikti. İtfaiye geldi sondurdu. Sabahina final sinavina girdim. BA aldim. Soylediklerimde tek kelime yalan yok. Transkriptimi de gonderebilirim inanmazsan. Sadece guclu olmak zorundasin. Bunun icin yazdim. Hayatta yapayalniziz. Ne kadar erken kabullenirsek o kadar iyi.

Teyzen ruh hastası gerçekten Zaten acılısın derslerin de kötü... normal bir teyzenin kızım gündüzleri okuluna git, ben o sırada annenin yanındayım akşamları gel gör demesi gerekir. Bu hikayede baban nerde? Yetişkinler nerde? Neden yetişkinler değil de daha çocuk olan üstelik annesi ölmekte olan bir çocuk olan sen her şeyi üstlendin? Bu konudaki yetişkinlerin hiçbiri 5 para etmez, tek insan sensin inan bana. Benim teyzem olsaydı seninki değil, o gelir bana da bakardı, kardeşlerime de yemek yapardı, sana da okuluna git derdi. Baban zaten şambabası size o baksın yazmadım bile Ne demek kızlar okumasa da olur, sen işsiz aç kalınca maaşını teyzen mi verecekmiş? Babanın karısı ölmemiş gibi hemen evlenme derdine düşmesi zaten yorum yapmıyorum. Kısacası ne anne ne baba tarafın 5 para etmez ufaklık. Kim okulunu karşılıyorsa ona yanaş, iş bulunca da bas hepsine tekmeyi.

Canım başın sağolsun yaşadıklarım ağır bazı insanlar sevgisini gösteremez ama anneler anlar sevdiğini annen sana küs değildir, çocuklarına kızamaz anneler bende Mimarım okul dönemi zordur ama güzel mesleğin var okulunu bitir kardeşlerini okut annen de böyle isterdir Emin'im okulunu bitirmeye bak kendini geliştirmeye çalış hayat hepimize eşit değil ne yazık ki, kendini suçlama okuluna sonrası da kardeşlerini okutmaya odaklan omlarında geleceklerinde yardımcı ol, okuduğun bölümle bunu başarabilirsin

Annenle 17 gün diz dize göz göze zamanınız olmuş. Bence buna da şükür. Okurken bu ayrıntı içimi ferahlattı. Senin vicdan yapacak birşeyin yok bence. Hayırlısıyla okulunu bitir inşallah. Annen de böyle olmasını isterdi diye düşünüyorum.

Canım çok ağır şeyler yaşamışsın ama ruhunu esir almalarına izin verme. Sen ne kadar yanında olursan ol insanın aldığı nefes sayılıdır zaten. Teyzenin vicdanı olsaydı size yardıma gelirdi ev temizliğine. Teyzenin seni kıskandığını ve kardeşinin acısını senden çıkarmaya çalıştığını düşünüyorum ve terbiyesizlik yapıyor. Sen şimdi kendini toparla okuluna devam et çalışmaya başla. Daha 2 kadersin var senin güçlü olman lazım

Merhabalar. Annemi kaybedeli 24 gün oluyor. Öncelikle bu durumun verdiği acı çoook büyük. Annem endometrium kanseriydi. Ciğerleri bittiğinden dolayı vefat etti.21 yaşındayım.17 ve 10 yaşında erkek kardeşlerim var. Annem 46 yaşındaydı. Biraz uzun yazacağım derdimi kimselere anlatamadığımdan. Lütfen sonuna kadar okuyun. Annem 2 yıldır hastaydı. Önce rahmi alındı. Işın tedavisi gördü. Geçen sene nisanda ışın tedavisi verdikten sonra doktoru kemoterapi versek mi vermesek mi diye düşünmüş. Daha sonra vermemeye karar verilmiş.3 ay sonra da kontrole gidildiğinde ciğerlerine, omuriliğine, kuyruk sokumuna (3 yere birden) sıçradı. Normalde 3-4 senede sıçrarmış ama anneminki bir sene içinde üç yere birden sıçradı. Sıçradıktan sonra izmitte kemoterapi gördü. Haziranda da vefat etti. Şimdi ben üniversiteye gittiğimden dolayı anneannem her zaman annemin yanında oluyordu. Normalde ben liseye giderken anneme ev işi konusunda elimden geldiğince yardımcı oluyordum. Üniversitede bölümüm bana baya ağır geldi , sadece proje çalışınca anca geçebiliyorum derslerimden çok zorlanıyorum. Bir de mimarlıkta sunum yapılıyor. Ben sunum yapamıyordum, titreme problemim vardı. Herkesin karşısına çıkınca tüm vücudum titriyordu. Bu nedenden dolayı 3 defa projeden kaldım ve bir buçuk yılımı kaybettim. Bir de üniversiteyi ikinci senemde kazanmıştım. Sonra psikiyatra gittim ve verdiği ilaçları kullandım. Bir de hocalara gittik o da üç harflilerin musallat olduğunu söyledi ve bana muska yazdı. İlaçları da kullana kullana baya düzeldim ve bir yıldan beri problemim yok gibi. Geçen yaz anneme baya yardımcı oldum sene içinde pek olamadım, okulla ilgili çok sıkıntılarım vardı, projelerimi hem bilgisayarım olmadığından dolayı yapamıyordum, yapsam da titremekten anlatamıyordum. Yazın evin tüm işlerini çamaşır, bulaşık, ütü, yemek, evi dip köşe temizleme vs. sık sık yapıyordum annem yapamadığından dolayı. Anneme de tüm sevgimi yansıtmaya çalışıyordum. Bu senenin başında okullar açılınca, önceki yıllarımdan da baya kaybım olduğu için okula çok fazla odaklanmam gerekiyordu. Zaten çok geç çıkıyorduk ve dersler aşırı yoğun geçiyordu, eve gelince bazen sabahlara kadar proje çalıştığım oluyordu. Bu sene projelerden geçtim. Ama şimdi düşünüyorum da bu sene okula gitmem hiç doğru değildi. Kendimi derslere kaptırmaktan anneme yardımcı olamadım ev işi konusunda. Okuldan geldiğimde annemi sarılıp öpüyordum ya da giderken. Yemek yerken tatlı muhabbetler kurmaya çalışıyordun. Ama ev işi yapmıyordum işte derslerim çok ağır olduğundan ve önceki seneler baya sene kaybettiğimden. Şimdiden okulum bu kadar uzamışken birkaç kere daha kalırsam okuldan atılma durumunu falan düşünüyordum. Her projeden kalınca dönemin uzuyor. Annem kemoterapi alırken de almadan önce de ev almak istiyordu. Biz önceden ilçede babaannemlerle altlı üstlü oturuyorduk. Birtakım sorunlar olduğundan ve merkezde bir okula yerleştiğimden ben liseye geçince şehir merkezine taşındık. Annem de kirada oturmak istemediğinden ilçedeki evi satıp ev almak istiyordu. Ama öyle lüks olsun diye değil, kira parası vermeyeyim, çocuklarım büyüdü, ilçedeki evimizi yaparken bir sürü emek verdik, masraf yaptık ama içinde oturamadık diye. Babam ise o evin demirine, çimentosuna tüm maaşını yatırmasına rağmen hakkını hiç istemiyordu. Annem de kardeşimi gönderdi konuşması için dedemlerin yanına. Kardeşim de konuşmaları ses kaydına almış ve dinlediğimizde 3 katlı evimizin amcamın borçları için ipotek olduğunu öğrendik. Amcam müteahhit ve 1-2 trilyon borcu var. Tüm tapular babamın üstüne olmasına rağmen kat mülkiyeti yapılıyor ve tüm evi amcamın borçlarına ipotek ettiriyorlar. Tüm bunlara rağmen amcamlar villalarda her ay 1-2 milyar kira vererek yaşıyorlar. Annem de kemoterapi alırken üzülmemesi gerektiği için anneannem ve dedemler kendi evlerinden çıkıp kendi evlerini anneme verdiler. Annem de çok mutlu oldu. Üstümüzde de teyzemler oturuyor. Teyzem de okul sürecinde bana çok kızıyordu ev işi yapmadığımdan dolayı. Final haftasını o kadar zor atlattım ki anlatamam teyzemin söylenmesinden. Proje teslim günü annem nefes alamadığından acile kaldırıldı. Ben de yine projeden kalmak istemediğimden önce teslimi yaptım, ertesi günü jüriye çıktım. Daha sonra annemin yanına gidebildim. Tabi çok vicdan azabı duyarak. Teyzem de telefonla arayarak annen mi önemli dersin mi, bırakıyorsun da geliyorsun, teslimini yapmıyorsun, annen ölüyor, ölüyor, kızların okuması o kadar da önemli değil, olmasa da olur diye bağırıp duruyordu. Annem yoğun bakımdan çıktıktan sonra yanında anneannemle birlikte 17 gün refakatçi olarak kaldım. O zaman okulum da bitmişti. Ve durumu çok ağırdı. Ciğerlerine tüpler bağlıydı, sonda takılıydı, oksijen maskeleriyle, bipapalarla nefes alıyordu. Bu 17 gün içinde sabahlara kadar uyumadığım oldu. Birbirimize sarıldık, koklaştık anne-kız. Birlikte uyuyalım mı diyip yanında uyumamı istedi, birlikte uyuduk. İsmim Ayşe. Ayşem, Ayşem beni bırakma diyordu. Canım annem, güzel annem, tatlı annem diye seviyordum. Hadi, hadi canım annem, güzel annem diye sev diyordu. O 17 gün içinde gösterebildiğim sevgiyi her zaman daha fazla yansıtabilseydim keşke. Ama yansıtamadım. Annemi seviyordum ama kişilik olarak soğuk olduğumdan sanırım, bir de annem fazla otoriterdi önceden, yeterince anne-kız ilişkisi kuramadık. Çok üzülüyorum, her gün ağlıyorum, yüreğim parçalanıyor, annemi toprağa vermek ne zormuş, yeterince ilgi gösteremediğim için çok vicdan azabı çekiyorum, her dakika aklımda, nasıl atlatacağım bilmiyorum, annemi gerçekten çok seviyordum ama yaterince yansıtamadım. Orda kaldığım zaman da annem, Ayşe beni 3 senedir yalnız bıraktı dedi. Yani üniversiteye başladığımdan beri. Dediğim gibi bölümümle alakalı fazla problemler yaşamıştım. Annemin bu cümlesi de hiç aklımdan çıkmıyor. Rüyalarımda bana sırtı dönük, benimle konuşmuyor, yüzünü göremiyorum. Çok vicdan azabı çekiyorum. Düşünüyorum ki, ben kötü biri değilim, soğuk, duygularını yeterice yansıtamayan, fazla okula kendini kaptırmış. Oysa önceden öyle miydim, en küçük kardeşimi birlikte büyütmüşüzdür annemle. Teyzem herkese evdeyken bakmadı hastahanedeyken baktı kızı diyor benim için. Anneannemler babam için "bi özel hastahaneye götürmedin." diyor. Babama bir sürü laf söylüyorlar. Annemizi kaybetmişken bir de her gelene babamı o kadar kötülüyorlar ki. Bazı noktalarda haklılar ama bi tarafımız yaralıyken diğer tarafımız da yaralanıyor. Babamın annesi ve babası ise annem hasta iken hiç yardımcı olmadılar, cenazesine geldiler. O yüzden annemin tarafı, babamın tarafını bu evin etrafında görmek istemiyor. Dışarıda görüşecekseniz görüşün diyorlar. Babaannemlerle birlikte 12 sene yaşadık şimdi onlarla konuşmalı mıyım konuşmamalı mıyım ne yapacağımı bilmiyorum. Anneme değer vermediler. Dedem iyiydi aslında. Ama bir gün bize geldiğinde çocukları benden soğutuyorsun falan diyince annem de ona bağıdı, ondan sonra hiç yardım etmedi. Ama annem bize de bağırıyordu bazen ilaçların etkisiyle. Onun dışında annem bana şunları anlatırdı. Annem benden önce düşük yapmış, yere düştüğünde babaannem onu kaldırmamış. Babaannemle halam annemi dövmüş ama yıllar öncesinde. Babaaannnem tavukların çıkardığı yumurtaları biz almayalım diye saklarmış. Benim de hatırladığım bazı şeyler var. Mesela babaannemin unu azalmıştı bana "anan unumuzu almış, bana söylemiyor da, öyle yapıyor"halbuki annem almamıştı. halamın da çok sinsi bakışları var bana karşı. Hocalara gittiğimizde onların bize büyü yaptığını falan söylüyorlar bir de. Ben şimdi babaannemle, dedemle, halamla, amcamla konuşmalı mıyım. İçimden konuşmak gelmmiyor ama büyüğüm falan diye olabilir belki. Annem hastalığında gelmediklerinden konuşmadı ama hakkını helal etti. Öte yandan babam, kardeşlerim ve ben anneannemin evinde kalıyoruz. Burası onların yani, bizim durumumuz ne olcak bilmiyorum. Bana sen kal diyorlar dedem falan, baban giderse. Ben babam nereye giderse onunla gitmek isterim normalde ama evlenmesinden endişeleniyorum ve uzayan okulumu da bir an önce bitirmem gerek. Bir de teyzemle aramız biraz soğuk anlattıklarımdan dolayı. Bana yardımcı olur musunuz anlattıklarım konusunda lütfeeennnnn. Keşke okulumu bir sene dondursaydım da her dakikamı annemin yanında geçirseydim diyorum bir de Son düzenleyen: Moderatör: 22 Temmuz 2017

Oncelimle basiniz sagolsun yasadiklariniz kolay seyler degil ama nerede kalirsaniz kalin bir an once okulunuzu bitirin anneniz icin elinizden geleni yapmissiniz zaten. allah o knusanlarida bildigi gibi yapsin teyzenizde bu kadar igneleyici konusmak yerine ablasina destek ciksaydi sizin arkanizda dursaydi keske

Basin sagolsun cok uzuldum. oncelikle vicdan azabi cekme derslerin yogunmus gidip disarida gezip eglenmemissin ki. Her olumun ardin dan yakinlari mutlaka vicdan muhasebesine girer kendinin dusmani gibi elestirisin kendini oysa ne yapabildin ki. Sen derslerine yogunlas kendini kurtarmaya bak

cok sag olun. Hayatta basimiza gelenlerin arkasina siginmak kolay yol. Mucadele edeceksek kendimiz icin etmemiz gerek...

Ne yapmam lazım biliyor musun? Elimizden geleni yapmak ve sonrasını rahat bırakmak. annen konusunda elinden geleni yaptığını düşünüyorum. Okulunu da bir an evvel bitirirsin umarım. Derdini de pek anlayamadigimi su an

En cok kardeslerine üzüldüm ya onlara anne gibi ol. Eksikliğini yaşatma çok zor Allah yardımcın olsun başın sağolsun Allah rahmet eylesin ( sen kendini sucladigindan öyle rüyalar görüyorsun elinden geleni yapmışsın bu konuda içini rahatlat

Annen konusunda vicdan azabı cekme. Sana ne verdiyse çocukluğunda, fazlasını vermissin ona, anlattığın kadarıyla. Elbette okulun önemli. O sancılı donemde akrabalarının okulu bitirmen için seni desteklemesi gerekirdi. Asil en büyük aci ve sıkıntıları yasarken sen çok yalniz bırakılmış ve resmen akrabaların tarafından terk edilmissin. O yüzden vicdan azabı çekme. Akrabalarını affedecek ve önüne bakacak kadar da güçlü bi kızsın. Ayrıca buyucu falcı cinci muhabbeti yapmışsın ki bunlar kendini yetiştirmiş birine çok aykırı düşünceler. Kafani bu geri kalmışlıkla doldurma. Her şey çok güzel olacak eğer sen önüne bakar ve geçmişe perde çekersen. Bir psikologa da gitmelisin ayrıca.

Bundan 10 ay önce bende annemi kaybettim... Annemde kanser hastasıydı senin hikayenden tek farkı annem ile babam ayrı değildi ama anneannemler özellikle teyze ve dayımlar babam ile görüşmüyordu annemin hastalığının ağırlaştığı bu dönemde de pek görüştürmediler... Ama ben elimden geldiğince görüştürdüm annem ile babamı... Yazdıklarını okurken bir an kendi hikayemi okuyorum sandım.. Sana söylenenlerin aynısını bana söylediler, son senemdeyim okulunu bırak annene bak dediler, teyzem hastane odasına nişanlısını çağırıyor geceye kadar oturuyordu, odanın camları havalandırma olarak açılıyor, öyle sıkılıyorum ki sırtımda bir el istiyorum yanındayım desin, geçecek desin, okulumu özlüyorum, nefes almayı özlüyorum teyzeme diyorum ki teyze hocalarla konuşmaya okula gitçem lab derslerine gideyim haftada 2 saat onun dışında anneme bakarım, annen mi okulun mu diyordu bana, oysa okulun nefes oldupunu kimse anlamıyordu annem ile babam ise okula gitmemi istiyordu ama gel o kazık gibi lafları yut işte... Ben teyze ve dayımlara öyle güvenir severdim ki ama hayatımın kazığını onlardan yedim, annemin o çok ağırlaştığı gün bir paçavra gibi davrandılar bana, babam ile sevdiğim adam sahip çıktı o gün bana... Babamı istemediler o gün karşı çıktım inadına babamı annemden uzak tutmadım, sevdiğim adam sakinleştirdi o gün beni, sonuç ne oldu biliyor musun annem öldü odada annemi görmek istedim babam ile beni aldı doktoru vve hemşiresi içeri, dıları çıktığımda ne dayımlar ne teyzemler yüzüme bakıyordu, acıdan dedim canları acıyordur, babamı geçirdim anneannemin evine gitçem arkadaşlarla yas evi anneannemşn evi oldu çünkü, yok evdede yüzüme bakmadılar gösteriş sadece gösteriş için yanaşıyolar, bazen böyle düşünüyom bazende hata mı ediyorum diyorum o zamanlar, sonra bakıyorum ortanca teyzem yeni kuracağı evinden bahsediyor, annemin kuzeni oğluna kız arıyor, 7 si geçti annemin ayrıldım o evden hadi dedim kızım ınsanlık sende er ara sor, aradım 2 3 hafta baktım ben aramadan aramıyor kimse canınız cehenneme dedim aramayı kestim, an an çok suçladım kendimi bu arada halamlarla ve babannemerle görüşmüyorum babmla yaşıyorum bir babam var ardımda... 2 ay sonra haber aldım ortanca teyzem evleniyor şaka gibi dimi evden davullu zurnalı çıktı... Kına günü sevdiğim adamın babası öldü sevdiğim adama gittim diye tamamen uyuz oldular bana, demedikleri kalmadı ardımdan, ne iftiralar... Arada konuşmaya devam ettim onlarla görüyorum ki ne kişiliğime ne de mesleğime saygıarı kalmış, ne yaşadın sen demeden geçip karşıma bölümümle okulumla dalga geçmeye kalktılar işte orada dur dedim onlara hepsini silkeledim attım.. Meğer yiyiyorlarmış beni içten içe, şu 1 aydır öyle huzurluyum ki, başlarda bende senin gibi çok düşündüm annem bana kızıyor mu diye, ilk öldüğü zmanlar benim annemde konuşmazdı rüyamda bakar giderdi ama sonra bir gece rüyamda annem ile karşılaştık oturduk hem ağladım hem anlattım anneme bana sarıldı ve siktir et hepsini dedi :) şu an öyle yaptım ha yine insan oldukları için saygım var ama sevgim sıfır... Sende aynısını yap canım sana kim değer veriyorsa onun yanında kal, okulunu bitir, elinden geldiğince çaba sarfet, psikolojik destek al, kendini mutlu edecek şeyleri ara bul, dene, oku, araştır kendin için hayaller kur, bunları not al hayatının peşinden git canım ve gönlünü ferah tut annen seninle gurur duyacaktır

Okuyun okuyun okuyun... Diyeceğim tek şey bu... Teyzenizin inadına okuyun çünkü bu hayatta her zaman en yakından darbe gelir... Hala babaanne zaten şeytan Allah uzak tutsun siz de uzak durun... Allah önce bol bol sabır versin, ailecek başınız sağ olsun, rabbim gönlünüze genişlik ferahlık versin... Hayatınız boyunca hep başarılı ve mutlu olursunuz inşallah...

seninde basin sag olsun arkadasim. azmine ve guclulugune hayran kaldim dogrusu. insallah konu sahibide senin yolundan gider...

Başın sağolsun Rabbim annecigine kabir rahatlığı sana ve kardeslerine bol sabirlar versin. Vicdan öyle birşey ki bu konularda elinden geleni yapsan da her dakikani yaninda gecirsende hep içinde sunu da yapsaydim keske cumlesi yankilanir. Ornegin ben babam öldüğünde 13 yasindaydim o akilla diyordumki ben sabah 5te kalkip babama ilaclarini verseydim babam olmezdi. Sende eminim sunu yapsaydim bunu yapsaydim yanimda kalsaydi diyorsun. Ama nefes sayılı. Anneni cok seviyorsun elinden geleni yapmissin bence annende bunu bilip hissediyordu. Bir anne evladinin okumasini iyi yerlerde olmasini herseyden cok ister o yuzden uzulme okul konusunda en iyisini yapmissin. Simdiden sonra da daha sıkı sarıl hayat devam ediyor güçlü olmak zorundasin. Diger aile bireylerin icinde guzel kalbinden nasil geciriyorsan oyle davran istersen git görüş ölümlü dunya gecmiste olani orda birak kalbini koreltme. Teyzem ananen aciyla sana ters davraniyorsa bile bosver onlarda acili zamanla yaraniz kabuk baglar gecer bunlar. Uzun oldu hakkini helal et. Acini cok iyi anliyorum Rabbim cennetinde kavustursun sizi.

canim Allah rahmet eylesin yarisnda biraktim okuyamafim yaslar akti gozlerimden allah sabir versin

Başın sagolsun mekanı cennet olsun inşallah. Dualarım seninle olsun inşallah tez zamanda arınırsın sıkıntılarından. R

Başın sağ olsun, anneciğinin mekanı cennet olsun. Kim ne saçmalarsa saçmalasın sen çok iyi, düşünceli ve duygusal bir kızsın. Kendine lütfen yüklenme ve o salakların kendi acılarını senden çıkarmalarına izin verme. Okuluna önem vermen çok doğru bir şey; bu aileden bağımsızlığını ilan etmelisin.

canım Rabbim sabır ve kolaylık versin öncelikle. En ilk tavsiyem srn yaşına göre ve okumana rağmen annen için elindrn gelen herşeyi yapmışsın vicdanın rahat olsun bu konuda. Insan ne yapsada ne kadar yanında olsada bir fazlası için pişmanlık duyuyor ama öyle olmamalı bu konuda için ferah olsun en başta. teyzeni çok acımasız buldum çok muhattap olma bence. birde kardeşlerin ve baban varken neden deden onlarla kalmanı istiyor buda saçma. sen kardeşlerinin en büyüğüsün hep bir arada olup birbirinize destek olmanız lazım. hala ve babanneye gelince içinden nasıl geliyorsa oyle davran. konuşmak istemiyorsanda konuşma. aynı şey benimde başıma geldi. annemin hastalıgındada vefatındada amcam ve yengem hiç yanımizda olmadılar. Başta vicdanım rahat etmiyordu ama sonra kendi kendime dedim zor günümüzde yanımızda olmayan akrabaya iyi gündede ihtiyacım yok diye çıkardım onları hayatımdan. Seni çok iyi anlıyorum çok çok zor bir süreç geciriyorsun. Birkaç ay sonra bu duyguların dinginleşmezse ve baş edemezsen mutlaka psikolojik destek al. Ve sana en önemli tavsiyem mutlaka okulunu tamamlayıp ekmeğini eline al. Kimseden kimseye fayda yok. Güçlu ol ve kendi ayaklarının üstünde dur. Rabbim her konuda yardımcın olsun canım.

Yaşımın çocuk olduğunu hiç düşünmediler."bizim senin yaşındayken çocuklarımız 2 yaşındaydı. Senin de yaşın küçük değil."diyorlar MissCherryBlossom

basin sag olsun. 95 li heralde benden kucuksun galiba bilmiyorum ama anne acisi her yast aynidir bence. Allah sabirlarin en buyugunu versin. LUTFEN OKU. Kimsennin lafina bakma hayat devam ediyor. ilerde seninde cocuklarin bir ailen olacak insallah. Elinde bir meslegin olsun. Su hayatta saglitan sonra en onemli sey bence egitim.

Sen değil de o zor zamanlarda size destek olmayan o büyükler vicdan yapsın. Zaten sırf kendi hatalarını bastırmak için sana yükleniyorlar. Sen okuluna git gözün arkada kalmasın ben annenle ilgilenirim diyemez miydi teyzeniz? Üst katinizdaymis. Sen oku da kendini kurtar diye herkesin seferber olması gerekirdi. Herkes iyi gün dostu işte. Zengin olsanız herkes pesinizde pervane olurdu. Görüşün ama mesafeli olun. Ve mutlaka psikologa git ihmal etme. Maneviyatini kuvvetli tut. Sen kendin kendini tamir edemezsen kimse sana fayda veremez. Kardeşlerine sahip çık ihmal etme onları boş bırakma sakin. Üçünüz birlikte sarın yaranizi. Babayı katmiyorum çünkü yarın öbür gün evlenir gider. Ondan da medet ummayin. Birbirinize yetin. Etrafa da kulaklarını tıka. Annene bakmadın diyene de benim vicdanım rahat sen nerelerdeydin o zor gunlerimizde hiç yoktun de.