O zaman ekmek su gibi düşünüp buna bütçe ayırıp doktora gideceksiniz. Akıl sağlığı olmayınca hiçbir şeyin önemi kalmıyor. Doktora gitmeye niyetli mi peki eşiniz? M

Bu söylemi doğru bulmuyorum. Eşim benim en yakın arkadaşımdı. Uzun yıllar arkadaşlık ederek severek isteyerek evlendik. Evliliğimizin de 3. senesindeyiz. Bu ani verilmiş bir evlilik kararı değil. Kendisinin bir sorunu olduğundan ve dikkat ederseniz bu sorunun da 10 yıldır ilk defa yaşandığından bahsediyorum. Bahsettiğim sorunu pek çok insan yaşıyor nasıl yaklaşmam gerektiğini sorgulayıp dertleşmek istiyorum. Bu tipler diye küçümseyecek bir yanlış varsa elbette sizin görüşünüz ancak söylemeye çalıştığınız şekliyle basit bir iletişim ve ilişki şeklimiz yoktu bunu da anlatmak isterim. N

Geçti çok şükür o stres dönemleri. Tam tüp bebek tedavimiizn zamanlarına denk gelmişti şanssızlık gibi. Kabuslarına bile giriyordu artık eşimin. O moral bozukluğuyla iyi tutundu bebeğim diyorum şimdi.. nasip kısmet yapacak birşey yok. Ben de sizin adınıza üzüldüm tabii ki 12 bin tl az para mı insallah bu kadarıyla kalır.

Evet ana metin bu sanırım sürekli benden ona değer verdiğimi göstermemi istiyor. Ama mesela en basit şeylerde bile yemeğe biber koyuyor diyelim masaya biber getirmemişim sen bana özen göstersen yemeğe biber koyduğumu bilirsin gibi tepkiyle yaklaşıyor. Yani işte atıyorum; kullandığı bir şey bitmiş dikkat etmemişim ona dikkat etmityor oluyorum. Sevdiği bir tatlıyı kendime tatlı alırken almamışım gibi basit şeyleri onu sevmediğime yoruyor. D dgdln

Belki de. Ama çözüm odaklı değil. Olan kadına oluyor

Borç içindeyken keşke hamile kalmasaydiniz, önce psikoloji işini cozseydiniz keske

Peki kendisi mi gitmeye karar verdi psikoloğa, bu konuya nasıl onu yönlendireceğimi bilemedim. prometheus

Arkadaşlar merhaba gerçekten çok sıkıştım lütfen bir yorum yapar mısınız, eşimle üniversiteden beri arkadaşız severek evlendik. Şu anda hamileyim. Bebek beklerken düşük riski yaşadık sürekli. Daha önce de bir düşük yaptım. Eşimle 4-5 aydır sorunlarımız var. Ama birçoğunuza göre küçük gelecek sorunlar. Eşim bir tükenmişlik halinde, işinden bunalmış, iş yerinde sürekli baskı altında borçlarımız var maddi baskı altında, ailesinin sorunları da üstüne yüklenince, kendini psikolojik olarak yalnız hissediyor. Bana değer vermiyorsun sen artık bana özensiz davranıyorsun beni sevdiğin için değil alışkanlığından birliktesin diyor. İşler boşanma noktasına kadar gitti. Ona nasıl yaklaşacağımı bilmiyorum bazen çok büyük kavga ediyoruz, ertesi gün beni çok üzdüğünü düşünüp özür diliyor. Beni sevdiğini söylüyor. Ama çok büyük bir sıkıntı çektiğini ona destek olmadığımı söyleyip duruyor. Belki de bebek de ona baskı yaptı bilemiyorum. En basit şeyleri bile ona değer vermediğim için yaptığımı düşünüyor. Depresyonda olan insanın hayat akışını normalize etmeye çalışmak geerekir diye sürekli onu o kafadan uzaklaştırmaya çalışıyorum. Sen benim sıkıntımla dalga geçiyorsun diyor. Bu adam benden boşanmak mı istiyor ne istiyor anlayamıyorum. Bebek zaten stresli geldi. Ben eşimi seviyorum ama ona onu sevdiğimi inandıramıyorum. Davranışlarım bunu belli etmiyormuş. Gel bir psikoloğa gidelim diyorum ona da çok ciddi bakmadı. Ne yapacağımı şaşırdım. Lütfen yorumlarınızı esirgemeyin.

Peki destek almayacaksa ne yapmayı düsünüyormus? Dogum sonrası daha sancılı bir sürec olacak, ilk aylar nasıl kaldıracak bunu. Ben olsam ben böyle devam edemeyeceğim, ya yardım al yada ben gideyim kendi basıma dogurayım derim. sensiz asla123

Sizi anlıyorum ben de zor bir hamilelik süreci geçirdim. Eşimin mesleği vs deken yalnızdım da. Eşim çok yoğun ve yorucu çalışıyordu. Hamileliğimin son aylarında arttı doğumdan sonra tavan yaptı depresyonu. Ama eşim hemen doktora gitti tedavi oldu süreç zordu ama sonra toparladı. Önce uzman desteğini kabul etmeli. Bilimsel olarak da hamilelik sürecinde erkeklerin de hormonları değişiyor ve doğumdan sonra onlar da bazı hormonel degisiklikler yüzünden depresyona giriyorlar. Yani normal ama öylece durup kendi kendisine geçmesini beklemek mi yoksa destek mi almalı tabiki destek almalı

Ben bunu doğal görüyorum anlattığınız göre, işte baskı aile desen sorun var. Borcunun olması stress yani sevilmeye değer olduğunu görmek istiyor. Bunuda sizden bekliyor tek dal sizi görüyor bence. Sizde yapın mesela güzel giyip senin için süslendim gibi yapın tatlı onun sevdiği yemek şu bu daha özenli davranın. Zor bir süreç sizde hamilesiniz sabır diliyorum. Ve lütfen iletişimi hiç koparmayın. Dinleyin sadece ve asla yargılamayın size saçma gelse bile kötü gün böyle oluyor işte destek şart. Benim aklıma gelen bir şey daha var malum her yer çok pahalı sizde harcamalarınıza dikkat edin borç harç varken kendini yetmiyormuş gibi hissetmesin çok açılmayın buda bir destek. Benim başıma gelse bunlara dikkat ederdim. Akşam gidip sarılın öğün durup dururken sevdiğinizi söyleyin özlediğinizi falan söyleyin bunlar iyi gelir ama bir uzman şart gibi

Gel oraya gidelim demek yerine benim hayatımdaki yerini biliyorsun ben yanlış hareket etmek istemiyorum bu işin uzmanları var en azından deneyelim bu bir süreç ve senin çok etkilenmeni istemiyorum gibi bir yaklaşım daha mantıklı geliyor bana. Bunalımda olan kişi karmaşık emin olmadığı duygularla savaşır. Bir sever bir sevmez bir güler ama genelde eve kapanır ir şey yapmak ve bir yere gitmek istemez. Zorlarsanız sizinde onu anlamadığını düşünür. Çok sabırlı olun asla yargılamayın dinleyip ne kadar değerli olduğunu hissettirin gerisini psikolog/psikiyatrist daha rahat çözer. Benim bakış açım bu. Geçmiş olsun.

Nerden buluyorsunuz bu tipleri yaa N

Belki de evet maddiyat boyutu da olabilir. Çünkü hadi bir yerlere gidelim kafan dağılsın dediğimde de şu an öyle bir durumumuz yok falan dedi. Ama sonuçta devlet hastaneleri de var illa bir sonuca ulaşırız diye düşünmekteyim. İş hayatı her şey artık tahammül sınırlarını zorladı biliyorum. Bundan sonrasına nasıl adapte olacağız bakacağım. Elbette bir de bebek var onu da düşüneceğim. Ama güzel telkinlerde bulunan bütün arkadaşlara çok teşekkür ederim.

Ama anlattıklarınız bana bebek değil de daha çok çevresel faktörlerin etkisi gibi geldi ruhsal bir sorun yaşıyor okuduğum kadarıyla sürekli değişen ruh hali buna işaret ediyor. Umarım kısa sürede eski haline dönüş yapar

Ciddiye kendisi almıyor hem kendini hem hamile halde sizi yıpratıyor. Ya gitsin ya da siz kendi haline bırakın onu

Bu arada çok üzüldüm sterse girmesi normal eşinizin bende 12 bin kadar kaybettim şu son dönemde üzgünüm ama sizinki azımsanacak bir meblağ değilmiş

Zaten kadinlar hamile Kaliyor erkekler trip atiyor, kadin doguruyo erkekler lohusa sendromuna giriyor erkekolarak dogmak varmis sanirim

Bu zamanla görebileceğiniz bir şey iletişim halinde oldukça ortaya çıkar bence. Siz eş olarak destek verin bakalım ne yapıyor. Zaten talep ettiği nokta burası eğer hayat değişimi istiyorsa bundan sonrada bunu belli eder. Bebek istemiyor olabilir mi peki? Bazılarına ağır geliyor ondan sordum.

esiniz desresyonda oldugunu kabul ediyor mu? ediyorsa psikolojik yardim almasi iyi olur. Sizlik bir sey degil cunku, sizin tek yapabileceginiz destek ve sevgi vermek. bu ara tartismamaya ve alttan almaya calisim bence biraz, sevginizi degisik yollarla gosterin yemek, hediye, gozlerinin icine uzun uzun gulumseyerek bakmak vs. sevildigini hissettirin. Ayrica hislerini onemseyin ve normal hayata gecmeye calismayin bence bir sure ama ona da soyleyin; ben hep senin yaninda olurum her duygunla gecmese bile ancak bu surec ikimizin iyiligi icin bir yerde bitmeli. simdi duygularini yasa, ben yanindayim. Daha sonra bu duygulari asman icin neler yapacagimizi bulmaya calisiriz gibi seyler soyleyin. Umarim asarsiniz

Böyle de olabilir. Bundan gocunmuyorum. Eğer beraber mutsuzsak mutsuz bireyler yetiştirmek niyetinde değilim. Ama gerçekten istediği bir hayat değiştirmekse bu konuda benden mi bir adım bekliyor? Boşanalım mı demem lazım? O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Eşiniz bebek için ne maddi nede manevi olarak hazır değil kenara itildim duygusu içersinde Bebek için zamanlama çok kötü

Bence bunalıma girmiş olabilir ya

Acaba bir kadınla birlikte oldu da kadın yakasına yapıştı ve ondan mı bu sıkışmışlik hissi uykusuzluk filan.

Depresyonun dereceleri vardır. Hayattan tamamen kopma noktasında ise gözü bir şey görmez evet ama daha hafif ya da orta dereceli bir depresyonsa ki muhtemelen öyle çevresindeki her şey batabilir, ters gelebilir. Eşime ki o zaman nişanlıydık hayatı dar ettiğim bir dönemden geçmiştim. Bir şeyleri çaresiz görüyor olmalı ama neyi? Ben mesela şehir değişikliğini kaldıramamıştım ki şu an kulağa çok saçma geliyor olabilir. Yine de kendime gelmem psikiyatrist yardımıyla olmuştu. Devlet hastanesinden randevu alın beraber gidin parayı sorun ediyorsa. Direnirse önce siz gidin, sizin ciddi olduğunuzu görünce fikri değişebilir. İçindeyken kabul etmek istemiyor insan, kendini bu kadar aciz zayıf görmek istemiyor. Eşim o zamanlar çok ısrar etti kabul etmedim. Ben hasta değilim diyordum ki kendimi bildim bileli psikolojiye meraklı bir insandım. Buna rağmen tam 1 yıl sonra gitmeyi kabul ettim. Yani eşinizin direnmesi de aslında hasta olduğunun kanıtı bence.

Doğru. Bence depresyonda değil sorumluluk fazla geldi. Onu kast ettim gibigibiyim

iyi düşünün iyi olsun. bebek nasibi ve enerjisiyle evinize iyi gelecektir

Bebek istemiyor muydu hayır bu meseleden önce bebek istediğimize karar vermiştik. Bi düşük yaptığımda eşim bana hiçbir şeye üzülmememiz gerektiğini her şeyin bizim elimizde olduğunu anlatmıştı. Kendisi de çok üzüldü ama benimle hep ilgilendi. Yani bebek istemiyor diye düşünmedim hiç ama bunu şu an yaşadığı için de düşünmeye başladım elbette. Ağır gelmiş bile olabilir. . push ; N

Biz aslında planlama yapan bir çiftiz. Fakat bir önceki mesajlarda belirtmiştim ev kredimiz var bi borç olarak bunu ödeyebilir vaziyetteyiz iki maaşla. Eşim kıdemli mühendis özel sektörde. Özel sektör pandemi şartları derken birtakım baskılar ne yazıkki oluştu. Ancak yolun başında elbette kestirebileceğimiz şeyler değildi. Velhasıl sonuçta hamileyim bazen ben de zamansız mı oldu diye düşünüyorum. Ama eşim bebeğe karşı değildi şu an bilemiyorum bu sorunlarının dışında değerlendiremiyorum ben de. M

ruh sagligini onemsememek genel sorunumuz. forumda bile bu konuda farkindalik artmamis. nasil ki gozumuz agridiginda goz doktoruna gidiyorsak psikiyatriste de gitmemiz lazim. ben antidepresan kullaniyorum cok ciddi bir sorunum olmamasina ragmen hayati anlamsiz bulup mutsiz olmaya baslamistim. disardan baksan simariklik vs suan daha iyiyim sukur

Bunalıma girdi gerçekten. 10 yıldır tanıyoruz birbirimizi. Gerçekten stres altında hasta olmaya başladı geceleri uyuyamıyor artık. Ben de gerçekten ne yapacağımı şaşırdım. Boşanmak mı istiyor çocuk mu sorun anlayamıyorum. Çocuğu istiyor çünkü bir gün bakıyorum çok heyecanlı bir bebek için bir gün bakıyorum hayattan soğumuş gibi.

Aslında söylemek istediğim tam olarak bu değil. Son dönemde hepimiz çok bunaldık. En dayanıklı dediğimiz insanlar bile sabrını tüketti. Her şey yolunda gitseydi eşinizin şimdiki durumu belki böyle olmayacaktı. Evlilik rutine binince, üstüne bebek sorumluluğu eklenince eşiniz normalde tepki vermeyeceği şeylere tepki verir hale gelmiş. Bu da bulunduğu hayattan mutlu olmadığı duygusu oluşturdu bende. Önceki mesajımla aynı kanıdayım: önce bir uzmana görünün ama eşiniz bence depresyonda değil. Bunalmakla depresyon aynı şeyler değil. Depresyon, gerçekten ama gerçekten hiçbir şey yapamama halidir. Sizinle uğraştığına göre sıkıntısı daha başka diye düşünüyorum. Ayrıca tavrınız çok Olgun, insanlar bulunduğu hayattan sıkılabilir, boşanmak isteyebilir. Ama bazen hassas bir dönemden geçtiğiniz için bunu açık açık dile getirmek zordur. Bazı insanlar dolambaçlı yoldan bunu yapar. Eşinize hemen boşanma konusu açmayın bence, durduk yerde gerilmeyin. Hayatını nasıl istiyorsa öyle yönlendirebileceğini, bu hayatın onun olduğunu, gitme hakkının da bulunduğunu sakince hatırlatarak hayatınıza kaldığınız yerden devam etmenizi tavsiye ederim. Ama doğrudan boşanma gerginliği çıkarmak değil de daha sakince.

Her erkek evliliği ve sorumluluğu kaldıramaz bu kadar sorunun üzerine birde hamile olmanız germiş olabilir ama bu sizin suçunuz değil onun yapısıyla alakalı Bence en uygunu üzerine gitmemek biliyorum hamilesiniz sizin desteğe ihtiyacınız var ama yapacak bişeyde yok çok fazla Erken çocuk sahibi olmak erkekleri korkutur umutsuzluğa iter bazen heleki ülkemizin içnde bulundupu şartları düşünecek olursak haklıda ama sizde bu çocuğu tek başına yapmadınız hamlesiniz ve ayrı bir özene ihtiyacınız var Psikologa gitmeyi önerin gitmezse de üzerine gitmeyin bir süre sonra düzelir nasılsa

Ben de katılıyorum yoruma. Tüp bebek yaptırdık, cok masraf ettik. Üstüne 200 bine yakın paramızı kaybettik. Eşim ona rağmen kötü davranmadı bana asla. Yansıttı ama daha sıkıca bağlandık. Hamile olmasaydın durumlar değişebilirdi. N niloaslan

Bu şekilde nasıl babalık yapmayı düşünüyor peki? Adam gibi bir terapiste görünsün

bunalıma girmiş olabilir, bu devirde geçim derdi borçlar iş sıkıntısı falan kolay değil. e sizde hamilesiniz sizinde anlayışa ihtiyacınız var hormonlar zirvede.. bir evlilik terapistine gidebilirsiniz. e devletten randevu alabilirsiniz, yada özele gidebilirsiniz. nacizane etrafınıza ailenize pek anlatmayın, bazan dertleşmek için tanıdıklara anlatmak ilerde dertleri artırıyor, dua etmekde sizi sakinleştirir

Esiniz sorunlu evet mutlaka Dr gitmeli dediğiniz gibide

Sormasi uygun olmayabilir, fakat konuyu anlamak icin soruyorum. 200 bin lirayi kaybetme sebebiniz nedir. Muhtemelen psikolojik olarak kaldirmadi. acisi simdi cikiyor Ballikko Vız vızZ🐝🍯 Anneler

Arkadaşım bakma sen yazanlara "aaa şu an düşünmem gereken şeyler var, sonra gireyim depresyona diye bir durum olsaydı kimse psikoloğa falan gitmezdi" Hatta düşünmesi gereken şeylerin altında daha da ezilmiş olabilir eşiniz. Niye hemen adama yalancı muamelesi yapılmış anlamadım. Ben dr zamanında hiç istemediğim bir yerde çalıştım ve sadece 4 ay ama o 4 ayı, içimdeki fırtınayı, her gün kendimi nelerle telkin ettiğimi bana sorun. 4 ay sonunda biteceğini bilmesem ne olurdu bilmiyorum o bana inanç verdi. Bir şekilde eşinizi ikna edin doktor için. Hoş o da pahalı bir şey, borcunuz da varmış. Bir psikologa, psikiyatriste gitmek bile para belki de indan sıcak bakmıyor.

ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Kusura bakmasın ama bu kadar psikolojisi bozulduysa psikoloğa gitme fikrini ciddiye alacak. Sizin yapabileceğiniz bişey yok yapsanız da bi işe yaramıyormuş zaten.

Hayatın yükünü kaldıramıyor olabilir, ama yok ilgilenmiyorsun vs suçlama ne.. Asıl siz naz yapin. Yok bugun agrim var yorgunum vs. Hastayim. VsAsıl ilgiyi sizin beklediginizi davranışlarınızla gösterin.. kelimelere dökmeden. Eşime ne zaman alttan alsam ters tepmeye baslamisti. Şimdi tam tersi davraniyorum. Sonuç daha iyi valla

Hamilelisiniz. Bir kaybınız olmuş. Size özenle davranması, incitmekten korkması gerekirken beyefendi depresyona girmiş sözde. Bana inandırıcı gelmedi üzgünüm. Bebeği istemiyor olabilir mi ya da bir sorumluluk daha eklendi diye mi kastı kendini?

Depresyon degildir o depresyon olsa duramazsin. Adam gitmek icin yol yapiyordur.

Çok güzel ifade etmişsiniz. Yani aslında pek çok şeyi benim de bildiğim gibi tabir etmiş birçok arkadaş. sadece insan nerde ne yapmam gerektiğini bilmediğim anlardayım der ya bazen. Bu noktada nasıl davranmam gerektiğini bazen kestiremiyorum. Ben hamileliğin erkeklerde de çok farklı etkileri olabileceğini düşünüyorum esasen. Belki onun da yansımasıdır diye düşünüyorum. Beni sevmediğini ya da aldattığını hiç düşünmüyorum. Beni sevdiğini hissetmesem bunca şeyi düşünüp uğraşmak istemem. Ama sanki bazen işte erkeklerin de anlaşılması gerektiğini düşünüyorum. Bunlara rağmen anlaşamazsak zaten yapacak bir şey yok. Bir arkadaş böylr nasıl babalık yapacak demiş ben de zaten işler o noktaya ulaşmadan bir şeylet yapmaktan yanayım. Bunu arıyorum.

Evet durum böyle. Kimseye anlatmadığım için ben de çok bunaldım. Ne yapacağımı şaşırdım. Bazen bebek fikri eşimin bu halinden beni de korkutuyor. Bebek geldiğinde nasıl olacağız kim bilir diyorum. O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Eşim kendisi gitti. İsterseniz önce siz gidin bu konuyu doktorla konuşun o size uygun bir fikir verebilir. Belki gerek kalmaz siz giriyorsunuz diye o da gidebilir. Eşinizi siz taniyorsunuz onu ikna edebileceğiniz noktaları siz daha iyi bilirsiniz. Umarım en kısa zamanda toparlarsiniz ama kolay değil ve her şeye rağmen geçiyo.

Eşiniz size nazlanmak için doğru zamanı secememis bence.. bunun bir de doğum sonrası zamanı var ki eğer hala bu durumda olursa o sürece birlikte göğüs germeniz imkansız gorunuyor.. doğum sonrası çoğu kadın böyle bir nazlanmaya katlanamaz emin olabilirsiniz.. ve sizin desteğe ihtiyacınız olacağı bir zamanda onun böyle olması işleri çok zora sokacaktır.. bence bir an önce kendini toparlamazsa sıkıntı artarak büyür ve içinden çıkılmaz bir hal alır.. destek almasına ikna edin bir sekilde

Antidepresan içsin düzelir. Hemen bi psikiyatriste gidiniz P

Borsada kaybettik. Eşim riskli bir işlem yapmıştı. Borsa düşünce kayıbımız oldu maalesef

Yani bunları deneyeceğim elbette, eğer gerçekten benden bi beklentisi varsa bunu yapmayı isterim. Ama yok hayatını değiştirmek istiyorsa da nasıl yaklaşacağımı bilemiyorum. D dgdln

Bebeği istemiyor diye kızmışlar yorumlarda da e istemeyebilir? Maddi sorum var ailesel sorun var. Çocuk da öyle bereketle falan gelmiyor malesef dünya para. Pandemi de herkesin psikolojisini bozdu ben eşinizi anlıyorum yani. Bebek de zamansız olmuş bu keşke çalışıp borçları hale yola koysaydınız önce. Psikolog desteği alın ilk olarak siz gidin isterseniz bi yol göstersin. Zor süreç ama daha fazla ilgilenip destek olun. Tırnağım kırıldı diye bile dertleniyorsa boşver ne olacak demeden dinleyin. Anlamıyorsanız bile anlamış gibi yapın. Buradaki sen hamilesin o seni nazlayacak tarzı yorumlara bakmayın. Kolaylıklar dilerim.

Borç içinde değiliz sadece klasik ev kredisi borcu ve geçim sorunları. Hamileliğim aslında bizi manevi anlamda soruna soktu. Çünkü eşimin psikolojisi ben hamile kaldığım dönemde yeni bozulmaya başlamıştı. Yani kısacası bu duruma bile isteye sürüklenmedik. Ekonomi ve pandemi şartları giderek zorladı her şeyi. Üstelik ben de çalışıyorum. İkimiz de eğitimli insanlarız. Yani artısını eksisini zaten hesaplamıştık. Ama hesapta olmayan bu tükenmişlik vaziyeti oldu birden. N

depresyondaki insan çözüm odaklı olamaz zaten. olabilse öyle düşünebilse depresyona girmez

Önemli olan basit bir iletişim şekliniz, basit bir ilişkiniz olması değil, bebek kaybetmişsiniz, riskli bir gebelik geçiriyorsunuz, ama bunalıma giren o? Nedeni önemli değil, insanların başına çok şeyler gelebiliyor bu hayatta, ama sorumlu olduğumuz kişiler için bile olsa kendimizi bırakmıyoruz, hele kendi sorunlarımızı buhranımızı, en yakınımıza yıkmaya onu suçlamaya çalışarak ilişkilerimizi de o kişinin psikolojik sağlığını da yıpratmamaya çalışmıyoruz. Biraz dik durmak lazım bu hayatta, hele ki canımızdan bir parçayı taşıyan biri yanımızdaysa ona da köstek değil destek olmak lazım. Kendini kolay bırakan insanlardan hazzetmiyorum. "Bu tipleri" derken bunu kastediyorum. Yıkılacak yer arayan zayıf insanları.

Bu erkekler de kadınlardan daha nazlı olmaya başladılar ya. Sanki bir onda var sorun.

Bebeği istemediğini düşündüm. Ama bilemiyorum. İstemiyor gibi de durmuyor. Stresle baş edemedi gibi geliyor bana. Belki de bunca sorumluluk fazla geldi bilemiyorum.

Majör depresyondaki kişinin bunları söyleyecek, karşısından bir şey talep edecek hali bile olmaz. Ölmeden mezara girmektir gerçek depresyon. Sizden hoşnutsuzluğu, çok küçük şeylere takılması, şikayet halinde olması, uzmana gitmeye yanaşmaması eşinizin depresyonda olmadığını düşündürdü bana. Eşiniz sadece bunalmış ama içinde bulunduğu hayattan bunalmış. Hamile ve hassassınız sizi üzmek istemiyorum. Anlattıklarınıza göre eşiniz depresyonda değil. Sadece böyle bir hayat istemiyor ve geleceğe yönelik olarak bunun yolunu yapmaya çalışıyor. Er Veya geç bunun böyle olduğunu siz de göreceksiniz. Eşinizin sıkıntısı psikolojik değil, hayatını değiştirmek.

sorumluluğun fazla gelmesi de depresyona neden olabilir

Psikolağa gitmesi lazım en sağlıklısı bu olur bence Mikan

Eşiniz gerçekten depresyonda bence. Üzüldüm haline

Psikoloğa gitmekten başka çare göremedim ben

Maddi sorun varsa elbette depresyona girebilir ben olsam ben de girerdim her şey almış başını gidiyor üstüne çocuk zaten masraflı bir olay. Tek çare destek alması herkes kötü zamanlar geçirir ama hepimiz nasibimizi kovalıyoruz depresyon çare olmuyor

Umarım öyle olur. Çok teşekkür ederim fikir için. Belki önden benim gitmem daha doğru olur gerçekten.

Bir uzmana gitseniz?

Evet elbette anladım demek istediklerinizi. Hakkınız da vardır belki bilemedim. Ama şunu söylemek istemiyorum, nasıl da zayıf bir insan ya zaten bu evlilik bitmeye mahkum. Yani bir şeyler yapabileceksem yapmalıyım gibi hissettim. Bebek için de değil üstelik. Dediğim gibi eşim benim en yakın arkadaşımdı. Onun arkadaşlığını hayatımın hiçbir evresinde kaybetmek istemiyorum. Ama eğer gerçekten yapacak bir şey yoksa ya da gerçekten hayatını değiştirmekse niyeti bu konuda da yapabileceğim bir şey yok. Zayıflık mı bilemiyorum ama bazen birbirimize nazlanabilme hakkımız olmalı elbette dozunda. Bu ayrımı yapabilmek için danıştım size. Bazen içindeyken olayları değerlendiremiyorum. N