telefonunu ortada birak. aynisi sende ona yap. ben olsam oyle yaparimmm

Benim anladığım kadarıyla siz eşinizi yaşadığınız 5 aylık ayrılık öncesinde fazla gözünüzde büyütüp şımartmışsınız. Ayrılık sürecinde hiç aramayınca, adam şok olmuş. Psikolojik yardım almayı kabul etmiyor, psikoloji bilimine inanmıyor demişsiniz. Evlilik terapisi almadığınız takdirde, eşinizin bu melankolik halleri devam eder, siz de çekersiniz. 'Öl dese, öleceğim' demişsiniz ya konunun düğüm noktası burası. Niye öleceğinizi ben anlayamadım. Hiç bir şüpheli durumunuz olmadığı halde, eşiniz sizi ahlaksızlıkla suçluyor, siz de aşkınızdan ölüp onu nazlıyorsunuz. Kusura bakmayın ben sizi hatalı buldum. 'Eee yeter artık, kendine gel'demediğiniz sürece böyle sürer gider bu iş.

Eşinize akıl fikir, size sabır diliyorum.

Esinizi bilemem ama benim kocamda ise yarayan şeyler böyle bazen sen beni begenmiyon cirkinim filan gibi tripler yapınca iltifat ediyorum bi anda yakışıklı kocama bak be filan bişey yaptığı zaman ovuyorum bakıp bakıp öpüyorum sen ne tatlısın filan diye hemen havalara giriyor düzeliyor ise yararmi bilmiyorum ama

Neden ayrilmistiniz 5 ay az bi süre değil o arada biriyle konustugunuzu görüştüğünüzu düşünüyor olabilir hatta adımı siz attığınız içın biriyle görüşüp onla olmayınca bana döndü gibide düşünüyor olabilir ben olsam bende eşime 5 ay ne yaptı diye kendi kendimi yer hatta sırf o yüzden geri barismam eşiniz benim gibi düşünüyor olabiĺir L Laviniada

Allah sabır versin, bu adam yorar sizi... Çekilecek gibi değil. A Annelerin en

Bunun ben de farkına vardım maalesef. onu çok seviyorum. beni bu şekilde düşünmesi, beni kahrediyor... öl dese ölecem... ama o sessizliği ve uzaklaşmayı tercih ediyor.

Bana tekrar güvensin, ben yorulmaya ve çekmeye razıyım.. insanın canim dediği birinin güvenini kaybetmek kadar kötü birşey yok hayatta . push ; A Annelerin en

Bir jisi yaamadigi bir duyguyu bilemez mesela güvensizlik... Esinize karsi yaptiginiz en ufak guvensizlik hareketi onu sogutmus sizden ben oyle dusunuyorm bende esime karsi guvensizlik yasiyordum yaptigi biseyden dolayi heran oyle mi yapacak diye diken ustundeydm zamanla esim. bana o guveni sagladi sizde oyle acik olun heran eskisi gibi olun bence hatta daha ozenli... Ben esimi iki saatte bi arasam buda bizde guvensizlige yol. acar sizde normal bisey yani burda kim nasil akil. versin en iyisi siz esinizin nasil daeranmasini istiyorsa oyle yapin sizi seviyor aldatmiyorsa baglanin ona simsıkı bi daha da ayri kalmayin uzak kalmak hep en kotusudur.

Bende o kadar uzun süre ayrı kalsam düşünürdüm bir kadın olarak ama erkek olarak bilemiyorum

Yok niye kırılıyım... eleştiriye açık olmasam burda paylaşım yapmazdım zaten. ama burda eşimi sucluluk suphesinden kurtaran, benim onu bırakıp gitmem diye düşünüyorum... yani o beni kovmadi.. ben gittim. ikimizinde aileleri anlaşamıyor. aileler arasındaki sorunlar yüzünden sürekli tartisiyorduk... bu ayrılığın sebebi de yine böyle bir tartışma oldu.. esim gitmememi, gidersem kötü hissedeceğini söyledi ama ben dinlemedim. iste bu sebeb eşimden suphelenmemi engelliyor, onun da benden suphelenmesini güçlendiriyor. yani suçluluk duygusu hisseden o değil benim aslında. guveni daha kapıdan çıkarken sarsilmis. mesela 2 mizde karşılıklı olarak birbirimizin aileleri için olur olmaz şeyler söyledik. icimizdekileri döktük. ama o tüm bunlara rağmen bana gitme dedi. ben ise gittim. eşim, onun sevgisinin benimkinden daha fazla olduğunu ama karsiliginin olmadığını hissetmiş. o zamana kadar aynı duyguları yaşadığımızı zannediyordum dedi. yani şimdi tüm bunları bilip de duyupta eşimden nasıl suphelenebilirim?belki de eşim haklı diyorum bazen. ben onun sevdiği kadar asla sevemiyecem. korku ve aşk arasına sıkıstirdin beni diyor. kendisinin travma yaşadığını söylüyor. ama bu travmayı atlatmayı zamana birakacagini, ama bu aralık da çok yıpranacagini söylüyor. yani kendi durumunun farkında. cozumu ise zaman diyor. esim huzurlu olduğunda ben de huzurlu olacam.

Bu durumdan kurtulmak için eşinizin hatasını anlayıp, kendisinin çabalaması gerekiyor. Eşit şartlarda ayrı kalmışsınız, siz niye şüphelenip irdelemiyorsunuz beyfendiyi? Kişi, kendinden bilirmiş işi. Sizi körüklemek istemem ama eşiniz, hiç masum gelmedi bana. Fiiliyatta sizi aldatmamış olabilir ama bu işi ya düşünmüş, ya da sanal alemde macera yaşamış gibi. Ya suç bastırıyor, ya da psikolojik anlamda sorunları var. Üçüncü bir ihtimal gelmiyor aklıma. Ne yazık ki bu iki durum da sürekli alttan alıp, nazlanmayla çözülmez. Siz iki yetişkinsiniz, beyfendinin tavırları ise son derece çocukca. Ne senden ayrılırım, ne huzur veririm diyor resmen. Kendine kızan adam, çözüm arar. Forumdaki arkadaşların çoğu şahitlik edecektir, genelde yapıcı ve olumlu bir tarzım vardır ama sizin konunuzda istesem de böyle olamıyorum. Bana kırılıp, kızmazsanız, eşinizin sizin duygularınızı ve sevginizi istismarı ettiğini düşünüyorum.

Zaten benimde öyle telefonumda şifre falan yoktur... bütün hesaplarım acik. ama o benim beynimin içini gormek istiyormus. beynimde başka biri olduğunu düşünüyor. cinselligi bile yaşamak istemiyor benimle. kendini aldatılmış hissediyor. ama beni de çok sevdiğini söylüyor.. sevdiğini hissettiriyor. ne biliyim, bazen gelir saçlarımı koklar dakikalarca, boynumu koklar.. göğsüme kafasını koyup sessizce durur öylece. sonra üzgün bir şekilde yatar.

ya ben bisey deyicemde yanlis anlamyin birde sizi kuskuya sokmak istemiyorn sizi sevdigini. his ettm ama sorun surda bagzi erkler aldatrigi zamn karsi tarafa surekli bu sekilde imalarda bulunurmus sadece bir varsayim bosu bosuna suphe ermeyin gene dikkat edin derim C

Güvenini sarsacak bir şey mi yaptınız? Ayrılırken, ayrı kaldığınız süre zarfında vs?

O 5 aylık ayrılık sürecini neden yaşamıştınız peki? Bakın anladığım kadarıyla suçlu hissediyorsunuz. Ama boşuna. Bir evlilik bu aşamalardan geçmişse az ya da çok iki tarafın da katkısı vardır. Madem 5 ay hiç aramamak şüphe uyandırıcı, o nasıl dayanmış? Biz de ondan şüphe edelim değil mi ama? Hatta biz daha çok şüphe edelim. Çünkü kişi kendinden bilir işi demişler.. Yüz vermeyin demek istiyorum.

Bir hatayı telafi eder gibi değil de, artık durumun sıkıntısından bunalmış tavrınızla konuşmayı deneyin. Kabahatli olduğunuz bir durum yoksa net ve biraz sert olmakta fayda var bence. Silkelenmeye ihtiyacı var eşinizin. Karşılıklı olarak, tartış - ayrıl - barış sonra sadece bir tarafta güven problemi. Olur mu canım öyle şey.

Hayat bu, inişler çıkışlar arasında, ruhumuz hep bir yontulma halinde. Eşinizle, çoğu kişinin üstunden gelemeyecegi bir sureçten gecmişsiniz, siz biraz daha belki güçlü atlattınız, eşiniz belki hala sancılarıni çekiyor, size göre belki biraz daha fazla. Biraz kalıntı gibi, ama şefkat ile, sevgi ile kocaman sarmalama ile kucaklayabilirsiniz. Yuvanız, kalbinizin sıcaklığı ile yeniden can bulabilir, önemli olan belki de inanmak... eşinizden beklentiye girmemeyi deneyebilorsiniz belli bir süre, karsılıksız şefkat ve ilginizle duygusal doyumuna katkıda bulunabilirsiniz. Ona mektuplar yazıp kalbinizi açabilirsiniz, ona tavsiye yerine onu - kendi var olan özellikleriyle övebilirsiniz, çevrenizde ayrı kaldığınız döneere şahit olmuş birileri varsa sizin olmadığınız vakitlerde, sizin onu nasıl özlediğinizi, yıprandığınızı belirten cümleler kurmaaında yardım isteyebilirsiniz o uyurken onu sevebilirsiniz, kulağına güçlü ailenkzden bahsedebilirsiniz ... ilk önce siz inanin, sonra zaman ile hepsi olacak. Ask ve güvenle dolsun evinkz♡

Bence ilginç değil gayet güzel keşke benim esimde okadar duyguyla çalışsa ama işte onunda güven problemi var bilemedim tirip mi yapsan acaba sen bana guvenmiyorsun mutlulugumuzu kisitliyorsun ben seni çok seviyorum beni çok uzuyorsun falan filan duygusal yaklaş bide ağla filan A Annelerin en

Hiçbir şey yapmadım... ayrılmadan önce eşime çok düşkündüm. hala öyleyim tabi ama o öyle düşünmüyor.2 saatte bir arardım. bu ayrılık sürecinde bir kere bile gorusmememiz, eşimde böyle bir şüphe uyandırmış. baska mantıklı bir açıklaması olamaz demiş kendi kendine.. C

Haklı olabilirsiniz... ama ben eşimi seviyorum... hiçbir zaman onu simartmak veya simartmamak için davranmadim. duygumu yasadim. hala da öyle. icimdeki duyguya teslim oluyorum. esimin kendisi de biliyor benim suçsuz olduğumu. ama içinde ki bu şüphelere engel olamadığını söylüyor. beni bu şekilde itham düşüncesine girdiği için kendine kızıyor... onun bu çaresiz halini görmek beni de üzüyor. onu bu durumdan kurtarmak için ne gerekiyorsa yaparım. E

Eşim ile 10 yıllık evliyim.2014 yılında bir ayrılık süreci yaşadık... boşanma aşamasına geldik.5 ay telefonda bile görüşmedik. birbirimizin yüzünü unuttuk. tabi bir de 1,5 yaşında bir kızım var. annemlerde kaldım. ikimizde aşırı inatçı ve gururlu karakterler olduğumuz icin, hep adımları birbirimizden bekledik. esim baskın çıktı tabi.. devreye büyükler girdi. aileler görüştü. ortalik biraz sakinleşti. tam 5 ay sonra, gece 3gibi eşimi aradım. sesini özlemiştim. esimle sanki hiçbir şey olmamış gibi konuşmaya başladık. cocugu sordu hemen. Sabaha kadar konuştuk. ertesi gün eşim hiç uyumadan tam 4 saat araba kullanarak bizi aldı. 5 aylık sürede tam 12 kg verdim. esim ise benden daha beterdi. kilo vermiş o da. yuzu cokmus resmen. iste ne olduysa bu ayrılık sürecinden sonra oldu. esim kıskanç biri değildi. ama bu olaydan sonra, eşim bana olan güvenini tamamen yitirmiş, opmekten bile çekiniyordu. her davranisimdan bir mana ve anlam çıkartıyor. bunu kendi içerisinde yaşıyor. kendi içerisinde resmen savaşıyor, ama dışarıya hiçbir tepki vermeden, sadece uzaklaşarak yaşıyor. ickisi yok. bana bırakın tokadı, bağırmaz bile... ama inanın bunları yapsa daha iyi. cunku yüzüme bile bakmaz. eve geç gelir. kendi işini kendisi görür. ben Yokmusum gibi davranır. cok hisli, aşırı duygusal, aşırı hassas bir hale dönüştü... bakın çok afedersiniz, bu özel bir an tabi ama durumunun izahinin en güzel örneği de bu, o yüzden vericem bu örneği, ilişki sirasinda gözlerim gayri ihtiyari kapanıyor,"gözlerini neden kapatıyorsun?başkasını mı düşünüyorsun?"diyor... sakallarını şöyle kestir, saçlarını şu şekil yapsana, şu renk kot al sana yakışır diye öneri yapiyorum, "beni kafandaki erkeğe mi benzetmeye çalışıyorsun?"diyerek saçlarını 3 numaraya vuruyor. sakalini kesiyor. soyledigim rengin zıttı, absurd bir renk kot alıyor."beni seviyorsan her halimle seversin"diyor."elbette oyle"diyorum. ama o kafamda başka birinin hayalini kurduğumu düşünerek benden uzaklaşıyor. asiri guvensiz, aşırı şüpheci biri oldu ayrılık sürecinden sonra... onu kendime nasıl guvendirebilirim tekrar?onun bu hali beni çok üzüyor. benim ona üzüldüğümü fark ettiginde,"bana acıma"diyerek tekrar uzaklaşıyor. beni aşırı seviyor. bunu hisettiriyor. destek önerdim, psikoloji bilimine inanmadığını söylüyor. tedavilerin, onleyici degil, geçici olduğunu söylüyor. ya cok kültürlü biri. gunde 2 kitap okur. felsefe, tarih, bilim, siyaset makaleleri okur... çevresi tarafından, sevilen, sayılan gıpta edilen biri kültürel birikimi ile.. onun bu yönüne bende hayranım ama güven problemi yüzünden normal bir ilişki yaşayamaz hale geldik...

O benim de aklıma geldi canım... yani ters psikoloji uyguluyor olabilir dedim.. cinselliğe düşkün biriydi çünkü. cinsellikten soğuması aklıma bu ihtimali de getirdi.. ama adam işten geliyor eve. evden gidiyor ise. gelis gidiş saatlerinde en ufak bir sapma yok telefonu takibimde. bilgisayari takibimde... en ufak bir belirti yakalayamadım... haftasonun da beraberiz... melankolik bir hal var sürekli uzerinde

5 aylik surecte kirilan guven gelmez canim erkekler cok on yargili oluyorlar. Allah sabir versin cok zor tekrar toparlamak.