Valla 35 yaşında kocayla yaşayıp o bekar gibi arkadaşlarıyla takılıp kv dindiri kayın dirdiri görümce dedikodusu dinlemekten hallicedir

Allah başımızdan eksik etmesin inşallah, elbette belli bi yaştan sonra artık düzenimi kurayım istiyor insan ama tabi yaş ilerleyince evlenme ihtimalimizde azalıyor bende 32 yaşındayım bekarim ve evlilik çok zor artık inşallah kardeşim evlenir yuva kurar, Allah hayırlısını versin sana da

Kopenhag'da yasiyorum. Neden?

++++ 30 yaşında eğitimli masterlı çocuğum olsa beslemem gitsin iş bulsun sırtımdan insin Anne babanın parasını ye iç evinde kal çalışma sonra da suratlarını görmek istemiyorum bunalıma giriyorum ooooh ne ala memleket

Neden bu kadar celallendiniz? Siz de mi 30 yasinda ailenizle yasiyorsunuz?

30 yaşını geçmiş bir insansınız. Kız halimle bir başıma deyince gören de 17 yaşında sanacak sizi. Müstakil bir hayat kurmalısınız kendinize

Bu yaşta evlenme isteğim varken bir kız arkadaş bulup ev tutmak da zor ve mantıksız geliyor zaten. Tek de tutmak istemiyorum, zaten çok masraflı. Ama anne baba görmek de sıkıntı veriyor. Yaşım daha küçükken anne babamı görmekten rahatsız olmazdım. Fakat evlenememe durumu beni böyle kötü etkiledi. Sanki onların suratlarını gördüğümde bütün suçlu onlarmış gibi geliyor. Böyle saçma sapan garip bir duygu.

30 yas ustu bekar bayanların sohbet topi gi var, bende oraya yazıyordum eskiden çok hoş sohbetler dönüyo git oraya yanlız değilsin ilk sayfayı açan kişi, sonra başka biri sonrada ben evlendim hepimizde çok mutluyuz rabbim bozmasın 35 yaşımda evlendim, iyikide bekledim yoksa eşimi tanıyamazdım Özlüyorum simdi ailemi, babamın sabah yataktan kalkmadan beni öpmesini, annemin kahvaltı hazır hadi vay soğudu demesini Evet bazen herkes bunaliyor sabret canım hayırlı sini bekle

Başın sagolsun... sabır ve huzur diliyorum sana... keşke hayat daha barış ve huzur dolu olsa, insanlar daha vicdanlı olsa...

Belli bir yasa gelmis, yuksek lisan yapan biri nasil olur da "kiz basima bi ev tutmak zor geliyor, annemin babamin suratına bakmak istemiyorum, suclu onlarmis gibi geliyor" gibi cumleler kurabilir.. Inanmiyorum, inanmak istemiyorum...

Başınız sağolsun. Sizi çok iyi anlıyorum. O özlemi biliyorum. Bende annemi kaybettiğimde henüz evlenmemiştim. Eğer çalışmıyorsan bir iş bulmanı tavsiye ederim. Evde oturup kendini dinledikce kötü olacaksın. Meşgalen olmalı.

korkunç olan sizin yorumunuz. Başlık şu an Türkiyede sıkça yaşanan bir durumu anlatıyor. Sahi siz nerde yaşıyorsunuz?

Hangi şehirdesin:)

Annen baban bu saatten sonra göndermez seni hiç bi yere. Yaşlanınca baktırcaklar sana kendilerini sanırım :))) istemek başarmanın yarısıdır derler, bende önce bu hayatta ne istediğine karar ver, 5yıl sonra kendini nerede görüyorsun mesela? Eğer ailenle yaşamaktan memnunsan bu anormal bişey değil tabi ki, nasıl mutlu oluyorsan öyle yaşarsın

Anlıyorum. Burda sadece yazdıklarımız okunduğu için bazen ifade etmeye çalıştığımız şeyler yanlış anlaşılabiliyor. Güzel bişey ifade etmeye çalışmışsınız ama eksik yada farklı yazdığımız zaman yanlış anlaşılabiliyor. Bazı insanlarda bunu bilinçli olarak yapıyorlar. Gerçi yorumumun üzerine neden bu kadar celallendinizle başlayan yorumunuzu unutarak devam etmek istiyorum :) insanların hayatları birbirinden çok farklı, çok farklı şartlarda yetişip, yaşıyoruz. Tabiki bütün kadınlarımız, erkeklerimiz kendi ayaklarının üstünde durmalı bir birey olarak varolmalı. Bu konuda kesinlikle sizinle aynı fikirdeyim. Ama hepimize aynı şartlar sunulmayabiliyor malesef. Kaç yaşındasınız, nasıl yaşıyorsunuz bilemem ama 32 yaşında yada 40 yaşında ailesiyle yaşamayı tercih etmekte bir özgürlüktür. Konu sahibi açısından bakarsak duruma tabi onun olayı biraz zorunluluktan olduğundan burdaki yorumunuz geçerli olabilir.

Bende ayrı evden yanayım Evli olmasanız da kendi eviniz, kendi düzeniniz olurdu Evlilik konusunda ise bir arkadaşım 40, bir diğeri 34 yaşında yeni evlendi, ikisi de hamile, olmayacak diye bişey Yok, hayırlısı olsun

ay en büyük hayallerimden biridir bir an önce kendi ayrı düzenime geçmek, kendi küçük dünyamı kurmak. öğrenciyken olsun istedim, olmadı, yurtta kaldım falan kalabalıktan iyice nefret ettim. odada falan ne zaman yalnız kalsam mutlu oluyordum. bir keresinde hiç unutmam, son senemde oda arkadaşlarım 2 gün boyunca yoktu, memleketlerine gitmişlerdi ve ben o 2 gün tek başıma kaldım... ailemden uzak, 2 günlüğüne de olsa oda arkadaşı derdi olmadan, şansıma cebimde param da varken... Allahım böyle güzel bir duygu yoktu ya istediğim zaman yattım istediğim zaman kalktım, dışarıdan yemek söyledim odada yedim, odaya istediğim arkadaşımı çağırdım falan, gürültü yok bilmem ne yok, oh be... şimdi de mezun oldum bakalım, iş güç meselem henüz oturmuş değil ben de maddi manevi hazır olduğumda ayrı eve çıkma planları yapıyorum, hayalleri kuruyorum. kısmet tabi ama evlilik aklımın ucundan bile geçmedi. tabi bazen düşünmüyor değilim tek başıma psikolojik olarak yapabilir miyim sonuçta evde 2 gün yalnız kalmakla aynı şey değil yalnız yaşamak ama aileyle nereye kadar? ben de 24 yaşıma yeni girdim bu arada. öte yandan da bir arabam olsun çok istiyorum, birikim yapıcam ama ayrı ev için masraf etmektense o parayla araba mı alsam diye bazen böyle düşüncelere de kapılıyorum, bakalım... sizin ayrı düzen kurma zamanınız çoktan gelmiş bence ve bekar hayatınızı rahat yaşayamadığınız için bekarlığın tadını çıkaramamışsınız siz. yani aile biraz tutucu değil de daha serbest bir aile olsaydı daha iyi geçerdi sizin için hatta işinize bile gelirdi. aile özellikle üniversite falan bittikten sonra karışmamalı kızına oğluna ya, ne bileyim, kaç yaşında koskoca insan olmuş oluyor, kiminle gezmesi nerede kalması, kalmaması, saat kaçta dönmesi gerektiğini söylemeye gerek yok, bunlara karışmaya da. bilir çünkü ne yaptığını. haber vermek yeterli olmalı sadece, "anne ben bu gece arkadaşımda kalıyorum, merak etmeyin, gayet iyiyim" demek de kimse için zor değil. çünkü birlikte yaşadığımız insanlar merak ederler, insan ev arkadaşını bile merak ediyor haber vermeyince, nerde kaldı bu, başına birşey mi geldi diye.

Anlıyorum seni. İçgüdüsel olarak insan istiyor bi yuvası olsun. Düşüncelerini de anlıyorum ama sakın ailene yansitma. Çevremde çok var 30 yaş üstü evlenen. Ben de 29 yasindayim yeni nisanlandim ama yine sorunlar bitmiyor. Devam edecek mi etmeyecek mi, evliliği basarabilecek miyiz bu sorular akla geliyor. Hayatta hiçbir şeyin garantisi yok. O yüzden sürekli dua etmeli. Bir de çaba göster. Sanaldan tanışmaya çalış. İnan hepsi kötü değil

Aman ne takıyorsun kafana.. al eve bi yavru kedicik ailenle mutlu mesut yaşa.. kekler kurabiyeler yap onlara, mutlu sofralar.. sen onların biricik kızısın, değerlilerisin unutma.. sen pozitif ol, dünyaya güzel bak her şey güzel olur bence.. evlenme konusunda yaşına takma, kısmet bu işler.. doğru insanı en kısa zamanda bulursun inşaallah, ama şu an için hayatı kendine zindan etme.. kitabını oku, filmini izle, arkadaşlarınla görüş, spor yap vs neyi seviyorsan..

Ailen seni evliliğe yönlendirmek için napıcaktı ki. Evlen evde kaldın diye başının etini mi yeseydi insanlar öylesi daha köyü değil mi. Bi sürü kadın bu yüzden bunalıma giriyor ne güzel sizinkiler okumanızı desteklemiş. Bazen yazılanlara inanmıyorum resmen evde kaldım demediler eve görücü yığmadılar diye ailesine gönül koyan insan varmış yav

Ohhh miss derim vallahi ben evliyim 2 çocuk annesiyim

Ha ha ha senden 10 yaş fazla yasim. Bosverdim herşeyi artık. Sukur anne babamla aram iyi, Allah başımdan eksik etmesin. Ha uzuluyormuyum evet ama bu erkek milletini satan manav yok ki kardeşim alayim. Mutluyum mutluyum mutluyumve de çookkk güzelim. maşallah. Şaka bir yana Rabbim evlenmeyen kim varsa erkek yada kadın hayırlı afiyetle eşler çıkarsın karsimizaman. Yasin genç insallah hemen evlenirsin yuvam olur.

Hem evli olup hem ailemle görüşmeyi isterdim. Yani tabi ki ana babamı görmek isterim. Onlar değerli tabiki. Fakat evlilik fikri benim kimyamı bozuyor. Anne babam yeterince benim evlenmem için çaba göstermediler, çok yönlendirmediler diye bir bilinçaltımda sitem olabilir. Çok dua ediyorum karşıma iyi biri çıksın diye. Sonuç olarak zaman geçiyor. Fiziksel durum değişebiliyor. Belli zamanı geçti mi ölene kadar bekar veya evlensen de çocuk olma şansı olmuyor. Sanki neyin garantisi var da kafaya takıcaksın, yarının garantisi var mı diyen de var. Bence de en mantıklısı o da. Mantığımı işletemiyorum bazen. Y yasak80 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Koskoca 32 yaşında kadının "bir başıma kız halimle ayrı eve çıkmak zor geliyor" demesi garip.

Ben 38 sene ailemle yaşadım. Hep ayrı eve çıkmak istedim. En büyük hayalim, yalnız yaşamaktı. Sonra evlendim. Merak etme hala umut var. Evlenip, başka başka dertlere yelken açarsın

Bence evlenmeme değil, sosyal hayatta istediğinizi bulamama. Yüksek lisans flan onlar sıkmış sizi.

Çok üzülmeyin bende aynı durumdayım ailemle yaşıyorum her şeye karışıyorlar kızıyorlar konuşsam suç konuşmadan suç

Valla cismen nerde olduğunuzu bilememde ruhen oralarda bir yerlerde yaşadığınız belli!!!

Hayır ev temizlemek, yemek yapmak benim için sorun değil. Şimdi de yapıyorum onları. Sadece yalnız yaşamak beni ruhsal olarak zorluyor. Annemlerden kurtulma hissi olmadan bir eşim yeni bir ailem olsun diye bir isteğim var. Ömür boyu bekar kalmak insanı üzüyor işte. Aileden kurtulma isteği denmez bence. Ama bir yandan da onlarla yaşamak yoruyor beni evet. Eşimin derdi olsun diye de bilerek söyledim. Çünkü dertsiz mükemmel hiç bir erkek olmadığını düşünüyorum. El mahkum yani o dert çekilecek. Ama boşanacak kadar kötü olmasın tabiki onu da belirtmiştim. Dua ediyorum hayırlısını istiyorum.

Şuan çalışmıyorum, yüksek lisans yapıyorum K

24 yaşıma kadar ailemle yaşadım, babam zaten yoktu annem ve 4 kızkardeşimle 24 de ablamla ayrı eve çıktık, ablam, yeğenim ve kedilerimizle 33 yaşımda kendi evime çıktım, tek başıma 2 yıl yaşadım, sonra eşim girdi hayatıma 36 da evlendim, sevdiğim bir eşim ve evim var Ancak bana sorarsan hayatımın en güzel 9 yılı ablamla yaşadığım dönemdi ve tabi kediler Evlilik yorucu bir şey, sorumluluğu çok, sıkıntısı çok, iyi bir evlilik yapmış olmama rağmen, eşimi çok sevmeme rağmen insanlara ille de evlenin diyemiyorum. 40 yaşıma geldiğim şu günlerde gözümü eski aile resimlerinden alamıyorum annem, babam ve kardeşlerimin bir arada olduğu resimler, hayat o zaman güzelmiş, çocuk kalmalıymış insan diye geçiyor içimden. 24. yıla giren bir çalışma hayatım var, yaşam boyu ne istersem yaptım. Bir tek yalnız yaşadığım dönemi hiç sevmedim, yalnız yaşamak herkese uygun bir şey değil, depresif yaptı beni. Bizde durum bu, seç beğen al =) sana tavsiyem karşına budur dediğin kişi çıkana kadar ailenin tadını çıkar. Belki biraz değişik uğraşlarla hayatına renk getirebilirsin, hakkında hayırlısı olsun inş

Aslında haklısın ama bir yerden sonra bu düşüncen seni kısmen rahatsız edecek.. ben 20 yaşında evlendim :) babam kanser olduktan sonra bu kararimdan çok pişman oldum.29 yaşındayım ve keşke 35 yaşına kadar babamla birlikte yaşadıktan sonra evlenseydim diyip ağlamadığım gece sayısı çok az.. babam istemeyerek onayladı evliligimi. . düğünümden sonra gece sabaha kadar evimin etrafında dolanmış, pişman olur da dönerim diye baba-kız çok severiz birbirimizi.. farklı şehirlerde yaşıyor olmamıza rağmen sık görüşüyoruz.. hala daha babamdan ayrı kalmaya alisamadim. Bir gece deliririm baba diye ağlarım, sabah eşim babama götürür sağolsun.. kısaca değerini bil.. evlenip çoluk coguga karışmak en doğal hakkin ama evde ailenle geçirdiğin vakitten şikayet etme. gün gelir ararsın.. hastalık olur pişman olursun.. En kısa sürede hayırlı bir yuva diliyorum senin için..

Evlilik ciddi bir beraberlik. Uygun eş bulunmayınca elden ne gelir ki. Hayırlısını dilemek lazım.

Ben de 32 yaşındayım bir nişan attım, ailemle yaşıyorum, Gayette mutluyum hatta onlardan uzak kalmamak için hep erteledim evliliği. Bu yıl kısmetse düşünüyorum evlenmeyi çocuğum olsun torun sevsinler diye yoksa bekarlık gayet iyi

calisiyor musnz? NeverOne

Bence Anne babanin senin evliligine engel olmasi, bilincaltinda seni engellemis olabilir o nedenle her daim olmayacak insanlar ile karsilasiyor olabilirsin. Birlikteligin olmamasi nedeni olarakta amneni babani gormen onlarla ayni evde yasaman seni bogmaya baslamis durumda nefes terapisi yapmali onunde ki blokajlari kaldirmalisin Ahmet GUNES KASRANOGLU tarafindan yazili kitaplari okumani kendisi ile irtibata gecmeni tavsiye ederim.

Bu kadar önyargılı olmayın bence. Nereden biliyorsunuz depresyona gireceğinizi? Hiç ayrı eve çıktınız mı? Ayrı eviniz olunca bence sosyal hayatınız da canlanır, arkadaşlarınızı evinize davet edersiniz, organizasyonlar yaparsınız. Niye depresyona giresiniz ki? Varsayalım ki yine gönlünüze göre birini bulamadınız, en azından kendi çatınızın altında, kendi başınızın sultanı olursunuz. Anne babayla yaşamaya devam etmekten daha iyi değil mi sizce? Denemeye değmez mi?

Başınız sağolsun Evet bunları düşününce anne babama haksızlık yapmamam gerektiğini biliyorum.

Allah hayirli bir insani karsina cikarsin. Belli bir yastan sonra insan yapamiyor, en basiti masadaki bir tuzluk mesela kendisinin olsun istiyor. o evde annenin duzeni var, temizlik yapiyorsun esyalarin yerini degistirmek istiyorsun ama annenin duzeni yani yapamiyorsun Bu anne-babayi sevmemek veya bikmak kesinlikle degil. Ben de 28 yasinda evlendim, seni anliyorum. Dua et ruh esini bulmak icin, ama asla evlenmek icin evlenme.. Basarilar dilerim canim bu yolda sana.

Aileniz muhafazakarmış, siz hadi ben ayrı eve çıkıyorum deseniz hemen ikna olacaklar mı? Aileniz arkadaş edinmenize, dışarı çıkmanıza engel oluyor mu? Bu yaşa kadar hiç çalışmadınız mı? Maaşınız olmadan nasıl ayrı eve çıkacaksınız ki zaten? İsteseniz de maddi ve ailevi sebeplerle ayrı eve çıkamayacağınızı düşünüyorum. Mevcut durumda özgürlük sınırlarınızı genişletmeye çalışın. Yüksek lisans yaparken çalışma imkanınız varsa hiç durmayın.

Merhabalar, Forumda aratmadım böyle bir konu var mı diye. Kesin vardır. Ben bundan rahatsız olanlar nasıl idare ediyorlar bunu merak ediyorum. Yani daha önce başarısız bir nişanlılık denemem oldu. Sonrasında bir türlü ciddi bir aday bulamadım. Senelerdir aynı evde muhafazakar bir anne babayla yaşıyorum. Senelerdir kendileri de beni evlendirmek için bir çaba içine girmediler hatta beni engelledikleri de çok oldu. Artık fazla konuşasım gelmiyor onlarla. Bir türlü evlenemediğim için anne baba görmek sıkıntı vermeye başladı uzun zamandır. Ayrı eve çık dense o da bana zor geliyor. Bir başıma kız halimle tek başıma evde yaşamak zor geliyor. Yalnızlık çekmek istemeyen biriyim aynı zamanda. Gerçekten bir imtihan oldu bana. Anne babasıyla 30 + sene bekar olarak yaşayanlar nasıl bir ruh hali yaşıyorlar bunu merak ediyorum.

Çalışıyor musunuz? Yalnız istemiyorsanız bir arkadaşınızla beraber ev tutabilirsiniz. Hatta bence bu yaşta en güzeli tek tutmak ama istemiyorsunuz.

Evet de birini bekleyene kadar anne baba ile pasif olduğu bir hayat sürüyor. Ayrı eve çıkarsa en azından hayatının kontrolünü kendi elinde tutar. Bu duygu bile onu mutlu eder.

ne sacma isteklerdesin suan bu forumda o kadar uzulen yikilan boşanan derdi olan var ki... Sen ise kocam olsun derdi olsun demişsin, sen zaten ailenden kurtulmak icin evlenmek yerine git ayri eve cik ama isine gelmiyor tabii yemek yapmak ev temizlemek falan herhalde.. su konuyu acan kizi dövüyolar sanir ama sana rahatlik batmis ksr bakma... Hayırlısını dile hayırlısını o zmn sen istemeden gelir her sey

Ben tek yaşadım. Bana iyi gelmemeye başlamıştı. Oyuzden ben istemem. Insan yalnız kalmak istemiyor ki hayatına birini almak istiyor sadece.

Eger uslubum sert geldiyse uzgunum, ben sert bir sekilde yazdigimi dusunmemistim. Baslik korkunc geldi derken ben kendimi dusunerek soylemistim, evet ben eger 32 yasimda hala ailemle yasiyorsam kendimi gerceklestirememisimdir bana gore. Turkiye'deki bu durumu elbette biliyorum ve bu beni cok rahatsiz ediyor acikcasi. Kadinlarimizin ozgur olmasini istiyorum, hepsi bu. Eger burada alinan olduysa da uzgunum, ben kadinlarin kendi ayaklari ustunde dimdik durmasini istiyorum, hic kimseye ihtiyaclari olmadan. Konu sahibine cesaret olabilir diye bu sekilde yazmistim, konu sahibini eger kirdiysam ozur dilerim kendisinden.

Aynen evlenip eşimin garip huylarından şikayet etmeye razıyım. Boşanacak kadar kötü biri olmasın isterim tabi. Ama tolere edilebilir huylarından şikayet edeyim olsun varsın. Eşimin dertleri çocuğumun derdi olsun. Ama bunları yaşayamadan aynı bekar hayatı 30+ sene sürmek insanı üzüyor. Buarada ben daha gençken evliliği hor görürdüm ne uğraşacam derdim, komik bulurdum. Sonradan gördüm komediyi

Seni anlıyorum arkadaşım. Allah sabır versin inşallah yakında hayırlı bir kısmet bulup kendi düzenini kurarsın. Herkes kendi yaşadığını bilir ama şahsen ben senin yaşadığın hayata çok özenmiştim bekarken. üniversiteden sonra ailemi kaybettim ve çalışıp yalnız yaşamak zorunda kaldım. tek başıma hayatın zorluklarıyla karşılaştıkça o anne baba özlemini çok duydum çok ağladım.35 yaşımda evlenene kadar bu böyleydi. İnan bana tek başına yaşamak hiç güzel bir şey değil. Ailenle geçirdiğin zamanın kıymetinni bil. Yaşadığın sorunlar geçer onlar senin annen baban. Allaha dua et o verir istediğini.

Bul birini kendine göre.

Şimdi böyle düşünüyorsun ama evlendikten sonra değerini anlarsın bu günlerin. Bende 30 da evlendim 8 ay sonra annemi kaybettim 1.5 yıl geçti ve evlenmeden önceki annemle babamla olan günlerimi ne kadar özlüyorum kimse bilemez ömrümde yaşayabileceğim en güzel yıllarımdı ama o an bende farkında değildim insan baba evinden ayrılınca anlıyor özlem duyuyor. Anne baba ilişkin nasıl bilmiyorum ama bence o günlerin değerini bil şikayet etme.

Konu sahibinin isi yok ayri eve nasil cikacak. Ozgurluk beraberinde sorumlulugu da gerektirir. kirasini verip kimseye muhtac olmadan yasayabilecekse ayri eve cikmali.

Neden suçlu arıyorsunuz? Bence böyle garip duygulara gireceğinize, kafayı anne babanıza takacağınıza sosyalleşin, illa evlenmek istiyorsanız sosyal biri olmak evlenme ihtimalinizi arttırır. Evlenmek istemeniz normal ama, bu isteğin sağlıksız duygulara dönüşecek kadar fazla olması... Evlenecek olsanız bile şu ruh haliyle doğru seçim yapamazsınız gibi görünüyor. Bence önce bu sağlıksız durumdan çıkın.

Merhaba birbirimize dua edelim mi ne dersin bir dua tertip edelim sen bana ben sama edeyim çünkü ben de istiyorum kısmetim açılmasını Cevabını bekliyorum kardeşim: )

Evlenememek bu duyguya itiyor insani. Allah hepimizi iyi insanlarla karsilastirsin bir ise girmende fayda var. Mesgul olman gerekli.

Evlenmek için evlenme hayırlısını iste sevdiğin aşık oldugun adamla evlen Sana eş cocuklarına baba olabilecek adam.. Arkadasım 31 yaşında evlendi 7 aylık evli eşi aldattı şimdi boşanma sürecinde.. Sözün özü dogru kişiyi bulmadıgın sürece otur oturdugun yerde. mutlu olacak oyalancak seyler bul

Canım inşallah kısmetinde olan bir an önce gelir bulur seni. Tahmin edebiliyorum ruh halini. Belli bir süre sonra o yuvadan uçmak gerek cidden. Kendi düzenini istiyor insan rahat davranmak kendine göre yeni bir hayat kurmak. Ancak, bazem evlilikte de istenilen olmuyor. Bazen keske anne babam birkikte olsaydı açık bir kapım olsaydıda evlenmeseydim diyorum. Herseyin hayırlısı

Bence yüksek lisansınızı tamamladıktan sonra mümkünse farklı bir şehirde kendi düzeninizi kurun artık. Hem yeni çevre yeni insanlar evlilik açısından da şansınızı arttırabilir. Elbette herkesin anne-babası kıymetli ama belirli bir yaştan sonra onlarla yaşamayı çok sağlıklı bulmuyorum. Güzel bir iş bulup kendinize kutu gibi minik bir ev kurduğunuzda; kendi eşyalarınız, kendi anahtarınız, kendi misafirleriniz ne bileyim kendi faturalarınızla tamamen bağımsız yaşamaya başlayıp bunun tadını aldığınızda kesinlikle bırakabileceğinizi düşünmüyorum. Şahsen 18 yaşımdan beri tek başıma yaşıyorum, ev arkadaşım bile olmadı hiç. 31 yaşımda düğün yaptığımda da annemin evinden çıktım gelinlikle, yani kendi düzeninizi kurmak başka, evlenip çıkmak başka. Ayrıca söylemeden de geçemedim bakın ben evlendim ama eşimle farklı şehirlerde çalışıyoruz, ayda 1 kez görüşebilirsek şanslı sayıyoruz kendimizi. Eşimle 800, anne-kardeşimle 1500km var aramda. Yani evlenmiş olmak da yalnız kalmayacağınızın garantisi değil. Umarım her şey gönlünüze göre olur.

Ben de evlenemedim. Geçen sene annem vefat etti. O gitti gideli iyice yalnız kaldım. Yalnızlık çok zor. Allah kimseyi yalnız bırakmasın

Siz sanırım vakti zamanında çıkan kismetleri uygun bulamayıp engellediler diye kızgınsiniz biraz yaniliyorsam düzeltin. Ama anne bana evladı için en iyisini ister engel oldularsa vardır bi bildikleri. Ki burada hergun okuyoruz kadınlar mutsuz yuvalarında neler yaşıyorlar. Ama eğer gerçekten evlenmek istiyorsanız biraz sinyalleri açın yeni insanlarla arkadaşlık edin yeni ortamlar vs.

Yani insanların vicdanlı olması ile kastım, savaşlar vs var, insanlara kıyılıyorken, yaşamın sonuda var düşünmüyor nankör insanoglu

Gecicek arada olur oyle beraber yasayan herkes didisir arada

surekli evde olursan anne babandan skilman normal, ama varsa kafa dengi hemcinslerib onlarla gez vakit gecir Y

Evlenip mutsuz olacağıma bekar rahat olurum daha iyi diye düşünenlerdenim.

ayrı eve çıkmak zor bir şey değil biz gözümüzde büyütüyoruz benim de ailem muhafazakarımsı gibi bişey uzun hikaye ama çok serbest değilim diyeyim 28imde ayrı eve çıktığımda da babam baya tepki verdi falan ama sonra gurur duymaya başladı sağolsun her konuda dengesizdir de bu konuda iyi yönde oldu bence ayrı eve çıkmayı dene bi, biraz birikmişin varsa kolay ayrı eve çıkmazsan ipler iyice gerilecek gibi geldi bana anne babayla da mümkün olduğunca kötü olmamak lazım herşey bi yana anne baba bi yana gerçekten bizim anamla yaş farkımız da az, kedi köpek gibi kavga ederdik ben ayrı eve çıkınca ikimiz de birçok şeyi anladık, ilişkimiz olgunlaştı resmen babam beni birazcık adam yerine koymaya başladı sağolsun faydası çok yani hem biz kadınlar olarak tek ev bulma konusunda daha şanslıyız çünkü ev sahipleri bekar erkeğe ev vermeye hiç yanaşmıyorlar ev arkadaşı diyen olmuş, ı-ıhhh çok zor iş bence, yine de denemeye değer M Minel_ask Previously

Kadınların hayatı el mahkum çekilecek bi dert olarak görmesine çok üzülüyorum. Bu dünyaya bi kere geliyorsunuz çok değerlisiniz hadi ailemizi kendimiz seçmiyoruz onları çekmek mecburi. Ama evlenmek eş kendi elinizle seçtiğiniz şeyler. Mükemmel erkek de yok kadın da yok. Ama evlilik dert olmamalı dert olduğu yerde de bitirilmeli zaten. Bu kadar düşük tutmayın beklentilerinizi okumuş insansınız mesleğiniz var eğitiminiz var. Siz erkek derdi çekmeye gönüllü başlarsanız eğitimsiz mesleksiz kadıncağızlar ne yapsın

Konu sahibi arkadasim ailenizin evlilik konusundaki sizin bilincaltinizdaki kızdığıniz tutum varya o tam olarak nedir? Daha önce nişanlılık gecirdiniz o kadar sürdü neden bitti? Görücü usulü muydu? Yoksa ailenizin tutumundan dolayimi bitti biraz bahsedermisiniz . push ;

30 yasinda ya da 40 yasinda ailesiyle yasamayi tercih etmis birine ben tabi ki bir sey diyemem, "Hadi hadi kendi evine cikiyorsun cabuk" diyerek kolundan zorla tutup goturecek halim yok. Ama ben konu sahibinin yazisindan bir mutsuzluk sezmistim, yorumum bu yuzdendi. Ote yandan daha iyi anlasilmak adina devam edecegim; benim ailemin yarisi oldukca muhafazakardir, ailedeki kadinlarin cogu en temel haklari ellerinden alinmis bir sekilde yasiyorlar, ustelik bundan bir rahatsizlik da duymuyorlar. Yani bu konu benim hassas tarafim, bu yuzden kantarin topuzunu kaciriyor olabilirim bazen, dikkat etmeye calisacagim. Kisa sureli de olsa iki tarafli anlasmazlik icin uzgunum, iyi forumlar dilerim.

Anne ve babana iyi bak. Onları çok özleyeceksin. Bunu bir yere yaz. Anne babanın kötü olanını iyi bir el adamına tercih ederim.

Bana luks artik bunu istemek.:)Hic agrima da gitmiyor artik. Agirlarina gidenlerin yas ve durumlarini takib edebiliyorum:)Biz de gectik bu yollardan yani ayy felaket telllali gibi ben de:) decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

Evlenme isteğinden bağımsız olarak belli bir yaştan sonra aile ile birlikte yaşamak zor gelmeye başlar zaten. Ama bundan kurtulmanın tek yolu ayrı ev. Atıyorum 5 sene daha evlenmezseniz mutsuz ve huzursuz şekilde yaşamaya devam mı edeceksiniz?

Anne baba surati gormek ne demek belki onlarda sizin suratinizi gormek istemiyordur ama evlat iste Ikincisi ayri eve cikmak istemiyorum, Es de bulamiyorum a nasil bir cozum bulunabilir? Ya ayri ev Ya aileyle yasamak Ya evlenmek.. Tercih yapin..

Anne baba görmek istemiyosun ama evlerinden de çıkmıyosun. Onlar da seni görmek istemiyolardır artık İnsanlar yaşlandı hayatlarının tadını çıkaracakken başlarında sen varsın. Madem evlenmiyosun ayrı eve çık da rahatlasın insanlar Benim evladım hem yemeğimi yicek hem de laf söylücek otuz yaşında atarım valla evden hiç bakmam arkama. . push ; K Kavimlergocu Beni kıskananlar çatlasın çekemeyen halat taksin🌺 Üyelik İptali tek ayak

Basiniz sagolsun, size sabir diliyorum.

35 yaşındayın ailemle yaşıyorum :) ama celallenmeme neden olan mevzu bu değil yaran var gocunuyosun moduna girmeyiniz diye açıklayayım. Başlık korkunç geldi çoktan düzeninizi kurmanız gerekti diye çok net cümleler kurmanız bana korkunç geldi. Türkiyede hala evlenmediği sürece ailesiyle yaşamaya mecbur bırakılan çok fazla insan var, bunu bilmiyor olamayız. Bilmiyorsak burda yaşıyor olamayız. Ailesiyle yaşamasının başka sebepleride olabilir, maddi konular, yalnızlık fobisi gibi. Amacım kimseyle polemiğe girmekte değil bu arada. Sadece ifadenizi gereksiz derecede sert buldum

aileden ayrı yaşamak, tek başına, özgür bir şekilde o kadar muazzam bir his ki. bundan korkmamalısınız. çalışmaya başlayınca kafanıza uyan bir ev arkadaşı da edinirseniz sizden mutlusu olmaz. ayrıca aile ile beraberken insan istediği saatlerde dışarı çıkamıyor, istediği kadar gezemiyor. çok kısıtlanıyor. bence kendi ayaklarınız üstünde durmak için bir şeyler yapın. bu tanışacağınız eş adaylarını da çok etkiliyor. güçlü kadın imajı harika bir olay. tavsiye ediyorum. evden ayrılın iyi bir iş bulup. bu arada ben de aileme çok düşkünüm. ama kendime özel başka bir hayatım olduğu için çok iyi hissediyorum. belli bir yaştan sonra aile ile hayat zor bana göre.

35 yasindayim yuksek lisans yaptim. annem hasta oldugu icin evlenmedim. yani senden daha zir durumdayim. evet insan kendi yuvasi olsun istiyor. aileyle guzel gecinemiyor kafa dengi olmamis olabilirler. fakay sen sen dunyani kendi arkadas cevreni de kuramsmissin sanki. hobilerin var mi sosyal cevren var mi. evlilik olmayinca ya da anne babayla kalinca degil hayatinin bi anlami olmayinca mutsuz olur insan. evli de olsan ev arkadasinda olsa arada catisacaksin mutsuz olacaksin. normal bunlar MissCherryBlossom

Anne Baba'nın kıymetini hep kaybedince Anlıyoruz Allah basından eksik etmesin mümkün olduğunca takmamaya çalış Kuşak Çatışması oluyor normal bu bence kendine hobi vs bulabilirsin

Anne babayı görünce sıkılıyorum deyip onlarla yaşamak nasıl bir mantık aklım almadı.. 32 yaşında koskoca bir kadinsin yüksek lisans yapıp çalışmamak nedir? Kusura bakma da o anne babaya Sukret 32 yaşında hala sana bakiyorlar

Gel yer değiştirelim uyuz bir kaynanam ve görümcem var iki değil De 4 kişi evliyiz boşver bekarlık sultanlık şimdiki aklım olsa ömür boyu bekar kalirdim

INsanin evlenememesi hayatinin askini bulamamasi tamamen kendini hapsettigi sinirlar ile ilgilidir. Gecici hobilerle mutlu olmaya calosmasin kimse cok mutlu hayatlarinin sonuna kadar bibirine asik aldatmanin ne demek oldugunu dusunmeyen insanlar var. Kimse hic bir seyi kabul etmek zorunda degil. Herkez kendinin farkina varsin. Kendi saf enerjisine donmek icin calismalar yapsin. olmuyorsa uzmsn bir kisiden yardim alsin ksramsarlik yok arkadaslar

Müzmin ne demek bilmiyorumDeliyim de biraz Bekarsınız ee bu çok güzel. Gönlünüz, canınız ne istiyorsa onu yapın. Gerçi evlenince de yaprasınız ama nerden esti bilmiyorum öyle işte Birini mi istiyorsunuz, kendiniz bulun ya da arkadaşlarınızı bu konuda görevlendirin. ''Evlenmek istiyoruuuumSizi görevlendiriyorum, hadi görev başına'' deyin. Hayat çoook güzel. Sacma sapan düşüncelerle vakit kaybetmeyin derim ben. Sevdalar sevdalar

En başta 'kız halimle' düşüncenizden vazgeçin. Kadın ya da erkek, sağlam olan her karakter hayatta kalma mücadelesi verir. Yaradılışımızda bu var çünkü. Diğer mesele, aileyle yaşamak hiç sorun değil. Ablam boşandı şuan 36 yaşında ve ailemle beraber yaşıyorlar 6-7 senedir. Güzel bir kariyeri, iyi bir maddi imkanı var. Ben diyorum bazen çıksana bir eve diye, o da bana 'yemeğim hazır, temizliğim yapılıyor, karışanım görüşenim hesap soranım yok, param kendime kalıyor, ailem bana el bebek bakıyor aynı zamanda artık yaşlılar gözümün önünde olsunlar kafayı mı yedin sen' diyor. Tabi ki aileme maddi olarak onlara çaktırmadan destek oluyor, manevi olarak zaten her işlerine yetişir. Haklı da buluyorum bu düşüncesini. Ama aileniz size karışıyor ve birey gibi değil de hala 3 yaşında çocuk gibi davranıyorsa, ev ayırmayı düşünebilirsiniz. Ya da karşınıza alıp güzelce konuşup, belirli sınırlar koyabilirsiniz.

Baslik bana korkunc geldi kusura bakmayin. Cok uzun sure once kendi duzeninizi kurmaniz lazimdi. Belli bir yastan sonra aileyle yasamaya olumsuz bakiyorum. Ailenizin evinden cikmaniz icin evlenmeniz gerekmez.

ya pardon nasıl bulacak :) sanki formülü varmış gibi konuştunuz bana da söyleyin nolur

Üzülmeyin bende aynı durumdayım

30 yaşında berbat bir nişanlılık geçirdim ayrıldım. Hayatın en kötü şeyini yaşadım derken annem kanser oldu vefat etti. Demem o ki beterin beteri var. 36 yaşındayım evlenmedim, okudum hobiler buldum gezdim eğlendim ve devam ediyorum hayatıma bu şekilde. Evet bu kişi hayatımın diğer yarısı diyebileceğim kişi karşıma çıkmadanda evliliği hiç düşünmüyorum. Hayatında biri yokken hayatın monoton yarım gibi gelir şimdi, ancak derdim var bölümünün % 99.9 u mutsuz evliler.

Üniversite biter bitmez aileme, her şey için teşekkürler hadi bana eyvallah minvalinde bir veda ile evden ayrıldım. Ayrılış o ayrılış. Özgürlüğüme düşkündüm , istediğim dağınıklığı yapmayı, istediğimi istediğim zaman yemeyi, eve giriş çıkış başkasında kalma durumunu, istediğim pisliğe katlanmayı istiyordum. Mesela evde akşam yemeği yapılmışken ben eve pizza söylesem bin ton laf yerdim. En basitinden bu bile önemliydi benin için. Sen ailenle çok mutlusundur, başka isteklerin yoktur, kısıtlanmıyorsundur veya kısıtlama hoşuna gidiyordur kalırsın ailenle. Kesinlikle bana göre değil bu durum. Yalnız yaşayamam diyorsun o zaman bul birini evlen gitsin.

Evet bu durum öyle bir durumki hani iki ucu ayrı olanlardan :) sanırım sizin durumunuz biraz daha farklı evlilik konusunda ailenizi suçluyorsunuz, yaşanan bişeyler var demekki onları görmek daha zor oluyor. Bende 35 yaşımdayım ailemle yaşıyorum, kendime ait evim var ayrı evde yaşayabileceğim şartlarada sahibim. Üniversite dönemindede ailemden ayrı yaşadım. Zorlukları var tabiki ama avantajlarıda var. Kendine ait bir evin olması, kafana göre girip çıkmak, misafir davet etmek, kimseye hesap vermemek güzel olur tabi. Ancak belli bir yaştan sonra takılabileceğim bekar arkadaşında kalmadığı için şu an çokda ayrı bir eve ihtiyaç duymuyorum. Eve gelip herşeyi hazır bulmak güzel oluyor :) bide yalnız kalmayı çok sevmiyorum. Gerçi ailem sık sık seyahate gittiği içinde ayrı eve ihtiyaç duymuyor olabilirim. Mesela 10 gündür evde yalnızım 2 gündür düşünüyorun onlara bişey olsa yalnız kalmak zorunda kalıcam naparım diye. Bazı zamanlarda çok sıkılıyorum ayrı eve çıkmak istiyorum, örneğin bıraktığım eşyayı yerinde bulamadığımda :) evde düzeni annem kurduğundan kendi evim gibi hissedemiyorum o zamanlarda. Ama çoğunlukla ailemle yaşamaktan mutluyum. Yani bu sizin durumunuza, ailenizin tutumuna, yaşadıklarınıza göre değişir. Eğer gerçekten ailenizle yaşamanız sizi mutsuz ediyorsa ayrılmak için birşeyler yapın. Bu arada bence arkadaşla eve çıkmak bu yaştan sonra çok zor aileden daha zor ben yapamam şahsen. En iyisi yalnız yaşamaktır öyle bir durumda

Evi ayırıp yaşamak en güzel çözüm. Evlilik kurtuluş değil, arzu edebilirsiniz zamanı geldiğinde oda olur. Yanlız ve bağımsız bir hayat pahabicilemez

Ben kırılmadım, yorumunuza saygım var..

Duzeninizi kurmaniz lazim artik evlenip de yada evlenmeden.. insanin kendi evi duzeni daha guzel yani anne babayla hep cocuk cocuk yasamak zor olsa gerek. Ha evlenince insan buyuyo mu basi goge mi eriyo hayir da.. yine de olmasi gereken. bi surec yasaniyor gibi sanki..

Bende 32 yaşındayım annem ve babamla yaşıyorum çalışıyorum iyi de bir gelirim var çok şükür ailemde bugüne kadar evlenmem için hicbirzaman baskı yapmadı talihsiz ilişkilerim oldu ama sırf evlenmek içinde evlenmeyi düşünmüyorum herşeyin hayırlısı olmayinca olmuyor bazı şeyler

Ben de bunları düşünüyorum. 40 yaşına geldiğimde mesela yine aynı bu hayatı mı yaşayacağım diyorum. Gerçekten insanı üzüyor. Anne babanın evinden gelinlikle çıkamamak insanı üzüyor ne yalan söyliyim. Ayrı ev de işte bana uygun değil. Tek başıma evde kaldığımda depresyona giriyorum.

Dışarı da yanlış insanlarla olmaktansa kötü bir yola sürüklenmekse ve kötü bir evlilik yapmaktansa inan bekar kal anne baba başımızın tacı en çok onlarla güvendesin. Gerisi yalan. Kendi kendimize mutlu olmayı öğrenmeliyiz.

Ben de 31 yasindayim bekarim. ailemle kaliyorum. annemi kanserden kaybettim. onu cok ozluyorum.