ben üşenmedim hepsini okudum. anladım seni. boşan diyecekler ve aslında boşanmalısın da ama bu çok zor bi süreç. önce kendini tanıman toparlaman lazım. şimdi hemen boşansan kendi ayaklarının üzerinde durman çok zor olacak gibi geldi bana. bu insanların içinde de ne kadar toparlayabilirsin kendini işte iki ucu b. klu değnek. her kadına söylerim. sen bir altınsın çamura düşüp kendini pul etme diye. o kadar kıymetli ve değerlisin ki önce kendini bulman gerekiyor bence. hatta bebeğinden önce kendin için psikolojik yardım almalısın. çünkü sen iyi olmadıkça bebeğin de iyi olmayacak. ama kendini bulduktan sonra da bu evliliğe devam etmemelisin. senin ailen nerede bu arada? bu süreçlerin neresindeler? A andromeda-80 Popüler

bana terapiyi ve bi doktora gitmeyi ilk teklif eden eşimdi. gidelim dedi. böyle çok acı çekiyoruz demişti. ben diretmiştim. çünkü bana göre ben haklıydım ve tedavi olması gereken oydu. bu düşünce içine girdim ve gitmemiştim. doğumdan sonra kadın doğumcum sen doğum sonrası depresyona girmişsin demişti ufak bişey anlattığımda. gitmelisin demişti. ben yine gitmemiştim. ama artık bebeği hırpalamak gibi bi dürtü hissettiğimi için gideceğim. tamam sinirleniyorum ama öbür dürtüyü hissetmemem gerekir, normal değil farkındayım. ama yıpranmışlığımdan olduğunu düşünüyorum. çünkü ben o bebeği ne zorluklarla doğurdum ne zorluklarla tek başıma büyütüyorum. canım benim o. neden hırpalamayı durduk yerde isteyeyim ki. içinde yatan sebeplerimden kurtulmam gerekiyor.

okuyun yazımı diyorsun ya bence başkasının gözüyle KENDİN oku anlarsın ne kötü durumda olduğunu Rabbim yardımcın olsun üzüldüm bebeğine daha çok üzüldüm kurtulursun inşallah bu durumdan B

Önce sizin iyileşmeniz gerek. Ruh haliniz normal değil ne yazık ki. Sizi bu hale getirmişler Eşiniz ailesi gibi dar görüşlü biri değilmiş ama hataları çok Saygınız bittiği zaman geriye bir şey kalmıyor ne yazık ki :/ Öncelikle kendiniz ve bebeğiniz için iyileşmeye çalışın, destek alın

Ay şiştim yeminle bu ne yahu!! Harbiden neden halen o evdesiniz? Siz kendinize sormuşsunuz biz de size soralım bu soruyu. O bebeğe sakın ama sakın vurmayın. Anlamıyor diye düşünmeyin sakın. Bu yaşadıklarınızın hepsi etkiliyor onu şimdien! CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Sanırım bütün bunlar esin sana sahip çıkmadığı için oluyor... eşşek herif ne var 2 saat baksa çocuğada sende uyusan dinlensen, güçlü olmaya çalış, eşinin ailesiyle muhatap olma onları yaptıklarını düsünme, ağır depresyondasin, cogunu bende yaşadım, çocuğunu al çık dışarı gez sakin sakin. Arkadaşın akraba yokmu yaninda al bebeğini git rica et bi saat onlar bebege bakarken sen içerde dinlen uyu. Sen güçlü olmak zorundasin! Sen Agresiflestikce karsindakinden değerin dahada düşer, hem onlar bir ordu kadar sense teksin, ne kendini kanitlarsin, nede saygı duymalarini sağlarsın. Sakın çalışmak para kazanmak için bebeğini onlara emanet etme. L

Çalışıyorum. Kadrolu bir işim var. Aileme bazı konuşmaları ve münakaşaları anlatıyorum. eşimin ailesininde geri kafalı olduklarının farkındalar. ama ne benim ne eşimin bu raddeye geldiklerinden haberleri yok. anlatmadım. kendi ailem başka şehirde yaşıyorlar. Evet artık saygımız kalmadı, bu yüzden son demlerimizi yaşıyoruz gibi aynı evde. eşime dedim ki. boşanmak istiyorum, kaldıramıyorum çünkü aileni ve senin tavırlarını. ağır geldiği için artık akıl sağlığım gitti. ama gidemiyorum halen bu evden diyorum. size çok aptalca gelecek ama gidemiyorum. B

teşekkür ederim yinede cevabınız için. ilk ben ona vurdum yalnız :) B

Roman yazmissin resmen, ne derdini anladim ne de konuyu. Ama esin sikintiliysa, arkanda da duran bir ailen varsa, bir de meslegin varsa durma derim. Adam siddet uygulamis, bunun otesi var mi ki?

neden devam ediyorsun peki iş mi yok aile mi yok nedir dayanağın

Kocanın o aile kadar kötü olmadığını anladım. Tamam illaki benziyordur onlara ama bi tık daha medeni sanırım. Bugün herkese aynı tavsiyeyi veriyorum ama sizin onlardan uzaklaşmanız lazım. Sen nefes alamamışsın aileyi çok takmısın kafaya hamileliğin zor geçmiş ve bebeğin de ağlayıp duruyor . Uzun süre onlarla görüşmeseniz sende bir psikiyatra gitsen derdini anlatıp rahatlasan evliliğiniz yoluna girecek gibi geldi bana. Çünkü adam ailemi çekeceksin, gelinsin sen, ses çıkarmayacaksın demiyor. Sadece kendini senin yerine çok koyamıyor tipik erkek. Dinlenmeye ihtiyacın var senin. Bebeğinde evdeki sende sinir stresten dolayı o kadar ağlıyor bunu da bil. Bir şekilde ona sakince yaklaş, hissediyor sonuçta. Ve asla çocuğunu da o aileye verme çalışırken.

Sırf Çocugunuzun ilerki dönemdeki hayatını etkilememek adına bile bu adamla barışmamanız gerek. B

Ne desem bilemedim.. curiouss

Ay okuyamadım dur bi kahvaltı yapıp geliyorum bacım okuycam söz

Kendi ailenizden bahsetmemissiniz kaçırdım mi bilmiyorum aslında hepsini okuduğumu sanıyorum. Ailenizden destek alın. Bebeğinizin için k üzüldüm. Sürekli korku yaşıyor. stresi hissediyor. Sizin nasıl derdiniz varsa o masumun da derdi var. Önce bebeğin odaklı düşün. Eğer onun için katlanamiyorsan orada durma. Adamın ailesi eksi tamam. ama adamı tam anlayamadım. Adam babalık yapmak mi istemiyor yoksa babalık yapmayı mi bilmiyor?

:) bu kadar net aslında. haklısınız. teeşekkür ederim okudğuunuz için. B

ama siz üyeliğinizi iptal ettirmemiş miydiniz? 2. üyelik hangi durumlarda alınır?

arkadaşım senin ailen en önemlisi annen yok mu?

Olan olmuş bundan sonra yapılacakları düşünmek lazım şimdi. Öncelikle işin var mı tek başına senin ve bebeğinin geçimini sağlayabilir misin? En önemli kısım burası. Şu anda sağlıklı düşünemiyorsun ilk yapman gereken o ortamdan uzaklaşmak. Hiç ailenden bahsetmemişsin biliyorlar mı böyle bir hayat yaşadığınızı? Konuyu onlara da açın ve evden ayrılın, aileniz yanınızda olmasa bile ayrılın ama maddi gücünüz varsa. O hastalıklı şiddet ortamından çıkıp nefes almaya başlayınca zaten daha sağlıklı düşünürsünüz. Maddi gücünüz yoksa ve aileniz yanınızda değilse onları ikna edin yine de yanlarına dönün şu halinizden kötü olamaz. Sonra çalışmaya başlarsınız. Çok kötü şeyler yazmışsın okurken nefesim daraldı.

Okudum hiç usenmeden Saygı kalmamış Sevgi kalmamış Mutsuz bir ortam var. Ve en önemlisi sen kendini tuketmissin Unutma ki bu dünyada en değerli şey sensin Önce bir psikolojik yardım al. Doğru kararlar verme açısından Çalışıyorsun anladigim kadarıyla Sorun etme hayatın derdini Bu dünyada kimseye madalya takmiyorlar

Okudum. . Ve gerçekten üzüldüm. Boşan demiyorum, sen karar vermelisin. Ama önce terapiye gitmelisin, öfke kontrolü için, daha pozitif, gamsız biri olmak için. Şiddet var ama karşılıklı. Senin psikolojin bozuk, ruhsal durumundan dolayı saldırıyorsun, eşin seni sarıp sarmalamak yerine şiddetle karşılık veriyor, bu acı. . . Ama onun da sana tahammülü kalmamış. Keşke ailesinin marifetleri yüzünden eşinle aranı bozmasaydın. İçinde tutup tutp patlamak yerine, arada dertleşseydin yanında olabilirdi, öyle biri gibi. . . Dağınıklık pislik, yardım etmemek kötü huylar, bunu da halledebilir miydiniz bilemiyorum. anlayışsız karşındaki adam. . Bu da üzücü. . Sana gerçekten üzüldüm, anlıyorum da seni, eğer evliliğimde bazı düşüncelerimi değiştirmeseydim kayınvalideler yüzünden ben de bu hale gelebilirdim eminim. . Lütfen destek al. Bir süre ailene git eşinle ayrı kal bakalım ne olacak. Bu evlilik evlilik değil çünkü. Senin iyileşmen, adamın da kendine çeki düzen vermesi lazım.

Yeminne bebeğine acıdım. Tamam eşinin ailesi ultra geri kafalı, eşin de zaten o aileden çıkma yani normal bir birey olmasını beklemek yanlış ama sen de az değilsin. Tamam şekerin var, sinir harbi yaşıyorsun da kocanı dövmek ne demek ya? Hani şiddeti erkek yapınca kötü, kadın yapınca normal değil. Bebeğin var senin, sürekli kavga, dayak o bebek tabi ağlar, garibim küçükten sinir hastası olacak. Boşan git Allah aşkına, o çocuğu en azından birinizden kurtar. Sen zaten tek başına büyütüyorsun, evliliğiniz de normal değil, boşan bari de sinirlerin laçkalaşmasın. Bebeğin aklı başında birine ihtiyacı var ama şu halde hiçbirinizin akıl sağlığı normal olamayacak.

Kıyamam ya... Benim henüz bebeğim yok ama inşallah bana da kısmet eder bir gün Allah... Yani evliliğiniz normal olmadığı için soruyorum; boşanmayı düşünmüyor musunuz? Bazı anneler ayrılırsam çocuk etkilenir diyerek ayrılmıyorlar ama bilmiyorlar ki bu tür evlilikler çocuklara daha çok zarar veriyor maalesef Yani birbirinize vurmanız ve aile yapısı normal değil. Sizin aileniz sahip çıkmaz mı size en azından biraz toparlanana kadar?

eşinizin ailesinden uzak bi yerde yaşasanız.. taşınsanız..

Allah sana peygamber sabri vermis anlasilan gerci sabrede sabrede hastalik olarak sana geri donmus valla ne diyim dicek hic bisey bulamiyorum bosan desek bosanabilsen simdiye bosanmistin bence allah bin kere sana yardimci olsun insallah tez zamanda feraha erersin tek yapabilicegim sana dua etmek U

Evliliği sürdürüceksiniz anlaşılan. O kadar yazmışsınız cünkü. Hiç ayrılıcam lafını göremedim. OKudumda sabırla Böyle bir aileyle insan ne kadar yaşıyabilir düşündürücü.

boşan asla bu adamı ve ailesini cekme. kendi ailen nerde bu arada al begenını git.

Senin sinirlerin yıpranmış bacim tek çözüm biraz farklı biyere gidip bir hafta on gün kafani dinlemek, toparlanmak. Esinle konus izin verirse bebeginide al bi hafta herşeyden uzaklas. Ailesi hakkaten ultra cahil ultra gorgusuz ama sen yaşadıklarını hazmemedememissin kolay değil evt ama bu kadar takma gençliğine yazık değil mi. Niye aramiyosun diye sitem ediyosunki kaynana bir omur aramasin uzak kal daha iyi değilmi. Bende çok şeyler yaşadım eşimin ailesiyle her gün agliyodum artık hicbisekilde gorusmuyorum allahtan eşim de zorlamiyor çünkü biliyordu neler yaptiklarini. Arkamdan ne söylerlerse söylesinler hepsi umrumdisi. Hiçbirşey senden değerli değil canım senin sinirlerin öyle yıpranmış ki şuan esinede bebeginede mutluluk verebilecek biri değilsin. Bosanmayi düşünme su aşamada pişman olursun. Eşimle tek kavgamiz aile sebebi demissin demek ki seviyorsunuz birbirinizi. Guzelce konus esinle tatlim mutsuzum çok yiprandim bi hafta beni biyere gönder sanada kendime de zarar veriyorum de çözüm aramaya çalışın birlikte, şuan boşanmak çözüm değil tatlim. Bosanilcak kadar büyük sebep goremedim ben.. M

Üye olmadan sürekli 'trend konular'daki başlıkları okuyorum. bazen cevap yazma dürtüsü o kadar artıyo ki üye olayım diyordum ama kendi konumu açmak istediğimi, üye olmam gerektiğini an itibari ile düşünüp üye olur olmaz konumu açtım. Burdaki konularda sıkıntı anlatılıp ne yapmalıyım? ayrılayım mı? napıcam akıl verin? deniliyor ama ben size napayım diye sormadan sadece anlatmak istiyorum muhakkak sizler bana yol gösterip akıl vereceksiniz. sormamamdaki sebepde, anlattıktan sonra "dahada napayım diye soruyo musun" diyenlerin çok olacağını bildiğimden neyse zaten uzun olacak daha fazla uzatmayayım. 2 yıl sevgiliydik. sonra evlendik. 2 yıl oldu evleneli. 8 aylık bir oğlumuz var. Ben şeker hastasıyım uzun zamandır. Eşimin ailesi ile söz-nişan zamanı bi iyiyim ki sormayın. :) onlarda bana öyle. Evlenme arefesinde benim ailesinin kafa yapısını anlamamla çark etmem, kafama dank etmesi bir oldu ama evlendik. Karşılıklı anlaşamamalar, beklentiler sonucu soğudum ailesinden. Aşırıya varan bir soğuma hatta. aşırıya varmasındaki sebep tabii ki onlar. Ailede kadına değer yoktur kafası var. Ben kendi başıma markete gidiyorum diye, hergün onların evine gitmiyoruz diye, girdiğimizde el öpüp çıkarkende her gün el öpmüyorum diye, yeni kıyafet alıyorum diye saçma sebeplerle hep laf soktular.. yaptığım yemek kek pasta tatlı asla el sürmezlerdi. ki ilk 7-8 aylık evliyim o zsmanlar. yemek yapıp götürürdüm sofrada asla eşimden başka kimse kaşık vurmadı. tatlı yaptım, bu ne böyle beee.. dedi kayınpeder. bu gibi halleri soğuttu beni ilk aylar. hamile kaldım, 9 ayda 9 defa aramadı kadın beni. hadi tamam soğuğuz ama vicdanen hiç mi merak etmedi? 9 ay, doğururken bile, çocuk çıkana kadar o çatalda bile kustum. doğum yaptığım gün 12 defa kusmuştum :) 9 ay her gün ama hergün en az 4 defa kustum. aç gezdim ölü gezdim. işe gittim 32 haftaya kadar. şekerimde var malum. 2 günde 1 eşim oraya sürükledi beni. Ölüyoda olsam. 1 hafta gitmedim. Hiç aramadı kadın tabii. Gidince söyledim. hiçmi merak etmiyosun yahu öldü mü kaldı mı diye dedim. "e sen buraya gelmiyosunki hergün napayım?" dedi. Oraya gitmiyorum çalıştığım halde hergün die kızdığından aramıyormuş. Aileyle olan sorunum tabiiki evliliğime bal kaymak oldu. kedi köpek gibi yedik birbirimizi. sinir sinir sinir. stres üzüntü ağlamalar. herşeyi eşime diyemedim, her içimden geçeni diyemedim içime attım. geldiğim nokta, çarpıntılarım var artık. panik atak sahibi oldum. şekerim kötü halde ve bebekle tek başımayım. Artık 2. yıla gireli eşime ailesini asla sevmediğimi söyledim. haykırdım hatta. asla aileyi sevmiyorum. 7 den 70e hepsi erkek bilir erkek yapar hatta döver ama kadın susar kadın hizmetkar olur kadın yutar kafasında. 23 yaşındaki kaynımdan tut 90 yaşındaki babannelerine kadar aynılar. Babanneleri için benim adım 'o gelin'.. o gelin niye gelmiyor, o gelin neden bebeği seviyor. büyüklerin yanında bebek sevilmez. gelin! öp babanın elini. gelin öpsene misafirin elini... bi sürü saçma hareket. tanımadığım her amca teyze ebe nene el öpüyom ben. 30 yaşındaki kaynımın elini bile öp diyolar. Kaynım bu yani. kaynım! kaynımın eli öptürülüyor bana. ben istemiyorum. ki artık öpmüyorumda. Ama salak gibi öpmüşlüğüm var. tüm bunlar eşimle aramda dağ oldu çığ oldu. işe başlıcam bebeğimi asla emanet edemiyorum oraya. küfür ederek seviyolar bebeği. demediğim ne varsa içirip yediriyolar. asla kabul etmiyolar benim isteklerimi dediklerimi bebek için. yedirme diyorum yediriyor, içirmeyin diyorum şişe ile içiriyolar. gücüm tükendi artık. Haaa bunları yaptılar bende masum masum çektimmi Hayır! farkettiğim andan beri geri çekildim. asla ezdirmedim kendimi. onlar yapacağından diyeceğinden vazgeçmedi bende kendimden vazgeçmedim. kötü saygısız beceriksiz gelin oldum. lafsa laf, hareketse hareket. soğuduk hepimiz birbşrimizden bu sebepten. telefon açıp bağırıp suratına bile kapattım kadının ama o hiçbişey olmamış gibi devam etti. Tavırsa tavır, suratsa surat yaptım. onlar ettikce bende ettim. ve sonuç; salak saçma bi ilişki içindeyim aile ile. görünce tüylerim diken diken oluyor yemin ederim. Eşimle tek kavgamız ailesi oldu. başka hiçbişeyden asla kavga etmedik. ben artık sinir stres sahibi oldum ve vücudum kaldırmıyor. İşin en kötü kısmı burdan sonra başlıyor... sinirliyim. bebeğime bile sinirliyim. çok ağlayınca onu hırpalamak geliyor içimden. dişlerimi sıkıyorum. içim kan ağlıyor. ağlıyorum bu duruma ama hakim olamıyorum. asla hırpalamadım. hemen odada burakıp uzaklaşıp bikaç dakka aşırı ağlasada yanına gelmedim. sesimi yükselttim ama. bağırdım uyu die. bağırdım açım artık uyu karnımı doyurcam die. eşim sorumsuz bunu anladım. bigün öğle sonrası 4 gibi eve geldi. açtım ben. sandımki o biraz bakar ve şekerim düşmüştü bişeyler yerim. ona söylediğim halde ayakları için ılık suya tuz koydurdu kovaya. melemen yaptırdı. ayağını 20 dakka soktu, elinde telefon. karnını doyurdu elinde telefon. klozete girdi 40 dakka elinde telefon, okey oynadı. ben... ben açım. kucağımdan inmeyen bebek. şekerim düşmüş halde... söylediğim halde söylicektin tut bebeği dicektin dedi. kavga kıyamet sonrası... Kendime zarar veriyorum. fiziki olarak. vuruyorum sıktırıyorum bacaklarımı. O kadar çok kavga edip sesimiz yükseliyorki. Hiçbir işe dokunmuyor. dağınık birisi ve pasaklı. söylememe rağmen ne yapsam ne istesem işe yaramadı. sağlığım bebeğim evin işi komik gelmesin ama çokkkkk yoruluyorum belim ağrıyor. bacaklarım ağrıyor. sırtım omuzlarım acıyor. şekerimi hiç demeyeyim iğrenç çünkü. Bigün cinnet geçirdim sanırım. bağırdım. kızdım. çok kızdım. tartıştık. ve ben eşime vurdum. defalarca ağlamaktan güçsüz hale gelmiş vaziyette onu itekledim.. sonrası; oda beni dövdü. tamam bende vurdum ama benim gücümle o bir değildi ve sırtıma suratıma gücüyle vurdu. o vurdukca bende vurdum gücüm yettiğince. bebek 5 aylıktı. Kovdum ve gitti. Ailesini aradım. gece 2 idi. ben artık dayamıyorum beni artık bırakın oğlunuzu asla istemiyorum dedim bağırdım. geldiler eve. salak gibi sçtım o kapıyı. benim herbi yanım morarmış, diyo ki; bizde kocanın anne babası sayılıp sevilmezse dayak atılır. bir iki çitmik yapmış öle çok vurmamış, senin sanırım azıcık dokunulsa cildin kızarıp morarıyo. :) tabiiki cevabını o kötü halde saçmalasamda verdim. tersledim. Bebeğim 2 haftadır geceleri uyumuyor diş çıkarıyormuş anladığım kadarıyla. asla yardımcı değil eşim. oturduğum yerde sallayıp öyle uyuyorum 4den 7 ye kadar. uyku diye ağlıyorum. gerçekten! uyku istiyorum Allahım diye ağlıyorum çünkü tahammülsüz oluyorum bebeğime uykusuz iken. artık ayrı odada yatıyor eşim. neymiş uykusu bebek ağlayınca bölünüyormuş. Pazar günü saat başı uyandı ağladı uyumadı bebek. artık gözüm açık rüya görüyorum inanın. sabah 8de kavga ettik. ya bi kucakla bebeği uyuyayım nolur diye başlattığım kavgada evet yine ben hırçınlaştım ve kolunu tutup sıktım. bikaç kez bunu tekrarladım. ne oldu peki? tekme attı kasığıma. suratıma vurdu. kavga büyüdü. bebeğin yanından uzaklaştım, çünkü anlar gibi bakıyor kahroluyorum. öbür odada sözlü olarak aşırıya kaçan kavga devam etti. ittim, git dedim.. bi ara bebek kucağımdaydı, sözlü olarak ağıra kaçan şeyler söylediğim için kucağımdayken ağır bi tokat attı. güya valizimi topladım. tutturdu bırakmam boşanmam seviyorum diye. ki onca şeye rağmen bide gelip seviyorum diyor. ben diyemiyorum. eve gelince sevinmiyorum. özlemem gibi geliyor. ayrılsam üzülmem gibi. yani ne bilim içten sarılamıyorum. dokunmak istemiyorum. Biz artık birbirimize vuruyoruz. kabul bende vuruyorum. ama dayanamıyorum artık. sinirimden kuduruyorum. herşey birleşti hayatımda. kötü ne varsa birikti, taşıyor bedenimden. neden bitirmedim. neden ayrılmıyoruz. neden halen bu evdeyim. nasıl böyle sağlıksız olabildim. bisürü soru bi sürü karmaşa beynimde. Bebeğime olan hislerimden dolayı gidicem psikolog ya da ne lazımsa. herşeyi geçtim ama ona sinirleniyorum diye gidicem. sağlıksızım biliyorum. mahvoldu herşey bedenimde. psikolojik bişeye sahip oldum farkındayım tedavi olmalıyım. Böyle bi ortamda bebeği neden büyütüyoruz. nasıl bi bebek böyle büyür. farkındayım olayın vehametinin. Salak gibi yapamıyorum bişey. göze alamıyorum nasıl başederim diye. yani kocasızlıktan deil. bilmiyorum söze dökemediğim garip bi bağ düğüm saçma bi ket var aşamıyorum. Okuyabildiniz mi bilmiyorum. herşeyi anlatamadım ama çok uzun oldu. okuduysanız çok teşekkür ederim ve nolur gelin dertleşelim. içtenlikle söylüyorum size ihtiyacım var. sırtımı sıvazlayacak birine ihtiyacım var. ağlıyorum ya hani, artık yaşlarım akarken kalbimin sızısından geliyor ve canım gerçekten acıyor. burnum acıyo mesela :) dertleşelim nolur.. hepinize teşekkür ederim. Birde kayınvalide bebek doğduğu günden beri "ben doğurdum benim oğlum bu. sütüm geleceğini bilsem emziririm benim çocuğum bu. kendi çocuğu. annem annem annem" deyip duruyor çıldırıyorum sinirden. deme dedim geçen gün o günden beri görüşmedik bakalım napacak. Ve evlilikte hiçbişey tek taraflı değil. çok isterdim eşimde beni anlatsın şurda ama mümkün deil. fakat eşimin cümleleri ile bana söylediklerini aktaracak olursam; "herşeyi kafaya takan bi tipsin. annem demişse nolacak boşver takma kafaya. ileriyi düşün küçük düşünme. küçük düşünmekten kaybediyosun aklını kullan ve anneme bebeğe baktır sende işe git gel. napayım ailemimi atayım. kopayım mı. değiştiremem ailemi. onlar öyle görmüş öyle gidiyor. desin takılma. kim ne dese desin takılma. bende böleyim. toplamayacam evi, dağınıklığı. kadın tut. parasıyla deil mi gelsin temizlesin kadın. sen hep benim üstüme geldin ailemle ilgili ve ağırıma gidiyor. sabrım kalmadı bu asabi hallerine. takıntılı ve sürekli mutsuz bi insansın..." diye devam edin bi düzine laf. Eşimin gözündendw böle biriyim. Bunuda göz önüne alın. Gerçi evlenmeden önce böle deildim. evlenince oldum.

bunu idrak edebilecek kadar sağlıklı kafam kalmadığından bilmiyorum diyebiliyorum. bilmiyorum neden devam ettiğimi. sanırım bi düze çıkmak istiyorum. bi düzlük, bi sorunsuzluk ve sağlık kazandığımda anca o zaman önüme koyabilcem gibi gideceğim yolu.. buraya konu açmamdaki sebepde bu. belki farkında olmadığım ihtiyacım olan şeyi dertleşerek bulurum diye açtım. B

Oku yaa. okuyun. çok ihtiyacım var sözlere telkinlere. aşamadığım bi ket var ve belki burdan aldığım cesaretlerinizle aşarım. Cümlelerle yardım edin bana.

ailemin bu raddelere geldiğimizden haberleri yok. söylemedim. benim ona onun bana vurduğunu demedim hiç. bazı tartışmalardan haberleri var ama olduğu gibi her ayrıntısı ile haberleri olmadğından sessiz kalıyorlar biraz. ama bu sessizlik sakın boşanma demek değil. duysalar, babam bu evde komaz beni. alır götürür. boşanıcam demedim hiç onlara.

yazık değil mi size de bebeğinize de.. o yavrucak daha 5 aylık neler görüyor.. biz onlar küçük anlamaz sanıyoruz evet belki ne olduğunu anlamıyordur ama sizin gerginliğinizi evdeki huzursuzluğu emin olun hissediyodur.. kendinize de ona da yapmayın bu kötülüğü.. hiç sağlıklı bir ilişki değil.. ya beraberce psikoloğa gidip tedavi olun ya da bitirin lütfen.. benim de bir kızım var.. insan yoğunluktan, stresten, uykusuzluktan çok stresli, gergin oluyor evet ama çözüm şiddet değil ki.. bebeğe şiddet uygulamadım demişsiniz de gün gelecek o da olacak malesef.. lütfen yardım alın.. B

Arkadaşlarınız da sordu size hala bir açıklama yapmadınız... Artık bizimle değilsiniz...

Ailesini duymayın umursamayin. Ailesini kötülemeyi bırakın esinize. Bebeginiz çok küçük toparlanacak annesi sadece büyümeye ihtiyacı var. Şuan bu şekil olmanız gayet normal insan boğuluyor kendinizi biraz rahatlatin nefes alın insan hep böyle olacak sanıyor bebek büyütürken ama geçecek ay va ay çok daha rahatlayacaksınız. Evliliğiniz de değil sorun eşinizle aranız da tek sorun ailesi iken şimdi bebek bakımından dolayı geçirdiğiniz bunalımdan dolayı esinize yükleniyorsu nuz ailesi üzerinden. Siz söylemeden eşiniz yaşadığınız sıkıntıyı anlayamaz siz istemeden ne yapması gerektigini düşünmeye kafa yoramaz onu siz yonlendirin ihtiyxlarunizi ve yardımcı olması gereken yerleri soyleyin yani bebeğe bakması konusu ile ilgili ancak pasaklikik ve bunları geçin bebek toparlanadek idare edin.

işe başlamama az bi zaman kaldı. ama başlamadan önce ailemin yanına gitmeyi planlıyorum. 15 gün kadar orda kalıp, işe başlamadan dönmek zorundayım gibi. malesef süt iznimin belli bi kısmında bebeği kayınvalideme bırakmak durumdayım gibi... sonrasında ya ailem ya bakıcı ya kreş. ama onlar bi süre bakacağı için ailemin yanından dönünce bebeği arada oraya işe başlamadan götürüp bırakıp alıştırmayı planlıyorum. birden bebek beni görmez ayrılırsak çok bocalar. 8 aydır birbirimizden başka kimseyi görmüyoruz. 1 kez 40 dakka beni görmedi 2 saat ağladı. B

ya gercekten merak ettim ailen ne diyo bu duruma gercektem cok uzuldum inFlamess

Cok uzuldum. Oyle kolay kolay 'bosan' diyen bir insan degilim, emin ol. En son care olmali bosanmak. Ozelliklede bir cocuk varsa. Bosanma. Siddet cok kotu evet, ama burada aksiyon reaksiyon olayi var. Arsiz olmussunuz, hem birbirinize karsi, hemde sen onun ailesine karsida arsiz olmussun artik. Bu asamada bosanmak dogru karar degil. Kendinden bahsetmissin ozellikle, ama bu tavirlarinla karsindakinin saglikli kalabilmeside mumkun degil. Ikinizde dibe vurmussunuz belliki. Piskolog evet, uzunca bir sure. Ama o donem icerisinde LUTFEN esinle daha saglikli iletisim icerisine gir. Eger tamamen kopmasini istemiyorsan, cabalaman gerek. Evladin icin, kendin icin, ve en son olarakta evliligin icin . Sinirini ve stresini atmak icin sadece piskolog yeterli degil canim, bunu anlamalisin. Spormu yapiyosun, kendini makyajami vuruyosun, alisverismi yapiyosun, kosuyami basliyosun, masajami gidiyosun, napiyosun bilmiyorum ama o stresi bi sekilde kendine en uygun en yakisan sekilde atmaya calismalisin. Bebegin henuz cok ufak. Tam idrak edebilirmi bilmiyorum olan biteni, edemez herhalde. Ama boyle devam ederseniz buyudukce cocuk, hep bu sahneleri gordukce, piskolojisini nekadar etkiler, biliyosun. Degistirebilecegin seyleri degistirmekle basla lutfen.

Boşanıp boşanmayacağı kendi bileceği iş ama önce o ortamdan uzaklaşıp kafasını toplamalı acilen. Bu söylediklerini şu anki ruh haliyle yapamaz. Ruhu tükenmiş resmen.

Çok çekmişsin eşin böyle oldukca çekersin.. bu adam seni çok hırpalıyor ruhun yorulmuş... bu evlilik böyle gider boşan başka çaren Yok. dayak yiyip oturmak niye.. sende ona vurmuşsun seninde sinirlerin bozuk sende rahatsızsın.. Eğer boşanmaya gücün yoksa terapiye gidin ne yapın ne edin bi uzmanla konuşun.. eşin ailesinin kafasındaysa gelmez ama ikna et. benim ve çocuğum için de. uygun bi terapi merkezine git. eminim çok faydası olucak.

tabii ki asla vurmayacağım. bilmiyorum evlat sahibi misiniz ama sinirlendiğim için ilk bu hissi hissedince bikaç gün bişey yiyemedim. çok zoruma gitti ona sinirlendiğim için. ama 2 saatlik uyku ile duruyorum bazen, konuşma yetim bile değişti inanın. uykusuzluktan.. anneler çocuklarına sinirlenebilirler diye hazmettim bu durumu. yanlışmıyım bilmiyorum ama, anneler sinirlenebiliyorlarmış. ben hiç sinirlenmeyeceğim sanmıştım bi bebeğe.. asla vurmayacağım ona. sinirlendiğim anda bırakıp çıkıyorum odadan yanaığına öpücük kondurarak. geldiğimde tekrar kucaklıyorum, annecim sakinleşmeye ihtiyacımız var ağlama deyip konuştuğumu anlamadğı halde onunla konuşuyorum. Mihail Zoscenko

Bebekten dolayı şuan hepinize cvp yazamıyorum ama tek tek cvplıcam msait zamanda. Yazdıklarınızı takip ediyorum teşekkür ederim cevaplarınız için kızlar. ValentinusNF

Ben eşimin ailesiyle görüşmüyorum, sizin durumda da en doğrusu bu gibi geldi bana. Kendisi gitsin gelsin, arada bir bebeği götürsün ama siz gitmeyin. Görüşmeyi kesin bir süre, en azından psikolojiniz toparlanana kadar. Ararlarsa açmayın, siz aramayın. Eşinize de deyin ki, ben ailenle ilgili hiçbirşey duymak görmek istemiyorum, onlarla hiçbir şekilde görüşmek de istemiyorum, çocukla birlikte gider gelirsin ama benden bu kadar deyin. Eşinize de ailesinin evindeyken çocukla ilgilenmesini, sağlıksız şeyleri çocuğa vermelerini engellemesini söyleyin. Belki çocuğu siz olmadan tek başına götürünce azcık sorumluluk almayı da öğrenir. Eve yardımcı alın, madem eşiniz yardımcı olmuyorsa. Maddi açıdan sıkıntı olup olmamasını umursamayın, sıkıntı olursa eşiniz taşın altına elini koyar, yoksa da öder yardımcı parasını paşa paşa. Canınızdan kıymetli değil ya. Çocuğunuz yanınızdayken yiyin yemeğinizi, o uyuyunca da uyuyun. 1 saatse 1 saat azcık dinlenmiş olursunuz. Evin işleri kalıyor mu kalsın, sağlıktan kıymetli değil ya. Çocuğun hem oynayacağı, hem beyin gelişimine yardımcı yaşına uygun oyunlar bulun. Bu hem sizi stresten bir nebze de olsa korur ve zaman kazandırır, çocuğun daha sağlıklı ortamda büyümesine yardımcı olur Biraz esnek olun. Sürekli eşinizin tavırları ya da yapıp yapmadıklarını düşünmeyin. Hatta bence bir süre yok sayın onu. Onu da ailesini de. Sizden birşey isterse yapmayın. Mesela aileme gidicez mi dedi, ben gelmiyorum sana güle güle deyin. Ben dinlencem, istiyorsan çocuğu götür birkaç saat deyin. Ben çocukla ilgilenemem orda ille de geleceksin derse, ben gelmiyorum sen bilirsin ister götür ister götürme deyin. Onun sizi ve isteklerinizi yok saydığı gibi bir süre siz de onu ve onun isteklerini yok sayın. Ama sakın kavga etmeyin. Sadece başkaları olmadan kendi yapabileceğiniz ölçüde ne istediğinize odaklanın ve hayata geçirin. Bir süre de böyle deneyin. O da olmazsa kaçınılmaz son malum... S

Bacım okudum geldim Karşı taraf saygısız, sevgisiz.. Kocam düşüncesiz Sende sinir hastasısın, kocan sana şiddet sen ona şiddet uygulamışsın. Boşansan başka bir hayat kursanda Sende çok hasar var. biriyle yeniden beraber olamazsın, iş ortamında da tepkisel davranacaksın.. Ben aslında kurtarılamayacak gibi görmüyorum Eşini ikna et beraber terapiye gidin. seninde Esin'in de çok ihtiyacı var.. Boşanmamak için son kez tüm gücünüzle deneyin

Şiddet hariç eşin bana biraz haklı geldi. Her şeyi kafanızda büyütüp durmayın, kurmayın. Bebeğinizi düşünün ona yazık değil mi kavga gürültüde büyüyor. Siz ailenize gidip 15 gün dinlenin uyuyun. Çocuğa aileniz baksın. Ya da kV baksın siz işe dönün eşiniz biraz haklı kafanı dağılır düşünüp kurmazsınız B

Tatlim evden ayrilma konusunda tereddutluyum ben genelde, tum duzenini bozacak. hemde bebegi var. ailesinin yanina gittiginde yer yurt degisik, kendini fazlalik gibi hissedip evini ozleme duygusu belki dahada perkinlesecek..? . push ; Mihail Zoscenko

Ne yapacağımı sağlıklı düşünemediğim için kukuman kuşu gibi düşünüyorum. sağlıklı kafam olmadığı için eşime karşı vurma tepkileri gösterip karşılıklı bu noktaya getirdik. okduğunuz için teşekkür ederim. B

İkinci üyeliğiniz mi bu? B

Boşan