İş yerinde bu kadar samimi olunmamalı diyorum. Bence sakın gidip öyle kavga falan çıkarmayın. Aşırı çocukça olur. Kesin bağlantınızı muhattap olmayın. İş arkadaşlarımı asla kavga edecek kadar ciddiye almam.

Asillik her zaman en iyisidir. O yüzden hayır. burcubahar0635 what u get is what u

Is yerinde bu kadar samimiyet çok fazla geldi bana. Bence bir şey söylemeyin, kestiğiniz gibi kalsın.

Bundan 3 yıl önce iş yerine yeni bi arkadaş başlamıştı. Geldiği günden beri her anında yanında oldum, her şeyi ben öğrettim herkesle ben tanıştırdım aramız gayet iyiydi. Kendi halinde saf ama bunalımları olan bi insandı. Benle ilgili hiçbi kötü niyet sezmemiştim, hep birbirimize destek olurduk. Daha sonra ben doğum iznine gidip geldim, o o sırada yeni gelen bi kızla samimi olmuş. Kız hiç abartmıyorum tam bir çirkef. Herkesin yaka silktiği, üstüme sıçramasın diye selam bile vermediği bi insan. Biz üçümüz takılmaya başladık. O yeni gelen kızdan çok hoşlanmasam da sorun çıkaran olmamak için hep uyum sağlamaya çalıştım. Etrafımdaki insanlar defalarca beni o yeni kızla samimi olmamam konusunda uyardılar, seni aşağı çekiyo uzak dur vs dediler ama aldırış etmedim. Bu arada ben evliyim ve bu ikisi de bekar. Evlenmeye de kafayı takmış durumdalar. Sonra baktım ki ara ara bana böyle laf sokmalar başladı, ikisi takılmaya başlamalar falan. Anlaşamadığımız konularda birkaç kez ben adım attım. Ama sonra baktım ki iş başka boyutlara geçmeye başladı. İkisi de bana bir diğeri yokken öbürünü çekiştirmeye başladı ve anladım ki kendi aralarında benim de dedikodumu yapıyolar doğal olarak. İş midemi bulandırdı iyice. En son o yeni gelen kız bigün bişey yüzünden bana tripliydi, diğeri de bunla taraf oldu öğlen beni bırakıp gittiler. Ben de bu vesileyle ortak gruptan vs çıkıp engelledim ikisini de artık çekemicem diye ama yaptıkları çok olmuştu. O yeni kız çok umrumda değil de diğerinin gelip noldu bile dememesine çok şaşırdım açıkçası. Geçen de bi arkadaştan duydum, benle ilgili olup olmadığından emin değil ama kendi aralarında "boşver böyle kalsın, böylece ondan da kurtulmuş oluruz" gibi bişi konuşurken duymuş. Şimdi ikisiyle de konuşmuyorum gerçekten umrumda değiller ama o yeni kızdan bi intikam alıcam yaptıkları çok oldu zaten başından beri böyle olsun diye uğraştı. Diğeri de belasını bulacak nası olsa da yine de çok şaşkınım. Evlenememiş olmasına bu kadar kafayı taktığı için onun yanında devamlı hassas davrandım, evlilikten çocuktan bile bahsetmedim, hep teselli ettim, evliliği yerdim gereksiZ bi şekilde. Yani egoları olan ay o beni kıskanıyo bu beni çekemiyo falan gibi saçma ve komik bi insan hiçbi zaman olmadım ama bu olanlara gerçekten bi açıklama bulamıyorum. İki çift laf bile etmeye değer değillermiş, insanlar nasıl bu kadar nankör ve kötü olabiliyolar anlamıyorum. Nası bu kadar zaman bu kadar sinsi olduğunu anlayamamışım bilemiyorum. Şeytan diyo git ağzına geleni say, sizce bunların kafalarındaki şey neydi?

Çünkü kendimi aptal yerine konmuş hissediyorum

Tabiki de saymamalısınız. Küçük insanları neden dert ediyorsunuz ki? Evinizde huzurunuz yerindeyse boşverin her şeyi. Muhatap olmayın. İşyeri orası işinizi yapıp gelin...

İnsanların selam vermekten cekindıgı biriyle neden arkadaşlık ediyorsunuz bile bile? Yalnızlıktan bu kadar korkmayın. Yalnız takılın ama kaliteli olsun. Yalnızlık öldürmez.