İkinizde Cok sert geldiniz bana emzirmek en doğal bişey gogsunuzu gördüler diye ne olacak anneniz doğumda sürekli uyanıp sormuş bişey lazım mı diye birazda suçu kendinizde arayın

O kadar emek harcayıp okuduğu satırlarda tek paragraf yazmışım gibi değerlendiren insanlardan bahsediyorsunuz. Anlamaktan ziyade yargılamaya çalışan insanlara saygı duymuyoru. Okumak değil bunları yazmak emektir. İnsan yazarken tekrar yaşıyor ve bu platformda yeri geliyor akıl almak için yeri geliyor dertleşmek için yazıyorlar. Biraz empati yeteneği olsa veya düşünce bunu göz önünde bulundurarak yorum yapar. Sırf yorum yapmış olmak için yapan insanların boş konuşmasına tahammül edemiyorum.

Suan peşin konuşmak aslında yanlış yani ben çok peşin konuşuyorum ama bana klmaz bakması 42 yaşında yaşlanınca bana baksın diye yaptığı çocuğu bakar artık Magrat

ayrıca kendi yorumumu da yapayım. Benimde annem sizinkine benziyor, son derece bencil. örneğin ben evlenirken 1 kez olsun evime gelmedi ne eşyalarımı görmeye, yerleştirmeye nede temizliğe. ben çalıştığım halde her gün iş çıkışında evime gidip temizlik yapıyordum ondan hiç yardım istemedim ama annem ne yazıkki bana yardım teklif etmek şöyle dursun onun evinde temizlik vs yapmadığım için benimle kavga ediyordu. kınamdan 1 gün önce bile ben evimde temizlik yaptım. ama evlenip biraz uzaklaştıktan sonra gördüm ki bana ilgi göstermeden önce benim onunla ilgilenmemi ihtiyaçlarını görmemi bekliyor. bende onu bu şekilde kabul ettim. elimden bir şey gelmez 55 yaşındaki kadını değiştiremem. Artık bu tarz konulara girmiyorum onunla, hiçbir konuda yardımda istemiyorum. kendisi diyo birgün geleyim çiçeklerinin saksılarını değiştirelim vs vs şeyler ama ben her seferinde gerek yok ben hallederim diyorum kendisiyle o topa hiç girmiyorum. evine temizliğe çağırıyor çalıştığım için kendi evime yetişemediğimi söylüyorum çünkü bir kız kardeşim daha var ondan asla böyle şeyler talep etmez hatta annem ona yardıma gider. ben 9-10 yaşından beri annem çalıştığı için evinin temizliğini ve yemeğini yaptım bir kez takdirden ziyade teşekkür bile görmedim. o yüzden dediğim gibi artık böyle konulara girmiyorum. senin durumunda da bence annene karşı yinede sert davrandığını düşünüyorum burada tanımadığın sana yardımcı olmak isteyenlere bile böyleysen bence annene karşıda anlattığından daha kaba davranıyorsundur. Neyse. anneni arayıp hiçbir şey yok gibi konuşmanı tavsiye ederim. eğer tartışacak gibi olursan anne ben seni tartışmak için aramadım normal bir şekilde anne-kız gibi konuşacaksak konuşalım yoksa birbirimizi kırmayalım demeni öneririm. ben artık bu şekilde yapıyorum ve daha mutluyum. ayrıca belki anneninde kendine göre sıkıntıları vs olabilir anlayış gösteremesen bile en azından daha kibar davranmaya çalışmalısın.

Emzirmek doğal diye herkesin yanında şak diye çıkarıp emzirmek zorundamıyım bu saygı duyulması gereken birşey

İyi olur teşekkürler L

Saçma yorumlar hırçınlaşıyor doğrudur

Mune konuyu yanlış girmişim düzeltebilirmisiniz

Bazı ailelerde erkek çocuk çok kıymetli. Sizi ikinci plana atmışlar. Elbet yaslanacaklar.

Hiç bir zaman ailemle aram iyi olmadı. Sanki onlar beni yapmayı seçmemiş ben kendim doğmuşum gibi. Babamla birçok konudan ötürü konuşmuyorum artık hayatımdan çıkardım. Annem de hiçbir zaman yanımda olmadı. Evlendim bana 35 gr altın vereceğini söyledi fakat vereceği zaman altın düştü zarar ederiz biraz idare et vs saçma sapan şeyler söyleyerek vermek istemedi neyse zar zor verdi. ben karşı olduğum için söz nişan kına bohça hiçbir geleneği yapmak istemedim. ayrıca öyle bir masrafı olmadı yani. Üniversitede yurt parası dışında hiç para vermedi de ben çalıştım kazandım ama gizli çünkü ona da izin vermiyordu yazın çalışıp okul zamanı rahat etmek istedim hep ama engel oldu. Üniversitede ikinci el ayakkabı alıyordum yırtık mont giyiyordum gördüğü halde hiç umursamadı. Sütyenimin teli çıkıp batıyordu bi kere çamışır makinesine takıldı tel. Ağzıma s. çtı nozucaksın makineyi diye. Bundan sonra elinde yıkıcaksın atıcaksan makineye dedi. İnsan para verir onu giyme yenisini al der. Abimin iç çamaşırını alabiliyordu. Parası yoktur diyenler için diyim üniyi bitirince ananeme ev aldı. O zamanlarda biriktirmiş hep. Üniversitede 3 kişilik odada kalırken tek kişilik odaya geçmek istemiştim ve para yok diyerek izin vermemişti fakat memlekete gidince öğrendim ki abime ev almış üstelik annemin evinde oturduğu halde o şehirde okurduğu halde. Neyse doğum yaptım refakatçi olmak çok istedi bende kabul ettim doğumdan 10 gün önce geldi normal istediğim için zamanı belli değildi. Ve bir süre sonra artık doğumda gideyim. çok kaldım ne zaman doğursan vs demeye başladı sanki benim elimde. Sanki ben zorla çağırdım. sonra bazı sebeblerden sezeryan oldum. ben utangaç bir insanım göğsümü öyle herkese gösteremem. Neyse ki gelecekti anneme dedim işte sen bana emzirirken yardım etme çünkü sen yaparsan kv de yapar istemiyorum. ona sen bakma da diyemem sen müdahale etme. Sanki bunu dememişim gibi kv yanında bana yardım etmeye kalktı çocukta ağlıyordu bende iyice sinirlendim stres oldum emziremedim de. Mama ver dedim annem hiç sevmediğim bir yüz ifadesi yaptı bişeyler dedi. Sonra ki altı mı pis dedi annem hayır dedi direk ama değştireli 2 saat olmuş yani bende öyle deyince sinirlendim ne biliyorsun dedim sertçe ve altını açtılar çocuk kaka yapmış. Sonra hemşire filan geldi emzirdim işte neyse. Olay bu ayrıntılı anlattım biraz çünkü sırf su konuşmalar yüzünden sonra benle konuşmadı hiç. Gece oldu yattı uyudu. Sezeryanlı halimde kalkıp kalkıp çocuğa baktım altını değiştirdim. Baktım olmuyor eşimi çağırdım o geldi birlikte yaptık Annem bütün gece uyudu. Bir ara kalktı birşeye ihtiyacınız varmı dedi sinirliydim yok dedim yattı. Sezeryan olanlar bilir yatağa oturup kalkamıyordum bu yüzden düğmeden indirip kaldırıyordum sürekli ve her oynattığımda yatağı kalkıp bakıp yatıyordu rahatsız olduğunu belli etmek için sanırım bende kasılıp yapamıyordum kalkınca sırf bu yüzden yatağa oturmadığını bilirim tekrar. Neyse ertesi gün oldu yine konuşmadı taburcu olana kadar yine ben ilgilendim çocukla. birde hastanede daha 1 gün kalmışız doktora iyi bence biz taburcu olalım vs diyor çocuntada satılıkm başlangıcı var emziremiyorumda hemşireler yardım ediyordu bende en son ısrarla gitmek isteyince sen git sıkıldıysan dedim. Doktor beni taburcu ediyordu onun yüzünden. neyse arabadayız çocuk kucağında araba her sallandığında canım yanıyor ki ön koltuktan dönüp iyimisin diyo annem yanımda bir kere demedi dönüp bakmadı. Eve gittim ben emzirdişim halde oğlum ağlıyordu annem geldi kıyamam aç bu çocuk yazık tarzı bişey dedi gitti. O gitti zaten moralim bozuk ağladım baya. gideceği gün doktora gidecektik çocuk için anneme sarılıımı sarı gibi geldi dedim annemde gözüne kadar gelmiş sarılık demicektim ama sen dedin diye diyorum dedi. Ben gittim içeri baya ağladım tekrar. Sonra neyse sarılık filanda değilmiş. Yani ölür sanki moral verse. Geçenlerde ev taşıdım ama çocuktan fırsat buluşta bir yerleşmemiştim yardıma geleyim dedi. Geldi yardım etti sonra dışarı çıkacaktık 3 çöp poşeti almış eline bebek arabasının altını almış bide çöp karton aşağı inçekmiş. Görünce indiremezsin al çocuğu dedim poşetle verdim. Çocuğun çantasını almaya gittim. Tüm yükü bana bırakmış. Teyzem de vardı insan ona verir bişeyleri. ben çocuğun çantası bebek arabası altını 3 poşet çöp bide kartonu zar zor aşağı indirdim diyorum annem aşağıdadır bebeği arabaya koyarız ben çöpü atar gelirim. Aşağıda yok kapının önünde yok sokak başında yok. Ta gitmiş marketin önüne bekliyor teyzemle muhabbet ediyor ben ise o kadar eşyayla işkence çekiyorum. çöp ters yönde olduğu için önce tüm eşyalarla çöpü attım sonra annemlerin yanına gittim gittiğimde bana gelmiş ne önce çöpü atıyorsun getirsene Arabanın altını dedi öyle deyince sinirlendim ben de ne beklemiyorsun herşeyi bana bırakmışsın birde konuşuyorsun o yolcu git gel mi yapacaktım vs dedim çocuğu aldım önden önden gittim. O gün sonra birdaha benle konuşmadı. Ertesi günde ben evde diye banyoya girmemiştim arkadaşım gelecekti temizlik yapmamıştım çocuğa annem bakarken yaparım diyordum. Sabah erkenden kalkmış hazırlanmış bir uyandım ben gidiyorum dedi çıktı gitti. Şok oldum zar zor çocukla iş yaptım. Beni ortada bıraktı gitti. Giderken suratıma bile bakmadı. 1 ayı geçti konuşmuyoruz o aramadı bende aramadım. Geçen bayramda eşim unutmuş annemi aramayı onun öyle huyunda yoktur alışmamış. Eşimi arayacağına annesine arayıp şikayet etmiş eşimde kızdı beni neden aramıyor annemi aramak nedir dedi. Hep biliyordum ben aramasam aramaz diyordum daha öncede bir kere aramıştı beni telefonu duymadığım için aramamıştım bu olay olduğunda evli değildim aynı evde kalıyorduk. Ve telefonu duymadım diye bana hakaretler edip benle konuşmamıştı 1 hafta. Ben gidip konuştuğum için konuşmuştu. Çekirdek ailemde mutluyum. eşim ve çocuğumla. Ama annemle konuşmuyoruz onlarla ne zaman konuşsam zaten ya sinir oluyorum ya üzülüyorum. Aramalımıyım. Aramak gelmiyor içimden. Biraz da o arasın o ilgilensin istiyorum. anne sonuçta böyle olmak istemezdim. Düşününce üzülüyorum.

Eşimde takma diyor ama yapmıyorum. Babamda çok şey yaptı dayanamadım hayatımdan çıkardım pişmanmısın diye sorsan değilim çünkü benim hep huzurumu bozuyordu. E şimdi diyorum annem de bozuyor aramıyorum ama dediğin gibi anneyi silmek kolay değil belkş bu yüzden takıyorum senin gibi kabul de edemiyorum hani geçmişte olsa bitse belki edicem ama hala aynı kafada aynı şekil davranış görünce olmuyor. Normal hayatında mutsuzmusun agresifmisin diye sorsan değilim eşim ve cocuğumla huzurluyum, mutluyum. Sakinim. Hatta eşim der ailenin yanında başka bişey giriyor içine. Tahammülsüzlük yani o dediği. Şimdi arasam konuşsam diyorım sinirli olcam belki eşime çocuğuma yansıcak. Aslında hatasını kabul edip telafi etmeye çalışsa unutcam herşeyi.

Bir sür olay anlattım sadece doğum kısmını mı anladın?

Babanız konusunda bir şey diyemeyeceğim ama anneniz konusunda doğum psikolojisi ile sizin çok hırçın olduğunuzu düşündüm

Size sıkıca sarılmak istedim inanın. O kadar iyi anlıyorum ki. Bu olanların hiçbirini "unutun, affedin" demek tabi haddime değil. Sadece kalbi kırılan anlar bunu. Ama kendi huzurunuz için, düşünmemeye çalışın derim. Bebeğinize, kendi mutluluğunuza odaklanmaya çalışın. Aramayın bir süre. Telefonlarına çıkmayın. Kalbinizi, kafanızı toplayın. Doğru zaman olursa, paşa gönlünüz isterse konuşursunuz. Öncelik siz olun artık. Sevgiler pek çok

Bir şey olmamış gibi davranmıyorum sadece kabul etmeye çalışıyorum. Bu kadın benim annem öyle yada böyle. Atsan atılmaz satsan satılmaz derler ya o misal. ne yapalım yani bizde mi öyle davranalım elimize ne geçecek. herkes yaptığıyla kalır. tüm bu olanları sürekli düşünüp benim annem böyle ama neden böyle kardeşime başka bana neden başka vs vs düşünerek ancak kendime zarar veririm kimseye hiçbir şey olmaz. ailem bana ne yazıkki yeterince zarar verdi. bunun aynısını bende kendime yapamam o yüzden sadece değiştirebileceğim şeyler konusunda çabalıyorum artık. söylediklerimi gamsızlık vs diye yorumlayabilirsin belki ama senin için üzülüp seni düşünmeyen insanlar için sen kendini yıpratma hayatına bak derim. Sen kendi evladına gösterdiğin ilgi ve sevgiyle annene göster annelik nasıl oluyormuş. o utansın sana öyle annelik yapamadığı için.

Aynen Editör konuyu Bdvye taşır birazdan ordan devam edersiniz

bir ara kalktı yazmışım sürekli sordu mu yazıyor refakatçi kalcam diye ısrar edip ilgilenmedi hiç o halimle ben baktım çocuğuma bide seslerden rahatsız olup uyanıp bakış atıp yattı sürekli. su konuları gözünüzle okuyun beyninizle anlayın sonra saçma sapan çıkarım yapıyorsunuz

Benimde var kardeşim ve aynı şekilde bana uygulanan mobing veya ilgisizlik ona uygulanmıyor prenses maşallah. Buraya herşeti her ayrıntıyı yazsam eminim kimse okumazdı en özet geçtim. Sizin gibi ne güzel birşeye tebrik ne teşekkür yok sadece yargılar eleştirir. Evlenirken yanımda yoktu. Evlendiğimde evimde sadece yatak odamız vardı. 1 ay boş salonda yerde oturduk. Ve demişsiniz yardım teklifinde bulunmaz diye bemim annem bir doğumda ısrar etti gelcem diye yanında olcam diye hamileliğimin son haftasında geldi ve hizmet bekledi. 10 gün eşimle yemek yaptık akşam çayı temizliği. Gelmese mesela bu kadar yorulmazdık. Refakatçi kaldı gram ilgilenmedi eşim telef oldu ne yatabildi ne yemek yiyebildi. Ben de o halimle çocuk bakmaya çalıştım. Taşındım yardıma gelcem dedi yine s. çtı gtti. Benim küçüklüğümden beri yaşadıklarım sakin bir yapıda olmama engel oldu sizin gibi birşey olmamış gbi davranamam ne yazıkki yine de saol tavsiyen ve anlattıkların için. . push ;

Bazı insanlar der ya yaşlanıp elime kalcak o zamanda bakarım diye ben o kadar vicdanlı da değilim kindarımdırds bakmam

Konuyu yanlış yere açmışım Bir derdim var oraya açsaydın çok yorum yapan olurdu Mune konu yanlış yerde bakarmisin

Sarılmış kadar oldunuz teşekkür ederim. Özellikle de anladığınız için. Genelde bu platformda gördüğüm kdarıyla amaç yargılamak. Sanırım o arayana kadar aramıcam. Arasa dicem düşündüklerimi küçükken büyüyünce istediğim tek şey huzur du suan o huzurum varken hala kaçırmalarına izin veriyorum. Huzurumu kaçıran uzak dursun diyorum artık N

Aslında konu şu annenizin abinize bişeyler yapması size önceden beri hiç yardımcı olmaması ilgisiz bırakması ilgilenicem bakıcam diye gelip yine ilgisiz desteksiz bırakması. Size vermediği sevgiyi anneliğinden dolayı geçmişten gelen bir öfkeniz var ve hem yardım edicem diye gelip hem mağdur etmiş tam anlatamadım ama sizi çok iyi anladım. Anneden sevgi almadıgınız için veremiyor olabilirsiniz ama güzel bi anne kız ilişkisi olsun istiyorsanız eğer siz adım atın aramak vs çözmez güzel bir dille duygularınızı beklentinizi konusun ama biraz önce kendi kafanız rahatlasınlar doğum stresinizi atın. umarım düzelir baktınız yine aynı devam ediyor o zaman aramayın etmeyin ne hali varsa görsün

İnsanlar burada emek verip satırlarca derdinizi okumuş, yetmemiş kendini sizin yerinize koyup anlamaya çalışıp yorum yapmışlar ve sizin bu insanlara verdiğiniz tepkilere bakın. Hırsınızı hıncınızı başkalarından çıkarmak için mi konu açıyorsunuz? bu yapmış olduğunuz şey çok saygısızca. neredeyse insanları azarlar gibi konuşmuşsunuz gözünüzle okuyun falan ne demek saygısızca demek hafif oldu basbaya terbiyesizlik bu yaptığınız!

Doğum genel bir olay doğurduğun an değil bence çok hırçın bir yapın var

Bence yinede bakın. Anne baba çünkü. Onlar utanarak vicdan azabı çekerler.

Anlaşılmak insanı rahatlatıyor bir nebze olsun. İsterdim ki herkes sizin gibi neden üzüldüğümü ne hissettiğimi anlasın fakat en iyi yalayan anlıyor gerisi yargılıyor hu platformda bunu anladım. Güya annem ama ilişkimiz hep benim ittirmemle çabalarımla ilerlemiş ben aradığım müddetçe varmış hayatımda. Özellikle doğum yaptığımda yardıma gelicem diyip burnumdan getirmesini acı çeke çeke oturup kalktığımı her ses yaptıpımda dönüp ters ters baktığını unutamıyorum. Ben ayağımı vuran ikinci el ayakkabı giyerken teli çıkmış sütyen giyerken ipleri sarkan şişme mont giyerken umursamayıp ananeme abime ev almasını da unutamıyorum. Eşim için elalemin çocuğu diyor ama o elalemin çocuğu kadar beni düşünmemesini de unutamıyorum. Su ana kadar düşünmemeye çalışıp ana odaklandım onla konuşurken ama anlattığım basit bi olay yüzünden beni aylarca aramadı. Hep ben arardım böyle durumda bende inat ettim aramadım. Birde küçük bebeğim var ve onun ilk ve tek torunu. Onu bile merak edip aramadı hiç. Görmek istemedi. Doğduğundan beri kayınpederm dünya kıyafet oyuncak vs aldı annem bir tane bişey almadı. Çok eskiden çocuğu olan arkadaşına vermek için aldığı alt üst takım vardı verememişti ve saklıyordu birgün birine veririm diye onu getirdi kırmamak için sustum ama bunada çok sinirlendim.

Ya hiç farketmemişim ben düzeltebiliyormuyum editörün mü düzeltmesi gerekiyor. Etiketlediğiniz kişi düzeltirse sevinirim. Uyardığınız için teşekkürler