Ben de böyleyim. Ben de insan ilişkilerinde hatalar yapıyorum ama nerde yapıyorum bilmiyorum. İnsanları iten bir yanım var galiba ama anlayamıyorum. Konuyu takipteyim

bir kere kimseye kendinizi sevdirmek zorunda değilsiniz. Günaydın der geçersiniz. Hal hatır sormayın. Bırakın onlar size yanaşsın. Bazı işyerlerinde yeni gelen personele hep ön yargı ile yaklaşılır. Sizi tanımalarına müsaade edin

Göze batmamak icin fazlaca konusup, fazlaca gülümsüyorum. Arkadaslarimin, ailemin yanindaki ben baska bunlarin yanindaki ben bambaska. Sevilmek icin cirpiniyorum adeta.

Ben de cekingenligimi bastirmak istiyorum. Zamaninda dislandim, simdi olmasin istiyorum ve dediginiz gibi ters tepiyor.

Bilemedim şimdi. Çok dikkat çekici giyinme, çok konuşma veya sesli konuşma gibi şeylerden de insanlar itiliyor. Veya fark etmeden fazla dobraca konuşuyo olabilirsiniz bilmiyorum aklıma gelenler bunlar. Siz kendinizi daha iyi tanırsınız aslında hiç mi tahmininiz yok nedeni hakkında?

Ise başladım bende calisirken konusmam asla soru sorarim arada bu nereye gonderilicek falan filan bu kadari yeter. Çok fazla belli ederseniz konusarak gülerek falan itici olursunuz

Kendi aralarinda cok sicak, samimiler. Söyle ki; mesafeli durdugum zaman cok cekingensin, uzaksin dendi. Böyle yaptigim zamanda yüz ceviriliyor. Ancak biraz daha geri durmam lazim sanirim. Bir de son cümlenizi uygulamam lazim. Mirta Pembelina

Bende katılıyorum iş yeri ınsanın 2. Evidir ortamın olmadıktan sonra işe gitmek eziyet gıbı gelebilir ınsana. Ama maalesef iş ortamında var böyleleri. Fakat her defasında aynı problemi yasıyorsanız acaba siz mi bi yerde yanlıs yapıyosunuz. Bence ılk etapta kendinizi sevdırmeye calısmak yerıne kendınızı ağırdan alın. Gereksız samimiyet kurmaktan kacının zaten bi zaman sonra gereken o samımıyet kendılıgınden kuruluyor.

Aksine calismamdan her yer memnundu simdiye dek, eski is yerim köklü bir firmaydi ve beni kadrolu almak istediler. Buradan da ayni sekilde olumlu feedback aliyorum ama insan iliskilerimde bir hata var. Itici bir halim var sanki vebali gibi hissediyorum. D damdan

Yapmacikliginizdan hoslanmiyorlar sanirim. Yani ben bile burdan yapmacik buldum sizi. Kendinizi sevin, kendiniz olun

Herkese tiksinerek bak burnun yere düşse yenisini alırım aman gibi ortalıklarda dolan çok sevilirsin :))

Bence sorun sizin beklentinizde. Basiniz onunuzde isinizi ogrenmeye calisin bi sure. Odaklanin ve adam gibi ogrenin. Etrafa yaranma cabasinda olmayin, nazik kibar guler yuzlu eli isinde biri olun ve insanlara zaman verin size alismalari icin.

yapmacık geliyor olabilir misiniz yani bana böyle hemen ilişki kurmaya çalışan kişiler itici gelir iş yerinde sürekli bir hal hatır sorma ortamı yoksa siz değişik gelmiş olabilirsiniz sevmek sevmemek değil de alışmak bir süreçtir mesela X geç kalmış, aaa ben bugün onu görmedim, hasta mı yoksa demiştim bir keresinde meğerse geç kalmış da idare ediyorlarmış, kimse bana bunu söylemediği için ben de pat diye ortaya bu soruyu sormuştum, evet bilseydim sormaz ben de idare ederdim ama ben samimi bir şekilde o kişiyi merak etmiştim bu olay üzerine muhtemelen ispiyoncu bir kişi olduğum, özellikle yaptığım vs düşünülmüş olabilir ki ben bu kişilerden üst bir konumda çalışıyordum, evet onların amiri değildim ama amirlerinin eşiti hatta belki onun da konum olarak bir tık üstündeydim bir süre geçince insanlar tanışıyor öğreniyor birbirlerini mümkün olduğunca az iletişim ile tanımaya çalışın kişileri yani bir söyleyip 3 dinleyin ki herkesi değerlendirip ona göre hareket edin

dışlanmanızın sebebi büyük ihtimalle tavırlarınızın yapmacık bulunması, o da gereksiz samimiyet ve güler yüz göstermeye çalışmanızdan ileri geliyordur. yani sizinki biraz kendini gerçekleştiren kehanet gibi olmuş. ayrıca çoğu insan maalesef işi bilmeyen, yeni öğrenmeye çalışan kişilere karşı çok sabırsız, kendileri hangi yollardan geçtiklerini unutuyorlar. siz işinize odaklanın, çevredeki insanların sizin hakkında ne düşündüklerini önemsememeye çalışın. çünkü bu kontrol edebileceğimiz bir şey değil. zamanla işi öğrendikçe kendinizden daha emin ve kararlı biri olacaksınız. şahsen benim değişimimde en büyük etken kendimi işimde geliştirip iyileştirmemle beraber başladı. özgüven ve kararlılık bunun akabinde geldi.

Evet ama neden bunu yapıyorsun ki? Kendin ol, zamanla tanırlar seni de, olduğun haliyle bilirler.. mesela ben biraz şahsına münhasır bir insanım ama bizim kızlar beni tanırlar, bilirler neyi severim, neyi sevmem. Mesela bana soracaklari konular bellidir, yanımda ne tarz konular açılırsa tahammül edemeyip söze girip ortamda soğuk yeller estiririm ama bence beni seviyorlar genel olarak iyi kızlar zaten, benim mutluluğumla mutlu oldukları da çok olmuştur... Ama arkadaşlık yapmak isteyeceğim tarzda insanlar olmadıkları için benim için minimumda tutuyorum arkadaşlığımi. Böylesi daha iyi bence... Sizin olayda da. Madem size uygun değil neden uygunmuş gibi konuşuyorsunuz ki? Bizim iş yerine yeni baslayan bir kız da aynı sizin gibi yüzünde gülümseme, herkesele cici cici konuşurdu, her muhabbete girerdi. Mesela biri bir şey alsın hemen 'aaaa ben de almak istiyorum, çoook yakismis' derdi. Ama herkese ve her konuda. Bir kızin kına gecesi elbisesine "dünyada gördüğüm en güzel bindallı" falan demişti ama kız satın bile almamış, öyle organizasyonun bindallisi İstanbul sözleşmesi iptali zamanında işe yeni baslamisti. Gitti mutfakta 'bu ne rezalet' diyen gruba katıldı, içeriye geçti bu sefer 'yaaa kadının beyanı esas olması ne saçma. Benim amcamın iş yerinde kadın iftira atmış adama şöyle böyle' diyene katıldı 'evet, masum insanları zan altında bırakıyor, kalkması gerekir' diye, akşam eve gitmiş Instagram pp'sine İstanbul sözleşmesi yaşatır çerçevesi koymuş aynı kız mesela yanıma geliyor, benle sohbet etmek için 'insanlarin hiç hayali yok ya, herkesin tek derdi evlenmek. Oysa dünyayı gezseler, parasını harcasalar' diye sohbet açmaya çalışıyor, evli kızların yanına gidiyor 'jumbodan mi aldınız çatal kaşıği? biz de arayı uzatmadan hemen seneye evlenmek istiyoruz' falan diyor Hatta daha dün çıkışa yakın, gideceğim akşam pikniği için hazırlık yapıyordum, geldi yanıma sevgilsiiyle AVM gezenleri eleştirdi, 'ben naparim biliyor musun? Yok mu paran? Alırım bir örtü, giderim parka sevgilimle, miss' falan diye sohbet kurmaya çalışıyor. Yani her iş çıkışı avmden sevgilisiyle stori atmasa neyse, ama öyle biri olmadığı halde sırf benimle uyumlu görünmek için olmadığı biri gibi konuşuyor. Sonuç olarak odada çok sevilen biri değil. Sen de biraz kendin ol. Hakkında böyle konusmasinlar. Kendin ol, sevmeyen de sevmesin

İşinizi yapın yeter

neden kendinizi sevdirmeye çalışıyorsunuz ki. Boşverin yapmanız gerekenleri yapın mesafeli olun. selamlaşın sınırınızı koyun. herkes sizi sevmek zorunda değil siz de sevmek zorunda değilsiniz. Belli saygı çerçevesinde işinizi yürütün yeter. çok da önemsemeyin içselleştirmeyin. Gerek yok. bu şekilde davranırsanız kendilerini bir şey sanıp burunları havaya kalkar. hiç gerek yok.

Yahu is yeri orasi neden sevilmek için cirpiniyorsunuz gidin calisin evinize donun mesaiye kadar her sey zaten gereksiz samimiyetlere gerek yok. Sizi işi öğreten belliki işi bildigi için tepeden bakan birisi vardir öyle tipler ise yeni giren acemiye kendisi anne rahminde mastir yapmış gibi davranir. Gunaydin deyin gecin bitti

Yok ben bu kadar degilim Allaha sukur :) benim yaptiklarim mesela; tatile gidecek olan birine, ee nereye gidiyorsunuz diye sormak ya da haftasonun nasil gecti vs. diye konu acmak. Ama bahsettigim gibi fazla gülümsüyorum ve kendimi sevdirmek istiyorum istemsizce. C Camille_claudel

Bahsettigim kizda da bu jest ve mimikleri görüyorum ama dediginiz gibi cok da konusmuyorum. Keske disaridan gözlemleyebilsem kendimi

işte bu daha çok göze batıyor amiyane tabirle yalakalık olarak nitelendirilip mesafe koymaya sebep oluyor kendiniz olun, gerçeğinizden uzaklaştıkça ettiğiniz her laf üstünüzde büyük bir kıyafet gibi kalır ve sırıtır

Ortamın aranılan ismi olmaya gerek var mı. Çalıştığım hicbir yerde öyle biri olmadım ama bu beni mutsuz da etmedi. Herkesle hemen çok sıcak ilişkiler kurmak zorunda degilsiniz. Önce mesafeli bir tanışma ve alisma donemi ile başlayın işe. İnsanlar da sizi zamanla kabul edip içlerine alacaktır.

Önce kendinizi iyi tanıyın, güçlü yönlerinizi ve eksiklerinizi tespit edin sonra iş arkadaşlarınızı iyi gözlemleyin. Sevilme, kabul görme ihtiyacınız altında yatan sebepleri tespit etmeye çalışın. Altta yatan mekanizmayı tespit etmeden çözüm üretmeniz zor.

Aslinda onlar da bana hitap etmiyor dedigin gibi ama illa kendimi sevdirmek istiyorum. Zamaninda dislandim, simdi ayni seyleri yasamamak adina beynim böyle yönlendiriyor sanirim. Onlar evdeki perdelerini, dekorasyonlarini, nasil hepsini pembe yaptiklarini anlatip dakikalarca güldüler. Bu mesela bana hitap etmiyor, dolayisiyla katilmiyorum ama bu sefer de kimsem kalmiyor. Kaderin bir oyunu gibi hepsi benzer karakterde sanirim ve iyi anlasiyorlar. C Camille_claudel

selam arkadaslar, benim icin hic de yabanci olmayan bir dertle karsinizdayim. Yaklasik bir ay önce yeni bir ise basladim. Yeni is, yeni ortam, yeni insanlar ancak yasadiklarim hep ayni. Insanlarin beni sevmedigini, benden hoslanmadiklarini hissediyorum. Eski is yerimde 2 yil kadar calistim, sevenim de vardi daha az hoslanan da. Ortamin aranilan ismi hic bir zaman olmadim. Ama simdiki yerde isi bana ögreten kiz beni gördügü an surati düsüyor. Kizin benden nefret ettigini resmen görüyorum. Kimse kimseyi sevmek zorunda degil ama bir degil bes degil her yerde karsima cikinca ister istemez üzülüyorum. Günaydin derim, selamlarim, halini hatrini sorarim herkesin, ancak insanlar zorla yanit veriyorlar adeta. Bazen kendimi hic istemedigim halde onlarla konusurken yakaliyorum, sonra kendime kiziyorum. Yasadiklarim performansima da yansiyor elbette. Bir de bir süre sonra ben de kendimi kapatmaya basliyorum. Devrik cümleler kurmus olabilirim kusura bakmayin. Ne yapmali ne etmeliyim? Ayni durumda olanlar ne önerir? Gelecek her yorum benim icin kiymetli, simdiden tesekkür ederim.

Bundan bir on yil kadar once yeni mezun ve tecrubesizken ben de fazlaca guler yuzlu ve konuskandim. Aslinda yapi olarak cekingen biri oldugum icin bunu bastirmak icin boyle yapiyordum. Girisken ve bir ortamda cok sevilen, aranan kisilere ozendigim icin farkinda olmadan boyle yapiyordum sanirim. Sonra boyle olmanin bana bir sey katmadigini gordum. Yasadigim tecrubeler de gereksiz gulumseyip yumusak tavirli olunca ister astin olsun ister ustun herkesin kendinde senle daha laubali olup daha rahat laf soyleme hakkini gormesine sebep oldugunu gosterdi. Yavas yavas daha ciddi ama kendinden daha emin bir insana donustum. Elbette kafamin uyustugu kisilerle samimiyim ama ozellikle yeni girdigim bir ortamda aman cok guleryuzlu olayim herkesle sohbet edeyim de beni sevsinler gibi bir tutumum yok asla. Bu caba icinde olan ozellikle yeni mezun yasi genc kisileri hemen fark edip napmaya calistiklarini gorebiliyorum :) en guzeli kendin olmak... ha kimi insan sahiden de boyledir cok neseli konuskan bicir bicirdir, o zmn zaten siritmiyor ama senin benim gibi kasildigi icin boyle olan insanlar hemen anlasiliyor :)

Formül bu sanirim:)) cünkü ben tam tersi davraniyorum. C Camille_claudel

Bu antipatik olabiliyor bazen. fazla konuşmayın işinizi yapın sadece. siz arkadaşlık yapmaya değil çalışmaya gittiniz oraya

Herhangi bir sıkıntı yaşamadan her girdiğin yerde böyle olması çok enteresan. Bir fikir yürütmeye çalışıyorum. Sana verilen veya öğretilmeye çalışılan işleri yapamıyo olabilir misin? Çünkü bu diğer çalışanları çok gıcık eden bir durum oluyor.

Yanlis yapiyorum mutlaka ki farkli ortamlarda ayni muameleyle karsilasiyorum. Dediginiz agirdan almayi hic yapmadim simdiye dek. Onu kullanmayi denicem bakalim.

Ortama göre davranin fazla guleryuzlu olmak da itici olabiliyor bazen

Sen herkesi seviyor musun? Eğer sevmiyorsan onlar da seni sevmebilir. Bundan doğal ne var? Şahsen keşke sevmesem, ben herkese uyuz oluyorum:) Bir sürü yeni mezun aldılar, yaşı küçük kızlar. Daha hayatın enn basindalar Yani ne paylaşabilirim ki? Ev kızı mode on modunda, her konuda annesine danışan kızlar. Heyecanla anlattıkları hiç bir şey bana dinlenesi gelmiyor... O yüzden iletişimim minimum düzeyde. Bir de hayattaki tek hedefi evlilik olan kesim var. Yirmilerinin başında evlenmiş en büyük pazar planları kahvalticiya gitmek falan, bütün gün perde merde, mihir konuşuyorlar:)) onlar da çok sıkıcı olduğu için iletişim kurmuyorum. Biraz bir şey yasitim bekar kızlar var. Onlar da 'tabii ki sevgilim kiz iş arkadaşıyla konusamaaaaz' diye ilişki muhabbeti yapan, genel olarak ataerkil dili olan İnsanlar. Bambaşka bir dünyadan buraya düşmüş gibi hissediyorum:) yabancılık cekiyorum... Ama alıştım denebilir. Tak kulaklığını, işine bak Patronun aynı ofise sizi koydu diye kimse ile yakın arkadaş olacak halin yok. onlar sadece iş yerindeki insanlar. Seni sevsinler istiyorsan bol bol vivident al, düzenli aralıklarla dağıt:)) iş yerinde sakız ikram eden kız her zaman sevilir

Bunu yapmamanızı öneririm bu bana çok itici geliyor mesela. İki sene öncesi benimde iş yerimde, yeni gelen biri vardı ve durmaksızın konuşmaya çalışan. Açıkçası yoruluyorum ve kafa dinlemek istiyorum boş beleş çamaşır yıkadığını anlatıyor mesela... Sanki biz yıkamıyoruz? "Bi beş dakika sus sürekli konuşmak zorunda değilsin ki "diyordum içimden. Yüzüne karşı belli etmemeye çalışsamda, istemsiz mimiklerimin beni ele verdiğini söylerler.

Belki bu tavrınız insanları uzaklaştırıyordur. Olduğunuzdan farklı görünmeye çalışmayın boşverin insanların düşüncelerini. Siz kendiniz olursanız sizinle iyi anlaşabilecek birileri mutlaka sizi bulur.

Niye sevilmeyesiniz ben anlamadım. Çok yerde çalıştım ama hiç düşünmedim böyle bir şey. Sevenler var beni ama sevmeyen var mı bilmiyorum, olabilir de olmayabilir de, nötr olanlar da vardır hakkımda. Siz kendiniz gibi olun, gerisi boş