Öğretmenlik sevmeden yapılacak bir meslek değil. Geleceğin büyüklerini öğretmenler yetiştiriyor. O yüzden en kısa zamanda istifa etmenizi dilerim. Annem ilkokul öğretmeniydi. Mezun ettiği öğrenciler hala arar, minnet duyar. Bir tane öğrencisine bağırmamıştır, kalbini kırmamıştır. Benim ilkokul öğretmenimi hatırlıyorum. Yaramaz çocukların kafalarını yazı tahtasına vururdu. Bazen bütün sınıfa ceza verir, cetvelle küçücük avuçlarımıza vururdu. İnşAllah gerçekten mesleğine aşık insanlar öğretmen olur.

Merhaba meslektasiz sizinle.. Durumunuza üzüldüm. İnsan dünyaya bir kez geliyor ve hayatındaki en önemli iki karar; meslek ve eş seçimidir. Mesela ben öğretmen olmak için dünyaya geldiğimi hissediyorum hayatımda en mutlu olduğum yer sınıf... Meslegime aşığım.. Sizin de böyle hissedeceğiniz bir mesleginiz olur inşallah. Bir örnek vermek isterim; benim geçen sene okuldan bir öğretmen arkadaşım da sizin gibi memnun değildi, istifa edip avukatliga geçti... Siz ne yapın ne edin 2. bir diploma almaya bakın, seveceğiniz bir bölümden...

Online terapi tavsiye edebilirim Bir süre geçmiş olsa, belli tecrübeleriniz olsa tamam diyeceğim ama şu anki şartlarda elinizdekine alışmaya bakin.

Ben şunu olmak istiyordum gibi kafanda kesin bir meslek yoksa istifa falan sakın etme. Kendine iş dışında hobi bul. En azından kendine vakit ayırabileceğin bir meslek seçmişsin.

Ben de anaokulu öğretmenliği okudum. Ve mesleğe girince direkt bıraktım.. hiç sevmedim. Protez tırnak kursuna gittim. Şu an o işi yapıyorum. Yalnız atandınız sanırım. Bence büyük bir başarı ve şans. Bırakmanızı istemem ama mutlu değilseniz bu tarz meslekler yapabilirsiniz. Herkes memur olmak zorunda değil

Herkese merhaba. Öğretmenim ve doğuda küçük bir ilçeye atandım. Üniversite okurken bu mesleği yapmak istemediğimin farkındaydım aslında ama mezun olunca pek bir seçeneğim olmadığı için hayat beni buraya sürükledi diyebilirim. En azından denemek, kendi hayatımı kurmak istedim. Bu günlerde çok mutsuz hissediyorum. Ayaklarım geri geri gidiyor. Ben bu haldeyken öğrencilerime faydalı olabileceğimi de düşünmüyorum. Bana kalsa yarın istifa ederim, bundan korkmuyorum ama ailem gerçekten üzülecek. Benim için çok mutlu oldular ve benim de mutlu olduğumu sanıyorlar. Bir hevesle geldik, yerleştim vs. Bir yandan başka ne iş yapabileceğimi bilmiyorum. İş bulmadan istifa etmek de anlamsız olur. Aileme yük olmak istemiyorum hiç. Kendimi çıkmazda hissediyorum. Fikirlerinize, tavsiyelerinize ihtiyacım var.

Yeni atanmışsınız önünüzde uzun bir yol var diye düşünüyorum ve sevmeyerek işini yapmak hele bu iş insanlarla ise hele çocuklarla ise daha da zor. Sonuçta sevmeyerek yapınca sadece siz değil bir sürü insan etkileniyor. Onun için ben sevmeye çalışın demeyeceğim. Çünkü iki dönem geçmiş işe başlamanızdan sevecek yön bulsanız bulurdunuz. Onun için kafanızdaki meslek neyse onla ilgili çalışmalara başlayın derim. İşini kim severek yapıyor ki, hadi bulmuşum bir sürü arayan var bak bir 25 sene daha devam edeyim kısmı kendini 25 sene avutmak ve avuturken de farkında olmadan alışmak gibi geliyor bana. He derseniz ki aklımda da bir şey yok belki derdiniz başkadır ne iş olsa sevmeyecektiniz derim duruguzel

Yeni atandıysanız acaba şehir değişikliği yapmak ve aileden uzaklaşmak da etkilemiş olabilir mi sizi. Kolay değil birden başka bir şehirde yalnız hayat kurmak. Mesela ben pandemi döneminde görevlendirme ile gittiğim hastaneye atanmış olsaydım Kesin istifa etmiştim. Hemşerin olarak acaba İzmire atanmış olsaydınız nasıl hissederdiniz kendinizi analiz edin. Yine de ortam ve şartlardan bağımsız olarak ben bu mesleği sevmiyorum diyorsanız öncelikle ne yapmak istediğinize tam karar verip o yönde eğitim, kurs ne gerekiyorsa yapın ve o işi yapacağınıza emin olduktan sonra istifa edin. Bir öğretmen için atanmak kolay değil emekleriniz heba olmasın.

Bu ülke maalesef meslek seçmek için uygun bir ülke değil. İşsizlikle boğuşurken işten ayrılmanız bana mantıksız geldi hele ki milyonlarca kişinin girdiği bir sınavı aşmışsınız. Kpss kazanmaya çalışan biri olarak tavsiyem belli.

Yaptiginiz isin guzel yanlarini görmeye çalışın. Bircok insanin yillarca ugrasip elde edemedigi seye sahipsiniz. Bu sartlarda halihazirda bir isiniz varken vazgecmek hic mantikli olmaz. Cocuklari sevmiyor musunuz? Tam olarak sizi sogutan nedir?

İstediğim bölümü okudum, sonuç olarak ben de mutsuzum

Ülkede kim istediği mesleği yapabiliyor ki

Vayy bee atanmak için yıllardır bekleyenler... Yıllarca kpss çalışanlar.. Sizin yerinizde olmak için can atanlar... Kısmet işte.. Şunu diyebilirim Türkiye'de işini severek yapan ya da kendi işini yapan insan sayısı az. Siz de büyük dilimin içinde yer alıyorsunuz. Aklınızda nasıl bir iş var? İstifa için değer mi? kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Bekarsaniz bir yandan çalışıp bir yandan ikinci bir okuyabilirsinjz

Yeni atanmışsınız önünüzde uzun bir yol var diye düşünüyorum ve sevmeyerek işini yapmak hele bu iş insanlarla ise hele çocuklarla ise daha da zor. Sonuçta sevmeyerek yapınca sadece siz değil bir sürü insan etkileniyor. Onun için ben sevmeye çalışın demeyeceğim. Çünkü iki dönem geçmiş işe başlamanızdan sevecek yön bulsanız bulurdunuz. Onun için kafanızdaki meslek neyse onla ilgili çalışmalara başlayın derim. İşini kim severek yapıyor ki, hadi bulmuşum bir sürü arayan var bak bir 25 sene daha devam edeyim kısmı kendini 25 sene avutmak ve avuturken de farkında olmadan alışmak gibi geliyor bana. He derseniz ki aklımda da bir şey yok belki derdiniz başkadır ne iş olsa sevmeyecektiniz derim

Bazı işler sevmeden yapılabilir de, öğretmenlik asla. Umarım çocuklarımın karşısına mesleğini seven öğretmenler çıkar.

branş ne branşınla yapabileceğin başka işler yok mu mesela ingilizceyse çok fazla seçeneğin olur