Şimdi cok şükür iyiyiz. Fazlasiyla değişti ama gel gelelim o aşamaya geldikten sonra bende cok değiştim. Icimde bitmeyen hesaplar ona patlamalar. Cok kızardım buna ama olan biten aklima geldigi zaman cocuklarim olmasaydi esimi hayatımda tutmazdim.

Mahkeme gününden önce eşim perperisan konuşmaya geldi. Bosanmak isteyen sizinki gibi ota b. ka boşanalım diyen esimdi. Bende hic tereddüt etmeden davasını onayladım. Hatta hızlandırmak icin anlaşmalıya çevirmeye çalıştım. Gitmek isteyene yol açacaksın arkadaşım üzüleceksin ama en azindan gururunla yolcu et. Ne istediğini bilmeyenle hayat nasıl izdirap bilirim.

Tabi ki hislerin normal. Bende davadan döndüm oyle ki artik su mahkeme günü gelsin diye gun sayıyordum. Ruyalarimda defalarca mahkeme salonlarındaydım. Kendimi o kadar sıkıyormuşum ki uyandigim an dişimin yarisini ağzımdan firladi. Dislerimi sıkmaktan ön disimi kırmışım. Ama merak etme her gün boşanalım diyen bir eştense boşanmış yarının daha belli bir hayat daha iyi hissettiriyor. Ben sonunu göremedim mahkemeden döndüm ama hislerim gun geçtikçe bu kıvama gelmişti. M

kızlar hepinize çok ama çok teşekkürler yıllardır o kadar sindirildim ki korkular kaygı geliştirdim hayırlısı artık inşallah Rabbim hayırlı iyi insanlarla karşılaştırsın kötüyle uğraşmak çok zor Ruhum

Şu an nasılsınız? Değişti mi peki eşin? Değmiştir inşallah davadan döndüğüne. Ruhum

Şimdi sen böyle hissediyorsun o adam çok rahat ya. Boşandıktan en en geç 1 yıl içinde bu durum tersine dönecek. Bir daha hasta falan olmadan acilen boşa sen bu herifi. Resmen hastabakıcı olarak kullanmış seni. Nimetini yemediğinin külfetini de üstlenme. Genç ömrüne yazık.

Genelde oluyor. At gibi giden it gibi dönermiş. Zaman geçtikçe yokluğuna alışacak, düzeninizi kuracaksınız. Onun ise yalnızlık suratına suratına çarpacak. Aklı başında kadınlar boşanmış erkeklere temkinli yaklaşıyorlar, yeni av bulmaları zorlaşıyor tabi.

Boşanmadım ama boşanmış bir annenin evladıyım.. Herkes mutlu olmak için evlenir. Dolayısıyla ayrılmaktan kimsenin haz alacağını sanmam, hiçbir duygu kalmasa dahi en azından başarısızlık hissi sarar insanı.. Bence zamanla hepsi aşılır ama aşmakta zorlanacağınızı düşünüyorsanız lütfen yardım alın, terapi alın.. Annem 1,5 yıl evli kalmış sadece ama ona rağmen hala 30 yıl önceki muhabbetleri yapıyor, içinden atamadıkları çok fazla ki en son kanser oldu .. Sİz de lütfen bundan 20 yıl sonra temcit pilavı gibi aynı şeyleri anlatıp çocuklarınızın psikolojilerini bozmamak adına gerekirse yardım alın.. Evlenmek de boşanmak da hak. Çocuk dediğin bunu her türlü aşıyor ama yanında psikolojisi sağlam bir ebeveyn istiyor.

Gerçekten böle oluyor mu ya çok merak ediyorum benum de 24 haziran da duruşmam var, kendisinin umrunda bile değil,8 aydır ayriyiz, kaldı ki duruşmaya dahi gelmedi en son ama ben 8 ayda o kadar çok duygu değişimi, gelgitler yaşadım ki hala bazen gözlerim dolar, 1 yıl sonra oda böle olacak mi bay ruhsuz bebeklinick Bu karanlığın sebebi

15 haziranda anlaşmalı olarak boşanacağız. Aslında kötü bi evlilikti ve istemiştim boşanmayı ama hiç o yanaşmadı. Ailemi huzursuz eder diye sanırım bende de daha duygular bitmemişki kabul ettim döndüm. Ama gel gör ki son zamanlarda bana göre çok ama çok iyiydik. şu korona çıkana kadar. ilk zamanlar gene iyiydik ama ramazanın 1 demesiyle ben boşanmak istiyorum demeleri başladı. Tamam dedim. Sonra vazgeçti. Sonra rahatsızlandı. Rahatsızken çok iyiydi. Ciddi bi rahatsızlığının olmadığını öğrenince eskiye döndü ve tartıştık ve ben annemlere geçtim.15 gün ne o aradı ne ben. Bu arada rahatsızlığı psikolojiyi de etkileyen bi rahatsızlık. neyse aradı gel dedim çünkü çocuklar anne babayı özlüyorlar. neyse geçen kararının kesin olduğunu söyledi ve anlaşmalı boşanmaya karar verdik. ama gel gör ki üzüldüğümü korktuğumu hissediyorum. Normal mi? Bir de çocuklu boşanan anneler ne zorluklar yaşadınız. pişman oldunuz mu. Dağılmadım ama gerçekten üzgün olduğumu hissediyorumm. Destek kk

Hele benimkisi gibi sosyal çevresinde damgalandiysa zor işi desene, haklisiniz evlilikte de refarans önemli pek şansı yok gibi :))

demek seninkine sağlık yaramıyor... üzülmen de korkman da gayet normal benim ablam da boşanma aşamasında ama elinden gelen herşeyi yaptığını bildiği için evlilikte vicdanı rahat, çocukların babasıyla konuşman lazım eğer birbiriniz hakkında kötü şeyler söylemezseniz daha kolay atlatıyorlar zaten sizdeki anlaşmalıymış durumu izah edersiniz zamanla alışıyorlar, bazen direniyorlar ama başkada alternatifleri olmadığında kabulleniyorlar Ruhum