Yardim beklemeyin. Etmesinler de. Kendi kendinize yapmaniz daha dogru. Ama sizden talepte bulunmalarina izin vermeyin. Düğün şöyle olsun demelerine izin vermeyin mesela. Butceniz nasilsa siz karar verin. Bunu da soyleyin. Destek cikmadiginiz surece sizin soz hakkınız olamaz diyin.

Bize de kimse destek olmadı neredeyse. Olmasınlar da zaten. İki yetişkin insan evlenmeye karar veriyorsa bunları da göze almalı zaten.

Sen benim içimdeki her şeyi öyle güzel anlatmışsın ki

Anlayan biri Hiçbir şekilde tüm her şeyimi alsınlar, borca girsinler düğünümü yapsınlar evimi düzsünler demedim. İnsani olarak maddi-manevi ufacık destek bekledim -en azından bir şeye ihtiyacınız var mı diye sormak gibi- Ama insanlar anlamak istediği gibi anlıyor ne yazık ki.

Evet sanırım bundan sonrasında bu konularda daha net olup boş yere kendimi üzmemeliyim. Çok şükür başka bir problemiz yok

Öğretmensiniz, nişanlınız iyi bir işte çalışıyor. Bir tuhaflık yok bence. Bizde ilk evlendiğimizde sıkıntı çektik kayınpederimin birikmiş çok parası var ama hiç aklımdan geçmedi böyle birşey. İstesek verirler ama biz yansıtmayınca sesini çıkaranda olmadı. İlk zamanları şarjlı süpürgem vardı bir iki sene kullandım uygun diye onu almıştık. Evin eşyalarını beğendiğimi değil en uygununu aldık. Sizde çok sıkışırsanız böyle yapabilirsiniz

Allah allah, öfkenizin derinlerde yatan başka bir sebebi olabilir mi acaba? İlginç. Çünkü gayet de farkındasınız kendi ayaklarınız üzernde durabildiğiniz sürece gücünüz her şeye yeter. Çok şükür ki Ben en başından sizli bizli konuştum eşimin ailesiyle. Esasen eşim de ailesini çok önemsemez, kendince çok fazla kötü yaşanmışlığı var, problemli bir geçmişi var onlarla. Yine de seni okutmuşlar, adam etmişler derim, eşimi sürekli uyarırım onlara iyi davran diye. Annesi babası biz evlendikten sonraki dönemde başımıza çokça bela açtı ama ben hep belli bir mesafede durdum, hiç karışmadım. Eşimi hep gönderdim hadi git ilgilen dedim. Ama ben uzakta durdum. Eşimi gönderdiğimi söylüyorum sanki çocuğummış gibi ama özellikle öyle dedim çünkü gitmek istemezdi. Ben zorlardım. Ben rahat bir insanım, kimsenin düşüncesini sallamam, kendi kararlarımı alır ve uygularım. Maddi manevi dimdik ayaktayım. Ayakta olmadığım dönemler de oldu, sadece kendi öz anneme sığındım. Yardımı sadece ondan istedim. Başka kimseye renk vermedim, eşim de sadece bana dayadı sırtını. Çünkü biliyordu ki ailesinin kimseye hayrı olmaz. Oğlum küçükken battı eşim, dünyanın borcu vardı. Evde yiyecek bir dilim ekmeğimizin olmadığı dönemlerden geçtik. Sonra toparlandı. Eşimin ailesi ona nasılsın diye sormamış bile. Eşim üzüldü çok, ben etkilenmedim. Çünkü benim ailem değil ki onlar, niye ben üzüleyim? Herkes kendi ana babasına baksın ona üzülsün veya onlarla sevinsin. Maddi olarak toparlandık noldu dersiniz? Sürekli bize günah çıkarmaya başladılar "battığınızı bilmiyorduk söyleseniz yardım ederdik" dediler bana. Gülümsedim geçtim, çok incesiniz teşekkürler, biz hallettik dedim. Eşim istediği cevabı kendisi versin canı isterse, bana ne. Bu yaklaşımda olan kimse mutsuz olmaz, eş ailesiyle sorun da yaşamaz. Ben kefilim düşüncelerime

Mutluluklar inşallah

Bu hadle alakalı bir şey değil. Siz evlenme kararı alıyorsunuz. Sen de anladığım kadarıyla geleneksel bir insansın. Bence bir insan nişanlı olmasa bile sevgilisi ile bu konuları konuşmaktan çekinmemeli. Ya oturacaksınız ailelerle konuşacaksınız, hem senin ailen hem nişanlının ailesi 50 bin 100 bin eşit miktarda size yardım edecekler. Ya da her ikisi de yardım etmeyecekler.

Bu kadar iyi ifade edilemezdi Evet mesafeli olmak en doğrusu zaten. Nooption memento mori memento

İki yetişkin evlenmeye karar verdiyse maddi güçlerini birleştirecek, öyle yapacak düğününü derneğini. Kimse yardım etmek zorunda değil, yapsalar güzel olur tabi ama yapmıyorlar diye kızmak, kırılmak doğru değil.

Zor durumda kalmaktan kastettiğiniz şey nedir yazar mısınız? Ona göre anlatalım. Benim anladığım zor durumla sizin anladığınız zor durum aynı değil çünkü gördüğüm kadarıyla.

Komşun bile evleniyor olsa ''bir ihtiyacın var mı'' diye sorulur. Geçen gün annemle alışveriş yaptık kayınvalidem diyor ''bitti mi alıcaklarınız?'' Ulan o sadece benim alıcaklarım mı? Sadece ben mi evleniyorum?

Konunun maddiyatla ilgisi yok konu sahibi insan yerine konulmuyor. Kalkıp beyaz eşyalar, mobilyalar alınmasın ama bir takım su bardağı alır insan.

Mesela sizin aileniz toplumda kız tarafına düşen şeyleri yaptı mı? Yada evlenmeden önce bitiriyorsunuz değil mi bunlarla ilgili borçları.. Eğer böyleyse erkek tarafından da en azından gücü nisbetince bir kaç taksit bari beklentiye girmesi çok mümkün. Ki bu adam kendi doğurduğu çocuğa borç ödetmiş. Madem öyle ideal bir yetişkin örneği olarak borç yapmasaymış. Neyse... Bunları şimdi kavga seve yapma. Bundan sonrası için ancak madem parayı siz ödeyeceksiniz. Sevdiğin istediğin şekilde al eşyalarını. Kalan paralar onlara gidecek.

Kim mutlu olmaz ki. Herşey gönlünüzce olur inşallah.

Nişanlınıza güveniyor musunuz o zaman bu soruyu da kendiniz cevaplarsınız. Bunlar çift maaş deyip sürekli destek istediklerinde gönderir mi?

Ev kursunlar demedim zaten lütfen dikkatli okuyun.

Evlat büyütmek maddi manevi o kadar zor ki, artık evliliklerini, düğünlerini gençler kendileri yapsın düşüncesindeyim.. zaten onlar da kendilerine anca yetiyorlar gibi anladım, yoksa niye evlatlarına borç ödetsinler.. güzel mesleğiniz var, nişanınız da çalışıyor, böyle şeylere takılmayın bence..

İki tane kocaman, işi gücü olan insan evlenirken zaten öyle nişandan sonra düğünün konuşulduğu pek nadir oluyor. Benim ailemde, ne anne tarafımda ne baba tarafımda böyle bir düğün konuşması duymadım. Annemler doğulu, babamlar da karadenizli. Herkesin aile yapısı, kültürü farklıdır. Sizin kültürünizde bu vardır nişanlının ailesinde yoktur bunu normal karşılaman gerekir.

Ben de sizinle aynı durumdayım. Babam yok kendim çalışıyorum bişeyler yapıyorum. Annem sağolsun az çok destek. Nişanlım da tek başına. Ama nişanlımın ailesi tarafından yok sayılmayı hazmedemiyorum ya o kadar hak veriyorum ki size. O kadar doğru ki söylediğiniz her şey. Ama yok içimdeki o öfkeyi atamıyorum ve nişanlıma da zaman zaman yansıtmaya başladığımı farkettim. Farkındayım onlara ihtiyacım yok. Çok şükür hepsinden çok kazanıyorum her istediğimi rahat rahat alıyorum. Ama o öfkem bi türlü dinmiyor. Aslında sorsalar bişeye ihtiyacım yok diyip geçicem ama sormamaları o kadar sinirimi bozuyor ki. O aradaki mesafeyi de dengede tutamıyorum öfkeden yüzlerine bakasım gelmiyor artık mesela anneler gününü bile kutlamadım. Nasıl davranmalıyım ne yapmalıyım? Arada mesafe olsun kafalarına göre gelip gidemesinler ileride, bana sormadan benimle ilgili karar veremesinler. Öfkeden nişanlımdan da uzaklaşmaya başladım hazmedemiyorum resmen niye böyle hissediyorum bilmiyorum da ama sizin gibi düşünmek çok istiyorum. Ben cefa çekerken destek olmayan sefa sürerken de uzak olsun.

Ailesinin masraflara karışmaması sizi ilgilendiren bir şey değil. Karşı taraf alması gerekenleri alıyorsa kimin aldığı sizi ilgilendirmez. Ailesinden soğuduysanız da bunu nişanlınıza belli etmeyin hele bu yüzden sakın kavga etmeyin. Sonu istemediğiniz yerlere gider. Zaten ne diye kavga edeceksiniz nişanlınızın suçu mu o ne yapabilir yani. Üzgünüm ama bu şekilde devam ederseniz evliliğinizin gidişatını görebiliyorum

Bidakka da oğlunun evleneceğini bildiği hlde kendi borcunu ödetiyosa ben orda huylanırdım direk. Benim kp, eşimin 3. Evliliği oldugu halde takıları almıştı. Borca harca girmeyelim diye. Seninkiler bide ödetiyo. İnsan beklentiye girer haliyle. Nişanlın ödememiş olsa babasının borcunu tmm dicem ne hakla bekliosun.

Biz bunu yaptık ama her yörenin kendine ait gelenekleri görenekleri vardır. İki ailenin oturup birbirine karşı beklentilerini konuşmasında bence bir sakınca yoktur kaldı ki ailelerin geleneksel yapıya sahip olduğunu söyledim. Haliyle ailemin böyle bir konuşmayı beklemesi normal, ayrıca bu küçücük bir şey inanın arayıp ilgilenseler bir şey kaybetmezler :) zeynones

Siz nişanlınızla ortalama bir tarih belirleyin. Uygun mu diye sorun? Biz çok uzun zaman nişanlı kaldık. Sürekli sorunlar oldu bizim dışımızda o sebeple ertelendi. En son eşimle biz şu tarihi düşünüyoruz. Bir sıkıntı var mı dedik. O tarihe karar verip düğün salonu ayarladık.

Herkesin ailesi düzgün değil ne yazık ki. Burada yıllarca maaşı alıp bir de maaş gelmeye devam etsin diye her evlilik adayına karşı çıkan "aileler" gördük. İnanın sizin hayalkırıklığınızın bin katını nişanlınız yaşıyor. Hem para sıkıntısı çekiyor hem de size karşı mahçup. Benim önerim yorganı ayağınıza göre uzatarak hamle yapmanız. Onları bize para verin diye zorlayamayacağınıza göre (inanın zorlamak istemezsiniz çöp alsalar 10 yıl lafı olur) siz elinizdekilerle yola devam edin. Eğer nişanlınızın ailesinden şöyle lüks olsun ektra şu kadar akraba çağıralım gibi talepler gelirse ciddiye almayın çünkü katkıları yok. Para sizdeyse düdük de sizde. Konuyu nişanlınıza yansıtıp da ilişkinizi gereksiz yere yıpratmayın zira nişanlınızın küçüklükten gelen aile dinamiklerini değiştirmesi zor. Hatta nişanlınıza yapmayıp kardeşine yapabilirler, şaşırmayın.

iyide insanlar ağız ucuyla bile bir ihtiyacınız var mı bizim yapabileceğimiz birşey var mı diye bile sormamışlar. şu şartlarda birde kalkıp düğün tarihine karar vermeye çalışsalar ben olsam sinir olurdum. ailenizede siz söyleyin biz nişanlımla hazır olduğumuzda tarihe karar vereceğiz diye.

Hayırlı olsun, inşallah çok mutlu olursunuz. Nişanlınızı anlayabiliyorum, her şeye rağmen anne babası işte, yapacak bir şey yok. Şu anda aynı evde yaşıyorsa zaten elinden ötesi gelmez, ayrı yaşıyor olsaydı mesafe koyabilirdi. Aynen tavsiyem hiç umursamayın, merhaba merhaba. Saygıda kusur etmeyin ama dimdik de bir duruşunuz olsun. Kimse yaklaşamasın, laf edemesin. Önemli olan sizsiniz, siz olmasanız kimse olmaz. Çok mutlu olursunuz inşallah

Gençlere biriktirin siz yapın diyenleri de anlamıyorum bu devirde para nasıl biriksin? Ailelerin gücü yetiyorsa destek olmalıdır hadi evlen demesini biliyorlar.

Olay tamamen şu oğlunuz evleniyor ve sizin umrunuzda değil. Sanki böyle bir olay hiç yaşanmıyormuş, sanki iş arkadaşınızın oğlu evleniyormuş gibi takılıyorsunuz. Maddi yardımı geçtim manevi olarak ''ne yaptınız nasıl gidiyor'' diye bile sormuyorsunuz.

Ama bekleme sebebim borçlardı, bu durumdan etkilendiğim için bunu kendi içimde sorgulamam bana normal geliyor

Belki de ihtiyacınız olduğunu düşünmüyorlar dir. Nisanliniz açık açık destek istesin. Neticede ailesi. Elbette onlara güvenerek bu yola cikmadiniz ama düşüncelerini bilmek en doğal hakkınız. Nisanlinizin teklifine olumsuz yanıt verirlerse hem siz hem de nisanliniz da bundan sonraki süreçte ona göre hareket edersiniz. Ailelerin imkanı varsa tüm yükün altına yeni evlenecek çiftlerin girmesi bana çok acımasızca geliyor. Düğün sonrası borç ode evliliğe alış ailelere alış derken genç çiftler heba oluyor. Gençlerin ihtiyacı olmaz borcsuz evlenirler o ayrı ama borç içinde her şeyi hesap ederek evlenmek ister istemez her iki tarafida geriyor.

Ben olaya farklı bir yerden bakıyorum. Nişanlınızın ailesi yardım etmiyorsa siz de kendi ailenizden istemeyin. Herşey eşit olmalı bence.

Kesinlikle. Çok şükür ikimiz de çalışıyoruz ama küçük bir yardım bile görsek mutlu olurduk, bu gayet normal bir beklenti. Nedense bazı insanlar tarafından yanlış anlaşılıyor.

Evlilik öncesi herkes kendi ailesiyle değil mi zaten, o haneye harcanan para her iki tarafı neden ilgilendirsin, kadın tarafı da bekarken kendi ailesi için hiç mi para harcamıyor Evlilik sonrası yapılsa evet yanlış

Ben bu devirde insanların ailelerin de desteği olmadan kolay evlenebileceğim düşünmüyorum. İnsan elbette evladına biraz olsun yükünü hafifletmeli. Öyle eskisi gibi çalışır öderiz değil her şey ateş pahası. Lakin bu durumda yapabileceğiniz bir durum yok içlerinden gelmemiş yapmıyorlar. Bu yüzden sizi seviyor veya sevmiyorlar diyemem. Umarım nişanlınızla güzel bir evliliğiniz olur. Birbirinize odaklanın en azından senin ailen yanındaymış.

Elbette kendimiz alacağız fakat sizce de sıfır abartı bir insanın çocuğuna minicik de olsa yardım etmemesi size tuhaf gelmiyor mu?

İki yetişkin evlenirken her şeyi elbette beraber yapmalısınız. Aileler neden yardım etsin ki? Gücü olmayan evlenmesin bu kadar basit. Ailesine ısınamadığınızı söylemişsinşz. Size yardım edene mi ısınıyorsunuz sadece? Aile bağı, arkadaşlık vs parayla olmuyor, size kim para verse ona mı ısınacaksınız bu mantıkla? Bakın böyle söyleyince ne saçma geliyor değil mi? İnsanları severseniz ısınırsınız, sevmezseniz de ısınmazsınız. Maddi yardımla ısınmanızın hiç alakası yok.

Beyaz eşya alırken geldiler demişsiniz müsade etmeyin, para vermeyecekleri eşyayı seçmeye niye geliyorlar? Ödemeyi siz yapacaksanız eşyayı da siz seçin.

Ben gerçekten aile olmayı başarmış ailelerin destek vermesi gerektiğini düşünüyorum. Çünkü bu devirde her şey ateş pahası olmuş, haydi düğün yapmayalım diyelim ev tutması ev dizmesi de çok fazla tutuyor. Bir öğretmen maaşı ve ortalama bir gelirle bunları karşılamak çok zor. Eski zamanlarda değiliz. Eskiden iki yetişkin maaşlarıyla düğün de yaparmış ev de dizermiş ama artık pek mümkün değil. Kaldı ki sizin durumunuzda aile oğluna borcunu ödetmiş. İki yetişkin insan kendi evliliğini kendi karşılıyorsa anne-babanın da oğluna borcunu ödetmemesi kendilerinin ödemesi lazım ki adam birikim yapabilsin. Hem adamın birikim yapacağı paraya el koymuşlar hem de yardımcı olmuyorlar. Burada aslında nişanlınızın tepkisini ailesine belli etmesi lazım. Sizin yapacağınız pek bir şey yok. İşe şu açıdan bakın, hiç kimseye minnet duymanıza gerek yok. Evlendikten sonra fazla samimiyet kurmazsın, mesafeli olursun.

İşte o geleneksellikle bireysellik arasındaki sınırı korumak gerekiyor. Benim ailem her zaman benim ailemdir, en fazla kendi ailemle görüşürüm. Eşimin ailesi hiç bir şey ifade etmez benim için, bu yüzden ısınıp ısınmama derdim olmaz, beklentim olmaz. Dolayısıyla bunlardan dolayı öutsuzluk da yaşamam, üzülmem de. Geleneksel olup üzüleceğime bireysel olup mutlu olmayı kişilerin kendisi seçer. Toplumda her iki grupta da çok iyi örnekler var, kötü örnekler de var. Ben hatta hep dalga geçmişimdir, bir daha dünyaya gelirsem anası genç olan, mümkünse Bulgaristan göçmeni, evi olan, kaynananın torunlarına baktığı bir kültüre sahip kişiyle evleneceğim derim Şakası bir yana en güzeli beklentisiz mutlu yaşamak. Kv kp kimmiş neymiş önemsemeden iki kişilik yaşamak

O zaman 2 yetişkin kendi borçlarını kendi ödemeli, borcu evlenmek üzere olan evlatlarına yıkmamalı.

niye ailenizle gelip düğün tarihi konuşsunlar ki? evlenecek olan sizsiniz e herşeyinizi de kendiniz yapıyorsunuz düğün tarihine karar vermekte sizin hakkınız. nişanlınızla ne zaman hazır olursanız siz insanlara gün bildireceksiniz.

Cok benzer durumdayiz. 6 senelik iliskimiz vardi ve ben ailemden cok kotu baski görüyordum. Asiri zor durumdaydim. Bir an once biseyler yapip isi ciddiye kavusturmamuz gerekiyordu, gun sayiyordum. Esim ilk giriste atanmisti, ilk guvenlik sorusturmasi vs surecleri surerken planlar yapiyorduk resmen, ilk maasini alir almaz yuzugunu aldigi gibi istemeye gelecekti. Baska caremiz yoktu, yeni mezun olmustu, elinde kuruş yoktu. Babasi da bos bos is kurup batirip surekli kredi cekmek, borca batmayi marifet sanan biriydi. Ailesinden kuruş bekleyemeyecegini biliyordu. Ilk maaşını alir almaz ailesine gidip sevgilimi istemeye gidelim diyecekti. Babasiyla bunu konusmaya gittigi gun babasi ilk maasini daha alamadan resmen maasina çöktü. Benim borcum var öde dedi. O da ilk defa kendisinden maddi talebi oldugu icin geri ceviremedi. Bizjm evliligimiz 1 yil ertelendi bu sebepten. Esimin isindeki ilk 1 yil boyunca karnini zor doyuracak kadar parasi kaliyordu, hepsini babasinin borcuna oduyordu. Iyi maasli bir memuriyet olmasina ragmen 3 kisiyle ogrenci evinde kaliyordu. Cok üzücü ya. O zamandan bilenmistim babasina. Ama benim şansım eşim ailesine gobek bagiyla bagli kör bir aptal degildi. Benim bilendigim kadar o da bilendi. O günden sonra 1 kuruş vermek istemedi. Babasi pandemide gelirsiz kaldiginda falan ben destek olalim dedim, esim istemedi ben zorladim da biseyler verdik vs. Yani nisanlinizjn tutumu onemli. Bazi erkek evlatlar nedense ne kadar ailesinden kazik yese de vazgecmiyor aptal yerine konulmaktan. Karılarını kötü goruyorlar ustelik. O yuzden dikkat etmen lazim

Hayatınıza dahil ederken onların sizin malınızda/paranızda lafı geçmeyecek şekilde ayarlayın. Bu konuda kendinizi kısıtlamayın. Eğer nişanlınız onların borçları var desteğe ihtiyaçları var diye düzenli yardımda bulunacak içinize daha çok batacak. Mesela kendi ödediğiniz eşyaları niye gelip birlikte seçiyorsunuz. Sevgilinizle dışarı çıktığınız bir gün seçin. Sitedeki pek çok arkadaşın aksine düşünsem de söyleyeceğim. Aileler çocukları evlenirken destek olmalı. Herkesin bütçesi nedir ne değildir bilemem ama bizim toplumumuzda düğün yapan eşe, dosta, akrabaya bile yardımcı olunurken ailenin bir çay kaşığının bile bulunmaması vicdansızca geliyor. Ailenin elinde avucunda hiç yoktur evladını güçlükle okutmuştur o zaman anlarım. Ki toplumumuzda şu anda erkek tarafı gençlere bırakıyor. Kız tarafı da tüm çeyizi, mutfak eşyalarını vs yapıyor. Adaletsizce geliyor.

İnsanlardan lüzumsuz beklentiler içine girmezseniz kırılmazsınız. Kimse kimseye ev kurmak zorunda değil.

Canım benim ben seni anlıyorum çünkü aynı şeyleri yaşıyoruz. Hatta ekle beni nasıl oluyorsa dertleşelim vallahi. Konuya gelecek olursak biz kimseye bana şunu alıcaksın, şunu takıcaksın demiyoruz. Ama yedi kat el bile bir eksiğin gediğin ihtiyacın var mı diye sorarken eş ailesinin seni insan yerine koymayıp sanki komşusunun akrabası evleniyormuş gibi davranması insanda istenmiyormuş izlenimi yaratıyor. Arkadaşına bile hediye alırsın. Evlenene destek olursun 50 lira 100 lira neyse. Kayınvalidenin seni karşısına alıp kızım bir eksiğin var mı yapabileceğimiz bişey var mı diye sormaması ne demek ya? Eline 100 lira tutuşturup bunu al evinize bi su bardağı alırsın diyemeyecek kadar aciz insanlar. Ne biz onların 100 lirasına muhtacız ne onlar 100 lirayla fakir olur. Ama sen aa bunu da kayınvalidem aldı diye kırılana kadar severek kullanırsın o bardağı. Burda sorun insan yerine konmamak. Yok sayılmak. Yoldaki kediye ekmek verirken sana kafaların çevrilmesi. Bunu yaşamayan anlayamaz. Kalkıpta zaten bana şunu bunu alın diyecek halimiz yok herkes çalışıyor çok şükür muhtaçta değiliz ama düşünüp bi sorar insan eksik gedik ne var diye ya evlenen senin oğlun senden çıktı.

Evet benim ailem ben çalışmama rağmen ellerinden ne gelirse ve üzerimize ne düşerse yapmaya çalıştılar sağ olsunlar. Evet kendi doğurduğu çocuk işe girer girmez borç yaptı. Katılıyorum madem borç ödetiyor evladım ödesin diyor o zaman aile olarak üzerine düşeni de gün gelince yapmalı. Bu beklenti normal. Ben zıttını söyleyen insanları şu durumda anlardım ailenin oğlundan hiçbir beklentisi olmasaydı, parasına dokunmasalardı, he o zaman tamam problem yok derdim.

Kimse size bir şey almak zorunda değil. İki yetişkin insan evlenmeyi göze alıyorsanız yapacaksınız

Okumuş, meslek sahibi, aklı başında insanlarsınız, düğün tarihinize niye kendiniz karar vermiyorsunuz..16 yıl önce herşeyimizi kendimiz yaparak evlendik. ilgisiz, umursamaz bi kayınailem vardı. hiçbir şeyime karıştırmadım... madem kendim yapıyorum, el gibiler niye onları söz sahibi yapayım? Tuttuğumuz ev, nikah tarihimiz, gelinliğim, aklınıza ne geliyorsa eşimle seçip karar verdik.. zaten kendi ailem bize bıraktılar, eşimin yalnız olduğunu bildiklerinden zorluk çıkarmadılar... karıştırmadığım halde 1 çay bardağı dahi olmayan evimi arkadaşlarına beraber yaptık diye gururla gezdirmişti, mesafenizi koyun.. evlenirken iş arkadaşlarım dahil bi çok insan neye ihtiyacın var, bi eksiğini alalım diye sorarken eş ailesinin ölü taklidi yapması, bazılarının da bunu normal görmesi bana garip geliyor açıkçası

Ne alakası var borçlarla? Nişanlınla konuşsaydın keşke, bak borçlarını ödeme biz evlenelim deseydin. Hem diyorsun paraları var, bir süre sıkışırlardı sonra o gelen parayla öderlerdi. Nişanlından kaynaklı bu bekleme nedeni, ailesinden değil.

Kesinlikle ya komşu komşuya soruyor "Bir şeye ihtiyacın var mı?" diye ve ben ailesinden böyle bir beklentiye girdim diye suçlu oluyorum... Çok haklısınız sizinle aynı görüşteyim.

Ben erkek ailelerinden eşya, altın, düğün vb her şeyin fazlası fazla beslenmesine karşıyım. Ama bir aile de kız ailesi olsun erkek ailesi olsun farketmez bir iki parça eşyayı hediye olarak alsın yaa. Ne farkı var yoldan geçen adamdan.

Tuhaf da yapacak bir şey yok. Tüm bunları kafanıza takıp da birbirinizi üzmeyin.

Yok gelmiyor. İçinden gelirse yapar içinden gelmezse yapmaz?

Benzer bir sorun ben de yaşadım ve çıkmaza girip buraya üye oldum konuları okumaya başladım ne kadar çok böyle konu varmış. Size hak veriyorum siz fedakarlık yapıp para biriktirmesini ailesinin durumunun düzelmesini beklemişsiniz sonrasında da durumları düzelince en azından küçük bir şeyde size destek olmalılar sonuçta oğulları evleniyor. İsteyen yardım eder diye bir şey yok herkes bütçesince destek olmalı can sıkıcı bir durum gerçekten. Destek olmadıklarına göre inşallah yine karşınıza borç falan çıkarmazlar. Sizin ailenizde destek olmasın sonrasında kıymet bilinmiyor illaki kendi aileleri kıymetli oluyor. Mutlu olacağınıza inanıyorsanız ikiniz yapın kendinizi zorlamadan yuvanızı kurun. Umarım nişanlınız da bu durumun farkındadır ve ailesinden göbek bağını koparmıştır. Düğün hazırlıklarında söz sahibi olmasın ailesi zaten kuruş faydaları yok bir de her şeye burunlarını sokmasınlar

Bunu söyleme haddini kendimde göremedim açıkçası... B

Canım kesinlikle çok haklısın. Benzer şeyleri yaşamış biri olarak söylüyorum nişanlın durumun farkındaysa sorun yok. Ailesinin hiç bir destekte bulunmaması elbet can sıkıyor ama bu sebepten dolayı nişanlınla aranı bozma, tartışma konusu haline getirme. Tabiki gördüğün şeyleri söyle ama bunları söylerken sakin kal ve asla benim ailem şöyle seninki bak böyle diye kıyaslamalara girme kendisi ne kadar farkında olsa da kimse ailesine laf söylenmesini istemez. Evlenmeden önce de ola ki ailesine yardım etmesi gereken bir durum olur sakın karışma fikirlerini söyleyebilirsin tabiki ama yönlendirme yapma. Ailesinden de bir beklentin olmasın mümkün olduğu müddetçe de herşeyinizi kendiniz yapın.

Mesafeli olun. Kibar ve sakin bir dille bu durumu nişanlınızla konuşun. Daha yardım yapıyorsa bence o da biraz düşünsün. Çünkü evlendikten sonra da devam ederse bu durum hoş olmayan senaryolar ortaya çıkar.

Rica ederim Bana asıl tuhaf gelen maddi gücünü eline almadan illa da düğün olacak diye borca harca girip yapılan aileden destek bekleyen yetişkin insanlar

Yetişkin iki insan evlenmeye karar vermişsiniz kendiniz yapabilirsiniz her şeyi. Olmadı düğün yapmazsınız. Bu kadar beklenti insanı yorar. Düğün vakti için konuşmaya gelmedi ailesi diyorsunuz ne alaka mesela? Siz ikiniz tarihi belirleyin işte. Tutun düğün yerini. Parayı verince her şeye de karışabilirler hem böylesi daha iyi.

Merhaba hanımlar, uzun süredir canımı sıkan konular var akıl verirseniz çok sevinirim. Kısaca anlatmam gerekirse, üniversite 4. sınıfta tanışıp aşık olduğum çocuk ile 3 yıl sonra nişanlandık. Mezun olduktan sonra o güzel bir işe girdi ben de öğretmen olarak atandım. Sonrasında onun para biriktirmesini bekledim fakat bu süreç biraz sancılı geçti çünkü bir yandan da babasının borcunu ödüyordu haliyle nişanlanma sürecimiz uzadı. Bu olay beni üzse de ailesi olduğu için elbette yardım etmeli şeklinde düşünüp onu bekledim. Dediğim gibi 3 yılın ardından nişanlandık. Ama ailesi hem sorumsuz hem de hiçbir konuda yardım etmiyor. Durumları iyi sayılır, borçları bitti hatta ellerine sonrasında bir yerden hatrı sayılır bir para geçti. Yıllarca nişanlım onların borçlarına yardım etmesine rağmen inanın "100 liralık" bile olsa ne bir yardımlarını ne katkılarını görmedik. Beyaz eşya almaya gittiğimizde nişanlımın ailesi de geldi ve inanın bir tanesini de biz alalım ya da bir taksiti de biz ödeyelim demediler. Yine eşya aldığımda da aynı şey oldu. Takıları, düğün salonunu aklınıza ne gelirse nişanlım ve ben borç altına girerek yapmaya çalıştık. Her şeyin en uygununu istedim sırf nişanlım kendini eksik hissetmesin diye. Fakat nişanlım ailesinin borcuna yardım etmesinden dolayı çalıştığı ilk dönemler pek birikim yapamadı. Ailesinin düğün için yardım edeceğini düşündü haliyle ben de aynı şeyi düşünmüştüm. Çok büyük bir hayal kırıklığına uğradım. Bir kere bile siz bu kadar şeyi nasıl yapacaksınız, bizde size yardım edelim demediler. İçim onlara karşı çok buruk. Ama annesi sözde beni çok seviyor. Benim ailem ise ellerinden geleni yapıyor, her konuda bize destek olmaya çalışıyorlar. Arkadaşlar ben ne yapmalıyım, nasıl bir tavır içinde olmalıyım? İçimde büyük bir kırgınlık var bu konular yüzünden çoğu zaman nişanlımla tartışıyoruz bazen onun üstüne gittiğimi farkedip pişman oluyorum. Ama ailesine ısınamıyorum, git gide içimde onlara karşı mesafe hissediyorum. Mutsuzum.

Bana sorarsan kardeşim nişanlımla aran iyimi sana kırıcı üzücü bir davranışı varmı bunlarin hiçbiri yoksa ailesinin maddi desteğini onemseme derim şahsen kendimden biliyorum benim kayinvalidemde evimin herseyini düzdü hatta evimi bile aldı ama kendi ustunee tabi ne hikmetse de ben evlendim eve geçtim kaasin birden evi satmak istedi ve beni kendiyle aynı apartmanda oturtmak için sıkıştırdı istemediğimi bilmeme rağmen eşimde yanımda hiç olmadı saolsun ben senin durumunda kalmış olsaydım eşimin bana tutumuna bakardım beni uzmeyip her durumda yanımda duruyor elinden geldiğince çırpınıyorsa vallahi ailesiyle arama mesafe koyar yine saygimi bozmam ama çok içten davranmadan eşime sahip çıkarım sonuçta hayatı onla ben yasicam.

Evlilik konusunda ben de boniva gibi düşünüyorum. Eğer yeterli maddi güce sahip değilseniz kredi çekebilirsiniz ya da bir süre bekleyip para biriktirebilirsiniz. Buna ek olarak, eğer aileden beklentiniz varsa bunu nişanlınla ve nişanlının ailesiyle oturup, açık ve dürüst bir şekilde konuşmalısın. Senin ailen mesela size 50 bin lira destek olacaksa, nişanlının ailesi de 50 bin lira destek olsun. Ama evlilik ve nişanlılık öncesi, yok borçlarını ödedi şimdi yardım etmiyorlar bu nasıl aile gibi konuları eleştirmen doğru değil.

Evet kalkıp her şeyi onlar yapsın istemiyorum, değer görmek istiyorum. Ama anlamayan çok var maalesef Değer maddiyatla mı ölçülecek diyorlar, arkadaşlar bu kadar sığ düşünmeyin. Değer verdiğiniz insanlar zor durumda kaldığında "yardım" etmiyor musunuz hiç? Yoksa el gibi izliyor musunuz uzaktan? B

Artık yardım yapmıyor nişanlandığımızdan beri yani. Anca kendi borçlarımızı güç bela halletmeye çalışıyoruz

Eşinizin de her şeyin farkında olması çok güzel. Şu an için nişanlım da farkında. ''Bana değer vermiyorlar ki sen neden değer beklentisi içine girdin?'' dedi bana defalarca. ''Ölseler gömmeye giderim sadece'' dedi. Ama mesafeli de değil. ''Aynı evde yaşıyorum gidip her gün kavga mı çıkartıyım sen tahammül edemiyorsun ben her gün yüz yüze bakıyorum'' dedi. Sanırım benim hazmedemediğim şey nişanlımın mesafe koymaması. Ama sonuçta anne baba ne diyebilirim ki herkesin ki kıymetli. İnşallah ben de zamanla sakin kalmayı ve umursamamayı öğrenirim, nişanlım da aradaki mesafeyi korur evlenince. Haftaya nikahım var

İyiler ama biraz sorumsuzlar sadece maddi olarak demiyorum bunu. Mesela nişandan sonra bize gelip düğünü konuşma teklifinde bulunmadılar. Ailemle sık sık konuşuyorlar ama bu tarz konuları akıl mı edemiyorlar ya da umurlarına mı gelmiyor bilemiyorum orasını

yani bence bunlara takilip o konularda donup durmanin kimseye faydasi yok. zorla yardim ettiremezsiniz esinizle de gerilmek uzun vadede evliliginizi yipratir. kendinizi doldurmayin gucunuz yettigince yapip biran once iki kisilik hayata gecis yapin. ailenize de cok yansitmayin tatsizlik cikinca yine en cok siz yipranirsiniz.

Okumuş işini eline almış kişiler olarak ailesinden bir şey beklemeyin devir çok değişti artık bizde eşimle evlenirken her şeyi kendimiz yaptık. Ama Ailelerimizin gölgesi üzerimizdeydi. Şükür Limonsuzzcay Nirvana Anneler

Almamışlar işte, zorla değil ki. Başkasından bir şeyler beklememek lazım, herkes kendi derdine kendi düşmeli.

O dönem yardım edeceklerini düşünmüştüm sonra inanın şok geçirdim

Bu da sizin bakış açınız tabiki. Ne kadar eş ailesi diye düşünsekte iç içe giriyoruz yeri geliyor kendi anne babamızdan daha sık görüşme durumunda oluyoruz ve ömür boyu ilişkimizi sürdüreceğimiz kişiler eşlerimizin aileleri o yüzden ben açıkçası eşimin ailesi diyip geçemiyorum. Eş ailesiyle olan ilişkide ki çıtırdamalar dönüp dolaşıp bir şekilde eşimizle olan ilişkimize de yansıyabiliyor. Boşuna dememişler evlenirken sadece eşinle değil ailesiyle de evleniyorsun diye. Evlendikten sonra tabiki yaslanacağımız kişi eşimiz oluyor, tabiki o vakitten sonra ailelerimizden bir şey beklemememiz gerekiyor ama olayları değerlendirirken biraz toplumu da göz önüne almamız gerektiğini düşünüyorum. Geleneksel bir toplumda yaşıyoruz, bireyselci bir toplum değiliz. Aileninde çocuğundan, çocuğunda aileden illa ki bir beklentisi oluyor bunu görmezden gelemeyiz ve bu basit bir şekilde herkes kendi işini kendisi halletsin, kendine güvenmeyen bu yola çıkmasın, aile yapmak zorunda değil gibi söylemlerle düzelecek bir şey değil. O aile de ihtiyaç duyduğunda oğullarından yardım bekleyecekler ve nişanlılık sürecinde onlardan bir destek göremediğinizde onların ihtiyacı olduğunda da içinizden gelmeyecek yardım etmek. Bunlar ilerde hep sorun yaratacak şeyler. Konu sadece maddi yardım etmediler ısınamıyorum kadar basit değil benim bakış açıma göre

Sizinle aynı düşünce yapısında olmayabiliriz, fikriniz için teşekkürler.

Ev kursunlar ev kurmak zorundalar diye bir söylemim olmadı. Sadece insan ağız ucuyla da olsa "Bir şeye ihtiyacınız var mı?" diye sorar ufacıkta olsa bir yardımda bulabilir dedim, ikisini aynı kefeye koymayın. Araya kırgınlık sokmuyorum çünkü zaten kırgınım bu duyarsızlıklarına karşı.

Kırılmıyorum merak etmeyin. Haklısınız tamamen beklenti ile alakalı :) Ben sizden çok daha farklı düşünüyorum sadece problem yok EloraViolet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Varyemez insanlar geri durabilirler, amma nişanlı oğluna gel benim borcumu öde diyorsan o zaman berbat insanlar kategorisine giriyor maalesef. Nişanlının ailesi berbat insanlar, nokta. KV de ses etmediğin için, borcun altına girip eşşeklik yapmaya razı bir cici kız olduğun için seni seviyordur konu sahibesi. Yapılacak şey belli, annen ya da baban, artık hangisi daha dişliyse KVyi ya da KPyi açıcak siz evlenmek üzere olan çocuğa borç ödettiniz, benim kızım sizin sorumsuzluğunuzu çekemez tüm borçları hemen şimdi kapatıcaksınız diyecek. Deveye diken adama.. ken yaranıyor, şimdi hiçbir ses etmeyip o borçların altına kuzu kuzu girersen konu sahibesi bunlar evlendikten sonra da senin sırtına çıkarlar emin ol.

Oğulları borç için o kadar yardım etmişken bence de destek olmalıydılar ama olmuyorlarsa buna bozulacak kişi nişanlın olmalı. Sonuçta sevgiliyken yaptığı Bi destek ve onun parası o zaman senin sorunun değildi. Şimdi Bi de seninle bu konuda tartışıyorsa kendi uğradığı haksızlık için hiç ağzını yorma derim. Sadece evlendikten sonra böyle Bi enayilik yapmayacağına emin ol. İşte o zaman gerçekten insan tahammül edemez.

Gayet dikkatli okudum. Sizin aileniz sizi okutmuş o'nun ailesi de o'nu. İki yetişkin kendiniz yaparsanız her şeyi, kimseye de şunu yaptı bunu yapmadı demezsiniz. Kayınvalideniz yakın davranıyormuş siz illa araya kırgınlık sokmaya çalışıyorsunuz. Durduk yere huzurunuzu kaçıracaksınız bence.

Bu adamla evlenseniz bile mutlu olamazsınız, şuan susup fedakarlık yaptığınız herşeyden pişman olacaksınız, yapmayın...

Kötü olduğumuz için değil farklı olduğumuz için. Kimisi 30 yaşında da aileden beklentisi olur kimisi 18 yaşından sonra beklenti duymaz. Yorumlarıma kırılmayın lütfen K

Bir anormallik görmüyorum? İki yetişkin insan evleniyor ve eşyalarınızı kendiniz alacaksın tabi?

Yaa çok teşekkür ederim, iyi ki varsınız :)

Ben evlenmeye karar verdiğimde gidip anneme söyledim, babam olmadığı için. Cebimde param vardı. Eşim de ailesiyle iyi değildi, tek başınaydı. Nişan bohçasına hevesli de bir adamdı ne saçma. Gidip tek başına bohça alışverişi yaptı. Ben de öyle yaptım. Eşyamızı kendimiz aldık, kendimiz taşıdık. Çünkü iki yetişkindik. Tek başımıza salon tuttuk, düğün yaptık. Düğün sahibi olarak aileler yoktu biz vardık. İki yetişkin kişiyiz, niye başkasına ihtiyacımız olsun ki maddi manevi? Kimse de bize sormadı napıyorsunuz diye. Niye sormadıklarını dert etmedik hiç. Aklımıza bile gelmedi. İnsanların bunu neden dert ettiğini hiç anlamıyorum. Değer görmek istiyorum diyor konu sahibi, değer görmek dediğiniz şey nedir onu da anlamıyorum. Bakın ben tek başıma evlendim, eşimin ailesi deli gibi korkar benden karşımda konuşamazlar bile. Herkese sonsuz saygı duyarım, saygılı davranırım. Hiç demem ki vay bunlar ben evlenirken beni sormadı. Benim anladığım anlamda değer görmek benim değer verdiğim ölçüde çünkü. Bayramdan bayrama hatırlarını sorarım, üstüme düşeni yaparım, evimde ağırlarım, severim sayarım. Onlar da benim mesafeme saygı gösterirler. Çünkü benim bir duruşum var, saygın bir karakterim var zaten. Karşımdaki eş ailesi de buna göre davranır. Sizin duruşunuz olmazsa karşınızdaki kimse size saygı duymaz. Değer vermez. Bunların ölçüsü sadece evlenirken napıyorsunuz diye sorulması değildir. Genelde size davranış şekilleridir.

iyi insanlarsa maddi yardim yapmamalarina kizmam yeter ki huzur kacirmasinlar. maddiyat hallolur bir degil iki uc yil borc odenir ama diger tavirlar daha onemli

Nişanlınızla her şeyi açık açık konuşun, üzülen siz olmayın. Yardım etmek zorunda değiller ama aynı zamanda eşya almaya gelemezler, düğün tarihine karar veremezler, düğün şekline karar veremezler vs vs uzar gider.

Ailem dediğimiz kişiler zaten sadece kendi anne babamız bana göre. Eş ailesine ısınsak nolur ısınmasak nolur o benim fikrim tabii. Eşimin ailesine ısınamamayı asla dert etmem kendi adıma. Konu sahibi hem maddi yardım görmedğini söyleyip sonra da ısınamadığını söylerse bu ikisi doğrudan sebep sonuç ilişkisi oluşturuyor. İhtiyaç olduğunda sırtını eşine dayar insan. Eş ailesine değil.

Evlendiğinizde nişanlınız her şeyi unutur. Hatta onun parasını yiyen ailesi de herkesten kıymetli olur. Burdaki konulara bakınca gördük ki asla aksi yaşanmadı.

Orası öyle lakin türkiyede bekar olup ana babayla yaşayıp çalışan kesim bu şanssızlığı yaşıyor. Çakışıyorsun bekarsın oğlumuzsun kızımızsın biz bir aileyiz diye diye maaşı ortak yerler veya mal mülk alırlar. Konu sahibinin nişanlısı anne babasıyla borç harç meselelerini iyi yönetememiş anne ben nişanlanıyorum para biriktirmem lazım veya bana güvenmeyin demeliydi veya vermemeliydi Yani iş adamda bitiyordu

Nişanlınla başka bir problem yoksa bu sebepten tartışman mantıklı değil. İki yetişkin insan evleniyorsunuz. Böyle bir talebin vardıysa ailesi borçlu değil zengin birini bulman gerekirdi. Zaten en başından yüzlerini göstermişler. Bundan sonra ailesine bir kuruş bile destek olunmasına izin vermeyebilirsin. Bu yüzden kavga edebilirsin. Hakkındır. Ama bize yardım etmiyorlar diye edemezsin. Boşu boşuna huzurunu kaçırma.

Nişanlımın uzerine gidebilecek bir durum yok ortada bu şekilde ona karşı davranirsan adam dahada bunalıma girer. Ailesi maddi katkıda bulunmuyor tek başına elenden geleni yapıyor. Ben olsam kendi aileminde katkıda bulunmasını istemem. Yarın birgün bunların aranizda geçeceği cok aşikar. Benim ailem yaptı seninki yapmadı diyip başına kakabilirsin. Çok dolusun bu konuda çünkü. İster istemez bu içinde büyür yarın aile içi bı tartismada dilinden dökülür. Hiç gerek yok. Sende tek başına yapabildiğini yap durum esitlensin kavgada bitsin

Bildiğiniz gibi yapın o vakit. İnadım inat diyorsunuz madem nereye varacağı çok belli.

O dönemde biz sadece sevgiliydik haliyle benim aile ile hiçbir bağım yoktu. Kalkıp nişanlıma "borç ödeme" diyemezdim bu benim için maalesef hadsizlik olurdu. Ve evet geleneksel bir insanım "bence" bir aile çocuğuna maddi ve manevi karınca kararınca destek olmalı şeklinde düşünüyorum

Evet ailesi hiç destek olmuyor siz de bu konuda kavga ediyorsunuz. Nişanlınıza çok üzüldüm, etrafındaki herkes çok bencil B blackangel80

Fedakarlık yaptığım ne varsa hepsi bana duvar görevi yaptı. Yapmasaydın yaptıysanda istedıgın ıcın yaptın oldu.

Konu sahibinin aileye ısınamamasının sebebinin maddiyat olmadığı bence açık. Kendinizde demişsiniz aile bağı arkadaşlık parayla olmuyor diye çok doğru parayla olmuyor bunlar. Zaten sorunda bu aile ya da arkadaşlık bağları birbirimize destekle kuvvetlenir mesela kötü gününüzde yanınızda olmayan derdinizi ya da sevincinizi paylaşamayan biriyle arkadaşlığınızı ne kadar sürdürebilirsiniz, o arkadaşlıktan ne kadar keyif alabilirsiniz. Konu sahibinin aileye olan ısınamaması da bundan kaynaklanıyor zaten ihtiyacı oldukları anda aileden destek görememeleri, varlıklarını hissedememeleri vs. Konu sadece bana altın takmadı, eşyamı almadı falan değil ki. İhtiyacım olduğunda sırtımı dayayacağım bir ailem yoksa ne anlamı var o ailenin?

Nişanlım ailesinin yaptığının yanlış olduğunu düşünüp aynı burukluğu hissediyor. Bu konu dışında herhangi bir problemimiz de yok çok şükür. İnşallah ileride de bu durum değişmez haklısınız C