annem çalıştığı icin sanirim 3-4 yasima kadar teyzem bakmis, sonrasında anneannem. anneanneme anne derdim hatırlıyorum. bu yasima kadar onu anlamaya calistim hep, mecburdu başka caresi yoktu diye ama anne olduktan sonra yani 1 yildir annemin anneliğini daha cok sorgular oldum ve cok mutsuzum

Ananneyide size getirmesini teklif edebilirdiniz, ben mesela birkac ay sonra oyle yapmayi dusunuyorum. Artik calismam gerekiyor, babam vefat etti annem anannemle yasiyor cok yasli ve tek basina bakimini ve yemegini yapamiyor. Allah kismet ederse ikiside bana gelecek.

biliyorum, yorumlarinizdan tanıyorum sizi. çok teşekkür ederim yardiminiz icin. cok makbule gecer tavsiyeleriniz S sunsea

evet cok haklisin canim ben de bosa uzmusum kendimi diyorum ama yapı meselesi ben hic de vurdumduymaz biri degilim. önümüzdeki hafta 1 yaşında olacak tontisim, lohusa degilim ama duygusallik had safhada, hep boyleyimdir. bu kadar duygusal birinin boyle bir annesi olması da kaderin cilvesi sanirim. yapacak bişey yok. çok teşekkür ederim soylediklerin iyi geldi ❤

cok haklisiniz aynen oyle. psikolog destegi aliyorum 2 aydır ve o da buna benzer birsey soyledi, pamuk ipliğinden battaniye örmeye çalıştığımı soylemisti, zaten ondan sonra gerçekler yüzüme vurmaya basladi. ustune annem de gelmeyeceğini söyleyince ipler koptu. dışarıdan biri anlatsa ben de boyle derdim ama olaylarin icinde olunca anlamiyor insan, anlamak istemiyor. anneyle olan iletisim baglilik oyle hassas bir konu ki insan hep annesinden onaylandığını desteklendigini görmeye ihtiyac duyuyor, baska hicbir duygu da bunun yerini alamiyor. psikologumun soyledigine gore 0-6 donemi anne ile olan iliskide sefkat donemi, 7-12 yas arasi terbiye donemiymis. ben doğru duzgun bir sefkat goremeden terbiye donemine girdigim için durumum daha vahim sanirim. cok umutsuzdum ama psikolog uma güveniyorum bunu asacağımıza dair bana guven verdi, umarim haklı çıkar. cok tesekkur ederim guzel dilekleriniz icin

cok tesekkur ederim cok tatlisiniz tek istedigim anlaşılmak, bunu da annemden göremiyorum maalesef. evet zihnen cok yorgunum dogru diyorsunuz, umarim gerçekten ustesinden gelirim

canim benim ben de birinci sinifa basladigimda ailemle yasamaya basladim. oncesinde annemi babami hic hatirlamiyorum hani 0-2 yas guvenli baglanma diyolar ya, bence annelerimiz bize baglanamamis. benim annem de herkes icin var ama benim icin yok. benim de karmasik islerim var bi kac ay bakar diye agiz yokluyorum ama yok yani hic niyeti yok. bana diyo ki herkes biseyde yipraniyo cekiyo iste sen de demekki bunu cekcen. hepsi gecer sen yiprandiginla kalcan. yani bide ustune tuy dikiyo masallah bebek yeni doğduğunda aradim atesim dusmuyo 39 diyorum hııı napcan iste annelik boyle bisey ilac bile icemiyo insan dedi ben de bekledim ki tamam kizim ben gelir bakarim sana üzülme diyecek. esim sabah gidiyodu gelecegi saat belli olmuyodu gece yarisi geliyodu tektim... ya onlar degismiyo sen onlari oyle kabul etmeyi ogreniyosun. insallah bundan sonra cok mutlu huzurlu olursun

Ben nedense annenizi çok acımasız buldum. Sanki gelmemek onun işine gelmiş gibi. 6 yaşına kadar neden teyzenizde kalmışsınız?

teşekkür ederim haklısınız

Sen yanlış ailenin çocugu olarak dogmussun

suan beklentim yok ama aylarca bu beklentiyle gecirdim bilseydim bastan boyle olacagini kendimi yipratmazdim. bu olayla birlikte icimdeki tum birikmislikler dokuluverdi Daydream_ Guru Anneler

Yavrusuna acımayıp bakmayan, torununa bakar mı sizce?

Hiç üzme kendini canim.. Benim annem doğumuma bile gelmedi. Kızkardeşimle gebeliklerimiz aynı haftalardaydi... annem beni arayıp "Sana kızların (6 ve 9 yaşındalar) baksın, ben X kızımın doğumuna gideceğim" dedi.. üstelik kızkardeşim normal doğum benimkinin sezeryan olacağını bile bile... Ve ben annemin bu davranışı yüzünden intiharı bile düşündüm , gebelikte psikiyatriye gittim ve ilaç başlandı, hala da kullanıyorum

Merhaba, benzer konularım var sizinle.. Benimki 6 yıl bırakmadı tabi o çok üzücü ama inanın belki daha iyi olmuştur ruh sağlığınız için. Eger anneanne ve teyze psikolojik veya fiziksel bir durum yaratmadılarsa, istenmediğinizi söyleyen insanlardan uzak durmanız daha iyi. Bende geçenlerde sınavlara gittim oğlumu Batman'dan Bursa'ya getirdim oradan Kars'a ve Bingöl'de gittim burnumdan getirdiler yok oğlun kustu, yok kolumuz yoruldu yok annem comelmis oğlum koşup kucağına hoplamis annemin ayağı burkulmus 16 kilo ve 3,5 yaşında. Ve 3 kişi bakamadiklai çocuğa 3,5 yıldır tek basima bakıyorum. Ailenin yaşarken kendini bitirmesi çok uzucuymus gerçekten sizi anlıyorum ben artık kendi küçük aileme odaklanmaya çalışacam sizde öyle yapın lütfen biliyorum icinizin nasıl yandığını çünkü benim içimde çok aciyo... Güle güle buyutun ve hep mutlu olun inşallah

Annelerin her zaman kız çocuklarına söylediği bir söz vardır "Anne olunca anlarsın" Sizin anne oluşunuz Anneliğin ne demek olduğunu Hayatınızda ki eksik anne sevgisini ve ilgisini fark etmenizi sağlamış Genelde bu söz annelerin lehine iken Siz de aleyhine olmuş Anne olunca "Ben olsam evladıma böyle davranmazdım" düşüncelerine giriyorsunuz Diğer arkadaşların da dediği gibi Artık kendi çekirdek ailenize odaklanın Annenizi böyle kabul edin mümkün değil değişmiyorlar Herkesin evlat torun sevgisi anlayışı farklı Kimisi hergün görmezse dayanamaz Kimisi 1 ay haber almazsa arayıp sormaz O yüzden fazla takılmayın derim Çekilmez hayat daha da çekilmez oluyor bu yüzden Sağlıkla büyütün... Ömür boyu mutluluklar dilerim

cok tesekkur ederim kardesim, biliyorum senin konunu, gerçekten üzülüyor insan, hem evladina hem torununa nasil böyle davranabiliyor diye. belki de bu bizim sınavımız bilemiyorum. aynen dedigin gibi cekirdek aileme odaklanmaya çalışıyorum ben de. sadece içine atmamak lazim onu daha iyi anladim. icime attikca eşime cocuklarima yansıtıyorum ki bu cok kotu bisey. Allah yardımcımız olsun Daydream_ Guru Anneler

galiba bu kadar beklentiye girdigim icin cok mutsuz oldum. evet anneannemi muhtac birakmasin zaten oyle bisey istemem ama teyzemlere tavrını koyabilirdi benim kizdigim bu, ben olsam oyle yapardim diye düşünüyorum. sonrasında hic merak etmedi ne yaptım diye arayip sormadi oyuzden bahane olmus gibi geliyor bana. seninki yine iyiymis birkac ayda bir geliyormus olsun buna da şükür. artik ben de beklemiyorum bisey. tabi bahsettigin gibi olacaksa ben de kaldıramazdım, zoraki gelinince sanırım böyle oluyor

Annenize geçmişten dolayı olan kırgınlığınız bugüne yansıyor.. anneannenize geçmiş olsun inanın yaşlı bakmak zor.. kimse kabul etmeyince mecbur kalmış anneniz. Çevrede gördüğünüz kalıplara özenirseniz hiç mutlu olamazsınız çünkü herkes farklı bir birey ve herkesin yaşantısı farklı.. arkadaşımın annesi aynı şehirde ve hiçbir sorunu olmamasına rağmen torununa bakmak istemedi.. arkadaşımda annesine birşey diyemedi.. eğer annaanne, babaanne torun bakarsa bu güzel olur ama bakmama özgürlükleri de var çünkü kendi öncelikleri başka olabilir. kimseyi buna mecbur edemeyiz ve yapmadıkları için kızamayız.. annenizi etrafta gördüğünüz annaanne profiline oturtmaya çalışmaktan vazgeçin. Geçmişte yaşadığınız bir travma bunu ancak dr çözümleyebilir.

Canım acıdım annene yaşlı insan bakımı çok zor, ne yapsın kadın kime yetişsin, muhtemelen sende hassas sın ama onun yerine koyunca durumu daha da zorrr

Rica ederim. Okumayı seviyorsanız, psikolojik yükünüzü hafifletebilecek kitaplar tavsiye edebilirim. Elimden gelen başka bir şey olursa yardımcı olabilirim. Uzmanlığım PDR, aklınızda bulunsun.

haklısınız karsilastirmamak lazim ama beklentiye sokan oydu ve sonra sanki ben zorlamisim gibi oldu. son konustugumuzda da ben kesin gelecegim dememistim dedi. bilmiyorum dediginiz gibi geçmişten kalan kirginliklar kolay kolay geçmiyor

Bebeğiniz saglikliya gerisini boşver. canini sıkma daha yeni doğum yapmışsın onun duygusallığı da var. anneni öyle kabullen ve beklentiye girme. beklentiye girdikçe daha çok üzüleceksin ve lohusalıgin eminol uzayacak. bende hep annemi ailemi bebeğim doğunca sorguladim. ama ne oldu biliomusun hicbisey değişmedi, hep ikinci planda kaldım.. belki de 3. Planda:) şimdi üzülmüyorum alıştım ve kabulettim bu durumu. simdi kendimi çok üzüp hirpaladigim günlere üzülüyorum.

Allah razı olsun bu ruh halinden kurtulmamiz için Rabbim yardım etsin ve çekirdek silemizle huzur bulalım inşallah. Evet bizim sinsvimizda buymuş ve dediğin gibi insan bu soğukluğun sebebini anlayamıyor. Yıllardır her gelişimde diken ustyndeydim ama aile ya affefiyorsun yada affetmek için bahane buluyorsun ama artık benim içimde koptu biseyler bugün oğluma bağırdım gerizekalı gibi sonra oturdum sarıldım ozur diledim öyle uyuduk ve bugün kendime söz verdim eşimin ve çocuğumun asla ailem yüzünden canını yakmayacagim artık bitti.. Zor ama sende öyle yap.. Biliyor musun kv ile çok sorunlarım oldu 2 yıl önce ciddi terbiyesizlik yaptılar ve esimle baya birbirlerine girdiler ve Batman'a gittik diye kadın gizli gizli bilet alıp gelmiş 10s günsonra nasıl bı yere gittiler TV de hep teror var gibi gösteriyor ya birazda evhamlı.. O zaman çok gurursuz gibi gelmişti yaptığı şey ama bu düşünce seklim annemden yadigar bugün anladım çünkü annem gelmezdi ama o kadın oğlu için sineye çekmiş gelmiş ne bileyim şuan kıskandım eşimi

bak kuzum benim annem ben aramadan beni aramaz. cekinir aramizda o samimiyet o rahatlik yok. cok formel bi iliskimiz var diyebilirim. ben istersem ararim, istedigim seylerden konusur istedigim zaman kapatirim. simdi annen sana teyzene soyledim dayina boyle dedim diye anlatacak bi durumda hissetmiyodur kendini. sen demiyo diyosun o arayip dersem bana kim bilir ne der diye dusunuyo olabilir. benim annem senelerce beni dinlemeyip surundurdugu icin su an yuzu yok ki bana bisey demeye. seninkide oyledir. ben yavas yavas soguklugu kirip iliskiyi normale ceviriyorum. senelerin birikmisligi birden gitmiyo insanin icinden aklindan. sen haklisin. ama adimi da sen atip en azından ona pismanim diyecek rahatligi sen sunmalisin

Her ikisi de Psikonet Yy'dan, şu iki kitabı tavsiye ederim. İyi Hissetmek Hayatı Yeniden Keşfedin Bir de şu kitabı lohusalığınız bitince, hatta bebeğiniz 6-8 aylık olduğunda alıp okuyabilirsiniz. Annenin Duygusal Yokluğu-Jasmin Lee Cori @idrakyollarıiltihabı arkadaşımızın son açtığı konuya da bir göz atın. Çocukluğu, derin yaralarla dolu öyle çok üye var ki bu forumda. Yalnız değilsiniz...

Bence ortada keyfi bir durum yok. Eski yasadiklarinizi da dusunerek konuya fazla mi hassas yaklasiyorsunuz acaba?

Bence annenle ilgili hic bir beklentiye girmemelidin artik

Etraftakileri bosverin. Herkesin aile yasantısı farklı cünkü. Annenizden beklentiye girmeyin hiçbir şekilde genel olarak söylüyorum bunu. İstekli olmadıgını zaten biliyorsunuz. Kaldı ki yaşlı, bakması gereken bir annesi varmıs., bu durumda sıfır beklentide olmanız gerekiyor. Yaparsa mutlu olursunuz, yapmazsa da zaten üzülmenizi gerektirecek birsey yok.

iyi hissetmek kitabi favorilerimde ama almaya karar verememistim şuan kesin siparis vericem ozaman diger onerinizle birlikte. bebegim önümüzdeki hafta 1 yasina girecek, yeni lohusa değilim ama o kitaba da göz atarim teşekkür ederim. biliyorum yalniz değilim belki cok daha travmatik olaylar yasayanlar vardir. yine de şükrediyorum sağlıklıyım mutlu bir ailem, iyi bir işim var. ama bir yandan annemle olan bu durum kafami kurcaladigi icin mutluluga odaklanamiyorum. umarim geride bırakabilirim şu depresif ruh halini. tekrar teşekkürler iyiki varsınız

Çocuğunuza annenizin bakmaması daha hayırlı olmuş bence. Geçmişten gelen kırgınlıklarınız var ve belki de anneniz sizin için bir şey yaptığında bu kırgınlıkların son bulacağını sanıyorsunuz. Anneniz geçmişe müdahale edemez, geçmişte yaşadığınız her şey olduğu gibi kalacak. Annenizle ilgili beklentilerinizi minimum düzeyde tutun. İstiyorsa eğer torununu ve sizi ziyarete gelir zaten. Böylesi daha iyi olur iki taraf içinde.

ya aslinda guclu olmak da bizim elimizde. ben mesela herkesi hersey icin affetmem ki. anenemin her yaptigini affetmedim. kabullendim bazi seyleri, bazilarini affettim. zaman gectikce affetmeye devam ediyorum. sen de dene istersen. ama ben affetmedigim seyle diger şeyleri birlestirmem ya da ona baglayip kendime yuk etmem. annem bile bilmez nerden yaraliyim neye kizginim. o sadece affettigim seyleri biliyo annene kucak acmadigin sürece kendini rahat hissedip pismanim demez. ters psikoloji mi diyolar buna bilmiyorum. ama sey gibi dusun. hani cocuk ufakken yapma dedigini yapar inatla. zararli yanlis ya da tehlikeli oldugunu bilir de sirf kendi istedi diye yapmaya çalışır. ayni aslinda degismiyoruz insan olarak. zitlasmamak lazim karsidakinin gardini dusurmek için. bence annene firsat ver. senin annenin de belki benim annem gibi konusacak dertlesecek kimsesi yoktur. benim annem karşısındaki en ufak olumsuz bisey dese asla agzini acmaz bi daha surekli icine atar. annesi kiz kardesleri bilmez en ufak derdini bile. zor insan iste... mecbur idare ediyosun bi zaman sonra sizde kendinize ozel bi rutin duzen kurcaksiniz bence. bak kadin torununu sevmese bisey alir yollar mi senle arasi bozukken hem de.

başınız sagolsun ben de 3 yil once babamı kaybettim kolay atlatilmiyor. annem hem anneanneme hem de bebegime bakamaz maalesef. ikisi de ayri ayri çok zor. bebegin uyku saatleri yemek saatleri vs. simdi yürümeye de basladi tutamıyoruz. o arada anneanneme de bakamaz, anneannem tuvaletini tutamamaya başlamış çünkü, onunla ilgilenecek ayri bir insan lazim, ben çalışıyorum. Allah kolaylik versin size de Daydream_ Guru Anneler

kadere inanıyorum, hepimizin farkli konularda sınavları var, anne ile ilgili sınav da gerçekten zor

olabilir, oyuzden farkli yorumlar da almak için buraya yazdım

Valla, 6 yaşına kadar size annelik etmemiş bir kadından anneanneşik beklemişsiniz. Kırılmakta haklısınız, sonuçta anneniz. Ama beklemekte haksızsınız. Elma ağacından muz istemişsiniz siz. Zor bir yaşantınız olmuş, bundan sonra yüzünüz gülsün inşallah. Onu öylece kabul edn, arayın sorun ve bu mevzuları kapatın. Bir uzman yardımı almanız da faydalı olabilir sizin için. Üzüldüm...

benim gibi olan birini görmemiştim cevremde, sasirdim. aynen değişmiyorlar, kabullenmekten baska yapacak bişey yok. cok sagol canim sen de inşallah . push ; kk birinci noteri kinayeye zeka barajı konsun istiyorum ben

ben de güçlüyüm biliyorum bu yasa kadar dağılmadiysam bundan sonrasini da toparlayabilirim sadece suan cok yaraliyim ve bu durumdan çıkmak icin sabirsizim ama düzelecek inşallah. siz güzel bir denge kurmuşsunuz. burada anlatamadigim baska konular da var, artik üzüntü değil de ofke olarak çıkıyor tepkim, bi sure ondan uzak dursam iyi olacak gibi hissediyorum. evet sevmese yollamaz ama hersey onun istedigi gibi olsun istiyor. o ne yaparsa yapsin ben kirilmayayim. hayirlisi, gidisati zaman gösterecek sabretmeye çalışıyorum. irtibatta kalalim isterim, benzer süreçlerden gecmis biri olarak tavsiyelerin cok iyi geldi teşekkür ederim

Darilmakta haklısınız. Ama bir insanı o yaştan sonra değiştirmek mümkün değil. Bosverin. Yokmus gibi yaşayın en iyisi. Bel bagladikca sizin ona muhtaç olduğunuzu düşünüp iyice abartıyor bence.

amin insallah. haklisin canim. benim esimin annesi benimkinden daha beter, kader diyorum. yapacak bisey yok dediğin gibi sabretmekten baska Daydream_ Guru Anneler

haklisiniz aynen boyle dusunuyorum. ben evladima annemin bana yaptıklarını yapmayacağım diyorum. o kadar aci ki annem bende oluşturduğu psikolojinin uzaktan yakından farkinda degil, buraya gelemeyeceğini söylediği zaman bana oglumu ona birakmami orada kendisinin bakmasini önerdi. okadar sinirlendim ki kotu bisey soylememek icin zor tuttum kendimi, sadece boyle hir ihtimal yok dedim defalarca, anlayana kadar. evet o değişmez, onu düşündükçe de beklentiye giriyorum. cok tesekkur ederim guzel dilekleriniz için ne kadar iyiniyetlisiniz ❤ ben de size mutluluk dolu bir ömür diliyorum

valla ben de kendimi tek saniyodum ama beklentini sifirladiginda mutlu da oluyosun annenle. dayin ve teyzen bakmayınca birakamamistir anneanneyi muhtac etmek istememistir annesini. ben de yeni yeni kabullendim torunuyla ilgili beklentilerimi. kiyafet alir iki uc ayda bi gelir babamla birlikte. ama kendine uymuyosa plan uydurmaya calismaz ihtiyaci var demez. bunlari yapmasa da cani sagolsun. arkadasim dogum yapinca annesi geldi bammaya. kadin kizini damadini surekli azarliyo. bebek agliyo diye tansiyonu cikiyo surekli mutfakta temizlik yapiyo kizin yanina ugramiyo. gece bebek uyumadi diye kiziyo falan. beterin beteri var gelmesin boyle davranacaksa. ben sabredemezdim acikcasi

Bundan sonra çocuğa bakmak için gelmek istese de kabul etme, düzen kurdum gerek yok diye belirt

bizim aramizda resmiyet yoktu o da arardi ama son durumda benim de hissettigim kadariyla ne yapacagini bilemiyor. ama istiyorum ki çabalasın benu üzdüğünü anlasin adim atsin ben zaten ona yardımcı olurum. ama o -arayacaksin tabi, zeytinyağı gibi üste cikma- tarzı konustugunda tum sinirim tepeme cikti ben de gecmisi dökuverdim, ki herseyi de soylemedim. abimle selam gondermis bir de memleketten bebeğime biseyler almis onlari göndermiş. ipleri koparmıyor ama böyle daha da mesafeli oluyoruz. son soylediginde cok haklisin. evet senelerin birikmisligi var üstümde ve atamiyorum icim cok kotu. -ama adimi da sen atip en azından ona pismanim diyecek rahatligi sen sunmalisin- boyle dusunmemistim, değişik bir bakis açısı kattin bana tesekkur ederim. sadece suan cok doluyum ve icimden gelmiyor adim atmak. okadar cok adim attim ki ben iliskimizi normal hale getirmek icin, cok yorgunum bu konuda. biraz zamana biraktim. hayirlisi olsun senin hakkında da. cok güçlü bir karaktersin belli oluyor

Size hak veriyorum. beklentiye girmekte de haklısınız.. fakat işte insanlar hayalimizde düşündüğümüz yada umduğumuz şekilde davranmıyorlar.. neyseki üstesinden gelmişsiniz.. artık neden ve niçinine kafa yormayın.. aramasını, gelmesini beklemeyin çünkü sürekli beklenti sizi zihnen yorar ve üzer. Bebişinize öpücükler sizede sevgiler

haklisiniz belki de cocuk bakma isine cok misyon yukledim. belki de onu affedecegimi dusundum bilemiyorum beklentim yok esasen bundan sonra, akışına bırakacağım. teşekkür ederim yorumunuz icin

Muhtemelen, çocukken yaşadıklarınızın etkisiyle, annenize karşı daha tepkiselsiniz. Normal şartlarda daha anlayış gösterilebilecek durumlar, sizi fazlasıyla üzüp, yıpratıyor. Bu da son derece normal. 6 yaşına kadar, ailenizden ayrı büyümüş olmanız ve yaşadığınız taciz fazlasıyla travmatik. Psikolojik yardım alıyormuşsunuz zaten. Psikoterapiye düzenli devam etmeniz dışında, size verebileceğim başka bir tavsiye yok ne yazık ki. Kendi çekirdek ailenize yönelin, çocuklarınızla ve eşinizle bir dünya kurun kendinize. Geçmişi irdeleyip, annenizi suçlamak ve ona kızmak, psikolojinizi daha da bozmaktan kendinizi yıpratmaktan başka bir işe yaramayacaktır.

O zamanda olmasaydı keske, bilemiyorum belki haklısınız değer görmek istemişsiniz ama karsı tarafın takdiri ne denir ki. Siz kendinizi üzmeyin sizden değerli değil ki anneniz olsa bile...