Yalnız olmayi kimse istemez tabi. Umarım mutlu olursunuz en kısa zamanda.

Katılmak istediğim kurslar oldu. Seramik kursuna yazıldım ilk gün yetenek arayıp olmayınca almadılar kontenjan da sınırlıymış mı neymiş. Turlara katılmak istiyorum katıldım aslında ama oralarda arkadaş edinilmiyor. Zaten çoğu ya çift olarak ya arkadaş gurubuyla geliyor ben yüne yalnız takılıyorum. Birçok şey denedim aslında bu yaşa kadar ama sonuç alamadım Cevapladığınız için teşekkür ederim Seridina Guru Anneler

Sosyalleşmek için izin günlerinizde kurslara, etkinliklere falan katılabilirsiniz. Kendinizi bu kadar değersiz görmeyin. Siz çok kıymetlisiniz sizden bir tane var bunu kendinize hatırlatın, eşsizsiniz. Hobileriniz zevk veriyorsa hobilerinize yönelin. Çalışıyormuşsunuz bu çok güzel bir şey izin günlerinizde ya da yıllık izninizde kaçamak yapın turlara katılın. Eminim size iyi gelecektir.

Yardım derneklerine gitseniz? Bir sürü dernekler var. Araştırın derim. Ben fırsat bulamadım ama fırsat bulunca öyle bir dernekte yer almak isterim. Eminim ruhunuza çok iyi gelecektir. Bir de devamlılık sağlamazsanız çevre edinemezsiniz. Kurs seçerken de yetenekle alakalı olmayan şeyleri seçin bence yoksa motivasyonunuz düşebilir. Seramik kursu yerine diksiyon kursuna gidin mesela. Bilgisayar kurslarını deneyebilirsiniz. Masal anlatıcılığı kursları oluyor onları deneyebilirsiniz.

Çalışan ve bekar biri olsaydım ins. Hesabı açıp şehir şehir dolasirdim tonla fotoğraf çeker onları yayınlardim. gittim yerlerde güzel yemekler yerdim. Kendime yatırım yaparım. İlla ki birisiyle tanisirsin zaten. Boşver kimse kimsenin derdini çekmiyor.

Merhabalar, şu an o kadar kötüyüm ki... bu kadar yalnızlık içinde sevdiğim bir arkadaşım şehir değiştirdi gitti. Çevremde yakın olabileceğim kimse kalmadı. Bir sevgilim vardı onunla da anlaşamadık ayrıldık çok gelgitler yaşadık hala kızgınım ona artık dönüşü yok. Aile konusunda şanssızım. Ailem geçimsiz huzurusuz bir aileydi hep. Yıllarca travmalarla dolu şiddet içinde bir çocukluk ve gençlik geçirdim 30 yaşındayım. İlişkilerim kopuk hep yüzeysel. Çalışıyorum iş yerinde var üç beş arkadaş ama yakın olamıyorum. Zaten ne kadar yakın olsam da çok değer versem de aynı değeri göremiyorum ne arkadaştan ne sevgiliden ne aileden. Bir kıymetim yok kimsenin gözünde. Öyle hissediyorum. Psikoloğa gidiyorum ama düzelecek gibi görünmüyor. Açıkçası psikoloğa gidip hayatı yoluna sokan var mı hiç sanmıyorum binde bir olsa gerek. Hiç bir umudum yok. Bu çıkmazda, yalnızlıkta kaybolup gidiyorum. Sadece yazmak istedim

İlişkilerim kopuk ve yuzeysel demişsiniz. Yeni arkadaslar da bulsanız kopacaksınız bu asamada. Terapi alıyor olmanız cok guzel; sizi insanlardan sogutan/uzaklastıran nedir temeline inip öğrendiğinizde bu davranısları değiştirmek için de fırsatınız olacak. Ben cok değer veriyorum ama aynısını göremiyorum diyorsunuz mesela... Bu gercekten boyle mi, bir ilişkide siz nasılsınız, neleri doğru ya da yanlış yapıyorsunuz... Terapi bunları anlamak için çok fayda sağlayacak. Bir süre kendi arkadaslıgınızdan zevk almaya calısın. Tek basınıza konserlere, etkinliklere katılın. Arkadasınız, sevgiliniz yok diye hayatınızı durdurmayın ve yurumeye devam edin. Birileri mutlaka o yuruyuse katılacaktır. I