Konu sahibinden "beni anamdan babamdan ayırdın, senin yüzünden gurbete geldim, sen nasıl beni yalnız bırakır arkadaşlarınla görüşürsün" kavgası çıkarma potansiyeli gördüm sanki.

Malesef üniversiteyi açıktan okudum gitmedim uzak bir sehire Baska sehirleri gezdim yalniz basima da gezdim Her işi hallederim ama konu bu evlilik İstanbul fikri olunca elimden olmadan korkuyorum. B

Bende uzaklara gelin geldim sıkıntı olmadı benim için. arkadassiz kalıyorsun sadece ama o da çokta tin yani. Şimdi de arkadaşım var komşular gelip gidiyor ben istemiyorum gönülsüzüm. Alışırsın derinss

evlen bence de canım, kızmışsın

Mutlu bir evlilik yasarsan alışırsın tabiki. Hatta belli bir zaman sonra sadece evinde rahat edeceksin. Ailenin evi, odan kendi evin kadar rahat gelmeyecek. Ben bir gece ailemde kalsam ikinci gun aklim hep evimde oluyor. G gunces

Normal değil bence. Zaten ailenizden ya da bulunduğunuz şehirden ayrılmak için geç diyebileceğimiz bir yaştasınız. 17-18 yaşında yavaştan aileden ayrılma başlamalı bence. Ailenizin hatası, muhtemelen sizi çok korumacı büyüttüler, hep elinizden tuttular, ayaklarınızın üzerinde duramadınız bu yüzden. aşamıyorum derseniz aşamazsınız. Önce bunu çözün kafanızda. 17 yaşında çocuklar tek başlarına ailelerinden ayrılıp okumak için başka şehirlere gidip beceriyor ve alışıyorsa siz koskoca kadın yanınızda eşinizle bunu beceremeyecek misiniz?

Sen sensin ben benim aramizdaki farklılık ikimizin farklı iki insan olmasi Sen başka bir konuda korkular yaşarken ben yasamiyabilirim. Aslinda sormak istediğim soruya cevabin boyle olsa daha insancil olabilirdim.

Yurtdışlarına gitmez de ne bileyim işe girersin veya başka bir şey Mutlaka bir şekilde insan evinden ayrılmak zorunda kalıyor Gerçi demek ki kalmıyormuş W

Çok teşekkür ediyorum güzel yorumunuz için keske herkes boyle olabilse Ailemden ayri kalmadim Duygusal olarak da bayağı güçlüyüm ama konu bu olay olunca çok üzülüyorum.

Ben 19 yasında turkıyeyı butun aılemı bırakıp yurtdısına yerlesıp alıstıysam sız 29 yasında haylı haylı alısırsınız sonucda turkıye gıdıp gelmesı kolay

Hiç evden ayrılmadan 29 yaşına gelmiş olmankza şaşırdım gerçekten Ben hiç anlam veremiyorum böyle korkulara kusura bakmayın 20li yaşlarımda dünyanın bir ucuna tek başıma gidip 4 ay kaldım Tamam özlüyorsun ama böyle yas tutacak kadar da değil Bir de en azından hala aynı ülkedesiniz Bunun nesi gurbet? Büyük ihtimalle size hayatınız boyunca çok sorumluluk, özgüven duyguları verilmedi Evin kızı modunda büyüdünüz Aşamayacaksanız evlenmeyin bence ama Sonra daha büyük sorunlar çıkıyor çünkü

Yurt dışına gitmiyorsunuz yahu ne gurbetliği. Odamdan ayrılmak kelimesi tuhaf geldi 29 yaşında insansınız. 14 15 yaşında olsanız bu söylediklerinizi anlarım ama.

Niye şaşırdınız ki? Belki üniversiteyi yaşadığı şehirde kazandı, şehir değişikliği yapmasına gerek kalmadı. Ailesinin maddi durumu yurtdışı eğitimlerini yada tatilini kaldıracak durumda değildi hiç gidemedi vs vs. Kızım üni hazırlıkta Türkiye'nin en köklü üniversiteleri yaşadığımız şehirde. Kazanabilirse oda şehir değişikliği yapmayacak. Dilini geliştirmek için okurken yaz dönemi yurtdışı planı var. Maddiyatımız izin verdiği sürece bu imkanları sağlamaya çalışacağız. Ama her ailenin durumu müsait olmayabilir.

Yaa üstüme alındım serengeti düzlüklerinde bir kaplan gibi hissettim kendimi

Cadde sehir kuaför pazar degil aslinda olay Evlenmeyi ömür boyu istemezdim evlilik bana uygun bir kurum degildi diyeyim. Küçük bir yerde yasadim doğduğum andan beri burdayim Evlenmem için hem ailemden hem cevreden inanılmaz bir baski vardı. Nisanlimla ayni mahalledeyiz arkadaşım vasıtası ile ulasip bana ulaştı. O zaman ki ruh halim çok berbatti cevre baskilari aile baskisi daha da büyümüştü yeni tanıştığım biriylede olmamisti Nişanlımla görüşmeyi kabul ettim, nasipmis o kadar olaya ragmen oldu Beni seviyor buna eminim benimle mutlu bununda farkindayim Ama kafamda surekli mutsuz olacagima dair kuruntular var. Belki alisamicam belki maddi olarak. Bazen cinselik de korkutuyor. B

Bunu da çok denedim karsima asla anlaştığım biri çıkmadı Bende pek arayis icinde degildim. Somuc böyle oldu.

Çok teşekkür boyle yorumlari gormek beni mutlu ediyor umarim bende kisa surede alisirim. B

Birey olunmadan evlenilmemesi taraftarıyım. Türk aile yapısındaki en büyük yanlış çocuklarının kabuğundan çıkmalarına izin verilmiyo malesef

Şimdiden hayırlı olsun size ailenizle aranızdaki bağdan kaynaklı bu duygunuz sizi anlıyorum. Hakta veriyorum. Ama evlendiğinde sadece ailenden ayrıldığın ilk gün zor geçer. Üzülürsün, ağlarsın. Fakat gözlerini kendi evinde açtığında da hemen alırşın Allah sıcaklığını veriyor derler... Test edildi. Onaylandı. Bunların aynısını ben de yaşadım

Çok teşekkür ediyorum sağolun.

Alısırsın ya yeterkı kocan iyi olsun dunyanın bır ucundada yasarsın.. ama kötü olsa aılenle aynı mahalledede yasasan alısamazsın' B

Çok kınama beterin beteri varrr

Oraya alışamamaktan korkuyorum. Yillardir yalnızım aşk insani degilim sürekli eşle uyumak uyanmak Yeni sehire alismak eve alismak Yani çok karışık bir durum ara sira korkuyorum Sonra geçiyor korkularim tekrar geliyor Ne olduğunu anlamıyorum.

benim kız da yapıyor bunu ama konu sahibinden 22 yaş ufak

Hiç evden ayrılmadan 29 yaşına kadar nasıl yaşadınız, şaşırdım gerçekten. Bence fikrinizi gözden geçirin zira aileden uzakta yapamayacak gibisiniz. İnsanlar 18 yaşında bir başına üniversite okumak için başka şehire gidiyor, atanıyor çalışmak için gidiyor, evleniyor gidiyor. Elbette alışıyorlar değil mi, neticede hayatlarına devam ediyorlar bir şekilde. Bir yere alışmak tamamen sizin elinizde, şimdiden kendinizi odamdı ailemdi diye üzmeye başlarsanız alışamazsınız. Hayatınız boyunca çalışmamışsınız muhtemelen evlenince de çalışmazsınız, pek arkadaş canlısı birisi izlenimi de vermediniz. Sadece kocanız olacak muhtemelen hayatınızda, onu da öyle seviyor gibi değilsiniz yazdıklarınıza göre evlenmek için evleniyorsunuz. Ayrı şehirde yaşamak fikrini gözden geçirin bence, size çok zor olabilir. Cinsellikten korkuyorum demişsiniz bu konuda yardım almadan evliliği düşünmeyin derim

Ben zaten evliyim ve istenbulda yaşıyorum ailemde başka bi şehirde 25 yaşımda gittim istanbula hiç senin yaşadığın kaygıları yaşamadım

İnsan isterse her şeyi yapabilir. Benim annem bizi 3 kız çocuğu, daha ilkokula giderken ben, kardeşlerim benden daha küçük, babama bırakıp 60 senelerinde Almanya a işçi olarak gitti. Tek başına. Daha senden de küçüktü yaşı. Ne dil biliyor, ne gittiği memleketi biliyor, Nerde çalışacağı belli değil. Ama ne yapsın, para yok, iş yok, 5 tane açık ağız karnımı doysun diye bekliyor. Bizi sevdiği için elinden geleni yaptı. Sen de eşini seviyorsan alışacaksın. Belki biraz daha beklemen lazım evlilikle, belki daha olgunlaşmamış siniz. Almanlarin bir ata sözü var: yapamam, istemiyorum sokağında oturuyor, derler.

Olay tam da dediğiniz gibi aslinda. Bakın size kisa bir özet geçeyim Ben liseyi bitirdim oldukça hırçın bir kiz çocuğu oldum ergenliğim de çok hırçın kavgaci bir sekildeydi Ailem okumami istedi ben matematik sevmiyorum diye devam etmedim. Calismadim da ailemin maddiyati iyiydi bunu da kullanan biri olmadim Tembel biri de degildim findik bahcesinde calisan gerekirse inek dahi sağan biriydim Amcamlarla ortakti babamin isleri bir iste calismak fakirlik göstergesi sayilirdi Bende korktum calismaya Oysa babam çok istedi, ben red ettim Beni aşağılarlar diye neyse evlilik yaşım gelince bir cok insan teklif ginderdi ama hic birine icim isinmadi olmadi sevmedim. Nisanlimla tanistim beni hep anlayisla karşıladi Beni hic bir seye zorlamadi. Bende ona çok alistim hic ayrilmasin benden istedim Bugune kadar geldik İcimde oyle asiri bir heycan yok korkularim var Sadece onun sevgisine anlayisina güveniyorum. B

Yorumları okudum da yine serengeti düzlüklerinde sıradan bir gün mübarek.. Üniversite ve çalışma hayatımda ailemden yedi yıl ayrı kalıp memlekete tayin olmuştum. 27 yaşında eşimle tanıştım hemşerimdi, başka şehirde yaşıyordu. O zamana kadar birçok kişiyle tanışmıştım ama işte bu dedirtecek kimse olmamıştı. Bir yıl sonra nişanlandık. İnsan koskoca hatunum, her şeyin üstesinden gelirim diyor ilk etapta ama iş ciddiye binince bir duygusallıktır gidiyor... zaman içinde alışacaksınız merak etmeyin, böyle hissetmeniz çok normal. İlk günler çevreyi öğrenmeye çalışın her gün ailenizi aramayın. İstanbuldan samsuna uçak var, sanırım çalışmıyorsunuz da, yolculuk yapmak sizi çok zorlamayacaktır.

Samsunda yaşayacak olsanız odanızdan ayrılmayacak mıydınız? Oda ev bunlar ailenizle aynı binada bile olsanız değişecek yani. Alışmaya gelince de valla İstanbul öyle bir şehirdir ki alışmamak mümkün değil. Kendinizi böyle doldurmayın ayrıca kimseye öyle çok yardımcı olan nişanlı nasip olmuyor biraz relax baby

Allah allah, başka bir üyeyi hatırlattiniz da bana. Oda Samsun'dan İstanbul'a gidekti evlenince, daha önce çalışmamisti, başka bir şehire gidecek olması onu da endişelendiriyordu, yaşınız bile aynı. Ama nişanlısı aileci biriydi fazlasıyla, anlayışlı falan değildi. Tesadüf demek ki.

Bence sizin hayatınızda herşey yolunda çok şükür, biraz sorun istiyorsunuz. 29 yaşında birinin sevdiği adam da yanındayken yaşadığı bu kaygılar normal gelmedi bana.

ne demek bu? kızmışsın?

30 yaşında kocaman kadını ne kınayacağım yahu benim kızın annesi olursunuz olsanız olsanız

ayy valla korktum o yüzden yazamıyorum artık size, bende tersine eziğimdir, biri bişey desin odama kaçarım hemencik, öyle

Yirmli yaşların başında olsanız anlarım ama artık ailenizle yaşamanin fazla gelmesi gerekirdi size. Aşk insanı değilim demişsiniz, mantık evliliği yapıyorsanız, Samsun'da yaşayan biriyle evlenseydiniz ne diyelim

Evlen o zaman

Evlenme o zaman madem korkuların var.

Ne prensesi oyle bir kaygim yok Prenseslik hic bana gore degil Ben düzeni olan titiz biriyim Laflarimla doverim insani o denli psikopatim valla doğruyu

Surda ana kuzusu erkeklere ne kadar sinirleniyorsam böyle konulara da bir o kadar sinirleniyorum. Evlenme bacım evlenme. Millete atar yapacağına evlenme. Ha yukarıdaki atari bana da yaparsan diye söylemek isterim ki evliyim. Boşuna Gel seni evlendirelim gibi anlamsız cümleler kurma.

Konu sahibi gitmiş, neden acaba

Hayır farkli bir kurumda.

Yeni bir hayat, yeni bir şehir endişeleriniz olabilir. Sanırım duygusal bir yapınız var. Ama evleneceğiniz adama olan sevginize, yaşayacağınız güzelliklere odaklanın. İnsanın sevdiğiyle aynı evi paylaşması, aynı sabaha uyanması da çok güzel değil mi? İlk evlendiğiniz zamanlarda özlediğiniz baba evi, düzeniniz zamanla kendi düzeninizi, evinizi sahiplenmekle yer değiştiriyor. Hatta baba evine gittiğinizde kendi düzeninizi özlüyorsunuz. Gittiğiniz şehirde kendinizi kapatmayın, çalışmayacaksanız bile kurslar vb aktivitelere katılın. Yeni bir sosyal çevreniz, arkadaşlıklarınız olacaktır. Eşinizle de güzel paylaşımlarınız olursa zorluk çekmezsiniz.

Yaşınıza göre çok tuhaf bu duygy haliniz. Sürekli o evde yaşamayacaktiniz zaten. Bilmiyorum belki de bana kolay geliyor şehir disinda üniversitede de okuduğum icin tut ki istanbuldan kucuk bir sehire gidicem evlenince alısırım illa ki diyorum sevdigim adam yanımdaysa. Sizi seveni bulmuşsunuz siz de fedakarlik yapip ayrilmaniz lazim bu hislerden. İstanbul büyük evet alışması zaman alır ama hiç alışılmayacak gibi de değil

Evet pamuklara sarildim ben buraya bir yazi yaziyorum hosuna gitmeyen bir konuyu yorum yapmak zorunda degilsin. Fikrin varsa yorum yap diğer türlüsü benim işime pek gelmiyor.

Nişanlınız belediyede de mi çalışıyor acaba, merak ettim.

Yapım gereği bir erkeği çok sevip bağlanmadım kimsenin peşinden gidecek kadar gözü kara olmadim. Daha önce yaşamadım cinselligi Korkularim var ister istemez elimde değil. KudrAlobar Ayak

İyi de tam olarak neyden korkuyorsunuz? derinss

Kına banane Ben böyleyim senin de işine gelmiyorsa yorum yapma.

Evlencem banane.

Bu şartlar altında mutsuz olacağınız garanti gibi bir şey zaten. Evlilik denen şey aşkından öldüğünüz insanla bile zorken siz sevmediğiniz bir adamla bir ömür geçirmeyi planlıyorsunuz. Mutsuz olursunuz, mutsuz edersiniz.

Evek ikimizde faklıyız ben hiç bir şeyden korkmam ama 29yaşında olmana ramen bu korkuları yaşıyorsan evlenmemelisin belliki evlensende alışamayacaksın. Bi tek sen değil hepimizi ailemiz pamuklara sarıp büyüttü. Ayrıca 29yaşında bir insanın odamdan nasıl ayrılıcam demesi gülünç. Keşke biraz daha büyümeyi bekleseydin evlenmek için.

Sadece oda degil konu ailemden bulunduğum sehirden bunlari asamıyorum neden bilmiyorum G gunces

Ay kabir azabi gibi.. daha kucuksunuz tabii bu yaslarda zordur evden ayrilmak

Güya çok laf sokup kendinizi iyi bir şey yapti sanıyorsunuz ama sizinle sadece dalga geciyorum sizin yaptığınız gibi.

Sende okuduğunu anlama kapasitesi de yok ya. Yazdiklarini da unutuyorsun ki neye istinaden yazdığım ortada. Ben kınıyorum arkadaşım var mi hem de çok kınıyorum. Cevaplar işinize gelmiyorsa da konu açmayın.

Evlenme o zaman

29 yaşındasınız, çocuk değilsiniz. Bu tip endişeler için fazlasıyla olgun olmanız gereken bir yaştasınız. Odamdan ayrılamam falan biraz komik sanki. insanoğlu her şeye alışma, uyum sağlama kapasitesine sahip.

Alışmak dediğiniz ne ki? Kapı pencere eşya ev sokak cadde altı üstü Tek zor olan kısım kasabınız, marketiniz, kuaförünüz gibi rutinlerinizi oluşturmak 29 yaşındaki bir insan da bunu çok rahat yapabilir İnsan uyum sağlamak üzerine programlı çünkü Zor hale getiren sizsiniz. Aşk insanı değilseniz, evden ayrılmak istemiyorsanız bence evlenme fikrini tekrar gözden geçirin Yazdıklarınızdan hiç hazır olduğunuzu düşünmüyorum Evlenseniz de büyük ihtimalle adama dünyayı dar edeceksiniz

Eğer eleştiriye açık değilsen sen buraya konu açmazsın. Ne yazacağımı sana soracak değilim. Eli belinde prensesi pamuklara saracak değiliz heralde. Lincinize sağlık kızlar

bende şunu merak ettim ilk tanıştığınızda aklınıza bu sorular gelmedi mi? yani bunları düşünmek için bayaa geç kalmışsınız yada kafanızda başka sorular mı var? umarım mutlu bir hayatınız olur.

Siz nişanlınızı sevmiyorsunuz sanırım, o yüzden bu korkular. Ailenizle aynı şehirde yaşasanız bile sevmediğiniz bir insanla evli olunca yinede mutsuz olursunuz. Cinsellik neden korkutuyor?

Burda çoğunluk kendi yaşam tarzıyla kıyaslayıp yorum yapmış ama her ailenin farklı bir kültürü yaşam tarzı var, herkes bir dönem ailesinden uzak yaşamış olmuyor o yüzden. Aynı şekilde maddi durum veya mecburiyetler de buna elvermeyebilir. Ben konu sahibinin ailesinden hiç ayrı kalmamış olmamasına şaşırmadım veya yadırgamadım ama evlilikle ilgili tereddütleri olduğunu düşünüyorum. Sevdiğiyle evlenen biri "nasıl olacak acaba, alışabilecek miyim" kaygısı yaşasa da aşık olduğum adamla evleniyorum beraber olduktan sonra herşey daha kolay olur diye düşünür. Düğün sürecinde vesvese de çok oluyor, şüphe arttıkça vesveseler de artıyor o yüzden. Ama odamdan ayrılamam falan biraz abartı oluyor tabii, yaşınız da oldukça olgunluğa erişmiş düzeyde bence

Hiç şaşmaz böyle masumcuk takılan tiplerin altını kazındığında cennet mahallesi çıkar konu nasıl başladı premses odasından ayrılamayan anasının kuzusu ev kızından nerelere geldi abe kaynana ne yaptın bizeee ne yaptınnnn bizee

Nişanlına güvenmiyor olabilir misin? Yalniz kalacağını mi dusunuyorsun nedir seni korkutan? Ne iş yapıyorsun orda iş bulamamaktan fln mi çekiniyorsun? Belki şimdiden iş basvurulari fln yapabilirsin. Evli değilim 7 yıldır İstanbul'da yalnız yaşıyorum ve gayet mutluyum.

Fikirlerimiz ne kadar uyuşuyor

Naif üslubundan anladın değil mi

Ben düğün bitimi ailemden ayrıldığımı idrak edebilmiştim 15 dk veda töreni olmuştu resmen Arabaya bindik ben ağlıyordum eşim kıkırdıyordu şebek şebek Sinir olmuştum ilk andan Sonra sonra zaten eşinle zaman geçirdikçe alışıyorsun ister istemez Ama her aileme gidişimde merhaba derken de hoşçakal derken de ağlaşırdık bu 2 3 ay kadar sürdü sonrasında düzeldi :) Hala ailemin evini özlüyorum eski zamanları Çünkü şimdi üstümde evliliğin sorumluluğu var Bekarken aile evi rahattı tabi Zamanla insan herşeye alışıyor

Teşekkür ediyorum böyle yorumlar cesaret veriyor. L Leame Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende ailemin yaşadığı şehirden başka şehirde yaşıyorum ilk zamanlar tabiki alışma süresi oluyo ama etrafını tanıyınca ilişkiniz oturunca hiç sıkıntı olmuyo. Ömür boyu odanızda ailenizin yanında kalmayacaktınız illaki bunu yaşayacaksınız yaşınız da müsait bence bu duruma şimdiden bunun stresini yaşamamanızı öneririm

Merhabalar direk konuma gireyim 29 yaşındayım nişanlıyım, düğünüm eylul ayinda olcakti yasaklar gelince ben istemedim, mayis ayinda olcak büyük ihtimalle. 3. yılımıza girerken evlenmis olacagiz nişanlım benden 3 yaş büyük Ben Samsun'da yaşıyorum daha önce evden uzak kalmadim. Kız kardeşim Ankara'da oraya gidip kalırım 10 15 gün ama uzun süreli bi yerde kalmadim Nişanlım işi dolayisiyla İstanbul'da yaşıyor. Daha önce bir çok şehir gezdim İstanbula gittim nişanlımin evinde kaldim Fakat ben korkuyorum oraya alışamamaktan odamdan ayrılmak ailemden ayrilmak. Hepsini düşününce kendimi çok mutsuz hissediyorum. Nişanlım beni çok seviyor elinden geleni yapıyor ama ben bu korkuyu aşamıyorum. Arkadaşlarım alışırsın diyor ne yapmam gerekiyor bilmiyorum bu durumu yaşayıp sonradan alışan varmı acaba fikirlerinizi merak ettim.

Odamdan ayrıldığımda 15 yaşındaydım şaka olsun lütfen M

Odanı da götür Ben öyle yaptım Aynı havayı vermiyor çünkü annen seslenmiyor hadi yemek hazır diye ama yatağın orda bön bön duruyor değişik bi duygu

bende ailemden ayrı kalmadım, üni ve çalışma hayatında bile ailem vardı. ama evlenirken hiçbir sorun yaşamadım. uzağa gitmedim ama gitsem de alışırdım. nişanlınızı sevmediğiniz için bu durum hoşunuza gitmiyor bence, sizin yerinizde olsam evlenmeden önce emin olmayı beklerdim kendimden. zira aileden uzak yaşamaktan çok bir de üstüne evliliğinde mutlu olmamak her şeyi daha da kötü hale getirir

Teşekkür ederim nisanlimin hep buraya gelme işi gundemdeydi olmadi. Birde insanin agzi dili bağlanırmis ya o misal oldu

İnsanlar 18 yaşında üniv okumak için şehir dışına gidiyor... herkes bir şekilde alışıyor

Gel seni evlendirekpek kızmışsın

ben ne demek istediğini anladım da yazmama terbiye yetmez, cidden ayıp.

Alışma işi cadde pazar mutfak dolap diyorum Sizin içinizde eşinize dair herhangi bir heyecan yok bence Hatta büyük ihtimalle düğünü de o yüzden mayısa ertelediniz Normal şartlar altında mayısya evlenecek birinin sabırsızlanması planlar yapması lazım siz şehre nasıl alışacağım nasıl hep aynı kişiyle uyuyacağım derdindesiniz Nişanlınız sizi seviyor ama sizin için aynı durum geçerli değil Öyle ya da böyle bir şekilde nişanlanmışsınız Ama bunu evliliğe çevirmek bu şartlar altında nişanlınıza büyük haksızlık Hatta hakkına girmek yani Ne seviyorsunuz ne şehrine gitmek istiyorsunuz ne ailenizden ayrılasınız var

Odamdan ailemin ayrılmak istemiyorum 29 yaşındayım

Ailenize bu kadar bagli iseniz nisanlinizla konusun ve kendi sehrinizde, ailenizin yaninda yasamak istedinigizi söyleyin. Samsunda is bulmaya calissin. L

Evliysen bosan. Banane senin evliliginden Yaşamadığın bir duygu durumu hakkinda yorum yapma.

Bende şehir değiştiricem ama belki düğüne 8 ay kadar var ondan dolayı korkum yoktur ama neden alışamayasın ki ben alışırım diye düşünüyorum beraber kalınca eşince bütün düzenin orada olunca alırsın

Teşekkür ederim Cicek

Premsesler gibiydim ben baba evinde girlinred

"Bu durumu yaşayıp sonradan alışan var mı acaba?" sorusu biraz sinirimi bozdu. Hemen hemen evlenen kadınların yüzde 70'i bunu yaşar. Evlenmesi gerekmiyor, şehir dışına üniversiteye gittiğinde, atandığında vs. Biraz pamuklara mı sarmışsınız acaba kendinizi?