canım benim hiçç canını sıkma inan ki bu problemler bir çok insanda var ama belli etmezler sen zannedersin ki sadece ben takıntılıyım aslında herkes en cesaretli göründüğü anda en korkaktır.. bende de aynı senin gibi lisede başlayan bi problem vardı.. özellikle sınıfta sesli kitap okumadan nefret ederdim.. yüzüm kızarırdıı.. erkekler bana bakacak diye çok korkardım.. güzeldim galibaa :kedi: sonra üniversite başladı sınıf o kadar kalabalıktı ki liseden daha beter oldumm hiçç sesim çıkmazdıı ama dışardaa bambaşka bi ben oluyorduu.. danışmana gittimm ve ifade ettim kendimi sorunlarımla yüzleştim güçlü yanlarımı farkettim daha çok kendimle barıştımm ve eski sevdiğim halime özüme döndüm yanii kaydirigubbakcemile5 sen de güçlü yanlarını farkett hayatta neden var olduğunu düşün kendine bi yaşama gayesi belirle inan her şey güzel olacakk bi sıkıntın olursaa yardımcı olurum seve sevee a. s

Ander nasıl başa çıktın sen?sorunlarımla yüzleştim falan demişsin de biras daha açsan lütfen :Saruboceq:

ya ben de anlaştığım kişilerin yanında çok konuşurum, gayet cana yakınım.. veya bazı kişilerde.. ama herkesle samimi olamıyorum.. okullumda da.. en sessiz kızlardan biriyim.. nasıl kurtulcam bundan.. biliyorum kendimle ilgili bişey ama.. erkeklerle de konuşmuyorum fazla.. uf ben de herkesle konuşan biri olmak istiyorum..

Fatmacımm insanın kendisiyle yüzleşmesi demek eksi ve artı yönlerini kabullenmesi demek.. artı yönlerine daha çok dikkat çekip onları güçlendirmeye çalışmasıdır.. gülüm istersen msn adresimi verebilirim oradan da dertleşebiliriz kaydirigubbakcemile5

bence kendine olan özgüvenini yitirmisin.. sana bakarlarken rahatsiz olman bunu gösteriyor... hayat güzel canim kendini kasma üstünde gelemiyosan bir pisikolaga danis.

Lütfen arkadaşlar okuyunda yardımcı olun Ben lisede okuyorum son sınıf öğrencisiyim. Lise hayatıma kadar olan hayatım çok güzeldi derdim tasam yoktu okulun en popüler kızlarındandım birçok sevenim vardı. Her gittiğim ortamda ilgi odağı olurdum. Konuşkandım bıcır bıcır tam bir cadıydım. Fakat liseye şehir dışına okumaya gittim mutsuzdum heryönden nasıl başlarsan öyle giderya okulda pasif hiç konuşmayan çekingen erkeklerin yüzüne bakmaya utanan bi kız oldum çıktım. psikolojikman çok yıprandım.1 sene boyunca belki sayılı erkekle konuştum.3 senedir lise hayatım berbat bitsede kurtulsa diyorum. En güzel yıllarım berbat oldu yaşadığım şeylerden dolayı. Anlatılcak çok şey var ama özetle şöle demek istiorum sorunlarım şunlar: Benki çok renkli olan bi kişilik okula gidince pasif oluorum, dışarda kalabalık arasında çok mutluyum liderim ama okulda pasifim hiç bir etkinliğe katılmıorum sınıfımdan başka kimseyle ilgilenmiorum. Benimseyemiorum orayı. Erkeklerle konuşurken rahat olamıorum bu beni çok rahatsız edior bi erkekle konuştuğumda hemen sevgili olma olayı aklıma gelior bir dost edasyla bakamıorum. Onun haricinde birileri beni izlerken rahat konuşamıyorum sınıfta sesli kitap okuyamıorum?neler yapmam lazım bu takıntılardan nasıl kurtulucam lütfen yardım edin. Herşeyi çok kafama takıyorum en ufak bişeyi bile çok düşünüorum her olayda empati yapıorum. Kişiliğimi oturtamıorum galiba lütfen yardımcı olun. Anlattığım yaşadıklarımın çok az bi kısmı lütfen önerilerinize ihtiyacım var E