psikolojik destek almanız şart. Rabbim bizi korusun kötü ve şeytanın kulu olmuş insanlardan. apranxx Öz hakiki apranxx :) tek ayak

Öncelikle çok geçmiş olsun. Şu anda hissettiklerin çok normal ve başından geçen bu olayı bu kadar kişiyle paylaşman ne kadar cesur olduğunu gösteriyor. Yazdıklarından kendi hakkında farkındalığı çok yüksek bir genç kadın olduğun anlaşılıyor. Bu olayın üzerindeki etkilerini bir profesyonelden yardım almadan doğru bir şekilde analiz etmişsin. Erkeklere yaklaşmaktan korkman, platonik bir ilişkide kendini daha rahat hissetmen, hatta kendini korumak amacıyla fiziğinle ilgilenmemen hep yaşadığın tacizin sonuçları. Bunları kendin görebiliyorsan aslında iyileşme yolunda büyük adımlar atmışsın. Çocukken yaşanan cinsel travmalarda beynin yaşananları yok sayması sık rastlanan bir durum. Çocuk yaşadığı şeyi anlamadığı, bir isim veremediği ve acısına dayanamadığı için ya tamamen unutur, ya da bölük pörçük hatırlar. Yıllar sonra beyin artık kişinin bu travmayla baş etmeye hazır olduğunu anladığında bir tetikleyici anıları su üstüne çıkarır. Bu bir film, bir taciz hikayesi hatta senin durumunda olduğu gibi bu forumda okuduğun benzer bir konu olabilir. Şu anda ne hatırlıyorsan, ne kadar hatırlıyorsan, bil ki tüm bu hislerle başa çıkacak güçtesin. Kendine iyileşmek için zaman tanı. Kendini hazır hissettiğinde bir psikoloğa tüm bunları anlat. Konuştukça hatırlayacak, hatırladıkça arınacaksın. Ne olur unutma, çok özelsin. Yaşadıklarına rağmen değil yaşadıkların sayesinde çok özelsin. Hasta değilsin, eksik değilsin, defolu değilsin. Mutlu olan ve mutlu eden bir eş, mükemmel bir anne olmak için önünde hiçbir engel yok. Utanacak hiçbir şeyin yok. Bir yardımım olursa bana özelden ulaş.

Sanirim nadide ulkemizde bunu yasamayan cok az sancki bir topluluk var.. sevindim o zaman.. cunku neler yaziyorlar buraya intihar dusunen bile var ve cok can sikici.. en azindan farkindaysaniz ne mutlu size... ben tesekkur ederim. canim

Ne çok " bende yaşadım diyen Kahredici bir durum.

Ben o kadar büyük bi travma göremedim doğrusu... ilk mesajda belirtmiş "burda bi mesaja görünce aklıma geldi "diye... taciz travması okuyunca akla gelmez hayatı komple allak bullak eder.. yasamissin geçmiş bitmiş bence tedaviye falan gerek kalmamış... sorunlarının kökü anne baskısı gibi duruyor

Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim. Bende onu düşünüyorum ama destek alma fikrinden kaçıyorum. İlk kez zaten böyle uzun uzun anlatabildim.

Boyle yaratiklarin Allah bin turlu belasini versin..

Burası muhtemelen sayfalarca benzer hikayelerle dolar, küçükken tacize uğrayan kadın anlamında yalnız değilsiniz, sayımız hiç de az değil. Kızlık zarınızı hala takıyorsunuz sanırım, ancak endişelenmeyin, sokak ortasında zarınızı zedeleyecek kadar ileri gitmiş olmaları mümkün değil. Kaldı ki, zar muhabbetini bu denli önemseme kısmına hiç girmiyorum bile. Bir an önce psikolojik destek alın, bu zamana kadar atlatmış olmanız gerekirdi çünkü. Time Traveler Hope is a good thing and no good thing ever dies tek ayak

Ya bu tarz konulari okuyunca cokkk uzuluyorum.. cidden ve neden atlamadiklarini dusunuyorum.. cunku ciddi anlamda cocuklugumda bende yasadim.. kuzenimden arkadasimdan.. hatta bi animi anlatayim bigun oyun oynarken parkta bi genc cocuk yani 15 yaslarinda vardi beni cagirdi bende 7-8 yaslarimdaydim.. hani kotu niyetli olmuyor malum o yastaki cocuklar ve bende iyi niyet aa abi beni vagirdi diye gittim.. cocuk kolumdan tuttu ve o an anladim cunku sukur ki ailem bu konularsa beni ogurlemisti.. ve o cocuk bana acik acik pipimi gormek istermisin dokunur musun diye sordu ve nasil bir guc geldiyse aninda elinde olan kolumu bir hisimla cekip kosa kosa uzaklastim oradan.. ve biliyor musunuz kendimi hic suclu hissetmedim.. neden? E benim sucum ne? Ben mi gittim? Ben mi dedim pipini gormek istiyorum diye? Hayir... sadece korktum.. onun disinda ben daha kucukken 11-12 yaslarindaki kuzenimle oyun oynarken dokunur ederi orama burama minciklaedi ve ben anladigimda uzaklasirdim ondan suratimi eksitirdim ve zamanla buyudukce mesafe koyduk aramiza.. cunku o yaslardaki erkek cocuklarinin cinsel zekalri olusmaya basliyor ve ben kuzenime sapik gozuyle degilde neyin ne oldugunu bilmeyen neyin yanlis veya dogru oldugunu bilmeyen bir cocuk olarak goruyorum.. su an ikimizde yetiskiniz ve ennn ufakno tarz yanlis hareketi yok mesafeli hatta bana karsi cunku oda artik neyin ne oldugunu biliyor.. cocukken yasadiginiz seyler icin kendiniz siz neden kotu hissediyorsunuz annem ya? Sizin sucunuz mu? Siz mi taciz ettirdiniz kendinizi? Hayir.. kizlara bunu asilamamiz gerekiyor ogretmemiz gerekiyor.. boyle bir durumda suclu olmadiklarini kendilerini ifade etmeleri gerektigini kendilerini korumaya nasil alacaklarini.. sonra ne oluyor? Boyle travmalar yasiyor insanlar ve cokkk uzucu ya.. dusunsenize cocukken sokaktaki manyak oglanlar yuzunden burada bir kizcagiz aci cekiyor.. niye? Baskasinin sucunu uzerine yuk ettgi icin.. ve bunkaro yasamis kadinlar olarak erkek sipalarini egitmemiz ogretmemiz gerekiyor ki toplim olarak gelisebilelim.. ay benim oglum, guclu oglum, pipini goter oglum demek yerine kizlara saygili ol oglum, pipini silah olarak kullanma oglum, gucunu kadin dovmek yerine daha iyi islerde kullan oglum vs vs diye ogretmemiz gerekiyor.. ya cok karisik durumlar ne yazsak az su an ne yazdim. ne sacmaladim inanin bilmiyorum cunki bizzzatbyasamis biri olarak kendimde hicbir sekilde suc bulmuyor ve yasadigim herhangi cinsi bir olay karsisinda ezilmiyorum.. ben suclu degilim bunu yapanlar suclu

Dilerim ki herkes için "intihar " kelimesi uzak bir kelime olur. Konunu ve mesajlarını okudum. Zor bir durum olmuş ki senin yakınlarından bir insanmış. Her gördüğünde hatırlayarak olaylar aklına geliyor. Bu hayatta her birey birey olduğu için değerlidir lakin bu sapık ruhlu insanların vicdandan yoksun insanların değerli olduğunu düşünmüyorum çünkü ben onları birey kelimesine almıyorum. İnşallah bunun etkilerini tamamen silebilirz. Teşekkür ederim.

Geçmiş olsun. Sizin adınıza sevindim. İnşallah benimde böyle olur. Bende hayatımdaki insana anlatmak çok istedim başlarda ama anlatmaya bir türlü cesaret edemedim. Mesajınız için teşekkr ederim.

benzer bir hikaye bende de mevcut ama ben artık büyük oranda atlattım evlenmeden önce hatta daha tanıştığımız ilk aylarda eşime söylemiştim sağolsun beni hiç ürkütmeden yaralarımı sardı

Kadın arkadaşlarımla aramızda konuşurken ne zaman taciz konusu açılsa hepimizin anlatacak korkunç hikayeleri oluyor. Çocuk ergen yetişkin fark etmiyor, taciz edilmişiz psikolojik ya da fiziksel şiddet görmüşüz hep. Bu yüzden yalnız değilsiniz merak etmeyin. Burada derdinizi anlattığınız kadınların çoğu ben de dahil sizi anlayabiliyoruz. Ve daha da kötüsü ruhumuzda açılan yaraları değil de ufacık bir zarın zedelenip zedelenmediğini dert ediyoruz. Çünkü bizi kendi sapıklığından koruyamayan toplum için ruhumuzda açılan yaralar değil o et parçası daha önemli. Bence de psikolojik destek almak sizi biraz da olsa rahatlatabilir. Çünkü bilinç altına ittiğimiz çoğu şey hiç ummadığımız bir zamanda karşımıza çıkıp bütün hayatımızı zindana çevirebiliyor. Sizin adınıza çok üzüldüm.

Çocukken yaşanan taciz travmasının aniden hatırlanması sık rastlanan bir durumdur. Çocukluğunda tacize uğrayan bir genç kadın hayatına devam etmeyi başardı diye yaşadıklarını ve psikolojisi üzerindeki etkilerini küçümsemek, geçmiş bitmiş tedaviye falan gerek kalmamış demek çok yanlış bir yaklaşım.

Benimde hayal meyal hatirladigim 9-10 yaslarindayken binada 3 kiz arkadas ayni sınıfa gidiyorduk.. Ne zaman bizim eve gelecek olsak merdivenlerden sakalasarak guleserek cikarken giris kattaki 30 yaslarindaki komsumuzun merdiven araligindan bize baktigini biz onu goruncede masustan sessiz olun dedigini ama merdiven demirlerinden onluklerimizin eteklerimizin altına baktigini cokk sonralari hissettik... Cocuk aklimizla sessizce duvarlara yapisa yapisa ciktik senelerce :/// Dünün cocuklari bugünün anneleriyiz cogumuz.. Cocugumu gozumden sakiniyorum asla kimsenin evine yollamiyorum arka sokaktaki parka bile gondermiyorum Yazik cok yazik ama mecburuzzzz

Gecmis olsun, icinizdekileri dokmeniz sizi rahatlatacaktir..

Teşekkür ederim. Demek istediğimi daha güzel ifade edilmiş hali olmuş. Dediğinz gibi hiç ummadığım anda beni bir adım geri itiyor.

ben cocukken hic tacize ugramamis kadin var mi bunu merak ediyorum. sonrada bana cok korumaci oldugumu soyleyip ustume geliyorlar... kimse kusura bakmasin birakmak istemiyorum cocugum uyaninca giderim carsiya dedim diye kv gorumce eltiler paranoyak ilan ettiler beni... kv de bana cocugunu emanet edemiyorsan yaziklar olsun dedi. ama bi cocuk alip diger odada oynamaya goturse guzel guzel oynayin diye gonderir embesiller... halbu ki ben bebegimle beraber giderim iste fark bu! Allahim evlatlarimizi bizi korusun ne kadar dikkat edersek edelim Allah yanlizca koruyabilir biz sadece onlem aliyoruz.

yalnız değilsin içimde saklı hikayem var ki.. hatırlayınca ağlarım, Allah bize bunları yaşatanları perişan etsin diyorum... Time Traveler Hope is a good thing and no good thing ever dies tek ayak

Geçmiş olsun. Malesef öyle çok örneklerle dolu duyduklarımız var bir de duyamadıklarımız var. Benimkilr ısrarla sormuştu ama benim özellikle annemin sert yanı vardır bu konuda kendimi bildim bileli öyledir. Anneme söylersem okula göndermez diye çocukca korkuya kapıldım. Tabi ki sonrada arkadaşlarıma anlatırsam ailem duyarsa diye korktum derken büyüdüm bu seferde unutmaya çalıştığım şeyleri anlatmak istemedim. Kurtulmanıza çok sevindim. İnşallah böyle kötü olayları olan herkes er ya da geç unutmayı başarabilir. Ben zaten anlatmak istesem de başlıyorum ama devamı gelmeden lafı başka yere götürüyorum.. Sadece ben diyorum ki inaşllah ben yanlış hatırlıyorumdur bunu da karşı taraf için değl de kendim içn istiyorum. Psikolojik destek kısmından kaçıyorum hala cesaret edemiyorum. Ama şu yazıp yazıp atma kısmını deneyeceğim.

Gerçekten çok üzücü...

Güvenebileceğiniz birini bulup saklı hikayenizi saklandığı yerden çıkarabilirseniz iyileşmeniz mümkün olacaktır. Bazı yaralar üstü kapalıyken iyileşemiyor.

Bu suçluluk duyguları toplumumuzdaki yanlış doğruların sonucu. Bir kitapta okumuştum "Pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi, bir erkeğin suçlayan parmağı da daima, bir kadını gösterir." diye. Bizde de genel durum bu. Belirtiğim gibi ben zamanında küçükken çevremde duyduklarımın etkisi ile kendimi suçladım neden çıktım neden gittim vs. diye. Büyüdükçe anladım ki suç benim değil. Çocukken yaşanılan her şeyin kişiliğin üzerinde önemli etkisi olduğuna inanırım. Ben o akşam çıktığımda karşımda benden yaşça büyük 5 6 kişiden oluşan erkek grup vardı beklemediğim bir şey olunca o an o kadar korktum ki herhalde hayatımın en büyük korkusu oydu. O sonradan gelen kişi olmasa belki daha kötü şeyler olacaktı. O anki korkumu hala hatırlıyorum, düşüncelerimi hatırlıyorum ışık hızı ile geçen. Abim bağırsam duyar mı? Diğerleri de yanıma gelecek mi? Bu ışığı yanan ev vardı duyar mı? Daha fazla bağıramaz mıyım? diye düşünceler mesala o an hepsi aklımdan geçmişti. Artık kendimi suçlamıyorum eskisi gibi kendimi soyutlamıyorum bir çok konuda ama işte o korku 25 yaşına gelmiş olsam da etkilerini gösteriyor. Belki aynı ilk kez 20 yaşımda başıma gelse daha çabuk etkisi geçerdi. Yorumunuz için teşekkür ederim. Sizin yaşadıklarınız için de üzüldüm. Dilerim bizim gibi durumları başka çocuklar yaşamaz.

Bu yaptığınız da büyük bir adım aslında. tanıdık kimseye anlatmak kolay değil hele ki çocuk yaşta olanı tam kavrayamamışken anlatmak çok güç olsa gerek. belki arada böyle yazarak rahatlayıp daha büyük adımlar atarsınız.

Sevgili ablacım forumda geçen gün böyle bir olayı paylaşmıştım. Ne kadar zor, acı, katlanılmayacak bir şey. Ama mecburuz. Sonuçta sen de ben de diğer küçük kızlar gibi küçücüktük, bilmiyorduk, kim ister ki bunu. Kim bu olayları ister bazen kendimden nefret ediyorum . senin gibi direk mideme vuruyor kusuyorum. Tek başına bununla mücadele etmek çok zor seni çok iyi anlıyorum. İnan bizim suçumuz değildi. Biz onlardan ve toplumun şu kirli adetlerinden binlerce kat daha temiziz lütfen bunu unutma. zor durumda buraya yaz. pes etmeyelim. Şu şerefsizlere inat yaşayalım. Allah onların cezasını elbet verecektir. Eğer imkanın varsa psikolojik tedavi gör eminim çok rahatlatacaktır. hazır hissetiğinde gerçekle yüzleşebiliriz belki inan ben de hatırlamıyorum içinde var olan masum kızı hatırla ne kadar korktu ne kadar ağladı. Lütfen onu daha fazla üzme. İyi bir meslek edin. Her yönde geliştir kendini. Bazen yıkılsan da tekrar ayaklan. Çabala, savaş biliyor musun sen bir savaşçısın ne kadar güçlü olduğunun farkında mısın bunu yıllarca saklamak. Ben sürekli böyle düşünüyorum bazen yıkılıyorum intihar etmeyi düşünüyorum sonra değmeyeceğini düşünüyorum böyle düşünmesem sanırım şuan bunları yazamayacaktım lütfen bunları geçmişte bırakmaya çalışalım. Seni seviyorum

Küçükken komsumun kızı ile oyun oynardik. Evlerine gittim bir kere çok kilise ama doktorculuk oynadık. Sen hastaymissin şuraya uzan ben seni ameliyat edicem.. Sonra cinsel organima dokunup burasi agriyormus aç bi bakiyim dedi. ne kadar salakmisim bende neyse ki cikartmiyordum üstümü ama cekistirdigini zorla açmak için uğraştığıni hatırlıyorum. Bugün lezbiyenleri görünce hep aklıma gelir. Demek ki gerçekten kucuklukten gelen durtulermis derim.. ipeqbojuqu La

Yorumunuz için teşekkür ederim. Sağolun. Olayın ilk zamanlarında kendimi çok suçluyordum, neden o saatte dışarı çıktım neden o yolu kullandım neden söylemedim vs. diye. Büyüdükçe sizin dediğiniz gibi düşünmeye başladım. Ama dediğim gibi bu olayın hala benim üzerimde etkilerini hissedebiliyorum özel hayatımda, evlilik fikrinde, karşı tarafa güven konusunda vs. Arkadaşın dediğini yapacağım bende burada söylemek iyi geldi. Tavsiyeleriniz dikkate alacağım.

Bence de profesyonel destek almalısınız. İyi ki daha kötü bir şey olmamış, bir avuntu olarak... Üzüldüm. Neyse ki bugün bunları toparlayıp anlatabildiniz. Bu sizin hatanız değil, herkes haksızlığa uğrar.

Arkadaşım aynısı basıma geldi iki gundur konularda görüyorum ve bana bu tcizi yapan bir KİZdi evet kiz babannemin kiracısınin kizi surekli odaya götürürdü beni oyun için güya benimle evcilik oynardı sapik karı ben beş altı yaşındaydım sanırım tam hatırlamıyorum o da onuc filandir bu sefer ben buyudum kızlık zarını öğrendim ve aynı şekilde tuvalette kan gorduugumu hatrladim ama bu kısım hayalmis sanırım çünkü ilk ilişkide bakire olduğumu öğrendim ve bence senin de beynin sana oyun oynuyor çünkü böyle yazılarda "tuvalete gittiğimde kan vardı " cümlesi onlarca kişinin kullandığı bir cumle ayrıca o kıza ne mi oldu erken yaşta evlendi delirdi vs... Etme bulma bi de küçüklüğümde topunu hergun alıp beni döven bi kız vardı o da ben anasinfndayken o sekizinci siniftaydi aynı okulda aynı mahalledeydik o kız da delirdi sonra ben daha çok delirme kısmını dusununce kendimden korkuyom benim takıldığı yer o kısımdır bakirelik değildi senin gibi ama ilk dediğim olayda aynı şeyleri yasamisiz bence dert edinme

Memleketimiz pedofil sapıklarla dolu. bugüne dek bu tür şeyler konuşabilecek kadar yakınlık kurduğum tüm kız arkadaşlarım çocukken tacize uğradıklarını itiraf ettiler, tanıdığım 2erkek de çocukken taciz edildiklerini itiraf ettiler. ki bunu bizlere yapmayı hak goren insanlar aramızda barınıyor.. dertler anlattıkça azalır derler bence sen bunu konuşup rahatlamalısın. yeterince anlattıktan sonra insan kabulleniyor, alışıyor. ve anlatırken eskisi kadar canın yanmıyor. umarım sana da iyi gelir.. geçmiş olsun tekrardan

Ah ne güzel söylemişsiniz. En büyük sorun bu işte. Gencecik kızlar ben kadınım, göğüslerim var, vajinam var. Vücudumla gurur duyuyorum ve vücudumun tek sahibi benim demenin hazzını öğrenmeden etekten nerem göründü, hangi sapık baktı, kim elleyecek, kim tecavüz edecek derdine düşüyorlar.

Acı bir olay yaşamışsınız hani geçmiş olsun diyeceğim geçmemiş belli. haliyle yaralamış sizi. mutlu bir evlilik, mutlu bir cinsellik hatta mutlu bir birey olmanız için sanki profesyonel destek almanız gerekiyor gibi

Cinsellik konusunda korkular yaşaman çok normal. Özellikle çocukken yaşadıklarımız hayatımızın geri kalanını yönlendiriyor. Beni küçükken köpek ısırmış kazık kadar oldum hala köpekten korkarım. Cinsellik konusunda bilgi edinmen çok yararlı olur. Bu sitede cinsellikle ilgili okuyacağın konuların tümü sorunlarla ilgili. Mutlu cinsel hayatını burada paylaşan yok. O yüzden senin başından geçen gibi taciz hikayelerini yalnız olmadığını görmek ve diğer kadınların nasıl iyileştiğini duymak için oku. Onun dışında bilgini cinsellik konusunda doğru bilgiler veren kaynaklardan al. Başka biriyle paylaşmadan önce kendi vücudunu tanı. Eğer ahlaki açıdan yanlış bulmuyorsan kadınlar için özel olarak çekilmiş pornografiye bir göz at. Zaman geçtikçe cinsellik konusunda rahatsız olma eşiğin sağlılı bir seviyeye yükselecektir. Cinsellikten bir yandan korkarken diğer yandan merak etmek utanılacak bir durum değil. Tam tersi bu merakın iyileşmekte olduğunun belirtisi. Tacize uğramadığı halde cinselliğinden korkan ve utanan o kadar çok kadın var ki. Benim burada sana tavsiyelerim bile yadırganacaktır. Konuşmak istersen ben hep buradayım. Özelden de ulaşabilirsin. Time Traveler Hope is a good thing and no good thing ever dies tek ayak

Komuşunun kızı lezbiyen değilmiş, muhtemelen o da bir taciz kurbanı, üstelik taciz eden kişi ona çok yakın olan ve güvendiği biriymiş ve durumu normalleştirmişler.

Ben de çocukken tacize uğramış biriyim malesef.. hem de bikaç yıl boyunca üstüne bir de fiziksel ve psikolojik şiddet görmüş biriyim.. malesef çok örnek var bu durum üzücü.. tuvalette kan gördüm demeniz bence sizin beyninizin bir oyunu olabilir.. Bu gibi durumlarda ailelerin dışardan ağlayarak gelen çocuğuna böyle bişey olduğunu sorması lazım ya da bunu anlatabilmesi için o güveni vermesi lazım. Beni en çok ailenize anlatamama kısmı üzdü, çünkü bir çocuk ailesine de anlatamıyorsa ne yapabilir.. Çok şükür ki geç de olsa ben anlatabilmiştim ve o sayede kurtuldum.. Bir de size tavsiyem; kimseye kendinizi ispat etmek zorunda değilsiniz. Sizin yaşadığınız durumu ancak siz anlayabilirsiniz.. evleneceğiniz kişiye bahsetmeyin bile bence bu konuda mudaranız olmasın.. benim eşim hala bilmez yaşadığım tacizleri.. Psikolojik destek alın ya da yazıp yazıp yırtın atın

Lütfen lütfen "bu zamana kadar atlatmış olmanız gerekirdi" demeyin.

Bazı annelere şaşırıyorum. Küçük kız çocuklarını minicik eteklerle güzel güzel giydiriyorlar buraya kadar tamam çocuk daha küçücük. Daha sonra da yaşça daha büyük erkek çocukları ile oyun oynamak üzere yalnız bırakıyorlar. Masaların altlarında kapı arkalarında alt alta üst üste oyunlar. Zaman değişti artık çocuklar beş yaşında yatak odası sahnelerini biliyorlar. Allah kötülerden korusun.

Allah kahretsin o adamları psikolojinin içine ediyorlar.. aslında onların karşısına analarını bacılarnı getirtip gözlerinin önünde aynısını yaptırıcan. bakalım bir daha yapıcaklar mı pislikler şeref yoksunları...

Merhabalar arkadaşlar, az önce bir arkadaş konusunda çocukken taciz ile ilgili bir şey yazınca benimde aklıma kötü bir anı diyeceğim ama anı kelimesini yakıştıramıyorum. en iyisi Kötü bir olay diyeyim aklıma yeniden geldi. Ben 7 8 yaşlarındayken bir akşam teyzeme gitmek istedim ve evden çıktım (teyzemin evi 2 sokak ötede ve o zamanlar mahallemiz güvenilirdi en azından ben öyle bilirdim.) Tam teyzemin evine yaklaşmıtım ki bir grup genç erkek geldi ben de adımları hızlaştırıp yanlarından geçmek istemiştim ki ikisi yaklaştı biri kolumdan tuttu diğeri taciz etmeye başladı. Tabi ben korkudan panik olmaktan ağlamaya başladım ama nafile bırakmıyorlar. Sonra o korku ile hatırlamıyorum onların gruptan mıydı başka bir yerden mi geldi ama daha büyük birisi geldi onları kovaladı ben de koşarak teyzeme gittim. hüngür hüngür ağlıyorum falan ama derdimi anlatamıoyrum bir türlü. Herkes soruyor ne oldu falan diye anlatamıyorum anlatmak istiyorum ama olmuyor. Yanlış hatırlamıyorsam bana küfür attılar o yüzden ağlıyorum demiştim . Çok küçük olduğum için net olarak hatırladığım şeyler sadece olayın olduğu anlardı. Sonraki zamanlarda kızlık zarı diye bir şey duymuştum. çocukken hatırladığım şey o akşam tuvallette kendimde kan gördüğüm ama bunu o taciz olayı kadar net hatırlayamıyorum. Aklımın bana yaptığı bir oyun mu yoksa gerçek mi bilemiyorum. Benim annem baskın karakteri olan iyi ama sert bir kadındır. Bende okumayı çok istiyordum etrafımda pek okuyan kız örnekleride yoktu okul hayatıma annem engel olur korkusuyla ne o gün ne de başka bir zaman bu olayı birine anlatabildim. ben bunu en yakın arkadaşıma bile anlatamadım bu güne kadar ne zaman anlatmak istesem kelimeler boğazımda kalıveriyor. Buraya bile yazarken kaç kez silip yazdım. Yıllar geçtikçe acaba o günkü gördüğüm gerçek mi diye düşündüm doktora gitmek istedim ama yapamadım ya gerçek ise benim suçum olmayan durumdan dolayı böyle bir şey olduysa diye gitmeye korktum. Hem eğer gerçek olduğuna emin olursam o kötü olay kanıtı gibi bir şey olacak diye korkuyorum ki ben yaşım kaç olursa olsun o günkü olayı unutmak istiyorum. Kanıt falan istemiyorum. Ama bir gün evlenirsem kanıtı olacak belki suçlanacağım yapmadığım bir şeyden dolayı. Gerçi hani karşı tarafın bana inanıp inanması bunu takmasını da sıkıntı etmiyorum sadece ben çocukken ergenlikte vs. hep dua ederdim Allah'ım ne olur o günkü olan sadece bir kabus olsun ya da cocukken gerçekle hayalli karıştırdığım bir olay olsun diye. Şimdi böyle bir şey olduğunda evet diyeceğim ben küçük bir ÇOCUKKEN bir kaç sapığın bir anlık keyfinin mağduruyum diye. bu olayın hayatımda etkisi çok oldu. Çocukken cesareti kırık korkak bir çocuk oldum. Genç kız oldum ama fiziğimle ilgilenmek istemedim cinsellik konulardan uzak durdum. Erkeklerde uzak durdum. Platonik birini sevdim çok hoşuma gitti 7 8 yıl onu uzaktan sevmek çok güzeldi. Çünkü bana bir zararı yoktu. Üniversite bitti, bittikten sonra ciddi bir ilişkim oldu çok şükür onla her şey güzel gitti anlayışlı kibar birisi. Onunla bu korkularımı yenmeye başladım. Ama tam yenmiş miyim bilmiyorum. 25 yaşındayım hala cinsellikle ilgili bilmediğim o kadar şey var ki çünkü bu zamana kadar cinsellikten erkek kız fiziksel görünümleriyle ilgili konulardan uzak durduğumu farkettim. Bu foruma takılmaya başladığımdan beri bilmediğim ne kadar şey varmış şaşırdım. Ne zaman çocuklara taciz vs. haberleri görsem midemin bulandığını hissediyorum ve gözlerim doluyor. Erkeklerden eskisi gibi nefret ediyorum. Bu yıl sapığın biri biz durakta beklerken o sokak başında terbiyesiz bir şey yaparken gördük ben görmemle kusmam bir oldu. Anladım ki ben hala bazı şeyleri aşamamışım. Arkadaşlar cümlelerim karışık oldu hepinizden özür diliyorum bunun için. Sadece yıllardır içimdeki derdimi hiç tanımadığım insanlara anlatmanın iyi geleceğini düşünerek anlattım. Okuyan ve yorumlayan arkadaşlara şimdiden teşekkür ediyorum.