Bebegim yasina girdi. Ücüncü Bebek bu. Cok tatlisiniz Ben hic olumlu düsünemiyorum istemiyorum da

Anlatmak istersen biliyorsun bana her zaman özelden de yazabilirsin. Tartıştınız mı eşinle?

Cok bunaldim, cok daraldim. Marttan sonra hayatim yavas yavas düzelicek derken, kres yeri cikmadi bebegime. Iki haftaya kadar is yerine kesin bilgi vermem gerekiyor. Annelik iznini uzatmam gerekicek, buda demek ki bu hayata en azindan alti ay daha fazla katlanicam. Artik dayanamiyorum, varken yokmusum gibi davranilmaya, normal insanlar gibi iki cift laf etmeden yasamaya, bu kadar yok sayilmaya, bu kadar sevilmemeye dayanamiyorum. Bunlar yetmezmis gibi bi atak daha geciriyorum. Yeni ilaclar, Yeni ugraslar basliyor tekrardan. Cok yoruldum, cok usandim cok

Ben karsilikli olarak tamam dedigimiz bi ortamdan bahsetmiyorum ki, ben hep benim tamam dedigim bir ortamdan bahsediyorum. Tabi ki tipatip zevklerimiz olmaz, olamazda, hatta bu bizlere aslinda daha fazla sey kazandirir, ama hep bir kisinin evet dedigi ortamda olmaz bu. Bi arkadas gecen gün, hayalleriniz nedir diye anket yapmis, düsündüm düsündüm yok benim hayalim, yok benim gelecege dair planim. O kadar cok alismisim ki istedigimin olmayacagina, artik hayal bile kurmuyorum. O an cok üzüldüm halime gercekden. Insan hayalleri olmadan yasarmi hic.

Terapin umarım olumlu bir şekilde ilerlemeye devam eder. Anne bebek yogasını düşündün mü? Hem bebeğe hem de sana iyi gelir.

Bak bu olmadı işte. Farklı olsak da birbirimizin hayallerini bilmemiz gerekir. Ve hayal kurmak güzeldir. Kendini tamamen adamak değil ki evlilik her iki tarafın ortaklık kurması demektir. Illa birisi daha sözünü dinleten oluyor malesef ama. Sen tüm haklarını ona devretmissin. Kendine hiç hak birakmamissin ki güzelim. O seni ne kadar mutlu sanıyor belki de hiç sesin çıkmadığı için.

Evet canim o yüzden bir sene Zaman Verdim kendime. Düzelir falan diye umut ettigimden degil, toparlanim saglik durumum da düzelsin anca ondan sonra atabilirim bu adimi. Bugün mesela cok strese girdim su an yine cok kötüyüm

"Hatta sanırım bana hiç aşık olmamış..." Biz kadınlar, gözümüzde perdeyle evleniyoruz maalesef...

Nasılsın? Arada yaz lütfen.

Evet yillarin birikmisligi olabilir. O yüzden kendime zaten seneye kadar zaman verdim. Hem ise baslayip tekrar para kazanicam, su durumda zaten maddiyat elimi kolumu bagliyor. Gerci birikmisimiz var, ama onlara dokunmak istemiyorum. Hemde bu fikirle iyice gözlemleyip yasayip ona göre karar vericem. Icimde bittikden sonra ne kadar vaz gecerim bu fikirden bilmiyorum.

Cok sükür Allahin verdigi güc herhalde ama hep üstleri baslari altlari temiz, banyolari, yemekleri, camasirlari yapabildim. En kötü durumumda bile. Bunuda basaramasaydim hayatta olmazdim büyük bi ihtimal. Yasamak icin o acilara katlanabilmek icin dedigim tek sey 'cocuklarinin sana ihtiyaci var' idi. Eksik kalan neydi, disari cikaramadigim oldu, onlarla kosturamadim mesela hic. Ama yattigim yada otturdugum yerden sarki söyledik, masal anlattim, kitap kaktik, boya yaptik, sarilip TV izledik.

Bazı şeyler tek kullanımlıktır...

Amin insallah hayirlisiyla. Evet, gecmeye gecerde, benimde artik gercekden sabrim kalmadi. Ben sustukca, altdan aldikca sabir dedikce, resmen tepeme cikti. Ki daha ayrilik fikrimden haberi bile yok. Bu Sabah diyor ki durduk yere, Bana bak biseyleri düzeltmek istiyosan kendini degistir'. Dedim tabi hemen, hemen beynini okuyorum sorunlari bulup onlari degistiriyorum, cünkü sen dört dörtlüksün. Beni bosarmisdaaaa cocuklara aciyormus kiyamiyormus. Bir bilse böyle yaparak onlara daha da zarar verdigini. Sanki anlamiyor onlar sanki hissetmiyorlar.

Of ulen of... Kadınlar hep çile mi çekmek zorunda ya.

Ben hiç ev işlerinde yardımını görmedim hasta olduğum zamanlarda bile ev işlerini ve çocuklarla bile ben ilgilenirdim kalkıp çıkardığı çorabı dahi almaz çocuklar gelip babalarından yardım dahi istemezler babanız yapsın dediğimde sence babam yaparmı derler sevgisine gelince 16 yılda hiçbirzaman kendi isteğiyle seviyorum demedi hiçbir zaman sevgiyle bakmadı baksaydı insan anlardı değilmi, bir kez olsun güzel olmuşsun demedi yalanda olsa güzel şeyler söyle derim karınım bu kadarmı zor diyorum ama yok ben arada söylerim mesaj atarım sadece yarım yamalak bir cevap ben söylemesem gelip öpmez sarılmaz konuşmaya çalışırım bu seferde çok konuşan kadın konumunda oluyorum tek başıma bir savaş sürdürüyorum çevremdeki insanlar bile nasıl tahammül ettiğimi soruyorlar çok sorumsuz çok bencil çocuklarım olmasaydı çoktan bırakmıştım ama maalesef yapamıyorum.

Çoğu evlilikte bu var emin olun dışarıdan Aaaa ne kadar güzel anlaşıyorlar dediğimiz Çoğu kişi çiftlerden bir tanesi uyum sağlayan taraf oluyor. Bu uyum bazen yer de değiştirebiliyor. Tıpa tıp benzeyen es var mıdır ki ayni zevklere ayni hayallere sahip olan? Sonuçta her birimiz farkli ailelerde farklı kültürlerde büyüdük. Eğer bur evlilikte saygı varsa birbirine destek olmak varsa huzurlu bir ortam da varsa bence sevgi de vardır. Aşk geçici zaten hepimiz aşık olarak evleniyoruz ama o heyecan 2 yil sonra bitiyor yerine sevgi ve saygı geliyor.

Sabrin sonu selamettir, bazen vakti gelmemistir.. vakti geldiginde elbet olacak.. 6 ay nedir? Gecer merak etme

Iyiyim canim. Öyle Stress yapacak, yada kavga gürültü olacak bi ortam yok. Gayet normal hayatimiza devam ediyoruz. Önceligim su an zaten sagligim, kavga etmek falan su an sadece Bana zarar verir.

Bosandiniz mi

Bir kere oldu, ardindan tedavi falan derken, bir daha asla olmadi olamazdi da zaten. Ama oldu.

Ilk yazdigimda belirttigim gibi aralarda da yazdigim gibi Su an yapabilecegim tek sey acil olarak bebegime kres bulmak. Onun icin ugrasiyorum. Kres bulamazsam ne ise baslayabilirim, nede Baska bir adim atabilirim. Ha kendim icin ne yaptim, artik ona bagliymis gibi yasamiyorum. Tedaviye basladim piskologa gidiyorum.

Biliyorum eksik olma. Tartisma bile degil aslinda, ama Hani olur ya doldurursun doldurursun bisey olmaz sonra bir damla gelir hepsi yikilir dökülür öyle oldu sanirim. Gecen her gün bu sekilde heba ediliyormus gibi. Ona da yazik Bana da yazik, cocuklara da yazik. Evliligi böyle bisey gibi sanacaklar. Cok yiprandim Ben artik.

Yılların birikmişliği, doğum yapmış olmanız yanısıra kafanızda karışıkmış, her şeyi netleştirmeden emin olmadan bir adım atmayın isterseniz, kendinize biraz zaman verin.

Aldatilmadim, tesebbüsünüde ne gördüm ne hissettim. Para konusuda aramizda hic gecmedi. Yardim edesi olunca cokda yardim eder. Mesela ben hastaligimi yatarak gecirirken cogu isi o yapti. Yapti ama söylene söylene. Suranin Hali ne burasi ne böyle oh sen yat bilmem ne diye diye yapti. Beni en cok yoran artik katlanilmaz hale getiren yok sayilmak, en son ne zaman uzunca Sohbet ettik hatirlamiyorum, ne zaman sarildik hatirlamiyorum, yanagimdan hic öpmedi mesela, bakarken askla hic bakmadi.

Geçmiş konularınızı bilmiyorum. Biraz daha açıklasanız yorum yapmaya çalışacağım Psikolojik şiddet mi uyguluyor size?

Sizi o kadar iyi anlıyorumki 16 yıllık evliliğim ve 2 çocuğum var bu zaman içerisinde aldatıldım yaşayabileceğim tüm sevgisizliği saygısızlığı gördüm. bende çalışıyorum aynı zamanda ama herşey benden gitti evle de ben ilgilendim çocuklarla da ben ilgilendim yeter artık dediğim anda kötü olan ben oldum ne sevdiğini hissettim ne güvenim kaldı, sadece çocuklar için tahammül ettim eğer ayrılacaksanız çocuğunuz küçükken ayırılın sonrası daha zor oluyor ve içinizdeki bu boşluk kara delik gibi sizi daha çok içine çekiyor. Sabır diyorsunuz ailem için diyorsunuz ama bunu diyen hep sadece siz oluyorsunuz karşılığında sadece bir değer görmek biraz olsun sevildiğini hissetmek istiyorsun ama bütün beklentilerin boşa çıkıyor, bu evliliğin sadece sen varsan devam ettiğini görüyorsun maalesef. Bende çok düşündüm zaman zaman çok mu bencilim dedim çocuklarım için dedim kimler ne sıkıntılar çekiyor dedim ama sevilmemek değer görülmemek çok ağır.

Ayyyy birde fiziksel şiddet dediniz içim gitti. Zaten mutsuz olduğunuz çok rahat anlaşılıyor. Kendinizi daha fazla yormayın, üzmeyin. Sindirildiğiniz yerde durmayın. Yolunuza bakın. Değmez.

Martta konuyu açmışsınız, boşanmak için hiç bir adım atmadınız mı bugüne kadar?

Bence de yetersiniz ama önce gerçekten ne istediğinizi netleştirin, kararınız boşanmaktan yanaysa adım adım ilerlersiniz, o arada yılların birikmişliğini atmak kendinizi psikolojik olarak iyileştirmek için de bence uzman yardımı alın. Çünkü inişli çıkışlı evlilik insanı ruhen de aşırı yıpratır, çok yıprandığınız yazınıza ziyadesiyle yansımış.

Anladım hakkınızda hayırlısı olsun. Kesinlikle kendinize odaklanın, hobileriniz olsun, onsuz da yaşayabileceğinizi gösterin. Ayrıldığınız zaman zorluk çekmezsiniz.

Ne demis ki diyorsunuz birde. Ben Sana demistimmmmm yerine, tamam kizim cikar yüzügü Ben arkandayim deseydi Kekse.

Okuyunca üzüldüm konuna hadibeyaaa Bebiş daha çok küçük, biraz daha zaman ver istersen kendine. Eminim bu kararı vermek için bayağı düşünmüşsündür ama maddi ve psikolojik olarak hazır olman biraz daha zaman alabilir.

3 cocuguma kendim bakacak maddi gücümde imkanimda var, o yüzden. N U R Guru Anneler

Bir Ara gidiyordum, sonra artan hasta sayisindan dolayi Burda yine herseyi kapattilar Oda kaldi öyle.

Dün gece kesin olarak karar verdim bosanmaya. Bir kendime ruhuma baktim da, benden hic bir eser kalmamis. Kendimi sorguladim, ve esime hic bir zerre sevgi ask hissettmedigimi fark ettim. Aslinda uzun zamandir farkindaydim da, aliskanlik, birlikte kurulan planlar, "basaramamis" olmak, aileme aciklamak bunlar tutuyordu beni. Ama artik cok yoruldum, cok usandim. Hep onun gönlüne göre yasamisim, hep onun istediklerine evet demisim, sadece o zaman evimizde huzur varmis. Ben ne kadar susarsam, onaylarsam o kadar iyiymis evliligim. Cok sacma ama bunca yil sonra bunu yeni fark ettim. Kafam cok karisik, nerden nasil baslicam bilemiyorum. Su an dogum iznindeyim. Bir sene sonra baslicam calismaya. Seneya Nisan ayinda ilk ayligim gececek elime. O zamana kadar bi sekilde kendime bir yol cizmeliyim. Ortak birikimimiz var ama ben kendime özel bir birikimde olsun istiyorum. O zamana kadar en azindan yeni düzene alisana kadar hic degilse maddi sikintiya girmek istemiyorum. Eminim esimde rahatlicaktir ayrilinca, cok farkliyiz biz, cok farkli zevklerimiz var, beklentilerimiz var hayattan. Ben ona cok asik olarak cok severek evlenmistim. Simdi geriye bakinca asla o benim kadar sevmemis diyebiliyorum, hatta sanirim bana hic asik olmamis. Karisik yazdiysam kusuruma bakmayin, beynim cok karisik, sanki kafamin icinde beynimi bi posete koymuslarda düsüncem engelleniyor, ulasamiyorum beynime

Son 5-6 yildir aslinda büyük sorunlarimiz yoktu. Ama tabi zamaninda piskolojik hatta fiziksel siddet bile olmustu. Su an ki durum su ki, ben bu sekilde yasamakdan memnun degilim. Icimde boslugunu cok hissettigim bir huzur mutluluk sevgisizlik var ve bu sekilde yasamak istemiyorum.

Çocuklara nasıl yetiyorsunuz bu durumda?

Malesef henüz degil. A ASLI

Önceki konularınıza baktım, aslında boşanma fikri tek taraflı değilmiş, eşinizin sözel ve fiziksel şiddeti bu raddeye getirmiş belli ki, sağlık durumunuz çocukların hala küçük olması ve henüz ekonomik özgürlüğünüz olmaması da kafanızı iyice karıştırıyor sanırım, ki haklısınız. Şu durumda boşanmanız en mantıklısı ama boşanırken maddi olarak elinizin rahat olması gerektiği de bir gerçek çünkü aileniz yanınızda olsa bile çocuklarınızı ve kendinizi maddi olarak çekip çevirme konusunda tek başına olacağınız da muhakkak.

Yargılamak için söylemiyorum ama neden çocuk peki? Farklı olduğunuz iyi gitmeyen evliliğe

Adamın sizin boşanmak istediğinizden daha haberi yok. Öğrenince, işin ciddiye bindiğini görünce bu lafları teker teker yutacak. Umarım o zaman siz, bu yaşatılanları unutmazsınız.

Bıkkınlığınız o kadar belli ki. Tez zamanda huzura kavuşursunuz umarım.

Şu an en önemlisi sağlığına tekrar kavuşman. Tedavi ne kadar sürecek? Sağlığına ve çocuklarına odaklan, iyileştikten sonra zaten işine geri döneceksin. Biraz birikim yaparsın, yurtdışında zaten devlet de her şekilde destek oluyor. Bebiş de biraz büyümüş kreşe hazır olur. Olmuyorsa zorlamanın gerçekten manası yok. Hakkında hayırlısı olsun canım.

Cok tesekkür ederim canim. Bilmiyorum su an cift terapi aliyorum. Cok iyi oldugum anlarda oluyor, cok kötü oldugumda.

Şimdi konuyu okudum da, saha doğrusu mesajları. Kızmayın bana ama sizi döven birinden neden çocuk yaptını? Üstelik galiba 2 çocuğunuz var. Ben yerinizde olsam ve çıkmaz durumda olsam bende yok sayardım. Şöyle düşünün ; bir dönemdesiniz ve 6 ay sonra bitecek bu dönem. Ne yemek yaparım böyle birine ne de başka bir şey. Aileniz arkanızda mı? Birde ortak birikimde ki paraya siz de erişebiliyor musunuz?

Isime her an geri dönebilirim aslinda, ama hem sagligim yüzünden hemde cocuklari su pandemi döneminde kreslerin bir acik bir kapali oldugu dönemde birakip gitmek istemiyorum. Su an zaten bu konuda beni durduran en büyük sorunda sagligimla ilgili. Ailemin yanina asla dönmem. Yinede büyük konusmak istemiyorum ama, dönmem. Rahat edemem. Ayrica uzagiz, aramizda neredeyse 2 saatlik yol var. Ben aslinda cok güclü bir insandim, yine o gücü bulup kendi kendime cocuklarima da yeterim.

Evet tekrardan kisitlamalar gelecek gibi. Okullar bu hafta acildi ama bakalim nereye kadar...

Aliyorum zaten. Hastaligimdan dolayi baslamistim ama tabi bir tek orda kalmadi konu. Belki hastalanmasaydim, hic hayatimi sorgulamayacaktim. Önümde kac yil var belli degil bu sekilde yasamaya deger Mi diye düsünmicektim

e annen ne demiş ki, ne yapsa aileler suçlu ya.

ben sana demiştim diyince mi çıkarmadınız? bahane bulmayın. anneniz ben sana demiştim dese ama mutlu olsaydınız, iyi ki annemi dinlememişim, hayatımdaki en doğru kararmış, diyecektiniz. neyse hakkınızda hayırlısı olsun. ben sadece bizim jenerasyonun sorumluluk almayıp herşeyde suçu ailelerde görmesini sevmiyorum. bir karar vermişsiniz, sonucu kötu olmuş, sizin seçiminiz kimsenin değil.

Bence daha yeni doğum yapmışsınız, şimdilik bu düşünceleri bir kenara bırakıp bebeğinize ve kendinize odaklanın. Bahar geliyor güzelce Bebek arabasına bindirirsin bebeğini gezersin. Biraz daha kafan dağılır. Sonrasında birikim yapmaya çalışırsın. Kendi hayatını kurunca rahat edersin. Anne olunca zaten bir bunalıma giriyor insan, eyvah bu dünya çok kötü, küresel ısınma var, savaşlar, kıtlık, katliamlar vs bilinç altında insanı depresyona sokuyor. Bence eşinle ortak bir güzelliğiniz var. İkiniz de onun seveceği etkinlikler yapmaya çalışın. Yapabildiğiniz kadar onu doğaya, temiz havaya çıkarın. Size de iyi gelecek. Ben bilemiyorum ama içimde size karşı olumlu duygular var. Siz başaracaksınız.

Ben bu konuda annemede cok kiziyorum. Hayatima anca evlenince gercekden baslicakmis gibi hissettirdi bana, sanki evlenince hah simdi hersey mükemmel oldu diyecekmisim gibi. Sorunlar mesela sözlüykende vardi, iyi ayril, ben sana demistim, kendin istedin gibi cevaplar verdi. Yani ayrilmamdan cok ben onun lafini dinlemek istemedim. Cok sacma ama iste genclik herhalde bilemiyorum

3 cocugum var, siddet olayi bir kere olmustu. Ondan sonrada direkt tedaviye basladi. Bidaha da elini asla kaldirmadi. Ben Su anda adamin maddi gücüne ihtiyacim var. Simdiki duruma Göre en erken seneye eylülde ise dönebilicem. Anca o zamandan sonra aylik gelirim olacak. Bu yüzden ayni evde kalmayada elimden geldigince normal bi hayat sürmeyede mecburum. Madem okudunuz, Su anda saglik durumumunda tek yasamaya elverisli olmadigini okumussunuzdur. Ailem arkamda durmasina dururda, diyecekleri seyleri ben simdiden duyuyor gibiyim. Zaten onlarin yanina yada yakinina asla gitmek istemiyorum. Birikim kisa bir süre sonra tamamen benim adima gecicek

Sağlık durumunuzu görmedim. Dediğim gibi yapın bence sizde onu görmezden gelin. Ayrıca çocuklara ömür boyu bakmak zorunda!

O zaman kocana sen git biraz ayrı yaşayalım, seni gördükçe sinir oluyorum, beni rahatsız ediyorsun deyin. Allah sağlıklı uzun ömürler versin çocuklarınıza ve size.

Tedavi olmasaydı ve siz sussaydiniz devamı gelirdi. Bazen yanlış yaptığımızı yanlış yaptıktan sonra farkediyoruz. Keşke hiç böyle şeyler yasanmasa. Babadan şiddeti gören çocuk ileride onu karısına yaşatıyor ne yazık ki.

Almanya evet çok sıkı tedbirler aldı, tekrar uzatacaklarmış galiba.

Mesela Bana ilk BAK bunu ceyizine aldim dediginde Ben daha 12 yasindaydim. Ondan sonra bi gayret ceyiz düzmeye basladi. Cok kisitli yetistim oraya gitme bunu yapma. Okuldan cikitigim an hic bir erkekle sohbet bile etmezdim cünkü bizimkilere hiiiiii Kim bilir ne b. k yedin havasina girerdi. Cocuktum Ben daha o Zaman. Bende hep anca evlenince herseyim Tam olacak, hayatim baslayacak gibi hissetmeye basladim.

Asla. Kalbim o kadar kirik ki, ruhumda bedenimde o kadar yorgun ki, unutmak istesemde unutamam. Evet o benim sevgime güvendigi icin böyle konusabiliyor zaten ama haberi yok ki, kalmadi o sevgiden eser. O kadar asik o kadar cok seviyordum ki, deseydi sök kalbini Bana Ver, söker verirdim. Tozu kalmadi ne o sevginin nede askin.

Anlıyorum, fakat kimi baba yaptığınıza da dönüp bakmakta fayda var, fiziksel şiddeti de yeni gördüm üstelik hakkınızda hayırlısı olsun umarım boşanıp çocuklarınızla güzel bir hayat kurarsınız