Çok üzüldüm hele yanınızda olacak kimse olmaması... Ama aslında yalnız değilsiniz bebeğiniz hep sizinleEşinize güçlü göründüğünüz için bence idrak edemiyor olabilir şu anki ruh halinizi, biraz numara yapın derim ben, yani yalandan ağrılar, dayanılmaz sancılar vs.. Normalde olduğunuzdan farklı davranın ayrıca, mesela çok konuşkan biriyseniz sessiz durun eşinizin yanında, uzaklara dalıp gidin...

Sen de ona aynısını yap. Sana ihtiyaç duyduğunda veya senden birşey istediğinde aynı umursamazlıkta ol. Bebeğine odaklan, sadece bebeğin ve kendinle ilgilen. Hatta bunu farketmesini sağla. Eşinle ilgili beklentilerini çıkar aklından. Başka türlü üzüntüden kurtulamazsin. Zamanı gelince içini ne kadar acıttığını da söylemekten çekinme. Y

Tek diyeceğim içinize atmayın.

Sen kendince ona iyilik olsun siye bi şey demiyorsun anladığım kadarıyla ama kimseye böylesi yaranamaz. Hele de erkeklere. Beni şuraya götür şu işimi hallet vs söyleyeceksin isteyeceksin ağlamayana meme yok ne yazık ki. nofear

Ben de açıkça söylemek istemedim işte yoğun diye üstüne gitmek istemedim. Bu sefer de temelli yalnız kaldım erkekler bazen çok hödük olabiliyormuş. teşekkür ederim destekleriniz için.

birak ne hali varsa gorsun.. sen kendin icin bebegin icin umursamamaya calis..

eşinize açıkça söyleseydiniz senin iş yerinin orada beraber gidelim diye bazı şeyleri karşıdakinin düşünmesini bekleyip kırılmak yerine açıkça söylemek en iyisi lütfen kendinizi üzmeyin

Normalde olsa ne içime atarım ne ona muhtaç olurum ama hamilelik beni çok değiştirdi kendime de sinir oluyorum. keskelerveben

Bence esini karsina al konus anlat ne hissettigini tabi onu düsündügünu de söyle. Hamile oldugun icin de daha hassassin tabii... Herseyden önce bebegini düsün ve kendine güzel telkinde bulun, unutma hissettigin herseyi o da hissediyor papaya34

E sabah madem işine yakın neden seni götürmüyor bugün okuduğum 2. adam ne merhametsizler nerden buluyosunuz bu kütükleri yuh

hanımlar selam Eşim bu aralar çok yoğun çalışıyor 10da uykusu geliyor o derece yorgun. Ben de üstüne gitmiyorum evde doğumla / çocukla ilgili yapılacak şeyleri bile erteliyorum. Ev içi-dışarsı demeden Kendim yapmaya çalışıyorum, bu arada hamileliğimden dolayı raporluyum ve insan kaynaklarımızın bilgisizliği yüzünden iş görmezlik ödeneğimi alamayacağım sanırım. Kaç gündür bununla meşgulüm ciddi anlamda canım sıkkın. Aile hekimliği, kendi doktorumun muayenehanesi, insan kaynaklarıyla görüşme vs derken stres oldum yıprandım. Hiçbir doğru düzgün bilgiye ulaşamıyorum, üstelik bu konu ile ilgili günler önce eşimle bir konuşmamız geçmişti boşver üstünde durma bir şey olmaz dedi, şimdi bana diyor ki İşyeri ödeneği isterse para falan vermem haberin olsun. Ben zaten bunu kendim halletmeye çalışıyorum, yarın sgk merkezine gitmem gerekirken gidemiyorum araba kullanmam yasak çünkü. Oturduğumuz semtteki sgk'ya gideceğim, o da eşimin ofisinin dibinde. Sabahtan Gideceğimi söyledim, iyi gidersin dedi sadece. Ben onun bu kadar yoğunluğunu düşünürken kendi bugün şehir dışındaki kardeşinin keyfi alacağı arsa ile, babasının inşaatına gidecek malzemelerle uğraşmış. O kadar çaresiz ve yalnız hissediyorum ki çok ağladım üzüldüm. Allah kimseye muhtaç etmesin, 5 dakika yanımda durmasına bile ihtiyacım var. Keşke benim de annem babam olsaydı en azından böyle zamanlarda yanımda destek olurlardı, çok doluyum ağlamak üzülmek istemiyorum, bebeğim çok kıpırdıyor canımı yakıyor böyle moralim bozuk olunca. Kafamı dağıtmam lazım, takmamam lazım ne yapmalıyım? papaya34