Konularınızı inceledim. Az cok benzer seyler.. Anlatmamı isterseniz ozelden mesaj atabilirsiniz M I N E R V A İzaha gerek yok, gördünüz yürüdüm çıktım. 🚶🏻♀ tek ayak cezası Anneler

25. yıldan bildiriyorum, bizde asayiş berkemal. Az önce pazardan geldik, ben aldıklarımızı yerleştirdim, eşim kahveleri yaptı. Bence evlilik, yaş ilerledikçe ve çocuklar büyüdükçe oturuyor. Bir de geçinmeye gönlü olan, bir şekilde yürütüyor evlilik birliğini. Bununla birlikte eşimle tartışınca, hasta olacak kadar harap etmedim kendimi hiç. Ucunda ölüm yok, sabah tartışır, bazen hemen, bazen gün içinde, en geç akşama, konuşur, barışırız. Duygularımı çok uçlarda yaşayan biri de değilim. Bana kalırsa, şu anki tavrınız, gayet normal konu sahibi arkadaşım.

Nelerde zorlandınız mesela?

Tabi ki evliliğin ve ailen icin savasacaksin ama aynı savaşı tek basınami veriyorsun? Sende senin önemsedigin kadar önemseniyor musun? Bunları ayırt edebildiğin an eyvallahında olmuyor. Belki de o noktadasın. Su hayatta eş, aile, kardeş tümüne baktığımda hic birini hayatımin merkezine koymamam gerektigini ogrenecek tecrübelerim oldu. Önemli olan ayaklarımin üzerinde durabilecek güç ve sağlik, kimseye en ufak bir zararımın dokunmayacaği iyiniyet ve bana zarar veren şeyi gösterecek muhakeme yeteneğim olsun yeter. Bir söz vardı "bazen fırtınalar çıkar, yağmur yağar, şemsiyemi açarım. Sonra güneş açar, semsiyemi kapatırım, saçımı düzeltir yoluma devam ederim" gibi bir şeydi. Hayat aynen böyle işte. Sen semsiyenin elinde oldugunu açtığında ıslanmayacagını farketmeye başlamışsın. Asla umursamamak değil bu.

Evliliğimin beşinci ayında "telefonu neden açmıyorsun" konulu bir tartışma yüzünden ışyerimin tuvaletine girip hüngür hüngür ağlamıştım. Allahım al canımı demiş bile olabilirim shsjsjsj. Evliliğimin beşinci yılındayız. Beş gündür neredeyse hiç konuşmuyoruz. Daha mühim bir sebepten. Dün oğlumla gezmeye gittim bugün akşam yine dışarı çıkacağım. Umursamazlık değil bu. Büyüme hali. Yeterince yıprandım ve üzüldüm. Kalan ömrümü saçma sapan sebepler yüzünden kendimi hırpalayarak geçiremem. Genel hayat görüşüm şu şekil: en fazla ne olabilir ki?

Ne yasarsaniz yaşayın aklınıza hemen ayrılığı getirmeyin öyle öyle cagirirsinjz neticede düşünceler davranışlara dönüşüyor genelde çözüme odaklanin.

İkizler

Teşekkür ederim yorumunuz için

Valla canım evliliğin ilk yılları bi beklentin oluyor, onların mücadelesini veriyosun. İşte o beklentilerin karşılanmadığında bi bakıyosun sen ondan daha odun olmuşsun. :)))

Umursamamak değil, bilinçlenmek. Artık bilinçlisiniz. Evlilikte her şeyin olabileceğini öğrendiniz. Kendinizi olur olmadık şeyler için yıpratmamanız gerektiğini, çünkü gelip geçeceğini biliyorsunuz.

Ben altıncı yılı görür müyüz bilmiyorum ama ayrı eve çıkınca kira fatura falan zor yani ahsjsjsk. Bilemiyorum zengin olursam bir daha gözden geçiririm evliliğimi. Şimdi çok üşendim.

Doğru bıkkınlık da olabilir... P

Umursamazlık degilde bence bıkkınlık oluyo artık Bende önceden salya sümük aglardım Hatta bazen cok aglamak istiyorum ama nırç olmuyo malesef

Şöyle bir durumum olurdu onceden hemen ayrılır mıyız ayrılırsak ben ne yaparım. Onsuz ne yaparım. Bir daha nasıl hayat kurarım cocugum olur mu bilmem ne bir sürü soruyu tekrar tekrar düşünüp kendimi hasta eder yataga düşerdim. Şimdi aman ne yapıyım olursa olur olmazsa olmaz diyip günlük rutınıme devam ediyorum.

Konularınızı inceledim. Az çok benzer seyler... Anlatmamı isterseniz özelden mesaj atabilirsiniz Pipet

Arkadaşlar, Daha önceki konularımdan bilenler vardır. Eşimle aramızda ciddi kültürel fark var, siyasi görüşlerimiz, aile yapılarımız arasında da farklar mevcut. Zaman zaman bunlar aramızda problem cıkarıyor ama bir şekilde konusarak çözemediklerimizi kabul ederek aşıyoruz. Şimdi eşim ailesinden uzakta yaşamamız için şehir dışına gitti, işi oturana kadar orda tek kalacak. Ben burda ailemin yanında kalıyorum. Bu arada ailem eşimi siyasi görüşünden dolayı hiç sevmez ve zaman zaman bana hep laf sokar bu konuda. Hatta bence ayrılsam mutlu olurlar. Çünkü ne zaman suratımı asık görseler bisey mi oldu bu adam seni üzüyor, bisey varsa söyle, ayrılcaksan ayrıl bilmem ne derler. Açıkçası ailemin bu tavrından da inanılmaz sıkıldım. Eşimle ailesinden ötürü bazı sıkıntılarımız oluyor, bazen farklı konularda kıskançlık gibi vb... Evliliğimizin ilk dönemlerinde de ailelerin karıstıgı saçma sapan büyük iki tane kavgamız olmuştu. Önceden eşimle tartıştığımız zaman cok üzülür hayata küserdim. Her ne olursa olsun savaşıp düzeltmek isterdim. Biraz önce yine ufak bir tartışma yaşadık, önce biraz üzülür gibi oldum sonra giyindim süslendim tek basıma gezmeye çıktım bir kafede oturdum kahve içip kitap okuyorum. Açıkçası kendımı artık umursamaz olarak görmeye başladım, bir taraftan da diyorum ki kendimi üzdüm zamanında yataklara düştüm ne oldu amaaaann diyorum. Eşimi seviyorum onu cok özlüyorum ama sorunlardan ve ailemin hep aynı konuları açmasından bunaldım artık.. Sizce eşimden uzaklaşıyor muyum Sepesel Küsmek istiyorum Anneler

11. Yıldan bildiriyorum 1 ay küs kalsakta azcık kafamı dinlesem...

O laf sokmalar biter mi. Bi kez kafalarına yatmadı mı bitmez bu söylenmeler. Bu konu hakkında kimse yorum bile yapmasın diye rest i çekmeme rağmen hala alttan alttan laf sokmaları kulaklarımda dediğin gibi ben de nefes alamıyorum bazen her bir söz söylendiğinde sabaha kadar ağlıyorum Birgaripinsan

Evet o benı cok zorluyor ailemin istememesi hala daha.. En basta nefes alamayacak duruma geliyordum ama şimdi onlar da konusuyor onları sallamıyorum. Sadece üzülüyorlar sanırım yaptıgım evlilik için o moralimi bozuyor. Sonradan laf sokmalar bitiyor mu peki yoksa devam mı :)

Evli değilim. Evet ben de korkuyorum çünkü şimdiden çok yıprandım

Bence uzaklasmiyorsunuz gucleniyorsunuz. Olaylara bakış açınız değişmiştir olaylarla mücadele sekliniz değişmiş hepsi bu

Burcunuz nedir bu arada Idrakyollariiltihabi

Aynen bacım, hiç değilse alışverişi yapıyor, çocuğu okula falan bırakıyor, bi işe yarıyor. Dursun şimdilik H3RA_ İnsan

Evli misiniz... Evli değilseniz size nacizane tavsiyem çok güçlü değilseniz o yola girmeden bir daha düşünün.. Farklılıklar yaşayan biri olarak söylüyorum ben çok ama çok zorlandım.

Allah daim etsin. :)

Birgaripinsan, garip garip konuşmayın lütfen, 6. Yılda bizi bu durum mu bekliyor? :) 7. yıldan bildirim yapacak arkadaş, kk'ya lütfen. :))))

6. yıldan bildiriyorum evden çıksa da işimi gücümü yapsam diye bekliyorum.

uzaklaşmıyor, olgunlaşıyorsun bence..

Ben de sizin bi 5 sene önceki haliniz gibiyim farklılıklar yüzünden ailemin sürekli laf sokması yüzünden gecelerce ağlıyor, hastalanıyorum. Ne geri ne ileri bir adım atamıyorum. Ama sizin de dediğiniz gibi en zoru ailenin istememesi ve sürekli laf sokmaları. Sizün şimdi bu günlere gelmeniz ie sevindim doğru yoldasınız :)

Merhaba, ben 7. yıldan bildiriyorum. Aslında bu tür konularda kendini ve evliliğini övmeye çalışan yazıları saçma ve faydasız buluyorum. İlk defa bu tür bir yorumum olacak sanırım o yüzden, amacım da daha genç arkadaşları umutsuzluğa sürüklememek. Eşim benim herşeyden önce en iyi arkadaşım, onunla ne yaparsak yapalım mutluyum açıkçası Rabbime şükürler olsun. Bu zamana kadarki kavgalarımız ailevi ufak sıkıntılar ve kıskançlıklar nedeniyle oldu genelde, onları da törpülemeye çalışıyorum. Evlilik bir yerden sonra şans işi galiba, şanslıysanız ilk zamanları da sonraki zamanları da ayrı güzel. Ama şansınız yoksa çok da yapacak birşey olmuyor, o duruma gelirsek de günün birinde Allah yardımcımız olsun hepimizin.

Eskiden hayatı kendinize zindan ederek yaşıyor muşsunuz şimdi doğru olanı yapıyosunuz. Bu soğumak değil büyümek