Eğer olur ise öğrendiğiniz andan itibaren zaman duruyor.. Siz dünyanın etrafında değil dünya sizin etranızda dönüyor gibi hissediyorsunuz.. Rabbim hayırlısını NaSİP etsin inş. zeynepb 2 mayıs hedef

ya bebe köyle bişiki kızlar bazen kendime vakit ayıramıyom ama o iki dişini gösterip cadoloz bir tavırda bana bagırıp sırıtıyo yadünyalar benim oluyo aglıyosam oan gülüyom oderece tarfi imkansız mutluluk bak görcen hayatına dünyanın 7harikasında olmayan bir renk gelcek bebeginle inşallah

ne istediğimi bilmiyorum ve bu çok önemli bir konu.. 29 yasındayım. mayıs ayında birden bire menopoza girdim. derken artık cocuk sahibi olamayacağım söylendi. bunlar yaşanana kadar çocuk istemiyordum. annelik bana çok uzak geliyordu. bunları işitince bir anda hiç çocuğumun olmayacağı fikri beni yıktı ve çocuğumun olması için dua etmeye basladım. mucize oldu yumurtam gelişti. tüp bebek yaptık olmadı. bu ay yine bir yumurta oluştu.4 ağustosta sonuç belli olacak. ancak benim kafam çok karışık. kendimi anneliğe hazır hissetmiyorum. inşallah olur diye dua edemiyorum birkaç gündür. belki birkaç sene sonra olabilir ama şu anda çocuk sahibi olmayı istemiyorum hayallerimde, planlarımda şu an için bir çocuğa yer yok. öte yandan bu benim son şansım da olabilir ki doktorlar bu kadarına bile ihtimal vermiyordu. ne olur bana bir fikir verin. anne olanlar siz de böyle şeyler hissettiniz mi anne olurken?ne yapacağımı ne düşüneceğimi bilmiyorum Z

aslinda ben de evliligin ilk yillarinda hemen hamile kalinmasina karsiyim. ama icimde karsi konulamaz bir cocuk istegi ve aski var. gecen gun ruyamda bir oglumun oldugunu gordum. 2-3 yaslarinda. resmen ona asik oldum. o sevincimi anlatamam size. hem ruyamda hem de uyandiktan sonra. hala etkisi altindayim. anne olmama ragmen annelik duygularim cok guclu. eger esinizle evliliginize uyum sagladiysaniz hic dusunmeyin bile. ben su gun sartlar gerceklesmis olsa hemen dogurmak isterdim. cok baska birsey bu. kim bilir anneler icin nasil bir histir. herkes ayni seviyede yasamayabilir bu duygulari ama bence o cocugu karninizda hissettikten sonra herkes az cok ayni mucizeyi paylasiyor. madem sansiniz bu kadar az elinizden geleni yapin. zaten sizin icin hayirli degilse gelmeyecektir. ama once sizin tevekkul edip gerisini allaha birakmaniz lazim. tevekkul de caba demektir. siz tedavinize devam edin. hayirlisini da Allahtan isteyin.

canım musyas arkadaşın dediğine katılıyorum 4 yıllık evliyim çocuğum yok henüz bende biraz daha süre istiyorum anne olmak için Ama bence de o minik kelebeğin rahmine düştüğünde içinde yavaş yavaş büyümeye başladığında sabırsızlanırsın onu kucağına alabilmek için... Hakkında hayırlısı ne ise o olsun... Z

inşallah dediğiniz gibi olur :) ya hiç anne olamamayı göze alıcam yada başka seçeneğim yok diyip çocuk sahibi olucam tabii mucize olur da hamile kalmış olursam.. sürekli gel gitler yasıyorum. karmakarısık oldum..

bı bebek annenın rahmıne dustugu andan ıtıbaren hersey degısıyo... başlarda mide bulantıları. ortada bısey yok ama mıden ha bire bulanıyo. doktora gıdıyosun ultrasonda gordugun nokta kadar bi şey... bu mudur dıyosun ya bunun ıcın mı butun gun mahvoluyorum ben... sonra yawas yawas buyuyo ıcınde. kanınla beslıyosun onu. acaba bu ay kac kılo olmus boyu ne kadar olmus dıye kontrollerını ıple cekıyosun. evlat bu, kızı erkegı farketmez ama cınsıyetını merak edıyosun. gozun dukkanlardakı mini mini patıklere takılıyor... hassaslaşıyosun. haberlerde ızledıgın evsiz kalmış yavru bı kopek bıle senı zırıl zırıl aglatabılıyor. derken hareketlenmeye baslıyor yaramaz içerde. gıtgıde buyuyo. egılemıyosun, kalkamıyosun, iş yapamıyosun. gece sagından soluna binbir guclukle donuyosun... mınıcık ayaklarıyla attıgı tekmelerle her an kendını hıssettırıyor sana. "bak ben burdayım anne cok az kaldı gelıcem" dıyor sabırsızlıkla dogumu beklıyosun. hem korkuyosun hem bi an once olsun dıyosun... ve kavuşma anı... ondan sonrasını anlatmaya kelimelerim yetmez inan. annelık bambaska bısey. sırf sıvrısınek ısırmasın dıye guzel uykunu bolup gece 10 kere kalkıp başına gıdebılıyosun. o aglayınca senın cıgerlerın parcalanıyo. elıne kıymık batsa ıcın ezılıyor... sımdı kafan karısık belkı. ama ınan o mınık melek rahmıne dustugu andan ıtıbaren sende annelıgı hıssedıceksın. ne kadar kutsal, yüce bı duygu oldugunu. umarım bı an once kavusursun mınık bebegıne. Allah hıc bı kadını bu duygudan mahrum etmesın... . push ; MonaPisa

hayatım boyunca hiç istemiyor değildim, değilim. ancak şu anda istemiyorum.. aslında gerçekten istemiyor muyum onu bile bilmiyorum. kafamı nasıl toplayacağım doğru seçimi nasıl yapacağım hiç bilmiyorum P

Bende aynı sizin gibi düşünüyorum.. Anne olma fikri beni inanılmaz geriyor, panik oluyorum; ne olcak, nasıl olur, büyük sorumluluk falan filan.. Etrafımızdakiler baskıyı arttırdı son zamanlarda Ama konunuzu okuyunca bir tuhaf oldum, empati yapıyorum da zor bir durum. Ben olsam kendimi annelik fikrine alıştırmaya çalışırdım, bugüne kadar da bu şekilde düşünebileceğimi de hiç tahmin etmezdim. Zor bir karar ama diğer türlüsü daha zor gibi geliyor bana..

Sen onu bi kucağına al... bi de kokusunu çek içine... bak şu andaki endişelerinden eser kalıyor mu...

bu sabah kan testi yaptırdım. sonuç saat 13:00 da belli olacak.. hala ne istediğimi bilmiyorum malesef.. hayırlısı olsun inşallah..

ben evliligimin ilk günündenberi bebek istiyodum ilk geceden kaldım 14+5haftalıkken kalbi durdu alındı mecbur sonra 6ay sonra yine gebe kaldım buseferde 12+6günlükken kalbi durdu oda alındı iki sinir krizi geçirdim yine 9ay di, nlendim ve hamiş olmay karar verdimki yaşadıklarım çok acı verici yıpratıocı şeylerdi 3. de ölebilir dendi buna ragmen kaldım ve tedavm başladı ve 10aylık kızım var annelik öyle bişiki o rahimine düştügü andn itibaren ona odaklanıyon dünyan o oluyo bilcenki masada kalcan yine deli gibi onu istiyon cnm bence bu şansın hazır sendeyken degerlendir bu devirde durumu olmayan tüp bebek bile yapamayan çaresiz bekleyen okadar çift varki sen şanslısın buklonuda enazından S

toplumsal baskı hatta gelenekselleştirilmiş bir düşünceden dolayı mı üzüldünüz bir anda acaba? bir anda bir daha hamile kalamayacağınızı öğrenip üzülüyorsunuz. anne olma şansını yakalayınca da mutlu olmuyorsunuz. bence anneliği pek fazla istemediğinizden. aman bir tane olsun illa ki düşüncesi çok yanlış. herkes evlat sahibi olmak zorunda değil. herkes doğurmak zorunda da değil. ben hiç çocuk ismeyen biriyim. eşimse çok istiyordu ama vazgeçmişti. düşünmüyorduk. geçen hafta alerji testleri yapılırken tsh hormonum yüksekmiş hamileliğe engel de olabilirmiş. bir de vajinal kaşıntı oluştu. o da içerden iltihaplanmayla olabilirmiş. yani gebeliği engelleyici faktörler olduğunu farkedince bende üzüldüm. acaba hapı bıraksam mı dedim bir an için. ama sebebi eşimi mutlu etmekti... belki sizin de bilinç altınızda düşünceleriniz de içeride bir yerde bu düşünceler gizli olabilir. hiç çocuk istemeyen ben hapı bir daha ki ay bırakmayı geçiriyorum aklımdan..

zaman ayırdığınız ve yanıtladığınız için hepinize çok teşekkür ederim. sonuç belli oldu:negatif... hayırlısı buymuş demek ki... P