lütfen yarsım edin bana slm kızlar ben mihrace yazdıklarınızın çoğunu okudum şu ana bende eşimle çok kötüyüm 6 yıllık evliyim ve çocuğumuz olmuyor olmayışının nedeni eşim biz bir hafta on gündür tartışmalıyız ve ayrı yatıyoruz eve sadece bir saatlik uğrayıp yemek yiyip gidiyor her gece 11-12 kadar dışarda ben yokmuşum gibi davranıyor bende artık dayanamadım ve bu sabah uyurken barışalım felan dedim tersledi beni artık çok yoruldum kavgalardan tartışmalardan çok büyük sorunlar yaşadım düzelir falen diyorum ama yok hiç birşey düzelmiyor bazen düşünüyorum hayatımı alt üst etmeyeyim diyorum ama bazende belki hayatımın altı sütünden daha güzeldir diye düşünmekten kendimi alamıyorum sizce ne yapmalıyım evde kafayı yemek üzeriyim kimseye bişey de diyemiyorum ha bu arada her sorunu konuşmayı koşa koşa gidip ailesine anlatan biri nr yapacam lütfen akıl verin kafam durdu

hüseyin amca da kim ya? yazdığını azcık okuyayım dedim senin uyarın üzere anlamadım da bişe.. Gebere Jackson Sümüğümü çeker

Sevginiz çoktan bitmiş. Aslında kafanızda herşey zaten bitmiş. Çocuk için niye bu çileli hayat? Çocuğun da psikolojisi bozulur böyle bir insanla aynı evde yaşayarak. Ayrıca çocuk da yarın büyüyecek, çekip gidecek. O zaman ne olacak? Bence bu kadar soğuyup kafaya koyduktan sonra geri dönmeyin. Açın davanızı. Sürüm sürüm sürünsün, üç gün orada, beş gün burada, kanepe üstlerinde. Yuvasının kıymetini bilseydi.

Merhaba, her gün burada forumları okuyorum. 7 yıllık evliyiz, 2 yaşında kızımız var. Eşim işi gücü olan dışarıdan ve insan olarak çok iyi birisi. Ama bana gelince kaba, bağırıp çağıran, öfke sorunu olan ve hayata negatif bakan bir yapısı var. Bu tezatı anlamış değilim. Bu bana bir insanın iyi olması iyi eş olacağı anlamına gelmediğini öğretti. Evliliğimiz boyunca hep 2 gün iyi 2 gün kötü olduk. Kavgalar tartışmalar hep vardı. Eşim sanki kavga için yaratılmış. Gerçekten kavga etme sanatı diye bir kitap yazsa best seller olur. Sürekli birşeylere kızıp bağırıp çağırır. Ben de çok hassas birisiyim ve bu davranışlarından dolayı acayip soğudum. Çocuktan sonra hepten koptuk. Terapiste gittik orada bile kavga çıkardı akşamında evi terk etti. 2 ay oldu. Bu süre zarfındada ne zaman görüşsek genelde ailevi konularından kavga çıkardı. Sonra ben ayrılalım dedim ve 180 derece döndü. Çünkü ailesinin yanında da rahat değişl. Yatağı bile yok. Şimdi kendine sıfırdan düzen kurması gerekecek. Çünkü oturduğum ev bana ait. Maddi sorunum yok. Ailem arkamda. Huzursuzluktan bktım, boşanma davası açmaya karar verdik. Ancak yine de elim gitmiyor. Endişeliyim. Bana en son yapma çocuğun hayatını mahvedeceksin dedi. Bu laf beni çok etkiledi. İstediğin zaman görüceksin neden mahvolsun ki dedim. Biraraya gelince çocuğun önünde bağır çaığr kavga etmesini biliyor ama.. Sonra bana zaten çocuk için ben de barışalım diyorum dedi. Senin için değil dedi Eşimin bana sevgisi olduğuna inanmıyorum kızlar. Benim de ona pek sevgim yok. Aynı evde yaşamak kabus gibi. Siz ne önerirsiniz bana? Bir daha asla evlenmeyi de düşünmüyorum. Yapayalnız bir hayat, kavga gürültü içinde geçecek bir hayattan daha iyidir ama değil mi?

eşinizin kötü alışkanlıkları ve aldatması yok galiba... bunlar güzel özellikler. ama kaba birisi olması sizi soğutmuş... haklısınız kim olsa soğur... Ancak tekrar evlenmek ihtiyacı bir hayat arkadaşı ihtiyacı da duyabilirsiniz... çocuğunuz oluğu için ayrıca maddi durumunuzda iyiymiş tekrardan o kararı almak filan çok zor gelebilir... hani derler ya Allah ilkinden güldürsün.. aynen öyle... kesinlikle pişmanlık duymam diyorsanız ayrılın... ama bence bir şans daha verip eşinizle konuşun. seni sevmek istiyorum, karar alalım kavga etmeyelim deyin... ben ciddi derecede sona geldiğimi hissediyorum deyin... eğer bu evlilik için verdiğiniz sürede birşeyler yapıyorsa kurtulabilir evlilik... bushra_84

Sürekli kavga olduğundan bahsediyor konusahibi. Ve elinden geleni yaptığını söylüyor. Bu çocuk kavga içinde büyüyecek. Sadece bir annenin gözyummasıyla ya da evliliği devam ettirme çabasıyla olmuyor hiçbirşey. Kimse istemez yuvası yıkılmasın. Çocukları anneli babalı büyüsün. Ama o çocukları kavga içinde, korku içinde büyütmektense huzur sağlanmış, güvenli bir evde büyütmek daha doğrudur. Çocuk için evliliği devam ettirmek o çocuğa o evliliğin sorumluluğunu vermektir. O çocuk büyüdüğünde hesap sorar annesine neden bu kadar mutsuz yetiştik diye. Bir de bu taraftan bakmayı deneyin...

Sorma, uzun yazmış, hepsini okumadım, ama şöyle bi göz attım neye dertlenmiş diye ve "Erkek doğası gereği pratik zekası gelişmiş olan bir Homo Sapien dir" kanısına çok güldüüüüm.

Canim yazan kisi bi erkek :) Okuyunca anlarsin zaten Bende oylesine Huseyin amca yazdim

Bence bir an önce boşanın, kurtulun. Sevgi yok saygı yok, olmaz böyle. Maddi gücün de var, evladınla nice güzel yıllara.. O

konu 2012den kalma Huseyin amca hortlatmis konuyu

Belki kurtarılacak ucundan tutulacak bir yeri vardır evliliğinizin boşanmak en son karar olsun bence. Biraz daha düşünün ihanet kumar içki şiddet yoksa bitmemiş evlilik fakat heycan bitmiş gibi görüyorum o yüzden birbirnize bir şans daha verin inanın boşanınca daha fazla üzülebilirsiniz iş işten geçmeden biraz daha düşünün eşini karşına alıp konus aile terapistine gidin öfkesini emin ol kontrol edecektir. benim babam kendini kontrol edebildiyse son şans ağzından kacmıs olabılıyor bazı şeyler insanın istemeden

ben de benzer konulardan muzdaripim... bir kaç zamandır boşanmayı düşünüyorum çünkü 16 aylık kızım kavgalardan etkileniyor... bendeki tek fark kocamı hala seviyorum, cinsellik de çocuktan fırsat buldukça yani soğumuş değilim ... ama Naz bu ortamda yani 2 gün iyi 2 gün kavga sonra küsmeler durumundan nasıl etkilenir çok kafama takılıyor... aşk nedir ki elbet unutulur diye düşünüyorum yani sevgi zamanla geçer ama kızımın psikolojisi daha önemli... bilemiyorum ne yapmalıyım... sizde durum nedir Sunny... sonuç ne oldu ve şimdi ki durumunuz nedir... biraz geç bir mesaj ama ben yeni okuyorum bu tarz durumları.. herkese benden sevgiler... lovefairy The Legend Of The Blue

Üzgünüm ama sizin evliliğiniz bitmiş. Çocuğunuzu böyle bir ortamda büyütmektense daha sağlıklı haftasonu görüşmeleri eşliğinde büyütün. Kabullenmek zor ama birbirinize olan sevginiz ve saygınız coktan bitmiş ve evet haklısınız, bir adamın iyi bir arkadaş/oğul/abi/baba olması iyi bir eş ve sevgili olması anlamına gelmez.

mahkemeler boşanmadan önce son adım terapiste gönderiyor diye biliyorum hakkınızda hayırlısı neyse o olsun crayzyy33

Neredeyse aynı durumdayız sizinle. Bende artı bir evlat daha var. Eşiniz hem evlilik bitsin istemiyor ama güzel gitmesi için de çaba göstermiyor. Barınmak amaçlı yanınızda. Bırakın gitsin. Huzursuzlukla yürütülmeye çalışan evliliğin faydası yok zararı var. Hem çocuğunuz hem sizin için. Biz boşandık ve hem ben hem çocuklarım mutluyuz. Miniğim 2 yaşında o farkında değil. Büyüğüm huzurumuzun farkında. Yaşadığımı farkediyorum artık. Çocuk için evlilik sürdürülmez. Bu yük küçücük bir bebeğin sırtına yük edilemez. Evliliğin yükünü bebeğe taşıtmak niye? Fotosentez Guru Anneler

Sürekli kavga olan bir evde büyüdüm. Artık nefret etmiştim. Anne mutlu olmazsa çocuk asla mutlu olmaz. O yüzden çocuğunuzun psikolojisi için evli kalmayın. Eşine ya bu kavgalat biter. Ya psikolga gider ilaç kullanırsın yada ben böyle bir ailede kavga içinde mutsuz bir çocuk yetiştirmek istemiyorum diyin. Çocuğunuz için o kavgaların bitmesi lazım. Berbat bir çocukluğum var. Güzel hiç bir anım yok. Büyüyünce o çocuğa senin için katlandım diyeceksiniz ama keşke katlanmasaydın diyecek emin ol.

Bende ortada bir evlilik göremiyorum ne yazıkki, ben burda evliliklerini bitirip sonradan çocuğuna çok güzel baba olanlarıda gördüm. Ortada paylaşıcak bişey de kalmamış eşinizin rahatı bozulcak diye devam etmek istemesi normal ama kadın için çok yıpratıcı maddi manevi ailende yanında sürdürmemen daha doğru olur. SizBiz Maşaallah

Eşin, çocuk olduktan sonra mı değişti diye tekrar okudum. Hayır baştan beri böyleymiş. Zaten 2 aydır ayrıymışsınız ve sen barışsam bile cinsellik olmaz diyorsun. O denli soğumuş ve hiç özlememişsin. Eşin de büyük ihtimalle düzenini özledi. Dediğin gibi yeri yurdu belli değil, ortada kaldığı için tornistan ediyor. Çocuk için, diğer üyelerin yazdıklarına katılıyorum. Bitmiş birşeyi zorlamanın manası yok gibi geldi bana...

Bence madem ortada bir çocuk var oturup konuşmanız gerekir eşinize bir şans verip deneme sürecine gidebilirsiniz her şeye yeniden başlayabilirsiniz Alah yardımcınız olsun E

aklımı çelen ne gibi birşey mesela? açık yazar mısınız Kittyy K Carpe

Konuyu açan erkekmiymiş:))Yazık durumu okadar umutsuz vaka, gülmekten ağladım:))

ortada bir evlilik yok evlilik imza değildir, farklı bir misyonu olan kurumdur, siz de biliyorsunuz saygı, sevgi, hiç birşey yok aranızda boşanmazsanız, çocuğunuz büyüdüğünde karşınıza dikilip "sen bu adamdan boşanma kararlılığını göstermediğin için benim çocukluğum kaotik bir evde geçti anne, benim hakkıma girdin" diyecek.. mümkün mertebe çabucak boşanmalısınız..

esının senı sevdıgıne ınanmıyosun en onemlısı kendınde artık sevmıyorsun ben anne babası ayrı bırı olarak soyluorm kı mutsuz bır ewın ıcınde buyumek kotu bısey yeterkı bosandıktan sonra evladınıza ıkı tarafında yoklugunu hıssettırmeyın cocuk ıcın yıkım bosanmak degıl ılgısızlık olur . push ; H

Sunny çocuk için evlilik devam ettireceksen hiç ettirmemen daha mantıklı, dediğin gibi o ortamda büyüyen çocuk daha derin yaralar alabilir. Madem evin var düzenin var, ilk kez birine boşan gitsin diyeceğim. Çünki, bahsettiğinden anladığım kadarıyla, eşin ev için ayrılmamayı istiyor. Çocuğun değil kendi düzeninin bozulmasından korkuyor gibi geldi bana.

endişelerinizde haklısınız ama müsade ederseniz 17 yaşında bir kız olarak görüşlerimi bildirmek isterim bir çok arkadaşımın annesi babası boşanmış hayatında babasını görmeyen arkadaşım bile var en yakın arkadaşımın annesi geçen hafta bavulunu topladı arkadaşımı da aldı başka bir eve yerleşti yeniden düzen kuruyorlar açıkça söylemek gerekirse hepsi yakın arkadaşım ailevi sıkıntılarımızı paylaşırız ama hiç biri babasının yokluğunundan dolayı öyle psikolojisi bozuk insanlar değil evlilik eğer her ne sebepten olursa olsun kopma noktasına gelmişse çocuk için sürdürmeyin. bunun aldatma şiddet gibi kriterleri olmaz eğer bir çift gerçekten artık sağlıklı iletişim kuramıyorsa evde aralarında soğuk rüzgarlar esiyorsa o evliliği sürdürmenin bir anlamı yoktur diye düşünüyorum. babası sonuçta ilgilenmicek mi çocuğuyla? boşandığında karısıyla ilişkisini kestiği gibi çocukla da kesiyorsa zaten o kişiden her türlü baba olmaz. benim düşüncem bu

Yukarda bi abimiz 4 senelik konuyu hortlatmış. Yorum yapacaklara uyarı olsun sandriyon Nirvana Anneler

bence sizin evlilik zaten bitmiş sadece kağıt üzerinde evlisiniz onu da bitirin gitsin... F

İkinizde de sevgi yokmuş işte, boşanmazsanız asıl çocuğun hayatı psikolojisi mahvolur bence

ortada bir çocuk var size boşan yada boşanma diyemem, aldatma dayak vs, gibi çok kötü durumların dışında boşanma taraftarı değilimdir heleki çocuk varsa ama çektiğiniz sıkıntılarıda sizden başaka kimse bilemez en son kararı siz vericeksiniz. bushra_84

bence eşiniz kendini sizin yanınızda eksik görüyor... bağırıp çağırması ondan yani sizin maddi olanaklarınızın olması mesala evin sizin olması bile onu huzursuz edebilir yani bişeylerden huzursuz bu adam önce onu bulmak lazım onun üzerine gitmek çözmek lazım... evliliği yürütmek kolay değil bunlar için ayrılmayın sakın oturun konuşun... sizin ondan soğumanızın nedeni de onun davranışlarından dolayı tabiki eğer gerçekten sevmeseydiniz şimdiye çoktan bitirmiştiniz bence konuşarak halledilecek bir durum çocuğu annenize bırakın sessiz tenha bir mekana gidin güzel güzel konuşun... E EBRU 72

evliliğinde huzuru sağlamak adına her yolu denediysen ve içinde uhde kalmadıysa... kararını verip harekete geçmelisin derim. E EBRU 72

belki çocuğum olmadığı için bu şekilde düşünüyor olabilirim ama çocuğum için katlanıyorum diyorlar ya anlamıyorum o çocuk kavga gürültü ortamında çok iyi yetiştirildiği söylenemez bağrış çağrış imalar kötü bakışmalar anlamaz mı çocuk bunları huzursuz anne huzursuz baba ortamında mı çocuk huzurla büyüyecek konu sahibinin yerinde olsam boşanırdım maddi manevi desteğin var evinde huzurun yok, başında bi erkek olması değil ki evlilik boşanmak içinde illa aldatma şiddet olması gerekmez hakkında hayırlısı olur inş.

Sevgi bitmiş, ilgi bitmiş, sürekli kavga var, çocuk bu ortamda nasıl sağlıklı büyüyebilirki? Ayrıca konu sahibi elinden geleni yapmış, adam değişmiyor ve yuvasını kurtarmak için bir şey yapmıyor. Neden hep bayanlar bir şeyler yapmak zorundaki. Adam değiştirsin kendisini, o olsun daha ılılmlı, daha sevecen. Biz yuva yıkmaya teşebbüs etmiyoruz, yuva zaten yıkılmış, her şey bitmiş. Rabbim hakkımızda hayırlısını nasip etsin.

Söylenecek olan her şeyi söylemişsin ne uzatıyosun koy kapıya

Bazi evliliklerde ayriliklar ayni evi paylasmaktan cok daha iyidir cocuklar icin. Bosanmak icin illaki dayak yemek, kumar, icki olmasi gerekmiyor, Siz esinizden sozel siddet goruyorsunuz. Evde surekli kavga cikaran, gecimsiz, huysuz biri var. Kisaca huzur yok... En kotusude bu cocugunuz onunde oluyor. Su anda belki anlamiyor ama 4-5 yasina geldiginde herseyi daha iyi anlayacak. Sizin mutlu bir insan, anne olmaniz gerekiyorki cocugunuzda mutlu olsun.

Adam niye boşansın ki yaaaa. Şimdi boşanmaya kalksa yeni ev kira parası eşyalar pis tabaklar... Ne uğraşsın hazır ev var, e dövse dahi kimseye bakmayacak kadar kendisi aldatmayacak karısı var haaa bide çocuğu var... İşine gelmeyince çocuğa yazık. Sen yuvanı kendi ellerinle yıkarken onun yanında bağırıp çağırırken bişe yok, ama ayrılınca çocuğa yazık. Aksine varya, düzgün bi adamın boşansa çocuğuna daha da fazla önem vermesi gerekir. Aynı evde olmayınca ne oluyor anlamıyorum ben ya. Her akşam çocuğun önünde kavga gürültü yerine düzgün verimli zaman geçirmek çocuk için daha iyi değil mi? Kullandırmayın kendinizi... Çocuğun zayıf noktanız olduğunu bildiği için burdan girmiş. Hiç çekmeyin paranız durumunuz da var. En azından kapınızı kapatırsanız içerde çocuğunuzda sizde rahat olursunuz. Hem bir insan sizi dövmüyor, kumar oynamıyor diye boşanmayın diyen insanlara şaşıyorum ya. Adam herhaltı yesin benim yaşam kalitemi düşürsün hayatımdan çalsın ama kumar oynamadı beni dövmedi diye ben evli kalayım öyle mi? Yapmayın allah aşkına. Karşınızdaki iyi insan diye size iyi eş olacağını nerdne çıkarıtorsunuz. Ben olsam 1 dk bile beklemem. Sürtsün burnu. Gitsin yeni baştan hayat kursun kendine. Yok öyle kadına bu kadar eziyet.

Haşaaa, olur mu hiç, çarpılırız Pratik zekasıyla bir soğan krizini çözemeyip, olayın boşanmaya kadar gidişi üzücü olmuş K

canım benm de bu sekilde sıkıntılarım var. ofke kontrolu yapamıyorum bazen. esime karsı cok kırıcı olabiliyorum eger durumunuz musaitse esin bir uzmanla gorusebilr. yan nasıl midemiz agrıdıgında dr a gdiyorsak bu da beynle ve ruhumuzla ilgili bir hastalık. gerci terapiste gitmissiniz ama baskasına tekrar gidin. her dr iyi olmadıgı gibi her terapist de iyi olmayablir. onu suclama. Cocuk gb dusun. hani yaramaz cocuga ne kadar sen yaramazsın senden adam olmaz vb dersen o kadar hırcınlasır. ne kadar takdr edersen, uyumlu davranırsan o kadar o da hakkını vermeye calısır. ona daha ılımlı yaklas. sen soylesin boylesin kavga cıkardın demek yerine canım yuva zor kurulur kolay yıkılır, yavrumuz var ve biz artık sadece kendimiz icin yasamıyoruz sonucta onu da dusunmek ve ona gore hareket etmek zorundayız bosanmak bir cozum ama en kolayı. onemli olan bu yuvayı tekrar canlandırmak. sevgiyle cocugumuzu buyutmek. ben senin esinim, yaslandıgımızda ben olacagım yanında. birbirimizi kırmayalım evliliğimizi yıpratmayalım. cocugum babasız buyusun tabiki istemem o yuzden ben bu evliligi kurtarmaktan yanayım ama tek basıma omuyor senin de caba sarfetmen lazım. ben kırma, bagırma. gerekirse ona tek basına bir randevu al. sen yokken icini daha rahat doker sonra terapist seni de dinler. veya once sen git anlat sonra esin gitsin. tek. en onemli yatırımımız ailemiz. esimiz cocuklarımız. eger daha iyi olacaksa neden denenmesn ki. esini ikna et bu konuda. bunu da deneyin olmazsa ondan sonra dusun son care olarak bosanmayı. bu arada benim de kızım var 3 yasında. hani bebek dogdugunda bir temenni vardır Allah analı babalı buyutsun diye. insallah Allah yavrunuzu analı babalı mutlulukla buyutmeyi nasp eder.

Bak bak, bu pratik zekalı erkekler nerede, madem genelde böyleler bize niye denk gelmez onu da bir söyleyiverseymiş

O kadar güzel bir yere dikkat çekmişsin ki seni tebrik ederim. Bir arkadasim babasinin kavgasindan, asagilamalarindan biktigini annesinin buna izin vererek kendi haklarina girdigini kötü huzursuz bir evde yasamasina izin verdigi icin annesine by konuda cok kizdigini söylemişti. O bosanmayarak bizi de buna mahkum etti demisti. v

Sizin evlilik bitmiş zaten. Sadece isim olarak evlisiniz o kadar. Çocuk yüzünden boşanmama gibi bir duruma girmeyin sakın. Aynı ev içinde iki birbirini sevmeyen insanla yaşaması anne baba ayrı olmasından daha kötü. Boşanın endişeye gerek yok çocuğunuzla beraber huzurlu ve mutlu olun kimse kötü muameleyi haketmiyor evlilikte.

cannım benım öncelıkle ALLAH sabır versın o minicik evladınıza üzüldüm ben... tabıkı sızede üzüldüm ama evlat deyınce bneım ıcın akan sular durur... eşinizden sogumussunuz affettınız dıyelım nolacak pekii hersey eskısı gıbı olacak eşin size yaranmak ıcın elınden gelen cabayı sarf edecek ama bu kezde sızın göunuze gıremeyecek cunku siz eşiniz ne yaparsa yapsın onun yaptıgı herseyı kendı cercevenızde anlamak ıstedıgınız gıbı anlıcaksınızz cunku sogumussunuz agzıyla kuş tutsa olmaz cınselık asla olmaz dıyorsunuz yanı dusunmuyorsunuz bu durumda barısınca ayrı yataklarda ayrı bır ömür mü gecireceksınızz aslında cvbı sız bılıyorsunuz arkanızda aileniz var ne kadar şanslısınız ev sızın maddı imkanınızda varsa çalışıyor vs ısenınızz benc edurmayın derım ama sunuda belırteyım yuvayı yıkmak cok kolay ağzımdan bu cumlelerın cıkması bıle benı üzüyorr cunku 7 yılın emegi varr... sonra dusunuyorum barışsakta olmaz dıyorsunuzz başka çare yokk evlenmek farz boşanmak sünnet misalıı hakkınızda hayılrııs olsun bilinçli bir annesınız çocugunuzun psikolojısnı dusunerek hareket edeınn.. önce evladınızı sonra kendınızı dusunun derım... . push ; K

Canım ya valla çok üzüldüm. Var böyle adamlar bunlara '' el iyisi '' diyorlar. Bu tanımı 25 sene ve 2 yetişkin çocuktan sonra yetti gari deyip boşanan sevdiğim bi ablam demişti kocası için. Adam dışardan nasıl iyi, nasıl insan canlısı, güleryüzlü. Boşanacaklarını duyunca şok oldu herkes. O adam evde tahamulsuz, kaba kavgacı, hükmedici, ilgisiz bir adama dönüşüyormuş. Kadın 50 sinde boşandı nerdeyse. Çocuklarla baba hala uzak soğuk. Diyeceğim bu yaşıma kadar en iyi öğrendiğim şey insanların değişmeyeceği. Ailen arkandaysa korkma. Son bir şans versen bile ona mahkum değilsin. Sürekli kavgalı ve huzursuz bir ev çocuklar için bence daha kötü. İyi düşün öyle karar ver arkadaşım. Allah yardımcın olsun.. sovr86

arkadaşlar da belirtmiş sizde evlilik diye bir şey kalmamış. evlilik birliği sevgi, saygı, huzur varlığında mevcuttur. bunlar olmadığında çocuk için yürütmek çocuğa zarardır kanımca. çünkü birbirine saygı duymayan anne babanın olduğu ortamda çocuk geleceğini ne kadar sağlıklı hazırlayabilir ki? çocuğunu düşünüyorsan kesinlikle boşanmalısın. ben genel olarak burda boşan diyenlerden değilim ama senin kocan yapıcı olma niyetinde değil görünüyor sen 7 senedir verdiğin çaba ile bu kadar gelebilmişsin. daha kendinden ne kadar ve neden veresin? Samsonn

Ay bende okuyorum ama bi anlam veremiyorum meger bizim Huseyin amcaymis

boşanma konusu hiçbir çare olmadığında verilmesi gereken bir karar.. ayrılsanızda ayrılmasanızda çocuğunuz için paylaşımlarınızı, saygınızı, sevginizi tekrar kazanmaya çalışın.. Allah hakkınızda hayırlısını versin, neler yaşadığınızı bilemediğimiz için yaşayan olarak siz bilirsiniz ve en doğru kararıda verecek sizsiniz.. Allah yardımcınız olsun..

Bu arada barışsak bile düşünüyorum da cinsellik istemiyorum. Soğudum nedense. Barışamam artık bu durumda. kIZLAR bizim evliliğimiz bitmiş mi sizce de? asude_bahar

Malesef eşim kavgacı çok çabuk sinirlenen ve bağırma huyundan dolayı beni de delirten bir insan. Kaç kez uyardım ama bu düzelmiyor. Ben de çok ılımlı sayılmam, annem babama senelerce katlandı ve sinir hastası oldu. Dolayısı ile bende yer etmiş sanırım bu, eşim bana çıkıştığı anda ben de karşılık veriyorum aynı duruma düşmemek için. Belki de annem babama katlanmasaydı ben de tepki olarak anneme benzememek için bu kadar kendimi ezdirmeme çabasına girmez daha ılımlı birisiolurdum. Şimdi aynı şeyin kızımın başına gelmeyeceğini kim garanti edebilir? Dolayısı ile huzursuz, taraflardan birinin ezildiği evlilikler çocuklarımın pskilojisini bozuyor işte ispatı.. Üzgünüm kırgınım yorgunum..7 sene sonunda bunlar mı olacaktı. Nasıl geldik bu hale ama artık can sıkıntıları bitiyor. Evde her daim asık bir surat, karşısındakine sırf eziyet olsun diye günlerce küsmeler yok. Şu anda bile aslında çok huzurluyum. Yuvam yıkıldığı için çok üzgünüm bir yandan da. Ne olursa olsun bir yuva yıkılıyor. Bir daha evlenmek de istemiyorum. Hayatım belki yapayalnız geçecek ama en azından sürekli kavga çıkaran biri olmayacak. Bana değer vermeyen biri ile yaşamak zorunda kalmayacağım. Her alanda benle rekabete giren bir koca düşünün. Evet maddi anlamda yüksek olmamım etkisi olmuştur ama bu tamamen onun kompleksi. Keşke baştan bunu hesap etseydim. Hesap etmediğim için pişmanım. Ama kızım olduğu için çok mutluyum. Bu evlilik olmasa o da olmayacaktı. Yine de iyi ki evlenmişim diyorum. Keşke kocam daha az sinirli olan biri olsaydı. Keşke ailesini benden üstün tutmasaydı. Keşke özgür kalmak istemeseydi bu kadar. Evlilik içinde insan kendini değersiz hissetmesi ne kadar kötü. İnsan herşeyden soğuyor özellikle de hassassa. Maddi anlamda sorunum yok işim gücüm var. Ailem arkamda. Herşey yolunda çok şükür. Tek katlanma sebebim kızımdı. Kızımın önünde evet kavga ediyordu odalara kaçmamıza rağmen peşimizden geliyordu. Kendini durduramıyordu. Bu şekil kocası olanlar ne demek istediğimi anlayacaklardır. Çocuğa bile bağırdığı oluyordu eskiden sinirden, daha bebek düşünün. Neden çok ağlamış vs. diye. Kötü birisi değil ama adamda sinir hastalığı var ve bunu aşamıyoruz. Ha yaptıktan sonra pişman da olmuyor. O hep haklı hep haklı. Onu delirten biziz. Ama nedense annesine hiç delirmiyor, bize deliriyor.

kocana sevgin bitmiş cinsellik bile düşünemeyecek kadar soğumuşsan eşinden en doğrusu boşanmanız bencede. sen elinden geleni yapmışsın birşeyler düzelmemiş. imkanında varmış hiç çekme canım çocuğunla mutluluklar diliyorum sana DaisyB Meleğim beni

Belki son bir şans verilebilir. Eşini karşına alıp iyice konuşup tekrar deneyebilirsiniz. Boşanma taraftarı değilim ama annem sınıf öğretmeni benim o da kavgalı evde büyüyen çocuktansa boşanmış aile çocuklarının ruh sağlığının daha iyi olduğu görüşünde. Allah yardımcın olsun..

Aynen öyle. Benim kızım öyle üzülürdü ki babasının sesi yükseldiğinde. Öyle korkardı ki hala gözümün önünde o kocaman açılmış gözleri. Ben susuyordum. Sırf çocuklarım korkmasın diye susuyordum. Ama benimle aynı çabayı göstermeyen, aynı hassasiyeti göstermeyen babaları benim sinmiş olduğumu düşünüyordu. Pervasızca en ufacık şeyde bağırabiliyordu. Çocuklarıma bunları yaşatmaya hakkım yoktu benim. Bu birlikteliğe ne aile denir ne yuva. curiouss

cnmm çok zor bir soru gerçekten senin eksileri ve artılar tartman gerekir... mesela kavga gürültü içinde büyüyen bir çocuk ileride nasıl davranış sergiler? siz size medeni insan gibi davranmayan sizi kaide almayan kişiyle daha ne kadar neleri paylaşabilirsiniz... ayrıca çocuk için demiş önceden çok mu düşünüyordu onu mesela onun önünde kavga etmezmiydi çekinir miydi çocuktan? çocuk küçükken şekillenir derler... değişmeyeceğini düşündüğünüz kişi için biraz daha sinir sisteminizi yıpratmaya değer mi Meleknaz Herşeyin

Eşinin çabaları çocuğu öne sürmekten ibaret. Burada tek çabalayan sensin gibi görünüyor. Hakkında hayırlısı olsun ama evliliğin devamı için iki tarafın da çabası şart, tek kişiyle evlilik yürümez. Bugün bitmezse belki 5 yıl sonra biter. O zamanda boşa giden 12 yıl dersin... S

Maddi durumunuz iyi, eşinizi artık sevmiyorsunuz, cinsellik istemiyorsunuz, sürekli kavga ediyorsunuz. Boşanmak için daha ne duruyorsunuz? Çocuğunuzun kavga ortamında büyümesindense, huzurlu bir ortamda büyümesi daha iyidir. Hakkınızda hayırlısını diliyorum. akandeniz herşey güzel

Bende terapiste gidin diyecektim ama zaten denemissiniz olmamis. Şunu anlamiyorum cocuk evliligi kurtaracak veya duzeltecek bisey olarak gorulmemeli. Tam tersi eger cocuk varsa ve maddi olarak bi sıkıntınız yoksa bosanmalisiniz cunku o cocuk mutsuz bi evlilikte hic bi zaman mutlu olamaz psikolojik olarak cökebilir. Böyle olmasi daha mi iyi? Yeni evli olsaniz belki alısma asamasinda olabilirsiniz ama 7 yildir ayniymis. Bence ayrilin. Cocugunuzla mutlu bi hayat yasayin... Samsonn

çok uzun gelince okumamıştım, o kısma bi bakayım hemen ya

çocuk yapmaktan baska bir erkek ne işe yarar ki diyesim geliyor. Samsonn

Sizin aklınızı çelen başka şeyler mi var? B

Hepsini okudum. Gözlerim kanadı ama olsun. Karısı çalışıyormuş, haftada iki kere yemek yapıyormuş ama alıveriş yaparlarken 10 tane soğan alıyormuş, eşi de müdahale ediyormuş, bu sefer karısı puding alırken "o zaman bu da lüks" diyormuş. Böylece soğan alınıyormuş ve kadın kendini önemli, güçlü hissedip güya üste çıkıyormuş. Boşanmaların genel sebebi kadınlarmış çünkü yuvayı dişi kuş yaparmış. Yarın boşanma davası açacakmış, en çok oğluşuna üzülüyormuş. Bize denk gelmeme sebepleri de muhtemelen yuvayı yapmayı beceremiyor olmamızdır ya da biz büyükleneceğiz diye kesin bu özelliklerini köreltiyoruzdur. Hep suç bizde. Hiç hatalı erkek var mı allah aşkına?

bu yaptıklarının altında yatan bir sebep olduğunu düşünüyor musunuz? Sizin ve eşinizin durumuna bakıldığında sizin bazı üstün, onun hazmedemediği tarafları mı var? tahsil, gelir düzeyi, sosyal çevre vs.. tarzında, tabiki arada çocuk olduğu için boşanma olayı daha detaylı düşünülür ama bu demek değildir ki çocuk var diye boşanılmayacak, burada çocuğunuzun olduğu kadar sizin hayatınızda önemli... cicikizsinem