Ben müdahele ederim sonuçta arada 1.5 yaş var o yaşta bu çok ciddi bir fark. Hayır kuzenine vurmak yok deyin oyuncağı paylaşın deyin çocuk burada kendini korumaktan çok aynı hareketleri örnek alarak şiddetle bi şeyleri halletmeyi öğrenecek bence. Ben böyle yaptım kızım dört yaşında hiç şiddete yönelen bir kız olmadı kendini de ezdirmediğini sözel olarak net bir şekilde gerektiği yerde tepki gösterebildiğini öğretmen çok memnun şekilde iletiyor bana.

Sürekli korunan, kollanan çocuklar, hep bunu koruyan kişiden bekliyorlar. Ve daha baskın çocuklara karşı savunmasız kalıyorlar. Kendisini korumayı böyle böyle öğrenecek. Elbette başıboş bırakmayın, gözünüz üstlerinde olsun. Ama sadece zarar göreceğini hissettiğiniz zaman müdehale edin.

Aynı ben gibisin bende yıllarca laf etmedim hep evladm dayak yedi kuzeninden. en sona bi patladım büyük kavga ettm cok rahatladım tavsiye ederm

Bencede çok müdahil olma kendi kendine korumayı ve davranmayı öğrenecek değilse hep. senden bekleyecek kurtarılmayı yada oyuna dahil olmayı. Ama öyle canini cok acitacak birsey olduğunda diğer çocuğu güzel bir dille uyarabilirsin çok canını acıyorsa yengem siz kardeşiniz filan tarzı. O çocuğuda kırmadan korkutmadan

1 yaşindaki çocukla 2.5 yaşindaki çocuk bi de erkek ben mudahale ederdim. Ya da annesine uyarmasını söylerdim. Aman çocuk onlar deyip geçilecek bi konu değil. Hafta sonları gitmeyi bırakın sizde bi süre.

Teşekkür ederim. Evet tam olarak korkum bu, mutlaka 2 yaş sendromu vardır ama bazı çocuklar diğerlerine göre daha şiddete eğilimli benim çocuğumda örnek alir öyle olur diye korkuyorum. Sonuçta kardeşi yok ama kuzenleri bir nevi kardeşleri ve onları örnek alıyor. Böyle elestirmek de istemiyorum çünkü hayatta elestirdigim her şey başıma geldi, Allah affetsin.

Evet çocuklar her yaş bir garip huy ediniyor doğrudur ama biz bunun yanlış olduğunu söylemeden seyredersek o tavır kalıcı hale geliyor. Neticede insan yetiştiriyoruz küçükleri ezmek değil korumak gerektiği vurmak değil konuşmak gerektiği aşılanmalı diye düşünüyorum. Sizinkiyle aynı kuzenlere sahip kızım ve ben mecburen mesafe koydum böyle bi örnekle yetişsin istemedim. tabi benim eşim de sürekli müdahele edip durumdan rahatsız olduğu için kolay oldu

Öyle mi dersiniz? Gerçekten çok uzuluyorum, çocuğunun dışlanmış hissetmesini kimse istemez, şuan kreşe gitmiyor, başladığında tabiki bunları yaşayacak maalesef. Neden müdahale etmemeliyim peki, psikolojik bir açıklaması var mı? Teşekkürler

Bana normal geldi. Çocuğunuzun yara alacagi bir durum olmuyorsa bence fazla karismayin, kızınız da böyle böyle kendini savunmayı öğrenecek. Tabi ki gerektiği durumlarda karisilir ama bu gerektiği durumlarda kişiden kişiye değişiyor sanırım.. Kizinizda, diğer çocuklarda daha çok küçük. En iyisi başlarında bir büyükle oynasınlar..

Oğlanın annesi müdahale etmiyor mu? Benim kızımda da oluyor bu ara ara itme huyları, gözüm sürekli üstünde özellikle kendinden küçüklere yapınca müdahale ediyorum. Siz değil de büyük çocuğun annesi yönetse daha iyi olur gibi

Dişliyor mu.. anasına sorsana aşıları tam mı diye... şaka bir yana oynattırma kuzenle!!? D

2 yaş sendromu yaşıyor kuzen O da çocuk sizin kızınızda çocuk Tabiki anne olarak fiziksel şiddet olduğu durumlarda müdahele edin Ama karşınızdakinin de çocuk oldugunu unutmayın... malesef dışlama durumuna pek bir şey yapamazsınız 2,5 yaşındaki çocuk anlamaz Kızınızın dikkatını dagıtabılırsınız

kizim 27 aylik oda suan ayni hareketleri sergiliyor bu donem gecici ve sizin cocugunuzda gececek bu surecten ama ben kizimin birilerini itmesine sessiz kalmiyorum o ayri cocugunuz daha kucuk kendini savunacak yasta degil gozunuzun onunden ayirmayin baktiniz hirpalaniyor emzirme alt degistirme bahanesiyle uzaklastirin

Aynen tam olarak olması gereken bu. Kötü davranışı olan çocuk doğru davranışa yönlendirmek için uyarılmalı bunu da kendi ebeveynleri yapmalı. Küçük olana müdehale edip pasifize etmek bence doğru değil.

Çok ciddi bir sakatlık çıkmadığı sürece müdahale etmeyin, bırakın hayatı öğrensin. Bunlar kızınıza hep tecrübe, koruyacaksanız da kimseye fark ettirmeden uzaklaştırın özellikle de kızınıza.. her zaman yardım bekler sonra daha kötü etkilenir bana sorarsanız..

Ben o anda müdahale edilmesinden yanayım. Şöyle bir örnek vereyim kızım çok naif bir bebekti şuan da 23 aylık ve bir anda değişik bir bebek oldu. Ben kızıma zarar vermeye çalışanları görümce ilgisini başka yöne çekerdim eğer zarar görmüşse ciddi uyarırdım. Fakat bir gün şöyle bir şey oldu kuzenin kızı bir anda kızıma vurdu ve kızım çok şaşırdı yüzüne vurdu tam ve çevredeki bayanlar biraz gülümsedi kızımın yüzü aşırı değişti ben kızıma sarıldım ve yanlış yaptı vs diye anlattım sonra bir gün geçti ve kızım kendi yüzüne vurmaya başladı tabi ben şok beden yaptığını bunun yanlış olduğunu anlattım ve bana " anne, bebek, çaaa" dedi ve bu bir ay kendine vurarak devam etti. Sonra etrafa vurmaya döndü ama ben her defasında uyarıp ona sarılıyorum biraz daha azalttı. Bu saldırgan davranışlar bazen gelişimsel olabilirmiş kızımın yanlış olduğunu görmesi için kesinlikle uyarmayı doğru buldum bir kez uyarmadı diye mi oldu açıkçası suçladım kendimi.

Herkes gücünün yettigine :) .. cocuk onlar müdahele etmeyin.. yarin senin kızında kendinden kucuklere hatta sana neler yapicak 2 yaş sendromu diye bisey kesinlikle varmiş.. inanmayan ben dibine kadar yaşıyorum sakin sessiz iyi huylu cocugum gitti yerine bir canavar geldi sanki... tatlı canavarım benimm

Fiziksel şiddet olmadığı sürece müdahale etmemenizi öneririm. Siz her müdehale ettiğinizde, kızınız kendi benliğini oluşturmak konusunda yara alacak.