Sız korunmayı bırakın, olası sorunda en azından tedavınıze baslarsınız. Ki ınsallah ıstedıgınız an hamıle kalırsınız. Ama kul kurarmıs kader gülermiş ya, ben yasadım. Hayırlısı olsun

Insallah bizde sizin icin seviniriz evet baktırın ona sonra zaten yine degisecek deger. Olası bir hamilelikte. Ben suan 3 haftada bir kan veriyorum baktrıyorum. Doktor bana en gec 1 ay en az 3 hafta dedi. Oyle bir belaki sizi cok iyi anlarım. Ama çözümü var ALLAH tan bu arada bence yasiniz cok normal. Bende 28 yaşındayım. Kismetse 28 i bitirip 29dan gun aldiğimda bebegim dogmus olcak. Bence tam zamani. Para bi sekilde geliyor da yillar öyle değil işte.. insallah sağlıklı sıhhatli güzel huylu uzun ömürlü bir evlat versin Rabbim size

Teşekkür ederim, buradan fikir almak gerçekten çok iyi geldi.

Bebek zor bir karar bana gore. 31 yasinda anne oldum, daha bile erkenmis dedim hep. İnsanin kariyerini, maddi manevi olanaklarini rahat bir 5 sene geriye atiyor cocuk sahibi olmak. Maddi yetersizlik daha basinda varsa bir sure ertelemek mantikli elbette. Herkesin hayati bir degil tabii ben size kendimden ornekler verdim. Sizin yerinizde olsam bir 5-6 sene daha cocuk sahibi olmadan kariyerime odaklanirdim. Okumak da calismak da cocuksuzken daha kolay. Allah hakkinizda en hayirlisi neyse onu versin, hayirli evlatlar yetistirmek nasip olsun insallah

Benim de çevremde gözlemlediğim bu oldu açıkçası, bebekle ilk 2 sene zor olsa da anneler sonra rahatlıyor, ben de hem yaş farkı çok olmasın aramızda hem de ileride ergenliklerinde, evliliklerinde gücüm olsun istiyorum. Gerçi belli olmaz, biz plan yapsak da kader diye bir şey var, inşallah hayırlısı olur kirmizi

Bende aynı ikilemleri yaşıyorum. Ne eşim ne kendim çocuk diye yanıp tutuşmuyoruz. Hatta ikimiz de hamile kalırsam diye korkuyoruz o derece istemiyoruz.. Elbette doğarsa sevilir ama kafada bin türlü dert varken sırf yapmak için yapılmamalı bence. Gerçekten içinize sindiği bir dönem 'tamam zamanı geldi ' diyebilmelisiniz bence. defne-28

Cok yakin arkadsim evliligi uzerinden 3 sene gecti bu surede hic cocuk dusunmuyorum dedi gezicem tozucam vs bana da kiziyordu hemen cocuk yaptin az gezseydin vs diye. Her neyse simdi 8 ay oldu cocuk isteyeli hala olmuyor, ben hemen istedigimde olur sandim diye agliyor her adet gununde. Demem o ki "hayat biz planlar kurarken yaşadıklarimizdir" ins hersey istediginiz gibi gider ama maalesef su tarihte yapayim olayi her zaman tutmayabiliyor.

Bir de o yönü var.

ben de 25, eşim 32 yasında. 1yıllık evliyiz. biz de aynı soruyu soruyoruz kendımıze. maddi sıkıntımız yok. sadece il değiştireceğiz bir kaç aya. Biti Zdrava Allah'ın İzniyle

Bilinçli anne olmak bilinçli bir insan olmakla alakalı. Dolayısıyla bunda sorun yaşayacağımı düşünmüyorum, çünkü iyi bir insan olma çabası içerisinde biriyim. Borcumuz yok. Kenarda biraz birikimimiz var. Maaşlarımız çok yüksek değil şu an, ama yakında daha iyi fırsatlarımız olacak inşallah. Şu durumda bizi biraz zorlar ama aşılamayacak derece olmaz. Genç yaşta anne olmak istememin sebebi hemen evleneyim de çocuğum olsun fikrinde olmaktan değil ileride çocuklarımın bana en çok ihtiyacı oldukları yaşlarda hem fiziken hem de psikolojik olarak dinç olma isteği açıkçası. Beni annem 30 yaşında dünyaya getirmiş ve ben keşke aramızda daha az yaş farkı olsaydı dedim çoğu zaman.

Ne kadar hazır hissetsen bile başta bocalarsın. Ama yaşadıkça, anın içine girdikçe daha kolay göğüs geriliyor her şeye. Korkular hiç geçmiyor. Bebek büyüdükçe şekil değiştiriyor. Ben 30 yaşımdayım ama anneme sorsak hala benim için endişeli. Annelik bir tür delilik bence.

Biz bu saydiginiz seylerin hepsine cocuklar dogduktan sonra sahip olduk. Oglum dogdu 3 ay arayla ev ve araba sahibi olmak nasip oldu, kizim dogdu o 1 yasindayken yazlik aldik hemde imkansiz alamayiz dedigimiz bi anda.. Gercekten bazi seyler nasip

Eğer anne olmadan önce 1 haftalık bir deneme süresi falan olsaydı, O bir hafta da şu an yaşadığım hafta olsaydı gidip tüplerimi bağlatırdım Hazır olmak diye bir sey yok bence. Bazen uyuduklarinda nefes seslerini dinlemek, tenlerine degmeye kiyamamak, sarildigimda kokularini icime cekmek, hala heyecanlandiran, hala gozlerimi. dolduran, hala aklimin bir kismini flulastiran seyler. Ote yandan son 8 gundur hastaalr, uykusuzluk, sürekli zırıltı, sürekli nazlarını çekme, surwkli ne yedirip icirecegimi dusunme, surekli ilaç içmeleri için mücadele, ve bunlari yaparken, sabirla, her gunu en bastan ayni rutinle yasarken akil sagligini koruma, insan böyle şeylere hazır olamaz. :) Iyisi ile, kötüsü ile anneliğe hazır olunmaz bence :)

ben tek cocuk ile kalmayacagimdan emindim. o sebeple ikisini ard arda yapip okul cagina geldiklerinde egitimime devam etmeye karar verdim. simdi biri 2. sinif biri anaokuluna gidiyor. ben 31 yasindayim. seneye egitimime ve kariyerime donuyorum insallah :) eger cocuk karari varsa ertelenmemeli. hayatin her doneminde cocuk zor. en azindan ne kadar cabuk duzluge cikarsak o kadar iyi :)

Kafanızı kurcalamaya başladıysa zaten yakındır icraate dökmek. Siz zaten girmişsiniz o yola. Niyet önemli her şeyden önce.. İnsan zaten bu işe hep "acaba nasıl olacak yapabilecek miyim?" diye sorarak giriyor. Hamile kalıp doğurunca bile bu soru işaretleri bitmiyor. Bu merak ve heyecan heveslendiriyor insanı. Doğurduktan sonra yıllar geçtikçe endişelerin yerini daha büyükleri alıyor. Hatta bazen o kadar karamsarlığa giriyorum ki dünyanın hep daha kötüye gittiğini ve onu doğurarak bencillik ettiğimi düşünüyorum.. Hem eğitim/iş, hem çocuk evet çok yorucu. Gündüz dışarıda, akşam evde bir mesai durumu var.. Bazen an geliyor bırakın iş yapmamayı, hiçbir şey düşünmeden sadece durmak istiyorum.. Biraz bizi büyütenlerin iyi ve kötü yaptıklarından örnek alarak ilerliyoruz. Biraz kendi doğrularımızı oluşturuyoruz. Zira hiçbir çocuk diğerinin aynısı değil. Her bebeğe ve çocuğa aynı şeyi kabullendiremezsiniz. Yani iş kitaplarda yazan gibi olmuyor. Bu aklınızın bir köşesinde olsun gerisi zamanla oturur.. BURUNCU

Ben çocuk konusunda romantik olamayacağım. Eviniz arabanız olmadan ya da ev, araba alacak güce sahip olmadan yapmayın çocuk. Öncelikle çocuk çok masraflı ve ihtiyaçlar gün geçtikçe artıyor. İkincisi de artık Türkiye şartlarında iyi eğitim için maalesef para önemli bir etken. Eğer aileniz size yardım edecekse tamam ama onlardan destek görmeyecekseniz durum farklı. Hele bir de borç varsa o zaman daha da zor. Çok karamsar yazdım ama emin ol hepsinde doğruluk payı var. Lütfen iyi düşün. Çocuğu iyi yetiştirmek için bazı koşulların sağlanması şart. Not: Borcunuz yokmuş ve birikiminiz varmış. O zaman düşünebilirsiniz.

Tabi ki yürür. Sadece normalinden çok daha fazla efor sarfetmeniz gerekecek o kadar. Normalde bir saatte halledebileceğiz bir şeyi beşe bazen on beşe bölmeniz gerekecek :) O yoğun tempoya alışınca gerisi çorap söküğü zaten. Istedikten sonra yapılamayacak şey değil.

Amin çok teşekkür ederim

Çok haklısınız ama benim bir tiroid problemim var, yani çocuk yapmaya karar verirsem değerlerimi kontrol ettirmem lazım önce, bazen tiroid değerlerim düşüyor ve ben anlamıyorum. Yani hemen bırakamam. Ki korunmayı bıraktığımızda olup olmayacağı da belli değil dediğiniz gibi...

Merhaba, Çocuk konusunda kafamda ciddi soru işaretleri var, durumumu paylaşıp sizden fikir almak istiyorum. Evliliğimde 3 senemiz bitti. Sorunlarımız oldu, burada da paylaştığım, bazen boşanma aşamasına geldiğimiz, ama hepsi halloldu ve şu an evliliğimden güzel tat aldığım bir dönemdeyim. Yaşım 27. Öğretmenim. Üniversite biteli seneler oluyor. Geçen sene tam zamanlı çalışıyordum Türkiye'de özel sektörde, bu sene ise eşimin ülkesindeyiz ve haftada üç gün 3 saat ders veriyorum. İki gün de yüksek lisansa hazırlık için ders alıyorum. Şimdi çocuk için içimde bir aşk yok. Ama hiç istemiyorum da diyemem. Çocukları çok seviyorum ama sorumluluk beni çok korkutuyor. Çocuğuma yetememekten korkuyorum, beni neden dünyaya getirdin demesinden korkuyorum. Ama öğrencilerin gözlerine bakıp duyduğum mutluluğu kendi çocuklarımdan da duyacağımı biliyorum, sevgiyle büyüyen çocuklar yetiştirmek istiyorum bir yandan. Annemle geçirdiğim o güzel çocukluğum gibi benim de dizimin dibinde sevgiyle büyüttüğüm çocuklarım olsun istiyorum. Ama işte karar veremiyorum. Maddi açıdan istediğim refahta değilim henüz. Çocuk bizi biraz zorlayabilir, ama bir iki sene daha maddiyat için ertelemeli miyim bilmiyorum. Bir de bebekle eğitim hevesime devam edebilir miyim sizce? Mesela şu an çocuğum olsa onunla derslere gidebilirim burada, ama yorgun olur muyum, yetişir mi her şey? Ben hayatımın sürekli eğitim ile geçmesini istiyorum, çocuk buna ne kadar engel olur? Yaş ilerledikçe çocuklarımla aramda çok yaş farkı olacak korkusu da sardı beni. Yaş açısından geç kalmak istemiyorum. Ne düşünüyorsunuz?

Öyle tabii ki hiçbir şeyin de garantisi yok ama ben yine de riske girmezdim ki girmedim. Kararımdan da pişman değilim

Merhaba benim söyleyeceğim tek yorum lütfen çocuk yokken yapılabilecek her şeyi yapın. Çocuktan sonra bazı şeylerde insanın gözü kalınca zamanla sanki bu elde edemeyişlerin sebebi çocuk gibi görülüyor. Çocukların bilinçaltı da bu durumu hemen kavrıyor. Sağlıksız anne psikolojisi, sağlıksız çocuk psikolojisi ortaya çıkıyor.

Çocuğa hazır hissetmek diye bir şey yok bence. Hazır hisssettiğini sanmak var. Mesela şu an ikinci bir çocuk fikri beni için tarihin tozlu raflarında. Hatta geçen dedim isteğe bağlı gidip tüp falan bağlatsam mı diye... Bir kere çok kaygılı bir süreç... Sorunluluk o biçim. Eşim bakar vs hikaye. Adam işe gidecek sen evdesin akşama kadar. Maddi olarak yorucu. Hiç olmadık yerden hiç olmadık masraflar çıkıyor. Her şeyin en iyisi olsun derken gidiyor baya Manevi olarak yorucu. Ama şöyle de bir şey var mesela dışarı çıkıyorsun 1 saat özlüyorsun falan. Uyuyunca suratları böyle patates gibi oluyor mimiksiz. Ben gece uykusunda çok uyanıp ağzını burnunu yalayıp öpmüşlüğüm var..

Zaten benim bahsettiğim de en lüks semtte en pahalı araba değil. Ben rahatına düşkün bir insanım. O yüzden hem bebek masrafı hem ev hem araba beni zorlardı ve hayat standartımı düşürürdü. Kendimden, yememden, içmemden, gezmemden kısmayı sevmiyorum çünkü. Ayın sonunu zoru zoruna getirmek sürekli borç düşünmek hele çocuktan kısmak hiç benlik değil. O yüzden biz bunlara sahip olduktan sonra çocuk oldu. Siz bilirsiniz ama hayat toz pembe değil. Çocuğu otobüslerde süründüreceksem doğurmazdım ben. Bunlar benim düşüncelerim. Maddi durumu olmayıp dört beş çocuğu olanlarda var. Herkesin kendi hayatı, kendi düşüncesi.

Yas farkıyla içsel motivasyonun hicbir ilgisi yok. 40 yas uzeri anne olup bebekle bebek cocukla cocuk olan anneler de var. Bu tamamen sizin iç dunyanizla ilgili. Yaş farkinin en cok kendini gösterdiği durum enerji konusu. 20 li yaslarda anne olanin uykusuzluk vs gibi ilk 2 hatta 3 yil surmesi olasi durumlar ya da yas krizleriyle bas etme enerjisi ile 30-40 lardaki enerji farkli oluyor. Burada da tamamen içsel motivasyon devreye giriyor. Sizde yeterince var mi? Etrafınizda yenidogan bakimi vs gibi durumlara birebir şahit oldunuz mu? Bebek bir yanda adim attirmazken siz bir köşede ah benim hayallerim diye kivranacaksaniz kesinlikle erteleyin. Ancak bu surecte de sağlık kontrollerinizi rutin yaptirin ki olasi bir durumda girisimlere baslarsiniz. Bebek uysal, varligi yoklugu bir bi bebek olursa ne ala... Lakin tam tersi de söz konusu. Kimse sizin ic dunyanizin kapasitesini sizden daha iyi bilemez. Bu tamamen sizin bileceginiz bir konu. Ayrica çocukları sevmekle ya da ese bakip harika baba olur düşüncesiyle de ilk seneleri asabilmenin, zorlukla mucadelenin çok ilgisi yok. Çoğu kadin eşi icin harika baba olur yahu diye dusunmustur. Ancak onu tek ve sadece kendi cocugunuza babalik yaparken anlarsiniz. Ayni sekilde benden anne olur u da kendi bebeginizle yolculuğa basladiginizda anliyorsunuz. Özetle her an her seyi rafa kaldirma durumunun olabilecegini göze aliyorsaniz evet ama tereddütleriniz varsa hayir. Aksi hem size hem esinize hem bebege haksizlik olur. Ayni durum esiniz icin de gecerli. Onun da içsel motivasyonunu ondan iyi kimse bilemez. Bunlari aranizda istisare edin.

Bu konuda uzun uzadıya yazmaya gerek yok. Çocugun olma zamanı tam olarak, sizin tam olarak istediğiniz andır. Tam olarak çocuk istemeden çocuk yapılmasına karşıyım. Gerçekten istemelisiniz. Ben gerçekten isteyerek çocuk sahibi olmuş biriyim. Ve bunun çocuklar üzerinde olumlu çok etkisini görüyorum. Iliskiniz de pek sağlam değilken, siz de tam karadiken çocuk yapmayın, acelesi yok SIFIR MOD %100

Yaş açısından bakarsam ;daha erken anne olmak isterdim, annemin daha genç olmasını isterdim. Korkularınız hiç bitmeyecek ve çok normal. Benim iki tane çocuğum var ve hala bazı şeylerden korkuyorum.

Evet dediklerinize kısmen katılıyorum ama kısmen de katılmıyorum. Borcumuz yok, birikimimiz var ama şu an ev ya da araba alamayız. Borca girmemiz lazım şimdilik de böyle bir fikrimiz yok. Öğretmen olduğum için çocukları yakından gözlemleme fırsatım oluyor. Inanır mısınız, gelişimi doğal ilerleyen, mutlu, problemsiz çocukların çoğu mutlu anne babaların çocukları. Maddiyatlari da öyle saydığımız gibi değil. Evet, maddi sorun mutsuzluğu beraberinde getirir, ama bizimki o seviyede değil. Ortalama. Yani bu gözlemler fikrimi değiştirmeme sebep oldu açıkçası. Ama yine de ikilemde kalıyorum...

Valla ben 50 yaşında ölü tavuk gibi olan anneleride gördüm 65 yasinda tazi gibi kizlarinin torunlarinin peşinden kosanida 32 yasindayim bende çocuk yapmadim ama yasitlarim 25 te yapti ve hayatlari kabuz gibi resmen 10 yaş çöktüler yan yana geldigimizde diyolar sen nasil boyle enerjik hayat dolusun bide bize bak yani yaşa ve bilince takilma çünkü burdaki cogunluk kadın aman cocugum olsada kafasinda ee esiw sorunun var sana yardim etmiyo ayni suan raharsiz oldugumuz kaynanalar gibi cocuk ve tapan anne gibi 10 yasina kadar birlikte yatiyolat evlilik bitmiş saygi yok valla bence en ufak en ufak sorun varsa cocuk yapılmaz omur boyu sürekli görüşuceksin çünkü bosansanda

27 yasindayim, yeni evliyim ve doktora yapiyorum. Yasadigim ulkede cocuklar 18 aylikken okula basliyor, oncesinde de bakicilar var cunku kadin erkek herkes calisiyor. Kariyer ve cocuk ayni anda yapilir romantikligi bana cok gercekci gelmiyor, evet yapilir ama kisi icin inanilma yipratici olur. Mesela hamilelik doneminde bir sorun cikti raporlu yatmak zorunda kaldim, doktorami bitirmem imkansiz olur cunku bursum sadece 4 sene kapsiyor... gibi. Tabii ben hicbir zaman cocuk sahibi olmak istemiyorum ve kariyer odakli bir insanim. Bu perspektifte yazdim. Herhangi bir sorunda kariyerimi rafa kaldirabilirim dusuncesi goze alinarak cocuk yapilmali diye dusunuyorum.

Canim bendede var o sorun degil. Düşük olmasi degil yuksek olmasi sorun. Benim tsh im ınanılmaz yüksekti hamile kalamadim :) sonra duzeldi 6 ay boyunca yine kalamadim:) simdi hamileyim cok şükür. Evliligimin 2. senesine yaklasirken hamile kaldim ve aylardır düzenli olan TSH 3,75 e çıktı:) Bebisim sömürdü beni sağolsun dozu yukselttim. Once kontrol ettir cok düşük olmasi sorun degil çünkü benim 1,60 ken hamile kaldim. Suan düştü 0,45li biseler ve bebek gayet iyi. kirmizi

Düzenimiz biraz bozulacak ama bir yandan bizi biraz daha düzenli yapabilir bebek diye düşünüyorum. Eğitime iki sene daha az zaman ayırabilirim ama sonrasında çocukla yürür değil mi? Sonuçta çocuklu olup okuyan kariyer yapan çok insan var...

Benimde hiç kafamda böyle bir düşünce yoktu eşim çok istediği zaman ama ben hiç düşünmediğimi fark ettim tabi o zaman maddi açıdan da biraz zordaydık sonra denemeye başladık 1 seneyi geçti hala çocuğumuz olmadı bekliyoruz yani şuan deli gibi istiyorum ama nasip deyip bekliyorum.. sanada tavsiyem eğer seni maddi ve manevi çok zorlamayacağını düşünüyorsan bende korunmayı bırakın ve deneyin anne olmak kolay değil ama bazı zorlukları çekmeye değer diye düşünüyorum bence yaşında gayet iyi erteleme derim

İnsallah en kısa zamanda bebek haberinizi alırız Ben de yaşım artık uygun diye düşünüyorum, önceden mesela önce şunu da yapayım sonra bunu da yapayım diyordum ama artık bebekle büyüyebileceğime karar verdim. Ama işte soru işaretleri yine de bırakmıyor beni. İnşallah hayırlısı olur. kirmizi

Öncelikle sunu söyleyeyim benim gördüğüm kadarıyla kendini hazır hissetme olayı kaç yıl geçerse geçsin olmuyor :)

Bu konu biraz kisinin kendisiyle alakali Ben kendimi hep hazir hissettim cocuga, 30 yasinda evlenir evlenmez de yaptim, hic korkmadim ama cocuk olduktan sonra insan korkmaya basliyor ya ona birsey olursa ya bana birsey olursa annesiz kalirsa vs vs annelik gercekten paranoyakca bir duygu ama cok da guzel bir duygu Benim burada ve cevremde gozlemledigim bir kadin gercekten istiyorsa anne olmali yoksa cok buyuk izdirap cekiyor, bebek icin de saglikli bir durum degil bu Bence duygularinizi tartin, kesinlikle istediginize eminseniz yapin, bebek icin dogru zaman demek tamamen anne babanin istedigi zamandir S Sismaniye

Haklısınız, bu da aklımın bir köşesinde aslında... Bakalım zaman ne gösterecek.

Ben çocuk istemediğim halde evliliğimin 5. Senesinde hamile kaldım. Şu an 1 yaşında. Tabi maddi olarak hazır olmadığımız gibi tam doğum zamanı eşim iiten çıkartıldı. Hala maddi zorluk çekiyoruz ki düşündüğümden daha fazla harcama yapılıyor ve büyüdükçe o harcamalar artıyor. İş manasında beni etkilemedi, 3 aylıkken işe başlamak zorunda kaldım. Bakıcı bulma safhası beni manevi olarak çok yıprattı. 3 bakıcı değiştirip daha içime sinen biri olmadığı için bu bakıcıda kaldım. Maaşımın yarısını vermeme rağmen tam memnun olamadım. Keşke imkanım olsaydı da 1-2 sene sadece ben bakabilseydim. Başka şeylere vakit ayırma düzeyim şimdilik oğlum uyuduğu zamanlara tekabul ediyor. Burada yardımcı olacak kimsem yok ama eşime bırakıp bir şeyler yapma imkanım varken yapmak istemiyorum. Çalışıyor olmak zaten fazlaca anneyle olacak zamanını çaldığımı düşündürdüğü için başka bir şeye çok nadir vakit ayırıyorum. Sabah bakıcı gelince gideceğimi anlayıp bana yapışması, benden başka dünyası olmadığı düşüncesi, ben çıkartırsam parkta oynayabilmesi, ben eğlendirirsem gülmesi, ben öğrettikçe öğrenmesi gibi durumlar beni durduruyor. Biraz daha büyüyünce durum ne olur bilemiyorum ama 1 yaş için söylüyorum; kıyamıyorsunuz. Tabi benim yapmak isteyip de bebek yüzünden yapamadığım bir şey olmadı zaten büyük hedeflerim yok ama günlük veya bir kaç seferlik şeyler için dahi vicdan muhasebesi yaşıyorum.

Çok teşekkür ederim bu güzel dilekleriniz için. Siz de inşallah

Siz çocukla derslere gidersiniz de, o çocuk derslerde durur mu acaba dedim direk Yani her ihtimali göz önünde bulundurun derim, pişman olmamak için. Çünkü şişe de durduğu gibi durmuyor derler ya, çocukta aynı öyle bişey. O sizin planlarınıza uymaz maalesef, siz onun planlarına uymak zorunda kalacaksınız. O yüzden her şartıniz hazır olduğunda yapsanız daha az zorlanırsınız Hayırlısı olsun ☺

Kafanızı kurcalamaya başladıysa zaten yakındır icraate dökmek

Ben 21 yaşında evlendim hemen çocuk yapmadık 24 yaşında anne oldum bazen diyorum keşke 1 sene sonra yapsaymışım hemen çünkü o bebeklik dönemini atlatınca bir rahatlıyorsun çocuk biraz büyümüş oluyor bende 30 lu yaşlarımda rahat etmek istiyorum açıkcası kafam kaldırmaz aynı şeyleri o yaşlarda arkadaşlarım halen bekar bazen özeniyorum kafalarına göre takılabiliyorlar diye ama oğlumla geçirdiğimiz zamanlardan çok keyif alıyorum üniversite mezunuyum çalışmıyorum eşim de sağolsun elinden geldiği kadar yardım eder bence düşünmeye başlayın

Ben bir öğretmen adayıyım. Kendime soruyorum hep sen olsan ne yaparsın diye? Ama yok günümüzde düzen tam olarak 30 yaşından sonra kuruluyor. Bir de ben günümüz dünyasına çocuk getirmekten korkarım ben mutlu olacağım, sevdiğim adamdan çocuğum olacak peki ilerde?Önemli olan ilerisi. E Elif2780 3 melek annesi❤ Üyelik İptali Anneler

Hayat hiçbir konuda ertelemeye gelmez zaten bebekte hadi gel deyince gelmez... bu sorularınızın tek cevabı zaman bence ne yaşatır ne olur bilinmez belki doğar çok sakin olur nasıl büyüdü anlamazsın belki doğar seni duş almaya bile göndermez belki eğitimin bitene kadar hamile bile kalmazsın vs vs liste böyle uzatıp gider bence bu kadar düşünmek yerine akışına bırakmalısınız bu konuyu Allah en güzelini en güzelinden yaşatsın...

Sen burdakilere bakarsan bu gece cocuk yaptirirlat sans 27 cok normal bi yas millet artik 30 da evleniyo bırakın bu genc anne olmayı bilinci bi anne hepsinden guzel ama bence daha dur en az 2 sene hem borclariniz biter hemde eşini dene bakalim öyle sorunsuz anda herkes iyi koca sorunlar karsisinda sana nasil davrandigina bak valla cocuk cok önemli aklinda iğne ucu kadar sorun varda evlilikte ilgili bekle derim burdakilerin gazına gelme

O zaman önce kontrollere gıdın. Yavas Yavas sindire sindire yapın herseyı soru işaretini kalmasın. Zaten sonrasında doktor sizi yönlendirir. Rabbım Gonlunuzu göre versin ınsallah

tekrar sorun yaşayacagi düşünyorsaniz hiç yapmayin bence.. Milana22

Çok sevindim sizin için. Benim üzüldüğüm zamanlar değerlerim değişiyor ve doktor hamile olmadan önce baktırmalısın muhakkak demişti. En son 6 ay önce baktırdım normaldi, ama tekrar baktırıp öyle korunmayı bırakmayı düşünüyorum.

tekrar sorun yaşayacagi düşünyorsaniz hiç yapmayin bence.. SIFIR MOD %100

Öyle tabii ki hiçbir şeyin de garantisi yok ama ben yine de riske girmezdim ki girmedim

Amin canım. Bence bu soru işareti tamamen çok güzel bir anne olmak istediğin için maddi manevi ona en iyi imkanları tanımak istediğin için bu anlattıklarından anladığım kadarıyla çokta güzel bir Anne olursun Rabbim istediğin zamanda nasip etsin aratmasın

Çok teşekkür ederim, inşallah her şey sizin de gönlünüzce olur

Çocuğa hep hazır gibi hissedip, hiç hazır olmadığımı düşünen biriydim ben. Bu konuda kalp ile beynim hep savaş halindeydi. Şayet maddi açıdan zorlanacaksanız ertelemek mantıksız değil. Maddi zorluklara henüz yeni anneyken göğüs germenin kolay olduğunu sanmıyorum. Bir de eğitim hayatınıza tabi ki şuanki düzende devam edemezsiniz ama ufak tefek değişikliklerle yeni bir düzen oluşturursunuz şayet size destek olabilecek birileri varsa. Kızım 2.5 yaşında; o doğmadan önce çalıştığım yerde devam ediyorum mesela. Fakat bu süre zarfında işimi hep onun ihtiyaçları doğrultusunda düzenlemem gerekti.