her zaman dediğim gibi anne baba fark etmez böyle durumlarda. Hiç konuşmave taviz verme. Kız çocuğun var senin neyine kaç tane evlilik yapıyorsun derler adama haklı olarak. Yuvanı kurmuşsun canım sen yolunda devam et zerre duygu kalmamış insanlarda anne baba olsun..

Bence annen normal değil. Sağlık problemleri var. Hiç bir anne ne olursa olsunn ama ne olursa olsun asla çocuğuna beddua etmez. Öyle insanın bedduasını aldım benim ya çocuğum olmazsa diye hiç kaygılanma bence. Çünkü öyle insanın öyle bir annenin ne duası tutar ne de bedduası. Sen kesinlikle yuvana dikkat et. Huzurunu koru her zaman için. Annen hayatını mahvetmiş zaten, seninde hayatının mahvolmasına müsaade etme sakın. E EBRU 72

Annenizin kaç kere evlendiği kimseyi ilgilendirmez. Ne yaptığı da. Ama size karşı yaptıkları pek kolay kabullenilir şeyler değil. Böyle anneleri şiddetle kınıyorum. Kendi kararıyla dünyaya getirdikleri evlatlarına bunları yapabilen ebeveynlerin bu kadar sorumsuzca davranmaları akıl alır gibi değil. Siz yapabileceğnizi fazlasıyla yapmış bir evlat olarak vicdanen rahat yaşayın. Hesap bile sormamışsınız yaptıklarından dolayı. Anne, büyük de olsa çocuklarına karşı sorumludur halbuki. Bunca olana rağmen iyi yetişmiş bir insansınız. Tebrik ediyorum sizi. Eşinizle de paylaşmanızı tavsiye ediyorum yaşadıklarınızı. İleride bir sorun yaşamamanız için G

Bana demıstı bır keresınde ben sana annelık gorevlerımı tamamladım, bır mezunıyetın kaldı bır de dugunun katılmam gereken artık ayaklarına basıyorusun demıstı unıversıtedeyken. cok zoruma gıtmıstı bu laf benım. kavga gurultu mezunıyetıme geldı dugunume gelmedı ıste. annelık bır gorev mı dıye dusundum hep, ınsanın olene kadar annesı lazım, kayınvalıdemle sorun yasadıkca kızıyorum ona sahıpsız gozukmek var ya ıste bu en kotusu ((

şu anda evinin huzuru herşeyden önemli, eşinle de aranın açılmasını istemiyorsan, annen normal bi hale dönene kadar görüşme derim, dönerse tabi.. Y

ben senin yerinde olsam görüşmem zaten kaç kere evlilik yaşamış yani normalmi kızı olan annenin bir kaç kere evlenmesi birde kızını o evliklerin içinde büyütmesi valla kzıım var büyük konuşmak istemem asla evlenmem diye düşünüyorum ayrıca annen çok zor biri görüşme bence sen çok bile iyisin annendir hasta olur gidersin ama yaptıkları normal değil senin adına üzüldüm..

Yok canım kırılmak degıl dertlesıyoruz zaten... Ofkemi kontrol edebilmek için psıkologa gıdıyorum bu aralar o da bana ayn seyı soyledı bıraz uzak durmamı mesafe koymamı onerdı, en azından kendını toparlayana kadar bır seylerı ogrenene kadar dedı. Isterım kı o da gıtsın duzelsın anlatayım ıcımdekılerı ama dınlemez ki beni... Psıkologum once bunu onun ıstemesı farketmesı lazm sen bır sey yapamazsın dedi... (( G

Merhaba arkadaşlar. Sizlerle dertleşmek istedim. Benim sorunum annemle, kendi annemle. Annem babam ayrı, her ikisi de evli. Babamla görüşüyoruz ama annemle çok kötüyüz. Nerde başladı her sey nasıl bu noktaya geldı bılmıyorum ama kısaca anlatmaya çalışayım. Annemin babamdan sonra 3 belki 4. evliliği. Biri başka biriyle, diğerleri aynı kişiyle, su anda hala onunla evli. Son ana kadar hep yanında oldum, evlendiği insanlarla beraber yaşadım. Çok zor aynı evde yasamak, neler hıssettım o zamanlar neler.. Ama en son su ankı esınden bosandıgında, eger bır daha evlenırsen evıne gelmem artık dedım, dememısım gıbı evlendı, 1.5 ay da bana soylemedı bıle, ablamdan dınledım ben.7 senelık bır ılıskımız vardı esımle, en basından berı bılır annem. Isteme soz konusu oldu, o baska sehırde yasıyor esıyle babam ve dedemler burda. ben dedemlerde kalıyordum, anne sende gel babamda gelsın benı burdan ıstesınler adet yerını bulsun dedım, zaten alan razı veren razı 7 sene olmus. Kıyamet koptu, ılla gelıp burdan ıstıcekler dedı, ben hayır dedım benım babam olmedı nıye gelıp senın esınden ıstesınler, ozetle ıstememe gelmedı, babamın da gelmesıne musaade etmedı, benı dedemlerden ıstedıler, nısanıma da gelmedı. Ben hadı dugune kadar olaylar cozulsun dıye kalktım yanına gıttım hatta evınde kaldım, yalvardım resmen. Kalktı dugun ıcın geldı, kınada bulundu, bulundu dıyorum cunku kına yakılırken mutfakta oturdu, dugun gunu de kuaforden geldım baktım hala hazırlanmamıs, hadı gıyın anne gelın almaya geıyorlar dedım, kıyametler koptu, sınır krızlerı gecırdı. Dılım tutuldu konusamadım dugun yerıne gıdene kadar ve benı oylece o evden cıkarttı, dugunume de gemedı. Sonra 2 gun once ankaraya geldı ve benı aradı ben geldım arkadasımda kalıcam arkadasıma bırak benı dedı. Ben egıtımdeydım ve devam zorunlulugu olan bır sey sırket vermıs parasını cıkamam dedım. Actı agzını yumdu gozunu, kufurler hakaretler. Burda ama ben konusmak, gorusmek ıstemıyroum. Benım onu evıme davet etmesını beklıyor ama nasıl, tum bunlar yasanmısken ben nasıl hıcbır sey olmamıs gıbı davranabılrım. Ondan korkuyorum, huzursuz oluyroum, onun gıbı bır hayatımın olmasını ıstemıyorum. Evımde huzurum var bunun zarar gormesını ıstemıyroum. benımle gercekten konusacak olsa konusurum ama hemen saldırır, dınlemez, sacımdan tutar 27 yasımdayım ben artık dayak yıyecek yası coktan gectım. Ama hala kendımı sorguluyorum su an benı kotu bır evlat mıyım? Nıye bu noktaya geldık, onu ozluyorum evet ama korkum daha cok agır basıyor... Kafam cok karısık, coook... Soylemek ıstedıgım cok sey var ona ama dınlemeyecek bılıyroum. Su an benım onunla neden gorusmedıgımı bıle bılmıyor.. Icım gdıyor ama ayaklarım gıtmıyor, elım ayagım tıtrıyor. Ben mıyım kotu evlat..?

galiba biz biraz farklı büyüdük. korkuyla karışık bir saygıydı bizimkisi. ben annemden hep korktum hala daha da korkuyorum. benden korkmasın saygılı olsun demıs ablama. ben yukarda allah sahıdım olsun sımdıye kadar agzımı acıp tek kelıme saygısızlık olacak kelıme kullanmadım. ama tabı bu yasananları ona karsı yapılmış bır saygsızlık olarak goruyor.. oncelerı boyle bu kadar yuzde degıldı bazı seyler ama sanırım ınsanın yası ılerledıkce bazı seylerı kaldırmak daha zor oluyor cunku goruyorsun bazı seylerı. ben ıyı bır anne olmak ıstıyorum ama annem boyle soyledıkce korkuyorum ya bende kotu bır anne olursam ben yanlıs mı yapıyorum acaba allah bana bunların hesabını soracak mı gercekten annemın dedıgı gıbı sonsuza kadar boyle mı gıdecek. allah sana evalt yuzu gostermesın dedı bana ben bu kadar kotu muyum anne olmayı da hak etmıyorum su an gebelık dusunmuyorum yenı evlıyız daha ama korkuyorum cocugum olmazsa dıye neden boyleyım ben yaaa ((( rabbım bılır tabı dogrusunu ama cok kaygılyım galıba... G

Üzülme canım, sen kötü biri değilsin. Evlatlık görevlerini yapmadığın için üzülüyorsun. Ama bir de şöyle düşün : Annen, annelik görevlerini yaptı mı? Hayır! Sadece buraya yazdığın, sen evlenirken yaptıkları bile anlamaya yeterli. Kızlarını düşünmeyip kendi hayatına dalması da sorumluluklarını bilen bir anne olmadığını gösteriyor. Ankara'ya kadar haber vermeden gelmeyi bilmiş de, arkadaşına kadar mı gidememiş? Şöför lazım olmuş sanırım ona. Bu yaşa kadar iyi bir anne kız ilişkiniz olmamış, bundan sonra da olmasını bekleme . Açarsın kandilde-bayramda telefonunu, hatırını sorup kutlarsın, senin yapacağın bu kadar. Huzurunu, mutluluğunu bozmasına sakın izin verme. G

Konu içeriği nedeniyle ilgili başlığa taşındı.

tabiki kötü bi evlat değilsin canım seni takdir etmek lazım öyle bi anneye rağmen kendi yuvanı kurmuşsun ve huzurlu olduğunu söylüyosun anne bana önemlidir tabiki ama herkes herşey biyere kadar karşındaki sana sebepsiz haksız yere zarar veriyosa seni düşünmüyosa kim olursa olsun çıkar hayatından annen bile olsa seni huzurunu bozmaya sebepsiz yere sana hakaret etmeye hakkı yok sen içini rahat tut evliliğine bak boşver