cok tesekkurler, gecmis oldu ins. N

Terapiden başka bir çözümünüz kalmamış gibi görünüyor. Bakın ben size olabilecek senaryolardan birini söyleyeyim. Siz geçmişte çözümlenmemiş şeyleri unutamayacaksınız ve eşinize her negatif durumda patlayacaksınız. Çocuğunuz bu gergin ortamda büyüyecek ve ilerde o sizin unutamadığınız geçmiş şeyleri tam bilmediğinden size içten içe tavır alacak, evdeki durumdan sizi sorumlu tutacak. Belki sizin kendinizce çok haklı nedenleriniz var ama dışardan öyle görünmeyecek ve her küçük sorunda olayları büyüten bir anne gibi görüneceksiniz. Bu huzursuz ortamın çocuğunuzda açtığı yaraları söylemek bile istemiyorum. O da kendi evliliğinde her şeyi kavga gürültü halledebileceğini sanacak, iletişimden haberi olmayacak. Ne kadar ben farklı olurum diye düşünse de gördüğü evlilik modeli ortada çünkü.

aynından bizim ailrde vardı ama çocuk yoktu dava açtık pişmanım diyor bu kaçıncısı hersefer aynı huy, biraz uzaklaşıp psikoloğa gidin ikiniz... olmuyorsa düşünün çocuk var anne dolduruşuna gelen erkekler psikolojik baskısı sadist erkek

Boşanacak kadar büyük bir sebep yok ortada ama görüyorum ki sevgi bitmiş. Yoksa neden bir kadın işten çıkınca evine gitmek istemez ki... Hayırlısı olsun

O sadece gorunurde kendime edindigim sorunmus galiba, herseyimiz nerdeyse farkli sanirim. O ve aiesi hicvberaber yasayamayacagim insanlar sanki. O beni sucladi ben onu. Yiginla hakarette yedim. Artik eskisi gibi olmak mumkun degil gibi. olsada uc gun sonra ayni sorunlar basa sariyor zaten. Yoruldum ve huzurum yok evde, onunda oyle

Elimden geleni yaptim yapiyorum. diyemem belki amao kadar kirildigim unutamadigim konu varki bisey yapasimda gelmiyo artik.

Çok sevindim gerçekten. Yuvalarkolay kurulmuyor ne güzel bir de evladınız var allah bağışlasın. İnşallah düzelir hersey anlayışla tatlı dille her şey çözülür

dun belli olcude dersimi aldim sanirim, esimlede bir miktar konustuk, anladi gibi. karsilikli anlayis lazim biraz belkide, bende super anlayisli bir es degilim sanirim.

Dediğim gibi sevgi bitmiş yoksa başka çareleri de aranabilirdi. Madem varlıkları bile zulüm geliyor o zaman boşanacaksn.

Evli Değilim ama huzur yoksa şu an ki gibi her tartışmanızda eve gitmek istemeyeceksiniz ve çocuğunuzun olduğunu söylüyorsunuz sağlıklı huzurlu bir ortamda büyütünki çocuğunuzda huzurlu olsun yaşı küçük demeyin şimdiden herşeyi kapıyorlar unutmuyorlar Hakkı'nızda hayırlısı olsun

En son gecen gunku esimin az calisip az kazanmasi sorumluluktan kacip tembellik yapmasi mevzusundan sonra iyice gerildik. saydik doktuk herseyi. en basindan beri bana yaptigi haksizliklari yine yuzune vurdum, oda bana demedigini birakmadi. galiba artik saygida sevgide bitti. bu hale nasil geldik demiycem cunku zaten iki gunde bir ayni surat asmalar memnuniyetsizlikler huzursuzluklar. bosanmis bir sekilde hayat dahami iyi olur bilemiyorum, bunca soylenen sozden sonra nasil bir araya gelinir onuda bilemiyorum tabi. suan isteyim ve eve gitmek istemiyorum nerdeyse. tamamen hersey bitti hadi cekgit madem demek istiyorum, 3 yasinda birde kizim var, nasil olur ahyat bilemiyorum. EDIT: Konuma bu yorumu ekleme ihtiyaci hissettim, dun oyle bir olay yasadimki sanki bana Allah tarafindan bir isaretti, belkide zmn zmn gereksiz olan onca derdi kafama takmamam icin bir isaretti. 3 yasindaki kizimi yikayip dustan cikaracakken aniden kendisi cikti ve banyoda dustu, bu gune kadar hic boyle bisey yasamamistik, belkide dunku benim dikkatsizligim. Allahtan verilmis sadakamiz varmis kafasini kuvete yada fayansa carmpmadi, kendi plastik bir taburesi vardi ona carpti. o hizla gerisin geri kafayi kotu bir yere carpsaydi ne olurdu bilemiyorum Allahim korudu. halen daha kendime gelemedim. cokca herseyi takinti yapmamak lazim, beterin beteri var derler dogruymus...

Esim devamli onu onaylatacak, herseyine eyvallah diyecek, her konuda olmasa bie genelde boyle olacak bi kadin istiyo. Kiydigim herseyi gozleriyle suzer onay verir gibi yada lafini esirgemez, hemen soyler. Isterki eilesine tek soz soylemiyim miy miy yasiyim onlarla ki cook uzaktayiz yine bile dataltiyo hepsi beni. Bilmiyorum, tek bir basit hareketini bile cekemiyorum artik sanki.

geçmiş olsun çok ya. banyoda çok korkarım ben, bir kez kendim düşmüşlüğüm var, unutamıyorum o acıyı, ki totomun üzerine düşmüştüm

Hayatım bundan sonra nasıl olur diye boşanmayı ertelemeyin bence ; sırf bu korku ve endişe ile huzursuz/sevgisiz bir hayat geçmez. Ama ; Huzur ve sevgiyi yeniden aynı adamla yakalayabilir misiniz? Bunun için tekrar her şeyi gözden geçirip sil baştan yapabilir misiniz? Üstünü örtüp geçiştirmekten bahsetmiyorym, enine boyuna masaya yatırmaktan... Belki çok kez yaptık, hep kavga ettik sonunda diyeceksin. İşte bu şekilde değilde, ikinizde birbirinizi suçlamadan bi daha konuşsanız. Ha olmuyorsa olmuyordur, ama olması için kavga edip tartışmak çözüm değil.

Yurtdisinda yasiyoruz ve kendimizi tam ifade edebiecegimiz psikolog bulabilirmiyiz bilmiyorum. Ama cok istiyorum boyle biseyi, kendi kendimize cozemiyoruz cunku belli

Yazdıklarınız bir evliliği bitirmek için yeterli nedenler değil. Ama diyorsunuz ki saygı da yok sevgi de. O halde devam etmesi içinde yeterli hatta en önemli nedenler de ortada yok. Belki şuan kızgınlıkla kırgınlıkla böyle düşünüyor olabilirsiniz. Eğer eşinizde kabul ederse yardım alın. En azından bunu teklif edin. Elinizden geleni yaptığınıza ilerde pişman olmamak için emin olun. Yıkmak en kolayı.

Peki bu durumda eşin ne yapıyor? Kusura bakma bir önceki konuna hkim değilim. Konuştunuz mu bu kötü durumu eşinle?

sevgi ve sayginin bittigi ortamda evli kalman seni daha cok üzebilir. allah hakknda hayirlisini nasip etsin

Ben boşanacak kadar bir meseleniz olduğunu düşünmüyorum. Aldatma, şiddet vs yok. Tembellik varmış ama sonuçta yan gelip yatmıyor bu adam. Sadece sizden daha az çalışıyormuş. Aşılabilecek sorunlar bunlar. Genelde boşanılmasını mantıklı bulurum ama bu konuya hak veremedim.

en cok istedigim sey suanda terapiye gitmek. cunku icimde inanilmaz bir kin ve nefret var. unuttum tmm diyorum ama unutamioyurm en kucuk olayda aciga cikiyor. yurtdisinda yasiyorum ve hem kendimi tam ifade edememekten hemde anlasilamamaktan cekindigim icin terapist hic arastirmadim burda ama artik bakicam sanirim. ben az cok boyle bir ailede buyudum galiba, babam sert degildi ama hep sinirliydi tahammulsuzdu, annem alttan alir ama devamli yakinir suratsi dolasirdi evde. ilatisimszilik var bende de bunu biliyorum ama cozemiyorum.

Aşırı bir sorun yok ortada hele ki hatalarınızı yüzlerinizi de vurmuşsunuz düzelmek elinizde.

İnan bana gulluk gulıstanlık olur hayat

Hangi ülke ve şehirde olduğunuzu yazarsanız belki burdan yardımcı olunabilir

Yapmayın allah aşkına ne kadar kolay insanları ayrıl diye yonlendiriyosunuz. Konu sahibi arkadaşım lütfen şeytana uymayın bakın şeytan en çok karı koca arasına girmekten aralarını bozmaktan hoşlanır. Şiddet yok aldatma yok alkol kumar vs problemleriniz de yok değer mu evliliginizi bitirip çocuğunuz anne baba ayrı büyütmeye lütfen evladinizi da düşünün rica ediyorum. Çocuğunuz büyüdüğünde neden ayrıldınız diye sorduğunda onu ikna edecek bir cevabınız olmayacak suan söylediklerinize göre. Boşanmak için gerekli sebep yok bence ilişkinizde. Uzaktan davulun sesi hoş gelir diyeceksiniz belki ama emek olmaktan inanin hiçbir şey olmaz bi başkası ile olsanız onun da mutlaka olumsuz bi huyu olacak hepimizin vardır çünkü

bence eşinide ikna et aile terapistine beraber gidin aksi taktirde eşin hep böyle olur bir ortaklık bulamazsınız yine bu anlattıklarına göre eşinde problem hep alttan alamaazsın tek beraber gitmeniz konuyu çözmeniz gerek ikna eedin bebeğiniz için