ıyıde canım basta kaynanan rengını bellı etmıs bastan sorunlar cıkmıs esınde aılesının bır kenara atamıcagına gore ya basta evlenmıcektın yada sımdı bıraz daha anlayıslı olacaksın herseyden once esın ıcın aılesıne rest cekıp senı aldıysa sende bazı seylerı gormezden geleck-eksın.. yanlısmıyım ama keske bastan guzel olsaydı ama olmamıs malesef.. B

Düşündüklerin, hissettiklerin birçok kadında var özellikle de yeni evlenenlerde, ben de öyleyim.. sen evlenmeden önce görmüşsün zaten tavır davranışlarını. o yüzden senden sıcacık bir samimiyet bekleyemez kayınvaliden, çünkü baştan kendisi yapmış yapacağını.. arkadaşların dediği gibi saygını koru, yeri geldiğinde sırtını sıvazla çünki ben 4 ayda anladım ki kendini ezdirmemeye kalktığnda, birkaç olumsuz cevap verdiğinde sen kötü bir gelinsin.. tavrını koy zaten koymuşsundur, onu görümceni takma diyemicem çünki takılıyor.. eşin için katlanmaya devam ediceksin, sana kolaylıklar arkadaşım.. BlackCat

canım seni çok iyi anlıyorum ya. benimkilerde beni istememişti hatta nişanlıyken ayrıl o kızdan dediklerini biliyorum. ben işimi bırakmışım herşeyimi onlara göre hazırlamışım ve ayrıl o bize uygun değil diyolar. neler neler anlat anlat bitmez. hiç sevmem bende kendilerini. eşimde biliyor sevmediğimi. başta hep bana kızdı sen küçüksün onlar yaşlı insanlar yapıver dediklerini falan filan. susutup ilk yıllar hep hiç saygısızlık etmedim. hı hı dedim herşeye. kendi kendimi yedim depresyona girdim doktora gidip ilaç bile kullandım. ha birde o bana yaptıklarının hiçbirini yeni geline yapmadılar. ah ah banada herkes susu sen kötü gelin olma dediler. hep içime attım bir ara öyle sinirlerim bozuktuki gece rüyamda bu olayları görüyorum uyanıyorum aynı şeyler devamlı kafamda. her saniye bu olaylar aklımdan çıkmıyordu. çıldırmanın eşiğine gelmiştim. ya diyordum onlar yaşlı iyide bende gencim. benim hayallerim ne olacak ben bunları yaşamak zorundamıyım. kaynanam hergün arardı ne yediğimize kadar sorardı abuk subuk lafları ile sinir ederdi ben aramayınca oğluna şikayet ederdi. hatta o kadar işin cılkını çıkardaki bu olaylardan hiç haberi olmayan annemi arayıp beni şikayet etmiş. kızınız bizi aramıyor hatırımızı sormuyor. annem yazık ne desin ayşe hanım o bizide haftada bir arar falan gevelemiş kadıncağız ve bana da bu olayı anlatmadı üzülmeyeyim diye. sana niye bu kadar uzun anlatıyorum örnek olsun diye canım. en son ne oldu 2 yılımızda artık ben tam tımarhanelik oldum durup durup kendi kendime ağlıyorum mutsuzum yalnızım her an o olaylar aklımda. eşim beni anlamıyor... ve en sonunda bize geldikleri bir gün patladım. hepsini öyledim içimdekilerin bana neler neler yaptınız diye anlattım. kayınvalide ne dedi biliyormusun. kızım sorma bizim bi komşu vardı onun kızını almadım diye bana büyülü su içirmiş ben seni domuz gibi görüyordum ondan istemiyordum. ayy gülsem mi ağlasam mı bu yoruma. neyse ben dedim istemiyorum oğlunuzu alın başınıza çalın istediğiniz gibi bir kızla da evlendirin. o gün sonmuş canım. benimle uğraşmayı kestiler. şimdi mi bayramdan bayrama ararrım. anne falan diye de işte yarım ağız yeri geldikçe söylerim. ve kaynanam öyle seviyoki sorma beni. ay komşular falan geldiğinde esmer güzeli gelinim falan der hepsi numara ben bilmiyormuyum ama olsun artık karşılıklı numara yaparakta olsa sene de 2-3 kez görüşüp geçiniyoz işte. yanlış anlama sana onlara benim gibi bağır çağır demiyorum kesinlikle. benimki bir patlama idi sadece. yoksa böyle saygısızlık hoş değil elbet. , benim sana önerim. 1 düşünmeyi kes aynı olayları durmadan düşünüp sadece kendini hasta edersin farklı uğraş falan bul oyala kendini 2 kayınvalide ile aranıza resmiyet koy daha ciddi ağır ol kızları gelinleri falan değil bir misafir gibi ağırlamayı öğrensinler. 3 eşinden birşey bekleme onun ailesi ve zorlaman sadece ilişkiyi bozar 4 anne deme olasyını umursama bir kelime o sadece söyle gitsin arada bir 5 tavrını belli et. iyi kız olacam diye ezdirme kendini 6 ama saygısızlık boyutuna asla vardırma olayları. dışardan bakılınca seni suçlu duruma düşürecek bir şeyi asla yapma. her zaman herşeyin bir ara yolu bulunur. Allah sana ve bizlere sabır versin ne diyeyim...

canım evet ağır geliyor bişeyler inan erkekler içinde zor oluyo ne biliyim onun yerine koy mesela kendini aileni sevmesin haklı olsun ama en azından aileni idare etmesini istersin dimi ha demiyorumki sana ooo kaynanı el üstünde tut ama yeri gelince sırtını sıvazla gavur eli öpmeyle dudak aşınmaz demiş atalarımız hiiç üzme kendini salla gitsin sen keyfine bak hee senin dediğin öyle öyle de kaynanana o anlık bi kubarsın sonra bildiğini oku hayattın kanunu bu sadece kaynanaya değilki patrona yeri gelince arkadaşa bazen eşimize bile yapıyoruz huzur hayattaki en önemli şey canım evinde huzurun olmadığı sürece kaynananla görüşsen nolur görüşmesen nolur görüşmeyip huzurun kaçıcağına bi görüş arada sırada curiouss

Anne demek zorunda değilsin. Sevmek zorunda da değilsin. Ben olsam görüşmem :))))) Benim de eşimin ablası sürekli bana abla demiyo bana abla demiyo diye kardeşini dolduruyodu. Demedim hiç, demiycem de. Kendi ablama da abla demiyorum, ona niye diyeyim. Sanki abla demiyince ölüyolar :))) . Zaten artık görüşmediğim için öyle bi sorunumda kalmadı. Hemde bu abla deme muhabbetini düğünüme 1 hafta kala çıkarmıştı :))) . 2 buçuk senelik evliyim, hala da devam ettiriyodu doldurmalarına, ben görüşmeyi kesene kadar. :)

. push ; C

ben de eşimin hatırı için gidiyorum. gerçi uzak olduğumuz için şu an sadece 2 bayramda gittik, bakalım bu yakınlarda gitme veya onların bize gelme ihtimali var.. ama henüz belli olan birşey yok.. bayramda gittiğimizde sürekli bir laf sokma çabası içinde oluyor. ben de kendimi tutamayıp ters cevaplar veriyorum, dayanamıyorum çünkü.. oğlunu da yalnız yakaladığında yok hiç gülmüyor, ters cevaplar veriyor, bizi istemiyor gibi eşime söyleniyor. iyi de karşı taraf bana ters ters soru sorarsa ben nasıl ona iyi niyetle düzgün cevap verebilirim ki? kayınvalidem artık beni seviyormuş, istiyormuş, başta yanılmış falan filan diyor. bu da bana çok yapmacık çok yaranmak için söylenen sözler gibi geliyor. ben aramızda hep bir mesafe olsun, bize karışmasın istiyorum. hem bunu yapıp hem de iç huzuru sağlamaya çalışmak biraz zor olacak gibi. Allah'tan eşim benim yanımda.. eve girdiğimizde her şeyi dışarıda bırakalım, tutup ailemizin içine bu huzursuzlukları sokmayalım diyor. gerçi hem bunu diyor hem de gittiğimizde ters laf söyleme, alttan al, biraz gül ve sıcak davran da diyor.. işte sanırım ben daha tam olgunluğa erişemedim. onlar ne söylerse ne yaparsa yapsın ailemin içine sokmamam lazım ama ben kafamın içinde sürekli düşünüyor ve keyfimi kaçırıyorum. bu düşünme işini bırakıp her şeyi oluruna bırakabilsem sanırım o zaman kendi iç huzurumu da sağlamış olacağım =(( ama bunu nasıl yapacağım =( akandeniz herşey güzel

sevmek zorla olucak birşey değil biraz zamana bırakın. iki tarafta birbirini tanısın T

sevmek zorunda değilsin onların yanındayken saygıda kusur etme yeter eşin icin onlarla vakit gecirmek zorundasın hele ilerde bebegin olursa daha da cok vakit gecirceksin sinirine dokunsa da icinden Allah rızası için yapıyorum de daha rhat olursun A

valla cnm sunu ii bil ki erkekler evlendikten sonra ailelerini kıymete bindiriyorlar tıp ki bizde olduğu gibi... ve suan sizin cicim aylarınız ilerde bu zorlamaya dönecek... eşin tarafından... sanma ki hep rica edecek... annesine de bişi diyemiycek gelip sana patlayacak.. o yüzden akıllı ol... unutmaki kimse ailesini silip atamaz ne kadar kötü olursa olsun... asla eşine aileni sevmiyorum deme... cünkü ben zamanıda dedim ne kadar ii ettim tartışılır... şimdiki aklım olsa suan olduğu gibi ikili oynardım... kaynanamı günahım kadar sevmem hiç umrumda olmaz... ama tutupta bunu kocama demem... aram acılır hep bilirim cünkü... kocam ailesinden hiç haz etmediğimi bilir... ama bunu dillendirmediğim içinde bişi diyemez coğu zaman öfkemi ya kucaklarından cocuğumu alır giderek yada bakışlarımla belli ederm ailesine yani annesine... o da cok oynar sagolsun en az ben kadar ii bilir duygu sömürüsünü... kücücük hayatımızda kocaman bi psikolojik savaş actık bir birimize senede bir güreşiriz :)ilk sekiz ay galip o geldi malum evliliğe acemiydim :) sonraki 3 yıl da ben silahlandım çünkü o saflığım gitmişti artık... hepsini donattım cevreme nasıl kazandığımıda sorarsan tek farkım annesinden yalan konuşmuyordum çünkü annesi aklanabilmek için dediğinide demedm der... ... sus sen sakın eşine bişi söleme eğer sürekli dillendirseydm seninn annen söle böle die sana anlattığım o adam benm eski eşim olurdu çoktan... umarım anlatabiliyorumdur... gelelim ailesine sen onları sevmek zorunda asla deilsin... ama saygı duymak zorundasın... kaldı kşi ben kendimi koruma adına ara sıra saygı sınırlarını da zorluyorum... o yüzden eşine deme bırak içinde kalsın gel buraya anlat nefretini burda beraber dertleşiriz...

kayınvaliden hakkında yorum yapmıcam ama eşini üzme o herkesi senin için karşısına almış sende onu mutlu et. kayınvalidene bişi deme. yani eşinin yüzünü güldür derim. marmellata Che sarà,

ben eşimi sewiyorum onunla ewliyim ailesi beni ilgilendirmez mantığı pek doğru değil bence. en önemlisi eşin war ortada ve eğer ailesiyle aran açıksa onunlada aran bozulabilir. kayınvalide desteği arkanda yoksa pek sağlam olmaz yuvan. hem bide işe şurdan bak hayatındaki tüm insanları sevdiğin için mi birliktesin komşular arkadaşlar iş arkadaşları akrabalar.. en iyisi orta yolu bulmak ipleri koparıp atmak olmaz zaten pek mümkün değil. zamana bırak bişeyleride zaten zamanla anlaşılır bişeyler çok iyi başlayıp canım gülümle devam edip ardına saç baş olanlarda gördük her zaman mesafeli ve saygılı olmalı bence elizanelizan

kendinizi bu kadar yıpratmaya değmez. evet, yaşadığınız şeyler zor ve ağır fakat sonuçta geçti bitti. unutun, unutmaya çalışın. arkanızda bırakın eski yaşanılanları. bunları kendinize hatırlatıp sıkıntıya sokmayın kendinizi. sonuçta hepimiz insanız hata yaparız. siz de böyle düşünün ve kayınvalidenizin yaptığı hatalara yanlışlara odaklanmayın artık. hayatımızın bir çok döneminde istemesek de bazı insanlara katlanmak zorunda kalabiliriz, iş hayatında da böyledir mesela. fakat katlanmak zorundayız diye kendimizi tüketmeye değer mi? belli bir süre olan beraberliklerde herkes kendi işine bakar. siz de aynı şekilde mesafeyi tutun ve arada zor da olsa iyi davranmaya çalışın. aile huzurunuzu bunun için bozmaya değmez... bir de aynı hataları hep hatırlatırsanız kendinize bir süre sonra o insanı hep o hatalardan ibaret görürsünüz. oysa hepimiz hatalar, yanlışlar, doğrular, güzelliklerden oluşma şeylere sahibiz. bu yönden kayınvalidenizin iyi yönlerini görmeye çalışın. eğer algınızı buna açarsanız zamanla güzel şeyler görürsünüz ve sizi sıkan hatalarından da kurtulursunuz. yani kayınvalideniz için değil kendi huzurunuz için onun iyi yönlerine odaklanın... ve onun hakkında kötü konuşup şikayet etmeyin eşinize. iyi birşey söylemeyecekseniz hiç söylemeyin. eşinizin huzurunu da bu şekilde kaçırmayın...

yeni evlisin daha.. keyifli taraflarından bak.. sen eşine sarıl gerisini boşver kapat gözünü git gel kaynanaya.. naapcan işte erkekler böyle... ama sen eşini ne kadar mutlu edersen ona huzur yaşatırsan oda sana aynısını yapar ve ezilmene izin vermez.. yooook ben açık açık savaşırım diyosan eşin onları tercih eder... sana şöyle bişey anlatiim benim eşimin anne ve babası yok ölmüşler.. ama tama anlamıyla felaket bi ablası kızkardeşi ve teyzeleri var.. bunlar nefret eder benden ama asla karşılık alamazlardı.. laf sokarlardı susardım.. evden kovarlardı karşılık vermezdim eşimi doldururlardı "bak onlar seni bu hale getirdi" diye bişey söylemezdim eşime.. hayatta şikayet etmezdim adlarını bile almazdım ağzıma kötü bişey söylemezdim... bunlar tahammül edemedi tabi.. çektiler eşimi "ya biz ya karın" dediler.. tercih yaptırdı terbiyesizler... sonra eşimde jeton düştü... "heee öylemiii banim karım sizin için tek kelime etmedi bana asla tercih sunmadı siz bunu yapıyasanız benim eşimi ezmeye çalışıyosunuz..." "ben karımı tercih ediyorum ve birdaha hiçbirinizi görmek istemiyorum" dedi... 1 yıldır görüşmüyoruz.. ne eşim ne ben... sizinkilerede allah bi sebep versin de uyansın eşin inşallah.. allah yardım etsin T

merhaba kızlar.. ben henüz temmuz ayında yeni evlendim.. Kayınvalidem beni biz daha tanışmadan etraftan duydukları ile istemedi. hatta ayırmak için bile uğraştı. Eşim de resti çekti ben seviyorum, senin gelinin olacak durumu kabullen diye.. ama her ne kadar eşim istesede o istemedi =( söz, nişan düğün hiç birinde hiçbir yardımını görmedi hem maddi hem de manevi, hatta o kadar ki nişan kıyafeti bakmaya çağırdığımda bugün pazar var pazar alışverişi yapacağım diyerek nişan kıyafeti bakmaya gelmedi. hep bir zorlama hep bir kabullenememe.. kız kardeşi halası ne bileyim bana göre benim tarzım insanlar değil onlara da alışamadım.. hatta sevmiyorum. eşime de açık açık söylüyorum senin aileni sevmiyorum vakit geçirmek eziyet gibi geliyor. bu sefer eşim üzülüyor yıpranıyor =( hatta ikimiz de şimdiden çok yıprandık. çünkü benim içimdeki nefret, kabullenememe öyle bir boyuta geldi ki adını, sesini duymaya bile tahammülüm yok. kayınvalidem çok emri vaki konuşmayı seven dediğini yaptırmaya çalışan bir kişi.. sanıyor ki ben de çocukları gibi yapacağım onun istedikleri.. anne demek bile içimden gelmiyor. bir kaç defa eşimin gönlü olsun diye dedim ama o kadar.. bir de kayınvalidem telefonda "bana anne diyeceksin!" şeklindeki emrinden sonra ömrümün sonuna kadar anne demeyi düşünmüyorum.. öfff ne bileyim kızlar, yukarıda aklıma şu an gelenleri yazdım karmakarışık bir halde ama gerçekten kendimi çok yorgun ve bitkin hissediyorum. ne yapmam lazım nasıl davranmam lazım bir türlü bilemiyorum. tek istediğim onlar ile vakit geçirmemek.. eşimin de hep hayali eşi ve ailesinin çok iyi geçinmesi.. eşime de haksızlık yapmak istemiyorum, çünkü onu da çok seviyorum.. eşimde madem beni çok seviyorsun onları da kabullenmen lazım diyor. benim bir tek eşimi sevmeye hakkım yok mu yaaaa istemiyorum onun ailesini sevmiyoruummmmmmmmmmmmm =((((((((

bızım orda bır soz var derler kı erkek evlendıgınde sadece kız ıle evlenır. Ama kız erkegın btun aılesıyle evlenır. Kımse kımseyı sevmek zorunda degıl ama saygı muhakkak olmalı. Arkadasların dedıgı gıbı kaynvalıde ıle sorunları olan cıftler daha kolay ayrılık surecıne gıdebılıyorlar. Hele kı bazı erkekler var tamamen ana kuzusuu. Esının ne dedıgı ve ne dusundugu onemlı degıl.. Amannn Allah muhafaza oylelerındenn.:/

canım kimse kimseyi sevmek zorunda değildir fakat katlanmak zorundadır benim kayınvalidemle çok büyük sorunlarım yok ama yinede sevmiyorum onları yapmacıklar yalandan yüzüne gülüp arkanı dönünce kötü olanlardanlar bunu bana yapıyolarmı bilmiyorum ama başkasına yapıyolarsa bana neden yapmasınlarki die düşünüyorum ve inan kasılmaktan boynuma ağrılar falan giriyo ama mecburum eşim için sevmiyorum bunuda biliyo sonuçta orta yolu bulmak lazım sana git etrafında pervane ol demiyorum olmada zaten en azında ayda ve ya 2 ayda yakınsa tabi git derim 2 saatte dursan eşinin gönlü olur boşver canım yalan dünya kimseye kalmıyo isdediği kadar uğraşsın sen evinde mutluysan gerisi tefaruat arayı sen ve eşin bulucak açıçası o seni ezdirmicek sende arada sırada alttan alıcaksın çünkü ömürlük canım bu yoksa hayatında huzursuzluk dönem dönem kapını çalabilir... T

canım seni çok iyi anlıyorum inan. BEnde temmuz ayında evlendim.. kaynanamdan birebir bi laf yada başka bişey yaşamamdım ama nişan, kına, düğün zamanında aynı senin sorunun gibi hiçbişeye karışmadı hep uzak kaldı... dahası annemle tartışıp durdu.. Allahtan benimkiler İstanbulda yaşıyorda telefonda görüşüyoruz sadece.. Tlfda konuşurken bile eşim yanımda yoksa anne demiyorum. geçiştiriyorum lafı hep... Zorla seviyormuş gibi yapamam hiçbizaman... tepkimi belli ederim hep, sevgimi de nefretimi de.. ne yapmam gerekiyor demişsin.. herkesi sevmek zorunda değilsin.. Eşinle evlendin ona yakın ol, onu sevdiğini hissettir yeter bence.. Eşin kabullenmen gerek derse de onlar beni kabulleniyorlar mı dersin.. E

fikirleriniz için hepinize çok teşekkür ederim. eski iş yerimdeki patronum kayınvalideni sevmiyorsan da seviyormuş gibi yapacaksın, politik davranacaksın demişti. o zamanlar evli değildim. ne demek istediğini pek idrak edememiştim. sevmiyorsam sevmiyorumdur sonuçta. ama şu an anlıyorum ki sevmesekte kabullenmesekte evdeki iç huzuru sağlamak için katlanmak zorundayım! gel gelelim bu katlanma işi midemde gastrite neden oldu. ben sevmediğim insan ile bırak konuşmayı aynı ortamda bulunmayı sevmeyen biriydim. şimdi eşim için canım için katlanmak zorundayım. bunu kabullenmek çok zor. çünkü belli bir yaşanmışlıklar yoğun kırgınlıklar var. bunların üstüne onlarla birlikte vakit geçirmek bana çok ağır geliyor. eşimden de Allah razı olsun benim haklı olduğumu düşünüyor ve beni hiçbir zaman ezdirmiyor ama hep arayı bulmaya çalışıyor. ona da defalarca anlatmaya çalışıyorum senin ailenin yapısı belli benim yapım belli bu durumu bu şekilde kabullenip ona göre davranmamız birbirimizi kırmamız lazım diyorum ama olmuyor belli bir süre kavga etmeden duruyoruz daha sonra gene tartışmaya başlıyoruz benzer nedenlerden dolayı.. kabullenmek, yaşanılanları hazmetmek çok zor..

sevmeye bilirisin ama eşine direkt söylemen senle eşinin arasını açar ve eşin onlara yönelir sevmek zorunda değilsin ama kabullenmek zorundasın çünkü evlenmeden belliymiş hadi sonradan ola birşey olsa görüşme diim ama daha evlenmeden herşey böyle ortadayken evlendikten sonra olmuyor diyemezsin ayrıca bak ne güzel eşin seni seviyor senin için ailesini silmiş ki bu erkek yada bir kız için yani bir insan için çokk ağır birşey eşin senin için onları siliyorda sen eşinin hatrı için vakit geçirmemeyi nasıl onları sileceğini mi soruyorsun bence silmeyi değil onları haksız çıkarıp iyi bir gelin olduğunu gösterme vakti sen iyilik yapıp karşılık bulamazssan ancak ozaman eşin nasıl onları silmeyi göze aldıysa eşimsize hep yapıcı adım attı artık atmıcak diyebilir ama şimdi herşeyi, bilerek gelin olmuşssun zaten bence ilk zamanlar kabullenemiyorum diip de eşine sürekli senin ailen şöyle diip uzaklaştıracaına eşini yapıcı olmak için senin de fazla zarar almadan yormadan yapıcı olacağın adımlar at kibela24

arkadaşlar geçen akşam eşim ile tatsız bir şekilde konuşmuş sabahta dolayısı ile tatsız tuzsuz kalkmış, her an patlayacak kavga çıkartacak bir vaziyetteydim. daha sonrasında buarada bir başlık açıp içimi dökmek ve benden daha tecrübeli olan sizlerden yardım almak istemiştim. iyi ki de açmışım bu başlığı.. dünden beri kendimi çok iyi hissediyorum. hatta eşim ne olduda bir den bu şekilde değiştin sabah neredeyse dokunsan patlayacak bir haldeydin dedi. bu sizin sayenizde oldu. çok teşekkür ederim her birinize ayrı ayrı.. bundan sonra sanırım bana düşen görev çenemi tutup eşimi boşu boşuna üzmemek, kafama bu tarz huzursuzlukları takmamak.. işte bunları fark etmek çok güzel de işin zor tarafı bunu uygulayabilmekte.. dün kayınvalidem aramış ben işte iken niye geri dönmemişim aramamışım diye akşam benden hesap soruyor. var mı böyle bir mantık. ben de işteydim geri dönemedim biliyorsunuz telefon kullanmak yasak kusura bakmayın diye tersledim. bi de üstüne bir durum mu var diye merak ettim diye soruyor. gel de sinir olma gel de sakinliğini koru şimdi.. öffff çok zor çok!! sizleri de bu şekilde sıkmak istemiyorum ama anlatınca rahatlıyorum =( T

sevmek zorunda degılsın ama eşının aılesı bunu kabullenmek zorundasın.. eşının hatırı ıcın goruş soru sorulunca cevp ver o kadar. eşın aılesını senın ıcın atamaz goruşmeyı kesemez M mortelgraf

Aman diyim hasta falanda olmayın benim gibi. benimde midemde stresten kaynaklı sorunlar vardı ve kaynanam bana birkere önerisini uygulamadığım için "bana hastayım falan deme demişti " çok üzülmüştüm. hala da çok sever laf sokmayı dermet FURKANIM VE

ahhh bacım ahhhh bu kayınvalide kayınpederler evlenmişim iki çocuk annesiyim gecmişeler karsıma ikiside işte zamanında biz seni istemediydik diyolar kocamda bası öne eğri yorum yok... ahhh ben olacaktım orda benm annem babam eşime öğle diyecekti bak nasıl susturuluyordu onlar... hıhhh dedim içimden çokta fifi... çokta umrumda sanki... hatta ii bile oldu öğrendiğim zamanı gelince el den ayaktan gidince yanıma gelmeye calışırlardı... zamanında beni istemeyeni bende o zaman istemeyiveririm olur biter dimi... o yüzden arkadaşlar ben kalbimin bir yerine hep not atarım zamanı gelince hepsinin karsılığı verilecek :) biras önce bir arkadaş içim içimi yemeği nasıl bitirecek nasıl huzura kavuşacagım demiş... oda zamanla oluyor arkadasım alışıyorsun bu tür seylere sanki normalmiş gibi geliyor yaşadıkların... BitterKuzucuk Bal

Bence kabullenseniz daha iyi, çünkü kayınvalideler bir gelini istemeyince o yuva daha kolay yıkılıyor. Bence kayınvalidemize cephe almayın. Hoşgörülü olmaya çalışın, siz elinizden geleni yaparsanız esınız de ılerde sizi suclayamaz..