kesinlikle yalnız olduğun için bunalımdasın

Nereden başlayayım, şu ruh halimi size nasıl aktarayım bilmiyorum.. Ama artık iyice bunaldım kendimden.. Pollyanna iken huysuz şirin oldum çıktım.. Bir memnuniyetsizliktir gidiyor. İnanın ben böyle değildim, en azından bu denli değildim.. Normal bir insanın şikayetleri ne ise ondan ibaretti yani.. Ama şimdi hayatımın olumlu yanlarını söyleyenlere karşı içten içe kızıyorum, ben sanki tüm bunların farkında değil miyim diye. Ama göremiyorum işte olumlu düşünme yetimi kaybetmiş gibiyim.. Galiba yoruldum, biraz erken oldu biliyorum. Okul bittikten dört ay sonra çalışmaya başladım.. Çoğu insan için bu büyük bir kısmet ve şans iken, bu yanını göremiyorum ben. Aksine dinlenecek hiç vaktim olmadı, bu şekilde düşünüyorum.. İki yıldır çalışıyorum.. İlk tayin yerimde iş ortamım ve ev çevrem çok iyiydi.. Eş durumundan atandığım şimdiki yere ise yedi ay oldu hala alışamadım.. İş ortamımda herkes erkek ve tam anlamıyla sohbet edeceğim kimse yok, evde desen konu komşu hak getire.. Bulunduğum ilçe ise asosyallik abidesi.. Eşim 8-9 dan aşağı eve gelmiyor.. Biliyorum bu 'Bir Derdim Var' grubundaki birçok derde göre dertten değil bile bunlar.. Ama ben inanın çok doldum.. Bir şeyler paylaşacağım hiç kimse yok burda.. Sabahtan akşama kadar kendimleyim desem yeri.. ama bence yine de bunlatıcı( Rabbim sonumu hayreylesin.. C

Sana sertap erenerden yeni bir ask yeni bir is yine gulecek bi ́ neden lazim yeni bi ́ haber, yeni bi ́ kader, bunlar icin bana sans lazim yeni bi ́ durus, yeni dokunus tek tek kesfetmem lazim yeni bi ́ hayat, gerisi bayat kendime yeni bir ben lazim sarkisini armagan ediyorum

aslında sen kendini gayet güzel özetlemişsin. ama bence yeniliğe değil adaptasyona ihtiyacın var. hayatında yeterince yenilik olmuş. iş evlilik.:)) evde boş kalmadan iş sahibi olman büyük şans aslında. başına gelenlere nimet olarak baksan bu kadar depresif olmazdın. daha çoook gençsin. dinlenmek istemek için erken değil mi? ileride hem çalışıp hem eve hem çoluk çocuğa bakınca şu günlerinde ne kadar rahat ve boş olduğunu hatırlayacaksın. muhtemel sorunun ise eşinle az vakit geçirmekten kaynaklı can sıkıntısı:))

İş değişikliği, ev değişikliği, ailedeki kişi sayısının değişikliği... İyi gelir

aslında anenizde hanı 2 ayda 1 falan gelse bu kadar kötü hissetmezsiniz..

Ah o maneviyat.. Belki de her şey o eksiklikten ötürüdür..

Yaşadığın şeyleri anlayabiliyorum, ben de senin gibi yorucu bir bölümden mezun oldum 6 ay sonra atandım işe başlayalı 2 yıl olacak 1 ay sonra. İşe başlar başlamaz bir arkadaşımın ve annemin gazına gelerek yüksek lisansa başladım iş çıkışları gidiyordum ve şimdi tez aşamasındayım. Haldır haldır koşturmaktan nevrim döndü. Tabi bu arada nişanlandım kısmetse 6 ay sonra evleniyorum hem de kilometrelerce uzağa gideceğim. Hem iş hayatı hem yaşadığım şehir değişecek bir de evliliğe alışmaya çalışacağım. Annem el bebek gül bebek büyüttü beni, şimdi kınayanlar olacaktır ama kızım sen yeterki oku diyerek hiçbir iş yaptırmadı. Şimdi evlenince o işleri yapacak olmayı düşünmek bile beni bunalıma sokuyor zaten nasıl yapacağım onu da bilmiyorum. Ailemden de bu zamana kadar ayrılmadım. Bunca değişikliği birden yaşayacak olmak çok korkutuyor beni. Bir yandan sevdiğim adama kavuşmak istiyorum bir yandan şimdiki hayatımı sürdürmek. Dinlenemiyorum sürekli bir koşturmaca. Bendeki şımarıklık galiba yine de halimize şükür...

Ah valla ne iyi geldi, teşekkür ediyorum Aynen bir çok yeniliğe ihtiyacım var ama aşkım benimle olsun :) Ama öncesinde iyice bir dinlenmem gerek sanırım.. Bölümden ötürü yorucu bir okul hayatım vardı, e sonrasında direk iş derken EVin tadını çıkaramadım.. Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

''Ooo durumun baya zormuş'' ah be arkadaşım şu yorumu duymak bile utandırıyor beni biliyor musun :) Aslında zor olan bir şey yok ama niye kendime anlatamıyorum bunu :/ Bir ara kavanoz boyama işine adamıştım kendimi ama bitti :) Hani böyle halk eğitim tarzı biyer var ama benim iş saatlerim içinde, yoksa çok gitmek istedim hem hobi hem arkadaş edinirim diye.. Ailem düğünden bu yana henüz gelemedi.. Ama bir kaç kez ben gittim.. Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

3 ay mı? Ben onu okumamışım canım, ozaman tabiki düşünme gerçi kader kısmet Tayin olursa süper olur ama

Hep dert yandigim şey ama onun da elinden bir şey gelmiyor ki, o yüzden artık dillendirmek istemiyorum.. Ben bile sklyorum artık kendimden, onu da skmak istemiyorum.. Bi akşamdan akşama geliyor evine onda da huzursuz olsun istemiyorum.

Evet zaten en çok da bu yüzden kızıyorum ya kendime, dışarıdan bakan resmen buna rahat batıyor der ki cok da farklı değil.. Rabbim e şükürler olsun ki dert edinecek derdim yok ama galiba ben bu kadar yalnız kalmaya alışkın değilim.. Okul hayatım zaten yoğundu, eskişehir deki hayatımda da eve gelen giden çoktu.. Buraya atandim.. Kardeşim kalıyordu yanımda, öğlen olsun aksam gittiğimde olsun o evdeydi.. Şimdi sabahtan akşama kdr yalnız, akşam da esim gelene kdr öyle, nasıl vakit geçireceğimi şaşırıyorum.. Ve bu bende hep vardı.. İnsanlar yalnız kalayım keyif yapayım diye fırsat kollardi.. Bense ne yapacağımı sasirirdim ki bu durum iyice hat safhaya ulaştı.. Evet canım dediğin gibi kendimce birşeyler yapabilsem zaten o vakit dolu dolu gececek zaten doğru söylüyorsun.. Verdiğin fikir çok güzel.. İnşallah uygulamaya gecicem..

Evet canım.. Ben de geçici bir süreç olduğunu biliyorum ama bir türlü geçmiyor.. Aksine daha kötüye gidiyor Belki bu konuda farklı değiliz ama en anızdan eşinle aynı vakit eve gelme gibi bir şansın var.. Hani birlikte yapabiliyorsunuz birçok şeyi ve eve geldiğinde canının sıkılma durumu olmuyor.. En azından bu şekilde olsaydı eminim bu denli olmazdım.. Ama eşim benden gec cıkıyor, üstüne bir saati geckin yol geliyor.. Ben evde onun yolunu gözlüyorum.. Yine de şükür ki yolunu gözlediğim onun gibi bir eşim var.. İşte pazar günlerini dolu dolu gecirmeye calışıyoruz canım.. Benim sorunum haftaıcı.. Haftasonu bir şekilde geciyor.. inşallahalışır, normale dönerim..

Sevindim. Hayırlı olsun yeni yeriniz. Ama demek ki öyleymişsiniz, insan olmadan farkedilmez ki bu özellik. :) Teşekkür ederim. :)

Günaydin canım.. Eh ışte diycem ama değil, bir gün enerjik geçiyorsa üç gün sönüyorum resmen.. Geçen akşam hiç yoktan başladım ağlamaya. Eşim soruyo neyin var, hiç.. bu hafta geç gelmeye başladi yine. Bende galiba yalnız kalma fobi oldu.. Eve gidip tek başima oldugumda ne yapacağımı şaşıriyorum.. Sadece bir an önce vakit geçsin diye uğraşiyorum, boş şeylerle vakit olduruyorum.. Zaman geçince de bakıyorum yapılacak bir sürü şey var, kalıyor hepsi. Valla bilmiyorum canım ne zaman kafamda huzurlu bir düzen tutturucam bilmiyorum.. Sürekli bir endişe hali.. Kendi kendimi yıpratıyorum.. Ne yapmalıyım onu da bilmiyorum.. Geçiyor bakalım günler..

Canım kıyamam sana yaa, bende neden girmiyor foruma artık diyordum ki bir nedeni varmış.. Aslında yalnız değilsin birçoğumuzun başına gelmiştir buna benzer durumlar. Önceden ne güzel kavanoz boyuyormuşsun yine buna benzer ya da yapmaktan zevk aldığın hobilere yönelebilirsin. Halk eğitim kurslarının kimi bölümleri hafta sonu da ders veriyor onları araştır istersen. Eşinle güzel bir hafta sonu kaçamağı yapabilirsiniz mesela. Belki anlık birşey olacak ama o bile belki yeterli olur senin için. Üzme kendini olur mu unutma gelip geçici bir durum eminim ben..