Bence herşey inanmakla ilgili. Eğer güçlü olacağına inanıyorsan güçlü olursun. Hayat zaten bir sınav. Önemli olan bilinçlendikten sonra bu sınavı nasıl vereceğimiz. Hala bir çok şeyden korkuyorum. Ama cesaretim var. Korkularımızın esiri olmamalıyız. Bunlar bizi maalesef kolay manipüle edebilmelerine sağlıyor. İzin vermemeliyiz. İnan her şeye herkese rağmen kendin için bir şeyler yapabilirsin. Sana şenayın hayat bayram olsa şarkısını armağan ediyorum. Bana pozitif etkisi var. Gezegen X

Çok zor şeyler yasamissin empati kurmak bile zor.. Ben babamın ayaklarını öperim allah onu basımdan eksik etmesin, yaşadıklarını çok zor şeyler çok duygulandım okurken çok farklı hissettim.. Umarım artık çok mutlu olursun iyi olursun

Önce psikiyatriste gittim. İlaca başladım. İlaç cok iyi etki etti. Doktorum ilaçları bırakmak için tamamen iyileşmem ve hayatımın sakin zamanında bunun olması gerektiğini söyledi ve beni nevroz polikliğine gönderdi. Terapi görüyorum. Suan iki haftada bir yarım saat kadar görüşüyoruz. Gezegen X

Hepsini okudum inşallah bundan sonraki hayatın çok daha güzel olur güçlü kadın

Neye inanırsak bizim gerçeğimiz odur çok haklısın canım En başta güçlü olmalıyız Allah yardımcımız olacaktır. Şu dünyadaki en olgun kişi acıya gülendir

arada tetiklense de aştım çok şükür teşekkürler:)

Su gibi okudum. Müthiş bir insansın. Kelime yok başka üstüne.

Amin cümlemize. herkes mutluluğu hak ediyor. Her daim zorluklar olacaktır. Önemli olan nasıl üstesinden geldiğimiz...

Ağlattın kız

Sabaha yazinizla gunaydin dedim insallah evliliginizde cok mutlu olursunuz.

Benim görümcemde kaçarak evlenmiş. Eşim çok tepki göstermiş. Babasıyla bile bir süre konuşmamış barıştığı için. Sonuçta et, tırnak misali barışmışlar. Bir kereyle yetinmeyin bence. Size ne kadar kızsa da kardeşisiniz sonuçta. Eş ne kadar iyi olursa olsun insanın kendi aile sıcaklığı aranıyor.

Nasıl mükemmel nasıl güçlü bir kadınsınız siz. Bir solukta okudum iyi ki de okumuşum! O kadar çok dersler çıkardım ki kendime. Dert edindiğim basit şeyler gözümün önüne geldi de. Şükretmesini bilmiyormuşum ben. Buradaki insanlara da eminim çok şey kattınız farkında olmadan. Sizi canı gönülden tebrik ederim. Hayran olunası bir insansınız. Gücünüze hayran kaldım. Çok iyi bir anne, çok iyi bir eş, hayatınız boyunca çok güçlü bir kadın olacaksınız siz.

bu ne bicim babaya valla nedenir bilemedim

Ne garip demi aslında her insanın bir ailesi var ama bir bakmışsın yok, yoklar...

Konunuzu okuduğumda unuttuğumu düşündüğüm çocukluğum gözlerimin önünden bir kez daha geçti. Unuttum artık gayet iyiyim dediğim anda yaşadığım en ufak bir şey hatırlatıyor aslında çocukluğumu. Geçen gün sofrada yemek yerken 7 yaşındaki oğlum yemek yeme sorunundan dolayı yine huysuzluk yaptı. Eşim de ilk kez büyük tepki verdi. Bağırdı oğluma, oğlum ağladı kızım gözleri dolu dolu yokmalarını yutmaya çalıştı. Normalde çocuklarının üstüne titreyen onlar için çabalayan bir eşim var ve ben babamla eşimi kıyasladıkça şükrederim hep. Sanırım onunda sinirli bir anına denk geldi. Ben sofradan kalktım yatak odasına gittim. Eşim arkamdan geldi. Tamam özür dilerim bir anlık sinirdi dedi ama ben o kabus gibi çocukluğumun etkisiyle eşime, bunu sakın bir daha yapma, ben çocukluğumda çok gözyaşı dökerek lokmalarımı yutmaya çalıştım. Şimdi aynı şeyleri çocuklarımın yaşamasına asla müsaade etmem ve bu yüzden senden boşanırım yemin ediyorum. Çocukluğum mahvoldu hep huzursuz hep diken üstünde geçti. Acaba bir şeye kızıp babam bize yine bağıracak mı yine dövecek mi düşüncesiyle geçti. Şimdi çocuklarımı masada o halde görünce bütün dengem alt üst oldu dedim. Eşim sarıldı ağladık beraber sonra gidip çocuklarına sarıldı öptü. Evet fazla tepki verdim belki ama bu geçmişte yaşadıklarımın eseri kötü bir çocukluk geçirmediysen beni anlayamazsın abarttığımı da düşünebilirsin dedim.

Teşekkür ederim. Unutabileceğimi sanmıyorum. Yaşadığım herşey beni ben yaptı. Sadece artık öfke ve nefret yok içimde. Bu duygular insanı mahvediyor ve hayatımda artık yoklar. Sadece kötü anılar.

Iste buna benzer hayatlar yasayan kadinlarimiz!! cocuklarinizi bahane edip sozde onlarin mutlulugunu dusunuyorsunuz ya!!! ALIN SIZE MUTLULUK!! parcalanmis bir cocukluk nefret icinde gecmis bir ergenlik, yikilmis hayaller umutlar ne ararsaniz iste! lutfen okuyun okuyun ve ders alin! aslinda susarak ve sozde sabrederek, kendinize ve en onemlisi evlatlariniza neler yasattiginizi GORÜN ARTIK!! hic birsey icin asla gec degildir... eger esiniz sizi haketmiyor, evlatlariniza baba olamiyorsa.. o evlatlarinizin bir damla gozyasina kurban edin, o es ve baba musvettelerini!!! hayat cok kisa kendinize deger verin yavrulariniza deger verin onlar allahtan bize emanet.. onlarin hayatlarindan biz anneler sorumluyuz en cokta..

Kendi hayatımdan utandım. boğazım düğüm düğüm. bundan sonra mutsuzluk yanından yakınından geçmesin.

Ben okudum ve sonuna kadar katılıyorum. Hiç bir annenin babanın bunu yaşatmaya hakkı yok. Olmuyorsa korkmayın daha kötüsü olmaz Allahın yardımıyla boşanın her şey daha iyi olacaktır. Bende anneme çok yalvardım zamanında ama olmadı şimdi bende yarımım tamamlanır mı şimdi bir insan bunca yaşanmışlıkla.

Baştan sona okudum ve sahneleri gözümde canlandırdım. Kendimi koydum yerinize gerçekten çok zor ama bunu demek kolay olanı bravo diyorum size anka kuşuna... Bu arada ben annenize ve onun ailesine daha çok kızdım. Bu kadar kör sağır dilsiz oldukları için

Canım benim.. neler yaşamışsın. Sana fikir vermek haddime değil çünkü sen çok güçlüsün. Inşallah çok çok güzel bir aile hayatın olur

Uzun zamandır bu forumda bu kadar güçlü bir kadın yazısı okumamıştım. Evet uzun yıllar dayakta dahil şiddet gördüğü halde, taciz edilip sustuğu halde, okulu bıraktığı... kendini bıraktığı halde... çok güçlü bir kadın gördüm. Kendini ve yaşadıklarını ifade ediş tarzından da gücün belli zaten. Bu kadar güçlü mü doğdun yoksa yaşadıkların mı seni böyle güçlü kıldı bilemem ama benden sana yürekten bir helal olsun! Her şey geçti gitti diye bir şey yok hayatta tabi ki, yaşadığımız sürece yeni zorluklar çıkabilir her an. Ama sen formülü çözmüşsün bence Yolun ve hayatın açık olsun arkadaş.

Butun yaziyi sonuna kadar okudum.. İcim o kadar acidiki... Hayati esine cocuklarima zindan eden boyle kotu babalar var malesef. Onlar yasamasin diyorum... Herseye ragmen egitim basarinizi ve guclu olusunuzu yurekten kutluyorum. Dilerim annen o adamdan biran once bosanir ve hepiniz cok mutlu olursunuz.

hepsini okudum. Tebrik ediyorum seni kadınların toplum içinde silik karakter olmamaları gerekiyor. Ve herzaman söylüyorum hep söyleyeceğim isterse kocası karun kadar zengin olsun üç kuruş para için bile kadın çalışmalı ekonomik özgürlüğü olmalı.

bir solukta okudum bende. gerçekten yaşadıkların bir hikaye gibi yazsanız roman olur. babanızda zamanında bunları gördüğü halde size yaşatması onunda normal olmadığını gösteriyor ama kişi isterse tıpkı sizin gibi tam tersine hiç kendini bozmadan hayatına devam edebilir. ne denirki zaten aklı başında bir bayansınız rabbim önünüzü hayırlı mutlu geçirmenizi nasip etsin.

neden okumayacakmışız. Okudum valla hepsını güçlü kadın olmak bi secim degil bı sınavla oluyor canım sen mecburıyetten gırdıgın bu sınavdan basarıyla cıkmıssın.. evlılıgınde mutlu huzurlu gunler sızın olsun..

Her cümlende kendimi buldum. Çocukluğumdan ergenliğimin sonlarına kadar binbir türlü şeyle sınandım. Ondan sonrada işsizlikle sınandım. Herşeye rağmen şuan istediğim mesleği yapma şansı yakaladım. Yaşanılanlar asla unutulmuyor. Hatta öyle bir an geliyorki mutlu olduğunu farkedip eskiyi hatırlıyorsun. Haya çok zor ve garip. Bazı insanlar aşk acısını dünyanın sonu sanıyor. Erkekler olmadan yaşayamıyor, hayatını mahvediyor. Onlar gelip okusunlar bunu. Seni çok sevdim. Tanışmak isterdim. Bundan sonra ışığın hiç sönmesin. Bazı imtihanlar günahlara kefaret olur, unutma..

Eden bulur, sen dürüst ol Kem belasını bulur..

Umarım bundan sonra hayata karşı güçlü olursun. Ben yaşamak ve ölmek arasında bir tercih yaptım. Ya yaşayacak ya ölecektim. Yaşamayı tercih ettim ve elimden geleni yaptım. Çünkü kalanların hepsi benim için ölmek demekti. Kaybedecek hiç birşeyim yoktu. Benimde herşeyim suçtu. Konuşmam gülmem, esnemem bile suçtu. Sırf hata yapmamak için sürekli mükemmel olmaya adadım bazen kendimi. Fark ettim ki mükemmel yok. Elimden gelenin yapmaktan başka çarem yoktu. Allah herkesin yardımcısı olsun.

Çok uzun olmasına rağmen ben de okudum, kendinizle gurur duyun. Çok zorluklar görmüşsünüz, ufacık şeyleri sorun ediyoruz ama böyle hayatlar var, belki de siz sınıfımızdan biriydiniz, biz gülüp eğlenirken sınıftan birisi böyle acılar yaşıyordu. Gerçekten şükretmek lazım. Sizi çok takdir ettim, özellikle evlenmek için kaçmanın yanlış olduğu konusundaki bilinciniz beni çok etkiledi. Ülkede devrim yapıp refahı getiren bir lider gibi ailenizde de devrim yapmışsınız sanki.

Hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim güzel dilekleriniz için. BinbirRenk keşke tez konusu olsaydı ama maalesef değil...

Ben de baştan sona okudum, roman gibi yazmışsınız, kaleminiz güçlü, kalbiniz de, kişiliğiniz de. Allak hepimize ömrün de hayırlısını versin.

Bende nefret ediyorum akraba evliliğinden

Hepsini okudum azminize hayran kaldım. Kardeşleriniz de inş. sizin gibi mücadele yoluna girerler. Ve sizde eşinizle ve çocuklarınızla geriye bakmadan güzel bir hayat sürersiniz.

Şimdi nasılsın? Hayat nasıl akıyor?

İnsanın aklına Sezen Aksu geliyor Yaralı tepeden tırnağa herkes yaralı. diyorum sonra gerçekten de öyle insanlar farklı ama hikayeler aynı yada benzer

Baştan sona okudum öncelikle tebrik ediyorum seni çok zor zamanlar geçirmişsin ama dimdik ayaktasin İnşallah hayatında hersey çok güzel olur

Biliyormusunuz en sevdigim sey boyle zor cocukluk yillarii geciren kadinlarin beyaz atli prensleriyle. mutlu olmasi... Allah daim etsin iki dunyadada

öperim al yanaklarından

O kadar doğru bir gerçek ki. İşte ülkemizin kadınını anlatıyor aslında. Desteğiniz için teşekkür ederim.

Mutlu son ile bitmesine çok sevindim yazınızın Her insanın tercihi, tepkisi farklı olaylara karşı.. Bu yaşadıklarınızı hayata bahane etmeyişinize hayran oldum. Rabbim her daim yardımcınız olsun. Yolunuza güller sersin bahtınızı açık etsin.. Eşinizle mutlu bir yuvanız olsun inşallah.. İçinizi dökmek istediğinizde yazın bize, her daim kulak veririz.. Mutlu bir ömür diliyorum... Gezegen X

Tebrik ederim, sonunda ışığını bulmussun. Ben bunların onda birini gorsem dağılır giderdim. Çok güçlüsün. Bu arada birine mecbur olunca neler olduğunun canlı kaniti işte. Geçen gün bir konuda bu tartışıldı da, ibret olsun. Annenin bir geliri olsaydı bu kadar ayak diremezdi, bırakırdı babanı belki de. Ben de sana katılıyorum, bazı şeylerin yokluğu varlığından hayırlı. O sebeple babasız kalma korkusuyla o adama tutsak olmak mantıksız. Ne diyeyim bilmiyorum fakat bana da bir şok etkisi oldun. Bazi konularda çok kaprisli ve simarikmisim onu anladım. Kendime kizdim, babama olmasa da anneme haksızlık ediyormuşum ben ya...

tekrar tekrar zamanla deniyorum kızgın kırgınım aslında ama yapacak bişey yok hatalar var ortada iki taraflı belki de ama ben baskı altında yaşamayı reddettim Rabbim gönlünüze göre versin, sizde çok güzel bi hayat yaşayacaksınız eminim, dört elle sarılın yeter.

Ağlattın beni

Belki bana kizacaksiniz ama şimdilerde gündemde olan bir diziyi hatırlattı. Sanki onu izliyormuş gibi okudum. Sizi tebrik ediyorum, gerçekten çok güçlü bir yapınız var. Her şeye rağmen hayata tutunmussunuz. Yolun sonundaki ışığı görüp yurumussunuz. Allah'ım bundan sonra hem sizin için hemde aileniz için güzel yollar çıkarsın. Babanız içinde günahlarını affetsin diyeceğim. Rabbim ne kadar affeder bilmem ama Allah'a emanet olun Gezegen X

Yanlış mesaj H

Çok teşekkür ederim.

okurken ağladım, boğazımda koca bir düğüm duruyor şimdi de

Canım arkadaşım çok sağol güzel dileklerin için.

Hepsini baştan sona kadar okudum. Çok güçlü bir insansınız ve belkide filmlere konu olabilecek bu hayat hikayenizle insanlara örnek olursunuz. İnşallah bundan sonraki hayatınızda tüm güzellikler sizinle olsun

Aynen. Bazı konuları okumadan önce görmek bile anlamamaya yetiyor. Demek ki paragraf, nokta, virgül çok önemliymiş.

alışmaya çalışıyoruz hala bence. en azından azalsın da bu ona da şükür demi

enerjin çok güzel.. sen çok iyi bir kızsın eda.. hiç vazgeçme.. seni vazgeçirmelerine asla izin verme.. seni tanımıyorum ama öyle bir babadan böyle bir kız tebrik ederim seni canım.. YOLUN BAHTIN GÜZEL OLSUN ALLAHA EMANET OL..

Bende nefret ediyorum akraba evliliğinden. Herkes herşeye karışıyor. Maalesef bir kardeşim tamamen babama benziyor ve kendiside kabul ediyor bunu. Acquaa Y❀ Anneler

Böyle uzaktan uzaktan olmazzz. Pandemi bir bitsin

Aynen öyle Geçenler de abim evlenmiş ve ben bi yabancı gibi faceden öğrendim bunları yaşamak zor ama herşey olacağına varır. Rabbim hayırlısını versin hepimize. esraziz

Üşenmedim yarım saat okudum.. Allah bence babandan önce anneni ıslah etsin derim. İnsanda biraz yürek olacak temizliğr giden kadınlar bile canına tak edip çocuğuna işkence edildi mi 5 çocuğunu alıp kaçıyo evden. Bu ne ya böyle, hiç mi sevmemiş düşünmemiş sizi. Emin ol annenin de babandan hiçbir farkı yok size davranışları açısından. Biri pasif diğeri aktif sadece. Neyse.. neyse ki şu an mutlusun ve iyisin. Biliyorum ne kadar kendini toplasan da için hep buruk kalacak. Çünkü allah korusun evlat bile ölse başka evladı olur da insan başka anası babası olmuyor işte. Dilerim mutlu bir yuvan olur. Ve eminim ki sen çok iyi bi anne olacaksın.. Sevgiler..

sen bunu basarmissin... adina yemin ederim cok sevindim sikistigin her noktada yaz rahatla elimizden gelenin son damlasina kadar yanindayiz

Evet çok şükür bende iyiyim artık. Rabbim daim etsin hepimizin huzurunu...

Teşekkür ederim.

Kadın erkek eşit değildiri savunan kadınlar var aramızda. Hadi bakalım bunu okuyunca dayak yemeye razı gelecek mi? Bi de okumaktan bahsedeler. İbretlik bir öykü anlattı arkadaşımız. Yemin ederim yemegimi birakip küplere binerek okudum. Kadın okumalı, okuyamasa bile 1 kitap 1 ruhu aydınlatır. Arkadaşın da kurtulmasına yardım olan tek şey OKUMAK olmuş. En yüce kitap Kuran-ı Kerim bile OKU emriyle başlar. Cahiller de bundan noksan oldugu için ya da çarpıttıgı icin cahilleşir. Neyse velhasıl, son olarak öyle baba karşısında kötü söz söyleyememek belki de söylemeyi istememek bile marifettir.

Umarım sende iyisindir artık. Hayat geriye takılıp kalmakla olmuyor ancak ileri bakmaya devam ettikçe güzelleşiyor. Hayatımızın sonuna kadar başka dertlerimizde olacak. Belki büyük, belki küçük. Önemli olan artık bu kadar kırılmadan hayata bağlanmak. Kimsenin derdini küçümsemek benim haddime değil herkesin derdi kendine büyük geliyor. Öyle olmazsa dert olmazdı. Aşk açısını bir çoğumuzun çektiğine inanıyorum. Ben çok derinden yaşadım, hayatımın içindeki yeri diğer dertlerimin yanında bir anlam ifade etmedi. Bende buradaki güzel insanlarla sizlerle tanışmak isterim. Belki bir gün... Son cümlenizi aklıma kazıdım ve gerçekten çok anlamlı.

Bastan sona soluksuz ve ağlayarak okudum. insallah birdaha asla mutsuz olmazssin kaderi değiştirmek elimizde annen bosansaydi baban zarar verirmiydi annene galiba evet ama belkide birsekilde hepiniz kurtulurdunuz annende sizin için katlandigini zannederek size kalkan her elde payi varmis aslinda cok guzel ve örnek olmasi gereken bir yazi bence kitap yaz gercekten bunu kitap haline getir Allah yuzunu hep guldursun

Evet evlendim.

aynen öyle küçükken ne mutluyduk annem babam abilerim, şimdi kimsem yok gibi hep mutsuz gibiyim hiç bir sorun olmasa da hep eksik içim hayatımda hiçbirşey tam değil. Onlar başka biyerde ben başka bi yerde M Molia

ayy içim şişti meslek lisesini bıraktığın yerde artık başka bir gözle okumaya başladım çoğu insanın dayanamayacağı yerler vardır ama çoğu zman da insanlar kendi hayatlarını kedileri yaparlar resmen merhamet dizisi geçti gözümün önünden... konunu bitiremedim kusura bakma... git isim, cisim değiştir açıksan kapan kapalıysan ona göre bi çözüm bul; ya da saçlarını göz rengini komple değiştirt boya moya... babanın sana yaklaşmamasını sağlayan karar mı çıkarttırırsın ne yaparsın sırra kadem bas yani... Sakın bir kol kanat arayıp da kıronun tekiyle evlenme ... hepimiz nelerle karşılaşıyoruz.. dünyanın öbür ucunda evsiz kaldım ben örneğin bildiğin... gecenin 4 ünde hayatında 3 kere kıra pikniğe gitmiş ben ormandan yürüdüm saatlerde geçiyor hepsi haa o anda yüreğim ağzımdaydı ama geçti... Allah korusun seni belli ki akıllı kızsın her türlü kilimini sudan çıkartırsın gibi geldi bana... Yolun açık olsun... var sende o potansiyell, çok belli git saldır hayata bir yerlere gelince nasıl köpek olurlar kapında al eline çayı izle... al bu da aklın fikrin için gelsin

bitmiyo zıkkım

Insallah bundan sonra hersey güzellerek gelisir. Huzurlu mutlu olursunuz.

Benimle evlendiyse bana ve çocuklarına bakmak zorunda diyorlar genelde, evet sana olmasa da çocuklarına iyi davranmalı, karınlarını doyurmalı, olması gereken de bu. Fakat her olması gereken olsaydı, dünya bu kadar kötü bir yer olmazdı. İşte kadınların bu bakış açısı sebebiyle de başkasının insafı çerçevesinde yaşanıyor hayatlar. İşte bak senin baban insafsızmış, çocuklarına bakmamış işte, olması gerekeni yapmamış. Bizim kadınlarımız hala, ne demek mecbur bakacak diye söylenip duruyorlar. Ama öyle olmuyor işte, adamlar kendi kanlarından olana acımıyorlar, ve bizim kadınlarımız bu acı gerçeği görmemekte çok ısrarcılar. Ve bunun çalışan kadın/ ev hanımı savaşı olduğunu zannedenler var hala. Oysa işin boyutu öyle büyük ki, işte bak bir parçasını sen yansıttın bile.

hepsini her kelimeni okudum hissettim.. bundan sonra herşey çok güzel olur inşallah.. yazın banada güç verdi.. yılmak yok.. yola devam.. ben annen gibi olmadım boşandım şimdi bundan sonraki hayatımı inşaa ediyorum herşey çok güzel olacak inşallah

seni kocaman öpüyorum yolun açık olsun, bazı şeylerin nedeni nasılı olmuyor işte seni çok iyi anladım kendi yaranı kendin saracaksın kimse anlayamıyor işte.

Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

Yorumuma şunuda ekleyecektim unutmusum. Mutlaka kitap yazmalisiniz. Anlatim tarziniz ve imlaniz kuvvetli.

İçime dokundu yazdıkların, baba şiddeti nedir bilen biriyim. Icindeki korkuyu anlıyorum az da olsa ama emin ol her erkek senin de dediğin gibi ayni değil. Şuan öyle bir erkekle evliyim ki ve öyle bir aileye gelin geldimki dedim böyle sakin insanlarda varmış dünyada demekki. O yuzden rabbime cok sukur. Dilerim senin de cok mutlu bir evliligin olsun ve ruhun cok mutlu olsun.

gücüne cesaretine hayran kaldım.. helal olsun! ilerde çocukların olursa senin gibi güçlü dimdik bir anneleri olduğu için çok şanslı olacaklar. şu gücünden azıcık da bana ver sen çok ihtiyacım var...

Boşanmak da bir nimet, herkese boşanmak nasip olmuyor, boşanıp boşandım diye üzülenler var bir de, bilmiyorlar ki bir de boşanamayalar var

hayat size guzel şeyler getirsin ne denir hayatım altust oldu die üzülme demişler belki altı üstünden iyidir...

benim için yazdı canım onu :)

Resmen bir kitap okudum sanki. Nasıl zor bir hayat, nasıl akıcı bir üslup, nasıl düzgün bir anlatım.. İnşallah hayatınızda başarılı bir işiniz, sizi hakeden bir eşiniz, huzurlu bir evliliğiniz, hayırlı evlatlarınız olur. Yada neyi en çok istiyorsanız o olur diyelim. Gönülden dilerim ki bundan sonraki hayatınız musmutlu geçsin..

Kabusunu anlattigin paragrafta kimse okumaz demissin ama tamamini okudum. Kendimden utandim, neleri dert etmisim, ne kadar simarikmisim... Sen ne kadar guclu, hirsli, zeki bir kizmissin. Gurur duymalisin kendinle.

Amin inşallah.

Yazini okuyana dek cok güclu biri oldugumu düsünürdüm, sevgili konu sahibi. Yazinin sonunda dedimki, benim dertlerim bazilarina lüksmüs. Babam ruhumda derin izler birakti derdim, ama seninkiyle kiyaslayinca sükrettim. Her zaman babasiyla arasi iyi, babasindan manevi destek gören arkadaslarimi kiskanirdim. Bu dunyada en sansli insanlar babalariyla arkadas gibi olan kizlardir bana göre. Sabahki sehit haberlerinin üstüne tuz, biber oldu yazin. Ama sonu guzel bitti. Insallah erkek arkadasinla muthis bir evliligin olur. Umarim artik hayat sana guclü olman icin sinavlar degil, cok mutlu olman icin guzel zamanlar getirir. Kimi sevgilim yildonumunu unuttu der, kimi de boyle zorluklarla yogurur hamurunu. Dunyanin adaleti iste. Umarim bir sonraki konun evlendim, cok mutluyum olur. Yasamimi sorgulattin bana, bir pencere ekledin hayatima. Saglicakla kal, sansin bol olsun.

Vaov diyorum. Sende kendimi babanda babamı gördüm. Ama ben senin kadar güçlü olamadım. Çünkü her ama her hareketim kontrol altındaydı. Herşeyim suçtu. Neyse. Umarım bundan sonra çok mutlu olursun. Mutluluklar.

Kendimden utandım. Dertlerimden utandım.. hemencecik yorulup pes ettiğimden utandım.. Nasıl bir kadınsın sen, bu nasıl bir sağlamlık. Gözlerim doldu okurken, hayran oldum. Başka bir sey bu gerçekten, hayatından vazgecebilirdin kolayca ve bu zayıflık olurdu ama sen "başarılı" olmuşsun. Bambaska bir sey bu. Keske birileri görse ve seni yılın kadınlarından secseler. Ben bu kadar yüke acıya zorluğa katlanamazdım. Allah seni ve nişanlını hiic ayırmasın ve tek bir damla gözyaşınız olmasın. Mutluluktan bile. :) Umarım annen de kardeslerin de babandan kurtulup derin bir nefes alabilirler. Baban olacak insana ise tek bir şey söyleyemiyorum, korkuyorum beddua dönüp bana gelir diye..

Kurban olurum senin o guzel yuce yuregineyemin ediyorum kelimesi kelimesine okudum ve acini, nefretini, hirsini hepsini taa yuregimde hissettim ve gozyaslarima hakim olamadim.. ne hayatlar varmis diyor insan.. sen o kadar guclu okadar inacli ve durust bir kizsin ki. Ve eminim mukkemel bir anne olacaksin. Insallah sevdiginle mutlu huzurlu olursun canim, inanilmaz etkilendim hep boyle kal olurmu canim... yitirme umudunu asla!

Sağolun. Allah hepimizi iyi insanlarla karşılaştırır inşallah.

Kendimi gördüm sanki hayat cok zor sana ozel mesaj atayım belki sohbet ederiz bundan sonraki hayatın güzel olur insallah

Telefondan yazdım elimden geleni yaptım. Göz yorduysam gerçekten üzgünüm. Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

Cok uzuldum çok agladim yaa insallah bundan sonra hayatin boyunca mutlu olursun cok samimi geldin bana

Maalesef bir kere yapan tekrar yapıyor. Daha fazla keşke demeyip doğrusunu yapıyorsunuz. Eğer susup otursaydınız o zaman çocuğunuz susup oturmayı tavsip ederdi. Çünkü siz susup oturması gerektiğini öğretmiş olurdunuz. Tıpkı size söyleyen insanlar gibi. Baba hakkında doldurmuyorsanız sizlik bir durum olmaz. Dert etmeyin sizi anlayacaktır. Sizin suçunuz değil... Keşke benim anneminde boşanacak cesaret olsaydı da babam hayatımızda olup bizi mahvetmeseydi.

Sadece inşallah diyebiliyorum. Teşekkür ederim Önceki

Bende sizin gibi düşünüyorum. Çok haklısınız. Çocuklarımıza ilk rol model olan bizler olacağız.

Allah yardimcin olsun kardesim roman gibi okudum boyle hayatlar varmi diye dusunurdum hep, varmiss.. gercekten ne diycemi bilemiyorum ama mutlulugu hakediyosun umarim karsina daima iyi insanlar cikar rabbim bundan sonra yuzunuzu guldursun senin ve ailenin

Teşekkür ederim. Yazarlık güzel ama başarılı olabileceğimi sanmıyorum. :) Günlerdir buradaki konulara kendi hayatımdan cevabım oldu. Kadın çalışmalı mı? Kadın boşanmalı mı? Vs her gün onlarca konu açılıyor. İnsanlar belki hayat hikayemden bir parça cesaret alır diye düşündüm. Gezegen X

İnşallah.. Rabbim çok büyük eminim ki güzel huzurlu yuvan olacak.. Şayet okuyunca duamı ettim seni hiç tanımasamda adını dahi bilmesemde.. Mutlu ol inşallah..

Tabi ki bi kere ile yetinmedim bi kaç kez denedim asla geri dönüş olmadı geçenlerde teyzemi oğlu ben senin için konuşurum demişti hayırlısı bakalım, bekliyorum sadece,...

Varken olmamasının ne demk oldugunu çook iyi biliyorm. Dıyosun kı keske ölmüş olsaydı da babam olsa şöyle olurdu dıye hayaller kurup mutlu olsaydık degil mi? Psıkologa devlet hastanesıne mı özele mı gıdıyorsun?

Oldum olası akraba evliliklerinden nefret etmişimdir. Çünkü her zaman akrabanın attığı kazık daha büyük olur. Ve maalesef ailelerde bunları göremez. Çocuklar evde kimi rol model alıyorlarsa onu yaşarlar maalesef babanızın kime çektiği belliymiş o zaman. Umarım kardeşlerinizden biri -sizi tenzih ederek söylüyorum- anne ya da babanıza çekmez evlilik hayatlarında Gezegen X

2014 yazında 75-78 kilo civarına inmiştim ama geçen yıl annemin hastalığı babannemin vefatı vs beni çok kötü etkiledi. Çok derin bir acı hissettim o zaman tekrar kilo aldım. Şimdilerde tekrar kilo vermeye başladım. Spor salonuna yazıldım. Yediklerime dikkat ediyorum. Yine vereceğim bu sefer almamak üzere. Burada diyet gruplarında çok güzel arkadaşlarım var ve çok güzel destek oluyorlar. Elimden geleni yapıyorum. Bu yaz ağustosta düğünüm var. Zayıf olmasamda artık obez olmak istemiyorum. Sağlıklı olmak istiyorum. Ağustosta resim atarım olmazsa :)

Hakkaten helal olsun canim sana... sonuna kadar okudum hepsini... evet cok zor cok can yakan seyler ama bitti onlar artik bitti... cok sukur mazide kaldi hepsi... Kimse suya dustugu icin bogulmaz sudan cikamadigi icin bogulur.. sen azminle en buyuk zaferi zaten kazanmissin... OZGUVENINI... Bunlari yasamis olman bundan sonra hayata umutla bakmana engel deil... Ve gor bak Allahin izniyle bunlara karsilik cok buyuk mukafatlar bekliyor insallah seni sizleriii... Bunalinca yazmaktan cekinme uzunda olsa kisa da olsa karmasikta olsa ne olursa olsun bizler hep okuruz sen yeterki rahatla... Asla vazgecme umutlarindan..

Aynen öyle Geçenler de abim evlenmiş ve ben bi yabancı gibi faceden öğrendim bunları yaşamak zor ama herşey olacağına varır

Çok sağolun. Gezegen X

Aslında görünüşte mükemmel iyiyim. Burada konu açsam bu da dert mi denir. Hayalim olan yüksek lisansı yaptım bitirdim. Şuan çalışmıyorum. İstifa edip meslek değiştirmeye karar verdim. Kendime iş kuruyorum. Evlendim, eşimle çok mutluyum. Tek istisnası evliliğimdeki kayınvalidem oldu. Babamla eş değer nefret ettirdi kendinden. Şuan aşırı mesafeli bir ilişkimiz var. İdare ediyorum. Tek sorunum geçmişin izi travmalarım yani psikolojik problemler. 2 senedir iyi bir psikiyatriste gidiyorum. Hala yeni yeni şeyler çıkıyor. Doktorumun tabiri ile iyileşme durumum bir bebeğin yeni ayaklandığı tekrar tekrar düşüp kalktığı o döneme benziyor. Dehb ve yeme bozukluğum var. Bunlarla mücade ediyorum. En önemlisi babam öldü. Şuan bu konu hakkında hissettiğim tek şey huzur. Yani aslında iyiyim, sadece kendimle problemliyim.

O kadar sıkıntı o kadar yokluk icin basarili olmana p es etmeyip tekrar tekrar mücadele etmene bayıldım.. zümrüdü anka gibisin küllerinden doğup doğup başarmışsın helal olsun diyorum sadece insallah mutluluğun daim olur hedeflerin gerçekleşir...

benim konuma da birşeyler yazar mısın ya da konumun yıldızı olur musun? nasıl ayakta nasıl hayatta kaldığını ayrıntılarıyla birazcıcıkk anlatsannn? http://www.kadinlarkulubu.com/forum...-gerceklestirmek-tum-engellere-ragmen.893316/

gel sana şöyle bir sarılıp gözlerinden öpeyim kızım gibi, buda sizin sınavınızmış rabbim iki cihan saadeti nasip etsin herşeyi unutun inşallah

benimde şuan çocuğum yok ama çocuğum olsada çalışırım. Tamam benim sevgime ihtiyacı var ama benim ekonomik özgürlüğe sahip olmamada ihtiyacı var çocuğumun. Allah razı olsun eşimden hiç birşeyimi eksik etmez herşeyimiz tamamdır asla kimseye özendirmez beni ama yarın bir gün onun yada benim olmadığımı düşünelim çocuğumuz ne yapar karşısında güçlü bir anne görünce benden örnek alır diye düşünüyorum

Konunu okuyum derken cocuk okula geç kaldı. D Cok güzel anlatmışsın resmen yaşadım. Rabbim yardımcın olsun. Keşke bende senin gibi güçlü olsaydım. Herşey gönlünce olsun... Çok çok çok mutlu ollll.

Sanki bir diziden bir kesit gibi okurken canlandi yasadiklariniz icim acidi ve sizi takdir ettim, hayran kaldim guclu yureginize. Bundan sonra cok ama cok mutlu olun sevdiginizle birlikte hersey gonlunuzce olsun insallah

içim kaldırmıyor... eskileri hatırlıyorum basıyorlar... özür dilerim senle alakası yok... . push ; Nil

Neden kızayım ki benim için o köprünün altından çoook sular aktı gitti. Şahsen o dizileri bende izliyorum ve bazı şeyler çok tanıdık olsa da beni etkilemiyor. Ben geçmişle barıştım olduğu gibi kabul ettim artık geleceğe bakıyorum. İyi dilekleriniz için teşekkürler.

Kimse okumayacak demişsiniz ama ben sonuna kadar okudum. Allah size güzel günler nasip etsin, çok mutlu olun, çok sevilin, güzel bir yuva kurun, mutlu huzurlu bir hayatınız olsun inşallah.

Allah kolaylık versin. Bu nasıl bir baba demiyorum annen neden size bunu reva gördü diye düşündüm sürekli. İnşallah huzurlu bir yuva kurarsın.

Uzun olmasına rağmen hiç sıkılmadan okudum. Çoğu yerde gözlerim doldu. Mutlu sona sevindim. İnşallah hayatın bundan sonra daha güzel olur. Annene de çok üzüldüm, ne sabırlı bir kadınmış. Dayak, psikolojik şiddet, ihanet, eve bakmama hrşey varmış. Nasıl sabretmiş. Çocuklar zatn baba sevgisi görmemiş ki evlatlarım için desin. İnşallah O da mutlu olur, nasıl olacak bilmiyorum ama

Bıraz bıra okuudm, tamamını okumadım, bunun kadar ılmasa bıle buna benzet şeyler yaşadım, ve çok şahıt tanıklık ettim böle hayatlara, sabırla bu kadar güzel anlattığın için tebrıkler, bıtanem asla hiçbir kadın çocuklar için değil kendı içşn bırakmaz kocasını, boşanan hanımlar çocuklarını sevmıyormu, valla o adam dan kurtulunca gül gibi çocuklarına bakıyor hanımlarımız, hatta daha fazla baba yoklupu çekmesın dıye daha özenli bakıuor, bu senın imtihanın filan değil annenın tercıhının sonucu, benım annemde buna benzer bır tercıhle hayatımız diken ektı, bır hocanın lafını anmadan edemeyecepim, anneler babalar çocuklarınızın hayatının katılı olmayın, dıyorki baba sen anneye vurdun, çocupun gördü, bitti onun hayatını katllettın, maalesef onarılmaz yaralarlar yola devam, ama bılıyormsuun, ben hüzünlendiğimde diyorumki, endulus gökyüzü halen masmavş, gönel sana göz kırpıyır, yıldızlar orda depilmi, işte bu yuZden hep yüzüm gülüyor

Hayatını burda degıl herkese Anlat herkes büyük örnek ol

Olur mu öyle şey, bilakis hiç sıkılmadan bir çırpıda okuduk

Maalesef bazı yaralar tamamen kapanmıyor. Ancak kabuk bağlıyor. Yine de sizin adınıza sevindim. Eşiniz anlayışlı bir insan. En azından hatasını kabul etmiş. Ailenizle mutlu huzurlu bir hayat yaşamanız dileğiyle. Umarım bir daha böyle şeyler yaşamak zorunda kalmazsınız.

zalimler için yaşasın cehennem!!!!!!! Gezegen X

Bir gülseren budayicioglu tadında Kitap okudum sanki umarim bundan sonraki hayatiniz bu kötü anılara sünger çeker evliliğinizde cok mutlu olun inşallah

Devlettekı psıkologlarda böyle uzun uzun dınlıyor mu? Fatos3458

Sabah sabah içim acıdı. Bu senin imtihanındı. Hepimiz birşeylerle imtihan ediliyoruz. Küçükken kötü şeyler yaşadığımda sadece benim hayatım mı böyle? Derdim. Büyüyünce anladım hepimizin yaralaeı büyük ama büyüklerden saklamayı öyle iyi öğrenmişiz ki mutlu numarasını güzel beceriyoruz. Dökesim geldi içimi ama işte...

O kadar samimi bir anlatım ki, Okurken bile ruh dalgalanmalarını hissettim diyebilirim. Karşım da bire bir anlatıyormuşçasına.. Bazıları aile sıcaklığına, bazıları güce bazıları da zorlu sınavlara doğar derler. Sen, ben ve bizim gibiler mücadeleye.. ve kazanmaya.. Seniii yürekten kutluyorum.

denedim ama M Molia

İyi olmana çok sevindim başın sağolsun demek isterdim ama Allah kurtarmış demek daha uygun olur sanırım.. Annen, kardeşlerin ve sende bundan sonra hep mutlu olursunuz inşallah bunu fazlasıyla haketmissiniz bence

Konunuzu okurken hem çok sinirlendim, hem çok üzüldüm, agladım hemde sonu mutlu bittiğine sevindim.. İnşallah çok mutlu bir hayatınız olur bundan sonra eşinizle ve varsa çocuklarınızla,,, işte budur gerçek bir başarma öyküsü

Evet maalesef öyle diyorum bazen. Devlet hastanesine gidiyorum.

Birazdan şımaracağım galiba

Evlendiniz mi peki merak ettim Gezegen X

İyi geceler herkese. Benim derdim babam. Hayatla mücadelem, savaşım babam. Konum çok uzun rahatlamak için yazdım. Okumak zorunda değilsiniz. Herhangi bir fikir yada yardımda istemiyorum. Eşinden şiddet gören ama bir türlü boşanamayan veya boşanmayan hanımlar belki siz okumak istersiniz. Çünkü çocuğum için boşanmıyorum dediğiniz çocuğunuzun gözünden durumuzunu görmek istersiniz. Yada çocuğunuzun ne hissettiğini? Ben boşanması gereken bir ailenin 4 kızından en büyüğüyüm. Neden anne-babamın boşanması gerektiğini düşünüyorum? Neden bu saatte bunları anlatıyorum? En basından başlıyorum. Küçükken çocuk aklıyla sadece oyun oynayarak mutlu olan bir çocuktum. Şanslıydım o zamanlar babam eve hep geç gelir, sadece pazar günleri görürdüm onu. O zamanlar özlerdim bile. Şimdi o zamanları düşünüyorum da aslında babam hiç bizimle yaşamamış gibi. Çünkü evdeki pazar günü de at yarısı oynayarak/ izleyerek geçirirdi. Hiç oyun oynadığımızı, gezdiğimizi, beraber parka gittiğimizi de hatırlamam zaten. Gel zaman git zaman, bir şekilde büyüdük. Nasıl büyüdük? Babam zevk ve sefa içinde kendisine herşeyi alıp, arkadaşlarıyla, sevgilileriyle rızkımızı yerken o zamanlar babamın tabir ettiği at yemi dediği mercimek çorbası, makarna ve patatesle karnımızı doyurduk. Şükür ederim hala aç kalmadık diye ama arada aç kaldığımızda oldu. Yırtık ayakkabılarla okula gittik. Hergün aynı yırtık eski kıyafeti giyip sokağa çıktık. O zamanlar küçüktüm anlamıyordum. Arkadaşlarımla ip atlarken mutlu olabiliyordum. Sonra lise çağlarına geldim. Ergenlik dönemi çok ağır geçti. En derin yaralarımı bu zaman aldım. Gece gece yazmama yine o zamanlar vesile olan travmalarımı kabuslarımın kaynağı olan zamanları anlatmak istiyorum. Artık babam orta yaşlarında maddi olarak eskisi kadar şatafatlı yaşayamadığı döneme girdi. İşte o zaman evde vakit geçirmeye başladı. Ben babamı tanımaya başladım, babamdan nefret etmeye başladım. Okul hayatım lise basına kadar güzeldi. Başarılıydım, hırslıydım, daha iyisini yapmak için çabalıyordum. Anadolu kız meslek lisesinde bilgisayar programcılığı okumaya başladıktan sonra okulum gereği eve bilgisayar aldı babam ama aslında kendine aldı Zaten eve bilgisayar girdikten sonra babamın içinden canavar cıktı. Sürekli ismi lazım değil chat sitesinde takılmaya başladı. Kadın - erkek bir sürü insanla sohbete başladı. Bunu genellikle yazışarak değil, sesli sohbet şeklinde yaptı. Bu nedenle evde ses olmasını istemiyordu. İşte ilk o zamanlar sesimizin kesildiği konuşmanın yasak oldugu dönemler başladı. O chat sitelerinde arka plandan sesimiz gitmesin diye küçücük evimizde salondan kovulduk. Akşam saat 6-7 oldugunda yatıp uyumamızı emrediyordu babam. Ses çıkmayacak, tuvalete gidilmeyecek, mutfağa gidip su içilmeyecek, dusa girilmeyecek, evin holündeki kapının diğer tarafına geçilmeyecekti. Konuşmak bile yasaktı. Ben sokaklarda oyunlar oynayan mutlu özgür kız artık evde yatağına bağlı konuşması dahi yasak nefes alması serbest bir insan olmuştum. Babam ise o chat odalarında şarkı söylemeye başlamıştı. Sadece canı sıkılıyor diye gecenin yarısında onun küfürleriyle uyanıyordum. Onun anırarak şarkı söylemesini duyuyordum. Kız kardeşim demiri çıkmış kanepede yatmak zorunda olup her gece kendini yaralıyorken babam sesi daha iyi gitsin diye profesyonel ses donanımı satın almaya başladı. Kendisini ora sitede öyle modern öyle beyfendi tanıtıyordu ki gecenin kalanında farklı rumuzlarla insalara küfrederek mutlu oluyordu. İlerleyen zamanlarda artık insani olarak temel ihtiyaçlarımızı zor edindiğimiz bu dönemlerde babam bu arkadaşlarıyla gezip tozup, içip yerken ben okulumdaki sorunlarla başbaşa kalmıştım. Çünkü özgür ruhum bir kafese tıkılmıştı. Çözüm bulamadığım, sesimi çıkaramadığım çaresiz kaldığım psikolojik bir kafesteydim. Kız meslek lisesi olmasından kaynaklı sürekli kızlarla aynı ortamdaydım. Kızların tek derdi erkekti. Bazılarıda lezbiyendi. Kimsenin hayatı tercihleri beni bağlamaz, saygı duyarım. Fakat onlardan birisi sürekli okulda taciz eder olmuştu. Sınıftan çıkamıyordum, tuvalate dahi gidemiyordum. Çünkü bu kız nereye gitsem orada oluyordu. Sürekli gözlerin ne kadar güzel diyip, sen ne kadar güzelsin, diye diye kişisel alanıma girerek beni rahatsız ediyordu. En kötüsü bu kızla tuvalette karşılaşmam o zaman dokunma ve daha yakın olma çabasındaydı. Okulun kız lisesi olmasından ve okulun namından dolayı o okul formasıylayken afedersiniz ama erkekten başka bir şey düşünmeyen erkek isteyen kız olarak görülüyordunuz. Okulumun yan tarafında bir başka okul, halk eğitim merkezi kaymakamlık binası ve polis merkezi vardı. Buna rağmen kaymakamlık binasının arkasındaki bahçeye girip cinsel organını çıkarıp siz sınıfta otururken sadece kız oldugunuz için sizi hayal eden sapıkların kendilerini tatmin edişini görmek zorunda kalıyorsunuz. Ne mi yaptım peki? Defalarca taciz edildim ama hiç kimseye bir şey söyleyemedim. Neden mi? çünkü anneme söylemeye dahi utanıyordum. Hem söylesem ne olacaktı ki? Hiç birşey yapmayacaktı. Çünkü sorunlar karşısında susmayı tercih etmişti. Sabretmeyi tercih etmişti. Etrafınızda en yakın model anneniz size sabırlı olmayı susmayı öğretmişti. Zaten o kadar baskıdan sonra cok utangaç, içine kapanık bir insan oldum ve sustum. En yakın arkadaşlarıma dahi anlatamadım. Sessiz sıkıcı hiç birşey yapmayan, hiç bir sosyal aktiviteye katılmayan uyumsuz bir kız oldum ve dışlandım. Hayatımdaki kayıplardan biri olmuştu. Dışlaranak ve aşağılanarak arkadaş dediğim o insanlar arasından kovuldum. Yine başka arkadaşlarım oldu ama hiç bir zaman uzun süreli olmadı. Daha sonra hiç bir sebep yokmuş gibi görüldüğü halde okulu bırakmak istedim ve bıraktım. Başarılı hırslı bir öğrenciyken hayallerinden vazgeçip okulu bırakmış biri oldum. Annem sürekli sıkıştırdı neden diye uzunca süre anlatmadım. Sonra anlatınca "neden anlatmadın?" dedi. Diyemedim ki " anne sen bize susmayı öğrettin." Bir yıl kayıp edip bu sefer mahallemdeki liseye kaydoldum. İlk ve ortaokuldaki tüm çevrem üst sınıftaydı. Kız kardeşlerimle aynı sınıftaydım. Onların arkadaşlarıyla arkadaş oldum. Zaten sorunluydum ve daha sorunlu oldum. Uzunca bir süre asla ders çalışmadım. Zaten neden çalışmam gerektiğini bilmiyordum. Anneme beni psikoloğa götür dedim götürmedi. Çünkü psikolog iyi bir şey değildi. Sorunlarımızı kimseye anlatmamamız gerektiğini söylüyordu annem. Aslında sülaleden dolayı. Gelelim tekrar babama. Babam artık iyice zıvanadan çıkmış sürekli bizi dövmek, öldürmek suretiyle tehtid edip canımızı yakmaya devam etti ve ilk defa babamın annemi aldatışını öğrendim. Annemden önce öğrendim. Babamın telefonunu şarza takarken bir mesaj geldi ve okudum. "Günaydın canım geçerken uğra sana börek yaptım:)" yazmıştı. Kendi kendime kim babama niye börek yapsın derken eski mesajları okudum. Bizi o kadar sindirmişki telefonunu asla karıştıramayacağımızı düşünüp mesajları silme gereği bile duymamış. Tüm mesajları okudum. Aşk mesajlarını peki ne oldu? Öğretilmiş çaresizliği annem - babam. öğretti. Tabikii yine sustum. Ama çok fazla değil. Gözlemledim baktım. Sonra başka bir zaman diliminde tekrar baktım ilişki devam ediyordu ve numarasını alıp, bıraktım telefonu. Anneme anlattım. Çünkü sabrım kalmamıştı. Babamın bize her vuruşu her küfredişi her hakaretini duymaktan öyle bezmiştimki söyledim. Arkadaşımın ailesi boşanmıştı, demekki bizimkilerde boşanabilir bunu yaşamak zorunda değiliz düşüncesiyle söyledim. Sanırım ilk kez sesim çıktı. İlk isyanımdı anne lütfen boşan bak sana sebebini veriyorum der gibi anneme anlattım. Buna gelene kadar çok sebep var biliyorum ama o zaman bilmiyordum. Evde çok büyük kavga çıktı. Babam hepimizi dövdü. Ve babam birine vururken ölsün diye vurur eli çok ağırdır. Hepimiz dayak yiyip oturduk. Sürekli kavga gürültü devam etti. Artık tek hissettiğim şey çaresizlikti. Kapkaranlık bir boşluk. Neden yaşadığımı bilmiyordum. Neden nefes aldığımı bilmiyordum. Genç bir kızdım depresif, karamsar, nefret dolu, öfkeli, sinir krizi geçiren bir insan oldum. Gel zaman git zaman yıllar böyle geçti. Lise bitmek üzereydi artık. Liseyi hep kopya hazırlarken ders çalırak geçtim. Ciddi anlamda korkak oldugumdan kopya çekmeye bile korkuyordum. Çünkü okuldan gidecek bir şikayet, disiplin suçu, sınıfta kalmak babamın canıma okuması yeterli bir sebepti. Çok net hatırlıyorum son dönem okula dahi gitmek istemiyordum. Okul bitsin diye dua ediyordum. Fakat son bir kaç hafta kala anladım ki okul bitince evdeki o kafese komple gireceğim bir daha asla çıkamayacağım. Beni daha büyük bir korku sardı. Ben ne yapacaktım, bana ne olacaktı? Fiziksel şiddetin yanında psikolojik şiddetin daha ağır oldugunu biliyordum ve kısır bir döngü içine girmek üzereydim. Fark ettim ki okul benim kurtarıcımdı devam etmeliydi. Össye girdim o yaz. Çok iyi bir puan almadım istanbulda kazanamıyordum ama şehir dısında güzel bir yerler kazanabilicek kadar puanım vardı. Gitmeyi nasıl istedim bir bilseniz! Korktum gidemedim. O kadar özgüvenim kırılmıştı ki korkudan gidemedim. Sonrasında babam kendi işyerinde bizi çalıştırma niyetiyle sözde yardım edelim diye götürmeye başladı. Fakat bir kaç kere gitmek yetmişti bana. Konfeksiyon atölyesinde insan değil diye bahsetttiği insanların yanında küfür, hakaret, öldürme tehtidi vs başladı. Ve şiddet uygulayarak bunu herkesin içinde yaptı. Hangi baba çocuğuna sana tornavidayı saplarım, seni gelen trenin altına atarım, seni burada doğrarım, seni sakat bırakırım derki? Sorun artık ölmek değildi keşke ölmek olsaydı. Zaten ölmek istiyordum ama öldürmüyordu işte. Sadece ölümü isteyecek kadar şiddet uyguluyordu. Bundan annemden en küçük kardeşime kadar herkes payını alıyordu. Sürekli nasıl kurtulurum sorusu beynimde dönüp duruyordu. Tek düşündüğüm buydu. En doğru yol ölmek. Gecelerce ağlayıp dua etttim. Allah'ım ya benim canımı al ya onun" dedim. İkimizinkini de almadı. Ama kaç kere intiharın eşiğinden döndüm hatırlamıyorum. Evet hala ne yapabilirim diye düşünüyordum. Evlenmek asla bir çözüm değil biliyordum. Çünkü babam nasılsa bütün erkeklerin aynı oldugunu düşündüm ve bu düşünce beni kurtardı sanırım. Evlenmek yerine çalıp okumak istedim. Anneme "babama söyle ben atölyeye gitmek istemiyorum " diye yalvardım. Ağladım. Söylemedi ama beni sızlanmalarımı babam duydu ne zırlıyorsun? dedi. Bende biraz cesaretlenmiştim çünkü hayat gidiyordu ve ben hayatı yaşamak istiyordum ölemiyordum o zaman yaşamalıyım dedim. "Ben atölye de çalışmayacağım. Madem üniversiteye gidemiyorum açıköğretim okuyacağım ve bölümüme uygun meslek edinip çalışacağım "dedim. Ooo sen misin bunu diyen. Babam resmen kükredi. Tüm mahalle bizi seyrediyordu. Bana öyle bir tokat attı ki düştüm suratım. kanlar içinde kaldı. Tekmeler arka arkaya geldi. Gerçekten sakat bırakmak için vuruyordu yada öleyim diye. Daha çok vurdu. Kafamda yıldızlar uçtu. Öyle bir öfke dolduki içime acımı unuttum. Yaşamak istediğime karar vermiştim ama ölecektim. Acımı unuttum mutfağa kaçtım ve elime bıçağı alıp ne diyorsun sen diye böğürdüm resmen babamın suratına. İlk önce donup kaldı. Şok oldu. Sonra ilk yaptığı tekrar bana vurmak oldu. Sonra bir an kendime geldim ben ne yapıyorum diye. Bu iğrenç adam için bir kafesten başka kafese giremem diye düşündüm. Babamın ulaşamayacağı bir yere bıçağı attım. Tekme tokatlara rağmen hiç düşünmeden yalın ayak evden kaçtım. Çıplak ayakla suratımdan kanlar süzülerek yırtık elbiselerimle hıçkıra hıçkıra ağlayarak durmadan koştum. kaçtım saklandım. Herkes izledi. Yıllardır oturduğumuz o mahalledeki sözde komşularımız izledi. Kimse ne polisi aradı ne yardım etti. Bir kaç saat mahalledeki bir arabanın arkasında saklanıp bekledim. Ben gittikten sonra babam minik kardeşimde dahil olmak üzere kendi annesinin önünre hepisini dövmüş. Sonrada anneme git edayı bul demiş. Bulamayınca kendi aramaya başlamış. Beni buldu karşımda onu görünce tekrar kaçtım. Sonrasında eve gelip anneme ağlamış, yalvarmış. Eda'yı bul ne olur diye ağlamış. Sanki yaşanan herşeyi kendi yaşatmamış gibi. Hepsi kendi suçu değilmiş gibi. Annem beni buldu. Baban yemin etti dokunmayacak sana dedi. onun ettiği yemine inanmadım. Çünkü küfür ederken öyle küfür ediyorki iman inanç korku namına bir damla içinde his yok. Yineee anneme güvenip gittim. Beni karşısına aldı sen ne istiyorsun dedi. Ben okumak başka bir meslek edinmek istiyorum dedim. Hırsla hayır dedi. Neden atölyede calımayacaksın makineci olmayacaksın?diye sordu. Atölyede çalışmak istemiyorum dedim. Neden? Dedi. İstemiyorum. diyebildim sadece. Çünkü hırsından yerine duramıyordu ve ben korkuyordum, canım acıyordu. Ben size ne yaptım ki? Dedi. Ben ne yaptım da size böyle nankör oldunuz dedi. Bu ev benim. Benim kurallarım geçerli. Bana itaat edeceksiniz, yada ot gibi yaşayacaksınız dedi. Diyemedim ki "biliyorum sonuna kadar. Senin bahşettiğin hayat bu kadar ama ben daha fazlasını istiyorum insan olmak istiyorum." diyemedim. Kız oldugumuz için insan olmadığımızı hiç birşey hak etmediğimizi düşündüğünü, bize yapacağı en ufak iyiliği evleneceğimiz adama karşı yaptığı iyilik olarak görüyordu. Biz sadece maldık. Asla bir birey olmadık onun için. Bir erkeğin kölesi olmaktan başka hiç bir işe yaramayacaktık onun gözünde. Çünkü babam için 2 kadın var. Biri narin bakılıp büyütülmesi gereken bir çiçek ama o çiçek hep dışarıdaki kadınlar oldu. Onun zevkine hitap edecek kadınlar. Birde bizler varız işte. İtilip kakılacak, insan yerine konulmayacak evde pis donundan çorabına ütüsüne arkasını toplayan hizmetçi, bir erkeğin yatağındaki kölesi. İnsan olmayan duygusu olmayan sadece işini gören varlıklar. Babam için ailesi bu. Annemi böyle görüyor, çocukları olarak bizimde birer adamın olacağız. Sahip olunacak eşya gibi. Bu nedenle bizim ne istediğimiz hiç kimsenin umrunda değil. Herneyse ben isteğimden herşeye rağmen vazgeçmedim ama benden sadece 1 yaş küçük kardeşlerim susmayı tercih ettiler. Bende diyemediler. Onlar için yapabilecek birşeyim yoktu. Lise sonda konuştuğum bir çocuk vardı. İlk aşkımdı. Muhasebe ofisinde çalışıyordu. 1 aylık satış pazarlama serüvenimden sonra bu mesleğe yöneldim. Çünkü altın bileziğim diyebileceğim bir işti. Yıl 2008 ocak ayı bir ofiste çalışmaya başladım. Asgari ücretin altında 350 tl ye. Zaten çoğu yol parasına gidiyordu. Hem ofiste hem resmi dairelerde iş koşturdum. Babamdan öyle çok nefret ediyordum ki bu nefretimi iş konusunda hırsa dönüştürdüm. Kısa bir sürede çok şey öğrendim. Araştırdım okudum. Baktım ettim. Kısa bir sürede ne öğrebilirsin diyebilirsiniz ama kapkaranlık dünyamdaki tek aydınlık yol bu mesleği öğrenmekti. Başka bir şeyim yoktu. Sonra ne mi oldu kıskanç bir çalışanın işinden olma korkusu yüzünden işten çıkarıldım. Aynı patronun yiğenin iş yerinde calışmaya başladım. O da çok farklı değildi o da beni çaresizliğimi sömürdü. Nerdeyse maaşsız çalıştım çünkü öğrenebilmek için herşeyi kabul etmiştim. Çok acınasıydı ama öyleydi. Babam dışında herkesin ağız kokusunu çekmeye razıydım. Sonra o adam beni bir mükellefinin işyerine soktu beni. Asgari ücretr başladım. Bu arada yoğunluktan alttan iki dersle açıköğretimi zorla devam ettirdim. Bu yeni iş öyle büyük yer ve kalabalıktı ki korktum. Nasıl yapacağım diye düşündüm.. bir şekilde oldu. Ama bu kadar stresle başa çıkamayınca sürrekli yemek yemeye başladım. Sürekli hırslandıkça birşeyler yedim. kilo almaya başladım. Fakat ben iç halimle o kadar ilgiliydim ki aynaya bakmak aklıma bile gelmiyordu. En önemlisi doğru düşünemiyordum. Ve aynadaki insan ben değilmişim gibiydi. Kendi yansımam olarak görmüyordum. Yansımadaki kız ben değildim. Yani öyle görüyordum. Asla dur diyemedim yemeye. Ve 5 senede 110 kiloya çıktım. Neyse evde babamla işler aynı gidiyordu ama ben en azından başka bir kapı araladım kendim için ama çokta değişmedi. Bu sefer eve her akşam gelişimde kardeşlerimin ağlamalarıyla ağladım. Babamın yanında çalışmak zorunda olmalarını onlara yaptıklarını. Herkesin içinde dövmesi mi, selam vermeyeceğiniz insanların babamın onlara nazaran kardeşlerime daha kötü davranmasından güç bulup aynısını kardeşlerime yapan insanlarla olan dertleri mi? Yoksa insan sayılmadığınız sözünüze inanılmadığına mı? Bir işyerinde elalem dinlenirken kendi kızlarının tuvalete dahi gitmesine izin vermeyen hayvan muamelesi yapan bir baba düşünebiliyor musunuz? Ben düşünemiyorum. Hangi insan bunu hak eder? Köle gibi çalışıp paralarını alıyordu. Kendi arabası olmasına rağmen personellerini arabayla alan ama kendi kızını toplu taşımayla işe getirten bir baba. Aynı işyerine aynı saatte gitmesi gerekirken kardeşlerim daha erken kalkıp toplu taşımayla gidiyordu onlar işe varana kadar babam arabasıyla daha erken geliyordu düşünün. Para olarak sadece işyerine yol parası veriyordu. Paralarına el. koyuyordu zaten hiç alamazlardı ki babam. patron para hep onda! Zamanla anladıkki babam için para çok kadar kıymetli. Paraya tapıyor. Gösteriş meraklısı. Bizim üstümüze giydiğimiz tek tip kıyafetimiz varken kendisi lüks markalar lüks arabalar lüks geziler yapıyor. Dükkandaki bir eleman demişki kardeşime siz villarda falan yaşıyorsunuz değil mi? Kardeşlerimin açıköğretim harç parasını bile vermeyen adam bizi villada yaşatır mı? Halbuki evi bir görseniz hayvan bağlasan durmazdı. Mutfak mobilyaları eski dökülüyor iğrenç. Geceleri heryer hamamböceği oluyor kimi zaman üstümüzde geziyorlardı uyurken. Bir keresinde okulda çantamdan çıkmıştı. Bir kerede ayakkabımın içinden. Hepsi çok iğrenç anılar. Demek istediğim varlık içinde yokluk çektik biz. Babamın tüm parası kendine ve dışarıya. Lüks arabalara. Kumar içki karı-kız sevdasına. Ama sülalede gör. Babam nazik cok eğlenceli iyi aile babası. Biz onun hayatının süsüyüz sadece. Öyle iğrenç bir insan benim babam. Artık babamın sevgilisi olduğu babamın evli olduğunu biliyorduk. Bazı akrabalar babaannem. vs biliyordu. babamla aşk yaşayan iğrenç kadında babamın evli oldugunu biliyordu. Yıllarca devam etti ilişkileri. Sürekli bizi aşağılamaya devam etti babam. Annem kapalıydı aile zoruyla. Bir bayram babanneme gidecektik. Dışarı çıktık. Anneme kapalı oldugu için ondan utandığını yanına yakıştırmadığını, bizimde yanına yakışmadığımızı söyledi. Halbuki bize baktığında kendi içinin kirliliğini karanlığını yaptığı pisliği gördüğünü idrak edemiyordu. Size hayrım olunca kendimi yolunmuş tavuk sağılmış inek gibi hissediyorum diyordu. Çok çabuk unuttu. Babam. o kadından ayrıldığını söyledi. Af diledi. Annem zaten herşeyi kabullenmişti. Sonra öğrendikki yine devam ediyor. Asgari ücretle çalışırken anneme lütfen ayrıl dedim. Hepimiz çalışırız. bir yolunu buluruz dedim. Avukat buldum. Evin yarısını alırız geçinir gideriz dedim anneme. Annnem o zamanlar 40 yaşındaydı ama 40 yaş hala genç bir yaş yine cesaret edemedi. Herşeye rağmen yine sustu. Benim kayışım o zaman koptu. O andan sonra benim için herkes düşman oldu. Çok acımasız oldum. Herkesin hak ettiğini yaşadığını düşünür oldum. Hatta arada dinden bile çıkmış olabilirim. Çünkü çok isyan ettim. Annem böyle yaşamayı seçmişti ve bizede yaşattı. Babannemde böyle yaşamayı seçmişti Çünkü dedemde bunların hepsini babama yapmış. Artık acı çekmemek için kimin kalbini kırdığımı önemsemedim. Çünkü insanın anne ve babası çocuğunu düşünmezken sevmezken başka insanların bana sevgi, şefkat iyi niyetle yaklaşabileceğine inancımı yitirdim Bana yaklaşan herkesin benden bir çıkarı olmalı diye düşünüyordum. Hani dedim ya kilo aldım aynadaki görüntümü. bile fark edemiyordum diye. Kendimi sevilmeye değer layık görmüyordum artık. Kendimi sevmiyordum çünkü. Benim hisselerim kimsenin umurunda değilken dış görünüşüm çok mu önemliydi? Hayır değildi benim için sadece bir kabuktu. Kimse zaten beni sevmeyecek dedim kendime. Kimse için fedakarlık yapmama gerek yok dedim. Yapmadım da. Hep bencil oldum bencil oldum devam ettim. Benden başka hiç birşeyin önemi yoktu. Bundan sonra hep kendi zevkim için ugraştım. Kimsenin derdini dinlemedim ve umursamadım. Kimseye nasılsın diye sormadım. Çünkü umrumda değildi. Ben artık kayıp bir vaka oldum. Annemle ailemle kardeşlerimle konuşmadım. Onların dertleri zerre umrumda olmadı. Empati yapamıyordum artık. Herkes güvenilmez. Herkesten kendini koru dedi beynim ve böylece bana zararı dokunmayan herşeye karşı kör sağır dilsiz oldum. Kendimi kitaplara, filmlere dizilere ve yemek yemeye verdim yani düşünmemeye, rahatlamaya pembe hayal dünyasına verdim. Bazen kendimi okuduğum kitap karakteri gibi hissediyordum. Bundan 5 sene kadar önce kız kardeşim hiç olmayacak biriyle kaçıp evlendi. Ben yapmadım ama birimiz evlenmeyi çözüm gördü ve hayatı berbat bir hale döndü. Hiç beklemediğimiz şekilde babam hemen kabul etti affetti geldiler ama kardeşim artık yitikti. Çünkü eşinin 87 li olmasına rağmen 2. Evliliğiydi. Doğru düzgün çalışmaz. Sürekli borç içinde free bir aileye gelin gitti. Kardeşim şu sıralar boşanıyor. Öğrendik ki çocukta şiddet, sahte evrak düzenleme, hırsızlık vs. ne ararsan varmış. Kardeşime evliliği süresince hiç destek olmadım. Olmak istemedim. Kaçmadan önce hergün evde onun yüzündende kavga cıkar olmuştu sürekli evden kaçmakla tehtid ediyordu. Ve benim. sorunlara bakış açım artık değişmişti umrumda olmadı. Madem aile et tırnaktan ayrılmayacağı gibi bir bütündü, bende sorunu çözemiyorsam artık sorunun kaynağından kurtuldum. Görüşmüyordum. Sadece işi düşen adamın aradığı kişiydim ben ve bencildim. Hala annemi babamı suçluyorum. Babamı iğrenç tiksinç baba olmayı hak etmeyen bir insan zaiyatı olarak görüyorum. Büyük konuşmamak için dile getirmediğim. şeyler var. Onlar bende kalsın. Peki yıllar geçti bana/ bize ne oldu? Kardeşim kaçtıktan sonra ev değiştirdik. Babam kendi kabuğuna çekildi. Onu daha iyi tanıdım. Nişanlanacağım kişiyle tanıştım 4,5 yıl önce. Oyunda tanıştık.. chat yapıp tanışma gibi bir olay değildi bildiğiniz metin2 cocuk oyununda. Kız olduğuma inanmamıştı ve çocuk olmadığıma faceten eklemişti. Ara ara konuşur olduk. Arkadaş olduk. Ben istanbul o izmitteydi. Uzun yıllar sonra ilk defa heyacanlı hissettim. Buz gibi kalbimde bir sıcaklık hissettim. Sabahlara kadar sohbetler başladı laf lafı açtı, günler birbirini kovaladı. Bir gün buluştuk. Hiç çıkma teklifi etmedi. Sadece konuştuk. Buluştuk bir baktım sevgili olmuşuz. Ama ben duramadım. Beni nasıl sever? Benim ailem bu beni sevmezken nasıl sever? Ben kendimi sevmezken nasıl benden hoşlanır. Ne ruhum ne fiziğim bana göre güzel değildi. Kilo ne kadar güzel olursak olalım güzel değil. Bir erkek düşünüyorum ve beni nasıl seviyor diyorum. Uzun zaman beni sevdiğine inanmadım. Çünkü önümdeki erkek modelleri babam gibi modeller. Kadınlar sadece sevişmek için hizmet etmek için var. Sevgi bu denklemin içerisinde neredeydi bilmiyordum. Onu biraz yordum. Ama içimde bir his vardı ve devam etmem gerektiğini söylüyordu. Pes etme ondan vazgeçme. Ben ondan vazgeçmedim. Sonra tüm önyargılarıma rağmen beni iyileştirmeye başladığını fark ettim. Yıkık dökük hayatımda bana başka bir pencereden bakabilmeyi öğretti. Şimdilerde eskiden olduğu gibi sorunlardan kaçmak yerine onları çözmeye calışıyorum. Çünkü sorunlardan kaçmak kestirip atmak babamın tarzıydı ve ben babam değilim. Beni sevdiğine inandım. Bende kendimi sevmeyi öğreniyorum. Tekrar üniversite kazandım ama maddi olarak kimseye güvenemeyeceğimden gitmedim. Çalışıp para kazanırken okumak daha cazip geldi. Okulu dereceyle bitirdim. Yüksek lisans hayallerim vardı. Fakat bilgime güvensemde yıllardır yaşadıklarımın etkisiyle sosyal fobik olmuştum. Vazgeçtim. Zorla iş değiştirdim ve maaşım fena değildi. Ama içimde okuyamamış olmanın uktesi kaldı. Artık işyerinde küçük değil stajyerlerim olmaya başladı. Bilen vardır muhasebede kimse kimseye pek iş öğretmez. Ben herkese öğrettim. Öğretmekten keyif aldım. Mutlu oldum. Bazıları zaten iyi okullardandı bazısı değildi ama hepsi öğrendi. Bir tanesi yeni bir işe girdiğinde beni aradı ve teşekkür etti. O gün keşke öğretmen olabilseydim dedim. Ve formasyon çıktı. Erkek arkadasım beni destekledi ve işten istifa edip formasyon almak için eskişehire gittim. Babama sormadım. Oda nereye demedi. Formasyonumu aldım. Atamam yok ama stajyer öğretmenlik yaparken çok mutlu oldum. Bir gün öğretmenlik yapacaksam artık sosyal fobiden kurtulmam gerektiğini düşündüm. Zaten eve geldim annem hasta oldu amelyat oldu derken zaman geçti. ( bu arada babam yabancı gibi hastaneyr geldi gitti. Neymiş efendim hastane tutuyormuş. Annem amelyattan 1 hafta sonra kontrole gidecekti ama babam arabasıyla götürmek yerine nereden taksiye bineceğini tarif etmeyi tercih etti. Ağustosta babannem vefat etti. Babam, amcam ve dedem o kadar duyarsızdı ki nefret ettim. Babannnem bakımsızlıktan hasta oldu ilaçlarını içmediği/içmediği/ içirilmediği için öldü. İki tane halam hastanelerle ambulanslarla hastane hastane gezdi. Doktorlar bu saaate kadar neden getirmediniz dedi. Yani çok geçti. Benim içim acıdı ve pişman oldum. Sırf dedem bizi siyasi görüş farklılıklarından evinden kovduktan sonra hiç birimiz gitmedik. Halam kendi babasından korkutuğu için gidemedi. Korkudan hastaneye. götüremediler. Böyle bir acı yok. Pisi pisine ölüm nedir gördüm. Zaten bir şeyler hisseden kalbim iyice parçalandı. Annem hastanedeyken babamın tavrını düşününce babannemin kaderinin annemin kaderi olmasından korktum Kardeşimin de boşanma. arifesindeyken geldi ve onla sürekli kavga halindeydik. Artık yıkıldım ve ne pahasına olursa olsun psikiyatriste gittim. Bana yıllardır depresyonda oldugumu ve bundan dolayı sosyal fobik olduğumu söyledi. Şimdi ilaçlarımı alıyorum ve psikoterapiye de gidiyorum. Sürekli içimi yakan hiss sıkıntı yok. Resmen lise yıllarımın öncesinde nasıl hissediyorsam öyleyim. İyileşiyorum ve cok iyi gidiyorum. Annemle konuştum. Babamdan boşanmayı düşünmesini istedim. Böyle. hayvanca devam ederse itirazsız şekilde ayrılacaksın bu adamdan dedim ne olur bilmiyorum tabi. Artık kendime güveniyorum. Kendimi yeniden seviyorum sevilmeye herkes layıktır. Sadece herkes sevmeyi bilmez. Sevilmeyi ve şefkate nasıl muhtaç olduğumu anladım. İşte beni kapkaranlık dünyamdan çıkaran müstakbel hayat arkadasıma olmasaydı belki bencil bir insan olarak hayatıma devam edecektim. Empati başkasının acısını anlamak, sohbet etmek gülmek, eğlenmek, fedakarlık, güvenmek ne demek yeniden hatırlıyorum. Beni hayatından çıkaran hiç kimseye kızmıyorum. Çünkü isteselerdi bana ulaaşabilirlerdi ama denemediler. Ben bana uzanacak bir ele bakıyormuşum. Güzel gören gözlere ihtiyacım varmış. Şimdi kardeşlerim dahil herkesle iyiyim. Onlarla sohbet edip geziyoruz eğleniyoruz. Evlenip gitmeden önce hiç yapamadığımız şeyleri yapıyoruz. Mutluyum. Peki babam? Ondan artık nefret etmiyorum. Bazen ufak hatası herşeyi tekrar hatırlatsada ben artık babamı iskele babası olarak kabul ediyorum. Şimdi emekli evde oturuyor. O gezme tozmalar arkadaşlar bitti. Neredeyse hiç arkadaşı kalmadı. Ona göre parası varsa herkes onunla arkadaş olur. Herşeyi elde eder. Araba telefon kıyafet ne kadar saygın oldugunu gösterirmiş. Benimse aklıma Mevlananın bir sözü geliyor. Nice insanlar gördüm, üzerinde elbisesi yok. Nice elbiseler gördüm, içinde insan yok. Evet artık babamla aynı sofrada oturmuyorum bacağımıza çatal saplar diye korkmuyorum. Artık bir odada tek basına oturuyor, ruh hastası tavırları devam ama artık üstümde hak iddia edemiyor. Yinede bazen sinir olmuyor değilim. Millete ben 4 tane kız çocuğu okuttum diyor. Elalemin içinde yalnızsınız herkes basının caresine baksın falan diyor utandırıyor. Kendisi bize saygı duymadığı gibi akrabalarında öyle görmesini istiyor. Beni okutup büyüttüğü kısma katılmıyorum. Babama asla minnet duymuyorum. Bana yaptığı herşeyin parasını saysak birşey çıkmaz geri veririm parasıyla mutlu olup övünsün. Bütün arkadaşlarım okulda eğlenirken ben calışıp hayatımı kazandım. Biraz kıskanıyor muyum? Bazen ama suan hiç bir eksiğim yok şükrediyorum. Biliyorum belki kimse okumayacak ama olsun psikologum anlatınca rahatlayacağımı söylüyor. Durduk yere nereden cıktı demeyin bu yazıyı gece 2 de yazmaya başladım. Kabus gördüm rüyamda babama karşı çıktığım için babamın çatalla beni öldürmek maksadıysa saldırdığını ve daha cok acı çekmem için gözlerimin içine bakarak çatalı kaburgalarıma sokusunu gördüm. Canım acıdı ve uyandım, ağladım ve yazdım. Eğitim önce kadında başlar. Anneler bilinçlenmezse böyle yıkık aileiler çıkıyor. Bazen darbenin en yakınınızdan gelebileceğini unutmayın. Güvenin ama asla % 100 değil. Acaba demeyi bilin. Güçlü olun, Allah yardım eder. İhtiyacınız olmasada çalışın. Kimseye muhtaç olmayın. Çocuklarınızla saygı çercevesinde herşeyi konuşun. Kimseye boşan boşanma demek haddime olamaz. Fakat aman cocuğum babasIz annesiz ailesiz büyümesin demeyin. Bazen ailemiz en zararlısı oluyor. Korkmayın kendiniz için korksanızda çocuğunuz için korkmayın. Ne insanlar ne hayatları var başarmak isteyen başarıyor. Psikolojisi bozuk, bozuk davranışlı bir nesil yetişmememsi için lütfen iyi düşünün. Annem keşke ayrılsaydı hala ayrılsa diyorum. Keşke böyle hasta olmasaydım. Keşke kardeşim panikatak olmasaydı, keşke kardeşim kötü bir evlilik yaşamasaydı. Açta kaldık açıktada ama keşke ruhum yaralanmasaydı bu kadar. Bazı kişiler diyecektir ki babam yaşasada / babam olsada bana böyle yapsa. Gölgesi yeter vs. Maalesef keşke babam olmasaydı. Aç açıkta çıplak kalsaydım, belki soğuktan açlıktan ölseydimde babam böyle olmasaydı. En azında. Baba hasreti çektiğim hayallerim olurdu. Beni ona bağlayan bir parça sevgi bile yok. Allah ıslah etsin. Ben affetmedim ama nefrettte etmiyorum artık. Bu arada erkek arkadaşımın beni sevme nedenini zamanla anladım. Güçlü oldugum için, herşeye rağmen başardığım için ve dediğine göre kalbim güzelmiş, safmış. Beni hayata bağlayan, evlilikten korkan beni evlenmeye ikna eden adam bu yazıyı okumayacaksın ama seni çooook seviyorum. İyi ki hayatıma girdin. İyi ki varsın! Hayatıma güneş gibi doğdun. Not: bütün erkekler aynı değil. Tıpkı bütün insanların aynı olmadığı gibi. Galiba şiş gözlerimle uyuyacağım Günaydın herkese

ne yazam bi bunalıma strese girsem kendi gözümde büyük senin yaşam öykünün yanında küçük böyle hayat hikayeleri karşıma çıkp bi tokat gibi yüzüme iniyo sanki biri bana silkelen ve kendine gel bu dünya sadece senin etrafında dönmüyo kaldır başını bak nasıl hayatlar var diyo ayrıca itiraf etmeliyim azminize çokk zor hayatınıza karşı olan savaşçı ruhunuz karşısında hayran kalmaktan kendimi alamıyorum

Bence de herkes çalışmalı. İhtiyacı olsa da olmasa da çalışmalı diye düşünüyorum. Çünkü bu hayatta ne olacağımız belli değil. Kadınların çocuklarını kreş çağına kadar bakmalarını destekliyorum ama sonrasında ihtiyacı yoksa bile hobileri doğrultusunda dahi olsa çalışmasından yanayım. Allah korusun aile, eş vs herşeyimi kaybetsem kendime ve aileme nasıl bakarım diye düşünüyorum. Bunu şansa bırakamam. Hele çocuklarıma benzer bir hayatı reva göremem. Gerçekten çalışmak çok güzel. 17 yaşından beri çalışıyorum. Özel sektör çok zor. Hayat hele iş hayatı daha vahşi ama kimseye muhtaç değilim. Kimseden para istemek zorunda kalmıyorum. Herkesin kendi kararı...

valla o kadar akıcı ve doğal anlatmışsın ki bir çırpıda okudum... annen yaşındayım dır muhtemelen... yorum yapamıycağım çok üzüldüm... telafisi ve tesellisi yok yaşadıklarının... öpüyorum gözlerinden(

Sağolun. Doğuluyuz. Anne ve babam teyze çocukları. Annemin babası yaşıyor olsaydı belki farklı olurdu lakin annanem ve dayımlarında en az babam kadar kötü insanlar. Bunun haricinde halam ve dayımda evliler. Onlarında bizim gibi 4 kızı var. Annem belki birazda onlar için sustu. Halamın babası yani babamın babasıda aynı babam gibi. Tamamen cahiller. Annem ve babam boşanırsa dayımda halamı boşardı çünkü onlarında harika bir evlilikleri yok. Cok karışık işler maalesef.

Fark ettim ilk mesajını görmemişim.

hahah o sadece bir sahneydi bende ne sahneler var bebeğim sapıklar mı dersin sapıkları eve sokan analar mı dersin neler neler... bu arada yaşın kaç bilmiyorum ama ammaannn sakııınn haaaa evlilik kararının içinde kurtulma olmasın sakınnnnn ayy Allah yolunu açık etsin yavrum ya

evet mecbur oldugundan degıl, olabıldıgınden ıcınde tasıdıgı potansyelı bılmesı gerektıgınden güçlü kadın olmalı.. güçlü kadınları sevıyorum.. Nilin son videosu cok hosuma gıtmıstı sızınle de paylasayım : Kızlar! Güzel mi güzel bir kadın olduğunuzda, kendi atınız olsun. Kendi paranızı kendiniz kazanın, onu şakır şakır harcayın. Böylece ayrılıklarla, boşanmalarla attan inip eşeğe binmezsiniz. Atınızı kimse altınızdan alamaz. Dörtnala başka yere gidebilirsiniz.

Hem okudum hem ağladım öyle güzel yazmissiniz ki duygu ve düşünceleriniziHayatımda gördüğüm en güçlü kadinsiniz inşallah hayatınızda şuan herşey yolundadır ve çoook mutlusunuzdur

Bazı altınları kaçırdım arada ama sana söylemek istediğim bir şey var. Bizim gibi ailelerde bazen birbirini gördüklerinde içlerindeki kötülükleri görüyorlar. Kendilerinden rahatsız oluyorlar. Yaptıkları hataları görüyorlar sana, bana baktıkça içlerindeki bencillikleri görüyorlar. Biz bazen bunların hatırlatıcısı oluyoruz. Şimdiler herşeye rağmen babama saygısızlık etmiyorum ama alanıma müdahale ettiğinde konuşmaktan geri durmuyorum. Kendine saygın olsun, önce ben de. Aileni yine görmek isteyebilirsin. Bence bir bayram ailenle çık karşısına. Bayramdan bayrama bile olsa gör. Belki için rahatlar. Unutma sen yalnız değilsin ve bir çocuğun var. Ona bak ve sevmek sevilmek nedir hatırla. Gerisi önemli değil.

İyi dilekleriniz için teşekkür ederim. Mesajlarınızı okurken duygulandım. Ben artık kendi hayatıma bakıyorum. Kardeşlerim için elimden geleni yapıyorum. Bir kız kardeşim de sonradan güç buldu. Çalıştı kendini geliştirdi. Şimdileree kpss ye hazırlanıyor. İnşallah o da bu evden gidecek. En küçük kardeşim en çok onun için üzülüyorum. 18 yaşında ve cok agresif. Bu sene üniversiteyi kazandı. Onu başka şehre gitmesi farklı bir yaşam oldugunu görmesi için teşvik ettim. maddi manevi destekledim ve o da iyileşiyor değişmeye başladı. Boşanan kardeşim şimdilerde çalışıyor para biriktirip o da okula devam edecek. Aynı hayatın farklı versiyonlarıyız ama hepimiz ucundanda olsa hayatı yakaladık. Annem hala evde her gün babamı çekiyor ama benim elimden bir şey gelmiyor. Tek yapabildiğim daha sağlıklı huzurlu ve mutlu bir hayat yaşayabilmesine yardımcı olmak. Evlenmeme az kaldı ve başka bir şehire gideceğim. Aslında komple hayatımı herşeyimi geride bırakacakmış gibi hissediyorum. Bu yüzden anneme sıkı sıkı sarılıyorum bir daha bu zamanlar gelmeyecek. Tek istediğim kendi ailemle mutlu huzurlu bol sevgi ve kahkahanın eksik olmadığı bir evim olsun. Kim bilir belki evliliğimde güzel gitmez yine de ben artık basımın caresine bakabiliyorum. Kimselere muhtaç değilim. Aç açıkta olurum ama cocuklarım ugruna hayatımı feda ederim. Lütfen sevdiklerinize fırsatınız varken sarılın ve asla pes etmeyin.

Sen bunu basardiysan hayli hayli basarirsin hatta kitabini zevkle okurum Baba denmeye degmeyen kisi bunun cezasini elbet cekecektir. Ailen yaninda degilse kimse olmaz. Ancak sen hayatini bulmussun. Cok guzel Hayatinda basarilar ve mutluluk diliyorum

Abinlerle hiç iletişime geçmedin mi?Belki Onlar da seni özlüyordur ilk adımı senden bekliyordur.

İnşallah evliliğin geçmişini unutturur ve çok mutlu olursun canım.

Ben aman çalışmayayım çocuğumu kendim yetiştireyim diyen kadınları anlamıyorum. Bu ülkede çocuk yetiştirmek parayla olur. Sadece asgari ücret alan baba yada ne bileyim memur bir baba nekadar yetebilir çocuğa. Çocuk yetiştirmek demek akşama kadar evde oturup o gün senin bu gün benim dolaşmak değil, sabah kuşağı programından bilmem kimin karısı bilmem kimin kocasını elinden almış, kim hangi cinayete kurban gitmiş, bir evde bir kaç erkek ve kadını toplayıp kısmetlerine bakmak değil yada çok sık rastladığım çocuğu televizyon karşısına kilitleyip onlarca saat çizgi film izletmekte değil... Bana göre çocuk yetiştirmek eğitimle başlar. İyi eğitim çok parayla doğru orantılıdır. Ayrıca bunu çok duyuyorum özellikle bunları söylediklerimde çocuğun anne sevgisine muhtaç olacak? Anne sevgisine muhtaç olmak mı? ben sadece günün 10 saati çocuğumun yanında olamıcam ama diğer zamanlar hep yanında olcam hatta belki o 10 saatte veremediğim ilgiyi 3 saatte vereceğim daha kaliteli zaman geçireceğim...

Yasadiklarin hic kolay seyler degil. Ama yasadiklarinin degerlendirmesini ve bakis acina hayran kaldim. Insallah cok mutlu ve huzurlu olursun bundan sonra

Çok teşekkür ederim benim hep böyle kalacağım belli aslında, alıştım zaten 5 6 yıldır böyleyim yada alışmaya çalışıyorum hala H

Herkes kendi hayatını zor sanırmış, başkasınınkini görene kadar. Hepimizin başka başka imtihanları oluyo, imtihan dünyası sonuçta.. Ben sizi gücünüzden ve pes etmemenizden ötürü tebrik ediyorum. Erkek arkadaşınıza da teşekkür etmek lazım, yanınızda olduğu için, içinizdeki ışığı gün yüzüne çıkardığı için. Siz hayatınızı yolunuza koymuşsunuz, inşallah ben de başarabilirim. Bundan sonraki hayatınız, çok çok güzel olur inşallah. Bir ömür mutlu olmanız, yolunuzun hep ışıklı olması dileğiyle..

Hikayeniz beni çok üzdü. Ama sonunda iyi olmanıza çok çok sevindim. İnşallah daha güzel daha mutlu huzurlu bir hayatınız olur. Bunu kalpten diliyorum canım Okumuş bir kadın olarak aşık oldugum için evlenip Türkiyeye geldim 5sene çok güzel mutlu bir evliliğim oldu. Sonra eşim iş değiştirdi yeni hayata adım attık daha güzel olacaktı derken 1 defa aldattı. Kendi aileme söyleyemedim kınayacaklar kendin sevdin seçtin gittin diye. Kaynanamgil de kadın kısmı susar, ilk bahtım altın tahtım, yastık değiştirmekle baht değişmiyor. Kocan eninde sonunda dönüp gelecek kimseye bişey söyleme diye baskı yaptılar. Kızım 3 yaşındaydı. Sustum. Evet pişman oldu döndü, ben rol yapıyordum artık herşeyi bilip susmak çocuğun için çok ağır bir durum. Çocuğumuza karşı ilgiliydi değiştiğini düşündüm. Söyleyip ortalığı bulandırmayım dedim. Sustukca o herhalde benim ezik oldugumu onsuz yapamayacağımı falan düşündü. 2ci defa aldattı yine herkes sus otur aman ne olacak derken. Bu defa susmadım, ben deneme tahtasımıyım? Bide aldattığı kadınlar keşke hayat kadınları olsaydı. İlk aldattığı da dışarıdan gördüğün kadarıyla iyi düzgün aile kızı idi. İkincisi de kendisi gibi polis kız. Ve ikincisiyle ilişkisi hala devam ediyor, bizde boşanma arifesindeyiz. Zerre pişmanlık yok içimde, tek pişmanlığım keşke ilk yaptığında susmasaydım. Kızımızı da ayda yılda bir telefonla 2 dakikalık arıyor. Hiç bir zaman kızıma kötülemedim babasını, kendi beni dövdüğüne şahit oldu. Söz vaktine çeker derler. Geçen sene bugündü 13 şubat asla unutmayacam, sevgilisi o polis hani başımız sıkıştığında koştuğumuz polis varya iyileri tenzih ederim o polis kızın doldurmasıyla gelip eve beni dövdü. Şimdi bazen aklıma şey geliyor ya kızım keşke susup oturaydın babasız büyümeseydim derse diye gelecekte.?İnşallah öyle şeyler düşünmez kızım. Bana çok düşkün kızım. Umarım gelecekte kızım da mutlu kendi ayakları üstünde duran mutlu bir insan olur.

doğrusu ben de ağladım... sizin kadar olmasa da ailede şiddet görmüş biriyim ve gerçekten yüreğime dokundu inşallah bundan sonrası çok çok çok güzel olur hayatınızda..

Amin canım her şeyin hayırlısı. bizde evlatlarımıza bunları yaşatmayarak bu dünyaya sağlıklı nesiller bırakabiliriz bu sayede belki yani inşallah güçlü olup bunu yapabiliriz.

Hic sıkilmadım kitap okudum sanki ama kul sikilmayinca hızır yetişmezmiş, tanudigun erkek de hizır gibi yetismis suzi hsyata baglamış. Çik şeyler., yamak isterdim ama zamanim yok. hakkinuzda hayirlısı sl

Sonuna kadar okudum çokta ektılendım güçlu bır kadınsın.

Güzel dileğin için teşekkür ederim. Her kadın güçlü olsun istiyorum ama mecburiyetten değil, olabileceği için. Güçlü olmak çok güzel. Bizim ülkemüzde kadının güçlü olması çok ama çok gerekli hele ki kadın cinayetlerinin, tecavüzlerinin makul görüldüğü bu dönemde gerçekten güçlü olmalıyız. Toplumsal olarak çok kötü bir yöne gidiyoruz. Maalesef istanbul'da gece yarısı bir kadının tecavüze uğraması olayında " o saatte dışarıda ne işi varmış" diyen erkek sayısı o kadar arttı ki. Artık kadınlar olarak birbirimize düşman değil destekçi olmalıyız. O gece orada ben yada bir başkası olabilirdi. Belki boşanmış çocuklarına bakmak için çift işte çalışan bir kadın olabilirdi. Belki hastaneden dönen bir kadın olabilirdi. İster eğlenmek, ister mecburiyetten olsun. Bir kadın gece dışarı da olduğu için tecavüzü veya öldürülmeyi hak etmiyor. Hiç bir insan etmiyor. Anneler böyle adamlara karşı boyun eğmeye devam ederek çocuklarınıza verdiğiniz mesaj maalesef bu oluyor. Erkek çocuğunuza verdiğiniz mesajı hiç düşündünüz mü? Baba erkek bir kadına bunu yapabilir. Çünkü kadınlara böyle davranılır diyorsunuz yaşadıklarınızla. İstediğiniz kadar o noktadan sonra kadınlar narindir onları incitme, kadın erkek fark etmez kimse şiddeti hak etmez deyiverin. Hepsi havada kalan şeyler olacaktır. Çünkü o çocuk artık bunu normal görüyor. Kız çocuğunuz ise babasının yaptığını artık normal karşılayabilecek duruma geliyor. Çünkü siz ona susmayı, sabretmeyi ona bahşedilen bu hayatı kabul etmesini öğretiyorsunuz. Evden kaçan kız çocuklarını düşündünüz mü? Ne düşünüyorlar biliyor musunuz? Aslında sizden gördükleri bu öğretilen çaresizlik içlerinde o kadar siniyor ki en azından kendi evimde aynı derdi çekerim diyorlar. Yeter ki azıcık özgür olayım diyorlar. Toplum bu kısır döngüden çıkmadan düzelmez. Git gide daha kötüye gidiyoruz. Lütfen çocuklarınızı güzel yetiştirin. Rol modelin ne kadar önemli olduğunu unutmayın. Okumaları ve bir meslek sahibi olmaları için elinizden geleni yapın. İlk mesajımda dediğim gibi. Kadın önce kendini eğitmeli. Anahtar burada kadındır. Burada her gün benzer onlarca, yüzlerce konu açılıyor. Tek çözüm gerçekten ama gerçekten sizsiniz.

O güç içinde bir yerlerde, sen ona elini uzatırsan o sana gelir. Onu keşfetmelisin. Kimse bu kadar acı çekmesin ama yinede güçlü olsun herkes. Toplum bize güçsüz, yardıma muhtaç olduğumuzu empoze ediyor. Ben bunu kabul etmiyorum. Küçük yaşta elimizden çok bir şey gelmese de büyüdükçe daha cesur olmalıyız diye düşünüyorum. İnan o güç derinlerde bir yerde ve sadece sen istersen gücüne sarılırsın. Bir elbise giymekten farksız.

Benim de kötü bi çocukluğum oldu senin gibi ilk başlarda bende fark etmedim ama sonra sonra 12 13 yaş dedin mi herşeyi anlamaya başlıyor insan, Annem babam ayrıldı iyi ki de ayrılmışlar orası başka tabi. Annem ben dahil üç abimi de istemedi ve ben 13 14 yaşlarında hem okula gidip hemde 4 erkekli bi eve annelik yapıyordum derken derken herkes bi yerden vurdu içime kapandıkça tepeme binen çok oldu aradan uzun zaman geçti hayat kötü şeyler gösterdi bana abimler babam gitgide baskıcı oldu önümde annem gibi bi örnek vardı çünkü, zamanla pencereye balkona bile korkarak çıkar olmuştum. Daha sonra ne mi oldu? Evden kaçtım - derken derkennnnn öyle böyle şimdi iyiyim bi kızım var. Ailem mi? Hiç biri yok hayatımda iyi günlerimizi düşünüp özlüyorum abilerimi aslında, başım derde girse üç tane kapı gibi abimnvar diyememek can yakıcı ama alışıyor insan... Anneniz susmaya devam ettikçe o hayatı çekecek herkes kendini kurtarmak için bişeyler yaparken annenin boş bakışları onu biyere götürmez

Teşekkür ederim. Herkesin hayatında kendince ağır gelen sorunları var. Önemli olan üstesinden gelebilmek. M Molia

mesajlardan dolayı baya meraklandım okuyacağım sanırım

Kitap yazmayı istiyorum ama buna pek vaktim yok. Konumu yazmak bile 5-6 saat sürdü. Yazarlık emek isteyen bir iş. Zor tabii.

Canim benim yazini simdi okudum, sen her kalkisinda ben de kalktim, zafer senin, liseden sonra kaderini sen belirledin basariyla ciktin. bahtin acik, mutlu gunler seninle olsun

Umarım sizde aşmışsınızdır. Teşekkür ederim...

kesinlikle katılıyorum.. bence de yazmaya yönelmeli konu sahibi...

okuyacaktım ama gözüm kesmedi

Baştan sona her kelimesini okudum. Sen nasıl bir insansın dedim içimden helal valla helal. Canım yaşadıklarını okurken empati yaptım. Hayalimde bile yaşayamadım. Çok ama çok güçlü bir kızsın. Senin yaşadıklarının onda birini yaşasam tırlatırdım. Aielecek psikolojinizi bozmuz bu baba müsveddesi. Ben olsam ölse geberse derdim onun için. Burda en suçlu kişi baban. Gerçi babalığı haketmiyor ya. Ama annene çok ama çok kızdım. Bu kadar pasif kalması sizi ne hallere sokmuş. Yuva mı varmış ki bozmamış yuvasını. Sırf kızları için terketmeliydi o adamı. Belli ki aldatılmak hatta yıllarca aldatılmayı bilmek ve halaaa terketmemek annenin en buyuk hatası. Hele ki şiddet!!!@ Yazık çok üzüldüm. Sonunda ayakları yere basan biri olmuşun. Sevdiğin olmuş, işin olmuş. Çok sevindim adına. Allahım yardımcın olsun. Bundan sonra mutlu ol bari. Burda yanımda olsan sarılıp aglıcaktım resmen. Hayatın, yazın çok etkiledi beni.

Ayrıca anlatım tarzınız çok güçlü, sade ama etkileyici bir üslubunuz var. Yeteneklisiniz. Belki bir gün kitap bile yazabilirsiniz.

Baştan sona hepsini okudum. Siz harika bir insansınız! gücünüze, kalbinizin güzelliğine hayran kaldım. dilerim bütün mutluluklar sizinle olsun

Baştan sona hepsini okudum. Okudukça size hayran oldum. Allah bu sabrımızı cesaretinizi hirsinizi daim etsin

Birazdan şımaracağım galiba. Teşekkür ederim. kedilove Tebessüm. Tebessüm.. İçten sıcacık Tebessüm.. tek ayak

boğazımda bir düğüm, yutkunamıyorum, nefes alamıyorum inan.. Allah yolunu bahtını açık etsin çok mutlu ol inşallah...

Kıyamam ben sana ya ilacı olsa da kullansak o boşluğu doldursak keşke canım ama maalesef yok umarım hep böyle kalmayız.

Yazinizin hepsini okudum hem de insaallah sonu iyi biten bir yazidir diyerek okudum. cok sukur ki sonu iyiye giden bir hayat olmus sizinkisi. Daha once buna benzer hayatlari da okumustum bdv de. Hatta oz babasindan dedesinden dayisindan yillarca taciz goren kiz cocuklarinin hayatlarini. Sizinki de siddetin daha farkli bir boyutu. Annelerin guclu olmasi gerektigi hususuna sonuna kadar katiliyorum. Her anne kizina son nefesine kadar sahip ciksa bu silsileyle hic bir kizcocugu bir erkegin ellerine mahkum olmazdi. Belki annaneniz de annenize bu ozguveni verseydi annenizin de cok farkli bir hayati olur du. Neyse ki dediginiz gibi insaallah hersey gecmiste kalir. Yeni hayatiniz da cok mutlu olursunuz umarim. Not:Bu arada gercekten merakimi mazur görun 110kilomusunuz halaCunku bu kadar gayretli hirsli bir genc kiz bunun da ustesinden gelmeliydi.

Sonuna kadar okudum.. Bu uykudan uyanmıs olduguna cok sevindim.. Sana da Günaydın!!

Çok teşekkür ederim canım arkadaşım. Zor oldu ama pes etmek yok.

Ayrilin len beni de opeceksiniz

İnşallah çok mutlu olursunuz. Herkese, her şeye rağmen yola devam etmek, hayatın getireceklerine kucak açmak, güzel yeni bir güne uyanmak gibisi yok. Umarım sizde çok mutlu olursunuz...

Cidden çok ağladım sonlara doğru. Ama ne kadar kötü şeyler yaşamışsınız diye değil, kararlılığınız, güçlülüğünüz ve verdiğiniz mesajlar beni çok dıygulandırdı. Hala ağlıyorum. Ben sizin yaşadıklarınızın yüzde biri kadar zorluk yaşamadım ama asla sizin gibi güçlü ve azimli olamadım. Umarım kızım olursa onu sizin gibi yetiştirebilirim.

Kim hortlatti la bu konuyu zabaan köründe

Kimse okumaz demişsin ve ben hiç üşenmeden heepsini okudum seni tebrik ettim, bi kadının isterse herşeyi başarabileceğini bir kez daha gördüm,. Asla pes etmemek lazım ve sen bunu çok güzel anlatmışsın, kendine gurur duy. Annene gelince her ne kadar anne de olsa kutsal da olsa dediğin gibi insan hak ettiğini yaşar, annen susarak bu hayatı yaşamayı tercih etmiş, sense mücadele ederek farklı bi hayat seçmişsin, annen sustuğu sürece o hayatı yaşamayı hakediyor. Senin hakettiğin ise çok mutlu sevgi dolu, müstakbel eşinle ve çocuklarınla geçireceğin mutlu bi ömür... Seni tekrar tebrik ederim, Asla vazgeçme ne sevginden ne hayallerinden. Alnından öpüyorum.

baştan sona bir solukta okudum. Helal olsun size. Allah bundan sonraki ömrünüzde erkek arkadaşınızla uzun sağlıklı hayırlı ömürler versin.

İşyerindeyim ve ağladım. Bundan sonra çok mutlu olmanı dilerim. AcemiYolcu Gitmeyen Yolun

Şimdilik yolunda:) Mutluluk ise inişli çıkışlı hayatın olağan akışı gereği. Yorumunuzu görünce tabii babam aklıma geldi ama nötr vaziyetteyim. Kendisi kanserden öldü. Kanserden ölmeseydi muhtemelen hiç üzülmezdim öldüğünde. Zira bugün yokluğuna şükrediyorum. Çünkü öldüğünde ilk gün ağladım sonraki her gün tatmadığım bir huzurla doldum. Çünkü annem ve kardeşlerimde artık özgürler. Bu beni kötü evlat mı yapar? Umrumda değil. O adam sevdiğim kimsenin hayatına karabasan gibi çökemiyor. Yaşattıklarını parçaları travması kaldı tabii. Bunun için tedavi oluyorum. Güzel yol aldım devam ediyorum.

Maalesef hiç birimiz yaşadıklarımızı değiştiremeyiz. Bununla yaşamayı öğrenenleriz biz. Bundan sonra geleceğe bakmak. Geçmişe takılıp kalmak sadece, kızmak, sorgulamak; sadece kısa hayatımızdan günleri, ayları, yılları götürüyor ve kaybedecek hiç zamanımız yok bizim. Yaşayacak güzel günlerimiz olduğunun hayaliyle yaşıyorum. Ancak böyle huzur buldum. Her daim ileri bakmayı öğrenmeliyiz.

Sen harika bir kişiliksin, bunu tüm içtenliğim ve psikolog sıfatımla söylüyorum. Son zamanlarda gördüğüm en güçlü insansın. Benzer hisleri paylaşmışız hayat boyu benzer bir aile ortamında büyümüşüz. Aniden ve çok fazla duygulandırdın beni uzun uzun yazamayacak kadar. ne olur artık çok mutlu ol sana diyecebileceğim tek şey bu.

Bir solukta okudum yazinizi. Kaleminizin guclulugu kadar guclu bir kadinsiniz. Iki cumleniz dikkate deger: "Egitim once kadinda baslar" ve "Ihtiyaciniz olmasa da calisin". Cok onemli mesajlar bunlar. Cok iyi bir anne olacaginizdan eminim. Umarim gelecek size gecmis gunleri hatirlatmayacak guzel seyler sunar.

Teşekkür ederim

Benzer konularda görünüyor oradan geliyor insanlar.

Nasıl dank etti bir bilsen ya! Az önceki yorumumda yazamadım da... Hep isyan ediyordum, sorguluyordum. Mükemmel bir aile yaşantım yok, ama aslında o kadar da kötü değildi. Ama hep kendimden iyi örnekleri görüp görüp neden ben deyip deyip duruyordum. Niye bu ailede doğdum, babam dünyanın en iyi babası değil, hatta ortalamanın epey altında, ben buna mı layığım deyip duruyordum. Fakat annemi nedense hiç gözüm görmemiş. Şimdi dank etti, acaba ben anneme layık mıyım? Bir yandan babamın sorumsuzluğunun bedelini ödeyip, açığını kapatmak için haftanın 6 günü çalışırken, bir de benim gibi bir mızmızla uğraşmış. Yanlış anlaşılmasın bir anda aydınlanma falan yaşamadım fakat, hep içten içe bildiğim bir şeyi tekrar hatırladım. Bir anda duygu yoğunluğu ile annemi aradım, sesimi kötü duyunca, gel para vereyim biraz alışveriş yap, canın sıkılmış evde dedi ya Offf, iyice fena oldum iyi mi?

Bacım ne yaptın ya gözlerim doldu okurken Ne hayat yasamıssınız be, azmini takdir ediyorum İnsallah cok güzel bir ailen olur, cok mutlu olursun Sevdigin adam kıymetini bilsin Çok iyi bir anne olacagına eminim

ben de okudum hepsini. cok zor zamanlar gecirip pes etmemissin ne kadar guzel. umarim bundan sonrasi huzurlu mutlu gecer hayatinin

okurken ağladım, boğazımda koca bir düğüm duruyor şimdi de. Çokk güçlü bir kadınsın sen, inşallah hep mutlu olursun canımm mutlu bi yuvanız olsun sizin