Ileride 4-5 yıl sonra net olarak çalışacağım. Su an ilkokul döneminin bitmesini bekliyorum. Daha sonra 2. olursa kres ya a anaokuluna verip hayatima devam ederim diye dusunuyorum.

Kardeşim yok, oğlumun da kardeşi yok. Mutluyum. Ailemin bana yaptığı en büyük iyilik bana kardeş yapmamak oğlum da kardeş istemiyor. Hoş istese de çocuk lafıyla çocuk yapmam zaten. Maddi manevi pek çok yönden tek çocukla ancak baş edebiliyorum. Benim yaşımda hatta benden daha büyükler de var ikinciyi yapan çevremde, hepsine hayretle bakıyorum açıkçası. Elbette bakabiliyorsa herkes yapsın ben bakamam. Allah elimdeki çocuğuma sağlık mutluluk versin, ikinciyi üçüncüyü de isteyen herkese nasip etsin diyorum.

Bu yıl içerisinde olursa olsun zaman gectikce daha zorlasiyor. Aralari 4 yil olacak olsaydi hic dusunmezdim bile. Ya da 30 larin basında olsaydim.

Çocuk kardeş istiyor diye ya da ileride birbirlerine yoldaş olurlar diye çocuk yapılmaz. Maddi manevi bir çocuk daha büyütebileceginizi düşünüyorsaniz, gündeme alın. Ayrıca yaş aralığı itibariyle oyun anlamında birbirleri ile pek paylaşımları olmayacaktır. Küçük oyun çağına geldiğinde büyük ergenlik çağına gelmiş olacak

Ben o treni kaçırdım malesef. T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Dediğim gibi ben tek çocuk olduğum için tek çocuk bana göre en mantıklı olanı maddi manevi herşeyini sadece çocuğuna veriyorsun. Ne çabanı ne yorgunluğunu ne de enerjini paylaştırmaya gerek kalmıyor. Ama illa insanlar 2. çocuk istiyorsa psikolojisi kaldıran dünyaya getirmeli. Evet arada az yaş farkı olması anneyi yorar ama en fazla 3-4 sene yorar. Ama çok yaş farkı olunca büyük çocuk çok yoruluyor hem de ömür boyu. girlinred

Emin olun 2. 3. De olsa çok seviliyor. Bende 9 sene araya zman koydum ve gözümü karartıp oğluma bı kardeş dünyaya getirdim aralarında 9 yaş var kcuugum 4.5 yaşında bazen iyi bazen tartışma oluyor aralarında ama büyük oğlum tek kalmadı kardeşini çok seviyor abilik yapıyor bazen inanın ikisi bana karşı olabiliyorlar ama yapın derim pişman olmazsınız. Bende rahatım bozulacağı için ilk gebeliği duyunca çok ağladım halbuki isteyerek olmstu ama bı şoklama oldu tabi. Ama çokta rahat büyüttüm küçüğümu simdi onun peşindeyim kursuydu parkiydi gayet güzel geçiyor zamanlarimiz. İyiki dogurmusum. Hatta 3. Fikri bile var ama yaşım 34 yeterli diye düşünüyorum. O1deren87

Ben yaptım araları 4 yaş.. kedi köpek gibi birbirlerini yiyiyorlar evde sürekli ağlamalar kavgalar.. şuan ki aklım olsa yapmazdım Dasmeer

Tam ikisini büyüttüm rahat edecegim derken geldi 3 üncü :) benim ilk iki çocugumun arası iki yaş. Beraber büyüdüler güzel anlaşıyorlar çok şükür tabi benim için iki yıl çok zordu ama sonradan iyi ki dedim. Küçüğüm 9 yıl aradan sonra geldi evde oyuncak top gibi elden ele geziyor :) tek çocuk gibi anneye de bagimli değil şu an 17 aylik abisi ablasiyla oyun oynarken bende işlerimi hallediyorum. En zoru tek çocuk bence. Bir de ben çok cocuk kalabalik aile seviyorum hamilelik ve dogum kismi olmasa iki çocuk daha yaparim o kadar seviyorum ama anaç olmayan kendi özel alanina düşkün biri için tek çocuk bile çok agir oluyor. Kişi kendini bilir. İnşallah hayirlisiyla kucağınıza alirsiniz sizde :)

Sizde kendimi gördüm 3. Çocuk icin ugrasiyorum ama olmuyor hamileliklerimde zor gecmese uzun sure ara vermezdim heralde

O bir ihtimal gerçekten. Biz iki kardeşiz. Annem öldüğünde ben kardeşime destek oldum. Babama destek oldum. elimden gelenin çok daha fazlasını yaptım. Kardeşim 28 yaşına geldi hala destek oluyordum ki baktım ondan bana gelen bi destek yok. Aramızda 5 yaş var ben sürekli anne rolündeyim. Açıkçası kardeşimin olması bana manevi bir ağırlık. Hayatta zora düştüğümde aklımda ve yanımda hep başkaları var o destek olmadığı gibi sadece onun sorunlarını çözmemi bekliyor. bunu neden yazdım annem hep kardeşinle kalacaksın ilerde biz olmayınca. yalnız kalmazsınız vs dediler sizin düşünceniz gibi. Şu an babamın da hayatını kaybetmesi durumunda kardeşimle iyice koparız diye düşünüyorum. yani öyle tutunacak bi dalı olur olayı bence her zaman doğru değil. Hem siz 4 sene evdesiniz ee 4 sene sonra ikinci çocuk küçük olacağı için yine bakacak kimse olmayacak ve yine evde çocuğa bakmak durumunda kalmayacak mısınız? Bilemiyorum kararı eşinizle ikiniz vermelisiniz çocuğunuz bugün ister yarın istemez. hem doğup oynayabilecek yaşa gelene kadar 4-5 yıl geçecek. Sizin çocuk ergenliğe giriyor olacak. O saatten sonra hele bir de ikinci kız olursa onunla oturup Barbie oynamaz diye düşünüyorum

Maşallah size, allah sağlıkla büyütmeyi nasip etsin fsp

4 sene sonra çalışacağım diyorsunuz 2. Çocuk olursa bu hayalleriniz de gerçekleşmeyebilir. Bunu da göz önünde bulundurun lütfen. Çocuk eskiden manevi olarak yetmekti artık daha fazlası maddiyata girdi malesef. En basiti bebek bezi bile astronomik fiyatlarda. Geliriniz nedir? Tek maaş ne kadar ile geçiniyorsunuz?

Gene mi cocuk konusu Oyun oynasin diye cocuk mu dogurur insan yaa yapmayin.. ayrica oyun oynasin diye yapacaksan treni kacirmissin zaten cunku aralarinda1-2 yas olunca oyun arkadasi oluyolar. Abi olarak oynatabilir belki biraz.. ilerde bu yas farki kapanir emin olabilirsin.. 7-8 yas bile kapaniyor 30 lu yaslarda ama iste rahatada alismissin.. sende o isigi gormedim ben.. Ayrica maddi olarakta cok iyi degiliz diyorsun.. yani evet cocuklarin varsa paylasmak zorundalar bir cok seyi, bu her zaman kotu birsey olarak algilanmamali.. paylasmayi bilmekte cok guzel bir sey.. ama sen kendinize yetecegini dusunmuyorsun sanirim.. birde rahata erince cocuk bakmak daha zorlasiyir cidden tekrar uykusuz gazli gecele moklu bezler filan

Ben seviyordum yaa ama 2. Trimester favorim.. ilkinde bulanti 3. De gobegin asiri buyumesi kisitli hareket etmek vs. son aya kadar aynaya bakinca hosuma gidiyordu vucudum. Birde bebenin isi ayari yemegi herseyi mukemmel, disardaki gibi degil buyuk rahatlik bana daha cok agrilarim zor geliyordu birde gobek sertlesmesi vs. O yuzden kendimi sakinmak bazi seylerden zor gelmistir hep

siz yaşamışsınız fakat ben yaşamadım. Yalan diyecek birşey yok. Yani tüm tek çocuklar eksiklik çekiyor gibi birşey de yok. Bir tek çocuk olarak aklıma birgün kardeş gelmedi, aksine annem babama başka birinin de anne baba dediği düşüncesi bana garip geliyor. I inekobasi

Kesinlikle çok haklısınız. Su an tam emin olamıyorum. Yaklaşık 2 haftadır bu konu gundemimimde fazlaca yer tutuyor. En mantıklı kararı vermek istiyorum. Kendi kardeşli ailemde mutluyum ve bu hissi o da yaşasın isterim. Maddi ve en ama en çok manevi kısmı beni düşündüren yönü. Kendimde o enerjiyi şuan bulamıyorum. Basa dönmek çok zor geliyor. . push ; T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Kardeşimle aramızda 8 yaş var şuan ikimiz de 20 Li yaşlarımızdayız ve en iyi arkadaşım diyebilirim

Tek çocukların genel itibariyle hissettiği bu. Arada tek olup cok mutlu olanlar da var tabi. Ben biraz duygusal bakiyorum galiba. Cunku kendimde cok kardesim. Tek olma hissini de bilmeyince sanki olmalıymış gibi geliyor.

Ben 35 yaşındayım. Sizin yaş kaç? Bunları ben de kara kara düşünüyorum. Sevgi konusu hariç. Kendi bebeğinizi kucağınıza aldığınızda diğerinden ayırmanın mümkün olduğunu sanmıyorum. Hatta sizin için çok çok daha farklı olur ilkinden. Seneler önce tattığınız her duygu tekrar tekrar yenilenecek, her şeyi yeniden hatırlayacaksıniz... Ben kendim için değil zaten evlat nedir tattım. Sizin gibi çocuğumun ilerde bi kardeşi olsun yanında diye düşünüyorum. Ama maddiyat olarak çok hırpalandık. Ben işi bıraktım bebekten sonra. Bi evimiz yok ve ben işe başlamadan olamaz da. Ev sahipleri de sağ olsunlar bize çektiriyorlar. Elimiz kolumuz bağlı. Bu şartlarda ikinciyi yapamam diye düşünüyorum artık. Maalesef

Bu soru kişiden kişiye değişir. Maddi, manevi bakabilecekseniz, çocuklara iyi bir eğitim, iyi bir gelecek sağlayabilecekseniz eğer yapılabilir. Ancak öncelikler ebeveynler kendi geleceklerini garantiye almalı bunun yaşlılığı da var Dediğim gibi kalabalık aile olmak isteyen çok insan var. Ancak çocuklar uçup gidiyor evden. Herkes kendi hayatını yaşıyor. dunya insani

1 yaş arayla iki oğlum var, yapmayın Ev boks ringi sanki, ağlama kaza bela eksik olmuyor, ne oynaması yahu. Şaka bir yana, bir çocuk için en büyük mirasın kardeş olduğuna inanan biriyim lakin şu ekonomik durumda çok refah içinde olmalısınız. Oldukça fazla bir şeyden söz ediyorum çünkü tek çocuğa benzemiyor ikinci. Her şeyden çift ve hatta diğerine alınanı kıskandığı için ona da alınan, sonra o ona alındığı için kıskanması yaygarası derken 3 çocuk masrafına denk geliyor. Ve ayrıca, yaşı 7 şuan hamile kalsanız 8 yaş fark olacak. 8 yaş farkın aynı dili konuşması, küçüğün 20 yaşına gelmesi demek. Hiçbir zaman ortak bir alanları, çalışmaları, eğlenceleri olamayacak. Çocuk, kardeş istiyor diye yapılmaz, siz ebeveyn olarak maddi manevi bu durumları kotarabilir ve iki çocuğa da layığıyla yetebilirseniz yapılır.

Aile cok önemli. Yas farki olmasına rağmen anlaşabilmek eminim harika bir duygudur. Bunu duymak iyi geldi. Teşekkür ederim.

Kızım 9 yaşındayken oğlumu dogurdum 37 yaşında. şimdi yaşını doldurdu iyi ki dogurmusum geç bile kaldim.. sağlık şartları elveriyorsa kardeş şart bence.. ama bu zamanda iki tane... üçüncüsü bir Adnan Ziyagil olmayan herkese fazla

Sanki benim aile tarafımı anlatmış gibisiniz. Aynı seyleri yaşadım çocukluğumda. Benim için adalet vazgeçilmez kız erkek farketmez. Adil olmak da o kadar zor. Herkesin ihtiyacı kadar yetmek zorunda olmak.

Galiba ben böyle güzel mesajlardan çok etkileniyorum. Yavaş yavaş 2. Cocuk olayı kafamda netleşiyor gibi.

O cocugu yalniz birakmayin eger maddi imkansizlik çok yoksa ki calisicam sonrasında diyorsunuz bir de evinizde huzur varsa kendi bakma imkaniniz da varken yapin yaş farki ne olursa olsun kardes duygusu cok farkli. Sevgi konusunda da gercek bir annenin birini digerinden ayirma daha fazla sevme ihtimali yok inanin. Yaslar geri gelmez. Allah size bu firsati vermisken yapin.

Evet gerçekten çok zor. Benim için son tren gibi de aynı zamanda ve ileride pişmanlık yaşayabileceğimi düşünüyorum. Oğlum da kardeş çok istiyor. Bir karara vardım umarım pişman olmam. Hepimiz için hayırlısı

Bebek güzel şey eve neşe enerji gelir. İçinizden geliyorsa olsun. Yoksa çocuk için oyun arkadaşı olmaz o oyun çağına gelene kadar büyük çocuk 10 yaşında olacak.

Büyük abimle aramda 7 yaş var. Asla kardeş ilişkisinde olamadık ben oyun çağımdayken o çocujluktan çıkmak üzereydi. Ergenlikte beni çocuk gördü arkadaşları ile arasına almadı. Sonra üniye gitti evden ayrıldı. Bu kadar yaş farkında çok da hayal ettiğiniz kardeşlik ilişkisi olmuyor. Geleceği düşünüyorsanız her kardeş iyi geçinecek diye bir olay yok bir bakmışsınız yıllar sonra herkes bi r yere savrulmuş. Herkes büyüyünce kendi ailesini kuracak zaten

20.000 tl üzeri. Kendimize ait bir evimiz, arabamız var. Bu zamanda bu para hiçbişey tabi ama yetiyor şuanda. Çok zorlanmiyoruz. 2. olursa belki o zaman zorlanabiliriz. Kenara attığımız para bu durumda kullanılacak tabiki. 4 yıl idare etmez ama 2 yıl bezi, doğumu vs herşeyine yeter. Sonrası kredi bitiyor. 2 yıl daha idare edip çalışmayı düşünüyorum. Bunlar kendime söyleyip planladiklarim. Herşey yolunda giderse

Ilk düşündüğüm maddiyatı ne yalan söyleyeyim. Zaten düşünmekte gerekir. Çok zorlanacagimizi sanmıyorum. Bunun için 2 yıl idare edebilecek kaynağımız var. Sonraki 2 yıl biraz zor olabilir ben tekrar çalışana kadar I inekobasi

Kardeşin destek olduğu zamanlarda oluyor köstek olduğu zamanlarda. Yalnız kalmasın istiyorsunuz tabiki ama, ileride kardeşler kendi yoluna gidiyor, başka öncelikleri ve hayatları oluyor, evleniyorlar, kendi ailelerini kuruyorlar, bazen ayrı şehirlerde yaşıyorlar birbirlerinin yüzlerini bile görmüyorlar. Sıkı fıkı olanlar da çok var tabi ama sırf ben gittikten sonra yalnız kalmasın diye çocuk yapılmaz diye düşünüyorum. Herşeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmek lazım. Özellikle maddi durumları. Hevesinizi kursağınızda bıraktım gibi oldu ama hayat şartları

Ben oğlunuzun istediğini ona yoldaş olması için olmasını vs kısmına yorum yapmadan sadece sizin kendi içinizde bu istediğin olduğunu hissettiğim için gecikmeyin yapın diyorum. İçinizdeki bu istek varken yapmamak sizi ilerde üzecek oda belli durum buyken de yaşayacağınız tempo vs kısmınıda gözünüz görmez.

Hem evet hem hayır. Bebek kokusu, yeni bir enerji güzel bir his geliyor düşününce. Ama hemen sonrasında uykusuz geceler, dis cikarmalar, hastaliklar, yasanacak muhtemel kiskanclik kavgalari, uykusuz geceler. Bunları düşününce hayır diyorum. Insan bir fikre inanın aynı mesafede olamaz. Tam bir çıkmazdayım.

Açıkçası aile olmayı hiçbir akrabam beceremedi. Hiçbiri anne babalık yapamadığı için çocuklarda aynı şekilde ilerliyor. Yakın bir arkadaşımın ailesiyle tanıştım köye gitmiştim ziyaretlerine. O kadar bağlılar ki birbirine evler bildiğin çember şeklinde kurulmuş beraber yaşıyorlar anlaşamasalar zaten mümkün olmazdı. Biz köye iki günlüğüne gidiyoruz kan dökülecek duruma geliyor annemle tansiyonumuz bi düşüyor bi çıkıyor Sürekli başkalarının çocuğu, onların hayatı, dıdısının kıyafeti, eşi, evi... Bu dünyada ki tek amaçları başkaları olmuş. Çocuklarının mesleği için bile hayırlısı olsun demezlerdi '' polis, hemşire olacak yoksa okutmam '' derlerdi. Eski Türk filmi çekiyoruz sanki O yüzden anneme '' valla sen istediğin kadar gel görüş istersen köyde yaşa beni bulaştırma hiç '' derdim. Normalde çok neşeli şen şakrak bi yapım vardır. Arkadaşlarımla seyahat ederim, eğlenirim, derse beraber çalışırız her şey çok güzeldir derken bi akrabaya gittim mi strese giriyorum. Kuzenlerim o yüzden bana '' sen dua et bizim kadar içinde değilsin, mecbur değilsin görmeye '' derdi gerçekten şanslıymışım :) Kardeşim olmadığı için o yüzden memnunum hatta mutluyum. Coğrafya ve aile kaderdir T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Kendi yasantimda da böyle. Yaş aldıkça hep iyiki varlar dedim. Kanka kuzenim yoktur mesela T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Evet cevremde çok görüyorum bunu. Abiden sonra kız kardeş gelince bir de oradan uyumsuzluk oluyor haklisiniz. Evde olacak olmam beni etki altında bırakıyor. Sanki şey diyorum. Evdesin işte, diğerinde çalışıyordun herseyini kaçırdın. Bunu istediğin gibi büyütürsün. Acikcasi bebek ozlemi de var. Ülkeni istediğim gibi büyüyemedim. Bir-çok şeyine şahit olamadım. Içimde kapanmayan yaradır.

2. Çocuk çokta şart birşey değil bence (2 çocuğum var ikisi içinde canımı veririm yanlış anlaşılmasın) ama zaten siz yapana kadar hamileik sürecidir falan derken aralarında nerden baksanız 8 yaş. O oyun çağına geldiğinde oğlunuz 11-12 yaşına gelmiş olacak. Beraber pekte oyun oynayabileceklerini sanmıyorum. Rahatınız da yerindeymiş, yaşınız da genç değil, ikinci bir çocuk ekstra zorluk olabilir sizin için. Çocuk istiyor diye de çocuk yapılmaz zaten. Gerçekten siz yürekten istiyor musunuz ona bakın derim.

Yaaa bu cok güzell T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ne güzel. Eminim olsa bende iyiki yapmışım derim. Kimsenin evladı yönünden pişmanlık yaşadığını düşünmüyorum. Yetersizlik hissi yaşamaktan korkuyorum. Ki ilkiyle aşırı ilgili ve hassas bir aile olmamıza rağmen bu hissi şuan bile yaşıyorum. X2 nasıl olur bilmiyorum.

Sırf kardeşi olsun, ileride yalnız kalmasın diye cocuk yapılmaz. Çünkü ileride cok iyi anlaşacaklarının garantisi yok. Mesele eşim 2 kardeşler ama birbirlerine selam bile vermiyorlar. Maddi durumunuz nasıl? İleride çalışmak gibi bir düşünceniz varsa ertelemek zorunda kalabilirsiniz. Kafanız kaldırır mı, 2 cocuga bakacak enerjiniz var mı? Benim bir oğlum var 8 yasında. Rahatla o kadar alıştım ki asla 2. bir çocuğu düşünemiyorum.

7 yaşına mı girecek? Eee okul saayleri çalışmak için yeterli olmuyor mu? Tam gün okula yazdırabilirdiniz.1,2 saat evde bekleyebilir bemce tek başına. Tavuk_suyu_

Bir kızım bir oğlum var araları 4yaş. Şu an 8 ve 12 yaşındalar. Oğlumda ergenlik emareleri başlayana kadar çok güzel iki arkadaştılar. Bir gün bile pişman olmadım 2 tane olduklarına. Şimdi de araları iyi ama artık oyun oynamıyorlar pek. Maddi manevi yorucu mu? Evet. Ama sevgileri bambaşka.

Bilmem olabilir Benim hamileligin, ilk bebeklik zamanları çok rahattı. O yuzden cok pisman olmadim. Gerci kime sorsan pisman değildir. Herkesin evladı gözünde bir tane. Gözüm korkmuyor aslında onu demek istiyorum. Sadece gelecek kaygısı, yas farkı ve son zamanda yaşadığım ultra rahatlığın bitecek olması beni düşündürüyor

Sizin yaşınız var, artı oğlunuz büyümüş. Şimdi tekrar uykusuz geceler, sürekli dağınık ev, yerlere dökülen yemekler, ne bileyim hep kucak isteyen çocuk fikri, enerjiniz yetmez diye düşünüyorum. Pek birlikte oyun oynayabilecekleri bir yaş farkı olmayacak. Nereden baksanız 8 yaş fark olur Önceki

Allah sabır ve sağlık, huzur versin ailenize, evlatlariniza. Aralarındaki yas farkı nedir? gebito

Kesinlikle olsa da bi farkı yok. Birde eskiden bir gün dahi boş kalmayan evimiz düzenli olarak görüştüğümüz akrabalarımızla bile senede iki kez anca görüşür olduk. Evler aynı yerde, işler aynı, tartışma vs. yok. Ama eski samimiyette yok. . push ; T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bu spesifik bir konu. Kızım. 2.5 yaşında. Eskiden hep 3 çocuk isterdim. Maddi olarakta çok şükür her anlamda yetebiliriz. Fakat manevi olarak kendimi yetersiz hissediyorum. Tekrar aynı süreçleri yaşamak o kadar zor geliyor ki. Kızımda her süreç zor oldu, bakıcıya alıştırma, uyku konusu, emzirmeden ayırma. Ki daha yeni emzirmeyi bitirdik, 1 haftadır anam ağlıyor psikolojim bozuldu tahammülüm yok artık. Bir yandan da geçecek bunlar diyorum. Bilmiyorum manevi olarak yeteceğinizi düşünüyorsanız yapın

Kendim için affettim zaten. Bazı yükler ömür boyu taşınmıyor.

Bu konu çok özel ve kisisel alinan kararlar. İki cocuk çok çok çok çok çok zor. Karar sizin ama ben çocuğum oyun oynamak için kardeş istiyor diye doğurmam kendi kararım ile doğururum. Maddi olarak şunu söyleyebilirim. 44 ve 26 aylık çocuklarım var sadece onlara harcamalarım yiyecek, giyecek, eğitim kitapları vs 10 bin tl ödüyoruz, onlar icin kullandığımız kredi kartina... Şaka gibi ama durum bu.

Aslında benim tek isteme sebebim, babası ve ben dünyadan ayrıldıktan sonraki süreç. Hayatta ayni hisleri paylaşabilecek, birbirine destek olabilecek iki kardes olabilme ihtimali. Tabi tam tersi de olabilir. Ben sadece bu yüzden istiyorum. O istediği için değil aslında.

Kardeş için çocuk yapmak bana saçma geliyor önemli olan annenim psikolojik ve fizyolojik sağlığı...

Esim de sirf bu yuzden istiyor ikinciyi. Ama ben 38 o 43 yasinda. Kizim daha 5 aylik. Onu guzelce yetistirmek istiyorum tum ilgimi ona vererek yani en az 3 yil yapamam. En erken ben 43 iken dogmus olur ikinci cocugum. Benim simdi belim agriyor bez degistirirken:))) o yuzden ben kesinlikle yapmayacahim. Tam uykusuz geceleri cozdum bezden kurtuldum derken kendimi yeniden bu duzene sokmayacagim. Su an 24 saat benimle birlikte ve ustumde nerdeyse. Omrunun 37 yilini kendine hep zaman ayirabilmis biri olarak yasamis bi insan icin evinde kahve bile icemiyor olmak cok koyuyor. Kizimin kuzenleri var benim kardesim de yapar bi iki sene icerisinde onlar olur etrafinda. Bu dunyadan biz gocunce kardesi olsun super dusunce ama ya kardesiyle kavgali olursa, anlasamazlarsa ya kardesi dunyanin bi ucunda yasiyo olursa. Bir de hep sey dusunuyorum, tabi allah ne gosterir bilinmez ama, kizimi saglikla kucagima aldim yasim ileri olmasina ragmen. Ya ikincide bu kadar sansli olmazsam? Bu kumari oynamak istemiyorum. duruguzel

Ever öyle olacak. Söyledikleriniz ne eksik ne fazla, muhtemel yaşayacağım konular. T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Kesinlikle haklisiniz. Sevgi olarak için de hep varlar ama en son ne zaman görüştün deseniz hatırlamıyorum. Genelde telefonda görüşüyoruz.

ben kendi acimdan baktıgımda, butun cocuklugum boyunca kardes lafini duyunca cok gerilirdim, annemi darlardım kardes yapmıyosunuz değil mi diye hatta annem bi donem cok kilo almıştı hamile zannedip kafalarını şişirmiştim 6, bilmiyorum her zaman icin dayanamadigim bir seydi bende kardes meselesi suan olsa ailemi terk edip bir daha hic gorusmezdim herhalde, ileride kendı cocugum olursa da 1 tane yapmayı düsünüyorum,2. sı ihanet gibi geliyor.

Evlenene kadar kısmı evet doğru. Durumlar değişiyor. Kendimde de gözlemledim. İstek acısından düşününce galiba cocugumun kardesi olsun diye istiyorum. Cunku buyuk sorunlu zamanları bitti. Daha rahatım. Basa dönme hissini kaldırabilir miyim emin değilim. Belki birkaç ay

Sizin sartlarinizdaydim, su an 37 yasindayim oğlum 8 yaşında, kızım ise 6 aylik. Üstelik çalışıyorum da, cok uzun süre düşündüm, 2. cocuk mevzusunu, ustelik benim oğlumun oyle bir talebi de yoktu. Sonunda karar verdim, rabbimde nasip etti. Guzel oldu sanki ya biraz uykusuzum ama, olsun gene de pişman olmadım

İçten içe mantıklı yanınız ile 2. çocuk istemiyorsunuz. Bizden sonra yalnız kalacak bakış açısını çok yanlış buluyorum. Eğer normal ölüm olursa çocuk 50 lerde olacak artık çocuk olmayacak. Kendi ailesi, çocukları olacak birisi de yalnız olmayacak aslında. Sadece yalnız olmasın isteği ile ikinci çocuk yapılmaz. Nerden biliyorsunuz çok iyi anlasacaklarini? Anlaşmak ve birbirlerine destek olmak zorunda değiller ki. Düzeninizi kurmuşsunuz, yeni maceraya bu ekonomide gerek yok bence.

İki oğlumun arasında yedi yaş var bizde çok zor karar verdik olsun mu olmasın mı derken Allah nasip etti tekrar keşke daha önce yapsaymisim diyorum zor bir bebek yemesi uyuması şu sıralar uykusuzluktan çıldıracak gibi hissediyorum ama yinede değer çok gülen surat çok oynak bisey çıktı bu:) ikinci çocuğa bakması daha zevkli sanki olgunluk var tecrübe var daha ne diyeyim:)kıskançlık konusuna gelince kaçınılmaz bazen bizim görmediğimiz yerde ağlatıyor büyük bazende kucağına alıp bu benm can yoldaşım diyor dün götürdü odasına gel kardeşim resim yapalım diye çok güzel bir duygu

Tabi ki karar yine sizin olacak fakat bende tek çocuk olarak büyüdüm iyi ki öyle büyümüşüm diyorum. Ne zaman konusu açılsa '' ay ya kardeş isterdim ama dimi?, kardeş başkadır kız gidecek bi yerin olurdu. '' sözlerini duyardım ama hiçte öyle hissetmedim. Aksine bizim sülalede kardeşler hep hayırsızdır atsan atılmaz satsan satılmaz dediklerinden Hiç kimseye ihtiyacım olmadı bilmiyorum yalnızlığı severim ama yalnızda değilim tabi kuzenlerimle kardeş gibi büyüdüm zamanında arkadaşlarım var zaten bi aktiviten işin olduğunda bunları pek düşünmüyorsun. Tabi zamanında Antalya'da rahat okuyor olmamda tek çocuk olmamdan kaynaklıydı kardeşim olsa gidemezdim ekonomik açıdan. Çocuğun bunu sorgulayacağını pek düşünmüyorum. Ben istemedim hiç annem sorduğunda da istemem dedim tabi oda bakamayacağını biliyordu yoksa beni dinlemezdi İyi düşünün bence. T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Evet düşündüğüm şey tam da bu sizin yaşadığınız. I

Ben cocuklarimin hepsine farkli seslenirim mesela ilk ikisi erkek.. buyugune ilk goz agrim, esmer bombam derim, digerine beyaz kelebegim derim.. yani Evlat oyle birseyki.. itin 40 enigi olsa 40 indanda vazgecmez sozu burdan.. hepsinin sevgisini ayri ayri oyle guzel veriyor ki.. guzel olansa hepsi farkli farkli.. degisik tadlar yani.

Bir kızım vardı. Bir tane kız kardeşi olsun yanliz kalmasın istedim. İkiz oğullarım oldu. İyi ki varlar ama çok yorucu.

Canlari sag olsun hayırlı evlat olsunlar da napalim Ebeveynlik zor

Üç çocuk anasi olarak tek çocuk hiç çocuk diyorum kardeş şart bence :) arkadas olarak birbirlerine yetiyorlar çok guzel birsey bu

sevmeme olayı kesinlikle olmuyor olamaz da çok seviyorsunuz deliriyorsunuz ama rahata alıştıysanız da çok zor oluyor, oyun oynama. konusunda oynayacaklarını sanmıyorum yaş farkı var ha ilerde bir destek olurlar birbirlerine o ayrı ama çok zor olduğunu bilin 2 çocuklu hayatın

Hamileliği seven var mı acaba? "Hani hamileyken kendimi çok seksi hissediyorum" filan diyen. Bence korkunç bir dönem Şu an 32. Haftama girdim. Gecede net 10 kez tuvalete kalkıyorum. Yatakta bir sağa bir sola uyumam 45 dk aşağı değil. 24 saat uyusam yine uykum oluyor. Geçen kargoyu getiren adamın kokusu yüzünden kustum. . push ;

Yaşım 34, oğlum 3 yaşında. Çok çok kararsızım ikinci çocuk konusunda. Maddi şartlarım yeterli. Memurum iki yıl ücretsiz izin kullandım. Tekrar kullanabilirim. Yardımcı tutabilirim. Eşimle evde iş bölümümüz vardı. Beni düşündüren şey şu ki çalışan biri olarak zaten zamanım ne gönlümce kitap okuyabiliyorum, ne dizi izleyebiliyorum, ne gezebiliyorum. İlk çocukta fiziksel zorluklardan ziyade manevi zorluklar ve uykusuzluk yordu beni. Bilemiyorum Altan. Benim çok kardeşim var bu arada. Çocuk bakmak gözümde büyümese, maddi olarak bu kadar külfetli olmasa 3-4 kardeş çok güzel bence.

Ben olsam yapabiliyorsan yapardım Maddi olarak durumunuz da zor değilmiş Kardeş gerçekten çok güzel bir şey Keşke benim de başka kardeşlerim olsaydı. Anne babandan kalan en güzel hatıra Naçizane fikrim; bence düşünün.

Benimki istiyor başına geleceklerden habersiz olarak. Tabiki kararı ona bırakamam. Benimkinin kuzen vs. var ama çok iyi anlaşamıyoruz aile olarak. Birbirimizden kopuguz. Zaten onların kardeşleri de var, benimkini kucaklamazlar tek diye yani. Tek çocuk sultanlık bence de bir çok açıdan. Kendim için ve çocuğum için en doğru kararı vermeye çalışıyorum. Tesekkur ederim farklı bir bakış açısı geliştirmeme yardımcı oldunuz.

Yaşanmayan şeyin eksikliği de çekilir. Ben de çektim. Siz yaşamadınız diye konu sahibinin çocuğu yaşamayacak değil. 30+ yaşındayım. 15-20 yıllık arkadaşlarımın yanı sıra bebeklikten beri arkadaş olduğum 2 kişi var. Ama onlar benim kardeşim değil. Kardeş gibi de olamazlar. Tamamen kişisel deneyimlerime bakarak sizin söyledikleriniz maalesef herkese hitap etmiyor diyebilirim.

Bütün yorumları okumadım ama herkesin fikrine saygı duyuyorum fakat ben kardeşler arasında bu kadar yaş farkı olmasını doğru bulmuyorum. Çocuk yapana kadar çocuğunuz 8 yaşında olacak bence çok fazla bi yaş. Birlikte oyun oynamayacaklar tam tersi belki çoğu zaman büyük çocuğunuz ergenliğe girerken dışarıda arkadaşları ile zaman geçirmek isterken küçüğü ayağına dolaşacak. Sonra büyüyecekler biri 30 yaşında mesleğini eline almış senelerce çalışmış uğraşmış olacak biri hayata yeni başlayacak 22 yaşında olacak. Bu sefer onun elinden tutması için abisi ablası uğraşacak. Dediğim gibi asla tasvip ettiğim bişey değil. Bu arada ben tek çocuğum kardeşim olmadığı için de aşırı mutluyum. Bence bir insanın kardeşi ile en fazla 4-5 yaş fark olmalı. O da en fazla. Sonrası için kardeş kardeş değil daha çok yük oluyor bana göre. I inekobasi

2 abim 1 ablam var maddi manevi her türlü desteği gördüm kardeşlerimden. ama... ama'sı var işte... abimin biri evlenince uzaklaştı eskisi gibi bir bağ yok aramızda. kardesin olsa da günün sonunda yalnızsın dogum yaptım ablam bir iki kere geldi bir iki saat durdu gitti. iyi günde kötü günde elbette destek oluyorlar ama evlendikten sonra aradaki bağ zayıflıyor öncelikler değişiyor doğal olarak. Hatta davranışları sana yakınlıkları huyları değişiyor çünkü insan eşine benzemeye başlıyor bence. benim yaşım da 38. 1 yaşında kızım var beklemeden 2. düşünüyorum ama ben kardesi olsun diye degil de bir cocugumuz daha olabilir bakabiliriz diye istiyorum.

Beş yıldızlı otele gitmedin ama gitmek isteyebilirsin. Arabaşı yemedin ama merak edersin. Sanki kapsül içinde yaşıyormuş çocuklar ve kardeşi olan kimseyi görmüyormuş gibi konuşmak komik.

Sadece kardesi degil, yegenleri de olmayacak, cocuklarinin amca veya halasi, baba tarafindan kuzenleri de olmayacak. Benim erkek kardeslerim var ona ragmen bi kiz kardesin hasretini cekiyorum. Hic kardessizlik cocuga haksizlik diye dusunuyorum. Amma ve lakin... Sadece bu sebeplerle cocuk yapilmaz, kendinizi hazir hissettiginizde ve gercekten istediginizde olmasi lazim ki dogacak olana da haksizlik olmasin. A

Tabiiki buyuk konustugun yerden sinaniyorsun, tukurdugunu yaliyorsun cok kez sahit oldum. Ebeveynlik omurluk bakalim daha hangi laflarimizi yutacaz

İyilik kötülük meselesini de geçtim herkes iş güç sahibi olup ayrı bir şehre dağıldı herkes evlendi kendi eşine çocuğuna daldı. Sürekli yalnızlık vurgusu yapılıyor kardeşi olmayan yalnız kalır vs. E zaten hayat şartlarında varken de görüşülmüyor ki herkes kendi yuvasında

evet bende yukarda ki yorumumda tam da bu durumdan bahsetmek istedim. +1

Amin 6

Benim annemin kardeşleriyle arası çok iyi. 6 kardeşler. Birinin başına bir şey gelse hemen kenetlenirler. Birinin maddi sıkıntısı olsa hemen tedarik ederler. Ama gel gör ki benim düşmana ihtiyacım yok, kardeşlerim var! Ablam kafamda telefon parçalamış bir psikopat. Bu bence tamamen aileden kaynaklanıyor. Benim annem pasif bir kadın. Babam hayattayken yine çocuklar arasında adalet sağlıyordu. Haksız olana "Sen haksızsın" diyordu. Çocuklar birbirini sevmese bile kavga hır gür yoktu. Annem beceremedi bunu. Torunları arasında da eşit olmadı. Diğer torunlarına baktı. Benim çocuğum olunca "Ben yaşlıyım" dedi. Bir de damatlar var. Damatlar arasında da ayrım yapıyor. Küçük kardeşimin eşine kendi oğlu gibi davranıyor. Benim eşimle konuşmuyor. Haş böyle olunca artık herkes birbirine yabancı.

Aynı seyleri dusunmedim degil. Suanki rahatlık ve tüm problemli zamanlarım bitmiş olması ve tekrar basa dönecek olmak beni zorlar. Ileride pişman olma hissi yaşar miyim diğer yandan da bunu düşünüyorum. T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Aralarının 7 yaş hatta 8 yaş olacak olması düşündürüyor en çok. Çok fazla paylaşımları olmaz diye düşünüyorum. Belki ilerleyen yıllarda daha fazla paylaşımları olabilir. O soğuk su hissini tahmin edebiliyorum. Hayatınızda çok fazla şey değişti mi? Yas aralıkları önemli mi? T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bence 6da çok. Coviddi, kayıpşardı derken biz de istediğimizden iki yıl sonra çocuk sahibi olabildik. Hayat malesef düşündüğümüz gibi ilerlemiyor. En önemli soru: siz bir çocuk daha istiyor musunuz? Bunun cevabı evetse hiç bir şey zor gelmiyor.

Oglum 12, kizim 8 bucuk yasinda. Son 1 senedir 3. Çocuk icin ugrasiyoruz. Erken yasta anne oldum 33 yasima yeni girdim sayilir. Eger imkaniniz varsa dusunmeyin vakit kaybetmeyin derim. O kadar pismanim ki bu kadar ara verdigime. cocuklarimi severken keske sizden birer tane daha olsaydida daha daha cok sevebilseydim sevgimi gosterseydim diye seviyorum. Yani cocuk sevgisi tartisilmaz Rabbim cumlemizinkini bagislasinBide hemen olur diyip 1 senedir olmamasi üzdü bizi zaten istiyorsaniz vakit kaybetmeyin I

Valla bekarlarin kari bosamasi kadar sacma seyler bunlar birde anne olanlari elestirir cocugu olmayanlar.. yani baskasinin cocugunu 2 sevmekle tum gun cocukla ilgilenmek ayni sey olamaz. Benim ilk bebemde emzirirken yanima aldigim icin cocuk gelisimci kuzenim tarafindan elestirilmistim ne oldu dersiniz? ilk cocugunda yatagina aldi cocugunu.. hatta sordum: hayirdir filan hic orali olmadi.. esekten dusenin halini esekten dusen anlar, buyuk buyuk konusmanin manasi yok.. zamani gelince herkes goruyor anyayi konyayi

Bende böyleyim tam olarak. Herseyin saati zamani bellidir. Pisman oldugum bir konu da ayni zamanda. Keske daha fazla rahat olabilseydim.

siz mantık kuruyorsunuz L

Tabiki kalabalık aileyi çok severim yaşım 23 2 tane çocuğum var sadece fazl kilomdan dolayı yapmak istemiyorum şuan zayifladiktan sonra yapacağım mutlakaaaa bakımı çok zor fazlasıyla zorlanıyorum ama çok seviyorum cocuk

Merhaba. Aynı yaşta aynı düşüncelere sahibiz. Hatta sadece konunuzda değil konunuza verdiğiniz yorumlarda bile aynı dusuncelere sahibiz. Ben de kızım bir gün yalnız kalırsa diyorum. benim bir ablam var abla demeye bin şahit ister. Görüşmüyorum. Böyle de olmaz ama teklik çok zor. Kanından ailemden biri olsa zor gunlerimi kimseden yardım istemeden asabilirdim ve kol kırılır yen içinde kalırdı. Bu sebeple hep kızıma bir kardeş kardeşe de bir abla arkadaş can istiyorum. Yani sadece kızım yalnız kalmasın diye değil ben de istiyorum ama şu şartlarda zor. Bebek bezini mamasını düşünüyorum. Çok zor. Neyse. Gelelim sizin sorunuza. Ben sizin yerinizde olsaydım 4 yıldır evdeysem bı tane daha yapardım. Ama erkekse ve sadece ve sadeceeeeee o yalnız kalmasin diye istiyorsanız yapmayın. Çünkü ikinci çocuğunuz kız olursa,. Erkeklerde pek kızkardeş gibi olmuyor. Olanı vardır muhakkak ama olmuyor genelde. T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Allah'ım acaba gerekli koşullar sağlandığında benim de çocuğum olacak mı? C

20 den sonranyaşın önemi olmuyor arkadaş olunabilinir öncesi sıkıntı birlikte oyun oynamıyorlar yaştan dolayı I

36 yaşındayım 3. Sürpriz yumurta geliyor.. siz daha gençsiniz

Esim de öyle diyor büyük için ki o kolikti gazından çok çektik hatırlıyor musun o günleri sanki bu da büyüyecek diyor Dogru, insan unutuyor gerçekten Ama bir bakıyorsun bu arada da yıllar geçmiş

bende 2 cocuk annesiyim 2tane oglum var biri 8 digeri 4yasinda. 2sinide istiyerek dogurdum. Evt zorlandim 2ci olunca buyuk kresteydi yeni baslamisti surekli eve hastalik getirirdi kucukde hastalanirdi. Ama suan biri okula biri krese cokta guzel anlasiyorlar Allah ayirmasin. Ustelik buyuk oglum otizmli ama okadar kardesine karsi sefkatli ve korumaciki anlatamam. Kimse kardesine laf edemez bunlari goruncede iyki diyorum iyki dogurmusum. Kardes olsun diye degil ama sen istiyorsan dogurmalisin bu tamamen sana bagli sen bakcaksin sen ilgileneceksin onemli olan senin kararin. Hakkinizda hayirlisi

ben tek çocuğum. Açıkçası büyürken bir eksiklik, kardeş isteği falan duymadım zaten insan bilmediği bir duyguyu özleyemez, eksikliğini çekemez.

Ben istiyordum 6-7 ay öncesine kadar. Su an kararsizim. En başa dönecek olmak beni korkutuyor. Burada yalnızım yani çekirdek aileyiz. Kendi ailem uzakta. Dogumumdan sonra 2 ay lohusalık depresyonu yaşadım. Cocuga kolay alışamadım. Düşününce bile sıkıntı basıyor. Aynı olur mu diye tedirginim. Asla unutamadığım zamanlardı. Ve o kadar sakin bir bebekle yaşadım bunu

İnsan zaten olmayana meyilli. Sosyal öğrenme ile zaten görüyoruz istiyoruz hissediyoruz. Lisede kizlar diğerlerinin sevgilisi olunca hemen ozenir. O da hemen sevgili ister. Zaten insan toplumsal varlik. Dağ başında yaşamıyoruz. Aile olma üreme kardeşlik hepsi sosyal öğrenme ile gerçekleşiyor. Ben çevremde bakıyorum çocuk anne ilişkisine çocuğum olsun isterdim. Veya tek çocuklarda okulda çevrede illa kardeşi olanı görecek. Kardeş olsun diye yapanda olur istemeyen de. Herkesin tercihi farkli. Ben bir ara çok istiyordum şuan hevesim yok. Tercih meselesi.

Amin hepimizin insallah T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Tam olarak aynı durumdayız 35 yaş 7 yaş bir çocuk ben de ne yapsam falan derken şiddetli adet sancısı nedeni ile Dr gittim ve çikolata kisti olduğunu öğrendim Dr bebek düşünüyorsan hem yaştan hem kisten dolayı acele etmelisin dedi şimdi de olmadı birkaç aydır velhasıl siz de bir de gidip genel muayene olun önce derim karasız kararsız bekler iken Dr korkutunca aslında istediğimi fark ettim ben

Tahmin edebiliyorum. Ilkinde ona özel o kadar cok sey yaptikki. Hala yapıyoruz. Özel kurslar vs. 2. olduğunda ister istemez kısıtlamak zorunda kalacak. Üzerinde bunun baskısını illaki hisseder. Ve artık hiçbişey de eskisi gibi olmayacak. Köprüden önceki son çıkış kararı gibi benim durumum. T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Çocuklarımin arası sekiz yaş daha az olsun istedim olmadı abisi seviyor ama oynamıyor sıkılıyor telefon varkrn onunla oynar mı ilerde kardeşlik dersen ne bileyim çoğu kardeş kopuk sorunlu et tırnak olan çok az maddi durum çok önemli. Kendime zaman yok yapmak istediğim hiç bir şey yapamıyorum artık bir tiyatro bir sinema yürüyüş yapmak vs yapayım diye de birilerine rica etmrm lazım daha hiç gitmedim bır yere bütün bunlara ben çok istediğim için deli gibi dogurayim emzireyim dediğim için rahatsız olmuyorum kardeş olsun eşim istiyor herkes yap diyor diye bu zorlukları çekilmez

Biz babamın vefatında kardeş ne demek olduğunu anlamıştık ablam var günde 5-6 kere konuşuruz hem çocuklarımızda kuzen olarak çoook güzel arkadaşlar, Kardeş gibiler, erkek kardeşim yurt dışına yerleşti ama o da hergün arar demem o ki kardeşlik güzel şey, tek çocuk olan arkadaşlarım da var kendi ailesini kurmuş olsalar bile kardeş olmadığı için yanlızlar sadece arkadaşlarıyla görüşüyorlar, tek çocuk yalnızlıktır benim fikrim ama her yönden hazırsanız kardeş kesinlikle şart

Aa ciddimi ne güzel ama benimde gözüm korkuyo ne biliyim iki tane yaptım çıktı aradan gibi dusunuyorum ama sizi çok tebrik ederim çok sevindim

Yetiştirme şekli çok önemli olsa da nadiren karakter meselesi de olabiliyor maalesef. Ben anneme hep diyorum senin o vasıfsız 4 erkek kardeşin olmasaydı şuan iki dairemiz daha olacaktı diye Birde böyle kardeşine sahip çıkacağı yerde hayatı ona zindan edip vicdan yaptırarak kız kardeşinden geçinende var. Annem hala ağlar yapılanları hatırladıkça. Dediğim gibi kiminde ailenin yetiştirmesi kiminde ilgilense de karakterinden kaynaklı kötü etkilerini görüyorsun. T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

2. Çocuğu iyi ki yapmışım diyorum Allah ım hiç acılarını gostermesin.

Eğer siz öyleyseniz sizden gördüğü için o da kardeşini çok sevebilir. Ben 39umda doğurdum ikinciyi. Üçüncüyü de istiyorum. Valla çok şükür ikinvi rahatımı hiç bozmadı. Tam yersine beni hayata bağladı. Misal bugun hiç uyumadı, çok yorgunum ama hiç sinirli değilim, sevgi ve şevkat doluyum ona karşı. Ancak malesef ilk çocuğuma karşı çok kendime hakim olmam gerekiyor. Benim de sınavım bu. Büyük çocugumu kırmamak, üzmemek için çok dikkat gösteriyorum.

Çocuk çok güzel birşey hele yeni doğmuş bebek cennet kokusu oyyy olsada öpsem kardeşlik güzel önemli ama şart değil bence maalesef ekonomi bize herşeyi düşündürüyor ben mesela mükemmeliyitci bir anneyim herşey tam olsun düzgün olsun güzel olsun isterim bir tane kızım var 8yasinda, kardeş isterdi şimdi istemiyor onunla ilgilenirsiniz ben kıskanırım diyor bende hiç 2. dusunmedim çünkü hem yalnızım annem babam yok hem gözümde büyüyor maddi olarak bir doğum olmuş 20.000tl, kıyafet, araba, su bu ciddi masraf. hele durumunuz orta halliyse uzun uzun düşünülecek bir konu, çalışmak gerekir bakıcı, kreş parası herşeyin başı para oluyor. hep bir koşturma, hayat telaşı bir bakmışiz yaş olmuş 45. Allah'a bin şükür bizi annelikle taçlandırdı varimizi yokumuzu ona verip okutmayi nasip eder inşallah ve kendimizde hayattan zevk alıp seyahat edebilir, kurslara gidebilir hayatımızı biraz dinlenerek geçirebiliriz ve son olarak evin, araban, emeklin vs. varsa gözün kapalı tek çocuğuna kalacak ona bir garanti, güvence. ben böyle düşünüyorum hakkınızda hayırlısı olsun inşallah

Bir Kızım var 10 yaşında oğlum 4 aylık ben 42 yaşındayım,2. Çocuk için yıllarca eşimi ikna edemedim ama kızımın aklı ermeye başlayınca çok istedi kardeş e tabi hemen olmadı yaş itibarıyle ama Allah bir tane daha verdi çok şükür oğluşumu, yani demem o ki rahatlığa alışınca zor geliyor fakat geçip gidiyor o zor günler ve iyi ki diyorsun imkanınız varsa tabi ki 2. Çocuğu yapın, tek çocuk zor onun için ilerde daha da zor hem bebek aileye neşe, sevinç getiriyor gerçekten...

His olarak ayni hisleri paylasmalari, birbirlerine destek olma ihtimalleri beni mutlu ederdi. Eger oyle olacagini bilseydim hemen yapardım. Ama olmama ihtimali de yüksek

Benimkiler cok kavga ediyorlar Yemekte derste herseyde. yani insani. hayattan sogutacak cinsten. oglum 13yasini dolduracak ama 9yasin daki kızkardeşi ne her dakka bulasir. hele yaz tatillerinde ciglik atmak istiyorum. kusura bakma konuna cok dahil oldum ama icimi dökesim varmış T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Biraz idare edebilirsiniz bence siz belki en güzeli olsun eksik kalmasinlar diye düsünüyorsunuz çok da haklısınız ama geçici bir süre olacak, bence altından kalkabilirsiniz gibi geldi. En iyisini siz bilirsiniz tabi bir de maddiyattan önce kişisel olarak buna hazır misiniz, rahatınıza düskün özgürlük seven kendinizle baş başa kalmayı seven biriysrniz 2. Çocuk zor oluyor çoğu kimseden böyle duyuyorum en azından :) G

Allah sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin. Çok guzel bir haber

Kardeşimle aram 9 yaş, beraber oynar mıydık hatırlamıyorum ama zaten sadece oyun olarak düşünmeyin ki. Büyük olan sorumluluk almayı, paylaşmayı, abi/abla olmayi öğreniyor. Elindekiyle yetinebilmeyi ögreniyor. Anne babaya yardimci olmayı ögreniyor, empati daha iyi yapıyor. Küçük olan da daha uyumlu oluyor ileride, abi/abla görüşemese bile ileride varlığını bile hissetmek güzel. Maddi olarak cok zorlanmayacaksiniz evdeyseniz bence yapın

Şu anda uyuyorlarsa pişmanlıkları geçmiştir belki.

Bana bu mesajiniz cok iyi geldi. Yas farkini düşünüyordum. Sanırım az çok karara vardım gibi. Çok teşekkür ederim.

Bilmem ki benim de birinci ayım Bence cocuk gece kalmazsa problem çözülür Sanki benim büyük kiz bir yaşından sonra gece uyanmiyordu diye hatırlıyorum ama o kadar unutmusjm ki

Bence kardeş olsun diye çocuk yapılmaz. Zaten kaç kişi karfeşiyle çok iyi anlaşıyor. Etrafımda diyalogu öok az olan ya da hiç hörüşmeyen bir sürü kardeş var. Ben kendim istediğim için ikinciyi doğurdum. Her an iyi ki diyorum. O kadar çok seviyorum ki :)

Bende çoğu şeyini hatırlamıyorum. Sanki herşey toz pembe gibiydi T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Son cümlenizin esiriyim ben şuanda. Tam da odak noktam bu. Ki kıskançlık, yetememe hissi bunları dibine kadar yaşayacağımı biliyorum. Hangi arkadaşıma sorsam aynı şeyi söylüyor. Hatta birinin 13 ve 7 yasind çocukları var. Ilkine her istediğini yaptım. 2. ye yapamadım diye çok üzülüyordu. Anne olduğumuzdan herhalde asla tam hissedemiyoruz ki

Zaten 4 yil daha evdeymissiniz bence yapin kardes iyidir zamanla maddiyatinizda duzelir belki ufagi kres yasina getirip calisirsiniz falan ikisinide cok seviyosunuz ayrica o konuda endiseniz olmasin :) I

Valla ben düşünmedim demek, arkadaşlarım ve dadım vardı onlarla oyun oynardım. Kendimi hiç yalnız hissetmedim.

Ben kardeşlerim için canımı veririm mesela. Ama herkes aynı değil tabiki. Belki de anlaşamayacaklar. Kendim yaşadığım için güzel bir şekilde onun da bu duygudan mahrum olmasını istemedim ilk önce. Sonra yaş almaya başladıkça bu sefer rahatlık iyi geldi. Daha fazla erteleyecek durumda da değilim artık.

Benimde kardeşlerimle aram çok çok iyidir. Allah varlıklarını daim etsin herkesin kardeşinin. Özellikle kız kardeşimle inanılmaz iyiyiz. Benimki erkek, bir kız gelirse nasıl olur, anlaşırlar mi hiç bilmiyorum. Keşke sizin durumunuzda olsaydım. 2 sınıf ve anaokulu benim de hayalini kurduğum yaş araligiydi. Kısmet olmadi

2 oğlum var. Büyük 5 bucuk, küçük 2 yaşında. Birlikte oynamaya başlayalı cok zaman olmadı. Abisi, ilk zamanlars kardeşini kabullenmekte zorlandı ama simdi de ayrılmıyor kardeşinden Allah ayırmasın. Cok güzel oyun kuruyorlar birlikte.. birbirlerini çok seviyorlar. işin maddi kısmı da düşünülmeli tabi ki. özellikle yeni doğduğu zamanlar cok masrafimiz olmuştu ama hazırlıklıydık. Tüm hamileliğim boyunca, acaba büyük oglum kadar sevebilecek miyim diye çok düşündüm ben de, tabi ki boşa düşünmüşüm. Küçük oğlum bal gibi bir çocuk.. Allah Ömür versin ikisine de, iyi ki bir çocuk daha yapmışım diyorum..

Ben 2 sene üst üste 2 doğum yapacağım ve yaşım 43 İlk kızıma 5 tüp bebek tedavisi sonucu hamile kalınca, nasılsa normal yolla hamile kalamıyorum diye cahillik ettim. Doğumdan 4 ay sonra tekrardan hamile kaldım. Aslında ben aldıracaktım ama eşim çok baskı yaptı. Kendi tek çocuk olduğu için hayatı boyunca kardeş eksikliği hissetmiş. "Kızımızın kardeşi olsun" dedi. Benimkilerin arasında 13 ay olacak. Hayattan tek dileğim iyi geçinsinler, birbirlerine sahip çıksınlar. Benim kardeşimle aramda 10 yaş var. Jenerasyon farkını yaşadık. Ortak çok bir noktamız olmadı. Kardeş için ideali max 4 yaş. Babamın arkadaşının 6 kızı var. Ben bu kadar birbirlerine bağlı kardeşler görmedim. En büyük ablalarını çok sayıyorlar. İşlerinde de patron o. Ailede bitiyor bence. Anne-baba çocukların arasında adaleti sağlarsa kardeşlerde birbirine düşman olmuyor.

Iyi düşünelim iyi olsun. Ekonomik olarak umarım daha da iyi olur herkes. Ben de 36 yaşındayım. Benim düşünmeme sebebim ekonomik yönden daha çok rahata ermiş ve 0 dan başlayacak olmam.

Aynen. İkinci bebeğime hamileyken çevreden hep şunu duydum, ins 2. De erkek olur diye. Aksine gönlüm hep kız istedi. iki cinsiyet birbirine daha çok yoldaş oluyor diye düşünüyordum öylede oldu. şimdi biri 5 diğer 2 yaşında. Cok güzel evcilik oynuyorlar, toka takıyorlar falan, tütü etek giyip dans ediyorlar:)) Bebek uyuturlar.. kısaca zevkleri çok benziyor o yüzden oyun kurabiliyorlar. Bir kız bir erkek olunca durum pek aynı olmuyor

Şöyle söyleyeyim ben 29 yaşındayım ilk çocuğum ve halen babam vesaire beni ilk göz ağrım diye sever Hatta bazen 5 yaşındaki halimi seviyor gibi davranır yanaklarımı mıncıra mıncıra İkinci çocuk gelince ilkine yetememe ya da ikinci çocuğa daha az ilgi olacağını düşünmüyorum.

Anlatmak istediğimi çok net anlamissiniz, evet kesinlikle kardeş bağı değil de hep bir evebeyn gibi oluyor, yani sizde de bizde de öyle olmuş. Mutlaka dengeyi bulan da olmuştur.. Siz istiyorsanız gerisi boş. Mesela ola ki üçüncüyü yapsam, ilkiyle arası en az 8 9 yaş olacak, ama anne baba istedikten sonra çok da önemli bir ayrıntı değil T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Çok teşekkürler cevabın için, beni yureklendirdin şu sevememe düşüncesi olayında özellikle

Aşkım sen Amazon kadını dediklerindensin Benim bu hamileliğimde 1.2.3 trimester hepsi zordu. Şimdi de topaca döndüm yuvarlanıyorum resmen Neyse sayılı gün geçer elbet

Günaydın. İnsan ikinciyi, üçüncüyü de bu kadar sevebiliyor demek ki diye düşündüm arkadaşları okurken. Allahım hayırlı kararlar almanızı nasip etsin inşallah. Tarhana çok çok severim bu arada. Sabah, gece fark etmez. 24 saat içerim, evde yemek yediğimiz her gün mutlaka tarhana pişer.

Benim fikrim yapmazdim. bu zamanda cocuk yetiştirmek cok zor. bende 2tane var. her saniye kavga ediyorlar. Simdi rahata alistin. bi kahve icmek wcye girmek lüks olacak sana. Dasmeer

Annemler yeğenlerin zorluğunu unutunca benim çocuklara canavar gözüyle bakıyor, bana acıyorlar :) Halbuki onlar da aynı şekilde kavga edip gürültü yapıyorlardı. İnsan zaman geçince zorluğunu unutup güzelliğini hatırlıyor demek ki.

Evde olabileceğim bir dönem olduğu için bu ara bu konuyu kafamda netleştirmem gerekiyor, öyle hissediyorum. Daha kolay baş edebilirim biri okuldayken diğeriyle ilgilenirim. Büyük okuldan gelince onunla ilgilenirim diyorum ama pratikte oluyor mu onu bilmiyorum. Planda herşey muhteşem ama ya gerçekler?

Biri 9 yaşında diğeri 9 aylık iki oğlum var tek çocuk düşünüyorduk bizde ikincisi tamamen sürpriz oldu hatta eşimin geçirdiği rahatsızlığa bakılırsa doktorun dediğine göre mucize bebeğimiz oldu. İşin eksilerini söyleyeyim evet tam rahata alışmıştım oğlumu büyütmüşüm artık bundan sonra kendime zaman ayırırım diyordum şimdi her şeye sil baştan başladım. Güzel yanları çok daha fazla mesela bende ilk çocuğum kadar hiç bir bebeği sevemem bu kadar diyordum ama hiçte öyle değilmiş bu bambaşka seviliyor. İlk cocugumda acemilik vardı onda yaptığım hataları bunda yapmıyorum daha rahatım kendimi onun bu en güzel zamanlarını doyasıya geçirmeye sartladim ve sanki ilk kez anne olmuş gibiyim anneliği doya doya yaşıyorum. Büyük oğlum kardeş istemiyordu ilk başlarda kıskançlıkta oldu ama aralarındaki bağı bir görseniz abisi kapıdan içeri girer girmez kahkahaları çığlıkları binayı inletiyor abisi de çok düşkün kardeşine. Ben hiç ikinci çocuğu düşünmezken şimdi iyi ki olmuş diyorum evimize nese geldi bereket de getirdi

Allah bağışlasın. Bunu duyduğuma çok mutlu oldum. Özellikle kardeş istememesine rağmen iyi anlaşmalarına bayıldım. Sanırım bir karara vardım. Sizin mesajınızda bunun üzerine geldi. Kararımı tahmin edebiliyorsunuzdur :))

Benim ilki öyleydi. Hala da öyle. Belki gözüm çok korkmadigindan düşünebiliyorum. Pişman olma konusu benim için şuan geçerli. Olur muyum diye düşünüyorum son zamanlarda. T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Inşallah. Allah gönlünüze göre versin T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Yapın bence düşünüyorsanız fazla geç kalmayın benim ve en küçük kardeşim arasında 9 yaş var fiziken o kadar yaş oldugu belli olmuyor zaten gayette iyi anlaşıyoruz bazen düşünüyorum ailem olmasaydı napardim ben hatta teyzemin 5 kızı var keşke bnde onların kardeşi olsaydım derdim hep hep birbirlerinin yanindalar kardeşten öteler o kadar iyiler ki çok özeniyorum onlara

Çocuk istedi diye çocuk yapılmaz. Oyuncak değil ki veresiniz eline oynasın. Yeni dogan oynayacak yaşa gelince diğeri büyüyecek zaten. Benim de 6 yaşında bir oğlum bir buçuk yaşında kızım var. Şunu söyleyeyim ilk çocuktan çok daha zor oluyor. Kıskançlık mutlaka oluyor. Ne kadar severlerse sevsinler birbirlerini fark etmiyor. Masraflar aşırı fazla oluyor. Duygusal anlamda zaten anne harap düşüyor. Ne büyüğe ne küçüğe yetemiyormuş gibi geliyor. Benim imkanlarım olmasına rağmen zordu. Ha şimdi olsa yine yaparım çünkü birbirlerine olan sevgilerini görmek herşeyi siliyor. girlinred

Buraya "annelik bana göre değil, 2 çocuk çok yorucu" şeklinde o kadar çok mesaj attım ki. Ama küçüğüm büyüdükçe kolaylaştı işler. Anaokuluna da başladı. Kızım 2. sınıfta. Birlikte kavgaları, oyunları, gülüşmeleri o kadar tatlı geliyor ki. İyi ki doğurmuşum diyorum :) Abimle aramda 6 yaş var yaklaşık. Farklı şehirlerdeyiz, sık sık yüz yüze görüşemiyoruz maalesef. Ama aynı genetiği paylaştığım, benim aynımdan bir tane daha var dünyada :) Bu durum, dünyanın umurunda olmayabilir ama benim umurumda. Arkamı güvenle yaslayabildiğim bir abim var. Yeğenlerim de öz çocuklarım gibi. Benim çocuklarımla kardeş gibiler, öyle sahiplendiler çocuklarımı. Benim kuzular da onları öz abileri olarak görüyorlar. Sanırım özellikle annenin kardeşleriyle ilişkisi nasılsa çocuklar da aynı şekilde ilerliyor. Annemin kardeşleriyle ilişkisi, abimle bizim ilişkimiz, abimle çocuklarımızın arasındaki ilişki birebir aynı. Neyse mesajımı baya uzatmışım ama 2. çocuk şu an iyi bir fikir benim için :)

2. cocugu bugun 1 aylık olmus bir anneyim şu biraz soğuk ama girince alisiyorsun İkinciyi kizimin kardeşi olsun diye yaptım biz 3 kardeşiz ve kardeş gerçekten önemli Bence dusunuyorsaniz beklemeyin T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Bende 2. ye kararsızım sizin gibi.. Oğlum 3.5 yasında.. Kardesi olsun dıyorum Bı yandan.. Öteki taraftan hayatım kısıtlanacak dıye korkuyorm.. Evet annelık ömür boyu bir seruven.. Ölene kadar yuregımızde bir sızı.. Bende tekrar aynı zorlukları yasıycamı dusununce korkuyorum.. Bi yandan öteledıkce rahata daha cok alısırım dıye bu sefer hıc yapmam dıye dusunuyorum.. Evlat sevgisini tattım çok şükür.. Yaparsam sırf oğlum için yapcam.. Cunku annelik tam bi delilik, akıllı kadın rahatını bozmaz ama ne var ki kadının delisi makbul vesselam

Maddi olarak aşırı sıkıntıda değiliz. Bakabiliriz. Zaten aksi olsaydı düşünmezdim bile. En başta doğacak olana haksızlık olurdu. O duygunun için de titrediği yer var ya işte, orası vuruyor beni son zamanlarda. Neden diyorum, kendi yasadigin bu kadar güzel birseyden çocuğunu mahrum bırakasın? Ben kardeşlerimi aşırı seviyorum, onlar da beni. Umarım olursa da bizim gibi olurlar. Öyle olacaklarını bilsem zaten saniye düşünmem. Aradaki 8 yaş farkı da düşündürmüyor degil tabi

Benim 5 bucuk yas var yani benimkilerin de yaşı yakın değil Bence daha az yas farki olabilirdi ama o da anneyi yıpratırdi belki en azından şimdi biri okula gidiyor diğeriyle ilgileniyorum ama tabii sınıfta kalmış en başa dönmüş hissi var

Benim bir ablamla 10, diğeriyle 12 yaş var aramda. Ben kendi ozelimde bu kadar yaş farkını sevemedim. Kardeş elbette kardeştir, ama siz yaptınız, büyüdü diyene kadar araları iyice açılacak. Oynayacakları zamanlar değil de, yaparsa buyugunuzun abilik yapacağı zamanlar olabilir.. Sırf bunun için de çocuk yapılmaz, gerçekten istiyorsanız yapın derim. Çünkü uzun aradan sonra, rahata da alismisken, çok istenmeli ki anca öyle.. Yoksa zorlar, bence tabi. Bu arada benim çocukların arası 4 yaş. Biz ikinci çocuğu kesin istiyorduk, iyi ki de olmuş, ama şimdi düşünüyorum da ikisi de iyi kötü büyüdü, biri 6.5 diğeri 2.5. Üçüncü olsa depresyon coming T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Benm kardeşim erkek olmasına rağmen çok düşkün bana. Biraz da benden kaynaklı sanırım abladan çok çocuğum gibi oluyor kendisi :) biraz da ben çalışmaya başladıktan sonra birlikte dışarıda paylaşımımız da artınca arkadaş gibi olduk fazlasıyla :) dilerim sizinkiler de öyle olur :)

Ama ikinci daha kabullenilmis oluyor Evet uykusuz kalacağım biliyorum evet zor olacak biliyorum diyorsun İlkinde ben kamyon çarpmış dönmüştüm

Bekar olarak kardeşli olanların geneli mutlu, evli olanlar kopuk gibi görünüyor. Bizde de durum sizden farklı değil. Teyze ve amca olayı %100 S scp447 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tahmin ediyorum:) herseyden önce Allah hayırlı evlatlar versin hersey gönlünüzce olsun

Hayat şartlarınızı bilmiyorum onlarda etkendir ama ben tek çocuğum yas 40 ikinci çocuğum yeni oldu ilki 10 yaşında. Diyorum ki kardeş candır. keşke üçüncü de olsa.

İki çocuğum var büyük 6 küçük 2.5 yaşında. Verdiğim en doğru karar yaş farkının az olmasıni istemekti bence. Çok şükür nasip etti Allah oldular. Maddi manevi yetebilecekseniz yapın derim. Ya 0 çocuk ya 2 çocuk olmalı benim fikrim. Evliliğimizin başından beri zaten hep iki istiyorduk. Hatta 3 bile olabilirdi bence ama bu devirde ancak 2 çocuğa maddi manevi olarak bakabiliriz. Psikolojimde daha fazlasına el vermez o yüzden bizim için 2 ideal. Tekrardan aynı zor süreçleri yaşamak gözümde büyüyoe hiç düşünmüyorum 3. Çocuk. Uykusuz geceleri yok dış zamanı yok tuvalet alışkanlığı ek gıda vs bunların hepsine hazır hissetmek gerekiyor. Rahatınız ilk sene aşırı bozulacak bunlarıda düşünün tabi. Ama diğer yandan aynı hisleri paylaşacak bir kardeşinin olması hiçbir arkadaş ve kuzende bulamayacağı bişey. Kan bağı çok başka bu inkar edilemez. Ama sizinkilerin yaş farkı birsz fazla oluyor oyun anlamında paylaşımları nasıl olur bilemem. İlerisi için yine de iyi olur bence. Aramızda 9 yaş olan bir kız kardeşim var en iyi arkadaşım. Annemle ve ablamla paylasmadigim şeyleri bile onunla rahatlıkla paylaşıyorum

Ben kardeşsiz büyüdüm çok. yalniz ve özgüvensiz büyüdüm şuan hala kardesli insanlar görünce gözüm dolar herkesin kardeşleri sığınacak limanları varken benim yoktu. Şuan 2 yaşında çocuğum var ve biraz daha büyüdüğünü farkettigm. anda gene olmasını çok isterim. cunku bence kardeşsiz bırakmak çocuğa hakszlik ama siz bilirsiniz

T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ben 36 yaşında tek çocuklu bir anneyim. Oğlum 7 yaşına girecek. Daha önce çalışıyordum şuan evdeyim. Ve bir süre daha bu şekilde devam etmesi gerekecek.( En azından 4 yıl, ilkokul bitene kadar, bakacak kimse yok, calisamayacagim.) Oğlum da kardeş istemeye başladı. 2 cocuklu kimi görsem hemen yap, bak istiyormuş da diyor. Ama ben kararsizim. Rahata da alıştım açıkçası. Kendime kalan çok güzel zamanlarım var. Bu durum hoşuma gidiyor. Diğer yandan yıllar sonrası, çocuğumun bizden sonra kimsesi kalmayacak diyorum. Gözümde yaş akmadan kuruyor. Ne yapayım? Bana fikir verin. Maddi durum olarak çok kötü olmasa da ferah da sayılmaz. Gözümü korkutan bir neden de ekonomik sebepler açıkçası. 1. çocuğa yapabileceğimiz herşeyi yapabiliyoruz. 2. gelirse onu ihmal eder miyiz, ona da abisine yapılanları yapabilir miyiz bilmiyorum. Bu düşünce aşamasını herkes yaşıyor mu, bir ben mi böyleyim? Sanki olsa bile onu Bu kadar çok sevemezmişim gibi. Daha olmadan böyle düşündüğüm için bile pişman oluyorum. Ne olur fikir verin bana. Kardeşsiz olanlar ne hissediyor?

Çocuklarımın arasında 7 yaş var, şimdiki aklım olsa daha önce yapardım,7 yaş çok fazla çünkü. birbirlerini çok seviyorlar evet ama yaş farkı fazla olduğu için pek fazla oyun kurma vs. olmuyor. ustune bir de cinsiyet farkı var. Biri kız biri erkek olunca da durum epey değişiyor.

birinciyi yaptığına pişman edecek üyeler gelmediler mi, uyuyorlardır

Şu da var ki her olumsuz ihtimal hesaplanarak da cocuk yapilmaz

Ben bir karara vardım. Eğer herşey yolunda ve iyi giderse, tabiki olursa bir evladım daha olsun istiyorum. Çok düşündüm, güzel ve gerçekçi tüm fikirleriniz bana çok yardımcı oldu. Bunun için hepinize minnettarım. Farklı acılardan düşünmemi sağladınız. Yaşım 36 ve en başından beri zaten 2 çocuğum olsun istiyordum. Ve şuan bu karara varmış bulunuyorum. Yol uzun ve yorucu farkındayım. Yeni baştan başlamak yıpratıcı olacak bunun da farkındayım. Ama bugun öyle birşey yaşadım ki, ben bu güzelliği bir kez daha yasamak istiyorum. Fikirleriniz icin cok ama cok teşekkür ederim. Umarım herşey yolunda ve dilediğim gibi gider ve güzel haberi burada hep beraber kutlarız. Allahım dileyen ve isteyen herkesi evladına kavustursun. Sizleri seviyorum iyiki varsiniz.

Fazla yaş farkında evet haklisiniz daha çok abilik, ebeveyn gibi sevme durumu yaşanıyor. En küçük kardeşimle benim aramda 10 yaş var. Dediginiz gibi, onu diğerlerinden daha farklı seviyorum. Ama iyiki var.

Evet evlendikten sonra bunu bende hissetmistim. Biraz değişiyor durumlar haklisiniz. Yine de varlıklarını bilmek beni mutlu ediyor. Şuan aşırı isteme durumunda değilim ama üzerimde de zaman baskısı var. Hamileliği, doğumu derken doğru bir seçim yapmak istiyorum. T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Rica ederim. İnanın abiside çok severek size yardimci olacaktır. Evin neşesi birken ikiye çıkıyor ve eve şenlik geliyor. Kendime guvensem bende yaparım ama en azından iki tane yeterli diye düşünüyorum birbirlerine destek olurlar tek kalmicak ikiside. Kardeşlik güzel bı duygu. Hem bana göre pes peşe yapmak daha yıpratıcı ve zor ama ben 2. Oğlumu çok rahat büyüttüm öyle çabuk büyüyorlar ki keşke daha önce dogursaymisim diyorum T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Benim iki tane bu ara 3. düsündüm olsamı diye ama 3 çocuk çok fazla gibi geliyor bana da. ama yaşlanınca etrafmda olsun çocuklar hayali kuruyorum.)) . . push ; D Dolunay2018 Nirvana Anneler

Ne yazık.. ben de bariz bir şekilde görüyorum, yapmayın da diyorum ama değişmiyor. Çocuk büyüdü diye oyun oynayamıyor, kardeşi eline küçük parça alsa annesi çocuğa bas bas bağırıyorlar. Bu annenin babanın görevi ya. Sen çene çalacaksın, çocuk kardeşine mi bakacak? Herkes sorumluluğunu atacak birini buluyor maalesef. Sizin adınıza üzüldüm. İnsan affetse de unutamıyor T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ben 27 yaşındayım. Biri 3 yaşında biri 2 aylık iki kızım var. Öncelikle şunu söyleyebilirim ki benim çocuk yapmada en büyük motivasyonum henüz rahata alışmamış olmam ve kızımın yanına bir yoldaş olmasını istememdi. Hamile olduğumu duyduğum ilk andan beri bebeğimi ilk kızım kadar sevemeyeceğimi düşündüm. Hamileliğim bu düşünce ile geçti ve kendi kendimi yedim. Ama doğum yapınca asla öyle olmadı. Allah öyle bir sevgi veriyormuş ki anneye ikisine de çok güzel yetiyor. Kızlarımın ikisini de çok seviyorum her seferinde iyi ki doğurmuşum diyorum. Fakat benim aralarında 3 yaş olması ve henüz rahata alışmamış olmam en büyük rahatlıktı benim için çünkü yeni bebek bakmak çooooook zor. İnanılmaz zorlanıyorum. Her bebek aynı olmuyor tabi sizin şartlarınız farklı olabilir bizimkilerin ikisi de süt alerjikti mesela ben süt diyeti yapıyorum. Hiç durmuyor 2 aydır kucaktan inmiyor vs. Ama her şeyin sonunda bir gülüşü var o apayrı. Aralarında uzun bir yaş farkı olduğu için biraz zorlanabilirsiniz yeni bebeğe alışma sürecine ama ilk çocuğunuz büyük olduğu için de bebeğe daha rahat bakabilirsiniz. Hatta oğlunuz da size yardım eder. Bana göre ilk 1 sene en zoru. Sonra zaten çocuk oyun oynamayı öğrendikçe insan rahatlıyor. 1 sene dayanırım diyorsanız düşünmeden yapın çocuğu derim . push ; X

Aralarında zaten minimum 8 yaş fark olduğu için oğlunuzun istediği kardeşin doğacak olan olması mümkün değil. Oyun arkadaşı olamayacaklar. İkinci çocuğunuzun da ilkokul bitene kadar bakacak kimsesi olmayacaksa eğer minimum 11 yıl daha calışamayacaksınız. Daha sonra 47 yaşında iş hayatına dönmekte de zorlanacaksıniz. Biz öldükten sonra yalnız kalmasın diye kardeş yapılmaz bence. Tanıdığım bir çok insan kardeşiyle çok da güçlü bağlara sahip değil. Kardeşime iyiki var diyenler kadar keşke olmasaydı da daha iyi şartlara sahip olsaydım diyenler de var. İyice düşünün taşının. Ama ekonomik olarak hazır değilseniz bence yapmayın.

Bence çok şanslısınız. Keske benimde öyle olsaydı. Biraz zorlanirdim belki ama bir arada büyürlerdi. Allah sağlıklı uzun ömür versin evlatlariniza ve ailenize. T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Illaki zorluklar olur. Sonuçta şimdi çocuğunuz okula gidince siz rahat edeceksiniz, kendinize vakit ayiracaksiniz. Bebek olunca tabiki böyle olmaz. Hele ilk bir yıl baya baya zor geçer. Ama büyüdükçe herşey kolaylaşır. Oğlunuz sadece çocukken değil asıl büyüdüğünde hisseder kardeşinin varlığını. Kardeşin yerini kuzen yada arkadaş tutamaz bence.

Yani yaptığınız için pişmanlık duysanız bile yapmadığınız için duyacağınız kadar olmaz gibime geliyor ben başka birşeye odaklanmıyorum şartlar vs. Sadece sizin içinizde baskın olan isteğin yapmak olduğunu ve yapmazsanız pişman olacağınızı anladığım için yazdıklarınızdan o yüzden yapın diyorum. Bende 2. Çocuğu istediğim için ve herhangi bir sebeple erteleyip sonra böyle ikilemde kalırım diye düşündüğüm için hemen 2. yide istedim yolda. aralarında 1.5 yaş olacak bir kaç sene delircem ama olsun

O çocuk bendim. Açtığı yaraları o kadar iyi biliyorumki. Travma dan travmaya koştum. Anne olunca anladım, affettim ama içinde yaşıyorken çok zordu gerçekten.

3 çocukla hayat nasıl gidiyor anlatsanıza çok güzel sen de gelsene dediler ben de yakında aranıza geliyorum

Kardesimle aramdq 8 yas var gayet mutluyuz iyi ki var o olmasa olmazdi. Annem 38 inde dogurdu hicte pisman olmadi. Beni kardessiz biraksaydi cok uzulurdum ki hala bile neden daha fazla kardesim yok diye soyleniyorum. Allah kismet ederse ben kizima kardesler yapacagim insallah.

Kardeş mevzusu evlenene kadar tamam derim ama evlendikten sonra başka hayatlara yöneliyor herkes. Kim kime dum duma durumu yani. Zaten kardeş olsun diye değil anne baba bir çocuk daha istiyorlarsa o çocuk dünyaya gelmeli bence. V

Ama herkesin oyle anlari oluyo kendini begenmedigi anlar.. o kilolarin cogu gidiyor genelde zaten.. saglikli olalimda, kilo vermekte saglikta guzel inan.. Allah sag salim kucagina kavustursun canim

8, 9 yaş fark olsun ne olacak ki? Abim erken başlamış okula. Ben ortaokula başladım, abim üniversiteyi kazandı başka bir şehirde. Liseye geçtim memur olarak atandı. Aynı evi bile uzun süre paylaşamadık. Ama hep özledim abimi. Canım o benim. Her derdime koştu, her ihtiyacıma cevap verdi. Hala akıl hocamdır benim. Yaş farkı kapanır gider. Küçük evin maskotu olur, büyüğü de eğlendirir merak etmeyin. Bazen kavga dövüş bazen gülüş, böyle böyle büyürler. Kardeşler arkadaş gibi akran olmak zorunda mı? Bazen kendimizden çok büyük ya da küçük insanlarla bile çok güzel dostluklar kurabiliyoruz. Kardeş olunmaz mı?

Olur mu hic oyle sey. Dahil olmaniz guzel, farkli yasamlari, fikirleri gormek guzel. Her yonuyle dusunmemi sagliyor.

Ben de :)) Zaten o yüzden koydum. Galiba mukemmeliyetciyim. Karar verene kadar yasa takılicam gibi geliyor.

İlk gebeliğimdeyim ama öğretmen olarak gözlemlerim neticesinde fikrimi söylüyorum. Çocuğunuz ilkokula yeni başlamış aslında riskli bir dönem. Çocuk doğana kadar alıştırmanız lazım psikolojik olarak kardeşi kabul etmesi lazım. Şimdi istiyor ama doğduktan sonra kıskanma ihtimali çok yüksek. Okula bile artık onu sevmediğiniz için gönderdiğinizi düşünebilir, bebeğe zarar verebilir. Bunları iyi değerlendirin. Tabi oğlunuzun karakterine ve aranızdaki ilişkiye de bağlı bir durum. Benden 8 yaş küçük bir kardeşim var çok seviyorum tabi. Ama ona ablalık yapıyorum yoldaşlık değil. Aradaki yaş farkı daha az olsaydı muhtemelen çok daha iyi olurdu

Ben o riski goze aldim. Pisman olur muyum ilerde deyip cok rahat bi hayatim varken cocuk yaptim. Ikinci defa bu yuku sirtlamak bilmiyorum. Ki benim cocugum ekstra sorunlari olmayan bi bebek. S

8 yaşla böyle düşünmenize çok sevindim benimkiler arası da 8 yaş paylaşacak bir şeyleri olmayacak diyordu çevremdekiler. Demek ki arkadaş da olabiliyorlarmış. L

Ben tek çocuğum. Hep keşke kardeşim olsaydı diye düşündüm. Bu yüzden maddi duruma bağlı olarak 0 veya 2+ çocuk. Kardeş gibi arkadaş olma lafları bana boş geliyor. Arkadaşlarımın kardeşleri, kendi aileleri var, ben onların arkadaşıyım. Kan bağı ayrı bir şey.

Teşekkür ederim. Üzülmeyin lütfen umarım hayal ettiğiniz kardeşlik duygusunu çocuğunuz yaşar. Siz de onların mutluluğuyla mutlu olursunuz.

Bence olaya oyun arkadaşı olarak bakmayin. Benim ablamla aramda üç yaş vardı ama hiç oyun kurmadik. Ablam hep ders pesindeydi. Bende aksine aşırı sosyal bir cocuktum. Hep başkaları ile arkadaşlık yaptim. Kızkardeşimle aram da 6 yaş var. Çocukken ablalık yaptım şuan en iyi arkadaşım. Yaş gecince makas farkı daralıyor. Sohbet muhabbet güzel oluyor. Oyun arkadaşlığı şart değil. İleride sırdaş en güvenilir dost oluyor. Ben kan bağı ile kurulan ilişkileri istisnalar hariç daha güvenilir buluyorum. Her zmaan kotu vardır onu düşünerek hareket edilmez. Mesela annem üç kardeş onlar görüşmuyor ama o da annanemle alakali soğuk bir kadindi. Oğlunu şımartti felan değişik bir tip oldu. Genelde aile kardeş candir. Yaş farkı olması sizin açınızdan avantajlari da var ilk oğlunuz kendi öz bakım becerisini sağlıyor. Siz bebekle uğraşırken bir de oglunuzun fiziksel bakımı ile ugrasmayacaksiniz. Ben de hem istiyorum hem istemiyorum ama sebeblerim başka.

Kesinlikle ertelemeyin. En geç 1 yıl daha. Ben o rahata çok alışıp karar veremeyenlerdenim. Ve tren de kaçıyor hissinin ağırlığı da sinir bozucu

Benimde 3,5 yas oglum var hayatımız yeni yeni düzene giriyor diyebilirim çok zor bir bebekti oglum, sabahlara kadar uyumazdi ve sürekli ağlardı. 3 yasa kadar aşırı mızmız bir cocuktu. Yazıp geciyorum simdi ama yasarken cok zordu. Bunları düşününce hamilelik, dogum, büyümesi.. bu sürecleri bastan yasamak korkunc geliyor. Ana başlık bunlar tabi. Alt başlıkları da var. Diş çıkarma, 2 yas sendromu, 3 yas sendromu, gece terörü, hastalıklar.. Aynı seyleri bile isteye yasamak da delilik gibi geliyor. Bende dusunuyorum dönem dönem. Yapsam mi yapmasam mi diye düşünürken kendiliğinden olsa da kurtulsam bu ikilemden diye dusundugum bile oldu! Böyle giderse treni kacıranlardan biri de ben olacağım.

Kesinlikle çok haklısınız. Bir de pek çok anne öyledir sanırım. İlk çocukta daha kurallı daha idealist davranılıyor. Ben uykusuna ve beslenmesine aşırı takıntılıydım. Tüm hayatımızı kızımın uyku ve beslenme saatine göre ayarlamıştım. 1 saat sonra yeseydi ya da uyusaydı da daha çok gezseydik veyahut eğlenseydik. Sanki dakika şaşsam açlıktan, uykusuzluktan yataklara düşecekti yavrum. Belki ben biraz rahat bıraksam kızım da uykuya direnmeyi bırakacaktı, ne bileyim. Oğlanda, kızıma göre çok daha esnektim. Uyumuyor mu alırdım kucağıma şarkı, oyun ya da bomboş otururduk yahu. Kızımda hep görevli gibi görmüşüm kendimi, oğlumda anne gibi hissettim ben. Belki de bu diktacı kuralcılıktan 7,5 yaşındaki kızım tam bir muhalif :)

birlikte oyun kuracak yaşı geçmişler maalesef ki, nesil 7 yılda bir atlıyor. Yani 7 yaş arayla iki çocuk oturup aynı oyunları çok zor oynar. Bu duruma yakından şahidim. Büyük olan arkadaşlarıyla farklı oyun kurarken, kardeşini bebek görüyor ve saf dışı bırakmaya çalışıyor. 3-4 yaşa kadar bence oyun aralığı. Benim kardeşimle 8 yaş farkımız var, ve onun çağıyla benim çağım farklı büyüdük. bunu hep hissettim. Hala da öyle. Ben olgunlaştım o deli çağlarında, ve o benim gözümde hiç büyümedi :) Ergen bir bebeyle, bir bebek :) bunlar tabi motivasyonunuzu kırmasın, duruma farklı bir bakış açısı.. yaşınız da genç. Siz ne istediğinizi sorun. Eşinizin ya da çocuğunuzun cevapları değil, sizin talepleriniz önemli. Farklı ülkelere savrulup yıllarca birbirlerini görmeyen kardeşler de var. hakkınızda hayırlısı olsun, yine de çocuk evin neşesi :) Allah herkese ebeveynlik duygusu yaşatsın.

Gerçekten yaşanmayan şeyin eksikliği çekilmez ama Ben de hiç kardeş eksikliği yaşamadım. Bence eksiklik yaşayan hayatında bir takım şeyler yolunda gitmemiş belki iyi bi arkadaş çevresi olmamış insanlar kardeşim olsaydı keşke onunla sohbet ederdik diye düşünebilir ama sonuç itibariyle şu da bi gerçek ki belki sohbet edebileceğin kafada olmayacaktı olmayan kardeşin... eee o zaman bu belirsizlikle nasıl eksiklik hissedebilirsin ki benyeniyimgaliba

Benim üç tane 5 ve 3 yasindalar bir taneside 4 aylık ikisi oynuyorlar kucugude besikde beraber salliyolar

Merhaba. Çocuklarımın arası 4.5 yaş. Oğlum kardeşini çok seviyor aralarında kıskançlık hiç olmadı. Kızım 20 aylık oğlum 6 yaşında. Sizinkilerin arası 8 yaş olacak birlikte oynama gibi bir durumları olmaz o kaçmış artık. Oyun oynamaları için araları 2-3 yaş olacak bizimkiler bile 10 saniye anca oynuyorlar birlikte Sevgi konusuna gelirsek inanın hiç öyle sevmeme gibi bir şey söz konusu değil aksine kucağınıza aldığınızda neden şimdiye kadar yapmamışım dersiniz Ama sizin durumunuzda araları 8 yaş olacak en az, e rahatım diyorsunuz, maddi açıdan kaygılarınız varsa yapmazdım sanırım. Ama tabii ki karar sizin. Onun dışında oğlum 1. sınıf 3 haftadır okula gidemiyor evde ben çalıştırıyorum. Bebişte oturup bize bakıyor eline kalem alıp bir şeyler yapmaya çalışıyor. İkisiyle de ilgilenebiliyorum birazda çocuğun huyuyla ilgili kızım sakin bir bebek. Hayırlısı olsun her iki durumda da

Evet bunu bende çok isterdim. Çalıştığım zamanlardı ve o zaman hiç düşünmüyorduk. Bana kalsa yine düşünmezdim. Birgün karşıma geçip ağlayınca ciddi anlamda düşünmeye başladım. Muhtemelen kıskanacak, hatta dediklerinizi yasayacagimdan eminim.

Kardeşler evde ne yapıyor ben niye yalnızım diye düşünmediniz demek ki. Sonuçta yaşanmayan şeyin eksikliği çekilmez demek yanlış. Gayet de çeken çekiyor

Aralarinda muhtemelen oyun paylasimi olmayacak. Çünkü bir bebekle ne oynayabilirki. Zaman geçtikçe belki 20li yaşlarda anca yaşayabilirler kardeşlik hissini. Daha çok ebeveyn tutumu olur gibi geliyor. Çok iyi anlaşan da var, olup anlaşamayan da. Önemli ve hayat değiştirecek zor bir karar. Keske zaman makinesi icat edilmiş olsaydı. 10 yıl sonrasına gidip gelseydim:))

Ne güzel ben de bir karara varabilsem arkasında durabilsem keşke T Team Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Evlattan güzel ne var ki? Eğer maddi manevi durumunuz yerindeyse, evliliğim, huzurum çok sağlam, ileride eşim ölse de, boşansam da asla çalışmak zorunda kalmayacağım calişsam da her türlü bakım imkanını saglayabilirim, yaşamlarını saglayabilirim, geleceklerini kurabilirim diyorsanız üçüncüyü dorduncuyu bile yapabilirsiniz... Bence sırf kardeş olsun diye çocuk yapılmaz ama bu şartlar sağlanabiliyorsa evlattan güzel ne var? Sormanız bile hata...

Aynen öyle daha neler neler Ben de bilmiş bilmiş konusuyordum mamaya ne gerek var her annenin sütü bebeğine yeter diye Sonra cocuk kilo verince doktor kilo almazsa hastaneye yatiririm dedi o zaman gördüm ki mamaya gerek var Yine bir akraba aaa mama mi veriyorsun dedi bana kendi cocugunun sut alerjisi çıktı doktor raporlu mama kullanmak zorunda kaldı Anyayi da konyayi da gördük belki de daha göreceğimiz var

Evet tabi ki söylediklerim tamamiyle bana göre.. Kendi görüşümü yazdım sadece... C

Maddi acidan sikinti olacak ise çok iyi düşünün. 43 yasina kadar yolu var cocuk olayinin.

Araları 2-3 yaş olsa da anne büyük çocukla yeterince ilgilenemiyor. Anne yıpranıyor ve çocuklara yansıyor L

Çevreden kardeşleri görünce gayet de eksikliğini çekiyor. Bilinmedik bir duygu değil kardeşlik. Sosyal öğrenme diye bir şey var. Bu forumda moda olmuş "bilmediği şeyin eksikliğini yaşamaz". Yalan... Ben yaşadım da ordan biliyorum.

benim kızımda 6 yaşında.. ve çalışıyorum. ikinciyi de düşünmüyorum.

yakın arkadaşım çocuklarım ikiz gibi büyüsünler diye 2 yaşındaki çocuğuna kardeş istedi.. sonuç gelenler ikiz. şuan üçüz gibi büyütüyor. şahsen benim 6 yaşında oğlum var, 38 yaşımdayım. bebeğe bakcak gücü kendimde bulamıyorum. yaşlı hissettiğim için değil... genel olarak Önceki

Aman dokunmayın çookk fenayaamm Benim için tek sorun kavgaları. Gerçekten çekilir gibi değil. Birbirlerini o kadar seviyorlar ki, nasıl bu kadar kavga edebiliyorlar anlamıyorum aslında anlıyorum çünkü ben de kardeşimle çok kavga ederdim Benimkilerin arası 3.5 yaş. 8 yaş arası olan iki çocuğa da şahit oldum. Büyüdüler kıskanmazlar dersiniz ama benim çocuklardan kat kat fazla, biraz da baş belası olarak görüyolar sanki Çocuktan çocuğa değişir. Bir de yapacaksanız lütfen sürekli büyüğüne "sen büyüksün, kardeşin nerde, kardeşine baksana, kardeşin düştü hiç mi görmüyorsun" gibi şeyler söylemeyin. Bire bir şahit oldum haklı olarak çok ters tepiyor.

Bende bu lafa gıcık oluyorum. Ben bekarken belli yaşı gecince cocuk isteğim depreşti. Daha önce çocuğum yok böyle duygum olmasin gibi bir durum olmadi. Anneleri görünce gayet anne çocuk ilişkisinden yola cikarak bende anne olmak istedim. Çocuk ilerde kardeşleri görünce illa onu hissedecek. Yapmama tercih meselesi o ayri. Ama insan yaşamadığı duyguyu daha çok hisseder.

Madem 4 yıl daha evdesiniz yerinizde olsam ben yapardım. Benimde 6 yaşında bir oğlum var. Şuan için düşünmüyorum, şartlarım müsait değil, ama ilerde isterim bir tane daha.

Biri 21 aylik biri 4 yaşına girmek üzere olan 2 oğlum var. Aralarinda 26 ay var yani. Son 3 4 aydır baya baya beraber oynuyorlar. Ama zannetmiyorum 6 -7 yaş aralığı olan 2 çocuğun aktif bir şekilde oyun oynayacağını. Zaten kardeşi oyun cağına geldiğinde büyüğü ergenus olmaya aday olacak. Siz kendiniz ne istiyorsunuz o önemli. Evet kardeşler ozellikle anne baba hastalığı zamanında birbirlerinin yuklerini hafifletebiliyor. Evet kötü örnekler de var. Ama ben yakın çevremde hic rastlamadim cok şükür. Siz öldükten sonra bir yoldas olması icin de kardes düşünülebilir pek tabii. Ha oyle olur ya da olmaz orası nasip. Ama ben şunu cok iyi anladim fazla düşününce cocuk yapmaktan soğuyorsun. Cocuk isi biraz gözükara dalınan bir iş. Benim 4 kızkardeşim var 4u de bekar. 2si bu yaz evlenecek seni görünce cocuk yapmaktan korkuyoruz diyorlar. Ben de onlara aklı olan cocuk yapmaz, cocuk yapmak icin azicik deli olmak lazim diyorum ve cocuklari uyuttuktan sonra sabah geri takmak üzere hunimi kenara koyup yatmaya gidiyorum. Hakkımızda hayırlısı ^^ D Dolunay2018 Nirvana Anneler

Evet kesinlikle olayın her boyutunu düşünüp karar vermek istiyorum. Bu yüzden her fikre ihtiyacım var. Benim gormedigim, bilmediğim ayrıntıları siz düşünüyor bana fikir veriyor olabilirsiniz. Bu benim için iyi ve ihtiyacım olan bisey. Teşekkür ederim.

Benim hiç çocuğum yok. Sizi anlayamam ama katılmadığım tek nokta ikinci çocuğu sevemeyecek olmanızı düşünmeniz. Öyle bir seversiniz ki başkası doğurup kucağınıza vermeyecek ki. Sizin canınızdan olacak. Sizin kararınız. Herkese fikrini sorun ama kendi bildiğinizi yapın. Benim fikrimi sorarsanız; insanın da bi kardeşi olmalı bence hayat bize neler gösterir bilemeyiz. Ama maddi manevi sizi ilgilendiren bir konu, sizin hayatınız

Ileride pişmanlık hissi olma ihtimali de eş geçemeyeceğim kadar düşündürüyor beni I inekobasi

Bir kardeşim var ve iyi ki var diyorum. En iyi arkadaşım dostum sırdaşım. Erkek olmasına rağmen

Tamamen size kalmış, doğuracak bakacak olan sizsiniz. Benim çocuğum yok çok istiyorum olmasını ama şu zamanda bana göre 1 tane olsun iyi yetiştireyim kimseden geri kalmasın iyi bir eğitim alsın bana yeter. Ekonomi çok kötü nereye gideceği de belli değil. Şunu anlamadım 4 sene daha evdeyim çocuğun ilkokulu bitene kadar dediniz. 2. çocuk gelirse 1. çocuğun ilkokulu bitecek ama bu sefer 2. çocuk 3-4 yaşında olacak yine onu da bırakacak kimseniz olmadığı için siz yine çalışamayacaksınız. Maddi durumunuzu bilmiyorum ama bu kadar yıl çalışmamak bütçenizi sarsmayacaksa siz bilirsiniz.

Aslında ta en başından beri hep 2 çocuk diyordum. 4 yaşına gelince kardeşi olur diye düşünmüştüm. Ev kredisi, borçlar vs. çalışmak zorundaydım kısmet olmadı. Şimdi kredi bitiyor. Ki bitmese bile çok cüzi bir miktar ödüyoruz. Hayatımızı etkilemiyor. Ileride pişmanlık net yasarim gibime geliyor.

Bugün yılbaşından sonra çocukların kreşinin6500 TL olacağını öğrendim. İki çocuk 13000, sağolsunlar birine %10 kardeş indirimi yapacaklarmış. Yıl ortasında yeni kreş bul, alıştır vs, kara kara düşünüyorum ne yapsak diye. Bu da öyle janjanlı lüks bir kreş değil, orta üstü bir mahallede kendi halinde bir kreş. Bu ekonomik şartlar altında ikinci çocuk imkansız bence

Bende dokuz ay kusanlardanim musluktan akan su bile midemi bulandiriyordu. Bünyeden bünyeye çok fark ediyor hamilelik bazilari hiç etkilenmiyor

Ben çok kolay hamile kalıyorum ama sağlıklı bir hamilelik elde edene kadar iki kayıp yaşadım.

Bugun hamile kalsaniz yas aralari 8 olacak. Cocuk 1 yasina gelene kadar zaten oyun falan pek oynayamayacak. Yani oldu mu senin buyuk oglan 9.. beraber oynamak icin biraz fazla yas arasi bence. Ve ilerde cocugum yalniz kalmasin diye kardes yapmak bence mantiksiz. Benim babamla amcam gorusmuyor mesela. Annemle teyzem de.. . Yani bir kardesi olmasi ilerde yalniz olmayacagi anlamina gelmez. Bence tam olarak kafaniza yatmiyorsa yapmayin. Mis gibi buyumus ilk cocuk. Simdi tekrar bastan bebe zor olur ya. Yine de kaderiniz de varsa hayirlisi olsun.

Çocuk istiyor ve bakabileceksiniz düşünmeyin yapın.