cnm bence bıraz kendı ıcıne don. kendını dınle neden degersız hıssettıgını dusun bunların kaynagına ın. ınsan ofkelı oldugu zaman daha cok yer zaten bu ofkenı bastırma hıc bı duygunu bastrma hepsını yasa. bastrdıkca daha da guclenıp sana doner cunku. bence bı pskologa gorunmende fayda var. egon herseyın ustune gelmıs cunku senden buyuk bı hal almıs egonu torpulemeye basladıgın zaman gorceksın herseyın degısmeye basladıgını ama once cok ıyı bı psıkologdan yardım alsan sana cok faydası dokunur dıye dusunuyorum..

canım kilolarından uzman yardımı alarak kurtulabilirsin, ayrıca bak lisans mezunuymuşsun bulursun inşallah bir iş her şeyin yeri zamanı var kendini salma bol bol kitap oku çık gez dolaş Y

dünyada çirkin kız die bişey yoktur hepsi içine kapanık oolduğundan düşündüğün şeyler gez dolaş rahatla eminim evlenirsin üzülme yaa S

Babanız nur içinde yatsın... Bana babanız öldükden sonra kendinize olan güveniniz, inancınız azalmış gibime geliyor. Rahatlayın biraz kasmayın kendinize arkadaşlar haklı iyi kötü bir işe girin. Yeni bir dil öğrenebilirsiniz. Saç renginizi, şeklini değiştirin. Diyete başlayın ama sıkılmayın... Hatta şöyle yapın şu kadar kilo verirsem kendime şunu alıcam diyip o kiloya indiğinizde ödüllendirin kendinizi :):) Benim aklıma bunlar geldi... :) Y

beyazbulut bilmiyorum üni. okumak şans mı bu konuda derin düşüncelerim var. çünkü maalesef üni. okusan bile işsizlik gibi bir makus talihten kaçışın olmuyor. hele de üni. okuduğun için insanların senden beklentileri o kadar artııyor ki sürekli ee hadi ne zaman işe başlıyosun şuraya başvurdun mu şu sınava girdin mi vs gibi sorularla, tanıdık tanımadık bir sürü insanın sorularıyla karşı karşıya kalıyorsun... yani sanki dünyanın tüm işleri önüme dizilmişte ben beğenmezlik yapıp elimle itiyormuşum gibi bir hava yaratılıyor ya bu konudada çok dertliyim. toplum baskısı mı desem ne desem... zaten kendi ruh halimle savaş içindeyim bir de bu çıkıyor. bazen diyorumki bu kadar sene üni okuyacağıma gidip bi bilgisayarlı muhasebe kursuna girseymişim liseden sonra ve şimdi bi muhasebecinin yanında filan çalışsaymışım. en azından işim olurdu Y

kilon biraz fazla zayıfla ve hemen evlen

sanırım bakış açımızdan kaynaklanıyor budurum bende sendenim kendimi değersiz görür can sıkıntısı yaşarım sürekli ama sen şanslısı ünivesite okumuşsun kursa gidecekmişsin ne güzel kendin için bişeyler yapabiliyorsun demekki benim öyle bir şansımda yok şimdilik yapmak istediğim çok şey var ama ertelemek zorundayım J

Babanız nur içinde yatsın inşallah. Aşk meşk işlerini de boşverin. İyi kötü demeyin bence hemen bir işe girin. Yok her işi yapamam zaten paraya çok ihtiyacım yok diyorsanız kursa gidin, spora gidin. Kendinizle ilgilenin zaten gerisi gelir. Y

evet çok haklısın shapysy mutlu hissedince zaten herşeyi yapabiliyor insan kendimi eğlemeye çalışmakla geçiyor zamanımın büyük bir bölümü ama işte nasıl anlatsam bilemiyorum ki... yani öyle bir zaman geliyor ki hiçbişeyle eğleyemiyorum kendimi... film izlemek kitap okumak tv izlemek ne bileyim saçımla başımla ilgilenmek bile sıkıyor beni çünkü kendimi sevmemeye başladım dünyanın en çirkin en yalnız en mutsuz kızı gibi hissediyorum kendimi. ya çok kötü bir ruh hali belki paylaşırsam iyi gelir diye yazdım zaten buraya da... Y

evet canım babam gittikten sonra herşey çok değişti aslında kendimi hiç hiç mutlu hissetmiyorum diye de bir durum yok yani zaman zaman mutluluğu hissediyorum tabiki ama o kadar kısa sürüyor ki... ve o mutluluğu doya doya yaşatmıyor bana ruhum. çok dalgalı bir ruh halim var. şizofrenmiyim neyim ya anlamadımki belki o kadar ciddi bir durum değil ama hayatımı zindan etmek ruhumun en kolay yaptığı şey halini almış. bir de evlilik meselesine geleyim, kimsecikler yok ki etrafta. ben kendimi dünyanın en çirkin ve de en salak kızı olarak nitelerken kimi kendime çekebilirm ki:) B

böyle bi durum varsa başı ben çekerim galiba S sedna03

Yukarda alıntı yapmadan cevap yazmisim. . push ; Y

Bence de feci. Önce kendi başınıza mutlu olmayı becerseniz iyi olur. İnsan evini temizlediği, farklı bir yemek pişirdiği zaman bile mutlu olmayı başarabilmeli. Çünkü hayat çok kısa. Belki de mutluluklarımız da o yüzden çok kısa. Ama evde oturup durarak mutlu olamıyorum diye ağlarsanız zaten mutluluğu yakalamanız şmkansız. Kalkın gidin bir film alın, oturun onu izleyin. Madem kilonuzdan memnun değilsiniz açın netten spor videoları evde onu yapın. Ekimde kursunuz başlayana kadar incecik olursunuz. Ama oturduğumuz yerden hiç birimize mutluluk yağmaz maalesef.

dostum çok zor bir durum, hani bi laf var ya eşekten düşenin halini eşekten düşen anlar diye, hah aynen öyle işte... D

bnde anneannemin ölümünden sonra böyle olmuştum bence sende onun ölümüne alışamadın herşey üstüstüne geldi daraldın ama patlayamadın depresyona girip kilo almış olabilirsin stres kilo yapar ama en fazla 3 ay sürer kendini dışarı at arkadaş edin gez dolaş bizden başkalarına anlat rahatlarsın sonra tatlım B

al benden de o kadar... insan tek başına çıkınca gerçekten kendini salak gibi hissediyor... spor bahanesiyle eşofman giyip yürüyüşe bile çıksam aynı şeyi hissediyorum..

Kizlar ne yaptiniz 2011 den bu yana Degersizlik hissi ile mucadeleniz ne durumda?

evet ya bu nasıl bişey hastalık gibi, önce karar veriyosun sonra durduk yere vazgeçiyosun, aynen ne yapmamız lazım acaba bi bilsem biromurluk

yok ya atlatamadım bi türlü keşke 3 ay olsaydı busran Y

canım inanki yanlız değilsin.. ben de seninle aynı durumdayım... ve konuya atılan mesajlardan görüyorum ki aynı durumda olan başkaları da var ben de 8 sene önce annemi kaybettim.. sonra kısa süre sonra babam yaş haddinden emekli olup evde oturmaya başladı... benim de senin gibi kilo problemim var... iş dediğin de ha diyince bulunmuyor... mecburen evde oturuyor insan... oturdukça da kilo almak kaçınılmaz oluyor... tek vakit geçirme aracımız internet oluyor... çık dolaş diye öneride bulunan arkadaşlar var ama insan tek başına çıkınca da kendini kötü hissediyor.. çünkü yaşıtların çoğu ya işinde gücünde çalışıyorlar veya evlenip çoluk çocuğa karışmışlar.. o yüzden ortak noktalar ve konuşulacak konular da azalıyor... doğal olarak onlar da işine gücüne bakmayı veya çocuğuna bakmayı bizlerle dışarıda gezmekten daha cazip buluyorlar.. demekki insan belli bir yaşa geldikten sonra öyle veya böyle bir şekilde çoğunluğa uyarak ya eş yada iş bulması gerekiyor ki yanlız kalmamak ve çevre edinmek adına... ama iş bulmak için de eş bulmak için de insanın bakımlı ve iyi görünümlü olması gerekiyor... yoksa insan 10 tane okul da bitirse malesef dış görünüm pek cezbedici değilse toplumda kaale alınmıyor.. bu işyeri patronları için de eş adayları için de geçerli... ama ne yazıkki evde oturduğumuz için kendimizi salıyoruz ve kişisel bakımlarımızı aksatıyoruz.. kilo üstüne kilo alıyoruz... içinden çıkamadığımız kısırdöngünün bundan kaynaklandığını sanıyorum... çözüm olarak; evde olsak bile kişisel bakımları aksatmaz ve fazla kiloları da verirsek bir süre sonra dışarı çıkma isteği kendiliğinden doğuyor insana... yoksa görünümüne güvenmeyen birisi tabi ki dışarı çıkmak istemez.. çünkü dışarıda kendisinden güzel ve bakımlı olduğunu düşündüğü kızlarla karşılaşacaktır veya elele tutuşan çiftleri görecektir.. bence evde oturarak biz bunları görmekten kaçınıyoruz.. ve ne kadar kaçarsak kaçalım bu manzaralar değişmeyecektir.. ama kişiel görünüme önem verirsek dışarı çıktığımızda hiç değilse kendimizi ezik hissetmeyiz ve belki iş başvurularımız görünüşümüzden dolayı kabul edilebilir.. veya evlilik olarak talip çıkabilir.. bence işe kilo vermekle ve düzenli olarak kendi bakımlarını aksatmadan yapmayı alışkanlık haline getirmekle başlayabilirsin... ondan sonra çevre tarafından daha kabul edilebilir olduğunu göreceksin... S sedna03

canım benim çok teşekkür ederim evet tarih mezunuyum keşke istanbulda olsaydım mutlaka görüşürdük ama maalesef istanbulda değilim inan çok yürekten isterim atanmanı, inşallah yapabilirsin ama 30.000 kişi içinden 300 kişilik kadroya girebilmek çok çok zor... rabbim yardımcın olsun ama ben pes ettim ondan, devletten bize ekmek yok dedim özel sektöre yöneldim ne yapayım işte

tam beni anlattın yani bende hep derinde bi mutsuzluk ve huzursuzluk yasıyorum ne rahatsızlık verici bişeydir cok iyi bilirim

kızlar benim için zorda işi olmayanlara tavsiyem sosyalleşin biraz.. ücreti sorun etmeyin belediyelerin filan ücretsiz kursları mevcut. işe yarar hem bişeyler üretir hem ilginizi çeker hemde arkadaş edinirsiniz... bence deneyin. ben çalışıyorum ama çok isterdim vaktim yok o kurslar gündüz saatlerinde oluo genelde halk eğitimde olur az bi ücrete bütün kurslar var... M Modesty Canım

işte aynı ben! yaşımız düşündüklerimiz isteklerimiz ve hedeflerimiz aynı steril, en azından yalnız olmadığımızı bilmek bile iyi geldi... aynı dediğin gibi, ne düzgün bi işim ne de güzel giden bi ilişkim oldu debelenip durdum bu yaşıma kadar ve bende en sonunda kpssden kaçış olmadığını anladım. gittim bi kpss kursuna allahım yardım etsin bize ve inşallah atanalım... tej dileğim bu. dediğin gibi atandıktan sonra inşallah güzel insanlarda girer hayatımıza ve artık hayat güzel akmaya başlar. dediğin gibi millet geziyor hayatını yaşıyor ve ben sadece uzaktan izliyorum yaşı benden küçük olanlar bile bişeyler başardı ya işi var ya eşi var ya da ne bileyim işte bişeyler yapıyorlar. ama ben! başarısız mıyım yani? 4 yıl okul 1buçuk yıl formasyın 2 yıl master yaptım ha bununla övünmek değil amacım tabii ki ama yani bunlarda az buz şeyler değilki! ama şöyle bi bakınca haybeye zaman öldürmüşüm sanki, elde var sıfır. o kadar emekten sonra bu halde olmam allah yardım etsin bize Y

uzuuuuuuunca zamandır -ki bu uzun zaman 7 yıl öncesine, yani babamın vefatına dayanmaktadır- bu sıkıntıyı çekiyorum a dostlar. ne menem bişeydir ki hala geçmedi nedir bu... sürekli sıkıntı stres asabiyet ve ennnnnn derininden mutsuzluk. hiçbişey yapmak gelmiyor içimden sürekli herşeyi erteliyorum. başlangıç babamın vefatı evet ama ondan sonrasında yaşadığım şeyler de iç açıcı olmadığı için şimdi böyleyim işte 87 kilo oldum, üni okuduk o kadar bi de yetmedi yüksek lisans yaptık hala işsizim. erkek arkadaş olayları da zaten fena.. o da ayrı bi konu ya off offff nefret olsun hem zaten bu kilolar varken kimmse dönüp bakmaz... yani kızlar fena hallerdeyim anlayacağınız. yalnız mıyım?

slm kızlar, öncelikle başınız sağolsun. ne demek bilirim o acıyı bende yaşadım ve o günden bu yana sürekli herşey ters gidiyor. Bende aynı dertden muzdaribim herşey iyi olacağı yerde daha kötüye gidiyor sanki.. üstelik işim var ii diyebilirsiniz ama dünya kadar borcun altındayım. annemi de kaybetmekten korkuyorum. üzülmesiini de istemiyorum. hiçbirşeyi eve yansıtamıyorum. Doğru düzgün arkadaşım yok. anlayacağınız kimseye tek kelime edemiyorum iiçime atıyorum evde de işler başka anlamda kötü.. huzursuzum. tek beni bağlayan annem. sürekli stres altındayım. evde huuzr yok işte yok... aşk deseniz berbat..30 a yaklaştım.. ama kimse olmadı hayatımda. sevdim dediklerim ya bana acıdı ya gitti.. kendime üzülüyorum bazen.. çok güzel olmayı isterdm... herkes için değil sadece bir kişi sevsin tam sevsin isterdim.. adam gibi olsun isterdim.. seviyorum diyenler oldu ama 1 günde görmeyle aşk olmaz.. veya kötü gününde yanında yoksan sevdiğinin iyi gününde seviyorum deme dimi... şimdi bi de önyargılarla boğuşuyorum. evlenmediğim için.. bazen kötü şeyler geçiyor aklımdan.. ne yapacağım bilmiyorum.. özellikle aşk konuusnda ilkokul çocuğu gibiyim. hiç bişey bilmiyorum. seven nasıl anlaşılır dikkat nasıl çekilir :2: Y

canim yalniz degilsin bende seninle ayni durumu yasiyorum suan 2 uni bitirdim ve hala evdeyim 26 yasindayim ve bu yasima kadar ne guzel bi isim oldu nede guzel bi ask hayatim afedersin ama hep kazik hep kazik aska olan inancimda bitti oyuzden kendi kendime karar aldim ve kpss ye hazirlancm 1sene boyunca kasicam ve kazanicam aksi takdirde ben mutlu olamam cunku taktim memur olmaliyim ben bence sende kendine bi hedef koy ve onu basardiktan soraki hayatini dusun ben ole yapiyorum kpss yi kazanmisim cok guzel bi isim var ve onun akabinde tabiki cok guzel insanlar giricek hayatima her anlamda arkadaslik sevgili bak bugun pazar cok sikiliyorum evde otur otur sabahtan beri msj atiyorum arkadaslarima kimseden tik yok herkes sevgilisyle bulusuo hayat iste herkese adil davranmio . push ; Y

çok güzel bi şekilde diyete başlıyorum çok iyi gidiyor ama ondan sonra bişeyler oluyor bana yine depresif depresif hallere girip bırakıyorum herşeyi de diyet de... buna mani olamıyorum psikologa gitmek gerek belki ama hiç bi şekilde gitmiyorum kkapattım kendimi iyice dünyaya tek zevkim yemek yapmak ve yemek gibi geliyor. başka mutluluk verici bişey olmadığından tabii. bölümüm de tarih zaten alım yok doğru dürüst. kapana kısıldım sanki... Laale Aşikardır Zat-ı

2011den bu yana özel sektörde kendime bir iş buldum, bir sürü çocuğum oldu onlarla mutluyum. kilo veremedim... ve hala aşk meşk konuları berbat... çok mu mutluyum? hayır, ama çocuklarımın pozitif elektrikleri ve yalansız riyasız sevgileri beni biraz daha iyi hissettiriyor. değerli hissediyor muyum? eh, biraz daha iyi eskiye göre, yine çocuklarımın etkisi... ama hala ufacık incir çekirdeğini doldurmayan meselelere duygulanıp ağlama etkisi var... ah hayat! Y

canım kendini mutlu hissetmeye başladığın an, zayıflaman gerekiyorsa zayıflarsın da. kendini eğlemeyi dene bence önce, sakın evlenme, evlenmek çözüm mü yani bunun için? sen önce kendini huzurlu hisset ki o huzuru başkalarıyla paylaşacaksan paylaş. laale ablamın da dediği gibi, kendin için bir şeyler yap, bazen cilt bakımı yapmak, ev temizlemek, film izlemek hatta oje sürmek bile insanı kendisiyle meşgul ediyor ve mutlu hissettiriyor. önce kendine dön canım, sıkıntıların geçer inşallah :) BeyazBulut

kursa yazıldım iş başvurusu filan da yaptım. kurs ekimde başlayacak iş te... inşallah ekimde daha iyi hissederim diyeceğim ama zaten yeni döndüm eve. bundan önce şu yksek lisans saçmalığı yüzünden başka bir şehirdeydim. yani hani kalabalıklar içinde yalnızlık vardır ya işte benimkisi o. mutlu olamıyorum yahu ne feci... ya da çok kısacık sürüyor o mutluluk hali sonra hemencecik geçiyor... amin Laale çok teşekkür ederim... Laale Aşikardır Zat-ı

Arkadasim ise girmene cok sevindim eski sayfalarda tarih mezunu olduğunu okudum ben de tarih mezunuyum aslında cok isteyerek severek okudum ama maalesef is olanakları kötü yada biz biseyleri beceremiyoruz istanbuldaysan görüşmek isterim meslektasız:) ben de bu sene kpss ye deli gibi hazırlanıp atanmayi kafaya koydum. Y

sabahtan akşama kadar bilgisayar başında zamanı öldürüyorum, çık gez dolaş diyeceksiniz ama kimle, çoğunun işi gücü var işi gücü olmayanın da evi barkı çoluğu çocuğu var. zaten yalnızlıktan sıkılmışken gezmeye de yalnız gitmek hiç işime gelmiyor işte.

Merhaba ayni durum bende de sözkonusu. Kronik mutsuzluk, tat alamama, geginlik. Uzunca bir zaman sosyal f. Oldugumu dusunmustum ama kendimi gozlemledikce ve şartlar a gore böyle olmadigimi anladim. Burda bir arkadas asagilik kompleksine sahip olabileceğimi söyledi sanirim bu dogru. Ben mutsuzum çünkü cevre edinemiyorum arkadaşlık kuramiyorum sohbet edemiyorum. Aklimda hep yalnizligim ve insanlarla birlikteyken hissettigim gerginlik.