Çalışma imkanın var ise çalış, gerekirse eşine aldığın maaşını daha düşük şekilde söyle. Ya da baştan anlaşma yap. Paranın bir kısmı bende kalacak. Çocuk düşünüyorum artık biriksin falan de tatlı dille. Yok bak ikna olmuyor o zaman sen kendine gizliden para ayır...; Çalışmaya başlayınca hem kafan rahatlar, hem de evden uzaklaşmış olursun. Farklı bir ortam olur... Şuan en mantıklısı bu gibi geldi bana... Haa bence bir süre eşine fazla ilgide gösterme, artık sıkıldığını, bunaldığını anlasın.. Ne konuş ne anlat sadece sus... Kim bilir belki etkili olur... . push ; karayel83

kaçarken eşinin işi yokmuydu ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

ben 26 yaşındayım.6 ay sonrada 27 e girecegim evde oturmak tabiki bende istemiyorum. ben çalışırak bir birikim yapmayı istiyorum. eşimle aramızda sevgi saygının azaldığını düşünüyorum. çünkü benim ondan istediğim birlikte daha iyi bir iletişim ve gelecek kurmak. benim yerimde kim olsa pişman olur evlendiğine ben hata yaptığımı çoktan kabullendim. ben keske evlenmeseydim diyorum çünkü onunla yaşadığım her sorunda beni suçluyor. sorunlarım hakkında zaten sağlıklı düşünemediğim için derdimi yazdım insanların yorumlarına ihtiyacım var. kafam çok karışık. zaten kimseyi ne tanıyorum ne arkadaşım. sadece içimi döktüm. olumsuzda olsa hiçbir eleştiriye kızacak degilim... tşk yorumunuz için Nadiaa devrim sehitleri olumsuzdur tek ayak

sakın sakın cocuk yapma hayatın daha da mahfolur sakın...

bence çalış ama kendine çalış aranızda sevgi saygı karşılıklı hoşgörü olmadığı sürece eve katkı için değil kendin için çalış. üstünlüğü kendi üzerine al kendi doğrularında ilerle. eşya felan almaya kalkma yıkılmanın eşiğindeki yuvaya yatırım yapılmaz çalış paranı kendine kullan yatırım yap. ayakların seni biryerlere götürür elbet. bırak elalem ne deri azı olan konuşur lafda herkez aslandırda icraatta kimseyi göremeyiz. kendine yaşa hayatını bundan sonra istikrar ayaklarının üzerine basmakla başlaya bilirsin işe umarım ne demek istediğimi iyi anlamışşındır. galeyana gelipte çocuk yapma sakın sefilliği birde ona yaşatma. hakkında hayırlısını diliyorum. kadesa

ben bütün hatayı eşinde göremedim, hatalarınız karşılıklı bence, bütün erkekler mi böyle, nedir bu kadınların çektiği gibi genelleme yapılacak bi konu değil bence gerçekten düzgün bir iş bulamıyorda olabilir gördüğüm kadarıyla çabalıyor adam, yatan kocalardan değil sen neden çalışmayacakmışsın ki, bence çalış, sonuçta kendin için çalışacaksın kendi yuvan için

asude-bahar arkadaşımın yazdığı her kelimeye katılıyorum.. çalışmak zorundasın.. sadece eşin yuvan için değil.. kendin içinde... ayaklarının üzerinde durabilmeli ve sağlam basmalısın yere.. yarın neyle karşılaşacağın, hayatın sana neler getireceği belli değil.. ilk şart iş hayatına girmen.. bence eşinin kazandıkları evi geçindirmeye yetmediği için başka alternatifler arıyor kendine, iş yeri açıp kısa yoldan para kazanacağını umut ediyor rahat edeceğini sanıyor... sende çalışırsan çift maaş iyi kötü geçinir gidersiniz.. hatta belli bir süre sonra yatırım bile yaparsınız.. geçinebildiğinizi ve kazandıklarınızın yettiğini görünce belki başka arayışlar içinede girmez eşin.. ayrıca kendi işini kurma gibi baskılarda yapma.. sen bunu yaptıkça adama ters tepiyor.. ve daha çok hırslanıp cesaretleniyor iş kurmak için.. bırak bakalım ne yapacaksa yapsın.. kendi işini kurmak istiyorsan kur.. belki durumumuz düzelir.. belki ikimiz içinde daha iyi olur de.. ama ya olmasa ya herşey daha kötüye giderse de. kendi işini kurması için onu teşvik ederken bir taraftanda çaktırmadan hevesini kır tatlım.. emin ol bir süre daha bunu geveler sonra daha icraata geçmedende hevesi biter.. aynı şey benimde başıma gelmişti.. eşimin mağazası var mobilya üzerine.. şehrimize yakın başka bir şehrede mağaza açmayı düşündü bir ara.. hatta baya baya ciddiydi.. kendince araştırmalar yaptı görüşmeler yaptı.. ama ben istemiyordum.. dağılacaktık.. biraz orda biraz burda duracaktı eşim.. ordaki mağaza rayına oturana kadar.. sürekli tartışıyordum diretiyordum oraya açma diye.. ama yok daha bir hevesleniyordu bu.. baktım hakkatten açacak.. daha fazla direnmiyim dedim.. artık kabul ediyip.. huzursuzluk çıkarmama gerek yok.. kendimi mahfediyorum.. tamam dedim hayatım aç orayada mağaza.. hem bizede değişiklik olur.. oralarıda görürürüz.. oralarda arkadaşlarımız çevremiz olur.. böyle heyecanlı heyecanlı anlatıyordum.. ben heveslendikçe adamın hevesi kırıldı.. caymaya başladı.. iş ciddiye biniyor ya artık.. ben engeldim.. kabul ettim ve engel olmaktanda çıktım.. oraya mağaza açması için hiçbir engel yoktu artık.. iş ciddiye binince adam açmaktan vazgeçti.. çok yakın arkadaşım psikilogtur.. ona bunu anlattığım zaman farkında olmadan doğru bir yol çizmişsin.. bu durumda istediğine onay verip çaktırmadanda hevesini kırmışsın.. bir insanı kararından bu şekilde vazgeçirebilirsin zaten.. insan psikolojisinde bu böyledir dedi.. ama ben bilmeden yaptım.. biraz uzun yazdım tatlım farkındayım ama.. yardımcı olmaya çalıştığım için belki faydam olur diye uzattım da uzattım. kusuruma bakma.. sende aynen böyle yap.. destekle ama çaktırmadanda hevesini kır.. kolay gelsin :) mrtylz Eylül'ün ve Mustafa'nin

daha bi işte dikiş tutturamayan adam hangi akla hizmet iş açacak neyle açacak? üstüne bu kadar sorumsuz adam çalışmayacaksın madem çocuk doğur demeyi biliyor da o çocuğu neyle doyuracak nasıl bakacak... ayrıl ya da ayrılma senin bileceğin iş ama bence ailen yanındaysa kendi hayatın için birşeyler yap. kimse eziyet çekmeye gelmiyor bu dünyaya.. lovelypink

eşimle 4 yıl önce kaçarak evlendik. benim maddi durumum iyi değildi ama onun iyiydi. aileler evliliğimize karşı oldu. kendi kendimize sadece nikah yaptık düğün hiçbir şeyde olmadı. eşimle 6 ay kaynana geçimsizliğinden sonra kiraya çıktık. evde hiçbir eşya yoktu sadece yatak odası. çünkü kaynanamla oturunca alamadık.. ben çok büyük yokluk çektim. eşim sağlam bir işe giremedi hep iş değiştiriyor. halen bile yeni girdiği işi beğenmiyor. iş kuracağım deyip benden çalışmamı istiyor. istanbulda ev kiraları çok pahalı. evlendiğimden bu yana pek eşyam yok.3 yıl çalıştım. ama ne altın ne eşya ne de kendime birşey alabildim. eşimin ailesi inanın bize ev borçları ve daha bir sürü borç yükledi. onların evleri kirada degil ve kredi ile ev yaptırdılar. bizse hep kirada süründük. onlarla konuşmuyorum ve nefret ediyorum.. bende çalışmak istemiyorum artık. çalışırsamda eve koltuk takımı mobilya falan almak istiyorum. bu seferde eşim bana çalışmayacaksan çocuk yap diyor. ben artık yoruldum hep kavgadan ve maddi sıkıntılardan. evimiz çatı katı ve kira her yağmurda akıyor. eşyamız fazla yok diye 2 oda ev tuttuk o da yağmurda akıyor. kaç kere tamirat gördü boşuna.400 tl kira verdikten sonra 500 e de güzel evde otururum diyorum ama eşim parasal konularda bana hep karşı çıkıyor. sizin eşlerinizde böylemi. ben mi anlayışsızım eşim mi. hayatta herşey tamam sağlık ve huzur ama. böyle saçma konulardada kavgada ne huzur kalıyor ne saygı ne sevgi. o bana göre hiçbir işi sonuna kadar götürüp çalışamadı kendi işini açmaya parası bile yok. borç vercek ne ailesi ne arkadaşı... ama ailesi nedense benden daha kıymetli.. onlar istese dünyayı ters yüz eder. ben olması gereken şeyleri istesem kolunu kıpırdatmaz... kaçmadan evlenmemiş olsaydım şimdiye ayrılırdım ama ayrılmakta zor tabi... ailem beni suçluyor zaten. ayrılmak daha büyük aptallık. madem ayrılacaktın niye evlendin de diyebilirler... ben eşimin iş kurup bizi daha fazla borca sürüklemesini istemiyorum.. ama o söylediklerim için dırdır ediyorsun diyor.. sizlerde böyle sorunlar yaşıyor musunuz. nedir bu erkeklerden çektiği kadınların...

senin eşin zaten düzgün adam olsaydı ailenden gelir isterdi ve durumunuzu düzeltene kadar seni beklerdi bu kaçan kızların genel durumu böyle erkek sorumsuz, düzgün mesleği yok, para yok bu zaten evlilik değil bu yaşadıkların adam senin için ne fedakarlık yapmış ki? halen anakuzusu, ayrıl gitsin, ömrüne ne haba ediyorsun böyle zavallıya, !!! sanada yazık!!! parkon bence

canım ben burda bazı bayanlar gibi ayrıl hayatını kur diyemicem.. çünkü yuvayı kurmak ne kadar zorsa yıkmakta bi o kadar zor bana göre.. eşini al karşına konuş bence blöf yap gerekirse, bu zamana kadar katlandım, devam ederse artık katlanmam falan.. belki bir faydası olur.. bence evlilikte parasal sorunun olması büyük sıkıntı.. bende yaşıyorum aynısını eşimle birbirimizi çok seviyoruz ama bitakım borçlarımızdan dolayı tartıştığımız zamanlarda oluyor.. SizBiz Maşaallah

çocuk tek başına yapılyor ve çocuk doğunca samanlık seyran olur sanıyor eşiniz galiba? bu ne mantıksızlık böyle... doğru düzgün işi yok bir de çocuk mu istiyor.. ben en çok buraya takıldım nedense. iş kurmasına bence izin vermeyin, bir işe girip çalışması gerekir. sizde çalışın, para biriktirin. yavaş yavaş alırsınız istediğiniz eşyaları. ikinizde çalışırsanız evliliğiniz yoluna girer bence. Chess

Yapabileceğin tek şey iş bulup çalışmak, kendine güveninin de gelecek, kendi ihtiyaçlarını karşılayabilmek kadar güzel birşey yok bu dünyada, DaisyB Meleğim beni

Bizde kaçarak evlendik. Bi kaç ay para, eşya sıkıntısı çektik. Bir kere bile bu konuda kavga ettiğimizi hatırlamam. Para, eşya yoktu ama mutluyduk. Eşim işine daha çok sarıldı özel sektör çünkü ne olacağı belli olmazdı. Evet İstanbul'da yaşamak zor bizim kiramızda 500 TL. 2 ay sonunda bende işe girdim biraz durumumuzu düzelttik. Hatta araba bile aldık :) Sizin 4 yıl olmuş bizim ilk aylarımızdaki gibisiniz. Eşin işini sağlama almıyor çünkü. Tek başına ne yapabilirsinki.. İşiniz zor gerçekten hakkınızda hayırlısı olsun.. kikirikli Canım

mesajlarınızı okudum. tşk ederim sizlere ayrıca. yorumlarınız mantıklı. hepsini okurken ayrı ayrı düşündüm. eşim otamatik kepenkte elemanlık yapıyor. daha öncede teksilde kalifiye elmandı. doğru dürüst bir işi olmadığını bende biliyordum ama maddi durumunu bana iyi gösterdi. çünkü benim aileminde maddi durumu hiç iyi değil. hayatım boyunca en çok istediğim birilerinin bana sahip çıkması ve sevmesi yeter diye düşündüm. ailem olmadı annem babamı da sormayın mekanları cennet olsun. hayatta asla paraya dış görünüşe ve insanların kültür eğitim farklılıklarını önemsemedim. herkesle iyi geçinirim ama yanlışını görünce asla bir daha yüzüne bakmam. eşime de artık güvenim azaldı. ama ünv mezunu olmama rağmen insanlardan çekiniyorum ve iş konusundada bayağı zorlanıyorum. insanlara güvenim yok. bu yüzden ve ailemin bana söyleyebiliceği sözler yüzünden eşimden ayrılamadım. beni hiç haketmiyor eşim biliyorum belki birgün cesaretimi toplayıp onu hayatımdan çıkarırım. maddi sorunları hep konuşmaktan bıktım ama o bana hep yansıtmaktan bıkmadı... hayatta yiiiine de daha kötü eşlerde var tabiki. Allah hepimize sabır ve iyi geçim versin. amin... DaisyB Meleğim beni

walla cok zor bi durum yorum yapıp akıl verme cesaretını bulamadım sahsen kendımde allah yardımcın olsun canım lovelypink

Yanlış bir karar almışsın ve şimdi ceremesini çekiyorsun. Çekmek zorunda değilsin ayrıca... Yuva kolay kurulmuyor deniyor ama sizinki çok kolay kurulmuş. Fazla tanımadan, ölçüp tartmadan evlenmişsin. Sen üniversite mezunusun, eşin değil anladığım kadarıyla. Ve sağlam bir işi yok. Olacağa da benzemiyor. İki gönül bir olunca, samanlık seyran olmuyormuş demek ki. Maddi sorunlar kapıdan girince aşk bacadan çıkıyor işte. Sırf kaçtın diye ömrünü heba etmende bir mana göremiyorum. Ailenin söyleyeceklerinden çekiniyorsun ama ne söylerlerse zaten haklı olacaklar. Onlara verebileceğin tek cevap haklısınız demektir. Bunu söylemek çok mu zoruna gider? Sırf hatanı kabul etmemek adına, hayatının geri kalanını pişmanlıkla mı geçirmek istiyorsun? asude_bahar