33 yasinda birine ailesi karisamaz kimse kusura bakmasin calis calisma kendin belirle eve gidis saatini korkudan titrerseniz onlar baskiya devam eder gitme 10 da git mesela ne yapabilirler koca kadini dovecek halleri yoktur heralde. Oyle bisey yapiyolarsafa cikin gidin o evden

Annem ablamla beni babasız büyüttüğü için üzerimize ekstra titrerdi. Hele ben yaşça ablamdan daha küçük olduğum için ekstra özen gösterirdi. "Hava kararmadan eve dön" muhabbeti bizim evde de vardı. Ama lise sona kadar böyleydi bu. Reşit olduktan ve üniversiteye başladıktan sonra, bir günde değil ama kısa süre içerisinde, eve dönme saatim gece 12 olarak değişti. Tabi arabam olmasaydı toplu taşıma kullanacağım için ben kendim tercih etmezdim o saate kalmayı. Ama saat 9 - 10 falan çok normal saatler eve dönmek için. Hele 32 yaşında biri için... ailenizin tutumunu bu saatten sonra değiştiremezsiniz. Ben de 18 yaşından itibaren bu konuya tamam deseydim, bugün 28 yaşında hala eve akşam ezanında dönüyor olurdum. Yavaş yavaş bazen hafif sert konuşmalarla ama çoğunlukla kırmadan orta yolu bulduk biz. Kendinize iş bulduğunuzda ayrı eve çıkma konusunu gündeme getirin. İş yeri eve uzak vs olursa bu konuda ikna etmeniz daha rahat olur. Hatta ben yerinizde olsam direkt farklı bir şehirden iş bakardım.

32 yaşındayım eve giriş çıkış saatlerinde annem dışarı çıkarken saat veriyor bugun akşam saat 8 de geldim eve annem Kur'an'a el basıyor bir daha dışarı çıkamayanaksın o kadar yoruldum ki bu baskıdan babam da aynı şekilde hava kararmadan evde ol diyo korkudan titreyerek geliyorum eve biliyorum yapacak bir şey yok sadece içimi dökmek istedim

Aksam 8 gercekten normal mi 32 yasındaki biri için? Çocuklarınız kac yasında bilmiyorum ama kücüklerdir diye tahmin ediyorum, ikisi aynı şey değil yani. Ben 20 yasındayım ve aile evindeyken bile sizden daha serbesttim konu sahibi. Olacak is değil gercekten aksam 8 cok erken. Ailenize hak verenlere cok sasırdım.

çalışıyor musunuz?çalışıyorsanız bu baskıya hakları yok. saat 8 erken bir saat sizin yaşlarda.11 12 olsa ben de kızardım çocuğumun başına bir şey gelir diye ama 8 diyorsunuz. ayrı eve çıkma şansınız ya da ailenizle bu konuyu detaylı konuşma şansınız var mı?

İşiniz yoksa dışarda öyle gezmeye tozmaya gerek yok belli bir saatten sonra. Yaş kaç olursa olsun, evlat annenin canından kıymetlidir. Gerçi ben İstanbulda yaşadığım için böyle olabilirim. Tedirgin, her an başına bir şey mi gelecek diye düşünürüm. Aileniz de tedirgindir. Duydukları, yaşadıkları acı tecrübeler vardır. Sizi korumaya çalışıyorlar. Gecenin şerri vardır derdi babaannem. Gece gezmesini hiç sevmezdi o. Ben de sevmedim o sevmiyor diye. Çocukları da alıştırmadım. Ben ve babası varsa çıkarız dışarı biraz yürür eve geliriz. Dertlenmeyin, gidin annenize sıkıca sarılın sizin için endişelendiğini ve bunu anladığınızı söyleyin.

Ailenizin geçmişte yaşadığı kötü bir olay mı var. Çok sevdikleri birini kaybetmek gibi

Neden bu kadar sıkılar peki

Madem çalışmıyorsunuz sabahları gezin. Dedikleri saatte evde olun Niye huzursuz olmak için uğraşıyorsunuz ki

İş arıyorum suan

Erkek arkadaşımla oluyorum genelde

Sanırım benim hayat tecrübelerim biraz ağır olmuş ve alışkanlıklarımın da getirdiği bakış açım var. Yurtta kaldım hayatımın büyük çoğunluğunda ve akşam belli saatten sonra dışarda kalamam, korkarım, benim oğlanlar 11 ve 6 yaşında. KudrAlobar Ayak

Maalesef çalışmıyorum cunki

o zaman erkek arkadasinizla tanistirin, onu tanirlarsa bulusmalariniz sikintisiz olur ya da daha az sikintili. Ama onceliginiz is, calisma olsa sanki daha konforlu bir yasam elde etmis olursunuz.

Unıverste okumayı düşünüyorum

Vallahi zaman çok kötü..

Hayır

hayat tarzları sana uymuyorsa kendi düzenini kuracaksın resti çekip.

Bizim kitabımızda yazmıyo diyolar o saatlere kadar dışarda durmak hava karardı mı evde olucaksın

Konuşmak fayda etmez ki.. calısmıyorum

ekonomik özgürlüğünüz yokmuş. o yüzden anne babanız sizi hala 18 20 yaşında gibi görüyorlardır. fazla rahat çocuk yetiştirmek bana göre de değil ama hava kararınca evde olacaksın da olmaz. siz de bir bireysiniz kendi kararlarınız olmalı. umarım düzelir sorununuz. bir iş bulmayı deneseniz

Ama çalıştığım zaman da değişen bir şey olmadı

Ayri ev, duzen kurmadan olmuyor bazen. 17-18 yaşlarimdan itibaren gayet eve 10-11de geliyordum bazen gece 1-2 oluyordu. Nadiren sabah geliyordum. Şimdi 28 yaşimdayim eskisi kadar gece cikasim gelmiyor, eglence anlayisim bile zamanla degisti gurultu sevmez oldum vs. İyi ki gezmişim o yaşlarda. Ama tabi ki toplu tasima veya taksi kullanmiyordum o saatlerde ya babam gelip aliyordu beni ya da eve birakiliyordum ve sevgilim ya da arkadaslarimi ailem biliyordu nerelerde gezdigi mi de biliyorlarda dogru bir sekilde. 32 yasinda cekilecek bir duzen degil bu.

evlenme ihtimaliniz var mı yakın zamanda?belki bu çözüm olur evlenmek için evlenmeyin tabiki de

Malesef

ben de ebeveyn olsam evde bi duzen olsun kim ne zaman gelecek, gidecek cocuklarim icin yemek saati vs bilmek isterim ancak sizin yasiniz bunlara uymayi gerektirecek kadar kucuk degil. egitim, is durumunuz nasil? Siz disarida ne yapiyorsunuz mesela her gune bir aktiviteniz mi var, disarida oldugunuz vakitlerde evi haberdar ediyor musunuz su zaman gelecegim gibi? tam olarak ne onlari rahatsiz ediyor. Evin semti, konumu ya da orada yasanilan olaylar insanlari tedirgin ettikce sevdiklerimiz icin endiseli hale geliyoruz, herkese hak verir oldum.

ev onlarin kural onlarin size uymuyorsa kendi duzeninizi kurmanin vakti geldi de geciyor demektir. yaz mevsiminin 8i ile kis mevsiminin 8i bir degil, isi gucu olmayan, okul hayati olmayan cocugumun nerede ne yaptigini bilmezsem ben de istemem sokaklarda olmasini ne yapiyorsunuz o kismi aydinlatmamissiniz, yani disarda olmanizi gerektirecek mecburiyetleriniz mi var? Misal sinemaya gitseniz aksam seansina babaniz cikista gelse sizi alsa, belki huzursuzluklari azalir onlari birkac etkinlige dahil etmeyi deneyin, icleri rahat eder.

Tanımıyorlar da tanısalar da bir sey degısmez

Ekonomik özgürlüğünüz yoksa yaşadığınız evin kuralına uymak zorunda kalırsınız. Para kazanmak özgürlüktür.

Ayrı eve çıkamaz mısın?

Zamanında bende yaşadım bu durumu. Dedikleri saati geçtiysem eyvah, koşa koşa nefes nefese gelirdim eve yetişmek için. Telefonum zaten hiç susmazdı, sürekli ararlardı. Ne zaman elime mesleğimi aldım atandım o zaman haliyle bu durumdan kurtuldum şükürler olsun. Yoksa düzelmesinin imkanı yoktu katiyen. Böyle görmüşler böyle büyümüşler, kafa yapıları bu yönde çünkü maalesef değişmiyorlar. Sana verebileceğim tek tavsiye öncelikle bir işe girmen olur. Kendi ayaklarının üzerinde durmalısın.

aileniz biliyor mu erkek arkadaşınızı?tanıyorlarsa güvenmeleri lazım.

32 yaşında koca kadını el kadar çocuklarla kıyaslamak şahane... Kimse düşünemezdi bunu. Altını da bezlesin annesi konu sahibinin.