pardon? 1- niye face yapıştırıyorsunuz? 2- size ait olmadığını söylemediniz mi? en son çare alıcaksın bilgisayarı başkasının yazdığını göstereceksin.. bu kadar basit,, bide bu yazıda ne var anlamadım,, boşanacak kadar her üfürükten ayrılacaksanız oooo işiniz var.. NOT: Bence arkadaştanda özür dilemelisin,, izinsiz onun yazısını paylaşmaya bence hakkın yoktu.. D

bencede fazla yüz göz olmamak gerekir mesafe koy derim en azından senin işine gücüne karışmayı keserler

hayır öyle bi düşüncem yok sadece acaba ne yorumlar gelecek diye merakımdan

çok çaresiz hissettiğim bi andı almış bulundum özür de dilerim anlayışla karsılayacaktır zaten. gösterdim eşime başka yerden aldığımı o inandı ailesi inanmadı

karşınızdakiler insan olmadıktan sonra sizin bıraktıgınınz mesafeyi falan anlamıyorlar, mesafelerden bile ne seviyesizlik çıkarıyorlar Y

Başından nasıl başlarsan öyle gider derler ya başından nasıl kabul ettirirsen kendini öyle devam eder. Aradan geçmiş 10 yıl bu zamandan sonra koyulacak mesafenin adı küslük/dargınlık olur. Ama başından çizgini çizseydin &#8220;bizim gelinin tarzı bu &#8220; derlerdi kabul edip otururlardı. Şimdi olmaz mı olur varsın adı küslük olsun. Seni mutsuz eden insanlarla neden görüşesin ki

en baştan bir sınır çizilmeli sonradan bu sınırı çizmek zor oluryinede gidip gelmeyi yavaş yavaş azaltabilirsin. bir araya geldiğinizde fazla muhabbete girmezsin. saygını bozmazsın ama çok sıcak da davranmazsın. işin zor ama olmaz diye birşey yok canım D

ben 1 yılı geçtim evleneli. bu konuda baştan önlemini alanlardanım ve çok mutluyum. saygım sonsuz evet. yaşlı kadın zaten. ayda 1 max. 2 defa gideriz ama çok konuşmam. halini hatrını sorarım sohbete pek katılamıyorum. çünkü tam tanımıyorum herkesi. benim ki biraz uç örnek gerçi. kayınvalidemin numarası bile yok bende:)çok çok konuşmam gerekirse eşimin telefonundan görüşürüm. Gittiğimizde görüşürüz sadece. bana da çok gelmez. gelse de kalmaz. bende orda kalmam. Valla cnm en büyük bahanen hazır aslında çocuk. Minik bir bebeğin var. bu soğuk havalarda evden dışarı çok çıkmayın Geldiklerinde de hep bebeğinizle ilgilenin. diğer odaya geçin emzirin sonra gidip uyutun falan. nasıl bir yapıya sahipler bilmiyorum gerçi ama sizin gitmemeniz bir işe yarar mı? o gelmiyor biz niye gidelim diye düşünen kişiler midir? . push ;

neden bunu kopyaladınız ki probleminiz nedir, eşinizin ailesiyle görüşmek istemediğinizi mi belirtmeye çalıştınız? D

en baştan mesefa koyamadıysan yavaş yavaşkendini geri çekmelisin bence... eşinden pat diye tepki alabilirisn... ben en başından mesafeliydim 1.5 sene nişanlı kaldım eşim hergün bizde olurdu ben hep mesefa koydum ve belli günlerde gittim 2 saatten fazla oturmadım... şimdi 7 aylık ewliyiz eşimin ailemle arası berbat çünkü çok yüz göz oldular üstelik biz aynı mahalledeydik ve halada iki aileylede aynı mahalledeyiz... ilk 2 ay kayınvalidem ve görümcem neden gelmiyorsun kocan gece çalışıyor neden burda kalmıyorsun nedne az geliyosunda annengile fala gidiyorsun diye çok laf sölediler... üstelik iş yerimiz eşimin aileisnin karşısında ewde tek başıma korka korka alıştırdım kendimi çünkü fazla yüz göz olmak istemedim asla...2 gece kalsaydım şimdi ne olduda burda kalmıyosun derlerdi eminim... onlarada hak veriyorum oğluna ve bana aşırı düşkünler ama herkes ewini köyünü bilsin dedim... şimdi eşim ailemle fazla görüşmüyor benimde ailem bana gelmiyor pek.. kırgınlıklar oldu her iki taraftada oysa ne çok canım yanmıştı aralarındaki soğukluğa... artık bende öle sık sık gitmiyorum kayınvalideme oda çağırmıyor anlıyor çünkü sebeblerimi... eşimin ailesi mükemmel insanlardır çokda sewerim ama istem dışı veya isteyerek çok yüz göz olamıyorum... eşimde en büyük örneğim... kaç senelik ewlisiniz çocuğunuz varmı peki? Y

önemli günlerde zamanlarda üzerime düşeni yaparım. ne bekliyorlarsa fazlasıyla yaparım. giderken eli boş gitmemeye gayret ederim. bir kek yada kurabiye yaparda giderim. onun dışında da hal hatır sormak için telfonlaşırım ama kayınvalidem evime haftalarca gelmez 3 ay da bir belki geliyordur. bende 1-2 ay arayla giderim. ne resmiyiz. ne de samimi... birşey olduğunda üzerime düşeni yaparım. ama işine karışmam o da benim için öyledir. benim için mutluluğun formülü bu. sizde gerektikçe tam destek olun. onun dışında ne cephe alın ne üzerine düşün.

peki sevgili tiryandafila, özel değilse nasıl böyle radikal bir karar alabildin, eşin kızmadı mı, onu nasıl ayarladın, bir oğlun var oğlunu da mı hiç görüştürmeyeceksin? bazen bende öyle şeyler yaşıyorum ki dediğini yapmak aklımdan geçiyor ama cesaret edemiyorumçünkü çok kavga çıkar biliyorum ve kızım üzülür diye korkuyorum... smuwiLa

Çok kolay olmadı elbette canım bu duruma gelmek, çok kavgalarımızda oldu. Eşim de ailesne düşkün bir tiptir, bu durumu başlarda çok kolay kabullenemedi, biz zaten aynı şehirde yaşamıyoruz, bu anlamda sınır koymak daha kolay heralde. Ben çok dirayetli durdum bu konuda, sonunda eşimde ailesi de anladı. Uzakta olduğumuz için torunlarını zaten devamlı görme durumları yok, görmelerinin hakları olduğunu da düşünüyorum normalde, ama hamileyken ve lohusayken o kadar canım sıkıldı ki , işte ondan sonra torunlarını da çok düşündüklerini düşünmüyorum, o yüzden görüp görmemeleri umrumda değil. Bayramdan bayrama şimdilik, o da şimdilik. Eşinle duygularını güzellikle konuştun mu bilmiyorum, eğer anlamayacak biriyse, sen yavaş yavaş tavırlarınla karşı tarafa sınırını çizebilirsin. Haftada 3 kere görüşüyorsan, 1 kere görüşürsün mesela ya da ayda bir mesela, ne biliyim, bu sınır sana kalmış artık. Bende ki tamamen görüşmeme olayı pat diye olmadı, çok şey yaşandı, hala eşim ve ailesi kabul etmese de, benm kafam rahat, çocuğumun ve benim huzurumu bozacak kimseyi istemiyorum hayatımda. Bana hala kendini karşı tarafa zorunlu hissediyormuşsun gibi geliyor, çocuğun var artık, ona zaman ayır, gelip gitme, onlar gelince de çocuğunla vakit geçir, çok yüz göz olma mesela. M

fazla alıştırmamak gerekiyor. bence gidip gel ama yapabildiğin kadarını fazlasını yapmak için uğraşma. benim teyzemin bir sözü var. Seni anlamayanları mutlu etmeye çalışırken sen kendini mutsuz edersin. seni anlamayanı, kendini anlatmak için uğraşma en çok sen yıpranırsın. G

Sınır kişiye göre değişir. Eşinin ailesiyle kimse dört dörtlük anlaşmak zorunda değil böyle bir görevin yok. Mesela benim için sınır, hiç görüşmemek, ben hiç görüşmüyorum. En son eşimin hatrı için bayramda köye gittik, sonra yine görüşmedim. Gerekli gördüğün, işte bayram, sağlık sıkıntıları gibi zorunlu durumlar dışında sınırını çizebilirsin.

canım altlı üstlü oturmuyoruz ama ben bir eltim annemler eltimin annesi kayınvalidemler aynı ilçedeyiz evlerimiz yakın saayılır Y

Mesafe kisiden kisiye, yasanan seylere göre degisir. Sizin yasadıgınız benim kuzenimin yasadıklarıyla cok cok benzer. O' da cok erken tanıstı sevgilisi' nin ailesiyle kısa süre' de samimi oldular. Bastan canım, cicim, hayatım.. Pek bir üzerine düstüler ta ki, kendilerine alıstırana kadar.. Kuzenim de aynı sizin gibi '' iyi olayım '' cabası icindeydi. Sartmıs gibi.. Sunu anladım kesinlikle taviz vermiyeceksin görüs, tanıs ama mesafeyi koru, araya bir sınır koy. Simdi araları bozuk cünkü aile, cok cok fazla beklentiler icinde kuzenime karsı. Kendileri' nin erkek tarafı olduklarını unutmuslar sitem etmeler, laf sokmalar kuzenimin gitmedigi icin.. Simdi cok pisman kuzenim yas cahilli iste diyor. Hatta baska bir gelinleri daha var, 3-4 yıllık evli aynı sokakta oturuyorlar ama hic bir zaman cagırılmadan gitmezmis, kendi evinede özellikle davet etmezmis. Hic biri de aman bu niye böyle? demiyormus ve süreklide arayıp cagırıyorlarmıs. En mantıklısı aslında. Nasıl alıstırırsan öyle gider..

yine ben arkadaşlar, hayırlı akşamlar... eşimin ailesini 10 yıldır tanıyorum, eşimi çok sevdiğim için ilk zamanlar benim aileme bana uygun mu değiller mi diye hiç düşünmedim açıkçası bu benim hatam. hatta üstüne üstlük açıkça söylüyorum hep onlara yaranmaya çalıştım yalaklık yaptım belki de hayatımın merkezine onları koydum diyebilirim. onlarla samimi olmak istedim, BU ŞART BİR SEY SANDIM. çok hatalıyım çooook. nişan mişan olmadım görüştüm onlarla... ama nişanlandım, evlendim hayal aleminde yaşadığımı çok seRt ve acı bir şekilde anladım... olayları yaşadıklarımı anlatsam saatler sürer... şimdi çok şeye pişmanım, neden ailesine dikkat etmedim, neden yaranmaya çalıştım, hayatımın merkezine koydum, neden kendimi bu kadar üzdürttüm... yanlış anlaşılmasın eşinin ailesiyle samimi ve iyi olan azınlığa hala hayranım AMA ÖYLE OLMAK ŞART MI? ben bu saatten sonra zarar görmek istemiyorum, nasıl davranacağımı şaşırıyorum, eşimle evlenmeden mükemmel bi çifttik, evlendik iş sebebiyle bunamlımlara girdi çok sorun yaşadık, şimdi işi hallettik alesi yüzüdn sorunlar yaşıyoruz... yani ideal olan nedir, mesafe nasıl koyulur, sınır nerde başlar nerde biter, kabullenmemiz gereken noktalar nedir lütfen fikir verin. ben hala niye böyle bi aile diye üzülüyorum, samimi olamadım hayalim olamadı diye üzülüyorum, hem yaşadıklarımdan sonra mesafeli olmak istiyorum. lütfen yardımcı olun bana, sizi seviyorum iyi ki varsınız... R

2,5yillik evliyim 3aylik Kizim var. offf ya çok ağrıyor başım işin içinden çıkamıyorum ndyatasayar sen benim en

artık 1o yıl olmuş birden yapamazsın tabiki. ufaktan ufaktan başla. mesela sessiz kal çok etkili bir yöntemdir. örnek vereyimm bir tartışma olur sen sessiz kal ve tartışmak istemiyorum de sakince çık evine git. sana hakaret ederlerse suratına bak ve gülümse keşke oğlun da bunları duysa de yine orayı sakince terk et. bırak karşı taraf kendini yiyip bitirsin. çünki asla yaranamayacaksın hayatım. mesafeni koy ama yavaş yavaş. eşine asla onları şikayet etme ama eşinde anlamalı o yüzden huzursuz olduğunu sorarsa asla söyleme. böyle devam et bırak en sonunda karşı taraf seni şikayet etsin. çocukların varmı bilmiyorum ama ufak ufak planlamalar yap mesela piknik gibi eşini yavrularını al pikniğe gidin. eşinle konuşmaya çalış. onu sevdiğini ona anlat hissettir. ve eğer çocukların varsa mesafe zaten budur. senin sorumlulukların var bunu onlara yaşatark öğret. ne bileyim çocuğun okulu dersi, ev temziliği gibi. ve sana bi kardeş tavsiyesi GÜLÜMSEYEREK mesafe koy Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

Ah canim benim, birazcik ayni dertten yaniyoruz galiba.. Bende nisanlanmadan önce senin yaptigin gibi esimin ailesiyle cok iyiydim , nisanlaninca dahada iyi oldum, cogu zaman hep ben gidip geldim, cünkü esim okulu yüzünden baska bi sehirde kaliyordu, pek fazla gidip gelemiyordu, ama ailesi beni özlüyor diye ben arada bi gidip otururdum, babam cok kizardi kiz kismi sürekli erkek tarafinin evine gidermiymis diye, aldirmazdim bende. Simdi gel gör ki, esim ve ailesi benim ailemle hic konusmuyolar. Biz ne kadar konusmak istesekte onlar istemiyorlar. Küsme sebeplerini gercekten bilmiyoruz, tahminlerde bulunuyoruz. Dün aksam esimle cok tartistik bu konu hakkinda, henüz 4 aylik evliyiz ama ayni tartisma konusunu en az 4 defa yaptik. O benim ailemle konusmadigi sürece bende onunkiyle konusmayacgimi söyledim. Kayinpederimin dogumgünüydü dün, ve bende kisa bi msj atmistim sadece, ki esim bunu bile yapmiyor benim aileme karsi. Esimde aramami isteyince, sen arayip sormuyosunda ben niye arayip sorayim, msj yeterli dedim, kiyameti kopardi. "Bittik biz artik. ayni tartismayi yapmaktan biktim. bosaniyoruz" dedi. Ilk defa diyor böyle birseyi, bende sinirimden arabasinin ön kapagina darbeyi indirdim, bi nevi sinir krizi gecirdim galiba. Bagirmalar cagirmalarda var tabiiki.. Tartisma aninda ögrendim ki ailesiyle benim yüzümden, beni sürekli korudugu icin küsmüs. Konusmuyolarmis esimle simdi. Ama bu küskünlük en fazla 1 hafta sürer, dayanamazlar cünkü ogullarina.. Bana olan küskünlükleri ne kadar sürer bilemem, onlari sürekli arayip sormadigim icin küsüyorlarsa buyursunlar, bana yaptiklarini unutuveriyolar :) Esimin ailesi benimkiyle konusuyor olsa, hersey normal olsa, haftada bi fln ararim herhalde. 2-3 ayda bi giderdim ziyaretlerine. Tabi bide bayramlarda seyranlarda.. Aramiz soguk ise, bayram dügün hastalik gibi seylerde görüsürüdüm sadece..