Psikolojik destek alıyormuşsunuz, devam edin. İlaç kullanıyorsanız aksatmayın. Aşk falan değil bu hissettiğiniz, takıntı.

Allah başka acılar göstermesin ama çook başındasın. Bende ilk aşk acısını 19 yaşımda tatmıştım. Şimdi 30 yaşındayım o üzüldüğüm günlere üzülüyorum. Ne salak şeyler düşünmüşüm öyle. Ben babamı geçen sene kaybettim. İnan aşk acısı falan bunun yanında bi halt değil. Nihayetinde bir erkek yani biri gider biri gelir. Ama senin şu yaşların bir daha gelmicek bunun farkına var.

cici-bebe Aktif

6 aylık ilişkim bitti, bazı konular da açtım bununla ilgili ama ben yapamıyorum, anlatamıyorum. Bu 6 ayda 3 kere terk edildim, kavga edip konuşmayınca ikimiz de adım atmıyorduk o bana ayrılık mesajı yolluyordu 1-2 gün sonra özür dileyip geri geliyordu affediyordum ben de. Güvendim kalmadı kimseye. O kadar seviyordum ki onu şu an bile nefret etmek isteyip edemiyorum. Günlerdir ağlıyorum. İlk ilişkimdi ilk aşkımdı. Yapayalnızmışım gibi geliyor terapiye gitmeye başladım insanlarla çok çabuk bağ kuran biriyim arkadaşım küsse günlerce ağlarım 3 kere terk edilince resmen hayatım bitmiş gibi düşünüyorum. Kimseyi onun gibi sevmeyeceğim gibi geliyor. Hala mesaj atsın diye bekliyorum şaka gibi içten içe. Ondan kurtulmak istiyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Depresyon tanısı konuldu adam beni hastanelik etti farkına varmadan. Psikolojim çöktü. Diyeceksiniz 6 ayda bu kadar olur mu ama sevince oluyor. Yüzümdeki ışıltıyı aldı benden. Böyle bir yerde görsem boğazına yapışmak istiyorum ondan nefret etmek istiyorum ama olmuyor. Nasıl atlatabilirim nolur intihar etsem ya da başka bir şehre Taşınsam ardımdaki herkesi unutsam iyileşeceğim gibi geliyor... kendi kendime yenemiyorum C C4d Dua dua

başınız sağ olsun, çok da haklısınız ama insan beynine söz geçirse kalbine geçiremiyor bu durumda. teşekkür ederim tavsiyeleriniz için

19 yaşındasın daha çok gençsin karşına neler çıkıcak

Abartma duygu. İnsanlar kaç yıllık eşlerinden ayrılıyor. Eşi tarafından terk edilen, aldatılan kadınlar var. Hatta birbirine çok aşıkken eşleri ölen kadınlar var onlar napsın? Ayrıca şu zamanda herkese depresyon tanısı konuyor zaten. Psikiyatriste mutsuzum diyince şakk depresyon. Bunun sevgilinle ya da aşkının büyüklüğü ile alakası yok. Topla kendini. Daha önünde nice seneler var. Neler neler yaşıcaksın. Kimler kimler gelecek hayatına. İlk üzüntünde intihar mintihar ne saçma. Bu kadar aciz misin gerçekten? Kendine gel

Disari cik gez dolas arkadaslarinla takil kitap oku müzik dinle kulakliktan kek yap deniz kenarina git okuyorsan ders calis ama mutlaka birseylerle ugras göreceksin gececek

Geçmişe geri dönüp 19 yaşındaki bana, Aşkın geçici olduğunu söylerdim. Önüne bak daha çok çalış Herseyi başaracak gücün var derdim... Şimdi yaptığın seçimler geleceğini etkileyecek derdim. ... sana da aynısını diyorum. Ben bu duyguyu liseye başlayınca yaşadım. Küçüktüm arkadaşlarımdan ayrılmıştım. Sevdiğim çocuğu reddedip kazandığım okula gitmiştim. Lisede bunalıma girdim... üniversiteye hazırlanmadım. 2yillik istediğim bölümü okudum. Sevdiğim işi yapıyorum ancak çok çalışıp daya iyi Bi yerde olabilirdim.. salaklık yaptım... Geçmişi geçmişte bırak... gençsin üniversite okuyor musun... Oku... çok çalış... cocuktunuz ve bitti... Bu yaşta evlilik vs gibi birsey olamaz zaten... ayaklarının üzerinde dur... aşk meşk tekrar seni bulur... . push ; B

19 yaşında bu duygular gayet normal. Bi kaç yıl sonra bu günlerini gülerek hatırlıyacaksın.

Yaşın küçük olduğu için ve ilk aşkın olduğu için bu kadar etkilenmen doğal. Çok çok klişe ama gerçekten zamanla geçiyor. Onsuz yapamam devri bitiyor çünkü yapabilirsin. Her ayrılık zor. Kendini zamanın akışına bırak. Unutmaya da çabalama. Sadece bekle. Zamanla geçecek. Azalarak bitecek

Yaş kaç Barta kulesi Çok cahilsin, keşke ölsen Anneler

Ay saçmalama ne intiharı, burada ben dahil çoğu kadın evlenmeden önce sevdik, aşık olduk sandık, ayrıldık acı çektik ama sonra tüm onların balon olduğunu farkedip doğru kişiyle karşılaştık ve evlendik. Geçecek, acıta acıta olacak ama geçecek. İntihar falan aptal işi bunlar saçmalama

çocukken ciddi akran zorbalığına maruz kalmıştım, ondan mütevellit sanırım, kimsenin beni sevmeyeceği üzerine düşüncelerim oldu hep, nitekim yaşadıklarım da bunu doğrular nitelikte olunca