harika bir şehir erzurum 5 yılım geçti orda neden bu kadar bunalıyorsun ki orda ben ardahandayım ama şunu unutma erz gelen dönerken ağlar bi de ilk gelince ağlar bunu ben de yaşadım emin ol ki doğunun en güzel yerindesin

memurum canım ben.. ama burda kafa dengim kimse yok.. en güzel yardım siz geliyosunuz şuan bana.. U utku

ben bastan anlatayım ıstersenız. esımle tanıstım 2yıl cıktık kıbrısa gıttı goreve 2yıl. kıbrıs donusu evlendık 2yılda sırnaga dag basına gıttı. ben bu arada annemın evınde beklemekteyım. esım sırnaktayken 5.5 aylık bebegımı normal dogumla kaybettım yalnızdım esım yanımda olamadı olumden dondum resmen. o sırnakta ben memlekette bırbırımızın yokluguyla ve kaybımızla uzulduk yıprandık. neyse daha bıtmedı ordan geldı beraber corluya gıttık evımızı esyamızı kurduk hadı dedıler esıme ıgraga 6 ay. ben annemın evınde yıne. kızımı dogurdum 39 gunluktu esım budefada amerıkaya gıttı goreve 9 ay. ben yıne annemın evıne kucucuk bebekle. sonuc ıtıbarı ıle o gunlerde aılem vardı yanımda ama aıle herseye cozum degıl koca baska bısey. sımdı polatlıdayım dısarı kar buz cıkılmıyo dort duvar arasında esımın eve gelmesını beklıyorum komsularla konusuyorum hersey aynı hergun aynı ama kalk sut sıt bez degıs ortalıgı toparla yemek yap ufaklıkla bogus. ınanım umrumda degıl bu yasadıklarımı sımdı sorsalar yıne yasarım esımı sevıyorum benı sevme seklını gosterısını sevıyorum. o nerde ben orda mutluyum. cok sıkılırsam memlekete gıdıp kalıyorum 1 ay gelıyorum. onemlı olan yanınızdakı bırakalım depresyonu olmayanlara degıl elınızdekılere bakın bence. oranje

ben de güneydoğuda 3 yıla yakın görev yaptım canım. zamanla güzel arkadaşlıklar kurmuştum. zamanım arkadaşlarımla geçiyodu. yoksa işten sonra çıkıp dolaşma bi yerde oturma gibi bi durum yoktu. eve spor aleti almıştım onla uğraşıyodum. ne bilim çok film izledim falan. 2-3 günde bir de arkadaşlarla vakit geçiriyodum. hoş ben yalnızlığı da severim ama bi süre sonra kendi kendime konuşmaya başlıyodum senin yanında eşin varmış ve bebeğin olacak. onunla ilgilenirken bi bakarsın zaman geçmiş Behamer tontin

depresyondan kimse kimseyi tutup çıkartmıyor kendi özgüveninle yine kendin çıkıyorsun ama eğer kendini bırakmak istiyorsan da bırakmalısın ben bu aralar bırakma modundayım kasmıyorumkendimi eğer yataktan kalkasım yoksa kalkmıyorum ağlamak istersem ağlıyorum evim çok kirlide olsa içimden gelmedikçe temizlik yapmıyorum ki ben her gün ev temizlerdim yani içimden ne geliyosa öyle yapıyor davranıyorum adına da depresyon demiyorum sadece yaşamımın şu aşamasında boşvermişliği yaşamayı seçiyorum etlerim acıyana kadar yatmak akıl işi mi değil ama boşveriyorum çünkü biliyorum ki bu süreçte geçecek güneş bana doğacak çünkü insan hep aynı halde olamaz dibe de vurur yukarı da çıkar sen de bırak içinden ne geliyorsa öyle yap yaşa. oranje

ahh nerde eve gittiğimde haşatım çıkıyo resmen yemek yapacak halim bile olmuyo... oranje

çok doğru diyosun canım.. kk da olmasa iyi ce çıldırcam zaten...:18: oranje

bi gitte o zaman yazarsın sen de :) oranje

evlenip gideceğin için farklı olabilir zaten ilk yıllar canım cicim güzel geçer.. inşallah hakkınızda hayırlı olur.. ben 5 yıllık evliyim evliliğim daha ilk günkü gibi ama burda eskicez biz(

zor süreç geçirmişsiniz kaybınız için rabbim sabır versin.. dediğin gibi eşimi sevemsem bende bunlara hiç katlanmazdım ben izmirden eskişehire ordanda buraya geldim. çok kötü yerlerde bulunmadık çok şükür burası da monotonlıuk dıişında sorun pek yok ama çok daraldım sadece.. eşim gece çalışıyo 2 günde bir birde o yalnızlık oluyo..

çok güzel söylemişsin canım.. haklısın.. keşke bende uyusam kalkmasam bu gerginlikle çevremdekilere çatıryorum sanki onalrın suçuymuş gibi iş yerimdekilere falan... neyse dediğin gibi akışına bırakayım artık.. zamanla düzelirsem moralman derim sizede canım. inşallah herşey daha güzel olucak... çok iyi geliyo burdan bile birşeyler duymak ve paylaşmak en azından içindekileri yazıyo insan..

erzurumdayız canım sen hangi ildesin.. daha 3,5 yıl var burdan gitmemize yaşlanıcam resmen burda ben ya(( iş yeriimde ayrı bir sorun o konuya girsem hiç çıkamam içinden. eskiden zevk aldığım için çalışırdım şimdi sırf para odaklı oldu artık.. sabah uynamak bile ağlamam için bir neden... ne kendimle ilgileniyorum ne başka bişeyle iyice saldım kendimi..

arkadaşlar bende evlenip şarka gidicemm. ya yazdıklarınızı okudukça korktum valla korkuttunuz beni

bu kadar karamsar bakma konuya erzurumda tayinci olanın erzumluyla zaten işi olmaz hangi meslek gurubundaysanız onlarla beraber olursunuz senin hamilelikten ötürü psikolojin bozulmuş istersen yardım al bu kadar ağlama yıpratma kendini ruhunu rahat bırak ben anlatmıyorum bile 6 aydır ben 4 duvar arasındayım 1 tane arkadasım yok eşim dışında konuşcak kımsem yok ben ölüyüm mü o zaman karlar altında buz gibi bi şehirdeyim oranje

canım işte evde zaten akşam pek zamanım olmuyo.. haftasonuda temizlik falan geçiyo.. sorun zaman geçirmek değil. yalnızlık ve bir türlü uyum sağlayamam..:26: oranje

evet canım aynen öyle en başta iş yeri zaten çıprımdan çıkarıyo ben... birde stres atacak başka bi uğraş bulamayınca iyice deliriyorum..3 ay sonra doğum iznime ayrılacağım hayırlısıyla aradada rapor alabilirsem çok iyi olacak.. gerçi geçen doktoruma gittim rapor istedim veremem dedi.. aile hekiminden al dedi doktorları bile acayıp benim eski yaşadığım yerde ilk önce sen deyip istirahat veriyordu.. önceki gün acillik olamma rağmen iyisin deyip rapor falan vermedi.. sorun değil gelip giderim zar zor da olsa ama anlayışsızlıkları diz boyu...

canım depresyona girdim die düşünüp kendini salma lütfen. bence hamilelikten dolayıda bu duyguları daha derinden hissediyor olabilirsin ama anladığım kadarıyla senin sorunun sanki şehirden çok işinle alakalı. işinden yana mutsuzsun gibi. biraz sabır. bebişin gelince onunla ilgileneceksin ona daha çok zaman ayıracaksın böyle düşün bi bakmışsın başka yere tayininiz çıkmış kendini motive et. senin yerinde olmak isteyen çok insan vardır bi bebk için insanlar ne kadar uğraşıyor en basitinden yada bir iş için. seninki geçici bir süre. oranje

kızlarrrrr yaşananlar hatıralarda kalır inşallah, beterin beteri var, sağplık olunca herşey gelir geçer çokta canınızı sıkmayıp halinize şükredin derim nacizane... bu gibi duygu karmaşası hamileliktendir. bu günleri daha az sıkıntılı geçirmek için iki şiş bir yumak alın elinize, bol bol örgü örün... cansıkıntısını yok eden en güzel uğraş... ortaya çıkanlar inanılmaz keyif veriyor ve örmekte terapi gibi... oranje

inannamiyorum ayni duygulari bende yasiyorum bende sark icin esimin arkasindan geldim burasi belkide dogu icin en mukemme yer ama alisamadimve alisamicam galiba.. panik atak oldum devamli bir hizli kalp atimi sanki kotu biseyler olacakmis korkusu halbuki teror yok bisey yok ama alisamadim alismak icin neler yaptim ama olmuyorrr... lethem

Bende eş durumundan gidicem şarka, Temmuzda düğünümüz olucak evimizi direk şarka kurucaz, muhtemelen Iğdıra, ama içimde korku yok nedense, ailelerden uzak olmak bize iyi gelicek evliliğimiz oturucak baş başa kafa dinlicez diyorum, 2-3 yıl sonra batıya dönücez nasıl olsa diye avutuyorum kendimi oranje

zamanınızı bol kitap okuyarak, bol bol film izleyerek geçirebilirsiniz. sinemaya, tiyatroya gidebilirsiniz vs. bebeğinize minnoş minnoş yün örgüler hazırlayabilirsinz bu şekilde belki can sıkıntınız biraz azalır

il olarak güzel ama yaşam yok kii ( neden ağlıcam bi türlü bulamadım herkes öyle diyo.. ben hergün burdayım diye ağlayasım var(

canım yemek yapmam lazım sonra yazacağım sana U utku

bebeğini düşün kendini motive et canım, ordan çıkıp geleceğiniz zamanları düşün ne desek boş yaşayan bilir, Allah seni eşine ve bebeğine bağışlasın oranje

ben lojmanda kalıyorum ama akşam evde olunca kimse kimseye gitmiyo ev hanımlarıda gündüzleri görüşmek istiyorlar.. oda bana uymuyo.. güzellikler diyosun ama o güzellikler tat vermeyincede elden bişi gelmiyo ki canım.. ben galiba depresyona girdim farkındayım ama tutup çıkaracak kimsem yok.. dışardaki arkadaşarımlada koptuk ben aramadıkça arayan soran olmuyo.. lojmanda olmanın rahatlığı var korkumuyom ve bazen bollukta koşuşan çocuk sesleri bile güzel geliyo onları dinliyorum... okadar.. Z zsnn

merhaba arkadaşlar.. ben yaklaşık 6 ay önce eşimin görevinden dolayı tayin geldim. şark görevine.. burdaki kurumda işe yerleştim tayin yoluyla.. ama yeni şehir bize hiç iyi gelmedi.. eski yaşadığım yerde günler daha güzel geçiyordu öğlen araları iş çıkışı falan kendi kendime de bişeyler yapabilyirodum ama burda tıkılıp kaldım.. eşimde aynı durumdan şikayetçi hayat dejavu şeklinde ilerliyo.. şimdi 6 aylık hamileyim bir yandan doğum öncesi iznimi biran önce almak istiyorum bir yandanda iyice eve tıkılıp kalmaktan korkuyorum.. ne arkadaşım var ne bir uğraşım iyice daraldım.. dokunsalar ağlayacak moddayım.. ne yapabileceğim konusunda tek bir fikrim yok... HEEEEELLPPPPPPPP

hangi ildesiniz zordur şark ben de şarktayım