Belki başıma gelmediği için bu kadar acımasız düşünüyor olabilirim ama ben olsam çoktan keserdim görüşmeyi. Evet kimse kimsenin çocuğuna bakmak zorunda değil ama ortada beklenmedik bir durum varken evladına acımayan, dahası evlat ayrımı yapan anne babaya merhamet duyamazdım ben. Bir gün yaşlanıp da bakıma ihtiyaçları olduğunda da "altına ev verdiğiniz, her işine koştuğunuz oğlunuza gidin o baksın" derdim. Zaten onlar da büyük ihtimalle "yaşlanınca oğlumuz bize bakar. Kızlar evlenince el oluyor, onun kocası bakacak değil" diye düşünüyorlardır ama o işler öyle olmuyor genelde. Maddi manevi her şeyi sömüren erkek evlat gün gelince eşinin bir lafıyla çizgiyi çekiveriyor. Kızlarının eline kalıyorlar, yine de kıymet bilmeyip "oğlum da oğlum" diye ağlamaya devam ediyorlar. Gönlünüzün nasıl kırıldığını tahmin edebiliyorum. Böyle anne-babalara hiç üzülmüyorum o yüzden. Siz nasıl huzurlu olacaksanız öyle yapın.

Çok üzüldüm yaşadığın zorluklara... arkadaşımin bakıcısı onu Mayıs ayında yarı yolda bıraktı kızın iki çocuğu vardı ve eşi şehir dışında geçici gorevdeydi. Kayinvalidesi gelmedi, babasi çıktı geldi bir aya yakın seminer dönemine kadar iki bebek yaştaki çocuğa baktı. İnan isteyen evladının zor gününde yetişiyor, istemeyen "kendimi hasta hissediyorum gibi, bir ay sonra doktor kontrolum var" diyip kenara çekiliyor. İçin nasıl rahat edecekse öyle yap. Umarim tez zamanda da eşinin şehrine tayin olursun.

Engellemek zorunda kaldım çünkü telefonda beni arayınca annelik-babalık yaptıklarını zannediyorlar. Arayınca da sürekli abimden, yeğenimden bahsedip benim oğlumu iyi yetiştiremediğimden dem vuruyorlar. Bıktım ve yoruldum yani.

Ben kucağımda 5,5 aylık bebekle Doğuya gittim, yardıma gelmediler. İki gün kadın bulmayı bekledim. Eşim ameliyat oldu, aynı anda oğlum orta kulak iltihabı oldu, gelmediler. Kayınvalidem ameliyat oldu, geçmiş olsuna gitmediler. Bir de madalyonun öbür yüzüne bakıyorum, abim olunca işler tersine dönüyor. Çoktan hak etmişler de ben son noktayı beklemişim.

en sinir olduğum aile tipi ya yaşlanınca ilk işleri sizi aramak olur ama. iyi yapmışsınız duruşunuzu bozmayın hatalarını anlasınlar. geçmiş olsun size de

Ben olsam aramam sormam keserim tüm bağımı... bende anne babalar torun bakmak zorunda değil diyenlerdenim ama burda ayrımcılık var... insanın zoruna giden de o.

Onlara göre bana yaptıkları en büyük iyilik beni okutmak. Benim için başka bi şey yapmak akıllarına gelmiyor.

sapla samanı bırbırıne karıstırmamak lazım arkadaslar evet anneler babalar torunlarına bakmak zorunda degıller dogru, bakan var nasılsa dıye bırılerıne guvenıp dogurmamak gerek dogru bende buyukler torunlara bakmak zorunda degıl dıyenlerdenım ama bu durum elzem bırsey burda anne olarak yapılması gerekenler ıhmal edılmıs burdakı ornek dogurup evlenene kadar buyutmek ıle annelıkten emeklılıge ayrılmak olmus annelık ömur boyu surer ve cocugunun ıhtıyacı oldugunda ılk yetısen olmalıdır her zaman olan bır ıstek degıl magdur olmussunuz zorda kalmıssınız ıhtıyac duymussunuz gecıcı bırsey sonucta burda cocuk zor durumda ustelık resmen apacık ayırım var burda kesınlıkle konu sahıbı kırılmakta haklısınız ben olsam mesafe koyardım bayramdan bayrama gıder arada bır arardım ne oldu dıye sorarlarsa neyı ıcerledıgımı ozaman soylerdım. dıkkat ederlerse ne ala etmezlerse kendılerı bılır yarın obur gun hastalıkta koşşun ayrımcılık yaptıgı evlatları ozaman dıye dusunurdum acıkcası.

Mal mülk erkek evlada yapılır yani geline yapılır ama nedense kız evinde ölünür

Aynı benim annem...

Niye öyle oluyor ya? Benimde anneannem oğluna yaptı gelinine yaptı yedirdi, kızının evinde öldü, çok yaşanılan bir durum

İlerde abinizin evine yerleşsinler o zaman. Abiniz de onlara asla bakmaz Eminim. Sonra sizi hemen arar dibinize girmek için uğraşır dururlar MissCherryBlossom

Eşimi aramışlar beni oraya çağırıyorlarmış. İşimi gücümü nasıl bırakıp gideceksem. Hayal dünyasında yaşıyorlar resmen.

Onlar kesin beni suçluyorlardır her zamanki gibi. T

Evet, eşimi aramışlar. Eşim de siz evlendiğimizden beri destek olmadınız, alkali haklı demiş. Annem doğumumda bile yanımda değildi. Özellikle çocuğum olduktan sonra benden uzak durdular. Bu beni daha çok kırdı. Abimin oğluyla benim oğluma çok farklı davrandılar, bu da beni paramparça etti.

Atsin o zaman huzur evine. Öyle dünya yok, hem seni yanliz biraksinlar, hem senden vicdan yapmani beklesinler. Peki onlarin vicdani? Sadece sana yapilmis bisey olsa bir nebze, toruna yaptilar yaa!! Ben olsam asla asla af etmezdim.

aslında doğru olan bu, radikal degil, ama ben yapamazdım. öyle aklınıza ailesine çok düşkün biri gelmesin, hiç değilim. ama tamamen ipleri kopartmak bana iyi gelmez. haklı bile olsam huzursuz olurum. bunu kendime yük edineceğime onları böyle, uzak bir komşu gibi kabullenir, hayatımdan çıkarmaz ama ana-baba kıymeti de vermezdim. öldüklerinde cenazelerine gidecek bağımız kalmalı sanırım. aşırı duygusuz bir şey yazdım gibi geldi şu an ama öyle anne-babaya böyle muamele

Zaten ben oğluma yaptıklarını affedemiyorum. Bilmiyorum ben çok uzaklaştım onlardan, ne istiyorlarsa onu yapsınlar...

bence eşine herşeyi anlatma. gün gelir yüzüne vurur. ben yaşadım bunu. yarin bi gün ailenle barışırsın unutursun ama eşin unutmaz. annen baban seni hiçe saymadilar mi der..

Merhaba kk, eski üyeyim ama site yenilenince üyeliğim silinmiş, ben de yeni üyelik aldım. Sorunuma gelince, ailem. 4 kardeşiz, 3 kız ve 1 erkek. Bu yaşıma kadar anne ve babam abime bizden daha imtiyazlı davrandı. Kızlarını dershaneye bile göndermezlerken abime her ayrıcalık tanındı, babama miras bir ev kaldı, hemen abimin üzerine yapıldı, vs... Zaten bu duruma alışmış ve ailemden bir beklentim kalmamıştı, kendi ayaklarımın üzerinde duran ve bundan memnun olan bir insandım, taaa ki eşimin mecburi hizmeti Doğu'nun ücra bir köşesine çıkana kadar. Oğlum 1,5 yaşına gelene kadar ücretsiz izin kullandım. Eşimin iş arkadaşının eşine çocuğumu emanet edebileceğimi anlayınca işe başladım. Bakıcı bizim eve geliyordu, ders saatim de azdı, hepimiz mutluyduk. Ama o kadar çetin bir kış oldu ki kadın evimize gidip gelememeye başladı. Minibüs, dolmuş yok, kadını anca eşim eve gelince evine bırakabiliyorduk. Sonra başka nedenlerle kadın bizi bıraktı. Ben sömestr tatilinde ortada kaldım. Anneme yalvardım gelmedi ( abimin oğluna 3 yıl baktı, daha da bakacaktı da abimin tayini çıktı) Babam emekli, evde eşi vefat eden ablamla yaşıyorlar. Gelemeyecek durumları yok yani. Doğuda yaşamış olanlar bilirler, kimse eve gelmek istemiyor, herkes evine istiyor çocuğu. Devir zaten kötü, ben asla çocuğumu başkasının evine vermem. Çok aradım, çok gözyaşı döktüm, sonunda güç bela iyi birini bulduk. Yine aileme kızmadım. Sonra eşimin tayini memleketimize yakın bir yere çıktı ve ben oğlumla yalnız kaldım. Annem-babam oralı olmadılar. 6 aydır da onları görmüyorum zaten. Haftada bir-iki gün telefonla aramakla annelik yaptığını zanneden annemi telefondan engelledim. Bu hafta çok hastaydım, oğlumla ilgilenemedim, ben hasta yattım oğluma televizyon bakıcılık yaptı ve benim canıma da tak etti. Sizce kızmakta haksız mıyım?

yaa inan bana bazen anne baba bile olsa biraz geri çekilip olayın farkına varılmasını beklemek lazım

Kesinlikle öyle. Ben artık onların ikiyüzlülüklerinden bıktım. Yine de vicdan azabı çekiyordum, rahatladım, teşekkür ederim. Annem benim aklımda ben oğluma bakıcı bulamadığım için gözyaşı dökerken, aynı anda onun da abimin tayini çıktığı için gözyaşı dökmesiyle aklımda kalacak ne yazık ki...

Herkese bencil olsalar onları olduğu gibi kabul edeceğim. Ama abime karşı çok fedakar olup beni hiçe saymalarını kabullenemiyorum. Onu da geçtim torunları arasında o kadar ayrım yapıyorlar ki... Galiba son nokta da bu oldu.

Oğlum 2 yaşında, daha 1 saat bile bakmadılar. Dedim ya anneanne-dede bilmiyor çocuk. Daha neler neler var buraya yazmıyorum bile. Ama sadece bir aylığına gelebilirler değil mi ki zaten bakıcımı işten çıkarmayacaktım sadece yalnız kalmak istemedim.

Sanmıyorum. Sen kiz evladi oldugun icin onlara gore olu yatirim olabilirsin. Zaten seni dogurarak ustlerine duseni yalmislar baska da bir hakkin yokmus gozuyle goruyor oabilirler. Onlarin bakış açısına göre kız evlat eldeki kaynaklardan faydalandirilmasina gerek olmayan ama yaşlılıkta yılda bir iki gidilip birer ay kalınabilecek, o esnada da doktor işlerine dolandirilacak evlatlardan birisi. Hatta ilerde senden istenerek alınan harçlıklar biriktirilip oğlunun eşine hediye bilezik bile alınabilir. Gormedigimiz durumlar değil yani.

Ben kabullendim, bütün kırgınlıklarım birikti ve onlarla görüşmek istemiyorum. Çok mu radikal davranıyorum, onu merak ediyorum.

Biraz sonra burası "ama o annen, baban" yazılarıyla dolar. Hayatta iyi ve kötüler var. Ve kötüler anne baba olamaz diye bir kuralda yok. Kalbiniz ne diyorsa onu yapın.

Aynen bunu yazacaktim ben de. Sagliklarinda oglum oglum diye geziyorlar, aslilikta hastalikta ogul ve gelin istemeyecince yine kizlarinin eline kaliyorlar.

Valla çok güzel özetlemişsiniz.

Engeli kaldırsın demişler ama kaldırmayacağım. Ne kadar kırgın olduğumu bilsinler.

Aylarca derken? İstediğim sadece bir ay yanımda kalmasıydı. Çaresizlik nedir hiç tatmamışsınız hayatınızda galiba... Benim en zor zamanımda yardım edebilecek durumdayken bana yardımcı olmadılar ve evlatları-torunları arasında yaptıkları ayrımı bana açıkça hissettirdiler. Daha ne yapacaklar?

Öyle yapmaya çalışıyorum ama devir mi değişti bilmiyorum. Kimse karşılıksız iyilik yapmıyor artık...

Maddi olarak hiçbir beklentim yok ki bekarken çok yardım ettim ben onlara ama hiçbiri gözükmedi. Varsa yoksa abimin yaptıkları.

Alkali cok haklisin. 1 ay nedir ya? Vallahi pes yani. Bence esinde engellesin gecsin. Cok barismak istiyolarsa engeli kaldirsin diyeveklerine cıksin gelsinler.

Böyle anne babalar ihmal ettikleri evlatlarını işleri düşünce hatırlarlar. Gerçekten çok acı; bazı insanlar hiç tanımadıkları insanlara yardım etmek için kendilerini paralar, bazıları da böyle kendi doğurdukları evlatlara el uzatmaktan aciz. Hep derim; benim anne babam hayatta değil ama çok sevgi dolu insanlardı, en azından içimde hala sıcaklıklarını sevecenliklerini barındırıyorum. Ama böyle hayatta olup da o sevgi ve sıcaklığı çocuklarına verememiş bir anne babaya sahip olmak çok daha beter.

Anneniz ve babanız aşırı ilgisiz, huyları bu demek ki. Bence gelseler sizi daha mutsuz ederlerdi emin olun. O yüzden onlardan hayatınızda çok birşey beklemeyin. Arada arayın sorun yeterli bence. sonuçta sizi büyütüp yetiştirenler de onlar. Onları başka anne babalarla kıyaslamayın herkes bir olmuyor. Sizinkiler de böyle... İnsanları değiştiremezsiniz.

Oğlumuz yaşlılıkta bize bakar kafasındalar. Ama nedense hepsi eninde sonunda o begenmedikleri kızların eline kalıyor nasıl oluyorsa. Cok gördük böylelerini. Anne babadır "off demeyin" derler, ama çocukların çektikleri de göz önünde bulundurulmasi lazim. Bende cok kırılırdim ama engellemezdim. Yarın Allah korusun başlarına birsey gelse en cok yine benim ciğerim yanardi.

Aileniz torunlarına bakmak zorunda değiller ama evlatlarının arasında ayrımcılık yapan aileye ben de tavır alırdım, bu kısım çok daha üzücü. Torunlarına bakmak zorunda değiller dedim ama bu sürekli bir işse eğer... Yani kırk yılın başında, ihtiyacınız olduğunda kalkıp gelmeleri onları zorlamazdı herhalde. İnsan evlatlarının yardımına koşmak istemez mi? Normalde ister. Ama demek ki içlerinde böyle bir hissiyat yok. Bu yaştan sonra değişmeyeceklerine göre, beklentilerinizi sıfırlayıp, gerekiyorsa da görüşmeyin. Nasıl olsa varlıkları da yoklukları da aynı.

Hımm anladım oldukca zorlu bir dönem. Kendi aileniz için de birsey diyemem durumu kabullenmekten Baska care yok gbi.

Her zaman buyukler haklı olmuyor ıste. Yerı gelınce bal gıbı de dede nene bakar cocuga bız annemden cok babaanne ıle buyuduk. Bazen koydekıler daha mantıklı dusunuyor bız yaz kıs gece gunduz babaannemle yatardık hatta ılk abım olmus gece sen rahat yat dıye annemın yanıma vermemısler. Bızde oyle buyuduk. Sımdı benım cocuguma bakmak lazım olursa tabı kı anneme kv emanet ederım babana bakcak kısıde varmıs ne olmus gelse baksa kızının yanında dursa annem tabı kı maddı olarak abıme destek ama manevı olarak da bızden destegını esırgemez.

Benim için radikal evet ama ben sizin yasadıklarınızı yasamadım. Ne kadar empati yapmaya calıssam da tam olarak ne hissettiğinizi bilemem. Uzaklaşmak size iyi geldiyse radikal olsa bile dogru bir karardır.

anne baba silinmez. ama oğullarini çok üstüne tutan kızlarini hiçe sayan ailede gördüm kimi de tersi oluyor. seni hiçe sayan bi ailenle görüşmemen çok mantıklı. hasta olduğunda başında duran bi eşin olmali.

Konu sahibi, umrunuzda olmasın. Ben olsam öyle anne babaya telefonda konuşarak harcadığım vakite bile üzülürdüm.

Ablam aramış annem diyormuş ki ben okulu bırakıp memlekete onların yanına gidecekmişim. Saçmalıyorlar hepsi. A Arya_Stark01

Seni çok iyi anlıyorum Yakındakine yardım ederiz uzaktaki ne hali varsa görsün mantığı.. Konustukca üzülüyorsun işte konusma en iyisi..

Ben Türkiye'nin en soğuk yerinde yaşıyorum. Bu sene çok kar yağdı, yerdeki karlar yeni eridi, dağlarda hala kar var. Soğuk da olsa oğlumu her gün dışarı çıkarmaya çalışıyorum ama dışarıda çok kalamıyoruz. Küçük bir ilçe olduğu için sosyallik sıfır. Yani yalnızlık çok zor burada. Tek beklentim oğluma bakmaları değildi yani, bana bi ses olmalarıydı.

Demekki biz oğlumuza bakalım oğlumuz da ileride bize bakar zihniyetindeler. Sabır versin evlat ayrımcılığı yapıyorlarsa sizde ona göre davranırsiniz. Kimseye muhtaç etmesin Rabbim Yardımcınız olsun

Normalde bakmak zorunda değil derim ama insanın kendi çocuğu zor durumda olur da nasıl hiçbir tepki vermez anlamadım, doğudasınız yani ankara istanbul değil ki. Ben olsam ben de görüşmem anlaşılan onlar da görüşmek istemiyor zaten derim.

Çocuğu var, çalışıyor. Ondan beklentim yok, çocuğuyla ilgilensin yeter. Sadece bir aylığına gelebilirlerdi, gelmek istemediler. Gelmemeleri için bir sebep bile yok. Zaten ona kırılıyorum.

Sizi anlıyorum. Keşke size böyle davranmasalar. Insan her zaman annesini babasini arkasinda ister

Bakmak zorunda değiller ama yeri geldiğinde sokaktan geçen biri bizden bir şey rica edince yardım ediyoruz. Siz maddi bir şey beklememişsiniz etmemişsiniz. Oğulları ile sevgi yaşıyorlar kızlarını da ilerde kendilerine baksınlar diye doğurmuşlar belli ki.

İnşallah bu tip anneler azalarak yok olurlar.

tamam bakmak zorunda değil diyenler olacak ama bu elzem bir durum gelip idare edebilirdi kırılmakta haklısınız eşi vefat eden ablanızı çağırın diyeceğim ama onun da çocuğu vardır belki Allah yardımcınız olsun

Ne güzel özetlemişsiniz...

Yok, aslında olması gereken dediğiniz gibi. Ama sizin dediğiniz noktaya gelmek için de bu aşamalardan geçmek lazım sanırım.

arzunuz isteginiz 2 haftalik bir istek arzu olsa anlarim. ama siz aylarca annenizden cocugunuza bakmasini istemissiniz gibi gorunuyor. bir ay diyosunuz, ama derdiniz de bitmiyor ki kuzum. istemez. hakkidir, haklidirda. neden butun duzenini bozsun ki. oglunun cocuguna bakti diye butun cocuklarininkine bakmak zorunda diye bir kural da yok. bu sebebten annenize kusmussunuz, elbette siz ve anneniz arasinda bi durum ama bence buna hakkiniz yok.

Evet, hepimizin çocuğuna öyle davransa, bir sağlık sorunları olsa ben bunu dile getirmem bile. Ama birine 'kurban olurken ' diğerini görmezden gelmelerine tahammül edemedim.

Engelledikten sonra ulaşmaya çalıştılar mı

Zaten her konuşmalarında beni daha çok üzüyorlar. Hayatımdan gitmeleri en iyisi.

Eşim de çok kırgın, 5 yıllık evliyim, daha eşimi bir gün bile nasılsın diye aramamışlardır. Eşim zaten benim hatrım için görüşüyordu.

Keske kayınvalidenizi cagırsatdınız, birbirinize destek olurdunuz. Gecmiş olsun bu arada. Simdi herkes diyecek ki bakmak zorunda değil evet asla değil ama adil davranılmak zorunda evlatlar arasında.

Aynı şeyleri yaşıyorum. Çok zor bir durumu çok iyi anlıyorum sizi. Doğuda da yaşadım orda evden çıkmak bile sıkıntı kışın markete bile gidemezsiniz. 6 ay yaz 6 ay kış ve 6 ay tamamen kar resmen. Allah yardımcınız olsun

Eşimi onlar arayıp söylemişler, yoksa ben aramadım. Eşim zaten her şeyin farkında, ben yalnızım herkes alkalinin annesi babası boşta, gelebilirlerdi diyor, ben be diyebilirim ki...

Aynen gelseler de onları hiçbir şekilde mutlu edemezdim. Bundan sonra barışırsam tavrım böyle olur.

elden ayaktan düşünce varlıgınızın farkına varırlar ama iş işten geçmiş olur heee sen onlara gene bakarsın ama allah için olur.

açıkçası ben kız çocuk erkek çocuk ayrımını okuyunca üzüldüm. ben ailemden öyle bir ayrım görmedim. ama etrafımda bunu yaşayanlar hep vardı. çok üzücü olduğuna şahit oldum. konuşmamakta kırılmakta çok haklısın. bağların belki de çok çok öncesinde kopması gerekirdi. en azından o ayrım ve sevgisizlik senin çocuğuna yansımasın onu düşün ve üzülme

Kesinlikle vicdan azabı çekmenizi gerektirecek bir durum yok. Oğlunuz size yeter der, görüşmezdim ben de olsam. Öyle ne de olsa annen babandır bıdı bıdılı cümleler hava civa. Doğurmakla olunmuyor anne baba. Her işinize koşturmak, yardım etmek zorunda değiller ama dediğim gibi en zor zamanınızda da yanınızda olmayacaklarsa, nerede kaldı aile olmanın anlamı?

kaldirma senin evine buyur gelsinler istiyorsa bence haklisin

Benim ailem bir de okumuş insanlar ama annem babamı yönetiyor o yüzden böyle diye düşünüyorum.

Ah canımmm çok haklısın. Benim de kırgınlıklarım vaf maalesef. İnsanın yaşı kaç olursa olsun desteğe ihtiyaç duyuyor. Bence kvalidene haber et, gelemezse bütün komşulara hemen duyur, eve kamera kurdur. Komşu ya da varsa yakınları ile götürmeye çalış bu zor zamsnları. Ve de unutma zor zamanlarımda kimşn yardım ettiğini

Doktor kontrolleri var ve doktoru çok uzakta. Çok ağrılı bir ameliyat süreci oldu, dizlerine protez takıldı. Ona da çok iyi bakım şart. Zaten ameliyatlı haliyle on günlüğüne sırf oğlumu görmeye geldi ve acılar içinde kaldı kadın. Yani kalabilseydi kalırdı.

Bence doğru karar, çünkü derdimi onlara başka türlü anlatamadım.

Aynen mecburiyetten görüşüyorlardı ve ben de mecburiyetlerine son verdim.

Ablanla aran nasıl o bir şey demiyor mu?

Bakmak zorunda değiller diyenleri anlam veremiyorum heralde siz hiç çaresiz zor durumda kalmadınız. İyi o zaman annesi babasina da evlat bakmak zorunda deil yaşlanıp elden ayaktan dusunce. Evlat deli gibi çaresiz kalmışsa ananın da babanın da eli ayağı tutuyorsa evladinin elinden tutucak büyütüp besleyip evlendirince annelikten babalık tan emekli olunmuyor. Allah yardımcı olsn kardeşim

Allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin ama bakmam.

peki ailen ne demiş buı duruma bişey demiş mi?

Teyzemde de gördüm bu tür bir davranisi.. ve pek çok kişide... kızlara gelince "hastayım gurban " oğlana gelince al koçum bu parayı araba alırken üstüne kat

Zaten benim ailemden başka destek olmayan kimseyi görmedim. Görüşmek istemiyorum ısrarla benimle konuşmak istiyorlar. Neden? Loreth

Ben çok hak verdim size gerçekten de yapılanlar evlat ayrımına giriyor ben çok üzülür ve kestirip atardım. Hayır hala otobüse atlayıp gelmiyorlar ya kızımız torunumuz Doğuda ne yapıyor bir şeye ihtiyaç var kı demiyorlar ya ben daha çok sinirlendim. Anne baba da anne baba mı?

Aynen öyle. En zor zamanımda yanımda olmadılar. Teşekkür ederim cevabınız için.

Eşim yanımda yok maalesef. Okullar kapanınca zaten taşınacağım. Bir aylığına bana destek olacaklardı, onu da yapmadılar. Beni hiçe saymalarını zaten umursamıyordum, ama oğluma yaptıklarını affedemiyorum.

evlat ayrımı yapan ailelere ben çok kızıyorum sonuçta evlat işte candir.. ayrımı olmaz. seni bu şekilde yetiştirmelere sende onlara kin tutman çok normal. abine ev üstüne geçirmesi vs vs oğlum bize bakar kızlar bize bakmaz şekilnde. neymiş kız kocasinin ailesinin soyadina gidiyor. onlara bakar diye düşünüyor. benim eşim böle düşünüyordu onun bu fikrine hiç bi zaman katılmadim... çünkü köylüler bu şeklindeymiş... böle düşünürmüşşş.. kız evlendi diye anne babayi mi atacak... arayıp sormayacakmi? bide parasi var diye kızı kullanan ailede gördüm.. en önemlisi neydi biliyormusun senin küçük ailen. eşin oğlun... gerisi boşver.. böle düşünüyorsa düşünsün oğlu onlara bakmadığında sana gelecek.

Teşekkür ederim desteğiniz için. S sunsea

Evet ama bana hiç destek olmadılar maalesef.

Ben de normalde yaşlı başlı insanlardan torun bakmalarını istemeyi haksız buluyorum. Ama sizin olayınız farklı. Kısa bir dönem için ve gerçekten ihtiyaç duyduğunuzdan talep etmişsiniz. Alınmakta haklısınız. Yine de yerinizde olsam engellemezdim. Neticede anne baba. Sizin konunuzdan bağımsız olarak evliliklerde dikkatimi çeken bir hususu paylaşmak istedim. Kadınlar genelde ailelerinin yaptığı haksızlıkları kabullenemiyor ama erkekler pek de kafaya takmıyor. Yani aynı olay bir erkek ailesi tarafından yaşatılsaydı, çok büyük ihtimalle erkek ailesine tavır almaz, eşine de laf söyletmezdi.

Sanmam. Bi şey isteyecek yüzleri yok bence. SIFIR MOD %100

Allahın sopası yok. Esirgediklerine muhtaç olursun işte öyle

Eşim aile yönünden benden daha şanslı. Kv kızına toz kondurmaz. Maddi durumları bizden daha kötü, kv o yüzden bizden çok kızına destek olur ki bence yapılması gereken de o. Sonuçta maddi manevi kimin ihtiyacı varsa ona yardım edilmeli. Burada ana faktör anne bence. Anne evlat ayrımı yapıyorsa babalar çok dengeyi kuramıyorlar. Benim yaptığımı herkes yapmıyor zaten. Büyük ablam var, annemlere yakın ama zerre annemin desteğini görmemiştir. Üç çocuğu var diye bizim eve gelmesini bile istemezler. Ablam umursamıyor ama ben alınıyorum mesela. O

Kv nizi cağirın. Hayata olmazsa olmaz gözuyle bakin. Bu zamanlar cabuk gececek. Bu konularda ilahi adalet çabuk işliyor sakin olun.

Anamnez yaaa annem yapıyor bunu ve daha nicesini:/ kızlarından yolup gelinine yediriyor ne büyük bir ayıp..

Çünkü bir zaman sonra onların sana ihtiyacı düşebilir.

Amin çok teşekkür ederim.

Evet bakmak zorunda degiller ama evladin zor durumdayken elbette kosup gidersin. Vajinan degil, pipin olsaydi, kosup gelirlerdi. Cok insafsiz buldum. Yerinde olsam onlara artik yagmurlu bir günde bir bardak su bile vermezdim. Hele yaslandiklarinda, sakin bakma. O cok sevdikleri oglu baksin onlara.

Abim inşallah bakar ama hiç sanmıyorum. Karısı onları evine bile almaz ama gelinlerine kızlarından iyi davranırlar.