Merhaba arkadaşlar benim sorunum çok büyük artık aşırı rahatsız oluyorum özellikle aile içinde daha baskın normal bişi konuşurken bile benimle ilgili ters bişi söylesinler kendimi savunamıyorum hemen gözlerim doluyor sesim titriyor gözyaşlarım sel oluyor normalde filme falan ağlamam kendimi tutarım ama bişi olsun konuşmam gereksin bi konuda açıklama yapmam gereksin asla tutamıyorum kendimi engel olamıyorum buda beni çok zayıf gösteriyor çok üzülüyorum bu duruma bunu nasıl yenebilirim bu sorunu yaşayanlar var mı psikologada gitmek istemiyorum ağlamama ilacı olsa içicem valla o derece muzdaribim nolur yardımm

İnanın cvp verirken çoğu zaman pişman olabiliyorsunuz Biri beni kırdığında misliyle kırıcı olabiliyorum ve sonra çok üzülebiliyorum

Yengec burcuyum ben cok duygusalım ondan kaynaklı sanırım üzülünce kızınca yada bişeye bozulunca aglarım hemen

Cnm. Psikoloğa gitmek istemiyorsun fakat, bu durumu gitmeden çözemezsin... git Bi danış derim... Sevgiyle...

Bunun özellikle aile içinde olduğunu belirtmeniz, aile bireylerinden muhtemelen çok az övgü ve takdir alabildiğinizi düşündürdü bana. Doğal olarak en ufak birşeyi bile bi saldırı olarak algılayıp aşırı tepkiler veriyorsunuz. Belli ki aile bireylerinin özgüveninizi kırıcı davranışları sizde eleştirilere karşı fazlaca hassasiyet yaratmış. Bir psikologdan yardım almanız tabiki iyi olur, eğer gitmeyecekseniz iş başa düşüyor: Özgüveninizi yeniden inşaa etmeye çalışarak başlayın işe.

Yorum yapan arkadaslar Özgüvensizlikmidir bunun nedeni?

Rica ederim Esasında şöyle söyleyebiliriz : özgüven eksikliği bu durumun sebeplerinden sadece biri olabilir. Tek sebebidir diyemeyiz. Sağlam bir özgüven inşaa etmek zaten hepimiz için gerekli birşey. Başka sebepleri de muhakkak vardır. Örneğin siz hangi durumlarda hemen ağlıyorsunuz bunu gözlemleyin. Çok hassas biri olduğunuz için olabilir, kendinizi ifade etmekte zorlandığınız için olabilir, o an ağlamayı bir kaçış yolu olarak gördüğünüz için olabilir.. T Tweety -Zık- tek ayak

insanların saçmalıklarını kapasitelerini ne kadar samimi olup olmadığını biliyorum ama Tahammül edemiyorum bazen o an için söylenen gereksiz bir söz karşılıksız kaldığında size kardır karşılık bulduğunda pişmanlığa dönüşüyor Net biri olduğumu ve gereksiz bulduğum davranışlara tahammül edemediğimi çevremdekiler biliyor eleştiride alıyorum ama ben buyum heralde Kontrolü olmak güzel olabilirdi

bende boyleyim. canim sirf aglamamak icin sesim titrememesi icin kendimi savubmuyirum napsaki ki

Savunma mekanizması aslında çok kötü bir durum değil

Bence aşağılanmakta olabilir ama fazla el üstünde tutulduğu zamanda insan eleştiriye gelemez hale gelir kendimden bildiğimden söylüyorum. Normal şekilde insanlar birbirini eleştirerek şakalaşır ben ona bile alınır bir haldeydim kavga ederken asla cevap veremez haldeydim kaçmak çözüm değil bence yakın çevrenden başlayarak kendini tartışmaya alıştırmalısın diye düşünüyorum. İnşallah çözüm olur bende psikologa gitmiştim o benim neyde tıkandığıma yaklaştı ağlamamı durdurduğum için doluyormuşum mesela, içinde tutmamalı insan :/

Teşşekürler cevap için Bende herseye hemen aglarımda kendim için sordum aslında

kafa yapınızı değiştirerek ve özgüveninizi arttırarak. cevap veremeseniz bile içten kendinizi bilirseniz üzülmezsiniz.

Bu aralar zor bir surecten geciyo olmalisin ya da hala bilinc altinda bitiremedigin kotu olaylar Kendimden biliyorum ben de oyleyim destek alabilirsin

Anlıyorum bende aynısıydım özellikle nişanlımla bir sıkıntım olduğunda resmen kendimi açıklayamadığım için ağlamaktan tartışmalar büyüyor ve haksız oluyordum. Ama tartışa tartışa bu duruma kendimi alıştırarak düzeldim. Nişanlım hep söylüyordu çok güçsüzsün çok kırılgansın ben hep yanında olmayacağım hayata karşı daha güçlü olmalısın sana bunu öğreticem diye gerçekten de öğretti. Çok tartıştık ve bu iyi bir şey değil biliyorum ama ben daha güçlendim. Artık ağlamıyorum kendimi savunuyorum açıkçası bunun çocuk ce gençlik döneminde çok narin olmamdan kaynaklandığını düşünüyorum sende benim gibi yetişmişsindir kibarcıkkk :)

Merak ettim aceba burcunuz nedir?

Bende tam tersiyim. Birilerinin yanında ölsem ağlayamam. Hele kendimi savunmam gereken zamanlarda wauww tutabilene aşk olsun. Bazen çenemi tutmam lazım aslında. Çok pişman oluyorum laflar ağzımdan sıra sıra çıkıyor. Üzülürsem tek kalınca sonradan ağlarım ama P

cevap vermek zorunda değilsiniz. cevap verirken kırıcı olmayabilirsiniz. ben yazdığımı bu anlamda dedim zaten. biri negatif bir şey söylerse benim hakkımda kendimi savunurum, karşı atakta bulunmam. eğer kendimi savunamayacağım bir durumdaysam, ya da karşımdaki çok saçma bir şekilde bana saldırıyorsa da kendimi savunmam bile ya dalga geçerim, ya geçiştiririm, içten içe kendimi bilmem yeterli, etrafımda beni tanıyan insanlar varsa onlar da işin gerçeğini bildiği için takmam. arkamdan konuşanları bile bu şekilde takmıyorum ben hatta kendimi savunmama fırsat bile olmuyor biri arkamdan konuştuğumda ama beni tanıyanlar konuşanın yalan söylediğini biliyor ve kendileri içten inanmadıkları gibi hatta karşılığında haberim bile olmadan beni savunuyorlar. eğer kendinize ve etrafa net olursanız, katı kurallarınız olursa saygı konusunda, kendiniz bunu aşmaz karşınızdan da bunu talep ederseniz, yapıcı olduğu takdirde eleştiriye açık olduğunuzu bilirse insanlar üzülmezsiniz saldırma laflarına. durum bu kadar basit aslında.

ben de çok duygusalım teksem ya da güvendiğim insanın yanındaysam ağlarım ama dışarda haksızlığa asla ağlayamam o yüzden hatta insanlar benim haklı olduğuma inanmayabiliyorlar mesela bi hocam bana haksızlık yaptı ama ağlayıp yalvarmadım diye inanmadı bana. demek ki insan sarrafı değilmiş.

Cnm öncelikle gerçekten psikolojik destek alman lazım. Bizim burada söyleyeceklerimiz işe yaramayacaktır. Çok büyük bir sorun değil bir kaç görüşmeden sonra bile halledilir.

Tweety uzaktan tabiki kesin bişey söylemek doğru olmaz. Bireyin yaşı, işi, ailevi ilişkileri, karakteri vs gibi birçok durum değerlendirilmeli. Ancak anlattığı kadarıyla bir özgüven eksikliği göze çarpıyor. Aile bireyleri tarafından fazlaca eleştirilmiş, takdir görmemiş ve bununla paralel olarak özgüveni zedelenmiş birini görüyorum üyenin yazdıklarında.

Ayni ben :-( o yuzden kavgadan tartismadan oldugunca uzak kalmaya calisirim cunku sinirlenince veya ustume cok gelindiginde veya kendimi ifade edemedigimde hemen aglamaya baslarim... yani tek çarem tartismalardan uzak kalmak ve susmak...

Bence bu tarz seyler kendimizi karşımızdaki kişiden daha az onemsedıgımızden oluyor. Aynısı bende var hemen aglarım ama dusundum bu yazıyı okudugumda benım fıkrımı kabul etmesını ıstıyorum ben fıkrımı soyleyım o kişi söylesın etmezse fıkrımı veya savunmamı umrumda olmaması gerekıyor eger gercek anlamda ben ona bısey yapmadıysam yada sucladıgı konu gercekten yanlıssa, ama boyle olmuyor. Bende o durumda hıssettıgım aglamanın arkasına saklanıyorum bu da ıgrenc bı durum.. E

Ah kıyamam, yengeç kadınlarını çok severimÇok tatlı, güvenilir oluyorsunuz genelde ama hassas ve ayrıntıcı yapınız da siz yengeçleri yıpratıyor S

Öncelikle hepinize teşekkür ederim ailemin küçük yaştan beri nazlı büyütülen tek kızları oldum evet ama bu kadar güçsüz değildim belki istediğim bişeyi elde etmek için kullanmışımdır en fazla gözyaşlarımı küçükken yani klasik nazlanmalar şuanda üniv mezun oldum etkisi varmı bilmiyorum şuan işsiz olmamın ama son 2 yıldır belirginleşti bu daha alıngan ve savunmasız olmaya başladım aslında sert mizaçlı biriyimdir her şeye ağlamam lisede arkadaşlarım hiç ağlamamamı takdir ederlerdi çok güçlüsün diye yani sıradan şeylere film fln ağlamam hiç ama bi patlamamı onuda bilmiyorum kişisel gelişim kitapları çok okudum beni bu yönde geliştirecek duygu kontrolünü öğreten bir kitap varsa tavsiyeniz zevkle okurum yine sadece aileden kastım dediğim gibi dışardan sert ve güçlü görünürüm hemen açmam duygularımı daha saklayabiliyorum belkide ailem en yakınım olduğu için onlara saklayamıyorum engelleyemiyorum kendimi kaldı ki ağlamamı sağlayan konudaki olayı gözümde canlandırsam yine gözyaşlarım akmaya başlıyor bilmiyorum ki ne yapmalı psikiyatrlar gördüğüm kadarıyla hap vermeyi adet edinmiş ki uyuşturarak duygularımı bastırmak pekde mantıklı gelmiyor kendim aşmak istiyorum dolayısıyla kendisi ve çevresinde yaşamış olan tavsiyesi olan varsa diye de yardım :)

insan karşısındakini değiştiremez kendini değiştirebilir ancak, o yüzden karşıdakinin ne düşündüğü ne söylediğindense kendi tavrımız belirleyici rol oynar bu tip şeylerde. kontrol de bizim elimizde.