Bu yaşta bu kadar kaygı yaşamamalısın. Bu yaşların bir daha gelmeyecek. Evet insanlar birden çok sınava giriyor herkes ilk senesinde kazanmak zorunda değil. eğer iyi bir yerlere geleceksen kaybettiğin 2-3 sene yok gibi gelir sana. Y başaramazsam dersen başaramazsın, ''başaracağım'' dersen olur. Sınav için hepi topu 1 sene çalışacaksın sonrası çorap söküğü. Kendini topla biraz.

Bilmiyorum sanırım öyle bir şansım olmuyormuş. P

Bak cnm benim. 12 yasimda annem ciddi hastalandi. Suan 32 yasindayim ve hala tam duzelemedi. Minicik bir kardesim ve abim de vardi. Babam da ne yazik ki alkolle fazla icli disli olmustu. Hem okula gittim hem anneme hem eve baktim. Kardesim bana anne dedi 7yasina kadar sen dusun uzerimdeki sorumlulugu. Tek bir yil bile kaybetmedim okulda. Cok calistim. Ilk yilda da muhendisligi kazandim ankarada. Hic kaybim olmadan deli gibi calistim ve derceyle bitirdim okulu. Sonra da yuksek lisansi birincilikle bitirdim. Suan evliyim mutluyum bir de bebegim var. Kpss denen olayi basaramadim o ayri ozel sektorde de baya ilerledim. Ama suan kendi istegimle oglumu buyutuyrm. Calismak her kapiyi acir sen icini ferah tut.

Benimde en çok istediğim şey sizin gibi olmk ama henüz öyle olmayı beceremedim. Tavsiyeniz için kocaman teşekkr ederim :)

valla en buyuk puf noktasını soylıyım basarının rahat olmak stres yapmazsan herseyı basarırsın ben sınava gırerken okadar emındımkı kazanamayacagımdan özel bı lısede okudum sınıfımda olımpıyat ogrencılerı vardı zehır gıbı kendıme hıc guvenım yoktu ayagımı sallaya sallaya ıcımden sarkı soyleye soyleye sınava gırdım ve sınav bıtmeden sonuna kadar beklemeden cıktım aılemde 1 sene hazırlanırsın bosver dıyodu onlarında umıdı yoktu ıktısat kazandım okadar rahattım kı oylesıne gırmıstım aynı rahatlıkla smmm sınavınıda kazandım noterde calısıyordum cok yogun bı donemımde uykusuz ve yorgundum ustelık stres basarıyı, odaklanmayı, algılamayı bıtırıyor ucunda ölüm yok bu sene olmazsa seneye olur nolucakkı yenıden baslamak ıstemen cok cok guzel bırsey sonuc ne olursa olsun denemene deger ben bile yaptıysam sen haylı haylı basarırsın

Öyle düşünerek başlarsan hiç yol katedemezsin kendine güvenn

Ya basarirsan? Ya iyi bir yer tutturursan? Ya sen bunlar icin yeterliysen? Kesinlikle basaracaksin! O kadar iyi calisip kazanamayanlar olabilir ama sen daha iyi calisip basaracaksin!!!

Bak benim babam 45 yasinda acikogretimden 2 yillik unuversite bitirdi. Dusun en son ne zaman sinava girmis 45 yasindaki adam. Baslarda hic calismadan gidiyordu kotu not aliyordu. Bayagi stres yapti ben kaydimi sildirecegim yapamiyorum benim universite neyime diye. Ben dedim ki baba gel sana guzel bir plan yapalim sinavlara kadar duzenli calis bak stresinde azalacak notlarinda yukselecek. Sonra babam bir defter yapti bos vakitlerinde unite unite okuyup onemli yerleri not tuttu ve konu sonundaki testleri cozdu. Sonuc 47 yasinda 80 90 larla diplomasini aldi. Babam yaptiysa sen hayli hayli yaparsin sadece biraz guven kendine ve duzenli ders calis.

Sanirim biraz babanızı örnek almam gerek teşekkür ederim :)

2 yıl kayıp nedirki? Uzun bir ömür var önünüzde. Olur hemde öyle güzel olur ki. Ha gayret bi ucundan başlayın gerisi gelir. Sabırla çalışmaya devam. bol şans

yok o kuzenim :)

Mutlaka öyle olacak iyi bir olmasa farklı bir meslek olur. Buraya yazdığmda çok farklı düşünüyordum şimdi çok farklı düşünüyorum bunda herkesin biraz payı var teşekkür ederim tavsiyeniz için Umberlee

Aslında buraya uzun bir süre önce kaydoldum. O zaman kardeşim için kayıt olmuştum. Bu aralar biraz canım sıkkın kimseye bir şey söyleyemediğim için en sonunda buraya yazmak istedim. Belki birileri bu konuyu merak eder, okur ve bana bir umut ışığı olur diye düşündüm. Uzatmadan söyleyeyim. 18 yaşıma gireli yalnızca 2 ay oldu. Benimle aynı yaşta olan herkes sınav stresi, üniversite kaygısı hangi bölüm okumalıyım gibi stresler yaşarken ben bunların hiç birini yaşayamadım. Annem ve babamın ayrılığından sonra derslerime çok iyi odaklanamamıştım. Üstüne üstlük babamın tayini çıkmıştı yeni okul, yeni insanlar hiç birine ısınamadığım için okulu bırakmıştım. Annem ve babam çok ısrar ettiler ama devam etmedim okula, derslerim de başarılıydım. Okulu bırakıp dışardan vermeye başladım ama tabi evde olduğum için kitap yüzü açmadım. Benden ayrı 3 kardeşime ben bakıyordum onlarla ilgileniyordum. Bu sene babam bir karar aldı beni Ankara'da yaşayan halamın yanına göndermek istiyor. Halam biraz fazla disiplinli babamda haliyle benim biran önce dışardan liseyi bitirip dershane falan derken iyi bir üniversite de okumamı istiyor. Benim de en büyük hayalim iyi bir iç mimar olmak iyi yerlere gelip ailemi biraz daha iyi yaşatmak istiyorum. Ama okula 2 yıl ara vermişken birden bu kadar yükün altına girebileceğimi düşünemiyorum. Ya başaramazsam! Ya iyi bir yer tutturamazsam! Ya ben bunlar için yeeterli değilsem! Kesinlikle başaramayacağım! O kadar iyi çalışıp kazanamayanlar var sen bu halinle nasıl başaracaksın! gibi sorular bir türlü yakamı bırakmıyor. Artık çok yoruldum ne yapacağımı bilmiyorum. SAdece çok bunaldım ve yazmak istedim... R

Güzel kardeşim saçmalama lütfen. O kadar çok çalıştım kazanamadım diyenler, aslında çalıştım sananlar. Ya bir bak kaç net ile kaç puan alınıyor, valla şu sınav öyle yapılmayacak şey değil. Sen ben yapamam dersen baştan kaybetmişsindir tabi. Yapanların senden ne fazlası var? Hayır gittik gördük, üniversite okuyan kimse öyle üstün zeka falan değil...

Eminim dediklerinizi uygularsam muhakkak iyi şeyler yaparım ama işte bu kaygım beni öldürüyor :)

Nedendir bilinmez ama ben öyle olacağını düşünüyorum ve ayrıca da diliyorum tüm kalbimle.

avatarına görünce eyvahh 18 yaşında anne galiba ama içim nasıl rahatladı anlatamam: D

Ilk yil olmazsa ikinci yil olur. Onunuzde kocaman bir hayat var. O nedenle cok calisip basarabilirsiniz. Eger kaygilarinizi yenemiyorsaniz da bir uzmandan destek alabilirsiniz.

Neden basaramiyormussun? Basaranlardan neyin eksik? Inan bana cok iyi universitelere yerlesenlerin digerlerinden tek farki var o da cok calismak. Mesela benim sinifimda tip kazanan arkadas hergun istisnasiz minimum 200 soru cozuyordu ve gazi tip a gitti. Dersaneye yazilirsin rehber ogretmenine calisma plani yaptirirsin. Yuzlerce cesit sinav hazirlik kitaplari var alirsin oturur hergun once konu calisir sonra test cozersin. Dersane derslerinide kacirmadan girersen, etutlerine guzelce katilirsan olmayacak bir sey yok.

Çok zor şeyler yaşamışsınız. Sizin kadar çok şey yaşamadım sizin kadar azimli de olamadım. Hemen pes ettim siz bu yüzden bu kazandınız hayatınız anladığım kadarıyla çok mutlu hepte böyle olur. Ben hemen pes ediyorum her şeyden elimi ayağımı çekiyorum.

Aceleye gerek yok daha 18 yaşındasın. Azimli olup gerçekten istekli olursan başarılmıycak hiçbir şey yok :) Yeter ki kendindeki o potansiyele inan. Şimdi gayret etmezsen ilerde çok pişman olursun.

Bu kadar olumsuz düşünme.. 2 yıl çok bir süre değil. Millet kaç yaşından sonra okumaya başlıyor.. Kendine güven yeter..

Tabiyki de yeterlisin Daha 18 yasindasin neden başaramayasın ki Bende 18 yaşımdayım yeniden hazırlanıyorum sınava bak dersanede bile 25 ini geçmiş kaç kişi tanıyorum sınava hazirlanan Daha 2 sene geçmiş biraz çalışmayla hatırlamaya başlarsın Kendini sakin küçük görme

Teşekkür ederim

aynı kaygıları şu an bende kpss için yaşıyorum ya yapamazsam?

Bu kaygıları yaşaman çok normal. Hayatında önemli kararlar almaya çalışan insanların yaşadığı problemler. Önemli olan kendine güvenmen. Birde şöyle düşün senin hedefin iyi bir iç mimar olmak. Peki çalışır da sınavda başarısız olursan ne olur. Dünya dönmeye devam eder. Sende istediğin okulu kazanamazsın belki ama çalışman boşa gitmez en mükemmeli değil belki ama biraz daha düşüğü olur. Ama korkulardan dolayı bu yola hiç çıkmazsan elinde ne olur. Kocaman bir hiç.

Neden kaygı yaşıyorum bilmiyorum belki biraz ders çalışsam kolay olduğunu anlarım. çok istiyorum sadece çok herkes gibi bende çok istiyorum. Belki daha fazla istiyorum bilmiyrum R

O potansiyele inanmak çok istiyorum :) . push ; davetsizkullanici

Calisirsiniz ve basarirsiniz. Kendinize guvenin...

Baştan sona yanlış düşünüyorsunuz. Neden başaramayasınız neden üstesinden gelemeyesiniz. Bir kere başlayın bakın nasıl çorap söküğü gibi peşi sıra sökülüp gidecek hepsi. Sanırım yaşadıklarınız erken yormuş sizi. Bundan sonra öğrenciliğin tadını çıkarın. Gidin ünvteye misler gibi cici bir iç mimar olun. O zamana kadar belki ben de bir ev almayı başarırım iç dizaynında da sizden yardım isterim.

Önce kendine inan olumsuz düşüncelerden kurtul gercekten verimli çalışırsan insanın yapamayacagı sey yok su hayatta.

bi ara 6 ay kadar psikoloğa ve psikiyatriye gittim aynı anda sonra yarım bıraktım. Tekrar destek almak isterim ama bilmiyorum. Tavsiyeniz için çok teşekkür ederim :)

Dediğiniz gibi çok şey üst üste yaşadım. Çok yoruldum umarım dediğiniz gibi olur ve iyi bir mimar olarak karşınıza çıkar size mutlu ederim.

Olan olmuş, kayıpları geride bırakın bunları tecrübe olarak görün. Halanın yanına gitmek iyi bir fikir olabilir, üzerinizdeki sorumluluk azalacak sadece ders çalışmaya odaklanabileceksiniz böyle düşünün ve en önemlisi de AZMİN ELİNDEN NE KURTULMUŞ Kİ? Yeterince istersen elde edemeyeceğin şey yok sadece kendine inan