Evet ben, 31'imde atandım hem de kaç yıl işsizdim. 5'ten fazla hesap et işte durumumu... Şöyle konuları okudukça konu sahiplerine hep sarılasım geliyor. Çok ama çok zor süreçler. Nasıl bi his olduğunu çok iyi biliyorum. İnancınızı bilmiyorum ama Allah bir anda mucize gibi tüm kapıları önünüze açabiliyor. Sizin de başınıza gelmesini diliyorum en içten şekilde... Vazgeçmeyin.

Eminim iyi bir yerde işe baslayacaksinizdir. Umutlu olun. Okumaya kendinizi gelistirmeye, dil öğrenmeye devam edin yani cabalamayi bırakmayın. Iyi üniversite falan artık hepsini öldürdüler. Devir, kafasını bu devre gore kullanabilenlerin devri. Şans verin kendinize. İnsanları tanımak isterseniz bir sürü insan çıkar çevrenizden. Çevre edinirseniz is kapıları da bulabilirsiniz. Ne kadar işe yarar çevre o kadar ağ demek.

gerçekten öyle nickimi feriha

siyasi partinin ismini vermeyeyim belki yasaktır. Kuralları pek bilmiyorum. En azından bir derneğe veya bir siyasi partiye üye olmak iyi geliyor insana. Gidip geliyorsun kafan dağılıyor. Etkinlikler oluyor onlara katılıyorum. Anadolu yakasında oturuyorum ben. Bir süre sevgili yapma kardeşim sevgili mevgili boş işler iyi gelmiyor L

ilginç bir şekilde gurur yapmayıp başvurduğum yerlerden bile dönüş olmuyor, sanki bir engel var işlerim rast gitmiyor

çok teşekkür ederim inşallah şansım döner artık

Ülke bu haldeyken umutlu olmak ne mümkün çoğumuz aynı durumda başka dertlerden Etkili

biliyor musunuz malesef ama en yakın arkadaşlarım hep o kafada, iş önemli değil eş çocuk önemli, başarılı bir ilişkin yoksa sende sorun vardır kafasındalar malesef ki bu böyle, ve eşle evlilikle çocukla övünüyorlar, bu en iyi üniversiteyi evlenmek için mezun olmadan evlenip okulu bırakan arkadaşım var malesef çevre çok önemli arkadaşlarım keşke bu kafada olmasaydı bardaktakisu Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

yaşadığım travmatik ilişki sonrası doktorla görüşüp ilaca başladım ama şartlar düzelmedikçe bu acı da geçmiyor . push ; Fistiklicikileta Guru Anneler

iş çok önemli de şu sevgili eş muhabbetlerinin hayat başarısı ya da basamağı olarak görülmesine katılmıyorum. yani ilişki bu bugün çok güzel yaşanır yarın bozulur. ya da bozulmaz sen sıkılırsın. nedense herkes işin yanına sevgiliyi, eşi koyuyor. gerçi bu da bizim yetiştirilme tarzımızdan kaynaklanıyor. maalesef hala evliliği başarı ve olmazsa olmaz olarak gören ebeveynlere sahibiz. Hayat çok dinamik birşey hadi benim de artık sevgilim var denecek birşey değil bence.1 günde bile neler değişiyor. biz bile 1 günde değişiyoruz. ne olmuş yani çoluğa çocuğa karıştılarsa? Benim gibi insanlar bunların olması gereken şeyler olduğunu bile düşünmüyor. sabit fikirli kişilerden etkilenmeyin. bence evlilik ve çocuk hayatta yol katetmek demek değil. tercih sadece.

teşekkür ederim inşallah... gerçekten çok zor sadece yaşayanlar anlayabiliyor

Siz kendinize bakabiliyor musunuz? Benim hiç süslenip dışarı çıkasım yok. O Olalalalala Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hangi bölümden mezunsunuz? Ne tür iş yorumu yazsam bilemedim o yüzden Keyfinbilir

İş bulunca düzelicek sabredin benimde öyleydi şimdi işe başladım düzeldi herşey. sevgilim var benim ama sürekli evde olunca insanın psikolojisi bozuluyor.

Sizden birkaç yaş büyüğüm ve aynı durumdayım. Bana bakıp şükredersiniz belki diye yazayım dedim :) Şaka bir yana bunlara takılıp kahrolmanın anlamı yok, zor evet ama yapacak bir şey yok diğer yandan. İş konusunda elinizden geleni yapmışsınızdır eminim fakat ülke gerçekleri elimizde / kontrolümüzde değil maalesef.

şuan kendinizi döndürecek kadar bir işe girseniz. Biliyorum okuyupta sadece para amaçlı alakasız işlerde çalışmak kötü ama parasızlık inanın daha kötü. Hem bir psikoloğa gidip terapi alırsınız hemde en azından beklememiş olursunuz bir akışınız olur. Para önemli malesef. A

zaten ben kendimi toplamaya modumu yükseltmeye çalışıyorum ama arkadaş ve akraba çevresi zorla yükselttiğim modumu düşürmeye yetiyor, bu iş ve eş konusunu çözmedikçe nasıl bir psikolojik baskı var anlatamam, babannem açık açık bana üzüldüğünü söyledi acır bir ses tonuyla, kuzenlerimde ve arkadaş çevremde benden başka bu yaşta işsiz ve eşsiz 1 kişi bile yok A

Kendimden örnek vereyim size, mezun olduktan sonra çoğu arkadaşım atanmıştı veya işini kurmuştu, hemen hemen hepsinin de sevgilisi vardı. Bende Ankara'da üç kuruşa, sadece yaşadığım yerin parasına ödeyecek kadar para kazanıyordum ve o zamanki erkek arkadaşım beni birden fazla kızla aldatmıştı, tam bir dibe vuruştu. Ağlaya ağlaya yeri geldiğinde küfür ede ede sürekli yeni olanaklar, işler kovaladım. En sonunda İstanbula atandım, atandıktan 1-2 ay sonra şimdiki sevgilimle tanıştım. İstanbul'da ne kadar sergi, müze, etkinlik varsa durmadan geziyorum ve tek derdi evlilik olmayan çok farklı bir sürü insanla tanıştım. Birden değişiverdi herşey kısacası. İki tavsiyem var size, birincisi arkadaşlarınız hayatıyla kendinizinkini kıyaslamaktan kaçının, hatta eğer takip ediyorsanıx en azından bu dönem onları sosyal medyadan takip etmemeye çalışın, sadece kendinize bakın, karşılaştırma yapmamaya çalışın. İkincisi ise, biliyorum çok zor, bir sürü haksızlığa uğruyorsunuz ama yine de pest etmemeye çalışın, umut edin, iş aramaya devam edin, fırsatların nerden geleceği belli olmuyor.

Evet elbette çıkıyorum. Bunları kendim için yaparım zaten, başkası için değil. Aksi durum daha beter bir buhranı beraberinde getiriyor zira. Anlayışlı bir arkadaş ve aile çevresi önemli tabi. Bu konuda kendimi şanslı sayabilirim sanırım.

önyargılı kısım nerede? gerçekten en iyi denecek ilk bin gibi en iyi mi değil mi diye sordum... ayrıca evet, eskiden bu düzeyde iyi okullardan mezun insanlar koşa koşa evlenip... sonra da sadece kayınvalide çocuk kociş konuşan insanlar olmuyordu, bu da bir önyargı değil, eski bir mezundan yeni bir mezuna 10 sene öncesiyle şimdi arasında farka yönelik bir tepit. evli arkadaşlarım da var konumuz asla bunlar olmuyor. bizde kim evli kim değil bilmeyen anlamaz bile... ha evlenip de tek konusu bu olan ve paylaşacak bir şeyimiz kalmayan tanıdıklarımızla da görüşmüyoruz oluyor bitiyor. bunun şansla bir alakası yok ki insan arkadaşlarını seçebilir. arkadaş edinmek istediği türde insanların bulunduğu ortamlara girebilir. ben de senelece y. dışından çalışıp döndüm, tüm çevrem y. dışında yaşıyor. akraba-komşu zaten kafa dengim değil, çok tutucu benden farklı bir çevre. sonuçta, ülkede fazla arkadaşım yoktu. arkadaş olmak isteyeceğim türde insanların olduğu ortamlara giderek girerek 35 yaşından sonra yeni arkdaşlar edindim... sizin de yaşınız 28 mezun olalı olmuş 7 sene artık bölümle okulla alakalı arkadaşlıklarla zaten işiniz yok ki...

Türkiye'nin en iyi okularından birinden mezunsunuz ve arkadaşlarınız hep evli çocuklu mu, 28 yaşında? ben de en iyi okullardan birinden mezunum, 39 yaşındayım daha bizde bi dünya bekar var. bu en iyi okullardan/bölümlerden mezun olma durumunun -hep diyorum hala derim- bence b. ku çıktı. Türkiye'de sıralamada ilk binde iseniz, tamam, en iyilerdir, (ki eskiden biz ilk bini bile kabul etmezdik de nüfus 82 milyon oldu hadi ilk bini kabul edelim o yüzden) değilse en iyi diye bir şey yok. o kafadan çıkın bence.

inşallah benimde sizin gibi düzelir her şey, benimde travmatik bir ilişkim oldu çok acı çektim, istanbulda yaşoyorum sergilere etkinliklere nereden katılıyorsunuz ve yeni kişilerle oradan mı tanıştınız? O Olalalalala Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

aylardır sevgilim yok zaten yalnızım, 3 yıllık ilişkim vardı 4 yıllık sevgilisi olduğunu öğrendim bana evlenelim diyodu cinsellik yaşanıyodu ve diğer kızda bende aynı anda öğrendik çocuk diğer kıza gitti şuan onunla evlilik yolundalar, çok zor bir süreçti çok acı çektim. etkinlikleri nereden bulup katılabiliyorsunuz? bende katılıyım

Instagramda sadece kültürel etkinlikleri takip etmek için açtığım bir sayfa var, güzel etkinlikler paylaşan bir sayfa takip ettiğimde önerilen başka sayfalarla birlikte bir sürü etkinlikten haberdar olabildim. Bunu iş alanınıza uygulayabilirsiniz sizde. Ben çok fazla kursa git, şu kongreye katıl, hep kendini geliştirmediğinden oluyor bunlar zihniyetine birazcık karşıyım. Çünkü o kadar kaliteli insanlar işsiz kalabiliyor ki Ama inandığım bir şey var o da network ya da bizim deyimimizle çevre edinme. Gittiğiniz etkinliklerde yeni insanlarla konuşur tanışırsanız hem sizin gibi insanlarla karşılaşabilirsiniz, biraz moraliniz düzelir hem de belli mi olur bir yerden hiç duymadığınız bir iş alanı çıkar. Biraz fazla yaşam koçu gibi konuştum kusura bakmayın İnşallah gönlünüzdeki gibi olur da düzelir her şey en kısa sürede

inşallah öyle olur hiç umudum kalmadı hayatıma dair

hepsine bakıyorum başvurıyorum 28 yaşındayım bir süredir işlerim yolunda gitmiyor malesef tıkanmış gibiyim hln09 Şeytanın

Arkadaşın başarısını küçümseme kısmına katılmıyorum. dediğin gibi 82 milyon insan varsa başarılı insan sayısı da buna orantılı olarak artacaktır. Ülkedeki başarılı kişi sayısının fazla olması senin de başarılı olduğun gerçeğini değiştirmez. Sanki kız başarılıyım deyip yan gelip yatmak mı istiyor ki bunu söylüyorsun. Her işe başvurmuş. Evlilik meselesine gelince de konu sahibinin dediği gibi hala ülkenin büyük bir çoğunluğu bu yaşlarda çoluğa çocuğa karışmış oluyor. hala 25 ten sonrasına pek kalan yok kadınlarda. Haaa senin çevren farklı olabilir ama geneli benim dediğim gibi hala. haa ben de bizim ülkenin evlilik ve çoluk çocuk çılgınlığından memnun değilim ama ülke gerçekleri bu maalesef.

Çok iyi anlıyorum sizi ama bunlar sadece toplumsal beklentiler. Ülke berbat halde, iş bulamayınca sorunu hep kendimizde arıyoruz ama öyle mi gerçekten? İş bulabilmek için elimizde olandan fazlası bekleniyor. Bu mudur doğrusu? Beklentiler buna sürüklüyor diye biz niye kendimizi eksik hissedelim? İş veren istiyor ki aldığım eleman "ne iş olsa yaparım abi" desin. Neden yapalım, ne için aldık bunca eğitimi? Her işi köle gibi yapalım diye mi? Diğer yandan ilişkiler; mutsuz bir evlilik ya da zoraki bir ilişki daha mı iyi gerçekten? Kim koyuyor bu yaş sınırını, neden geç olsun? Kime göre geç ya da erken? Evlenmek için evlenilir mi? Mutsuz bir evliligin travması sanmıyorum ki yalnızlıktan daha iyi olsun. Her konuda şuna inanırım "hayırlısı olsun". Kimseye kulak asmayın, herkes kendi işine baksın.

yok hiç o kafaya girmeyin yaşınız kaç? bir sekreterlik tarzı yönetici asistanı tarzı minik tempoda sizi götürecek yağmasada damlayacak bir iş bakabilirsiniz. Tabi uygun görürseniz L

Aynı durumdayız. Bir şekilde bir umuda tutunacağız. Geçecek elbet. Geçmeyecek gibi geliyor ama her duygu her durum geçtiği gibi geçecek. Psikiyatristten yardım alabilirsin, en azından belki ilaç tedavisi bu durumdan çıkman için gerekli stabiliteyi sağlayabilir. Yavaş yavaş sosyalleşebilecek enerjiyi bulursun. Daralırsan bunalırsan yazabilirsin.

İlişkiler hep blyle İnsanlar çok bunaldı yanlızlıktan ve parasızlıktan Takmayın

İş bulun gerisi çorap söküğü gibi gelir Ülkede iş bulmak çok zor Belki alan dışı işlerde bulursunuz Bir deneyin

Evet ya bakıyotsun eğitimli kişiler bile bu kafada. bizim bir arkadaş da koca sevdasına okulu okulu bırakıp kapanmıştı. bir de kızı görsen nasıl. asi nasıl başına buyruk nasıl özgüvenliydi. Daha doğrusu demek ki öyle gözüküyormuş. ne varsa şu evlilikte.

evet ama inanın dönüş olmuyor acaba diyorum genç mezunlar çok fazla yaşımdan dolayı mı dönüş yapmıyorlar L

bende istanbuldayım gerçekten çok zor, ben görüştüm psikiyatriyle travmatik bir ilişkim olmuştu dayanamıyodum, hangi partiye üye oldunuz acaba iyi bir fikir gerçekten ben de insan göremiyorum artık göresimde gelmiyodu zaten uzun süre çok acı şeyler yaşadım sevgilim yüzünden L

haklısınız zaten arıyorum başvuru yapıyorum ama anlayamıyorum her şey neden bu kadar zor psikolojik olarak bu çabalayıp da başaramamak konusu beni çok yıprattı hem iş konusunda hem ilişki konusunda

teşekkür ederim Etkili

28 yaşımın sonuna geliyorum. türkiyenin en iyi üniversitelerinden birinden mezun olmama rağmen bölümümden dolayı işsizim. ve yalnızım. şansıma tüm arkadaşlarım evlendi çocukları oldu eskisi gibi görüşemiyoruz artık. benimse çok acı ve travmatik bir ilişkim oldu. şuan yaşamak çok zor geliyor. gerçekten çok zor... psikolojimi çok etkileyen şeyler oldu ve tükenmiş gibiyim. galiba en kötüsü de işssizlik ve artık yalnızlığa alışmış olmak, eskiden insanları ben tanıştırırdım herkesle hemen kaynaşırdım şimdi ise hiç kimseyle tanışamıyorum gücüm yok gibi. bu saatten sonra düzelir mi hayatta yeniden mutlu edecek şeyler olur mu? benzer şeyler yaşayan var mı hiç?

Öyle düşünmeyin. Ne yazık ki ülke şartları böyle. Karamsar ve ümitsiz olmayın. Çabaya devam, başvurulara devam, pes etmek yok

Olmaz mi? Tabi ki hepimizin bundan kötüsü olmaz dediğimiz an herşeyin aslında güzelleşecegi son nokta bence

bölümünüzle alakasız da olsa bir iş bulmanızı öneririm. seçici olmayın bir yerden başlayıp şeytanın bacağını kırın gerisi gelir. bir yandan da kurslara gidin belediyelerin ve ya devletin açtığı.

Umudunuzu kaybetmeyin. Çalışan emek veren herkes bir gün mutlaka karşılığını alacaktır. Belki 1 yıl sonra belki 2 belki 3. Ama siz pes etmeyin. Elinizden geleni yapacaksınız başka şansınız yok. Hepimiz bu süreçten geçtik. Çalışanlar da çok mutlu sayılmaz. Geçim derdi yüzünden bir çok insan sevmediği işi yapıyor. Bu konuda çok seçici olmayın, gurur yapmayın. Insallah en kısa zamanda dilediğiniz işe girersiniz

haklısınız sürekli iş başvurusu yapıyorum her alana bavurdum neredeyse L

çok önyargılısınız. evet ilk binle alan en iyiden bahsediyorum. siz demekki çok şanslısınızki arkadaşlarınız bekar. çünkü tüm arkadaşlarınızın evlenip hatta çocuk sahibi olması gelmeleri tek sizin bu durumda kalmanız insanın psikolojisini çok kötü etkiliyor. eskisi gibi gezip dolaşamıyosunuz eskisi gibi dertleşemiypsunuz çünkü dertleriniz bile aynı değil onların bebek kayınvalide

whatsapp gruplarına ekliyorlar paylaşıyorlar. Veya sosyal medyalarında paylaşıyorlar. Bir yere üye olunca zaten arıyorlar.

Aynı yaştayız. Ben de 1.5 yıllık işsizim. İş görüşmelerine gitmekten yoruldum inan. Hem yoruluyorum hem de dünyanın yol parası cebimden çıkıyor. İstanbul'da oturuyorum. Ulaşım ücretleri korkunç arttı. Bari evleneyim yerimi bileyim diyorum. Yuvam olsun diyorum. Ancak karşıma çıkan erkekler ya ciddi düşünmüyor ya da çalışan kadın istiyor. Çalışmayan kadını kim napsın? Onlar da haklı aslında, hayat zor tek maaşla olmuyor kardeşim Kısacası ne yapacağımı bilmiyorum. Psikolojim altüst oldu. Annem psikiyatre gitmemde ısrar ediyor ancak psikiyatr ne yapacak? Bu aralar bir siyasi partiye üye oldum en azından gider gelirim vaktim geçer. İnsan yüzü göreyim diyorum.

Güzel hemşirem gençsin. Yaştan dolayı bir dezavantajın yok. Allah sana ayaklarının mutlulukla gideceği parasının bereketini göreceğin bir iş nasip etsin AMİN. Moral bozmak yok frekansını yüksek tut bol bolll başvuru.:)

İnanin bu süreçten hepimiz geçiyoruz.

Çalışan arkadaşlarınızla görüşün, iş bulmanızı yardımcı olacaklardır. Bu arada işinize destek kurslara gidin. Hem çevreniz olur, hem kafanız dağılır pes etmeyin