sizde ergenlikten falan kaynaklandığını düşünmüyosunuz herhalde ama neden olabilirki bi arkadaşım olmması ve çook sıkıcı günlerim olmaması dışında bir derdimde yok öylee gecelerden nefret ediyorum artık ne oluyosa o zamanlar oluyo zaten akla fikre gelmicek korkular geliyo aklıma herşeyi düşünmeye başlıyorum kararttıkça karartıyorum hayatımı sanki kendi hayatım üzerinde bi senaryo yazıyorum ve onu yaşamış gibi üzülüyorum I

Bir önceki konunuzda da belirtmiştim, siz isteyeceksiniz ve başaracaksınız. Bu korkulara izin verirseniz devam eder, parmak emme meselesi gibi gücünüzü ortaya koyacaksınız. Mutlaka ailenize anlatıp uzman desteği almanız gerekiyor. Bunu yapamam diyorsunuz madem o zaman araştırmacı ruhunuz varmış belliki; bunu kendinizi geliştirmek için harcayın.. Psikoloji, kişisel gelişim kitapları-makaleleri- denemeleri okumaya çalışın. Boşverin dinleri araştırmayı. Şimdiki bu halinizle temeliniz sarsılıyorken o tür araştırmalara luzum yok. Siz kendinizi kurtarmaya bakın.

canım yaaa büyük ihtimalle ergenlik yüzünden yaşıyorsun bunları. aksini düşünsen de henüz hormonların tam olarak düzene girmediği için bu yaşadıkların çok normal. ama kafaya takıp olmadık yerlere yönelmek yerine kendine ilgi alanları yarat. spor yap eğer okumuyorsan kurslara falan katıl kendini faydalı işlerle meşgul et. okuyorsan da rehberlik ve psikolojik danışmanlık hizmeti al ve bundan kesinlikle gocunma, çok takılma geçecek bunlar sevgiler

olmadık şeyler düşüneceğine güzel güzel yaşına uygun kitaplar al. kitap okurken bu saçma düşüncelerden kurtulursun K

senin durum vahim... derhal destek al derhal.. anlattıkların içimi kararttı

bence korkmana gerek yok insan yalnız olunca bol bol düşünüyo tabi bunlar şaçma sapan şeyler de oluyo.. aslında bu düşünceler hemen hemen her insanın aklına gelir ama herkes senin gibi önemsemez bu düşünceleri.. sadece düşünce der geçer.. daha yaşın küçük atlatırsın.. biraz kendine vakit ayır sevdiğin şewyleri yap.. şımart kendini... bu arada erkek arkadaşın varsa ya da yakın kız arkadaşın falan onlara fazla zaman ayır.. büyütme zamanla kaybolur bu düşüncelerin..

Ben 15 yaşımı bitirmek üzereyim. Yaklaşık 1 senedir aklıma garip garip düşünceler gelmeye başladı. Hep düşünüyorum hep karamsar oluyorum. Ailemden birini kaybetmekten korkuyorum yaş hesabı yapıyorum ben şu kadar olsam annem şu kadar olur ailemden birinden fazla yaşamaktan korkuyorum. Çoğu zaman özellikle gecelerii ilerde abimlerin evlenip annemlerin yaşlanıp benim yapayalnız kalacağımdan şimdi içinde bulunduğum aileyi ilerde çok özlüceğimden bi ev de tek başıma kalıp abimlerle bi yabancı olacağımdan korkuyorum. Özellikle geceleri saatlerce bunu düşünüyorum. İlerde evlenmek falanda istemiyorum ben hep şimdiki ailemle kalmak istiyorum. Geçirdiğim her anı sonradan özlüyorum. Birşeylerin son olmasından korkuyorum. Kalabalığı seviyorum istiyorumki hep misafir gelsin hep birileri gelsin. Bazen daha küçüklük yıllarımı özlüyorum günde 12-13 saat uyuyorum ama yinede hep bitkin oluyorum okullar açılınca bu sayı biraz azaldı ama yinede fazla bir farkı yok. Hep dalgınım dikkatimi bi yöne veremiyorum biryere bişeyi götürmek için gidiyorum mesela o şeyi almadan gidiyorum hep uykum var evde uyumasam bile hep yatarım tv yi bile yatarak izlerim eski konumu okuyanlar varsa bi de parmak emerim her ne kadar bırakmak üzere olsamda ama zor işte. Bazende kafayı dinlere takıyorum içime bi şüphedir düştü araştırdııkça araştırıyorum hristyanların sitelerine bakıyorum her ne kadar islamın doğru din olduğunu bilsem diğerlerinin saçma olduğunu bilsemde allaha inancımda azaldı geceleri bide bunun için ağlıyorum allahın beni artık sevmediğini o yüzden bana bu şüpheyi verdiğini düşünüyorum. Beni seven bi tek annem hayatta onuda her an kaybetmekten korkuyorum geceleri uyutmuyorum kadıncağızı birşey olur diye korkuyorum. Sizce bunlar ergenlikten falanmı yoksa bi psikiyatrisemi gitmeliyim M

destek alabilmek için bunları ailemede anlatmam lazım ki anlatamam ben kendi kendime nasıl kurtulucam 1Sen

inş azalacana artmazda dediğin gibi olur ama yşm abilerimden ayrılma annemle babamada bişey olması gibi korku alıyo içimi bunlar zamanla artacak gibi geliyo banaçünkü hepsine canımı verecek kadar çok düşkünüm