Akrabaların tuhaf olduğu herkesin kabul ettiği bir durum benimle alakalı değil Arkadaşlarım var beraber ağlayıp güldüğüm hadi şimdi kahve İçel'im desem 5 kişi vardır ama öyle değil anlatmak istediğim şey daha farklı daha farklı şeyler eksik Bu da benim imtihanım belki Belki gerçekten kaygı sebepli ama girdap gibi olan yanlızlığı öyle derin hissediyorum ki C

Canim 6 kardesiz cok sukur guzel bir evliligim de var ama hastaneye oldum olasi yalniz giderim. Hamilelgim boyunca sadece acillere gittigimde esim geldi benle. Bekarken hic bir zaman anne yada kardesjm benle suraya gel demedim. Cok cok severim onlari, diyalogumuzda cok iyidir ama ben arkadaslarimla takilmayi daha cok seviyorum. Cok ihtiyac djymadikca kimseye yuk olmam. Basimin caresine bakarim yalniz takilirim. Bunlari soylememmin nedeni 10 kardesinde olsa belli bir zaman sonra herkes kendi ailesi ile vakit geciriyor. Ayrica bir cok kardeste var ki küs kanli bicakli birbirlerine selam bile vermezler. Kimi arkadasta kardesten onemli. Bence sizin gercekten guvenecek bir dosta ihtiyaciniz var

Yorumunuz için teşekkür ederim. Konu hastaneye yanlız gitmek değil ihştyacınız olduğu andan telefonun ucunda biri olduğunu biliyorsunuz ama bilmiyorum hoş Rabbim kimseye kaldırmayacağı yükü vermez. Y

çalışmıyor musunuz? hiç komşunuz, arkadaşınız falan yok mu? sosyalleşin biraz bence benim o kadar akraba var da ne oluyor 40 yılda bir görüşüyoruz

Allahnyardimciniz olsun. Empati kurmak zor oluyor bazen. Ama bunu kabul etmekten baska careniz yok. Guclu olun derim sadece. Iyi aksamlar

Kimseyle konuşamadığım bir derdim var buraya açılmaya karar verdim bir abla bir kardeş gibi dinleyim incitmeden yorum yaparsanız çok sevinirim Bi çıkış aradığım için buraya yazmaya karar verdim Sorun kendimle ve psikolojik bir iki kez psikiyatriye gittim ama çözüm olmadı Çok yalnızlık çekiyorum tek çoçuğum babanne annane de başka torun yok hala amca teyze anne baba hiç biri normal değil Sorunlu bir evliliğim var fedakar bir insanımdır evlilikten beklentimde çok düşüktü yanlız olmayım artık diye evlendim desem yeridir tabbi çok yanlış yaptığımı şimdi anlıyorum Boşanmam lazım ama yanlız kalmaktan çok koruyorum daha boşanmadan yeniden evlilik hayallerim Var Aklımda biri olduğu için değil yanlış anlaşılmasın bir ailem olsun istediğim için hastaneye yanlız gitmek istemiyorum tada ne bileyim biri önemsesin beni istiyorum Birinin elimden tutmasına çok ihtiyacım var buraya yazdım çünkü belki bir yorum bir umut olur

Çoçuğum olmasını çok isterim ama onu yanlızlığıma ortak olması için istemem Sıcak bir yuvada büyüsünler isterim güven duyacakları ortamları olsun yoksa yaşadıklarımı yasamasınlar

yalnızlık artık herkesin yaşadığı birşey kardeş akraba arkadaş sen iyiysen yedirirsen kendini ezdirirsen var ama bir gün yapma bunları hiçbiri yoktur çevrende. Kendi kendine yetmeyi öğrenmelisin ve de ya bu evliliğinde ya da derhal boşanıp daha uygun bir evlilik yaparak kısa zamanda bir evlat sahibi olmalısın hem psikolojn düzelir hem de yalnızlık korkun minumuma iner

Sağlıklı bir ilişki, sağlam bir kadın olmadan anne olmayi tavsiye etmek pek doğru gelmedi bana. Psikoloji düzeltmek için çocuk yapılmaz, neyseki konu sahibi bunun farkında. . push ; 3nity

İnşallah aradığınız kişiyi bulursunuz. Ama yalnız kalmayı da öğrenin.

Yalniz kalmissin belki kardesinin olmamasindan belki ailenden belki baska etkenlerden... anliyorum seni cunku bende cok kez bu kuru kalabaligin icinde yalniz hissettim kendimi... ailemi cok seviyorum evet ama insan cogu sorununda kendiyle basbasa kaliyor.. anlatacak mecali bike olmuyor... sana tavsiyem kendini birseye bagla... cocuk yapmayi dusunmek olmasin ama bu! ... cevre edin kendine kurs olur etkinlik olur egitim olur amabi mesgalen sosyalligin olsun... eminim rahatliycaksin...

Hayatı başımıza bir şey gelecek endişesiyle yaşamayız. İnsanın ailesini kaybetmesi bir trafik kazasına da bakar. Ya basima bir sey gelirse benim başka kimim olur? Diye düşünmeyiz ama. Bugün 5 kardeşiniz de olsa bu duyguları hissedebilirdiniz. Yalnızlıktan ziyade kaygılarınız problem.

Merhabalar Yasam bizlere cogu zaman istedigimiz seyleri vermeyebiliyor. Kendi emegimiz aklimizla dahi olsa bir baskasinin samimi icten dogal ilgisini goremeyebiliyoruz. Bir yakinin akrabanin sevgisi varlığı bagliligi elbet cok onemli. bir dayanak bir guc temsili. Fakat sizin yasaminizda bu mevcut degilse bunu ruhunuzda beklenti olmaktan cikarmak gerekir. Yok saymak onlar yokmus gbi gormek. Hayati oyle yasamak. oncelikle ise kendinizi sevmekle baslamalisiniz. degerli kıymetli oldugunuzu kendinize surekli tekrarlamalisiniz. Yalniz olmadigijizi size en iyi hissettirecek saat namaz saatleridir diye eklemeden gecemeyecegim. bambaska bir huzura kavusabilirsiniz. Asilamayacak seyler oldugunu dusunmuyorum derdinizin. Siz yeterki kendinizin onunde durup kendinuzi yanlizlastirmayin. Sosyal olun. dua okuyun ve hakettiginize inandiginiz insanlarla yasami devam ettirin.

O zaman kaygı durumundan bahsetmek daha dogru. Eğer sosyal bir çevreniz, sağlıklı arkadasliklariniz varsa, bunlar sizin korkulariniz. Bu düşünceler aklınıza geldiğinde mutlu olacağınız şeyleri yapmayı deneseniz. Bunu beslemek yerine uzaklaştırmak belki ise yarayabilir. Düşündükçe içine gömülür çünkü insan.

illa kardeşi kuzeni vs olan yalnız değildir demek olmuyor.. benim teyze dayı vs hepsi var. ama annemin hastalığında yalnız bıraktılar evlenirken yalnızdım mesela. bayramda 2 saat oturup sohbet etmekle yalnızlık bitmiyor. kardeşim var ben 1-2 ay aramasam aklına gelmem diye düşünüyorum. bence şu anki evliliğinizde sevgi saygı var ise kurtarabilirsiniz. en azından deneyebilirsiniz.

Çalışıyorum çok güzel bir yerde hemde ama olmuyor insan arkadaştan daha öte şey arıyor akraba değil de kardeş mi desem ne desem bilemedim hastaneye gittiğinde başına bişi geldiğinde kendini arkadaşına baktıramazsın heleki senin gibi yanlız değilse kimse anlamaz 3nity

Hem kendimle sorunlarım var diyorsunuz hem tüm akraba bana tuhaf davranıyor. Psikoloğa gitmeye devam edin bence. nanaben canım

Arkadaşlarınız da mı yok? Birlikte haftada bir kahve icebileceginiz? Alışverişe gidebileceğiniz, parkta simit yiyebileceginiz? Aile ve akraba seçilmiyor, bunlarla ilgili sıkıntı yaşamanızı anlarım, ama bu yaşınıza geldiğinizde etrafınızda sizin derdinizle dertlenen, size vakit ayıran arkadaşınız yoksa cuvaldizi kendinize batirma zamanı gelmiştir belki. Z

Üzüldüm halinize