Bunu yenmenin tek yolu üstüne gitmek. Kaçarak yenemezsin. Üstüne gideceksin ki senin için bu durumlar normalleşsin Ve çok şanslısın ki google da merak ettiğin her sorunun bir cevabı var. Çatal bıçak düzeninden tut da güncel görgü kuralları ve trendlere kadar. Mutluluklar

Çevreyi gözünüzde çok büyütmeyin.. çok rahatlıkla her şeyi yapabilirsiniz.. o an gerekiyorsa insanları gözlemleyin nasıl yapılması gerekiyor diye.. hepimizin vardır acemilikleri sonradan öğreniliyor.. Mesela çok çok yıllar önce hani şu kolayı büyük bardağa döküp üzerine naylon kapatıyorlar ya o kapağı bir güzel çıkarıp pipetle o şekil içmiştim ama hiç takmamıştım.. Merkezde yaşıyoruuz aile yanındayken evimizde yüklüklü idi kendime ait odam Yoktu.. isteme söz zamanı hiç aklıma bile gelmedi neden gocunayım ki

Ben de sevmem avm gezmeyi hangi kafayla girdiysem artık labirent gibi yapıyorlar avmleri giren cikamasin yorulunca bir kahve icsin para kazandirsin diye baska aciklamasi olamaz çünkü

Yaaaa kendiniZi neden kötü hissediyorsunuz herkes sorarak öğrendi kendinizi sevin biraz utanmayın lütfen çevredeki insanlardan. kim ne derse desin ne düşünürse düşünsünSelf servis mi yoksa masada mı sipariş alıyorsunuz diye sorabilirsiniz bunda çekinecek hiçbir şey yok ki böyle böyle öğreniliyor Veya hesabı ödeyeceğiniz zaman hesabı siz mi getiriyorsunuz kasaya mı ödeyeyim? Şeklinde söyleyebilirsiniz çekinecek bir şey yok siz sorun onlar yönlendirsin utanmayın çekinmeyin bütün mağazalara da girin gezin paranız yetmezse tabi ki almazsınız ama bi fikriniz oluşur Ben mesela aşırı aşırı yüksek fiyatlı mağazalara da giderim tarzlar kombinler hakkında fikrim olsun diye, pazara da giderim bunda utanılacak bir şey yok ki. Giyiminiz konusunda da bir siyah veya beyaz tişört bir yüksek bel kot tamamdır her yerde Her durumda kabul görür çok farklı Ve dikkat çekecek parçalara yönelmeyin basic dediğimiz düz ve genel kullanılabilir parçalara yönelin

öyle bir yazmışsınız ki istinye park'ta şalvarla gezdiniz, köyden indim şehire filmi gibi bir sahne oldu sandım. bence biraz siz abartıyorsunuz. ama aşmanız lazım tabi. inanın bir cafede birşeyler sormak, hesap istemek sandığınız gibi zor değil. sadece ilkinde kendinizi biraz zorlamanız lazım. emin olun kimsede yadırgamaz. nazik yanıtlar alırsınız. sonra arkası gelir zaten.

aynen ya ben de küçükken kaloriferli ve parkeli evlere özenirdim. ben ilkokuldayken yerleri betondan sobalı buz gibi kışın diğer odalara adım atamadığımız bi evde otururduk. ama şimdi düşünüyorum da şartlar ne olursa olsun annem babam hep elinden geleni yapmışlar bizim için. benim gözümde önemli olan ne yapabildikleri değil, ne kadar çabaladıkları.

şimdi bakıyorum filme. Çok teşekkür ederiimm :)

Allah'ın Kartal'ı ya boşver he nişantaşı olsa da bişey fark etmez. iki tane sonradan görme kadın için değer mi bunlar düşünmeye. AVM istersen nişantaşı city's istersen istinye park olsun, alt tarafı avm yani sosyeteye takdim balosu değil ki ne istersem onu giyerim gittiğimde. onun dışında evet özgüven sorunun var bence de. git otur bi yere ne istersen sipariş et, adını google'dan arat bilmiyosan ya da sor içinde ne var diye bunlar ayıp şeyler değil ki, işin bitince de pardon bakar mısınız hesabı alabilir miyim dediğinde getirirler ya da söylerler. üzerine giderek çözersin, yaptıkça özgüvenin yerine gelir.

Size oyle gelmistir belki. Allahin Kartal'indan bahsediyoruz cunku, orasi semt olarak luks bir yer degil ki avmsi ne olsun? Abartmayin kendi kendinize, uzulmeyin de boyle seyler icin. Herkes kendine baksin.

Okur musunuz bilemiyorum çünkü biraz uzun yazacağım galiba. İnsanlar neden böyleler söyleyeyim. Çünkü kendisi gibi davranacak veya bilmediği şeye bilmiyorum diyecek cesaretleri yok. Bu cesaret olmayınca da birer aşağılık kompleksi abidelerine dönüşüp kendisi olabilenleri ezme cabasına giriyorlar ki kendilerini üstün hissetsinler. Bunu çok fazla insanda gözlemledim şahsen. Ama sen ne kadar kendin olmaya karar verir ve bunu onlara gösterirsen ezmek şöyle dursun öylece kalakalıyolar karşında. Nacizane tavsiyem önce bunu fark etmeniz. Eğer daha önce büyük bir avm görmediyseniz bunu dile getirmeyi asla eziklik zannetmeyin, aksine bu kocaman bir cesaret örneğidir. Çünkü çoğu insan bunu gizler, zayıflık olarak görmeyip açikça dile getirebilmektir asıl cesaret gerektiren. Bu her konuda böyle. Önceden ben de çok düşünürdüm şunu yapsam garip mi olur herkes yadırgar mı. Ama ne zaman ki sadece kendim olmaya odaklandım o zaman her şey değişti. Ha tabiki kendinizi geliştirin bu çok güzel bi şey ama bunu kendiniz için yapın. Anladığım kadarıyla siz de zaten bu amaçtasınız, farkındasınız sorunun diğerlerinde olduğunun. Başka konuda da yazmıştım, benim çok sevdiğim bir teknik var özgüven geliştirme konusunda. Buraya da yazayım sizin için. Günlük hayatta yapmaktan çekindiğiniz ne varsa ama ne varsa, hepsinin bir listesi yapılır. Mesela sizin için örnek vereyim, cafe konusunu maddelere bölün. Hangi tarz ödemesi olan kafelere gitmek sizin için rahatsa tek başınıza önce ona gitmeyi hedefleyin, bir sonraki hedefiniz biraz daha çekineceğiniz bir cafe olsun gibi. Yani demek istediğim her şey aşama aşama olmalı. Sonra bu listedeki maddeler kolaydan zora doğru gerçekleştirmeye calışılır. Ne zaman ki bir madde sıradanlaşır, kişi bunu yaparken hiç çekinmemeye başlar, o zaman diğer maddeye geçilir. Maddeler zorlaştıkça aylar alabiliyor yapabilmek. Ama kararlı bir şekilde uygularsanız her maddeden sonra kendinizdeki gelişmeyi görüp cesaretleniyorsunuz. Kesinlikle tavsiye ettiğim bir teknik.

Kendine güvenmelisin bazı avmler labirent gibi benim 500 kere gittiğim bir avm var her seferinde çıkısını bulamam hiç de dert etmem orada birine sorarım Cafeye gittin self servis yazmıyorsa garson gelecektir ve ister garsonu çağırırsın ister kasaya gider masa numaranı söyler paranı ödersin çok basit Patidostu Çok pati az insan çok

sanki dedesinin ninesinin evinde yok öyle o hor görmeyi de anlamıyorum. çekinmen gereken bişey yok tatlım bence. yakın arkadaşlarımı köyde dedemlerin kerpiç evine götürdüm ben bir yaz, yaylada küçük bi bahçesi ağılı olan bi evleri daha var oraya falan gidiyorduk. nişantaşı vitrininde olanların dışında bişey giymemiş kokoş arkadaşlarım annannemin şalvarlarını ödünç alıyorlardı bacaklarına ot batmasın kıyafetleri mundar olmasın diye. dönerken bayılarak dönüyorlardı tatil bitiminde. bir tanesi hayatında öyle kerpiç evde kalmamış mesela yaylaya gitmemiş bilmiyordu hep merak ediyordu. biri de köy diyince burnunu kırıştırıyordu küçükken kendi dedesinin köyünde hiç iyi anısı yok çamurla kaplı köy yolları sivrisinekler falan o yüzden sevmediğini söylüyordu mesela. gerçekten bilmeyen fikri olmayan insan. önyargı aşağılama değil ama merak duyuyor. aynı arkadaşlarımla yurtdışı tatilleri de yaptım yurtiçi başka yerlere de gittim köye geldiklerinde duydukları merak oluyordu önyargısız tanımaya çalışan insanlardı yabancı oldukları her kültürü. annanem geldiğinde de gezdirdim dolaştırdım kaç yaşında kadın ortama uyum sağlasın diye yırtık kot crop top giydiremem ya kendi çiçekli elbisesiyle gezdi her yeri. ilk başta üstüm uygun değil o kafeye oturmayalım oraya gitmeyelim diye çekiniyordu mesela insanların bakışından tavrından. inan hiç umrumda değildi biri bir şey dese yapıştırırdım ağzına lafını. bir yerde birini kendini giyiminden dolayı utanması gerekiyormuş gibi hissettiren birini görürsem fena bozarım. biri bir şeyi bu kadar aşağılamaya çalışıyorsa kendi geçmişiyle barışık olmamasından kendinden ailesinden utanmasına ve aşırı sonradan görme kompleksli biri olmasına bağlarım. başka bir şeye değil. kendinle barışık ol benim en sevdiğim şey biz gidince o yüklükten çıkarılan yorganların serinliğiydi mesela üzerine atlamayı seviyorduk beton etkisi yaratsa da. görsem o fotoyu sırf bundan gülerim çünkü güzel günlerdi onu hatırlatır. çekingenliği de atabilirsin umarım. sadece minik bir tavsiye sırf girdiğin ortama uyum sağlamak için olmadığın biri gibi olmaya diğerlerini küçümsemeye çalışma. nasıl rahat hissediyorsan kendini nasıl giyinmek davranmak istiyorsan öyle davran. çok abuk biri olmadığını varsayıyorum bunu derken tabi

Sormaktan korkmayın. Sebze meyve alacaksanız bir görevliye danışın. Burada mı tartıyorsunuz, kasada mı diye. Kafede ödemeyi nasıl yapacağınızı sorun. Sormaktan çekinirseniz de bekleyin başka bir masa nasıl ödüyor. Herkes gide gele öğreniyor böyle şeyleri. Kimse saraylı değil. Yolda gördüğünüz şıkır şıkır kadınların, ayyy yüklük müğğğğğ! Iğğğğ ne kadar avam diyenlerin dedesi köyde doğmadı sanki. Sanki bana saraylı torunu.

Yaa çok tatlı anlatmışsın gülümseyerek okudum :)) biraz çekingenlik biraz özgüven eksikliğinden canım zamanla geçer hepsi. ben de köyde büyüdüm ailem hala köyde yaşıyor, şu anda da zamanım çokça köyde geçer. Küçük yerden çıkınca ilk zamanlar bir çekingenlik oluyor. Liseyi de küçük bir ilçede okuyup ankara'ya üniversite okumaya gittiğimde ilk birkaç ay epey bocalamıştım. Şu an en yakın arkadaşlarım olan sınıfta tanıştığım iki kız doğma büyüme ankaralıydı ve ikisinde de bendeki ürkeklik yoktu. Giyim zevkim tam oturmamıştı, lcw dışında mağaza bilmezdim oraya bile her zaman gitmezdim, büyük şehir insanı olmadığım belliydi yani. Babam atmden para çekmeyi öğretmişti, ilk harçlığımı yolladığında kartı atmye kaptırıp bir sürü ağlamıştım napcam şimdi diye :)) şimdi aklıma geliyor da ne güzel zamanlarmış hayatı öğrenmeye başlamıştım. Sonra bir sürü çevre yaptım bi baktım bir sürü insan benzer süreçlerden geçiyor normalmiş hissettiklerim. Alıştım gitti okulumu bitirdim, janti plazalarda da çalıştım, sanayide de. İş dolayısıyla çok yer gezdim çok farklı insan gördüm. Özenti plaza dilini de öğrendim, devlet dilinde resmi resmi konuşmayı da, sanayi dilinde küfretmeyi de. Yaşanmışlık ve kendine yatırım yapmak çok şey katıyor insana, zaten biraz insanları tanıyınca anlıyorsun ki insanın kalitesi ambalajıyla ilgili değil. Hiç kendini kötü hissetme kuzucuğum, basit bir çekingenlik seninki ve çalışıp hayata karıştıkça geçecek. Kartal da büyük ama gayet vasat bir yer ayrıca, kimseyi ve hiçbir yeri gözünde büyütme. Tekrar söyleyeyim yazım dilin çok tatlı ya

keşke hiç bilmeseydik bunları daha doğal daha güzel hayatlarımız olabilseydi. doğma büyüme istanbulluyum nefret ederim avm gezmekten mesela. hiç hoşuma gitmez. hangi kapıdan girilip çıkıldığını bilmekte insanı modern yapmaz. büyükşehire gelip çekingenlik yaşaman normal tabiki ama kendini de kimseden küçük görme.

Aklıma şey geldi, lise öğrencisiyken bankaya girip bişey sormaya cekinirdim herkes bana bakicak yanlış bişey soylicem komik olcam diye aslında bunlar yetiştirilme tarzından gelen bazı yanlisliklarin getirdiği özgüven eksikliği. Krndinize değer verin, bu dünyada sizden sadece bir tane var, unutmayın.

Kuzum burası Avrupa'nın göbeği değil zaten bu ülkede herkes sonradan görme değil mi bir bakıma eski yıllarda yaşanılanlara bakınca, ben bu ülke de gerçekten elit aileden görgülü insanın azlığına eminim biz köylü milletiz ve en güzel cevabı Atatürk köylü milletin efendisidir diye vermiş zaten, rahatla senin kimseden farkın veya az değerin yok bunu unutma

Bu ülkede öyle reziller meydanda dolanıyor ki ben niye arımla namusumla dolanmaya utanayim. Sapıklar, katiller, pedofililer, dolandiricilar utansin

Kartal civarında yaşıyorum hangi Avm diye geçirdim içimden ☺ çünkü lüks bir semt değil burası. Kendinizi rahat bırakmaya çalışın, bilmediğinizi sorun, öyle öyle görüp, sorup öğrenceksiniz. Herkesin ev düzeni de farklıdır, bunu kendinize kompleks haline getirmeyin.

Çok tatlısınız yaşınız nedir küçük yaşlardasınız sanırım, herkes birbirinden öğrenir bu durumları görerek alışveriş yaparak, öncelikle free ol paranın yetmeyeceği ýerlerden birşeyler yeme onun dışında park yok diye bakmak da yasak değil ya. gir çık bak daha sonra almak için bile bakarım ben severim bakınmayı. insanlara gelince kibir budalası olmuşlar takma o insanları görme. Fakat kendini geliştir çok pahalı olmasada topluma uygun giyinmeye çalış bir kot bir siyah ya da beyaz tsort spor ayakkabı bunların heryerde geçeri vardır. self servis yazar bunları dikkat et garsona sor hesap alabilir miyim şeklinde o sizi yönlendirir. Yalniz geliştir kendini sadece internete bakarak bile birşeyler öğrenebilirsin... akışına bırak zenginlik fakirlikle alakası yok bunların. görürsen öğrenirsin..

Kendinizin ve ailenizin durumunu kabullenerek aşabilirsiniz ancak. Kimse annesinin karnından öyle doğmadı. Gayet alışılcak şeyler bunlar. Bebekler nasıl yavaş yavaş yürümeyi öğreniyorsa aynen öyle. Bi yerden sonra size her şey normal gelecek. Ha kabullenemiyorsanız da kendinize iyi bir iş bulucaksınız, ilerleyebileceğiniz bir iş ve kafanızda ki yaşama ulaşacaksınız diyelim İnşallah..

Bence sorun ankara da bize yön bulduramayan sokaklar duraklar utansın

Ne kadar tatlı ve iyi niyetli anlatmışsınız. Allah sizi de hep iyi insanlarla karşılaştırsın inşallah

ya mükemmelsiniz gerçekten öyle. Herkesin evinde geçmişten izler var. Çok beğenmiş insanlar var kendini ya Y

Yesilcam gibi. Artik boyle zengin fakir ucurumu mu kaldi yahu. Her sey elimizin altinda internetten 2 dakikada her seyi ogrenebiliyoruz. Sizin ozguvenle alakali sorununuz var bu zenginlik fakirlikle alakali degil. Ayrica buyuk bir avmden meyve sebze mi alinir pazarlar ne gune duruyor Bunu nicin dert edindiniz kendinize. Avmde meyvenin fiyatinin 5 mislini kitlerler insana.

Bunlar utanılacak şeyler değil ki ama. Sizinki tamamen özgüven eksikliği. Ben de bir kafeye gittiğimde menüden bir şey anlamazsam garsona açık açık sorarım, bunun içinde ne var, tavsiye eder misiniz diye. Ya da hesabı burda mı ödüyoruz demek çok zor bir şey değil ki. Çok avm gezen biri değilim. Ama büyük bir avmye gittiğimde görüyorum mesela, kadınlar delice makyaj yapmış, düğüne gider gibi giyinmiş. Benim de var şık kıyafetim ama kimse kusura bakmasın, haftasonu o şekilde gezemem. Giyerim kotumu, spor ayakkabımı, keyfimce dolaşırım. Bundan ezilmek de hiç aklıma gelmez. Bunlara takıldığınıza göre yaşınız küçük olmalı, büyüyünce geçer merak etmeyin

Kötü giyimden, fakirlikten, bilmemekten neden utanıyorsunuz? Herkes bir şeyleri tecrübe ederek öğreniyor. Daha çok gencsiniz siz de öğreneceksiniz. Hayatta utanılacak gerçek konular bir dünya iken.. Utanç duygunuzu gereksiz yormayin bence..

o yalnız sizin sorununuz değil, kızılay avm'nin sorunu. resmen yerli hogwarts orası. bir giren çıkamasın diye yapmışlar. mesela 2. kattan 1. kata in merdivenle, aynı merdivenden yukarı çıksan 2. kata varmazsın öyle bir kör mimarın işi.

çok teşekkür ederim. Gerçekten babanız ne güzel anlatmış. İnsan öyle hissetsede çok güzel yaklaşım ya. N Nfrtettti

Onlar olgunlasmamis ruh ve beyinler, zaten insanlara yuksekten bakan. insanlarin ortak ozelligi kendilerini. gozlerinde buyutmeleri, ham olmaları yoksa bulundugu konumu sindiren insanlarin hiic boyle dertleri yok, kompleksli. insan baskasina takar

O basık tavan birazdan kafamıza inecek diye kollaya kollaya merdiven çıkmak da cabası. Ne zaman o iş hanına girsem kendimi fare gibi hissediyorum.

E millet yükünü sokaga mi bosaltacakmis ona neymis? Kartal ve etrafindan bahsediyoruz sanki sehrin en luks yeri anadolu yakasinin orta halli yerleri buralar, bakis atmislar bakislarini sevsinler...

babam hayati boyunca hep burslu okumus, izmirde yasamasina ragmen liseye kadar hic deniz kenarinda bir bardak cay icmemis mesela bunu hep anlatir gozleri dolar. lisede amerikan kolejine burslu gitmis, bazen anlatiyor etrafta o kadar cok zengin vardi ki sanki insanlar hep bana bakiyormus gibi hissetmistim cok utanmistim diye. her zaman da soyler insan kendisine yabanci bir yere gittiginde sanki herkes ona bakiyormus gibi hisseder der. simdi dusunuyorum benim babam da boyle cekinseydi ben su an oldugum kisi olur muydum diye hayatta olamazdim. ben hayatimi babama borcluyum cunku. siz de evet degisik ortamlara girdiginizde kendinizi basta garip hissedebilirsiniz ama emin olun sizin de diger insanlardan ustun oldugunuz bir nokta vardir. eger yoksa da kendiniz yaratmaya calisin. bir seyi bilmemek, ilk kez yapmak, daha once gormemis olmak, evinin cok guzel olmamasi vs bunlar utanilacak seyler degil. asil bunlari farkli gormek utanilmasi gereken sey. bunun farkinda olduktan sonra emin olun daha da kolay olacak her sey sizin icin.

Çok güzelde giyinsen o bakışları atacak çok görgüsüz var ortalıkta. Sakın rezil olacam diye düşünme olsan bile bunu gören insanlarla birdaha karşılaşma olasılığın çok düşük. Kimse yokmuş gibi davranmaya çalış çekinme

Herhangi bir yere ilk defa giden çoğu kişi karıştırır zaten. İkinci seferde hesabı nereye ödeyeceğinizi de bilirsiniz nereden giriş yapacağınızı da otobüsün nerede duracağını da. Ben senin yerinde olsam kendimi turist gibi hissederdim. Turist olup hiç bilmediğim yerleri aramak, aldığım metro biletini basacak makinayı görmeyio öyle geçip gittiğim için polis tarafından durdurulmak, yazilari okuyamayip yanlış durakta inip ondan bundan yardım istemek falan mesela bana çok keyifli geliyor. Senin yerinde olsam utanmak yerine keyfini çıkartırdim bu turist hallerin. Dediğim gibi bir kere yapsan zaten ikincisinde artık bilmiş olacaksin.. Yüklük vs meselesine gelince... kadın sevmediği birinin fotoğrafını görmüş. Eleştirmek için konuşmus işte. Niye kişisel aldın ki? Eğer modern bir ev resmi olsa 'zevksiz eve bak' derdi, evde pembe eşya gorse "tam pembik gelin, kezban" derdi, çekyat görse 'cemaat evi gibi' derdi, herşeyi harika, güzel bir sitede, iç mimar elinden çıkmış yerde foto görse 'sonradan görme' derdi. İnsanın sevmediğine diyecek lafi mi yok? Ayrıca sen köyden gelmişsin ve köylüsün. Bu utanacak bir şey değil ki. Köyde doğana köyde yaşayana köylü denir. Neden bundan cekinip bu sanki utanacak bir şeymiş gibi icerliyorsunuz? Hep işte dizilerden filmlerden beyne böyle isleniyor. Koyluler cahil, köylüler fakir, köylüler saf... oysa ne alakası var? Bence bunu bir eziklik olarak görmeyi bırakın. Benim ispanyol bir arkadaşım var. Galiçya diye küçük bir bölgesinin bilmemne köyünde yasiyor. O mesela her fırsatta köyünden bahsederdi. Ben muhabbet açmak için Barselona'dan, Gaudi'nin eserlerinden girerdim. o 'benim köyüm de çok güzel, keşke önceden tanissaydik gelirdin' der ağaçlıklı yerde evinin fotolarını gösterirdi . Ne bileyim, benim çok hoşuma gitmişti. Oysa bizde olsa İstanbul diyene 'evet evet çok güzel. Boğaz çok güzel' falan der insanlar, hiç demez; 'isyanbul güzel ama Kayseri'nin koyundenim ben. Bak, bu da dagimiz' diye. Bence siz de bakış açınızi değiştirip köylülüğünüzle gurur duymaya calisin. Hatta her konusu açıldığında bahsedin köyünüzden. Asıl siz bu şekilde kendi kimliginizle barisirsaniz insanlar da sizin kimliginizle hoşgörüyle yaklasir. Ben doğma buyume İstanbulluyum. Üniversiteye küçük bir şehre gitmiştim. Memlekete giderdim, kıyafet çantasıyla gelirdim. Ya da annem gelse normal bir sırt çantasıyla gelirdi. Ama köylü arkadaşlar öyle bir koli ile gelirdi ki, elmalar, tarhanalar, yapraklar, reçeller, portakallar, lavaşlsr... Bana kırk yılda bir mektup gelirdi, köylü arkadaşlara koli koli taze gıda, meyve, sebze. Oralarda köylü olmak çok daha havaliydi mesela :)

emin olun size bakis atanlarin da bir nesil oncesi koy hayati. turkiyede aristokrasi, atadan dededen ust sinif yoktur.

Hunharca güldüm gece gece Ben de geçen sene eşim yoktu kızımla memlekete gittiler 3 gun neyse halt yedim avm sevmem asla saatlerce gezip dolaşamam hadi dedim gideyim bi gezip gelirim benim oğlumun ağlamaları meşhurdur Neyse girdim Allahim az biraz gezelim dedim benim canavar pat düştü mu kıyametler koptu millet başımıza toplandı tabi öyle bagiriyor Baktim olucak gibi degil hadi eve gidelim dedim bu seferde çıkışı bulamadım oğlum kendini yerlere atiyor ama bir rezilliği en son artik bur güvenlik görevlisi halime acıdı da bizi zar zor çıkarttı dışarı Iste o gun bugündür asla gitmem avm ye herkesler süslenmiş gelmiş benim halim harap aman cayır çimen yetiyor bana neyse bu bahaneyle içimi döktüm

orası da iki katmanlı bir yer resmen. içinde bildiğin food court dışında bi hamburger 100 tl :)

Sana öyle geliyor olabilir mi? Zamanla Bazı şeyler değişir. İnsanlar fakirde olabilir köylü de ama dışlayan ve küçümseyenler kesinlikle insan olamaz.

Verdiğiniz örneklerin zenginlik fakirlikle alakası olduğunu sanmıyorum. Eksik olan tecrübe, özgüven Kimse dünyaya full paket yüklü gelmiyor. Herkes tecrübe ettikçe öğreniyor. Bu bir ayıp değil. Utanılacak bir şey değil. Kendi kendine önyargılı davranıyorsunuz. He bunların üstüne fakirim diyorsanız, onu da değiştirmek yine sizin elinizde.

Bir de eklemek istedim. Yüklük olayı seni rahatsız etmiş ya. Bizim evde lavabo yoktu. Kovaya yıkardık ellerimizi. Sonra da kovada biriken suları tuvalete dökerdik. Yıllarım evinde lavabo olan insanlara özenmekle geçti. Bazıları da altın kaplama tuvaletlerde hacet gideriyor hayat işte. Ne güzel ailen seni okutmuş, büyütmüş. Gurur duy o yüklükle, ailenle. Ben öyle yapıyorum. Annemle gurur duyuyorum. Çok iyi geliyor.

ay ben izmirliyim, 2009 yılında girmiştim istinye park'a ilk kez. yaşadığım kültür şokunu asla unutamam. yıllar sonra istanbul'a taşınıp istinyepark'a tekrar gidince 'ay bu muymuş zamanında şaşırdığım şey' dedim demek isterdim ama yok, yine büyük geliyor yiine büyük... sdklfjdas

Hangimiz fabrikatör cocuguyuz ki hepimiz daha lüks veya daha mütevazi yerlere gitmisizdir. Ben bilmedigim bir yere gittigimde önce bir ortami gözlemliyorum ona göre hareket ediyorum. Benim yön duygum cok kötidür kizilay avm de giris cikisi bulabilmek icin kimseye caktirmadan alisveris yapiyor gibi 6 tur atmistim bir keresinde en son birini takip etmistim de öyle bulmustum

İşte tam kartalın bir üzerindeydi. Maltepedekş bir avm de olabilir. Ama duydum. Olsun tabiki. :) Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Yaşla alakalı bir durum çekingenlik bende nisantasina gidince hissetmiştim yaşlı kadınlar bir makyajlı bir guzel giyinmisler maddi durumum yerinde olmasina ramen ezik hissetim kendimi. Özgüven eksikliği bence.

kesinlikle okudum çok teşekkür ederim. Şimdi bir tane psikolog buldum youtubuda ona biraz bakmayı düşünüyorum. Bu dediğinizi hiç yapmayı düşünmemiştim aslında ama şu ortalık bir düzelsin ilk işim tek başıma gitmek olacak kesinlikle.. Biraaz sakin bir zamanda giderim çok da güzel olur. :)

Kıyafet işi en kolayı. Düz renkli klasik şık parçaları tüm uygun fiyatlı mağazadan alırsınız. Ama asıl değişimi bu değil özgüven sağlar. Yani ne giyerseniz giyin siz dimdik kendinizden en yürümedikçe istediğiniz sonucu alamazsınız. I feel pretty filmini izlemediyseniz izleyin, o zayıflık güzellik üzerine gibi görünse de bence özgüvenin yarattığı farkı anlatıyor. Benim annem mesela pazardan da alsa giyse gittiği her yerde çok özel karşılanır. Ben de o kadar olmuyor. Çünkü annem çok kendinden emindir. Ben o kadar özgüvenli değilim. Özetle kendinize güvenin. Özgüveninizi kazanınca farkı göreceksiniz. P

Üniversitede bi kafeye gittik çıkışta hesap öderken tipbox yazan bir kutu gördüm. Adama sordum bu ne diye. Adam da gülüyor dalga geçer gibi falan. Birkaç kere sordum hatta o gülmesine rağmen. Düzgün bir açıklama da yapmadı. Bildiğimiz bahşiş kutusuymuş meğer. Ne var yani bahşiş kutusu dese ölür sanki tipbox deyip durdu Bir öğretmen arkadaş öğrencileri Hindistan cevizini görsün tadına baksın diye okula getirip çocuklara ikram etmiş. Tenefüste öğretmenler odasında bahsetti. Ben de hiç yemedim dedim tadına baktım bende. 30 yaşında tadına bakmış oldum Hindistan cevizinin Giyim kuşam yeme-içme bunlar insanın maddi imkanlarını gösterir büyük çoğunlukla. İnsanlığını görgüsünü göstermez. Hiç kafana takmaya değmez. Avm kapısı her zaman karıştırılabilir herkes karıştırabilir yani. Yüklük olayı da köylerde hep ihtiyaç yani. Şehirde de öyle. Şimdi yüklükler yok mu yine var. Hepsi dolapların içinde yine millet yorganını yastığını koyuyor. Dolabın içinde kapaklı görünmez yüklüklerimiz var Benim var en azından

TikTok vm. tiktok.com Ay aklima şu video geldi Inan bana anlattığın seyleri aslinda cogu kisi yasiyo tecrube etmedigin biseyi ilk yaptigin zamanlarda boyle saskin olman normal ama utanç verici seyler degil bunlar zamanla alışırsın M

ay vallahi. klostrobi tetiklemek 1 numaralı görevi binanın.

Tulay vardi Yalan Dünya'da 'ezik miyim lan ben diye dolaşan', ben hala bazen o modda geziyorum. Senden 15 yaş büyüğüm. Kaç ülke, kaç dünya sıralamasında üniversite , kaç şirket gördüm dünya çapında. Ama gel gör ki babasız büyüdüm. Annemi ilk okula bile yollamamışlar. Hayır olsun diye insanlar bayramlarda bize kıyafet alırdı, erzak yardımı alırdık. Bir defasında biri bir kuruma defolu cat botlar bağışlamış. Ben lisedeyim sanırım, çok moda öyle böyle değil ve çok pahalı. Bana da bir çift o bağıştan düşmüştü. Defosunu saklayarak artık ayaklarım acıyacak kadar büyüyene kadar o botları giyip mutlu olmuştum. Hala içim ezilir hatırladıkça. Üniversite yıllarını hiç anlatmayayım. Neler neler. Şansıma da hep zenginlerin takıldığı okullar düştü. Yıllarca elimi kolumu nereye koyacağımı bilemedim, hala bazen bilmiyorum sanırım ama umrumda değil. Beğenmeyen küçük oğluna almasın modundayım. Şimdi paşa gönlümün dilediğini alabilecek durumdayım çok şükür ama hala bir yanım ezik, öyle de kalacak ama ben kendimi böyle kabul ettim. Bizim veledler restorana gidince kendileri sipariş vermeyi tercih ediyor, 3 yaşındaki bile. Demek ki alışkanlık olunca nasıl bir özgüven oluyorsa... Gelelim ana fikre. Burada bir arkadaşın da dediği gibi. Gezinme buralarda. Otur sınavına çalış. Kazan gel konu aç. Çok vaktin olur ileride merak etme. Gide gele, yapa yapa, gözlemleyerek alışırsın. Canı gönülden başarılar diliyorum.

yanlış yap, saçmala, hata üstüne hata yap? ne olacak ki? sen 2. seferde öğrenmiş olacaksın, başkaları da max. 3 dakika içinde unutmuş olacak. ben birinin size öyle dediğini duysam avm'de, direkt kendisine laf sokardım yemin ederim. görmemiş olmak, yani bir şeyleri gerçekten hiç deneyimlememiş olmak suç değil de, 'sonradan görme'lik gerçekten komik. sanki o doğduğunda avm varmış. bi laf var çok severim, 'zamanında hiç leğende yıkanmamış gibi latte içmek' diye. hepimizin geldiği gittiği yer belli coğrafya belli, sıkmayın canınızı.

Sorun ben de değilmis ilk defa cok sevindim

Çok varlıkta gördüm ardından fakirlik te.. Önemli olan insan olabilmektedir. Ben dert bile etmiyorum karşındaki kişi insan olamamış malesef..

ben de yurtdışına geldim İstanbılda lise küçük bi ilin bi ilçesinde fakültemdi Ordan yurtdışı biraz sudan çıkmış balık oluyorsun ama zamanla alışıyorsun Bide servis olayı falan her yerde ilginç oluyor Biz bi İtalyan restoranına girdik Almanya'da olayı çözene kadar baya zorlandık size kumanda gibi bişey veriyorlar oradan hallediyorsunuz herşeyi yemeğiniz hazır olunca kumadadan alarm çalıyor gidip alıyorsunuz falan Sadece herkes anasının karnında öğrenmiyor Sorun kimse size gülmez bu onların görevi bunun için para veriyorsunuz

Ya abartma bunlari, sen uzerine dusundukce sacmalama ihtimalin yuksek. İcinden nasil geliyorsa oyle davran, rezil olmak diye birsey yok. O ornek verdigin insanlarin ne falsolari vardir kimbilir. Biraz kibrin olsun, insanlari kendinden ustun gorme ve bunu kendine surekli hatirlat. Onlara ne borclusun da bu kadar eziyorsun kendini. Ben ne pozisyonlarda ne insanlar gordum, inan senin utanarak soyleyip/yapamadiklarini övunerek yaparlar. İnsanlari gozunde buyutme. Kendi kendini hep daha cok onemse, bencil ol.

Öncelikle size ya da başkalarına o şekilde bakan insanlara acıyarak baslayabilirsiniz. Çünkü bu insanlar o kadar sevgiden fakirler ki hayatlarını sacma sapan markalarla doldurup, millete hava atıp kendilerini mutlu olduklarina inandirmaya çalışıyorlar. İnsan daha önce bulunmadığı yerin kurallarını ne bilsin. Kaldi ki bazi kafelerde kasaya gitmek gerekiyor bazıları da kasada odemeyi kabul etmiyorlar. Yani bunu bi insan daha önce kafeye gitmeden nasıl bilebilir gerçekten? Sıkıştıysan garsona sorarsın. O kötü insanlardan biri benim eski oda arkadaşımdı. Özel okulda okuyordum. Ben burslu o paralı. Ve parasıyla hava atmayı çok seven biriydi. Ama zamanla yakinlastikca anladım ki bu kıza ne annesi ne babası doğru düzgün seviyor, sicak davranıyor. Hayatındaki boşluğu koca bir gardropla doldurmaya çalışıyordu. Ve o da senin gördüklerin gibi insanları eleştiriyordu sürekli. Markasiz giyinse varosluga bak, markalı giyse görgüsüzlüge bak :) Ve kim olduğunu asla saklamaya çalışma. Başkası gibi görünmeye çalışırsan, insanlar ya kibar davranıp bozuntuya vermeyecekler ya da senin canını acıtmak için kullanacaklar. Onları zırh gibi giy üstüne.

Öyle böyle demek manasız maalesef bahsettiğiniz durum gerçek. Sınıf farkı çok açıldı. İletişim kuvvetli olunca dünya devinde ilk çıkan şeyden en ücra köşedeki insanın haberi oluyor. Evden izlerkenr nebze katlanılıyor fakat içine girince insan daha çok bunalıma giriyor. O farkın aşılır yeri yok, bir çantaya araba parası verenle ay sonunu dar getiren bir olamaz. ben niye böyleyim o niye öyle diye düşünmek psikolojiyi bozar. Kabullenmek lazım. Görgü görenek parayla artmıyor. Ortamlara girmek konusunda da çekinmeyin, kimse kimseyi tanımıyor, bir daha yüzünü görmenizin imkansız olduğu insanlar onlar. Gözlemleyin, gözlemledikçe doğru davranış öğrenilir. Zamanla da hareket haline dönüşür. Büyük yerler adamı yerler

Oncelikle yapman gereken sey bunun cok normal oldugunu kabullenmen ve yeniliklere cekinmeden acik olman. 2 3 kere ayni seyleri yasayip deneyimledigin zaman emin ol ozguveninin yerine geldigini hissedeceksin. Bu anlattiklarindan ornek verecek olursak avm nin girisini bi dahaki gidisinde sasirmayacaksin, hangi mekanda hesabi masana isteyebilirsin hangisinde kasaya gitmen gerekir nerde nasil davranilir bunlari bir ya da iki kere yasadiginda tecrube edeceksin ve bi bakmissin ki o kadar seye adapte olmussun ki. Statunun sonu yok herkes hayatinin bi doneminde bu tarz seylerle cebellesmistir emin ol. :)

Benim de fikrim üzerine gitmek yönünde.. Her ne ise sizi korkutan panikleten kötü hissettiren ; benden değerli kimse yok bun insanın /insanların ne düsündüğü önemli değil diye sürekli içinden tekrarlayarak o ortamda daha fazla bulunmak daha fazla harekete geçmek. Unutmayın sizde değerli kimse yok. Herkes eşit bu dünyada Allah'ın nazarında. Önemli olan kendiniz olmanız ve öz güveninizi yükseltebilmeniz. Bir arkadaşım vardı Ya Yeliz yolda yürürken işlek bir meydanda insanlar üzerime üzerime geliyor bana bakıyor ve hep ben yol veriyorum diyordu. Baktım cidden kız yılan oyunu oynar gibi kıvrıla kıvrıla bir sağa sola geçmekten düz yolda yürüyemiyordu. Sonra dedim ki dur sen dimdik yürü kimseye yol verme sende onların üzerine git bak bakalım insanlar yolundan nasıl çekiliyor.. O hesap üstüne gitmek bazen iyidir.

Hiiiic takılma herkes anadan doğma öğrenmedi o tıp yaşamı maddi durumum kotu sayılmaz ama cafeye gittigimde yada taksiye bindiğimde surekli düşünürüm kac para tutacak diye yada starbucks a gidince kahve isimlerinin nasil hangi içecek olduğunu bilmem gerilirim tabi ama buyuk sorun etmem sorup öğrenirim sende hic çekinme canm o yukluge laf edenin annesi annneannesi illa yukluk yapmıştır bosver Clarkkent Bir kedi annesi... Anneler

Göm iyice göm Kartal'ı

Kesinlikle çok kötü hissediyor insan çünkü o an.

Ben kimseyi umursamam kim bakiyo kim ne giyoyor

navigasyon yüzyılın icadıdır nazarımda

ben de starbaksta öyle hissediyodum:) hala da sevemedim orayı

ay sahi mi AAHAHASADIFJASDIFJD. tuvalet değil, ihtiyaç giderme kabini.

bayrampaşayı gömerlerken yakaladım ben de dün bi konuda hemen atladım hakkını yemeyelim ama şimdi Kartal bi Gaziosmanpaşa falan değil yani, ama o ne uzaklık öyle şehir değiştirsem daha kısa sürede giderim başka şehre

Ben de yıllar önce böyleydim. Bir Cafe de otururken herkes bana bakıyor sanırdım. Yemek vs sipariş vereceğim zaman ne yapacağımi bilemezdim. Sonra arkadaşlarımı gözlemledim. Herkes ne kadar rahattı. Ogrenciyken kendimi ezik bulurdum. Sonra calisnaya basladim kendi kazancim olunca özgüven geldi bana zamanla bu durum geçti.

Bu konuya fazla takıldığınız için algıda seçicilik durumu oluşmuş. Kendinize güven duyarsanız kimin ne konuştuğu önemli olmaz sizin için

Kiyamam yasiniz da pek kucuk sanirim. Lutfen boyle seylere kafa takmayin. Sorun mesela ayip degil ki, burasi self servis midir? Bu yemek az mi pisirilirse guzel oluyor? Yaninda ne tavsiye edersiniz? Gibi gibi. Kendinizi rahat birakin. Zamanla alisacaksiniz

o kadar güzel yazmışsınızki gerçekten her cümlenizde haklısınız hele bir atanayım ya da meslek sahiibi olayımda inşallah bunların hepsini yapacagım. :)

Başkalarını boşver. Güzel giyinene de düğüne mi gelmiş bu derler. Sen kulak verecek olursan herkes her seyi söyler. Şu küçük yerde yasama kompleksini at aklından.7 göbek istanbullu olanlar disinda herkesin 2 kusak öncesi köy zaten. Önemli olan kendine güvenmen, gelistirmen. Dış görünüş hic bir seydir. Beyin, ahlak, görgü her seydir. Sen kendinde eksik buldugun seyleri kusurlarini kabullenip sev, saklamaya calisma ki baskalari bunu sana karsi silah olarak kullanamasin.

Girdiğin ortamı bir kaç dakika süz, çözersin hemen, sor ayıp değil asla çekinme bulamazsan da, üzerine gittikçe öğrenirsin. Çok tatlısın takılacağın tek derdin bu olsun üzülme hiç.

Mescit yerine dua odası yazıyordu asdfg. düz mescit ya yenGEnC

yok gerçekten özgüven eksikliği olabilir. Aslında 23 yaşınndayıım ama. İşte sınavlara hazırlanan işsiz biriyim inşallah şu çekingenliğimi atmaya çalışacagım :) W White

gerçekten teşekkür ederim ben hep köydeydim ve aynı şehrimde üniversite okuyunca burasıda küçük bir il gerçekten hiç bir şey öğrenemeden geçti zaman. İnşallah meslek sahibi olunca bakalım :)

Bir arkadaşım derdi ki herkes tuvalete gidiyor. Hrrkes yemek yiyor. Hiç birseyi abartmaya gerek yok

Kimseyi umursamayarak yenersiniz. O ne dedi nasıl baktı ile ömür geçmez.

Keşke şu envai çeşit avmler yerine şehrin içinde ferah doğa parkları yapılsaydı.

Insanları dış görünüşüne suyuna buyuna bakarak ayırmak tamamen karakter meselesi ve acizliktir bence takılmayın böyle şeylere ama size net olarak şunu söyleyebilirim 3 ay kalmışken ders çalışın konu açmak yerine kpss son 3 ayda kazanılır bu bir gerçek. Böylece atanıp kendinize maddi olarak daha yüksek standartli bir yaşam kurarsınız böyle hislere de kapılmazsınız. Bence aklinizi derslere verin plan yapın güzelce ve son 3 ayınızı adayın su sınava sonraki yıllar pişman olmamak icin. kadınlar kulübü 3 ay sonrada burada olacak inanın o zaman sevinçle konu açarsınız belki ama su an geleceğinize odaklanin derim. Böyle şeyler düşünüp özgüvenizi baltalamayın

Ahahaha moralimi yerine getirdiniz cok sağolun sihhiyeden kizilaya bile gidisi 4. defa da öğrenmis insanim ben bununla ilgili konu bile acmistim navigasyonla cok aci tecrübeler yasamistim. Ben de kendimi ayni konu sahibi gibi hissetmistim ama ben kör yön duygusuyla yasamaya alistigim icin hic böyle kücük emrah moduna girmedim

Kimseyle kendini kıyaslama. Her zaman özeneceğin birileri olacaktır. Daha iyisi daha güzeli. o eleştiren insanlar da özgüven eksikliği yaşıyorlar ve farkında değiller. Kendilerini üstünlük kompleksine kaptırmışlar. Yüklük mevzusuna takılma bu o kadının kendini beğwnmişliği. Demwk ki olmamış, şekilci, ham bir insan. Istediği kadar zengin olsun para sonradan görmeliği yok etmiyor. Insan, insan olsun yeter gecekonduda da yaşayabilir Avm olayı da aynı şekilde kendini elit sanan çökelekler var takılma. Yalnız avm arabalarında çocuklardan bende hoşlanmıyorum. Insanların çoğu çocuklalrı ayakkabı ile oturtuyor içine ve yiyecek koyuyoruz o arabaya. Hijyenik değil. Diğer konularda da kendini geliştirirsin meraklanma. Önceliğin iyi bir iş olsun. Boş vakitlerinde kendini geliştir. Yabancı dil, bikgisayar vb. Online ücretsiz kurslarda var. Isterseniz özelden yaz bir iki isim veririm burada reklam olur belki. Kaliteli filmler falan izle. Basit filmlerden uzak dur. Memur olacaksan sınava odaklan atanmaya bak. Atandıktan sonra ücretli kurslara da başlarsın. Gezilere gidersin. Eve kapatma kendini. Arkadaş edin kendine. Ama herkese güvenme. Günümüzde sinsi çok fazla. Tecrübe yaşanmışlıklardan gelir. Evde oturarak, etliye sütlüye karışmazsan değişmezsin. Işe başladıktan sonra kaliteli kitaplardan oku bol bol . push ; Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Siz kendiniz, insanları dış görünüşüyle yargılamamaya başladığınızda, marka çanta takmanın insan yüreğine bı şey katamadigini idrak ettiğinizde,.'anne ayakkabisi' giymiş 26 yaşında bir kadının ağzindan çıkan sözlerin ne kadar derin anlamları olduğunu farkedip, ayakkabısının ne modeline ne markasına takilmadiginizda asarsınız bunları. Gittiğiniz kafe de içeceğin ismini doğru telaffuz etmek, orda çalışan 'işçi' sınıfına teşekkür etmekten daha önemli değil. Uzun lafın kısası önemli olan insanlık. İnsanlığa değil, imkanlarına bakanlar da asıl cahiller, asıl demodeler ve asıl varoşlar.

Psikolog dinlemek de güzel fikir, dinledikçe hem kendinizi hem insanları çözersiniz. O zaman zaten her şey daha da netleşir, özgüven kazanmak da gelişmek de daha kolay olur. Bu tekniği yapmaktan çekindiğiniz her konuda uygulayabilirsiniz tabi. Yeter ki siz çekinmeden kendiniz olmayı başarın, insanların tavrı da bakışı da otomatik olarak değişiyor ama zaten siz geliştikçe de bunun bir önemi kalmıyor. Kısacası hayat kolaylaşıyor. Başarılar ve mutluluklar diliyorum.

Bilmediğiniz şeyleri çevrenizdekilere sorun. Çekinmeyin. Unutmayın. Herkes etten, kemikten. Sizden bir üstünlükleri yok ki. Cuttingcorners hayat kısa, kuşlar uçuyor... Üyelik İptali Anneler

Nereden başlasam bilemiyorum. Başıma gelen bir kaç olayı sizlerle paylaşmak istiyorum. Ben bir kurumda staj yaptım ve staj yaparken yanımda 50 yaşlarında bir şef vardı ve abisi oldukça tanınan bir avukatmış yanındaki çalışanları ile sorun yaşamış olmalıki bu çalışanının paylaştığı bir fotoğrafı kardeşine atmış. Kadının kızı yanındaydı ve fotoğrafa bakıp 'Ayy, bu ne varoşluk yaa, arkadaki yüklüklere bakk! ' dedi. Oysaki bizim evde o yüklüklerin aynısı var. Kadının dış görünüşü o kadar muhafazarki yani size nasıl anlatsam yüzü gözü çok güzel, çok iyi niyetliydi. Bir diğer olayı ise İstanbula ilk kez bir sınav için gitmiştim annemle birlikte. Ben küçük bir ilin köyünde yaşadığım için ve İstanbula ilk kez gittiğimiz için çok zorluk çektik. Tramvay çarpıyordu yani size öyle diyeyim Biz annemle bir uzaktan akrabamızın evinde kalalım dedik onlarında durumu Allah'a şükür iyi ama hani küçük bir evde kendilerine göre bir yaşamları vardı işte. Sınav çıkışı Kartal tarafında bulunan bir Avm'ye gidelim dedim. Ben hiç o kadar büyük avm görmemiştim ki giriş kapısını bile bulamadım inanın. Bizim tanıdığımızda hani şu plastik arabalar olurya küçük kızı olduğu için onu arabaya bindirdi. Bebek arabası yoktu çünkü. Neyse biz Avm'ye girdik bir mağazadan alışveriş yaparken iki kadın gerçekten o tanıdığımıza bir bakış attı ve gözleriyle süzdüklerini gördüm resmen. Arkasını dönüp giderkende bunların burda ne işi var dedi. Kimseye bir şey demedim tabiki anneme vs. gerçekten giyimleride güzeldi oradaki herkesin. . Ama kendimi her şeyden geri çekiyorum. Örneğin bir cafeye gitsem bunun ödemesi nasıl yapılır? Acaba masayamı gelecek yoksa ben mi alacağım? Ya da büyük bir alışveriş merkezinde meyve sebze nasıl satın alınır? Ya anlayacağınız her şeyden çok çekiniyorum... Bunu nasıl yenebilirim. İnsanlar neden gözleriyle süzerki kötü giyinsen bile?