İkna edebiliyorsan anneni bir psikoloğa götür, ama edemiyorsan da mutlaka kendin git. Devlet hastanelerinde de var. Evdeki bu baskıdan kendi başına sağlıklı çıkmak herkes için mümkün değil. Annenin kafa yapısı, kültürü farklı olabilir ama psikolojisi de normal değil.

Tamamda kendin yazmışsın, evlenen kişileri kıskanıyorum diye. Bence bu yaşta hele böyle ailede kafan bile karışmasın. Ailene güvenme. Çünkü Allah korusun evlenıp ayrılsan annenın destek olacagını sanmıyorum. Tek çıkar yolun okul...

Annen hasta oyuzden soylediklerine kafana takma. Saglikli ir insan ne evliligi once okulu bitir sonra isini bul der. Buyuzden annene ne kiz nede soylediklerini kafana tak Allah yardimcin olsun.

Sussa burda niye bunu yazayım ben onun yüzünden burda evlikle alakalı konuşuyorum illk yazdığınız su cümlelerde neyin nesi Allah'ım ya rabbim.

Kendini sık. Okulunu bitir ve o evden kurtul.

Okuduğun bölüm ne. 22 yaşında ne evliliği dalga mı geçiyorsun. Senin yaşındayken aklımın ucundan evlilik kelimesi geçmezdi. Evlilikten ne bekliyorsun ki. Hergün romantik sofralar, sürekli gezmeyi mi planlıyorsun. Bi de çocuk diyorya annen. Sen zaten çocuksun daha, olgun bir birey degilsin henüz. Evlen, çocuk yap, tüm emeklerin boşa gitsin. Annen bence çevrenin etkisi altında kalıyor. Senin yerinde olsam tıkarım kulaklarımı ders çalışırım. Sonra atanmaya falan çalışır, o evden uzaklaşmaya çalışırım. Bak mesleğini ele almadan, azcık paranı yemeden evlenme. Anneni dinleme. Konuşur konuşur susar.

Söyleyecekler bunlar olacaktı. Bir daha oku bunu

Sıkıntılı ailelerin çocukları sıkıntılı kişilerle evlenip sıkıntılı evlilik yaşıyor kendimden biliyorum. Evlilik asla çözüm değil. Ugrasagain bir delin varken biranda 2 deli oluyor. Okulunu bitir mesleğini eline al. Sağlıklı bir evlilik yap

'' Anne, evlenip gidersem kardeşlerime bakabilecek misin, evin yükünü alabilecek misin, daha kendine hayrın yok, tırım tırım dolanıyorsun. '' de. Evliliğe neden takmış bilemedim, bazıları da tam tersi, senin gibi evladı evlensin gitsin istemez, elin oğlu öyle her gün salmaz çünkü.

Annen hiç normal değil. Bir an önce okulunu bitirmeye bak. Bu arada kabul ettirebilirsen anneni tedavi ettir.

Devamlılık gerekiyor ne yazık ki, bir dönem kullanıp bırakmanın yaratı yok, doktor kontrolünde mi bıraktı? Belki başka doktor daha doğru tedavi uygulayacak? Madem ona çareniz yok, o zaman siz gidin mutlaka doktora. Diplomayı alıp işe girene, evden ayrılana kadar psikolojiyi sağlam tutun.

Geçici bir süreç bu. Okulunu bitirip bir işe başlayıp o evden ayrılıncaya kadar. Henüz Evlenme yaşında bile olmadığın gibi sadece okulunu ve geleceğini düşünecek yaştasın. Kimseyi kıskanıp kimsenin lafı ile evlenmeye kalkma. Dayanamıyorsan yardım al. Annelik görevi üstlenip de iyice de bunalma kendini. Herkes kendi anneliğini kendi sorumluluğunu bilsin. İşlere yardım et derslerine ve gelecek planına odaklan. Kocaman bir hayatın başındasın. Sakın böyle sığ, cahil, bağnaz fikirlerin etkisinde kalıp sana sunulan harika bir hayatı cehenneme çevirme.

Annenizin sağlıklı bir psikolojide olmadığını biliyorsunuz. Kendinize sürekli bunu hatırlatın. Sizi üzmeye kalktığında, laflar söylediğinde ciddiye almayın ve hep deyin ki o hasta, söyledikleri doğru değil. Daha yaşınız çok genç ne evliliği. Önce okul bitsin, işinizi elinize alın sonra. Sakın onu susturmak için, o evden kurtulabilmek için yanlış bir karar vermeyin.

22 yasında ne evliliği ya delirmis mi? Hayır evlensen ona faydası ne? Ben olsam ona hasta oldugunu gider gelir anlatır, yardım almasını saglardım. Baba yok mu?O ne diyor?

Hangi bölümde okuyorsunuz?

Babamda pek farklı değil annem tuhaf babam tuhaf ben bilmiyorum. ne yapayim.

Merhaba arkadaşlar. Üniversite öğrencisiyim bekarım ailem özelliklede annemle hiç geçinemiyoruz. Benim evlenmemi istiyor. Süekli başka insanları bana gösterip sen onlar gibi olmassin sen kızım olsaydın evli olurdun iki çocuğun olurdu gibi söylemlerde bulunuyor. Ben okulumu kazasız belasız bitirmenin derdindeyim kendi ekonomik özgürlüğümü elime almak istiyorum. Evde ki kitaplarımın kendisine bela olduğunu söylüyor sürekli kalbimi kırıyor artık onu bir anne gibi göremiyorum. Bazen ona acıyorum onunla oturup konuşuyorum sanki annesi benmişim gibi ama bir türlü onu değiştiremiyorum. Ağzına gelen her küfrü ediyor bana. Hayatımda bir erkek arkadaşım var ona bile küfürler ediyor. Ben evde evin tüm işlerini yapıyor kardeşlerime bir abla olmaktansa daha çok anne olmuş vaziyetteyim. Annemin kötü lafları yüzünden ne kendimi derslerime verebiliyorum ne de evlenmek istiyorum o kadar birbirimize zıt oldukki ben daha 22 yaşındayım ve onun kırıcı konuşmaları yüzünden evlenen arkadaşlarımı kiskanmaya başladım hiç evlenemeyecekmisim gibi geliyor okulumu bitiremeyecekmisim gibi hissediyorum oturup ders çalışamiyorum. Psikolojim bozulmus durumda sürekli tartışmaktan kavga etmekten yoruldum. Kendime bir çıkış yolu bulamıyorum. Artık ölmek istiyorum onunda basaramiyorum. Elim kolum bağlı olduğum yerde kalıyorum ilerleyemiyorum. Ne yapacağım? Ne yapmalıyım fikri olan varsa benimle paylaşabilir mi?