Konu boşvermek değil ki başkaları kırılmasın üzülmesin aman incinmesin diye diye hatayı hep kendinde aramaktan vazgeçip herkesten her şeyden önce kendine değer vermesi gerek insanın.

Ben yaşım ilerledikçe takmamayı, değmeyeceğini öğrendim.

Bu yaşla alakalı biraz da. Sonra sonra ruhun kaşarlanıyor. Boşveriyorsun.

İyi geceler hanımlar, Daha önce böyle bir konu açıldı mı bilemiyorum. Belki kiminiz güzel yorumlarıyla destek verecek kiminiz deli olduğumu düşünecek. Her neyse.. Yaklaşık yarım saat oluyor; evin tek uyanık üyesi ben kalmışım, müziğimi açmışım. Düşünüyorum. Aniden dank ediyor. Ben kendimi öyle çok üzmüşüm ki. Değmeyecek insanlar, olaylar uğruna hayatı kendime zindan etmişim. Hiç kimsenin yapamadığı kötülükleri yapmışım kendime. Hatta bunları düşünürken bile yapmaya devam ediyordum. Kafamda tomarla soru.. Kendimi nasıl affedeceğim? Beni üzen insanlara gocunmadan tekmeyi basmayı, hoşlanmadığım şeylere hayır demeyi nasıl öğreneceğim? Benim için dünyadaki en önemli insanı kendim nasıl yapacağım?

Haklısınız. Teşekkür ederim harika yorumunuz için!

Hata hep yapacağız. Kimseyi üzmemeye çalışmak kendi avuntumuz. Herşeyi kendimize yapan yine biziz. Bunu da sevdiğimiz, kıymet verdiğimiz için yaparız. Kimseyi suçlamamalı... kabullenmek iyisi... Kendinizle nasıl barışırşınız, önce ben de insanım, zaaflarım var. Amanın salıverin gitsin ))))

Yapabilmeyi istediğim birşey. Keşke yapabilsem bu yazdığınızı. Sanki arkadaşsız kalacağım gibi geliyor bu sebepten resti çekemiyorum saçma biri bile olsa ( F

Siz insanlara şans veriyorsunuz ama onlar bunu nimet olarak değil de nasılsa affediyor yine yapalım yine affetsin olarak görüyor demekki. Doğru insanlara şans verilir ama kavun da değil ki anlayasınız doğru mu değil mi diye. Bence biraz gözlemleyerek ve hep verici olmadan biraz da deneyin. Siz şans isteseniz vermeyecek olanlara değil bir şans iğne bile vermeyin.

İnanın en mükemmel diyeceğimiz kişilerin bile mutlaka bir pişmanlığı, ummadığı birinden yediği kazıkları veya daha farklı insan ilişkilerinde kendilerine kızdığı durumlar vardır. Tek sorun kimisi ilkten kendini üzüyor sonra da orda takılı kalıp bu sefer niye kendime bunu yaptım diye takıntı yapıyor. Kimisi de olan oldu bundan sonrasını kurtarayım kafasında. Aslında siz hata da yapmadınız belki de insanlar iyi niyeti saflık, dürüstlüğü kerizlik gördüğü için artık normal olan şeyleri bile yapmamamız gerekiyor gibi düşünüyoruz. Birde bu yaşadıklarımız olmasa şuanki biz de olmazdık, biraz da o yaşatılanlar insanı güçlü yapıyor. M Meredith Grey Su'nun Annesi 🏼 Üyelik İptali Anneler

Bu dediğiniz öyle hop diye olan birşey değil, yaş, yediginiz kazık ve çektiğiniz acıların birleşimiyle oluşur genelde..

Hayatın her anı değerli. Giden zaman geri gelmiyor. Bu kadar beklemek istemiyorum.

Benim kafayı sana verim. canımı sıkan şeyi 5dk düşünürüm. sonra biter. beni enerji olarak aşağı çeken insanları hayatımdan çıkarırım. onlar düşünsün

Çok iyi olmanın zarar verdiği 3 gün gibi bir sürede, Ne kadar da boşaymış nasıl kendimi yıpratmışım, Olan nasıl da bana olmuş dediğim o sancılı geçen yaptıklarım sırtıma sırtıma vurulduktan sonra 3 gün güzel güzel düşündüm. Artık sonra biraz kötü oldum. Banane, boşver, olabilir, beni ilgilendirmez, benim yapabileceğim bişey yok... Diyerek uzaklaştım. Şimdiler de çok huzurlu çok mutluyum. A

Keskin sirke küpüne zarardır. Bu cümle tam da beni yansıtır. O kadar keskin ve sivri köşeliyim ki, o sınırlarıma canımın içi müdahale etse ardıma bakmam. Ben üzüleceğime o üzülsün der, siler atarım. Böyle yapa yapa insan kalmadı zaten çevremde. Naz niyaz çekemem, hele kapris hiç! Eğer değersizlik seziyorsam orada olamam, çünkü hayatımdaki herkese değer veririm ve ben önemsenmeyecek insan olamam. Nasıl böyleyim bilmiyorum ama fazla özgüven mi desek, kendiyle aşırı iyi geçinmek midir bu ya da eksik ve fazlaca tamam yönlerimi kendini aşırı iyi tanıyarak bu hale geldim diyebiliriz. Yani bir insanın bana söyleceği yergi ve övgüleri, davranış şekilletini ben çok öncesinden biliyorum, kendimi o denli iyi tanıyorum. Bu sebeple karşımdakine sınır alanı çiziyorum, eğer uymuyorsa da çekip gidiyorum. Bu kadar kolay benim için. Yakın zamanda kardeşim diyebileceğim 10 küsür seneden fazla dostluk ettiğim, haftanın 4 günü birbirimizde yaşadığımız, ailelerimizin bizleri evlat diye sahiplendiği dostum kendince küstü. 1 kere bile aramadım, gram umrumda olmadı. Kendimi o kadar iyi tanıyorum ki, ben bir şey yapmadım. Ne olduysa ya o alınganlık etmiştir bu da demektir ki benim verdiğim değeri ve sevgimi asla anlamamış. Düğünüme bile çağırmadım, gidip annesine davetiye verdim onun yüzüne bakmadan, içim hiç cız etmeden. O Osirius Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Kendinize şefkat göstererek yapabilirsiniz. Hergün biraz iç sesinizi dinleyin ve kendim için ne yapabilirim, ihtiyacım olan nedir sorularını sorun kendinize. Tam olarak 'hayır' diyememenizin altındaki nedeni bulun. Reddedilme korkusu mu, sevilmeme korkusu mu, yalnız kalma korkusu mu nedir? Bunu bulup çalışmanız lazım. Bu tip şeyler için hap bi bilgi yoktur, bu bi gelişim sürecidir, insanın kendine emek verme sürecidir. Kendinizi suçlamayarak ve kendinize anlayışlı davranarak işe başlayabilirsiniz. Ayrıca günlük tutarsanız nerelerde yanlış düşünüyorsunuz bunu bulabilirsiniz.

Kendı adıma konusayım. 30 yasında ve yenı anne olmaya hazırlanan bır kadın olarak bu hayatta kaynanam hariç kım olursa olsun tekmeyı basıp yol verdım. Nişan attıgım adama da konusmadıgım yengeme de kuyu kazan cocukluk arkadasıma da herkese. Ama o kadına ıstesem de yol veremıyorum cunku kocamın annesı. Ahh elımde olsa da ülke dışına gitse ve asla dönmese sesini duymasam görmesem tamamen unutsam ve hiç tanımamış olsam. Bi insan tüm kötü özellikleri barındırabılır mı dıyorum barındırıyor işte. Kalbi kötü ağzı kötü aklı kötü. Kendımı bıldım bılelı ben hayatımda bu kadar kötü bırını tanımadım tanıyamamda dıye dusunuyorum. Ben normalde ne dusunuyosam soyleyen bı tıpım kımsenın arkasından yuzune soyleyemıcem bıseyı konusmam. Insanlar şaka olarak algılıyo bazen gulup gecıyolar ama cok cıddıyım benımde derdım bu yonde. Güleç bi tip oldugumdan ne desem kahkaha atıyolar ama katiyen alınmıyolar üstlerine bende alınmalarını ıstıyorum. Bende bunu basarmak ıstıyorum ama sen işe basit hayır'lardan başlayabılırsın. Mesela once yakın cevrene hayır demekle basla. Su ıster mısın hayır Dısarı cıkalım mı hayır Sana gelmek ıstıyoruz gelelım mı hayır gibi.. Bak bu çok işe yarıcak uc bes aya bana güven . push ; beautifulsweet #HayatEveSığar Üyelik

'Kendimi seviyorum' 'Kendimi affediyorum' olumlamalarını yapmakla başlamayı düşünüyorum işe.

Hesap kitap yapmadan seviyorum. Tek hatam bu galiba. Ceketi alıp gitmem gereken yerde affediyorum.

Inanın şimdi bende bu gibi şeyler düşünüyordum.. konuyu takipteyim.

valla biseyleri dusunme surem en fazla 2 saat sonra beni cok uzmus bile olsa benden kiymetli mi amaaaan bosver der gecerim bu biraz kendi degerinin farkina varma ve sevmeyle alakali ya da bosvermislikle de olabilir zira cok bosveren bir insanim filmdelisi

Kendinizi severek, yaptığınız hataları kabul edip geride bırakarak, kendinize daha çok değer vererek. Hayat keşkelerimizi düşünüp üzülmek için çok kısa, hataları telafi edip yeniden aynı hataları yinelememek için de çok uzun.

Aynen katılıyorum size

Uyuyorum.

Bunun bir yolu varsa bana da soyleyin. Bunu yapabilen insanlarada hayranim

Aslında yaşla değil de karakterle alakalı olduğunu düşünüyorum. Anneannem var 70 küsür yaşlarında. Daha ne kadar yaşar bilinmez. Hala onu bunu dert eder kendine. 22 yaşında gamsızlıktan ölecek durumda arkadaşım da var misal.

ben ailem dışında hiç kimseye en ufak ödün vermiyorum, kimsedende hiçbir beklenti içinde değilim... ayrıca meraba nın dışında kimseyle yakınlaşmıyorum.. o kadar kafam rahat kiii... bütün samimi ilişkiler kötü sonla bitiyor ve ayrıca bütün samimi geçinen kişilerde hep birbirlerinin arkasından kuyularını kazıyorlar...

Bu hayata dert etmek, dert edinmek için gelmiş olamayız degilmi?Musalla taşına yattıktan sonra bitti... Geri dönüşü yok... Hangi anı güzel gecirdiysen o kar yanına. Neden kendim dışındakilere kendimden fazla deger verim. Sen uzulurken ayni anda o mutluluk naraları atıyorsa kime zarar vermiş olursun... Bunları bir düşün...

Bence bunu düşünmeye başlamak bile güzel bir başlangıç. Zararın neresinden dönersen kardır demişler. En azından geçmiş geçmişte kaldı bundan sonrasında herkese hak ettiği değeri vermekle başlayabilirsiniz işe.

Bakış açınızı değiştirin. Birileri rahatken birileri incedüşünceli olacak. Yani denge meselesi herşey. Sizi dengeleyen biri çıkınca karşınıza herşey yoluna girer. Kısaca kendinizi oldgnZ gibi kabul edin. Bu huyunuzun olumlu tarafını görmeye çalışın. Bende böyleyim ne var yani deyin kendinize. K Konus

Öğrenmek için bir ömür kısa kalıyor ne yazık ki. Y

aynı ben

Bu korkunun sebebi önemli işte. İnsanlar üzülse ne olur gerçekten? Buna cevap bulmalısınız dürüstçe. Genelde bunun altından reddilme korkusu, yalnız kalma korkusu, onay arayışında olma, özgüven eksikliği, sevilmeme korkusu gibi şeyler çıkıyor. Bunlara göre şekillendirmeniz lazım kendinizi..

Kestirme yolu var mıdır bilmiyorum ama ben yasaya yasaya öğrendim, yaşım 30 bu arada hayata, insan ilişkilerine dair daha öğrenecek çok şeyim olduğunu düşünüyorum, öyle oldu bitti tamam bundan sonra böyle demekle yol alınır mı bilmiyorum

Saçma bir şekilde insanları üzmekten çok korkuyorum. Karşımdaki üzülmeyi hak eden biri olsa dahi..