Benim eşimde benden büyük. ben 25 o 42 yaşında. geç evlenmesi benim sorunum değil. o baba olma yaşının çok uygun olduğunu görürken, ben kendimi uygun görmeyebilirim. evlendikten 2 sene sonra oldu benim mesela. ki eşimde 1 kez ısrar etti ama cevabını alınca oturdu. en kötü duymamazlıktan gelin. ama eşiniz istedi diye pes edip istediğini vermeyin. sırf eşinizin zoruyla hamile kaldığınızda veya doğum yaptığınızda sizde ne tür etkiler bırakacağının, belki de çok kötü bir psikolojiye gireceğinizin farkında olmalı.

Eşinizin çocuk isteği çok normal ama sizin istememenize saygı duymalı. Sizin istememe nedeniniz bu saydıklarınızsa bence yardımcı olur eşiniz o durumda ve zaten hayatta hiç bi şeyin garantisi yok bunu garantileyemezsiniz ki. Kendiniz anne olmaya hazır değilseniz bu saydığınız sebepler dışındaysa isteksizliğiniz eşinize bunu söylemelisiniz sadece onda hata aradığınızı onu eksik gördüğünüzü düşünüp incinmiş olması çok muhtemel. Bende hazır hissetmedim ve hep söyledim bunu asla hazır hissedemeyeceğimi anlayıp yolları ayırma kararı aldım çnkü eski eşimin baba olma isteğini elinden almaya hakkım yok diye düşündüm

bir arkadaşım ve eşi vardı. 3 yıllık evliliklerinde eşi asla ama asla bir tabak dahi kaldırmazdı. Aşırıda pasaklıydı falan adam ama. Arkadaşım hamile kaldı ve inanın 9 ay boyunca eşi süpürge dahi açtırmadı. Temizlik vs herşeyi elinden geldiğince eşi yaptı yetmediğinde temizlik için bir ablayla anlaştılar. Tabi temizlik için dışarıdan yardım biraz maddi imkan meselesi. Doğumdan sonrada pandemiye kadar ki 1 yıldan fazla süredir haftada bir gün yardım aldılar ce hep birlikte hallediyorlar toparlandılar şuan. Herkes aynı olacak diye birşey yok ama buda bir örnek.

O zaman gelsin herşeyi yaparım diyen adam o zaman gelmeden herşeyi yapmaya başlasın şimdiden. Çocuk doğduktan sonra mecbur kadın bakacak. O yine ayaklarını uzatacak. Bu erkekler fındık kadar beyinleri ile insanları kandırabileceklerini mi sanıyorlar acaba Oturmamış evliliğe çocuk yapmayın. Hem siz hem çocuk perişan olursunuz... Önce evliliğinizden emin olun

Arkadaşlar şu boşanma kelimesini ağzınıza sakız yapmayın lütfen yaaa. hersey bu kelimeyi söylemek kadar kolay değil. Kolaymi sanıyorsunuz. daha çok yenisiniz seviyorum diyorsunuz sakin olun lütfen biraz sessiz kalın oda kafasını dinlesin oturur konuşursunuz ufak tefek şeyler için ne siz ağlayıp kendinizi harap edin ne o yan odada yatsın evinizin evliliğinizin birbirinizin kıymetini bilin lutfen ama yaa

Sandra Bullock un bir filmi vardi, alkolikti ve tedavi goruyordu. Sonrasinda normal hayata geciste, 1 yil evde bir bitkiyi yetistirmesi oneriliyordu, eger ki oldurmeden bir yili tamamlayabilirse, sonrasinda bir evcil edinebilir ve onunla da bir yil yasayabilirse yeniden yeni bir insan iliskisine hazirsin deniyordu. Tabi ki o alkolizm uzerineydi de, esinize de bu tarz bir uzun soluklu bir challenge yaptirabilirsiniz gibi geldi bana. Yani o zaman gelsin yapariz degil de, simdiden yapsin ne yapacaksa. Cocuk olunca birden yemek yapmayi ogrenmeyecek ya bu adam, haftanin yarisinda yemek yukunu o ustlensin mesela. Bunu da bozmadan en az yarim yil yaptiktan sonra size cocuk konusunu acsin ornegin.

Adam ruh hastası. Ev işlerini şimdiden yapsın madem baba olmayı çok istiyor. Hem haksız hem de yatak ayırıyor. Yatak ayırmak soğumak için bir sebep. Daha kendisi çocuk koca adam. Özür dileyene kadar yüzüne bakmayın bence. Yatak ayırmasını engelleyin ve ev iş yaptırın.

Yukarda da yazmıştım aslında. Sakince konuşuyor hak veriyor. Bir iki gün yardım ediyor temizlik bulaşık felan. Yemek konusunda haftada 2-3 defa çalışmadığı günlerde yemekleri kendisi yapıyor zaten. Ama ikimizin de yorgun olduğu günlerde iş yine bana kalıyor. Terapiyle ilgili şimdiye kadar hiç konuşmadık ama bu fikri de sunacağım bakalım ne olacak

Keşke daha önce konuşsaydınız. Çünkü sizin ne kadar anneliğe hazır olmamak hakkınızsa onun da baba olmak hakkı olabilir. Ama hemen boşanmayı düşünmeniz tuhaf geldi. Seviyorsanız orta yolu bulmak yerine neden hemen ayrılmak geldi aklınıza? Belki yeterince sevmiyor ve güvenmiyorsunuz ondan da yaşanıyor olabilir bu sorun.

Bazi seyler evlenmeden once konusulmali. Cocukta bunlardan biri. Mumkunse evlenmeden once insan ayri eve cikip, ev arkadasi edinmeli. Boylelikle hem kendini hemde nasil biriyle yasamak istedigini ogreniyor insan. Anne evinden cikip, direk esle yasamaya baslayinca insan bocaliyor. bir de malesef bizim toplumda malum erkek cocuklari evde is falan yapmaz. Kiz cocuklari temizlik, bulasik, yemek falan ogrenir hep. Ama erkek cocuklarin denk olacak kadar ev isi vermezler. Ee? Evlenince kari koca beraber calisinca, ve yine evin butun yuku kadina kalinca tabii ki kadinda bir yerde isyan ediyor. Hakli olarak.. bosanmayin tabii ki de. Ama iletisim kurmaya calisin. Anlasilan o ki konusulanlari karsi taraf duymuyor. Duysa, o ev islerine yardim etmeye baslar, siz daha mutlu olur, ve belki de cocuk fikrine daha acik olurdunuz. Erkeklere ne yapmasi gerektigini de soylemek gerekiyor. Oyle anlamli bakayim, surat yapayim, o anlasin derseniz yanarsiniz. Direk, eger bu defa ben bulasiklari yikadiysam, bir dahakine sen yikayacaksin, camasirlari beraber katlayacagiz, ben yerleri supururken sen de etrafin tozunu al vs vs acik acik soylemek gerekiyor ne isteniyorsa. Bosanmalik bir durum yok. Konusularak asilamayacak yol yok. Yeterki iki tarafta cozum bulmaya istekli olsun

Eşiniz bencil. anne olmak için hazır hissetmiyorsanız, baskıyla kesinlikle kabul etmeyin. insan zorlamayla nasıl kendine yedirir anlamıyorum. Çok özgüvensiz bir davranış. sizin yapacağınız tek şey, karalarınızın arkasında durmak. ayrıca çok istiyorsa bunun için yapılması gereken şeyler vardır. Bunun bile hala bilincinde değil. Kendi ağzınızla evde yardımlaşmadan bahsetmişsiniz. Halbuki çocuk yönünde size ısrar etmeden, ikna edebileceği türlü yollar var.

Çocuk büyük sorumluluk ve bebek doğduğu ilk zamanlar annenin bütün gününü alıyor isteseniz de evde ki işlerle ilgilenemezsiniz yardımcı şart eş olur anne olur dışarıdan biri olur, öyle yaparımlar ederimlerle olmaz bu iş eşiniz değişir mi bilmem. Eğer çocuk yapacaksanız bu siz istediğiniz zaman olmalı annelik çok güzel her kadın tatmalı karar verirseniz eşinizden birşey beklemeyin ama yaparsa sürpriz olur.

İlişkiniz daha fazla yıpranmadan çift terapisi alsanız çok iyi olur

Hemen aklınıza boşanmayı getirmeyin bence ağızda dolanıp duruyor. Evlenmeden önce konuşsan da bazı seyler olmuyor maalesef evlenmeden önce konuşuyorsun sonra hiç konuşmamış gibi oluyor. Aynı evin içine girince. Bencil sadece eşiniz ve bu kişiyi yorar çok. Muhtemelen terapi kısmını da kabul etmeyecektir. Peki hiç sakince konuştunuz mu suçlar gibi değil de kavga esnasında değil normal zamanda.. P Phobeebuffay Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bazen kavgalarımız o kadar büyüyor ki sözlü ve psikolojik şiddet başlıyor. Ben de her söylediğine karşılık veriyorum. Fiziksel olarak bi birbirimizi dövmediğimiz kalıyor o kadar ki birbirimizi hırpalıyoruz. Onu itersem o da beni itiyor, elime vurursa ben de onun eline vuruyorum. Böyle şeyler aslında evliliği bitirme yönünde beni düşünmeye sevk ediyor Stevya ✨ Üyelik

2 yıllık evliyim. Henüz çocuk istemiyorum. Ama eşim artık çocuk istediği için sürekli kavga ediyoruz. Benim çocuk istememe nedenlerim var ve bunları anlamıyor. Mesela ikimiz de çalışıyoruz ben istiyorum ki ev işlerinde bana yardım etsin ama beyfendi bazen yemek yapıyor onun dışında hiçbir şey yapmıyor. Ve çok düzensiz biri. Bide çocuk olursa sen de bana yardım etmesen kaldıramam diyorum. O zaman gelsin her şeyi yaparım diyor ama inanmıyorum. Ben eşimi çok seviyorum ama henüz bi çocuk sorumluluğu alabileceğimizi düşünmüyorum. Ayrı uyumaktan nefret ediyorum. Bugün kavga ettik yine ve yan odaya gitti. Ben de oturdum sinirimden ağlıyorum. Sizce napmalıyım? Saat kaç oldu hala uyuyamadım resmen.

Maddi olarak yardımcı tutabiliriz bunda sıkıntı yok. Ama gönül istiyor ki sen yaparken eşin gelsin yardım etsin. Her gün işte çorabın niye yerde, neden şurayı temizlemiyosun ya da temiz tutmuyosun deyince de dırdır yapıyor sayılıyorum. Halbuki sen orayı temiz tutsan ya da kıyafetini atmasan ben neden konuşayım

ayrı yatmak, kavga etmek, boşanmak yerine bence ikiniz de sakinken bu konuları konuşmalısınız. evlenmeden önce çocuk istememe gibi bir durumunuz var mıydı? ve eşinizle bunu konuştunuz mu?çocuk olunca eğer çalışacaksanız size yardımcı birini bulabilirsiniz ve eşiniz de sizin kadar ilgilenmeli ve yardım etmeli. bence güzelce konuşulduğunda çözümler bulunup çözülecek bir sorun bu.

her gun gelecek bir yardimci tutmayacaksaniz zaten yardimci da sizin probleminizi cozmez ki, kaldi alin pandemi, evdeyiz aylardir, elbette herkes hic olmadi kendi dagittigini toplamali, benim cocuklar bile yapabildiklerince yapmakla sorumlular, koskaca adam kendine yardimci biri olmazsa yasayamayacak mi.

Kendinize güvenmiyorsunuz madem eşinizin baskısiyla cocuk yapmayin.