Aynı olmak zorunda değilsin. Fikir ayrılıkların elbet ki olacak. nslhn024

İnsallah öyle olur ama o yaşta olsunn şimdii hiç olcak gibi değilim hiç niyetlide

35 den sonra tıpkı aileniz gibi düşündüğünüzü göreceksiniz.. . push ; E

Yeri gelmişken resim kötü. Umarım böyle olduğunuz hissi geçer... Duman değilde mendil çıkıyor sanki

O değil de o profil resmi nasıl öyle kadının ağzı fabrika bacası gibi. Içinde birşey yanıyor sandım. S sunsea

Bunun neyini sorguluyorsun ki Yani onların hayatı onlara göre seninki sana göre Tek doğru yok ki Örneğin bir dedem sık içki içer sigara vs kullanırdı diğer dedem namazında niyazında idi ikisi de iyi insanlardı Siyasi görüş vs kuşaktan kuşağa geçmez ki herkes bir birey farklı farklı düşünceler var

Sigara var alkol var açık giyme var ailem muhafazakar oldugu halde nir olay karşısında verilen tepkiler farklı düşünce yapısı farklıı siyasi görüş vs hep bambaşka bazen diyorum acaba başka bir ailenin çocugumuyum diye o kadar zıtt babam biraz insanlarıı kınarr ama ben onun kınadığıı insanların ta kendisiyim bu yüzdenmi böyle oldum diye sorgulayıp duruyorum hep kendimi D damdan

Yani bende anne ve babamdan biraz farklıyım. Kuşak farkı aslında onlarin doğruları sana doğru gelmeyebilir bende sorguluyodum bı ara neden böyle diye ama sonra onlari böyle kabul etmeyi öğrendim :)

Sorunu anlayamadım sanırım. Bu anlattıklarınız size özel değil ki. Herkesin ailesinden farklı düşünceleri, inanışları, tercihleri olabilir, oluyor da. Sanki bilimsel olarak mümkün olmayan farklılıklar varmış gibi anlatıyorsunuz. defne-28

Ben de tam böyle biriyimm

Farklı olmak kötü olmak değildir ki. Bende farklıyım. Mesela çekirdek ailem değil de bizdede akrabalarla aramızda çok farklılık var. Hepsi erkenden evlendi;çocuk yaptı. Hatta 2 tanesi evlenip çocuk yapmak için mesleğini bıraktı. Ben ise 31 yaşındayım ama hala bekarım. Eğer seveceğim ve beni sevecek biri karşıma çıkmaz ise evlenmeyi düşünmüyorum. Mesela diğer akrabalarım çevre baskısını çok ciddiye alır. Ben yıllardır insanların benim hakkımda ne dediğini takmıyorum. Çocuk olayına ise ben çok ciddi maddi ve manevi şartlarım olmayacaksa düşünmüyorum. Mesela ailemden diğerleri ne olursa olsun çocuk olmalı diyor. Ben buna da katılmıyorum. O yüzden onları ikna etmek zorunda hissetmiyorum ve onları ikna etmeye çalışmıyorum. Annem ve kardeşimden bile çoğu konuda farklı düşünürüm. Ama bu bir eksiklik değil. Farklı olmanız kötü olmanız demek değil. Sadece farklı bir bakış açısı ile hayata baktığınızı gösterir.

Tabiki farklısın. Herkes birbirinden farklı çünkü. Eğitim, sosyal çevre, çağın getirdikleri, kişilik özellikleri... Bunlardan herbiri olabilir, hiçbiri de olmayabilir. Dert ettiğin şeye bak ya. Sadece ailenle karşılıklı birbirinize saygı duyun yeterli.

Doğum haritanızda özgürlüğe, asiliğe ya da muhalefet olmaya yatkın özellikler var belki de. Bazı şeyler doğuştandır, siz bile özeleştiri yapmışsınız. Değiştirmeye çalışıp değiştiremiyorsanız bence bu ihtimal.

Yani kıyafetten tutun konusmaya davranışaa hayat görüşü siyasi görüşee kadar zıttımm. Yanlışlarda var tabi kii yanlışlarım olmasa zaten ailemden farklı görmem

marla singer fight club filminden izlemediyseniz izleyin

Ben duyuyorumda onlar bana pek duyamıyorlar Dert bende derman

boşuna kendinize dert edinmeyin. mesela benim babam kitap gibi konuşur, telefonu açarken bile "Merhaba yassycim, bugün nasılsın? Sesini duymak istedim" der. konuşma içinde de sürekli olarak tam cümleler kurar. ben mesela "o öyle değil" diyorsam babam "açıkçası ben o durumun o şekilde olduğunu düşünmüyorum" der. insanlara yardım eder yüzlerce öğrenciye burs verir ama ben "eli kolu olan çalışsın, devletten burs alsın, bu insanların diğer fakir olanlardan tek farkı seninle karşılaşmaları mı çok saçma" diye düşünürüm. babam siyaset konuşmaz. "sadece cahil insanlar siyaset, din ve para hariç konuşacak bir şey bulamaz" der ama ben tam zıttı hepsi hakkında konuşmayı da severim. babam alkolü gevşemek için kullanır, başka şeyler içer yine gevşemek için yılda nerdeyse 1 kez. ben ikisini de hayvan gibi eğlenip dağıtmak için alırım alırsam. aynı şeyleri yaparız ama amaçlarımız farklıdır. annem bambaşka bir dünya mesela. annemle bir konuyu konuşmak istiyorsan o konu kesinlikle çok önemli veya anneme bir şey öğretecek olmalıdır. oturup boş dedikodu yapmaz veya ne bileyim bu biber soğan fiyatları vs onları bile tartışmaz. "Neden bunu konuşayım pardon ama konuşsam ne değişecek" der geçer. Gereksiz kelime kullanmaz. Siyasi görüşünü hiç kimse bilmez. çok modern bir insandır ama dekoltenin kalitesizlik olduğunu düşünür mesela, ne kadar ölçülü giyinirsen o kadar adam yerine koyulursun der ama ben dekolte severim ve olması gerektiğini düşünürüm. annemin dini inançları vardır, babamın var mı yok mu bilmiyorum, benim yok. babam the doors dinler, annem hans zimmer, ben amerikan rap. ikisinden biriyle yolculuk yaparken tek ortak paydamız tarkanın ahde vefa albümü olur onun dışında müzik zevklerimizi sevmeyiz. daha saysam bir sürü şey sayarım yani ailemle çok farklıyız biz de ama karşılıklı oturup konuşunca çoğunlukla tartışmadan kalkıyoruz. ne kadar tartışsak da iki tarafın da fikirleri değişmez çünkü.

Merakediyorum aileden tamamen bu kadar nasıl zıt olunabilir ya hiç mi bi yerden benzemez insan resmen alimden zalim zalimden alim misalii bende ki. Ailem iyiler ama ben onlarınn düşündğü gibi düşünmüyorum onların yaşadığı gibi yaşayamıyorum hayatı neden böyle yanlış eğiitilmedim annem olsun babam olsun doğruyuda yanlışıda güzelce anlattılar gösterdiler ama yokk kendimii öyle olunca bir kalıba girmiş gibi hissediyorum bu ben değilim diyorum bilmiyorum ailem ve çevreme göre tam ters biriyim aranızda böyle olan var mı varsa nasıl başediyorsunuzz? Idrakyollariiltihabi

Yani huy karakter vb şeyler çok farklıı yaşam biçimlerimiz isteklerimiz farklı benimki onlara göre çok uç seyler mesela

Yaş on sekiz sanırım. Eğer öyleyse böyle düşünceler normal. Değilse, durum vahim. Zira kendi ailen bile olsa aynı düşünmek, aynı şekilde yaşamak zorunda değilsin zaten. Bunu istemeyebilirsin bu çok normal. Olağanüstü bir durum değil.

neden ailenle benzer olmak zorunda hissediyorsun? farklı yıllarda, farklı koşullarda doğan bir insansınız, farklı çevrede büyümüşsünüz. aynı ana babadan bir yıl arayla doğan kardeşler bile birbirinden çok farklı olabiliyor.

Valla dikkat edin sağlığınıza insanın cigerleri yanar yahu o kadar dumandan.

Zaten farkli olmalisiniz, ailenizden bir adim onde olmayacaksaniz ne anlami kaldi gordugunuz egitimin, sahip oldugunuz kulturun, yasadiginiz hayatin?

24 yaşındayımm durum çokmu

farklı olmak dediğiniz nedir mesela aileniz sigara içmez içki içmez siz içersiniz ya da ne bileyim onlar muhafazakardır öyle giyinir öyle yaşar siz farklısınızdır çok dinine bağlı ailelerin ateist çocukları var tanıdığım ya da ne bileyim uyuşturucu bağımlılarının anneleri ile benzer bir hayatları yok mesela yani aileden farklı olmak garip mi bilemedim babam kendi babasından annem kendi annesinden farklı ben de her ikisinden farklıyım

Aileniz küçük bir Şehirde sizde büyük bir Şehirde okudunuz değil mi? Evet doğru değişmiş olmanız hayata bakış açınızın farklı hale gelmesi çok doğal. Çünkü ufkunuz genişledi bir nevi dünyayı tanımaya başladınız.

Aile egitimi bir yere kadar insanin kişiliğini oturmasi bulması kendi olmasi bu illaki ayni seyleri düşünüp yapacak degilsiniz...

Farklı olmanız güzel birsey.30 yıl öncenin ilmine bilimine inansanız daha mı iyidi? Biz ailelerimizden bir adım ileride olmak zorundayız o zaman gelişebiliriz ancak.

Evet farklıı bir şehirde okudum ve o hayatımı çok özlüyorumm okumadan öncedee farklıydımm ama bocalamaktaydım olmak isteyipte olamadığım kişiydim ama üniveristede değişti durum artık kendimin farkına vardım ve değişmeyeceğimin farkına vardım ailenin yanına gelince de yargılanmalar basladı tabikii

Sadecee sorguluyorum ben neden kötü farklıyım diyee onlar gibi olmaya çalıştıgımdada hiç mutlu olamıyorum Dert bende derman