umarım bunu da başarmak nasip olur. hiç bir psikologla görüştünüz mü acaba?

Tup mide ameliyatıni hic düşündünüz mu eger düşünuyorsaniz size doktor tavsiyesinde bulunabilirim ev artik bu mide ameliyatlari cok yaygin ve bi o kadar da guvenli sekilde yapiliyor

5 yıllık başarı oranı düşündüğünuz kadar yüksek değil her zaman sağlık konusunda hatta her konuda yabancı kaynak/hatta pubmed makale okumanızı tavsiye ediyorum. Türkçe hiçbir kaynağa güvenmeyin

Ben durmuyorum mesela. Aman ya zaten battı balık yan gider ye gitsin kafasındayım. Böyle olunca toparlayamıyorum. Yemek bazen beni insanlardan bile daha çok mutlu ediyor.

sezgisel yeme /farkındalıkla yemeyi öneriyorlar dünya uzerindeki yeme bozukluğu ile çalışan psikologlar ama onu bile diyet olarak kullanacak potansiyel var sizde. bence başta yapmanız gereken şey hayatınızin başka yönlerine odaklanmak başka iyi yönlerine. hayat beden numaranizdan kilonuzdan ibaret değil hatta onlar hiçbir şey yani.

tamam da tek odaginizin bu olduğu bı hayat yaşıyormuşsunuz gibi hissettim bu şekilde bir yaşam, yaşamı boşa harcamaktir yani bir sürü muhteşem şey var hayatta, tek bir olumsuzluga bu kadar takılıp ruhu felç etmenin kimseye faydası olduğunu sanmıyorum

Sizi yemeğe sevk eden travmadan kurtulmanız lazım. Bunu da yapan yerler var. Bilinç altı temizliği gibi bir şeydi sanırım bahsettiğim.

kolaya gelmek ile alakası yok diyetle kilo verenlerin yüzde 85 i geri alıyor bir sürü fizyolojik nedeni var bu işin ama ben başka bir şey söyleyeceğim yani 30 kilo için bu derece dramatik olmak, kendine hakaretler etmek vs bana çok sukursuzluk gibi geliyor. elbette daha sağlıklı olmak muhteşem olurdu, istiyorsanız daha zayıf olmakta ama bu işi bu ölçüde kafanızda büyütüp ağlayıp ağlayıp durursaniz 1 kere yaşadığınız hayatınıza çok yazık edersiniz. vucudunuzla ve hayatınızla tam anlamıyla barışmadan kalıcı kilo vermeniz de imkansız zaten.

Theta Healing yöntemi ile

Valla yazida o kadar karamsalik var ki her yol denendi ama basari saglanamadi diye yorumladim illaki verebiliyorsa kendisinin vermesi en guzeli

Son yazdıklarınız çok doğru. Ya bu dramatize etmek değil de yorulmak gibi. Başarısızlığın ve başaramama döngüsünün zayıflığı.

Yasınız hala devam ediyor acaba babanız vefatını kabul edince düzelir misiniz ozgurozgur

peki 30 kilo fazlası olan birey 36 bedene düşüp bunu da örneğin bir sene boyunca korursa, yine de bedeni kilolu haline göre mi kalori talep eder? konuyu eşim için takipteyim, bilgileri sindirmeye çalışıyorum.

Daralan ruhum ve yaşlı gözlerimle attım kendimi buraya.. İçim çok sıkılıyor son on yıldır kendimi aynı günde hapsolmuş gibi hissediyorum. Güzel bir meslek edindim, hayallerimin hepsini başardım ama biri hariç. Ve o başaramadığım hayalim canımı çok acıtıyor. 8 yaşıma kadar normal ve sağlıklı bir çocukluk geçirdim. 8 yaşımda babamı kaybettim. Sonra kendimi kapattım tüm dünyaya ve yemeğe verdim. Yedim, yedim ve yedim.. seneler geçtikçe kat ve kat artan kilomla hayata devam ettim. Tabii çevrem durmadı. Kendimi bildim bileli zorbalığa uğruyorum. Umursayan biri değilim ama içim hep buruk. Öyle ki sırf bu yüzden dolayı bebeğime hasret çekiyorum.. Tabiri caizse her seferinde kendi topuğuma sıkan, kendini aşağı çeken hep ben oldum. Gerçekten çaba gösterdim.20 verdiysem 30 geri aldım. Tek denedim, uzmanıyla denedim ama hep başa döndüm hep. Ertelemekten helak oldum. Kendimi aciz ve iradesiz hissediyorum. Eşim ve ailem destekçim ama artık hep aynı konu gündemim. Onların bile bana inancı kalmadı. Gerçi benim yok ki onların nasıl olsun.. Velhasılı ne anlatayım bilmiyorum ama ben ertelemekten, başaramamaktan çok yoruldum çok usandım. Gözler hep üstümde.. acı çekiyorum bu zorbalıklardan. Oysa vereceğim alt tarafı 30 kilo dile kolay dimi? Ama bana çok zor. Öyle ki bu şarı yazarken bile aklımda yemek var.. Çok dua ettim çok istedim.. ama ipin ucunu hep kaçırdım. Erteledim ve hala erteliyorum. Biliyor musunuz aynada kendimi zayıf zinde ve sağlıklı görmek en büyük isteğim.. ama çabam sıfır. Çok aciz hissediyorum. Canım çok acıyor çok. Destek alma önerisi bulunanlara binaen söyleyebilir ki destek aldım. Ama her şeyin kafada bittiğine inanıyorum. Lütfen bana dua edin. Gerçekten çok ihtiyacım var. Sonuna kadar okuyanlara teşekkürü bir borç bilirim..17.03.2023 b.

Basari orani cok yuksek sonucta midenizin yuzde 80 i aliniyor kalan yuzde 20 lik kismi keyfiye genisletmezseniz hicbir sorun yok ben biraz arastirmistim asitli yiyecekler alkol mideyi genislettigi icin omur boyu yasak deniyor

90 küsur kilo hicbisey degil. Kilo konusunu kafaya takip kendi degerimizi herseyden önce kendi gözümüzde kucultmememiz şart. Sen DEĞERLİSİN, ÖNEMLİSİN VE BİRİCİKSİN

Tabii.. ama verimli devam etmedim. Yemek hep daha kolayıma geldi..

Reactions: -Bibliosmia, gulectosba, AyselSilahimiGetir ve 2 diğer üyeler U user0175 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyeli

Bu kilo icin 10 yildir ayni gunde yasamaya gerek var mi? 200-300 kilo olanlar ne yapsin? Abartiyorsunuz bence. 10 kilo verip 84 olsaniz bile yeter.

neden? insan aynaya bile bakmayacak kadar bedeni ile ilişkisiz nasıl olabilir aklım almıyor isterseniz 200 kilo olun bedeniniz sayesinde bu hayatı yaşıyorsunuz

Aslında çok da fazla değil bence, bir de eskiye göre şimdi büyük beden kıyafetler çok güzel ve çeşitli. Evet ben bu kilodayım ama olsun kendimde sevdiğim şu şu özelliklerim var diyerek kendinizi kabullenin önce, 94 kilo olmak hayatın sonu değil, insan kilo alır verir, hastalanıp iyileşir, önemli olan kendine değer vermekte. Siz kendinize değer vermezseniz insanların sizi eleştirmesine izin vermiş olursunuz. Onlara ne ki sizin kilonuz falan, sanki çok zayıflar çok mutlu.

İşte sigarayı bırakmak gibi. Yemek de bir bağımlılık sonuçta. Ben de çok seviyorum yemek yemeyi. Diyet uyguladığımda evet sağlıklı olmak extra bir enerji veriyor iyileştiriyor hissediyorum ama sevdiklerimi yiyemediğim için mutsuz hissediyorum resmen sevdiğim yemeği yerken dans eden biriyim.

94 kiloyum. Aynaya bakmam pek.

Size mesaj atıyorum.

Leyla leyla kusura bakma ama bence başka dertlerin var çocukluğunu bahane ediniyorsun. 8 yaşından beri en az 20 yıl geçmiştir diye düşünüyorum, 20 yılda her türlü kayıp unutuluyor. Ölüm berbat, babasız büyümek kötü ama bunlar travma kategorisinde değil. Tonla insan tanıyorum babası yaşıyor ama boşanmış basmış gitmiş başka kadına çocuğunu aramamış, annesini dövmüş, içki içmiş... onlar travma oluyor işte çocukluk yarası. Ölüm kötü ama travma sebebi değil eninde sonunda kabulleniyorsun, travma olan baban hayttayken babasız, sahipsiz büyümek. Bilemedim ya yemek yiyesin var, spor yapasın yok tembelsin nyese artık bunlar için 20 yıl önceki olayı bahane ediniyorsun seninki dümdüz bahanelerin arkasına saklanmak. Ya da başka dertlerin var yemenin arkasına saklanıyorsun. Dümdüz yazdığım için kusura bakma ama oturup kendinle yüzleşip derdin neyse bulup ona göre çözüm aramalısın. Diyetten önce yediğin miktarı normal seviyeye indir, kalori appi indir. Herkese aynı şeyi yazıyorum galiba geçende de bir konuya aynısını yazdım, kalori miktarını kontrol et, sonra yediklerin sağlıklı olsun. Bulayım linkini atayım buraya. Onun dışında vücut da sağlık da ne koyarsan o, diğer insanlar poposunu çekip spor salonan gidiyor zamanlarını harcıyor, para veriyor sen evde oturuyorsun çaba harcayanla harcamayan bir mi sence? Hiçbir çaba koymadan mucize mi bekliyorsun? Gencecik insansın, spor yapmamak zaten kendine zarar, oturup hamur şu bu çöp şeyler yemek kendine zarar 100kg olup sonra da 20 yıl önce babam öldü bana acıyın demek sence normal mi? Bir an önce durumu kabullen çare aramaya bak umarım aklını başına toplarsın.

çoğu şeyin duygusal açlık ile alakası yok aslında bu çok gereksizce yanlış anlaşılan bir kavram sizin fizyolojiniz çok uzun zamandır fazla yemeye alısik, bi sürü hormonal detayı var ama girmemeyim duygularınız yüzünden yemiyorsunuz, zaten halı hazırda uzun süredir kilolu olduğunuz için çok yiyorsunuz ve bedeniniz bunu istiyor. yıllarca az yemiş 34 beden biri nasıl günde 5000 kalori alamaz ise düzenli olarak 30 kilo fazlası olan biri de 1000 kalori ile hayatını sürdüremez sürdürse dahi bir yerde patlar fazlasıyla geri alır bu size has bir şey değil.

yiyemiyorsun değil Chery bide, sadece bir oturuşta yiyemiyorsun. o yüzden sık sık yiyorlar ve başarı oranları yıl geçtikce düşüyor çünkü ameliyat oranları çok arttı. ondan sonrada ikinci mide ameliyatıni oluyorlar.

Sosyal medyada, azmedip kilolarından kurtulanların videolarıyla dolu. Belki size ilham olur da kararlı olmaya başlarsınız. Diğer bir seçenek de sağlık sorununuz sebebiyle doktorunuzun sizi ciddi bir şekilde uyarması. Kalp krizi de olabilir bu. O zaman zoraki olarak dikkat edeceksiniz ve ayrıca bir sürü çeşit gıdadan mahrum kalacaksınız.

Peki sizce ne yapmalı? Bedeni nasıl alıştırmalı

Benim onume bir tepsi börek koysaniz 1 gun icinde gider gelir hepsini yerim. Bir tencere kısır olsa yarim tencere yerim. O yuzden evimde borek, kek, kizartma yapmam, pilav ve makarna pisirmem. Bir tabak makarna yerine gerekirse 8 kofte yerim. Eve aldigim ekmegi dilimlettirip yiyecegimiz kadarini ayirir geri kalanini buzluga atarim. Abur cubur cok nadir, regl doneminde alirim. Kilom yok bu arada 60 kiloyum. Ancak pişirip pişirip yersem kilo alırım. Sunu demek istiyorum pişirirseniz, satin alirsaniz yersiniz. Azaltarak birakin bunlari

ay keşke onun gibi minnoş bişi olabilsem

Kaç kilosunuz peki, belki de kendinizi olduğunuz gibi kabul etseniz öncelikle herşey daha yolunda gider.

Teşekkür ederim okuyacağım mesajınızı.

sanırım 3 sene mi ne kuralı vardı. maalesef diyet yapıp zayıflayıp kilo alanların oranı yüzde 85/95 aralığında eski kilosunu geçenlerin oranı da azınlıkta değil. hatta yakın oranlar mide ameliyatında bile var ama diyet kadar kötü oranlar değil ben yeme bozukluğu vs ile ilgili bir kaç psikolog ile çalıştım online genel olarak çok uzun vadeli kilolu insanlara en temel öneri sporu hayatına katmak oluyor, çünkü diyet yapıp al ver yaptıkça vücudun dengesi tamamen bozuluyor

Hiç düşünmedim.

üzüldüm. ama eminim ki bir yolu vardır ve siz onu bulacaksınız.

Bu başarı değil ki, kolaya kaçış. Vücudundaki yağ hücreleri duruyor, metabolizman da aynı, sadece midenin yarısı olmadığı için yiyemiyorsun mecburen zayıflıyorsun Konu sahibesi genç, kilosu da aman aman değil adam gibi yeme stilini değiştirsin, düzgün beslenmeyi öğrensin, işin kolayına kaçmadan metabolizmasını düzeltsin. Şu durumda ameliyat boş bir fikir bence. 45 yaşında 150kg insansan, hareket edemiyosan, diyabet kalp hastalığı bitiksen git o ameliyatı yaptır tabi ama şu duumrda gerçekten anlamsız. Midenin yarısı kesilir şimdi, ama beslenmeyi bilmiyorsan 5 yıl sonra eski sağlıksız haline yine dönersin. Konu sahibesi midesini kestirecegine biraz kalori saysin, biraz hareket etsin.

Lokmalarınız kuş yiyecek kadar olsun. Yavaş yemiş olacağınız için tokluk hissi oluşur. Fazla yememiş olursunuz. Susuzluk da açlık hissi yapıyormuş. Belki böyle ufak tefek püf noktalarla daha kontrollü olmaya başlarsınız. Ne yalan söyleyeyim. İradesiz olsaydım obez olabilirdim. Midem sanırım rahatsız ki acayip kazınıyor. Can sıkıntısı da bazen acıktırıyor. İrademle bastırıyorum yeme hissimi. Şu anda da açım, aklım yiyecekte. Birkaç bardak su içeceğim. Belki de susuzluktandır böyle hissetmem.

Kendi başınıza üstesinden gelmeniz kolay değil zannımca. Bu yüzden profesyonellerden destek almak anlamlı.

Öneri için teşekkür ederim bakıcam. Ya bilmiyorum aslında güzel ve mutlu bir hayatım var. Ama içimde mutlu değilim sanırım.

Yasta takılıp kalmış görünüyorsunuz. Bir psikoterapi çok iyi gelecektir, gerekirse ara ara eşinizi veya ailenizi de dahil edebilirsiniz. EMDR de öneririm. Allah kolaylık versin.

sezgisel yeme isimli iki kitap var şu an ikisi de stokta mi bilmiyorum nadirkitaptan filan bakın ikisini de alıp okuyun bence ama işte onlar kilo verme olayını tamamen es geçiyor amaçları yemek yeme şeklini düzeltmek doğala getirmek sonrasında vücudun isterse kilo verir. bu yaklaşıma geçmek içinde bedeninizin numarasına değil önce psikolojinize değer vermeniz gerekiyor. dünya üzerinde yeme bozukluğu korkunç seviyelere gelmiş durumda, bizim ülkede bile ortaokul/ ilkokulda görülmeye başlandı.

Zayıf halinize ait bir fotoğrafınız var mı?

Mesela diyet değil yaşam biçimi olarak mı görmeli biraz açabilir misiniz

Ya değil zaten boyum uzun çöl sırıtmıyor lakin. Ben bu bedende mutlu hissetmiyorum. Son dönemde odağım bu oldu. Sağlıklı beslenirken çok mutlu hissediyorum. Kafamı kurcalayan bişey olmuyor. Ama bi bozayım, depresyon halim geri geliyor. Sanki kendimi cezalandırıyor gibi yedikçe yiyorum.

Duygusal açlıkla başa çıkmayı öğrenmem lazım

Bacım vallahi Doktor Nowzaradan gibi konuşuyorsun maaşallah

güvenli ama bir o kadarda artık geri alanlar fazla siz sadece başarılı olanların hikayesini görüyorsunuz Amerika da bunlarla ilgili çok fazla araştırma yapılıyor, ben düzenli takip ediyorum hanımefendi başarısız olur demiyorum ama bu ihtimal düşünülen kadar düşük değil. ayrıca muhtemelen bkisi ameliyat için uygun değil