Ben anladım seni. Aslında ben de ufacık şeylerden çok mutlu olurum. Ama hayatımda her şey yolunda gidince mokluk çıkartıyorum. Çok sinirliyim bu huyuma. Y

bir kac gundur bir banu berberoglu viralidir gidiyor... sukretmeye bir baslayin, sukrettiginiz seyler sizi mutlu da edecektir zamanla.

Aslında memnuniyetsiz bir insansın ve farkında değilsin büyüğüne öğrenirsin boşver zathara

Sizinki rahatliktan olabilir mi? 1 yil oncesine kadar kafama estigi anda dunyanin obur ucuna tatile gidebilir, cebimdeki paranin son kurusuna kadar yiyip icmeye, giyinmeye harcayabilirdim ama gunun sonunda oyle cok da mutlu olmazdim. Hani iyi hos ama coookk asiri keyif de almazdim. Su an hastayim, evime 1 saat uzaklikta baska bir sehire gitmek icin doktorumdan izin almam gerekiyor. Uzerime olacak bir kiyafet bulsam havaya ucarim cunku asiri kilo kaybettim. Cikip yarim saat yurumek, rutin kontrolume giderken kendime bir dondurma ismarlamak bile iyi hissettiriyor cunku bunu yapamadigim, yataktan tek basima kalkamadigim gunler oldu. Bazi insanlar dogustan oyledir ama bazilari da gercekten cektikleri zorluktan sonra o sekle gelebiliyorlar. Belki verdiginiz orneklerdeki kisiler de oyledir.

Doyumsuzluktan kaynaklanıyor malesef

Yaşadığınız olayın değişik bir versiyonunu yasiyorum ben de. Elimde olmayan şeyi hayal ederken aşırı mutlu oluyorum, onu düşünüyorum hep, belki gunlerce ama elime geçince aynı hissi vermiyor hemen de hevesim geçiyor. Daha önce gitmedigim ve gitmeyi düşündüğüm yerlerin fotoğraflarına bakıp huzur dolup mutlu oluyorum o günü iple çekiyorum ama gittiğimde o fotoğraftaki hissi alamıyorum. Yani mutsuz filan değilim aslında elbette hoşuma gidiyor ve mutlu oluyorum gittiğimde ama fotoğraflara bakıp hayal ederken daha tatlı geliyor sanki. Başka böyle olan var mı acaba?

Mutsuz olmaya lüksümüz olmadığını düşünüyorum. Okula gidip gelirken şükrediyorum bacağım var yürüyebiliyorum diye. Hoşuma giden bir şey yediğimde şükrediyorum bunu hayatında hiç tatmamış olanlar var diye. Ailemden uzakta yaşıyorum, her facetime konuşmamızdan sonra iyi ki böyle bir anne babam var diye... Modum düştüğünde hemen Suriye'de tecavüze uğrayan bir kadını düşünüyorum yahut Afrika'daki aç bir çocuğu. Diyorum ki hayır, mutsuz olman için hiçbir sebep yok! Nankörlük etme. Şükret.

Çocuklarım olmadan önce mutlu olduğum şey, eşimle yaptığımız şehir dışı gezmeleriydi mesela ama şimdi iki küçük cocukla, onlar uyduktan sonra soğumadan içtiğim kahve sağlam kafa okuyabildiğim birkaç satır kitap.. Şartlar, o an keyif aldığımız şeyleri olabildiğince etkiliyor bence.

Sağlıkla nefes alıp verdiğin için mutlu olmakla başlayabilirsin mesela sonra da sevdiklerin hayatta oldupu için vs mutlu olmak çok basit, beterin beterini düşün falan, ben de öyle bi insanım bi taş bile beni mutlu edebilir

İmkanlar ve elde edebilme ihtimali ile ilgili olduğunu düşünüyorum. Bend de bazen şükürsüz davranıyorum ve çok üzülüyorum sonra. O yüzden kendimde törpülemeye çalıştığım özellik. O insanın elde edebildiği mutluluk kaynağı dondurma avm de dondurma yemek ise onunla mutlu olacak elbette neden italyaya gidip yemedim ki off diye düşünmez. Ben öyle insanlara çok imreniyorum. Önceden şey diye düşünüyordum nasıl yani avmde dondurma yedi diye mi mutlu? Elde edebileceği şey o ise elbette onunla mutlu olacak. Çıtanızı düşürün, anın tadına odaklanın.

yazıyı okuyunca kendimi gördüm, küçücük bir çorap bile mutlu olmama yetiyor şükürler olsun. O anlık mutluluk sonrasında giyerken aldığım keyif... veya çocuğuma aldığım ufak bir hediye, komşuma aldığım hediye, bana verilen ufacık bir hediye bile... veee en çok şu annesiyle çıkıp dondurma yemekten keyif alan kişiye imrendim... Bende annemle çıkardım keyif alırdım mutlu olurdum. ama şimdi benimle değil çok zor onsuz yaşamak... mutlu olmak için ne çok sebeplerin var... annen baban, büyük babanın köydeki evi vs... bunların hiçbiri bende yok. velhasılı kelam, şükret bakıp bakıp şükret tefekkür et bak o zaman herşeyden tad ve huzur bulacaksın... benim ev kira küçük bir bahçesi var. yaz aylarında komşularla kahve içip çocukları rahat bıraktığımız minik bir parkımız var. ona bile nasıl şükrederim... kendi evim büyük parkı bahçesi spor sahası denize yakın ormanın dibinde. ama iş imkanlarından dolayı gidemiyorum. elimde olana razı olmaya çalışıyorum, kısmetim burdaymış diyorum. çok gençsin, dolu dolu şükürlerle yaşa hayatını devamı bollukla gelsin. ve bunun farkında olmanda çok anlamlı. hayatında bol mutluluk huzur seninle olsun. P

Beeennn kesinlikle. 15 yasimda tutturdum ben aurora borealis diye ve nerdeyse 3 sene hayal kurdum 18 olayim kesin gidicem diye. Sonra unuttum gitti. 21imde gittim ve "guzel de, bu muydu ya?" falan oldum donuste. Hala hatirladikca gulumsuyorum ama oyle efsane de hissetmiyorum. Bircok yer icin oldu bu. Elde edene kadar cok heyecan veriyor ama o esnada ve sonrasinda hep "iyiymis ya" oluyorum. Simdi bu yaz sonu icin malezyada bir private island fikrim var iyilesmis olursam, o beni heyecanlandiriyor fotograflara bakip duruyorum. Bakalim degistim mi yoksa hala ayni miyim

neye göre kime göre küçük şeyler... sana göre otobüsle gelinip gezilen avm küçüktür başkasına da arabasıyla gelip alışveris yapıp avm turlamak küçük birşeydir... memnuniyetsiz insan her zaman fazlasını ister bu yüzden daima mutsuzdur... memnuniyetsizlik = mutsuzluk . push ; H

Derdiniz yok. Her şeyi yapmak, elde etmek o kadar kolay ki sizin için o yüzden en fazla anlık mutluluk kaynağı oluyorlar. S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

20lerin başına kadar boyleydim Herseyin tadi vardi o zaman yine boyle olmak icin uğraşıyorum Tabi eskisi gibi olmak pek mumkun olmuyor ama... en guzeli de o... anda olmak ani hissetmek... aksisi cok robotumsu

Galiba bende küçük kız çocuğu gibi herşeyden mutluluk duyanlardanım bir keresinde eşimin teyzesi bana minicik mandal gibi birşey hediye etti mutfak havlularına kıstırıp asıyorsun havlun düşmesin diye değişiğime gitti omladar mutlu oldum ki boyutuda belki 25 krş kadar bir mandal ertesi gün kızkardeşime gösterdim bakk eşimin teyzesi bunu hediye etti ne güzel değil mi havluya taktım dedim, kardeşim şu mandala mı mutlu oldun Allah aşkına şaşırıyorum bazen sana ben olsam hayatta onu hediye diye ciddiye almazdım dedi herkesin bakış açısı farklı kardeş olarak biz bile bu kadar farklıyken he r insanın da aynı mutlulukları, mutsuzlukları yada duyguları yaşamasını bekleyemeyiz :) L

Ya bi de şimdi fotoğraflar bin tane efekt, fotoshoptan geçiyor veya en iyi açıdan, iyi bir zaman ve isikta filan cekilmis oluyor. Fotoğrafta güzel, gerçekte çirkin değil tabi ama yine de fotoğrafta bakmak daha farklı görünüyor. O yüzden gidince aynı olmuyor gibi de geliyor.

Herkes her zaman böyle değildir ki. Ruh haliyle alakalı bence. Bazen ne yaparsam yapayım mutsuzumdur. Ama mesela dün kendime çok güzel bi cam şişe aldım. Bildiğiniz cam şişe. O kadar sevindim ki anlatamam.. Çocuk gibi sarıldım şişeye resmen. Artık bol bol detoks suyu hazırlarım onun hevesiyle Bu durum o günkü ruh haline, bakış açısına göre değişebilir bi durum bence.

Suanda dibine kadar mutsuz hisseden biri olarak seni cok iyi anliyorum. Guzellik goren gozde derler ya biraz boyle sanirim hayat. Bu durum kisinin yine kendisinden kaynaklaniyor bence. Mesela hep mutluluk durumunu sorgular misin. Karamsar misindir. Ya beklentilerin hep yuksek midir. Ben kucuk seylerden mutlu olamadığını takılara bakis acimdan farketmistim. Bir taki alirim mesela. Cok begenmisimdir. Bir kez takarim sonra ya kaybederim ya da unuturum gider. Kucuk seylere deger bile vermedigimi farkettim kaldi ki bunlardan mutlu olayim. Dahasi yeni bir yer dogal bir guzellik gormek, ki bence kucuk bir sey degil bu, bile beni gercekten mutlu hissettirmiyor gibi hissediyorum. Insanlara baktigimda buyulenmis gozler keyifli suratlar görüyorum. Hayat ben gibilere cok zor. Kendi kendine zorlastiranlara... ama elde degil Milana22

Küçük şeylerden mutlu olmayı sevmiyorum. Bu işin dertsizlikle alakası da olduğunu düşünmüyorum. Çok üzüldüm konuyu okurken duygulandım. Aklıma ablam geldi. Hayatı dertle kederle, sonrasında hastalıkla geçti. 47 yaşında erkenden vefat etti. Oysa o hep şükrederdi. 5 lira'ya bir şey alsa mutlu olurdu. Çöplüğün ortasında minicik yeşil çimler bile onu mutlu ederdi. Ne oldu ki sonuç?

Allah rahmet eylesin, inanın çok iyi insanlar hep acı çeken taraf gibi geliyor bana da, çok üzüyor beni bunu destekleyen hikayeler okuyunca... M

Bende evdeyim 9 aylik kızım var aksama kadar tek oturuyorum evin isi bitiyor basliyor can sıkıntım cok sıkılıyorum bende S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende ufak şeylerle mutlu olurum en son 4 gün önce eşim bana kupa bardak almış üzerin de çok güzel bir yazı yazıyordu :) anaaammm ben havalara uçtum resmen bana pırlanta getirse bu kadar sevinmezdim net... eşimle yada sevdiklerimle yaptığım ufacık Bile birliktelik gezme vs ne olursa olsun çok mutlu olurum ve mutluluğum uzun sürer ki bir daha buluşsak yada tekrar bişeyler yapsak diye konuşuruz. L Laviniada