benim ikizlerim olmasına rağmen 2 aylıktan itibaren ben baktım bebeklerime. ilk 2 ay zaten memleketimdeydim annem sağolsun yardımcı olmuştu. sonrasında yanlızdım işe başlamıştım gündüzleri bakıcım vardı yavrularımın yanında akşamları da ben vardım hafta sonu tek başımaydım zaten. inanın Allahım herşeyin kolaylığını veriyor anlamıyosunuz bile nasıl gelip geçiyor... dirim

Bebeğim premature doğdu, ikimiz de ölümden döndük. Sezaryen oldum, doğumdan 10 gün sonra hastaneden taburcu oldum. Bebeğim ise 2 kaldı yogun bakımda. Dikisli halimle hergün hastaneye gittim, süt götürmek, bebeğimi 5-10 dakika kuvez camlarının ardından görebilmek, ona "sakın vazgeçme kızım" diyebilmek icin. Yani lohusaligim hastane yollarinda gecti, ama yine de mutluydum, çünkü hastanede geçirdiğim vakit ne kadar uzarsa, bebegimin o kadar iyiye gidiyor demekti. Çünkü bebisler iyiye gittikçe yogun bakımda annenin ilgilenmesine izin veriliyordu. Bebeğim taburcu oldugunda 2 kg bile yoktu, üstelik hergün başka başka bölümlerde hastane kontrolleri vardı. Bu durumda bile bebeğime tek basıma baktım. Çünkü eve kimseyi almiyordum bebegin mikrop kapma ihtimaline karsı, doktorlar da oyle tavsiye etmişti. Çok şükür Rabbim yardım etti, o minnacik halini bana farkettirmedi. Kayınvalidem ilk çıplak gördüğünde kadın gözlerindeki dehşete düşmüş ifadeyi saklayamadi duşunun o kadar minikti. Ama tek basıma baktım yavruma çok şükür. Diyeceğim o ki her anne cocuğuna tek basına yetebilir. Bundan asla şüpheniz olmasın. Rabbim bebeğinizi sağlıkla kucağınıza aldırsın.

canım bebek doğduğunda değil karnındayken başlıyor annelik her anne bebeğine kendi rahatça bakabilir sezeryan doğum yaptım ben ama bebeğime sadece kendim baktım ilk hafta annem ve kayınvalidem yanımdaydı ama bebek küçük diye korktular incitmekten, hiç şöyle yap böyle yap demediler unuttuk bebek bakmayı dediler yemeğe, temizliğe yardım ettiler, anne ve bebek kimse olmadan daha rahat birbirine adapte oluyor. I

Hastahaneden cıkar çıkmaz kendim bakmaya başladım. Ara ara annem yanıma geliyordu yemek yapıyordu sağolsun ama bebeğe hep ben baktım. Yıkamada eşim yardım ediyordu. En güzeli kendin bakmak. Yanındakiler ev işlerinde yardım etsinler yeter. E

Anne olmak çok özel birşey.. Yakında ben de tadarım bu duyguyu inşallah :) S

Merhabalar. Kızım doğumdan hemen sonra 28 gün hastanede yattı(Çıktığımız günden itibaren tek bakmaya başladım. Ben tutamam altını değiştiremem sanıyordum ama Mevlam öyle bir duygu veriyorki herşeyi yapabiliyorsun. Korkmayın yanınızda olacak insanlarda var nasıl yıkanır, nasıl tutulur öğreneceksiniz inşallah. Hayırlı sıkıntısız doğumlar. Mevlam sağlıkla kucağına almayı nasip etsin.

Doğar doğmaz.. tek yardımcım eşimdi

Iki cocugumada ben kendim baktim... Korkmayin yapabiliyorsunuz, Annelik iste Esinizde yardimci olursa hic sorun olmaz... Ayni evin icinde, tamda lohusayken, bide karisan büyükler oldumuda bazen kolayliktan fazla sorun oluyor...

Hepinize cevaplariniz icin cok tesekkur ederim, insallah allah hayirlisiyla sag salim bebegimi kucagima almayi nasip eder benim annem panikatak hastasi ben bebegi yikayamam dokunamam bile ilk zamanlar dio cok kucuk oldugu icin korkuyo incitmekten ona hak veriyorum cunku taniyorum annemi, ayrica annem 1 saatlik mesafede oturuyo gelip yanimda uzun uzun kalamaz, kayinvalidem daha yakinimda oturuyo ve o daha becerikli cunku gorumcemin de 3 yasinda bi bebegi var, ona cok yardim etti ilk zamanlar ama ben kayinvalidemin 1 ay 40 gun falan bende kalmasini istemiyorum aslinda seviyorum bi sorunumuz yok cok sukur ama ben rahat edemiyorum evimde baska biri varken rahat rahat kendim bakmak istiyorum, kayinvalideme de yuk olmak istemiyorum bi yandan ayni sekilde esim de benim gibi dusunuyo bu konuda, insallah ben de sizler gibi guclu olurum hemen bebegime adapte olurum hic kimseye ihtiyac duymam tabi bunun dogum seklinde de bagli oldugunun farkindayim, insallah her sey yolunda gider normal dogum yaparim mumkun oldugu kacar az dikisli tabi:))))

eğer sezeryan olacaksan, ortalama bir hafta sonra, tek başına bakmaya başlarsın. bir hafta yerine 2 hafta da olabilir. zaten sezeryanda ağrılar gün gün azalıyor. ben 3 haftadan sonra bakmaya başladım. kayınvalidemle annem bırakmadı. ama tek başına daha rahat edersin.

benim annem yanımda 9 gün kaldı, fakat bebeğimin herşeyiyle ben ilgilendim tabiki annemin yardımlarıda oldu, ilk banyosunu annem yaptırdı ben suyunu döktüm 2. banyosunuda ben yaptırdım hayırlı doğumlar K

Öncelikle bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim. Benim annemin imkanı vardı 40 gün birlikte baktık, ama imkanı olmasa kendim de bakabilirdim kızıma. Ama annemin yanımda olması benim için bulunmaz bir nimetti, annem hemşire emeklisi ve kızım 35+6 günlük 2.310 gram doğdu, çok ama çok küçüktü, emme refleksi bile yoktu. Annemin çok büyük faydası olduğunu inkar edemem ama kendim de bakabilirdim herhalde. D damdan

Kizlar meraba ben 21 haftalik hamileyim, allah nasip ederse dogum yaptigim zaman yanimda kayinvalidem ya da annem olucak bikac zaman onlarla beraber bebege adapte olmaya calisicam tabi zamanla bebegime alisip tek basima bakabilir durjmda olucam herkes gibi benim merak ettigim ne kadar sure sonra bebeginize tek basiniza bakabilir duruma geldiniz kimsenin yardimi olmadan, ne zaman bi duzen oturtabildiniz? Buyugunuz yaninizda ne kadar kaldi? tecrubeli annelerden cevaplarini bekliyorum P

Benim annem gelmişti; ama bebeğe bakmaktan çok yemek vs. yaptı. 20 gün kadar kaldı ama bu süreçte de bebek ile ben ilgilendim. Sezeryan olduğu için ilk başlarda derin yataktan klendim alamadım ama derin olmayan beşiği de vardı; ben oraya bırakıp aldım. bebeği ilk defa annem ile birlikte yıkadık; benim hiç aklıma sen yıka ben su dökeyim demek dahi gelmedi; aldım elime lifi yıkadım; annem su döktü. İşimiz bitince de annem "baktım sen benden daha iyi hallediyorsun" dedi. Diğer zamanlarda da yıkamaya eşim yardım etti; evin işini de yaptım; yemek de yaptım; 3,5 aylıkken de işe başladım zaten. Annem başka şehirde yaşıyordu; bu 3,5 aylık süreçte de kayınvalidem bir akşam yemeğe geldi; bir de gündüz sevmeye. Bence herkesin kendi düzeni; ne kadar çok kişi olursa bebeğe bakmak da o kadar zor. Arkadaşımın eivnde 3-5 kişi oluyordu; ay bakmak çok zor; ben yıkayamam; yaşlı anneannesi vardı; onun bakıcısı yıkıyordu vs. vs. Biraz da alılşma meselesi; ben her işimi kendim yaptım; bundan sonra da yaparım deyip giriştim. Pişman da değilim. O eskidenmiş; anneler çok küçük anneanne ve babaanneler de gençmiş; o zaman yardım gerekiyormuş. Bemn zaten 30 yaşında ve yoğun hayatı olan birisi idim; sıkıntı olmadı. Bebek bazen çok ağladı; yoruldum; imdat diye bağırmak istedim ama o günler de geçiyor; unutuluyor. Şimdiden dert etmeyin; her şey yoluna girer.