Değerli hissettirilmediğiniz için mutsuzsunuz. Siz mutsuzken başkalarını mutlu edemezsiniz ki ben "böyle olmamalıyım " diyorsunuz. Evdeki huzur sohbetten, güler yüzden, hoşgörüden anlayıştan ibaret değilmidir? 2 çocuk elbette hissediyordur ve her çocuğun hakkı mutlu bir ailede büyümektir eşinizle konuşmalısınız, hem kendiniz hem 2 evladınız için Yaşadığımız yeri cennete de cehennemede çevirmek bizim elimizde. Zamanla eşinizin tavırları ve davranışları olumlu yönde değişir umarım

Nasil ac iken yemek yedigimizde doyarsak, İliskiler ve evlilikler de ilgi ve sevgiyle doyar. Yani evliliklerin gidasi, besin kaynagi ilgi, sevgi ve sevkattir. Benim endisem yanlis anlamazsaniz sayet su.:Surekli ilgisizlik goren bir kadin, umursanmadigini ve dinlenmedigini hissedin bir kadin, esinin kendisine 2 kelami bile cok gordugu bir kadin, yapmasi gereken rutinlere bile motive olamayan bir kadin. Esimi seviyorum demek sadece sevmek icin yetiyor mu sizce? Benim endisem boyle duygusal calkantilarda karsiniza sizi anlayan birilerinin cikabilme ihtimali. Yani insan dogasi geregi eksik hisettigi seyi arar hep.. Dikkat edin derim. Burada bir zaruret, bir mutsuzluk ve bir cikmazdan bahsediyorum. Mutlaka konusun esinizle. Sizi daha fazla uzaklastirmasina musade etmeyin. Tabi sizi anlayabilirse..

. Yaratilmis herşeyin sevgiye ihtiyacı var. En çok insanın. Mutlu bir kadın =mutlu bir anne.

Toparlanamiyorum mesele orda basliyor.. degismryeceginin farkindayim..

hayır yanlış düşünüyorsunuz, ilgisiz bir eşiniz varsa hayat enerjiniz net olarak düşer. evde biblo gibi duran bir adam var ya, insanız sosyal varlığız. konuşmak istersin konuşmaz, iki espri yapmaz e bir süre sonra sizin de içinize fenalıklar gelir, yaşam isteğiniz sömürülmüş gibi hissedersiniz. böyle bir şey görmezden gelinemez kendisiyle konuşup ortak noktayı bulmaya çalışın.

Eşinizle iletişim kuramadığınızı iki çocuk sonrası mı fark ediyorsunuz?

Hepmi böyleydi? Cocuk yapmadan da once boylemiydi? Zor bi durum. Inşallah en hayırlısı olur.

Ben gorucu usulunun daha çok mantiga dayandigini dusunuyorum, aksini dusunenler veya aksini yasadigini soyleyenlere yorumum yok. 2 cocuk olana kadar ilgi, muhabbet gostermemiş bir adam bu saatten sonra da değişmez gibi geliyor bana. O yüzden toparlanin ve kendi kendinizi mutlu etmeye calisin, cocuklariniza odaklanin.

Acilen dobarlan Eşinin neyini seviyorsun tam olarak? Orayı cidden anlamadım. Ama son cümlene katılıyorum ayağa kalkıp harekete geçme zamanı. Anne olunca depresyona girmek çok lüks bir durum oluyor. Eşini karşına al ve bir ilişki uzmanına gidin. İletişimsizlik çok kötü etkiliyor evliliği. Birde ben mesela temizlik yapmaya üşendiğim zaman yutuptan videolar izliyorum Düzen ile alakalı olanlar aşırı gaza getiriyor. Ha yapabiliyor muyum? Hayır ama en azından deniyorum.

Eşinizi seviyorsunuz ve onun bu hallerinden mutsuzsunuz... Bununla da kendinizi, hayatınızı, çocuklarınızı ihmal ettiğinizi düşünüyorsunuz.. Neden? Çünkü mutlu olmak için karşı tarafın gözünün içine bakıyorsunuz... Toparlanın... Kendinize özen gösterin... Kahkahalar atın.. Çocuklarınızla güzel zamanlar geçirmeye başlayın... Aynı o sizi nasıl yok sayıyorsa siz de o yokmuş gibi mutlu olun... Kendi zamanınızı oluşturun... O sizinle vakit geçirmek için baksın gözlerinizin içine... Siz ne zaman kendi kendinize mutluluk saçmaya başlarsanız o buna dahil olmak için ya da dikkat çekmek için sizi illaki farkedecektir diyorum ben

Kendimi Cok yorgun hissediyorum, kendime zien gostermek konusuna gelirsek. Hersey bu kadar yolunda degilken. Kendime vakit ayirmak eve, cocuklara haksizlikmis gibi geliyor. Boyle diyorum ama her firsatda kendimi disari atiyorum.. ya ablama, ya arkadasima.. gidince mutlu olmuyorum.. ama evden cikmis olmak bile iyi hissettiriyor sanki.. A

Gercekten oturup konusabilcegim, bunlari anlatabilcegim birisi degil.. simdiye kadar cok denedim.. her konusma kavga ile bitiyor.. baslamiyor bile.. hep suclama.. sucladigi seyler de hakli olmasi daha cok uzuyor sanki. Kendi hatami herzaman kabul Eden biri oldum.. konusmalarda bir turlu konu kendisine gelmiyor malesef.. A

Çalışan kadınmışsınız, neden görücü usulüne gerek duydunuz? Sosyal hayatınızda severek evleneceğiniz birini bulabilirdiniz. Sorunuza istinaden; adamın sizi hiçbir zaman sevdiğini düşünmüyorum, o yüzden böyle geldi böyle gider mantığıyla hiçbir zaman sevgi ve ilginin olabileceğini sanmıyorum bu evlilikte. Ben olsam boşanır ve çocuklarımla mutlu bir yuva kurup orada yaşardım, iş güç sosyalleşme ile mutlu huzurlu bir hayat geçirmeye bakardım. Böylesi bir koca hayat enerjinizi ve kendinize olan saygınızı tüketiyodur.

Merhaba bayanlar. Ben burda yeniyim. Ve dusuncelerinizi gerckten merak ediyorum. Esim soru sorulmazsa hic konusmayan. Soru soruldugundda da kisa cevap veren birisi. Gorucu usulu evlendik. Esimi seviyorum. En azindan boyle dusunuyorum. Calisiyorum 2 cocuk annesiyim. Asiri ilgisiz, sevgisiz, yorgun, bitkin ve suclu hissediyorum kendimi. Son zamanlarda evden cikmak icin kirk takla atiyorum. Hergun ayri bi bahane. Temizlik yemek desen yarim yamalak. Sanki benim evim degilmis gibi. Icten ice Cok huzursuzum. Ama hergun ayni seyi yapiyorum. Esimle olan Iletisim sorunundanmi yoksa onu bahane olarak mi sunuyorum onu da bilmiyorum. O ne kadar ilgisiz/kotu biri de olsa ben boyle olmamaliyim. Anneyim ben diyorum. Yarin sabah yine ayni. Nerden baslayacagim ne yapacagim nerde hata yapiyorum bilmiyorum. Siz olsaniz ne yapardiniz bu durumda