Kirdim bir de ben onlara yalniz kalma korkusu verdim. Siz de yapin bence böyle yaparsaniz az görüsürüz siz bilirsiniz diyorum. Ben zaten onlarla yasamiyorum.

bazen diyorum evet ya senin suçun değil çocukken ne yapmış olabilirsin ki ama bazen de inanıyorum diyorum benim oyum kötü buyum kötü hiç iyi bir şeyim yok bu zıtlık insanı çok yıpratıyor

Zerre aklım almıyor böyle insanları. Ebeveyn olunca herşeye hakları var zannediyorlar. Ters çıkınca da hayırsız evlat oluyorsun. Allah doğru kulun yardimcisidir her zaman. Ben inanıyorum bu yaşadıklarınizin mükafatını alacaksınız.

Bu kitabı edineceğim ben de Susan Forward zor bir ailede büyümek kitabını okumuştum. İlginizi çekerse öneririm. İnsanı derinden etkileyen öyle kısımları vardı ki. Teşekkür ederim.

2 yıl onlarla yaşamadım. İlk geldiğimde iyi davranmaya çalışıyorlardı. Sonra zaman geçtikçe eskiye döndüklerini gördüm şimdi geri döndüğüm için bir daha gidemeyeceğimi düşünüyorlar. Ama yanıldıklarını ispatlayacağım. Tekrar gittiğimde kendime hayat kurdum siz bana kötü davranıyordunuz dönmeyeceğim hissiyatı vermek istiyorum. Mesela ilk gittiğimde dertlerim olduğunda anlatırdım şimdi bana karşı kullanmaya başladılar buna dikkat edeceğim mesela..

Bir de çocukluğumu görseniz kötü bir çocuktum yaramaz gibi değil ama içimde neden olduğunu bile bilmediğim nefret vardı. Sınıftaki arkadaşlarıma öğretmenlerime.. hani şu kızla arkadaşlık yapmayın denir ya ha o bendim. Biri de çıkıp bu kızın neyi var demedi ya!! Sonra bir gün başka bir aileyle tatile gitmiştim. Ondan sonra oldu değişim. Başka bir aile görmüştüm. Sonra da zamanla psikolojiye merak salıp bu halime geldim. İnsanlar bu tür olaylar yaşadıklarında genelde iki seçenekleri olurmuş ya ailelerine benzer ya da ders çıkarıp kendi çocuklarına yapmazlarmış. Bazen çok sinirli oluyorum. Ama her zaman ikinci seçenekte durmaya çalışıyorum. Yorumunuz için teşekkür ederim. Bazı şeyleri tekrar düşünmeme sebep oldu.. Düşüne düşüne bulacağız artık yolumuzu

Tabiki olumsuz etkileniyor çevremde de örnekleri var. Bir öğretmen arkadaşım mesela, her şeyi çok güzel becerir ama yapamıyorum olmuyo modunda hep, bu kadar mütevazı olma diyorum, babam her yaptığımi eleştirirdi bişey yapamadığıma inanıyorum ben hep demişti. Başka arkadaşımın da annesi, bir evlenemedin, yok sen evlemeyeceksin filan dermiş sürekli, kıyafet kombini elestirirmis ayy bunu mu giydin peh... o da sürekli kendinde hep kusur arardı, kendini hep başarısız görürdü

Hep diyorum ki tamam üzerinde durmayacağım kendi hayatıma odaklanacağım ama daha bu sabah o kadar iğrenç şeyler yaşadım ki gözümün içine baka baka yalan söylemelerine şahit oldum. Yine türlü türlü hakaretler yedim. Ya yalan o kadar belli ki az önce yüksek sesle hayır diyor emin misin diyorum.. eminim hayır diyor aradan 5 dakika geçiyor ben hayır demedim sen yalancısın senin psikoloji sorunların var deniyor. Delirmekten korkuyorum

Benim annem de babama hep öyle derdi. Babam onu idare etti. Babamda peygamber sabri var. Ama babam ne yaptı onun ailesini asla kaale almadi. Saygısızlıkta yapmadı. Geldiklerinde guzel ağırladı vs ama annem hep böyle seyler derdi onun ailesine. bazen soyleyemediklerini de arkasından söylerdi. Bir de utanmadan bana akıl verirler akraba cok önemliymiş onlar bizi her zaman severmiş falan filan :) kendileri amcaoglunun evinin yerini bilmez mesela. Bak bir de boyle bir yönleri vardi Babam kitap okumazdı ama bize kitap okuyun derdi Sigara içerdi ama biz sigara içiyoruz diye kızardı Aileni aileme benzettim gerçekten de.

Kendimi gördüm okuduğumda. Aynı şekil de siz gibiydim. Evlendim hala devam etmekte bizimkiler okumadı da simdi liseyi bitirdim üniversiteye hazırlanıyorum ama hala dertleri bitmiyor. Kucuklugumden beri çok düşündüm bende ama bir sonuca varamiyorsun bu işte diyip devam ediyorsun. Heo ders almaya baktım ben çocuğuma bunu yapmiycam gibisinden. Yanlışlıklarıni hep tekrar ettim benzememek için. Psikolojik destek en güzeli ve ciddiye almamak. Babam bu kadar olmuş bu yaşına kadar ben napayim diyip hiç ciddiye almadim dediklerini. Yarası duruyoda hayatimi etkilemiyor en azindan artık. Kendi duzeninizi kurup kendi sevdiğiniz şeyleri yapın. Kendi kendinize mutlu olun ve onlari gozunuzden düşürün insan değer verip düzeltmeye çalıştıkça daha da kırılıyor

Benim de sizinkine benzer bir ailem var ben cözümü su sekilde buldum ama yillar yillar sonra. O beni egitim konusunda elestiriyor mu ben de karsiligini veriyorm dogru siz cok sey basarmissiniz biriniz ev hanimi biriniz bilmem ne olmus diye. Onlarin beni elestirmeye baslicagini hissettigim an ben onlari elestiriyorm milletin anne babasi söyle diye. Biraz degistiler simdi. Napayim yillardir özgüvenimin icine ettiler sira onlarda.

Çok haklisin, her insan ister zor zamaninda ailesine siginabilmeyi ama olmayinca da olmuyor iste, inan tek degilsin dunyada, sen de ileride kendi aileni kuracaksin, sadece simdi hayatini kurmaya odaklan

İnsallah kendi hayatını kurar ve cok mutlu olursun insanın küçükken yaşadıkları bütün hayatını etkıledigi icin aslında yetıskınken yaşadıklarımızdan cok daha yıkıcı oluyor onarması bir ömür sürüyor ınsallah bunları bir daha dusunmeye bile vaktin olmayacak kadar mutlu bir yaşamın olur

sadece bir yıl geçecek çok az kaldı ama isterdim ki hayatımda bir şeyler yolunda gitmediğinde desteğim olsun

Ah bir de sigara durumu var astımım rahatsız ediyor ama ikisi de pofur pofur evin içinde içerler gerçi mutfakta içiyorlarmış bana gelmiyormuş ama mutfağın kapısı açık ben yemek yiyorum. Geliyor biliyorum evimiz küçük bir ev. Ve de şey hep beni suçlarlardı senin yüzünden içiyoruz bize yaptığına bak senin yüzünden. Halbuki benden önce de içerlermiş.

Haklısınız çoğu aile aslında bunun onu iyiliği için olduğunu düşünüyor bana da ara ara bu cümleyi kullandığı oluyor. Ama maalesef yöntem o kadar yanlış ki Kendince doğruları var ve bunlar yalan söylememek gibi değil daha kişisel mesela öğretmen olmak gibi ne kadar ben cocukları okul ortamını sevmiyorum desemde senin için en iyisinin bu olduğu düşünülüyor. ve çizgiden çıktın mı dünyadaki en kötü insan sen oluyorsun N Nxnckdjck Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Keşke gerçek ailen onlar olmasa. Ama değiştirme şansın yok. Seni yaralıyor. Ama sevmiyorlar sevemiyorlar. Ailen olarak görme onları, zorunlu ev arkadaşların olarak gör. onların seni sevmemesi, senin suçun değil.

Anne çocuğunu kıskanır net. Kardeş kardeşi de kıskanır. Baba oğlu kıskanır mi bilmiyorum pek şahit olmadım ama yüksek ihtimal kıskanır. Kesinlikle bana inan. Benim de ailem seninkilere benzer. Ama daha fenası. Bizde bu aşağılama harici bağırma çağırma vardı. Mesela annem herhangi bir konuda babamı bana kötülerdi, ve beni tutardı. Ornek vereyim basit bir örnek ama;ben cep telefonu istiyorum diyelim. Tabi kizim alsin. Alacak. Kendisi içki içmesini biliyor sana da alacak. Sonra babama diyordu ki "Alma telefon ne işi var. Zaten derste çalışmıyor. Sen simarttin bu çocukları " Kac kez duydum boyle kapı dinlerdim. Aşırı şok oluyordum. Bir insan nasıl boyle ikili oynar çocuğunun menfaatini nasil kollamaz. Bizimkiler de başkasının önünde rencide edici konuşurdu. Ama herkes ektiğini biçer. Sen neden doktor a gittin ki kuzum gitmesi gereken varsa, psikiyatra psikolga onlar. Belli ki ciddi problemleri var. Ama böyle insanlar bunu kabul etmezler. Onlar cocuk doğurduğu icin ona istediği şekilde davranmayı kendilernde hak görüyorlar ne yazık ki Sonuç. Ben evlendim. Cocugum oldu. Bana dediler ki anne olunca anlarsin o senin annen. Cennet annenin ayakları altında. Seni bu yasina kadar büyütmüş bla bla bla. Şehir efsaneleri Hep aynı hikayeler.. simdi diyorum ki evet ben anne oldum ve anneme bin kere yazıklar olsun. Esime bakiyorum babama yazıklar olsun diyorum. Yani ne deyim ki. Allah bir yerden alıyor bir yerden veriyor gercekten Sana nacizane tavsiyem;onların sana söylediği seyleri kafana takipte icsellestirme. Dış görüntünle ve ya okulundaki başarısızlıklarınla ilgili seyleri. Onlara inanırsan kendini bir süre sonra gercekten öyle zannedersin. Bu bir psikoloji oyunudur. Odanda takıl uzak dur. Az görüş. Ben seni cok iyi anladım.

Üniversite okuyordum ama üniversite bölümümü tam olarak evdeki kaostan kaçmaya çalışıp ilk gördüğüyle evlenen gibi seçtim. Yargılamıyorum ama bizim toplumumuzda bu olaylar yaşanıyor bazen evlendiğinle mutlu oluyorsun iyi insan çıkıyor bazen sorunlar daha da artıyor. Ben de üniversitede sorunlarımın daha fazla arttığını gördüm. İstediğim bölümde değildim güzel bir üniversitenin güzel bir bölümüydü ama istediğim bu değildi. Şimdi hastalık da başlayınca eve döndüm online eğitime geçilince de dedim ki acaba bir daha mı girsem sınava denesem!! Yolumu kendim çizsem.. N Nxnckdjck Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Daha önce başka bir şehirde 2 yıl yaşadım. Üstelik hiç tanıdığım da yok. Özellikle başlarda yalnız kalmıştım. Çaresiz gibi tutunucak dal aradım. Simdi düşündükçe kendimden utanıyorum. Sonra tam işte olacak falan derken hoop döndüm yine. Daha evlenmedim bazen güzel bir hayat kurduğumu düşünüyorum... gerçekten ne düğünümde ne alışverişte ne cocuğumla ilgilenmeleri düşündükçe deliriyorum. Bunu düşündüğüm için de çok üzülüyorum sonuçta ailem ama kendilerine uymayan kendi kuralları geçerli olmayan her yerde mutlaka bir sorun çıkarıyorlar ve protesto ediyorlar. Kendim olmam engelleniyor en azından böyle hissediyorum M

Öncelikle zaman ayırdığınız için teşekkür ederim benim de dileğim o yönde ama işte önümde uzun bir sene var sayılı gün çabuk biter derler ama yani düşünüyorum ne sayıyorum ailemden uzaklaşmak için gün. bu durum da beni çok üzüyor aile ya ondan sanırım

Babanın davranisları nasıl peki, kardesın var mı? N Nxnckdjck Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kendi düzenini kurup o evden çıkma ihtimalin yok mudur ya? Çok üzüldüm. Eğitimin, mesleğin nedir? Yerinde olsam kendimi şartlar, çalışır, çabalar bir yerlere gelirdim. Sonra da kavga gürültüsüz ayrılırdım ordan

Kardeşim yok

Bu bir 'toxic parents' ornegidir. Cidden o evde nasil kala biliyorsunuz? Akli dengenizi kaybettirir boyle anne babalar. uzaklasin ordan hemde bir an once.

Evet bunu geç de olsa anladım. Değiştirmek için harcadığım zamana ve emeğe üzülüyorum. Sınır çizmek nasıl yapılır onu düşünüyorum. Hiç benim elimde değilmiş gibi konuşulan konuları bir kısıtı yok. Ve ne zaman tepki göstersem buna mı alındın sen çok zayıfsın şeklinde geri dönüşler alıyorum. N Nxnckdjck Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sabahattin Ali'nin Kürk Mantolu Madonna kitabını okudunuz mu? Çok güzel bir kitaptır. O evdeki hayatınızı daha katlanılır, sizden bağımsız değerlendirmenize bakar belki. Kendinizi, kendiniz olarak değil de 3. tekil şahıs gibi değerlendirebilir misiniz acaba? Yani o anne babanın kötü muamelelerine maruz kalan bir kızcağız:/ anlatamadım belki.. Bir de kimbilir onlar nasıl sevgisiz, şefkatsiz bir ortamda yetiştiler.. onlar adına da çok üzüldüm. Sizin kendinizi kurtarma şansınız var en azından, olayın bilincindesiniz ve sıyrılmak istiyorsunuz bu ilişki biçiminden.. ama onların öyle bir şansı yok korkarım:/

Evet bu tip insanlar hayatlarımızdan uzak olmalı ne yazık ki benim bu yıl için böyle bir şansım yok sayılı gün elbet geçer. Sonrasında da araya mesafe koymak istiyorum. Bunu çok iyi bir şekilde ayarlamalıyım. Çünkü ne zaman yelkenleri indirsem saldırıya geçtiklerini hissediyorum. Mesela bir konuda mutsuz olduğumu dile getiriyorum. Tabi ben böle bir evlat olduğum için hak etmişim. Düşünüyorum da onlar neyi hak etti?

Ekonomik özgürlüğünüz yok mu evinizi ayırın? Böylece misafir gibi 1-2 saat görüşür bu kadar sözlü şiddete, hakarete maruz kalmazsınız. Yada kursa falan gidin? Mümkün olduğu kadar kendinizi geliştirecek oyalayacak şeylere yönelin her şeyi içinize atarsanız bunun ciddi bir patlaması ve geri dönüşü olmayan sonuçları olabilir

Sizin dediğiniz zehirli ebeveynlerin başka bir türü sanırım. Okumuştum bunu kadınlar kendi kızlarının gençliğini güzelliğini gibi konulardan sevinmek ben onun annesiyim demek yerine bir yarışa girip kızlarını özellikle başka erkeklerin yanında aşağılama erkeklerin ise zamanla cinselliğini kaybettiğini oğlunun bu konuda daha iyi olduğunu düşünüp aynı şekilde aşağılama isteği olduğunu sanırım susan forward zor bir ailede büyümek kitabında okumuştum. Ben de acaba mı diye düşünüp şimdi de kızlarla annelerinin tam da bu sağlıksız ilişkisini konu alan boş ayna kitabını sipariş ettim.

Eğer imkanın varsa psikolojik yardım almayı dene. Şimdilik kulağını kapat, umursama söylenenleri onlardan gelen hiçbir şey senin moralini bozmasın. Sakin olmaya çalış. Moralin bozulsa bile belli etme. Sınır çiz. Bırak konuşsunlar sen hayatına bak, kendi ihtiyaçların için destek al gerisini boş ver. Para kazanınca ayrı eve çıkarsın bir şekilde yaparsın. Onlara rağmen, korkularına rağmen yap. Dışarıya kulaklarını kapat, kendi doğrularına bak bırak onlar ne düşünürse düşünsün. Kimseyi düzeltemessin hele hele belli bir yaşa gelmiş kimseyi düzeltemezsin bu saatten sonra sen kendi davranışlarını değiştir, elinden ne geliyosa yapmaya çalış.

Annenizi mi kıskanıyormussunuz? İnşallah en yakın zamanda kendi duzenizi kurup huzur içinde yaşarsınız. Onlar kendileri tedavi olsun

Şimdilik harıl harıl birikim yapıyorum. Gelen bursum ve internetten yaptığım minik bir iş var. Eve çıkabilecek arkadaşlarım yok ama evi olup bizzat çağırıp hayatını düzene sokana kadar kalabilirsin diyen arkadaşım bile var ama yağmurdan kaçıp doluya da tutulmak istemiyorum. Bir yandan da kaçtığım insanların ailem olması moralimi bozuyor.

Toksik aileyi hayattından çıkarmak ve çıkarırkende tereddüt etmemek lazım. Kendi iyiliğim için ailemdeki toksik insanları attım hayatımdan mutluyum. Anne baba olsa bile...

Bu tarz kitaplar okuman iyi geliyor hele bazıları yaşanmış olaylardan yola çıkarak anlatıyor ya şimdi boş ayna kitabını sıparış ettim. Onu bekliyorum yalnız olmadığımı hatırlatıyor. Sanırım tek çare olabildiğince uzak durmak yazık gerçekten aile sonuçta

Evet geçen onca sene elde ne var sevgi bile hissedemiyorum. Sadece boş olsa yine iyi zarar ziyan.. O dediğiniz kitabı okudum çok güzel bir kitaptı ama dinlene dinlene bitirebilmiştim bazı olaylar o kadar kötüydü ki. Kabul etmek sanırım en doğrusu ama bir yandan da değişirler diye umut edip konuşuyorum tabiki suçlu yine ben oluyorum ama işte aile ya kondurmak istemiyorum

Benim ebeveynlerim de toksiktir. Asla yanlarında bir fikrimi paylaşamam çünkü ben asla bilmiyorumdur. Çünkü kadınım:) Türkiye'deki ebeveynleri %60ı böyledir. Bir de ben onlar da söyle yetismisler böyle yetismisler bahanelerini doğru bulmiyorum. Ebeveynlerinizden böyle gördünüz diye siz kendi cocugunuza böyle mi davranacaksiniz? Evden uzaklaşmak adına ne gerekiyorsa yapın . 3 kurusa sürünseniz de çalışın. İnsanın kafası rahat olmalı. Onların yaninında kaldıkça ömrünizden ve kendinizden yiyeceksiniz. Başkasina yük olmak istemiyorum demissiniz ama kısa süreli durumlar da kimseye yük olmazsınız. Bir iş bulup 2-3 kisi eve cikarsinuz evden bir kere ayrildiktan sonda gerisi gelir zaten korkmayın.

Onu ben son zamanlarda çok sık yapmaya başladım. Eğitim konusunda bana da söylemediklerini bırakmadılar. Düşünüyorum yani kıyaslama hoş olmaz ama çok daha iyi bir bölüm ve üniversitedeyim. Ama bunları başarmak pek bir işe yaramıyor. Şimdi de kiloma takmış durumdalar ikisinden de zayıfım ama ne fayda bir insan durup düşünür dimi ben neden böle söylüyorum hem de kendi kızıma ama bizde o düşünme yok. Gitsem bakın ben böle böle rahatsız oluyorum desem de fayda etmiyor. O zaman sen de ne hassas kız çıktın gibi alaycı tavırlar takınıyorlar. Sizin adınıza sevindim. Genelde bu çark kırılmıyor. Ama siz kırmışsınız.. M

İnsan bunca sene onlarla geçen vaktinin boş olduğunu düşünüyor değil mi :) sen de bunu düşünüp kendine kızma. Bazı insanlar ne gördüyse karşısındakine de ondan fazlasını vermiyor. Kendini suçlama. Seni manipüle ettikleri için sorunu kendinde ariyorsun ve onlarında amacı bu zaten. O tuzağa düşmemek lazım, zor bir ailede büyümek kitabını oku. Çok kapsamlı bir şekilde ele almış toksik anne ve babaları. Üzerinde yük etme onları ve kabul et, sınır koy onlarla arana ve ilişkini o şekilde sürdür o zaman daha rahat edersin. Onlar senin kadar kafa yormuyordur emin ol. Ellerine kitap alip okusalar, geliştirmek icin uğraşsalar keşke ebeveynlik bizim toplumumuzda tv karşısına geçip dizi izlemekten ibaret. Iyi aileye sahip olmak bizim ülkede lükse giriyor artık. İletişim sıfır çünkü, şiddetsiz iletişim kurmayı bilmiyorlar.

İşte o senin aile, anne olma anlayışın ama onlarda o bilinç yok demek ki:/ gerçekten çok üzücü bir durum. Ben de başka türlü sıkıntılar yaşadım ailemle, kardeşlerimle.. şu an benim için sadece kelimeden ibaretler, o kadar diyim.. insan zamanla bu fikre de alışıyor, zaman geçtikçe.. içselleştirip, dünyanı karartma daha fazla, kendini kurtarmaya bak

Hani derler ya bir tek şu dünyada seni önemseyen ailen var başka kimsen yok doğru değil değil mi? Şimdiden başlasam zamanla alışırım herhalde hiç alışamazmışım gibi geliyordu ama siz şimdi söyleyince fark ettim insan zamanla her şeye alışıyor denir. Bağımlı ve sağlıksız bir ömür geçirmektense şimdiden kendimi alıştırmaya çalışmalıyım.

Herkesin toksik ailesi var aslında. Herşeyi dikte eden, başka düşünce ve fikirlere saygısı olmayan, bağımlı, hastalıklı, düşüncesiz, ilgisiz vs. Kabullenmeleri gereken ilk şey eğitim farkı ve aradaki yaş farkı. Senin gördüklerinle ve eğitiminle, yaşam biçiminle onlarınki aynı değil. Onlar yarın öbürgün ölücekler ve biz çocukları olarak yalnız hayata devam edicez. Bu ülkede en iyi eğitim almış birinin ailesine baksan toksik görürsün muhtelemen. Bu artık bizim toplumumuzun yaşam biçimi olmuş. İnsanlar evleniyor bir an önce ki onların yaşayış biçimlerinden uzak kalsın diye. Yani evliliği bile bir nevi kurtuluş olarak görüyorlar. Bazı insanların onlar ölene kadar rahatı huzuru olmayacak belki de. Kimse böyle toksik insanları çekmek zorunda değil, bence ilk önce yada ilk adım olarak, alıştırma olarak kendini suçlu hissetmeyi bırakmak ve vicdan muhasebesini kesmek. Acımamak, acımayı bırakmak, başkasının sorumluluğunu üstlenmemek, kendi ihtiyaçlarına öncelik vermek gibi gibi o yükü üstünden atmak. Bunun suçlusu sen yada biz değiliz. Ayak uydurmak zorunda da değiliz kimseye. Giden onca seneye dönüp bakınca anlıyor insan herşeyi. "Şimdi ki aklım olsa" diyoruz ya hep. Bence toplum olarak önce bunları yapabilsek level atlayacağız ama :) Şiddetin her türlüsü çok kötü ve size bir kitap daha önerecegim, "kibar olma gerçek ol" kelly bryson bunu şiddetsiz iletişim internet sayfasından sipariş verebilirsin. Bu kitap diğer kişisel gelişim kitaplarından çok farklı ve okuyup kendime yakın bulduğum bir kitap. Hiç bir kitap bana bu kitap kadar yakın gelmemişti. Capanin Gururu Teyom

Evim olsa ayda 1 2 saat görüşürüm. Korona dönemi olduğu için okulum uzaktan eğitime başladı ben de fırsat bu dedim bir daha hazırlanmak istedim kaybettiğim onca seneye rağmen.. kursa da gidemem ki gitsem hem birikim yapıyorum ona engel olur hem de hastalık durumu. Spora başladım evde ve dersler.. aslında tüm gün yapmam gerekenler olduğu için hep odamdayım gerçi yapmam gereken bir iş olmasa da odamdayım ama sabah kahvaltıda olan bir olay akşam yemeğinde ayrı olay sonsuza kadar odamda kalamıyorum. . push ; N Nxnckdjck Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok üzüldüm özgüveninizi bu denli zedeleyip size sürekli kendinizi sorgulatmışlar. Bazı ebeveynler kendi ailelerinde sevgi görmeyince evlatlarına karşı da sevgisiz oluyorlar maalesef siz de onun ceremesini çekiyorsunuz. Umarım en kısa vakitte kendi evinize çıkıp kendinizi bu psikolojik şiddetten kurtarırsınız

Yavrum kendi ayaklarin uzerinde dur, her ana baba maalesef bunu beceremiyor, esas hasta olan, psikologa gidip tedavi olması gerekenler onlar oku, ise gir, calis parani kazan ve uzaklas onlardan, seni hak etmiyorlar

Evet sizi anlıyorum ben odamdan çıkmazdım mesela hiç. Kendi dünyam vardı resmen gülüp gecerdim onlara

Umarım.. Gün sayıyorum bir yandan birikim yapıp burs arıyorum. En büyük korkum kendi evime çıktıktan sonra mutsuz olmak öle yaralı bereli ezik büzük N Nxnckdjck Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Samanyolu dizileri olur ya hani kötü bir şey yapanın başına çok trajik bir şey gelirdi. Artık nasıl bir hale gelmişsem hayırsız evladım kişiliksiz kötü biriyim başıma kesin kötü bir şey gelicek sanırdım zaten deprem olurdu mesela sen şöle şöle yaptın ya ondan... öle beklerdim başıma ne gelecek diye. Anne olunca anlarsın senin çocuğunda senin gibi olsun sen kimsin ki mutlu olasın ah ah İkili oynamaları daha bugün yaşadım bir konu vardı babam hem annem hem bana o konuda kötü davranmıştı. Babamla konuşmaya çalıştım. Düşünebilen bir insan olduğuma inanmadığı için ciddiye alınmadım. Evde patron annemdir annemle konuştdum dedim anne babam da sana bu konuda kötü davrandı değil mi dedim. Annem de evet öle yaptı böle yaptı kötüledi durmadan. Sonra babama bu konuyu tekrar açtım bu sefer yanımda annem de var bekliyorum ki evet biz bu konuda rahatsızız diyecek. Demez mi babanın bir suçu yok hepsi senin suçun demediğini bırakmadı ikisi birleşti tüm suçun bende olduğuna karar verildi. Ama daha az önce demedin mi diyorum hayır diyor nasıl olabilir böyle bir şey hayret ediyorum. Ya bari yalan söyleyeceksin azıcık düşün mantıklı olsun. Madem babamın haklı olduğunu düşünüyorsun o zaman başında öyle olduğunu söyle. Kendi arkadaşlarının yanında bana demediğini bırakmadı işte ne biçim bir çocuk bıktık artık. Sonra ben hastalandım. Kustum. Bizzat arkadaşları anneme gelip şöyle dedi sen hak ettin. Bunun üstüne insan düşünmez mi? Sadece bana da değil arkadaşlarım gelirdi eve onlarla konuşurdu ah işte kızlar siz ne olacaksınız polis olmak isteyen bir arkadaşım vardı. Ona diyor ki ne güzel umarım olursun. Kız gitti kaldık baş başa diyor ki bana o kız asla polis olamaz. O kadar çirkin ki ve annem olduğunu bilmek de çok üzücü arkadaşlarım severdi annemi ne kadar tatlı hep bize destek oluyor derdi sonra bana davrandığı haliyle gördüler bana şey derlerdi annen evde ise gelmeyelim. Sürekli benim bir suçum olmadığını tekrar ediyorum sadece bana değil kim çocukları olsa bunu yaparlardı. Ama aile insanin ilk güvendiği insanlardır. Yuvasıdır. Bu duygular sürekli içimde karşı karşıya geliyor. Bazen diyorum komple benim annem de babam da yok desem daha inandırıcı olur gibi geliyor

Insan ailesine çocukken güveniyor. Büyüyor biraz daha yine güveniyor yani güvenmek istiyor aslinda. Inanmak istemiyor annesinin babasının oyle biri olduğuna. Çünkü çocuklar böyledir. Cennet kalplidir. Ailesini de sorgusuz sualsiz sevmek ister. Sevilmek ister. Bence annen babandan çekiniyor biraz. Inanması güç ama bazı insanlar kocalarını ve ya karılarını çocuklarından daha cok sever. Sen yine de üzülme. Arkadaşlarına karşı rezil oldum diye düşünme. Evet malesef rezil ediyorlar. Ben burada suçu baba da degil de anne de bulurum. Çünkü anne birleştiricidir. Ara yapıcıdır. Bir evin çekip çevireni anneler ortamı yumusatmalidir. Ne bileyim ben hep öyle gördüm cevremde. Kendi annem hariç tabi o fitneyi tercih ederdi..

Eziyet eder demeyelim de kendi çocukluk travmalarini bir şekilde yansıtır diyelim

aile seçebilceginiz, begennip, begenmiyeceginiz bir kavram değil ilk başta bunu kabul edin. Ailenizi oldugu gibi kabul edin, yanlarından ilk fırsatta ayrılın. kendi ayaklarınız üzerinde durabileceginiz yaştasınız. onların himayesinden çıkınca heö kendinizi daha iyi tanıyıp potansiyelinizi daha iyi değerlendireceginize eminim.

Demek istediğinizi anladım destek aldığım tüm insanlar okuduğum tüm kitapların özeti bu aslında olayları kişileştirmeyin siz değil başka bir çocukları olsaydı yine aynı şeyleri yapacaklardı. Şu sıralar harry potter serisine başladım. Başka bir dünyaya alıp götürüyormuş gibi iyi de geliyor bana dediğiniz kitabı çok duydum ama hiç okumadım. Dediğinizi ben de çok düşündüm ama sonra dedim ki ben de mutlu bir ortamda yetişmedim. Kendi evimde bu tarz davranışlar istemediğimi o kadar çok düşündüm ki. Çocuğuma nasıl davranmalıyım diye kafa patlattım hep. Nasıl düşünemediklerini hayret ediyorum. Bazen konuşuyoruz. Ben seni dövdüm ama sen de okumayı bir türlü öğrenememiştin. Ben seni dövdüm ama sende böyleydin. Hiç doğru gelmiyor. Hani diyorum çocuğum okumayı geç öğrense neden döveyim yardim edip anlamaya çalışırım. Destek olurum belki bir araştırırım bir sorun mu var diye. Çok üzücü bir durum.

Toksit insanlar böyledir en güzeli arayip sormamak uzak mesafe candır gerçektende. Hayır bugün mesela toksit bir insanla görüşmek zorunda kaldım telefonda inanın keşke açmasaydım dedim evine gitmem gelmem telefonla bile arayip sormam normalde ama işte hastanede basimda bekldi birde annemin ameliyatında yine yanımızdaydı boyle bir kaç iyiliği oldu bugün telefonda duyduklarim ben size öyle miyim niye arayip sormuyorsunuz insan bir gecmis olsun der bilmem ne ayrica hastaneden çıkarken de sonra hastalanırsan bir daha kapıma gelme demisti sanki ben çağırmış gibi onu ya yaptı bir iki iyilik onuda başıma kalkıyor gerçekten zor durumda olmasaydım onu çağırmazdi esim bugun dua ettim telefndan sonra Allhim beni bu insanın eline diline koyma dedim cenazenede dugunumede gelmesin dedim Allah kurtarsın böyle insanlardan gerçekten yapacak birşey yok

çok teşekkür ederim mesajlarınız için bir şekilde başaracağım

Size özelden yazacağım

Babam da anneme benziyor zaten evde patron görevini annem görüyor ondan farklı düşünürsek alay konusu oluruz hem sadece alay da değil yıllarca unutmaz babama şey derdi senin ailen öle böle tamam farklı insanlardı ama yani adam ne yapsın çöpe mi atsın beni de sürekli babamın sülalesine benzetir dışlar. Kusursuz biri demiyorum hatta düşünüyorum hiç öle bir adamla evlenip çocuğumun babası olmasını istemezdim. ama tabi zamanla daha da sinirli birine döndü.

Teşekkür ederim..

Bu tarz bir davranışı destek amaçlı bazı arkadaşlarıma anlattığımda boşver aman ne olmuş daha ne anneler babalar var denildiğine şahit oldum ama aslında özellikle devamlı tekrarlanan bu davranışların insanı nasıl etkilediğini bir söyleyebilsem ancak yaşayanlar anlayabiliyor. Kilo aldığımda demedikleri laf kalmadı ha sanmayın hayatımı etkileyebilecek sağlıksız bir kilo.. 65tim 70 oldum demediklerini bırakmadılar neymiş evlenecekmişim daha.. o kadar gurur kırıcıydı ki daha henüz hayatımda olmayan eşime gerdek gecesine hazırlandığımı hissettim. Zeki olmadığım salak olduğum söylenirdi kazandım üniversitede her gün bu söylenenler.. etkisini hep hissettim. Biri diyor ki ne güzel olmuşsun yok diyorum ben güzel değilim. Kabul edememişim bir anne kızına güzel olmadığını söyleyip dalga geçer mi ya? Hem de ergenlik yıllarımdı dayak da vardı. Normal bir hayat sürmek o kadar zor ki!!! Acaba ya yapamazsam ya olmazsa diye düşünmeden adım atabilmek. Bir yıl daha buradayım maalesef

Çok üzücü bir durum hayattan zevk almak varken

Yani eziyet biraz ağır kaçtı da anladınız siz onu. Biraz fazla eleştirel yaklaşmak diyelim

Umarım en kısa sürede akıl sağlığımı korumak için çok uğraşıyorum. Kendime bu tarz yıpratıcı olaylar yaşadığımda sakin kalmam umursamamam için telkinler veriyorum.

Psikolojiye yonelerek bence de cok iyi etmissiniz ruh hastasi ana babalarin hasta ettigi cocuklarin en iyi nefes alma yoludur zaten. Ben bencil miyim ben kotu muyum ben beceriksiz miyim, acaba ayip mi ettim gercekten dusuncesiz biri miyim, keske onu kirmasaydim buna boyle demeseydim... sizin oz sevginizi ozguveninizi azaltmis olabilirler ama sizde gercekten durumu farkindalik kendini kurtarmak icin cok buyuk bir istek ve guc var. Bence cok cok guclu bir kadinsiniz o ortamda boyle kalabildiginiz icin ve cok degerli bir insansiniz satirlarinizdan farkindalik zeka vicdan empati butun bu ozelliklere sahip oldugunuz hissediliyor evet sayili gun cabuk gecer ve sandiginizdan daha guclusunuz uzaklasip guzel bir hayat kuracaksiniz bence.

Ah bu bdv de hep kendimden biseyler buluyorum. Benim babam da ben bir konu hakkında fikrimi söylediğimde "Adama bakın, adam konuştu adam "diyordu. Topluluk içinde düşüncemi aciklama konusunda uzun yıllar çekingen yaptı beni bu durum, aşağılık kompleksi yaptı. O ortamdan kendinizi kurtarun bence

Boşluk hissi, olgunlaşmamış ebeveynlerin yetişkin çocukları böyle birkaç kitap daha vardı sorunlu ailelerin cocuklarına verdikleri zararlarla ilgili, en iyisi kendinize ayrı bir hayat kurmak, ayrı ev, bir aile kurmak, zorunlu görüşmeleri mümkün olduğunca kısa tutmak ve bunun onların yanlışı olduğunu her seferinde kendinize hatırlatmak, konu değiştırmek..

İyi akşamlar sevgili kk üyeleri hem bir nebze rahatlamak hem de gerek tecrübeler gerekse yaşanmışlardan tavsiyeler öneriler almak veruhuma iyi gelmesi yeni konumu açıyorum. Asıl akıl danışmak istediğim konu maalesef ailem evli değilim covid sebebiyle evdeyim. Gidebilecek yerlerim var evet ama kimseye yük olmak istemiyorum hem hastalık yüzünden bilinçli olmaya çalışıyorum ve insanlardan uzak duruyorum diyebiliriz. O yüzden baş etmek ve yüzleşmekten başka çarem yok. Şimdi durumu şöyle açıklayabilirim. Hem annem hem de babamla ciddi sorunlarımız var. Bunlar bir olaya bağlı değil genel hali bu. Psikoloji her zaman ilgimi çekmiştir. Ve sorunların çözmek için bizzat farklı psikologlardan destek aldım. Hatta ilk önce acaba bende mi bir sorun var diye testler görüşmeler.. sonunda herhangi bir bozukluğum olmadığına karar verildi. Bir nebze içime su serpildi. Ama ailemde ciddi sorunlar var. Genel olarak çok sinirliler ve her şeyde beni suçlama eğilimindeler ama bunlar işte senin yüzünden kadar basit değil maalesef mesela örnek vericek olursam yere çatal düştü bardak kırıldı sen beceriksizsin zaten okuduğun bölüm de bir halta yaramadı seni kim alırdan tutun sen şişmansın yok öylesin böylesin uzar gider liste sadece bu da değil şimdi yaşım büyük evet ama küçüklüğümde bir kız çocuk olarak az şiddet görmedim sebepleri neler biliyor musunuz okumayı geç öğrenmem gibi şimdi düşünüyorum da kim döver ki kendi çocuğunu hadi sıgara içerken garip garip maddeler kullarken görsem diyorum belki dürterim ama yani o da sadece korkumdan benimki öğle değildi kötü alışkanlıklarım da yoktu odam dağınık olurdu mesela öle sudan sebeplerden.. Şiddet unutulur da söylenen sözleri asla unutamam hep çınlar kulağım. Şimdi geldim kaç yaşına gidemiyorum da kaldım bu evde bir sene. Sudan sebeplerle kavgasız bir günümüz geçmez. Kendimde de fark ediyorum değişimi daha saldırgan olmaya başladım. Küçük eleştirilere iyi olanlara bile tahammülüm yok. Şu yaşıma geldim bir kez bile özür kelimesini kullanmadılar. Gerçi duysam ne fayda neler söylenmiş her gün ya her gün... kilo alırım bu ne böle zayıflarım yok işte oran buran sarkmış. Küçükken insanların yanında yaparlardı hatırlarım da garip garip bakarlardı. Kitaplar okudum bilir insanlara danıştım. Zehirli ebeveyn deniyormuş tam da bu duruma insanları yıllarca etkiliyormuş. O kadar doğru ki aile sana sevgiyi desteği vermesi gerekir ama görmedim ki ben. Hiç bir defa iyi yapmışsın denmedi. Şimdi ise kişiliğime saldırılar devam etmekte eskiden dini kullanırlardı kendilerine göre hiç duymadığım şeyler uydururlardı şarkı dinlemek günah gibi dini inancımı kaybedeli oldu baya artık bunlar etki etmiyor ama kişiliğime yapılanlar ne yapmalıyım bilmiyorum. Konuşmaya çalışınca kendini bizden üstün mü görüyorsun sen hiçbir şeysin.. ortada bir bencillik göremiyorum ama bencil ve kişiliği bozuk ilan ediliyorum. Ve son zamanlarda aklıma takılan çok önemli bir şey var annem eskiden derdi sen bizim ölmemizi istiyorsun ki yani öle bir düşüncem de yoktu sadece kaçmak istiyordum o zaman anlam veremiyordum ta ki bu yıla kadar annem itiraf etti ben küçükken ailemin ölmesini isterdim diye sonra dank etti. Beni kendi gibi görüyordu. Bunu niye söyledim çünkü başka bir şey daha derdi SEN BENİ KISKANIYORSUN. Düşünüyorum lan acaba diyorum gerçekten mi ama yok yani kıskanmıyorum da hiç aklıma uyduramıyorum. Acaba benim mi kıskanıyor dersiniz? Anne çocuğunu kıskanır mı diye düşünüyorum ama sonra şey dediğini hatırlıyorum işte geldin 20 yaşına bak işte geldin 22 yaşına sende yaşlanıcaksın 30a ne kadar kaldı ki... bir insan niye bunu der ki?

Kadınlar kızlarına erkekler de oğullarına eziyet ediyorlar bu durumda değil mi? Bunu gözlemlemiştim ama sebebini bilmiyordum ilginç... Konu sahibi tek çocukmuşsun zaten o evden ayrılana kadar odandan fazla çıkma ve iletişimi kes bence

İnsanlar bağlamında değerlendirdiğinde "aile önemli" evet ama kendi ailen daha önemli.. yani kendi kurduğun, yavrularının olduğu.. umarım sana da nasip olur, zamanı geldiğinde.. şu an benim için kendi çekirdek ailemden, kızlarımdan daha önemli birşey yok.. Allah gönlünü ferahlatsın

Daha önceleri bana kötü davranan erkekleri seçerdim beni eleştirirlerdi bir yelken kim nereye estirirse.. geç olmadan görebildim ama aileyi silmek o kadar zor ki siz nasıl yaptınız anladığım kadarıyla akrabanız sanırım. Arkadaşlar hele ki şehir değiştirdiğimde hiç önüme çıkmıyorlar.. ama aile nasıl?

Bugün Nihan Kaya'nın iyi aile yoktur kitabına başladım. Şu kısımlar tam senin annenle iliskini anlatiyor sanki. Daha baslarindayim ama sana da tavsiye ederim, belki bazı seyleri kafanda oturtmaya yardımcı olur