Bebek bakıyorum, biberonla mamalarını yediyorum, ilkokul çağındakilere matematik vs ders çalıştırıyorum, bende çok duygusal biriyim inan ki çok ihtiyaçları var birinin ilgisine ve tabi ki personel sayısı yetersiz. Huzur evinde de kitap okuyorum haftada 1 akşam, Ruhunuzu besleyin, çok rahatlayacaksınız, Ben çok güzel dikiş dikmeyi öğrendim mesela böyle bir çalışmama döneminde ismek kurslarına bakın

Bir calisma hayati olmussa insanin evde olmak insani bunaltiyor. Ha evi seven bir insanim ama calismayi da seviyorum. Benimde is yerimde kontratim agustos sonu gibi bitecek. Parttime olarak 2 iste calisiyorum. Yani calistigim gunler 2 gune dusecek. Simdiden ne yapacagimi dusunuyorum. Yeni is basvurulari yapiyorum fakat pek sonuc alamadim. Umarim agustosa kadar birseyler bulurum. Bazen arka arkaya iki hafta haftanin 7 gunu calistigim oluyor. Yorgun dusuyorum o da dogru ama evli degilim, coluk cocuk yok, sevgilim yok Simdi birikim yapamazsam daha ne zaman yapicam diye dusunuyorum :) Evde olsam vakit zor geciyor. Tv acmadim aylardir evimde. Evde olunca ben bol bol kitap okurum, ama iste tum gunde kitap okunmuyor hele tv hic bakilmiyor.

Bekar olmak değil kalp boşluğu sorun iç boşluk..

Sabah erken kalkıp güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra yürüyüşe çıkın. Gelip duş alın sunumlarinizi hazırlayın. Geç uyuyup geç kalkmak zaten başlı başına günü öldürüyor

Mutlu olmaya odaklanıp sırf mutlu olayım diye bir şeyler yaparsanız olamıyorsunuz. O an içinizden gelen şeyleri heves eşliğinde yaparsanız farkında olmadan mutlu oluyorsunuz. Mesela bana 10 gün, 20 gün versinler evde yapacak bir şeyler bulurum her daim. Çünkü ait hissediyorum her yerine, her şeyine. En olmadı kalkar yastık kılıflarımı yıkarım o bile bana huzur veriyor Düzeni çok severim ve düzenli olmak dingin bi zihin sağlıyor kesinlikle. çekmecelerimi, kitaplığımı, banyo, mutfak dolaplarımı düzenlenirim mesela.. yaşam alanımı düzenli tutmalıyım ki zihnim de öyle olsun.. gün öyle biter geçer

Yaaa bennnn evde çok mutluyum hatta senelerce kimse gelmesin kimseye ihtiyaç duymam can sıkıntımı geçirmek için o derece... bol bol uyurum tv izlerim PC de vakit geçiririm yemek yaparım temizlik yaparım kitap okur müzik dinlerim balkonuma sandalyemi atar bir Türk kahvesi eşliğinde etrafı izlerim, kişisel temizlik vs derken zaten gün bitiyor tatlım :)

Herkese merhaba. Bu psikolojiye girmeyen yoktur sanırım. Ama kendımızı depresyona sokmak kendımıze yapacavımız en buyuk haksızlık olur. Mutsuzluk, depresyon gecse bile etkısını hissettiren insanın uzerine yapısan bır sey.. Ben de arkeologum. Meslegımı 3 yıl uç yıl yaptım sartlar geregı bıraktım. Bi dönem cok cok mutsuzdum. Bi işim bile olsa bu mu yanı diyordum. yasayacagım hayat bu muydu. evliyim, işim olur elbet. sonra ne olacak. boyle her gunun ayrı monoton soru larıyla ugrasırken ömür bitecek mi diyordum. dogru duzgun gezmeden, yenı ınsanlar yenı yerler kesfetmeden. her sey ımkan meseleso malum. sonra dedim gezsem ne olacak. gez gez ne olacak. Velhasıl bu boyle gider arkadaşlar. Silkelenmek lazım. Hayatta canıyla ugrasan, yiyecek ekmek bulamayan, cocuguna her gun salca ekmek yedıren ınsanlar var. Hayatta insanon yapabileceği en guzel sey insanlla yapılan her sey. Liseden beri her ay bı yardımda bulunuyorum. Ya löseve, ya yardım kuruluslarına, ya yardım bekleyen köy okullarına, ya şehrimdeki derneklerın tespit ettiği ailelere. Oyle ufak ufak. İnsan lafta defil de gercekten gorunce ıkı mercimek bı sise yag bi kilo kıyma için sana minnetle bakan insanları. Derdinden utanıyorsun. Hayat da zaten oyle abartılıcak bi şey değil. İnsan biriktirmek lazım. Mutlu anları çoğaltmak, baskaları gibi güzel yaşamaya çalışmak yerine, baskaları da senın kadar güzel yaşasın diye uğraşmak lazım.

Herkes bana çok şaşırır ama bende evde deli gibi mutlu olan bi insanım, şu yaşıma kadar çalışmama rağmen. Genelde yalnız kalıyorum zaten eşim görevde oluyo, ama bi kahve yapıp bi film açmak, kendimle, evimle uğraşmak, temizlik yapmak, müzik dinlemek, dans etmek, spor yapmak, saatlerce banyo yapmak o kadar zevk veriyo ki, eşimi özlemek dışında zorlandığım yada sıkıldığım hiç olmuyo, canım kendim♥

Evet bunun da farkındayım. Düşünceler boğuyor. Belirsizlik var diyorum ne olacak iş bulacak. miyim. istedigim gibi. Karşıma ne zaman istediğim. gibi biri çıkacak... Niye hep yalnızım. Psikolojik sıkıntılardan kurtulma istegi vs hepsi bir araya gelince insanı daraltiyor olmali N Nfrtettti

Ben. Hatta vakit yetmiyor. Çok hızlı geçiyor günler. Gerçi ben resim tasarım falan da yapıyorum evde. Bebekten önce atölye gibi kullanıyordum evi. Şimdi çoğu vaktimi bebek ve ev işleri alıyor. . push ; Boleyn Kizi

Hayat cok sıkıcı. Bende cok mutsuzum ve her sey bos geliyor bu siralar

Ben öğrencilik hayatım bitince hep çalıştım. Yani 2015 ten beri. İş değiştirdim birkaç kez lakin en fazla geçen yıl 1 ay evde durmuştum. Boya badana yapmıştık ailecek bu yüzden zaman bir şekilde geçmişti. Şimdi 2 ay oldu işten ayrılalı. İşten ayrılma nedenim psikolojik sorunlarim idi surkeli ağlamalar kaygı korkular mide ağrıları işyerini sevmeme aşırı mesailer... Bu şekilde ayrıldım psikolojim duzelene kadar dinleneyim istedim hem de tekrar iş bulana kadar sunumlar hazirlamam lazım. tasarimci olduğum için iş başvurusunda gerekli olan birşey. Başladım bunu yapmaya lakin çok isteksizlik geliyor. Uyku düzenm zaten bozuldu gece uyumaz sabah kalkmaz oldum. 1 tane yakın arkadaşım var onla aynı zamanda işsiziz ve onun da mesleği gereği aynı seyi yapmamız lazım diye yaptık ara sıra. 2 günlüğüne onun yazlığına gidip geldim güzel zaman gecirdik. O bir hafta daha yazlikta olacak. Sorun şu ki ben evde çok sıkılıyorm. Bu sıkıntı normal mi benim psikolojim mi diye düşündüm zaten psikolojik durum için bir psikolog metodu uyguluyorum. Ama bence sorun bu değil. Sevdiğim arkadaşlarım yok beni anladığını düşündüm. Beslenme kaynağım sadece tek bir kişi yani. Annem de tüm gün kadın programlar i izler akşam Survivor izler, dışarı ciksak beraber pek uyumlu değildir para harcamak istemez gerçi şuan zaten issizim, işsizlik maaşım Ağustos ta bitecek. Evde nasıl sıkılmıyor insanlar diyorum. Sonra hep ezelden beri taktigim konuya geliyorum yine ev sıkıcı. Güneş görmüyor pencereler duvara bakıyor dışariyi izleyemiyorum giriş kat balkon yok. Bu yuzden moralim bozuluyor. Ve zaten küçücük bir ev. Diyorum ki keşke şöyle güneş hava alan bir evde olsam belki camdan insan izler yine icim açılırdı arada. Sonra bakıyorum içimde boşluk var kendi kendime dolduramadigim. Evet yapmam gereken o sunumlar var lakin istek gelmiyor dizi izliyorum kitap okuyorum ouf nereye kadar diyorum. Tekrar ben iş bakacak şekil hazır da hissetmiyorum açıkçası. İnsanin bu şekilde sıkılması çok normal değil mi...

Bekarlık hayatımı gördüm okurken bende depresyondaydım belki hala depresyondayım bilmiyorum ben evde temizlik yapardım iş olmayınca en yakın parka gider spor yapardım markete giderdim hiç bir işim yoksa en yakın mağaza gider bütün katlarını gezerdim tek basıma çarşı pazar dolaşırdım üstelik en yakın arkadaşım uzakta olduğu için depresyondan dolayı arkadaşta edinemedim canım hiçbirşeyi istemediği halde bunları yapardım cevresizlik arkadaşsızlık hep aynı kişiler anne baba kardeş üçgeninde kalırdım asıl çare evlenmek çoluk çocuğa karışmak işede girebilirsin tabi ama asıl sorunun yalnızlık işyerindeki arkadaşlarda aynı Ortamda bulunduğun için zoraki arkadaşlıklardır içlerinden samimi olanları da vardır ama oda zaman alır tavsiyem evde durma hiç birşey yapmak istemiyorsan bir parka git otur açık hava iyi

Şöyle söyleyeyim, ben de önceden hep bunu düşünürdüm, yani evde sıkılan var mı, ben çok sıkılıyorum derdim. Ama şunu anladım, ben kafaya taktığım ben kaygılı olduğum için abartmışım içimde herşeyi. Benle aynı durumda olan arkdaşlarım normal hayatına güzel güzel devam ederken ben kendimi yiyip bitiriyordum. Heralde bireysel farklılıklar var. Ben sıkıcı bulurken, onlar güzel bir yanını bulup normal seyrinde yaşıyordu

Benim de pek arkadaşım yok evde olmaktan nefret ediyorum çok sıkıldım

Mutsuzluk nedeniyle evlenmek sacma geliyor. Zaten kurtarıcı gördüğünüz ile evlenmeyi diyorlar kaldı ki biri de yok

Evde sıkılıyosanız parklara açık alanlara gidin orada kulaklığınızı takın tasarımlarınızı yapın. Belki birileriyle tanışırsınız muhabbet olur biraz iyi gelir. chix

ben mutluyum evde ama insanları inandıramıyorum. bir süre sonra sıkar büyük ihtimal ama eskiden çok gezmemin etkisi var bıktım.

Merhaba, okurken kendimi gördüm. :) Bende tasarımcıyım ve 2 aydır evde oturmaktan gına geldi. Üstelik 3 yıl yurtdışında okudum, yaşadım. Şimdi memlekete geldim öyle sıkılıyorum ki kimsem yok herkes dağıldı. Bi tek annem var o da evden dışarı çıkmaz.. yapmam gereken çok şey var iken canım hiç bişe yapmak istemiyor. ALES e hazırlanmam gerek yapmıyorum, online kursları bitirmem gerek yapmıyorum, kitap okuyorum sıkılıp bırakıyorum, diziye başlıyorum gene aynı. Hep bi tükenmişlik hali. Tek hayalim uzaklara gidip tek başıma yaşamak... Psikoloğa gitmek istedim ama malum çok pahalı seanslar... İlerde yapmak istediğim ne bilmiyorum, geleceği düşünmek istemiyorum. İyi bir eğitim aldım ama Türkiye'nin son zamanlardaki halinden elimden bir şey gelmiyor destek veren yok. Benim de sorunum bu arkadaş ile aynı sayılır, bana da bi tavsiye verirseniz çok sevinirim... :/ bu arada hepsi geçecek inanıyorum

Bu devirde işten ayrılmak biraz...

Dizi izliyorum Origami yapiyorum Kaktüslerim kedilerim var onlarin bakimlarini yapiyorum Bugun mesela macaron yaptim kurabiye canavari tasarımli Duzenli spor yapiyorum evde Boleyn Kizi

Çalışma hayatona alışan indanlar uzun süre evde yapamıyorlar :/ 1Sen

ne güzel. gece gündüz film izler arada dışarı çıkar dolanırdım. kurslara katıl. yapılacak çok şey var aslında. iş yerınde ömrümüz çürüyor sanki. hele çocuk olunca vıjdandan öluyoruz

Eskiden ne izlerdim hımym dizisini doctor House ve doctor Who da en sevdiğim iki dizi.. Eskiden tvde veriyorlardı artık çıkmıyor

Iste bu isteksizliği siz kirabilirsiniz ancak. Bir iki defa yaptığınızda zaten düzene biniyor. Ya da sıkılmayıp işe başlayana kadar keyfinize bakacaksınız.

İnanıyor olman da bişey.. ve tek başına. uzalta yaşamak isteyebiliyosun mesela. Ben uzakta tek. yapamam diye düşünüyorum. Ailemle iken bile yalnız hissediyorum tek başıma napabilirim ki diye düşüncem var. Yurtdışında okumuş etmişsin bunun etkisi vardır tabiki sende. İsteksizlik yüzünden olmuyor çoğu şey. Online bnmde öğrenmem gereken şeyler var. Yapmam gereken bir portfolyo var ben şuan ağlamak üzereyim mesela hayat sıkıcı geliyor

Böyle zamanlar herkesin başından geçmiştir. Ben de üniversiteden mezun olduğumda iş bulamamış evde oturmuştum. Arkadaşlarım ve sevgilim vardı. Ama annemlerin evi çok uzaktaydı arkadaşlarıma. Sevgilim de vardiyalı çalışıyor. Sabahçı olduğu hafta görüşebiliyorduk sadece. Evde kendi kendime videolar izleyerek örgü yapmayı öğrendim. Çok eğlenceliydi. Sonra baklava açmak çok zor derler ya baklava falan açtım bakalım ne kadar zormuş görmek için. Çok da güzel olmuştu. Aslında psikolojim bozuluyor gibiydi ama kitap okudum internette 101 oynadım komik yabancı diziler izledim falan derken aslında düşünüyorum da ne güzelmiş... İşten ayrılsam mı acaba Bu günlerin keyfini çıkar derim ben. Şuan sana imrendim. HOW I MET YOUR MOTHER dizisini izle Projelerimi tamamlamalıyım diye içten içe kendine baskı uygulamamaya çalış. Baskı hissettikçe içinden gelmeyebilir. O dünyaca ünlü kahve dükkanında çalışma masaları var al kahveni eline al bilgisayarını otur orda yap projelerini

İstanbul sen

Bence bunu bir fırsata çevirin. Kendinize yönelin, ruhunuzu dinlendirin. Bazı psikologların videolarını izleyin, hayal kurun. Yemek yapın, sizi geliştirecek filmleri izleyip kitapları okuyun. Çicek yetiştirin, çocuk sevin. Şehitlikleri ziyaret edin, oradaki ailelerle konuşun.. İsteyince yapılacak çok şey var, inanın.

Ben, ben, ben. Ben evi çokkk seviyorum. Evden çıkmasam niye çıkmadım demem. Mesela eşim 10 gündür görevde, markete gitmek dışında hiç çıkmadım. Temizlik yapmayı çok seviyorum o yüzden dolap düzeni, ütü falan derken zaman geçiyor. Bu ara halat ip ile supla yapmaya başladım o da vakit alıyor. Ders çalışıyorum, bilgi toplamış oluyorum o da hoşuma gidiyor. Televizyonda Müge ve Esra'yı izliyorum ileri sar, geri al derken hem ev işlerimi hallediyorum yine zaman geçiyor. Ama bunlardan zevk almasaydım zaman geçer miydi? Hiç sanmıyorum..

Çünkü ruhun doyumda senin hayatında eşin çocuğun olmasın kendini ait hissetme sevgi ihtiyacın karsilanmasin.. o zaman gör birde hergu. Kanaviçe film kitaptan kusar insan

Eşini özlemek dışında! Cnaim. zaten sevdiğin biri olunca boşluk doluyor bunları yapman. normal.

Bende sizin gibiyim lise üniversite derken okul biter bitmezde işe başladım şuan evliyim bazen aşırı bunalıp işi bırakmak istiyorum çalışmak istemiyorum diyorum ama senelik izne falan ayrılınca 3-4 gün süper hissediyorum sonra sıkılmaya başlıyorum vakit geçiremiyorum, eğer bebeğim falan olursa anca o zaman işi bırakırım herhalde o zamanda yine çok sıkılıp bunalacağımı düşünüyorum alışana kadar.

Ben 5 senedir işsizim ama.. evde hiç sıkılmıyorum. Ve evde sikilanlara şok oluyorum. Gün bana kısa geliyor. .. size neler yaptığımi anlatayım: Evliyim ve annemin evi alt sokakta. O yüzden aynı evde gibiyiz. Sık sık anneme inerim. Annem bir kadının çocuğuna bakıyor. Çocuğu alip sahile iniyorum. 2 saat... 3 saat dışarılarda oluyoruz onunla. Kamyonuna kum yüklüyor Kitap okuyorum bolca. Ama sürükleyici romanlar. O kadar kaptırıyorum ki... bir elimle çocuğu salincakta sallarken öteki ile kitabi okuyorum. Kanaviçe işliyorum. Şu an anneme civcivli havlu yapıyorum :) Mutlaka yürüyüş yapıyorum. Bazen hiçbir alacağım olmasa da marketleri geziyorum. Yengem de yakın oturuyor. Bazen annemi de alıp yengeme gidiyorum. Arabam var. Annem köye gitmek isterse alıp götürüyorum. Yakında bi arkadaşım çalışıyor. Öğlen arasi onu çağırıyorum bazen. Çay yapıyorum. Geliyor. Birlikte yiyoruz içiyoruz. O da seviyor bana gelmeyi. Üst sokakta evli bir arkadaşım var mesela. Annem de sever onu. Şimdi annemden geldik yarın da anneme kahvaltıya gideceğiz. Hint filmi izlerim. Ama genelde geceleri tek basimayken tercih ederim. Cuma günü bir arkadasın köyüne gidip marul nane filan toplayacağım evime. Değişik yemek ve pastalar denerim. Esim istahlidir zaten. Güzel olursa annemle babama söylerim. Böyle işte... Nasıl sıkılıyorsunuz.. Mesela yürüyüş yapmadan, kitap okumadan, kanaviçe işlemeden bütün gün çıldırır insan...

2 senelik evliyim. Annem alt sokakta oturuyor. 12 gündür orda kalıyorum. Çünkü orayı da seviyorum. Bekarken de hiç sıkılmadım. Bu biraz da hobi edinmek ile ilgili. Benim en büyük avantajım hem annemin evi hem benim evim sahile çok yakın. Hiç-bir şey olmazda sahilde oturuyorum. Siz konuyu evde sıkılmak ya da sıkılmamak ile ilgili açınca herkes o durumu anlattı. Ama sanırım meseleniz bekar olmakla ilgili.

Evde durmaya alışkın olmadığın için normal ben 5 yıldır ev hanımıyım ama dolaşmaya cikmazsam sıkılıyorum

Ben evde sıkılmıyorum ama benim yaptiklarim bana özel, siz belki yapmak istemezsiniz. Kendinize uygun aktiviteler bulunmaya calisin. Ben duzenli olarak spor salonuna gidiyorum. Cikinca bir iki tur atip magaza gezip, biseyler icerim bazen. Arada iş olsun diye kuafore ugruyorum belki bir fön cektiriyorum. Evde kedim var, kitaplarim var, netflix var bir de oyun konsolum var oyun oynuyorum zaten oyun olayina oturdugum zaman rahat 3-4 saati yiyor. Manikür, maske, oje, saç baş durumlariyla ilgilenirim. Yoga matı almistim bikac ay oldu yoga yapiyorum tekrar. Bir ara okculuga da merak salmistim degisik kurslara gidip bir sansinizi deneyebilirsiniz. Burada takiliyorum, instagramda takiliyorum. Haftaiçi bazi aksamlar esimle kisacik bile olsa disari cikiyoruz yemek yemeye filan. Haftasonlari da mutlaka bu plan yapariz. Boyle yani illa devamli aksiyon icinde degilim ama sıkılmıyorum.

Biliyorum lakin kalkamıyorum.. isteksizlik var H honey bunch Guru Anneler

Yoo, evlilikle alakası yok. En azından benim için. Öğrencilik hayatımda okuldan kaçıp gezmeye hiç gitmedim neredeyse. 40 gün devamsızlığımın 35'i garanti evde olurdum. Üniversitede de öyleydi Hatta çocukken annemle gezmeye gitmek istemez, ağlardım "evde duralım" diye.

Aslında iç boşluk sebep biliyor musun.. diyorsun ya sevgilim vardı emin ol bir ait hissetme sevgi hissetme sana güç vermiştir. Biri olunca kalbinde daha güçlüsün birseyler yaparken daha huzurlu ve istekli. oluyor insan. Kişiden kişiye değişebilir keşke ben böyle olmasam kendime yetebilsem.. belki bunu ogrenmeliyim bu süreçte. Bu arada çalışılacak bir tesis var hem manzarali filan yakinimda. Ama usenip gitmiyorum tek başıma sikilacagimi düşünüyorum hep

Ben de tasarımcıyım ve o lanet portfolyo hazırlama sürecini anlıyorum demeye geldim :) dizi video vs açıkken çalışamıyor musunuz? Ben hep öyle çalışırım, daha rahat odaklanıyorum çocukken hep televizyon karşısında ödev yaptığım için herhalde. Civardaki kafeye vs gitseniz, ortam değişikliğinde de daha iyi çalışılır aslında. Bir de ben öyle durumlarda genelde bir arkadaşımı darlıyorum bak bunu yaptım güzel oldu, olmuş mu, falan diye. Birileri beğenince daha çok gaza geliyorum.

Üzgünüm ama sizlerin ortak noktası evli olmanız. Sizi seven kalbimizi dolduran bir insanın olması yuvanizi kurmuş olmaniz. Tabiki hayat evlilikten ibaret değil lakin bu bir ihtiyaç diğer türlü boşluk dolmuyor anladım ben bunu artık. İçi hep bir boş insanın. Hayatımda biri olsa bende zaten sıkılmıyodm

halk eğitim kurslarına git hem değişiklik olur hem ortama girersin deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Al benden de o kadar Yalnız değilmişim

Bunu da düşündüm evet yardım etmek. vs güzel şeyler. Lakin ben zaten fakir ailede büyüdüm çok şükür tabiki benden kötüler var.. insan biriktirmek elbet güzel zaten bir dert de insan bulamamak samimi insan gerçek arkadaşlar bulamamak güven sorunlari filan.. bu yüzden mutsuzuz M

Bence hayatında sevdiğin bir eşin hzuurlu bir yuvan kafana taktiğin aile sorunların maddi sorunların yoktur iyi düşün

Ben evdeyken yeni yemekler tatlılar denerim. Temizlik yapmak kitap okumak müzik dinlemek. dolabımı düzenlemek kişisel bakım yapmak gibi pek çok şey yapılabilir. Yürüyüş yapmak ruh sağlığına çok iyi geliyor. İlla ki yanınızda biri olmasına gerek yok. kulaklığınızı takın akşam üzeri yürüyüş yapın. Boş oturmak yerine meşguliyetler bulun.

Ben de :) ama hiç canim sıkılmaz. Yazdim zateb yukarda okursunuz :)

Sanırım kendime acıma var bende bu küçük şeyler diye bakıyorum. Ama evet bunu yapınca iyi hissediyorum denedim 1Sen

Depresyon ve anksiyete tarzı psikolojik sorunlar yasasan analrdin işten ayrılmayı

Param olduğu sürece çok mutluyum, işe gitmiyorsam her gün spora gidiyorum haftada 1 kuaföre, geziye ayrıca kursa gidiyorum, arkadaşlarımı görüyorum, evimin işini yapıyorum, hagtanın bikaç günü çocuk esirgemede gönüllü çalışıyorum, bunlar için hiç kasmıyorum hayat gayet güzel bence siz meşgale edinin... Hiç yojtan etrafınızda huzur evi, çocuk esirgeme varsa gidin gönüllü çalışın

Emin ol eve alısanda isin hergunki saatli kosturmasına stresine gelemiyo işte bunalıyo bi sure sonra tabi basta hos geliyo o ayrı ama bir sure gecince işte eve alışan insan evdeki o rahatlığı ozluyo Yani insan elinde olmayanı o an ulaşamadıgını özler hep

Evde vakit geçirecekseniz, kendinize ait, baktıkça mutlu olacağınız bir alan yaratmalısınız oda olması şart değil.. misal bir küçük çalışma masası, üzerinde sevdiğiniz objeler... Evinizin güneş görmüyor oluşu, bir şeyi göremiyor oluşunuz, evin içerisinde huzursuz olmanız için yeterli.. Yakınlarınızda park sahil internetini kullanabileceğiniz kahve dükkanı avm varsa gidip oralarda vakit geçirmeye çalışın İşlerinizde kolaylıklar, umarım ferahlarsanız bir an evvel

aman bugünlerin tadını çıkart bence sonra işsiz kalmak bu şekilde geçmiyor, ekonomin çöküyor vs koy bi termosa kahve çay git annenle en yakın orman/yeşillik alana alın simit ohhhhhh paraya bile gerek yok bak

Neler yapıyorsunuz orada? Ya ben çok duygusalim ağlarım filan diye düşünüyorum yani etkilenirim diye korkuyorum açıkçası çocuklar için çok üzülmekten S Seda2012Emre Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Benim en büyük dostum yalnızlığım Hiçbirşeye değişmem