Ben de benzer duyguları yaşadım, hele emmeyice o anne bebek bağıdaha da zor kuruluyor. İşini özlemene gelince, o da eşinin seni yeterince sosyal hayata katmamasından oluyor. Mesela kahvaltılara yemeklere gezmelere gitseniz batmaz. He cocukla yapılır mı? Evet yapılır ben 3,5 aylıkken tatile gittim yakın biyere ama tatildi. Tabii emmediğinden bisürü sey tasımam gerekti. Otelde biberon steril edemeyecegimden sterilizatör bile aldım( bunun bütcesi icin otelde 1 günden vazgctim) ama cok iyi geldi o tatil bana. Ve tatilden sonra kilom da yavas yavas azalmaya basladı cünkü stresten yiyormusum... ben de annelik bana göre değilmiş dedim bu duygularının hepsi normal. Ayağa kalkmak ise senin elinde. Cesur ol eşin cıkarmasa bile sen cık uyksuzluga acık hava iyi gelecek maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Mune abla bi baksan. ap acik lohusa depresyonuna girmis bi kadina demediklerini birakmayanlar var. kiblemeye kalksam tek tek sabah olacak. konu sahibi destek alman lazim. depresyondasin. bu bebegini sevmedigin anlamina gelmez. mutlaka her gün disari cik yarim saat de olsa gör bak bebegin de daha rahat uyuyacak temiz havada.

Offf gene bir banlanma sebebi... İçimdekileri yazarsam... Hakikaten yani ne yapalım sizin için? Adresi verin çocuğu almaya gelelim isterseniz? Buraya uzuuun uzunnnnnn yazacak vakit var ama? Neyse ben süslü sözler etmeyeyim, ama emin olun daha şu anda bunu hissediyorsanız en az 6-7 yaşına kadar sorununuz çok olacak... Arkadaşları ile buluşamadım diye dellenen biri iseniz işiniz zor...

Ne olur kusura bakmayın ama başta kendinizi bu şekilde ifade etseydiniz başka düşünebilirdi insanlar. Biraz da "gezemediği için bunalan anne", "çocuğundan sıkılan anne" algısı konunun ilk başında yazdığınız ifadelerden dolayı gelişti. Sonradan sonradan anladı insanlar da "mükemmel olmak istemenin getirdiği yılgınlığı"nızı. Bu konuda da yorgunluğunuza veriyorum ifade ve biçem aksaklıklarını. Sözleriniz birbiri ile çeliştikçe biz de ister istemez psikolojik açıdan ters giden bir şey var mı yok mu onu düşünmeye başladık. Ve siz de bu olayda herhangi bir eleştiri, psikolojik yönden yorum, tavsiye vs. istemiyorsunuz anladığım kadarı ile.

Emiyor mu? Mükemmel Annelik Beni Teğet Geçti En çok satan ve indirimli kitaplar, oyuncaklar ve kulaklıklar; kültür ve eğlence dünyası idefix'te. www.idefix.com Buyur mükemmel anne :) Eğer güvenip adresini gönderirsen seve seve hediye ederim. Gece uyumadigin vakitte okursun:)

kimse çocuğunu isteyerek bakıcıya bırakmaz, lütfen biraz empati... maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Buradaki insanlar öyle bir yorumlar yapmışlar ki sanki anne olunca yorulmak sıkılmak, kendine vakit ayırmak istemek yasak. Anne olunca bir insanın neden tamamen kendinden vazgeçmesini bekliyorlar ki. Bunları dile getirince de anne çok bencilsin vs diye suçlanıyor. Konu sahibi hissettikleriniz gayet normal, geçecek bu günler merak etmeyin. Eşiniz gündüz çalışıyorsa geceleri yardım etsin. Nöbetleşerek bakın bebeğinize. İkinizin sorumluluğu altında o bebek.

Tatlım ben yüksekovadayım :) astronot tulum al giydir bitti gitti. Gezilir en azından pazar günleri kahvaltılara gidin

Önceki mesajların da uzantısı olarak yazdım bu yorumu... Onları takip etmemiş olabilirsiniz diye belirtmek istedim. Görüşünüze değer veriyorum elbette ki... Ama "kendinize gelin" gibi emir kipi içerecek kadar da abartı bir şey yok ortada Allah aşkına :) Bence de konu sahibi gibi duygu ve davranış bozuklukları yaşayanlar psikolojik destek almalı, o konuda da haklısınız. Öğretmenlik mevzuu da dediğim gibi bir kaç önceki yorumda yazan bir üye ile yazışmaya ithafen yapılmış bir vurgu...

Canım zor zamanlar ama geçecek. O yavru Allahın sana bir ikramı. Yokluğunu göstermesin yavrunun. Bak ne güzel bu soğuk havalarda sıcak evinde bebeğinle birliktesin. dışarı çıkma mecbureyin yok hava ışımadan. Annen yada kv ye bırak bütün gün sen kuaföre git saçlarını kestir emzirmiyorsan boyat. Bakım yaptır oradan da alışverişe çık. İyi gelir

Annelik mükemmel olmaz, en iyisini hedefleyin tabi ama evdeki hesap çarşıya uymaz. Organik ve eşsiz bir canlı var elinizde :) reynax Canım

Böyleleri evladi olduğu icin sevinmeli ben ve benim gibi çocuk hasretiyle yanan kişiler var rabbim bizlerede versin hayırlısıyla C

Niye evin orada oturuyorsun gezip alışveriş vs yapsana arkadaşların ile buluşsana

cok sevindim iyi olmaniza. Ben yorumlari okurken daha cok uzuldum. Neden bu kadar kotu kalpli insanlar? Hersey insanlar icin, yargilamadan elestirmeden once durup dusunmek gerek. Kim ister kendini boyle birseyin icine sokmak? Herkes heryerde mutluluk pozlari verirken, mutsuzlugundan bahsedeni neden itiyor herkes? Butun anneler cok ozel. Yasadigimiz sey cok ozel ama herkesin basina hersey gelebilir, kimse digerinden daha ustun yada yetenekli degil...

[QUOTE="maydanozsuyu, post: 62047253, member: 942433 Ne güzel evindesin bir bebeğin var insanlar vir bebek sahibi olabilmek için herseylerinden vazgeciyorlar bu şekilde düşünüp kendinizi maf etmeyin bebeğinizi sık sık emzirip onunla ilgilenin ister istemez tutacak o memeyi ac bırakın tutsun. Bence asıl şanslı olan sizsiniz kendi çocuğunuza kendiniz bakıyorsunuz arkadaşlarınız gibi bebeginizden uzak durmuyorsunuz. Bende sizin atlattiklarinizi atlattim eşim işe giderken arkasından bakıyordm keşke gitseydim diye ama zaman o kadar cabuk geçiyor ki şimdi kizim 4 yaşında ne ara büyüdü anlamadım bile. Saclarda ki dökülme duracak yerine daha çok çıkacak 4 ayda dökülme olmasi coj normal ve ayni sac tekrardan çıkıyor tecrubemle sabit bu emin olun. Kiloya gelince 10 kilo verdim benim gibi obur bogazina düşkün biri bu kiloyu verdiyse 4 kilo çokkkk basit verilir. Yazik o bebege öyle düşünmeyin küçücük ve muhtaç o sadece size muhtaç. Herşey düzelecek bebeğinizin kendinizin keyfini kaçırmayın bu zamanlar gelip geçici tadını cikarin zehir etmeyin çünkü çocuğunuz bi daha bu kadar küçük olmayacak sürekli büyüyecek bu zamanların tadını cikarin birakin canim su lohusa sendorumu sacmaligini Çok dertlendim dünden beri. Doğum yapalı 4. 4ay oldu. Benimle doğum yapan bütün arkadaşlarım (4 kişiydik.) normal hayatlarına işlerine döndü. Düzenlerini oturttular. Ben neden oturtamıyorum şu lanet düzeni. Bütün gün 4 duvar arasında çocuk uyutmaya çalışmaktan nefret geldi. Bütün gün yapayalnız evde bıktım. O kadar sinirlendim ki saha demin iş yerinin whatsupp grubundan çıktım. Sürekli etkinlik yapmak için buluşma planları yapılıyor ve resmen sinirlerim bozuldu oturdum ağlıyorum. Kocaman bir kaosun içindeyim ve çıkamıyorum. Çok mutsuzum mesela. Aynaya bakınca kendimden tiksiniyorum. 4 kilo almışım aptal gibi. Ne giysem yakışmıyor. Saçlarım dökülüyor. Leş gibi kusmuk kokuyorum. Baştan aşağı kendimden nefret ediyorum.. Geceleri uyuyamıyorum. Bebek Uyusa bile ben oturuyorum. Yorgunluktan gözlerim yanıyor ama uyuyamıyorum. Gündüzleri tam bir facia 20 dakika uyuyup uyanan bir bebek. Uykusunu alamamış mutsuz bir bebek. Emmeyen bir bebek. Yer yerim ağrıyor her yerim sızlıyor. Sırtım kamburlaştı. Ve yıllarca bu böyle gidecek gibi geliyor. Hep mutsuz olucam hiç uyumayacak bu çocuk. Hep huysuz olucak. Çok tükendim ben ya... Annelik bana göre değilmiş asla..

Tamam ama çok tutarsız söylemleriniz. Hem kimseye veremem, bakamazlar diyip hep yardım beklemeniz olmuyor. Belki onlar da korkularınızı farkedip almıyorlardır kucaklarına bile? İlk doğum yaptığım hafta ben de kimseye vermek istemiyordum bebeğimi, annem sorarak alıyordu.

Sürüyorum merak etmeyin

Elimde değil. Oysa evet saçma kayınvalidem 10 çocuk büyütmüş ama yok aklıma geldikçe daralıyorum ya şöyle yaparsa ya böyle ederse Hayır elinizde. Elim değil diyerek işin içinden çıkarsanız bu durumun size yararı olmaz. En azından düşüncenizin saçma olduğunun farkındasınız. Bu şekilde sadece kendinize zarar veriyorsunuz

Yorumların bir kısmına baktım ve dehşete düştüm. Mükemmel kadınlarımız var sağolsunlar her şeyi de bilirler ve asla hasta olmaz, depresyona girmezler. Lohusa depresyonu denen bir şey var. Beynin kimyası değişiyor. Hormonlar değişiyor. Sizin profesyonel bir destek almanız gerekiyor. Buradaki olumsuz şeyleri okuyup üzülmeyin. Yaşamayan bilmiyor maalesef. Tüp bebek sahibiyim. Çocuğumu çok seviyorum, eşim, annelerim, çocuğumun doktoru her zaman destek oldu ama yine de işe başlayana kadar kafayı yiyeceğimi düşündüm. Sağlık alanında çalışıyorum. Sıkıntımı biliyordum buna rağmen bu halimden kurtulmam tam iki sene sürdü. Ve sırf o günleri hala hatırladığım için asla ikinci çocuk planım yok. Dediğim gibi lütfen destek alın. Gerekirse ilaç kullanın.

Komşularına dağıt eşin belediyeye götürsün mesela. Sana iyi gelen ne varsa yap çözümü bulunur. Komedi filmler izle bebeğin görüş açısında olmasın tv. Oyun halısına koyuyor musun bebeği yorarsan kendisi uyumak ister. maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Yani lohusa depresyonu olabilir tamam anlıyorum da bu kadarı da fazla değil mi sizce? 4 aylıl bebeğin kalkıp yemeğini hazırlayıp sofrayı toplayıp akşam olunca da yatağa girip yatmasını mı bekliyodunuz?hamilelik, annelik ve ebeveyn olmak bebeği bırakın kedinin köpeğin sorumluluğunu almak bile kolay değil, zora gelemeyen rahatından vazgeçemeyen herkes sonra böyle depresyona girip çıkamıyor. Bu durumu yaşayan bi tek siz değilsiniz, benim saçlarım doğumdan sonra bir buçuk sene döküldü. Siz bu kadar mutsuzken bebeğinizin mutlu olması da imkansız ayrıca.

Konu sahibine neden bu kadar yüklenilmiş anlamıyorum. Herkes doğumdan sonra sevgi kelebeği olamıyor ki, hormonlar mahvediyor insanı. Yasadıgı şeyler bir cok annenin yasadigi sorunlar. Her bebekte de düzen hopp diye kurulmuyor ki. Hele ki ilk çocuk tecrubesizliginde. 2. Evladim 1 yaşına geldi hala bir uyku düzeni ve yeme düzeni oturtabilmis değilim. Tam bir düzen oluşuyor büyüme atağıydı diş sancisiydi hopp başa sariyoruz. Bazen daraliyorum bunaliyorum cocuktan once daha aktiftim çünkü, atarim arabasına koyarim kangurusuna çıkarım derdim o da her zaman olmuyor malesef. Konu sahibi geçecek geçiyor. Bebeklik cok kisa bir dönem her anının tadini cikarmaya çalış sana tavsiyem olumsuz yanlarina odaklanma bebeği babasina birak dışarı cik bir iki arkadaşınla buluş. Sling ya da kanguru edin giy bebeğini vücuduna. Her bebek guzelce emmeyebiliyor ya da her anne emzirme işini beceremeyebiliyor bunu da takip eksiğim yarimim diye kendini tüketme. Oglumu 7 ay kızımı da 9 ay emzirebildim emmedi ikisi de. Silkelen kendini toparlamaya çalış. Zaman geçtikçe keske 3. Ayin 4. Ayin 6. Ayin tadini çıkarmaya baksaydım diyeceksin. Uykusu zaman geçtikçe daha iyi bir hal alacak emin olabilirsin.

O aylarda o kadar normal ki... Siz sadece size gösterileni görüyorsunuz. 4 aylık bir bebekle hiçkimsenin hayatın eskisi gibi olamaz. Ayrıca çocuğun emmemesi yada uyumaması sizin başarısızlığınız değil ki. Her çocuk farklıdır, kendine özeldir. İnanın birkaç ay sonra herşey çok daha güzel olacak. Hepimiz o günlerden geçtik. Sinirden ağladığımız oldu, duş dahi alamadığımız zamanlar oldu ama geçti. Sizinde geçecek

her şeye iyi yönünden bakın sağlıklı bir bebeğiniz var ve bugünler geçecek. Evlat hasreti çeken kadınları düşünün belki iyi gelir. Psikolojik yardım da alabilirsiniz henüz hala lohusa sayılırsınız.

Sanırsınız çocuğa eziyet ediyorum ya. İki gram gülsün diye 40 takla atıyorum evde. Sanki aksini iddia ettim.

Evet bu cook belli oluyor inaninki 21 yaşım da anne olduğuma takmışsın sizede bravo diğer yazdıklarım pek dikkatinizi çekmemiş

Benimki uyurdu :) koy kendi uyusun 2 saate bir kalkardi. Ama oda sonra bozuluyor malasef hep ayni devam etmiyor. Herşey biranda tepetaklak olabiliyor ayağında sallarken buluyorsun kendini

Belki aileler de sebep oluyordur. Benim kv görümce filan da doğur ben bakarım diyorlar habire. Çok saçma geliyor bana. . push ; yuvarlanan asi bir panda

Bazen hatalı olduğunu kabul etmek kendi doğrularını dayatmamakta iyi bir anne olduğunun göstergesidir. Çocuğunuza kendi doğrularımızı dayatmayalım lütfen Cankiriklarim İki prens annesi 👑 Anneler

Yahu kadın depresyona girmiş ama :) bence gezse dışarı çıksa eve koşarak gelir bebeği için. Tam 8 sene bende yeğenlerime baktım yeri geldi hastaneye götürdüm bir tanesi hiperaktifti ama akşamları annesi gelirdi dinlenirdim. Sizde durum nasıl bilmiyorum. Annelik 7/24 ve duygusu daha başka. Ayrıca bebeğim olmadan ya da bebeğim daha uysal kendi kendine oyun oynayabilen bir çocuk olsaydı bu konuyu okusam abartıyorsun diyenler içerisinde bende olurdum. Yalnız tuvalete gidemeyen bir anne olarak söylüyorum bunu. :) Biti Zdrava Allah'ın İzniyle

Çok zorlandım bu kararı verirken ama mutluyum şu an. Bana bağlanması hoşuma gitmeye başladı. Gülümsemesi bile iyi geliyor. Kucağımda uyuması. Ki en çok da eşime teşekkür ediyorum. Gece yarısı ben demeden kalkıp mama ısıtıyor, ateşliyse benden önce o acile koşuyor. Asla gocunmuyor adam. Aile olduk sanki. İleride ne olur bilmiyorum tabii yine de. Pişmanlık duymak asla istemem.

Hamileydim. Etrafımdaki istisnasız herkes ama herkes bıraktım yatağına döne döne uyudu, mis gibi emdi, oyun halısına bıraktım yemeğimi yaptım suyumu içtim vs dedi. Hiç birinden kolik, gaz sancısı, uykusuzluk duymadım. Hiç de öyle değilmiş. Yatağında daha bir saat uyumadı. Zaten dedim benle uyuyacak 2 sene. Yanımda yatıyor.. Oyun halısını görmek bile istemiyot çoğu zaman.. Emzirmek için verdiğim çaba için dağ kadar ödül takmaları lazım. 4 ay emdi. O da yarım yamalak. Elimde biberon görenin gözleri fal taşı olıyor. Mama mı? Ne maması olamaz bittin sen. Çocuk keşdn hasta olacak.. Bağışıklık sıfır... Kansere daha kolay yakalanacak diyen oldu bana. Biliyorum saçma ama çok çok etkiliyor insanı ki normalde bir başkasının fikri umuruö değildir. Niye bu kadar etkiledi beni ben bile çözemiyorum. Eşim bile ya sen kimseyi takmazdın ne oldu diyor. Hakkatten ne oldu?

Size çok katılıyorum... Ama maalesef inanın hanımefendi... Bu üye gibi bir üye daha böyle bir konu açmıştı hamile kalınca... Ve o da öğretmendi... Uslubu yerlerde sürünüyordu... Cehaletin timsali duygular ve sözler sarfeden insanlar bir de öğretmen olup çocuk yetiştirecekler...

20 aylik oldu oglum lakin hala uyumuyor, beni uykusuzluga uyusamda olur durumuna alistirdi, sizin aylardayken bende aynen siz gibiydim, ama artik ben ogluma uyum sagladim

Bu konuları okudukça asla çocuk yapamayacağım gibi geliyor. Size yardım edecek kimse yok mu? Kendinizi çok boşlamışsınız dayanamayacak noktaya getirmiş bu da sizi. İşinize dönseniz bakıcı tutsanız? Tüm gün evin içinde çocukla tabi ki bunalırsınız hayata dönmeniz gerek. BeyazPatik35 Carpe Diem Anneler

4 aylık bebeğine kendin bakabilme nimetine sahipsin.. çoğu kadın maalesef çalışmak zorunda olup işe dönüyor. Bence olaya bu açıdan bak. Şükret. Bebeğine kendin bakabildiğim için. Sosyal hayatınıda aktif hale getirmeye çalış bu seni rahatlatır en azından

Bu normal bir ruh hali veya normal bir durum değil yalnız. Sizin aksinize kaç çocuk büyütmüş insanlara bu şekilde peşin hüküm vermek hem yanlış hem sizi yorar. Bu durum sadece çocuğunuz için değil öncesinde de varmış anladığım kadarıyla. Keşke psikolojik yardım almadan çocuk sahibi olmayı düşünmeseydiniz. Benim önerim maddi durumunuz yeterliyse bakıcı yardımı almanızdı ama bu şartlar altında pek iyi bir öneri olamayacağını fark ettim. Elimde değil. Oysa evet saçma kayınvalidem 10 çocuk büyütmüş ama yok aklıma geldikçe daralıyorum ya şöyle yaparsa ya böyle ederse

Ben de buna katılıyorum. Zaten forumda yardım için destek almasına dair mesajlara aynı katılıkla dönüyor olması da bu esneklik problemine işaret ediyor. Sonuçta ama yanlış ama doğru kendisinin geçtiği yollardan geçmiş anneler olarak fikrimizi belirtiyoruz. Dünden beri benim de gördüğüm, problem tanımlarına da çözüme de kendisinin aksi fikirdeki yorumlara da tamamen kapalı. O nedenle bu esneyememe gözleminiz bence de çok isabetli.

Ne biçim bir evladindan bahsetme şekli bu.! Dunyaya mutsuz bir cocuk yetiştireceksiniz yapmayin kardesim. Bakacak kimse yok yazmissiniz birde bi tarafiniza guvenmiyrsaniz yapmasaydiniz! Kusura bakmayin hatta bakin ya boyle sizin gbi anneler olmaz olsun. Ne zannediyordunuz cocuk dogucak devamli uyucak hc aglamicak istedgimde gezip tozucam. Hic kilo almicam vucudum bozulmicak zannediyrodunuz heralde. Cocuguma devamli bakicak birmi olacak saniyordunuz! Size kukla lazm elinizde istedginiz gbi oynatirdiniz. Annelik cok fazla siz ve sizin gbilerine!!

Siz lohusalık depresyonuna gitmissiniz Allah yardımcınız olsun birileri size biraz yardımcı olsa ve eşiniz biraz sizi dışarı filan çıkarsa normale biraz donebilirsiniz kahveyokmu Noolmuş biraz

Bence yarin tez elden cevrenizdeki supermarket gorevlileri apartmandaki komsular es dost tanidik artik bulsam 10 kisi bulurum ama istemiyorum yazmissiniz ya.. size yardimi dokunacak ucretli birini bulun var mi etrafta bu isi yapabilecek birileri sorun danışın hepsine ve siz evdeyken birlikte yardimlasarak bakin bebise. Birakip cikin gidin demiyorum bakin siz evdeyken birlikte bakin. İsleri bolusun. Hem zaten yarin bir gun ise dondugunuzde anca o zamana kadar gonlunuze sinen birini bulursunuz. Simdiden baslayin aksi halde işe de dönseniz sizin tunelin ucu karanlik gözüküyor. Ciddi ciddi düşünün bunu eşinizle.

Benim gördüğüm bu malesef. İnsanlar birbiriyle hayatlarını yarıştırıyo. İstemeden yapılıyor bazı şeyler sırf düzene uymak geri kalmamak için

İşte bende öyle zannediyordum. Emzir, gazını çıkar koy uyusun. Ama saksıdaki çiçeğe öyle yapabilirmişsin. Şimdiki çocuklar folik asitten, balık yağlarından böyle bence. Sulu götürüp susuz getiriyorlar. 7 aylık bebeğim uykusuzluktan bayılacak mesela, gözleri gidiyor uyumuyor, yerine avaz avaz bağırıyor, katılana kadar ağlıyor çünkü uyumak istiyor aslında. Sordum niye ağlıyorsun? Uyumuyorsun? 'Canım öyle istiyor' dedi

gerçekmi bunlar

Ben size guzellikle oneriler sundum. Ama sizin aldiginiz ve bana atar yaptığınız sey kendinizi depresyona sokmayın demem oldu. Neyse, umarim duzelirsiniz. Iyi günler

Sizi anlıyorum. Bazen her şey üst üste gelir insanın yataktan kalkacak enerjisi bile olmaz. Yalnız değilsiniz. Uzman yardımı alıp biraz harekete geçmeye ve kendinizi zorlamaya çalışın. Kendinize de vakit ayırmak için eşinizle iyi bir ilişki kurmalısınız, bebeği ona bırakın arada bir.

Sayfaların hepsini okumadım ama yorulmuş bir anneye neden bu tepki. Hem ailevi problemleri de var. Benim ailem yakınımdayken gelip bana yardımcı olmadılar. Evet kimseye güvenerek çocuk yapmadım ama banyo yapmak tuvalete gitmek için eşimi bekliyordum. Bırakın temizlik ve yemek yapmayı. 4 ay boyunca koltuğa yapıştım. Telefonla konuşmak lükstü koridor da volta atıp öyle konuşurdum. Telefon çaldığında çığlık çığlığa ağlamasını durdurmaya çalışmak falan faciaydı. Hala mesela tuvalete gidiyorum kapıyı kapatsam sanki cami avlusuna bırakıp gitmişim gibi ağlıyor. Yoruluyor insan. Sürekli ağlayan sürekli huysuz aç yemek emmek istemeyen bir bebekle çok zor oluyor yalnızlık. Eminim 1 saat uyusa konu sahibi biraz rahatlar.

bir insanın mesleği ile besbelli doğum sonrası depresyonda olmasını nasıl bağdaştırabiliyorsunuz aklım almıyor? doğum yapana kadar her şey muhteşem olabilir. her şey planlı düzenli nizami olabilir. doğumdan sonra bazen yaşananlardan çoğunlukla da hormonal bazen de iki sebep birden depresyona sebep olabiliyor bu bir süreç. evladını görmek istemeyen anneler gördü bu gözler. psikolojik tedavi olduktan sonra anca toparlıyorlar. bunlar da o kadar normal ki. her insan nasıl bir değilse, doğru bir değilse annelik süreci de bir değil. bizim burada derdi olan bir anneye destek olmamız gerekirken siz kalkıp öğretmenliğinden damarına basıyorsunuz. lütfen kendinize gelin. baktınız konu size çok saçma, konu sahibi çok zıt geliyor yorum yazıp kaşımayın inanın bu daha kolay.

Demekki az ilgilenmiş doğumdan sora. Ama hala gec değil ilgiyi arttrırsa nefes alacak zamanın olur. Ben 2 saatte bir süt sağdığımdan(yaklaşık 2 ay) besleme onda oluyordu sağıp dinleniyordum. Haliyle bana aşırı bağımlıdeğil ozge72

Mükemmel yoktur. Nafile sekilde harciyorsunuz kendinizi. Kosullar vardir ve o kosullarda elden gelenin en iyisini yapmak vardir. Sonrasi tevekkül gerektirir. Menengic

Neden aklın evde cıkınca? Bebeğinle cık hava al gez. Biz cok sakınıyoruz da görüyorum 40ı cıkmadan minibüse otobüse biniyor millet maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Kardesimin meme ucu ice donuk oldugundan emziremiyordu mama aldi oda rahat bebe de rahat oglumu da mama la buyuttum kizim da 5 ay emdi oda mamaya gecti çünkü sutum cekilmisti babam vefat edince

maydanozsuyu ben sizi çok çok iyi anlıyorum ve size sarılmak istiyorum şu an. ben 21 aydır aynı ruh halindeyim. sizi yoran çocuğunuz değil kafanızın doluluğu, babanızın durumu.. eminim ki kafanız sakin olsa çocuğun bu durumları sizin gözünüzde bu kadar büyümeyecek. bizi aslında yaşadıklarımız yoruyor çocuk değil..

Annelik bence dunyanin en zor seyi. Hormonlar da sizi boyle etkiliyor. Caninizi sikmayin cok dibe vurursaniz bir doktora gidin lutfen

Ben de internetten uyku egitmeni arastiriyordum zahmet olmazsa bana ozelden yazabilir misiniz arkadasinizin memnun kaldigi egitmeni :) S

Benim kızın da vardı gece ama dediğim gibi sanırım diş geliyor alt üst oldu herşey. İnan bana benimki de öyle. Yarım saat uyursa neredeyse zil takıp oynayacağım. Geçecek illaki.. I

Size yazdıklarınız için olumsuz yorum yazanlar ya çocuk sahibi değil yada zor çocuk büyütmemisler. Oğlum dün gece tam 20 defa uyandı hepsinde ağlayarak, sakinleştirmem gerekti sürekli ve bu 17 aydır böyle. Ne yaptıysam hangi doktora götürdüysem olmadı çocuk uyumuyor, gündüz uykuları da geceyle yarışır derecede. Göz altlarım mosmor aylardır, 30 yaşıma kadar kapatıcı, fondöten kullanmayan ben sırf aynaya baktıkça moralim bozulmasın diye alıp evde kullanmaya başladım. Mutsuz ve çaresiz hissettiğim zamanlar hala oluyor ki oğlum ikinci bebeğim. Sizi çok iyi anlıyorum, yanlız değilsiniz tünelin ucu kızımda 2 buçuk yaşında gözükmeye başlamıştı, umarım sizde daha erken olur. Ama mükemmel olmaya çalışmaktan vazgeçin hatta gerekirse bu konuda destek alın. Evden disarı çıkıp kapıda bekleyecek kadar kimseye güvenmemeniz normal değil. Kendinize zaman ayırın, kuaföre gidin mesela, bir arkadaşınızla kahve için, sinemaya gidin o iki saatte. Siz böyle yaparak süreci daha da zorlaştırıyosunuz.

Evet çıkıyorum. Ama pek ayrılamıyorum apartmanın uzağına. Sonra eve girip çarşı harikaydı vs diyorum. Gece şimdilik ciddi bir sıkıntı yok. Kalkıyor mama içiyor Biraz oyalanıp kendi kendine dalıyor. Ben zaten hep ayaktayım. Uyuyamıyorum. Pasiflora falan da işe yaramadı. Şişeui içtim bana mısın demedi. Cankiriklarim İki prens annesi 👑 Anneler

Depresyona girme sebebi kendi oluşturduğu sorumluluğu kaldıramıyor olması. Dışarıdan bir etken yok. O sebeple ben bebeğin halinin daha kötü olduğuna inanıyorum. Emmiyor olması bile annenin tavrından, hissinden olabilir. Onlar her şeyi algılıyorlar. Yeğenime süresiz olarak bakıyorum. Annesi rahatsız. Hiç istemediğim bir anda bu sorumluluğu aldım. Konu sahibi gibi isteyerek gebe kalmadım yani. Bu kararı verirken her şeyi hesap ettim. Şimdi ben de diyebilirim ağlıyor alıj bunu diye ama o hakkı görmüyorum kendimde. Şımarıklık olur. Kendi isteyerek bebek sahibi olan sonra da bana ağır geldi diyen biri konu sahibi. Buna saygı duyamıyorum. Sizin de zor bebeğiniz olmuş siz dediniz mi gezemiyorum, niye böyle çok ağlıyor öff.. Garip işte.

herkesin yaşadığı duygular bunlar, adına lohusa depresyonu deniyor.. Bence şuan herşey size cazip geliyor ama size cazip gelmesi gereken bebeğiniz. Bir bebek için insanlar yıllarca uğraşıyor, RABBİM size lutfetmiş vermiş, siz o özendiğiniz iş çevresinden çok daha özenilecek durumdasınız, çünkü annesiniz, bundan daha özel ne olabilirki hayatta. Kucağınızda, dünyadaki hiçbir varlığa duyamayacağınız, karşılıksız sevgiyi barındıran bir varlık var. Bence onlar size özensin. Bu dönemi en kolay atlatmanın yolu kendinize vakit oluşturmak, vaktim yok demeyin elbet isterseniz olur. Gece uyumuyorsanız kendi bakımınızla ilgilenin, sevdiğiniz şeyleri yapın. Unutmayın ki bunları milyonlarca kadın yaşıyor, tek değilsiniz ve elbette ki geçecek. Ana odaklanıp yavrunuzla vakit geçirin, bir gün keşke o zamanlar geri gelse diyeceksiniz emin olun.

bu vakayı ben de duydum, hangi şehirdensiniz 3nity

takılma hatta oyle yorumları görmezden gel. derince nefes al. içinden geçecek bunlar diye tekrar et.

Nasıl uyutmaya çalışıyorsun? Bazı bebekler öyle.. canım benim kızım bugün tam 7 aylık ama İnan gündüz uykularımız hala yok. gece uykularımız güzeldi o da bölündü 1 aydı diş geliyor galiba. Bazı çocuklar böyle işte.. ben de yalnızım, üstelik bebeğimi alıp işe gittim doğduğundan itibaren 6 aylık olana kadar. Çok daha zor durumda olanlar var. İllaki geçecek bu dönemler. İlk değilsin ve son da olmayacaksın. Allah evlatlarımızın acısını göstermesin maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Bi yardimci kadin alabilirsiniz. O bebegi tutarken siz duş alirsiniz kendinize bakarsiniz. Sütünüzü sağıp birakirsiniz yad a 1 öğün mama verir. Bi kahve içer gelirsiniz Mutlu anne, mutlu bebek demektir Sizin ruh sagliginiz her seyden onemli.. Ben de yasadim benzer seyleri. Markete gitmek bile lutuf gibiydi. Aksam babasi gelince ona birakin, biberona sütünü ayarlayip, ilk 30 dakika dolasin evin yakininda Sonra 1 saat cikarsiniz Babasi o ilgilnecek. Bu surecte yemek temizlik olaylarini askiya alin disardan yiyin. Gecici bir süreç. 6 aylik olunca daha rahat oluyor bebekler. Disarda etrafi izliyor.

Sizin benle Derdiniz ne

bakıcı bulup işe başlarsanız iyi gelir ruhunuza gizemliasli

Gece kalkıyor mu sizle mesela Siz çocuğu ona bırakıp dışarı çıkabiliyormusunuz? Cankiriklarim İki prens annesi 👑 Anneler

herkesin derdi bu zaten, kendi üzerinden hava atmak. siz boşverin bunları, duymayın bile..

Ve evet konumu okuyunca dediğiniz gibi algılanma olasılığı var ama benimle aynı süreci yaşamış anneler hemen anladı... Sadece şunu anladım yalnız değilim. Ve asla anormal değil yaşadıklarım Sadece kontrolden çıktı duygu düşünce durumum

Sonlara dogru yorumlar "sön nne ölmömöliydin"olmus. Ayh tmm en iyi anne sizsiniz. BEn de 3,5 sene de bebek sahibi oldum. Tabiki sükrediyorm konu sahibi de sükrediyordur merak etmeyin. Sadece agır bir dönem geciriyor. Pardon da kadın Agrı da. Cakalın bıraktıgı yerde afederrsiniz de. Metropolden sallamasın kimse. Bana sinir geldi burda, kadının kadına yaptıgını kimse kimsye yapmıyor arkadas!

Kono açoyorsan elöştörmlere de açok olocaksunnn

Farkımdayım. Bakıcı benim için ihtimal değil. Hele son duyduklarımdan sonra tamamen bitti. Hep dedim 2 sene benimle kalacak. Ama anlayamıyorum. Adapte olamadım galiba.

Ne kadar gereksiz bir yorum ya... Gelecekten siz haberdarsiniz galiba. Lohusalık depresyonu tamam ben geliyorum mu diyor. Ama tek dileğim var hem de çok içten be' ve benim gibi bu sıkıntıyı yaşamış annelere gereksiz tepki veren her kadın bir gün aynı sürece yaşasın istiyorum. Çünkü empati yapamıyorsunuz. Yaşayın ki anlayın.

Ağzım açık okudum yorumlari. yorum yazmayacaktim lakin engel olamadım. Bende öğretmenim ve 2.5 yaşında bir oğlum var. ogretmenlikle anneliğin ne ilgisi var?. ozel okulda o. kadar zor çocuklarla uğraştım ki ama hic biri kendi çocuğum kadar yormadı. bir insani mesleği ile vurmak, üslubu ile yermek ne kadar saçma ve ukalaca!!! Konu açan kadın belki ağır depresyonda ve gelen yorumlara bak! Neyiz biz? Hepimiz psikolog mu olduk? İyi bir anne mi olduk? İyi bir es mi olduk? Hepimiz mükemmel miyiz? Herkesin eksik yanları var. doğum sonrası herkes aynı şekilde geçiremiyor bu süreci. şartlar aynı olmuyor. beyin denilen şey aynı çalışmıyor. yani kendinizden ornek vermeyin. herkesin anneliği kendine. dememiz gereken tek sey konu sahibine ' geçecek, her şey güzel olacak ' ama maşallah tühh kaka demekten ego tatmin etmekten buna sıra gelmemis

Yaşıyorlar merak etmeyin beni böyle zalimce eleştiren çok kişi anne olunca özür diledi :)

Ben güçlü bir anne değilim demek ki. . push ; Elifffelicee Gönülçelen Anneler

Amin o zaman. T

passiflora bendede ise yaramadı çok hafif bitkisel bir ilac o. ama emmiyirmus bebek psikiyatra gidip ilaç kullanabilirsiniz uykusuzluktan dolayı diyorum. ben de anksiyete vardı. ama emzirdigim için kullanamiyirdum ilaç. dekore dekore geçti günler. siz kendinize bu eziyeti yapmayin

evet bu kadar yermeye gerek yok bir çok annenin yaşadığı duygulardır bunlar, kolay bir şey değil hele ki ilk çocukta hiç değil şu an çok tecrübesiz. iki çocuğum var üçüncüyü bekliyorum ilk çocuğumda bu duyguları yaşadım bu benim kötü anne olduğumu çocuğumu sevmediğimi ya da anneliğe hazır olmadığımı göstermez. gerçekten benimle doğum yapan arkadaşlarımın çocukları saatlerce uyurken benim bebeğim yarım saat uyusa şükrederdim gece gündüz uyumaz ağlardı. biberonu annesine bırakan gezmeye giderdi benim bırakacak kimsem hiç olmadı aileme bile yılda bi kere gidebiliyordum. önce başkalarıyla kıyas yapmayı bıraktım sonra anladım ki anne ne kadar rahatsa çocuğunu o kadar rahat büyütüyor gergin kişilerin çocuğu da gergin huysuz ağlak oluyor. gebelikte 20 emzirirken 10 kilo aldım hiç de derte etmedim bu kilolar nasıl gidecek bir şey yakışmıyor diye, hepsi geçti bir daha tövbe demiştim ikinci de oldu onda bu kadar zorlanmadım çok kolay büyütüm, üçüncüyü bekliyorum ve korkmuyorum Allah büyük canım sağ, sağlık olduktan sonra her şey yol alıyor.

Pek durmuyor eşimde. Ağlıyor. Beni görünce susuyor Cankiriklarim İki prens annesi 👑 Anneler

Konu sahibesi, burada bir grup var, onların içinde başı çeken 1-2 kişi var, bu insanlar çocuk sahibi olmamalarının/olamamalarının acısını sizin gibi insanlardan çıkarıyor. Garip bir düşünce tarzları var. "Benim çocuğum olmuyor, olsa şöyle bakarım, neler yaparım, pamuklara sararım, 1 saat uyusam yeter..." gibi fikirleri var. Çocuğu olan ama yakınacak nedeni olan, hamile olup mutlu olmayan insan gördüler mi içlerindeki kötülük klavye aracılığı ile buralara aktarılıyor. Özlerinde kötüler gerçekten, kötü olmasalar düşene bir de sen vur kafasında olmazlar. Ayrıca saplantılılar, ben size birkaç isim yazarım özelden, göreceksiniz bundan sonra o isimler siz ne yazarsanız yazın beğenmedim, kızgınım ifadesi koyacak, mutfak aleti yorumu bile yazsanız muhalefet olup onu dahi beğenmeyecek. Acımasız ya da ne alaka dediğiniz yorumları dikkate almayın yani, o dediğim saplantılılar tarafından yazılmıştır. Bir de sadece ilk mesajı okuyup, güncellemelere bakmadan bik bik bik ötenler var, onları zaten sallayın. Size gelince, yardım almalısınız. Ama bakıcı ama aileden birisi fark etmez, yardım alın, insan olduğunuzu hatırlayın, kendinizi bedenen ve ruhen rahatlatın, dinlendirin. Yoksa kısır döngüye gireceksiniz.

3 yaş sonrası malesef rahatlık değil kızım 3 yaşında. Akılalmaz şeylerle oynuyor kafasından aşağı sirke dökmüş dü akşam ve aynı yerdeyiz çamaşır asarken farkettim sürekli peşindeyim gözünü ayıramıyorum. Telefon tablet vermiyorum diye kırsın döksün öğrensin herşeyi ağlayarak gülerek ama zor bi yaş 3 yaş maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Bak kuzum, bunlar "Annelik hüznünden, depresyona doğru kayıyorum" belirtisi, yazımın, kendin için yakınmaların-bitmeyen şikayet, çocuğunu başka hiç kimsenin desteğine açamaman-herkes incitecek/tutamayacak/elinden düşürüverecek/iyi bakamaz/altını üstünü alamaz vb. diye kasman , emziremedim-emmedi diye kendini deşmen, duşa-banyoya girememen , genel itibariyle hayra alamet değil. Cümle aralarını, yazdıklarından çok es verdiklerini okumaya çalışıyorum, yanlış tahmin de olabilir ama tanıdık bir gidişat olduğu için uyarma ihtiyacı hissettim. Bak, benim ilk aylarım kendimle savaşarak geçti; başka bir anneye yazdığım yorumdan kopyalıyorum: Oğlum doğduğunda, pusetsiz hiçbir yere taşıyamıyordum, arabaya puseti yerleştirmekten bahsetmiyorum, bebek kucağımda merdiven inip çıkamıyordum "Ya düşersem, bebek elimden fırlarsa, merdivene kafası gelir kırılırsa, ölürse" diye; aylarca çocuğu, dışarıda, pusetinden başka hiçbir şekilde taşımadım-taşıtmadım. Hala daha tik halindedir, tüm pencere, dış kapı ve oda kapılarının kilitli olduğundan emin olmadan-kontrol etmeden uykuya dalamam "Ya çocuk benden önce uyanırsa, ya mutfağa girer bir şey alırsa, bir yere tırmanır düşerse vb." diye. (Oğlum 2 ay sonra 3 yaşını dolduracak) Kesinlikle babama ve eşime tek başlarına emanet edemiyordum, erkekler biz kadınlar kadar tetikte ve farkında değil, iyi bakamazlar diye. Anneme bırakırken bile 34543349 kere tembihliyor, yarım saate bir arıyor, çocuğun durumunu soruyordum. Çocuğum 11 aylıkken, eşimle baş başa, doktorumun tavsiyesi üzerine bir tatil planı yaptık. , 7 gece 8 günlük tatilimizin 4. günü dolmadan ve ödemeyi 8 günlük yapmamıza rağmen, tatili yarıda bırakıp "Ben çocuğumu özledim, bensiz ne yapıyordur" diye geri döndüm. Yine gün içinde zilyon kere annemi arayıp, yemeğini uykusunu, kaç kere sçtığını filan soruyordum, whtsppten 2-3 saatte bir fotoğraf/video istiyordum. Oğlumla birlikte, maaile araba yolculuğuna çıktığımızda, 90 ile gidilecek yolu 80-70 ile götürüyordum, eşim araç sollarken mecburen hızlanmak zorunda kaldığında bile, elimi ayağımı dişimi sıkmaktan bir hal oluyordum. Daha hiçbir toplu taşıma-otobüs vb. tecrübem olmadı çocukla, otobüs ani fren yapar da çocuk elimden, kucağımdan, yanımdan fırlarsa diye kesinlikle oğlumu otobüs yolculuğuna çıkaramıyorum, hususi araba ile anca işte. Kaldırımda yanımda yürürken, kesinlikle iç taraftan yürütüyorum, araçların geçtiği tarafta asla bulundurmamaya dikkat ediyorum, sağ kaldırımda isek çocuk sağımda, sol kaldırımda isek çocuk solumda olmak zorundadır yani, araba ile arasında mutlaka ben olmalıyımdır. Çocuk kesinlikle arkamdan yürüyemez, mutlaka gözümün önünde olmalıdır, göz hapsimde olmalı ve takip edebileceğim mesafede kalmalıdır. Daha sayabilirim :)) Bu halimin artmaması için mümkün olduğunca annemle paslaşarak götürüyorum, çünkü bu tedirgin enerji çocuğa geçerse, onun özgüveninden çalarım, farkındayım. İlk yürümeye başladığı zaman, kendimi tutmak için resmen sırtımdan ter iniyordu "Her düşünce koşma Gangsta, kötülük ediyorsun" diye, bir koştum, iki koştum, üçüncüye koşmadım. Şimdi sokakta biraz önümden koşsa düşse, dizi parçalanıp kanasa, yaldır yaldır yavrusunu şahin kapmış Fatma Girik gibi koşmuyorum misal. Alışıyorsunuz git gide. Çok sıkmayın kendinizi, bunun çocuğunuza da zarar olacağını düşünüp rahatlamaya çalışın, önlemini alın, gerisini bırakın. ... Bu kısır döngüye girme; bunu aşmaya çalış ve baktın olmuyor psikolojik destek almaktan çekinme hem bebeğinin, hem senin, hem kocanın huzuru için.

İşte bu yüzden şimdiden tükendiniz, her şeye yetişmeye çalışmak, her işi sırtlamak marifet değil, marifet tükendiğiniz yerde, tıkandığınız yerde ben yapamıyorum nefes almaya ihtiyacım var, yardım eder misiniz diyebilmek birilerine.

Siz bukadar mutsuzken bebeğiniz nasıl mutlu olsun? Yoksa Anne olmak hayattaki en güzel şey iyiki Anneyim derseniz öyle mutluluk verici ki iş planı falan hikaye

Dün bir konuya okulda her gün çay kahve kitap üçlüsü yapıyorum yazmıştınız. Başka ne yapayım ki demiştiniz. Hatta bende böyle demeyin herkes öğretmenlere gıcık kapıyor hiç çalışmıyor zannediyorlar demiştim. Eee evinizde de yapın madem.. Gruptan çıkmanız da küstüm oynamıyorum gibi olmuş. Gerçekten öğretmen mısınız? Tepkisel davranışlar çok fazla çünkü.

Canım benim tünelin sonu aydınlık. Geçtiğimi yıl aynı şeyleri yaşadım. Nefes alamıyor gibiydim. Şimdi gülüşüne dünyaları verecepüm mutlu bir oğlum var ve ben de artık çok iyiyim.

Kiminin şikayet ettiği hayat başkasının hayali... keşke benimde sağ salim hayırlısıyla bi bebeğim olsa da 4 değil 14 kilo akşam kilo nedir ki sıkı bi diyetle verilir hergün parfüm değil kusmuk koksam ne olacakki 5 dkk da bi duş alır çıkardım giydiğim yakışmasa keşke ne olacak bi alışverişe çıkar gardrobumu yenilerdim gecem gündüzüm bebeğim için uykusuz geçseydi keşke şuan ne farkım var yine bebeğim olsun diye düşünmekten stresten uykusuz geceler yaşıyorum.. keşke herkes şuan dışarda olsa da ben dört duvar arasında bebeğimle olsaydım zaten kış mevsimi bebek için dışarı çıkmazdım yaza zaten toparlanır önce güzel bi tatil yapar sonra hergün kışın acısını çıkartırdım keşkee...

Çocuğunuza bakarken mutlu değilseniz, yani bakarken ıstırap çekiyor ve bu çocuğa yansıyorsa, aranizdaki bağı yipratici boyutaysa, bakıcı bulup işe dönün. Sonucta cocukta hissediyordur. Heryerim kusmuk kokuyor dediniz ya sadece anne sütü alıyorsa kusmuklari sut gibi kokuyor hani büyüyünce ek gida vs cok berbat bisey bunu neden dedm bilmiyorum, oğlum 5 yaşında sanirim o hallerini özledim K

Aynen öyle... Evliliklerden tutun da çocuk yapmaya kadar her şey artık etiket... Doğru söyleyen de dokuz köyden kovuluyor sonra... Neyse, söylenecek çok şey var da, sonra o da başka polemikler doğuruyor... Sonsuz hak veriyorum size... Çok ince bir noktayı yakalamışsınız. Sevgiler.

cidden kim olduğunu bilmiyorum. benim oğlum şansıma doğduğundan beri saati vakti hep belli uyuduğu için merak edip sormadım. arkadaşım da internetten araştırarak buldu. siz de gönlünüze göre araştırıp birini bulabilirsiniz :)

Ne mutlu size. Umarım ben de tünelin sonundaki o aydınlığa erişirim

Çok güldüm şu an. Daha dün sipariş verdim.

Düşene vurmak hobisi kk nın çünkü herkes mikemmel

Muhakkak yardım ediyor. Biz her şeyi eşimle yaptık hiç yardımcı mız ol adı ve istemedik de. Sadece bebek değil yani 2 senedir o kadar zor günler yaşadım ki Patladım artık Evlat Kokusu Kötü Kalpli Kullarından Koru Allahım,💜 tek ayak

Sağ olsun annem de 1 ay kaldı o da benim zorumla. Gerçi sonra dedim gittiği iyi oldu. Bu çocuk çocuk değil 10 çocuğa bedel valla Allah sana yardım etsin dedi gitti. Şaka gibi.

Uyuyamadiginiz zamanlarda bidunyacocuk, serapreyhaniogluarikan, oyacanak, gizemerbirer, attachment pareting sayfalarıni inceleyin. Bebeğin ihtiyacini görmezden geliyorsunuz. Bebeğiniz anne kokusu, sıcakligi arıyor. Oğlum 11 aylık olana kadar gündüz uykularinda yanındaydım. Şunları muhakkak yapmam gerek demek yerine bebeğinizi dinleyin, onun sizi yönlendirmesine izin verin

Kötü haber biraz daha böyle gidecek İyi haber- 1 sene sonra biraz düzeliyor 13. Ayda bildiriyorum:) Hala üstüm başım paçoz ama daha iyi hissediyorum

Psikolojik tahlil yapmanızı gerektiren bir durum mu bilmiyorum. Feriştahı gelse bakamaz demek 'kimse benim gibi özenli bakmaz' demek. Her şeyinin mükemmel veya mükemmele yakın olması için hamile kaldığım günden beri çabalıyorum. Ama olmuyor. Ve bu bana öyle yıkıcı bir şey geliyor ki.

Kesinlikle çok haklısınız. O bir dakikanın kıymetini değerini anlayanlardanım ben de. Bu kötü kalpli tayfanın da hepsini birlikte alt edebiliriz

Evet uyku gerilemesi sanırım bizi de buldu. ozge72

Bebek bakımı ne yazık ki inanılmaz zor aslında.. Zamanla unutuluyor ve kolaylaşıyor bana göre. Anne olmayan o sorumluluğu bilmeyen hiç ahkam kesmesin sadece boşa konuşmuş olur İkinci bebeğim dokuz aylık her günü her gecesi ayrı emek..

Hepsi geçecek. Kendini telkin et. Sağlıklı uzun ömrü olsun. Gerisi boş.

burada ben böyleydim de sen neden böyle değilsin diye bir konu yok kardeşim. kendimden örnek verdim ama yine bu kadar depresyona girmedim. Her ne olursa olsun bir anne annelikse bu kadar kolay değil herşeyin sorumlusu çocuğu görmek sonra depresyona girmek bunun adına da sizin gibiler lohusa diyor işte ne yapalım

Hayır ya dünyanın en güzel şeyi. Şartlamayın çevreye bakarak :) Feel Good Inc Still livin' biatch tek ayak

Alicja Popüler

Annelik herkese göre değil. Bence sorun burada. Ama bir kadın anne olmamayı tercih ettiği vakit toplum tarafından baskıya uğruyor. Hem de ne baskı. Çocukluğumuzdan beri kafalarımıza yerleştirilen bilgilerin ne kadar yanlış olduğunu şimdi daha iyi anlıyorum. Anneliğin, çocuk sahibi olmanın tercih meselesi olduğu bile kafalarımızdan siliniyor. Kendinizi zorlamaya devam edin. Çocuk için iyi bir hayat kurmaya çalışın. Diyebileceğim başka bişey yok. Başka çocuk yapmayın. aslında anlıyorum ben sizi. Çocuğun babası yardım etsin. Daha çok sorumluluk alsın.

Millet neden bu kadar yüklendi konu sahibine... herkesin çocuğu bir mi bende konu sahibinin yaşadıklarını çocuklarım doğunca ilk 5 ay iliklerime kadar yaşadım... Destek olmak yerine bu kadar eleştiri neden yaaa gerçekten kadının düşmanı yine kadın pess..

Bizimki 3 yaşında hala uyumuyor.

Bu nasıl bir uslup ahahhaha? Bizim semt genele vurulmuyor mu? Öyle bir kaide mi var? Alemsiniz... Nasıl bir dışavurum bu? Ahahahaha Takılmaya devam edin demeler vs. Kötü bir şey yok söylediğimde de... Semti mi kıskandınız, oradaki kadınları mı? Anlamadım ki... İlk defa böyle bir şey görüyorum KK'da? Üstüme iyilik sağlık Tabii ki "semtinde takılacağım" ne yapayım evi mi satayım, burada gözlemlerimi aktarıp yorum yapabileyim diye?

Benim için bakacak kimse yok yani. Şu an feriştahı gelse bakamaz benim gözümde. Bırakamam. ozge72

Hatalı değilim nesinikabul edeyim benim bakış açım bu . push ; maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

çok dogru söylemişsin valla

Bu arada hep negatif yönleri yazmışsınız, pozitif tek bir yön yok. Bakış açınızı biraz değiştirseniz, iyi yönlere odaklansanız. Herkes emzirecek diye bir şey yok ki, bu sizin beceriksizliğiniz değil, nasip bu kadar.

Uyku rutinleri var gece uyuyor sorun yok.. Ama ben uyuyamıyorum. Gündüz emzirme mşnderine yatırıp normal bırakıyorum şş pat ile uyutuyorum 40 dk sürer. Sonra 20 dakika da uyanır S

bir kitap önereceğim size, lütfen alın okuyun, sizin gibi annelerin hayatına ışık tutan, herkesin aynı duyguları paylaştığını anlatan bir kitap.. kitabın kapağı şöyle; Dünyanın neresinde olursak olalım, annelik her yerde aynıydı. Biliyordum ki; farklı doğrulara, yanlışlara ve yöntemlere rağmen hiçbir anne yavrusuna bilerek zarar vermek istemez ve daima kendisini iyi hissetmek isterdi. İşte bu düşünce ve bir şey yapmalıyım hissiyatıyla kolları sıvadım. Hiçbir uzman desteği olmadan, annelerin empati ve iletişim yeteneklerini geliştirmek için bir proje başlattım. İyi ki başlatmışım. Annelerimizin buna çok ihtiyacı varmış. Çünkü "Anne Sohbetleri"nde, annelerin özgürce kendilerini ifade ettiklerini, birbirlerini anlamaya çalıştıklarını, sorguladıklarını ve empati yeteneklerini geliştirdiklerini gördüm. Tartışabilme becerisi, etkin dinleme, paylaşım ruhu, aktif katılım, keyifli sohbetler... Her bir araya gelişimizde, ortak olarak belirlediğimiz konu üzerinde yaptığımız bir beyin fırtınası... Günümüzde yıpranmış olan anneliğin kırılan tarafını tamir etmek adına oldukça faydalı olacağını düşündüğümden, bu hareketin kitlesel bir hareket olması yolunda ne gerekirse yapmaya hazırım. Yeter ki, anneler kendilerini iyi hissetsin. Çünkü, ancak kendisini iyi hisseden anneler, ruhen ve bedenen sağlıklı ve güçlü çocuklar yetiştirebilir. Eklentiler select. png 63,1 KB · Görüntüleme: 32

çalışma şansın varsa işe dön iznin bitince. çok iyi geliyor. bu psikoloji ile verimli annelik daha zor. işe başlayınca herşey daha çabuk düzene giriyor. hem sen de daha verimli oluyorsun

bakma sen onlara en dibini yaşamışlardır. yada anneleri kv leri yada işte birileri gelip destek olmuştur moklu bezlerine. yoksa böyle bir anne peri masallarında bile olmaz. inanma Evlat Kokusu Kötü Kalpli Kullarından Koru Allahım,💜 tek ayak

Sizi hatırlıyorum sanırım, yeğeninizi evlat mı edindiniz, kız kardeşiniz bakmıyor mu? Bu Son Olsun Kız çocuklarını dokunmadan

Ah dursa Sling kanguru sevmiyor. Dışarıda bile çığlık çığlığa ağladı içinde.. Zaten havalar çok soğuk burada çıkamayız 3nity

Ne güzel izah etmişsiniz... Burada genelde sizin gibi yorumlar yapıldığında hemen "aaa anne değilsin anlamıyorsun" ya da "anne olamadığın için saldırıyorsun" gibi ya karşındakinin kaç çocuğu olduğunu bilmeden sığ cevaplara sığınıyor insanlar ya da gerçekten henüz anne olamamış biri ise karşısındaki, hunharca kalbini kırabiliyor. Ben en çok o noktada üzülüyorum, zira nasıl bu kadar akıl noksanlığı yaşıyorlar anlayamıyorum. Ne yapalım yani, ilk grup çocuklarının boy boy fotoğraflarını mı yüklesin inandırmak için :) İkinci grup da bu zihniyete göre zaten "eksik ve sorunlu" sınıfına sokulduğu için direkt ölsünler istiyorlar sanırım :) Off düşünürken bile içim şişti bu cehaletlerinden. Hem "anne olmak = sorumluluk" deyince öfkelensinler hem de fikir paylaşımını sadece anneler ile yapmak isteklerini anne olamayanları kırarak belirtsinler. Ne kadar korkunç bir ayrıştırıcılık ya Rabbim? Sizin de dediğiniz gibi evlilik, aile olmak, çocuk ve nesil yetiştirmek kolay işler değil. Sorumluluk sahibi olmak çok çok önemli. Bu noktalara dikkat edilmeyerek yetişen çocuklar sorunlarla büyüyorlar ve sonra biz de bu forumlarda annelerinden çok çekmiş insanların hüzünlü hikayelerini okuyoruz ya da annelerine duydukları öfke nedeni ile onlara olmadık sözlerle afkıran ruhları zavallı kimseleri görünce çok üzülüyoruz onların hallerine. Oysa annelerinden bir gram sevgi görselerdi belki böyle olmayacaklardı. Konu sahibini de bu mevzuu dışında tutuyorum, sonradan daha açık yazınca biraz daha anladık durumunu. Bizim gibi düşünenlerin ise kimsenin anneliğini sorgulamak gibi bir derdimiz yok aslında... hatta bir çokları gibi bel altı saldırmaya da çalışmıyoruz... biz aslında "sorumluluk sahibi olmanın önemine" vurgu yaptığımızda aslında tam olarak "çocukları önemsiyoruz"... Hani burada konu açıp "annesinden sevgi görememiş o çocukları..." Biz onların çektiği acıları anlayabiliyoruz da... Kendi hikayelerinde bile halihazırda mutsuz ve kapana kısılmış oldukları halde... Bizim ne dediğimizi... Anlamak, algılayabilmek hakikaten bu kadar zor mu?

başkalarına bakarak onlar döndü ben dönemedim diyip kendı hayatına odaklanmazsan daha çok ağlarsın... supriz bebek anlaşılan bıktım ulen konu hortlatmalarınızdan

sizi tanımıyorum ki? ama hem eksi hem artı yorumlar gelecektir, konu açıyorsanız buna hazırlıklı olmanız gerekir... biraz sakin :) kendine bu tarz bir durumda "aptal" gibi yakıştırmalar yapan biri normal değildir kabul edersiniz ki... öğretmenlerin zihni de bence hepimizden daha yerinde ve salim bir ruh halinde olmalı... nesil yetiştiriyorsunuz... kolay değil... Allah kolaylık versin yine de ne diyeyim...

Gündüz uykularını da benle uyuyor. Başından kalmıyorum ki.

Benim için benim çocuğuma feriştahı gelse bakamaz. Kimseye bırakamam demek istediğimi açıkladım. Gezmek tozmak değil derdim. Ben gezip tozmam hatta tatillerde nefret ederim. Sadece ne kadar bunaldığımı. Anlatmak istedim. İş yerindeki etkinlik vs bahane. Sadece çok sıkıldığımı anlattım

Ha bi de aynı sen. Sen de uyumazdın. 4 sene canımı yedin dedi. Yani diyor ki ben çektim sen de çek oh.

Çok dertlendim dünden beri. Doğum yapalı 4. 4ay oldu. Benimle doğum yapan bütün arkadaşlarım (4 kişiydik.) normal hayatlarına işlerine döndü. Düzenlerini oturttular. Ben neden oturtamıyorum şu lanet düzeni. Bütün gün 4 duvar arasında çocuk uyutmaya çalışmaktan nefret geldi. Bütün gün yapayalnız evde bıktım. O kadar sinirlendim ki saha demin iş yerinin whatsupp grubundan çıktım. Sürekli etkinlik yapmak için buluşma planları yapılıyor ve resmen sinirlerim bozuldu oturdum ağlıyorum. Kocaman bir kaosun içindeyim ve çıkamıyorum. Çok mutsuzum mesela. Aynaya bakınca kendimden tiksiniyorum. 4 kilo almışım aptal gibi. Ne giysem yakışmıyor. Saçlarım dökülüyor. Leş gibi kusmuk kokuyorum. Baştan aşağı kendimden nefret ediyorum.. Geceleri uyuyamıyorum. Bebek Uyusa bile ben oturuyorum. Yorgunluktan gözlerim yanıyor ama uyuyamıyorum. Gündüzleri tam bir facia 20 dakika uyuyup uyanan bir bebek. Uykusunu alamamış mutsuz bir bebek. Emmeyen bir bebek. Yer yerim ağrıyor her yerim sızlıyor. Sırtım kamburlaştı. Ve yıllarca bu böyle gidecek gibi geliyor. Hep mutsuz olucam hiç uyumayacak bu çocuk. Hep huysuz olucak. Çok tükendim ben ya... Annelik bana göre değilmiş asla..

Çok tatlı bi mesaj olmuş bu :) çok sevindim sizin adınıza. Konunun tarihine dikkat etmeden okudum üzülmüştüm iyi olmanıza çok mutlu oldum.

Başarısız olmak bu kadar kötü bir şey değil, rahatlayın biraz :) Bazı şeyler de eksik oluversin. Emmedi diye dünyanın sonu gelmez. Gece uyuyormuş, varsın gündüz uyumasın. Sürekli gezmek istiyorsa, ergonomik kanguru edinin, boba, tula, neko fiyat fiyat desen desen var. Deneyebileceğiniz şekilde kiralayan da var. Benim ilk çocuğum 2 yaşına kadar kanguruda büyüdü. Sizin veledin tıpkısının aynısı idi :) Ben de sürekli anne olmayı beceremedim diye yetersizlik hissiyle bogustum. Sonra ikinci bebeğim oldu, sonra da 3. Şu an süper kahraman gibi hissediyorum. O zaman kafama taktiğim her şeyi rahat bıraktım. Ben ne zaman rahatladıysam çocuklar da düzene girdi. Önce siz iyi olmaya çalışın. Bebeğinizi bırakmak istemiyorsanız, birakacak kimseniz yoksa birlikte çıkın.. havalar soğuk ama uygun ekipman her şeyi çözer :) Bu arada bahsettiğiniz uyuyamama Bende de var. Kendinize ayıracak sakin kafa ile tek vaktiniz o olduğu için uyumuyor olabilir misiniz? Eski günleriniz gibi, çocuksuz, tek tabanca :) Bende oyle en azindan. Uyumayarak daha çok dinleniyor olabilirsiniz. Uykuya, saatlere çok kafa yormayin, akışına bırakın

Bazen cidden şaşkınlıkla okuyorum burda yazılanları. Kadın lohusa depresyonuna girmiş belli ki. Bambaşka bir hayata adım atmış. Şaşkın napacağını bilmiyor. Tükenmiş hissediyor ve buraya yazmış. Muhtemelen amacı aynı şeyleri yaşayanlardan geçecek cevabını almak ve nasıl geçtiğine dair tüyolar alıp ümitvar olmak. Yalnız olmadığını hissetmek istiyor. Gelen cevaplara bak: eee napalım eve gelip biz mi bakalım, bebeğin kıymetini bil, buraya yazmaya vaktin var vs vs vs. Nasıl bir empati yoksunluğu bu gerçekten anlam veremiyorum Konu sahibi sana gelince hem meslektaşız ben de öğretmenim hem de süreç olarak benzer durumlar yaşıyoruz ben de Doğumu bekliyorum ve özellikle son zamanlarda doğru düzgün uyuyamama hareketimin sınırlanması vs yanında örneğin İstanbul da yaşıyordum şimdi başka bir şehirdeyim. İstanbul u çok özledim ama gidemiyorum tv de görünce bile gözlerim doluyor ve muhtemelen daha aylarca orası gibi yapmak istediğim gitmek istediğim birçok şeyden mahrum kalıcak. Bu duygular beni ya da seni kötü anne ya da anne adayı yapar mı? Elbette hayır. Biz insanız ve her insan geçiş sürecini aynı yoğunlukta yaşamayabilir. Kendine zaman ver ve bu sürecin geçici olacağını düşün

Yazdıklarınızdan çok bunalmış olduğunuz anlaşılıyor. Yeğenim de oyle bir bebektı. Sürekli ağlama krizleri olan uyumayan bir bebek. Büyüyünce düzelecek elbet. Anneniz veya kv yanıniza gelip biraz kalsa. Siz bebekle ilgilenirken yemek temizlik vs. yapar yukunuzu hafifletirdi. Siz de esinizle dışarıya çıkar biraz dolasirdiniz. . push ; U

Arkadaşlar ayıptır, zaten bunalmış kadının üzerine ne diye gidiyorsunuz?Dertleri yapıştırıp mükemmel fedakar anneliginizi gize salmak zorunda mısınız? Konu sahibi 2 çocuğum da alerjik hele ki 2. yi emzirebilmek için ne mücadele ettim. Sadece haşlanmış pirinç yediğim günler oldu. Mama vermeyeyim diye. Kendime de aileme de zehir ettim bebeğinin en güzel zamanlarını. O zaman anlayamadım şimdi anlıyorum. Geçecek arkadaşım, mama içsin annesi mutsuz olacağına, uyku biraz zor düzene girecek ama olacak, başkası da güzel bakacak bebeğine, etrafına güven. Yeni kestim memeden oğlumu, şimdi niye kendime eziyet etmişim mama alsa da nolurmus ki diyorum. Bebeğin büyüyecek gazi bitse disi, dişi bitse atağı, uykusu, sendromu hastalığı gelecek ama onlar da geçecek. Ek gıdaya başlayınca daha fa toparlanacak, sana tepki verince sen daha iyi hissedeceksin, tempo hep olacak ama alışacaksın. Lütfen etrafından destek al, aynı şeyleri yaşayan bi anne olarak söyleyeceğim tek şey bu günler geçecek, dönüp niye abartmışım diye pişman olacaksın. Anneler mükemmel olmasa da olur, ama mutlu olsunlar. Allah yardımcın olsun

Çocuklar da yapayalnız... Bunu da ne olur dikkate alsın anneler... İçim acıyor böyle büyüyen çocuklara... Elimde değil... Amacım gerçekten üzmek, kırmak değil... Ama evet çocuklar melek gibi... Her şeyden vazgeçmek lazım belli bir yaşa kadar... Çok muhtaçlar, çokkkk

Bebek sahibi olmak böyle birsey. Yani normal olan bu. Ne yazikki önceden kestiremiyoruz. Zaten önceden bilse birçok kişi anne olmak istemezdi. Acele etmeyin daha çok erken. Elbet biraz büyüyünce kendi düzeniniz olusturacaksiniz. Yalnızlık zor tabi ben de tektim. Bağlayın bebeğinizi sling ile kucaginiza çıkın dışarı. Hem size iyi gelir hem bebeğe. Gidip bir kahve içebilir yuruyüs yapabilirsiniz. Eğer depresyonda iseniz yardım alın. Ayıp değil suç degil

Merhaba, tek başına bebek büyütmenin çok zor olduğunu ve zaman zaman insanı çok etkilediğini biliyorum. Tabi her bebek kesinlikle bir değil, kimi uzun uzun uyurken kiminin hiç uykusu yok, kiminin iştahı yok vs. Ek olarak herkesin şartları da birbirinden farklı. Kiminin birçok kişiden yardım alma imkanı var, kiminin hiç yok maalesef. Bu yüzden kendinizi kimse ile kıyaslamayın ve suçlamayın kesinlikle. Eminim bu günler de geçecek ve her şey yoluna öyle ya da böyle girecek. Son olarak bebek bundan sonra da hep huysuz olacak diye de bir şey yok, tamamen değişebilir, her şey için çok erken daha. Allah yardımcınız olsun. Önceki

bir kadının bir kadına bu kadar acımasızca davranması inanılmaz üzücü, sonra da kadına şiddet gösteren erkeğe şaşıyoruz, bu da kadının kadına psikolojik şiddetidir, büyük konuşmayın, kimseyi de kınamayın, kınadığınızı yaşamadıkça ölmezsiniz

Evet kesinlikle sorun bu mükemmeliyetçi halin yeni anne seni cokkk iyi anliyorum oğlum 3.5 yaşında tükenmiş durumdayim sana şunu soylemek istiyorum kesinlikle terapi al çünkü büyüyor bebegin hizla büyücek ve 2 yaş krizi 3 yaş bunalimli hallerini goruceksin markete gidip tepinerek kendini yerlere atabilir yahut merdivenlerden ikişer atlamaya calisabir ve eger bu şekilde devam edersen ciddi anlamda sinir hastasi olursun. Ve evladinada buyukz arar verirsin mukemmel diye birşey yok olduğu kadar yapip çevreden yardim alip bu işi rahatlikla halledebilirsin ama muhakkak terapi al derim herseyden önce kendin için

Ama sakin olun.. Herkes başaramıyor bir tek siz değil. Kimsenin dört duvarının içini bilemezsiniz. Bebeği olan ve sizin gibi desteği olmayan her kadın bunları yaşıyor.. Sizin ya hiç desteğiniz yok yada karakter olarak her şeyi gözünde büyüten, memnuniyetsiz bir yapınız var. Ne güzel fırsatınız var bebeğinizi kendiniz büyütüyorsunuz.. Sizin kokunuzla, her an sevginizle büyüyen bir evladınız var. Bırakın başkaları ne yapmış ne etmiş.. Kendinizi ve hiçbir şeyi başkasıyla kıyaslamayın. Şu an bebeğinize verebildiğiniz kadar huzur, mutluluk verin.. Sizi maşallah sürekli burda ya konu açarken görüyorum ya yorum yaparken. Hangi ara bebeginizin kusmuğuyla ilgileniyorsunuz da bunalima da girdiniz. Bunu eleştirmek için yazmıyorum ama bana 4 aylık bebeği olup kendi özbakimı ile ilgilenmeye fırsat bulamayan anne profili çizmediniz.

Yani bu olay öyle haberlik olmadı. Ama bakıcı ifadesinde çoğu yapıyor ne var bunda demiş ozge72

hatçe teyzede çok iyiydi G gunesli

Merhaba sevgili geçmişim:) Kalk, kendine çeki düzen ver. Çocuğun ağlasa da koy ana kucağına, 3 dk duş al. Sonra al kucağına makyaj yap, sonra pusete ve at kendini dışarı. Durmasın, susmasın ama iki insan gör. Bilirim bilirim, en derinden bilirim o bebeği ben. Allahın zoruna gitmesin kan emici bir durum, yaşamayan hiç anlamayacak, dert anlatmayın. Üzgünüm ama düzelmeyecek, bazı huyu düzelip öbürü bozulacak. O sebeple alışmaya, bunlarla yaşamaya ve kendinizi akışa bırakmaya zorlayın. İsterseniz özel mesajla ulaşabilirsiniz, çünkü gerçekten 3 sene önceki bensiniz. Elimden geldiğince önerilerim olabilir.

Hanım efendi, buna bizim gibiler demiyor; tıp bilimi diyor: Komili Bebe - Bebek Bezi Komili Bebe - Bebek Bezleri www.komilibebe.com.tr Doğum sonrası depresyonu | E-Psikiyatri Psikiyatri alanındaki son gelişmeler ve ruh sağlığına ilişkin merak edilen her şey uzman ağızlardan bu sitede cevap buluyor. www.e-psikiyatri.com https://www.florence.com.tr/dogum-sonrasi-postpartum-depresyon-ve-agresyon https://www.florence.com.tr/gebelik-sonrasi-psikoz-postpartum-psikoz-lohusalik-psikozu Tamam en mükemmel anne siz olun yine de, taze anneleri 65lik komşu Hatçe teyze gibi darlamayın lütfen.

Öyle ama siz mutsuzsanız bebek mutlu olamazki.. 3 yaşında kızım var çalışıyorum. Ev sorumluluğu, çocuk sorumluluğu kendim için hiçbirşey yapmaya vaktim yok. Ve kızım gece 2 3 defa uyanır ağlama krizine giriyor ona rağmen 6da kalkıyorum sabah. Mutsuz bir bebek dediğiniz için öyle yazdım.

Teşekkür ederim. Anladım ben demek istediğini ama "yeni nesil anne"ler ile eski nesil anneleri kıyaslarsak oradan çıkamayız. Çünkü hayat tarzı, imkanlar, bebek yetiştirme tarzı/bilgi/doğru çeşitliliği, hayatların ne kadar hayat olduğu, her şeyi konuşmak gerekir ve yine de bitmez. Ve "yeni nesil anne"lere en büyük eziyet, "Eski nesil annelik/Eski nesil tepki" bekleyerek yapılan psikolojik baskı zaten. Buna hiç gerek yok gerçekten, yeni anneyi kötü hissettirmekten ve sinirine basmaktan başka bir işe yaramaz çünkü.

Şu an lohusa sendromu yaşamanız çok büyük olasılık. Bu bebeğe de geçmiş bende yardım almanızı şiddetle tavsiye ediyorum. Anneliğe alışamamış görünüyorsunuz. yuvarlanan asi bir panda

Bu zamanlar geçecek inanın. Kendinize acımayı bırakın ve silkelenin. Hayat hep böyle devam etmeyecek bir şekilde düzene oturacak belki biraz geç olacak sizin bu da sizin elinizde. Önce bir yardım almanızı tavsiye ederim. Bebeğinizi yarım saatte olsa babasına bırakıp dışarı çıkın. Her gün en az yarım saat dolaşın. Sonra süreleri artırın eşiniz evde olduğunda. Arkadaşlarınızla kahve için onları çağırın. En azından nefes alacak vaktiniz olur.

normal hayatta karşılaşılan tiplerin aynısı burda da var, çok doğru tespit, çok... koca bir alkış.. insanlar buraya pozitif elektrik almaya geliyor, bi gram pozitif enerji bırakmıyorlar

Daha 4 aylık bebek nasıl alışsın hemen hayata tabi uyumucak emmek istemicek gazı olucak hasta olucak. Benim anlamadıgım siz niye geride kalıyorsunuz alın bebegınızı cıkım gezmelere hava alın. Hasta olur dıye düşünmeyin sizde katılın etkinliklere. Eşiniz eve gelinde verin bebeği siz girin banyoya yıkanın hazırlanın cıkın gezmeye bebeği bırakıcak kimse aramayın çünkü annesi var onun kimseye ihtiyac duymadan kendi işinizi görün. Benim cocugumda 15 20 dk uyur geri kalkardı o uyudugu an dusumu alır cıkardım hemen hiçte kusmuk kokmadım ve 2 yasını gecmesıne ragmen hala uyumayı sevmıyor. ozge72

Bakacak yok diye yazan sizsiniz, ben mi yazdım o mesajı? BURUNCU

Du ben de yazim, anne sütüne direnmiş, memeyi 3. ayda reddetmiş/anacığının sütü kesilmiş biri olarak; emzirememiş anneler kendilerini deşip durmasınlar gari: Nerede "İlk 6 ay anne sütü şart"lı zeka göndermeli espri görsem gülerim. Çok itici olur övmeyeyim kendimi ama, iq testine tabi tutulmuş biri olduğumu ve sonucun fena çıkmadığını söyleyeyim anlayın. Şu yaşıma kadar, bir parmağım bile kırılmadı ve düşüp uçmadığım yer kalmadı, kemikler iyi yağni 2 yaşına kadar anne sütü alan kardeşim benden rahat 10 cm kadar kısa. Anne sütü önemli, bunu inkar edemeyiz ama olmayınca da sonuç kafanızdaki gibi felaket değil anneler, relaks. Genlerden alıyor alacağını kuzular. :

Anliyorum herşey zamanla yoluna girer giriyorda tabiki bu sihirli değnekle herşey mükemmel olmuyor. Illa baska bisey çıkıyor. Gazi bitiyor, kusmasi bitiyor ek gıda da sıkıntı artik zamanla alışıyorsunuz sanki ondan önceki hayatınız yok gibi geliyor endişeler zamanla azaliyor. Bende kusunca boğulacak saniyordum. Reflu yastigi kullandık, gerçketen bunu demek anlamsiz kendimden biliyorum ama sakin olun. Çocuğu hayatinza sokun, suanda oyuncak değil belki leğen filan verin biraz zaman geçirsin, küçük pet siseye bulgur nohut koyun yuvarlasin. Yani bunlari iki dk kendinize zaman ayirabilin diye diyorum. Ben ilk mesajda yanlis anlamışım hersey zamanla geçiyor sakin olun

sizin semtiniz öyle olabilir ama genele vurursak öyle değil.. siz semtinizde takılmaya devam edin Yokuspokus

Abartmayın Allah aşkına. Sizin bebek en şanslılari. Bir yaşına kadar herkes bebeği ile kalmalı kesinlikle. Ne o kendinizi gommussunjz

yaaw arkadaş biraz da insanlara destek olun. sanki herkes çok mükemmel ruh haliyle yaşıyormuş gibi. herkesin her duyguyu hissedebilme olasılığı vardır. kaldı ki zaten konu sahibi moral istiyor, yol gösterin diyor, yani vazgeçmiş değil, daha ne olsun

Çünkü manyaklar Bunu oğlumda keşfettim...

ayy resmen cehalet. lütfen aşağıdakileri cevaplayınız 1. lohusa kime denir 2. çıkış yeri neresidir. 3. bu terim nerelerde kullanılır. 4. kimler kullanır. maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Bunlardan çıkarsa millet tarlasını, evini, arabasını satar yine de alır eve. Magazinsel, vegan anneler gibi bir topluluk oluşur ve tv'de, instada hava atarlar, "biz kapsülsüz büyütüyoruz çocuklarımızı hıh " şeklinde.

olay ağrıda mı olmuş? maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

O zaman cocugunuza atmayin sucu belliki onceki hayatinizi istiyorsunuz artik gecti diye bise yok asil zaman simdi basliyo feristahi gelmesin zaten basta bakan kimse yok dediniz die yazdim birisi de lohusa depresyonu yazmis dogru bazilari çok zor atlatiyo Karakter meselesi olabilir esinize söyleyin biraz gezin tozun cocugunuzu annenize ve babaannesine birakin yoksa bir yer alin yaniniza ben bayiliyordum bebisimiz kanguruya katardik avm avm gezerdik hicde zor deil vee mamaya baslasin bence emmeyen bebek uyumazda çok sik uyanir

ilk çocuklardaki tecrübesizlik bu... zamanla insan alışıyor. sizin gerginliğiniz de bebeğe yansıyor, o da ağlak, kolik, mızmız, duygusal oluyor vs. babası eve gelince siz bir iki saat çıkıp kafa dağıtın. haftada bir iki kez bile yapsanız iyi gelir. ekmek almaya bile gitmek iyi gelir diyeyim çünkü ortam değiştirmek gerek. bu çocuğa da iyi gelir çünkü gergin annelerin çocukları hele de ilk çocuklar çok heder oluyor, bir nevi geleceğin anksiyeteli bireyleri gibi. O yüzden hem kendiniz hem çocuğunuz için kendinize zaman ayırın

Güzel Anne, öncelikle her bebek de ve her anne de bireysel farklılıklar olması çok normal.. Çok düzenli bir hayat için 4 ay kısa bir dönem. bir kaç aya normale dönmeye başlar herşey. Çoğu kadın aynı duygular içine giriyordur sen yalnız değilsin. Eğer bu süreç seni çok yormaya başlarsa onlıne olarak paıkolojık destek de alabilirsin. Kendini üzme bu dönemınde keyfini çıkar derim.. . push ;

Allah razı olsun icime su serptin deseydin . push ; M MelatoniN

Annelik tamda sana göre lohusa depresyonuna girmişsin canım sen bunalmışsın hepsi geçecek... Ben 6 yil sonra doğum yaptığım halde aynı şeyleri düşündüm baktım düzelmiyorum oğlum 2 aylıkken psikiyatriste gittim ama oğlum ememiyordu erken doğmuştu kuvez hastane yemeyen uyumayan gazlı bir bebek misafirler cabası... Sakin ol bebişin uyursa hemen uyu sütünde kesilir böyle canım stres yapma.. Eşin işten gelince ilgilensin biraz minikle dinlen sende... M Musluk

Konuya gelen yorumları okudum da inanamadım, ne kadar sert üslupla yazılmış şeyler var. Daha anneliğin başında bir kadın, her şeyin zor gelmesi o kadar normal ki... Ama bu süreç geçecek inanın. Daha da kolaylaşıyor her şey. Başkalarının hayatlarını takip etmeyin boş verin. Olduğunuz ana odaklanın, bebeğinize, kendinize. Sanıyor musunuz ki herkesin hayatı dört dörtlük? Yooo :) O yüzden başkalarını boş verin. Eşiniz size biraz destek olsun, biraz bebeği bırakın ona, banyo yapın, kuaföre gidin, kahve için çıkın. 1 saat de olsa nefes alın.

İnsanların neler yaşadığını buraya yazdıkları kadar biliyoruz. "Hepimiz böyle şeyler yaşadık, daha kötülerinide yaşadık ama geçiyor" demek varken insanların yaşadığı sorunları küçümsemek alay etmek çok çirkin. BURUNCU

Saldırıyorlar çünkü ya kendileri de zorlandılar, ben zorlandım herkes zorlansın ilkelliğindeler veya her şey tıkırında gitti yorulmadılar. Veya cidden saldırmak hobileri.

Bencede annelik sana göre değilmiş. Yazik.

Ediyor elbette. Sorun çocuk değil inanın. Sorun neden ben başaramıyorum? Niye yani? Emzirmeyi başaramadım olmadı. Uyut ayı başaramıyorum yok olmuyor.

Haftada muhakkak 1 kere çıkıyorum 3 saat ama tabi aklım evde. Gezemşyorum bile çarşıya gidip Evin etrafında dolanıyorum. . push ; Pinkflambe

haftasonu falan kendinle ilgilenecek şeyler yap.1,5 saatlik bi zaman tanı kendine. git bir kuaföre saçını kestir azda olsa, fön çektir, azcık dolan. bak buda çok rahatlatır. bunu yaz biyere. iyi görünemkte seni rahatlatır.

işte bu annelik bebegin için o kadar şeylerden vazgeçeceksin ki gerçekten anne olasın senin yerinde olmak isteyen çok insan var dua okumayı dene kimseyle kendiini kıyaslama herkesin bebegi farklı bebeginin derdi farklı canım sen bebegini sev soguma bebeginden suçlama onu şunu yapamıyorum bunu edemiyorum diye düzelir inşallah Bu Son Olsun Kız çocuklarını dokunmadan

Evet ilgilenemedi. Çok hastalandı ve 3 hafta yaklaşması yasaktı. Enfeksiyon vardı. maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Bencede sana gore değilmiş kusura bakma ama butun bunlar elinde olan seyler bebegin huysuz olabilir ama demekki seninde içinden gelmis o salmislik durumu yoksa toparlanmak istesen zaten toparlanirdin hersey uyku demek degil prenses ya aldığı 4 kiloyu 24 kilo gibi anlatmissin M

Siz sadece yargılıyor ve eleştiriyorsunuz... Cankiriklarim İki prens annesi 👑 Anneler

Ne olur yapmayın böyle.. Bakin yanlış anlamayın gidin tedavi olun.. Bebeğinize iyi bakın 4 aylık olmuş küçük de değil artık. O size muhtaç bir masum.

kadın daha dört ay olmuş doğum yapalı bazı yorumlar takdireşayan nitelikte. ve bunları yazanlar yine hemcinslerimiz. utandım kendi adıma. lohusalığı üzerinden atamamış bir kadın dertlenmiş ve gelen cevaplar ilginç. doğum yapmayanlar yada doğum yapıp o psikolojiyi yaşamayanlar yorum yapmayın bi zahmet yahu.

Aynı benim hissettiklerimi anlatmışsın, ne eksik ne fazla hepsini ben de yaşadım. Ama öyle bir eşik var ki, büyüyüp oyun çocuğu olduğunda 2.5 yaşından sonra sanki o günler hiç yaşanmamış gibi hissedeceksin. Öyle çok öyle çok seveceksinki.. Bu günler asla geçmeyecek gibi geliyor biliyorum ama inan geçecek. Konunu okuduğum iyi oldu, bu ara bizim sıpayı gördükçe birtane daha doğurasım geliyor "hemen bu yazdıklarınızı hatırlayıp, otur oturduğun yerde" diyorum

Analık hormonu az varmış sizin bence birde gizli depresyon sezdim, bence sizin hissetiğiniz duyguları çoğu kadın yaşıyor, bugünler kalucı değil ama daha önümüzde ergenlik sorunlarıda olacak, bence yaşadıklarınızı kabüllenmeye çalışın sonuçta, isteyip bebeğe olmayan var, birde bebeği hasta olan var bence durumunuza şükredin

Çok üzüldüm yazdıklarınıza diğer yazdıklarınıza dahil. Bebeğiniz yok sanırım varsa da uysal bir bebek büyük ihtimal. 16 aylık kızım var hala ağlayan inatçı iştahsız ve huysuz. Peki bne annesi olarak robot muyum? Duygularım hislerim tahammülüm yok mu? Bazen en dibe batarız bazen ne yaparsa yapsın güler geçeriz. Anneler robot değil ki. Konu sahibi de öyle robot değil duyguları var. Ve sğrkeşi ağlayan mız mız bir bebek cidden sabır zorluyor. M

Ne güzel dert ya aç değilsin açıkta değilsin eşin çalışıyor evinize bakıyor çocuk daha 4 aylık çalışmak zorunda bile değilsin. Ben 3 aylık bıraktım da eşimi ve kaynanamı öldürecek gibi hissediyordum çoğu zaman o kadar sinirliydim. İnsan elinde olunca kıymetini bilmiyo tabi sende haklısın. Evinde bı kaynana olsun çocuk her agladiginda senden önce koşsun çocuğu kucağa alma yarışı yapın bakalım böyle depresyona girebilecek misin. Not: kanguru tavsiye ederim yalnız ergonomik olanlard an almaya dikkat et bebek kucagindayken her işi de yaparsın dışarı da çıkarsın 4 aylık olmuş artık tam kanguru zamanı

Cocugunuzu seviyormusunuz?

Ya hu kadincagiz cocuguma bakmak istemiyorum demiyorki. nefes almak istiyorum diyor. sizi cok iyi anliyorum konu sahibi. ilk çocuğum da tipki sizin gibi yapayanliz buyuttum.5 dk oyalayacak kimsem yoktu. insana yavrusu agir gelmez ama insan bazen 10 dk. Da olsa yalniz kalmak istiyor. esime derdim.1 saati ben olarak gecirmek istiyorum diye. anne yada es degil sadece ben. Ama sartlar buysa yapacak bisey yok. mumkun oldugunca esinden yardim almaya calis. ve geçeceğini bil. insan hayati bitti hep boyle gidecek zannediyor ilk cocukta ama oyle degil. hersey gecicek bebisin buyudukce duzen oturucak merak etme. seni anliyor ve kocaman sariliyorum.

Oo süper çok eğleneceksin. Ağlaya ağlaya hemde

Geceleri uyuyun, kendiniz ediyorsunuz eziyeti... gece uykuyu alamazsanız tabiki gündüz halsiz, bıkkın olacaksınız.

Çok haklısınız... O da ilginç bir dışavurum... Ve maalesef bazı tutarsızlıklar da içeriyor :/

Görünce aciklar kendisi, elbette bebege annesinden daha guzel bakan ya da eş ölçüde bakan zor bulunur ancak zor da olsa bulunuyor. Etrafımda birkac örnek var. Ben de ayni umutla arayistayim.

Aaaa ruh eşim gelmiş o kadar güzel ozetlemisin ki durumu ben karman çorman anlatmışım zira iki gündür felegim şaşmış durumda paşazade hasta da malum sürünüyorum. 3.5 şenedir ben de insanliktan cikmis durumdayim ki aynen dedigin gibi 45 dk uyuyup bas bas bağıran bir çocuktan su an istediği olmadigi an yerlere yatan bi çocuk haline evrildi. Annem dışında kimseyle konuşmuyorum bile çünkü direkt burda ki mesajlar gibi yok bizde öyleydik yok nu çocuk cok akilli zeki ondan boyle eziyet ediyor o yüzden konu sahibinin duygularını cok ama cok iyi anliyorum sende cok güzel ifade etmişin

Size kendimden örnek vermek isterim, benimde bebeğim şuan 7 aylık. Ve bebeğimi kendim büyüttüm. Maalesef ailem yanımda değildi tabiri caizse hiç kimsem yoktu. Doğumumda daha sadece kayınvalidem vardı. Sabah 5lere kadar uyumayan bir bebek, yalnız tek başına tecrübesiz ben. Ama bırakmadım kendimi. Bana muhtaç olan bebeğime ne kadar uykusuz yorgunda olsam yetmeye çalıştım. O uyuduğunda ev işlerimide hallettim yemeğimide yaptım, gerektiğinde o kucağımdayken bütün işlerimi hallettim. Annelik güçlü olmayı gerektirir. Kendini bırakıp çaresizce oturmayı değil.

Evet dedim azbilmiş V Vander

Aynı şeyleri hissetmiş biri olarak yazıyorum üstelik diğeri 7 aylıkken tekrar hamile kalan Asla bir daha uyuyamayacağım dışarı cıkamayacağım evim hep pis olacak ben ölüyorum dedim kimse eşim dahil duymadı beni bir yere gitmek ne mümkün gitsem hazırlanıcak bırak banyo yapıcak vaktin yok birde çocukları hazırla yanında valiz zaten sırtım ağrıyor iki çocuk bir valiz gibi çanta bitti çok zordu ama bitti şimdi çocuklar gürültü yapmayın ben biraz uzanıcam dediğimde ve yatağa girdiğimde şükrediyorum inan bana gelecekte yaşayacağın önceden bilmediğin kıymetlerin kısa süreli imtihanı bu geçince daha keyifli olucak uykular gezmeler bugüne kadar hissetmediğin kadar.. biliyorum şuan Anlamıyorsun ama inan bana gecicek sabır..

Sanki keyfimden mutsuzmuşum gibi yazmışsınız. Çok şükür mazoşist değilim. Anneliği sevmediğimi de yazmadım. Sadece yapamıyorum dedim. Başaramıyorum. ozge72

Canım benim nasıl tatlı nasıl mis kokuludur o şimdi. Yeğeninize güzel bakmak ilgilenmek sizi asla pişman etmez ama inşallah kız kardeşiniz size zorluk yaşatmaz diyorum. İnşallah siz de eşiniz de, o küçük yavrucak da çok mutlu olursunuz hepiniz. Önceki

Feristahi gelse bakamaz mi diyor o neden miski

Şöyleki ben takıntılıyım. Ne annem ne kayınvalidem olmaz kabul edemem. Kimse altını değiştirmeyi beceremez gibi geliyor mesela. Canını yakarlar yüzde yüz diyorum. Dışarı çıkıyorum her hafta ama aklım hep evde.. Mükemmelliyetçiyimdşr ve ben eksik iş yapmam yapmadım. İşim de evimde evliliğiöde. Ama annelik çok farklı. Başaramıyorum. Bu normal bir ruh hali veya normal bir durum değil yalnız. Sizin aksinize kaç çocuk büyütmüş insanlara bu şekilde peşin hüküm vermek hem yanlış hem sizi yorar. Bu durum sadece çocuğunuz için değil öncesinde de varmış anladığım kadarıyla. Keşke psikolojik yardım almadan çocuk sahibi olmayı düşünmeseydiniz. Benim önerim maddi durumunuz yeterliyse bakıcı yardımı almanızdı ama bu şartlar altında pek iyi bir öneri olamayacağını fark ettim.

Sabır sabır sabır... Yemek bile yiyemezdim o kadar çok ağlardı ki. Aç kaldığım için çok ağladığımı bilirim, hele uykusuzluk Şimdi 20 aylık ama bildiğiniz arkadaş olduk, o günler geçti.. sizin de geçecek sadece sabır Önceki

bu olmaz ama iste. kuaföre git, masaja git, kahve icmeye git. ama biseyler yap sirf kendin icin. destek alman sart.

Bir de maşallah herkesin psikoljisi ruh hali mükemmel. Kimse bişeylere üzülmüyor. Kimse kavga etmiyor kimsenin hayatında sorun yok. Ben sizi o kadar iyi anlıyorum ki siz şu anda öfke yansıtması yapıyorsunuz. Kötü olarak demiyorum ailene üzülüyorsun bu sende öfke olarak çıkıyor. Bu öfkeyi ister istemez bebeğine yüklüyorsun. Aynı süreçten geçtim o kadar üzüldüğüm şeyler olduki kendime hakim olamadım. Eşimle çok tartıştım. Bebeğime kızdım vs. Bu sebeple destek almak gerekir. Bir de emzirememek dünyanın sonu değil evet anneyi eksik hissettiriyor ama sadece emzirme ile anne olunmuyor. Üzülmeyin. Bak bir iki ay sonra şapşikliklerine öyle sevineceksin ki ben boşa üzülmüşüm dersin. Bizimki 10 aylık şimdi uykudan uyanıyor gözler kapalı alkış yapıyor kızamıyorum o kadar sevimli oluyor ki yorgunluktan bayılacağım ama onu izlerken içim eriyor.

Bilgiye hürmetmek... ne güzelmiş... Çok sevdim.

Çünkü çocuğunuzla bağ kuramıyorsunuz... Çocuk hissediyor böyle yılgınlıkları... Yapmayın etmeyin... Daha 4. ayda ne bu oflamalar puflamalar... Sıcacık sarsanız... ama kalben... Uyumayı emmeyi de öyle de biliyor ki keratalar... Önce sevgi... Bir deneyin bakalım... Ama halis kalple... Halis kalple olmazsa sonuç alamazsınız...

Şöyleki ben takıntılıyım. Ne annem ne kayınvalidem olmaz kabul edemem. Kimse altını değiştirmeyi beceremez gibi geliyor mesela. Canını yakarlar yüzde yüz diyorum. Dışarı çıkıyorum her hafta ama aklım hep evde.. Mükemmelliyetçiyimdşr ve ben eksik iş yapmam yapmadım. İşim de evimde evliliğiöde. Ama annelik çok farklı. Başaramıyorum. . push ; maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Konudan bağımsız bir kaç cümle yazmak isterim. Anne sütü içmedim şöyle sağlamım, böyle güçlüyüm demek ile anne sütü alan bebekler şöyle zeki, böyle şahane olur demek arasında bir fark yok. Doktorlar anne sütünün önemini, annelerin çaba göstermeden anne sütü vermekten vazgeçmesini önlemek için tavsiyelerde bulunurlar sadece. Bu konuda araştırmaların yapıldığı söyleniyor o anda ben yoktum bilmiyorum. Ama annenin sütü gelmiyorsa da kendisini kahretmesinin manası olmadığı gibi anne sütünü önemsizleştirerek doktorların tavsiyelerini safsata olduğunu iddia etmek de çok mantıksız bir hareket. Bilen insanlara biraz saygı göstermek, bilgiye hürmet etmek gerekir diye düşünüyorum.

Değil mi, tecrübesiz tavsiye vermek ya da bilmeden konuşmak sadece yargılamak olarak kalır. Benim küçük 2 yaşında olan kolikti, ama bana göre karakteri ve koliklik büyüğe göre daha kolay. Aşırı yaramaz, aksi, sinirli olsa da saatlerce ağlayamaz, sıkılır 10 dk sonra bu bile çok iyi bence Büyük 3 buçuk oldu, hala susmuyor. Kolik dediğimiz şey bitiyor ama huyu mızmız, ağlak ve hassas çocuklar günde 4 saat ağlama mesaisi yapıyor. Koltukta yana kay annecim diyorum 'annem bana kızdı böğğüüüü' diye bir ses. Pimi çekilmiş bomba adeta. Büyüyünce belki bitecek ama büyüyünceyi ne yapayım ben Annenin çocuğuna en verimli dönemi 0 13 yaştır, sonrası bana faydasız

Edit. O kadar yazdim komu hortlamis ah ulan leyla Zaten au aralar plan yapmaları sacma evde kalmak en iyisi ayni sizin gibiydim bende saçlarım birden sökülmeye basladi 1 ay icinde resmen kel kaldim açıldı önlerden demir eksikliği oluyor genelde dogumdan sonra ilac tedavisi basla kafana bisey takma cocuk uyuunca yat uyu sende yoksa dayanamazsın. Her kes senin gibi emin ol!. Geçecek zamanla uyku düzeni oturuyor rahatlıyorum bebek 20 dakikada bir uyanıyorsa belki gazı vs biseyi vardır ayaklarına masaj yap gazini cikar kolay değil evlat büyütmek simdo benimki 2 yaşına yaklaştı hic zararı yok bana yemegini suyunu altini temizliyorum kendi kendine oyuncaklarıyla oynuyor uykusunda düzeldi gece hic kalkmıyor mesela düzelecek emin ol N Neredenbaksantutarsizlik Guru Anneler

Ağzınıza sağlık...

Anne olunca "yoruldum" kelimesi yasaklaniyor sanki. Hele bir yoruldum de öcü görmüş gibi bakiyorlar. Uyuyamayan, yemek yiyemeyen, hatta tuvalete dahi zor giden bir insanin yorulmasindan, bunalmasindan daha dogal ne olabilir? Bunun cocugu sevmemekle ya da az sevmekle uzaktan yakindan alakasi yok. Kizimi canimdan cok seviyorum ama o dogdugundan beri omrumun en yorucu aylarini geciriyorum. Anneler super kahramanlar degildirler, bunalabilirler, yorulabilirler. Kadinlar bari kadinin halinden anlasin.

Çocuk yaparken düşünseydiniz keşke bunları.

Bakın ben anne değilim ama yazdıklarınıza bakarak peşin peşin söylüyorum güçlüsünüz hem de çok güçlü Güçlü olmasanız her şey olduğu kadar deyip rahat takılırdınız, ben çevremde ne anneler gördüm kendinize haksızlık etmeyin. Yaşadığınız sorunları en küçük kardeşimle yaşadık, hiç uyumayan, sürekli mızmız bir oğlanın ardından ikinci oğlan geldi, kardeşim perişan, deli gibi dönüp duruyor yetişiceğim diye, bir gün aldım karşıma böyle resmen omuzlarından tutup sarstım, ne yapıyorsun dedim ne, bir öğün meyva yemesinler, bir gün etkinlik yapmasınlar bu halin nedir dedim. O günden beri biraz daha iyi, çocukları uyutup bir saatte olsa kendisine vakit ayırıyor, kimseye bırakmaz çocuklarını ama başka yollar keşfetti ve şimdi daha iyi. Dünyada en zor büyüyen şey insan yavrusu ve siz çok büyük bir iş yapıyorsunuz, yıllar sonra bir çocuğum olabilme ihtimalinden bahsettiği zaman doktorum aman kalsın dedim yapamam bu yaştan sonra, o kadar gözümde büyüyen bir durum ki siz bütün hayatınızı değiştirip bu işi yapmışsınız, gayet güçlü, cesur ve güzel bir annesiniz. Hiç bunalmasaydınız, her şey toz pembe olsaydı o zaman bir sorun var derdim size, gayet normal yaşadığınız durum, anne olmak insanlığını unutmak demek değil bence, çok zor bir sürecin içindesiniz ama kendinize daha fazla yüklenmeyin ne olur, bazen forumda yazdıklarınıza denk geliyorum gayet aklı başında, güçlü ve güzel bir annesiniz emin olun sadece kendinize biraz alan açın, nefes alın, her şey mükemmel olmak zorunda değil

Hazır olmadan çocuk sahibi olmayın. Şu lafım size değil; arkadaşımın 2 tane bende yapayım 1tane daha ötekinin 3 tane yarışına girmesin kimse allah aşkına çocuk büyütmek okadar kolaymı bin kere düşünmek lazım

Akşamları ekmek yapıyorum 2 gündür severim ekmek tarifi denemeyi. Şimdilik yiyen yok. Tavulşara yem oluyor. . push ; bitanesininannesi Çiçek değilim, lakin soluyorum.. 🍂 Anneler

Kusura bakmayın da işte bu üslup lohusaları bunalıma sokan! Ben böyleydim de sen niye böylesin... Çünkü öyle hissediyor ve bunalımda. Herkesin hayat standardı, beklentisi, psikolojisi aynı değil. Yargılamayın.

İşte aslında kaybettiğiniz bir şey de yok @maydanozsuyu Diyorum ya hepimiz bu yollardan geçtik, O çocuklar kolay büyümedi :) Size kızgınlığımız belki de bu durumu öyle algılamanızdan dolayı biraz da her annenin bir başka anneye söyleyebileceği "kendine gel aaa" kızgınlığı idi. Kaybediyor, yeniliyor gibi falan değilsiniz, Israrla bunu düşünmeniz hem kızdırıyor hem üzüyor. Her şey sizin zihninizde ve algılarınızda olup bitiyor. Esneyin ya da esnemeyin, ikna olun ya da olmayın, yine de bakış açınızı bu yönden başka bir yöne döndürmenizi öneririm. Belli mi olur belki rüzgar bu sefer de oradan esecektir U

Çünkü insanım. Elbette benimle aynı zamanda doğum yapmış insanlara bakıcam. Onların başarabildiği şeyi neden başaramadığımı sorguluycam. Belki o şekilde başarıcam

Geçiyor inan. Bu kadar rahat bir insan değilim normalde. Bi ara o kadar takıntılı idim ki afedersin eşim wc gitse. Ben orayı yeni yıkadım diye ağlardım çıldırırdım öyle kafayı yemiştim düşün. Elimde toz bezi ile yatar kalkardım. Yani çok rahat biri değildim. Bebekle birlikte saldım gitti olduğu kadar. Ne yapayım. Yeni doğum yapmışım sezaryenle. Eve geldim iki üç gün olmuş annem kv görümceler evde ben yatıp dinleyeceğim eşime laf yapıyorum. Her yeri mahvettiler yemek yapacağız diye. Git topla şurayı sil burayı sil. Deli miyim neyim ki üç gün sonra zaten çıldırdım kalktım buzdolabının baştan aşağı cifledim sildim. Niye herkes elliyor diye. Öyle deliydim yani. Ama şimdi yaptığım kadar diyorum kendimi sıkmıyorum. Olan bize oluyor yapma kendine bu kötülüğü. Boşver bebeğinle vakit geçir. İnan çok çabuk zaman geçiyor.

bu konu bitmedi mi hala T trustno_1 Tarot bakmıyorum. Üyelik

ee pesss yanii

O kadar yüzeysel konuşmuşsun ki inanamıyorum bikere emzirmeyi her anne ister ve bence en büyük bunalım kalp krıklığı yaratan sey bebeklerin emmeyi reddetmesi. Kendimi yedim bitirdim emzirecem diye. O emmedikce psikolojim bozuldu eşimle bunun da getirdiği depresyonla ayrılma noktasına geldim. Emzirme danışmanı tuttum ve bebeğimin damağı kubbe damak, çenesi ise geride imiş. Anatomik olarak emmesi cok zor dedi emzirme danışmanı. Ve hayat birden güzelleşmeye başladı o cok bilmişlerin söylediği gibi emzirmek istesen emzirirsin diyenler yüzünden anneliğimi sorgular bebeğime acır olmuştum ama asıl acınacak haldeki bendim. Yani yapmayın zaten morale ihtiyacı olan insanları burda baltalamayın!

Başkaları ile kendi hayatınızı neden kıyaslıyorsunuz? Bu çok ilginç. Birilerinin eğlenmesi, mutlu olması size neden batıyor? Böyle yaparak insanları da kendinizden soğutuyorsunuz. Çok zorlanıyorsanız yardımcı tutun. maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Cnm yhaa çk tatlısın Öyle bir ihtimal yok Çocuklar belli bir yaşa kadar uyku hissini rahatsızlık verici birşey olarak algılıyor sanırım. Çünkü uyusa geçecek bir durumu bebekler yaşadıkları huzursuzluktan dolayı teröre çeviriyor. Oğlum şuan 4 yaşına yaklaştı. Özellikle öğle uykusu saati gelince birden huysuzlanmaya başlıyor ve bir şekilde uyutuyorum. Uyanınca o canavar gitmiş yerine melek gelmiş gibi oluyor Ama genel olarak çocuklar manyak yani orası cepte...

Mükemmel anne olacağım diye paralamayın kendinizi. Sadecr akışına bırakın. Zamanla daha kolay olacak. İlk 6ay o kadar zordu ki sakin bir bebeğim olmasına rağmen. Zordu yani. Şimdi yine zor ama eskisi kadar değil. Üzülmeyin. İçinizden geldiği gibi yapın ama paralamayın kendinizi

Siz böyle anlamaya devam edin _Phantom-Opera_ Her şey kızım için... tek ayak cezası Anneler

Siz ne yaptiniz simdi, duzeldi mi hersey bilmiyorum ama, oglum 16 aylik oldu, ve ben hala o dipsiz cukurdan cikamadim. Herkes normal hayatina dondu, tum dogum yapan arkadaslarim isine dondu sosyal hayatina dondu, ama ben hala bu kuyudayim. oglum cok huysuz degil, ama uyumuyor, hep ilgi istiyor kendi halinda kalmak hic istemiyor, esim ve annem var benle birlikte ilgilenen, ama bir turlu olmuyor. Isime donemiyorum, kendi hayatima donemiyorum. Dogumdan sonra 16 aydir yani, kendi basima sadece 2-3 kere disari ciktim. Onlar da acil isler icin. Oglumla da oyle cikip gezmiyoruz. Cunku canim cikmak istemiyor hala. Bebekten once bambaska bir insandim. Eve girmezdik, hic bos vaktim olmazdi, hep aktiftim. Simdi tam tersi... Tedavi goruyorum ilaclara basladim. Ama bir turlu toparlanamiyorum. Ve eski hayatina donebilen, kendi kendine basaran anneleri cok kiskaniyorum. En son makyajimi hamileyken yapmistim. Saclarimi dogumdan once fonlettim en son. Sosyal medya hesaplarimi kapattim. Whatsapp kullanmiyorum. Tamamen icine kapanmis, bombos bir hayatin icindeyim. Yazarken kendime uzuldum, ama bunlar benim gercegim suan. Herseyin gecip eski gunlere donecegim gunleri bekliyorum. Umudumu yitirdim ama, yine de belki diyorum. Hayatimda hic boyle derin bi depresyon icine girmemistim. Ofke patlamalarim hic olmamisti. sadece yazmak istedim. Benim gibi olan anneler varsa belki, yalniz hissetmemek icin. Onun haricinde, disari cik hava al, spor yap, kendin icin birseyler yap onerileri artik bende calismiyor maalsef. Herkese sevgiler

Çok yakından tanıdığım lohusa depresyonu bu. Zaman sadece. Ondan başka çare yok.

Evet biraz öyle olmuş anlaşılan :) Umarım öyle ya da böyle geldiğimiz noktada kendinizi daha rahatlamış hissediyorsunuzdur...

Ediyor elinden geldiğince. Herhalde gördüğüm en becerikli baba derim rahatça. Cankiriklarim İki prens annesi 👑 Anneler

Toparlanmaya ve ayağa kalkmaya ihtiyacınız var. Sizde her anne gibi güçlüsünüz. Şuan sadece içinizdeki gücü çıkarmaya bile enerjiniz yok. Ama böyle beklediğiniz müddetçe o güç kendiliğinden çıkmaz ortaya.

Insan bunu çok geç anlıyor ben konu sahibine kızamıyorum. Sanki bebeğinin dilinden bir tek sen anlarsın, bir tek seninle mutlu olur gibi geliyor ama doğru değil işte bir dönemeç var onu dönünce anlıyorsun. İlk defa babaannesiyle parka yolladığımda-ki 8 aylıktı- çıldıracak gibi olmuştum. Balkondan içeri giremiyordum, peşlerinden gidip gizlice izlemeyi bile düşündüm. Sonra bir baktım kızım ne kadar mutlu, ne kadar eğlenmiş. Şimdi kızım gündüzleri babaannesine emanet, şükürler olsun çok mutlu olduğunu biliyorum. Gelir gelmez sarılıp saçlarımı okşuyor, öpüp kokluyor özlediğini biliyorum ama hem mutlu hem de iyi bakıldığını biliyorum en azından onun farkındayım :) İnsallah siz de bulursunuz iyi bakan birini.

Bence lohusa depresyonu denen risk 40 gun gecince bitmiyor. Benim de henuz 3 aylik bebegim var, normalde beynimin kolayca tolere edebilecegi seyleri edemedigini hissediyorum. Bence degisen hormonlar, deliksiz bir uyku uyuyamamak da tetikliyor bu depresif dusunceleri. Acaba lohusa depresyonunda miyim diye her gun bir kere dusunuyorum. Yalniz degilsiniz. Allah kucuk bebegi olan herkesin yardimcisi olsun.

Her anne illaki evladını büyütürken of demiştir. Bu nankörlük değil ya da evladını sevmemek hiç değil. Bende çocuğumu tek başıma büyütüyorum eşim çok yoğun çalışıyor, bana yardımı yok denecek kadar az. Çocuğum için canımı veririm, bu hayatta ondan daha fazla sevdiğim kimse yok ama dün mesela ağladım sinirlerim bozuldu. Son bir haftadır çok huysuz, dün yine huysuzluğun zirvede olduğu anda dışarı çıkmak istedim, ona da bana da iyi gelir diye... giydirdim, bebek arabasına oturttum ama sabırsız olduğu için hemen çıkmak istedi, Bir çığlık çığlığa bağırmak anlatmam mümkün değil, duyan çocuğun kemiklerini kırıyorum zanneder. O bağırdıkça, panik oldum -ki bu tarz durumlarda gerçekten çok soğukkanlı biriyim- panik oldukça, işim uzadı işim uzadıkça avaz avaz.. belki toplasan 10 dakika değildi, ama sinirlerim o kadar boşaldı ki, dışarı çıktım hem ağladım hem yürüdüm. Yapamıyorum artık diye çok ağladım.. Kötü bir anne miyim ben? Bebeğim dışarı çıkınca gülücükler atmaya başladı, bu sefer sevinç çığlıkları.. biraz yürüdükten sonra benim o anki tükenmişliğim yok oldu gitti. Yine şükrettim Allah'a onu verdi diye.. Demem o ki; bunu her anne yaşıyor. Belki kimi daha sağlam, dayanabiliyor kimisi bu süreci daha Zor atlatıyor. Kimse kimseye güvenerek yapmıyor tabii ki çocuğunu ama uykusuzluk o kadar yıpratıcı bir şey ki insan illa ki 'keşke yardımcı biri olsa' diye düşünüyor. Herkesin bebeği aynı derecede kolay ya da zor değil. Bilip bilmeden lütfen kırıcı yorumlar yazmayın. Konu sahibi zaten bebeğine değil kendine suç bulmuş 'beceremiyorum' demiş. Canım koy bebek arabasına, biraz dışarı çık. benim her zaman kurtarıcım oldu o. Ya da kanguru. Temiz hava çok iyi geliyor. Hava ne kadar soğuk olursa olsun mutlaka çıkıyorum hem de 2 kere. Ben çok faydasını gördüm. Bak hava çok soğuktu sabah.. kırıldı o soğuk 3 derece şu an. Ama sabah yine Sardım dürüm gibi gezdik yarım saat. Bir yandan da kahvemi içtim.. O mutlu ben mutlu.. Eklentiler CA93C02F-0F2C-4462-BD77-35D95E1388DD. jpeg 182,3 KB · Görüntüleme: 51 2FE73F91-30C5-436C-872C-70F9F748CC7C. png 405,3 KB · Görüntüleme: 46

Nasıl bu kadar vicdansız olabiliyorsunuz inanamıyorum. Kadıncağız lohusa, yalnız, bunalımda... Size mi soracak depresyona girmek için? Konuyu öğretmenliğine kadar getirenler var, vay yetiştireceğin nesillere diyerek üstelik Az merhamet... Allah için

dertleşebilecek iyi bir dost bulun kendinize, onunla vakit geçirmeye çalışın, bu sizi biraz rahatlatır.. deniz

Buradaki bazı kadınlarda öyle sivri dilli ki. İstemiş olmuş rabbim uzun ömürler versin. Kimse kimseye güvenmiyor, ki güvenmesinde ama hiç kimse topraktan bitmedi eş dost aile kardeş var. İyi günde kötü günde destek bekler. Daralmış yardım bekliyor ne var bunda.

Buna mı güvendiniz gayet nötr bir soru bence. Eleştirilerden etkilenenler için internet zararlı bir yer ayrıca. Kimseye gidip de kötücül bir yorum yapmadım buna rağmen ama saygı çerçevesi içinde de istediğim yorumu yaparım.

İşte sorun şu çıkamıyırum. Eşim zorla evden kovuyor artık. Gez diye. Yok aklım evde. Kustu mıçu kusöuğu boğazına gitti mi. Karnı ağrıyorsa masajı o yapmak lazım... Mama saati gecikirse sinirlenir. Uykusu gelse bensiz uyumaz. Çıkıyorum evin arkasında oturuorum giriyorum geri. Çarşı iyiydi falan yalandan bir şeyler Önceki

Çocuğu birisi getirip birakmadi herhalde. Kendi çocuğunuza katlanmayi deneyin, hayat sizin içinde güzelleşsin.

Evet çarşamba günü gidicem. Artık ne gerekiyorsa ilaç versin... Belki daha sağlıklı düşünürüm

Konularım açık mı emin değilim. Ciddi depresyona girmiştim. Uyutamadığım bebeğimi öldürmeyi düşündüğüm bir kaç gece sonrasında doktora giderek bu sorunu çözdüm. Yazılanları okumadım. Burda mükemmel anneler türemiş olmalı. Can sıkıntına sıkıntı eklemişlerdir. Takma. Emziremedim diye üzülme. Eğer bu konuda gerçekten istekliysen yeniden emzirmeye başlayabilirsin. Bu aylar yalancı meme redsdi yaşanabilecek aylar. Profosyonel bir yaedım alabilirsin

Çok soğuk. Yetişkin bile donuyor. Zaten sıcakken çok çıktık gezdik. filmdelisi

O kadar küçük bebekle işe dönsen bugünü ararsın. Bu uyumayan bebekler şans işi mi nedir bilmem ama çok sinir bozucu. Kızım da öyle.2.5 yaşında ve daha 2 aydır geceleri uyuyor diyebilirim. Gene 2-3 kez kalktığı oluyor. Ben mesela bir anda 7.5 aylıkken çalışmaya başladım. Sabah okula gittiğimde kulaklarım uğulduyordu uykusuzluktan sendelediğim de. İnan evde olmak çok daha iyi. Sürekli aklın onda oluyor. Tamam iş yerinde bş nefes alıyor insan. Ama eve gelince sanki çocuk biriktirmiş olarak bekliyor seni. Bazen WC'ye gidemiyordum okuldn gelince. Sana tavsiyem çocuğa kendini mahkum hissetme. Beraber çıkın sık sık. Havalar serin ama sıkı giyince bişey olmaz :) , ikinize de iyi gelir. Uyumayan çocuk korku gibi içini de yiyor insanın sanki psikolojisini bitiriyor. Ha uyudu ha uyucak insan yıpranıyor. G

Çocuklarımız sağlıklı olduğu için dua etmemiz gerek elbette. Ben sadece bu yaşadıklarının çok anormal olmadığını söylemek istiyorum. Ben öyle bi noktadaydım ki evimde kalmak istemiyordum, başka bir eve taşınınca sanki bebekli hayat beni zorlamıcak gibi geliyordu. Oğlum sürekli emmek istiyordu, kalkıp kendime bir çorba bile yapamıyordum. O psikoloji bambaşka, yaşamayan bilmez. Sanırım psikolojisi çok sağlam olmayan insanlar için doğum sonrası bu durumlar kaçınılmaz oluyor. Şuanda yine hamileyim ve açıkçası o günlerden çok korkuyorum. Yine o kafaya girmekten çok korkuyorum. Bu arada oğlum 2 yaşına geldiğinde kendi kendine uyuyordu ve sabaha kadar uyuyordu. Hatta 1 buçuk yaşında başladı diyebilirim. Azcık sabret, o günler gelecek :)

Bir kadin anne olunca yorulma hakki, bunalma hakki elinden aliniyor mu? Yani cok yorulunca daralinca bir of diyecek olsa " o zaman neden dogurdun, annesin sen kolay degil, bizim zamanimizda hazir bezler yoktu elde yikardik, ben kac tane buyuttum of demedim"ciler toplasiyor hemen. Oyle yorumlar var ki sanirsin kadin bebegini falakaya cekiyor, yazik bebege falan demisler. Oysa ki cani cikmis kadinin bebege iyi bakayim derken. Ben de ofluyorum pofluyorum daraliyorum bunaliyorum ama bebegimi de cok seviyorum. Bir kadin baska bir kadina bu kadar merhametsiz olmamali.

Bizim semtimizde çocuğunu isteyerek bakıcıya bırakıp kız kıza tatile giden yeni nesil anneler çok. Hatta çalışmayıp evde bakıcı ile birlikte çocuğa bakan da... tercih meselesidir bu arada eleştirmiyorum. Ama sonuçta var bu tarz örnekler... Bence yorum yapan üye onları kastetmiş. Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

Bende tek basima gurbet elde baktim buyuttum bebeğimi. Ama asla boyle depresif isyankar olmadım. Aksine sukrettim her anina. Kendime bakmayıda ihmal etmedim. Yeri geldi kusmuk koktum yeri geldi çiçek koktum. Evden cikmadigim gunler cok oldu, ciktigimda perisan halde dondugumuz de. Ama hepsini mutlulukla aniyorumm. kendi kendimi depresyona sokmuyorum. 2 sene sonunda ilkez esimle tek disari ciktik, sinemaya gittik. Yani her anne bu evreleri yasiyor kimsenin ozel dadisi yok ki. Sen kendini salmışsın çocuğu sorumlu tutuyorsun. Aksam esin baksin çocuğa sen dusunu al bakimini yap yada 4 aylik bebekle disaru cikmak çokta zor değil. Iki dolasir kafayı dağıtır gelirsiniz.

Annelik dünyanın en zor ve en güzel şeyi.. merak etme kim ne yazarsa yazsın her anne yaşadı aynı şeyleri.. helede çevrende seninle aynı zamanda doğum yapmış ve arkadaşlar varsa insan ister istemez kiyas yapıyor.. çocuktan önce ve sonrası diye bi dönem var annelerde.. çocuktan öncesini unut sen hiç bir zaman öyle olmayacak çünkü.. geçecek bu dönem merak etme birazdaha zamn var ama.. kimseyle ne kendini nede bebeğini kıyaslama ozman daha çok uzer bu durum seni.. oluruna bırak anın tadını çıkar.. 4 aylık olmuş arada kaşık maması ver. Uykuya sık yatırma biraz oyala uyksuu gelsin ve uykusu uzun olsun en azından sende dinlen.. yavaş yavaş o sana sen ona alışacaksın annesi ve emin ol onun yerini ve sevgisini hiç birşey tutmayacak gene actigi bu yaranin ilacı o olacak allah yardımcın olsun güzel anne

Zaten günümüzde bir çok sorun da bu zihniyetler ile yapılan çocuklarda ve annelerde ortaya çıkıyor... kahveyokmu Noolmuş biraz

Siz de mutlu olun ağlayabilen ve isteklerini ifade edebilen bi bebeğiniz var. Cihazlara bağlı bi bebeğiniz de olabilirdi değil mi? Bu şikayet ettiklerinize şükreden insanlar var. Lğtfen kendinize gelin lütfen. Benim size tavsiyelerim bunlar. ocuğunuz daha çok küçük yani onu değiştiremezsiniz eğitemezsiniz şimdi. Bu yüzden kendi bakş açınızı değiştireceksiniz el mecbur

Sonsuza kadar böyle sürecek gibi geliyor size şu an. Biz de o yollardan geçtik. Gülümseyerek hatırlıyorum. Okula gidiyorlar ve ben diyorum ki, keşke benim kontrolümde oldukları döneme geri dönsem. Nasıl hızlı geçiyor ah bir bilseniz? Lacrymose Guru Anneler

Çünkü her fırsatta unutmaya çalıyorum kafamdakileri. Bir şekilde bulunduğum kaosun baskısını yok etöek için çabalıyorum. Ya buraya bakıyorum ya pencereden dışarı. Çoğu zaman bebek kucağımda koridorda volta atarken yazıyorum ya da uyuduğu 20 39 dakikalarda. Ne bileyim beslenirken.

suçu buna atmayın, kimse sizin çocuğunuza bakmak zorunda değil. başkasına güvenip mi doğurdunuz? madem annelik babalık sorumluluğunu almayı göze alıp doğurdunuz, kendi çocuğunuz bakacaksınız. insan kedisini başkasına bırakamıyor maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Olaylara bakis acinizla ilgili bence. Evet cok zor bi donem ama bebeginiz bi daha hic bi zaman bu donemde olmayacak. Onun guzelliklerini farkina varin anneligin tadina varmak icin olumlu dusunun derim. Gecen sene tamda bu zamanlar bebegim sizinki gibiydi. Asla uyumayan emmeyen bi bebek. Ve evde 2bucuk yasinda bi cocuk. Hep yorgun mutsuz ben. Sonra bi dusundum dedim ki ben mytsuz oldugumdan belki bebegim de mutsuz. Anneyim gucly olmak zorundayim. Her isimi kenara biraktim sadece cocuklarimin ihtiyaclari icin kendimden vakit ayirdim eger yorgun degilsem diger islere baktim. Kar kista olsa cocuklarimi giydirdim gittim arkadaslarimin yanina. Kendim icin kuafore gittim her hafta. Uyumuyosa uyusun diye ugrasmak yerine bende kalktim oturdum onun ne istedigini anlamak icin. Uyuyorsa buyuk cocugumla vakut gecirdim. Her gun bebegimle banyo yaotik ten temasi onu cok rahatlatiyodu. Evde yapabilcem hobiler edindim. sizde deneyin belki faydali olur

İnsanoğlu ne tuhaf kimisi çocuğum var diye dert yanıyo kimiside olsun diye denemedik yöntem bırakmıyo

Şöyleki ben takıntılıyım. Ne annem ne kayınvalidem olmaz kabul edemem. Kimse altını değiştirmeyi beceremez gibi geliyor mesela. Canını yakarlar yüzde yüz diyorum. Dışarı çıkıyorum her hafta ama aklım hep evde.. Mükemmelliyetçiyimdşr ve ben eksik iş yapmam yapmadım. İşim de evimde evliliğiöde. Ama annelik çok farklı. Başaramıyorum. Psikolojik destege ihtiyacıniz var. siz bu haldeyken bebek nasıl sakin olsun? Her bebek kendi fitratiyla doğar ama sizin ruh haliniz de bir o kadar etkendir. once bir sakin olun. annelik insanin sürekli kendini sorguladigi suçlu hissettiği bir delilik halı. basaramamakla ilgisi yok. gayet de başarmış 4 aylık hale getirmişsiniz. zorlanmak başarısızlık da değildir. hepimiz gectiik geçiyoruz o süreçlerden.

Arkadasin en onemli sorunu bence de bu. Yani ne guzel annesi gelmis mesela onda bile kucagimda cocukla yemek yaptim vs. diyor. Yani yardima gelen kisiyi iş paylasimi konusunda yonlendiremedigine artık ikna oldum. Madem bebegi kucagina almadi, e o zaman kendisi bebege bakip yemekti vs isleri annesinden istemeliydi. Yani gelen kişi cocuga bakamiyorsa evle ilgili islere bakmaliydi. Hal boyleyken tabii ki iflas bayrağı cekilir. Anne kucağına almaya sakiniyor cekiniyorsa bence en büyük pay konu sahibinde biraz biraz esnemeyi ogrenmesi lazim. Yani bu kafa yapisi esnemedigi surece tunelin ucu karanlik kimse kimseyi boş teselli etmesin. Ben anladim ki hem bitkinlikten yakiniyor hem de işleri yonetmekle ilgili de esnemeye niyeti yok.

İyi bravo. Beceremedik işte sizin gibi 21 yaşında anne olup annelik duygusunu depreştirmeyi. Beceremedik...

tamam işte sıkıntıyı bulduk. 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bir de neden hep uyutmaya çalışıyorsunuz bebeğinizi? Uyku eğitimi vs veriyorsanız bilemem ama bu insanın ruh halini mahveden birşey. Ben de bir dönem sürekli zamanında uyusun, aman uykusuz kalmasın, aman düzenli olsun derken çıldırma noktasına gelmiştim. En sonunda vazgeçtim, ne zaman uykusu tamamen gelirse o zaman uyutmaya başladım. O zamana kadar odaya tıkılıp kalmadık mesela, evin içinde gezdik. Eşimle oturduk çayımızı içtik o yanımızda uzanırken. Hem onunla oynadık hem çayımızı kahvemizi içtik, bazen film dizi izledik. Yürümeye emeklemeye başlayınca çay kahve içmek hayal oluyor çünkü bebek uyanıkken :))

Anne olduktan sonra "Annelik bana göre degil" mi?. Esinizle Probleminiz olur bunalima girersiniz anlarim. Ama gezemediginiz icin ve kilo aldiginiz icin annelik bana göre degil demeniz cok cok bencilce. 1. Evladiniz " Zayiflamaya" engel degil. Emzirirken diyet yapan anneler var arasitirin.. 2. Gezmek icin evladinizi birine birkamak zorunda degilsiniz, bebeginizle gideblikeceginiz bir cok yerler var VE Huysuz dediginiz evladiniz bence sizin bu hissetiklerinizi hissediyordur. Bence bir piskologa görünün.

Düzeliyor düzeliyor. Önünde sonunda rayına giriyor. Önemli olan kendini mümkün mertebe sakin tutmayı başarmak. Oğlum kolik bebekti ve ben belki 3 kere bayıldığımı biliyorum bitmeyen ağlama seansları sırasında stresten, kendimi yetersiz-suçlu-sorumlu hissetmekten, uykusuzluktan. Bunu gel de anlat yaşamayana... Anlayamazlar. :)

Bakmıyor. Annem de evine döndü artık. Ben ilgileniyorum tamamiyle. O sebeple de konu sahibine sinirlendim. Aynı tablo canlandı gözümde.

4ay olmuş daha, salma kendini. 4 kilo nedirki verirsin, işinede dönersin. Hepimiz geçtik o yollardan. Yardımın olmadığı için insan zaman zaman bunalıyor, ve kim ne derse desin emmeyen, uyumayan bebek çok çok zordur. Öncelikle bugünlerin geçeceğine inan. O zaman boş geçmeyecek, evladında büyüyecek ve bu günleri birdaha yaşamayacaksın, tadını çıkar. Her şeye yetmek zorunda değilsin, evi, yemeği zaman zaman bırak, bebeğine odaklan. Birkaç sene sonra çocuk büyüyüp kreşe başladığında, rahatlayacaksın, bebeklik dönemini çok özleyeceksin. Hem 4 ayda işe dönmek bana göre hiç iyi bir fikir değil. Başkası bakıp büyüyecekti madem neden yaptınız o bebeği? İşyerinde yapılan etkinlik herzaman var ama bebeğinin bu çağları kısıtlı. Zaman ver ikinizede.. olumlu yaklaş ve keyfini çıkarmaya çalış.

Bazı insanların kavgaları kendileri ile takılmayın bide buradakilere. Normal hayatta ezik belkide kaynana derdi çeken sus pus hatunlar burada klavye delikanlısı oluyor

Cocugu gece yaninizda yatirin, sizin kokunuzla daha uzun uyur. Gunduz de onunla birlikte bir kez siz de uyuyun, yine daha uzun uyur. Sinir stres yapmayin, 4 ay ise donmek icin erken bir sure zaten. Uyumuyor diye stres yapmayin, alin kucaginiza evin icinde dolasin. Hic durmuyorsa ev tipi salincaklar var ondan alin. 1 yasindan sonra rahatlayacaksiniz. Hemen her anne yasiyor bunlari

Ben şunu anladım. Kadın yapayalnız. Herkes maşallah mükemmel anne olmuş

İnşallah inşallah keşke yasasam da anlasam Dua gibi beddua

Ben de 2 aylık anneyim. Annem Türkiye'de ben yalnızım yurtdışında yani bütün bakımıyla ben ilgileniyorum çocuğun ve anladım ki doğum öncesi yoğun bir sosyal hayatı olanlar İçin bu ilk zamanlar çok zor. Ben zaten evcimen bir tiptim, işten eve koşardım. Bir gece program olsa ayağım geri geri giderdi o yüzden bu kış günlerinde bir hafta bile evden çıkmamak koymuyor. Seni çok iyi anlıyorum. Sanki hayat müthiş bir güzellikte akıp gidiyor, herkes mükemmel zaman geçirirken sen kusmuk temizliyorsun gibi geliyor ama aslında pek de öyle değil. Kendini kimseyle kıyaslama, herkes evladı İçin en iyisini ister ve yapar. Eminim şu dumanlı kafan açıldığında ne kadar iyi bir anne olduğunu göreceksin. Ben de çocuğu babası hariç kimseye bırakamıyorum. Bir tek eşim yanındayken içim rahat. Kayınvalide isterse 100 çocuk büyütsün zaten sorun orada. Deneyimli oldukları için kafalarına göre ne yapmak isterlerse yapabileceklerini düşünüp söylediklerimizi duymazdan geliyorlar. Eşinle konuş canım, en büyük ve en önemli destek o. Ayrıca kusmuk kokusu da yani hiç öyle güzelleme yapılacak bir koku değil, ben de sevmiyorum :)

Ne desinler Mahmut mu desinler lohusalık işte adı

Bunlarin hepsi gececek. Cocuguna kendin bakmanin tadi maneviyati hic biseyle kiyaslanamaz. Bebek kusmugu kokusunuda cok severim ogretmenmissiniz hemde zihinsel engelliler ogretmeni acaba saglikli bir bebeginiz oldugu icin sukur etseniz daha iyi olmazmiydi. Sosyal medya insani mutsuz eder birileriyle hayatinizi kiyaslarsaniz bu o kdr net ki... merak etmeyin hepsi geciyor. Benim kizimda uyumazdi ne gece ne gunduz Gece 12 defa uyanirdi bazem tamamen uyanirdi sabahlardik. Simdi 3.5yasinda hala uyumayi sevmez :)ama alisiyorsunuz merak etmeyin. M

Doğurup doğurup "annelik bana göre değilmiş" de yeni moda oldu galiba. Gerçekten anlamıyorum bazı anneleri. Lohusalık da degil bu, kaç ay geçmiş. Agır gelebilir bazı şeyler ama " annelik bana göre degil " cümlesini anlamıyorum. Zorlanmak, bunalmak, yorulmak, yıpranmak başka şeyler ama bu cumle hangi açıdan baksan elde kalıyor. Şimdi linç yiyeceğim ama umrumda degil valla

Doğu iznine çıkana kadar dedim farkında iseniz. Şu an saat 2 bulduk ve ben ağzıma lokma koyamadım. Uyutmaya çalışıyorum oğlumu. Keşke yapabiliyor olsaydım. Ve evet öğretmenim. Zihin engelliler öğretmeniyim.

Sizi çok iyi anlıyorum. Artı olarak doğumdan sonra evden çalışmaya da devam edince çocuk artı ev artı iş olunca bildiğin kafayı sıyırdım. Bambaşka bir ben oldum. Önemsediğim bir çok şeyi önemsemez, önemsemediklerime kafayı takar oldum. Benim tek artım anneme yakın taşınmamızdı. Ama onun da bacakları rahatsız çok üzerinde duramıyor. Yani tam gün bir çocuk bakması mümkün değil. Buna rağmen akşamları oğlumu anneme bırakıp çıkıp bir hava alabiliyordum. Şuan kendinize yapacağınız en büyük iyilik bir yardımcı veya akraba çağırmanız. Haftada bir dahi olsa çocuğu babasına veya bakıcıya bırakıp sabahtan akşama kadar günü kendine ayır. İşyerindekiler plan yapıyorsa dahil ol mutlaka. Yoksa psikolojin iyice bozulur. Bu arada ne kadar "mükkkemmmelll" anne olduğunu iddia edenler, ya çocuğu rahat çocuktur, ya yakını vardır, ya bakıcısı vardır veya eşi fazlaca destek oluyordur. İnan bana aksi mümkün değil. Wonderwoman olsa bu psikolojinin altından kalkamaz.

Doğumunuz yakın Sizi üzmek istemiyorm Umarım yaşamazsınız yaşadıklarımı...

İnanın takılmam buna. Öğretmenliğim ortadadır. Gören zaten ağzını açamaz maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Bu süreçten bir çok anne geçiyor merak etmeyin. Benim oğlum yaklaşık 6. Ayına kadar sadece 5 10 dk uyur uyanırdı. Çok yorgun ve mutsuzdum. Benim de bakacak kimsem yoktu. Sizi çok iyi anlıyorum hemen hemen sizinle aynı şeyleri yaşadım. Ama geçiyor merak etmeyin. Bir kaç aya herşey düzelecek. Bebeğiniz büyüdükçe siz de normal düzene dönmeye başlayacaksınız. Çoğu gitmiş azı kalmış. maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Sizin gibi tipler yuzunden insanlar derdini anlatmaya korkuyor. Her yerden cikiyor bir "ee annelik kolay degil"ci zihniyet

Kiz siz delirdiniz mi kadina niye saldiriyosunuz?gel cocuguma bak diyen yok bisey yok. Dertlesmis zaten burda biri saldirinca digeri icindeki tum kini biriktirip dokuyor. Kendi fikirleri bile yok bazilarinin. Seni cok iyi anliyorum cik disari demisler de hava buz cocuk hasta olsa basta esin herkes konusur. Olan sana olur gene. Gececek bu gunler fon sesiyle uyutuyordum ben Deneyebilirsin. Millet anasinin evinden cikmiyo cocuk buyuturken gelmis burda kadini paralayacaklar

Bakacak kimse yok.

Gel sarılalım Benim bebe de haftaya 4 aylık olacak. Mükemmel anneler grubunda degilim maalesef. 2. aydan sonra emmedi. Dısarıya itiraf pek edemesemde emcek bisey bulamadı bence cocuk. Sütüm az, sagıyordum artk günde 50 cc anca cıkıyor. Her kafadan bi ses, hep bi eksik hissetme hali. Kvdeyle resmiyette adı konulmayan bi küslüğüm var Kadını bir kasık suda bogasım var Annem dahil, tmm takılma artk diyor ama yapamıyorm takılmadan. Bu yuzden kocama da sogugum. Bebekle aram iyi coksükür Bi onunla iyi zaten Gündüz 30-40 dk anca uyuyor Haftada 2 gün annem 1 saat yıkamaya gelip, off bu evin hali ne?Düzenli olmayı ögretemedim size nutku cekip gidiyor Yarım saatte evi mi topla?Yemek mi yap?Kendine mi bak? Özetle yeni bebeli evler genelde böyle. Sakin olup oldugu kadar demek lazım. Gecen hafta tvye baktı diye oturup aglamıs biri olarak Mümkünse sal bi kendini bacım. önümüzde daha blw var

Mesela karnı tok, sırtı pek, altı temiz, uykusu var, koydunuz yatağa, uyumuyor mu? Yani el kadar bebeklerde nasıl bir uyumamak iradesi var da uyumuyorlar? Çok şaşkınım

siz ne yazdıysanız ben ona cevap verdim...

Siz leş gibi kusmuk değil Anne kokuyorsunuz. o uykusuz gözler, bakimsiz hal, yorgun biraz kilolu vücut.. siz annesiniz. dünyanın en büyük lütfuna sahipsiniz. bir can dünyaya getirdiniz Ama bi anne tecrubesi olarak yaziyorum. Kendinizi iyi hissedeceğiniz davranişlarda bukunmanız bebeginizede zarar sizede. Bende sizin dusundugunuzu dusunurdum. kimse benim baktigim gibi bakamaz ne yapacagim diye. ama bakiyir.. esimde.. bakici ablasida. hatta inanin bakici ablasi daha guzel oynuyor yediriyor. bebegime iyi gelmez diye kendime ayirmadigi. zaman icin pismanim ilk zamanlar. simdi kendime iyi gelen seyleri yapiyorum.. daha mutlu oluyorum. mutlu anne mutlu bebek diyorum

Bebeğinizi sling veya kanguruya koyun, hem cok guzel uyuyorlar hemde işinizi yaparsanız. Dışarı çıkacaksanız gezecekseniz yiyip icicekseniz Her şeyi yaparsınız. Bende de var bi tane 9 aylık oldu. 20 günlüktü kanguru kullanmaya başladım çokta rahat oldu.

Merak etmeyin hersey cok guzel olacak hepsi gececek insallah

Alışık olmadığınız bir şey ve kendinizden fazlaca ödün veriyorsunuz ama biraz rahatlamanız gerekir böyle devam ederse hep sinirli, gergin, mutsuz olursunuz, haliyle bu bebeğede yansır. Öncelikle geçici bir dönem bunu unutmayın. Eşiniz evdeyken bebeği ona bırakıp biraz kendinize vakit ayırmayı deneseniz? Ya da anne kardeş artık her kim varsa onlardan rica etseniz size yardımcı olsalar. Sorun bebek değil diye okudum yukarida, acaba bebek sonrasi eş ile problemler mi oldu

İnan bana benimde bakanım olmadi... Öohusayken çorba getirenim olmadi ama öylede bi eski düzene döndüm ki dönmek zorunda kaldim. 2. Cocugumu dogurdugum zaman bile. Büyük oglumu uyutcak sallicak kimse uoktu dikişlerim olmasina ragmen aglaya aglaya yapıyodum ama cok kolay döndüm eski hayatıma cünkü kimsem yoktu mecburdum. maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Bir çocuğun uykusunun oturması en az 2 yılı buluyor disti gazdi derken zaten ilk bir sene zorlaşıyor bu durum. Bence de gece uyumuyorsaniz kendinizi iyi hissedecek şeyler yapın bir manikür bile bazen gerçekten insanı iyi hissettiriyor bu günlerde gececek biraz sabır. Ben başaramamak demiyorum durumunuza sizde daha yeni anneliğe adepte oluyorsunuz sonuçta kimse anneliği önceden ogrenmiyor zamanla herşey yerine oturur. Bebeğinize ve size sağlıklı huzurlu günler dilerim U

Yeni olduğu için normal olarak bunalmissiniz çoğumuz 2 haftalık evde kaldiktan sonra duvarlarla konuşur olduk bunaldık. Sizin bir de bebi# var bence hissettikleriniz çok normal. Kimsenin sizin anneliginizi sorgulamaya elestirmeye hakkı yok. Acaba kendinize ev ici aktivite mi bulsanız evde spor yapmak mesela? Dizi izlemek? Bir de bence işinize dönün bakici tutun size de iyi gelir.

neden gerçekleri söyleyince kötü yorum mu oluyor. Çocuğu uyutmaktan nefret etmiş üzeri kusmuk kokuyor muş bu yüzden depresyona girmiş vay efendim vay bizimkiler üzerimize parfüm küstü zaten hiç bir anne bebeğini uyutmak için uğraşmıyor bebek gidip kendisi yatıyor tabiii Asıl soru size gelsin annelik kolay değil bebeği yaparken herşey düşünülmeli her şey yaşanir öyle degilmi

Siz de tünelin ucundaki ışıgı göreceksinizdir elbet, sitemleriniz, veryansınlarınız geçecek. Hırpalamayın kendinizi. Tekbaşıma 2 bebe büyütmeye çalışıyorum ve evet asosyal oldum, dünyadan bi haber oldum, vücudumu sevmediğim zamanlar oldu dolu dolu. Hepsi geçiyor, başka başka konuların sayfaları açılıyor. Sıcak kahve içebiliyorum, eski sosyalliğime kavuştum, vucudum istediğim gibi ve en önemlisi annelik ilk zamanlardaki gibi kabus gibi gelmiyor. Çünkü ne yapmam gerektiğini biliyorum artık. Siz de hakim olacaksınız ama önce zaman ve sabır! Sağlıkla büyüsün

Bunalıma girmişsin daha doğrusu kendi kendini sokmuşsun siz böyle devam ederseniz o bebek emmez tabii yazıkk bebeğe yaa kendinden geçmişinde bebeğe bari yansıtma arkadaşlarınla buluşamadıgini planlar yapamadığını kendine bakmadığını... Bebeği isteyerek yaptiniz sanki tüm suç onun muş gibi davranmayın biraz annelik duygunuz depressin beee ben 21 yaşında anne oldum aile olarak evlenirken her iki tarafta yardım yok kendi başımıza herşey o zaman 25 milyar borç vardı eşim ise gidip gelmesi için motor sa almıştı mecbur ay sonu zor geliyordu benim yaşındaki kızlar süslenip geziyorlardı daha vs hiç bunalıma girmedim evladımi kokladım şükür dedim suçu ona yüklemedim. Ve yıllar sonra iyiki emziriyordm dedim mama alacak para yoktu cunki belki çoğu kişiye uydurma gibi gelir... gelsin Hayatta neler neler var kızım sen oturmuşsun kendini tatmin edemediğin için bunalımda sin

Ulaşabileceğim bir terapist yok maalesef. Yoksa hep aklımda . push ; U

Korkuncsun cidden. Doğar doğmaz konusamadiklarina şükrettim şu an.

Dogumun nasıl gecti. ben olumden dondugum için ıkıncı gün kucagıma aldım. bazen dıyorum kı cocuk travma mı yaptı. ten tene teması cok onemli dıyorlar. İyilesmem uzun sürdü. ruh halımı kımse gormedı. olum korkusu vardı. eşim cok yardımcıydı yoksa altından kalkamazdım. Uyanırsa kahvaltı edemezdım. dısarı cıkmak bır zülüm. hep üzülürdüm. en iyisini yapmaya çalışırdım. hasta olur ben de aynısı oldum zannederdım. bence ılk 7 sene hersey zor. Senın tek eksıgın tecrube o da maalesef zaman alacak. sonra neden kendıme bunu yapmışım dıyeceksın

Emzirememek sizin suçunuz değil emziremiyorsunuz diye daha az anne değilsiniz. Eksikde değilsiniz. Etrafa kulaklarınızı tıkayın. Bebek demek çocuk demek düzensizlik demek. Mükemmeliyetçi olmayı bırakın. Psikolojik destek alın. Enerjinizi düşüren insanlardan uzak durun. Sosyal medyadan uzak durun. bebeğinize en iyi gelecek tek mükemmel anne sizsiniz. Onun için teksiniz, özelsiniz Sağlıkla büyütün bebeğinizi.

Bacim icerikleri bastan sona bir oku istersen, konu sahibi ailesine cocugu atma derdinde falan değil aksine mukemmeliyetci oldugu icin yetemezlik hissinde ve kendisinden baska kimsenin bakamayacagini düşünüyor. El-insaf yahu..

Belki de sorun bu. Artık o da var. Eskiden hep derdim ki ölsem tekim zaten. Artık ölemem bile sanki. Bensiz yapamaz gibi. askitotomsu Yiğit Aras_SMA

4 ayın 1 ayında anneniz gelip kalmış, bir de yardım eden yok demeniz Bebeğim daha 2 aylık bile değildi, tam 43 günlüktü annemi kaybettiğimde. 10 gün sonra kayinvalidem de gitti memleketine. Ben de yapayalnız kaldım, ama gerçek anlamda yapayalnız yani. Bence psikologa mutlaka gidin.

Burada bir annenin evladına olan sevgisini sorgulayan ya da yeni Doğum yapmış bir kadının ya da tek başına bebek büyüten bir annenin iç dökmesini zalimce merhametsizce eleştiren kadınları görmek çok çok üzücü. Bir anne yoruluyor ya da kendini iyi hissetmiyor diye nasıl onun çocuğunu sevmediğini düşünürsünüz! En mükemmel anne siz misiniz? Tek başına bebek büyüten anneleri anlamanız için gerçekten sizin de o şartlarda olmanız gerek. Kayınvalidesine annesine çocuğu atıp orda burda gezip farkında olmadan çocuk büyütenler yargı dağıtıyor maşallah! Herkesin kendi süreci yolculuğu farklıdır. Anneyi eleştirmek yerine bu günlerin geçeceğini söyleseniz keşke! Eğitimci kişiliğini eleştirenler olmuş bir de! Doğum sonrası herkes sizin gibi mükemmel olamıyor maalesef bunun bilimde de dinde de yeri var. Bi salın şu yenidoğum yapmış anneleri ya bırakın döksünler içlerini! Dünyada lohusa sendromu için farkındalık oluşturmaya çalışan binlerce insan var. Siz işte orda burda "aa üşür o çocuk aaa gazı var bunun annesi aaa öyle tutulmaz bebek" diyen tayfasınız! Çok yazık!

Lohussalik depresyonu uzun sürebiliyormuş sakin ol lütfen geçecek eğer sakinleşmek istiyorsan bebeğin uyurken onu izle E Elif2780 3 melek annesi❤ Üyelik İptali Anneler

sizce herkes dönerken sizin dönememe sebebiniz ne?

İlk zamanlar annem yakın olmasına yardımcı olmasına rağmen bende öyle diyordum. Ben bakamıyorum bebeğime evime diye. Annem kızıyordu kendini kasma sıkma. Sıktıkça olmaz diyordu haklıymış. Yeri gelirdi bütün gün bebek kucağımda otururdum öylece. Ev işi şöyle dursun yemek bile yemezdim. Sonra sonra alışıyorsun daha dur 4 ay olmuş çook yeni çokk. Benim kızım 15 aylık oldu evi süpürücem öğlen olmuş ağlıyor çünkü uykusu geldi yatacak yatmıyor beni de bırakmıyor birlikte süpürdük götürdüm yatırdım. Ne yapayım öyle böyle büyüyecek seninki küçük daha çok küçük annesi. Daha dünyaya adapte olma aşamasında inan. Annem hep şey der çocuk doğdu mu o sene ev kadını olacaksın. Ayağı yer tuttu mu sokak kadını. Dışarda peşine gezeceksin oynayacak dolanacak yorulacak. Ben öyle büyüttüm sizi der. Çık sıkma kendini çok sıktın mı hiçbir şey tam olmuyor. Sal kendini sal. Herkes aynı çocuk büyütüyor kimse güllük gülistanlık değil inan bak. Rabbim yardımcımız olsun.

." dedi bir çokbilmiş...

Lohusa depresyonuna adım atmışsınız hayırlısı... Gruptan çıkmanız aşırı saçma olmuş ama sizin sinir atma yönteminiz olabilir... Bence bu yazdıklarınızı keşke eşinize mesaj olarak atsaydınız...

Ben ne günah işledim Allahım diye haykırırdım, ki hala arada yapıyorum. Bilmeyen, tanık olmayan kınar sadece. Bir matkap sesine insan günde kaç saat tahammül edebilir, uykusunda yemekte otururken vs. Ağlayan çocuk bunu günde en az 5 6 saat yapıyor ve çaresizsiniz. Biliyorum kardeşim, sen bana ulaş mesajla şuan çok yazamıyorum ama her türlü yardımcı olurum, üzülme sen

Siz taktınız bu gerilime. Bakın ben daha oğlumun yanımda iki damla ağlamadım. Çıktım odadan ağladım sildim yüzümü gözümü kırmızı balık söyleyerek tekrar girdim odaya. Sinirlendim gerildim çıktım dışarı balkona nefes aldım içimden 3 e kadar sayıp ceviz adam şarkısı ile girdim içeri. Aldığım kiloyu çocuğu uyutup dert ettim. Babam aradı param yok intihar edicem artık diye eşime verdim yalvar yakar yapma dedim babama. Yine içeri girdim hadi dans edelim dedim. Yani öyle çocuğu gerilim ateşinde besleyip büyütmüyoruz. Yaşadığım bunalımı dertleşmek için açtım. Daha da dertlendim.

Niye bakıcıya bırakanlar tü kaka anne baba mı.. Bakacak kimse yok derken zaten açıkladım. Ben bırakamam. Feriştahı gelse bakamaz benim gözümde. Evet 11 kedim vardı Birini bırakamadım.

Sİzi cok iyi anliyorum benzer durumlardan ben de gectim zamaninda. Ama geciyor iste, inanin geciyor. Sadece birazcik sabir. Annelik zor, evde oturmak zor, calismiyor olmak zor. Yasayan bilir. Uzulmeyin ve bu gunlerin sonunda cok mutlu olacaginiz gunlerin de gelecegi hayaline tutunun bence.

Gerçekten de tek başına çocuk bakmak, bir bebekle vakit geçirmek nasıl zordur. Bebeğin kişisel özelliklerinden bağımsız olarak zordur. Emzirip hooop anneanneye gönderen güruh en cevval anneler sorsanız, en bilgili, en sevecen... Kendine zaman ayırmalıyım ki çocuğuma faydalı olayımcılar... Kendine ayırdığı tek vakit klozet üzerindeki 1 dk olanlar pekii? Onların depresyondayım deme hakkı yokkk

Kolay bebek, kolay ev idaresi yok. Her şey olduğu kadar olacak. Biliyorum doğudasın hava soğuktur ama giydir sıkıca koy arabaya sokaklarda dolaş. Al bi cafeye git otur arkadaşlarınla. Herkes 5 dk kucağına alsa agucuk mugucuk yapsa bi kahveni içip karnını doyurursun. Uykusuzluğu bana anlatma 24 saatin 22 saatini hiç uyumadan geçirebilen bir bebeğim vardı. 2 yaşına girecek bazen akşam 5 oluyor ben hala kahvaltı yapmamış oluyorum. Gece gündüz sürekli de emer. Özellikle de gece minimum 5-6 defa emer. Bazen bu sayı 10 olur. 2 yıldır bu böyle. Ama çalışmasam da iş arkadaşlarımın etkinliklerini hiç kaçırmam. Nereye giderlerse ben de giderim. Bir iki iş arkadaşımla evde de görüşürüm. Ben giderim onlar gelir. Hiç öyle ben çalışmaya dönmedim onlar döndü diye de kendimi kötü hissetmedim. Okul çıkışı bana gelin gelirken de şunu alıverin derim yanına dışarıdan bir şey söylerim bir çay tamam. Ne oturduğumuzdan anlarız ne konuştuğumuzdan ama havam değişir. Alır çocuğu okula giderim simit vs alırım oturur arkadaşlarla yeriz dersi boş olan varsa sohbet ederiz birkaç saat. Kimin hangi dersi boş bilirim koşa koşa giderim. Geçen arkadaşım diyor ki herkese seni anlatıyorum hiçbir şeyden geri kalmıyor bebek arabasıyl indirir bindirir gezer dolaşır çocukluyum deyip işteki hiçbir şeyden geri kalmaz diye diyor. Niye geri kalayım? Kapanma eve kesinlikle bak psikolojin için hiç iyi değil

İnsanlar derdini anlatıyor. Bu kadar hassas bir konuda kadın olarak, anne olarak anlayıp destek ve teselli vermek varken iyice kendi kötü hissetmesi için yorum yapmak neden?

Özel eğitimciyim demişsiniz, ben de öyleyim ve bu alanı okurken de çalışırken de şunu anladım "Her bireyin olayları yaşama/atlatma şekli farklıdır" size de tavsiye ederim. Bence her şeyden önce bunu aşın. Alandan böyle düşünen birinin çıkmasına da şaşırdım hatta şok oldum. Sınıftan mı geçtiniz? Zira bize ilk öğretilen her bireyin FARKLI olduğu ve olayları FARKLI yaşayıp FARKLI tepki verdiği olmuştur.

Yahu tam üzgün icon butonuna basacaktım, videoyu gördüm, bastım kahkahayı... Ahahahha hep yazın emi? Çok güzel ya

İlk sayfayı okudum ve sinirlerim bozuldu, devam edemedim. Yetmez ya hu adres alıp bir temiz dövün konu sahibini. Çünkü bebeğine adapte olmaya çalışıyor, bunalıyor, desteğe ihtiyaç duyuyor. Pardon da ne demek yani, kutsal anneliğe sığar mı hiç bunlar. Kendine gelsin de konu sahibi susup yerine otursun. Yeminle bazı insanlar ruhsuz mu desem, kıt mı desem, ne desem az geliyor.

Anladım. Bize o şekilde yansıdı demek ki. Bu arada dünden beri girememiştim siteye, arada yazılanları okuyamadım :/ Ama en son bir mesaja cevabınızı gördüm doktora gideceğim diye. Eğer sonrasında bir şey yazdıysanız görememiş olabilirim, kusura bakmayın ama, sonuçta doktora gitmeye ikna olduğunuza sevindim. Umarım güzel gelişmeler olur. En çok da çocuğunuz için istiyorum bunu... ozge72

Herkes kınadığını yaşarmış

Kanser olmuş birine neden kanser oldun bak ben olmadım demekle eş sizin dediğiniz.

Şöyleki ben takıntılıyım. Ne annem ne kayınvalidem olmaz kabul edemem. Kimse altını değiştirmeyi beceremez gibi geliyor mesela. Canını yakarlar yüzde yüz diyorum. Dışarı çıkıyorum her hafta ama aklım hep evde.. Mükemmelliyetçiyimdşr ve ben eksik iş yapmam yapmadım. İşim de evimde evliliğiöde. Ama annelik çok farklı. Başaramıyorum. Hocam sorunlarınızın temelinde bu sağlıksız duygu ve düşünce örüntüsü yatıyor, depresyon belirtileri sergiliyorsunuz, lütfen profesyonel destek alın. Aksi halde kendiniz gibi takıntılı, mükemmeliyetçi bir evlat yetiştirirsiniz. Eksik iş yapmayan, evi, işi, evliliği mükemmel hiç kimse yok, olamaz da zira bu eşyanın tabiatına aykırı.

gayet normal bir süreç yaşıyorsunuz, kendinizi dinlemeyi bırakın başkalarını örnek almayı da bırakın, hiç kimsenin gerçek hayatını ne yaşadığını bilemezsiniz. pozitif olun güçlü olduğunuzu kabul edin, güçsüzüm diye kenara çekilip büzüşmeyin. her bebek bir olmaz her insan bir olmaz şükredin o kusmuk kokusuna sahipsiniz. annelik böyle bir şey yolun başındasınız alışacaksınız. kilolar da gider kambur da gider hep mutsuz olacak hiç uyumayacak hep huysuz olacak dersen gerçekten öyle olur çünkü senden o enerjiyi alıyor. biraz rahatlasan gevşesen her şey çok daha farklı olacak. çocuğun için bırak da üç beş ay bişeyler yakışmayıversin üstüne bi kaç zaman da gezmeyiver o günler de gelecek

Evet maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Siz kendi yazdiklarinizla once bir celismeyin. Kendi kendinizi depresyona sokuyorsunuz. Herkesle kendinizi kiyaslayarak, anneligin ve bebegin olumsuz yönlerini yazarak vs. Biraz olumlu yaklaşsanız, bunlarda gecicek diyip kendinizi salvermeseniz mesela. Ayrica yorum yazana cemkiricekseniz konu acmayin. Kanser olan biri ile, kendisini arkadaslarinin yasantisiyla kiyaslayip kendine dert edinip aglamakla bir degil cunku!!

inanın kimse mükemmel değil. mükemmelliğe oynuyor. tüm bunları boşverin. herkes diğerinden daha iyi anne olduğunu iddia ediyor ama sizin bebeğinize sizden iyi anne yok buna emin olun. tek yapmanız gereken önce psikolojik destek. sonra da biraz sesinizi yükseltip arada çocuğu bir kaç saat babaya verip arkanıza bile bakmadan sosyalleşmek. bebeğiniz var diye o bebeğin kölesi değilsiniz. sosyalleşmenin ne kadar önemli olduğunu bu hanımların elinden almadan anlayamayacaklar.

Çocuk için değil sadece; anne-çocuk beraber etkileniyorlar, bir kısır döngü bu ve taze-tecrübesiz annenin bu süreci kendine ve bebeğine zorlaştırmadan geçirebilmesi için, güzel destek lazım, gerektiği yerde fiziksel, gerektiği yerde mental destek. Annelerin üzerindeki yük "Anasın sen anağğğ, sus gız, biz de doğurduk" diyenlerle beraber daha da artıyor. Herkesin adaptasyon süreci bir değil, her bebeğin nazı niyazı da bir değil. :) Kolik bebek annesi olup da "Oyh Rabbım sana geliyorum" demeyen anaya, söz, madalyasını ben takacağım.

Madem hep ayaktasın bebek öncesi yaptıklarını yap. Uyumaya da zorlama. Mesela instada takıl. Youtuber izle. Netflixten yeni bir diziye başla maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

yazdığımdan bunumu anladınız. bilgimi yarıştırıyoruz. Yokuspokus

işte o sırada bir de annenin "üf püff kilo aldım", "herkes buluşuyor ben gidemedim" diye ağlaşıp, gergin enerjisini bebeğe yansıttığını düşünün... çocuk için daha yolun başında tam bir kaos... askitotomsu Yiğit Aras_SMA

Açılın hanımlar, bir damla anne sütü olmadan, 1 yaşından sonra bakıcı ile büyümüş biri geldi.. Başlıyorum Maşallah kafam zehir gibidir, hiç bir kronik hastalığım yok. Bağışıklığım da çok iyidir. Herkes hastalanır genelde beni teğet geçer. Kan tahlili sonuçlarımı gören doktorlar şaşkın.. doktorlar meraklı... Maşallah maşallah. Ayrıca spora yatkın diri bir fücudum var. Kemiklerim, kaslarım falan... vuu beybi. Dipdiriyim çok şükür. Bir şey olsa bana olurdu herhalde. Müsterih olunuz bebesi süt içmeyen anneler. Bazen olmaz işte. Yapacak bir şey yok. Mesela size bir örnek de bırakayım. 2 yaşına kadar anne sütü içen kardeşim benden 5 cm kısa ve astım hastalığı, hormonal bozukluklar yaşadı. Anne sütü önemlidir muhakkak ama önemli olan tek şey bu değil.

birazcık zaman emin olun geçecek, 4 ay nedir ki keşke yükünüzü biraz olsun hafifletebilecek insanlar olsa etrafınız da bu kadar bunalmazdınız, eşiniz yardımcı olmuyor mu? benim eş kazmagiller familyasından, küçüğüm 2 yaşına girdi daha yeni yeni rahatlıyorum S

Son kısımda Nur Yerlitaş ifadesini de düşün suratta

Aslında yazılan olumsuz hiç bir yorumun üzerine kafa yormadım. Ki zaten samimi de bulmuyorum.

Her yaş zor elbette ancak en azindan 3 yasta oturup oyun oynanabiliyor, elinden tutup hava soguk olsa da disarida aktivite yapilabiliyor yani buyudukce birlikte yapilabilecekler artiyor yemek de yapilir kek pasta da yapilir cocukla birlikte bir sürü aktivite var.. gibi gibi.. Tablet vs ne kadar geç alirsa o kadar iyi zaten vermeyin bence de. 3 yasa kadar yapilacaklar kısıtlı ve bebek de huysuzsa hepten anne icin acmaza giriyor durumlar. Anne ne kadar huzurlu ise bebek acisindan o kadar iyi. Keyifsiz ve zirvede bir yorgunluktaki anneyle dinlenmis, uykusunu almış, karnini doyurabilmis, bir sicak cayini corbasini icebilmis, disariya cikip biraz hava alabilmis anne arasinda çok ciddi fark var malesef. BURUNCU

Üslubunuza ve anlatım tarzınıza bayıldım Keşke herkes farklı görüşleri böyle güzel anlatabilse... Ben de "anasın sen anağğğ"cılardan gibi algılanabilirim belki diye paylaşmak istedim. Öyle olanları ben de abartı buluyorum, Ama bu yeni nesil annelerde de sürekli bir "ben, ben de ben ben", "hayatım elden gidiiii" durumu oluyor ya... Ben öyle durumlarda çocuklara üzülüyorum işte ne yapayım, Bu da benim arazım

Haklisiniz aslında onu kasttmemiştim keyfi bırakanları dedim evde canım sıkılıyor diye maddi sorunu olmayıp hemen işe başlayanlar var çevremde. Ben öğretmenim mesela hemen işe başlamayıp ücretsiz izin alıp 23 günlük bebeğim var onu iki yaşına getrimeyi düşünüyorum.

Herkesin derdi kendine derttir. Dert yarıştıramazsınız. Benim dert ettiğim size saçma d Gelir sizin derdiniz bana. Burada kilit empatidir. Dünya üzerinde bir çok dertte bana saçma salak geliyor. Not: kanguru ve siling denedim. İstemiyor

Kötü bakmıyorum zaten.

En az 3 yaşına kadar bu cizgide hafif saga hafif sola sapmalarla gidecek. Önce durumu kabul yoluna bir girelim. Az once benzer birbaska konuya da yazdim kesinlikle haftada hic değilse 1-2 eve ucretli yardimci gelsin. Aylik 300 tl atiyorum az harcama yapin bu duruma bütçe ayirin. Bakacak kimsenin olmayisi bastan bellidir az cok zaten o yuzden buna kilitlenip kendinizi bunaltmayin. Arkadaslariniz bu konuda sansli cikmis ne mutlu onlara ama siz de ufak tefek planlarla kendinize nefes alacak ortami olusturabilirsiniz. 9 aylık anneyim benzer süreçler yasaniyor ister istemez ama çözüme odaklanmaya calisin. Yoksa sinir hastasi olursunuz. Birkac denemeden sonra icime sinen kimseyi bulamadigim icin annemi aldik biz yanimiza. Su an esim annem ben beraber buyutuyoruz miniği. Gönülden anliyorum seni. Allah yardimcisi olsun herkesin.

Teyzem emziriyor ben mama veriyorum ancak gecen gezmeye ucakla 4 saatlik yola gittim( evden cıkıs gideceğim yere varış 8 saat sürdü oysa onlara 3 sat mesafedeydi) onun bebeği grip oldu benimki taş gibi. Bir de madem emmiyor biz şöyle yaptık akşam eşim gelince tüm bakımı ona dvrettim bisüre ve dizilerimi izledim birikmiş olanları. Duş aldım akşam kitap okudum. Bebeğimden önce yaptıklarımı yaptım ve bı bana cok iyi geldi Menengic

Böyle konuşumca sevilmiyoruz önemi yok gerçi. Hoşçakalın...

Kanguru sevmedi. Emmesi o kadar önemliydiki. Alerjik ve emmesi Lazım. O kadar üzüldüm ki anlatamam. Doktor çocuk zaten alerjik bide emziren etmişsin dedi şok oldum

Konum hortlamis. Valla canım benim ben gayet normale döndüm. Tahmin edildiği üzre lohusalık depresyonu yaşıyormuşum... Psikiyatri uzmanına göründüm. Anlattım durumu. Zaten anksiyete vardı bu da üzerine tuz biber olmuş. İlaç basladık. Spor yürüyüş vs derken şu an çok şükür iyiyim. Oğlan da iyi. Egzemaları vardi artık yok. Gunduz uykuları uzadı azıcık yani ben yanında isem uyuyor 1.5 saat. Ben de o ara dinleniyorum. Gece de uyuyor maşallah 2 de disimiz var artık. Tam bir tosuncuk oldu. 8 ay 10 günlük... Ayaklari falan eksimik eksimik kokuyor. Koklaya koklaya geziyoruz evde babasıyla

Anneliq ama ergen işi, q ile. Ne oldu, içindeki tereddütler, minicik ihtimaller, emin olamadiklarin, gözünde katlandı, büyüdü, ve sen onlarda kayboldun. Cunku sen olmadan hayatta kalamayacak, muhtaç, canından çok sevdiğin ama nasıl seveceğini bilemediğin yavrun oldu. Eskiden kolaydı, sen varsın, iyisi kötüsü, kararların, bütün hepsinin sonuçlarına sen katlanıyordun. Şimdi onu da maruz bırakıyorsun. Ben hiç öyle anlattığın gibi kitabi bir bebeğe sahip olmadım. Şu an isten geldim, 1 yaşındaki kizimla iktidar mücadelesi veriyorum. Ve kaybediyorum :) Simdilik avans veriyorum, Biraz daha büyüsün görür o gününü :) maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

bebek düşünüyordum bu konudan sonra kararım değişti

en önemlisi günlük rutin olusturmak. su an benimde dünyam yerle bir. ev is ev tasima cocuk cok zorlaniyorum ama 4. aylik oldugu zamana geri döndügümde tebessümle hatirliyorum. sabah 6 da ozamanlar kalkiyordum. biraz öpüsüp koklasip oglumla üzerime esofmanlari cekip - evi temizliyordum. onu anannemin ögretigi gibi sirtima sarip 8 e kadar temizlik yapiyordum. o on dk uyuyunca hemen portakal suyu sandwich yapio migdeye gömüyordum. diyelim on dk sonra uyandi arabasina atip - yabanci ülkedeyim -10 dereceyi rahat görüyoruz- iki saat köpegi gezdirip yürüyüs yapiyorduk. eve gel yine öpüs koklas zaman gecir. uykuya kaldigina veya kalmasin yine sirtima sarip makarna gibi kolay yemekler yapiyordum. aksam 7 gibi esim geliyordu. canm skildiginda ya aileme ya parka gidiyordum bu sayede bir sürü insanlarla tanisip arkadas oldum. yazin 20 dk da olsa havuza götürürdüm yada avmlerde dolanirdim... cok güzeldi... simdi ama simi... he esim eve gelip yemegi yedigi an oglani ona verip bir saatde olsa basinin cagresine bak diip kendini banyoya kilitlerdim...

Ha bi de bak 15 ay sonra kilolara veda demek için spora yazıldım bugün daha. Napalım 15 ay kendimi bunalttı da noldu şimdi zamanı geldi işte inşallah. Her şey zamanla yerine oturuyor. Alışma evresi de geçecek bu günler.

İlk aylar herkesin zor oluyor. Eşiniz yardım etmiyor mu? Bebeğiniz dünyaya geleli daha 4 ay olmuş. Küçücük bedeni adapte olmaya çalışıyor ve tamamen size muhtaç. Bence insanlarla kendinizi kıyaslayacağınıza içinde bulunduğunuz düzensiz duruma çare arayın. Bebek uyuduğunda sizde uyuyun, işlerinizi halletmeye çalışın vs. Emin olun geçiyor. Kendinizi üzmeyin.

Zamanin varken evin arkasina gecip oturup neyi bekliyorsun ya canim sen bence bi destek al ben fink ata ata giderdim tirnakciya iki cocugu satardim esime haftada 2 gunum olurdu degerlendiriridim bise olmaz bebegine korkma Allaha emanet et çik gez . push ;

ablacım benımde 2 bucuk aylık oglum var bendede kımse yok evde yapa yalnızım esım bıle sadece cocugu sevıyor bırde mama yaparken kucagına bırakıyorum bende ılk basta zorluk cektım ama daha sonra duzeldım senın 4 ay olmus gazı bıtmıs bır bebek bence bıraz sakınles oglunla zaman gecırmeye calıs onu uyutmaya calısmak yerıne uyumayınca onunla oyunlar oyna cocuk bu elınde sonunda uykusu gelır benım oglumda aksam 11 e kadar uyumuyor yanı bebegıne bıraz zaman bırazda sans tanı onu yıka yastıkla destekleyerek otutur sarkılar soyle sana guler ben oyle yapıyorum ve her sanıye guluyor benı gorudgunde heyecandan cıglık atıyor o anne karnında en rahat yerdeydı sıcak ve korunan yerde bız dısarıda kafayı yerken o bebek ne yapsın bıraz sakınlesıp bebegınle zaman gecır oda susar aglamaz sen devamlı uyutma derdınde olursan oda aglar annelıgını guzellestır bu zamanları cok ozlersın ıskence halıne getırme emın ol benden daha yalnız olamazsın T trustno_1 Tarot bakmıyorum. Üyelik

Çok çok özür dileyerek, yanlış anlamayın ama, bir şey diyeceğim, sizinle aynı görüşte değilim ok bunu kabul ediyorum. Ve ben bir çok dan dun yorumlar da yazmış olabilirim. Ama sabahtan beri üstteki üye ve onun gibi bir çok üye çocuğunuza yönelik duygusal içerikli mesajlar yazıyorlar ve siz hepsine aşırı soğuk dönüyorsunuz. Sıfır esneklik. Bu gerçekten çok dikkatimi çekti. Hem onlara dönüşünüz hem de çocuğunuzla ilgili kurduğunuz donuk cümleler... Kalben diyorum, empati yoksunluğuna sebep veren bir rahatsızlığınız olabilir mi? Bir uzmana gözükseniz mi acaba? Normal gelmiyor bana bu donukluk... Çocuktan önce de gençliğinizde de var mıydı bu tarz donukluklarınız? Donukluktan kastım da; mesela olaylar karşısında tepkisizlik ya da örmeğin karşınızdakinin acısını anlayamama gibi durumlar? Yardım amaçlı soruyorum bu arada... Bunu da yanlış anlamayın lütfen...

Konu sahibinin doğum sonrası depresyon geçirdiğini nereden anladınız? Klinik psikolog veya psikiyatrist misiniz? Ki olsanız bile buradan bu kadar az data ile tahlil yapamazsınız. Ayrıca ben psikolojik hastalıktan değil tepkisellikten bahsettim. Ikisi çok ama çok farklı bir şey. Biri rahatsızlık biri davranış biçimi.

Pek bilgim yok bebek sahibi biri cevaplarsa sevinirim. Bu bebeleri emzirip, gazını çıkarıp koyunca kendi kendilerine uyumuyorlar mı ya? Uykusu gelince neden uyumuyor bu bebekler anlamıyorum. Biri beni aydınlatsın. Çok merak ediyorum.

Canım geçecek bu günler ama biraz daha sabır lazım... o arkadaşlarının etkinliklerine belli süre katilamayacaksin ki bırak katilmayiver bir süre... bebeğin çok küçük daha adapte oluyor oda sonuçta çok taze annesin... o kusmuklar, o dökülen saçlar, o uyumayan bebek hepsi çoğu annenin başında ki şu an bende aynı furumdayim...4.5 aylık dünyalar güzeli bir kız bebeğim var ve hiçbir arkadaşımın etkinliği onun önüne geçemez... ve ayrıca 4.5 yaşında afacan, yerinde duramayan bir oğlum daha var... tüm günüm onlarla geçiyor ki ben çok mutlu oluyorum... ha bazen tükenme noktasına geliyorum çünkü benimde Allah'tan başka. Yardımcım. yok ama hemen onların masumluhuna bakıp sabır çekiyorum... ailem İstanbul'un bir ucundan ben diğer ucundan... bebeğim dış cikartiyo galiba sürekli kucak ve mız miz... oğlan bı yandan sürekli bir şeyler istiyor... ikiye bolunuyirim resmen... bunlarda geçecek emin ol... kuaföre gitmek lazım nasıl gideyim... Allah'tan epilasyon yaptim bekarkende kıl derfim yok yoksa ne yapardım bilmem bu

annenin yaşadığı psikoloji ile mesleği inanılmaz bağlantısız. koca koca proflar yaşıyor en dibini. o zaman o bilim kadınlarınada yakışmaz bu depresif haller, yada doğum yapan doktora, hakime, memura, hele büyük fırma yöneticilerine maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Aslında işi özlemedim. Ama evde de çok bunaldım. Çıkarım sorun değil. Çıkıyorum da zaten Bedenen sokaktayım aklım evde. Telefonumu kapatıyorum eşimi arayıp sık bp Boğaz etmemek için. Yokuspokus

Ayrıca emmiyor maalesef. K Kestane

4 ayda doğurup aileye atmayı düşündüğünüz bebeği doğurmayın bence. Bu depresyon değil. İstememek. Baştan beri niyetiniz buymuş anlaşılan. Bebek bence en azından emme sürecini anne ile geçirmeli. Yazık yani doğurup doğurup atıyorsunuz. Emmiyormuş da ağlıyormuş da.. Oyuncak almadınız. Bir sürü derdi var çocuğun. İlginlenmek zorundasınız. Kimse size destek olmak zorunda değil eşinizden başka. O da olmuyorsa bunu düşünün. Gezemiyorum diye sızlanmak anlamsız.

Buna güvenerek mi yaptınız?

Inanin gececek hepsi bebekleri ve cocuklarin uyku düzenine girmesine yardımcı bir kitap var adını hatirlamayamadim ondan alıp bir deneyin sizi yoran asıl şey bebeğin uyumamasi her seyinizin yarim kalmasi eminim guzel bir bayansınız 4 kilo dedigin nedir ki maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Kendini depresyona sokmak kadar saçma bir şey laf olamaz. Kanser hastaları bilerek mi kanser olıyor peki... Siz depresyona girmeşmişsiniz ne güzel. Hiç ağır depresyon yaşadınız mı bilemem. Ben bir dönem ağır depresyonla 1 sene yataktan çıkamadım. Bu insanın elinde olan bir durum değil.

Olabilir ama kadın şuan ruhsal çöküntü de bebeğinin kusmuğu bile batıyor. Bide burada sinirlerini bozup buhran sokarsak Allah korusun ya kendine ya bebeğine zarar verebilir. Biraz yapıcı destekleyici olun lütfen. Farkında olmadan çok büyük günaha girebilirsiniz

Bir süredir yeğenime bakıyorum. Anne ile iletişimden daha zor oluyor haliyle. Onun ağlamasına, bağırmasına, hastalanmasına, uyumamasına razı olarak bakmaya başladım. Anne olurken de uysal bebek istiyorum diye evrene mesaj gönderilmiyor maalesef. O sebeple iyice düşünülmesi gerektiğine inanıyorum. 4 ay gibi bir sürede "işe dönemedim, arkadaşlarım geziyor" demek bana göre normal değil. Bakması gereken bu sorumluluğa razı olan kişiler olarak biziz. Kimse onlara bakmak zorunda değil. Ben sıkıldım, yapamıyorum deyince olmuyor. Ben o bebeklere acıyorum sadece.

Ücretsiz izindeyim. Eşim işte elbette. Ya olay etkinlik değil.. Sevmem zaten. Eskiden de katılmadım Olay düzensizlik. Düzen kuramıyorum evde. Her gün bambaşka bir kaosa uyanıyprum gibi Sadece o an sinirlendim. BURUNCU

Bebek arabasinda çok iyi dururdu benim çocuklarım güzel havalarda çocukla çıkıp dolassaniz belki sever dolaşmayı 5 ay sonrası daha rahat oluyor ek besinlerle doymus ta oluyor İnşallah bir an önce düzeniniz kurulur Benim 3 çocuğum var annem e daha geçen senedeb beri çocuk bırakıyorum O da anneme yakın üniversite hastanesinde daha rahat gidebilmek için En büyüğü 10 yaşında en küçüğü 2.5 yaşında 3 çocuk sahibiyim pazarsa pazar marketse market kimseye bırakmadım Bunaldigim zamanda oldu ağladığım zamanda herşey geçecek inan M Musluk

Aynen. O kadar daraldım ki. Ailem iflas etti. 2 sene önce. Babam defalarca intihar etmek istedi yalvardım telefonda saatlerce. Babam sürekli ağlıyor annem sürekli mutsuz. Ben çaresiz. Zor bi bebek.

Çok garip yemin ederim.. Annesi lohusa deprayonu geçiren çocukluk çağımdaki engelli çocukların annelerine seminer vermiştim bir kere. Şu an düşünüyorum o kadınları anlamak için yaşamam lazımmış. Hepsine tek tek sarılıp ağlamak istiyorum... Bebeğinizle aranızdaki düşman demiştim Farkındalkk bilmem ne.

Ama emmedi? Biraz da çocuğun secimi bunlar. Kendinizi suçlamayın. Artık envai çeşit mama var, her türlü alerjiye ayrı. Aç kalmadığı sürece sorun yok :) Doktora da ne diyeceğimi bilemedim :) patavatsız biriymiş. Biraz sevdiğiniz şeylere yoğunlaşın. Hep böyle kalmayacak, bebekler büyüyor. Sadece zaman geçirmeye ihtiyacınız var.

Arada kendinize vakit ayırmak size iyi gelecektir inanin, bakacak kimse yoksa eşinize söyleyin çıkıp hava alın, çocuktan önce ne yapıyorsanız yapmaya çalışın sinemaya gidin arkadaşlarınızla bulusun, kısacık bir mola bile insanı şarj ediyor kendine getiriyor. Ve etkinlik düzenleyen arkadaşlarınıza ayak uydurun, başta saçma gelecek bebeğim var kimse beni anlamıyor nasıl gideyim deyip gitmek istemeyeceksiniz ama zamanla iyi ki onlarla hareket etmişim diyeceksiniz. Şu anda size hayat sadece bebekten ibaretmis gibi geliyor, sanki başka bir şey yapmaya gücünüz enerjiniz yok gibi hissediyorsunuz ama ne kadar dış dünyaya açılırsanız o kadar da iç dünyanız ferahlayacak. Hafta sonları ailecek gezmeye gidin ne bilim sizin cidden değişikliğe ihtiyacınız var.

Büyüyünce geçecek inanın Bi kere lütfen bazı şeyler için bebeğinizi de kendinizi de zorlamayın madem siz uyuyamıyorsunuz bırakın onu da uyutmaya zorşamayın Gündüz uykularını azaltın gece daha fazla uyuyabilir Gündüzleri brbeğinizin yanına uzanın sürekli onunla aktiviteler yapın durmuyorsa oyun halısı vs alın o oyalar biraz Bi de size Hatice Kübra Tongar ın youtube kanalı var orayı izlemenizi tavsiye ederim. Bebekli hayatı nasış güzel idame ettirebilirizi anlatıyor gayet güzel sohbetler falan oraya bakın. Hayat eğer isterseniz güllük gülistanlık da olabilir bu şartlar altında. Herkes bunları yaşıyor e annelik var olduğu sürece o kusmuklar da olacak o ağlamalar da zırlamalar da. Sizin bu duruma nasıl baktığınız sizi mutlu ya da mutsuz edecek hepsi bu :)

Uyutmayı başaramayan birçok anne var. Yalnız değilsiniz bu konuda. Emziriyor olsanız bu sefer de bebek size, memeye bağımlı yaşadığı için, dışarıdayken ağladığında susturmak için, karnını doyurmak için emzirmeye yer arayacaktınız, yine sızlanacaktınız muhtemelen. Benimkiyle bir kere dışarıda yemeğe gittik, burnumdan geldi. Hiçbir şey anlamadım, apar topar kalktık eve geri geldik. Ama bunun geçici bir süreç olduğunun farkındayım. Fiziksel görünüş, uykusuzluk, asosyallik vs. hepsi geçecek. Bebeğinizin bu günlerinin tadını çıkarın, kıymetini bilin.

Banlanmak istemiyorum Sadece bu kadar

Bebek daha cok minik ve annesi cok negatif. Bu sekilde zaten huzursuzlugunuz ona yansir ve uyku duzeni olmaz. Benim ikizlerim var.4 aylikken çok ballardı. Sut bitti mama verdim bu sorun degil ki mama verin doysun.2Bebek tek bakmis biri olarak hic bu kadar sinirlenmedim sevgi duymuyor gibi yazmissiniz ama eminim ki seviyorsunuzdur. Tek bebek çıkın gezin hava aldirin ben ikisini sarar sarmalar her gün çıkardım. Süreç gecici falan da degil yuruyunce ayrı buyuyunce ayri evlat omur boyu sorumluluk kolaya gitmiyor her sey zora gidiyor ama sevgisiyle aşılıyor.

Bir anneyi teselli ederken diğerlerini kırmasanız mi acaba? Bakıcı ile çocuk buyutmek zorunda kalanlar da anne ya hani :)

Uyumaz. Belki oda sıcaklığı istediği gibi değil sıcak-soğuk, üstündekiler az geldi-fazla geldi, annesini yanında istiyor: Bebek iç sesleri: Burası neresi bilmiyorum tanımıyorum, dünya mı, yatak ne, üzerime ne sardınız, her şey yabancı, her şeyden korkuyorum, her şey beni geriyor, bir tek annemi tanıyorum, anneğ anneğğ. Hah, yanımdan ayrılma, temas et, noldu, gözüm ağırlaşıyor, nedir bu? Dönemiyorum, hareket edemiyorum, daha önce yüzüyordum-uçuyordum, bu ne biçim dünyağ. :)

Anasın sen ana. Cefakar olacaksın, ezIyet cekeceksin, uykusuz kalacaksın. Yok öyle bedavadan sütümü helal etmem terfisi. Azıcık çocuğu uslu olana bile, sen çocuk buyuttum deme, anne oldum deme falan diyorlar. Bunlardan kullandığını düşün..

Esnek değilim evet. Ben bu hayata esnek olmayılım sayesinde çok şey kazandım.. Şu an kaybediyor gibi görünüyor olabilirim Ama muhakkak rüzgar benden yana esecek. Bu hep böyle oldu

Bu hatayı ben de yapıyordum. Mükemmellikten kastım buydu. Her şeye yetişilmiyor. Olmuyor yani. İnsan bedeni pes ediyor bir yerde. kahvetelvesi

Eşinizde öğretmendi sanırım. Eve gelince biraz o ilgilenmeli oğlunuzla. Siz önce banyo yapın sonra atıştırın. Sosyal kıyası da bırakın. Benim çocuğum yok benimde yakın 2 arkadaşım anne. Ilk aylar sürekli bebek konularından bahsediyorlar whatsappta anlayış gosteriyorum. Sizinki de aynısı. Bir sürü çocuğu olmayan hoca vardır. Haliyle istedikleri etkinliğe giderler plan yaparlar. Siz de anlayışlı olmalısınız. Küstüm oynamıyorum davranışını ben bir öğretmene yakıştıramıyorum.

Canım benim gel sarılalım. Ben de ögretmenim fakat calısmıyorum. Evlendim hamile kaldım. Ustune annem felc gecirdi gunluk islerini halledemiyor. Babam mecbur eve baglandi psikolojisi cok iyi degil. Annem biz bir sey yaparken gorse ben yapamiyorum diye agliyor icim oyle parcalanıyor ki. Bebegim var kucagına alıp ilgilenemiyor bile. Cunku onun fermuarini bile biz cekiyoruz, biz giydiriyoruz dusun. Benim bebegim de cok zor cok aglak bir bebek. Yurumeye baslayinca biraz duzeldi gibi ama yine cok sinirli her seye agliyor. Bazen en dibe batiyorum. Ama gel gör ki onlar bize emanet ve bize. muhtac. ve bizi kosulsuz seviyorlar. Bu gunlerimiz de gececek rahatlayacagiz bugunlerimizin mukafatini alacagiz insallah sabret.. Ailelerimiz icin bol dua benim her gun icim yansa da sabır diyorum kardesim.

Şimdi burda kimse demesin bi kere bile of demedim diye. En isteyen bile yorulduğu bunaldığı oluyo. Bundan normal bişey yok zaten. Bebeğiniz çok küçük. bşraz daha büyüdükçe size tepki vermeye başladıkça tadından yinmez olcak. Siz ondan ayrı kalmak istemeyeceksiniz emin olun. Birde bende yapardım az uyudu huzursuz diye devemlı uyutmaya çalışırdım günüm gecem uğraşmakla geçerdi. Az uyudugu onu kandırıyo ama yetmediği içinde huzursuz olur bebekler. Biraz sabredin uyumak istediğinde oyalamaya çalışın. Saatleri oturmaya başlayacak. Uyudugunda sizde bi nefes alırsınız hiç değilse.

Kim bakacak mesela, ilk çocuğuma tek başıma gurbette baktım bende ilk 6 ay, eşimle beraber. Çoğu kişi tek bakıyor.

Sans isi falan değil anne babanın beceriksizliği. Bende hiç uyumazmışım. Benimde çocuğum olcak kısmetse. Uyumazsa bu onun sorunu degil benim becerememem olcak. Nice insan cocuguna uyku eğitimi de veriyor uyumayan cocugunu gece deliksiz uyutmaya da başlıyor. Yani oluyor bunlar. Sadece biz bilmiyoruz hepsi bu. Ve uyumayan cocugun gelecekte psikolojik bozukluklarına, yeme içme bozukluklarına, gerginliğine huysuzluguna hatta karakterinde ciddi sıkıntılara kendini hazırlasın anneler ve anne adayları. Ben de dahil tabiki. Sizi eleştirmek icin söylemedim bunu sizi alintiladimm ama genel olarak yazdım. Ilerinin obez veya yemeyen mıy miy dedigimiz çocukları da elinde mama tabagiyla cocugunun pesinde kosan annelerinin eseri olacak yine. Önceki

İlk aylar benim içinde çok zordu emzirmek hep sorun oldu en son geçen hafta meme reddiyle kapanışı yaptık. Hiç geçmeyecek zannediyordum ama geçiyor sekiz aylık oldu oğlum. İş arkadaşlarım gezip tozarken ben uyuyamadığım sütüm az olduğu için ağlıyordum mama verdiğim için suçluyordum kendimi. Ben asla mama vermemciler gözüme gözüme soktu çünkü eksik hissettim benim sebeplerim çevremdi belki sizinde çevrenizde mutsuz insanlar vardır etkileyen? Yaz gelince aldım kahvemi kitabımı bebeğimle park bahçe oturduk arabasında uyurdu. Sabredin herşey çok güzel olacak yaza belki yürüyecek minik adam peşinde koşturacaksınız en güzel ayları şuan tadını çıkarın geçecek diye telkin edin kendinizi. Ben örgüye ve kitaplara vermiştim kendimi terapi gibi oluyordu.

Yardımcı oluyor ama tabi bir yere kadar.. İşte oluyor 5 e kadar. 5 de geliyor. 6 da banyo yaptırıp yatırıyoruz çocuğu. Yani hafta içi 1 saat. Hafta sonu da c. Tesş yarım gün sadece o bakıyor. Ben dışarıfayım. Güya yani. Aklımda çocuk evin arkasına geçip oturuyorum. 2 sata sonra giriyorum eve.. Çarşı güzeldi vs. Diyorum

Hiç sorun degil aslinda online terapi alabilirsiniz alin lütfen bu çok önemli ve inanın sizi çok iyi anliyorum oğlumda sürekli hasta aglayan ve cokk zor bir bebekti 3.5 yasina geldi ama tukendim ciddi anlamda 6 ay terapi aldigim dönemde inanın nefes aldigimi hissettim. Moralinizi bozmak dibe cekmek için anlatmiyorum ama inanin bu sekilde devam edersiniz tünelin sonu karanlik çünkü buyucek hareketlenicek ve 2 yas 3 yas okul kres donemi derken her dönem farkli bir sorun ile ugrasicaksiniz ama muke. meliyetci bir yapiyla cokk cok zor her kriz anında siz perisan olup kendinizo tuketeceksiniz. O yüzden muhakkak araştırın online terapiye baslayin derim nefes aldığınizi hissedip evladinizla daha guzel vakit geçirebilirsiniz.

Şuanki hayatına devam et sıkılınca eski hayatına geri dönersin?

postpartum depresyonda olabilirsiniz. bununla ilgili muhakkak bi destek almanız şart. içinde bulunduğunuz durumu değiştiremediğinizde güzelleştirebilmeniz için önce ruh sağlığınızı toparlamanız gerekiyor. ayrıca bu kadar sık uyanan ve uyumayan 4 aylık bir bebek hem bebeğin kendi hem sizin için iyi değil. bir arkadaşım da bu şekildeydi, internetten bulduğu bir uyku eğitmeni sayesinde bebek 1 haftada hem gündüz hem gece uykusu düzenine geçti ve anne de bebek de o günden beri çok mutlular. bakın bu geçici bir dönem. vücudunuzun kendini toplaması doğumdan sonra 1 sene. bunu hayatınızda kaç kere yaşayabilirsiniz ki? size mecbur bir can var ortada ve kendinizi üzmek yerine mutlu olmak için en kısa zamanda destek alırsanız çabucak bebekli hayata uyum sağlayabilirsiniz diye düşünüyorum.

Siz sanırım benim konumda eşiniz ile cinsel hayatınızın olmadığından, istemediğinizden de yakınmıştınız. Depresyondan her şeyi salmış görünüyorsunuz. Bebeğiniz zor bir bebek tahminen. Hormonlar da böyleyken bunlarla başetmek çok zor. Yardım almayı deneseniz? Bir de arada eşinize bebeği bırakıp kendinize zaman ayırın. Daha sonra size yardımcı olduğu için ona biraz da yakınlık gösterebilirsniz. Böyle böyle normale döner belki her şey.

Hanımefendi bilgi yarıştırmıyorum. Zaten alanım olsa bile buradan kimseye tahlil kasmam. Kasanı da eleştiririm. Buradan hastalık analizi yapılmaz. Ben tepkiselliğini eleştirdim. Bir öğretmen tepkisel hareket etmemeli diye. Yoksa hastalık tabi ki insan ayırmaz. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Bu arada annem de hasta ve 70 ine merdiven dayadı lakin kadın halime daha fazla dayanamadigi için en azindan icine sinen biri denk gelene kadar ne yapabilirsem kardır kizim deyip geldi. En azindan o oyalarken ben yemek ve ev islerine bakiyorum bir markete vs cikiyorum disarida islere kosuyorum. 1-2 arkadasla kisa sureli de olsa bulusup bir kahve icip eve donebiliyorum. Bir yandan da yardimci arastiriyorum. I

Çok ii anlıyorum seni. Herkesin bakıp'en kolay zamanlar' dediği o ilk dönem benim için de kabus olmuştı. 10 aylık benimki hala işe dönmedim ve kısmen senin gibi hissediyorum. Ama en kolay falan degil zorrr hem de çok. Yardıma ihtiyacın war başka türlü bi tavsiye işe yaramaz. gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

Herkes eski hayatına dönmüş, siz ücresiz izin mi aldiniz? Neden etkinliklere katılamıyorsunuz? Siz tüm bunları yaşarken eşiniz nerede, hiç yardımcı olmuyor mu? Yokuspokus

Esnek değilim evet. Ben bu hayata esnek olmayılım sayesinde çok şey kazandım.. Şu an kaybediyor gibi görünüyor olabilirim Ama muhakkak rüzgar benden yana esecek. Bu hep böyle oldu Her sey gönlünüzce olsun.

Herkes demiş ya yaşadığın çok normal buna lohusa sendromu deniyor. Aslaaa katılmıyorum bunaa. Çevremizde doğum yapan yakınlarımız olmasa belki inanırdım. Ya arkadaş büyük bir umutla olsun istiyorsun çocuğun dünyaya gelmesini dört gözle bekliyorsun içindeki mucizeye tanıklık ediyorsun hala kafa nasıl gezmede tozmada olabiliyor. Allah ım bütün dert bumu gerçekten? Eski annelerimiz nerede bizi büyütmek için her türlü fedakarlığa katlanan gece gündüz uyku süs püs kilo demeden. Şimdi bu neyin açgözlülüğü ki her şeyden şikayet eder olmuşuz. Bize ne verilirse mutlu olacaz. Ya millet ne hayatlar yaşıyor. Sınır geçeyim derken suda boğulanlarla dolu dünya. Bizde uyuyamamaktan, gezememekten dert yanıyoruz. O küçücük çocuktan ben olsam utanırdım ya.

Kayınvalidenize, hayat şartlarınıza olan kızgınlığınızı konu sahibiden çıkarmasanız keşke. Kimin depresyona girip giremeyeceğini bir liste yapsın bazı arkadaşlar isterlerse listeye göre karar verelim.

Bu benim de dikkatimi cekti ancak ruh haline yordum kolay değil. Ancak feristahi gelse cocuguma bakamaz bana gore.. cumlesini okuduktan sonra bir kaldim.. kalış o kalış..

Size yardım etmiyor doğru mu anladım gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

İşte aslında kaybettiğiniz bir şey de yok. Diyorum ya hepimiz bu yollardan geçtik, O çocuklar kolay büyümedi :) Size kızgınlığımız belki de bu durumu öyle algılamanızdan dolayı biraz da her annenin bir başka anneye söyleyebileceği "kendine gel aaa" kızgınlığı idi. Kaybediyor, yeniliyor gibi falan değilsiniz, Israrla bunu düşünmeniz hem kızdırıyor hem üzüyor. Her şey sizin zihninizde ve algılarınızda olup bitiyor. Esneyin ya da esnemeyin, ikna olun ya da olmayın, yine de bakış açınızı bu yönden başka bir yöne döndürmenizi öneririm. Belli mi olur belki rüzgar bu sefer de oradan esecektir Bir çocuğun kolay yetişmediğini elbette biliyorum Ben öğretmenim ve engelli öğrencilerle çalışıyorum. Ben işim sabırdır kuraldır asla esnememektir. Esnerseniz o çocuk o davranışı öğrenemez ve hayatı boyunca başka bir insana bağımlı yaşar. Şimdi lap diye hadi esne olmuyor

Anlamadıkları ortada. Bana iyiy geldiniz. En azından benim gibisi varmış. Çok da anor al değilim yani

Benim oğlumda kusardı cok, emiyordu ama belki ben farki bilmiyorum. Ama siz birkac ay sonda ise dönseniz belki daha iyi olur. Bakici bulamaz misniz?bu durumda bilmiyorum sanki çocuga karşı kizgin gibi hissettim sizi boyle olup ilişkinizi zedeleyeceginze çalışıp kaliteli vakit geçirip bağı güçlendirebilirsiniz. maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Allah kolaylık versin, her anne-çocuk ayrı bir macera. Oğlum 2-2 buçuk yaştan sonra yeniden insan olduğumu hisseder oldum, unuttumdu çünkü. Çocuğu karşısında çaresizlik hissi, bir anne için çok ağır, Allah acılarını göstermesin. İlk 2 senede kaç çeşit şekle girdim yazsam sığmaz , fil oldum, inek oldum, maymun oldum, eşek oldum, kokarca oldum, kaplan oldum... Hayvanlar alemiydik mübarek evin içinde.

Öff okurken içim şişti valla madem bu kadar şikayet edecektin hazır değildin evde oturup çocuk bakmaya, etkinlikten etkinliğe koşmak istiyodun madem e niye yaptın o zaman çocuğu?!

İstersen Emzirirsin. Bu cümleyi öyle duydumki... Sanki istemedim Demekki heryer de var bunlardan maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Kendini acınacak hale getirmek için baya uğraşmışsın buna güldüm biraz:) Ayol kusmuk kokuyorum ne demek:) Kokucan tabi Cennet kokusu o yahu.4 kilo almışım ne demek,4 te kilomu! Bunlar dert değil. Seni bunalıma sokan şey kısıtlanmış bir hayata adım atman ve 4 aydır evin içerisinde aynı olayla imtihan olman. Minnacık bir değişiklik sana iyi gelicektir, nefes almanı sağlamak lazım biraz. Bir de enerji çok önemli, sizin negatifiniz sürekli bebeğe geçiyor ve bebekte huzursuz olduğu için ağlıyor olabilir... Bebeğine negatif değil bolllca sevgini ver arkadaşım onlar çok akıllı herşeyi hissediyorlar. Arkadaşlarının etkinlikleri çok önemli değil bana göre. Gruptan çıkmakla iyi yapmışsın sana zararı olan şeyleri çıkar hayatından..

Hayır kızgın değilim. Aksine çok endişeliyim onun için.

Aslında kimse eski yaşamına dönmüyor çocuktan sonra, çocukla beraber yeni bir yaşam yeni bir düzen oluşturmak zorundayız. Bunu anlamak ne kadar uzun sürerse o kadar depresyon, o kadar bunalım oluyor işte. İlk aylar çok zorlandım, küçük bir bebekle neler yapılır bilemedim ben de, eski yaşamımı özledim. Yalnızlığı özledim, uzun uzun duş almayı, tırnak uzatmayı mesela oje sürmeyi. Ama sonra zamanla alışıyor insan hayatındaki o küçük mis kokulu varlığa. En büyük keyfim yabancı diziler izlemekken bir anda ekşi ekşi kokan ayaklarını koklamak oldu :) Eski hayata dönemeyeceğimizi kabullenmek zorundayız. Şu an yaşadığınız hayat size zor geliyor anlıyorum ama düzelecek. Hepsi geçecek. Kızım 15 aylık oldu, yürümeye başladı. Yavaş yavaş derdini anlatmaya da başladı. Ben işe başladım. Yani yeni hayattan sesleniyorum, bu hayat çok güzel. Bazen hala depresif olsam da, hala bazen çok zorlanıp erken evlendim, erken anne oldum düşüncelerine kapılsam da, hem ev, hem iş hem annelik çok zor olsa da yeni hayat çok güzel inanın. Az kaldı sabır :)

Bence psikolojik destek almalısınız bu kötü bişey değil çoğu anne yaşıyor bakmayın burda bol keseden sallayanlara

Canim benim kimse sana madalya takmayacak Kahramanlık yapmaya gerek yok. Eski insanlari hatirla bir evde babaanne dede, bekar amcalar, yegenler derken anne çocuğu kucagina bile almazmis. Herkes yardimci oolurmus, sonra sokakta buyurmuş cocuklar Biz yeni nesil anneler, cocuguma ben bakacagim, işini fazla abartiyoruz yine sen bak, ama sen mutlu olmazsan o bebek de mutlu olmaz. . Aktif hayati olan insanlar cok zorlanıyor aynen benim gibi.

Bebeklerin uykusu anneler için büyük aorun 4aydan sonra uyku gerilemesi olurmuş. Ben bilmiyordum allahımm saat başı bebek uyutmaya çalışıyorum. Geceler desen Allaha emanet akşamları iki saat sallardım da ağlamadan hayatta uyumazdı. Çıldırırsın öyle böyle değil. Tam bir sinir harbi. Çok yıprandım ne zaman ki kendi haline bıraktım bir de dönmeye başladı artık yorulmaya da başladı o zaman daha kolay uyur oldu. Her gece iki üç kalkış fixtir ama diş ve gaz varsa daha fazla oluyor. Bu süreci eşimle ortaklaşa paylaşarak çözdük. Bizimde bakacak kimsemiz yok. Eşimle birlikte ne yapıyorsak yapıyoruz. Şükür allaha şimdi daha kolaylaştı süreç. BURUNCU

bozulan psikoloji 1000 kat daha nasıl artırırız yorumlu konuya hoşgeldiniz ve dahası ama bizim amacımız kırmak değilki diye kendi vicdanını rahatlatmaya çalşan bir garip yorumlar silsilesi

Tamam kim bakacak diyorum ben de başka? Olması gereken kendisinin bakması. Sıkıldım, bunaldım, ağlıyor, uyumuyor demek gerçeklikten uzak.

bırak onlar mükemmel anneliği oynasınlar. bizim amacımız mükemmel annelik değil önce kendisi iyi olmaya çalışan sonra çocuğuna faydası olan anneler olmak

Aa bu gerçek mi? Çok ilginçmiş o zaman...

Sizin yorumlarınız dikkatimi çekiyor bazı üyelerin ki de. Aman biri konu açsada hemen Bi eleştirsem. ama bazı konulara da bazen her yorum yapılmaz

Bi tane uzay gemisi tipi uyku kapsülü olacak var ya. Koyacaksın bebeği. Üstünde ihtiyaç göstergesi olacak. Baktın yemek ihtiyacı düşmüş, çıkarıp besleyip geri koyacaksın kapsüle. Şöyle bir şey .

Her seçimin bir zorluğu var. Kendileri çocuk sahibi olmak istemiş olmuş şimdi neden ağlanıyor? Ben bunu anlamıyorum. Çok fazla çift var aileye güvenip çocuk yapan.

Dün bir konu vardı. Kapandı. Orada bir devlet memuru üye sürekli masasında mesai saatinde kitap okuyormuş. Uyarmışlar. Ne var bunda diye konu açmıştı. Orada konu sahibi de bende her gün çay kahve kitap üçlüsü yapıyorum başka ne yapayım demişti. Orada demistim bunu demeyin sonra millet öğretmenlere çalışmıyorlar zannedip gıcık oluyor dedim. Konu sahibi de bir insan. Haliyle mükemmel olamaz hiç birimiz değiliz. Ben öğretmen olmama rağmen benden tepkisel. Ona çok şaşırdım. Bu konu onun gelişim alanı bence. Umarım tepkiselliğini kırar..

Hayrı emmiyor Alerjik mama yiyor.. Ve kokusunu alan öğürüyor. Kusmuk demek alerjik reaksiyon demek. Foşur foşur kusuyor panik yapıyorum. Kusmuk kokmak istemiyorum. Çünkü artık iyi olsun istiyorum. İyileşsin B

Ahh ah ilk iki sene boyunca tam olarak bunu düşünmüştüm ama özellikle kendim için Çocukla uğraşırken sizin uyku düzeniniz de bittiği için oğlumun uykuları düzelene kadar jetlag halinde yaşadım. Dolayısıyla vakit olsa dahi uyuyamazdım.

Cocuk planlayarak mi oldu?

Mamayla büyümüş biri olarak evet ben de hastalanmam kolay kolay. Hatta emziremediği için üzülen annelere baya bi garip bakardım. E mama öcü mü diye. Ama evlat işte.

Ben eve fesleğen almıştım, yeriz diye. 3 haftada kurudu gitti garibim. Suladım falan da, ama kar etmedi. Allah yardımcınız olsun. 3nity

haberde duymadım zaten, arkadaştan dinledim, hastanede ortaya çıkmış. çocuğun gelişimi geri kalınca aile doktora götürmüş, hastanede öğrenmişler

Farkımdayım da işte. Ne bileyim. Sadece zor U

Sadece şunu bil. Ge çe cekk Flora01 Canımsın

Herkes eski yasamina döndü, çünkü onlar bağımlı anne degiller. Allaha emanet cocuklarimiz. Tabiki özen gosterecegiz, ama birsey olacaksa biz yanindayken de olur. Benim bebegimin bogazina yemek kaçmıştı. Yanindaydim, cok korktum. Babasi bakarken de olabilir. Hem sen böyle yaparsan babasi ile anneannesi ile bağ kuramaz. İyice sana yapiskan olur. Esra

Ben anlamıyorum hiç mi tükendikleri sıkıldıkları zamanlar olmadı Şaka gbi.

Biliyor zaten. Her akşam geçecek temalı harika konuşmalar yapıyor. Noluyosa gece oluyor. Desen bebek mi uyumadı yok. Ama iç sıkıntısı ve ağlama krizleri basıyor. V Vander

Bebeğiniz biraz büyüdükten sonra siz de hayatınızı tekrar bir düzene koyarsınız. Bu kadar kasmayın. Benim sıpa 3,5 aylık. Gündüz sadece memede uyuyor. Yatağına koyduğum an açıyor ağızını, basıyor yaygarayı. Yarın misafir var ve sabahtan beri bir şeyler hazırlamaya çalışıyorum. Ev pis, evde eksikler var, çıkamıyorum. Ha bir de haftasonu Aöf sınavım var. Ben koltuğa yapıştım, küçücük bebeğe emzik oldum ama yine de rahatım. Nedenini söyleyeyim mi? Bu günler geçiyor. Bebekler büyüyor. Size bu kadar ihtiyaçları olmuyor. Doya doya sevin, koklayın. Evi. ok götürsün. Onlardan daha önemli değil ya. Arada bebeği eşinize bırakıp arkadaşlarınızla bir kahve için. Eve birilerini çağırın. Hazır bir iki çeşit yanına bir çay. Ya da kahve çikolataya davet edin. İki laflar kafa dağıtırsınız. Mümkün olduğu kadar da dışarı çıkıp gezdirin bebişi. Ayrıca 4 kilo nedir ki? Hafif bir diyetle bir ayda verilir.

Aslında çok şanslısın bence ne güzel bebeğini kendin büyütüyorsun. O bakıcıları olan kişiler ilerde pişman olacaklar. Keşke çocuğumu emzirip büyüdüğünü görseydim diye.. Biraz da kış geldi tabi dışarı çıkarmıyorsundur onun stresi vardır, biraz sabret canım havalar ısınınca çıkar gezersin çocuğunla.. Birde unutma sen rahat olursan çocukta öyle oluyor ama sen stresliysen çocukta hissediyor

Yani.. Abartı olmayacaksa 7/24 burda..

Bu dönemden hemen hemen tüm anneler geçiyo, bebeği sorunsuz büyüyen uyuyan anne binde birdir. Siz böyle devam ettikçe de bebek hissetmeye devam edicek ve düzelme çok zor olucak. Benim ilk oğlum hiç uyumazdı, çok da zor büyüdü hastalıklar v. s. oturduğum yerde uyur 1 yıla yakın yatak yüzü görmemiştim. 2 oğlum da öyle. Benim çocuklarım uyumuyor.. uyusalar da zırt bırt uyanan cinsten. Arada çok bunalıyorum evet ama bi nefes alıyorum, evimin en güzel misafirleri yarın peşimde dolandıkları bu masum hallerini hasretle geri istiycem ama geri gelmiycek kıymetini bil, nankör olma diyorum kendime. Kendinizi telkin edin, bu süreç kalıcı değil, güzelleştirip tat almaya bakın.

bakacak kimse yok derken senin çocuğuna bakacak kimse olmayacak tabi kendin doğurduğun gibi bakacaksın. Sana göre olmadığını şu an mı anladın. Çocuk senin stresinden etkileniyor ve yazık onun için huysuz. Sütünden ona geçiyor çünkü. Rabbim ne büyük bi hediye vermiş farkında değilsin. Burada yazılanları da mı okuyup ibret almıyorsun. doktora git bitkisel bir ilaç iste geceleri bebeğin uyurken sende uyu, uykusuzluk iyice sinirli yapmış. Pozitif yönlerini gör. iş arkadaşlarım demişsin doğum iznindesin sanırım izin bitince işe başlayacaksın onu düşün.

Hiç farkında değilim gerçekten kusura bakmayın. I

Keyfim öyle istedi

Otur keyfini sür o zaman ne diyelim

Tıbbın kabul ettiği lohusa depresyonunu kabul etmiyor çok bilmiş mükemmel annecikler. İnan bana anneliğine, öğretmenliğine bile hadsizce saldıranlar normal bir psikoloji de değil. Geçen yıl ben de ücretsiz izindeydim, bebeğim kolay bir bebekti, yardım edenim çoktu ama buna rağmen ben de çok bunalmıştım. Daha çok küçük,6 aydan sonra her şey daha kolay oluyor. Bahar gelince bebek de büyümüş olur, alır çıkarsın dışarı. Gerçekten geçiyor hepsi. Ben ilk 1 ay bebeğimi tutmayı bile beceremiyordum. Hepsi geldi geçti, büyüdükçe daha eğlenceli oluyor her şey

Yardım etmedi ki. Bir kere bile kucağına almadı. Ben kucağımda yemek yaptım vs.

işe geri dönünce düzeliyor. her bebek aynı değil. kimi çok uslu kimi daha zor büyüyor bebeklerin. kendini suçlama aynı sorunlardan bende geçtim. hatta hala geçiyorum. tam düzen oturmuyor çünkü artık bebekli düzen diye bişi var. ama 6. aydan sonra rahatlamaya başlıyor. 8. ay çok daha iyi. 10. ayda o bebek artık çocuk olduğundan iletişiminiz oluyor falan tam keyifli zamanları. ben aylarca ağladım. anne olamadım ben diye. öyle bişi yok. hiç merak etme

Doğum sonrası ruh halinde çökmeler olabilir. Bence psikolojik olarak destek alın. Gerekirse ilaç yazarlar. Siz iyi olursanız çocuk iyi olur, önce kendinize iyi bakmalısınız B

çok iyiydi bu

Ne demek o ya 2 cocuk sezeryanla dogurdum kendim baktim siz gezmeyi tozmayi ozlemissiniz watsapp grubundan cikmaniz iyi olmus gezme tozma herzaman yapilir bütun sosyal medya hesaplarinizi kapatin cocugunuza zaman ayirin Herkesin bebeginin dadisi yok halinize sukredin biraz bakim yapin zor bise deil silkelenin kendinize gelin hergun dus alin kiloyu takmayin daha normal emziriyorsunuz verilir Kilo en son derdin olsun daha gecen bir bebek öldu kanser den o anneyi bi dusunun melis bebegin annesini ahh yasassydida uyutmasaydi emmeseydi mama yeseydide yasasaydi biraz güclü olun yahuu

Bu çocuk da uyumuş uyanmamış. Anne baba eve gelince bakıcı panik olmuş. Hastaneye götürünce şüphe edilmiş. Bakıcı sorguya alınmış vs. Şu an baya engelli bir çocuk. Yatağa bağlı Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

Depresyonun dibine vurdunuz... destek alın... geçmiş olsun... maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler