E geliyo tabi bazen eskilere konu, bende konuşabilecek gücü kendimde bulamadığımda konuyu değiştiriyorum. Nereye kadar gizliyim niye gizliyim biyerde söylemek zorundayım. gerisi artık kandırmaya girer.. ama karşıdakinde onlarca soru işareti oluşturacagı hatta bazılarını direk soğutacağı da bir gercek. buda benim zoruma gidiyor.

azıcık özgüvenli ol canım hayatın sonu değil boşanmak

yasın kac? ama artık deneyım sahıbısın hayatın zorlugu ılıskının zorlugu ve eskı evlılıgınde yaptıgın hataları veya esının yaptıgı hataları bılıyorsun bır sonrakı ılıskınde yapmayacaksın bosanmak evlenmek kadar medenı bır kavram oncelıkle bu kelımeyı kendı ıcınd kabullen zten sonra senı seven bosanmıs olmanı ki kotu bır olgu degıl bu kabul edecektır her hata bır deneyım ve sonucunda bır ders cıkarmak ıcın yasadın olmadı bıttı.. kendıne hakaret etme.. kımse bosanan ınsanlara dedıgın gıbı bakmıyor hayat kısa gez toz eglen arkadaslıklar kur zamanı gelınce elbette evleneceksın su yasta bosanılır mı bu yasta evlenılır mı deme olması gerektı evlendın tekrar da evlılık yapacaksın.. asık olacaksın cunku askın yası yok

yaşınız çok genç takmayın lütfen, bende boşandım 30 yaşında, yeni hayatıma alışmaya çalışıyorum.

hisler sadece sana özgü değil emin ol, çocuğum yok, buda beni endişelendiren başka bir durum, F flower world

Doktor biriyle beraberdin... Durumu biliyordu... O iliskiniz bitti mi? Bittiyse biraz zaman geçsin..

Eksiklik değildir bu kim evlenenince bosanmayi ister ki bunun için eksik hissetmeyin sakın Konuştuğunuz kisi olacaktır illa ki yaşınız çok genç bosandiginizi söyleyin bu ayıp birşey değil

Eksik değil güclü bir kadınsınız siz, hicbir kadın bütün kurşunlarını tüketmeden boşanmaz. Boşanma kararı almak ve uygulamak her baba yiğidin harcı değil. Önce siz kendinize güvenin, insanların sizi yargılamasına ve yermesine izin vermeyin. Yaşandı bitti. Deşmenin, düşünmenin anlamı yok.

hayır utanma utanılacak kotu bırsey yapmadın sen artık daha temkınlı olacaksın tanıma asaması nedır buna gore davranıp bosandım dıyeceksın eger ıstemıyorsa en bastan ıstemesın ki sonrasında uzulme ama utanma herkes evlenır olmuyorsa bosanır

bence sorun onlara bu durumu anlatmaman zorunlu yaşayacaklarından kaçtığın için böyle hissediyorsun. Yaşamak zorunda olduğunun farkındasın ama karşında kine güvenemiyorsun. Sonrada hem vicdanın hemde psikolojin seni zorluyor. bak canım yaşamak zorunda olduğun şeyleri ittikçe psikolojin seni zorlar bu yüzden yaşa gitsin. Aslında bir kere sana ilgisi olan birine açıklasan sonuçlarını görsen korkun son bulacak. Çünkü insanlar yaşamadıkları şeylerden korkarlar... O doktor beye bu konuyu anlat bakalım ne tepki verecek ki şanslısında adam doktor az buz psikolojini düşünerek yaklaşacaktır.

evet öyle istiyormuş. nasıl söylenirki? beni kırmasından korkyorum. beni bgenmediği için istemediği için vs. biçok sebepten uzaklasabilir benden ama bu konudan ötürü olursa zoruma gidecek. ve zaten takıyorum kafama bu boşanma işini. daha cok takıcam CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Yaşinin detayi nedir peki demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Çok haklısınız utanılacak birşey olmamalı benim hayatım ve bu benim. Ama özlüyorum eski günlerimi. Boşanmış olmak sanki kendi yaş çevremde antipatik görünen birşey olduğunu düşünüyorum. Artık erkeklerin sırf cinsellik için yaklaşması için boşanmış olmak gerekmezki. onunla alakalıda değil tedirginliğim. aksine iten birşeymiş gibi geliyor. itecekmiş gibi. neden bilmiyorum.

çok haklısnız. işte bana arada gelip gidiyolarda böyle LaReina it's just me, myself and

Tesekkurler :) eminim siz de bi gun guzel bi ask mutlu bi evlilik yapicaksiniz.. yalniz once bu psikolojiden kurtulmaniz lazim.. yasadiklarinizin yanlis olmadigina once siz inanmalisiniz ve kabullenmelisiniz ki baskalari da bunu kabullenip size saygi duysun.. bu sekilde biseyleri insanlara uzak durarak saklamaya calismak sadece size ve karsinizdakine zarar verir.. hem de hic gereksiz yere..

ya neden bu kadar çekiniyorsunuz ki? Siz kötü bir şey yapmadınız. Bende 2005 yılında, 25 yaşında boşanmıştım. Ondan sonra ilişkilerim oldu elbet. Her ilişkime olabildiğince açık oldum. Kim ne demiş, neden demiş, ne düşünmüş hiç umrumda değildi. Çünkü ben kötü birşey yapmamıştım. Size yakınlaşanlardan kaçmayın, deneyin. İnanın doğru kişi geldiğinde mutlu olacaksınız. Evlendiniz, olmadı anlaşamadınız boşandınız bu kadar yani. Beni sadece bununla yargılayan insana vururum tekmeyi olur biter. Seven insan herşeyi ile kabul eder

psikologa gidicem sanırım yine. adım deliye cıkcak artık ama napıyım kendi içimde çözemiyorum

Biraz geç okudum konuyu ama yazmak istedim. aynı duyguları paylaşıyoruz. 26 yaşındayım 1,5 yıl önce boşandım. 6 ay evli kaldım. bende ayrıldığımdan beri hala insanlara söylerken çekiniyorum. bunun yanında birde erkeklerin bana yaklaşımlarından çok şüphe eder oldum. Ben boşanmış kadınım acaba farklı niyetlemi yaklaşıyor diye hayatıma birinide alamıyorum. bence herşeyin ilacı zaman.

Zaten uzun bir süre ilaç kullandım atlatmak için. artık doktorum kesti ilacı iyiyimde. İşte bu kendime güvensizlik beni yiyo bitiriyo şimdide. 1-2 denk geldim çünkü soğuk bir ifadeyle 'hmmmm boşandınmı geçmiş olsun' diyen. işte ozaman tüm hevesim kursağımda kalıyor. üzüntü veriyo bana bu kendine güvensizlik geliyo

Yaşinin detayi nedir peki

Iste aslinda konu oraya geldiginde ilk basta doylemis olsaniz insanlarin tavri hemen kendini gosterir.. siz de bi daha sizi boyle bi sebepten eleyecek birini en bastan elemis ve zaman kaybi yasamamis olursunuz.. siz yanlis bisey yapmadiniz sonucta bu herkesin basina gelebilecek bisey gayet dogal bi durum.. ben de 2. Evliligimi yaptim hem de kendimden 4 yas kucuk biriyle ve onun ilk evliligi bu gayet normal bisey yani kendinizi bos yere yipratiyosunuz

25 yaşındayım:) evlilikten cok soğudum ve korkuyorum ya. birazda mantıgım baya değişti. bu süreçte okudum gezdim insanlarla tanıştım. yaşamak ne demek öğrendim. böyle erken evlendiğim için ve o kadar hızlı boşandığım için utanır oldum kendimden.

Psikologa git. Ben gittim. Yine kötülersem yine giderim. Ama ilaç kullanma.

evet ne yazıkki kafama takıyorum. Herkesle yatıp kalkan bi insan hicbirzaman olmadım şuanda beraber olduğum kişiyle de ilk kez bu tarz bir ilişki yasadım. Ama cinsellik konusunda da bir tabum yok evet. Gerek gezdiğim gördüğüm okuduğum yada içinde bulunduğum çevrelerde yıllarca bir tabu da olmadı bu. sadece tabum yok. hoşlandığım hoşlanıldığımı hissettiğim biriyle yaşayabilirim tabiki. o konumda da yanlış anlayanlar da oldu doğru anlayanlar da.:) Yani duygusuz cinsellik düşkünü hiçbişeyi kafasına takmayan cabuk unutabilen bir insan değilim hiç.

evet ya tam olarak öyle çok güzel dile dökmüşsünüz. Söylemediğim içim içimi kemiriyo. Ve bu yüzden karşı adım atmakta çekiniyorum. çünkü sevgililik boyutuna gireceksek herşeyi net flu bilmesi gerikir. bu gizlilik beni rahatsız eder. ama tam olarak ne zaman dicem nasıl dicem uzun uzun anlatmammı gerekecek hiç bilmiyorum. yada karşıdaki işte ne tepki verecek. muhtemelen kötü bir tepki vermez kırıcak. ama uzaklaşabilir benden bir ihtimal.. aslında bu bile yeterince kırıcı.. hoşlanmadığı için uzaklaşabilir zamanla soğuyup uzaklaşabilir, bunlara hep alıştık. ama nebiliyim evlenip boşandığım için uzaklaşırsa biri benden baya koyar bana.. bu benim kendimi koruma şeklim

İnşallah öyledir :/ yalnız ölecekmişim hissi öldürecek yoksa beni

4 ay erken başkasına o gözle bakabilmek için. bende yeni yeni açıldım. bak o zamanla düzeliyo işte onun garantisini verebilirim. ama yavaş yavaş.

Boşanmış birisiyim.1.5 yıl gecti boşanmamdan. Kendimi eksik ve farklı hissediyorum hic evlenmemiş yaşıtlarımdan. Düzgün bir ilişki istesemde kendimi kasıyorum ve ciddiyete yaklaşırsa kendimi kasıyorum uzaklaşıyorum karşımdakinden. 'Ne söylücem nasıl söylücem boşandığımı nasıl anlatıcam olanları o ne düşünecek uzaklaşacak mı benden kıracak mı kalbimi bu yüzden' soruları hep kafamda. Benim hakkımda ozamana kadar ne düşündüyse boşandığımı söylediğimde hepsinin değişecegini düşünüyorum. Ama bu bekaretle alakalı değil kesinlikle. 'bak işte evlenmiş yürütememiş, neden bu yaşta evlenmiş bak hemen ayrılmış salak, yada evlenmeyi ve boşanmayı kolay görüyo bu' gibi şeyler aklından gecirecekmiş gibi geliyor.. Bu nedenle o beni kıramadan yani boşandığımı söylemeden kendim uzaklaşmayı seçiyorum.. Bazen birini görüyorum diyorumki içimden 'o bana bakmazki ben boşanmış biriyim' birsürü güzel hiç evlenememiş kız var dünyada. Birde kıskanıyorum cok hiç evlenmemiş yaşıtlarımı şuan. KEşke bende evlenmeseydim hiç... hiç böyle kaygılara kalmasaydım. Eksik hissediyorum kendimi farklı hissediyorum. evlenip boşanmadan önce (yani 1,5 yıl önce) genç ve hayat dolu birisiydim. şuan olgun bir kadınım. Kendimi asla bırakamıyorum. Hİç güvenmiyorum kendime Nası aşıcam ben bunu ya

Suphe etmek dogrudur, iyidir, et suphe bosver. Maalesef niyetler hemen belli olmuyo, o yuzden aklinin bi kosesinde hep o 'guvenmeme' olsun, kendini korumak adina dogru bir davranis bence Bu bosanmalardan sonra toparlanmanin ilaci hem zaman, hemde yine soyluyorum, civi civiyi soker. Kendini cok sakinmamak, saklamamak, kapatmamak lazim. Bircok hayal kirikliklarini goze alarak cesaretli olmak yani.

Evet nasıl hatırladınız:) durumu bilmiyordu söylememiştim. Aslında konum tamamen onunla da alakalı. Geçen gün bana 'ben senden hoşlanıyorum neden daha cok vakit gecirmiyoruz neden kaçıyorsun benden, hoşlanmıyo musun benden kendini zorluyo gibisin' gibi bir konuşma yaptı :/ ne diceğimi bilemedim

Biliyorum abla toparladım da çok şükür ama işte giden güven açılan yaralar çok büyük. Bi kişiyle tüm herkesi yargılamak yanlış ama işte insanız dönüp dönüp takılıyoruz bazı şeylere Bi de kimseye o gözle bakamıyorum artık iğrenme geliyo. Ne kadar sürer böyle bilmiyorum

O his bende de var, kimseye güvenemiyorum kimseyi de istemiyorum. Geçici ama bu hisler zaman tanımak lazım

mutluluklar dilerim size ne güzel:) İşte geriliyorum çok. lafa nasıl başlıcagımı bilemiyorum. daha fazla soru sorarsa anlatmak istemiyorum cok ayrıntılı. hatırlamak istemiyorum o günleri. yada yorum duymak istemiyorum. yada işte soğuk bi tepki falan alırsam moralim bozulacak falan.. bunların hepsi kendimi korumak için

çocuğunuz var mı sizn? İnsanın hayatı tepetaklak oluyo gercekten bambaşka biri gibi bambaşka bir hayata başlıyorsun. Hayattaki bir kararın dolayısıyla herşey değişiyor adaptasyon süreci zor. bide bu hislerin sadece bana özgü olmadıgını bilmek güzel.

o durumda geçecek emin olun. İlk zamanlarda sadece sizin başınıza geldi zannediyorsunuz ama inanın öyle değil. Cesaretli olmanız gerekiyor. Daha çok gençsiniz. Gezin, tozun, eğlenin ilişkiler yaşayın ama korkmayın

Öyle demeyin delirmek olur mu hiç bazen yaşadıkları ağır gelir insana tek başına kaldıramaz ya da baktığınız pencereyi değiştirmeniz gerekiyordur elbet yardım alın, kendiniz için.

Hatırlanması zor bir konu değildi :) Sevgili olmadan beraber olmak ti isteğiniz... Bence doktor bey sevgili olmak istiyor Eger sen de bunu istiyorsan Duygularına gem vurma Ve bosandigini herseyi açıkça anlat...

Doğru diyosunuz. :) aslında benim çevremde ailemde akrabalarımda hic boşanan birisi olmamıştı. O nedenle kendimi çok kötü ve garip hissettim başlarda. tabi baya ilerleme kaydettim ama şu psikolojiyi atamıyorum üstümden. cidden normalmi farklı değilmiyim bilmiyorum.

şimdi sevgilik iması yapınca sana bir şey söylemem gerekiyor ona vereceğin tepkiye göre de. Sonra ben evlendim de nasıl derse her insan gibi evlenip boşandım aklında sorular varsa sor de yada o an spontane sende anlatabilirsin LaReina it's just me, myself and

23 yaşındayım ayrılalı 4 ay oldu davam sürüyo. Ama birebir aynı şeyler aynı sorular var kafamda. Allah yardımcımız olsun çok iyi anlıyorum seni. Çözersen bunları bana da anlat

Birisi sana gercekten kapilirsa bunu cok onemsemez. Dert etme, kendini yorma. Rahat yasamana bak gibigibiyim

Ne farkeder ben hertürlü onun düşüncesini fikrini önemsiyorum tabi ki kırabilir. o kadarda odun değiliz canım gibigibiyim

Yanlış anlamayın hayat sizin istediğiniz gibi yaşarsınız ama eski konunuzu hatırladım, sevgili olmadan birliktelik yaşamanın normal geldiği bir kişi, bence çok hassas olamaz gibi geliyor bu konularda, yani boşanma kelimesini ve bu durumu çok kafaya takacak biri deilsinizdir die düşünüyorm.

inşallah. bendende 1.5 yıl geçti sayılır. hiç az bi süre değil en güzel yaşlarımız bunlar. Atlatamadım o psikolojiyi birtürlü. acım üzüntüm bitti ama.. mesela aynı yaşta oldugum bir kuzenim var eskiden bıdır bıdır gezerdik eğlenirdik çılgınlık yapardık. şimdi kendimi olgun görüyorum öyle olmam gerek ben boşanmış bir kadınım gibi hissediyorum. kendimi asla bırakamıyorum. Bide evet aşka hazır olsamda boşandığımı söylemek zoruma gidiyor. söyleyemiyorum

Yanlış anlamadıysam siz sevgili olmadan önce beraber olmak istiyormuşsunuz sizi nasıl kırabilir ki