O zor dediğiniz insanı idare etmek aynı eve girince daha zorlaşacak. O tuhaflıklar size batmaya başlayacak. Bu 1 Ergenlik çağında zor bir çocuk. Bazen insanlar kendi çocuklarını idare etmekte zorlanıyor bu dönemde. Sevgileri olmasa katlanılmaz. Sizin olmayan ya da sizin büyütmediğiniz bir çocuğa bu sevgiyi duymanız mümkün değil. Bu yüzden o sevginin desteklediği sabır sizde olmayacak ve isyan edeceksiniz Bu da 2 Böyle yaşayın gitsin gittiği yere kadar. Yok illa evlenecem diyorsanız zor günler sizi bekliyor

Geldim baktim gidiyorum

çok gençtim ya.. sanırım yaş aldıkça daha derinden sorgular oldum hayatı, deneyimlerim hayata bakış açım değişti, bir de cocugun varlıgından elbette haberdardım ama birlikte yaşayacağımızdan değil. şartlarımız değişti o zamanlar bunları düşünecek kadar olgun değildim sanırım. sonra yıllar geçti ve şimdi bu noktaya geldim. Nooption memento mori memento

Dark bencede oyle ama ayni evde yasadiginda sorunlulugu bayan alacak arkasini toplayacak ayrica anne ile baba ile surekli iletisimi olan cocuk cok fazla hircin olmaz bu cocuk eminim cok hircindir

Cocuk küçük olsa neyse de tam ergenmis. Çok zor gerçekten, bir de ergenlikte böyle bir durumu kaldırabilir mi bilmiyorum. Acaba bir kaç sene daha bekleyip üniversiteye mi gönderip öyle mi evlenseniz. Benim gözüm ergen çocuğu kesmiyor açıkçası.

Yakma kendini kardeş!!!!!

Ben yerinizde olsam çocuktan çok, eş adayının bile bile eyvallah ettiğiniz tuhaflıklarını düşünürdüm... Çocuk konusunda da dengeyi kuracak olan babası. Adamın kendine hayrı Yok, bir de size yük olacak tuhaflıkları varsa çok çok yıpranırsınız. O çocuk için de sizin atabileceğiniz bir adım Yok. Hani koşulsuz seven, iyiliğini isteyen, çocuğun zorlu hayatına karşın merhamet duyan falan biri olsanız yine bir ihtimal diyeceğim. Ama olmasa daha çok mutlu olacağınızı düşündüğünüz bir çocuğa tek kelime laf anlatmayı beklemeyin. Babaya güveniyorsanız denge ve saygılı bir aile ortamı konusunda, evlenin. Yoksa uzak durun.

Sanırım sizin ilk evlilik olacak. Bence hiç bu işe girişmeyin burada ne konular açıyorlar bi göz gezdirin isterseniz. Yok neden nafaka ödüyor, yok bizle tatile gelmesin, yok kahvaltıda yumurta yemek istedi vs vs uzar da gider. Denginizi bulun.

İyi düşünün. Ergenlik döneminde bir erkek çocuğa annelik yapmak sizin için güç olacaktır. Ki eş adayınızın da sıkıntılı olduğunu söylüyorsunuz. Çocuk konusunda size yeterince destek olabilecek mi? Size anlayış gösterecek mi? Siz daha anneliği tatmadan ergen bir çocuğun zahmetlerine, duygusal iniş çıkışlarına sabır gösterebilecek misiniz? Bunların cevabını kendi içinizde net olarak vermeniz lazım. İlişkide sevgi aşk yeterli değil. Kendinizi hiçe sayıp girmeyin bu işe derim. . push ;

merhaba hanımlar, size bir şey danışmak istiyorum. daha önceden bahsetmiştim uzun yıllardır süren bir ilişkim var. artık evlenmeyi düşünüyoruz fakat söyle bir sorun var hayatımdaki insan on sene önce boşanmıs bir de cocugu var cocuk kücük değil on dort - on bes yasında. annesi varla yok gibi cocukla kesinlikle ilgilenmiyor maddi manevi tum sorumluluk erkek arkadasıma kalıyor. biz de artık yuvamızı kurmak istiyoruz ama aklımda deli sorular.. ben calısan bir insanım 8-5 calısıyorum evlenince bir ton sorumlulugum olacak. iş, ev, eş simdi bir de cocuk eklenecek.. istedigi bir sey oldugunda gözlemlediğim kadarıyla vicdan yaptırarak elde ediyor hatta bana da bu taktiği kendi ağzıyla verdiği zamanlar olmustu. Gözümü korkutmuyor değil.. cünkü cogunuz bilirsiniz evlilik zor is. cocuk da buyuk ihtimalle cogunlukla bizimle kalacak. bir yandan icim sızlıyor bir sekilde bas ederim onun da düzeni olur gibisinden dusunuyorum bir yandan da ıkısı de zor karakterler bas edemezsem her seye yetisemezsem napacağım diye düsünüyorum. basbasa vakit gecirmek istediğim anlar olacak, özgürce tatil planları yapmak isteyeceğim belki, ya da benim de cocugum olursa naparim.. cıkamıyorum ben isin icinden. kalbimle mantıgım arasında kaldım. kimse üzülsün istemiyorum ama kendimi harap edip pişman olmak da istemiyorum. daha önce yasayan, deneyimi olan ya da fikri bir el atarsanız sevinirim. B

çocuk üniversite yaşına geldiyse sınava çalıştır başka şehir yazar gider yanınızdan zaten..:)))

Su kliselerden kurtulun bence Sorun bakin bu platformda esinden ayrilan kadinlara. Cocuklariyla hic ilgilenmeyen var miymis iclerinde?

Aranızda yaş farkı var mı? sinemha

Bu sahisla evlenmek zorundamisin? Neden agrimayan basini agritmak istiyorsun? Kimseyle "ben evlendikden sonra degistirim" ya da " evlenince degisir" gibi dusuncelerle rvlenmeyin zira ben degiseni ne duydum ne de sahit oldum. Evlilik yurutmek cok ama coook zor Bir de bile bile bu ise sorunlu biriyle girismek cok yanlis. Siz bile bile lades olursunuz. Simdi "Ben alistim hareketlerinr" bir sene sonra "dayanamiyorum artik" olur ve burda siz de baslarsiniz konu acmaya. Akliniz varsa kendinizi bu duruma sokmayin. Erkekmi kalmadi? Kendinize biraz deger verin sevin kendinizi. Anladigim kadariyla mecbur degilsiniz o halde mazosistmisiniz siz anlamadim. belleza

bir insan en büyük kötülüğü kendine etmemeli. ortada 3 kişinin çarpık ilişkisi ve bir çocuk varken, kaldı ki ilgisiz yetişmiş bir çocuk, bu ateşin içine asla kendimi atmazdım. zaten adam da sorunlu. hiç bulaşma derim ben. E Eucalyptus

1. boşanmış olması 2.14 yaşında ergenlikte bi çocuk 3. sorumsuz bi eş adayı... Ayrılmak için kaç madde daha bekliyorsunuz? O kadar mı kör oldunuz?

Şimdiden "boşanmak istiyorum bıktım" temalı bir konuyu görüyorum gelecekte açacağınız. Evliler kaçmaya çalışırken siz atese kosuyorsunuz, bence yapmayin.

Eş adayınızdan da yakinmasaydıniz olabilir, tolere edilebilir derdim ama eş adayınız da problemli anladığım kadarıyla dolayısıyla yükünüz 2 kat artacak bence. İyi düşünün derim. Küçük çocuk olsa işiniz daha kolay olurdu ama ergen artık ve en sorunlu dönemleri olacak, haliyle sorun yaşamanız çok olası. birumut58 Yarabbi sen yardım et... tek ayak

Tabiki cocugun yetistirilmesi, bakimi ve barinmasi konusunda tek sorumlu anne degil. Ama yeniden evlenen babalar cocuklarinin bakimini ne kadar ustleniyor? Tek yaptiklari cocuklarini bir cati altina sokmak. Yani evlerini cocuklarina aciyorlar, gerisine karismiyorlar. Genel olarak bu boyle. Cocugunun onune bir kap yemek yapip koyuyorlar mi, kirli camasirlarini yikiyorlar mi vs vs. Geri kalan herseyle 2. Es ilgilencekse, neden hic soz hakki olmasin? Bakici mi bu kadin? Cocugun hem anneyle hem de babayla buyumek hakkidir. Ama artik belli bir yaşa geldi, biraz da babasi baksin demek dogru bir yaklasim olmaz. 2. Esin de kendine ait bir hayati olmak zorunda. Onun da kafa dinleyecegi bir zaman olmali. Boyle durumlarda haftanin ya da ayin belirli gunlerinde cocugun her iki yerde de kalmasi daha dogru olur. Zira her iki tarafin da nefes almaya ihtiyaci olacak. Ayrica cocugun psikolojik gelisimi icin de her iki tarafla da duzenli bir sekilde gorusmeye ihtiyaci var. Ozetle 2. esin soz hakki yok demek cok buyuk bir haksizlik olur.

böyle bir evlilikte çok zorlanırsınız üstesinden gelebilirseniz bravo. ben evlenmezdim evlenmedim de.

Kocan olcak kisi iyi olsa ol derdimde.. hem cocuklu hemde iyibiri degil.. niye boyle birsey yapacakasin? Hayatini karartmak istiyosano baska

İkinci eş olacak olsaydım bakacağım ilk şey boşanma sebebi olurdu. Müstakbel eş bu konuda objektif davranmayabilir her ikisini de ayrı ayrı tanıyan kişilere sorardım. İlk evlilik psikolojik ve fiziksel şiddet ya da aldatma sonucu bitmişse zinhar yaklaşmazdım ki "zor biri" diyorsunuz. Zorluğu ne yönde? Hani inatçılığı falan mı var yoksa en ufak bir şeyi büyütüp kavga mı çıkartıyor? Bir de sizin ilk evliliğiniz mi olacak? Pek çok kişi kolay kolay 2. eş olma fikrini kabul etmez hele ki bir de çocuk varsa. İyi düşünün. Allah kolaylık versin.

O babalarin kazmaligi hayatim iste. Dusun yani eger sen evde is yaparken baba elinde telefon karsisinda tv yatiyorsa zaten o babanin eski esinden cocugu olmasa da varligi sana batar. Bir zahmet totolari kaldirsa su babalar sorun kalmayacak. Cocugun camasirlarini makineye atmak, yemek hazirlamak, odayi toplamak, utu yapmak o kadar da zor degil bir erkek icin

Bu arada yazdığım her şey birbirine karıştı siteyi kullanmayı hala öğrenemedim sanırım üstüne kafam da çok karışık kusura bakmayin olur mu emenems

Zor bir es adayi ve zor bir cocuk. Tek biri bile yeterli kacmam icin. Bebek felan olur evlat gibi bakarsiniz ama o yasta bir ergen ben asla kabul edemem.

Sahsen yasamadim, ama akrabagim su anda tipatip benzer bir durumda ve ne kadar sabirli olsada pisman bence. I

çocuğunu kendi çocuğunuz gbi sevebilirsiniz.. öyle oluyor çevrende çok örneği var 2. eş olmak bence mutluluk için 2. fırsat bir bey için de o mutlu olmak için 2. evliliğini yapıyor eğer aşk evlilliği olacaksa... ben kötü olummsuz yaklaşmıyorum bu duruma

siz erkek arkadaşınızı çok seviyorsunuz ki olumsuz yönlerine rağmen yıllardır berabersiniz ve evliliği düşünüyorsunuz peki çocuğunu seviyor musunuz? o da sizi seviyor mu? bu önemli. eğer cevabınız evetse bence evlenebilirsiniz. illa ki sorunlar çıkacak insanlar kendi çocuklarıyla da yaşıyor bu sorunları ama bilmiyorum ben olumsuz bakmak istemiyorum. D Dolunay2018 Nirvana Anneler

Iyi de kadin da erkek de bu cocugu tek basina dunyaya getirmiyor. Tum sorumlulugu tek tarafa yuklemek haksizlik degil mi sana gore? Tum yuku anneye atip bir daha cocugunu arayip sormayan babalara kizmiyor muyuz burda? O halde cocuguyla ilgilenmeyen anneye de kizilir yani hakli olarak. Cocuk bu cocuk. Esya degil ki, "5 sene ben baktim, al biraz da sen bak" deyip artik ilgilenmemek gibi birsey olabilir mi? Kadinlarin cocuklarinin velayetlerini babalarina birakmalarini anlarim. Cocuga bakacak durumda degilse elbette velayeti birakabilir. Ama cocugu arayip sormamak, ilgilenmemek gibi bir luksu yok o kadinin. Herkes sorumluluklarini yerine getirecek. Dogurup dogurup sokaga atmaktan bir farki kalmaz o zaman. 2. Es de cocugun babasinda oldugu gunlerde cocuga iyi davranip ablalik ya da annelik yapmakla mukellef. Cocugun tum bakimini ve sorumlulugunu ustlrnmekle mukellef degil sirf babasiyla evlendi diye. Bu kafalardan da kurtulmak lazim artik. Ben bunu yasayarak ogrendim. Gordum ki bu durumun hem cocuga hem de 2. Ese zarari dokunuyor. 6 yildir bir kiz cocuguna hem annelik hem babalik yapiyorum. Annesi ve babasiyla buyuseydi nasil olurdu bu cocuk diye kiyasladigimda, benimle buyumesinin cok fazla arti sagladigini da goruyorum. Toplumsal sorunlara duyarli, saygili, hayvan sevgisini bilen vs vs degerlere sahip bir cocuk oldu cok sukur. Ama yeterli oldu mu? Hayir. Psikolojik olarak hicbir zaman iyi bir cocuk olamadi. Bir turlu yenemedigi bir ozguven sorunu var. Bir tarafinin hep eksik oldugunu goruyorum. Anne babasiyla buyuyen cocuklarda bile bircok eksiklik gozlemleniyorken, bir tarafin hep eksik olmasiyla tamamiyle psikolojik olarak iyi durumda olan bir cocuk yetistirmenin neredeyse imkansiz oldugunu anladim ben. Bir psikolog da ayni seyleri soyleyecektir eminim. Cocuk da kendini hep bir tarafa mahkum hissetmemeli. Bu bizler icin de gecerli. Insanin calacak 2. bir kapisi olmasi lazim her zaman. Tek tarafa mahkum bir cocuk hicbir zaman ozguvenli olamiyor. Diger taraftan evlenir evlenmez kendini cocuklu bir ailenin icinde bulacak bir 2. es dusunun. Zaten Turk erkeklerinin cocuklariyla neredeyse hic ilgilenmedigi asikar. Kadin es olmadan anne olmak zorunda kaliyor. Ben ki cocuklari cok seven ve cocuk yetistirme konusunda kendime cok guvenen biriyim. Ama ben bile bu isin oyle gorundugu gibi olmadigini evlenince anladim. Esinle bas basa kalabildigin, tek yer yatak odasi. Tabi cocuk kucukse, ayri yatmaya alisana kadar orda da yalniz kalamiyorsun. Attigin her adimi, yaptigin her hareketi evde bir cocugun varligini dusunerek yapmak zorunda kaliyorsun. Amaaann bugun de canimin istedigi gibi davranayim deme luksun olmuyor hicbir zaman. Bazi aksamlar bir kahve icmeye ya da bir haftasonu bas basa tatile falan da gidemiyorsun. Haliyle bu kadinin da psikolojisi cokuyor. Ustelik cocugunu iyi yetistirmek icin once senin psikolojinin iyi durumda olmasi lazim. Boyle bir girdap icine dusuluyor. Halbuki oz anne de cocuguyla ilgilense, cocugunun bakimini diger anneyle paylaşsa her iki taraf icin de daha iyi olacak. Hem cocuk her iki tarafin ilgisi ve sevgisini alacak, hem iki annenin de nefes alabilecegi zamanlar olacak. Tabi bunu basarabilmek icin de annelerin babalarin belli bir egitim seviyesinde olmasi lazim. Kk da okudugumuza gore cogunlukla oz anneler cocugu diger tarafa karsi dolduruyor. Bilmiyorum belki de benim olmasini istedigim duzen Turk halki icin bir utopya. Hicbir zmaan boyle bilincli bir toplum olamadik.

Aranızdaki yaş farkı nedir? mamamio Tüm mal varlığım, çevremdeki malların varlığıdır😏 Anneler

Memlekette baska adam mi yok.. Arkadasim yapti aynisini adamin ilk cocugunun aylik 2bin gideri var ozelde okuyor.. Calisan arkadasim uzerine bir tisort alamiyor.. tatil hayal.. cocuk olmadi tedavi parasi yok.. Daha ne soyleyeyim...

diğer konunuzu da okudum. yanıtım da iki konuya yönelik.. uzun yıllardır ilişkinize verdiğiniz emeği düşünmeden karar almaya çalışın, alışkanlıklar ve bağımlılık doğru karar almayı engelleyebiliyor. çocuğun da bulunduğu ortamda beraberce daha fazla vakit geçirin, belki zaten geçirmişsinizdir. ama misafir çekingenliğinin aşılacağı kadar uzun süre olmalı. sonra o ortamdaki halinizi, fikirlerinizi, kendinizi nasıl hissettiğinizi düşünün. örneğin çocuktan anlamsızca rahatsız oluyorsanız, her hareketi sizi geriyorsa kendi düşüncelerinizden de utanacak duruma gelebilirsiniz, yani kendinizi suçlu hissedeceksiniz ve sürekli böyle bir gerilim içinde yaşamak sizi yıpratır. ama diyaloğunuz iyiyse, kendinizi mutlu, güvende, huzurlu hissediyorsanız, ufak tefek sorunlar her ailede olabilir. ama sanki şimdiden kendinize çok fazla sorumluluk yüklemeye hazırsınız, yazdıklarınızdan yuvayı siz tek başınıza sırtlayacaksınız gibi hissettim

çocuğunu kendi çocuğunuz gbi sevebilirsiniz.

Adamın size sorun yarattığı kısım nedir? Bunu açarsanız daha iyi olacak. Çocuk için de ergenlik çağı olsa da annesi gibi size naz yapamaz diye düşünüyorum. Saygı çerçevesinde bir ilişki kurarsınız. Yeni evli gibi rahat olmayacaksınız evin içinde bu belli. Cinsellik, romantizm hep sıkıntı olur. Tatil konusu ikinci plan bence. Ayrıca tek de kalabilir küçük değil. Beraber gitmezdim açıkçası. Şimdi balayı yapsanız o da mı gelecek? Planınız ne?

Tabiki canim adam hic birseye elini surmez kadinda bir sure sonra cildiracak muhtemelen buyuk konusmayayim ama konu sahibi ben uzaklasarak kacardim

Çoook zor canım.

bir insan en büyük kötülüğü kendine etmemeli

yani burada çocukla ilgili bir öneri veremiyorız çocuğu sokağa at diyecek değiliz ama. bence siz yol yakınken vazgeçin derim. insan kendi çocuğuna tahammül edemiyor bazen. yeri geliyor kendi üst başınızdan kısıp ona yediriyorsunuz giydiriyorsunuz. kendinin olunca problem değil ama bütçe ona göre ayarlanınca gıcık olmaya başlayaiblirsiniz. dağınıklığı, tavırları, çıkacak olan sorunlar. ben yapamazdım. sizin bebeğiniz olunca çocuk iyice tribe girecektir. babasının bir evladı daha olacak çünkü. doğru olan anne ile kalması tabi ama.

Sizi anlayisla karsiliyorum korkularinizda haklisiniz ama uzun yillardir birlikteyseniz neden daha once dusunmediniz bir anda olmadi ya? rosa

Ben çocuktan önce es adayıni sorgulamanizi öneririm anlaşamadığıniz konular var zor bir insan olduğunu düşünüyorsunuz bunlar büyük problemler

Es adayinizin eski esiyle ilgili olarak bu yargilar yanlis. Ortada bir cocuk var ve onlar kendi aralarinda nasil istiyorlarsa o sekilde bakarlar cocuga. Bu sekilde dusundugunuz surece evlenmeyin. Cocuklu adamla evleniyorsunuz, bas basa tatili yaparsiniz belki ama o cocuk size batar. Gelip kalirsa neden anasinda kalmadi diyecek bir dusuncedesiniz.

Elbette neler neler var, ama tek kabullenilmesi gereken konu,2. esin bu konuda soz hakki olmadigi. Ki zaten ortada bir cocuk varsa hayat hep ayni sekilde ilerlemez. Ben bugun ayrilsam oglum benimle yasar, kucuk oldugu icin. Sonrasinda liseye gelir misal, babamla yasayacagim diye tutturabilir. Tamam git yasa derim, sonucta cocuga barinma saglayacak tek birey ben degilim, babasi da bunu saglamak zorunda. Bazi babalar cocuga hafta sonu ilgi gostermeyi babalik zannediyor ama oyle degil. Simdi bu durumda eski esin evlendigi kisiye yorum yapmak dusmuyor

Adam sorunlu ve ayrıca ergen yaşta çocuğu var. Yaşayacağın zorlukları on görmüşsün ki gelip buraya yazıyorsun. Bence bile bile kendini ladesleme evlenmeniz halinde senin istediğin hayat tarzını yasayamayacaksin.

Ben de ayni sekilde bir ailede buyudum, babamin ilk esi iki kizini once hic gormuyordu. Ama ne oldu, annem o kizlari buyuttu ve kadin cikageldi. Yani hazir olmak lazim her seye. Hep ayni sekilde devam etmiyor maalesef.

Tek diyeceğim şey içinde en ufak bile bi şüphe varsa evlenme

Bu sorunları derinden yaşamış biri olarak söylüyorum kesin ve net ayrılın. Evlenince çok çaresiz ve mutsuz hissedeceksiniz ikinci bir seçeneğiniz yok ayrılın. Konuşulan şartlar, anlaşmalar hepsi göz boyama erkekler çocuklarıyla yeterince ilgilenmiyor çok üzülürsün.

Ergenlik donemindeki bir cocukla yasamak cok ama cok zor olacak sizin icin. Aile ici egitim yasini gecmis. Muhtemelen sizin hicbir ogretilerinizi kabul etmeyecek ve kendi dogrusu uzre hareket edecek. Bu da sizi yipratacak. Vazgecin bu isten.

Ben hayatta yapamazdım böyle bile bile zorlukların hepsini analiz edip kendimi bu karmaşanın içine atamazdım

Genel bir cevap vereyim. 1- cocugun annesi gerçekten ilgilenmiyor bu konuda burada neden yalan söyleyeyim? orda burda bırakıp kaçan bir kadından bahsediyorum. Ve 2. eş olacağım için değil, bir kadın olarak ben bazı kadınların gerçekten "anne" olamadığını düşünüyorum. o vicdan o merhamet olmuyor, kendi hayatlarına yöneliyorlar, evlilik bitince cocuk da bitiyor maalesef. "doğurmakla ana olunmaz" lafını hatırlatmama gerek yok. 2. bana laf düşmeyeceğini söyleyen arkadaşlarım, eğer ben o cocugun sorumluluğunu alma konumuna geleceksem, benimle yasayacaksa bana laf düser. ben acımasız gaddar egitimsiz bir insan degilim, onu dışlayamam ya da beni ilgilendirmez diyemem. Anne eğer var olsaydı canıma minnet annesi var der geçerdim ama yok. o boşluk o otorite sevgi bir şekilde benimle dolacak gibi görünüyor. 3. şöyle bir detay var ki, seviyorum hanımlar, biliyorum çok inişli çıkışlı bir ilişki oldu ama geriye dönüp baktığımda sorunların temelinde zaten "ben senin hayatında nerede olacağım, biz mutlu olacak mıyız? bir sonumuz olacak mı sorusu vardı. 4. Şimdi şöyle bir düşünce sarıyor aklımı, mesela bu adamın böyle bir gerçeği var böyle bir durum var zorlukları olacak, ama başka adamların da türlü türlü sorunları olabiliyor. yani ateşten kaçarken doluya tutulmak da var işin sonunda. hayatımdaki insan bir çok bakımdan beni mutlu edebiliyor. sorunlarımız da büyük mutluluklarımız da.. bu arada samimi içten yorumlarınız fikirleriniz için çook teşekkürler

Böyle bir evlilik yapmaktansa hiç evlenmemiş olmak daha iyidir gibi geldi bana. Ben yapamazdım.

bu iş yaş...

Bu platformda cocuklariyla hic ilgilenmeyen kadin var midir bilemiyorum ama genel olarak cocuklariyla hic ilgilenmeyen anneler de var. Bu gercegi de goz ardi edemeyiz. Esimin de onceki evliliginden cocugu var. Evlendigimizden beri bizimle yasiyor. Oncesinde de kv bakmis 1.5 sene. Annesi ayrildigindan beri 1 kez bile cocugu gormeyi talep etmemis. Hala da durum ayni. Artik cocuk buyuyup de, onlar da birilerinin bakimina muhtac durumuna geldikleri zaman "ben dogurdum, benim cocugum" diye arayip sormaya baslarlar. Yine benzer bir vaka da abimin basina geldi. Yengem 4 cocugunu birakip baska adamla kacti. Bir kez olsun arayip sormadi cocuklarini. Yani cok var boyle kadinlar malesef. Ben de hemcinslerim icin bunu soylemek istemezdim ama gercekleri kabullenmek gerek. Toplumun genel yapisinin portresini bu platform cizmiyor her zaman.

13 yasinda oglum var ve bazen beni cildirtiyor. Bu ergenligi hic sevmedim. Bence cok zor bir hayat sizi bekliyor.

Bir tanıdığım var öğretmen, eşinden boşandı 2 çocuğunu babaya bıraktı. Görmez etmez, çocukları üvey anneyle zor bir hayat yaşıyorlar. Yengem mesela ; oğlunu bırakıp başka bir sehire tayin istedi yıllarca babaannem baktı kuzenime. .. Demem o ki malesef azinlikta bile olsalar varlar böyle kadınlar...

merhaba canım ben öyle bir durum içerisindeyim şuan. Eşimin çocuğuna babanne bakıyor annesi ilgilenmiyor biz eşimle evlenirken en başta herşeyi oturup konuştum. çocuğuna annelik yapamayacağımı ve istemediğimi açıkca söyledim ve kabul edildi hiç birşekilde almayacağını zaten annesininde vermeyeceğini söyledi. buraya kadar herşey güzel ilerledi ben şuan 7 aylık evliyim ama gel görki hiç bişey o şekilde kalmadı çocuğumu alıcam benimle kalacak senin için çocuğumu bırakmam vs vs bi dünya olay. o öyle yaptıkca ben o günahsız çocuktan uzaklaştım yeri geldi yüzüne bakasım bile gelmiyor elimde değil çünki yapamıyorum. annesi babası her türlü haltı yiyor boşanıp çocuklar ortada kalınca biz yani yeni gelinler günah keçisi olarak görünüyoruz malesef. sen sen ol böyle bir hataya düşme şuan çocuğu sevebilirsin oda seni sevebilir ki bizde öyleydik, aynı ev ortamına girince hiç öyle olmuyor herşey değişiyor ortada senin olmayan bir çocuk var yüzüne baktıkca annesini görüyorsun elinde olmadan da o suçsuz çocuğa tepki alıyorsun ve herşeyi batıyor sana. sonrada elin yüreğinde bekliyorsun acaba bugün ne olacak diye. bunları sana tüm samimiyetimle anlatıyorum yakma kendini

çocuk ufak olsa ha bir cesaret dersiniz. ama çocuk büyük. istediğin gibi oturup kalkamamaktan istediğin gibi giyinememeye koltukta sarılıp bir film keyfi yapamayıp sevişmek için sürekli yatak odasını kullanmaya kadar kırk tane böyle ufak ve göze batmayan ayrıntı sayabilirim. ama asıl sorun çocuğun yapısı olacak. zor bir çocuk yazmışsınız. yaptığınız yemeyi beğenmediğinde burun kıvırıp şımarıklık yaptığında nereye kadar sabırlı davranabileceksiniz? ergen çocuk spermli donlarını tutup makineye atarken? benim verdiğim örnekler sadece ev içi yaşamla ilgili ama yorucu ve bıktırıcı olabilecek şeyler. en ince ayrıntısına kadar düşünmenizi tavsiye ederim.

merhaba hanımlar, size bir şey danışmak istiyorum

İnsanlar uzerine duseni yapmiyor ki, sorun bundan kaynaklaniyor

Sevgilinle çok iyi anlassaydin çocuk meselesi önemsiz derdim ama sevgiliye tahammül kalmadığı anlarda çocuk daha çok göze batar. Bence gerçekten evlenmek için ideal bir eş degilse bu ilişkiyi noktalayin. Devam ediceksen elbette tek çözüm sabır. Çocuk odasını istediği gibi dagitsin laf etme. Kendi odasını kendi temizlemeli zaten. Yalniz kalamama kaygin varsa onun senin çocuğun olabilicegini düşün. Çocuğu olanlar nasıl yalniz kalabiliyosa siz de o şekilde fırsat yaratabilirsiniz. Çok küçük bı çocuk değil senin için çok zor olucagini düşünmüyorum. Annesinin onunla ilgilenmedigini hep aklinda tutarsan ona merhamet etmek daha kolay olur.

Ergen cocuk cok zor. Adamda tuhafmıs. Kendinizi niye yakıyorsunuz. Kolay olanı secin. Niye zor olandan basliyorsunuz. Insanlar kolay olani bile başaramıyorken.

padişah olacağıma bir erkeğin 2. eşi olsaydım diye bi söz vardır:)) btlyur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bilerek başınızı yakıyorsunuz Bu kadar yazayım

13 yaşında kızım var. Bazen çıldıracak noktaya geliyorum. Kendi çocuğu bile çok zorluyor insanı iyi düşünün ben cesaret edemezdim.

Ailemde çevremde çocuklu bir adamla evlenip 2. eş olan kadınlar pek de mutlu olamamış. Kadınlardan daha çok çocuklar sorun çıkartıyor ve asla babalarının eşini benimsemiyorlar sanırım. Dedem eşi vefat edince babaannemle evlenmiş dedemin 5 çocuğu varmış onlara bakmış büyütmüş babaannem çocukken her şey iyi güzel ama herkes büyüyüp kendi ayakları üzerinde durup da artık kadına ihtiyaçları kalmayınca kadın birden üvey anne oluveriyor. Amcam, yengem vefat edince tekrar evlendi kuzenlerim küçüktü.. kadınla o zamanlar aralarında hiç bir problem yoktu anne demeye başladılar hatta kendi kendilerine ama şimdi büyüdüler ve kadın ''o kadın'' oldu. Kadının hatası varsa bile bu üveysin, sen kimsin? ne karışıyorsun? bizim hiçbir şeyimizsin diye suratına vuruluyor. Kimse çözüm yoluna gitmeye yanaşmıyor. Bir komşumuz yine 2. eş, adamın iki çocuğuna küçükken bakıyor büyütüyor evlendiriyor, sonra kocası ölüyor. Oturdukları ev adamın evi ve tapusu yoktu normalde tapu verilince evde kadınla eşit hak sahibi olmalarına rağmen çocuklar kadına, tüm tapu parasını sen vereceksin yoksa çıkıp gidersin diyorlar.. Bu üç olayda da anneler vefat etmiş üstelik.. Boşanma durumunda çocuklar nasıl sorunlarla karşılaşılır o da muamma.. Yani arada pek bir sevgi bağı oluşmuyor sanırım.

Çocuktan önce asıl sorun adamda, eski konularınızdan birinde şiddet olduğundan da bahsetmiştiniz sanırım. Böyle biri ile evlilik düşünmek çok enteresan.. Bu evlilik gerçekleşirse sorunlar silsilesi ile baş etmeniz gerekecek,

cocuk beni seviyor gibi, yani tam olarak anlayamıyorum doğal bir kıskanclıgı var tabii, ama babasinin mutlu olmasini istediğini söylüyor derin sularda Kendini tanımayan, başkalarını anlayamaz..

Canim ben sahsen yapamam yapanlar var mi var. Helal olsun diyorum onlara. Senin hic cocugun yokken bi de tam ergenlik zamaninda olan bir cocukla ilgilenmen zor olacak gibi. Bi de ikisi de zor diyorsun. Sevgilinin ne gibi zorluklari var?Cocuk sana karsi nasil?Yani seni istiyor mu yoksa evlenmenize de mi karsi?

İnsanlar uzerine duseni yapmiyor ki, sorun bundan kaynaklaniyor. Siz uzerinize duseni yapmissiniz ne mutlu, gerisi oncocugun annesinin babasinin problemi. Olayin psikolojik boyutu yani. Benim annem de 2 cocuklu bir adamla evlenmis ve onlara 20 kusur sene annelik yapmis, biyolojik anne sonrasinda cikip gelmis ve bir tesekkuru birakin ara bozmus bir insan. Annem en basindan bu olayin boyle neticelenecegini bile bile bakmis cocuklara. Hatta evlenmeden once babama da soylemis, biyolojik anne eninde sonunda cikar gelir bak, haberin olsun, istersen evlenmeyelim demis benim nostradamusluk sanirim annemden geliyor Sonrasinda 2 anne olarak bakmislar cocuklara. Ama bunu da her kadin yapamaz. Keske yapsalar ama nerde. MissCherryBlossom

Haftaya dogurup cocugu anneme birakip tatile gidicem diyenler cok oldu vallah

Bende yapamazdım malesef rosa

Ben ki 2 evlilik yaptım, ben senin yaptığına cesaret edemezdim. Çünkü sen daha evlenip eş olmaya alışamadan bir de ergenlikteki bir erkek çocuğuna anne ya da abla olacaksın... Mesela şu an havalar sıcak, eşimle ben iç çamaşırı ile geziniyoruz evde, 2-3 haftada bir kardeşim geliyor 1 günlüğüne ki eşimle aralarında 20 yaştan fazla var, kendi kız kardeşimden çekiniyorum ben ki eşim de çok hassas davranıyor... Şimdi baba gibi yaklaşan bir erkek bile dikkat ediyorken, sen tazecik gelin bu sıcaklarda kat kat giyineceksin... Özel zamanlarında hep sessiz olmak zorundasın, sesin duyulmasın diye... Kadınlığını doya doya yaşayamayacaksın... E bi de bu erkek çocuk, ergenlikte evde bir bayan var, merak edecek, istemeden de olsa dinleyecek, gözlemleyecek... Ben kendi yuvanı kurmadan başka yuvaya düş istemem... Onlar baba oğul, bu düzende hep sen dışarıda kalırsın. Çoğunluk annede olsa idare edilir ama bu şekilde şu an gözünün alıştığı eşinin davranışları bile gözüne batacak... Çocuktan bahsetmiyorum bile...

"hayatın dinamiği her zaman aynı olmaz" bu cümle okuduklarım arasından en mantıklı olanlardan biriydi! teşekkürler

Çoook zor canım.. Benim teyzem de erkek çocuğu olan bir adamla evlendi. Çocuk sık geliyordu hatta bi ara uzun uzun kaldığı zamanlar da oldu. Sen ne kadar el bebek gül bebek yapsan da belki yine kötü olacaksın çünkü senin de bir hayatın var ve belki de Allah size de bir evlad nasip edecek. İşte bundan sonrası çok daha sıkıntılı geçiyor. Teyzemin kızı olduktan sonra daha çok agresifleşip çocuğa zarar vermeye kadar tavırları oluyor. Kendini güçlü hissediyorsan belli bir kural disiplin uygulayaacağına eminsen evlen ama en çok fedakarlık sana düşecekmiş gibi geliyor. zirvedecamasirasankiz

Benim tek ruyam valla, cocugu anama atip tatile gitmekkeske yapsam

kaç yaşındasınız acaba? bile bile lades olacak bu iş, gerek var mı?

Ben ozler uveyler karisik bir ortamda buyudum. Hayatin dinamigi her zaman ayni olmaz, bugun o olmayan anne yarin olabilir. Veya tam tersi. Siz her durumu dusunerek karar vermelisiniz. O cocuga annelik yapmak zorunda da kalabilirsiniz, belki de hic gormezsiniz bile. Sozlesmeli bir sey degil ki bu simdiden belli olmaz. İyi dusunun. Esiniz de dengeyi kuramayacak biriyse zarar goren siz olursunuz. Benden soylemesi

Acikcasi ben yapamazdim sanirim müstakbel eşte sorunluymus bide. Allah kolaylik ve sabirlar versin simdiden.