Idrakyollariiltihabi kesin sorulmuştur da ailen uzak şehirde mi, aynı yerde yaşamıyorsunuz sanırım. Çok geçmiş olsun bu arada

Teşekkür ederim aldım kabul ettim :)

Yok yok öyle panik bir tip değilim merak etmeyin :) doktor söyleyince de he tamam deyip geçtim eşim panikledi. Aradan bir gün geçince burada cevap yazan arkadaşa sormak aklıma geldi. Gideceğimiz varsa bir şey vesile oluyor yahu panik yapsan da yapmasan da değişmiyor. Ölüm konusunda kadere sonsuz inancım var.

Teşekkür ederim bir gün ben de bu şekilde düşünmeyi o kadar çok istiyorum ki. Umarım olacak bu terapilerin sonunda. Siz ne güzel olduğu gibi kabul edip sindirmişsiniz. Darısı başıma.

Muhtelen haber vermediginiz icin bile sizi suclayacaklardir uzgunum...

Of idrak offffff. Ne diyeyim bilmiyorum ki Ne kadar az beklenti o kadar az hayal kırıklığı o kadar çok mutluluk

Bende tam bu hastalik ne diye soracaktim.. cevabiniz iyiboldu

doktor falan değilim ama geçmeyen kronik olarak tekrarlanan iltihaplar endokardite dönebiliyormuş yani kalp kapakcığına bulaşırsa sıkıntı yaratabilir gibi. başımıza geldi oradan biliyorum.

Bitecek, yoksa ben kendimi bitireceğim. Yukarıda arkadaşın yazdığı gibi annelikten azat edersem olacak.

Şoklar içinde okuyorum yazdıklarınızı, benim anneme sadece karnım ağrıyor de, sıcak çorbasından ballı sütüne, eli ile masajından okuyup üflemesine, çay sıcak havlu bilimum şey yapar. Sadece çocuklarına değil başkalarına da yapar. Amacım nispet değil, uzaktayım annemden zaten. Sizinkiler normal değil.

Yok yeğenlerimden bahsediyor çocuk olarak ama bu da bahane. Zira haftanın üç günü yeğenlerim teyzwlerinde kalıyor. Rica etseler seve seve bakarlar. Hele bu durumu bilseler mutlaka bakarlar. Bu sadece bahane. Sordu suratın niye asık diye. Tabi şu şekilde sordu. Ne o suratının hali ne oldu yine. Ben de hastayım anne bir şeyim yok sadece hastayım dedim. İnanmamış belli ki. Hasta halimle yeğenime gitmesem anlardı belki. Idrakyollariiltihabi

Ben kendi anneme resti çektim anacak bu yazdigin sey asla gerçeklesmiyor. Gerçekleseceginden umudumu kestim. O beklentiyi kesemiyor insan. Ne kadar çokta bilsem annem suçunu kabul etmezdiye, yine en çok istedigim seylerden biri. Suçunu görüp, gerçekten özür dilemesi ve yeni bir sayfa açmasi. Bunu psikologumda bana dedi "sen daha halen annenin onayini bekliyorsun, ve ne yazikki o hiç gelmeyecek". Dedigim gibi en azindan mesafe aldigim ve rest çektigim için, sürekli onun negatifligi, onun yargilamasi ile ograsmiyorum. Ondan dolayi rest çekmek gibi bir radikal karar önerdim. Cünkü rest çektiginde bile kabullenmesi zor, kalmis ki o kisiyi halen hayatinda tutarsan. Ancak kisir döngü ve depresyona yol açar.

AA olur mu ciddi uğraşları var canım kardeşimin. Arkadaşları ile kahvede okey oynaması gerek. Beynini okey masasında bırakıp, bıyığı sigaradan sararmış emekli amca olma gayreti var ve bu çok mühim bir mesele. Vakti yok, çok yoğun.

Birak ya zayifmis vicdansizlar. Cidden gercekten kendimi ailene once evlat edindirip sonra onlari ana babaliktan reddedesim geldi. Icindekileri yaz onlara siz de aile misiniz be yaz ve gitme vaktini de harcama bu bosbeleslere. Ya kendi canimiz keyfimiz onemli tamam mi zaten zor bir hayatin var bir de onlara mi vakit ayiricaksin. Enerjini emsinler diye mi? Ya birak allahaskina ya. Ben de 31 yasimdayim sen cok olgun yasinin ustunde bir kadinsin. Biz seni cok sevdik kardesim birak takma kafani. Opuyorum cok acil sifalar!!!!

ya idrak senin sorununu buldum kabullenememek.. anneni böyle kabul et çekil kenara. bak kadın gelmiş kalmış doğumdan sonra. sen hastanedeyken yemek önemli dediğin yemeği yapmış.. daha ne istiyon yazabilecek pozisyondan bildiriyorum bu kadında böyle de kabullen. imza : sap gibi sabahın beşinde izin alamam deyip hastane odasında yeni doğmuş bebeyle kalan kadın. ama bir kazık bir kere yenir. hasta olsam senin gibi bilse aramasa niye aramadı diye canım acımaz. acıtamaz canımı. sal artık kadını azat et annelikten. gel su çok güzel bu tarafta:))

Ben sadece şunu anlamıyorum burada kendinizi bu denli haklı görebiliyorken , her şeyin bu kadar farkındayken neden annenize "gerçek" bi tepki vermiyorsunuz? Belki bunun için bana kızacaksınız ama bu yönünüzü annenize benzetiyorum ben. Anneniz aslında anneliği sevmeyen ama sırf "kötü anne" olmamak için de "sorumluluklarını kendi elinde olmayan sebeplerle yerine getiremeyen" rolünü çok iyi oynuyor. Bu yüzden de her hatasını, eksiğini sizi suçlayarak bastırmaya çalışıyor. Her konuda haklı çıkabiliyor. Mesela bugün yapmanız gereken şeyi olur da ilerde yapar ve "hastayken benimle ilgilenmedin" diyecek olursanız "ben geleyim dedim sen istemedin" diye tokat gibi cevap yapıştıracak suratınıza. Sonuç: anne haklı, annenin vicdanı rahat, anne görevini yapmak istedi ama kızı izin vermedi... Anneniz mükemmel bir manipülatör. Her durumu asla haksız bulunmadan idare edebilir. Sizi annenize benzettiğim konu ise şu; annenizin kızı olmayı sevmiyorsunuz, ama "kötü evlat" olmamak için siz de anneniz gibi her durumu idare etmeye çalışıyorsunuz. Çünkü annenizin müthiş bi üste çıkma yeteneği var ve bununla baş edemeyeceğinizi biliyorsunuz. Misal, anneniz aradı ve geleceğini söylediği, neden burada yazdıklarınızı ona da söylemediniz? Kötü evlat olmamak için mi? Anneniz asla haklısın demeyecek evet. Sizi her türlü suçlu çıkaracak tamam. Peki bu sindirilişi nereye kadar sürdüreceksiniz. Sizin gibi güçlü biri için "sindirilmek" acı bi itham olabilir. Ama anneniz oynadığı oyun ile, belki merhametinizi, belki olgunluğunuzu kullanarak sizi ustaca sindiriyor, susturuyor. Burada attığınız çığlıkları, ona fısıldıyor bile değilsiniz. "Hastalığım bulaşır belki gelme" bahanesi bile size değil, annenize ait. Onun ikna olmak için duymak isteyeceği şey buydu ve size söyletti. Sonradan gösterdiği telafi ilgisi bile size biçtiği sus payı. "Sus, sakın açıklarımı dile getirme. Bak nasıl da ilgileniyorum senle. Eğer konuşursan haksız duruma düşersin. Sus yoksa herkesi kendi tarafıma toplar seni kötü evlat ilan ederim" Annenizin hikayesinden çıkıp, içinizdeki kız çocuğuyla barıştığınızda, kadınlığınızı sevdiğinizde eşinizle olan sorunlarınızın da çözüleceğini düşünüyorum. Belki de pembe sevdiğin bi renktir. Belki mum ışığında yemek yemek çok da saçma değildir. Belki kalpli ayıcıkla mutlu... şaka şaka o kadar da değil :)) İçinde, kız olduğu için sindirilmiş bi çocuk, küstürülmüş bi kadın var. Barış onunla.

Eşinizle birbirinize sarılmışsınız bu çok güzel bir gelişme değil mi mutlu oldum adınıza.

Bu sefer öyle olmadı. Eşimi dinledim arayıp gelmeyin dedim gelmiyorlar. Altta arkadaşa detaylı yazdım.

çok geçmiş olsun allahtan eşiniz yaninda izin alip gelmiş senin için müdürü ile tartişmiş bence seni çok seviyor. o yüzden kendi ailenizi birinci siraya tutun. annenizi hergün ariyormusun kızım hasta bi bakayım diyip hiç düşünmeden eve gelmeleri lazim... nasıl bir anne nasıl bir aile... sende onlarin hasta olduğunda gidersin. onlar gelmez.. sen igdersen utancindan yüzüne bakamazlar. en kötüsü bu çok üzüldüm Allah şifalar versin en kısa zamanda iyileşirsin inşaallah.

Ahahs bugün hala gelme dediğim için tek mi geleyim ben de kapar mıyım hastalık diyordu. Aman gelmesin artık daha iyiyim şükür. Ağlak halim geçti. Idrakyollariiltihabi

Yok demezler maalesef Çünkü sizi hiç öyle algılamamışlar ki, hatta bazı ailelerde ailenin sizin gibi güçlü olan bireyi hafif kıskançlığa bile maruz kalır. Hani neredeyse adım gibi eminim, siz şimdi açıp anlatsanız, sorgulasanız, şunu bile duyabilirsiniz: "İyi tamam ama biz de o ara ne yaşadık biliyor musun? Sen açıp merak ettin mi bizi? Şu an aradığına göre iyisin demek ki. A sahiden neyin vardı canım yavrum?" deyip önce sert başlayıp sonra hiç bir şey olmamış gibi konuşmya devam bile edebilir anneniz. Üzgünüm ama muhtemelen empati yoksunular? Normalde de başkalarının dertlerini tam olarak idrak edemeyen, içselleştirmeyen hatta "o da öyle olmuş ama zamanında da şunu yapmıştı" gibisinden düşünce eğilimleri olan biraz da şüpheci insanlar mıdır kendileri? Merak ettim?

Hastalık konusunda çok hassastır eşim. Ne kadar kavgalı olursak olalım destek olur. O konuda hakkını yiyemem. Bu kez anladım ki asıl tutunmam gereken aile, çekirdek ailem. Kendi ailemin travmaları ile çekirdek ailemi yok yere yıkıyorum.

Icim sızladı eşinizden cok iyi bahsetmissiniz buna cok sevindim. Ailesi de kendi çaplarında el uzatmışlar yine sağolsunlar. Bence artik hayatınıza onlarla devam etmeye bakın. Aile de atsan atilmaz tabii ama belki biraz mesafe sizi daha az beklenti içine sokar. Ararlarsa sevinin, aramazlarsa beklemeyin gibi Cok gecmis olsun

Illa ki çok emeği var üstümde. Çocukken geçirdiğim kazaların ardından günlerce özenle bakardı bana mesela. Kötü biri olduğunu düşünmüyorum. Normal olmadığını düşünüyorum. Ciddi ciddi kalıcı ruhsal problemleri var bence ama bir türlü keşfedilmiyor.

Geçmiş olsun Aileniz de olsa az insan çok huzur boşverin

Durun sakin olun benim için değmez ajsjsj. Aradım annemi. Eşim gazladı ara anneni söyle şimdi cümbür cemaat gelecekler hepsi bir yere yığılacak sen yorulduğunla kalacaksın. Bak ben beş gündür sana yemek bile pişirme diyorum ki pişirme zaten. Şimdi onlar gelip gidecek daha beter hasta olacaksın. Annen tek geliyorsa gelsin yoksa kimse gelmesin yeter artık dedi. Aradım ben de. "anne siz hiç zahmet edip gelmeyin. Ben toparlanıyorum zaten" dedim. Israrcı olunca "benim hastalık bulaşıcı yeğenlerime ya da sana geçerse ne yapacaksın" deyince panikledi kabul etti gelmemeyi. Aklım da sende kalıyor ama istersen tek geleyim dedi. "lüzum yok Allah korusun hastalık kaparsın falan ya da ananem buraya geldiğini duyup her zamanki gibi akşam seni çağırır sözde bana fiilen ona gelmiş olursun. Gerçekten ben dinlenio yatsam geçer" dedim. Bol anne duyarlı birkaç cümleden sonra ikna olup kapattı. Gelmiyorlar ve inanılmaz rahatladım.

Böyle yazınca da sanki anneniz çok kötülük yapmış gibi olmuş ama kesinlikle kastettiğim bu değil. Neyse siz beni anlamışsınızdır.

Çok çok geçmiş olsun canım benim. İçten gelen bir buket çiçek sana sanaldanda olsa.

Peki niye yaptiniz bunlari. Niye ayaga kaldirmadiniz ortaligi halim mi var diye. Sizde sanki cok sessizsiniz. Biraz dia gostermeniz lazim. Yada daha iyisi silip atmak lazim hayatinizdan.

Aslında ilk gün göndermedim okula. Ama baktım ki çocuğum aç kalıyor. Yemek ısıtırken bile ellerim titriyor. En azından okulda yemek yer ilginenen birileri olur diye göndermek istedim. Daha çok küçük ben baygın vaziyette yatarken tek Kalamaz ki.

O nasıl bir sözmüş içim sarsıldı Gerçekten öyle annenin doyuramadığını tüm dünya doyuramıyor Bizzat yaşadım öğrendim Evlatlarım yaşamasın ve öğrenmesin bu durumu inşallah Konu sahibi arkadaşım çok çok geçmiş olsun rabbim şifalar versin Tırnağı kırılsa kıyameti koparan hatunlardan olamadık ondan sanırım Bu yalnız bırakılmışlığımız Olsun eşiniz ve ailesinden yana şanslısınız bu da az şey değil inanın Tekrar bol bol kalıcı şifalar diliyorum size

Çok geçmiş olsun. Aile ilişkileriniz hep böyle miydi? Ben çok şaşırdım ailenize. Onları düşünmeyin ve iyileşmeye bakın.

Ben de tam tonsilit, penisilin diyecektim. Dr değilim, yatağa düşmedim, sezeryandan 24 saat sonra, hastaneden kendimi taburcu ettirmiş, evine gidip paspas yapmış insanım ama tonsilit başka. O zaman ben de kalkamıyorum. Haliniz yoksa da, gerdan haşlama bol limonlu, portakal suyu dinç tutuyor. Çok geçmiş olsun

Çok geçmiş olsun Allah şifa versin Ne elimden ne de dilimden başka birşey gelmiyor

Abime ve anneme kıyasla kendi ayakları üzerinde duran kişi benim evet. Abim ailenin muhtaç çocuğu. Annemle konuşmamı ekledim önceki yorumlara. Bahaneler sıraladı evet.

Eşin zengin olsaydı annene ne faydası olacaktı? Ya da o kadar önemliyse kendi oğlu da istediği gibi zengin ve esprili mi? Biraz önceki konuşmalarınızı okudum ve çok öfkelendim. Hala nasıl üste çıkmaya çalışıyor akıl alır gibi değil. Yanlış anlama lütfen ama insanın aklına acaba öz değiller mi diye geliyor

Maalesef o mesafe hep vardı. Annem hep şikayet ederdi neden Mesafeliyiz neden anne kız gibi değiliz diye. Benim cevabım belli. Beni hiç koşulsuz sevmedi. Beklentilerini karşılarsam, istediği gibi olursam sevgi görürdüm. Dolayısıyla aramızda patron işçi samimiyeti oldu sadece. Keşke böyle olmasaydı ama oğlumla ilgili en çok dikkat ettiğim şey ki inşallah başarırım. Onu koşulsuz sevmeye çalışıyorum. Olduğu gibi.

Annenin ruh sağlığı gerçekten iyi mi acaba. Normal değil çünkü. Düşünsene 9 ay karnimizda büyütüyoruz, binbir emekle hastalığında okulunda herseyindeyiz. Hayatımız çocukların üzerine kurulu. pek tabi kaybetme korkusu olmalı. Bunun olmaması anormal. İllaki annen de seni binbir emekle buyutmustur

Normalde beklentim yok ama işte böyle hastalık olunca, benden ziyade oğlumun bakıma ihtiyacı olunca duygusallaşıyorum.

Ben olsam aradiginda acmazdim hatta engellerdim yani.

Zaten bu bazı annelerin zengin damat bekleyip kendi oğluşlarına kıyamamaları Kabullenip görmezden gelmekten başka yolun yok sanırım. Eminim en yakın zamanda, ilk ihtiyaç duyduklarında seni arayacaklar Aslında bu olay eşinle biraz daha yakınlaşmanıza neden olduysa bu da güzel birşey diyip yoluna devam et. Ben sevindim mesela

Adil olup olmaması da değil mesele aslında, sadece içinden gelmeyeni zorla yaptırmak istemiyorum. Düşünse zaten yapar. Düşünmüyorsa da öyle böyle ayağa kalkıyorum işte. Her seferinde biraz daha uzaklaşıyorum onlardan ve öfkem nefrete dönüşüyor.

Ah işte kız çocukları daha anaç oluyor. Benim sıpa da normalde evi yıkar ama üç gündür uslu uslu duruyor kuzum benim. Anne iyileş uyu, anne su ister misin, anne sana iğne vurmasınlar, anne canın acıyor mu diye beynimi yedi :)

Bende bu siralar annem ile küsüm. Artik baya bir mesafe almaya karar verdim. Yillardan gelen birseye bende sonunda "dur" demek istiyorum. Ve o kadar zorlaniyorum ki. Biraz yanliz kaldigimda hep aklima geliyor "neden" diye haykirmak istiyorum. Kizimi büyütürken sanki daha çok yüzüme vuruluyor gibi his ediyorum. Benim yaptigim annelik ise, onunki ne? Iste kaç yasinda olursun ol, ne yazikki biolojik olarak anneye ihtiyaç duymaya programlaniyoruz. Her defasinda hayal kirikligini yasiyoruz. Ben psikologa gidiyorum. Faydasi var. Bir sekilde basaracagiz idrak. Acisi tamamen dinmez fakat zaman ile azalir kim bilir.

Geçmiş olsun Önceki

herkes kendı tuglasını kendısı orer canım karsıdakınınde artık bırey oldugunu anlarlarsa sorun yasamazlar

Aceba bugune dek adim atan hep siz oldunuz diyemi boyle davraniyor. Hani insan nasil alisirsa oyle gider ya. Sunu iyi biliyorum bir insan ne kadar fedakar olursa karsidakinin beklentiside o kadar cogaliyor. Demekki fedakar davranan hep siz olmussunuz bugune kadar. Ee oyle alisincada en ufak bir durumda bak aramadi bak sormadi. Bu kadar degil ama benimde annemim en cok benden gozu keser boyle durumlarda. Belkide tek kiz oldugum icin bilmiyorum. Yaparim yaparim sonra bir kere yapmasam direkt hayirsiz evlat damgasi yerim. Halbuki diger kardeslerime karsi oyle degil. Onlara kirgin olsa bile belli etmez. Yaziktir uzulmesinler der. Bana gelince acar agzini yumar gozunu. Gecen yil mesela evli olan kardesim 14 gunlugune tatile gelmisti annemlerin yanina. Abla sende gel dediler gittim. Bebegim 10 aylikti o zaman. Zaten zor bir bebek sabahlari uyaninca onceligi ona veriyordum altini degistir karnini doyur emzir filan. Bizim gelinde sagolsun kahvaltiya yemege filan pek elini surmezdi. Ben oglumdan firsat buldukca yine yardim ederdim anneme kahvaltiyi hazirlarken yemegi hazirlarken filan. Neyse bir sabah uyandim oglumun ihtiyaclarini hallettim mutfaga gittim annem kahvalti hazirliyor bir yandan sinir kupu olmus. Yardim edeyim dedim bana agzina geleni soyledi. O sabah kahvalti yerine zikkim yeseydim daha tatli gelirdi belki bana. Kardesimle esidi yatiyorlar daha odalarinda. O kadar zoruma gittiki. Sonucta bende misafirdim orda gelinine birsey diyemeyip benim ustume gelmesi cok agrima gitti. Tutamadim kendimi agladim baskalarinin hincini benden niye cikariyorsun varsa birsey git oglunla gelinine soyle dedim. Bu sefer sus simdi ses gidecek onlar burda misafir diye susturmaya calisti. Demek istedigim insanlar kimi yumusak basli bulduysa ona cullaniyor anne baba bile olsa. Malesef bu dunyanin adaletide boyle.

Eğer öyleyse tedavi ettirseniz keşke. Çünkü farkında bile değil. Ben de tedavi olmadan önce herşeyimi normal saniyodum. Annenize bı bezmislik, bir umursamamazlik, ölsem de bitse çaresizliği gördüm. Yoksa siz de annesiniz evladı kaybetme korkusu hicbiseye benzemez

Ya kusura bakmayın karıştırıyor muyum anneniz sizin üzerinizde sigara sondurmemis miydi küçükken. Yani duygusuz bir insan olmasa zaten bunu yapmazdı

Ah idrak cok gecmis olsun. Bu ailenin ilk falsosu degil biliyorsun kabullenmissindir diye dusunuyordum. Ama demekki konu aile olunca ne yazikki insan kolay sindiremiyor yokluklarini... Yerinde olsam bende onlari aramam iyilesince bile. Bir gun onlar illaki arayacaktir o gun geldiginde de kirginim size hastanelik oldum bir merak edip ne haldesin bile demediniz der tavir koyardim da, ailen bu tavri anlayacak cinsten mi onu bilemedim En kisa surede iyiles sen insallah kendine bak cocuguna kv bak, ara sira o bogasin geldigi kocana bak:) onlara saril olabildigince bosver beklenti icinde olma baskasindan uzulursun uzme kendini

Evet diğer konumda da benzer bir sıkıntı yaşamıştım ve siz aynı yorumu yapmıştınız. Bilimsel olmasa da ben inanmaya başladım buna :)

Çok teşekkürler evet şükür senede bir oluyor sadece. Daha fazla olsa mahvolurum zaten. Düzelecek ise alsınlar bademciği yahu. Jawlensky

Teşekkür ederim birkaç soru sormak istiyorum sakıncası yoksa. Geçen yıl da aynı durum başıma gelmişti ve bir hafta geçmemişti. Bu sefer doktor "kalbe ve böbreğe zarar verebilir" gibi bir cümle kurdu. Tam olarak böyle söylememiş de olabilir çok net hatırlamıyorum. Bunun gerçeklik payı nedir ve ne durumda zarar verir, müdahale edilmezse mi? Verdiği iğne tek doz vurulması gereken bir iğneymiş ve antibiyotik kullanımını kesmemi söyledi. Sadece ağrı kesici ateş düşürücü içmemi söyledi. Ancak boğazım hala aşırı şiş. İğnenin iki gün içinde emilim sağlayacağını, iki gün sonunda hala aynı olursam tekrar gitmem getektiğini söyledi. Bu hastalık insanı bu kadar yamultuyor mu yahu. Ben ömrümde bu kadar yattığımı hatırlamıyorum.

İyileşmeden kabul etmeseydin keşke En buyuk kk

Konuştum söyledim yine onlar haklı. Az daha uzatsam sen de böyle yapmıştın geçmişte bilmem ne diye başlardı konuşmaya. Kısa kestim o yüzden.

İşte artık beni üzmeyecekleri kadar önemsizleşmelerini istiyorum. İnşallah başarırım bunu. Ama insan 32 yaşında olsa bile anne istiyor yanında...

Doğru hatırlıyorsunuz. eğer enfeksiyon nedeni streptekok dediğimiz bakterilerse kalbi tutup romatizmal ateş yapabilir veya böbreği tutup streptokok glomerulonefriti dediğimiz kola renkli işeme, ödem ve ağrıyla karakterize bir hastalık yapabilir. o yüzden bu enfeksiyonunuzun tedavi edilmesi gerekir. ben böyle gelen hastalara iğne veriyorum mutlaka ama eve giderken de antibiyotik veriyorum. her doktor farklı. sizinki öyle uygun görmüş. geçmezse mutlaka tekrar başvurun

:) ateş çıkınca duygusallık artıyor. Valla böyle değildim ne olduysa bana. İyiydim aslında. Belki de arayacaklar diye umutla bekleyip hüsrana uğrayınca çöktüm. Ya da mühim bir bahane bekledim onu da göremedim. Gripmiş kendisi. Senede on kere grip olurum birini bile bilmez ama grip önemli tabi. Eşim her hastalığımda destek olmuştur. Sadece aramızdaki sorunlar yüzünden balım kaymağım şeklinde değil de ilgilenip bakarak destek olur.

İdrak Ameliyat anısını okudum şimdi de gelmediler diye üzüldün mü ya Yapma etme gelmemesi daha iyi Yalnız hatanın büyüğü sende resti çekmediğin için böyle çorba az diyene çoğunu sen yap derim Daha ötesi yok hiç cevap vermezsen hep kalkıp yaparsan böyle olur Ne olur at şu kamburu sırtından eşin ve oğlunla aile ol tüm huzursuzluğunuz bitecek Oğlun daha uyumlu eşin daha uyumlu olacak yeni bir hayatınız olacak Çok basit annene gelme cumartesi diyeceksin gerekirse yalan söyle şuraya gideceğiz diye ama gelip telafi moduna geçip ortalarsa vah tüh dolanmasına imkan tanıma

Keşke hiçbirşey atmasaydınız en azından haberleri olmazdı. bu serumla resim atanlara vs ben çok sinir oluyorum. o kadar kötü durum olsa bunu düşünmezlerdi diyorum. bu tür insanları tepki olarak aramam sormam ama ailemden biri olsa tabiki istisna yapardım. gelmeye niyetleri yoksa arasalardı en azından çok ayıp olmuş.

Sakın yoklama vicdanını. Bir gün ben de yapacağım bunu. Ancak benim patlamam çok kırıcı ve yıkıcı olduğu için bunu yaptıktan sonra muhtemelen dönüşü Olmaz.

kalbe yerleşse bile düzenli serum tedavisiyle geçiyor canım korkma sakın. ay ölürüm küt diye giderim düşünceleri gelmesin aklına.

Allah şifa versin inşallah, insan bazen ailesinden tuhaf tepkiler alabiliyor. Ya da böyle saçma alinganliklar, aramamalar, ama işte insanın ailesi. Büyükleri. Sonradan insan, affediveriyor herşeyi. Arkadaşın olsa silersin, uzaklasirsin ama aile de çok zor. Inşallah Allah onlara da anlayış verir. Siz de inşallah biran önce iyileşir, şifa bulursunuz.

Her anne ayni degil. Tonlarca anne çoçuklarina fiziksel siddet uyguluyor. Ebeveyn tarafindan psikolojik siddet neredeyse kültürümüz ile harmanlanmis. Bir insan sirf anne diye, masum olmuyor. Sirf anne diye hakli olmuyor. Idrak hasta, kadin sormuyor bile. Amelyattan sonra bir çorba yapmiyor bile. Hiçbir sekilde idrakin yaninda degil annesi. Tam tersi psikolojik siddet uyguluyor, manipüle ediyor. Ve herseyin farkinda. Eger bir anneysen, kaybetme korkusu degil, çoçugun için dogru olani yapman lazim. Cocugun sagligini düsünmen lazim. Annesi çaresiz degil yani. Herseyi gayet bilerek, isteyerek yapiyor. Idrakyollariiltihabi Evet 30 yil hapisten sonra, o kelepçeleri atmak çok zor fakat yapiliyor. Ben senden daha az seyler yasadim ve 1 aydir annem ile konusmuyorum. Ve benim içinde zor. Ömrüm boyunca becerksiz, ise yaramaz gibi his ettim. Anneme bagli degil, bagimliydim. Ve bende kendimi psikolojik siddetine razi olarak gördüm. Cünkü bagimliydim. Ancak degiliz, gerçekten degiliz. Asil güç bagimsiz olmakta. Kendi kararlarini uygulamakta. Onlara rest çekmekte. Evet biolojik olarak bir nebze programlandik, anne ve aileye bagli olmayi fakat bu bagli olmak, bagimli olmak degil. Hayat o kadar kisa ki, psikolojine iyi gelmeyen insanlari neden insan hayatinda barindirir? Bu anne bile olsa, dur demek lazim. Evet ilk basta huzursuz ve mutsuz olacaksin fakat sonrada bu duruma alisacaksin. "Ben niye yillardir birsey demedim, rest çekmedim" diye kendine kizacaksin. Bunu kendinden daha çok, çekirdek ailen için yapmalisin.

arayip gelme- ISTEMIYORUM- dememissin. pembe yalanlar döseyip konudan siyrilmissin. senin yorumlarini genelde begenirim, akli basinda bir üyesin. bu konudan sonra nedense kocana ve yavruna üzüldüm. yapma- annen seni düsünmüyor o 4 yasindaki minigi düsünseydi bari. hadi seni arayip sormuyor- bu kadin torunudami hic öyzlemiyor? böyle davrandigin sürece ilk esin zamanlada yavrun sana kinlenecek ve saygilarini yitirecekler. senin yaptigin güclü olmak degil. tam tersi

Biz 40 kişiyiz, birbirimizi biliriz diye bir söz var ya, biz de az çok tanıdık burada birbirimizi. Benim bir mesajimda"Ben içimdeki küçük kızı iyileştirdim artık"gibi bir şey yazmıştım da demistin ki, ben de iyileşmek istiyorum. İyilesememenin 2 nedeni var bence. 1cisi, annen manipulelerine hala devam ediyor, benim annem ben el altından kayıp gidince baltaları gömdü. Yeni bir sayfa açtı tabii hemen olmadı bu. Ben uzun yıllar sonra senin gibi sorunun bende olmadigini anladığında sağlam durdum. 2cisi O her durumu annesinin lehine çeviren, yollarına kaldırım taşı döşeyen, her sorunu kendinden bilen Deniz'e "sen bir çekil"dedim. Ben ben oldum zamanla. Kendime alan bıraktım. Haklılık alanı. Örneğin çocuklarım küçük, annem komşularıyla oturmaya gelecek, evim eski ve elverissiz. Üstelik asla hayatımda gamsız ve rahat olmamışken beni uyarıyor"bak komşularım bir kusurunu görürse affetmez, hazırlığını iyi yap, evin temiz olsun" Ki biz adeta çerkeslerin bir alt versiyonu gibi disiplinli yetistirilmisiz, hazırlıkta olsun, ağırlamakta ve değer vermekte olsun. Bu yükü üzerimde uzun yillar hissettim, o da bunun farkında olduğu için evimde müfettiş gibi gezerdi. Sonra sonra kenara köşeye baktığında, toz mu var, e vardır, almadım epeydir diyebilmeye başladım. Baktım ben boyle yaptıkça, tabi ya, yapamazsın, telaşın çok senin, olsun olur arada demeye başladı. O manevi ağırlık çok yoruyor insanı, bırak yere hafifle, inan nasıl taşımışım bunca zaman diyeceksin.

Daha da iyi olursun, daha iyi olursunuz inşAllah

Şu değersizlik hissi varya, 40 derece ateşe bile bana mısın der. Ruhen çökertir insanı ki, ruhu çökenin kafası da kalkmaz. Bunun tek ilacı da sıfır beklenti. Her işini tek başına yapan, üstesinden gelen, ağlamayana meme verende olmaz zaten. Aman boşver olmasınlar, duygusala bağlama kendini. Hem insanlar ve tutumları değişmeyecek, hem olan sana olacak. Kalan sağlar bizimdir de, yürü yolunu. Bir gün oğlun büyüyecek, kendi hayatını arşınlamaya başlayacak. Sende o gün özgürlüğünü ve yaşadıklarından aldığın dersle kendi keyfinin kahyası olacaksın. Ne eyvallahın olacak, ne beklentin, ne de ödenmesi gereken borcun. Önce kafanı özgürleştir, gerisi çorap söküğü. Çok geçmiş olsun, bir an önce sapa sağlam, dipçik gibi olman dileğiyle. En dip not: Yazdıklarından anladığım kadarıyla eşin zor gün sınavını geçmiş, bir yeşil ışık yak şu adama.

İşte eşimin ailesinin eksiği de bu. Kusur ararlar evde. Orası pis, burası yeterince temiz değil. Bu niye burada vs vs. O yüzden rahat olamıyorum onlarla da. Kasılıyorum kalkıp işe girişiyorum. Anneme deli derler genelde kendi ailesi. Pek normal olduğu söylenemez. Kesinlikle grip gibi değil. Süründürüyor fena halde. Hastaneye yatamazdım oğluma kıyamam en azından böyle görüyor beni.

aılenızın boyle oldugunu neden kabul etmek ıstemıyorsunuz kı hep bu tarz konular ve hep sonuc aynı... annenızın sevgısıne ve onayına muhtac degılsınız cok ustune dustugunuz ıcın sureklı bekledıgınız ıcın belkıde kendını ıcten ıce sızın tarafınızdan yadırgıyor oldugunuzu bıle dusunebılır. hergun arıyormussunuz ama annenız anne kız olamıyoruz dıye konusuyormus ya... sebebı ondan olabılır bosverın bırakın kendı hallerıne benımde annemle aram yoktur hasta olsam asla aramam degıl yardımcı olmak daha cok sinirimi zıplatacak bırsey mutlaka yapar hıc bır amelıyatımda dogumumda ev tasımamda hastalıgımda hıcbırısınde yanımda degıldı. ben onun yanındaydım. annem benı 25 yasındayken dogurmus. orta yasında ben ergendım menepoza gırerken ben orta yas sendromundaydım o mu benı buyuttu ben mı onu bellı degıl. bazı kadınlar ev hanımı olmak ve anne olmak konusunda cok basarılı olamayabılırler. ıcınden gelmıyordur yapısı oyledır sıze karsı oyle olması bıle aslında sızın sorununuz degıl onun sorunu onu oyle kabul edın. sızın sevgınız herkese yeter. eksık ılgı verecegıne sevmesın daha ıyı gecmıs olsun bu arada

2 hafta once kizim havale gecirdi. Annemin rahatsizliklari oldugu icin once babami aradim. Daha sesinde yikilis hissettim. Uzaktaydi hemen gelemedi. Ayni gun ogleden sonra eve gectik ayni mahalledeyiz ve annem aksamuzeri geldi. Zaten onlar geldi biz tekrar hastaneye gittik atesi vardı kizimin. Sonra o gece hastanede kaldik gorumcem hic beklemedigim şekilde cok yardimci oldu, annem babam kayınpederim ziyarete geldi. Neyse iki gun sonra eve gectik annem yemek yapmış dedigi sey delikli tisortle hastaneye gitmisim. Havaleyi detayli anlatmamistim. Çıldırdım resmen yine de sakince sen neler yaşadığımı biliyormusun insan o anda ciplak bile gider hastaneye dedim. Sonrada uzuldu sekeri oynamis bu sefer yine uzulen ben oluyorum. Genc kızken hasta olurdum babam daha cok uzulup ilgilenirdi benle. Bazen ne yaparsan yap insanlar degismez. Oldukları gibi kabullenmek gerek. Bende nerdeyse her gun ariyorum. Bir gun aramasam sonraki gun yine ben ararim. Cok nadir annem beni geri arar. Ama senin durumunda olsam coktan bayraklari açıp arayip agzima geleni soylerdim iyi dayaniyorsun...

İlk kolunda sigara söndürdüğünde nefret etmen gerekiyordu. ilk defa nefret ettim demişsin. Takma kafana. Nötr ol artık yaptıkları yapacakları seni şaşırtmasın. Acil şifalar dilerim. Rabbim sıhhat versin. Doktorla tekrar görüşmeyi ihmal etme. Eşinle yakınlaşmana da çok sevindim. Rabbim sana güç kuvvet feraset versin.

Teşekkür ederim boşvermem gerekiyor. Yutkunmakta zorlanırken derdim ailem olmamalı aslında.

Sorma bu halde bütün çamaşırları çarşafları 60 derecede yıkadım tüm pencereleri açtım oğluma bulaşmasın diye. Çok yanaşmıyorum uzak duruyorum inşallah bulaşmaz. Yarın az toparlanınca her şeyi siler elden geçiririm. Son mikrop kırıcı olarak eve girişmeyi düşünüyorum.

Teselli vermeyi cok isterdim, ama boyle insanlari bende anlamiyorum, anlsmiycamda

Allah acil şifalar versin. Ben de bazen korkuyorum acaba çocuklar yetişkin olunca değersizleşiyor mu diye? Biz de mi böyle olacağız? Ben de 40 yaşımdan sonra aileme rest çektim. Hala canım sıkılıyor ama beklenti olmayınca hayal kırıklığı da olmuyor.

basliga cevap vereyim. 40 derece ates geciyor da ailenin vefasizligi baki. artik kesip atman lazim bu insanlari hayatindan. aileni demek istemiyorum. cunku aile kavrami boyle bisey degil.

Bence buna farkına varmanız bile çok iyi.. inşallah tez zamanda iyileşirsiniz ve ailenizin size yaşattığı travmalardan kurtulmak için tedavi olursunuz, çünkü bence evliliğiniz de ancak o zaman kurtulacak.. Sanırım bu durumun tıpta bir adı vardı ama aklıma gelmedi, belki bilen arkadaşlar yazar.. Tekrar çok geçmiş olsun

Idrakyollariiltihabi istanbullu gelin'i izlediniz mi? annenin doyuramadığını dünya doyuramaz diyordu terapist... eşinizle ilişkinize sahip çıkmaya karar vermişsiniz. buna çok sevindim.

Aile öyle birşey ki. Hele hele anne baba. İnsan sevilmediğini önemsenmediğini kabul etmek istemiyor kendini kandırıyor hep. Biryerlerde okumuştum 'çekirdek ailesinde mutlu olmayan insanlar, hayatlarının hiçbir evresinde mutlu olamazlar.' Diye çok doğru. Hep bi eksiklik, birşeyler hep noksan. Sevgi sanki.. burada hiç ailemle ilgili konuşmamıştım. roman olacak hayatımı anlatırım bi ara Çok geçmiş olsun size

Bilirim o bademcikleri. Bende de faranjit var ayda bir selam verir. Ben 4 gün boyunca ölü gibi olurum. Şu bademciklerle yolları ayırma zamanı geldi artık

İlk mesaja ek yap, kalsın, gelip gidip bakacağız, günden gune daha iyi olduğunu görmek istiyoruz:)Geçmiş olsun kuzuna, esin nasıl oldu?

bence bunu en cok kendini daha fazla severek yaparsin. gonlunun en birinci koltuguna kendini oturtursan sorunlarinin hepsi cozulur. hadi tamam oglundan sonraki koltuga olsun gecmis olsun, umarim cabucak fiziken iyilesirsin

Böyle yapacaksan o zaman kusura bakma, isyan etmeye hakkin yok. Kendin edip kendin buluyorsun. Yatakta yatabilirdin, hizmetin yerine. Hatta kizip, onlari eve almayabilirdin. Herseylerine evet demeyebilirdin. Bunca tecrübe ve halen birsey yapmiyorsun. Ancak burda konu aciyorsun. Ki istedigin konuyu ac idrak, ama bir gelisim olsun. Durdugunu yerde sayiklama. Bunun en büyük zarari kendi cekirdek ailene. Simdi adam mecburmu cumartesi anneni cekmeye? O sinir ile sana catarsa ne olur? Adam cok hakli olur. Senin yaptigin güclu olmak degil ki. Ameliyatli halin ile hizmet etmek güclü olmak degildir. Zayif olmaktir, kendini ezdirmektir. Ve sen resti cekmezsen, uzun bir zaman irtibati kesmezsen, hep daima ezilirsin. Hadi kendini ezdir tamam, ama cekirdek ailen bu huzursuzlugu hak etmiyor. Esin ile bu sekilde bosanma noktasina gelirsin ve buda haksizlik olur. Silkelen ve restini cek. Sakin gelmesinler cumartesi.

Kiyamam okurken benim içim acıdı... Öncelikle rabbim şafi isminin hatrına şifa versin size... Herkes anne baba aile olamıyor be canım üzülme ama Herseyi geçtim insan evladını merak edip aramaz mi anlamış değilim...

Geçmiş olsun. Size değer vermeyene aileniz de olsa siz de değer vermeyin. İyilesseniz de aramayın bakalım ne zaman akıl edip dönecekler?

wuhuuuu benim annem senin anneni dover ama amaaaannn bosver biz oyle anneler olmayalimmm... ikimize de gecmis olsun. ikimizi de Allah kuluna yuk eylelesin... hatta hic kimseyi...

çok geçmiş olsun. bence ailenizle artık aranıza mesafe koyun aramayı bırak instadan beğeni atan bir mesajda yazabilirdi.

Yani ben olsam gelme anne şimdi hiç kimseye çay çorba hazırlayacak takaatim yok Ben iyileşince beklerim sizi derdim En azından bunu yapardım Etraftakilere güçlü durmaya çalıştıkça yaptıklarına susunca anlamıyor görüyor insanlar

Çok teşekkür ederim. Kuzenlerim aradılar gelecekler sağolsunlar. Ailem yoksa da seven insanlar biriktirmişim en azından buna şükür, :)

Askim, bence ne yaparsan yap, gercekten ne yaparsan yap, asla ama asla senin hakli oldugunu kabul etmeyecekler. Bunu kabul etmek cok zor biliyorum ama asla kabul etmeyecekler. Sen vicdansiz, sen bencil, sen ilgisiz olacaksin zaten. Cunku senin annende boyle garip narsist bir yan var. Ikna edilemez. Degisemez. Sen mesafe koydukca seni vicdansiz olmakla suclayacak. Bencil olmakla suclayacak. Yetim yegenlerine ilgi gostermemekle suclayacak. Hazir ol. Serdar Ortac'in dedigi gibi: brace yourself Onlari ikna etmeye ugrasmakla cok enerji kaybediyorsun. Normal. Adaletsizlik karsisinda hepimiz isyan ederiz, enerji tuketiriz, mahvoluruz. Burada adalet pesinde olma. Pragmatik ol. Hakli taraf sensin. Burada 22 sayfa yazildi seni ikna edememistir henuz ama etmeye calis kendini. Bu seneki kararin kendine bakmak kendini sevmek olsun. Bencilsin!! Evet bencilim, ne olmus? Vicdansizsin!! Evet vicdansizim, dieyecegin? Zor olacak ama olacak bence. Bu arada hayatimda hic tanismadigim bir Oglak burcu kadinina askim diye hitap ettim ya ahahahah az sonra kafama terligi yiyecegim galiba :) Ama olsun degdi.

Tipik ataerkil aile merhamet de var. Bunu sizi yermek için asla söylemiyorum. Sorunu ben 0 beklenti ile aştım. Belki yardımı olur. Zaten yoklar ve olmayacaklar.

MESAJ TEKRARI Limonsuzzcay Nirvana Anneler

çok geçmiş olsun size. ilerde asla öyle bir anne olmazsınız hassas bir insansınız yazdıklarınızdan onu anladım. ben de anlamıyorum bu aileler nasıl böyle vurdumduymaz oluyor.. birde kendileri hasta olunca yardım beklerler hangi yüzle beklerlerse.. benimkiler de sizinkiler kadar olmasa da çok rahatlar merak etmezler. ama özellikle evlenirken eşimi çok istemediler ondan böyleyiz diye düşünüyorum. acaba sizde de geçmişte bişey yasandı mı da böyle oldular?bu halde sizi üzmek istemiyprum ama bu durumun gerçekten mantıklı bir açıklaması yok mu.. siz inadına oğluna düşkün ilgili olun gerisi boş. yalnız değilsiniz oğlunuz var çok sükür

Hepsini araştırdım anneme uyuyor birçoğu ve dahi babama da. Birebir uyumasa da özelliklerini gösteriyorlar sağolsunlar ama tedavi olup kabul ederler mi? Asla.

Ne desem şimdi bilemedim ki :) dondum azıcık. Mum ışığı olmaz aydınlık seviyorum ben ve peluş oyuncaklardan gerçekten nefret ederim. Dünyanın en manasız nesneleri. Düşününce bile tüyler diken diken. Konuyu dağıtmayı başaramadıysam hala, çok çok haklısınız. Annemin son iki kozu vardır köşeye sıkışınca. Sondan bir önceki, haklısın ben çok kötüyüm affet senin kadar zeki olamadık biz, aptalız biz tabi sen profesörsün tabi deyip konunun orta yerine sçmak. Bu da işe yaramazsa hastanelik olmak :) işte o son kozda yapacağım hiçbir şey kalmıyor. Hop idrak koş hastaneye. Nasıl başarıyorssa tansiyonu da yükseltiyor. Müthiş yetenekli. Bir şey daha ekleyeyim annemle tanışıp ay ne kadar sempatik, içten, canayakın merhametli bir insan demeyen bir kişi bile yok. Tanısanız siz de böyle dersiniz.

Haha hep böyle eğlenceli olun ya ben kafamda çok komik bi çift profili cizdim

Başınız sağolsun. Ne güzel yokluğunu derinden hissettiren bir annenin varmış. Ben doğumdan bir hafta önce annemi çağırdım yanıma. Geldi sağolsun. Her gün söylendi. Doğur artık, ben çok sıkıldım bunaldım bilmem ne diye. Erkenden çağırdın beni daha varmış doğuma dedi ki son hafta çağırmıştım çok fazla ödem oluştuğu ve hareket etmekte zorlandığım için çağırdım. Bir gece mutfağın camına dayanıp ağlayarak "Allahım ne olur bu gece gelsin bebeğim de kimseye minnet etmeyeyim" diye dua ettim. Ömrümde ettiğim en içten duaydı sanırım. Beş adım attım ve suyum geldi :) Hastanede doğumdan çıkıp yatağa geçtiğimde annem bir şeylere kızmış garip garip söyleniyordu. Kayınvalidemin bir hareketine takılmış... Doktor geldi istersen bir gece istirahat et dedi kabul etmedim. Eve gitmek ve annemin beni sokacağı stresten kurtulmak istiyordum. İki aile yan yana kalmasın istiyordum. Doğumdan bir saat sonra ayağa kalkıp eve geldim. Kardeşlerim doğuma gelmedi. Ayıpmış :) ancak yeğenlerimin doğumuna gittiler o ayıp değildi. Bir gün sonra babam ve kardeşlerim geldiler eve. Bu arada hiç oturmadım, dinlenmedim. Şişmeye devam ediyordum. Öyle ki artık terlik bile ayağıma olmuyordu. Oğlumun sarılığı abo uyuşmazlığı sebebiyle 18e çıktı. Babam ısrarla bir şey yok geçer geçer diye hastaneye gitmemmizi engelliyordu. Eşimin abisi oğlumu görünce siz deli misiniz çocuk sapsarı hadi hastaneye dedi ve çıktık. Hala kendime kızarım babamı dinlediğim için. Kendisi laborant ya, bilir sandım. Hiç uyumadan ve dinlenmeden iki gün boyunca hastanede oğlumun başında bekledim. Vajinal dikişler o kadar zorladı ki beni bir ara baygınlık geçirdim. Annem hastaneye gelmedi. Benim evimde bana yemek hazırlıyordu. Yemek mühim çünkü. Kardeşlerim ve babam da gelmedi. Hastaneden çıktık şükür oğlum fototerapi sonrası düzeldi kan değişimine gerek kalmadı. Annem birkaç gün yanımda kaldı ve gitmesini istedim. Gitmesi daha hayırlıydı. Eşime ve bana laf sokmaları beni strese sokuyordu. Sütüm kesilsin istemedim. Bir haftalık tazecik anneyken tek başıma desteksiz büyüttüm oğlumu şükür. Kimseden yardım istemedim onlar da teklif etmedi zaten. Şimdi ben güçlü durmaya çalıştığım için mi suçluyum, yoksa onlar beni güçlü olmak zorunda bıraktıkları için mi suçlu? Haykırmak mı gerekiyordu bana yardım edin diye. Yok, benim ömrüm yettiği sürece oğluma annelik yapacağım. 40 derece ateşle sürünerek yaptığım anneliği, yine yaparım. Sadece ateş biraz duygusallaştırdı sanırım :) bu da geçer.

O kadar çok şey yazılmış ki. Ben yazacak birşey bulamadım. Sadece geçmiş olsun demeye geldim. Rabbim şifa yuvana huzur mutluluk versin.

Merhaba hatunlar Buraya konu açmayacağım bir süre demiştim ama üç gündür yatak ve acil arasında gidip geldiğim ve bugün gözümü hafiften açmayı başarabildiğim için yazmak istedim. Zira epey yalnızım ve paylaşmaya ihtiyacım var. Neyse ki bu sefer ruhsal değil fiziksel sorunum var. Üç gün önce durduk yere titremeye başladım. Bir belirti yoktu sadece bir hafta önce boğazımda dışarıdan büyük bir şişlik oluşmuş, sonra inmişti. Ağrı sızı yoktu. Neyse uzatmayayım titreme nöbetleri bitmeyip ateşim 40'ı gösterince eşim işten gelip acile götürdü. Serum, iğne, antibiyotik alıp geri döndüm. Birkaç saat etki etti sonra yeniden başladı titreme hali. Antibiyotik de ateş düşürücü de zerre etki etmedi. Üç gün boyunca su dışında hiçbir gıda almadan ve yataktan çıkmadan yattım. En son dün akşam ateşim 40'ı geçince tekrar acile gittik eşimle. Önümde 20 kişi olmasına rağmen beni içeri aldılar. Doktor boğazıma bakıp "oovv" tepkisini vermesinin ardından hastanede bulunmayan bir iğne temin etmemizi istedi. Neyse iğneyi aldık nöbetçi eczaneden, bir başka iğne daha yazdı onu da alıp birkaç kağıt imzalayıp riskleri öğrendikten sonra vurdurdum. Bacaklarımda kısmi felç oluşmasının dışında bir sorun yok. En azından artık titremiyorum ancak hala bir şey yiyemiyorum. Bacağımın üstüne basmakta zorlanıyorum. Su içmek bile eziyet ve acıkmıyorum da. Bunlar fiziki sıkıntılar geçer elbet en nihayetinde. Asıl canımı yakan mevzuyu yazayım altta. Ben annemi genellikle her gün ararım. Bir gün aramasam ertesi gün mutlaka ararım hal hatır sormak için. Dört gündür gözümü açamadığım için aramadım. Bilin bakalım merak edip, acaba neden aramadı deyip aradı mı? Tabi ki hayır. Şu meşhur serumlu instagram fotoları var ya, benim dalga geçtiğim ve dahi "ulan insan hastayken paylaşım yapmayı nasıl düşünür ki" diye eleştirdiğim fotolar. Tuttum instagrama serum fotoğrafı attım. Varsın dalga geçsinler en azından ailemin haberi olur dedim. Kardeşim dalga geçer gibi fotoğrafı beğenmiş :) bursadan halam, başka şehirden kuzenim, falanca yerden akrabam aradı da ailem aramadı... Öte yandan kayınvalidem organ nakli olduğu için kesinlikle mikrop almaması gerek. Dolayısıyla yanıma gelemiyor. Ancak günde on kere arayıp sepetle her sabah çay, çorba veriyor. Elinden geleni yaptı sağolsun. Onlarda da temizlik hastalığı olduğu için, bana destek için uğrayan görümcemin "ay idrak ev çok pis. On kere falan yerlerin silinmesi lazım. Akşam silsen mi ki. Ay en son ne zaman sildin yerleri" şeklindeki konuşmalarına cevap vermeye bile mecalim yoktu. Gözümü açmayı başarsam "şu an tek derdimiz temizlik mi" derdim belki. Yine de hiç aramayan aileme kıyasla en azından destek oldular gıcık davranmalarına rağmen. O kadar merak ediyorum ki yine neye takıldılar. Muhtemelen kıymetli torunlarının doğum gününde ufaktan hastalanma emareleri başladığı için yeterince verimli ve güleryüzlü olmadığım için kızdı ve aramadılar. Mutlaka günün sonunda suçlu ben olacağım biliyorum. Şu süreçte eşim defalarca işten izin alıp yanıma geldi. Müdürüyle tartıştı, yine de geldi. Sabahın köründe su vermek için kalktı, günde kırk kere aradı. Benim öz ailem hala aramadı... Yanlış anlamayın ben son ana kadar yatağa yatmayan, genellikle gribi ayakta atlatan, ameliyat olduğu gün ayağa kalkan, doğum sonrası yatmayan bir modelim. Hani desem ki fazla hassasım ve bundan bıktılar, yok o da değil. Bu sefer gerçekten çok ağır geçti hastalık, bugün dördüncü gün ve hala yemek yiyemiyorum. Peki neden fiziksel bunca sancım varken benim hala ruhum acıyor? Totomun lobları iğnelerden dolayı kaskatı kesilmişken niye benim kalbim aileme karşı kaskatı olamıyor da canım acıyor? Ben şu son olaydan sonra artık kabullenmek istiyorum. Ailemle duygusal hiçbir bağımın olmaması gerektiğini, ara ara sarf ettikleri sevgi sözcüklerine kanmamam gerektiğini, her türlü vicdan sömürüsüne karşı yıkılmadan aynı katılığı sürdürmem gerektiğini kabul etmek istiyorum. Oğlumu sürüne sürüne okula bıraktım. Okulun müdürü halimi görüp "idrak hanım lütfen beni arayın çok kötü görünüyorsunuz. Acil bir durum olursa arayın beni okuldayım. Aileniz yok mu gelsinler" dedi. Var ama yoklar diyemedim. Bana sakın arayıp siz söyleyin yardım isteyin demeyin. Siz evladınızdan günlerce ses çıkmayınca merak etmez misiniz? Bir şekilde öğrenince aramaz mısınız? Kardeşim yahu. Ben büyüttüm onu. Veli toplantılarına ben gittim, altını ben değiştirdim, her gün ben uyuttum. Parka ben götürdüm. Herkes derdi onun annesi sensin diye. Kardeşim, paylaşımı beğenmiş şaka gibi. Lan hiç mi merak etmedin öldü mü kaldı mı neden hastanede ablam diye. Lanet olsun artık gerçekten. Ben ailemi ruhumdan, kalbimden, zihnimden söküp atmadığım sürece iyileşemeyeceğim bunu anladım. Kusura bakmayın benzer konuda tekrar yazdığım için. Birilerine anlatmam gerekiyordu. Her yerim sızlıyor, kalbim de dahil.

Belki de doğrudur bu ama bana talep etme şansı vermediler ki. Annem hep zayıftı, dolayısıyla ben güçlü olmak zorunda kaldım.

Bunlara ek olarak, bir şeyi farkettim ki, kırgınlıkları da içimize atmadan söylemek yada ima etmek gerekiyormuş. Seni yiyeceğine karşındakini yesin. İleride bir gün, sen aynı tutumu gösterdiğinde, sırtını dönmene kendilerinin sebep olduğunu anlarlar.

Bu durumu bende geçirdim 12 yıl önce, o zaman Haseki de yatırmışlardı, 21 gün yattım hastanede, sadece su içebiliyordum, yattığım yerde on kilo verdim, hastanede olduğum son bir hafta iyiydim ama çıkarmadı enfeksiyon uzmanı olan doktor, her gün yeniden tahlil aldılar, aldığım serumlara bir kaç değişik antibiyotik katılıyordu, doktor yiyememeni anlıyorum ama su içeceksin bu ilaçlar böbreklerini mahveder yoksa dedi, korkumdan durmadan su içtim. Bir daha tekrarlanmadı çok şükür ama korkunç bir deneyimdi, net bir sebepte bulamadılar durumu sokak hayvanlarıyla çok iç içe olmama bağladılar, bir kaç doktor birden bakıyordu hergün sonra biri çalışıyormusun dedi evet dedim, öğlen yemeklerini nasıl yiyorsun dedi dışarıdan dedim, dışarıda asla salata yeme dedi, iyi yıkanmamış sebzelerden gelen bir mikroptan bahsetti yıllardır yemem dışarıda salata. Lütfen çok su iç ve şifa niyetine bir şeyler yemeye çalış yemeden toplanmıyor vücut. Ailene gelince inan seni çok iyi anlıyorum ama üzülme eşin ve oğlun var onlara sarıl, düşünmemeye çalış, insanlar değişmiyor idrak, sadece sen üzülüyorsun

Anlıyorum hissettiğiniz duyguyu haklı da buluyorum o zaman sizde biraz zayıf olun sadece biraz kimseyi kırmadan ama kendini düşünerek yaşamaya çalışın bence.. hersey gönlünüzce olsun

Gerçek analar babalar geleyim mi demez gelir zaten bence sız ırtıbatı kessenız dahi onu bıle farketmeyeceklerdır. Varlıklarıyla yokluklarını kıyasa soksanız bı fark gormezsınız. Gecmıs olsun

Aaa lütfen eşim zengin olsaydı annemin alışveriş çılgınlığına maddi destekte bulunurdum hem eşe dosta da kızım zengin derdi. Kendi oğlu yıllarca borçlarını aileme ödetti. Hala daha kardeşim abimin borçlarını ödüyor ama o mağdur. Ben zengin koca bulmalıydım. Bana ve ulu ailemize layık bir koca olmalıydı.

Bu kadar yalnızlığı benim aklım almıyor. Kuzenleriniz gelecekmiş, sağolsunlar. Ama kim annenin yerini tutabilir ki? Bebeğim doğduktan 40 gün sonra annem ölünce, ben bebeğimi taşımaktan bileğimi sakatlayıp atel takılınca hüngür hüngür ağladım anne neredesin diye. Biliyordum ki çünkü annem yaşasaydı iki eli kanda olsa gelirdi. Var olan annenin yokluğu ne kadar acı kim bilir, çok çok üzgünüm. Keşke elden birşey gelse. Onlar yaşadıkları sürece -ki Allah uzun ömür versin yine de, siz ummaya, onlar muhtemelen yapmamaya devam edecekler. Eski konularınızı da okumuştum, o zaman da çok üzülmüştüm. İnsanın yarası ailesi olunca, hele de bir kadının yarası annesi olunca hiçbir zaman yara bandı tutmuyor, kabuk bağlamıyor orası. Tek söyleyeceğim şey yavrunuza sarılın, ondan güç alın. Çok çok geçmiş olsun.

Valla adam komple beyazlamış boğazıma birkaç kez bakıp, banyodan gelen cırcır seslerini duyup, üzerimde paralanmış bluzume ve sirke kokmama rağmen hala benden tiksinmediği için sevilmeyi hak ediyor sanırım ajsjsj. Ben kendimden tiksindim.

Ay şu an nasıl yapmak istiyorum bunu bir bilsen. Zira ilk kez nefret hissediyorum...

Vay anasina. Benim annem bile bu kadar sevgisiz degil bana karsi. Tamam bir sicakligini gormem ama hastalanincada yanimda biter. Iyilesene kadar bekler basimi. Gercekten degisik aileniz. Bu kez ben bile anlayamadim.

Çok geçmiş olsun sizinki epey ağır geçmiş. Şükür ben yatmadım hastanede ama hala inanılmaz halsizim. Acaba tembellik mi yapıyorum diye kendimi sorguluyorum ama boyun falan komple uyuşuk. Akşama kadar geçmezse özel hastaneye gideceğim bir de.

Oğlak burçlarının çok hakkına giriyorlar aşkileytam ajsjskdk. O kadar da soğuk değilim yahu. Tamam 25 yıldır arkadaş çevrem hep aynı artmıyor ya da eksilmiyor, mesafeliyim ama soğuk değilim valla bak. Yok ben onu anladım zaten. Şöyle ki yıllarca kız kısmının okumasına şiddetle karşı olan be gereksiz bulan, mühim olanın kocaya layık tam teşekküllü bir hanım olmak olduğunu ısrarla dayatan biricik annecim, benim tırnaklarımla kazıya kazıya okuduğum ve hala okumaya devam ettiğim eğitim sürecini, bu yıl tekrar devam ettirme kararımı duyup yine baltalamaya çalışarak beni delirten annem, eşimin kendi işini kurma kararını ve beni de yanında istediğini duyunca "asla izin vermem verdiğin onca emek çöp mü olacak. Kendi mesleğini yap" diye höykürdü. Güleyim mi küfür mü edeyim bilemedim valla.

1 aydir hastayiz bizde inanin. Önce gida zehirlenmesi. Sonra havale... Simdi ben hastayim ve hamileyim. Çok zorlaniyorum ama Allah guc versin hepimize. Sizede cok gecmis olsun. Ateş denilince cok endiseleniyorum artik sizin yada oğlunuzun atesi yukselirse sakin ihmal etmeyin Bu arada kizim havale gecirdigi gun sabah 7 idi. Ve kaynanam o gun ise gitti, telefonda arayip ağlayıp durdu.. kotu gunler asla unutulmuyor oz anne babalar ne yaparsa yapsin unutulmuyor

Yazıklar olsun demekten başka birşey diyemiyorum. Kendı yetım torunları ıcın sıze duyar kastıran annenızın kendı evladına kayıtsız kalabılmesını acıklayacak tek bir cümle dahi olmaması.. Hayat cok acımasız

Hassas bir modelmişim demek ki ben de yeni anlıyorum :) babama ben de nötrüm. Ama anneme karşı nedense hep neden böylesin diye sormak, tüm öfkemi boşaltmak ne bileyim kendine getirmek istiyorum. Babamı kabullendim hep böyleydi, dümdüz çoğunlukla kötü, duyarsız bir insandı. Ama hep aynı çizgideydi. Dolayısıyla onu kabullenip yok saymam kolay oldu. Ancak annem fedakar olduğunu söyleyen, sürekli duygulardan bahseden, herkesi Vicdansız olmakla suçlayan, hep iyi niyetinden kaybettiğini söyleyen bir insan. Ve onun bu iki türlü haline tahammül edemiyorum. O vicdanı ben niye göremiyorum demek istiyorum.

Idrakyollariiltihabi daha önce de lenfadenit olmuştunuz sanki? hatta ben de şöyle demiştim sanırım.. ne zaman muhattabına kendimi iyi ifade edemesem, bir kbb vakası yaşarım. tonsilit, larenjit, faranjit. haşimato tiroiditi de var tabi.. romatizmal bir hastalığınız var mı? hiç baktırdınız mı? genelde mükemmelliyetçi, koşullu sevilmiş ya da şefkatsiz büyümüş insanlarda oluyor ne hikmetse.. ha tabi yüzde yüz kanıtlanmış bilimsel şeyler değil bunlar...

Çok ilginç, üniversitede benim oda arkadaşım bana bunu yapmıştı, 3 gün hasta yattım bana bir çorba yapmadı. Öncesinde de yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi, yemekleri ben yapardım. Çok zoruma gitmişti. Sizin bir de aile. Sen de deseydin siz yaşlanıp hastalanınca ben size bakmayacağım diye. Ne vicdansızlarmış.

Aile bu. Atsan atilmaz satsan satilmaz. Aradiklarinda acin konusun. Aramiyorlarsa da takmayin. Gecmis olsun bu arada

Malesef türünün nadide örneklerinden bu insanlara biz çattik Ya gerçekten eşimin içindeki boşluğu bildim için seni de iyi anlıyorum. Benim ailem de 10 numara değil demiştim eşime, ya tamam değiller ama en azından 5 numaralar, benimkiler 0 demişti.. Bu arada benim ailem de gerçekten süper anne baba değildir ama haklarını yemeyim oğlum hasta olduğunda maddi manevi yanımda olmaları kafi geliyor bana.. Çok da anne baba gibi düşünmeyip kabullenince her yaptıkları daha hora geçiyor. Şöyle yap bak, yabancı gibi düşün onları, o zaman mutlu olabilirsin

Arar eninde sonunda. İşte kızım benim de başım ağırıyordu, kardeşin de söylemedi. Geleyim mi yanına ister misin? Der.

Amin inşallah dediğiniz gibi olur. Aslında tam psikolojik olarak kendimi iyileştirmeye başlamış, ayağa kalkmıştım. Fiziksel açıdan çöktüm :)

Aradılar tek tek. Kardeşim aramadı henüz meşgul kendisi. Babam adeta bir yabancı gibi geçer inşallah ilaçlarını iç bilmem ne dedi. Hoş onu umursamıyorum hiçbir zaman baba kız ilişkimiz olmadı ne yaptığı ve yapmadığı umurumda değil. İncitmiyor beni. Annemle konuşmamızı ekledim gerideki sayfalarda. Evlerden ırak konuşma. Abicim de aradı sağolsun. Koyduğum mesafe yeterli gelmedi, içten de mesafe koymak gerekiyor.

İşte o zamanlar aşırı suçlu hissettim. Neyse ki annem suçluluk duygumu hamilelik haberimi duyduğunda vediğö tepkiyle bir nebze azaltmıştı. "ben hasta olmuşum sen o işi mi yaptın ne gerek vardı şimdi hamile kalmaya tamam neyse hadi kapat" diyerek karşıladı torun haberini ahsjsjs. Valla gülüyorum ama telefon elimde kalmıştı, donmuştum. Yıllar geçtikçe ilk hamileliğimde bana verdiği bu tepkiyle üzülür pişman olur sandım, hani o zaman hastaydı bilinçsiz yaptı sandım ama daha geçen ay bir konu arasında gülerek, sözde espri yapıyor. "valla kızım bana çok düşkündür. Ben hastayken hamile kalmayı başardı ahahs nasıl içi aldıysa a ahhaha" dedi. Sinirden dişimi kırdım. Ki bunu diyen de babaannemin cenazesinden üç gün sonra babamla sevişen insan. Ay neler yazıyorum tövbe ya. Evde durmaktan iyice açıldı çenem.

çok çok geçmiş olsun Allah acil şifalar versin idrak aile işte geçilmiyor boşver ve geçmiş olsun demeye geldim.. ne kadar boşverebilirsen

Çok geçmiş olsun idrakcim Insaallah hemencecik iyilesirsin.

Demiyorlar işte Üzülme ne olur Zaten kimseye muhtaç olmadığın için güçlüsün

Gelişme oldu oldu tamam sakin ol :) gelmiyor kimse ben de totomu yayıp yatıcam. Israrla gel seni özel hastaneye götüreyim diyen eşimi dinledim bu kez.

Teşekkür ederim. Evet sağolsun o destek oldu epey.

ailene gösterdiğin müsamahanın yarısını eşine göstersen hayatını ve iç dünyanı yoluna koyabilirsin buna inanıyorum

+1 ben idrakın bu kısır döngüden beslendiğini düşünüyorum. sürekli depresif olmayı, melankolik takılmayı sevdiğini düşünüyorum yukarıda bi yerlerde ameliyatlı haliyle hizmet ettiğinden bahsetmiş. hayatındaki olumsuz kişi/kişilere kendisi bu fırsatı veriyor diye düşünüyorum.

ayıp valla aileyi gectim bir anne nasıl böyle olur aklım almıyor.. kızım bu anlattığınız durumda olsa bir an yanından ayrılmam gözünün içine bakarım iki elim kanda olsa gelirim.. Allah sabır versin siz güçlüsünüz

Bence çok hata yapıyorsunuz umarım yasamazsiniz ama yillar size bunu acı olarak öğretecek gibi. Bunu bir kucugunuz olarak söylüyorum yani haddim olmayarak ama malesef böyle.

Valla direniyorum temizlik yapmamaya. Az önce eşim yarın tüm gün yat dinlen sakın temizlik yapma diye kırk kere uyardı ama umarım başarabilirim yatmayı.

İdrak nasıl oldun? Geçmiş olsun oğlun da hastalanmış o nasıl oldu

İşte bir ben daha 1 ay kadar önce gece gaz sıkısması karın ağrısıyla uyandım o kadar ağrı cektigim halde eşimi uyandırmadım 1 saat kadar evde gezdim kıvrandım wcye çıkmaya çalıştım sonra ne olduysa aynada kendimi gördüm saniyeler icinde bembeyaz oldum ve elim ayağım titremeye başladı yatak odasına nasıl gittim bilmiyorum hala eşime kalk ben iyi degilim dedim ağır uykusu olan adam nasil panikle uyandı çünkü bilir artık ben ölüyor vaziyette iyi değilim derim yani demem oki böyle biz gibiler kimseden birsey beklemesin zaten kendi halleder diyorlar kimseyide beklemiyorum şükür

Teşekkür ederim ben aramayı düşünmüyorum ararlarsa açarım. Açıkçası mümkünse bir süre hiçbirini görmek istemiyorum.

Aslında bunu birkaç aydır dediğim için kinlendi ailem bana. Oğlumla ilgilendiğim için... ozge72

geçmiş olsun hep dik duran idrak olduğun için cidden idrak edememişlerdir bence kardeşin seni tanıdığı için o serumun gerçek olduğunu dahi düşünmemiştir. yani bizimki biriyle dalgaya paylaştı demiştir hep dik hep güçlü olana kimse yardım etmez ben bir gün hasta oldum kalkamıyorum vs dedim eşim dahi inanmadı ciddi misin sen dedi sonra anladı ciddi olduğumu ama beni görmeseydi güler geçerdi örneğin oğlum kolay kolay hasta olmaz ayy oram ağrıyor buram ağrıyor demez geçen sene bir sefer dedi kursa gidecekti kursa gitmek istemediği için bahane uyduruyor sandım meğerse cidden hasta imiş 10 günde zor iyileşti bu tarz zor hasta olan canı kıymetli olmayana kimse inanmıyor limonata vs içmeye çalış yoğurt vs bir de dondurma mesela hani onu yemiyorsun ağzında eriyor vs en azından kan şekerin vs düzelir

Kesinlikle beni yatağa kitleyen başka bir hastalık olmadı. Zatürre, gıda zehirlenmesi, böbrek taşı, idrar yolları iltihabı, bronşit vs bir sürü şey yaşadım ama ayaktaydım hep. Bunda kılımı kıpırdatmak mümkün olmadı. Portakal suyu sıkayım yarın. Limon iyi geliyorsa onu da sıkar içerim.

Haklısın ama sırf bunlar için uzak durmalısın işte Ya Cidden uzak ol ve huzurlu ol

Yalnız istemsizce güldüm kusuruma bakma :) yok şimdi haksızlık etmeyeyim annemin telafi safhası var. Seninkinden farklı olarak son anda telafi etmeye çalışır yetiştiği ölçüde. Bak mesela cumartesi gelecek sağolsun. Canım kızım diyecek, annesi kurban olsun yat yat sen çay neredeydi çocuklar da acıktı ne yapsak ki acaba diyecek. Ay dur kalkma tamam ben bulurum tencereyi diyecek. İyileşince geliyor Allah bin kere razı olsun :) Yalnız senin anneni şu an boğmak istedim kusuruma bakmazsan. Benzer anneleri görünce çok aşırı sinirleniyorum. Bak mesela benimki şöyle ameliyat konusunda. Kötü değil ama sinir bozucu. Böbrek ameliyatı oldum. Tek gelmesini rica ettim çünkü oğlan küçüktü birinin bakması gerekiyordu. Abim, babam, kardeşim, yeğenlerim ve kendisi geldi :) sabah beşte ameliyata gitmem gerek evde duş alıp çanta falan hazırlıycam. Dedi ki gel ben ananene geldim orada oturalım sonra sen dönersin oğlanı bırakıp. Dedim anne çocuk zaten huysuz benden ayrı ilk kez uyuyacak kendi evinde olsun burada rahat durmaz. Yok dedi ben burada kalıcam teyzen de yardım eder bakmaya. Peki dedim. Oturduk gece saat 12 oldu tam kalkıcam çünkü daha hazırlık var. Bu arada ben oğlanı yedirip uyuttum. Dediler ki burada yer yok babanla kardeşin sende kalsın :) çünkü dört saat sonra ameliyathanede olmak zorunda değilim ben. Peki dedim hadi gidelim. Eve geldim aaa acıkmışlar :) bir şeyler hazırla yatak aç pijama ver duş almak isteyen kardeşe hazırlık yap. Duş al çanta hazırla oldu mu sana saat 4. Neredeyse uyumadan yola çıktım. Neyse ameliyat oldum çıktım iki gün kalmam gerek hastanede. Akşam oldu baktım bir grup insan odaya doluştu. Geçmiş olsun kızım iyisin iyi. Bir sıkıntı yok değil mi deyip gittiler ahsjsjs. Oğlum nasıl demiştim ki narkozluyken de yemek yedi mi oğlum demişim. Artık nasıl güveniyorsam. Eve geldim annem ortada yok. Evde bir gram besin yok. Benim midem havalandı zaten sarhoş gibiyim. Sağolsun eltim bir sürü yemek yaptı salatasına kadar. Annemler gelecek çünkü hazırlık lazım. Yanlış anlama bana bakmaya geldi. Akşama doğru geldi annemler. Acıkmışlar kıyamam. Sofra hazırladım annem dedi ki e çorba az ahsjsjs. Çorba yaptım ama dünya hala dönüyor. Narkozu bir şekilde çıkarmam lazım. Neyse daha fazla dinlenmeden koşturmaya dayanamadım koştum banyoya. İçim dışıma çıktı. Annem kapıya vuruyor ben de sandım ki beni soracak. -yeğenin yetim onunla biraz oyna ilgilen hiç merhamet etmiyorsun. Oldu. Kusmam bitince oynarım anne. Söyleyeceklerim bu kadar.

Eşim iyi çok şükür bu sefer tırnağımın ucu ağırıyor yoksa kanser mi oldum hemen acile gideyim moduna girmeden toparladı. Allah korudu beni ahsjskwk. Ben ne kadar dirençli isem o aksine zayıf hastalık konusunda. Canı nasıl tatlı. Kuzumun da beş günlük anne yoksunluğunu gidermesi için etimden sütümden yararlanması lazım bir süre. Uzan göğsüne yatıcam deyip öyle yatıyor sıpa. Yirim.

cok geçmiş olsun arkadaşım... Bazen anlamlandıramıyorsun sonra uzaklaşıyorsun malesef... ben bu önemsenmeme sorununu nasılsa o arar sorar nasılsa hep yanımda düşüncesinden kaynaklandığını düşünüyorum yani herkes gibi yoğunum işiim var birşey olmaz diyemediğimiz için sorun yaşıyoruz belkide...

geçmiş olsun toparlanana kadar temizlik falan girişmeyin bence. aile konusunda ne kadar düşük beklentili olursanız o kadar iyi bence. herkesi olduğu gibi kabul etmek insanı rahatlatır

İşte ben de ona şaşırıyorum. Dört gün yahu. Dört gündür sesim çıkmamış bir ara sor merak et değil mi. Onlar hep birlikte yaşadıkları için onlara aynı değil tabi. Uzakta olan bir ben varım. Diğerleri aynı evde. Ben evlenip soyadımı değiştirdim ocak dışıyım artık :)

Evet eşimi istemediler. Ancak annem nişanlıyken yaşadığım bir tartışma sonunda sakın nişan atayım deme sen hatalısın çocuğun bir suçu yok bilmem ne diye konuşuyordu. Hani asıl mevzu eşim değil egoları. Kibirleri. Her durumda mutlaka haklı olmaları gerektiği. Eşimi sevmediklerini biliyorum zaten. Ancak ben bekarken de annem için öncelik evlatları değildi. Babam zaten umurumda değil. . push ; M Minnnacik

Çok şükür iki saattir daha iyiyim. Hala başım dönüyor ağrım var ama düne göre çok çok daha iyiyim. Teşekkür ederim :)

Aman o da hastalandı şimdi. Gelip gidip bak ben de hasta oldum diyor. Tamam az kalkayım ayağa bakıcam ben sana dedim de sustu. Onun hastalığı da hiç çekilmez. İnternetten araştırıp durur on kere doktora gider pek canı tatlı.

İyilesmeden gidemezsin, her türlü iyiyim diyeceksin, kapatma konunu, beklemedeyiz:)

Af edince bu bir ödül olmuyormu anneye? Af etmek, susmak ile aynisi degil mi? Ki hatasini kabul etmeyen insan, sürekli kendini magdur gören bir insani nasil af edeceksin? Ortada suç yok :) Ben rest çekmek, küsmek ve hayattan men etmekten yanayim. Bu sekildede annenin degismeyecegini kabul ediyorsun. Asla kendini hatali olarak görmeyecegini kabul ediyorsun fakat ayni zamanda, görmedigin ve duymadigin için artik yaralanmiyorsun. Yargilanmiyorsun.

Belki coktan okumussundur ama narsist kisilik bozuklugu, manipulasyon, gaslighting, bunlar hakkinda okumayi tavsiye ederim. Yanlis soyluyor da olabilirim cunku psikolog degilim bilgim yok. Ama aklima ilk bu geldi yani cagrisim yapti.

Hamileyken hiç destek görmedim. Çalışıyordum, çalıştığına göre iyidir dediyse demek :) Idrakyollariiltihabi

Oğlumun ayağında şişlik ve morluk oluştu. Yara gibi ama tuhaf bir şey. Hemen acile götürdük tabi. Enfeksiyonmuş. Travma ihtimalinden şüphelenip röntgen de istedi çok şükür kemikte sıkıntı yok. "çıkarma çorabımı doktor sen git ambulansa bin orada ağla çorabımı bırak" diye hastaneyi inletmeseydi iyiydi sıpam. Antibiyotik merhem verdi bakalım geçecek inşallah. Bu ay bizim enfeksiyon türlerini karşılama ayımız belli ki. Neyse Allah beterinden korusun. Ben iyiyim yani klasik idrak oğlunun ayağını görünce iyi oluverdi. Eşim de "heh geri döndün sen belli" dedi :) onla az atıştık bana "aman zaten o gün hastanede koluma girince bir şaşırmıştım iyileştin eski haline döndün" dedi. "yok eski halime dönmedim, dönmem de bu saatten sonra. Sadece bırak koluna giröeye devam edeyim, öfken beni itiyor" dedim. Iyi aramız çok şükür. Şu andan sonra mühim olan bittabi önce sağlık, sonra da minnak çekirdek ailem. Yazan yazmayan, benimle üzülen destek olan herkese çok çok teşekkür ederim. Mikrop dolu yuvamı dezenfekte etmemin akabinde kaldığım yerden devam ediciim efem :) Mune rica etsem konuyu kapatman mümkün mü?

Annenin bir rahatsızlığı var. Normal anne konuşması mı bu Allah aşkına çok sinir oldum Ne demişler gün olur devran döner, o hasta olduğunda sen gelemem falan yap bakalım ne diyecek? Ayrıca o şekilde bende hasta olmuştum üç hafta sürmüştü acaip zor birşey, grip gibi küçümsenecek birşey değil, bende sürekli kimsem yok diyip ağlıyordum. Keşke hastaneye yatış yapsaydınız, aileniz çocuğa baksalardı hem daha çabuk toparlardın. Görümcene de ayrı sinir oldum yerler pisse al bezi sil yahu. Kardeşinin evi orası senin. Neyse Allah acil şifalar versin, inşallah bir an önce toparlarsın.

anne bende öldüm de:)) nasıl ki sen hastayım dediğinde bende gribim, kardeşinin de sümüğü akıyor dediyse.. ne suçluluğu idrak? hayatta seni sevmese de seveceğin tek insan evlat. diğer bütün ilişkiler karşılıklı.

Geçmiş olsun Allah şifa versin biran evvel ailene gelince cok iyi davranmaktan bunlar başına gelmis nasil muamele görüyorsan öyle karşılık vereceksin onlar seni takmıyor mu sen hiç takmayacaksın ararlarsa ara seni sorarlarsa sende onları sor yoluna bak iyiler kaybetmez kaybedilir canım hiç üzülme aradan zaman geçsin seni mumla ararlar bak gör

İnsan ailesinden beklentiyi nasıl azaltır, bitirir bilmiyorum. Bitirmeniz ümidiyle...

:) çok teşekkür ederim bunu teklif etmeniz bile sevindirici. Aynı zamanda üzücü. Beni hiç tanımayan bir insan bile gelip temizlik yemek yapayım diyebiliyor. Ancak ailem yemeğe ve temizliğe ihtiyacım olabileceğini düşünmüyor. Tekrar teşekkür ederim, kalkacağım ayağa elbet. Az kaldı şu iki günü atlatayım. Oğluma çok üzülüyorum iki gündür dibimden ayrılmıyor, ilgilenemiyorum. Dün babasını aramış "baba anneme yardım et" Demiş. Koşa koşa geldi eve eşim. Ağlamaktan içim çıktı dinleyince. Eşimin telefonu konuşmaları kaydediyor. 4 yaşındaki oğlumun merhameti, vicdanı yetişkinlerde olsaydı dünya daha iyi bir yer olurdu zaten.

Konu yangın yeri valla, yalnız olmadığımıza sevinelim mi, tuz buz olan kalplerimize toplu olarak acıyalım mı bilemedim. Bende iki abla bir anne var, 4 ay sonra doğum yapacağım inşallah, ve evet anne ile ilgili yaralar hamilelik ve sonrasında açığa çıkıyor anladım. En büyük endişem lohusalık, çünkü eşimle yapayalnız olacağız gözüküyor ve kendisi de stresi uykusuzluğu falan asabi bir Türk erkeği ne kadar idare ederse o kadar edebilir işte. Annemle geçen sene şubatta zatürre geçirdiğimde aramaya bile üşendiğinde ve tek lafı 'artık başında kocan var' deyişinde ilk köprüleri, bu şubatta düşük yaptığımda arayıp telefonda bana acıyıp anca 10 gün sonra bir çay içmelik gelmesiyle kalanı yıktım galiba. O gün bugündür artık çok inançsız ve nötürüm. Benim annem de hassasiyeti, vicdanlılığı, makullüğü kimseye bırakmaz dinlersen... Ama bir düşükten sonra yeniden hamile kalan 38 yaşındaki kızına telefonda bazen 'nasılsın' demeden sadece kendi birşeyler anlatıp kapatan bir model. Beklentim artık eşimin yanında manasız potlar kırmamaları, bana hassasiyet öğretmemeleri ve kendilerini bana yaygara yaratmadan çekip çevirmeleri... He bunlar olunca ne yapıyorsun dersen, tartışmıyorum bile, telefonda he he diyip kısa kesip kapatıyorum. Ha bu arada aynı tip konular yazıyorum, uzatıyorum ıvır zıvır deme bir daha, burda atom parçalamıyoruz değil mi, sen yazmasan 'kaynım borç aldı vermedi, görümcemgil altınlarımı kıskandı' konularında olacağız nerde olacağız. Bırak şurda dar alanda biraz Freudçuluk oynayalım biz bize.

Cok gecmis olsun. Insallah bir an once atlatırsınız hastalığı.

Ona Hakan Taşıyan'dan ayağıma prangalar taktılar şarkısını söyleyeceğim. Çok sever arabeskliği. Bak o zaman koşa koşa gelir he. Benim evladıma, gözümden sakındığım biricik kızıma kocası pranga takmış. Gözlerini dağlamış da yakmış. Yakarım o apartmanı diyerek gelir. Artist çünkü.

Çok geçmiş olsun. Genelde çok affediciyseniz kıymetiniz bilinmez, kendimden biliyorum.

O konu cok zor cidden. Yegenleriniz olmasa hic gorusme bile diyebilirdim. Ama yegenler sebebiyle yine de gorusmek gerek. Mesafe koymaniz sart bu mesafe gorusmeyi azaltmak da olabilir, suclamalari duymazdan gelmek/etkilenmemek de olabilir, gorusme disinda telefonlari acmamak da olabilir, veya abiniz ve yegenlerinizle ayri gorusmek de olabilir, onu bulursunuz yolunu yani, takmayin, ama fiziki arti psikolojik bir mesafe sart olmus.

Inşallah çok teşekkür ederim. Tam mutlu olacaktım bademciğime fil oturdu. Bu da geçsin bu sefer olacak :)

Çok geçmiş olsun.. yani ne bileyim kardesi anlarımda bi anne aramaması demekki oluyormuş.. Sizde ailenize ona göre yön verirsinz yada yol.. Eşinizin tarafı annesi eşiniz daha bi iyiler sanki helal olsun.. en yakının yapmadıgını el yapıyor.. eee öyledir bi cümle vardı.. AĞAÇ BALTAYA DEMİŞ Kİ ; "BEN SENIN BENİ KESTIGINE DEĞİL, SAPININ BENDEN OLMASINA ÜZÜLÜYORUM" İŞTE SİZ DE KENDİ CANINIZDAN KENDİ KANINIZDAN OLANLARA HEP AKREPTİNİZ. . benmde Ailem var adı aile işteee... ama o aile de bir tek Annem bana Tam Aile gerisi varlar işte eve gittiğimde oturuyolrlr maksat koltuklar boş kalmasın demek ki sizde artık kendnize bakacaksanz kendnzden baskasını dusunmeyeceksınz.. Etme Bulma Dünyası bugun size yarın onlara. .

çok geçmiş olsun Idrakyollariiltihabi insan hasta olunca biraz daha hassas ve duygusal oluyor seni çok iyi anlıyorum. inşallah annen gönlünü yapmayı başarır ne diyim bilemedim.

Tam bu noktada kovmalıydın Anne mi bu şimdi? Üzüldüm

Kötü değil, asık suratlı, kindar, hayattan bezmiş, felaket tellalı ve negatif bir insan. Tek başına kesinlikle kötü bir insan değil. Evlilik içinde kötü demesek de, anlaşması ve evlilik yürütmesi zor bir insan. He imkansız mı, ruh sağlığı normal bir kadın ile hayır imkansız değil.

Kesinlikle haklısınız. Artık savunmayacağım onları kimseye. Burada bile. Ben de anneyim ve annelik böyle değil.

Mühim değil. Yeğenlerimle ilgili çok düşünmemeye çalışıyorum çünkü annem yüzünden onlardan uzaklaşmak istemiyorum. Zaten haftaya bilmem kaçıncı tatile gidecekler ve sen de gel hafta sonu diyecekler. Eşim kesinlikle gitmemi istemiyor ve gitmeyeceğim. Normalde karışmazdı bana ama bu sefer gitme diyor.

Yok kriptik tonsillit diye bir illet. Zamanında zaturre de oldum ama böyle eziyet çekmedim. Şükür ufaktan toparlanmaya başladım. Idrakyollariiltihabi

Gecmis olsun acil sifalar dilerjm... insani hastalik risinds psikolojik cokuntuler yikiyor zaten...

Belki annenizin hikayesinden çıkmak için onunla yüzleşmek ve hatalarını ona kabul ettirmek dışında yapabileceğiniz başka şeyler de vardır. Her ne kadar o size aksini kabul ettirmeye çalışsa da, onun "haksız" olduğunu, hataları olan biri olduğunu kabullenebilir ve tüm bunları affetmeyi deneyebilirsiniz. Evet onu affetmek. Asla "hak verin, vardır kendine göre sebepleri" demiyorum. Burada ki bağışlama anneniz için değil, kendiniz için. Annenize hala kırılabiliyorsanız, sebebi; hatalarını kabul edip değişeceği umudu ve onu affederek erişeceğiniz huzuruna olan arzunuz olabilir. Fakat onun değişmesi, bi şeyleri kabul ve telafi etmesi çok zor gibi görünüyor. Onu affetmek demek aslında, kendi kusurlarını görmemeniz için size ördüğü duvarları yıkıp "hayır ben değil sen hatalısın ve ben bunu sana asla kabul ettiremeyeceğimi biliyorum. Kendim için, bu yükten kurtulmak için seni usulca affediyorum, böyle kabulleniyorum" demek olabilir. İçinizdeki küçük kız çocuğuna "senin bi suçun yoktu, kendini sev, kendinle barış" demenin bir yolu da olabilir. Yanılıyor da olabilirim elbet fakat denenebilir :)

:) evet benim asıl sorunum kendimi yeterince sevmemek sanırım. Yani kendini beğenmek, kendini önemli görmek, yeterli görmek değil gerçek manada sevmek gerekiyor ki insanlar bu kadar etkilemesin.

Valla içim soğumadı zaten de kardeşime yine kıyamıyorum oğlum gibi. Ama anneme inanılmaz öfkeliyim hala. En azından kardeşim alttan alıyor annem hala beni suçlama derdinde. Peygamber sanıyor kendini kadın deliricem yahu. İşte benim oğluma gösterdiğim ilgi de eleştiriliyor. Çok şımartıyorsun tepene çıkacak bilmem ne diye.

Aynı şehirdeyiz sanırım, adres gönder geleyim, biraz temizlik biraz yemek yapayım. Sonra anneni arayıp bir iki birşey söyleyeyim senin yerine. Aileni duygusal olarak yok sayman gerek evet ama yazıldığı kadar kolay birşey olmadığı da çok aşikar, umarım başarabilirsin bunu. Geçmiş olsun, açık şifalar.

Böyle olmayalım lütfen. Kırk yaşına da gelseler anne özlemi ihtiyacı hissedince yanlarında olalım.

İstemez mi tabiki de ister. Çok haklısın

Ben sanıyordum ki eşimin bana yaşattıkları yüzünden eski neşemi, hayata olan bakışımı, üretken halimi kaybettim. Durum öyle değilmiş. Evet eşim de duvarın üzerine taş eklemiş ama asıl sebep evlendikten sonra ailemi tanımam ve yaşadıklarımı sindiremememmiş. Eşimin ailesi ile hiçbir konuda benzemiyoruz. Beni çileden çıkaracak hareketleri var. Düşüncemiz her anlamda zıt. Aileme söylemediğim sözleri söyledim. Çatır çatır hakkımı savundum. Yeri geldi kırdım da. Ancak hiçbir kan bağımın olmadığı insanlar "idrak bize bunları söyledi o zaman ilgilenmeyelim" demediler. Hastalık başka, hastalıkta küslük olmaz diyerek destek oldular. Benim ailem ise bahaneden başka bir şey sunmuyor. Bir de bana telefonda diyor ki annem ay neyse iyi ki kayınvaliden var destek olur sana. Sağol ya, sen demesen olmayacaktı. Bir de kayınvalidemi beğenmez kendisi. Yok yahu iyice soğudum hepsinden.

Aynı şehirdeyiz ama uzak mesafe. Tabi kardeşimin her hafta sonu burada oturan kuzenlerimin yanına gelmesini engelleyecek kadar uzak değil. Ya da benim oğlum daha üç aylıkken sırf ailemin yanına gideyim diye eltimin arabasıyla sabahın beşinde yola çıkıp gittiğim yol kadar işte. İşin komik yanı, aynı annem böbrek taşından dolayı böbreklerim şişmeye ve doktorun acilen ameliyat olman lazım demesine rağmen o sancıyla yatağı tekmelediğimde beni arayıp "abinin eşi yoğun bakımda gelmiyorsun. Rezilsin vicdansızsın" diyordu. Ki ben dostum hasta ve ölüyor diye aylarca ihmal ettim o taşları. Sürekli gittim yanında oldum. Ancak son safhada dayanacak gücüm kalmamıştı. Doktor bile nasıl ayakta duruyorsun dedi. Hani sözde annem insanların zor durumunda gidilmesi gerektiğini düşünür ve bu yüzden beni azarlar :)

hastalığınız ne merak ettim zatüree falan mı bu kadar kötüyseniz hastaneye yatsaydınız keşke çocukları da görümceye yollamak uygun olurdu belki siz toparlanana kdar

Elbette bir gün arayacaklar. Durum buysa, sanırım ben de o zaman o telefonları cevapsız bırakırdım. En az 1-2 ay ne bana ne eşime ulaşamazlardı. Belki bişey dank eder azıcık. Bahanelerle geldiklerinde, telefona cevap verme. Çalsın dursun ama açma. Vicdanlarını rahatlatacak fırsat bulamasınlar.

Canım bende Koç burcuyum ama kolay kolay duygusuz olamıyorum, istediğim ama başaramadıgim bir durum

Cok gecmis olsun uzuldum durumunuza. Insan saglikliyken bile ailesinden sevgi ve ilgi beklerken hastalandiginda daha cok ariyor ailesini. Ama aile sadece biyolojik bir bagliliktan olusmuyor. Aile demek fedakarlik demek sahiplenmek kol kanat germek demek. Sizin aile fertlerinizin size karsi boyle duygulari yokmus malesef. Bu durumla bas etmenin ne kadar zor oldugunu tahmin edebiliyorum. Sizin kalbiniz ailenize karsi hala yumusak oldugu icin bu durum zorunuza gidiyor yaraliyor sizi. Size tavsiyem duygusalliginizi yenmeye calisin. En zor zamaninizda size bir tlf etmeye bile tenezzul etmeyen insanlari aile de olsa kendinizden uzaklastirin. Sadece fiziki anlamda degil manevi acidanda uzaklastirmaya calisin. Kendinizi evinize yuvaniza adayin. Birakin gerisini onlar dusunsun.

Çok sabırlısın gerçekten benim içimde zincirlediğim uslu uslu tuttuğum canavar çıkardı kesin ama hata sende gerçekten sende farkındasın buna sen izin veriyorsun maalesef

Bir şey söyleyeyim mi, an itibariyle bademciğe eklenen cırcır ile birlikte acının doruklarında geziyorum. Ruhsal acım klozet yolunda yok olmaya başladı. Bir de kulağıma falan vurursa ağrı köksüz bir insan olma rahatlığıyla hissizleşmem mümkün. Bünyem bana üzülürsen tüm organlarını bozacağım diyor adeta.

Diyebileceğim sadece şu ailen konusunda artık daha fazla canını sıkma. Bir daha da böyle üzülmemek için bazı şeyleri kabullen

Gerçekten inanmıyorlar. Hayret edilecek bir durum ama inanmıyorlar. Eşimin ailesi derecedeki 40 yazısını görene dek inanmadılar mesela. Hatta gördükten sonra bile görümcem "e normalde senin şu an baylman lazım ayaktasın" dedi. İnatla inanmamaya devam ediyor duruma şahit olmasına rağmen. Gidip gelip "telefonla konuşuyorsun iyisin sanırım" diyor. Lan hastayım işte ne yapmam lazım sürünmem, ağlamam, inlemem mi lazım bilmiyorum ki. Evet kolay kolay yatmam ben. Hani devasa böbrek taşlarının ağrısıyla kıvranırken, kıpkırmızı kan işeyip en nihayetinde ameliyat olurken bile yatmadım. Doğumdan yürüyerek çıkıp iki saat sonra dolaşmaya başladım. O kadar alışmış ki insanlar ayakta durmama inanmıyorlar. İyi de aksi olması gerekmiyor mu? Bak bu kadın kolay kolay hastayım demez yatmaz. Bunu diyorsa demek ki gerçekten hasta demeleri gerekmez mi?

Kriptik tonsillit olmuşsun canım, Allah şifa versin...

Dur dur gelişmeleri bilmiyorsun. Şimdi onlar aile arası toplantı yaptılar muhtemelen. Yazık la şu kıza bi gidelim de kendi kendine üzülmüş yine dediler muhtemelen ahshjs. Geliyorlar cumartesi çayımı içmeye. Kısır yaparım ben de yanına. Şöyle bir yüklerimizden arınırız. Kardeşim enseme şaplak atıp yav taaam uzatma abloaaağ der güler. Kısır yapayım ama.

Normalde benim annemle çok güçlü bir bağım olmadığı için evliliğimin ilk iki ayı dört beş günde bir arardım ben de. Sonra beyin kanaması, daha doğrusu hafif kanamalı anevrizma geçirdi. Ondan sonra her gün aramaya başladım. Karnım burnumda yardımına koştum. Kucağımda bebekle sık sık gittim. Ama annem bencillik konusunda ihtisas yaptı. Bundan sonra her gün aramayı düşünmüyorum ama şu içimdeki ya bir şey olursa ve haberim olmazsa endişesi olmasa... Oğlunuza da çok geçmiş olsun. Ben dayanamıyorum o minik yavru nasıl dayandı.

idrak gel sarilalim aglasalim seninle... ucunda olum riski olan ki dr um bile ameliyati uzatmamak icin normalde her ameliyatta yaptigi video cekimini yapmamis sirf 10 dk daha uzamasin diye ucunda felc kalma riskim olan ameliyatta toplumun ona bictigi refekatci rolunu oynamak icin 4 gun benim yanimdaydi. totosunu refekatci koltugundan bana yardim icin kaldirmadi. serumun bittigini ilac saatimi falan ben hemsirelere soyledim. o koltukta oturdu ve bir omur nasil yasanir adli kitabi okudu. taburcu olur olmaz da memlekete gitti. yukariya evime bile cikarmadi beni... gelme deseydim yillarca eziyet edecekti bana. sonrasinda 1 hafta aramadi. drun daha onceki ameliyatlarda rastlamadigi bir komplikasyon olustu haberi olmadi. neymis efendim ertesi gun aramis acmamisim ve donmemisim. agridan duramiyordum ve artik. igne vurdurduk ben de sizdim. . ben aradim yine... cunku babami da kendi tarafina cekti... hep boyle... sanirim uveyim... ya da yavru kedi falan diye sokakta buldular beni insan yavrusu cikinca atamadilar... yani en azindan umarim oyledir... bu esnada ameliyatin ikinci gunu drla gorusen de bendim hani refakatci sorar ya hastasinin durumunu sormadi. narkozlu kafayla ben konustum. o konusmadan sonra annem bu dr kac yasinda acaba diye sordu bana... cunku tek mevzumuz bu...

Cok cabuk yelkenleri suya indiriyorsun idrak. Bu şekilde ne annen ders alir, ne senin acin diner. Eşin içinde zor. En zor döneminde yanindaydi, seni ağlarken teselli etti. Şimdi annen gelecek evinize, birşey yokmuş gibi ve sende hizmet edeceksin. Eşin olsam kafayi yerdim, ayirten sana karşi saygim azalirdi.

Ben o hastalandığında bu kadar ilgilenmiyorum ne yalan söyleyeyim. Daha doğrusu kendimce ilgileniyorum. Doktora götürür ilaçlarını verir çorbasını yaparım. Ama aklıma gelmez işte gidip gelip su ister misin, sırtın terli mi demek. Anneden görmediğim için sonradan öğrenmek kolay olmuyor ama bu da bahane değil. Bundan sonra yapabilirim. Bir de eşim hastalanınca inanılmaz sinirli oluyor. Hayata nefret kusuyor :) yardım edemiyor insan.

Bence böyle üzülüp kendini yiyeceğine ara içindekileri suratlarına söyle adamakıllı özür dinlemedikleri sürece de ilişkini kes. Çünkü söylenmemiş duygular insanın kalbinde yük olarak kalıyor

Çok geçmiş olsun, benim oğlum daha 2 yaşında bile değilken o bakteriden hastalandı gerçekten de ateşi düşmüyordu, ilaçla düşüyor tekrar yükseliyordu 2 gece hastanede yattı. Artık aramayın siz de, yani ben annemi hergün aramam haftada 10 günde bir konuşuruz. O süreçte hasta olsam haberi olmayabilir. Ama sizin farklı. Annelik bu değil, en azından benim annem böyle değil ben de anneyim ben de böyle değilim. Biz eşimle ilk gece oğlum hastalandığında sabaha kadar başında bekledik, nefesini kontrol ettik. Çünkü oğlumun burnu da tıkanmıştı, uyurken ağzını kapatıyordu.

bir de bu yuzden bu kadar etkileniyorsun. Ben de kendi isimi kendim gorenlerdenim normalde. Ama hamileyken tasinmistim ve fiziken cok zorlanmistim. Uzerinden yillar gecti, hala malum tayfa yardim etmedikleri icin sinirim gecmedi. Ya kirk yilin basi bir isimiz dusmus demistim, unutmadim unutmam da herhalde

Canim senin için dua ediyorum, bir an önce iyileş, ve lutfenn lutfenn evladına bulaşmasın. İnan okur okumaz konudan çok alakasız ama aklıma oğlun geldi. Seni bu hale düşüren hastalık, ona ne yapar Allah korusun.. Oğlum hasta olunca benim dünyam başıma yıkılıyor.. Hep derim, oğlum iyi olsun da ben her şekilde yaşarım diye. Sen güçlusun eminim bir kaç güne coktaann toparlanirsinn Bu da gelir geçer...

Sırası değil belki kizacaksiniz ancak, hastalıkta belli olur hayat arkadaşı. Sizi önemsiyor, seviyor, ilgileniyor. Bu kadar şikayet ettiğiniz eş, aslında size yarenmiş, görürsünüz belki. Çekirdek ailenize sarılın, diğerleriyle uzun bir süre gorusmeyin, ararlarsa açmayın. Bu dönüm olur belki eşinizle.

Silemediğim için tüm bu üzüntüler zaten. Ancak hastalık ve ölüm dışında artık görüşmeyeceğim. Yoksa ben kahrımdan ölücem sonunda.

Kıskançtır falan ama iyidir eltim. Aşırı kıskanç bir tip ama ahsjsjs. Zor durumda yardıma gelir o yüzden iyidir. Eşimin ailesinin hayat görüşü bu zaten sürekli söylerler. Biz normalde birbirimizle kavga ederiz anlaşamayız çok da iyi değiliz huysuz insanlarız ama hastalıkta ve zor zamanda yardıma koşarız. Derler. Öyle de yaparlar.

aileni tamamen bir kenara bırakıp gerçekten eşine ve evliliğine sarılmalısın idrak ben eşinin zannedildiği kadar kötü olduğunu düşünmüyorum

bir kaç benzer konunuza denk geldim daha önce de çok yakın buldum yaşadıklarını kendime idrak. yıllardır benim de bir türlü çözemediğim bir konu çünkü. detaylara girmeyeceğim konunda kısaca ne çocukluğum çocukluktu ne de genç kızlığım. ben hep jokerdim evdeki iş güç için. ruhum, düşüncelerim hiç önemsenmedi. sessizdim, hırçındım bu anlaşılmamalardan. sonra beni evden göndermeyi düşünmüş olacaklar ki istemediğim saçma sapan bir evlilik... bir şekilde bitti yıllar önce. şimdi üzerinden yıllar geçti evlendim sevdim sevildim, çocuklarım var hala aynılar.2 yıl önce hastalanmamdan dolayı iki çocuğumla gidemediğim kardeşimin mezuniyeti sorun oldu onlara aramadılar. bayramda gittim aramıyorlar. bende artık ipler koptu yılların birikimini vurdum yüzlerine. iyi mi oldu kötü mü bilmem. ama çok vicdanımı yokluyorum ana-baba hakkı diye. sonra diyorum peki evlat hakkı ne olacak. değişmiyor değişmeyecek kabullenmek en güzeli benim yöntemim. daha ne kadar zarar verebilirler ki?

Farzet ki yaşadığın şehirde hiçbir yakının yok. En yakın mesafe 1500 km. O zaman kimseyi beklemiyorsun. Duygusallaşmıyorsun. Mecburen kendi göbeğini kendin kesiyorsun. Ben şu an tam da anlattığım durumdayım. Ana yok baba yok. Bekleyeceğim kimse yok. O yüzden hiç duygusallaşmıyorum. Evladımı da iki üç gün göndermem okula. Benimle beraber evde durur. Yapacak birşey yok

Teşekkür ederim hep böyle değildi. Babam onun istediği ve tercih ettiği kişiyle evlenmeyi reddedip hür irademle evlendiğim için kin dolu bana. Bu yüzden eşimi sevmiyor ve kabullenmiyor. Eşimin hiçbir saygısızlığı olmadığı halde her hareketine takıyor. Annem de ona göre mükemmel damat zengin yakışıklı ve dahi esprili olması gerektiği, eşim de bu tanımlara uymadığı için sevmiyor. Gerçi sadece zengin olsaydı da annem için yeterli olurdu. Daha evveline gidersek de bekarken fark etmiyordum pek. Aslında annem de babam da aynıydı ama insan anne olmadan nelerden yoksun kaldığını fark etmiyor. Anne olunca farkındalık gelişiyor ve taş oturuyor içine. Ses çıkarmaya başlıyorsun. Yok hayır oğlumu ezdirmem sizin için, hayır eşime laf söyletmem diyorsun işte o durumda düşman gibi yaklaşmaya başlıyorlar. Durum bu.

Ben geç kalınmış pişmanlıktan ölesiye korkuyorum. Hayatta neredeyse hiçbir korkum yok evlat acısından başka. Fobilerim, endişelerim yok normal hayatta. Ancak elimden bir şey gelmediği noktada olup pişmanlıkla ve vicdan azabı ile baş başa kalmaktan çok korkuyorum. Üç Aylık evliydim. Annem o kadar bencildi ki, aylardır görmediğim arkadaşlarıma gitmek istesem bana gel şuram ağırıyor buram ağırıyor derdi. O gün de annemlerin yanına gidecektim. Önce arkadaşıma uğradım ve anneme söylemedim. Söylesem yine azarlayacak gel diyecekti. Neyse bir telefon geldi. Kardeşim arıyor. Nerede kaldın annemin başı çok ağırıyor yolda mısın dedi. Evet yoldayım geliyorum dedim. Arkadaşım dedi ki "idrak bak yine aynı şeyi yapıyorlar bu kez kendini düşün az otur sohbet edelim" onu dinledim ilk kez. Oturdum. Yarım saat sonra falan kalkıp gittim ki annem hastanede. Anevrizma. Baloncuktan lan sızmaya başlamış ambulansla sevk gerekli ameliyat için vs. Ben o pişmanlığı tam üç yıl yaşadım. Panik atak oldum, emziriyorum ilaç içemedim. Ömrümün en berbat zamanlarıydı. Korkuyorum. Benim yüzümden, benim sebep olduğum herhangi bir şey olsun istemiyorum. Çünkü annem çok zayıf. Hep zayıftı, hala zayıf. En ufak üzüntüde bayılır hastanelik olur. İdrak toparlar her şeyi. "senin yüzünden" cümlesi ile yaşayamam ben.

Ben bunu bütün konularınızda seziyorum. Sizin bir türlü mutluluğa adım atamayışınız kendi ailenizdeki travmalar sebebiyle bence. Bence siz boşanmamalısınız. Birbirinize tutunmalısınız. Eminim siz bir adım gitseniz eşiniz 10 adım gelir.

Aslında affetmekten kastım karşındakini haklı bulmak ve bunu ona bildirmek demek değil. Ki sizin de dediğiniz gibi karşısında kendini suçlu gören biri yok zaten. Eğer İdrak'ta annesini hayatından çıkarabilme gücü olsaydı bunu çoktan yapardı galiba. Bunu yaptığında mutlu olacağının da bi garantisi yok. Belki "affetmek" yerine "kabullenmek" kelimesi de kullanılabilirdi. İdrak bunu kendi içinde kabullendiğinde de, beklenti içinde olmamayı, gördüğü yada duyduklarından yara almamayı öğrenebilir belki. İlk yorumumda ben de neden rest çekmiyor diye sorguladım fakat hasta olduğunda dahi merhamet edip kendini suçlayan birinin, annesini tümden hayatından çıkarmasının zor olacağını düşündüm. O sebeple böyle bi öneri de bulundum.

Halam aradı annene haber vermedim şimdi üzülür çocukları bırakıp gelmezse, panikler dedi. Hee öyledir dedim ben de. Annem kendini dünyanın en zayıf en hassas insanı olarak tanıttığı için mühim olan onun sağlığıdır. Aman o panikleyip bayılmasın. Çok da panikler ya benim hastalığıma. Kardeşim 25 yaşında. Böyle bir şaka yapmayacağımı bilir. Gayet idrak etmiştir ciddi olduğumu ki, yazıda da dalga geçtiğim şaka yaptığım tek bir cümle dahi yok. Önemsememiş işte. Dün gece 1de abim aramış ben uyuyordum. Bu sabah geri aradım açmadı. Bir daha da aramadı zaten :) Haberlerinin olmadığını sanmıyorum. Otu boku sorun edip saatlerce üzerine konuşan, saçma sapan mevzuları uzattıkça uzatan insanlar bunu mu duymayıp öğrenmeyecek. Eşim benim hastanede üzülüp ağladığımı görünce "üzülme ben yanındayım" dedi sadece. O müdahil olmak istemez aile mevzularına. Beni kırmamak için. O yüzden aramadı kimseyi. Destek oluyor kendisi sağolsun elinden geldiğince. Öğlen işten çıkıp lahmacun alıp getiriyor. Akşam gelip yemek ısıtıyor falan. Temizliği beceremiyor o yüzden evi bok götürüyor şu anda :)

Çok geçmiş olsun iyi mi şimdi kızınız,? Şükredin ama babanız iyi bir insanmış en azından o var. Benim oğluma çok düşkün değiller zaten. O yüzden öyle endişe etmezler fazla. Dün gece sabaha kadar kustu oğlum. Hasta oldu o da ama şükür boğazları temiz şimdilik. Hasta olduğum halde sabaha kadar uyumadım endişeden. Allah bir şekilde güç veriyor evlat söz konusu olunca :)

Çok sağol. Ufaktan toparlanmaya başladım. Sadece ben doktorun önerisiyle yarım saat gözetim altında tutulmam gerektiğini söylediğinde oğlum evde ağlıyor diye bir an evvel eve gitmeye çalışırken, o halde koşa koşa oğluma yetişme gayretinde iken, kendi annem aramayınca ne bileyim işte. Benim anneliğim mi tuhaf, onunki mi bilemedim. Ya da evlatlar büyüyünce böyle mi oluyor acaba annelik. Sadece çocukken mi ilgilenip merak ediliyor acaba. Oğlum yetişkin olunca ben de mi böyle olacağım bilmiyorum.

Sesli güldüm. Aynen böyle oldu çünkü. Az önce annem aradı. Bak aynen yazayım konuşmayı. -kızım ne oldu hastaymışsın bugün gördüm. +evet anne dört gündür hastayım. Dört gündür hiç sesimin çıkmaması merak ettirmedi mi seni? -ay ne bileyim yeğeninin doğum gününde suratın asıktı. Ben de bir şeye bozuldu heralde hatasını anlasın kendisi arasın dedim. +hata derken? Benim bilmediğim bir hata mı yaptım ki? -yok da suratın asıktı ya ondan işte. +he yani farz edelim suratım asıktı bu durumda siz mükemmel insanların hatası değil benim haramdır yine. Ve hiçkimsenin bilmediği bu hata yüzünden yargıladın cezamı kestin öyle mi? Ki ben o gün hastaydım. Boğazım şişti. Gözümün ağrısından duramıyordum. Yeğenimin hatrına onca yolu geldim. Sana hasta olduğumu söyledim. O halde sabah 4e kadar yeğenime hazırlık yaptım. Özür dilerim ya gerçekten hatalarım yüzünden affet beni. Bundan sonra bu hataları yapmayacağım zaten. -haberim yoktu diyorum. Kardeşlerin de bir şey söylemedi. Hepsi kendinden geçmiş zaten. Hem kardeşin de hastaydı. Kusura bakma ama ben de hastayım kaç gündür gribim. Kardeşin de öyle burnu akıyor sürekli mendille siliyor. +ahahah mendille burnunu siliyor demek yazık tabi çocuğa. -neyse iyi misin şimdi geleyim derdim ama çocuklar var malum gelemem. +yok gelme lüzum yok. Bir şey diyor musun hastayım dinleneceğim. -istersen bademcik ameliyatı için tanıdık doktor ayarlar baban. -lüzum yok eşim ilgileniyor sağolsun. Böyle bitti telefon görüşmesi. Suçlama, vicdan sömürüsü, bahane. Beklediğim şeyler ve şaşırmadım. Sesinde bir nebze üzüntü de hissetmedim. Artık gerçekten hepsinden tiksiniyorum.

Böyle olacağını hiç sanmıyorum. Yazdığın kadarıyla, sen küçükken de annenin nasıl olduğunu biliyorum. O yüzden sen böyle olmazsın hiç düşünme bile. Annenin arayıp gelmemesi büyük hayal kırıklığı. Ama daha çok senin onu arayıp, "ya anne kızın hasta neden aramadın"diye hesap sormaman, soramaman da o kadar kötü. Anne kızın arasında bu kadar mesafe fazla.

Elbette vardır bahanesi canım ama bahane kabul edilemez ya bir alo diyecek kaç dakika sürebilir ki? Ben annemi hergün ararım bir gün aramayim annem arar aramadin sesin çıkmadı iyi misin diye... Sadece sana mi böyleler yoksa diğer kardeşlerine de mi aynı?

Doktorum. kriptik tonsillit olmuşsunuz. doktor da size penisilin iğnesi yazmış. alerjik reaksiyon ve anaflaksi riski oldugu için de kağıt imzalatmış. antibiyotiğinizi alın ve bol sıvı tüketin geçecektir. acil şifalar.

Her türlü siyriliyor yani. Yok anne zaten cehennemi tek başıma atlattım şu an kimseye ihtiyacım yok deyin gitsin. Annem 800 km uzagimda, hamileyim diye merakta kadın benden çok o arıyor. Bahane hep. Bende de sizin anneye benzer abla var. Ne diyelim insan ailesini secemiyor işte.

Ben de sizinle aynı şeyi düşünüyorum hatta konuda belirttim. Ancak görüp yine de aramayacaklar mı diye merak ettim. Sevgisizlik insanı Beyinsiz de yapıyor :)

Çok geçmiş olsun... Aile çok farklı, hep gönül sancısı... Ben daha önce de başka bi konuda da anlatmıştım aynı evin içinde odamda 3 gün hasta yattım.. Kapım bile açılmadı.. Kardeşim 1 kere su getirmişti onu unutmamak lazım.. 3 günün sonunda kalktım odamı havalandırdım, nevresimlerimi değiştirdim, kendime çorba yaptım tabiki içimin acısıyla aileme de sitem ettim ama sevmeyen insan sevmiyor bu, yüzden de sitem etsen de anlamıyor.. Yapacak bişey yok maalesef.. Ailenizi düşünmemenizi tavsiye edebilirim.. Hastalıkla beraber daha duygusal olduğunuz için düşündükçe kötü hissedeceksiniz. Acil şifalar dilerim size

Üzerinize afiyet tuvaletten çıkamadığım için anca yazabildim. Bir tarafın düzelirken diğer yer bozuluyor. Organlar arası geçiş yapıyor enfeksiyon :) Annem yeniden aradı. Daha doğrusu yeğenime aramasını söylemiş o aradı. Hala geçmiş olsun diyerek. Sonra da "biz bu cumartesi geliyoruz kızım" dedi. Ayağa kalktım gerek yok anne dedim. Olsun biz gelelim yine de dedi. Telafi aşamasına geçtik. Bittabi bu telafi aşaması çoğunlukla kalabalık bir şekilde gelip, yemek yiyip çay içip gittikleri ev gezmesi şeklinde oluyor. Artık bu süreçleri ezberlediğim için bunu da bekliyordum. Neyse ki bu sefer yemek yap demedi. Normalde derdi :)

Hep mutlu ol idrak inan bunu gerçekten çok istiyorum. yalnızca ben degil konularını bilen tüm kk sultanları istiyorlar bunu. Çünkü sen mutlu olmayı hak ediyorsun

Ahhahhah kuzum ya Benim eşim de öyle, ilaç kutusundan ağrı kesici bulamıyorum, geçen hafta, ondan önceki hafta ve daha öncekilerde aldığı baş, diş, alerji, kaşıntı ve kas ağrısı ilaçlarından

ama simdi talep et iste, neden etmiyorsun, neden arayip ya ben oluyorum hastayim bir gelin ulan demiyorsun. simdi sana cok enteresan geliyordur bu yazdiklarim, hic yapmadigin icin, bir de bunu soylemek mi lazim diyorsundur, en acisi da bu, soylemek lazim degil aslinda tabi ki degil, adil degil, ama hayat zaten adil degil kaderine de boylesi dusmus ne diyecegiz, ne diyecegiz.

Ya bu arayan soran akrabalar da mı aileye haber vermediler? Beğeni atan kardeş çok küçük de şaka mı yapıyorsun sandı? Ay ne olur ara, ölüyorum bir yalandan soranım çıkmadı de. Ben arayıp kardeşinize burayı mı okutsam? Fitil oldum. Eşiniz de mi ailenize yansıtmamış durumu? Haberleri var ama umusamıyorlarsa bitmiştir. Her şerde bir hayr varmış derim ben. Eşinizle ilgili de bir konunuz vardı, ama size ailenizden daha gerçek bir aile, yoldaşmış adam meğer. Çekirdek ailenize tutunmanız gerekiyormuş demek. Bunu görmüş oldunuz bu vesile ile. Çok geçmiş olsun. Rabbim acil şifalar versin.

İştw bunlar hep oluyor madem çoktan mesafeyi koyman gerekiyordu birileri beni doğurdu diye kimseye minnet duyamiyorum ben maalesef bana nasıl davranırlarsa öyle davranıyorum heralde koc burcu olmanın duygusuzluğu ama çok memnunum böyle

İşte zaten anne olduktan sonra insan aydınlanıyor. Bekarken bu kadar zoruma gitmezdi şimdi çok zoruma gidiyor. Ben de grup terapisi alıyorum ama hastalık yüzünden gidemedim bu hafta. Kardeşim kırk kere aradı sonunda açtım. Özür dilerim ben bakmamıştım paylaşıma, öyle hızlıca beğenip geçmiştim özür dilerim hakkını helal et ben gelicem yanına annem için bir şey diyemem ama kendi adıma çok özür dilerim diyor.

Ah be tatlı kadın, bunlarla üzme kendini. Onların da ebeveyn olma yetisi bu kadar demek ki. Gercekten seni anlamaya calısıyorum belki aynı seyi yasasam bende böle düşünürüm ama hayat bu. Görme, duyma cünkü sensin önemli olan. Sen iyi ol yeter, cok gecmiş olsun bu arada. Takviye almana izin varsa arı sütü kapsülü kullanabilirsin =)

Ben burdan sinir oldum, eşinizi düşünemiyorum. Ya lütfen artık geldiklerinde hasta hasta hizmet edip etraflarında pervane olmaktan vazgeç. Ya yapsınlar ya da aç kalsınlar. Kendileri bilir. Yap oğluna bir çorba yedir, yeterli. Sen canının kıymetini bilmezsen kimse bilmiyor.

Komiklikler var ama kimse gülmüyor bizde ahsjsjs.

Ahaah kalsın sorun yok ama yeni okuyanlar oluyor bir sürü gelişme olunca tekrar tekrar cevap vermek zor oluyor e yazmasam ayıp onca okumuş cevap yazmış. Onda şaaptım yoksa kalsın canım :)

öncelikle geçmiş olsun elbette iyileşeceksiniz sağlam durmaya çalışın. ailenize gelince içten içe bunu kabullenip beklentisiz yaşarsanız üzülmezsiniz. ama bunu içten kafanızda yapmanız gerekiyor. sadece aileniz için değil herkes için. herkes bir gün gidebilir, sizi yarı yolda bırakabilir, yanınızda olmayabilir. ama siz zaten güçlü bir kadın gibi geldiniz bana hastalık yüzünden zayıf hissediyorsunuz iyileştiğinizde duygusallıktan çıkmış olursunuz. muhtemelen ailenizin aramama sebebi de her zaman başınızın çaresine kendiniz bakmışssınız ve buna alışmışlar.

cok gecmis olsun. Cok haklisiniz kirilmakta. Ama artik bos yere kendinizi üzmeyin. Onlari böyle kabullenin. Esiniz cok destek olmus size. Ailenize üzülmek yerine esinizin destegine sevinin. Umarim en kisa zamanda atlatirsiniz.

ya maalesef, bu yaslarda insan kendini yeniden kesfediyor resmen. Yani hep boyleymis ailen ama aklin basina yeni geliyor gibi hissediyorsun degil mi. Halbuki her zaman kendimizi onemsesek ve kendi tarafimizdan bakabilsek olaylara, hic bu kadar uzulmeyecegiz, hatta bir sey diyim mi sagliksiz iliskilerimizi de tamir edebilecegiz. Ailenin su anki davranislarinin sebebi de senin onlardan bu kadar talepsiz olman, sevgini karsiliksiz sunman ve hep verici olmaz aslinda. Arada sen de talep eden olabilseydin onlar da kendilerini sorgularlardi diye dusunuyorum.

yoksa sizinde onu aramaya vaktiniz olmasın boşveriiiiiiiiin

Dedim bu sefer sizi ve eşimi dinledim doğru yaptım gibi. Ameliyat anısından daha vahim anılarım var o ne ki :) ama ben suçluyum tabi. Aman neyse artık gerçekten düşünmek istemiyorum bunları. Benim derdim yıllarca ailemin müthiş manipülasyon yeteneği sayesinde kendimi suçlamam ve acaba gerçekten hata bende mi, onlar normal de ben mi anormalim diye düşünmek oldu. Uzun bir müddet de buna inandım aslında. Aykırı, normal olmayan, normal davranmayan, normal düşünmeyen, kafası farklı çalışan, biraz da deli olan bendim. Öyle inandırıldım. Onlar normal ve vicdanlı insanlardı. Benim kafam onlar gibi çalışmadığı için de ben vicdanın nasıl gösterildiğini bilmiyordum dolayısıyla anormaldim. Uzun bir süre bir düşünceye ikna olmuş ve inandırılmışken bundan vazgeçmek kolay olmuyor. Hep zihnin bir yerinde "acaba haklılar mı bak yine anormal düşünen benim" düşüncesi oluyor. Benim sıklıkla konu açma sebebim de bu. Hep olduğu gibi yazarım olanı ve diyalogları ki yıllarca inandığım gerçek objektif olarak yorumlansın. Çok şükür ki artık anormal olanın ben olmadığımı görmeye başladım ki bugün de sizleri ve eşimi dinleyip bir adım attım. Bu yeni bir durum değil ki kurtulmak öyle kolay olsun. Bak 28 sene öncesine gidelim. Abim ilkokula başlamış okuma yazma öğretmeye çalışıyorlar. İsteksiz, annem uğraşıyor babam uğraşıyor. Ben de 4 yaşındayım o zaman. Bir kenarda oturmuş izliyorum onları. İki haftanın sonunda okuma ve yazmayı öğrenmiştim uzaktan izleyerek. Sence bana aferin mi dediler? Hayır aksine bastırmaya çalıştılar. Aman çok da şaapmasın kız çocuğu sonuçta diye. Oradaki tek görevim abimi ezmek için "bak bu bile bu yaşında izleyerek sessizce öğrenmiş" cümlesinin öznesi olmaktı. Ben "bu bile" olduğum için, çünkü vajinam var afedersin. Suçlu bendim işte. Kafam çalışmasaymış, canım sıkılmasaymış, abimden bir adım önde olmasaymışım ne haddime. Kolayca kızıp eleştiriyorsunuz ama 28 yıllık düşünce ha deyince değişir mi?

Sadece bencil değil, direk benim yüzüme, ve benim oğlum bencil, tembel ve sorumsuz dedi.. Eşim oğlumuzu büyütürken benim ve oğlumun rahatı için, gece ve gündüz iki iş yapmış bir insan 2 sene boyunca. Evlenmeden önce de ailesine aynı şekilde maddi yardımda bulunmuş, ama onlara hiçbir zaman yeterli gelmemiştir. Her zaman kendileri sonsuz haklidir, hatalı olan hep eşim ve benimdir. Daha da ayrıntı veririm ama zira yaptiklari o kadar abest ve gerçekten çok az anne babanın yapabileceği şeyler ki, anlatıp da ifşa olmak istemiyorum

hala ailenin cumartesi gelmesine musaade etmen takdire sayan. ailene verdigin ozenin ve affediciligin onda birini esine vereydin keske. bos yere sinirleneceksin yine, buraya bol kinayeli konu acip saydiracaksin onlar gittikten sonra.

Canim kotu gununde yaninda olanlara saril. Ben de zehirlenmistim ishal ve kusma vardi gunlerce yataktan kalkamadim. ayni evde kaldigim insanlar diyorum aile diyemiyorum ben kusarken yemekten kalkmadilar bile. Git bi patates hasla ye dediler. SEN ESINI ANA BABA BIL gerisini bosver

Kalır kalır merak etme. Geçen sene ayağım kırıldı. 4 yaşındaydı o zaman. Ayagi kalkmam yasak. Bana kızım baktı inanabiliyor musun? Bir an önce iyileş. Rabbim kimseyi kimseye muhtaç etmesin

Ahshjs bak bu çok doğru. Annelikten azat etmek. O da böyle biri işte demek. Peki o beni salmazsa ne yapayım. Cidden soruyorum bunu. Mesela en kısa zamanda mutlaka işte şöyle öldüm bittim aramadın gelmedin derse ki diyecek. Ne yapayım bu durumda? Salak olduğum için kendimi suçlayıp gidiyorum ben mesela.

Geçmiş olsun, ağrıdan acıdan hastanede ağladığımı biliyorum ki canım hiç tatlı değildir, Bir ara bende böyle oluyordum, senede 1 olunca sorun yok bol su, meyve suyu c vitamini alın ateş 40 dereceye gelince kalp kapakçığını bozuyor, onca ilaç vs böbreği doktorun demek istedipi bu, Benim en son 2 ayda bir şişmeye başladı bademciğimi aldılar bitirdik, Korkmayın siz yılda 1 bişi olmaz, ailenizide aramayın uzak kalsınlar

Teşekkür ederim desteğin için :) içim buz gibi artık. Kardeşim aradı açmadım. Aşırı kızgınım ona. Gördü, bildi ve aramadı. Eşimi aramış ablam açmıyor diye. Evet açmadım dedim eşime. Yorum yapmadı, karışmaz o pek :)

Etmedi valla :) ben de anlamadım nasıl merak etmez ama etmedi. Vardır mutlaka bir bahanesi.

Cok gecmis olsun. Affiniza sığınarak soruyorum neden annenize yuvarlak cümleler kuruyorsunuz? Ben olsam ki demisligim de var neden gelmedin aramadin numaradan annelik yapma bana demiyosunuz? Bunu cidden merak ediyorum çok saçma geliyor bana bu tavır gerekirse kırın sürekli siz kirilicaginiza birazda başkası kırılsin. Annenizi iyi bir suçluluk psikolojisine soksaniz bence çok iyi olur. aileniz tarafından çok fena manipüle ediliyorsunuz ve bunu kabullenmissiniz resmen. Gücünüz sadece eşinize yetiyor gibi kusura bakmayın ama halbuki aileniz sizi ondan daha çok kırıyor uzuyor yalnız bırakıyor. hasta hasta size böyle yazdım ama durum böyle bence Üzgünüm.

Evet doktor bu riskten bahsetti. Bir de böbreğe yerleşiyor imiş kalp dışında. Cuma akşama kadar ağrı ve iltihap geçmezse tekrar gel dedi. Ağrı ve iltihap hala var sadece ateş düştü dolayısıyla titreme bitti ama boğaz aynı boğaz.

Yavrum ya maşallah, çocuklardaki merhamet çoğu yetişkinde yok maalesef dediğiniz gibi. 40 derece ateş ve ailenin tavrının dışında bu hastalıkta eşinizle aranızdaki buzları eritmeye vesile olur umarım yazmadan geçemeyeceğim İşte sorun yaşamasına rağmen destek olmaya çalışmış size ne güzel.

C vitamini diriltir ve iştah açar. Şifa olur umarım. Tonsilitle başım dertte o yüzden o yüzden biliyorum. Eklem romatizması bile geçirdim. Aylık penisilin depoları yaptırdım ama hala enfeksiyon oluyor. Hatta geçen yıl tonsilitten damağım şişti, baş ağrısı nedir bilmem, kafamı duvarlara vuruyordum. Ağrı kesiciler de şifa olamamıştı. Çok geçmiş olsun, derdi biliyorum.

Hastalıkta ve zor durumda şanslıyım eşim ve ailesi konusunda. Bu da birçok hatalarını görmezden gelmek için yeterli imiş. Yeni anladım.

AA neye pes. Çorbayı daha fazla yapmalıydı eltim bence de :))

Cidden her şerde bir hayr var hasta oldunuz evet ama hem eşinizle iletişiminiz daha iyi oldu hem de hayatınızdan çıkarmanız gereken kişileri bir kez daha gördünüz. Tekrar geçmiş olsun.

Aaa lütfen telefon açmama sebebi çok mühim. Ben aramamışım demek ki bir şeye trip atıyormuşum. Hatamı anlayıp aramamı beklemiş :) Bakın yakın zamanda bir olay daha yaşadık. Annem ufak bir göz ameliyatı olacaktı. 20 dakikalık bir işlem, mercek düzeltilecekti. Bir gün evvel konuştum ameliyat ne zaman olacak anne mutlaka haber ver diye. Daha belli değil haber veririm dedi. Bir gün sonra acil çağırmışlar sabah ameliyata gitmiş. Ben de o gün arayamadım eşim çok hastaydı. Ertesi gün aradım "ne olsun işte ameliyat oldum ben de" dedi. Kan beynime sıçradı. Saydım bir sürü. Ameliyat haber verilmeyecek bir durum mu bunda bile sidik mi yarıştırıyoruz bir gün aramadı o zaman haber vermeyelim mi diyorsunuz nesiniz siz yargı dağıtıcı mı? Evladınım ben senin ya sadece bir gün aramadım derdin ne senin dedim. Senin sinirlerin bozulmuş ne oldu eşinle mi kavga ettin dedi :) Sonra kardeşlerimi aradım sizin derdiniz ne kısa mesaj atmak birkaç saniye. Abla annem ameliyat olacak bu kadar ya. Belki benim çok önemli bir işim vardı ve bir gün arayamadım neden haber vermiyorsunuz dedim. Onlarda da aynı gevşek açıklamalar. Şimdi muhtemelen konuyu az daha uzatsam "e sen de bir gün aramamıştın" diyecekler. O yüzden uzatmaya gerek duymadım. Hep ben aramalıyım ben sormalıyım. Bir gün aramasam ve o gün başlarına bir şey gelse anında cezamı kesiyorlar. Lakin onlar dört gün aramasa sıkıntı yok yine suçlu benim.

evliliğinizin başından beri mi böyleydi yoksa zamanla birbirinize karşı olan tutumunuzla mı bu hale geldi ya da arttı?

Veya "bir daha benimle konusmayin" der no contact yaparim hepsiyle.

Ah evet idrar rengi aşırı koyu şu anda. Bununla mı alakalı imiş. Doktor detaylı bilgi vermedi ben de çok takılmadım koyu idrar rengine. Gidince tekrar belirteyim madem bunu. Çok teşekkür ederim bu bilgiyi verdiğiniz için. Zira onca seruma iğneye antibiyotiğe rağmen yataktan kalkamıyorum hala.

Teşekkür ederim. Peki eşinin annesi de sağa sola oğlunun bencil olduğundan, kendisinin çok verici ve merhametli olmasından ama kıymet bilinmediğinden bahsediyor mu?

Çok çok teşekkür ederim. Şükür iki saattir iyiyim. Hala bir şey yiyemiyorum ama lanet yataktan kalkabildim. İyiye gidiyorum çok şükür. Yarına minnetsiz idrak olurum :))

Evet ateşli hastalık olunca bir garip oluyorum. Aşırı duygusal ağlak birine dönüşüyorum. Ateş normale dönüyor geçer bu halim elbet :)

Benim de bir süredir tek beklentim aynı bu yazdıklarınızdı ama onu bile yapmadılar. Pot da kırdılar, eleştirdiler, insanlık öğretmeye kalkıştılar. Bu hastalıkta evet beklentim oldu yine yanlışa düştüm ama o kadar kötü oldum ki ister istemez bu kadarına da pes dedim işte. Ne bileyim her konu açtığımda yine mi ailen yine mi eşin tepkileri aldığım için açıklama yapma ihtiyacı hissediyorum.

İnanın samimiyetle söylüyorum yapamıyorum. Bakın 32 yaşındayım ben. 32 yılda bir kez bile ne anneme, ne babama, ne abime, ne kardeşime kırıcı bir söz söylemedim ve dahi sesimi yükseltmedim. Birkaç kez buna teşebbüs ettim kalbime taş oturdu günlerce. Panik atak geçirdim. Gerçekten kıramıyorum. Sonra ben zarar görüyorum.

Senin zaten yolunda gitmeyen hayatının temelinde bence ''ailen'' var. Onlarla aranda olduramadığın ne varsa yara olmuş sende. Her konunda hissediyorum bunu. Esas sorun aslında hiç bir zaman eşin değildi. Sana en çok sabır gösteren, nazını çeken kişi eşin olduğundan sen hep ona patlamayı seçiyorsun... Geçmiş olsun. Belki bugünler eşinle ilişkinize olumlu bir dokunuş yapar belli mi olur.. İyi tarafından bakalım.

İzlemedim ama ne kadar doğru söylemiş. Doymuyor insan gerçekten. Annenin acıttığı yeri de kimse iyileştiremiyor. Bu yüzden oğlum düşünce bir şey olmaz demiyorum ben. Bakayım, evet biraz acımış yıkayalım iyi gelir diyorum. Bir şey olmaz deyince, ruhuna bir şey oluyor çünkü.

Bahane bahane bahane... Onlar kafalarında kinlenmeye yer arıyorlar... Muhtemelen ailede kendi ayakları üzerinde duran ve muhtemelen görece diğerlerinden zeki olan sizsinizdir... Hiç şaşmaz genelde.

Ben sizin konularınızi biliyorum. Anneniz gibi bir anne olmadığınız için gurur duyun kendinizle diyorum yalnızca.

Merak ettim ailenizdeki herkes birbirine karşı böyle duyarsız, tepkisiz mi yoksa bir tek size karşı mı böyleler? Ben de evlenip eşimin ailesini tanıyınca anladım kendi aile bağlarımın ne kadar zayıf olduğunu. Ama hepimiz birbirimize karşı böyle olduğumuz için kişisel algılayıp üzülmüyorum pek. Aile yapımız böyleymiş diyorum.

Çok geçmiş olsun canım Ailen konusunda bırak seni aramayanı sen de arama muhtaç değilsin çok şükür onlara

Evet ben de temelde tüm sorunların kaynağının ailem olduğunu düşünüyorum. Ergen kaldım onlar yüzünden :) eşimle şimdilik İyiyiz ama korkunç bir şey oldu. O da hasta oldu. Ve o hasta olunca kilometrelerce uzağa kaçmak istiyorum. Dört yaşındaki oğlum daha dirençli ona kıyasla.

Bu nasıl bir konuşmadır ya.. Annene anne demen ağız alışkanlığından olsa gerek. Neyin bahanesinden neyin cezasından bahsediyor. Ben bana yapılmış gibi sinir oldum. İnsan bir sormaz mı kızım neyin var suratın asıktı diye? Bir de diyor aramayayım ki anlasın hatasını. Şuursuz mu bu kadın? İdrak sende arama sorma artık. Olmasın yani öyle aile. Dış kapının dış mandalı gibi davranıyorlarsa sende öyle davran. 25 yaşında çocuk mu olur da grip olmuş diye bırakıp gelemiyor? Ayy içim şişti içim. Bana ailem yapsa anında silerim. Hastalık yarıştırıyor, bahane buluyor, sana ceza veriyormuş bir de aramayarak. Ahah sen bi kere arama da ceza neymiş görsün.

Evet bir aydinlanma oluyor. Ben kizimi o kadar çok seviyorum ki, sürekli sarilma ve öpme derdindeyim. Bunu sözel olarakta söylüyorum. Agladiginda içim gidiyor. Elimden geldikçe gönlünün istediklerini yapiyorum. Bunu hiçbirini annem ile yasayamadim. Halen yasayamiyorum. Içime o kadar çok oturuyor ki anlatamam. Kardesin en azindan özür diliyormus, o bile yok bende. Hep kendilerini hakli görüp, beni nankör evlat olarak ilan ediyorlar. Ki bu özür dilemesine yine bakma. 4 gün olmus, simdi neredeydi? Serum ile fotoya öyle hizlicami bakiliyor? Muhtemelen bu defa cidden verilecek cevaplari yok diye böyle davraniliyor. Halan, kardesini aradiysa, bu sekilde durumu kurtarmaya çalisiyor. Özüre degil, destege ihtiyacin vardi. Simdi özürü kabul etmesen, bu defa sen nankör olarak yaftalanirsin

Ben alıştım artık daha beter şeyler de gördüm yapacak bişey yok.. Sevgi yok içimde zaten ama ah o yürek acısı, vicdan.. Değişik bir iç sancısı... O yüzden konu sahibini anlayabiliyorum maalesef..

Çok üzgünüm, diyecek birşey bulamıyorum. hemen iyileşin inşallah.

Vicdan azabi bizde otomatik yuklenmis. En ufak seyde kendimizi suclamaya meyilliyiz. Normalde mantikli insanlariz ama aile konularinda neden sonuc iliskileri bulaniklasiyor. Basim agriyor gel demis mesela, nereden bilebilirdiniz anevrizma olacagini? Kardesiniz yanindaymis zaten. Yarim saat arkadasla kahve icmek gibi masum otesi bir eylem bile suc kapsamina girmis kafanizda, bu tesadufle. Ben ucakla ailemden 7 saat uzaklikta yasiyorum ama kardesim yanlarinda. Her zaman cat diye yanlarinda olamayiz, Allah degiliz her seyi bilemeyiz. Her sey icin kendimizi suclayamayiz. Bana psikiyatrist su telkin/mantrayi ogretmisti: Hak etmedigim suclulugu istemiyorum. Ne zaman suclu hissetsem bunu tekrarliyorum. Sanki etrafimda suclulugu gecirmeyen bir duvar oluyor o an ve carpip geri donuyor sucluluk.

Ben de sizin annenize çok sinirlendim ama annem de yapardı bana aynısını. Bağırmazdı sadece ayıp etmiş yok yere üzmüş sizi. Maalesef öyle, siz kırmaktan korktukça konuşup haklı oluyorlar :) benibekleyin Guru Anneler

Kabul seninki döver daha fenaymış :) amiin tek dileğim bu Allahtan. Son nefesime kadar maddi manevi kendime yetebilir olmak, sağlıklı olarak ölmek.

Çok geçmiş olsun öncelikle. Üzüldüm anlatıklarınıza. Keşke yardım edebilseydim. Yemekti, miniği okula bırakmaktı ya da temizlikti.. Hangi şehirdesiniz?

Yok başından beri böyle değildi tabi ki. Merhametli sevgi doluydu. Zamanla bu hale geldi.

İki senedir çocuğunu da, torununu da arayıp sormayan, oğlunun düğününe bile gelmemiş, hastalığını, açlığını, tokluğunu, iyi olup olmadığını, hiçbir şeyini bilmeyen, sadece sağa sola ağlayıp, başka birşey için de kılını kıpırdamayan bir anne modeli de eşim de var.. Tek sende değil bu modeller.. Aynı şekil eşimin kardeşi de böyle.. Yeğenini bir kere gördü, doğumda. Neden yazdım, kalbinin burukluğunu geçirmese de, yalnız olmadığını bilirsin.. Çok geçmiş olsun.

Şu aile takıntından bi kurtulamadim idrak bu yüzden de hiç mutlu olamiyorsun ya bırak istemiyorlar demek gelmiyor içlerinden bende babama karşı birsey hissetmiyorum birşey olsa gene ben gidiyorum ediyorum ama ondan birşey beklemiyorum mümkünse benden uzak olsun çok daha mutluyum. Sadece baba benim için ne yokluğunu ariyorum ne özluyorum. Senin ailen zaten var birde oğlun var hala ne bekliyorsun zorla değil ya bırak valla ben bu takıntına anlam veremiyorum

Geçmiş olsun, acil şifalar dilerim. Ben ailenin senin hep güçlü ve dik durmandan dolayı, durumunun ciddiyetini anlamadıklarını düşünüyorum ama anlamadığım şu, eşin neden arayıp haber vermedi "idrak hastanede "diye. Bilemedim, eşim ambulansla hastaneye kaldırılırken, önce kendi annemi sonra eşimin ailesini aramıştım, haberleri olsun diye. Acaba arayıp durumun aciliyetini anlatsaydı eşin farklı olurmuydu herşey diye düşündüm. Başka durumlar varsa bilemem tabi.

Ben de anliyorum. Yalniz degilsin idrak. Ben yedigim 10. Kazikta akillandim. Kimseli kimsesizlik bunun adi. Esine yaVruna saril.

Bütün suç etlide. Şaka bir yana Allah bir yerden alınca başka bir yerden veriyor demek ki. Böyle elti dostlar başına. Bence eşinizin ailesi gelince yok pis kirli diyorlarmış ya. Ben çok hastayım yapamadım siz temizler misiniz de, insanlardan bişeyler iste. Çünkü ağlamayan bebeğe meme verilmiyor.

Evet, lütfen üzme kendini. Daha iyi olman için ne yapabiliriz bilemiyorum ama =(

Öncelikle çok geçmiş olsun. Benim bile burdan içim o kadar gitti ki sizi ziyaret edesim geldi. Ama her aile aynı olmuyor maalesef, bazı şeyler insanın içinde bitiyor. Kendinizi çok üzmemeye çalışın, umarım en yakın zamanda iyileşirsiniz.

Olsun fiziksel çöküntü ruhsal çöküntüden çok daha iyi. Bu arada eşinizin üstünüze bu kadar düşmesi hastalık boyunca yaptıklarını göz önünde bulundurun derim takdir ettim doğrusu

Çok geçmiş olsun demeye geldim. Aileniz maalesef sizi çok üzmüşler

İdrak seni çok iyi tanıyorum bütün konularını takip ediyorum. Ve her defasında ulan bu kadar derdin arasında, bu kadar güçlü duran bir kadın, bunları haketmiyor diyorum. Umarım çok çabuk iyileşirsin yavrunla da hak ettiğin mükemmel hayatı yaşarsın. Umarım hayat seni şaşırtıp hakkettiğin tüm güzellikleri kaderine yazar

Geçmiş olsun Idrakyollariiltihabi Şimdi nasıl bogazınız ilacın etkisi oldumu? Ailene diyecek söz bulamiyorum bende de var aynı model

Ahahaha benim ailemle çok benziyorlar yahu. Ben de onlara göre sorumsuz bencil ve hatta vicdansız bir insanım. Onlar daima her durumda haklı. Demek ki bir tek bende yokmuş bu tür.