Ben 6 sene yapmadim, yakin çevreden bir Allahin kulu soramadı.

Verdiğim çokk oldu ama işte ailem de konuşsa bir kere bir daha açamayacaklar ağızlarını

Sende kendimi gördüm. Arkadaş konusunu o kadar takmıyorum. Ama şu evlilik muhabbeti yok mu, yemin ederim deliriyorum artık. Ya size ne ister evlenirim ister evlenmem. Beni taciz ettikleri yetmiyor gibi annemi babamı da Taciz ediyorlar. Ben kimseye sormuyorum, çünkü kimsenin özel hayatı beni ilgilendirmez. Bu soran şahıslar da kendi işlerine baksa, milletin özel hayatına burunlarını sokmasalar hayat o kadar güzel olacak ki. Sende üzülme sakın canım, millet densiz ve hadsiz. Onlara onların dilinden konuşman gerekiyor. Çünkü ben artık öyle yapıyorum. İsteyende küsebilir hiç problem değil.

Sürekli öyle darlayan bi akraba türü bu sonuçta Sizin yaptığınız ayıpsa onun yaptığı da ayıp En ayıpsız insan da bence bi zaman sonra sinir hastası oluyor işte Ailenizi az çok tanıyorsunuzdur Tahminim aman ağzımızın tadı kaçmasın modunda insanlar Onları mecburen öyle kabul edip kendi yolunuzu kendiniz çizeceksiniz

Akrabalar konusunda susup sinmene gerek yok ki. Madem evlilik konusunu açıyorlar, ben bulamadım birini, siz bulun de; ne bileyim, evlenip de mutsuz olacağıma anamın babamın evinde çok mutluyum de, anam babam bana baskı yapmıyor size ne oluyor ki de. De birşeyler ama susma, sustukça üzerine gelirler. Arkadaş konusunda ise çok da herşeye bir anlam yüklemeye çalışma derim, çünkü karşı taraf 3 gün ne yaptı bilmiyorsun, ya da belki de çok da yakın görmüyor seni, ne yapabilirsin ki? Zaten mesafeliymişsin, sorun etmemen gerekir.

Tam orada "annemi de üzdünüz, kadının yüzü düştü, mutlu musunuz şimdi" diyeceksin, kalacaklar öyle. Gerçekten nefret ediyorum "evlilik ne zaman, hadi çocuk yapın, ikinci çocuk ne zaman, senin iş çok zormuş bal bilmem kimin kızı öğretmen yılda 3 ay tatil yapıyo ooohhh ne güzel" teyzelerden amcalardan. Verin şunların ağzının payını ya!

O kadar uzun zamandır doluyum ki nerden başlayacağimi da bilemiyorum. İnsanlara haddinden fazla değer verdiğimden dolayı çok fazla zarar gördüm bu gerek sosyal hayatta olsun gerek ikili ilişkilerimde olsun, durum böyle oluncada yapmam gereken elbette belliydi insanlara anlam yüklememek ki ben bunu zaten çokk uzun zamadır yapmiyorum evet görüştüklerim var aile çevremden de arkadaş çevremdende ama çok azdır yani mutlaka bi mesafe bırakırım ve mesafeyi severim. Bayramda da hem aileden hem arkadaş çevremden gelenler oldu bizde onlar gelmeden plan yaptıkki malum hem corona hem sıcak dısarda açık alanda güzel yerler var oraya gidip bi çay kahve içeriz dedik ve arkadaşımda hatta ben geliyorum hiç aramiyosun sormuyosun diye laf söz de eder e bende ayıp olmasın dedim bi on gün oldu, beş dakika sana uğrayacam dedim işi varmış haber ederim dedi, tamam dedim 3 gün sonra beni aradı bende sandımki görüşmek için meğer bana işi düşmüş o kadar bozuldum ki ya size anlatamam, akrabalar desen ya bi araya gelir gelmez siz yinemi evlenemediniz. Ya zaten hiçbirinin yüzunü görmek istemiyorum sırf annem için gittim uğradım. Ya şunları yazarken size saçma gelecek ama ağlayarak yaziyorum hani senin için insanlar anlamsızdı diyeceksiniz yine anlamsız ben kendime ağlıyorum ben 33 yaşındayım ve hala o ne der bu ne der annemden babamdan emir alıyorum görüşmek istemediğim insanlarla görüşüyorum eve geliyorum gördünüzmü diyorum illa görüş dediğin insanların hadsiz konuşmlarını dinliyorum diyorum yine suçlu ben oluyorum ne yapalım dışardan gelen insanlarla kavgamı edecekmişiz onlar kırılırsaymış yahu diyorum ben kırılıyorum kaç tane insanin içinde biz evlenmezmişiz annemler torun göremezmiş dedi e bende kirıldım senin ne haddine yaa delircem şunları yazarken bile ben bu baskıdan aşırı sıkıldım kızlar inanin insan yüzü görmek istemiyorum ben. Ya bi laf sokarlar ya başka birşey olur. Ne burayı terk etmek nasip oldu ne de kendi yuvamı kurup bi hayat kurmak bu kısır döngü hiçbitmeyecekmi anlamıyorum ya neden bu kadar şanssizim bilmiyorum

Kopsun ya kiyametlerden bu kadar korkmayın. Valla bende hep kendimi evde huzursuzluk olmasın diye sinirlardim sonra yeter artık dedim resti çektim. Kimseyi kırmadım ama kendi kararlarimin arkasında dik durdum. Kabullendiler mecbur. Onlar geri adım attı

Ben 40 a geliyorum hala evde kardeş baba zor zor zor. evlenmek de kısmet işi bu dünyada insanın her istediği olmuyor önce buna alış ve kabullen. bende anne olmayı isterdim çok ama olmadı napalim ölelim mi. hayir sabır edeceğiz yasamaya sabır edecegiz bu dünyaya tek başımıza geldik ve mücadele edebiliriz pes etmek yok. once ağlamayı bırakın artık ağlamakla olaydı inanınki kimse benim kadar ağlamadı ama boş insan anlaşılmak istiyor ama olmuyor işte anlamazlar. toparlanin hergünü sanki son gün diye düşünün öyle olsa son gününüzü mutlu geçirmek istemezmiydiniz mesala. onun için bugün kendi kendinizle arkadaş olun kimseden bişey beklemeyin kendinizi mutlu edin. bugün yürüyüşe cikti m parkta oturdum miş gibi market gezdim işte vakit geçti dinlenerek evime geldim baktım sabah ben yokken birbirlerini yemişler kavga kıyamet hiiiç umursamam. kendime bi kahve yaparım kahvaltımı da yaparım agizmin tadını hiç kimse için bozmayacağım. Kendinize sözler verin. mutlu olacağım en kötü durumda olsam bile. başkaları da desin istediklerini kimseyi susturamazsınız umurunuzda olmasin

Maleseff malesef insanlar çok düşüncesiz evlenmemiş birine neden diye sorulmaz asla sormam bilirim o da istiyor karşısına çıkmamş kısmet olmamış aynı şey kilolu kadınlara yapılıyor zayıfla o da memmun degildir kilosundan demekki olmuyor zayıflayamıyor yada kendm gibi evlilere çocuk yap yaşın geçiyo ya istiyorum olmuyo kimn ne yaşadığını bilmiyoruz anlatamadık bunu kimseye çok üzücü

Burada haksızsınız, çünkü bende bu dertten muzdaribim. Ortada virüs varken misafir kabul etmiyorum, gitmiyorum da. Anlatamayınca artık müsait değilim deyip geçiyorum belki arkadaşınız da böyle yapmak zorunda kalmıştır? Günlük hayatımızda gerçekten vakit alan işlerimiz olabiliyor, üç gün yoğun geçmiştir sizi aramayı unutmuştur. Arkadaş olduğunuz içinde işi olunca aramıştır. Biraz fazla mı alıngansınız?

O zaman müsait değildir gerçekten belki? Çocukluk arkadaşımla üç yıldır konuşmuyoruz sebebi de her aradığımda "hiç aramıyorsun" diye sitem ettiği, çalışma+okul hayatıma rağmen "bana hiç gelmiyorsun" diye beni bunalttığı için aramayı kestim. O da aramadı. Bazen gerçekten yorucu olabiliyor belki sadece telefonda konuşmayı sevmiyordur, işi vardır, bayram sebebiyle uzaktan akrabası/tanışı gelmiştir de onlara vakit ayırmak istiyordur?

Hayır yani sanki benim kadar istiyor evlenmek. İnanın bende sormam mesela bende çocuğu olmayan birine asla ee çocuk yokmu demem ya o insana allah verse zaten yapar veya isyemeyedebilir bunu yargilamak ne hakla biz ne biçim toplumiz inanın bilmiyorum okumuş ta ayni okumamısta doktor bile bana sordu düsünün yani

Bazı insan çok düşüncesiz oluyor.. bekara yok evlenmedinmi, evliye nezaman çocuk yapacaksın, çocuk olur eee bunada bir kardeş lazımbaşkalarının hayatlarıyla meşkül oldukları kadar kendi hayatlarına baksalar daha iyi olur.

Çok şanslısınız çevrem kültürlü cahil dolu

Akrabalar her zaman böyleyse ben şahsen bayramda görüşmezdim Sizden daha küçüğüm yaş olarak Ama üniversiteye başladığımdan beri istemediğim hiç kimseyle hiçbir yerde denk gelmiyorum Geçerli bahaneyi de uyduruyorum Benim annem de çok ister tabi tüm akrabaları tek tek göreyim Ama baktı ki benim duruşum çok net Bi yerden sonra o ısrar bitiyor Şunu da belirteyim ama Her iki taraftan da sevip görüştüğüm çok kişi var Görmek istemediklerim tolere edilebiliyor sanırım Sıfır akrabasız bi hayat yaşamıyorum Arkadaş konusuna gelince de Verdiğiniz değeri görmediğiniz veya iyi niyetinden emin olmadığınız insanlara vakit ayırmayın bence Yaşadığınız bi açıdan güzel bi deneyim olmuş bence Bi de arkadaşınız 30 kişili ev ortamındaysa asıl siz gitmeyin görüşmeye

Ona çabalıycam evimi ayırmaya bakalım nolcak inanım başım çatladı resmen sinirden

Biraz durum benimle alakalı, başkasına sorarlar diye düşünüyorum ama bana kimse pek birsey diyemez. Canim ister susarım, canim ister lafi sokarım. Hicte umursamam

Daha ne zaman kendi kararlariniz ve tercihleriniz ile hayatinizi sekillendireceksiniz? Bunu soruyorum ve kosullariniza baktiginda cevabin hicbir zaman oldugunu goruyorum. T

Evet bir de dikkatimi çeken şu ki en eģitimlisine bakın onlar bile cahil cahil konuşuyor gerek evlilik anlamında gerekse çocuk mevzusunda

Koca insansin görüşeceğin insanları kendin seç ve bunu kabullendir ailene. Akrabaları seni değersiz hissettireni sil gitsin

valla işte akraba çevresi olunca mecbur görüşülüyor. yaşınızda bir şey yok. çoğu kişi 30 sonrası evleniyor. Evlenseniz ne zaman çocuk derler. 1 olur 2 derler 2 si aynı cinsiyetse bir daha derler, ev al araba al yatırım yap bir sürü şey derler de derler. En yakın arkadaşım birini bulmadan önce bu konularda benimle dertleşirken bulunca aynı şeyi başka arkadaşla birleşip bana yaptı. sürekli biri yok mu senin olmaz zaten vs. arkadaş olunca silip gidiyorsun da akraba olunca elden bir şey gelmiyor. valla ben cevabını veriyorum şakayla karışık. sizin sinir olduğunuzu anlıyorlarsa daha çok söylerler. valla zor. sizi anlıyorum. çalışıyorsanız evi ayırabilirsiniz. görüşceğiniz zaman iş çıkarıp gitmeyebilirsiniz. başka da bir şey gelmez elden. kulak ardı etmeyi deneyin.

Kabullendiğim için zaten iyce herşeye sinir oluyosunya eskiden küçükte olsa umudum vardı geleceğimle alakalı her mevzuda şuan hepsi bitti kabullenmemim sancıları heralde bunlar diye düşünüyorum esas insan borşeyleri kabullenince hayatında zorluklar başlıyorya giggles Shady's back. Anneler

Bunun kararını bile "bırakın" diyerek ailenize veriyorsunuz. Siz izin verdiğiniz için aileniz karışabiliyor. Kendi hayatınızın kontrolü sizde olmalı. Koparsa kopsun kıyamet. Küçük çocuk değilsiniz ki. El alem kırılmasın diye beni ne hakla kırabilir ailem. El alemin ağzını kapatmayı bilsinler asıl. Onlar kapatmıyorsa, ben çok güzel kapatırım. Kimse benim sınırlarıma ben izin vermediğim sürece giremez, girerse cevabını alır.

10 yıl sevgili olarak kaldım. 9 yılı evleniyor musun diye sordular, hiç de umursamadım. Zamanı gelince inşallah dedim, geçtim. Şimdi de çocuk diyorlar, eşim kıçından uydurup olmuyor bizim çocuğumuz dedi, geçti. Gene soruyorlar ama çok üstelemiyorlar. Siz niye bu kdr kafaya takıyorsunuz? Evet insan aileden dolayı bazı istemediği durumlarda kalabiliyor. Ama yılda kaç kere gerçekleşiyor bu? Büyütmeye değer mi? Yani mutluluğu da mutsuzluğu da biz kendi bakış açımızla yaratıyoruz.

Hayır inanın alınganlık değil geçen yıl da geldi ve corona daha yaygin diye korkudan görüşmedim bana bi sürü sitem etti e dedim bu yıl görüselim 5 dakika onuda kendi istemedi ve fotolar atıp duruyo ev ortamında bi 30 kisi var resmen

Sosyal hayatta yaptğım oldu ama İş hayatında onu pek yapamıyorum malesef . push ; Simurgp

Bu şarlatanların çenesi hiç kapanmaz çok haklısın toplum baskısı diyoruz buna işte.. sonra istenmeyen hızlıca yapılan mutsuz evlilikler. Mutsuz kadınlar.. bende nefret ediyorum banada senelerdir ne zaman çocuk düşünüyorsun diyorlar bunu diyenler sözde eğitimli iş arkadaşlarım.. olmuyor çocuğum bunu sana anlatmak zorunda neden kalıyorum bende ayne tamamından nefret ediyorum artık

O kıyamet bir kopar iki kopar, üçüncüde siz kararlı durunca kabul etmek zorunda kalırlar. Summer-girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik