Her evlilikte olduğu kadar bizim de tartışmalarımız kavgalarımız oluyor evliliğin tuzu biberi cinsinden. Aşamadığımız bir problem yok iyi anlaşırız.

Biz hepimiz şimdi "sorunlu evliliğe çocuk yapmayın"diye çığ çığ çığıracağız sayfalarca. Ama sizin konumunuz için bu biraz otomatik bir yorum oluyor gibi. Ben söylediklerinizden tam olarak durumunuz ne, sorunlu bi evliliğiniz gerçekten var mı yok mu, çözemedim. Çözebilen berigelsin.

Her cocuk huzurlu bir ortamda buyumeyi hakediyor. Yas yada kac yillik evlilik oldugu önemli degil, o evin ne zaman cocuk buyutecek huzura hazir oldugu onemlidir. Q

kaç yıllık evlisiniz ve kaç yaşındasınız? E

Çocuğum sorumluluğunu tek başınıza taşımayı planlıyorsunuz sanırım yazdıklarınızdan bunu anladım ben, tüm ilginiz niçin çocuğa gitsin ki? Bence en büyük hata bu oluyor evliliklerde. Çocuk sahibi olunca kadın kendini tamamen anneliğe adıyor, bir eş bir kadın sıfatından kendini soyutluyor. Kocalarınızın aşık olduğu kadın bir anneye dönüşmüş oluyor, kim ister Allahasen böyle bir şeyi? Bunu söylemeyi sevmesem de kadın kendini tamamen anneliğe adadığı vakit de eş kendine dışarıda tatmin araçları arıyor. Benden söylemesi. Çocuk sahibi olmak istediği için çocuk sahibi olunmamalı bence, şu anda boşanmak için yeterli sebebim yok diyorsunuz, yani bi iki parça daha sorununuz olsa boşanacaksınız. Ama çocuk olunca öyle olmuyor, seneler boyu o sorunları çocuğunuza da kendinize de çektiriyorsunuz, sonunda boşanınca da çocuklar iki ev arasında gidip geliyor sürekli. Boşanmayınca da keşke boşansaydılar da bunları yaşamasaydım diyorlar velhasıl kelam benim nacizane fikrim kesinlikle şu vaziyette çocuk yapmayın.

Çocuk dışardan görüldüğü kadar sevimli birşey değil. Özellikle anne icin. Tamam harika bir duygu, mükkemel bi his ama onun bakımı başlı başına bir kaos. Üstelik koca ile anlaşamayıp, ailesiyle görüşmeyip cocuğu onlardan nasıl uzak tutmayı düşünüyorsun?

eşine tahammülün yokmuş çocuk kolay bir şey mi sanıyorsun o işler hiç öyle değil çocuk olunca olan huzursuzluklar kat ve kat artar çocuğa yazık etmeyi göze alabiliyorsan yap.

siz en dogru olani dusunuyorsunuz, mutsuz bi evlilik cocuk ile taclanirsa, er yada gec o tac duser...

Allah yuvanizda huzur mutluluk versin. Hayirli zamanda hayirli evladiniz olur insallah. Hayat bir mucadele işte, hepimiz ugrasiyoruz bir seylerle Z zsnn

Canım belliki herşeye rağmen anne olmak istiyorsun bana kalırsa bunu silah olarak kullan eşine karşı sen bazı huylarını düzeltmezsen bende çocuk yapmama de evliliğim rayına oturmadan düşünmüyorum de belki değişir ama değişsin değişmesin ben bu adamı ömür boyu böyle olsada çekeceğim dersen doğur, bişeyleride kafana takmamaya çalış hayatta her istediğimiz olmayacak zaten dört dörtlük kimsede yok herşeyimiz dört dörtlük olsa bu dünyaya geliş amacımız belli bazı şeylerle imtihan ediliyoruz sen sabret ve Allaha sığın hakkında hayırlısı olsun canım

kesinlikle yanlış bir düşünce. hamileyken hormonlar değişir. daha fazla ilgi beklersin. tahammülün daha azalır. ağrılardan sızılardan geceleri uyayamayacaksın. hadi hamileliği atlattın. sonrası daha korkunç olacak. uykusuz kalacaksın. özgürlüğün bitecek. eşinden yardım bekleyeceksin yapmayacak. daha kötü olacaksın. siinirini allah muhafaza çocuktan çıkaracaksın. öyle kolay değil. bir de en çok aldatmalar ve boşanmalar çocuk olunca meydana geliyor. herşeyi düşün taşın. çocuk işi sabır işidir. heleki ilk üç yıl. . push ;

daha da kötü olur çocukla. yazık günah, böyle ilgisiz alakasız sizi korumayan adama çocuk mocuk yapmayın. mutsuz yuvanıza bir mutsuz birey daha eklemeyin. N

Hayır çocuk yapmak sorunlu bir evliliği mükemmel evliliğe dönüştürmez aksine sorunlu evliliklerde çocuk bir dinamit etkisi yapar üzgünüm ama gerçek bu. Boşanmayacaksanız sorunlarınızı çözmeye çalışın öfke kontRolünüzü sağlamak için yardım alın, bunlar olmadan çocuk sahibi olmayın

Ya özel ihtiyaç sahibi çocuğunuz olursa? Hesaplar mükemmel, ama gerçek hayat hesaplandığı gibi gitmeyebiliyor. Sorunların üstünü örtsün diye çocuk yapılmaz. O çocuk da kendi derdiyle geliyor. Ana-baba birbiriyle sorunlu, çocuğa kim destek verecek? Kör gözüm parmağına çocuk yapılmaz. Çocuktan medet umarak da.

Mutsuzken çocuk olayını sadece kendi pencerenizden bakmayın. Doğacak çocuğun gözündende bakın. ''Mutsuz bir anne babanın çocuğu olmak istiyor muyum acaba'' diye o çocuğa sorun bence bi.

İste ınsanın evlılıgınıde zindan edıyorlar bu tür ınsanların beyınlerının ıcınde ne var nasıl çalısır ellerıne ne gecer

Esinin ailesine olan öfkeni yenmeye calisacaksin. Seytan sana vesvese veriyor. Öfkelen, kiz, sinirlen, huzursuz ol, bak sana sunu yaptilar, bunu yaptilar vs vs. Öyle anlarda bol bol dua oku. Müzik ac müzik dinle. Disari cik gez. Yap birseyler. Zamanla öfken diner zaten, umursamaz olursun. Esinle arandaki problemlere gelince. Sadece onun ailesinden kaynakli problemlerse, görüsmemek en güzeli. Mutlaka zordur, ama herkesin sinavi farkli bu hayatta, sizinde sinaviniz buymus, kimininki cocugundan, kimininki hastaliktan, kimininki parasizliktan. Sizinkide esinizin ailesindenmis, ki Türk toplumunda sizin sorunlarinizin aynisindan milyonlarca var. Kafaya takmayin. Esinizle baska problemleriniz yoksa eger tabii ki cocuk yapin bence. Eger sadece ailesi yüzünden tartisiyorsaniz, ailesini kafanizdan cikardiktan sonra zaten problem kalmiyor. Ama esinizle olan iliskinizde de sorunlar varsa mesela, ilgisizlik, sevgisizlik, saygisizlik, hakaret, aldatma vs vs, o halde cocuk yapmayin derim. Peki durup bekleyeyim mi derseniz, hayir tabii kide. Danismandan destek alin. Biliyorum cok kisi diyecek bunu ve sizde kendiniz cözmeye calisacaksiniz, ama yapmayin bunu aile danismanlari bosa egitim almiyor, cok faydasini görürsünüz.

hamileyken çocukluyken daha gergin olacaksın hormonların etkisiyle eşinin sana bir süre tavrı değişse de süreklilik arz etmeyecektir hatta çocuk bakımı ve problemleri konusunda anlaşmazlıklarınızı artıracaktır

Hazir olmadan dusunmeyin işte, o minik ellerin gunahi ne ki huzurlu bir evde yetismeyi hak eder her cocuk. Buna emin olmadan dusunmeyin derim...

Ben anlamadım ki. Hepimizin eş ailesinin evine gidiyoruz. Bunun adı onların ayağına gitmek mi oluyor? -adre- nosce te ipsum... Anneler

Sakin ve huzurlu bir anne bu dünyadaki en önemli şeydir bebek için. Hamileliğinizdeki stresten bile etkilenebilir bebek. Bence psikologa gidin. Öke nöbetleri iyi bir şey değil çünkü. Hem siz daha sakin daha dingin bir insan olmanın yollarını bulursunuz hem de gerekiyorsa çift terapisi yapılır.

Ömür boyu böyle yaşayacaksınız yani? Çözülemeyecek ne var? İletişim eksikliği mi? İlle çözülemeyecek ve bu şekilde sürdürülecekse evlilik, gayet de boşanmak için sebep var. Böyle ömür mü geçer...

arkadaşlar günaydın başka konu açmak istemiyorum o yüzden burdan soracağım sizlere, dün biz terapiye gittik eşim hala ailesnin avukatlığını yapıyor terapist susturdu onu, benimle iddialaşıyor gibi söyle bakalım ne söyliceksen ben yer olmam diyor, konu ailesi yüzünden beni yıpratmasıydı, yani ben ilaçla uyuyorum diye ağladım orda bağırdım sen nasıl bi insansın ben burda yapayalnızım dedim, ne zman benim acımı anlayacak bu adam ailesi bana çok travmlar yaşattı tabi ki görmek istemiyorum şu an onları ama, ben aylarca ağladım yeni ev aldık niye gelen giden yok ben naptım bunlara diye terapistte eşim varken de anlattım bunları, ilaç veriyor terapist hamileliğini öğrenirsek bırakırız ama şimdi tabi ki çocuk düşünmeyin bi süre daha dedi, ben de dedim ki hamileleiği öğrenen kadar bi ay geçecek dedim o süreçte o ilacı kullanmış olurum dedim, eşim ordan dalıyor hemen konuya, nasıl ya az önce ağlayıp bağırıyordu şimdi hamilelik ile ilgili bilgi istiyor diyor dr a, dr da susutrdu onu, ben de sana ne oluyor ya b, ilimsel bi şey soruyorum dedim, çok üzülüyorum beni acımı travmalrımı anlamıyor anlamııcak da, ben rüyamda sülalesiyle savaşıyorum kabuslarla uyanıyorum eşim bi defa destek olsa bi defa acımı gerçekten anlasa... saniye düşünmem çocuk için, evliliğimde huzurlu olayım diye ailem benden vazgeçti diyor, ne vazgeçmesi ya? gayet de görüşüyorlar, ben onları görmek istemesem de bi görev vs olduğunda eşim götürmek sitiyor beni oraya, beni her defasında onların ayağına götürmesini istemiyorum sorun bu... bunu anlamıyor Laale Aşikardır Zat-ı

Ailesiyle görüşmüyorsanız neyini durup durup anlatıyorsunuz kocanıza merak ettim? Siminru Canım

Eşime karşı tahammülüm çok amaçok azaldı, bir çok sıkıntı yaşadık şu an ailesi ile görüşmüyorum ama eşimle bu konu hakkında hiç oturup da konuşamıyoruz, haksızlıkları beynimi kemirmesinlnson noktasına geldiğinde patlıyorum bi şekilde, eşim de o zamanlar hep ailesini savunduğundan eşimi De çok suçlu buluyorum ve sürekli savunma modu suçluluk psikolojisi ndeyim, ailesi ike asla görüşmek istemiyorum artık, ama bu eşimde bi süre sonra çok ters tepebilir, bu defa ben adım atmak istemiyorum, çok haksızlık yapıldı çok ciddi sorunlar yaşadık eşimle, artık bi Çocuğum olsun istiyorum ama korkularımı ve öfkemi yaşananları yok edemiyorum, boşanmak için şu Ab yeterli sebep yok gibi görünüyor ama sık sık kendi kendime öfke nöbetleri yaşıyorum, çocuk da istiyorum, nasıl yapacağımı neye karar vereceğimi şaşırdım, eşim de istiyor çocuk B BayanHicKimse. tek ayak

Napıcam peki? Boşanmıyorum da çocuk da yapamıyorum sorunları da çözemiyorum, sık sık öfke nöbetleri geçiriyorum bu kararsızlık Artık... S

Ne bileyim hanımlar hani hamilelik psikolojisi ile daha sakin olabilir miyim ya da eşim çok istediği için bana karşı daha hassas ve anlayışlı olur mu? Yani ben de istiyorum tabi ki evliliğim kurtulsun diye çocuk asla istemiyorum fakat boşanacak bariz sebepler de yok üç yılınaştık ama illa aşamadığımız bir kaç konu var ciddi tartıştığımız, çocuk Olunca dikkatim enerjim çocuğuma gider kafam sürekli sorunlarla meşgul olmaz mı acaba siye düşünüyorum, yok mu arkadaşlar çocuk olduktan sonra tatlılaştığı evlilikler? Lütfen yorumlarınuzı esirgemeyin, çok bunaldım bu kararsızlıktan ötürü ;( Akasya Saçmalamayın! Üyelik

valla evlılık ıkı kısı arasında kalmıyor hıcbır zaman asıl sıkıntı da burdan cıkıyor, esınız aılesını ılıskınıze mudahıl etmemelıydı, sızde bunu bastan engellemelıydınız ama bellıkı o aılesıne dur dıyememıs, sızde sozunuzu gecırememısınız, aıleler mudahıl oldu mu herseyın seyrı degısıyor, bence bu kosullarda cocuk yapmayın, esınızle konusmayı deneyın karralı bır sekılde sorunlar baska turlu cozulmez...

Sen hamilesin mesela eşinle hiç mi sorunun yoktu mesela bebek isterken? Yanlış anlama sorumu lütfen... Munzevi Zencefil Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

O doğunca mutluluk getirir mi bana hayata daha pozitif bağlanır miyim sorusu aslında benimki biraz da... yeğenlerimi severken çok değişiyorum N

Nerdeyim; ben seni ilk konularından hatırlıyorum. Hemen hemen aynı dönemde evlenmiş, benzer sıkıntıları yaşamıştık. Benzer hislerle, kinle evliliğimizi yıprattık. Bu şehir konusunda bir hayal kırıklığı yaşadık ikimiz de ve tek bu sebeple eşimize kin dolduk. Anlayışsız, sinir bozucu aileleri de eklenince yanına yıprandıkça yıprandık. Boşanmayı ilk yıl ben de çok düşündüm. Ancak tek başına yeterli bir sebep de olamadı bana sanırım. Bir araya gelince de düzeldi çok şey. Yani şartlar değişmedi aslında, iletişimimiz çok düzeldi, benim bakışım da daha yumuşak. Bu nedenle ben çocuk düşünüyorum uzun zamandır, hoş olmuyor o ayrı :) Ama hala aynı sebeplerle kavga ediyorsanız, hiç bir düzelme yoksa sizin iletişiminizde çocuk sorunları çözer diyemem. Dediğin gibi çocuğun erkeği hassaslaştırdığı örnekler vardır belki ama emin ol çocuğun erkeği daha da rahatlatıp azıttırdığı örnekler de çoktur. Evliliğini çocuksuz düzene oturtman gerekiyor önce.

Sorunları görmezden geleyim diyorsunuz net olarak. Sorunların önüne çocuğumu getireyim görmeyeyim onları. Ama sorunlar gitgide büyüyüp çocuğunuzun boyunu aştığı zaman ne yapacaksınız düşündünüzmü

görüş diye baskı yapacak diye yine, aslında beni bu duruma en çok da eşimin baskıları getirdi, normal bi ilişki seyrinde olamadım ailesi ile, yeri gelir daha sık görüşürüm yeri gelir daha seyrek ama eş, im hep tepeme dikildi herşey de ama herşeyde önce beni suçladı, çok yıprandım eşime anlattığım şu; bak onlar da bu bu bu hataları yaptılar bu defa ben adım atmayacağım N

eşine tahammulun yoksa yapma cocuk falan. öyle cocuk yapmak kolay degıl. bak 8 haftalık hamıleyım 2 haftadır allahın her gunu mıdem bulantı halınde, sabah aksam devam.. belkı ben nazlıyım bılemem! eşimde yardımcı olmasaydı zordu yani. kahvaltımdan tut, ev temızlıgıne kadar o yapıyor suan. şimdiden böyleysen işin zor dıyeceksın belkı, ama bu durumların sebebı bulantılar. ve bu bulantılar varken hayat zehır o yuzden eşinden emin olmadıgın sürece çocugu unut. yazık edersın kendıne bu işler anlayıs işleri. ailesiye de konusmuyorsun hamıleleıgın cok zor, kavgalı gecer yazık olur sana

kesınlıkle sorunlarınızı cozmeden cocuk yapmayın!!!!! bızde zamanında cok sorun yasadık, hepsını cozduk, kısısel karakterle alakalı olanlar duruyor arada hortluyor ama buna ragmen hersey yerıne oturmadan cocuk dusunmedım hıc gec olsun guc olmasın dedım... su an dusunuyoruz ama bıraz borc harc var, onların bıtmesıne yakın ben cocuk sahıbı olmak ıstıyorum kı kafam rahat, evım huzurlu olsun.. cocukta saglıklı bır ortamda yetıssın..

terapiye tekrar başladık şu aralar gitmemiz lazım ama sorunlarla yüzleşmekten ve çözüm bulamamaktan öyle yoruldum ki N

değişmiyorlar arkadaşım. değişmiş gibi görünüyorlar sadece. çocuktan sonrada zıvanadan çıkarıyorlar insanı. o sevmediğim bütün aile çocuk olduktan sonra nerdeyse bana taşındı bıktırdılar herşeydende

vallaha canım ne diyeyim Allah hayrlısını nasip etsin ama hamileliğim kötü geçti 7. ayım doluyor hala kusuyorum. gebelik tiroidi, gebelik şekerim de çıktı. bu kadar stresteyken çok fazla eşinle anlaşacağnı pek düşünemedim. ama tabi bu benim hamileliğim. insanın tahammülü azalıyor yeri geldi sabahtan akşama kadar yerimden kalkamadım kusmaktan. su içemediğim için ateşlendim. serumlar yedim 2 gün acilde pinekledim soğuk küvete girdim de 4 saat öyle ateşim düştü. şimdi bir düşün Allah korusun böyle bir hamilelik yaşarsan eşine ne kadar tahammül edersin ya da o sana ne kadar dayanır?benim eşimle sorunum hiç olmadı çok şükür ailesiyle de öyle. o nedenle destek olanm çoktu. ama sizde durumlar biraz farklı anladığım kadarıyla iyi düşünmen gereken bir durum bu. hayat boyu sorumluluk alacaksın üzerine acaba evliliğim tatlı olur mu diye çocuk düşünme bana kalırsa.

Yani? Bu Araf beni delirtecek artık sanki? Bilmiyorum derdimi tam anlatabiliyor muyum? Mutsuzken çocuk yapan yok mu hiç? Mutluluk diye bişey var mı artık bunu gerçekten çok merak ediyorum ;(( Munzevi Zencefil Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sorunlar çözülmeden, kafandaki soru işaretleri bitmeden çocuk falan yapma lütfen... Çocuk sihirli değnek değil, evlilik bi anda çocukla düzelmez.

çocuktan sonra tahammülünüz daha da azalabilir. daha çok sorun çıkabilir. ailede görmek isteyecektir falan filan. önce aile terapistine gidin. sorunlarınızı çözüp kafanızdaki soru işaretlerinden kurtulun. sonra çocuk... tartışmalar devam edityorsada sakın çocuk yapmayın. sizin modelden bir eşte bende var. keşke çocuk olmadan tekmeyi bassaydım diye düşünüyorum. hatta hiç evlenmeseydimmm. ama çocuktan sonra karar vermek çok güç. Z zsnn

onları affedebileceğimi düşünmüyorum defalarca denedim

evliliğimiz üç yılı devirdi ama bi türlü uyumu ve huzuru yakalayamadık, yaş da küçük değil ki bu evliliğin oturacağı yok boşanmıyorum da, o minik yumuşak ellere dokunmak istiyorum artık diye sinir ve üzüntü basıyor sık sık, ama asla tamam artık çocuğa hazrırız diyemiyorum en azından benm psikolojim haazr olmuyo, yaşananları unutamıyorum ki... demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Baba adayiyla anlasamazken cocuk yapmak ''bence yanlis bir karar'' Cunku hamilelik zaten hormonlarin degistigi, normal evliliklerde bile iliskiyi olumsuz etkileyebilen bir durum. Kadin bircok degisiklik yasiyor. Cocukla ilgili kaygilar ortaya cikiyor. Neden cocugu bir cikis yolu olarak gormek yerine, evliliginize zaman taniyip beklemiyorsunuz? Sular durulsun, kendinizi ve evliliginizi hazir hissedin bence.

30 yasındayım, yenı evlıyım ama 5 yıldır bırlıkteyız ve evlılıık oncesıde bırlıkte yasıyorduk bız

tamam, eşinin ailesi saçma sapan birçok şey yapmış. eşin de onları desteklemiş. sen de eşinin ailesiyle görüşmüyosun artık. peki bundan sonraki sorun ne? sen artık o aileyle görüşmüyosan bu olaylar niçin sorun olmaya devam ediyor? eşin onlarla iletişim kurman için seni zorluyor mu yoksa? eşin anasıyla bababasıyla görüşsün, sen görüşmeyiver. meseleyi anlayamadım. eşinin geçmişte yaptığı hatalara mı üzülüyosun yoksa hala? neler yaşadınız bilmiyorum. eğer sen bi çocuk edinmek istiyosan, o evdeki sorunlar düzelmeden o çocuğu yaparsan büyük bi bencillik etmiş olursun. önce sorunu halledin sonra çocuk yapmayı düşünürsünüz. Akasya Saçmalamayın! Üyelik

sorunlar çözülmeden çocuk düşünmeyin... Akasya Saçmalamayın! Üyelik

sorunlar çözülmeden çocuk uygun olmaz.

Bencilliğin daniskası bu. Allah'ın otomobiline ehliyet var da doğurmaya yok bu memlekette! Sonra ruh hali bozuk, psikopat bireyler yetişiyor. Kendin için sırf canın istiyor diye bir çocuk yapıp sorunlu bir aile ve sülalede, sürekli kavga eden sevgiyi unutan bir anne babada gergin bir evde büyütmek üzere dünyaya İNSAN getiriyorsunuz. Çocuklar bitki, süs eşyası ya da evcil hayvan değil ki onların bile duyguları var. Sağlam aileler, gerçekten manevi sorunsuz yuva sağlayabilecek çiftler çocuk sahibi olmalı. Öfkeli bir anne ne kadar huzurlu bebek büyütebilir ki? Lütfen yapmayın kendiniz de lohusa bunlımına gireceksiniz, eve kapanacak ya da bir kısım maddi zorluklar çekeceksiniz. Çocuk erkeğin ilgisini eve bağlanmasını sağlamaz, sizi de ona karşı tahammüllü biri yapmaz. Bin gece uykusuzlukla ilgisizlikle daha çekilmez olur o adam. İleride o çocuk lanet olsun keşke başka ailede doğsaydın diye düşünüp söylediğinde hiç ödeyemeyeceğiniz bir günahınız olmuş olur. Her şeyi düzeltmeden doğmamış birinin hayatını mahvetmeyin.

çok istiyorum bazen çocuğu düşündükçe, ama eşimi ailesini ve psikolojimi düşündükçe beni dibe çektiklerini düşündükçe... lütfen dua edin bugün kandil arkadaşlar... bir tek fiziksel olumsuzluklar engel değil çocuğa, benim de olmuyor olamıyor çocuğum... demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Eşinle sorunların neler bilmiyorum ama onları çözmeden çocuk düşünme hemen. Çocuk olunca daha çok yardıma ve ilgiye ihtiyacın olacak. Eşin şu anda bile bunu karşılamıyorsa o zaman daha çok yalnız kalırsın ve yaşadığınız kavgalardan ve sorunlardan hiç bir suçu olmayan bebeğiniz nasibini alır. Alıp başımı gideyim 1 haftalığına, kafa dinleyeyim diyemezsin. Öncelik hep bebekte olacak. Ayrılmayı düşünsen bir çocuğun psikolojisini hesap etmek zorundasın. İlişkinden yana kafan rahat olduğunda, huzurlu bir yuvaya çocuk getirmek hem sizin hem onun ruh sağlığı için daha iyi olur.

Çocuğunuza yazık değilmi öyle bir ortamda büyümesi revamı sizcede bence güzel bişr tatil yapın eşinizle sorunlarınızı birlikte çözüm bulun sonra bebişiniz inşaAllah olur Rabbim yuvanıza sevgi saygı mutluluk ile doldursun amin