Şimdi uyutmayan ilerde neler yaşatır.

Ben tüm bunlardan korktum, ve huzursuzdum uzun süreden, beri uyuyamıyorum BANI_CICEK Bal Kızlarım Anneler

Asla pişman olmazsınız. Biraz üzülürsünüz sadece o da zamanla geçer. Size zorla bir şey yaptırmaya kalkan bir aileyle asla mutlu olmazsınız. Böyleleri "kadının karnından sıpayı, sırtından sopayı eksik etmeyeceksin" kafasında olurlar. Senin için özgürlüğün ve kendi hayatın önemli değilse, önemli olan o adam ise bir şey diyemem. Ama ailevi yapıma göre çok mutsuz bir evlilik olur seninki. Diana

Hiç onu aklamaya çalışma. Kendi aklı ypk mu? Benim üç yaşındaki oğlum bile karar aldıysa arkasında duruyor, inadını kıramıyorum. Kapalı eş düşünen biri nasıl öyle bir evlilik yapmaya çalışırsa aynı şey açık eş isteyen içinde geçerli. Demek ki ailesinden çok farklı bir hayat istemiyor özetle. Benim eşim annesiyle on günde, haftada bir telefonla konur, bayramdan bayrama görüşürüz ona rağmen ben o bayramlarda bunalıyorum. Siz bir de bu kadar düşkün, ailesinin sözünden etkilenen adam için üzülme bile. Evlensen hayatın cehenneme döner çok net bu. Unutmaya çalışın. Bunu yaparken de ailesini canavar sevgilinizi bapsın yazık garip diye masumlaştırmayım. Denge kuramayan, hayat arkadaşını dahi kendi kriterinde seçip ailesinin karşısına çıkaramayan birinden size mutluluk gelmez

Alttan almış olsaydınız ömrünüz boyunca her konuda taviz verecektiniz. Şimdiden ayrılmak hayrınıza bence. Hikayelerimiz benzer; eşimin ailesi ve benim ailem arasındaki farkları saymaya zamanım yetmez. Tek ortak nokta bize duyulan saygıydı. Kararlarımiza, ilişkimize, geleceğimize herkes saygı durumundaydı çünkü çok nettik. Mesela gelinlerin evlenince kapanması gibi bir adet onlarda da var. Bana anlatıldığında tek tepkim "Aa ne değişik bir adet." olmuştu. Kimse de benim için "Acaba kapanır mı?" diye düşünmedi. Siz "Belki olabilir." sinyalinden asla olamaza dönmüşsünüz. Bu net bir tavır değil ki.

her ayrılanın yaşadaığı gelgitleri yaşıyorsunuz, gayet normal... tek ilacı da zaman... aile yapısı çok ama çok önemli evlilikte... eşiniz ailesinde ne gördüyse, zamanla sizden beklentileri bu yönde olacak...2 tarafta, çok iyi insan olsada, bu mutlu olunacağı anlamına gelmez... aslında üzücüde olsa, en doğru kararı vermişsiniz...

Aşk acısı falan hikaye. İnsan bir evlat acısını görsün bakalım ne oluyor..

Her iki farklı aile yapısında da sorun oluyor ne yazık ki. Biz eşimle uzun süren bir ilişkiden sonra evlendik. Haliyle pek söz hakları olmadı. Karışamadılar. Onlar da başta melektiler, bizde baskı olmaz derlerdi durur durur. Ama o nikahtan sonra en melek kayınvalşdeye bile bir haller oluyor. Bizim ailede kaç göç olma, akraba evliliği hiç yoktur. Kuzenlerim bana kalmaya gelirlerdi ilk zamanlar, kayınvalidem çok kızardı. Kız sonuçta ya kocanı kaparlarsa derdi. Bizim ailede alkol normal bir içecektir mesela. Bunu en başından bilen kadın evlendik inceden doldurmaya çalıştı. İşte elalem ne dermiş de, ya gelen aile dostlarımızla alkollü masada kavga çıkarsa kocamı öldürürlerse nolurmuş o bilirmiş o zaman bana yapacağını. Bu kısımda eşim çok sert tepki gösterdi. Bekarken de içerdim noldu birden dedi evlenince olmazmış. Neticede bu kısımdan sonra çocuk da gelince bizde sular da kaynadı. Bizim aileyle yakın şehirdeyiz. Onlardan uzak duruyoruz haliyle. Onun ailesi içer s. çar sen çocuğunu böyle bir ortamda mı büyüteceksind geldi bir ara. Ondan sonrasında eşimde bende bu konuyu uzatacaksa görüşmeyeceğimizi söyledik. Ufak küslüklerle beraber artık mesafeli soğuk bir hale geldi. Ama ben çok üzüldüm, çok yıprandım. Keşke diyorum bazen kendi aileme yakın birini sevseymişim. Daha kolay olurmuş. Eşim de diyor ben onlara yakın bir konumda değilim. Sen olmasan da yine bu yapıdan bir kadınla evlenirdim ben. Annem her türlü o hayal kırıklığını yaşayacaktı. Bunları düşünme ondan diyor. Ki benim eşim ailesi kapansın dese çıldırır, asla kapalı bir eş istemiyor. Bugün ben kendim kapanayım desen istemez. Yani gerçekten ailesinden uzak bir insan. Sizde durum da böyle değil. Sizde benimki gibi baskılar geldiğinde eşiniz de size yüklenecek belli ki. Hiç çekilmez.

Canım İnan bana aşağı yukarı aynı şeyleri yaşadım benım nişanlım tapıyordu bana ama megersem hepsi göz boyamaymış üzme kendini ve zamana bırak. Allah karşına umarım gönlünce bırını çıkartır. . push ;

Evlilik, aşk bana o kadar saçma geliyor ki içimde annelik iç güdüsü bile yok, küçük bir bebek görsem bile etkilenmiyorum, sevemiyorum bende kariyer konusunda yoğunlaşıp kendimi kitaplarıma ve sevdiğim bölüme verdim. Aşk falan hepsi geçici aslında vazgeçilmez sandığım sözde sevgilim beni başkası için terk ettiğinde bir damla göz yaşı dökmedim, normal hayat yaşadım. Eğer acı çekiyorsanız o kişiyi her yerden çıkarın, sevdiğiniz şeylere yönelin ve bu acının geçici olduğunu bilin. Evlilikte de aşk falan hepsi palavra eskidenmiş onlar. Kurtulduğunuza sevinin bence.

Inanın özgürlük en büyülü yaşantı.. sakin ödün vermeyin.. erkekler evlenince ailelerinden asla kopmuyorlar hatta daha da düşkün oluyorlar... daha çağdaş daha iyi bir mesleği olan biriyle başlayın hayata... boşluğa da düşmeyin okuyun öğrenin e ticaret yapin

Haklısınız

Aslında aileyi karşına almak olmaması gereken bir durum. Fakat ailenin bir konuda hatalı olduğunu düşünüyorsan o fikirlerini savunmamalısın karşısında durmalısınız. Mesela kimse çocuğuna kız arkadaşın türbanlı değil o sebepten dolayı bırak diyemez, bırak diyorsa o çocuk onun yanlış olduğunu düşünüyorsa o fikirlerine karşı durmak zorunda. Aynı şey benim içinde geçerli ailemi Tabiki karşıma almam ama ailemin haksız olduğunu düşündüğüm bir konuda karşılarında dururum. Ne zaman olursa olsun ben böyle düşünüyorum. Aileler her zaman haklı değil çünkü. Mesela benim ailemde memur olmazsa devlet kapısında çalışmazsa istemiyoruz diyorlar, bana bu fikirleri yanlış geldiği için her zaman karşısında durdum yine dururum herkes memur olmak zorunda değil ve bu insanın elinde olan bir durum da değil. Yerime oturup ailemi mi dinlemem lazım? Söylediklerinizde haklısınız elbette

Benimde nişanlım aynı sevgılın gıbı ustume titrer ölürdü aşkımdan sen olmasan kimseyle evlenmem derdi. aile cok önemli bende ailesı yuzunden attım arkamda durmadı ben nişanı attıktan 2.5 ay sonra başkasıyla elele kolkola görüldü yalan inanma ve vicdan yapma sakın. seni gercekten sevseydş arkanda durur senı değiştirmeye çalışmaz oldugu gıbı kabullenirdi. zor bi durum için acıyacak ama sonradan daha fazla üzülmektense şimdiden bitmesi iyi olmuş bunun tek careside zaman...

bir suru ayrinti vermissiniz ama seviyorum dememissiniz.. vicdanli merhametli ve deger veriyor olmasindan mi aytilmak istemiyorsunuz yoksa gercekten sevdiginiz icin mi? birebir ayni seyi yasadim.. ben yoluma bakmayi tercih ettim cunku ileride problem olacakti gerci sonra benden daha acik biriyle evlendi ama sana soyleyebilecegim tek sey kalbinin sesini dinle..

Sizinki de değişik olmuş nasıl açık biriyle evlendi? Seviyorum hala da seviyorum, daha önceki konularımda çok değindiğim için yazmadım, mesele şuan benim sevgim değil :) Adige

Hehe emin ol başkası ile evlenmez:) Bence türban olayında sizi istemedikleri için diretmişler. yani nasıl olsa kabul etmez burdan bi ayrılık olur gibi. Evlilikte sadece çiftler değil ailelerde evleniyor. Dolayısı ile bu iki tarafın ortak noktada birleşmesi imkansız. balık baştan kokar.

Sorun aileler tanıştıktan sonra ortaya çıkmış olmalı, çünkü tesettürlü bir insanı istemiş olsaydı sizinle gelecek vaadeden bir yolun içine girebilecek kadar hayatınızda bulunmazdı. Ya da aileler tanışmadan önce hiç bu tesettüre girmek konusunda sizinle konuşup fikrini almışmıydı veya siz görüşünüzü belirttiniz mi hiç. Sonuçta eğer ailesi çok kaba katı insanlar olmuş olsaydı ki varsayımda bulunuyorum sizin aile yapınızı ve kendi aile yapısını bilip o şekilde hareket ederdi. Ailem böyle açık kabul etmez olmaz diyebilirdi. Son yaşananlardan sonra ne olmuşsa olmuş görünüyor. Fakat illa aile yapısına uygun olunması gerektiği konusunda hem fikir değilim sonuçta evet ailelerle evleniliyor denir ama evleneceğiniz kişinin fikri olgunluğu size ve ailesine olan tavrı sınırı çizgisi önemli. Tabi ilişki bazında bakıyorum, evli olan arkadaşlar bu gibi sorunların sonradan daha büyük bir problem haline dönüşüp dönüşmeyeceğini daha iyi bilir. Hakkınızda en hayırlısının olması dileklerimle

Seni Allah korumuş. Üzülmek yerine bir çocuk faşan sevindir. Annesinin gazıyla hareket eden adam evlilikte sana gün yüzü gösterir miydi? Ayrıca kim ne derse desin ailelerin sosyal statüsü, kültürel değerleri çok önemli. Biz de oldukça açık aileyiz, eşimin taraf muhafazakar. Eşim bana yakın olmasa yürümezdi. Eşim seslerini kesti, mesafe koyduk ona rağmen keşke daha kendime yakın bir aşlesi olsaydı derim. çok ösnmli. Ailen çok haklı.

Geçenlerde burda bir arkadaş vardı. 1,5 aylık evliydi ve ayrılma kararı almıştı. O da sizin dediğinizi diyordu. Nişanlıyken, nişanlısı bir dediğini iki etmezmiş, bir dargınlık anında koşar gelirmiş. Evlendikten sonra anneci olduğu ortaya çıkmış. Kızı evde bırakıp annesine gitmeler, yemeğini begenmememeler yani psikolojik baskı had safhada. Demem o ki şimdi sizin gözünüze bakan insan evlenince yüzünüze bile bakmayabiliyir. Ailenizi ve en basta kendinizi ezmeyin. Bırakın herkes kendi olarak var olsun. Kendinizden ödün vermeyin. Evlenince evliliğin öyle matah bir şey olmadığını anlıyorsunuz. Çok yalnız kalırsınız sonra.

kapanmak aile zoruyla olacak bir mesele degil. kapanan her insan dindar ve namuslu degil. gercekten seni dusunuyor taniyor olsaydi ailesinin bu istegini bile sana yansitmazdi. daha cok gencsin biraz zaman alacak ama gececek onunki de gececek. buyuk ihtimal gorucu usulu biri ile evlenecek.

Evet benim durumum da aynen böyleydi. Ailesi maddi olarak iyi olmasına rağmen oğullarının hiçbir şeyine karışmadılar, düğün masraf vs. Daha kız evlendireceğiz diyorlardı, şaka gibi. Ama o yok ailemden ayrılamam başka şehre gidemem, annem bensiz ne yapar...

Ona hiçbir şey olmaz merak etmeyin bi bakmışsınız birisiyle nişanlanmış ayrıldıktan altı ay sonra. Eğer seni gerçekten sevseydi bu konuda ne düşündüğünü ne hissettiğini anlamaya çalışır, kapanma bile derdi. Bunu sizden isteyeceği birşey olarak görmeyin, sadece ve sadece sizin vereceğiniz karar ve istek bu. Şimdi oluşacak yalnızlık ve boşluktan korkuyorsunuz ama evlendikten sonra daha büyük tartışmalar sonucunda yaşayacağınız yalnızlık hatta boşanma ihtimalini de düşünün. Eğer erkek arkadaşınız ailesinin isteklerine hayır diyecekse sizde ailenize mesafeli olursunuz denge kurulur. Ama erkek arkadaşınız şimdiden benim için birşey yapmıyorsun derken asıl mevzunun onun aile isteği olduğunun farkına varın.

Hep diyorum yine diyeceğim sevgili yaparken hele ki ilerisini düşündüğün biriyse kendine en yakın olan adamı sececeksin, yoksa başlamayacaksın. Bunu ilk bakışta anlamak tabiki zor ama üç yıl da az bir süre degil üç yılda hiç mi farkına varmadiniz aslında olmayacağının, zorlama olduğunun?

Aileleler yaşam tarzı farklıysa belki de böylesi daha iyidir ikiniz için de. Tesettürlü olup kadına, eğitimine önem verenler de var. Başörtüsü geri kafalı olduğunu göstermez ama baskı yapıyorlarsa değer vermiyorlarsa zaten mutlu olamazdınız. Umarım karşınıza mutlu olacağınız doğru kişi çıkar..

Böyleleri an çok kendilerine ediyor ama. Hayal atı alt üst olacak haberleri yok. En çok onlar üzülecek onlar yıpranacsk ve çok geç farkına varacakları

Evet haklısınız. Şundan dolayı, karşı taraf çok iyi niyetliydi, öl desem ölür yani o derece her şeyime tamam diyebilecek biri iken, onun Bi isteği vardı ve kendi isteği değildi ailesi ile benim aramda kalacağını söylüyordu o yüzden belki ileride yaparım demiştim o günlerin heyecanı ile. Daha sonra bu istekler zoruma gitti K A T R E Bütün mümkünlerin

Siz henüz 25 yaşındasınız. Çok gençsiniz. Daha karşınıza niceleri çıkacaktır, bunu unutmayın. Ben 34 yaşındayım ve dört yıllık ilişkimi 1 haftalık nişanlıyken bitirdim. Ailem onunla evlenmeme karşıydı, güzellikle ailemi ikna ettim. Benim yuva kurmama engel olduklarını düşünürüm diye sağ olsunlar kabul ettiler. Ailenin hakkı asla ödenmez... Birlikte kararlaştırdığımız, aileler herkes birlikteyken sözleştiğimiz bazı önemli konuları yapmaktan vazgeçti. Nişan takıldıktan sonra ağzımızın içine bakan aile burnunu kaldırdı. Daha 1 haftalık nişanlıyken tavrını değiştiren aile, evlenince neler yapmazdı. Ben çok şükür çalışan bir insanım. Bu aile evlerine ilk gittiğimde bana iş yaptırmaya kalktı. Evde bekar kızları olduğu halde. Ben zaten yardım ediyorken hem de. Şunu şöyle yap bunu böyle yap, şurada şu var, burada bu var gibi... Sanki kırk yıldır gelinleriyim. Ailesinin ve ahalinin içinde verdiği sözlerden annem üzülür diye döndü. Ben büyük bir fedakarlık yapıp ailemi ikna etmişken onun ailesinden yana bir tutum takınması, size anlatamam, o kadar zoruma gitti ki. Kendimi dünyanın en aptal insanı hissettim. Ayrılalım, bana söz verdin sözünden dönüyorsun dedim, aileme danışmadan verdim o sözleri pişmanım, ailenle tekrar konuşalım bu konuları ilerde sorun olmasın dedi. Ben de dalga geçer gibi kendimi ve ailemi daha fazla zor durumda bırakmak istemediğim için ayrılmaya karar verdim. Üç gün telefonda ağladı ailemle senin aranda kalıyorum yapma böyle diye. Benim için kılını bile kıpırdatmadığını, ailesinin isteklerinin ağır bastığını ve kendi ailesini ikna etmeye yanaşmadığını da görünce, bu işten bir hayır gelmeyeceğini anladım ve daha 1 haftalık nişanlıyken, herkes bizleri tebrik edip hayırlı olsun derken, attım nişanı. Ben nişanı atarken ailesi bir gram dahi üzülmedi üstelik. Yani demem o ki asla sevgilim bensiz ne yapar, onu üzdüm mü falan diye düşünmeyin. Senden başkasıyla evlenmem lafı klasiktir. Hemen hemen her erkek söyler. Benim eski nişanlım da hem sevgiliyken hem nişanlıyken söylüyordu. Hatta nişanı atma insan içine çıkamam, kimsenin yüzüne bakamam diyordu. İnsan içine de çıkıyor, gezip dolaşıyor da. Öyle de olsun zaten. Hayat herkes için devam ediyor. Ama ailesi ve kendi keyfi benden daha ağır bastı ve bir haftada verdiği sözlerden döndü. Sizde de aynı şekilde ailesinin istekleri daha ağır basmış. Evlenmeye can atan adam, aileler bir yere kadar diyen adam ailesinin sözüne gitti. Ben 34 yaşında, dört senelik ilişkimi, nişanımı bitirdiysem ve arkama dönüp bakmadıysam siz hayli hayli yaparsınız. Evet çok güç sevdiğiniz, alıştığınız insandan ayrılmak, bir daha onunla konuşup görüşemeyecek olmak. Ama bu hayatı siz yaşıyorsunuz. Geriye dönüp baktığımda şunu fark ettim: O kadar fedakarlıkta bulunmuşum ki... Bu artık benim görevim olmuş. Nasıl olsa yapıyorum diye karşı taraf hep kendi istekleri olsun diye uğraşmış. Bunu ilişki içerisinde gördüğüm zamanlar da oldu. Hep denir ya, basiretim bağlandı diye. Bende de öyle oldu. Gerçekleri, olanı biteni görmem için nişan gerekiyormuş belki de, bilemiyorum. Ama şükrediyorum ya evlendikten sonra bunlar olsaydı diye. Bizde de kültür farklılığı had safhadaydı. Bir şekilde hallolur birbirimizi sevip yuva kurduktan sonra diyordum. O iş öyle olmuyormuş. Aileler tanıştıktan yaklaşık iki hafta sonra ayrıldık. Aile önemli. Feci derecede önemli. Çok çok önemli olan bir şey daha var ki o da evleneceğiniz insanın ailesi de dahil milletin sözüne gitmemesi. Sizin düşüncelerinize, isteklerinize saygı gösterip sizi önemsemesi. Çünkü bundan sonraki hayatında siz olacaksınız. Yeni bir yuva kuruluyor. Bu demek değil herkes ailesini satsın. Yeri geldiğinde ailelere dur demeyi bilmek gerekir. Ben bildim ancak o bilemedi. Sizde de öyle olmuş. O yüzden acınızı yaşayın ve önünüze bakın. Dünya o insan üzerine kurulmadı. Kendi değerinizi bilin.

Zaten ben o yapıyı öğrendikten sonra tedirgin oldum. İnsan muhafazakar olabilir dindar olabilir, ama bir ailede gelen gelinen tut gençlerine kadar hepsi kapalı ise tek 1 tane açık yoksa ben durup bir düşünürüm. Orda demek ki baskı dayatma varki 1 kişi bile açık değil. Yoksa hiç mi aralarında açık olmak isteyen çıkmamış. İnkar da etmiyorlar Allah var açık sçık söylediler her şeyi. Annesi bizzat dedi ki bizde gençleri okutırlsr ama çalışmalarına izin vermezler diyip yakındı annesi hatta. Anladım ki iş kadınların elinde değil. Herkes boyun eğmiş ve böyle sürmüş. Gelen gelinerde aynı şekilde devam 3der. İş konusunda sorun olöicağını söylediler annesife çalışıyor. Hala amca vs gibi akrabalar o kafada, ailesi öyle değil aslında. Erkek arkadaşımda ilk çocuk belki benim kapanmamama da bir şey demezşerdi ama aile öyle olunca onlarda ayak uyduruyorlar. Çok karışık ya hem üzülüyorum karşı tarafa hem kendime üzülüyorum. Ailesi ile de tanıştım çok iyi niyetlilerdi, ne bileyim silip atamıyorum üzülüyorum o yüzden. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Aslında ailesiyle benzer düşüncede değildi. Ben de, buna tutunup sürdürüyordum. Ama ben anladım ki Bi insan nasıl olursa olsun ailesinin fikirlerinden tavrından çokta uzaklaşamıyormuş, armut dibine düşermiş

Şuan daha cok yeni güvenin inancın kırıldı zamanla unutacaksın ve tekrar seveceksin sadece zaman...

Sğolun inşallah. bilmiyorum acaba Bi tek ben mi bu kadar yadırgıyorum diyorum, çünkü çevremde bunu normal karşılayacak birçok kız tanıyorum, o kadar iyiyken bunu mu takıyorsun, iyi bir şey istiyor senden vs diyorlar. Ama bana çok kötü bir durum gibi geliyor. Kime ne insanın dini Allah ile kul arasındadır. Hoşgörğ çok önemli Khomyuk

Iddia ediyorum ki sizden önce evlenecek. Farklı dünyalarin insanlarısiniz. Böylesi ikiniz içinde en iyisi olucak.

Bu tamamen bakış açısıyla ilgili. Ben başörtüsünü Allah rızası için takıyorum. Biri çıkıp dese böyle yap şöyle giyin. Kabul etmezdim. Tamam söylediği şey bana göre doğru olabilir. Ama dayatmayla bir yere varılmaz ki kalpten gelmesi önemli.

Öyle tabi Allah kimsenin başına vermesin. Ama değer verdiğiniz, bir sürü hayal kurduğunuz biriyle bir daha konuşmayacak oluşunuz da cidden ço kzor bir durum

Aslında ben bir türlü, kabullenemiyordum. Aylardır o bitirelim diyordu, ikimizde iyi insanlarız ama farklıyız ve ileride mutsuz olacaksın diyordu

Haklısınız. Hayretler içinde izliyordum ailesini. Büyük şehirde yaşamalarına rağmen 100 yıl öncenin geleneklerini olduğu gibi yaşamalarını hayretler içinde seyrediyorum. Hayat değişti dünya değişti hiç mi bir adım öteye gidemediniz, heyret ediyordum. Doğma büyüme istanbulda lar, annesi babası bile doğma büyüme istanbulda. Küçük bir yerde, köyde va yetişmiş olsalardı Bi nebze belki dersim ki çevre etkilemiştir gelişmemiilerdir. Ama öyle de değil ki, hiç mi yani 1 adımda mı ileriye gidemediniz. Hayat değişti dünya değişti 100 yıl öncenin adetin şuan yaşayamazsın. Erkek arkadaşım haftada en az 1 kitap bitiren, iki eli kanda olsa kitap saatini asla aksatmayan biri. O yapıdaki biri bile gelişemediyse armut dibine düşer lafı çok doğruymuş

Ailesiyle benzer düşünce de olmasa aranızda başörtü diye bir sorun ve baskı olmazdı. Sizi başta olduğunuz şekliyle tanıyıp sevgili olmuşken hemde. Ailesine karşı duramıyorsa bu konuda daha da sıkıntılı zaten. Bende dindar diye tanımlanacak bir aileye sahibim, ailemizde bir çok başörtülü olmayan gelin var ve yeni nesilde de başörtülü olmayan genç kızlarımız var. Bu konuda bir baskı söz konusu değil. Ben kendi de tesettürlü bir kadın olmama rağmen, kadını ve hatta dini başörtüden ibaret gören bu konuyu baskı meselesi haline getiren insanlardan rahatsız oluyorum. İki taraf içinde en dogrusu olmuş bence.

Türkiye de iki kişi evlenmez, iki aile evlenir maalesef. Fanatik dindar biriyle mutlu olacaginizi sanmiyorum. Ailenizi hakli buldum. Benim algilayamadigim bir sey var. Muhafazakar erkekler neden basi acik kizlara baski yapip durust davranmamak yerine kendi ideolojilerinden birini bulmuyor? Yolunuzu ayirin. Karsiniza daha nice adaylar cikacak...

Haklısınız biliyorum. Aynı şeyi o da aylardır söylüyordu, mutsuz olacaksın diyordu. Mutsuz olacağını biliyorum o yüzden içim rahat değil diyordu,

Siz o konuda şanslısınız. Ben hep diyorum o ailesinin karşısında oturup siz yanlışınız, siz hata ediyorsunuz diyebilseydi, diyebilecek biri olsaydı sıkıntı yaşayacağımı bile bile bırakmazdım onu. Defalarca da söyledim benim için sen önemlisin senin fikirlerin önemli dedim. Ama ailesine çok fazla bağlı, pişman olacağını da biliyorum çünkü şimdiden ailesinden illallah etmeye başladı, 3 sene sonra ne yaptım ben diye pişman olacak çok eminim ama iş işten geçecek. Olan ona olacak. Ben en çok ona üzülüyorum, kötü bir hayatı hak etmiyor ama iyi bir hayat yaşamayacak. Kendi fikri olsa o da kapalı bir kadın istemiyor, cahil okumayan çalışmayan birini istemiyor, ama ailesi onu esir almış gibi Khomyuk

Haklısınız. Zaten ileriyi düşünmekten yatmaz oldum, ve ileride evlenip te pişman olup ben bunu bile bile yaptım bu hayatı bile bile tercih ettim diyerek pişman olmaktan çok korktum

Bilmiyorum bana farklı biri gibi geldi. Çok sevdiğine inandım hiç onun gibi biri girmedi hayatımda, çevremde de görmedim hiç kimsenin eş i sevgilisi onun gibi davranmıyordu eşlerine. Bilmiyorum ya S Sevgi

Türban sorun olmasa bile senin yetiştiğin büyüdüğün değerlere uymayan bir aile olacak hayatında. Ayak uyduramazsan çok sıkıntı çekecektin. Bütün bu üzüntün hayatına yeni biri girene kadar. Zaten dayanamadığın için bitirmişsin, dayanacak olsan bitirmezdin mücadeleni verirdin. Bitmiş işte. Bi anda boşluğa düşünce de diğer düşünceler başlamış acaba hata mı yaptım, onun gibi birini bulabilir miyim, alışabilir miydim, ailem mi hatalı vs... ayrılıp ilişkinin sorunları bitince başka boş şeyler düşünmeye başladı beynin. Dediğim gibi yeni biri hayatına girince muhtemelen hepsi uçup gidecek

Arkadaşlar merhaba. Daha öncede defalarca sıkıntılarımı dile getirip konu açtım. Umarım bu son konum olur çünkü bitti artık 3 senelik bir birlikteliği vardı ben 26, o 25 yaşında. Aileler geçen sene tanıştı ve kimse kimseden memnun olmadı. Fikir farklılıkları kültürel farklılıklar vardı. Maddi sebeplerden dolayı da ailemin aşırı abartmayı ve beni çok üzmelerindne dolayı ailemin de payı var bu noktaya gelmemizde ama belkide ben çok iyi niyetliyim de karşı tarafı göremiyorum dur. Normalde tanıyıp tanıyabilrcrğim, ya da en azından bu yaşıma kadar karşıma çıkan en iyi niyetli erkek olarak tanıdım onu. Çok vicdanlı, tamamen vicdanıyla hareket eden, ve ben haksız olsam bile günlerce özür dileyip sırf benim bir damla göz yaşım akmasın diye çabalayan biriydi. İlk zamanlar öyleydi, aileler tanışana kadar her şey normaldi x hatta bulutların üzerinde gibiydim çünkü nasıl olur da bir erkek bu kadar iyi niyetli olabilir diyordum. Neyse işte bizim aile yapıları çok farklı bizimkiler açık ve daha modern, kadının okumasını çalışmasını etlrlten bile daha çok ieterlerler desteklerlerxkızlara çok düçkünler haliyle bizleri erkek gibi yetiştirmişler. Karşı taraf ise tamamen türbanlı, 1 tane bile açık kadın ya da gelin yok, çok fazla grlenekçiler ve 50 yıl öncenin adetlerini şuan sürdürmeye çalışıyorlar. Haliyle aileler tanışınca Bi kriz yaşandı, bizimkiler benimseyemedi, hal böyle olunca çok abartmışlar ve karşı taraf baya kırılmış üzülmüş o zaman bizde istemiyoruz demişlerdi. Tabi ben ailemi çok suçladım, çünkü ailemde maddi takıntılarda var, okumuş olsun doktor mühendis olsun kafasındalar ve ben baya cephe aldım o kafa yapılarını bildiğim için. Bu arada erkek arkadaşım da 2 ünv mezunu ama iyi bir iş henüz bulmuş değildi ama bulacsğımdan emindim planları vs vardı temşibrl değildi. Daha sonra türban meselesi çıktı, karşı tarafta gelinler evlenince kapanırmış, erkek arkadaşım söylediğinde başta biraz yatıştırdım durumları zamanla olabilir neden olmasın içimden gelirse kapanırım vs dedim. Sonra çok sık boğaz edilince ve özellikle ailelerin böyle bir şeye kendilerinde müdahale hakkı gördüklerini görünce iyice çıldırdım, zaman geçtikçe bu nasıl mantık nasıl insanlara bunu dayatabiliyorlar gibisinden düşündüm ve gittikçe artık sert tepkiler vermeye başladım ve asla kapanmayacağım ilerde de kapanmayacağım hatta beni bu fikirdeli insanlar dinden soğutuyor demeye başladım. Artık sürekli tartışır olduk. En son sert şekilde asla kabul etmiyorum ayrılalım ya da bu meseleden vazgeç dedim. O da dedi ki eskiden olsaydı ailemi karşıma alırdım bu mesele için, ama aylardır görüyorum ki sen benim için hiçbir şey yapmıyorsun, verdiğim değerin karşılığını hiçbir zaman alamadım vs diyip bir sürü şey sıraladı. Evet aileler olayı beni çok yordu ve psikolojim bozuldu haliyle onu üzdüğüm zamanlarda çok oldu ama asla ayrılacağımız büyüklükte şeyler yapmadım yani hatam falan da olmadı yanlışım da olmadı, sadece olan durumlardan ve türban meselesinden, ailesinin farklı oluşundan dolayı tartışmaları patlamalarım oldu. O da konuyu şuna getiriyor, ben ailemi karşıma alırdım ama sen demiyorsun o yüzden almıyorum. Neyse sonuç olarak kesin ve net olarak bitti. Bir taraftan kuş gibi hafifledim, şimdi çıkıp istediğimi giyebilecrğim, kafamı yastığa koyduğumda bu türban meselesi ne olacak demeyeceğim. Özgürlük böyle bir şey sanırım, zincirlerimden kopmuş gibiyim. Ama bir taraftands öylr bir boşluk ve yalnızlık varki. Pişman olurum korkusu da var. Acaba ben toparsasaydım, mutlu bir birliktelik sürdürseydim zamanla bu türban olayı ortadan kalkar mıydı, nice aile var kapalı ama açık gelin de alıyorlar. Acaba diyorum halledeşilir miydi. Çünkü kötü bir huyu Bi şeyi yoktu bu devirde iyi insan değer veren insan bulmak zor iken o resmen attığım adıma kadar bakardı takılıpta düşmeyeyim diye. Çok fazla titredi üstüme. O yüzden Bi boşluğa düştüm şuan. Ne olacak nasıl olacak anlatamayacağım bir haldeyim. Aynı yollardan geçenler lütfen yardım eder misiniz, çok ihtiyacım var nefesim kesiliyor bazen. Bazen de diyorum ki acaba ben mi böyle birini çok üzdüm acaba şimdi üzgün mü ağlıyor mu mutsuz mu bi taraftan da onu düşünüp üzülüyorum. Çünkü senden sonra asla başkasıyls evlenmem başkası olmaz diyordu, hayatım da zehir olur ama senle de olmuyor diyordu. Şimdi onu da düşünüyorum ya hayatı bahsettiği gibi berbat olursa. Kafam çok karışık anlayacağınız H

Doğru olanı yapmışsın İki gönül bir olunca samanlık seyran olmuyor İlaveten ailemi karşıma aldım durumu çok çirkin kimse eş için ailesini karşısına almamalı, ailelerin içine sinmeyen evlilikler yüzde doksan fiyasko okuyor maalesef. Onca yıl evlat büyütüp emek vermiş insanlara dirsek göstermek marifet değil, fedakarlık hiç değil

Eski sevgiliniz yakın bir zamanda ailesinin uygun gördüğü biriyle tanışıp, evlenir muhtemelen. Bunu da yanlış bulmuyorum, bazı insanlar için en doğrusu budur çünkü. Aileler arasında bu kadar fark varken, eski sevgiliniz de ailesiyle benzer bir düşüncedeyken, mutlu bir evlilik sizin için çok zor olurdu. Bunları düşünüp bu süreci daha kolay atlatmaya çalışın.

Üzüldüm sizin adınıza, ama güçlü oluşunuza da sevindim. Ben üsteleyince hep diyordu ki ailemi bir kenara mı atayım, bu yaşıma kadar bana baktılar kötü niyetli değiller şimdi onları bırakayım mı diyordu. Her yolu denedim anlatmak için, niyetimin böyle olmadığını ama bir türlü anlatamadım. Bende istemem benim yüzümden ailesi ile arası bozulsun. Ama kimse Bi kapanma meselesi için evladını hiçe saymaz ya da 0züntüden ölmez. Bir türlü bunu anlatamadım ben. Atanırsan başka şehir de tercih et dedim, her yeri yaz ki neresi gelirse gidersin, mecburi görevden sonra yine dönersin dedim. Hayır dedi sadece istanbulu yazacağım dedi. Ya sırf ailesi onsuz kalmasın diye, kardeşine yardımcı olmak in ailesine destek olmak için yok dedi. Sen bu kafayla sürünürsün dedim ben de. Ailesinin maddi ihtiyacı yok. 4 ev kirası alıyor ve anne baba çalışıyor. Benim zoruma gidiyordu ama onun zoruna gitmiyordu demek ki

Kapanmak fedakarlık değil, özgürlüğünü başkası eline teslim etmen demektir. Sen isteyerek kapanmıyorsan bu tam olarak esarettir. Kapalı olup, zorla açılman istenseydi yine aynı şeyi söylerdim. İnsanların hanhi dini seçeceği, seçtiği dini nasıl yaşayacağı konularında kimsenin söz hakkı yoktur. Kimseye istemediği şeyi dayatamazsın. Acaba düzelir miydi diye düşünme sakın. Asla düzelmezdi.

Aşk acısı artık rutini haline gelmiş, defalarca bir daha asla sevemem diyip yine aşka düşmüş biri olarak söylüyorum ki şu an size saçma gelse de geçecektir. Onu sevdiğin gibi başka birini de seveceksin. Sevgi sende çünkü, onun nasıl biri olduğu onun gibisini bir daha asla bulamayacak olduğunuzu düşündükçe keşkeler saracak düşüncelerinizi. Bunu yapmayın yapmamaya çalışın. Çünkü gerçekten sevgi ve saygı varsa her sorun aşılır. Ilerde kapanirim belki falan demissiniz ama bu böyle olmazdı emin olun. Hadi kapandınız diyelim kız çocuğunuz olduğu zaman onun üzerine yapılacak baskıları yaşayacağı belki yaşayamayacağı özgürlüğü düşünün. Mantıkla alınan kararlar insani biraz zorlasa da en doğru olandır. Tek keşkeniz ailelerin anlaşamayacağı ihtimalini işler biraz daha ciddiye binmeden düşünmemeniz olsun. Hayata aynı şekilde baktığınız ve sizi seven biriyle daha mutlu olursunuz emin olun.

Tabiki fark ettim. İnsan Bi kaç ay da az çok anlar. Fakat benim sıkıntım şu oldux erkek arkadaşım o kafada değil, öyle istekleri talepleri yoktu. Ailesinin muhafazakar olduğunu biliyordumcama brnim için sorun teşkil etmiyordu bende namaz kılan kuran okuyan biriyim. Ama ben dayatma olacağını bilmiyordum, bana müdahale edileceğini bilmiyordum. Dediğim gibi erkek arkadaşımın fikirlerini her şeyini biliyordum, öyle biri olsaydı zaten direk ilişkimi ilk günden keserdim. Aileler tanıştıktan sonra böyle bir şey oldu. Çok fazla problem yaşadık o yüzden o da artık ailemi karşıma alamam vs demeye başladı. Bende kimseyi karşısına almasını istemem açıkçası çünkü onun ailesi de kötü niyetli insanlar değiller çocuklarından olsunlar istemem Tabiki o şekilde de mutlu olmam. Bilmiyorum, ya

Başka birini düşünemiyorum bile. Bu hislerim değişir mi bilmiyorum ama birini bir daha hayatıma hiçbir zaman alamayacakmışım gibi hissediyorum S Sevgi

İnşallah dediğiniz gibi olur. Karşı tarafta kutlu olsun, ben iki taraf için de üzülüyorum