İnşallah...

Uzun zamandır iç dökmeli konu açmıyordum, hemen açığı kapatayım kızlar Bu aralar, bir yığın kaygı, düşünce içimi kemiriyor resmen. Yaşım 27 oldu geçtiğimiz aylarda. Elde var sıfır. Bir üniversite okudum ama hiç istemediğim bir bölümdü ve iş de bulamadım, hep parça bölük işlerde çalıştım bir şekilde. Çalışmayı da çok sevdim, şimdi evde oturmak zoruma gidiyor biraz. Okurken dahi part işlerde çalıştım, izin günlerimde dahi işe giden bir tiptim. Neyse. Şimdi ikinci üniversitemi okuyorum, bayıla bayıla. İstediğim bir bölümdü. Geçen haberlerde sağlık atamaları hakkında çıkan sıkıntılı haberlere aile içinde "anka yine işsiz kaldı" diye şaka yapılınca içim çok burkuldu benim ya. Bir an omuzlarım düştü resmen, gözlerim doldu. "Ben hayatım boyunca böyle aile evinde, kardeşimin ranzasında mı yatacağım?" şimdi diye düşünmeye başladım. Bir sürü hayalim var ama gerçekleştiremiyorum. Kendi kendime dil öğrenmeye çalışıyorum ücretsiz uygulamalardan, resim yeteneğimi geliştirmeye çalışıyorum videolardan falan. Bir yandan da okulum devam ediyor, notlarıma bile sevinemiyorum bu gelecek kaygılarımdan. Yaşım beni ürkütmeye başladı. 27 yaş krizi gerçek galiba, sanki kariyerim olmayacak, hayallerim olmayacak gibi hisle doluyor içim. Panikten kendimi tüketiyorum bazen. Ülkenin durumu, iş durumu beni aşırı üzüyor. Geçen gün Almanya'da yaşayan bir Türk şahsın röportajını okuyunca iyice içime içime çöktüm. 15 yaşındaki çocuğu bir çok ülke görmüş. En büyük hayalim yeni insanlar, yeni ülkeler görmek ama bu gidişle sonumuz yine titanic gibi. Öyle işte. Yazdım rahatladım.

Haklısın ama işte biliyorsun insanın aklına geliveriyor. Haberleri izlemeyi bırakacağım bu gidişle. Once_upon_a_time

Bende işini kariyerini bırakıp çiftçilik yapan insanları okuyunca herşey bi boş anlamsız geliyor ömür kısa üzmeyin paniklemeyin öyle hemen. Hayatın tadını çıkarın. Ben 40ıma geldim nerdeyse ve şu an en iyi yaşlarda olduğunu düşünüyorum. Bu pencereden bakabilsen anlardın ama işte insan illa bi yaşayıp öğrenecek Herşey gönlünüzce olsun inşallah.

Şu döbemde sizi kendinizi ne iyi hissettirecekse ona odaklanın.. ben öyle yapmaya çalışıyorum. Haber izlememek de güzel bir başlangıç olabilir...

Mezun olunca, kuş yuvalarına bile cv bırakacağım. Özel, tüzel, taşeron, devlet neresi varsa

Kaygılarını anlıyorum, hangımızde yok ki? Kaygım var dıyıp yorganın altından cıkmamazlık etmiyorsun ne guzel. Yapabildigin kadar yapıyor, cabalıyorsun. Koskocaman huzursuz evdense, babanın evindeki ranza cok kıymetli. Pandemi bitmeden zaten ıstesekte bir cok seyi yapamayacağız. Simdilik boyle devam.

27 yaş çok değil Henüz severek okuduğun üniversite bitmemiş En azından ailenin yanındasın Aslında şükredecek çok şeyin var Ülkenin durumu hep böyle gitmeyecek güzel günler göreceğiz inşallah..

Sağlıkçısın sanırım atanana kadar özel bir yerde çalışsan

Bu kaygı durumu şu an ülkede mesleği, işi olan, istediği tarzda evliliği, parası olan insanda da var.. önünü kimse göremiyor ve bu bazıları için katlanılmaz bişey. Sen de ben gibisin. Ama inan hiç bir işe yaramıyor.. şuan elinden geleni yap şu dönemi iyi değerlendir. Dil öğrenmek harika bir seçenek mesela. Bu ara gelecek üstüne düşünmemeye ana odaklanmaya çalış sana tavsiyem..