Bu kadar soru isaretiyle evlenmeyin. Karsinizdaki kisiye guvenmiyorsunuz. Ondan mi, sizden mi kaynakli bilmiyorum ama bu sekilde evlilik size artı bir sey katmaz, ancak sinir stres.

şu o da akdeniz insanı bir şekilde anlıyor demenize takıldım

Siz doktora yapmak için gitmeye karar verdiğinizde de aynı sorunlar, riskler vardı.. yine oralarda hasta olabilirdiniz... yine Türkiyedeki aileniz, arkadaşlarınız yanınızda değildi. Korkularınız yok muydu? O zaman nasıl karar verebildiniz yurt dışına gitmeye?

Yanı başında olup ailesiyle görüşemeyenleri hatırlayın. Sevgilinizden eminseniz gerisi düzelir. Birde şöyle birşey var kimseden birşey beklemeden yaşayın. Allah sağlık sıhhat versin sevdiklerimize. Kötüyü düşünmek yerine iyiye odaklanın. Şu 5 günlük dünyada ailem vesilemle yurtdışına çıkar gezerler vs diye kendinizi telkin edin. Dili de merak etmeyin. Çocuklar çift dil öğreniyor. Ha bu arada İngilizceyi sürekli kullandığınız için öğrenemezsiniz. Yarı yamalak da olsa sürekli ispanyolca konuşmaya çabalarsanız öğrenirsiniz. kolaylıklar dilerim.

Çok saçma. İnternette yabancılarla evlilik yapan yurtdışında hem eğitimini hem evliliğini yürüten çocuk sahibi olup ailesi kendisini taaaa amerikalara ziyarete gelen birçok blogır mı vlogır mı ne ise onların videoları var. Tabii her şey internette göründüğü gibi değil ama çok yanlış düşünüyorsunuz. adam iyi biriyse, psikolojik sorunları yoksa, karakterli ve sevgi dolu, size saygılı bir erkekse her yol aşılır. Not: İstisnalar olmakla birlikte yabancı erkeklerin bizim öküz erkeklerden bin kat daha bilinçli ve kadının isteklerini önceleyen insanlar olduğunu düşünüyorum nedense. Fakat hiç tecrübe etmedim. Yine de bizim 5 dakkada boşalan armutlar yerine, kadını da en az kendisi kadar mutlu etmek için çabalayan bir erkek olması da işin cabası. Yurt dışında eğitim, kariyer fırsatı, çocuğunuzun alacağı eğitim ve daha iyi bir hayat standardını hiç hesaba katmıyorum. Tercih sizin. Korkmayın, yeter ki çocuğunuz olsun, sağlıkla büyüsün. Bir yastıkta kocarsanız eşiniz size siz eşinize kol kanat gerersiniz. Orda zamanla arkadaş çevreniz de olur. Pozitif olun.

İspanyolla evli çok arkadaşım var ama bu armut olayını sadece Türklere indirgemeyelim. Arkadaşım bir İspanyolla evlendi, adam evlenene kadar cinsellik için bile bekledi. Her şeeeeeeeey Türk geleneklerine göre oldu. Evlendikten sonra da kıza psikolojik şiddet uygulamış sevişmek istediğinde, dur şimdi yapamam, bunca yıl nasıl dayandın gibi gibi, sonra da kızı aldattı. Bunların hepsi 1 yıl içinde 2 düğün yaptıktan sonra oldu. Çok da güzel bir kızdı. Ayrıldılar 1. yılda. Geriye kızda travma bıraktı. Biri daha İspanyol eşinden ayrıldı. İspanyada tanıştığı Türkle evlendi, yıllar sonra ülkesine döndü. Çok mutlu. Bu hikayedeki kadınlarda doktora yapıyordu. Bu örnekleri görene kadar ben de yabancı erkekleri yere göğe sığdıramazdım ama gerçekten insanlığına bakmak lazım. Çocuk olursa, Türkçe öğrenemez diye korkmayın, siz konuşursanız öğrenir.

Biz de olmadı şöyle şanslar vay anasını ya... ne güzel dert...

Ispanya. Denedim ama hala ogrenemiyorum, kafasizligim mi diyim dilin sekli mi diyeyim, sadece ingilizce ile hayatimi surdurebiliyorum, o da akdeniz insani bi sekil ingilizce konusamasam da anliyor. Ee ben ve sevgilim ing konusuyoruz. Herseyime yardimci sorun yok, ama ya bi gun gelemezse? En son tr'ye gittigimde anneannem hastaydi, sadece kiz cocuklari bakti ona hastanede. Belki de etkilendim. Bana bakcak Kiz kardesim kuzenim yok. Korkuyorum sadece

Merhaba arkadaslar, kac gundur icimde bir dert var

Ee orada doktora nasıl yaptınız bunu anlayamadım ben? Sanırım ingilizceniz de çok iyi değil yoksa ben mi yalnış anladım?

bence sizin icin zor

Okudum okudum bebeğim, kaçar mı? Konu sahibinin derdine öyle hasetliyim ki şu anda, yorum yapmak istemiyorum bir süre... hasetim biraz geçince geri gelicem

Farklı ikisi anamnez, tek başına gidince nasılsa istediğim zaman geri dönebilirim düşüncesi oluyor. Hiç dönmese bile o düşünce rahatlatır insanı. Evlilik ise bir nevi oralarda kök salmak demek.

Velhasıl mezara da tek girecezz... Aile sahibi olacaksınız, kocanız çocuklarınız, dostlarınız olacak. Kendi aileniz de gelir bir gün. Neden olmasın? Doktora yapan bir insan olarak daha geniş bakabilmeliydiniz meselelere oysaki. Sonuçta yurtdışında yaşam tecrübeniz var. Sevgiler

ne kadar uzak bir ulke burasi? ilk defa yurt disinda duzen kuracak olan siz degilsiniz heralde. zamaninda koylerinden okuma yazma bile bilmeden avrupaya goc edenler sizin kadar korkmamistir.

Eşin var. Çoğu avrupa ülkelerde refakatçi olayi o kadar yok. Hemşire yardim ediyor, eve hemşire geliyor felan. Ki çok ağir bir olay olursa, kardeşin gelir. Sanki Türkiyede herkes ailesi ilemi? Ailesinden 10 saat uzakta olanlar var. Dili kesinlikle öğrenmen lazim. Şimdiye kadar önemsemediğinden dolayi ögrenmedin. Tv açik olsun, hep kulağinda olsun ispanyolca.

Çekincelerinizi anlayabiliyorum biraz zamana bıraksanız birlikte yaşayıp evlilik fikrini erteleseniz. Bazen hayatta herşey yolunda giderken neden herşey bu kadar mükemmel diye kaygılanabiliriz. Kesin bir yerde bir yanlışlık var diyip sorgulamaya başlarız. Belki öyle bir süreçtesiniz sizde.

Ülke neresi? Şimdi ablacım uzun süre yerleşmek durumundaysan zaten dili öğrenirsin. Şimdi hasta olursan da, yerli olan taraf zaten hastane işlerini halleder. Yabancı taraf dili kıvırana kadar yerli taraf yasal yazışma, sigorta, banka, hastane vb yerlerle olan işlerde zaten yanında olur o gelenektir Diğeri tamamiyle kişisel bir karar, hayatboyu Türkiye'den uzak yaşamak ister misin istemez misin düşün. Karşı tarafla iyice konuş, Türkiye hakkında ne düşünüyor, ara ara gelip yaşamak ister mi.. Uzaktan çalışma olanağı varsa mesela yazlık ev alırsınız yaz tatilinde 3 ay kalırsın. Yok ben Türkiye'ye bir gün dönmek isterim dersen o zaman hiç evlenme. Anadil konusuna gelirsem evet, dedeye gelene kadar çocuğunla anadilin farklı olacak, belki tipiniz de farklı olacak. Çocuğundan kültürel olarak da farklı olacaksın. Ben bunu kaldıramam dersen girme o topa tabi. Benim burda evlenmiş arkadaşım var cocugu var hayatboyu burda yasayacak gayet de mutlu. Ben de 8 yıldır burdayım 5. yıldan sonra anadil özlemi başıma vurdu. Ben geri taşınıyorum, hem extra masraf çkacak hem taşınmakla uğraşıcam, hem de bir sürü bürokratik işle uğraşıcam ama şunu söyleyeyim bence ülkenden ve kendi dilinden sürekli uzak kalmak mümkün değil mutsuz oluyorsun.

Evlenmeyin keza aklınızda bir sürü soru? Memleket hasreti zor.

Bence bu kadar çok acabaniz varsa şimdilik evlilik gibi şeyler düşünmeyin. Sevgilinizle çok mutlu olabilirsiniz ama her çok mutlu ilişki evlilikle taçlanacak diye bir kaide yok. Ne güzel, desteksiniz işte birbirinize. Sırf evlilik çağında birbirinize rastladıniz diye, iyi anlasiyorsunuz diye, bütçeniz evliliğe uygun diye neden evlenmek zorunda olasınız ki? Ben yerinde olsam , bunca tereddüt ile bir yuva kurmam. Yurtdışında ömür boyu yasam kimileri için cennete açılan kapıdır ama kimileri için de 'gurbet'tir. Belki ki siz ikinci taraftan bakıyorsunuz. Çocuklarınızı yalnız büyütmek, yeğenlerine yabancı olması, anne babanizla neredeyse hiç zaman geçiremeyecek olması, dil bariyeri, aile büyüklerinin yaşlılık hastalık zamanı onlara uzak olmak, iş nedeniyle gidememek, onlari cagirsan vize bürokrasi işleriyle bogusmasi... Yani artıları kadar eksileri de çok. Değer mi? Bence işleri yavaştan al, degecegine emin olduğun zaman evlilige doğru bir adım at

Kafanızda çokça soru işareti var. Bence orada yaşama fikrini bir kez daha gözden geçirin. Içinize sinerse o zaman net bir karar alın.

Yabanci damadi getirin Türkiye'ye :)

Çok tereddütlü olduğunuz için söylüyorum siz bence her türlü pişman olacaksınız. Yani evlenseniz mutlu olacağınızı düşünmüyorum.

Doğrudur. Ama bu kadar iletişim evliliğe yeter mi. Anadili ingilizce olmayan farklı milletten iki insan ingilizce konuşuyor birbiriyle. Ve konu sahibi bu manada bir eksiklikten bahsetmiş. İnşallah ben yanlış anlamışımdır

Vallahi evlenip sorumluluk almak üstüne bir de çocuk hiç bir hayatınız kalmıyor. Oysa bekarlık öyle mi ahh ahh şimdiki aklım Bunu da eşiyle hiç bir problemi olmayan ben söylüyorsam diğerlerini siz düşünün

Sanırım dostane yaklaşıyorlar, anlamak için çaba sarf ediyorlar anlamında yazdı... Bende ispanyollari ve İtalyanlari bize daha yakın hissediyorum.

şu o da akdeniz insanı bir şekilde anlıyor demenize takıldım. İnsan bazen türkçe konuşurken türkle yanlış anlamalar yaşayabiliyor. İnşallah siz doğru ve gerçek iletişimi kurabilmişsinizdir erkek arkadaşınızla. . push ;

Kafanızda bu kadar büyük soru işaretleri varken evlenmeyin. Bu düşüncelerinizi de söyleyin sevgilinize hem acaba deyip hem evle ilgili kararlar vermek pek hoş değil. Biraz zamana bırakın birlikte yaşayın bi süre. Her iki tarafında ana dil seviyesinde ortak konuştukları bi dil yoksa bence iletişim zorlaşıyor. Tabi zamanla bu aşılır İspanyol kültürü bize uzak bi kültür de değil üstelik. Çocuğunuzla sadece siz bile Türkçe konuşsanız öğrenir iletişim sorununuz olmaz yabancı kişilerle evlenen arkadaşlarımın çocuklarının hepsinin iki anadili var gayette. Ve zaten bana kim bakacak diye düşünerek çocuk yapmayın lütfen. MissCherryBlossom

Ben olsam gerçekten seviyorsam giderdim burdan evlendiginiz zaman garantili mi olacak? Hayir. En azından sevdiğiniz anlaştığınz biriyle evlenmiş olursunuz ayrıca neden ailenizden kopacak gibi konusuyorsunuz ki ailenize geliş gidiş yaparsınız,

Henüz ikisini de yapmamış ve yapmayı planlamayan biri olarak mesajı aldım dewamke.

Niye öyle dediniz ya. petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence hiç evlenmeyin. Cok gereksiz.

piraye

Çocuğunuz olsa sizin ana dilinizi de öğrenebilir, neden dedesiyle anlaşamasın? Farklı ırktan olan insanların çocuğu farkındaysanız 2 dile de hakim oluyor, aslında çoğu çocuktan daha şanslılar. Aile için bir şey diyemem, belki sürekli uzakta yaşayacak olma düşüncesi sizi korkutuyor, ama gerçekten seviyorsanız ve sevildiğinize inanıyorsanız sizce partneriniz de bir şansı hak etmiyor mu?

Merhaba arkadaslar, kac gundur icimde bir dert var. Doktora yapmak icin yurtdisina geldigimde bir arkadas ile tanistim. Zamanla her sey uydu, simdi ev aldi, onu hazirliyoruz. Resmi bi teklif olmasa da isler yolunda. Yani teklif olmasa bile o yola giriyoruz. Dusunun evin herseyine ben karar veriyorum, seciyorum falan. Ama icimde cok buyuk bir korku var. Sonucta ben bu ulkeye tek geldim. Arkadaslarim oldu ama hepsi sonra baska ulkelere ya da kendi evlerine donmek istedi. Simdi ailem uzaktan ben burda, dogru duzgun arkadassiz burda yasayacagim, ancak ilerisi beni cok korkuyor. Ya bi gun hastenelik olsam? Ulkenin dilini dogru duzgun konusamiyorum, yaslaninca bana nolcak? Bi yastikta koca lafi gecerli ama o duruma dusunce bi tane bile kendi ulkemden kimse olamayacak yanimda. Cocugum olsa burda buyuyecek, acaba dil yuzunden hayatta en sevdigim, dedesiyle bile anlasamazsa? Boyle seyler cok korkutuyor beni. Var mi aranizda bana akil verecek, teselli edecek birisi Olum ne zaman gelir belli degil, kucuk yaslarda gordum bunu, hayati yasamak gerektigine inaniyorum. En sevdigin birinden vazgecmek imkansiz boyle bi durumda. Ama bi yanda da iste aile, ulken, ana dilin. Kendimi hic boyle gormezdim daha once ama ozluyorum. Nasil yasamam gerekecek bilmiyorum... Dead Cell

Doktora yapmak için yurtdışına gitmişsiniz ne güzel bence bu korkularınız o arkadaşına sevgili anlamında bir şey hissetmemek. Sanki her an vazgeçecek gibisiniz. Keşke ümit vermeden ev eşyası almadan sizin beğendiklerinizi adamın evine sokmadan bunları düşünseydiniz. Düşünceleriniz biraz yersiz geldi yabancı ülkede yıllarca kalan insanlar var. Sizin için sorun ülke değil duygular. duygularınız karışık. öncelikle buna açıklık getirmelisiniz Yazarhanim The Pursuit of Happyness!!! Anneler

Doğrudur arkadaşım. Belki pandemi sürecinde ülkeler arası giriş çıkışların zorlaşması da konu sahibi arkadaşın biraz daha memleket hasretini perçinledi. Ama doktorası bittiği gibi de dönmeyi planlamamış işini /düzenini orada kurmuş gibi anladım konu sahibi arkadaşı.. Öbür yandan çoluk çocuğa karışınca aynı ülkede bile istediği an istediği yere gidemez oluyor insan

İspanyada iş bulmak çok zor, gençlerin %25'i işsiz Avrupada başı çekiyo. İngilizce bilmen yetmez, ispanyolca konuşuyolar çoğu ingilizce bilmiyor. Kendinize bu konuda güveniyorsanız, ben burda tutunabilirim diyorsanız yerleşin. Ekonomik koşullar bir yana insanı sıcacık, çok yardımsever. o kadar pozitif bir hava var ki bu ülkede insanlar depresyona falan girmez 100 yıl yaşar diyorsunuz. Aynı havayı Yunanistanda da almıştım

Ağzına sağlık kardeşim aynen böyle eksiği var fazlası yok evliler magdur:)