Canim degistiremeyecegin seyleri kabullenmen lazim, ailenden uzakta olman da ayri bir dert, calisiyor musun yarim gun cocugu krese versen part time filan calissan kafan dagilir iyi gelir D

Bilmukabele. Bende burada okuduğum pek çok konuda yazdıklarınızdan faydalandım doğrusu.. Benim de bir şey yapasim yok çay demledim biraz önce bir bardak içmedik küs olunca, onu içer, peynir ekmek yer yatarım, gerisini başkası düşünsün :) Allah razı olsun

Kendimi yanlış ifade ettim sanırım benimki ülke değil şehir değişikliği oldu. Uçakla bir buçuk saat uzakta ailem çok şükür, sanırım bu yürek ülke değişikliğini kaldirmaz Ama gurbet yine de işte hasta oluyorsun, evde yalnizsın çocuğun ilgi ve yemek bekliyor, rica edip gel diyebileceğin kimsen yok. Sizinki muhakkak daha zordur başka bir kültür, hepimize kolaylık dilerim..

Öncelikle vakit ayırıp uzunca tavsiye verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Konumu yazarken gönlümden geçti, inşallah sizden de bir yorum gelir diye. Çünkü okuduğum pek çok farklı konuda bilgilerinizden faydalanıyorum :) Haklısınız belki benim ayrılmayı düşünecek kadar büyük sebeplerim yok, bunu kendime sürekli telkin ediyorum doğrusu. Eşimin olumlu yönleri, olumsuz taraflarına göre çok daha fazla. Fakat ben şu an içinde bulunduğum ruh halinden dolayı belki de gerçekten beni anlayamadığını, yada yeterince duygularımı önemsemediğini düşündüm, bu düşünce beni ona karşı soğuttu, sevgimi sorgulattı, hatta içimdeki bu sorgulamayla ben bu hayatı sürekli ilgi, sevgi bekleyerek geçirebilir miyim diye de düşündüm. Bilmiyorum bu sıra sürekli eski fotoğraflarımıza bakıyorum, biz mutluyduk, bir şekilde birbirimizi anlıyorduk, daha büyük maddi sıkıntılar, evladımızın sağlığıyla imtihanlar yaşadık, yine de sarıldık. Zor günlerimiz de birbirimizi daha fazla anladıkta şimdi neden anlayamıyoruz? Ufacık bir dışarı çıkma konusu neden kaosa dönüşüyor? Dediğiniz gibi biraz sakin kalmaya çalışıyorum, sahurda normal konuştuk, çünkü sürekli aynı şeyleri söylemem ona pek bir şey ifade etmiyor, kabullenmeye çalışıyorum. Gitmeme on gün var akşamları teravihe bir gün o gidecek, diğer gün ben çocuğu ona bırakıp gideceğim. En azından biraz kendi başıma bir şeyler yapmak, hem de manevi açıdan huzur bulmak istiyorum. Ailem bana iyi gelecek inşallah, en azından annem :) Kitaplara da bakacağım inşallah. Umarım bizlerin de sizinki gibi sımsıkı bağı olan yirmi beş senelerimiz olsun, sizlerin de yuvasında hep huzur, sağlık olsun

Kimseyi korkutmak istemem, evet sıkıntılı bir dönemdeyim, ailemi çok özledim ama yine de insanın kendine ait bir evi, çekirdek ailesi olması da çok güzel. Ben şu an biraz fazla negatif ve duygusalım, kusura bakmayın :) Umarım sizin için herşey çok daha güzel olur. Davetinizden mutlu oldum açıkçası ama ben pek sosyal bir insan değilim biraz da utandım Ramazandan sonra siz de isterseniz bir vakit dışarıda kahve içsek çok güzel olur :) S sunsea

Ay insallah, regl dönemindeyim, bir karamsarlık çöktü ki üzerime anlatamam. Sizin de modunuzu düşürmeyeyim. Böyle zamanlar beni cok etkiliyor nedense. S

ilerlemeden hemen bir doktora git canım, depresyon hep olumsuzluklara takılmak demektir zaten.. aklı başında bir bayana benziyorsun yazılarından, atlatırsın inşallah.. mutluluklar dilerim... burya yazman iyi oldu belkide, bir nebze rahatlamışındır... sevgiler...

Geçmişte yaşanan şeyler silinmiyor sadece üstü kapanıyor, sizin eşiniz en azından kendini düzeltmiş benimki ise bire bin kattı ve boşanıyoruz.. Rabbim feraha çıkarttsın. T

Olur tabiki neden olmasın =) =) ben biraz daha dısa dönük biri olabilirim cekinmeniz de elbette cok dogal. Yok ben sizin negatifliğinizden etkilenmedim. Kendi yasadıgım kötü birsey de sayılmaz aslında devede kulak kalabilir bircok duruma göre ama nasıl desem evlilik benim için hep biraz mesafeli yaklastığım bir konuydu. Nisanlanınca korkularım arttı belki de. Sizin için de güzel olucak bence. İnsanlar neler neler yasayıp atlatıyorlar. Bazı seyleri deneyerek öğrenmek zorundayız maalesef =(

Genç arkadaşım, Evlilik yürütmek kolay değil, hepimiz bu yollardan geçtik. Evliliğin ilk yıllarında, özellikle ebeveyn olduktan sonra insanın duyguları ve hayata, evliliğe bakışı değişiyor. Ben olgunlaşma başlangıcı olarak değerlendiriyorum bu yaşananları. Bebeğiniz küçük, ailenizden uzaktasınız, çalışmadığınız için düşünecek vaktiniz çok, yapı olarak da naif ve içe dönük olunca içinde bulunduğunuz durum normal. Öncelikle sakin olun, bol bol dua edip, Ramazan ayının manevi ikliminden istifade etmeye çalışın. Ben duanın gücüne inananlardanım. Bayram vesilesiyle ailenizin yanına gidin ve biraz orda kalıp, ailenizden alacağınız olumlu enerjiyle ruhunuzu dinlendirin. Size bir kaç kitap tavsiye edeceğim. Dikkatli okur ve içindeki alıştırmaları yaparsanız bakış açınızı güncelleyip fayda görebilirsiniz. Şunu da unutmayın düşüncelerimiz duygularımızı, sonra ikisi birlikte tutum ve davranışlarımızı etkiler. Geçmişte yaşananlar ve eşinizin o zaman sergilediği tutum hakkındaki olumsuz düşüncelerinizi değiştirmeden duygu durumunuzu düzenlemek mümkün değil. İkinci bir husus artık sadece eş değilsiniz bu evlilikte, ortak bir evladınız var. Anlattığınız bu olumsuzluklar, yavrunuzu babasından ayrı büyütmek için geçerli sebepler mi? 25 yıllık evlilik ve mesleki tecrübem bana; bir evlilikte fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddet, aldatma, sistematik yalan, bağımlılık yoksa boşanma düşüncesini hemen gündeme getirmemek gerektiğini söylüyor. Gördüğüm kadarıyla sizde de bu ciddi sebeplerin hiçbiri gündemde değil. Sizin sadece biraz desteğe, kendinizi anlamaya ve gerçekleştirmeye ayrıca anlaşılmaya ihtiyacınız olduğunu düşünüyorum, umarım sorunlarınızı çözmeyi başarabilirsiniz. Sevgiyle kalın, yavrunuzu da sağlıkla, sevgiyle ve babası ile birlikte büyütün inşallah. Eklentiler IMG_0463. jpg 87,1 KB · Görüntüleme: 22 IMG_0511. jpg 70 KB · Görüntüleme: 26 IMG_0586. jpg 59 KB · Görüntüleme: 22 IMG_1679. jpg 64,1 KB · Görüntüleme: 20

Kuzucugum ne guzel anlatmissin. Keske yaninda olsam da kocaman sarilsam sana. Es konusunda birsey diyemem cunku ben bosandim. Kelin merhemi olsa once kendi basina surer misali... birsey diyemeyecegim. Ancak gecmise takili kalmaktan kurtulmak icin icinde kalan bu ukteyi esine aktarmalisin. Ve bu konuyu da artik rafa kaldirmalisin. Bir de icinde biriktirme bazi seyleri, konus esinle. Iletisimsiz evliligi curutur cunku. Yalnizlik konusunda sana sunu tavsiye verebilirim. Ben tek basima buyutuyorum oglumu, yani yalnizim. Ogrendim ki yalnizlik insanin etrafinin insanlarla dolu olmasi degilmis. Insan kalabaliklar icinde de yalniz hissedebiliyormus kendini. Bir iki seni anlayan arkadasin olsun yeter. Cocugun krese gidiyorsa kresten bir veli olur, ya da park arkadasi, yuruyusten tanidigin biri gibi. Bunlar kendini yalniz hissettiginde bir kahve icip biraz kafa dagitmak icin ideal. Ote taraftan bir hobin olmali. Kendine vakit ayirman icin sevdigin bir seyi yapmalisin. Cicek yetistirmek, dikis, orgu, muzik aleti calmak, spor, kitap okumak, resim, puzzle yapmak gibi... bunlar seni biraz oyalar hem de sevdigin seyleri yapmak iyi gelir. Yuruyus iyi geliyor bana mesela. Kitap okuyorum hergun. Bir de esini hayatinin merkezine koyma. Merkeze yakin bir yerde olsun ama merkeze kendini koy hep.

Balayi meselesini unut geçmiş üç sene, fazla ilgi bekleme adamda yok. Üzüldüm ama yapabileceğim birşey yok. En çok çocuğa üzüldüm yalnızlık zor bul bir çare sosyalles çocuğun için hiç olmadı parkta çocuk oynarken oradaki kadınlara yanaş sohbet muhabbet samimeyt kur, sonra ev ziyaretleri derken al çocuğuna arkadaş, yap biseyler sizlanmanin kimseye faydası yok ben az sonra konunu unutacam ama çocuğun ve sen hala yalnız olacaksınız

Oğlum 21 aylık bu yaş grubunda çevremde var mı bilmiyorum, okul için erken olur diye düşünüyorum fakat etkinlik gruplarını araştırdım. Bir kez denedik fakat fazla çekimser ve ilgisiz kaldı, ağladı falan kıyamadım. Simdi parkta yavaş yavaş açılıyor sanki. Bayram dönüşü belki imkanlar el verirse yine denerim oyun grubu. D

Oyyyy oyyyyy ben anlatsam Roman olcak eşim evliligimizin başında o kadar kırdı uzduki yaptığı anlamsız şeyleri hiç unutamadım unutamamda Aynı bende gurbetteyim ailemde yok memlekette kalmadı bommmmbossss yere ödenen milyarlar Çarşıya gidince a bu güzelmiş bakalimmi diyince binbir takla atmalar Herşeyi gereksiz gormeler İhtiyaç olan herşey gereksiZdi kendi saçma sapan. Takıntıları hariç onlara misliyle vardi En basit evde olmayan bardağı bile gereksiZ gorurdu Eşimin ailesi var hepside sahte zaten onlarda çektirdi 7 sene olcak evleneli daha bu sene isiniyorum eşime geçen yaz ilk defa tatile gittik mesela ama çocukla Ama ilk üç sene yaptıklarına hala anlam veremiyorum ben o kadar fedakarlık gösterip iyiliğini isterken hep kötü oldum ya onuda anlayamayacagim

yanında olup hiç konuşmadan sana sadece sarılmak isterdim

Kesinlikle şükredecek çok nimet var elimde.. Zaten buraya konu açmakta çekinir kalmamda bir sebep 'millette ne dertler var, benim ki gerçekten dert mi?' düşüncesi. Dayanamayıp yazdım, öfkeli ve yorgun hissediyorum. Şu an arada birbirimize göz ucuyla bakıp istemsiz buruk bir gülümsemenin dışında iletişimimiz yok, oğlum da uyudu. Sanırım kendimi iyice yalnız hissedip annemi arayıp ağlamaktan, onu üzmekten de korktum Eşimle aramızdaki muhabbet için dua ediyorum fakat şu an en çok kendi ruhumun iyileşmesi için dua ediyorum, tasavvufta bu halin adı kabz halidir, psikolojide depresyon.. Sanırım ona doğru gidiyorum ve kurtulmak, kalbim sıkışmadan nefes almak istiyorum.

Artık olan olmuş, yaşayamadığımız şeyleri düşünmek yerine, eksik yanları düzeltmek adına birşeyler yapmalısınız. Eşinizden ne beklentiniz varsa aynısını siz de ona uyguluyor musunuz. Bence isteklerinizde haklısınız, siz o ilgiyi, sevgiyi yeterince görmüş olsaydınız herşeye pozitif bakar, çoğu şeyi problem haline getirmezdiniz. Eşinizle arayı düzeltmeye bakın, yönlendirebiliyorsanız yönlendirin eşinizi de.

Kıyamadım ve kendimi gördüm eş konusunda değil ama maddiyat konusu ben diyorum ki bence biz bu evliliğe dan diye dalmışız akıllı adam işi değil yaptıklarımız sonra da pat diye bir çocuk Aynı şeyi ben de kızım için düşündüm ne bir arkadaşı var çocuğun ne de benim bir arkadaşım var biriyle karşılaşsa ne yapacak nasıl oynayacak bilmiyor Sen bir memlekete git bakalım değişiklik olacak mı durumunda özleyecek misin? Yoksa olsa da olur olmasa da mı diyeceksin

aslında yalnızlıktan depresyon başlamış gibi sizde... kadınlar ve erkekler gerçekten faklı yaratılıştalar... şöyle düşün, onlarda kadınlar gibi hassas, duygusal olsalar, dışarda nasıl koruyacaklar kendilerini, bizleri nasıl koruyup kollayacaklar, bak canım şuna emin ol, şu mıç mıç romantik takılan erkeklerin çoğu içten gelerek yapmıyor yada altında başka durumlar oluyor... eşin seni belkide senin düşündüğünden daha çok seviyor, ama bunu senin istediğin gibi gösteremiyor... aile tarzları herkesin farklı, herkesin sevgi gösterme şeklide farklı.. örneğin benim kayınvalidemin 4 çocuğu var, daha bir gün kendiliğinden sarıldığını, öptüğünü görmedim, sürekli onların sevdiği yemeleri yapar sık sık davet eder. bu onun sevgisini gösterme biçimidir... senin eşinde sana sevgisini senin farketmediğin durumlarda gösteriyordur... bak burdane dertler var, öncelikle şükürle başla, sağlıklarınız yerinde, evladın var, eşinin işi var, çaresiz dertlerin yok, ne çekilmez eşler, aileler var,

Teşekkür ederim, bunu okumak bile desteğinizi hissettirdi :) D

Yaklaşık bir buçuk ay kadardır buraya üç dört kez yazıp sildim. Sanırım acımasız yorumlara karşı hassas dönemimde olmam, beni çekinceli kıldı. Sizinde hayatınızda her şey yolunda sanarken bir anda tepetaklak oluyor mu?Benim şu an öyle gibi. Herkesten, her yerden çekip gitme isteği, oğlum olmasa.. Uzun zamandır evliliğim, hayatım, hedeflerim yolundaki adımlarım her şey gayet iyiydi. Tek sıkıntı maddiyat. O da ailemin destekleri sayesinde bir şekilde halloluyordu. Bakıyorum zaten herkesten bu konuda dert var. Hepimizin feraha çıkmasını dilerim. Neyse dolu olumca uzatıyorum kusura bakmayın Özetlemeye çalışıcam; Yaklaşık 3 senelik evliyim, bir oğlum var, önümüzdeki sene koruyucu aile olmak isteyecek kadar da normalde huzuru olan bir yuvamız var-dı. Bu sıra öyle değil. Son zamanlarda herkesten o kadar soğudum ki, malesef en çok da eşimden.. Sebebi yetiştiği aile kültürüne bağlı olarak ketum, sessiz, ilgilendiğini sanan ama aslında görev icabı ilgili, bu sıralar işinde yoğun olması ve belki de epeydir aklıma gelmeyen evliliğimin, lohusalığımın ilk zamanlarının yine beynimde hortlaması. Mikroplar her vakit vardır ama biz bağışıklığımız düştüğü zaman hastalanırız ya onun gibi;silinemeyen kötü hatıralar her zaman yara olarak kalıyor ne zaman ruhum biraz yorgun düşse yeniden kanıyor.. Basit bir örnek;nişanlıyken onca ısrarıma rağmen önemsenmeyen balayı . Sonradan pişman olduğunu söyledi ama bizim iki günlük bir yakın yere gidecek maddi imkanımız olmadı, yapılacaklar arasında listede en alt köşelerde tatil, olmamasından ziyade herkes için bu kadar normal olan 25 sene evvel benim annemin, babamın gittiği balayına bu zamanda gitmeyi gereksiz görmesi, benim hevesimi gereksiz görmesi, benimle geçireceği ilk zamanlarında kardeşinin haftasonu bizim eve çıkış yaparak geçirilmesi. Bunların üzerinden çok şey geçti, biraz kaba bir tabir ama eşim o konularda akıllandı lakin şu anda istesede o kırgınlıkları telafi edecek imkanı yok Maddiyatı geçelim, onun dışında sevgisini dışarıya yansıtan duygusal bağı da zayıf, sadece yazar arada, bazen de espriyle karışık Yani gün içinde ilgilenir ama hep benim ben buradayım diye hatırlatmam gerek, yoksa işten gel yemek ye, çocukla oyna, çay iç, tv izle,'bitanem ben yatıyorum, iyi geceler', kapanış. Ben bu şehirde yalnızım, sadece uzak semtte bir aile dostumuz var onun dışında bebeğimin en zor vakitlerinde kapımı çalan bir komşum yok, darlanınca gideceğim kapım yok, parkta anneanne dedesiyle oynayan çocukları görünce kalbim sızlıyor çünkü benim yalnızlığıma ortak olan oğlum da yalnız aslında. İyi ki o var.. Biraz önce yürüyüşe çıktım anne kız, sahura ne yapsak diye konuşuyordu istemsizce ağladım ya. Bunu yazmak istemezdim ama eşimle cinsel yönden de biranda soğudum abartı değil gerçekten bir anda, cinsel tiksinti bozukluğu diye bir şey okudum, bilmiyorum öyle oldum sanki. Bugün biraz hava almak istedim, arkadaşım davet etti;üşengeçlerin kralı gitmek istemedi yağmur yağıyor diye arabayla yarım saat sadece, dışarı çıkalım dedei fakat sırf oraya gitmemek yakın bir yerde beni oyalamak için, Ben konuşabileceğim arkadaş istiyorum, çocuğum oynayacağı sosyalleşeceği arkadaşları olsun istiyorum;çay kahve değil ki dert, anlamıyor. Oysa burada yazdığı şeyleri 3 gün önce anlattım, bu soğukluğa bir çare bulmak istiyorrum, nerede koptuysak orayı bağlayalım diyorum, üzülüyor, kendince bir şeyler yapıyor ama bir gün sonra aynı, eşim beni anlamıyor, içimde bir sürü çığlık birikti ve ben oğlumun yanında çığlık atmak istemiyorum.. Hatasız değilim, fazla duygusalım, yalnızlıktan gelen fazla ilgi beklentiliyim, geçmişi unutmayı beceremeyen biriyim Ama yine de her zaman elimden geleni yapıyorum, belki o da yapıyorda ben mi bu iç karanlığımda göremiyorum, bilmiyorum Şu an konuşmuyoruz, ben oğlumu aldı çıktım, geldiğimde o yoktu. Normalde biletim 10 gün sonra ama şeytan diyor al valizi çık git yarın sabah memleketine. Destek al fikirleri gelecektir bende ihtiyacım olduğunu hissediyorum, özele gidemem ama memlekette devlette şannsımı deneyeceğim. Uzun yazdım ama bana biraz arkadaş olur musunuz?

Aslında başkalarının acılarıyla kendini teselli etmek bilmiyorum ne kadar doğru.. Ama şükür ki her şeye rağmen beni bu hayata bağlayan sebeplerim var. Bir zamanlar çocuğu hasta olan anne grubuna dahildim aslinda, inanın o günlerin verdiği yıpranmışlık bile bugün ki rahat gününüzde sizi yaralıyor, yine de dediğiniz gibi çok şükür..

Oyun grupları yada 3 saat çocuğun gideceği bir okul yokmu haftada 2 yada 3 gun götürürsünüz birşey degisir

Gurbet bizi yıpratmış herşey gözünüze batar olmuş haklısınız da bi tek eşiniz var ondan istediğinizi alamayınca bu çıkmazlar çok normal memlekete gidince iyice bi ölçün tartın karara bağlayın hayat böyle çok yorar sizi

İkili ilişkiler ne zor Allahım yaa. Sanki kendiminkide dahil etrafımda mutlu evlilik göremiyorum.. Ne kadar zor erkeklerle anlaşabilmek

Bence bır sorun yok. Bazen bırseyler bırıkır patlamak gerekır ve karsındakı anltmk ıstersın ıyı bır dınleyıcı es her sorunu cozuyor. Gecen sene evlendık balyına maddı sıkıntı yoktu ama aılesı sebebıyle gıdemedık ıkı senıdır bır sekılde borclanıyoruz ne hıkmetse. Ayrıca herkes aılesınden uzak eslerımızde uzak onlr o kadar dert etmıyor doguda bır ılcedeyım lojmanda kalıyorum cok ınsan var ıstemedıgın kadar arkdasın olur ama dostun olmaz kalabalık ıcınde yanlızsın bunun ıcın esını suclayamazsn kendın sosyalesıp arkadas bulman lazım. Cok bunaldıysan gıt gez dolas rahatla ınsanların bazen buna ıhtıyacı olur. Yanı sen sıcak kanlısın dıye bunu esınden bekleyemezsın ınsanları bır kalıba sokmak zaten yanlıs. Evlımız boyunca nasılsak oyle olduk olmayada devam edıyoruz bırbırımızı yargılanıyoruz sen boylesın sen soylesın dıye. Cunku ne kadar yargılarsan o kadar sogursun. D

Balayı olayı sürekli gündemde olan bir olay değil aslında. Şimdi düğün zamanı yeni evlenen arkadaşlarım falan fotoğraf atınca içimde bir burukluk oluyor, bunları görmeyeyim diye Instagram falan kapattım halbuki ama bir şekilde görünce saçma şekilde fazlaca kırılıyorum. Mesele üç günlük tatil değil de onun bunu önemsiz görmesi. O zaman biraz geçiştirici cevaplar verdi düğün bitsin ben izin alacağım gideriz üç, dört gün gibi. Ona bir türlü sıra gelmedi. Bende bunu önemsemeyen bir insan için kredi çekemem ki o maddi imkanım yoktu, ha sonrasında bütün düğün hediyelerimi ortaya koydum, destek oldum. Bu da ödenir giderdi de olmadı. Vakit geçiriyor gerçekten imkan dahilinde epey geziyoruz aslında, ama dediğiniz gibi hep benim talebimle. Ben söylemesem iş dışında adam dışarı çıkmayacak. Arada o düşünsün, haydi gel hava alalım, yarın hava güzel şuraya gidelim desin istiyorum. Bilmiyorum ya ben mi tuhafım gerçekten? C captain price erkek

Anlattiklarinizla ilgili malesef bi tavsiyem yok ama cidden cok samimi anlatmissiniz. Suan size sarilmak istedim

Hayır maalesef, kpss ye gireceğim ama bu sene umudum yok. Olmazsa ikinci üniversiteye başlayacağım inşallah. C captain price erkek

Çok üzüldüm, Rabbim size de kolaylık versin..

Derdini anlatabilme becerini ayakta alkışlıyorum. Cümlelerin uzun ama düşük değil. Ne demek istediğini betimleme kullanarak o kadar etkili hale getiriyorsun ki... durumuna üzülmemek elde değil. Eger yaşadığın şehir hakkinda bilgi verirsen burdan arkadaş bulabilirsin. Sahura ne yapacağını onunla konuşursun:) Aynı şehirdeysek ben de her an gelirim. Arabam var. Geri kalan önerileri arkadaşlar yazacaktır zaten. Benim de daha parlak bir fikrim yok.

tuhaf değilsiniz de adamı olduğu gibi kabul edememişsiniz. sizden talep gelince geziyormuşsunuz. bence bununla yetinebilirsiniz. çalışıyor musunuz? D

İnanın bu plan, program işi hep bende zaten. İstanbul'da yaşayan oydu ben bu şehri hiç bilmezken, sürekli araştırdım. Cocukla nereye gideriz, bizi maddi olarak sarsmayacak nasıl etkinlik yaparız gibi. Ama benim eşim memur yani hafta içi yoğun bir temposu olsada akşam 6 da evde, bir sürü resmi tatil oluyor, izin oluyor.. Kaldı ki bende hem çocuk, hem ev, hem derslerle uğraşıyorum, dezavantajım sürekli evde duran insanın çalışmıyor, eli boş gibi oluşu.. Ama gerçekten değil.. Hadi hafta içi yorgun hiçbir şeye dokunmasın. Hafta sonu o da biraz gayret gösterebilir, en azından davet edilen yere gidebilir mesela. Bakalım biraz o beni, biraz ben onu kabullenerek ikimizide mutlu edecek ortak bir payda buluruz umarım.

O kadar iyi anlıyorumki seni ilgisizlik yalnızlık zor be arkadaş nasıl geçer bende bilmiyorum

evlilikleri çatırdatan 2 olaydan bahsetmişiniz, eskiye sünger çekememek, aşırı ilgi beklentisi ve eşini olduğu gibi kabul edememek... bu konuda evlilikle ilgili kişisel gelişim kitab ve vidoları var, mutlaka izle.. bakış açın değişecektir... sen idealmisin ki, karşındaki insanında ideal olmasını bekliyorsun, hayal dünyandaki gibi... beklediğin ilgiyi sen göster, zamanla oda alışacaktır... bi zaman sonra eşler birbirine benziyor... evliliğin riskli yıllarındasın.. örneğin 10. yıllara geldiğinde bu kadar beklentin olmayacak... oğlun büyüdüğünde emin ol, eşini daha iyi anlayacaksın... o büyüdükçe erkeklerin hayata balışını yakından göreceksin ve eşine kızmamamay başlıyacaksın... filmlere, sosyal medyalara, oradaki sahte mutluluklara bakarak kıyas yapma sakın.. aslında birasda aileni özlemişsin, onunda burukluğu var... evlilik çok zor bir kurum, yürütmekte çok zor, duygularınla değil, birazda mantığınla evliliğini yürütmeye çalış, eşinin mutlaka iyi yönleride vardır, onlara odaklan... eşine şefkat ve merhmate gözüyle bakarsan, herşey daha kolaylaşır...

Tünelin sonunda ışık var.. Umarım hepimiz için yarınlar daha güzel, huzurlu olur :)

balayı olayını unut. gitmek isteseniz onun iznini ihtiyacınız yoktu ki siz de kredi kartı ile alıp hadi gidiyoruz diyebilirdiniz. dememişsiniz. şimdi 3 sene geçmiş aradan, hala bu meseleyi sorun etmenin manası yok. onun dışında bu adam sizle vakit geçirmek istemiyor değil anladığım kadarı ile. bişeyler planlayıp onu dahil edebilirsiniz. D

Sizde çok zor şeyler yaşamışsınız, fedakar insanın kıymeti pek bilinmiyor, değişik ki zaman nankörlerin zamanı.. Ama yine de Allah size kalbinizdeki iyi niyetlerin mükafatını verir inşallah. Umarım bundan sonrası sizin içinde benim için de çok daha güzel olur.. 3

Resmen kiyamadim sana. Cok naifsin ve bu hayat seni uzer. Azicik sunger cekmeyi ogrenmen lazim. Evet ben de nisan evremi hic unutamiyorum mesela ailesinin tuhafliklarina ses etmedigi icin icten ice bazen kızıyorum. Ancak kendimi insanlari oldugu gibi kabul etme konusunda sürekli telkin ediyorum. Kendine sor ben bu adami seviyor muyum? Eminim ki seviyorsun. Iste ozaman da yapman gereken bir seyleri gormemek, kabullenmek. Bence esin seni anlayabilecek bir es. Ama sen surekli duygusala baglayip ayni seyleri dedigin icin mizmizlandigini dusunuyo ve olayi senin istedigin kadar ciddiye alamiyo. Bence esinle problemin yok, senin derdin gurbet. Buna seni esin mecbur etmis gibi hissettigin icin de ona catiyosun.

Şu an çalışmıyorum, kpss olmadı maalesef. Oglum çok küçük ve daha derdini anlatamıyorken krese vermek beni biraz korkutuyor açıkçası haberlerden dolayı. eşim de kesinlikle istemez. Seneye ikinci üniversiteye başlamayı hedefledim, ikinci öğrenim olursa eşim akşamları bakarım dedi, olurda atanirsam tabii ki maddi ve ruhen epey rahatlariz inşallah ya.. D

Evli değilim sadece yeni nisanlandım ama o kadar zor birseymiş ki gözüm korkmadı desem yalan olur. Gecenin bir yarısı konunuzu okuyunca duygulandım, güzel önerilerde bulunucam elbette ama yasadıklarınızı geri getiremem. Bundan sonrasını güzellestirmek lazım. İstanbuldayım, kahveye de beklerim. Dısarda da içebiliriz=)

Sanırım her ilişkinin, evliliğin dinamiklerini birbirinden farklı ve insan zamanla da değişebilen bir varlık. Kimine hasret iyidir, kimine vuslat. Kiminin sevgisi özledikçe artar, kimi mesafeyle birlikte soğuyabilir. Sürekli uzak kalmanın zor olacağını düşünmekle birlikte arada özlemenin, kendine ait başka bir alanda nefes alabilmenin gerekli olduğunu düşünüyorum ben. Umarım sizin için de en iyisi olur. Mutlu bir yuvanız olsun..

Ne güzel tavsiyeler yazmışsınız, teşekkür ederim öncelikle Geçmişi uzun zamandır gerçekten açmıyordum ve bunun çok faydasını görmüştüm huzur olarak, ama şu sıra ruhsal olarak kendimi tükenmiş hissettim, eşimden biraz daha destek beklerken yapayalnız kaldım sanki, bu yalnızlık beni boş düşüncelere sürükledi istemsizce. Eşim iyi biridir çevreye hatta beni büyüten babama bile bakınca derler ya şükür sebebi ama.. Ama bir şey var işte bizi tüketen.. Kesinlikle ben de ideal bir insan değilim hatta aşırı duygusal, hassas biriyim. O yüzden inanın elimden geldiğince bu duyguları bastırmaya ona hak vermeye çalıştım, ben zaten sürekli ona aşırı ilgiliydim sevgimi saklayamam, içimde kırgınlığı kalsa da uzun süre öfkeli bile kalamam, gülesim gelir kavga ederken falan :) Ama bu iki aya yakınki ruh halimde pes etmiş gibiyim, hatta dediğiniz gibi sanki gittikçe ona benzedim ama bu benzeyis aramızdaki muhabbeti artırmak yerine zedeledi, farkettimki çoğu adımı zaten ben atmışım bu ilişkide, biraz da ben böyle kalsam o bana koşsa diyorum, yada biraz ben uzaklara gitsem birbirimizi özlesek iyi gelecek.. D

Teşekkür ederim bunları okumak bile iyi geliyor inanın :)

Haklısınız, bazen diyorum kk ya zamanında üye olsam rahat beş sene daha bekar gezerdim :) Ama nasip, zorlukları var güzellikleri var şu sıra zorluklar biraz fazla geliyor bana. Bakalım bende dört gözle gitmeyi, onu özleyebilmeyi çok istiyorum.. Size de kolaylık dilerim.

Bende en çok çocuğa üzülüyorum.. Parka gidiyoruz neredeyse her gün ama genelde bebegimden yaşça büyükler o çok sıkıntı değilde annesiyle gelen iki üç kişi var bizde çocukların peşinde koşarken ancak kaç aylık, kız mı erkek mi falan muhabbeti yapabiliyoruz, komşularıma kaç kez pasta börek yapıp gittim ama değişik bir zaman kimse kimsenin kapısını çalmakta istemiyor, açmakta. Umarım çocuğum için daha iyisini yapabilirim. D

Sevdigine kavusamayan yalniz olan insanlar varken tek sorun balayina gitmemekse cok muhim degil aslinda... Yine cocugu olmayan ve cocugu hasta insanlar varken sizin belki daha iyi oldugunuz size iyi gelecektir

Teşekkür ederim :) Ben bunu uzun süredir düşünüyorum aslında, dikkatini başka şeylere yönelt, pozitif düşün, olumlu yönlere bak, evet işe yarıyor ama bir yerde yine tıkanıyorum. Biri gelmiş de ruhumun frekanslarıyla oynamış gibi bir türlü eskisi gibi olmuyor.. . push ; P

Allah yardımcın olsun demeye geldim

Çalışmadığım için mi, anlamadım? C captain price erkek

Geçmişte yaşananlar insanın içinde soğukluk yaratıyor maalesef sonra ağızlarıyla kuş tutsalar da ipler kopmuş oluyor

Hangi ulkedesiniz? Kac yildir orda yasiyorsunuz? Yasadiginiz yeri garipsemis olmaniz gayet normal. Su an anladigim kadariyla baya memleket ozlemi de var. Yasadiginiz ulkeye gore insanlar farkli olabilirler. Ben Hollanda'dayim ben de oyle kekini alip komsuya gidenle pek karsilasmadim. Burda aksam 6 dedin mi kapilar kapatilir, cocuklar yatirilir. Ben aliskinim cocuk yasta geldigim icin ama belirli bir yastan sonra gelinmisse cok zor olur alismasi. D

Okurken istemsizce duygulandım çünkü bu aralar bende kötüyüm. Siz eşinizin yanındayken mutsuzsnuz. Benim nişanlımın uzak yerde görevde evlendikten sonra da iş için çoğu zamanlar yanımda olmayacak. Ben onsuz nasıl evlilik sorumluluklara katlanırım diye düşünürken bu konuyu görünce biraz daha üzüldüm. Acaba evlilikte de biraz mesafe o kadar da kötü bir şey değil mi? Keşke bunu bilebilseydim...

Evet gerçekten daha iyi hissediyorum, aklım dağıldı biraz. Tesekkür ederim

evet yani bişeyler planlayacak vaktiniz oluyor. onun için dedim. hem çalışıp hem plan yapacak enerji yok demek ki adamda, hem huyu da buymuş. ben doğru olan bu demiyorum ama sizin durumunuz için mantıklı olan bu. D

Eşime kendimi anlatmayı çok denedim, deniyorum. Bazen anlıyor, hak veriyor ama bilmiyorum ya sanki ona göre bunlar büyütülecek mesele değil, herkesin evliliği aynı rutin gibi.. Oysa benim ondam beklentim başkalarindan görüp özendiğim için değil, kendi ruhumda açlığını hissettiğim şeyler için.. Benim babam bize çocukken hep uzaktı işi gereği, çocukluğum camın önünde onun sarı kamyonunun gelmesini beklemek, gelince uyumadığı vakitlerde normal aileler gibi azıcık dışarıda gezmek, pikniğe gitmek hayalleriyle geçti. Şimdi eve erken gelen eşim var ama garip ki sanki ben hala o camın önünde birini bekliyorum.. Arkadaş cevremi genişletmeyi deneyeceğim, bende pek girişken değilim bu yönden de belki sosyalleşmekte zorluk çekiyorum. Umarım sizin de evladınızla çok güzel günleriniz olsun, Rabbim kolaylık versin hepimize..

Maalesef. Çok uzaktayım. Ama burda istanbuldan birçok arkadaşımız vardır. Mutlaka birileri ile tanışırsınız. Keşke yakin olsaydık da muhabbetinizden ben de faydalansaydım. Bu arada sahura hiçbir şey yapasım yok. O yüzden o konusa konuşamıyorum Allah kalbinize göre versin. Allah ferahlık versin.

Ne güzel bir betimleme. O zaman şu süreçte bağışıklığı kuvvetlendirmek adına neler yapabiliriz haydi birlikte onu düşünelim. Çünkü mikroplar daima yanıbaşımızda olacak...