Sonuna kadar sizinle ayni hissedip, ayni dusunuyorum. Herkes herkeeslesmis durumda. Kimseye ne inancim ne de guvenim var. Herkes oldugundan fazla olma ve gosteri yapma derdinde. Iyi insanlarda var hayatimda lakin yuzde 95i hayattan sogumak icin yeterli sebep...

bir başkasına üzülürken gene kendime üzüldüğümü fark edip çıkarcılığımdan tiksiniyorum.. ücretli öğretmenim, yerime yeni öğretmen geldiği için görevimi bıraktım, çocuklarımın fotoğraflarına bakıp bakıp ağlıyorum, deli gibi özlemişim hepsini.. sonra bi bakıyorum ben aslında çaresizliğime ağlıyorum, yani esas öğe kendi benim.. benciliz dostum, duygularımızda da davranışlarımızda da..

Ben o bahsettiğiniz kişiden değilim. İyiyi öğütlerim ama bu dinlenmiyo bile. Çoğu kişinin kulağını tıkadıgı gerçekleri söyleyen bi insan olarak arı vızıltısı gibi geçip gittiğimi düşünüyorum E

Sonuna kadar haklısın çok bencilleşti insanlar çıkarına göre hareket ediyor vicdanmı eskide kaldı

Çok canım sıkılınca bunları izliyorum:

Hay ağzınıza sağlık. inanın kendimi okudum resmen yazdıklarınızda. daha kendi kendime aynısını söyledim ben insanlarla anlaşamıyorum bu insanlarla aynı ırktan olamam diye maalesef artık böyle hissettiriyorlar insana.

İnsanlar günümüzde bi böcek gibi ölürken, iyi niyet, temiz kalp, samimi yaklaşımlar kalmamış denecek kadar azken, rant peşinde olanlar yüksek mertebede ve ekmek derdinde olanlar sürünmeye devam ederken ve kimse kimseye acımayıp lüks peşine düşmüşken, ahlaksızlık edepsizlik ve hayvani duygular minicik çocuk dediğimiz kişilerin bile karakterine yerleşmişken, televizyonumuz insanımız bunu yadırgamayıp beslemeye ve beslenmeye devam ederken her şey bu kadar kötüyken ben hayata olumlu bi şekilde bakmakta zorlanıyorum. İnsanlar bedavaymış gibi yalan söylüyo, aldanmıcakmış gibi aldatıyo, cezasını çekmiceğini zannedip vurup kırıp öldürüyo çevresine ve kendine zarar veriyo. Ya nolduk biz böyle, aramızda hiç mi insan kalmadı benim gibi düşünen. Ben kendimi bu insanlığa ait hissedemiyorum ve aralarında yaşarken ciddi anlamda zorlanıyorum ve tüm bu yaşadıklarımız, duyduklarım, gördüklerim, çevremde olup bitenler benim insanlara ve hayata karşı güvenimi zedeleyip psikolojimi bozuyo. Kendimi yalnızlaştırıyorum çevremde kimseyi istemiyorum zarar görmeyim diye. Bu şekilde nereye kadar gidicek bilemiyorum. Mutluluğu bile doyasıya yaşayamıyorum mutsuz olduğum zamanları da gözümün önüne getirip. Çünkü biliyorum mutsuz oldugunda mutlu insanlara bakıp kendine üzülüyosun. Kimseyi üzmek incitmek istemedigim bu dünyada kendi varlıgımı gereksiz buluyorum. Çünkü herkes birbirinden besleniyo durumuna gelmişiz. Utanıyorum.

İşte benim de tam dediğim bu... En yakınımızdakiler bir kere yabancı yalancı sadakatsiz.

Ve anlayanım az. Bu da beni üzüyo. Benim bu duygu durumunda olmamı anlamak istemeyenler hayatın süren akışına ayak uydurmada fazla bi hevesli RazEy Herkes kendi içine baksın... tek ayak

Zaman zaman yoğun bir şekilde hepimiz böyle hissediyoruz. Gerçekten çok çirkin insanlar var evet ama sayıca az da olsa güzel insanlar da var. Sayıları artsın dünya güzelleşsin inşallah..

Bu hayatta kendi yerini kendin olusturacaksin, cok sikayetciysen eger ahlaksizliktan, kötülükten, o zaman bir kisiyi bile degistirirsen bir seyler yapmis olursun. Kabuga cekilmek kolay ama onemli olan kabuguna cekilmeden iyiligi yaymak. Ahlaksizlik var ah vah deyip aksam çekirdeğini alip ahlaksiz dizileri izliyorsaniz ben buna gulerim.. Bizim dinimiz bu sebeple emr-i bi'l ma'ruf nehy-i an'il munker der.. Tavsiye ederim

Bosver seni Allah biliyor. Gerisinin ne dediginin ne dusundugunun hicbir onemi yok..

Katiliyorum sonuna Kadar. Ben zuzun zamandan beridir bu dusgu durumundayim. Hayattan zerre Kadar zevk almiyorum. Sürekli bir korku ve endise durumu var..

bu dünyaya bir pozitifte benden diye başlayığ kendini bir karış yeri çitle çevirip başında tüfekle beklerken buluyorsun.

Söylediklerinizin noktasına virgülüne kadar katılıyorum.

Bu ülkenin bu ülkede yaşayanların suyu çıktı bence olan bu Önceleri daha aydın daha nezaketli daha hoşgörülü insanlar varken giderek daha tahammülsüz sevgisiz ayrımcı bir topluma dönüştük Sen kendin iyi olmaya bakıp çevrene örnek olabilir küçük de olsa bir adım atabilirsin en azından geleceği kurtarmak adına

insan oğlu ego sahibidir, aşk sevgi nefret çaresizlik gibi duyguların hepsi id ve egodan beslenir, bunun farkına varıp kontrol altına almaya başlayınca önce çevreyi sonra kendini sorgulamaya başlıyorsun.. , ne için, neden, ne kadar süre için gibi sorular kovalıyor seni.. velhasıl kelam bu da uzun sürmüyor, aşk da yeni birini tanıyıp kırılınca suçlamaya başlıyorsun, iş de yükselince ezmeyi işin gereği olarak görüp kendini tatmin ediyorsun.. benim elimde gene hep bencilliğim kaldı, buna öz eleştiri mi dersin ne dersin bilmem ama her seferinde gözyaşlarımın genellikle kendim için aktığını fark ettim, umarım başkalarına zarar vermemişimdir bu süreçte.. edit : çocuklarımı hala deli gibi özlüyorum

Bilgece bu sefer uyarıyoruz sanane sen sanki daha mı iyisin diyorlar? Ölen masum çocuklara benim üzüntüm J Janet Jak Esim Durme, durme

Haklisin. Sonuna kadar. Keske bi senede insanlik moda olsa diyorlarya. Iste tamda onu istiyorum.

Ben seni anlıyorum. .

Hayat adil de degil

Bazen bende bu tarz dusuncelere kapilip hayata kusuyorum resmen. Ama on dk suruyor kizim rahat birakmiyor ve unutuyorum Allah kimseye dermansiz dert vermesin

İnsan aşık olduğu durumda bile bencilliği ön plandadır. İster ki onu elde edebileyim o da bana böyle aşık olsun. Mutlu olmak için değil aşık oldugumuzda bile istediğimizi elde etme planımız çalışır. Yaratılış böyle ama başkasına zarar vermedikçe böyle olmasının da bi mahsuru yok. dünyayı bu hale yaşanmaz hale getirmekte katkısı olanlar bencillikleriyle başkalarına zarar vermekten çekinmeyen insanlar..