lohusa döneminde herşey göze batıyor, benim kvalide ile aramız iyiydi. bebek doğduktan sonra bi garip oldular. temizlik konusunda dikkat etmezdi ama gözüme batmıyordu önceleri, sonra batmaya başladı... ellerini yıkamadan bebek sevmeye kalkmalar. koklamaya korktuğum bebeği şapur şupur öpmek istemeler. ki oğlum erken doğdu... elide açıktı. ama ne hikmetse hep ucuzluktan dandik kıyafet alıyordu. giydirmeyince laf ediyordu. boyası çıkan şeyleri giydiremezdim... eşime beni şikayet etmeler başladı. söylemediğim şeyleri söylemişim gibi yaptı. daha neler neler... çalışıyordum... malum bebek olunca evdeydim.. ne kadar uzakta olursanız olun yanınıza gelip gitmeler artıyor... şimdi mi? herşey rayına oturdu... geçti gitti... benden de çok şey gitti...

Asilmayacak sorunlariniz yoksa bebek bakiminda kv destek olmasi cok iyi olur sizin icin ayrica kafa dinlemek icin bile ust kata gonderebilirsiniz benim hep istedgim sey :) yasiniz itibariyle gec degil ama istiyorsaniz yapin ozel sektorde is bulmasi cok zor olmayan bir meslekse iki sene idare eder sonra calisirsiniz yani hersey planlarinizada uymayabilir hemen cocuk olmayabilir vs. Ben cocuk yapilabilir diyorum

Bebeğe bakacak biri varken yakınında yap bence bebeği doğumdan sonra gerçekten ihtiyaç duyuyor insan yardım edecek birisine. Ama tabi bu noktada anlaşamama dereceniz çok çok önemli. Sık sık ters düşüyorsanız sıkıntı

Ben bebek bekleyen bir anne adayı olarak yazayım: biz maddi olarak kendini güvende hissetmeye önem veren bir çiftiz o yüzden önce ev alıp birikim yapıp sonra çocuk yoluna girdik (bu arada çocuk da tüp bebek ne yazık ki böyle pürüzler de çıkıyor ama bizimkinin yasla alakası yok 5 yıl önce istesek de tüp bebek yapmak zorunda kalacaktık) bi kere çocuk düşüncesi olur olmaz kenarda paranız olmalı, mesela bizim daha niye olmuyor tüp bebeğe mi başlasak aşamasındaki araştırma ve operasyonlara bile ciddi paralar gitti. Biz zaten kendi evimizdeydik ve durumumuz da iyiydi ama kayınvalidemlerin de hem durumu iyi hem emekli hem de birden fazla evden kira gelirleri vardı. Yine de hiçbir beklentimiz olmadı, sonuçta elbette hediye alırlar vs ama çocuğa bakmak anne babanın görevi. Sonunda bebeğimiz geliyor ve sürekli araştırma halindeydim. Ben bu konularda şuna çok inanıyorum: parayı verenin söz hakkı oluyor. Mesela gelişmiş genetik tarama testi nipt var annelerimiz bunu duymamış bile, Türkiye'de genelde ikili tarama testi yapılıyor, nipt istersen ek bin TL ödemen gerek, ne gerek var diyebilirler herkese ikili tarama yapılıyor sen de yap geç diyebilirler veya detaylı ultrason muayenesi için perinatologa gitmek isteyebilirsin, kafadan 1000 TL de ona yaz, ona da ne gerek var kendi doktorun baksın diyebilirler. Ben bebeğime yataş juno yatak alacağım bu yatak ne yazık ki 4 ay kadar kullanılabiliyor ve 1000 TL, duyan çoğu kişi ay 4 ay için gerek var mı dedi, var dedim, ben bebeğim için böyle uygun gördüm. Onların zamanında hatta 10 yıl önce bile yokmuş ki böyle birşey. En son kayınvalide bana dedi ki "lc Waikikiye gideriz bebişin giysileri alırız". Ne münasebet, oğlu ordan giyinmiyor ben ordan giyinmiyorum niye bebeğimi giydireyim niye bebeğimi kendi hayat standardımdan düşük tutayım; ben başka marka düşünüyorum anne, organik pamuk olsun dedim. Bak mesela benim kafamla bu masumane laf bile battı, kadın belki iyi niyetli ama benim annelik hormonları başka türlü coşmuş durumda. O yüzden bunun daha doğumu var beslenmesi var ek gıdası var uyutması var, hep fikir beyan edilecek ve sen sinir olacaksın. Ama ben şu durumda ben araştırdım böyle uygun gördüm diyip istediğimi yapıyorum kimse de karışamaz çünkü ben kazanıyorum ben alıyorum kimsenin tek kuruşu yok. Belki de senin iznin bitince diyecekler ki e babaannesi bakıyor zaten sen bir an önce dön işine. Bu kararları başkasına bırakmamak lazım. Parayı kim veriyorsa sözü o söylüyor bu hayatta. O yüzden sıkın dişinizi bi ev alın ha gerekirse taşınmazsınız kirasıyla kredisini ödersiniz yine de istediğiniz an aile apartmanından çekip gidebileceğiniz fikriyle kafanız rahat olur

Hakkınızda hayırlısı neyse o olsun demeye geldim. 24 yaşında evlendiğimde aynı sizin gibi düşünüyordum fark o olarak biz kiradaydık. çocuk ötelendi ev alamadık. Çocuk delikanlı oldu biz hala ev alamadık kiradayız. sözün özü bazen bazı şeyler istediğin gibi ve düşündüğün gibi gitmiyor maalesef. Ama şans de ama kader de ne dersen de olmayınca olmuyor. Kul kurar kader gülermiş. sağlıkla kalın

Kavınvalideni sevmeyio anlayasamadıgınızdan dert yanıp hemde maddi beklentide olmanız cidden karakter olarak sıkıntılı oldugunun göstergesidir Allah başa vermesin evinde oturuyorsun birde.

Benim kayınvalidem kendi evlatlarına bile zordur ama bana evlat muamelesi yapar, evliyken ben hala okuyordum. Saçlarımı tarayıp cebime zorla para koyup okula yollardı ilkokul çocuğu gibi Çalışırken gece vardiyasında uyumaz beni beklerdi, çayımı yemeğimi hazır ederdi. Eşim askerdeydi bu süreçte. Ufak anlaşmazlıklar yaşasak da çok iyi geçiniriz genel olarak. Ama ben doğumu bir yaptım, aman Allah'ım beni deli etti. Ne zaman 40 gün oldu, onun da 40ı çıktı sanki, anca rahatladık Neyse ne olursa olsun aile apartmanında düzenler birbirine giriyor. Çocuğum olmayacak diye bildiğim için bunları planlayamadan sürpriz bir şekilde çocuk sahibi oldum. Tabi pişman oldum, ne yapacağım ben diye düşündüm ama çocuğum daha yaşına girmeden mecburi olarak Türkiye'nin diğer ucuna taşındık. Böyle bir şeyi rüyamda görsem inanmazdım. Şimdi çocuğumu kendim büyütüyorum kafam rahat. Kendi annem de dahil kimse karışmıyor şu an bana. Belki sizinki farklı bir şekilde olacak ama hayat biz planlar yaparken başımıza gelenlerdir deriz ya, o hesap. Yine de çok sorun olacağını düşünüyorsanız ayrı düzen kurmadan çocuk sahibi olmayın derim. Çünkü anne baba olmak ciddi bir mental güç istiyor. Yıpranacağınızı düşünüyorsanız bekleyin bence.

Ev alma işi nasip işi bence. Ev para olunca alınır da çocuk parayla yapılmıyor. Allah isteyenlere versin. Ama olmayınca tüp bebek bı olmuyor işte bazen. Konu sahibinin şartları kötü değil. Çocuk yapabilir bence. Bizde yıllardır ev alcaz dioz. Biz yaklaştıkça ev bizden uzaklaştı. Vazgeçtim artk olmuyo napiyim. Altı ay önce 800000olan ev şimdi iki milyon. Olmuyorsa olmuyor.

Belki biliyorsunuzdur ebebek faturalari bize mesaj olarak atıyor. Bebek dogdugundan beri yani 8.5ayda sadece oradan 10.000tllik alisveris yapmisiz. Mama, bez, islak mendil bunlara dahil degil. Sadece giysi, yatak, küvet, mama sandalyesi, kislik ve yazlik giysi alışveriş tutari. Bunlarin icinde oyuncak bile yok denilecek kadar az. Benim 800tl ye aldigim park yatak 1250tl den satiliyor, inanilmaz zam gelmis. Yani bugun alisveris yapmaya baslasaniz 17 bini gozden cikarin. Bu arada ben bebegime oda yapmadim. Avizesi yok, halı hediye geldi, gomme dolapta yer actim, sadece bir sifonyer yaptirdik. Maddi olarak hszir degilseniz kimseye guvenmeyin Kimseden destek beklemeyin ve evinizin içine cok fazla sokmayın . Tabii günde 1 2 saat baktirabilirsiniz, hastalik olur vs yardimci olsun ama şunu unutmayin bebege ne kadar bakarsa o kadar işinize karisir. Sacma sapan seyler duymaniz da bonus olur. Benim kayinvalidem her geldiğinde günde 40 gram alan 4 aylik bebegimin aç kaldigini, sutumun yetmedigini iddia ediyordu. Her agladiginda aç bu, emzir, geceleri mama ver diye dolaniyordu. Bu verecegim en basit örnek.

Başka birine güvenerek bebek düşünmek doğru değil bence. İnsan önce Allah'ıma sonra karı koca birbirine güvenmeli. Dışarıda olan dışarıda kalır. Hele ki bebeğimin masraflarına karışsalar daha çok kızarım. Ama tabii ki siz aile apartmanında yaşıyorsunuz, müdahalelere ne kadar karşı koyarsınız bilemem. Ben zaten baştan bu tarz hayatı tercih etmem.

Çok fazla kontrolcü olmanın sizi yorabileceğini söylemeye geldim.

benim kayınvalideme dur demezsen yediğin lokmaya bile kendi karar vermek ister. öyle bir tip. meleklerin canavar oldugu yerde benimki ne olur allah bilir :)))

B Busrax911

Bizde eşimle uzun süre sevgililik dönemi sonuci artık evlenelim dedik, ben o zaman özldeydim ama mecbur işi bırakıp eşimin memleketine gidecektim. Eşimde sözleşmeli çalışıyordu. Tam insanımıza günler kala yasa geldi eşim kadrolu memur oldu. Düğünü derneği yaptık. kiradayiz baya zor süreçler atlattık tek maaş, düğün eşya borçları falan. Bende kpss ye hazırlanıyorum 2.5 sene sürdü böyle. tek amaş, eşim bazen ek iş yapıyor falan. Sonra çocuk düşündük ama eşimin rahatsizligi çıktı. baktim. atanamiyorum işe girdim çalışırım. Ayagimizi yerden kesen bı araba aldık ama nasıl mutluyuz:) sonra hamile olduğumu öğrendim hiç beklemiyordum eşim tedavi görüyordu çünkü. Hamileyken ev sahibi evden çıkarmak istedi. Ne yapcaz ne edecez derken atandım ben.. rüya gibiydi ya.. yıllarca uğraş dur sonunda olmuştu. Komple şehir değiştirdik.2.5 yaşına geldi kızım. Maddi olarak iyiyiz hadi ev alalım dedik ama tam planlama yaparken hoopp sizin gibi hamile olduğumu öğrendim. Ama yinede bı cesaret ev aldık. İlk aylar zorlandık. 330 bine aldık sıfır ev ödemesi benim maaşımın nerdeyse tamamiydi. Şimdi evimiz 2 trilyon.4 bine kiraya verdik. kendi ödemesini kendi yapıyor biz hala malesef dogudayiz. Ve tabi ev öncesi arabanızda yeniledik. Arabamizin fiyatında epey arttı. Şimdi biri 5 biri 20 aylık iki kız annesiyim. Eşimle 3vlenecegimiz zaman eşim memur oldu. ilk kızımda atandım ikincisinde ev aldık. Ve hayal bile edemezdim bu kadarını inanın Ev için cesaret lazım. Allah cidden yardım ediyor. Hikayelerimiz benziyor paylaşmak istedim bende. Sen ne kadar plan yapsanda Allah senin için en güzel planı yapıyor. Kursa gitmek için evde bozuk para aradığım zamanlardan biz zamanlara geldik çok şükür. Alalh herkesin gönlüne göre versin

Benim kayinvalidem gokten inmis melaikedir. Ona ragmen ben cocuguma bakmasini veya bu kadar etrafimda olmasini istemem. Ki siz yoruyor vs demissiniz. Bence sonrasinda huzursuz olacaginiz bi ise kalkismayin. Sartlarinizi olgunlastirip cocugu oylr yapin. Ama finansal planlamanin yaninda gebelik oncesi sma taramalarinizi vs yaptirin. Onlar da cok onemli:)

Eğer kayınvalide çok sıkıntılı bir insan değilse orda oturmak daha mantıklı gibi geldi bana. Ev alsanız bile çalışırken çocuk büyütmek zor. Siz işe giderken çocuğunuzu babannesi bakar, siz de içiniz rahat çalışırsınız. Öbür türlü bakıcıyla uğraşmak zorunda kalacaksınız.

Kesinlikle hayatta herşey degisiyor. benimde çok güzel değişimler var hayatımda yatakta yatıp feryat ederek neden diye agladigim günü hatırladım. cok parasız kaldığım acı cektigim günler oldu. su an yine yatakta yatıyorum ama o psikoloji ve hayatam eser yok bin şükür para zamanında bizle oynadı şimdi biz onla oynuyoruz

Valla her şeyi geçtim bebek bakımında sürekli yardımcı olacak biri velinimet, böyle bi imkan varken geri tepmek olmaz

Hem kayinvalidenize isinamadiginizi soyluyorsunuz hemde gelecek bebegi maddi olarak ustlendiginde seviniyorsunuz? Bence kayinvalidenize guvenip bebek yapmayin bu 1. Ikincisi diyelim ki yeni eve gectiniz bebek istediniz siz isteyince olacakmi? Bunuda hesaba katin aylarca senelerce bebek bekleyen aileler var hicbi sorun olmamasina ragmen. Yani hayat sizin planlariniza hic bir zaman uymuyor 2 sene ev icin beklerken 2 senede cocuk sahibi olmak icin bekleyebilirsiniz.

Sakın sakın maddi olarak da manevi olarak da kaynananıza güvenip çocuk yapmayın

Hayatta ne yaşayacağımız belli değil. Elbette belli değil diye plan yapmayı da bırakmamak gerekir. Evi peşin alacaksanız, hiç taksit ödemeniz olmayacaksa önce evi alın sonra çocuk yapın. Ama evi krediyle alacaksanız sıralama çok fark edecek bir şey değil bence çünkü her durumda çocuk masrafıyla ev masrafı beraber devam edecek hayatınızda.

öncelikle herkese merhaba. 28 yaşında 2 senelik evliyim. başlıktanda anlaşılacağı üzere gebelikle alakalı kararsızlıklarım var ve bu konuda fikirlerinize ihtiyacım var. öncelikle özellikle belirtmem gereken şeyler var, istanbulda yaşıyoruz özel sektörde piyasa koşullarına göre iyi sayılabilecek düzeyde bir gelirim var. eşimde aynı şekilde çalısıyor. maddi durumumuz kötü sayılmaz ama herkeste oldugu gibi gelecekle alakalı ekonomik kaygılarım var. oturdugumuz ev kayınvalidem ve kardeşlerinin yani aile binası diyebilirim sonuç olarak kira verme gibi bir durumumuz yok. evlenirken 5 sene kadar burda oturup kendimize bir ev birkimi yapıp öyle kendi evimize çıkmamız konusunda emri vaki de olsa destek olmuşlardı. ilk 2 sene ancak düğünden kalan borçlarımız vs ödendi. bu arada benim gelirim artınca bir araba aldım hem yatırım hemde kullanırız zamanı gelince ev alırken satarız diye. 2-3 aya borcu bitecek. kayınvalidemle altlı üstlü oturuyoruz ve kendisine en başından beri ne yazık ki ısınamadım. karakter olarak çevresindeklileri psikolojik olarak yoran biri. çok çok büyük sorunlarımız yok ama didişip duruyoruz ufak ufak. müsade etsem ileri gidecek ama ben de sert bi karakter oldugum için durmak zorunda kalıyor. sonuç olarak evlendiğimden beri ilk hedefim bi ev alıp buradan uzaklaşmaktı. bebek fikri bu yüzden uzaktı bize. ama ne olduysa son zamanlarda ikimizde bebek istediğimizi dile getirip duruyoruz. ve tüm mesele burda başlıyor. sorun şu ki ben bir an önce ev alıp buradan taşınabilmem için bebek düşüncesini en az 2 sene ötelemem gerekiyor. 2 sene sonrası için bu planlarımı yapar ve kendi evime geçince hamile kalırsam herşey çok daha huzurlu olacak gibi düşüncelerim vardı. bir yandan da kayınvalidemle komşu olmanın gebeliğmde ve sonraki süreçte bana fayda sağlayacağını düşünüyorum. karakter olarak uyuşmasak da inanılmaz cömert ve eli açık biri kayınvalidem. yaşı gereği bakım konusunda bana çok destek olamasa da onun dışında maddi manevi her konuda yardımcı olacağına eminim. kendisi de sık sık sen doğur yeterki tüm masrafalrını ben karşılayacağım der :)) umarım lafta kalmaz. benim gebe kalıp doğum sonrası çalışamama durumum olursa ev alma sürecimiz biraz daha uzayacak. eşim tek başına da bunu yavaş da olsa yapabileceğini söylüyor fakat istanbul şartlarında tek kişinin çalışıp ev geçindirip üstüne ev alma şansı yok. körü körüne gebe kalacak biri değilim. yani her konuda planlama yapıp mantığıma oturtup işe koyulan biriyim. bu konuda da her durumu değerlendirip hangisinin bizim için iyi olacağına karar vermem gerekir. sizlerin tecrübelerinize dayanarak fikirlerinize ihtiyacım var. siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? mantığım şuan asla zamanı olmadığını söyledikçe duygularım bir yol bulma çabasında :)

hoşgeldin gerçek hayat :)) dedğiğiniz gibi planların çok ötesinde sürekli bitmeyen bir borçluluk cıkıyor

Bu sefer her şeyinize müdahale edecek ve siz çocuğunuz için o sert karakterinizden mecburen taviz vermek zorunda kalacaksınız. Evet size birinin destek olması öyle bir süreçte ve de şu şartlarda belki kulağa çok mantıklı gelebilir ama her şeye maddi manevi destek olduğu için her türlü karışma, müdahale etme ve baskınlık kurma durumunu da kendine hak görebilir. Siz mesela çocuğunuzu başka giydirmek istersiniz ama o " bizim zamanımızda böyleydi doğrusu bu " diye diretir, sizde ya kabullenir ama içten içe ifrit olursunuz ya da kendi fikrinizde diretir papaz olursunuz... Belki çok karamsar bir tablo çizdim ama burada okuduğum konuların ve de çevremde gördüklerimin payı bunda çok büyük.

Ah ahh.. demeye geldim. Önünü görmeyi mantıklı ilerlemeyi seven destekleyen birisiyim ama bu çocuk konusunda hesap kitap işlemediğini yaşayarak öğrendim maalesef.

Ben olsam düzenimi kurana kadar beklerdim ki öyle de yaptım. Kafa rahatlığı çok önemli bence.

Bir dipnot: Hayatımdaki her iyi şey çocuklarımın doğduğu dönem oldu. ozellikle ikinci çocuğumdan sonra çok şükür eski gunlerden eser kalmadi

Kiii burda bin kere gormussunuzdur. Gormediyseniz de ben soyleyim. Dogum yapana kadar melek olan kayinvalide bile dogurunca geline dusman oluyo, dusman olmasa bile ona kulucka makinesi muamelesi yapiyo, insanligini unutuyor. Igrenc muamele ediyor. Bu kaynanaligin degismez yasasi B Busrax911

Kimse kimseye güvenip çocuk yapmamalı.. Kayınvalidesiyle yakın oturup çok iyi anlaşıp 3ay önce doğum yapmış biri olarak geldim... Torun torun diye yanıp tutuşan kaynanama 2. Torununu verdim. Doğar doğmaz kucağına alıştırma deyip ameliyatlı olmamdan faydalanıp ilk 2 gün bebeğime benden daha çok baktı senin sütün yok diye psikolojik şiddetse eğer adı ondan alasını yaptı.. sütüm geldikten sonra da elbet memelerin kurur torunumu bana verirsin bile dedi.. Melek kaynanam söz konusu torununa bakmak olunca gözümde farklı bir boyuta geldi.. Memelerim hala kurumadığı için şuan benimle uğraşmayı bıraktı çocuğuma iyi bak hee falan diye arada nutuk atıyor Gel gelelim bebek düşünme işine... kimseye göre düşünülmez vehasıl oldu ki kaynanan kaza geçirdi yatalak oldu bir anda.. kim bakacak bebeğe? Hepsi bir kenara bir bebekle 2sene en iyi annesi ilgilenir bu net. Emzirme dönemiydi ek gıda süreciydi uyku düzeniydi derken kendini bir kenara bırakacaksın. Mesela 3aydır benim hayatım diye bişey yok oğlum ve biz varız artık. Doğmadan önce çalışıyordum. Hamileliğin 5. Ayında bıraktım. Bana sorarsanız hormonlarınıza ve eşinize kulak verin. Madem maddi anlamda zor durumda değilsiniz.. E bebekte öyle dizilerdeki gibi 1gecede olmuyor çok zor ihtimal.. belki 2 ay belki 2 sene sonra olacak. Akışına bırakın herşey olması gerektiği gibi olur. Hele o bir doğsun kokusu herşeye bedel diyorlardı. Doğru! Evlat herşeyden öteymiş. Allah sağlıklı bir evlat nasip etsin size diyorum ve bitiriyorum..

Işiniz var, maaşınız iyi, arabanız var, kira derdiniz yok. bahsettikleriniz hep maddiyat uzerine ve bir sikintiniz yok. ev almak şu anda zaten çok zor, alsanizda bu seferde borcu bitsin dersiniz. fazla düsünmeyin. bende sizin gibi düşünüyordum ve borç bitmiyor. yap gitsin.

Anne değilim ama buraya açtığım konulara bakarsanız hep aynı şeyleri hesap kitap yaptığımı görürsünüz. Şuan ben karar verdim korunmuyorum. Ne yaptığımı söyleyeyim. Evimizi alıp borcumuzu bitirdik. Eşim ve ben kariyerimizde olabilecek iyi bir pozisyona geldik. Arabamız var. Ek gelir kaynağımız var. 5 yıl kadar bebeği bunları oturtmak için erteledik. Eğer evi alıp borcunu bu 2-3 yılda bitirme imkanınız olacak kadar iyiyse maaşınız bence bebeği erteleyip evi halledin. Yok 10 yıllık bir borca girecekseniz bence ev işine girmeyin. Biriktirdiğinizi başka yatırım aracına çevirin. Çünkü tek başınıza eşinizin maaşıyla kredi yükü ve çocuk masrafı zorlayabilir. Hayat pahalılaşıyor. Hayatın ne göstereceği belli değil. Kayınvalideniz yardım etmeyebilir. Kirada olsanız neyse ama kirada da değilsiniz. Dediğim gibi 2-3 yılda ev mümkünse borcu bitirmek yada en azından çoğunluğu ödemek olabilir. Ancak mümkün değilse bence ev almayın. S

Gelecek bebek kendi torunlari diye maddi ve manevi bakmak zorunluluklari yok. Ama siz bu dusuncede degilsiniz. Tavrinizdan o anlasiliyor. Gelecek bebegin annesi ve babasi kimse o bakmak zorunda. Hem kayinvalidemi sevmiyorum hemde ohh cocuguma baksin dusuncesindesiniz malesef. Bu dusunce tarzina gore de plan kurmaya calisiyosunuz. Merak etmeyin yeni eve de ciksaniz siz kayinvalidenize cocugu maddi manevi pasa pasa baktirirsiniz o yuzden yapin cocugu gecin yeni eve

başkasına yorum yapsam aynı bu cümleleri yazardım inanın ki. aynı kafa yapısındayız anlaşılan :)) tüm mantığım bunu söylüyor.

gelecek bebek kendi torunları olduguna göre? kendilerini sevmek anlaşmak zorunda değilim ama onlar bana aylarca bu baskıyı yapıyorsa destek olmak zorunda. maddi yada manevi hiç farketmez. ayrıca bu konu onlardan maddi destek bekliyorum vurgusu yapılarak açılan bir konu değil zaten dikkat ederseniz. bebek düşüncesine olumlu bakıyoruz kayınvalidemin de böyle bir destek önerisi var kendi isteği ile bizi ikna etmek için. sizce bu desteği mi değerlendirmem iyi olur yoksa bla bla bla diye ilerleyen bir konu. succulentaski

Daha once baska bor konuda konusulmustu. Melek gibi olan kayinvalidelerin bile bebekten sonra icinden canavar cikiyor diye. Ben aile apartmanindan kurtulmadan yapmazdim. Cocugun masraflari ve tek maas ile ev almayi tamamen unutmaniz lazim.

Hersey hesap kitapla olmuyor maalesef evlendigimizde ailelerden bir lira bile destek görmedik çünkü ikimizinde babasi yok annelerinde geliri yok eşimle memuruz herseyi kendimiz yaptık düğün borcu var kiradayiz çocuk düşünmüyoruz derken hamile kaldım daha 10 aylık evliydim çocuk oldu ücretsiz izin aldım tek maaşa kaldık ikinci çocuğu hiç düşünmedim peşinat biriktirip ev alalım dedik evlerin fiyatları çok yüksekti evden artık vazgeçtik tam o sırada bir ev denk geldi alalım dedik hamile olduğumu öğrendim evden vazgeçelim dedik sonra Allah büyük vardır bunda da bir hayır dedik geçen sene aldık evi 600 bine aldığımız ev 2 milyon oldu çektiğimiz kredi benim tam maaşım iken şimdi yarı maaşım oldu yani demem o ki yaptığım planladığım gibi yürümedi hiç birsey iyiki de öyle olmuş yoksa ben hiç çocuk yapmazdım yapamazdım ve evet bende çok inanmazdım ama ikinci bebeğim kismetiyle geldi size evinizi alın öyle yapın yada şimdi yapın diyemem ama bazı şeyleri de oluruna bırakın

Amin isteyen herkesin sağlıkla kucağına almayı nasip etsin yinandyang

yorumları okumadan yazıyorum. çok sorun yaşamıyor sınır çizmekte çok zorlanmıyorsanız, aile apartmanındayken çocuğunuzu en azından kreş okul çağına getirebilirsiniz. mesela benim ailemle yakın olsaydık, eşim ciddi sorun çıkarırdı bundan eminim. Eşimin ailesi de sınırı asla koruyamazdı, ben de saygısızlık yapmayayım derken çok canım sıkılırdı.. buna rağmen en azından yürüme mesafesinde olsalardı dedim hep. İstanbul'da çocuk büyütmek çok zor. maddi boyutundan bahsetmiyorum. inanın manevi destek çok önemli. R Rowena

Yap gitsin düşünme bu kadar Kaynanan cömert birisi ise çocuk olduktan sonra binada rahat edebilirsiniz, tabii sözünden dönmezler ise :). Bizde İstanbulda yaşıyoruz maddi durumumuz şükürler olsun iyi. Kendimizi çok rahat çevirip şimdiden çocuk için birikim yaptık fakat evimiz veya maaşımız iyi olmasa yinede eşim ben tek başıma yaparım derse de güvenirdim.

ne tatlısınız anlatımınız çok hoş :)) benimle aynı düşünceyle yola çıkıp ardından bebek yapıp, sonuç olarak bana bu fikri ertelemeyi öneriyorsanız kesinlikle dikkate alınmalık bir

Bence bebek fikrini erteleyin. Bazen hormonlarımız söz dinlemiyor. Üreme isteğimizi nedense söndüremiyoruz ama ben de hep şu ev alıp çocuk yapma kafasındayken bir anda kendi isteğimle hamile kaldım. Ev alma meselesi işe geri başlama tarihime kadar ötelenmiş oldu. Halbuki çocuk olmasa çok daha hızlı o sürece girebilecektik. Kayınvalidemle çok iyi geçinirdik. Çok severdim. Lohusayken kayınvalideme 1 hafta katlamadım. Hatta burada gruplarda kızlarla yazışırdık hamileyken. Kimse istemezdi kaynanasını. Ben derdim ki aaa benimki gelecek bana yemekler yapacak evimi temizler çocukla ilgilenir ben istiyorum valla derdim. Doğumdan hemen sonra geldi. Vaatlerini yerine getirdi de sağolsun. Ama 3-4 gün sonra kaçarak uzaklaştı. Kavga ettik. Zor doğum geçirdim. Çok sütüm vardı aslında. Ama bebek ufaktı ememiyordu. Sağıyorum diye sütümü sütün bitecek senin de emzirmeyeceksin diye başımda sayıkladıkça ben canavara dönüştüm bir anda. Neyse 15 aylık hala ezmiyorum. Hala diyor ki şaşıyorum sütün nasıl bitmedi. Konu oraya geldikçe lohusa oluyorum bir anda hala ben de Doğumdan önce amaaan gerekirse mama veririm bu süt konusu çok abartılıyor derdim. Olaylar öyle olmadı. Bu hikayemi niye anlattım. Aslında normalde hiç önemsiz gözüken şeyler o anki psikolojiyle bambaşka etkiler bırakıyor. Ki sen kaynananla normalde didişen bir insansın. Söylediği ufacık şey bile batıyor olacak. Çocuğun gazı var ayağına çorap giy diyecek. Yanıyorum ulan yanıyorum sıkıyorsa sen giy diye böğüreceksin Ay çok yazdım ama hiç çocuğu olmayan birine lohusa kafasını anlatmak istedim. Ay kaynanam destek olacak yaşasın diye bir şey yok maalesef. Annene bile katlanamıyorsun ki.

bu tarz hayatı inanın bende tercih etmezdim ikinci bir seçenek olsaydı eğer :) aile apartmanı korkulu rüyamdı resmen. evlendiğim ilk günden beri aralıksız çalısıyorum sırf bir an önce ev alıp buradan gidebilmek için. çok ciddi sorunlar yaşamadım ama izin vermiş olsaydım yaşatırlardı. bebegin masraflarını karşılamaları konusunda ise rahatsız olmazdım. hatta yardımcı olmasalar kızardım. çünkü evlenirken de herşeyi kendimiz yaptık kimseden herhang bir destek almadan. buna ragmen ilk günden beri bebek baskısı yapıyorlar. yok öyle kuru kuruya bebek yap demek sende bu taşın altına elini koy derdim yanii. C

kayınvalidemi sevmek zorunda değilim aynı şekilde onlarda beni. evlerinde oturuyor olmamız hayatıma müdahale etme hakkı vermez. hiç bir hakkı vermez hatta. elbette destek olabilirler. kendi oğulları kendi torunları olacak. kaldı ki kendileri gönüllü buna. siz neden bu kadar gocundunuz ki. bence allah tam da benim gibi birini size versin belki yola gelirsiniz :)) B Busrax911

Hayatta herşey istediğin, planladığın gibi olmuyor maalesef oyüzden eğer gerçekten istiyorsanız çocuk düşüncesinden vazgeçme derim ben. Zaten hemen olacak diye birşey yok, bende de eşimde de herhangi bir problem olmamasına rağmen tam 20. ayda hamile kaldım

Kimseye güvenerek plan yapmayın derim. Zaten yapmamalısınız da, birileri bebeğin masraflarını ödeyecek diye rahatlanılmaz. Eş ailesiyle yakınlık sorunsa kiraya çıkıp ev almayı tamamen erteler, bebek yapabilirsiniz. Ev almak daha öncelikli ise önce evinizi alır, sonra bebek yaparsınız. Ama kimseye sırtınızı yaslamayın, pat diye çekilirlerse düşersiniz. Hoş ben yaslanabileceğimi bildiğim insanlara da yaslanmazdım, o ayrı.

Tabii herkesin düşüncesi farklı. Sormuşsunuz söyledim. Ev alabilmek için çalışmayı ben bekarken yaptım mesela. Yıllarca deliller gibi çalışıp para biriktirip öyle evlendik, evimizi, eşyamızı alıp. Bebek baskısı herkes yapar, mesela ben bunu da umursamam. Önemli olan kocamla benim düşüncem. Herkesin lafına göre yaşasaydım ohooo...

güvenmeyi bende isterdim fakat hayalcilik gibi geliyor. hem bebek masrafı hem ev ödemesi vs tek kişi ile aşırı zorlu bir süreç olur. elbette bazı şeyleri istiyorsak zorluklarına göğüs germemiz gerekecek. öncesinde birkaç ay bebek için birikim yapmış olmanız cok aklıma yattı. en azından ilk büyük masrafalar için kendimi güvence altına almak kafamı rahatlatır. tesekkür ederim yorumunuz için

bebek olana kadar bebek yap diye başımzıın etini yiyenler sonrasında bunu yaparsa ne diyeyim artık pess. ama kayınvalidelik böyle bi müessse her an herşey beklenir modundayım :d H

Biz planlar yaparken herşey olacağına varıyor bi şekilde.. Cok teşekkür ederim. umarım herşey istediğiniz gibi olur.

Bi kere bu is oyle kati planlar yapmaya gelmiyor :) neyse orasi ayri mesele. Ama kayinvalidenix cocuga bakmaya destek cikar mantigiyla ev alma planinizdan vazgevip cocuk yapmayin bence. Anlasamadiginiz kayinvalideyle cocuga bakma meselesi olup evine girip cikmaya baslarsa kanli bıçaklı olursunuz. O zaman pismanlik bi fayda etmez. Sartlarini olustur. Tastamam kendin tek başına bakabilecek konuma geldiginde cocuk yap

Bence zamanı gelmiş. Bende 28 yaşında anne oldum.. çok ideal ne erken ne geç bence... tekrar 37 yaşında oldum.. şimdi daha bilinçli bir anneyim ama daha yoruluyorum sorumluluklarım daha fazla... keşke diyorum ikisi de o zamanlar olsaymis. Hem hemen nasip olmayabiliyor bunu da unutmamak gerek

yorulmak ne kelime... o kadar isterdim ki hakikaten herşeyi gelişi güzel yaşamaya bırakmayı. engel olamadığım birşey bu.