Ben de takıyordum ta ki bugüne kadar... Psikiyatra gittim ilaç dozumu değiştirdi antidepresanı artırdı bi de bi damla verdi suya attım içtim oh kafam rahatladı. Ben de kendi kendime çok sorar yıpratırdım kafamı ne yazık ki.

Ay aynı bensiniz. Olaylar benim de yasam enerjimi çok düşürür. Kafaya bişey takmayanlara çok imreniyorum ya Bazı insanlar cok rahat. Laf nereye gider karşımdaki alınır mi üzülür mü takmıyolar. O insanlardaki rahatlığın çeyregini istiyorum

Psikolojik destek almayı düşündünüz mü hiç? Ben de böyleydim, maalesef başka çözüm yolu bulamadım.

Bende öyle düşünüyordum önceleri ama şimdi iyiki yapmışım diyorum. Niyemi?Mesala o samimiyeti kestirim çoğu kişiler güya hani kankalar benim yanına geldikleri zaman mutlaka birbirini kötuluyor. Nerdeyse bir kaşık suda boğacaklar birbirlerini. Ama dışarda biz kardeş gibiyiz ayaklarında. Bunlari gördükçe iyiki diyorum. Ben mesala sumdi daha çok kendimle ilgilenmeye başladım işte spor. olsun ne bileyim bakım olsun. Yada çocuklarla eşimle daha güzel vakit geçiriyorum önceleri bunları kafaya takmaktan çok gergindim. Böyle iste

Sakin ol canının sıkıldığı şeye anında tepki ver aşırıya gitmeden sonrasında aklından çıkar olumsuz şeyleri bebeğine bile çok pimpiriklenme özen göstericem diye bazen işler dahada zorlaşıyor. Ben kafama çok sorgulama düşünceleri geldiğinde zikir yaparak rahatlıyorum içimden içimden insan çoğu zaman kendini tedavi edebilir kendini tanımaya bak.

Biraz bencil olmanın kimseye zararı yok. Fqzla takma kafana. Yeni doğum yaptıysan depresyonda olabilirsin. Bende çok hassasım. Fazla takılmamaya ve affedici olmaya ikna ediyorum kendimi. Yoksa hayat çok zor geçiyor. Beklentlerni en aza indir ve kendini fazla üzmemeye çalış. Benim tavsiyelerim bunlar.

işte onu da cok yaptım yalnızlastım işte -Selene Ya'aburnee. ♥ Üyelik

Takıntı sürekli ayni şeyi düşünme kurma sebebiyle psikolaga giden çok insan vardır bunlardan biri benim okb bunun açıklaması budur internetten bakın psikolog yada psikiyatr sizden beni bir insan var etmiyor malesef ama daha rahat daha relaks oluyorsunuz

tersliğin ayarınıda yapamıyorum. bazen cbirikiyor cok terliyorum

Ben de cok sorgularım Herkesi benim istediğim gibi davransın İnce olsun, k, bar olsun düşünceli olsun isterim Ben öyleyım çünkü Ben ozellıkle yakın cevremdekılerı takarım eşim kv kp gorumce ve kardesım bunlar bana kırıcı bırsey soylerse eger gunlerce unutamam hep kafamın içinden konusurum çözüm bulamadım bir türlü umarım siz bulursunuz

Ben de böyleydim. İnsanları fazla önemseyip onların düşüncelerine ve davranışlarına da önem veriyoruz. Haliyle gösterdiğimiz önem ve saygının karşılığını da bekliyoruz. Fakat bunu göremediğimizde hayal kırıklığı yaşıyoruz. Ben sorunumun beklenti içine girmek olduğunu fark ettim. Bunu fark ettiğim andan beri çok rahatım. İnsanlara verdiğim önemin, gösterdiğim nezaketin dahi karşılığını beklemiyorum ve kafaya da hiç takmadığımı hissettim. Hatta beklentin olmayınca sana verilen değer de daha bir tatlı oluyor. Belki böyle düşünebilirsiniz :)

Çok cebelleştim bu durumla, bir dönem çok çok fazlaydı, ben insanlardan olabildiğince uzak, mesafeli durarak biraz rahatlayabildim, aksi halde çok düşüyordu modum, hayatımı etkiliyor. Tabi yapı meselesi biraz. Çok insan çok sorun ve bir insan bile bazen on insana bedel canımı sıkıyor. Hala cebelleşiyorum biraz azalmış gibi gelse de. Kafamın içinde kendimle çok konuşup irdeliyorum bu yaşadığım durumu... Ben durumum olduğu ilk an psikologa gideceğim gibi, önce ilaçsız, anlatarak denemek istiyorum.

Bende senin gibiyim yalnız değilsin aslında ikimizde yalnız değiliz bizim gibi hatta bizdende daha çok kötü durumda olanlar var. Önemli olan bunu hastalık haline getirmemek diye düşünüyorum. Bence taktığınız gibi atlatmakta sizin elinizde.

bende senin gibiyim, maalesef

Bu cümleleri psikolag yorumlarsa size şunları soylicektir insanları degistiremezsiniz siz boylesiniz diye kimseyi de sizin gibi olmak zorunda değil ben olsaydım... başlayan cümleler yanlış çünkü karşınızda farklı bir birey var o yuzden insanları değiştirmeye çalışmak yerine kendinizi değiştirmeye çalışın çevrenizi size uydurmaya çalışmayın bu imkansız ama sizin değişmeniz için bir umut var

Bende senın gibiyim ama yenmeye calısıyorum bende kimsenin canını uzmek istemem kırmak istemem ama herkes benimkini cok guzel kırar ev hanımıyım toplum ıcınde bırı laf soylese bana o lafi yerdim eve gelip aglar yada sınır krizi gecırırdım ama artik yavas yavas yenmeye basladım biri laf diyor ya hemen cevabını verıyom zorla Yanı ama verirken sesım titriyor komik duruma dusuyorum ama alıstım bıraz artık hemen sesım titremıyor daha rahat ediyorum bıde soyle dusunuyorum sen uzuluyor sun ve o taraf gayet rahat ne umrunda ne uzuluyor sen kendini uxmus oluyon valla bazen hakkedene hak etti degerı vermen lazım Yoksa kendilerini bır b.. K sanıyorlar

Neler kullandınız

Bende öyleyim hele geceleri. Bir gün doktorum dediki niye görüşüyorsun kim olursa olsun gerekirse hiç görüşme dedi. Dogru kimden negatif elektrik alıyorsam merhaba dan öteye geçmedim bir süre. Baktim çok iyi böyle denge oluyor yada o insanlar canımı sıkacak kadar cesareti bulamıyorlar. Arada bir duvar ördüm. Ha arkamdan yapıyorlar hatta bunu gelip bana anlatanlarlada kestim alakayı. Bazen diyorum acaba bu kadar fazlamı hanı insan istiyor güvenebileceği bir arkadaş dost. Ama nerdee

O an öyle ani terslemek gelmiştir içinden.. terslemeyi başardıysan... Gerisi gelir. Takma... Gülerek ters cvp ver... -Selene Ya'aburnee. ♥ Üyelik

Obsesif kompulsif bozuklugu diye biliyorum çok yıpratıcı insanı yorucu bir davranıştır

Tabiiki. K

selam arkadaslar. uzun süredir degişik sıkıntılar gecirdik ailecek. ve uzun süredir de sinirlerim gel gitli ama emzirdiğim için psikiyatriste gitmedim belki depresyon geciriyorum bilmiyorum. insanları fazla önemsediğimi hissettim bana yapılan küçük bir olumsuz davranısta cok cabuk demorelize oluyorum bir gün boyunca onu düsündüğüm oluyor. sorgulamaya baslıyorum direk nasıl bukadar düsüncesiz saygısız olabilirler tarzında. ve esiminde hareketlerini takmak istemiyorum cocuktan önce birbirinize cok daha fazla zaman ayırırdık simdi degisik rutinlerde gelip gidiyoruz. sık sık tartısıyoruz. ve ben de tartısmalar iz olarak kalıyor. bazen cok sorguluyorum noldu birseylermi eksildi diye. ve bunları oturup konusacagım akıl alacagım biri de yok cevremde. takmamayı basaran var mı?önerisi olan

peki gercektwn yararı oldumu . push ;