Ben eşimin bukadar beni üzmüşlüklerini ve kıllarını bile kıpırdatmamaları karşısında onların evine gitmesini dahi kabullenemiyorum... Ama bencilce biliyorum.. Fakat çok tehlikeli insanlar bensiz gittiğinde onlar ancak zevkten dört köşe olurlar, rahat rahat para pul ister, rahat rahat arsız muhabbetlerini yapıp eşimi etkilemeye çalışıp hayatımızı yönlendirmeye çabalarlar.. Fakat ben varken yapamıyorlardı en azından Bir yandan eşimi düşünüyorum, bir yandan ben gitmiyim o gitsin buna müsade ediyim hep diyorum ama o zaman sanki herşey daha kötü olacak, çünkü sahiden çok fenalar, en azından beraber görüşüyorken kontrolumde oluyorlar bir türlü... Ee hiç görüşme desemde olmaz eşimin nihayetinde babası ki zaten asla kabul de etmez.. yani ancak o terbiyesiz adam bir adım atacak olursa eşim hatrına giderim diyorum ama okadar arsızki onuda yapmaz gibi.. Eşimde birsüre sonra bana baskı yapmaya başlayacaktır gibi geliyor.. Bilmiyorum.. off 1Sen

bir arkadaşım senin yaşadığına benzer olaylar yaşadı başta ikiside adamın ailesiyle görüşmedi ama adam sonradan görüşmek istedi kızda senin gibi düşündü ya aklını çelerlerse diye çünkü adam her onlara gidip geldiğinde kavga ediyorlardı sonunda adamın annesi bir adım attı kıza, kızda anneyi bahane edip gitti ama babanın ne elinden öptü ne yüzüne baktı hatta arkadaşım ilk gittiğinde baba elini uzatmış öpsün diye arkadaşım es geçmiş, yok saymış adamı. yanından bile geçmemiş.. başlarda adam umursamaz gibi davrandı sonradan sonraya özür diledi yaptıklarından hala çok iyi olmasada araları görüşüyorlar ama hala arkadaşım baba demiyor.. yani hem tavrını-tepkisini sergiledi hem kocasını kontrol altında tuttu hemde kocasının gözünde büyüklük yapmış oldu... Allah yardımcın olsun hakkında hayırlısını versin arkadaşım zor bir durum zor bir karar..

O böyle bir durumda ben genede senin için bile olsa sizin ayrı kalmanızdan yana kullanmazdım seçimimi diyor. Ben sizinkilerden nefret dahi etsem senin için görüşürüm diyor..3aylık bir tepki koydu onlarda yazlıktaydı zaten görüşmediler aramadıda eşim şimdi şimdi annesi benim gönlümü aldı diye onla görüşüyor. Fakat bayramda babamıda arıycam diyor... Bilmiyorum doğrum şaştı onu anlamaya çalışırken.. ama çok yaralıyım, kırgınım, kızgınım.. 1Sen

O zaman babasıyla görüşmeye gittiğinde sizde gidin, gidin ki siz affetmeye yeltendiniz diye eşinizde yeltendi imajını verirsiniz.. Mesafeli davranırsınız ama varlığınız orada olur.. Ve eşiniz bu fedakarlığı sadece onun için yaptığınızı hiç unutmaz. Bunu bastırın. Eğer siz görüşmezseniz eşiniz görüşmeye başlarsaki bu onun hakkı, işler boyut değiştirir.. Bence buna izin vermeyin, sizde gidin çok zor olsada. M marselya

Kuranı Kerimde anneyle babayla bağı koparmamak ve de onlara iyi davranmak emredilmiştir. Eşin onlarla görüşmek zorunda arkadaşım öyle veya böyle. Haa sen de eşine katılır mısın katılmaz mısın o senin bileceğin şey. Senin yerinde olsam eşimin onlarla görüşmesine karışmazdım ama babası özür dilemedikçe de babasıyla görüşmezdim herhalde büyük konuşmayayım da. Eşimi ayartabilirler diyorsun eğer eşin sana saygı duyup değer veriyorsa zaten çok ters bir işe kalkışmaz onlar yüzünden. Sana değer vermiyorsa ve arkandan sana zararı olabilecek işler çevirebilecek bir tipse de zaten boşanır gidersin. Dolayısıyla birşey kaybetmiş olmazsın aksine bebek yapmadan önce eşini test etmiş olursun bence. M marselya

prometheus

Evet, işte bende bir yandan kendi gururumla boğuşuyorum.. Dedikleriniz kesinlikle doğru, çok yıprandım bende bu süreçte... eşimin tüm sülalesi bana çok destek oluyor, iyi insanlar, hepsi bütün bu rezillikte sözleriyle davranışlarıyla benim ve ailemin yanında oldular, teyzesi, kuzenleri, amcası, yengesi hala araşırlar ailemle. Babasınıda çok kınadı hepsi. Bukadar haksızlığa çok yanımda oldular Allah razı olsun hepsinden... Ailemeyse gene üzüntü düştü, kalp krizi geçiriyordu babam duyduğunda... Ki düşünün benim ailem İzmirde onun ailesi İstanbulda toplasanız 5 kez yanyana gelmişlerdir düğün şu bu.. sonra annesi bizimkilerden büyük, üstelik bu niyette olsa babam İzmirde şişman, kapkara ve dişleri yamuk yumuk olmayan daha çekici bayanlar olurdu telefonla dünürünü taciz etme isteği duyacağına.. Ya bunları konuşmak bile iğrenç.. Ya arkadaşlarımla bile dertleşemedim böyle bir rezilliği kime nasıl anlatırsın.. Konuştukça iğrenç geliyor... Allah kimseye yaşatmasın.. Affetmiyorum.. Birde biz boşanıyorduk neredeyse onların tüm bu rezillikleri yüzünden, ve kıllarını kıpırdatmadılar, daha ziyade destek oldular.. Bende kendime gitme hiç bırak eşin gitsin gelsin diyor ama bu şekildede daha çok soruna yol açacaklar, çok fenalar.. bilmiyorum kaldım ortalarda düşünüyorum düşünüyorum işin içinden çıkamıyorum... ama her birinizden aldığım önerileriler düşüncelerimi berraklaştırıyor. Teşekkür ederim SizBiz Maşaallah

Sağol arkadaşım, inan ben hiç böyle şeylerle karşılaşmadım etrafımda annem babam emekli memur insanlar, güzel sakin sade bir yaşamımız vardı.. Böyle şeyleri okur duyardım genelde eğitim düzeyi düşük aileler arasında gelişen şeyler diye düşünürdüm.. İnsan bu benim başıma gelmez demeyecekmiş.. Allah iftiraya yalana kötü niyete maruz kalan herkesin yardımcısı olsun.. SizBiz Maşaallah

Bence eşinizde bir süre kızgın kalmalı, size yapılan saygısızlığın bir tepkisi olarak.. Tepkisini mutlaka ortaya koymalı.. Fakat gitmesini engelleme konusunda bir yorum yapamayacağım. Bu arada asıl olan eşinizin size empati kurmasıdır. Yani aynı olayı yaşasaydı kendisi nasıl davranırdı.. Bu konuda ondan ılımlı bir şekilde yardım isteyebilirsiniz. M marselya

evet sanki o durumda bak biz neler yaptık, oğlumuz gönlünü almazsanız bende sizinle görüşemem vs dedi ama bak neler yaptım karısı gelmiyor ama herşeye rağmenoğlumuz geliyor işte, bizden ne yaparsak yapalım vazgeçmez olucak adı... Daha zavallı aptal duruma düşücem sanki... Fakat diğer türlü büyüklük yapmış olucam, eşimle beraber gitmiş olucaz ve belki oğlumuzla ilişkimiz bu kızın insiyatifine bağlı bizde biraz insan gibi duralım diyecekler(gerçi öyle çocuklarını taktıkları ilişkileri için öldükleri yokta, fakat eşimin hayatındaki yerimi bilmeleri lazım bazı şeyler için.. Çok arsızlar çünkü çok reziller Yani bana kalsa ömürboyu yüzlerine bakmazdım ama diğer türlü tek başına gidip gelmeye kalkarsa herşey kontrolden çıkacak gibi, zırt pırt planlar yapacaklar eşimle, sonra eşime noluyor ne bu sıklık dediğimde ee sen gelmiyorsun diye plan yapamıycakmıyım olucak adı. Yani kontrolsuzluk başlıycak.. EE eşim gidip gelip sonrasında bu durumlara dayanamayıp hadi bende eşimle gidiyim dersem daha aptalca olucak...

Eşinize bir yasak yok ki görüşmemesiyle ilgili. O görüşsün. Ben kıyamete kadar konuşmazdım sanırım. M marselya

arkadaşlar bir konuda fikirlerinizi almak istiyorum. Daha önce bahsetmiştim eşimin ailesinden, şimdi sizin fikrinize ihtiyacım olan nokta şu.. Eşim boşanma aşamasındayken türlü szler verip kurtarmıştı evliliğimizi demiştim, o dönem ailesiyle konuşup bundan sonra eşimin gönlünü ne zamanki aldınız ancak o vakit görüşürüz yoksa görüşemeyiz ona göre kendinizi ayarlayın gibi bir konuşma yapmıştı bana söz vermişti... Annesi bana adım atıp aradı bikaçkez sonra doğumgünümde eve çiçek yolladı bende daha fazla uzatmak istemedim ve sırf eşim için bende arayıp sorup buzları kırma çabasına girdim. Ki olanlar yaşananların boyutunu düşününce bu sahiden eşime olan sevgimden yaptığım birşeydi. Aradan 3 ay geçti onlar yazlıktalar ve dönecekler.. Annesi adım attı bende eşime saygım ve sevgimden onun adımına karşılık verdim, fakat babasını affetmem mümkün değil.. Daha önceki konumu okuyanlar bilirleren son bombaları babası babamı eşimin annesine yakınlaşması gibi bir iddia atmıştı ortaya kendi sülalesi dahil herkes tarafından çok kınanmıştı babası bu iğrenç ve seviyesiz itibar kaybı yaratma amaçlı yakıştırmasına kısası bunların üstünede biz boşanmalardan geçmiştik eşimle benim bu çirkinliği kaldıramamam ve yaşanan tüm tatsızlıklardan midemin bulanmasıyla ki o vakit bile 'onun için değer mi' demişti oğuna boşanma vaktinde bile sebep oldukları şeye rağmen hala kötülükle ayırma çabasındaydılar.. Dün eşim bu daha ne kadar sürecek dedi.. Bende bana söz verdiğini hatırlattım, bana adım atmadan asla görüşmek istemediğimi söyledim adım attığı vakit ancak ozaman sadece eşimin hatırına eşimle evlerine ziyaretim mümkün dedim. Eşim haklısın babam büyük terbiyesizlik etti, affedilecek gibi değil çok kötü şeyler yaptı ama benim babam o ve bir şekilde artık bu hal bitsin istiyorum diyor. Ben hiçbir zaman onları birbirinden ayırmayı düşünmedim yada buna sebebp olmayı fakat onurum gururum şerefim ayaklar altına alındı ve sürekli kötülük halindeydiler.. Kendilerinden başka kimseyi önemsemeyen bu insanlar çocuklarını bile bir zerre düşünmüyorlar Bu yüzden kimin onuru gururu şerefi demeden çoook çirkince saldırabiliyorlar. bu konuda eşime ben görüşmem sen görüş dersem biliyorumki bu durumlar birşekilde tekrar edecek, fakat eşimin onlara bu tavrı göstermesi üstlerinde etki gösterecektir. Fakat eşime de içten içe üzülüyorum anlamaya çalışıyorum dünya kötüsü insanlarda olsa ailesi işte... Empati yapınca düşünüyorum.. Fakat bahsolunan insanlar çok tehlikeli, çok ahlaksız... Yani acaba EŞİM için adım falan beklemesemde eşimle ziyaretlerine gitsem mi?Fakat babasının yüzünü dahi göresim yok ki düşünün boşanıoduk onlar yüzünden ya insan bir kere sebep olduğu şeyi düşünmez mi, özür beklemedim hiç ama bi aramaz mı.. Ben anlardım arasaydı tamam derdim en azından.. ama şimdi Eşim için bile olsa içim kaskatı, gururum, onurum izin vermiyor... Ama diğer yandan empati yapmaya çalışıyorum.. Eşimi anlamaya çalışıyorum... Tüm sülalesi bana bu durumda hak veriyor eşimde.. Fakat ben eşimi kısıtlıyor muyum?Bensiz gitmesini istemiyorum çünkü maalesef bu insanlar bundan ancak memnun olurlar, hatta tam istedikleri şeyde bu olur, sahiden garipler... Ama bukadar şey yaşanmışken ve eşimin babası tüm bu rezilliğine terbiyesizliğine rağmen tek bir adım atmazken eşimin hala evlerine bensiz gidiyor olması beni ne duruma düşürür? Bana fikir verin yanlış mı düşünüyorum... İnsanlar özeleştiri yapmalılar fakat yaşananlardan ötürü özeleştiri yapmama müsade etmiyor duygularımın yoğunluğu, belki de doğru düşünüyorum Bana fikirlerinizi söyler misiniz? E EBRU 72

Canım sen bilirsin ama böyle şeyler düşünecek zihniyette insanlarla benim işim bitmiştir.. "Eşinle değil, ailesiyle de evleniyorsun" lafları, aileyi de illa memnun etmek isteyen insanlar tarafından söylenmiş.. Ben de 3 senelik evliyim.. Eşimin ailesinin inanılmaz tahriklerine rağmen istemediğim hiçbirşeyi yapmadım.. Eşim gidip görüşüyor, ben kavga gürültü etmememize rağmen eşimin ailesin çok fazla gitmiyorum, evlendiğimzden beri 4-5 kere gitmişimdir.. Çok fazla içli dışlı olursanız, beklenti de o oranda artat ve memnun etmek bir zaman sonra imkansız hale gelir.. Kesin bağınızı arkadaşım,3 günlük dünyada koskoca insanlara lisede flört eden gençler gibi iftira atan insanlarla ömrünüzü tüketmeyin.. Sizin söylediğiniz şey yüzünden cinayet işleyen insanlar var.. Madem böyle birşey var nasıl böyle rahat durabiliyorlar.. Onlar biraz duraklı oturaklı bir aile olsa babanız böyle bir eylem gerçekleştirmiş bile olsa, görüşmeyi keser, dallandırıp budaklandırmazdı.. Madem dünürler onlara uygun değil, çeker kapını oturursun,7 mahalleye böyle duyurmazsın.. Ben böyle insanların elini bir de öpmeye gideceğim?Kırgınlık olmasın diye düşüneceğim? Kırgınlık olsun, elleri de yerin dibine batsın.. Babası malum şeyler yapan bir gelinin el öpmesine kalmamışlardır herhalde..

M marselya