İlişki adı altında 4 örnek vermişsiniz; dördünden de aşk çıkma ihtimali sıfıra yakınmış zaten. Biri internette 2 haftadır konuştuğunuz, tanımadığınız etmediğiniz adam... Diğeri evleneyim de kimle olduğu önemli değil kafasında, kız arayışına çıkmış bir hanzo... Öteki uzak mesafe ilişkisi... Genelleme yapmak istemem ama sorunsuz uzak mesafe ilişkisi de az bulunur bir şey... Akrabasıyla evlenen dümbelekten de hayır gelmezmiş. Her işte ailesinden izin kağıdı alıyordur muhtemelen. Önce birey olsun, büyüsün. Kısaca size hep kazmalar denk gelmiş. Bu işin uzmanı değilim ama baba-kız ilişkilerinin, kızın daha sonra erkeklerle kurduğu ilişkilerle birebir alakalı olduğunu biliyorum. Belki bir psikologdan yardım almak iyi gelir size. Sonuçta her şeyi kendi kendimize halledemiyoruz.

Psikoloğa defalarca ve terapiyi bırakmadan sonuna kadar gittim. Gerektiğinde psikiyatriye yönlendirdi ilaç da kullandım, ama olmuyor karakterim oturmuş böyle değişmiyor. Ya da tam düzeldi derken yeni bir ilişkide rahatsız edici bir şey çıkınca yine başa sarıyorum. Kendimi dinleyip çözümlemem gerekiyor sanırım. Dışarıdan bir destek de bir yere kadar yetiyor. Sorun yok diyorlar, karamsarlık var diyorlar. Bu senin hayatın kıyaslama yapma falan filan. Ama dediğim gibi yeni bir ilişkiye başladığım an yine aynı şeyler dönüyor etrafımda.

Amin canım, bazen ne yaparsam yapayım bu girdaptan kurtulamayacakmışım gibi hayatım hep bu minvalde gidecekmiş gibi geliyor...

Teşekkür ederim. Evlenmeden önce ve hayatı yeniden keşfedin kitaplarını alıp henüz okumamıştım. Beş sevgi dilini okudum. İlişkiler ve az seçilen yolu da araştırıp alıcam. Sırayla okurum hepsini. Umarım iyi gelir. Teşekkürler tekrar.

En basta ciddi dusunen ciddi adimlar atan birini bul. Internetten ben karsiyim buyuk riskleri var cunku iyilerine nadir rastlaniyor. Mantikli olsun. Gozu kapali asik olmamaya calis. Aklin ve kalbin uyum icinde olsun. Kimsenin seni somurmesine izin verme. InsAllah yakin zamanda kalbine gore birini bulursun.

Zamana bırakın biraz.. o kişi geldiginde gercek ask buymus diyeceksin

erkeklerle konuşuyorum düzgün kız yok diyorlar, kızlarla konuşuyorum düzgün erkek yok diyorlar...

Benim de kimseye guvenim kalmadim. Hatta arkadaslik dostluk olarak bile. Ne bileyim hayat kimine cok bonkor kimine cimri. Bahtiniz acilsin insallah artik iyilerle karsilasirsiniz.

Babadan değer görmeyen kadınlardan bazıları ilk aşkına bağımlı hale gelip hemen evlenirken, bazıları da sağlıklı romantik ilişki kurma ve yürütmede zorlanıp, daldan dala konma, sürekli partner değiştirme eğiliminde olabilyor. Kısacası bu durumdaki kadınların davranışları, ilişkideki tutumları çok stabil değil.

Hep aklini kacirmis tipler denk gelmis arkadasim, uzmeyin kendinizi. Elbet bir gun icinize sinen biriyle tanisacaksiniz yasinizda ne varmis 32 daha hayatin basi

Bütün erkekler böyle değildir di mi? İyileri de var mıdır acaba, varsa da bana denk gelir mi... Burda da öyle konular okuyoruz ki doğru insana denk gelmek çabayla, aramakla da olmuyor. Allah tarafından gönderilen bir lütuf bu başka bir şey değil.

Evlenmeden Önce-Doğan Cüceloğlu İlişkiler-Psikonet yy Hayatı Yeniden Keşfedin-Psikonet yy Az Seçilen Yol-Dr. M. Scott Peck Beş Sevgi Dili-Gary Chapman

Daha doğru insanın vakti gelmemiş.

Bence bi süre mola verin İlişkilere

Yemin ederim noktasindan virgulune kadar katılıyorum ve ayni dusuncelerdeyim.. bir kiz babasindan yeterli ilgi ve sevgingormezse hataya düşüyor babadan gormediginilgiyi erkekten gorunce beni seviyor sanıyoruz. Babalarimizin karakteri bile ayni yaaaaaa ayni cikmazdayiz Allahim sabir versin bize en dogru yolu gostersin

Benim neyim eksik diyorum ben de değer görmeyi hak ediyorum diyorum kendime olabildiğince güvenerek başlıyorum bir ilişkiye ama bir yerden patlak veriyor yine. Herhalde göremediğim, bilmediğim, gözden kaçırdığım bir şeyler var. Allah yardımcımız olsun.

Of ben de kendimi öyle değersiz hissediyorum ki... Ben de kendimde bir seylerin eksik olduğunu hissediyorum. Değer gören önemsenen, kaybedilmekten korkulan kadınları kıskanıyorum onlara bakıp "ya bu kadınlar neler yapiyorlar da ben yapmıyorum sevilmiyorum?" diye soruyorum kendi kendime. Sonra diyorum ki boşver dusunme bunları alış bu hayata diyorum. Tekrar yeni birisi gelse bile deger vermeyecek diyorum ama bir yandan biri gelsin bana deger versin istiyorum. Oyle iste ben de senin gibi hissediyorum ve izinden yuruyorum.

Aşka inancınız kalmadı diye bu defteri kapatıp ömrünüzün sonuna kadar yalnız mı kalacaksınız? İsteseniz de yapamazsınız zira insan sevmek, sevilmek, dokunmak ister. Bir süre sonra hiç alakasız birine bile kanınız kaynayabilir. Herkesin başından kötü ilişkiler geçiyor. İlk sevgilisiyle evlenip mutluyum diyenler de var ama kime göre neye göre. Siz isteklerinizden taviz vermeyip devam ettiğiniz sürece gönlünüze göre biri elbet çıkacaktır. Ben pek evlenmek için, sevgili olmak için tanışmayla başlayan ilişkilerin sağlıklı olmadığını düşünüyorum. Önce sosyalleşme, flörtleşme, arkadaşlık olarak başlarsanız daha güzel ölçüp tartarsınız.

Size de cidden kötüleri denk gelmiş yahu =) moralinizi bozmayın hemencik. Denk gelir ama zamanı var demek ki.

Teşekkürler.

Vazgeç olmuyorsa olmuyordur. Bir işe gir başka uğraşlar bul. Bazı şeyler İstedikçe geri tepiyor olmuyor çünkü...

Ben de iki gün önce bir ilişkimi bitirdim, hakikaten hep kırılan taraf olmama rağmen, bu kadar yanlış adamı nasıl buluyorum, özellikle seçip hayatıma alıyormuşum gibi hissediyorum artık. Çok şey istemiyoruz aslında ama, olmadı mı olmuyor işte, çok sevdiğim bir söz var, '' Kader size susun demişse, bağırmayın. '' diye. Evet, anladım ki kader bana SUS dedi!

Evet bir de böyle bir durum var. Sadece sevgiliye değil tüm insanlara karşı büyüyen bir güvensizlik başlıyor bir yerden sonra... Kimseye tam güvenilemeyeceğini anladım ama o dengeyi nasıl kuracağımı henüz kestiremiyorum. Amin teşekkür ederim

Güneş Tan "Kaderini Değiştir".

çok şükür akıllı bırı çıktı. en azından ustune atlayan dangalak için diğerleri gibi ölüp bıtmemişsin buda inanki çok güzel birşey.

Allah allah ya neden denk gelmiyoruz ki P

Aşka inancım var. Ama beni bulacağına inancım yok. Ben aramayı bıraktım çünkü arayıp bulduğum ne varsa fıs çıktı. Ve gerçekten güvenemiyorum, son seferde tek ayak üstü 40 yalan söylediği ve yakaladığım için sanki kimse doğruyu söylemeyecekmiş gibi geliyor artık.

Evet kitap okumayı seviyorum, önerirseniz memnun olurum. miniminimarg Bir umut lazım şimdi

İnstagramdan tanıdığım biriyle ilk buluşmamızda beni öpmeye çalıştı, o kadar kötü hissettim ki. İki haftadır konuşuyorduk ve sınırlarımın olduğunu falan anlatmıştım tamam demişti. Konuşurken çok düzgün biriydi, ilk defa internetten biriyle yüzyüze görüşmeye karar vermiştim. İlk buluşmada kızın üzerine atlamak nedir ya. Kendimi çok değersiz hissettim biliyorum başkasının davranışıyla değersiz olcak değilim ama hayata karşı çok umutsuzlaştım. Belli ki karşısındakine zerre saygı duymayan bencil biri. Sapık mısın ya noluyor dedim bu sefer de yüzü düştü trip atmaya başladı. Çok sinirliyim. Bir daha görüşmek istemediğimi söyledim. Karşı gelmedi. Bitirdik. Bundan önce de bir yakınımın vesilesiyle biriyle tanışmıştım. Daha İkinci buluşmamızda 'bana kesin bir şey söyle yoksa ailemin tavsiye ettiği birileriyle görüşmeye başlayıp seninle iletişimi kesebilirim' dedi tehdit eder gibi. Ben de 'daha seni tanımadan kesin bir şey söylememi bekleme, git tanış o zaman onlarla ben engel olmayayım' dedim ve bitirdim. Bunun da öncesinde biriyle uzak mesafelerdeydik, üçüncü ayda 'ben seni yanımda istiyorum böyle olmuyor' dedi bitirdi. Yine bunun da öncesinde biri, bir yıldır sevgiliydik herşey rüya gibiydi, ailesi beni istemedi diye bitirdi akrabadan biriyle evlendi. Ve dahası da var. Tüm ilişkilerim gözlerimin önünden akıp geçiyor hepsi yara bırakmış bende. Bende mi sorun var anlamıyorum güvenim o kadar zedelendi ki nasıl toparliycam bilmiyorum. Artık yeni bir kişiye daha ihtimal vermeye korkuyorum. Ama birilerine güvenmek istiyorum. Evde de babam zerre saygı duymaz güven vermez asla. Daha dün sabah kahvaltıda bile 'benimle yaşıyorsanız bana itaat edeceksiniz' diye bir ton gürledi. Sırf istediği bir şeyi biraz isteksiz getirdik diye. Bu arada yaşım 32. Evde çok kalmamaya çalışıyorum anlaşamıyoruz çünkü. Ayrı eve çıkmak için yeterli maddi durumum yok şu an, izin de vermiyorlar zaten. Çok doldum şu son olaydan sonra, instagramdan tanıştığım kişiden sonra yani. Paylaşmak istedim sadece, içimi dökmek istedim. O kadar umutsuzum ki, galiba babamın bizi hep değersiz hissettirmesi yüzünden kendime değer veremeyip bana değer vermeyen insanları hayatıma çekiyprum gibi geliyor. Her ne kadar bunu kırmaya çalışsam da yine aynı şeyleri yaşıyorum. Zaten çok hassas, alıngan, kırılgan bir insanım. Çok üzgünüm...

Sizin karşınıza ne yazık ki düzgün adaylar çıkmamış. Bununla birlikte sizin de biraz ilişkiler ve insanları tanıma, anlama, sağlıklı iletişim ve evlilik öncesi süreçleri doğru yönetme hususlarında desteğe ihtiyacınız olduğunu düşünüyorum. Babanızla olan ilişkinizdeki sorunlar ve sağlıksız aile ilişkileri, bu yaşadıklarınızda etkili. Kitap okumayı sever misiniz? Bakış açınızı geliştirecek ve size kendinizi daha iyi hissettirecek kitaplar önerebilirim.

Başlığı okuyunca şarkı yankılandı kulağımda :) Babadan değer görememekle ilgili olsaydı size ilgi gösteren ilk kişiye bağlanıp evlenirdiniz bence.. Bence daha doğru zaman değil. Beklenen beklendiği zaman gelmiyor.. Şu melankoli halinizden çıkıp ilginizi başka yöne kaydırın biraz..