Bana kalirsa belli bir yasa kadar hala kadin ve erkek arkadas kalamiyor. benim icin bu yas 20 ve uzeri oldu. Su an 22. yasim bitmek uzere. Arkadasim, kardesim, canim o benim ya gercekten ailemden bir farki yok. her seyimi paylasirim hemen hemen, mahrem seyler disinda. o biraz daha kapali bana gore, her seyini anlatmaz, o da erkek oldugundan. ailemle de tanisiyor, gecen annemle 1 saat telde konustular, kucuk bir erkek kardesim var ona da abilik yapar, sk sk telde konusurlar telde. Ama onun disinda baska herhangi bir erkege bu kadar kolay guvenmem onumde boyle bir ornek olsa bile. Eski sevgilimle de 5 yil arkadastik, niyeti bozdu allem kallem asik etti beni kendine. ama o zaman dedigim gibi 19 yasinda (20 yas altinda) idim. Meslek lisesi ortamini az cok bilirim. Allah liseli ergen kizlarin gazabindan korusun ya herkesi neyseki geride kalmis o gunlerin. Yalniz arkadasinla gorusemiyor olman kotu olmus, iste bu yuzden ve daha bi cok sebepten "1tanecik" de olsa hemcinsimden dostum olmasini isterim, Allahim ins. onu da nasip eder. Bu erkek arkadasimla biz ayni lisedeydik, ayni uni, ayni bolumdeyiz. bazen deriz biz evlenicez mi nedir kader bizi birlestiriyor diye. sonra allah korusun deyip guluyoruz geciyor oyle. dedigin gibi seviyeyi korumak tum mesele.

Ben acı yoldan şunu öğrendim. Hayatımızda herkes gelip geçicidir. Arkadaşlarda gelip geçicidir. İllaki istisnaları vardır ama gerçekten egoların esiri olmayan güzel arkadaşlık bulmak çok zor. Ben bu hayatta ailemin bile gelip geçici olduğunu öğrendim. Çünkü herşeyin bir sonu var. Çok kazık yedim insanlardan. Şuan hiç yakın arkadaşım yok. Bir derdim olduğunda içimden kendi kendime düşünür sonra atmaya çalışırım. Öyleki tek başıma alışverişe gidip tek başına gezip tek başıma sinemaya gittiğim oluyor. Bazen gerçek bir arkadaşın varlığını çok özlüyorum. Eskiden çok aktif ve sosyal bir insandım sonra hayatımda çıkan bazı sorunlar oldu. İlk sırtını dönenler onlar oldu. Halbuki ben onların her derdini sıkıntısını dinler paylaşır düzelmesi için gereken herşeyi bazen fedakarlıklar yaptım ama elim boş. Aramıyorumda artık. Elimdekiyle yetiniyorum. Çünkü nerede çokluk orada... diye bir laf var ya işte onu gördüm.

İmsanlar sevilmek için yaratıldılar. Eşyalar ise kullanılmak için. Dünyadaki kaosun nedeni; eşyaların sevilmeleri ve insanları kullanılmalarıdır B

bazen ağır geliyor işte her şeyi tek başına üstlenmek, insan düşünmeden sırtını yaslayabileceği birini arıyor ama yok yada ben henüz bulamadım... insanları hayatıma almaktan korkar oldum, güven duygumu yitirdim sanırım... Gezegen X

Erkeklerle gerçek dostluk kurmak kızlara göre daha kolay. Arada kıskançlık falan olmadığından güzel oluyor ama herşeyini paylaşamıyorsun falan filan. Benim dediğin gibi bir erkek arkadaşım sırdaşım dostum vardı. Hala var ama evlendi şimdi eskisi gibi görüşemiyoruz maalesef. Varsın görüşemeyelim eşiyle sıkıntı olmasın mutlu olsunda hiç önemli değil. Çevremdeki bir çok insan erkekten dost yakın arkadaşmı olur diyor. Fakat sınırını bilirsen çokta güzel oluyor. Aynı kitapları okurduk aynı filmleri severdik. Aynı kafadaydık. Yardımlaşmalarımız bile çok güzeldir. Onun sayesinde erkeklere bakış açım değişti. Güven problemim vardı ve sayesinde kurtuldum. Sevgilim bu erkek arkadaşımı bilir tanıyor. Benim erkek arkadaşımına yakın arkadaşları var eğer gerçekten nem kapmadıysam sıkıntı etmiyorum. Bir de ben maalesef kız meslek lisesine gitme gafletine düştüm. Çok iğrenç bir ortamdı kız olmaktan utanıyordum bir vakit. Hey gibi günler. Bitttter

İnsanların genelde iyi olduklarına inanmak isterim ben... Sıkıntılı konularımı paylaşmaktan çekinmem ama bazen menfaatler girince araya kişilerin yaptıkları yorumlar kırıcı olabilir. Allah'tan çok büyük sıkıntılarım olmadı.. Çok Şükür... Gezegen X

amin tatlım.. Allah iyi insanlarla karşılaştırsın...

İnsanlar birbirlerini neden çekemezler? Siz arkadaşlarınızın mutlu anlarına içten sevinir, üzgün olduklarında onlarla birlikte üzülürken onlar neden hep sizin kuyunuzu kazar durumdadır? Hayatınızdaki olumlu kararlardan durumlardan bahsedersiniz burun kıvırırlar, çok şükür ki hayatımda olumsuz giden büyük problemlerim yok. Herşeyinizi içten paylaşabileceğiniz dostlarınız var mı bilmiyorum ama henüz böylesiyle karşılaşamadım, herkes iyi gün dostu... Krew

arkadaşlarımız çoktur ama dostlarımızın sayısı azdır. en azından benim için öyle. iyi günümdede kötü günümdede yanımda olan dostur gerisini boşver Gezegen X

Evet BU kadar zor bence de. Ilk kazigimi daha ilkokul 5. sinifta yedim. O kiz arkadasimin okul degistirmeden once beni kira kira gitmesi benim arkadasliklara olan guvenimi cok sarsti, bunu her zaman en derinimde hissettim. Ortaokulda cok guzel bir dost edinmistim. 7-8 senelik bu dost umu da vefasizligindan dolayi gecen gun msj atarak sildim hayatimdan. Resmen pesinden kosturuyordu oyalaya oyalaya beni bugune getirdi, eski gunlerin hatrini falan birakmadi. Zaten hic bir zaman hayatimda "cokluk" olmadigindan "b. kluk" da olmamisti. Ama lise, uni. falan hep aci deneyimlerle son buldu. Su an tek bir dostum var, o da erkek. 6 senedir hayatimda. allah yoklugunu gostermesin. Bazen onun bir sevgilisi oldugunda kizdan dolayi iliskimizin biteceginden dolayi korksam da, simdilik varligina sukretmekten baska bir sey yapmiyorum. Allahim hepimize hayirli ve guzel bir iki dost versin yeter bence. az oz, tadindan yenmez.