Bi annenin yazısında okumuştum;" doğum yaptıktan sonra tamamen yalnızsın" sözünü.. anne olduktan sonra(hele ki 2. kez) sen dönüp aynada bile kendine bakamazken, insanların senin vericiliğinden faydalanmaya çalışması, zaten kazan olan kafayı iyice tenekeye çevirmeleri çok insafsızca. Çocukları birine bırakıp açık havada yürüyüş yapma şansınız varsa, yapsanız keşke.

Avatardaki bebek nasıl tatlı ya maşallah

Sağolun.. avatardaki oğlum simdi 9 yaşında.. simdi tipkisndan 6 aylik kkzim var

Çok bunalmışsın daha fazla negatiflik görmek istemiyorsun hayatında. Psikolojik destek almaya ne zaman başladın?

Geçmişte ilaç da kullandım. Tekrar konuşup doz değişikliği, ilaç ekleme yaptığı olmuştu o nedenle sordum. SecretWomen

Yetersiz değildir, maalesef psikolojik tedaviler çoooook uzun süreç alıyor.. sabır önemli ama "psikoloji" de sabrı bilmiyor bazen.. Anlaşılan dolmuşsunuz da siz.. şimdiye kadar hep dert dinlemişsiniz, başkalarının derdini dert edinmişsiniz ama sıra sizin anlatmanıza gelince etrafta kimseyi görememişsiniz... Başkasına çok hafif gelen durumlar o an size dünyanın en büyük yükü gibi gelir.. o yüzden dilediğiniz insanların dertleri de onlara göre büyüktür.. Pes etmeyin tedaviye devam

Eylül ayinda ilac tedavisine başladım yalnız ilaclar gün icerisinde uyuduktan sonra veya 12 saat dolmadan etkisini kaybediyor kendime dönüyorum bunu sınadım.. SecretWomen

Icimden gelmiyor ayrıca pazara gitmem gerekirse de anneme birakiyorum veya kv ama benim gibi ilglenecklerine de inanmıyorum herkes gözüme eksik gelmeye başladı yetersiz anlamsiz..

Sadece oğlum varken o düşünceler gelince aklima alir çocuğu cikar gezerdim simdi gitmek istemiyorum ve samimiyetsiz geliyo insanlar ve paramiz da yok.. Eylül ayindan beri tedaviye başladım ilaca başladıgim ilk ay daha iyiydim pek sallamiyordum kimseyi bu aralar öfke patlamasi yaşıyorum herkese bagiriyorum. . ve cok acik konusuyorum yanlis yapiyorsunuz bencilsiniz vs. Kimseyi dinleyemem falan zaten acik sözlü biri idim ama artik anlamayanlara bagirmaya başladım. .

Zamanla iyi olacak her şey inşallah. Dert dinleme, en güzelini yapıyorsun. Psikolojik destek alalı ne kadar oldu bilmiyorum ama devam etmen gerektiğini düşünüyorum. Ben de yeni başladım. Aynı düşüncedeyim. Kimseyi görmek konuşmak istemiyorum ama bu düşüncemin tersini yapıyorum kendimi zorlayıp. Dışarı çıkmak istemiyorsam inadına dışarı çıkıyorum çocuğu sıkıca giydirip. iki çocukla elbet daha farklı, daha zor belki de. Çocukların kaç yaşında?

2.5 ay önce doktor gittiğim günden 15 gün sonra tekrar gitmem gerektiğini söylemisti M MutluHuzurluBereketli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

ıkıncı cocuk benı de cok degıstırdı, eskıye nazaran ben de cok bencıl oldum, ama sevıyorum bu halımı, heh dıyorum aklın başına yeni geldi, bundan önceki saflıklarına yan sen falan diye kendime laf sokuyorum

2. Cocuktan sonra maddi anlamda zor günler geçirmeye başladık. Ailemin de destegi yok denecek kadar az dı. . ailem yakin cevrem sadece bana dertlerini atil rahatlayip uzaklasip gittiler.. ve son zamanlarda bana birsey oldu ki bana derdini anlatmaya baslayan insanları dinlemiyorum kaçıyorum.. hatta bagirip cagiriyorum ben ne haldeyim sen buna mi takiyorsun deyip kaciyorum.. telefonu açmiyorum evdeyim yorgunum diyorum. . Ve artik insanlar bana cok saminiyetsiz, uzak gelmeye başladılar. . Bana anlattiklari sıkıntıları benim derdimden daha basit görüyorum ve benim halimi formaliteden sormalari zoruma gidiyor. . Dışarı çıkmak yeni birilerini tanımak birilerinin bana gelmesini istememek.. neler oluyor bana.. Herkese bagiriyorum ve bütün insanların menfaate bağımlı ilişkileri olduğunu düşünüyorum. . Psikolojik destek alıyorum sanırım yetersiz bilemiyorum. .

Psikolog bana ilaçların kötü düşünceleri düşünmeyi engellediğini yani insanı normalleştirdiğini söyledi. emzirdiğim için psikiyatriye yönlendirmedi. Acaba doz değişikliği mi gerekiyor? Tekrar ne zaman gideceksiniz? SecretWomen