aşırı zıt bi karakter, bütün çocukluğum benim beğenerek aldığım ama onun beğenmediği için ben evden çıktığımda yırttığı kıyafetlerime üzülmekle geçti, ve hala bunun izlerini taşıyorum yalnız yaşamama rağmen annem geldi mi sevdiğim kıyafetlerimi saklıyorum. anlaşabilmenin tek yolu uzaklaşmak bence. ne yapsan olmuyor karakterden taviz istiyorlar çünkü hep.

sanmıyorum işe yarasın. Yani nasıl denir ki, oradan da sana çıkaracağı dersler olabilir. Benim annem de bazı konularda çok takıntılı okul, ders, meslek, evlilik gibi. bu konularda hiç uzlaşamadık annemle. ben o kitabi götürsem anneme içinden cımbızla çeker bir cümle koyar önüme.

Biz annemle hep iyi anlaşdık ben bi evin bi kızıyımannem tarafında hep el üstünde tutuldum tabi babam ve abilerimde öle ama anne oldukdan sonra daha iyi anlıyorum onu bende kızıma çok bağımlıyım mesela oğlumuda çok seviyorum tabiki Anne olunca daha iyi anlaşıcaksınız

o bendede vardi bir ara yani haksizda olsam hakliymişim gibi tartisiyordum bunuda bana esim farkettirdi karsindaki annen farkindamisin? haksizda olsa haklida olsa evet annecim haklisin desen gönlünü yapsan ne kaybedersin? annen senin kötülüğünü istermi? yinede aklina yatmazsa evet annecim haklisin de ama bildiğini yap demişti

hepte iyi olmuyo tabi canım ya anne de olsa tartışma çıkıyo her şeyimi anlatamam mesela

biz cok tartisiriz her konuda hemde tek çarem canim annem sen haklisin deyip konuyu kapatmak yoksa uzuyor uzuyooor uzuyooooor ve küsüşüyoruz (en fazla 1 gun) :)

çözüm mü o da nesi diyesim geldi :)) anneme bu kadar mükemmeliyetçi olmasının doğru olmadığını söylüyorum, böyle mutlu olamazsın diyorum ki bence mutlu değil çünkü detaylarda kayboluyor. yaptığım işi beğenmiyor ona bak böylede oluyor boş ver biraz diyorum ama huyu böyle. kendisinin yapıtığı her şeyi bizlerinde yapmasını bekliyor

Evet ciddi anlamda annesiyle iyi anlaşan arkadaşlardan fikir almak istiyorum... Annem tam bir kontrol manyağı her şeyimi kontrol etmek üzerimde baskı oluşturmakta üstüne yok. Ama ben çok bunaldım çok anlatamam... Siz bu nasıl aradaki ilişkiyi hem güzel tutup hem de kontrol etmemesini dengeleyebiliyorsunuz lütfen bana fikir verin.. Çok ihtiyacım var her gün ayrı huzursuzluktan çok bunaldım canımı çok sıkıyor bu durum...

Ben hiç bir şey yapmasa da yanlış anlasilyorum illa ters olmama gerek olmuyor o öyle anlıyor zaten.. Sürekli ama sürekli böyle olunmaz, bende de sinir huysuz var ama hep böyle görmek daha ayrı. Tamam hayatlarında kötü şeyler yaşamıştır belki onların psikolojisi de iyi değildir hadi şimdiye geçtim küçükken ne bilelim biz, suyumuz ne? Farkındalık lazım.. Ben de bunları çocuğum gostersem ne suçu var. Ben illa puscam suscam bazı şeylerde "ay yazık" diyip izin verecek laf etmicek yoksa terslik olabiliyor. Ben de dayak yedim annemden babam hep mesafeli ama ben de sonradan babamın bir şeyler dediğini duydum. Anneme göre kocaman kadın özür dilemez.. Ne zaman sözünden çıktım puscam tartışma başladı. Bu arada babama da öyle aynen...

Annemden iki yildir ayriyim kavgalarimizi bile özledim ki annem aynen çok üzerinize titrer bunaltirdi. Özledim herseyini

annemle anlaşıyorum galiba :) annem mükemmelliyetçi, çok titiz, ayrıntılara düşkün, fazla çalışkan ve alıngan bir kadın çok seviyorum annemi anlaşması zor, canım annem benim huyu böyle ne yapayım diyorum.

Dene bakalım ama şimdiye kadar mesajlar yerine ulaşıp, çözümlenmediyse bundan sonra bir kitapla zor sanki. Mucize lazım kitabın ilişkinizi değiştirmesi için. Daha kolay bir şey var; anneni olduğu gibi kabul etmek.

haha Stres topu muyum ben yea

Susuyorum sadece... Kavga mi istiyor birakiyorum konusuyor konusuyorrr konusuyoorrr.. Olu taklidi yapiyorum odadan cikiyor.. Yarim saat sonra odaya gelip yemek yicen mi ne hazirlim sana diye geliyor :))) Cocukken eteginden ayrilmazdim.. Arkadaslari kiskanirdi benim cocuklar seninki kadar bana bagli degil derlerdi.. Nazarlari degdi heralde son yillarda pek anlasamiyoruz..

bende anlaşamam anlaşmak ıcınde bırsey yapmıyorum. haksızda olsa her zaman haklıdır cunku kalbımı kırar ama nedense kalp kıran ben olurum. yemek ısraf etme bosuna yemek atma derım bağırır çagırır ben bunu yapabılıyorum ıyısını sen yap dıye. bazende kıyamıyorum işten yorgun gelsemde elımden gelenı yaparım akşamları. en mantıklı cozumude susmakta buldum. yasım 27 olmuş bir kez olsun derdimi bilmez ağlasam gozlerım kızarsa farketmez. bende annemle degıl babamla gülmeyı severim ıcım sıkılsa fark eder babam gozlerım dalsa fark eder. canım babam Rabbım basımızdan eksık etmesın.

Onun isteğiyle hareket etmiyoruz onun kızgınlığı bundan ben yönetiyim evdeki herkes benim koyduğum kurallara uysun istiyor oda olmayınca bağırıyor bize normalde eşim disiplinli kuralcı bi adamdır ama ergenliği diye ses etmiyır hayran kaldım çok kızdığında git odana çoçuğum çok sinirliyim kalbini kırmak istemiyorum diyor inşaallah geçeçek bende huzura kavuşcam

eh yine tatlıya bağlanmış ne güzel:)

Cathy bak ne diyeceğim Annenle aranızda küfür, şiddet tarzı bir şey yani büyük bir anlaşmazlık yok bundan ziyade bir iletişimsizlik sorunu var gibi. Mesela bazen insanlara bir atıfta bulunuruz. Bu insan çok sinirli deriz ve ondan sonra da o insanın sinirli olmayan tavırlarını bile öyle algılamaya başlarız. Belki sizin de böyle bir kopma noktanız olmuştur diye düşündürdü bana yazdıkların ama bunlar çözülmeyecek şeyler değil. Sana artık batmaya başlamış ama biraz olayların dışına çık ve ilişkinize dışarıdan bak. Seni sevdiğini düşünüyorum annenin ve biraz çabayla bunları aşabileceğinizi... Tabii ki benim annemin de eleştirdiği, negatif yönleri var ama ben bunlara alıştım. Onu öyle kabullendim o da beni bu şekilde kabullendi olumlu ve olumsuz yönlerimle. Şimdi kavga etsek bile kaldığımız yerden devam edebiliyoruz çünkü mühim olan birbirimizin kalbini kırmıyoruz. Onun dışında senin ona, onun sana tahammül edeemediğin, belki seni kontrol etmek istediği, senin moralinin bozuk olduğu anlaşamadığınız zamanlar olabilir, bunlar çok doğal şeyler

kızınızla aynı yaşta sayılırım anlamak istiyorum o yönde davranacağım

Su ana kadar annemin sozunden cikmadim. Tek kizim o yuzdem annem benim icin ablam, sirdasim, arkadasim, dostum oldu. bana hep guvendi rabbim goruyor ne ben ne o beni hic uzmedi.. bilmem zit dustugumuz konular ilaki var.. ama bilmiyorum bende izi kalacak kadar kotu olayimiz olmadi. insallahta olmaz..

her tartismamizda ben hakli olmadigim için :) o hakliysa dediğini yapıyorum yok aklima yatmiyorsa he deyip geçiyorum :) zaten evliyim her dakka dipdibe değiliz o yüzden sorun olmuyor

Herşey karşılıklı zaten, anne istermi evladı üzülsün, asla istemez.. Bizim devrimizde böyle anne kız ilişkileri filan yoktu, şimdiki gençlik inan çok şanslı.. Arkadaş gibi artık herşey..

Peki sen haklısın dedikten sonra istediğiniz şeyi sözünüze uyup yapmıyor musunuz? Yani fedakarlık mı yapıyorsunuz her konuda sen haklısın deyip? Daha detay merak ettim de :) yazarhanim35 Yazar

mesela mükemmeliyetçiliği titizliği sizi rahatsız edecek raddeye geldiğinde nasıl çözüm buluyorsunuz? J Janet Jak Esim Durme, durme

Annem canım annem benim babamı kaybettikten kısa bir süre sonra ablam evlendi abim ve kardeşimde vardı ama biz annemle hep çok iyi anlaştık halende öyleyiz ben evlenmicem derdim annem beraber yaşlanırız derdi falan. Şimdi evlendim halen çok iyi anlaşırız arkadaş annem ve ablamla beraber çarşıya çıkarız kahve içeriz kuaföre gideriz. Hatta arada bana der sen beni kandrdın hani beraber yaşlanacaktık

anlaşmıyorum.

Tam zıt karakterleriz annem çok sakin bir kadın böyle bir kadınla anlaşamayan da sorun ararım

Bende hiç sorun yaşamadım annemle, tabi bizim zamanımızda durumlar daha farklıydı, mesela ilk adet olacağım zaman herhalde bana anlatmamıştı öyle hatırımda kaldı sanki.. Kızımlada başkayızdır, önce anne olduğumu sonrada onun arkadaşı olduğumu hissettirdim hep. Sıkıntısı oldumu yanlış birşeyler öğreneceğine gelip bana anlatmasını tercih ettim hep. 26 yaşında şimdi, hiç mi didişmedim sanki geöen sene tansiyon hastası yapacaktı beni neredeyse. O an ağzımdan kötü bir laf çıkmasın diye kapıyı çarpıp dışarı attım kendimi. Yani her zaman anne kız arasında yaşanan sorunlar elbette vardı, halada olacakta ama saygı ve sevgi içinde olması lazım ki tartışılan herneyse orta yolu bulmak daha kolay olur.. Ben kendi adıma gençleri çok iyi anlıyorum, ama gençlerde bir parça anneleri anlasalar inanın herşey daha güzel olur..

Benim annem tam kivaminda o konuda sansliyim. Hem kontrol eder hem bos birakir. Bazen cok abartabiliyor gece 7 yi cok gec bi saat olarak goruyor. Yemege gitmek istesek 4/5 kiz izin vermiyor. O vakitte ablami devreye sokuyorum ayarlaniyor is. Ama sinirimi kendim bildigim icin. Asiri isteklerde bulunmadigimdan dolayi bence bu tam kivamindaki durumumuz

Evet bir işe girsem bunu ben de düşüneyim bir psikoloğa bu konuda danışmak isterim doğrusu evlenince nasıl bir eş ve anne figürü sergileyeceğim konusunda tavsiyelere ihtiyacım olacak gibi:) Bol şans inşallah gönlüne göre olur ilerisi için her şey:)

Canım annen mesleğinin getirdiği zorluktan dolayı sanırım stresini evde atıyor.. Kaç yaşında kadın, onun da bunalacağı şeyler olabilir.. Ve bağıracağı kişiler olmalı. Sizi boşuna mı doğurdu bi ağız tadıyla bağırıp kızamayacaksa da?

Annem ve anlaşmak! Hatta "anne mi, o da ne?" diyesim geldi.

Yanlışlıkla eksik attım demin düzenledim :) Evet şiddet şiddeti doğurur maalesef bende de benzer bir şeyler var, sinir var. Ama bunları ders olarak almaya çalışmalıyız.. Ben de düşünüyorum nasıl anne olacağım acaba diye. Psikolog düşünüyorum işte bu yüzden..

annemle bir gün tartıştık bana kırıcı bir söz söyledi bende çok üzüldüm haklı olarak evde kalmak istemedim kalsam sen bana bunu dedin yok demedim derken kavga büyücek o zaman örgüye merak sardım annem de çok güzel örgü yapar bana da şal lazım arada konuşuyoruz ama denk gelip ipi alıp örmedik. o gün nasıl olduysa yünlerin satıldığı yerde buldum kendimi gittim aldım eve geldim. dedim ki anne bana şal örücektin bak aldım hemen başla ve her ilmekte ben kızıma ne dedim de onu düşün annem de sen benle dalgamı geçiyorsun akıl mı veriyorsun örmem deyip yün paketini fırlattı. ben yine hayal kırıklığı neyse aradan bir hafta geçti. sabah uyandım kavaltı ev işleri derken duşa girdim çıktım annem geldi. dediki duştan çıktın üşümüşündür al şunu ört omzuna poşete baktım şalı örmüştü. ben şaşırdım ne zaman ördü hangi ara ördü o kadar mutlu oldum ki anlatamam iki senedir oçetin kavgalarımızı bile özledim. geçen telefonda dedim ki anne biz ne zamandır kavga etmiyoruz. çok alıngandır çok az öte git desen alınır ama onu öyle kabul etmek gerekiyor yapıcak bir şey yok.

Kitaptaki regl partisiyle alakali hikayeyi okuduktan sonra muhtemelen devamini okumayacaktir :) ya da daha öncesinde sevgilisinden hamile kalan kizina sonsuz destek veren anneden sonra konu sahibinin annesi yumusayadabilir bilemiyorum.

Ben iyi anlasirim genelde belkide asi ve farkli olmadigim icin olabilir mesela gece hayatim yok alkol yok belki bunlar olsaydi anlasamazdik.. ama isten eve evden ise olunca sorunda yok..

evlenince öyle olmuyor çok değişiyorrrr. günde en az 3 kez bende konuşuyorum artık. kızken gürültü patırtıı ahh keşke o eski günlerime dönebilsem

Bende anneciğim annem için canımı veririm oda öyle hepimizin derdiyle tek tek ilgilenir haklıyı haksızdan ayırmasını çok iyi biliyor birimiz diğerimiz hakkında bir yerde konuşsak posta koyuyor resmen buna damatla gelinde dahil resmen tavır yapıyor kimse kimseyi çekiştirmesin istiyor canım anneciğim dert ortağım sırdaşım arkadaşım haksız bile olsam o bulur onca lafın arasından benim haklı yanımı keşke her daim yanımda olsada doya doya sarılsam öpsem anneciğimi

sen de bendensin oku yazanları bir deneyelim J Janet Jak Esim Durme, durme

Anneler için, evettttt :))

anne kız ilişkileri çok başka ya. bebekken yakınsın, ergenlik döneminde uzaksın, yetişkinlikte tek sırdaşın. sağolsun dizi repliklerinin etkisiyle, annem yemek yaparken arkasından ali handırooo ali handıroo o benim handıroo eşliğinde mıncıklamak suretiyle sarıldım mı tamamdır bizde

Anne olunca şöyle düşüneceksin bi ihtimal, ben annem için böle derdim şöyle derdim şimdi çocuğum banada böyle dermi nasıl olur vs ben öyleyim de

ben diyemiyorum Bilgece ya niye böyle sabırsızım denicem yarın mesela illaki bişeylere kızacak bir denicem ama cidden stres oluyorum rahatsız oluyorum yani keyfim kaçıyor birdenbire anlatamam... Normalde o kadar sakin ve huzurlu bir insanım ki annem bişeylerden başlıyor şikayete söylenmeye hemen huzurum kaçıyor bunaldım anlatabildim mi bilmiyorum magic girl simdi diyet zamani tek ayak

O benim annem değil ablam :) zor zamanlarda hep birbirimize destek olduk bana hep güvendi sırlarımı en yakın arkadaşım değil annem bilir. Sadece beni gittiğin yerlerden yaptığın şeylerden haberdar et bileyim dedi. Tek farkımız o çok derli toplu titiz ben tam tersi çok dağınığım önceleri ona söyleniyordu ama kardesimde benim gibi olunca yıldı kadın yakında oda bizim gibi olacak :) Belki sizde ona arkadas gibi yakın samimi olursanız kavga etmezsiniz.

hıc anlasamıyorum, bu yuzdende evden ayrıldım

Anlasamadigimiz zamanlar nadirdir. Ama dediğiniz gibi kendi düşüncesini kabullendirmeye calistigi zaman genelde bagirarak tartisiyorum ve bir milyon kerede konuşsan değişmeyecek diyorum ve sana bir şey anlatmamam gerektiğini gösterdin daha da sorma bana bir şey diyerek üstüne tehdit ve suçlama ile kapatiyorum konuyu :) İnadimi bildiği için geri adim atan annem oluyor

Bir danışmak iyi olur bence de.. Çalışınca da uzaklaşmak rahatlatır :) Bu zamana kadar biraz çektirdim erkek arkadaşlarıma hehe Sağol canım umarım senin için de gönlüne göre olur her şey :)

Annemle cok iyi anlasiyoruz yuzde 90. Ama konu annemin ailesi oldu mu birbirimizi mahvediyoruz tabiri caizse... Annem beni evlat gibi degil kendine arkadas gibi yetistirmis. Bisey yapmadan mutlaka bana sorar her isini benimle birlikte yapmak ister falan... bundan iyi anlasiyo olabiliriz...

Annem benim arkadaşım sırdaşım dostum kardeşim ablam... kankam o benim be :)... evlenmeden öncede çok iyi anlaşırdım beraber alışveriş yapar beraber gezerdik arkadaşlarımın hepsini tanır ve iyi anlaşır ben evde yoksam bile arkadaşlarım gelir annemle otururdu şimdi çok uzaktayım annemden burnumda tütüyor kokusu çok özlüyorum onu günde en az 5 6 kez konusurum aksam yatmadan ararım kesin anne olunca ayrı bir düştüm tabii...

ben hic konusamıyorsunuz sanıyordum. bazı insanlar cok konusmayı sever, dinliyormus gibi yapabilirsin, arada hmm ya ya evetleri ekleyince senden iyisi yok. cunk uderdi zaten anlayıp anlamaman degil, sadece konusmak rahatlamak. keza ben de gun icinde limitimi doldurmaya ihtiyac olan bir geveze olaraktan... : p senin anlattıklarında ise sorun az anlatacaksın işte. her seyi bilmeleri de gerekmiyor, sırf anlatmıs olmak icin nasıl banyo yaptıgıma kadar da detaya girecek degilim, arkadaslarımın hayastı ise onu hic ilgilendirmez diye dusunurum. ama susunca neden konusmuyorsun serzenisleri baslıyor. cognitive in dedigi gibi ufak seyleri keyiflice anlatınca onlar da zevk alıyorlar, bir de sanki genclige acılan penceresi gibi goruyorlar seni, ufak bir cocukla veya ergenle konusmaktan ben nasıl keyif alıyorsam annemin de oyle dusundugunu farkediyorum bazen.

Anlaşamayız.. Belli dönemler daha sakin geçtiği olur ama genelde anlaşamayız. Kendimi bildim bileli baskıcı ve öfkelidir bir de evham var, henüz "karıştırdığım haltlardan" başıma bir şey gelmedi çok şükür. Başka şeylerin hıncını da çıkarır. Hayatımda en çok ona yalan söyledim pişman olmadım, ama hala az sıkılacaksam ya da o an kaldırabileceksem yalan söylememeye saklamamaya ya da yalan söyleyeceksem çok gerekmeyen bir şeyi yapmamaya çalışırım, pek bir şey paylaşamam, kendimi sıkmak istemiyorum çünkü umursamamazlık yapamıyorum bunalıyorum etkiliyor. Bazen ne diyeceğini kestirsem bile iyi anıdır, belki öyle olmaz der paylaşmayı denerim ama olmaz pek. Bazen sonradan düşünür kurar bir şeyler kafasında.. Fazlasıyla negatiflik, yük, moral bozukluğu yaratıyor ben de. Hep ben suçluyumdur, aynı şeyi o yapsa olabilir ama.. Kendisinde de suçlu psikolojisi var ve karşısındakini suçlar, en ufak bir şeyde onu suçluyormuşuz gibi algılar sinirlenir... Zıt bir fikir belirttiğimde ona inat yapıyorum sanır, sinirlenir. Eften püften şeyler büyür haklı çıkmaya çalışırken çok başka konulara gider olay, bir şey paylaşsam kötü algılar yanlış yorumlar anlatamam kendimi.. Ben de haksızlığı yanlış anlaşılmaları fazla iğneli lafları kaldırabilen biri değilim, çok kırılırım, karşı gelirim, tartışırız. Karakterimi beğenmez, zıtız zaten.. Kendi istediği gibi olayım ister.. Dediğin gibi ben de bir şeyi bir kere yapsam her gün aynı yanlışı yapıyormuşum gibi laf işitirim. Bir şeyi yapsam da suç olur yapmasam da, bulur kızacak bir şey.. Hala telefonda nette kimle konuşuyorsun diye kızdığı olur arada.. Doluyum, sinir krizi geçirdiğim oldu. Çok kırıldım.. Kendisine göre yaptığı hiç bir şey yok, her daim haklı... Bence çocuklar stres topu olmamalı, her çocuk da bir değil zaten, ben kendimi bildim bileli böyle durum, korkutarak büyüttü. İyi anına denk gelecek de işte anca. Bir çözüm bulamadım valla, sussam ya da sakin cevap versem de bir yerde kavga ediyoruz yine. Belki iş güç vs. olunca.. O yine fotoğrafımızı falan koyar facebooka, telefon ekranına, bazen sevgi gösterisinde bulunur ama ben yapamıyorum bir şey... İmkanım olduğunda psikologa gitmeyi düşünüyorum, benzememek olanı en aza indirmek için.

kendimden az anlatıp onun dediklerini de he he diyip gecerek. hic dikkate almıyor muyum? elbette onemsiyorum ve uzun uzun uzerinde dusunuyorum. ancak bunu onunla karsılıklı yaptıgımda kendimi cıkmaza sokuyormusum gibi oluyor, cunku o anne, her seyin en iyisini bilir, en dogrusunu. bilsin sıkıntı yok. ama konu baska baska yerlere sıcrayınca kalp kırabiliyorum. o yuzden az konusmak iyidir iyi : ) yemek tarifi almak vb. onun bilgisinin kesin oldugu ve ona danıstıgında mutlu olacagı seylerden konus. digerlerini de duse kalka ogreneceksin maalesef. zaten cok ciddi bir durum oldugunda sinyalleri ister istemez veriyorsun, onlar da ilgiliyse ebeveyn olarak yasın kac olursa olsun destek olmak icin cabalıyor.

Evet annem böyle diye bir ben de aslında onu kalıba soktum kafamda o öyle diyorum hep... Haklısın dışarıdan bakmak denemek lazım özellikle de olayın tam da en ortasında mesela hemen duygularla hareket etmek yerine dışarıdan bakıp düşünerek davranırsam belki problem çözülür teşekkür ederim

benim annem de beni hep sınıflandırıyor bundan o kadar rahatsızım ki mesela hep son dakikacıymışım geçen bunu söylüyor halbuki sadece o işi o gün son dakika yaptım o ama şikayet ederken hep diyor üstüme yapıştırıyor ve gerçekten huzursuz oluyorum direk oyum onun aklında ben bir kere de olsa hatam neyse hep onu sürekli yapan insanım sanki böyle örnekler çoğalır gider... magic girl simdi diyet zamani tek ayak

belki siz de fazla size müdahale etmesine göz yumuyorsunuz ondan mı ki acaba?

Ahhh yavrum bizde geçtik o yollardan kiiii annemde benim turnağım kadar sabır yoktuuu biz yeri geldi dayak bile yedik bu prenses sendromluya bırak dövmeyi ses bile yüksektemiyoruz evin mafya babası gibi yeminle bi ürker olduk karı koca gece kaçta evde oluyorum adamcığaz özlüyo iki lafın belini kıracağız odadan bağırıyor bitmedi dedikodunuz offff offff gidin yatın diyor yaaaa

kayınvalidemi tanıdıktan sonra annemi daha çok sevmeye başladım. Bekar kızlar! Annelerinizin kıymetini bilin.

çok haklı aslında düşününce eşiniz..

Bilmem ki. Bugun kavga ettik mesela, konu su; evdeki abla işleri cok bosverıyor, haftasonları da annem basında beklemek ıstemıyor, ama herkesın bir işi oldugu ıcın yalnız kalıyormuş o yüzden de evde kalıp her seyı kontrol edıyormus. Babamla çıkın dıyorum, babamla da Sureklı hesap yaptıgı ıcın takılmak ıstemıyormus. E sen de benımle hep hesap yapıyorsun dedım. Kıyamet koptu. Yok ben senınle paylaşım yapıyorum sıkıntılarımı paylaşıyorum. E dedım ben para muhabbeti yapmayı sevmıyorum. Allahhh benım umursamazlıgım mı kaldı sımarıklıgım mı kaldı hayalperestligim mi kaldı neler neler... Aynı babamla çekmişim Yok efendım aynı evde yaşayıp da ailesine benım gıbı uzak olan kımse yokmuş da. Yok efendım ne kadar bagımsızmısım aynı evde yasıyormuşuz ben dinlemek bilmek zorundaymısım. Iyı ben de baska eve taşınırım dedım. Nasıl taşınacaksın baban verecek yıne dedı he olay sırf para o zaman benım param olsa demek kı taşınsam sızınle ilgim kalmayacak, sırf aynı evde yasıyoruz dıye mı sorumluyum yanı dedım. O zaman bütün sorun para mı ben sıze yük oluyorum galıba o zaman en iyisi ben evleneyım bır an önce siz de rahatlayın en cok da sen rahatlarsın dedım. Anlamıyorum senı cok garipsin diyecek bır sey bulamadım dedi. Aksam da geldi öptü sarıldı bugun sinirim bozuktu kızım üstüne geldim galiba diye

Olgunlastigini bilmeli. Gostermelisin. Cok kontrolcu bir anne bile yavas yavas elini ceker

Mecbur kaldım diyelim, üniversitede ayrıydım annemle, sonra yeniden yanına dönünce cidden çok çatıştık. Evde huzurum kalmadı, yazık babamla kardeşlerim de etkilendi bu durumdan. Ben genel olarak çok takmıyorum artık olanları, ben de cevap versem, küssem, kızsam hiç anlaşamayız. Anneni değiştiremezsin, o şekilde idare etmeyi öğreneceksin. Sonuçta arada sevgi olduğu için bir şekilde orta yolu bulmanız çok zor değil.

Dönem dönem bizde tartışırız ben genelde hüngür hüngür ağlarım sonra düzeliriz aslında. düzelmeyiz ama mecbur aynı evde yaşıyoruz ben artık annemi değiştiremem bunu bildiğim için susuyorum ve annem olduğu için 'saygı' duyuyorum sevgiyi de bana annemden daha şevkatle bakan ablama duyuyorum ne acı dimi (

Hehe ne hoş yazmışsın hiç uzun gelmedi bir çırpıda okudum valla ne güzel ilişkinizi yoluna koyacak noktaları yakalamışsın bir şekilde :) NAZ24 Semih ve Duru nun

Annelerimiz aynı olabilir mi Şaka bir tarafa benim annem de aynı kontrol delisi. Her şey kendi planladığı gibi olsun istiyor, çok akıllı bir kadın kendileri, ben zaten onunla yarışamam ama bazen cidden çıldırma noktasına geliyorum. Ben büyürken cidden çok ciddi sorunlar yaşadık, ama sanıyorum çoğu anne kız arasında oluyordur böyle şeyler. Şimdi daha arkadaş gibiyiz, beraberken çok eğleniriz, her şeyi konuşabilirim onunla, çok da eğlenceli birisidir kendisi sürekli Whatsapp'dan komik resimler, videolar filan yollar bana. Ama işte her şey iyi güzel giderken, ufacık bir şeyden, istemediği bir şey olduğunda hemen soğuk, mesafeli anneye döner. Ya bir insan bu kadar küsebilir mi? Üstelik haklı olan genelde ben oluyorum. Bizim en büyük sorunumuz şu aralar evlilik, evlenmiyorum diye küsüyor arada, aklına geldikçe, birinin düğünü oldukça. İşte genel olarak durum bu, peki ben annemle ilişkimi nasıl yönetiyorum? Öncelikle annemin bende hakkı çok, sadece 9 ay karnında taşıdığının, çektiği doğum sancısının hakkını asla ödeyemem. Ben annemi olduğu haliyle kabul ettim, kendisi küçük bir kız çocuğu gibi davranmaya devam edecek, onu ne yaparsam yapayım değiştiremeyeceğim. Aramızın iyi olduğu bir gün ciddi ciddi konuştum onunla, bak anne dedim sen benim sınavımsın ben de senin, ne sen beni değiştirebilirsin ne ben seni. Ama sen resmen çocuğuna kin tutuyorsun, küsüyorsun, kızınca iletişimi kesiyorsun böyle olmaz, böyle yapma dedim. Saçmalama filan dedi ama sonrasında düşünmüş sanırım, biraz da olsa kontrol ediyor davranışlarını. Şimdi kavga ediyoruz mesela, ben asla küsmesine uygun ortam yaratmıyorum, hiç bir şey olmamış gibi konuşmaya devam ediyorum, o da uzatamıyor. Surat mı asıyor takmıyorum, sinirlendirdi mi beni, hemen o ortamı terk ediyorum odama gidiyorum, sakinleşene kadar gitmiyorum yanına. Bir şekilde idare ediyoruz. Ay çok uzun yazdım ama konu annem olunca, uzatmamak elde değil

en iyi arkadaşımdır annem ve hep derdi nasılsa bildiğini okuyacaksın en azından gittiğin geldiğin konuştuğun insanları bileyim ki başına birşey geldiğinde arayacağım yerlerde belli olsun en azından haberim olsun der hep

Canım en güzel çözüm susmak. Benim annemde erkek kardeşime karşı öyle. Ve o susuyor hiç cevap vermiyor konuşup konuşup susuyor. Eskiden bana karşıda öyleydi ama nedense son 2 -3 senedir arkadaş gibi olduk ben bir şey yapmadım kendiliğinden değişti:)

Annem hep serbest bıraktı beni Ne zaman düşecek gibi oldum o zaman elini sırtıma koydu Ama hep orada olduğunu, düşersem bir elin sırtıma destek vereceğini bildim Bu yüzden kontrol etmesine gerek kalmadı zaten her şeyi paylaştım Kendimden 24 yaş büyük bir dostum varmış gibi hissediyorum o yüzden annem için :))

ne sans bızımkıde hıcc takılmaz duzen kural hıc yok babamın etrafında bı hayat yasıyo bude benı delı edıyo

Sistam, anneler her ne kadar arkadaşça her şeyimizi paylaşabileceğimizi söyleseler bile, onları o kadar müdahil etmek doğru değil gibi. Ben annemle o kadar sık tartışmam, çünkü hayatımda olanların hemen hepsini anlatmıyorum sadece gereksiz ve önemli olmayan detayları anlatıyorum uzun uzun o da ona yetiyor her şeyi anlatmış gibi oluyorum. Bunu yaparken onun "çocuğum hakkında her şeyi bilmeliyim" durumunu doyurmuş oluyorum çünkü. Bu senin hayatına fazla karışmasını önler. Diğer tartışma kısımlarından biri annenin çocuğundan sevgi görmek istemesi, yaşlandıkça "çocukları vefasız" düşüncesi daha da artıyor bu da sana karşı daha aksi olmasına ve bazen moralinin bozuk olmasına sebep olduğu için daha fazla hırçınlaşıyor, zaten annelerimizi seviyoruz da bu durumdan dolayı fiziksel temasa ve tatlı, esprili sözlere önem verelim. Sarılıyorum, mıncırıyorum vs. Annen fazla kontrollü biriymiş, sen de bu kontrol durumunu doyur ama dediğim gibi gereksiz detayları önemli bir şekilde anlatarak yapabilirsin.

Heee bu arada 12 yaşında benim cadımda benle ve babasıyla hiç anlaşamıyor nerde hatamız demekden gına geldiiiii hep kusurluyuz hep suçluyuz sabah kahvaltı hazırlaman bile benim suç dün yıktı ortalığı o kahvaltı yapmıyacakmış neden hazırlıyormuşum çok sevimsiz mutsuz bir çoçuk neler yapıyoruz ama beşkuruşluk değerimiz yok korkuyorum annem gibi olamamakdan onu kaybetmekden sabırla istekle azimle çabalıyoruz onun bizi benimsemesini yaptıklarımızı çabalarımızı göreceği güne kadar hatta ölünceye kadar yanında olacağını anlamasını bekliyoruz

annemle super anlasiriz, kontrol altinda tutmayi ister benim annemde ama hangi anne yapmaz ki bunu, gizli veya asikar yavrusunu kanaylari altina alan tum anneler yapar bunu... bekarken bu konuda problm yasiurduk ara ara ama konusurdum ben annemle neler hissettigimi soylerdim... evlendigim gun annem arayip eve cagiracak hissi vardi hep, gozum telefondaydi:) simdi anne oldum onu cok daha ii anliyorum, anne gibisi yok, kokusu bile huzir veriyor

bekarken annemle hiç anlaşamazdım kavga gürültü blmem ne evlendim mesafeler girdi ve günde 3 defa konuşuyorum...

Anne başa tac imiş, her derde deva imiş, Bir sultan pir olsa da anaya muhtaç imiş... Derler şekerim Benim annem de çok agresifdir ama tamam anne tamam derim geçer gider..

Valla ne güzelmiş hehe Annesiyle iyi anlaşan arkadaşlarımıza çok özendim :) Daim olsun.. M

Iki gun once bir kitap aldim. 'Anneler ve kızları icin bir fincan huzur' Bizim anne-kiz kulturumuzle pek uyusmuyor ama faydali olabilir. Ikiniz de okuyabilirsiniz :)

beraber mi yasıyorsunuz? eger oyleyse o evde kendinize sıgınak gibi bir alan olusturun, dokunulmazlık kazanabileceginiz bir koltuk dahi olabilir : )) diger alanlarda da onların kuralları gecerli maalesef. ortak yasam, ortak payda ebeveyne sökmüyor, o evde en az 20yıl senden daha fazla yasamıslar sonucta. hem 60yasından sonra bir insanı degistirmeye ugrasmak kendin icin de epey zorlayacak birsey. ustelik karsılında sadece gereksiz didismelerle gecen gunleri cebine doldurugunu goruyorsun. yaparım, yapıyorum dersen diyebilecegim birsey yok elbette. titizlikte püf noktaları ogren, fayans aralarında lekeler nasıl cıkar gibi : Pp ya da mansetler nasıl temizlenir vs. arada da aa bir uzman bagısıklık icin cok titiz olmamak gerektigini soyledi, hastalıgı bu sekilde daha cok cagırıyormusuz vb duydugun okudugun bilgileri paylas. tıp okumadım ama cektigim icin biliyorum, alerjileri de tetikliyor :/ arada da ev yapımı bakım malzemeleri karıstırırsan dogalında gelisen bir sohbet havasına sokabilirsin ; )

Almalıyım galiba evet... teşekkür ederim:)

18 e kadar yolu var ümitsizliğe düşürmek istemem ama:) Zor ergenlikte bir insanla yaşamak anlaşmak gerçekten Allah yardımcınız olsun

ikiniz de okursunuz güzel bir akıl olmuş da.. Annesi okur mu bakalım? Eski kuşak kadınların okuma alışkanlığı genelde olmuyor.

Olsun yine iyi çözüm bulmuşsun susuyorsun ve işe yarıyor bunu da denicem . push ; R