İsterse kocaniz trilyoner olsun, calisin, bin liraniz da olsa sizin bin liraniz olsun.

Devlet yoluyla babalık etmiş oluyor ayrı olmasak toplasan bu kadar saat babalık etmez.

Merak etmeyin sizde oda alışacak. kızım 2 yasindan isten gelince anne is bitti diyip kocaman sariliyor. baslarda tabi zordu ikimiz içinde A Arya_Stark01

Allah yardımcımız olsun

Cocugunuza babasi bakiyormus hic endiselenmeyin. Ilk zamanlar olur oyle. Calisin sosyallesin tabi ki. Cocuk 2 yasina gelmis aramiyordur bile sizi Night Night Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Satış destek sorumlusuyum. P papatyam_83

Eşinizi neden üzüleceğinizi bile bile bunu söylüyor size? Çalışmanızı istemedi mi? Bana biraz vicdan yaptırmaya çalışıyor gibi geldi de. Evde çocukla ilgilenmekten pek hoşnut değil sanırım.

Zamanla alışılıyor. Çalıştığınızda ayrı kalmanızı telafi etmek için daha kaliteli zaman geçiriliyor. G gunesli

Çocuğum yok Lakin böyle düşünme derim Gençken çalışmak lazım, sigortan, sosyal imkanların, çocuğuna sağlayacağın daha iyi şartlar için bu gerekli Evladın büyüyecek, kimse kimseye baki değil, yaşlandığında bir maaşın, dayanacak bir gelirin olması, sağlık hizmetin olması çok önemli. Gençlikte bunlar pek düşünülmüyor ama hayatın gerçekleri var. Çalışan, ayaklarının üzerinde durabilen bir anne olmak çok çok önemli, hayatın ne getireceğini bilmiyoruz, o yüzden imkanın oldukça çalış Bence avantajlı durumdasın çünkü çocuğuna babası bakıyor, bakıcı olsa durum daha zor, sabret biraz geçecek bu günler bir bakıyorsun yıllar geçmiş gitmiş, şimdi ne yapsan kar

Ay ne güzel babası bakıyormus cok sanslısın Ben bakıcıya bırakıcam nasipse hemde daha yasını görmemişken dönücem işe İlk bikaç hafta zor olur ama sonra alısırsın

Giderken vedalaşın, vedalaşırken onu geri döneceğinize inandırın. Eğe siz işe giderken uyuyor olacaksa uyumadan önce ona söyleyin "canım kızım, uyandığında ben işe gitmiş olacağım. Akşam olunca geleceğim. Ben gelene kadar sana baban bakacak. Geldiğimde seninle oyunlar oynarız. Sana gelirken ne getireyim? " gibi... NeverOne

Bulduğum iş özel sektöre göre şartları iyi aslında. Cumartesi pazarı yok sabah 8 akşam 6 K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Evet bende bunun için çalışmak istedim ama herşey o kadar kadınların üstüne yükki insan kaldıramıyor R rpt

Nen mutlu gitmiyorum 12yildir meselaneden ruhuma uygun degil mesleğim bunu bulduk bunu olduk Allaha şükür bir yaşam standardı sağlıyor... çocuğuma aileme katkım büyük bunları düşününce sevmeye çalışıyorum

3 kızım var. Üçüncüsü 3 aylık henüz. 5,5 aylıkken işr döneceğim. Kısmetse günde 2 saat çalışarak başlamayı planlıyorum. Evim de hemen karşıda zaten. Bir nevi sosyalleşmek için çalışmaya başlamam gerektiğini düşünüyorum. Eve hapsolmuş durumdayım şu an, sadece çocuklarla onların yemekleri, ütüleri, ödevleri ve bebek bakımıyla ilgileniyorum şu an. Huniyi takmama ramak kalmışken iki nefes almak iyi gelir bence.

İnşallah bende zamanla sizin gibi olabilirim N

23 senedir çalısan bir anneyim. Sadece şunu demek istiyorum çocuğun her daim anneye ihtiyacı var.. İmkanım olsa asla çalışmazdım çocuklar annenin düzeninde büyümeli. Eve gelince her şeyi alelacele yapmaktan bıktım, hayatı öyle hızlı yaşıyorum ve maalesef ufacık çocuklarımda bu şekilde. Çocuklarım büyüyecek, ben emekli olacağım ama ben ben olmayacağım daha bu yaşta boyun fıtığım mide rahatsızlıklarım var.

Şanlısınız bebeğiniz 2 yaşına gelmiş. Ben 6 bucuk aylıkken bırakmak zorunda kaldım. çok ağladım ilk zamanlar şu an 20 aylık hala bırakırken bi burukluk oluyo maalesef, koşa koşa eve gidiyorum 10 dk fazla göreyim diye. Ama istediğim her seyi, her ihtiyacını alabiliyorum hafta sonu her an beraberiz nereye gitsem onuda götürüyorum. İlk günler tabi ki zor geçecek ama alısırsınız, o da alısır. Bir iki seneye kadar kreşe gider muhtemelen o yüzden çalışmanız en güzeli

Maddi anlamda ihtiyacım yok ama hep yarını düşünen biriyim sigortam yatmadığı için huzursuz oluyorum. Kendi ayaklarımın üstünde duramamak beni rahatsız ediyor. Ve evde oturmaktan artık çok sıkıldım oturduğum çevre maalesef çok kötü sosyal aktivite yapacak birşey yok. . push ;

Maddi durumunuz iyiyse, bari çocuk okula başlayana kadar yanında olsaydınız. Sosyalleşme isteğiniz sanki başka türlü de gerçekleşirdi ama çocuğunuz size olan ihtiyacının bir alternatifi yok.

günde 2 saat ne işi yapcaksınız acaba? böyle bi şansınız varsa ne mutlu

2 yas vicdan azabi duyulacak bir yas degil musterih olun. Konusamasa ve bakici da olsa bir noktada hakli olursunuz ama su an durum bu degil. N

Eşim her gece işe gitmiyor. Bir gece gidiyor ertesi gece evde oluyor.

Valla çok güzel bakıcı bakmiyor babasi bakiyor. Gozunuz arkada kalmaz ki. Yonlendirmeyi yapin yemek vb baba ne verecekse belirtin.4yasinda anaokuluna baslar. Zamanla alisirsiniz maddi olarak ihtiyaciniz yoksa aslında 4yaşi bekleseniz iyi olurdu. Ev kadinlari da sosyal olabiliyor sonuçta.

Evet haklısınız ama bazen insan kendisi içinde çalışmak istiyor

Sizin icin fayda, baskasina sosyallik, baskasina yorgunluk... Benim için yorgunluktu. Tek maaş, cift maas cok onemli degil, miktari onemli baskalarinin cift maaşi, ötekinin tek maaşina denk olabiliyor. Maddi sorunum yok diyince benim aklima sadece karin doyurmak gelmiyor. Gecinmekse mesele o zaman her turlu gecinilir zaten, geciniyoruz ama maddi durumumuz herseye el vermedigi icin calisiyorum dese o zaman farkli. Size iyi geliyorsa sorun yoktur, bana iyi gelmiyordu ve maddi sorunumuz vardi o donemler oyuzden calismistim.

Ben de bir yaşındayken anannesine bırakıp çalışmaya başladım. Bir yıl oldu çalışalı. Bazen ben de burada ne yapıyorum diyorum ama geçiyor :) 2 yaş küçük değil aslında. Vicdan her zaman yapıyor insan, analık tamamıyla bir vicdan muhasebesi. Tamam diyorum çalışmayayım, okula başladığında ne olacak? Bir ömür boyu evde otur otur geçer mi? Hele de benim gibi asosyal insansanız evde kafayı yersiniz. Geçecek merak etmeyin ama ara ara da yoklayacak o vicdanın sesi. Birlikte olduğunuz vakitleri iyi değerlendirin. Unutmayın ki dünyada hiç bir şey baki değil, gün gelir hayat yoldaşınız hayatınızda olmaz. O zaman tek başınıza ayakta kalmanız gerekebilir. Bunları düşünerek elinizdeki gücü iyi değerlendirin. Yarın ne olacağı belli değil.

Ben 3,5 aylıkken başladım Zormu çok zor kabul Ama maddi manevi huzur verdiği bir gerçek Kızıma istediğimi alabilme özgürlüğü, plan yapma özgürlüğünün tadı çok başka Ben 17 yaşından beri kendi paramı kazandığımdan maddi olarak özgür olmaya alışığım, Bu artı yönlerini düşünüp kendimi motive ediyorum :)

Çalıştığım için kendimi çok iyi hissediyorum, asla vicdan azabı gibi duygular içinde değilim. İki çocuğumda da yaklaşık ikişer yıl ücretsiz izin kullandım. Elimden gelen her şeyi yaptım. Şimdi de onlar çalışan anneye sahip olmanın avantajlarını yaşıyorlar.

Eşim seni soruyor diyor evin içinde anne nerdesin diyormuş o yüzden çok üzüldüm

Ben 3 aylıkken bıraktım. Ama 17 senedir kesintisiz çalışıyordum o yüzden çok koymadı bana. Kaldığım yerden devam ettim. Seridina Guru Anneler

Başlarda çok zorlandım. İki çocuğum var ve küçüğüm 6 aylıkken işe dönmüştüm. Sorunlar, sıkıntılar, vicdan azabı, annelik sorgulamaları yaşadım bi süre. Ama şimdi büyüdüler(yaşları 10 ve 5) Rabbime bin şükür iyi ki çalışıyorum. İyi ki kendi param ve özel hayatım var. Çocuklarım daha küçük hala biraz zorlanıyorlar ama İlerde bana çok dua edecekler. Zamanla geçiyor merak etmeyin.

Herkesin sabit maaşı olmadığını gayet iyi biliyorum. Ki kendi işimi yapıyorum. Ama 30000 maaşı olan bir erkeğin de karısının evde oturmasını istemesi mantığıma sığmıyor. Tabi gezme alışveriş kalitesi herkesin farklıdır.

Oturduğum yerde arkadaş çevre edinemedim. Çünkü bayağı kötü bir yerde oturuyorum. Sosyal faaliyet için alan yok. Küçücük çocukla dışarıya çıkmak açılmak zor oluyor. Kendimi eve hapsolmuş gibi hissediyorum. Bu yüzden sosyal anlamda çalışırsam iyi geleceğini düşünmüştüm.

Şuan 1 yıl daha mı bekleseydim diye kendimi suçluyorum anne olmak çok güzel ama bir o kadar da zor.

Çocuğuma bakıcı bakiyor kızım 2 yaşında zerre vicdan azabı duymuyorum. Ayaklanırim üzerinde durduğum için, maddi bağımsızlığım olduğu için, yarın bir gün kızımın babası hayatımızdan gitse ona bakabilecek maddi güçte olduğum için zerre vicdan azabı duymuyorum. Aksine ileride kizimin benimle gurur duymasını bekliyorum.

Ulkedeki herkesin sabit bir maaş miktari aldigini mi saniyorsunuz? Tek maaşı 25-30bin olan tanidigim insanlar var ki daha yukaridakilere baksam 25-30 uçuk bile sayilmaz. Eşimin maaşi 25-30 degil ama gezmeme, sporuma, alisverisime yeterli geliyor ki yapabiliyorum. A

Aynen öyle :) Evde oturunca da boş sıkılıyor insan bir süre sonra. bu devirde zaten işi bulduğuna şükrediyor insan. maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

bugun mutsuzluğumun temel nedeni bu. kızım uyandı anne boğazım ağrıyor ayağım ağrıyor dedi. sıcacık yatağından kaldırdım. mecbur gonderdım. işe gelırken ağladım. bana ıhtıyacı var. sıcacık yatakta sarılıp uyumak varken bırakıp geldım. ıkı yıl oldu başlayalı alışamadım daha.

Sadece kocalarının maaşıyla, her istediğini yapan her istediğini alan her yere giden haftanın bir kaç günüdışarda yemek yiyen, kadınların kocaları kaç para kazanıyor gerçekten merak ediyorum N

Doğum iznim biter bitmez işe geri döndüm oğlum 2.5 aylıktı. 2 günde mutlu olamıyorum demek için yeterli değil. Sizin şartlarınızda sosyallesmek bana sacma geldi açıkçası eşinizle hiç görüşemiyorsunuz çocuk sizi birlikte göremiyor D DeliHA35... T Ü R K... Anneler

İşe mutlu mesut giden var mıdır acaba diye düşündüm şimdi Ama herseye rağmen çalışmakta çocuğunuzun geleceği için bir avantaj. Bence bırakmayın. 2 gün daha çok yeni.

Bende hamileyken isten ayrildim kizim şu an 3.5 yasinda calismiyorum ihtiyaciniz yoksa en az 4 yasina kadar cocugunuzla beraber olun derim ama ihtiyaciniz varsa gercekten cok zor bir durum ALLAH yardımcıları olsun tum annelerin K Knook

Çocuga eşiniz baktıgınız için çok şanslısınız. Mutlu olmaya çalışın. 6 yıldır calışıyorum. Çocuguma hep başkaları baktı ve bu bizim için çok zor oldu. Maaşımın yarısı bakıcı parası olarak gitti zaman zaman bunalsam da çalıştım.

Daha 4-5 aylıkken bebeğini bırakıp çalışanlar var. Sizinki 2 yasinda yine. Şahsen maddi durumum olsaydi ben de çalışmazdim sosyalleşmek içinse başka yollar var. Yeni başladığınız için öyledir ayrıca

2 yasindaki çoçugun yeri annesi degil, krestir. Bundan sonrasını okumadım bile Ne sacma bi tespit bu 6 aylık oglum var Çalısanları mecbur olanları ayırarak soylüyorum ama Evde oturupta başından atmak rahat etmek için 2 yaştaki bebegi kreşe veren insanlarda hiç haz etmiyorum G

Kıyamam sana ya Rabbim kolaylıklar versin

İlk zamanlar ne çocuğum vardı, hoş hala yok ama, bekardım da. Şimdi evliyim ve sürükleye sürükleye getiriyorum kendimi işe. Bir müddet denemeniz lazım, insan 2 günde sosyalleşmez bir tanısınlar sizi. He baktınız olmuyor çıkarsınız

Benim de 6 aylık olacak bu ay sonunda ve ben de 2 hafta sonra işe başlıyorum. Nasıl geçer gün bilmiyorum.

cnm. kurslara yazilabilirsin ben moda tasarim kursunu bitirsim 2. universiteyi okuyorum kizimla surekli aktive yapariz hergun sinemaya gideriz ben 7 yil cocuk sahibi olamadim belki onun etkisi ama daha cok kucuk ya senden alacagi o kadar sey varken onunla bu yaşları kacirmak aklıma yatmadi benim bende kreşe verecegim seneye calismaya devam edecegim esimde tek calisiyor su durumda ama yetiyor sukur cocuk hamur gibi sen istedigin sekli verebilirsin su yasta neler neler ogrenebilir ama kendi tercihindir saygi duyarim N

çocuğumla hafta içi istediğim gibi ilgilenemiyorum. annem bakıyor. onda da cts yada pazar babası alıyor. N

Hamileyken isten cikartildim kizim 3yasinda yaklasik 3 4 aydir is ariyorum ama tabi ki yok cunku piyasadan cok uzak kaldim. Bebegim 10 aylikken hayatimda en cok calismak istedigim yerden aradilar ama gidemedim birakacak kimse yoktu gecen esime dedim ki keske sen 2 yasina kadar baksaydin da ben o iste calissaydim senin is bulman daha kolay. yani Benim oyle sansim olacak hic dusumezdim

ben 2.5 yasinda basladim kizimi birakmaya ilk bi hafta zordu ama simdi alistik ikimizde. kizim icin işe gitmem bi problem degil olagan bi durum. sizde alisirsiniz calismak kadin icin cok onemli ilk maasinizi aldiginizda unutursunuz bunlari

Roller değişmiş eşin her gün gündüz evde çocuk bakıyor sen haftanın 5 günü gündüz işe gidiyorsun. Her zaman çalışılmayı savunan bir insanım ki 18 imden beri okuyup çalışmış bir kişi olarak bunu diyorum her bayan çalışmalı her kadın ve erkek eşittir bunu sonuna kadarda savunurum fakat siz çocuğu 1 sene sonra kreşe verip işe başlasaydınız daha mantıklı olurmuş hem maddi sorununuzda yokmuş sonuçta. Eşiniz belli bir yerde idare etmeyi bırakıp sinirli biri olabilir

2 yaşında bırakmışsınız ve çok çok şanslısınız. Ben 3 aylıkken bıraktım ilk zaman üzüldüm ama sonra alıştım bu duruma S

Evet başlarda ben de öyleydim. Fakat zamanla çocuk da alışıyor, anne de. Asıl önemli olan gözünü geride bırakmayacak birine emanet etmek çocuğunu. Gerisi zamanla oluyor. Asıl zor olan 2 aylık bebekleri bırakmak zorunda olan anneler. Çok şükür ben en azından 1 yaşına getirmiştim.

Benim de 4. gunum. 4,5 yil aradan sonra yeniden ise basladim ve ucarak geliyorum ise resmen. Evde oturmak bana gore degil cunku. Benze kendinize biraz zaman tanimalisiniz

Benim annem de calisiyordu, hala calisiyor ve iyi ki calismis evde otursa gecinemezdik, bana sagladigi seyleri saglayamazdi bugunku yerinde olamazdi. Anneme calistigi icin hic kizgin kirgin olmadim, işten cikmasini da istemedim ama sadece sabahlari benim de sacimi annem yapsaydi ve okul servisine annen cikartsaydi diye özenmişliğim olmuştu o donemler. :) Maddi durumumuz olmadigini bildigim için yine de çok dert edinmedim tabi bu durumlari ama maddiyat sorun degilken anne biraz cocukla ilgilenmeli diye dusunuyorum. Bana bakan vardi evde babannem bakti hep ama anne başka oluyor. Önceki

Ama "maddi sorun yok" var ve "maddi sorun yok" var. Yani iki maas ile asagi yukari iyi geçinmek, temel ihtiyaçlarini görmek ve arada disarda bir yemege gidebilmek ve spora gitmek ile tek maas ile çoçugun ihtiyacini görmek, spora gitmek, gezmeye gitmek, hobby yapmak,.. ile fark var. Her "maddi durumu iyi" olan insan herseyi yapmiyor, yapamiyor. Ve ille meslege asik olunmasi gerekmiyor benim nezdimde. Ben mesela çalismayi seviyorum. Bana bir düzen veriyor bir amaç veriyor. Orada is arkadaslar ile iki espiri yapip kahvemi içiyorum ve faydali isler yapiyorum. Eve gelincede kizm ile ilgileniyorum. Hafta sonuda gezme/kiz ilgilenme oluyor. Ben çalismadigimda düzen tamamen gidiyor. Baze günler tüm gün pyjamalar ile gezerim. Disaraya çikmaya pek istekli olmam. Ev temizligim hatta daha çok aksar çünkü hiçbirseye istek kalmiyor. Herseyin dengi dengisine olmayi seviyorum. Gezmek, ben çalistigim için daha degerli oluyor. Keza bos zamanda öyle. Sadece zamanim bos olsa, degerli olmuyor. Evet maddi açidan mecburum çalismaya, tek maas ile asla geçinemeyiz fakat manevi acidan istiyorum. Kendimi faydali his ediyorum. Yani kim bilir asil kelime sosyallesme degil de "fayda" olabilirmi?

Ben 9 aylık bebeğini bırakıp gittim. 2 yaş ne ki Evet zor olduğu zamanlar oluyor ama çalışmak dinamik ve aktif hissetmemi sağlıyor mutluyum ben böyle

Öğretmenim. İkinci dönem 15 saat ders alacağım. O da günde 2 saat yapıyor. Bebiş biraz büyüyünce dersleri 2 güne toplayıp bitirmek daha güzel olur belki.

Valla doğru söylüyorsunuz hayat bu ne olacağı belli değil.

Bende işimi bırakmayı düşünüyordum ama hep çalıştığım için çok bunaldım çıkışımı vermemiştim ücretsiz izindeydim işçilerde yarım gün yarım maaş çalışma hakkı varmış onu kullanıyorum yarım gün bakıcı bakıyor. İlk başta bana da zor geldi ama evde daha zor ayrıca kendi paranı kazanmak kendin için birikim yapmak ya da yardımcı olmak da güzel ihtiyacımız hiç yoktu ama sonuçta bu çocuklar okula gidecek kendi hayatları olacak bir süre sonra bize bağlılığı kalmayacak keşke demek de var. Bizim de nefes almaya ihityacımız var. Ben böyle çocuğuma daha verimli oldum N

Evet bende bu mantıkla işe başlamak istedim ama burnumda tütüyor özlemi ATTRAENTE ACTA EST

Eşinizle ayrısınız sanırım sizin için daha zor olmalı K Knook

Vicdanin rahat deilse en az kres zamanina kadar bekle bu yaşlarını kacirma krese basladiginda calisabilirsin N

Merhaba arkadaşlar Bugün 2. günüm çalışmaya başlayalı. Ama içim çok huzursuz çok mutsuzum 2 yaşındaki kızımı bırakıp çalıştığım için. Sizde ilk zamanlarda böyle miydiniz. Kızıma babası bakıyor akşam ben gelince o işe gidiyor. Evde oturunca çalışmak isterdim mutlu olacağımı sanıyordum. Ama şimdi çok mutsuzum. Açıkçası maddiyat için değil sosyal olmak için çalışmak istemiştim. Ama mutlu olamıyorum sizde başlarda böylemiydiniz. Alıştınız mı veya alışırmıyım gün geçtikçe.

Soyallesmek sadece biri ile 1 kahve içmek degil ki. Yani soysallesmek aslinda, kafani mesgul etmek, is arkadaslari ile iki sohbet etmek, müsteri ile ilgilenmek, onun sorunlarini çözmek,.. Yani tekrar yetiskinlerin dünyasini girmek, verimli bir is yapmak adina çogumuz "sosyallesmek" diyoruz. Ayirten spor ve hobby Türkiyede ucuz seyler degil. Yani maddi kaygin yoksa bile, kaç kisi spor salonunu ödeyebiliyorlar? Cogu kisinin arkadaslarida çalisiyor. Yani hafta içi sosyallesmekte zor.

ben benn günüm 4 saat mis otur cayini kahveni insan gibi ic. cocuk derdi tasasini unutup relaxleyip geliyorum hm isim cok stressli ama cocuk stressi gibi koymuyor.

Maddiyat ya da meslegi çoook sevmek disinda sosyallesmek için calismak bana asiri sacma geliyor. Sosyalleşecek bir sürü alan varken neden sabahin korunden aksama kadar birilerinin işlerini yapar insan? Bizim milletin sosyallesmekten anladigi calismak niyeyse... Nebileyim gez, spor yap, hobi edin yani canin isteyince evde cocugunla ol, canin isteyince o gun evde ol. İş yeri boyle keyfi seyleri kaldirmaz genelde. Bunlari maddiyat sorunum, kaygim yok, sosyallesmek icin calismak istedim yazdiniz diye yazdim.

Çocugunun sımdı sana evet bır nebze ıhtıyacı var ama seneye okula gıtmeye baslayacak. Sen evde olsanda o yanında olamayacak bunu unutma. Baslarda oyleydık hala zaman zaman vıcdan azabı duyuyoruz elbette ama yınede onlar ıcın calısıyoruz. Sanslısın kı hem calısıp hemde elınde paran olacak, ya cok mecbur olsaydın calısıp dıdınıp yınede ıstedıgın hıcbıseyı yapamıyor olsaydın o zaman ne olacaktı.

Ben 17 yasindan beri calisiyorum. Calismak kendi parani kazanmak harika bir duygu. Ama cocuk olunca zor oluyor tabi. Onceligin cocugun olmali. eger sen işteyken esin senin yerini tutuyorsa icin rahatsa senin icin calismak iyi olabilir. Bana sorarsan ben asla esime cocugumu emanet etmem cünkü biraz sorumsuzdur. Ve calisan bir anne olarak ne hissediyorsun diye sorarsan. Kendimi kurulmus oyuncak gibi hissediyorum. Sanku sabah biri beni kuruyor aksama kadar didiniyorum. Şükürler olsun tabi halimize elimiz ayagimiz tutsunda çalışalim.

Eşim 2 günde bir gidiyor işe. Yani bir gün gidip ertesi günü evde oluyor.

Ben cocugum dogdugunda ilerde kendi kendine "annem benim icin isini gucunu, kariyerini birakmis ne fedakar annem var" diye mi yoksa "annem hem calismis, mesleginde ilerlemis hem de elinden geldigince bizimle ilgilenmis" diye dusunurse mi daha mutlu olur dedim ve ayrica ben hangi sekilde daha mutlu olurum dedim ve 2. Yi sectim

2 cocugum var, hayatimin her alani onlara gore ayarli, is yasamim dahil. Patronla anlasirken ilk dedigim kucuk cocuklarim oldugu, yeri gelir gecelere kadar mesai yaparim ama o cocugun bilmem ne anne toplantisina giderim dedim. Esim de boyle der. Iyi isini hakkiyla yapan calisanlariz, patron kaybetmek istemez yani, kabul ediyor. O yuzden ben iste de mutluyum, evde de mutluyum. Cok yorucu evet ama duzenimiz boyle. Cocuklar icin de normali bu, ebeveynler ise cocuklar okula. Kimse vicdan yapmiyor.

2 yaşında bırakmaya ne var kreşe bile yazdırsan olur biz özel sektör çalışanları ne yapsın en fazla 3 aylık bırakıyoruz

Vallaha şöyle düşünün eskiden ev işi tarla bağ bahçe derken anneler çocuklarıyla ne kadar ilgileniyormuş ki biz çalıştığımız için üzülelim... ben de inanılmaz üzülürdüm isyan ederdim kızım 12yasinda vallaha zamani verimli geçirdiginiz zaman sıkıntı yok anneyi nasıl hatırlayacağı önemli... aksama kadar evde olup konu komşu gezmek tv izmelekten çocuğunu görmeyenlerden mi olmak icinizi rahatlatırdi?...

Maddi sorunu olmayan ama spor salonunu ödeyemeyen birini gormedim. Sosyalleşmekten kasit ayni kişiyle devamli kahve içmek değil elbette, verimli olmak icin akşama kadar milletin sorununu cozup baskasinin cebini doldururken kendime aylik 3-4 lira maaş alabilmek degil bana gore. Meslek sevgisi vardir ya da paraya ihtiyac vardir o ayri, meslegi sevdikten sonra 3 kuruşa bile yapilir ama sosyalleşmek degil benim icin isyeri, calistigim zamanlarda da sosyallesmek olarak gormedim aksine zamanimi ve enerjimi tuketiyordu, haftasonlari gezmek yerine evde kalmak istememe sebep oluyordu, yoruluyordum cunku. Simdi haftasonu icin baska sehirlere bile bakiyorum nereye gidebilriiz diye, daha cok geziyorum. Benim icin boyle en azindan emeginin tam karsiligini alabilen, hem calisip hem gezebilen, meslegine aşik kadinlar oldukca sanslidir gozumde ama her iş sosyallesmek degildir benim icin

Çocuğum olmamasına rağmen her gün işe giderken mutsuz olduğum bir gerçek çünkü evim işim herşeyimi aksatmamaya çalışıyorum ve yorulan ben oluyorum. açıkcası 2 yaşında çocuğum olsa maddi durumum iyi olsa ve eşim gece çalışan olsa çalışmazdım eşinlede görüşemiyorsun kızınla da vakit geçiremiyorsunuz belli bir süre sonra eziyete dönecektir. Eşinle aynı saatlerde çalışıp eve aynı saatte gitseniz kesin çalış derdim ama durumun başka maddi durumun iyise kızınla gezerek eşinle dışarda kahvaltıya giderek sosyalleşebilirdin belli bir süre

bu nasıl oluyor nasıl bi hak? her isteyen böyle çalışabiliyor mu? ay lütfen olsun . push ; N

Aminnn M ManzaramDeniz

Ne kadar harika bir yorum. Sizi tebrik ederim. Ne mutlu sizin gibi annelerin yetiştireceği çocuklara.

alışılıyor zamanla benimki de 3 yaşında 4 ay oldu işe döneli akşam eve gittinizde keyfi yerinde karşılıyor ise sizi sıkıntı yok demektir ben ilk gün çok zorlandım sagolsun bir abla dediki sen 3 yasına kadar yanındaymışsın ben 4 aylıkken bırakıp işe geldim birde böyle düşünmek lazım canları sağ olsun sağlıkları yerinde olsun çok dert etmeyin gerisini aksam gidince oyunlar oynayın onunla kaliteli vakit diyorlar ya işte ondan çok hoşlarına gidiyor yarım saat bile olsa Allah kolaylık verisn hepimize. tavsannn Bi' cinnet her şeyi

Kıymetini bilin Bu devirde işinizin var olması bile bi mucize. Şimdilik ihtiyac yoksa bile çocuğunuzun geleceği için kıyıya atarsınız.

Makul çalişma şartları olsa keşke de, isteyen her kadin çalişabilse... Tamam çalişirken sosyalleşmek iyi hoşta, özel sektörde kadinin işten çikip eve gelmesi, trafikle 8'i buluyor çoğu kez. Ee çocuğun uyku saati geldi, anne ve çocuk birakin kaliteli zamani hiç zaman geçiremiyor neredeyse. Öğretmensen ya da devlet memuru isen çalişmak şahane olabilir... Ama özel sektörde c. tesi bile çalişabiliyorsun. Hatta bazen tek izin gününü hafta içi kullanmak zorundasin. Bu sebeple anne için "çalişayim da sosyalleşeyim" diye bir durum söz konusu olamayabiliyor.

Açıkçası şöyle eşim başbaşa iken çalışmamı destekliyor. Ama ben evden çıkınca ablası ve benim ablam acıte ettikleri için çocuğu aklına giriyorlar gibi hissediyorum.

2 yıldır çalışıyorum kızımı bırakıp borç çok diye, ama hala okadar zorki. Malesef alışılmıyor bu duruma

Ben de işe başlayalı 1 ay oldu, konu açmıştım buraya korkularımla ilgili Çok şükür korktuğum gibi olmadı, kızım 15 aylık babaannesi bakıyor içim rahat Belki zamanla sabahları giderken arkamdan ağlarsa zorlanabilirim ama şu an iş yerinde dinlendiğimi hissediyorum diyebilirim, paramı istediğim gibi harcamak da muhteşem. Bence babası da bakabiliyorken çalışın, çalışmayı seviyorsanız zamanla hafifler sıkıntınız inanıyorum.

3 yaşına kadar yanında olmak isterdim en azından tuvalet eğitimi için. Acele davrandım açıkcası. N

İçimi nasıl rahatlattınız teşekkür ederim

Eşi 30bin kazanan kadin evde oturmuyor zaten, illa para kazanmasi gerekmiyor sadece. İyi kazanan erkeklerin hepsi kadin calissin takintili da degil Evet herkesin yaşam kalitesi farkli ve her çalisan kadinin evine çok para girmiyor veya elinde limitsiz karti yok istedigini yapabilecegi. . push ; misschery minik kalbim sağlıcakla

İnanın evde iken aynı dediğiniz gibiyim bende. Boş zamanım vardı ama gezmek dışarı çıkmak dahi istemiyordum. Sosyalleşmekten kastım bir iki insan yüzü görüp konuşmaktı.

Başka açıdan görmek ister misiniz? Ben çalışan bir annenin çocuğuydum. Hep ağlardım ne olur işten çik, herkesin annesi evde ne olur bana da sen kapıyı aç diye. Gelirdim yemegimi ısıtır yerdim, annem hiç saçımı tarayıp baglayamadi okula giderken. Amaaa mecburdu. Çünkü babamın maaşıyla gecinemezdik. Sevgisiz kalmadım. Ama o günler içimde uktedir. Eğer maddi olarak mecbur değilseniz çalışmayın. O gunler geri gelmiyor.

annelık aynı zamanda omur boyu da vıcdan azabı :) keske sunu yapsaydım keske bunu yapmasaydım buyuturken su hataları yaptım omur boyu kendı kendımızı annelıgımızı sorgulama sebebı :) cocugunuza daha ıyı bır gelecek saglamak ve daha ıyı sartlar ıcın calısıyorsunuz bu açıdan dusunun :) sanslısınız esınız ılgılenıyor nobete kalan cocugunu 2 gun goremeyen sadece bakıcının baktıgı bakıcıya anne dıyen cocuklar var... sız calısan sanslı kesımdensınız oyle dusunun

2 yasindaki çoçugun yeri annesi degil, krestir. Yasitlaridir. Bu yaslarda yeni seyleri kesf etmesi lazim, ögrenmesi lazim. Yani bizim kültürümüzde bu annelere ve kadinlara baski inanilmaz. Yani bazelerine sorarsan, 10 yasindaki çoçukta halen süt çoçugudur. Biz birey yetistirmekte çok kötüyüz maalesef. Hep bir ajitasyon var, "anayim ben ana"lar var. Bu yüzdendir ki simdi birçok evlilik bosanmaya dogru gidiyor. Ailelerden dolayi. Aile çoçuklarindan kopamiyor. Anne kendine göre bir hayat düzenlemedi. Tüm hayatini, çoçuklari üzerine kurdu. Sonuç? Sosyal hayat yok. Maddiyat kötü çünkü anne çalismiyor ve 1 emekli maas yetmiyor. Bir kadin daima çalismali. Evet Türkiyede sartlar zor fakat pes edilirse, sartlar dahada zor olacak. Vicdan yapilcak hiçbirsey yok. Nasil erkek çalistiginda vicdan yapmiyor, kadinda vicdan yapmamali. Eskiden kadin sanki evdemi kaliyordu çoçugu ile? Hayir, tarlada çalisiliyordu. Zamanin hiçbir döneminde çoçuk sürekli annesinin yaninda kalmamistir. Cocgun ihtiyaci 24/7 annesinin yaninda kalmak degil. Cocugun ihtiyaci beyni çalissin, fiziksel olarak kossun, ziplasin,.. yasitlari ile gülsün, tartissin,.. Ve sonra eve geldiginde aile sicakligini alsin. Güvende oldugunu bilsin, sevildigini bilsin. Bu kadardir.

Çocuğun çok ufak maddi durumda iyiyse neden şuan çalışıyorsun şimdi yine beni taslayanlar gelecek ama ben olsam çocuğum o kadar ufakken calismazdim