Umarım teşekkür ederim kirmizigitar

Oncelikle hayirli ugurlu olsun. O deneme süresinin ne oldugunu nasıl bir stres yaşattiğını çok çok iyi bilirim. "Deneme süresi" diye bir şey çıkardılar herkes seni izler en ufak seyde "deneme süresinde başarisız oldun performansını beğenmedik" diye kapıya koyarlar. En kötüsu de kendini ifade edemiyorsun ve hak arayamiyorsun. Adı üstünde "deneme" Neyse çok çok dikkatli ol kendini sevdir işe tutun. Hep iyi düşünmek lazım. Beyin gücüne çok inanırım. İnşallah kolay atlatirsın

Sağlık sektörü deyince atandığım ilk senem geldi aklıma ne kadar da ezdirmişim kendimi. Kıdem olayı bizde de vardı. Sırf bişeyler öğretsinler diye peşlerinde koşturmam hastalarının herşeylerini yapmaya çalışmam . İstifa edip memlekete dönmeyi bile düşünmüştüm. Yüzümüze bakıp bu yeni gelenler hiçbirşeyi bilmiyor çalışmak istemiyoruz bile diyorlardı. Bizden sonraki atamaya kadar böyleydi. sonra yeniler geldi aynı şeyler onlara yapıldı biz yıllardır beraber çalışıyormuşuz gibi değer görmeye başladık. Öyle böyle derken 7 yıl geçti. şimdi biri bana laf söylese 10 laf alıyor. Hiç esirgemem lafımı ama yeni gelene de bana davranıldığı gibi de yapmam. Maalesef birçok kişi aynı durumu yaşıyor dik dur kendini ezdirme. Bana sen önceden böyle değildin ağzın vardı dilin yoktu diyorlar. O zaman işi bilmiyordum katlanıyordum. Şimdi kim olursa olsun ezdirmiyorum kendimi.

Kendinizi hırpalamayın, hırpalatmayın

Gerçek anlamda işimi yaptığım ilk işim. Daha önce de bir yerde bir ay çalışıp çıkmıştım. Bu sefer büyük bir yerde çalışmaya başladım. Tecrübesizim diye zor iş buldum sıkı sıkı sariliyim işi öğreneyim dedim ama insanlar çok kötü. Bilmiyorum çok zorlanıyorum insan ilişkileri konusunda. Deneme süresindeyim şuan, insanlara iyi niyetli yaklaştıkça insanlar bunu kullanmaya çalışıyor. Kıdem meselesi burda çok belirgin. Sorumlun yetmezmiş gibi kıdemli de bir şey isteyince yapmak zorundaymışız. Dün bir abla bana sen bu saflıkla burda zor tutunursun dedi, şok oldum. Çok üzüldüm insanlar iyi niyetimi saflık olarak görüyor. İşe bir saat var ağlayarak yazıyorum size bunları. Napacağımı bilmiyorum nasıl bir duruş sergilemeliyim bilmiyorum. Çok bunaldım..

Kesinlikle Katılıyorum. Verilen İşlerden asla gocunma herseyi ysp böylece çok şey öğrenirsin. Giyimine kuşamına dikkat et. Zaten iş hayatına yeni başladığında 2 yılı buluyor gercekten adapte olmak. Herkesle iyi geçin en azından tavırlı olma. Henüz hersey yeni Başlıyor.

Umutsuzluga kapılma hepimiz o yollardan gectik. bende staj icin bi okulda başlamstm ilk gttgim zamanlar sınıftaki ogretmen benim yapamıcagmı düsünmüş 2. dönem gelip kendi dedi senden bu performansı beklemiyordm yapamazsn sandm beni cok şasirttn dedi mezun olunca da başka bi okulda denk geldik mülakat oldu onu gonderdiler ben işe alindm yani sen isi ogrenmene bak kimin ne dedıgini takma

Günaydın ablacım. ablacım diyorum yaş olarak senden çok büyük olduğumu düşünüyorum. Üniversiteyi çok erken yaşta bitirerek küçük yaşta çok çok iyi bir şirketler zincirinde ilk işime başlamıştım. özel sektörde maalesef yerler çok kaygan, herkes birbirinin kuyusunu kazmaya çalışıyor. hissettiklerini çok iyi anlıyorum. 18 yıl aktif olarak çok iyi iş yerlerinde, iyi pozisyonlarda görev yaptım. sana tavsiyem, "bu saflıkla çok ezilirsin" diyenlere kulak asmaman. bu cümle bile iyi niyetle kurulmuş bir cümle değil. İlk başta kendini kabullendirebilmek için alttan alman, sana verilen her görevi yerine getirmen gerekebilir, bundan gocunma, bunu seni eziyorlar olarak görme, bunu işi öğrenme fırsatı olarak gör. Diğerlerinin verdiği işi yaparak onların işini de öğreniyorsun. Öğrendiğin her yeni bilgi de iş hayatın için tecrübe olarak sana geri dönecek. Sen güleryüzlü ol, hanımefendiliğinden ödün verme, kimsenin dedikodusunu sakın yapma, işine sarıl, bunu öğrenme fırsatı olarak gör. İnan bana zaman içinde her şey değişecek. Sadece sabırlı ol. belki bir çok arkadaş kendini ezdirme, baştan tavrını koy falan yazabilirler, ben bu düşünceye katılmıyorum. Şuan çok tecrübesizsin. zaman içerisinde kime ne şekilde tavır koyman gerektiğini zaten çok iyi öğreneceksin. Şuan uyumlu olmanı tavsiye ederim. Yeni işin hayırlı, uğurlu olsun, umarım zamanla her şey çok güzel olur senin için.

Staj yapmaya başladığımda ilk 1 hafta eve ağlayarak döndüm. Hem iş fiziksel olarak çok zordu hem insanlar aşırı anlayışsızdı. 1 ay kadar mutsuz mutsuz gittim geldim. Sonra çok tatlı birine yardımcı olmaya başladım. Onunla mükemmel uyum sağladık birlikte çalıştık, ondan sonra daha rahattım. Fiziksel yüküm de azalmıştı. Yani zamanla düzelebiliyor ilk zamanlar genelde çok zor. Hele insanlar çok zor. Beni kullanmaya çalışanlar oldu. Şefimin odasının önünden geçerken benim için "salak" dediğini duydum falan filan. Ama bir yerden sonra toparlanıyor. Siz de dik durun kendinizi ezdirmeyin. S skyrose

Malasef, aynı şeyleri bende yaşıyorum..

sonuçta her insan çalışma hayatına tecrübesiz ve işi bilmeden başlıyor..

İş hayatı bir maraton sahası Seni sürekli ekarte etmeye çalışacaklar bunu hiç aklından çıkarma. İş hayatında o kadar zorlandım ki istediğin kadar iyi ol, dört dörtlük ol eleştirecek, ayağını kaydırmaya çalışacaklardır. Ve aksine safları daha çok severler iyi sağmak için. damla cikolata kokoş

Ben insanlar için fazla beklentisi olan birisi değilim ama insanlar burda o kadar sıkı arkadaşlar ki. Çünkü yeni kimse yok en az 6-7 senelik. Dışlanmış hissediyorum.

Malasef, aynı şeyleri bende yaşıyorum... keşke bir çözümü olsa bazen kendimi çok yetersiz hissediyorum T

+1000 Cizirti Yeniden Başlamalı =) Kayıtlı Üye 20 Temmuz 2008 5.947 11.168 16 Mayıs 2018 Konu Sahibi Cahil Filozof #38 Kıyamam yaa =) Ben de ilk senemde her gün ağlıyordum. O kadar fesat insanlarla çalıştım ki anlatamam. Kulağım duya duya dedikodum mu yapılmadı, iftiralar mı atılmadı, neler neler.. Bi tanesi hamile karnı burnunda diye her işine koşuyordum en çok o travma yaşattı, şu an yolda görsem sinirden titrerim kadını. Ne oldu peki, hepsi gitti ben kaldım. 4. senem.. Yeni gelen arkadaşlara olabildiğince sıcak davranmaya çalışıyorum ama onlar da biraz zaman geçince iş çevirmeye başlıyor. İş hayatı ister özel ister kamu olsun cidden yorucu ve kesinlikle zamanla öğreniyorsun nasıl davranman gerektiğini. Sabırlı ol güzel taraflarını düşün, ve evet fazla yardımsever olmak zorunda değilsin. Hiç kimseye yaranmaya çalışma. Sadece kendi işini yap. Senin yardımseverlik olarak gördüğünü iş arkadaşın enayilik olarak görebiliyor.

İşyerinde arkadaşlık dostluk diye bir kavram yok cnım ben 5 yıldırişin içindeyim neler yaşamadım üzülme kendini koru işinin yap çık

Ilk başta öyle olur. Cogu sana büyüklük taslar ve ego tatminine girer. Iclerinden alçakgönüllü biri varsa ona yanasın ve işi ondan öğrenmeye çalışın. Böyle olmasa bile max 10 aya sizde işi öğrenir is arkadaşlarını tanır ve ortamı idare etmeyi öğrenirsiniz. Inan hemen herkesin yasadigi sureci yasiyorsunuz malesef

Daha yenisin isini ogren biran önce. Bu vakitler böyle gececek tecrübe kazanacaksın. Bosver sen konusanları onlar anasının karnında mı ögrenip te cıkmiş.

4 senedir aynı şirketteyim kimler geldi hiç bir teçrubesi olmayam en teçrübeli ben oldugum için ben öğrettim herkeze ama hep nazik bir dille hata yapabileckşerinide söyledim hatta hata yaparak daha iyi öğrenecklerini çekip gideblerde oldu kalıp bnde. Daha fazla sey öğrennlerde. Bence azım edin karakteriniz güçlüse başarabilirsiniz. Hepimiz sizin gbi başladık bilsigiz teçrubesiz siz pes etmeyenlerden olur kolay helsinn allh yatdımcınız olsun

Ne is yapiyorsunuz? Isinizi ogrenmeye calisin sadece. Odak noktaniz en kisa surede, bagimsizca calisabilmek olsun. Kimden ne ogrenebilirsiniz bunun derdinde olun. Cirak olarak girmediyseniz, insanlarin getir goturune calismayin. Benim en sevmedigim calisan tipi surekli agzimin icine bakan, her adimini soylememi bekleyen, kendi kendine birseyler ogrenmeye calismayan, kendi rutinini bi turlu yakalayaman insanlardir. Boyle birilerini benim yanima verdiklerinde bakarim eger hic bi insiyatifini gormezsem ayak islerimde calistirmaya baslarim. Is yerinde biraz yirtik olmak gerekiyor. Kendinizi ezdirmeyin isiniz neyse onu ogrenin, ve bi an once yapmaya baslayin

Kendi ilk zamanlarimi hatirladim. Neredeyse istifa edecektim. Ama bir yetkili anne gibi konustu benimle. "Sabret, bu is firsatini tepme, her yerde bunlardan var. Benzer sorunlar yasarsin." dedi ve hakliydi. Sen isi ogrenmeye bak dedi. Su an ben de yetkiliyim, iyi ki onu dinlemisim. Yolun basindasin, sabirli ol, isini iyi yapmaya calis. İs ortaminda kimseye fazla guvenme, sirlarini paylasma, asla baskalarinin dedikodusunu yapma. Bol sans ve basarilar diliyorum.

Ben de.. Cahil

Son paragraf o kadar içime dokunduki. Güvende hissedemiyorum, benimseyemiyorum, öteleniyorum. Çok yoruldum Cahil

Allah yardımcın olsun ama yine de insanların seni bu kadar ezmesine müsade etme sen yaptıkça daha fazlasını beklerler ama yine de yaranamazsın umarım bu süreci en kolay şekilde atlatırsın.

maalesef bunlar her iş kolunda her zaman olacak. kafanıza takıp kendinizi yıpratacak kadar önemli insanlar meseleler değiller. görmezden gelin

Kesinlikle haklısınız. Yardımcı olmakstiyorum ama farklı algılanıyor. Sabretmeye çalışıyorum.. Cahil

Kendinizi hırpalamayın, hırpalatmayın. Bir çok kişi sabret dişini sık elindeki fırsatı itme gibi şeyler söylemiş ama ben bunlara katılamayacağım. Bunları kabullenmeniz sizi ruhsal olarak çökertir. Sabredebileceğinizi düşünseydiniz buraya konu açma gereği duymazdınız. Sabrınız bi yere kadar sürer. Eninde sonunda bu işi bırakacaksınız gibi geliyor bana çünkü insanların değişmesi o kadar zor ki. Bi süre daha deneyin isterseniz deyim yerindeyse bıçak kemiğe dayanana kadar. Baktınız olmadı kesinlikle sizi daha fazla yıpratmalarına müsade etmeyin bırakın gitsin. Herşeyin yoluna girmesi için sanırım bi mucizeye ihtiyacınız var. Keşke olsa keşke insanlar bu kadar anlayışsız, düşüncesiz, kaba olmasa. Allah yardımcınız olsun.

Ben sağlık sektöründe çalışıyorum. Riskli bir işim var. Öğrenmek için çabalıyorum kendi işim bitiyor başka birisinin yanına gidiyorum belki farklı bir şey öğrenirim diye. Sırf işi öğretsinler diye evrak işini de yapıyorum malzeme işlerini de. Yaptığım işten gocunmuyorum ama insanlar saflık olarak nitelendiriyorlar. Asıl işimi değil de böyle malzeme, evrak işi verdiklerinde kendimi yetersiz işe yaramaz olarak hissediyorum.

İnşallah çok sağolun

Hiçbirşey ruhsal durumunuzun iyi olmasından önemli değil. Huzursuzsanız bi dk dahi durmayın derim orda. Böyle işkence çeke çeke çalışarak kimseye özellikle de kendinize bi yararınız olmaz zaten. Zararı psikolojiniz bozulur. Daha az maaşlı olsun ama ortamından memnun olduğum bir işi tercih ederdim ben. Yani güvende hissedemediğim açık açık ötelendiğim yerde durmazdım ben.

Aynen öyle Bir de deneme süresi var. Hakkımı arasam deneme sürecindeyim aramasam ayrı bir dert.

Aslında sessiz bir tip değilim ama yeni mezun sayılırım, hiç tecrübem yok

Bir de dikkat ettiginizi dusunuyorum ama yine de soylemek istedim. İs hayatinda ogrendigim en dogru sey, Kesinlikle kimseye ama kimseye abi abla diye hitap etmeyin! Altinizda calisiuorsa ismiyle, ustunuzde calisiyorsa hanim/bey ekleriyle konusun. Bu inanin cok ama cok onemli. Allah razi olsun ilk ve deneyimsiz isyerimde sefim beni bu konuda cok iyi yetistirmisti. İsyerinde dostluk kurmak cok nadir bir durumdur. Sakin kimseye taviz vermeyin. Ne is yapiyorsunuz bilmiuorum detay vermemissiniz ama, iliskilerinizi her sektorde dengede tutarak kendi basarinizi da yukseltirsiniz

Sabret dik dur. Hangı ıse girersen gır. Eskı çalışanlar bu yenı dıe ezmeye çalışırlar bu boyle unutma. sen dik durmayı sabretmeyi ogrenıceksın :)) sonra hersey yoluna girer. Bı Bakmışsın senı o ezmeye çalışanlar zamanla senle can ciğer kuzu sarma olmuşlar. ImTheDevil I'm a devil of my world Anneler

iyi de evrak işi, malzeme takibi vs de o işin bir parçası

Plaza hayatına hoş geldin :) İlk etapta bende senin gibiydim her gün iyi niyetim suistimal ediliyor bana neden böyle dediler vs diye ağlardım. Yıllar içinde olgunlaşıyor ve profesyonelliği öğreniyorsun. Çizgilerini çekiyor ve yalnızca işine odaklanıyorsun. Bir de şöyle bir bakış açısı geliştirdim gerçekten herkes çok yoğun herkes işini bir şekilde kendi tırnakları ile kazıyarak öğrenmiş işe yeni giren birine bildiğin her şeyi anlatman imkansız karşındakinin hızlı öğrenmesini ve kendisinin bazı şeyleri anlamasını bekliyorsun. Sen ne kadar hızlı adapte olur onların yükünü hafifletirsen o kadar iyi. O yüzden sana söylenenleri boşver. İşini öğrenmeye odaklan bir kez sorduğun soruyu not al karşına çıktığında tekrar sorma vs. ve kendinden emin ol. Tabi şimdi 10 yılı geride bırakan biri olarak yazmak kolay sana uygulamak zor gelecek ama zamanla sende kendi kurallarını ve hedeflerini belirleyeceksin.

Hastanede sağlık görevlisiyim. Üstüme hep bey hanım diye hitap ediyorum ama aynı statüde Olduklarıma abi abla diyorum en az 10 yaş var çoğuyla daha fazla.. Cahil

İnsanların bu kadar kötü, kaba ve çakal olduğunu yeni öğreniyorum benim eksikliğim.. Teşekkürler ederim sağolun. .

Tecrübe kazanmak paha biçilemez birşey bu yaşadıkların şimdi seni olumsuz anlamda etkilese de uzun vadede düşünürsek çok olumlu kazanımlar olacaklar, başarılar dilerim yeni işinde. Hepimiz bu yollardan geçtik örneğin ben ;belki örnek basit gelebilir ama ben genede yazayım ilk iş günümde, bana verilen sınıfa ilk girdiğimde en arkada oturan çocuklara sesimi nasıl duyuracağım, onları nasıl kontrol edeceğim, dersleri nasıl anlatacağim, yaramazlik yapanlara nasıl davranacağım gibi bir ton kaygı yaşamıştım. Bu düşunce zamanla ilerlemisti ve bu isi yapamayacağıma inanmaya başlamıstim. Okuldaki herkes tecrübeliydi bir ben tecrübesizdim, internet yaygın değildi bilmediğim o kadar çok şey vardı ki anlatamam. Her gün okula gitmek ve hiçbirşey bilmiyorum hisleriyle başetmek çok yormuştu beni, çok üzülüyordum yapamıyorum diyordum, müdür bir evrak istediğinde "o ne yaa" diyip agladığımı hatırlıyorum.. Yardım edenler oluyordu ama zamanla ögrenirsine bağlanıyordu coğu. Sözü çok uzattım demek istediğim etrafımdakilerle degilde kendimle, yetersizlik hislerimle çok uğraştım bende. Sonra ne oldu, bunlar anı olarak kaldı herşey kontrolüm altına girmeye başladı şimdi hiç sorunum yok ve meslegimi cok seviyorum.

Günaydın abla teşekkür ederim yazdıklarınız için. Ben normalde de saygılı, güleryüzlü bir insanım. İyi niyetli olduğumu da düşünüyorum ama insanlar bunu çok yanlış algılıyor. İnsanlar bana iş öğretiyorlar diye yardımcı olmaya çalışiyim diyorum saflık oluyor adı. Çok mutsuz hissediyorum.

Sıkıntı çektiğin konular tam olarak nedir açar mısın mesela iyi niyetin nedir ilk işim geldi aklıma herkesin ilk işi zordur yani alışma süreci şu bu ama iş yerinde çok yumuşak olmayacaksın statün neyse onun ağırlığını taşıman lazım sen iyilik olsun diye kibar olursun onlar yüzgöz olurlar işin ne tam sıkıntı nedir Cahil

Sana bunu diyene o lafı yedir. Dik dur, kendine güven, öğrenmeye açık ol. Zamanla alışacaksın baktın olmuyor çık.

sen işini sev, öğrenmeye gayret et çok yakın zamanda güzel günler sana gelir.. ilk işe başladığım yerde yönetici asistanı olarak çalışıyordum. 14 farklı departman amiri ve 300 ün üzerinde çalışan vardı. inatla, tüm sömürücülere karşı işime dört elle sarıldım. her ayrıntıyı öğrenmek için kendime söz verdim. alttan aldım, kendi işimi bitirince diğer departmanlara gittim yardıma ihtiyaç var mı diye.. onları gözlemledim. fotokopilerini çekmeyi teklif ettim, her evrağı okudum, yazışmaları, prosedürleri öğrendim. deli gibi çalıştım 1 yıl sonunda ayrılan bir departman amiri yerine geçirildim, 5 sene sonra istifa ederek ayrıldığımda genel müdür yardımcısı pozisyonundaydım... ondan sonra da hep benzeri üst pozisyonlarda görev aldım. ben antalyalıyım, burada çok fazla arkadaşım var otel genel müdürü ve ceo pozisyonunda. hemen hemen hepsinin hikayesi aynıdır, ne kadar iyi eğitim almış olsalarda ya mutfaktan ya da maidlik başlamışlardır. çok ezilmişler ama asla pes etmemişlerdir. iş bulmak artık çok daha zor. önemli olan bulduğun işe sarılmak, başarıyı hedeflemek. herkese saygılı olup saygınlığını da korursan, biraz da gayret ederek elde edilmeyecek başarı yok, inan bana...

Görüntüye aldanma canım biz de öyle görünüyorduk neler oldu neler üzülme işyerinde arkadşın olmaması bence daha iyi benim durumumu bilsen anlardın

Tesekkur ederim hanmadi Love

Anladım, ben de kendimi yetersiz hissediyorum dediğiniz gibi çok yorucu. Sabahları ayaklarım geri geri gidiyor resmen. Nasıl aşacağım bilmiyorum

İnsanlara iyi niyetli yaklaşmak demekle ne demek istediniz? Niyet ince bir çizgi. İş hayatı profesyonel olmak zorunda. Saygı sınırını aşmadan ilişkileri korumak gerekli. İş ortamından iyi arkadaşlar edinilebilir ama ilk amaç bu olmamalı. Orası işyeri. İşimizi yapıp eve dönmeliyiz. Duygusal dalgalanmalara yer vermemeliyiz. Örnek; 2 kız gofret yiyordu bana ikram etmediler Haaaa işle ilgili hakkınızı yerler o ayrı konu. Ama @damla cikolata çok güzel yazmış, öğrenmen gereken herşeyi sanki sokakta bedava hediye dağıtıyorlar gibi biriktirebildiğin, tecrübe sandığına depolayabileceğin bilgi hazinesi olarak görmen senin yararına olacaktır. Vaktinde git, vaktinden önce çıkma. İş sınırlarını koru. Unutma yönetici değilsin, hala öğreniyorsun.

Zamanla alışıcaksın kimseyle muhattap olma ilk girdiğim işte bir patronum vardı beni istemiyordu bana neler etti sabrettim şimdi hala görüşürüz ve bana can yoldaş bayan ablam ama çalışma hayatını bana o öğretti diyebilirim. Karpuzlu araba

Önce şunu söyleyeyim, iş ortamında kimse dostun değil ve herkes seni ekarte etmeye çalışacak. Herkesin ilk iş deneyimi zordur zamanla alışacaksın üzülme, kimseye de kulak asma :)