başka bir söz eklemek istiyorum buna. "Derenin sığ yerini gören, üzerinden geçermiş "

SELAM. Bende sevgili arkadaşların yazdılarına katılıyorum. öyle güzel ifade etmişler ki. yüreğimde arkadaş dost sandığım varlıkların yüzünden açılan yaralara merhem oldular. hepsine kendi adıma tşkrediyorum. SIRRINI SÖYLEME DOSTUNA GÜN GELİR DÜŞMANIN OLUR. DÜŞMANINA KÖTÜ SÖYLEME GÜN GELİR DOSTUN OLUR. bunu nerde okudum kim söylemiş bilmiyorum ama ne zaman dostluktan yana laf açılsa bu söz aklıma gelir.

Bir söz var çok da severim. 'İyilik yapma ki kötü olmayasın'. Paylaşmak istedim

evet ben de hep söylerim bu lafı, bazen diyorum ki sevgilimden yana şanslı çıkmam için dostlardan feragat etmem gerekliydi belki de henüz çocuğum yok ama eminim onun canının yakanı öldürmek isterim ilerde daha da kötü yaralar beni, ama şu da var ki insan pişe pişe öğreniyor, aah hayat! artık bana kimseye önce ben iyilik yapmıcam geçti o "iyilik yap denize at balık bilmezse halık bilir" tavırları. önce bana iyilik yapanı bana sırrını vereni benim arkamı kollayanı, ben kollıcam sonrasında asla ilk ben değil. bi ara yine böyle bir buhrana girip bütün arkadaşlarımı silmiştim, tekrar aynı moda girdim, hiç kimseye güvenim kalmadı arkadaş, ben de onlar gibi oldum çıktım ii mi artık ben de insanların arkasını kollamayan, işine göre davranan, gerdi mi kaçan bir tip oldum. ama millete yaranmaya çalışmaktansa eeeeen güzeli silip atmak, çünkü o yaranmaya çalışmalar bi işe yaramıyor karşıdaki hata yapınca alttan almıcan alıcan kalemi çizicen üstünü.

aynen katılıyorum oyle bır zamankı, kardes bıle kardesı kıskanır olmus, kazık atar olmus.. Bırtek guvendıgım allahım ve annemdır.. Sonrada yavrularım.. Yavrularıma anlatıyorum cogu zaman derdımı.. Anlamasalarda onların o guzeller guzelı parlak gozlerı benı mutlu etmeye yetıyor :)

karamsarım evet, kapattım kendimi de, bundan sonra beni açabilen çıkarsa o dostum olsun benim, ben kendimi yoktan yere açmayacağım. umarım senin olduğu gibi bir dost çıkar karşıma, ama fark şu ki bu dosttan bile kazık bekler hale geldim ben. o yüzden duvarlarımı indireceğimi pek sanmıyorum, o duvarları yıkan olursa başımın üstünde yeri var. dprsF Beyaz

canım arkadaşın çok olsun ama inan ki muhabbetin şundan farklı olmasın "aaa ahaha gökyüzüne bak maviii, aaa deniz de mavi, gökyüzünden kıskanmış ahaha" budur yani daha fazla derinliğe hiç gerek yok. aşık veysel iyi demiş benim sadık yarim kara topraktır diye. Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bazen niye benim samimi bir dostum yok diye hayıflandığım oluyor ama böyle şeyler duydukça gördükçe hiç gerek yok demeye başladım artık sende bundan sonra herkese ederi kadar değer ver kimseye gözü kapalı güvenme canım

Bende cok sewdigim kardesim kankam dedgim kişiden büyüüüükkk bi kazık yedim ve ondan sonra anladım.. cok iyi niyetliyim insanlara ön yargılı yaklasmam.. önce karsımdakinin yerine koyarım kendimi.. anlamaya calısırım.. yardımcı olurum elimden geldigince ama BAZI insanlar bunları haketmiyo ve herzaman söyledigim bir lafım vardır rabbim bizi iyi insanlarla karsılastırsın!!!! rabbim cocuklarımızı korusun :26::26: kızımada sölerim bi derdin sevincin oldugunda sana en yakın olan ANNE dir gel bana anlat!!

çok güzel bir söz. benim hayat mottom yapmam lazım bu sözü. gerçekten tamamen zıttım bu söze çünkü. halbuki çok doğru. ben biraz boşboğazım galiba, aklımdan geçeni hemen içten bulduklarımla paylaşmak istiyorum ama bu çok kötü bir özellik. herkesle samimi gibi durup aslında hiç bişey anlatmamak lazım, ufak tefek şeylere alınmamak lazım ) bu sözü aklımda tutucam çok sağol:)

Ewet insan kactıkca daha degerli oluyor...

Seni baya karamsar gördüm dost konusunda ne söyleyebilirim haklısın bende öyle okkalı kazıklar yemişimdir. Ama kendini bu kadar kapatma ben de senin gibiydim. Ta ki karşıma kardeşimden öte seveceğim dostum çıkana kadar. her şey umut etmekle olur. Umudunu kaybetmiş bir insanın başka kaybedeceği nesi olabilir ki? Ve yakınlarda bir yerlerde yüreğini açabileceğin birisi mutlaka vardır yeter ki dikkatli bak etrafına çünkü bizler kapanan kapılara o kadar çok bakıyoruz ki açılan yeni kapıları görmüyoruz bile her şeyde bir hayır vardır. Bir şey ya gerçekten olmaması gerektiği için olmamıştır ya da daha iyisi olacağı için olmamıştır sen yeter ki umudunu yitirme :) . push ;

oldukça çok arkadaşı olan bir insanım, herkesle samimi bir şekilde durmayı da severim, içten devranmaya çalışırım. ama son birkaç ay içinde insanlar bana çok garip şeyler yapar oldular, benim içtenliğime rağmen bana saçma sapan şekilde davrandılar. anladım ki kimseye sinir olmamak için kimseyle alakanızın bulunmaması gerek. artık dost kavramı benim için bitmiştir. daha fazla insanların benim sinirimi bozmasına izin vermicem! size tavsiyem hiç bir sırrınızı bir arkadaşınıza anlatmayın, hiç kimseyi özel sanmayın ve dostunuz sanmayın, aslında hiç biri gerçek sizi umursamıyor! D

Maalesef öyle insan yasadıkca, canı acıdıkca anlıyor.. kızımda işyerinde sorunlar yasıyor, bıktım artık herkesin birbirinin yüzüne gülüp arkasından konusmalarından diyor.. kızımda yüzüne her gülene kendi gibi sanıyor dostu arkadası hatta sırdası oluyor.. her seferinde tembih ediyorum sadece aynaya bak ve o aynadaki kişiye güven diye.. yasadıkca anladı gercekleri!!!

hem de o kadar yüzsüzler kiiii inanılmaz bi şekilde son 2-3 ayda merabamın zor olduğu kişilerle sırf onların bana bulaşması uğraşmasıyla öyle şeyler yaşadım ki. gerçekten insanların psikolojileri ii değil. ben kendimi depresyonda sanırdım ama ben gerçekten iyiymişim meğerse durduk yere millete sarmıorum en azından

çok güzel anlatmışsınız =) yaşadıklarınızın aynını bende yaşıyorum. ben de sizin gibi bana bir yaklaşan insana iyi niyetle dört koldan yaklaşıyorum. herşeye rağmen iyi niyetle düşünüp çoğunlukla ben arıyorum, onlar aramasa da ''işleri yoğundur'' diye üstelemeyip, görmezden geliyordum... yalnız maalesef bu yaptıklarımın %90 ı ne takdir edildi, ne görüldü ne de başka birşey... vefa duygusu deseniz o çoktan bitmiş. hep iyi niyetle yanında olduğum arkadaşlarımın umursamazlıkları ve sırf kendi hayatlarına dalışları ise artık beni onlardan tamamen kopmaya itti.. bu şekilde biten çok uzun süreli arkadaşlıklarım var... eskiden üzülürdüm artık umursamıyorum... ve ben de iletişim yollarının çoğunu kapattım. sizin gibi bende facemi kapattım. msne girmiyorum zaten. herkesin ulaşmasına gerek yok. ulaşmak isteyen kişi bir şekilde yapar bunu. ötesi de boş... benim kötülüğümü isteyip kıskanacak adamlara ben niye koz vereyim ki. ortalıkta dolaşıp onların benle muhatap olmasına izin vereyim ki... fakat sizin gibi bende kendimi yalnız hissediyorum bu bir gerçek. nişanlım yoğun çalışıyor, duygularımı anlatmak istediğimde pek dinlemiyor. açıkçası duygusal bir partner de olamaz ondan zaten =) arkadaşlarım desem çok az kaldı, onlar da kendi hayatlarında. aileme de hem anlatmaya alışkın değilim hem kendi sıkıntılarımla onları üzmek istemem... kala kala bir başıma kalıyorum işte =) napalım... Rabbimiz var, O bize yeter =)

çok güzel bir yazıymış :) teşekkür ederim paylaştığınız için ama ben yanlızlıktan korkmuyorum küçükken ufak bir ilçede yaşardık ilçe 1. siydim ilkokul 1den beri dolayısıyla çocuk akıllarıyla kimse beni sevmezdi hep alaşağı etmek isterlerdi hiç arkadaşım olmadan tek başıma dimdik büyüdüm ben. dolayısıyla yalnızlıktan gocunmuyorum, insanlarla uğraşarak yorulmaktansa, fazla olan enerjimle sıkılmayı tercih ederim, bundan sonra boş muhabbetler yapıp, kendimle ve başkalarıyla ilgili hiçkimseye hiçbirşey anlatmama kararı aldım özellikle sorsalar dahi geçiştiricem çünkü inadına gidip o insanla konuşuyorlar bir de üstüne. bundan sonra yalnızım bencilim mutluyum. kimseye de 2. bir şans vermiyorum. dprsF Beyaz

cok guzel bir tahlil olmus.. dogrusu bu mu yoksa biz yukaridaki sahsiyetlerile dostluk kurdugumuz icin mi digerleri siglasiyor iste bunu ne zamandir dusunmekteyim... bir dostumla 10 yillik arkadasligimi bitirdigimde farkettimki her bulusmamizda sadece magazin konusyormusuz bildigin gulben seda demet simdi bende inanamiyorum kendime nasil surdu bu dostluk boyle diye ama zaman geciyor ve bizler olgunlasiyoruz sanirim

çok doğru söylemişsiniz, aynen böyle yüzüne gülüp arkadan konuşan bir arkadaşım vardı bu huyuna dayanamayıp uzaklaştım ondan. meğerse herkes aynıymış bana sadece gülen taraflarını gösteriyorlarmış, diğerlerinin arkasından konuştuğunu görecek kadar yakın değilmişim meğerse ki onlara. ben de deniyorum nefret ettiğim insanların yüzüne bişey yokmuş gibi gülmeyi ama beceremiyorum ağlıcak gibi oluyorum, ama bunu yapmayı öğrenmem lazım artık kimseyle gerçekten samimi olmayıp havadan sudan konuşup nefret bile etsem yüzlerine gülmem lazım kimseyi de dost bilip bağrıma basmamam lazım sadece kendimi düşüncem bundan sonra tırnağımı bile oynatmıcam başkası için.

buı zaman da iyi olmıcaksın kardesim iyi oldun mu yemediğin darbe kalmıyo insan sonra bunlrı duyunca cok üzüluo bi de burdan darbe adamına göre muamele ypcaksın.

azcık rahatladım ama buraya yazınca :) artık hiç dostum kalmadığı için kimselere derdimi anlatamaz oldum ne varsa kk da var. bugün erken yatmam gerekiyordu sinirden saatin de farkına varmamışım. kimseler için uykusuz kalmaya değmez, hatta 1 saniye düşünmeye bile değmez herkese iyi geceler ReinedelAmour

Benim bir sürü arkadaşım var. Ne zaman yalnızhissetsem kendimi, onlarla konuşuyorum. O kadar özel ki konuşmalarımız onlardan başka kimseyle bu tarz sohbetler yapamıyorum. Siz de tanırsınız belki onları: Monteigne, Schopenhauer, Tolstoy, Dostoyevski, Peyami Safa, Reşat Nuri Güntekin, Necip Fazıl Kısakürek... Say say bitmiyor. Diğerleri mi? Bu devirde ne kadar sığsanız o kadar çok oluyor arkadaşınız. Önyargı mı? Kimbilir...

ne güzel söylemişsiniz, ne yazık ki artık kitap okumaya fırsat bulamıyorum ve ders çalışmak için bişeyler okumaktan kitap okuma zevkim kalmadı, okumaktan nefret eder oldum, stresli bir okulum var, insan kimi zaman sıcak muhabbet edebileceği birkaç dost arıyor ama anladım ki neyse varsa kendinsin bu dünyada, güçlü olmak zorundasın, kötü hiçbir yanını belli etmemelisin, yoksa kırılgan olursun ki insanlar o yanına karşı oynarlar. dprsF Beyaz

aa havalardan başka konuşcak konu buldum artık arkadaşlarımla :) magaziiin:) şaka maka kafamdakileri bi döksem ortalığa eminim bi çoğu politikadan olan bitenden habersiz elindeki iphonedaki yüklediği applicationdan fln bahsedicektir. kalanların yarısıyla taban tabana zıt düşüncede olucaz, o kadar iş uzucak ki bir daha birbirimizi gördüğümüzde kaçar durumda olucaz. öteki kalan bir elin parmaklarını geçmeyen insanlarla da başka sebeplerden uyuzlaşmışızdır zaten çoktan. bazen sorun bende mi diyordum ama uzun süredir okuduğum bölümdeki insanların normal olmadığına gereksiz bencil ve kendilerini akıllı sanıp da rezil olan tiplerden olduklarını farkettim. kimseye bulaşmadan sukunetini koruyarak hayattan kendinle zevk almasını bilmek lazım, ben biliyorum ya diğerleri... teknolojiyi arkadaşlarımla haberleşmek için çok kullanırdım bense aa bi arkadaşım ne güzel aklına ben gelmişim bana ulaşmış diye 4 koldan cevap veririm, ama artık karar verdim ben de çok yakınlarım olmadığı sürece cevap vermeyeceğim kimseye, çünkü burda anlatmadığım bazı olayları aynen böyle kafasına esen merabamızın bile olmadığı dengesiz sınıf arkadaşlarım bana bulaşarak başlattılar. dün gece zaten gereksiz bulduğum facebookumu kapattım, daha fazla kendimi, düşüncelerimi insanların önüne atıp da kendimi insanlara göstermeyeceğim, ne kadar ortalıkta olursan o kadar zayıf oluyorsun o kadar insanlar üstüne gelmeye çalışıyor, hava atmak için söylemiyorum asla ama istemesem de takip edilen bir insanım aynı sınıfta olduğumuzun farkında olmadığım insanlar bile benim adımı vs herşeyimi biliyor oluyorlar hep ordan burdan. bildiğim bişey de var ki hakikaten insanlar kıskanç herhalde, son zamanlara bakıyorum hayatımda değişen hiçbirşey yok ne tavrımda ne bakış açımda hatta daha pozitifim, sene başında bazı haksızlıklar yaşadım bi hocamdan, onun sıkıntısını bile attım, yani insanların özellikle son aylarda bana bu kadar hırçın kuyu kazar arkamdan konuşur tarzda olmasını gerektircek hiçbirşey yok. değişen tek şey herkesin bi halt olmaz diye baktığı sevgilimin çok iyi bir işe sahip olması oldu. herkes şok oldu yüzüme bile kel alaka insanlar söylediler aa hiç beklemezdik vs sanane ya ben sana fikrini mi soruyorum sanki. insan ister istemez bir acaba oluyor. çünkü o kadar bariz ki başıma gelen kötü şeylerde üzülür gibi yapıp herkesin içten içe göbek atmasını gözümle gördüm, sevgilimin çalışmaya başlamasında geçici bir yavşaklık dalgası oluştu etrafımda, işte o zaman bayanların bekarken kimse yüzüne bakmayıp da kısmetli bir talibiyle evlenince birden insanların değişmesinden şikayet etmelerinin sebebini anladım ve tiksindim insanlardan, çünkü ben aynı bendim keza sevgilim de öyle. hatta şu son olayları yaşadığım arkadaşım o kadar ezik büzük takılan bir kız ki normalde ben yaklaşmıştım ona "iyi gibi görünüyordu" ama kimsenin göründüğü gibi olmadığını unutmamam lazımdı, hatta bir keresinde çok çok zor durumdaydı, normalde yapmaz ama ben rica ettim sevgilimden resmen onu kayırdı ve onun sayesinde stajını verdi, çoook sonra söyledim laf arasında gözünü boyamak istemedim, ama ben böyleyim sevdiğim insanları elim yettiğince kollamaya çalışırım. "aaa ehe ehe saaol yea" derken çok mutluydu, 2 gün sonra da bana ve sevgilime bu güzel iyiliği yaptı. çok imanlı biri değilim ancak gerçekten allah bu olanları görüyor ve çok büyük, elbet o kafasını taşlara vurup, benim gibi gözlerinin sinirden dolacağı günler gelicek. ama çok yazık ki artık hiiiç umrum değil, bunlar olduğunda ne üzülücem, ne sevinicem, fark etmeden güzel hayatıma devam ediyor olacağım dimdik. buraya uzun uzun yazıyorum alıntıladığım arkadaşlara cevaben değil, cevap vermek zorunda hissetmesin kimse kendini. yalnızca bu aralar kendimi yalnız hissediyorum evet, ablamla bazı şeyleri paylaşamıyorum beni sevdiğini bilsem de asla benim şu yukarıda yazdıklarımı oturup dinlemez en fazla "boşver yeaa, amaaan salla" der bana dinlemeden oysaki ben en yoğun zamanlarımda bile hep onun abuk subuk beynime kazınmış şuan bahsettiğimde hatırlamadığı dahi sorunlarını canla başla dinleyip deli gibi yardımcı olmaya çalıştım, sevgilimle görüşemiyorum çok çok yoğun çalışıyor, sadece özlüyorum, annemlerle uzağız, arkadaşlardan yana da şanssızım kimseye derdimi anlatmak istemiyorum sonra koz olarak kullanılacağını biliyorum çünkü. ahh yazık kıza diye acımayın lütfen sakın, en katlanamayacağım şey acıma duygusudur, bu uzuuun yazılarımı ister okuyun ister okumayın ama kendi ayakları üzerinde durmayı, insanların maskelerinin ardındaki yüzlerle savaşmayı öğrenen genç bir kızın hayatı öğrenme süreci olarak görün lütfen.

Yüzsüzdür insanoğlu kimse bilmez fendini, Kime iyilik yaptıysan ondan koru kendini ahh ahh atalarımız yaşamış da söylemiş bunları, en büyük hatamız karşımızdakini kendimiz gibi bilmemiz...

peki esas soru size yanlış yapanları bir kalemde silmeli miyiz? yani ben bana yanlış yapanı istesem de sevemiyorum artık o yüzden arkadaşlarıma hep yanlış yapmamaya çalışırm onlar bana ters bişi yapmadığı sürece hep kollarım onları, ama bir hata yaptıklarında ki bu genelde büyük bir hata olur çok sert çıkışıyorum ve genelde karşımdaki de özür dilemiyor ve o kişiyi ömrümce görmek istemiyorum bir daha tüm sevgim bitiyor, silip atasım geliyor bu yanlış mı? ama benim gönlümü almıyorlar ki doğru düzgün özür bile dilemiyorlar, bir de haklı gibi üste çıkmaya çalışıyorlar D

ha bir de facebooktan silmiştim ben, selam vermediğim insanların listemde yer almaması gerektiğini düşünüyorum haber almasınlar benden, o gün konuya girişi beni niye sildin? diyeydi, yani bana kızdın fln diye değil silmem koymuş resmen ne kadar komedi, fb neymiş be gerçek hayattan bile önemli arkadaşım bana kızsn güvenmesin ama listemde olsun! bu konuşmadan sonra tekrar ekledi kabul etmedim tabi ki. T Tweety -Zık- tek ayak

aşık veysel boşuna dememiş benim sadık yarim kara topraktır diye :) ben de öyle sırlarımı sadece anneme ve ananeme anlatırım en güzel ve samimi yorumları onlardan ne varsa aileden var kısaca arkadaş çevresi insanı kıskanabiliyor bu kıskançlık da saçma sapan davranışlar olarak geri dönüyor maalesef

merhaba, ben de evlendim şehir değiştirdim. Çok yalnız hissediyorum kendimi. Hiç bir dostum arkadaşım yok. sizin gibi hem güvenemiyorum hem de belli bir yaştan sonra insanlar sizi kolay kolay hayatlarına sokmuyorlar. İş yerindekiler zaten mesafeli. Burada kimse kimseye güvenmiyor. Eski dostlarım da kimi şehir değiştirdi, kimi evlendi çocuk sahibi oldu, hiç konuşamıyoruz yoğunluktan... yalnızlık aldı başını gitti.. insan hemcins bir arkadaş arıyor kendine. Geçenlerde denk geldiğim bir yazıyı paylaşmak istiyorum: Yeni dostlar edinemiyorum artık... Sanıyorum yaşım geçti. Her dostluk ayrı bir yalnızlık korkusu. Zaten bir yaştan sonra edinilen dostluklar çakma oluyor her ne kadar olsa. Çocukluğunuzda sümüklü halinizi görmemiş bir dost, her daim temiz burunla görünmek zorunda kaldığınız bir kasıntıya dönüşüyor. Pijamayla karşılayamadığım, zil çaldığında koşarak yatağı topladığım, ve değerini ikram edilen pasta, börekle ölçen dostlar olmasa da olur bu hayatta. Olanlarla idare ediyorum işte. Yaz tatilimde kuran kursu çıkışında kavga ettiğim, ilkokul öğretmenimden dayak yiyişimi görmüş, saklambaç oynarken yerimi söylemiş, cıllıklık eden, günlerce küstüğüm, barışmak için peşine düştüğüm, tüm masumiyeti ile bugüne gelmiş dostlarımla idare ediyorum. Artık kendimi anlatmama gerek kalmamış hiçbirine. Mutfak masasından salona geçmeden ağırlanabiliyor her biri. Her dakikayı konuşmak zorunda kalarak geçirmediğimiz, ve görüşmenin karşılıklı konuşmaktan çok, beraber zaman geçirmek, anı birlikte yaşamak ve aynı ortamda nefes almak olduğuna kani olduğumuz üç-beş, veyahut bir elin sayılı parmağı kadar dostlar işte. Herkesi memnun etmeye çalışmışım yıllarca. Kendimden geçmişim. Dinlemişim şişmişim. Hayatımı han kapısı etmişim geleni almışım, gireni ağırlamışım. Ailemden çalmışım han misafirlerine vermişim. En sevgililerimi ihmal etmişim. Her dinlediğim acıyı yaşamışım günlerce. Uykusuz gecelerin müdavimi olmuşum &#8216;&#8217;ne olacak bunun hali&#8217;&#8217; diye. Sonuç &#8230; Yorgun ve argın düşmüşüm. Elde pek bir şey yok. Dengesi bozulan algı halim dışında. Sorunsuzluk sorun oldu bugünler ben de. Alışmamışım imtihansızlığa belasızlığa ve musibetsizliğe. Mutlak imtihan olmalı insanoğlu hayatta ise imtihanım nerede bekler oldum. Hoş, Allah&#8217;ın içimize koyduğu nokta, hani sanatçı tatminsizliği denilen şey aslında yaradanın &#8216;&#8217;beni bul&#8217;&#8217; noktası olsa da kaçımız farkında, kaçımız feleğin çarkında bilinmez. Saçmalama ayarındayım. Her şeyi sorguladığım bir dönem sanırım. En çok da dostları ve yalnız kalmayı. &#8216;&#8217;Bu kim&#8217;&#8217; &#8216;&#8217;niye burada&#8217;&#8217; dönemi de diyebiliriz. Bir oradan bir buradan konuşmak istiyor canım. Ve saçmalamak. Şeve gibi&#8230; Gözlerim isimsiz bir ülkenin ağı sanki. Sahrud ve seydunayım. Kavuşmamış iki ırmağın öyküsü. Suskun yaranın kanamasıdır, suskun dününü öldürmenin yasıdır ya Şeve. Hep yalnızdır&#8230; İşte öyle&#8230; Oldukça karanlıktır aslında yalnızlık bilirim&#8230; Hem kavramında, hem nefes alınışında. Ama yine de dalmak istiyorum midyelere kadar. Zaten her beyin birer yalnızlık belirtisidir. Açmadığımız her beyin ve her yürek kendi başına yalnızdır. Uzaklara bakan bir göz, bir pişmanlık, bir oğul yarası bir sevda acısı yapayalnızdır aslında. Hissetmeyen anlamaz. &#8216;&#8217;Anlıyorum&#8217;&#8217;havada asılı kalır. Bilirsin ki ciğerde çekilen başka şeydir. Dinlemek, empati başka şey. Sadece sen bilirsin onu. Yaşayan bilir&#8230; Yalnızlık gözlerindeki ışığı aramaktır &#8216;&#8217;beni seviyor musun&#8217;&#8217; sorusunda. Bir dostta, bir eşte, bir seste&#8230; Tatmin olamadıkça ezilirsin, ağırlık biner yüreğine. &#8216;&#8217;Evet&#8217;&#8217; kadar haksız olmamalıdır bu sorunun cevabı. &#8216;&#8217;Hem de nasıl&#8217;&#8217; kadar tok tutan, sonrasında nasıl sevdiğini anlatmak kadar içten olmalıdır. Kani olmalıdır yüreğin sevildiğine. Hakkı arayışımız da yalnızdır, sevdaya dalışımız da. Her aşk yalnızdır. Sevda tek kişiliktir aslında. Mahalleye ilk taşınıldığında, ufaktan demirbaş çocuklara sokulurken, bir anneye nasıl zavallı gelirse çocuk öyle zavallıdır yalnızlık. Bazen ümit. Bazen korku. Aslında her korku, ölüm korkusunu içinde taşıyan, hep ucunda ölüme varan bir yaşayıştır. Her korku biraz ölümü barındırmaz mı içinde. Yükseklik korkusu düşüp, deprem korkusu göçük altında kalıp ölmek korkusu değil midir biraz. Karanlık korkusu mezarı anımsatmaz mı her insana. Her korku yalnız kalmak ve ölmek üzerine kurgu değil midir&#8230; Hem yalnızlıktan ölesiye korktuğum, hem de yalnızlığıma haksızlığımı hatırladığım günlerdeyim. Dostsuz, arkadaşsız ve komşusuz kalmak istediğim günlerde. Asansörde rastlaştığım komşudan &#8216;&#8217;ya sonra görüşmek zorunda kalırsam&#8217;&#8217; diye göz kaçırdığım. Herkesten kaçtığım. Ve anladığım ki, tek aile kalırmış insana. Kötülük edemeyecek tek yürek anne yüreği imiş. İçten hissedecek yürek baba yüreği. Katıksız ve karşılıksız sevecek, kızsan da küsmeyecek tek ciğer evlat ciğeri imiş. Kardeş kardeşin sırrını saklar imiş sadece. Ve elbette EŞ&#8230; Biyolojik olmaksızın sonradan hayatımıza dahil olan. Namus ve aidiyet kavramını harman edip, DNA yı gereksiz kılmış, omzuna yaslanılmış ve eş kelimesine denk olmuş olanından. &#8216;&#8217;Seni anlıyoruma&#8217;&#8217; tav olmaktır yalnızlık. Yanındayım. Elim elinde. Yalnızım. Ve tavım her iyi şeye&#8230; Betül Kurşun

çok teşekkür ederim güzel dileklerin için :)) umarım dediğin gibi biri çıkar ancak bu başlığı açmama sebep olan olaylar katlanarak büyüdüğü için fikrim değişmek yerine kanıksadım resmen:))

teşekkürler okuduğun için o uzuuuun yazımı öncelikle aynı şeyleri yaşamamız çok ilginç geldi bana. çünkü etrafımda sanki herkes herkesle anlaşıyormuş, herkes bi arkadaş grubundaymış herkes birbirini seviyormuş gibi geliyor. yani sanki sadece ben istenmeyenmişim gibi gelmeye başladı son zamanlarda, doğal olarak ben de etrafıma bayılır modda değilim artık. inceldiği yerden kopsun ya valla artık kasmıyorum ben de sen gibiydim arar sorardım, artık sıkıldım insan belli bi yere kadar sabredebiliyor. ben de bu sebeple çok arkadaşlığımı bitirdim ve artık üzülmüyorum. bi kere hesap soruyorum niye haber etmedin geldiğinde gibisinden, eğer hala haber etmemeye devam ediyorsa bi daha asla bişey demiyorum. dediğin gibi biz kendimize yeteriz, ben kendi başıma daha mutluyum valla, insanların huzursuzluğundan stresindense kendi başıma huzurumdan sıkılayım daha iyi. Chess

demek ki sadece aşkta kaçan kovalanmıyormuş, arkadaşlıkta da öyleymiş:) ee anca anladı kıymetimi, yüzüne gülerken aman tu kakaydım, şimdi hava basar umursamaz olunca benden ne kadar aşağıda olduğunu fark etti, arkadaşlarıma asla seviye takınmam candan davranırım ama bana bulaşanlara yerlerini hatırlatırım:)

Sen kapının kolunu sıkı sıkı tuttuktan sonra kolay kolay cesaret edemez kimse kapını çalmaya. Kazık bekleme konusunda çok haklısın çünkü ne zaman neyin ne olacağı hiç ama hiç belli olmuyor biz buna hayatın cilveleri diyelim. Bir de şöyle düşünelim düşmeden kalmayı nasıl öğreneceksin, denize girmeden yüzmeyi nasıl öğreneceksin? sarsıldıkça yere daha sağlam basacaksın daha da güçlü olacaksın öldürmeyen şey güçlendirir derler aynen öyle olacak temkinli olacaksın fakat duvarlarına kapılar koyacaksın ki yüreğini de kalbini de sadece o kapıyı çalana vereceksin dilerim bir gün güzellikler kapını çaldığında içeri buyur edersin her şey gönlünce olsun :)

o zaman tamamen haklısın silmekte, aynen bunu demek istedim bende laylayom arkadaşlık, çünkü insan ona bile çok ihtiyaç duyuyo, illaki sobet etçek briilerini arıyosun, yüzeysel sohbetlerde olsa...:13: ReinedelAmour

Yeni mi Öğrendin.. Neyseki Bilmemek Değil, Öğrenmemek Ayıptır.. M

evet çok büyük bir hataydı benim için, sonradan bahsettim galiba ama hangi mesajımda bilmiyorum:) ama şöyle özet geçiyim birinden neden hoşlanmadığımı söylemiştim ona o da gidip o kişiye benim mesajımı olduğu gibi göstermiş durduk yere, kız bana facebooktan falan saçma sapan mesajlar attı, o kişi de sevgilimin arkadaşının sevgilisinin kardeşi aynı zamanda, sonrasında kızın ablası sevgilime benim yazdığım mesajı bile attı kız arkadaşın bunu yazmış fln diye ilkokul çocuğu gibi kaç kere aradı, sevgilim kavga etmemek için uzamasın diye açmıyor cevap vermiyor ama açsa eminim kız tüm cadalozluğuyla beni yerle bir edicek, sevgilim de beni savuncak iş iyice uzıcak, ben böyle yapmazdım onların yerinde olsam benim hakkımda kim ne düiünürse düşünsün hıı öyle mi der o kişiden uzaklaşırım,, burda en büyük suç arkadaşımda ama, durduk yere böyle bişey yaptı hem de sevgilimden ve benden o kadar iyilik görmesine rağmen, okulunun 1 sene kadar uzıcaktı sevgilim yerine başka biri olsaydı, neyse iyilik yaptık kötülük gördük onun ayıbı. bugün rüyamda gördüm zaten bi güzel söylemek istediklerimi söyledim, gördüğüm zaman bi köşeye çekip "sana yapılan iyiliklere böyle cevap veriyorsun demek, bundan sonra benim bulunduğum ortamda bulunmıcaksın, ben geldim mi gidiceksin ben senin yüzünü görmek istemiyorum" demeyi düşünüyordum aynen böyle rüyamda dedim kız sonra küfretmeye başladı, biliyorum ki gerçek hayatta da desem aynısı olucak o yüzden konuşmaktan da vazgeçtim. ama dediğin noktayı düşündüm sanırım o konuda haklısın evet ben de sosyal bir insanım sıfır arkadaşla yaşanabileceğini sanmıyorum, en iyisi kötü yanlarını sırlarnı paylaşmadan laylaylom arkadaşlıklar edinmek sanırım, Chess

haklısın sırlarımızı kimseye anlatmamak gerekiyor...

bence tamamen silmek doğru değil, her insan hata yapar, sende yaparsın bende yaparım senin yaptığın sana göre tartışmasız doğru ama arkadaşına göre tamamen yanlış olabilir, ya da tam tersi sonuçta arkadasan emekte vermişsindir, neden emekleri kaldırıp atasın, belki daha ılımlı olabilirsin, kestirip atmak yerine, samimiyeti düşürebilirsin sonuçta kimseye güvenmemeliyiz düşüncesi yanlış bence, kimseye güvenmesek paranoyak oluruz, güvenmiyoruz desekte güveniyoruzdur kesin ama sır konusu başka, insan sır paylamaşmadan da yaşayabilir diye düşünüyorum ama sosyal olmadan ölmesede sağlıklı bi psikolojiye sahip olamaz insan bence sende sosyal bi insansın, öyle olmasan böyle bi konu açmazdın, sanırım sinirlenmişsin birilerine, sadece ilk mesajı okudum sonradan yazdın mı bilmiyorum kime nden sinirlendiğini. ama tabii çok büyük bi hataysa senin için, tamamen silmelisin . push ;

Rica ederim :) Ben bunu söylemiyorum buna inanıyorum ve seninde inanmanı bütün yüreğimle istiyorum. Alışma, katlanma. Bütün insanları unut bütün suretleri yapmacık cümleleri her şeyi kendini soyutla buna inan insanlığın yok olduğuna onların sadece etten bir kalıp olduğuna inan ne değişir hiç bir şey çünkü bunlar hiç bir işe yaramaz Alışırsan beynini yorar kalbini yorar. Sen en temiz düşüncelerinle yaklaş insanlara ama kendinden asla taviz verme bir hata mı gördün rahatsız mı oldun çizgiyi çek bitsin öbür türlü şimdi olduğu gibi verdiğin zamana da değere de acırsın Unutma hiç bir şey senin kadar değerli değil ve inanır mısın bir süre sonra ben ne yapıyorum diyeceksin silkelen ve kendine gel 3 günlük dünya dün geçti yarının garantisi yok bugünü de geçmişine yanarak gelecek için sızlanarak mı geçireceksin yapma dediğim gibi hiç kimse senden daha değerli değil :) A asu70