Büyüyünce değişmeyecek, düzelmeyecek. Aksine artacak. Bugün oyuncak onun için istediği şey, ulaşamayınca problem oluşturuyor. Üç gün sonra başka şeyler... Doğrusunu öğrenmek için gel uzmana gidelim soralım diyeceksiniz. Oyun terapisti bence size bu noktada çok iyi yönlendirir. Zira anne baba birlikte ortak bir kararla büyütmeli, birlikte eğitim vermeliler. Haftada bir oyuncakcıya gitmek bile bana fazla geldi bebeğim henüz çok küçük o yüzden belki ama senede hediye vs olmadan 52 oyuncak bile çok fazla. Oynamaktan ziyade almanın keyif verdiği bir hal almış durum. Posedion

Almaya devam ederseniz çocugunuz tatminsiz bir yetişkin olur ve zor bir kisilik olur. Aglamasina ve israrina dayanin açiklayici net cevaplarla reddedin.

Bence de ağlayın sinirden. Büyük kötülük yapıyosunuz çocuğa. Bi şekilde bitmeli bu saçmalık. Haftada bir oyuncak da bana fazla geldi bilmiyorum belki de o kısma henüz gelmedim diyedir.

Çocuğunuzun zerre kadar suçu olan bi durum yok. Eşinizle aranızda sağlıklı bir iletişim kuramıyorsanız bu iletişimi kuramamak sizin suçunuz. Üzgünüm. Bence psikolojik destek alın çocuğunuz için de pedagogla görüşün.

Bahse konu olaya "oyuncak zehirlenmesi"diyorlar ve ilerde dikkat eksikligine yol açacak bir durum. Çocuk bakarken bir ekip çalışması içinde olduğunuzu kabul etmelisiniz herkes farklı kural koymamali. Cocuga nasıl davranmanız gerektigi konusunda da işinde uzman bir psikologla gorusmeniz gerekiyor bence M

Merhaba Çok haklısınız. Çocuğunuz 6 yaşında olsa kesin kuzenim yazdı bu mesajı derdim. Kuzenimin çocuğu da maalesef aynen bu şekilde ve onu da babası bu hale getirdi. 6 yaşını bitirmek üzere hala oyuncak veya kitap alınmadığı gün kuzenime cehenneme çeviriyor hayatı. Önceden her gün oyuncak için ağlardı. Bu sene anaokuluna başladı, bu sayede boyama veya etkinlik kitaplarına da ilgisi arttı. Yani oyuncak yerine kitap alınca da mutlu oluyor. Her tutturduğunda kitap alarak geçiştiriyorlar en azından daha faydalı ve kitapları severse okul döneminde belki okuma alışkanlığını pekiştirir diye. Bunun dışında başka çözüm bulamadı kuzenim ne yazık ki. Konuyu takip edeceğim buradaki öneriler için. Kolaylıklar dilerim size de. Y

Suc eşinizde. Bu davranışının arkasında psikolojik sorunlar vardır büyük ihtimalle. Destek almasında fayda var. Evdeki oyuncakları minimalize edin. Saklayın ya da satın. Az ile yetinmeyi öğrenmeli. T

Eşiniz çocuğa değil kendine alıyor o arabaları bence

Çok çok yanlış bi davranış ve çocuga yapılan büyük bir kötülük, doyumsuz oluyor elindeki şeylerin onun için kıymeti yok bi zevk almıyor.. ileride de böyle olacak dur denmesi gerekiyor. çocuga oyuncak almayı anlamıyorum anne baba olmak bu demek değil.. valla bana kalırsa ayda 1 alınsa bile gereksiz, ben kumbara alışkanlığı veriyorum şimdiden para verince gidip kumbaraya atıyor ileride de alacagı oyuncağı bu şekilde kendi biriktirdigi para ile bikaç ayda 1 olacak şekilde almayı düşünüyorum böyle olunca çocuklar aldıkları oyuncaklar kıymetli oluyor doyuma ulaşıyor sürekli alınan oyuncağın hiç anlamı yok ki

Ben farkındayım işte olması gerekenin, çok güzel gidiyorduk oğlumla. Babasının her gün oyuncak getirmesi vs derken o kadar değişti ki. Biz de sizin gibi gereksiz çok şey aldık, ihtiyacı olan çocuklara dağıttım bir kısmını ama ben eksilttikçe yenileri geliyor, laf anlatamıyorum. Küçükken benim de çok oyuncağım yoktu ama ben olanlarla çok güzel oyunlar kurardım, barbilere kıyafet almaktansa annemle dikerdik mesela. Çok da mutlu olurdum, şuan bu halini gördükçe hem kızıyorum hem üzülüyorum. K

Esinizin yaptigi gercekten cok büyük yanlış.. Doyumsuz ne istedigini bilmeyen cabuk tuketen alışveriş bağımlısı bir birey yetistiriyor.. Cok üzüldüm.. Bütün çocuklar bu donemde eve kapandi.. ama hergun oyuncak almadik.. Bunu kesin bir dille bitirmesi gerektigini söyleyin. Cocuga da birakin aglasin uzulsun almayin bu onun icin daha saglikli.. Benimde 6 yasinda oglum var.. kumbarasinda para birikmeden oyuncak alinmaz.. Bu bizde bir kuraldir.. Birikmesi bazen aylar aliyor çünkü 3 li ra 5 lira veriyoruz en fazla Bu sekilde bir kural koyabilirsiniz.. eglenceli oluyor.. hevesle birikmesini bekliyor o sirada baya bir zaman geçiyor.. hem de birikimi ogreniyor.. harclik verirken küçük harclik verin.. Ama bu konuda kararli olun cocuk sizi aglamakla kandırmasın..

Siz iyi yönetiyorsunuz bu işi ne güzel eşinizle aynı dilden konuşuyorsanız daha kolay tabi. Kumbara olayı çok hoş, biz de denedik onu oğlumla, bozuk paralar biriktirdik sonra onları markette kağıt paraya çevirdik hatta birlikte, aaa bunla şimdi araba alabiliriz dedim. Eşimin tepki şu "100 liraya araba mı olur" en en olmadı sırf bu mesele için pedagoga gideceğiz üçümüz. S Spizella

Bana kalsa o bile fazla inanın evde yıllarca oynayabileceği kadar çok araba oyuncak var. Ayda bir iki kere çok sevdiği bir şeyi alabilirim bana kalsa. Ama dinleyen yok.

İse adamı degsitirmekle başlamalisiniz ve en zor olanı bu. Çocuğu bir şekilde adapte edersiniz de adamı nasıl değiştireceksiniz?

Çocukta suç yok ki suç eşinizde. Biriniz yok derken ötekiniz her şeyi sınırsızca çocuğun önüne sererse çocuğun dengesi bozulur tabi.

Eşiniz bayağı zengin galiba. Az biriktirsin de gerçek bir araba alsın bence :)

Kreşe gönderseniz hem sizin yönlendirmeniz hem de oradaki eğitimle belki biraz kendine gelir çocuk. Ama çocuğunuzdan önce eşinizin bir tedavi görmesi lazım bence böyle saldım çayıra mevlam kayıra mantığıyla çocuğa her istediğini almayı babalık sanarsa ileride bunun sıkıntısını da yine kendisi çeker.

İyi akşamlar herkese, Ya benim şu annelikten yana isyanım var. 3 yaşında oğlum ben baktım bu yaşına kadar yeni çalışmaya başladım. Eşimle aramız iyi değil, görüşler farklı. Bir de çocuk yüzünden çok tartışıyoruz. Çünkü eşim çocuğun resmen ayarlarını bozdu. Her gün ama her gün eve oyuncak araba getiriyor bu epeydir böyle, napıyım çocuk pandemide evde sürekli sıkılıyor istiyor diyor bir de. Aldığı arabalar da koleksiyon model arabalarından, fiyatlarından bahsetmek istemiyorum çok gereksiz paralar. Zaten oğlum da alıyor bir kenara koyuyor doğru düzgün oynamıyor bile, bir önemi yok onun için. Önüne 20 araba koyun yeni, başka yok mu der . Kendi çocuğum ama bazen o kadar sinir oluyorum ki kendi çocuğuma. Dışarı adımımızı atsak oyuncakçı diye tutturuyor. Hayvanat bahçesi, gezmeye vs nereye götürürsem götüreyim orayı beğenmeyip oyuncakçıya ne zaman gideceğiz diyor, çocuğu alıp bir yere çıkmak istemiyorum, kendi başıma bile çünkü oyuncakçı diye zırlıyor. Oyuncakçıya götürsem bir tane bişey alabiliriz diye anlatsam anlamıyor dinlemiyor. Eskiden dinlerdi ama babası alıştırdı işte. Eşimle bu konudan hep kavgalar ettim, sen yaptın bu çocuğu böyle al şimdi fabrika ayarlarına geri dön diye. İlerde düzelir diyor ama ben böyle düşünmüyorum, mutsuz, doyumsuz, her istediğini elde eden, elde edemezse kimbilir neler neler yapacak, belki kendisine belki çevresindekilere. Bunları düşünüyorum. Çözüm olarak da eşime haftada bir kere ikimiz götürelim oyuncakçıya dedim, ama orda da kota koyamıyor, çocuk gene 1 günde 20 tane araba alıyor ne anladım ben. Ben kota koysam bana tepki oluşturuyor bu kez. Gerçekten ağlayacağım sinirimden. Bu kriz ortamında hem de, nefret ettim oyuncak arabalardan ya. Ev ağzına kadar araba fırlatıcam bir gün camdan hepsini. Başka oyuncaklara yönlendiriyorum ben, lego, kule oyunu, kitap vs ama onları da beğenmiyor. Eşim de beni dinlemiyor. İki gün almasa gene başlıyor. Bıktımmm

Sizi çok iyi anladım ben de aynı sıkıntıları yaşadım hatta kat kat daha fazlasını. Mesela oğlum 3 yaşındayken yürümek istemiyor kucak istiyordu. Babasına alma dememe rağmen alıyordu. Haliyle oğlumla ikimiz dışarı çıkarken de benden almamı istiyordu. Almadım. Ağladı. Dakikalarca. O esnada sakinleşmesini bekledim. Sonra güzelce anlattım. Yürüyebildiğini. Kucakta taşıyamayacağımı. Her seferinde aynısını istedi. Ben de her seferinde aynı şekilde davrandım. Ağlama süresi her seferinde düştü. En sonunda tamamen bitti. 3 ümüz çıktığında ise babasına yine aynısını yaptı. O yine kucağına aldı beni dinlemeyip. Sonradan artık babası almak istemediğinde yine ağladı. Ama bana hiç ağlamadı. Çünkü benim kararlılığımı gördü. Almayacağımı öğrendi. Bu sadece bu konuyla ilgili örnek. Bunun gibi yüzlerce konuda örneğim dolu. Markette de sürekli birşeyler istiyordu. Sırf ağlarsa, ağlamasın diye babası alıyordu yine beni dinlemeyip. Markete gitmeden oğlumla güzelce konuştuk. Almayacağımı anlattım. Markette istedi ben de almadım ağladı bütün marketi inletti. Hatta ilk kez kendini yere atıp ağladı. İlk kez bir kalabalıkta bu kadar ağlıyordu ve beni sınıyordu. Hatta ağlamasına dayanamayıp "paran yoksa ben vereyim parasını da sussun artık" diye söyleyen oldu. Bu sözü duyduğuma çok utansam da yere atmasına ayrı utansam da ağlayıp insanları rahatsız ediyor oluşuna üzülsem de kararlılığımı anlaması için almadım. Sonraki gidişimizde istedi yine. Almıyoruz. Sonraki geldiğimizde istediğin 1 tane şeyi alacağız dedim. Hiç ikiletmedi bile. Ama o an ağladığı için alsaydım asla önüne geçemezdim. Siz de öncesinde konuşma yapın. Sonra da kararlı olun. Ağlasa da kararlı olun. Yapmam dediğim şeyi asla yapmayın. Almayacağım dediğinizi almayın. Bugün sadece parka gideceğiz. Başka yere gitmeyeceğiz dediğinizde kalkıp oyuncakçıya gitmeyin. Babasıyla da boşa hiçç didişmeyin. İnsan olan laftan anlar. Anlamıyorsa şimdiye kadar anlamadıysa anlamaz. Siz oğlunuzla ikinizken dediklerimi yapın. 3 nüzken hiç ağzınızı açmayın. İsterse 50 tane alsın. Tüm oyuncakları ortaya getirin Oğlunuza diyin ki sevdiğin oyuncaklarla sevmediğin oyuncaklarını ayıralım diyin Elinize alın tek tek gösterin bunu seviyor musun diye. O şekil 2 ye ayırın bakalım seviyorum diyor mu hiç. Bunu yapınca beni etiketleyip yazarsanız sevinirim. Sevmiyorum dediklerini de evde onun görmeyeceği bir yere kaldırın

Çocuk çok çabuk büyür. Benim sınıfta bir öğrencim var, muhtemelen doyumsuz bir çocuk olması için aile elinden geleni yapmış. Şimdi nasıl biliyor musunuz? Anne - babasına lanet okuyor. Sürekli şunu almazsanız intihar ederim, bunu yapmazsanız evden kaçarım modunda. Baba o zamanlar müteahhitmiş, şimdi işleri biraz azalmış. Çocuğun isteklerini yerine getirmekte zorlanıyor. Kaç kere disiplin kurulunun önüne çıktı. Hırsızlık yapıyor. Arkadaşlarının eşyalarını alıyor, kantinden çikolata vs alıyor, o kadar kendini kaybediyor ki arkadaşlarının montu bile onun çantasından çıkıyor. Ders başarısı, toplum normlarına uyma vs " 0" Anneyi çağırıyoruz ne yapayım baş edemiyorum diyor. Babayı çağırıyoruz elimde kalacak bir gün diyor. Çocuğa üzüldüm görgüsüz bir babası olduğu için. Yarın bir gün büyüdüğünü hayal edin, bir kıza aşık oldu ve kız hayır dedi. Çok az seçenek kalır bu durumda çocuğunuza, ya o suçsuz kıza ya da kendine zarar verir. Bence gidip hesap açın çocuğa. Her oyuncak alma isteğiniz olduğunda oraya yatırın. En azından yokluk zamanınızda kullanırsınız. Daha anlatacak o kadar şey var ki, verilecek o kadar örnek var ki yazsam saatler sürer. Eşim de bir ara buna yeltenir gibi oldu, anında önünü kestim. Almayacaksın dedim ve kararlı oldum. Madem zenginsek o kadar ben de her gün kendime bir şeyler alırım defim. Hala o günlerde aldığım tuniklerden bazılarını kullanıyorum Ali baba ve kırk haramilerdeki amca gibi olur oğlunuzun sonu.

eğer durum sadece oyuncakçı meselesi ise, yani babası diler durumlarda asiri simartmiyorsa, ben sizi kadar problemli bulmadım çocuğun durumunu. aglamasinin tek nedeni sizi nasıl yönlendireceğini bilmesi. istiyor, diretiyor ve alıyor. cocuklar kolay öğrenir. bir kaç sefer istediğini yapmazsanız hemen alisir. ama bundan once düzeltmeniz gereken şey esinizle olan iletişiminiz. esinizle konusunca ne diyor ki? bahane yapacağım mi diyor? öncelikle aranızdaki iletişimi duzeltin ve çocuğun arada kalmasına izin vermeyin. ayrica esiniz çocuğa neden bu kadar oyuncak aliyor? çocuğun ona baglanmasini mi istiyor? küçüklükten kalan bir travması mi var? fakir yetişti çocuğum doysun mu diyor? belki onun bakış acisini anlarsanız ikna etmesi daha kolay olur. ama bu konuda iletişiminizi duzeltmezseniz baska bir seyde yine patlak verir. esiniz çocuğu sevindirmeyi istiyorsa o zaman baska bir seylere yönlendirin. mesela beraber yüzme kursuna gitsinler. ya da karate dersi alsınlar. en azindan cocuk bi şey öğrenir. ya da arabaya harcayacaklar para ile oyun parkına gitsinler. en azından evde daginiklik olmaz. Dasmeer

İşte biraz daha büyüdüğünde bi kıza aşık olacak elde edemeyince ona zarar verecek gibi...

Çocuğu değil eşinizi bir psikoloğa götürün.

Eşinizin maaşını merak ettim

Evet öyle derim olay çıkarıyor çünkü. Ben oğlumu güzel yetiştirmeye çalıştım, kitaplar, daha el becerilerini geliştiren şeyler, ahşap oyuncaklar, kutu oyunları vs alırım ona. Ama ben çocuğumu alıp markete bile gidemiyorum düşünün. Benim sebep olmadığım bir davranışın sonuçlarına en çok ben katlanıyorum. O yüzden artık tükendim bırakın da zırlıyor diyeyim

Bunun tek çözümü istikrar ve istikrar. Eşinle ikiniz de aynı davranacaksınız. Oyuncakçıya gitmek istediğinde gidip 2 tane oyuncak secebiliriz 1 i araba 1 i başka bişey olacak deyin ve oraya gidince istediği kadar ağlasın kriz geçirsin sakın istediğini yapmayın. Zaten istediği olduğu için ağlayarak yaptırıyor Ayrıca diğer etkinliklere yönlendirmeye çalışın mesela bebek yapbozları dan alın akşam halinin ustine oturun kendiniz yapın onun ilgisini ni çekmeye çalışın. Çocuk kendi kendine oyun oynamayı öğrenemez farklı oyuncakların da güzel olduğuni anlaması için göstermek lazım 3

Ortak cocuk yetistirirken bu kadar zit olmak cok zor seyler. Doyumsuz cocukta cok zor, hele bu devirde cocuklarin istekleri bitmiyor ve hersey cok pahali.. bizim zamanimiz gibi degil.. bi ayakkabiya monta elbiseye mutlu olmuyolar pek.. olmasi gereken gibi bakiyolar bence... bizler oyle degildik tabii.. Cocuktan once babanin egitilmesi gerek bence. Laftan anlamayan birseyi 40 kez soyleten erkek cok zor cidden. Cocuk heder oluyo arada.. . push ; Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bebeğe sinir olacak birşey yok. Eşinizi sinir olun zeynones

Eşiniz kendini tatmin ediyor. Biz de o hataya bayağı düştük 8 aylık çocuğa akülü araba aldık 3 yaşına geldi halen süremiyor :) Scooter ben çocukken çok istiyordum almadılar diye 1.5 yaşındaki çocuğa aldım mesela. Bunun tek çözümü hayır diyeceksiniz. Arabaları sayın ve senin xx tane araban var başka almayacağız diyeceksiniz ve gerçekten almayacaksınız. Bu konuda babasını eğitmeniz gerekiyor :) Şu an bizim evde nereye kaldıracağımızı bilmediğimiz nerdeyse parklarda olan boydaki bir kaydırak ve odanın yarısını kaplayan bir trambolin var mesela. Bunlar hep bizim kendi şımarıklığımız. Çocuğunuza kızmanıza gerek yok kendi davranışlarınızı değiştirmelisiniz.

Dinletmek zorundasınız cocuğun iyiliği için.

Biz en azından aldıklarımızı kullanıyoruz. Şimdiye kadar oynamadığı bir köşeye atılmış oyuncağı yok ama yine de çok işte. Ya aylık bir hedef belirleyin çocuğunuz da o ayın sonunda alacağı şeyi bilsin ve sabretmeyi öğrensin ya da bir diğer önerim kumbara alın her gün işten gelince bozuk para verin atsın içine. Kızıma öyle yapıyoruz. Kostüm istemişti para biriktirdi ve aldık ama sabretmeyi öğrensin diye hemen de vermiyorum bugün kargodan geldi aslında ama pazartesi günü alacaksın elbiseni dedik. Öyle olunca kıymete de biniyor

Once esiniz ile ciddi ciddi konusun bu durumu. Sacmalik yani. Kendine aliyor gibi Anne ve baba konuda ortak fikirde olmazsa cocugunda akli karisir. Ilk is esinizi kendine getirmeniz. Sonrada oglunuz aglasa bile almamaniz. Varsin ortaligi yiksin.

Bende burda yerimi alayım benimde iki tane minakim var konuyu takip edeceğim tecrübeli anneler:) P

Keşke anne baba olunmadan önce ebeveyn olma sınavı gibi bir sınava tabi tutulsa insanoğlu. Çocuğundan "zırlıyor" diye bahseden bir anneyi asla anlayamayacağım zira.. çocuk annesi ile babası arasındaki dağ kadar negatif elektriği sünger gibi çekmiş, çok üzüldüm bebeğinize... Keşke biraz empati kursanız..

Eğitilmesi gereken baba, çocuk değil. Kendi çocukluğunda alamadığı, görmediği şeylere benim çocuğum sahip olsun diye mi düşünüyor acaba? yumussweat Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Satın oyuncakları, uygulamalar var. Evde 10 tanesini tutun. Bir daha eve araba gelirse de camdan dışarı atarım deyin ve atın. Bazen asabi olmakta fayda var. Benim kuzenimin 4 yaşındaki oğlu da oyuncakçı diye bir saate kadar ağladı. Kuzenimin dediği şey şu oldu" evde bir sürü araban var. eğer ağlamaya devam edersen bir daha hiç oyuncak almam sana." Bunu 10 dakikada bir söyledi. Çocuk 1 saatin sonunda "tamam ağlamıycam ama başka zaman olur mu?" Oldu. Çocuk kimi zayıf görürse ondan faydalanıyor. O daha çocuk, masumcular gelmeden izah edeyim. Sizin izin vermeyeceğiz bir şeyi gidip eşinizden istemesi bir süre sonra çocukla kişisel bağınızı etkiliyor, tamamen kendi gönlüne göre yaşamaya başlıyor çocuk. sözünüzün eşiniz tarafından hiçe sayılması, gururunuzu katmıyorum bile!

Esiniz cocuk onu sizden daha cok sevsin istiyor. Ceremesini de siz cekiyorsunuz. Ileride cocugunuz babaci olacak, benim bunun buyumus versiyonu olan universite arkadasim var. Babasi evde para olmamasina ragmen ne isterse aldigi icin babasina duskun annesi ise buna karsi oldugu icin annesinden nefret ediyordu. Onerim cocugunuza paranin onemini ogretmeniz. Eger sana hep oyuncak alirsak paramiz biter evsiz kaliriz gibi onun anlayabilecegi duzeyde abartarak anlatin. Ben cocukken kumbaram vardi ve cok cimriydim hep para biriktiriyor anneme para harcatmiyordum. Oyuncak begensem de soylemiyordum paramiz gitmesin diye. Durumumuz aslinda hic de oyle kotu degildi ama hirsli bir tip oldugum icin tutumlu olmayi da abartmistim. Cocugunuza ogretin paranin onemini. Ama ondan once kocanizla ciddi bir sekilde konusun yola gelmiyorsa tehdit edin. Yani ben oyle yapardim

Çocuk psikiyatrı çooooook acil. Mutlaka eşinizle beraber gidin ama.