Ayrıca depresyon bir duygu durum bozukluğudur, toplumun "deli" diye tabir ettiği gerçeklikten kopmuş, sanrıları vs olan tanımda bir hastalık değildir

Neyi kastettiğinize göre değişir. Kendinizi çok zorladığınızı düşündüm ben aslında. Belki çevredekilerin ne konuşacağıyla ilgili geriliyorsunuzdur. Kim olduğunuzu yansıtmak herkes için en iyisi. Bence bu durumunuz bir eksiklikten çok gidilecek bir yol. İçinizde bir ışık var ve o ışık sadece karanlık bir tünelde olduğunuzu kabul ederseniz görebileceğiniz bir ışık.

Bende aynı şeyi yaşadım şuan iyi sayılırım ama gerçekten ne deseler nasıl baksalar supeleniyorum kafalarindakini düşünüp ne oldu niye öle baktın niye öle dedin demeye başladım...

Evet bu sayilanlar insanin yapisiyla da ilgili. Kafaya takmamak kesinlikle bir insan yapisidir Bunun onune sakinlestirici ilaclar gecer o da dedigim sekilde iste.

Antidepresan kullandıgım dönemde çevremde 3 kişi benim deli olduğumu ilaç kullandığı imı herkese yaymıştı ve kendileri şuan kullanıyorlar ben tesadüfen ögreniyorum gizliyorlar insanları anlamak güç saklamak istiyorsanız öyle yapın herkese Herşeyi anlatmak zorunda değiliz

Kesinlikle öyle bir gözle bakmıyorum kimseye. Kendimde bu durumları iyi bildiğim için iyi empati yapıyorum. Bana göre normal zaten ama bazılarına göre bu hala delilik, akıl eksikliği vs gibi yorumlanabilir belki diye takıyorum

Neden bukadar takintilisiniz, zamaninda icmissiniz bitmis gitmis, sanirim aileniz sizde bazen takinti obsesyon yada anksiyete tarzi birseyler hala gozlemlediginden konuyu kapatmaya calisiyor. Ve banada relax olamayan, stresli bir tip gibi geldiniz. Bosverin yahu zamaninda ne olmussa olmus, hayatinda o ilaclarla tanismayan cok nadir insan vardir. Neden illa kendinize bir yafta vurdurmak pesindesiniz.

Yalnız olmadığınızı anlayarak aşabilirsiniz. Ben majör depresyon teşhisi konduktan sonra antidepresan kullanmıştım ve kafama göre kutuyu bıraktım. Bu virüsten önce de bir kere psikoloğa gittim. O zamanlar yoğun bir şekilde intihar etmeyi dahi düşünüyordum. Ama tedavilerin yardımı olduktan sonra yolunuzu buluyorsunuz. Aileniz siz kafanıza takmayın diye rahatlatmaya çalışıyorlardır, sizi duymazlıktan geldiklerini düşünmüyorum ve sizin için endişelenmeleri de çok normal. Sizin bir şeyleri kafanıza takmanız da normal; çünkü çevremizde ruh hastalığı olmayan insan kalmadı, neredeyse çoğu kişi ya paranoyak, ya depresif, ya da şizofren. Parmakla sayılabilecek miktardaki insanlar psikolojik tedavi görmüyor bu dönemde. Kendinizi olumsuz görmeyi bırakın.

Anti depresan kullanmanız normal, ama bunu gurur meselesi yapmanız aşırı anormal. Ben kullansaydim söylerdim ne var bunda, tiroid ilacı içiyorum demek kadar normal.

Neden utandığınizi anlamıyorum. Kanser olsanız gidip tedavi olup iyileşseniz bunun için de utanırmisiniz? Yok değil mi? Bir sürü insan tedaviye ihtiyaçi olduğu halde bu toaf bakış açısı yüzünden gitmiyor. İnsanız, ruh sağlığımiz bozulabilir. Yaşadıklarımız ağır gelebilir. Bunda ne var? Ailenizde tekrar başa döneceğinizden korkuyordur. Ama sonuçta tedavi olmuşsunuz. Her gününüz süper geçmese bile baya ilerlemissiniz. Ailenizin bu konuda daha realist bir bakış açısı sergilemesi lazim. Onların paniğe kapılması size fayda degil zarar verir ancak. Millet olarak şu dram modundan çıksak bir rahatlardik, ama

Senin ayni durumunu halam yasadi kadinin yasi da var biraz kendi ilac kullandi diye kendi kendini kotu gordu millet ne der falan diye icine atti onun sevmediği insanlar bile simdi kullaniyor. Antidepresan dediğin ne ki agri kesici gibi her onune gelen kullaniyor sen cok fazla takmissin gecmis geride kaldi diyorsun ama aklin hep orda. Benim tanidigim cogu kisi kullandi kulkaniyor da kimse de utanmiyor utanilacak bir sey degil cunku. Sen boyle kafanda kurmaya devam edersen asil o zaman bir sorun oldugunu dusunecekler. Millet kac ay akil hastanesinde yatiyor cikip hayatina devam ediyor sen ilac kullandigin icin diyorsun ki azicik derdi olana bile doktorlae artik ilac veriyor

Bende kulkandım canım hemde 21-22 yaşlarındaydım herkese anlatırım. Hiç bunun eksikliğini hissetmedim hatta kullandığım zamanlar çok mutluydum yenGEnC

Kullanmamak daha mi iyiymis. Antidepresani şebeke suyuna vermeliler + tap water içilebilir olmali bu ülkede. Kullanmayan mi var allahaskina. Ben bile kullandım ki kullanmamam lazim cunku bipolarim :) Umutumut82 Bşlgç 91 kg 31ekim hedefi 85kg 😇 Üyelik İptali Anneler

Siz biraz takıntı etmişsiniz gibi. Aileniz tabi ki endişelenir sizin iyiliğinizi isterler her zaman. Eşinizin de şaka yaptığı çok açık. Rahat olun. Çoğunluk kullanıyor. Ben de bir dönem kullandım. Güvendiğim insanlarla paylaştım. Dedikoducu veya önemsemediğim insanlara anlatmadım. Herkese ilan etmek de gerekmiyor, sır gibi saklamak da gerekmiyor. Sağlık için alınıyor böyle düşünün.

Bence siz eksiklik olarak görüyorsunuz mesele o. İnsan kendisinin yardıma ihtiyacını olduğunu göremiyor ve çözüm aramıyorsa bu bir eksikliktir. Siz aramış bulmuşsunuz işte ne güzel, gurur duyun. Psikolojik ve sosyolojik açıdan öyle durumlar var ki şimdi diyorsun bu insan nasıl bunalıma girmesin bu hengamede? Fizyolojik açıdan zaten birkaç "kimyasal veri" nizin eksikliğinden başka bir şey değil.

Eminim ben bi psikiyatre gitsem bana ilac verir. Bu sekilde yasamayi seciyorum. Cunku bu insanin icsel bir durumu. Ilaclar bir yere kadar. Yasamini tamamen degistirmedigin surece hicbir sey degismez. Hatta degisse bile ruhsal sikintilar degismez. Bazi insanlarin. yapisi noyle cunku. Biraz kendine yardimci olmalisin. Kimsenin hayati sandigin sekilde ilerlemiyor. Bununla yasamaya alismalisin. Ilaclar bitince duzelmiyorsun ki.. Ruh hastasi gorumcemden biliyorum. Az kullanmadi ama hala ayni Kullanilan ilaclar insani sadece sakinlestirir. Günu kurtarirsiniz. Bana gore bir nevi uyusturucu gibi

kesinlikle. Bununla yasamayi sectik

Biz esimle birlikte gittik hic te utanmadik. Allah utanilacak baska sey vermesin cokta iyi geldi bana cok faydasi oldu yani küçücük olaylari ne kadar buyuttugumu anladim evet ilacta kullandık. Bence kendine yaptigin en iyi sey olmustur

Hepinize ayrı ayrı çok teşekkür ederim bu konudaki düşünceleri merak ediyordum... sanırım bu yüzden artık kendi kendime eziyet etmeyi bırakmam gerek...

Ben de psikologa gidiyorum, duymayan bir karşı mahalledeki manav amca kaldı Kadınlar kulübünde bile her konusu gectiginde yazıyorum. Bir sürü mesaj geldi, gitmek isteyen insanları yönlendirdim. Eş dost arkadaş çevresinde kaç kişi heves etti benden sonra... Keske Herkes psikologa terapiste gitse, kendisini daha yakindan tanisa, yeni bakış açıları gelistirse, olaylara başka başka pencerelerden bakma yetisi gelistirse. Böylece hayatının bir yerinde yoluna çıkan sorunu sırtına yük edip ömür boyu o sorunu hamal gibi taşımasa. Ya da bir kötü karakter özelliğinden bilinçli olarak kurtulsa, daha iyi bir insan olsa. Ya da kendine değer verip, kendiyle tanisip boş insanları hayatında sırf kalabalık etsinler diye taşımaktan vazgecse

Peki sizce bu bir eksiklik mi? Amy lee

Bu konuda katılıyorum evet ilaçlar sadece uyutuyor, unutkanlık yapıyor, acını dindiriyor... fakat asıl kendini geliştirip sorunlarını çözmek, bakış açını genişletmek, fazla takmamayı bilmek vs gerekiyor. Buda ancak terapi ve gelişim ile oluyor. Daha ağır, istisnai durumlar hariç tabi...

Doğru hanımefendi. Lisedeyken çok zayıf olan bir arkadaşım, üniversiteye başlar başlamaz kilo aldı ve kız şu an obez sınırında. Bunun dışında, duygudurum değişikliklerine yol açıyor, dozu ne kadar çok artarsa, o kadar çok uyuşukluğa ve psikomotor davranışlarda yavaşlığa sebep oluyor. . push ; E Exraordinary_you Normaller tehlikelidir. Delilere güvenin😉 Anneler

Bende Bi şeyi merak ediyorum bu antidepresan ların ne gibi yan etkisi var mesal kilo aldırıyor diyorlar doğrumu acaba kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Su Corona bitsinde kutu kutu icecem, isteyen deli diyebilir. Ah bıtisini görürsem eğer.. Merak etme bundan böyle herkes antidepresanlar la ayakta kalacak.

Annem, anneannem, teyzem ve erkek kardeşim düzenli olarak ilaç kullanıyorlar. Kardeşim 14 gün klinikte tedavi oldu. Teyzem keza öyle ama hiç bir zaman deli gözü ile bakmak aklımıza gelmedi. Ki şu sıralar ben bile bir uzmana görünme kararı aldım. Psikolojik korkularımı kendimce yenmeyi deniyorum ama olmazsa herhangi bir hastalık için nasıl doktora gideceksem ruhum ve zihin sağlığım için de doktora görünmeyi normal ve en iyi seçenek olarak görüyorum. Bence şu an da içinde bulunduğun durum için de yardım almayı düşünebilirsin.

Rastlamadım H

Bu nasıl bir cehalet... A anderunmastisi

Antidepresan kullanmayan kaldı mı ki? Ben de kullandım hem de 14 15 yaşımdayken. Utanılacak bir şey değil bu. Delilik göstergesi de değil aynı zamanda. Hayat bizler için var, güzel şeyler yaşayacağımız gibi kötü şeylerde yaşayabiliriz. Kimi insan kolay atlatır kimisi zor. Bu durumlarda tabi ki destek alınabilir bu yakın arkadaş, anne baba desteği olduğu gibi ilaç desteği de olabilir. Bunda anormal bir şey yok. Merak etmeyin. Kimse de size deli gözüyle bakmaz

Öyle diyene rastladınız mı ki? Belkilere kafayı takarak hayat geçmez.

Çok iyi. Dediğim gibi dert edilecek bir durum yok. Hayatta kalabilmek için kafayı az da olsa sıyırmış olmak gerekiyor. Bunu yarı şaka yarı ciddi olarak söylüyorum. Yani bir sorununuz yok.

Vallaha ben 1.5 yıl bi kullandım daha sonra tekrar sor zamanlar yaşadım 2 yıl olucak neredeyse hala kullanıyorum. Allah utanacak dert vermesın. Bende kımseye solemıyorum. Zaten sız solemezsenız alnınızda yazmıo. Ayrıca deli olmuo antıdeprasan kullananlar. Çok bormal bişey bu canım. Takılmayın.

Bak bu bile senin hala tam bir tedavi olmadığın anlamına geliyor. Bu aslında takılacak birşey değil ki sende zaten düşündüğün zaman buna takılmayı mantıksız buluyorsun ama diğer taraftan da takmamak elinde değil... Cok ilginc gerçekten bu kaygı bozukluğu... Bende de var ve biri bitiyor ötekisi başlıyor. Sürekli sevilmedigim, ilgi görmediğim, basite alındığım, takılmayan biri olduğum, değersiz oldugum düşünceleriyle kendimi yıpratıyorum. Her şeyi bunlara bağlıyorum hayatımdaki bütün olumsuzlukların benim suçum olduğu ve bu yüzden kimsenin beni sevmeyecegi düşüncesi.. sırf bu yüzden kusursuzlasmak isteyislerim... Halbuki eşim ve ailemden yeterince sevgi ve ilgi görüyorum... Bebeğim ölünce bende antidepresan kullandım ve çokta iyi geldi diyebilirim. Kafamın içinde beni olumsuz etkileyen şeyler uzun bir müddet umurumda olmadı ama bu sürekli ilaçlarla olacak birşey değil. Ilacları doktorla konusup bıraktım sırf bağımlılık olmaması için... Bunu kendim yenmeliyim... Sürekli ilaçlara bağlanmakla olacak iş değil..

Şimdi antidepresan kullanmayan sayılı insan var Sen kendini nasıl görürsen herkesi öyle görüyor sanarsın Sen kendi kendini etiketliyorsun Normal olan bunu rahatlıkla söylemek zaten Tansiyon ilacı kullanıyormuş grip ilacı kullanıyormuş gibi normal yani Abartan sensin malesef.

buraya bile utanarak yazıyorum diyecek ne var anlamadım. adam mı öldürdün? bir insana bir hayvana tecavüz mü ettin? başkasının malını mı çaldın? utanılacak dünya kadar şey varken ilaç kullandığın için mi utanıyorsun. silkelen bi kendine gel..

Ruhu sıkıntı çekerken, ruhunu tedavi etmeyen kişilerde sıkıntı vardır. Siz el atmışsınız ruhunuza. Baş agridiginda ağrı kesici nasıl kullaniliyorsa bu da gerekli durumlarda aynı şey. Kimse size o gözle bakmıyor, Sadece siz bu durumu takıntı haline getirdiğiniz için öyle düşünüyorsunuz. Ayrıca antidepresan kullananlar deli değildir. Bu gözle bakmayın, çok yanlış.

Aileler pireyi deve yapmakta number one. Esinizle aranızdaki sakaya takılmayın. Bence antidepresan kullanmak basbas bağırılıp söylenecek bir şey değil. Saklanacak bir şey de değil. Sıradan bir sey utanacak ne var ki bunda

Türkiye antidepresan kullanmada Avrupa'da ilk sıralarda diye hatırlıyorum. Bir internetten bakın isterseniz. Yani ne yazık ki artık çok normal bu durum. Ülkece delirdik. Zamanında filozoflara da deli deniyordu. Bilmem anlatabildim mi? O yüzden "salla salla vur duvara" cümlesi mottonuz olsun bundan sonra.

Sorunlarınızı aşmak için, sorunlarınızı kabul edin, utanmayın. Antidepresan kullanıyorsanız kullanmıyormuş gibi yapmayın, bununla barışın. Kendinize ait şeylerle, deneyimlerinizle, kullandığınız ilaçlarla yaşamak zorundasınız. Basit şeyleri çok sorguladıkça çok üzülürsünüz.

Merhabalar benim kafaya taktığım bir şey var. Belki saçma gelecek ama hala daha aşamıyorum bazen aklıma takılıyor, özgüvenimi zedeliyor bu durum. Şöyle ki bir ara psikologlara gittim antidepresan kullandım ve bıraktım. Anksiyete ve depresifliğim vardı. Kafamda çözemediğim, uzman görüşü almam gereken konular vardı... Bu durumların yaşamımı etkilemeye başladığını fark ettiğimde uzmana gittim yardım aldım. Çok şükür çok daha iyiyim şuan o günler geride kaldı. Fakat bu süreci ailem biliyordu. O zamanlar kendi imkanlarımla gitmeye maddi durumum el vermediği için mecbur aileme gitmek istediğimi söylemiştim. İçimin daraldığını söylemiştim. Benim için endişelendiler bir ara haklılardı çünkü onlarıda darlamıştım içim daralıyor, kötü hissediyorum diye. Şimdi o zamanlar aklıma geliyor utanıyorum neden aileme söyledim ki diyorum. Çünkü şimdi en ufak bir sıkıntımda çok endişelenebiliyorlar... bir şey anlattığımda hemen endişeli endişeli konuyu kapatıyorlar aman çok takıyorsun gereksiz yere, büyütüyorsun kapat konuyu falan diyorlar. Sanki hastalıklı, adam yerine konmayan, normal olmayan biriymişim gibi hissediyorum bazen sırf eskiden antidepresan kullandığım için şimdi bunun için psikoloğa tekrar gitmeyi bile düşünüyorum anlayacağınız kısır döngü... eşimle o zamanlar nişanlıydık. O da biliyordu bu durumu. Düşünün artık bir ara ona dedim ki ben antidepresan kullandım diye bana deli gözüyle bakmandan korkuyorum. O da saçmalama sen benim karımsın nasıl böyle bir şey düşünebilirim ne olmuş herkes gidiyor psikoloğa dedi. Ama bana arada deli kız, delim, delisin sen der. Şaka yaptığını, benim çılgınlığıma öyle dediğini söylüyor. Geçen gün komşumla dertleşirken kendisi kv yüzünden antidepresan kullandığını belirtmişti şaşırmıştım çünkü ben bunu kimselere söyleyemezken o rahat rahat anlatıyordu.. Normalde de gayet neşeli, esprili bir kadın. Ben mi abartıyorum bu konuyu kendi içimde diye düşündüm. Bir çok insan sınav stresi için vs durumlarda bile kullanıyor bunu biliyorum ama bazen bana kendimi sorunluymuşum, eksikmişim gibi hissettiriyor aklıma geldikçe üzülüyorum. Ortaya çıkarsa, arkamdan konuşulursa diye korkuyorum. Bide sanki artık hiç derdim olmaması gerekiyormuş gibi hissediyorum bazen ailemi korkutacağım gibi ee bu sefer de duygularımı bastırmaktan ve tekrar hastalanmaktan korkuyorum. Taktım işte bu durumu Aranızda kullanan oldu mu? Bu durum normal mi? Nasıl aşabilirim?

Yazınızdaki paniği, takıntıyı, endişeyi vb hisseden bütün okuyucuların an itibarıyle antidepresana ihtiyacı hasıl oldu. Bence siz de bir psikologa görünün. Bu kadar şiddetli bir takıntı ile kendi başınıza mücadele edemezsiniz. Ayrıca psikojik vakalar deli değildir. Bu ne cahil cühela bir yaklaşım. Benim psikolojik bir hastalığım yok. Ama babamda ablamda görümcemde kp de var. Şu an bakıyorum da hiçbirini deli diye nitelendirmek aklıma gelmemişti. Deli değiller çünkü. Ama sizin vaziyetiniz o yolda ilerliyor. Tedbir alın bence.

Abartıyorsunuz. Çağımızın hastalığı artık ruhsal sıkıntılar. Ben kullanmadım çevremde kullananlar var. Hiç de öyle deli muamelesi yapmıyoruz kimseye. Yapan görmedim. Aileniz siz kafanıza takmayın diye sizi rahatlatmak için yapıyorlardır. Sizi takmamak için değil.

Akıllıların görüyoruz hayatını! Sizde azıcık 'deli' oluverin, N'ooluur..

Yok okadar ağır değil durumum ama herşeye sinirlenmek öfkelenmek beni yoruyor kafa olarak da. Çok uğraşıyorum aşmak için ama elimde değil agresiflik böyle olmasından rahatsızım sakin olmayı çok istiyorum ama tutamıyorum kendimi maalesef En buyuk kk

Düşünsünler size ne zararı var ki ne için korkuyorsunuz milyon dolarlık şirket sahibisiniz de antidepresan kullandınız diye elinizden mi alacaklar

Bunda utanılacak ne var? İnsan beyni de bir organ ve bu organda görülen rahatsızlıklarda ancak bu tür ilaçlarla giderilebilir. Ayrıca bu ilaçları yazanlar hekim. O ilaçları yazma yetkisine sahip olmak için altı sene dirsek çürütüp üstüne bir de uzmanlık denen cehennemi yaşadıklarını düşündüğümüzde, şayet o hekim size antidepresan yazıyor ise can sıkıntısından yazmıyordur değil mi? Siz de zaman zaman sağlıklı düşünemiyorsunuz demek ki. Duygularınızı kontrol altında tutamıyorsunuz ve tek başınıza bununla baş edemiyor olabilirsiniz. Bunda utanılacak sıkılacak ne var? Sizin düşünce yapınızda sıkıntı var bence, kendinizi anormal gören sizsiniz. Bir an önce bu düşünce yapınızdan çıkmanızı tavsiye ederim. Yoksa bu bakış açısıyla mevcut devam eden tedavinizi de bırakmanız an meselesi ki antidepresanı bırakma süreci bile hassastır ve doktor kontrolünde olmalıdır.

Durumunuzun çok ağır olmadığına eminseniz gidin psikoloğa. Ama antidepresan kullanmak kötü bir fikir değil ve emin olun, her ilaç herkeste aynı yan etkiyi yaratmaz. Diyelim ki gittiniz bir psikiyatriste, durumunuzun şiddetine göre ayarlanıyor ilacın dozu. Ben majör depresyondan ilk aşamasından muzdariptim, en düşük doz yazıldı. Şimdi tedaviye devam etmiyorum çünkü başka bir psikiyatrist ilaca gerek kalmadığını söyleyip psikoloğa yönlendirdi beni. Ama bazı tedaviler sadece psikologla yürümüyor, ilaç kullanmanız da gerekebiliyor. O yüzden önce psikiyatriste görünmenizi tavsiye edeceğim. İlaç kullanmamak da tercihinizdir tabii. E Exraordinary_you Normaller tehlikelidir. Delilere güvenin😉 Anneler

Demek ki siz antidepresan kullanan insanlara 'normal olmayan' gözüyle bakıyorsunuz ki yansıtma yapıyorsunuz Not: 3 sene psikoloğa gittim hayatımda verdiğim en doğru karardı kim ne derse desin çokta tın

Teşekkür ederim cevap verdiğiniz için aslnda biraz sinir sorunum var oyüzden Bi psikologa gitmek istiyormda o yüzden sordum kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Bende mi bi tuhaflık var acaba ben 6-7 aydır antidepresan kullanıyorum herkeste biliyor Hiç sizin gibi düşünmedim ya kimin ne düşüneceği umurumda değil. Bu durumda bir nevi hastalık Bence fazla takılıyorsunuz neden utandığınızı da hiç anlamadım A

Bence çok takıntılı bi insansınız antidepresana devam etmelisiniz düşünceleriniz normal değil H

Mükemmeliyetçi ve eyvaaah herşey elden gitti gidiyor gibi panik halleriniz var. Altı üstü antidepresan ya ve cidden abartmışsınız. Üzerimize toz konmadan yaşayıp kleopatra gibi öleceğimizimi zannediyosunuz? Hatalar kusurlar hastalıklar bize has. Ve bunları tecrübe ede ede herşeyimizden kısmi kayıplar vere vere öleceğiz. yaşlanarak. Herşey zamanla bozulacak bunu kabullenin.. Ruhta bedende.. Nedir bu mükemmel kalma arzusu ve eyvah birileri foyamı öğrendi endişesi.. Ha çok takacaksanız ketum olun madem. Hem anlatıp hem eyvah demezsiniz.. Ama cidden aşırı gereksiz takıntılar. Ve asıl tedavi edilmesi gereken yanınız takıntılı halleriniz E Exraordinary_you Normaller tehlikelidir. Delilere güvenin😉 Anneler

Resmen sacmalıyorsun ben lıse sonda kullanmıstım hıc kımsede bunu konu bıle etmedı ne alakası var eksıklıkle delılıkle allah askına lvdem oglu oldugunden berı bagımlı gıbı kullanıyor hala 20 senedır. Esım arada mıdesıne ıyı geldıgı ıcın yada streslı gunlerınde kucuk bı parca ıcer uyabılmek ıcın gorumcem yıne oyle bosandıgından berı ıcıyor oda mıgdemıbrahatlatıyor dıye kullanıyor. Kırk yıl dusunsem hıc aklıma gelmez delımısın sorunlumusun neden ıcıyorsun dıye. Her sorunun bır ılacı var buda ruhsal bır sorunun ılacı ne var bunda bu dusunceyı at kafandan mıllete resmen bunu asışayan sensınn. Aışene gelecek olursak anne baba cocukları ıcın herzaman endıselıdır benım annemde oyle bıseyı kafaya takarsam taköıyım uzulmeyım dıye bısey olmaz onda ne var ne kafana takıp kendını yıpratacan der

Benim eşim de bana bazen deli karım der ama ben çılgın hallerime dediğini bilirim. Sizde bu konuda hassasiyet oluşmuş samantha

Allah iyi etsin e mi? :) Günümüzde herkes antidepresanlık. Kullanmayanlar benim gibi uzmana gitmedikleri için kullanmadılar :)

DOKTORLARIN %90'I KULLANIYOR. ÜZMEYİN KENDİNİZİ, BU ÇOOOOK NORMAL BİR ŞEY. BAKIN HAYATIMDA DUYDUĞUM EN NORMAL ŞEY OLABİLİR. PSİKOLOJİK REFLÜ VAR, ONUN İÇİN BİLE VERİYORLAR ARTIK. ÇOOOK NORMAL YANİ. İÇİNİZİ FERAH TUTUN.

bir donem kullanmistim, ama en az 10 senedir hic kullanmadim. karantina surecinde cok kotu oldum baya kotu yani nefes alamiyodum filan, doktora da gidemedim malum ortalik eskiden kullandigim depresana basladim 1 ay olacak, sahane iyi geldi. vala herkese de soyluyorum cok iyi geldi haplanmaya basladim hahahahha geyigi yapiyorum:) utanilacak ne var bunda?

Eskiden kadin günlerinde kadinlar cantalarindan suda eriyen C vitamini tablet ikram ederlerdi. Simdi bakiyorum günlerde herkes kendi kullandigi antidepresani anlatiyor. Yani psikolojik rahatsizliklar herkeste var olabilir. Ayip olan doktora gidip ilac kullanmak degil, problemi oldugunu bile bile cevresini onunla yasamaya mecbur edip tedavi olmamaktir. Beni sorarsan bende ameliyat sonrasi gelişen anksiyete ile ilgili 3 ay antidepresan kullandim. RABBİM şifasiz hastalik vermesin. AMİN Umutumut82 Bşlgç 91 kg 31ekim hedefi 85kg 😇 Üyelik İptali Anneler

Merhaba sevgili üye Konuya yorum yapmayacaktım ama tüm cevaplarını okuyunca kendini eksik hissettiğin için herkese "bu eksiklik mi, akıl eksikliği mi" diye onaylatma gereği duyduğunu görünce dayanamadım. Günümüzde antidepresan kullanmayan insan yok denecek kadar az. Bir yerimiz ağrıyınca ne yaparız? Ağrı kesici içeriz. Seninde o dönemler ruhun ağrımış demekki ve antidepresan kullanmışsın. Benim gözümde bunun aspirinden bir farkı yok. İnsan sadece fiziken hastalanıp kendini kötü hissetmezki, bu işin psikolojik ve ruhsal boyutu da var. Öyle olmasa bir masa sandalyeden farkımız kalmaz. Üniversite zamanı yurtta kalırken hemşire arkadaşlarımdan kullanan vardı, bunda çekinecek hiç bir şey yok. Sakın kendini eksik falan görme bu çok yanlış ve absürt bir düşünce. Asıl sen böyle çekinerek söylemediğin ve bu konuda hassas davrandığın için insanların dikkatini çekersin. Eşinin deli demesinde de hiçbir şey yok, bende sevdiğim herkese bir çılgınlık yaptıkları zaman veya sevimli gördüğüm zaman sen delisin derim mesela, çok samimi gelir bana. Bakın tüm yorumlara, sizi destekleyen hiçbir mesaj yok. Herkes aynı şeyi söylüyorsa kulak verin lütfen, hayat bunları takmak için çoookk kısa, kendinizi üzmeyin