Canım aslında kitap okumayı çok severim. Akranlarımla konuşurken çok güzel ifade edebiliyorum kendimi. Ama bana fazlaca yanlış yapmış büyüklere karşı kendimi savunamıyorum. Bir hatalarını daha görünce bana karşı çok sinirleniyorum. Sanki kelimeler boğazımda düğümleniyor. Umarım anlatabilmişimdir. teşekkürler ilgin için.

merhaba canim seni cok iyi anliyorum bazen insanlar bana haksizlik ettiginde geri birsey diyemiyorum cünki asla karsimdakinin kalbini kirmak istemem veya rezil etmek istemem oysaki onlar bunlari düsünmüyor. Annemde hep bana der kendini ifade etmeyi ögrenmelisin cünki hep haksiz durumuna düsüyorsun diye ve büyüklerime karsida agzimi acamiyorum nedenini bilmiyorum fazla saygidanmi artik bilemiyorum.. zamaninda bana yanlislar yapildi birsey demedim ama simdi o yanlislari düsündükce icim icimi yiyor sinirleniyorumm patlayasim geliyor ama patlayamiyorum. belki böyle olmamin sebebi sudur ben 14-17 yaslarndayken akrabalarim kendi cocuklarini hep üstün tutarlardi ve hep beni ezerlerdi azarlamalar benimle dalga gecmeler gibi seyler. Ve annem asla beni savunmazdi sonra ben kendimi savunmaya kalktikca annem hep masa altindan kolumu okadar cimciklerdiki susayim diye bazen okadar agirirdiki aglardim. belki bundan kaynaklanabilir ve simdide bazen sirf bu sorunum yüzünden agliyorum cünki insan gercekten kendisini cok kötü his ediyor piskolojikmen kusura bakma biraz uzattim canim ama belki sende buna benzer birsey yasamissindir ondan dolayida olabilir diye düsünüyorum everytime_night Güzel günler bizi

Canım netten araştırıp bakarsan, semtlere göre ücretsiz rehabilitasyon merkezleri var.

Kimse yok muuu?

kişisel gelişim sitelerine göz atabilirsiniz

Yapı olarak çok ince fikirliyim. İnsanların kalbini kırmamaya çok özen gösteririm. Ufacık bir çocuğa bile sert konuşamam. Bundan daa kaynaklı olabilir Böyle olunca daha çok üstüme geliyorlar tabii. Kendimi savunsam da alıngana çıkıyor adım..