Merhaba Herkesten yardım bekliyorum. Emekli olduktan sonra Çanakkale'nin merkez köylerinden birine taşındım. Hemen hemen hiç arkadaşım/dostum yok. Bütün hayatım boyunca çok kolay samimi arkadaşlık/dostluk kuramadım. Kurduklarım da iş çevresinden oldu iş dışında gidip gelmek gibi durumlar hiç olamadı. Dertleşmek, gerektiğinde çekinmeden yıllardır içimde biriktirdiklerimi anlatabileceğim kadar güvenebileceğim, arkadaşlara ihtiyaç duyuyorum... Güvenebileceğim, beraber gülüp, beraber ağlayabileceğim türden dostlukların hayalini kuruyorum.

keşke merkeze taşınsaydınız, kurslara gidip çevre edinebilirdiniz.

Ablacım taşınalı ne kadar oldu? Yeni taşındıysan hemen çevre edinememiş olabilirsin. Bir de küçük yerlerde sanılanın aksine daha zor dostluk kuruluyor ama bir kurulursa da çok sağlam oluyor Köyde kadınlar mutlaka toplanıyordur şöyle çat kapı gülümseyerek içeri girsen? Çayınızı içmeye geldim desen? Çalışma hayatından kendinden bahsetsen yavaş yavaş bağ kurmaya başlarsın Tek başına mı yasıyorsun? J Janet Jak Esim Durme, durme

tek başıma yaşıyorum, eşim yok. Boşanalı 29 sene oldu. 1 oğlum var evli, dünya tatlısı bir gelinim ve bir torunum var. İstanbul'da yaşıyorlar her ikisi de çalışıyor. Ancak kendilerine ve Allah bağışlasın çocuklarına yetiyorlar. Onlarla hiç bir sorunum yok şükürler olsun, fırsat bulduklarında geliyorlar veya ben onları ziyarete gidiyorum. Yalnıozlık hissettiğimi, bir dost aramakta olduğumu da bu denli açık söylemiyorum kendilerine bu sefer beni de merak eder olurlar diye kaygılıyım.

Çocuklarınız esiniz yok mu? Burada sohbet topiklerine katilip eglenebilirsiniz.. SIFIR MOD %100

yeni yerleşmişsin henüz daha.. halk egitimlere katıl.. diyelim ki pastacilik-aşcılık- kurdelecilik- dikiş- bi sürü çeşit kurs var tanişirsiniz hemde.. senin için de degişiklik olur. teyzecim annemden bile büyüksün bilgisayar telefon korusunda iyisin :) benim annem teknojik kadin degil tam anadolu kadindir.. nokia 3310 kullanir kamerali telden anlamaz. bilgisayar mi onu hiç de anlamaz.. ama pastacilik kursa gidiyor. daha dogmamiş bebegime pastalar yapcakmiş. . sen bilgilisin valla 59 yaşindasin... emeklisin... çok taniycan oralarıı. yeni olunca tanimamak çok normal. Son düzenleyen: Moderatör: 11 Ağustos 2015 N Nfrtettti

affedersin evlimisin bekarmisin? eşiniz yokmu çocuklariniz? S

Teşekkür ediyorum, maalesef yok. İşçi emeklisiyim, geçinme zorluğum nedeni ile köyde yaşıyorum. Şehirde kiralar genel anlamda hayat çok pahalı. 59 yaşımdayım artık iş bulma şansım da yok maalesef.

Komşularımız g34, post: 42113300, member: 331608"]Merhaba Herkesten yardım bekliyorum. Emekli olduktan sonra Çanakkale'nin merkez köylerinden birine taşındım. Hemen hemen hiç arkadaşım/dostum yok. Bütün hayatım boyunca çok kolay samimi arkadaşlık/dostluk kuramadım. Kurduklarım da iş çevresinden oldu iş dışında gidip gelmek gibi durumlar hiç olamadı. Dertleşmek, gerektiğinde çekinmeden yıllardır içimde biriktirdiklerimi anlatabileceğim kadar güvenebileceğim, arkadaşlara ihtiyaç duyuyorum... Güvenebileceğim, beraber gülüp, beraber ağlayabileceğim türden dostlukların hayalini kuruyorum. Komsularınızı bi kahve içmeye çağırmakla başlayınca derim baktınız ısınamadınız kurslara gidin orda dostluklar çok samimidir Oda olması belki KK dan biri çıkar S

Çok teşekkür ediyorum öneriler için, kurslara gitmeyi bende düşündüm. Lakin arabam yok ve köyden düzenli taşıma olanağı da maalesef yok. Komşulara gelince, köy hayatı malum herkes işinde ailesi ile, ayrıca kendilerinden olmayanlar la pek kontakt kurmuyorlar maalesef... Benim gibi yaşlılar var elbette, onların sohbetlerine katılmak istedim bir kaç kez. Ağırlıkta köy içi ve akraba dedikodularından oluşan sohbet sürdürüyorlar. Sare Lavinya En az 3 çocuk, Gökay & Aden &

Köyden merkeze tasinma imkaniniz yokmu ablacim. Orada daha cok insanla tanisma imkaniniz olur S