teşekkür ederim tavsiyeniz için evet ikna etmeye çalışcam eşimi sonuçta çalışırsam da bizim için çocuğumuz için ATTRAENTE ACTA EST

Hemen hemen eşit sayılır mesafeler. Ama oraya bırakmak istemememin başka bir sürü sebebi daha var dediğim gibi hiç temizlik falan bilmezler yerler halılar resmen kirden kararmış bazen günlerce bulaşığı bile yıkamazlar mutfakta yığılır, birkaç tane kedi var dışarda çamurda toprakta dolaşırlar bi de içeri girip kanepelerin yastıkların üstünde dolaşırlar. Bir de hep kavga olay oluyor ben bildim bileli kapıya pencereye birileri dayanıyor . ve aynı şekilde serseriler dat dat kornaya basarak kapının önünden geçiyorlar sürekli hatta bir defa mahkemelik oldular. Ben bu eve çocuk bırakmak istememekte haksız mıyım Allah aşkına E

O zaman kayınvalidenle eşinde birlikteyken konuşun. Anne siz hastasınız zorluk olur felan diyin gönlü kalmasın. akandeniz herşey güzel

benimde doğum iznim yeni bitti 4 aylık oğlumu anneme bırakıyorum.. büyüdükçe daha zor olur bırakmak.. eve gidince azcık küsüyo sonra hemen yapışıyo benim sıpa... bişeycik olmaz eşini ikna et annene bırak çocuğu tabiki çalış... E

dediklerinde kesinlikle haklısın. bende olsam asla yavrumu o evde bırakmam. böyle bir ev olduğunu eşin görmüyor ve anlamıyormu? o eve çocuk bırakılır mı ya. eşinizle konuşun mutlaka. bu yazdıklarınızı söyleyin. eminim durumu anlayışla karşılar. peki kayınvaliden ne diyor bu duruma? yani eğer bu kadar tembel bir kadınsa oturduğu yerden kalkmıyorsa nasıl bir çocuğa baka bilir? kendisi istiyormu torununa bakmak? yoksa eşiniz mi israr ediyor benim anam bakmalı diye? Meleknaz Herşeyin

Eşim görüyor tabi ama anlamıyor belki de zaten öyle bir ortamda büyüdüğü için anormal gelmiyor da olabilir. Kayınvalidem ille bakayım demez ama anneme bıraktım ona baktırmadım diye alttan alttan doldurur durur eşimi ki zaten hiçbir zaman söyleyeceğini açık açık söylemez hep ince ince dokundurarak ima ederek söyler eşim de gık diyemez karşısında sonra gelir bana surat yapar benim huzurumu bozar E

Merhabalar; Kızım 2 aylıktı işe başladığımda. Annen yada kayınvaliden bakabilirmi?Benim annem baktı sağolsun.15 aylıktı kreşe başladı. Kreş için biraz erken oldu ama yapacak bişeyim yoktu.2 yaşına kadar bakabilirler mi? P

Keşke anlasa da konuşsam maalesef konuşmaktan falan anlayan bi aile değil hayatımda hiç şu son bir buçuk yılda olduğu kadar yorulmadım kırılmadım üzülmedim ve sebebi de hep biz hep biz demeleri ve hiç bir şekilde konuşmaktan anlamamaları E

Eşine çalışmak istediğini ama bebeğini annen hariç kimseye emanet edemeyeceğini söyleyebilirsin. Bir anlamda baştan şart koşmuş olursun. Kendi annesini öne sürerse kusura bakma böyleyken böyle, ben oraya bebeğimi bırakamam dersin. Bazen insan kendi ailesinin hatasını göremeyebilir, ona normal gelenlerin normal olmadığını göstermiş olursun. Dersen ki bu şekilde söyleyemem, şu da olabilir : Kendi anneme bırakırsam daha rahat olurum. Anneme nazım sözüm geçer, şunu yap bunu yapma, şunu yedir, şu saatte uyut desem alınmaz ama bunlar annenle aramızda sorun olur.

Çocuğuna bakacak annen ya da kayınvaliden varsa çalış Minik bebek bakıcıya emanet edilmez çünkü daha derdini anlatamıyo Ama biraz daha büyüsün öyle diyorsanız evde yapılabilecek bir işle meşgul olabilirsiniz Boncuk işleme, nikah şekeri yapımı gibi işler evlere verilebiliyo, çok değil belki kazancı ama harçlığınız çıkar E

Ben 10 ay işe ara verdim, ve anladım ki kadın çalışmalı, eşim hiç paramı eksik etmediği halde hiçde hoşlanmadım bu durumdan.. Bakacak kimse varsa çalışmayı dene derim, çok sıkılır yapamazsan çıkarsın işten, nasılsa özel sektör, bende özel sektördeyim canım isterse çalışıyorum istemezse çalışmıyorum, bu kadar düşünecek ne var, senet imzalamıyorsun ya E

eğer çocuguna kendi annen veya kayınvaliden bakacaksa çalış derim bu kadar çalışan anneler var ve hiçbirinin çocuğu ondan uzaklaşmıyor dengeyi sağayabilmen önemli olan. Cekirgee Pamuk Kızım tek ayak

İlk zamanlar bende öyleydim:) Aynen biraz fazla iş değiştiriyorum ve çevreden aayy gene mi çıktın falan derler hep, sonra düşündüm banane veya onlara ne.. Hiç utanma gerçekten bu dünyada keyfimize göre yaşamalıyız, üstelik senin bebeğin var sadece onu düşün, aklına onu getir.. Bişey diyen olursa gülümse ve benim hiç bir sıkıntım yok de sadece.. . push ; E

Evet olmuyorsa bırakılır doğru ama ben daha önce birkaç defa iş bıraktım açıkçası artık utanıyorum gene işten çıktım demeye gene bıraktım demeye utanıyorum o yüzden çok kararsız kaldım yani ATTRAENTE ACTA EST

İşte bir de öyle bi sorunumuz var çalışırsam çocuğuma annemin bakmasını istiyorum eşim bi o bakar bi annemgil bakar diyor. Ben kayınvalidemden torununu sakınacak değil ama kesinlikle bakamayacağını düşünüyorum çünkü ben tanıdım tanıyalı daha bir kere bile iyiyim demedi hep hastayım der hiç yerinden kalkmaz. Çok yaşlı ya da hasta olduğundan değil alışkanlık olmuş kendini hasta olduğuna inandırmış resmen kalkıp suyunu bile kendi içmez temizlik hijyen nedir bilmez. Eltimin iki yaşında oğlu var küfür ediyor el hareketi yapıyor annesi yapma oğlum dese kayınvalidem karışma çocuğa yapsın sonra unutur diyor. Ben bu kafaya sahip birine çocuk falan emanet edemem ve biliyorum ki anneme emanet edince de kayınvalidem bozulup sürekli eşimi dolduracak bana niye baktırmıyor buraya niye bırakmıyor diye aslında kararsızlığımın en büyük sebebi bu P

daha büyüyünce ayrılmak zor olacak diye 4 aylık bebek bırakılmaz ayrıca şuan çalışırsanız bebeğiniz için değil sırf kendiniz için çalışmış olacaksınız çünkü onun sadece bez yada mama masrafı var 2 yaşına kadar olmasada 1-1,5 yaşına kadar idare edin bence yada yarım gün bir iş bakın kendinize harçlığınız yok diye bebeğe kıymayın iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi E

sen çalışırsan çocuğuna kim bakacak babaanne falanmı

Orda kalsın diye baskı yaparsa zaten aynen böyle konuşacağım eşimle ama biliyorum ki anlamayacak dediğim gibi ailecek konuşmaktan anlamıyorlar. Ve biliyorum ki bana surat yapacak evimde huzurum bozulacak. Olsun hiç birşey çocuğumdan önemli değil. Teşekkür ederim yorumların için :) E

Merhaba arkadaşlar. Ben bir buçuk yıllık evliyim ve dört aylık bebeğim var. Lise mezunuyum maalesef elimde bir mesleğim yok. Doğumdan önce bir büroda sekreterlik yapıyordum şu an bebeğe bakıyorum çalışmıyorum. Eşimin maaşı çok az, çok maddi sıkıntı çekiyoruz. İdare etmeye çalışıyorum ve her şeyden kısıyorum, küçük bir ilçede yaşadığımız için kiralar falan düşük olduğundan bir şekilde idare ediyoruz ama artık çok bunaldım. Genelde cebimde beş kuruş harçlığım bile olmuyor ve eşime de isteyemiyorum çünkü biliyorum ki onda da yok bi ihtiyacım olsa eşime söylesem kendimi suçlu gibi hissediyorum Yani kısacası ben çalışmak istiyorum en azından kendi ihtiyaçlarımı karşılayabilmek istiyorum. Evime çocuğuma katkım olsun istiyorum. Bütün gün evde bunalıyorum kendimi çok işe yaramaz hissediyorum. Ama bir türlü karar veremiyorum bebeğimi bırakıp çalışmalı mıyım arkadaşlar. Eşime sorduğumda çalışma demiyor ama hiç değilse çocuk biraz daha büyüseydi diyor ne yapacağımı şaşırdım. Çalışmasam olmuyor çalışsam bebeğime kıyamıyorum sizce ne yapmalıyım arkadaşlar çalışsam bebeğim benden uzaklaşır mı diye korkuyorum. Ya da diyelim ki Allah korusun bişey olsa eşim çocuğun başında dursaydın böyle olmazdı diye suçlamasından korkuyorum. Ne yapmalıyım sizce? Uzun olduysa özür dilerim arkadaşlar

Haklısın öncelik bebeğim ve kendim. Teşekkür ederim :) H