bilmiyorum benim tarzim boyle olmadigi icin mi boyle dusunuyorum ama cekip gitmek, burnu surtulsun vs meseleleri bana dogru gelmiyor. yani boyle davranislarla o iliski surse bile nereye kadar devam eder bilemiyorum. belki de benim davranisim cok mantikli degil. ama ben net olma taraftariyim. ben sizin yerinizde olsam adamin artilarini ve eksilerini yazarim ve oncelikle bir karar veririm. bazi insanlar diyor ki tartisma anina bana bunu dedi artik asla olmaz vs ama genelde iki taraf da birbirini kiskirtiyor ve olay cozulmek duruma dogru gidiyor. daha sonra bosanmaya mi karar verdim yoksa devam etmeye mi onu netlestirirdim. eger devam etmeye karar veriyorsam hangi sartlarda karar veriyorum onu dusunurdum. ve adami konusmak icin cagirirdim. bunu taviz olarak gormezdim, bir karar konusmasi gibi. ve o konusmanin sonunda bir plan cizerdim. yani tekrar beraber olunacaksa kesinlikle evlilik terapisi almaniz gerekiyor bence. boyle beklemek cozum degil. ayrica 2 ayda ozlemeyen insana bir anda ne olacak ki sizi arayip geri donun diyecek? muhtemelen bu olmayacagi icin bir sure sonra siz bosanma blofunu kullanacaksiniz. ama bence mantikli bir yol degil.

Tamam haklısınız. Şimdi diyelim kendi kafama göre hareket ettim. Ne yapmak isterim? Gidip direkt boşanma davası açmadan önce karşıma alıp konuşmayı düşürdüm son bi kez. Siz de böyle yapmaz mıydınız? Muhtemelen ilk etapta bi havalara girecekler lily geri dönme girişimlerine başladı diye düşünecekler. Karşılarında eski lily i bulacaklarını zannedecekler. Bekledikleri tavırda olmayacağım. Şartlarımı kabul ediyorsanız edeceksiniz etmiyorsanız güle güle diyeceğim. Hatta anneme dedim ki sen gel buraya. Bu işi bi sonuca bağlayıp öyle gidelim. Annem yanımda olmak istiyor çünkü bütün bunlar olurken beni yalnız bırakmak istemiyor. Fakat şuan gelebilmesi mümkün değil işinden izin alamıyor. Bir de dedim ya babamı kaybettim daha yeni. Psikolojim berbat. Annemi zaten görmüyorum 1 senedir. Muhtemelen gelsin önce bi kafasını toparlasın diye düşünüyor. Aslında sizinle aynı düşüncedeyim bende. Bana kalırsa herşey şimdi bi sonuca bağlansın öyle çekip gideyim benim için 2 ay zaten yeterince uzun bi süre. Bi 2 ay daha ne olacak diye beynimi kemirmek korkunç geliyor mesela. Fakat annem de huylarını biliyor işte. Bitirmeye yanaşmayacaklar diyor. Orta yol bulmaya çalışacaklar diyor. Sen bi adım attıktan sonra uğraşmaları da bişeye değmez gel bakalım görelim bir ne yapacaklar uğraşacaklar mı diyor. Ayrıca şu da var. Diyelim düzeldik. Bundan sonra her olaya kayıtsız kalacaklar. Nasılsa arayan soran işin peşine düşen lily oluyor. Aslında net olarak kafamda bitirmiş olsam haklısınız düşünmeye bile gerek yok. Fakat o konumda değilim şuan ne yazık ki.

İnatlaştığı için yazıp arayacağını sanmıyorum. Kendi ararsa şartlarımı kabul etmek zorunda kalacak. İşini değiştirmek zorunda kalacak adam bunu cehennem azabı gibi görüyor. Annem zaten o işi değiştirmediği sürece olmaz diyor. Kaç kişi dedi bırak o işi o işten sana hayır gelmez diye. Yani yok ben bu kafada gideceğim ister kabul et ister etme derse de diyorum ya bişeylere beni değişmiş olacak ne kadar değersiz kıymetsiz olduğumu anlayacağım. Giden yıllarıma üzülürüm. İnsan sevdiği için hamallık bile yapar ya. Yok işte olmuyor borç harç içinde debeleniyor çalışayım ödeyim kaygısı da yok nasılsa babam öder. Öyle olunca da o insanlara hep midaremiz oluyor onlara muhtaç gibi oluyoruz. Sık sık ziyaret ederek, hizmet ederek, deyim yerindeyse yağcılık yaparak ödemeye çalışıyoruz borcumuzu. Öyle bi insan değilim ben. Hep kendim çalıştım çabalarım ailemden maddi olarak hiç bi beklentim olmadı bu zamana kadar.

Evet en iyisi siz kendinizi biraz toparlayın bir süre düzelin annenizle oturun. Sonra pişman olacağınız üzüleceğiniz bir sürece girmeyin. Umarım bu süreci en az hasarla atlatırsınız. Şu an barışsanız bile sanki bunun patlamasını ağır yaşarsınız.

Gencecik insansın. Tabiki hayatını tekrar kuracaksın. Miletmis, yengeymis yok yüzü gülmemiş takılma bunlara. Sen kendi başına bir insansın. Bu adamla devam etmez. Seni mutlu edecek kişiler, olaylar yerler her zaman var ve olmaya devam edecek. Onları da sen bulmaya çalışacaksın. Oldu ki - zannetmiyorum- eş döndü barışmak istedi. Siz de herhangi bir sebepten kabul ettiniz. İlişki terapisini şart koşun.

Konudan bağımsız siz boşanmış mıydınız yoksa nick mi yanlış geldi bana L

Aileniz açısından endişe etmeyin. Anlaşamasanız bile elin insanlarının kahrını çekmekten iyidir. L

Her dakika kapıyı göstermesi ne zaman başladı biliyor musunuz. Ben alttan aldıkça azıttı. Önceleri ben sinirlenip gitmek isterdim de saçmalama derdi gidemezsin gerekirse ben giderim derdi göndermezdi. Kendi çıkar gider sakinleşince gelirdi. Demek ki taviz tavizi doğuruyormuş. Ben bu ilişki için çabalamaya başladıkça karşı taraf saldı kendini. Oysa yıllarca çabalayan, emek veren, alttan alan o olmuştu. Ciddi anlamda böyleydi. Hiç korkmazdım onu kaybetmekten. O beni kaybetmekten çok korkardı ama. Evlenince roller değişti. Acaba sevgisi mi bitti diyorum. Ben mi kabul etmek istemiyorum. O büyük aşkı bitti belki de. Ağızı hiç öyle söylemiyordu tabi ama yaptıkları, davranışları. Şunları bi başkası yaşıyor olsa bu adam seni sevmiyor derdim... Merhameti yok diyorsunuz ya. Aslında evet çok merhametli bir insan değildir. Annesine babasına yeri gelir aylarca küser yüzlerine bakmaz. Bir gün kaybedeceksin yapma böyle deseniz ne yapim hayat bu ölüm hayatın gerçeği der. Böyle durumları çok çabuk kabullenir yani ketumdur biraz. Ben fazla duygusalım bana çok tuhaf gelirdi. Tabi bana karşı her zaman çok merhametliydi. Hatta anneme babama küsüyorum sana küsemiyorum. Ben kimseye eyvallah etmem bir tek sana yapamıyorum. Herkesten vazgeçerim senden vazgeçmem falan derdi. Evlenmeden önce tabi. 6 sene sürdü ilişkimiz. Bu yüzden artık bana olan şefkatinin merhametinin de bittiğini düşünüyorum bu davranışlarından dolayı. İş konusuna gelince hep sustum inanın hiç karışmadım ama olmuyor. İyice saçmalamıştı artık o konuda. O işten dolayı evine, bana vakit ayıramıyordu hiç. Borç içinde yüzerken daha kredi çekip işi büyütmeyi falan düşünüyordu. Kısacası akla mantığa uymayacak şekilde hareket ediyordu. Beni bi çok kişi uyardı bu konuda. O işle ev geçindirilmez, bıraksın o işi falan diye. Haklılar da ama adamda biraz hayalperestlik var. Polyannacılık oynuyordu iş konusunda. En sonunda gerçekleri yüzüne vurdum işime gücüme saygı duymuyorsun, küçümsüyorsun, bana destek olmuyorsun dedi. Dediğiniz gibi umarım zaman herşeyi çözer sağlıklı bi karar verebilirim. Herşeyin hayırlısı olsun çok teşekkür ederim

Hiç geri dönmeyin adam daha hiç birşey yapmamış siz işte bulun kendi ayağınızın üstünde durun şuan burada olmaktansa annenizle olmak daha iyi. O ailede olmaktansa ailenizle olmak yüzünüzü daha çok güldürür anlaşamamazlık olur ama abartılacak kadar değil.

Kocana donmeyi unut bence.. ise yaramaz duzelmez... okumayla adam olunmazin en guzel orneklerinden biri kocan. yurt disina don isini gucunu bul kendine ev ac otur calis ye ic gez.. bu kokmus herifi ve ailesini neden cekeceksin cocukta yok Neyseki... zamanla kismetinde cikar nasilsa.. bi bakmissin iyiki bosanmisim dersin

Annenin evine git ve korkma, gittikten sonra bir iş bul çalış, boşan bence bu adam değişmez boşuna bekliyorsun inan bana...

Beklediğim şartları yerine getirmezse tabiki barışmayacağım. Aynı şartlarda devam edecek olsam çoktan dönerdim o eve..

Bosuna bekliyorsunuz. Bekleyip iyice zaman kaybediyorsunuz. Yurt dısına gidinceye kadar gelinceye kadar ohoo zaman iyice uzar. Cok bile gecmis, baslatın islemleri öyle kacın gidin. Yani siz bekliyorsunuz adamın umrunda degil nasıl olsa döner kafasında oldugu icin.

Siz adamin don demesini bekliyorsunuz ama adam hic orali degil. Siz hala annem soyle dedi boyle dedi masallari anlatiyorsunuz. Madem ne diye evi terkettiniz? Ben cevap vereyim siz de blof yaptiniz. Simdi oturup bekliyorsunuz iste boyle.

Bizde ben evden ayrıldığımda sanki hiç tanışmamış bi hale düşmüştük. Ne bileyim sanki tanışmıyor gibi yabancı olmuştuk. O yüzden ondan adım gelmesi için zaman geçmesi lazım

Bence git bir kafanı dinle, emin ol senin bu imkanının olmadığı insanlar var, git kafanı dinle, ama tabi eşin seni sever mi normalde sana nasıl davranır bilmeden söylediğim bir şey bu. Ben olsam kesin giderdim

Yani oturdum hayırlısını bekliyorum diyorsunuz

Sürekli borçlanıp duruyor. Kar elde etmiyor. Yolunda gitse de seslenmesem. Bu şekilde olunca da maddi olarak sürekli babasından bi beklenti içinde oluyor. Kendi ayaklarımız üzerinde duramadık bi türlü babasının eli üstünde sürekli. Kredi borcu var ödeyemese gireyim doğru düzgün bi maaşım olur öderim yok nasıl olsa babam öder kafasında. Ki babası ödüyordu zaten borcunu falan.

Evet çok seviyordu. Hatta karşılıksızdı uzun süre peşimde koştu. İnkar edemem zamanında çokta fedakarlığı oldu. Ama evlilik rahatlattı onu biraz. Elde ettim kafasına girdi. L

Hiç önemli değil kötü niyetli bişey yapmadınız ki sadece yardımcı olmak istediniz Evet babamın kaybı ve her ne olursa olsun yanımda olacağına inandığım adamın ş erfsizliği hepsi üst üste çok ağır oldu. Çok kızgınım inanın geri dönmek değil de benimkisi bu kadar değersiz, önemsiz olduğumu kabullenememek galiba. Hala yok o öyle yapmaz şu zaman arayacak, şöyle olacak böyle olacak diye kendimi avutuyorum farkındayım. Böyle sevgi olur mu? Ben bunun yüzüne her baktığımda şu günlerimi hatırlamayacak mıyım? Allah'ından bulsun inşallah. Umarım gider annemin yanına düzenimi kurmaya başlarım yavaş yavaş. Sonrada kafamda herşeyi bitirmiş olarak bu işi sonlandırmak üzere geri dönerim. Aslında benimki de sevgiden ziyade bağımlılık gibi birşey. Baba eksikliği. Onda kapatmıştım onu. Böyle de değildi tabi her düştüğümde kaldıran o olduğu için. Babadan görmediğin değeri bi başka erkekten görünce böyle kapılıp gidiyorsun işte. 5 yaşımdan beri babasızım ben. Ömrümün sayılı günleri babamın yanında geçti. Asla övünmek için değil ama o kadar da beğenilirim ki samimi söylüyorum. Karşıma çıkan erkekleri elimin tersiyle ittim. Bunun insanlığına güvenmiştim. Bizi yan yana görseniz buna nasıl baktın dersiniz. Bir Allah'ın kulu da yakıştırmadı beni ona. Karakteri güzel dedim meğer o da yokmuş. Bunun altından da kalkacağım ama. Neler atlattım ben bunu da atlatacağım. Sonunda perişan olan o olacak. Benim hayatım inanıyorum çok daha iyi yerlere doğru ilerleyecek o yerinde sayıp duracak bundan adım gibi eminim. Hayatıma başka birini alacak mıyım birdaha ASLA. Tabiri caizse iyi dediğimin altından bi ton b k çıktı kimseye güvenmem artık. Hayırlısı olsun ne diyim..

Olurmu öyle şey kusura bakmayın asıl ilk yorumlarda bende size yüklendim. Babanızın vefatı için baş sağlığı diliyorum. Yaşınız çok genç bu kadar şeyi tek başınıza kaldırmak ne kadar zor olmuştur. Umarın en kısa sürede hepsi düzelir. Sizin kafanızı toplamaya annenizin şevkatine çok ihtiyacınız var. Eşinize çok kızdım bu süreçte bile yalnız kalıp saçma sapan şeylerle uğraşmışsınız Eşiniz de belli ki psikolojik bir bunalımda kendi ailesiyle de ilişkileri azaltmış sizin yaşadıklarınız da bir yandan yalnız kaldıkça birbirinize daha çok yüklenmişsiniz. Belki bu sürede destek almanız sizin için sağlıklı olur. Aslında şu anda karara varmamanız daha doğru olmuş. Umarım bu puslu hava sizin için bir an önce dağılır. Bence şu an eşinizle ve ailesiyle bir araya gelmeyin hele barışmayın belli ki kimsenin tavrını çekecek durumda değilsiniz. Bu konudan biraz uzaklaşın belki bir tatil yapsanız bu konuyu düşünmeyeceğiniz şeylerle uğraşsanız daha iyi olur.

Olum acisi cok zordur, yasayan bilir. Boyle bir durumda nasil bir psikolojide oldugunuzu tahmin edebiliyorum. Aciniz taze boyle anlarda karar vermek cok dogru degil diyecegim ama bu adam bu aninizda yaninizda yoksa ne zaman olacak? ailesini falan gectim ailesini siz de bir tarafa birakin ama esiniz ciddi sorun. neler yasadiginizi, hangi psikolojide oldugunuzu biliyor ama 2 aydir bir adim atmamis. En zor anlarinizda boyle olan adam iyi gununuzde yaninizda olsa ne olacak?

Valla kuzum benimki de ailesinden koptu, yani bayramdan bayrama, ama yani ben olmasam o tek olsa ailesiyle pek anlaşan biri değildi. Sırf beni seninde saydığın gibi gelinlik vazifeleri ve işte ziyaret gibi şeylerden gidiyorduk. Benim ailemeyse ayda yılda bir uzak diye. Benim gerçekten eşimden yana bi sıkıntım yok ama. Yani benim eşim çok uyumlu evine bakar bensiz gezmez bana kötü davranmaz, ailesiyle yaşadığım sorunlarla giren soğukluk olmasa benim hiç bi şikayetim yoktu. Döndüğüme o yüzden pişman olmadım. Ama gene diyorum daha güzel imkanlarım olsa döner miydim bilmem. Bir ömür ailesiyle mi uğraşcam derdim madem öyle herkes yoluna derdim. Çünkü gerçekten baş ağrıtıyor ailesi ve benim ailemin benden beklemediği şeyleri bekliyolardı. İçim daralıyodu böyle saatler geçmiyodu yanlarında. Hala ailesi benim dedikodumu yapıp saçma sapan işler yapıyor ama biz evi uzaktan tuttuk artık görüşmüyorz bile. Senin ki sanırım kendisi çalışıp para getirmediği için siz daha çok onlara bağımlısınız ve çekmesi daha zor. Benimkiler İnan ki eşimi sömüren tiplerdi. Onlar yüzünden maddi manevi uğradığımız zararın haddi hesabı yok. Sen ailesiyle görüşmesen eşin kabullenecek biri mi, çünkü burası Ortadoğu ve erkek ve erkek ailesi bi tık üstün görülüyor. Ayrıca görüşmeden bile yetiyorlar emin ol her zaman huzurunu çalarlar. Ailen doğru diyor bence de bekle ama değişmeyeceğine inanıyorsan sal gitsin kendine yeni hayat kur yurtdışında çocuğun yoksa tekrar evlenirsin nelluniverso Her birimiz kendimize ait bir Evrenin

Yani şimdi doğrusunu söylemek gerekirse kölelik boyutunda değildi. Alt tarafı çay kahve götürür getirirdim. Hakkını yiyemem kaynanam hizmet ettirmezdi. Fakat diyorum ya ailemden uzaktayım, babamla görüşmüyorum yani bayramın birinci günü gittim ikinci günü gitmek istemedim diye kavga etmiştik mesela. Onun dışında dediğiniz gibi keşke ya karımla baş başa vakit geçireyim kafasında bi insan olsaydı. Tek eğlence anlayışımız aile ziyaretiydi. Bu durumdan şikayet etmem de çok yadırgandı. Ne yapsın çalışıyor, ekmek parası kazanıyor dediler. Ben geçimsiz, hoşnutsuz oldum yani. KIR PAPATYASII

2buçuk ay beni arayıp sormamış adamın beni sevdiğini, önemsediğini asla düşünmem. O böyle biri diye kendinizi kandırmayın. Gidin annenizin yanına o zaman biraz, dönünce de hemen davayı açın.

Madem o kadar büyük bir aşkınız var, sen bir adım at o zaman lily. Boşanma sebebiniz de yok anladığım kadarıyla. Denemekten zarar gelmez. Yok şu zaman dava açacağım, yok annem bekle dedi ile olmaz bu işler. Boşanmak isteyen çoktan davasını açar, bitirmek için çabalardı. Belli ki sen özlüyorsun, seviyorsun, olabilir, haklısındır, o zaman bu şekilde sürüncemede kalacağına bir adım at ki içinde acaban kalmasın. L

Bu adam iş falan batırmıştı yanlış hatırlamıyorsam. Herkes kendi işinde çalışmak ister ama herkes yapamaz. Öyle olsa idi günde bilmem kaç şirket, dükkan batmazdı.

Tamam karakteri böyleyse sizde ailesiyle haftanın iki günü gitmesini kabul ediyorsanız kus olmasını kabul ediyorsanız yorum yapacağımız bir şey kalmıyor zaten

Tabiki herşey çok güzel olacak sana kucak açmış kapı kapatmamış bir ailen var anasının eğitemediğiyle uğraşma boşanmak ayıp değil sen bu dünyaya bir kere geldin mutlu olmayı hakediyorsun bırak ne hali varsa görsün arkana bile bakma isterse milyarder olsun

elin kahrini cekecegine annenin kardesinin kajrini cek gittiihin yerde almanya yani gir orda bir ise keyfine bak

Anladım canım benim de annenle konuşman gerek. Bu şekilde uzatarak senin daha çok üzüldüğünü görmüyor mu da bekle diyor. Yani sen de annenle aynı fikirdeysen, bekleme taraftarıysan bekle tabii o zaman ne diyeyim. Gencecik kadınsın bir an önce bekar kimliğine kavuşup hayatına yön vermek yerine sürekli o şunu dediydi, ben bunu ettiydim diye geçmişe takılıp kalmışsın.

Bakin ben olsam boyle bir adami hic cekmem ama hepimizin karakteri, hayati, evliligi ve beklentileri ayni degil. Bu yuzden size dusunun tasinin kendinizi en iyi hissettiginiz zamanda kararinizi verin diyorum. Ben de annemi kaybettim. O surecte yaptigim sacmaliklari size anlatsam oturur kahkaha ile gulersiniz bana. Cunku o zaman saglikli bir ruh halinde degildim ve bunun en yakin sahidi esimdi. Esim o zamanlar beni alttan almasaydi coktan bosanmistik. Esiniz bunlari bile dusunemeyecek kadar sadece kendine odakli yasayan bir insan. boyle biri ile barissaniz yarin baska bir sorun karsisinda yine tek basiniza kalacaksiniz. O yuzden ailesi oyle yapti, boyle yapti demedileri bir kenara birakin. Siz esinize bakin. Bu gunku tavri yarinin habercisi. Iyi dusunun.

Kızlar merhaba. İçim bi tuhaftı bütün gün.. Çoğunuz eski konularımı biliyorsunuz kısaca özet geçmek gerekirse 1 senedir evliydim eşimle yaşadığımız bi tartışma sonucu evi terkettim. 2 buçuk ay oldu hemen hemen. Sinirle öfkeyle yaptığı fevri girişimlerden bıkmıştım. Sırf gözdağı vermek için boşanma lafı dilinden düşmüyordu son zamanlarda. Bi icraat yok tabi amaç göz korkutmak, sindirmek. En büyük sorunumuz maddi olarak babasına bağımlı olmasıydı. Ve sırf onlara yaranmak için beni peşinden sürükleyip duruyordu haftanın 2 günü net onlardaydık. Zamanla sıkıldım bu durumdan. Benim ailem uzakta ayda yılda bir görüyorum.. Babamla çocukluğumdan beri sorunlu bir ilişkimiz vardı son 2 senedir hiç görüşmüyordum. Bayramda seyranda ben ağlayıp sızlarken gidip millete sahte gülüşler atmak, hizmetlerini yapmak zoruma gidiyordu bazen.. Neyse, durum böyle olunca bir halta yaramıyor oldum. Gelinlik beklentilerini karşılayamadım. Bunların gelini kocaya boyun bükecek, kaynananın dizinin dibinden ayrılmayacak, saygıda kusur etmeyecek, kocasını sayacak yüceltecek. Burada bir sorun var demem çok yadırgandı. Eşim maaşlı çalışmam, emir altında çalışmam, kendi işimi kuracağım, kendi işimin patronu olacağım, maaşlı işte çalıştığım parayı her türlü kazanırım ben, maaşlı işle ev geçindirilmez.. bu kafa yapısında bi insan. Okudu bölümünü birincilikle bitirdi güzel de bir mesleği var ama malesef akıl denen birşey yokmuş. Oysa bu adamın aklına zekasına hayrandım ben bir zamanlar. Evlenmeden önce bana vadettiği hiçbişeyi yerine getirmedi. Onaylamadığım bir iş yapıyor. Pazar tatili bile yok. Yıllık izni yok. Lily bu hayata katlanacak. Oturacak evde duvarları izleyecek. Balayına gitmediğimiz gibi beraber bi kahvaltıya, dışarda yemeğe dahi gitmedik. Şu şartlar devam etseydi de buncacık şeyler hep hayal olarak kalacaktı eminim. Yeter dedim çektim gittim işte. Hatırlarsanız evi terkettiğim gün ailesine haber verdiğimden, babasının oğlunu aradığından ve tartıştıklarından bahsetmiştim. Eltimden alıyorum haberlerini adam hala küs ailesiyle görüşmüyormuş. İnzivaya çekildi herkesten uzaklaştı. Eş ailesi beni arayıp sormuyor fakat ayrılmamızı da istemiyorlarmış oğullarına iş arıyorlarmış birilerini aracı ediyorlarmış fakat oğulları kabul etmiyormuş. 1-2 hafta sonra yurtdışına ailemin yanına gidiyorum kızlar. Ailemin Türkiye'deki evindeydim bunca zamandır. Orda kalacağım bi kaç ay. Özledim annemi. Gidip biraz kafamı dinleyeceğim. Annem bir kaç ay kalırsın sonra beraber döneriz ararız bunları biz açıyoruz davamızı alıyoruz eşyamızı deriz diyor. Bakarız ne tepki verdiklerine göre şekillenir herşey diyor. Acele karar vermemi istemedi annem hiç bi zaman. Bi çok kez tepemin attığı avukata gidiyorum diye evden çıktığım oldu annem sakinleştirdi beni her seferinde. Aklı selim hareket et eşyan dursun, isterse atsın satsın sadakan olsun eşyadan kime ne dedi. Sen bi toparlan ondan sonra gereken neyse beraber yaparız orda yalnız başına hareket etme dedi.. İçim dediğim gibi bir tuhaf.. bu işin sonu ne olacak bilmiyorum. Ne olacağını tabiki kestiriyorum da bazen işte bi mucize olur da adam kıvama gelir mi acaba diyorum. Kuyruğu sıkışınca, kaybedeceğini anlayınca akıllanır mı diyorum.. Boşanacağım diye asan kesen o olduğu halde öyle bir girişimde asla bulunmadı. Benimle hiç iletişim de kurmadı. Sadece ben gittikten 2 hafta sonra engeli açtı wp'tan. Sanırım hala Türkiye'de olmam bile ona bir umut. Ama kalmam gerekiyordu babamın ölümüyle ilgili işler vardı yapmam gereken. Göreceğiz kim kimi sindirecek. Ayağımı direyeceğim. Kendimi her türlü duruma hazırladım zaten. Sinen ben olmayacağım. Saçma sapan şeyler uğruna çok kolay gözden çıkartılıyorsam da oturup şükrederim ancak erkenden kurtulduğum için.. Şimdi kızlar gideceğim annemlerin yanına bi kaç hafta içinde. Kimbilir belki de temelli. Aklıma hep yengemin söyledikleri geliyor. Kızı 5 senelik evliliğini bitirip çocuğuyla baba evine dönmüştü. "Yüzünü güldüremedim" demişti yengem. En son başka şehire taşındı kız orda çocuğuyla kendine yeni bi hayat kurdu. Bu eş ailesi de bana hep öyle derdi. O evde artık yadırganırsın, göze batarsın, eskisi gibi olmaz vs.. Amaç aklımı çelmek. Annemle bi sorunum olmaz, erkek kardeşimle de öyle. Kız kardeşimle biraz geçinemeyiz evvelden beri. Yaşlarımız yakın. İçimde bi korku, endişe yok değil.. Herşey güzel olur mu sizce kızlar?

Niyeyse bana siz barisirmıssiniz ve yine aynı sebeplerden ayrılırmışsınız gibi geldi. Siz tüm bunların çoğunu kanıksamışsınız

Açıkca söyleyeyim mi? Doğru ya da yanlış kendi kararlarınızı vermenizi öneririm. Niye başkasının anne ve babasından medet umup kendinizi üzüyorsunuz?

O evde yüzünüz çok mu güldü. Anneniz den ayrı haftada iki gün kölelik yapmak o aileye mi yüzünüzü güldürecek. Yüzünüzü güldürecek olan şey sizi dışarıya bir yemeğe götürmekte mahrum adam mı düzelecek?

Ya anneniz sizi neden bu kadar geri cekiyo ben onu anlamadım. Evi resmen terketmissiniz, bi de yurtdışına gidiceksiniz, çekişmeli dava açsanız evi terkettiginiz için siz kusurlu sayılırsınız haberiniz var mı? İki ay olmuş zaten, bi de bikac ay daha bekleyip davanızı öyle açacaksınız? Kusura bakmayın hiç bi mantık göremedim ben bu işte. Bu saatten sonra bu sorumsuz adama donseniz acaba herşey eskiye döner mi, acaba gerçekten değişmiş mıdır, acaba yine annemlerin yanına dönmek zorunda kalır mıyım kaynanamin kahrını çeker miyim diye endişe etmeden gün geçirebilecek misiniz?

Bence aç davayı. Eninde sonunda bitecekse hemen olsun bitsin. Geride bırak her şeyi kendi hayatına odaklan. Şimdi gidip geleceksin yine gündem o olacak. L

Bu süreçte eşiniz bir pişmanlık duysa ve yaptığı şeylerin yanlışlığının bilincinde olsaydı zaten mutlaka yalvar yakar seni götürürdü. 2.5 ay az bi zaman değil

Bi süre ayri kalinca duygusal olarak daha iyi mi daha mi kötü oldunuz

Yok canım, ben daha 2 yıllık evliyim. Güzel bir evliliğim var, biriyle karıştırdın heralde

Babasını yeni kaybetmiş eşini, aynı şehirde gururu için tek başına bırakan adamı, gururumu hiçe sayıp asla beklemem. O kim ki onun açacağı davayı bekleyim, onun uğraşmasını bekleyeyim. Ki beklemişsin zaten 2 ayda yeterince düşünmüştür emin ol. Ben olsam, ki yaptım boşa atmıyorum, internetten anlaşma protokolü hazırlar fotoğrafını çeker atarım, imzalamak için gelir misin, kargo mu göndereyim diye, ondan sonrada ister tutuşsun, ister vazgeçsin, ne yaparsa yapsın. Almanya gibi bir medeniyette yaşama imkanı olan türk kızlarının, gelip burda elin hanzosunu ve ailesini çekmelerini hiç anlamıyorum. Keşke imkanım olsa arkama bakmadan giderim sizin yerinize..

Haklısınız onlar benim canım sonuçta. Benim de biraz sakin olmam lazım. Alınganımdır biraz. Fevri olmamam lazım.

Yani anlıyorum erkeklerin çoğu böyle. Ben de bir kere evi terkettim 6 saat uzakta ailemin yanına gittim ilk zamanlar gidemezsin beni brakma derdi o zaman orda 1-2 ay kaldım hatta ailem gelip seni almadan gidemezsin dedi. Gelip aldı, bence sana tavsiyem kendini dinle, sen ne istiyorsun? Boşanmak mı öyleyse boşanmak için adımları at ve onla konuşma bile. Bittiyse bitti. Bekleme onu. Yok bi şans daha vereceksen o zaman da gitme Yani al karşına konuş. Boşanmak konu açılınca gerçekten yapılsın çünkü laçka oluyor zamanla

Böyle adam için uğraşmaya gerek yok bu yaptığı seni sindirip kendi ayaklarınla geri dönmeni beklemek hiç düşünme arkana dahi bakma inan seven insan çaba sarfeder adım atar bu sevgi değil nr yazıkki inan herşey çok daha iyi olcak iyiki diyecek sin herşey gönlünce olsun

1. si her dk. kapiyi gosteren bir adam var ortada. Bu durumda evi terketmeniz yapilabilecek en dogru hareket zaten. 2. Siz acinizi yasarken bile alttan almayip sizinle tartisan bir adam var ortada. 3. Merhamet bir insana yakisan en guzel duygudur. Bunun kadini erkegi yoktur. Bir insanda bu duygu yoksa gecmis olsun derim ben ki esinizde hic yok. Sizin bosanmadiginiz halde evi terketmeniz blof. Cunku hala acabalariniz var. Butun bunlar yasadiginiz acinin yaninda hos gorulebilir seyler. Bir diger hataniz esinizin isine karar vermek istemeniz. Bence madem ki icinizde acabalariniz var kendinize zaman verin. iyice dusunup tartin. bunu yaparken esinizin ailesini bir tarafa birakin, sadece esininizi baz alin. gerekirse psikolojik destek alin. tek basima asmakta zorlaniyorum diyorsaniz destek alabilirsiniz. Artik daha iyiyim dediginiz zaman kararinizi verirseniz icinizde keske de olmaz, acaba da olmaz. Hakkinizda hayirlisi olsun.

Evett bende aynı öyle hissediyorum şuan. Sanki bana bi yabancı gibi. 2 ay yeterince uzun bi zaman değil mi sizce?

Kesinlikle mantıklı olan bu zaten. Fakat şuan o kadar çok istemiyorum ki onunla konuşmayı. Yani tuhaf bi ruh haline bürünüyor ben konuşmak istediğim zaman. Konuştum bitirdik diyelim tamam sorun yok zaten yollarımız ayrılacak. Fakat düzeldiğini düşünün ki ailesi muhtemelen olumlu sonuçlanması yönünde bi tavır sergileyecek, söz de verse, benim şartlarım doğrultusunda da düzelse adam kendini kaf dağında görüyor sırf konuşma talebinde bulunan ben olduğum için, ilk adım benden geldiği için. Hani yine lily dayanamadı konuşmak istedi de öyle düzeldi diye düşünüyor. Bir de dediğim gibi yalnızım burda. Belki annem yanımda olsa şuan çoktan konuşulur bir sonuca bağlanırdı. Bu yüzden annem gel beraber döneriz diyor. Şuan gelemiyor annem. Doğrusu daha fazla travma kaldıracak halim kalmadı zaten. Bilmiyorum bazen de o kadar bunalıyorum ki şeytan aç davanı öyle git diyor. Yüzünü görmek istemiyorum şuan. İnanın gelse ayaklarıma kapansa şuan yine dönmem. İçim soğudu, inanılmaz kırgınım. Yine de ister istemez son kez konuşulacak ailesi aranıp haber verilecek biz açıyoruz davamızı diye. İşte o etapta annem yanımda olmuş olur en azından. Benim ömrümden de ömür gidecek bu süreçte tabi ama inanın bilmiyorum.. P

Ayrılın demiyorum ama insanın karakteri değişecek olsa sizce iki aydır yanlız kalan adam değişmez miydi? Annesine babasına da tavırlı sizi aramiyorlar bile cidden onemsendiginizi hissediyor musunuz? Ben eşimle haftalık bir günü dışarda geçiriyorum AA brnim kocişim çok iyi değil bu normali bu normal evliliklerde insanlar birbirine vakit ayırır.

Ben bitirin diyemem çünkü sadece burda yazdılanlara bitir diyorsam ya şiddet ya da aldatma vardır. Çünkü sizin burda yazdıklarınızla yaşadıklarınız bir değil. Biz tam olarak bilemeyiz. Şu an babanızın kaybı zaten ağır travma yanlızsınız açıkcası psikolojik olarak çok zor durumdasınız. Direk dava açmayı doğru bulmuyorum ama başkalarının karar vermesini beklemeniz çok tuhaf. Doğru olan kovdu gittim evden ailesi barıştırdı geri döndüm bu doğru değil ki. Fark ettim ki eşinizi seviyorsunuz ayrılmak istemiyorsunuz o zaman bir süre annenizin yanına gidin kafanızı dinleyin. Benim sinirlendiğim nokta eş ailesinin kararını beklemek oldu sadece. Oğluşları sinirlenmiş ne sizle ne onlarla konuşmuyormuş. Bir de unutmayın bir insan ailesine nasıl tavırlar sergiliyorsa eşine de sergiler.

Hayat ne getirir asla bilemezsiniz. Umarım siziniçin çok güzel şeyler getirir. Biraz zamana ihtiyacınız var yazdıklarınızdan belli güçlü, akıllı ve güzel bir kadınsınız Umarım çok mutlu olursunuz. Bu arada yurtdışında gideceğiniz yer Almanya'ymış. Şu an imkanım olsa bir saniye burda durmam.

Haklısınız ama ben karşıma alıp çok konuştum onunla. Her seferinde egosu tavan yaptı iyice tepeme çıktı. Konuşma girişimi ondan gelir mi diye bekledim gelmedi. Eminim, bak işte dayanamadı diye düşünecek. O yüzden konuşmak gelmiyor içimden hiç. Kendimi rezil etmek istemiyorum çünkü eminim pohpohlanacak.

Karakteri bu işte. Adam yeri geldi annesiyle 1 sene küstü. Babasıyla 3 ay küstü. Aşırı inatçı ve küsmeyi seven biri. Bana dayanamazdı bir tek. Bana da küsmeye başladı işte evlenince.

Ah Lale ablacığım Önceki tartışmalarımızda hep ilk adımı atan ben oldum. Nasıl desem sana. Aslında şuan şoktayım abla çünkü bu adam beni çok seviyordu. Herşeyinden vazgeçer beni yine bırakmazdı. Şu durumlara düştüm diye o kadar berbat hissediyorum ki kendimi. Az önce arkadaşımla telefonda konuşuyoruz. Anlatıyorum anlatıyorum ama o kadar da utanıyorum ki. Gururum yerle bir oldu. Sanki insanların gözünde umursanmayan, önemsenmeyen, bir kenara atılmış biri gibi oldum. Ben bu adama güvenmiştim herşeyden önce. Aklı başında biriydi, hayrandım hatta bu yönüne. Fakat o kadar çok saçmalığı oldu ki evlendikten sonra. Bak bende sütten çıkmış ak kaşık değilimdir kabul. Fevri bir insanımdır, sabırsızımdır, olayların üzerine giderim, büyütürüm. Fakat evimi hiç terketmemiştim. Evet benim de sinirle yüzüne karşı senden boşanacağım, senden çocuk istemiyorum gibi lafım sözüm oldu. Ama onun gibi ailesini arayıpta onu şikayet etmedim. Oğlunuzdan boşanıyorum demedim. Bunları yaptı ve içi hep boş çıktı. İnan abla ortalığı tutuşturur velveleye verirdi boşacağım diye, düzelince barışınca bi bakarsın hiç o adam değil. Sevgi dolu. Sanki hiçbişey yaşanmamış gibi. Son olayda evi durup dururken terk etmedim. Ne zamandır sürekli Çek git, eşyanı al git diyip duruyordu. En son dayanamadım çektim gittim. Zoruna gitti tabi. Bi ton mesaj attı arkamdan sakın gelme birdaha, bu evde yerin yok vs. Dayımı arıyor ertesi gün ben boşanacağım annesinin yanına gitmeden boşanalım diyor. Dayım da ağzının payını vermiş. Sen daha dün bu kızı seviyorum boşanmam demiyor muydun git aç davanı lily yakana yapışacak değil bu ne böyle çocuk oyuncağı mı demiş. Madem öyle bekleyeyim açsın davayı boşanıp öyle gideyim dedim tık yok 2 aydır. Boşanmak isteyen adam harekete geçmez miydi bunca zamandır? Hepsi blöftü diyorum sonra diyorum ki düzeltmek adına da bişey yapmıyor ki. Engellemişti heryerden engelleri açtı oturdu bekliyor. Ailesi neden arayıp sormuyor? Annesi babasına da çok kızıyorum. Oğulları küsmüş bunlara da görüşmüyorlarmış. İnsan hangi delikteyse bulur çıkartır alır oğlunu karşısına konuşur sen ne halt etmeye çalışıyorsun diye. Beni arayıp sormamaları da tuhaf zaten. İnsanların diline düştüm resmen. Ağzı olan konuşuyor bunlar seni bitirmiş, seni gözden çıkarmış o yüzden arayıp sormuyorlar diyorlar. Eltim öyle bişey yok onlar da düzelin istiyorlar diyor ama dediğim gibi bi icraat yok. Adam herkesten elini eteğini çekti. Aslında şuan o kadar eminim ki lily arasa, çıksa gelse, yeniden başlasak diye düşündüğünden. Ama dedim ya abla. O hakkını tüketti. Bi çok kez aldım karşıma konuştum, ben adım attım fakat egosunu tatmin etmekten başka bi işe yaramadı. O yüzden bekledim. Bu tavrımı sonu boşanmak bile olsa sürdürmek zorundayım zira şu şartlarda kendi isteğimle aramam, sormam, konuşma talebinde bulunmam tüm ipleri onun elime vermek gibi olacak. Sonunda yine ben mutsuz olacağım. Herşeyden önce o yapmasını istemediğim işi de kabullenmiş olacağım. Annem o işi bırakmadığı sürece siz düzelemezsiniz diyor zaten. Çünkü sürekli maddi sıkıntıdayız. İhtarname geldi dün mesela. Kredi çekmişti son 2 taksitini ödememiş. Babası ödüyordu görüşmedikleri için ödenmedi muhtemelen. Bak görüyor musun işte ben istiyorum ki kimseye muhtaç olmayalım. Kendi borcumuzu kendimiz çalışıp ödeyelim, kimseye minnet etmeyelim, anasına babasına güvenmesin.. Ama yok.. Dediğin gibi abla aslında bu sürünceme de bana çok zarar veriyor. Şimdi gideceğim aylarca içim içimi kemirecek ne olacak diye. Annem sen buraya geldikten sonra da umursamamaya devam ederlerse o zaman biter zaten diyor. Anlayacağın kendi kendimi yiyeceğim yanı acaba ararlar mı, sorarlar mı diye.. Baktık olmadı o zaman Türkiye'ye döner ararız bunları bu işi bitiririz diyor. Söyledim dün anneme. Yeterince zaman geçti şimdi arayalım ne olacaksa olsun diyorum. Verecekleri cevap belli oğlumuz bize küstü, konuşamadık, anlaşamadık falan diyecekler diyor. Sen buraya gel onlar alsınlar oğullarını karşısına adam akıllı oturup konuşsunlar ne yapacaklarına karar versinler o sürede diyor. Annem bir de hala Türkiye'de olmama güvendiklerini düşünüyor. Sen gelince onların umudu kesilir, ancak o zaman akılları başlarına gelir diyor.

Eski konularinizi bilmiyorum ama her dk. bosanacagim diyen adam, evi terk eden siz, akillanmasini bekleyen siz, ne yapacagimi bilmiyorum diyen yine siz. Ikinizde blof yapiyorsunuz icraat yok. Adam 2 aydir akillanmamis. Siz hala dava acmamissiniz. ikiniz de ne yaptiginizi bilmiyorsunuz gibi geldi bana.

Evet o ağır patlamayı yaşadık aslında biliyor musunuz.. Son 2-3 aydır sürekli sorun, tartışma, geçimsizlik. Evden gitti ailesinin yanında kalmıştı bi kaç gün. Ben evimdeydim. O süreçte işte babama ihtiyacım olduğunu farkettim. Özledim. Canım da sıkkın. Babama bi kez sarılsam geçecek. Ama sürekli erteliyorum sıkıntılarım var düzelsin de eşimle beraber gidelim diyorum. Pazar akşamıydı ailesi geldi dayımı da çağırdılar bizi barıştırdılar. Eşime yarın babama gidelim diyecekken telefon geldi. Ben ne olduğunu da anlamadım. Yüzü düştü hazırlan lily gidiyoruz dedi ne oldu dedim seni seviyorum falan dedi sarıldı ve babamın vefat ettiğini söyledi. Şuan yazarken bile o anı, o acıyı yaşıyorum hala. O kadar canım yandı ki sanki tüm kemiklerim birbirine girdi. Hayır hayır diyerek sürekli inkar ettim. Gittik babamı evinden ceset torbası içinde çıkardılar. O gün bende öldüm zaten. Dünya başıma yıkıldı Günlerce kendimi yedim bitirdim babam hastaydı evet çok kırgındım ama gidebilirdim bi tabak çorba içirebilirdim nasip olmadı. Belki bunda da vardır bi hayır. Çünkü gittiğimde hep kalbimi kırıyordu cevap veriyordum sonra içimde büyüyordu pişman oluyordum günlerce üzülüp ağlıyordum bu yüzden görüşmeyi kesmiştim.. O gün kaynanama da carladım milletin içinde. Sizin yüzünüzden babama gidemedim, sizinle uğraştım, babama gitmeyi erteledim diye. O günden sonra iyice aramız açıldı zaten eş ailesiyle. Üzerinden bi kaç hafta geçti eşimle ipleri koparan tartışmayı yaşadık çıktım gittim dayanamadım daha fazla. Benim kafam babama takılı. Beyefendi borç içinde yüzüyor kafası oraya takılı. Herkes köşesine çekildi işte. Ben içime kapandım pek kimseyle görüşmüyorum. O da aynı şekilde herkesle arayı açtı görüşmüyor. Böyle tuhaf şeyler oldu işte. Kusura bakmayın içimi döktüm size umarım kafanızı patlatmamışımdır. Çok teşekkür ederim herşey için

Evet az önce kır papatyası'na da söyledim düzelse eminim bi yerde yine patlak verecek. O zaman düzelmesini beklemenin anlamı yok. Çünkü ben bu adamın yüzüne her baktığımda şu günlerimi hatırlayacağım. Başımda anne yok, baba yok, eş dost yok, babamın yasını tutuyorum bi taraftan. Babamın borçları icra dosyaları çıkıyor avukat avukat geziyorum bi taraftan. Bu karaktersiz kendi derdinde benden haberi yok. O ailesi bir kez olsun arayıp halimi hatrımı sormuyor kızım ne yaptın ne ettin nelerle uğraşıyorsun diye. Ne diyim yani Allah hepsinin belasını versin ne diyim artık..

Doğru yoldasınız sizin için kılını kıpırdatmayan, sizi ezen ezdiren bir adam için gençliğinizi heba etmeyin. Siz çok değerlisiniz.. kimsenin kölesi değilsiniz.. çocukta yok nasılsa... davayı açın biter bitmezde yurtdışına gidin... sizi kaybeden düşünsün gerisini

Evet o kadar iyi izah ettiniz ki. En basit örneğiyle şöyle açıklayayım bir gün uyanıyorum sinir küpü bir halde. Hazırlanıyorum anne ben avukata gidiyorum ne dersen de dinlemeyeceğim boşanacağım diyorum. Bir gün uyanıyorum ya diyorum acaba çok mu çekilmez mi hal aldım da böyle oldu? Bende mi hatalıydım? Birgün kalkıyorum ya o benden vazgeçemez dava açmıyor işte düzelir telafi eder hatasını diyorum. Bir başka gün gidip onu boğazlayasım geliyor arayıp o ana babasına bile saydırasım geliyor. Yani çok dalgalı duygularım sürekli değişiyor. Çoğu gün zaten yataktan sıçrayarak uyanıyorum. Dayanılmaz bi sancıyla. Babamı sayıklayarak uyandığım oluyor. "Babam yalnız öldü, babamın yanında olamadım." diye. Ruhen gerçekten çok kötüyüm nasıl ayaktayım hala ben bile şaşırıyorum. Düşüncesinden dahi kaçtığım şeyleri bizzat yaşıyorum. Size bir de olay gününü anlatayım. Evi terkettiğim günü yani. Siz söyleyin karşı tarafın haklılık payı var mı. Çok uzun olmasın diye detaylı anlatmamıştım burda. Babam öldükten bi kaç hafta sonrasıydı son bi kaç gündür zaten sürekli tartışıyorduk evden git, eşyanı al Çek git, inşallah boşanırız en kısa zamanda gibi şeyler söylüyordu. Siniri geçince dediğim gibi sanki o lafları söyleyen o değilmiş gibi bir hale bürünüyordu. Ama tabi benim içimde kalıyor. Kapıyı gösterip duruyor bana. Zaten kendi kendime diyordum gideceğim bu evden de acaba ne zaman diye. Arabadaydık o gün beni bi yere bırakacaktı. Saçma bi sebepten tartıştık. Büyüttü nankör falan demeye başladı. Bende alındım zamanında anneme maddi manevi desteği olmuştu sağolsun ama son kuruşuna kadar geri ödendi. O yardımı o dönem çok kıymetliydi bizim için bunu hiç bi zaman inkar etmedim. Nankör derdi bazen ben istemsizce oraya çekerdim acaba başıma mı kalkıyor diye. Sonra tabi yok öyle değil o anlamda söylemedim falan derdi. Ben senin nankörlüğünden bizim için yaptıklarımı görmemenden bilmemenden bahsediyorum derdi. Neyse ben bu nankör lafına zaten kıl olduğum için açtım ağzımı yumdum gözümü. Sensin nankör dedim. Benim de senin ailene iyiliğim dokundu annen hastalandı baktım babana yemeğini yaptım ne diyim şimdi nankörler boğazınıza dursun mu diyim dedim. Bunu "annesine babasına yaptıklarım boğazlarına dursun" demişim olarak algıladı ve gideceğim yere 50 metre falan kalmıştı ki beni arabadan indirdi gitti. O sinirle beni yanlış anladı ve şuan hala anneme babama boğazlarına dursun dedi düşüncesiyle kin beslediğini düşünüyorum. Sonra bi ton mesaj atmıştı zaten ben senin annene babana hiç kötü bişey söyledim mi sen saygısızsın şöylesin böylesin vs. Diye. Olay işte o gün koptu. O gün eşyalarımı aldım çektim gittim ben. Dayımla konuşuyorlar o gün. Dayım niye böyle böyle yaptın diyor sinirlendim anneme babama saygısızlık etti ben boşanma taraftarı değilim seviyorum vs diyor dayım hatta lily nin psikolojisi iyi değil anlamaya çalış destek ol zaten annesinin yanına göndereceğim onu bir kaç ay kalsın diyor. Beyefendi tamam gitsin diyor. akşamına mesaj atıyor yine tartışıyoruz ertesi gün dayımı tekrar arayıp lily annesinin yanına gitmeden boşanalım diyor dayım da ağzının payını verip yolluyor. Lily oyuncak değil git aç davanı yakana yapışmaz daha dün seviyorum demiyor muydun bu ne böyle çocuk oyuncağı mı diyor. Böyle geçti günler 2 ay oldu o gün bu gündür karşı taraftan çıt yok. G gunces

duygusal dusunuyorsunuz, bosanacaksaniz bile bunu kizdiginiz icin degil oylesi uygun oldugu icin yapin. bence konusurken kararli olursaniz onun ne dusundugunun bir onemi yok. zaten sizin sundugunuz plani hic dusunmek bile istemiyorsa, kendi de cozum yolu onermiyorsa, sizin yapacaginiz pek bir sey yok. ama bu noktaya geldikten sonra da seni cok ozledim sensiz yapamadim tarzi duygusalliklar da beklemeyin. ortada kirilmis bir seyler var ve tamir etmek isterseniz epey caba gerekecek, belki de ayni noktaya geri doneceksiniz. bunu su anda bilemezsiniz ama siz caba gostermek istiyor musunuz ona karar verin ve daha sonra da ona bunu sorun. konustugunuz zaman ama sen bunu dedin ben bunu dedim meselelerine girmeyin. sadece su an bu noktadayiz, ne yapabiliriz, ne yone gidecegiz diye konusun. kesinlikle bitecek diyemiyorsaniz, bunun icin bir yol plani cizmek lazim. sonucta kimse mukemmel degil, yalnizlik da her zaman super bir sey degil. o yuzden iliskilere sans verilmesi gerektigini dusunuyorum . siz bir cozum yolu bulmak istiyorsaniz, karsidaki de denemek istiyorsa o zaman bir uzmandan yardim alin.

Evet çalışmayı düşünüyorum. Haklısınız benim de değişeceğine dair umudum yok ama en azından elimden geleni yaptım derim...

Babamın kaybı çok zor oldu benim için. Babamla da büyümedim ama çok düşkündüm çok severdim görüşürdüm ara sıra. Son 2 senedir kırgındık. Gidip gelmiyordum babamın yanına. Gideceğim, özledim dediğim vakit babamı kaybettim. Göremedim son kez. Bir de ani ölüm kalp krizinden vefat etti. 2 aydır inanın kendi evliliğime, sorunlarıma bile yanamadım babamın acısından. Onun acısı herşeyi bastırdı. Yeni yeni kendime dönmeye başladım. Allah kimsenin başına vermesin çok zor günler geçirdim. Evet tabiki haklısınız keşke biraz adam olsaydı da ailesine de bırakmasaydı bişeyi çıkıp lily biz ne yapacağız gel oturup konuşalım diyebilseydi. Diyorum ya alıştı benden bekledi. Lily nasıl olsa dayanamaz arar diye düşündü. Bakalım ben en iyisi gidip anneme bi kavuşayım önce sonra ne yapacağımıza bakarız. İnanın son noktayı koyan ben olurum yine biterse. Bunlardan bi halt çıkmaz. Onların kararı zaten belli düzelsin de lily kendi gelsin bizim başımız ağrımasın elimizi taşın altına sokmayalım. Lily birdaha evini terkedemesin bak gidince arkamı aramıyorlar desin burnu sürtsün. Az çok tahmin ediyorum ne düşündüklerini. Keşke şöyle sağlam kafada, sağlam psikoloji de olsam da bitti ya ben gidiyorum dönmem diyebilsem. Annem de bana güvenmiyor o konuda haklı olarak. Zaten kendimde değilim. Sanırım bu yüzden biraz daha zamana yaymak istiyor.

Haklısınız. Şuan ne karar verirsem vereyim duygusal karar vermiş olacağım. Şuan ona hissettiğim ne biliyor musunuz? Sadece nefret.. Özlemiyorum, yanımda olsun istemiyorum, kırgınım. Ama daha önce de böyle hissettiğim zamanlar olmuştu. O nefret zamanla yerini sevgiye bırakabilmişti. Tabiki bu farklı bir durum ama. Tamam aldatma, şiddet olmadı ama hani iyi günde kötü günde'ydi? Affedersen kendini affedebilecek misin diyorum. Yüzüne her baktığında şu geçirdiğin yalnız ve zor günler aklına gelmeyecek mi diyorum. Bu kadar mı gurursuzsun diyorum. Siz olsanız affedebilir miydiniz zor gününüzde yanınızda olmayan adamı? Sebebi ne olursa olsun bu merhametsizlik değil midir? Gerçi diyorum ya annemin söylediği gibi ben gittikten sonra da beni arayıp sormazlarsa zaten bitmiş olacak. Ki zannetmiyorum arayacaklarını. Düşünün aradan 4-5 ay geçmiş olacak kendiliğinden bitecek zaten. Gerçi bu hala bekler eminim. Annemle döndüğümde hala o evde oturup bekliyor olacak. Boşanma davası falan yalan olacak. Biz arayıp davamızı açıyoruz dediğimizde belki tutuşacaklar eminim arayı bulmaya çalışacaklar ama o zaman da iş işten geçmiş olacak. E elsa83

Evet biz de onları yaşadık tabi. Çünkü erkek ailesi evliliği direkt olumlu Ya da olumsuz etkiliyor bu coğrafyada. Bence sen git ailenin yanına kafanı dinle o da pişman olursa yazıp arar Yoksa da davayı aç hayatına bak ki dönse bile ailesi bir ömüüür sorun olacak. Başına aklar düşecek hala onlarla uğraşacaksın yani bil V

Size bosanin ya da bosanmayin diyemem cunku ne yasadiginizi ve esinizi siz tanirsiniz. Sadece olum acisi cok baska ve insan saglikli dusundugunu saniyor ama aslinda o anlarda hic saglikli dusunmuyor. bu anlarda insan gun geliyor esine bile katlanamiyor cunku caniniz oyle bir yaniyor ki ne yapsaniz nereye gitseniz gecmeyen ama artan bir aci var. Evlenirken hepimiz Iyi gunde kotu gunde diyerek evlendik. Hani esiniz nerede? Iyi gununuzde zaten herkes yaninizda olur. Esiniz bu gun yok. Cok cok aci...