o kadar güzel anlatmışsiniz ki endişelerimi.. tebriklerr.. eşimle direkt bir problemim yok ama durum bizi çok yıprattı.. o haklı olarak çocuğunu savunuyor, objektif olamıyor.. ben de haklıyım daha huzurlu, sakin ve temiz bir evde yaşamak istiyorum.. son söyleyeceğimi ilk söyleyip her defasında bosanalim diyorum.. sanırım olan benim kadar eşime de oluyor, aramızda kalıyor.. onun yerinde olmak istemezdim ama açıkçası onun yerinde olmamak için de çaba sarfederdim.. çocuğumun sadece karnını değil beynini ruhunu da doyurarak bunu başarabilecegimi düşünüyorum en azından.. bir de şu alem ne der var ya, işte çok büyük sıkıntı.. sil baştan herşeyi bir kez daha yaşamak.. duymak, dinlemek, etrafına koruma kalkanlari çekmek... çok zor.. . push ; S Sweettym Bir Ben Vardır Bende Benden

O oglanla o kız nasıl birarada tutuluyor ben buna şaşırdım. Devir kötü. Ha 7 24 kızımın yanındayım dersen o ayrı. sonanda

Oğlum 5 yaşında ve şimdiden beni bir korku aldı. Allah yardımcımız olsun. P

esinizle dogrudan bi probleminiz yok ise, biraz daha beklemenizi oneririm.. esiniz oglunun problemlerinin farkinda mi? ne diyor?

Slm bende ikinci evliligimde aynı bunları yaşadım olmad maalesef yürümedi ayrildim öyle zoraki yeniden adliyede olmak ama bitti şimdi sosyal medyadan takip ediyorum da o çocuk yatılı okulda küçük nerde bilmiyorum babaanne doldurarak sebep oldu ama eğer devam etseydim büyük ogluda beni doverdi eminim çünkü kişilik bozukluğu vardı tedavi görmüyor du nasip kimse istemez binbir hevesle ev kurup bozmayi Depresif

Bu cocuk cok ofkeli degil mi? Benimde cevremde ergen cocuklar var ama duvarlari yumruklama, hanimin uzerine yurume bunlar pekte normal degil.. 14 yasindaki bi cocuk hijyen kurallarina dikkat edebilir evde ufak tefek isler yapabilir. Universiteye gider kurtulursunuz dicektim ama daha 4 yili var. Dublex bir eve tasinsaniz ust kat onun alani olsa alt katta sizin. Boyle idare edebilir misiniz acaba? P

eşinin problemin farkında olması güzel bişey, buna sevindim.. kalkıp seni suclaya da bilirdi.. ayrılmak düşünceni eşine söyledin mi, ne dedi? durumu ailen biliyor mu? . push ; P

Ay çok etkılendım, yeğenımde öle inşallah sonu senın kuzun gıbı olur E

Ayni seyi yazacaktim ama neyse genelleme olmasin dedim. Biz bi muddet karadenizde yasadik kadinlar cok zor sartlarda calisirken erkekler genelde bos oturuyorlardi. Bende karadenizli bir erkekle anlasamazdim diye dusunuyorum.

zaten ergen bır cocukla yasamak zor olmalı yanı sız oz annesı bıle olsanız zor olacaktı dıye dusunuyorum ama ote yandan deger mı, yani aranzda baska bır bagda yok bilemiyorum benimde ikinci evliliğim ve ben asla sartlar esıt olsun demeyenlerdenım. esımın cocugu olsaydı onunla evlenmezdım

Ilk yazinda tüm cevre ve düzeni geride biraktigini yaziyordu. Yani annende geride kalmis gibi algilamistim da neyse.. Yani sence 7 yasindaki bir kiz, 1000 km uzaga, tanimadigi, biri agresiv olan, degeri ergenligin dibini vuran iki insan ile beraber yasamaya olumlu etki yapti öyle mi? Valla nasil gözetiyorsun yada hangi psikologa gidiyorsun bilmiyorum, fakat bu mantiken pek olagan birsey degil, kusura bakma. Ayrica sadece bir erkegin sayesinde mi kendini kadin his ediyorsun? Sana deger verdigini söylüyorsunda, ya bu adam kendi ogluna bile deger vermemis, yetistirmemis, sana mi deger verecekte allasen? Deger verseydi bu kadar yipranmazdiniz, acilen hemen cözüm bulurdu. Ha evet iliskin basarili olmus mu degil mi, 2inci evliligin mi 5inci elbette umrumda olmaz. Sadece sahsen ben o kücük kiza acidim. O sonucta bu hayati secmedi, sen onun yerine sectin..

Bu beliritilerin çoğu ergenlikte görülüyor zaten, kızınızın da ergenliğinde belirtilerin bir kısmı görülecek, belki kükreme gürleme olmaz. ki kız haliyle görülebilir de. Nacizane tavsiyem daha sevgiyle yaklaşmaya çalışın. O bunların hiçbirini göz ardı etmeyecektir, sevgi ve anlayış gördüğü esnada kabullenmesede zamanla minnet duygusu besleyecektir size karşı. Yapabilirseniz eğer kızınıza karşı duyduğunuz sevgi ayarında yaklaşmaya çalışın. Aksi durumda gelecek zamanda da herşey sizin için daha zor olacak ve onun için ve evliliğiniz ve kızınız için.

Eşinizle direkt bi probleminiz olmadığı için biraz daha bekleyebilirsiniz, ama şunu söylemek istiyorum. Kesinlikle ve kesinlikle!!!!! İkinci ev evlendim, nasıl boşanayım, KESİNLİKLE demeyin!!! Hayat sizin hayatınız, tercihlerimizin bizi nereye götüreceği hiç bilinmez, ve hiç kimse boşanmak için evlenmez, heleki ikinci kez boşanmak hiç istemez. Ama eğer olmuyorsa bitirin. Bununla ilgili konuştuğunu, konuşacağını, dedikodu yapacağını bildiğiniz insanlarıda hiç umursamayın ve sizin ayakkabılarınızı giyip, sizin yolunuzdan yürümeleri gerektiğini hatırlatın yargılamadan önce. Erkeklerin ergenliği daha ağır geçer yalnız ne yazıkki. Bu sebepten süreç uzun süre beklenicek bir süreç. Bunuda belirtmek istedim..

evet eşim farkında ve çözüm üretme aşamasında.. aramızda kaldığı için üzgün ve son olaylardan sonra da bana bir hayli kırgın, çünkü bende artık öfkeme hakim olamıyorum.. ayrılmak fikrini kabul etmiyor, böyle bir sebeple ayrılmak ona saçma geliyor, yani açıkçası benim anlayışlı davranmadıgımı düşünüyor.. empati kurup yaşadıklarımı anlayamıyor.. bakın ben üst düzey bir memurum, kızımla ikimize fazla fazla yetecek bir konumdayım.. üniversite mezunuyum. bu yaşta bu konumda böyle sorunlarla uğraşmak açıkçası zoruma gidiyor.. kaldı ki çok özverili, emeğini hiç esirgemeyen, çok fedakar bir anneyim.. çocuklarin ikisine de eşit mesafede davrandım, hak geçirmedim.. ama sanırım iyilikten maraz doğdu... S synulox

Bu çocuk ergenlik döneminde, ve bu şekilde olan yüzlerce çocuktan biri... Siz onun öz annesi de olsaydınız bile bu kadar ağır olmasa da benzer şeyler olacaktı. Bu yaş grubuna öğretmenlik yaptım bir kaç yıl boyunca ve velilerden dinlediğim tablo aynı sizin anlattığınız gibiydi. Tabii siz öz annesi olmamanız, boşanmış bir babanın çocuğu olup annesi tarafından terk edilmesi, babaanne ile büyümesi, otorite boşluğu vs. durumu daha kötü hale getirmiş. Belki de sizin de bilmeden yanlış yaklaşımlarınız olmuştur. Bir şeyleri yasaklıyoruz da yerine ne koyuyoruz? Bir de babası bu durumdaki çocuğu ile ilgileniyor mu? Sanki olayların dışında gibi. Sizi bu kadar yüz göz etmemesi gerekirdi normalde. Belki de bu kadar ilgisiz olduğu için çocuk bu hale geldi. Eşinizle mutluysanız aslında boşanacak bir sebep değil. Boşanmış ve çocuklu erkekle evlilik çocuğunuz olmayan birine annelik olmasa da ebeveynlik etmek demek ve bu zor bişey olmalı, kendi çocuğuna bile bazen katlanamazken... bunları göze almışsınızdır gerçi. Kızınız bu durumlardan zarar görüyor mu o ne durumda

C combine

bence bir aile terapistine gidin.. esiniz siz ve iki cocuk

keşke nasıl bi çocukla karşılaşacağınızı bilip öyle evlenseydiniz, insan mevzu bahis evladı olunca bazen olduğundan fazla agresifleşebiliyor, eşinizi de anlamaya çalışıyorum, ama diğer tarafta da sizin ufacık yavrunuz.. bu genç delikanlıyı bi spor aktivitesine yönlendirseniz, enerjisini attığı gibi sosyalleşmesini de sağlar.. ama öncelikle lütfen derin bi nefes alıp sakinleşin, hindi gibi falan kalmadınız, işiniz, eviniz, evladınız var.. bunları aşacak gücünüz de var, sadece olaylar üst üste gelmiş dediğiniz gibi laçkalaşmış sinirleriniz o kadar, geçecek..

Size diklenen ergen oğlan kızınızla nasıl geçiniyor.. aslımda şartlar eşit falan değil..9 yaşında kızınız var beyefendinin bir çocuğu olması olayı eşitlemez sonuçta erkek çocuğu.. bakımı yetiştirmesi zor ergenliği felaket o ergenlik yıllarca çıkmaz bile... bilmiyorum kızınıza yazık etmişsiniz demek istemiyorum.. kızınıza yazık olmuş.

Canım ortada boşanacak bir sebep yok, bu çocuk öz evladın olsa bu ergenlik denen dönemde maalesef yaşardın bunları, bu çocuk çok değil 1 yıla kadar düzelir P

Bosanmis ve de 9 yasinda bir oglu olan biri olarak cok korktum. Umarim benim oglumun ergenligi boyle olmaz. Bir laf vardir insan 7 sinde neyse 70 inde de odur diye. Sanirim ergenlik donemine gelmis birini bu saatten sonra bazi seylerde cokta degistiremezsiniz. Belki tuvalet egitimi konusunda falan biraz duzelme saglayabilirsiniz ama genel anlamda cok da degisme beklemeyin derim. Eger esinizle olsaydi probleminiz bosanin derdim. Ama cocukla problem olunca iste orda insan ne diyecegini bilmiyor. Ama zaten hersey olmasi gerektigi gibi olmuyor mu? Yani bitecelse de bitiyor. Zamana birakin. Acil kararlar vermeyin. Esinizin ogluyla da yuz goz olmayin. Babasina birakin o halletsin o yuz goz olsun. Siz aradaki saygiyi kaybetmeyin. zamana birakin derim ben. Bu evlilik bitmesi gerekiyorsa biter. Her seyde bir hayir vardir. Uzulmeyin. Sevgiler...

Ben digerleri gibi ilimli olamiyorm. 7 yasindaki bir kiz ile, dogru düzgün tanimadigin fakat agresiv bir mizaci olan bir kisi için 1000 km ileriyi gittiniz öyle mi? Yani artik birak kendini, hiç mi o minik kizin üzerinde yapacagi etkiyi düsünmedin? O kiz dogdugdan beri huzursuz bir ortami görmüs zaten ve sonunda bosanmisiniz. Tam anneannesi ile huzurlu ortami yakalamisken, sen gidip o kiz 1000 km uzakta, dogru düzgün tanimadigi bir erkek ile, tanimadigi ondan 6 yas büyük bir çoçuk ile yasamayi zorladin. Ve tüm bunlari tanimadigi ortamda, anneannesinden uzak, yeni okula baslamak felan veee bunun üstünde artik agresiv baba ve ogul ile beraber yasamak. Kusura bakmada, çildirdin mi sen? Yok yani birde gurur ile anlatiyorsun "gözümü kirpmadan 1000 km uzaga gittim" diye. Bunun neresi gurur duyulcak sey? Sen ergenmisin güya ask'in pesine gidiyorsun? Sorumlulugun olan bir minik kiz vardi ve su an hersey bak yüzüne patladi. Ve o kizin yasadigi travmalari hiç düsünemiyorum bile. O kiz'i zerre kadar umursuyorsan, lütfen acilen bosan ve tekrar annenin yanina dön. Sen evliligin için yada güya yasadigin askin için yipranabilirsin, fakat o minik kizi'da yipratmaya hakkin yok.

kızınız ne diyor bu duruma onun istekleri ne? gzddmrlli You can if you think you can tek ayak

Eşinizle direk bir sorununuz yok. Boşanmayı hemen düşünmeyin derim. Mutlaka ne kadar iyi niyetle yaklaşırsanız yaklaşın üvey anne ilan edilmek zordur. Allah yardımcınız olsun. Ancak o çocuğu da eşinizi de anlamaya çalışın lütfen. Yetiştirmek, ahlak, terbiye kurallarını vermek çok önemli mutlaka ama emin olun bunlar üzerinde titizlikle durulmasına rağmen baş etmesi güç evlatlar var. Örneğin 6 kardeş olan biz aynı ailede, aynı kurallarla büyümüş olmamıza rağmen bir ablam var ki evde terör estirir, sorunları hiç bitmez. Olabiliyor yani.. Ergenlik başlı başına zor bir dönem. Biraz daha fazla sabır ve anlayışla o çocuğun sevgisini kazanmanız mümkün. Tüm gün pc de oturma alışkanlığını neden edinmiş? Çünkü en rahat ve mutlu hissettiren aktivite bu. Yaşıtları ile iletişim kurup çevre edinebileceği, mutlu olabileceği ortamlar sağlamanız mümkün. Yetenekleri doğrultusunda kurslara yazdırın, seçimi kendisi yapsın, siz yönlendirici ve destek olun. Zamanla ilginizi ve iyi niyetinizi minnet duygusu ile karşılayacaktır diye düşünüyorum. Bence bir anne, babadan çok şeydir aslında. Düşünemez, düşünse de harekete kolay geçemez falan. Siz yardımcı olun. Böyle gelmiş böyle gidecek diye bir kural yok. Bu sorunu çözebilirsiniz, tabi ki kızınıza haksızlık etmeden, onu kötü etkilemeyecek şartları sağlayarak.. Eşinizin size ihtiyacı var. Onu yarı yolda bırakmayın derim.

Konunuzu okudum ben de bosanmakla bosanmamak arasında gidip geldiğim için ilerde ne gibi sorunlarla karsilasilir merak ettim. Neyse bence bosanilacak birsey yok şimdilik. Ergenlik sorunları gibi görülüyor. Çocuk annesinden de ayrı ve ne yazık ki yilbasini bile beraber geçiremedi anladigim kadariyla. Siz oldukça güçlü mantıklı ince fikirli birine benziyirsunuz. Ona yaklaşmaya çalışın bence. Eminim yapmissinizdir ama gerçekten damarina girmeye çalışın. Şu aralar zaten ailesiyle çatışma halinde. Arkadaş çevresi edinsin bu hatta sizin seçtiğiniz daha sakin daha ahlaklı daha temiz, kısacası olmasını istediğiniz gibi biri olursa ve bir hinlik yapıp onları tanistirabilirseniz bence hayat daha çekilir bir hale gelebilir. Bunun dışında çocuk depresyonda da olabilir. Isterseniz ergenlikte depresyon belirtilerini okuyup çocukla karşılaştırın. Tutuyor ise esinizle paylaşıp psikoloğa götürme sürecini hizlandirabilirsiniz.

Yok ağbimde öle idi, ama şimdi mükemmel bır baba ve Eş, yanı yedısınde dedınya ona cevap E

çok teşekkür ederim eleştirileriniz için ancak bayağı ağır olmus... birincisi biz eskiden pekçok boşanmış kadın gibi annemle değil anneme yakın oturuyorduk, ayrı bir evimiz vardi... ikincisi annemde bizimle birlikte geldi "1000 km öteye", ben çocuğu kimseden ayırmış değilim... üçüncüsü ben bu evlilik sürecinin her anında biri çok yakın arkadaşım olan iki psikologdan destek aldım, ezbere ya da bencil bir is yapmadım, çocuğumun üzerinde yarattığı olumlu etkiyi günden güne gözlemledim, ona zarar vermemek için maksimum çaba sarfettim.. ayrıca evet ergen değilim ama sorumluluk sahibi bir eş tarafından değer görmek, kadın olduğumu hissetmek, bir aile ortamında yaşamak benim de hakkım... başardım ya da yüzüme patladı orası da bana kalır...

Çok teşekkürler inanın okudukça rahatlıyorum.. eşim oğlunun sorunlarının farkında, zaten çok uzun zamandir psikoloğa götürmesi gerektiğini söylüyor ama icraata geçemiyor bir turlu.. genelleme yapmak istemiyorum ama karadeniz insanında erkek çocuğuna gösterilen bir ayrımcılık, sınırsız hoşgörü, bir toz kondurmamacilik durumu var.. biz de bunu dibine kadar yaşıyoruz. zaten çocuğu baba ve babaanne olarak sadece yedirip büyütmüşler, dediğim gibi ahlak, saygı, görgü, terbiye almamış çocuk.. offf çok zormus arkadaşlar, çok zor.. evet sorunlu olan benim çocuğum olsaydı tabi ki kapının önüne koymazdım, ama zaten bu yaşa kadar sorunlari da çözmüş olurduk degil mi? belki de benim kizim küçük olduğu için bekara karı boşamasi kolay misali, bana da konuşmak kolay geliyor.. bilemiyorum.. çocuğun başka biryerde yaşamasi muhtemel değil, babaannesi 75 yaşında, kadın bu yaştan sonra nasil uğraşsın.. annesi desen tatilde bile yanına almıyor ki, devamli alsın... P

kızım her fırsatta eski hayatımizi özlediğini söylüyor çünkü eskiden sakin bir evimiz bolca da vaktimiz vardı, ama şimdi yemek bulaşık ev işleri derken eskiye oranla çok daha az vakit ayırabiliyorum kızıma.. iki erkekli bir ev, zormus, ya da alışkanlığım olmadığı için bana zor geldi, üstesinden geliyorum gelmesine ama geriye vakit kalmıyor işte.. Kuzucugum olumlu bir çocuk ama yine de, bu şehirde olmaktan mutlu, iyiki gelmişiz diyor :) birkaç nazı kaprisi ve yemek yeme sorunu haricinde bir sıkıntısı yok çok şükür :) P

Son derece akıllı ve tutarlı bir kadınsınız. Naçizane görüşüm kendinize bir süre vermeniz misal bir yıl gibi düzelme ya da gelişme görürseniz devam edersiniz ama işler daha da Kötüye giderse ona göre yol alırsınız. Bazı çocuklarda ergenlik çok ağır geçer ama 15 yaşındaki çocukla oturup konuştuğunuzda sizi de anlayabilir beraber başbaşa dışarı çıkıp abla kardeş gibi anne oğul gibi bir arkadaş gibi konuşup dertleşseniz onun da bir birey olduğunu kendi iç dünyasında neler yaşadığını ne bileyim konuşarak anlamaya çalışsanız? Amacınız onu anlamaya çalışmak olduğunu vurgulasanız, hep birlikte huzurlu mutlu olmak varken neden mutsuzluğu kendinize Layık gördüğünü sorgulasanız.. Yapmışsınızdır belki de ama yine de biraz daha sabır derim ben. Karadeniz insanı kolay parlar ama bir o kadar da duygusaldır biraz o yöne çalışsanız Rabbim yardımcınız olsun herşey güzel olur umarım.

bence olmayan bir otoriteyi senle yaşamak çocukta ters tepki yapmış. benim teyzem de o yaşlardaki oğlunu bilgisayardan alamıyor ama çat diye interneti kesse paly station unu alsa aynı şeyler yaşanır evde kıyametler kopar. sen o çıcugun psikolojisini anlamamışsın ona olması gerektigi şekilde yaklaşamamışsın. her ne kadar iyi niyetli yapsan da bu kdr öfekli ergen bir çocugu böyle sert tepkilerle eğitemezsin. boşuna kendini yıpratmışsın. birde kızımdan ayırmadım diyorsun bu senin görüşün sen kendi kalbinde yaptıklarında tabiki ayırmamışsındır. ancak çocugun pc sini elinden alıp kızına ilgi gösterince çocuk ne düşünmüş olabilir? tabiki yanlış anlayacak sonuç olarak eşnden boşanıp boşanmamak senin kararın ama o çocugun annesi olmak istiyorsan daha sağlam yaklaşmalısın diye düşünüyorum. bu arada kızının da psikolojisini bozma. hem eşin hem de senin için öncelik çocuklarını olmalı ama boşanmayı düşünürken de 34 yaşında 2 evlilik bitirmiş birisi olarak ne olacağım diyorsun sadece kızına ne iyiliği kötülüğü olabilr bu evliliğin bunu düşünerek karar ver. o senin sorumlugugunda

Siz bir sekilde idare edebilirsiniz ama kiziniz bu gergin ve mutsuz ortamda buyumek zorunda mi? Bilmiyorum cok mu yanlis dusunuyorum ama ebeveynlik bazen once cocugunun mutlulugunu ve guvenligini dusunmektir gibi geliyor bana. Kiziniz zaten bu ortamdan yeterince etkileniyor, bi de bu oglanin ayarsiz agresif tavirlari bir gun kiziniza siddet uygulamaya varirsa ne yapacaksiniz? Asla olmaz demeyin oz kardesler bile bazen kriz anlarinda birbirlerine zarar verebiliyorlar. S

bence esinizle asılmayacak sorununuz yoksa sabredin

Rica ederim.. Allah yardımcınız olsun. Yakın zamanda sorunları çözmenizi, huzur bulmanızı dilerim. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Gercekden zor bir durum. Esinizin ogluna da uzuldum acikcasi. Delikanlilik yillarini yasiyor ama haliyle kendi cocugunuz olmadigi icin size daha da zor geliyordur. Sizi kinamiyorum kesinlikle. Birde soyle dusunelim eger sorunlu olan sizin cocugunuz olsaydi kapiyami atacaktiniz? Hayir. Bu sure gecene kadar idare edecktiniz. Ote yandan kendi cocugunuzun boyle bir ortamda yetismesi de sakincali. Iki ucu... Degnek derler ya sizin ki de boyle bir durum. En mantiklisi once esinizle bas basa bu konuyu konusun. Daha sonra da hep birlikde cocuklari da dahil ederek konusun. Suclamadan yani "sen niye boylesin, agresifsin, saygisizsin" diyerek degilde onlara gore ne olursa bu duruma care bulunur? Bunu ogrenin bakalim. Once derdini ogrenirseniz derman bulmaniz kolay olur. Elbette kizinizada ayni soruyu sorun ki cocuk problemin kendisinde oldugunu dusunmesin . Eminim kiziniz huzurlu bir eve gelmek istedigini soyliycektir. Sonunda herkes huzur istedigi icin buyuk ihtimal sorunlar duzelmeye baslayacaktir. Kolay gelsin :)

teşekkür ederim yüreğime su serptiniz, şu mübarek saatte inanın teselli oldunuz.. duymak istediğim ne varsa yazmışsınız, sağolun.. dediğiniz gibi bir erkek, kadın kadar komplike düşünemiyor, bu kadar duyarlı, hassas yaklaşamıyor, aslında dünya kadınların üstünde dönüyor kim ne derse desin.. bizim evde de durum bundan ibaret.. ben eşimi seviyorum, onunda beni sevdiğini çok iyi biliyorum.. ikimizde birbirimizde aradığımızı bulduk aslında, hani agresif filan dedim ama canavar değil ya bu adam. söylediklerinizi uzun uzun düşünüp, derin bir nefes almaya, allahtan daha fazla sabır dilemeye karar verdim.. teşekkürler..

Sızın gıbı makul ınsanlar her yere Lazım, ATTRAENTE ACTA EST

size inanmak istiyorum... daha beter olması korkutuyor beni.. 14 yaşında dayılanip üstüme yürüyen, benden alamadıgı hırsını duvarlari yumruklayarak almaya çalışıp, ellerini patlatan çocuk 20sinde bana kızıma ne yapmaz düşüncesi çok baskın bende... korkuyorum açıkçası.. ama bu yazdıklarım ne olur yanlış anlaşılmasin.. ben herşeyi, birlikte yaşayacağımızı bile bile yaptım bu evliliği... işte 3 yılın sonunda elimde kocaman bir hayal kırıklığı, kocaman bir pişmanlık kaldı blleg Sevmekle başlar her

Derhal psikologa gidin terapiste ya da artık her neyse, kocanızın işe el atıp durumu düzeltmesi gerekiyor. Çocuğa uğraşlar bulun mesela sevdiği bir spora basketbol ya da yüzmeye yönlendirin. Bir de şu var, karadenizli ne kadar adam tanıdıysam hepsi böyle agresif sinirli çabuk parlayan ve pek de kadına değer vermeyen kimselerdi...

Ben gözümü o kadar karartmadim makul şartlardi benimkisi tam bi dul kadın olarak evlendim sıfır masraf hayırlısı diyorum allah yardimciniz olsun P

Anlattığınız şeyler inanın o yaşlarda erkek çocuğa sahip çoğu ailelerde yaşanıyor ama daha kuvvetli ama daha az. Çocuk hırçın olabilir saygıdan edepten uzak olabilir ama onunda gözünden bakmalıyız bu duruma. Neticede annesiz büyümüş ve en hırçın yaşları. Adı üzerinde deli-kanlı. Belki yoracak sizi ama inanın yirmili yaşlarında durulup size ve kardeşine sahip çıkan bir birey olacak. Onun için yaptıklarınızı daha iyi anlayacak ve sevgisi gibi saygısı da artacak. Eğer eşinizle bir problem yoksa şefkatinizle sabrınızla yenebilirsiniz bu durumu gibi :) Allah kolaylıklar versin

görüşleriniz benim için gerçekten çok değerli, teşekkür ederim.. dediğiniz gibi, evimiz dubleks ve üst kat onun.. benim bu foruma yazmaktaki asıl amacım, benim gibi bu tarz sorunlarla uğraşan başkaları da var mı onu bilmek ve dahası nasıl çözümler üretiyorlar, böyle bir durumda benim duruşum nasıl olmalı, bunu öğrenmek.. kaldı ki ben aslında kazanmak istiyorum.. evet yolları ayırmak kolay olacak, ben hemen kolayi seçmek düşüncesinde değilim ki.. yani bugün ben kolayi seçip hayatıma istediğim gibi devam edebilirim ancak bu çocuk üç beş yıl sonra psikolojisi bozuk ve kişiliği oturmamış bir birey olarak topluma zarar vermez mi? E

bılmem babaların bu konuda cok hassas oldugunu dusunmuyorum esım konusunda emın oldugum tek sey varsa oda 1 yasından beri babalık yaptıgı oglumu cok sevdıgıdır.( 5.5 yasında suanda) bellı olmaz yanı ılla bu sekılde bı kalıpta olması gerekmıyor.

olmayan bir otoriteyi benimle yaşamış olması evet çocukta ters etki yaptı farkındayım ama sanki 24 saat yanimizdaymis gibi yaptığınız yorumlar da canımı sıktı.. kusura bakmayın ama ezdiremem kendimi bu kadar.. pcyi tableti elinden alıp ne biliyorsunuz balık tutmaya, paten sürmeye, bisiklet binmeye, dağa kira bayira gitmedigimizi, kova kova mısır patlatıp sinema geceleri yapmadığımızı, tabunun, jenganin, türlü türlü oyunların dibine vurmadıgimizi, mutfağa girip krepten mantıya pogacaya keke, pizzaya kirabiyeye kadar yapıp mutfağı batırmayi umursamadan eğlendigimizi ne biliyorsunuz da beni öyle oturdugunuz yerden eleştiriyorsunuz? Hem ayrıca ben eleştiri değil çözüm istiyorum, yoksa bir çözümunuz yaZmayabilirsiniZ... . push ; E

Esin, cocugu karsisina alip neden boyle yapiyorsun diye konusmuslugu var mi? Merak ettim.. babasina verdigi tepkiler nasil? Size gostermis oldugu hakaretlerin kacini babasina gosteriyor veya gosteriyor mu? Babanin yaninda hareketleri nasil? Onun yaninda kuzu kesilip, o gittikten sonra ergenligi mi tutuyor acaba :) TurkuazM Hayat ve

ayy çok zor erkek çocukların ergenlik dönemi... benim oğlumda çok ağır geçirdi... benimkinde de bilgisayar oyunlarına bağımlılık vardı... sinirli, agresif, okulda tembel, öğretmenlerine saygısız, evde istediği olmasın öfkelenip kapıları yumruklayan... aman aman yazdıkça içim titredi... bitti ama... lise sonda bitti... doktora götürdüm bende zorla... ama herhangi birşey vermedi... bazı ocuklar ağır geçirir dedi... sadece... Allah biliyor ya kendi evladım ama nefret ettiğim saatlerce ağladığım çok günler yaşadık... lise bitti... sınıfta kalmadı... üniversiteye gitti... o evlat gitti bambaşka bir evlat geldi... Rabbime bin şükür... okulunu bitirdi... işine girdi... kendi...23 yaşında Türkiye'nin gözde bilişim şirketlerinden birinde... eğitimler veren... yurtdışı iş gezilerine katılan akıllı, fikirli, dürüst, vicdanlı bir çocuk oldu çıktı... işiniz çok zor güzel kardeşim... çook sabır gerekiyor... kendi evladına mecbur sabrediyorsun da elin evladına sabredilir mi hiç bilemiyorum...

okudum melomis... Allah yardımcınız olsun... aile çok önemli... biz babasıyla beraber hareket ettik... aslında hadi gel beraber hareket edelim demedik... durum ne gösterdiyse, el yordamıyla baş etmeye çalıştık... en kötüsü de ani öfke patlamalarıydı... yani keskin bir bıçak üstündesin o anlarda... her an ondan yada bizden şiddet boyutuna geçilecek diye ödüm patlardı... kolay gelsin, çabuk geçsin inş:))

Gerçekten diyorum Allah kolaylik versin. Eşinle aran iyiyse boşanma arkadaşım. Tabi bu durumda onun nasıl davrandigi denge olayını nasıl sağladığı da önemli. Aslına bakarsan herkes haklı ama madur bir kişi o da sensin bu çocuk okula gitmiyor mu. madem babaannede kalma imkanı yok mu, eğer yoksa okul harici onu bir spor a yazdırsın babası enerjisini atar hem kendi hem sizin için iyi olur hemde boş vakti salatalık gibi uzayask yatarak geçmez. En uyuz olduğum gününü pc başında geçiren çocukların aileleridir.. Sen ne desen üvey etiketi alırsın bu bi gerçek oy anne yapsa batmaz senin herşeyin batar eşinle başbaşa oturun konuşun aktivitelere yönelsin çocuk ve her çocuğun biraz disipline ihtiyacı var bu ezip hor görmek değil karakter eğitimi sonuçta herşeyi özgürlüğü sanan çocuklar ışte ilerde katil sapık kapkaçci oluyor başıboş olmasın yani gerçekten kolayliklar diliyorum

ama işte çocuğu olan biri anlamaz mı çocuk sevgisini? ona verdiğiniz sevgiyi, değeri, emeği, harcadıgınız zamanı, parayı ancak çocuğu olan bir başka insan anlamaz mı? CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

. İlk başlarda iyi anlaşıyorlardi, geçen yaz filan, eğlenceli ve mutlulardi, tabi ki zaman zaman anlaşmazliklar oluyordu ama ufak tefek.. başka birine kizimdan bahsederken kardeşim der mesela.. bu yılbaşından sonra çocuk daha bir değişti, yapmayı sevdiği, eğlendigi şeyler hepsi yokoldu bir anda.. artık bizimle hiçbirsey yapmak istemiyor. insan içine çıkmıyor zaten pek, sadece pc başında, sanal aleminde mutlu.. interneti kapattırdigim, pcyi tableti play stationu aldığım zaman da benimle çatışıyor işte.. evet dediğiniz vicdan muhakemesini bende yapıyorum, acaba çocuğuma yazık mı ettim diye... işte bu da bana sık sık boşanmayi düşündürüyor, sıkıştım kaldım.. çocuklar büyüyüp kendi hayatlarını kurunca elde kalacak yalnızlık..

ben evliliğiği yaşamış, çoçuğu olan, biri olarak birde yaptığı evlilikten bir b. k görmemiş biri olarak yazıyorum insanın en mutlu olduğu zaman ne dersen :hani diyorsun ya boşandıktan sonra en huzurlu olduğum yıllar diye işte mutluluk orda, mutluluğu evlilik kurumunda aramamak. ergenlik çağındaki bir çoçukla uğraşmak zordur yarın kızınız ne yaşayağının garantisi yok. büyümek hiç kolay degil, o kabuğu degiştirmek, kabuktan çıkmak. insan kaç karaktere giriyor, kaç fikir değiştiriyor kaç defa hayal kırıklığı yaşanıyor... vss uzar gider. bir ergen yetiştiriyorsunuz kolay gelsin HANZADEEM

evet babasına karşı da saygısız.. eşim de kendini saydiramamaktan şikayetci, ama ben sorunun eşimdeki otorite boşluğundan olduğunu çok iyi biliyorum, tabi yine de babasına karşı daha mulayim.. bana o kriz anlarında ( ki 3-4 kez oldu bu) resmen gövde gösterisi yapıyor.. ve ne yazık ki yalnız olduğumuz için eşim olayın boyutlarini anlayamıyor bir de tabi eşim bir erkek olarak o yaşlarda kendi yaşadıklarindan dem vurup daha anlayışlı...

Valla bnm gorumcemin ogluda oyle ne kadar kadin herseyi yapsads yok cocuk duzelmiyor. İnt kesti vs yok faydasi. HerkeZ bs3y desede cocuk bi! dinden gecmio malesef yani o cocugu dusununce ya cocugun etlisine sutlusune karsmayip muhattap olmayip esinizle olan yasiminiza bakacaksniz yada ayrilcaksniz.