öleceğiz evet ölümden sonrası var ama bu sizi rahatlatmıyor mu biraz?bir de ileride iyi şeyler de kötü şeyler de yaşanacak güzelleri hatırlasanız mesela o güzel anılarınız kalsın diye bir anı defteri yapabilirsiniz bence, bu takıntıyı olumluya çevirecek bir şey olabilir:)

Destek almayi deneseniz? bayan nihayet

Çokk zorr Annem Başım ağrıyo dese hop nörolojideyiz Babam bacağım ağrıyo dese hop kalp damar doktorundayız :)o kadar çok mr, röntgen falan çektirdiler ki benim yüzümden Radyasyondan zarar görecekler diye korkuyorum şimdi de komiğim aslında :) Nişanlıma da aynısını yapıyorum "bi doktora gidelim" cümlemle dalga geçiyor artık

Bir ara sınava hazırladığım bir zamandı. Kendimi hic iyi hissetmiyordum her gün ağlıyordum. Odaya girmek istemiyordum. Nefes alamıyordum resmen. Hicbir sey kullanmadan atlattım. K

Ben de az çekmedim anksiyeteden. Ki benim ataklarım da oluyordu. Ne terapi aldım ne de ilaç kullandım. Doktorlar zaten hemen antidepresan veriyor her halta. Terapi için de çok iyi birini bulmak lazım. Ben uğraşmadım. Kişisel gelişim kitaplarından okuduğum şeyleri hatırlayarak güç buldum. Büyük acılar uykusuzluklar kalp çarpıntıları sonrası 6 ay gibi bi süre sonra geçti gitti. Böyle durumlarda genelde aslında seni rahatsız eden daha büyük bir mesele oluyor. Ondan uzaklaşmak için beyin evhamlar yaratıyor. Beynin esas sorundan kaçma yöntemiymiş anksiyete. Senin de bilinçaltında dert ettiğin başka bi mevzu var demek ki. Yoksa ölümü düşünmezdin bu şekilde. İnan her şey beyinde biter lafı doğru.

isin tuhafi evet, ölen insanlardan ölesiye korkmama ragmen merakim da var. cocukken otopsi uzmani olmak isterdim nasil psikopat bir cocuktuysam artik. cok arastirdim cok okudum ama gercek vir oluyle hicbir zaman yuzlesmedim. dusundukce kafa karisiyor. aslinda simdi beni korkutan sey, tamamen manevi. vucudumu zatwn kadavra olarak bagislayacagim. onemli olan bu dunyada yasadigim her guzellik kotuluk vs. silinip gidecek yer yuzunden Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

Bir de bikac doktor sitesine uye olup surekli sorular sorardim Surekli filmlerini mr kan tahlillerini inceler netten karsiliklarina bakardim. gece yatagimdan kalkip tahlil inceledigim cok oldu. simdi o huyum biraz hafifledi. bi akrabanin ani ölümü tetikledi beni _eftelya_

Bana göre depresanlar legal uyuşturuculardır. Kullanmayın derim. Kısa vadeli terapi görsenız mı acaba

Bu iş öyle kendi kendine telkinle olmaz. Pskiyatra gidip ilaç kullanmalısınız. Bilinçli kullanımda anti depresanlar bağımlılık filan yapmaz. Haklarında çıkan söylentiler şehir efsanesi hep. Uyuşturucu baronlarının işine gelmiyor tabi sattıkları "mutluluk" haplarının çok daha ucuzunun ve yasalının piyasada dolaşması.

umarim turkcedir. bakayim hemen tesekkur ederim Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

Bendedevamli sanki heran hersey olabilir gibi dışardan anlasilmiyor rahat bi kiz olarak goruyolar kimi zaman icimde böyle mesela hersehin satin alırken bile son kullanma tarihine bakarim migdem bulansin kesin bisi dokundu filan abarti yani tek cozumu ilacmi cunku korkularımn ustune gidiyorum ama kalp carpintim nefes darligim geçmiyor nefes acligi var derin nefes alamiyorum cogu zaman almaya calistikca daha cok tikaniyorum ama unutunca kendiliginden geçiyor yani kalp ciger hastaligim yok belli psikolojik

Zmaaninda cok kotu seyle yasaim ustuste ailemin sorunlari cok yıprattı halada devam ediyor eskisi kadar takmıyorm yalnz ama takintilarimdan nasil kurtulcam tek cozum ilacmi Jolyss

eveeet.. gereksiz geliyor. sanirkm arkadas cevreminde etkisi var. o zaman piti piti bir psikologun kapisini calmam gerekiyor 6 ay jaracigerim bayram edecek

ben nerdeyse kafayi yiyecektim ilk cocugumu dogurduktan sonra. psikolojik destek aldim ilac tedavisine basladim. gerci ben uzun yillardir panik atakla ugrasiyorum yeni degil fakat daha zorlasmadan tedavi ol.

Ben de bundan 6 ay önce kuşlara bakıp çürüyüp gideceklerini düşünüyordum anksiyete belirtisi bu endişelerden dolayı yaşadığı anın tadını alamamak.. David burns ilaçsız tedavinin ilaçla tedaviden daha iyi olduğunu savunuyor. Sevdiğiniz kafanızı dağıttığını düşündüğünüz insanlarla birlikte vakit geçirin. Atlatamıyorsanız bir psikologdan yardım alın mutlaka depresyon ilaçları ilk bir kaç hafta daha kötü yapar ama uzun vadede çözüm sunar. Bir çok arkadaşım ve kendim de kullandım. Çıkış yolu yoksa kullanmak gerektiğini düşünüyorum.

amin gercekten cok korkutucu, sinir bozucu, moral bozucu bir olay. bende de oluyor bazen cikiyor akildan, sonra oldugu yere eri donuyor. alt etmesi kolay degil gercekten Chess

Umarım atlatabilirsin

Anksiyeteyi dibine kadar yasamis biri olarak sizi cok iyi anliyorum Benim de surekli kafamda ailemden biri illetli bi hastaliga yakalanacak ve olecek korkusu var 4 senedir cekiyorum. antidepresana bagli kalmamak icin kullanmiyorum Ama surekli tetikliyo biseyler. basi agriyo beyninde tumor mu var Midesi bulaniyo mide kanseri mi Idrari az koyu pankreas mi yoksa? Off cok illet bi hastalik.

canım biraz özgüven problemin mi var acaba, ilk cümlen bana bunu düşündürdü neden okuyan olmasın... Bence fazlaca sosyal ortamlarda bulunmaya çalış... Evet hepimiz ölüp çürüyüp gideceğiz ama bunu düşünerekte hayatı durduramayız, o an gelene kadar hayattan zevk almaya bakmalı insan zaten hayat çok kısa... Destek olayına da negatif bakma.. belki beyin kimyan bozuldu ilaç almadan düşünce gücüyle düzelmez ki bu... Ama belki de böyle bişey yoktur düşünce gücüyle düzelcek bişeydir, önce bunu dene madem, bol sosyallik spor ve güneş derim...

Bendede var asla binemiyorum ilk bindigimde hicbisorun yasamadim aksam olmasına ragmen ama trublans yasadiktan snra kesin olcem korkusu 1 saat bana yil gibi geliyordu elim ayagim titriyor elim soguk soguk terliyordu su gibi kendimden gecicek gibi oluyordum kalkislarda ne zaman inise geçiyor oh diyordum 1yildir binmiyorum seyahat etmiyorum mecbur kalsam yine binicem ama yenemedim belki 20 kere bindim bitkisel sakinlestrci yazdi doktor kac kapak ictim bi faydasi olmadi K

Annem yillardir anksiyete teddavisi görüyor onun da asiri endişe hali var ve terapi ile ilac tedavisi sonuc verdi simdi iyi cok şükür.. Ataklari oluyordu o zaman cok kötü oluyordu.. Sanirim sende bu yok.. Bu psikolojik bi rahatsizlik ama anksiyete olmayabilir de mutlaka git tedavini gor.. Nasil fiziksel hastaligimizda gidiyorsak ruhumuzun hastalığının da tedavisini gec olmadan yaptirmaliyiz.. Mutlaka doktora git tam teshisi koysunlar ve tedavine basla..

Merhaba öncelikle geçmiş olsun böyle olan yakınım var c umleleriniz bile aynı. psikiyatri bölümüne gitmeli hem ilaçla hemde konuşmalı terapi almalısınız. ve sunuda söyleyim bu çocukluktan gelen birsey. doktor öyle demişti inanın geçecek.

Ben sosyallikle ilgisi olduğunu düşünmüyorum

ingilizce rica ederim. Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

Bende depresyon atağım geldiği zaman oluyor bu düşünceler, korkular... ilaçsız iyileşemiyorum. herkes, kullanan kullanmayan karşı ama beynin bozulan kimyasını birtek ilaçlar düzeltebiliyor malesef

Aynısını ben de yaşıyorum. Piskiyatriye gittim ilaç verdi ben de kullanmak istemiyordum ama tedavin için şart dedi doktor. Psikoloğa da yönlendirdi şimdi daha iyiyim. Vakit kaybetmeden tedavi olun derim ben. remedioslabelle

Şöyle diyeyim: Aslında tam olarak ölüyorum hissi gibi de değil; kontrolümü kaybettiğimi sanıp daha da paniklemiştim. Kalp çarpıntısına hiç girmeyeyim. Gümbürtüsünden uykuya dalamıyordum. K

Benim kiz arkadasim benden daha fazla sorunlar yasamasina ragmen tek bile binebiliyor ve benim gibi ataklari yok sadece asabiyet var arada. ben cok yipranmisim belkide kafaya fazla takmaktan oluyor cok dusunmekten btlyur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Nasil atlattin kendiliginden mi gecti Clara

gecmis olsun bir daha ugramasin annişinize insallah... bende aslinda bir de kalpten gitme korkusu var. yani bazen sanki kalp krizi gecirecekmisim gibi tuhaf buyuk bir korkuya kapiliyorum. yani destek saet anladigim kadariyla Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

ben de dusunmuyordum ama az once yorum yapan arkadasin dediklerini dusununce olabilir mi? diye de duaundum. belki de kafam hic dagilmadigi icindir Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

rahatlatmiyor pek acikcasi:/ o guzel anilarimi yazdigimda muhtemelen o yazdigim defter ortadan yok olur gider:) oyle filmlerde oldugu biri kesfedip film yapacak olsa yazarim tabi saka bir yana, zaten gunluktur vs dir tutma aliskanligim var. ama olumluya donmuyor ne yazik ki Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

degil mi. her yanimiz tehlike ve olumle sarili. elimizi kolumuzu sallayarak ciktigimiz evimize donememe ihimalimiz var. cok aci. hayat sartlari insanlari bu duruma itiyor malesef Kalimeeero Göktürk ♥ Anneler

cocukluktan gelen birsey olduguna inanirim. pek parlak gecmedi o donem. en azindan yalniz olmadigimi duymak rahatlatti. tek ben degilim, ayni seyden muzdarip baskalaei da var. ben o zaman bir arastirma yapmaliyim

Anksiyete ile mücadelede university of the west of england ın Sam diye bir uygulaması var. Akıllı telefona indiriyorsunuz. Onda çeşitli yardımcı teknikler var. Ücretsiz bir uygulama. Bi bakın isterseniz.

Bu arada sen hangi sehirdensin doktorda onemli sonucta ben izmrdeyim piskologa gitmei düşünüyorum ilacsiz tedavi K

bilemiyorum ki, olabilir aslinda. pek sosyallestigim soylenemez. cok yakin arkadaslarim disinda pek aosyallesen biri degilimdir. bunun etkisi varmidir acaba :/ beyin gucuyle iyilesen birsey olsa ne sahane olurdu destek olayina tam negatif baktigim soylenemez aslinda. ama cok uzun vadede sonuc verirmis gibi geliyor bana.

Bence bunu düşüneceğine ölüme ne kadar hazırlıklıyım diye düsün. Tek onlar degil sana da bir sey olabilir her an.

öyle zaten canım sabır lazım tam etki göstermesi için doktorun söylediği şekilde en az 6 ay kullancaksın sonra yararını görmeye başlıcaksın denemeye değer bence ve evet bence sosyalliğin çok etkisi var bence kendine daha çok sosyal ortam yaratmak için bahaneler bul, başta gereksiz gibi gelse de bi süre sonra hoşuna gider

Ah şu anksiyeteeee... Bende de hep babamın öleceği korkusu var senelerdir. Annem epilepsi hastası, sabah akşam bi avuç ilaç içiyor, aşırı kilo aldırdı tabii, sonrada kilodan dolayı sıkıntıları başladı. Şimdi annemde eklendi... Ama bende sosyal fobi de var... Evlenmeden önce sadece terapiye gidiyordum, evlendikten sonra eşimle sıkıntılarımız vardı, içime kapandım iyice, bakırköye gitmeye başladım. Tabii ilaca da başlamış oldum ama terapi yeterli değildi, öyle oturup dinlemiyordu bile. İlac nasıl geldi kendini nasıl hissediyorsu, bu kadar. Ve doz yükseldide yükseldi. Önce oraya gitmeyi bıraktım, devlet hastanesinde yazdırdım ilacı, yavaş yavaş azaltmaya calıştım, sonra baktım olmuyor bırakamıyorum, doktora anlattım bırakamıyorum diye, ama sen daha gördüğüm kadarıyla iyileşememişsin dedi, bırakmamalısın dedi. Çocuk düşünüyorum dedim, hafif bi ilaca geçirdi ve bıraktım... Sonra kendimi yine kötü hissedince baktım psikolog gelmiş hastaneye, ona başladım ve 4-5 kere gidip onu da salladım... Hiç bi zaman ilaç ve terapiyi aynı anda yapamadım ben, belki öylesi faydalı olur... Çok takıntılıyım. Yapılacak, yapmam gereken herşeyin planını programını yapmalıyım diyorum, herşeyi internetten araştırıyorum, önceden bilmek istiyorum herşeyi. Kendimi çok dinler oldum, en ufak bi ağrı hissetsem bakıyorum, ne yapmalıyım diyorum. Aynı şekilde annem oram ağrıyo dese ona bakıyorum neden olabilir diye... Çooookk yorucu... C

sizinkisi cok tatliymis ama ☺ ben de gergin enginim sanirim. ama doktora cok ugramamayi tercih ediyirum. benimkisi de yanlis asli da :)

Bende de anksiyete var ve hayatımı iki kere dar etti. İlkinde uzun süre ne olduğunu anlamadım. Sonunda kendime teşhis koyup kendimi doktorda buldum. Koyduğum teşhis doğruymuş :) Nurtopu gibi bir anksiyete rahatsızlığım varmış. Sonradan anladım ki bu bende çocukluğumdan beri var. Tedavi oldum evet ama psikoterapiye ilaçlar iyi hissettirince devam etmedim. İkinci anksiyete atağım çok daha şiddetli geldi. Ölüyorum sandım. Kendimi doktora attım tekrar. Şuan tedavi görüyorum yeniden. O yüzden sakın bu tarz sıkıntılarınızı hafife almayın. Belki bir süre ilaçla tedavi olursunuz ama sonrasında kesinlikle iyi bir terapist bulun. Tedavi olmazsanız diğer ataklar çok daha şiddetli oluyor. İlaç kullanmaktan çekinmeyin. Tamamen beyindeki hormonların dengesiz olmasından kaynaklanan bir rahatsızlık. Nasıl grip olunca antibiyotik alıyorsak, bunda da uygun ilaçlar kullanılınca sonuç alınıyor. Çok geçmiş olsun!

aaa... ingilizcemin pek iyi oldugu soylenemez C

cok sagol. insallah atlatirim benim gibi olanlar da insallah

Bende sacma sapan seyleri kafama takiyorum, ama hemen unutuyorum.. sonra baska takintilar siralaniyor.. ve bu takintilar yuzunden anksiyetem artiyor.. mevsimsel galiba.. ben terapiye tekrar gitmeyi dusunuyorum.. terapi super bir tedavi yontemi.. tek bir seansta ucak korkumu yendim mesela..

Ozur dilerim uzun zaman ugrayamadim. Su siralar daha iyiyim gibi. Ilac tedavisi uygulamadim. Ama son birkac aydir cok yogun bir doneme girdim beynim cok dolu. Sanirim o engelliyor dusunmemi. Bilemiyprum

Kizlar bendede var ayni sorun kotu seyler yaşamaktan oluyor insanlara karsi guvensizliginiz varmi mesela doğru yuda soylese kesin yalan söylüyor gibi bendede herseye internetten bakma hastalığı var kalp carpintim yine iki gundur yokluyor kedilerimi kaybettim ani ölüm 5 senelik ozkardes gibi dostum ilişkim olunca birden uzaklasti asosyal oldum eve baglandim gcen sene ve ondan önceki 3 snee cok aktif gecti bu sene surekli evde olmama bagliyorum bide azcik biyrim ağrısa yada annemin kesin kanser yada ciddi bisi gibi hemen arastrmaya geciyorum kapi calsin kalbim hizli hizli atiyor hastaligimi biliyorum onune gecemiyorum iki sene once ilac kullandim ama onlar daha cok tetikledi biraktim cok zor kizlar m. beauty

Aynısı bende de var Psikiyatriye gittim ilaç verdi Kullanmadım, bağımlı olmak istemedim Öyle ilaçlara başlaması sorun, bırakması daha büyük sorun Bazen düzeliyor gibi oluyor Sonra bi şekilde tekrar ve daha şiddetli olarak geri dönüyor Allah yardımcımız olsun

merhaba? okuyan olur mu bilmem ama sirf bu konuyu birileriyle oaylasma istegi sebebi ile uye oldum. konuyu nereye yazacagimi bulamadim. Psikoloji ile arama yaptim fakat karsima hep "bir derdim var" bolumu cikti. neyse uzatmayayim hemen paylasayim, son 2-3 yildir kafayi ölüme taktim. Yani su sekilde, sevgilimle sarilmis uzanirken birden yuzune bakiyorum. ileride òlecegi geliyor aklima, buz gibi olacagi, curuyup gidecegi. uzuluyorum. yani tuhaf bir takinti gibi. bu sadece ornek, gunun her saati aklimda. ailemden anneme kardesime bakarken hep aklimdan gecen sey bu oluyor. birgun olecegiz. yani nasil anlatayim bilemiyorum. mutlak ölümle kafayi bozmus gibiyim. en ozel anlarda bile bunlari neden yapiyoruz ki? ölüp gidecek canlilariz diye dusunup uzuluyorum. psikologa mi gitmem gerekiyor. bir yarari olur mu? antidepresan vs kullandim zamaninda ama baska daha hafif konular icindi ve antidepresanlar beni daha mutsuz ediyor. ama bu konuyu kafamdan nasil atacagimi bilemiyorum. sinirlerim bozuluyor artik yahu earth_angel9

Ölümü ölüleri düşünün bunda korkucak bir durum yok hatta ölü insan bedenleri ile yüzleşin basitleştirin kafanızda ölümü bence tek çözüm yolu bu unutmaya çalışmak kaçmak çözüm değil Ölen insan ölüm korkunuz ve merakınız var bence

bende de var. evlenmeden once daha fenaydım. su an duruldu gıbı. ilaç kullandım ama bırakınca daha fecı oluyodum.. bende toplumsal kaos oldugunda canlı bomba ve sehıt haberlerı ;avm ye gıdemıyorum metroya bınerken bınbır korku... malesef bu ulkede anksıyete olmamak mucıze

Evet terapi almanızı öneririm. Ben de opsesiftim. 2 yıl kadar terapi gördüm. Şimdi iyiyim. Ben takıntılarımın üstüne gitmeyi öğrendim doktorumdan. Şimdi umursamıyorum hiç birini. Ara ara tekrar aklıma geliyor ancak umursamıyorum. Ölüm de herkes için var. Ölünce beden çürür. Herkesin. Yok olmak duygusu ürkütücü gelebilir. Ama bir kurtuluştur bir bakıma. Yeniliktir. Olumlu yönünden bakarsak ve sadece sevgilimiz annemiz babamız için sadece ölüm var diye düşünmeden, herkes için var diye düşünerek hareket edip, kendimizle iç sesimizle konuşursak inanın bana, size iyi gelecek. Herhalde böyle düşünmenizi, şuan kendinize itiraf edemeseniz de birşey düşündürdü. Doktorum bu anlarda sürekli aktif olmamı söylerdi. O düşünceler üşüştüğü Zaman, müzik dinlemeye başlardım beni rahatlattığı için. Siz de öyle yapabilirsiniz.. Terapiye gitmek yararlı oluyor. En azından daha fazla takıntıların oluşmasını engellemiş oluyorsunuz. Rahatlıyorsunuz.. . push ;

bende de anksiyete var aynen senin dediğin şeyler geliyor aklıma, hatta benim aklıma gelenleri bir bilsen kendi haline şükredersin. psikoloğa değil psikiyatrise gitmen gerek. antidepresanlar mutsuz ediyor demişsin ama araştırırsan görürsün serotonin denen bir maddenin eksikliğinden dolayı bunları yaşıyoruz. anti depresanlarda bu maddeyi artırıyor. yani tam aksine düzelmeni, mutlu olmanı sağlar. ben 1 yıldır kullanıyorum okadar rahatladım ki anlatamam, tamamen geçtimi hayır ama çok büyük rahatlama yaptı bende.

benim de hayal gucum oldukca genistir. neler nwler geliyor. ama en cok manevi yonu zorluyor. bir ara kullandim ama bende kalp carpintisi, uykusuzluk ve sinir hassasiyeti yapti. gercekten zorlayici. ama sizin adiniza sevindim. en azindan daha rahatlamus olmaniza benyeniyimgaliba