Çok üzldüğümde yemek yiyememe durumu bende de var, sonra müzik dinlemeye veya resim çizmeye başlıyorum ve toparlanıyorum. Sanırım çözebileceğimiz şeyleri çözmek, çözemeyeceğimiz şeyler ile de yüzleşip zihnimizi farklı bir şeye yönlendirmek işe yarıyor. En azından bende böyle. Seni rahatlatan bir ilgi alanın varsa çok üzgün olduğunda ona yönel belki iyi gelir.

Buradan tavsiye ve akıl almakla bir yere varabileceğinizi sanmıyorum, durumunuz ağır ve klinik bir durum. Temelli ve kalıcı bir değişikliği ancak uzmanlar sağlayabilir. Naçizane tavsiyem bilişsel terapi almanız ve belki riskli olacak ama Yen'i ortamlara girmeniz gibi. Yen'i başlangıçlar/yerler bizi daha fazla mevcut duruma adapte olmak için zorlar.

Ben hep böyle durumlarda "daha neler var haline sukret belanimi arıyorsun "diyorum kendime. Boş kalmamaya çalışın açın bir kitap okuyun, bir gibi eşinin. garkli ortamlara girin sueda1505 Başka hayatın nesnesi değil kendi hayatının

Bence ilk olarak psikoloğun bile acıdığı düşüncesini atın kafanızdan. Neler neler var herkesin yaşadığı ve anın tadını çıkarın geçmişi silin. Yeniden mutlu olmaya çalışın, ayağımıza gelmiyor tabi mutluluk. Biraz çaba ve depresif halden çıkmak istemeye bağlı biraz. Pozitif düşünün..

Yazdığınız şeyler o kadar tanıdık ki her insanın başına bunların birçoğu gelmiştir. Hayatinizdaki tüm eksileri alt alta yazmışsınız sanki. Bir de artıları yazmayı deneyin. Eminim daha fazlasını bulacaksınız. Bakış açınız degisirse hayatınız da değişir.

Tam aynisi demimde hassasligin midene vurmasi bi iyiyken sonra depresife baglaman o tarz seyler senelerdir bendede var ve bende uyku sorunuda var gece uyuyamiyorum sabaha karsi anca cozume gelince bende gittim doktora ilaclar cok sakinlik ve uyku yapti biraktim her seyi akisina biraktim konuya takipteyim

Çalisirsan bence kafan dagilir. Bu boşluktan ancak kafaniz mesgulken çıkabilirsin. C