Merhaba arkadaşlar buraya yazmamın sebebi gerçekten bu dönemde göremediğim yanlış yapmak istemediğim şeyleri bana söylemeniz. dışardan bakış genelde dpğrudur. konuya gelince arkadaşlar ben 25 yaşına kadar hep sıkıntılarla geçirmiş bir insanım. 6 aylık bebekken annesini kaybetmiş. babası başkasıyla evlenmiş ailesi paramparça olmuş. anneannesiyle büyüyen ve yaklaşık 7 yıl önce de onu kaybetmiş bir insanım. kendi başıma okudum hep ayaklarımın üsrğnde durdum. bir işe girdim. bu iş yerinde birisiyle tanıştım çok sevdik birbirimizi herşey güzel gidiyordu onun için maddi manevi her imkanını seferber etmiştim her zorda kaldığında yardim etmiştim. ama etrafımdakiler onu bana yakıştırmamışlardı ben işe onu dış görünüşü için değil bana duyduğu merhameti için sevmiştim. nişanlandık sorunlarımız başlamıştı tartışmalar kavgalar onun ailesiyle sorunlar ve derken evlendik. düğün yüzünden yapılan borçlar maddi sorunlar başlayınca anlaşmazşıklar başladı. evliliğin ilk 1 yılı zehir zembelekti onu çok seviyordum bırakamadım çok sinieli bir insandı derken bu şekilde 4 yıl idare ettik ve 4 yılın sonunda boşandık. zamanla bende ona dönüşmüş sabırsız bir insan olmaya başlamıştım ama sadece 1 hafta ayrı kaldık bir süre görüştük ve bir süre sonra da yeniden evlendik. 1 çocuğumuz oldu dünyalar tatlısı şu an 11 aylık. ve biz yaklaşık 1 ay önce yeniden boşandık bu sefer ben anlaşmalı dava ile bir günde hallettim. geçimsizlikler iyice artmıştı ben onun ailesiyle görüşmüyordum. bebeğimi bırakamadığım için ücretsiz izne ayrılmıştım bir süre çok fazla sorun yaptı bunu çünkü benimde borçlarım vardı bir konuda haklıydı belki de ama bırakamadım işte. bana çok kötü davranmaya başlamıştı. evliliğinde zaten şiddet gördüğüm zamanlarda olmuştu daha önce ama değişmişti eşim. bende ona çok kötü davranıyordum bir anlık öfkeyle açtım o davayı ama sonra çocuğum babasız mi büyüyecek diye pişman oldum dön çocuğunun başına dedim ama inat etmişti kabul etmedi. benş hatalı gördü her konuda hakbu kş ben ona hatalı olduğum için değil bebeğimşz babasız büyüağn isteöediğim için yaptım bunu sürekli aradım bir süre bu psikolojiyle. bebeğimizi çok severdi. şu an bebeğimi babannesine bırakacağım ve işime başlayacağım ayakta durmam gerekiyor çünkü. sizce ne yapmalıyım babası çocuğumun fikri değişir mi beklemelimiyiö veyahutta önüme mi bakmalıyım?

tavsiyelerinize muhakkak uyacağım iyi ki sizin gibi güzel yürekli insanlar var

Etmem mi güzel haberlerinizi alırız İnsAllah ama güçlü olun dua edin bakın nasıl yoluna girecek herşey evde sürekli bakara suresi açın çok faydalı huzur için N

Önünüze bakın bence 2 kere denemissiniz ve olmamış çocuğunuzun şiddet kavga ortamında büyümesi daha kötü

Zamana bırakın derim değişecek olan eğer adamsa sizi o ikna etsin siz daha fazla çabalayip kendinizi mahvetmeyin keşke herşey hayallerde ki gibi güzel olsa Rabbim yardımcınız olsun eşinizi doğru yola cevirsin N

son zamanlarda değişmişti aslında ama işe başlamamak baya sorun olmuştu değişmez mi dersin? herşey güzel olup çocuğum analı babalı bi evde büyüsün. istiyorum

İnsAllah çabalar canım benim dua edeceğim senin için sebde dua et Allah'a sığın çocuğun var seni ayakta tutacak güçlü dur elbet anlayacak yaptığı hatayı bazıları aile diye ölür biter böyle eşiniz gibi insanların da burada derler buğday ekmeği gözüne duruyor diye... Kıymet bilmeyene yüreğinizi emanet etmeyin.. N

2 kere denemissiniz ve olmamış sizde haklısınız isterseniz deneyin zaten eşinizi seviyorsunuz belli baktınız olmuyor bu defteri tamamen kapatırsiniz ama eş kişisi şu an çabalamıyor gözüküyor o ne olacak

Sizsiniz asıl yüreği güzel olan İnsAllah eşiniz de sizi ve bebeğinizi hak eder düzelir bir an önce N