Canım burada ıkı ıhtımalın var.. Ya gercekten umıdını koreltecek ve unutmak ıcın basını yola koyacaksın.. Yada bır kere daha deneyeceksın.. Ama ayagına bır kez ayrılık camuru dokunduysa, o ayak ne kadar yıkanırsa yıkasın bır kez kırlenmıstır. . push ; S

Yazmadı cevap tabi ki. Şaşırmadım, cevap yazsın diye yazmadım zaten. Ama tutamadım işte kendimi, keşke tutsaydım. Belki dedim o şehitlerin arasında onun da arkadaşları vardı. Belki aynı kaptan yemek yediği kişileri kaybetti. Belki dedim, vicdanı sızladı onun da. BAŞIN SAĞOLSUN dedim beni her gün öldürmesine rağmen. Kızlar ben onu artık istemiyorum, onunla olmak istemiyorum ama bitsin istiyorum bu acım. Biliyorum dönse de olamıycaz eskisi gibi. Onca engeli azalmış belki de tükenmiş bir sevgiyle aşamıycaz biliyorum. Aileler, çevre bu kadar öğrenmişken her şeyi, bu kadar tepkiliyken çevrem ona, artık asla bir gelecek olamaz bizim için. Hakkımda hiç hayırlı biri olmadığını da biliyorum. Ama atamıyorum içimden onu. Ben bu kadar acı çekerken onun mutlu olmasını kaldıramıyorum. Hiç mi merak etmez insan ne oldu bu kıza diye? Hiç mi vicdanı rahatsız etmez onu? Şu iki ayda ne çektiğimi ben bilirim. Gitmediğim doktor kalmadı. Bunları hiç mi düşünmez azıcık vicdanı olan insan? Ben onun bana tüm çektirdiklerine rağmen onu hala merak ediyorum. Aman yine de ölmesin, başına bir şey gelmesin diyorum. O neden bu kadar kalpsiz ve vicdansız. Kızlar ayakta duramıyorum, gücüm kalmadı artık. Söküp atmak istiyorum onu kalbimden. 4 yılı hiç yaşanmamış gibi gömmek istiyorum geçmişe. Ama başaramıyorum. En ufak bir kırgınlığımda karşımda çocuk gibi ağlayan adam nerede şimdi? Aşk biter anlarım da vicdan, merhamet sevgi bu kadar çabuk biter mi? Dayanamıyorum ben... KurabiYe Yeni

çok güzel yazmışsın.. sonuna kadar katılıyorum... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

... mesaj tekrarı;özür..

emin ol unutacaksin. zaman ki en sevdiklerimizin olumune bile alismamizi sagliyor, bizi uyusturuyor, ask acisini mi dindirmeyecek... ben de bundan 3 sene once, 3 yillik iliskimi bitirdim. aynen senin anlattigin gibi, beni delice sever, uzerime titrer ve incitmemek icin cirpinirdi. hem oyle ailesel anlasmazliklar ve uyumsuzluklar da yoktu, benim ailem onu, onun ailesi beni cok sever ve iliskimizi desteklerlerdi. daha sonra, beni kiskancliklari ve kompleksleriyle bunalttigi bir doneme girdik; ben mezun olmus is bulmustum, onun okulu uzamisti. gercekten cok tuhaf davranmaya baslamisti, evlenince calismana izin vermem, cocugunu dogur otur falan diyodu, hic beni tanimiyomus gibi, bunlari kabul etmeyecegimi bilmiyomus gibi... neyse yine bi gun beni cok kizdirmisti, yuksek lisans yapmaya karar vermistim, yapamazsin izin vermiyorum dedi. yildonumumuzdu. ben de hem bir anlik sinirle, hem de gozdagi vermek maksatli onu terkettim. bi kac gun, en fazla bi hafta onu ugrastirmak, uzak kalmak ve beni kaybedecegini dusundurmek ise yarar, kendine gelir ve iliskimiz duzelir sandim. o ise daha da beter oldu! her sey daha fena sarpa sardi ve iliskimiz diye bir sey kalmadi, 3 yillik derin askimiz, 1 haftada toz oldu uctu. bittikten bi ay sonra, baska bi kizla birlikte oldugunu duydum. ortak bi arkadasimizin faceinden fotolarini gordum. yuzlerce foto eklemisti, mutluluk pozlari havalarda ucusuyodu.. sadece 1 ay gecmisti ya.. sana o an yasadigim derin aciyi tarif edemem. aglamaktan komalik oldum, ev arkadasim beni acile kaldirdi, sakinlestiriciler vurdular. o gun girdigim depresyondan, 1 yildan fazla cikamadim. cok agladim, cok aradim, cok yalvardim, cok iliskiye baslamayi deneyip beceremedim, cok yikildim, cok acittim canimi. nasil atlattigimi anlatayim. faktorlerin ilki mutlaka zamandir tabi ki, zaman insani tedavi ediyor. ikincisi, bana karsi soguk, ilgisiz ve can acitici davranislarina daha fazla katlanmak istemedigime karar verdim, kendimin ne kadar degerli oldugunu kendime hatirlattim ve onu aramadigim gibi, bana ulasabilecegi her yolu engelledim. ucuncusu, teselliyi baska bir askta aramaktan vazgectim, cunku her defasinda, her deneyip beceremeyisimde "olmuyor, ondan baskasiyla olmuyor" diye kendimi kahrediyordum ve hayatima girmeye calisan herkesi onunla kiyaslayip kendimi mutsuz ediyordum. yalnizligimla baristim, onu sevdim, tadini cikarmaya basladim. arkadaslarimla daha cok gorusmeye basladim, ihmal ettigim insanlari gordum, yapamadigim seyleri yaptim, kurslara yazildim, turlarla gezilere katildim, yeni insanlar tanidim. sadece onunla mutlu olunmayacagini, mutlulugun baska yollari da oldugunu kendime hatirlattim. simdi bi baskasiyla nisanliyim. ve gonul rahatligiyla diyorum ki, iyi ki bitmis, iyi ki... kendine zaman ver, ama bu sirada kendini yipratmamak icin sunu aklindan cikarma: "bir olay, sen kafanda buyuttugun kadar buyuk sadece." kendini sev, onsuz da mutlu olabilecegine inan ve yeniden sirilsiklam asik olacagini, mutlu olacagini aklindan cikarma. B

gerçekten çognuzla aynı seyler yasamısım yazılarınızı okudukça kendimi görüyorum resmen. canım onun facene msne bakma kendin acı çekiyorsun kendine bi söz ver yemin et ama bakma takip ettikçe daha çok üzüleceksin inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Canım senin konunu okuyunca çok üzüldüm ama yorumları da ayrıca okuyunca ayrıca üzüldüm. Erkekler gerçekten kıymet bilmiyor. Bu kadar uzun ilişkiyi ortada hiçbirşey yokken bitirip gidebiliyorlarsa bir daha hiç gelmesin demekki hiç senin olmamış. Canım gerçekten çok zor bu kadar uzun bir ilişkinin üstüne bir çizgi çekip yoluna devam etmek ama hayat senin hayatın değmeyecek biri için bu kadar üzüntü çekmeye değmez. Kaybeden biri varsa o da o bence. Acını sonuna kadar yaşa ama asla kalbine yenik düşme onu arama asla ne olursa olsun. Bu ilişki bir gün yine bir yerlerde başlayacaksa şayet bu sadece onun çabasıyla olsun. Bu ilişkiyi nasıl pislettiyse öyle temizlesin. Baktın dönmüyor yolu açık olsun zaten. Canım inş en kısa zamanda bu zor günleri atlatırsın

İçimdekiler tükenene kadar yazmaya devam edeceğim sanırım. Yoksa delirmekten korkuyorum... Ayrılık süreci boyunca her geçen gün farklılaşan bir adam gördüm karşımda. Bir gün "biliyorum bir gün bu yaptıklarıma çok pişman olup sana dönmek istiycem ama bu çok uzun zaman alacağından, sen çoktan biriyle olursun" dedi ve ben umutlandım, beklemek istedim. Bir başka gün, "Seni hiç kimseyi sevmediğim sevemiyceğim kadar sevdim. Hala da seviyorum. Ama yapamayız, tükeniriz, savaşamayız zorluklarla" dedi. Yine umutlandım. Beklerim, ben savaşırım acelemiz yok evlenmeyiz şu anda dedim. Bir başka gün, "umudum yok bizimle ilgili, seni unutamıycam biliyorum ama yapamayız" dedi. Her söylediği cümle, umut verdi bana. Ancak çok değil aradan 2 hafta geçince, buz gibi bir adama dönüştü. Arkamdan arkadaşlarına demediğini bırakmadı. Bensiz gayet rahat ve mutlu olduğundan, benimleyken azap çektiğinden bahsetmiş. Bana umut dolu konuşurken, arkamdan neden böyle söylediğini hala sindiremiyorum. Hazmedemiyorum. Şimdi bir yanım, bekle onu belki döner derken, bir yanım bunca sözü kaldıramayacağımı, sindiremeyeceğimi söylüyor. Askerlik mi değiştirdi onu, hastalık mı yoksa arkadaşları mı bilmiyorum. Cevapsız çok sorum var lakin benimle konuşmak istemiyor. Neden böyle olduk, bilmiyorum. Toparlanıp kendime gelmeye, onsuz bir yaşam sürmeye çalışsam da her an aklımda o var. Neden bana karşı umut dolu konuşurken arkamdan farklı konuşuyor anlamıyorum. Bu kadar çok seven bir adam 4 yılın sonunda nasıl sevmekten vazgeçer. Daha özgür ve rahat bir yaşam uğruna üstelik... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

hiç umursamıyor olması evet en çokda can yakan bu. ben onunla ayrıldığımdan andaN beri ne kadar saat ayrı olduğumuzu hesaplıyordum ya çok sevmiştim deli gibi körü körüne hiçbirseyi görmeden ama o ben ağlarken hayatın tadını çıkarıyordu 2ay içinde iki kişiye aşık olmuştu beş sene birlikte olduğum yediğimiz içtiğimiz ayrı olmayan insan beni unutmustu. şimdi sevgilisi ile çok mutlu kimsenin ahı kimsede kalmazmıs ben onu allaha havale ettim. kendim için birseyler yapmaya basladım her daim dostlarım yanımda idi kendime gelmeye basladım. ölümden baska herseye çare vardır bu günlerinde geçeçek sabret ve dua et her daim inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

evet ben onu görmeye gittim ama bizden asla konusmadım hiçbir zaman ve bana en son sözü hayatında benim yerim yokmus ve ancak rüyamda görür müşüm onu. tek bi mesaj attım senin gibi birinin bırak hayatımı rüyamda bile işi yok diye ve o günün üstünden 5 gün geçti biri ile çıkmaya basladı resmen yıkıldım. her daim dostlarım yanımdaydı ve bana nasıl insan olduklarını gösterdiler. geçti mi demişsin asla geçmedi ben onu o kadar çok sevdimki ilk askımdı benim düşün evlenmeyi düşünen insanlardık. ama Allahım kurtarmıs beni ondan. hala çok seviyorum ama o olmadanda onu sevebilirim. belki tam anlamı ile unutup geçecem bi gün unutmak da acım dinerek olacak yoksa yasanmıslık hiçbir zaman unutulmaz. ben böle acı çekerken onun hiç umrumda olmadı halada değil ama kendimi hasta ettim kimseye bişi olmadı. sabret hersey daha güzel olur senin için zaman herseyin ilacı derlerdi bu zaman hiç gelmiyo derdim ama su anda bakıyorum eski ben değilim yaram kabuk bağlamaya baslamış HepBaharOlsa

Ben yazdığınız bölümlerde takıldığım yerler hakkında yazmak isterim... Ailevi ne gibi farklılıklarınız vardı? Ve yaşantılarınızın çok farklı olduğunu söyleyen arkadaşlar, hangi farklılıklardan bahsediyordu? Sorumluluk alınca... Kaç yaşındaydı acaba? Çok soru soruyorum farkındayım ama... Bana ilginç geldi.. Rahatlığı... Çalışıp bir eve bakmak istediğini sanmıyorum.. Dahası, gezip eğlenmek... sorumsuzca hareket etmek... Daha rahat bir yaşamı tercih etmek istiyor olabilir şimdilerde... Allah sizi korumuş... Birlikteyken eminim bunları farkedemiyordu.. Ama askerlik bitince.. Bir de hayatın yükü üstüne binince.. Oturup çok fazla düşündü tüm bunları... Sizle evlenirse... sürekli çalışmak zorunda kalacak.. Herşeyi sizinle yapacak... Hazır olmadığını farketmiş olabilir... Hatta alınmayın ama.. Çalışmayı sevmiyor da olabilir... Aile yapısını bilmiyorum... Ben sadece yazdıklarınızdan yola çıkarak bir fikir vermeye gayret ettim... Yaşadığınız travmayı düşünemiyorum bile.. çok haklısınız... ama böyle bir erkekle olmazdı... Hala çok gençsiniz.. Diğer erkeklerin de böyle olduğunu sakın bir an bile düşünmeyin... Erkek arkadaşınız, küçük bir azınlığa giriyor... Sorumluluktan bu denli kaçan ve çalışmayı eminim ki sevmeyen bir tip... Bence Allah'ın çok sevdiği bir kulusunuz ki sizi kurtarmış... Çok nazik bir durumdasınız ama yanlış anlaşılmazsam eğer sadece küçük bir şey önerebilirim.. Çünkü duygu durumunuzu bilemiyorum... Onu her düşündüğünüzde gözünüzün önüne bir sahne getirin... Tek odalı bir evdesiniz... Çoraplarının biri ayağından çıkmış.. ve sadece çekirdek çitliyor... Hiçbir şey yapmıyor... Masanızın üstünde bir tas çorba.. Onu da anneniz getirmiş... Çünkü eşiniz çalışmıyor... Aileniz bu duruma çok üzülüyor... Ya böyle olsaydı...? Ona verdiğiniz senelerinize üzülmeyin.. Hatta onun size yaşattığı bu acı tecrübeyi, hayatınıza yeniden girecek olan erkeği tanımakta kullanacağınızı unutmayın lütfen.. Artık siz, kendi kıymetinizi daha çok bileceksiniz... Allah sabır versin inşallah, Selamlar, A

Aypike çok sağol desteğin için. Sağlığımı kaybettim. Şu anda facebookta komik videolar paylaşıp, gülüp eğleniyor benim beynim uyuşmuşken. Tanıyamıyorum onu... Çok acı çekiyorum ve zor tutuyorum kendimi konuşmamak için. Bu nasıl bir acıdır, nasıl dayanıcam bilmiyorum. Nefesim kesiliyor artık. Her sabah aynı bezginlikle uyanıyorum. Ne çevremde olan bitenleri algılayabiliyorum ne yaşayabiliyorum. Sadece nefes alıyorum buna yaşamak denirse. Ve o hiçbir şey olmamış gibi, 4 yıl hiç yaşanmamış gibi mutlu mesut hayatına devam ediyor. Dayanamıyorum, hazmedemiyorum. Allahım güç versin bana ve artık unutayım... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Canım durumunu okudukça o kadar üzüldümki. Ama hiç birşeye değmiyor yaşın çok genç inan bana biraz klişe olacak ama sen daha iyilerine layık gibi gözüküyosun. O kafasını çok vurur ama iş işten geçer. Sana bu durumu en dibinden yaşayan bir olarak söylüyorum ki git arkadaşlarınla gez o nasıl mutlu oluyosa sen de ol. Kendine özen göster yıkılmadım modunda devam et o senin bu durumunu muhakkak biliyordur ama böyle bir adama kılını bile kımıldatmaya değmez inan... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

kendini tutamayıpta msj atmanı hiç kınamıyorum çünkü bende ne sözler verdim kendime ama tutamayıp attım. cvp gelse keşke ama gelmiyor gelmeyecek taaakiiiii hatasını anlarsa ama ne acı demi hatasını anladığında sen. ben. bunu yaşamış biçük bayan... tükenmiş oluyor. ben bitek benim başımda sanardım görüyorumki herkes aynı şeyleri yaşıyor hemen hemen sanırım özelliklede uzun süreli ilşkilerde oluyo bu. erkek baştan çok peşde koştumu yoruluyo heralde evlilik yaklaşıncada sorumlulukdan kaçıyo. bitiyo aşkda heycanda inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Aldatılmak, çok daha kötü olmalı durumun. Allah sabır versin sana da. Bana ise küstah bir merhametle, "aldatsam ya da seni sevmesem unutman daha kolay olurdu" dedi zatı muhterem. Teselli cümleleri sıraladı ard arda. Hepsi sahteymiş, verdiği umutlar da sanırım keyfini sürüp dönmek isterse diye, onu beklemem için garantiye almaktan ibaretmiş. Yazık diyorum 4 yılıma. Maalesef ki hala seviyor ve özlüyorum. inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Allah kabul etsin inşallah namazlarını, ne güzel bir ailen var... Düşün ki tüm bunların asıl sebebi... aslında bir gün, tam da vaktinde babanın ellerini açıp da göğe "Rabbim.. kızımı doğru yola ilet... Ona zararı dokunacak kötülerden uzak tut" demiş olma ihtimali... Düşün ki... tüm bunların asıl sebebi... aslında annenin bir gün, tam da vaktinde ellerini açıp göğe "Rabbim.. kızımı öyleleriyle tanıştır ki.. mutluluğu kat kat artsın" demiş olma ihtimali... Düşün ki.. tüm bunların asıl sebebi... Bir gün ayaklarını yerden kesecek kadar kuvvetle aşık olduğun doğru kişi sana geldiğinde, senin acı tatlı tüm tecrübelerinle, en olgun seviyeye gelmiş hazır bir kadın olman içindi... Eğlenceyi tercih etmiş biri için atmış kalbini suçlama sakın.. Ve yaşadıklarından duyduğun üzüntünün, onu kaybettiğin için olduğuna inandırma kendini.. Aslında sen... geçen emeğine üzülüyorsun... Oysa ardına bak ve şöyle de "Ben elimden geleni yaptım... Olmadı.." Emeklerin de senin yanına kar kaldı... İnan hayat tecrübeleri için, yaşadığımız o anlarda acı da duysak.. şükretmemiz gerek... Hayatımızın ilerleyen dönemlerinde bize çok yardımı dokunuyor hepsinin... Allah hayırlı kişilerle tanıştırsın seni.. İnşallah çabucak atlatırsın ve Rabbimiz sana sabrını verir... Selamlar,

yaşaman gerekiyormuş yaşamışsın başka açıklaması yok sanırım bu erkekler hiç aklında yokken bizi kendilerine aşık ediyorlar güven duymamızı sağlıyorlar peşimizden öyle bir koşuyorlar ki hep öyle olacak hep bizimle kalacak sanıyoruz sevilmek kimin hoşuna gitmez ki ama ne oluyorsa birden bire sanki hiç varolmamışız gibi sanki hiç sevmemiş gibi davranıyorlar ve bundan nefret ediyorum seninle benzer bir hikayemin olmasından da nefret ediyorum ayrılalı 10 ay geçti ilk günlerdeki kadar acımıyor canım ama aklıma geliyor anılarım gözleri sesi ayrılırken söylediklerini hatırlamasam kendime her gün hatırlatmasam hüngür hüngür utanmadan ağlarım ama o bensiz yaşıyor onsuz yaşayamayan ben de yaşıyorum onunla olduğu gibi değil ama yaşıyorum işte bütün olanlara rağmen hala onu özlüyorum en çok özlüyorum sevgim nefet oldu en son da özlem ve bazen ona teşekkür ediyorum bana hayatımın dersini verdi bundan sonra kimseyi onun gibi sevemeyecek olsam da artık başrolde kalbim değil aklım var benim en büyük zaafım sevgiydi sevildiğimi hissettiren herkesi sevebilirdim onu da sevdim inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Annem her gün benimle birlikte üzülüyor ve ben onu üzdüğüm için daha da kahroluyorum. Her sabah o'nun sesini duyup sıçrıyorum yataktan. Delirmekten korkuyorum ve buna değecek biri değilmiş bunu düşünüp daha da sinirleniyorum. İnşallah atlatıcam bugünleri, umudum bu yönde. Sizin gibi yazanları görünce umutlanıyorum bir an. Bak işte atlatmış ve mutlu olmuş insanlar da var diyorum. Ama maalesef ki bir sonraki güne kadar sürüyor bu umudum. İnşallah atlatırım bugünleri ama o kadar yorgunum ki... Bu arada serotonin bir sorunu yanıtlamayı unutmuşum. 26 yaşında o. . push ; Serotonin

ask acısı cekenlerden bırı de benım.. Hemde burada anlattıgından cok daha acı bır halde.. Fakat bu 2 ay suresınce sunu ogrendım. Ne kadar umut beslersen o kadar canın acıyor.. Oncelıkle bır daha asla ama asla onun gelmeyecegıne ve yenıden hıcbıseyın olmayacagına ınanmakla baslıyor sanıyorsam.. Bana bakma.. Bende aglıyorum elbet, bende acı cekıyorum zaman zaman, gezdıgımız yerlere gıtsem yada ıkı sevgılı gorsem el ele dayanamıyorum ama elden gelecek ne var.. Dusunsene ben bır de goz gore gore aldatıldım.. Sadece Allah tan sabır dılıyorum baska da bırsey yapamıyorum zaten. inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Çok teşekkür ederim. Aslında geri dönmesini, yeniden bir araya gelmemizi her şeyden çok isterim ama biliyorum ki hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Biliyorum ki bunca acı, bunca söz mutluluğa dönüşemiycek. Güçlü müyüm bilmiyorum sadece dayanmaya çalışıyorum. Nasıl bir anda değişti hiçbir fikrim yok. Ona göre onu bunaltmış ve boğmuşum. O yüzden taşmış sonunda. Sıktığım konular ise bozuk arkadaş çevresinden uzak durması gerektiğiydi. Öyle arkadaşlar ki, bir kızla cinsellik yaşadıktan 2 saat sonra "istersen sen de yat olum" teklifinde bulunacak kadar midesizler. Haliyle istemedim onlarla sürekli görüşmesini. Ve o 4 yılın sonunda benim yerime onları tercih etti. Huzurlu, temiz bir hayat yerine, pisliklerle dolu bir yaşantıyı tercih etti. Hala şoktayım çünkü, çok güvenmiştim ona. O, arkadaşları gibi değildi. Temizdi, farklıydı. Sadece 2 ayda değişti. Bilmiyorum, sabır diliyorum Rabbimden. Aklımdan, kalbimden silip atmak için. İstanbul'un her köşesinde anı var. Hangisinden kaçacağımı bilmiyorum. Nasıl unutacağımı bilmiyorum. Yıllarca tüm hayallari tüm planları bir kişi üzerine kurdum ve o gidince, her şey yarım kaldı. Yazdığınız şey umut verdi bana. Şu anda hastalıklı bir düşünce olduğunun farkında olsam da, kimseyi sevemeyeceğimi ve güvenemeyeceğimi, hatta ömür boyu evlenemeyeceğimi düşünüyorum. Siz başarmışsınız. Allah daim etsin mutluluğunuzu. inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

bu cümle pek olmamış, mecbur olmasam tenezzül etmezdim anlamı çıkıyor. bunu demek istememişsindir umarım.. mutluluk_huzur Kaderimse

bende 4 senelik bir ilişkimi bitirdim hemde hiç uğruna aynı senin gibi korkak bir sevgili ve beni yarı yolda bıraktı. tam 1 sene gözyaşı döktüm ona mailler attım vs vs.. ama hepsi boş bittimi bitiyor. koalymı oluyor hayır. şimdi 3 senelik bir birlikteliğim var ve sözlüyüm 1 ay sonra nişanım var. ve çooook mutluyum inan. aklıma geldiğinde hala içim burkulur ve inan ona karşı içimde ne öfke kaldı ne de sevgi nötrüm. sadece iiçinde yaşayamadıklarının eksikliği oluyo oda bazen onu hatırlatan bişey olduğu zaman. bu zamanı kendini eve kapatmadan geçir derim ben ve antidepresan kesinlikle kullan çok faydası oluyo. şimdiki aklım olsa kesinlikle gidenin arkasından ağlamazdım ama herşey hayatta tecrübe. sana en büyük tavsiyem hayata küsmemen ve hayatından bi 4 sene daha feda etmemen. hayat çok sıka başkalarına fırsat ver insanlarla görüş. sana ilgi gösterenlere yüz çevirme ve kendine güven. ben ne yapıcam deme güçlü olucam de A

İyi düşünmeye çalışıyorum, atlatmaya çalışıyorum ama başaramıyorum bunu işte. Ben şu an evlilik fikrine o kadar uzağım ki. En büyük korkum ise, gelecekte hayatıma başkaları girse de onu unutamayacak olmam. Bu yüzden hiç evlenmemeyi dahi düşünebiliyorum. Çevre de önemli bir faktör bu tür durumlarda. Ben yaşımın henüz küçük olduğunu düşünürken, "evlilik için geç kalmış" muamelesi görebiliyorum bazılarından. Neyse ki ailem destek bana. Ayrıca olur da bir gün dönerse, ona karşı olan zaafımdan dolayı kabul etmekten korkuyorum. Her ne kadar onunla bir ömür geçirmek istesem de, bunu bana bir kez yapan yine yapacaktır biliyorum. Güçlü duramamaktan, zaafıma yenilmekten korkuyorum. A

canım seni çok iyi anlayabiliyorum neredeyse aynı seyleri yasamısız. 5 sene boyunca herseyi yaptım onun için değdi mi hayır tabiki kendimi mahvettiğim ile kaldı. bir ilişkide ayrılık olduysa onun tam anlamı ile düzüleceğine asla inanmam artık. bende senin gibi çok inanmıstım ama en son inanmam gereken bi insanmıs. asla geri döner diye düşünme bu sana hep bir umut olacak ve daha çok acı çekeceksin. çık gez dolaş ama unutmaya çalış sadece sana olur olan yoksa. 5 ay oldu ayrılalı su anda yeri geliyo iyiki bitmiş diyorum. sende atlatacaksın emin ol yeter ki sabret zaman her seyin ilacı. inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

tatlımmmmm öncelikle deriiiiin bir nefes al... tamam mı... sakin ol... inan bu yasadıklarını bir tek sen yasamıyorsun... benzer seyler, hemen hemen aynıları bircogumuzun basından geciyor... bende benle evlenmek için acele eden... yuzugumu bile almıs, evlenme teklifi edecegi yere rezarvasyon yaptırmı bir adam tarafından biranda terkedildim... ustelik psikolojimin hiç iyi olmadıgı ona en cok ihtiyacım olan donemde... bende yaklasık 1 ay falan kapadım kendimi hayata... ama inan şimdi o bir ayın her dakikasına içim gidiyo ne salakmısım diye.. bak inan bana geciyor... YETERKİ gecmesini gercekten iste ve kararlı ol... tüm bunları yasadın... ÇÜNKÜ bir nedeni vardı bunu ilerde anlayacaksın... BEN yasadım cunku eger yasamasaydım gercek askın nasıl bişey oldugunu gordugumde tanıyamazdım... şimdiki sözlümün kıymetini bilmezdim... tüm bunları gercek askı bulmadan yasamam gercek askı tanımam içindi... bazılarımızın buna ihtiyacı olur seninkide böle... şimdi dunyalardan cok sevdigini onsuz nefes almanın zor oldugunu dusundugun adam var ya... bir gün GERCEK ASK la tanıstıgında aklına bile gelmeyecek... arada gelir ama sadece sukretmen için kolundaki adama... lütfen ggercekten gecmesini iste ve asla kendini o 4 duvara hapsetme... ben kendi kendime artık hayatıımı geri alıyorum deyip de suslenip puslenip dısarı cıktıgım daha o ilk gün hayatımın askıyla karsılastım... hiç eksik etme su cümleleri hayatından... NEDEN OLMASIN? HERKES KADAR MUCİZE HAKKINA SAHİBİM...

Bişey diycem bi de dua çok önemli.. Bol bol dua et.. Herşey çok zor gelse bile inanarak yaradana sığın. Rabbim yürekten edilen duayı geri çevirmiyor. Bak bir ay hiç aramamışsın. Çok iyi yapmışsın. İradene bişekilde hakim ol ve arama onu.. Bırak o seni arasın. Bir de siz ayrı şehirlerde ayrı ilçelerde mi oturuyosunuz yoksa evleriniz yakın mı o çocukla. Eğer yakınsa giyin süslen onunla karşılaşma ortamları yarat bişekilde. Seni görsün öyle.. Güzel alımlı. Ve sen ona hiç yüz verme Her seferinde hiçbişey olmamış gibi, onsuz da hayatına gayet güzel devam ediyomuşsun gibi davran onun gözünün önünde. İnan bu da işe yarar onun aklının başına gelmesinde.. :) U

sadece yapıcagın tek şey o sensız oluyorsa sende onsuz olucaksın hayatın gercegı bu hayatına devam et F

Pekı canım bu da senın ıcın gelsın.. Bir yerde bir acı varsa, ama böyle ciğerden gelen gerçek bir acı, işte oraya rahmet yağar... hiçbir acı çektirenin yanına kalmaz. bilerek, isteyerek, sorumsuzca mutsuz eden muhakkak mutsuz olur. gerçekten içi yanan gerçekten yakanı bir sözüyle altüst edebilir... edilen ah'lar bir zaman tutar. çektirilen acı havada asılı kalmaz, çektirenin başına düşer. gerçek hayatta işler her zaman böyle yürümez diyen de olabilir buna ama; hayatın gerçek olduğunu kim söyledi ki... Hz. Mevlana inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Çok soru sormuyorsunuz aksine benim içinde bulunduğum durumdan çıkmak için fikirlere ihtiyacım var. Yapabileceğim tek şey teşekkür etmek. Benim ailem muhafazakar bir aile. Babam beş vakit namaz kılan biriyken, onun babası alkolik ve eşini aldatıp eve uğramayan sorumsuz bir adam. Benim babamın kabulleneceği biri değil özetle. Bunun dışında sülalesinde farklı inanış mevcut. O ve anne tarafı öyle olmasa da baba tarafı öyle. Ben bunu sorun etmedim sonuç itibariyle insanların inançlarını yargılamak haddim değil. Lakin ailem bunu sorun edecekti ve biz gizlemek zorunda kalacaktık... Bununla da bitmiyor. Arkadaş çevresi bana kıyasla fazla rahat. Yani önceden birlikte olduğu kızı, arkadaşına teklif edebilecek kadar midesiz kişiler. Bir yerde toplanıp sabaha kadar alkol tüketip şarkı söylemekten başka bir şey yaptıkları yok. Ben ise bu tür yaşantılardan haz etmediğimden, arkadaşları onu bu yüzden doldurmuş. Siz mutlu olamazsınız diye... Çalışmaktan kaçmıyordu da sorumluluk almaktan kaçıyordu. Yani erken yaşta çalışmaya başlamış, babasının sorumsuzluğundan ötürü aileye sahip çıkan kişi o olmuştu. Bu yüzden olgundu her daim. Ancak arkadaş çevresinden ötürü eğlenceden vazgeçmedi. Aile yaşantısındansa eğlenceyi tercih etti. Askerden gelince, birden değişti. Evlilik sorumluluğunu kaldırmaktansa, arkadaşlarıyla sorumsuzca gezmeyi tercih etti. A

'Ayagına bır kez ayrılık çamuru dokunmak' Ne guzel ıfade etmişsiniz... Ayrılık çamurunu bana bulaştıran adamla evlendım ben, hata mıydı hala sorguluyorum, izi kaldı mı bu çamurun, evet kaldı,,, denenmiş bir şeyi tekrar denemek aptallıkmış belkı de. O kadar acı çekmiştim ki, işimden ayrıldım, 1 ay boyunca evime kapandım, hayat bitmişti adeta,,, Arıyordum ustelık,,, delı gıbı arıyordum;açılmayan, hatta yüzüme kapanan telefonlara ragmen... Ne yaptıysa vazgeçemedim. Sonra bi sabah aglama krizine gırdıgım bı dakıka telıme sarıldım aradım, dıyordu ki, -Sen birileriyle gez, toz;sonra beni ara iyi değilim ayakları yap... O an öyle bisey oldu ki bana, beynime bi çivi çakılmıştı, inanılmaz bi duyguydu, acıdan öleceğimi sandım.1 ay olmuştu evden adımımı atamamıştım, yorgundum, bitkindim, yaşamıyordum,,,''bu ne şimdi'' diye düşünürken telefon kapandı... Sonra ne mi oldu, ölmedim ben, güçlendim... O çivi beynimde çakılı kaldı, acil gezecek tozacak birilerini aramaya proglamlandı sanki beynim...1 ay boyunca pijamalarımın içinden çıkamayan ben, arkadaşlarımı aradım, kuaförlere gittim, o güzelim masum kumral saçlarımı sapsarı boyattım, yepyeni seksi kıyafetler aldım, sarışın bi bomba olmuştum ve yeni bi iş aradım, çalışmaya başladım tekrar, bu arada boş durmuyorum, yakışıklı bi subayla tanıştım, işten arta kalan zamanlarda geziyoruz tozuyoruz,2 ay bu boyle dvm ederken subay arkadaşım ın tayini çıktı, uzaktaydı, dogudaydı artık,,, msn telefon ıdare edıyorduk... yine bıgun msn de gorusurken benım 'ayrılık çamurum' kendini gösterdi birden,''nasılsın'' diyordu, hiçbirsey olmamış gibi hal hatır soruyordu, erkek arkadasımla gorusme halınde oldugumu soylemedım, ıyıyım vs yazıyorum bı yandan buna. Erkek arkadasıma da yazdıgım için geç yazıyorum ona tabii. Kİminle görüşüyosun fln yazmaya basladı, beklemek ıstemıyo beyefendı! Erkek arkadasımla dedım. Onun da o an beynıne bi çivi çakıldı eminim. Yalan soyledıgımı ıddıa edıyordu, ona gore ben onu unutamam ya, egosunu tatmin edecekti, olmadı... Neden yalan olsun dedım, geziyorum tozuyorum mutluyum... Bİrden degişti adam 'ben boyle olsun ıstemedım, sevmiştim' hatta seviyorum bile dedi yazışmanın bi yerinde... Kapadım msn ı dınlemek istemedim daha fazla... Aradı beni akşamına, bikaç aramadan sonra ne dıyecek dıye açtım, 'seviyorum' dıyordu seviyorum... sevmek için çok geç olduğunu söyledim. Anlamak istemiyordu, kaçan kovalanıra gelmiştik adeta... aramalar, msjlar, güzel sözler şiirler yıkılıyordu 'ayrılık çamurum' gururundan eser yoktu, hayretler içindeydim, 'erkek arkadasım var' dıyordum buna rağman sevıyorum dıyor baska bısey demıyordu... O İstanbul'da yaşıyordu, bense ist'a 5 saat arası olan bi şehirde, gelıyorum dedı bıgun, gelmişti, oturduk konuştuk, umursamıyordum bile, acı çektiğini görmek için gitmiştim, evlenelim diyordu hemen hem de, şok olmuştum, gözlerine bakamıyordum, gozlerıne bakarsam belkı dayanamam dıye kaçırıp durdum ve git dedım asla olmaz, gıttı, ınanılmaz rahatladım, egom tavan yaptı... Kız arkadaslarımı aradım bulustuk, bırılerıne anlatmalıydım, çok gulduk, konumuz muhteşemdi... Aramalar dvm ettı artarak, acmadıgımda arkadaslarımı arıyordu, mjlar bırakıyordu telefonuma, duygusal oldugumu bıldıgı için 'edebiyat parçalıyordu' deyim yerindeyse... Bu arada erkek arkasımın doguda olması ve işlerin ciddiye gidiyor olması beni endişelendirmeye başlamıştı, çok yakışıklıydı ama aşık olmamıştım ben bu subaya, aşk acımı unutmak için.. kimbilir belki intikam için kendimce.. bilemiyorum. Onunla yaşayacagım hayattan korktum ve ayrılmak ıstedıgımı soyledıgımde, çoktan Ayrılık çamurumun evlılık teklıfı kabul ettırmıstım beynıme. Sade bi nikahla evlendik,4 yıldır evlıyız,2aylık bı kızımız var. Bazen ona öyle bir bakışım varmış ki, ondan nefret ettiğimi düşünüyormuş o anlarda,,, Hiçbir zaman bu kadın artık benim diye düşündürmüyorum ona... her an kaçacak gibi, bi hatasında herseyı yerle bır edecek gıbı, korkuyor yapabileceklerimden gözlerinden anlıyorum ve beni mutlu etmek için bazen doğaüstü çaba harcadığını düşünüyorum...

Haklısın onu mutlu gördükçe daha çok yıpranıyorum. Artık hastalık haline geldi onu izlemek, facebooktan takip etmek. Her seferinde beni yıpratacak bir şey daha görüyorum ve hastalıklar bırakmıyor yakamı. Kendime onu hiçbir şekilde takip etmeyeceğime dair söz vermeliyim artık. Bu bana acıdan başka bir şey vermiyor. Teşekkürler desteğin için. . push ; H hande85 Aşkısının

Allah sabır versin sana da arkadaşım... En acısı da bu işte. Evlenmek için ısrar eden, beni ikna etmek için yıllarca uğraşan kişi o iken, ben tam güvenmiş ve bağlanmışken beni yarı yolda bıraktı. Hazmetmek gerçekten çok zor. Dayanmak da. Elim tıpkı senin gibi gidiyor telefona anılarla her karşılaştığımda. Ama biliyorum ki açmayacak o telefonu. Tutuyorum kendimi ve gördüğüm her köşede ağlama krizine giriyorum. Nasıl geçer bu acı bilsem de, zamandan başka şeylere de sığınabilsem. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Bugün o kadar kötüyüm ki... 26 şehit haberi. Çok değil birkaç ay önce o da o şehitlerin olduğu yerdeydi. Ben ise canım burnumda ona bir şey olacak korkusuyla bekliyordum onu. Bugün 26 canın yitip gittiğini görünce hem kendime kızdım benim acım ne ki diye, hem de o korkuyla beklediğim günlere geri döndüm. Ben 15 ay o korkuyla onu beklerken, beni nasıl böyle umursamadığına hayret ediyorum. Ve hala bencilim. 26 gencecik can yitip gitmişken, ben hala kendi acımı düşünüyorum. Çok kötüyüm bugün. Neye üzüleceğimi, neyin acısını yaşayacağımı şaşırdım. Kopsa da kıyamet bitse tüm acılar artık. Bezdim canımdan. U

Canim benim, suan bende ayni surec icersinde gibi biseyim. Ama kesinlikle yasanmislardan dolayi keske deme.. Bu seni sadece daha cok yipratir. Bende yavas yavas inatlasma devri giriyor. Hatta bugun bu karari aldim Kendime daha cok ceki duzen vericem, inadina cok daha iyi bakicam, cok daha guzel olucam. Guzellik merkezlerine git. Suslen puslen. Nasil olsa biz birgun yine karsilasacayiz Allahin izniyle. Dahada alimli oldugumu gorurse kiskancligindan catlar insallah

Evet tüm soruların cevabı bu. Sevmiyor. Ama kabullenmesi zor olan şey, birden bire o sevginin nasıl tükendiği. Madem bu kadar kolay bende neden tükenmiyor diye hırpalıyorum kendimi. 4 koca yılı silip atacak cesareti gösteremiyorum sanırım. Önümü göremiyorum bu yüzden de. Sorular tüketiyor insanı en çok da. Şaşkınlık, "nasıl bunu yapabilir" sorusunun şaşkınlığı. Her şeyde bir hayır vardır, umarım bu son benim için hayırlıdır. B

merhaba canım neler hissettiğini çok iyi anlıyorum... belkide seni en iyi anlayabilecek kişilerden biriyim... benimde 16 yaşından bu yana süregelen ilişkim bitti...8 yıl sürdü benim için ölen biriydi bu kişi üstelikte... dirayetli çıktım Rabbime sığındım ve atlattım.. o evlendi.. benimde şiimdi mükemmel bi ilişkim var sözlendim.. ondan daha karakterli daha yakışıklı daha eğitimli biriyle üstelikte.. benim hayatıma bakanlar mucize birşey yaşadın Allahın değneyi deydi sana diyorlar kimbilir belkide öyle herşeye rağmen şükür etmeyi bilip ondan geleni iyi veya kötü baş tacı yaptığım için rabbim beni sözlümle tanıştırdı üstelikte ilişkim bittikten 2 ay sonra.. geçecek inan bana unutacaksın ve kimseye güvenmemeyide öğrenecek erkeklere karşı daha gerçekçi olacaksın... Rabbim yar ve yardımcın olsun... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

"Nasıl Yapabilir" sorusu.. Asla cevap veremeyecegın, aslında hıcbırımızın cevap veremeyecegı tek soru belkı de.. Nasıl bu kadar vıcdansız olur ınsan, nasıl bu kadar cabuk bıter sevgı dedıgınde.. Sadece kendını durdurmayı bılmekten baska bırsey yok aslında.. 4 sene ıcınde yasanılan herseyı bır gunde sılebılmek ve tum hatıralarını bır anda atabılmek mumkun mu? Cocuklugunu unuttun mu sen ;? Seneler gectı bak ustunden.. Ama hala hatırlıorsundur, cunku boyledır.. Hersey sılınır hatıraları kalır. Hatıralar bazen ınsanlar cok uzun bır sure sonra yoklar.. Ama sunu da unutmayalım. Hersey ama hersey.. Bu dunyada ve ahırette karsılıgını bulur.. Ben de agır bır sey yasamaktayım, hatta gozumun onunde aldatılabılecek kadar. Evlenecegım adamın koynuna aldıgı kadınları gorebılecek ve onlara yazdıgı mesajları okuyabılecek kadar.. Ben Allah ıma sıgındım, her gecen gun bıraz daha ıyılesıyorum. O nu sorma zaten ıyı :) Mevlana'nın bır sozunu hatırlatmak ısterım; " Bır sey olmuyorsa; ya olmaması gerektıgındendır, ya da daha ıyısı olacagından".. vurdumduymaz

sende farkindasin zaten halen onun icin aci cekmenin ne kadar yanlis oldugunun.. kendini sagligindan etme arkadasim.. ölenle ölünmüyor diye bir laf var ya hani, sende gidenin ardindan hayatini kendini terketme.. biraz bencil ol onun gibi, ona inat mutlu ol.. kendine saygin olsun biraz, bir daha da asla ona mesaj felan atma, sen öyle yaptikca onun egosu tatmin etmis olucak sadece.. yarini degistirmek senin elinde, daha 24 yasindasin yasayacagin onca güzel sey varken, küsme hayata bosunca.. allah yar ve yardimcin olsun... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Cnm zaten vijdanı ve merhameti olsaydı bunu yapmazdı emin ol sen onun gercek yuzunu sımdı gordun zaten evlenseydın bu yuzunu gorcektın bak daha erken gordun tıpkı benım gıbı dua et senın bır sucun yok senın vıjdanın rahat bundan guzel bır duygu varmıdır ki... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Hiç kendini üzme gereksiz yere. Çık dışarıya kız arkadaşlarınlaailenle annenle vakit geçer dışarıda yada tek başına git gez alışverişe ver kendini bi şeylerle uğraş hafta sonları bir kursa yazılabilirsin opera tiyatro vs hem kendini geliştirmiş olursun hemde kafana takmazsın yaşadıklarnı. Bence bu şekilde rahatlarsın kendini huzurlu hissedersin o ne güzel hayatını yaşıyorda sen neden yaşamayasınkı?onun yaşadığı hayattan daha güzel bir hayatı hak ediyorsun sen. Onu beklemekmi bence asla.. hayatnda yapacağın hataların en büyüğü olur. Unutmaya çalşmalısın gerçekten çok zor bu soylediğim biliyorum ama başka çaren yok. Neden değişmiş olabilir sorusuna pek cevabım yok. Her şey olabilir. Bu sorunun cevabını kendisnden oğrenebilirsin ancak ama o da soylemez bence. kendine çok iyi bak. hayata sıkı tutun. :) inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Anlıyorum seni lakin erkekleri anlayamıyorum ben de :) duygularını çok kolay yok edebiliyorlar demek ki. Biz onların ardından yası uzattıkça uzatırken onlar çoktan başkalarıyla olabiliyor. Lakin sen de yaşayacaksın mutluluğu. Sabret sadece. Belki o şu anda mutlu ama ne malum sürekli mutlu olacağı? Belki o ileride çok mutsuz ve pişman olacak ama sen mutluluğu yakalamış olacaksın. Sabretmek gerek. 5 yılına üzülebilirsin ama henüz yaşamadığım çok yıllar var. Üzülme diyemem, üzül ama kendine de haksızlık etme.

arkadaşlar aynılarını bende yaşadım bundan 1 yılönce 3 senem iverdim sevdim ve seviliyordum ayrılırdık sonra tekrar başlardık aileler biliyordu yüzük takmıştık aramızda bundan 1 yıl önce zorlu bir ameliyat geçirecektim 4 gün önce terkedildim. ameliyatımı oldum daha iyileşmeden facesine baktım ilişkisi var yazmıştı inanmamıştım beni görsün diye değişitrmişti dedim düşündüm ve ona mesaj attım kötü günlerimdeyanımda olmamış tıama onsuz yapamadıgımı halen sevdiğimi söyledim ama o ben evlenmeyi düşünüyorum ilişkim var dedi kestirip attı sonra sevgilisi mesaj attı ve ögrendimki en yakın kanki dediği arkadaşıyla sevgili olmuştu ve bende kızla tanıştırmıştı kız çok büyük hakaretler etti ve benle çıkarken onlada çıkmış aldattı beni ve itiraf etti sonra bir daha ne aradım ne sordum ve yine bir sürü ameliyatlar oldum hem sağlık yönünden hemde psikolojik olarak çok kötüydüm ve kimsseyi istemedim çünkü güvenemiyordum başka erkekte yapacak diyordum 10 gün önce biriyle başladım şimdi daha mantıklı daha kararlı davranıyorum sevmeye yeni yeni başlıyorum ve halen acılarım geçmedi halen facesinden bakıyorum elimde değil bedduada etmiyorum hayırlısını istemiştim demekki hayırlı değilmiş kızlar çok zor biliyorum ama birde sağlııgınız yerinde olmazsa o daha kötü bunu unutmayın facesinden baktıgım zaman sadece meraktan bakıyorum inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Tutamadım kendimi ve mesaj yazdım facebooktan. O, 15 ay boyunca şu günlerde şehit olan askerlerin olduğu yerdeydi. O 15 ay boyunca onu nasıl kabus dolu günlerde beklediğimi hatırlayıp, hem 26 cana hem ona ağladım. Tutamadım kendimi. Yazdım içimden geçen her şeyi. 1 ay boyunca güçlü duran, yazmayan ellerim 26 canın acısıyla kaybetti gücünü. Zihnimde sürekli aynı soru. "ya ölseydi o da". Tutamadım kendimi yazdım hislerimi. Seni 15 ay boyunca o şehit ailelerin korkusuyla bekledim dedim. Sen yine de ölme, yaşa... Ah etmiyorum sana. Benim yanımda olma ama yeter ki yaşa dedim. Sana yazmamalıyım biliyorum. Biliyorum bir kez ayrılık girdi aramıza, olmaz eskisi gibi asla. Biliyorum beni istemiyor, sevmiyorsun artık. Bunları sana başlama umuduyla yazmıyorum, bunları o 15 ayın acısına yenik düştüğüm, güçlü duramadığım için yazıyorum dedim. Biliyorum ki okuduğunda "off yine mi yoknaz" deyip silecek mesajları. Biliyorum umurunda bile olmayacak şu iki gündür içime oturan acı. Biliyorum asla vicdanı sızlamayacak o cümlelere. Ben yenildim bugün kendime. Tutamadım kendimi ve ona yazdım. Onun gözünde güçsüz, zavallıyım belki. Umurumda değil. Ben bu acıyla başa çıkamıyorum artık. Ona hem öfke hem özlem besliyorum. Hem yüzünü dahi görmek istemezken, hem bir dakika görmek için her şeyi feda etmek istiyorum. Bu nasıl bir kaostur, bu nasıl bir sızıdır... İstemiyorum aslında onu. İstemiyorum artık bana acı çektirmesini. Ama kalbime söz geçiremiyorum. Ömür boyu bu acıyı nasıl taşıycam hiç bilmiyorum. Nerede benim aşık olduğum, merhametli, sevgi dolu adam. Nerede gözleri bana bakarken dolan adam. Şimdi biz buz, kaya var karşımda. Hiçbir şekilde bana cevap vermeyen. Kızlar, tükeniyorum ben... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Çok değil ayrılıktan 1 ay önce, "sen benim hayatımın her zerresine işledin. Sensiz bir hayat hiçten ibaret" diyen adam, bir ay sonra "seninle birlikte olma fikri beni boğuyor. Beni boğuyorsun anlamıyor musun" diyen bir adama dönüştü. Annesine de her daim "ondan başkasıyla evlenmem" derken, şimdi "onu istemiyorum" diyor. Tüm bu farklılıklar en başından beri vardı. En başından beri biliyordu çok farklı aile yapılarımız olduğunu. Neden 4 yıl sonra bu sebepten ayrıldı? Neden bu kadar değişti. Başka bir kız olmadığından eminim. Tabi şu an vardır muhtemelen. Yani bitme sebebi üçüncü kişi değildi. İçimde öyle büyük bir öfke var ki, bazen bastırıyor sevgimi. Nasıl olur da bu kadar değişebilir bir insan. Ne oldu ne değişti? Evlilik sorumluluğu bu kadar değiştirebilir mi bir erkeği? Neden bekletti beni 15 ay boyunca? Neden 4 yılımı çaldı benden. Beynim uyuşuyor bunları düşündükçe. Toparlayamıyorum kendimi. Unutmam gerek ama hayat bitmiş gibi sanki. 24 yaşındayım ama güneşin doğuşu bile sinirimi bozuyor şu anda. Lütfen uzun süreli ilişkisi bitmiş ve bunu atlatmış kişiler cevap yazsın ki, bir umudum olsun yaşamaya... tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

unutucaksın ve çok güçlü bir şeklde çıkıp hayatına girecek diğer insanla çok mutlu olucaksın çünkü sen artık doğruyu ve yanlışı çok iyi ayırt ediyorsun sende çık insanlara katıl artık H

Aynı durumdayım ben de. Hatta tüm erkeklerden nefret edecek kıvamdayım. Psikiyatra gittim ilaç tedavisi başlatmak istedi ama bağımlı olmak istemiyorum şu anda. Kendi çabamla atlatmak ve daha güçlü olmak istiyorum. Öyle bir haldeyim ki ağlayamıyorum bile bazen. Saatlerce aynı noktaya tepkisiz bir şekilde bakabiliyorum. Normal olmaya çabaladıkça, batıyorum... "Asla yapmaz, asla bırakmaz" dediğim kişiden bu darbeyi aldıysam, bir daha hiç kimseye güvenebileceğimi sanmıyorum. tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Merhaba ahali. Bugün üye oldum bu foruma. Açıkcası bu tür forumlara pek uğramazdım, haz etmezdim. Ancak o kadar çaresizim ki, tecrübeli kişilerin önerilerine muhtaç durumdayım. Biraz uzun yazacağım. Umarım okursunuz... Bundan 4 yıl önce girdi hayatıma. 20 yaşındaydım. İlk aşkım ve ilk ilişkimdi. Zira ben aşka inanmazdım. Bu yüzden kimseyi dahil etmemiştim hayatıma, o'na kadar. Öylesine ilgili ve aşk doluydu ki, zamanla kalbim ısındı ona. Henüz 1 sene geçmemişken "evleneceğim kadınsın" derdi bana. Ben ise temkinliydim, zira ailevi farklılıklar çok fazlaydı. Benim ailem muhafazakar bir yapıya sahipken, onun ailesi oldukça farklıydı. İnanç farklılıkları da söz konusuydu. Her neyse zamanla beni her şeyin yolunda gideceğine, her türlü fedakarlığı yapacağına, gerekirse ailesine rest çekeceğine inandırdı. Güvendim ona, inandım. Aşkı öylesine büyüktü ki, inanmamak elde değildi. Her şeyin ilkini onunla yaşadım ve maalesef ki aşkı da... Annesi, kardeşleri ve teyzeleriyle tanıştırdı beni. Hatta kuzenleriyle de. Hepsi aynı şeyi söylüyordu. O, ilk kez bir kız arkadaşını tanıştırdı bizimle. Gelin muamelesi görüyordum hepsinden. Her şey çok güzeldi ailevi farklılıkların bizi bunaltması dışında. Sonra askere gitmesi gerekti. Güneydoğuya gitti. Her gün o bölgeden şehit haberleri geliyordu ve ben tam 15 ay canım burnumda bekledim onu. Ona bir şey olursa korkusuyla yaşamaya çalıştım tam 15 ay boyunca. Askere gitmeden önce defalarca ayrılmamız gerektiğini, çok büyük farklılıklar olduğunu, yapamayacağımızı söylemiştim. Her defasında ağlayıp yalvararak beni ikna etti. Ben her şeyi üstlenirim dedi. Seviyordum, çok seviyorum ve vazgeçemedim ben de. O askerdeyken ben de durumumu annemle paylaştım. Başlarda onaylamasa da sevdiğim için kabullendi. Tabi babamın henüz haberi yoktu. Uygun bir dille söylenecekti zamanla. Nihayet askerden geldi. Kavuşmuştuk hiç ayrılmayacaktık nasılsa. 1 ay geçtiği halde hala iş aramıyordu. Annem ailem bana baskı yapıyordu. Bir adı konmalı diye. Bu durumu onunla paylaştım biraz da sert bir üslupla. Çünkü 3 buçuk yıl boyunca hep rahat bir insan olmuştu. Askere de 10 ayda ancak gitmeyi başarabilmişti. İşe girdi ama bir şeyler değişmeye başlamıştı. 3 buçuk yıl boyunca bir kez bile beni kırmamış, sesini yükseltmemiş adam, askerden gelip sorumluluk alınca bana karşı sert bir tutum sergilemeye başlamıştı. Kırıcı sözlerin haddi yoktu... Derken annesi ve teyzelerini getirdi bize. Aileler tanıştı. Her şey evliliğe doğru ilerliyordu. Ki zaten bana hep "karım" derdi. Benim ailem ve teyzelerim duydukları karşısında pek hoşnut olmasalar da belli etmediler. Çok iyi ağırladık onları. Onlar da bizden çok memnun kalmışlardı. Bir sorun yoktu. Biz zaten aramızda alyanslarımızı takmıştık. Herkes, tüm çevremiz biliyordu. Sonra ne olduysa o bunalıma girdi. İçine kapandı. Benimle konuşmak istemiyordu. Sorduğumda ise "seninle alakası yok ben çok bunaldım. Kimseyi sevmiyorum istemiyorum" diyordu. 2 ay sürdü bu hali. Ne yaptıysam, ne denediysem değişmedi. Bir gün bir mail yazdım. Olmuyor ya toparlanalım ya bitsin dedim. Sandım ki toparlayacak kendini. Eskisi gibi olacağız yine. 4 gün sonra mailime cevap geldi. "Düzeleceğime, düzeleceğimize inanmıyorum. Bizimle ilgili bir umudum yok artık. Çok farklıyız. Bitsin bu ilişki. Seni hala seviyor özlüyorum ama seninle görüşme birlikte olma fikri omzuma yük bindiriyor. Boğuyor beni" demişti. Ve daha birçok şey. Şoka girmiştim. Aradım onu. Ağlayarak durumu anlamaya çalıştım. "İSTEMİYORUM" diyordu sadece. Ama sevmediğini söylemiyordu. Defalarca aradım, mesaj yazdım. Mail yazdım. Karşımda beton gibi bir adam vardı. "sensiz ölürüm" diyen kişi, o kadar soğuktu ki, canım yanıyordu artık. Son bir kez deneyelim dedim. Kabul etti ve bunu kendisinin de istediğini söyledi. Sadece umudum yok dedi. Bitmediğini değil uzatmaya girdiğini düşünüyorum dedi. Aradan 3 gün geçti. Ben düzeleceğimize dair umut beslerken, o bana bir mail daha yazdı. "sen benden ayrıldığın için acı çekiyorsun ama benim üzerimden yük kalktı. rahatladım" dedi. Sonraki gün arkadaşıyla konuştum. O da bana "ona acıdığım üzüldüğüm için devam etme kararı aldım. İstemiyorum sevmiyorum artık" dediğini söyledi. Yaşadığım şoku tahayyül etmek imkansız... Bir adam 2 ayda değişmişti. Tanıdığım benim için canını feda edebilecek adam, bir anda yabancıya dönüşmüştü. Bir kez daha konuştum. "şu an bunalımdasın. Geçmesini beklerim, seni beklerim" dedim. "bekleme ne bekliyorsun" diye bağırdı. "Bari yüz yüze konuşsaydık" dedim. "gerek yok" dedi ve 4 yılı bir telefon konuşmasıyla bitirdi. Sonrasında duyduğum şeyler ise berbattı. Arkadaşlarına "bana evlenmeyi düşünmeyecek takılmalık kız bulun" demesi, eski sevgililerine facebook'tan mesaj atması, mutlu mesut hayatına devam etmesi vs. O şu anda çok mutlu ve rahat. Ben ise 1 buçuk aydır hayata kapattım kendimi. Annesi beni aradı. Ağladı. Kızım anlamadık biz de neden böyle olduğunu ama istemiyorum diye tutturdu dedi. Psikiyatra gitmiş. Psikotik özellikli depresyon teşhisi koyulmuş ve ağır ilaçlarla tedaviye başlamış. Belki hastalıktandır tüm bunlar diye kendimi avuttum ama benim dışımda herkese karşı gayet olumlu ve mutlu. Çevremdeki herkes şoka girdi. Çünkü onun sevgisi bağımlılık gibiydi. Çevremdeki herkes aynı şeyi söylüyordu. "bu devirde böyle seven, sadık kalan başka adam yoktur" ben de ona öylesine güvenmiştim ki, asla terketmez beni bırakmaz diyordum. Daha sonra arkadaşlarıyla konuşmalarımda, arkadaş çevresinin onu çok doldurduğunu öğrendim. Yaşantılarınız çok farklı, mutlu olamazsınız demiş her biri. Ki bunu hep diyorlardı ama o, onlarla alakasını kesmişti. Bana sahip çıkmıştı. Şimdi ise onlara geri döndü ve halinden gayet memnun. 1 buçuk ayda 6 kilo verdim. Tüm vücudum stresten sivilce doldu. Evden dışarıya çıkmıyorum ve hayatımı sürekli erteliyorum. Onu mutlu gördükçe daha da üzülüyorum. Benim yüzüme karşı, "hala seviyorum ama bu işin oluru yok" diyen adam, arkamdan "sevmiyorum onu bana kız bulun" diyebiliyor. Arkamdan kötü konuşabiliyor. Ben onunla ilgili hiç kötü konuşmamışken... İnanın, bunu yapabilecek son kişilerden biriydi. Nasıl oldu da 2 ayda 4 yıldır tanıdığım bir adam böylesine değişti aklım almıyor. 4 yılı bir mail ve telefon konuşmasıyla bitirdi. Aklım almıyor ve çıldıracak gibi oluyorum. O, bensiz hayatına çoktan alıştı. Ben ise 1 buçuk aydır aynı acıyla yaşıyorum. Ne yapmam gerek, nasıl unutmalıyım bilmiyorum. Lütfen, birileri unutulur desin... Oturacağımız ev, eşyalarımız her şey konuşulmuştu... Bana telefonda "yüzüğü bozdurabilirsin" dediğinde öyle katıydı ki. Beni 4 yılda bir kez bile kırmamış bir adam 1 ayda hayatımı mahvetti. Keşke hiç hayatıma girmeseydi. Ben nasıl unutucam bu travmayı, hiç bilmiyorum... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Evet en acısı da bu ''kendine güvendirip'' zaman geçip güven duyup tam bağlanmışken yarı yolda bırakılmak.. .. Bana olan da bu... Bundan sonra sözlere değil zamanın gösterdiklerine;davranışlara inanacağım.. Ve kendimi enzından evlenene kadar katı tutacağım... İlk hatasında defedeceğim.. Gereksiz fedakarlıkta bulunmayacağım.. Belki evlendikten sonra da kendimi tutacağım... Tam bağlanmayacağım.. Nasıl olacaksa artık..

canım, umut etmek ümit etmek her zaman doğru olmuyor ne yazıkki. "Pandora hatasını anlayarak biraz sonra kutuyu kapadı ancak kutuya kapatılan kötülüklerin arasında, insanlari yaşatacak, teselli edecek "ümit" de vardi" ümit için pandoranın kutusunda kötülüklerin arasında yeralıyor der. düşünürsek evet bazen boş ümitler tüm hayatımıza mal olabiliyor. diğer yandan ümit etmek bizi hayata da bağlıyor. Burda dikkat edilmesi gereken belki de hayalperestikle gerçeklik arasındaki ayrımı doğru yapabilmektir. aklıma geldi, işyerinden bir arkadaşımın düğününe 3-4 hafta kala damadın ben evliliğe hazır hissetmiyorum kendimi demesiyle dünyasının altüst olduğunu hatırladım. Orda artık ilişki 2-3 kişiyi aşmış, davetiyeler basılmış, hergün gelinlikçi arar prova sorar, eşyalar ortada kalmış.. yani tahmin edebileceğin üzere berbat bir durumdu. Arkadaşım da psikologa falan gitmişti, mutluluk hapı dediği bi ilacı vardı, bir süre kullandı kendini 2-3 ayda yeniden gülebilecek kadar iyileşti. U

Haklısın akuma biliyorum eskisi gibi olmayacağını ama 4 yılı da bir çırpıda silip atmak hiç kolay değil. Sutlu keşke yazdığın gibi kararlı olabilsem. Biliyorum beklemek yapacağım en büyük hata ama onca hayal onca anı... Hiç kolay değil bunlardan kurtulmak. Bana en çok koyan da 4 yılı telefonda bitirmesi. En azından son kez yüz yüze görüşebilirdik, ona bile cesaret edemedi. Ufak bir kavgamızda bile ağlayıp, beni kaybetmekten çok korktuğunu söyleyen adam, karşımda defalarca gözyaşı döken adam nasıl bir anda böyle katı ve umursamaz oldu anlamıyorum. 4 yıl boyunca seni kaybetmekten çok korkuyorum diyerek ağlarken, 4 yılın sonunda "artık seni kaybetmekten korkmuyorum" diyerek katılaştı. Kaldıramıyorum tüm bu olanları. Biliyorum benim için hayırlısı buydu. Doğru olan da belki bitmesiydi. Ama içimdeki öfke, sevgi bitmiyor işte. Özlüyorum onu hem de çok. Tüm o acı sözlerine rağmen özlüyorum. Keşke son kez görebilseydim diyorum. Hala atamadım onun isminin yazdığı alyansı. Askerdeyken bana yazdığı mektupları. Onlarca fotoğrafı, hediyelerini. Bu nasıl bir acıdır... Nasıl başa çıkılır. Uyku, yemek hiçbiri yok. Ben bu haldeyken o en ufak bir üzüntü belirtisi bile göstermiyor. Bir de onun psikiyatrı ona "belki de 4 yıl boyunca hastalığından dolayı farklı bir kişiliğe büründün kendini kandırdın" demiş. Nasıl bir kişilik hastalığıdır ki bu? Bunu düşünmek daha da kötü. Yani ben aslında var olmayan bir kişilikle 4 yıl geçirmişim. 4 koca yıl. Yazık... F

inanırmısın bunu okurken sanki kendi ilişkimi dışardan okuyor gibi oldu. her zerresi aynııı. ailesine o olmazsa inanın ölürüm demelerinden bozuk arkadaş çevresine ve benim uzak tutma çabalarıma kadar herşeyyy aynıı. aynışey bana da oldu o ölen biten adam biranda değişti önceden oda seviyorum ama istemiyorum diyodu çok üstüne gittim artık sevmiyorum dedi en sonunda. ve beni aldattı. eminim şuan hayatında başkası var. benimde 6 yıllll benimde bikaç ay oluyo eridim resmen zayıfladım. bende kaostayım neyapacağımı bilmiyorumm inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

benımkıde buna benzer ama ben ayrıldıktan bır hafta sonra elemanı takım elbıse ıcınde gorudm meger sozlenıyormus vallaha cnaım sadece beddua ettım ve benı bırakıp aıleısnın ısteıdgı kızla evlendıgıne essekler kada pısman oldu sadece allaha havale et zaman her syeın ılacı ve esımle karsılastım sonra 2 yılımızdada evlendık bıde benden sana tavsıye bır ılıskı ne kadar uzarsa o kadar pıslıgı cıkıyor o yuzden erkeklere zmaan vermek sacmalaık evlenıyorsa evlensın yoksa sneın yıllaırnı heba etmesın B

Sen şimdi acını en dibine kadar yaşıyacaksın dostum!! Yaşaman lazım bu acıyı, yaşaki bitsin!! Acıyı yaşadıkça bitireceksin her bitirmende olgunlaşacaksın... Kimin dost kimin dostçuk oldugunu bu dönemde anlayacaksın erkek arkadaşın kendını avutuyor senın acı çektıgını biliyor bıldıgı için rahat oldugunu sanıyor oysakı zaman geçince çok degıl bıraz zaman geçince özliyecek acısını anlayacak ama sen o acıyı dibıne kadar yaşadıgın için senı etkılemıycek onun acısı bırak yoluna gitsin, seçim onun sen gelecek güzel güneşli günleri düşün... Unutma her kara bulutun ardında parıl parıl parlayan güneşin mutlaka çıkacaktır... Sevgiyle kalll... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

sana yazdıklarım belki boş ve söylemesi kolay şeyler olarak gelecek ama gerçek olduklarına inan. İlişkiniz neden nasıl bu hale geldi bilemiyorum ki sende anlamış değilsin. Elimizde olan hayalleri, umutları söndürülmüş bir genç.. ve dönüşü olmayan bir geçmiş.. bu saatten sonra hiçbişey eskisi bile olmaz, köprünün altından sular akıyor sende bunun farkındasın ve tekrar barışmak gibi bir niyetinin yok ve unutmak için çabalıyorsun çoğu insan aşk acısı çeker ve bu acı hiç bitmeyecek sanır ama hayat devam ediyor, her gün güneş doğuyor.. birden olmayacak tabi unutman zamanla azalacak.. aslında unutmayacaksın sadece artık acı vermeyecek.. biliyorum bende yaşadım 5,5 yıl sonunda biten bir ilişki şuan başkasıyla evliyim ve çok da mutluyum sihirli sözcükler yok mesalesef acını dindirecek, tavsiyelerim olabilir ancak şuan akıp giden hayatı izliyorsun, evden dışarı çıkmamak bir süre sonra seni de depresyona sokabilir en güzel yaşlarını dört duvar arasında şuan seni düşünmeyen birini düşünerek heba etme kendine küçük hedefler koy, yeni hayaller kur ve onlara ulaşmak için çabala ve şükret iyi yönlerine bak ya evlendikten sonra değişseydi, ya evlenip çocuğunuz olduktan sonra değişseydi.. boşanmak emin ol ayrılmaktan daha zor olurdu şükretki Allah sana onun bu yüzünü yolun başındayken göstermiş, sevgini haketmediğini gösterip gözünü açmış negatif düşüncelere kapılıp içini daha da karatma lütfen kendinden emin kendine güvenen geleceğe umutla bakan bir bayan ol çok gençsin çok da güçlüsün.. buna inan dilerim gelecek sefer yazdığında daha umutlu olursun inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Bu foruma üye olurken düşündüğüm tek bir şey vardı paylaşımdan ziyade. Biliyordum ki burada benimle aynı şeyi yaşamış olanlar vardı ve beni sadece onlar anlardı. Yanılmadım da. Seni çok iyi anlıyorum. Ben güçlü olmaya çalışıyorum ve uzun süredir ağlamıyorum. Çünkü ben onun 4 yıldır tanıdığım halini sevmiştim. Özlediğim de o hali... Ancak ayrılık zamanında gerçek karakterleri ortaya çıkıyor. Öylesine çirkinleşiyorlar ki, dönseler bile asla aynı sevgiyi hissedemeyiz emin ol. Diyorlar ya unutursun zamanla diye. Ben unutmak istemiyorum ki. Unutmaya da çalışmıyorum. Zira ne zaman olur bilmem ama, bundan sonra eşim olacak kişiye vereceğim değer, işte bu çektiklerimin unutmadıklarımın ürünü olacak. Bu acıları her hatırladığımda eşim olacak kişiye daha sıkı sarılıcam. Bu yüzden onu unutmak değil de önemsizleştirmek olsun asıl amaç... Sen de artık ağlama. Biliyorum çok zor biliyorum anılar sürekli zihninde, biliyorum tüm kötü sözlerine rağmen hala onu özleyebiliyorsun. Ancak artık kabullenmek gerek. Hayat bir şekilde devam edecek. Acı çekerek de olsa devam edecek. Ben yıllar sonra "keşke o yılları boşa harcamasaydım" demek istemiyorum. Sen de istemezsin eminim. Bundan mütevellit artık dirilelim. Mutluluk belki hemen olmaz ama yaşamak lazım. F

Buna benzer birşeyler ben de yaşadım;açtığım konulara bakabilirsin.. Bana daha önce içten sevgi dolu olan adam bir buza dönmüştü.. Geçen şehir dışına çıktım;kapalı çarşıyı gezerken;istanbuldaki kapalı çarşıya onunla birlikte girdiğimiz geldi;kendime engel olamadım aradım. Kapalı çarşıdayım ;aklıma sen geldin ''dedim. Bne de senin aklıma geliyormuyum arada da olsa ''dedim;yok''dedi.. Unuttun mu'' dedim''unuttum''dedi.. Çok soğuktu.. Artık bunları konuşmanın anlamı yok''dedi. Ben sadece konuşmak istemiştim;devam etmesi için aramamıştım oysa.. Ben konuşurken tlf kapattı.. Ve canım inanılmaz acıdı.. Benimle evlenmek için acele eden oydu ve değer vermek ;sevmekten başka hiçbir hatam yoktu.. Hızla dışarı çıktım;uygun bir köşede dakikalarca ağladım.. Onun içten sesi huzur verirken şimdi soğuk sesi acı veriyor ve o soğuk sesi bir daha duymak istemiyorum.. Ve şimdi herkese tedbirli yaklaşıyorum.. Hemen kendimi kaptırmıyacağım bundan sonra diye kendi kendime söz verdim..

aradan bayagi zaman gecmis ama nasil oldun canim duzeldin mi var mi gelismeler hayatinda? E enfal86

evet canım ben face. de okızla arkadaş olduğunuda gördüm sahte face. den gördüm. güya onunla tek bi alakası bile yoktu. kızı görür görmez öle bir ağlamaya başladımki hem ağladım hem afedersin kustum günlerce kustum durdum stres okadar mahfetti beni düşün. kendini böle bişeye hazırla başkasıyla olmak isteyecektir. aşkımızı lekelediği için mahfoluyorum. şok üstüne şok yaşıyorum ona zarar veren görüşmesini istemeyip uzak tuttuğum en kötü arkaaşlarıyla yeniden barışmış şaka gibi.. senin olayın beni çok duygulandırdı yine kötü oldum benimde daha çok yeni 1hafta önce attım son msjımı kızın face. de olduğunu öğrendiğimi söledim normalde kendini parçalardı hemen arayıp açıklama yapar diye düşünürdüm tıkk yok napıcam bilmiyorum bende kaybettiğim gururumamı yanayım aşkıma sevgimemi F

Bence antidepresan kullan;biraz daha duyarsız yapar seni;acını azaltır;uygun bir antidepresan tabi bazıları yan etki yapıyıor yaramıyor. Özel doktora git;hem dinler seni hem en uygununu vermeye çalışır. Şöyle düşün;senin yaşın daha genç;24 yaşındasın.. Ben senden 10 yaş büyüğüm;ve evlilik geçirdim.. Ve benim 2. yaralanışım.. Beterin beteri var... Benden de beteri var mutlaka.. En azından kamuda işim var.. Ama senin yaşında bunu yaşaydım bana bir tecrübe olurdu evlenirken..

Canım o bir şey bilmiyor. Asıl aldatsaydı, sevmeseydi unutman daha zor olurdu. Onun dışında başka bir konundan gördüğüm kadarıyla, seninle hemen hemen aynı günlerde ayrılmışız. Bizim de 1 kasımda 2 ay oldu. Hem de dolu dolu derler ya... Öyle dolu ki sorma. Gözyaşı, kin, sevgi, nefret, özlem hepsi içiçe geçmiş bir biçimde içimi kemirerek geçti... Hala da devam ediyor kemirmeye. Daha ne kadar dayanabilirim bilmiyorum. Dayanacağımı da biliyorum bir yandan aslında, ama her şeyi atlattığım da kötü ve inancını kaybetmiş bir insan olmaktan korkuyorum. Benim de, ilkimdi. İlk öpücüğüm, ilk el ele tutuştuğum, ilk ilk ilk. Öyle sözler var ki söylenmiş, hazmedemiyorum. 23 saat boyunca düşünmesem başarsam bile, 24. saat aklıma gelip günümün içine ediyor. İzmir dar geliyor bazen. Her yerde bir anı var. Nereye baksam, kendimi onu hatırlatacak bir şeyler bulabilirim. Buluyorum da zaten. Otobüste, yolda yürürken, vapurda, metro da az ağlamadım hatırlayıpta hüngür hüngür. Az rezil olmadım. Öyle anlarım var ki nefret kusuyorum, ama sonra bir gülüşünü hatırlamam yetiyor nefretimi dağıtmaya. İçim yanıyor, ölüyorum, tükeniyorum, canım acıyor diye ağlıyorum. Gerçekten öyle... İçimde bir acı, ve beni tüketiyor. Ben suskunluğu seçtim o bitirdiğinde. Hiçbir şey söylemedim onu suçlayacak... Ya da başka hiçbir şey söylemedim. Ne söylesem anlamayacak nasılsa diye düşündüm. Susmak en güzel cvptır dedim. Şimdi o sustuklarım büyüyor içimde... Keşke susmasaydım. Çok zor susmak, susmayı başarmak. Ev kalabalıkken wc ye girip ağlıyorum bazen. HERKES BENİ GÜÇLÜ BİLİRDİ. AMA BİLMEDİKLERİ TEK ŞEY EN GÜÇLÜ KİŞİ BİLE SEVDİĞİNE YENİLİR... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Amin. Çok teşekkür ederim uzun uzun tecrübeni benimle paylaştığın için. İnanın basit gibi görünse de bu paylaşımlar, çok büyük destek oluyor bana. Umuda ihtiyacım var ve yazılan her cümlede umut buluyorum kendime. Dönmesini şu an istiyorum ama onunla bunca acıdan sonra bir gelecek kurabilir miyim onu bilmiyorum. Ona güvenebilir miyim hiç sanmıyorum. Arayıp sorma, üstüne düşme hatasını çok yaptım. Son olarak aradığımda açmadı telefonumu ve o günden sonra bir daha aramadım. Tam 1 aydır hiçbir şekilde iletişim kurmadık. Bir yerim ağrıdığında sabaha kadar uyuyamayan, meraktan sabahın köründe yanıma gelen kişi, bir aydır nasıl olduğumu zerre umursamıyor ve merak etmiyor. Can acıtıyor bu durum da. O mutlu, rahat ve özgürlüğünün tadını çıkarıyor. Ben ise kendimi tüketiyorum. Bu yüzden kendime çok kızıyorum. İnşallah dediğiniz gibi unutur ve yoluma bakarım.

'İnanın, bunu yapabilecek son kişilerden biriydi.' Herkes her ilişkisinden sonra bu cümleyi kullanıyor. Son Kişiydi, nasıl olduda bunu yaptı sorular sorular Hemde cevabı olmayan sorular Sevmiyor işte kısa ve öz Hepimizin başından aynı şeyler geçti emin ol Hatta ben daha beterini yaşadım Sevmiyor işte adam napıyım kendimi öldürüyüm sevmesi için? Sende bir yerden başla hayatını tekrardan kazanmak için Herşeyde bir hayır vardır.. inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Sende kendımı gordum 7 ay oldu bıtelı aynı karkter aynı tıp ınsan... Sadece uzakdur ve hayatına devam et. tıpkı onun gıbı onun yaptıklarını unutmuycaksın hıc bır zaman ama acın zamanla azalacak..

Bir ben yaşamıyormuşum aynı kaosu demek ki. Bir bilsem ne yapmak gerektiğini de sana da söylesem. Her gün aynı ızdırap. Her gün öfke mi kusayım acı mı çekeyim bilememe hali. Senin de 6 yıl. Sindirilebilecek bir zaman değil. Hiç görüştünüz mü peki ayrılıktan sonra? O da buz gibi ve vicdansız mı... B

herseyden önce otur iyice agla, acini sonuna kadar yasa tabi abartmadan.. gercekten onu unutmak, icindeki aciyi yenmek istiyorsan yapacagin ilk sey onunla ilgili herseyi her an ulasamayacagin bir yere kaldirmak, onun yoklugu aci vermedigi zaman cikarir hepsini ya yakar yada cöpe atarsin.. biliyorum hersey onu hatirlatiyor sana, dinledigin sarkilar, gittigin yerler, giydigin kiyafetler bile.. ama asicaksin, mesala onunla birlikte aldigin kiyafetleri, yada onun begendigi kiyatleri götür bir fakire ver.. canini yakacak sarkilari dinlemeyeceksin, daha cok hareketli, seni motive edecekler sarkilari dinle.. sonra eve tikamayacaksin kendini, git bi kursa yazil, hep yapmak istedigin ne varsa yap, gelecegin icin planlar yap, calismiyorsan is bul, kisacasi erteledigin ne kadar hayalin varsa onlarin gerceklesmesini sagla.. unutma o yokkende yasiyordun sen, evet hayatina girdi, iyi kötü 4 yil gecirdiniz birlikte, olmadi ayrildiniz bunlari kabullen.. gercekten istersen sende unutursun, hic kimse vazgecilmez degil unutma.. inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Ben de sayıyorum ayrıldığımız günleri. Ama kendimi tutamayıp onun facebook'una baktığımda gayet mutlu ve rahat olduğunu görüyorum ve daha da büyüyor acım. Tuhaf olan ne biliyor musun? İlişki boyunca her zaman onun sevgisi benden fazlaydı. Hatta bundan hep şikayet ederdi. Sen benim kadar bağlı değilsin diye. Ben korkuyordum çünkü, bağlanırsam kaybederim diye. Sonunda bağlandım ve kaybettim. Geç oldu ama anladım kimseye kendinden çok değer vermemek gerektiğini. Ben de onu Allaha havale ediyorum. Bunu ona da söyledim. Asla aldığın ahla mutlu olamayacaksın dedim. Umurunda mı? Değil elbette. İlişkimiz boyunca tüm çevrem "sen ondan fazlasını hak ediyorsun" dediler de ben sırf sevgim için hiçbir vasfı olmadığı halde onunla oldum. Bunu kendimi yüceltmek için söylemiyorum. Gerçekten dikkate alınacak bir vasfı yoktu. Buna rağmen kimseyi dinlemedim ve sonunda terkedildim... Serotonin

bir ilişkinin arkasındn dirilmek o kadar zor ki hersey yolunda giderken birden aklına düşmesi öldürüyo insanı. uzun zamndır rüyamda bile görmüyordum ki taki dün geceye kadar. onun hiç umrunda olmamak koca 5 seneyi kolayca silmesi ve simdiki sevgilisi ile çok mutlu olması çok ama çok yıpratıcı çok üzücü inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

ateş düştüğü yeri yakar bu bir gerçek.. senin şuanki ruh halin itibariyle bu şekilde düşünmende normal empati kurabiliyorum çünkü bende bu acı dolu günlerden geçtim ağlamaktan gözlerimin şiştiği, dudaklarımın uçuk içinde olduğu dönemler ama asla keşke yaşamasaydım demedim asla unutmadım, unutmamda.. o bambaşka bişey.. ama gelgörki bunlar bizi olgunlaştırıyor, acı da olsa tecrübelerimiz oluyor, ve elimizdekilerin kıymetini anlamamızı sağlıyor hayatta herşey çift yaratılmış yaşam-ölüm, acı-tatlı, keder-mutluluk... biri eksik olsa diğerinin önemini anlayamayız ve şükredemeyiz.. acılar geçecek sadece biraz zaman ver kendine aşk acısı da çektim evlat acısı da..3,5 ay önce 8 aylık bebeğim karnımda öldü.. ve yaşıyorum senin için şuan bu da bişey ifade etmeyecek biliyorum sadece hayata biraz daha umutlu bak diye söylüyorum güneşin parlayan yüzü sana umut versin inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

yoknaz arkadaşım! Yakışıyormu senin gibi güçlü bir kıza... unutmak kolay olmuyor evet haklısın ne söylesem boş.. kalbimizde en kuytu zindanlara yerleştiriyoruz onları.. aşk.. sevgi.. sadakat.. bağlılık.. ve en pisi de alışkanlık... şimdi hemen kalkıp dünyaya farklı bi pencereden bakma zamanı... dışarda bi hayat var... çıkar onu o zindandan bir güvercin gibi bırak uçsun gitsin! ağlama diyemiyorum ama gülerek ağla... şükret.. kendine zaman ver... bak bi dışarıya gülüm dışarıda hayat var... büyük bir yüreğin var senin.. güzel bi yüreğin bahtında öyle olsun inşallah... verdiğin emeklerinin hatrına onu çıkar at kalbinden kendine olan saygını düşün ona verdiğin tanıdığın toleransları düşün.. çok emek harcadım ama olmadı diye düşün gözünden akan yaşları onun haketmediğini düşün.. seni senin onu sevdiğin kadar sevemediğini aciz olduğunu düşün ben güçlüyüm de sevdim ama o sevemedi diye düşün... zamanını aldığı için emeklerine yazık ettiği için bırak aç kalbinin kapılarını usulca çıksın gitsin... güçlü ol ailen var yanında senin.. senin yanında sen varsın unutma yalnızlığa itme kendini yalnızsızlığa doğru yol al... herşey gönlünce olur inşallah dostum... vurdumduymaz

şuan içinde bulunduğum duruma o kadar uygun bi konu ki.. ne desem ne yapsam bilmiyorum.. canım çoook yanıyor benimde 5 yıllık ilişkim ailelerin farklı olmasından dolayı bitti..5 yıl önce ilk çıktığım ilk aşkımdı ünivde tanıştık benimle çıkabilmek için çok uğraştı çok emek verdi en sonunda pes ettim ilk defa bi erkeğe güvendim evet dedim.. çok güzel günler yaşadım onunla tarifi yok... beni hiç kırmazdı ağzımdan bişey çıksın hemen yapardı.. gözümün içine bakardı..5 ay önce askere gitti.. daha sonra tartışmalar başladı huzursuzluk artıı gözümün içine bakan adam öyle değiştiki hakaret küfür azarlama biri bin para.. ama çok sevdim bi kere katlandım.. bunların üstüne biraz düşünmem lazım ayrı kalalım dedi tamam dedim ama geri dönünce herşey bitti seni istediğimden emin değilim dedi.. nedenide benim açık olmammış.. kapanmazsam bitecekmiş ailesi öyleymiş.. belki düzgün bi şekilde en başta söylese yapardım ama beni o kadar çok ağlattı üzdüki yaparım diyemedim.. ve beklenen son bugün bitti.. birdaha başlamamak üzere bitti gitti..5 yılı silmek erkekler için çok kolay kimse şaşırmasın nasıl yapıyorlar diye.. ne diyeyim ne yapayım bilmiyorum. tek bildiğim tarifsiz bi acı...

Cümlelerinde öfke var ve benim şu an ona hissettiğim şey de bu. Sevgimin önüne geçiyor istemesem de. 4 yıl boyunca ona güvenmemi, inanmamı sağladı ve 4 yılın sonunda sırf özgürlüğü bitecek korkusuyla, sırf evlilik sorumluluğu ağır geldiğinden bitirdi. 10 ay geçmiş hala geçmemiş. İnşallah sen de tez zamanda atlatırsın. Ben ona ne yazık ki hakkımı helal edemiyorum... F

durumuna cok ama cok üzüldüm... ama inan hepimiz az yada cok senin bu yasadiklarni yasadik... herkez ömrü hayatnda böyle basarisisz bi ask geciriyodur eminim.. bende dahil tabiki... cok sevmistim.. olmadi... ölücem sandim.. onsuz yapama sandim... simdi ise nasil miyim?evliyim vede bir bebegim var.. cokda mutluyum esimle... iyiki esimi tanimisim... iyiki odan baskasiyla evlenmemisim diyorum senin karsinada cickicak dogru kisi... bundan hic süphen olmasin... bu günleri üzülerek hatirlicaksin... üzülücksin, cünkü zamanini heba ettigin icin... kendine kizicaksin... onun icin kendini toparla.. cik gez dolas... hayattan kopma allah muhafaza bunalima falan girersin... canim benim o seni düsünmüyo, bari sen kendini düsün... ailen icin yap bnu.. onlarida daha fazla üzme inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Kızlar hepinize ayrı ayrı çok teşekkür ederim. Acım hala geçmedi sevgim de. Ama o kim ki ben onun için kendimi harap edeyim. Günlerdir gitmediğim doktor kalmadı yahu. Kim için? Beni zerre önemsemeyen bir adam için. Hayır yani bir vasfı olsa anlıycam bu küstah hallerini. Sırf aşık olduğum için onunla birlikteydim ben. Yoksa dikkate alınacak hiçbir vasfı yok. Yarın yine doktor randevum var. Bu sefer de karaciğerimden şüpheleniyorlar. İnşallah kötü bir şey çıkmaz. Sağlıklı bir insanken bu adam yüzünden 24 yaşımda ne hale geldim. He bunları diyorum da geçti mi acım. Hayır. Ama ölmedim de, ölmeye de niyetim yok vaktim dolmadığı sürece. Beni yaratan Rabbim, onun acısını çekip sağlığımı tüketeyim diye yaratmadı. Dua edin kızlar sağlam kalayım. Öbür dünyada zaten çekecek yaptıklarının cezasını da, ben bu dünyada da onun acizliğini göreyim... icimdeki_sen 17.10.2014 miladim

merhaba canım neler hissettiğini çok iyi anlıyorum... belkide seni en iyi anlayabilecek kişilerden biriyim... benimde 16 yaşından bu yana süregelen ilişkim bitti...8 yıl sürdü benim için ölen biriydi bu kişi üstelikte... dirayetli çıktım Rabbime sığındım ve atlattım.. o evlendi.. benimde şiimdi mükemmel bi ilişkim var sözlendim.. ondan daha karakterli daha yakışıklı daha eğitimli biriyle üstelikte.. benim hayatıma bakanlar mucize birşey yaşadın Allahın değneyi deydi sana diyorlar kimbilir belkide öyle herşeye rağmen şükür etmeyi bilip ondan geleni iyi veya kötü baş tacı yaptığım için rabbim beni sözlümle tanıştırdı üstelikte ilişkim bittikten 2 ay sonra.. geçecek inan bana unutacaksın ve kimseye güvenmemeyide öğrenecek erkeklere karşı daha gerçekçi olacaksın... Rabbim yar ve yardımcın olsun... A

Başın sağolsun gerçekten çok üzüldüm kaybına... Allah daha büyük acılardan muhafaza etsin hepimizi. Bu acıları yaşatanları da yaradana havale ediyorum... B

dualarımız seninle dostum... sen güçlüsün unutma!! o değil sen güçlüsün... inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Arkadaşının hali çok daha kötüymüş. Ben bugüne kadar yine teskin ediyordum kendimi. Bugünkü şehit haberleri başa sarmama sebep oldu yine. O'nu beklediğim azap gibi günlere döndüm yine. Açtım facebookuna baktım belki benim kadar kötü hissetmiştir diye. Arkadaşlarıyla şakalaşıyordu. İçimden beddua etmek geliyor ama tutuyorum kendimi şu mübarek günde. Benim içim yanıyor, hayatım mahvoluyor ve o arkadaşlarıyla şakalaşıyor. Aklım almıyor ya çıldıracak gibi oluyorum. 15 ay tüm hayatımı erteledim ben. Her gün gözyaşı döktüm o yüksekova'da diye. Her an başına bir şey gelecek korkusuyla canımdan can gitti her gün. O ise döndü ve birkaç ay sonra beni terk etti. Beynim uyuşuyor. Bakıyorum o gencecik yaşında can verenlere. Kızıyorum kendime bu sefer de. Senin yaşadığın acı nedir ki, 26 genç yok yere gitmiş sen neyin derdindesin diye kızıyorum kendime. Bugün bitsin artık ya. Ağlamaktan harap oldum bitsin bugün. Geçsin şu ızdırabım. Beddua etmekten korkuyorum ama onun mutlu hallerini görüp, o 15 aylık ızdırabımı düşündükçe tutamıyorum kendimi. inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Yazdıkların o kadar ferahlatıcı ki... Ben onunlayken aldığım aile terbiyesini de, inancımı da zedeledim. Diledim ki, o değişir. Çevresine inat iyi biri haline gelir. Değişti de hakikaten. 4 yılda bambaşka biri oldu. İnançlı, merhametli, kötülüklerden uzak duran biri haline geldi. Ta ki sorumluluklar sırtına yüklenene dek. Belki de sadece kendini kandırdı. Ve de beni... Tecrübe ama çok acı bir tecrübe bu. Yıllarca tanıdığını sandığın kişinin aslında "o" kişi olmadığını öğrenmek. Ailem evet. Her daim dua ettiler bana. Hakkımda hayırlısı olsun diye. Annem her ellerini açtığında "hayırlı değilse kalplerine soğukluk ver rabbim" dedi. Ben ise hayırlı olduğuna, olacağına öyle inanmıştım ki... Değilmiş demek ki. Şimdi tek temennim, ailemi karşıma almak zorunda olmadığım bir ömür geçirmek. Ben onun için anneme onlarca yalan söyledim. Bunu bir daha yapmak istemiyorum. Onu hayatıma hiç girmemiş gibi silmek istiyorum. İnşallah bunu başarabilirim. Dualarınızı eksik etmeyin sizler de. Sanmayın ki sevmiyorum içim yanmıyor. Sadece, onun hayırlı olmadığını biliyorum. Yine de gönül söz dinlemiyor işte. inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

Arkadaşlar okuduysanız gerçekten fikirlerinize ihtiyacım var... Beklemeli miyim? Neden değişmiş olabilir? Sevgisi mi bitti? Her şeyi unutmaya mı çalışmalıyım yoksa döner belki diye umutlanmalı mıyım... Gerçekten ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.. A

be onun değişmesi nedeniyle öle büyük şok yaşadım öle çok üstüne düştümkiii iyice uzaklaştı 4 ay tam 4 ay allahın hergünü ilişkimi kurtarmaya çalıştım ama o 4 ay sonunda geldiğim nokta gelebileceğim en kötü noktaydııı... üstüne bide aldatıldım ve inkar etti ama sonra 1 hafta önce inkar ettiği kızı face. inde gördüm ve artık onun hiçbişeye değmeyeceğini belirten msj attım düşün bu olanlar son 4 ayda oldu öncesinde benim için aşktan sevgiden kendini parçalayan erkek vardı. şimdi pişmanım keşke üstüne düşüpte gururumu kırmasaydım. ama tecrübesizdim ilk ilişkim... bende 24 yaşındayım canım ve bidaha kimseyi sevemeyeceğimi ve evlenemeyeceğimi düşünüyorum hergün onu face. den takip etmekten psikolojim bozuldu. yalvarıyorum allaha pişman lsun gelsin önüme ama onu kabul etmeyeyim diye ama zorrrrr inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz