Hiçbir şey olmamış gibi davranan insanlar vardır bilirsiniz. Aldatır sizi, "Ben yapmadım" der. Kanıtları gözüne sokarsınız, "Ne alakası var?" diye cevap verir. "Görmüşler seni, şu saatte şu kişiyle, şuradaymışsın" diye tarih, zaman, kişi adı verirsiniz, "Kim görmüş?" diye sorar. Yani ne yapsanız suçunu kabul ettiremezsiniz. Biraz daha konuşursanız sesini yükseltir, bağırır, çağırır, üstüne bir de sizi suçlar. Kendisi sütten çıkmış ak kaşıktır ama siz paranoyaksınızdır. Daha da olmadı, kapıyı vurup çıkar, ortadan kaybolur. Aslında zaman kazanmaktadır, yeni bir plan içindedir. Olayın nasıl ortaya çıktığını araştıracak, ona göre bir savunma kuracaktır. Birkaç gün sonra döndüğünde sizi ne kadar sevdiğini, sizin için neleri göze aldığını söyler. "Ben tüm bunları yaparken sen de beni suçluyorsun" diye üste çıkmaya çalışır. Eğer kanıtlar reddedilemeyecek kadar güçlüyse bu kez de başka bir söyleme başvurur. "Bizi kıskananlar komplo kurdu" der mesela. "Beni baştan çıkarmaya çalıştı ama inan bana aramızda hiçbir şey geçmedi" deyiverir. Elinizde aralarında bir şey geçtiği ana dair bir delil olmadığı için buradan etkilemeye çalışır. Aslında afallatır da sizi. O kadar inandırıcı konuşur ki; içinize kuşku düşürür. Ama bu, onun için yaşam biçimidir. Her durum için önceden planlanmış bir karşı savunması vardır. Sizin yakalamanız değildir onu kızdıran, "Ben ne yaptım da yakalandım?" sorusudur. Eğer affederseniz, sizin yakalama şeklinizin ışığında bir sonraki için yeni planlar yapacaktır. Örneğin artık daha dikkatli olacaktır. Cep telefonunda o mesajları bırakmayacaktır. İnternetteki o konuşmaları hemen silecektir. Belki ikinci bir telefon alacaktır. Artık bu tür buluşmaları herkesin gidebileceği yerlerde değil, gözlerden uzak, şehrin en kuytu köşelerinde yapacaktır. Bu yüzden affetmek iyi bir çözüm değildir. Ancak kabullenebilirsiniz, bu da sizin tercihinizdir. "Tamam yapıyor ama, bana da iyi bakıyor" diyebilirsiniz örneğin. "Tamam yapıyor ama ondan daha iyisini bulamam" da diyebilirsiniz. Emin olun size daha iyi bakacak birini, ondan daha iyi birini bulabilirsiniz. Bunun için kendinize güveniyor olmanız yeterli. Hiç kimse tek seçenek değildir. Hiç kimse vazgeçilmez değildir. Hiçbir şey olmamış gibi davranan, her olayda kendisi hariç herkesi suçlayan kişileri hayatınızdan uzak tutun. Bunlar sizin zamanınızı, duygularınızı, enerjinizi çalar. Daha net bir ifadeyle söyleyeyim, sizi sömürürler. Bir gün sizinle işleri bittiğinde de acımasızca ortada bırakıverirler. Hayatınızda böyle biri varsa, "Başka seçeneğim yok" diye katlanıyorsanız... Hemen bugün, şimdi bırakın onu. Hayatınızı onun ipoteğinden kurtarın. Benliğinize yeniden sahip çıkın. Unutmayın, siz siz olmadıkça sizin cumhuriyetinizde başkaları hüküm sürer. Kendi egemenliğinizi başkasının eline verip, kendi ülkenizde köle haline dönüşmeyin. Bunu boyunduruktan kurtulmak için biraz cesaret yeterlidir. Siz bir adım atın, bakın gerisi nasıl da kolay gelecektir... Mehmet Coşkundeniz - İlişkiler