5 yıllık evliyim. Buyuk bir şehirden ufak bir şehire gelin geldim aslında geldiğim şehir memleketim fakat ailemden kimsem yok burada. cok sıkıntılar çektim yalnizliktan tutun da sağlık problemlerine kadar. Esim once evlenelim sonra tayin alırım diye diye 5 yıl oldu beni kandırmış sözünde durmadı bu durum beni çok etkiledi. Eşim kahvehaneden hiç çıkmadı varsa yoksa hayatı arkadaşları olmuştu. Sürekli evde tek kalıyordum. yemek yedikten sonra her akşam arkadaşlariyla buluşuyordu şimdi biraz daha azaldı ama o 5 yıl nasıl geçti bir bilseniz. Sorun su eşim hiçbir şekilde beni dinlemiyor bana ve çocuğuma para harcamak istemiyor. Cocuk 3 yıldır yer yatağında yatıyor. besik almıyor. ama ailesine krediler çekiyor. onlarin kredilerini ödemekle uğraşıyor. biktim artık. canima tak etti. ailemin maddi durumunun olmadığını biliyor. bana bakamayacaklarini biliyor. bu sebeple geri dönersek daha da zorlanacağı mi biliyor. cocugun masrafı var. bosansam nasıl bakicam. daha çok küçük. ne yapmalıyım. bana bir akıl verin lütfen. he bir de aldatıliyormusum. bunu da sonradan öğrendim. ne zamandan beri aldatildigimi bilmiyorum. ama derdim artık o da değil. kendimi ve çocuğumu nasıl kurtarabilirim. cocugum bu arada hasta. Sağlık masraflari için eşimin yanında duruyorum. cunku kimse ödeyemez. param olmadığı için ne fatura ödeyebilirim ne bez alabilirim. bu sebeple istemeye istemeye eşimin yanında duruyorum. ne yapicam bilmiyorum. Allah yardımcım olsun.

Çocuğunuzun hastalığı nedir? Ailemin durumu iyi değil bakamaz demişsiniz ama eşiniz de bakmıyormus ki. Sadece bez mi alıyor yani? Aileniz çocuğa baksa siz de çalışsanız nasıl olur?

Valla söylemekten bıktık forum olarak. Adam en başından beri böyle demek ki sonradan değişmemiş. O zaman nasıl evleniyorsunuz bu tiplerle? 5 yıldır böyleyse niye çocuk yapıp küçücük çocuğun günahına girip onu da bu sefalete sürüklüyorsunuz? Olan olmuş artık da o kadar çok böyle konu açılıyor ki aklım almıyor benim. Çalışma imkanınız yok mu? Çocuğa biri bakamaz mı? Eşiniz hem eş hem baba olamamış ama siz de sorumluluktan kaçıyorsunuz, size baksın diye yanında kalıyorsunuz. Size illa birisi bakmak zorunda değil siz de pek ala bakabilirsiniz. Burada tek kısıt çocuğunuza bakabilecek birinin veya şu aşamada kreşe verecek durumunuzun olmaması olur. Çocuğunuz için üzgünüm, çok geçmiş olsun. Allah şifa versin

Ailenin yanima donsen kimse acliktab ölmez. cocuguna onlar bakacak sen calisacaksin esinede nafaka baglattiracak mahkeme. Eee daha ne simdikinden daha rahat yasarsin. Calisma olayini hic dikkate almamissin bile. Cocuk 3 yasinda sanirm en kotu kreşe verirsin ailen alir birakir sen hem ailene destek olursun hem kurtulmus olursun. Ama uzulerek soyluyorum sizde o isik yok. Laf arasinda bile cok onemsiz gibi he bide aldatiliyorumusum yazmssniz. forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Çocuğun hiçte küçük değil. Verirsin bir kreşe, kendinde işe girersin mis gibi olur. Yeter ki sen iste. Adama baksana beşik bile almıyormuş. Baba olmak bu mudur ya? Ne kadınlar var 3-4 aylık bırakıp gidiyorlar bebeklerini, çalışmak zorunda oldukları için. Sen çalışmak istiyor musun onu söyle.

Kendinize biraz güvenseniz 5 yıl beklemezdiniz ki hiç olmadı bukadar şey yasayan kadın temizlik yapar ne bilim bisi yapar kalkar gider.. Yada anneaigilde 1 kuru emmek yer ama gider.

Çalışmak zor geliyordur tabi size, o yüzden öyle bir seçeneği hiç değerlendirmiyorsunuz. Adamı tanımadan mı evlendiniz? Bu kadar cimri biri evlenmeden önce de cimridir. Bir de ne yalan söyleyeyim, ben erkek olsam ve çocuğum masraflı bir hastalığa sahip olsa, karıma neden çalışmıyor diye kızardım. Gelir elde etmek için yollar bulmalısınız, çok insan var çocuğu hasta olup da evde bir şeyler üretip satan.

Mahkemeden bilirkisi isteyin, evinizin durumunu tespit etsinler, esinizden maddi manevi tazminat alin, cocuguda nafaka, ise girin calisın gecinir gidersiniz memurun geliri dusuk gosterme luksu yok Pinhan Bu gidiş nereye

boşanarak. valla bu yaşadıklarınızdan sonra bir de el kadar yavrunun sağlık sorunları varken bu kadar pasif kalmanız beni çok sinirlendirdi. yok o var yok şu var boşanamam diye bir şey yok. kendinize bahane üretmeyin. ne diye ailenize veya eşinize sırtınızı dayayasınız ki, illa size birinin mi bakması lazım? hadi iş yok çalışamıyorsunuz, devlete sığının, araştırın, sağlık sorunları için başvuru yapın. siz hiçbir şey için kılınızı kıpırdatmayıp burada dert yanıyorsunuz, evet belki ağır oldu belki kızacaklar olacak ama durum bu, kendinize acıyıp ah vah etmeyi bırakın ve silkelenin. vallahi çocuklara acıyorum ya, leş gibi ortamda doğuyorlar ve bunu yaşamaya mahkum ediliyorlar. niye korunmadınız adam en başta da böyleymiş falan demeyeceğim çünkü bıktım yani, hepimiz bıktık.

şaka gibi ya çocuğuna beşik alamayan adam kazandığı parayı başka kadınlara yediriyor.. bi insan nasıl böyle vicdansız olur? aklım almıyor.. eve gelince senin, çocuğunun yüzüne nasıl bakabiliyor... aynı yaştayız seninle ben de 29 yaşındayım, kendi yaşadıklarım devede kulak geliyor buradaki başlıkları okudukça kendi halime şükrediyorum. Öncelikle mesleğiniz var mı bilmiyorum ama mutlaka çalışın çocuğunuz babasız kalır diye de korkmayın çocuğunuz küçük değil zaten aklı ermeye başlayınca size hak verir böyle bi adama katlanmak zorunda değilsiniz. kendinize saygınızı asla yitirmeyin. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Önce biraz para biriiktirmeye çalışın. Sonra iş arayın. Mesleğiniz olmayabilir, bu ülkede her çalışan okuyup meslek sahibi olan insanlar değil. Siz çalışmayı düşünmemişsiniz bile. Param yok diyorsunuz sadece. Gökten para yağmıyor. Çalıştığınız sürece ailenize de yük olmuş olmuyorsunuz. Sizi evden atacak halleri yok sonuçta. Eşinizdeb de nafaka isteyin. Her şeyin Bi yolu var yeterki sizde o cesaret ve istek olsun. Kendinizi aldatıldığınız, bakılmadığınız, mutsuz bi evliliğe mahkum etmek zorunda değilsiniz. kristali Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ailenin yanima donsen kimse acliktab ölmez. cocuguna onlar bakacak sen calisacaksin esinede nafaka baglattiracak mahkeme

Ne yapıp ne edip ayrilicam.

Çocuğun zaten şimdide bolluk icinde yaşamıyor anladığım kadarıyla. Hala yer yatağında yatıyormuş.. Ailenin evine dönsen en azindan çocuk mutlu bir evde büyür, sende çalışırsın annen çocuğa bakar. Eşin hem seninle ilgilenmiyor, hem para vermiyor, çocuğuna hiçbirşey almıyor üstüne birde aldatılıyorsun.

Önce biraz para biriiktirmeye çalışın

Şöyle hayatlara maruz kalan bir nesil geliyor, Ve biz elimiz bağlı, gözümüz buğulu seyrediyoruz... Ne diyeceğimi bilemiyorum cidden. Çalışma imkanınız yok mu? Evden bişey yapıp satmak mesela? Çocuğunuzun rahatsızlığı nedir?