R Rossiene

ben 30 yasimdayim senin gibi neseli ve cana yakinimdir ama birak dostu arkadasim bile yok iyikide yok diyorum simdilerde bu biraz bizim asosyalligimizden sanirim gerci benimki ben istemedigimden ugrasamiyorum kan bagimin olmadi insanlardaki muhabbet hep yapmacik ve cikar ugruna gibi geliyo bana M MerveOkanAsk Sevişerek Aşktan Ölünür ☆ tek ayak

Bir tane dostun olsun senin olsun. ikincisi arkadaştır oda olmasa da olur B

Artik bende boyle dusunmeye basladim. Ama kendimde insanlari benden uzaklastiran ozelligim varsada bunu nasil bulabilirim ki. Yeterince iyi niyetli ve sevecen yaklasiyorum. Gercekten sorun bendeyse bile bunu bilmeden nasil degistiebilirimki petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Fazla iyi niyette itici olabilir. Benim de vardı böyle bi arkadaşım durduk yere sana notları vereyim falan derdi inadına almazdım niye bilmiyorum. Fazla mı üstüne düşüyorsun insanların acaba?Mesela herkese karşı sevecen olmak zorunda değilsin sahte geliyor olabilir insanlara. Yani bilmiyorum arkadaşın olmadığımdan pek yorum da yapamıyorum başka

Yapim geregi cok hassasim ve herseyo kafama takiyorum. Tek takilincada insanlar birlikte gulup eglenirken benim yanliz basima takilmam cok dokunuyor. Aslinda onlarin kahkahalarini vs duymasam bu kadar kotu olmam ama ne bileyim iste. Kucuklugumden beri bu sorunu yasadigim icin artik cok yoruyor beni, aslinda belkide bu kadar dusunmesem ve kendimi akisa biraksam en iyisi olucak ama basaramiyorum, hep icimde bi eziklik G

Tek takil. Ben hep tek takilirim. Cok cool gorundugumu soylerler. Ayrıca o arkadasliklarin bir cogu bitecek üzülme. Cogu cikar iliskisi, tek kalmamak vs. Annemin bir sozu vardir. "Arkadas dost degil".

bu senin farklı bir kişiliğin olduğunu gösterir farklı olduğun ayrıntıları belirle üzerine git memnun değilsen bunu unutma küçük ayrıntılar büyük farklar doğurur B

Tek tavsiyem niyetin ne olursa olsun insanlara bunu belli etme. Sen arkadas olmaya calistikca kaçarlar gibi gelir sana. Cool ol biraz. Sadece onlar yokya koca okulda. Herkesin kafası uyusmaz hem. Salla gitsin.

Ben de pek arkadaş canlısı değilim ama benim bir arkadaşım var. Ararda arar gelde gel diye kıramam onun sayesinde bir sürü arkadaşım var. Resmen organizatör olarak doğmuş. Siz teklif edin ortam oluşturun. Çağırın davet edin paylaşım çoğaldıkça çekim artar. İnsanlardan küçük iyilikler isteyin, insanlar iyiliği dokunduğu kişiyi daha çok sever.

Merhabalar, oncelikle ben daha 18 yasinda bi kizim. Ama bu yasima kadar hep arkadas sikintisi cektim, hala dahada cekmeye devam ediyorum. Aslinda arkadaslarim var fakat dostum diyebilcegim hickimse olmadi simdiye kadar ve hala dahada oyle. Universiteye gectim belki farkli bi cevre bambaska yeni bi hayat dedim guzel samimi arkadasliklar kurabilirim dedim, ama olmuyor iste. Ayni gun ayni anda tanistigimiz arkadaslarim kendileri cok samimi ama benimle bu kadar samimi degiller. Ki cogu insan benim cok neseli ve guler yuzlu cana yakin oldugumu soyler. Buna ragmen bu neden boyle hic bi zaman anliyamadim. Hosbes yaptigim ayak ustu guldugum selamlastigim arkadaslarim cok var fakat bundan oteye gidemiyorum, hic bi zaman gidemedim. Hayatimda herseye olumlu bakmaya calisiyorum ama bu his cok kotu gervekten. Evet biliyprum dunyada ne buyuk acilar var ama her insanin derdi kendine buyuk gelirmis ya benimkiside oyle. Ornegin az once yemekhaneye indim arkadadlarim bana haber vermeden kahve pisirmisler iciyorlar sohbet ediyorlar geldim selam vverdim biraz sakalasmaya calistim onlarla ama gene sonra onlar kendi aralarinda konusmaya ve haftasonu icin plan yapmaya devam ettiler sanki ben orda yokmusum gibi. Ya ben insanlara karsi bu kadar iyiyken ve neseli bi insan olmama ragmen NEDEN kimse benimle samimi olnuyor, neden hic samimiyet kuramiyorum, gercekten bazen o kadar uzuluyorum ki bu icimde yasadigim eziklik duygusu bana cok kotu hissettiriyor. genelde bu sitede sanirim benden daha olgun ve yasca benden buyuk ablalarim var. Yorumlariniz neler sizce bu durum neden boyle, ayni sikintilari yasadiginiz zamanlar oluyprmu Azra910 Junior

18 yaşımdayken bende senin gibi düşünürdüm hatta daha öncesindede lisedeyken hep dışlandım 2 tane arkadaşım vardı kendi sınıfımdan onlar dışında kimseyle konuşamazdım. Bir sene boyunca servisle gittim geldim ve tek bi insanla bile muhatap olmuyordum. Sonrasında ne oldu biliyormusun kendim bunu aşıcam dedim ve aştım üniversitede biraürü arkadaşım oldu. Hala uyumsuzluk taşıyorum bazen ama takmıyorum. İnsanın en iyi dostu kendidir bence güvenmemek daha iyi tam anlamıyla. Sende kafana takma hepsi gelip geçici. petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik