iyi ki hayatını yeni aldığın macin karşısında sorgulamışsın allah muhafaza ya eski macin karşısında sorgulayaydın yada tanrı korusun ya windows tabanlı bir pc olaydı. kim bilir nerelere düşerdin

Çok hassassın valla. Dışarıdaki insanlar seni parçalar böyle. Değişmeye çalış bence.

Canım çok uzun yazmışsın yarıda kestim K kahveliponcik 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Özet olarak anlat destan yazmışsın

aynen ya cok tesekkürler rahatladim :))))

öncelikle hepsini okudugunuz icin cok tesekkür ederim. evet türkcem cok düzgün sayilir:) önerileriniz icin ayrica tesekkür ederim. amerikaya gidio o kadar sey basarmaniz taktir edilesi gercekten wowwwww :)))) analizleriniz cok dogru ne yazik ki cok kararsizim cabuk vazgecme var. Bir seyin bende sürekli heyecan vermesi hosuma gitmesini arzuladigimdan ileri geliyor herhalde. oysa hayat siyahiyla beyaziyla gecip gidecek.. Ve evet kendime hic güvenim yok nasil elde edicegimi de hic bikmiyorum. bazen mutluyum bazen mutsuz otomatikmen mutluyken kendimi huzurlu hissettigimde sanki daha cok kendimle barisik oluyorum ve ben mi yapamicam diye kendime de gaz veriyorum.. yös e girier tr e gitmek istesem seneye yerlesirim baslarim ama ailem beni desteklemez biliyorum. isvicreye sigmadin mi derler bana destek olan olsa onuda gectim izin verseler dünyayi feth ederim. deliyimdir aslinda ben tek basina istanbula gidip 3 gün gezdim o kdr deliyim yani izin vermeseler de bir sekilde halleder giderim ama annemle babami kirmak istemiorum 65 yasindalar zaten.. burda hayatima devam etmekte isterim ama ne bileyim su an hic mutlu degilim.. bugün hatta cocuklarimi düsündüm simdiden. burda mi büyüsünler onca önyargilar icinde diye.. bu belirsliz halim beni deli ediyor zaman geciyor. yeterince zaman gecti zaten 25 yasima gelmisim hala elde avucta bir sey yok K kahveliponcik 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Kendinize güvenmiyorsunuz ki siz. Konuşurken yanlış yapabilirsiniz, ana diliniz değil sonuçta. Yabancı olduğunuzu anlarlarsa anlasınlar, dışlayan da dışlasın, böyle insanları niye takıyorsunuz ki, ben olsam söylediklerinin tek kelimesini bile dinlemem. Siz okumanıza, iş hayatınıza bakın. Konuşan konuşur, elbet susacaklar. Kendinize güvenin,27 yaş geç değil. Bulunduğunuz ülke çok iyi bir ülke. Türkiye falan demişsiniz de, ben önermiyorum. En başta kadınsınız, bu bile bu ülkede 25 adım geriye atıyor sizi. _heidi_

Cok çok tesekkür ederim bu yapici ve insani rahatlatan yorumunuz icin evet kendime sorular sormam gerekiyormus gercekten.. inanin su an cok daha rahat kafam ve yarin söyle güzel bir sekilde kendimle bas basa kalip sorular sorup kendime meslegimi hedefimi belirlemeye calisicam.. cok insancil ve yardim sever bir yanim var mesela benim. O yüzden logopedi veya sorunu olan cocuklarla ilgili bir meslek secicem veya tarih arkeoloji okuyup bu alanda bir yerlere gelmeye calisicam.. bakalim..:)

degistirdim o kismi devam okuyabilirsiniz :))) N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Sinifinizdaki cocuk dogru demis Kim oldugunuzu, hayattan ne istediginizi bilmiyorsunuz Bunu bilmeyince de herseye atlamissiniz ve tatmin olmamissiniz Hala grc kalmis sayilmazsiniz krndinize bir hedef koyun ve onu gerceklestirmeye calisin 25 yas olgunlugu da goremedim sizde bence biraz kisisel gelisim kitaplari okuyup sosyallesmeye baslayin, insanlari gozlemleyip inceleyin derim ben

Anladım kuzum herşey gönlünce olsun

Yeni üyelere hayat hikayelerini yazma mecburiyeti mi getirmişler? Sorunu ana hatlarıyla yazıp özetlesen? Merak edilen ayrıntılar olursa insanlar sorar zaten.

şker kız oku önce okulunu bitir evlenme telaşına girme yanlış yap düş kalk yeniden devam et hayat zaten bu değil mi. Sizi oldugunuz gibi kabul etsin herkes yok dışlanırım şöyle olur böyle olur dışlasalar ne yazar takma kafanı.

18'lerindeki bir genc kiz gibi gozukuyorsunuz buradan :) Kendinize mutlaka bir hedef koyun, kitqplati okurken zaten kafanizda sekillenir gercekten hayatta ne istediginiz ona gore bir yol alirsiniz Insanlari incelemenizi ozellikle tavsiye ettim boylelikle kendinizdeki eksikleri bulabilirsiniz

okumayi cok isterdim ama baya uzun ya C

Ben okudum hepsini.. Kafamda çok sempatik bir kız canlandı. 27 yas üniversite okumak için geç bir yaş değil.. Bunun için asla üzülme hatta bitirince o hayal ettiğin öğretmenliği yapacaksın diye sevin.. İnan bana kimsenin hayatı kolay değil.. Tadını çıkar =)

Ayy şu çok uzun yazmışsın diyenler ne kadar itici olduğunun farkında mı zorla mı okutuluyor uzunsa okuma geç.. insanlar çok tuhaf ya. Bence rahat olmaya çalışın biraz her şey rahat olmaktan geçiyor sınavı kazanmak bile.

Aynen cok tesekkürler K kahveliponcik 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

kusura bakmayin icimdekileri yazayim dedim uzun oldu -nemesis- Half

Tesekkürler. evet dogru bir analiz kendime güvenim yok denecek kadar az.. yo yabanci oldugumu zaten biliyorlar da ben konusmada hata yaparim diye korkuyorum demek istemistim.. Milana22

Ya çok tatlisin

pardon :) Dead Cell

Bence problem tam olarak ne istediğinizi bilmemekte. Mesela iyi çizim yapıyorsa bir insan illa mimarlık ve sanat okuyacak değil Çocuklarla arası iyi diye öğretmen olacak değil. Dışlanma konusu inanın hayatın her alanında her kademesinde oluyor. Belki yabancı bir ülkede daha fazladır ama, her alanda olan döngü gibi bir şey. Gerekli olan gerçek bir arkadaş. Yaş ve üniversite konusunu kafanıza takmayın boşverin. Kimse size bakıp "Aaaa 27 yaşında daha yeni okumaya baslamıs" demiyecek. Herkes takdir edecek okuma hevesinizi ve arzunuzu. Ve sadece siz tek değilsiniz ki. Her yaş grubu oluyor sınıflarda... Doğru meslek seçimi ile ilgili bir danısman arastırabilirsiniz, anketler yapabilirsiniz. Örneğin öğretmen olmak istiyorsunuz. Sabırlı mısınız? Yaratıcı mısınız? Öğretme arzunuz var mı? Ne yaşarsanız yaşayın gün içinde çocuklara yansıtmadan yaşayabilecek misiniz? Mimarlık mı istiyorsunuz. Grup çalışmalarında nasılsınız, yaratıcı mısınız? Hocanız projenizi begenmezde yılmadan azimle yenisini geliştirebilecek misiniz... Amacım soğutmak değil yanlıs anlamayın. Ama bakın bir meslek içinde ne kadar özellik barındırıyor. Ben sizin yazınızdan anladıgım kadarıyla azimli ve okuma hevesiniz arzunuz çok yüksek. Doğru bölümü seçerek başarıyla eğitim hayatınızı sürdürebileceğinizi düşünüyorum, öyle bir his aldım :)

Hiç birşey için geç değil...

Bugün uyandigimda sersem gibiydim. Dünki gittigim okulun atmosferinin gerici ve modunun düsük olmasi beni etkilemis olmali ki sabah modum bir hayli düsüktü. öyle bir ruh halim vardi ki hayatimi, kendimi sorguladim. ben 25 yasinda hayatin hangi alaninda olursa olsun hala birsey elde edemeyen isvicre de dogmus büyümüs bir saf, narin, iyi kalpli, minyon 20 yasinda anca gösteren bir kizim. Öncelikle herkese merhaba. Bu düsük ruh halimle gectim yeni aldigim bilgisyarimin karsisina ve hayatimi sorgularken kendimi bu sayfa da buldum. Kaliteli bir sayfa burasi. derdime derman belki de hayatima isik, tek basima kaldigim cölüme belki yön verir umuduyla geldim ve yaziyorum. spontane baslicam yazima icimden gecenleri sizinle paylasmak hedefim. bakalim sonuclar ne olacak simdiden bir mutluluk sardi :) Yukarida da belirttigim gibi 25 yasindayim. Ailem gurbetci maddi imkansizliklar yüzünden babam isci olarak geldi buraya ve ben burada dogdum. Cocuklugumu hatirladigimda ben sessiz, sakin, ilgi görmeyen, ailesi tarafindan birsey ögretilmeyen ama kendisi merakli, uslu, ögrenmeye acik bir kizdim, kendimi okulda yabanci, ait olmayan ve arkadaslik kuramayan olarak hatirliyorum. almanca yetersizligi yüzünden gittigim özel sinifimda ama az da olsa harika gecirdigim bir cocukluk hatirliyorum.. ileri siniflara geldigimde hep farkli olan oldum, sessiz icine kapanik. kimse benle bu yüzden de ilgilenmiyordu. nasil yasamisim ben de bilmiyorum. türk oldugum icin hafta da bir türk okuluna giderdik. ve orasi benim ait oldugumu hissettigim tek yerdi. cok basariliydim, hatta kitaplikta duran kitaplari karistiriyordum ve ögretmenimden kitap istemistim okumak icin. evde buldugum fransizca kitaptan kelimeler ögreniyordum daha 8 yasindayken okuma yazmanin verdigi mutlulukla. okulda odamizi cizmemiz istenmisti hosuma gitmis olmali ki bir mimar gibi eve gelir hayalimdeki odayi kagida dökerdim cizgilerle. cocuklugum böyle buruk gecti tek basina kimseden yardim almayarak. annem babam bu konuda bana yardim edemezlerdi ki onlar benim kalbimi kirmayan birtanecik varliklarim. Neye büyüdük derken meslek secimine geldik. tabi yüksek bisey bekleyemeyiz yardim da yok. satista bi meslek buldum 3 sene sabir ede ede bitirdim meslek sahibiyim satis alaninda wow ne büyük bir basari. istemedigim hayati yasamak istemiyordum. biliyordum ben akilliyim, zekiyim, satis alanina da ait hissetmiyordum kendimi.. okula devam etmeye karar verdim. bi kac cabadan sonra okula giris sinavini kazandim 1 senede okuyarak lise mezunu kivamina geldim. bu okulu bitirene kadar da psikolojikmen cok kötü durumdaydim sinifimdaki insanlar beni cok disladi. ben hep icime kapandim. hirsli ve kendisini gösteren biri olmadigimdan cok etkilendim ve daha cok icime kapanmistim.. derken okuk bitti.. etrafimda cocuklarla ilgili bir sey yap diyenler oldu basta afalladim ne alaka dedim ama baktim ki cocuklari seviyormusum ve ben sakin yapimla anlatabiliyormusum güzelce, ve hatta matematik anlattigim bir kiz da cok güzel anlatiosun felan demisti dedim tamam ögretmenlik tam bana göre ben anasinifi arti ilkokul ögretmeni olayim. ona da 1 sene hazirlik kursu vardi ona gittim ve sonunda sinav vardi. ben o sene simardim ilk defa. hic simarmamisim hayatimda cok güzeldi cok cool bir hissi vardi ve ne yazik ki o kurs sonundaki sinavi kil payi gecemedim. benim sucum cünkü cabalamamistim... derken issizdim is bulayim para kazanayim bi daha girerim sinava dedim ve 1 senem daha kayboldu.. bir is buldum satista bu sefer de ordaki calisanlar beni cok üzdü. orada adeta cok ama cok hassas oldugumu hissettim. eve geldigimde hep agladim.. ise odaklanamadigim icin yapamiyordum dogru dürüst.. unutkanlastim.. buda beni salak bir duruma düsürdü herkesin nefretini kazandim ve orada calismak cok zor geliyordu bana. psikolojikmen kötü bir durumdaydim ve 10 ay sonra ciktim.. ögretmenlik sinavina tekrar girdim ve tabii yine kazanamadim.. derken cocuklari gördükce onlarla oldukca sogudum. her seyden soguma evresine girdim. hayatimda sevgi göremiyordum kimseden, ilgi hic.. dedim neyse bir arastirma yapayim ne okuyabilirim diye.. bilgisayar müendisligi bitirmis bir arkadasi gördükten sonra bir denyeyim dedim basladim bana göre olmadigini anladim... arastirmalarimda bir aksam okulu buldum. ona basladim ona gidiyorum simdilik 2 sene sürecek ve akabinde üniversiteye girebilecegim ve ögretmenlik okumak icinde direk aliniyorum anlicaniz seceneklerim daha cok. o 1 yillik okudugum okulla yani lise mezunu kivamindakiyle üniversiteye direk alinmiyorum.. ama koskoca 2 sene. bu aksam okulu bitince ben 27 olcam ve 27 yasinda uniye baslicam.. cok uzun geliyor. sonra insan düsünüyor ben hic mi evlenmicem.. neden kimse yok hayatimda diyor.. gönül islerinde de hayatta oldugu gibi pek sansli sayilmam en son ki iliskim baslamadan bitti birazda onun acisi var iste.. öyle.. uzun lafin kisasi ben ne okuyacagimi bilmiyorum eger uniyi bile kazansam.. hayatimda bir sey elde edemedim 25 yasindayim ve bu beni cok ama cok üzüyor.. Türkiye ye gidip tarih okumak aslinda tam benlik buraya ait hissetmiyorum kendimi. su an ki sinifim iyi ama ait hissedemiyorum kendimi. gecen muhabbet dolu bir gün gecirdik hatta bir cocuk bile bana psikolojik analiz yapti sen yerini bulamamissin henüz dedi.. sinifta ve toplumda dedi sasirdim.. belirsizlik hissediyorum sende dedi.. icine kapali degilsin ama sessiz adim atmayan ve etrafinda duvarlar örensin dedi. acikcasi ben insanlara yaklasamiyorum evet.. inanin bana sinifin karsisinda konusmak bana cok agir geliyor almanca konustugumda bir yanlis yapicam yine yabanci damgasi yicem diye cok ama con korkuyorum. accayip bir korku olustu bende birseyi yanlis yapicam diye. biraz olsun rahatladim buraya yazarak.. lütfen kusura bakmayin yordum sizi zamaninizi aldim. ama cok birikmisti icerimdekiler ve birakmak zorundaydim.. sürekli agliyorum duygusal bosluk icerisindeyim. sevgi ilgi göremiyorum. söyle bana birisi icten samimi bir sekilde sarilsa da aglasam.. inanin o sarilacak kimse yok.. burcum yengec accayip hassasim.. cok cabuk etkileniyorum.. öyle iste... hakknizi helal edin.. bir hata ettimse aff ola..

Ben de diyorum mac rujun önünde mi ya da mac'in aynası mı varmış? Sonradan dank etti bilgisayar olduğu :)) Allah aşkına yapmayın böyle yav.

:)))))) dalga gecmisiniz ama ben yine de güleyim tskrler.) K kahveliponcik 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Cok tesekkür ederim :) Evet cok sempatigimdir aslinda güler yüzlüyümdür sadece cogu zaman kendi basima kalmak ve sessizlik istiyorum

hepsını okudum oncelıkle tebrık ederım duzgun turkcen ıcın bence orada cevırmenlık yapabılırsın cunku ıkı dılede hakım oldugunu var sayıyorum. ıkıncısı aılenın durumu malum ıssızlıkten cıkmıslar bır yola sen orada dogmusun ama hayat kosturmacası yabancı memleket gurbetık derken senınl epek ılgılenememısler ama bu ne senın ne onların suçu bazen hayat acımasız davranır insanlara.. okul kısmına gelırsek ben sende buyuk kararsızlık gordum cabuk sıkılıyorsun hedeflerınden hemen uzaklaşıyorsun, insanlarla her daim diyalog halınde olman gerekmez ama kendine güvenin her daim tam olmalı ve sende güven yok... senin yerinde olsam yabancı öğrenci statüsünden tr ye gelir istediğim ve ilgi alanıma giren bir bölüm okur burada şansımı denerdim... egerkı orada hayatıma devam edeceksen de gunduz part tıme da olsa bır ıs bulur calısır akşam okuluma gıder vaktımı boşa harcamazdım. gönül işlerine gelirsek senin kendini kapamandan ötürü insanlar sana yaklaşmıyor bence biraz açıl saçıl kendine özen göster aşkta gelir seni bulur. bol şans. not: bunu yazan kısı yanı ben unıversıteden mezun oldugum yaz amerıkaya gıttım tek basıam 3 ay yarım yamalak ıngılızcem ıle orada çalıştım arkadasta edındım hatta sevgılım bıle oldu ozunde sessız sakın ınsanlarla hemen kaynasamayan mesafelı bırıyımdır ama benım kendıme guvenım sonsuzdur her daım bu nedenle guvenın varsa gerısı gelır.