Acınızı yaşayın elbette, ama hayatınızdan vazgeçmeyin. Mecburen yaşıyoruz ve çok çok ağır dertler var hayatta. Baba kaybını biliyorum öyle kafadan sallamıyorum yani. Üstelik cenazeden 1 hafta sonra başka şehirdeki okuluma dönüp raporumu bildirip giremediğim derslerin sınavına girmiştim. Mecburen yani. Yapılabilecek başka birşey yokki. Daha acılarını da yaşadım. Kendini kaybetmene izin verirsen psikolojisi bozuk melankolik etrafa negatif enerji yayan biri olur çıkarsınız. Bunu da İnan herkes bir yere kadar çekiyor. Yine kendinle başbaşa kalıyorsun. Ne sevgili ne başkası, hayatının baş rolü sensin ve tek çare sende.

ailenle değil misin? pozitif bi nokta yakalamaya çalışsan? E

Yaz buraya acilirsin. Cumlelerinin akisindan bile nekadar bunaldigin hissediliyor.

Cok sagolun insallah

zor gunler sabir ve dua... . push ; E

Kızlar merhaba, kendimi o kadar mutsuz ve yalnız hissediyorum ki sanki bu dünyada derdimi anlatabileceğim ve beni anlayabilecek hiç kimse yok buna ailem de dahil. Içimden hicbir şey yapmak gelmiyor. Babami kaybettim, universite bitirdim ıssizim aşk hayatım desen içler acısı bi de üstüne düştüm şimdi ayağım alçıda elle tutulur hicbir şey yok artık kafayı yemek üzereyim. Buraya yazip biraz icimi dokmek istedim

Sürüklüyor haklisiniz. Böyle iyimser düşünüyorum ama yalnızca birkaç dakika sürüyor sonra tekrar içine çekiyor beni bulunduğum durum. Bilmiyorum ne yapacağımı E

Her insan kendi derdine derman olur. Siz hayatınızda bir şeyleri düzeltmek için özen göstereceksiniz. Çalışmak için is kur var, başvurun. Bir yerlerden başlayın. Aşk lazım evet, ama önce kendi hayatınızı kurun, yere basın, sonra aşkı düşünür durursunuz. Yaşınız çok küçük, yolun başında bu kadar isyankar olmamak lazım. Enerjiyi düşürmemek lazım. E

Bunları yapmadan gelip burda derdim var diye konusmam cok sacma olur zaten ama yaptigim halde olmadigi icin bir seye girismeye korkar oldum artik banabenigeriver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Umarım.. teşekkürler Clarkkent Bir kedi annesi... Anneler

Sagolun. Düşündüm gittim de hastaneye ama devlet hastaneleri malum ilaç verip geri yolluyorlar. Ben de ilaç kullanmak istemiyorum ilacı bir çözüm olarak görmüyorum E

Burda detayli anlatmadim bu saydiklarim en etkileyenler. Olayın içinde olup bir bir yaşayınca insan daha ne gelecek başıma diye bekliyor artık. Eminim ki daha beteri var dedigim gibi yazip icimi dokmek istedim biraz

Iste ben o dediginiz son noktadayım ve yine dediginiz gibi artık mutsuzluktan negatif enerji yayıp kimseye katlanamayıp etrafınızdakilere bir bir kaybediyorsunuz. Yeni bir ortama giriyorum bu sefer böyle davranmayacağım mutsuz durmayacağım diyorum ama engel olamıyorum ne kadar düzeltmek istesem de işin içinden çıkamıyorum. Normalde çok neşeli güler yüzlü bir insanken şimdi o kadar içime kapandım ki ne yapacağım bilmiyorum

Geçmiş olsun ve Başınız sağolsun. Şuan ki durumunuzdan daha beter durumlarda olanlar var, en azından onlara bakıp şükredin. Ve psikolojik yardım alın babanızın kaybından illa ki çok etkilenmişsiniz belli ki.

Bana yaz konuşalım üzülme son

Psikolog.

Daha yasin 23 nukdr karamsar olma ltfn hayat senin icin baska suprizlerle doludur umarim gecmis olsn

Sabredin, elbette geçecektir bu günler.

Emin ol beterin beteri var.. Suan hersey ustuste gelmis ve hep boyle gidecek gibi geliyordur. Ama sen boyle karalari baglarsan olmaz ki.. Guclu ol sabret.

Anladım. Elinizdekiler için şükredin. Çook küçük yaşta babası ölenler veya hiç görmeyen insanlar var ve mutlular biryerlerde. Anneniz yanınızda başınızda. Bir ayak değil en basiti iki ayak alçıda olabilirdi, ki ampute takımını gördünüz bacakları yok ama milli bir hedefte Zafer kazanıp tüm Türkiye'yi gururlandırdılar. Ne zaman vefat etti babanız bilmiyorum ama bardağın dolu kısmına bakın, boş kısmı sizi iyice karanlığa sürükler.

Hayır 23 yaşındayım son

Allah kolaylik ferahlik versin ne diyeyim. Gercekten kolay degil herkesin imtihani bir olmuyor. Disardan biz ne desek kolay gibi belki. Allah yardimcin olsun. Tez zamanda feraha kavustursun insallah.

Bazı dönemler hayatta çile çektiğimiz dönemler oluyor bence kabullenin bu süreci ve geçici olduğunu kendinize hatırlatın Ayağınız iyileşecek Ruh haliniz iyiye gidecek

Hayatında elle tutulacak pozitif bir nokta yoksa o noktayı sen oluştur. Çalış ve kendini mesleki anlamda geliştir. O alçı nasılsa çıkacak. Çalışıp elde edebileceğin başarılara odaklan. Bende babamı kaybettim birçok ailevi sıkıntı yaşadım maddi sıkıntı yaşadım umutsuzluğa düştüm ama hep geleceğime ve mesleğime sarıldım. Çok şükür şimdi çalışıyorum. Darısı başına inşallah.

Yazdıklarına istinaden yorum yapıyorum bende. Ne yapıp yapmadığın yazmıyor, bende müneccim olmayınca fikir vermeye çalıştım. Yapacağın çok şey var, bunları karartan ve olumsuzlastiran sensin. Senin yaşlarında annemi kaybettim, babam yoktu, hayatta tek başıma kaldım. Tek başıma ise girip kendime bakmaya çalıştım, sürekli uğraşıp durdum, bir yerlerden tuttum, olmuyor diye zamanımı harcamadim, sonra sevdiğim insanla evlenip yuvamızı kurup zorlukların sefasını sürdüm. Biraz güçlü ol hayata karşı, bu yaşlar en güzel yaşların. Ne zorluk yaşarsan yaşa, hayat devam ediyor. Bunu annemin öldüğünün ikinci güne zorunlu ise çağrıldığım zaman anladım