Evli değilim ama kararliysaniz sizi hicbir şey geri donduremez. Gerçi şu var eşiniz gelişme göstermiş, gostermemis değil. Tahammül etmek zorunda degilsiniz tabii ki etmemekle iyi de ediyorsunuz. Taviz vermediginiz sürece işler daha da iyiye gidebilir. Hizmet falan da etmeyin zaten. Ben herhalukarda karşımda cok güçlü ve mantıklı bir kadın gördüm. Çok mutlu oldum o yüzden;-) N

Üzüldüm canım ya hakkında ne hayirliysa o olsun ssağlıklı bi şekilde bebisinee kavursursun inşallah bol bol dua et

Çocuğunuz var mi yasiniz kaç bosaninca ailenizin yaninami Döneceksiniz yoksa ayri eviniz mi olacak. bunlarin planlarini yaptınız mi? N

Benim öyle hemen evliliğin ilk zamanlarında olmamıştı ama gerçekten de bu fikrin bir demlenme süresi oluyor, sanki bir meyvenin olgunlaşması gibi. Ben de çok takıyordum kafaya nasıl alacağım bu kararı diye hatta konum da var ama sonradan düşündüm herkesin bir kopma noktası var sonuçta diye nitekim öyle de oldu.

Bende ilk hafta cok net anlamistim isin raya oturmayacagini. Icimden esyalarimi dogru düzgün yerlestirmek bile gelmemisti. 2 sene sabrettim, pisman olurum, belki düzelir diye düsündüm. Hic pisman olmadim. Tek pismanligim daha önce bosanmayisim. Allah hepimizin yoluna temiz insanlar cikarsin insallah bundan sonra :)

Acaba hamile olmanizdan kaynakli ekstra esinize kafayi takmis olabilir misiniz? Hamile iken bu karar baya riskli bence

Hakkınızda hayırlısı olsun umarım en doğru kararı verirsiniz.

Adam çok bencil. Hem çalışmıyor hem de herkes onu pohpohlasin bir dediği iki olmasın istiyor. Resmen sorumsuz. Bir ömür boyu sırtınızda bu kamburu taşımaya değer mi bilemiyorum.

26 yasindayim, yaklasik 2 yil oldu bosanali ve 1 sene evli kaldim evlilik denirse.. Sevilmeme hissi degil de degersizlik hissi oldu bende.. Nasil anlatsam, adamin sevgi anlayisiyla benimki ayni değildi, ayni derinlikte degildik.. O seviyordu biliyordun ama 'kendince'.. O yuzden sevgisi de kendisi gibi kalitesizdi.. Değer vermekle sevmek ayni degildir gozumde.. Guvensizlik de şöyle olmustu.. Aldatacagini filan hic dusunmedim, hala da düşünmem.. Sadece, benim arkamda dağ gibi adam gibi duracagina inancim kalmamisti.. Güvenmiyordum bu yuzden de..

Hamilelikten dolayi degil inanin, öncesindede yasadim ayni sorunlari ve öncesindede kafama cok taktim.

O karar bir anda alinmiyor. Once icindekiler yavas yavas oluyor. Sonra cocuk icin erteleniyor. Sonra kucuk bir olay kucuk kivilcimi atesleyip buraya kadar dedirtiyor.

Bir dergide okumustum, kadin bosanma kararini aslinda evliligin en baslarinda aliyormus, ama uygulamasi seneler sürebiliyormus. Buradan yola cikacak olursak eger, siz er yada gec bosanacaksiniz, ama ne zaman cesaretinizi toplarsaniz o zaman.

Bende 28 i yeni bitirdim :) Yani benim bosanma sebebim cok farkli aslinda. Ev arkadasi gibiydik, kari koca iliskisi denmezdi. Artik erkeklere ilgisi olabilecegini düsünmeye baslamistim, ki bu akillara zarar bir düsünce gercekten. Ne bana ne de baska kizlara zerre ilgisi yoktu, ne biliyim caktirmadan bir bakis atmasi filanda yoktu. Aldatiyor olabileceginden hic süphe duymadim ama, onun kadinlara karsi bir düsmanligi vardi sanki, ona cok iyi davranmama, asla kirmamama ragmen banada düsman gibiydi. O yüzden evet, beni sevmedigini düsündügüm oldu. Neyseki kurtuldum o evlilige az biraz benzeyen seyden. Son düzenleyen: Moderatör: 19 Haziran 2016

Sorumlulugunu bilmemesi tamamen ayri bir dert zaten, üstüne bide baska huylari var. Ablaniz kac yasinda bosandi? ne kadar dayandi? suan nasil peki durumu ve ne gibi zorluklar cekti? Bir insanin sadece iyi olmasida yetmiyor demek. N

insallah canim 4 gundur dusunuyorum. Bakalim sonuc ne olacak. Iyi birsey birakmadiki hic benim en güzel senelerim gitti, hayallerim gitti.

Evet 1 ay önce sonuçlandı, 2 yıl evli kaldım, ben de her yolu deneyip tükendiğim anda evi terkettim üç hafta içinde de boşandık. Yani evden ayrılalı daha iki ay bile olmadı benim ama çabuk bitsin istedim o yüzden hemen dava açtım. Dava açana kadar biterse bitsin modundaydı şimdi ben olmayacak şeyler yapmışım çok pişmanım deyip duruyor. Kimse değişmez ne ben ne o, keşke daha farklı olsaydı tüm o güzel şeyler onunla olsaydı ama yeter üzüldüğüm. Biz doğru dürüst aynı evde bile yaşamadık biliyor musun, ayrı şehirlerdeydik iş nedeniyle, o kısıtlı zamana bile bir sürü kavga, sevgisizlik, saygısızlık sığdırdık. Çocuk gibiydi keşke bu kadar sevmeseydim aptal adamı

Bende cok sabrettim... ilk ay anladım zaten yurumeyecegini ama ilerde pismanlik duyarim elimden gelen herşeyi yapim dedim. 1 yil 8 ay sürdü eski evliligim. Surekli hakaret asagilama yalan dolan siddet kaynana belasi hepsi biraradaydi. Kendi adima cikardigim ders Olmuyorsa zorlamayacaksin... Bende canima tak etti bir gunde gittim hallettim mahkeme islerini.. Tek pismanligim Keske o kadar beklemeseydim...

Siz kendiniz yazmışsınız zaten... bu adama tahammülüm kalmadı diye... Tüm gayretlerinize rağmen hep kendi bildiğini okuyup size değer vermiyorsa neden hala kendinize eziyet ediyorsunuz... Allah cc hakkınızda hayırlısını nasip etsin...

Dava sonuclandi mi peki? Zaten once degersiz hissettirirler, pes ettirirler, is ciddiye binip resti cekince de eline ayagina duserler askindan ölmüş gibi.. Barisirsan 3 gun gecmez ayni rezillige devam yalniz.. Kimse degismez.. Ben davayi son noktaya gelince acmistim.. O yuzden dönüş yoktu.. Her yuzunu gormustum bi de.. Iyilikle yaklastim olmadi, cildirdim olmadi, sustum olmadi.. Kendime kizacagim bi sey de yok yani bu yuzden.. Kurtuldum diyorum simdilerde.. Zor surec elbet ama o evlilik devam etse hep zor olacakti.. Simdi hic deglse kafam rahat.. Mihail Zoscenko

1sene sonunda aldim bosanma kararini.. Ama oncesinden icimde oturmustu.. Nasil oturdu dersen, sonucta 1 dakika icinde gelinmiyor o hale, adam yaptiklariyla duzelmeyecegini o kadar iyi gosteriyor ki, o karar git gide sekilleniyor ve oturuyor zihninde.. Degismeyecegine emin oldugum an gittim avukata.. Ki zaten kimse degismez.. Neden dayandim 1 sene? Ben de cok seviyordum ve bosanma pismanligi yasarim ozlerim diye korktum.. Zor surec elbet ama Allah' a sukurler olsun, tek bi gun pisman da olmadim ozlemedim de.. Nesini ozleyeyim; millet cicim aylari yillari yasarken ben hep onun ve ailesinin urettigi sıkıntılarla bogustum.. Ilk zamanlar elbet alisma zorlugu olabilir evlilige, veya ufak tefek tartismalar.. Ama karakterde sorun varsa ve agir rencideler varsa, o is hep daha kotuye gidiyor; duzelmek şöyle dursun..

Beni anlatmis o yazi.. Daha ilk hafta anladim yurumeyecegini, yuruse de mutsuz edecegini.. Ama 1sene surdu avukata gitmem.. Icimdeki duzelir umudu sonene dek sabrettim.. Belki hemen bitse icimde aci kalabilirdi.. Cunku butun rezilligini gormemis olacaktim.. Kendimi suclayacaktim belki.. Her seyde var bi hayır..

Hamileyim. Biz bir süre ayri kaldik. Yalvar yakar beni inandirdi isine simsiki sarildigini gordum. Dondum. Duygusal bir boslugun icindeydim o ara ve suan ne kadar akilsizmisim yanlis karsr vermisim diyorum. Onca insanin donme demesne ragmen. Ailemle ayni sehirdeyim. Onlarlada kalabilirim kendimde ev tutabilirim. Maddi acidan bir problemimde yok isim var. Bebek yokken bu isi bitiremedim, keskede bitseymis ama simdi o anki halimden daha güclü gibiyim. En azindan sans verdim, degerlendirmedi diyebiliyorum, isini ben döndükten bir sene sonra tekrar birakti hemde cocugumuz olacakken. Pisman olabilecegim birsey kalmadi artik. Cocuga elbette yazik, ama napayim? Baska cözümüm yok adam degismiyor. Ne yapabilirim ki baska? Yasim 30 bu arada. okeanoss00 Kedileri severim :) Anneler

Haklısın. Ama buradaki bircoklari gibi boşanamam, kocam iyidir aslinda falan demedin yani gercekcisin o yuzden en doğru kararı alacaksin bence;-) N

Selam hanimlar Gecen gun esimle ilgili bir konu acmistim. Kisaca anlatacak olursam asiri derecede sorumsuz (calisir en fazla 1 sene sonra isinden ayrilir, evde eksil gedik var mi hic sormaz), huysuz , ailemle hic anlasamaz, ne tuhaftirki iki gelinimizde anneme babama bayilirlar her seferindefe hep sansli olduklarini söylerler ama esim aksi oldugundan esime evliligimizin 2. yilindan itibaren mesafe aldi benim ailem bu sebepten olsa gerek onlari önemsemez sevmez. Sürekli pofpoflanarak büyüdügü icin hep ben hep ben, hep benim isteklerim modunda. Onun dedigi olmadigi zaman ya surat asar yada kavga cikarir. Kisaca böyle. Evlendigim andan itibaren beni hep mutsuz etmistir zamanla düzelmeler olmadi degil, oldu, o ukala tavirlarindan hayatin gerceklerini, kimsenin onu kendi ailesi gibi pofpoflanayacagini ögrendigi andan itibaren biraz insan gibi davranmaya basladi ama bu sefer kendi mutsuz oldu, saclarina aklar düstü resmen. Dünyayi cevresine dar etmel, bagirmak cagirmakla hayatinin benden önceki ve benle beraber bir süre ben sesimi cikarana kadar idam ettirdigi icin, resti cektikten sonra saclarina aklar düsmesi ve kendine azda olsa ceki düzen vermesi cok normal. Sorun su ki benimde artik ona karsi tahammülüm hic ama hic kalmadi. En ufak birseyine bile diyisine bile sinir oluyorum. Calismiyor dogru düzgün 6 senenin 3 senesini yatarak gecirdi, bende hem calisip hem eve yorgun argin gelip böyle bir adama hizmet etmek istemiyorum artik. Sanirim sevgilde tükendiki tahammülüm kalmadi. Eskiden en agir hareketlerine ragmen aglayip icimin yandigini iliklerime kadar hissetsem bile dedigini yapardim aman yine bir kavga cikmasin diye. Simdi böyle bir adamdan bunca sene neden bosanmadim, soracaksiniz. 1) ilk zamanlar cok asiktim 2) Bosanma acisindan, özlemekten korktum 3) Kendine cok az deger verdigim icin Sanirim bosanma karari beyinde bitiyor ve kararli olmak gerekiyor. Bosananlara sorum, nasil bu karari aldiniz ve ne zaman aldiniz? Hic korkmadiniz mi bu karari alirken? Ve ne olduda birden veya zaman icerisinde kesin karar verdiniz? Aydinlatin beni lütfen.

Hayir ozlenmiyor kesinlikle... seni degersiz goren birini ozlemek kendine haksizlik degil mi. Bosanirken tabiki o surec sancili olur. Ama tum dogumlar sancili olur zaten ardinda kocaman yeni bir hayat seni bekler... Sag kolundaki saati sol koluna takinca bile yadirgar insan hayatin topyekun degisiyor. Kangren olmuş yarayi iyilestiremezsin. Son careyse bosanmak yapacak birsey yok

Tesekkur ederim.. Allah'a sukur mutluyum rahatim.. Isime döndüm geri, ailemleyim, istedigim seyleri 'kafam rahat' yapiyorum.. Cocuk yok.. Cok kisa evli kaldik zaten.. R

Asla degmez. Degmeycegini bildigimden düsünüyorum ama karar anina henüz varmadim. L

Benim ablamın eski eşi böyle çalışmazdı. Ama gerçekten insan olarak iyiydi. Hani kimseyi küçümsemez kibirli değildi son derece saygılıydı ama o çalışmaması e tabi çalışmayınca yalan dolan ondan bundan borç derken illallah dedirtti. Oh ablam çalışsın o yan gelsin yatsın nerdeyse bir sene işi iyiyse ikinci sene yoktu. Ablam dayanamadı ve kocaman iki çocuğu varken boşandı. Şuan gayettr rahat en azından kavga gürültü yok çocuklar huzurlu. Keşke olmasaydı ama adam gibi bir iş bulup çalışmadı. Bir de sizin eşinizin manevi yönden geçimsizliğide var hani gerçekten çok zor. Umarım hakkınızda hayırlısı olur. Bebeğinizi huzur ve mutlulukla büyütün inşallah..

Hani bir çiçeği alırsınız toprağa ekersiniz ama toprak öyle kötüdür ki, üstüne bir de sulayan yoktur kurur kalırsınız. Duygusal açıdan bu hale geliyoruz işte. Bunu eski eşime de dedim, haklısın ben odunun tekiyim pişmanım bilmem ne dedi. Bundan sonra güzel günlerimiz olur inşallah canım

Yillar icinde böyle katilastirdi beni, normalde aslinda hemen acirim ama simdi hic acimiyorum valla. O benim en güzel yillarimi caldi benden. Burnumdan getirdi evliligi. Normal sartlarda ilk senelerin oldukca güzel gecmesi gerekirken ben gözyasi icinde gecirdim. Simdi hic umrumda degil sacinin neresine aklar düserse düssün. Hakketti. Ve kadinlar asla unutmazlar. Iyiyide kötuyüde. Normalde kincide degildim ama bir insani evlenilecek kadar sevip deger verip, sonra kazik yediginiz zaman ondan, iste ozaman bir süre sonra bütün tahammül sinirlariniz kapaniyor ve eskileri unutamiyorsunuz. Zaten tahammül ettikce gecmisi hatirlamiyorsunuz ama tahammúl tükenince isler degisiyor. Tesekkür ederim yorumun icin canim, sen sen ol evleneceginde iyi tani. Seridina Guru Anneler

Insan kendi bosanmak isterse kimse birsey yapamaz. O büyük ihtimalle etmeyecektir ama dedgim gibi ben istersem direnirsem mecbur kalir. Napacagimi bilmiyorum gercekten. Cok bunaldim. N

Hakikaten de kucucuk seyle patliyor genelde olay.. Gorunurdeki sebep basit duruyor yani.. Ama isin asli cok baska oluyor; birikmislik, bıkkınlık ve yılgınlık..

Amin.. InsaAllah.. Bende de tum hevesler kirilmisti, esyalari filan yerlestirirken mutlu olmadigimi hissediyordum.. Velhasili kurtulduk.. Allah o gunleri aratacak dert vermesin.. Bugünümuze hamdolsun.. Mutlulukla unutalim insaAllah hepsini..

Cok dogru. Bende 1 sene icinde düsünmeye basladim hala düsünüyorum. N

Öf çok zor işler. .. Allah kolaylik versin inş hakkinizda en doğru kararı verirsiniz. Ama bebek de olacağı için eşiniz kabul eder mi boşanmayi? N