allah bağışlasın arkadaşım. belki olsa bende böyle olucam ama işte mesele isteksizliğim E

ben yeni evliyim ama ben de isteyemiyorum, çünkü evlilikle birlikte artık çocuk olma ihtimaliyle korkuyorum. bir sürü küçük kuzenim var, onlara çok baktım, yeni doğmuşları yıkadım yedirdim vs. ama benim korkum onlara bakmak değil. okul işi, eğitimi, para ve düzgün insan yetiştirememe korkusu var. evlenene kadar çocuğum olur diye düşünüyordum ama şimdi ciddi korkuyorum. eşim de şuan kararsız. o yüzden uzun süre düşünemiycez herhalde. tabii rahatlık payı da var:) E

merhabalar... ben 5 yıllık mutlu bir evliliği olan 32 yaşında öğretmen bir bayanım. evliliğimizin ilk 3 yılı bebek istemedik, geçen yıl kazara hamile kaldım oda düşükle sonuçlandı. neden bilmiyorum ama ben bebek istemiyorum hala . eşim zaten çocuk seven ya da katlanacak biri değil. birazda rahata alıştık sanırım. benim çocukluğum ve gençliğim kardeşlerimle uğraşmakla, onların sorunlarını yüklenmekle, hataları yüzünden suçlanmakla vs geçti. annem çalışıyordu. ben çok ezildim. şimdi ise çocuk sorumluluğu bana çok ağır geliyor. sanki olursa her aksaklıkta birileri hep beni suçlayacak, herşey benim sırtıma binecek gibi geliyor ve boğuluyorum. ayrıca her evli çiftin çocuk yapması gerektiği düşüncesi bana saçma geliyor. benden 5 yaş küçük kardeşimin bebeği oldu. gelinimiz hamile. bana ailem baskı yapıyor ayp sen daha ne duruyorsun diye. iyice kaçmaya başladım. napıcamı bilmiyorum. eşimle konuşuyoruz, tamam idyor mecbur değiliz ama acaba ilerde pişmanlık duyarmıyız diyor. etrafınızda benim gibi olan varmı?çocuk yapmayıpta pişman olan yada memnun olan varmı?bana birazcık fikir verin lütfen çıkmazdayım... katre_inur

valla sizinle çok benziyoruz. bende acayip seviyorum çocukları. anaokulunda çalışıyorum. çocuklardan 1 gün ayrı kalsam özlerim. çok arkadaşım var hepsi çocuklu. benim çevremdeki herkeste bana üzülme olur diyorlar, bebeğim oluyor hamile kaldım diyorum yok gene aynı E