Geçmişte yaşadığınız kötü durumlar var mı? Belki de zaman geçse de o hisleri tekrar yaşıyor olabilir misiniz? Depresyon böyle bir şey çünkü. Bir de arkadaş yazmış. Troidinize ve b12 değerlerinizi ölçtürün. Çok etkiliyor. Hatta bazı psikiyatristler önce bu sonuçlara bakıyorlar. Bunların eksikliği böyle hissettirebiliyor.

Değilim . push ; M

İnsani duygular bunlar. Herkesin inişleri çıkışları var. Ben boş vakitlerimin bir kısmını gönüllü kuruluşlara adadım. Karşılık beklemeden birilerine faydamin olduğunu görüyor olmak varoluş amacımı tamamlıyor amaçsız darlanmis hissetmiyorum artık kendimi. Allah ferahlık versin.

insanın derdi olmazsa bu name gelmez. ben de çoğu zaman çok huzursuzluk yaşıyorum yürüyorum. çekirdek citliyorum 2 paket şükretmek için bir şeyler ararım. isim var çok şükür kafam rahat ailem sağlıklı gibi... kendini iyilik ve güzellik yasatarak atlatırsın böyle durumları.

Bende sen gibiyim koca bir bosluk, inancli zannederdim kendimi ama artik inancinda bi anlami yokmus ölsem de bitse her sey keske, gereksiz nefes alip vermekten biktim.

İyi değilim, işe gidip geliyorum öylece. Ama derdim belli. Hiçbir şey mutlu etmiyor hiçbir şey.

Ben de sizin durumunuzdayim yalniz degilsiniz. Malesef ben de bu duygular 30 yasimi gectikten ve bosandiktan sonra basladi. Önceden hic böyle kaygili ve karamsar degildim hayat zevk veriyordu. Simdi sadece günü gecirmek icin yasiyor gibiyim. Konunuzu takip etcem. Bana iyi gelen seyler sevdigim seyleri yeyip icmek bir yerlerde oturmak, yürümek, baska birinin dertlerini dinlemek..

Kedi artı bir. Evde bir hayvan olunca ona bakmak ilgilenmek için mecburen hareketleniyorsun sonra o da bi takım şebeklikler yapıp seni eğlendiriyor. Köpek olursa bi de yürüyüşe çıkarmak var anti depresan gibi valla

Ayni durum bende de var ama sebebi issizlik oyle daraldim ki hicbisey mutlu etmiyor. O yuruyus meditasyon asamalarini da gectim

Öyle bir dönemdeyim ki hiçbir şey mutlu etmiyor. İnsana dizi izlemek, kitap okumak, yemek yemek bile eziyet gibi gelir mi? Geliyor. Belli bir problemde yok hayatımda, her şey yolunda gibi. Kalbimde kocaman bir boşluk hissediyorum. Mutlu olabileceğim şeyleri deniyorum, yapmaya çalışıyorum.. yok yok, olmuyor. O huzursuzluk hissi öyle yüreğimde ki. Neden yaşıyorum, amacım ne, bu hayat nasıl bitecek daha çok var yahu deyip darlanıyorum. Beni neyin bu kadar mutsuz ettiğini bulamıyorum, çok üzgünüm. Dün tek başıma gezmek istedim, yürüdükçe burnumun direği sızlıyordu. Hani bir de boğazı düğümlenir ya insanın, sıkar seni.. öyle.. Sahi gerçekten sizler nasılsınız? Gerçek anlamda ama, iyiyim deyip geçiyor herkes. Gerçekten nasılsınız? Gerçekten iyiyseniz bunu neye borçlusunuz? Kötüyseniz de nasıl iyi olacaksınız, biliyor musunuz? Böyle dönemlerinizde sizi ayağa kaldıran nedir? Çok karışığım. Yazdıklarınızı dikkatle okuyacağım..

Baksan herkes mutlu, ama aslinda herkes mutsuz.. bence spor yap ve dua.. inanc.. sevdiklerinle dertles.. vakit gecir.. cok iyi geliyor emin ol..

8 ay felan bu moddaydım. Sonra iş buldum çalışmaya başladım. Sıkılmaya depresyona girmeye vaktim kalmadı. Çok bunalırsam ne kadar iyi bi ailem olduğunu aklıma getiriyorum şükür ediyorum. Başka insanların daha büyük dertlerini düşünüyorum öyle geçip gidiyor

Benzer bir dönemden geçiyorum.. hiçbir şey yapmak istemiyorum, yaptığım aktivitelerden de keyif alamıyorum zaten. Bu süreç nasıl geçer, ne kadar sürer bir fikrim de yok ama dilerim çok uzun sürmez, nitekim kendimi artık bununla başedecek kadar güçlü hissetmiyorum..

Tavsiye ederim C Cotton

Böyle bir süreçten geçtim. Bunu en güzel atlatmanın yolu her gün 1 saat yürüyüş yapmak. Bana inanılmaz iyi gelmişti. Kulaklığımı takıp, kendi dünyamda canımın istediği kadar yürümek. Evde durdukça insan çok daha kötü oluyor.

Ben böyle donemlerde ruhumun aç oldugunu dusunyorum. Türlü seylerle oyalandıgımız dunya hayatınızda ruhumuzu beslemedıgımızı dusunuyorum. En buyuk medıtasyon benım ıcın namaz. Zikir cekiyorum. Evrendeki ufak varlıgımın değersizliğini, yaşamın bı sekilde akıp gidip son bulacagını dusunurken her seye anlam katan tek seyın imanımız oldugunu dusunuyorum. Sonra daha stabil bır ruh halıne kavusabılıyorum. B

Çocuklarımdır benim. Sonra yaşama hevesi, sevgisi herhalde, bazen güzellikleride görmek lazımya, birazda şükür gerek sanırım. Hiç birimizin hayatının dört dörtlük olduğunu düşünmüyorum, çok battık çoğumuz ama sonra çıktık bi şekilde yani.

Şuan eşime cok sinirliyim acayip derecede tersleyesim var. Elinde suan poşet var onu basinda paralayasim var.

Bende soranlara iyiyim diyorum ama değilim çözümü benim elimde olmayan dertlerim var sabır gerektiren bazen kaybolup gidiyorum ama hayat devam ediyor sadece kendim olsam çoktan batmıştım çocuklarım için yürüyorum

Ayni ben...

Tiroid olabilir sizinkisi. Çarpıntı ya da kalbiniz hiç atmıyor gibi hisler oluyor mu? Bi Tsh ölçütürun aç karna. 3 gün ilacı aksatsam prima bez reklamına ağladigimi bilirim ben.

Başıma gelmeyen dert kalmadı... psikolojik hap içip kendime olumlu sözler söylüyorum.. Sonra kızdığım kişilere küfür ediyorum çalışıyorum kk ye takılıyorum Dua ediyorum falan derken idare ediyorum. Hayatında problem yoksa neden kendini üzüyorsun anlamış değilim? Dertlerimi Sana anlatayımmı istermisin?

Zaman zaman bana da olur, eşim sağolsun toparlar beni

Saniyelik duygu değişimi yaşıyorum. Bir an dünyanın en bestiyim bir de bakmışım en yıkığı Kendimi dağıttığım an 'kendinle ne konuştun Desmond, sakin kalacaksın, iyi hissetmeyi başaramıyorsan bile duyarsızlaşacaksın' kendimi böyle ikna yoluna gidiyorum. Yani önerim kendinizle konuşmayı denemeniz. Bir de zamanın gücüne inanmanız. Zaman her şeyin ilacıdır gibi beylik bir laf etmeyeceğim ancak iyi şeyler getirebildiği gibi; kötü şeyler de sarabiliyor başınıza. Sonra dününüze geri dönmek istiyorsunuz. Öyle bir güç işte. Karışık oldu, neyse.

Kesinlikle kediler mukemmel bisee canim kedimm <3

Burada yasak mı bilmiyorum ama tüm iyi niyetimle sadece bir okuyucu olarak yazmak istiyorum. Nacizane bir tavsiyede bulunmak isterim. Bircan Yıldırım'ın Hayat Cesurlara Torpil Geçer kitabını okumanızı öneriyorum. Kendinizi çok iyi hissedeceğinize eminim. Geçen yıldan bu yana baş ucu kitabım oldu. İlk olarak anlamsız gelebilir ama sindirerek birkaç defa okuyun ne demek istediğimi anlayacaksınız.

su 10 gundur bende ıyı degılım pespese duydugumuz kotu haberlerden dolayı bırsey oluyor guluyorum guldugume utanıp gerı hemen duruluyorum bır tuhafım bu hafta dedıgınız gıbı kendımı boslukta hıssedıyorum kaygılı mutsuz cocugumun gelecegınden endıselı... yanı etrafımda dertler dertlendırdı benı.

benim uzmanlık alanım. 10 yıldır aynı durumdayım. hiçbir şeyden tam anlamıyla keyif alamıyorum. ki kendimi övmek için söylemiyorum ama gerçekten herkesin hayal ettiği ortamlara giriyorum, en iyi gece kulüpleri, beach'ler her ne haltsa işte. dini inancıma da sarıldığım dönemler oldu. kedi, aşk, arkadaşlık hepsi denendi. antidepresan vs. geçmedi. bazı insanlar bizim gibi oluyor. çözümünü ben de bulamadım. ama çözümü olmadığını tahmin ediyorum. takipteyim.

Ne olursa olsun sebepsiz mutsuzluğa inanmıyorum ben. Her şey sebeplidir. Haa ben hiç öyle hissettim mi? Çookkk.. Hepsinde de sebebim vardı. Yine var. Bugünlerde de var. Azıcık bir kaç ay çok iyi hissettim iyi ki. Hemen yılanlara malum oldu kudurmaya başladılar. Düşmanımın derdi bile bir yerde bana dokunuyor. Ağız tadıyla iyi oldu ona, ettiğini buldu, oh olsun diyemiyorum. Daha ne anlatayımm. Oy! Allah size de, bana da, ihtiyacı olan herkese de ferahlık versin. Amin.

Aynı hisler var şu an. Bazen çok daralıyorum. O dönemlerdeyim sanırım. Oturup ağladığım zamanlar oluyor. Yine de çok şükür halime tabi. Sonra da diyorum hastane de değilim sağlıklı sevdiklerim ve ben. Çok şükür. Yalnızlıktan sanırım benimki. Umarım atlatırsınız. Bazı dönemler hepimiz yaşıyoruz. Sonra geçiyor gidiyor. Rabbim sağlık, huzur versin. Herşey gönlünüzce olsun.

Aynı dertteyim nefes almak zor geliyor sanki dünyanın bütün yükü benim üzerimde valla teselli edemiyorum kendime gelemiyorum isyana giriyorum istemeden

Ne yapayım bende de aynı şeyler var. Sevgilimden uzaktayım.. bir hafta sonra yolculuk var okuduğum yere dönüyorum ona hazırlık derken kafam dağılıyor işte. Aaaa evet evde bir tüylü kankam var onunla oynamak da iyi geliyor A

Derdim yok diyorsunuz da, sanki yalnızlığı dert etmişsiniz gibi geldi bana. Emin misiniz kafanıza taktığınız bişey olmadığına? Belki de kendinize bile itiraf etmiyorsunuz.

Aynı şeyi yaşıyorum çok şükür sorunum yok ama benim sorunum ne? İçimde kocaman bir iç sıkıntısı ağlama isteği saçma sapan şeyleri kafama takıyorum büyütüyorum hep ağlamak istiyorum anksiyete veya depresyon galiba

Ben de öyleyim senelerdir ama son zamanlarda daha da arttı kendimi okuduğum kitaplara bile veremiyorum düşünmekten canım sıkılıyor uykum kaçıyor benimki neden normal bir ailem yok diye düşünmekten, uyuyamadığım zamanlar geçmişi deşmekten oluyor. Takmıyorum artık diyorum ama farkında olmadan kafamda takıyor kendi kendime konuşuyorum. Hayırlısı ne diyelim.

Ayni durumdayim somut sanssizliklar canimi sikan seyler var sebep bunlar biliyorum ve saglikliyim cok sukur diyerek rahatlatiyorum kendimi oldugu kadar. cenera allahım ailemi koru.. tek ayak

hayatınızda biri var mi evli mi bekar mısınız bilmiyorum ama eğer yalnızsanız aşık olmak sizi o boşluktan kurtarabilir diye düşünüyorum umarım karşınıza sizi hayata bağlayacak gözlerinizi güldürecek birileri cikar

Ben de böyle bir dönemdeyim. Bugün ciddi ciddi antidepresana başlamayı düşündüm. Günlerdir elime almıyorum kitabımı. Ama benim somut sıkıntılarım var ve başa sarmaktan yoruldum. Bana tek iyi gelen şey kedim. Onunla kuduruyoruz, koklaşıyoruz biraz iyi geliyor.. Allah hepimizi feraha çıkarsın inşallah..

Böyle bir dönemden ben de geçtim. Ortada bir şey yok ama mutsuz gibiydim. Biraz da lohusalık vardı tabi. Beni ayağa kaldıran başımıza daha kotu bir olayın gelmesi oldu. O zamanlardaki sukursuzlugumu fark ettim. Sonra toparlandim. Şimdi hayatin değerini daha iyi anlıyorum. Boş şeylere kafama hiç takmıyorum. Diana

ben konu sahibinin dediği şeylerin hepsini yaşıyorum üstelik sevgilimden ayrıldım ama atlatacağım. hayat her zaman kötü gecmiyor her zaman da iyi gitmiyor.

"bu hayat nasıl bitecek daha çok var yahu deyip darlanıyorum" Belkide çok yoktur :)

Sicaktandir sicaktan

Bnm hayatım 2010 dan beri zor. İne cıka 9 yıl geçti. Ama nasıl geçti bilmiyorum. İnan su son 2 yıl daha zor geçiyor bnm için. İş yeri iflas etti bir ton borcla kaldım üstüne babam rahatsızlandı. Su an ona bakıyoruz annemle. Ve ben hala işsizim. Piskolojim aşırı derecede bozuldu. Aglayacak yer arıyorum kendime. İş arıyorum piyasa kötü iş yok. Borc cok hasta babam bir tarafta. Öyle bi saldımki anlatamam. Allahıma şükür ediyorum yinede çünki yapacak başka bişe bilmiyorum gbi geliyo. Kendime olan güvenimi yitirdim. İşe yaramaz biriymişim gbi hissediyorum kendimi

Amin bil

İkizler burcu musunuz A

Dua ve sukur. Bir de insanin bir amaci olmali. Sanirim beni ayakta tutan bunlar.