Olsun :) yalnız olmadığımı öğreniyorum en azından :) dost olmasa bile arkadaş lazım işte gülüp kafa dağıtmalık

Komşular, okul ve iş yeri çevresinden oluşan bir arkadaş grubum var. Sınırlarını bildiğin sürece komşuluk güzeldir aslında.

Valla bazen cpk yalniz kaliyorum es dosttan ziyade yeni insan istiyorum. Aciyorum facebooku eskilerden biriyle yazisiyorum. O kisi de zaten yalnizliktan bunalmis oluyor bir defa zar zor gorusme ayarliyoruz. Sonra amaaaan bos isler diyip kosemize cekiliyoruz :)))) Sehrimde bir eski arkadasim var ona ayda bir gitmek cok ferahlatiyor. Gerisi de bu şekilde oluyor.

Bu dertten bende de var. Yaşıtımız olan kardeşler, kuzenler bile başkalarıyla takılıyor. Sürekli düşümüyorum neden diye?! Hep istemişimdir çift olarak arkadaşlarımız olsun, birlikte kaliteli zaman geçirelim ama olmuyor. Sürekli davet eden ben oluyorum ben de sıkıldım artık bu durumdan en basitinden bir doğum günü etkinliğine bile davet edilmedik akraba tarafından. Şunu fark ettim kuzenler yani akraba olan yaşıtlarımız yakın çevreden değil de hep başkalarıyla yani akraba olmayanlarla arkadaşlık yapıyorlar. Komşu konusuna gelince ben seviyeli bir komşuluk ilişkisi isterdim. O da yok maalesef herkes öncesinde kaynaşmış.

Şuan bulunduğum şehirde hiç arkadaşım yok Hiç aramıyorum da En iyi arkadaşım eşim Sanki eski dostlarım bana yetiyor gibi bir derdim olduğunda 15 yıldır 7 yıldır yüzünü gormedigim arkadaşlarım var onlarla paylaşıyorum Ama insanla bakiyorum iste, apartmanda hemen samimi oluyorlar

Ben de hiç samimi olamıyorum komşularla İş arkadaşlarım olmasa ben de yalnız kalırım herhalde. İnsanlarla hiç samimi olamıyorum. Eski arkadaşlarım var ilkokul, lise, üni. ama onlarla da ayrı şehirlerdeyiz malesef. Rahatlıkla arkadaş edinebilen insanlara hayranım.

Cok yakın bi arkadaşım vardı şuan ayrı şehirlerdeyiz, Sılaya çok benzer, bugün tvde sılanın klibini izlerken onu özlediğimi farkettim böyle burnumun direği sızladı, bazen parfümünü metroda duyuyorum yine aynı his, lisede dört yıl beraber oturduk sonra kopmadık vs derken şimdi uzağız. Ben de arkadaş edinemiyorum artık yani dost edinemiyorum desem daha doğru olur, bi çatlak kızkıza tatile gittiğim grubum var onlarla iletişim halindeyim sürekli, yeni herkese kapalıyım bazen yalnızlığını çekiyorum aslında ama olmuyor geniş çevreyi yapamıyorum, çok mu alınganım nedir bakıyorum bi falsoları var amaan diyorum, kesiyorum iletişimi, hele işyerinde o kadar nemrut ve suratsızım ki kendi odamdan çıkmıyorum desem yeridir, insanlar beni bu hale getirdi ya lanet olsun, derdini paylaşmaya mı dert yanmaya mı geldim bilemedim, yalnız değilsin konu sahibi