zaten yeni evliyim daha 8 ay oldu ben yansıtmasam bile onlar anlıyorlardı derdimi hep sakladım ama artık dayanamadım onlarda zaten biz herşeyin farkındaydık dediler. Evlenmeden öncede zaten annemle hep küsüyorduk daha doğrusu o bana küsüyordu en küçük bişeyde ben hep barışmaya uğraşıyordum. Günlerce konuşmuyordu benle canımı acıtıyordu çok. bende hep uzaklara gidiyim uzak oluyim diye dua ettim ve dualarım kabul oldu ve şuan uzaktayım.. Evlendikten sonra ikimizde birbirimizin kıymetini anladık ve benden ayrı olmak anneme çok koydu çevremizdeki herkesde farketti bunu çünkü annemden beklemiyolardı. Babam bile çok şaşırdı. aramız düzelmişti ne güzel ama yine olan oldu.

tabi bu ilk yaşanmış bir olay değilki evlenmeden önce de küsüyordu diyorum ya annem aynı evin içinde benle 1 ay konuşmadığı bile oluyordu babam yapma böyle o senin üvey kızın değil ki ikimizin kızı diyordu. annem çok mükemmeliyetçi bir insan benim hep mükemmel biri olmamı istiyordu en küçük hatamda kızıyordu hakaret ediyordu ve kendini de mükemmel gören biri ben dört dörtlük insanım diyordu hep ben annecim kimse dörtlük olamaz diyordum kabullenmiyordu bir türlü

o kadar iyi anliyorum ki seni yazini okuyunca kendimi gordum sanki. ben de evliyim 7 senelik, annem hep kardesimi ayri tuttu onun nbutun hatalarini kabul etti. ailemden binlerce kilometre uzakta oturuyoruz, gecen yaza kadar elimden geldigi kadar maddi ve manevi destek oldum, her gun ariyordum. kardesimle kavga ettik ve kustuk o gunden sonra herkesein gercek yuzunu gormus oldum. son alti aydir hem hamilelik hem ev hem is derken bir baktim ben aramazsam kimse beni aramiyormus. hastahanede yattigimi bile bile kimse arayip halimi sormadi da. sana tavsiyem tabi anne baba cok onemlidir ama cok yipratma kendini, dusunme, baska ugraslar bul kendine. kos koca insanlar degismez ki onlar. ryuamda goruyorum bazen, cok ozluyorum onlari ama biraz geri cektim bu aralar kendimi. baban ariyormus en azindan fazla uzme kendini

ben annene şaştım kaldım nasıl bu kadar katı olabiliyor seni üzebiliyor. sonuçta olan olmuş siz barışmışsınız bu kadar kin tutup olayı uzatmaya ne gerek var ki madem annenin huyu bir daha eşinle ne sıkıntın varsa içinde yaşa ona yansıtma canım umarım en kısa zamanda aranız düzelir . push ;

Canımcım Ailene Anlatmak Hiç Doğru Bir Şey Değil.. Ne Olursa Olsun Karı-Koca Arasında Kalmalı.. Çünkü Aileler Oldukça Fazla Etkileniyor Bu Durumdan, Dolayısıyla Araya Soğukluk Giriyor.. Biz Affesekte Onlar Affedemiyor.. Bu Sana Ders Olsun Bir Daha Sakın Yapma.. Eminim Yüz Yüze Gelseler Ne Eşiniz Kötü Davranabilir Ne de Anneniz.. Ama Asla Aşılmayacak Bir Sebep Değil.. Eşinizle de Konuşun Ama Sakince Tatlı Dille.. Sonuçta İyi veya Kötü Neyse O Sizin Anneniz.. Görüşmenize Kimse Engel Olamaz.. Ama Bunu Güzellikle Halledin Emrivaki Konuşmadan.. Sevgiler..

Sen kapıdan kovuyorsa bacadan gir Allah gecinden versin bir şey olunca ömür boyunca ızdırap çekiyorsun keşke arasaydım sesini duysaydım diye ben hala vicdan azabıyla karşı karşıyayım E EBRU 72

biraz zaman verin öncelikle daha sonra kargoyla mesela bir hediye bir çiçek yollayıp gönlünü alabilrsiniz. eşiniz suçluysa o da özür dilesin bir daha olmayacak desin. çok üzme kendini ana kız illa ki barışır.

Gidip gitmemenize esiniz karar vermemeli.. O sizin anneniz gecmisten gelen sorunlarınız varmıs annenizle eger, bunlar sizi annenizden uzaklastırıyorsa kendi kararınızla gitmezsiniz o etkili olmamalı.

ilk hatanı eşinle yaşadığın durumları annene anlatarak yapmışsın.. bunun sonucunu görmüşsün annen eşine diş bilemiş.. peki şimdi niye aynı hatayı tekrar yapıp annenle arandaki problemi eşinle paylaşıyorsun onu anlayamadım... M

Ben yine anlatmayacaktım ama iş boşanmaya kadar gitmişti o yüzden mecbur kaldım tek eşime değil eşimin ailesine karşıda öyle görüşmek istemiyor. arada ne kavga var ne bişey ufak tefek sorunlar yüzünden onlarıda sildi. kayınvalidem kaç defa gitti ama o 1 kere bile gitmedi. Çok zor bi kadın eşim sen bunca sene nasıl dayandın ona diyo bende kızıyorum ama ne olursa olsun annem işte ona sarılmaya kokusunu içime çekmeye öyle hasret kaldım ki ben ne yaptım ki ona beni sevgisinden mahrum bırakıyo (

evlendikten sonra daha bi özlem duyar oldum anneme. onun beni mahrum bıraktığı sevgisini hiç bişey kapatamadı. kardeşimle kavga ederdik beni öldüresiye döverdi ona kıyamazdı kardeşim ona daha yakındı her zaman. ben olamadım onlar öpüşüp koklaşırlardı ben yanaşamazdım anneme bi yandan beni dövdüğü için kızardım bi yandanda kardeşime gösterdiği sevgiden dolayı kıskanırdım çok. ama o gelip bana sarıldığındada dünyalar benim olurdu. çok olmasada bazen yapardı bunu.. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

canım benım sen ara gızlıde olsa al annenın gönlünü yazık gunah ne olursa olsun onlar annen baban senın

"Eşim beni anneme göndermiyo, ailemle görüşmeme izin vermiyo" diyen hanımlara öyle kızıyorum ki. Anne sizi beslesin büyütsün, elin oğlu da sizi annenizle "müsadeyle, izinle" görüştürsün. Oldu efendim.. Benim kızım ateşlendi geçenlerde, sabaha kadar bekledim başında ve karnım burnumda benim. Uykusuz halde işe geldim, sürünüyorum, dökülüyorum şu an.. Aklım sürekli onun sağlığında, eğitiminde bilmemnesinde.. Poposunda pişik vardı, kaşındı mı acaba okulda? Bunu düşünüyorum, derdim bu.. Ha neymiş sonra.. Kocam göndermiyor.. Yuh ya.. Pes.. Nasıl bu kadar bağımlı olabiliyorsunuz? Yol paranız mı yok, kendinize saygınız mı? Koca bu, sadece koca.. Eş yani.. Hayat arkadaşı.. İplerinizi elinde tutan bir kukla oynatıcısı değil.. Efendiniz değil.. Yaratıcınız değil.. Sizin üzerinizde, sizin onun üstünde sahip olduğunuz haktan fazlasına sahip değil.. Allah bilir, kocanız aldatmıştır sizi veya dövmüştür.. Bu yüzden anneniz onunla konuşmak istemiyordur. Benim kızımı üzen herifle ben de konuşmak istemezdim, çok doğal.. Sabahlara kadar ağlamakla, ancak yastıklar ıslanır, başka bişey geçmez elinize.. Hayatınızın kontrolünü elinize alın biraz..

çok sevindim...

annem eşim için evime gelmesin arabanın camlarını indiririm aşağıya dedi o gitmeyince ben nasıl gidicem ki. hem uzaktayız bayramdan bayrama gidiyorz. zaten annem normaldede kızınca benle konuşmuyordu telefonlara çıkmıyordu acıp bırakıyodu telefonu konuşmuyordu şimdide arayamıyorum. en son aradığındada ben sana demedimmi kocan adımızı dahi ağzına almıcak diye bağırdı kapatı telefonu Eşim üzüldüğümü biliyo zor bir durum olan sana oluyo diyo. ama bundan sonra göndermem seni diyo yagmur38

evet anlatmakla yanlış yaptım ama boşanmak üzereydik ve ben gelmek istiyorum dedim ve mecburen durumu anlatmak zorundaydım. ve o kadar yalnızdım ki ayda 1 kere falan alışverişe gidiyoruz onun dışında evin kapısından adımımı atmıyorum kimseye gitmiyorum eşimlede evde aramız bozuk olunca delirmek üzereydim ve mantıklı düşünemiyordum bu durum üzerine annem gel dedi okumana devam edersin yaşarsın burda dedi babam ise kızım çekincelerim var sabret dedi zaman ver biraz düzelmezseniz o zaman bakarız bir çaresine dedi ben babamı dinledim zaman verdim ve aramız düzeldi.. annemede anlattım aramız düzeldi diye herşey iyiye gidiyo dedim o da sen mutlu ol geçin dedi başka bir şey istemiyorum ama eşinide istemiyorum dedi bizim adımızı dahi ağzına almasın dedi. Babamla ev telefonundan görüşemiyoruz belliki o da annemden çekiniyo hep netten konuşuyoruz. ama o hep halimi hatrımı soruyo mutluluğunuz daim olsun diyo anneanneni dedeni ara özlüyolar diyo anneni ara diyemiyo çünkü biliyor onun bana nasıl karşılık vereceğini.

kıyamammmm... annenizin adresini alayım da gidip konuşayım istedim... hiç canımızın parçası evlada küsülür mü... veya arayıp sormadan durulur mu... hatta ve hatta damada da küsülmez ki, evladımız yuvasında mutlu olsun huzurla yaşasın... annelik çok özverili, çok hoşgörülü olmayı ve kocaman bir yürek taşımayı gerektirir... evlatlar bir yana dünya bir yana... siz için dua edeceğim annenizle bir an önce kucaklaşmanız için...

off yüreğim parçalandı ama annenin durumuna değil senin bu çektiğin acıya annenne olan özlemine inan gözlerim bile doldu ama suç sende değilki yani sendede var anlatmamalıydın ama annende ayıp ediyo senin mutluluğunu düşünüp bazı şeyleri yutmalı hangimiz dört dörtlüğüz hepimiz neler yaşıyoruz ben senin yerinde olsam devamlı arardım olsun o kızsın bağırsın çağırsın ama sen ara boşver açmasada ara açıp kızsada ara sakın vazgeçme anne bu canımızın yarısı şuan benimde kızım var ve Allahın izniyle on un için yapmıcam şey yok bende senin gibi uzağım annemden görüyosam ayda 1 defa görüyorum en fazla ama sakın ondan vaz geçme sakın sakın

Bugune kadar bir hatam oldugunu sanmiyorum sadece evliligimi onaylamamisti. aradan 7 yil gecmis esimi ve kizimi da cok sevdiklerini zannediyorum, hala da seviyorlardir. ama kardesim onlar icin daha onemliymis demek ki. bebek dusunuyormussunuz insallah hayirli bir vakitte kollarina alirsin. bir bakmissin ki cocugundan onemli bir sey yokmus. annen seviyordur muhakkak sadece evlat arasinda ayirim yapiyordur, ne kadar oyle birsey olur mu deselerde ben buna inanmaya basladim. civciv89

İnşallah dua ediyorum hep bazı şeylerin varlığında yokluğunu çekmek çok zor oluyor.

Benim de yeni farkettiğim bi durum. Ben nişanlıyım geçenlerde bi olay oldu anneme anlattım çok sinirliydim ağzıma ne geliyosa anneme saydım. Sonra biz nişanlımla düzeldik ama annem hala ona karşı sinirli. Sanırım sorunları aileye anlatmak yapılması gereken en son şeylerden biri ama malesef anlatmadan da rahatlıyamıyoruz ne yapalım

İçim acıdı. Hele son mesajınız... Allah annenize herkesi olduğu gibi kabullenmesini nasip etsin. Düzelir aranız umarım.

hayatta herşey oluyor bitiyor canım. benim eşimin ailesi aileme ne hakaretler yağdırdı bana ne eziyetler ettiler eşimle aramızı açmaya çalıştılar. hatta babamın yanında eşim bana sinirlendi ve yürüyecez konuşacaz tamam dedi. yürüyerek kavga ederek gittik ailemin evine ve babam böyle davranacaksan kızımı bırak kapı orada bile dedi. ama o oldu güzelim. eşimle benim ailemin arası çok iyi herşey unutulmasada arkaya atıldı. seninde ailenin yapacağı şey buydu arkasına atıp siizn mutluluğunuzu düşünemsi gerekir. ama mesela eşimin ailesi hala edepsiz hala küfürbaz ben artık arkama atamadığım için görüşmüyoruz. tek taraflıda olmuyor yani.

Bence eşiniz de anneniz de hatalı davranıyorlar ve olan size oluyor. soracak olursanız her ikisi de haklı. Evet bazen ailelerimiz de aradaki sorunları öğrenebiliyorlar. Öğrenmemeleri en doğrusu ama şartlar öyle gerektirebiliyor. Keşke demek için çok geç sizin için. Biraz zaman tanıyın hepinize. Bir bayram bir doğumgünü vesile olur. biraz zaman geçtikten sonra eşinize onu incitecek ve suçlayacak şeyler söylemeden; ne olursa olsun onun anneniz olduğunu, onu çok özlediğinizi anlatmaya çalışın. Çok kolay evlat büyütülmüyor ve anneniz sizinle ilgili kaygılarını yanlış sunmuş. Ve bunu devam ettirmesi de gereksiz. Ama sonuçta anneniz. Eşiniz de evliliğine müdahale edilmesiyle ilgili huzursuzluğu konusunda haklı. Bunu da annenize yüzyüze geldiğinizde belki anlatabilirsiniz. Ben de bazen anneme kızarım ama asla hiçkimseye annemle ilgili laf söylettirmem.

ayy canım benm. neden böyle oluyoruz peki.. bizim suçumuz günahımız ne tamam ben çok asi bi çocuktum bir hata yaptığımda annem bir daha yapmıcam de derdi demezdim çünkü biliyordum ki yapıcam kardeşim ise çok uysaldı hemen annecim tamam bir daha yapmıcam derdi ama çocuktukki o zaman.. kardeşimlede aramız çok iyiydi ama o da aramıyo annem yüzünden.. bende öyle yapıyorum düşünmemeye çalışıyorum ama illa bi yerden giriyo insanın aklına. ve şimdi çocuk düşünüyoruz onunla ilgili hayaller kuruyoruz eşimle o zaman daha bi aklıma geliyor. Babam olmasaydı zaten ben ne yapardım bilmiyorum. onun sevgisiyle avunuyorum en azından. smuwiLa