Sagolun hanimlar kafam daha da corba oldu ama ben de %51 henüz istemeyen taraftayim iyice emin oldum seneye belki

Kusura bakmayın hiç alakasını anlamadım

Diger konulara gelmeden once bebeginize kardes degil de kendinize ikinci cocuk yapmayi planlayin. Her sey dille baslar. Ilk cocugunuz hayatinizin odagi olmamali ikinci cocuk dusunecekseniz. Once dilimizi duzeltelim ki algilarimiz da ona gore olsun. Gereksiz duyar kasma kismini bitirdikten sonra esasa girersek once genetik testinizi mutlaka yaptirin, tedbir bizden takdir Allah'tan. Ailevi sorunlari yoluna koymussunuz. Tabi bu demek degil her sey sut liman olacak. Kaynananiz ikinci cocugunuzda yine sizi cildirtmanin bir yolunu bulabilir o konuda tedbirinizi almalisiniz. Mesela sen lohusasin diyip kiziniz icin bizde kalsin diyebilir. Oglunuz olursa ve irrkek torun meraklisi cikarsa iclerinden yine bambaska durumlar icine girebilirsiniz. Esiniz yine sizin beklentilerinizi bosa cikarabilir ve duzeldi sandiginiz durumlar katlanip geri donebilir. Siz olgunlastiniz sureci yonetebilirim dersiniz ama lohusa psikolojisinin farkli oldugunu unutmayin. Yani ailesel durumunuzdan yuzde doksan eminseniz girisin bu ise cunku iki cocukla lohusaligi henuz deneyimlemediniz. Bir de ulke ekonomisi suprizlere gebe. Tek maasla iki sene idare edebilirim derken kendinizi darbogaza da hasetmis olabilirsiniz. Maddi anlamda bence bir sene sizi asgari idare edebilecek birikiminiz yoksa girismek icin acele etmeyin derim. Bu bir araba olabilir arsa olabilir nakit para olabilir ama guvencesiz riske girilebilecek bir konu degil. Kiziniz buyudukce masrafi artacak unutmayin. Ic karartici kismi da geciyorsak olumlu kisma gelelim. Oncelikle bence bu evre ikinci cocuk icin ideal zaman. Ben ikinci cocugun dogumunun ya bu yas araliginda ya da 9 yas civarinda olmasi gerekrigi kanaatindeyim. Buyuk cocugun okula baslama yasi ile kucuk cocuk cakistiginda sorunlar bes kat buyuyor. Bir kere buyuk okula adapte olurken siz de okul cagi cocuga adapte olacaksiniz. Hem de iki cocuklu olmaya. Bu bence cok cok zor bir sey. Krese anaokuluna alismakla 1. Sinifa alismak cok farkli. Kiziniz 1. Sinif yasina geldiginde okula getirip goturme acisindan da ikinci bebis biraz buyumus olur. Ikincisi yasiniz itibariyla tam ideal donemdesiniz. Yukarida yazdigim kotu senaryo harici her sey aksine cok iyi gidebilir. Esinizle baglariniz guclenebilir ve de kayinaile ile yeniden saglikli diyalog zemini bile bulabilirsiniz. Maddi durumunuz elveriyorsa ve ileride elverecekse genis aile olmak cok guzel kim istemez ki. Önceki

Su ulkede 2. cocuga cesaret edemeyen tek fakir benim galiba. Bir de zengin sanardim kendimi

Ay ben bunu okudum! Şöyle oluyor; her organizma gibi soy devamına programlı olduğumuz için beynimiz doğum ve hamilelikteki zorlukları derin hafızaya alıyor ve günlük hayatta ulaşamıyoruz o anılara. Sadece güzel şeyleri hatırlıyoruz. Böylece beyin "tabi tabi herşey harikaydı, yine harika olacak hemen üre!" diyor bize

Bence toplumda bizim gibi düşünen çok kadın var ama dillendiremiyorlar. Hiç çocuk diye yanıp tutuşan biri olmadım. Ekonomi iyi iken bile evleneyim hemen çocuğum olsun demedim. Bebekleri tabi ki çok tatlı buluyorum. Kuzenlerimin çocuklarını vs severim. Ama benim olmadıkça:) Çünkü gördüm ki çocuk sorumluluğu çok ağır ve çok fazla. Bir de artık zaman çok daha kötü, ekonomi berbat, alım gücü çok düşük, ülkede çok fazla belirsizlik var, kaynaklar artık daha da kısıtlı, herşeye ulaşmak çok daha zor ve masrafli ozellikle eğitim ve sağlik. Büyük şehirler çok kalabalik ve çok kaotik. İmkanlar yoksa iyi, eğitimli, geleceği parlak bir çocuk yetiştiremezsin. Anne babamın beni yetiştirdiği gibi çocuk yetiştirmek istesem ciddi para lazım, ciddi manevi zaman, emek vermem lazim. Bir de çocuk olsa sorumluluk hiç bitmiyor ki. Okut büyüt evlendir yardım et toruna bak. Bakmasan laf ederler vs. Çok meşakkatli.. Bir de bir şeyi tatmayinca eksikliği de olmuyor. Kimse için maddi ve manevi herseyimi vermeyi mantıklı bulmuyorum. Kendimden geçecek kadar emek verip karşılığını alamamak beni çok üzer. Tahminen anne olmadığım için o hissiyat da yok. Bir de rahata çok alıştım. Eşimle işten gelip evde ikimizde canımız ne isterse onu yapıyoruz. Bence isteseydim de çocuk için geç kaldım. 40 yaşına az kalmışken küçük bebek için enerjim yok gibi geliyor. Bana da çevrem baskı yapıyor ileride yaşlanınca ne yapacaksın diye. Bakanın olmaz vs diye. Zaten çocuğunu sana baksın diye dünyaya getirdi isen geçmiş olsun. Çocuğun hayatına ipotek koymuşsun demektir. Çocuğa yapacağım masrafın yarısını bile 70e kadar biriktirsem en iyi güzel bakım evinde kalabilirim. Bir de evimi bağışladım mi bana ve eşime vefat edesiye kadar bakarlar. Bizim mahallede bir teyzenin 6 çocuğu vardı. Kimse ölene kadar kapısını bile açmadı. Hicbirseyin hayatta garantisi yok.. çocuk en büyük şans veya şansızlık olabilir. Çocuk sahibi olmak ömrünün sonuna kadar sürecek bir sorumluluk. Bir de içgüdüsel olarak her kadın anne olmak ister görüşüne katılmıyorum. Örnek benim işte. Doğurganlık seviyem fiziksel olarak hala var.. ama istemiyorum. Bence hayatta geri alınamayacak tek karar çocuk sahibi olmak. Bu kararın dönüşü yok. O yüzden isteyenler anne olmalı, istemeyen asla anne olmamalı. Allah isteyene versin diyorum:)

Bu dönemde tek çocuk ideal. Çocuk anneyi çok yıpratıyor, iki çocukta kıskançlıkta bitmiyor, kavgada. Çocuksuz bir arkadaş var, evli, genç kız gibi, ne vücudu bozuldu, ne yüzü. Bir de çocuklar hep bebek ve sevimli kalmıyor, büyüdükçe dertleri de büyüyor. İyi düşünmek lazım.

Benim açımdan hem garip hem rahatsız edici. Kalabalık aileyi seven kadar sevmeyende var. Seven yap der sevmeyen yapma der. Tekrar ediyorum forum burası zorlama yok. Yorum yapınca karşılık gelmesi doğal. Hani forumun amacı bu ya yorumlaşmak. Yok zorlama yok istatistik falan olarak algılayanda ne biliyim... Kadın kendi demiş zaten beni kendime getirin diye. Ha yap diyen de olmuş yapma diyen de o kadar. P pembeli

Bacaklarınızda varis var mı?öyleyse pıhtılaşma durumunuz yüksektir. Bende o iğnelerden kullandım hatta ben de pandemi dönemi anne oldum çok zordu gerçekten sizi anlıyorum. Ama bir çocuk daha düşünebilirsiniz. Şimdi, 2 numara abisinin peşinde abicim abicim diye dolanıyor. İlerde de inşallah iyi kardeş olsunlar..

Aynı durum ben de var :) Tek cocuk olsaydım keşke, anasının gülü babasının sümbülü şeklinde yaşardım, zaten hayat çok zor, bari ailede gün yüzü görürdüm.

Bana rahat battı herhaldeHeralde

Şu mahalle baskısından nefret ediyorum benim 2 kızım var 3. Doğur oğlan olur demeleri yok mu insanın kafasını karıştırıyorlar

Kızım tam bir küçük anne kardeşini çok seviyor. Kardeşi şu an 2 yaşında. gündüzleri uykudan uyanmasını dört gözle bekliyor ki oynasınlar biz sıkıntı yaşamadık çok şükür

Her çocuk ayrı bir sorumluluk. Kardeş olunca ömür boyu canciger gecinmiyor kimse. Bebek canın isiyor belli o sorumluluğu alıyorsan yap. Ben olsam yapmazdım 3 çocuklu biri olarak söylüyorum 3. Korunurken oldu o ayrı. İkinci isteyerek tabi ama sorumluluğu çok büyük. 3. ye hamile kalınca doğurana kadar ağladım sorumluluk yüzünden.

Allah her şeyin hayırlısını versin pembecim. Senin kardeşinle ilişkine maşallah diyorum. Ne yazık ki kardeş denilen varlık ben de travma, üzüntü ve kavgadan başka bir şey bırakmadı. Kardeş benim için bomboş bir kelime. Bazen arkadaşlarım kardeş der şöyle bakarım kardeş ne demek ya? Anneme babama aileme yaptıkları falan aklıma geliyor. Bir de ilginç bir şekilde bizim sülalede hep böyle. Resmen genetik diye düşünüyorum artık. Bir de benim kardeşim sadece kardeş olarak değil insan olarakta berbat biri. Tanıyıp seven bir Allah'ın kulu yok burada yazmıştım daha önce herkes şaşırıp kaldı böyle bir şey hiç duymadık diye. Annem babam pırlanta gibi sülalenin genetiği önemli işte.

Ne kadar güzel anlatmışsınız Rabbim çocuklarınıza sağlıklı uzun ömürler versin inşallah

4 kardeşiz. İyi ki hepsi varlar. Ablam bizden uzakta evlendi ama her yıl görüşüyoruz. Tabi ki tartışmalar küslükler kırgınlıklar olacak. Ya da anneye babaya bakma sorumluluğundan kimi kaçacak kimisi ise seve seve yapacak. Yada mecburiyetten ama bir şekilde yol alacak. Alıyorsa. Miras bölünmesin diye kardeşim olmasın mı ya da tüm her şeyin iyisi bizim olsun. Özel derslere gitsin, her ne isterse o alınsın diye mi sadece tek çocuk yapılmalı? Bu da bir nevi bencillik değil mi? Hani bazıları der ki "Anne baba sırf kendine baktırmak için çocuk yapıyor bencillik bu diye " ondan diyorum. Hayat bunların hesabını yapacak kadar kıymetli değil ya. Bence siz ne istiyorsanız onu yapın. Bir kardeşi mi olsun istiyorsunuz. Eğer ki imkanınız da varsa hiç gecikmeyin. İnşallah hakkınızda hayırlısı ne ise o olur

Hah hep aynı cevap H

Ben kendi düşündüğümde ilgili bir şey yazmamışım ki sizin düşüncenizle ilgili size soru sormuşum. Verdiğiniz cevap benim yazdığımdan alakasız olmuş. Daha fazla sorumluluk almamak için tek çocuk sahibi olmanın neresi kötü ayrıca? Herkesin kaldırabileceği sorumluluk, çocuk bakma eşiği aynı değil ki. İkinci çocuğun sorumluluğunu alamayacağını öngören bir kişi tek çocukta kalmamalı mı? İlla doğurmalı mı? Siz de 4 kardeş olduğunuz için bu şekilde düşünüyorsunuz bence.

Hormonlardan canım iki çocuk var bende 30 yaşındayım geçen yıl bile asla çocuk defterini kapattım derken 5 aydır fln çocuk sevgim depreşti.(eşim 36 yaşında onunda yaşı geçiyor ) Bir yanım şimdi bile enerjim azaldı bikaç yıl sonra hiç istemessin istiyorken doğur derken diğer yanım malum ekonomik durumlar vs. duygu boşluğuna düşerim diye gittim spiral taktırdım valla mantıksız. sizin yine 2. ymiş. Bana 3. perileri geldi gitmiyorsa seneye vazgeçerim diye kendimi avutuyorum.)

Bu şekilde de düşünebilir kadınlar ne var ki bunda? İnsanın kendini düşünmesi suç mu? Kendi hayatından vazgeçip çocuk bakmak mı kadınların görevi ve bu hayattaki amacı. İsteyen istediği kadar ve istediği nedenle çocuk yapmaz ya da tek çocuk yapar. Hayatını adamak isterse çok çocuk yapar. Kimin ne haddine ki bencil demek bu şekilde düşünen birine.

Bu aralar beni de yokluyor 2. Çocuk isteği. Oğlum 6 yaşına girecek ben 32 yaşındayım. Maddi manevi bir sorun yok ama tekrar başa dönmek, uykusuz geceler falan korkutuyor beni. Benim oğlum kolikti çok zor bir bebekti. Böyle o ilk heyecanlar falan aklıma gelince istiyorum ama beynim dur bakalım coşma diyor Bir de sırf kardeşi olsun diye çocuk yapmak bana biraz tuhaf geliyor açıkçası. Kardeşlik ilişkilerinin iyi olacağının garantisi yok. Kendiniz gerçekten istediğinizde ve hazır olduğunuzda olması daha mantıklı.

Çocuğun sorumluluğu fiziksel yorgunluktan ibaret olsa ikinciyi isterdim. Ama şu ortamda cocuk yetiştirmenin manevi boyutu çok ağır. Ekonomik sebepleri hiç söylemiyorum zaten. Kendinize güveniyorsanız düşünün. Kızım 1.5 yaşında mahalle baskısı başladı bile. Ben insanların cocuk yap derken çok da ince düşündüğünü sanmiyorum. İkisi bir buyur diyorlar. Evet dogan büyüyor da önemli olan nasıl büyüdüğü.

Evhamlı biri diye biliyorum sizi. kızınız büyüsün sonra çocuk düşünün. Zor olur zaten kayınvalide destek olmayacak.

Biz 4 kardeşiz ve biri olmazsa biri mutlaka destek oluyor. Çok kardeş olmak harika ama çok çocuk doğurmak bana göre korkunç. İki kızım var, Allah uzun, sağlıklı ömür versin ama her şeyi iki ile çarpmak zor. Kaygı, stres, okul masrafları, kurslar, alışveriş, ilgi alaka... Eşim çook uzun süre üçüncüyü istedi. Hatta bir ara ben de düşündüm. Ama her şeyi üç ile çarptığımı düşünmek, mide bulantıları, uykusuz geceleri, kaygısı, stresi derken spiral olmasına rağmen her altı ayda bir kaymış mı diye doktora gider buldum kendimi. Doktorum yılda bir kez gelsen yeter dediği halde aklıma estikçe yine gidiyorum. Dönem çok çocuk dönemi değil. En fazla iki bence. Ama bu bilinçte olsaydım bir çocuk yeter derdim kendime de. Birbirlerine destek oldukları kadar kavga da ediyorlar. Çoğalmak bence bilinç dışı bir istek. İnsan üremeye devam etsin ve yok olmasın diye. Ama bence azalarak bitsek fena olmaz. Dünya üzerindeki virüs gibiyiz.

Aynen öyle kadınlar kardeş olsun diye 2. İstiyor genelde ama erkeklerin bir çoğunda gözlemlediğim erkek çocuk olsun diye istiyorlar. Ne oluyorsa erkek çocuk olunca bilmem. Benim kaynpeder de erkek çocuk meraklısı, bir oğlu olduğu halde yanina kardeş olarak bir erkek cocuk daha olsun diye 2. Erkek cocuk olana kadar cocuk yapmislar.

Ne kadar olasılık, yüzde kaç? Kim belirliyor o olasılığı? Kaç kişi ebeveynlerinin bakım sorumluluğunu eşit bölüşüyor? Zaten şu bana baksın ileride veya kardeşi yalnız kalmasın mantığıyla çocuk yapma olayını hiç anlamıyorum. Garantisi yok ki bunların. İleride bana baksın diye çocuk yapmak zaten bir yerde çocuğun hayatına ipotek koymak oluyor. Her insan kendi başına bir birey, hayatını başka bir ülkede sürdürmek isteyebilir örneğin. Siz benim yazdıklarımla çok alakasız bir cevap vermişsiniz yalnız. Beni anlamadığınızı düşünüyorum o yüzden.

Cocuk yapmak aslında oldukça bencilce bir karar objektif baktığınız zaman. Çocuğum tek kalmasın, kardeşi olsun diye çocuk yapılmaz. İmkan konusunu bilemem bu aile dinamiklerine göre şekillenen bir şey. Ben ikinci çocuğu hep iki çocuğum olsun isteğiyle yaptım. Bir de ne kadar zor olursa olsun gebelik çok mucizevi bir şey. Bir kadın kaç kere bu şansa sahip olabilir ki diye düşünerek ikinciyi istedim. Şükür Allah da nasip etti. Ama tabii Allah bağışlasın ama zor bir bebek. Daha büyük bir yaşta kafam kaldırır mıydı bilmiyorum

Bence yapma. Birtane bu devirde yeter

Aynen öyle

Bu ara bende de bu düşunceler oluştu ve mantiksız olduğunu düşundüm. Hormonsal bence. 2. Bebek olsa çalışamam ara vermem gerekir. Maddi olarak zor. E tekrar uykusuz iki yıl en az o da zor. Yeni yeni kendime geliyorum zaten vs. Mantiksız geldi. Hormonsal değil de mantiksal karar vermek lazım. Eğer maddi manevi üstesinden gelirim diyorsanız olur iyi dusunmek lazim. İlk bebeği ay cocuk olsun severiz deyip doğurmuşum resmen şimdi düşünümce cahil cesareti.. şimdi tecrübem var iyi düşunmek lazım

Ya muhakkak ilgi de maddiyat da ikiye bölünüyor ama ben de insanin kendine yoldas olacak bir kardesi olmali diye düsünuyorum ikinci cocuga okeyim ama zamani konusunda tereddütlerim var

Bu erkolar kızları olunca tekrar cocuk istiyorlar, amaç errrrrkekkkk çocuğa ulaşmak aman dikkat konu sahibi. Çift maaşla bi çocuğa bakarken herşey güzel, tek maaşla 2 çocuğa bakacaksınız bi süre asla eski düzen olmayacak. L leylosvemecnun

ilk kızım 5 yaşındaydı 2. kizim doğdu. hatta doğum günleri bile aynı. simdiki aklım olsa gerek ekonominin hali gerek tek çocuğa sağlanacak gelecek, bu sebeplerden sanirim tek cocukla kalırdım. ona allahin izniyle en iyi imkanları sağlamaya çabalardim. çalışan kadına 2 cocuk zülm gibi bisey. iyiki doğurdum o ayrı ama yapmayabilirmisim. Allah affetsin "bir cocuk çok cocuk, iki cocuk çok cocuk" NET

Herkes yaşadığını gördüğünü yazıyor bizde de durum bu tabi ki hiç birseyin garantisi yok iyide olabilir bizim yaşadığımız zorluğu anlatıyorum nasıl insanlar falancanin 5 çocuğu var kimse bakmadı şunun çocukları anlaşamıyor diye örnekler veriyorsa bizimde yaşadığımız sıkıntıdan örnek vermek istedim

Evet 4 kardeş olduğunuz için böyle düşünüyorsunuz. Kendi aile yapınıza odaklandığınız için objektif bakamadığınızı düşünüyorum. Çocuk doğurmak zaten anne babanın kararıyla olabilen bir şey neticede. Ne alaka bencillikle? Kişinin ileride kendisine baksın diye çocuk doğurmasıyla ben çocuk bakacak sorumluluğu tekrar alamam diye düşünerek bir çocuk daha doğurmaması aynı şey mi? Nasıl farkını göremiyorsunuz? Elmayla armudu kıyaslıyorsunuz resmen. Kişinin sorumluluğu almaya cesaret edemediği bakamayacağı veya bakmakta zorlanacağı çocuğu doğurmaması nasıl bir bencillik olabilir?

Şikayet var sitesinde kira şikayeti bulunanların çoğu asgari ücretliyiz 3 çocuk sahibiyiz yazanlarla dolu. Bilmiyorum garipsiyorum.

Maddi anlamda destek olacağının da garantisi yok ki. Belki durumu olmazdı, belki olur da vermek istemezdi, belki destek olacağına köstek olurdu. Dediğiniz gibi oladabilir olmayadabilir. Her kardeş birbirine mutlak suretle destek değil ki. O yüzden ben kendi adıma kardeşler birbirine destek olsun veya anne/babaya baksın diye çocuk yapmayı garip buluyorum. Bunun böyle olacağının bir garantisi yok çünkü.

Rabbim kardeşinde hayırlısını versin. Hep söylerim bende anne baba yok bir abim var, iyiki var Şu hayatta anamın babamın bana bıraktığı en güzel miras Annem iyiki doğurmuş onu, iyiki benim abim olmuş Biliyorum ki bana bir şey olsa ilk önce o koşar, bana o bakar 55 yaşında bir kere incitmedi beni Bana gelince 1 oğlum var, 2. yi hiç düşünmedim Zaman zaman keşke bir kardeşi olsaydı diyorum ama her kardeşte bizim gibi olmuyor Tabi oğluma sağladığım imkanları ikisine birden sağlayamazdım. Maddi manevi şu devirde çok zor

Kizimdan önce bir kimyasal bir de kalp durmasiyla kaybim var o yüzden igne kullanmam sart olabilir test yaptiracagim kesinlikle

Canımsın, amaaan boşver şu saatten sonra sende benim kardeşimsin ❤❤

Biz sizinle anlaşamayız. Sizin için işler farklı benim için farklı. Fikirlerimiz çok ayrı. Ortak bir nokta yok konuştuklarımızda ve bu kısır döngü uzayıp gidecek galiba. Elma ile armudu kıyaslamıyorum. Burada objektif olmak zorunda değiliz ki. Tecrübelerini paylaşıyor insanlar. Niye objektif olalım anlayamadım. Sanki bilimsel şeylerden bahsediyormuşuz gibi oldu. İhtimaller üzerine konuşuyoruz. Olursa şöyle olabilir, olmaz ise şöyle de olabilir tarzında bir muhabbet. Bence ikisi de bencilliğin bir türü. Bu bana göre böyle size göre öyle olmayabilir. Olmak zorunda da değil. Ama ikisinin arasında bir fark yok. Hayatımı da kelimelerim sözlük anlamlarına bakarak yaşamıyorum.

Kızım hiç istemedi hala da aynısı. Tek çocuk olmanın nimetlerini yaşıyor diyelim, ileride ne olur bilemem kendisi evlendiğinde istiyorsa yapar çocuguna kardeş :) Bu ara da ben de istemedim. Sorumluluk çok ağır. 6 ay sonunda döneceğinin garantisi yok o yüzden bu tip planlar hele şu devir için fazla cürretkar geliyor bana.

Sen bilirsin şimdi, bu çok önemli bi karar insanların fikriyle hareket etme bence.

asla bir oğlum olsun diye bir hayalim olmadı. hatta olmadığı için çok çok mutluyum ama benim inanın hiç oğlum olması gibi bir hayalim olmadı. 2. bebegimin kiz olduğunu duymak beni nasıl mutlu etti anlatamam. erkek çocuk bana göre değil allahim olanlara ömür versin.

Kardeşi olsun destek olurlar birbirlerine önermesine asla katılmıyorum. Birbirine düşman onlarca kardeş gördüm. Düşman olmasa da 'keşke kardeşim olmasaydı tek olsaydım' diyeni de gördüm. İlkine arkadaş olsun diye ikinci çocuğu yapıp hayatını ve tüm maddi imkanlarını çocuklara adayan insanları anlayamıyorum. Siz ikinciyi istiyorsanız maddi manevi hazırsanız tabii ki en iyi şekilde bakarsınız ama yalnızca bahsettiğim mantıkla olaya yaklaşmak aşırı saçma. Sayısal loto gibi 'ya tutarsa' Son düzenleyen: Moderatör: 25 Temmuz 2023

Ben zor tüp bebekle çocuk sahibi oldum. zor bir süreç yaşım ilerlemeden 2. yi düşündüm. Cocugum yalnız kalmasın diye. maddi olarak çalıştığım için sorun yasamayacagimi düşündüğüm için 2. cocugu yaptım iyiki Allah nasip etti. cunku çocuk olmuyordu. Çocuk düşünceniz varsa fazla yaşınız ilerlemeden düşünün derim. Daha kucağıma almadım 2. yi çok mutluyuz iyiki Rabbım nasıp etti. artk akrabalık iliskiside kalmadı eskiler gbi. heryonden Bn bir kardeşi olsun istedim

Bir kaç çocuk yapıp kira, saglik masraflarini coluk cocuga bölüstürmek yerine daha az çocuk yapıp ev bark edinmek, birikim yapmak daha mantıklı değil mi? Cocuklar kendilerine hayat kuracak, kendi cocuklari olacak belki onlara gelecek kuracak genclerin önünde uzun yol var... Ömür boyu aileme bakacağım, kiralarini odeyecegim vs diyen biriyle ben hayatimi birleştirmezdim açıkçası. Ha ailesinin kira, gecim ve sağlık masrafları çerez parası gibi gelecek kadar yüksek gelire sahipse anca olur. O da olur mu?

Benim için kardeşim hayattaki en önemli kişilerden. Ama eşim için öyle değil. Bu tamamen değişken bir konu. Bu yüzden ben de zaman zaman isteyip zaman zaman bu fikirden kaçıyorum Pinkflambe

Evet ben ilk çocuğumu doğurunca o çektiğim sancıdan sonra bi daha asla demiştim. şu an üç çocuğum varo acıları unutmuşum demek ki. . push ; C

kendini düşünmeyi bencillik görüyorlar bencilliği de kötü birşey gibi görüyorlar. Tabiki kendimizi düşünücez, tabi ki bazı konularda bencil olucaz. Keşke Türkiye'de kadınlar daha fazla bencil olsa da birsürü konuda harcanıp gitmeseler

ekonomi iyice dibe batıyor. tek çocukla bile zor... millete nerden nasıl geliyor 2. 3. çocuk motivasyonu anlamak güç

Katılıyorum. Ben küçükken hem anne hem babası memur biri olarak orta üst kesimde idik. Ama şu an orta kesim diye bir şey kalmadı eridi gitti.

İlk kızımı 21 yaşında doğurdum ikinci kızım 25 yaşımda doğurdum. Tamam dedim olay bitti yeter çünkü çok cocuk bana göre değilmis dedim ağla zirla ikinci kızım 2yasina geldi büyüttüm az kaldı rahatlığa derken ben hamile olduğumu öğrendim. Abartmıyorum doğurana kadar agladim. Cinsiyetini bile 6. ayda öğrendim sormamisim bile yani. Nasıl bakicam nasıl dogurucam derken oğlum 15 aylık oldu bile kızlarda 4ve 8 yaşında. Çok zor. Kendimi çocuk buyutmede sürekli başa sarmış gibi hissediyorum.

İşin maddi boyutu, bebeklik sürecinde yaşayacaklarinizdan ziyade, bahsettiginiz sağlıklı problemlerinize odaklanmanizi öneririm. Ablamdaki varis problemi sebebiyle, dr'u çocuk yapmasinin kendi sağlığı icin hayati risk oluşturduğunu söylemiş doğumdan sonra tüplerini bağlamıştı.

ne zaman öleceğinizi bilmiyorsunuz ama yine de yaşıyorsunuz o nasıl oluyor

Annem zorluk görmüş, ben görmedim. Allah var durumumuz iyiydi. Ama annemde ben de kardeşlerimizden nankörlük ve hep kötülük gördük. Elin bize yapmadığını onlar yaptı resmen. O yüzden kardeş sıfatının ben de bir karşılığı yok. Hep derim keşke olmasaydı. O kardeş istedi diye ben yapılmışım ama sadece zarar verdi bana o kadar.

Tek çocuk olmak mükemmel birsey. Ben tek çocuğum ve 18 yaşındayım daha, annem babam sağ olsun bana hic kardeş eksikliği hissettirmedi. Etrafindakiler oha nasıl kardeşin olmaz falan dedikleri zaman keşke kardeşim olsun demedim hiçbir zaman. Biri 12 birisi 9 yasinda 2 tane yeğenim var onlarla kardeş gibiyiz. Hatta kac kardeşsiniz diye sordukları zaman 3 kardeşiz derler beni de sayarlar. Tek çocuk olmak abartıldığı kadar kötü birsey değil, hoş ben kardeşim olsun istemedim ama kızınız istiyorsa ve durumunuz da müsaitse neden olmasın?

yoo öyle olmuyor benim kardeşim var ama başka şehirde yaşıyor. Ben de başka şehirdeydim ama babam hastalanınca bu iş bana kaldı aldım babamı kendi şehrime getirdim Gene tek çocuk gibi sorumluluk bende

3. Çocuğa kaç yaşında hamile kaldınız 3 çocuklu hayat nasıl 2 kız annesiyim bende 34 yaşındayım küçük kızım 3,5 yaşında 35 e girmeden erkek olur umuduyla 3. Yü düşünsem mi diyorum bu fikir bana çok saçma gelmesine rağmen bu fikri kafamdan atamıyorum 2 çocuklu hayat bile şuan çok zor geliyorken 3. Yü doğurmakla çok büyük bir hata yaparım ama bu fikri kafamdan atamıyorum

Valla ben cesaret edemezdim, etmedim de tek çocuklu anneyim, kızım 15 yaşında. Çalıştığın için durumunuz iyi peki işten ayrıldığında?

Niye bencillik olsun ki? Bencillik kelime olarak kendini düşünen demek. Tek çocuk yapıp ona en iyi imkanı sunmak, imkanları bölünmesin veya yapılacaklardan mahrum kalmasın diye ikinci çocuğu istememekle kendini düşünmek arasında bağlantı kuramadım.

Bir adam niye 2. Çocuk ister her şey yoluna girmişken, kesin ilk çocuk kız çocuğudur diye düşünüyordum ki kızımız yazmışsınız zaten. Ben olsam bu kadar zorlukla onun erkek çocuk olur belki keyfiyle çocuk yapmazdım. Kardeş olayı da tamamen şans meselesi. Kardeşlik küçükken oluyor büyüyünce herkesin hayatı, evi, ailesi, kapısı ayrı oluyor genelde. Ben tek çocuğum, eşimin bir sürü kardeşi var ama zor zamanımızda onca kişiden bir kişinin faydası olduğunu görmedim. Kuru kalabaliklar

Ne var bunda? Kalabalık aile olmak garip bir şey mi size göre? Ayrıca ben size yorum yapmadım ki konu sahibine yapmıştım. Sizin düşünceniz de beni hiç ilgilendirmiyor. Siz benim düşünceme yorum yaptınız. Kalabalık ailede büyüyüp bıkan da var mutlu olan da var. Tek çocuklu olup iyi ki tek çocuğum diyen de var, keşke bir tane de benim kardeşim olsaydı diyen de var. Neye göre bunun istatistiğini tutacağız anlamadım ki neyi zorluyorsunuz yani. Kadının imkanı var ise, sağlığı yerinde ise ve bunu da istiyorsa doğsun kime ne? Ama istiyordur, durumu yoktur ya da gerçekten bakacak sağlığa ve güce sahip değildir sırf istediği için o çocuğu yapmak mantıklı mı? Değildir.

Aman çocuğum yalnız kalmasın kardeşi olsun diye düşünüyorsanız yapmayın motivasyonunuz bu olmamalı. Benim erkek kardeşim var düşman gibiyiz bir sürü kötülük gördüm. İyiliğimi asla istemez, beni çekemez. Anneme düşmana gerek yok sen doğurmuşun diyorum.

Bir bana gelmiyor bu hisler. Yaşım 36'yı geçti 40a yaklaştı. Hiç çocuğum yok. Çocuk sahibi olanlara da hiç özenmiyorum hatta çocuksuz yaşlandım diyelim ileride pişman olur muyum diye düşünüyorum sadece. Pişman olmam gibi geliyor. Hatta tüm paramin bana kalmasi hoşuma gidiyor çoğu arkadasim maasinin hepsini çocuğuna harciyor. Bana çok çocuk istemek garip geliyor anne degilim ondan garip geliyor sanirim. O duyguyu hiç tatmadım. Siz istiyorsanız çocuk yapın kardeş olsun diye değil. Kardesin hayırlı olup olmayacağı bence şans. Belki iyi olurlar belki kötü. Orası kısmet. Siz istiyorsanız çocuk yapın.

Ben tek çocuğum. Hiçbir zaman da kardeşim olsun diye düşünmedim. Varlığını bilmediğin bir şeyin yokluğu da rahatsız etmiyor insanı. Günümüz ekonomisinde über zengin değilseniz bir çocuk yeterli. İkinci çocuk diğer çocuğa yapılacaklardan çalacak aksi halde. Her kardeş çok iyi geçinecek diye bir kural da yok ayrıca. Ben olumlu bakmadım ikinci çocuk fikrinize. Genetik testi de ihmal etmeden yaptırın.

Elbette öyle. Çok değil bundan on sene önceki alım gücüne bakınca artık orta gelir kalmadı diyorum. Bir memur on sene önce maaşıyla kaç çeyrek alıyordu bugün kaç alıyor? Yada yine çok değil on sene önce emekli ikramiyesiyle ev araba yazlık aldı herkes. Bugün araba dahi alamaz emekli ikramiyesiyle. İnsan önünü de göremiyor. Ben kendime artık orta gelirim derken düşünüyorum. İnsanlar çocuğun masrafını yediği yemek olarak düşünüyor. Hayır büyüyünce asıl masrafı başlayacak. Tüm arkadaşları haftasonu bir hamburger kahve fln yapalım diyecekler. Çok çocuk okutan aile bunu göze alabilir mi? Bir kere gidecek belki ikinci de gidemeyecek. Kardeşi olsun derken çocuğu içinde uhdelerle büyütmek de var.

E çok normal. Anne olunca kendini düşünmek suç mu oluyor? Çok doğru düşünüyor öyle düşünen kadınlar vallaha. Burada iki çocuklu kadınlardan bile tek çocuk yetermiş yazanlar olmuş gayet doğal yani.

Bunun istisnasi benim esim. Ilk cocugumda da insallah kiz olur diyordu. Simdi ikinciyi asla istemiyor. Olurda kaza filan olursa da kiz olur insallah kafasında

Bebeğinize kardeş istiyorsanız tam zamanı. Eşinizle de aranız iyiyse maddiyat da yerindeymiş neden olmasın. Sizin yerinizde olsam ben yapardım. Ama maddiyat kötü ve eşimin bir bebeği daha hak ettiğini düşünmüyorum maalesef. Yaş 35 bu arada

Tabi çözüm değil ama hayat bu olmaz denilen oluyor herkes kendi yaşadığını biliyor yazıyor bizim durumumuzda bu bende onu belirtiyorum benim yorumum yapın anlamında değil ama bizde bunu yaşıyoruz Pinkflambe

İlk çocuğumu 26 yaşımda doğurdum İkinciyi 8 ay önce dogurdum 32 yaşındayım Yapacaksanız hemen yapın 30dan sonra tahammül falan azaliyor

Siz kendi kendinize epey eğlendiniz sanırım ama gerçekten anlamadım. Neyse anlaşamıyoruz belli ki iyi forumlar size.

Bu arada dip not; evde Filipinli yatılı bakıcım olursa bir gün 3. yü bile yaparım onun harici 1 de tamamım

Biz 4 kardeşiz, kardeşlerimi seviyorum ama çok zorluk yaşadık açıkcası ondan sanırım tek çocuklu kaldım.

Anlaşabildiğimize sevindim.

Bende tek çocukta kalırım diyen biriydim ama 2. oldu Çünkü kızım kreşten gelince hergün ağlardı benim niye kardeşim yok diye o içime işledi galiba tek sebebi bu Bide dediğiniz gibi bir süre sonra rahat batıyor bebek fikri hoş gelmeye başlıyor G

Kalabalık ailelerde büyüyenler gene doğurarak kalabalık aileler oluşturabilirler. Başkalarının az çocuk yapması onları niye bağlasın? Kimseyi benim gibi düşünmeye zorlamıyorum zaten. Yoksa bana ne sizin ne düşündüğünüzden. Yorum yapmışsınız dolayısı ile ben de yorum yaptım. Ha o mantıkla kalabalık ailede büyüyüp bıkan tanıdıklarımda var. Dediğiniz gibi düşünce farkı.

Çocugun bütün sıkıntısını uykusuzluğunu geçtim. Sağlığın söz konusu Riske etmeye değmez Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

Tam hayret bir taneyi yaptığına pişman etme ekibi gelmemiş diyordum ki ikinci sayfaya konuşlanmışlar

Yaa bana da geldi o 3. Perileri benim 2 kızım var sizin diğerleri kız mı erkek mi . push ; D

Şu zamanda ortalama maaşlı işte çalışan iki kişi durumum iyi dememeli bana göre. Ekonomik kriz ortada, orta gelir biçildi, daha da çok biçilecek gibi duruyor. Şu an siz çocuğunuzun asıl masraflı kısmına gelmediniz. Hele bir okul hayatı başlasın. Mesela bizimki bu sene ilkokul bir olacak, formalar 500-900 arası değişiyor. Sweatler 500 pantolonlar 900. İyi okul için bağışlar binlerce lira deniyor. Daha bunun kalemi kitabı ek kaynağı var. İki çocuk okutmak şu zamanda gerçekten çok zor. Hele bir de ikisi de üniversiteyi şehir dışında kazanırsa kim iki çocuk okuyabilir. Yurt fiyatları ortada. Bilmiyorum ben mi fazla plan yapan biriyim. Bana iki çocuk okutmak şu zamanda orta gelir grubuna göre değil gibi geliyor. Bebekken sorun yok ne yersen o da yer. Tek masrafı da oyuncak almak. Ama büyüdükçe talepleri artacak. Benim oğlan yüzme kursu istedi mesela aylık 900 ona gidiyor. Arkadaşının oğlu futbol kursu istedi o da 1200 ödüyor. İleride böyle hevesleri olacak, hobileri olacak. nasıl yetiştirilir? Keza bir test kitabı oldu 300 lira. Her bir çocuk için binlerce lira kaynak kitap test kitabı parası.

Maddiyat acisindan kemer sıkma politikasina gecsek de zorlanmayiz ama maneviyatta bilemiyorum iste kendime bile itiraf edemiyorum istedigimi belki de cok karısık ruhumun

Eşim tam tersi benim hep 2 kızım olsun diyen biri ta biz sevgiliyken bile bunun hayalini kuruyordu. Sanırım o da cevreden etkileniyor cevremizde tek cocuklu biri pek yok cogunluk 2 cocuklu etkileniyordur illa ki bana demiyor ama kesin soruyorlardır

Bana cevap yazıyorsanız kelimelerinize dikkat edeceksiniz. İster dağa ister taşa yazın beni ilgilendirmez. Ben şahsınıza mı anormal dedim?

Bi cocuk kafi bence ya. Tek kardeş bi flörtüm oldu ben de tek cocuk yapıcam tüm imkanlar bi çocuğa kalıyor demişti. Haklıydı da anası arabasını buna vermişti özel derslerle iyi bir bölüm de okumuştu. Ben zorla bi araba aldım özel dersi geç dergi bile alamadı ailem cünkü tek cocuk değildim multi Kardeş. Her cocuk diğer cocuğun rızkından çalıyor bunu unutma Bebek kucağına alınca benim bile ana olasım geliyor doğaldır. Şimdi sakin ol ve elindeki bebeği yavaşça yere bırak Bir de şu çok doğru bir cümle kardeşim var deme miras bölüşmedikçe.

Ama bu doğru bir mantık değil ki. Çok büyük olasılıkla maddi manevi bölüşecek yani. Bir gün sayısal çıkacak mantığıyla çalışmamak gibi bir olasılığı var söylediğiniz şeyin. İkinci çocuğum beni ilk çocuğuma yıkarsa diye düşünüp çocuk yapmamaya karar vermek de yapmaya karar vermek de çok alakasız. Çocuklarımıza kaç tane olursa olsun yıkılmalayım en temizi o. -Cookie-

Biz çok kardeşiz babamlara koşturan sadece benim, ne belli hayırlı çıkacağı kardeşin. Olsun yine de ailede ne varsa eşin kullanmış fakir olup sürekli cocuk yapanla asla bir değil Miras bölünmedikçe kimse kardeşim var demesin

Size de I inekobasi

İki çocuk istiyorum hemen arkasından yapıcam diyordum 1. ye hamileyim suan ikinci hayırrrr Bir taneyle her yere gideriz eğleniriz gezeriz ikiyle basa çıkamam vazgeçtim daha bu doğmadan hamilelik bile çok zor geldi bana

Kız olur kesin yapma oğlan olunca da bir şey olmuyor ayrıca ya Bence salsınlar artık kız annelerini

İnsan beyni ne garip istediği şeyleri ne de güzel unutturuyor insana.. aslında unutmuyorsun da biliyorsun neler yaşadığını; yine olsa yine neler yaşayacağını ama hala istiyorsun çok garip bir şey.. sözlerim yalnız sizin için değil kendime de söylüyorum sizdeki bu hisler evladınız 3 yaşında iken gelmiş bana kuzum 8 yaşında iken geldi ben yaptım. 35 yaşında iken olgunlaşınca anne olmak daha iyi geldi bana sabrım anlayışım artmış hani herkes 20lerde anne ol daha enerjik olursun der ya bende öyle olmadı.. maddi manevi hazırsanız "why not" derim

Bende bi delilik yapıp 3. Erkek olur diye 3. Düşünüyorum 2 kızım var merak ettim sizde böyle bi düşünce duygu oluyor mu gerçi yazdıklarınızdan böyle bi düşünce yoktur anlaşılıyor ama ben bu durumu nasıl aşarım M

kardeslerime cok duskunum Allah razi olsun ikisinden de. ancak ikizlerim var maddi manevi cok zorlaniyorum. simdi yigenim universiteye baslicak, yurt fiyatlarina baktilar yillik 170 bin gibi bisi konusuluyor duydugum soku anlatamam TheQueeninthenorth

Bir duruma vakıf falan değilim bayanlar. Kadın ikinci çocuk fikri için konu açmış, siz burada yok o kelimenin anlamı yok şu kelimenin manası diye konuyu değişik değişik yerlere çektiniz. Bakın ben kendi fikrimi söyledim. Yanlış ve ya doğru. Bu benim fikrim. Bence diyerek açıklanamaz dediğiniz şey bilimsel bir kanun falan da benim mi haberim yok? Fazlaca sıktı yani bu durum. Konu falan kalmadı. Ayda yılda bir yorum yapmak istedim sizin gibiler yüzünden onu da yapamayacağız artık galiba. Gören de sizin edebiyatı profesörü zanneder. Ayy insanda keyif falan bırakmıyorsunuz valla Size iyi forumlar

Herkese göre farklılık gösterir bu. Kime göre normal neye göre normal. Kalabalık ailelerde büyüyenler içinde anormal bir durum. Anne olunca kendini düşünmek suç demedim ki. Bencillik ise bence bu da bencillik dedim. Burada 3 4 çocuğu olan kadınlar evlatları ne kadar zorluk yaratmış olursa olsun yine de iyi ki varlar diye yazanla dolu. Her kesimden her görüşten insanlar var. Biz sadece kendi yaşantılarımız üzerinden örnekler veriyoruz alakalı konulara. Kimseyi sizin gibi düşünmeye zorlayamazsınız ya.

Siz tek çocuk için bu şekilde düşünüyorsunuz. Bazı kadınlar kendileri için tek çocuk sahibi olmak istiyorlar. Ben bu şekilde düşünüyorum.

Amin. Çok ama çok teşekkür ederim hepimizin çocuklarına inşallah

Aynılarını yaşadım. Sekiz yıl da asla istemeyip sonra birden ikinci çocuk aşkıyla yanıp tutustum ve 34 ümde ikinci çocuk şahane geldi bana

Annemler beş kardeş valla bi anneanneme bakacak kimse olmadı. Kimse istemedi. Bakacaklarının da garantisi yok. İleride bana baksın diye ya da bakarken kardeşine destek olsun diye doğurmak da çözüm değil.

Siz tek çocuklu olmaya anormal derseniz herkese açık bir forumda, ben de bu absürt yoruma istediğim gibi cevap veririm. Size soracak değilim nereye yazıp yazmayacağımı.

Önce genetik test

Algınızı, anlama yeteneğinizi geliştirmelisiniz bence. Zamanıma yazık. İyi günler.

Belki de biz 4 kardeş olduğumuz için bu şekilde düşünüyorumdur. Çünkü kardeşliğin ne demek olduğunu biliyorum. Güzel bir duygu benim için. Biraz önce de yazdım. Kadının durumu müsaittir. Sağlığı ve maddi gücü buna yeterlidir. İstediği kadar doğursun. Ama sadece istiyordur, yani ne sağlık ne de maddi güç buna elverişli değil ise ne gerek var? Hem kendine hem de çocuğa yazık olur. Zor olur. İmkansız olmaz ama zor olur ben bunu anlatmak istedim. Fazla sorumluluk almamak için tek çoçuk yapmak kötü değil. Bu da farklı bir bencillik. Yine insan sadece kendi isteği için tek bir tane olsun diyor. Siz dediniz ya bu bencillik değildir. Sözlük tanımını yaptınız. Bende diyorum ki bunun çok çocuk yapıp kendine baktırmak isteyen ailelerden ne farkı var? Her ikisi de bencillik yani.

Ne alakası var. Nasıl çarpıtacağınızı şaşırıyorsunuz bazen valla. Kadının görevi çocuk bakmak mi dedim ben? Bazıları sırf yaşlandığı zaman kendilerine baksınlar diye çocuk yapıyor yazılmıştı. Altına da bu bencillikten başka bir şey değil denilmişti. Bende bunu görünce dedim ki " İnsanın sırf kendi istekleri için çocuk yapması da bencillik değil mi?" Yani bir tane yapayım hem de zorluk yaşamam diye düşünmek de bana göre bencillik gibi geliyor. Tabi ki isteyen istediği kadar yapar yapmaz. Hatta hiç yapmaz kime ne? Ama burada bir konu üzerinden fikir sunulmuş herkes düşüncesini paylaşıyor. Benim düşüncem de bu şekilde. Lütfen sözlerimi çarpıtmayınız. Yazı dilinde anlaşılmamazlık olabilir ama ben sizin dediğiniz tarzda bir şey söylemedim

Kelimelerin sözlük anlamlarına bakarak yaşamadığınız belli, lakin anlamına da pek vakıf olamadıgınız kelimelerle durum tespiti yaparken ''bence'' diyerek açıklanamaz. Çünkü kelime anlamı belli. yalnızca ya da öncelikle kendi çıkarını, yararını düşünen . "İnsan, genellikle bencil bir yaratıktır" diyor sözlük.

Eşim çooook kardeşli bir ailenin bireyi ama hiç birinin birbirine faydası yok. Adı kardeş sadece :) Ha kızımın kardeşi olsa severdi emimin ama dediğim gibi ben düşünmedim.

Bende sizin izinizden gidenlerdenim ama hic pisman olmadim. Daha hamile değilim ama his geldi. Olması doğması derken bizimkilerin arası da 8 yaş olacak gibi. Tabi olursa... Nasıl bir his, anlaşabiliyorlar mi?

Biz iki kardeşiz. Ben kardeşime çok düşkünüm. Keşke üç kardeş olsaydık derim hep. Eşimler üç kardeş onlar da birbirine öyle. Eşim yeğenlerini de kendi çocuğu gibi görür. Ben hamileyim kardeşim şimdiden maaşının bir kısmını sadece benim çocuğa alacaklarına ayırıyor. Burada yazılanları görünce şaşırdım biraz ama bu konu çok göreceli. Bence kardeşlik çok güzel bir duygu. Hamilelik bana zor geldi ikinciye cesaret edebilir miyim bilmiyorum, kariyerimin ortasına da bir bomba gibi oturdu ama herhalde güzel şeyleri düşünüp ikinciyi de yaparım. Eşim dört falan istiyor ama o kadarına dayanamam maddi olarak da iyiyiz çok şükür. Bir de şu konu var ülkenin daha okumuş kesimi çocuk yapmıyor, diğer kesimler 5er 10ar doğuruyor. Bu gidişle çok azınlıkta kalacağız

Kendim tek çocuğum. Tek çocuk olmanın zor olduğunu 25 yaşından sonra fark ettim Kızımı 26 yaşında doğurdum, şimdi yine hamileyim. Aralarındaki yaş farkı tam 7 olacak. Şimdiki aklım olsa aralarını 3-4 yaş yapardım hatta hamilelik doğum vs işlerini 30 yaşında kapatırdım. Bir sorun yaşamıyorum ama o yaş gebeliği daha keyifliydi. Kızım çok istiyordu kardeş. Başımızın etini yedi günlerce, sonuç olarak öğrenince "bizimle mi yaşayacak peki?" Diye sordu. Nerde eski püskü çul çaput oyuncağı varsa bunu verebilirim hesabı yapıyor. Şu an cinsiyet istediği gibi çıkmazsa ne yapacağımızı düşünüyoruz Ama evden çalışmıyor olsam, işi bırakmam gerekse, kendi işim olmasa cesaret edip ikinciyi hiç yapmazdım.

Lohusalikta yasadigim seyleri tekrar yasamayacagim biliyorum zira annesiyle görüsmüyorum esim de benim hakli oldugum yanlari gördü hep arkamda ama insan beyni iste hem hatirlatiyor hem de cazip gosteriyor

Hem kardeşimsin hem aşksın vallahi.

Eşinizin kardeşi var ama başka ülkede yaşıyor da olabilirdi. O zaman yine tüm sorumluluk eşinize kalmaz mıydı? Ailesiyle görüşmek istemiyor da olabilirdi. İlla annesine bakacak, kardeşiyle sorumluluğu bölüşecek diye bir durum yok ki.

Biz 4 kardeşiz. Ablam ve erkek kardeşim çok bencil. Arkadaşımın bana hayrı olur onların olmaz o derecede. Aksine sıkıntılı tipler insana manevi yükler. Ya tek çocuk olmayı ya da doğmamayı tercih ederdim. Eğer çocuğum yalnız kalmasın diye yapıyorsanız çok iyi bir iletişimlerinin olamayacakları ihtimalini düşünün.

Ikinciyi hic yapmicam diyorsaniz siz bilirsiniz. Ama "acelen ne" sozunuze bakarsak olsun ama daha ileride olsun diye düşünüyor bir yanınız sanırım. Ama bence yasiniz cok ilerlemeden yapin. Aktif spor yapan cok aktif biri degilseniz vucut tahminimizden daha da hizli yipraniyor bu yaslarda. Kendi adima konusayim 30 a yasklastim ve 25 ime gore epey cok sey degisti. 35 yasinda falan cocuk sahibi olmak istemem, cok cok daha yorucu ve yipratici olur bence

Bu eşinden çok senin kesin karar vermen gereken bir durum. Çocuklara babadan çok anneler bakıyor genelde. Ve siz işe girince daha rahat yaşamaya başladığınızı söylemişsiniz. Şimdi 2. çocuk demek maddi açıdan zorlanmak demek. Bir süre sadece eşiniz maddi kazanç sağlayacak. Ayrıca ilk çocuğunuz 3 yaşında yeni çocuk dünyaya getirdiğiniz zaman ona ilginiz azalacak mı azalmayacak mı bunu ölçmeniz gerekecek. Evet 2 çocuk olmak daha iyi ilerde iki kardeş birbirlerine çok güzel destek çıkacaklar. Ama bunu kaldırıp kaldırmamak sizin durumunuz. Bebekler uzaktan sevimli gelebilir ama büyük fedakarlıklar istiyor. Siz yetişirken bilmiyorum ailem şöyle yapsaydı böyle yapsaydı dediniz mi? Bunları düşünün. 2 çocuğa birden aynı anda karşılayabilecek miyim hem maddi hem de manevi olarak diye. Bu arada ben de ailemin tek evladıyım. 29 yaşındayım. Kardeş eksikliği hissetmedim. Aksine annemle çok yakın arkadaş oldum. Yalnızlık da hoşuma gidiyor.

Saglık sorununuz varsa o dediğiniz testi yaptırın önce. Yas için aceleniz yok. 30 ne ki. Daha önünüzde en az 5 yılınız var riskli olarak adlandırılmayan.

Niye objektif olmak kötü bir şey mi? Bence objektif olmalısınız. Herkes olmalı. Aksi halde sadece yanlı yorum yapmış olursunuz. Tıpkı şu an yaptığınız gibi Herkes çok çocuk mu doğurmak zorunda? Sorumluluğunu alamayacağını düşünerek çocuk doğurmamak nasıl bir bencillik türü olabilir asla aklım almadı. Hayatınızı istediğiniz gibi yaşayın ama forumda yazıyorsanız yazdığınız kelime anlamına uygun olmalı. Bir kelimeyi kullanırken ne anlama geldiğini bilmeden mi kullanıyorsunuz? Neyle övündüğünüzü anlamadım. Belli ki anlaşamayacağız zorunda da değiliz zaten. Forum sitesinde farklı fikirlerin olması bunların konuşulması kadar doğal bir şey olamaz. İyi forumlar size

Benim yeğenime 3 tane oyun oynattım paralı, sonra tekrar oynatmamı isteyince ben de 'param yok kalmadı artık' dedim bana duygu sömürüsü yaptı kardeşim yok diye dedim ki kardeşlerin olsa 3 oyun değil tek oyun oynardın Sonra ablama demiş iyiki kardeşlerim yok Yani cocuk aklıyla hareket edilmez zaten derse de tek cocuk olmanın avantajlarından bahsedin olur biter.

Ya bir de şöyle bir durum var eşim tek çocuk öyle maddi imkan içinde de büyümemiş babası ölmüş anne sağ şimdi herseyine eşim koşuyor çok yoruluyor bir kardeşim olsaydı dönüşümlü bakardık bütün yük omuzlarımda diyor bende ikinci çocuğu düşünmüyordum ama eşimin tek çocuk ne kadar zorlandığını görünce ikinci vocuga karar verdim

Fazla saçmalamadınız mı sanki? Kalabalık bir ailede büyüdüm ama kesinlikle tek çocuk benim için anormal bir şey değil. Hatta çok çocuklu olmaktan daha normal ve mantıklı.

6 ay sonunda dönerim diye düsünüyorum bırakmayacağım isi. Peki kiziniz size cevrede kardesi olanlari görünce sitem etmedi mi ya da kardes istiyordum demedi mi? Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

Arkadasim ben dert edinmek istiyorum derdim yok diyorsan elbette ki doguruver. Her cocuk bir dert... Hamile kalmasi, sureci, dogmasi, mamasi, bezi, aşısı, yurumesi, kresi, okulu, dersi, kursu, liseye giris yok univ giris.. devam edeyim mi? Sayfalarca yazabilirim. Tek cocugum var 6 yasinda. Hersey ona kalsin maddi manevi. Bunu aşırı istiyorum. Hayat sartlari berbat simdi 2 kisi calisiyorsunuz. Sonra ucretsiz izin diyorsun yani tek maasa doneceksin, tam rahat edecekken nedir yani bu dusunceler kendine gel..

Valla İnstagramda bebek videoları görünce bile hemen evlenip çocuk yapasım geliyor ama mantıklı düşününce sizin yerinizde olsam yapmazdım. O kadar sağlık problemi yaşamışsınız zaten dünyalar tatlısı bir kızınız var ona daha iyi bir hayat verme imkanı varken tekrar çocuğum olsun istemezdim.

Doğum süreci ve sonrasında sıkıntılar yasadigim için 2. çocuğu bende istemiyordum. Eşim çok istekli idi bende tek çocuk ilerde yalnızlık yaşar mı, kardeş ister mi acaba diye, zor bir karar vererek yaptım. Şuan bakınca evet çok tatlı zaten herşeyin yavrusu güzeldir iyi ki yapmışım diyorum. Ancak yorucu ilk çocuk büyüdü rahattım eski düzenime döndüm derken hoppp başa sardım, uykusuzluk, yorgunluk, en kötüsü alınan kilolar, kendine vakit ayıramamak bazen diyorum sık dişini surda ne kaldı 2 yıl daha cekicem zor bir karar iyi düşünün derim. Özelikle de sağlık sıkıntınız var ise.

Böyle düşünüp yapanların olmuyor genelde çevremden gördüğüm.

Kızlar hemen beni bu fikrimden vazgecirin siz yaparsınız Ben 30 yasındayım 3 yasina girmek üzere olan bir cocugum var. Esim de ben de calısıyoruz maddi durumumuz ben calısmaya basladıgımdan beri gayet iyi gecinip gidiyoruz esimle de keza öyle arada pürüz cıksa da iyi anlasiyoruz. Esim gecen yıldan beri ben kabul edersem 2. Cocugu istiyor ama ben hamilelikte yasadıgım zorluklardan e bir de pandemiydi bir yere cıkama gezeme cok kötü bir hamilelik ve ardına igrenç bir lohusalik yasadim kızim da alerjik kolik bir bebekti o yüzden istemiyordum o da kararıma saygi duyuyordu.. Esimin annesiyle o dönemden beri hala pek görüsmüyoruz iletisimimiz %20 falan belki daha az o kötü dönemlerimde kendisinin payi büyük. Ama ben cok değistim esimle birbirimize yaklasimimiz hayata bakıs acımız degisti lohusalikta hamilelikteki salak ben degilim ayaklarim daha saglam yere basiyor. Ben ikinci cocuk konusu acildiginda o günleri düsünüp kalbi sıkışan biriydim görümcem yakın zamanda dogum yaptı ben bebegi minik minik görünce kucagıma aldikca böyle nasıl desem icim kıpırdadı kızımın kardeşi olsa mi düsüncesine girdim yas 30 zaten simdi degilse ne zaman diyor bir tarafim. Hatta adet olmadan önce hamile olmadigimi bildigim halde regli gecikince hamileyim zannettim degisik bir psikoloji sonra adet olunca sevindim oh be yokmus diye. Bir yanim yas 30 oldu iyice yasin gecmeden yap bir tane işin de var doguma kadar calisirsin sonra ücretsiz izine dönersin diyor bir tarafım da ne acelen var yasadiklarini ne cabuk unuttun diyor. Bir de pıhtılasma ihtimaline karsı yaptirmam gereken genetik test var onu yaptırmamıs olmam ayaklarımi geri geri itiyor sizce ben nasil düşünmeliyim?

Yo olmak zorunda değil hele de bisürü sağlık sorunu yaşamışsın yapma derim.

Bence tam da istiyor gibi değilsiniz sadece birazcık etkilenmişsiniz gibi geldi bana.

Kardeşim var keşke tek çocuk olsaydım. Annemde kendi kardeşinden hayır görmemiş. Hatta bizim sülale de kardeşinden hayır gören yok nedense. Olurda bir gün çılgınlık yapıp çocuk yaparsam tek olur.

Senin yapasın var zaten şimdi olmasa bi kaç seneye yapacaksın Bence şimdi yap ki kızına da yarasın bu iş. Arada çok yaş farkı olunca arkadaşlık olmuyor Bak ben çektiğim mide bulantılarını, bebek bakımının zorluklarını hiç unutmadım unutmayacağım o yüzden çocuk da yapmayacağım ama senin durumun farklı zaten içten içe istiyorsun

Sırf belki erkek olur diye mi 3. çocuğu istiyorsunuz? Kız olursa ne olacak?

Sizin avantajınız kızlar erken yaşta olmuş benim yaş 34 bi de oğlan olur umuduyla bi çocuk doğurup yıpranmak istemiyorum yaş geçtikçe çocuk bakımı da zorlaşıyor

Benimle aynı hislere sahip biri