Çok kötü şeyler yaşamadım ama iyi insanlar da bana denk geldikleri için mutlu olurlar mı ki?

Aynen öyle. Kızlar artık insanlardan korkuyorum resmen. Tamamen yalnız kalmak istiyorum. Dertsiz tasasız olmam o zaman da belki ama hiç değilse birçok sinir bozucu şey olmaz. Kimseye güvenemiyorum. Bunların hepsi yaşanmışlıkların sonuçları. Duygularımı kontrol altında tutmaya çalışa çalışa hissiz oldum çıktım. . push ;

buyrun beni mi cagirdiniz ; )) benzer sekilde hissediyorum maalesef. bir sure kafami dinlemek istedim ama sonra baktim bu yalniz kalma istegim 1-2haftayla gececek gibi degil... depresyona mi giriyorum noluyor diyip civi civiyi soker diyerekten sosyal bir yasamin parcasi olmam gerek seklinde dusunerek kendimi motive ettim, simdi iyiyim ; ) D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok mu kötü şeyler yaşadın? bende eskiden böyleydim... ama şu an nedense umutluyum... iyi insanlar hala var diye.. en ahlaklısı, en temiz niyetlisi insanlar vaar ya.. ve ben onlara denk gelicem... diye umutluyum hala açıkçası

Duygusuz olabilseydim keşke D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sorununuzu anlatirsaniz biz de bir çözüm yolu bulabiliriz belki.. Fikir verebiliriz. . Umutlu_OL_

Iste bunun için iyi birisin zaten... cunku kendini sorumlu hissediyorsun... ama hayat bunu ispat ediyor... ben kendimden one kimi koyduysam mutsuz oldum kıymet bilmedileri. .. uüzülen hep ben oldum... sonra dedim neden yani insanlar böyle kim olursa olsun üzülüyorum çünkü haketmedifimi düşünüyordum. Aman o zuzulmesin ama o mutlu olsun vs.. vs... sonra bir baktım herkes önce kendini düşünüyor. .. yaptiklarin ve iyi niyetli davranislarin bir cirpi da siliniyor.. artik kimse için hayatımı zindan çevirmem. .. yardım edebileceğimiz bir şey varsa ederim, üzüntülülerine üzülür dertlenirim yine mutlu olsunlar isterim vs. vs. ama yeri geldimi hakkımı korurum kimseyi İncitmemeye calisarak. .. hayatının merkezine kendini koymak bu devir de kötü değil merak etme... cunku böylelikle kötülük yapman şart diye birşey de yok... yani aradaki dengeyi kurmak senin elinde aslında. .. kıymet bilmeyene ne kadar değer verebilir bir insan mutlu etmeye calistigin kıymet bilmeyenin mutluluğu ile ne kadar mutlu olabilir bir insan?ben sahsen yoruldum... başkalarını mutlu etmeye çalışmak yorucu karşılığının da değer bilinmeyince tam bir hayal kırıklığı. .. o yüzden artık önce benim mutluluğum önemli zaten ben mutlu olduğum sürece etrafındaki de mutlu olur öyle bir kişiliğim.. ama artık kolay kolay da aman o da mutlu olsun diye şartlarımı sonuna kadar zorlamiyorum. . cunku anladım ki ne yaparsan yap karşındaki ni memnun etmek cook zor ve bu şekilde ancak kendimi yoruyor uzuyor um. .. o yüzden önce ben... cunku böyle yaparak ben kimseye kötülük yapmıyorum ama öteki türlü kendime kötülük yapmış oluyordum. .. Dedigim gibi aradaki dengeyi kurmak önemli olan kuramadigin zaman belki kötü tam anlamıyla bencil oluruz... sadece mutlu olmak uzulmemek kirilmamak kafaya takip kendimi helak etmemek istiyorum ama digerlerinin de kotulugunu istemiyorum... Şimdi sence ben kötü biri miyim...

önce git bi dışarı cık canın istemiyordur ama yap 10 dakika yürü hiç olmazsa bu bile senin üzerinde pozitif etkiye sahip olacak git bir spor salonuna yazıl yada bir kursa vakit bul kendine yıpratma kendini bedenini yor beynini değil.. zannetiğinden daha güçlü birisin

İşte ben şöyle 1-2 hafta uyumak istiyorum D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sorunum? O kadar karmakarışık ki ben bile anlayamıyorum kendimi. Sadece yalnız kalmak istiyorum ömür boyu tek başıma. Imkansız duygular, özlem, insanlara karşı güvensizlik... O kadar çok ki artık kötü biri olduğumu düşünmeye başladım. Kimseye güvenim kalmadı. Çok uzağım herkese kimseden emin olamamak...

bende buaralar öyleyim. Aslında 1 yıla yakındır böyleyim, yurt dışına çıkıp kendime yeni bi hayat kurmak istiyorum bazı şeyleri unutmak, bazı anılarımın yerine yenilerini koymak istiyorum.. Bazı boşlukları yeni ortamlarda doldurmak istiorum.. Yeni bi yerde yeni bi hayat zor bununda farkındayım ama buradada olmuyor yapamıyorum.. Hemen hemen aynıyıyız sanırım :) D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Herkesten, her şeyden uzakta sadece bir başıma kalmak istiyorum bu aralar. Çünkü insanların içinde olmak birçok sorun sahibi olmak demek benim için. Ne yapmalıyım bilmiyorum. Özlemlerim var, alışmaya çalışmalarım var, mecburiyetlerin var, hayal kırıklıklarım var, var da varr. Konuşmak bile yormaya başladı beni. Var mı böyle olan? Azıcık dertleşsek.

inan iyi ve guvenilir insanlari bir yirmi yil once bulmak daha kolaydi. Artik guvenilir birini bulmak imkansiz gibi: Allah herkese kolaylik versin ve iyi insanlarla karsilastirsin.

Ben varım... Bir başıma sadece uyumak istiyorum. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hiç bilmiyorum, bilsem uygulayacağım J Janet Jak Esim Durme, durme

Al benden de o kadar bendeuyeolcam

Aslında ben de bahsettiğin gibiyim ama bazen kötü biri olduğumu düşünüyorum böyle yaptığım için.

yalniz kalmak istemiyorummm =( o Kadar cok yalnizlik cekiyorum ki, kendi kendimle konusuyorum, evde bir böcek görsem cigiran ben, mutlu oluyorum.. yalnizlik zor.. her yidigin harci degil demis tarkan..

şuan olmasını istediğim tek şey.. Herkesten bu şehirden çekip gitmek kafa dinlemek huzur bulmak.. Kimsenin beni yargılamadığı, sorgulamadığı, küçümsemediği ttanımadığı bir şehre gitmek.. Öyle çok ihtiyacım var ki her yönden =[ insanların değer bilmemesi konusuna girmiyorum soyutladım kendimi insanlardan çünkü en iyi insan yok artık en iyisi bile önce ben diyor kimseye değmiyor hatta bazen kendi öz ailene bile..

Ben de yalnız kalmak istiyorum, ama imkanım yok, şöyle 5 günlüğüne falan tek başıma bir yere gitsem. Biraz rahatlamak istiyorum. Çevremdeki insanlardan çok yoruldum, sürekli yanlış anlaşılmaktan yoruldum, sürekli bir sıkıntı, herkes her şeye karışır, laflar, dedikodular, güvensizlik... Bir şey işlerine gelmeyince anlamamak için ellerinden geleni yapıyorlar sanki. En basit şeye bir sürü laf. Evet sosyal yaşamın parçası olmak zorundayız bir şekilde, ama arada gerçekten yalnız kalmam lazım gibi. Belli bir kesimden koptum rahatladım ama yetmedi, bir baskı var sanki. Az ve öz insan en güzeli ama henüz öz olacakları bulamadım.. Öncelikle bir çalışsam biraz daha rahat edeceğim muhtemelen...

eğer biraz daha kendi içinize kapanırsanız depresyon belirtilerini ciddi ciddi yaşamaya başlayacaksınız bir an önce hayata dönme girişimlerinde bulunun... Hayat kimse için kolay değil hepimiz sorunlar yaşıyoruz ama sorunlardan kaçarak sadece kendini kandırır insan... Öncelikle toparlanmayı isteyın ayaga kalkın yavas yavas sana size bize kendimizden baska fayda yok

Insan onuru gururu adina en buyuk yikimlardan biri. Gozunu uykudan actigin her an her saniye icin hep ayni yikimin icinde olmak. Iste tum bunlardan kacmak boyle yikimlara maruz kalmamak icin kendi isteginle yalniz kalmak. Zaman zaman hep istedigim ama yapamadigim sey

Uyuyorum uyanıyorum yine aynı

Ben de yalniz kalmak, yalniz yasamak istiyorum cogu zaman. Kimseye hesap vermemek etrafimda olanlarin kendimi bana yalniz oldugumu hissettirmemeleri, sacma sapan samimiyetsiz soguk toplulukların bana ozume, ruhuma artik zarar veemesini engellemek için. . Aslinda birbirine karsi sonsuz sevgi, anlayis, saygi icerisinde olusan kalabaliklar cok güzel. Ruhun, maneviyatin istedigi bu. Dirlik icinde birlik olmak. Ancak ne yazik ki bu atmosferi yakalayamadiginda, şu bu sebepten boyle bir sinerjiyi olusturamadiginda ya da kendini parcalasan da digeri/ diğerleri tarafindan boyle birligin, dirligin, samimiyetin olmadigini görmek, bunu hissetmek... bunun sonucunda da kalabaliklar icerisinde mecburen yalniz kalmak. Insan onuru, gururu icin

Hicbir dert kalici degil. Gecen seneki huzunlerimiz hala bizimle mi? Degil. Yaralar sariliyor, her seyin bir dahasi oluyor, yeri doldurulabiliyor, oyle ya da boyle kabuk bagliyor. Olum haric. Derdimiz misafirimizse ve biz misafirimizi seversek o da bize hos davranir, selamet, serinlik verir belki. Ne yasadiysaniz her gun biraz daha gececek. Bir gun bitecek. Allah yardimciniz olsun.

Nasıl umursamaz biri olunur? Nasıl neyle teselli edebilir insan kendisini?

bende içimdeki leri söyleyememekten nefret ediyorum bu huyumdan nefret ediyorum sadece kendime olan oluyo bi gün sıka sıka kendimi hasta olcam... . push ; D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aynen ben de öyleyim.. Hiç kimseyi istemiyorum. Herkesi tersliyorum. Son zamanlarda büyük problemler yaşadım, tabi bunun da etkisi var.. Huzurlu, dertsiz, tasasız bir hayatı çok özlüyorum.. Allah içimize huzur versin.

Bence bunun tek yolu cok buyuk bir aci yasayip ustesinden gelmek... 'Ben bunu bile atlattiysam bana artik hic kimse hicbir sey yapamaz' diyebilmek... Bu tum onerilerden, ilaclardan daha etkili bir yontem... Cunku tecrube en etkili tavsiyeden bile ustundur... Yoksa kuafore git, alisveris ve spor yap, arkadaslarinla gorus bos laf... İcim kan aglarken bunlara sarilmak kolay mi, bunlari yapmak icin bile bir nebze iyi hissetmek lazim... O nedenle insan hata yapmaktan korkmamali, pisman olmamali... Hatalarimiz olmasa, onlari yenme zaferini kazanmasak hayat boyu ayaga kalkamayan kucuk kizlar olarak kalirdik...

Amin amin amin. Hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum. Yalnız olamadığım için onu da yapamıyorum. Nasıl akacak içimdeki hayal kırıklıkları mutsuzluklar