Yaşadıkları insanı şekillendiriyor maalesef. Daha doğrusu yaşamak zorunda oldukları. Ama hayatta herkes aynı şartlarda olamıyor. Ben yerinizde olsam kimseyi güvendirmezdim. Çünkü eğer anlattığınız gibi bir aileye sahipseniz, kötü gününüzde kimse size destek olmayacaktır. Ayrıca yazdıklarınızı okurken gerçekten çok derinden hissettim. Ne kadar içli yazmışsınız.

Herkes şanslı doğmuyor maalesef, burada önemli olan baska bir şey de sizin bunu değiştirmeniz. evlatlarınızı buna göre yetiştirmeniz, böyle böyle bu algı da yıkılacak zamanla.. olanlara bir çare yok maalesef

Hayat adil değil ne yazık ki küçük bir çocukken en çok istediğim şey gelinlikli bebekti olmadı olamadı ya da arkadaşımın kıyafetleri gibi güzel kıyafetler hiç olmadı güzel ayakkabılar ne yazık ki elim ekmek tutana yani 17 yaşıma kadar çoğu şey olamadı ben hayata 2-0 yenik baslayanlardanim annesizligimin etkisiyle hep geç kalanlardan... Anne siz de nasıl değişik kavram öfke olmuş ben hissini bile bilmezken. Cocuklarima iyi anne olmaya çalışıyorum anne ne demek öğreniyorum onlarla siz de anneniz gibi olmayın kendinizde yeniden anne profili yaratın

Şans mı şanssızlık mı, kader mi değil mi bilmiyorum Bazı insanlar var ki, hayata gözlerini 1/0 galip açmış. Kız çocuğu olduğu için değersizlik hissi yaşamamış, en iyi koşullarda yetiştirilmiş.. en güzel eğitim imkanları kucağına sunulmuş... sevgiye doyurulmuş.. bazıları da hepimizin bildiği gibi yukarıda saydıklarımın tam tersi.. Kendime bakıyorum, bazıları tarafından, evet şanslı sayılabilecek bir çok şeye sahip Aybaşında maaş zamanı alınan, bir ay beklediğim çok özel bir şey.. yalnızca senede iki kez alınabilen yeni ayakkabı.. bir bayramlık.. Eğitim İmkanları.. aç açıkta olmamak.. Afrika'da kuraklık içindeki bir ülkede doğmamış olmak bekli de bir şans sayılabilir.. Fakat ;Belki de alenen yapılmayan, ama minik bir kalbin anlayacağı türden erkek çocuğunun kayırılmasına şahit olmak. En basiti onun bisikleti varken, senin sadece kız çocuğu olman sebebiyle bir bisiklete sahip olma hakkının dahi olmaması.. O, erkek çocuk.. yemeklerin etli taraflarını yerken. Sen zaten iştahsızsın kılıfına sığınarak senin sofrada dahi burukluk hissetmen.. Sevginin hep erkek çocuğa daha fazla, daha fazla verildiğini belki de orta yaşa geldiğinde acı bir şekilde kavraman... Babasını kaybettik, aman kız çocuğu erkenden evlendirelim de, başımıza sorun olmasın diye hakkında düşünüldüğünü alenen anlaman.. Evlenirken hususi olarak sana bir çay kaşığı dahi alınmaması.. hep, annesine ev alan, eşya düzen. Eli kolu dolu gelen diğer kız evlatların övülmesi, onlar gibi olmanın umulduğunu bilmek.. İlk elin ekmek tutmaya başladığında, senden büyük beklentiler içinde olunması.. Yaşlandığımda bana mecbur bakacak gözüyle bakarak, yine bu ağır yükün de kız evladın sırtına yük bindirilmesi... Hepsi ağır bir yük Burada, doktorluk mesleğini icra eden ve kumar borcu olan arkadaşın konusunu okuyorum, içim doluyor.. diğer hemcinslerimin konularını okuyorum. İçim doluyor.. çoğu ayni minvalde... Aileler, toplumumuz kız çocuğuna neden böyle diye üzülüyorum Bir yandan hala anneme karşı gelmediğim, onu kırmaktan korktuğum için kendime kızmam.. İşin içinden çıkamayışım.. şu saatte dahi hüzün, öfke, pişmanlık, kızgınlık karmakarışık hislerle çevrelenmiş olmak.. Sizlerle dertleşmek, biraz olsun hafiflemek istedim.. Bir de annem bana muhtaç kalmasın diye dua ediyorum, içim soğudu bilmiyorum değişir mi ama annen de olsa gerçekleri gördükçe.. İnsanın içi soğuyormuş bunu tecrübe etmiş oldum.. İkinci bir duam daha var, ben daha farklı bir anne olabileyim, genler, ebeveynlerden öğrenilen kötü karekter özellikleri gelip üzerime yapışmasın.. okuyanlara ve yanıt yazacaklara şimdiden teşekkürler

Ben artık kız çocuklarına eskisi gibi bakılmadığını düşünüyorum. Elbet geri kafalı düşünenler hala mevcut. Dede ve babane tarafından bizle ayrıldık erkek torunlardan. Ancak anne babam asla buna izin vermedi. İstediğimz gibi giyindik, okuduk, çalıştık. Sizin şanssızlığınz anne babanız olmş sadece.

Yaşadıklarınız çok üzücü ama bu duruma katlanmak zorunda değilsiniz. Herhalde bu sinmişlik böyle yetiştirilmekten geliyor. Şimdi nasıl yetiştirildiğinizin farkındaysanız, "oğlun alsın" deyin geçin anneniz bir şey isterse. Şunun kızı şöyle yapıyor derse anneniz, belki o çocuklarını ayırmamıştır dersiniz. Ben olsam bunları hep söylerim.

Cok fazla okumadım ama konu kız cocuguna deger verılmemesı galıba malesef oyle aıleöer var kız cocugunu onemsemeyen bende suan yasadıgım yerde cok goruyorum. İşiniz varsa artık onları en az sevıyede tutup hayatınıza bakanılırsınız ben o konuda sanslıyım galıba benım aılem kız cocuguna daha cok deger verır dedem babam ve amcalarım herzman benı daha cok onemseyıp daha cok sevıyorlar. Ama tam tersı olsaydı agzıma gelenı sayar uzaklasırdım ordan kafa takmaz hayatıma bakardım

Ne diyeceğimi, seni nasıl rahatlatacagimi bilemedim. Söylediklerinde o kadar haklısın ki. Ne diyeyim. Allah ıslah etsin böyle insanları. Inşallah sen de çok ama çok harika bir anne olursun. ❤❤❤❤❤❤❤

insanın içinde merhamet olucak gerisi boş. birde erkek çocuğu yesin bir yeri düşer diyenler var. kendine güzel bir çevre edin bu zihniyetle fazla muhattap olma. annen için birşey diyemiyecem. benimki de damatları için ölüyo kızları damatların ayağında pir dönsün istiyo. bir şey istiyorsun kalk kendin al o adam alamaz diyo :/ geri kafalı öyle idare ediyoruz

Haklısınız. bir de işin şu kısmı var açıkça söylenince savunmaya geçip aç mı bırakılmış, okutulmamış mı, dövülmüş mü deniyor. yani evlat kayırmanın kanıtı illa insanlık dışı muamele mi olmalı? Ana babalık vazifesi sponsor gibi: aç kalmadı, çıplak kalmadı, tepesinde çatı var ee tamamdır mı? Hele maddi durumu iyi olan aile sözkonusuysa açlıktan bir deri bir kemik kalanlarla mukayese edilmesi hayret verici. dünya kadar malı var, elalem ne der korkusundan veya toplumun iyi ana baba ol baskısından "okula göndermek, üst baş almak, oda kurmak" gibi bir iki şeyi de yapıverecek tabi ki. ama gidip saçını zorla okşatmak nedir bunu konuşmuyor kimse.

Tamamiyle duygularıma tercüman oldunuz ve bu gözle görülmeyen ama mink kalplere yaşatılanlar bu çağda hala devam etmekte.. örneğin ikinci çocuğu çok dikkat edilmesi gereken bir rahatsızlık ile doğduğu + otizmli olduğu için, ilk çocuğunu, kızını ezen, psikolojisini alenen bozan bir tanıdığım var. Ve bu herkesin görebildiği birşey değil. Nasreddin hocanın dediği gibi, Damdan düşeni yine damdan düşen anlıyor. bu tip olayları ya da benzerlerini yaşamış olması gerekiyor insanın ki görebilsin, hissedebilsin.. Ne diyelim, keşke ama keşke her isteyen anne baba olamasaydı..

21. yüzyılda tabii ki kız çocuğu artık değer görüyor, görsün de bir zahmet.. ama bu devirde hala oğlan olsun diye 5. çocuğunu dünyaya getirmeyi düşünen. Kayınailesi tarafından erkek çocuk baskısı gören kadınlarımız var. Toplumumuzun acı gerçeği inkar edemeyiz Durum böyle olunca da kız çocuklarına yansıyor bu psikoloji ister istemez Misal benim annem 6 kız bir erkek kardeş. O da o değersizlik hissiyle büyüdü, kendi gördüğünü birebir uygulamasa da içten içe erkeği kayırdı çünkü ona da o şekilde işlenmişti