ama işte korku değil o..:) ne diye sorma bende bilmiyorum.. dokunamamak :)

nasıl korku değil ben dokunamıyodum ki kuşlarımı elime alamıyodum şmdi elimde hep evlat gibi seviyorum valla :)

terapi görün, görümcem liseyi bitirene kadar köpek korkusu yüzünden okula annesiyle gidip gelmiş, üniversiteyi kazandığı ilde bol köpekli bir kampüsle karşılaşınca psikiyatr a gitti, 2 seans terapi sanırım 1 seans da hipnoz ya da nlp gibi bişey görmüş şu an rahatlıkla tüm köpeklerle oynayabiliyor. bana gelince, oturduğum bölgede özellikle sabah ve akşamları insandan çok köpek var, elimden geldiğince beslenme ve bakımlarıyla ilgileniyorum, o yüzden hemen hepsi beni ve kızımı tanıyorlar ve sabah erken saatlerde yürüyerek biyere gitmem gerektiğinde hepsini etrafıma toplayıp eşlik ettiriyorum, o ıssız sokaklarda karşılaşabileceğim insanlardan korktuğum için

Evet korkunuzun kaynağını öğrenin diyor, ama ben hatırlamıyorum nasıl oluştu bende. Ama benim çocuklar korkarsa sebebi ben olacağım tabi ki.

hayvan kokrkusu veya başka bir şeye olan korku birinin birşey demesi ile oluşur. örnek anneler devamlı 'ay cok igrenc birşey' vb.. derse. bunu sürekli duyan cocuk içinde, o algı oluşur. hayvan igrectir. cocukken bilmedigin tanımadıgın karşılaşmadıgın birşeyden korkmazsın. yada bir olaya şahit olman lazım.

Yavru olanlara dokunmayı deneyin ilk etapta. Bir dokunursanız nasıl muhteşem bir his, nasıl bir terapi olduğunu keşfedeceksiniz.

tanıdıgın bildigin birinin dur hayır dan analayan ve sakin bir köpegi varsa onunla başla derim.

korkmadığım için olabilir cidden korkmuyorum.. hele evcillerden hiç.. yanında duruyorum hele ufaklık tam sevmeyi bilmiyor mıncıklama sıkıştırma diyorum şöyle sevilir böyle sevilir anlatıyorum. sahipleri gerilecek diye endişeleniyorum sadece.. kesinlikle benim gibi olmalarını istemiyorum..

hayatım boyunca arkadaşımın köpeği dışında hiçbir hayvana dokunmadım.. ona alıştım dokunmaya ama başka köpeklere dokunamadım yinede.. hele bir kediye dokunduğumu hayal bile edemiyorum.. ve kesinlikle korkmuyorum özellikle köpekleri çok seviyorum özeniyorumda ama temas kısmı feci gerginlik.. ben çocuklara izin veriyorum zaten bizim site evcil hayvan cenneti .. kesinlikle çocuklarıma kendi içimde yaşadığım gerginliği hissettirmiyorum..

aynen her türlü temas sıkıntı.. ama dokunma olmadan diplerinde durabiliyorum.. mesela kediler daha çevik geliyor bana onlarla mesafeyi koruyorum:)

Arkadaş kediden kaçıyor Okuldan çocuğu alınacak kapının orada kedi var yanaşmıyor Bana sen alıver kedi var annen gelemiyor de anlar o dedi Çocuk benimle gelip annesine de üff anne yaptı Kardeşini almaya da çocuğu gönderdi kapıya Çocuklar annelerini olduğu gibi kabul ediyorlar Bu kedi köpek hani nefes akıyor hareket vs ediyor ondan mu rahatsız oluyorsunuz Peluş dokunabiliyor musun Bizim komşu var köyde büyümüş ailesi hala köyde kadın tasmalı küçücük köpekten bile kaçıyor Onun küçük çocuğu var annem kaçıyor deyip o da kaçıyor köpekten mesela Senin eşin korkmuyor çocuklara o sevdirsin

Ben de hayvanları çok seviyorum ama elleyemem Ki Bahçeli bir evde büyüdüm kedi köpek tavuk horoz vs oldu dönem dönem. Severek besledim, öldüklerinde ciğerim çıktı ağlamaktan. Ama hiç ellemedim. Hep de tırsa tırsa besledim. Tiksinmek değil içim Bi tuhaf oluyordu. Ama biraz uzaktan izlemeye bayılırdım. Böyle garip bir hal. Kızımın ben gibi olmasını hiç istemem. Ayrıca su korkusu var bende. Denize girmeyi çok seviyorum, yüzmek için ölüyorum. Ama malesef korkuyorum, birçok kursu yarım bıraktım. Altı senedir çalışıyorım yani psikoloğa gitme imkanına 6 senedir sahibim ve 6 senedir değil psikolog hiçbir branşta uzman dr bulunmayan bir yerde yaşıyorum. Yaza tayinciyiz, inşallah tayinimiz çıkarsa ilk fırsatta bu korkularımı daha geç olmadan yenmek için uzman desteği alacağım. Bu şekilde uzman desteğiyle bu korkularını yenen oldu mu yoksa benimki bir hayal mi?0

ben de sendenim. tek korkmadan ellediğim kelebek ve uğur böceği. kardeşlerim azıcık alışayım diye yavru kediyi elime vereceklerdi az kalsın düşürüyordum. çok şükür bir şey olmadı. azıcık değmeye bile tahammülüm yok. ben de sevmediğimden ya da tiksindiğimden değil. nedenini hiç bilmiyorum. çözebileceğimi de sanmıyorum. kedi köpek kucaklayan insanlar çok büyük bir şey yapıyor gibi geliyor imrenerek bakıyorum.

Ben de cok korkardım 20 yaşıma kadar falan hiçbir kedi köpeğe elimi sürmedim, görünce yolumu değiştirirdim. Eşimin bekar evinde kedisi vardı. Ay o da nasıl cevval bir kediydi, bacaklarıma atlardı eşimin arkasına saklana saklana hareket ederdim evde. Sonra uyurken sevdim önce, ben sevdikçe o gevşedi mırladı kucağıma geldi. Korka korka da olsa devam ettim. Bir süre sonra onu özlemeye basladım eşimin evine gitmeye can atıyordum. Şimdi 3 kedim 1 köpeğim var Üzerine gitme olayına katılıyorum ama mümkünse hayvanın sana tepki veremeyeceği bir anda yaklaş.

Aynen ya... G Greeneliton

bayağı değil :) yani benim ki. konu sahibi korkuyormuş.. dokunmak veya dokunulmak zorunda değilsem her türlü hayvanla yaşarım.. Alys

Aaa ben de şimdi hatırladım, sırf köpek yoğun bir yerde sabah erken çıkmam gerektiği için işimi bırakmıştım . Ama hayatımı sandığımdan fazla etkiliyor. Nooption memento mori memento

Eşimde destek oldu küçücük hayvan napcak sanki dedi ilk zamanlar bi bezle elime alıyodum ısırcak kkorkusu şimdi elimle alıp öpüyorum bile omzuma koyuyrum yanımda tw izliyorum :)

Ya bir kez denedik eşimle, bir kaç haftalık minik köpeği aldı kucağına, gittim yaklaştım ama dokunamadım Alys

İnşallah, eşim de üzerine düşelim bu işin diyor ama ben erteliyorum Nooption memento mori memento

Nasıl hissettirmiyorsun? Gerçi ben korkuyorum da, eşim de hemen başlıyor, yok küçüxük hayvan sana ne yapabilir falan. Ama öyle değil işte, anlatamıyorum tam da . push ; G Greeneliton

benim annem aynı senin gibiydi. bana gelmek bile istemiyordu. (köpegim var belirteyim + barınaklarda ki hasta olan veya yeni kısırlaştırılmış hayvanlara da iyileşme döneminde ben bakarım. yani bahcede bazen 2 köpek olabiliyor) neyse annem bana gelmek istmiyordu sonra gelmek zorunda kaldı. köpegi bagladık annem eve girdi. bahcede sohbet filan. köpegi aldım. annemle tanıştırmak için. uzakta tutup bak ogluşum bu senin annenen anne bak bu da benim ogluşum. şimdi nazikce anne seni koklayıp tanıması için yanına yaklaştırıcam. dedim. annem gözlerini kapatıp bekledi. kasıld. anne kasma bir şey yaopmasına asla izin vermem ddim. bizimki annemi kokladı. anne elini bana ver köpegi sevmem lazım dedim okşa filan. peki ddi o gun kontrollu bir şekilde annemle kopişim bir iletişim kurdular. ertesi sabah cok komikti... hepimizden önce annem kahvaltıyı bahceye kurmuş. bizi bekliyor. kalktım indim aşagı ve ne göreyim annem yere oturmuş bizim köpek onun kucagında karnını sevdiriyor o gun bugun annem yolda gördügü her canlıyı sever oldu

Bendede kopek korkusu var hamileligimin basinda basladi. Aslinda biraz ustune gitmek lazim dogumdan sonra vu isi egilecem. Eskiden hic korkmazdim kopeklerden kopek demek benim icin dost demekti sadik yoldas demekti bir olay yasadim her sey bitti uzuluyorum aslinda. Ama kediden korkmam hatta bacaklarima dolanan sokak kedisi vardi onun dolanmasi hosuma gidiyor. Alys

Anladım. O zaman dokunabilirsiniz aslında. Ben sürüngenlerden çok çekinirim ama arkadaşımın bukalemununa dokunmuşluğum var. Bence başarabilirsiniz. İnanılmaz güzel bir duygu.

:) E yavas yavas olacak iste. Adi ustunde fobi. Oyle bir kere hayvan tutmayla gecmez ki:) Bazen araya zaman girecek tekrar korkuyor gibi olacaksin. Alisana kadar her hafta denemelisin.

sen birşey oldugunu hatırlayamabilirsin bu normal. da birşey olmuş. ya mahalledi ki bir arkadaşın korkutugnu sötyledi. köepk kedi görünce cıglık attı. sende onun panigini kaptın. anne baba etkisi komşu etkisi. vb. vb..

merhabalar, @ahso nun trifobi konusunu okuyordum da, kendi problemimi ayrı başlıkta paylaşma ihtiyacı hissettim. Özellikle bu fobiye sahip olup yenenler neler yapmışlar merak ediyorum. Neredeyse tüm hayvanlara karşı fobim var sayılır, balık hariç onla da pek karşılaşmıyoruZ, özellikle kedi köpek. Hem öyle cüsselilerden falan da değil, mini minnacıklardan da. İnternette videolarını izleyin, korktuğunuz hayvanı tanımaya çalışın diyor. Ama sorun şu ki, ben sadece dokunmaktan korkuyorum, sevmiyor veya tiksiniyor değilim. Ki köyde büyüdüm, hayvanlarımız da vardı, duygusal bağ kurduğum ev hayvanlarımız vardı. Bir köpeğimiz vardı mesela, kurt köpeği olanlardan, babam ona çok güzel bakardı, bir dönem bahçede sorun olmuştu da bir akrabamıza vermiştik baksın diye bir kaç hafta kadar, hiç iyi bakamamış diye oturup ağlamıştım. Her kurban özellikle kurbanlık hayvana çok üzülürdüm, babam genelde erken alıp bir dönem bakardı çünkü. Neyse çok uzatıyorum. Eşim kedi bakmaya çok hevesli, eğer bahçeli bir evimiz olursa köpek de istiyor. En önemlisi de çocuklar hayvanlardan korkmasın istiyorum. Ama ben kesinlikle köpek görsem yol değiştiririm, böyle olunca çocuklarda da korku oluşacak. Örneğin haftasonu oğlum küçük bir köpeği sevmek istedi, ama ben bakamadım bile, ay ay modundaydım, eşim vardı yanımızda, ben biraz uzaklaştım da çocuk sevdi köpeği. Teksem alıp çocuğu uzaklaştırıyorum maalesef. Böyle işte. Bir arkadaşım dokunabilirsem bir kez bu fobimi yeneceğimi söyledi, siz ne tavsiye edersiniz.

korkunun ütüne gitceksin cnm bende köpek ve muhabbet kuşlarından korkardım şimdi evimde kuşlarım var köpekte besledim ve şuan hiç korkmuyum yani :)

Arkadasin hakli canim. Fobilerin yenilmesinde en ise yarayan yontem "exposure therapy". Sahibinin gozetiminde yavas yavas kedileri kopekleri oksayarak yenebilecegine inaniyorum. Sadece biraz zaman ve caba. sonundaoldu Nirvana Anneler

Ay fena oldum D damdan

Hayır, hiç bir hayvana dokunduğumu hatırlamıyorum, annemler de çok küçükken bile korkum olduğunu söylüyor.

Pofuduk tüylerine bi kere dokunup okşayıp bikerede gözlerine bakmanız yeterli bidha vazgecemezsiniz :)

E doğru o zaman, bir kez dokunabilsem biraz aşabilirim, belki de tamamen Nooption memento mori memento

Ya mesela ben o durumda çok geriliyorum, ayaklarıma dokunması fikrinden bile rahatsız oluyorum. champagneshimmer Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ama kurt köpeğinize zamanında hiç dokunmadınız mı zaten? Alys

ben de tam tersiyim işte, çok köpek olunca kendimi güvende hissediyorum, sanki kimsenin bana zarar vermesine izin vermezler gibi, sanırım insan fobim var benim de

Canm benimde çocukluktan bi kedi travmam var tırmalamıştı beni ve ogün bugündür yavru kedi bile görsem aklım çıkıyo. asla yaklaşamam. açık alan mekanlarda oturunca bile okadar rahatsız ve gergin oluyorumki erkek arkadaşım araştırıp bana bi terapist bulmuştu aradı görüştü çok iddialı en aşırı tepki verenleri bile iki seansta çözüyorum dedi. kedi korkusunu yendiriyomuş yani. videolarını izledim ama ben yapamam diye izlerken bile gerildim ve gitmeye cesaret edemedim. linki gönderiyorum bi izle bakalım belki sen düşünürsün böyle bişey