siz zaten bu psikolojiyle ikinci bebeği kaldıramazsınız bence geç kalmış bir doğum sonrası deprsyon geçiriyorsunuz. çünkü anne olduğunuzda hayatınızın değişeceğini zaten biliyordunuz nitekim değişti de ama siz bu süreci kabul etme noktasında sıkıntılısınız. kendinize telkin edin, şuanın keyfini çıkarın o minicik bebecik isteseniz de bir daha bu haline dönemeyecek tanıdını çırarak zevk alarak büyütün bebeğinizi. zaten büyüyecek annesi aceleye ne gerek var siz sosyal hayatınızı istiyorsunuz, elbette her kadın ister ama bu kadar çok sıkıntılı anlatım dediğim gibi bana depresyon gibi geliyor. iradenizle yenebileceğiniz boyutta olduğunu düşünüyorum silkinmeniz ve bebeğinizi de sosyal hayatınıza dahil etmeniz gerektiğini, isterseniz bunu başarabileceğinizi düşünüyorum. o zaman herşey daha güzel olacak çocuk da asosyal olacak böyle giderse :) alışır o siz gidin lütfen onunla beraber bir yerlere G

evet anne olmaya hazır değilmişsin gerçekten.. kendime vakit ayıramıyorum, bakımsızlaştım, özgürlüğüm kısıtlandı diye sızlandığına göre. everytime_night Güzel günler bizi

MRB CNM SENİ FAZLASIYLA İİ ANLIYORUM BENDE SEN GİBİYDİM EVLENDİM HAMİLE KALDIM BEBİŞ DOĞDU 5 AYLIK OLDU... ANAAAAA Bİ BAKMIŞIM YİNE HAMİLEYİM DÜNYAM BASIMA YIKILDI SANDIM BEBİŞ DOĞDU YILBASINDA 1 YASINA GİRECEK... YANIMDA KİMSEM YOK BİRİ 23 AYLIK DİĞERİ 9 AYLIK İKİ TANE BEBİŞ BÜYÜTÜYORUM... TANIYANLAR CALDİON SEN SİNİRLERİNİ Mİ ALDIRDIN DİYOLAR... EVİ YIKSALAR SESİMİ ÇIKARMAM GİDER TOPLARIM... ÇÜNKÜ BU YAŞADIĞIMIZ DÖNEMİ HERKEZ BİR GÜN YASIYOR DEİLMİ... KİMİSİ ÖNCE KİMİSİ DAHA SONRA... ARKADASLARIM EŞLERİ İLE GEZİYOR DEMİŞSİN... SENDE GEZECEKSN.. HEMDE NE ZAMAN BİLİYORMUSUN O GEZEN ARKADAŞLARIN ÇOCUK BAKARKEN :) Yni bizde yasıyacagz inş hayatımızı ama tek farkımız onlardan biraz gec olacak... sen bence hemen bi tane daha yap bebeği tam zamanı... hayatının üc yılını bebiş büyüt bi dahada çocuk doğurma bakma derdi olmasın... inan bebişler doğmadan akşam 4 e kadar uyuyordum şimdi sabah 7 ciyiz... iyikide gelmiş kızım iyiki hamile kalmışım diiyorum şimdi... inan ha 1 ha iki hiç farketmiyor zaten biri için kalkıyosun erkenden diğerinede hazırlayıverirsin... zaten 1 i için pişiriyorum mamayı biraz fazla yapıyorum diğeride doyuyor tek fark bu... everytime_night Güzel günler bizi

canım bu söylediklerin inanki doğum yapan kadınların çoğunda var yalnız değilsin.. ayrıca çalışan kadınlar doğum sonrası daha çok bunalıma giriyor bende senin gibiydim normalde evde çok titiz düzenli kendine çok iyi bakan ben doğuma kadarda çalıştım doğumdan sonra bir baktımki bana noldu ben neler yaşıyorum dedim çok zor atlattım bende evime kendime bebeğime yetişemiyordum çıldırıyordum bazen ama asla bunu eşimden çıkarmadım ona patlamadım oda benim bu durumumu bildiği için yaklaşımı çok iyiydi her konuda yardımcı oluyor beni de bebeğimizi de çok seviyordu onunda desteğiyle zar zor atlattım ben hiç evde durmaya alışkın biri değilim evde kaldığım zamanlar psikolojim bozuluyor depresyona gidiyorum çalışmayı aktif olmayı çok seviyorum sende işe başlayınca bunlar geçecek emin ol kendine bakaıyorsun ya hani makyaj vs bir süre sonra kendiliğinden düzene oturtacaksın hayatını hem kendine hem bebeğine bakacaksın vede mutlu bakımlı olacaksın bunu başarabilirsin ayrıca bebeğin daha küçük canım bu günleri onunla keyifli geçirmeye bak o büyüdükçe bu durum yavaş yavaş bitecek sende göreceksin bebeğine sarıl evde dans et şankı söyle ona o uyuyunca sende uyu dinlen yaptığın her işi oyun haline getirip bebeğininde katılmasını sağlayabilirsin mesela ben çamaşırları katlayıp dolaba koymadan önce karyolanın üstüne dökerdim oğlumuda içine atardım saatlerce oynardık çok eğlenirdi sonra hadi yorulduk şimdi düzleyelim felan derdim oda kendince bişeyler yapardı dediğim gibi kendini üzmektense pratik çözümler bulmaya çalış

ben de senin şu an yaşadıklarının tam tersini yaşıyorum. ben de çok mutsuzum,, ben de geçmişi çok sorgular oldum. ne komik değil mi? birirnin üzüntü diye yaşadığı şey diğerinin sevinç kaynağı olabiliyo... ben de bir yavrum olsun çok istiyorum.. keşke taa en başından herşeyi akışına bıraksaymışım.. . ve şu an yaşım aldı başını gidiyor ve ben birkez bile hamile kalamadım.. hergün umutsuzluğa düşüyorum.. bir bebeğim olmayacak mı diye... benim bir çok arkadaşım birinci doğurdular ikinciye gebe kaldılar.. ben de onlara baktığımda çok mutsuz oluyorum... ben den sana tavsiye şu anın tadını çıkar. ve etrafındaki kimseye bakma... mutsuz olmak için hiçbir sebep yok.. lütfen güçlü ol... yarın birgün o özendiğin arkadaşların... bir yavrun olduğu için sana özeneceklerdir.. buna emin ol.. aslında her zaman bardağın boş tarafına değil dolu tarafına bakmak lazım. acak biz insanoğlu bunu bile yapmakta çok zorlanıyoruz.. bilmem biraz olsun duygularımı anlatabildim mi? sen bence dünyanın en şanslı insanlarındansın.. senelerce bebek için merkezlerde tonlarca para harcayan ama geriye koca bir sıfır alan o kadar çok insan var ki... ben de bana anne diyecek.. bir evladım olmasını o kadar çook istiyorum ki... . push ; K

walla dediğiniz çok mantıklı ama daha buna ayak uyduramadım birde 2. de delirmiyim gerçi allah verir sabrını dermanını ama seneye kışa kadar hamile kalamam borçlarımız var ve ev almayı dşünüoruz biraz zor yani ama kızım fazla büyümeden istrim tabi bi bebek daha T

evet sizin durum daha vahimmiş ama büyükmüşler ne mutlu size darısı başıma artık allahım inş. o günleri gösterir bana everytime_night Güzel günler bizi

hamilelik depresyonudur sıkma canını. hersey düzene giricek P

haklısınız tabi ama bebeğim öle bi alıştıki ewden başka bi yerde zor uyuyo alıştı iyice ewe zaten çıkıorum onla arada sorun kendime wakit ayıramama ewde bile yani belki diorum yürüse oyuncaktan falan anlasa o oynarken bende ewde işlerime bakarım K

Ara sıra bebeğini bırakabileceğin kimse yok mu? Kendine de vakit ayırabilsen, daha mutlu olursun. Kuaföre gitsen, arkadaşlarınla sohbet etsen, sinemaya gidebilsen, alışveriş yapabilsen... everytime_night Güzel günler bizi

hazır değilmişsin. daha doğrusu bebek hayatınıza dahil olunca hayatında neler değişir kestirememiş, düşünememişsin. çocuk ciddi bi karar, bi evlat dahil olunca hayata artık tüm planlar onun etrafında şekillenir. bunun için doğru zaman ve tam anlamıyla hazır hissetmek çok önemli. tabi senin şanssızlığın hiç hareket alanın kalmamış. ara sıra güvenle bırakabileceğin birinin olmaması eksiklik. ama büyüyor işte, sabret biraz. yürümeye başlayınca, ikiniz hayata karışırsınız. ben de kırk yıllık anneyim sanki electra_

Ben bile iki küçük çocukla heryeri geziyorum ev gezmeleri alışveriş gezmeleri. sen bı bebeyle niyete çıkamıyorum diyosun bebegini al çık gez dolaş hem bebeğin hemde senin için iyi gelir. sürekli evde oturmak insanın pisikolojisini bozuyo. everytime_night Güzel günler bizi

hayatta geriye dönemeyeceğiniz en güzel an bebeğinizle olduğunuz şu anlar... tadını çıkarın...

depresyon geçiriyor olabilirsin canım

saol canım düşüncelerin için pozitif olup bi an önce bunları atlatmaya çalışıorum:)ama bazen delircek gibi oluorum... everytime_night Güzel günler bizi

sizin adınıza üzüldüm insan bazen hayattan çok şey istiyo heralde.. bende onlardan biriyim galba allah inş. sizede nasip eder bu duyguyu everytime_night Güzel günler bizi

eşim bebeği bakıcıya bırakmak istemiyo kime güvencez ya bişey olursa diyo belki haklı ama parayada ihtiyacımız var ew alcaz para biriktiriyoruz ve ewdede sıkıldım eşimin güvenceği birini bulabilirsek başlarım işe ama eşimle çok zor çünkü çok titiz bakalım nolcak M

3 yıl önce ewlendim çalışıyordum herşey çok güzeldi eşimi herşeyden çok sewiyorum ama hamile kaldım işten ayrıldım şuan 9 aylık bir kızım var ve sürekli kendimi sorguluyorum keşke daha geç hamile kalsaydım diyorum arkadaşlarıma özeniyorum falan ve eskisi gibi bakımlı olamıyorum bebeğimden vakit kalmıo hele bu aralar heran peşimde odadan çıksam ağlıo bebeğimden deil kendimden şikayetçiyim bebeğimi çok sewiyorum ama sanki eşimde soğudu benden eskisi gibi sürekli iyi giyinip makyaj yapıp onu karşılayamıorum eşimlede sürekli kavga ediyorum tıkanıp kaldım artık rüyalarımda bile keşke diyorum hamile kalmasaymışım kabuslar görüorum arkadaşlarımın hayatlarına özeniyorum ne güzel çalışıolar geziolar eşleriyle vakit geçiriolar ama sonradanda diyorumki allahtan belanımı istiyorsun bebeği olmayan bir sürü insan var bilmiyorum psikolojim çok kötü yardım eden yok zaten annem pek gelemio rahatsız bütün gün bebeğimleyim çok sıkılıorum çalışmak istediğimi söyledim eşime yılbaşından sonra işe başlıyım dedim olmaz diyo kızım zaten 1 yaşına giricek yılbaşında off çok kötüyüm((( N nunu06

bence su anın tadını cıkar yenıden baslarsın işe eskısı gıbı olmak yıne senın elınde.. benımde az kaldıı inşallah hersey yoluna girer.. T

Bebeğin yürümeye başlayınca peşinde dolanman gerekecek, başına bir iş gelmesin diye. Bir komşundan bebeksiz gitmen gereken yerler için yardım isteyebilirsin. Sana yakın davranan bir komşun varsa, şansını dene derim. Eve bebekle birlikte kapanmamakta büyük yarar var. Bebeğinle gidebileceğin her yere onu da götür. Koy bebek arabasına, onda da uyumaya alışır. Birlikte uyumlu yaşamaya alışmanız lazım. Sadece sen ona uymayacaksın, bebeğin de sana uyacak, tabii buna onu sen alıştırmalısın. Yoksa gerçekten çok bunalırsın, şimdi olduğu gibi. Hadi arkadaşım bugün bebeğinle istediğin bir şeyleri yap. Sen mutlu olursan bebeğin de mutlu olur, sen mutsuzsan bebeğin de mutsuz olup seni daha çok bunaltır.

ayrıca teşekkür ederim düşünceleriniz için

cnm bu düşündüklerin evli çocuklu birçok ark. mda mevcut... cnm mutlaka biriyle oturup başka biriyle konuşman lazım şart değil uzman olması ama dışarı çıkmayı birileriyle özel konuşman şart değil ama insanlarla konuşup oturmak bir nebze olsun belki biraz daha rahatlatır diye düşünüyorum... kendinle çok yanlız kalman seni her şeye asabi yaklaşmanı sağlar bunu kendine bebeğine yapma... kendini sorgula ama boğma inan her insanın kendi çapında derdi var bakımlı bakımsız farketmiyor... kendinize uğraşacak başka şeyler bulun ya da bebeğinizle çıkın biraz gezin hep aynı mekan insanı boğar

galba öyle bende hep bundan korkuyordum everytime_night Güzel günler bizi

aslında planlı bi bebekti çok istedik ama niye böyle oldum anlamıyorum sürekli sinirli stres halindeyim K

evet canım bende bunları istiyorum çok şey deil sadece arada sırada kendime wakit ayırıyım istiyorum kaynanam yok annemde belinden rahatsız bakamaz eşime bırakıyım diyorum hep bi bahane buluo napcağımı şaşırdım

canım insanoğlu herşey imrenir. belkide o arkadaşlarında sana imreniyor ne güzel bebeğiini kucağına aldı diye. bebeğini daha sonra doğursaydın da yine aynı şeyleri yaşayacaktın. bebiş yine ağlayacaktı yine kendine ayıracağın vakit kısıtlanacaktı. eşin yardım ediyor mu bilmiyorum bebeğin sorumluluğunu birazda ona yükle kendine ayıracağın vakit artar birazda olsa.

bu duyguları birçok bayan yaşıyor canım senin 1 tane var yine alıp dışarı çıkabilirsin. benim 3 tane arka arkaya çocuğum oldu senden daha zor durumdaydım yani eve hapsolmuştum ama yinede geçmişimi istemedim. eşimle izin günleri hep çıktık gezdik. sinema alışveriş faslını unuttum ama ailecek gezmelerimiz hep oldu. şimdi benimkiler biraz büyüdüler artık arada dışarı çıkıyorum rahatladım sayılır. kısacası bu günler geçici canım birkaç sene sonra ne çabuk geçti dersin bu nedenle kendini strese sokma tadını çıkar everytime_night Güzel günler bizi

Evladınız artık hayatınızın bır parçası, diğer konulara yorum yapmak ıstemıyorum ama siz mutlu olacaksınız dıye henuz mınık,, anne şevkatıne muhtaç bır bebegın bakıcıya ya da herhangı baska bırıne bırakılmasına şiddetle karşıyım!!! DİPNOT : curiouss

walla artık öyle düşünüorum arkadaşımın annesine bırakıcam cidden çok sıkıldım yazın gezioduk kızımla kış geldi ewdeyiz yine kaynanam olsaydı ona bırakırdım ama yok bugun eşim şehirdışına gitti geç gelcekmiş kızımla çıkıyım diorum ayrıca ben stres yapınca sanki çocuğada yansıomuş gibi gelio everytime_night Güzel günler bizi