7 aylık evliyim, eşimle tartışma problemimiz var. Sağlıklı bir tartışma yapamıyoruz. Her seferinde ben derdimi, hissettiklerimi anlatırken bu hislerimi ciddiye almıyor, "Ne güzel kafalar yaşıyorsun ya," gibisinden alay ediyor. Eve gecenin 3'ünde gelmeyi kendine hak görüyor ve buna katlanacaksın, her zaman yaptığım bir şey değil diyor. Allah aşkına samimiyetle soruyorum, yeni evli ve yanında kimsesi olmayan genç bir kadını gece üçlere kadar sırf arkadaşlarıyla yapacağı keyif için yalnız bırakmak doğru mu yoksa ben mi çok abartıyorum? Ben artık onunla tartışamıyorum, derdimi sıkıntımı izah etmek istemiyorum çünkü karşımda beni sessizce dinleyen ve ciddiye alıp cevap veren biri yok. Ağlayarak konuşunca bana cevap vermek yerine sürekli bağırma diyor, ben buna daha çok sinirlenip sesimi daha çok yükseltiyorum çünkü siz orada canınız yanarak kendinizi anlatmaya çalışırken -ses tonunuzun farkında bile olmayacak kadar canınız yanıyor- cevap vermek yerine sadece bağırma, sessiz ol denmesi çok sinirimi bozuyor. Her tartışmada kendimi tutamayıp ağladığım için mızmız olan, zayıf olan ben oluyorum. Bugün ona artık seninle tartışmayacağım, çünkü insan ancak karşısındakiyle arasında bir şeyleri düzeltmek istiyorsa tartışır, oysa benim buna takatim kalmadı dedim. Kavga etmeye, laf yetiştirmeye mecalim yok artık. Aynı evin içinde sessiz sakin muhattap olmadan yaşayalım yeter. Çünkü ben her hafta ağlaya ağlaya mahvolmaktan, günlerce başımın ağrımasından yoruldum. Onun sevgisini de nefretini de istemiyorum artık. Dediğim gibi çok yoruldum, 2 gün iyi olup 5 gün kavga edeceksek ben o 2 günlük iyiliği de istemiyorum...

Her zaman olmayacağını söyledi ama ben hiç olmaması gerektiğini düşünüyorum. Sonuçta tedirgin oluyorum o saate kadar evde yalnız olunca, diken üstünde oturuyorum. Bir daha asla olmasın lütfen dedim, bakalım ne olacak. Evet haklısın herkesin nefes almaya ihtiyacı var ama bu karşıdakinin hakkına riayet ederek olmalı bence, yoksa her hafta arkadaşlarıyla çıkıyor zaten geç gelmediği sürece bir şey demiyorum bu duruma.

7 ay kısa bir zaman yavaş yavaş oturacaktır. Aslında hala cicim ayında olmanız lazımken bu kadar üzülmek çok kötü.

Cicim ayı mı? Biz onu hiç yaşamadık. Balayında bile kavga ettik biz, balayından dönüp eve girdiğimiz andan itibaren de başladı kavgalar. Ben o cicim ayı dediğiniz şeyi hiç yaşamadım... Herkes evliliğinin ilk aylarına dönmek ister, benim isteyeceğim son şey olur o zamanlara dönmek. 11 ay oldu, her şey düzeleceğine daha kötüye gidiyor. Çok yoruldum, çok.

Özel degilse eger kavga sebepleriniz neler? Gecenin üçünde gelmesi her gün mü mesela?

Hayır hayır öyle bir şey değil. İçme falan da yok, takıldığı kişiler tanıdık zaten. Mesele saat. CanEs ÇoK

Yani eger 3e kadar takilan arkadaslarini biliyorsan, o arkadaslarin esleriyle gorusuyorsan ve bu her zaman olmuyorsa ses etme derim ben. Mesela biz 3 aile cok gorusuyoruz esler flan bi araya geldigimizde ya cocuklari esleri cikip aksam bi kahve icmeye cikiyoruz yada esler cikiyor. Sende sosyal olsan esinin birnyerlere cikmasina karismassin. Cunki can sikintisi oluyor yasadim biliyorum :)