seviyorsan çaba göster düzelmesi için ama herkesin harcı değil bu karakterle anlaşabilmek bu kişilerle yapılan evliliklerde anne de babada ev reisi de bir çok misyon kadına kalıyor bir süre sonra patlama olmaması mümkün değil erkek biraz daha girişken ve otoriter olmalı yada kendisinden çok daha pasif bir bayanla birlikte olmalı S

O erkek olduğu için, bayan olarak ben ona çok sessizsin şöyle yap falan dersem gurur yapar. Erkekler olduğu gibi kabul edilmek isterlermis psikiyatristler böyle diyor. Hissettirmeden açmaya çalışmak istiyorum. Şu an sorunları var ama benimle konuşmuyor. İlgili davranıyorum yanında olduğumu bilsin bana guvensin diye ama iki üç cümle ancak çıkıyor fazlası yok! Bu sefer ben daha çok konuşmak istiyorum, o iki cümleyi duyunca da umutlandigim için daha çok şey söylüyorum bu sefer de sıkılıyor sanırım hiç bir şey demiyor... S

bu yapı meslesi. sen kısmen açabilirsin onu. çünkü çocukluktan gelme bir şey. bir kaç nedeni olabilir bunun. birincisi ailesinden kaynaklanıyor olabilir. kendini dışarı ifade etmesi için gerekli ortamı yeteri kadar sağlayamamışlardır belki.. biraz da yaradılıştan gelebilir. N

Bu tür kişilerde düzelme olur mu? boşa kürek çekip daha da bağlanmış bir şekilde bir ömür çile çekmek istemiyorum S

Peki bana vermek istediğin bir tavsiye var mi canım nasıl davranayim mesela?

Ne kadar süredir birliktesiniz? A

Bi insanı değiştiremiyorsun bi zamandan sonra, BoŞuna kendini yıpratıyorsun.. Bana çok tuhaf geldiii.. Ben olsam uğraşmazdımm.. smuwiLa

icine kapanik.. belki kendini snn yaninda daha rahat hisetmiyordur? bende ayniyim ama konusurum yinede konusulcak bir konu bulurum. sadece ki ortamda kendimi ii hisetmiosam susarim kilitlenirim. sevgilimde benim tam tersi cok hyperactif. o beni iyice acti... cok suskunsun dedi basta seni acicam gor bak ddi acti gercektende.. istersen bir konus sevgilinle? S

Kızlar yaa yardım edin erkek arkadaşımın sosyal fobisi olduğunu düşünüyorum çünkü tüm tanımlamalara uyuyor. Benimle hiç bir sorununu paylaşmıyor. Eleştiriyi kaldırmıyor ama kendisini de savunmuyor, susuyor hemen. kapatıyor kendini. Mesela restauranda yemeğine bir şey çıksa garsonu çağıramaz, hiç bir şey demeden belli etmeden yemeği bırakır, kırılsa söylemez belli etmez, kendisi bir karar veremez hep karşısındakinin kararlarna uymaya çalışır vs... İyi bir şey olduğunda paylaşır ama sorunu varsa anında geri çekiyor kendini, tek kelime etmiyor. karşısında sinir krizi bile geçirsem o öylece kilitlenmiş bir şekilde kalıyor. Resmen terk edilmiş hissediyorum gitmeye kalkınca durduruyor sana ihtiyacım var diyor. İlk başlarda farkedememiştim bunları.. Pek konuşkan değil hatta neredeyse hiç konuşmuyor hep ben konuşuyorum sıkıldım artık konuşacak bir şey de bulamıyorum, gözlerime bakamıyor, duygularını söyleyemiyor... Ben galiba onun bu yavru kedi gibi hallerine karşı koyamayıp da kabul ettim, niye kabul ettiğimi de bilmiyorum artık. Seviyorum aslında ama çok zorlanıyorum ve ileriyi göremiyorum, korkuyorum hep böyle yabancı gibi mi olacağız. Diğer yandan, belki kendini toparlar diyorum. Bana zamanla alışır ve bu sorununu birlikte aşarız diyorum. Düzelir mi sizce? Ne yapmalıyım? (( var mı böyle biriyle yaşayan, fikir verebilecek olan?

Sağolasın inşallah Rabbim kimseye yaşatmasın gerçekten çok zor bi durum. Belki o bile hastalığının farkında değildir. Genelde farkında olsa bile sosyofobi hastaları söylemekten çekinir. Mesela toplum içinde herkes ona bakıyor gibi olur ve davranışları değişir yüzü kızarır hatta ses tonu bile değişebilir. Otobüse binerken herkes ona bakıyor gibi gelir ve utancından yüzü kızarır. Yine inecek var diyemez mesela insanlar içinde sesi titrer. Özellikle yeni birileriyle tanışmak işkence gibidir. İlk defa karşılaşmasına rağmen onun hakkında insanlar ne düşünecek acaba hastalığını farkedecek mi diye kafasında sorular vardır el sıkışırken elleri titrer. Hatta konuşurken yine sesi titrer yüzü kızarır dikkati başka şeylere çekmeye çalışır ve konuşurken saçmalayabilir. Lokantada garsonu çağıramaz herkes ona bakıp gülecek diye düşünür. Aslında hastalık olarak değil de neden böyle davrandığını sorabilirsin ona. Özellikle erkekler için daha kötü bir durum olabilir bu. Ya da gerçekten kendisi aşırı utangaç biri olduğundan karakterinden dolayı da böyle davranıyor olabilir.

O bana kendini duygularını anlatmadıkça ben de doğal oolarak çözemiyorum onu taniyamiyorum bu yuzden de nasıl davranmam gerektiğini kestiremiyorum. Yoğurabilsem güzel bir şey çıkabilir ortaya ama nasıl yaklasacagimi o kilitli kapının ardına nasıl ulaşacağımı bilmiyorum... aslinda iyi davrandigimda yani sakin yaklastığımda açılacak gibi oluyor ama 1kilometre koşup sadece bir adım atmış halde bulunca kendimi yine sinirleniyorum ben sinirlenince de o yine içine kapanıyor.. S SheZofren... tek ayak

Yengeç burcu erkeğidir panik yok S

Canım bana da çok tuhaf geliyor doğrusu onu böyle kafaya takmış olmam, ben de kendime hayret ediyorum ama takıntı oldu sanki haksızlık ediyormuşum gibi gitmemem gerekiyormuş gibi hissediyorum. Çünkü bana ihtiyacı olduğunu söyledi çok zor durumda olduğunu söyledi. Olayı anlatmıyor ama böyle diyor ben bu durumda nasıl bırakıp gideyim yaa. Ya gerçekten de anlayamadığım kadar zor durumdaysa. Offf S

Haklısın sanırım :/ smuwiLa

Benim kalabalık bi çevreye girmem farketmeden işime yaradı, çünkü bi şekilde insanlarla muhatap olmak zorundaydım. Ki bana yaklaşımları da iyi olunca açıldım yavaş yavaş, espiriler yapmaya, fikrimi çekinmeden söylemeye, muhabbet etmeye başladım. Gerisi geldi zaten canım, arkadaş ortamı var mı? Veya birlikte takılabileceğiniz ortak arkadaşlarınız? S

karekteri ağır olabilir sessiz çekingen olabilir konuşmayı sevmeyebilir anlıyorum mizaç meselesi insan sevgilisinede böyle olmamalı bence senin yanında rahat olmalı konuşmalı hareketlerini kısıtlamamalı bence :44: S

Erkek arkadaşının yapısı mı böyle yoksa gerçekten sosyal fobi hastası mı ondan emin olmalısın önce. Ben de bu hastalığı geçirdim ama bu hastalıktan kurtulan şanslı kişiler arasındayım açıkcası çoğu insanın yıllarına alabiliyor kurtulmak benim de yıllarımı aldı ama benden çok daha uzun süre bunu çekenler var. Bence açıkca sor kendi yapısında utangaçlık mı var yoksa gerçekten böyle olmayıp hastalığından dolayı mecburen mi böyle davranıyor. Ben mesela yapı olarak çok farklıydım aslında sosyalleşmeyi topluma girmeyi sever ama hastalığımdan dolayı girmek istemezdim. Hastalıksa eğer çaresi var merak etme zorlu bir süreç dahi olsa sen yanında olduğun sürece bunu birlikte atlatabilirsiniz. Fakat yapısı böyleyse ve sen sosyal bir insansan ikiniz için de zor olacaktır. S

böyle insanlar çok zordur. çok ketumdur, kapalı kutu gibi. ne düşündüğünü ne hissettiğini asla bilemezsin. ama yanındayken sana öyle iyi davranır ki ve öyle güvenilir gözükür ki vazgeçemezsin de. sorun olduğunda ya susar ya da kaçar, asla kavga da edemezsin ağız tadıyla. insanı kanser edebilirler yani. kafaya bişey taktıysa aylar sonra söyleyebilir şu zaman şu olmuştu ben de ona kırıldım falan diye. duygusal zekaları düşük sanırım böylelerinin, ciddi iletişim sıkıntısı yaşanır bunlarla. değişirler mi bilmiyorum, belki düzenli terapi falan görmeleri lazımdır, o da sorunu kabul edip değişmek isteyip istemediklerine bağlıdır. zor bir durum. :26: happytreefriend

Benim böyle bir tanıdığım vardı, minibüse binse "müsait bir yerde inebilir miyim" bile diyemezdi son durağa kadar giderdi. Tatlım benden sana tavsiye zaman geçmeden ondan ayrıl çünkü böyle sosyal fobileri olan insanlar karşısındaki insanın da psikolojisini bozmaya başlıyor bir süre sonra. Üstelik bu tür psikolojiye sahip olan insanlar içlerinde biriktirdikleri negatif enerjiyi dışarıya şiddet yoluyla çıkarmaya eğilimli oluyorlar.1 yıl sonra elinde anti-depresanlar kolunda morluklar kalakalırsın. Karşındakini üzmeden kırmadan bitirmeye çalış. Çünkü bu kişi doktora da gitse 2-3 yıl tedavi de olsa tamamen iyileşemeyecek veya sana istediğin gibi normal bir sevgili-eş olamayacak. Yarın birgün evlendiniz çocuklarınız oldu onların da psikolojisini bozacak davranışları olacak. S

genelde böylelerı bırden bı açılıyor, durdura bılene aşk olsun S

Böyle birini tanıyorsun galiba canım Açılması için ne yapmalı açılsın biraz rahat olsun istiyorum

Geçmiş olsun canım Allah tekrar yaşatmasın. Onu daha çözemedim gerçekten hasta mi emin değilim ama normal davranmıyor. Şu an başka şehirde, iyice koptuk. Sessizce beklesem kendisi gelip konuşur mu sence? Yoksa benden umudu kesip sonsuz sessizliğe mi gömülür? Onu bogmaktan da çekiniyorum . push ; Vaveyla_90

tahammül gücün yüksek ise, gerçekten bu adamın hamuru iyi bir şeyler olur diyebiliyorsan.. zor iş, yıpratıcı. S

Aynen aynennn ay tam üstüne bastın canım yaaa S

Bende böyleydim ne hakkımı savunabilirdim, ne de fikrimi söyleyebilirdim. Okulda mesela bildiğim birşey dahi olsa parmağımı kaldırıp cevap veremezdim, 1. sınıftayım öğretmene tuvalete gidicem diyemiyordum tam masaya yaklaşıyor geri dönüyordum, ağlamaya başlamıştım sonra altıma kaçırıcam çünkü, öğretmende görmüş gidip geri döndüğümü gelip tuvalete göndermişti beni. Sınıfa babam beni götürene kadar öğretmen girmiş, 1. sınıftayım yine tenefüs olana kadar ağlamıştım sınıfın kapısında.. Ortaokul, Lise hep böyle geçti, biyoloji dersinde öğretmen kaldırıp soru sormuştu cevap verememiştim öğretmende zannediyor ki artistlik yapıyorum.. Hatırlıyorum da hani şu başkanlar olur ya sınıfın kontrolünü sağlamak için sustururlar sınıf arkadaşlarını, konuşanların adını yazarlar bir kere birine bişey demiştim de, smuwila inanmıyorum ilk defa konuştun demişti, 2. dönemin ortalarındayız yalnız. Benimkisi yapısaldı duygusal içine kapanık biriydim. Sosyalleşmesi ve açılmasının tamamen çevreyle alakalı olduğuna düşünüyorum, ben bu noktaya geldiysem staj yaptığım yerin etkisi olduğuna inanıyorum kalabalık bir yerdi biri gidiyo biri geliyo ister istemez alışıyorsun ortama, çekingenlik, utangaçlık gidiyo.