Bence bu sorunlari siz kendi icinizde yasiyo gibi geldiniz. Kuzenimde sizin gibi bazen yazdigi seyleri goruyorum. Yalnizim soyle boyle ama yasantisi ergen izlenimi veriyo. Tavsiyem olaylari gozunuzde oncelikle buyutmeyin. Ikincisi bu dunyada evi arabasi cocugu esi ailesi olan herkes kalplerinde yalnizlik hissi her zaman yasayabilir. Ucuncusu bunlari tek siz yasiyosunuz dunyanin yukunu omuzlamis gibi hissetmeyin. Anladigim kadariyla yasin genc. Kendine mutlaka bi ugras bul ilgi alani edin. Arkadaslarinla iliskini seviyeli bi sekilde tut. Ve en onemlisi kimseden fazla beklentiye girme. Zamanla

Piskolojik destek alıyormuşsunuz zaten, tedavinize devam edin. Bu düşüncelerden sıyırın kendinizi. Kimse size yardım edemez bu durumda, siz kendiniz toparlayacaksınız! Mezuna kalmışsınız yani evdesiniz galiba, kendinize bir iş arayın hem meşgul olmuş olursunuz hemde size iyi gelir. Ders çalışmaya vaktim kalmaz diyede düşünmeyin, çünki vakit kısıtlıyken bence çok daha verimli oluyor insan. Birde yaşadıklarınızı artık bir kenara bırakın ve gelecek için planlarınızı yapın. Mesela kendinize hedefler belirleyin, ilk hedefinize ulaşınca bakın nasıl motive olcaksınız.

Bende öyle hissetmiyorum öyleyim.

Annenle beraber mi yaşıyorsun? Kardeşlerin var mı? Sindirilmeni gerektiren bir şey yok ama karakterin yırtıcı değilmiş anladığım kadarıyla. Yalnız olmak evet bazen çok bunaltıcı ama sosyal aktivitelere falan katılarak asla çözemeyeceğin bir sorun değil. Bunlar biraz ezbere olacak belki çünkü nasıl bir yaşantın var bilemiyorum ama bu sorunlarını sürekli güncel tutmak senin yararına değil zararına olur. Kendi elinle kendine eziyet etme, hayatında küçük değişiklikler yap başka şeylerden zevk almaya çalış. İlgin neyse ona yönel belki bir kursa falan git. Yani sınava hazırlanırken extra bir aktivitemizi yapmak kafanı boşaltır. Allah yardımcın olsun ama düzelmek için her şeyden önce sen çaba göster. Çevrende çok insan olsun diye de bekleme, yaşın ilerledikçe arkadaş çevren daha çok oturur zaten.

Bence bu sorunlari siz kendi icinizde yasiyo gibi geldiniz

Sana yazdım cnm özelden ama gider mi bilmiyorum A

Merhaba öncelikle herkese. Benim sorunum sürekli yalniz kalmam. Alında bu temel çocukluk dönemine denk geliyor. Benim babam ben 10 11 yaşlarında intihar etti. Hayatım boyunca bunun eksikliğini yaşadım. Hep sindim, sindirildim. Bilirsiniz o yastaki çocuklar çok acımasız olur. Ben de maalesef o acimasizliga cok sesimi çıkaramadım. Her neyse bu senelerdir devam ediyor ve ben bir şey yapamıyorum. İnsanlardan çok soğudum. Sürekli yalanlarından cikarlarindan. Kimse anlamıyor kimseye içimi dökemiyorum. Psikolojik destek aliyorum. Ama duzelemiyorum. Mezuna kaldım ve ders çalışamıyorum. Yapıyorum ama sürekli devamı gelmiyor. Kimseyi hayatıma alamıyorum. Kendimi iyi hissetsem bile tekrar ayni basa dönüyorum. Kimsem yokmuş gibi hissediyorum. T Tirilaylaylom... tek ayak

Kelin ilacı olsa... Konuyu takipteyim.

Merhaba öncelikle herkese

Niye sindin ki? Sinersen sindirilirsin tabiki. Sen ilk once bir insan evladisin. Degerlisin, özelsin. Tek sin. Senden baska birtane daha yok bu hayatta. Sirf baban yok diye eksik bir insanmisin saniyorsun? Eksikligin yok. Dusunce yapini degistir. İcindeki öz sevgiyi kesfet. Kendini tani, bil. O dar kafali insanlari aldirma. Bir insana insan oldugu, bir can ve ruh tasidigi icin kosulsuz deger verilmeli. Babasiz oldugun icin uc dort cahil seni sindirmeye calisirsa aldirmaman gerek. Kendi basina dimdik dur. Kendi köklerine saril. İstedikten sonra herseyi basarirsin.

Kendini cok sev ilk kural bu. Destek aliyormussun zaten devam et. Herkes yalniz bilerek isteyerek cevremde arkadasim cok ama ben kimseyle paylasmam derdimi. T