insan karakteri kopyala yapıştır değil, herkes birbirinden farklı, kimi içine kapanık, kimi dışa dönük, kimi asabi, kimi duygusal... herkesin başından bu ve benzeri olaylar geçmiştir. benim bekarken sitede arkadaşım vardı, doğduğumuzdan beri beraberdik neredeyse... lise hazırlık zamanına kadar çok iyiydi aramız, maddi durumumuz için dersaneye gidemedim, oysa ilkokuldan beri hep gidiyordu, o anadolu lisesini kazandı ben kazanamadım, düz liseye yazıldım. o zamandan sonra annesi ve kendisi beni küçümser tavırlar sergiledir, bende ilişkimi kestim, zaten lisede başladı, başka arkadaşlar başka çevre derken... 4 sene sonra üniversite hazırlık zamanında ikimizde dersaneye gittik. ve ben ilk girişimde iyi bir üniiversite iyi bir bölüm kazandım, o ise 2. girişinde alanından alakasız puanın yettiği bir bölüme gitti. şimdi bazen rastlaşıyoruz annemere gittiğimde farkediyorum mahçup bir ifade var annesinde de kendisinde de... çok da kafama takmıyorum bunları, anneannemin bir sözü var, aileden daha iyi yoldaş olmaz, hiç bir arkadaşlık tamamen samimi değildir, gerçektende öyle... dersaneden çok iyi 3, liseden 2 arkadaş edindim ve onlarla görüşüyorum arada o kadar. koskoca üniversitedende sadece 1 arkadaş var o da yarım yamalak telde konuşuyoruz arada. üniversite ortamı çok daha beter, tamamen çıkar ilişkisi. 2 üniversite gördüm, ikisinde de aynı. tiksiniyorum dönem içinde selam bile vermeyip, vize final yaklaşıp ta numaramı bulup gereksiz bi samimiyetle not isteyen, sınavlar bitince gene salla pati olan insanlardan. üniversitenin insana e n büyük getirisi insanları tanımayı öğretiyor. onun dışında normal hayatta da durum çok farkl değil, dersaneye gidersin hemen hemen aynı ortam, komşun olur ayrı bi çekişmedece, çocuğun olur, kendi çocuğuyla yarışa sokar... yani kafa yapısı uysa bile çıkar ve rekabet duygusu samimi dostluğun önüne bariyer kuruyor, acı ama gerçek. L

elestirmekten ziyade sanki ona laf carpmisim gibimi geldi diye dusundum sonradan.. hani ben calisiyorum siz bos geziyorsunuz bu yuzden bolca vaktiniz var... oyle demek istedigimi mi sandida bana oyle bir cikis yapti bilemiyorum. esim oyle anlamis olabilecegini soyledi... ama zaten daha cok vakit var yani evdeysen bunda gocunacak birseyde yoktu halbuki...&#8230; L

ben neler gördüm bu ünversite ortamlarında... not almak için yüzüme gülüp, arkamdan dedikodumu çevireni mi dersin, ödev yapmayıp, derse 10 dk kala notumu okuyup, hoca soru sorduğunda benden önce atılıp benim notlardan aşırdığı bilgileri oldukça ''bilgeç'' tavırla kendi bulmuş gibi anlatmasını mı dersin, hatta en kızdığım, ben evlenip başka şehre geldim ve son senemi burda misafir öğrenci olarak okuyorum. yeni yeni tanıştığım bir kız yanıma geldi, ben 3 haftadır gelmiyorum canım senle birlikte çalışalm mı dedi bende olur dedim. kız hergün evime geldi, tüm konuları baştan aşağı çalıştık 2 hafta, vizeler bitti, finallerde de aynı dayanışma devam etti. yarıyıl bitti, kızın bana ihtiyacı kalmadı ya bi havalar bi kendini beğenmeler... say say bitmez. insanlardan iğrenmenin ne demek olduğunu sağolsun üniversitede anladım... bir insan ancak bu kadar kendini düşürebilir. düşünsene bir not yaa? sadece bir not? senin karakterinden, insanlığından daha önemli olabilir mi ya... oluyor işte, bazıları için not, ortalama herşeyden daha değerli. layd_hanimeli

16 yaşındaykende gayet mantıklı ve olgunmuşsunuz.. .. yerinizde olsam aynını yapardım:) L

canım olumlu yorumuna teşekkür ederim. yani hep istediki ben arkadaşsız olayım ona hep sadık bir arkadaş olayım o istediği her arkadaşınla görüşsün. benim başka arkadaşlık kurmamı istemiyordu. yeni arkadaş edinsem küsüyor yüzüme bakmıyordu. onu çok sevdiğim için bende sadece onunla arkadaşlık yapıyordum. onun yüzünden arkadaşsız kaldım. salakmıyşım neden bir arkadaşa bağlı kalıyorsun neden kaybetme korku yaşıyorsun git sende çevre edin. hiç ona kırıldığımı yüzüne söylemedim sessizce çıktım gittim arkadaş listesinden. şimdi eğer birgün karşılaşır benimle konuşmak isterse içimdekileri söyleyeceğim. çünkü içimde kaldı.. aysee35.5 Aktif

Yeni bir yere taşındık aylar önce. Hemen bir aileyle samimi olduk. Onlar daha ilk kez gurbete çıkmışlardı ve küçük bir bebekleri vardı. İlk zamanlar haftada 3-4 kez görüşürdük. Sonra 2. bir aileyle daha görüşmeye başladık. Fakat ilk görüştüğümüz kişi bana beraber oturmalarda ilgisiz davranmaya başladı. Bir keresinde çarşıda gezerken yanında bir komşusuyla gezerken gördük. O bizi görmedi. Akşamında bize oturmaya geldiler. Bugün ne yaptın filan diye konuşurken, çarşıda gezdim şuraya şuraya gittim diye anlattı. Komşusuyla gezdiğini anlatmadı. Bundan sonra yine bir gün onlarda misafirlikteydik. öteki 2. aileyle beraber. çay servisi yaptı çerezleri dağıttı. : _ I : 2 tekli koltuk, _ ikili koltuk, I üçlü koltuk. 2 tekli koltukta 2 bayan. ikili koltukta, tekli koltuğun yanında ben. üçlü koltukta erkekler oturuyor. çerezleri dağıtırken herkese verdi. benim önüme koymadı. baktım eşimin önünde var herhalde dedim ikimizinkini bir koydu. ama bir şey demedi. bende haliyle eşimin tarafına kaydım. onlara dahil oldum. ama canım çok sıkılmıştı bu duruma. anlam veremediğim için bir şey demedim. daha sonra eşinin doğum gününe davet etti. o tarihte yemeğe misafir alacağım dedim. o tarihten sonra bir daha görüşmedik. Ne arama ne eve gelme. Kıskançlık demiyorum ama işi bittiği samimi olduğu başka biri olduğu için böyle yaptığını düşünüyorum. Bir de face te de ekliyiz. Garip garip manalı sözler yayınlamalar vs... Yaş bu arada 35 civarı. Yani ne üniversite ortamına ne 16 yaşına bakıyor bunlar. . push ; B

Söyledikleriniz çok doğru. Özellikle de kırmızı ve kalın yaptıklarım. Resmen 1 hafta öncesine kadar bunalımdaydım bundan dolayı. Okula gitmek istemedim. Ve 1 haftadır da telefonumu kapattım. Bir ödev olur yaparsın sen erkenden hazırlarsın. Sonra millet gece yarıları telefon eder. Yaptın mı diye. Gönderirsin yapamamış bi fikri olsun diye. Ertesi gün aynı ödevi hocaya teslim edersin. Grup ödevi olur sadece sen uğraşırsın falan. Önceden kendime sıkıntı ediyordum. Şimdi birlikte çalışalım dediklerinde reddediyorum. Ödev zamanlarında telefonlara maillere cevap vermiyorum. Tüm projeleri de tek başıma yapacağım. Rahatladım gerçekten Ailemin yanında okuyorum. İyiki akıllı davranmışım zamanında. Evimde mutluyum çok şükür.

O kadar dogru seyler yazmissinki canim&#8230;kiskanc insanlar ne ederlerse bana gore kendilerine ederler&#8230;ve evet kiyas etmek vs bunlar inanin evinize gelen herhangi bir misafir bile yapiyor bunu. Evini, esini, arabani cocugunu bile kiskanabilirler&#8230;hani illa villalarda oturup en iyi son model arabalarda gezmek gerekmiyor bunun icin.. herkes kendi durumuna bakarak bir rekabete giriyor.. ha birde karsidakini kucuk gorerek on plana cikanlar var tabii&#8230; En son bi olaydan bahsedeyim&#8230;kiskanmak degilde.. kendimi kotu hissettigim bir an diyeyim.. Bir aksam oturmasi esnasinda&#8230;is temposu, cocuk vs.. yogun oldugumdan bahsetmistim bu yuzden fazla konu komsuya ugrayamadigimi soyledim&#8230; Biz calismadigimiza gore bolca ugruyoruz komsulara dedi&#8230;yerin dibine girdim dersem yeridir.. sanki ben orda hava atmisim gibi birsey oldu&#8230;ya yanlis anladi ya da cani oyle istedi&#8230;ve biliyormusunuz bu sozleri o kisiden hic beklemezdim&#8230;ya lafima gucendi bu yuzden boyle bir tepki verdi, ya da icindeki calisma isteginin acisini o anda bende cikartti.. bilemiyorum&#8230;gece boyu ne bir daha calisma konusunu actim ne de istekli konustum dersem yeridir. Insanin yeri geliyorki kardesiyle bile arasi acilabiliyor ama el ne derse sasirmiyorum ben&#8230;fazlaca guven duymamaliyiz bunu biliyorum. Halbuki bende para kaygim olmadan evde oturup cocugumu kendim buyutmeyi cok isterdim&#8230;kimi bulamaz kimi bilemez iste.. ve herkes elinde olmayani ister&#8230;

yok canım kafa yormuyorum. arkadaşın birinin konusunu okurken aklıma geldi benimde o yıllar. gülüp geçtiim anılarımda var tabi. ama ozamanalar sevdiğim arkadaşımın beni biranda yok sayması benim içimi çok acıtmıştı. şimdi aman niyede üzülmüşümki diyorum gülüyorum kendime. ama yaşadığım o duygu o zamanlar çok kötüydü. L

Kızlar az önce bir arkadaşın konusunu okuduktan sonra seneler önceki larisya geldi aklıma. konunun başlığı 16 yaşlarındaydım çok sevdiğim kafalarımızın uyuştuğu bir arkadaşım vardı. annem evhamlı olduğu için sadece onunla görüşebiliyodum. biz aynı apartmanda bizim bir alt katımızda oturuyorlardı. sonra arkadaşım ailesinin istediğinle yatılı kuran kursuna gitti. orda arkadaşları oldu. benide birgün tanıştırdı. ben ağırbaşlı olduğum için o kızlar bana çok hoppala geldi. hangi erkeği görseler peşlerinden gidiyorlar, yolun ortasında olanca seslerinde bağıra bağıra konuşuyorlar, yolun ortasında kahkaha, oynamak, erkekların arkasından laf atmalar. gözlerime inanamadım. ben kendimi o anda yerin dibine girmiş gibi hissettim. çünkü ben kendimi zorlasamda yapamayacağım şeyler utandım. bir anda benim bunların içinde ne işim var dedim. arkadaşımla kafamız uyuşuyordu ama yinede o bana göre biraz daha hareketliydi durduğu yerde duramıyordu. yinede o kızlar kadar değildi baktım arkadaşımda aynı onlar gibi olmaya başladı. arkadaşıma o kızların hareketlerini beğenmediğimi onunda böyle şeylere yakışmadığını söyledim. söylediğim haldede onlarla görüşmeye devam etti. hergün görüştüğüm arkadaşım herbirgün gelip gitmeyi azalttı. oturmaya çağırdığım zaman ya diğer arkadaşlarını geleceğini söylüyor yada gelse bile kapı çalıyor bakıyorum o kızlar onu alıp gidiyorlardı. çok seviyordum arkadaşımı gün geçtikce ona karşı sevgim çok büyük bir kırgınlıklara dönmeye başladı. beni değilde o kızları tercih etmesi beni çok üzdü ve ağlattı. doğum gününe bile çağırmadı. sonradan anneme larisyayı çağırmayı unuttum demiş. biz çok samimi iki arkadaştık unutulacak gibi değildim. sadece ağır başlı. hanım hanım olamamı artık arkadaşım taşıyamaz oldu. abisinin yasakladığı arkadaşlarınla gizli abisinin olmadığı zamanlarda görüşüyordu. kendi ağzınlada abim sadece senlen görüşmememi istiyor o kızlar hoşuna gitmiyor diyordu. sonunda aklım başıma geldi eskisi gibi ona önem vermemeye başladım. tamamen arkadaşlık kavramından sildim attım onu rahat ettim. evlendi ve eşi çok baskı yapıyormuş kendisine. o arkadaşlarıda tarihe yazıldı artık eşi görüştürmüyor. eşide o kızların hareketlerini beğenmemiş. aradan 14 sene kadar geçti şimdi ne görüşüyorum nede yolda görsem konuşuyorum kafamı başka yöne çeviriyorum. onun bana verdiği değerden sonra. onuru kırılan, o zamanlar ağlayan larisya geliyor aklıma. onu önemsemeyerek kafamın çevirerek değerin karşılığını veriyorum. bunuda niye anlatım bilmiyorum yazıp paylaşmak istedim bir anda.