Ay ne bilim onuda ben uydurdum Umarim oyle bise yoktur

Ya sohbet konusunda da haklısın önceden saatlerce susmadan konussak doymazdik birbirimize. şimdi dediğiniz gibi çoğu muhabbet çocuk üzerine. Önceden ne konuşuyorduk acaba diye dusunmuslugum bile var Bu konuda kendimi susturup daha çok karşımdakini dinleme yoluna geçtiğim oldu. Ama çocuklardan dinleyemeyisim forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Yani aslına bakarsanız bunu siz tercih etmişsiniz. Evli kuzenim çocuklarının benim yüzümden hasta olduğunu veya daha seyrek görüşmek istediğini söylese ben de bu şekilde geri çekerdim kendimi. Daha seyrek görüşürdüm. Etrafınızdakiler anlayışsız değil siz yaratmışsınız bu durumu.

Dedim ya herkesin ebeveynlik anlayışı farklı diye. Her çocuk sahibi olan hayattan kopmuyor. Bir arkadaşımın ikizleri var. Çocuklar beş aylıkken rock festivaline 7-8 aylıkken blues festivaline gittik birlikte. Öyle 3-5 saatlik değil günlerce süren festivallerdi. Rutinleri bozulmadı, bangır bangır müzikte uyku saatlerinde uyudular, mama saatlerinde yediler. Gece yarılarına kadar evlerinde kakara kikiri yaptık çocuklar uyku saatleri gelince uyudular. Şimdi sekiz yaşındalar anneleri sadece saat 9 oldu diyor, gidip kendi rutinlerini uygulayıp yatıyorlar. Biz yine sohbete muhabbete devam. Çocuklu hayat tercih edince çocuğa göre yaşamaya gerek kalmıyor bazen. Çocuğu da hayata uyduran insanlar var nadir de olsa.

Onlar da haklı. Çocuksuzla çocuklu görüşmem ben. Çocuk da tek kalıyor, yapma çocuğum, ağzıma toprak sokma evladım derken ne içtiğim kahveyi ne konuştuğumu anlamıyorum. Yaşıt çocuğu olan çiftlerle gidiyoruz, bir babalar bir anneler parka götürüyoruz. Herkes rahat muhabbet ediyor, çocuklar da bize daha az geliyor. Biraz da sizin kendinizi adapte etmeniz lazım. Ben rahat bir anneyimdir. Hastaysa hen evden çıkmam, ama yeğenimden hastalık kapsa o kadar sorun etmem. Hastalık atlatmanın çocuğun bağışıklığını arttırdığına inanıyorum. Burda havalar soğuk kalın giydirip her gün bisiklet scooter bindirmeye çıkıyorum. Hasta olcak diye çıkmayan arkadaşlarım var ateşlenirse de düşer iyileşir diyorum. Çocuk bu hastalanacak ateşlenecek dünyanın sonu değil. Biraz daha rahat olursanız çocuklarınız için de daha iyi olur.

Bu açıklamayı da duvarıma asasım geldi Kapının girişi de olabilir

insallah sagolun.. saglikla hayirla yeterki tek buyuk konustugumu gormek bu olsun.. senin de ikizlerin olsun bizi anla diye dua ettikleri bile oldu bu arkadaslarimin.

Bizim ülkemizde kadınların çoğu ben senden daha iyiyim, daha güzelim, daha zenginim modunda yaşıyorlar çünkü

5 yaşından sonra bağışıklık daha çok güçleniyor bunu ben değil doktor söylüyor. O yüzden rotavirus hastalığı bile 5 yaşından sonra hic bir çocuğu çok fazla etkilemiyor ama 5 yas altindakilere öldürücü etkide bile olabiliyor aşılı dahi olsa. Bu sadece bir örnek. Grip de öyle 5 yasindan sonraki çocuklarin çoğu ayakta atlatıyor ama küçükler daha zayıf olduğu için zorlanıyorlar

Yok orası yanlış anlaşıldı. Hastalık donemlerimizde benim cocuklarim da hasta olduğunda yani gorusmeyelim dedim. Sizin yüzünüzden çocuğum hasta oldu demedim. Bu onlar yüzünden olsa da bu denmez zaten ATTRAENTE ACTA EST

Çocuğu olmayanlar doğal olarak bilmiyor da çocuğunu büyütmüş birçok insan bile sanki o yılları hiç yaşamamış gibi derhal siliyor hafızadan. Sizin kuzenler de bu durumda belli ki. Sizi sevmiyor ya da silmiş değiller. Sadece halden anlamıyorlar hepsi bu

Bence haklısınız. Karsı tarafın cocugu yoksa anlayamayaniliyor o hassasiyeti.

Çocuğu olunca çok rahat bakıp, büyüten anneler de gördüm. Çocukları büyüdüler ve sağlıklı bir şekilde yaşıyorlar. Benim annem bana 6 ay kınası ya da devasa doğum günü partisi yapmadı. Şeker hamurundan pastam hiç olmadı Ama bakın çok şükür ayaklarımın üstünde sağlam duran bir kadınım :) O yüzden çocuğum olunca da bu kafa da olacağım. Sakınan göze çöp batıyor. Bir çocuk ne kadar rahat büyütülürse o kadar da özgüvenli büyüyor. O cam fanusta büyütülen çocuklar okullar da hep hasta ya da bir yere gittiklerinde her şeye uzaydan dünyaya inmişte çok ilginç bir şeymiş gibi bakıyorlar. 2 yaşına gelip denize götürüp aman hasta olmasın diye denize sokmuyor benim görümce Bunun neresini anlayayım ben çocuğum olunca? Benim şahsi fikrim; çocuk bana adapte olup büyümeli, o bana uymalı. Ben onunla dışarıya da çıkmalıyım, düğüne de gitmeliyim vs vs.

Bende sizin gibi davranirdim haklisiniz bence ama neden nazlaniyorsunuz? Bunu secen zaten sizsiniz. Simdi hayiflanmanizin bir mantigi yok. Bende bu tarz mesafe koyarim ama aranmıyorum gelinmiyorum demem. Kimse bizim nazimizi cekmek zorunda degil. Çocukça bir kırılma yasiyorsunuz.

Görümcem de sizin gibi çocukla yatıp, çocukla kalkıyor. Her şey ona göre kurulu ama karşınızdaki insanı bıktırıyorsunuz. Özellikle de çocuklu olmayan çiftler görüşmek istemiyorlar. Çünkü çocuktan başka konuştuğunuz bir şey olmuyor. Buda karşınızdakileri bir süre sonra bayıyor. Korona da görüşmemeyi anlarım ama fazlası bana normal gelmiyor. Bu kadar çocuk takıntısı olan insanlarla bende görüşmüyorum.

Anlattiginiz ilk olayda ben sizi hakli buldum. Gripli cocugunu alip da gezmeye size gelen kuzene ben cok daha agir konusurdum sahsen.

Bu nasil bir psikopatliksa artik, ben buraya takildim sadece Konu disi ama soylemeden gecemezdim

Küçük kardeşimi gördüm sanki, geçtiğimiz yaz açıkça söyledim kendisine, doğuralı 9 yıl oldu, 9 yıldır iki kelam etmişliğimiz yok. Yemek saatleri, uyku saatleri, ses yapmayın saatleri, çocuklar çocuklar çocuklar yıldım bu muhabbetten dedim, maalesef ki bu bir yaşam şekli, kendi tercihiniz. Ama dışarıdaki insanlar için çok yorucu olabiliyor bu durum. Bir araya geldiğimizde oturup konuşamıyoruz, ortak bir plan yapamıyoruz, çocuğun birine utsa diğerine uymuyor plan. Yeğenlerimi çok severim ama kardeşimi daha çok severim, özlüyorum ama her seferinde sinir olup döndüğüm için artık vazgeçtim, telefonla ne kadar olursa. Aslında etrafınızdaki insanlar anlayışsız değil, bu mesele uzun vadeli bir durum bir süre sonra yoruluyor insan bu şekilde görüşmeye çalışmaktan

Benimde çocuklarım var. Cocuklularla biraraya gelince iyi oluyor çocukları oynatıyoruz vs. Ama çocuklar benim yanımda değilken başka çocuklarda rahatsız oluyorum. Beni yoruyor ortalıkta koşuşturmaları. O yüzden biz ya herkes çocuğunu getirsin diyoruz bazen de çocuksuz gelinecek diyoruz. Onları da anlamak lazım. O serbest otururken siz çocuğun peşinde hiç muhabbet de edemezsiniz. Etseniz bile anne olunca sohbet konuları değişiyor. Bu da bekarları pek sarmaz. Çocuklarınız biraz büyüyünce eski günlere dönersiniz

Çocuklu insanın, akraba eş dosta daha az vakti olması çok normal. Ama hem çok az görüşüyoruz, çocuklarım da hastalık kapmıyor, korona içinde iyi oldu aslında diyip, sonra da dışlandığım için üzülüyorum demek doğru değil. İnsanlara ancak benim istediğim kadar hayatımda olabilirsiniz izlenimi verdikten sonra, onların da "kimse vazgeçilmez değildir" karşı tepkisini vermeleri çok doğal.

o bahsettiginiz iki sebepten pimpirikli diyeceklerini sanmiyorum. yani uyku saati ve hastalik durumu.. ki hastalik durumunda gorusmek istememeniz anlasilabilir bence. bu konuda ben de cocugu olmayan tarafim. uzun bir sure sabrettikten sonra cocugu olan bir kac arkadasla gorusmeyi kesmeye karar verdim. sebeplerimi sayayim belki size fikir verir. oturduklari zaman surekli ama surekli cocuk, kaka, bez, dis cikarma muhabbeti yapiyorlar. yedi saat oturmusuz bir gun piknikte.. ne konustuk diye bakiyorum sadece cocuk. ortamda ben de varim. dahasi sizin hayatta hicbir seyiniz yok mu? cocuktan once ne yapiyordunuz, bir hic miydiniz? diger bir sebep pratik olmamalari hazirlanip cikamamalari. zamaninda gelmemekle kalsalar yine iyi cogu zaman sudan sebeplerle iptal ediyorlar. oyleki bu gecikmeler bir bucuk saat.. ne evime cagirdigimda ne disarida plan yaptigimda zamaninda gelmezler. oyle 15 dk vs degil. davet ettigin saate gore cay yapsan kararir, ikramliklarin sogur, tadi kacar.. ayni sebepten evlerine cagirmak veya disariya cagirmak da buyuk problem bu tip insanlar icin. cunku pratik degil. plan yapmayi anne de istemiyor cunku hazirlanip cikamayacak on saat.. ve bu tip insanlari devasa bebek cantalarindan taniyabilirsiniz. ne olur ne olmaz diye yanlarinda ucer beser gerekli olmayan seyler bile tasirlar. bu da onlara kulfet. cocuk bakim meselesini cok buyutmeleri de bunaltti beni.. tekrar tekrar bez degistirmeleri, kiyafet degistirmeleri, cocuk rahat rahat oturup oynarken derdi varmis gibi surekli ilgilenmeleri.. kucaktan indirmemeleri, cocugu ozgur birakmamalari karsidan beni bunaltti.. cocugu kendi haline birakmiyorlar. inanirmisiniz hasta olmasin diye saglikli cocuga surup icireni bile gordum pimpiriklilikten.. bir diger sebebi anne olmadigim icin anlamiyor olabilirim. cocugumun uyku saati, cocugun mama saati, aman dis cikariyor gelmeyelim cikmayalim.. turk insani cok fazla cocuk odakli yasiyor. cocuk dogunca annenin hayati bitiyor. anne olmamama ragmen suradan kiyaslayabilirim; yurt disinda yasiyorum. baska bir konuda daha yazmistim. luks restaurantlarda hep bebekli aileler. cocugun onune parcalayip koymus pizzayi. o kendi yiyor. anne baba muhabbette.. sarap esliginde sakin sakin.. nerede bagiran kendini yere atan bir cocuk gorsek, markette, havaalaninda yuzde doksan bes turk.. yuzde bes de arap yada latin kokenli.. bu tezim hic sasmadi.. her bahanelerinin cocuk olmasi da bayiyor beni. bulusmayacaksak cocuk sebep.. kitap okuyamiyorum cocuk var.. esimle ozel zamanimiz yok cocuk var.. basta ben de baya sakaya sardim onlarin cocuklu olmasini kuzeniniz gibi. yuzlerine dedim yakinda sizinle gorusmeyecegim, bekar veya cocuksuzlarla gorusecegim diye.. en sonunda gorusmeyi kestim ohh bir rahatladim.. ayda yilda bir eserse gorusuyorum kus gibi kesmedim tamamen. bir sebep daha geldi aklıma. Bir tanesi yanımızdayken çocuğunu çok fazla seviyor. O kadar seviyor ki sanki ayrılmışlar da hafta sonu almış özlemiş çocuğunu seviyor dersin. Öper öper öper.. doyamaz.. fotoğrafını çeker videosunu çeker. Bunları muhabbetin ortasında yapar. Sana bir şey sorar cevabını almadan döner çocuğuyla konuşur bebek sesi yaparak sever onu.. o kadar abarttılar ki artık incinmeye başladım. Ben istememe rağmen henüz anne olamadım. Bu derece düşüncesizlik, buldumcuk olmak beni sıktı.

Ama mesela o çocuk ana sınıfına, kreşe gitmeyecek mi? Orada her gün biri hasta olur ve diğerlerine de bulaşır. Nereye kadar kaçabileceksiniz?

Yaa bulunduğunuz yerdeki eğitim şeklini anlatan, dilimize çevrilmiş kitap var mı acaba alıp okusam

İki çocuk annesi olarak çocuklarım küçükken bende buna yakın şeyler yaşadım. Çocuklu anne sürekli çocuklarla ilgileniyor, onlarla ilgili konuşuyor, genelde muhabbetler tamamlanmadan yarım kalıyor. Karşı taraf içinde sıkıcı olabiliyor o yüzden. Tamamen hak vermiyor değilim yani.

Yalnız kuş partisi de

Elbette öyle, bende rahatsızsam eğer karşı tarafı böyle zor duruma sokmak istemem. Ancak konu sahibi görüşmek istemediğini dile getirmiş. Bu durumda kuzenleri ne yapabilir ki.. havali- Ömür sanıldığı kadar uzun değil... tek ayak

Cocugunuz olunca anlarsiniz :)

O ulke belcikami? Bu dediginiz egitimi almistim ben :) Mesela cocuklara oyuncak konusundada cok guzel bilgiler veriyolar, aldiginiz kiyafetler hakkinda falan.

çocuklarım olduktan sonra bu şekilde etiketlendim kızlar. Aslında ben de kabullendim artık evet pimpirikliyim diyorum. Ama çevrem bu konuda bana sanki uzayliymisim gibi bakıyor. Çocuktan önce çok sosyal ve insanları mıknatıs gibi kendime çeken biriydim. Benden önce onlar benimle görüşmek ister her ortama cagirilirdim. Kuzenlerimin de olduğu bir apartmanda yaşıyorum. Bensiz yapamazlardi sensiz bir günüm geçsin istemeyiz enerji kaynagimizsin derlerdi. Diğer komşularım da öyle. Balon gibi sisip kendimi puf diye sönmüş hissediyorum. sonra Neyse uzatmadan kisaca bazı olayları anlatim. Çocuklarımın belli bir düzeni var uyku saati oyun saati vs. Çocukları uyuttuğum saatlerde kapıyı çalmayın kızlar bende o sırada yapamadığım işlerimi yapıyorum, bir de çocuklarımız hasta olduğu zaman birbirlerine bulastirmasinlar o zaman da görüşmeyelim diye konuştum. Bunu soylememdeki amaç onlar yüzünden benim çocuklarım çok hasta oldu. ben böyle konuştukça ne kadar pimpiriklisin dediler. Acaba buna mi alındılar? Baska zaman hep görüşelim dedim. Her gün kapım çalınırdı O günden sonra ayda bir daha sonra daha da seyrek... Bir kuzenim benden büyük onun çocuğu yok. Çok gezmeyi sever. Çocuk olduktan sonra kendini geri çekti. Bir şey demedim. Önceden gel bir bahçeye inelim nefes alalım derdi şimdi ben teklif ediyorum ya sen şimdi çocuklarla inmen zor olacak 1 saat hazırlık yapıyorsun zaten bahçede oturamiyoruz ki sen çocukların peşindesin hep dedi. Tamam dedim. Bu anlattıklarım koranadan önce. Diğer kuzenlerim geliyor onlara Önceden hep bende vardım aralarında. Şimdi teklif bile etmiyorlar. Korana olunca bir taraftan sevindim oh iyi ki görüşmüyoruz bir de hastalık dinlemezlerdi diyorum. Çünkü hala çok görüşüyorlar. Ama hala bir tarafım incinmiş kırık kendimi dışlanmış hissediyorum. Siz benim yerimde olsanız ne düşünürdunuz? Daha mi rahat olurdunuz? Ben problerimlerimi arkadan değil yuzyuze konuşmayı seviyorum. Başka türlü çözülmüyor yoksa. Ama bu durum Başka dislanmislik sendromuna girdim. Kendimi zorla aralarına tekrar aldırmak da istemiyorum. Ama üzülüyorum da işte. Alışkanlıklar mutluluklar kahkahalar... Hepsi sahte miydi? Önceliğim çocuklarım oldu diye mi geldi yoksa tüm bunlar başıma. Etrafımda hiç anlayışlı insan yokmuymus en çok buna üzülüyorum. Kucuk Çocuğu olanlar sizlerinde çevreniz azaldı mi çocuktan sonra eğer öyle olduysa kendimi daha iyi hissedicem. Oh be içime at at kangren olacaktım yazdim rahatladım

Böyle olduğunu yazmışım ama arkadaşımında gönlü olsun diye yinede iletişimi kesmediğimi, ara ara görüştüğümü söylemeyi atlamışım. Değer veriyorsam sırf çocuğu yaramaz diye evime gelmemesi falan benim tarzım değil. Ha huyunu biliyorsam kırılabilecek şeyleri kaldırırım, sehpa vs. bir köşeye çeker çocuğa oyun alanı açmaya çalışırım mesela.

ben sızı haklı buldum cocuk olunca eve bırey katılmıs oluyor nasıl kendı duzenımız varsa cocugunda duzenı var ve oncelık aılemızdır oncelıklerınızın degısmesı gayet normal cocuklar hasta oldugu zaman gorusmek ıstememekte haklısınız ne onlardan sıze ne sızden onlara bulasmasın dıye akıl mantık sahıbı ınsan zaten buna onay verır sen cocuklarla ınemezsın 1 saat surere demelerı ayıp kapasıtenız var ınebıleceksınız kı soyluyorsunuz sızın yerınıze sızın kapasıtenız hakkında konusuyor cocuklarını saldım cayıra mevlam kayıra seklınde ortaya salanlara kızarım sız hep peslerındeyım dıyorsunuz olması gereken bu kazayla kendıne zarar verebılır cocuk kontrol etmezsek cunku buyudugunde tabıkı pesınde dolasmayacaksınız sonucta suan kucuk onlar bırbırlerının dılınden daha ıyı anlıyorlar dıslanmak degıl aslında sızınle olmak ıcın varsa mesguluyetınız sızı de dusunerek plan yapılmamıs mesela dıyelım kı cocugunuz hareketlı pesınde durmak zorundasınız sohbetden keyıf alınmıyor o zaman ona gore bır ortam secılmelı senın 1 saat surer ınemezsın demek yerıne yardımcı olabılecegım bırseey var mı derdı gorusmek ısteyen aslında kırılacak bırsey yok dıslanmanıza da gerek yok boyle hıssetmenıze de gerek yok arada bır gorusursunuz hayat kosusturmacası zaten herkes kendı yoluna gıder

Sakin yanlis anlamayin benide. Su dis partisiydi kus partisiydi kinaydi kismi turkiyede yaygin bir tek Ben ilk duydugumda inanamadim Yukarda arkadasda demis bazi anneler cok abartiyo diye O konuda hak veriyorum Sonra cocuk doyumsuz olacak Kuzenimin bebegi olmustu henuz 2aylikdi oyle yana yana salon bakiniyolar noldu dedim e 1yas partisi yapacaz deyince ben sok Yani nebilim kinaydi falan cok gulunc bi durum

Benim de çocuğum yok henüz ama çocuğu olan bazı arkadaşlarımla ben de daha az görüşmeye başladım. Sohbetleri sarmıyor bir de çok abartı davranıyor bazıları. Belki farkında olmadan ya da okuduğum kadarıyla bilerek siz de öyle davranmaya başlamışsınızdır.

Çocuğunuz tabi ki önceliğiniz olacak ama tamamen çocuk odaklı yaşıyorsanız, öyle olmayanlar yada çocuğu olmayanlar pek görüşmek istemeyebilir ki onlar görüşüyormuş, siz onları kendinizden uzak tutmuşsunuz. İşim var, çocuğum var diyerek. 2 tane çok yakın arkadaşım var, ikisinin de 5 yaşında çocuğu var, biri çocuğu yokmuş gibi sohbet eder yaşar, çocuğuyla Tayland'a bile gittiler, diğeri herşeyini çocuğuna göre ayarlar, yarım saat uzağa bile gidemez çocuk var diye. Buluştuğumuzda, sürekli çocuğu izler, ay üşüdü mü, acıktı mı, ona dokunma, oraya gitme fln. Çocuksuz insanları sıkıyor bu davranışlar bir süre sonra. Ama herkes halı kendine göre.

haksız sayılmazlar

ben de bu yazdiklariniza katiliyorum. guzel aciklamissiniz durumun sebeplerini. bu arkadaslarimdan birinin derdi anneliginin ne kadar iyi oldugunu on plana cikarmak. ama aslina bakarsiniz bu insanlar yuksek egitimli, universiteden de yuksek egitime devam eden insanlar.. cocuk olunca hepsini kendileri bir kenara attilar. onlar da senin maddi manevi yillardir doktugun emeklerin. cocuklarin gibi.. nasil kenara atarsin.. benim yasadigim ulkede anneler cok disiplinli.. daha emzirirken hemsireler enseden tutma egitimi veriyorlarmis. soyle diyorlarmis; patronun kim oldugunu bebege hissettir. yani enseden tutus sekli ve memeye yaklastirinca emmesi gerektigini ona ogret.. ne kadar dogrudur tartisilir. ama anne ne derse o oluyor burada. cocuk odakli degiller. begendigim yonlerinden biri bu cocuk egitimine dair. kustah, simarik, gittigi eve zarar verme hakkini kendinde bulan, markette tutturup istedigini aldiran anneyi parmakta oynatmaktan zevk alan cocuklar olmuyorlar.

Açıkçası ben cinsiyet partisi, 40 mevlüdü, 6 ay kınası, sünnet düğünü bu gibi şeyleri çooook gereksiz görüyorum. Yanlış anlaşılmasın inançlarıma göre yaşamaya çalışan biriyim ama deliler gibi millete yaranmak için ikramlar süsler püsler hazırlayım kendimi strese ve gereksiz masrafa sokmayı hiç ama hiç mantıklı bulmuyorum. Aile içinde sevdiklerimle dualar okuyup sevinmek bana daha makul geliyor. Bu tür aktivitelere harcayacağım parayı ihtiyaç sahiplerine vermek daha mantıklı geliyor. Allahtan korona dönemi öylelikle yapmayacağımı söyledim.

Ayakta alkışlıyorum çok doğru yazmışsın. Onları görünce çocuk yapası gelmiyor insanın. İnan benim görümcem de böyle ayda yılda bir araya geliriz onda bile görüşmek istemiyorum. Sürekli uyudu uyandı, yedi içti, kaka yaptı falan. İlk doğduğu zamanlar 2 saat avm ye gitmiştik 30 kez bebek bakım odasına gittik geldik. Kabus gibiydi.

Insanin cocugu olunca baska bir hayata sahip oluyor. Uyumasi uyanmasi yemesi hersey planli olmasi gerek. Mesela benim arkadaslarim aksamlari hadi biyerlere gidelim goruselim derlerdi ben gelemem cocugun yatma saati derdim ozaman biz sana gelelim deyince hayir olmaz cocuk uyuyo o saatte ses olur uyanir Yani gunler torbayami girdi baska gun baska saato secerdim O cocugu dogurduysam hersekilde yukunu kaldirmam lazim. Aslinda yuk demeyim de, cocugun varligi insanin hayatinda bir cok seyi degistirir. Rutin olusturmak zorundasin O yokmis gibi davranamam E tabiki gezmeden, arkadas gorusmesinden dugunden dernekden geri kalmis sayilmam ama benim yasam tarzim hayatimin bir parcasi olsan benim bir parcam olan cocugum oncelik. Benimde abim bana sizin yaptiginiz gibi yapardi, onun cocugu yok anlamiyodu benim rutinimi falan. Siz madem ablanizi cok seviyosunuz, ona yardim edin cocuklari uyutmasinda falan bi katlkiniz olsun isler cabucak biter baci kardes oturursunuz guzel guzel sohbetler muhabbetler. Ama cocuklarini yok sayamazsiniz veya ondan yok saymasini istercesine davranirsaniz elinize bise gecmez.

Bizim ülkemizde kadınların çoğu ben senden daha iyiyim, daha güzelim, daha zenginim modunda yaşıyorlar çünkü. Herkes yarış içinde. İnsanlar sosyal medyayı bile gösteriş için kullanıyorlar. Kadın iyi bir çocuk yetiştireyim diye kitap okumaz ama sırf beğenisi fazla olsun diye çocuğuna kitap okumayı öğretiyor halinde takılır :) E elsa83

Grip, nezle benzeri bir hastalık yaşarken yetişkinlerden bile uzak durmaya çalışırım ben. Hele çocuklar söz konusu ise gitmemeye çalışırım. Başkasının çocuğuna bulaştırmamak için kaç defa plan iptal ettiğim bile olmuştur. Bence konu sahibine gerek kalmadan kuzenlerin düşünceli olması gerekir. Hastayken görüşmeyelim diyen birine de kırılmak yerine mahcubiyet duyarım. Benim gönlüm olsun diye neden bir çocuk günlerce hasta olup ateşlensin ki...

Sadece hastalık donemlerimizde görüşmeyelim dedim çünkü hepsini seviyor değer veriyorum. Normal zamanlarda görüşmek bana da iyi geliyordu. Anlayış bekledim ama göremedim bu beni en çok üzen. Bir arkadaş demişti burda cocuklarinla aşağı inemezsin sen diyeceğine yardım etse demişti. Bu düşünceyi göremedim mesela. Yapmak zorunda da değil kimseden böyle bir beklentim olmadi ama insan düşünceli anlayışlı insanlar göremeyince bir şey de diyemiyor.

KaramelDelisi Geçmiş geçmiştir, gelecekse

Bunları yapmamalıyım bunları yapmamalıyım bunları yapmamalıyım bunları yapmamalıyım Doğru söylemişsiniz ama çok sert olmuş

Kesinlikle katılıyorum. Dini şeyler kişinin inancıyla alakalı ama bu 6 ay kınası ıvır zıvır şeyler hep ben daha iyiyim, daha güzelim, evliliğim çok güzel modunda olan kadınlar tarafından yapılıyor. Çocuklara devasa doğum günleri falan yani bende yanlış buluyorum. Sonrasında daha o yaşta doyumsuz olmaya başlıyorlar. Bu kadar çocuk odaklı yaşamak bana yanlış geliyor. :)

Yazdığınıza hem güldüm hem üzüldüm. İnşallah siz de en yakın zamanda çocuk sahibi olur bu dediklerinizi unutursunuz Sizin anlattıklarınız bayağı fazla geldi bana bile. Çocuğu olmayanın yanında çocuklarımla daha az ilgilenirim empati duygum var çok şükür. Ama çocuklu kişilerin anlayışsız olmasına ne diceksiniz peki

yani cocuksuz gorusme sansiniz yok mu? ne bileyim cocuklara babalari bakarken gorusmek istediginiz kuzenlerinize bir kahve icmeye gidebilirsiniz veya bahcede hava almaya cikabilirsiniz. siz de zaten cocuklar olunca onlardan baska bir sey konusamiyorum veya konusulani dinleyemiyorum diyorsunuz. bu sekilde psikolojiniz bozulur yani hayatin merkezi tamam cocuklar olsun da arada bir soluklanin.

Çok iyi geldi yazdıklarınız tsk ederim

Pimpirikli değilsiniz, çocuklarınızı haklı olarak koruyorsunuz. Düzenleri bozulsun istemiyorsunuz. Ben de çocuksuzken çocuklu birileriyle vakit geçirmek istemezdim çünkü sürekli çocuk muhabbeti dönüyor ve onların peşinden koşturuluyor. Rahatça sohbet etmeye uygun bir ortam olmuyor. Bence alınmayın durum sadece bundan ibaret, sizi hala eskisi gibi seviyorlardır

Benim çocuğum yok o yüzden genelde çocuklu insanlar yerine çocuksuz insanlarla görüşmeyi tercih ediyorum. Ortamda çocuk olunca gerçekten oturup iki dakika sohbet edilmiyor genelde. Ya da evimde çocuklu insan ağırlayamıyorum çünkü evim küçük çocuğa uygun değil, bir zarar görecekler diye aklım çıkıyor. Ha çocuklarını da çok sevdiğim görüştüğüm arkadaşlarım da var tabi ki ama daha disiplinli, çocuğu söz dinleyen, daha uysal olan anneler genelde bunlar. Diğer konularda bir şey diyemem. Herkesin ebeveynlik anlayışı farklı. Ebeveynlik anlayışlarınızın uymadığı insanlarla görüşmemek ya da daha az görüşmek de çok tuhaf gelmedi bana.

dün ben bi konuyu açmadan önce stresli mutsuz olduğumu farkettim. Buraya yazınca bile inanılmaz rahatladım. En iyi arkadaşım oldun KK sandriyon Nirvana Anneler

Rekabet diyosun yani :) Sosyal medyada cocuklarimi paylasmiorum diye yerden yere vuran teyzeler ve annem Bilmiyorum ama genelde turkiyedeki akrabalarimla cok ters dusuyoruz bu cocuk paylasim, partisi, nebilim suyuydu buyuydu konusunda Hamile kaldim shavir, cinsiyet partisi, cocuk dogmadan cekim partisi vs vs... Aslinda insanlar soyle oturup dusunse asiri sekilde manipule ediliyor

Kendi elinizde bu. Çocuktan önce ne yapıyordunuz? Yani çocukla dışarı da çıkılır, gezmeye de gidilir. O evde yatarken süpürge de açılır ne bileyim ama anneler bunu ekstra olarak bakıyorlar. Dişi çıkarken parti verenler, 6 ay kınası yakanlar falanlar filanlar.. Daha çocuğum olmadan boğuldum ben

Bir anne adayı olarak sizin dediklerinize katılmakla beraber inşallah tükürdüğümü yalamam diyorum. Ben daha çok bizlere has bulduğum bu konunun elalem ne der ve kendini başkalarına beğendirme düşüncesini genetik kodlara dayandırıyorum. Çünkü mahalle baskısı + bu düşüncelere sarılmış bir toplumumuz var. Çocuğunu canı gibi seven bir annenin sırf istediği oyuncak alınmadı diye ağlayan çocuğunu eve gelince sen beni orada nasıl rezil edersin diye dövdüğünü duydum. Çocuğun genel yapısı ebeveyni kullanmaktır. İstediğini yaptırmak için her yöntemi dener ve başarılı olduğu konuda ısrar eder. Ağlaması da bu yüzden. Bunu kontrol edebilmek ise çocuktan çocuğa, ebeveynden ebeveyne değişen şeyler. Ama çoğu annenin yaptığı en büyük hata beceremeyecek ya da etrafı batıracak diye çocuğunun yapabileceği her şeyi kendi yapması. Çocuk hem hazıra alışıyor, motor gelişimi pasifleşiyor hem de özgür hissetmiyor. Hep aile muhtaç bir birey haline geliyor.

Aha az oncede instagramda 8 aylik bir bebek icin cadilar bayrami partisi yapilmis Ve turkiyede Ve korona zamani Arkadas biz ailemizle hepberaber bir araya gelemiyoz ya, bu korona burda varda orda yokmu