Birikmişliğin sonuçları bunlar, patlaması büyük oluyor. O yuzden bişeyi içinde tutmayıp o an aklına geldiğinde söyleyeceksın kı bunlar olmasın. Normal bunlar zamanla gecer canım çok gecmış olsun. I

Bende öyleyim. Bir nevi deşarj oluyorum. Bir de, bu kadar kötü bir dünyada insanın ağzından ne çıksın Allah aşkına? Öyle kufurler ediyorum ki, bazen farkında değilim, eşim de hahaha gülüyor. Çanak tutmasa bari.. Bir de öfkeden ediyorsundur. Depresyondan ziyade. Iyi birsey degil ama ne yapalım yani bu kadar kalleşken bu dünya?

küfretmemde ama yeni nesil çok küfürlü konuşuyor normal birşeyden bahseder gibi en ufak bir tepkide küfrediyorlar

Küfürü bırak; yanımda argo konuşulmasına bile tahammül edemeyen; bir insanDIM... :) Ama bende anksiyete- depresyon geçirdim ve o sırada farkettim ki dilim bozulmuş. Elimde olmadan küfürlü konuşmaya başladım. Çok çooook rahatsız oldum bu durumdan ama yapacak birşey yok. Kafaya takmamaya çalışıyorum artık. Çünkü kafaya taktıkça çoğalıyor.

Kendini belli bir kalıba soktuğun için şu an içindekileri bu şekilde ifade etmen rahatsız ediyor seni. İçinden nasıl geliyorsa öyle davran belki gelip geçici bir durumdur. Aşırıya kaçmadığı sürece bazen öyle durumlar oluyor ki bir küfür cuk oturuyor.

depresyon dönemlerinde bende içe kapanma olur, uyuma isteği, odaya kapanma, kendimle başbaşa kalmak vs. yemek yiyememm vs. uzun zamandır da böyle değilim şükür LADY VEGA İnan yok kimseye savaş

Ben de aynı şekildeyim

+++1111 Bende canım yandıkça kibarlığımı bozdum, insanlara yumuşak davranmayı bıraktım hatta kaba biri bile oldum denebilir. Ama ne var biliyo musun böyle daha iyi oluyor insanlar kibar insanlara ezik muamelesi yapıyorlar. Ne zaman başka insanları kırmaktan korkmaz oldum kafam rahat etti. Sıkmayın kendinizi demek şy an böyle davranmak size iyi geliyor.

Boşver. Küfür eden insan samimidir.

Kufur etmem ama agzima ne gelirse soylerim bazen depresyondan ziyade insani bu hale getiriyorlar bazen. Eskiden icimde tutardim artik tutmuyorum :) insanlari kirmamak icin ugrastikca kirilan taraf oluyorsunuz.

Ben de aynı şekildeyim. Küfretmem ve de sevmem çok ama bazen o kadar küfredesim geliyor ki ben büyük ihtimalle depresyondayım ve randevu aldım haftaya, öncesinde bende de yoktu. Birikim de olabilir depresyon da olabilir. Bilimsel testler var depresyonu anlamak için. İyi Hissetmek adinda bir kitap var mesela, bilimsel kökenli, orda da var. Bakabilirsiniz ya da psikologa gidebilirsiniz. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Sana tavsiyem kendini tutma dök içini... Demek ki söylenmesi gereken şeyler, edilmesi gereken küfürler vardır.

Zamanında içinizden geçenleri söyleyemediğiniz için şimdi kat kat fazla çıkıyor içinizden, bence açıklaması bu. Benim babam hiç konuşmazdı, içinden geçeni söylemezdi. Biri kötü bi laf etse sesini çıkarmaz saygısını bozmazdı. Karşılık verip incitmek istemezdi. Ağır bir depresyon geçirdi ve sonrasında tam tersi bi insan oldu, her konuda konuşmak istiyor çünkü zaten donanımlı ve bilgisi var. Fakat çok zor susuyor eski günlerin acısını çıkarıyor gibi. Birisi kalbini kırarsa o da ona sert bir şekilde karşılık veriyor ve artık bize duygusal davranmamamız gerektiğini öğütlüyor. Q Queen of the North Kuzeyin

Ben genel olarak küfür etmeyi çok seviyorum. Acayip rahatlatıyor beni. Tabi küfür etmeyi sevmem demek önüme gelene her ortamda küfür ediyorum anlamına gelmesin zira kibar bir kadin olduğumu söyler bir kesim :)

Ben hep o mooddayım

Zamanında içinizden geçenleri söyleyemediğiniz için şimdi kat kat fazla çıkıyor içinizden, bence açıklaması bu

Depresyondan önce böyle değildim. Herkes çok kibar olduğumu söylerdi. Ama şu aralar çok ağzımı bozmaya, küfretmeye başladım. Dayanamıyorum çünkü olanlara. Hiç böyle bir dönem yaşadınız mı?