biraz daha acabilirsen konuyu rahatsizligini.. insanlar onlara verdigin sirlarini sana karsi mi kullaniyor?

Yok hayır.. Ama bundan korkuyoruum.. Bu yüzden pişmanlığım.. Canansever

Maalesef evet... Bu yüzden korkuyorum ve bir tek duaya sığınıyorum... R rouges

Bende Geçen yıllarda hayatımın sırrı diyebilirim kuzenime vermiştim.. İki gün sonra diğer kuzenlerimden duydum her şeyi.. Çok üzülmüştüm.. Hemde onun bende o kadar büyük bir sırrı vardı ki.. sustum.. söylemedim.. korktum mu? hayır Allaha haval ettim.. Üstelik o 35 yaşında çoluklu çocuklu bi kadın.. çok zor bi dönem atlattım onun yüzünden.. Kimseye güvenilmiyceğini geç anladım.. Ama olsun.. Sır verilicek kişiler iyi seçilmeli her zamann.. Canansever

bak canım, şimdi beni iyi dinle... öncelikle bu senin hayatın, sevabıyla günahıyla herşeyiyle senin hayatın... sır vermiş olabilirsin birilerine ancak o kişi başkalarına söylerse bunu, sen aynı zamanda inkar da edebilirsin haklı olarak... sır tutulmak için verilir. o kişi sırrını tutmadıysa sen de çok rahat inkar edebilirsin... pişmanlıklar yaşıyor olabilirsin, kendini suçlu aciz hissediyor olabilirsin, çok büyük nedenlerin olabilir, belki nedensiz olabilir. ancak bak şu aklında kalsın, bir şey olacak diye üzülüyorsun, ama o şey daha olmadan, belki de hiç olmayacakken üzülüyorsun... üzülme, olunca üzül. senin şu an psikiyatriste gitmen lazım aslında. teşhis koymak haddime değil ama seninle aynı korkuları yaşayan bir arkadaşım var doktor OKB teşhisi koydu. onun da hayatında kendisine gör taşıması çok ağır sırlar var, ama emin ol hayatta hiçbirşey geri dönüşsüz değil. bu pişmanlığı yaşıyosun ya içten, o bile senin günahlarına kefaret... içini ferah tut ve belayı çağırma... algıda seçicilik diye bir şey var, şu an sen kafayı içinde taşıdığın sırlarına yönlendirdiğin için, dışarda, gördüğün, okuduğun, dinlediğin herşey senle alakalı sanıyosun... oysa değil... sen sadece içinde taşıdığın "büyük sırları" büyütmüşsün ve o korkularına et kemik kan verip kocaman bir dev yaratmışsın o korkulardan... şimdi aynı devden korkuyorsun... herşeyi kendin yenebilirsin... en iyisini düşün demicem... en kötüsünü düşün... en kötü ne olabilir şu hayatta, ölümden öte yer mi var?yok... nasıl olsa yarın acıkıcam diye bugünden çatlayana kadar yemek yemen ne kadar saçmaysa, nasıl olsa herşey ortaya dökülecek çok üzülücem mahvolucam diye üzülmen iki katı saçma... Sadece Allah seni yargılayabilir... hayatın günahıyla sevabıyla senin hayatın, ve kimsenin senin hayatını mahvedebilme yeteneği yok, sen haricinde.

bu kadar korkmayın, arkadaşlarınız kimseye anlatmamış ki.. olmamış birşey için böyle yıpranmaya ne gerek var? aytenyeni

zamanında bı hata yapmış olabılırsın ama geçmış gıtmış artık eskıye dönemezsın, tek yapabılceğın aynı hataları tekrarlamamak tecrübe olmuş sana da, kötü bı tecrübe ama ıyı olmuş aslında. bu tecrübeyı yaşamasaydın belkı hala aynı hataları yapardın? Sırlarını olup olmadık ınsanlara anlatmaya devam ederdın

Esimle evlenmeden once 5 senelik bir iliskim vardi. O kadar alismistik ki bir birimize, iliskimiz ne zaman baska yola sapmis anlayamadik ikimizde. Anlasamamazlik, degisik bakis acilari, husursuzluk her gun aramizda, ortamiza yerlesip, bir birimizi anlamak, konusmak, dinlemek gibi seyleri imlansiza kadar getirmisti. Kotu seyler baslamistik bir birimize soylemeye, her gun kavga etme sebebi buluyorduk ki yatakda hic bir sorunumuz yoktu. Tek anlasabildigimiz yer orasiydi. Aldatma suphesi hic yoksu, ne onda ne de bende, ama huzursuzluk tu bizi, bu iliskiyi yipratan. Ikimizde siraylan depresiv olup bir kaciyorduk, bir geri donuyorduk bir birimize. Cocuk istedi, ben kararsizdim. Aslinda cok iyi bir baba olucagindan emindim. O kadar mert, durust ve iyi kalpli biriyle nasil anlasamiyorum ben diyordum kendime. Etrafimda ki herkes onu cok severdi, boyle biriyle oldugum icin bana hep soylerlerdi, cok sanslisin, falan, filan. Evlenelim dedi, hmmmm biz iliski yasarken huzurumuz yoktu, evlendikten sonra olur diye inancina kaptiramadim kendimi. Bazen oni gormek bile istemiyordum etrafimda, bazen o kadar ozluyordum ki, dusundugumde, yok ben bu adamdan ayri bir hayat dusunemiyorum derdim kendime. Bir gitmesini istiyordum, bir gelmesini. Uzaklasmak istedim, kendimi toparlamak, dusunmek zamani istedim. Cok unlu bir sirketin yurt disinda temsilcisi olma teklifi aldim bir sure icin. Yeni kampanya baslatiyorlardi, tam bana gore dedim. ikimizde biraz dusunme zamani kazandik, ki ya evlenecektik, ya ayrilacaktik sonunda. Yurt disinda gecen her gunum cok yogun du, her gecem yalniz, dusunceler icinde. Kendi hatalarimi anladim, yalnizligimda kendimi anladim. Cok hata yapmisim ben bu adama karsi diyordum, kiziyordum kendime. Geri donmem icin gunleri sayiyordum ki, bir gun o benle evlenmek ve cocuk yapmak isteyen "super" erkek, baska bir bayanla bir seyler yasadigini anladim. Bana aciklamasi, sadece bosluga gelmis ve denemek istemis ti. O bayanla bir iliski kurma niyeti aklindan bile gecmemismis... ki o bayan bana ondan cocugum oldu, aldirdim demisti. Hangisine inanicagimi bilmiyordum, ne yapacagimi da. Ben hatalarimi anlamistim anliyacagin, ama o benim "super" erkegim, o kadar da super degilmis meyer... Sana niye hikyaemi anlattim? cunku bazen hata yapmak iyidir. Her hatadan bir sey oyrenme imkanimiz oluyor, her dertten kurtulduktan sonra daha guclu olma imkanimiz oluyor, nerde hata yaptigimizi gorme imkanimiz oluyor ama etrafimizdakileri da daha iyi tanima imkani oluyor iste benim hikyaemde ki gibi. Burda bir suru aldatma konusu var, aileler arasinda anlasamamazliklar, kaynanalr, maddi sorunlar. Bizim hic boyle problemimiz olmamisti o gune kadar, bizi ayiran huzursuzlugun askimizin yerine yerlesmesiydi. Hatalarimdan pisman degilim, her hatadan sonra iyi bir ders almis oldum, daha guclu oldum ve daha iyi imkanlar oldugunu gordum. Senin derdin ne soylememissin ama ne olursa olsun kendinle arani bozma, tek geliyoruz tek gidiyoruz bu hayattan...

hatasız kimse yok canım. hepimiz hatalarımızla yaşıyoruz. gerekirse bedelini de ödüyoruz. hata olduğunu, yaparken bilsek yapmazdık zaten. hayat zaten yapılan hatalar ve ödenen bedellerle dolu. geçmişe takılma. yoluna devam et. ne kadar çok hata yaptıysan o kadar ders almışsın demektir. sen en azından farkındasın. demek ki iyi ve akıllı bir insansın. bi de farkında olmayan ve kendini kusursuz zanneden insancıklar var bu dünyada. LuKu Allah'a emanetsiniz

Çok derdim var sanırım.. Ama sizin düşüncelerine ihtiyacım var.. Rahatlamaya, bilmeye.. Hani insanlar hata yapa yapa öğrenirler ya bazı şeyleri.. Ben bunu zamanında çok üst üste yaptım.. İnsanları tanımadığım, herkese sırların verilmeyeceğini bilmediğim zamanlar.. Büyüyorum ve zamanla öğreniyorum aklım başıma geliyor.. Ama pişmanlıklarım... Ölüyorum düşündükçe, kahroluyorum.. Çünkü sır verilesi insanlar değil konuştuklarım... Diyeceksiniz sır zaten kimseye verilmez... Bunu da öğrendim ama geç oldu.. Şimdi bunların altında eziliyorum ve kafaya her şeyi takan biri olarak da hayatımı durduruyorum resmen... Öyle bi dönemdeyim ki sabretmenin büyüklüğünü anladığım, duaya sığındığım ve başka hiçbir çaremin olmadığı.. Geriye dönüp baktığımda o kadar çok hata görüyorum kii hepsinin başıma yıkılmasından korkuyorum... Açıkçası ben bi umut arıyorum... mrtylz Eylül'ün ve Mustafa'nin

Kesinlikle aldım dersimii... Keşke senin gibi olsaydıım.. Bir şey anlatmayan etmeyen.. Ama hani patlama noktası olur ya, anlatmadan duramaz insan.. Sonucu hataya çıkıyor işte

Olmamış şeyler için kendimi yıpratmada bir numarayım.. İnsan kendi eliyle yapıyor ne yapıyorsa...

insanın dili başına bela oluyor benim dilimde başıma bela getirdi hep ama hata yaparak öğreniyoruz insanları hayatı. boşver üzülme daha dikkatli olursun bundan sonra.. . push ; Canansever

Hatasız kul olmaz diye boşuna denmemiş geçmiş hatalar öncesinde kaldı kafana takma hiç kimsenin senin hakkında ne düşündüğü ya da nasıl bildiğinin hiç önemi yok. Düşündükçe kafaya taktıkça her şeyi daha çok hataya sürüklersin kendini... güçlü olduğunu göster.. Hiç bir şey senden önemli değil..

detay belirtmemişsin ama bi sırrını paylaşmıssın sanırım ve galiba onu size karşı kullanıyorlar insanlardan ne kadar çekindiğini belli edersen o kadar üstüne gelip üzerler sizi o yüzden takmıyormuş gibi gözükeceksin kadesa

Her yüzüne Gülene güvenme Melek Yüzlü Şeytanlar Hepsi Kimseye güvenmem Bençok ketum Biriyimdir Aslında Kimseye Kendimle Ailemle İlgili Bişi anlatmam ağzımdan Laf alamazlar Çevtrendeki Bütün İnsanların herşeyin, Biliyorum ama hiç Kimseye Tek Kelime etmedim Çünkü Bana Yakışmaz Söyleyenlerde Allah Nasıl biliyorsa Öyle yapsın!!