Belki çoğumuzdan küçüksün ama mutsuz bir evliliğin yürümeyeceğini bunun çocuklar için doğru değil aslında çok yanlış olduğunun farkındasın Bunu çoğu kadın fark edemiyor yaşla maşla alakası yok

Biliyorum aslında bundan belki çok kizamiyorum babama. Hatta çok üzülüyorum ama bizi de çok etkiliyor. Psikolojisi iyi değil tedavi olması şart ama bunu anlatamazsin ki hakaret olarak algılar. Çok teşekkür ederim inşallah öyle olur

malesef yapı meselesı... keske bazı seyler farklı olsa sız daha da sevın babanızın kalbıne hep daha fazla sevgı koyun bıraz zaman... herkesın yasadıgı buyudugu ortam yetıstırdıgı kısı sartları cok farlı oluyor... babanızın boyle olmasının altındakı yatan temel sorunlar sadece sızın evınızle alakalı da degıl... ınsallah hersey daha guzel olur :) S

annen baban cok genclermıs daha... orta yas bunalımları cocugun sorumlulugu eslerın karsılıklı tahammulsuzluklerı yıpranmıslıklar hepsı bırıkmıs... evlılık gercekden herkesın yapabılecegı bırsey degıl... sız evlat olarak anne baba ıcın neşe olun... aralarını bulmaya ortamı sakınlestırmeye calısın... eger bunu yapmazsanız karı koca bırbırlerınde kaybolurlar hıc ısın ıcınden cıkılmaz bı hal alır... sızde evın bıreyısınız her evde olur tatsızlıklar her aılede vardır bı problem... eger evın ıcınde keyıf verıcı madde kumar ıhanet sıddet gıbı huzursuzluklar yoksa ınanın hersey yoluna gırer... S su-doku sen

İhanet yok kumar yok. Babamın hakkını yemeyim ev iştir hayatı binde bir kendi için bir şey yapar. İçki sigara hiç içmez. Ama bir bunlar yeterli değil elbette. İllallah ettim bıktım babamdan. Bazen çok üzülüyorum haline çocuk gibi geliyor sarıp sarmalamak içiyorum

17-18senedir allahın her günü kavga olan bir evde yaşadım. Annem ve babam aynı masada yemek yemezlerdi. Annem babama, babam anneme çatar dururdu. Böyle geçti 18 sene. Biz büyüdük ama nasıl büyüdük. İçimizde nelerle büyüdük. Allah için bize hiç zarar vermediler bize kıyamazlardı ama kendilerine kıyarken bizi nasıl tükettiklerini de görmediler. Şu an ki karakterlerimize hiç girmek bile istemiyorum. Çok üzüldük çok ağladık. Bazı insanlar evlenmesin gerçekten. Sırf yuva kuracağım diye evlenmesin ya da böyle bir konuma geleceğini gören kendi için olmasa bile evladı için boşansın diyorum.

Keske su yazdiklarini cocugum icin bosanmiyorum mazeretine siginan kadinlar okusa da ders alsa

Merhaba; Derdim uzun süredir var. Sanırım biraz olacak ama delirecek gibiyim bu durum aşırı canımı sıkıyor. Annem ve babam 23 yıllık evliler. Babam 45 annem 42 yaşında. Görücü usulü evlenmişler. Evlendikleri ilk yıldan babannem, dedem ve halalarimla kalmışlar. Babam İstanbul'a gelmiş para biriktirmek için. O yıl annem dedemden ayrı babannemlere ayrı halalarimdan ayrı çekmiş. Hepsinden nefret ediyorum şimdi bile düşünce ağlayasim geliyor. Allah'ın belalari. Tabi dayak da var hepsinden ayrı ayrı dayak da yemis canım annem. Annemi hizmetçi gibi kullanmışlar hala öyle gerçi. Buna rağmen yine en kıymetli olan hiçbir balta yaramayan halalarim olmuş. Keşke babam adam olsaydı da dedemlerin karşısında duraydi. Ben doğduktan kısa bir süre sonra İstanbul'a taşınmışız. Şimdi hatırlıyorum da hayal meyal annem hep gitmeye çalışırdı dedemler kapıya dururdu gondermemek için. Düşününce hiçbiri yüzüne bakilacak insanlar değiller. Babam annemi sonrasında da çok dövdü geçen yengem anlattı ayakkabiyla dövmüş bı keresinde. Babam çok sinirlidir. Ufak bı şeyi büyütür de buyurur laf anlatamazsin kendinden başkasını duymaz. Geçim derdi o bu derken çok tutumludur cimrilik derecesinde. 3 kardeşiz biz bize karşı da çok soğuktur. Bı kere bile sarılmıştır bana. Her fırsatta bağırır kızar. En ufak şeyler için bile bağırır kızar. Önceden çok fark etmiyodum ama şimdi yumru gibi oturuyor. İyi geçinen baba-kizlari görünce çok ozeniyorum, kıskanıyorum. Anneme de öyle hala. Şimdi dovemiyor sıkıyorsa elini kaldırsın eve bir daha giremez. Ama bağırır ufak şeyden kavga çıkarır sürekli bosanalim der annem de babam da. Ama sozde. Babam yüzünden ailede herkesin sinir sorunu var. Herkes tahammülsüz, herkes çabuk sinirleniyor evde. Küçük kardeşim daha 16 yaşında babam sağolsun çocuk çok sınırlı. Anlayissizin teki babam. Belki kizacaksiniz ama babam ölse biz gül gibi yaşarız gibi geliyor. Çünkü sürekli kavga, huzursuzluk bıktım artık. Eskiden bunu cahilliğine, ailesi tarafından seçilmesine ya da geçinmenin zorluğuna verebiliyordum ama artık veremiyorum çünkü bize de zehir etti hayatı. Bugün yine kavga ettiler annem ağladı baya söylendi durdu babama. Babamla bagiristilar. Sakinleştirmek için uğraştım. Ama bıktım. Çözüm yok biliyorum ikisi de bosanmaz. Şimdi babanneme dedeme iyi davranıyorum yaşlılar bir şey olursa aklımdan çıkmaz diye. Bazen aklıma geliyor anneme yaptıkları telefon açıp bağırasim geliyor. Çok uzun oldu biliyorum, okuduysaniz teşekkür ederim. Çogunuzdan küçüğüm belki ama lütfen bir şeyleri görmezden gelmeyin boşanmaktan korkmayın çocuklarınızı düşünüp siz mutsuzsaniz çocuklar da mutlu olmuyor.

O kadar haklısınız ki kesinlikle bende öyle düşünüyorum. Berbat çocuklar yetiştiriyorlar ben sukrediyorum yine de kardeşlerim yine çok iyiler diye. Kendileri tükettikleri gibi bizi de tüketiyorlar