Yoo aksini iddia etmiyorum. Bulundugum şehirde arkadaşlarım çevrem vardı aktif biriydim ama oraya gidince bir çekingenlik geldi nedense. Cevaplarınızın hepsini okuyorum ilginiz için teşşekür ederim. Sagolun hepiniz görüşlerinizi tecrübelerinizi yazmışsınız. Anladıgım kadarıyla geçici bir süreç. Öyle kös kös ooturmuyorum birileri gelsin benle konuşsun diye de beklemiyorum yani. Ama öyle kafama göre arkadaşım yok şimdilik. Böyle olunca da okul doşı zamanlar çok kötü geçiyor. Okul-yurt ikilisi maalesef.

Seni çok iyi anlıyorum...:26:Ben de hayalini kurduğum okulu kazandım. İlk yıl uzun süreli bir ilişkim vardı, bir sürü de kısıtlama, kıskançlık. Ve bu yüzden benim de okulda tek bir arkadaşım olmadı. Yalnız geldiğim okuldan yalnız çıkar giderdim, "hayal okul" benim gitmek istemediğim bi yer haline gelmişti. Senin anlattığın gibi herkes arkadaş çevresi edinmeye başlamıştı ben o an anladım bunun böyle devam edemeyeceğini. Ben teklif ettim, yemeğe birlikte gidelim mi, haftasonu planınız var mı ben de gelmek istiyorum diye. Benim buz gibi bi kız olmadığımı da anladılar bu sayede ve devam eden yıllarda çok güzell arkadaşlıkarım oldu Umarım sen de bir denersin =)

Ben üniversitedeyken 1. dönem çok yanlızdım Yurtta tektim ve oda arkadaşım hiç tarzım değildi, itici geliyordu Yanlızlıktan yemek bile yiyemiyordum Çok zayıflamıştım düşün o derece :) Sonraki dönem benim oda arkadaşım diğer odadaki bir kızla takılmaya başladı Sonra içki içmeler saçma sapan sohbetler bende o odadaki kızın arkadaşını alıp kendi odamda oturmaya başladım Sonra birbirimize çok alıştık ve şuan dostum dediğim insanlardan biri. Bende senin gibi felaket senaryoları kuruyordum Kendi kendime oturup ailemi özlüyordum Arkadaşımı okuldan bulmayı beklerken yurttan çıktı Nasibin nerdeyse bulacaktır seni 1,5 ay kısa bir süre elbet biriyle anlaşırsın 4 seneyi yanlız geçirecek değilsin Onlar sana yaklaşmıyorsa belki soğuk buluyorlardır Sen yakınlaşmayı dene...

Merhabalar. Sorunum yalnızlık. Hem de çok büyük bir sorunum. Bu sene İstanbul Üniversitesi 1. sınıfım. Şehir dışından geldim bu şehre. Hani yeni bir şehre yeni insanlara alışmak zor derler ya İstanbul 2 kat zormuş bunu anladım.1,5 ay oldu tam 1,5 ay. Artık herkes yavaş yavaş arkadaş çevresini kurdu çevresi oluşmaya başladı ama benim 1 tane bile arkadaşım yok. Haftasonu evime gidiyorum 2 saat diye. Belki bu yüzden adapte olamıyorum bilmiyorum. Derslerde bir derece ama aralarda yemek saatinde tek olmak çok moralimi bozuyor artık. Bugün ağlayarak geldim yurda. Hayatımın en güzel yılları üniversite yılları olmayacak galiba benim. Şimdiden mezun olayım kurtulayım diye aekıyorum. Böyle geçmez 4 sene biliyorum. Çekingen biri değildim hem de hiç değildim. Çok rahat kendini ifade eden biriy m. Ailem de çok kızıyor. Hiç mi arkadaşım yok bulamadın mu koca okulda kafana 1 tane arkadaş diyorlar. Yok işte ya bulamıyorum ya anlaşamıyorum ya bende bir sorun var. Şu an yurttan yazıyorum. Bazen diyorum çıkar ilişkisi boşver millet mi kurtaracak seni. ÇALIŞ DERSİNE yalnızlık iyidir. Diyorum diyorum da Ama bir arkadaş da fena olmazdı.:2: Çok kötü yalnızlık çoook. İçimi dökmek istedim sadece

arkadaş işleri hiç belli olmuyo ya benim 3 yıllık can ciğer kuzu sarması arkadaşımla başkaları yüzünden kanlı bıçaklı olmuştum resmen. okuldaki grubumuza da beni kötülemişti o kızla birleşip bende de öyle çekiştirme huyu yoktur yani aynı grupta olduğum insanların arkasından konuşmam öyle kötüleme amaçlı. öyle olunca ben suçlu konuma düşüyodum kendimi savunmadığım için. o dönem resmen kimseyle ilişki kuramıyodum yakın arkadailarımla bile bölümler farklı olduğundan çok nadir görüşüyoduk bunalıma girmiştim ama şimdi de hem okuldaki arkadaşlarla aram düzeldi hem de odadakilerle kanka olduk benden 2-3 yaş küçük olmalarına rağmen şimdi o kadar çok çevrem varki zaman ayıracak vaktim bile kalmıyo. hepsini aynı anda idare edemiyorum yani. senin de bu dönem böyle olur sonra bulursun birilerini ama önce odanı değiştir bence aralarına giremiyosan. yeni sınıfların geldiği bi odaya gidersen daha iyi kaynaşırsınız. diğerlerinin arkadaşları olur zaten sana vakit ayıramazlar büyük ihtimal

Inanırmısın bende oleydım Ama bu gırıskenlıkle alaklı. Benımde ole cok samımı olddugum arkıdasım yoktu herkese ortak mesefeda olup tanısmanı onerırım Mesela yemeknyerken okulada yemekhaneden karsında oturan bıraz tebessum edıp aafıyet olsun demkle baslıo Ya da yemek bugun tuzlumu olmus demekle Sınıf arkıdaslrınla yakın durup kıyafetlerını nerden aldıgını sormaklam Ya da hangı fılme gıttını Hafta sonları onalrın ne yaptııgnı Derslere nasıl calıstını Yurt arkıdaslarınla aksam fılm ızlerken tanısabılırsın yurt da dızıler mesurdur D

yurttaki arkadaşlarının üst sınıf olması biraz dezavantaj çünkü onların zaten arkadaşı vardır kendi sınıfındakilerle neden konuşmuyorsun mesela derste falan muhabbetin olmuyor mu hiç dersle ilgili falan. hemen üzülme mutlaka kafana göre birileri olacaktır. önemli olan iyi insanlar olsun.

liseden bir arkadaşım da üniversiteye yeni başladığında her gün arkadaş bulamadığından yakınıyordu. şimdi ise nerdeyse en çok arkadaş grubu olan kişi sınıfta. nu işler zamanla oluyor. sen çekingen davranma, girişken ol. gerisi gelir.

Benim karşımdakine değer vermem yetmiyor mu? İlla fotokopi, illa not paylaşımı mı gerekiyor. Çıkar ilişkisi temeline kurulacak bir arkadaşlık istemiyorum ki. Yalnız kalayım o zaman D

Fikrinize saygı duyarım ama böyle arkadaşım olacaksa olmasın. Yalnızlık kafi. M minikkurba

Hiiç boşuna dert etme. Şuan çok iyi arkadaş olmuş gibi görünen insanların büyük çoğunluğu seneye birbirinin yüzüne bakmaz :) Kafana göre birini illaki bulursun dert etme.. Ayrıca hafta sonları evine gitmemeni tavsiye ederim kesinlikle. Bende senin gibiydim ama sonradan öyle güzel arkadaşlar buldum ki kardeşim yerindeler.. Hatta bir tanesi eşim olacak kısmetse :) B

Durumlar biraz daha iyi gibi. Notlarım iyi gelmeye başladı moral oldu yani. Herkesle muhabbet kurabiliyorum öyle sorunum yok ama sorun okul dışı vakit geçirmede. Ya da bilmiyorum belki de normal bir hayatım var ama bana az geliyor. Üniversitede de şuana kadar sosyal bir etkinlik olmadı. Etkinliklere katılmayı kendimi geliştirmeyi planlıyorum. Okuldan olmasa da bu şekilde bir şekilde çevrem olur sanırım. İlginiz alakanız desteginiz için ne kadar teşekkür etsem az. Kime anlatsam alışırsın yaa cümlesini duymaktan sıkılmıştım. Burada sizin görüşlerinizi düşüncelerinizi daha önemlisi tecrubelerinizi görmek çok iyi geldi. Çok sagolun.

Sınav zamanını bekle, bak not bulmak için kimler kimlerle muhabbete başlamış... E

Doğru arkadaş seçimi de çok önemli ama biliyorsun değil mi? Ben bu forumda üniversite arkadaşlarının birbirlerinin arkalarından çevirdiğini de okudum çünkü. Kıskanç insanlar olabiliyor. Arkadaş edinirseniz eğer, ilk arkadaşınız diye üstüne düşmeyin. Onu tanımaya çalışın falan.

Herkesle çık, gez;zamanının geçtiğine bak. Milleti tanıdıkça da seçim yaparsın zaten elbette birileri daha yakın gelir sana. Hatırlıyorum da, birinci sınıfta özellikle ilk dönem koloni gibi gezerdik, ikinci, üçüncü sınıfta ise asıl dostumuzu bulurduk.

Buradaki yorumların çoğunu dinlersen hiçbir zaman samimi arkadaş edinemeyebilirsin. Durum şu aslında, insanların hiç biri birbirini tanımıyorken kaynaşma kolay oluyor ilk bir kaç haftada oluyor bu, 1.5 ay epey fazla bir zaman ki, neredeyse mevcut dönem yarılandı sanıyorum, yarım dönemdir hala arkadaşın yoksa sen ne kadar aksini iddea etsende sen sosyal ve arkadaş canlısı biri değilsin. Yurdunda ki kişiler olsun, okulundaki kişiler olsun üst sınıflar olsun, öğrenci klüplerindeki kişiler olsun bir kişiyle bile iletişim halinde değilsen gerçekten bir sorun var demektir. Empati yapınca, tenefüslerde, boş derslerde kim bilir nasılda sıkılıyorsun. Üzücü bir durum. Hala geç değil. Zamanla zaten gruplaşma olur kendini tamamen yaknız hissedersin ve bir gruba girmende zorlaşır. Hem şunu anlamadım tanışmadan nasıl anlıyorsun sen karşındakilerin kafa dengi olup olmadıklarını?

1,5 ay uzun bir süre değil. Tabii yalnızlık 1 hafta bile olsa boğar. Ama zamanla kafana uyan birilerini mutlaka bulacaksın. Şimdilik insanları gözlemlemeye devam et. Üniversitenin ilk yılında sınav dönemi gelince insanlar daha bir kaynaşır. Ders notu istemeler, kitap paylaşmalar falan. Ayrıca, hobin veya ilgi alanların, merakın varsa okuldaki kulüplere, etkinlik gruplarına katılman da fayda sağlayabilir.

Herkese destek için çooook teşekkür ederim. Bu önümüzdeki 2 hafta vize haftası çok önemli. Kişisel sorunlarımı bir kenara bırakmaya başladım. Sınıfta az cok muhabbet kurabildigim bir kaç kişi var öyle böyle gidiyor işte. Ama zaman geçiredek en önemlisi dediginiz gibi KAFA DENGİ biri yok. Belk bir gün olur. Bu arada Avcılarda mısın? Bu haftalarda görüşemeyiz belki ama ilerde neden olmasın. Hangi bölüm bu arada?

Yazdıklarınız aynen yaşadıklarımı anlatıyor. Çok moral oldu çok teşekkür ederim. Sınıfta derste muhabbet kurabiliyorum ama ders dışı zamanlarda arkadaşım yok yani deediginiz gibi anı kurtarmak için var. Eğer dediginiz gibiyse hiç de fena değil galiba böylesi. Yalnız oldugum için ders çalışmaya verdim kendimi iyi bir ortalamam olur inşallah Çok sagolun. Belki de ben beklentimi yüksek tuttum. Hai filmlerde sosyallik aktivit had safhada eğlenceli olur ya. Çevremde öyle bir oluşum göremedim daha adaptasyon süresini atlatana kadar kulüpler de kayıtları bitmiş zaten. Jumblante

zor bi durum inşallah düzelir her şey bu konu şansa bağlı bence eğer insanlarla arkadaş olmak için çaba harcayan bi tipsen her şey yoluna girer ancak başka türlü şans bence MissCherryBlossom

Aynen bende o durumdayım. Sınıfta kafa dengi de olmayınca okula gitmek işkence geliyor bana ama Allahtan son senem.. . push ;

slm yurtta da arkadas bulamadin mi? ist. buyuk cik gez dolas nette bloglara bak yapacak o kadar cok sey varki senin yasindakiler icin sanirim sen depresyona girmissin kadinlar yeni bir is yeni bir sehir yeni bir ev degistirdiklerinde depreyona girerlermis bende de oyle oldu kendimden biliyorum insan sonra alisiyor herseye biraz sabir

Üniversiteye ilk geldiğimde ben de öyleydim. İlk senende insanlara önyargılı yaklaşma çıkar ilişkileri filan diye çok düşünme. Bazen en önyargı yaptığın insanın aslında öyle biri olmadığını farkediyorsun. Mesela bizim yurtta baya güzel bir kız vardı ben onu hep şımarıktır, bundan sıkı dost olmaz diye düşünürdüm. Şimdiyse 3 senedir çok yakın bir arkadaşım ve kesinlikle şımarık birisi değilmiş bunu farkettim. İlk aylarda ben de kimseyle yakın bir arkadaşlık kuramamıştım fakat zamanla çorap söküğü gibi geldi her şey. Şimdi İzmiri memleketimden daha çok sever oldum. Üniversite dostlukları gerçekten farklı. Burada herkes yalnız, ailesinden uzak. O yüzden buradaki dostlar her şeyin oluyor. Dayanağın oluyor. Biraz sabret ve insanların ilk adımı atmasını bekleme. Havadan sudan bir şey bul konuş. Senin gibi ilk senesi olanlara yaklaş. Çünkü onlar da senden farklı değiller, onlar da yeni bir şehire alışma problemi çekiyor, onlar da arkadaş edinmekten ürküyor. Sosyal klüplere yazıl. Ben mesela ilk senemde tiyatro kursuna gitmiştim. Çevre edinmemde çok katkısı olmuştu. Orada öğrendiklerim sayesinde insanlara ilk adımı atarkenki çekingenliğimi yenmiştim. Ayrıca diğer arkadaşların da söylediği gibi yalnızlığın tadını çıkar. Çünkü daha sonrasında istesen de yalnız kalamıyacaksın. Tek başına alışverişe filan çık, şehri dolaş. İnan bunların hepsini yaptım. Ki üniversiteye ilk geldiğimde hayatım boyunca tek başıma bir cafede bir şey yiyip, içmemiş bir insandım. Yalnız başıma bir şey yapamazdım. Ama ilk zamanlarımdaki yalnızlığım bana çok şey kazandırdı, özgüvenimi arttırdı.

durumlar nasıl xyaseminx? H hel_in

Öyle mi gerçekten? 1 tane olsa kafi modundayım şu sıralar. Memleketim şehrim arkadaşlarım yeri çok ayrıymış çook. Yaşayınca o kadar iyi anladım ki. Arkadaşlarım gittigi şehirlerde kaynaşmışlar bile. İnterneye resimler koyuyorlar gittikleri yerleri etiketliyorlar o bilinen sitelerde. Bunlar benim içimde ukte kalacak maalesef. İnternet değil tabiki. Bu ilk heyecanlar ilk keşifler. Oda arkadaşlarım 2 ve 3. sınıf. Şuan odada bile yoklar geziyorlar. Yurt odasında an ve an devam ediyor tek kişilik hayatım O

Canımm merhaba. Ben de istanbul universitesindeyim 2. sınıfım aynı sorunu bende cok yasadim en basta suan bile pek arkadasim yok.. Ders saatlerimiz pek uyusmuyor olabilir ama bana ozel mesaj atarsan okulda bulusuruz, tanisiriz :) bende cok memnun olurum. lakeoftears

Aynen sekerim. Ben de senin durumundaydim, ilk 2 yil ben de yalnizdim, 3. yil sansim dondu. Bu isler gercekten sans isi, sabirli ol. Istanbul universitesinin ogrenci kluplerine git, ogrenci kluplerindeki ortam guzeldir.

hayır yetmez ben sana değer veriyorum hadi arkadaş olalım yok öyle yemezler sen yanlız kal o zaman

1,5 ay mı? ben geleli 12 sene oldu hala tam anlamıyla kafama göre bir arkadaşım yok. Arkadaşım hiç mi yok?var tabii ki ama yani ne bileyim çok da ciddiye almam onları sadece beraber zaman geçiririz o kadar, yoksa gidip de bi derdimi hiç çekinmeden anlatabileceğim, doya doya omuzuna yaslanıp ağlayacağım biri bu şehirde yok. ama lise arkadaşlarım öyle mi?hala aramızda ne kadar uzaklık olsa da birbirimize çok yakınız. yani sana diyeceğim ünv deki arkadaşların lisedekiler gibi olmaz. bir yerde lise arkadaşlarınla beraber büyümüş oluyorsun karakterleriniz bile beraber oluşuyor bu yüzden lise arkadaşlarının hep başka bir yeri olacak. 1,5 ay da çok az bir süre kendini çok kapatma, biraz daha açık olmaya çalış ama 1,5 ay gerçekten çok az bir süre eminim arkadaşların olacak yeni okulunda da, bu arada ben de istanbul ünv mezunuyum:)

Normalde İstanbulluyum, ben de başka bir şehirde okudum. 3 saat uzaklıkta:) İlk zamanlarda ben de kafama göre kimseyi bulamadım. Senin arkadaşlıktan kastın ne tam olarak? Devlet yurdunda kalıyorsan, özel yurt bile olsa, sonuçta oradaki insanlarla odadakilerle muhabbetin vardır değil mi? Yani konuştuğun hiç kimse mi yok? Yoksa sen sana yoldaş olacak bir arkadaşım yok diye mi şikayetçisin? Eğer ikincisi ise, çok arama diyeceğim. Üniversite arkadaşlıkları büyük oranda çıkar ilişkisi üzerine kuruludur. Benim en yakın dostum hala lisedeki dostumdur. Üniversite arkadaşlarından tek beklentin anı kurtarmak olsun. Elbetteki sağlam dostluklar edinenler de var, ŞANS İŞİ :) Kime güleceği belli olmaz.. Öyle gruplar kurulurmuş sonradan onların içine zor girilirmiş falan, yalan:) Benim birinci sınıfta konuştuğum insanlar yurt arkadaşlarımdı, hatta yurttan bir arkadaşla aynı sınıftaydık, kafa dengi olduğumuz konular da vardı, ayrı düştüğümüz konular da ama anlaşıyorduk. Sonra ikinci sınıfta bir grup vardı, 10 kişilik, onların arasına girdim, kaynaştım. Üçüncü sınıfta baktım ki arkadaşlarla çok vakit harcanıyor, DOĞRU ARKADAŞ BULMAK DA ÇOK ÖNEMLİ... Gerisin geri bıraktım:) ikinci sınıfta yanom 2.20 idi, bir sürü arkadaşım vardı. Son sınıfta yanlızdım, YAŞASIN, YANOM TAVAN YAPTI, iki dönem de 3.90 gördüm dönem başarısını, yüksek onur belgelerimi hala öper koklarım Başarılı olmak istiyorsan, arkadaşın fazlası da zarar, oraya gidelim buraya gidelimleri bitmez... Bulursan kafa dengi biri ne ala Bulamazsan da arada git, kafa dengi olmasalar da lafla insanlarla, odandakilerle yurttakilerle... vs..

Hiç konuşmamak değil tabiki ama düzenli arkadaşlarım yok kim kiminle konuşursa ders arasında sadece o. Şimdi vizeler de başladı okula sadece sınavdan snava geliyor zaten herkes. Ben bir yerlerde eksik yapıyorum ama

Meraba cnm, üniversitenin 1. senesinde senin gibi olan, hisseden bir sürü kişi oluyor, onun için öncelikle kafana çok takma yalnız değilsin :) Zamanla dersler sınavlar derken herkesle kaynaşıyorsun, bir de üniv. deki kulüplere üye olmanı ve kendine bir hobi edinmeni öneriyorum. Yalnız hissetmek gerçekten zor bir durum, bu durumu seni dahada güçlendirecek bir deneyim olarak gör. G

Benim bildiğim başlangıçta arkadaşın olmadıysa sonradan herkes kendi içinde gruplaşmaya başlayacağı için zor olur. Ben ilk gün bir sürü insanla gezmiştim. Zaten herkes bir şekilde birbirine yaklaşıyordu ki normalde sıcak da değilim ama ilk günler kimse kimseyi tanımıyor sonuçta ve kaynaşmak çok daha kolay oluyor üniversite ortamında. Bu arada okuldan olmuyorsa yurttan olsun bari diyeceğim de o da yokmuş. Kendini gözden geçirebilirsin. Bir şeyler yapmak lazım mutlaka. MissHavisham