Yorumlariniz icin tsk. kizlar, bu sefer kararliyim bir kere daha ama son defa ona yine kosacaz yine ayaga kalkmasina yardim edicez lakin bu gercektende son defa olucak. Bundan sonra nasil bize sormadan etmeden danismadan kafasina göre islere bulasiyorsa tek basindada ciksin isin icinden, yeter belki anlar o zaman. Biz ona yardim ettigmiz sürece hep bize güvenecek "Nasilolsa kurtaran olur" diyecek ama yok insan yaptiginin sonuclarini anlamasi görmesi ve en önemlisi yasamasi lazim. Umarim günden birinde oda anlar.:çok üzgünüm: Allah yardimcimiz olsun insallah:Saruboceq: m. p Aktif

valla benim üniversitede bi hocam anne baba ve kardeş olmak hayat boyunca emekli olunmayan bi meslektir derdi... cokta dogru... atsan atılmaz satsan satılmaz, benim bir erkek kardesim var allah bagışlarsa, ve yine allaha şükür bi sorunumuz yok hersey yolunda ama illaki bi gün bişeyler sorun olarak karsımıza cıkacak o zamanda yapabilecegim cok fazla bişey yok... ondan vazgecemem.. konuşmalısın... konuşarak çözümlemelisin...

Gülsüm Sultan kardeslerinin yaslarida ufak diilki yanlis anlama birsey sorucam Annen yasiyorken iki kardesinde böylemiydi yoksa Anne vefat edince biraz kendilerini biraktilarmi? Gxuxlsxuxm

işleri, güçleri yok mu kardeşlerinin canım ya? lalsuu

birtek ağabeyciğim var. durumu çok iyi. ama muhtaç olduğu an yanındayım. onu asla bırakmam. ailemden bir tek o kaldı. annemle babamı kaybettim çünkü. işte o yüzden, ağabeyim benim herşeyim. . kötü anında yanında olmayacağım, destek olmayacağımda ne zaman olacağım... Allah göstermesin tabii. ... missingequation

Valla kardeş deyince akan sular duruyor benim için.. ben evlenmeden ona belli miktar her ay gelir sagladim.. evlenince eşin nasil tepki vereceğini bilmediğimden şimdi sorun yok.. kendin iyi durumdayken destek esirgemeyi yürek asla kaldirmaz.. o canim ya.. burbuk

Ah be güzelim konusmak anlatmak keske cözmeye yetse!! Sürekli konusuyoruz sürekli anlatiyoruz ve sürekli yine ayni tablo 23 ve 26 yasinda adamlar artik

seninde basin sagolsun canim, yasayan bilir annesizlik cok zormus, bunu bende anladim. Hadi destek olalaim hadi maddi manevi ne gerekiyorsa yapalim ama beni en cok üzen ve yipratan sey nedir biliyormusun canim: Nankörlükleri Sorumsuzluklari Düsüncesizlikleri yani bak ablamlar bize hep destek oluyor ne zaman yine cok affedersin b... icinde olsak bizi cikartiyorlar yardim ediyorlar, bizde artik biraz onlari düsünelim üzmeyelim, ablam evli belki esi ile arasi kötü olur belki enistemiz ona kizar eder, bunlara cok kiziyorum sinirleniyorum ya. 26, 23 yasindalar kücük cocuk cahil cocuk degillerki, ceplerinde 2 -3 kurus olsun yüzlerini göremesin, ama meteliksiz kaldiklari zaman yine kapidalar yani bir sekilde insan kendini kullanilmis hissediyor. Tamam büyüksün ablasin onlar kücük büyükler hep affedici olmasi lazim ama kücükte biraz düsünecek biraz olsun hatalarini anlicak, ben dedigin gibi onlarin yüzünden cok etkileniyorum bu evliligime bile yansiyor allahtan esim cok iyi bir insan kardeslerin gülsüm onlarin senin ne yapican atamasinki diyor, belki baska adam olsa banane senin kardeslerinden der. Bilmiyorum ama yoruldum artik cok yoruldum, benimde bir hayatim var benimde sorunlarim var bundan sonra artik yeter diyorum biz onlara yardim ettigmiz sürece bunlar adam olmaz belki birazda birakcaksin ne hali varsa görsün. Yorumlariniz icin hepinize tsk. ederim kizlar allah cümlemizin yardimcisi olsun. Sevgiylea. s. D

Evet büyük olmak herzaman sorumlulukta önde olmak demektir. Benim derdim bundan yana degil, ve elbetede ne kadarda kizsam bagirsam cagirsam yinede onlarin basina bir hal gelse ben üzülürüm ben yanarim allah etmesin, ama onlarinda bunun kiymetini bilmesini istiyorum defalarca konsutum onlarla. Bizidede düsünün oglum hayatimda birkere bende erkek kardeslerime gurur duymak istiyorum bir kere olsun bende Suraya baksana bu delikanli varya benim kardesim demek istiyorum cokmu? Calissinlar kötü arkadaslarindan uzak dursunlar hayatlarini bir düzene soksunlar bize faydalari olmasin istemiyorum kendi yaginla kavrulsunlar evlensin yuva sahibi olsunlar kendilerini kurtarsinlar Baska hicbir beklentim yok yine ben destek olurum yine kosarim yardimlarina her zamanki gibi ama insaf ya biraz olsun onlarda düsünmesi lazim ya ablamlarada yazik bizim ne hakkimiz var onlari bu kadar üzmeye demeleri lazim. Bir insanin kendi ayaklari üzerinde durabilmesi icin belki birazda elimizi cekmemiz lazim üstlerinden ki anlasinlar herzaman ablamada güvenemem.:uhm: Benimde problemlerim oldu hemde nasil problemler ama hicbir zaman ne anneme ne babama ablama bile yanistmak istemiyorum kendi dertlerimle onlarida üzmek istemiyordum.:çok üzgünüm: Allah islah etsin insallah ne diyim umarim bu mübarek aylarin yüzü suyu hürmetine allah akil fikir versin dogru yolu bulsunlar.:Saruboceq: hadibakem oğlum bırakma

canım önceliklen başın sağolsun, kardeşlerine gelince, elimden geldiği kadar yardım ederdim herhalde, çünkü sonuçta kardeş, sorumsuzda olsalar atsan atılmaz sattan satılmaz allah yardımcın olsun canım..

kardeş olunca, bunun zamanı yok arkadaşım... ömür boyu sorumluyuz birbirimizden... ama sizide bu kadar üzmeye, yıpratmaya hakları yok... bir şekilde konuşup, kendilerine çeki düzen vermeleri gerektiğini söylemeniz gerekiyor bence... sevgiler... Gxuxlsxuxm

En büyükleriyim, annem babam sağ ama ben hep sorumlu hissederim kendimi. Her gün görüşüyoruz zaten. Birbiirmizi kırmadık. Allaha şükür herkes kendini kurtarmış vaziyette. Birbirimize çok bağlıyız. Allah onları bana bağışlasın.

Selam kizlar, sizlerinde bu konudaki düsüncelerinizi merak ediyorum: Kardesleriniz icin kendinizi ne kadar sorumlu hissediyorsunuz? Mesela biz 5 kardesiz, bundan 5 ay evvel annemizi kaybettik malesef:çok üzgünüm: Baba var ama ilgilenmiyor yani görüsmüyor bizlerle annemle babam bosanmisti:çok üzgünüm: Hadi ben ablam ve kiz kardesim yine bir sekilde hayatimizi kurtardik ama iki erkek icin cok endiseleniyorum cok yoruyorlar bizi cok üzüyorlar. Çok üzgünüm çoook Faydalari olmasin ama zararlarida cok yani inaninki biktim artik kendi problemlerimi unuttum onlarin dertlerinle ugrasiyoruz... he birde nankörlük diz boyu Ne düsünüyorsunuz, ne zamana kadar kendinizi sorumlu hissedersinizfisfisfis

bizde 5 gardaşız ama herkes ayrı yerlerde yaşıyoz... herkes kendi hayatını yaşıyo. kimsenin kimseye ne faydası var ne de zararı...

1 müsibet bin nasihattan iyidir derler kaçımız konuşulanları bir kerede kavrayıp ders çıkarıyoruz illaki yaşayıp görmek istiyoruz bazı şeyleri o yüzden konuşarak hallolacağını pek sanmıyorum sorumluluğa gelince ablama karşı değil ama kız kardeşimin annesi gibi hissediyorum kendimi sanki ona bişi olsa dünyayı yakarım o kadar seviyorum ve o kadar sorumluyum ondan elbette ablamında eline çöp batsa benim canım acır ama küçük bi başka Gxuxlsxuxm

bende evin büyüğüyüm.. iki kardeşim var.. ikiside okudular.. işlerinin başındalar.. ablaları olarak çok memnunum onlardan.. tabiki tartışmalarımız oldu tabiki sorunlarımız oldu fakat bana olan saygılarını hiç kaybetmediler bende sevgimi ve saygımı.. kardeşlerimle hergün görüşürüm telefonda dertleşirim.. allah onları bana ve anne babama bağışlasın..

Biri calisiyordu isten cikarildi, evli ama esi daha türkiyede onu getirmek icin calismasi gerekiyor lakin hic cabalamiyor kendini cok salldi dünya yansa umurunda degil Kücügü ver gezsin tozsun arkadaslarinla takilsin bügün nisanlisi nisani atti cok üzüldü ama kiz yerden göye kadar hakli calismayan etmeyen adami napsin Konusuyoruz her zaman yapmayin oglum etmeyin oglum ne zamana kadar hep biz sizi kurtaricaz ne zamana kadar böyle bos bos geziceksiniz lakin ne fayda:çok üzgünüm: Vallaha bilmiyorum kizlar annem vefat ettiginden beri sanki darmadagin oldu hersey tabiki biz yine destek olmaya calisiyoruz ama kendime soruyum bazen ne zamana kadar? Benimde problemlerim yokmu? Benimde birgünden birgüne onlarla gurur duymaya hakkim yok mu bir abla olarak? Usandim artik inaninki usandim:çok üzgünüm: mutahhara Everything is

canim ya.. sen "anne" olmussun artik onlara anlasilan.. bu pek tabii guzel birsey.. ama bence suana kadar yaptigindan daha farkli birseyler yapmaya calis onlarin iyiligi için.. gerekirse tepkini fazlasiyla ortaya koy.. bir söz var : "davranişlar, kelimelerden cok daha fazla konusur, cok daha fazla sey anlatir" diye.. eger maddi desteginiz varsa onu kesin yada bi iş karşiliginda devam ettirin.. bir şekilde onlari calismaya yonlendirmek lazim.. aklima suan gelen bunlar.. hatta gerekirse bir psikolog yada sosyologdan yardim alin.

iki kardeşim var bacıma canım feda. erkek kardeşim iyi olsun ama mümkünse uzak dursun. babam öldürüldü, erkek kardeşim burdayken attı tuttu savcının odasında benim başım belaya girmesin davacı değilim dedi. siz olsanız ne derdiniz?kızkardeşim hepimize karşı hem fedakardır hem sitem bile etmez. bi böbreğimi kızıma birini kardeşime veririm o kadar yani.

canım erkek çocukları biraz asi, basına buyruk oluyorlar. onlara karşı ne kadar hoşgörülü ve iyimser olsak da bunun farkında olmalarına rağmen genelde bildiklerini okurlar. kardeş demek canımız demek. parmağına diken batsa bizim canımız daha çok yanar. en azından ben öyleyim. kardeşimle aramızda 5 yaş olmasına rağmen ben onu çocuğum gibi görüp, onunla öyle ilgileniyorum. kardeslik çok güzel bir duygu. çıkarsız sevgi. karşılıksız fedakarlık. içten içe onun iyiliğini istemek ve hep dua etmek. insan hayatta belki ilk olarak anne baba ve kardeşe karşı bu kadar menfaatten uzak bir sevgi besleyebilir. incir_kusu

demek ki bunlar her ailede oluyormuş. bendekızarımarasıra ablama falan ama insan gerçekten vazgeçemiyor. hataları olmazmı çok ama evlensekte başka ülkeye gitsekte onlarda sorunlarıda bizle beraber. elitu Rabbim sen yardımcımız

başınsaolsun Allah sabırlar versin arkadaşım.. bende annemi 4 yıl önce kaybettim ve 2 erkek kardeşim var.22 27 yaşlarındalar... seni çok iyi anlıyorum aynı sıkıntıları kısmen bende yaşıyorum... ilk zamanlar annemi aniden kaybetmenin şoku ile hepimiz ne yapacağımızı şaşırdık.. belkide hepimiz dağılmak üzereydik ama annem sağken ben ölürsem kardeşlerinin annesi sen olacaksın onlara sahip çık derdi bu sözü hep aklıma getirdim ve elimden ne geliyorsa yapmaya çalıştım ve çalışıyorum... haklısın bazen bir yerde tıkanıp kalıyorsun ve hiç başa çıkamayacakmışsın gibi hissediyorsun üstelik kendi sorumluluklarında varken çocuklarında sana muhtaçken Allah affetsin çok ağır geliyor... çok şükürki artık durumu bizler kabullendik kardeşlerim benim onlar için yaptığım fedakarlıkların farkındalar ve anne gibi sayarlar saolsunlar en ufak sıkıntılarını paylaşırlar benimle... ama tabi bunların düzene girmesi bir hayli zaman aldı... maddi anlamda onlara çok fazla destek olamayacağımı biliyorlar ama manen her zaman yanlarındayım.. şimdi ikiside kendi hayatlarını kurma çabasındalar.. babamdan da çok fazla destek görememenin bir gayratide olabilir... sizde biraz sabredin inanıyorum zamanla herşey düzene girecektir... eminim şuan kardeşlerinizde bir boşlukta kolaymı anneyi kaybetmek insanın kolları kanatları kırılıyor.. sizde bir anne yumuşaklığıyla onlara yaklaşın her zaman yanlarında olduğunuzu bilsinler ama sizin kendinize ait sorumlulukları da göz ardı etmeden.. maddi anlamda ne kadar desteklerseniz buna o kadar alışırlar ve her zaman beklerler yanlış anlamayın.. ama artık küçük çocuk değiller kendi hayatlarını kurup ayaklarının üstünde durmaları lazım... üzülmeyin bunlarda zamanla yoluna girecektir Allah yardımcınız olsun cimcime eses

öncelikle başın sağolsun yattığı yer cennet mekan olsun annenizin hepimizin yaşadığı sorunları sizde yaşıyorsunuz kayıbımız anne yada baba olsun olmadımı malesef sorun yaşanıyor siz çok haklısınız tabiki kardeşlerimize karşı sorumluyuz her sorumluluğumuzu bilmek zorundayız sorumlu olmaz isek aile olmanın bir anlamı yok zaten fakat bazen onlara iyilik olarak yaptığımız şeyler onlar için kötü sonuçlara tembelliklere hayatı boşverip bencil bir yaşama itiyor hep verici olduğumuz için onlar sadece almaya geliyor ihtiyaç duyduklarında sizinde eşiniz benim eşim gibi çok iyi niyetli rabbim bozmasın dediğiniz gibi kullanılmaya başlıyorsunuz buda duygusal yapınızı yıpratıyor aslında biz onları her kurtarışımızda onlara biraz daha kötülük yapıyoruz ceplerine her para koyuşumuzda biraz daha tembelliğe itiyoruz hata onlarda değil bizde aslında aileyi ayakta tutma adına duygusal yaklaşıyoruz aslında kötülük yaptığımızı farketmiyoruz diğer kardeşlerinizle toplanıp hepiniz bir arada ortak karar vermelisiniz hepiniz aynı acıyı yaşıyorsunuz sizin bildiğiniz gibi sorumluluğu onlarında bilmesi gerektiğini ayrıca sizin artı olarak düşünmeniz gereken bir yuvanız olduğunu bu şekilde devam ettikleri takdirde kaybedeceklerini kesin kararlı fakat sakin bir dille anlatmanız gerekir ve aldığınız kararlara bütün kardeşler uyarsa bir sonuca ulaşırsınız biriniz uyup diğeriniz duygusal davranıp vermeye devam ederse düzelme şansları zor oluyor bütünlükte nasılsınız şuan aynı şeyi düzeltmektede bir olun sonuç inşallah güzel olacaktır ben uyguladığım ve sonucu iyi aldığım için şu an şükür diyorum dilerim sizde başarırsınız inanıyorumki kardeşlerinizde sizin kadar iyilerdir ve sizi şu geçiş dönemlerini atlattıktan sonra çok iyi anlayacaklardır rabbim yolunuza ışık tutsun inşallah :Saruboceq: O ozicelcius

Ben en küçüğüm. 5 kardeşiz biz de... Normalde birbirimize çok düşkündük zaten ama annem ölünce iyice kenetlendik. Onlar için canımı veririm gözümü kırpmadan... Hep dua ederim Rabbim bana onlardan yana acı göstermesin diye...2 abim 2 ablam var. Hayatımdaki en önemli varlık onlar. Bir de babam tabi... Senin işin zor arkadaşım. Kız olsalardı yine sözünü geçirebilirdin belki ama erkek çocuğa laf anlatmak zor. Arkadaşımın babası vefat etti, erkek kardeşi ve annesi birlikte yaşıyor şu anda. Kadının emekli maaşını bile elinden alıyormuş kardeşi, çalışmıyorda... Yani beterin beteri var. Bence her kapınıza geldiğinde harçlık koymayın ceplerine. Belkide hep yanında olduğunuzu bildiklerinden böyle yapıyorlardır. . push ; Kxoxmxuxr

kardeşin zararımı olur ya

öncelikle başın sağolsun allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun annenin. kardeşlerine gelince ölünceye kadar cnm. benimde annem ve babam biz çok küçükken vefat ettiler. annem öldüğünde kardeşim 1 yaşındaydı. onu hep kendi çocum gibi gördüm halada öyle ya beni kızdırsada kırsada genede ona kızamıyorum. o bana annemin yadigarı emaneti. evlediğimde onuda yanımda getirdim halada yanımda 27 yaşında ama ben onu hala çocuk olarak görüyorum. seni iyi anlıyorum cnm allah kolaylık versin.

Bende babamı yıllar önce kaybettim ama Allaha şükür annem başımızda, benim kardeşimde çok asi, bir türlü kendini toparlamıyor, hep çok sinirli agresif işsiz güçsüz evde boş boş yatıyor, geceleri hep pc başında gündüzleride yatıp gezmekle geçiyor, bende çalıştığım halde annemden para isterken çekiniyorum, onun ise hiç umrunda değil. Sanırım bu erkeklerin hepsi böyle. Ama annemede zamanında çok kızdım bu kadar peşinde dolaşma, her istediğni yapma diye ama beni dinlemedi. Hep erkek çocuğu olduğu için çok üstüne düştü, ama şuan ben evin erkeği gibiyim, kardeşimse misafir gibi... Çok üzülüyorum, onun geleceği için çok endişeleniyorum ama elimden :1no2:de bişey gelmiyor, ne yapacağımı bilmiyorum. Çocuk değilki tutup elinden bi işe sokayım... BENOZ GECE VE GÜNDÜZ