Bence hayatında bir otorite eksikliği var. Anne babasının da problemleri görme ve çözüm arama eksikliği var. Sanırım yapabileceğiniz en sağlıklı şey psikolojik yardım almasını sağlamak. Bu, kardeşiniz hasta demek değil, karakteri yanlış şekillenmeden, daha büyük problemler oluşmadan bir bilirkişinin yol göstermesi iyi olur. Umarım her şey yoluna girer :)

Çok haklısınız. Dediğiniz gibi ufacık bir hareketimi yanlış değerlendirecek zihniyetteler. Fikir ve önerileriniz için çok teşekkür ederim.

mesafeni koy seni kaybedebileceğini anlasın aklı başına gelir belki

Ee sen bile semi ergen sayılırsın Seridina Guru Anneler

Biraz da ailenin tavırları ile iyice şımarmış ve ben odaklı olmuş tamam ergen olabilir ama bu sizin eşyalara zarar vermesini gerektirmez. Eşyalarınızı zarar vermediği sürece paylaşmayı teklif edin. El hareketlerini sevmediğinizi alıp karşınıza oturup konuşun. Hatta bu tarz hareketler yapmaya sizi rencide etmeye devam ettiği müddettçe örnek olarak:kendisiyle alışverişe çıkmayacagınız söyleyebilirsiniz.

Yorumunuza bakılırsa siz de ergenlikten çıkamamışsınız.

Keşke anlasa. Kaç kere konuştum sayısını hatırlamıyorum. Sizin söylediğiniz tarz yaklaşımlarda da bulundum. Zaten hiç umurunda değil bana ne konuşmazsan konuşma gelmezsen gelme modunda baya da kinci yaşına göre benim gibi yufka yürekli değil pek. S

Bugün hastaydım bunu göre göre insan içinde küçük düşürücü hareketler yapmaya devam etti ve bardağı taşıran son damla oldu. Babamı arayıp durumu anlattım. Annesiyle de konuşacağım psikoloğa götürmelerini önereceğim. Çünkü dayanılmaz bir hal aldı artık. Bugün kafasını duvara sürtmemek için çok sabrettim gerçekten.

İnanın olgunluğumu koruyabilmek için büyük çaba veriyorum son günlerde yoksa benim de sabrım taşmak üzere elimde kalacak :) Umarım olgunlaşabilir. Ergenliğin ötesinde kişiliğiyle ilgili psikolojik bir problemi olduğunu düşünmüyor değilim. Daha küçükken de arada tuhaf davranışları oluyordu annem fark ediyordu ama ben annemin kardeşim hakkında laf söylemesine müsaade etmiyordum. Babam da farkında normal karşılamıyor ancak bir şey de yapmıyor. Normal olduğunu düşünen tek insan annesi.

Ben 33 yasindayim o a kafam atasim geldi. :) Sen masaallah olgunsun, akillisin. Sanirim ne desen kiskancliga yorulacak. En iyisi onun da biraz olgunlasmasini bkle.

Hiç o toplara girme en kötü sen olursun. Ayrıca davranışları tipik ergen gibi geldi bana o da 20 ki yaşlarına gelince aranız düzelir ama önümüzdeki 5 yıl boyunca devam edecek bu davranışları malum hormonlar altüst vaziyette canavar gibi olmaları normal. Ama sen kendini çok kaptırmışsın biraz mesafe koyarsan ilişkiniz düzelebilir örneğin çenene vurunca tepkini ver ve konuşma yeter artık ben senin ablanım ve bana böyle davranacaksan ablalık bekleme benden diye. Bağırıp çağırıp özür dilemeye gelir tipik ergen işte ya

sanki siz ebeveynsiniz annesiyle babanız çocuk. annesi çok şımartmış, babanız da bir şey deyip karımla aramı bozmayayım kafasında. çünkü fikrin sizden geldiği belli olacak, üvey abla kızımızı çekemiyor denecek. siz çok olgun ve insani bakıyorsunuz, maalesef onlar bunu göremiyor. bence biraz uzak durun. ergen olmak demek terbiyesizlik ehliyetine sahip olmak demek değildir. kardeşim olsa bana mal, gerizekalı dese ya ağzının ortasına bi tane yapıştırırdım ya bi daha muhattap olmazdım siz çok sabırlısınız.

Biz de ergen olup sivilceli suratla dunyaya meydan okudugumuzu sandik da senin kardeş bence ergenlikten degil arsizlıktan muzdarip. 14 yaşinda cocuk degil artık genc kız ama sen ne yapsan da ana baba eğitemedikten, karakter oturmadiktan sonra olmuyor. Evet kardes bu kolay degil ama anne rolü üstlenmeyi birak ve çek kendini kızdan, mesafe koy. Elinden geleni yapmışsin ama anne boyle vurdum duymazken, önünde böyle bir anne figürü varken o kız değismez. Olan sana oluyor, esyalarını da verme kapinı kilitle, kız yeri gelince, tepki koy.

Evet psikolojik destek alması gerektiği fikrine katılıyorum. Bu düşünce uzun zamandır vardı bende. Ancak annesi ile babasını özellikle de annesini nasıl ikna ederim bilmiyorum.

Çok üzülüyorum zaten iki kardeşiz başka kimsemiz yok diyorum ama son günlerde iyice patlama noktasına geldim. Annesi bazen dolduruyor. Annem de bir sınır çekmemi söylüyor sizin söylediğiniz gibi eşyalarını verme sen de onun bir şeyini istiyim deme diyor. Ben de anneme kızıyordum o benim kardeşim diye. Ama bir sınır çizmenin zamanı geldi sanırım.

Mesafe koy derim ben.

Evet yapmam gereken o sanırım. Şimdiye kadar bir büyük olarak tavır alıp uzaklaşmanın belki de ona daha çok zarar verebileceğini düşünmüştüm ama başka yolu yok sanırım

Çıkmak istemiyorum ki :) S