Ben de deneyeyim

Merhaba herkese. Artık buradakiler yalnızlık korkumu biliyor. Tek çocuğum. Sadece annem ve babam var. Eşimden ayrıldım çocuğum yok. Yalnızlıktan çok korkuyorum aile olarak da yalnız bir aileyiz zaten. Bir gün annem ve babamın öleceğini düşünüyorum kafamda cenaze planları yapıyorum. Yalnızım neyi nasıl yapacağım bile diyorum kendi kendime. Bunun için psikoloğa da gidiyorum bu arada ama çok bir yararını görmedim henüz. Farkettim ki ben yalnızlıktan korktukça da yalnız kalıyorum. Bugün şunu farkettim; ben kendimle baş başayken mutsuzum. Çok mutlu bir ailede büyümedim. Evde eğlenilen bir ailem yoktu. Hep maddi problemler vardı annem de bence her şeyi çok büyüten bir insan en ufak şeyde dünya başımıza yıkılırdı. Ne zaman okula başladım mutlu oldum çünkü orda arkadaşlarım olmuştu. Neyse özetle ben yalnızken mutlu olmayı bilmiyorum. Dışarıda insanların içinde kıpır kıpırtım ama evde ruh gibi sürekli uyumak istiyorum. Benim gibi olan var mı? Nasıl aşıyorsunuz yalnızken neler yapıyorsunuz?

Ben yalnız olmayı kendimle vakit geçirmeyi çok seviyorum, ama şimdi ikisi birbirinden farklı hayatında gerektiğinde sırtını yaslayacağın kimse olmaması farklı, evde yalnız keyifli vakit geçirmek farklı. Çok da düşünme yaşa gitsin Allah korusun cenazeye gelene kadar muhakkak yanında birileri olur hiç kimse o kadar tek değildir.

Aslında yalnızlık öyle çok kötü bir şey değil. Benim de annem ve kız kardeşim var arkadaş çevrem geniş. Ama evde yalnız vakit geçirmeyi çok seviyorum. Güzel bir film karşısında güzel bir yemek yemek birşeyler içmek. İstediğin saatte uyuyup istediğin saatte uyanmak. Psikolojik destek almaya devam edin ama inanın değerlendirmeyi bilirsen yalnızlık çok güzel bir şey

İnsan psikolojisi ne karmaşık.. terapiye devam edin, uzun bir süreç oluyor genelde. Hem korkunuzu farketmişsiniz en azından. Ancak bunun temeline inmeli sanki anne babanız varken de yalnız hissediyor gibisiniz ki zaten bunun çevre kalabalılıpı ile her zaman direkt ilgisi yok. Ne insanlar var bir başına bir ordu ya da tam tersi.. burdaki asıl sorun, bende de bar kısmen bu duygu da ondan aşinayım, çevre ile derin bağlar kuramamak. E koşullar, insanlar ortada ama bu şart. Dünyaya, varlığımıza anlam yüklemek için diğerleriyle derin, anlamlı bağlar kurmalıyız. Duygusal zekanın gelişmesi ve korkuların üstüne gitmekle mümkün bu da sanırım ya çok karmaşık; onca seans terapi, kitaplar, meditasyon.. bende de bu kadar gelişti işte kişisel

Düşüncesizce bir yorum olacksa kusura bakmayın ama başkasıyla evlenip çocuk yapmayı düşündünüz mü?

Yalnızken mutluyum diye diye bu yalana kendimi inandirdim ben. Yıllardır. Şimdi ise gerçekten yalnızken mutkuyum

Her işimi kendim hallederim şükürler olsun, çalışıyorum paramda var. Evliyim. Gün içinde yalnız kalmayı severim işimi yaparım müzik dinlerim kitap okurum ama saat 12 olduğunda içime bir his oturur, korkarım, ağlarım, urkerim, uyku uyuyamam, bir odada tek başıma bile yatamam ben. Bunun çeşitleri var yani. Böyle hissetmeyin.

Umarım öyle olmaz C

Anladım. Bu hayatınızda çok ciddi bir sıkıntıysa bilemiyorum ama çoğu insanda yalnız ölürüm korkusu var. Daha gençsiniz, ilerde büyük bir ailenizin olmaması için bir sebep yok bu kadar dert etmeyin <3

Bazen de ister istemez tövbe haşa Allah'ım beni neden bu kadar yalnız bırakıyorsun benim mutsuz olacağımı bile bile diye sorgulamaya gidiyorum R

Hiç denememis olman garip tek cocukmussun ben de oyleyim. Arkadaş edinme konusunda da hep nasipsizdim. Sevgili edinme konusunda da öyle. Kişisel gelişim kitapları okudum bolca. Hepsi bilirsiniz kendinizle mutlu olun der. Üniversite zamanından beri kendim sinemaya gitmeye alışverişe gitmeye bı restoranda tek başına birşeyler yemeye ve bununla mutlu olmaya ikna ettim kendimi yani artık garipsemiyorum.

Teşekkür ederim ben sanırım yalnız kalınca ne yapacağımı bilmiyorum ondan bu duyguyu çok yoğun hissediyorum P

Korkunuzda haksız değilsiniz bence, yalnızlık zor biz insanlar için, tabi anksiyete derecesinde olmasın, bu durumun psikolojinizi etkilemesi ayrı. Allah mutlu olacağınız bi yol arkadaşı versin size.

Yalniz degilsin aslinda ailen ve arkadaslarin var. Kendini sevmen lazim. Oyle olursa yalniz basina vakit gecirmekten keyif alirsin. Kendin bir seyler yap. Film izle, gezmeye git vs. Her zaman baskalarina ihtiyacin yok aslinda.

Merhaba bende geniş bir ailede büyüdüm ama 4 kere düşük yaptım bu yüzden yalnız öleceğim gibi geliyor yaşlanınca tek. Kalıcam gibi hissediyorum