Ben senin için burgu da yaparım.. Hatta burgunun renklisini yaparım

Haklısınız umarım her sey gönlümüzce olur benim hayalimde baskaydı olmayınca insan baska bir sey istemiyor. Bir seyi cok istemenin kötü yanıda bu. Size göre değilmiş meslek isteseniz yapardınuz geçim derdiniz yoksa istediğiniz seylerim pesinden gidin

Ne güzel olur dimi o ortamlar sohbet, şamata arada bir dertlenme özlediğimi fark ettim valla

Cocuk dusunuyorsaniz onemli kararlarınızi cocuktan sonraya birakin belki dusunceleriniz tamamen degisebilir

Belki Benden ilham alirsiniz. Almanya gibi dunya devi bir ulkedeyim, kalifikasyonlarimin altinda bir iste, cok az bir ucrete, Turkiyedeki calisma tempomdan 5 Kat daha yogun calisiyorum. Ve sabirla hakedecegim isi bekliyorum. Almanca seviyem mukemmel olmadigi icin hedeflerim arasinda olan Isletme egitimine de online Ingilizce bir universite okuyarak devam ediyorum. Ama oyle olsa boyle olurdu, soyle olsa boyle olurdu sizi sadece frenleyen, onunuzu kesen, korelten engelleyiciler. Hedef koyun ve yapin. Koyde bile olsaniz, o hedef olunca hersey olur. Konfor alaninizi, dusunce tarzinizi degistirin, bunun icin ugrasin

Maalesef artık üniversite mezunu olmak iş bulmak için yeterli bir şey değil çünkü çok fazla üniversite mezunu işsiz insan var. Tarih bölümü okumuşsunuz, her ne kadar ben bayılsam da, o tarz bölümlerde okuyup iş bulmak neredeyse imkansız çünkü çalışma alanı çok kısıtlı. Öte yandan illa okuduğunuz bölümle ilgili iş yapmak zorunda değilsin, ama ne kadar paranız olursa olsun çalışmamak insanı köreltiyor. O yüzden ya bir kursa gidip kendinize yeni bir alan açın onla ilgili iş bakın ya da iş bulabilirseniz çok seçici davranmayın.

hiç dert etme. Düşüncelerini, duygularını küçük olsa bile önemsiz olsa bile başka şeylere yoğunlaş. İnan bana tekrar güvenin gelir. Kendini hiçbir zaman yıkık ve ümitsiz bulma. Umut herşeyin başı

Ya o kadar güzel yazmışsınız ki farklı bi pencere açtınız bende. Gerçekten de doğru söylüyorsunuz ev içinde de insan akşama kadar neler neler yapıyor da hiç gözükmüyor, halbuki bu işleri de birinin yapması lazım evde düzen olması için. Ama ben burda yazılanlarla da kendi sorunumu biraz anladım, bir hobim yok, vaktimi güzel değerlendireceğim, benimde şu işe yatkınlığım var diyeceğim bisey lazım bana

Hoşgeldinnnn ❤ bi makarna yap da yiyelim diyesim geldi

Tayin çıkmadığı için istifa ettim dediniz kocanız için bırakmak anladık bizde haliyle. 2-3 yılda bir tayin hangi kurumda merak ettim. Kızkardeşiniz is ayarladiginda eşinizin peşinden gidebilecek misiniz peki?

4 senedir istedigim isi bulamadim da ne demek?!? Calismak isteyen, dusukten de olsa baslar, istedigi yere de paralelde basvuruya devam eder. Yuksek muhendisim, istedigim isi bulamadim cok Uzun sure. Ev hanimi olup evde is beklemedim, kendime is yarattim: ozel ders verdim, tercumanlik yaptim, proje yazdim, makale yazanlara editorluk yaptim, gelen Para yetmeyince markette de calistim. Biraz agir olacak ama bir zahmet silkinip kendinize gelin. Yoksa daha cok bakarsiniz o Doktor bu polis vs diye.

Bende evde kendimi oyalayacak şeyler bulmaya çalışıyorum, artık bebek düşündüğümüz için belki bebeğim olunca böyle hissetmem diye umut ediyorum, onunla ilgilenirim kafam dağılır

Bence meslek konusunu çocuktan önce halledin. Çocuktan sonra yorucu oluyor her şey.

Nasıl mutluysanız öyle yasayın suan ben de kpss hazırlanıyorum benim de bölümüm yüksek puan isteyen bi bölüm. Çok evcimen bi imsanım tabi evli değilim henüz. Bi tarafım calısmak istiyor bi tarafım insanlarla muhatap olmak istemiyor. Ben de sınavdan yüksek alıp birkaç sene çalışıp istifa ederim gibi cünkü evde kitap okuyup spor yapmak, resim yapıp bir seyler yazmak bana göre. İnsanlar işe yaramaz diye düsünür diye çekiniyorum. Sevgilim de bazen çok baska yapıyor çalıs diye ama en sonunda insan neyle mutluysa onu yapmalı aslında

Bir yerden başlasanız gerisi gelecek. Mesela iş seçmeyin fazla kimse yüksek maaşla tam istediğiniz işi size vaad etmez özel sektörde.

Tarih bölümü mezunuyum, 4 ay kadar özel sektörde çalıştım büro elemanı olarak tek iş tecrübem bu. Aslında ilgi duyduğum alanlar ve yapmak istediğim şeyler var ama bir türlü bu konuda işleri rayına oturtamıyorum

Hiç bir insanın hayat amacı tutkusu evi temizlemek ve çamaşırları yıkamak değildir. Kendinizi mutsuz hissetmeniz normal. Mesele illede çalışmak değil tutkunuzu bulun. Hobi edinin. Yeni bir şey öğrenin. Durumunuz iyiyse o çalışanlardan bir sıfır ondesiniz çünkü bir cogunun5 tutkusunu aramaya vakti bile yok, bulan da vakit ayiramiyor.

Şuan kelimesi kelimesine aynı durumdayiz bende 4yillik evliyim çocuğum. yok. olmsini istiyoruz ama olmuyor bende çalışmak istiyoeum üni mezunuyum. ama iş bulamıyorum. Evimiz var para sıkıntisi da olmayınca çok uzerinde durmuyorum Bulsamda eşimin iş durumuna uymuyor. Bende KOMEK gibi kadınların gittiği el işi yerleri var oralara gitmeyi düşünüyorum. Sende öyle yerlere gidip el becersiini geliştirebilirsin

Merhaba ben çocuklarım için ara vermiştim çalışmaya. İnsan gerçekten kendini kötü hissediyor bir süre sonra. Ben tam zamanlı özel sektör zorlar diye saat ücretli hafta içi iki gün çalışıyordum. Ayrıca dans kursuna, spora ve dernek faaliyetleri derken bütün haftam doluyorduHep yapmak istediğiniz bir şey yok mu?Ona yönelin bence.

4 sene bir hayli uzun bir zaman Yani yanlış anlamayın ama o kadar süre hiç iş bulamamak bana mantıklı gelmedi Çok sıkılmış olsaydınız illa ki bir işe girerdiniz. O kadar süre bir hamlede bulunmamak artık kendiniz çalışmak istemediğiniz için belki de

O hissi bizzat yaşadım, psikologa giderek çözmeye adım attım diyebilirim. Para kazanmadan halledilebileceğiniz bir konu değil. Size ait bir cüzdan ve size ait bir maaş lazım.

Sosyalleşme sadece çalışmayla olur demedim, çalışmak sadece para değildir dedim. bu devirde tek memur maaşıyla geciniyorsaniz helal olsun derim başka birşey demem. asla ama asla bir erkek için iş bırakmayı doğru bulmuyorum. Umarım pişman olmazsınız. Yazılım işi evden yapılabilen bir iş mi? 2-3 yılda bir tayin hangi kurumda merak ettim.

Yaaa bunu anca bir Anne yapabilir Tatlis bir Anne misin seeen

Birde gerçekten isteyen ve uğraşan iş buluyor. Erkek bir arkadasimin eşi asla bıkmadı, bütün sınavlara girdi, şehir şehir mülakat gezdi, peşinde kocasını da sürükledi. En son olmaz denilen oldu, çok güzel bir işe girdi hem de karnı burnunda ikizlere hamileydi. 1 ay kadar çalışıp doğum iznine ayrıldı. 1 hafta önce de doğum yaptı, o maaş onları acayip rahatlattı.

Merhaba kızlar, 4 senedir evliyim ve ev hanımıyım. Bebeğim yok, üniversite mezunuyum ama çalışmıyorum. Aslında çalışmak istiyorum ama kendime uygun iş bulamıyorum. Maddi olarak bi sıkıntımız yok, evimiz var, borcumuz yok durumumuz iyi çok şükür. Ama kendimi işe yaramaz hissediyorum sosyal medyada arkadaşlarımı görüyorum hepsi ya öğretmen ya polis ya doktor bir meslek sahibi olmuşlar bende üniversite okudum ama iş bulamıyorum bu beni bunalıma itiyor. Kpss'ye gireceğim ama bir yandan da umudum yok. Bazen kendimi evde olmak, evin işlerini yapmak, evdeki düzeni sağlamak da bir işe yaramaktır vs diye teselli ediyorum ama yinede kendimi kötü hissediyorum. Bu konuda biraz sohbet edelim mi belki benim gibi hisseden başka kız kardeşler de vardır

Ben de 10 yıl aralıksız calıstım neredeyse, 6 aydır dınlenıyorum :) evde kendın ıcın gunluk program oluşturursan sıkıntının gideceğine inanıyorum, hobiler vs. evden calısıp para kazanmakta mumkun artık ev hanımları için :)) İnancına bağlı olarakta ibadet takvimi oluşturabilirsin :)

Kendini işe yaramaz hissetmen dönem dönem herkesi yoklayan bir durum Emin Ol Bende sağlık problemi yaşayan bir yakınım olduğunda kendimi ise yramaz hissediyorum Keşke doktor olsaydım... neden olmadım ki... bir çöp gibiyim vs Seninki de bence dönemsel Sana seni İse yaramaz hissettiren durumu ele almalısın bence... Nasıl bı dönemden geçiyorum da böyle düşünür oldum Ya da hangi dönemlerde bu düşünce beni yokluyor? Diye sorgula önce

öncelikle kpss ye gireceğim ama umudum yok demişsiniz ya önce bu düşünceyi değiştirin bence yapabilirsiniz neden yapamayasınız. Kursa da gidebilirsiniz kpss ile ilgili. Ayrıca Evle ilgilenmekte çok zor bence başlı başına büyük bir iş.

Öncelikle sunu söyleyeyim işe yaramaz hissetmenize hiç gerek yok. Ev hanımlığı da aktif kadınlar için oldukça hareketli olabilir. Spora gidin, kitap okuyun, her gün başka yemek deneyin. Bir hobi edinin. Brn öğretmeniö ve yaz tatilinde günlerim inanılmaz dolu ve yorucu geçiyor çünkü her günüme bir sürü şey sıkıştıyorum. Sosyal medyada gördüklerinizden etkilenip de olumsuz düşünmeyin hakkınızda diye söylüyorum bunu. Yok eğer siz ille de dışarıda çalışmak istiyorsanız o başka o zaman küçük büyük demeden bir işe girip başlayın bir yerden. Ancak bana sırf çevrenizden etkilendiğiniz için böyle hissediyorsunjz gibi geldi

Bende aynı durumdayım bazen kendimi öyle hissediyorum 1 gün boyunca depresif olup hiç iş yapmıyorum ertesi gün işler birikmiş oluyor tüm gün evde iş yapıyorum o zaman işe yarar hissediyorum sonuçta ben olmasam ortalığı p. k götürürdü diye kendimi avutuyorum Eski ojelerle cam kavanozları boyuyorum desenli mesenli, yeni yemekler deniyorum falan ama yinede tamamlanmış hissedemiyorum hiçbir zaman tabi

Anneyim

Haklısınız valla doğumdu lohusalıktı emzirmeydi derken zaten başka biseye hal kalmaz A anderunmastisi

Kötü hissetmenizi gerek yok. Insan ölene kadar hicbirseye geç kalmaz düşüncesindeyim. Siz ne yapmak istiyorsunuz buna karar verin. Hobilerinizi geliştirecek kurslara gidip para kazanabilirsiniz. Okul iş ve evin yanında fotoğrafçılık yapıyorum ve cep harçlığı oluyor. Çalışmak istiyorsanız deneyim kazanmak için herhangi bir yerde çalışın. Memurluk istiyorsanız çok çok çalışın kpss ye. Insan kafasına koyduğu şeyi yapıyor ya yeterki isteyin.

Niyetim ve istegim yazilimci olmak dedim ya. Ki memur olmadn once de o isi yaptim. Sonrasinda da onu yapmak icin istifa ettim

Kusura bakmayın ama tarih mezunu olarak kendi alanınızda nasıl bir iş bulmayı beklediniz ki 4 yıl? Başka bir alana yönelseydiniz keşke, ev işi yapmak bir evi çekip çevirmek evet bir meziyet ancak yeterli değil ki, onu hepimiz yapıyoruz ve vallahi mecburiyetten yani. Üretmek başka bir şey. sadece maddi durumla da alakalı değil, ben 3 yıldır evdeydim şimdi koşa koşa gidiyorum işime, farklı ortam insanlar, birilerine faydalı olabilmek, ev haricinde bir işle meşgul olmak insanı diri tutan şeyler. Ben pasta börek yapmayı çok severim misal, evde olduğum zamanlarda beş çaylarına kek börek pasta tarzı şeyler yapıp satıyordum, şimdi iki çocuk işe geri dönme nedeniyle bıraktım, o tarz şeyler de yapabilirsiniz. Çocuk da yokken vaktinizi değerlendirmek en güzeli.

Aynen çalışmak isteyen çalışıyor, mazeret üretmek isteyene bahane çok. Kimse kendinde kusur aramıyor, kapasitem ne, ben tembelim demiyor, bana uygun iş yok diyor. Konu sahibi kendiniz için çalışın, kimse için değil. Kolaylıklar diliyorum.

Erkek icin mi biraktim? Ben o ise nisanliyken maddi olarak zorlanicam diye girmistim zaten. Bende memur olacak tip yok zaten

Çocuklu çalışan anneyim şimdi ikinciye hamileyim günlerim iş çocuklar koşturmaca hiç bir şeye yetişememekle geçiyor hastsalansa perişan oluyoruz uykusuz işe git birde işyerinin stresini Çek Keşke diyorum eşim daha çok kazansaydı da çalışmadan rahatça çocuklarıma bakabilseydim insan neye sahip değilse onu istiyor galiba

Elbette evle ilgilenmek başlı başına bir iş ama sizi tatmin etmemesi de normal. Çünkü herkes zorunluluktan yapıyor ev işlerini, bayıla bayıla değil yani. Bitirsem de keyfime baksam diyorum ben mesela. İşe gidince yeminle dinleniyorum ki benim çok ağır şartları olan bir işim var. Ama severek yapıyorum. Çocuk gürültüsü yok, koca kaprisi yok, yemek kokusu yok, süpürge zırıltısı yok. İlla da bir işte çalışma zorunluluğunuz yok tatmin duygusu için. Gönüllü olarak yapılan işler de var, sosyal sorumluluk projeleri var. Kurslar var, ben mesela modern dansa yazıldım, iş çıkışları gidiyorum ara sıra. Bir şeylerle ilgilenin ki kendinizi mutlu hissedin. En önemlisi bu çünkü. Önce sizin hayatınız, sonra ev ve ev işleri.

Ücretli öğretmenliğe başvurabilirsiniz isterseniz başlangıç olarak. E devletten başvuru yapılıyor

Kesinlikle öyle. Hastalık zamanlarında ben de hep ya çalışsaydım ne olurdu ne yapardık diye düşünüyorum. Ama bir yandan da sanki bir hayat akıyor ben fanusun içinde yaşıyorum ölsem dünyadan sadece biri eksilmiş olur gibi

Su an calismiyorum. Kiz kardesim alaninda cok basarili. Bir sirkete danismanlik yapiyor. Bana is ayarlayabilir ama yeni bebegim oldu. Daha onunla ugrasmaktan pek calismaya gozum kesmedi simdilik

Neyle mutlu oluyorsaniz oyle yapin. Kimseyi dinlemeyin bence. Ben de insanlarla ugrasmayi cok sevmiyorum. Formasyonum var da öğretmenlik yapamam. Daha once de duz memurdum zaten. Isim cok rahatti, bir sure daha devam ettirebilirdim belki ama tayin ayarlamak cok zahmetli olacakti. Zaten birakicam simdi birakim dedim evlenirken. Butun zamanimi istedigim gibi yonetmek guzel bir duygu bence

Üniden sonra iş bulana kadar evdeydim ve o kadar berbat hissediyordum ki. Her gün rutin şeyler yetmiyordu artık. Değişik tarifler denemek bir yere kadar. Ne bileyim ahşap boyama vs de bana çok boş iş olarak geliyor. O yüzden küçük bir dükkanda sigortasız ve asgariden az ücretle çalışmayı kabul etmiştim. Çünkü evde oturduğum zaman bomboş geçiyordu günlerim. Diğer türlü en azından el harçlığım olur diye öyle bi işe girmiştim. Şimdi aktif bir iş hayatım var ve çalışmak iyi geliyor bana. Çünkü sizin deyiminizle işe yarar hissediyorum kendimi. Hiçbir şey olmasa bile sosyalleşmeme faydası oluyor. Tarih bölümüyle alakalı bir iş bulmak neredeyse imkansız o yüzden çok bir seçeneğiniz yok. Masa başı işlere bakabilirsiniz. Sekreterlik, asistanlık vs. Zaten bir işte tecrübe edindikçe çok daha güzel fırsatlar çıkacaktır karşınıza.

Maddi olarak sıkıntınız yoksa, keyfi kurslara gidin. Hoşunuza gidecek. Yaşınız kaç?

Sosyallesme sadece calismayla olmaz ki. Ben üniversitede memurdum ve cakili kadroydu. Tayin imkani yoktu, sadece karsi gideceğin yerde kadro ayarlarsan nakil izni veriyorlardi. Ki bu da imkansiz, kim kime hazir kadro acar ki? Bir kere yapsak ikincide yine olmaz. Esim tayini ciktigi yerde 2-3 yil kaliyor. 3 yillik evliyiz. Su an 2. Farkli sehirdeyiz mesela. Emniyet ve askeriye degil. Evet esimin memur maasiyla geciniyoruz. Cok dusuk bi memur maasi degil. Yetiyor ama birikim vs olmuyor tabi. Ben yazilim sektorunde memur olmadan once de calistim. Yine yazilim isinde calismak istiyorum. Ama istedigim gibi olmadi henuz. Bakalim kismetse insallah olur

Tayin sorunu olmasa da en fazla bir iki yil daha devam ederdim dedim. Memuriyet kalici degildi hicbir zaman benim kafamda. Tayin sorunu olmasa evliligin ilk yillarinda maddi acidan bir sure daha surdururdum muhtemeln. Ama hayalimdeki isi yapmak icin eninde sonunda istifa etmekti planim. Kiz kardesim evden calisiyor, ben de daha oncesinde evde calistim, yine olsa yine evden calisicam. Yazilim sektoru cogunlukla boyle zaten

Ben de üniversite mezunuyum. Hatta yuksek lisans da yapiyordum dondurdum, kaldi oyle. Kadrolu devlet memuruydum. Evlenirken istifa ettim. Eşim tayinci surekli ve her seferinde tayin ayarlMak imkansiza yakin olacakti. O zaman istifa etmesem de bir iki yil icinde edecektim zaten, cunku baska mesleki hayallerim vardi. 3 yil oldu istifa edeli. Hayallerime kavusamadim. Ama ise yaramaz da hissetmem, neden hissedeyim ya? Kime neyin sozunu verdim ki? Devlet memurlugu mesela? Tek getirisi para. Ki ona da ihtiyacınız yoksa bask ne katiyor ki insana. Benim gozumde ise yaramak uretkenliktir. Bir seyler ortaya koymuyosan sadece para icin yaptigim isin ev hanimligindan ne ustunlugu var? Bir de iş ev derken bin parcaya bolunucem. Kendime dair yapmak istediklerime de enerjim kalmicak falan. Gerek yok bence. Maddi ihtiyacınız yoksa hic de boyle düşünmeyin. Ogretmen polis ne olursa, bisey olsaydim diye düşünmek yerine, ben ne istiyorum nasil kendimi tatmin olmus hissederim buna odaklanin ve hayallerinize yuruyun bence

Hosgeldin ama ben burgu makarna seviyorum artık

Aslında iş bulamadım değil de istediğim şekilde bir iş bulamadım yoksa başvuru yaptığım çok yer oldu ama şartlar bana uymuyordu, bir yerde de 4 ay kadar çalıştım ama hem çalışma saati çok uzundu hemde ücret çok çok azdı yapamadım çıktım. Kendi alanımda iş imkanı çok az, bir dönem yüksek lisans yapmak istedim ama küçük bir şehirde yaşıyorduk üniversitesi pek iyi değildi, şimdi ordan taşındık ve yaşadığım şehirde güzel üniversiteler var aslında yüksek lisans düşünebilirim belki, dediğim gibi kendime bu konuda bir yön bulabilmiş değilim B

Ne olacak tip var ki? Geçiminizi kendiniz sağlasanız mesela ne olacak tip olurdunuz?

Devlet memurluğunun tek getirisi para değildir. İşyerinde hiç sosyallesemediyseniz, işyerini sadece para olarak gördüyseniz o ayrı. Merak ettim siz şimdi hangi hayalinize yurudunuz? birde eşinizin mesleği ne ki sürekli tayin istemek sıkıntı olacak? En sıkıntılı tayinler askeriye ve emniyet. Emniyette bile eşinin tayini çıkmayacak durumdaysa düz memurluğa geçmek gibi haklar var. Tek geliriniz eşinizin memur maaşı mi yoksa ek geliriniz mi var?

4 senedir hiç mi iş bulamadınız? Ne mezunusunuz ki? Hadi diyelim uzun bir süre bulamadınız, oturup evde iş beklemektense neden başka bir şeye yönelmediniz? Yeni bir eğitim olur, dil olur, sanat olur vs

Şimdi feministmiş gibi konuşmak istemiyorum ama bunlar hep ev içi emeğe maddi değer biçilmemesinden oluyor. "Değer verilmeyen işler yapıyorum." Neden? Çünkü karşılığında para verenim yok! Amerika'da bundan 10-12 yıl kadar önce yapılan bir kadın çalışmasında 2 çocuğa sahip ve tüm gününü ev işleri ile çocuk bakımına ayıran bir kadının ev içi emeğinin değeri 2800 dolar civarında ölçüldü. Hadi burası Amerika mı diyelim ama burada da her gün eve yardımcı gelse: "Vay yardımcı çocuğa mı bakarmış?", bakıcı gelse: "Bakıcınızsa hizmetçiniz değil ya," derken deli gibi para harcamanız gerekiyor o işleri mükellef şekilde yaptırmanız için. Kısacası yaptığınız tüm işleri başkalarına yaptırdığınızı düşünün, sizce değersiz misiniz? Ha derseniz ki "Ortaya bir şeyler koyamadığım için kendimi mutsuz hissediyorum," Çok insani olan bu hissi aşmanız için kendinizi yoklayın, mutlaka beceri ve eğiliminiz olan bir konu vardır, bugün hobi diye başlarsınız yarın para kazanırsınız, belli olmaz.

Aranıza bende geldim

Hoşbuldum.. Vallahi, öyle kızkıza bir ortama ihtiyacım var

Suan calısıyor musunuz neler yapıyorsunuz

Kpss'ye çalışmayı işe yarayacağınız şey haline getirin. Eskiden üniversite sınavına hazırlanırken kendimi büyük bir şirketin problemlerini çözmek için çalışıyormuş gibi motive ederdim. Böyle hissederek sınava çalışın. Bu durumda gerisi zaten gelecektir

Ah o kadar doğru söylediniz ki, insan gerçekten neye sahip değilse onu istiyor o cazip geliyor. Zaten çocuk konusu da kafamı karıştırıyor, bebeğim olunca çalışmaktansa bebekle ilgilenmek istiyorum dediğim gibi maddi sorunumuz yok belki olsa farklı düşünürdüm ama bir yandan da herkes meslek sahibi olmuş çalışıyor gibi bu da eksik hissetmeme sebep oluyor

Ben de 2 üniversite mezunu işsiz ev hanımıyım. İki de çocuğum var biri kreşe gidiyor. Kendimi sadece bebek bakıcısı temizlikçi hizmetçi gibi hissediyorum. Çocuğumu kreşe bırakırken bakıyorum insanlar bir yere yetişmeye çalışıyorlar giyinip süslenmişler ben ise cocugu kreşe bırakıp eve dönüp 2 numaraya bakmak zorundayım. Başka hiç bir işe yaramazmısım gibi üstelik hiç de takdir görülmemiş ya da görülmeyecek işleri yapıyorum çamaşır temizlik yemek çocuk bakımı. Özgüvenli bir insandım eskiden şimdi iş bulsam da beceremeyecekmişim gibi geliyor

Fikrini yazan herkese teşekkür ederim, yeni bir alana yönelmek konusunda düşüneceğim bu arada da kursları filan araştıracağım