Bence önünüze bakın. Apaçık ortada sizi önemsemedikleri. Çıkarları için yanınızda olacaklarına hiç olmasınlar.

Belki eski konuyu bulamayanlar olabilir, bizi suçladıkları konu kardeşimin bizdeyken uykusuzluk yemek yiyememe gibi sorunlar yaşaması ve ben kimse olmadığı için bebek arabam da yoktu henüz, kucağımda bebekle hastaneye götürdüm en son psikolojik dediler ve orada psikoloji bölümü yoktu, eşimde bu şekilde olmaz diye çok kızdı babam ilgilensin diye onu çağırdı ve babam siz hasta ettiniz dedi bize; kardeşlerim sanki her ihtiyaçlarında yanlarında olan, hastalığı süresince bebeği eşime verip onunla ilgilenen ben değilmişim gibi ses etmediler. Hatta kayınvalidem normalde rahatsızdı kemoterapi aldığı için sırf kardeşim hasta diye o da geldi baktı. Esas kırgınlığım ve bir özür bekleyişimin sebebi de budur. 2 senedir zamanla anlarlar veya ben lohusaydım çok hassastım diyerek bekledim ama hala aynı duyarsızlıkta devam ettikleri için tamamen silmeyi bu sebeple düşünüyorum.

Ortanca olan kardeşimde var problemler. Özellikle ondan korktuğum için iletişimi kesmeyeyim diyorum ama ben hep destek olmaya çalıştım maddi manevi, ilk fırsatta tekme atmalarını hazmedemedim.

Kardesler kac yasinda? Evli olan var mi? Hepsi uvey anneden, babadan memnun mu? Sorunu da cok iyi anlayamadim. Madem yaninda degiller, sen neden onlara yaklasmaya calisiyorsun. Artik bir aile kurmussun. Sadece resmi bir sekilde ozel gunlerde gorusmelisin. Kendileri rahatsiz durumda oldugu icin, seni rahat goruyor olabilirler. Seni sucluluk psikolojisine suruklemeleri bundan.

Seninki 28 galiba. Kardeslerini, tamamen silmemelisin. Ihtiyaclari oldugunda sana gelebileceklerini bilmeliler. Kucuk olanin mi psikolojik problemleri var. Onlarin da hayati kolay olmayabilir.

Eski konuyu actiginizda da soykemistim yine soyluyorum, Bazi davranislar karakterle alakali, Sizin kardesleriniz ve babaniz cikarci, Kendinizi ezdirmeyin, onunuze bakin, cocugunuz ve esiniz sizin aileniz, Esinizi boduna sucladilar, birde istemiyorlar, Asla gitmeyin, aramayin, Yuvasnizda mutlu olun,

Eşimle de tartışmalarım oldu çok sert konuşur sinirlenince kendi ailesine dahi, ama benim aileme laf etmedi kırılırım diye. Şimdi düşünüyorum da ailemin de etkisi çok oldu ben eve çok yansıtıyordum. Eşimin ailesiyle de yakındık eskiden altlı üstlü oturduk. Şimdi uzakta olduğumuz için daha sağlıklı düşünüp konuşabiliyoruz. Bir de ben üvey annem çok ağır laflar etmesine rağmen babam benim hatrım için davet et dedi onu dahi kırmadım. Eşim kimseye birşey demediği halde evime giremez dendi. En son ramazan bayramında sordum babama barışalım bitsin diye ki amcam da kalacaktım yatılı kalmayacaktık el öpecektik, küfür etti ben de bir daha asla bu konuyu açmam dedim artık. Haksızlık olduğunu düşündüğüm için ben de gitmedim torununu da göremiyor. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

26,20 hayır bekarlar şuanda. Hayır anlaşamadıkları çok konu var ama bana karşı hep o tarafı tutuyorlar onlar da sorun yaşadıkları halde. Sorum tamamen silmek doğru mudur? Ailem oldukları için tereddüt ediyorum. Evet belki de yabancı gibi düşünüp resmi davranmak gereklidir, teşekkür ederim. A AklinYolu1

Arkadaşlar, içinden çıkamadığım zaman buraya yazıyorum çevremdeki insanlara anlatamadıklarımı, bir konum daha vardı kardeşlerim ve babamla ilgili içimi dökmüştüm. Annem rahmetli üvey annem var. Çok küfrettiği zamanında evinde istemediği için ben kaçarak evlendim, sonra gene de ben evladıyım dedim babamdan üvey annemden özür diledim barıştık. Üvey annemle babam arasında huzursuzluk arttıkça kardeşlerim bende kaldılar ve eşim asla şikayet etmedi, sen anneleri sayılırsın iyi yapıyorsun dedi. Haksız bir konuda beni ve eşimi suçladıkları hatta boşanmam için iknaya çalıştıkları için ben çok kırgınım. Eşim için de benim evime giremez diye defalarca söyledi babam, ayrıca babam kendi ailesiyle görüşmez annemin de kimseyle görüşmesine izin vermezdi, üvey anneme de aynı konularda pek çok kez baskı yaptı. Ben artık katlanamadığım için uzak durayım dedim. Kardeşlerim her konuda babamın tarafını tuttular hatta onlardayken, tartışma olduğunda burası senin evin değil babamın evi, seni babama şikayet ederim dedi ortanca kardeşim ki en çok buna kırıldım. Hayat bu gerçekten boşanıp da gelebilirdim vicdanlarının olmadığını gördüm. Ben kendi evimde bana çok kez karşı çıktıkları halde bu lafı demedim, yanlış anlarlar diye sustum, eşime dahi tartışmaları söylemedim ki biz kardeşiz ama o yanlış anlar konu uzar diye. Esas konu şu, çok uzadı eski konuyu bilmeyenler olabilir diye yazdım, üvey annem sürekli gel en kötü akrabalarda kalırsın der, babam eşin olmadan gel diyor bayram tatil gibi zamanlarda. Eşimi istememeleri ve benim kırgınlıklarım sebebiyle çocukla gelemem zor olur deyip geçiştiriyorum. Ben hala bir özür bekliyorum belki, üzerinden 2 sene geçecek. Onlar aramasa da bir hal hatır sorarım kırgınlığım olsa da. İlerde düzelecekler belki diyerek. Fakat her konuşmam da farkettiğim önemsemiyorlar ben aramasam dönmüyorlar, hem oğlumun hem de benim hasta olduğumu söylediğim halde aramamışlardı mesela, demek ki ölsem de düşünmeyecekler dedim eşim de üzülme takma kafana diyor. Kimseye fazla değer verilmeyeceğini öğrendim ama tamamen kesmeli miyim üzülmemek için, sosyal medyadan sildim, telefondan dahi silmek istiyorum. Geçici bir durum mu bilmiyorum ama yoruldum sizce doğru mu olur benim iletişimi kesmem? Birşey söylüyorum, senin hayatın rahat tabi konuşuyorsun gibi laflar ediyorlar, tek başına çocuk büyüten arkadaşlar ne kadar rahat olabileceğimi tahmin eder. Babam da eşinle gideceksen bizi unut tek başına büyüteceksin çocuğu ona göre düşün demişti, benim çocuğum ben bakmakla yükümlüyüm dedim sustum. İnsanları çok zor silerim, fakat ciddi ciddi düşünüyorum artık hiç yoklarmış gibi yaşamayı. Cevaplarınız için teşekkür ederim.

Benim içimde de öyle bir düşünce var, gene işleri düşerse arayacaklar, işleri olmadığı sürece de önemsemiyormuş gibi bana değersiz hissettirecekler. Teşekkür ederim.

Elinizden geleni yapmışsınız bu onların seçimi artık. Tamamen silerdim yerinizde olsam

Esimin onlara karsi bir saygisizligi ya da hatasi yoksa, esimi istemeyenin evine bende gidemem sanirim

Çok teşekkür ederim, düzelecekler diye beklemekten yoruldum, ben yıprandım haklısınız. feliksfelisis

Anlattiklariniza gore esinizle bir problem yok. Anlayisli davraniyor size. Babanizin o cocugu tek buyut demesi cok igrenc. Insanlar neler yasiyorda ailesi son soz senin diyor. Ben olsam hafizamdan silerdim onlari. Zaten siz onlar icin varla yok arasi bir seysiniz. Kendi mutlulugunuza bakin lutfen