ayy kızz sende bana benziyosunn

Ama böyle olmaz ki. Ufaklık diyorsunuz da ikiniz de ufaklık gibi davranıyorsunuz. Yetişkin çocuk misali :S Haklı çıkmak için savaşıyorsunuz resmen huzursuzluğu seçiyorsunuz. Birbirinizi alt etme savaşını bırakıp anne ve baba olduğunuzun farkına varın, çocuğunuz için aldığınız ortak kararlar olsun. Neticede çocuk sizi örnek alıyor büyürken. Eşinizden değil kendinizden başlayabilirsiniz. O konuşsun siz susun emin olun neden susuyorsun hayırdır ne oldu diyecektir. O zaman güzel güzel haklı olmak beni mutlu etmiyor. Huzur istiyorum artık diye anlatın. Tek derdiniz haklı çıkmak mı yani sen de yapmıştın, aman yok sen başlattın bıktım evresi evlilikte olur ama çocuk olunca son bulmalıdır diye düşünüyorum ne bileyim çok üzücü..

evet haklısınız biriktirip söyleyince ben de dırdırcı oluyorum. Dediğiniz mantıklı. Kendime hakim olabilirsem eminim o da değişecek.

canım bizde 2 yıllık evliyiz ve bu dağınıklık konusunda tartışmaktan bıktım artık her seferinde aynı şeyler ama düzelme yok. tamam ev işlerinde yardımcı oluyo bizimki sağolsun ama yardım ettiğinden fazlasını dağıtıyoişin en kötü yanı bir süre sonra benim rahatsız olduğum şeyleri söylemem dırdırcılık oluyo ve bıktım artık deyip işin içinden sıyrılıyo. sana tavsiyem daha öncekileri değilde o anki rahatsızlığını dile getir ve eğer sen suçluysan hatanı kabul et hemen sende bunu yamıştın deme. ama daha sonra sende onun hatasını görünce söyle eğer çok tepki verirsede bak ben hatalarımı abul ediyorum ama sen etmiyosun falan deyip haklı konuma geçersin:) CakmaLaraCroft Evimin

Arkadaşlar eşimin de benim de hatalarımız oluyor. Ama bu hatalarımızı eşim çok kırıcı şekilde dile getiriyor. Artık yoruldum sıkıldım. Sanki kendisi bay mükemmel. Artık ben sen de şöyle yapmıştın şeklinde karşılaştırmalar yapıyorum. Eşim fazlasıyla dağınık ve onun arkasını toplamaktan usandım. Her seferinde güzellikle söylüyorum gözünün önünde topluyorum. Yok olmuyor. Çorapları ayrı dert, klozeti kapatmaması ayrı dert, yere yastık koyup Tv seyretmesi ayrı dert. Sandalyesini kaldırmaması büyük sorun. Çünkü bizim ufaklık kaç kere düşme tehlikesi geçirdi. Her seferinde uyarmaktan sıkıldım. Bugün laptoptan bir şeye bakıyordum. Kapı çaldı çıkarken bizim ufaklık kabloya takıldı, laptop düştü. Bizimki başladı söylenmeye. Ortada bırakmasaymışım falan. Tamam haklı kabul ediyorum. Ama ben de sinirlendim bir kere. Söyledim her şeyi. Bir kere olsun ben ona aynı tepkiyi vermemiştim. Bu sefer o da saldırarak kendini savunamazsın diyor. Her seferinde karşılaştırma yapmaya başladığımı fark ettim. Bu beni haklı konuma düşürmez. Nasıl bir tepki vereceğimi bilemiyorum. Artık medenice konuşup tartışamıyoruz. Dinlemiyor ki İçini döküp arkasını dönüp çekip gidiyor. Az sonra da hiçbir şey olmamış gibi davranıyor. Siniri çok çabuk geçiyor ama ben içimi dökemediğim için birikiyor ve böyle her tartışmada "sen de... yapmıştın." diye başlayarak kendimi savunuyorum. Bundan nasıl vazgeçeceğim bilmiyorum.