İşte ailelerin en büyük hatası. olan olmus Artık sizde bir annesiniz ve her ne. olursa olsun ayakta kalmak zorundasınız. ve siz anneniz gibi anne olmayin

Bende tek başımayım ailem uzakta. Ailemden uzakta nasıl yaparım asla altından kalkamam demiştim ama büyük konuşmuşum. Şimdi tam tersi düşünüyorum artık güçlü hissediyorum tam 4 defa tüp bebek tedavisi bir ameliyat geçirdim. Tüm bu zorlukları eşimle yaşadık. Aileme söylemedim gizli tuttum. Eskiden olsa annem yapar o yardım eder derdim zorluklardan kaçardım ama şimdi öğrendim ki güçlü olabilmek başarabilmek için bazen yalnız kalmak gerekmiş. Sende bu süreci kendine güvenerek aşabilirsin her işin altından kalkmak senin elinde yeter ki iste.. Hem bir evladın da var ne güzel bir şükür sebebi. Benim bir çocuğum olsa emin ol tek başıma bakar büyütürüm öyle kolay geliyor ki çünkü güçlendim zorluklardan üzüntülerden.. Şükret ve devam et

Zor oluyor ilk zamanlar. Evlenip çocuk yaptığımda annem çok yardım etmişti. İkinciyi dogurmama ramak kala annem vefat etti. İşte o zaman herşey bana kaldı. O zaman büyüdüm. Anne gidince çocukluk bitiyormus meğer. Sen de zamanla atlatir ve herşeyin üstesinden gelirsin.

14 yasindaydim kaybettigimde hep güçlu durdum. Taki bebegim olana kadar. En cok ihtiyac duydugum zamndir anliyorum sizi. Ama öğrenmeniz gerekiyor artik sizde bir annesiniz. Ilk aylar zor ama esinizde destkmis su gibi akiyor zaman. Bir yil gecti ruya gibi inan K

Yapılamayacak bir şey yok. Biraz kendinize güvenin

Ben de bu aralar çok sorguluyorum. Yaşıtım kizlar evlendi bile. Ben sanki hep lise zamanimda kalmisım gibi. Iş hayatı zor geldi beklentim farkliydi. Çok yalniz hissediyorum kendimi. Yetişkin ne zaman oldum lise üniversite nasil bitti aklım ermiyo. Kendimi sıkışıp kalmış gibi hissediyorum...

İnşallah bende başarırım K

Keşke benim annem de yanımda olsa Koysam başımı dizlerine, uzun uzun uyusam. Alsa omuzlarımdaki yükü, biraz nefes alsam...

Allah rahmet eylesin. Şuan annem o kadar yoruldu ki.. Yardımcı olmaya çalışıyo ama benden de çok hareket göremediği için çoğu lryş o yapıyor güç istiyorum Rabbimden çocuğuma tek başıma bakabileym K

Bana ağır geldi işte yetişkin olmak. Tabiki yeri geldiğinde güçlü oluyorum ama çocuk olduktan sonra sanki daha çok güç gerekiyor ve ben yetersiz kalıyorum

Yaşınız kaç Üniversiteyi ailenizin yanında mı okudunuz Yavaş yavaş kendiniz soyutlayın ailenizin yardımlarından

Evet gerçekten büyük hata onu anladım inşallah ben güçlü bir birey yetiştiririm

Ailelerin hatası aman zarar görmesin aman zorlanmasın derken çocuklarına bir akvaryum hayatı oluşturmak oluyor. Aslında çocuk küçük yaşlardan itibaren bazı zorluklarla belki de kasıtlı olarak yüzleştirilmeli diye düşünüyorum. Benim için bu üniversite yıllarında oldu 17 yaşından beri kendi kararlarımı verip kendimi ben yönetiyorum Şu an zorluklarla başedebileceğimi düşünecek kadar kendimi güçlü buluyorum aslında. Biraz ailenizin yardım ve desteğini kısıtlayın. Bazı şeyleri yetişkin bir birey olarak kendiniz göğüslemelisiniz

insan anneye ihtiyaç duyuyor her vakit biliyorum K

Tek başınıza kalmadığınız sürece alışamayacaksınız. Bir cesaret yalnız kalın, o zaman mecbur bakacaksınız tek başınıza bebeğinize. Bunu aşamazsanız çocuğunuzu farklı yetiştirebileceğinizi sanmıyorum. . push ; K

Eşim her zaman destek. Hatta kendisi diyor artık tek başımıza bakalım annene çok sırtını dayıyorsn diyoo TurkuaZveMoR

Eşiniz destek olmuyor mu eğer annenizin desteğini eşiniz verirse güçsüz hissetme duygunuzu güven duygusuna çevirebilirsiniz bence.

Merhabalar. Çocukluk dönemlerimde tabi ki stresli sıkıntılı zamanlarımız oluyordu ama genel itibari ile annem ve babam tarafından desteklemerek büyüdük. Her zaman destek oldular ve ben gerçek hayat ile çok geç tanıştım. Evliyim bir bebeğüö var ve hala annemden yardım alıyorum. Tabi ki Allah razı olsun ama bu şekilde her zaman onların eli üzerimde iken kendimi güçlü hissedemiyorum. Tek başıma kaldığımda çok zorlanıyorum ve güçsüz, yetersiz kalıyorum. Bir de bu aralar sağlık problemim var hepten aciz hissettim kendimi. Nasıl toplarlayacağom bilmiyorum ama bir yerlerden başlamam gerekiyor hayatın gerçekleri bana çok ağır geldi uzun süre depresyon dan çıkamadm. Çünkü hayatı hep toz pembe gördüm bu zamana kadar. Gerçekle karşılaşınca da duvara toslamış gibi hissettim. Ne yapmalıyım bu zor hayata adapte olablmrk için güçlüklerle mücadele edebilmek için Fikirlerinize ihtiyacım var okuyan ve cevap veren herkese şimdiden teşekkürler..

Haklısınız zaten birkaç gün sonra tek başıma kalmaya başlicam inşallah başarırım TurkuaZveMoR