benim ablam 9 ay karnında taşıdı doğumunu yaptı ama bebek doğumda sıkıştığı için 12 gün yoğun bakımda yaşayıp vefat etti. tosuncuk tombalak bir kız bebekti Rabbım cennetine aldi. tabi bizim için de ablam için de büyük bir travmaydi. sonra ablam tekrar hamile kaldı ve 11 ay içinde 2. dogumunu yaptı bir oğlumuz oldu. Su an 14 yaşına girmek üzere. üzmeyin canınızı insallah yeni bir bebekle hersey düzelir. Rabbım cennetinde kavuştursun

Merhaba, bu konuyu sanırım sadece ben yazayım birileri okusun ya da ne bileyim belki birileri dua eder ya da bu konuda yalnız mıyım diye düşünen varsa diye yazıyorum. Hayatı boyunca çocuğum olsun diye istememiş bir insandım, ama evlendik ve 2 yıl sonrasında bizden bir parça istedik. İlk denememizde hamile kaldım -büyük şans- güzel rahat bir hamilelik vaktiyle paralel büyüyen bir bebek, belirginleşmeye başlayan karnım derken 15. Haftada oğlumuz olacağını, gayet sağlıklı ve hareketli olduğunu öğrendik. Önce şaşırdık derken hemen alıştık keratayı sevmeye ama 1 h afta sonra suyum geldi. Tetikleyen birşey yok, hiçbir sorun yok. Apar topar hastaneye eşim d e ben de şok ama gebeliği sürdürmeye çalışmak sadece zarar. Ne ağlıyorum adam akıllı, ne dövünüyorum, derken ilaç verdiler, ben o minik yavruyu doğurdum. Sonra babaannesi defnetti biz gidemedik kalbimiz kaldırmadı. Sonrasında zaten 5 gün sonra işe döndüm, herkes örgütlenmiş konuyla alakalı konuşmuyor. Bizde sadece eşimle aramızda konuşup ağlaşıp kapatıyorduk konuyu. Böyle bir durumda herkes gebelerden kaçar ama benim etrafımda 3 tane gebe var, ne ironi ama. Neyse normalde 28 gün süren döngüm perişan. Doğumdan 45 gün sonra regl oldum, bir sonraki 35 gün sürdü ama ben deli gibi tekrar hamile kalmak istiyorum doktorlar izin vermiyor, kontrole gittiğim Dr 3 ay bekle diyor ama içime nasıl anlatıcaz bunu? Sonra benden transvaginal USG istedi bakalım diye. Yok yapamadım gidemedim. O proptan korktum, çataldan korktum, o geceyi tekrar hatırlamaktan korktum... Reglim daha bu ay yani doğumdan sonraki 4. Reglde düzene girdi ben hala çocuk istiyorum. 4 ay sonra yanına gidebildiğim yavrumu toprak altında gördükten sonra... Ne 4müş vay arkadaş... Hayatım yanda normal akıyor, işe gidiyorum, tatile de gittim bunların yanında ekstra streslerle uğraşıyorum ama bir yanım ah o bir yanım hep o yitip gidende. Bugünlerde doğuma gün sayıyor olacaktım ama yok...

Ki kız kardeşinin durumu benden de betermiş, dualarında artık onun da yeri var zaten o zamandan beri var olan empati seviyem kat kat arttı M mmelissaa

Onu öyle iyi anlıyorum ki. Rabbim kimseyi sevdikleriyle sınamasın derim hep. Biz de biliyoruz doğsa kaybetsem daha zor, insanlar ne kadar büyük kayıplar yaşıyor ama yapamıyor insan, herkesin acısı kendine en acı herkesin kaybı kendine en büyüğü. Daha beterinden korusun, ya hasta bir çocuk dünyaya getirseydim de onun gözümün önünde ölüşünü izleseydim gibi gibi daha ağır durumları düşünüyorum da çünkü bunların hepsini yaşayan insanlara derman olmaya çalışan bir iş yapıyorum. Ama terzinin kendi söküğü hem de erişemeyeceği yerde olunca öyle kalakalıyor.

Rabbim sizi cennette karşılasın diye yanına melek olarak almış Dilerim en kısa zamanda rabbim kucağınızı doldursun İçinizi ferah tutun acınızı bilmiyorum yaşamadım ama henüz çok yeniymiş biraz vücudunuza dinlenmesi için fırsat verin stres daha da zıpla sokacaktır

Bunları yazarken aaa yazayım da birileri bana dertlensin üzülsün diye bir amaç gütmedim. Yalnız da değilim 3 tane yakın kız arkadaşım var 1i bir çok başarısız gebelik geçmişi olan , 1i çok iyi dinler, çok üzülür benimle ama onu da boğmak istemiyorum, 3. İse benimle eş zamanlı hamile kaldı kız kendi doğumunu düşünürken niye kendi derdimle boğayım. Eşim desem o hem bebeğe üzgün hem bana bişey olacak korkusuyla kıvrandı. Annem ve kaynanam desem benden önce ağlamaya başlar. Görümcem... Neyse Bu yüzden burayı seçtim. Buraya yazarken bile ya birileri de üzülür etkilenirse dedim ama ya benim gibi olup konuşmaya ihtiyacı olanlar? Bir de konuyla ilgili çok araştırdım çok fazla bilgiye sahibim belki birilerinin işine yarar

Başınız sağolsun.. Allah gönlünüzdekini hayırlı zamanda sağlıcakla versin söyleyecek başka bir şey bulamadım...

Teşekkür ederim. Rabbim acılarımızı hafifletsin inşallah

Biliyor musunuz çok tuhaf ama kız kardeşimle aynı zamanlarda bebeğinizi kaybetmişsiniz. Kız kardeşim 3/4 ay önce bebeğini doğurdu onunki de oğlandı. Çok güzeldi tıpkı ona benziyordu. Ama kalbindeki iki damar tersti ve kalbinde küçük bir delik vardı ameliyat oldu lakin atlatamadı. Babaannesi ve dedesi defnetti. Daha dün tekrar mezarına gittiler bebeklerinin. Unutmam unutamam diyor Kız kardeşim. Zor tabi ne de olsa evlat. Kız kardeşimle öyle aglasirdikki. Onun acısına ne kadar empati yapmaya çalışsam da olmuyordu evlat acisiydi bu. Şimdi de tekrar istiyor. Diyorum bak biraz acısı geçsin öyle yap tekrar çocuğu. Galiba acısını ikinci çocukla dindirmeye çalışıyor. Aynı hisler aynı acılar. Ama illa geçecektir. Ben kız kardeşime de derdim. Bak buyutseydin kocam etseydin ya sonra ölseydi daha zor olmaz mıydı? Zor biliyorum ama vardır bir hayır. Canı veren de Allah alan da Allah. Rabbim acınızı hafifletsin inşallah.