Ben 3 aylık evliyken çok sevdiğim çok aşık olduğum ve en çok güvendiğim insan olan eşimin beni ilişkimizin başından yakaladığım güne kadar aldattığını öğrendim. Düşünün 3 aylık evliydim. Çok güzel bir ilişkimiz var sanıyorum ama nerdeyse 3 yıl boyunca hep aldatılmışım. Sonra boşandım ama Allah kimseye yaşatmasın, bir ara çıldıracağımı sandım. Sinir krizleri geçirdim, Acillerde serumlar yedim. Günlerce uyumadım. Ağladım, kilo verdim. Ölmek istedim. Öyle bir çöktüm ki herkes bana acırdı. Mezardan çıkmış gibiydim. ama zamanla geçti. Yavaş yavaş geçti.

Öncelikle acil şifa dilerim.. Hayatta hersey insana dair. Aile, eş kimseden hayır yok bence de. Tek basiniza dimdik ayakta durun evet, demesi kolay diyeceksiniz ama baska cikar yol mu var. Hicbirimizin garantisi yok ne sagligin ne eşin. O yuzden esim dahil kimseye güvenmiyorum. Her an hersey olabilir. Birini bulur vs hersey degisir kafasindayim. Ama açıkçası kimseye bagimli degilim. Giderse gider, arkasindan aglamam. Hayat bana bunu ogretti. Cocugunuzun hayattan zevk almasi icin sizin hayata tutunmaniz gerekli. Kalkin ayaga, onun icin, kendim icin deyin, tutunacak yeni hayaller bulun lutfen. eylulcmre

İnsanız sadece kendi yasadıgımızı biliriz geçmez denen hersey geçiyor umarım sizde bu sıkıntılı süreçten sonra o günleri görüp nasılda üzülmüştüm geçmez zannetmiştim diyeceksiniz Söylemesi kolay yasaması zor ama kendinize dönün ne yapıyorsanız tersini yapıp vazgeçmiş gorunun kendinizi bir tık üste taşıyın görsel ve ruhen iyileşme modunuzu devreye sokun sizede çocugunuzada iyi gelicektir

Sizin yaranız kapandıgında karşı tarafın yaraları açılıp kanamaya baslıycak hep böyle olur çünkü

Ben çok içime kapandım. Kimse ile görüşmek istemiyorum, yakın arkadas grubum la bile. Zorla cıkarttılar birkaç kec dısarı boş geliyor herşey ruh halim öyle yani. Bir de şu hastalık yüzünden diken üstüyüm

Başlığı okuyunca aha bu benim deyip açtım. Ama içerik için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Ben boşandığım için asla üzgün değilim. Bir zamnalr benimde düzgün giden bir evliligim var di. Ama bu aşamaya geldiğimizde göre demek ki bir şeyler aynı kalmamış.. nolur sadece kendinizi düşünün şu an. Sürekli dışarı çıkın kahve için arkadaşlarınızı ziyarete gidin. Yalnız kalmayın. Ekonomik durumunuz müsaitse bir tatile cikin. O kocanın da boyu devrildi. Hasta kadını çocuğu ile bırakıp gidiyor. Demek ki adam değilmis. Böyle biri için üzülmeye değer mi gözünüzu seveyim..

Henüz o da belli değil cünkü Bi takım yeni sıkıntılar başladı hastalıkta..

Çocuk aşırı hassas duygusal Bi çocuk.. Oyle cümleler kuruyor ki resmen cigerim eriyor. Onun için üzülüyorum hem de çok... N

Önerileriniz için çok teşekkür ederim ve desteğiniz için. Dediğiniz gibi yaşayana cok zor herşey. Yıllar önce arkadasım boşanmış tı ona cok güzel teselliler veriyordum cümleler kuruyordum ama başıma gelince anladım ki boşmuş. Şuan ona dediklerimi kendim yapamıyorum. İnşallah günün birinde mutlu hissedeerim

Bakın hepsi geçecek. Önce bana böyle bir kötülüğü yapıp dünyamı kararttı diye günlerce ağlayacaksınız. Kilo vereceksiniz. Yemekler tatsız gelecek. Sokakta Gördüğünüz masum bir kediye bile ağlayacaksınız. Ama sonra yavaş yavaş hissizleşeceksiniz. Sondida alışacaksnız. Sonra hafifleyecek. kaybolup gidecek diyemem ama şu acıların çoğu kalmayacak

Cok geçmiş olsun. Üzülmemek elinizde değil arkadan vurulmuş gibi hissedebilir Insan kim olsa yerinizde.. böyle zayif bir karakter duruşu sergileyen Insanin hayatınızdan cikmasinda mutlaka hikmetler vardir. Güzel yavrunuzla Güzel bir hayat yaşayin. Aman sakın kendinize dert etmemeye çalışın bunye o kadar badire atlatmış değmeyen Adama yol verin...

Evet. Bunu beklemiş ve bence biri var. Yani çok üzgünüm ama bu kadar kapalı olması bende bu hissi uyandırdı.

Hastalıgımın en zor aşamalarında hep öf demeden yanımdaydı. Ama en düze cıktıgım dönem dedigin zamanlara girdik gitti... Demekki bunu bekliyormuş...

Cocugunuzun babasi neden iletisime kapali? N

Onu gerçekten ben de bilmiyorum ben değil kimse çözemedi... N

Siz peki yaşadınız mı böyle bişeyi? Gerçekten yaşamadan anlasılmıyormuş onu anladım. Arkadaşlarıma konuşan akıllar teselliler veren ben başına gelince hayattan sogudum. Herşey siliklelti ve manasını yitirdi gözümde. N

Çok çok sağolsun.. Bünye cok sarsıldı zaten.. Zayıfladı N

Burda çok konu okudum çok kızdığım oldu yazık dediğim oldu çare basit dediğim oldu fakattt sizin durumunuz çaresizliğiniz anlam veremedğiniz ani ayrılık ve çocugunuz içimi resmen yaktııııııı en derinlerde yazmadığınız korku kaygı ve üzüntülerinizide anlayabiliyorum konuşmayı deneseniz ciddi bir neden yokmuş dilinden anlayan eş dost aile devreye girse ve en son çözüm ayrı yasansa zaman tanınsa boşanma için nasıl olur. Çocuguda gormek zorunda o almıyorsa gonderin goruşturun çocuk rahatlar en azından ben oynamıyorum diye kaçmak olurmu bu evcilikmi

Herkese öncelikle merhaba. Yıllar yıllar önce ilk evlendiği zamanlarda buradaydım. Vajinismus tedavilerini takip edip yorum yazıp okuyordum. Sonra tedavi oldum şükür ki müthiş bir evliliğim bir cocukla taçlandı. Sonra hamilelik dönemimdeki sıkıntılarımı paylaşmıştım. Uzun süre ortada yoktum. Cünkü kansere yakalanmıştım. Cok cok agır süreçlerden geçtim. Hala geçmekteyim. Şimdi ise eşimle boşanma aşamasındayım. Bi yandan hastalık Bi yandan cocuk Bi yandan ruhsal yıkıntı. Baş edemiyorum. O kadar mutsuzum ki yaptığım hiçbişey den zevk alamıyorum. Bütün gün aglıyorum. Üstelik cocugumun babası ile iletişimimiz yok. Kendisi kapalı iletişime. Güzel giden bir evliliğin bir anda bitmesini elbette kimse kolay kabullenemez ama kendi ruhsal durumumu hiç begenmiyprum. Hayat amacım yo k başı boş 24 saatler dolduruyorum sadece. Cocuk da mutsuz. Babasını cok özlüyor. Birlikte yaşadığımız günleri sürekli özlemle anıyor. Psikolojik danışma da aldım. Pek fayda görmedim. İlaç kullanamıyorum kendi özel hastalıgımdan ötürü. Mahkeme süreci devam ediyor. Yani demem o ki buna ne kadar sürede alışılıyor? Birileri ile dertleşmeye o kadar ihtiyacım var ki.. Kimse beni anlamıyor.

Sebep her ne ise sonucu beni yaraladı.. N

Cevabınız için teşekkür ederim. Evet ben de ilk önce biri mi var diye düşündüm hatta arastırdım ama yok.. Hastalık döneminde cok yıprandı evet gerçekten cok cektik. O ameliyatları tedavileri yazsam başınız agrır ama tam, rahata kabuşmuşken tedavi rutine girmişken bunu yaptı... Cok üzgünüm cok...

Artık yapamıyormuş. Neyi yapamadığını bilsem.

Ben ben ben ben.. Aynı ben... Delirecek gibi olup deliriyorum. 8 kg verdim. İnsanlar dediğiniz gibi acıyor zombi gibi görünüyorum.. İnşallah sizinki gibi zamanla geçer. Xabuk geçsin istiyorum ama olmuyor geçmiyor... Cevabınız için teşekkür ederim eylulcmre

Öncelike acil şifalar diliyorum mutluyduk diyorsunuz neden ayrılma durumuna geldiniz bunu bilmek lazım eşiniz çocuğu oldugunu neden unutup geri duruyor sizle dertleşmek için biraz anlatın hem siz rahatlarsınız hemde yorumlar size bir nebze olsa da yardımcı olur

Ani boşanma isteği erkekte hep ikinci bir kişimi var sorusunu akla getirir sizde nasıl bilemiyorum. Diğer taraftan hastalık doneminizde oda sizle birlikte yıpranmıştır acaba korkularımı var depresyonamı girdi veya ister istemez evlilik sürecinde hastalık bazı erkekleri korkutur kaçarlar iyi gunde kotu gunde sözünü unuturlar yinede siz böyle bir durumda iken bir üzüntü stres daha yaptırcak kadar vefasız olmasına çokk üzüldüm önce kendiniz düşünün siz iyi olun hersey düzelir

Çabuk geçmeyecek. Durumun gerçek olduğunu idrak ettiğiniz an Yavaş yavaş geçecek. Ama lütfen gerçekleşti görün bir an önce. Kabullenmek yolun yarısı bence. Kalan yarısı ise toparlanma aşaması. Ben atlattıysam herkes atlatır. Ben öyle sinir krizleri geçirdim ki, iki üç gün konuşamadığı oldu kekelemekten. Ama iyiyim. Zamanla iyi oldum. Olmak zorunda kaldım. Sizin evladınız ve devam eden tedaviniz var. Iskalama şansınız yok

O kadar boşanmaya odaklanmış ki,.. Kimseyi dinlemedi kac kişi görüştü görüşmek istedi.. Ben dahil. Cocugu haftada bir alıyor. Ama anlarsınız ki yetmiyor ona. Diyor ki bazen annecim geçmek bilmeyen sıkıntılarım var. Ve ben o kadar derinden yaralanıyorum ki.. 7yaşında daha

Sanırım hastaliginizi kaldiramadi Sanki keyfi durum Bence eşiniz bencil biri.

Belkide siz hasta olduğunuz için yanınızdaydı tam iyileşip kendinizi iyi hissettiğinizde boşanmayı kaldırabileceğinizi düşündü bana nedense bu karar çok uzun süre önce alınmış gibi geldi. Fakat böyle bile olsa gerçekten üzücü. Rabbim ferahlık versin size

Gerçekten mutluyduk. Şuan mahkemede de bunları ispatlayabilecegim bir sürü delilim bulunmakta dosyada. Ama eşim birden evet ani bir şekilde ayrılalım dedi. Yapamıy8rmuş artık. Ve günlerce oyun oynayan film izleyen eglenen bir çiftken eşiniz karşınıza geçip bunu deyince şok oluyorsunuz. E yani noldu e biz güzel günler geçiriyorduk diyorsunuz... Yaşamayan kimse anlamaz. Şuanda tedavim sürüyor moralimi bozmamam lazım tedavimi olumsuz etkiliyor ama elde mi? Tamamen gözümün ışığı sönmüş hissediyorum..

Demekki aklına koydu size destek olup biraz düze çıkartınca vefasız vicdansız olmamak adına şimdi boşancam diye tutturdu ben ısrarla depresyon sizi kaybetme acısından kaçınma amaçlı boyle yaptığını düşünüyorum N

Üzgünüm ne desem bilemedim. Ama sanırım sağlığınız yerine gelmiş bu bile şükür sebebi. Bundan sonra çocuğunuzla bir ömür mutlu olursunuz umarım.

Allah yardımcınız olsun. Eşiniz durup dururken bosanalim mı dedi? Hiç mi mantıklı bir sebep sunmadı önünüze?

Peki madem boyle bi adam icin uzulmeye deger mi? Bir caniniz var ve zaten onun icin savasiyorsunuz, o cani da bu adam icin mi uzeceksiniz? Hic bile kafama takip kendimi yipratmam, alir cocugumu gezer tozar mutlu olmaya bakarim. Uzulecegim insanin buna degmesi lazim.