adını eftelya koydum.. fazla dızının etkısınde kalmıssınız. bunlar dızılerde olur hadı dıyelım gercekte oldu boyle bıseyı bole sanal alemde ulu orta kımse anlatmaz. mıllette yorum yapmıs ya _eftelya_

daha dün misafirliğe gittik ailenin durumu çok iyimiş ve çocuk paralı okula liseyi rüşvetle bu yıl bitirmiş ana ve baba gümrük işinde ki rüşvet çok olur haram kazanç girince tabi bu çocuktan çıkacak çocuk okumak istemiyormuş çok vasatmış arkadaş anlattı honeysuckle istanbul

Geçmişinde mutlu oldugun şeyleri hatırla bence hep diğerlerini sil gitsin Rabbim kimine çok vermiş kime az napalım yani.. Bende tacize ugradım küçükken fakirlikle alakası yokki bunun.. Akrabamdı bide seviyo sandım beni sonra olayı anladım bidaha yaklaşmadım... Şanlıyızkii Rabbim daha kötüsünden korumuş bizi ve insanlara çok güvenmemek gerektiğini anlamamızı sağlamışş.. İnşallah bundan sonra hep mutlu olursun ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Öncelikle teşekkür ederim. Eleştiride olsa bunun uygun bir dille yapılmasından yanayım. Şunu belirtmeliyim ki, ben, bu yazdıklarımdan insanlar etkilensin diye burada paylaşmadım bu konuyu. Belki kapıcı olmasaydım, bu başlığa verecek cevabım farklı olurdu. Konu yeni bir konu değil, ki yenide olabilirdi. O an bir duygu patlaması yaşadım ve burada da bunu özetle paylaşmak istedim hepsi bu. Birçok arkadaşımızın yaptığı gibi... Tabii farklı bir boyutuda var. Belki bu konuyu okuyup,"insan olmak" adına farkındalık sağlayabilmişimdir diye düşünüyorum. _eftelya_

ben çocukları yoğurulmamış hamura benzetirim hep. bizler nasıl şekil verirsek öyle kalacaklar. her mesleğin, ve alın terinin önemini bilsinler... çok şükür maddi sorunumuz yok ama benim oğlumda her istediğine sahip olmuyor ve bu hep böyle olucak sürekli tüketen, her istediğine sahip olan insanların zamanla hiçbirşeyden zevk almadığını düşünürüm

]insanlar acımasız gerçekten.. pek çoğu şu malum dizi sayesinde gördü belkide böyle bir ayrıntıyı.. arakdaşlarında dediği gibi farklı ortamlarda benzer sıkıntılar yaşadım.. ki yaş olarak daha büyük olduğum dönemlerde yaşıtlarımın belkide yapamacayağı işler de yaptım, sıkıntılı zamanlarımızda.. aile için hepimiz seferber olduk.. tüm her şeye rağmen içimde eksikliğini hissettiğim bir nokta olmadı haa belki bir odam olsun isterdim, hala yok.. yalnız küçüklüğümden beri aynen belirttiğin şekilde, alay edilen, toplum tarafından hor görülen kişilerin çocuklarıyla arkadaşlık yapıp evlerine girip çıktım... birinin durumu iyiydi ama "babası belli değil" denilen bir kızın evine gider birlikte vakit geçirirdim.. çok nasif bir ailesi vardı, anne, teyze ve deden oluşan.. bir diğeri ilk okul arkadaşım, "bitli kız " derdi herkes sınıfta ve dışarda.. neden bilmem inadına evlerine gider, kapılarının önüne kurulan pazar için kesekağıdı yapmasına yardım ederdim.. bir başka arkadaşıma tel toka yapmaya giderdim, kahvaltı sofralarında sadece zeytin ve margarin olurdu eşlik ederdim, karanlık bir odada... bu saydıklarımı yaptığım dönemler 11-12 yaşımı geçmez.. hayatta en nefret ettiğim şeylerden biri dalga geçmektir. yanımda yapanı fena bozarım.. hele ki insanların durumları ile ilgiliyse, uzuvları ile ilgilyse.. benimle de çok dalga geçilmişti belkide ondandır.. tacize falan değinmeyeceğim, çok daha zor durumlardan "tek" başıma geçtim.. şuan çok şükür sağlam bir bünyem var.. geçmişe ait olanı anımsıyorum burada sen gibi arkadaşlar bahsedince ama çok sağlamlaştırdı bu yaşadıklarım beni çook... hala daha hayat hikayelerini okumaya devam ederim.. aslında toplumda iyi bir yerlere gelmiş kişilerin çoğu çok zor şartlar yaşamış da bir yere gelmiş.. zamanında yakından tanıma fırsatına sahip olduğum Türkiye nin en önde gelen saç tasarımcılarından biri, şu anki yerine annesinin çöplerden topladığı artıklarla yetişerek geldiğini anlatmıştı.. acılarımız, ayakalrımızın altına dökülen sağlam betonlara sebep olur inşallah.. onlar ki insanı her daim ayakta tutan... Son düzenleyen: Moderatör: 28 Haziran 2012

hayat şartları çok zor emin ol anlayabiliyorum.. lakin ben de hep 1-0 yenik olduğumu düşünürüm çünkü annem yok... keşke beş kuruşsuz olsaydım senin aşağılandığım dediğin hayatı yaşasaydım da annemin kokusunu nefes nefes çekebilseydim... _eftelya_

okullarda baban ne iş yapıyor diye soran öğretmenin gercekten öğretmenliğini sorgulamak gerektiğini düşünüyorum okul sadece öğretim değil eğitim yuvasıdır, bi insana en önce öğretilmesi gereken herkesin eşit olduğu, kimseyi küçük görmememiz gerektiğidir bence ama bazı öğretmenler buna resmen yol açıyor sinirlendim gece gece K

maalesef toplum hepimize kimikler veriyor bizde onlara göre hareket ediyoruz. Çocuklar acımasız olmuyor anaları babaları acımasız. benimde aile orta halliydi ama asla odam olmadı. evde 3 tane koltuk takımı vardı çünkü... üniv. bitti eve geldim çalışmaya başladım halakoltuk tepelerinde yattım takii evlendimde ev büyükte olsa salonda oturuyorum. bizim apartman görevlisi aile sizin gibi düşünmüyordur sanırım. şuan aynı yerde 40. yılları emekli oldular daireye taşındılar sadece kaloriferi yakıyorlar. kızıylada liseye kadar hep aynı sınıftaydık. öğretmen oldu. Ama taciz olayları çok üzücü... o bambaşka bir boyut Önceki

Bunun en büyük örneği olarak feriha nn dizisi var gerçekten onunda yalan söyleyişleri bu yüzden işte. Ama Hiç bişey için üzülmeye değmez canım _eftelya_

canım benim sen fakir bir ailenin çocugu olmasaydın da karşına yanlış insanlar çıkabilirdi. BEn böyle düşünüyorum bana tacize yeltenen hayvan kendi kuzenimdi ne alakası var bunun bizim ekonomik düzeyimizle? bi de sonuçta Türkiye burası sanki mahkemeleri bilmiyor muyuz? Adli tıpta onlarca kez ifade alıp muayene ederek insanı yaşadığına yaşayacağına pişman ediyorlar zaten. Ha bu davanın peşini bırakmakla iyi yapmıssınız demek değil tabi ki ama devam etseydiniz belki adam ceza alacaktı ama kardeşin sen daha da fena etkilenebilirdiniz bu da var. Psikolojik sorunların için yardım alıyor musun? yaşadığı güçlükler herkesi farklı etkiliyor beni asosyal yapmaktansa her tipte insanla kolay iletişim kuran dışa dönük bir insan yaptı mutlaka senin de hayata karşı duruşunu çok etkilemiş ama olumsuz... bunu biraz değiştirmenin bir yolu olabilir belki.

ilkokuldayken cok cok sevdigim ve en iyi arkadasim olan kizin babasi kapiciydi.4 kiz kardeslerdi 1 oda ve 1 salonla birlesik mutfaklari wardi ama o kadar ozguvenli o kadar iyi insanlardi ki anlatamam. evleri okul yolunda oldugu icin sabah ilk onlara gider sen sakrak kahvaltilarini izlerdim. tarifsiz bir mutluluk. kiz okulda cok iyi dereceye sahipti ve voleybol takiminin kaptaniydi, daha sonralari milli takima bile gitti. her an beraberdik okulunu okudu kardesleri ayni sekilde. cok iyi universitelerde cok iyi bolumler kazandilar. canim arkadasimla hala gorusurum. her kapici cocugu ayni seyi yasamiyormus, allah kimseye boyle kotu seyler yasatmasin. T tinemisim

Okuduğumda üzülerek okudum yaşadığınız ruh halinizi.. Fakat kapıcı kızı olmakla alakası yok.. Bunu böyle bilmeyin.. Ama çocukken bu olguyu yapıştırırlar değil mi, etraftaki o çok bilmiş asalaklar.. İnanın ben de memur çocuğu olsam da hep imrenerek bakmıştım.. Suan da bile insanlar bir tuhaf.. işte o sizin ortaokul yaşlarındakı cocuklar buyuyup unıversıteye gelıyor ve akılları hep aynı oluyor.. hayatımız hep imrenerek geçmedi mi.. hala daha arkadaslarımla gorusmuyorum.. cünkü bıryerde bulussak iç anam iç iç babam iç soınra hesap gelınce cukkk bogazıma oturuyor... gezerken pat dıye aldıkları ayakkabıyı ben almak ıcın haftalarca düşünüyorum.. öğretmenlerın zamanında örnek model olarak sizi gostermesi acaip sinirimi bozdu.. böyle okumuş cahiller var maalesef bu alanda.. yazıklar olsun onların diplomalarına.. taciz konusuna gelince bu durumu yaşamayan çok az sayıda şanslı insanlar var.. ama işte hayatımızı bi pislik böyle mahvedebiliyor.. ama şükredelim ki boğazımızdan haram lokma geçirmeyen ailemiz var.. ayrıca o etrafımızdakı ınsanlar hayatımızda gecmıste yer alsa da gelcegımızde yanımızda olmayacagı ıcın takmasaydık keske.. ama o yaşlarda bilemezdik tabii ki.. suan deliler giibi ağlıyorum.. o kadar etkılendım kı.. hayatımızdan çok parça var bu yazında B

kimini daha gücüne güç katar bu durum kimini de psikolojik sorun sahibi yapar... ben de konu sahibinin diziden fazlasıyla etkilendiğini düşünüyorum ve ben de bir kapıcı kızı olsam böyle düşünmezdim hele de bunu kapıcı kızı olmak ne demektir gibi bi başlıkta anlatmazdım... bana saygı duymayan beni babamın mesleği yüzünden dışlayan insanlarla muhattap bile olmazdım... ayrıca babamın mesleğini söylerken neden utanacakmışım ki? ya da öğretmenimin bu sorusuna cevap vermek neden bende yara açmış... insanlar sizi aşağılamışlar siz de kendinize onlardan farklı bakmamışsınız... benim aynı sınıfta okuyan çok farklı maddi olanaklardan gelmiş bir sürü öğrencilerim oldu ama gerek başarılarıyla, gerek kendilerine duydukları güven ve saygıyla olması gerektiği gibi babalarının mesleği ve kazandıkları paranın çoook önüne geçtiler... herşey insanın kendisinde biter... ben ne yalan söyleyeyim çok fazla etkilenmedim ... herkes hayatta binbir türlü zorluk yaşar insan başetmeyi öğrenmeli... _eftelya_

Kapıcının bitli kızıda bu ismin öyküsünü anlatsın

Onların sizi aşağılamalarına bakmayın sonuçta kötü söz sahibine aittir. Eğer bu durumda onlar olsaydı böyle şeyler yapmaya kalkmazlardı. Eşekten düşenin halini eşşekten düşen anlar sonuçta.

çocukluk ve ergenlik döneminde insanlar daha hassas olup bu tür konularda üzülüp kırılabilirler ama bence insanın mesleğinin ne olduğunun önemi yok. önemli olan alın teri ile namusunla çalışıp para kazanmaktır. ister kapıcı ol ister çöpçü ister doktor ol ister avukat hiç farketmez çocuklarımıza da bence bunu öğretmeliyiz kimseyi yaptığı işten dolayı hor görmemeliler emeğe saygı duymayı öğretmeliyiz GzDe35 Yanar yürek sessizce

kapici kizi olmakla orta halli bir ailenin kizi olmak arasinda cok fark yok, tabii bir konu disinda. burada yazanlar genelde cok fakirdik, oyuncagimiz yoktu, cikolata alamazdik, iki goz evde otururduk vs gibi seyler yazmislar ve tabii ki de bu tip seyler cok uzucu ve cok yaralayici. ama orta halli, hatta zengin cocuklari bile yaralanarak, kirletilerek buyurler. zaten insani buyuten sey de gecirdigi kotu gunlerdir. siz oyuncagim yok, ogretmen beni kaldirip babamin meslegini sordu diye uzulurken, orta halli cocuk da sizin gibi problemlerle bogusuyor, bir ust kademede diye dusunseniz de ayni problem orada da olusuyor. niye? cunku tuketim toplumunda kesinlikle limit yok. mesela siz kucukken barbie bebeklere ozenirdiniz diyelim, orta halli cocugun barbie bebegi olsa bile baska arkadasinda barbie'nin evi arabasi falan olur, cani almak ister ve alamaz. daha ust kesimdeki cocukta bebegin tum aksesuarlari olur ama akulu araba hayali kurar, olmaz. bu boyle gider. bunlar ufak tefek yaralar olusturur. cocukluk ozenmekle gecer, alamadikca ozentiler korelir ve insan buyur. kapici kizi diye asagilanmaniza gelince; ne yazik ki bizim ulkemizde insanlar kendilerini iyi hissetmek icin digerlerini asagilarlar. mesela turk erkegi genclikte devamli turk kizina, kadinina hakaret eder, kusur bulur, kadindan sofor mu olur, kadindan doktor mu olur, kadindan vs vs. cunku cogu turk gencinin elindeki, ona ait olan tek sey vucududur, bazen o bile olamaz, sadece cinsiyetidir. elindekinin degerini kendine ve cevresine kanitlamazsa, kullanmazsa kendini ezik hisseder ve digerlerini ezerek kendini yukseltmeye calisir. ayni sekilde, sizinle kapici kizi diye dalga gecenler de aslinda size kisisel hinc beslemiyor, kendi ezikligini ortmeye calisiyor. yani orta halli ailenin cocuguyla da kapiciliktan dolayi degil de, baska nedenlerden dolayi kesinlikle dalga gecilmis ve ezilmistir, garanti ederim. muhtemelen siz ve ezilen tum diger cocuklar da baskalarini bazi yerlerde, farkinda olmasalar da, bir sekilde ezmislerdir, cunku ulke boyle. kapici kizi olarak dogup, bundan dolayi ezilmekle, sakat ya da fiziksel olarak degisik dogup, ve hatta anne veya babayi kaybetmekle, sisman ya da cirkin olmakla, cok killi olmakla, bunlardan dolayi ezilmekle arada bir fark yok. surekli ezildigimiz seyler bize karsi kullanilirsa hep o seye karsi zayif oluruz, ondan dolayi kalbimizde kapanmayacak yaralar olusur. taciz olayinda ise, ulkemizdeki taciz ve tecavuz olaylari kesinlikle kapici kizlariyla sinirli degil. sizin icin gercekten cok uzuldum. kimseye olmamasi gereken seyler bunlar. burada bir sinif farki oldugu kesin, parasi az olana daha az adalet oldugunu dusunuyorum ne yazik ki. iste tam bu noktada kapici kizi olmak size bir dezavantaj olusturmus ama yine de cok daha kotusu olmadigi icin sukretmek ve bu adaletsizlige karsi savasmamiz lazim. butun bu olaylari yasamis biri olarak umarim kadin haklarini savunur hale gelmissinizdir. umarim size veya dininize uyan veya uymayan tum kadin haklarini savunuyorsunuzdur. cunku sizin basiniza gelenler kapici kizi olmanizdan dolayi gelmedi. sizin basiniza gelenler bu ulkede esit adalet dagilimi olmadigindan dolayi geldi. esit adalet dagilimi olmasi icin de BUTUN kadinlarin adalete erisebilir olmasi gerekir. mini eteklisinden tutun turbanlisina, kapici kizindan tutun simarik zengin kizina, butun kadinlarin haklari birbirine ve erkeklere esit olmali. dvs195

canim ne yazikki oyle bir toplumda yasiyoruzki bunun onune gecemiyoruz... bu bir gercekki asagilama ve bu isi yapan insanlara her zaman yukardan bakiyoruz.. tabi istisnalar hic bir zaman kaydeyi bozmaz... onemli olan alin teriyle kazanilan paradir. calismanin ve ne is olursa olsun ayibi olmaz... bunu da unutmayalim bu insanlari bu duruma bizler getiriyoruz toplum olarak kucuklukten bilincaltlarina yerlestirmelerine sebebp oluyoruz... alin teriyle kazanilan her is kutsaldirr... toplum olarak kapici kelimesini bir kere agzimizdan cikaramiyoruz onun yerine tennezzul edip apartman gorevlisi demeyi bile denemiyoruz... _eftelya_

Evet malesef çok. Yok yani bunu düşünmek zor bişeyde değil biraz akıl etseler böyle saçma sapan şeylere kalkışmazlar anlarlar ama nerde o zeka. A

ooo neler neler var... okulda sınıf geçebilsin diye zengin dedesi okulun duvarlarını boyatan, her sene okul değiştiren, okuduğu özel okulda öğretmene senin maaşını benim babam veriyor, sen bana zayıf not veremezsin diyen şımarıklar mı istemezsin... İlk gençlik yıllarımda böyle bir erkek arkadaşım vardı... daha doğrusu çocukluğunun bu şekilde geçtiğini söylerdi sürekli.. belki artık şımarıklığı yoktur, varlığı yokluğu da bildiği için kıymet bilir sanıyordum.. sonuç olarak ne oldu, dedesi iflas etti.. bu adam da bir baltaya sap olamadı.. annesinin işe giderken kendisine bıraktığı bir paket sigara parasına talim etti... Hiç bir şekilde insan kıymeti bilmeyen bir insandı... beni hayatta en çok üzen insanlardan biridir... Şimdi ne alemde bilmiyorum.. Öylesinden de Allah korudu beni... Çok para haramsız, çok söz yalansız olmazmış...

evet hayat imtihanlarla dolu. sanki biz mi istedik bu dünyaya kapıcı kızı olarak gelmeyi? empati kuramaz bazı gerizekalı insanlar. kendilerini üstün sananlar çokkkk

cidden bazen insanlardan tiksiniyorum ya. kendin çok matah bişeysin sanki paran var diye. okulda da annen - baban ne iş yapıyor diye soran öğretmenleri de ayrıca kınıyorum. ilerde hala bu soruları soran öğretmenler kalırsa çocuğumu tembihleyeceğim, kesinlikle cevap vermesin. madem çok ilgiliyse arasın bize sorsun. halim vaktim yerinde de olsa, olmasa da bu böyle olacak. deliriyorum böyle insaniyetsiz kişilerin varlığını duydukça gördükçe... :120:

aynen katılıyorum çocuklar nereden bilecek anne baba öğretmemişse... böle ebeveynlerden yetişen nesilden ne bekleyebiliriz bilemiyorum malesef ve ne yazıkki çocuklarım bu tip insanlarla muhatap olmak zorunda kalacak diye çok korkuyorumm... oğlumun sınıfında durumu çok iyi olmayan bir arkadaşı var benimki bunu farketmiş ona boya kalemi almak istediğini söyledi.. bende bunu düşündüğü için çok sevindiğimi ama bunu onu kırmadan nasıl verebileceğimizin yollarını aramamız gerektiğini çünkü parası olmadığından alamadığı için üzülebileceğini anlattım sonra sınıfta çekiliş yapılmıştı ve benim temiz kalpli oğluma bu arkadaşı çıkmış hep beraber çok sevindik hem onu kırmadan hediyemizi verdik hemde benim oğlum çok mutlu oldu... _eftelya_

ablacım yaşadığın kötü şeylere üzüldüm fakat konu o kadar güzel olmuş ki dayanamayıp bende her ne kadar geç olsa da yazmak istedim. ocakta 20 yaşında olacağım kendimi bildim bileli babam kapıcı annem de temizlikçidir. ilk evimiz sadece 1 odadan oluşmaktaydı banyo tuvalet mutfak herşey o odanın içindeydi o zamanlar küçüktüm tek derdim oyundu bunları takmıyordum. daha sonra lüks bir semte taşındık ve babam hala burada kapıcılık yapıyor annem de hala temizlikçi. buraya 6 yaşındayken taşnmıştık 1 oda 1 salon ama o zaman yine sorun etmiyordum çünkü çocuktum. zengin arkadaşlarım vardı bir gün oynardık ertesi gün yukardan seslenirlerdi sen kapıcı kızısın seninle daha oynamayız diye çok üzülürdüm ama yine oynamaya devam ederdik. babam ve annemden Allah razı olsun onlar bu halleriyle beni en iyi şekilde yedirdiler içirdiler giydirdiler benim giydiklerimi kimseler giyemezdi canımm ailemm derken 12 13 14 yaşş okulum apartmanımızın hemen yanındaydı ben dersteyken annem 4. kattaki dairenin camını silerdi görürdüm utanmazdım ama korkardım ya düşerse diye. sonra liseye geçtimm hocalar sorardı baban annen ne iş yapıyor sanane demek isterken apartman görevlisi derdim. derken kapıcı mı yani? evet kapıcı sanki ne varsa... biriyle çıkmaya başlamıştım evde telefon çekmezdi arıyordu açamazdım babam burda derdim e kendi odana geç derdi oda yoktu ki :) apartmandakiler sürekli diyafondan seslenir kapıcı şunu al bunu getir şunu götür bir de binada bağırırlar kapııcı kapııcı diye en sonunda çıkıp bağırmıştm babamın adı varr diye vee böylee :) şuan bunu yıllardır yattığım salonda yazıyorum bn bir çekyatta kardeşim yan çekyatta. annem yarın yine temizliğe gidecek babam da binanın işleriyle uğraşacak. neden utanayım ki babamın boğazımızdan helal lokma geçirmesinden herkese iyi geceler Allah ailelerimizi başımızdan eksik etmesin clou

İşte bu insanların hemen hemen hepsi bizim apartmanda toplanmışlar. Sinir oluyorum. Hele bir de şimdi yaz geldi, bahçeye çıkıp oturuyorlar. Görünmemek için kırk takla atıyorum... Siz şanslıymışsınız yine. Haa, bende hiç bir zaman babam fabrikatör falan demedim. Utandığımı da söylemedim. Bende GURUR DUYUYORUM!...

bende kapıcı kızıyım oturduğumuz yer binanın en alt katıydı komple garajla birleştirilmiş kocaman. kazan dairesiynin yan yan tarafı nda yatardık kazan dairesi bizim banyomuzdu amam mutlu bir aileydik iyisiyle kötüsüyle babam her yere rengarek çiçekler ekerdi binadaki çocuklarla arkadaştık hiç bir zaman ezildiğimi hissetmedim sadec ilkokuldaki hocamız çok ezerdi o yaşta bile onu takmamyı öğrenmiştim. malesef taciz olayını bende yaşadım ilk defada burda söylüyorum çok çok yakınım burda bile söylemicem 5 yaşlarındaydım şuan sürekli görüşürüz ve o benim hatırlamadığımı zannediyor. ama onuda aştım oradan taşındık kendi dairemiz oldu ama ben hiç bizaman sessiz bi çocuk olmadım hem kendime güvenim tam ve hemde çenem hala düşük:) ve dairemize taşındık başka bi okula başladım kızım baban ne iş yapıyor diye sürekli sorarlardı kapıcılıktan emekli öğretmenim derdim hiç kimsede beni ezemezdi alınlarını karışlarım babamla her zaman gurur duydum. şu yaşıma geldim ilk okul ve lise üni de dahil hiç bi yıl sonubalosuna katılmadım eve gelip söylemezdim bile abimde öyleydi hala çok güzel anarım o günleri sadece o taciz olayı hariç. . push ; T

yalan söyleme gerçek olur derler Önceki

Kapıcı kızı olmak şart değil hayatın acı yönünü görmek ve yaşamak için 7 yaşında alman erkek çocuklar kafama taş atıllar hastanede gözümü açtım ve dikiş atıldı, 13 yaşımda alman erkek çocuk gözümü boks attı gözüm mor polise şikayet ettik suçum bir Türk kızı olmaktı ayrıca almanlar çocuklarını bizimle oynamalarını yasaklamıştı C

canım babam fabrikada çalışıyordu durumumuz iyiydi sıkıntı çekmedik ilkokul dönemimde fakat fabrika taşındı başka bir şehre babamda ayrılmak zorunda kaldı. daha sonra dükkan açtı butik. ortaokul sonu - lise dönemlerimdi. inan annem marketin önünden geçirtmezdi arka sokakatan geçerdik çünkü canımız birşey isterse parası yoktu alamazdı. inanki kahvaltıda yediğimiz sadece peynirdir. günlerce peynir yemekten artık peynir görmek istemiyordum anneme yemek istemediğimi söylüyordum annem üzülüyordu çünkü başka birşeyimiz yoktu alamıyorduda. yılbaşı gelir o zaman meyve alırdı 4 kişiydik ve tadımlık 4 elma. üniversiteye başladım. annem evde boncuk işler aldığı 2 tl 3 tl sbahlara kadar çalışırdıki bana para yollasın. yolladığı yetmez evde masraf artık iyice kendini kaybetmişti psikolojik ilaçlar kullanmaya başladı. hiçbir şey yetmiyordu. kardeşim ben 2. senemdeykenüniv. kazandı ama gidemedi çünkü paramız yoktu. 1 sene dondurdu çalıştı eve para getirdi ben mezun olana kadar. ilk kazandığım sene ilk haftam. ailemi özlüyorum tabi ilkkez ayrılmışız. herkes ailesiyle konuşuyor. ama annemler cebimi arayamıyor hergün telefon parasını ödeyemediklerinden. birgün konuştuk ertesi gün özledim ve arayın dedim. annem aradı kızın hergün konuşamayız önemli birşey yoksa kapatalım dedi nasıl ağladım bliyormusun. ilk gece 6 kız yattık yurtta. herkez pijamalarını giysin bakalım kiminki daha güzel dediler. herkes giyinde ay seninki hoşmuş, ay buda güzelmiş falan. ben hala giyinmedim herkes yattı ışığı kapattılar öyle giyindim. çünkü altımda eski bir pijama üstümde farklı bir pijama. öyle utanmıştımki. benim okulum bitti işe başladım kardeşim üniversiteye gitti ben çalıştım ona para yolladık. şimdi kardeşimde mezun bende çalışıyoruz babamda öyle şimdi toparlandık tabi. ama inan kapıcı kızı olmakla alakası yok sadece kapıcının adı var. ama gel görki bu fakirliği tek yaşayan sen değilsin. ah ahhhhhh şimdi eskileri hatırladım. canım annem canım babam biz okuyalım diye neler çektiler. yemek koyulurdu sofraya önce bize alın istediğiniz kadar derlerdi. onlar kalanını pay yapardı sırf biz doyalım diye. S sena01

Bunları yaşamak zorunda kalmana üzüldüm. Pek çok insan yokluk çeker ancak beş para etmez insanlar tarafından hemde daha küçücükken onların beş para etmez olduklarını anlayamayacağın yaştayken ezilerek büyümek oldukça kötü. İnsanın doğası bu galiba, ezebileceğini düşündüğü insanlara karşı hep acımasız oluyor. Ama sen yaptıklarınla cevap vermişsin. Üniversiteye gitmişsin, çalışıyorsun; ayrıca baban ve annen onuruyla çalışıp çocuklarını hak edilmiş kazançla beslemiş. joey just

Belki sadece 1 bayram annemlerle birlikte çıkmışımdır bayramlaşmaya, kendimi kötü hissettim çocuk olmama rağmen. Para dilenmeye gitmişim gibi. Bir daha da asla çıkaramadılar beni... Psikoloğa gidiyordum aslında ama bu konuyu nedense hiç konuşmamıştık. Uzun bir ara verdim ona da. Zaten konuşmayı düşünerek gittiğim hiç bir konu hakkında konuşmadık... nissam hayat seninle gzel

Soyledikleriniz cok dogru ancak arkadas burada icinden gecirdigi duygulari anlatmis. zannetmiyorum ailesine karsi kirici olacagini. Cocukluk ve genclik yillarinda ne kadar dogrulari bilsekte yasadigimiz olaylar karsisinda duygularimiza soz geciremeyiz. bu insanin elinde olan birsey degil _eftelya_

Sağolun arkadaşlar. Bir taraftan da bu konuyu açarken farkındalıkları artırmaya dikkat çekmek istedim. Kapıcı deyip geçilen kişilerin çektikleri sıkıntıları dile getirmek... Bizim evin ilk halini hatırlıyorum. Salon denen yer ancak bir koltuk, bir masanın zor sığdığı bir yerdi. Apartmanda Pepsi, Tamek, Fruko, Yedigün ve bir yemek fabrikasının sahibi oturuyordu. Artık nasıl gördüyse görmüş, hemen şikayet etmiş yöneticilere o evin hali ne, kim yaşıyor orda diye, ve öylelikle hemen yan tarafımızda bulunan sığnaktan biraz daha katılıp genişletilmiş salonumuz. Şu yaşıma geldim, hala aynı apartmanda oturanlardan çoğu bir kere kapıyı çalıp girmemiştir evimize... Şimdi ise kuzenimin eşi kargoda çalışıyordu, kapıcılık işi bulmuş, gitmiş görüşmüş, kuzenim sızlanıp duruyordu ne yapacağız oralarda diye. Az çok bizi de gördüğü için. Evin diğer dairelerden hiç bir farkı yok, kocaman bir yer. Eşyalarının hepsi ilk gittiğinde salonunun ancak yarısını doldururdu. Apartmanlarından hoşgeldine gelmeyen kalmadı, evide artık doldu taşıyor. Hiç sıkıntı çekmedi. İnsanlarıda gerçekten İNSAN. Birşey isteyecekleri zaman rica ederek isterler... İşte, kesime göre değişiyor... _eftelya_

Asla bunu yapmadım, ekmeği bölüşüp yediğimiz de oldu, kıyafetlerimizi paylaştığımız da.. Bir kız kardeşim var, onları da hiç ayırt etmedim. He hayat yollarımız ayrıldı, onlar evlendi, uzak yaşıyoruz artık ama hala o günleri hatırlar, yazdığımız mektupları okur, dinlediğimiz şarkıları açar anarım..

malesef canim... statun varsa aga sensin ama hic bir statun yoksa malesef bir hicsin... boyle bir toplumdayiz... _eftelya_

Eftelya okuyo musun? _eftelya_

sen benim yaşadıklarımı bir bilsen eftelya, seninkilere çok benziyor, dahadasıda var!

hayırlısı canım inşallah tez zamanda emeklı olur baban ben ust kattakı kadından nefret ederdım boklu bezlerını poşete koyardı oda hep akardı akşam çöp vaktı ya annemle çöp alırken bır bakardık onun çöpü gene akmış bildiğin pislik çöpü atardık bırde sılerdık oraları o kadar üzülürdüm ki niye böyle yapılıyorlar anne diye sorardım anneme annemde hıç ses çıkarmazdı kötü bir laf gelirde atarlar diye çok zor gerçeketn zor mılletın agız kokusunu çekmek flocke topiclerin güzin

hayat herkes için imtihandır bazen bu imtihanlar karşılıklı olur... senin imtihanın onların sana olan davranışlarına sabretmen onların ise sana karşı olan davranışlarına dikkat etmeleri olabilir.. burada kim karlı çıkar dersin... bu tip olaylardan sonra iyi ki diyorum iyi ki ilahi adalet ve ahiret var...

peki...

İşte insanlar maalesef ki eşit şartlarda doğamıyor ve yaşayamıyor Ama bundan sonrası senin için aynı olacak değil ya Sen de azmedip istediğin yere gelir ve o çocuklara yardım edebilirsin Tabii sayende biz de İnsan yaşadığı karmaşada bir sürü çocuğu, insanı görmüyor sanki kör oluyor.. Tabii hala cahilce davranan öğretmenler, ukala zenginler oldukça bu cehaletle savaşmak zor olacaktır ama senin yazınla en azından farkındalığım arttı... Bu sayede dikkat etmem gereken bir noktayı daha keşfettim Kendini ezik görmene gerek yok, sen emekçi bir ailenin çocuğusun bununla gurur duymalısın Önemli değil kimin ne düşündüğü neyi ne kadar algıladığı Boş beyinleri bunları algılayamaz zaten... durusuuuu

Benim neye dikkat çekmek istediğimi anlamadığınızı düşünüyorum. Burada bir çok yaşanmış hikaye okuyoruz. Benim yaşadıklarım çok acı demiyorum, yalan yanlış şeylerde yazmadım. Şu an bazen komik gelsede bazı şeyler, hala aklıma geldiğine, yazarken ya da anlatırken duygulandığıma göre bende iz bırakan anılarmış demek ki. Kardeşim benim kadar kapıcılık psikolojisiyle yaşamamıştır mesela. Aileme belli etmesemde, onlar anne-baba. İlla ki anlıyorlar. Ben neden sürekli eve ağlayarak geliyorum, neden içime kapanık olmaya başladım anlıyorlar tabii. Ya da ondan sonra evime neden hiç arkadaş getirmiyorum. Ben babamın mesleğinden utandığım, onlardan utandığım için değil! _eftelya_

evet bu sorunun onlara ne faydası var ki? illa meslek soracaklarsa kendileri ilerde ne olmak istiyor onu sorsunlar. KapicininBitliKizi

bende kapıcı kızıyım ama bundan hiç çekinmedim utanmadım.. annem 18 yıldır kapıcı babamda inşaatlarda çalışıyor.. okul hayatım boyunca kim sorduysa bunu övünerek söyledim.. öğretmenlere de kızıyorum sizene milletin işinden... ne olmuş ki kapıcı çocuğu olunca niye çekinicem kimden çekinicem ailem boğazımdan haram lokma geçirmedi kimsenin hakkına girmedi.. maddi açıdan çok zorluk yaşadık ama hayata karşı hep beraber direndik, destek olduk.. yüzümüzden gülücük, neşe hiç eksik olmadı. bide bizim oturduğumuz yer 6 dairelik bir yazlıktı.. bir dairesinde biz oturuyorduk. görenler sizinmi diyordu cevapım; hayır biz burda kapıcıyız diyordum..1+1 bizim oturduğumuz yer, küçük, benle kardeşim salonda yatıyoruz hala.. ama bu durumdan hiç rahatsız olmadım.. yeri gelir annemin işlerini ben yaparım, servis, merdiven sil, poşet taşı, bahçe sula.. beni seven böyle sevsin sevmeyende yoluna gitsin banane... bi de Allah razı olsun annemin patronları bize her konuda destek oldu. kardeşimi beni dershanelere yolladılar.. okuduk burs verdiler.. bayramlarda ellerini öpmeye gittik bizi hiç bi zaman geri çevirmediler.. maddi açıdan hep destek oldular.. işe başladım özel sektörde annemin kapıcı babamın inşaatlarda çalışan biri olduğunu ilk gün söyledim.. bende bir çok şeye özendim ettim ama takılmadım o tarz şeylere.. en çok sevdiğim arkadaşlarımın içinde babasının şirketinde genel müdür olanıda var, normal benim gibi kapıcı kızı olanıda var.. zamanında özendiğimiz şeyleri şimdi çok şükür çalıştığım için yapıyorum.. hayat o kadar güzel ki boğazımızdan helal lokma geçiyorsa, ailemiz bizimleyse, akşam evde beraber aynı sofradaysak, insanların ne düşündüğünü yada ne dediğini umursamamak en iyisi.. zaten böyle küçük düşürücek insanlar benim kapımda köpeğim bile olamaz Önceki

Evet canım, ben sahte bir konu açtım, millet bunu yedi ve yorum yaptı, bende çok mu çok eğlendim. Bu mu yani? Evet, yaşadıklarımla da alakalı olarak, dizinin bazı bölümlerinden etkilendim! Burada diziyle alakalı yorumlarda da bazılarının mesajları canımı sıktı, ve böyle bir konu açmak istedim. İyi ki açmışım! Bu sitede kimler neler nelerini anlatıyor. Sizin mesajınızdan yola çıkarsak, sanki hiç bir insanın başına gelemeyecek derecede doğa üstü bir olay paylaştım, burada konuya cevap yazan kimse bunun farkında değil, bir tek siz farkettiniz bunu! BRAVO!!! Amy lee

bunlari yasamaniz icin illa kapici kizi olmaniza gerek yok.. sizin anlattiklariniz disinda da cok seyler yasadim.. hayatim tek bir odada gecti. sadece kardeslerimle degil, herkesle paylastik biz o odayi. ve dahasi.. mezuniyet mi?bende aileme masraf olur diye gidemedim. bircok seyi de yapamadim ve alamadim.. ama icimde de kalmadi. belki de icinde bulundugum durumu kabullendigim icindi.. bilmiyorum. simdi Allaha sukur hersey cok farkli ailem iicnde benim icinde.. sizde umursamayin.. cunku hersey gelip geciyor. _eftelya_

Allahım... Anlamamışsın... Herneyse... dediğin doğru o başka mesele tabi... Daha açık yazayım... Kapıcınınbitlikızı nickli arkadaş bu konuya mesaj falan yazmamış hiç... Yani eğer gözümden kaçmadıysa yazmamış ben görmedim... Senin konuya hiç dahil olmayan, tek mesajı olmayan bir arkadaşa nickinin hikayesini anlatmasını sorman ilginç geldi bana... Dip not geçeyim :Bazan senin yazdığın cümleleri anlamıyorum yani konu ile ne alakası, şimdi yeri mi diye düşündüğüm de oluyor... Sanırım düşüncelerimizdeki, karakter yapılarımızdaki farklılıklardan olsa gerek garipseyişim diyerek konuyu kapatayım...

Ne mutlu size, ve sizi yetiştirenlere diyelim o halde. Böyle insanlar çok zor bulunuyor öyle yerlerde işte. O apartmandaki kızlara benim gittiğim kadar, onlarda bize gelip, yiyip içiyorlardı. Ancak sağolsunlar, kapıcı olduğumuzu da yüzümüze vurmaktan geri kalmıyorlardı da :)

insanlar neden böyle ya memur kişiye saygı duyarlar. özelde çalışanı küçümserler. insanı insan olduğu için seven yok artık. herkes statüye bakıyor.. çok acı . push ; nissam hayat seninle gzel

bence abartı kapıcı kızı bile olamayan bissürü çocuk var... A ayynill Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

ya anlamıyorum bizde de her hoca değişiminde ve her sene bu saçma soru sorulurdu... çok merak ediyosan kağıt yazıp dağıtırsın sınıfta hiç bi manası yok bunun

Bütün yorumları falan okumadım.. Şimdi en son sayfaya baktım ve bu yorum çok dikkatimi çekti. Ne garip dimi?Yanlışı, hatayı yapan bizler olmasak da belki insanlar bizi ailemizle yargılamasa da bizler utanç duyuyoruz kimi yaşananlardan. Eminim daha ağırdır.. Ülkemizde mesleklere göre göklere çıkarma veya dibe sokmaya çalışma durumları ne yazık ki oluyor. Ama alın teriyle çalışmak, helal lokma geçirmek o evladın, eşin boğazından ne olursa olsun gurur verici bir şey. Ama sizin babanızın kumarcı olması sizi değersiz kılmaz.. Böyle düşünen insanlarla zaten aynı ortamda bile durmayın. Siz özelsiniz.. Çünkü babanızın bu davranışını onaylamıyorsunuz. Siz silah zoruyla kumar oynatmıyorsunuz babanıza. Ama zordur eminim. Umarım doğru yolu bulur.. Sizin için çok önemli olduğuna eminim.

eftalya, bence artık bardağın dolu tarafını görmelisin... Yani aşmalısın artık bu geçmişteki üzüntüleri.. Biliyorum kolay değil ama yapmalısın... .. Vakti geldiğinde Allah nasib ederse evlenicek, çoluk çocuğa karışacaksın.. İşte o zaman çocuklarını ona göre yetiştirirsin... Allah huzurlu sağlıklı günler göstersin... flocke topiclerin güzin

Konuyu açan kız! olarak... Sizin ve konu içerisinde kendi hayatıyla ilgili paylaşımda bulunan diğer birçok arkadaşımın yaşadıklarına bende gerçekten üzüldüm. Herkesin yaşadığı iyi veya kötü, az ya da çok kendine göre bir derdi var. Bende biliyorum benden daha büyük sorunlar yaşayanlar var. Hatta benimki sorun bile değil, sadece beni rahatsız eden bir durumdu bu ifadeler. İnsan büyüdükçe unutuyor, aşıyor diyordum ama öyle değilmiş meğer, hatırlatan, insanı sinirlendiren olaylar da yaşanmıyor değil hala. Babamdan veya ailemden yana değil benim sıkıntım, bu anlaşılırsa sevinirim...

parana, malına, mülküne güvenme tek kıvılcım yeter derler... _eftelya_

yaşadıklarınızdan ve diğer paylaşımda bulunan arkadaşların yazdıklarından çok etkilendim. inşaallah bundan sonrası için hayat çok güzel olur Chess

cevabım sana değil ama senden alıntılandığım için yanlış anlama... bence eftelya babasının başka bi iş yapmasını istemedi hiç bir zaman en azından ben yazdıklarından öyle algıladım.. bence eftelya babası helal yoldan parasını kazandığı halde babası kapıcı diye onu küçümsemelerine üzülmüş bizde onunla kendi hikayelerimizi paylaştık.. benim babam memurdu ama vefat ettikten sonra yaşadığım şeyler herkesin bizi küçümsemesi hor görmesi bunlarda beni üzerdi mesela ama şimdi diyorum ki kendi küçüklükleri aslında... bundan sonra herkesin hayatının istediği yönde olması duası ile... tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Sen dedin artık... Anlayan anladı Önceki

Herkes illa ki kendi bütçesine göre yaşamını sürdürecek, sürdürür. Onlara hiç bir zaman kızgınlıkla, kıskançlıkla bakmadım. Ama önemli olan bunun yanında insan olabilmektir. Aşağılamamak/küçük düşürecek söylemlerde bulunmamak gibi... Önceki

Canım aslında yaşadığın hayat çogu insanın hayalinde olan bir hayatta olabilir çok fakir insanlar var.. Ben küçükken Ümraniyede oturuyorduk yerleri vardı çok ama değerli değildi Annem kayın validesiyle oturmuş daha sonra ayrılmış Ve evimizin camları bile yoktu içerden muşamba asardı Annemle babam sabaha kadar rüzgar eser açılırdı tekrar kapatırlardı uyumazlardı suyumuz bile yoktu Evimizin 1 odasında danamız bir odasında kömürler bir odasındada biz vardık Okula giderken annem hep büyük ayakkabı alırdı bana kızlar dalga geçerdi heheheh sunun ayakkabısına bak diye ben hiç otel motel hayalleri kurmadım valla Annem elma alsa keşke bende yesem diye hayallerim oldu Hiç pisikolojim bozulmadı oynadım güldüm benle dalga geçenlerle... Benide kaldırıp müdür aynı şeyi yapmıştı kalk ayağa dedi bütün sınıfa dediki bu gördüğünüz yerlerin hepsi bunların okulun yeride ama aidatı ödemiyoo bilmiyokii ne sıkıntılar yaşıyoruz Hiç veremedim aidat ben kendi haşlığımı veriyodum artık dayanamayınca.. Takmayın bence hayat güzel herşeyin kıymetini biliyorsunuz artık size kalan en güzel şeyde bu.. Şimdi güzel bir işinizde varmışş ne güzel benim ailemin durumuda çok iyi şimdii iyikii kötüymüş önceden bunları yaşamışım diyorum yoksa hiç birşeyin kıymetini bilmezdim... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Bizim de bir arkadasmz vardı. babası bi caminin lavabolarını temizlyordu. Bizlm zamanmzda da vardı bu durum. Sene basında yeni gelen öğrtmen ya da snf öğr. Olan kişi herkesi tek tek kaldırır babasının mesleğini sorardı. Sıra ona geldi. Bişey demedi. Aslnda normalde hiçbseyi takmayan biridir. Ama bütün sınıf tuv. Temizlikçisi deyince çocuk ağlamstı. H hevuk

aslında ne yazıcaktım ama ne yazdım... kapıcı kızı yada memur kızı eğer etrafında kendini senden üstün görmeye çalışan varsa bu farketmez... benim babam memurdu çok sıkıntılı zamanlarımız oldu ama bize bunun asgarisini yansıttılar.. küçükken dışarı çıkacağımız zaman yaz ise babam bana kızım şimdi çok paramız yok sana dondurma alamayacağım tamam mı derdi... bende tmm derdim ama çocukluk işte dondurmacaının önünden geçerken bizim paramız yok şimdi dondurma alamıcaz ki derdim babam benim belkide son parasını verir alırdı o dondurmayı ama bilseydim yermiydim... babam ben 13 yaşımdayken vefat etti... yine sıkıntılı zamanlarımız oldu ama en kötüsü neydi biliyomusunuz öğretmenlerin her sene başında kaldırıp baban annen ne iş yapıyo diye sözde kendimi tanıtmamı istemeleriydi... o kadar zor ki insanın babasının öldüğünü sölemesi nefret ederdim okulların ilk haftsından.. allahtan şimdiki öğretmenler çok farklı yada bizim öğretmenimiz çok düşünceli sağolsun... konuyla pek alakalı değil biliyorum ama paylaşmak istedim insan kendini anlamayan insanlarla karşılaştığında hayata ne yazıkki 1-0 geriden başlıyor her ne kadar hayata böyle başlamak bizim elimizde olmasa da... ama şimdi 31 yaşımda şunu diyebiliyorum ki hayatta tecrübeler yaşanarak kazanılıyor acı da olsa bu tecrübeleri yaşadım ve ders aldımm... çocuklarımada böle insan olmamaları için eğitim vermeye gayret ediyorum, umarım başarırım...

Evet, bunu söyleyecektim bende... Hepsi mi bizim apartmana toplanmış bu sonradan görmelerin bilmiyorum. Çocukken onlarda bize çok gelir, yer içerlerdi. Bazen olurdu ben gideceğim zaman kapıdan çevrilirdim. Zaman geçtikçe de böyle kavgalar tartışmalar olurdu işte... Öğrendiğim kadarıyla da kendi durumları, yani anne babasının, yada dedesinin durumları hiçte iyi değilmiş. Böyle insanlar olmaktansa elbette halime şükrediyorum... Babam bir koparatife girmişti, ev için.18 yaşıma geldiğimde teslim alabildik o ayrı... Belki de okula gitmiyorumdur kat ve daire kurasının çekilişine gittiğimizde. Babam bana çektirmişti kurayı.11. kat,48. daire... Diyorduk ki yerin altında durduğumuz yeter, Allah bize biraz da tepede oturmayı nasip etti :)) Ve o çocuk aklımla bile oturacağımız apartmanın kapıcısına, çocuklarına nasıl davranacağımı düşünüyordum. Ben bizim apartmandakiler gibi olmayacağım. Çöpü de ben çıkar atarım, markete de gidilecekse ben giderim, çocuklarda en yakın arkadaşım olur diye düşünmüştüm hep. Hala taşınamadık o ayrı :)) S

Apartman görevlimiz Aynur ablamız var bitane. eşinden ayrı 2 çocuk annesi, hayat mücadelesi veriyor. Gecenlerde annesi rahatsızlanmış durumu ağırmış memleketine gitmek durumunda kaldı. 30 dairede isyan çıktı... -vaay! Efendim nasıl gidermiş -rezil olmuşlarda bilmem ne... Bu kadıncağazın annesi hasta yapabileceğimiz birşey var mı, elden ne gelir diye düşünen olmadı hiç. 2 gün ekmeklerini kendileri alıp geldiler, çöplerini kendileri attılar ya bu durum ağır geldi. Kadını hemen getirttirdiler, eğer gelmezsede yerine başkasını bulmakla tehdit ettiler. O kadın ağlaya ağlaya geldi, çöpleri aldı binayı temizledi... Anlayacağınız kimse 2 gün idare edemedi. Herkes kendi işini yapmaktan aciz. Bir çöp atmak bile zor geliyor onlara Ama çok güzel emrediyorlar, iş buyuruyorlar... Alışmısız güçlü olan güçsüzün tepesine biner ve bu hayatta böyle devam eder... civciv89

Çok üzüldüm canım. ama inan bana maalesef bu türkiye'nin büyük ayıbı.. Bizim sitede çalışan insanlara ben hep bey hanım diye hitap ettim. almanyada siteyle ilgilenen insanlar var. kimsenin çantasını taşımaz. İşini yapar. İşiyle ilgilenir. Nedense bizde insanlar uşağı gibi davranıyorlar. ben bu konuda çok sinirliyim ve inanılmaz kınıyorum. H hevuk

kapıcı deyince aklıma tek bir anı gelir. Gül abla vardı kapıcı eşi çok sevredim onu o kadar mutlu o kadar neşeliydi ki hayata başka baktığı çok belliydi. kocası desen kedileri yakan, kendi çocuğunu bahçede dövmesini dehşetle izlediğim bir adamdı. bu kadın nasıl olurda bu kadar mutlu olur diye sorardım çocuk aklımla. neyse Gül abla sık sık bize gelir biz de onlara giderdik. bir gün yine bize gelmişti lakin annemin o görgüsüz arkadaşı da bizdeydi. hep birlikte yer içerken o kadın nedense Gül ablayı küçümseme ihtiyacı hissetti. şöyle böbürlene böbürlene "alt katlar da üst katlara çıkmaya başlamışşşş" dedi. annem ve ben yerin dibine geçtik çok üzüldük. Gül abla ise her zamaki gibi gülümsedi geçti. Allahın işine bak ki birgün annemle çarşıdan gelirken baktık ki o teyze beğenmediği kapıcı dairesinde oturmuş bizi bekliyor şok olduk, bizde girdik."hayırdır" diye sorduk. meğer bu kapıda kalmış bize gelmiş, bizi bulamayınca da Gül abla ısrarla davet etmiş. evinde ne varsa kadının önüne sermiş, çeşit çeşit ikramlar. yaaa dedim içimden Allah ne kadar da büyük. Gül ablamın yüreği de çok büyüktü. KapicininBitliKizi

katılıyorumm herkesin durumu aynı değil ki malesef sınıf ayrımı işte bu yüzden başlıyor bence hala odası olamayan çocuklar var mesela ve bu duruma çok üzülüyorlar keşke olmasa ama oluyor herkesin içinde onları rencide etmemek gerek... keşke tüm çocuklara aynı imkanları sunabilsekk...

bana hiç de üzücü bi hikaye gibi gelmedi. burda üzücü durum paranız olmadığı için okulda rezil olmalar babanın işi düzgün olmadığı için söyleyememeler değil direkt bu durumdan eziklik duymanız. Anneniz ve babnız adına üzüldüm. Onca emek verip büyüttükleri çocuğun mali durumlarından eziklik duyması ne kadar kırıyordur onları inşallah bu durumu onlara bildirip kalplerini kırmıyorsunuzdur. bizim de durumumuz iyi değildi hep kıt kanaat geçindik ama mutlu ve huzurluyduk. babamın parası yoksa biz zaten istemezdik onu zor durumda bırakmazdık. ha modaya uygun giymemişsin nolcak? en azından kapıcıymış bir maaşı var. babam üçümüzü de okuttu ben öğretmen kardeşim mühendis oldu. en küçüüğümüz de okuyor. ha bu arada hiç bi öğrencimi de kaldırıp baban kaç para maaş alıyo diye sormuyorum. Üstelik sınıfta en iyi geçindiğim öğrenciler maddi durumu kötü olanlar. çünkü çok daha saygılı ve azimliler... . push ; Yaxgxmurseli Üşüyorum kapama

Eftelya film gibi bir hayatmış sizin ki. Ama yaşadığınız şeylerin çoğunu kapıcı kızı olmayanda yaşar yaşıyor. Yıl sonu balosuna ekonomik neden ötürü iştirak edememe. Taciz durumu, klip teklifini geri çevirmek zorunda kalışınız. Yani bunları kapıcı kızı olduğunuz için yaşamadınız. Siz sosyo-ekonomik düzeyi düşük, geçim derdine düşmüş çoğu ailenin karşılaştığı durumları yaşamışsınız. Sayfalar çok olduğu için sadece ilk 3 sayfayı okudum. Yaşadığınız en feci durum taciz durumu. İnş. sen ve kardeşin en az zararlarla atlatırsınız... Bende ne lise de ne ortaokulda mezuniyet okul gezisi hiç bir aktiviteye katılamadım. 18 yaşıma kadar arkadaşlarımla sinemaya bile gidememişimdir. Çalışmaya başladıktan ve evlendikten sonra hayatı yaşamaya başladım. 20 yaşıma kadar giydiğim tek abiye 7 yaşında akrabamızın düğününde giydiğim küçük gelinlik ve kendi gelinliğim oldu. Almina nın dediği gibi bazı şeylerin maddiyatla, meslekle alakası pek yok... Arkadaşlarınız tarafından kapıcı kızı diye alay edilmene gelince hangimiz küçükken bu tarz alaylara maruz kalmadık ki. Şişko patates, dörtgöz, çirkin ördek vs. gibi bir sürü alay malzemesine konu olmuşuzdur, onlardan pek farkı yok ki bunun. Mesela annesini yada babasını kaybetmiş öğrencilerin yetimliği öksüzlüğü öğretmenler tarafından öne çıkarılırdı. O yetim o öksüz diye hep hatırlatırdık birbirimize...

açıkcası yazdıklarınaaa hem üzüldüm hem sinirlendimm çoçöukkenyaşadıgımız acılarr sonrasında büyük psklojik sorunlarla karşımıza çıkıyorrr... sinirlenmemin sebebide neden insanlar daha az güç sahibi insanları ezerkii benimde babam memur emeklisii anem ögretmendiii ama ben hiç. insan ayrımı yapmadımm yapammadaa ne olursa olsun oo alalhın yarattıgı benim gibi sizin gibi bir kuulll!! _eftelya_

Genç yaşında neler çekmişsin insanlar ne kadar acımasız nasıl böyle dalga geçerler hiç empati kurmayıda mı akıl edemiyorlar. Belki acınızı paylaşamayız belki sizi anlayamayız ama gerçekten üzücü bi durum. üzücü durum bi kapıcı kızı olmak değil insanların zeka yaşının hala küçük olması. İnsan insandan üstün değildir oysaki. sınıf farkı da önemli olmamalı. Mühim olan insanlık. A

Ailen alın terı namusuyla kazanıyor çocukken gençlık döneminde yinede bu sorun oluyor umarım bundan sonra hayatın güzel olur mutlu huzurlu olursun

senin en azindan baban çalisip para kazaniyormus buna bile sükretmelisin. benim babam kumarciydi para için dolandirmadigi insan kalmamisti ve çalismayip evde oturuyodu inan bana kumarcinin kizi olmak kapicinin kizi olmaktan daha agirdir

Diziyi izlerken ona da sinir oluyorum evet ama ondan çok, hep apartmandakilerin davranışları dikkatimi çekiyor benim. Bilmiyorum o dizi iyi örnek mi kötü örnek mi çözemedim. Hani diyorum şu bizim apartmandakilerden izleyen var mı acaba :)) Kötü örnek ise, şimdi çevremde bazı görevli çocuklarını görüyorum. Yeni nesil işte, herkeste bir marka tutkusu, bir gösteriş merakı. Kardeşimin yaşıtlarında bir kızında mesela arkadaşlarına yalan söylediğini duydum, zengin olduklarına dair. Sanırım benim zamanımda daha farklıydı herşey, buna rağmen böyle yalan söyleme gereği duymadım. Şimdi hemen hemen her çocukta bi kendini yüksekte gösterme telaşı... pembetoka Oğlum ve Kızım tek ayak

insan saraylarda dogmuyor malesef... aysegul34 Guru Anneler

malum dizi... o ferihaya sonuna kadar hak veriyorum ben.. iyikşi yalan söylüyor herkese iyi ki kandırıyor arkadaşlarını falan.. çünkü o beyne sahip olan insanlar bunun fazlasını da hakediyor.. ve ortaya çıktığında onlarda çok ağır bir şekilde her türlü ön yargılardan kurtaraklar kendilerini. sana gelince benim güzel arkadaşım.. tüm bunlar senin suçun değil.. ama bence tüm bunlar çevrendekilerinde suçu değil.. topşum öyle bir empoze ediyor ki bazı şeyleri sözüm ona burjuva takımı da kendini hakikaten innsan sanıyo. gül geç... dertte etme.. sana boş beyinler değil medeni, yet görmüş insanlar gerek.. gurur duy her bir şeyinle.. dünyada yaradılışta yaşantımızda beyinlerimizde her zaman her yerde tek bir şey var doğru olan.. HEPİMİZ İNSANIZ.. ve sadece insaniyetle diğer insanların önüne geçer insanlığınla üstün olursun.. işte tüm sınıf farklılığındaki kavram insanlık.. bence çok şey kattı sana tüm bu anlattıkların.. bir evlat yetiştirdiğinde, zor yaşayan birine rastladığında, basit ama paralı yaşayan şımarıklarla karşılaştığında doğru düşünebileceksin doğru davranacaksın en azından.. _eftelya_

yaşadıkların üzücü ama dünyada ki adalet sistemi farklı işliyor, kimilerine Allah'im paraı fazla fazla verirken kimlerine de insanlıgı veriyor,, bunların hepsinin oldugu insanlarda var tabi ki ama ben hep derim ki hayat mücadeleden ibaret,, kendini gelistirmissin birseyler yapmıssın hayatı anlamıssın bu cok önemli,, insallah bundan sonra da hep güzel seyler yasarsın geçmişe kocaman bir sunger cekersin

olması gereken de o zaten.. ben de çok utanırdım çocukluğumda babamın mesleğini söylemem gereken zamanlarda.. asla meslekle övünmememiz gerektiği aşılanmıştı çünkü... bu tamamen ailelerin yetiştiriş tarzından sanırım.. tabi biraz da insanın kendi mayasında olan durum... nissam hayat seninle gzel

seninle aynı fikirdeyim ama, noktalama işaretlerini kullansan daha çok aynı fikirde olacaktım :)) çünkü o zaman daha iyi anlayacaktım yazını.. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

babamin oynadigi kumar bizi çok etkiledi hayatimiz mahvolmustu borçlardan ama ne yazikki baban kumarciysa ismin kumarcinin kizidir boyle ihtap edilir size arkanizdan. dalga geçenlerin çoguda ailemden insalardi babami bildikleri için dalga geçerlerdi hep bizimle. ben kendimi degerli hissetmiyorum insanlar buna izin vermiyolar. yorumunuz için tsk ederim çok guzel yazmisiniz konuyu açan kiza demek istedigim beterin beteri var haline sükretsin babasi kapicida olsa helal para kazaniyor bizim eskiden yasadigimiz gibi haram parayla buyumuyor en azindan _eftelya_

benım annem babamda kapıcı ben 21 sene tek odanın içinde buyudum yerın dıbınde evde bır tane cam vardı oda arkadaki bahçeye bakıyordu dışarıyı görmek yok guneş nedır bılmezdım süreklı hasta olurdum rutubetten herneyse şuan 8 aylık evlıyım kendı evımdeyım annemde 1 sene sonra emeklı olacak umutla onu beklıyoruz ALLAH herşeyın hayırlısını versın

Konuyu açmamda ki amaç parasızlıktan, kısıtlanmaktan vs... sebeplerden dolayı değil arkadaşlar. Bunu öncelikle belirtmek isterim... En büyük sebep söylediğim gibi dün sendika gecesinde kapıcı çocuklarının nasıl ezildiğini, aşağılandığını anlatırken duyduğum üzüntü, benimde yaşadığım bazı şeylerin aklıma gelmesiydi. Yanlış anlaşılmasın, maddi anlamda çok çok kötü değiliz. Allaha şükür. Evet belki böyle bir işe girmek için dua edenlerde vardır. Babam elinden geldiğince benim gözüm kalmasın diye hiç birşeyden eksik koymamaya çalışmıştır. Taciz olayı; Elbette biliyorum bende tek yaşayan ben ya da biz değiliz, parayla pulla da alakası yok. Yazımın başında belirttiğim gibi bu sadece benim hikayem... Asıl söylemek istediğim, herşeyi geçtim, beni en derinden etkileyen durum,"Kapıcı Kızı" diye dalga geçilmesiydi sanırım. Hani bir psikolog çocukluğa inmeye çalışır ya etkileyen-tetikleyen sebebin ne olduğuyla ilgili alt yapı araştırması yapar, sanırım dış dünyayla bağlantımı kesmemdeki en büyük nedeni buldum böylelikle... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

kayınvalidem ebe hemşireymiş.. kayınpeder alkolikmiş, eve pek katkısı olmazmış.. kayınvalidem de inşaat artıklarındaki çivileri, hurdaları tabiri caizse çalıp satarak 2 çocuğunu okutmuş... şimdi biri doktor, biri eczacı oldu.. Yani herkes güllük gülistanlık yaşamıyor.. kimin geçmişinde ne yaşadığı, hangi maddi manevi sıkıntıları olduğunu kimse bilemez.. _eftelya_

He he size ne anlatayım sizde bana gülün:Benim de babam hakim di. Fakat bunula övünmememiz çevremizi küçük görmememiz öyle aşılanmışdıki, bunu söylemeye adeta çekinir, memur vs diyerek geçiştirirdik Önceki

canım yaşadıklarını cok iyi anlıyorum baska konularda da söyledim bizde kapıcıydık ve bana kapıcı kızı dediklerinde zoruma giderdi ama ben hic bir zaman bunu büyük sorun haline getirmedim tamam belki cok zoruma giden seyler oldu ama geçiştirdim mesela erkek arkadaşımın ailesi ailemle tanışmak istedi utanmadım ama çekindim çünkü bir şey derse ben hiç alttan alınacak tepki vermezdim henüz gelmediler ama erkek arkadaşımı annemle tanıştırdım gelsin görsün bilsin diye. bir nevi tepkisini ölctüm neyse basarıyla gecti şöyle düşünüyorum eskiden prens doğduysan oğlunda prens olurdu ve öyle yaşardın ya da fakir birisiysen öyle yaşamak zorundaydın sınıf atlayamazdın şimdi ise zengin olanlar bir gece de fakir de olabiliyor bir kapıcı kızı ileri de çok yüksek mevkilere gelebiliyor bu tamamen kendi elinde hem biliyorsun ki sabancı gibi zengin insanlar öyle doğmamış kendi çabalarıyla bir yerlere gelmiş gamzeler07 büyük

Yazdıkların gerçekse üzüldüm. Ama kusura bakma bana da inandırıcı gelmedi tüm yazdıkların. Kötü şeyler yaşamışsındır ama olayı biraz dramatize etmek için hayal gücünü de karıştırmışsın gibi geldi. Çünkü kusura bakma ama o kadar kendisini acındırmayı seven, bu şekilde ilgi çekmeye çalışan insanlar tanıdım ki gözümle görmedikçe insan ağzından çıkan hiç bir şeye inanmaz oldum. Eğr söylediklerin doğruysa Allah dağına göre kar verir unutma. Üniversite okumuşsun söylediğine göre ne güzel bak, azimliymişsin başarmışsın. Bundan sonra geçmişinle yaşama. Kimsenin hayatı dört dörtlük değil. Benim de üzücü olaylarım oldu. Başıma gelenleri anlatmayı sevmem ama hep kendimden kötü durumdakilere bakarak ayakta durdum güçlü oldum. Mesela çok yakın arkadaşımın annesi-babası o daha 5 yaşındayken ölmüş. Ben bundan kötü bir acı düşünemiyorum. Maddiyatsızlık kötüdür, o utanma hissi, küçükken kendini ezik sanma hissi nedir bilirim. Ama doğuştan sakat, özürlü, bakıma muhtaç olmadığımıza, ailemizi kaybetmediğimize şükretmeliyiz. Eskileri düşünüp kafaya takmamalıyız. Her insanın yapması gereken budur. Sen de lütfen unut artık geçmişini, geride bırak. Yenilen. Unuttum dicek olursan da inanmam unutmuş olsan bunları burada tekrar anlatmazdın. Psikolojik sorunlarını kendi kendine de yenebilirsin. İnsan her şeyin üstesinden kendi başına gelebilir. Ve yazdıklarının doğru olup olmadığını bir allah bir sen bilirsin. Yalanlar yazıp ilgi toplamaya çalışıyorsan Allah her şeyi görür olmamış şeyler başına gelir. Seni bu şekilde sınar. Doğruları anlattığını umuyorum çünkü yalan söylediğin için bu tarz olayları gerçekten yaşayıp cezalandırılmanı istemem ve sana hayatında artık mutluluk, refah, huzur diliyorum. _eftelya_

canim zaten sen ve senin yerinde olan insanlarin sorununun maddiyat oldugunu dusunmuyorum... insanlarin gozlerinizin icine bakarak sizleri nasil ezdiginizi ve asgilandiginizi hic acimadan yuzunuze vurmalri... cok acimasiz oluyoru cokkkkkkkk canim bence sen bir psikolojik destek almalisin, yoksa bu eziligi hic bir zaman icinden ve bilinc altindan atamayacaksin... nissam hayat seninle gzel

kesinlikle öyledir. bu ayrım bizim yurda ne zaman geldi, nasıl yerleşti anlamadım. pek çok ülkede insanlar çocuklarını az da olsa para kazanacakları yerlere gönderir. okurken bir yandan da kazanmayı öğrenirler ve bununla gurur duyulur. biz ise tembellerden değil de çalışanlardan utanır hale gelmişiz. ama siz istisna değilsiniz. kimi bedensel bir rahatsızlıktan ötürü dışlanırken kimi aksanından dolayı "siz" "biz" ayrımına maruz kalır. insanlık var oldukça bu saçmalıklar var olacak mı bilmiyorum, ama eminim bunu yaşayanlar insanı daha iyi anlayan hassas şahsiyetler olarak topluma daha faydalı olacaklardır. A

arkadaşlar memurlara saygı duyuluyor demişsiniz ya, o da eskilerde kaldı bence ya, memurun aldığı maaş ne ki, meslekten ziyade bu tip insanların derdi aylık gelir

eftelya canım bundan sonraki yaşamında mutlu olmanı dilerim öncelikle... senin utanmanı gerektirecek bir durum yokmuş aslına ama çocuk - insan psikolojisi işte. Namusuyla-alın teriyle anne-babanın hayatını kazandığı için gurur duymalısın. Bu ülkede nice gayrımeşru yollardan haram, hile, çalıp çırpmayla para kazanan insanlar utanmalı ; sen ve ailen değil. _eftelya_

Sizi o kadar çok iyi anlıyorum ki.. gurur duyuyoruz ewet ama bunlar bazen karekteri oturmamıs, kendi düşüklüğünü başkaları üzerinde otorite kurarak, onlara kompleks yaptırarak prim saglayan kendilerini yükseklerde gören insanlar için bir önem arz etmiyor. ne desen boş biliorsun bu yüzden ne arkadaş nede tanıdık köse bucak saklanıyorsun biri eve gelecek biri anne baban ne iş yapıyor dıye soracak diye.. yeni bir ortama girmek orda tekrar bu sorulara maruz kalmak ooofff bu ezikliği insan ne olursa olsun atamıyor üzerinden.. çok şükür okumussun bak biryerlere gelmişsin kendi paranı kazanıyorsun yinede bu yük gibi insanın üzerinde bende biraz anlattım daha anlatacak çok çok sey varda amaaan işte herkez anlamıyor nasılolsa... yazan : kapıcının azimli kızı

orası öyle ama düşünsene onlarda hep iyi görünmek istiyolar sonuçta arkadaşları marka giyiniyor güzel kıyafetler alıyolar alışverişmerkezlerinden diğerleri neden pazardan giyinsinki? bunların psikolojisiyle zaten yalan söylüyolar çünkü o yaşta bi insan utanıyo işte küçük yaştayken neyin ne olduğunu blmiyosunki özeniyosun bişeylere arkadaşlarını kıskanıyosun mesela ben ilkokuldayken bi arkadaşımın annesi bakımsızdı diğer ark anneleri gelirdi mesela böyle bakımlı fln ama arkadaşımın annesinin giyimi kuşamı kötüydü e durumlarıda kötü bakamıyodu kendine. arkadaşım okula gelmesini hiç istemezdi annesinin utanırdı ondan? bide bu var yani küçük yaşta büyük psikoloji demek bu! iyi bişey değil tabiki ama ne yapabilirsinki? W

tum mesajlari okumadim tabi

bizi ancak EFTALYA ve biz gibiler anlar... _eftelya_

Canım, o zamanki çocuk aklınla üzülmüş, kırılmış olabilirsin.. Ancak benim dikkatimi çeken barlara, lüks otellere gidememek canını sıkmış, bunun üzüntüsünü yaşamışsın gibime geldi.. Ya kimi ailenin maddi durumu yeterli olsa bile çocuklarını bu tür ortamlara sokmak istemeyebilirler.. bunun her zaman ailenin mesleği ile alakası olduğunu düşünmüyorum... gelelim sınıfta herkesin içinde seni ayağa kaldırıp babanın mesleğini, aldığı maaşı soran öğretmenin de tamamen dandikliği, görgüsüzlüğü, düşüncesizliği olmuş... Apartmanda uğradığın taciz konusuna gelince sonuna kadar hakkını savun arkadaşım.. cezası neyse görsün... ailenin mesleği hiç önemli değil.. kapıcı kızı da olabilirsin, avukat kızı da... önemli olan sensin.. senin niteliğin, gelişimin.. bir laf vardır "baban beymiş, bana neymiş..." deriz biz... kendine güvenmeye çalış, herşeyin üstesinden gelirsin... ben ne babası kapıcı olan arkadaşlar tanıdım.. kendini geliştirmiş, okumuş, çok güzel meslekler edinmiş, çevresinde sevilen sayılan insanlar olmuşlar, güzel aileler kurmuşlar ama geçmişlerini de unutmamışlar, varlığı da yokluğu da gayet iyi bildikleri için kıymet bilmişler, hayatta her alanda başarı kazanmışlar... ne babası zengin arkadaşlar gördüm, o kadar özel dersler aldıkları halde para ile girdikleri okulları zar zor bitirmişler, bir baltaya sap olamamışlar.. ayrıca bazı şeyler para ile alınamıyor malesef, bunu unutma...

benim de ilkokulda bi arkadaşım vardı babası tuvalet bekçisiydi hocalar bu soruyu sorduklarındza hep sınıfta gülüşmeler olurdu o çocuk da oturur ağlardı şimdi hatırladım

ilğinç bir türk flimi gibi insan kendini ve ailesini sevmeli ne olursa olsun en büyük meziyet AHLAK gerisi hikaye . push ; I istaremm

eftalya.. benim babam doktordu.. normal devlet hastanesinde bir doktor.. durumumuz kötü değildi ama çok ta süper değildi.. orta halli insanlardık. öyle kollejlerde falan da okumadım... annem-babam beni hiç bir mezuniyet törenine, lisede üniversitede hiç bir okul gezisine göndermediler.. üstelik lise bitinceye dek te erkek arkadaşım falan olmadı... daha önce dediğim gibi bazı şeylerin maddi durumla, meslekle alakası yok... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Bence asıl sorun okullarda ebeveynlerin mesleğinin sorulması değil. Asıl sorun çocuklara alın teriyle para kazanılan her mesleğin nasıl saygı değer olduğunun öğretilmemesi. Çocuklarımıza bunu öğretebilirsek ne babasının mesleğini söylemekten çekinir, ne de arkadaşları onu yadırgar. Ben çocuğumu böyle yetiştireceğim. Sokakta çöp toplayan, sırtında eşya taşıyan insanın bile saygı değer olduğunun farkında olacak. Saygı duymayacaksa çalıp çırpana, boş boş gezip elindeki üç kuruş parayı da çarçur edene duymasın.

ben de zengin bi ailenin kızıyım hiç kirada oturmadım hep kocaman ewlerimiz son model arabalarımız iş yerlerimiz oldu ama bizim aile anlayışımızda kız hep geride tutulur kıza söz hakkı düşmez, eğitim şansı tanınmaz... vs vs... en basitinden örnek veriyim arabamızda yolculuk yaparken camları açamıyoruz neden? Bencil kardeşim içeri toz oluyor diyo ve biz bu sıcakta pişerek geliyoruz ses çıkarıyoruz kız kardeşimle ama nafile annem babam gık etimiyor... hee sorun bu mu hayır, bu sadece en ufak bi örnek gezmek yok tozmak yok herşey yasak çünkü biz kızzız bize güveniyolar ama etrafa güvenmiyolar erkek kardeşim 5 yıldızlı otellerde erkekliğinin keyfini sürüyor PEKİ İSTER MİYDİN BÖYLE BİR HAYAT

Nasıl sorunlar yaşadığını anlayabiliyorum. Bizim toplumumuzda bazı mesleklere önyargılı bakılır malesef. Ama kapıcı kızı olmak bazı şeyleri başarmana engel değil bence. Kapıcı çocukları da okuyup, güzel bir meslek sahibi olabilir. Bunun birçok örneği var. Kendi kaderini kendin çizebilirsin. _eftelya_

Ben kapıcı kızı değilim Eftelya ancak maddi olarak çok zor günler geçirdik. Bir babamın maaşı 9 nüfus vardı. Benim hiç bir zaman ayrı bir odam olmadı. Hatta 20 yaşına kadar ayrı bir yatağım olmadı. Arkadaşlarımdan çok ayrı kalmadım çünkü aşağı yukarı okuldaki tüm çocukların maddi durumları aynıydı yada yakındı. Öyle lüks otellerde gece kulüplerinde eğlencelerimiz olmadı. Benim ilk okulda ve ortaokulda bana benim şahsıma alınan hiç ayakkabım da olmadı. Ama ben bunları dert etmedim. Beni seven bir ailem vardı. Birbirine bağlı kardeşlerim vardı. Bizim için eve bir lokma ekmek fazla sokmak için gece gündüz çalışan babam vardı. Şu anda belki 15 çift ayakkabım var. Taciz olayına gelince çok şükür hiç başıma gelmedi. Ama bu yalnızca maddi yönü zayıf olan ailelerin çocuklarının başına gelmiyordur. Nice varlıklı aileler vardır ki çocukları bu çığlıkları içinde yaşıyordur. sagapoo

Konu ile alakası var mı yok mu bilemem ama şu an paylaşmak istedim.. Üniversiteyi ilk bitirdiğim yıllarda bir erkek arkadaşım vardı... Buluşacağımız günlerden biriydi.. O sırada çok ta şık giyimli olmayan bir adamla muhabbet ettiğini gördüm, yanlarına gittim.. Arkadaşım kızardı, bozardı.. Anlam veremedim tabi... Adam gittikten sonra söyledi.. Adamın kılık kıyafeti pek iyi değilmiş ya, ya bu durum benim hoşuma gitmeseymiş, aslında kendisi de konuşmayacakmış ta mecbur kalmışmış... Hey Allahım dedim... Ne zaman insanları kılık kıyafetiyle değerlendirip değer verdim ki... Eh erkek arkadaşımın karakterindeki bu noktayı da bu durumla öğrenmiş oldum... Soğuma nedenlerimden biriydi...

Şimdi ben söylesem büyük bir tepki alırdım belki ama anlatmak istediğimi çok iyi anladığınızı görüyorum... civciv89

Önemli olan ailenin helal kazançla çocuklarını yetiştirmesi, büyütmesidir.. Mesleği, kazancının çokluğu azlığı değildir... honeysuckle istanbul

Yazdıklarınızı sonuna kadar okudum. Ama bence de bunun babanızın mesleğiyle alakası yok. Sadece taciz olayına takıldım ve çok üzüldüm cidden sizin ve kardeşiniz adına, çok şükür ki daha kötü şeyler olmamış. Diğer konuya gelince benim babam memurdu ama ne şartlarda okuduğumu bir allah bilir bir ben. Buna da çok şükür diyorum haram lokma geçmedi boğazımızdan ve şu an çok güzel bir mesleğim ve yaşantım varElimden geldiğince annemlere yardım etmeye çalışıyorum. Yaşadığım aklımda kalan o yıllardan bazı şeyler; İlkokul 5 e kadar montum yoktu annemin ördüğü hırkayla gdip gelmiştim Sobalı bir evde sürekli bizde kalan amcamla beraber ve kardeşimle aynı odada yatardık ders çalışırdım Bir bayram günü ben çok imrenerek bakınca komşunun kızının giysisine babamın ilk defa ağladığını görmüştüm çok sora öğrendim sebebini Çocuklukla imrendiğim çooook şey vardı, arkadaşların yüzüne vurması da cabası... Ailem beni okutuyor diye hiçbir erkek arkadaşım olmadı onlara bunu yapmam derdim. daha bir dolu şey... Ama hiç utanmadım yerindim canım onlar benim, herkes benim gibi aileye sahip olamaz. En son eşimin ailesi aşağıladı daha doğrusu duydum eltimden bir kavgada hepsiyle ilşkiyi kestim Kimseye de laf ettirmem. Çook uzun oldu hakkınızı helal edin ama demem o ki lütfen yerinme bu durumdan Allah onları başımızdan eksik etmesin bak ne güzel meslek edinmişin bundan sonrasının güzel olması için birşeyler yap

Kendin fark ediyor musun bilmiyorum da çelik gibi sabır, kuvvetli anlatma ve muhakeme yeteneğin var. Keşke kapıcı kızı olsaymışım dedirtiyorsun. _eftelya_

Önemli olan sistemin seni nereye koyduğu değil senin kendini nereye yukselttigindir. Bütün insanlar Allah kaTinda esittir Sulukuleli

konuyu çok hortatıcam belki ama ben son derece etkilendim eftalya hanımın anlattıklarından. bizde bir zamanlar kapıcılık yapmıştık.1 odanın içinde 5 nüfus yaşadık. o günleri hatırladıkça lanet okuyorum. hiç bir zman bir odam olmadı. mutfak içinde 30 m2 bir evde 5 kişi yaşadık. burdan seslenmek isterdim ama ne yazıkki mümkün değil... içimde kalmasın yinede BİZLERİN BABALARI O KADAR CAHİLKİ 1 odanın içinde 1 kişi zor yaşarken onlar 4 kardeşi 3 kardeşi yada 2 kardeşi sıkıştırıyolar. hiç düşünmezler bu çocuklarımızın psikolojisi ne durumda diye. boyna birlikte olurlar eşleriyle birde korunmazlarda sonra allah ne verdiyse 2 çocuk 3 çocuk 4 çocuk.. . apartmandan gelen şeyleri giyersiniz, verirler almazsanız şuna bak verdiğimi beğenmiyo derler. babalarımız akşama kadar kahvelerde otururlar. kapı çalar yine birisi babanızı sorar evde yok dersiniz yinemi kahvede oturur der. size kızar. evinizin kapısını apartmandakiler izinsiz açarlar girerler hemde ayakkabılarıyla. bir araba ev alırsınız ki sizin neyinizedir kalkıp araba almak her defasında başa kakarlar. baba kömür atar annede ona yardım eder üstü başı kömür içindedir etrafdan arkadaşilarınız görür ve dalga geçerler. halbuki bu iş babanın işidir anne de yapar daha çok rezil olursunuz. neden düşünmezlerki bizim kapıcı aileleri çocuklarını? ben diyodum benim ne zaman odam olacak diye babamın dediği şey avrupa yakasında bir evimiz vardı gidin orada oturun derdi. biz naparız kadın başımıza oysa oralarda. bizim imkanlarımız bu kadar derdi işin içinden çıkardı. anne ve babanın da bir odası yok haliyle sizin yanınızda ilişkiye girerler, siz uyursunuz ama seslerini duyarsınız hatta bazen görürsünüz. sonrada bizden saygı beklerler terbiye beklerler. halbuki ne verdilerse. böyle yıllarca bizde köpek gibi yaşadık.1 odanın içinde. Ben bu kapıcılık mesleğini anlamış değilim bu insanlar padişahın torunu mu yada padişahmı neden inip çöplerini atamazlar kendileri? veyahut ekmeklerini alamazlar. onlar 800 milyonluk bir kiracı dairesinde otururlar kıçlarını yayarak sen ise 1 göz odada 2 çekyatın üstünde ömrünü harcarsın. ve sonunda psikolojik bir hasta olur çıkarsın. Bazıları doğuştan bir şeylere sahipken sen hiçbirşeye sahip değilsindir. istediğin zenginlik değil alt tarafı insan gibi yaşamadıktır. onlardan birine anlatırsın derdini odam yok vs.. derler başını sokacak bir eviniz var elektirik su kira yok şükredin. kendileri ise sizin eve ayakkabıyla giren tipler. her yerde senden kapıcının kızı diye bahsederler. offf çok kötü oldumm.. EFTELYANIN yaşadıklları taciz bilmem ne hepsini ben ve benm kardeşimde yaşadı... Allah bizleri görmüyomu anlamıyorum. bu kadar yetim kalmak zorundamıyız?

Amin... Küçükken kızların odasında hep barbie bilmem ne stickerları olurdu duvara yapıştırılmış. Posterler... Bende hevesle biriktirirdim ki odam olunca bende öyle yapacağım odamı diye.25 yaşındayım, evleneceğim :)) Hala durur power rangers stickerları :)) Annem diyor aman evlenince odan olur işte. Hiç bir olur mu çocuk odasıyla yatak odası :)) Babam da artık bunaldı iyice, zor geliyor. Nerdeyse 30 sene olacak geleli. Şimdi kardeşimin okulunun bitmesini bekliyor çıkmak için. Emekli olmasına rağmen.1 sene sonra daha durmaz o da...

Bizim apartmanda kapıcı dairesi zemin katta, diğer dairelerle birlikte. Tek farkı diğer dairelerde salon var, kapıcı dairesinde yok yani oturma odası ve 2 yatak odası var. -1'de olması kötüymüş gerçekten _eftelya_

Ne meraklısın... Sınıfın içinde annen baban ne iş yapıyor, ne kadar maaş alıyor, kendi odan var mı diye soran öğretmenler aklıma geldi birden... . push ; ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

İyi birşey mi söylediniz, kötü birşey mi, tam olarak kestiremesemde teşekkürler samantha :))

ben çocuklarımın kapıcının kendisi ya da bir aile ferdinle dalga geçtiğini, alay ettiğini duyacam ve hiç kılımı bile kıpırdatmicam öyle mi? onu zemin kata indirip bizzat özür diletmezsem namerdim! bahsini ettiğiniz çocuklar suçlu değil, bunların anaları-babalarıdır asıl suçlu olan... kendi maddi olanağından daha aşağı olan birinle dalga geçmek, hor görmek ya da küçümsemek hangi kitapta yazar ya?bu nasıl bir insan ve bu insanın yetiştirdiği insandan nasıl bir hayır beklersiniz?yarınımızın garantisi var mı?kim bize yarın, hor gördüğümüz insandan daha aşağı olmayacağmızın garantisini verebilir? bir insanı maddi imkanlarına göre değil, insanlığına göre ölçmek gerekir! çocuklarıma hep bunu aşıladım... B

ne desem bilemedim. uzun zamandır konuyu görmemiştim, unutmuştum bile diyebilirim. hemen hemen her kızın yaşadığı şey aynı sanırım. üzüldüm ve bende sizin yaşadıklarınızdan etkilendim... Kimisine göre basit geliyor ama yaşamayan bilemez o psikolojiyi... A

Banada tersi bir durum olmuştu yeni evliyken apartmanda otururken tamir edilmesi gereken asansör ve diğer giderler için para ödememiştik ki patron geç ödediğinde dolayı kapıcı kızın annesi bana bağırarak parayı ödemeyen burada oturmasın diye bağırmıştı

ŞÜKRET BENCE AİLEN SENİ OKUTMUŞ BİR İŞİN MESLEĞİN OLMUŞ keşke benim ailem de beni okutabilseydi kapıcı olmak utanılcak bişey değil ki ne olmuş hırsızlık diğil yolsuzluk diğil.. aslında çok şey söylemek isterdim de yazacak vakit yok Önceki

Bak ondan da olabilir, çünkü fark ettim edebi bir üslubun var. Sorun sen de diil zaten ben çok güvensizimdir insanlara görmedikçe inanasım gelmez. Çünkü dediğim gibi çok acıtasyon yapmaya çalışan kişiler tanıdım. Yaşadıklarına üzüldüm gerçekten ama bundan sonra mutlu olcağına inanıyorum. Tüm bunları gerçekten yaşadıysan o zengin züppelerine inat dimdik dur hayatta. Kendine güvenini yitirme. Aksine gururlan imkansızlığın içinde üniversite okumuşsun. Bundan sonra yüzün hep güler inşallah _eftelya_

bu yaşadıklarını sadece kapıcı kızı oldugun için yaşadıgını düşünmüyorum. çevresine göre daha fakir olan herkes bunları yaşıyor malesef. ama sen şanslı bile sayılabilirsin bazı taraflardan bakınca. karanfilce Takmadığın kadar

Geçmişte yaşananlar insan büyüyüp ne konuma gelirse gelsin unutulmuyor bir yerlerde öyle kalıyor hiçbir zaman kül durumuna gelmiyor. Aslında insanları sınıfça ayıran çocuklar değil onlar bilmez insan ayırmayı ama aileler yapıyor maalesef bunu. Aman ondan uzak dur, aman kendin gibi kişilerle arkadaşlık yok, yok o pistir o şöyledir böyledir oysa fakirlikle bunun ne alakası var birinin daha az parası var diye öbür insanlar neden daha az üstün oluyor ki hele bir de sırf mazlum, arkasında kimsesi yok diye taciz olayı korkunç. Aslında burada kapıcı olmaktan yola çıkılmış ama bunları yaşayan sadece kapıcı kızları da değil. Benim annem babam ayrıldı annemle ayrı bir hayat kurduk bir de erkek kardeşim. Neler yaşadığımızı, nasıl bugünlere geldiğimizi, okuldan bana kardeşime ayakkabı verildiğinde, ramazan aylarında yiyecek verildiğinde ve bunun öğretmenimce herkesin içinde yapılması söylenmesi, hadi aşağıya in yardım malzemesi verecekler denmesi senin ders içinde onları eve götürmek için izin alman ve götürürken camdan arkadaşlarının seni seyretmesi, kış gelmesine rağmen hala yazlık ayakkabı giymek, harçlığın olmadığı için arkadaşlarına lise yıllarında öğle tatillerinde midem kötü dışarıdan bir şey yemem yasak diye yalan söylemek ama arkadaşlarının anladığını hep bilmek, Ramazan ayı boyunca sahurda sadece yumurta kırıp yemek, evde ekmek olmaması ve annem köfte yapacak bahanesiyle komşudan bayat ekmek alıp yemek, küçücük yaşta annen iş bulamadığında erkenden büyümek ve destek olmak, sahip çıkan bir baban olmamasından dolayı üniversiteye gidememek vs.. hiç olmazsa sizin anne babanız başınızdaydı, sofraya koyacak ekmeğinizde vardı, mutluluğunuzda aile içinde. Bu konularda zor olsa sa kendine güvenini olması ne var yani kapıcıysak kapıcıyız bu da bizim işimiz. İşimizden dolayı arkadaşlık etmeyecekseniz etmeyin demek lazım mutlaka sizi anlayanlar olacaktır çok arkada yerine anlayan bir iki arkadaşı olsun insanın yeter. Taciz olayına girmiyorum bile mutlaka ne olursa olsun hak aranmalı. nazlibuket buraya ilginc bi$ey

Boyle olaylarda oluyor iste cok uzucu parasi az yada cok insan olsun yeterki ya cidden turkiyede boyle bir ayrim var olmasa keske cok uzuldum ya son okudugum seylerde. Ama bu kesinlikle utanilcak bisey degil alin teriyle kazaniyotsa baban parayi size bakiyorsa bu asil gurur verici birseydirr...! . push ; E

herkesler de ne dertliymiş, bi küçük Emrahımız eksik boynu bükük şöyle sanırım eftalya'nın derdi biraz da türkiye de bir sosyal statünün simgesi olması "kapıcı" mesleğinin. Yoksa pek çok fakir, zor durumda insan var. Ama örnek kapıcı üzerinden, dizi çekiliyor, Rıza Çalımbayla dalga geçmek için Rıza Efendi iki ekmek bir süt deniyor vs. BU nedenle bu simge eftalyada kemikleşmiş onun için yaşadığı herşeyi ifade eden bir özet olmuş. Bunu bir şekilde arkada bırakması için birşeyler tavsiye edebilecek var mı? Psikolog neyim olsam ben diyecem de diyemiyorum maalesef.:26: Bi de bu taciz olayı off ya bir kişi de yaşamamış olsun bu ne yaaa. nissam hayat seninle gzel

Evet, benimde tahammül edemediğim asıl konu bu olduğu için açtım bu konuyu. Kapıcı, kapıcı kızı... Bu kelimeleri o zaman çok sık duyduğumdandır uzun süren utancım. Evime hiç bir arkadaşımı çağırmadım ben lise bitene kadar. Belki hala daha yeni biriyle tanışsam çağıramam. Bu benim babamdan, annemden utandığım anlamına da gelmez ayrıca... Hırsızlıkla da suçlandılar annemle babam. Aynen dizideki gibi. Oradaki tek farkımız sanırım benim yalan söylemiyor oluşumdu...

Çok teşekkür ederim duygularıma tercüman olduğunuz için Ben mi anlatamıyorum acaba kendimi diye düşünüyorum ama ilk mesajları okuyup gerisini okumayınca böyle bir sonuç çıkıyor ortaya işte... . push ;

katılıyorum. Bizim durumumz da çok çok iyiydi ama hiç bi zaman okul gezisine falan göndermediler. Ya da tatil gezi gibi yerlere hiç gidemedik. Her yıl bir sürü davetiye gelir işyerine 5 yıldızlı otellerde bayi toplantıları tatiller falan. hem de hersey firmadan 5 kurus ödemyosunuz. Ama ben bir kere gidemedim neden? Kzı olduğum için.. erkek kardesm gider mesela. herkesn hayatı, hayata bakısı farklı. kullanmasını bilmyosan elindeki imkanın da pek önemi yok.. mors

Bende tam tersi, çok güvenirim insanlara. Burada açılan hiç bir konuya, çok bariz belli olmadıkça, inanırım :) Şüphe olmalı tabii. Ancak ben kırıcı olamıyorum. Yani birşeye inanmadıysam muhattap olmuyorum en azından. Bu sebeple, sanalda da olsa yalancı muamelesi görmek üzüyor beni... Yazdığım mesaja bile bu kadar dikkat ederken, noktasına virgülüne kadar, yazacağım cümlenin üzerinde dakikalarca düşünüp öyle yazıyorken :) Tekrar teşekkür ederim. Damdan düşer gibi üsluba dikkat etmeden yargılayanlardan değilsiniz en azından, güvensiz olmanıza rağmen resusitasyon

bende sana utanıyorsun ki demedim sen nasıl kendi hikayeni anlatıysan bende kendi durumumu anlattım.. kapıcı çocuğum diye hiçbir zaman kendimi eziliyormuş bana yüksekten bakılıyormuş moduna girmedim.. sende kimseye bu fırsatı verme çık dışarı, onları takmadığını umursamadığını hissettir. onlar kim olursa olsun, apartmanın kaçıncı katnda oturursa otursun hepimizin gireceği yer 2 metrelik mezar.. samantha

her okudugum konuya bısey yazarsam ısım var be kuzum Daedra

İnanıp inanmamak size kalmış. Burada binbir türlü insan var tabii, kimin ne olduğu bilinmez. Ancak bunu ben kendime yakıştırmam bir kere... Hayal gücü yok. Ancak şöyle birşey var ki, bunu birçok kişiden duydum, yazma kabiliyetim varmış :) İlkokul öğretmenimin kazandırdığı bir alışkanlıkla sürekli günlük yazardım. Birazda içine kapanık bir yapım olduğundan konuşmaktan çok yazdıkça rahatlıyordum. Liseye geldiğimde günlüğümü en yakın arkadaşlarım kitap niyetine okurdu :) Hatta bir gün bir kitap yazarsam, inanmayanlara imzalı olarak gönderirim, ne me lazım :) O zaman daha etkileyici birşeyler bulmam lazım tabii, konuyu açtığım gün dediğim gibi bir duygu patlaması yaşadığımdan, bir yandan ağlayıp bir yandan yazıyordum... Evet Allah herşeyi gören ve bilendir. Bu yüzden diğer yazdıklarınızı hiç üzerime alınmıyor ve İyi dilekleriniz için teşekkür ediyorum...

kesinlikle öyle yaşamayn bilmez. aşağılanmak çok kötü bişey.

Kesinlikle. Bu halimden de memnunum zaten. Şu konuda bile algılayışlar çok farklı bakın. Herkesin aynı düşünmesi mümkün değil, doğru. Yorumunuz için teşekkürler...