Oyle oluyor maalesef... oglum 5 yasinda hala devam... yapicak birsey yok gizemli_1105 baslangic 103 simdiki kilo 96 boy 1.67hedef

Bende öyleydim geçti. Çünkü kayınvalidemin nasıl baktığını biliyorum gözüm arkada değil. Benim yedirmediğim şeyleri yedirmezler çizgi film le çocuğu kandırmazlar. Ama kayınpederden dolayı o evdeyken bırakmak istemiyorum. Çünkü normal değil yaptıkları. Ve bu asla geçmeyecek B

Arkadaşlar merhaba doğum yapalı 7 ay oldu. Ben eşimin ailesinden doğurduğum gün nefret ettim daha hastane odasında oldu bu çocuğuma dokunmalarını bakmalarına bile tahammül edemez hale geldim. Hamileykende onlar dokunacak diye doğurmak istemiyodum içten içe. Hamileyken of keşke çocuk yapmasaydım dediğim bile oldu sırf onlarla muhattap olmak istemediğim için. Geçer dedim ama geçmiyo. Çok itici geliyolar bana çocuğuma dokuncaklar diye ödüm kopuyo. Ona çok ilgi göstermelerini aaaaa kim gelmişşiş oğluummm gelmişşş falan demelerine hiç dayanamıyorum beynime kan sıçrıyor derşer ya aynen öyle bişey oluyo bütün vücudum ısınıyo bir anda sinirden. Önerilerinize ihtiyacım var. Çok zor bir durum. Tabiim çocuğu onlardan kaçırmıyorum ama mümkün oldukçada bir aaya gelmemeye çalışıyorum. Şimdi soracaksını önceden olan bir problem varmı diye. Bekarlığımızdan beri ben hiç sevmedim eşimin ailesini hatta nefret

Ayni hissiyat malesef bende de oldu dogumdan sonra ve hala gecmiyor. Keske bir cozumu olsa çünkü çok saçma bir duygu. Benim nekadar cocugumsa, onlarin da okadar torunu.