Abim eski eşine kızım burda okusun, sen çalışırken onun senin yanında sürünmesini istemiyorum çalıştığın dükkanda yanında ona bakamazsın falan demiş. Yeğenimin annesi de kabul etmiş bunu. I

Ayy inşallah bu dediklerini yaparım zamanla olur hepsi I

Çocuk gelişimi önlisans gizemliasli

Evet seneye kpss önlisansa girmek istiyorum ders çalışmam lazım aynı zamanda. Çocuk gelişimi alanında ilerlemeyi düşünmüyorum. Başka bölümleri araştırıyorum. Gerçekten dediğiniz gibi kimse çocuğuma baktı diye bana saygı, hürmet göstermez. İnsanoğlu nankör... Fedakarlık yapa yapa kendi hayatımı vermişim, kendimi tüketmişim farkında olmadan.

Ev işleri yaparken uzun süre evde durdugum için de anksiyete krizi tutuyor nefesim kesilir gibi oluyor bazen. İş aramaya başlicam

Çalışma fobisi ne demek çalışmaktan mi korkuyorsunuz succulentaski

Abinize ve çocuğun annesine nasıl bu kadar taviz verdiniz ki? Madem sürekli çocukla sizin ilgilenmenizi istiyorlar bir değil iki değil bedavadan çocuk baktırıyorlar size. Yeğeniniz bile olsa kendinizden bu kadar ödün vermeyin. Bence artık çocuk bakımını kabullenmeyin, çok istiyorsa bakıcı tutsunlar bakalım o da işlerine gelmez. Abinizin maddi olarak faydası oluyor mu size? L

kaç senedir hayatınızı kurmak için atılım yapmamışsınız, maalesef yetişkin gibi yaşamadığınız için yetişkin muamelesi görmüyorsunuz. zaten şu durumda ayrı eve çıksanız suyu, elektriği bile tek başına açtıramayacak bir profil çiziyorsunuz. hayata karışın, özgüveniniz yerine gelsin. mesleki eğitimler alın, iş bulun, yetişkin insanların yaptığı bir şeyler yapın yani. ayrı eve çıkma kavganızı sonra verirsiniz. ama bu durumlarda iyilikle ikna etmek olmuyor. kavga etmek zorundasınız, kendinizi buna da hazırlayın. sizi otobüse, minibüse binemeyecek kadar "aptal" gören insanları konuşarak ikna edemezsiniz. tek basına yaşamak artık lüks haline geldi, ev arkadaşı bulabilirsiniz. ben senelerce ev arkadaşıyla, yurtlarda yaşadım. kendi zorlukları var ama nolursa olsun, duygusal olarak ailenizin sizi yıprattığı kadar yıpratmıyor yaşadığınız sorunlar.

Ev işleri yaparken anksiyete tutmuyor çalışırken mi tutuyor? çalışmak daha kolay evde durmaktan.

Kesinlikle ev işleri bitmek bilmiyor zaten, ev işi, çocuk bakımı çok daha zor katılıyorum evet

Hiçbir şey yapamıyorsan bile git birinin evinde bakıcılık yap hem evden çıkmış olursun gem para kazanırsın abin de çocuğuna bakma sorumluluğu alsın. Böyle devam edersen bir kaç yıl içinde iyice görevin haline gelir yeğen bakmak. Abin evlenir çocuğunu yanına almaz sana bırakır onu da duyduk bir forumda. Hayatını komple değiştirip büyük stres altına girme, küçük adımlar at. Yakın küçük kreşlerde anaokullarında iş ara, başaramam diye de sakin korkma buradan bile anlaşılıyor çocuk bakmaya yetenekli olduğun. Ayrıca en kötü kovulursun hepimiz en az bit kere kovulduk iş hayatının rutinidir o üstüne alınma. Önce iş hayatına alış kazandığın paranın bir kısmıyla terapiye drama kursuna filan git kendine güvenin hayat sevincin gelişsin. Sonra zaten tek başına yaşama kısmına geçersin. Ayrıca arkadaşın bile olsa biriyle eve çıkmak iş hayatından çok daha korkunç o en son çaren olsun

Bizim evde herkes ruh hastası gibi zaten I

Bitirdiğin okul güzel. İş bulup bir süre çalışıp hem evden uzaklaşmış olursun hem biraz birikim yaparsın. Kendine güvenin gelince de evden ayrılırsın. Özellikle ağbinden uzaklaşmalısın. Kimin çocuğuysa o baksın.

Hayatınızın iplerini abinizin ve ailenizin eline vermeyin resti çekin bence yegeniniz ile de babası ilgilensin siz olmasanız ne yapacaklarmış bikaç gunlugune bile bi yere gidemiyorsunuz benim ailemde baskıcı boşandım 2 çocuğum var baştan söyledim kimse bu saatten sonra bana karışamaz diye ve karistirmam

İş bul, önceleri işe gider evden kurtulursun birikim olunca da toptan kaçarsın Abin de ruh hastası zannımca, bekçin sanıyor kendini. Çocuğuna da bakma kendi baksın

Yani sırf başka yakada oturuyor diye çocuk ihmal edilmez ya. Gerekirse ev değiştirir iş degistirsin ama çocuğuyla ilgilensin. Oh ne güzel anne babalık valla halanin üstüne atmışlar yükü böyle bende hemen dogururum bı tane böyle. Siz iş başvurularına bakın konu sahibi emin olun ev işi yapmak çocuk bakmak pek çok işten daha zor.

burda yapmaniz gereken hersey yazilmis. siz su an evde kendinizi ise yarar hissediyorsunuz. bir cocugun size muhtac oldugunu, siz bakmazsaniz o cocukla kimsenin ilgilenmeyecegini sizin o cocuk icin vazgecilmez oldugunuzu biliyorsunuz. arkadasinizla iki gun kalma konusunda bile aslinda abinizin bunu engellemesi ve sizin pazartesi cocugun ben olmazsam nasil okula gidicek gelicem diye dusunmeniz kendinizi sadece orada degerli hissettiginizi gosteriyor. disaridaki is hayatinda boylesine bir size muhtac olmalari durumu olmayacagini bildiginiz icin adim atamiyorsunuz. bunlarin farkinda olarak bir is arayisina girerseniz bi isyerinde uzun sureli calisma ve hayatinizin kontrolunu kendi elinize alma ihtimaliniz daha guclu olur.

Altınlar boşanma davasından kalma... Evet ne yazıkki hiç çalışmadım daha önce birkaç kursa gittim covid öncesi sürekli eğitimlere seminerlere katılıyor ve 10 yıllık arkadaşımla dışarı çıkıyordum. 3 yıl önce başka yere taşındık, tüm arkadaşlarım uzakta kaldı. Üniversite mezunuyum ama çalışırsam yapamam yeterli olamam basaramam diye düşündüğüm için çalışmadım hiç. Özgüven ve yetersizlik duygusu sorunu beni çok zorluyor. 9 yıl önce rest çekip şehir dışında örgün okumuştum. Üniversite kazandığım zaman bile babam bir şey demiyor olmasına rağmen abim okumayacaksin bir yere gitmiceksin demişti ve ben burda annem babam var onlar birşey demiyor ben okucam bu seni ilgilendirmez sen karisamazsin demistim ona. O eski cesur beni göremiyorum artık...

Acilen kendine gel iş bul gerekirse market mağaza işi olsun öyle ofis diye odaklanma Para biriktir Sonra da hayatını yaşa tekrar evlenirsin belki vs

Sizin bri an önce yegeninize annelik yapmayı bırakıp kursa kendinizi geliştirmeniz ve ise baslamaniz lazım. Hem sosyalesme hem de ekonomik bağımsızlık kazanmak için. Kalıcı oje-guzellik sektorune dışardan kurslarla ilerleyebilirsiniz. Ailenizden bu konuda destek isteyin.

Hayatınızı esmen köreltiyorsunuz. Abiniz sizi baskı altına almaya alışmış. Sizi hem bakıcı hem hizmetçi yerine koymuşlar. Buna daha fazla izin vermeyin. Bu yaşa kadar çalışmamanız zaten başlı başına bir hata. Acil tarafından bir iş bulun. Hiç korkmayın iş hayatından denemeden bilemesiniz. Deneyip başarısız olsanız bile bir daha deneyin ve bir daha deneyin 1000 kere deneyin hiç vaz geçmeden deneyin Maaşı az çok demeyin girin çalışın. Tecrübe tecrübedir. Bizim bir tanıdığımızın kızı da çocuk gelişimi bölümünü bitirdi. Normal bir kreşte çalışıyordu orada çalıştığı süre içerisinde Yabancı dil kurslarına gitti kendini çok geliştirdi. Sonra yabancı dili olduğu için çok üst düzey bir kreşte iş buldu kendine ve çokta iyi paralar kazanıyor. Sizde iş çıkışlarında kendinizi geliştirebileceğiniz dil kurslarına falan gidin. Kendinizi geliştirdikçe çok daha iyi iş imkanları çıkacaktır karşınıza. Evde oturup abinin çocuğuna bakarak bunları gerçekleştiremesin. Bunları önce bir gerçekleştirin de kendinize güveniniz gelsin daha sonra zaten taşınırsınız.

Eğer silkelenip ipleri kendi eline almassan, başkaları için yaşamaya devam edersin. Tabiki değişim zor olacaktır, ama böyle savrulmaktan iyidir.

Abiye bak bedava hizmetçi tutmuş. Kendinize bu muameleyi yaptırmayın. Az yesin de bakıcı tutsun

Bence ailenizle kalmaya devam edin asgari ucretle bir iş bulursaniz az da olsa ailenize maddi yardımda bulunursunuz. boylelikle para geliyor diye sesleri çıkmaz hem de kafan dagilir. zaten o çocuğa bakıcılık yapmakla bir nevi çalışıyorsun. bir nevi bedava bakıcılık yapiyorsin

Hangi bölüm mezunusunuz. Cledyana

Tek başıma dolmuşa bindiğim, avmye gittiğim zamanlar da oluyor ama çok sık değil. Abimin derdi habersiz bir yere gidip gelmişim, gizli işler çevirmiyim, her seyimden haberleri olsun falan fistan. Evet haklısınız bu yaşıma kadar hiç işe girmeyip adım atmamak büyük hata. Ben zaten ayrı eve çıksam tanıdığım yakın arkadaşımla ya da bir kaç öğrenci ile farklı şehirde aynı evde yaşamak isterim. Uyumlu birisiyim kimseye zorluk çıkarmam iyi anlaşırım. Ev işleri de sırasıyla ortaklaşa yapılır. Ama öncelikle çalışıp özgüven kazanmam gerekiyor.

Bu çok ilginç velayet neden annede değil

Biz Avrupa yakasındayız yeğenimin annesi Anadolu yakasında. O da çalışıyor, yeğenimin velayeti abimde ve hafta sonları istediği zaman kızını yanına alıyor 2 gün orda kalıyor. yaz tatilinde sadece 10 gün yanına aldı, gezdiriyor eğlendiriyor ama asıl zorlukları ben görüyorum, annesi izinli günlerinde belki geziyor tozuyor ne yapıyor bilmiyorum ama hayatına bakıyor. Yeğenim burda bizimleyken annesinin 4 5 gün telefondan hiç aramadığı oluyor. Benim sabrım tükendi yıprandım abimle eşi boşanmadan önce yeğenim 3 yaşlarındayken bile hep yanıma gelirdi evlerimiz yakındı abim ayrı evde yaşıyorken. Yeğenim hep benimle oyun oynamak isterdi, ona Çocuk gelişimi okuduğum için etkinlikler falan yapıyordum oynatiyordum. Ben bir gün evlensem eşime ve kendi çocuğuma sabrım tahammülüm olmayacak diye düşünüyorum

Suç bende enayilik yaptım işte. Annem de var 1 yıldır yeni evli olan kardeşim ve eşi de aynı apartmanda oturuyor. Ben çalışsam yeğenimle abim ve annem ilgilenicek mecburen. Abimin çalışma saatleri de değişiyor yoğun çalışıyor. Bilmiyorum hayırlısı olsun succulentaski

27 yaşına kadar sahiden hiç çalışmadınız mı? Altınlarım var demişsiniz onları nasıl alabildiniz? Depresyon ve anksiyete için ilaç yazıldı mı? Yazıldıysa düzenli kullanarak gayet rahat çalışma hayatına girebilirsiniz. Zira arkadaşınıza gitmek için rahatça dolmuş, otobüs kullanıyorsunuz demek ki insan içine çıkma sorununuz yok. İlaçlarınız ve terapi ile bir işe girebilir ve kendi geliriniz olunca da ayrı eve çıkabilirsiniz. Kendi hayatınızı ailenize ve yeğeninize teslim etmeyin.

Neden yegeninle sen ilgileniyorsun. tamam ilgilen ama belli bir süre sonra sanki senin görevin bakmak zorundasin gibi meseleler olabilir

Annesi bana iyiki varsın sen olmasan kızımı bırakamazdım sana güveniyorum demişti. Ama benim de hayatım olmalı evlenip evlenmeyeceğim belirsiz ama sürekli bu evde yaşamak istemiyorum. Kendime ait sosyal hayatım olsun istiyorum bekarlığın tadını çıkarayım gezeyim eskisi gibi. Eve tıkanıp durmaktan bunalıma girdim.

Denize girmeden boğulmaktan korkuyorsun. İş hayatına önce bir adım atmayı dene tecrübe olmadan her insan korkar. Hatta 5 senelik iş tecrübem var bu hafta başı yeni bir işe girdim aynı korkuları duyuyorum ben de. Bir süre sonra geçiyor çünkü tecrübe kazanıyorsun, yapabildiğini görüyorsun. Sadece dene.

Abiniz sizi çocuğunun bakıcısı yapmış ne yazıkki. Önce bir işe girmeye çalışın sonra da yavaş yavaş koparın bağları.

Calismadan nasil ev gecindireceksiniz? Para kazanmadan ayri eve cikma dusuncesi bana biraz garip geldi. Bence önceliginiz su an ruhsal durumunuz. Böyle bir aileyle butun gun evde ruhsal durumunuz ondan kaynaklaniyordur, bence calissaniz daha iyi hissedeceksiniz.

Hayır anne de ilginç baba da cidden size güvenerek mi çocuk yapmışlar? Anne yaptıramazsa baba yaptırsın bu nedir böyle ya? Sizi özgür bırakmamalarınin nedeni anlaşıldı ama çünkü ozgurlesince kendi hayatlari zorlaşacak anne baba olma yükleri artacak.

Çocuğun annesi nerede peki? Boşanmış olabilirler ama annelikten de mi boşanmış? Size resmen her şeyi yikmislar bu ne demek? Daha anne olmadan anne olmuşsunuz. Kreslere özel okullara yardımcı öğretmen olarak girip çalışabilirsiniz. Her yerde iş bulursunuz. Siz önce çalışmaya bakın bence para biriktirin gerisi sonra gelir zaten. Ama önce yeğen ve ev işlerinden elinizi çekmeniz lazım biraz.

Herkese merhaba ben 5 yıl önce boşandım 22 yaşında erkenden severek evlenmiştim. Abim de 1 buçuk yıl önce eşiyle anlaşamadığı için boşanmak zorunda kaldı. Ailemle birlikte yaşıyorum 7 yaşındaki yeğenimin bakımıyla okul işleriyle ben ilgileniyorum. Ayrıca ev işlerinde anneme yardımcı oluyorum eve sürekli amcam geliyor, bu durumdan çok sıkıldım bunaldım. Daha önce hiç çalışmadım depresyon, anskiyete ve çalışma fobim var. Bu korkularımı aşıp artık bir yerde çalışmak, kendi geleceğimi kurmak, birikim yapmak istiyorum. Ayrı eve çıkmak istiyorum ama imkansız gibi görünüyor. Köşede biraz altınım var ama şimdi kiralar 15 bin civarı, asgari ücretler belli, kira, su, doğalgaz, elektrik ve telefon faturası, gıda masrafı, yol vb tek başına da ayrı ev idare etmek oldukça zor görünüyor. Liseden arkadaşım bizim evimize yakın bir yerde arkadaşının yazlığı olduğunu ve kızın ailesinin anahtarı ona teslim ettiğini söyledi. Yazlığın ne durumda olduğunu kontrol eder misin demiş kız arkadaşı şehir dışında yaşıyor. Oraya gelmişken denize de girmek istiyorum 2 gün kalalım falan dedi. Ben de olur bana uyar Cumartesi Pazar olsa daha iyi olur dedim çünkü Pazartesi okullar var, yeğenimi ben uyandırıp okula hazırlıyorum, ödevlerini de ben yaptırıyorum. O Pazar, Pazartesi günleri kalmayı planlıyordu. Annene söylersin bir gün idare etsin o ilgilensin dedi. Durumu anneme anlattım, başka evde kalamazsın, bizde öyle bir şey yok geçen gün görmedin mi arkadaşına gittin geç geldin abinden bin ton laf yedim dedi. Ben kaç yaşına gelmiş insanım kız kiza kalicaz başka kimse yok evimize yakın, sen de onlar gibi eski kafalisin dedim. Bu arkadaşımın evine gitmiştim 2 hafta önce. Dolmuş, İETT falan 2 3 saat sürmüştü yol, 4 5 saat orda oturup sohbet ettim dönüşüm 11 gibi oldu. Lise arkadaşım ve 1 yıldır görüşemiyorduk üstelik. Abim de hana dediki kafana göre iş yapma bir yere çıkarken haber ver giderken arabayla biz bırakırız hatta gerekirse arkadaşın konum atar ben seni arabayla bırakırım ve eve geri getiririm. Sen kafana göre habersiz iş yaptığın için dolmuşa biniyor oyalaniyorsun, arkadaşına giderken geç çıkıp hata üstüne hata yapıp bir de geç dönüyorsun, biz arabayla gelip seni almasak burda bu saatte dolmuş geçmiyor dışarda kalırdın falan dedi. İstanbul'da köy içinde yaşıyoruz. Ben de taksiye binerdim korkmam yani, yeterki tek başıma bir şeyler yapayım istiyorum. Bakıcı gibi getir götür yapmasınlar istiyorum. Kendime hiç özgüvenim kalmadı. onlar yüzünden insanlarla nasıl konuşulur, mutlu olunur, bir işte çalışılır nasıl başarı duygusu hissedilir ve nasıl gerçekten yaşadığımı hissederim bilmiyorum, her sabah isteksiz uyanıyorum keşke yaşamasam yine mi sabah oldu diyorum... Bazen ilaç içip hayatıma son vermek istiyorum. Daha önce de 20 civarı antidepresan içip birkaç gün sarhoş gibi dolandigim oldu ama bir şey olmadı sadece birkaç gün yatmak zorunda kaldım yürümekte zorlanıyor sağa sola sallaniyordum. Arkadaşıma annem gitme bir yerde kalma diyor diye belirttim. Bak bu da sana ders olsun ayrı eve çıkmak istiyorsun biz seninle 2 gün kalacaktık ama izin vermiyorlar senin ayrı ev işi imkansız gibi ama sağlık olsun sıkma canını dedi. Bu durumda ne yapabilirim bir akıl verin lütfen ben artık ne yapacağımı ve nasıl bu hayata devam edeceğimi bilemiyorum arkadaşlar...

Kreşlere anaokullarında filan basvursaniz keske

Evet çalıştığım yerde yetersiz, başarısız olmaktan, eleştirilmekten, beğenilmemekten, bir işe yaramamaktan korkuyorum değersizlik hissinden dolayı

Hiç mecbur kalmamışsiniz yine de kalmayın ama mecbur kalsaydın bir yerden başlarsınız alışırdınız iş hayatının içine girip yuvarlanıp öğrenirdiniz hiçbirimiz anamızın karnında öğrenmedik yaşamak için hayatımızı idame etmek için ekmek parası kazandık

Aynı bende işe girdim çok hor görülünce bıraktım pişmanım... B

Çocuk gelişimi okumuşsunuz evde çocuk bakmaktan daha kolay. Siz bir çocuğun tamamen sorumluluğunu almışsınız kreşte her türlü çözersiniz olayı

Abinde akıl çok da size güvenip mi böyle bir karar almış. Siz hala evli olsaydınız ne yapacaktı? Lütfen lütfen iş arayın. Çalışma hayatı şu yaşadıklarınızdan daha kolay ve keyifli. Kendi paranızla terapi alın. İşe gidin arkadaşlar edinin. Akşam dışarı çıkın kimsenin size hesap sormasına izin vermeden. Hayatınız bir anda değişecek. Size eskisi gibi karışamayacaklar da.

27 yaşında senin olmayan çocuğa bakıcı olmuşsun çok tuhaf yani.27 yaş az bir yaş değil oturdukça evde kendine güvenin düşer biran önce işe başlaman lazım ne güzel diplomanda varmış iyi kötü deme bir işe gir kendine biraz güvenin gelsin beğenmezsen değiştirirsin. hayatta bir çaban olsun bu nedir?yeğenin bakıcısı olmuşsun anası babası baksın birazda otur kpss çalış atanacak bir bölümse en azından. unutma dünyaya bir sefer geleceksin kimsede yaşlanınca sana bu kız benim çocuğuma torunuma baktı deyip hürmet etmez. banane yapmasaydın der. önce kendi hayatını kurtar sonra çevrene yardım edersin.