Allah kolaylık versin can içim teyzem geçen sene bu ay da vefat etti kızını evlendirdi 2. Kez kansere yakalandı kızı hamile kaldı 34 yaşındaydı yatağa mahkum zamanın da da ayrılmadı annesinin başından hamile hali ile radyasyona bile maruz kaldı ve bebegi doğdu ama canım teyzem muruvetini görmekte yalvardığı kızının torununu doya doya sevemeden kapadı gözlerini ama kızına çok teselli oldu çocuğu o olmasa çok sıkıntı yaşardı rahmetli abisini 24 yaşındayken kalp krizi sonucu hayatını kaybetmişti sonra 3 amcası üstüne teyzem yıkım oldu ona. Kusmaları başlayıp artık idrara bile tuvalete kalkamazken mama ile beslenmeye başladı ve çok sürmedi vefat etti siz bilirsiniz belki umut olur annenize ve daha sonrasında size allah yardımcın olsun anneninde sizinde eskudo mucizem lutfen benimle

Kuzenim hamile kaldı bir iki hafta sonra babasının kanser olduğunu öğrendik. ama sorun şöyle oldu kemoterapi radyoterapi süresince yanyana gelemediler. bakım acısından zor oldu.

Sanırım ertelemezdim torunu görsun isterdim moral olurdu.. Yüzü gülerdi ne bileyim... Ertelemezdim.. Allah'tan ümit kesilmez insallah kurtulur

Ben böyle bir durumda ertelerdim yani kaldıramazdım hem annemin ihtiyacı ve acisı, hem cocugumun ilgi beklemesi ve vicdanim bitirirdi beni, kendimi biliyorum çünkü. Diyecegim o ki kendinize güveniyorsaniz neden olmasın yok benim gibiyseniz erteleyin cevap sizde yani. Bu arada annenize şifalar dilerim.

düşündüğünüze göre eminim anneciğinize çok iyi bakacaksınız. Bu durumda bence düşünmeniz gereken şey 'hayat ertelemeye gelmezmiş' olmalı. Hem belki moral olur...

ona enerji vereceğini düşünüyorum. ben düşünürdüm bebek.

Anneniz kemoterapi alırken yanında olamazsanız ne yapıcaksınız? Son günlerinde yanınızda olmazsanız ömür boyu üzülürsünüZ. yanında olayım derseniz kemoterapi ilaçları bebeğe çok zararlı

Hanımlar, moral olur, keyif alır diyorsunuz iyi güzel ama, eğer arkadaşımız birebir kendi ilgilenecekse, hadi diyelim çok iyi bir hamilelik geçirdi, annesine koşturdu, bebek doğunca bakimini ve anne bakımını ikisi bir arada nasıl yürütecek? Kanser hastaları, sesli ortamı sevmezler, uyuyup dinlenmek isterler, bebek ağlama sesi onları strese sokar. Stres kanserin birinci dostu zaten. Birinden biri mutlaka Aksar. İkisine birden hakkıyla bakamazsiniz. İkisi içinde vicdan azabı duyarsınız.

Bildiğim kadarıyla kemoterapi tedavisi gören biriyle yenidoğanın aynı ortamda olmaması gerekiyor.

Ben nedense moral olur diye düşünüyorum. O duyguyu tatmak isteyecektir eminim. Çok geçmiş olsun umarım atlatır bu vesile ile :)

Rabbim şifa versin inşallah annenize. Ben olsam cesaret edemezdim çünkü Allah korusun radyasyona da maruz kalabilir yada korktuğunuz takdirde bişeyler yanlış gidebilir.

Canım ben kaderciyim bu konuda. Babamin ailesinde iki farklı durum yaşadım; Birtanesinde kanser artik evinize götürün denilen, babamın ve tüm ailenin "veda için yanına gidip ağlayarak döndükleri " kadincagizin torunu oldu ve torununun bakımını bile yürütecek kadar iyi olup 8 sene kadar daha yaşadı sonrasında rahmetli oldu. Digerinde halam beyin kanaması geçirdi ve felçli, yaşam makinesi destekli kaldı. Onu özel bir hasta bakım merkezine yatırdılar. Her telefon calisinda haberini bekliyorduk. Babalar gününde enisteyi aradık durduk, ulaşamadık. Megerse sapasağlam adamcağız evinde kalp krizi geçirip olmuş, halam hala bakım merkezinde ve hayatta

Kesinlikle bunun icin ertelemeyin. İnsanoglunun basina ne zaman ne gelecegi hic belli olmuyor. Allahin izniyle ikisine de iyi bakarsiniz. Sylvia Plath Bütün dünya ölüme düşer kapattığımda gözlerimi. Üyelik

Yatalak olma durumu var ise mutlaka erteleyin.

Bu arada biz annemi beklerken babam vefat etti. Ne yasiyacagimizi Allahtan baska kimse bilemez. Bazi seyleri ertelemek veya one almak bizim elimizde degil, olacagi varsa oluyor.

Ben annemi kanserden kaybettim 2013 de ve nikahım olacaktı annem de görsün diye tarihte belliydi nikahımdan 2 ay önce annemi kaybettim ve evlendim. 25 yaşındaydım.. Psikolojik tramvası o kadar büyük ki atlatması 3 yıl sürdü 3 yıl sonra kendimi topladım ve anne olmaya karar verdim şimdi 30 yaşındayım 8,5 aylık ikizlerim var. İyi düşün karar senin sen kendini iyi hissedeceksen annene de iyi geleceğini düşünüyorsan Bebek haberinin yap tabi belki Bebek de senin de psikolojine iyi gelir ama hasta bakmak zor gerçekten ve bu kişi annemse eğer onun yüzüne hastalığını belli etmeden moralle bakmak çok daha zor rabbim hiç bir evlada bunu yaşatmasın(

Bakıcı tutacak gücünüz varsa kesinlikle ertelemeyin. Anneniz için de büyük moral olur keyif alır.

Evlenince ilk 2 sene çocuk istemiyordum. Düğününden hemen sonra Dedem pankreas kanseri oldu. Dayılarım kuzenlerim tahmini 2 ay ömür biçti. Gerçekten 1 ay sonra çöl kötüleşti sırf vefattan önce bu özel haberi duysun diye hamile kaldım 1.5 aylık evliyken. Ve haberi aldıktan 1 gün sorma vefat etti. Hiç pişman olmadım. Onun hayır duasını almak çok önemliydi

Annenizin ömrünün ne kadar oldugu bilinmez. hayat yaptiginiz planlAr uzere gitmiyor ne yazikki. hem evinize nese getirir. annenize can senligi oluverir. nereden duydugumu hatırlamıyorum. bir arastirmaya gore torununa bakanlarin omru uzuyormus :) rabbim sifa vesilesi kilar belki.

zor bir durum Allah yardimciniz oldun Annenizede hayirli kapilar acsin insallah bende bu yoldan gectim naalesef. benim babam anneme bakti iki sene boyunca benim bakma gibi bir durumum olmadi annem kendi evini ve babami istedi annemin hastaligi ciktiginda kizim bir yasindaydi bizde 40 merdiven dayayan ciftiz ikinci bebegi istiyorduk ama annemden dolayi yapmak istemedimki olsaydi bile eminim cevre soyle derdi "annesi ne halde o bebek derdinde" o yuzden erteledim annem kizim 3 yasindayken vefat etti ve 5 ay sonrasi hamile kaldim. birde sizin annenize bakma durumunuz olacak bebekle o kadar zor olur ki bebek hastadan daha cok bakim ilgi istiyor iyi dusunun derim

hayir T

Dogumuma 1 ay kala anneme kanser teshisi kondu ne ben onun yaninda olabildim ne o benim cok kotu gunlerdi cocugu her zaman yapabilirsiniz anneniz bir daha geri gelmez

benım yakın arkadasım kanser olan annesı cok mutlu olur dıye bebek dusunuyordu kendısı de ıstıyordu tabı ama annesıde hep ölmeden goreyım dıyordu oyuzden cok ıstıyordu

Annenize büyük bir moral olur bence

Hamile olduğumda babam kanser hastasıydı, kemoterapi bitmiş durumu da iyiydi. Akciğer kanseri idi. Sonra hastalık tekrar nüksetti, doğumuma kadar geçen süreçte ölüm döşeğinde olmasına rağmen ailem gizledi ama anlıyordum tabi, kız kardeşlerimden biri durumunu çıtlattı ve ben doğum yaptıktan 20 gün sonra gidip gördüm, son günleriydi ve hastaneden eve gelirken yolda vefat etti. Sütüm kesildi, üzüntü ve yas içinde lohusalığım geçti. Bilemiyorum bunlarla karşılaşmama garantiniz yok, karşılaşma garantiniz de, ne olacaksa da önüne geçemiyeceğinize göre!

Annenize Allah sifa versin. Benim annem de hastaydi doktorlar en fazla alti ay yasar, her an bekleyin demisti, Iki sene yasadi. Ben hamileyken vefat etti. Hatirladigim bebegim olacagi icin cok mutlu olmustu.

Merhaba. Rahmetli annem kanserdi ve ben de yeni evliydim. Hastalığının kanser olduğu ortaya çıkmadan az zaman önce, bir torunum olsun artık kızım demişti. Yaşasaydi, bu ilk torunu olacaktı. Annem beni bu fikre alıştırmaya kalmadan, karaciğer kanseri olduğu ortaya çıktı. son anına kadar kardeslerimle baktık. Hep yanındaydım. Evlilik vb tamamen gitmişti aklımdan. Öyle büyük bir moral bozukluğu, stres ki bu, yemek yiyemiyorsunuz. yemek bile suçlu hissettiriyor insanı. Değil çocuk yapmak, onunla uğraşmak. O stres ve üzüntü içinde, insan yemekten içmekten kesiliyor, sütü zaten olmaz diye düşünüyorum. Ben de öyle olurdu en azından. Bir de torununu görüp, ondan ayrılacağını bilmek daha çok koyar insana. Yanımızda yatan başka bir kanser hastası bayanın torunu vardı ama hastaneye girmesi yasaktı. Kadın torun hasretiyle gitti. O daha acı. Yine de siz bilirsiniz tabii. Annenize şifalar diliyorum.

Bu aralar çocuk için büyük istek duyuyorum. Normal de çok hissetmem bu arzuyu ama bu aralar yapmamız gerektiğini düşünüyorum. 2,5 yıllık evliyim. Ben 32 olmak üzereyim eşim ise 38 yani anlayacağınız vakit geldi. Annem kanser hastası son evre. Ömür ne kadar bilinmez. Babam kendine bakamaz durumda. Temel ihtiyaçlarını kardeşlerimin desteği ile sağlamakta. Velhasıl ileri ki süreçte annem daha kötü olabilir ya da tıp dilinde olacak. Ona bakacak onunla ilgilenecek kişi ben olacağım. Ya gebeliğimin son aylarında kötü olursa ve ben hiç bir şey yapamazsam. Ya da doğumun ilk aylarında. Çocuk, çocuk derken anacığıma bakamazsam. Kaldım ikilemde. Siz ne yaparsınız? S

Hamileyken ya da Doğumdan sonra bebeğiniz ile anneniz yanında duramazsınız Böyle bir üzüntü içinde hamilelik, lohusalık geçirmek bana çok mantıklı gelmiyor Annenize odaklanın derim, bebek sahibi olduktan sonra wc ye gidemeyecek bir bardak su içemeyeceksiniz

Konu sahibi yaşadığın cok zor bir durum, Allah yardımcın olsun. Ben yorumunda bulunurken kemoterapi sürecinde sizin ilaclar nedeni ile annenize yanasamiyabileceginizi düşünmedim. Tek düşündüğüm olurda anneniz bu evrede yine bakıma ihtiyaç duyarak 3/4 yıl daha yaşarsa mutlu olmanizin yaninda çocuk sahibi olmanız engellenmiş gibi hissedip bu duygular arasında savrulabileceginiz di.

Ben kanserle ve cesitli yatalak hastaliklarla cok karsilastim ailemin buyuk cogunlugunu bu tur hastalıklardan yitirdim. Hasta bakmak cok zor bir sey. Ve yasliysa doktorlarin dediginden daha uzun yasama ihtimali çok çok az. Son zamanlarinda yatalak olabilir. Eger sizin bakmaniz gerekiyorsa biraz daha erteleyin derim. Hamilelik ya da bebek yüzünden bakamazsaniz cok vicdan azabi cekersiniz. Kuzenim ms hastasi babasi icin 3 sene erteledi

Birebir siz bakacaksanız bence yapmayın. Çünkü ikisinden birine hakkıyla bakamayabilirsiniz.

Aşlah sabır versin. Ben annemin bakımını aksatacak herhamgi bir karar aşmazdım sanırım. Yine de kendinizi ve annenizi en iyi siz bilirsiniz. Karar tamamen size kalmış.