Ay sorma ben de sevmem mıç mıç iliskileri şu pandemi donemindeki sosyal izolasyon tam benlik bir kavram gerci evde de artik sıkılmaya basladim 8 ayda, insan sosyal bir varliktir tanımının gereğinden sebep, sosyallik ariyorum artık mesafeli sosyallik candır.

Işte ben de yeni yeni öğreniyorum biraz politik olmayi, benim. annem harikadir bu konuda. Biraz onu örnek almaya çalışıyorum

Siz takilmissiniz mesela ben takilmazdim buna ve uzak durmazdim Sonucta gecirilen ortak bir alan ve zaman var, neden kendimizi soyutlayalim ki? Belki de siz istenmediginizi düşünüp kendinizi ortamdan dışlıyorsunuzdur? Ki anlattıklariniz bu izlenimi veriyor. Önceki

Öyle. Ben zaman zamandan çok Bi dünya kalabalık içinde yinede yalnız gibi hissediyorum ama ben yalnız daha iyiyim ya galiba

Aynı şeyi bende yaşıyorum ama sebebini biliyorum dedikodu sevmem saçma sapan şeylere gülmem hoş sohbet gorunmem o yüzden de seçilmem işin ilginç tarafı benimle samimi olan insanlar şok geçirir acayip komik ağzı bozuk ve dedikodu seklimde tiye almadir ama bu seklimi görmeleri için samimi olmam lazım.. biraz fazla hanım ve otoriter görünüyorum ama elimde değil ortama girdiğimde asla birine sen diye hitap edemem edilmesinden de hoşlanmam biri bana nasılsın der ben iyiyim siz nasılsınız derim orda kaybediyoruz iştebu kadar ayrıntılı yazdım belki sizde boyleyseniz çok normal bence çok sıkıci gorunuyoruzdur

Hep Chopin dinliyordum hüzünlü bir tarzı var belki de Mozart'a geçme zamanım gelmiştir teşekkürler

Evde son ses mozart çalarken bunu okumak Ben de diyorum şeytan tüyü var herhalde bende meğerse mozartın işiymiş

Her zaman tatlı dilli konuşun canim balim gibi helva gibi olsun agzinizdan çıkan her söz. Ama bunuda abartmadan yapın muhalif olmayın her konuya ters gelse bile güzelce ifade edin kendinizi. Bı de doğal olun samimi şekilde konuşun. Ben boylr yaparak baya hallettim gucci

Onu zaten anlıyorsun tavirlardan. Ben canim balim konusmalarini pek sevmem, bazısınin yapisi odur. Muhabbetin gidişatından anlasiliyor zaten

insanlara duymak istediklerini söyleyin bakın o zaman nasıl aranılan kişi oluyorsunuz. sakinlik isterseniz de doğruları söyleyin, herkes kaçışır zaten. :)

İnsanları bu kadar önemsemek yıpratıcı. Hiç önemsemeyin anlamında söylemiyorum. Gerçekten hakk edene değer verilmeli. Karşımdakilerin değer vermez / ilgisini esirger davranışları benim için turnusol işlevi görür. Böylelikle hayat yolculuğumda kimlerle devam edeceğime karar veririm. Üzülmem, aksine sevinirim. Türk toplumu olarak yalnızlığı 'eziklik' olarak kodlamışız. Bu nedenle etrafımızda hep birileri olsun diye çabalıyoruz. Kendi kendimize yetmeyi öğrenmekten başka çaremiz yok. Bireysellik o kadar da kötü değil.

bunlara bırkac sey sebep olabılır patavatsızlık yapıyor olabılırsınız elestırel tarzda konusan bırı olabılırsınız ya da fazla ıyı bırı olabılırsınız ınsanların ıyılıgını cok dusenen ıncıtmekten cok cekınen sırf onlar mutlu olsun dıye cabalayan kısıler de ıtıcı bulunabılıyor kendını nıye bu kadar sevdırmeye calısıyor bunda bır sorun mu var dıye dusunenlerı gordum cunku oyle kısılerı umursamıyor kırılır mı dıye dusunmuyor onemsemıyorlar en cok ezılen en cok hassas ınce dusunen kıısler olabılıyor hem esınız hem sız ıkınızde bu muameleyle karsılasıyormussunuz demek kı farkında olmadan yaptıgınız bırsey var mesela nasıl bır konusma ortamından sonra kısıler sızden uzaklasıyor?

Bu arada herkes değişik açılardan yorumlamış teşekkürler birisi popüler olanlar rağbet görüyor demiş ama herkesin ortamı bir değil aslında bu dediğim grupta herkes mantıklı insanlar, etikete bakmıyorlar, popüler olsun çevresiyle işimi görürüm diyen yok hatta grubun en çok görüştüğü ev hanımı ve mazbut bir bayan belki de huzur buluyorlardır bilmiyorum P

ahaha çok iyiymiş bu enerji emen sürekli memnuniyetsiz insanlarla görüşmem özellikle denk gelirsem ancak. çocuk yarıştıranların üzerini anında çizerim.

Yani şöyle düşündüm ben. Acaba kibirli üstten bakan bı insan olabilir misiniz. Genelde insanlar bunu kabul etmez ama. Bence olumlu yönden bakın. Eşinizle uyum sağlamış siniz. . çok insan olması etrafta iyi bişey değil ki. Bizde eşimle tek kalem hayatımızı süreriz. Şundan dolayı kendei yağında kavrulan tipleriz biz. Ayagimizi yorganimiza göre uzatiriz. Kimseye el acmayiz. Yada kavga edip annemize ablamiza anlatmayız. İnsanlar dediokudu sever. Açılmayı sever ah vah edelim falan. Bende kimseye laf vermem. Tarzıma uymayan herkesten uzak dururum. O yüzden az insan öz insan diyorum

Girdiğiniz ortamlardaki sohbetlerde pasifmisinizdir cok katılmaz yorum yapmaz misiniz?

Ahhaa deli, mozart gerçekten hem ruhun ilaci hem enerji yukseltiyor, adam gelmis gecmis en buyuk yeteneklerden biri

Şöyle açıklayayım biz de eşimle birbirimize yetiyoruz gidince de birileriyle kaynaşırız falan diye beklentiye girmedik biz o kızla öncesinde sohbet ettiğimiz için onun masasına oturmuştuk ve bu karşılığı alınca bozuldum yoksa kızla muhabbetimiz olmasa zaten takmam yani o davranışı bizi tanıdıktan sonra yapınca kendimi sorgulamaya aldım yani ben olsam on dakika yemeğimi yerken kalkıp gitmem kabalık olmasın diye P

Yine yanlış düşünüyorsunuz Yurtdışında bu tur seyler normal Illa orada oturmak zorunda degil O kadar takilmadan yine muhabbet kurabilirdiniz Esiniz de sizin gibi alıngan ya da beklenti anlaminda hassas biri demek ki, ayni fikirdesiniz. Bazen o an kaliteli zaman geçirmek icin bile birileriyle muhabbet kurulabilir, derin anlamlar yüklemeyin. Gerçekten kafa yapınız uyarsa ileride de görüşürsünüz zaten.

Siz düzelterek kopyalayıp tekrar soru paneline koyun. Zaten koymazsanız yönetici koyacaktır:) Önceki

Bu durumlarda genelde soğuk ya da eleştirelsindir yorumları yapıldığı için onu düzeltmek istedim kızlar yoksa oraya takılmadım, Avrupa gezisinde biz de diğerleri gibi sohbete dahil olduk zaten çoğunlukla geziliyor bi öğlen yemeğinde biz eşimle daha önce sohbet ettiğimiz bir kızın yanına oturduk bir süre sonra kız yan masaya sizle oturmak istiyordum falan dedi en sonra da kalkıp onların yanına gitti orada modumuz çok düştü doğal olarak ondan sonra da o kıza ve grubuna mesafeli olduk öncesinde sorun yoktu oysa ikimiz de medeni insanlarız eşimle, girdiğim ortamlarda gözlem yaptım kimsenin ekstra bir çabası olmadan ortam kurabiliyor biz rahat da olsak sohbet de açsak bir şeyler tam istediğim karşılığı bulamıyor bu arada görüştüğüm insanlar var ama ilk etapta topluca görüştüğümüz aile dostlarımız şimdi ayrı ayrı takılıyorlar ve biz binde birine davet ediliyoruz, biri frekans demiş olabilir çünkü çok okuyan izleyen derin sohbete girebilen biriyim ama frekans tutmamış olabilir

Bende bi tanıştımmı elimi kolumu kaptırıyorum sonra habire red edince falan küsüyolar yav, insan sevmiyorum ben benim gibi olun herkes çok seviyo o zaman, umursamaz olunca çekiyosun heralde insanları

Aynı şeyler geliyor başıma. Bende de var bir iticilik o yüzden çok iyi anlıyorum sizi. P

Acaba farkında olmadan kendinizi kasıyor musunuz böyle ortamlarda? Acaba fazla mı ciddiye alıyorsunuz her şeyi? Bence biraz nabza göre şerbet vermek lazım. Normalde dışarıdan ilk bakan benim soğuk nevale burnu havada olduğumu düşünüyor sonradan itiraf ederler bunu hep. Ben arkadaşlarımla olan vaktimi sadece mutlu olmak keyifli an geçirmek için harcarım. Dertlerimi anlatmam sırlarımı anlatmam şen şakrak muhabbet kahkahalar olur sadece. Ondan dolayı benle ilgili çok şey bilmezler ama girdiğim her ortamda çevre edinirim. Aman sırdaşım dostum olsun derdim olmaz. Biri bana kızar küser umrumda olmaz güler geçerim çünkü o her zaman da sadece arkadaş kategorisindedir yaptığı hiçbir şey beni üzmez. O çizdiğim sınır hep bana yardımcı olmuştur. O sınıra kadar vurdumduymaz, umursamaz ve kafa olurum. Ondan dolayı eğlenceli bir arkadaş olurum ama kimseye dost olacak kadar güvenmem N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Cevaplarda mevcut sorum Visenyaa

Ben de is yerinde aslinda cok kaale alınmam bu biraz amirden de ileri gelen bir şey. Ama o ortamdan uzaklasip da bana isleri düştüğü için herkes beni arıyor :) Onun haricinde de iyi bir diyalog gelistirdigim 1 kisi var o da bana yetiyor. Geçenlerde bir video acip dinledim, orada diyor ki insanlar her ortamda başarılı olmayabilir. Ev hayatında başarılıyken is hayatinda olmayabilir ya da sosyal iliskilerde sıkıntı yasayabilir. Gayet mantikli gelmişti.

Aynı dertten muzdaribim. Çayımı aldım, yorumları bekliyoreee

benim erkek arkadasimda inanilmaz bir seytan tuyu vardir. girdigi bir ortamda hic konusmadan dursa bile insanlar yanina gelir bir seyler sorar konusurlar. o da cok konuskandir ve bir arkadas bulusmasi oldugunda ilk o cagirilir hatta herkes de ayrica gorusmek ister. cunku genel olarak eglenceli biridir, dinlemeyi cok sever, bangir bangir bir partinin ortasinda biri kuantum fizigiyle ilgili bir sey anlatsa bile durur can kulagiyla dinler onu. surekli de gulumser yani otomatik mod yukseltici bir tip. ben de genelde small talk yaparim. biriyle yeni tanistiysam ilk once pek konusmam onu tartmaya calisirim kafamda. daha sonra acilirim ama ilk once bir samimi olmam yani. o yuzden ben de cok kolay arkadas edinemem cunku derinlemesine sohbet etmeyi pek sevmem samimi olmadiklarimla. belki oylesinizdir. yuzeysel konusmak bir yere kadar cunku. bir ornek vereyim, biz sevgilimle brezilyada bir adada kaldik bizden baska 13 kisi daha vardi herkes farkli milletten. biz ikimiz kendi kendimize takilirken bir cift daha geldi yanimiza, sevgilim adamlari o kadar cok guldurdu ki insanlar guluslerimizi duyup yanimiza geldiler, bir baktik 10 kisi olmusuz. daha sonra sevgilim o ekipten herkesle instagramdan takiplesti, birkaciyla tekrar gorustu falan adamlar beni hatirlamadilar halbuki orada birlikteydik, beni bir daha gorusmeye cagirmadilar akillarina gelmedim cunku small talk haric pek konusmadim. anlatabildim mi bilmiyorum, yuzeysellik de bir yere kadar yani herkes ilgisini ceken kisiyle konusmak gorusmek ister.

Henuz kimsenin isi dusmemis olabilir, sen biraz cevval ol hosuna giden biri varsa onunla bulus kaynas?

Benim de var cevremde kimse tarafından istenmeyen davetlere çağrılmayan biri. O kadar olumsuz ki dedikodu kazanı. Herkesin arkasından konuşuyor, herkes ona haksızlık yapmış, herkes onu incitmiş falan... En son da ben incittim. Yeter artık dinlemek istemiyorum dedim. Ben herkesten uzak duran ve hicbir davete katılmayan kisiyim son zamanlarda. Pandemi de bahanem oldu açıkçası. Ne gerek var ki insanlara. Cidden kimle yakın olsanız kuyunuzu kazıyor. Eşinizle iyi olun gerisi fasa fiso

Konu harika lutfen lutfen daha cok yorum gelsin

Pek öyle olduğunu sanmıyorum çünkü kendimi rahat davranmak için kasmıyorum zaten doğal davranıyorum N

Tesekkür ederim cevabiniz icin. Ben sadece klasik müsik dinliyorum. Her gün isyerinde yaklasik 6 saat. Kendim de klarinet caliyorum. Türk dizilerini pek izlemiyorum. Sanirim benim enerjim yüksek. Özellikle gül yagini deniycem. Internete de bakarim. Konu ilgimi cekti.

Çok mantıklı söylediklerinizi deneyeceğim ben de bunun frekans ya da enerjiyle ilgisi olabilir mi diye düşünüyorum çünkü insanları itecek bir tavır takınmam çok muhtaç da görünmüyorum hayatta herşeyi kendi çabamla başardım kendimin eksik yönlerini de gayet biliyorum ama enerji görülebilen bir olgu değil sonuçta verdiğimiz hisle alakalı insanlar da bi açıklama bulamıyor olabilir bu duruma

Eminim bu durumu yaşadığın için zaten konuşma ve hareketlerine ekstra dikkat ediyorsundur... O yüzden kendinde büyük bü sorun arama. Dar çevrede sana denkgelenler çıkarcı olmuş. Zaten insanların büyük kısmı çıkar üzerine yürütür ilişkilerini... Çıkar illa maddi olacak değil. Çok daha fazla kişiyle iletişim halinde olsan mesela eminim senin peşine düşen ama senin istemediğin insanlar olur... Karı koca olarak zengin değilseniz, heryerden bi bilgi sahibi olup her konuda bilgi veren tipler değilseniz, mevki sahibi ya da doktor, emlakçı, nakliyeci, esnaf vs gibi insanların işine yarayacak tanıdıklarınız yoksa ya da tam da o dönem birilerinin tam aradığı şekilde arkadaşlık edebilecek pozisyonda değilseniz ya da karı-koca ilişkiniz dışardan cok fazla yapışık ve araya girilemez gibi görülüyorsa bu durum normal.. Bu arada, yanınızdan kalkıp giden o kızın gitme sebebi sizin kişiliğinizle ilgili. değil.. Evli bir ciftten ziyade kalabalık bir masayı tercih etmesi cok doğal cevre yapmak için...

Evet bunu yaşayanlar anlar en iyi somut bir örnek yok çünkü tamamen yaydığımız enerji negatif diye düşünüyorum ben de K

İçerik silinmiş. Yasak. . push ; P

Düğünüme en yakın dediğim arkadaşım başka bir ildeyim bahanesiyle gelmedi, ev aldık sürekli görüştüğümüz insanlar bi hayırlı olsuna gelmedi, hastane işlerimiz oldu birkaçı dışında kimse arayıp geçmiş olsun demedi ben bu saydığım olayların hepsinde verici tarafım benim mi beklentim yüksek bunlar doğal beklentiler değil mi sizce, düğünüme gelmeyen arkadaşımla bağları kopardım, beni önemsemeyenleri ben de arayıp sormayı kestim doğal olarak kendimde hata arıyorum fakat gerçekten değer veren biriyim, bu arada sürekli arayan darlayan ilgi delisi biri değilim ya da kimseye bu yüzden sitem etmedim sadece arkadaşıma kırıldığımı yazmıştım, diğer olaylarda sessiz kaldım çünkü değer veren ben demeden yapar zaten

Yok genelde kimseyi kıracak biri değilim bu bahsettiğim arkadaşlarım aralarında görüşüyorlar ama bizi çağırmıyorlar sohbetim açmaz desem onlarlayken gayet güzel eğleniyor konuşuyoruz ama yeni planlar gene bensiz oluyor

Burada anlatilanlarin hicbiri degilseniz frenkansinizi yukseltin, cok ciddiyim, demek ki frekansiniz cok dusuk ve insanlar sizi yaninda istemiyor, hepimiz frekansi yuksek insanlara cekiliriz bu bilimsel olarak da kanitlanmis bir durum Her insan enerji yayiyor etrafina, sizinki cok dusuk demek ki o yuzden de esinizle birbirinizi sectiniz, bazen mesela kel alaka ciftler olur deriz ya bunlar nasil beraber olmus diyr iste o tamamen frekanslarin uyumundan, siz esinizle dusuk frekansta oldugunuz icin berabersiniz, ikiniz de bunu yukseltirseniz arkadas cevreniz olusur

Peki frekans nasil yükseltilir.

Rica ederim, ozellikle mozart dinleyin, ruha cok iyi geliyor

Toplumda cevresi tarafindan soyutlananlari bende gözlemliyorum ama bu kötü özellikleri olduğu icin dışlanan degilde sebepsiz dışlanan bi grup var. Bu dislanan grubun temel nedeninin enerji olduguna inaniyorum dusuk enerjileri var ve bi cok kisi tarafindan aslinda fark edilmedikleri icin yok sayiliyorlar. Mesela görüyorum kisi grubun icinde konusuyor espiri yapiyor ama hep arada kayniyor kimse onu duymuyor insanlar onun o an birsey dedigini bile fark etmiyor ama bunu bilerek yapmiyorlar. Kisi gayet konusmaya calisiyor cekingen degil ama bi turlude ben burdayim beni fark edin diyemiyor. Bu herhangi sebeple otekilestirilmekten daha kötü çünkü degistirebileceginiz bir sey yok :) ve ben acikcasi ten kokularininda insan iletisimde etkisi olduguna inaniyorum. Bu temizlikle alakali degil yanlis anlasilmasin. İnsanlar fark etmeden birbirlerinin ten kokularini alirlar ve bu ten kokusunu begenmeyip kendileri bile farkinda olamayarak boyle bi ayristirmaya sebep olabilirler. Bu grup baska ortamlarda tercih edilen ya da daha normal olarak artik fark edilen kabul goren kisiler konumunda da olabilir bu benzer enerjilerle karsilastiklari icin gorunmezlikleri kalkar. Tabi bunlar hepsi benim varsayimlarim. Genelde gozlemlemeyi severim ve dislanin bir cok kisi gördüm. Kötü özelliklerinden dolayi afaroz edilenlerse zaten boyle bi sorgulamanin icine girmez bana göre. o çünkü baska bi kurban coktan bulmuştur :)

Ah be cnm takma bu kadar zaten korona var kimseyle görüşmek yasak

O kadar vahim durumda olduğumu sanmıyorum suskun falan değilim belki de soruyu yanlış cümlelerle açtım, bir de gerçekten herkes neşeli esprili insan aramaz herkes de neşeli esprili insan olamaz mizaç meselesi bunlar hoşsohbet dense anlarım da . push ; P

Yani bunu biz burdan yazamayiz size, hic mi eski yakin bir dostunuz yok, ona sorsaniz en guzel cevabi aslinda o verir Ben mesela kafamda canlandiramadim hic bir insanin nasil arkadasi olmaz ki, yani en azindan bir kahve iceceginiz biri mutlaka vardir

Ben de konuyu takipteyim. Benzer durumlari yaşıyorum Ilk is ortamimda tek kadindim ve cevrem de yoktu zaten küçük bir yerdi arada komşularla gorusuyordum o kadar. Simdiki bulunduğum yerde 1 yılda diger yerde 5 yilda edinemedigim cevreyi edindim. Marttan beri kimseyle görüşmüyorum malum pandemiden evdeyim. Ama is yerinden arkadasim arar, uzaktan da olsa telefonla konustugum insanlar var. Yani aslinda beklentinize de bağlı, bana bu kadari da yetiyor mesela. Bugüne kadar bir cok insanla arkadaslik kurmaya calistim hep bana sen gel dendi ilk adim benden olsun diyip gittigim cok oldu ama kimse bana gelmedi, soz verip tutmayan, yolum o tarafa düşmez diyenlerle cok karsilastim. Yani bazi seyleri yasayarak deneyimliyoruz. Esiniz de arkadaş edinemedigine göre, ikiniz de adim. atip muhabbet baslatamadiginiz izlenimi verdi bana. Bir de mesela yeni tanıştığınız biriyle. ne konusursunuz? Ben direkt yasin kac memleketin nere denmesini itici buluyorum, soru sormak yerine bir konu açılır muhabbet edilir, laf lafı acar o sekilde kisiler birbirini tanır diye düşünüyorum. Böyle soru cevap olunca da itici durabiliyor. Yani bir dönüp kendinize bakin, sorun ne olabilir diye. P

peki neden böyle olduğunuzu düşünüyorsunuz? olumsuz yorumlar konuşmalar yapıyor olabililme ihtimaliniz var. yoksa kimse kimseyi neden ötekileştirsin ki

Benim yapım oynamaya müsait değil, sırf kötü anlamda değil bu, insan idare etmek gibi meziyet bende pek zayıf. Hep bunlardan kaybediyorum. Az politik olmak hayat kurtarır.

3 ihtimal geldi aklıma: 1. Bence hata yapmamak, dediğiniz şekilde itici görünmemek için çok çaba harcıyorsunuz. Yani bu şekilde kendiniz de olamıyorsunuz. Rahat, enerjik, gülen neşeli olmaktansa kendinizi çok kastığınızdan gerçek kişiliğinizi yansıtamıyor olabilirsiniz. Donuk görünüyor olabilirsiniz. 2. İnglizcede ''needy'' diye bir kelime var. Sanırım doğru çeviri muhtaç. Yani arkadaşa ihtiyacnız olduğunu o kadar belli, ediyorsunuz ki muhtaç dediğimiz konuma düşüyor olabilirsiniz. Bu da çevrenizdekilere itici geliyor olabilir. 3. ihtimal gerçekten anlaşacağınız insanları bulamamışsınız demektir. Zaten gerçek arkadaşlar olsalar ilk 2 maddenin önemi kalmaz. Eşinizle anlaşıyorsunuz birbirinize yetersiniz. Bu kadar çabalamayın.

Etrafı daha kalabalık olan çiftleri gözlemleyin bence. Onlar nasıllar siz nasılsınız..

Ah işte ah aynı dili konuştuğumuz onca insan bir arada burda. Yahu gerçekten öylez. Etraf o kadar samimiyetsiz insan dolu ki yapmacıklık gereksiz saçma samimiyetler ve sonuç kendini geri çekme. Samimiyetsiz bir ortamda hiç bir zaman durmak istemedim ve o sebeptendir ki evet insan bi noktadan sonra yalnız olmayı seçiyor. Bir iki dost yetiyor. Genelde samimi ve yapmacık olmayan insanlar neden hep yalnızlığı tercih ediyor. Bence bu araştırılmalı. Kesinlikle kendinizde aramayın suçu. Ah gelin hepimiz birbirimizi kucaklayıp sarıp sarmalayalım

Bu sonuçlara neyin sebep olduğunu merak ediyorum ben de kahrolmadım gelmediler diye ama insan ilişkilerinde bunlar nezaket gereğidir samimi arkadaşının düğüne gelmesini beklersin ciddi bir rahatsızlık geçirdiğinde bir geçmiş olsun beklersin bir mesaja bakar yani zor değil, üstelik bunu yapmadıkları için onlara tepkili davranmadım neden bana bunu yapacak kadar değer vermediklerini anlamaya çalışıyorum

Herkes yalnizim derken herkes neden yalniz? Kafamda deli sorular ben genelde kendimden 20 yas buyuk insanlarla anlasabiliyorum. 3 yil olmak uzere tasinali, hala bir tane arkadasim yok oyle pat diye bulusacak. o kadar sikildim ki Arkadas gibi davranip aslinda arkadasliktan bihaber olanlardan... ben bir de surekli ikramdan hoslanmiyorum, yani sade cay icelim ama sohbet olsun. Surekli tabak koy topla, masa da ev sahibini bekle hoslanmiyorum boyle seylerden.

Hem burada da konuşacak dertleşecek arkadaşlar var dimi en azından adam seçmeyen, dışlamayan, yardımcı olan. illa tanımaya gerek yokki

Menfaatçi bir çevren var demek ki. Sorun sende değil. . push ; E Exraordinary_you Normaller tehlikelidir. Delilere güvenin😉 Anneler

Ayni ben ben de severim sizli bizli muhabbeti. Zamanla sen derim o da belli samimiyet olusunca :)

Kızlar mesela ilk defa bi ortama girdiniz yanımdaki arkadaşlarım gayet sevilen ilgi gören en basitinden sohbet edilen tipler oluyor biz Avrupa gezisine gitmiştik bir otobüs insandan bi biz dışlandık ilk etapta konuşuyoruz ama o samimiyet kurulmadığı gibi dışlanan konuma geliyoruz bunu yaşayanlar anlar aslında dediklerinizin çoğu gibi değilim standart sohbet edilecek biriyim sohbetim ilgi çekmiyor desem diğerleri de günlük hayattan konuşuyor zaten hatta çoğu daha basit bile oluyor ben itici bi enerji diyorum buna elektrik gibi

Olumlu olun, pozitif şeyler düşünün, insanları fazla önemsemeyin. Beklentilerinizi azaltın. Zaten içten, samimi insanlar çok az. Enerjinizin tuttuğu birileri mutlaka çıkar.

Aslında katıldığım ortamlarda derin sohbetler dönmüyor ki çok isterdim dönmesini, yemek çocuklar gündelik telaşlar ya da siyaset dizi vs ekseninde konuşuluyor ben de bunlara katılıyorum çünkü küçük bir ilçede kısıtlı bir ortamımız var, evli olduğum için bu konularda ekleyecek birşeylerim oluyor gayet rahatımdır hatta yemeğe bulaşığa yardımcı olurum eşli sohbetlere katılırım zaten sorun buluşunca yaşananlarda değil bunun dışındaki zamanlarda insanların arayıp sorduğu akşam çaya gel dediği biri olmamam, genelde arkadaşlarım beni mantıklı biri olarak tanımlar ortamı eğlendiren neşe kaynağı değilim ancak sohbeti çekilmeyen biri de değilimdir ama buluşan çiftlere bakıyorum gayet sıradan sohbetler ortalama bir enerji ile dönüyor

+++ Daha haklı az yazı gördüm. Keşke birden fazla kez beğenebilseydik

Özel hayatta beni daha çok anlayan insanlar var ama iş ortamında iş dışında akıl danışılan biri değilim. Biri birşey der, dayanamaz bi şey söylerim, o an kale alınmaz. Sonra dediğimin nasıl çıktığını izlerim. Böyle o suratların aldığı şekli falan. Zevkli.

Farkına varmadan patavatsızlık mı yapıyosunuz acaba? lily86

Insanları niye bu kadar ciddiye alıyorsun ki? En baş hatan bu... Yok bu şunu yapmış onu yapmış seni dibe çeker anca... yapmışsa iyi yapmış sana da veri olmuş, sana merakli olan sende olur zaten kendini hor görmekten vazgeç, ilerleyemezsin bu şekilde

Niye üstüne aldın onun kabalığı görgüsüzlüğü. oturmuşsunuz artık, insan kalkıp gider mi yan masaya. Hoşlanmadıysan bile iki laf edersin altı üstü bir yemek süresi yani. Ne yapmış olabilirsiniz ki çok ayıp etmiş

Aynı sorun bende de var. Nedenini çözemedim bi türlü. Soğuk değilim, kırıcı değilim. Güler yüzlüyüm Ama muhabbet konusu açmada zorlanıyorum aklıma bişey gelmediğinde de saçmalıyabiliyorum aptal durumuna düşüyorum sanırım bşraz belki buyüzden isteniyolardır belki arkadaş olmak için fazla çabaladığım için itici grliyorum fazla değer veren kişiler değersiz mi görülüyor acaba. Arkdaşlıkta görünümğn önemi var mı bana göre yok ama insanlar tipi önemsiyomu kendimi bazen çirkin bulıyorum bazen güzel

Peki siz muhabbete dahil olmaya calistiniz mi? Insanlarla kaynasmaya calistiniz mi? Veya ne bileyim ne oldu o gezide nasil gecti ilk hangi noktada dislandiginizi dusundunuz? Bazen karsidakini dinlemek de onemli oluyor. Bazen de kendini cok kasmamak da gerek. Ama siz biraz daha detay vermeden burda kimse isabetli bir tahminde bulunamaz...

Sürekli gelin gelin bana gelin diye arayan bir arkadaş vardı, onla kimse görüşmek istemiyordu, çok yalnızdı yalnız olduğunu çok belli ediyordu sürekli bize sarıyordu biraz da sıkıcıydı çok patavatsızdı aklına o geldi

Ama böyle böyle yazınca baya beklenti icinde olan biri gibi geliyorsunuz bu saydığınız seylerim hiç birine ben takılmam gelen gelir aramak isteyen arar aramadilar gelmediler diye de hiç umrumda olmaz

Yazsam sayfalar alır. Ama çözüme ulaşırmı bilmiyorum. Bende sizin gibiyim. Özellikle evlendik ten sonra o kadar saçma sapan insanlar la muhatap olup kalbim kırıldıki, dersimi aldım artık arkadaşlık için kılımı kıpırdatmıuırum. Bir yerde okumuştum, güzel bir dostluk da aynı aşk gibidir. Nerden nasıl geleceği belli olmaz. İşte bunun gibi bir şeydi. Sana tavsiyem sende umursama, kendini oualayacak şeyler yap kişisel gelişim kitapları var onları oku vs vs yani sürekli neden böyle neden kimse ile dostluk kuramıyorum deme bir süre sonra kısır döngü oluyor, o girdattan kurtulamıyorsun. Olursa olur olmazsa olmaz, bir insana altın tepside kahveler sun, en güzel şekilde ağırlama ya çalış o frekenasınkz tutmazsa hepsi boş. Kısmet işi anlayacağın buda... Kendimfen biliyorum.. Bir kaç örnek vereyim... İşten ayrıldım baktım evde tek sıkılıyorum hadi çevre yapayım dedim. Konu komşu hesabı kimle yaklaştıysam hepsi Bi süre sonra bana kendimi kötü hissettirecek şeyler yapmaya başladı. Kimi ters cevap verdi kimi, çok çok yoğunum ayaklarına yattı, kimi sürekli dedikodu yaptı... Liste uzar gider.. Anlayacapın doğru düzgün bir çevre oluşturması kendime. Bir tanesi ni gözüm daha çok tuttu hadi onunla görüşeyim dedim, ben çağırdım geldi ben aradım cevap verdi baktım hep ben hep ben. Bende dur bakayım ni aramaayım bakalım ne olacak,, şuan sadece merhaba merhaba. Merhaba merhaba dan öncede öle bşely yaptıki hayatımın şokunu yaşadım. Bende bir gün misafir vardı, çay muhabbeti yapıyorduk hanfendinin tabağında bendeydi bende ikramlıllardan onada vereyim dedim bir tabak yaptım gönderdim. Akşama bir mesaj attı. Eşim vardı yanımda tabağı almak zorunda kaldım, ama yediniz yediniz attığını banamı gönderiyorsunuz dedi. Çok şükür bende yapıyorum onlardan. Çok sinir oldum hepsini götürüp kuşlara attım dedi... Ben şok oldum ne artığı ne diyor dedim bu... Sabaha kadar uyumadım sinirden. Allaha havale ettim. Sonradan görüşmek konuşmak istedi ben kabul etmedim... Bi başka örnek, 3 yaşında ki oğlum ile kışın kursa yazıldım çocuklar ı öğretmenler eğlendiriyor anneleri de istediği eğitimi alıyor. Haftada 3 gün öle bir etkinlik. 9 10 bayan olan Bi sınıfa düştüm. Merhaba mwrhba derken birbieimi tanımaya başladıl. Daha 2. Gün dedikoduya başladılar. O onun arkasından bu bunun. Ben gene şokk.. Kursu bıraktıracak kadar sıkıntı verdiler bana. Birde samimi olmaya çalıştılar aramalar davetler Bi gittim baktım olacak gibi değil bunlar böyle direk hepsi ile iletişimi kestim. Zaten korona çıktı kurs nura kalmadı şükür kurtuldum onlardan... Bende bıraktım artık hiç umrumda değil öyle davranmaya çalışıyorum en azından. Böle olduğumdan beri başka bir kurstan arkadaşlar edindim uyumumjz tuttu i iş mdi arada sırada bir birimiz arar hal hayır sorarız. Koronoda. n önce hep toplanır görüşürdük. Ne dedikodu nede kapris vardı. İşte aradığım arkadaşlık... Yetti bana o kadar olumsuz örneklerden sonra bu iyi geldi. Daha buraya yazmadığım bir sürü denetim yaşadım. Yani kendini bilmez insanlar la olacağına hiç olmasın yanlız kal daha iyi

İstanbul'da yaşıyorsanız Amadeus oyununu mutlaka izlemenizi öneririm. Hem Mozart'ı seviyorsanız x2 keyif alırsınız :)

Hayır dediğim gibi bunu kendi içimde yaşıyorum dışarıdan beni görseniz buna takıldığımı anlamazdınız, anonim bir ortam diye içimi dökmek istedim çünkü beni neden çağırmadınız demek bana göre değil

Merhaba herkese 35 yaşındayım 4 yıldır evliyim, ben yeni girdiğim ortamlarda elektrik alınamayan kimsenin merak etmediği, buluşmalarda çağırılmayan önemsenmeyen biriyim insanlara yılışık ya da soğuk davranmıyorum onları itecek ne yapıyorum bilmiyorum en kötüsü de eşim de aynı şeylere maruz kalıyor nerdeyse hiç arkadaşı yok buluşacağı, bir sorunumuz olduğunda birbirimize destek oluyoruz ama insan bir telefon bir ses istiyor biri evine çağırsın sosyalleşelim istiyor ben çağırıyorum insanları ama hep ben yapınca da anlamı kalmıyor bana bunu yaşatan herkese öfkeleniyorum ama rahatmış gibi görünüyorum çünkü duygusal ya da takıntılı olarak akılda kalmak istemiyorum fakat gerçekten bu sevgisizlik çok yorucu sizce sorun nerde

Ben de bunu yapacaktım benden önce davranmışsın. P portakalkeki Yeni tanıştığım insanlarla bir daha görüşmem bunla dediğim azdır. Ben de bir daha görüşmem dediğim 3 kişiyi yazayım, çok abartılı ağırladı. Yani alt tarafı iki kişi gittik evine, diken üstünde oturduk, kahveler bile işlemeli mendillerle tek tek tepsilerde geldi. bu kıymet vermek değil bana göre, oturduk gidene kadar muhabbet ikramlar ve ikramların nasıl sunulduğuydu. Tabaklar bilmem ne porseleni, bardaklar bilmem ne kristali. Bu arada ben bu sunumun da, misafir ağırlamanın da alasının olduğu bir ailede büyüdüm ve bundan muzdariptim. Kadın kesinlikle annemle kanka olurdu ama benle cıks... biri vardı, donuktu. Aşırı donuk. Muhabbeti hep ben çekip çevirmek zorunda kaldım ve eeee yeter ama diyip sonunda sustum. Belki de beni sevmediği içindir bilmiyorum biri de gereksiz bir şekilde kendini benimle yarıştırdı. Çok guzel, çok becerikli yada şahane kariyeri olan biri değilim. kendisinin ne kadar yetenekli olduğunu falan anlatıp durdu. Bu insan tipi beni en çok yoran olabilir. Çünkü rekabet etmem. Edeni de sevmem. Bir de biz niye rakip olalım Neyi paylaşamıyoruz? He bir de bana başkasının dedikodusunu yapan insanlardan çekinirim, beni de başkasına anlatıyordur diye :) muhabbetiniz açmıyor olabilir, soğuk olabilirsiniz, kibirli görünüyor olabilirsiniz, fazla laçka bulabilirler vs vs.. buradan ne söylesek zor

Valla ben insan sevmiyorum

Neden modunuzu insanlara bagli olarak dusuruyorsunuz ki? Ben tek basina tatil yaptım, insanlar eşleriyle aileleriyle gelmis ben yapayalnizdim. Bu biraz beni üzmüştü ama sonra bak ne guzel bir yerdesin diyerek kendimi motive ettim. ve o anın /mekanın tadını çıkarmaya baktim. Ki siz esinizlesiniz ne guzel iste, birbirinizin fotoğrafını çekip o yerin güzel bir mekaninda yemek yiyebilirdiniz .

İnsanlar pohpohlanmak istiyor kendilerine yalakalık yapılsın veya işi düştüğünde kullanabileceği biri olsun istiyor bu yüzden sevilmiyorsunuzdur. Üzülmeyin, metfaat ilişkilerinden daha iyidir yalnız olmak. Veya sorun gerçekten sizdeyse lafınızı bilmiyor olabilirsiniz, fazla açık sözlü veya sivri dilli olabilirsiniz E Exraordinary_you Normaller tehlikelidir. Delilere güvenin😉 Anneler

Bende öyle gibiyim. Hiç üzülme dedikodu yapmıyosundur hin fikirlerin yoktur.

Bir de şöyle detaylar var mesela bir mağazaya girdik biriyle direk onunla ilgilenirler onu muhatap alırlar ben görünmüyorum gibi sanki hissediyorum yani tavırlarındaki farkı benim soruma net cevaplar gelirken diğerlerine daha detaylı ilgili oluyorlar yani bankada hastanede alışverişte hep bu tavır Visenyaa

Bana da aynısı oluyor, yani ortamlarda benden hoslanmayan bir kisi mutlaka cikiyor ve ben yeni oldugumdan o kisi arkadaşlarını etkileyip benden uzaklaştırıyor. Yeni is yerimde de aynisi oldu gene... o bir kisi gene herseyi altust etti belli de ediyor yani, ne yapacağım bilmiyorum, gerci arkadas diye olmuyorum ama sinir bozucu bir durum, arti degisik bisey giydigimde suratlari insanlarin neden dokuz karis olur acaba, sonra sorarlar nerden aldin bilmemne... kapris kapris biktim

Valla benimde pek fazla arkadaşım yok uzun süredir az insan çok huzur kafasında olduğum için. Sahip olduğum arkadaşlarım beni severler ve iyi bir dostumdur onlar için ama bununla sınırlı. yıllar oldu yeni arkadaş edinmeyeli. artık bende istiyorum. yeni insanlar tanımak ve sosyalleşmek güzel şey, insana iyi geliyor. Lakin bir arpa boyu yol kat edemedim. Uzun süredir tanıştığım insanların çoğu bana çok neşesiz, eğlencesiz, muhabbeti çok sıradan/olağan, dostluğu sıkı olmayan, güvenilmezmiş gibi geldiği için arkadaşlığımı ilerletemedim hiç biriyle. Tabi bu iyi özellikleri taşıyan insanlarlada tanıştım ama onlarlada dostluğum ilerlemedi çünkü zaten kendilerine ait geniş bir arkadaş grupları vardı hep meşgul olduğu. o yüzden yeni birine ihtiyaçları yoktu. Kendimde bir zamanlar böyle biri olduğum için darlamıyorum kimseyi yani arayıp sormuyorum sık sık. Belli bir çabam yok. Doğal olarak merhaba, merhaba ile sınırlı kalıyor. Pekte sevmiyorum açıkçası birinin üstüne düşmeyi illa arkadaş olsun diye. Zaten en güzel ve sağlam arkadaşlıklar tesadüfen tanışılınca kuruluyor, yani gerekli şartlar, zaman, ortam, yaşantı, kişilik vs.. iki tarafada uygunsa ve tesadüfen tanışıldıysa mutlaka gerisi geliyor. Buradaki bazı hanımlar konu başlığınızdan olsa gerek sizin itici biri olduğunuzu varsayarak tavsiyelerde bulunmuşlar ama bana göre sorun sizde olmayabilir illa suçlu sizsiniz diye bir kaide yok. Tanıştığınız insanların arkadaşa ihtiyacı olmayabilir kendilerine ait olan sosyal yaşantısından memnundurlar, yeniliklere kapalıdırlar vs... sizlik olmayan bir çok sebebi olabilir. En iyisi arkadaş edinicem diye didinip durmak yerine insanlarla tanıştığınız zaman, kendiniz olun, rahat olun mutlaka kendi karakterinize, enerjinize benzeyen birileri ile karşılaşırsınız ve siz nasıl arkadaş olmak istiyorsanız, karşı tarafta sizle arkadaşlık etmek ister bir tesadüfe bakıyor her şey

İstediğiniz kadar rahat davranın emin olun dışarıya yansıyordur bu hisleriniz bu da ister istemez insanları itiyor. Ne güzel ama eşinizle birbirinizi bulmuşsunuz ona sevinin.

Youtubede frekans arttirici muzikler var uyurken de acin arka planda calsin, umarim hayatiniz istediginiz sekilde degisir kisa surede

Şu an şemalarla ilgili bi kitap okuduğum için aklıma da öyle bir şey geldi. Hayatı yeniden keşfedin diye bi kitap var orda sosyal izolasyon şeması diye bir şey var, örneklerle anlatıyor bir bakın isterseniz. Örnekte uyuyor gibi size.

Bak şu ilk bahsettiğin durum benim de en hoşlanmadığım şey. Ben biriyle görüşüyorsam o ortamda gerilmek istemem. Birinin evine gidiyorsam rahat etmek isterim. Yemeğe çağırıyorsa yemeği birlikte yapalım, birlikte yiyip içip birlikte toplayalım. Ayağımı altıma toplayıp sohbet edeyim. Kalk kız bi kek yapalım diyebileyim. Mutfağına özel alan, evine müze muamelesi yapan insan sevmiyorum. Bir de bir evde varaklı işlemeli bişeyler varsa hemen kaçasım geliyor

Bazen bir ortamda ortaklasa bir kararla sevilmeyen insanlar baska ortamlarda cok aranan kisiler olabiliyor. Mesela isyerinde genelde birileri hep dislanir, bir sekilde uyum saglayamaz. Ama yeni bir departmana gider mesela orda gercekten aranan, sevilen biri olur. Sizin de ortamlariniz kisitli olabilir belki isyerinde o gruba uyum saglayamadiniz. Korona doneminde zor ama farkli ortamlara girmeye calismak da bir cozum olabilir.

Aslında çok çeşitli konulardan konuşan biriyim, gezerim okurum izlerim değişik tarifler denerim onları arkadaşlarıma ikram ederim ya da dekorasyonla ilgilenirim şimdi bir enstrümana başladım, kendimi geliştirmeyi seviyorum hatta girdiğim ortamlarda konuşulan günlük konular bana vasat bile gelmiştir ancak herkes benim ilgi alanıma hitap etmek zorunda değil orta noktalarda sohbetler ediyoruz bu açıdan sıkıcı olduğumu sanmam ama diğerlerine bunlar sıkıcı gelebilir tabi, insanların üstüne çok düşmüyorum, genelde bireysel olarak verimli zaman geçiren biriyim arkadaşlık ilişkilerimi de güçlendirmek isterdim tabi

Yok arkadaşım bekar bana düğünden önce bildir kesin geleceğim dedi iki ay önceden tarihi bildirdim ve onu görmek istediğimi de çok yazdım gerçekten samimi nadir arkadaşlarımdan biriydi ki kendisine diyordu mutlaka gelirim diye ama o hafta ablasının yanına Bursa'ya gitmiş, öncesinde hep görüştüğüm konuştuğum biriydi bariz değer vermediğini düşündüm yoksa başka gelmeyenlere takılmadım zaten ailelerin isteğiyle düğün yaptık prenses moduna girmedim yani o dönemde lily86

Benimde enerjim düşük belkide ama artık bende kimseye kendimş sevdirmete çalışmak şstemiyorum olmuyosa olmuyo sevmesinler beklenti içine girdikçe üzülüyorum çünkü kendi kabuğuma çekilicem

Ya anladim hani derinlesmeme derken kendini acmama anlaminda soylemistim yoksa yuzeysel birisiniz demek istemedim kusura bakmayin ama onda da yanlis tahmin yapmis olabilirim buyuk ihtimal. Belki de ortaminiz size cok uymuyordur sizinle ilgili bir sey degildir ortamdakilerle uyusmamissinizdir... Milana22

Evet haklısınız bazen bir ortamda çok uyuştuğum kişiler oluyor demek ki o tiplerle daha çok karşılaşmam gerekiyor diğerleri belki de mizacıma uygun değiller ki uyuşamıyoruz

Benim en hoslanmadıgım ve görüsmek istemedigim insan tipi sürekli ama sürekli kendini anlatanlar. Elbette derdini mutlulugunu paylaşırsın zaten arkadaşlığı bunlar güçlendirir ama gel gelelim sürekli geçmişinden bahsedip siz 1 cümle edip lafı kendine getiriyorsa ondan kaçarım. Böyle bir erkek arkadaşım vardı bir daha görüşmek istemedim. O kadar içim bayıldı ki lisedeki öğretmeninden bile bahsediyordu

Kibirli, soguk ve dedikoducu olmadiginiz cok belli zaten, kibirli soguk bir insan gelip burda "benim enerjim itici" diye konu acmaz... Bence sizin sorununuz derinlesememek olabilir. Yani burda aslinda mesela cok cesitli tahminler geldi, bunlari analiz edip bize davranisinizi, zorlandiginiz durumlara gozumuzde canlandiracak ornekler verebilirdiniz, biz de sizi biraz daha yakindan tanir, biraz daha bag kurar, sizinle empati yapardik. Ama mesela siz butun bu cesitli yorumlara pek bisey demeyip basta konunuzda kafanizda belirlediginiz "kibir- sogukluk yok- muhabbetimiz de normal ama enerjim galiba itici" uclusune takildiniz, yorum yapanlari dinleyerek onun uzerine spontan biseyler koyarak derinlesemediniz, kendinizi ortaya koyamadiniz. Biz sizi taniyamadik mesela bu yorumlardan su an, sizinle bir bag kuramadik. Belki de arkadas ortamlarinda da boyle oluyordur. Belki kafanizdaki takintilar endiseler bastan dusundugunuz sabit fikirler veya yargilanma korkusu her neyse, daha derin, daha akiskan, gercek bir iliski kurmanizin onune geciyordur, kisacasi kendinizi kasiyor, rahat olamiyor, istemeden ketum davraniyor olabilirsiniz, bu da sizi sikici biri gibi gosteriyor olabilir. Yanlis anlamayin sizi uzmek icin yazmadim sadece tahmin bunlar. Tabi ki belki de tamamen yanlis, belki de azicik dogruluk payi vardir, degerlendirmek tamamen size kalmis.

Pek cok sebep olabilir, ya da tamamen sebepsiz olabilir. Kendi gorusmediklerimden ornekler vereyim. Sohbetiniz acmamistir, dunya gorusunuz digerlerine uymuyordur, kultur farkliliklari vardir, belli bir gruba sonradan dahil olmussunuzdur sizi benimseyemezler yas farkiniz vardir, maddi farkliliklar vardir. Her sey olabilir. Ya da gicik gelmissinizdir onlara, sizi begenmemis olabilirler. Hakli veya haksiz surusuyle sebep. Bunu sizi tanimadan bilemeyiz. Siz kendiniz bulacaksiniz artik. Herkesin birbiriyle super kanka oldugu bir isyerine sonradan dahil oldum, beni sevmediler haliyle. Islerini ellerinden alabilecek potansiyele sahip oldugum icin. Zamanla buna niyetim olmadigini anlattim davranislarimla. Sonradan benimsediler. Dini inanis olarak benden cok farkli insanlarla konusamam ben. Mesela kadin erkek ayri oturanlarla. Ben erkeklerle tanisiyordum, dolayisiyla sohbetim erkeklerle olabilirdi. Kadinlarla oturmak zorunda kaldim, herkes bir arada cemaat olusturup namaz kildilar ben kaldim aralarinda biyiklari terlememis 9 yasinda oglan cocugu gibi Sonuc: bir daha gorusmedim elbette Baska bir arkadas grubumuz daha vardi, ust uste 4 defa hesabi bir kisiye kitlediler benim yanimda. Hoslanmadim, kendi hesabimi dovus kiyamet ayri odedim ama o insanlarla da bir daha asla yemege cikmadim. Bunlar benim orneklerimdi. Cogaltilabilir elbette.

İticilikten ziyade, yokluğunu aramadığım, ne bileyim bi muhabbette-bi özelliğiyle bi şeyiyle sivrilip aklımda kalmayan kişileri haliyle pek aramıyorum. Misal eşimin X bi arkadaşı vardı iş yerinden, nişanlısı ile dörtlü buluştuk, çocuğun komplo teorileri üzerine hikayeleri çok dikkatimi çekmişti oturup Reptilyanları konuştuğumuzu hatırlıyorum saçma saçma, misal eşime diyorum "Senin X arkadaşla nişanlısını bi çağırsak ya boş kalınca, muhabbeti iyiydi" Başka iki arkadaşım var, yaşıtım değil teyzem yaşındalar; o yaşlardakilerin muhabbetleri genel itibariyle beni açmaz ama abla-kardeş birbirlerine tatlı tatlı takılmaları tiyatro seyreder gibi oluyor, birbirlerine "Yanlış hatırlıyorsun o olayı" diye itiraz edip taklitli anlatmaları beni benden alıyor, bilgi küpleri de.. Onları çağırmadan edemiyorum, hiç benle konuşmasınlar, oturayım onların abla-kardeş "Hayır o olayı yanlış hatırlıyorsun, bak Gangsta bu benim sivri zeka kardeşim" diye anlatmaları, yanaklarım ağrıyor onları uğurlarken, resmen yaşama sevinci veriyorlar. Eşimin iş yerinde tanıştığımız bir kız var, onu da dışarılara çay içmelere davet ederim, çünkü aklımda öyle güzel kalmış ki, tanıdığım en pozitif insanlardan biri. Annemin arkadaşı var, benle de samimi, ara ara onla buluşurum onun özelliği de nerede ne yeni çıkmış, neresi gezilmelik nerede ne yemiş ne maceralar sürekli bunları anlatır ve yol tarifi alır gibi öğrenirim kendisinden. Vs... Yani hepsinin bi sivrilen ilgimi çeken yönü var, hepsi bir özelliği baskın insanlar, hepsi bir yanıma iyi gelen insanlar. Bi de görüşüp sonra aramadıklarım, ufaktan kaçtıklarım var: Dizi muhabbeti yapıp duranlar, şu dizide şu olmuş aman şunda şu şöyle yapmış, laf için laf. Sürekli çoluk çocuk anlatıp duranlar "Benim kız da şurada şöyle şey ettiydi" falan bitmeyen çocuk sçtı kustu hikayeleri, hadi yeni doğum yapan ve samimi olduklarıma bir derece katlanıyorum ama çoğundan kaçıyorum. Sürekli ne kadar yorgun olduğunu anlatanlar, şikayet edip duranlar... Klasiklere girmiyorum hani paso hesap kilitlemeli arkadaşlıklar, gevşek kaba şakalar vs.. Vs... Konuştuklarınız, konuştuklarınızın niteliği, ne kadar kendini tekrar ettiği hepsi.. Muhabbete devam ya da tamam şeyler.

toplanilan grup icinde sizi sevmeyen bir kisi olduysa ve o kisi digerleriyle daha yakinsa belki o yuzdendir. mesela biz de sevgilimin arkadaslari ve onlarin sevgilileriyle gorusuruz, biri yeni iliskiye baslayinca kizla tanistik ben sevdim sahsen ama kizlardan biri hoslanmadi. bir dahaki bulusmada o kiz gelince ben rahat olamiyorum dedi, genelde cagirmadik. cunku o daha eski arkadasimizdi. ama ben sonradan gelen kizla yine karsilasinca konustum veya sevgilim onun sevgilisiyle bulusacaginda oturduk kahve ictik. toplu etkinliklere pek cagirmadik gerginlik olmasin diye. onun disinda modu cok dusuk, gereginden fazla yuksek, surekli kendini anlatan, surekli belli bir konuyu konusan, basit seylere alinan insani ben de sevmem. vardir illa bir sebebi ama siz buradaki yorumlardan yola cikip kendiniz anlayabilirsiniz sadece.

Çok haklısınız beklentiye girmeden yüzeysel olmak kazandırır ama her insanın mizacı farklı ben bunlara içten içe önem veriyorum sanırım aranmak değer verilmek istiyorum, girdiğim ortamlarda gayet neşeli konuşan bunları takmayan biriyim dediğim gibi ne sitem ne bir ima asla olmaz fakat üzülmemek elimde değil

Arkadasiniz baska sehirdeymis, belki gelme imkani yok ya da o an oyle denk geldi Mesela ben düğünleri sevmem bir de uzun yol beni cok yorar ama ona ragmen bir cok sehir dışındaki arkadasima gitmisimdir hic biri de yanima gelmedigi halde bana sitem ettikleri de olmuştur. Ben de siz de gelmediniz derim tatliya baglariz gecer :) ama tabii samimiyete bagli, tatli atismalar olur ya da baglar zaten kendiliğinden kopar. Herkesin hayat koşturmasi var. Beklentiler insani yorar biraz da alingan olduğunuzu düşündüm yazdıklarınızdan. Biz facebook ilk acildiginda ilkokul arkadaslarimizla eklestik yılda bir kez buluşuruz, bu sene bulusamadik mesela pandemi sebebiyle 2 sene olacak ama onlar aynı sehirde arada bulusup etkinliklere katılıyorlar. Ben hic beni çağırmadılar diye üstüme alinmiyorum tam tersine ne kadar guzelsiniz yorumları yaparım. Is yerine ilk geldigimde diger arkadaslar öğle aralari hep birlikte takilirdi beni çağırmazlardi ilk basta dışlanmış hissetmistim sonra baktim onlarin bir rutini var, istesem de onlara uyamam çünkü benim rutinim onlardan farklı. Şimdi ise lily gel artik özledik diyorlar. Arayip halimi hatrimi sorarlar. Yani beklentileri yüksek tutmadan, hayatı akisinda yasamak lazim. Cok uclarda takilmadan, ya hep ya hic demeden. Her insanı oldugu gibi kabul edip, dahil olmak isterlerse buyur edersiniz, istemezlerse canlari sagolsun der gecersiniz. Bu aile iliskileri icin de boyledir. Mesela sosyal medya pek kullanmam eee haliyle kullanan kisiler kadar ön planda olmadigim icin de hatirlanmamam normal. Yani insanlarla iletisim kuralim, sosyal olalım ama bunu cok da kafaya takmamak lazim.

En iyi arkadaşları burdan bulucaz galiba. Herkes birbirini daha iyi anlıyo enazndan

peki karşı tarafa niye aramadın, niye gelmedin diyor musunuz? mesela bir arkadaşım var severim gayet ama her konuşmamızda kendini daha çok konuştuğum arkadaşlarımla kıyaslıyor, ona değer vermediğimi ima ediyor. sürekli bişeylere bozuluyor. sırf bunlarla uğraşmamak için kaçıyorum ondan bıktım çünkü.

Evet genelde öyledir benim bahsettiğim diğerleri de kendi aralarında kopup eğlenmiyor gittiğimizde sakince sohbetimizi ediyor ayrılıyoruz yaşlar 35 civarı zaten olgun bir ortam oluyor P

Yazdıklarınızın hepsine katılıyorum ama şu ilk maddeniz kesinlikle ben. Dediğiniz gibi benim annem de öyle bi tip ve ben de muzdaripim o konuda. Biri evime geliyosa veya ben gidiyosam rahat olalım hatta mutfağa birlikte girelim birlikte toplayalım falan isterim.

Aslında bunun birçok nedeni vardır bence sizde farkındasınızdır durumun illa ki farklı bir şeyler vardır maddiyat güzelliklik siyasi görüş kültürel farklılıklar bunların bizim üstümüze yapışması farkında olmasak da karşıya bunu yansıtmak... benim tanıştığım insanların %50 si bana dışarıdan çok soğuksun demiştir tanıdıkça çok sıcakkanlı olduğumu söylerlerdi buna alınmazdım çünkü bu benim aldığım bir karardı iş ortamında daha ciddi ve kişileri tanıdıkça samimi olacağım diye bir düşüncem vardı tanımadıklarıma mesafeliydim çünkü... böyle olmak benim tercihimdi iş arkadaşlarımla dışarıda görüşmek gibi bir niyetim yoktu... konu komşu aile iş dışında ise çok daha rahat ve güleryüzlü oluyorum beni güldüren enerjimi yükselten insanlarla muhabbet etmeyi çok severim ben mesela yengem vardır 1 söyler 5 güler onunla konuşmak bana iyi gelir ya da okulda hocalarla sınıftakilerle güzel elektrik yakalamıştık. görüşmek istemediğim insanlar ise; 1) Sürekli ailesinden kendisinden dıdısının dıdısından bahseden insanlardır gerçekten çok sıkılıyorum uzattıkça uzatanlardır. 2) küfürlü ve argo konuşanlar geyik yaparken değil ağzı bozuk tipleri sevmem. 3) kültürel olarak bana uymayan insanlarla görüşmem dünyadan hayattan sanattan bihaber kişilerle konuşacak pek bir şeyim olmuyor. 4) ruhumu emen sürekli dert anlatan sürekli sorunlarından bahseden insanlarla görüşmem. 5) emrivaki yapan insanlar laf sokanları sevmem 6) plan yapılmıştır ve o plan bozulursa ertelenirse en nefret ettiğim şeydir ben ölüm kalım olmadığı sürece asla değiştirmem ( 40 derece ateşim vardı mastit olmuştym ertesi gün arkadaşım gelmişti) 7) whatsapp geç mesaj yazanlar onlar da kara listemde velhasıl baya sevmiyorum çoğu şeyi aslında hepsi dönüyor dolaşıyor şu enerji meselesine geliyor yaşıtın biriyle alamadığın muhabbet zevkini ayaküsü komşu teyzeyle alıyorsun falan filan...

Bu yaşlarda insanların başka hayat telaşesi oluyor hatta ben de aynı şeyleri düşünüyordum ama herkesin derdi farklı paylaşacak ortak bir şey yok kimisi çocukların okulu kimisi maddi problemler derken arkadaşa kimse ihtiyaç duymuyor kendinizle alakalı değil bence çevrede size benzeyen biri yoktur

her tür insanla bir şekilde bir arada kalabilirim fakat herşeyi eleştiren biri ile iletişimimi sürdürmek istemem. farkında olmadan gördüğünüz herşeyi eleştiriyor, beğenmiyor olabilir misiniz? yani koca bir otobüs tura çıkmış, tatil yapmışsınız. tatilde insanlar rahat olmak, gevşemek isterler. belli ki bir davranışınız, bir sözünüz germiş insanları. benim aklıma bu geldi. yoksa kimse tatil ortamında kolay kolay kimseyi dışlamaz bence. biraz da yazdıklarınızdan daha doğrusu sorulara cevaplarınızdan braz takıntılı olduğunuzu düşündüm. herkes size çeşitli şeyler sordu siz sadece "ben iticiyim, dışlanıyorum" cümleleri kurdunuz. zihniniz orada ve başka şeyleri düşünüp çıkamıyorsunuz o çemberden. ortamda da hep aynı şeylerden bahsediyorsanız bu da sıkıcı gelmiş olabilir.

Değişik bir bakış açısı olabilir tabi ki malesef değiştirebileceğim bir şey değil bu D dolores_rose Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende öyleyim şimdi, zaman xaman vuruyor bu yalnızlık duygusu fazla üstünde durmamaya çalışıyırum. Güç oldu bende değersizlik hissi bıraktı ama eskisinden daha iyiyim. Olmaz olsun öle arkadaşlar dostlar...

Bende açık sözlülügüm ve dobralılığımla pek sevilen bir tip değilim ama pek önemsemiyorum, yinede doğru bildiğimi yapıyorum. İlla milletin gözüne gireceğim diye yağcılık yapacağıma kimseyle görüşmem olur biter. Açıkçası en yakınlarım yabancılar, örneğin bir arkadaşım var İsveçli kendisi ama hem annem hem kız kardeşim gibi o bana fazlasıyla yetiyor. Normalde çok sosyal biriyim kimsenin ne düşündüğünü hiç takmam, bu düşünce sekildi yada dışlama sanırım bi tek Türklerde var, zira yabancılarda benim gibi genelde açık sözlü ve dobra insanlar oluyorlar. Bence sende bunu çok takma kafana, illaki seni anlayan birileriyle arkadaş olursun.

Cevapların çoğunu okudum belki dışarıdan bahsettiğiniz gibi soğuk ya da donuk duruyor olabilirim fakat dediğim gibi bahsettiğim ortamlarda aslında çocuklu ve genelde günlük dertlerden yemek tariflerinden falan bahsediliyor onlar da eğlenceli tipler aramıyor, normal tonda konuşuluyor yani, ben gayet konuşan yeni fikirler sunan biriyim o yüzden çoğu cevap beni tanımlamıyor, needy gözükecek bir şey yapmıyorum onlar ararsa gidiyorum ya da yazıyorum eve çağırmayalı baya uzun zaman oldu en son biz gitmiştik hatta ama şimdi o zaman sen soğuksun diyecekler için şunu da belirteyim arayıp sormadığım için dışlandım gibi bir mevzu yok telefonda ya da karşılaşınca gayet sohbet ediyoruz kısacası normal bi insan olduğumu düşünüyorum fakat onlar gibi çocuklu değilim hatta çocukları pek sevmem belki bu enerjim onlara geçmiştir ve genelde çocuklar için de çok fazla buluşuyorlar oynasınlar beraber diye buluşa buluşa samimiyetleri artmış olabilir bunlara ek olarak bi arkadaş var biraz patavatsızca konuşuyor ve sürekli buluşma ayarlamaya çalışıyor onunla hiçbirimiz samimi olmak istemiyoruz mesela kendimle onu kıyasladığımda alakamız bile yok bu açıdan, bir de eşim pek sohbet açabilen konuşkan biri değil ben daha konuşmanın, eşli olarak bu yüzden çağırılmıyor olabiliriz çünkü genelde Harem selam oluyor rahat konuşmak için belki sohbet tıkanıyordur bu da bir sebep olabilir

Tamam o an ablasina gitmesi gerekmis, siz kac kez onun yanina ziyarete gittiniz mesela? Ben düğünlere cok anlam yuklemedigim icin sizi tam anlayamamis olabilirim. Ama her sey karsiliklidir, o sizin düğününüze gelmemis ama ablasina gitmiş demek ki ailevi durumlar daha önemliydi, olabilir. Önemli olan genel olarak size ne kadar deger verip vermediği tabii sizin de öyle.

İlk aklıma sıkıcı biri olduğunuz geldi Fazla sosyal değil ve hep aynı şeylerden bahseden biri misiniz? Ya da frekans olarak karşı taraflı elektriğiniz tutmuyordur Ya da insanların çok üstüne düşen bir yapınız vardır

ben de böyle sayılırım. ama sebebini sanırım biliyorum. dışardan soğuk bulunan bir tipim. small talk yapmayı da pek beceremem, saçma sapan bişey derim genelde bu yurt dışındayken de böyleydi, tr de de böyle. anca ortamdaki muhabbet beni açacak ya da ilgi alanıma girecek bir şey olacak ki derinlemesine muhabbet edeyim. o zaman gayet bıcır bıcır oluyorum. ama özellikle yeni girdiğim bir ortamda tutuk kalıyorum. eşim de bana benziyor. bizim de lise ve üni den beri görüştüğümüz kemikleşmiş arkadaş grubumuz var onlar haricinde son yıllarda yeni arkadaş edinebilmiş değiliz. tatillerde vs sohbet sohbeti açar samimiyet kurarsn bazı çiftlerle mesela. bizde hiç öyle bir durum olmaz. aslında kafa dengi birilerini bulsak isteriz ama denk gelemedik =) bir de oğlum doğduğundan beri bazı arkadaşlarımla da görüşemedik. bekar veya çocuksuz bunlar. muhtemelen bebek muhabbetinden bayılacaklarını düşündükleri için eskisi gibi görüşme talebiyle gelmiyorlar . hayatın getirisi, götürüsü diye bakıyorum artık. ben pek kafama taıkmıyorum açıkçası.

Böyle bir arkadasım var. Hiç arkadasları yok. O kadar sıkıcı ki. Sohbet acamıyor hep suskun. Ben görüşmek istiyorum ama ben de sıkılıyorum yanında. Mutsuz asık suratlı. İnsanlar neseli esprili cıvıl cıvıl insan sever. Öyle olun.

Yalnız olmak yanlış insanların arasında olmaktan iyidir boşverin V

Yuzeysel. olmak değil aslinda Ben dostluga cok önem veririm ama cok sevdigim biri beni aramadiysa ya da ben aradigimda acmadiysa "isi vardır/musait degildir/hayat kosturmasi" diye düşünüp musait bir zaman diliminde yine konusuruz diye bakıyorum. Bu duruma "arkadasim beni önemsemiyor" olarak bakmak yerine "herkes yerinde sagolsun" olarak bakarim. Benim. ya da sizin değeriniz, baskalarinin verdiği deger/önem kadar değildir. Siz kendinizle ne kadar mutlusunuz, esiniz de olmasa kendi basiniza kaldiginizda ne hissediyorsunuz bununla alakalı. Bakın esinizin olmasi bile aslinda bir seyleri paylaşabildiginizi gosterir, peki baskasinin verdigi deger neden bu kadar önemli?

Iste insanlar akil. almak istediginde mantıklı kisilere basvurur ama iş eğlenmeye geldi mi akillarina gelmezsiniz. Bu tam manasiyla sizlik de degil ustunuze alınmayin ama baskalari tarafından aranip sorulmak yerine arada siz de arayip hal hatir sorun, sırf beklentiyle olmaz bu işler.

Çevrenizdeki herkes bu şekilde davranıyorsa bir problem vardır ortada ama bunu bir paragraflık yazıdan biz bulamayız. Siz bulacaksınız. Eşimin arkadaşlarının eşlerinden çok sevdiklerim de var, sevmeyip ya görüşmediğim ya da mecburen görüştüklerim de. Sevmediklerimi neden sevmediğimi yazayım belki bunlardan biri sizsinizdir. Biri eşiyle cinsel hayatını anlatmıştı mesela, bir kez görüştüm çok tatlı bir kadın aslında ama bir daha asla dedim. Diğeri mesleği kariyeri gerçekten muhteşem bir insan, kısa zamanda çok işler başarmış ama tek muhabbeti bu, o yüzden mecbur kalmadıkça bir araya gelmem. Bir diğeri çok güzel bir kadın ama herkes kocasını elinden alacakmış gibi davranıyor, kendimi kötü hissettiriyor, çok uzun zamandır görmedim. Öbürünün tek muhabbeti eşi ve çocukları bu beni aşırı bayıyor, bu çok aradı arkadaşlık kurmaya çalıştı ama görüşmüyorum. Bir de kombo yapan var, kocası çocukları evi arabası tatili en mükemmeli dünyanın bütün güzellikleri onda toplanmış. Bir başkası dünyanın en mutsuz, en alıngan insanı, karamsarlığı çok fena baydığı için görüşmüyorum.

Belli yaştan sonra arkadaş bulmak zorlaşıyor bu temel sebep olabilir. Yeni bir yerleşim yerine geldiyseniz evlilik sonrası, ortam kurmak zor olur normaldir. Farfara, bir söyleyip beş gülen biri değilseniz ve dedikodu sevmiyorsanız bunlar birer sebeptir. Buraya kadar olumluydu. Sıkıcıysanız konu açmaktan yana kabızsanız bu iticidir parantezde anlattığım gibi gereksiz bir mesafeniz varsa bu da olabilir

Mıç mıç tek başına sıkıntı değil de, o canım balım dedikleri arkasını dönünce ettikleri laflardan midem bulanıyor. İnsandan soğumaya yer arayan bir tipim zaten.

Kuru kalabalık diyoruz ona aynı dilden konuşur gibiler ama dünyalar o kadar farklı ki...

Millet işine geleni duymak istiyordur. Bende biraz öyleyim çok bir çevrem yoktur maalesef. öyle olur olmaz saçma sapan şeylere gülmem boş yada bilmediğim konulara da atlamam. Ondan pek raabet görmüyorumdurBir iki tane öyle arada kahve içtiğim sohbet ettiğim arkadaş var yeter boşa dememişler "az insan çok huzur" E Exraordinary_you Normaller tehlikelidir. Delilere güvenin😉 Anneler

O ortam için evet istenmediğimi fazlasıyla hissetmiştim herkes kalabalık şekilde otururken sadece biz eşimle yalnız kalmıştık bunlar insanı üzen şeyler malesef bir de modum düşünce hemen yüzüme yansıyor o gün istesem de eğlenmedim yani P

Bence pohpoh ta bi işe yaramıyor, pohpohtan ziyade birilerinin bi ihtiyacını donemsel de olsa karsılıyor olmak mesele... İnsanlar, hiç bi işlerine yaramıyorsanız siz ararsanız konusuyor ama siz aramazsanız unutuyorlar..

Ben de böyle bir şeyden bahsedecektim ama kelimenin tam karşılığını bilmiyordum, hanımefendi sayesinde öğrenmiş oldum teşekkürler. :) Benim de böyle bir arkadaşım vardı, onun durumu evlilik içindi ama. Sürekli ciddi bir ilişki, evliliğe gidecek bir insan isterdi hayatında. Hangi erkekle konuşsa bunu çok belli edecek şekilde davranıyordu. Kendisi fark etmiyordu bundan eminim ama dışarıdan bir gözlemle bu çok kolay fark ediliyordu. Gülüşü, konuşması, tavrı standart halinden çok uzaklaşıyor ve daha yapmacık oluyordu. Güzel bir kızdı, erkekler fiziksel olarak çekici de buluyordu muhtemelen ama biraz konuştuktan sonra uzaklaşıyordu ondan ya da ilişkileri birkaç ay sürebiliyordu. Belki sizin de böyle bir durumdur.

Oooo ben en hasta oldugumda bile kendi kendimeydim bir insan kapimi calmamistir birakin geçmiş olsunu. Insanlardan beklentilerinizi düşürün. Mesela şehir dışındaki arkadasiniz evli mi? Siz onun yanina gittiniz mi/kac kere gittiniz? Yani birinden bir sey beklerken sebepleri de düşünmek gerekir. Hemen alinip. kusmek de ne bileyim fazla alingan bir imaj cizdi bende size dair.

Aynı dertten muzdaribiz. Ben açıkçası artık takmıyorum. Üniversiteden sonra samimi dostluk kuramadım. Eşim de çok iyi bi insandır tanıyan herkes çok sever karakterini falan. Ama onun da arkadaş ortamı yok koşa koşa eve gelmek ister kendisi istemez arkadaşlık zaten bütün gün işte yoruluyorum dinlenmek istiyorum der. ikimizin de hala devam eden üniversite arkadaşlıkları var ama hepsi uzakta. Açıkçası şimdi çocuğum var kimseyle muhatap olmak dahi istemiyorum kendime bile vaktim kalmıyor :)

Ben bu durumdan tüm lise tüm üni hayatımda muzdariptim ne zaman kabullenip önüme baktım hayatıma işime çocuğuma baktım yetindim birçok arkadaşım tarafından aranan oldum. Ayrıca eş ile arkadaşça anlaşmak en büyük nimet. Ben de eşimle saatlerce konuşabilirim ve inanılmaz zevk verir bana. Varsın başka arkadaş olmasın boşver

Kız biz işi bilmiyoruz valla bak. Mıç mıç yapmıyoruz, yılışmıyoruz, bulaşmıyoruz. Ortamın gudubetiyiz, tek doğrucu davut biziz. Ağzına biraz yağ bal sür, bak nasıl insan doluyor etrafın. Ay bilemedim, herkes iyi hoştur, sorun bizdedir belki de gerçekten. Ben alıştım, siz de alışın. Şimdi de ben istemiyorum, başım ağrıyor kasıla kasıla.

Aynen öyle nerde çokluk derler ya. Bende bıraktım çoğu insanı zaten çok kmseyede güvenemem Bi sırtını dön o ark. Sandıkların bak neler döndürüyo arkandan. Benim en iyi arkadaşlarım çocuklarım

Yo buna hiç katilmiyorum genelde insanların duymak istemediği şeyleri ilk başta söylerim ama hiç arkadaşsız kalmadım samimiyet enerji başka birşey

Pek cok yontemi var aslinda ama en basiti evde bos olunan anlarda mesela yemek yaparken, esle sohbet ederken vs mozart dinlemek, mozart'in yaptigi muzik frekans arttiriyor enteresan sekilde Hicbir sekilde drama ve gerilim iceren dizi ve film izlememek, tam tersi bol bol gulecek seyler izlemek, kahkaha atmak frekans arttiriyor ve beyne mutluyum ben enerjisi veriyor, beyin de daha cok mutluluk hormonu salgiliyor Esansiyel yag kullanmak ozellikle gül yagi ama orjinal gul yagi olmali, biraz fiyati yuksek orjinal gul yaginin ama evde buhardanlikta kullaninca evin de o evin icindekilerin de frekansi artar Googleda daha detayli bilgiler var ama ben bunlari yaparim surekli, bugune kadar kimse beni itici bulmadi gunluk hayatimda, tam tersi herkes enerjimin cok yuksek oldugunu soyler Hatta yatmadan once mozart acarim tablette ben uyurken arka planda calar her gece