Aynen yardımcı alıcam ayda bir ben de öyle düşünüyorum. Ya bir de eşim polis de evde çok tek kalıyorum yani biraz üst üste bindi ama şimdi iyiyim alışıyorum gibi. I ivrindi

Evlilik danışmanı ve psikologların neden var olduklarını biliyorum. Öyleyse kimse burada dert paylaşmasın kadınlarkulubu her derdi devayı psikologlara yönlendirsin zira tek benim sıkıntım yok G greengirll

Kesinlikle aynıyız. Bu yazıyı ben yazsam aynen böyle yazardım sanırım. 2 yıl 4 aylık evliyim hala ev işlerinde eşim yardımcı olur olması da gerekiyor zaten 5 aylık bir oğlumuz var. Oğlumuza da çok bakar ilgilenir. Ben huysuz taraf eşim alttan alan taraf. Aynılarını eşimde bana söyler. Hakkını ödeyemem asla. Bende çoğu zaman ona küçük jestler yapmaya çalışırım. Bende halimden çok memnun değilim ama elimden başkası gelmiyor maalesef

Ben bana cevap verenleri azarlamıyorum. Siz gibi dik kafalı vs vs eleştiri yazanlara gayet tabi cevap veriyorum. Ben sinirimi de kimseden çıkarmıyorum kendime uygun cevap bulamadım diyorum. Ayrıca size de mantıklı bir cevap verdim burada herkesin sıkıntısı var yönlendirin herkesi psikologa. Çok mu Psikologa git diyesin var de tamam da arkadaşım kendin de bir şeyler kat da bir yardımcı olmaya çalış. Ben de size arkadaşlarınız size dert falan anlatırsa bu kafada devam etmemenizi öneririm Gereksiz oldu çıkışın ama Hak veriyorum biraz sana. Bugunlerde ben de sıkıntılıyım dün arkadaşıma dert anlattım. Bir kendinden birşeyler kat. O kadar anlattım uzun uzun bana dediği boşver takma bu kadar psikolaga git. Aklima geliyor zaten o da. Yine de anlatmak zehrimi dökmek rahatlattı biliyor musun. Bugune kadar kimseden uzun uzun tavsiyeler almadım etraftaki arkadaşlarımdan. Aksine ben çok tavsiyeler veririm iyi dinlerim. Anlatmak bile rahatlattı düşün. Sesli düşünmüş oldum. Psikolog iyi seçenek çünkü geçmişten geliyor bazı sıkıntılar o çıkarabilir birşey der seni rahatlatır belki. Ben de gidecem Ama gerçekten evli arkadaşlar yada psikolojiden anlayan arkadaslar bir iki şey çıkarsa şu yüzüne ne güzel olur. Belki de bunun çıkarılacak birseyi mi yok bilemiyorum. Olmali halbuki. Cunku dün öyle bir anksiyete yasadimki geçmiş sorunlardan. Dogruyu goremedim. Birisi bana doğru yolu göstersin istedim. Birine ihtiyaç duydum. Sen de sonra çok pişman olacağını adamın bırakıp gidebileceğini düşün. Ozaman dizginlersin kendini. Rolmodelin kötüymüş benim de kötüydü ablam ve eniştem ve onlarla çok vakit geçirmem dolayisiyla. Sonra çok başka başka sorunlar.. Burdaki psikolog hanım çok güzel yazmış. Onemli yazdıkları. Kuzum hakkını helal et o gün çok bunalmıştım. ... bir de bunu okumanı tavsiye ederim. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Eylül 2018

İşte psikolog o yolları öğretip yaptırıyor.

Bence size değer veren anlayışlı bir adamla birliktesiniz önünüze size küçüklüğünüzde yaşadıklarınızı unutturacak biri çıkmış biraz sizde gayret gösterin gerekirse yardım alın bir uzmandan ve devam edin

Bırak eksik olsun iş, başlarda bende senin gibiydim, baktım ki hayatımdan, eşimle geçireceğim güzel zamanlardan gidiyor vakit yapma dedim kendi kendime. Şu an sana yazarken evi b.. k götürüyor ama umurum değil kedimizle keyif yapıyoruz bırak ipin ucunu biraz P

eşiniz için değilki kendiniz için yardım alın. geçmiş ağır geliyor taşıyamıyorsunuz.

Bence bir şey demeyin siz :)))

Siz eşinizede burdakilere davrandığınız gibi davranıyorsanız allah yardımcısı olsun herkes destek almanızı söylüyor ama siz işinize gelmediği için kabul etmiyorsunuz. DESTEK ALIN ÇÜNKÜ BUNA İHTİYACINIZ VAR

Psikolojik destek almak kötü bi şey değl ki yada illa şiddetli bi rahatsızlığınızın olması gerekmez. Yaşadığım çocukluğun evliliğime etkisi oluyor mu veya nasıl oluyor'un cevabını en iyi verecek yerde orası ayrıca. Öncelikle güzel zaman geçireceğinz bi amaç bulun sonrada yardım alın derim bende ATTRAENTE ACTA EST

Her önüne gelene söylemediğinize emin misiniz?Evet haklısın kötü çocukluk geçirdim evlilik korkutuyor olumsuz bakıyorum. Ama etrafımdaki evlenip adapte olamayan hemen alışamayan dolayısıyla agresif olan insanlar bayanlar çok. Hani ekstrem bir şey söylerim dersin ki psikologa git bak bunu herkese önermem. Ama olağan bir sorun herkesin geçirebileceği bir dönem farkındaysan. Yani yeni bir hayata başladım. Eğer evliysen tecrübelerinden yol gösterebilirsin. Niye herkes psikologa taktı 1 haftadır evliyim diyorum 1 haftada psikologa git diye öneri mi olur. O kadar paylaşımlar okudum ki aldatılan bilmem eşi kötü davranan kendini hiç gibi hisseden bir sürü kimse psikolog diye bir şey dememiş onlara kittycat simsiyahım farkım yok hiç

sağ ol canım

Neymiş, telefondan tabletten yazarken bazı şeyler hatalı yazılabiliyormuş. bkz yukarıdan koyu renk ile işaretlediğim kısım. Ayrıca, "... psikoloğa..." ifadesi doğrudur. Bkz Ünsüz yumuşaması, Türkçedeki bir ses olayıdır. Süreksiz sert ünsüzlerle biten sözcüklerin, ünlüyle başlayan bir ek aldıklarında, sözcüklerin sonundaki ç, k, p, t ünsüzlerinin yumuşayarak - sırasıyla- c, g/ğ, b ve d'ye dönüşmesidir. Ünsüz yumuşaması - Vikipedi Neyse, size mutluluklar dilerim. Selametle

Neden gidemezsiniz? Ama eşiniz de yardımcıymış. Tek başıma yapmak zor geliyor deseniz anlarım da kendi evinizin işi sonuçta. Bence hep beraber yapabilirsiniz.. Hiç istemiyorum diyorsanız yardımcı alın ayda 1

Ben oraya tartıştık diye bir şey yazdığımı hatırlamıyorum.

Terapi al, sosyal hayatın dibine vur ,5 dakikanı bile boş bırakma, yorgunluktan adama saracak halin kalmasın :)) sabır taşı değil, birgün o da patlar. yeni başlayan evliliğin sorunlarla devam etmesini yada bosanmayi istemezsin herhalde.. bunun için azıcık frene bas..

Bakalım bir takım kararlar aldım uygulayamazsam gidiciiim... okumanı tavsiye ederim Son düzenleyen: Moderatör: 27 Eylül 2018

Bu sizin suçunuz değil elinizde olmadan geçmişin izlerinden dolayı veriyorsunuz bu tepkileri ki çok normal

Ee bunun bilincedeyseniz, ağzınıdan bir laf çıkmadan 10 sn bekle methodunu kullanın...10 sn bekleyince, durup düşünmeye, bu diyeceğim şey gerçekten elzem mi, haklı bir eleştiri mi diye tartmaya vakit oluyor insanın. Ev işlerini de yetiştidiği kadar yapan; mükemmel olmasına gerek yok... bir akşam mutfak, diğer gün salon dağınık kalsın, ama yeterki insanın huzur bulacağım diye her akşam gitmek istediği bir evi olsun...

Ay tatlım ya güldürdün beni... sen beni bilmezsin çok nazlı yetiştirdiler beni.. babam çayımı doldurur annem aman kalkma kızım diye peşimden koştururdu. Ben şimdi iki çamaşır asıyorum yemek yapıyorum balkon yıkıyorum böyleyim. Yoksa camdı koltuktu perdeydi hiçççç girmedim kadın çağırıcam yoksa valla ev terör alanına döner.

sen bilirsin

Okudum canim, genel olarak doğru tespitler yapılmış, verilen tavsiyeleri aklimin bir kenarina yazdim, uygulamak zaman alacak, hemen yaptim oldu diye bişey yok tabi... yazidaki fikirleri benimsersek sorunu çözeriz insallah Son düzenleyen: Moderatör: 27 Eylül 2018

Spora gitmeyi düşünüyorum. Yakınlarıma böyle anlatmak istemiyorum zayıf görünmeyi pek sevmiyorum.

Çocuklarımın babası tarafından aldatıldım ve boşandım. Bir evlilik daha yaptım o da 9. Ayında dava açtım şiddet yanlısı bir psikopatla evlenmişim. Yani artık benim için evlilik defteri kapandı. . push ; E

Size cevap yazan insanları azarlama hakkını nerden buluyorsunuz, herkese iyi forumlar zira ben yazmayacağım artık çünkü çok iyi biliyorsunuz ama yine de konu açıyorsunuz, sinirinizi de size yardımcı olan insanlardan çıkarmaya çalışıyorsunuz. Bu kafayla devam etmemenizi öneririm. İyi günler. Ben bana cevap verenleri azarlamıyorum. Siz gibi dik kafalı vs vs eleştiri yazanlara gayet tabi cevap veriyorum. Ben sinirimi de kimseden çıkarmıyorum kendime uygun cevap bulamadım diyorum. Ayrıca size de mantıklı bir cevap verdim burada herkesin sıkıntısı var yönlendirin herkesi psikologa. Çok mu Psikologa git diyesin var de tamam da arkadaşım kendin de bir şeyler kat da bir yardımcı olmaya çalış. Ben de size arkadaşlarınız size dert falan anlatırsa bu kafada devam etmemenizi öneririm

Evet normal. Ama ben kendimi böyle kabul edemiyorum ben çünkü evliliğimde şöyle böyle olucam diye çok sözler verdim kendime.

bu ne?otomatik bir mesaj mı yoksa canlı mısınız? B blckndwht

Canim yaa noldu eşine? B blckndwht

Çocuklarımın babasından aldatma nedeniyle boşandım. Bir evlilik daha yaptım o da şiddet nedeniyle bitiyor. cennetyarim Hadi Gelin

Buraya herkes kendi düşüncesini yazıp size yardımcı olmaya çalışıyor ve siz onların içinden istediğinizi alırsınız, ister uygular isterseniz uygulamazsınız orası size kalmış

Hayatı kendine ve eşine gereksiz yere zindan ediyorsun... Destek almayı denedin mi? safi. naz

Amaan bildigimiz seyler bana ne yaradilislari geregi liderlerse korumacilarsa vs vs. Uyum saglamak zorunda miyiz hih. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Eylül 2018

Artık geçti gitti ama tekrar o günleri yaşayıp anlatmak istemiyorum. Bilmiyorum belki de bir an karar verip giderim

tatlım ben biraz cevabımı buldum gibi sonuna kadar okumanı tavsiye ederim. ... Son düzenleyen: Moderatör: 27 Eylül 2018

Hep böyle misiniz? Gerçekten şu yazdıklarınıza inanamadım. İnsanlar gayet de kayda değer fikirler vermiş ne yapmalarını bekliyorsunuz? Çok dikkafalı ve dediğim dedik tavrınız var şu yazdıklarınızla. Evlilik danışmanı, psikolog bunlar için var konuşmak ve derindeki sorunu çözümlemek için.

Aklınız gayet başında.. bilinçaltınızda ailenizin ki gibi bir evliliğe sahip olacağınız korkusu var gibi. Ve farkında olmadan eleştirdiğiniz şeyleri yapıyorsunuz gibi.. Durumun farkındasınız aslında, bi psikologdan destek alırsanız o size bu davranışlarınızın gerisinde etkili olan duygular ve psikolojik olaylar hakkında bilgilendirir Mihail Zoscenko

Zor bi çocukluk geçirmişsin diye bişeyler yazasım gelmişti ama cevapları okuduktan sonra fikrim değişti. Gerçek hayatta nezaketten bihaber bu türde bir insana yarım saatten fazla katlanamazdım, herkes de iyi niyetli yorumlar yazmış kimse de beğendirememiş kendini eminim herkes çok üzgündür Herkes yazmış ben de yazayım psikoloğa git.

Laflara bak laflara, bence sen iyi bir psikologa git! Bana yazma demişsin ama tutamadım çenemi!

Öncelikle eşinize hakettiği değeri verin ve onu çocuk gibi azarlayıp durmayın psikolojik destek alın yoksa evliliğiniz bu şekilde fazla uzun sürmez

Ben de aynı model ailede büyudum. Yalnız ayrılmadılar. Ama hala da didisirler. Gurbetteyim gezmeye giderim. Moral sıfır olarak geri dönerim. Eşim de böyle bağırış cagiris hiç hoşlanmaz. Bana yardım eder. Konuşarak anlaşalım hep der. Bana da geliyor arada hey heyler. Bazen çocuklara yukseltiyorum sesimi. Uyariyor. Tabi haklı. Ben baya yol katettim. Bu konuda artık ilk zamanlardaki gibi değilim. Size tek tavsiyem. Esinize kulak verin. Sakin olmaya çalışın. Onun iyi huylarinin sizin agresifliginizi torpulemesine izin verin. Cevredekilerin sözlerine de kulak asmayin. Yardım etmeyen hiç etmez. Ama adamı da biktirmayin. İş yaparken müzik açın mesela. Sizi rahatlatacak birşey bulun.

Eşimi küçük küçük azarlıyorum diye psikolojik bir destek alma aşamasına geldiğimi düşünmüyorum. Biraz daha sakin olmam lazım ve evliliğe adapte olmam lazım onun yollarını arıyorum.

işte normal haliniz bu ise karakterin sonradan değişeceğini düşünmüyorum. kendi kendinzie törpülemeniz lazım. Samsonn

Psikolojik yardım almak için çok büyük sorunlarınızın olmasına gerek yok ve yardım almak rahatsız olunacak bir durum da değil. Kendimizi daha iyi tanımak, ailemizle-eşimizle ilişkimizi düzenlemek, kendimizi sağlıklı ifade etme yollarını öğrenmek, evlilik ilişkisinin dinamiklerini anlayıp çatışmaları çözebilmek vb bir çok nedenle psikolojik yardım alınabilir. O 'küçük küçük azarlamalar' diye tanımladığınız iletişim şekli evliliklte zamanla 'büyük büyük sorunlar' çıkarır size. Eşinizin sabrı sizi yanıltmasın o sabır taşı çatlarsa çok üzülürsünüz. Erkeklerde farklı bir 'erkeklik gururu' oluyor. Bu yorumu 25 yıllık evli ve uzmanlık alanı psikolojik danışmanlık olan biri olarak yazıyorum ve yazdıklarımla sizi kırmadığımı umuyorum.

Zaten yorgunluktan sinir basıyor. Adama saracak boş vaktim zaten yok hareketleri batıyor. Bir erkekle yaşamak değişik geldi. Ev sorumluluğunu almak kendimle uğraşırken onun eklenmesi. Ya ben derdimi anlatamadım ya sizler farklı açılardan bakıyorsunuz. Ben zaten çalışıyorum sosyal hayatım aktif evde oturmaktan eşime sarmıyorum yani. Neyine sarcam ben zaten rahatlık istiyorum

Kendinizde başlıkta yazdığınız gibi "Yaşadığım çocukluk" evet bunu siz yazmışsınız. Yani hayatta yaşadığımız olayların ve korktuğumuz bazı konuların bize takıntı olarak geri döndüğünün de farkındasınız. Burada size yardımcı olmaya çalışan insanlara fikir veremiyorsunuz, geçiştirilmeyi sevmiyorum diyerek azarlamışsınız. Ben bunun sizin gündelik kişiliğiniz olduğunu düşünüyorum. Ki siz de zaten eşinizi azarladığınızı söylemişsiniz. Ve içinizde halihazır da olan evlilik korkusu mecvut. Evliliğe zamanla alışacağınızı siz zaten biliyorsunuz keza aksi mümkün olamaz. Burada sizi psikoloğa gitmeniz konusunda teşvik etmelerinin amacı ise aslında çocuklukta yaşadığınız ve bugününüzü etkileyen olaydan sıyrılmak. Bunu psikoloji okuyan biri olarak söylüyorum.

Bunu her onume gelen konu icin soylemem ama, biraz psikolojik destege ihtiyaciniz var bence. Cocukluk travmalariniz olmus, atlatamamissiniz ki cok normal. Zaten farkindasiniz durumun, biraz destekle cok rahatlarsiniz inanin.

Alıntıyı yapamadım ama şu: Ben bana cevap verenleri azarlamıyorum. Siz gibi dik kafalı vs vs eleştiri yazanlara gayet tabi cevap veriyorum. Ben sinirimi de kimseden çıkarmıyorum kendime uygun cevap bulamadım diyorum. Ayrıca size de mantıklı bir cevap verdim burada herkesin sıkıntısı var yönlendirin herkesi psikologa. Çok mu Psikologa git diyesin var de tamam da arkadaşım kendin de bir şeyler kat da bir yardımcı olmaya çalış. Ben de size arkadaşlarınız size dert falan anlatırsa bu kafada devam etmemenizi öneririm Gereksiz oldu çıkışın ama Hak veriyorum biraz sana. Bugunlerde ben de sıkıntılıyım dün arkadaşıma dert anlattım. Bir kendinden birşeyler kat. O kadar anlattım uzun uzun bana dediği boşver takma bu kadar psikolaga git. Aklima geliyor zaten o da. Yine de anlatmak zehrimi dökmek rahatlattı biliyor musun. Bugune kadar kimseden uzun uzun tavsiyeler almadım etraftaki arkadaşlarımdan. Aksine ben çok tavsiyeler veririm iyi dinlerim. Anlatmak bile rahatlattı düşün. Sesli düşünmüş oldum. Psikolog iyi seçenek çünkü geçmişten geliyor bazı sıkıntılar o çıkarabilir birşey der seni rahatlatır belki. Ben de gidecem Ama gerçekten evli arkadaşlar yada psikolojiden anlayan arkadaslar bir iki şey çıkarsa şu yüzüne ne güzel olur. Belki de bunun çıkarılacak birseyi mi yok bilemiyorum. Olmali halbuki. Cunku dün öyle bir anksiyete yasadimki geçmiş sorunlardan. Dogruyu goremedim. Birisi bana doğru yolu göstersin istedim. Birine ihtiyaç duydum. Sen de sonra çok pişman olacağını adamın bırakıp gidebileceğini düşün. Ozaman dizginlersin kendini. Rolmodelin kötüymüş benim de kötüydü ablam ve eniştem ve onlarla çok vakit geçirmem dolayisiyla. Sonra çok başka başka sorunlar.. Burdaki psikolog hanım çok güzel yazmış. Onemli yazdıkları. B blckndwht

Psikologa gitmek evet normal bir şey tabi ki güzel bir şey. Ama yeni ortaya çıkmış bir alışma sürecinde hemen psikologa koş demek anlamsız. Önce insan kendisi çabalar başaramıyorsa gider doktora böyle böyle der. Ben şuan dediğim gibi bu aşamada değilim ben tecrübelerden yola çıkıp yapmam gerekenleri başkalarından da uzun yıllardır evliliğini yürütmüş insanlardan da duymak istedim. Küçük küçük azarlamalar zamanla evet büyür ben de büyümeden engellemeye çalışıyorum. G greengirll

Ne duymak istiyorsunuz söyleyin onu yazılımda rahatlayın

Off canim yaa bu eşimi azarlama huyu, ufacik şeylerde kalbini kırma huyu bende de var, ayni babama benzemeye başladigimi hissediyorum, hic birseyi begenmez kulp bulan birine döndüm, nefret ediyorum bbu huylarimdan, bende kenarda bekleyeyim sana yapilan tavsiyeleri dinleyeyim B blckndwht

terapi alınız...

Sorunsuz insan var mı? Elbette hepimizin sorunları, çocukluğumuzdan getirdiğimiz sıkıntılar var. Önemli olan bunları fark edip düzeltmeye çalışmak. Satır arasında yaptığınız imayı anlamakla birlikte üzerinde durmayacağım zira mesleğim bunu gerektiriyor. Üzgün birini daha fazla üzüp hırpalamayı kendime yakıştırmıyorum. Her şey gönlünüzce olsun.

Allah razı olsun canım içimi rahatlattın. Haklısın kendimin farkındayım inşallah başarıcam :)

Siz herkesin beni anlamış olmasına ve yazımın düzgün olmasına rağmen yazınızı düzeltirseniz sevinirim gibi uyarıda bulundunuz bu da bana çok saçma geldi ben de ne alaka diyerek size gerekli cevabı verdim. Ki bunu bana yazdığınız yazıya baktım istemsizce... ve sadece gülümsedim. Burada mesela kadınlar derdini anlatıyor -de ekini ayrı yazmıyor ya da herkes yazması gerekirken 'herkez'yazıyor. Burada sizin gibiler de gelip o öyle yazılmaz şöyle yazılır diyor. Hayır kadın bilmiyor olabilir belki kelimeleri doğru yazamıyor ama onun amacı imla puanı almak değil derdini anlatmak. O yüzden böyle akıl verenler bana biraz klavye üzerinden büyüklük taslamak gibi geliyor ve hoşuma gitmiyor. Etrafımda insan kalmadığını herhalde hayal dünyanızın yaratıcılığıyla bana söylediniz çünkü etrafımdaki herkesle ilişkim iyi şükür. Ve ben burada bazı kişilere sinir yapmış olabilirim ama sonrasında o gün için asabımın bozuk olduğunu sinirli olduğumu söyledim kimseyle de tartışma yaşamadım. Sizi buraya herkesin avukatı olarak atadılarsa bilemem. Tüm dünya ile iletişimimi k. çı kırık bir siteden anlayamazsın. Evde huzursuzluk vardı da o yüzden böyleyim diye işin içinden sıyrılsaydım burada paylaşım yapmaz gerile gerile otururdum. Benim bürünmek istediğim başka bir karakter yok ki sadece surat asıyorum yoruluyorum bunu eşime yansıtıyorum dedim onu da düzelttim yavaş yavaş alışıyorum çünkü bakış açımı evim var eşim var kendi eşyalarım var ne güzell olarak değiştirdim. Bu arada evrilmek insanlara özgü bir kelime değil bana kullanmazsanız sevinirim. Madem o kadar süslü yazacaksınız psikoloğ daki yumuşak g yi normal g yaparsanız daha iyi anlarız sizi süsü de bozulmaz:) Defo kelimesi de giysiler, eşyalar üzerinde kullanıldığı için benim üzerimde kullanmazsanız sevinirim. Entelektüel gibi bir kelimeyi evliliğimde defalarca kullanman bana ilginç gelse de entelektüel kelimesinde kullandığınız fazladan 'L' harflerinden birini atarsanız daha doğru olup sizi daha iyi anlayabilceğimizi düşünüyorum. Yalnız kalmam merak etmeyin konu sandığınız kadar büyük değil bir buçuk aylık evliyim yeni yeni alışıyorum eşim de iş yapmadığın için böyle sinir yaptın bak yavaş yavaş alışıyorsun ben de sana yardımcı oluyorum dedi ve mutlu mesut devam ediyoruz. Teşekkürler.

Amin cümlemizi inşaAllah Bende sizin adınıza çok sevindim Zaten sorunun farkındaydınız önemli olan da buydu

Aslında yardım ediyor eşim surat assam hemen kalkar yapar ama tabi ben onu huzursuz etmiş oluyorum. Surat asmamak için söz verdim kendime evime eşime severek yapıcam bundan sonra

Kuzumm valla 2 yıl iyi cesaret. Ben şuan 1 aylık evliyim ve hemen çözümler aramaya başladım. Çünkü bu küçük görünen şeyler, beni alttan alıyor diye rahatlayışımız aslında büyük şeylere sebep olacak. Sadece sabrediyorlar. ... Sonuna kadar okumanı öneririm. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Eylül 2018

Haklısınız zaten o öyle bir dönemdi geçti

bence yardım alın. bir terapistle neden görüşmüyorsunuz. giden arkadaşım çok rahatladığını söylüyor. ikincisi de doğal taşlar var ne kadar inanırsınız bilmem ama insanın sinirini gerginliğini çeken

İnsanlar neden psikolojik destek almayı düşünmezler ki bilemiyorum. Ortada sağlıksız bir durum var ve siz bunun farkındasınız ki çözüm arıyorsunuz. Sorunlu bir annen babanın çocuğusunuz ve böyle olması normal. Psikolojik destek; bu tür çıkış yolu bulamadığımız durumlarda uzmanından yardım almak demek.

Canım daha 1 hafta oldu hemen terapiste gidiyorum diyemem adama. Şuan ihtiyacım olan şey alışmak

Bazı kararlar aldım uygulayamazsam gitmeyi düşünüyorum

Sanirim yeni evlisin. Evliligin ilk zamanlarinda olur böyle sorunlar alisma süreci bu. Ben de anne babamin evliligini model almisim demek ki, baslarda esimi cok kirdim tepkilerimle. Esim de cok cok iyidir. Hatalarimin farkina vardim ve zor da olsa düzelttim. Sen de nerde hata yaptigini ve neden yaptigini anlamissin. İnan gerisi gelir. Sabret ve mücadele et. Esim öyle her ise yardim etmez ama sagolsun ucundan tutar. Ama cok ilgilidir. 5 yildir evliyim kötü yönde degisen bir sey yok. İlk gunkünden güzel bir evliligim var. Kendini böyle kuruntularla üzme ve kötüyü cagirma.

Yorum yapanlara verdiğiniz cevaplar takıldı da gözüme. Sinir Hastası gibi davranıyorsunuz farkında mısınız?

Seni çok iyi anlıyorum ben de böyle bir çocukluk geçirdim hatta 25 yaşında evlenene kadar da üniversite hariç hep bu ailenin içindeydim, sinir hastası olmuştum artık. Eşim kurtuluşumdu ama tabi bazı tavırlarımdan dolayı biz de sorun yaşadık. Eşim sonunda isyan etti ya sakinleş ya kendini düzelt ya biter gibisinden. Neyse zor olsa da ben kendimi geliştirdim hala da geliştirmeye devam ediyorum, kişisel gelişim, dua, maneviyat iyi geliyor. Ben özünde çok sakin bir insanım hatta melek gibisin diyenler vardır ama o ortam beni huzursuz sabırsız sinirli yapmıştı. Halledersin canım, durumun farkına varman güzel.

Yazık bize ya cidden. Bazen annemle babama o kadar kızıyorum ki.. Benim eşim de çok iyi çok tatlı güler yüzlü.. Çabalar benim için Allah başımdan eksik etmesin. Hep memnuniyetsizlik var bende aynı annemm.. Değişim bizim elimizde insanlar kanser hastalığını yeniyorlar

Malesef insan kotu oldugunu bildigi halde gordugu ve huy edindigi davranislarda bulunuyor. Cok klasik bir tavsiye olacak ama cift terapisine gidin. Ben kendi adima faydasini gordum. Nasil konusacagimi, yikici degil yapici olabilecegimi gordum. Bazen gercekten insan kendisindeki noksani fark etmiyor. Baskasinin sana soylemesi gerekiyor ne kadar yipratici ozelliklerinin oldugunu. Sadece esine karsi degil, kendine de boylesin. Baksana simdiden evhamlara girip, en kotu senaryolari kafanda cizip kendi kendine bile agir gelen stres yukliyorsun. Karsindakilere ne yaptigini bir de sen dusun

canım ben şu yazıyı okudum ve karar verdim... bunu bence bütün kadınlar okumalı. Son düzenleyen: Moderatör: 27 Eylül 2018

Aynen öyle çok şükür. Herkes aynı şanslarda büyümüyor. En azından biz çocuklarımıza bu fırsatı vermeliyiz :)

evhamlı, kuruntulusunuz. kendinize bir hobi edinin. hobi edinmek bile zor geliyorsa deşarj olacağınız bir şey bulun kendinize. her gün yürüyüş yapın. en az 45 dakika rahat bir ayakkabıyla tempolu yürüyün. inanın işe yarayacak. kendinizi ifade edebleceğiniz bir yakınınız var mı? kardeş, kuzen, arkadaş gibi.. dedikodu iyidir rahatlatır. bunu yapabileceğiniz birileri yoksa psikologa gidin.

Sizinkine benzer hatta daha berbat bir ilişkileri olan anne babaya sahibim. babamı 12 yaşında gördüm ilk defa o zamana kadar hayalimde öyle bir baba kurmuşum ki gerçeğini gördüğümde yaşadığım hayal kırıklığını tahmin bile edemezsiniz Mesela ben babamı birgün gelecek ve şefkatle bizi saracak, yanımızdan hiç ayrılmayacak, annemin 3 çocukla bir başına yaşamanın hırsını bizden çıkarırcasına attığı dayaklara babam son verecek sandım Hiç biri olmadı... Hatta babam kaldığı 1 aylık izin dönemlerini bize almanyadaki dostunun çocuklarıyla geçirdiği bayramları onların nasıl güzel hayatlar yaşadığı ne kadar tatlı güzel çocuklar olduğunu anlatarak geçirdi hep Ablam hep sakin etliye sütlüye karışmayan halini devam ettirirken abim babamın su gibi akıttığı paranın sarhoşluğuyla babama hiç birşey diyemediler Anamın yaşadığı ızdırabı anlatamam bile ama ne zaman sesini çıkarsa babam kapı orda defol git derdi gidecek yeri olmayan annem susmayı tercih etti Ben... Hiç bir zaman susamadım her sene 1 ay izne gelirdi ve anama yaptıklarına ve utanmadan anlattığı oradaki hayatına tepki verir hatta defol git o... u'nun yanına deyip kovardım O zamanlar çocukluğuma verir ses etmezdi ama sonraları 2 düşman gibi olduk 33 yaşında evlendim ne oldu biliyormusunuz ben babamın yaşattığı ne varsa eşimde yapıyormuşcasına tüm hırsımı farkında olmadan eşimden çıkardım O yaşa kadar flört olayım yada akrabalık ilişkilerimizde yoktu kimseyle ve bu yüzden gördüğüm tek kadın-erkek örneği annemle babamdı Ben onların ne kadar etkisinde kaldıysam artık adam hiç birşey yapmasada ben kafamda kurup kurup eşime sarıyordum yada o yaşa kadar hep kendi ayaklarımın üzerinde durup kendi kararlarımı vermeye alışkın biri olarak eşimin şunu da şöyle yapalım demelerine karşılık hep kendi fikirlerimi dayatıyordum O zamanlar hiç önemsemedim ama bana defalarca bir evde 2 erkek olmaz derdi Tanıştığımız ilk zamanlar ve nişanlılık döneminde melek gibi dediğim herkesinde saygıyla bahsettiği eşim evliliğimizin ilk yıllarında bana karşı psikopata döndü Sonrasında çok büyük acılarla ve maddi kayıplarla geçen 2 yılın ardından ben ve eşim çocuklar biraz daha büyüyene kadar boşanmayalım derken birbirimizi yeniden tanıyıp öyle hareket etmeye başladık, şimdi nasılsınız derseniz mutluyum :) Geçmişe baktığım zaman yaşadıklarımızın ve burda da onu suçlayarak bahsettiğim şeylerin müsebbibi maalesef daha çok benmişim meğer Evlilik çok başka birşey yıllar süren flört dönemi bile olsa birgün aynı evde yaşamak çok radikal bir karar Her konu da herşeyinize ortak birini alıyorsunuz artık hayatınıza muhakkak farklılıklar olacaktır bu normal, anormal olan farklı düşündüğünüzü karşımızdakine ifade etme biçimi ve çoğu zaman gözardı etsek de "zamanı" Herkese verilen tek bir hayat imkanı var eşinizde dahil... öyle zıtlaştığınız mevzular da önce bir düşünün gerçekten tartışmaya değermi yoksa tolere edilebilir şeylermi diye Hatta laf aramızda ben eşimle ilgili tolere edilebilir şeyler listesi yapmıştım :) tabi acıyı dibine kadar yaşadıktan sonra ve gördümki zamanında tolere edemediğim herşey çığ gibi büyüyüp geri döndü hemde sadece beni değil eşimi ve çocuklarımı da ezdi geçti Vel hasıl bir evde 2 erkek olmaz kamyoncu Mahmut gömleğini çıkarıp içinizdeki hanımefendiyi salın meydana :)

Ben annemle konuştum ve bana sakınnnn duyguuuu dedi şimdi böyle yaparsan eşine yerleşir ilerde ev işlerine alıştığında surat asmasan bile artık onun bilinçaltında öyle kalırsın unutmaz seni hep öyle sanar dedi. Acil düzelmem lazım kocacıma

Gelinliğin kapıda asılı kalması olayını anlamadım. M

Ben de böyle olmam inşallah. Ev sorumluluğu falan. Bana yardım da etmeyecek müstakbel kisi tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

Tatlım anne baba çekiyor da işte eş konusuna gelince biraz sıkıntı... ... okumanı tavsiye ederim Son düzenleyen: Moderatör: 27 Eylül 2018

Canim kendini uzme. Seninle benzer bir cocukluk gecirdim bende. Annem ve babam surekli kavga ederdi. Kardesimle ben yillarca onlarin kavgalariyla buyuduk. İkisi de iyi insanlardir ikisinin de kendince hatalari var. Ben bunlardan kendime ders cikariyorum. Annen gibi davranma meselesine gelince, bu cok normal. Her insan kendi cevresinin ortalamasidir aslinda. Benim uc senelik bir birliktwligim var. Zamanla annem gibo davrandigimi tavirlarmin ona benzedigini farkediyorumama anladigim kadariyla annelerimiz cok iyi insanlar. Demek ki sen iyi yonlerini de fazlasiyla aldin, farkinda degilsin. Ayrica annelerimizin davranislarini gordugumuzde neden boyle davrandigini analiz edecek anlayacak yasta degildik Kadinlar durduk yere sinirlenmez, ben annemin neden simdi bu kadar babama sinirli olduguni anliyorum. Cunku yillarca onca kavgaya ragmen ayrilmadi, belki babami cok sevdigi icin yada bizim ayriliga alisamayacagimizi dusundugu icin. Zamanla kadinlar, esleri duzelmedikce o kadar doluyor ki sinirli, stresli, kavgaci gorunebiliyorlar disaridan. Sen dogmadan once annenin ne kadae uzuldugunu gormedin, ve annen senin tanidigin yapida da degildi belki. Demek istedigim senim esin baban gibi degil. Davranislari baban gibi olmayacak. Seni sinirlendiren dolduran annenin uzuldugu seyler olmayacak. Artik devir de degisti zaten. Yani sen annen gibi dolmayacaksin. Bu sebeple annenin kopyasi da olmayacaksin. Eger sen de yillarca cekmis biri olsaydin hayatin kisiligin annene benzerdi. Ama esin seni seviyor, deger veriyor ve anliyorsa bunlari konusarak yardim alarak asabilirsiniz.

Canım aynen anlattığın gibi. Aslında evet haklısın annemin benim doğumumdan büyüyüne kadar ne kadar dolduğunu bilemiyoruz aklıma gelmemişti hiç.. O açıdan bakmamıştım.. Tabi ki iyi özelliklerini de almışımdır ama eşime biraz daha sabırlı güler yüzlü olmak için elimden geleni yapıcam

Canim ben de takintili bir babanin ve zor bir cocuklugun sahibiyim.. Seni anliyorum 3 yillik evliyim ben de cok asabiyim. Esim dunya iyisi hatalarimin da farkindayim. Bi donem anti depresan kullandim iyiydim bebekten once kestim simdi bebegim var. Ozen gostermeye calisiyorum ama cogu zaman yapamiyorum cok memnuniyetsizim. Yani her zmaan kendi basina cozemiyorsum hele de cocukluktan kalma izleri. Kisiligimize yansiyor ve kurtulmak zor oluyor hele de bir yastan sonra. Ben 34 yasimdayim 31 yasimda evlenene kadar hep yalniz yasiyordum . Hic istedim evlenmeyi ama baktim seviyorum 5 yil bir gun bile uzmemis adam beni.. Herseyi biliyordu yaralarimi kendime guvenemeyisimi.. Ama gel gor ki zamanla o da bana yuklenmeye basladi evlilik zor hep bir aradasin flort gibi olmuyor. Tabii ki bebegimizle birlikte cok sey degisti.. Beni iyimser guleryuzlu bir insan haline getirdi. Cunku kendime cok kizdigim icin onun hep gulen ve mutlu bir bebek olmasini istiyirum. Her gozunu actiginda her yaninda gecirdigim anda hep gulumsuyorum ona. Bana da iyi geliyor.. Degisiyoruz degisiriz yeter ki isteyelim. Insan buyuyor. ben esimle hep konusurum hep anlatirim ben boyle algiliyorum ben su sekilde dusunuyorum sunlar canimi sikiyor.. vb.. Sen de konus hep konus anla ve anlat.. Her sey oturacak yerli yerine guzel olacak boyle dusun. Mutluluklar dilerim

O zaman çalışma :) ne diyelim :)

Geçirdiğin çocukluk sen farketmesende tüm hayatını etkileyecek, psikolojik destek bunun farkına varmanı ve doğru yönlendirilmeni sağlayacak. Benim eşim de bana önerdiğinde şiddetle karşı çıkmıştım ama çok yanılmışım çok iyi geldi bana. Sonrasında kendim devam ettim zaten kendimi geliştirmeye.

NE FARKEDER?

Bence en önemli şeyi yapmışsınız. Sorununuzun ne olduğu ve neyden kaynaklandığını tespit edebilmişsiniz. Geriye sorunu çözmek kalıyor. En önemli kısmı bence halletmişsiniz çünkü çoğu zaman sorunun neyden kaynaklandığını bulmak için uğraşıyor terapistler. Bana kalırsa bir süre kendiniz sakin kalmayı ve daha sevecen olmayı deneyin. Hala beceremiyorsanız yardım alın lütfen. Çünkü eşinize yazık. Hem de bir süre sonra ister istemez o da tepki verecektir ve yüz göz olmaya başlayacaksınız haliyle. Bu, aranızda ki saygısı azaltır. Bunun önüne geçmek için bana kalırsa bir an önce harekete geçin. Maalesef ailemizdeki olumsuzlukların ne kadar farkında olsak da, eleştirsek de bir süre sonra kendi hayatımıza da entegre ediyor oluyoruz, sizi anlıyorum. Ama birbirinize saygınızı yitirmeden çözmek için bir an önce uğraş verin. ve küçük bir istek ; yazınızı biraz düzeltirseniz çok daha iyi anlaşılır. Arada yazdığınız "hmm" falan gibi ifadeler anlaşılma zorluğu yaratıyor :) Sevgiler aclockworkorange

PEKİ... esergry Nirvana Anneler

bir haftada mı oldu bu kadar şey. benim bir ay gelinliğim kapının arkasında asılı kaldı ne ara tartıştınız. neyse bence sakinleştirici rezene çayı falan için. eişiniz için değil kendi mutluluğunuz için stressiz olun

Benim anlatmak istediğim aslında şu: Sorunlarınız evliliğe alışma aşamasında ortaya çıkmış gibi görünse de daha derinde, sizin iç dünyanızda bazı sıkıntılar var. Üyelerin yaptığı yorumlara verdiğiniz cevaplar da bu düşüncemi destekliyor. Hepimizin kişilikleri, yetiştiğimiz aile, büyüdüğümüz sosyal ortam ve evlilik dinamiklerimiz farklı. O nedenle burdan alacağınız tavsiyeler size kısıtlı yardım sağlar. O nedenle uzman yardımı daha uygun olur düşüncesindeyim ama belli ki siz farklı düşünüyorsunuz. Yadırgamıyorum çünkü biliyorum ki hepimiz birbirimizden farklıyız. Bununla birlikte şunu da eklemeden geçemeyeceğim. -Kişi kendini objektif değerlendiremez. Yine de ben evlilik tecrübesi olanlardan tavsiye almak için konu açtım derseniz ; 25 yıllık evli bir kadın olarak şunu söyleyebilirim: Evliliği ayakta tutan şey sevgiymiş gibi görünse de aslında temel dinamik saygı ve kabul. İletişim şeklinize odaklanmanız, kendinizi ifade ederken 'ben dilini' kullanmaya çalışmanız faydalı olur. 5 Sevgi Dili adlı kitap başta olmak üzere farklı okumalarla iletişim donanımınıza takviye yapın. Doğan Cüceloğlu'nun yeni bir kitabı çıktı 'Evlenmeden Önce' çok güzel bir kitap, yine aynı yazarın 'İletişim Donanımları' adlı kitabı da çok güzeldir.

Size anlayış göstermesini ve biraz zaman tanımasını isteyin ondan bu sürende de kendinizi suçlamak yerine şanslı yanlarınızı görmeye çalışıp motive olun lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

Canım ben karakterimden bahsetmiyorum ki?Evlenince olan tepkilerimden bahsediyorum ve 1 haftadır annemin babamın hareketlerini görüyorum kendimde.

Aynen ben de oyleyim. Annemle babamla kardesimle esimle soyle kavgasiz sinirlenmesiz tavir yapmasiz alinmasiz bir gunum gecmez. Ama etrafimdakiler de ben de kabullendik beni boyle :)

Merhaba kızlar ben sitedeki yorumları soruları hep okurdum ama nedense üye olmak aklıma gelmemişti ve üye olmaya karar verdim. Konuma gelirsek zor bir çocukluk geçirdim. Birbirlerine tahammül edemeyen sürekli didişen benim kavga gürültü içinde büyümeme neden olan ikili (annem ve babamla( geçti çocukluğum. Geceleri hep dua ederdim Allahım en azından benim ailem huzurlu olsun ilerde diye... Bilmiyorum o yaşlarda nasıl gelirdi aklıma evlilik ile ilgili bir duada bulunmak.. Üniversiteye geçerken annemle babam ayrıldı. Annemi de babamı da çok seviyorum. Annem ve babam zor insanlardır sinirli, tahammülsüz, sakin anlatmayı başaramayan ama hep üzerime titreyen seven ebeveynlerdi. Babam sorumsuzdur ama annem melektir her şeyime koştu her ihtiyacımı karşıladı okuttu bir yerlere gelmemi sağladı. Dört buçuk senedir sevgili olduğum adamla evlendim. Dünya tatlısıdır. Yalnız ben annemin babamın tepkilerini görüyorum kendimde. Ağzını şapırdatma, şunu niye böyle yaptın, bunu niye böyle yaptın.. gibi konuşmalarımla çok huysuzum. Gül diyorum kendime yok hemen unutuyorum yine huysuz oluyorum. Geçen gözleri doldu dedi ki sana yardımcı oluyorum balkonu yıkıyorum yemeğe yardım ediyorum bulaşığa ediyorum ama işteki yorgunluğunu eve yansıtma biraz iş yapsan öfleyip püflüyorsun... haklısın hayatım dedim ama yine aynıyım. Biliyordum böyle olacağını zamanla o da sinirli konuşur çünkü ben nasıl davranırsam o da yapar aynı annem babam gibi oluruz herhalde. Biliyorum beceremeyeceğimi evlenmeyelim hazır değilim dedim ama hep bir baskı hep bir ısrar... nereye kadar hayır diyebilirdim?Zaten herkes konuşup duruyor yardım ediyor değil mi?hmmmmm zamanla bırakıyorlar. İlgileniyor değil mi?hmmmmmm sonradan ilgilenmiyorlar... zaten huzursuzum değişecek diyip daha da soğutuyorlar. Ne yapayım ben yardım edin. Aklıma kötü şeyler geliyor. Burada okuyorum aldatma konularını hmm o da aldatırsa falan diyorum. Daha şimdiden zindan ettim evliliği kendime.

Eşini azarladigin için değil küçüklükten gelen sırtında taşıdığın yüklerin yaraların için destek almalisin. rahatliyacaksin LoveToLove1

Hanımefendi, sizi tanımam bilmem ama sizin kendi ifadeniz ile, aileniz sizi bebek gibi büyütmüş, kendi mutsuzluklarını sizi hayatlarının merkezine koyarak kapatmaya çalışmışlar. Sizi şımartarak birşeyleri telafi etmeye çalışmışlar. Ancak, burada sizin sorunuz üzerine, tüm iyi niyeti ile günlük konuşma lisanına uygun, "forum dili" ile, size iki kelam etmeye çalışan insanlara bile bu kadar agresif tavır sergiliyorsanız, Allah eşinize sabır versin. Günlük 10 tane yazı yazmanız başarı göstergesi değil. Sizi okuyan herkesin sizi anlaması da başarı göstergesi değil. Yazınızı okuyan herkesin, ilk okumada aynı şeyi anlaması başarılı bir yazım diliniz olduğunu gösterir. Ki merak etmeyiniz, burada ki herkes aynı şeyi anladı. İsterseniz bir basımevinde editör olun, insankar ile iletişiminiz iyi değilse, bu nedenle mutsuzsanız, bir şekilde etrafınızdaki insanlar yavaştan çekiliyorsa, bir kıymeti olmayacak mükemmel yazılar yazmanızın. Hiç kimsenin hayatının merkezinde değilsiniz, dünya sizin etrafınızda dönmüyor. Ayrıca, biz sizi anlamak için çaba göstermek zorunda değiliz, siz kendinizi doğru ifade etmek durumundasınız. Kimse sizinle fırça yemek için iletişim kurmuyor, öncelikle lütfen sivri dilli ifadeleri bırakınız. Bakın, yukarıda sizinle aynı ifade tarzını kullandığımda, hiç iyi hissetmediniz kendinizi, değil mi? Kendinizde eksik olduğunu düşündüğünüz şeyi bence eksik tespit etmişsiniz. Sadece eşinizle değil, tüm dünya ile iletişim dilinizi geliştirmeniz gerekiyor. Evde huzursuzluk vardı da, ben ondan böyleyim demek, bence kolaycılık. Bu biraz karakter meselesi tamam ama yetişkin insanlar için bence tercih meselesi. Törpülemeniz gereken sivriliklerinizi kabullenirseniz, istediğiniz karaktere evrilmeniz kolaylaşır. İşte psikolog sivriliklerimizi daha hızlı, canımız acımadan, birileri kafamıza kakmadan önce görmemize yardımcı oluyor. İnsanlara kızmışsınız ama en sağlıklı tavsiyeyi vermişler size; siz ise size sosyapat teşhisi koymuşlar gibi reaksiyon vermişsiniz. Bence de psikoloğa gidip öfke kontrolü konusunda destek almalısınız. Sadece evliliğiniz için değil, tüm hayatınızın daha sakin, huzurlu devam etmesi için kendinize bu iyiliği yapın. Psikoloğa gitmek ayıp birşey değil, eksiklik değil. Aksine, eksikliğinin/defolarının farkına varıp, bunları kabul edip, düzeltmeye çalışmak entellektüel bir beynin, olgun bir karakterin getirisidir. Negatif davranışlar bulaşıcıdır ve pozitif tavırlardan daha kolay kopyalanırlar. Eşinizde sürekli iğneli laflarınıza maruz kalarak iğnelemeyi öğrenecek, surat asmalarınıza maruz kalarak surat asmayı öğrenecek. Bir arkadaşın önerdiği 10sn. kuralını uygulamaya çalışın. Lütfen kendinizede eşinizede şans tanıyın. Yoksa, hep bir şekilde yalnız kalacaksınız.

he yok ben erkek gibi terslenmiyorum kocama erkekliğini hissettiriyorum kadınlığımı da ona hissettiriyorum. Sadece biraz surat asıyorum işte memnuniyetsizlik var. Ama aştım açıkcası yavaş yavaş alışıyorum :) Sizin için çok sevindim mutluluğunuz daim olsun Allah nazarlardan korusun

bencede kesinlikle

her evlilik ayrıdır.. kimseyi kendinize referans almayın.. o yaşadı diye siz de yaşayacaksınız diye birşey yok.. sizinki dertsiz başınıza dert edinmek olmuş.. o zaman şöyle düşünün.. belli şeyler kader... eğer karşınıza çıkarsa o zaman düşünürsünüz. somut birşey yokken böyle üzülmek çok boş . push ;

Neyini uygulıcam ki ortada kayda değer bir fikir yok ben o kadar yazmışım psikologa git, yok yürü hobi bul.. ne alaka yani?Evliliğe alışamıyorum eşime asabi davranıyorum diyorum cevap psikolog ve hobi. Alacak bir şey yok geçiştirilmeyi sevmiyorum. G greengirll

Yazdiklarinda kendimi gördüm, benim cocuklugumda annemin ve babamin kavga gurultuleriyle gecti, babam icer icer annemi döverdi hastanelik ederdi annem maddi gücü olmadigi icin ve bizler oldugumuz icin sesini cikaramazdi ayrilmazdi, babam hep sinirli agresif agzi bozuk her seye kavga cikaran eleştiren şiddete başvuran biriydi, yillarca anneme ve bizlere cok cektirdi annem genc yasta vefat etti neyse biz kaldik babamla başbaşa... en buyuk cocuk benim, evde en cok bana sardi hep niye temizligi böyle yaptin neden yemegi bu tencerede yaptin, niye cami actin ev sogudu gibi sacma sebeplerden hergun kavga cikarirdi yillarca bekledim babam düzelir diye, ufakti kardeşlerim onlari arkada birakip gitmekte istemedim... neyse sonuca geleyim babam şimdi yeniden evlendi, şimdiki eşi bi kaza gecirdi bir sürü ameliyat gecirdi ona bakiyor, hayatini o kadina adadi şu an... Banada huylari kaldi bende gün gectikce gecmisi daha cok deşip mutsuz oluyorum, her gun kin ve nefretle dolup taşiyorum bunlari cocuguma ve eşimede yansitiyorum tabikide B blckndwht

Size cevap yazan insanları azarlama hakkını nerden buluyorsunuz, herkese iyi forumlar zira ben yazmayacağım artık çünkü çok iyi biliyorsunuz ama yine de konu açıyorsunuz, sinirinizi de size yardımcı olan insanlardan çıkarmaya çalışıyorsunuz. Bu kafayla devam etmemenizi öneririm. İyi günler.

Şahsen ben de eşimden daha agresifimdir, ama siz eşinize aşırı haksızlık ediyorsunuz. Durup dururken adama çatmanın başka açıklaması yok. Geçmişin açısını ondan çıkarmaya çalışıyorsunuz. Uyumlu biri olmasa bağırıp çağırsa bu şekilde ezemeyeceğinizi de biliyorsunuz.. Psikoloğa gidin. Bu sorunu çözmeden çocuk sahibi olmayın..

Geçen gözleri doldu dedi ki sana yardımcı oluyorum balkonu yıkıyorum yemeğe yardım ediyorum bulaşığa ediyorum ama işteki yorgunluğunu eve yansıtma biraz iş yapsan öfleyip püflüyorsun bunu gülerek mi söyledi ben burayı tartışma olarak anladım. neyse bence siz yorum istemiyorsunuz. kendiniz bilirsiniz

Yaşadığın şeyler normal değil ve bunları biliyorsun. Üzerinde bıraktığı etkiyi de biliyorsun... Bu süper! Sana sihirli bir değnek değmeyeceğinin de farkındasındır... Peki neden bir psikologla konuşup bu durumu atlatmıyorsun? Kendi kendine geçmesini bekleme. Çünkü geçmeyecek. Yardım almak seni o kadar değiştirecek ki... Önceki

Eşiniz nerde ki? Çok teşekkür ederim adam akıllı iki yorumdan birisisin. Haklısın içim biraz daha rahatladı. Umarım başarırım sakin bir şekilde alışmayı. kittycat simsiyahım farkım yok hiç

yani insanın huy olarak anne babaya çekmesi normal. ben de birazcık geçimsiz bi insanımdır. be kendimi böyle kabul ediyorum açıkçası.

Benzer problemleri yaşadığım için evliliğimde sorunlar yaşadım eşimin de sorunları olması bizi neredeyse bir çıkmaza sürükledi. Size iki şey önereceğim ilki evliliğiniz oturunca kadar çocuk yapmayın ikincisi ise psikolog yardımı alın. Ben alıyorum çocukluğumda yaşadığım şeylerle bu derece yüzleşip şu anki hayatıma bu derece etki edebileceğini düşünmemiştim. Siz şimdiden farketmişsiniz. Terapi çok yardımcı olacaktır.

Psikologa gidemem. Şuan asabi davranmıyorum kendisine. Yalnız hem çalışıp eve para getirmek hem ev işi yapmak biraz ağırıma gidiyor.

Ya ben de öyle diyordum ama aklım kalıyor bu sefer daha şu işler var diye sinirlerim bozuluyor. Zaten eve gitmem 17.30 yemekti kaldır çaydı saat 10 oluyo

Evet okudum bunları. Ben dilini iyi konuşurum tartışmalarımız olmamıştır 4 bucuk senedir tanışıyoruz çok şükür herkesin imrendiği bir ilişkimiz var. Herkesin derininde sorunlar vardır diye düşünüyorum ben. Buradaki cevaplardan iç dünyamdaki sıkıntımı anlamış olmanız :)Yazdıklarınız için teşekkür ederim yardımcı olmaya çalışmışsınuz.

Ben tecrübe duymak istiyorum bu dönemi geçiren insanlar olmuştur mutlaka. Yeni bir hayat sonuçta.. herkes mi evlilik meraklısıydı da hemen alıştı yani. Cevaplar evet tatmin etmedi çünkü bana 10 tane farklı soru sor hepsine bu cevapların aynısını verebilirim. Psikologa git, sosyal aktivite yap, hobilerin olsun, vazgeç bu tavırlarından...

Bence en önemli şeyi yapmışsınız. Sorununuzun ne olduğu ve neyden kaynaklandığını tespit edebilmişsiniz. Geriye sorunu çözmek kalıyor. En önemli kısmı bence halletmişsiniz çünkü çoğu zaman sorunun neyden kaynaklandığını bulmak için uğraşıyor terapistler. Bana kalırsa bir süre kendiniz sakin kalmayı ve daha sevecen olmayı deneyin. Hala beceremiyorsanız yardım alın lütfen. Çünkü eşinize yazık. Hem de bir süre sonra ister istemez o da tepki verecektir ve yüz göz olmaya başlayacaksınız haliyle. Bu, aranızda ki saygısı azaltır. Bunun önüne geçmek için bana kalırsa bir an önce harekete geçin. Maalesef ailemizdeki olumsuzlukların ne kadar farkında olsak da, eleştirsek de bir süre sonra kendi hayatımıza da entegre ediyor oluyoruz, sizi anlıyorum. Ama birbirinize saygınızı yitirmeden çözmek için bir an önce uğraş verin. ve küçük bir istek ; yazınızı biraz düzeltirseniz çok daha iyi anlaşılır. Arada yazdığınız "hmm" falan gibi ifadeler anlaşılma zorluğu yaratıyor :) Sevgiler Benim işim yazı yazmak tatlım günde en az 10 kere kurumlara üst yazı yolluyorum nasıl anlaşılmaz yazım hayret doğrusu:) hmmm da düşünme efekti aslında bunu herkes bilir sıkıntı yapma :)Senin yazına değinmek isterdim ama yapmayacağım hadi yine iyisin:))) Neyse haklısın ben de öyle karar verdim zaten. Önce kendim deneyip başaramazsam psikolog.

Evliliğin ilk yılı, eşiniz de olsa bir başkasıyla bir arada yaşamak zor gelebilir. Bu çok normal. Hele ki mutsuz, huzursuz bir ailede yetişmişseniz daha katı, kuralcı bakmanız çok normal. Ben de öyleyim nefret ediyorum bu huyumdan çok katı kuralcıyım. Takıntılı, aşırı ciddi bir babayla büyüdüm. İnsanlara bakıyorum ne kadar rahatlar. Yetişme tarzınızın etkisi yani bunlar. Ama eşinizi seviyorsanız biraz farkına varın kendinizde hoşlanmadığınız davranışların. Ve daha dikkatli davranın. yani ani ve kırıcı bir tepki yerine daha sakin bir dille anlatmaya çalışın. İnsanın anlaştığı bir eşinin olması, hayatı paylaşması birlikte hareket etmesi güzel şey. Bak ben 2 çocukla yalnız başına yüklendim hayatın yükünü. Sevdiğim anlaştığım acımı sevincimi paylaştığım bir eşim olsaydı yanımda keşke. (