Kızlar 2 senedir evliyim. Daha evlenmeden kvden çekeceğimi anlamıştım. Aslında çok avam bir kadın ama kendini görmüş geçirmiş sosyete sayıyor. Sürekli bana akıl veriyor. En sinir olduğum şeydir hiç katlanamıyorum. Ben liseyi ailemden uzakta okul kazanıp okudum üni de öyle. 13 yaşımdan beri hayatımı tek başıma idame ettirdim. Mezun olur olmaz atandım 6 yıldır öğretmenim. Sürekli okuyup araştıran kendini geliştiren biriyim. Kendi ailem bana çok güvenir ve hiç tavsiye bile vermez en doğrusunu yapacağımı bilirler. En azından hata yapıp anlayacağımı bilirler. Ama evlendiğimden beri kv bana şunu şöyle yap bu böyle olmaz vs akıl verip duruyor. Bende kv 2 tane. Eşimin ananesi de acayip eski kafa ve ondan beter akıl değil emir verir gibi konuşuyor. Eşime yakınıyordum bir gün patlıcam diye. Öyle de oldu. Hamileyim ve özel hastaneye gidiyoruz ama eşim orada doğum yapmamı istemiyor. Biraz skandalları var hastanenin ihmalleriyle ilgili. Eşimin değil lendi memleketimde doğum yapmama karar vermiştik ki kv posta koydu bize git nerde doğururssan doğur dedi. Kendisi lise kantini işletiyor, kantini bırakıp nasıl gelecekmiş doğuma. Ben de patladım doğuran benim senin istediğine göre mi karar vercem dedim. Yeter artık 2 yıldır her istediğin olsun istiyorsun akıl verip duruyorsun dedim. Hep alttan alıyordum sessiz kalıyordum ama sonrası sinir dolu günler. Hamileyken bana demediği kalmadı o kadar beklenti içinde olan prenses bir kadın ki artık tahammülüm kalmadı hiç. Allahtan eşim yanımda bu konularda beni haklı buluyor ama beni asıl düşündüren şimdi bebek olduğunda işlerin daha da katlanılamaz hale geleceği. Siz olsaydınız nasıl bir tavır koyardınız? Şimdi konu tatlıya bağlandı gibi ama eminim devam edecek beni delirtmeye özellikle bebek bakımı konusunda. Ya alacağım önlüğe kadar akıl veriyor artık düşünün...

Çok haklisiniz tesekkur ederim cevabınız için. Hep susuyordum karismalarına ama artik susamadım. Sen bizim yerimize karar veremezsin ancak kararlarımıza saygı duyabilirsin deyince sen benim gibi kaynanaya bunları dedin ya helal olsun filan diyor bir de kendini melek sanıyor. Cevrem hep bu kadına nasıl katlanıyorsun diyor. Bebek konusunda da hic taviz vermeyi düşünmüyorum ama varlığı bile bir sinir bozukluğu ayh.

Ay evet aynen yaaa. Sanki onun çocuğu. Karnım 5 aylığa kadar çıkmadı mesela kotlarımı giyebiliyordum. Sıkıştırma çocuğumu dedi bana. Çocuğumu!!!

Senin konunu okurken benim kv de gozumun onunde canlandi. Canim seninki de benimkiyle ayni model. Dusun kv ve esimin teyzesi dahil cocugumu benden kiskaniyo. Benim dogum yapali 2ay oldu. Ve cocugumu ona vermemi istiyo ve bi ton hayal kuruyo bebegimle ilgili. Yani demem o ki isler daha cok karisio dogumdan sonra. Ben mesafemi alamadim canim inslh sen bari mesafeni koyabilirsin

Aman arkadaşlar;uzule uzule sonu dogum depresyonu oluyor. Maalesef bende yasadim. Hormonlardan güçsüz;yorgun oluyorsun. birde çeneleri. bebeğim doğdu. on üç gün oturma odasında ana kucagında onların yanında kaldı. emzirmek için odama götürüyor;sonra geri getiriyordum. hala içimde ukte. Neden lohusa yatagım olmadı;yavrumu yanıma alamadım. onlara yenildim diyorum. L

Böyle kv ler bebegi kendi dogurdu sanip o sekilde sahipleniyor. Bence simdiden tavrini koy. Sınırlarini çiz.

böyle insanları anlamakta güçlük çekiyorum benim kv de evliliğimin başlarında karışmaya çalıştı kullandığım deterjana kadar eşim de onu destekliyordu sonra patladım benim düzenim var karışmayın diye ondan sonra kurtuldum. Çocuğum yok olunca tekrarlanır mı bilmem. Allah yardımcın olsun iremimki Kararsız

bir cinnet geçirin doğumdan sonra hallolur o zaman. Delft Gitmek gerekir bazen tek ayak

Şimdiden bu kadar karışan;bebek dogduğunda çok daha karışır ve seni doğum depresyonuna iter. beni çok güzel ittiler depresyona. tavrınızı koyun. sizi ve bebeğinizi sizden daha iyi düşünemez. Nerede mutluysanız;huzurlu olacaksanız orada doğurun. lohusalık'ta huzur çok önemli. Bir derdim var bölümüne konuyu açsaydınız. çok yorum gelirdi.