İyi de kardeşine defalarca kez abuk subuk şeyler yazdım aşk şiirleri bile gönderdim çok utanıyorum bir daha ona yazamam ki hangi sebeple olursa olsun astrojurnal

İçim rahat edecekse ben olsam söylerdim.

Ben kardeşine söylerdim. Ablayla alakalı bir durum yok ki, duymasına da gerek yok bu yüzden

eğer karşımdaki kişi güvenimi kazanmışsa terslemez yada kötü düşünmezdim. herkesin başına gelebiliyor. kardeşime de anlatırdım çünkü karşılaşma ihtimali var. adama söylemek istememenizi anlıyorum, belki siz iletişim kurmaya çalışsanız durumu bilmediğinden kötü davranabilir. gerek yok.

eğer olgun ve aklı başında bir kadınsa, samimiyetine güveniyorsanız neden olmasın. belki söylemiyor olmak sizi daha çok rahatsız eder, allah korusun tekrar bir tetiklenmeye sebep olur. içiniz hangi çözümle rahat edecekse onu yapın derim.

Peki sizce doğru olur mu? Yani eğer ablanın yerinde siz olsaydınız ne düşünürdünüz bu durumda?

Evet iyi anlamışsınız çok teşekkürler

Çok teşekkürler. Peki mesela siz o ablanın yerinde olsaydınız bu durumda ne tepki verirdiniz? astrojurnal

Merhaba kızlar. Konuya giriyorum hemen. Benim psikolojik bir rahatsızlığım var ve bir süre öncesine kadar bunun farkında değildim, sonradan doktor teşhis koydu ve tedaviler sayesinde şu anda çok şükür iyiyim. Bu rahatsızlığımın ilk aşamalarında kimi zaman bana uymayan saçma denilecek hareketler sergiliyordum. Bunlardan bir tanesi mesela doğru dürüst tanımadığım bir erkek vardı ona karşı çok saçma davranmıştım gidip de ona ben sana aşığım demiştim, halbuki ne alaka yani doğru dürüst tanımıyordum bile adamı. Adam da şaşırdı doğal olarak, bir şey demedi beni kırmadı ama anlam veremedi benim bu hareketime. Ben adamın peşine düştüm çok saçma bir şekilde, saçma sapan aşk şiirleri bile yazdım adama. Kendimi rezil ettim. Yaptığım şeyler çok saçmaydı. Daha sonra doktora gittiğimde bunun hastalığımla ilişkili olduğunu söyledi, böyle hastalığın atak dönemlerinde böyle saçma hareketler olabiliyormuş. Neyse bunlardan sonra adamla hiç iletişimim olmadı zaten. Buraya kadar sorun yok ama şimdi şöyle bir problemim var. Bu adamın ablası ve abisi benim yakın çevremden, ablasıyla özellikle şu sıralar samimiyiz ve görüşüyoruz. Tabi o bu olanları bilmiyor Benim içimde bir üzüntü var bu konudan dolayı, adam da benim geçirdiğim rahatsızlığı bilmediği için bu ne yaptı böyle falan diye düşünüyordur, en çok buna üzülüyorum. Yarın öbür gün ablasına bu olanları anlatırsa diye de korkuyorum. Ablasını da seviyorum açıkçası, onun gözünde böyle saçma durumlara düşmek istemem. Ben diyorum ki acaba ablasına bu olanları nedeniyle birlikte anlatsam nasıl olur? Sonuçta psikolojik rahatsızlık olması ayıp bir şey değil. Bunu ona açıklarsam rahatlayacakmış gibi hissediyorum. Açıkçası kardeşine de bunu söylese benim açımdan iyi olur. Çünkü yarın öbür gün karşılaşırsak yüzüne nasıl bakacağım adamın bilmiyorum. Yani kısacası sizce ablaya bu durumu anlatmalı mıyım? Abla dediğim kişi otuzlu yaşlarda biri bu arada, benden büyük yani. Olgundur ve anlayışlıdır diye düşünüyorum. Siz bu konu hakkında neler düşünüyorsunuz?

bence gereken kişiye anlat... yani adam dediğin kişiye nasıl sana, aşığım dediysen.. başkalarını karıştırmadan adama anlat durumu olsun bitsin H

Nasıl yani anlamadım pek dediğinizi. Biraz daha açar mısınız