Bu özelliklere sahip olup çevresinde bir yığın insanca sevilen insan gördüm, alakası yok bence. Örnekte ekleyeyim kimseyi ciddiye almayan kendini beğenmiş, küfürlü konuşan, diğerlerine hakaret eden bir erkek tanıyorum, herkes bayılıyordu ona.

Hatam oldu, açığımı verdim demişsin, neydi ki o açık? Özel degilse..

Yani yaklaşık 15 yıldır yalnız olduğum için geceleri filan artık korkmaya başladım. Haftasonları tek kişi ile konuşamamak duvarlara bakmak, kendi kendine konuşmaya başlamak.

Herkes davranışlarıyla kendini yansıtır. İyi insan olmak, sır tutmak, saygılı olmak, seviyeli olmak, yerli yerinde konuşmak vs... karşımızdaki kişilere göre şekillenmez bence. Yani seviliyoruz yada sevilmiyoruz diye şekillenmemeliyiz... Aa bu beni seviyor ona iyi olayım yada bu benim dedikodumu yapıyor buna gıcık gideyim demek benim karakterime ters. Sonuçta davranışlarımız bizim yüreğimizin aynasıdır. Karşımızdakinin değil... Yani boşverin gitsin.:)

Vaölah kim ne derse desin sen kendin ol yeter... benim arkadas cevrem minimum. Bir dügün yapmaya kalksam 3-4 arkadasimdanbaska kimse gelmez zerre umrumda degil :) ben kendimi yamultamam birinin hosuna gidicem diye :) Zaten o eski dostluklar kalmadi

Tüm hatalı insanlar sizin bulunduğunuz ortamda mı toplanmış yoksa sorun sizde olabilir mi?

O erkek yakisiklidir yada zengindir vs ne bileyim bi albenisi var belki de. Ha benim tarzim degil ama vardir illa ki bi artisi.. Benim cevremde de var boyle bi tip dedikoducu, fitne, mixer gibi.. ama seviyorlardi sosyaldi, muhabbeyliydi, tatli dilliydi, gülduruyordu.. ama o gidince ozleyen de olmadi hic. Dislaniyorum deyince sevilmeyen insan nasil olur diye dusundum bir an.

Sizi dislamalarindaki sebep nedir tam olarak?, eger hata sizdeyse donun bu hatadan. Baska yere de Gitseniz gene dislanirsiniZ.

Hayatımın bir döneminde başıma geldi. Asla ait olmadığım, diğer herkesten farklı düşündüğüm ve yaşadığım bir ortamdı. Çare önemsememek.

yanlız kalmaz insan.. hadi diyelim yanlızsınız ne var?dünyanın sonu mu? yeni iş yeni okul ohoo bir dünya çevre ile insan dolusu dünya.

bulumdugum ortam yanlış diye düşünürdüm bana sırtını dönen insanın yanlış arkadaş yada kendimin yanlışlarını görmeye çalışırım. ömür boyu sürmesi için hala hatalarımda ısrarcı insan seçimin de fikirlerimin olmadıgına üzülürdüm

Sizi olduğunuz gibi seven insanlarla olun

oluyor cnm ben muhabbetcı değilim sessizim ve sevilmiyorum

ben ne demek ıstedgnzi çook iyi anladım. seytan tüyü o. bn güzel bı kızım ama sevılmem bi kadınla tanıştım kahve ıctık ıkıncı buluşma ıçın cevap bile göndermedi

Demek ki kafa dengi insan bulamamissiniz, bulana kadar devam oyleyse:)

Çok soğuk ve resmi biriyim. Bir de ortamımız çok dedikoducu ve rekabet olan bir ortam. Herkes birbirinin kuyusunu kazıyor. Herkes birbirinin açığını arıyor. Ben de onlara açığımı verdim açıkcası. Herkes cephe aldı bana.

Bencil, kibirli, dedikoducu, insanların arkasından iş çeviren, yalaka bir tip olsan cevren insan kaynıyor olurdu. Malesef dünya öyle bir yer, iyiliğin yaramadigi kötülük yapanların değer gördüğü bir yer. Ben de kendi kendime insanlardan uzaklastim, verdiğim değerin karsiligini alamamaktan, güvendiğim insanlardan darbe yemekten her şeyden herkesten yoruldum. Ve kendi kendime uzaklastim herkesten. Sorun sende değil inan bana, insanlar yapmacık, çıkarcı bunlara katlanamayan bir çok insan da yalnız veya çok az dostu var. Amaaan sallama ya, sinirini bozacaklarina uzak olsunlar daha iyi.

Hiç böyle bir durum yaşadınız mı? Bulunduğunuz ortamda hiç kimsenin sizi sevmediği, herkesin sizi dışladığı. Herkesin size sırt çevirdiği, sizi kötülediği. Bunu nasıl atlattınız? Sonsuza kadar sürüyor mu bu yoksa nasıl geçiyor?

Bir ortamda hiç kimsenin sizi sevmemesi enteresan bence. Muhakkak anlastiginiz ya da sevdiginiz birileri vardir. Bir okulda sadece kendi zümrem tarafından dışlanmıştım. Hemen başka bölümden arkadaşlar buldum. Yalnız ve dışlanarak iş yapılmaz. Insanın ruhunu öldürür bu durum çözüm üretmeye bakın. Herkes herkesi sevmek zorunda değil hele ki is yaşamında, kendinize başka alanlar yaratın.

Zorunlu olarak bulunduğunuz ortamlarda kendinizin seçmediği insanlarla birarada bulunurken örneğin iş okul gibi, kimsenin sizi sevmemesi nadir ama olmayacak şey de değil. Ama onun dışında özel hayatınızda da çevrenizde kimse yoksa dönüp kendinize bir bakmalısınız. Asla kötü sevimsiz bir insansınız demiyorum ama ne bileyim iletişim konusunda beceriksiz olabilirsiniz sosyalleşme konusunda sıkıntı yaşıyor olabilirsiniz. Bence bu konuya eğilmeniz lazım çünkü sosyal varlıklarız ve hayatımızı onlara endekslemesek de insan insana lazım

Iyyyyyyy birileri bana böyle davranicakta bende üzülücem valla hic umrumda olmazdi. Mutlu olmadiginiz yerde bulunmayin.

Beeen varımmm. ve yalnızım yineee. sempatik ve akıcı konuşan biri olmadıgımdan diye düşünüyorum

Genelde bana depresyondayken oluyor. Depresyondan cikinca geciyor.

Ortam degistirebilirseniz değiştirin ben iş yaşamımda değil ama şartlar gereği özel yaşamda yalnızım çoğu yere tek giderim tiyatro sinema avm bu aralar. Eğer degistemiyorsanız takmamaya çalışın. Işten sonra sosyalasebileceginiz alanlar bulmaya çalışın. Kendiniz için uğraşın çabalayın.

Benim de başıma gelmişti cidden çok kötü bir durum, sabrederek insanların sizi tanımasına fırsat verin tavırlarının değişeceğini göreceksiniz.

Niye herkes boyle dusunuyor olabilir hakkinizda acaba? Hareketleriniz mi fevri?dedikoducu, fitne fesat, asosyal, kaba saba, alıngan, bencil, dengesiz, ofke kontrol sorunu, genis bir insan vsvsvs degilseniz neden olsun tum bunlar? Bir yerde hataniz oluyor diye dusundum.. Ben de cok arkadas meraklisi degilimdir ama 3_5 saglam dostum vardir mesela. Varsin olmayiversin cevremde 50 kisi..

Bulunduğum ortamdakiler mok yesin derdim. Siz kimsiniz moduna girersiniz kıymete binersiniz. Çekingen durursanız dışlanırsınız.

Ben yaşadım. O ortamdaki insanlaea ait olmadığımı net hissettim. Aralarına girmeyi cok denedim de beceremedim, sevdiremedim kendimi. Kendimi sorguladım. Kendimi ifade mi edemiyorum? Beden dilim, konuşmalarım onlara samimi mi gelmiyor? Cevap bulamadım. Ama kendimi cok kötü hissettim. Çok ağladığım zamanlar oldu

Ortamımı değiştirmeyi düşünüyorum. Yanlış insanlar yanlış arkadaşlar. Benim de hatalarım oldu ama hiç kimse sevmiyor beni. İşin enteresan yanı ben de kimseyi sevmiyorum. Yani aslında bu duruma üzülmüyorum. Üzüldüğüm durum sadece yalnız kalmış olmam.

Böyle bir durum içindeysen ve fırsatın varsa arkana bakmadan uzaklaş oradan.

Size karşı yazmadım zaten, fakat insanlar birini aralarına alacaklarında öyle kötü özellikleri çok takmıyorlar. İyi özellikleri de takmadıkları gibi. Alçak gönüllü bir arkadaşım iş yerinde iyi bir poziyonda olmasına rağmen orada çalışan temizlikçi kadına bile güler yüzlü hoş davranmış, kimseden kendini üstün görmemiş, işi neyse yapmış, dedikodu yapmamış, diğer çalışanlara da aynı tutumla davrandı, fakat şimdi iş yerinde kendisini küçük görüyorlar. Not: Yukarıda bahsettiğim çocuk yakışklı değildi, herkes gibiydi.

Bir arkadaşımla kavga ettik ve o haksızdı. O da sürekli benim arkamdan konuşmuş, milleti bana karşı doldurmuş. Bir ara herkes bana düşmandı. Kimse olayı benden dinlemedi, kimse bana sormadı. Herkes onu haklı gördü. Ben de ondan dolayı herkese soğudum. Kimseyi sevmiyorum.

Illa ki birisi vardır. Yalnız mutlu olmanin yollarini ogretirler insana. Is ortaminda mesafeli dururum. Kimseye ihtiyacım yok aile mühim komşular falan. Okul ortaminda falan bir akıllı denk gelse yeter kafasindaydim.

Evet evet beeen ama ben sempatik biri degilim ondan galiba

Ben de hep kendi zumremle sorun yasamisimdir nedense hala da oyle. Sorun bendd degil onlarda cunku sonradan gelene basku ve sindirme politikasi uygulayinca ben disimi gosteriyorum ve kötü oluyorum :)

Hm bu her durumda oluyorsa belki insanlara karşı bir yanlışınız oluyordur?

Ben de soğuk resmi biriyim. Çok ciddisin derler. Gülşnce espri yapınca da yapmacık duruyor derler.

Dışlanmak degil de soyle bir durum yasamistim. Calistigim okulda genc ogretmen sayisi az. 2 kisi ders programi yuzunden beni sirtimdan vurmaya calisti kendilerince oyun oynadi tabiki ben de hakkimi aradim ve hakkimi aldim. Durum boyle olunca bu iki gerzek benle 1 hafta konusmadi. Diger samimi oldugum arkadasim izinliydi. Kendimi cok yalniz hissetmistim. Isime baktim takmamaya calistim ve onlari sallamiyormuscasina bir goruntu verdim. Kendiliginden konusmaya basladilar benimle. Sonra samimi oldugum arkadasimin izni bitti ve sonrasi onemli degil benim icin

Kac yaşındasınız? Okuldan isten mahalleden hic mi arkadasınız dostunuz olmadı ya da sevgiliniz ya da kuzeniniz falan da mı yok 15 yıldır yalnız olamazsınız