Yine bir başka sıkıntıyla, ben geldim. Ablamla ilgili açtığım konudan sonra, verdiğiniz akıllara uyarak ablamla arama mesafe koydum, yine de saygısızlık etmedim. Şimdi hiç konuşmuyoruz. Üniversiteye giderken bile aramadı, hatta annem gelsene kızım bize dediğinde, yol paramı verin de geleyim dedi. Kendini hatalı hissetmek yerine, daha da öfkeli. Açıkçası ruh halim berbat, ne yaptım ben ona bu kadar bilmiyorum. Çevremde gördüğüm, dizilerde duyduğum abla, kardeş diyalogları içimi çok acıtıyor. Ablası kardeşine, anlaşamayabiliriz ama sen benim canımsın diyor, bunları ben ablama söylemiştim ama o bana hiçbir zaman bir adım bile atmadı. Sadece kötü giden bu değil. Üniversite hayatımda da bir takım sorunlar var. Başından beri görüştüğüm, üniversite arkadaşım bana büyük yanlış yaptı. Onun harici görüştüğüm pek fazla kimse yoktu. Soruları saklamak, notları vermemek, kendi aralarında haince davranışlar yüzünden uzaklaşmıştım çoğundan. Neden birbirlerinden not gizlediklerini bir türlü anlayamıyorum. Dediğim gibi, başından beri samimi olduğum arkadaşımdan da darbe yedim ve benim yegane dostum, yalnızlığımla yine baş başayım. Bana yalnızlık hiçbir zaman koymadı ama sonu bitmek bilmeyen bir döngü oldu bu dost, arkadaş kazıkları. Bu bahsettiğim arkadaşım ortak erkek arkadaşımızla arkamdan iş çevirmiş, benim tanıştırdığım erkek arkadaşlarıma benimle ilgili saçma sapan şeyler söylemiş. Önce inanmadım ama sonra itiraf etti. Ben bu sefer arkadaşlığımız bitti dedim ama o yalnız kalınca üzüldüm, çünkü benim yine dışarıdan arkadaşlarım var. Oysa o, sanki haklıymış gibi bir de tavırlı davranışlarda bulunuyor sınıfta. Ona üzüldüğüm için kendime kızdım sonra. Bu dünyayı ben kurtaracak değilim ama yapılan hainliklere rağmen, hiçbir şey olmamış gibi davranırsam, karakterimden çok ödün vermiş olurum. Düşününce bile kendimden soğuyorum, yakıştıramıyorum. Şu an ne yapmam gerekiyor bilmiyorum, üniversitede birbirine destek olur arkadaşlar, şimdi yine böyle değişik bir hal içerisindeyim. Yardımcı olmasanız bile, içimi dökmeye ihtiyacım vardı.

Öyle tabi demesi kolay zaten ama insan takmadan duramıyor.. Bende sorun yaşayınca ister istemez üzülüyorum ama yapçak birşey yok sonuçta onlar seni üzmüş onların hatası.. İnsan kendini bazen sorgulayabiliyor ben ne yaptım ki bana böyle davrandılar diye ama karakterleri öyleymiş demekki.. Yada bazıları çıkarcıdır mesela not saklama kosunda bende yaşadım bunu.. Bir nevi alışveriş gibi karşıdan fayda görecekse o zaman notları onunla paylaşır yoksa benim bi çıkarım yok ki diye düşünüp vermiyolar... Salvia

kesinlikle böyle bi insanla arkadaş olmamalısın hiçbir şey olmamış gibi davranma. yeni arkadaşlar edin yeni ortamlara gir kendini mutlu et Salvia

Umut olduğunu sanmıyorum, çok kızgınım. Onlara en ihtiyacım olduğu zamanlar şu an. Ben başka bir şehirdeyim, bazı ablalar kardeşi için neler düşünüyor, benim ablam niye böyle anlamadım. Sanırım bir taraf, her zaman daha duyarlı ve seven taraf oluyor. Keşke ilişkilerimde bu taraf ben olmasaydım. Sanki kan davası var arada. Salvia

Asla kimseye güvenmiyorum. Bu kazık yediğim arkadaşıma da güvenmiyordum, böyle bir son bekliyordum. Ne kadar hazırlıklı olsan da, yine de insan hayal kırıklığına uğruyor işte. Salvia

Ya konunuzu sabote etmek istemiyorum da ilk başta ablanızla sorunlardan bahsetmişsiniz ya , ablam ve kocam konusu aklıma geldi.. Bir gelişme varmı o konuyla ilgili bilen birisi varmı merak ettim noldu arkadaş boşanıyo mu Salvia

Ablanla ilgili durumun icini ne kadar acittigini tahmin edebiliyorum. Benim gercek ablam degil ama ablam gibi olan bir kuzenimle aram acildi. Aynen ben de boyle alttan alirdim, canimsin bilmemne, kendisi adim atmadi. Sizinki kadar acikca anlasmazlik yasanmadi ama aramiz cok acildi. Simdi hic bir sey eskisi gibi olmaz. Gorusmek filan artik soz konusud degil sanirim. Siz bir de gercek kardessiniz, cok zor. Ama neticede siz et-tirnaksiniz, sonsuza kadar boyle gitmezsiniz belki. Umut var. urazsel Hayallerin kadar güzelsin (: tek ayak

hayat maalesef hep bi zorluk çıkartıyo ama sen ruh halini düzeltmekten hiç pes etme Salvia

Üstesinden geliniyor bir şekilde ama affedemeyeceğim şeyler yapıyorlar. Ben bir daha nasıl affederim bu insanları diye düşünüyorum. Hayatım boyunca kimseye kin tutmadım ve en sevmediğim duygudur.

Haklısınız. Düşününce öyle ama içinde bulunduğumuz zaman, bu sıkıntılar insanın gözünde büyüyor. Geçecek tabi ki ama şu an problem işte. urazsel Hayallerin kadar güzelsin (: tek ayak

Aynen öyle oluyor. Kendimi de sorguluyordum ama insanların hepsi birbirinden farklı. Artık her tip için kendimi sorgulamayı bıraktım. Üzülme faslını da atlatabilirsem, her şeyin üstesinden gelinir herhalde. Gerçekten şafak sayacağım şu günlerin geçmesi için. Salvia

Aynen canım evet o konu.. Ay valla bütün forum deli olduk hem okumaktan hem ablayla kocanın arkasından saydırmaktan Ama en son kapatıldı sonradan açılmadı galiba konu sahibi boşancam diyodu ama kesin yeni gelişmeler olmuştur ayy neler oldu acaba Salvia

Bu arada benimde üniversite arkadaşlarımın arasından kazık atan atana valla.. Boşver yeni arkadaşlıklar kur o arkadaşın için de üzülme niye üzülüyosun ki arkandan iş çevirmiş.. İş çevirmeyi geçtim seni kötülemiş kıskanıyoru mu ne.. Hiç üzülmeye bile değmez valla üniversite bu çok samimi dostluklarda ediniyor insan ama olumsuzluklar yaşasan mezun olunca hepsini geride bırakıp çekip gidiyosun işte.. Dediğim gibi değmez hiç üzülme. Salvia