kusura bakma biz seninle gitmek istemiyoruz deselerde çarpinti falan olurdu sizde... siz ya cok abartan bir kisisiniz yada hic dert yasamamizsiniz bu ikisinden biri.. burda bir cok kisi gorusmeyin istemiyorlarsa gitmeyin dedi ben tavrimi uzaklasarak koyardim bu kadar basit

Bu kadar yargilayanlarin yurtdisi yalnızlığı hakkında fikri olmadığını düşünüyorum. Belki Türkiye içinde farklı yere taşınıp yeniden ortam oluşturmak gibi düşünülüyor ama gerçekten çok çok farklı. Ben de 2 senede 3 kez yer değiştirdim, arkadaşlık kurmak bir yaştan sonra daha zor, kiminin çocuğu var kiminin yok o zaten büyük engel, dil bariyeri olabiliyor vs. Tahminim bunlar Türk arkadaş grubu, maalesef biz turkler birini planda istemeyince baştan kibar bir dille söyleyemiyoruz, halbuki en sonunda çok daha kaba bir biçimde belli ediyoruz istemedigimizi. Keşke Amerikalılar gibi baştan, bu sefer biz üç kişi plan yaptık, baska sefer de seninle yapalım, diyebilsek. Belki beraber yemek yiyip sohbet ederken tercih ediyorlar ama etkinlik yaparken kafanız uyuşmuyor olabilir, ya da üçümüz bir araya geldik özel şeylerimizi bayadir konuşamıyorduk iyi oldu demiş olabilirler. Her zaman sevmemekten değil yani her türlü şey olmuş olabilir. İnsan türkiyede olsa bir sürü arkadaşı olacakken birden yalnız kalınca var olan üç beş kişiye fazla önem addediyor. Arkadaşlık kavramınızı duygusal değil de artık paylaşım, yardım, eğlence üstüne biraz daha mantik üstüne kurup biraz daha farklı kişileri de hayatınıza ekleyin derim. İnsanlara beni kırdın, canımı acıttın diyerek kendinizden soğutmak dışında bir şey yapamazsınız. Onun yerine like atın geçin, samimi olduğunuz birisi varsa içlerinde ayrı da görüşün. 4 kişi aynı anda toplanmak, anlaşmak daha zor zaten.

Ay kız orda anan yazmıyo klavye ne diye düzeltmiş anlamadım. Sinirle ne yazdıysam

Daha oncede yazdim ama cikar o insanlari hayatindan.. olsalar ne olmasalar ne.. son dk nasil muze ziyareti oluyor onu anlamadik.. muze tadilata mi giriyormus yoksa yikmaya mi karar vermislerozru kabahatinden beter dedikleri sey tam bu! Yani bazilari yazmis sevmedigimz kisileri bizde pek dahil etmek istemiyoruz planimiza.. ok de plana hic dahil etmemek baska.. birde dahil edip haber vermemek baska.. hic etik degil yaptiklari.. Diyorum ya bir daha o kisilerle gorusmezdim her yerden silerdim, o muzeyede esimle cocuklarimla

Hoş bir durum değil gerçekten sizi de anlıyorum bir yandan. Büyük ihtimalle storyde soran arkadaşınız gelmenizi istemedi ama diğerleri sizi dahil etmek istediğinde, o an tamam dedi konuştunuz. Sonra ertelendi dedi ve size haber vermeden yeniden plan yaptı. Her şeyin başı o, onunla olan arkadaşlığınızı gözden geçirin bana kalırsa. Hatta açık açık sorabilirsiniz de, istemediysen istemedim deseydin diyebilirsiniz mesela. Ancak şöyle de bir durum var. Müze gezmek isteyen ilk kişinin, yani bu fikri ortaya ilk atan kişinin, kiminle gideceğini seçme hakkına sahip olan tek kişi olduğunu düşünüyorum. Burada az biraz diğer iki arkadaşınız da hatalı sanki. Hem sizi mahcup etmişler, hem de size karşı kendilerini. Çünkü dediğim gibi kadın ilk ikisini dahil etmiş plana, sizi istememiş. Üzülmeyin lütfen ama buradan bu şekil gözüküyor ne yazık ki. Bu durumda 'o da gelsin' demelerini doğru bulmuyorum.

Konu sahibinin 6-7 yaşlarında kızı varmış zaten.

Belkide bu kadar drama quin olduğundan istenmiyosundur

Tr de beni çağırmasalar mutlu olurum ooo para cepte kaldı diye

Siz onları onların sizi sevdiğinden daha çok sevdiğiniz için üzülüyorsunuz. Doğru yapmamışlar sizde olsanız hiçbirşey olmazdı aslında sizin içinde güzel bir gün olurdu. Hayattaki en güzel özgürlüğün hiç sırrının olmaması ve herkesi dışlamadan kim olursa olsun kabul edip yaşayabilmek olduğunu anladım. L Leopar Taytli Burhan Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yani basima gelmemis degildir eminim bu durum benim de. Ama koca kadin olarak oturup aglamadim. Belki hayat bana sizden daha cok aglama nedenleri vermistir o yuzden bunu aglancak konu olarak gormemisimdir. Soyle ornek vereyim. Biri gruba mesaj atti, haftasonu dogumgunu kutlayacagiz yeri ve saati yazarim dedi. Yazmadi. Pazar aksami gruba herkesten dogmgunu cok guzeldi diye mesajlar gelmeye basladi. Ben o kisiye duygularimi, ve kirginligimi ifade ettim, sonra izledigim filme devam ettim. Cunku 36 yasinda kadindim; milletin savma sapan davranislarinin beni aglatmasina izin veremem. Daha kucukken de 23 yasinda falandim sanirim. Ben haftasonu baska bir sehire gezmeye gidecegimi soyledim. Sonra yalnizim diye cekinip, gidemedim. Ogrendim ki calistigim yerdeki herkes haftasonu oraya gitmis. Soyledigimde sen zaten orada olacaktin, sokaklarda sana bakindik demisti arkadas. O zaman kucuktum, kafama takmistim ama yine de sizin kadar aglamamistim. Kirilmakta haklisiniz. Ama kendinize bu kadar dar etmeniz dogru degil. Valla 39 yasindaki ben oyle insanlara maruz kaldim ki artik boyle olaylari onemsemiyorum dahi.

Tavuk mu yumurtadan yumurta mı tavuktan olayına dönmüş, sizi istemedikleri için ekmişler işte. Sizi istemeyeni siz hiç istemeyin. Bu kişiler Amerikalı mi yani duygusal bağlılık durumları ya da arkadaşlığa verdikleri önem bazen bizden farklı olabiliyor. Siz fazla hassassiniz sanirim

Bu uc arkadasım Turk, Amerikali ya da yabancı arkadaslar birlikte plan yaptıkları kisiyi ekmezler, onlarda "to be nice to other people" yani insanlara karşı iyi/kibar olma kavramı oturmuştur. Aslında cok şükredecek bir hayatim var. Benim ilk problemim elimde olmayan nedenlerden dolayı her sene ya da iki yılda bir taşınmak. Sürekli tasindigim icin insanlar ile koklu iliskiler kuramıyorum, çünkü ortamdan ayrılıyorum. Neyse ya hayirlisi. Turkiyede iken bir defa bile Boyle dertlerim yoktu, kim kiminle gitmiş, gezmiş, aramid, aramamış, falan hatta bunları kafaya takan bir arkadasimi cok garipser, sürekli moral vermeye calisirdim. Gurbetci kafesi herkeste olmasa da bende cok yogun bir sekilde var. Calismiyor olmak da cabası. Iki çocuğum var, okula gidiyor bu sene ikisi de. Is başvuruları ve mülakatlar donemindeyim, umarım ise girer ve sikintilarimi unuturum.

Ben kırılmanıza hak verdim. Ağlamanız değişik geldi ama herkesin duygularını yaşama şekli farklıdır tabi. Ben o son dk olayını ya da spontane mevzularına pek inanmıyorum. 3 kişi haberleşip bir size haber edecekken mi olmadı yani. Sizle görüşmek istemeyebilirler, sizin yerinizde olsam farkedilecek şekilde tavır alırdım. Hatta görüşmezdim bile. Beni istemeyeni ben neden isteyeyim.

Bu ikiyüzlüce davranış onlarda yok demek, bir de biz Türkler daha insancılız diye övünürüz. Fakat sizi de anlamadım, Amerikalı arkadas bulsanız ya.

Bir kere onlar arkafaslariniz degil tanidiklarunizmis. Arasira böyle etkinlikler ivun bukystugunuz kisilerdi sanirim. Yaşananlar onlarin kültürüne göre nirmal bize gıre ayio. Yine siz" çok kirildim, kalbim kirildi" demek yerine, " filan müzeye gezmeye mi gittinuz? Kafama bir sey takildi. Ben de gelmek istedigimi söylemistim" seklinde sitem etmeliydiniz. Kadin acikladikladiktan sonra tekrar tekrar " ama kalbim cok kirildi" demenizi garip bulmuslardir. Sizin duygu durumunuzdan sorumlu degiller ki Bu veya baska insanlarla sosyallestiginizde cok sizlanan, yüzü cabuk düsen biri misiniz? Neseli olun, insanlar pozitif vibe lar yayan insanları seviyor, bir seyler üretin, hobileriniz olsun, üreten insan mutludur. O zaman diş dünyada olup bitenler sizi daha az etkiler. Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Yorumları okumayı bitirmeden yazıyorum. Sevgili arkadaşlar Allah aşkına yapmayın ya Burada çeşitli dertlere sert çıktığımız oluyor. Özellikle kendini ezdiren bariz hata yapan vs kişilerde bu metod kendine getirici olabilir ama kişilik özelliğine saygı göstermek çok mu zor? Karşımızda belli bir yaşta, evlilik sorumluluğu üstlenmiş, gitmiş ta bilmemkaç km ötede kendine hayat kurmuş bir kadın var. Bu konuya bu kadar takılması elbette doğru değil zaten bu maksatla konu açmış. Ama insanların mizaçları, yetişme tarzları ve çocukluk travmaları var bunlar öyle ha deyince çözülmüyor bazen sorunun teşhisi ve farkındalığı için bile uzun yıllar gerekiyor. "Kaç yaşında kadınsın çocuk musun drama yapma buna da üzünülür mü iletişimi kes gitsin bu kadar basit" Bu cümleyi izole bi şekilde okuyun. O kadar faydasız ve hatalı ki. Bu şekilde yorum yapan arkadaşların da çocukluğuna inmek lazım. Okumuş okumamış kabul edelim bizim ebeveynlerimiz bizler kadar bilinçli değildi. Çocuklarımıza bile bu şekilde yaklaşmamamız gerektiğini bizler daha yeni öğreniyoruz. Bizler çocukken fiziksel ve duygusal acıları küçümsenerek büyümüş yetişkinler olarak bunu çocuklarımıza yaşatmayalım derken şu yukardaki üslup tam da yanlış ebeveyn davranışından kodlanan üslup. Beni gerçek hayatta tanısanız birazdan yazacaklarıma ihtimal vermezsiniz çünkü pek çok konuda soğukkanlı sorun çözme becerisi yüksek ve etkileşimde bulunduğum insanlarda güçlü ve realist bir izlenim bırakan biriyim. Bu özelliklerim yapay değil bunları taşıdığımı gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ancak karakterimiz katman katman. Ben de en az konu sahibi kadar hassasım bu konularda o yüzden kendim gibi savunacağım. Arkadaşlarımdan kazık yemek, nankörlük görmek beni de mahvediyor. Örneklerle uzatmak istemiyorum ama lütfen şunu görün. Size çok aciz ve saçma gelen bu durum bir kişinin tüm karakterini asla yansıtmaz. Altında kişiye özel sebepler vardır. Ben işyerimde 9 yıl mahkeme açılabilecek ağırlıkta ve saçmalıkta mobbinge maruz kaldım. Başımı hiç eğmedim hiyerarşide en alttayken hiyerarşinin en üstündekine kafa tuttum. Saygı sınırını aşmadan hakkımı savundum. Bu süreçte üzüldüm ve öfkelendim ama bir gece olsun uykum kaçmadı, bir tek damla gözyaşı dökmedim, depresyona da girmedim. İş arkadaşlarım çok şaşırırdı demir leblebi gibisin ne kadar güçlüsün diyen, başımıza gelse bunalıma gireriz diyen... Ufacık bir soruşturmada gözyaşlarına boğulan arkadaşım oldu zerre kadar anlam veremedim ama dönüp de "sen çocuk musun ne ağlıyosun?" demedim. 12 yıllık, 15 yıllık arkadaşlıklarımı bitirdiğim bu sene ilk defa sizlerin yaşadığı özgüveni yaşadım üzüldüm ama yıpranmadım vicdanen çok rahatım. Bu farkındalık 39'da geldi bana. Kolay olmadı ama eski ben değilim çok şükür çünkü benzer bir durumu bana 5 yıl önce yaşattıklarında oturup konu sahibi gibi ağladığımı, bana daha yakın olana sebep sorduğumu ve sanki salakmışım gibi geçiştirildiğimi hatırlarım. Belki benim kırılma noktam oydu ve belki de konu sahibinin kırılma noktası bu olabilir. Lütfen yapıcı yaklaşalım birbirimize. Banlanma korkum yok, anonim de yazıyorum benim de bazı konularda dan dun giresim, ağzıma geleni sayıp rahatlayasım geliyor ama vazgeçip sayfa yeniliyorum. Fikrimin faydası karşı tarafa olmayacaksa kendi ego tatminim için kalp kırmama gerek yok. Bir ara KK'dan bu sebeple uzaklaşmıştım inşallah yine aynı duyguya kapılmam. Konu sahibi üzüle üzüle öğreneceksiniz. Uygun zamanda daha detaylı yazışabiliriz ama şu an ilk aklıma gelen: Değişim istiyorsanız anahtar mottonuz "önce kendime değer vereceğim" olsun. Kendi özgün karakteriniz, tavrınız, fikir yürütme metodunuzla insanlarla kavga etmeden, küsmeden, üzülmeden ve gemileri yakmadan mesafe koymayı öğreneceksiniz ben bu sene epey yol kat ettim Geriye dönüp bakıyorum ve görüyorum ki en az kendime merhamet etmişim. Artık bu denklemin değişmesi gerektiğini çok iyi biliyorum ve zihniyet oturdukça hareketlerimiz de ona göre şekilleniyor. Benim sebeplerim biraz çocuklukla ilgili. Sizin de kendinize özgü sebepleriniz vardır bulup çıkarırsanız mücadele etmek daha kolay oluyor. Belki yeni bir kıtada yeni bir hayata başlamanızdan ötürü arkadaşlık ve yakınlık ihtiyacınız daha ön plandadır bu sebeple daha hassassınızdır. Çok uzun oldu okuyanlara teşekkür ederim. Konu sahibi sizi çok iyi anlıyorum ve sizi yıpratan bu hassaslığınızı kolaylıkla yönetebilecek duruma gelmenizi diliyorum. Sanal bir platformda sizi hiç tanımayan bir kadın olarak elinizi tutup sizi desteklediğimi düşünün

Ben bunlarla bir daha görüşmezdim cidden Ben takarım böyle şeyleri sorarsın gelemiyorum derim git buluş ama gelcem demişim zaten üstüne arabamı sunmuşum be, ekip gidiyorlar ona rağmen.

Ben de bazen bir şeyler uydurup ekiyorum

Şaka yapıyorum deyin nolur. Koskoca kadınsınız ne ağlaması içlenmesi yahu? Amerika'ya yeni mi yerleştiniz, iş ve arkadaş ilişkilerinin bizdeki gibi olmadığını fark etmiş olmanız lazım. Kimse kimseyle samimiyet kurmaz. Niye bana söylemediniz diye sitem etmenize bile şaşırmışlardır, çağırmak söylemek zorunda mıyız diye. Bunu savunmuyorum tabii ki, birine söyleyip diğerine söylememek hatta yapılan plandan çıkarmak benim de yapabileceğim şey değil ama yabancılar bizim gibi bakmıyorlar olaya. Eşinizi örnek alın, kendisi tam Amerikan olmuş. Orada saçınızı başınızı yolmamak için beklentiyi sıfıra indirin. Bir kaç etkinlik yaptınız veya buluşup kahve içtiniz diye arkadaş dost sayılmıyorsunuz malesef. Sadece size karşı değil, birbirlerine de öyleler.

Gördüğüm en mantıklı yorum

Hahhahajajajjajjjnannnannana ABD de yaşıyor bayan yalnız tabikide derdi yok

Altı üstü bir etkinlik. sizi davet etmeyenler son derece kaba ve gereksiz insanlarmış. Ben üzülmek yerine hayatımdan def ederdim. Saçmalamışlar. Umrunuzda bile olmasın. Insan mi kalmadı başka...

Haklısınız sonuna kadar yenGEnC

Hayatta ağlamam ben olsam, umrumda olmaz ne güzel gitmiş gezmişsiniz derim geçerim şahsen. Hayat öyle her şeye üzülecek kadar uzun değil. Boşverin. . push ; R Rosalind

Bide bayıl istersen Feriha. X

Bu kisisel farkliliktan kaynaklaniyor. Basak burcu, ozguven, ozsaygi abidesi, idol bir kocam var. Allah in bir kuluna uzulmez, aglamaz, uzerinde on sn bile dusunmez. Beni ve duygularimi da anlamiyor. Keske gercekten de bu konulari umursamamayi, takmamayi basa tan, hatta aa ne guzel olmus iyi gezmissiniz diyecek genislikte bir mizacim olsaydi.

liseden kızlar da bana aynısını yaptı. Düzenli aralıklarla buluşuyorduk. Ben işe girdim. Bi baktım buluşmuşlar. Hayırdır kızlar dedim? Sen çalışıyorsun diye sana demedik! belki işten çıktım. Belki o gün izinliyim. Bunu düşünmek size düşmedi. Sizin göreviniz haber vermek. Müsait yada değilim. Bu bir inceliktir. Bidahada hiçbiriyle görüşmedim. Engellemedim ama hal hatır bile sormadım İnsan çok kırılıyor böyle konularda.

Çocuk yapın kız olursa arkadaş olur erkek olursa baya bir uğraş olur bunlar gelmez aklınıza.

Tamam anan derken ne demek istediğimi hatırladım. Yolculukta adınını anan kişi arayabilirdi ama aramamışlar. Bilinçli bi tercih yani

Newyorker... herkes sizi eleştirmiş ama ben anladım sizi. Yurt dışına eşinizle çıktınız. Orda bi sosyal hayatınız aileniz arkadaşınız yok. O müzeye gidecek arkadaşlarınızla da bağ kurmak istediniz. Turkiyede böyle çünkü. Parkta 5 dakika oturup sohbet ettiğin kişiyle bile duygusal bağ kurarsın. Yalnızlıktan çok korkuyorsunuz çünkü. Orda da çok yalnız kaldınız. Belki kendi memleketinizde ailenizin olduğu şehirde olsaydınız böyle bir boşluğa düşmezdiniz. Bu bir süreç. Siz de hassas noktanızı keşfetmiş oldunuz böylece. Lütfen üzülmeyin. Bu yönünüzü güçlendirmeye çalışın. Bi de görüşmeyi o kadar çok istemişsiniz ki kendi aracınızla, gezmeyi garantiye almak istemişsiniz. Ben olsaydım bir daha o tayfa ile onlar mesaj atıp görüşme planı yapana kadar görüşmezdim.

Müze planı yapan arkadaş çağırmamış en başta sizi, bir diğeri davet etmiş. Çünkü üçü konuşmuşlar dediniz. Sizin gelmenizi isteseydi, en başında sizi de dahil ederdi. Ben olaya verdiğiniz abartı tepkilerden dolayı, müze olayını ortaya atan ilk kişinin sizi davet etmek istemediğini düşünüyorum. Başka nedeni de olabilir bilmemem. Sadece istememiş de olabilir, herkes her yere beraber gitmek zorunda değil sonuçta.

Ne güzel yazmissiniz, anlayisiniz ve desteginizi yaa buradan hissettim, teşekkür ederim.

Bence içlerinden birisi sizden haz etmiyor diğerlerinede lafı geçtiği için siz ekildiniz. O kişiyi bulun sır çözülsün. Sonra onun üzerine oynayın ImTheDevil I'm a devil of my world Anneler

Ay bu ne drama Yabancılar gelemez böyle şeylere. Sizden böyle bir elektrik almış olabilirler. Çocuk musunuz ya. 35 yaşındasınız. Sanki aldatılmışsınıs gibi tepkiler hiç sağlıklı değil lütfen kendinize gelin. Böyle bir duruma bende bozulurum da oturup ağlamam yani banane.

İnsanlar ekilebilir, dolandırılabilir, aldatılabilir.. hatta inanmazsınız öldürülebilir fakan.. e biz de insanız ya. Bide evliymişsiniz, benm yol arkadaşım olacak, bemce dünyanın en güzel şehirlerinden birinde yaşicam da bir grup kadının beni bilmem ne müzesine giderken ekmesine üzülcrm... yani abartmak istemem de siz de abartmşsınız, bu yönünüzü daha önce farkettilerse sizle yakın olmak istememişlerdir belki? Olabilir yani

Onların sizi çağırmamasını içselleştirmişsiniz, değersiz hissetmenize neden olmuş. Onların çağırması ya da çağırmaması sizi neden bu kadar etkiledi onu düşünün. Kaldı ki günümüzde çoğu arkadaşlık Türkiye de bile bu şekilde. Bu kadar önemsemeyin insanları. Allah dert vermesin. Kimse çağırmadı diye ağlanmaz. Siz başka çevreler edinmeye bakın. Sahip olduklarınıza odaklanın. Demek ki akıllarınıza gelmemişsiniz. O zaman siz de unutun. Bu derece büyütmeyin. Yazık günah size. Yapılan kötü ona diyecek bir şey yok. Ama bu kadar büyütmeyin. Ben de eskiden dert ederdim. Artık aman deyip geçer oldum. Hayat kısa.

Aklınıza geldikçe ağlamak haricinde ben size hak verdim. Tabiki sizinle gitmek zorunda değiller ama sizi ilk başta plana dahil etmeselermis o zaman. Yaptıkları çok ayıp, kirildiginizi dile getirmişsiniz, ama ben olsam üçüylede birdaha görüşmem.

aman ya boşverin insan mı kalmadı? Bence istememişler bariz ortada. Şahsen bu şekilde davranan kişilerden kendimi çekerim. Alma verme dengesi önemli. Madem siz arabanızı bile teklif etmişken çağırmamışlar. Artık siz de bir daha arayıp sormayın. Sizden kıymetli değil ya. Kendinize değer verin. Sonra herkes size değer vermeye başlar.

Boyle bir durumda ben de kirilirdim ve arama mesafe koyardim, konusmazdim bi daha. Ama siz abartiyosunuz. Kalbi acimak, surekli aglamak falan cok abarti. Ne guzel evlisiniz cocuklariniz var, onlara yogunlasin

Neden kendi duygularını anlatıyor bundan daha medeni güzel bir yol var mı illa dedikodu mu edilsin isterseniz.. iletişim böyle bir şeydir :)

112 yı arayıp acil müzeye götürülmediler. Maalesef konu sahibi istenmemişsiniz. Birden karar verdik diye birşey mi var? Watsapp toplu mesaj kızlar gidiyoruz vs. Oldu bitti.

Bayıl istersen feriha olmuş

Bu yazdiklariniza katiliyorum. Ama elimde degil. Cunku 4 koca kadin plan yaptik. Ancak diger ucu beni ekti, planda Ben de vardim hatta Benim araba ile gidecektik

Demek ABDde de yaşasak durumlar cennet mahallesi

Gayet guzel kendinizi ifade etmis, rahatsizliginizi ve duygularinizi bildirmissiniz. Daha da yapacak bir sey yok. Bu kadar abartmayin. Insanlar boyle davranabiliyor. Bu kadar drama queenligin luzumu yok.

Kafana dert ettiğin şeye bak, seni iplemeyeni sen de ipleme, salla gitsin

Bir kişidir kesin gelmesin diyen bir çıkıntılık yapan oluyor illa S

tamam iste seni sevmedikleri yada istemedikleri icin ekmis olamazlar mi.. bazi kisiler bu sekilde belli eder

Çok guzel anlamissiniz. Gurbet çok zor geliyor bana, çok yalnız hissettiriyor. Turkiyede iken hiç Boyle birisi degildim, Boyle dertlerim de yoktu. En son lisede falan Boyle hissetmiştim o da baya zorbalık seklinde idi. Universitede ve sonrasında hiç Boyle hissetmedim. ABD ye geldigimden beri hep yalnız kaliyorum, on senede 7 defa birbirinden uzak eyaletlere tayindik, o yüzden bir bag kuramadım etrafımdaki insanlar ile. Burada bir senedir oturuyorum, bu arkadaşları da bir senedir taniyorum, Allah biliyor sevdiğim kisiler ucu de. Buraya dert yazıyorum ama sanırım yurt disinda olmak ile yurt icinde olmak dert sekillerini ve hislerin şiddetini etkiliyor. Aslında abartmadım, samimi olarak yazdım ne hissettiğimi. Keske gercekten de bunlar beni üzmese ve bir butun gunum kotu gecmese. Dedim ya elimde degil

Kırılmakta haklısınız, ben de kırılırdım. Twitterda geçen gün söyle bir paylaşım vardı, beni neden çağırmadınız diye soran kişiye cevap olarak, e gelme diye çağırmadık. Böyle bir şey olmuş sizde de. Ben olsam görüşmem bir daha.

33um. ben yaslanmıssam demekki:) karsımda 21 yasında dertlenen birivar sandim:) K

Elbet kisisel farkliliklardan kaynaklaniyor ama zamanla kisiliklerimiz de farklilasiyor. bunu bu kadar onemsemek, aglamak, kendinizi boylesine degersiz hissetmek de sizin degistirmeniz gereken bir ozelliginiz. Mizaclarimiza biz yon veriyoruz.

Benzer durum başıma gelmişti. Bir evrak bahanesiyle 4 arkadaş buluşacaktık. Biri şehir dışından gelecekti. Aylarca o günü bekledik. Ben de o evrak işini öteleyip durmuştum. Bir gün sosyal medyada buluşup o evrak işini hallettiklerini gördüm, başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Sorduğumda ise aniden gelişmiş, benim gelmeyeceğimi düşünmüşler vs. Ben de onlara postayı koydum. O eski samimiyet gitti. Benim tepkim de belki hatalıydı ama ben onlarla buluşup işimizi beraber halledeceğiz diye işimi öteledim ve heves etmiştim. Bizim bir de 1 senelik yakın arkadaşlığımız vardı.

35 yaşındasınız ve bunun için mi ağladınız

Bu durumda beni plana hic dahil etmeyebilirlerdi. New Yorker da gelmek istiyor konusu acildiginda ucumuz gidelim diyebilirlerdi, tamam gelsin sonucu cikmis, bunun sonucu Biri bana Sen de gel demis, ben de benim arabayla gidiyoruz tamam mi diye haber etmisim. Kocaman insanlar soyle dese " biz ucumuz gitmek istiyoruz, Kusura bakma" ya da acik Acik seni istemiyoruz deseler de olurdu, daha az kirici olurdu. Plana dahil edip de kendi aralarinda ucunun gitmesi ve story ler atmasi kirdi Benim sorunum su ki Ben neden ekiliyorum? Neden sonra cok uzuluyorum? Bir arkadasim demisti ki koklerine insen, travma tedavisi yapsan iyi gelir demisti. Belki de yalnizligi, ya da seni istemeyen kisilerl surekli cekiyorsundur demisti. Bana mantikli gelmisti ama bu konuda yeterli bilgim ve egitimim yok

Bence siz çok hassassiniz, bu kadar çok umursamayın derim

Merhaba, Ben ABD de yasiyoruum, 35 yasindayim. Yeni tasindigim yerde bir yıldır tanistigimiz bir arkadas grubumuz var, çok samimi olmamakla birlikte arada bir araya gelip seviyeli biraz muhabbet ediyoruz, ayrılıyoruz. Bu arkadaslardan biri sosyal medyada "x müzeye gitmek istiyorum, benimle gelen var mi" dedi, ben de ben gelirim yazdim. Benden baska iki arkadas daha gelecegini söylemiş. Neyse ucu kendi arasında konuşmuş gidelim diye, biri de bana yazdı sen de yazmissin, sen de gel dedi. Sonra konustuk gidelim dedik, ben de dedim ki benim arabam geniş, benim arabayla gidelim dedim. Gidecegimiz gun bir arkadas hasta oldu, sonra erteledik, o iyileşinceye gideriz dedik gecen hafta. Arkadaslar sabah instgrama bir girdim ucu buluşmuş, müzeye gitmiş, ucu de ayri ayri storyler atıyorlar falan nasıl kotu oldum bilemezsiniz. Çok yüksek dozda kalbim acidi, hüngür hüngür ağladım tum gun. Aralarinda en genc benim ki ben de 35 yasindayim, digerleri 37, 39,42 yaşlarında. Seviyeli, iyi bir muhabbetimiz vardi, hiç beklemezdim, neye ugradigimi sasirdim. Nispeten biraz daha yakin hissetigimin story sine yazdım, neden beni ektiniz anlamadım dedim, çok ani oldu dedi, diger ikisi buluşmaya karar vermis, son dk buna haber vermişler ve aniden yola cikmislar ve hatta hem yol boyunca hem de gezi boyunca sürekli beni anmışlar. Dedim ki bana da ani haber verebilirdiniz, geliyorum ya da gelemiyorum diyebilirdim dedim, haklisin dedi. Çok kalbim acidi dedim, daha samimi olabilirsiniz, daha iyi anlasabilirsiniz ama var olan bir plandan ekilmek çok canimi yaktı dedim, haklisin dedi. Arkadaslar ne olur bana yardimci olun. Çok canim yanıyor, çok kalbim acıyor. Bu insanlarla bir gr husumetim yok. Ucu anlaşıp gitsin buna da sozum yok ama neden var olan plandan ekiliyorum ki? Ya son dk da olsa haber vermelerinde ne gibi bir beis var ki?

Bu arada bana çok da ekilmişsiniz gibi gelmedi. Sözleştiğiniz gün iptal kararı alınmış, sonradan da arkadaşlarınız kendi başlarına sözleşip gitmişler. Çok normal, bazen insan aniden kalkar plan yapar.

Davet edilmiş canim. Diğer 3 u anlaşıp konu sahibine de msj atmislar sen de gel diye. Hatta konu sahibinin arabasıyla gitmeyi kararlastirmislar. Ama içlerinden biri hastalanınca plan iptal olmuş. sonra da haber vermeyip kendileri gitmisler

Bu arada arkadaşlarınız Türk mü yabancı mı?

Yurtdışında yaşıyorsun, muhtemelen arkadaş sıkıntısı çekiyorsun. Yalnız da hissediyor olabilirsin bilemedim, bütün bunlar üst üste gelince normalde pek de önemsenmeyecek bir şeye fazlaca duygusal tepki vermişsin. Üzülmek de haklısın ama bu kadarla kalsın, ağlama ya da olayı büyütüp bunu kendine dert haline getirme. Ben olsam mesafe koyarım, plan beraber yapılmış sonrasında sana haber vermemişler. Benimle görüşmek istemeyeni ben hiç istemem. Hayat böyle şeyleri dert etmek için çok kısa.

Hepsi geçecek merak etmeyin. Kursa, aktivitelere ya da bir kafeye dahi giderek yeni yabancı insanlarla tanışmanızı tavsiye ederim. Hatta Amerikalı olmaları da şart değil diğer farklı ülkelerden olmaları ayrı keyifli bile oluyor. Birbirinize kendi mutfaklarinizi tanıtıp benzerlik ve farklılıklardan konuşup, çocuk yetiştirme yöntemlerini dahi gözlemleme ve sorma fırsatı ediniyoruz. Ben o öğrenilmiş kibarlıgi daha iyi buluyorum. Önce öyle başlıyor ama onlar da insan. Birbirimizi sevdikçe kabuklar kırılıp emin olan Türklerden daha samimi daha içten arkadaş oluyorlar. Hasta olduğunu bilince, yardıma ihtiyacın var mı yapabilcegim bir şey var mı diye yabancı arkadaşım yazıyor. Turklerden gerçekte de iyi niyetli olanı yazıyor, orta seviye gorustuklerimiz inan yazmıyor. Bu nedenle ya çok iyi niyetli sizi kırmayan Turkler olursa onlar ile çift olarak arkadaşlık edin derim, ya da yabancı arkadaş edinin zaman içinde. Emin olun yabancılar Turkiye'den sanıldığı gibi soğuk ya da yapay falan değil. Bu daha çok biziz. Samimi olduğumuzu sıcak kanlı olduğumuzu düşünerek kendimizi kandırıyoruz. Özellikle içten pazarlıklı ve kıskanç olan maalesef bizim kültürümüzden insanlar. İçinizdeki Turkiyeyi içinizden artık çıkarın. Bunu ne kadar hızlı yaparsanız o kadar hızlı adapte de olur mutlu da olursunuz. İs hazirliklariniz için da başarılar diliyorum, her şey gönlünüzce olsun.

Bilinçli bir şekilde sizi çağırmak istememişler, ekildiğinizi düşünmeniz ve buna üzülmeniz çok normal, "drama queen" değilsiniz . Olması gerektiği gibi düşüncelerinizi de karşı tarafla şeffaf bir şekilde paylaşmışsınız. Belki yeni taşındığınız yerde kendinizi yalnız hissettiniz, ve normalde üzüleceğinizden daha fazla üzüldünüz. Her insanın farklı konularda hassasiyetleri olabilir, sizin de büyük ihtimalle arkadaşlık ilişkileriyle ilgili hassas bir kalbiniz var ve kırgınlığınız sebebiyle ağlamanız da gayet sağlıklı bir tepki. Fakat şu var, bunların akabinde kendi iyiliğiniz için yapacağınız en doğru seçim , bu arkadaşlarınızla ilişkinizdeki samimiyeti biraz daha düşürerek onların bu tarz davranışlarına karşı kırılmayacağınız bir mesafeye kendinizi geri çekmek olacaktır.

35 yaşında kadınsınız işsiz misiniz dertsiz mi ben çözemedim ya bu drama ne yok canım acıdı yok kalbim acıyor ömrünüzde dert mi görmediniz ya belki bu yüzden aralarına dahil etmiyorlardır sizi fazla drama queensiniz

arkanızdan she's creepy diye konuşmadılarsa... aşırı tepkiler bunlar. ben de gıcık olurdum ve kafaya takardım ama böyle çaktırmazdım. kalbim kırıldı filan :))) ya tam ne yazdınız ingilizce yazar mısınız? belki türkçe olunca böyle büyük büyük geldi bize. bi de new yorkta yaşam nasıl yaa onu anlatın, ee güzeldiir ayy gezin tozun naparlarsa yapsınlar

aynen . push ; duruguzel

Bende olsam üzülürdüm. Ağlamazdım belki ama günlerce sindirene kadar karnıma kramp girerdi. Bence gayet haklısınız. Drama yapma falan yazanlara takılmayın bence. Ama ben olsam muhabbeti keserdim onlarla. Tabi sizin bileceğiniz iş

ABD'de yaşayınca dertler de böyle oluyor işte.

Ayyy epeyi gençmişsiniz onlardan

Ben sanki sizin konularinizi hatirliyorum. Arkadas bulamamaktan yakindiginiz birkac konunuz daha var miydi onceden? Kirilmanizi anliyorum ama bence en bastan beri sizi istemeyen biri vardi o 3lu grup icinde, bunu direkt soyleyip soylemenin huzursuzlugunu hissetmek yerine, direkt siz olmadan plan yapmislar. Belki de sizin tepki vereceginizi dusunmemislerdir. Belki de sizin ne hissedeceginizi dusunmemislerdir. Sizin de duygularinizi ifade etmeniz guzel elbette ama bir kere soylediniz yeterli. Hala daha kalbim aciyor cok kirildim diye uzatirsa bana biri kusura bakma dedigim halde, offf aman iyi ki de gelmemis diye dusunurum mesela. Cunku yaslariniz gayet olgun yaslar. Genel olarak arkadasliginizdan memnunsaniz gorusmeye devam edip gozlemleyin derim. Ama genel bir sogukluk hissediyorsaniz da mesafeyi koyun bence.

Ben de yurtdisindayim 5. senem daha once de ABD'de yasadim bi sure ama 10 senede 7 eyalet cok fazla degil mi? Bu kadar degisim Turkiye icinde olsaniz bile sizi cok zorlardi, kendi seciminiz mi bu kadar cok tasinmak? Bi de esinizle araniz nasil? Iyi hissetmediginiz bir evliliginiz varsa yalnizlik hissinizi o da tetikliyordur.

Bozulur ama bozuntuya da vermezdim. Sonrasında samimiyetimi ona göre ayarlar, çok da güvenmezdim. Çok büyütmeye gerek yok bence.

Ben de yurtdisindayim, toplamda 3 kitada 4 farkli ulkede yasadim. Hatta onumuzdeki yaza yine tasiniyoruz 5 senenin sonunda, malum expat yasam Ama ben de bu yurtdisindaki yalnizlik hissinin cok abartildigini dusunuyorum. Ozellikle kendi ailesini kurmus, calisan olan insanlar icin... Sosyal ortamlarda bir sekilde arkadas ediniliyor ama ben gurbetteyiz, yalniziz, birbirimizden baska kimimiz var gibi dusuncesi olan insanlarla ozellikle iliski kurmuyorum.

daha onlarla plan yapmayin gorusmeyin istemiyorlarsa kalp acitacak bir durum yok bence

Valla buna katılıyorum. Çocuk olunca sıkılmaya değil, başını kaşımaya vaktin olmuyor.

Ben sizi çok iyi anlıyorum bu hayat bizim gibi duygusal ınsanlar için çok zor böyle durumda ben olsam tavır alırdım F flower_rose

Yok daha neler ya kalbim acıyor filan. İsteyen istediği yere istediği ile gider. Yol boyu anan arayabilirdide. Ay biri bana bana canımı yaktın filan diyecek görüşmezdim sanırım

Ne hissettiğini cok iyi anlayabiliyorum. sonuna kadar haklısın da. Ama keske kalbim acıdı vs yazmasaydın. O kadarına cidden gerek yokmuş biraz abartı olmus. Bunu onların bilmesine bence gerek yoktu. Ben senin yerinde olsaydım hiç umursamaz gözükür hepsiyle arama mesafe koyardım. Soyleleriyle arkadaşlık etsen ne olur etmesen ne olur. Ben de yaşadım buna benzer şeyler vaktiyle. Bi plan yapıp beni dahil etmediklerinde ya senin çocuğun kucuk gelmezsin diye düşündük vs diye bahaneler. ki bitanesiyle hep aynı dönemlerde doğum yaptık. Bu bahanelerden o kadar sıkıldım ki saglam bi mesafe koydum. Tabi arada başka şeylerde yaşandı bizim ama sonuç olarak hala benimle iletişim kurmak için uğraşıyorlar. Demem o ki takmamaya çalış. Ben kimsenin canı istediğinde görüşüp planlarına dahil edeceği, canı istemediğinde ekecegi bi insan değilim. Böyle olmaktansa arkadaşsız kalırım daha iyi. Sen de öncelikle kendini önemse. Gurbetlik cok zor. Gurbetci olarak bu yöndende seni çok iyi anlıyorum. Ama hickimse senden daha değerli değil bunu unutma.

Bu kadar dram bi muze icin fazla degil mi ya. Herseyi böyle abartiyorsaniz normal ekilmeniz.

Yani ortamda istenmemissin, seni almamışlar. Bu kadar basit. Bunu gördün, bir mesaj attin, tamam. Neden ısrarla bir mesaj daha, bir mesaj daha, yok kirdiniz, yok gelirdim bilmemne yazıyorsun ki? Ver notunu, ona göre davran hepsine. Bu kadar ısrarcı olman belki insanları sogutmustur senden.

Kırılmanız normal. Hadi apar topar cıktılar diyelim, ani gelişti o an çıktılar yola, seni andık dediklerine göre akıllarına da gelmişsiniz, baştan unuttularsa bile akıllarına gelmişsiniz bir yerde. Aracınız da var, olmasa toplu tasıma var, nezaketen arayıp diyemezmiydi içlerinden bir tanesi,"kusura bakma biz apar topar çıktık, istersen atla gel" diye, diyebilirlerdi. Demek ki istememisler gitmenizi. Bundan sonraki hal ve hareketlerine dikkat edin, tekrarlanacakmı? Gerçekten mahcup olmuş, üzülmüşler mi yoksa sizi mi geçiştirip, idare ediyorlar anlarsınız zaten.

Ben de çalışan birisinin yalnızlığa vakti olduğunu sanmıyorum ama sanırım bu arkadaş çalışmıyor öyle bir izlenim edindim okurken. Benim pek sıkılacak vaktim olmuyor ama konu türkiyedeki kadar arkadaş ortamı olması ise, benim gibi sürekli taşınan insanlar için imkansıza yakın. İngilizce konuşulmaya Avrupa ülkelerinde ise baya baya zor gerçekten. mathildays beni al zamanın dışına götür Anneler

Sizi istememişler hala daha ben planda vardım diyorsunuz nedir acaba anlayamadığınız yer. İstememişler sizi sadece yüzünüze söyleyememişler hepsi bu ısrarla onlara kalbim kırıldı, üzüldüm canım yandı falan yazmışsınız. Bilmiyorum bu gurursuzluk başka bir şey değil

Oturup ağlamak yerine kendi başınıza gitmek daha mantıklı değil mi?Kimseye ihtiyaç duymam, kendi başıma gider, gezer gelirim.

Bir ögretmen servisi ayarlamistim. Üc okul beraber gidecektik. Pzts günü, lisenin kimyacisi nöbetçi, " hocam servise gelin" diye cagirdim vee unuttum. Tam üc kere adami unuttum. Benden baska da kimse bilmiyor onun gelecegini. Adam bir sekilde evine dönüyor. Sonra bir cuma günü ögle tatilinde yemek yerken beni gördü, yanima geldi : - Selen Hoca'm, servis degisik degisik yerlerden mi kalkti? Bir türlü yakalayamadim. Pzts sizi arasam rahatsiz olur musunuz? Benim ise hicbir bahanem bile yok O suclamayinca ben de aciklamalara girisip ortami sogutmadim. Hocam, bana kin tutacagina, tam tersine olayi unuttu, hatta sonrasinda bana cok faydasi oldu. Alan degistirecektim ama istedigim merkez okulu alan degisikligine açmıyorlardı. "Gidelim milli egt müdürüyle görüselim" filan dedi, görüştü de, onun sayesinde merkez okul alan degisikligine acildi benim de puanim yeterliydi, gectim. Demem o ki, yaklasiminizi degistirin. Insanlari kazanin. Kendiniz de, daha esnek daha rahat bir insan olun. Sevgiler

bazen insan gerçekten karşısındaki iyi niyetli olsa da kaldırmayabiliyor eğer duygularınızı bu kadar yoğun ve karsi tarafa bu kadar saydam aktarıyorsanız kendimi düşünüyorum da neden yumurta kabuklarının üzerinde parmak ucunda yuruyeyim ki her an kalbi kırılıp alınıp darilabilecek biri ile. Ayrıca bende yurtdışında yaşıyorum hiç bir Türk'le muhataplık yapmıyorum, geçen acilde biri ile denk geldik merhaba merhaba geçmiş olsun bu çok yeterli bence, hep birbirleri arkadaşından dedikodu yapma iş çevirme donuyor. Yabancılarda da çok aman çevreme iyi olayım diye yırtınma yok zannımca, herkes su an dünyada pragmatist yaşıyor sizde öyle yapın. Beklentiniz olmasın, kendinizi bir kaç kişiye bağlamayın. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Sürekli değişim bazen kaldirmasi zor bir duygudur. 7 defa yer değiştirmek de zor bir şey. Nedeni ne bilmiyorum ancak olabilirse kendinizi oncelikle artık sabitlemeye çalışın. Sonra da Türkiye'de lisede yaptığımız gibi kendinize sadece klasik kız grubu kurmayın derim. Arkadaşlarınızı çeşitlendirin. Esiniz ile beraber görüştüğünüz Türk çift arkadaşınız olsun kafa dengi, meslek dengi denk gelirse onları bulun. Eşiniz ile beraber gorustugunuz yabancı çift arkadaşlar edinin. Beraber yemek yiyin, geçin. Bunlar birkaç çift olsun, hepsiyle önce siz tanışıp hoşunuza giderse 6 kişilik bir grup oluşturun. 6 kişi olunca beraber evde kutu oyunu, lazer tag gibi aktiviteler güzel keyifli oluyor. Bir de önce belki ayrı ayrı gorustugunuz ve siz çok seviyorsanız bu tarzı yine kız arkadaşlarınız olsun. Artık kendi hayat tecrubeme en geriye attığım arkadaşlık stili bu sanirim. Kadınlar ile fikir alışverişinde kabaca bulunurum ama maalesef yaradilisimiza pek güvenmiyorum. Binbir çeşidiz ve tanımak zor. Bu nedenle sizin yaşadığınız gibi durumlar yaşamamak adına duygusal kız grupları yerine diğer arkadaşlıkları tercih ediyorum. Ozetle artık insanları sevme odaklı arkadaşlık yerine, beraber gezme, beraber oyun oynama ve bilgi alışverişi şeklinde düşünüyorum. Bu üçü için herhangi bir bağ kurmuş olmama gerek yok. Bu eylemlerin kendileri geliştirici ve sosyalleşmek için yeterli. Önceden ben de daha duygusal bir insandım daha Turkiye'deyken dahi öyleydim. Arkadaşlar ailem olabilirdi. Büyüdükçe ve olgunlaştıkca ben öyle hissediyorum diye insanların öyle hissetmediğini ve arkadaşlık konusunda aynı dusunmedigimizi sonunda idrak ettim. Değişim sanciliydi ama sonunda başardığımı ve arkadaşlıktan beklentimiz değiştirdiğimi düşünüyorum. Bence bu konuya spesifik olarak takılmayı bırakıp siz de genel olarak düşünmeli ve genel olarak yeni bir bakış açısı edinmelisiniz. Benim eşim de sizinki gibidir bu arada. Direkt olarak onlar olamayız, Biz farklı insanız olmamalıyız da. Ama kendimizin bize daha yararlı olacak ve daha az canimizi acıtacak versiyonu olabiliriz. Onu bulun.

Açıkçası ben de alınırdım, hikayelerini beğenir geçerdim, alacakları mesajı alırlardı herhalde. Mesaj atım kalbim kırıldı vs diyip kendinizi çok ezik göçstermişsiniz, böyle yapmayın bi daha kimseye.

Üzülmekte haklısınız kim bu şekilde ekilse zoruna gider fakat bosverin gitsin. Gerçek yüzlerini göstermek istemişler bence Sizde görmüşsünuz ben olsam bir daha onlara arkadaş demezdim olmaz olsun öyle siniz bozucu arkadaş grubu

Ben sizin daha önceden de böyle bir konunuzu hatırlıyorum. Bazı şeyler sürekli aynı kişinin başına geliyorsa biraz insan iğneyi kendine batırmalı diyorum. Belki bize söylemediğiniz belki kendinizin farkında olmadığı insanları iten bir şey var sizde demekki

Bnce siz bir işe girin sosyal hayatınız olsun egerki ev hanımı iseniz ozaman bu kadar takılmazsiniz bütün bunlar hep bu boşluk hissinden kaynaklanıyor new_yorker

Yorumlara bakın ya herkes kadını "drama queen" addederek kendisinin ne kadar vakur olduğunu göstermiş. Tamam arkadaşlar en olgun, duygularını yönetebilen insanlar sizsiniz. Tebrikler, buyrun 20 lira. Konu sahibi arkadaşa; belli ki bu dışlanmışlık sizde halihazırda var olan bir hassasiyete dokunmuş. Yalnız bırakılmak, dışarıda bırakılmak hayat boyu karşımıza çıkabilir. Neyse ki duygularınızı ifade etmişsiniz, içinizde kalmamış. Bu tür durumları tecrübe etmek bu duygularla baş etmeyi öğretir. İnsanız, hayatımız baş etmeyi öğrenerek geçiyor.

Bi de bayıl Feriha

Çünkü her gittiğimiz yere kendi kültürümüzü de taşıyoruz. Tamamen başka ülke, başka kültür, başka insan ilişkileri var. Her davranışı üstümüze almamamız gerek. Onlarda "ayıp olur söylemezsek" diye bir şey yok. Çok rahat bir şekilde hayır derler, bunu istemiyorum, üzgünüm sen davetli değilsin derler. Mesela birisi evine davet eder parti veya kutlama yapacaktır, liste hazırlar ve sorar kim ne getirebilir diye. Ben her gittiğim yere ekmek salata tatlı vs... bana ne düşmüşse götürdüm. Bahçede ızgara partisi verilir herkes etini içkisini kendi götürür. 10 kişi gelecekse 10 kişilik hazırlık yaparlar ama biz ne olur ne olmaz belki gelen olur der 20 kişilik hazırlarız. Çocuklara doğum günü bile sayılı kişiyle yapıyorlar. Yine bizde çocuk kardeşini ya da arkadaşını getirir, ne olacak canım o da çocuk dersin ve zaten fazla fazla yiyecek hazırlamışsındır. Onlar, malesef sayılı aktivite hazırlamıştık der kapıdan geri çevirirler. Doğum günü davetiyesinde lütfen şu tarihe kadar onaylayın yoksa davet geçerli değil yazarlar. Oldu da evet kızım oğlum gelecek diye haber vermedin, siz haber vermediniz size göre hazırlık yapmadık der yine geri çevirirler. Yani bize göre absürd kaba ayıp olan davranışlar onlara göre normal. Mesela bir arkadaşımdan ödünç kitap alacaktım, anlaştığımız saatte bana mesaj attı posta kutusuna koydum seni karşılayamayacağım misafirim var oradan al lütfen diye. Biz olsak bırak bunu yapmayı, eve alır çay kahve vs ikram etmeden göndermeyiz. Yazsam daha çok yazarım ama demek istediğim samimiyet arkadaşlık dostluk kavramları bizim gibi değil.

Geçen hafta en yakın arkadaşlarımdan diyebileceğim insanlar ben şehirdısındayken benimle daha önce planladıkları bir şeyi yapmışlar. Sosyal medyadan gördüm bende. Biraz bozuldum. Ama en yakın arkadaşlarımdan olmalarına rağmen ne mesaj attım ne sizin kadar üzüldüm. Sadece döndüğümde sordum neden beni beklemediniz diye. Kendinizi bu kadar yıpratmayın bunun için bence. girlinred

Ekildiyseniz bundan sonra ona göre davranırsınız arkadaşlarınıza da. Kalbinizin falan bu kadar acımasına gerek yok üzerler sizi

Istemeyebilirler. Hatta beni sevmeyebilirler. Ucu cok samimi de olabilir Hic onemli degil. Beni uzen var olan plandan beni cikarip gitmeleri, beni ekmeleri.

Bunu Bir arkadasim cok ayrintili bir sekilde soyledi. Ben kendime deger veriyorum, ozguvenim yerinde, Iyi birisi, sosyal birisi olduguma inaniyorum. Ama gel gor ki boyle de sap gibi kaliyorum ortada

Davet edilmiş ama planı yapan, ilk storiyi atan kişi tarafından değil. Bak ilk konuda da diyor; "Bu arkadaslardan biri sosyal medyada x müzeye gitmek istiyorum, benimle gelen var mi" dedi, ben de ben gelirim yazdim. Benden baska iki arkadas daha gelecegini söylemiş. Neyse ucu kendi arasında konuşmuş gidelim diye, biri de bana yazdı sen de yazmissin, sen de gel dedi" Yani esasen o storiyi atan kişi konu sahibine gel dememis. Hatta diğer ikisiyle konuşmuşlar, sonra içlerinden storiyi atmayanlardan biri yazmış. Konu sahibi de şey demiş; "diger arkadas soyledi bana. Sonra ben de bu plani atan arkadasa ben de geliyorum hatta benim arabayla gideriz dedim" Bence suç ilk story atan arkadaş oralı olmadığı halde konu sahibi kadını davet eden isguzar arkadaşta. Çünkü müze storisini atan baştan oralı olmamış. Bence bu konuda konu sahibini istemeyen, dışlayan o. Bazen grup etkinliklerinde birini istemezsin ve bir şekilde onu elersin. Bu bazen onu sevmeidginden olur bazense sevsen bile belki o gün diğerleriyle konuşmaya ihtiyacın olduğundan olur Benim eski iş yerinde son 3-5 aydır çalışan bir kız vardı. Heralde sosyalleşme isteğinden tüm etkinliklere gelirdi. Bense Zaten tüm gün isteyiz, bir de iş çıkışı aynı insanlarla kalablik bir şey yapmayı hiç sevmem. bir keresinde çıkış saatinde sevdiğim bir arkadaşla spontane bir plan yaptık, başka sevdiğimiz biri var, ona da soralım dedik. Bizim 3. Arkadaş 'gelsem mi gelmesem mi' modunda olunca 'hadiii çok oturmayiz' falan diye ikna etmeye çalıştık. Sonra o yeni giren kız dedi 'aaa bilmemnere mi, ben gelirim' Bu yeni kızı da iş yerinde bile kafam kaldırmıyor, iş çıkışı o gelse ben gitmem yani bir ortama. Ki düşmanlığım falan yok, sadece sosyal olarak zaman geçirmek istemediğim birisi. Zaten hava kararana kadar çalışıyorum, neden iş çıkışı iki saat kafa dinleme hakkimda az sevdiğim insan göreyim ki? O zaman da biz ayak yaptık 'madem yorgunsun, başka zaman plan yapalim' diye. Sonra bizbize gittik. Bence konu sahibinin olayı da aynı böyle oldu.. Eminim tatlı biridir ama basit arkadaşlıklara bu kadar aşırı değer veren, küçük şeyleri büyütüp 'kalbim üzüldü' diyip diyip ağlayan biriyle ben de arkadaşlık yapmak istemezdim. İnsana biraz korkutucu geliyor.

Sizi ayipliyor değilim yanlış anlaşılmasın. Arkadaşlarınızın yaptığı kesinlikle yanlış. Sonuçta o planı sizinle yapmışlar. Davet etmeleri şarttı bence de. Sadece degisteremeyeceginiz şeyler için kendinizi bu kadar üzmeyin demek istedim.

Bakın Amerika'da teksiniz ondan fazla hassas davranmış olabilirsiniz Görüşmeye devam etmek istiyorsanız bir dahaki randevuyu son dakka eken siz olun Onların tarafından bakarsak belkide muhabbet kuramıyorlar bizde 4 kişi tanıdımız var özellikle birini olabildiğince davet etmezdik küstü kurtulduk gerçekten muhabbeti sarmıyordu Kendi ayaklarınız üzerinde durun bu kadar hassas olursanız çok üzülürsünüz Ben sizden 5 yaş küçüğüm valla beni arayanı arar soranı sorarım kim bana küsmüş kim beni sevmiyormuş ummmmrumda değil

Evet çok haklısın. Ben o detayı atlamışım. Bence de story atan kişi istemediği için konu sahibi ekildi.

Ya bende bekar yalnızsınız oralarda da ondan bu drama sandım. Ben bi daha görüşmem zaten ayda yılda bir görüşüyormuşsunuz bi eksilme olmaz

Çok yalnız kalmışsınız ondan bu kadar tepki düzenli gezi ve spor yapan gruplar var, bir an önce bınlara takılın

Canım samimi değilmişsin zaten neden bu kadar üzüyorsun kendini? Ben de amerikadayım bize gel Burada olay bence onların seni ekmesinden ziyade sende neden bu kadar yoğun hisler uyandırdığı. Elbette ekmeleri de kötü olmuş ve hislerini söyleyerek iyi yapmışsın. Belki cidden o an söyleyemediler belki de üçü sen yokken mesafeli sohbet dediğin şey olmuyor, daha samimi oluyorlar. Üniversitede biz de bir arkadaşımıza böyle yapmıştık. Üçümüz daha çok eğleniyorduk çünkü ancak o kız kötü değildi yani. Sonra o da kendi grubunu buldu, şimdi biz koptuk o 3 kız. Dışlanan kız kendi grubuyla hala görüşüyor yıllardır beraber falan büyütüyorlar çocuklarını birilerine uymaman senin veya onların problemi değil, sadece olası bir durum Ayrıca amerikada yaşıyorsun geniş araban var kendine gel hayatın mükemmel

ordaki amaç gezmekten ziyade sosyalleşmek, diğer konularında yalnızlıktan o kadar fazla yakınmış ki... bu onun için aşırı önemli anlayacağın, arkadaş buldum diye sevinmiş yakınlaşırız diye düşünmüş ama böyle olunca hayalleri suya düşmüş haliyle

Uzulebilirsin çok normal. Ama şu kesin ki baya bildiğin seni istememişler. Bir daha plan yapmaya çalışma bu ekiple. Hiçbir plan bu kadar ani yapılmaz. Yok anmislar da yok bilmem ne. Hikaye o işler.

Benim eski evimde yan komsum Turk'tu ve kendisi tasinma sebeplerime dahil Surekli, surekli, surekli diger Turk arkadaslari davet edeLIM, kahvalti yapaLIM, sunu bunu yapaLIM diye kendince beni dusunup dahil ettigi planlar yapardi ama bana sormak yok tabii. Defalarca kez konustum bireysellikten daha cok hoslandigimi, aksamlari kafa dinlemek ve esimle vakit gecirmek istedigimi, surekli bir sekilde bir arada olan iliskilerin beni cok bogdugunu falan. Yok ama kendisinde boyle bir kod yok, asla anlamadi, inatla anlamadi. Bi de 2 tane kendi gibi arkadasi vardi 30 yas ustu kadinlar surekli birbirinde kaliyorlardi, ben kimsede yatili kalmam dedigim icin garipsiyorlardi. Surekli bulusmayi kabul etmedigim icin garipsiyorlardi. Kendime ait alan istedigim icin garipsiyorlardi. Valla oradan tasindim, ucuyle de iletisimi bicak gibi kestim, yapamiyorum ben oyle mic mic iliskiler, kuzey kutbuna yerlessem bile gurbetteyim hissi ile boyle iliski kurmam

Bende şu '' son dakika '' olaylarını anlamıyorum nasıl son anda oluyor çok merak ediyorum cidden Ama kalp acısı da çekmeyin bence evet kırılır insan buna hak veriyorum. Ama mesafeli olun bence küsmeyinde kendinize başka arkadaş ortamı yapın gezin. Ben her zaman aynı arkadaşlarla seyahat etmem çok sık kamp yapar, şehir dışına gideriz. Kimseye asla ikilemem bi buluşmayı. Gelirse gelir. Bi arkadaşımda sürekli son anda buluşalım görüşelim derdi sizin ki gibi. Sürekli arıyor ama hep sanki işi varmışta erken bitmiş neyse şunu arayayım bari demiş gibi. Bende plansız buluşamıyorum işim çıkıyor doğal olarak kendine çeki düzen verip önceden haber edeceği yerde bana kızıyor 5 saatlik yol gelmiş beyfendi '' ani oldu ''diyor asdfgh. 5 saat aklın neredeydi dedim. Çocuk değiliz yani bahane bulurken biraz aklını kullansınlar istiyorum sadece Benimkilerde sürekli zırt pırt arar ama çok plansızlar merak etmeyin her ortamda oluyor bunlar.

Tam olarak davet edilmemissiniz bile. Keşke yazan kişiden davet alsaydiniz. Benim elime de bazen fazla davetiye geçiyor, ben de story atıyorum 'kimler gelir' diye. Ya da yalniz seyehat ettiğimde bir şehirde sikildiysam 'x şehrinde kimler var el kaldirsin' storisi atıyorum. Sevmediğim ya da görüşmek istemediğim insanlar yazınca da geriliyorum :) Sizde de aynen öyle olmuş. Kadın Newyork ilanı açtığında aklında siz yokmussunuz, ilk yazdığınızda da oralı olmamış. Çok açık ve net. Belki olay turkiyede gelişse devamlı elalemi mutlu etmek için yaşayan, sabah akşam geldigi için biktigi komşusuna bile gelme diyemeyen, sevmediği akrabalarla gün yapıp kinayelere maruz kalıp gtunden ayrılmayan insanların memleketi olduğumuz için yine ayıp olmasın diye çağırırlardi. Ama bireysel yaşayan, vakti kıymetli insanların ülkesi. O yüzden bu kadar kişisel almayın bence.

Öyle kızım ve oğlum var nerede uyuduğumu bilmiyorum o derece.

Inanin elimde degil. Aklima geldikce agliyorum. Yani Gercekten bir kotulugumuz yok ama beni ekiyorlar. Umursamamayi Nasil yapabilirim? Cunku esim de agladigima denk gelince umursama diyor. O olsa hic umursamaz da. Elimde degil diyorum

%10000000 Ben olsam silerdim 3nu de. Oturup aglamazdim, ne halt yerlerse yesinler.

İş yerinde selamlaştığım muhabbetim olan kişiler sürekli yemeğe beraber çıkarlardı aşırı üzülürdüm. Şimdi üzüldüğüme üzülüyorum.

ırkçılık olabilirmi

Ben sizi haklı buldum, ama bu kadar üzülmeye gerek yok. Üçünü silin gitsin

Arkadaslarim degil, eski arkadaslarim

Biz bir keresinde yakın şehre gezmeye gitsek mi, sabah uyanalım da duruma göre bakarız diye konuştuk arkadaşlarla. Yattık uyuduk. Sabah sekizde kalktım bir de baktım iki tanesi giyiniyor. Ne oldu gidiyor muyuz dedim. Yok gece telefon geldi, biz x yürüyüşüne gideceğiz dediler. Niye beni uyandırmadınız dedim. Gelmezsin belki diye emin olamadık, zamanın var istersen gel dediler. Hazırlandım ben de gittim. üzülmüş olmanızı anlıyorum. Henüz o kadar yakın olmamışsınız demek ki. Ama

Abd'de yaşasam benim de mi böyle dertlerim olurdu acaba. Offf bir imrenmedim değil. Kalbim bu şekil acısın istiyorum

Bu emojileri nerden buluyorsunuz bende çıkmıyor

Yaptıkları hiç hoş olmamış siz de mesafenizi koruyun ama aşk acısı çeker gibi de kalbiniz acımasın. Çok aşırı üzülmüşsünüz gereksiz birşey için. Mesafeli olun yeterli. D

hepsini silerdim. artık hayatımın bu evresindeyim ve bundan mutluluk duyuyorum. size de öneririm carmenares