ister ilk işe kendini sevmekle başlasan zaten sen kendini seversen sevgiyi hayatına kolayca çekebilirsinnn yalnızlık sandığın kadar kötü bir şey değil allah sağlık sıhhat versin gerisi hep olur

Elbette şen şakrak konular beklemiyorum ama siz yok yere kendinize dert ediniyorsunuz. Yapmayın bunu kendinize, hayatı biraz yaşamaya bakın. Gezin, tozun. Ramazanın feyzini alamaya çalışın.

Ya ben şu : Otuz yaşındayım, hayat bitti, ölüyorum modunda yaşayanları anlayamıyorum konu sahibi, üzgünüm. Yirmi dokuz yaşındayım, evliligimde 8 senem bitiyor, yine de alışamadım babamdan ayrı yasamaya.. keşke 30dan sonra evlenseydim diyorum hep.. ağlıyorum 8 senedir, her gece. . babaaaaa diye diye uyuduğumu gören eşim kendinden utanıyor bazen, çok erken kopardım seni babandan, dusuncesiyle.. ağlıyor adam benimle, ondan daha büyük bir aşkla bağlı olduğum babam için.. Uzman yardımı aliyormussun. . bir ilerleme olmadığını düşünüyorsan doktorunu değiştirmende fayda var.. birde yalnız kalmamaya çalış.. yalnızlık daha çok düşünmeye ve sonrasında depresyonun en derinine itiyor.. umarım en kısa sürede bdv de konu actirtmayacak kadar iyi biriyle tanışırsın :)

Tebdili mekan diyorum. Kenarda birikmisin varsa bir tura katil.

Herseyi siz yaratirsiniz. Ben ne kadinlar goruyorum 45 yasinda ama masaallah isvesiyle, cilvesiyle, hayat enerjisiyle cerez gibi. ama siz... Daha 30 yasindasiniz ama 65 yasinda gibi davraniyorsunuz.

Zaman ayırıp yorum yaptığınız için hepinize teşekkür ederim arkadaşlar.

bizim iş yerinde 30 yaş üstü hatta 50 yaş üstü bekar bayanların hayatlarına bakıp gıpta ediyorum gezmedikleri görmedikleri gitmedikleri eğitim kalmadı arkadaşım avantaja çevirebilirsin evlenene kadar içimde kalmasın dediğim şeyleri yapardım senin yerinde olsam bizde çocuklu ve evli olarak her istediğimiz şeyleri yapamıyoruz...

eğer siz de içimde yaşam enerjisi yok, çok mutsuzum asla mutlu olamayacağım diyorsanız muhtemelen bu yüzden hayatınıza yeni kimse girmiyordur. düşünsenize, siz hayatınıza yaşam enerjisi tükenmiş, mutsuz, üzgün, depresif birini sokar mısınız? süregelen bir ilişkinin içindeyken birlikte olduğunuz kişi depresyona girerse onun yanında olmak için elinizden geleni yaparsınız, ama yani tanıştığınız depresif bir insandan kaçmak istersiniz çünkü bütün enerjinizi emer. işin gerçeği bu, kendimden biliyorum, nerdeyse 15 yıldır tekrarlayan depresyonla mücadele ediyorum, şu an depresif dönemdeyim mesela, kendime tahammülüm yok, bu halimle yeni tanıştığım biri neden bana tahammül etsin ki?

bence haklısınız, her gelişim döneminin bazı gerekleri var. şu an yalnızlık hissetmenizi anlıyorum. çevrenizi biraz genişleterek yeni birileriyle tanışmaya ya da aileler arkadaşlar tarafından tanıştırılmaya çalışın bence. oruçtan zorlanıyorsanız tutmayın diyebilirim bi de not: neredeyse hepimiz ev iş arasında sıkışmış durumdayız

Bir dedim var bölümündesiniz, içim kasvetli olduğu için yazı dilime de yansımış bu çok doğal. Bu bölümde iç açıcı konular okumayı beklemiyorsunuz herhalde.

Zaman zaman benim de böyle hissettiğim oluyor bi yılgınlık geliyor insana, sonra geçiyor gidiyor. Biraz fıkır fıkır enerjik olmayı dene, istemiyosan da ol hatta sonra istersin :) MeryL

Gondola bin konu sahibi. Bak nasil gozlerin faltasi gibi aciliyor.

Rakamları değil anı yaşa hisset sev bir çiçeği bir karıncayı sev, gör yaradanın yarattığını mucizeyi gör sen de o mucizelerden birisin şükret dua et sabret.

pozitif olun olumlu şeyler düşünün kişiler yaşadığı değil hissettiği yaştadır. bu yasa kadar birçok tecrübe biriktirdiniz daha iyi seçimler yapacaksınız belki de bu açıdan bakın olaya

Kurslara gitmemi devam etmemi söylüyor, yüzmeye de gitmemi söyledi. Kusursuz insan olmaz dedi, sen kendinde de kusur gördüğün icin kendine deger vermiyorsun dedi. Odevler veriyor iste usendigin şeyleri yaz 10 yıl sonrasını yaz ve su anki durumunla karşılaştırıp neler yapabileceğini düşün gibi... miniminimarg Bir umut lazım şimdi

Sizi mutlu eden şeylere daha fazla vakit ayirsaniz nasil olur? Tabii varsa. Samsonn

Valla negatif enerjiniz buradan bana yansıdı. Ben sizden büyük ve yalnız yaşayan bir insanım, ama bu hissetiğiniz hallerin hiç biri yok. Tüm bekarım diye dert yananlar için de şunu şuraya koyayım. İki mutlu insan evlenirse mutlu bir evlilikleri oluyor. Kendi hayatına anlam katamayan bir insanı başkası da mutlu edemez.

hımm şimdi 30 yaşında terkedilen biri olarak ben bu söylemi biraz ağır buldum. insan sadece negatif baktığı için mi hayatında biri olmaz? ya da hayat arkadaşının olmaması kötü bir sosyal statü müdür? belki arkadaş yaşadıklarından sonra karamsar olmuştur bir süre. hepimiz böyle dönemler atlatırız ve geçer.

Öyle negatif yazmışsınız ki ekran başında kasvet çökerttiniz. Birde bomboş geçeceğini düşündüğünüz, haz ve feyz almadığınız bir ayda lütfen aç kalmayın.

Psikolog ne dedi? miniminimarg Bir umut lazım şimdi

Hayırlısı

hayatınızda biri olsa tabi ki güzel ama olmaması da dünyanın sonu değil. bu duruma odaklanmayın. bence bütün sorun hayatın monoton olmasında. hayatımızın en güzel yıllarını çalışarak geçiriyoruz. fırsat bulunca, hatta fırsatı sen yarat, bol bol gez. sevdiğin şeyleri yap. Dünyaya bir daha gelmiceksin. giden zaman da geri gelmiyor.

Ay sanki bunlari ben yazmiş gibiyim okadar ayni şeyleri yasiyoruzki birebir resmen inşallah bizimde karsimiza hayirli birisi cikar yaa yalnizlik öyle kursla şunla bunla geçeceğine inanmiyorum tamamen kişinin kendini avutmasi başka hicbise değil ben bu konuda gerçekciyim valla umarim karşimiza çikar birisi nasip işte

hayatınıza neden biri yok biliyor musunuz? hayata bu kadar negatif baktığınız için... dünyanın en güzel, en alımlı, en zeki kadını da olsanız, kolay kolay kimse bu kadar karamsar, bu kadar negatif enerjisi olan biriyle birlikte olmak istemez. önce tek başınıza mutlu olmayı deneyin, yoga yapın mesela, çikolata kurslarına katılın, seyahat edin... ya da neyden keyif alıyorsanız onları yapın işte, önce iç huzuru yakalayın, gerisi gelir.

Çok ayrıntıya girmeyeceğim ama Ramazan sadece aç kalmak değil ki. Manevi havasıyla insana 1 senelik reset atıyor bence manevi olarak daha iyi hissedeceğinize Eminim Ayrıca 30 yaş ileri bir yaş değil kesinlikle. Mutsuz olacağınıza en hayırlı zamanda, hayırlısıyla iyi biri çıksın karşınıza

30 yaşındayım yakında 31 olucam ama daha 30 derken bile zorlanıyorum. Arkadaşlar evlendi koptuk, sevgilim terk etti. İsten eve evden işe ot gibi yaşıyorum. Yaşadığımdan emin bile değilim. Bazen kursa falan yazılıyorum ama icimde yasam enerjisi yok, hiç bir etkisi olmuyor. 30 yas sendromu diye bir sey var galiba, yaşımı kafaya takiyorum, bekarligimi takiyorum. Psikologa gidiyorum ama eski neşeme bir daha kavuşamayacakmışım gibi, her şeyi kaçırmışım gibi geliyor. Şimdi Ramazan ayı geliyor, oruçtan dolayı çok enerjisiz pasif oluyorum zaten, bu sefer daha da zor gececekmis gibi geliyor. Bombos bir ay olarak geçecek şimdiden belli. Hayatımdan 1 ayı daha şimdiden sildim yani. En çok da hayatımda birinin olmamasını çok takıyorum. İlgi bağımlısı mıyım acaba? Yasimdan dolayı artık sevgili edinmek cok zorlaştı yalnızlık çok ağır geliyor. Sanki biri olsa kendimi toparlarmisim gibi.

Teşekkür ederim. Sorun çevremdeki olaylarda mı benim kafamda mı bilmiyorum... yasemin8085

Simdi 40 yasinda olsaydiniz eger nerde o 30 lu yaslarim derdiniz. Her yasin bir güzelligi var, simdi on yil öncekinden daha olgun, daha cok bircok seyde bilgilisiniz,-tecrübelisiniz. Simdiki yasinizin kiymetini bilin sanki 60 yasinda gibi bir havaya girmissiniz... 30 yasinda evlenenler var 40 yasinda cocuk sahibi olan kadinlar var ohoo :)hayat her yasda güzel