Öncelikle oğluna geçmiş olsun kasık fıtıgından ameliyat olan çok cocuk var üzülme ama geciktirme bence benim oğlum tam 1 yasındayken pipisinden ameliyat oldu tam 3 saat sürdü nasıl üzüldüm anlatamam ama hepsi geçiyor çocuklar iyileşiyor. anneler yıpranıyor işte ama biraz kendine degişik uğraslar bul arkadas edin buralardan da kimse birbirini doğru dürüst tanımıyor burada tanısıyoruz üzme kendini canım.. kelebek088 Dokunmasınlar

yalnızlığın en ağırını ben yaşıyorum herhalde:1no2: sen yine kendi ülkendeymişsin ben buraya geleli iki yıl oldu ve kimsem yok burda eşimde geç saatlere kadar çalışıyo görmüyorum doğru düzgün.. zaten çalışmasa da bana hayrı olmaz kendi gezer tozar çocuğu bahane edip beni götürmez:dilcikar: hele eski oturduğum bina bomboştu korkuyordum gece benimki geç gelince yabancı memleket.. çok kötü bir durum yaa günlerce aylarca tek başıma oturuyorum önceleri iternette yoktu tv zaten yok türk kanalı alamadık bi türlü ev değiştirdik önceki eve de olmuyodu.. sana anlatamam nasıl bir yalnızlık çektiğimi canım ben 26 yaşındayım ve saçlarıma aklar düştü ordan anla işte:a015: hamileliğimde yalnızdım yerimden kalkamıyodum yemek yapacak kimse yok. doğumdan sonra yalnızdım o kadar dikişle bana bakacak kimse yok.. şimdi bunalımdayım artık sabrım tükendi şeytan diyo topla pılını pırtını dön ülkene arkana bile bakmaCADIARZU birgün uyacağım o şeytana ben :uhm: B betican

ahh canım ahh hele o doğum sonrası dönem ve hamilelik insanın en çok desteğe ihtiyacı olduğu dönem ve bir o kadar yalnız geçirmişiz.. benim eşim ben doğum yaptığımda eve uğramaz gezer tozardı kalkamazdım yerimden dediğin gibi her dakka ağlıyodum ve bi de gelince bana niye bulaşıkları yıkamadın bu evin hali ne böyle diye huzursuzluk çıkarıyodu hayatımın en zor günleriydi anlatsam sayfalar yetmez.. ben de çok iyiniyetliyim ve vicdanlı birisiyim ve etrafımdaki insanlardan da öyle olmalarını bekliyorum ama alamayınca tam bir hayal kırıklığı ve bunalım. şu an bende ciddi anlamda depresyonda olduğumu düşünüyorum hatta sanırım ilaç kullanmam gerek çünkü atlatamıyoruum tek başıma biraz iyiyim eskiye nazaran ama hala zevk alamıyorum hiçbişeyden ve eski günlerimi çok özlüyorum evlenmeden önceki halime dönebilsem o günlere gitsem ve keşke hiç evlenmemiş olsaydım keşkesenağlama E

ilk önce oğlunuza çok çok geçmiş olsun Ahh canım yaa, hiçmi bir arkadaşın yok, ne bileyim bir kafa dengi insan olsa bile yetiyor insana, bende gurbetteyken öyleydim eşimden başka kimsecikler yoktu etrafımda, ama ben şanslıydım ki eşim bana destek tii, arkadaşlar edinmeye çalışın, burda kk da takılın kk saten tüm zamanını alıyor insanın çok güzel arkadaşlıklar edineceğinize eminimyerimseniben Rabbim oğlunuza acil şifalar versin... inşallah en yakın zamanda sağlığına kavuşura. s. B betican

Teşekkür ederim. kasık fıtığı ameliyatını araştırdım, çok zor ve tehlikeli bir ameliyat değilmiş. Zaten oğlumu 1,5 yaşında sünnet ettirmek zorunda kalmıştık, o zamandan tecrübeliyim. Şu bronşit olayı tamamen bitsin, ondan sonra ameliyat olsun dedi doktor. O yüzden bekliyoruz. Gerçekten çok yıprandım, ama sadece oğlum değil buna sebep. Aliem, eşim, sorunlar, hastalıklar vs.. Burada tanışıyoruz, ama sadece yazarak görüşebiliyoruz. Ama bende istiyorum ki arkadaşlarımla görüşelim. Evde, dışarda buluşalım, değişik şeyler yapalım. İnsan kendi başına neyle uğraşır ki. Nereye gitse ne kadar zevk alır ki. Yanında kendini anlamayan bir arkadaşı olmadıktan sonra... Nil KK

Ah ah Hevval arkadaş bulma konusunda seni çok iyi anlıyorum. Ben de üniversiteye gelene kadar hep yalnızdım. Kurslarda okulda hep bir iki arkadaşım olurdu onlar da benim gibi sessiz arkadaş arayan tipler olurdu. Hep popüler olmak istemişimdir. Ama hiç becerememişimdir. En son tak etti. Üniversitede halkoyunlarına gitcem dedim. Gittim. orada da herkes birbiriyle samimiydi. Ben dışardan izliyordum. Sonunda dedim ya aralarına girsem nolcak. Bu kez sürekli onlara yakın olmaya çalıştım. Yanlarına sokuldum. Oturuyorlarsa gittim aralarına ben de oturdum. Kimse kimseyi kovmaz emin ol. Yadırgamaz da çünkü bunlar çok köklü topluluklar değil. Aralarına kolay karışırsın. Peki değdi mi? EVET DEĞDİ! hayatımın en güzel yıllarını geçirdim onlarla. Şimdi herkes kendi derdine düştü. Bilmiyorum okulun sonuna mı geldin değer mi ama bence şimdiden aç kendini. İş hayatında da işe yarayacak olan bu. İleride evlenince de konu komşun olunca da işe yarayacak olan bu. Bir topluluk senden önce kurulmuşsa sen aralarına girceksin. Yoksa kimse seni davet etmez. Örneğin KK... :lepi: B betican

bende aynı durumdayım... kızım olduktan sonra çalışma hayatımı erteledim derken, belki de bitirdim.. eşimin mesleği gereği gurbetteyiz burda sadece bir komşum var ve 52 yaşında... eşim in işi, nöbeti 2-5 aylık yok zamanları, kursları vs oluyor ben 29 yaşındayım, kızım 3 yaşında inan en son ne zaman dışarı çıktım hatırlamıyorum hft da 2 kez gidersem köşedeki markete gider gelirim.. ailem yok, sevdiklerim arkadaşlarım kimsem yok.. aynı evin içinde kocamı özler oldumm.. eşimde aynısı söyledi ''seni çok özlüyorım ''diye! düşünün.. ama hayata küsmedim, kendimle barışığım, umutluyum, sosyalim bu bir süreç olarak düşünüyorum.. eski yaşantıma kıyasla çoook farklı bir hayat içerisindeyim... öylesine sosyal yapmadığı kalmayan biri iken.. hemen sayayım sana; aktif olarak uzun yıllar spor ile uğraştım, lisanslı bir atletim... bir üniversite de sunuculuk yaptım, izmir de yerel radyolar da dj lik yaptım vb... yine de mutluyum! şikayet etmiyorum tek şikayetim eşimle aynı evde yaşamımıza karşın özlem içinde olmak! sende üzülme lütfen, oğlun içinde geçmiş olsun dilerim... allah büyük... kendini sevmekle başlar herşey, yaşlandığını diil, güzelleştiğini düşün sevgiler... kelebek088 Dokunmasınlar

üstümden kocaman bir kamyon geçmiş gibiyim bende :) sanki 50 yaşındayım çoluk çocuk evlilik derdim olmuş gibi.. fazla takıyoruz herşeyi bundan böyle oluyor arkadaşım..

Teşekkürler geçmiş olsun dilekleriniz için. Ama maalesef etrafımda hiç arkadaşım yok. Bazı arkadaşlarım var tabi, ama onlar da başka semtlerde oturyolar. Burdan gitmeye kalksam minibüs yada otobüse 10 dk yürüme yolum var. Oğlum tekrar hasta olur yollarda diye korkuyorum. Daha bronşitini de tam atlatmamış sayılır. Dediğiniz gibi sadece eşim var, ama o da bütün gün telefonda veya arkadaşlarıyla konuştuğu için yorgun oluyor ve konuşmuyoruz bile. Evde bilgisayar yok, eşim akşamları getiriyor, ben de yalnızlığımı biraz da olsa burada sizlerle paylaşıyorum. Allah kimseyi yalnız bırakmasın derler ya, çok doğru bir söz bu...

Ben de vatanımda yalnız kaldım inan. Dediğin gibi eşim çocuğu bahane edip kendi gezip tozuyor. Hiç sıkıldınmı, canın bişey ister mi, bi derdin var mı diye soran yok. Ben de düşünmekten depresyona girdim zaten, 1 yıldır ilaçlar kullanıyorum, ama ancak bu kadar fayda etti. Ben de hamileyken midem ağzıma gele gele yemek yaptığımı bilirim. Doğumdan sonra eşim sabahlara kadar çalışırdı, kaynanam akşamları işten çıkınca gelir, komşuların getirdiği yemekleri yer, sonra da yorgunum deyip yatardı. Bende o dikişli halimle ağlıyarak yemek yapıp, sabah kadar oğlumu emzirip, gazını çıkarırdım. Bulaşık yıkardımi ütü yapardım ağlayarak. Hayat neden bizim gibilere bu kadar acımasız da, bazılarına çok güzel ve rahat. Ben anlamadım. Aslında kötü niyetli ve kişilikli bir insan değilimdir. Canımı yakmayan hiç kimsenin kötülüğünü istemem. Herkese elimden geldiğinden fazla yardım eder, koştururum. Ama nedense hayat beni hep yorar ve çok zorlar.. Allah bizim gibilere sabır versin. Benim kafamı üşütmeme az kaldı ama onu biliyorum... karamelli_turta

Bu kadar yıpratma kendini arkadaşım :teselli: umarım bu geçici bir dönemdir hem bak biz varız burada çayını kekini yiyemesekte biz sana misafir olur derdine derman olmaya çalışırız ne zaman canın sıkılırsa geç pc nin başına yaz derdini elimizden geleni yaparız inanki bak kış geldi 2-3 ay sonra bahar gelecek her yer cıvıl cıvıl olacak sende hayatının kışında say kendini ardı bahar olan bir kış canım bebişinede iyi bak olurmu Allah sana bağışlasın onu chicek bebişim ve

Ah canım ah sinirlenme. Kaynanayı da takma. Sonuna kadar haklısın. Sadece bazen "senden yukrda olana bak feyz al. Senden kötü durumda olana bak ibret al." derler. Sen de kendini böyle avutacaksın. Bir çocuğa hasret, eşi tarafından aldatılmış, ailesi tarafından ilgi görmemiş bir sürü insan var. Düşünsene çocuğun olmuyor, eşin seni aldatıyor, ailenin umrunda bile değilsin. Biliyorum bunları düşünmek çok işe yaramıyor. Ama bir nebze rahatlatsın seni. Allah eşine de iyi bir ders versin de "sadece arkadaşlarıyla işiyle hamamlarda dışarlarda vakit geçirerek seni ihmal ettiğini görüversin. Aklı başına gelsin." Ama ne olursa olsun unutma. Güneş hergün yeniden doğar. her yeni gün neler getirir bilinmez. Ama umarım sana çok çok iyi şeyler getirir... :teselli: . push ; chicek bebişim ve

Bence önce KK'nin ruh hali kısmından depresyonu kaldır. Ben bekarım bu durumlardan çok anlamıyorum tecrübesiz sayılırım ama gördüğüm kadarıyla ve profilinden incelediğim kadarıyla sen kendinden ödün veriyosun eşini çocuklarını yüceltiyorsun her anne ve eş gibi ama karşılığını görmüyosun. Eşin seninle ilgilensin istiyosun. Bu erkekler bencil di mi. O sana destek verse halbuki çoğu şey hallolacak. Ama bence oğlun iyileşir iyileşmez bir işe başla. Ya da eğer imkanın varsa bir uğraş edin. Ne bileyim mesela bizim burada Belediyenin açtığı kurslar var seramikmiş, ahşap boyamaymış, takı yapımıymış.. bunun gibi bişeyler. Sonra ne bileyim değişik yemek tarifleri bul netten onları dene. Komşularınla ilişkilerini geliştirmeye çalış. Bir şekilde zamanı geçirmeye çalış. Mesela gün içinde işler bitince aynanın karşısına geçip bi makyaj yapmak süslenmek püslenmek bile insanı iyi hissettiriyor. Ne desem de eminim çok zor bir durumdur. Allah sabırlar versin. Hiç olmadı biz varız burda. Akşam da olsa gel konuş. Ama ne olursa olsun eşini dürt "benle ilgilen yalnız bırakma destek ol." de. Ne dersin belki işe yararyerimseniben. B betican

Öncelikle geçmiş olsun arkadaşım... Hayat çok zor bunun hepimiz bilincindeyiz.. Yalnız hayatın zorluklarını aşmak ve mücadele etmekte bizim elimizde.. Hemencecik neden koyveriyosun kendini.. Daha çok gençsin, birde dünya tatlısı bir evladın var.. Yalnızlığına gelince, ben tek çocuğum ne ablam var nede abim.. Ama kendimi hiç yalnız hissetmiyorum. Benim mesleğim varken işimi bırakmak zorunda kaldım.. Çocuklarımı kendim büyütmek istedim Bende 7 yıldır evdeyim ama hiç körelmedim.. Kendimi geliştirmek için elimden geleni yaptım. Ünv. sınavına girdim 4 yıllık muhasebe bölümünü kazandım.. Şuan 3. sınıftayım... Hem çocuklarımı büyütüyorum hemde açıköğretim okuyorum.. Hiç bir şey imkansız değil herşey senin elinde.. Özverili ol ve kendine güven.. Yoksa kocanda dahil olmak üzere hep ezmeye çalışırlar canım.. kelebek088 Dokunmasınlar