ben 2. Evlilik onun var zaten. Sen bilirsin diyo.

Ben de bu dünyaya gelmek istemezdim.. Ya da Türkiye de yasamak istemezdim.. Sartlarim gayet iyi aslında ama dünya çok pis katlanamiyorum.. Bu yüzden çocuk fikri bana coook uzakk . push ; in vino veritas in aqua

Şu an yan odada üç yaşında bir adam babasıyla yatıyor ben de koca yatakda tek başıma ve kendimi zor tutuyorum yanlarına gidip içlerine girmek için. Üç saat önce babasına hadi yatır diye söyleniyordum ama şimdi burnumun direği sızlıyor yan odada olduğu halde. Evlat anlatılacak bişi değil onu yaşaman lazım şu an ne desek boş, çok zor çok yorucu çok meşakatli ve ölene kadar süren bir duygu. İnsan bi insanın ayak parmakları için bile şükreder mi? Sevgisinden çıldırır mı hiç hesap yapmadan canını ortaya koyar mı? Herşeyden önce ilk onu düşünür mü? Her an kalbi titrer mi? Acayip bir şey ya sevgisi taşıyor bende Rabbim sana DOĞRU ZAMANDA bi. evlat vee ama doğru zamanda ist_nbl

Anliyorum sizi fakat bana herkes en azindan bir tane yapmam icin israr ediyorlar. Bir komsum var hic evlenmemis gecen gun sadece coçuk icin evlenseydim keske dedi sasirdim yasida epey var 60civari. ben anneme 30yil baktiw ya bana kim bakacak dedi ama bu bencillik dedim ama oyle hasta olunca bir corba yapan gerek diyor S

Bu düşünerek, konuşarak, başkalarının fikirlerini alarak karar verebileceğin bir duygu değil maalesef.. Ben yıllarca çocuksuz bir hayatı düşledim, çok ağır bir sorumluluk, ayak bağıydı bana göre.. Eşim de öyle çok taraftar değildi ki zaten ilk evliliğinden bir oğlu var.. Rahmetli kayınpederim çok istiyordu çocuğumuzun olmasını, onu kaybedince bir vasiyet gibi kaldı hissettik, denemeye karar verdik. Hamileydim ama hazır mı değil miyim hiç bilmiyordum, 8 haftalıkken düşük yaptım. Elbette üzüldüm ama kısa bir süre sonra zamanı olmadığına hazır olmadığıma çocuksuz daha mutlu olduğuma karar verdim.. O yavrum doğsaydı sanırım ona iyi bir anne olamayacaktım.. Yıllar geçti, 35^den önce bir kez daha denerim belki diyordum ama hala duygularım oturmamıştı. Bir yanım geriye dönüp bakınca çocuksuz pişman olur muyum, bir yanım ömrümce sürecek bu sorumluluğu taşıyabilir miyim ikilemindeydi ama 35'e az kalmıştı. Kendimi ikna ettim ve denedik, hamileydim.. Tamam dedim olsun, sonra ikiz oldukları ortaya çıktı.. Şok olmuştum, o kaynar suyu hissetmiştim başımdan aşağı dökülen.. Geri dönüşü olmayan bir yoldu, ben ne yapmıştım, ancak bir tane büyütebilme fikrine alışıp kabullenmişken 2 tane nasıl olurdu.. KK ve bütün ikiz konularını ezberledim internette, alıştım, sonra sevdim bu fikri, aylar geçti benim dünyam oldular ve birgün ayrıldık bebeklerimle.. Yaşadığım acının tarifi yok.. Nerden nereye.. Şu an bekleme sürem geçtikten sonra tek düşündüğüm şey bir yavrumun olması, hatta olursa yine iki tane olsunlar, olmazsa ona kardeşler yapabilmek.. Biraz karışık yazdım sanırım ama içtenlikle bunlar benim hissettiklerim gel-gitlerimdi.. Hiçbir zaman misyonum anne olmak değildi, a ne şirin bebekler diye sevmemiştim hiç.. Şimdi ömrüm onların olsun, yeter ki var olsunlar.. En doğrusunu en doğru zamanda kendi gönlün söyleyecek sana.. X xDerinMavix

hemen hemen bütün sayfalarda yazdıklarınızi ve cevapları okudum ve aynı düşünceleri paylaşıyorum sizile.7 yıllık evliyim ve çocuk yapmak istemedim, benimde çevremde söylenenler var, anlam veremeyenler var. Bende annelik duygusu diye bişey yok. Biyerde söylediğiniz gibi bi ortamda arkadaşalrın çocu gördüğüm zamn hani agucuk gugucuk sevilir ya ben onuda yapamıyorum. ''canın iste belki al kucağına'' falan demelr. benim hiç hevesim yok. etkilenmiyorum ve bu hissi bilmeden bebek için yanıp tutuşanlarıda ben anlamıyorum. tamamen içgüdüsel galiba. eğitim sistemin düştüğü durumlarıda görünce doğru bir karar diyorum. gelecek çok karanlık. S

Valla bunu bazen ben de düşünüyorum, ben de bu dünyaya gelmek istemezdim, gelsem de Türkiye'de doğmak istemezdim galiba. Bazı kadınlarda oluyor bu annelik içgüdüsü. Benim gibi özgürlüğüne aşırı düşkün tiplerde yok. Sakın millet yapıyor diye yapmayın. Herkes bir laf eder, genelde de Ajda Pekkan'ı örnek verirler 'Kesssiin pişman olacan bak' vs vs.

evet dedim babama dedim. Bakamıycaktınız Nie doğurdunuz dedim. Allah affetsin ama dedirttiler S

Hayatimda ailemden cevremden cok şükür ne kötülük, ne yokluk görmedim. çok sukur gece uyurken huzurla uyudugum bir hayatim var.. Buyuk acilar yasamadim.. Yani kendi hayatim oldukça pozitif... Ama sabah masama kahvaltiyi hazirlayip oturdugumda karşı caddede copten bir sey toplayan birini gördüğümde ben mahvoluyorum yutkunamiyorm.. 50 kusur yasinda yağmurda güneşte uç kuruş kazanmaya calisan birini gördüğumde az önce aldigim ayakkabiya lanet ediyorum mutlu olamiyorum ben bu ülkede... Saçma eğitim sisteminden , saçma is hayati denen sömürü dünyasından, "sinav" diyerek daha cok ezilen fakir insanlarin umursanmamasindan... tüm bu acilardan nefret ediyorum.. Bunları görmemis olmayi çok isterdim..

Koşullanma diyelim. Bilmemekte mutluluktur. o yönü var. Birde bencillik emannn banane ben mutlu olucam Düşe kalka büyür diyende. Çok anaçım deyip burgerkıngde 1 yaşında çocuğa laplap hamburger yiyende. Öle işte. İnsanı soğutuyorlar.

Herkes cocuk yapıyor diye çocuk yapılmaz. İstiyorsanız, sorumluluğunu alabilecekseniz yaparsınız.

herkes her istediğini elde ediyor diye birşey yok ki... siz annenize dedinizmi beni neden doğurdun? yada anneniz olmasa daha mı iyi olurdu? yada bu dünyaya geldiğiniz için hep mutsuz mu oldunuz? S

Gecen haftalarda bana da boyle bir cosku geldi, meger regl donemim baslamis ondanmis. Bu kizlar varya bunlar bana bir gaz verdiler ohooo. Cok fenalar, dogurup vericem kucaklarina her gun biri bakicak Regl bitince eski halime dondum. Henuz hazir degilim bende, su dakika dogursam o cocuk ayni benim gibi serseri olur. Cocuk yetistirecek kadar olgun degilim daha. Bir gun yataktan "acilin dogurucam" diye kalkana kadar bekleyecegim.

Cnm inşlh hayırlısı ile olur.

Ben de cocugunu gercekten seven ebeveynlerin onlarin gelecegini kurmasi gerektigine inanirim, hayat cok zor cok. E

Evet cocuk dünyanin en güzel seysi, ama ayni zamandada en yorucu ve korkutucu seysi bana göre... Ilk önce cok büyük bi sorumluluk, dogumundan kendi ayaklarinin üstünde duruncaya kadar ve hatta dahada ileri, yaninda, arkasinda durmaniz gereken biri... Hep bebek kalmiyorlar, yani o yipratici uykusuz geceler, gazli sancilar, hastalandigindaki telasiniz, düstügünde icinizin yanmasi daha yolun basindaki ufak dertler... Kücükken derdi kücük büyüdükce derdi büyüyor bosa demiyorlar... Ona iyi bi gelecek saglamak, iyi yetistirmek, bunun yaninda evlat acaba iyimi olacak, merhametli saygilimi olacak, ilerde sizi dinliycekmi, basina buyrukmu davranacak... Geceleri gec geldimi napti, kimlerle, acaba kötü aliskanlikmi edindi falan filan... Yani sirf cocuk sahibi olmak icin cocuk yapmaya karsiyim, tabii ki bunlarin hicbirini bilemeyiz, sirf böyle düsünüpte cocuk yapmamakta yanlis... Ama cocuk oyuncagi degil iste, hayatiniz boyunca olan bi sorumluluk... Allah hayirli evlatlar versin herkese, isteyenlere, bizleri onlarla sinamasin... Bukadar gelecekten korksam bile, iyiki dogurmusum iki Prensimi, onlari Dünyalara degismem ... Böylede güzel Mutluluk iste Evlat...

bu dünyaya hiç gelmemek bu dünyayı hiç tanımamak dolayısıyla eşinizle hiç tanışmamak sizin için daha iyi olurdu yani öylemi anlamalıyım? S

Çocuk sahibi olmak zorunda değilsiniz. O etraftaki herkes bakıp büyütmeyecek o çocuğu, siz bakacaksınız. Benim arkadaşım hamile kaldı sırf yaşının geldiğini düşünerek ve çok mutsuz, çocuğu istemiyor ama "hamile kaldım artık doğuracağım napayım" diyor.

Kadınlardan duyduğum hep masalsı şeyler, cennetten geldi, dünyada bundan daha büyük mutluluk yok vs. Gerçekten böyleyse dakika düşünmem hata olur... Hayatlarına bakıyorum böyle masalsı bir mutluluk yok.. En çok ikileme düşüren de bu! Reeldeki... Buraya yazan herkese teşekkürederim ikna edin yada vazgeçirin gibi bir düşünceyle yazmadım. Kararsızım olumlu ve olumsuz yönlerini bilmek istiyorum. Laf olsun diyede değil, yazılan düşüncelerden sağlama yapmak için. Tüm yorumları tek tek okuyup ehemmiyet veriyorum.

Ya 50 yaşınıza gelip, kendi bedeninizden, sizin dna'nızı paylaşacak bir çocuk ister ve zamanında yapmadığınıza pişman olursanız? Bir de bunu düşünün. T turkuazkebelek

ben annemin bu şekilde beni dünyaya getirmesini istemezdim mesela... oyüzden sevgi ve istekle adım atın derim...

Yaş 30 u geçti. Halen içimde çocuk yapma isteği yok. zaten hiç olmadı. Ama herkes yapınca bendemi yapsam diyorum ya pişman olursam. Mutsuz olursam. Ya keşke yapmasaydım dersem. Herkes yaptı diye yapılırmı.

Belkide.. Ama bu istek karar meselesi. İstesem desteklerdi.. Karışmam diyor çünkü en ufak birşeyde sen istedin der başına ekşirim. gececikedi

katılalım nerde bu kervan.. Çok yanlız kaldım... Overrated Uykusuz

Konu açildigindan beri dusunuyorum aklimin hep bir kosesinde. Yapmak yada Yapmamak?

Başkalarının gazına gelmek, çocuk sahibi olma nedenleri arasında sayılabilir. Ama sizde gaza gelecek bir karakter yok bence. O bakımdan rahatsınız bir süre :)

Öncesini bilemem ama çocuk olduktan sonra niye yaptim ben diyen kişilere sasiriyorum. O mucizeyi kucagina aldiktan sonra insan hep güzel şeyler düşünür gibime geliyor. Ben şuan hamileyim ve daha bebeğimi kucagima almadan heyecan had safada. Bu arada bebeğimizin olmasini Esim istemiş ve onun israriyla olmuştu iyiki beni ikna etti ve iyi ki bi bebeğim olacak. Rabbim isteyip de olmayan herkese nasib etsin bu güzelliği.

Asıl konu bu zaten, büyük resme bakabilsek.. Keşke herkes görse Neysesakinim... Erdenay Ata... Cennet seninle

ne hissizliğim kaldı, ne şevkatsizliğim... O sizin baktığınız yerle alakalı! Ve sadece tahrik amaçlı yazılmış suçlayıcı bir yazı. Dikkate almıyorum. O sizin sığ algınız. Üzerimde vicdan temizliği yapmayın kafi.

kıyamam ya.. haklı bence.. bencıllık değil ki bu...

Bizde eşimle çocuk istemiyoruz. Hem sorumluluk bize göre değil. Bide eskisi gibi değil ki ortam bozuk artık Bizde gezelim tozalım diyoruz ömür boyu :) 22 yaşındayım bakalım 30'uma gelince de aynı duygular içinde olur muyum, inşallah olurum S

Katiliyorum.. Sadece bir çocuğu sevmek, müthiş aile hayati sunmak yeterli olmuyor. Bir cocugu dogurmayi cok istemekte yeterli olmuyor.. Evet iyi insan, duyarli, vicdanli, faydali oluyorsun bir şekilde ama bu seni ezilmekten, işsizlikten, parasizliktan, kayıplardan korumuyor... Dediginiz gibi mutsuzluk o kadar çok ki, mutluluk ise tirnaklarinla kaziyarak cikarttigin küçük ve az hediyeler gibi sadece..

İNsana istek gelir dimi. Böyle sorgulamak istememe belirtisimi B

Tam da bu konu yuzunden esimle dün aksam kavga ettik, üstüne bu konu denk geldi.. Adam deli gibi cocuk sever bende o içgüdü yok, yani yok herhalde.. Üstelik Yasım da 31.. Cocuk cok bıyuk sorumluluk hazır olmadan istemeyerek yapılcak bir şey değil.. konu sahibi ne yaptı bilmiyorum ama keske benim eşim de anlayışlı olsa sa bi kac yıl daha vaktım olsa, kendisi hemen isteyen cinsten Hakkımızda hayırlısı

Ayakta alkisliyorum cocuksuz olanlar bunu söyleyince olunca seni de görürüz diyorlar.. Çocuk sahibi birinden duyunca kafamdaki acaba? Düşüncesi kayboldu. Allah isteyenlere versin ins. Ama hiç bana göre değil çocuk fikri. Yaşım 31 o ana olayım duygusu hiç yok. Özgürlüğü sevenler onun bunun lafına bakıp çocuk yaparak kendini depresyona sokmasın.

Onu eşim kabul etmiyor. Çocuk olucaksa bizim çocuğumuz olsun der. Oda haklı. Durumu olan alsın tabiki, hem kendi çocuğun olsun kardeş olarakta evlatlık al

Çocuk bakılabilecekse yapılır herkes yapıyor diye değil. R

bu ne kadar çirkin bir cümle, ne kadar kötü niyetli bir yaklaşım

bence cocuk zengınlıktır hıcmı akraban yok bır gun verırısın annene gezersın tozarsın...

çocuk yapıp yapmamaksa soru.. ikilemde kalmıştır bence.. karar belli ise soru sormak neden? bu kişiye olumsuzluklarını zorluklarını da olumlu güzel taraflarını da sergilemek en doğrusu değil mi? annelik böyle güzel ama böyle zor.. gibi.. o da kendini tartacaktır sadece.. yapmayın pişman olur muyum diye sorana da "olabilirsin" denir ama :) tabiki hepsi kişisel cevaplar.. konu sahibesi de bunu biliyordur.. yanlış anlamayın sadece "yanıltıyorsunuz, çocuğun günahına girmek vs" dediğinizde biraz haksızlık oldu bana göre.. sevgiler..

Bu açıdan bakarsak çocuk yapmak bencillikten başka bişey değil zaten. Yav dur daha yeni ikna oldum çelme aklımı asude_bahar

Olmadığı zaman yürek soğutur sevinirsiniz. Böyle yazdıydın falan diye. Olmazsa ilk size haber veririm. Oh demek için köşede beklemeye devam edin. Saygılar. S

Çocuğunu kapan köşesine çekiliyor, eski muhabbetler bitiyor. Onlar sana anlamsız sen onlara anlamsız geliyorsun. Şöyle mıtluyuz böyle mutluyuz uçtuk cennetten dünyada başka bişi yok deyince! Düşünüyorum. Bu halimden memnunum yaşlılık takıntımda yok.

Aynen. Dünya cennetten sürüldüğümüz yer.. İnince ilk iş kardeş kavgası yapıp birbirini gömmek olmuş... Habille kabilden bu yana.. savaş eksik olmamış dünya tarihinden.. Burası konakladığımız yer. Varoluş sebebimizi unutup beklentilerimizi yükseltiyoruz. Hakkımızda hayırlısı.

bazen çocuğum olmasaydı hayatım nasıl olurdu diye düşünüyorum.. muhakkak daha rahat daha az yorgun daha sosyal daha bakımlı daha dinç olacaktım.. daha çok film izleyecek daha çok kitap okuyacak daha çok eşimle gezecektim.. tatile gittiğimde çocuk havuzunda değil şezlongda vakit geçirecektim.. istediğim zaman yatıp uyuyacak istediğim zaman kalkacaktım.. pazar günleri saat 7de legolarla oynamayacaktım.. hayatım boyunca kimsenin kakasını çişini incelemeyecektim.. herkes masada yemeğini yiyip sohbet ederken ben elimde köfte kızımın arkasında gezmeyecektim.. markette/ parkta bile FBI ajanı gibi etrafımı incelemeyecektim, kasaya/ eve sağ salim vardığımda toprağı öpmeyecektim.. her yere kocaman sırt çantam ve kucağımdan inmek istemeyen 15 kiloluk danacığımla sürünerek gitmeyecektim.. azıcık öksürse hapşırsa "amanın..." diye dertlenmeyecektim.. evham, panik, korku, endişe sık sık hayatıma girmeyecekti.. tuvalette yalnız olduğumda pis pis gülümseyerek yalnızlığın tadına varmayacaktım.. her kelimeme dikkat etmeyecektim.. darmadağın evle boğuşmayacaktım.. ev içinde futbol oynamayacaktım.. topu bilerek mutfağa kaçırdığımda dur bi iki iş halledeyim demeyecektim.. rüyalarıma temiz evde mis gibi yemek kokusu ve dinlenmiş halimi görüp gülümseyerek uyanmayacaktım.. ve daha niceleri olmayacaktı.. ama kızım da olmayacaktı.. ona sarılıp uyumadığım zamanlarda içim üşüyor.. onun gülmesi bana tüm sıkıntılarımı unutturuyor.. "annem" demesiyle eriyorum.. bunları bilmesem tatmasam derdim ki "çocuklu hayat mı kalsın" ama artık biliyorum.. "anne" olmak -benim için- paha biçilmez.. sizin için nasıl olacak ancak tahminleriniz olabilir.. ama yaşamadan bilemeyeceksiniz.. karar sizin.. hakkınızda hayırlısı olsun..

Bu ne kadar çirkin bir yaklaşım nasıl bir düşünce tarzı anlayamıyorum. Neden insanları itham altında bırakıyorsunuz, neden istemediklerini kabullenemiyorsunuz. Biraz empati kurmak lazım böyle şeylerde ama sizin gibi düşünce tarzı olanlarda ne yazık ki yoksun oluyor.

Düşüncene sonuna kadar katılıyorum. Cocuksuzken keyifle saatlerce sohbet ettiğiniz insanlar çocuk olunca değişiyor. Sohbetler sadece çocuk üzerine oluyor. Yaşlılık konusu zaten saçmalık. Yani yaslaninca bana baksin ya da yanımda olsun diye çocuk yapılır mı yahu S

çocuk sonradan pişman olmanı istemem yapmadığın için ama tabiki isteyerek olursa daha bi gzel olur doğurduktan sonra iyiki olmuş demen biçin birçok sbebin olur haberin olsun

a karamsarlikla dusunme hemen yapacak cok sey var bebek isleri dahada zorlastiracak senin icin bende hic anac duygulara sahip degilim ve hazir degilim olacagimida sanmiyorum ya neyse buyuk sorumluluk dahada bunaltici olabilir bu sebeblerden basina sarma derim emin olmadan bol sans

sanki bir tek ben böyle düşünüyorum, ağzıyla söyleyeni günah keçisi ilan ediyorsunuz. Herkes can olduğunu düşünse bu kadar aç işsiz mutsuz insan olmaz! Ülkenin yarısı herkes evlendi diye evleniyor, yarısıda ben geç kalmıyayım diye çocuk yapıyor. hiç tecrübe etmediği birşeyi yaparken herkes elbet çevresine bakar gözlemler. Ne diyeydim. İlla ağdalandırıp şiirsel bir kelebek uçuyor içimde, pıtıpıtı elleri olan bir canlıyı düşlüyorum falanmı.

Ilk yorumumla ayni fikirdeyim. Bu konu ikilemde kalmak degil. Her ne kadar baslik oyle olsa da. Ikilemde kalsaydi olumlu ve olumsuz yorumlar dogru olurdu. Isteyen insan belli olur. Ama basbayagi istemiyor, acik ve net istegim yok demis. Dahasi yok. Bu durumda da daha once dediklerimi dusunuyorum. Cocuk istemedigi her yorumundan acikca belli olan bir insana ikna edici laf edilmemeli, etik bulmuyorum. Hele de soz konusu dunyaya bir insan getirmekse.

Ya o degil de facebook ta sabah aksam bebeklerinin fotograflarini paylasip vicik vicik yorum yapan kadinlar bu enerjiyi nerden buluyor? Bebegin aglayan tek fotografi yok. Hep oyunlar oynayan, gulen musmutlu bebekler. Olayin içyüzü pek öyle degil de.

Istemiyorsaniz yapmayin derim, zorla degil ya, kime ne. davetsizkullanici

Her gün agliyorum esime senin yuzunden diye oda sağolsun cok alttan allyor yok gaz oluyor yok midem bulanıyor sımdılık kendimi hamile gibi hissetmiyorum kabullenemedi vucut

Sizi çok iyi anlıyorum, hiç anaç bir insan değilim ben. Yok öyle bir güdüm. Yolda küçük çocuk benimle konuşsun mesela, ne söyleyeceğimi falan bilemem. O yüzden de anneleri falan "soğuk" olduğumu düşünüyordur çocuklar karşısında, halbuki ben gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum, içimden gelen bir şey yok. Kimi insan vardır ağlayan bebeği güldürür agucuk diye, ben bana gülene yetişkin gibi davranıyorum olmuyor.

dünya hiçbir zaman daha iyi ya da daha kötü değildi bana göre.. 1300lerde veba salgını olduğunda ya da 2. dünya savaşı patlak verdiğinde de anneler nasıl bir dünyada çocuk yetiştiriyoruz demişlerdir muhakkak.. dünya dönüyor.. zaman geçiyor.. evlatlarımızı dünyayı daha iyi bir hale getirecek şekilde yetiştirebiliriz ama onlara cenneti vaad edemeyiz.. bize edilmediği gibi.. ne evlilik ne çocuk mutlak bir mutluluk kaynağı değil elbet.. mutluluk çok içsel çok kişisel.. anne olmak da tamamen seçim..

İnsan neden çocuk yapar sorusunu soruyorum, mesela bana sorsalardı ben bu dünyaya gelmek istemezdim...

hiç hzır değildim. çocukları sevıyorum ama eşime 5 yıl doyar oyle yapardım belkiiii o da dıyordum. sonuç evliliğimin 14. ayında toplumun değil eşimin gazıyla hamıle kaldım hemde ikizlere. iyi mi ettim kötü mü?dogurunca gorucem. zira daha konuya vakıf olamadım.. sen istemıyorsan sakın yapma... içgudusel bsy dıyorlar ama sanmıyorum istemek de lazım

Herkesin sevgisini göstermesi farklı, hiçbir çocuğa kaşımı eğemem, birşey isteler kıyamam. Yengem var çocukları şap şup öper ay bıcıbıcı ama ben beni küçükken azarladığını itip kalktığını bilirim. Diğer kızkardeşinin kızınada yapmış. Eşimde beni sever ama öyle mum yakmaz çicek almaz, ben mutsuz olsam suratı düşer, ayakkabımın altı ince ayağın yorulucak diye kızar! Başkasının çocuğunu sevmek mevzu ölçü değil zaten, oradan yola çıkamayız.. herkes kendi çocuğuna olan sevgisini anlatıyor kendi çocuğun yani anne olmak zz S

Çocuk sahibi olmak tabiiki kolay birşey değil. Getirileri de var insandan götürdükleride. Benim için çocuklarım yaşama sebebimdir. Insani hayata baglayan sevgidir çocuk. Onları büyütmek, emek vermek, korumak, öpüp koklamak sarılıp sarmalamak mutlu ediyor beni. Kendimden ve sevdiğim insandan olan birer parça onlar. Allah herkesin evladını ana babasına bağışlasin inşallah.

Bende konu sahibinin duyguları içindeyim.. hatta hamilemiyim diye günlerce ağladım yegenim var o kadar çok seviyorum onu ama kendimin olmasina hiç hazır degilim

hala kafam karışık daha sorumluluk alamayacağımı düşünüyorum ama bir yandan da düşünüyorum niye bu sorgu sual akışına bırak ben hayatımı yaşamayı seviyorum galiba evliliğe zor alıştım bakalım zaman ne gösterecek

Bakın sizde diyorsunuz bir gün verirsiniz ancak. Ben özgürce yaşamaktan bahsediyorum. Herkesin yaşama biçimi farklıdır. Size göre coluk çocukla huzurlu bir yuvada yaşamak mutluluktur, bana göre az sorumlulukla dilediğin gibi yaşamak mutluluktur, bir başkası için kariyer yapmak, hayat boyu eğitimine devam etmek mutluluktur ve çocuk o kişiye ayak bagidir. Siz sadece kendi pencerinizden baktığınız için saçma geliyor bence anlamaya calisin. Anlayabilirseniz 15 senedir evli olup çocuk istemeyen çifte çocukları olmamistir demezsiniz

yani evet kek değil neticede bu herkes yaptı diye yapılmaz bence öncelikle olumlu ve olumsuz taraflarını düşünün ona göre karar verin.

bence yap çocuk ben çok seviyorum çocuk yapmayı

Herkes yapıyor diye çocuk yapılır mı Ben de istemiyordum hala istemiyorum. Ömür boyunca da istemem gibi geliyor. Bazen düşünmeye çalışıyorum, olsa nasıl olur diye; afakanlar basıyor bana. İleride çocuk sahibi olamayacak bir yaşta çok pişman olursam da evlat edinirim. Sonuçta çocuk çocuktur.

Siz yanlış insanlarla karşılaşmışsınız emin olun. O çocuklu tanıdıklarınız çocuksuz olsalardı da aynı tavırları sergilerlerdi. İç mutluluğu olmayan insanlar anlattıklarınız, tutunmaya çalışıyorlar birşeylere, kendi egolarını tatmin ediyorlar. Annelikle alakalı bir durum değil yani.

Bunlari ben mi yazdim dedim. Yasamak cok zor. Bi gun derse niye dunyaya geldim. Ben de 28imi doldurdum. Hazir degilim.

6 yıldır evliyim, 5 yıl düşünmedik, henüz gelmedi miniğim evlilik çocuk demek değildir, düzenini kurmadan, ortamı hazırlamadan, ilişki oturmadan sahip olunmaması gerektiğine inanıyorum en önemlisi de bunu gerçekten istemek konuya zaten ''çocuk yapmak ya da yapmamak'' diye sıradan bir eylem olarak açıklıyorsanız hazır olmadığınızı düşünüyorum tabirden çok etkilendim örneğin, kaba ve duygusuz buldum bir eşya almak, bir yemek yapmak, bir araç kullanmak gibi soğuk bir anlatım üç kalp olmak, bir nefesi daha hissetmek, biriyle daha duygusal açlığımı doyurmak, kutsal bir yeteneği tam da ruhum isterken yaşamak yanlısıyım çok özel... anlayacağınız görev değil, ihtiyaç olarak algılayanlardanım! (lütfen kırılmayın, anlıyorum sizi, ben ki bu 5 yıl boyunca soranlara evcil hayvanlarımı gösterip işte torunlarınız diyen biriydim, demek ki hazır değildim, emin olun bir gün hayatınızda hiç olmamış o mucize varlığı özleyerek uyanacaksınız, bunu bekleyin derim) S

Ben başlığı sayfalarca yazmamak için kısa tuttum. O yüzden en kısa dille anlatmaya çalıştım. Anlamaya çalışan soruyor zaten. S

Cocuk zor is hemde cok cok zor Misal kucuk feci hastalandi bir haftadir dr gezmelerindeyiz arkasindan buyuk hastalandi yani ust uste bindi e bide ustune esim hastalandi ve tabikiiiiiii bende Ve hasta halimle o kadar kisinin yuku ustumde anne olanlar bilir hasta cocuklar devamli aglar miziranir yemez uyumaz vs. vs Ama bugun biraz iyi gibilerdi dunya benim oldu Ama cok zoooor Bazi insanlar anne olmak icin sanki dogmuslar ben onlardan degildim. hic dogurmiycam dedim ama bi zamandan sonra heralde hazir oldugumu anladimmi ne oldu bilmiyorum 2 cocugum oldu Iyikide varlar cok sukur Vaktinizi bekleyin derim

Bence cocuk doğurmak öyle mucizevi şekilde hayatı toz pembe yapan birşey değil. Eğitim vermek, emek vermek, zamanını vermek... hep bir şeyler vermek kendinden... Ben uzun süre düşünmüyorum Daha sonrasında da umarım düşüncelerim değişir. Yoksa cok kotu bir anne olacağım

Herkes yapınca bende mi yapsam? Kek mi bu çocuk yahu çocuk bildiğin can! Sen yapıcanda olucak mı bakalım S

Kadın hazır olmadan cocuk yapılmamalı cunkı tum yuk ve sorumluluk anneye kalıyor cogu seyden tavız vereceksın bebegınle bırlıkte.. hazır olana kadar bekle yası boswer.. ama oyle de bır duygu kı yasamadan ölmemelı hıckımse Allah olmayana da nasıp etsın mutlaka yapılması gerekıyor ama mıllet yaptı dıye degıl hayatında yasayacagın en muhtesem duygu ıcın..

Kendinizi hazır hissedene kadar yapmayın, hiç hissetmezseniz hiç yapmayın. Her kadın anne olacak diye bir kaide yok. Bazı insanlar küçük yaşlarından beri içgüdüsel olarak mı bilemiyorum ama annelik duygusu taşıyorlar ve gerçekten de çok iyi anne oluyorlar. Ben de kendimde henüz o ışığı göremiyorum. Anne olmak büyük sorumluluk..

Samimiyetinizden şüphem yok.. Ama kafamı karıştıran olumsuz düşündüren en önemli etken, çocuklu arkadaşlarımın, diliyle mutluyuz derken, davranışlarının tam ters orantıda olması. Mutlu, tatmin olmuş insan artık başkasının elindekini kıskanmaz, yarıştırmaz, kıyaslamaz bir başkasınıda mutlu görmek mutlu etmek ister, huzursuz olsun diye çaba sarfetmez... ama tam tersi... Beni en çk soğutan çevremde anne olanların bu davranış biçimleri. Kesinlikle herkes böyle demiyorum, asla annemde anaçtır gerçek anaç bir kadın abartılı davranış sergilemez.. O hayatının bir parçadı zaten S

Haklısınız, bunu düşünüyorum. Bu defa diyorum ki annemde beni bu mantıkla yapmış, özürdiliyorum asla yanlış anlaşılmasın bencillik gibi geliyor, dünya yorucu, ölümlü zor bir mekan kendim dayanamıyorum

evleneli sekiz ayı geçti. ülkenin bir diğer ucuna gittik eşimle iş nedeniyle. tabi ben öğretmenim atanamayanlardan, eşim çalışıyor. aileler yok, kimsecikler yok. maddi durum sıkıntılı. ev öğrenci evinden bozma bi ev. ve ben inanılmaz çocuk sevgisi olan bir insandım. eşim benimle konuşmadan bir hata yaptı ve ben evlendikten bir ay sonra kendimi kanlar içinde hastanede buldum. ölüyordum nerdeyse, dış gebelikmiş ameliyat oldum. ameliyattan sonra inanılmaz bir bunalıma girdim. intiharı düşündüm eşime küfürler ettim hastaneden çıkar çıkmaz boşicam seni dedim. ki öylesine seviyordum eşimi çok zor şartlarda evlendik hiçbir beklentim olmadı yeterki mutlu olalım dedim. ben hep normal doğum isterdim bir gün olacaksa. ameliyat oldum baktım karnım boydan boya yarık acı içindeyim. yoksunum. daha 1 aylık evliyim, keşke o masada kalsaydım dedim. kimseler gelmedi ne kendi annem ne onun annesi. ameliyattan sonra sabaha kadar çırılçıplak bir yatakta yattım. üzerime bir yeşil çarşaf attılar. sabaha kadar donuyorum, nolur ayaklarımı örtün diye ağladım. gelen olmadı. bir yudum su veren olmadı. oda karanlık. sabah oldu sonunda heşire geldi üzerimi değiştirdi. başka bir bölüme aldılar. altıma yaptım altımı sol kolu felç bir kadın temizledi. o an ben bir daha öldüm. içimde bütün sevgiler öldü. içimde bütün hayaller söndü. içimde bütün ne varsa, hepsi yok oldu. orada yaşadıklarım, gördüklerim hala kabus bana her gece. uyuyamıyorum, uyumayı sevmiyorum. üşümeyi sevmiyorum. çok yalnız kaldım acı içinde, yalnız kalmayı sevmiyorum. ama hala hepsini yaşıyorum. ben fiziksel bir acıdan çok tahammül edilemez ruhsal bir acı yaşadım. ruhum iğdiş edildi benim. bütün varlığım liğme liğme edildi. eşimle mutluyum, en az benim kadar perişan oldu şimdi çoook dikkatli.. benden neler gitti çok iyi biliyor. yaptığının nasıl büyük bir hata olduğunu beni nasıl yaraladığını biliyor ve hiç bir şey konuşmuyoruz bununla ilgili. ben istemiyorum çocuk yapmak. eskiden isterdim, küçük hayaller kurardım. kız çocuğu hayaleri kurar gülümserdim.. gerçekten inanılmaz anaç bir insandım şimdi istemiyorum. zaten ameliyattan sonrailk kez yanıma geldiğinde eşime madem bu kadar çok istiyorsun sana çocuk yapacak bir kadın bul ve hemen boşanalım dedim. sesini çıkarmadı, gözleri yaşardı. arada bana ağlama krizi geliyor. eşimle çok iyiyiz gerçekten. ben kapattım onunla ilgili sorunu bir aptallık etti, cezasını da çekti. ama benim kadar çekmedi. ah, acılarım öyle derin ki. lanet olsun. kv bana -çocuk yapın sizde yaşınız geçiyor nolacak biz geliriz arada yanına dedi bu tatilde, eltim yeni doğurmuştu. biz geliriz arada dedi... dişlerimi öylesine sıktım ki. eşim bunu farkedince beni aldı uzaklaştırdı ordan. benim içimde zincirlediğim bir kadın var. delinin önde gideni, acı ve öfke dolu. öfkesiyle onu en zor zamanında yalnız bırakanları si. er atar, öfkesiyle karısının bedenine istediği herşeyi yapabileceğini zanneden bütün adamları vurur. dünyadaki bütün acıları alır yutar ölmek için ama yine de yaşar. tırnaklarıyla kanatır kendini. öylesi bi kadın. ama zincirli. kocamı seviyorum. işte onun zinciri bu. kocamı seviyorum.. benim eltim doğum yaptı bu yaz ve ben daha içeri girmeden koridorda taze bebek çığlığı duyduğumda içimde bir yer kanadı, tutamadım kendimi ağladım. kaçtım dışarı, hönküre hönküre ağladım. kocama sarıldım allah kahretsin seni dedim. ağladım. ben yapamam çocuk. bu konuda tam bir harabeyim.. ağlıyorum şu an. konuyu okudum, bunlar döküldü klavyemden. bu dünyada ben zor yaşarken nasıl bir çocuk getireyim ki. bu öfke ve acıyla nasıl mutlu bir hayal kurayım ki. kalmadı hepsi. hayal kurabilene ne mutlu.. isteyen istediğini yapsın da. yeter ki benim yaşadıklarımı yaşamasın.

bu kadar olumsuz bakıyorsan yapmamalısın. eşin ne diyor... S

E sorun yok o zaman hic K kalliope82

Bence eşlerin bu konudaki düşüncelerinin uyuşması çok önemli. Kadın çok isterse erkek istemezse büyük sorun. Ya da tam tersi olursa. Ben 35'ime girdim içimde hiç o annelik duygusu yok, bu tatilde alkollüydük korunmadık acaba olur mu dedim bir an düşünür gibi oldum ama sonra 27. gün gelince sardı korkular. Annelik bana göre değil gibi hissediyorum. Eşim de istemiyor sokakta kedi köpek görünce bebek gördüğünden daha çok heyecan yapan bir tip. Çocuk sevgisi yok ikimizde de.. İleride koruyucu aile olmak istiyorum bir çocuğa gelecek vermek. Bakalım kısmet..

Ben gordum. Ilk sayfalari okumam yetti. Kimse lutfen yap, nolur yap yazmadi tabii ki. Ama soyle hissedersin, boyle seversin, ya pisman olursan turu yorumlar vardi. Bunlar da bir cesit ikna. Sonucta konu sahibi pek de ikilemde kalmis degil. Istemedigini biliyor. Bu durumda bu tur yorumlar ancak insani yaniltir.

Artık bir çocuğum var ve yine aynı şeyi diyorum. Çocuksuz daha özgür ve guzel zaman geciriyorsunuz. Size göre saçma olabilir. Ama kızım yokken eşimle gecenin bir yarısı kafamiz estiği için dışarı çıkıp gezebiliyorduk. İstediğimi yiyor içiyordum. Sorumluluğum daha azdi. Evde bile olsak uzun uzun sohbetler romantik yemekler film keyifleri yapabiliyorduk. Oysa şimdi hayatımız çocuk. Kızımı herseyden herkesten daha çok seviyorum ve iyiki o var herseye değer bugun olsa hic dusunmem yine cocuk isterim o ayrı. Ama kızıma olan sevgim çocuk sahibi olmanın hayatımdan eksilttikleri gerçeğini degistirmiyor

Baskalari cocuk yapiyor diye cocuk yapilmaz. Senin cocuguna baskasi bakmayacak sonucta. Ama yapmadigi icin pisman olanlar da yok degil. annekusu Ruhum

Bir haftalık anne olarak sunu söyleyebilirim ki kesinlikle istenmeden yapılabilecek bişey değil çocuk Eğer bu istek sevgi henüz içinizde yoksa hic kalkışmayın derim Ben cok isteyerek yaptıgım halde zor geldi Çok şükür asla pişman olmadım ama istemeden başkalarının lafıyla yapsam cok kızardım kendime

İstemiyorsan istemiyorsundur. Bu konu topluma göre şekil almamalı.

O zaman lütfen çocuk yapma. Belki bir kaç sene sonra istersin kalbine düşer bu istek, ama her türlü sorumluluğunu alamayacaksan yapma. Olumsuz taraflarının aklına gelmesi normal. Ben çok istediğim halde kendimi psikolojik olarak zorluğa alıştırmaya çalışıyorum. Ama sadece olumsuzluk ve isteksizlik hissediyorsan çocuk sahibi olman için doğru zaman değil. . push ; T turkuazkebelek

Bende de bu istek yok biyolojik saatim hala calmadi. Ne zaman mi calar hic fikrim yok

Edemeyeceksiniz. Bunu siz de biliyorsunuz. Farkindalik guzel bir sey. Ama bunu bildiginiz halde "yahu herkeste var ben de mi yapsam" gibi sagliksiz dusuncelere kanmazsaniz olur biter. Farkindaliginizin devam etmesi ve kimsenin aklinizi celmemesi dileklerimle...

istemiyorsan yapma tabiiki.. Gerçi isteyince olacak ya da hemen olacak diye bir şey yok. Biz 2 senedir istiyoruz, gelen giden yok.

Bahsettiğim kişi ben değilim ama onu örnek alıyorum diyelim Çocuk yapmayı bırak, evlenmeyi bile düşünmeyen bir insanım. Herkes çocuk istemek zorunda değil. Bunu anlayabilmek bu kadar zor olmamalı herhalde. Belli ki senin seviyene göre çocuk yapmak çok büyük bir marifet. Öve öve bitiremiyorsun. İstersen 10 tane doğur mutlu mesut yaşa kime ne? Ama sende insanların tercihine saygı duyacaksın. Ne diye saldırıyorsun? Ayrıca daha doğru düzgün Türkçe yazamayan biriyle de kültürü tartışamayacağım. Haydi sana güle güle

Acaba bu sorgulama saatin çalmasımı, Neysesakinim... Erdenay Ata... Cennet seninle

Keşke isteyince hemen olsa.. Önceki

bu çok hassas bir konu, enine boyuna, geçmişi geleceği ve gerçekten ne istediğini düşünerek karar verilmeli, yani eksileri ve artıları. tüm bunların hesabını yaptıktan sonra hala istemediğinize karar verirseniz tabiiki yapmak zorunda değilsiniz. bende 28 yaşıma kadar hep böyle düşünüyordum, yani kendimi hazır hissetmiyordum, çocuk yapmak zorunda değilim, peki ya sonra pişman olursam, ya o büyüyünce keşke doğmasaydım derse, sorular sorular sorular... ne oldu bilmiyorum birgün gerçekten istediğime karar verdim, eşimde istiyordu, şimdi 34 yaşımı bitirmek üzereyim ve olmuyor, olmadıkça anne olma duygum daha da tavan yaptı, ne bileyim onun beni emdiğini hayal ediyorum mesela, minicik elbiselerini, o masum gülücüklerini, ilk anne baba deyişini düşünüyorum. sevdiğim adamdan ve benden bir parça olacak, evde artık iki kişinin sessizliği olmayacak, evin sağına soluna yayılmış oyuncakların üstüne basmadan yürümeyi öğreneceğim, okuldan döndüğünde sıcacık börekler hazırlayacağım ona, sevinçlerini, üzüntülerini, başarı ve başarısızlıklarını paylaşacağım, iyiyi doğruyu yanlışı öğreteceğim, aşkları da olacak elbet, isterim ki dizlerime yatıp saatlerce onu anlatsın bana. çok sevindiğinde de çok üzüldüğünde de ben olmalıyım yanında. belki de dünyaya yararlı bir insan olacak onun için uğracağım, bir amacım olacak, evlenecek çocukları olacak, canının canından çocuklar olacak belkide. dünyada bizden bir parça kalacak, bayramlar kocamla yapayalnız geçmeyecek artık. ve herşeyden önce ANNE diyecek, işte bu herşeye bedel, dünyanın en güzel kelimesi olsa gerek. tabii kötü yanlarını da düşünüyorum, ya sakat olursa, ya annesini babasını sevmezse, ya büyüyünce ölümcül bir hastalığın pençesine düşüp canıyla uğraşırsa, ya keşke doğmasaydım derse... ama böyle düşünürsek hiçbirimiz olmamalıydı, belkide mutlu bir hayat yaşayacak ve iyiki yaşıyorum diyecek, bilemeyiz ki, hayat bir risk işte. bunun bir de maddi boyutu var tabiiki, eğer gerçekten bakılabilecekse yapılmalı. birkez daha iyi düşünün taşının derim ben, şu an gençsiniz ve bu kafayla düşünüyorsunuz, birde geleceği hesaplayın, eğer cevabınız istemiyorum olursa tabiiki yapmak zorunda değilsiniz, nasıl mutlu olacaksanız öyle yapın yani.

aynen oyle mesela allah bana kismet edip bir cocugum olursa en iyi yerlere gelmesini garanti bir meslegi olsun isterim benim cektigim sikintilari o cekmesim isterim

Anlayışın için teşkkr ediyorum. Dikkate alıcam söylediklerinizi. Allah bağışlasın evlatlarınızı, kolaylıklar diliyorum.. S

iyki cocuklarim var hatta 3 yil evli kaldiktan sonra 28 inde anne oldum. kizimi elime aldiktan sonda keske hemen dogursaydim dedim. ne demek cocuksuz daha keyifli zaman geciriyornusbuz sacma. cocukla hersey daha guzel. allah her istiyene nasip etsin S

Bence olacak cocugun geleceginden korkuyorsunuz. Haklisiniz. Eskiden kadinlar daha rahatti, tek gorevleri annelikti. Simdi egitilen kadin cocuguna mutlaka garantili bir gelecek vermek istiyor. Bu da imkansiz otesi bir sey.

Benim düşüncem de kendiniz ne zaman özlemini çekerseniz o zaman olur inş. Sadece bu düşüncenize takıldım, çocuğu kapan köşesine çekilmiyor, genelde kendisi gibi çocuklu olan arkadaşlarına yöneliyor. Benim 2 yaşına yaklaşan kızım var ve onunla öncekine göre daha çok sosyalleştim. Evde sıkılıyor diye her etkinliğe katılıyorum, ben arkadaşlarımla dertleşiyorum, onlar ayrı bir havada. Yaşım büyük olsaydı bu enerjiyle daha zor başederdim sanırım. Hatta 26 yaşındayım, keşke daha erken anne olsaydım bile derim bazen

Konu disi mesaj... S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

çok teşekkür ederim inşallah sizin içinde hayırlısı neyse o olur yaşadığınız olumsuzluklar sizin karar vermenizi zorluyor bence bir uzmandan yardım alın doğru sonucu bulmak için

Ayni seyleri yasamisiz, ben de oyleydim. Hala da biraz oyleyim. alisiyorsunuz gibi yavas yavas, buraya hamileyim napcam bilmiyorum diye konu actigimda 6 haftalik kadar hamileydim, simdi yolun yarisini gectik 21 hafta.. Benim esim de cocuklara tapar, bana bekarken bile yalvardi hemen bebek yapalim diye. Tüm hincimi ondan cikardim hala da cikariyorum ama giki cikmiyor sagolsun

Siz belli ki çevrenizdeki kötü örneklerden çok etkilenmişsiniz. Çevrenizi gözlemlemeyi bırakın. Kendinizi dinleyin, çift olarak bu durumun üstesinden gelebilir misiniz bunu düşünün. Sonuçta çevrenizdeki annelerin yaptığı hataları görebiliyorsanız çocuğunuz olursa aksi yönde yetiştirme ihtimaliniz çok yüksek değil mi? Onlar gibi olmaktan mı korkuyorsunuz? Çocuğuna hamburger yediren bir annenin bu davranışını doğru bulmuyorsanız sizin çocuğunuz olduğunda yedirmezsiniz, zorla değil ya. Arkadaşlarına vakit ayırmayan çocuk muhabbetinden başka laf bilmeyen insanları eleştirmişsiniz ama her anne baba böyle değil. Siz de olmak zorunda değilsiniz. Bırakın diğer insanları çünkü siz bahsettiğiniz durumlarda bir hata görebiliyorsanız bu kişilerden zaten öndesiniz demektir.

YApilmaz sahsen bende hic dusunmuyorum kizacaklarsa kizsinlar bana ama kostek olarak goruyorum biz cocuk icin evlenmedik birsuru sey var bigun cok bos aylak ve motosiklete binemiyor oldugumda yumurtalarim hhala saglamsa belki yaparim bebek zor sorumlulugu evlenecek caga gelip evlendikten sonra bile hatta olene kadar azalarak devam ediyo ama bi bebek demek kendi hayatindan calacagin yillar demek bence

Acele etme, birkac sene daha bekle. Yasim geciyor diye de dusunme daha dogurganligininin bitmesine coook var. Olmadi evlatlik alirsin ben evlatlik almayi ciddi ciddi dusunuyorum mesela. :)

Ne kadar kötü yerden bakıyorsunuz bilmiyorum. Yazdığınız tamamen kendi bakış açınız ve algılarınız. Yazının tamamında sizin anlamak istediğiniz bir durum yok. Israrla kendi yanlış anladığınızı dayatmaya çalışmazsanız sevinirim.

Gaz veriyorlar, ala herkes birbirinin mutluluğunu ne kadar çok istiyor S

Hazir degiseniz degilsinizdir. Kimse icin cocuk yapilmaz, kimsede cocuk olduktan sonra devamli sizin yaninizda olmaz. Ama annelik oyle onceden hazirlikli olunacak bir durumda degil, yasayarak anne olunuyor. Sonuc olarak sizin karariniz, her kadin anne olacak, mutlaka zorunlu diye birsey yok.

Akışına bırakıcaz... Aaa ben akıl istiyorum. Burda dertli benim. Siz bana akıl vereceksiniz aaa

1 yıllık evliyim.. hala düşünmüyorum çocuk.. eşimle çözemediğim sorunlar var, çözdüğüm an seve seve yaparım.. oyüzden hiç bir probleminiz yok, sadece üşendiğiniz içinse isteksizliğiniz, malesef empati kuramıycam...

Ben de pek hazır değilim ama yaşım 31 o nedenle hazır olmaya calısıyorum:) Gerci ben karar verdim 4 ay sonra korunmayı birakicaz. Siz neden böyle hissediyorsunuz. Yani çocuklarımi ssvmiyorsunuz sorumluluk mu korkutuyor. Mesela ben çocukları seviyorum bir gün çocuğum olsun istiyorum ama hiç hazır değilim daha _Lavin_

herkes yaptı diye yapılmaz... içinde bu istek yoksa yapma... herkes anne olacak diye bi şartmı var... bahar616 yağmur %

Sevil1103 Popüler

İşte pıtı pıtı canının yarısı, isteklerine ulaşamayınca, beni neden doğurdun derse /: hayatıma ne gelicek..

Benim kararlarıma bırakıyor S

ortaya bir soru sorarsanız herkes kişisel fikrini söyler.. soruyu soranın düşünce dünyasını tahlil ya da tahayyül edemezsiniz.. cevapları kendi süzgecinden geçirecek olan odur.. ben de hala aynı fikirdeyim "ikna edici? / etik olmayan" bir cevap göremiyorum.. konu anne olup olmamaya karar verme çabasıysa tabiki annelerin bazıları çocuklarına olan sevgilerini dile getirecekler.. anne olmanın başka olumlu yanı yok zaten.. sadece "sevgi".. konu sahibesi "o seviyormuş o zaman ben de yapayım" demeyecektir elbet.. böyle bakarsanız,,, aynı şekilde "sen yapma" demek de etik olmuyor o zaman.. o da ya etkilerse konu sahibesini.. ya azıcık da anne olma ihtimali varken aklında, onu silerse.. ya bir gün pişman olursa onun günaha girilmiş mi olacak yine.. konu sahibi özellikle "anneyim mutluyum" diyip aslında o kişilerin pek mutlu olmadığını gördüğünden yakınmış.. belki de gerçekten zor da olsa anneliğin neden mutlu ettiğini duyması asıl gereken.. dediğim gibi bol bol tahlil mümkün ama hiçbiri kişisel cevaplardan başka sonuç çıkarmaz.. anne misiniz bilmiyorum tabi ama anne olmaya karar vermek aklı başında biri için asla ikna yolundan geçmez.. kendimize göre haklıyız muhakkak sadece farklı bakıyoruz olaya.. fikrimi paylaştım ben.. sağolun cevap verdiniz, konuştuk bunu.. hoşçakalın.

Arkadaşımın annesi arkadaşımı 40 yaşında doğurmuş. Gayet normal bir kız. Çok da bu konularda plan işine girmeyin. Geleceği varsa gelir bebeğinizin. S

istemeden, hazır olmadan yapılmaması gereken şeylerden biri çocuk.. kesinlikle istemeli!! bebek doğduktan sonra zaten hormonlar alt üst, lohusa depresyonu vs.. zor günler bekliyor.. bunun istemeden yapılması insanı daha çok bunalıma sokar diye düşünüyorum. toplum baskısı ile yapmayın.. 2 taraf da hazır olmalı hatta, keyif alınması için. anne de baba da..

herkes anne olmak zorunda degil lütfen icinizde evlat sevgisi merhameti yoksa yapmayin cocuk

Bence nasip olursa annelik bir kadının başına gelebilecek en güzel şey. Anne değilim ama bunu hissediyorum. Neden çocuk istemediğinizi ve neden istediğinizi bir kağıda sıralayın. Bakın bakalım hangisi gerçekten ağır basıyor. Ayrıca bence bu dünyaya çocuk getirmek diye bir şey yok. Bir çocuğu dünyaya getirdiğinizde onun dünyası siz olursunuz. Siz adam akıllı yaşayıp adam akıllı çocuk yetiştirirseniz, bu dünya ancak o zaman arzu edilen o yere döner. Yani her şey sizin elinizde. Hayırlısı olsun

kesin olmamistir adida yapmadik istemedik olmustur...

Yinemipilav ama malesef bazi insanlar anlamiyor bizi allah verir riskini diyorlar tabi verir bende buna inaniyorumda benim istedigim iyi bir egitim almasi ilerde bizim gibi gelecek korkusu yasamasin

Kesinlikle millet istiyor yap diyorlar diye çocuk yapılmaz. Benimde yakın bir akrabam çocuk istemedi ve yapmadılar. 15 yıldır çok mutlu bir evlilikleri var. Herkes çocuk yapacak diye bir şey yok. Tam olarak istenmeden yapılan çocuktanda fayda gelmez. S sese

bence sen yapma bi süre daha, yazık çocuk senin tarafından dünyaya geldiğine yanıcak, doğurmak için doğrulduğunu hissedince, bu kadar hissiz anne şevkatinden uzaksan sadece biyolojik anne olursun zaten

sanırım gergin bir anınıza denk geldi, ben de sizin gibiydim çünkü hazır değildim diye kendimi de örneklendirdim sakinleşince yeniden okursanız iyi niyetimi anlarsınız umuyorum bu kadar ünlemi hak edecek bir yorum olduğunu düşünmüyorum yazdıklarımın 5 yıl çocuk düşünmemiş biri olarak size zaten hadi doğur da sevelim mantığıyla yaklaşmış olmam mümkün görünmüyor. gönlünüzce olsun arkadaşım ne diyim.. CakmaLaraCroft Evimin

herkes anne olmak zorunda degil ki, istemiyosun demek ki. Esin ne diyo bu duruma

Ne doluymusum meğer konuyu sabote ettim

. Mali durumum olsa 3,4 bende isterim.. Sibel can gibi. hayat ona güzel. Çok imreniyorum.. Bozdular dünyayı, gülüm bozdular! aile sevgi yuva nerede? Varsa yoksa görsellik, göğüs, burun, çatlak, kilo, ev araba kredi. amir memur statü... nerde 3,4 çocukla koca poposuyla sofraya oturan anaç yazmalı mutlu anneler? ben kendim bu dünyayla başa çıkamazkem, dünyaya getirdiğimi mutlu edebilecekmiyim,

Esinizin zaten cocugunun olmasi, sizin istememenizde buyuk bir etken bence. Yaniliyor muyum? S

hiç zannetmiyorum bunu diyeceğinizi.. S

annelik mucizevi bişey.. çok farklı bi duygu.. eşinize duyduğunuz aşkın misli mislini düşünün.. büyütmek zor, bazen gününüzde olmuyorsunuz sıkıntılı zamanlarda oluyor ama evlat ilaç bence... umarım bigün sizde tadarsınız...

Hayirli olsun. Karar vermişsiniz. :)) nasil karara vardiniz? Ben de hep düşünüyorum, kararsizim.

bende her sene izinime gıdıyorum bu paraya bakar cocuklu olup olmamaya değıl... yurt dışında yaşıyoruz bal gibide tatılımızı yapıyoruz mutukugu cocuksuz olmamlarına bağlamak mantıksız. kültürle ne alakası var:))) milletin dedigine ne bakiyorsun sen cocuklari olmadigindsn neden bukdar eminsin... senmisin yoksa o bahsettin kişi)) . cocuk aılenın neşesısıdır ne mutlugua nede gezmene engeldır... mutlugua mutukuk katar anca. ben eşimle mutkuyum cocuklar ne alaka şimdi? her sene hoteleıöede gıdıyorum gezıoyorumda cocuklar ne alaka? paraya bakar okadar. bence sen kendı kafana bak... sacma sapan düşünceler

Ben şöyle düşünüyorum. Genelleme yapıyorum tabi. Mesela biri 100-200 bin borçlanarak ev alır der ki kiracılık ne zormuş ev aldık rahatladık. Sonra araba alır sabah trafiğinde kriz geçirir ama bununla da kendine barışık olmayı öğrenir araba çok rahat yeaa der. Sonra gelelim çocuğa. Çocuk sahibi olur kişi, eskisi gibi her gün yürüyüşlere yemeğe gezmeye çıkamaz, istediği gibi uyuyamaz belki iş bile yapamaz, işe gider gelir derbeder olur bu süreçte. Ama bir ortamda, annelik bambaşka bir şey der. Mecbur. Demek zorunda. Çünkü 9 ay taşımış, aylarca yıllarca mecburi olarak emek vermiş. Hayatta sadece senin sorumlu olduğun tek şey. Bir de bunun yanında manevi bağ. Anne baba kardeş nasıl seviliyorsa çocuk daha çok sevilir. Bağını bu kadar yakın hissedbildiğin tek kişi, malum senden çıkmış. Bütün olumsuzluklarına rağmen sevmek zorundasın. Vicdanlı bir canlısın. Ve çok sevimli, acayip bir varlık. Sevmemezlik edemezsin. Ömür boyu savunmasızlığı nedeniyle kendinden çok düşünürsün. Bu koşullar altında gerçeklerle yüzleşmek çok zor. Herkes yapamaz. Ben o yüzden bikbiklenen yeni anne babaları anlıyorum. Ama şeyleri hiç anlamıyorum. Mesela kendi kızları 40ı geçmiş ve evlenmemiştir. Onlara saygı duymak zorundayken, yeni evli bir çifte çocuk yapın diyebilir. Sonra mesela evliliklerinden bir yıl sonra kucaklarında bebekleriyle gezenler bir yandan çok erken oldu diye içlenirken diğe yandan düğünlerinde oldukları çifte çocuk bekliyoruz sizden de derler.

Anca bu kadar güzel cevap verilirdi. Aklımdan geçen her şeyi yazmışsınız. Önceki

herkes yapıyor diye ben olsam yapmazdım ayrıca herkes cocuk yapmak zorunda değil. bence akışına bırakın düşünmeyin bu konuyu yasınız cokta büyük değil neticede

Güzel bakmak kadar güzel birşey yok hayatta.. İşte herkesin bir fıtratı fıtratına göre kaderi var sanırım. gececikedi

evet çocuk yapmamak yada yapmamak.. ne duygusuz, ne kaba, nede eşya... Miniciğim yumucuğum diyerek ağdalandırıp, 2. Çocuğuda yapınca oğlanları elimde diyende gördüm, ortada kalınca önüne gelenle yatıp o sabiyle kendine dünya kuranda! Hepside ağdalı çocuk edebiyatı yapıyorlardı. Çocuğun mutlu olup olmacağı endişesi ile düşünen bekliyen şartları gözden geçirenmi kaba? Hayat pıtüş pütüş laylöy masalsı geçmiyor! Yetişkin insan olduğu vakit, okul, iş, ev gibi gerçeklerle geçiyor! Bizim hayatlarımıza eğlenelim diye gönderilmiş oyuncak değil çocuklar, mıç miçmiç. Geleceğin yetişkin insanları! Dünya gerçeklerle dönüyor. Huzur evlerinde çocukları olan onbinlerce yaşlı var, çocukları olupta yapayanlız yaşayan terkedilen yaşlılar! Bilmem anlatabildim mi...

Ben de 30 dan sonra doğuranlardanım. Senelerce istemedim, sizin düşündüğünüz sorguladığınız gibi sorguladım 'istiyor muyum? ' diye. Çocuk sırf millet yapıyor ben de yapayım diye asla yapılmamalı, kendi dna'nızdan birisi olsun diye de değil. Ya da yaşlı zamanlarınızla alakalı durumlar için... İç sesinize sormalısınız isteyip istemediğinizi, en derine ama... Tüm mantığı, ön yargıyı, toplumu, herşeyi bir kenara bırakarak. O iç ses evet diyorsa, 'anne' olunmalı. Ben hiç ama hiç pişman olmadım doğurduğuma, çok klişe ama bu başka bir sevgi. Bu sevgiyi, bu hissi başka birşeyde tatmanın imkanı yok. Erkeğe duyulan his, aileye duyulan his ya da hissettiğiniz en yoğun his çocuğunuza hissettiğiniz yanında solda sıfır kalır. Kelimeler yetersiz kalıyor malesef anlatmaya. İç sesinize sorun ve öyle karar verin... Önceki

Arar buluruz artık. Yalnız değilsin bak ben varım hem.

haklısın, dediğin doğru, birde şuda var öyle bir an geliyorki doyuma ulaşıyosun sanki... Hani yapacak bişi kalmıyor, yada çevrendekiler sana öyle hissettiriyor /: offf. Kafam çorba. S

Böyle düşünen insanların varolduğunu bilmek bana umut verdi. İyi geldi. fakirlerin umursanmadığı dünyada.. Evlenene kadar huzursuz mutsuz bir hayat yaşadım, evlendim 7. Yıl mali durumum normal eşim arkadaş gibi.. Ama dünyadan ülkeden büyük resme bakınca.. Kaygı, endişe, vicdan ve herşeyin ortasında devam eden hayat..

T triskadan

canım herşey gönlünce olur inşallah, güzel temennilerim seninle. Hayatının en keyif alacağın dönemi 20,30 yaş arası tadını çıkar,

Ben de istemiyorum sanırım. Gel birlikte çocuksuzlar kervanına katılalım. Herkes yaptı diye yapma sakın. Kuzenim yaptı o hatayı şimdi hayat ona da kızına da zehir. Çocuk ne yapsa batıyor

Allah öyle takdir etmiş, lakin bilseydim ve seçme şansım olsaydı bu zor imtihana gelmezdim. Külfeti lezzetinden fazla.. Acısı mutluluğundan fazla...

Daha once burada nışanli bir hanim arkadasta yazmisti. onun yazdiklarini okuyunca kendimden cok seybulmustum simdi ise senin yazdiklarin icin aynisini dusunuyorum

Uzun süredir işsizim, ailemle küsüm. Aileden yana şansım yok. İşsiz kaldığım günden bu yana tepemde karabulutlar dolaşıyor sanki... Akik yüzük falan aldım. Doğru diyorsunuz lakin keşke insan duygularını yönetebilse.. Bi vanası olsa üzüntüyü kapatsak S

Hayır öyle bir sorunları yok. Kimi insanlar çocuk büyütmeyi maddi-manevi bir yük olarak görüyor. İşte bahsettiğim çiftte o insanlardan. Hayatları tatil tadında sürekli gezip tozup eğleniyorlar. Ailedeki en mutlu çiftte onlar. Kültür meselesi yani, herkesi kendi kafanızdan sanmayın :) S

me alaka cocuk doguran kültürsüz mü oluyor bence sen kafanda ıyı bır gecır. S

Annelik içinden gelen bişi, hemde türkiyede, evlenicen ben çocuk yapmıyorum diycen herkeste tamam yea içinden gelene kadar bekliycez diycek. Soyumuzu kurutcan diye boşatırlar bile valla. Yap yap yap. Bak istemiyosan yap olunca çok seversin lafı sadece türkiyede var. Kısırmı. Eksik yarım tatminsiz insan muamelesi, acıma yanlız kalacaksın diye korkutma. Bi tanıdığa öyle mahalle baskısı yaptılarki kız gitti evlatlık aldı sonra mesaj attı bana, annelik çok güzel bir duyguymuş! Akrabam dediki, bak kocanı eve bağlarsın yap. Şimdi almış başını dedikodu yürümüş kocası çocuk istemiyormuş. Bu ülkedemi içinden gelerek! Bak şimdi evlimisin, evet kaç yıllık şu, ilk soru çocuk varmı, yok deyince aaa niye. , olmuyomu, yapsana bi tane. Olurmu çocuksuz. Kendi kararımla beklediğimi anlatamadığım bi ülkede, artık sorana olmuyo beyimden deyip geçicem.

gözükmesi farklı bunları kağıda döküp objektif bakmak farklı birşey ama mesela örnek vereyim... olumlu... hayatta senden bir parça taşıyacaksın ve o parçan seni meleği gibi görecek sadece sana ait olacak sana anneler gününde hediye alacak sen hasta olunca endişelenecek.. kız olursa seni rol model alacak erkek olursa ilk sana aşık olacak bu hayatta belkide çok fazla lakabın vardır çok fazla sıfatın vardır ama kim sana anne diyecek ki kendi yavrundan başka? olumsuz... gezmeler tozmalar onlara gitmeler bunların gelmesi devirleri yavaş yavaş kapanacak. artık herşeye sen ve eşin karar veremeyeceksiniz evde küçük bir patron olacak belki konuşamayacak ama tüm kararlar tüm planlar ona göre alınacak hayatınızı yeniden şekillendireceksiniz... gibi yani

Hayir pek sanmiyorum 30dan once evlenmem diyordum ama25de bir anda evlenmek istedim cunku biyolojik saatim caldi. Ama cocuk icin icimde ne sorgulama ne istek var herkes soruyor evleneli iki yil oldu ama yok icimde istek yok Ne yapmak gerek bilmiyorum

Sizi merak ediyorum. Gelişmeleri yazin lutfen. Neysesakinim... Erdenay Ata... Cennet seninle