Ben kızımla vakit geçirmekten zevk alıyorum onun gülüşünü, kızmasıni, ağlamasıni, hırçınlasmasini, pesimde dolanmasıni hafizama kaziyorum... Her anının bende dolu dolu olmasını sağlamaya çalışıyorum. İse gidiyorum. kızım 3 aylikti çalışmaya başladığımda. Sizin o yakindiginiz vakti ben sadece pazar günü bulabiliyordum. Ha sürekli yanında kaldığım dönemde oldu. Onunla birlikte aktiviteler yaptım. Toprakla oynattim, boya yaptık, kağıt kestik yapistirdik. Hayiflanmak yerine neler yapabilirim die Araştırıp o anlari özellikle çocuğunuz için iyi değerlendirmeye çalışın! Nacizane fikrim. Bu arada cocugunuZ için çok uZuldum. Şahsen benim annem böyle düşünsün istemezdim ben E ertugrulunhalimesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Daralman normal. Hepimize oluyor zaman zaman. Ama hep böyle olmıycak öyle bir zaman gelecekki keşke hep dizimin dibinde olsaydı diyceksin. Annen kardeşin çok güvendiğin bir arkadaşın varsa onlardan yardım al arada çık hava al kafanı dağıt. Kendinede vakit ayır.

Persembe gunu oyle yapacam... belkide hep evin icinde tek basinayim ondandir.. ailemde uzakta. Esimin aileside ise yaramaz..

Ben tüh anneliği ne demedim ama çocuğuma tek başıma bakıyorum üstelik hamileyim her kadın anneliği kaldıramıyor demek ki ama burada çocuğun ne suçu var o annesinin peşinde dönerken annesi yüzüne bile bakmamış bu çok acımasızca geliyor herkes annenin psikolojisini düşünmüş ama ya çocuğun psikolojisi ne olacak? Burada haksızlığa uğrayan kim peki?

Sadece size değil sözüm "hazır olmak" kavramını kullanan herkese. İnsanlar nasıl hazırlanıyor ya da bunu nasıl hissediyor bilemiyorum. Birincisi karakterini bilmediğiniz bir insan bakımına nasıl hazır olunur? İkincisi yeğen, komşu çocuğu bakmaktan tümüyle farklı bir bebeğin bakımına tüm gününüzü ve senelerinizi harcamaya nasıl hazırlanırsınız? Psikolojik olarak bu hazırlık döneminde hangi yolları denersiniz? Telkin mi, gözlem mi ya da hangi yol? Annelik güdülerinizi nasıl hazırlarsınız? İlk 1 yıl en uzun uykunuz 2 ya da 3 saat olacağından hazırlık sürecinde bu kadarlık uykularla kendinizi terbiye mi edersiniz? Gün boyu bir çocuğun yerli yersiz kaprislerine, zırlamalarına, bitmek tükenmez enerjisine fiziksel ve psikolojik direncinizin uyumu için ne tür hazırlıklar yaparsınız? Bir türlü mutlu etmeyi başaramadığınız, doydu mu, uykusu yetti mi, hasta mı, dişi mi çıkacak, gazı mı var, ev sıcak mi yoksa soğuk mu, yediği mi dokundu, nazar mı değdi ve trilyonlarca sair ihtimali gözden geçirip "anneliği beceremedim" yargısına varmamak için hangi önlemleri alırsınız? Hazırlananlar ya da hazır hissedenler ve hazır olmak gerektiğini savunanlar lütfen cevaplasınlar.

Yok derdinizi, meramınızı anlatamazsın, anlamazlar emin olun... proje çocuk proje annelik bir yere kadar maalesef...

11 aylık oğlum var 11 aydır tek seferde 5 saat bir kez uyuyabildim geriye kalan tüm günler 2-3-2 saat olarak devam etti son 3 aydır salgınlar hastalıklar diş çıkarma ile uğraşıyoruz Örnek:dün gece 02:40 civarı uyudu uyurken 6-7 kez mızmızlandı ve sabah erkenden kalktı temizlik yaparken bitene kadar ağladı oyalayıp iş yaptım bitirdim ilgilendim ve daha yeni uyudu.. Benim halim mi yorgun, uykusuz halsizim.. Ama aklımdan ilgilenmeyeyim diye bir şey geçmiyor mecburuz çünkü bile isteye doğurduk.. Şurda 2-3 yıla daha rahatlarız.

O masumun günahı ne peki tüm gün senin gerginliginle ugrasmiş.. Bir can yetistiriyosun.. Annesin sen.. carsi pazar gezmeyi yine yaparsin. 8 aylik kizim var.. onu ne zorluklarla buyuttumu bi bilsen bi gu olsun ah vah eski hayatim demedin diyemem... o benim can parçam... elimden geldigince onunlada geziyorun.. Bu kadar olma lutfen.. kendine gel.. ve 2. cocuk planin varsa asla yapma

En zor donemdesin evt. Ama gececek bu donemler Arada birisine birakip disari cikabilirsiniz Birakacak birisi yoksa idare edeceksiniz Cocuk buyutmek boyle malesef Yokuspokus

Asiri tepki verenleri anlamadim sizin olmuyormu bazen cok daraldiginiz sikildiginiz durumlar. ne demek yok dogurmasaydin yok yapmasaydin boyle bir sacmalik mi var. Sonucta hepimi insaniz faniyiz evlat cok tatli ama bazen oyle anlar geliyo ki insana herseden bikkinlik gelebiliyor bence bu kadar sert tepkilere gerek yok.. Konu sahibi aileniz falan yok mu size yardim edecek ben cok bunaldigimda ki benim kizim geceleri hic uyumayan bir cocuk hemen anneme veriyorum bir gu kafami dinliyorum inanin cok iyi geliyor.. Bir ayda bir kere muhakkak birakiyorum anneme ve gercekten enerjim M

İyisiyle kötüsüyle anne annedir diyeceğim. Mübarek ramazan ayında kötü yorum yapmak istemiyorum. ama şu net çocuğunuza bakmama lüksünüz yok. Bir destek alın isterseniz.

İşte senin gibisinin çocuğu olur, çok isteyenin olmaz... herkesin sınavı farklı... o çarşıda da ne varsa artık gitmeyince inciler dökülüyor sanırım. Sanki atom parçalıyorsunuz çarşıya gidince... peh! Önceki

benimde iki kizim var 1.5 yas ve 3.5 yas butun gun duz duvara dahi tirmaniyorlar yeminle bir kere oturduklarini gormem terminator gibiler. elbette arada geliyorlar banada bikkinlik. gece uyuduklarinda kafa dagitmaya calisiyorum o kadar. Ama bakmak istememek ilgi gostermemek cok uç nokta. kinamiyorum yanlis anlamayin yardim almaniz gerekiyor. her cocuk mutlu anneyi hak eder. bu yaptiklariniz cok agir bir ceza kucucuk bir cocuk icin.

Yardımsız full time bir sekilde cocuk bakmak nedir bilmiyolar bence bu yargılayanlar... elbette ki kimselere güvenip de doğurmuyoruz ama bir anne yardimi kv yardimi vs almak da paha biçilemez bir guzellik... veya kreş olayı dimi? Nefes alınıyor tahmin ediyorum ki... Bütün bunlara şansı olmayanin gelip de tüh anneliğine demez cunku iyi bilir ki en zor annelik türüdür bu... ve bazen kabusa dönebiliyor yaşamın, önemli olan kendini birakmamak gücünün cekildigini hissetigin an. Bir gün herşeyin yoluna girecegini biliyorsun zaten...

Bende yerinde oturan çocuklara ağzım açık bakıyorum öyle onlar cocuksa benimki ne benimki cocuksa onlar ne şaka bir yana annelik zor tuvalete bile yalnız giremiyosun illa peşinde oluyo olsun bugünler gecicek sonra keşke o günler gelse de tekrar yasasak deriz anın tadını çıkar bende çoğu zaman sabir diliyorum Allah'tan yeter ki sağlıklı olsunlar

Hiç bir şey yapmak istemediğiniz zamanlar olabilir, hepimizin olur. Kendimize zaman ayiramadigimiz zaman, birikimle ufak çaplı depresyon yaşayabiliriz :) ama yinede o çocuğun oyalanacagi, verimli zaman geçireceği bir şey bulabilirsiniz. Yaz dönemindeyiz, bir leğene az miktarda su doldurun, gemi yapın oynasın. :)

Bnm iki kızım var birisi 2 yaşında 3 e basacak diğeri halen bir yaşında bile değil açıkçası bazen sinirlenince bıktım diyorum ama hmn şükür diyorum sürekli arkamda iki çocuk birisini kucağıma aldığımda diğeri kalıyor gerçekten çok yıprandım uyumak istediğim zmn seni bekleyen iki çocuk bir yere gidince bi üst giyene kadar sürekli ağlıyorlar olsun olmasalardı o zmn daha zor olacaktı

Şükretmeyi bilmemek.. iyi örneksin.. Bende 5. tedavimdeyim test gününü bekliyorum çocuğum olmuyor iğnelerden ilaçlardan mahvolmuş durumdayım. Hem göbekten hem kalçadan iğneler yığınla da hap alıyorum sağ bacağımın üstüne basamıyorum artık. Ama katlanıyorum sırf evladım olsun diye.. o çocuğa çok acıdım yazık..

Tüh ya ben çocuğa üzülürken siz halen dalga geçin ya neyse beni anlayan anlar anlamayan da anlamaz benim sorunum değil. Sonuçta mükemmel anne olunca madalya takmiyorlar en azından evladımı mutlu ediyorum. Konu kapanmıştır tartışmaya. petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kesinlikle katiliyorum.. ben ilk oglum dogdugunda uc yil isten ayrildim ki bu hayatimin hatasiydi cunku ben ev kadini olarak yaratilmamisim.. o yuzden buyuk bunalim ve bocalama yasadim.. en buyuk sansim annemdi o zaman cunku hemen her gun anneme gider birakir biraz uyur, gezer, nefes alirdim.. hem oglum hem de ben cok mutlu olurduk.. ikinci oglumda ise hemen ise dondum, daha kaliteli zaman gecirmeye basladik.. mesela ilk oglum da aynen senin gibi kasik elimizde kosarken ikinci masaya oturup yeme aliskanligi kazandi.. ilki surekli yemek secerken ikincinin en sevdigi yemek kereviz corbasi ilk minigim acemilik, ikinci minigim resmen ustalik eserim gibi yani ozetle hicbir calisan anne evde 7/24 cocukla zaman geciren anneyi elestiremez hele hele yaninda yardim edecek kimsesi yoksa.. depresyon cok agir ve farkettirmeden ilerleyen bir durum, burada yazilan elestiriler de bu kadina yardimci olmuyor.. ayrica cocuk tedavisi goren arkadaslar da sikintilarini depresyon esigindeki bir anneden cikartmasalar keske..

Malesef bi fikrim yok benm kizm 9.5 aylik henüz :) Babasına bırak bi günü kendine ayır kafanı dağıt Ama yazık yavruya ilgisiz bırakma annesi B brunettella

Şu yerin dibine sokmaya çalışanlar hakikaten hiç bir gün modunuz düşmüyo mu? Bende evlatlarıma aşığım tabiki. Özgürlüğün mü evlatların mı diye bi soruyu kabul dahi etmem. Ama özgürlüğümü de tabiki coookkk özledim. Benimde butun gun gergin oldugum günler oluyo. Cok yoruluyorum. Kafam dayanmıyo bedenim dayanmiyo. Anlıyo musunuz? İnsanım. Bundan sonra asla tek olamıcam diye düsündügüm oluyo. Bu demek değil ki keşke dogurmasaydım. İyiki iyiki iyikii. Sorumluluk cok fazla. Ağır geldiği tabiki de oluyo. Hele ki yardim eden yoksa cikip gezmiyosan hepten bunalırsın. Herkes cok biliyo cunku o yuzden herkes cok konusuyo. Bosver konu sahibi iyice icini şişirme burda

Çocuk yaparken hergün çarşı pazar gezmeyi mi hayal etmiştiniz? Alın çocuğunuzi koyun arabasına yürüyüş yapın. O yavru da bir insan siz evde sıkılıyorsanız o da sıkılıyordur hergün tavuk gibi evde olmaktan...

Öyle de demeyelimde, anne olmak demek mezarda emeklilik demek, ömür boyu alacağınız bir sorumluluk, arada bir yorulabilir, bunalabilirsiniz, sonuçta kadın da insan, zorlanıyorum demek kabahat olmamalı, anne olunca herkes zorlanacak, en mükemmel anne dahi zorlanacak, bebekliği bunaltmasa ergenliği bunaltacak, çocuk sizden bir parça ama sizden apayrı bir birey, ne huyu size benzeyecek, ne davranışları, en hoşunuza gitmeyen hareketleri bile yapacak yeri gelecek, sizle inatlaşacak, kafa tutacak, istediğini yaptırana kadar zorlayacak, arada bir anneler de of deme hakkına sahip.

Yavrularım evin içinde arkamdan gelmediklerinde eksiklik hissediyorum. Mutfakta yemek yapıyorsam yanımda oyalanacak bir şey veriyorum. filmdelisi

Valla benim de çocuğum yok ama özgürlüğüne düşkün biri olarak her günümü evde aynı şeyleri yaparak, sürekli ilgiye aç bir bebeğe yetersiz kalarak geçirdiğimi düşününce boğuldum. Her insanın hakkı kendiyle ilgilenmek. Bir de galiba Türkçesi biraz bozuk olduğu için çok düz yazmış ondan sert görünmüş

Kadın bunalmış yazmış. Ayy ne taşlamışsınız ne abartmışsınız.. Çocuguna niye bakmasın sanki işkence ediyor gibi yazmışsınız. Çok normal bunalmanız, milletin çocuğuna annesi, kaınvalidesi, bakıcıları bakıyor genelde. çalışsanız bu kadar bunalmazdınız aslında. iş yerinden arkadaşımın 1 yaşında çocuğu var, resmen dinlenmeye geliyorum işe diyor. sizi çok iyi anlıyorum, Allah yardımcınız olsun.

Herkes ne kadar da mükemmel anneymiş

hepimiz o yollardan geçtik. biraz sabır. kimse yoksa eşine bırak çık arada.

Tüh herkes sizin gibi mükemmel anne değil demek ki napalım idare ediverin

Yeni yürümeyi öğrenmiş bir bebek o. Biraz empati kurun. Onun enerjisi taşıyor şu anda.. Parkta akranlarıyla oynaması sosyalleşmesi lazım artık. Her gün götürmeniz lazım.. Benim oğlum 22 aylık uzun süre oturup aktivite yapmaz. Daha bir puzzle bitirebilmiş değiliz. Hep 5 dakika sonra kalkıp gider başka şeyle oynar. Etrafı karıştırmayı tırmanmayı bir yerlere girmeyi sever. Arkadaşımın kızı boyama kitabını boyuyor mesela.. Ona ayak uydurmak zorundasınız. Bunaldığınız an balkona çıkıp derin nefes alıp verin. Ama asla tüm gün elektronik alete mahkum etmeyin. Sınırlayın.. Evde olduğum zamanlardan biliyorum tek başıma markete gitmek bile ödül gibi gelirdi. Çalışmaya başlayınca daha da rahatladım ve evde olduğum zamanı oğluma endeksledim. Ev işleri yemek ikinci planda.. . push ; L

Arada bir birakabileceginiz kimse yok mu? Anneanne teyze hala babaanne gibi? Kimse yoksa babasi baksin siz biraz gezin hava alin kafa dagitin. Her anne donem donem zorlanir ama butun gun tv izletmek de insafsizlik. Ben arada babaannesine birakip 2 3 saat yalniz kaliyorum bu bile yetiyor. Kuafore kahve icmeye alisverise gidiyorum... oglumu ozleyip geri geliyorum kahvetelvesi

Yani sana özel bi durum değil. Üzülme. Sabırlı ol gececek. Büyüyecekler. Rahatlayacaksın inan ki. Bi 2-3 yasına gelsin gerçekten rahatlayacaksın. Ailen gelse arada bir moral olsa sanada. Cıkabılıyosan parka avmye git gez hem bak cocugunun keyfı yerıne gelecek hem senın.. bi gün esin yardım etsin de sende uyu bol bol dinlen. Uyku o kadar önemli ki. Sarj et kendini

Bunalmışsınız, arada eşiniz alıp çıksa ya da eşiniz evde baksa siz dışarı çıksanız. Tüm yük annede olunca zor oluyor. Benim bebeğim 3 aylık daha ama eşim her fırsatta ilgilenir, alır annesine gider ben dinleneyim diye. Tepki verenler olmuş ama yanlış anlaşılmışsınız büyük ihtimalle. Belki küçük çaplı bir depresyon içerisindesinizdir. Düşünceleriniz -çocuğa karşı- abartılı bir şekilde artarsa doktora gidin mutlaka.

Bence de normal değilsiniz. Oğlum 2 yaşına girecek hala evde olduğum günler her yere peşimden gelir. Kucağıma tırmanır sarılır.. Çocuğa ne sizin özgürlük isteğinizden. Onu hamile kalmadan düşünecektiniz. Madem bütün gün bakıp bunalıyorsunuz ki bu çok normal, arada eşinize bırakıp tek başınıza gezin.. Ama bugün bakmadım bütün gün tv izledi demek bana biraz vicdansızlık gibi geliyor. Benim oğlum tv açık olsa da oturup uzun süre izlemez. Bence siz o treni kaçırmadan tutun. Çocuğunuz tv ye bağımlı hale gelmiş bence.

İnternette bloglar var Çocukların yaşına göre oyunlar var Her birini günlük planla Havalar güzel sürekli parka götür enerjisini atsın

Bazi yorumlar cok vicdansiz olmus. her anne devamli evde olmaktan helede cocuk hep agliyan bir cocuksa arada boyle bunalimlar yasayabilir. tavsiyem cocugu al parka indir komsu cocuklarla oynasin arada yardm edenilecek biri varsa size yardmci olsun bikac saat kendinize vakit ayirin. benimde kizim cok huysuzdu wc ye gidemiyodum banyoya gremiyodum bunaliodum gecio ilerde bi gulusleri dunyaya deger

Dogurmasaydiniz cok yüzeysel geldi. D

Konu sahibini eleştirenler neden kötü kalpliymiş gibi algı yaratıldı anlayamadım? 14 aylık bir bebeği tüm gün tv ye hapsetmek normal mi? Bu 'tüm gün' konu sahibinin beyanı bu arada.. Bir şeylere yanlış denecek ki hatadan dönülsün.. Kendisi de "sizde de durumlar böyle mi?" diye sormuş zaten. B brunettella benim de her anne gibi oğlumla oyun kurmaya çalışmaktan, 5 dakika boş oturmak isteyince sürekli anne anne diye çağırmasından, kucağıma çıkmak isteyip mutfakta yukarılardaki dolapları karıştırmayı istemesinden, banyoda suyla oynamak istemesinden, olmayacak bir şeyi ısrarla ağlayıp tepinerek istemesinden, altını ve üstünü değiştereceğim zaman direnip köşe kapmaca oynamasından bunaldığım anlar oluyor. Ama asla bunlar için bugün çocuğumdan sıkıldım deyip tüm gün elektronik alette transa sokmuyorum. Kaldı ki ben "bizim evimizde tv izlenmez. eline telefon vermiyorum" diyen bir anne değilim. Hiç bir zaman o derece kasamam zaten.. Ben de telefonda youtube da video izletirim ama asla uzun süre izletmem. Bir kaç dakika deşarj olup nefes alıp dikkatini yine kendime çekerim. Hava çok çok soğuk değilse parka gidemiyorsak bile markete veya bir şekilde dışarı çıkarırım bana da iyi gelir.. Madem bu derece bunaldınız -ki tekrar söylüyorum bu çok normal- eşiniz ile bir rutin oluşturup çocuğu babasıyla bırakıp kendi başınıza bir şeyler yapmalısınız..

normalde konulari okurum cok yorum yapmam. Neden annenin uzerine bu kadar cok geliniyor. Anne bunalamaz mi? sıkılamaz mi? birakacak birileri varsa bazen carsi pazar da gezmek iyi oluyor surekli 7 24 haklisiniz

Bide artık herşeyi soruyor mantıklı bir cvp alamazsa benimle konuş diyorum diyo Mesela camin önüne kuşlar geliyo annesi nerde babası nerde dedesi nereye gitmiş evleri nerde göster diye ağlıyor

Onun size ihtiyacı var her ne olursa olsun size ihtiyacı var. O o kadar masum ki tv nin içindeki kurmaca şeyleri izlemeyi haketmiyor. Bunalmış olabilirsiniz sıkılmış olabilirsiniz ki bunu ben anlayamıyorum ama olmadı ya keşke konuyu okumasaydım. Yargılamak değil kusura bakmayın ama bana ters geldi. demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Iki cocuk annesi olarak altina imzami atarim. Cok güzel özetlemissiniz

Annelik ancak bu kadar güzel özetlenebilir. Kizim uyuyor ve cam acik, bu sefer cami cokmu actim? Üsüyor mu acaba? Yoksa tam tersi bunaliyor mu? Gibi soru isaretleri. Sonra sirf soru isaretleri var diye kendini beceriksiz anne hisetmeleri.. Cok tesekkür ederim bu özet icin. Demek yalniz degilmisin.

Bakamayicaginiz cocugu dogurmasaydiniz hanfendi yazzik degil bu o bebegin gozlerine

Canım benim bebeğim de seninki kadar ben yoruldum bugün bakmak istemiyorum hiç demedim hala iki saat uyusa özlüyorum onu. Bebek, melek onlar. Benimki de öyle devamlı peşimde. Mutfakta iş yapıyorum o da geliyor annesini hiç yalnız bırakmaz. Ben keyif alıyorum bu durumdan. Evde pek tv açmam kendim için bile. Ev işi yaparken bile onu ihmal ettiğimi düşünüyorum üzülüyorum. Şu dönem o kadar önemli ki şu an çok sevgiye ihtiyaçları en çok da bize ihtiyaçları var. Sana önerim bol bol sev öp parka çık. Bak benim 2. Gelecek ben ikisine yetebilecek miyim diye korkular sardi beni. . Anne olunca insan kendisini hiç düşünmez en azindan öncelik bebek sonra ben diyebilmeliyiz. Bebeğim oldu diye kendimi salanlardan da değilim. Bakimimi da yaparım. Gezmelere de giderim. Gündüzleri onunla uyurum. Bebek hiç bir şeye engel değil. Sadece Birlikte yapıyorsun o kadar. Annelik bu değil mi zaten. En güzel delilik kinalikadin Cahil kimsenin yanında, kitap gibi sessiz ol.. Anneler

Bende insanım diye bir rahatlık yok canım, sıkacaksın o tatlı canını. Arada bir gelir öyle dellenmeler ama yok istemedim yüzüne bakmadım ilgilenmedim dersen o zaman işin rengi değişir sende depresyon başlamış. Çocukla beraber çık yap her işini

Eyvah şimdi seni de taşlamaya gelirler sen neden nasıl niçin mikemmel annesin diye Son cumlenize sonuna kadar katılıyorum çünkü annemin böyle düşündüğünü bilsem kahrolurdum

Ne diyeyim bilemedim! Bazen insan bunalır ama evladınizdan böyle bahsetmeniz hic hoş değil. Allah aratmamiş size bir yavru bağışlamiş ama soz şükürsüzlük ediyorsunuz. Silkelenip kendinize gelmenizi temenni ediyorum! Dışarı evladınizda çıkabilir çok güzel vakit geçirebilirsiniz yeter ki buna gönüllü olun...

Hanımlar, kadın kadının halinden anlamazsa kim anlar? Allah isteyen herkese anne olmayı nasip etsin inşaallah, dert yandı diye direkt infaz etmeyin rica ediyorum, kadının bugün keyfi yoktur modu düşmüştür, yorgundur, uykusuzdur, hemen anneliğinden vurmayın, evlatlar analarına binlerce defa of derken bir anne ara sıra of deyince anneliğine laf etmeyin ne olur.

Kimin nası anne olduğu kimseyi ilgilendirmez. Bunu tartışmak da kimsenin haddine değildir zaten. İnsanlara destek olacaksanız olun olmayacaksanız da egonuzu başka yerde tatmin edin güle güle size

Bebeğinizi alıp parka gidebilirsiniz. Ayrıca ev hanımısınız. Eşiniz para kazanıyor, siz de çocuğa bakıp evi çekip çeviriyorsunuz. Eşinizden ara ara destek isteyin.

Bikere kimse kinamasin sizi. Herkesin durumu farkli. Arada olabilir boyle seyler bence. Babasi yada bi yakininz baksa bi hava alsaniz. Oyle bi imkan varsa. Yani yapcak bisy yok biraz olumlu bakmayi dusunmeyi denemelisinz

Biraz bunalmış olabilirsiniz hayatınızdan. Anneliğinizi eleştirenlere kulak asmayın. Bir tanıdıktan yardım isteyin. Çocuğu bırakabilecek birisi var mi? Birkaç saat de olsa yalnız kalırsınız. Gezersiniz vs. Eş saati yapmayı deneyin. Hazırlanıp ikiniz geziyorsunuz, yemek, sinema vs. Genç insanlarsınız hayatınızda renk istemeniz normal. Çözüm arayın.

valla 4yasta anca azalir seni takip etmesi.. Kardeşi. olmaz umarim. lutfen korunun 2. yi yapmayin size agir gelir.. temel bakimlarini ihmal etmeyin.. alt degistirme karnini doyurma gibi.. bugun bakasim gelmedi deyince korktum acikcasi.. sevgi en onemlisi opun sarilin.. ikiz bakiyorum ben tek basima aile destegi olmadan ve cok yogun calisarak.. evim kendim esim cocuklar... bunaldigim olsa bile önce onlarin ihtiyaclari sonra ben.. bir de sakin dovmeyin vurmayin hamur o daha sekil vermek sizden.. lutfen insanca bakin ki insan yetissin..

Yavrum yazmamış ya ondan

Doğal ve insani bir durum. Anne de olsanız, insansınız. Annelerin de inişli çıkışlı ruh halleri olabilir. Yalnız kalmak, sessizliği dinlemek her insanın ihtiyacı. Evden çalışıyorum ve kızımı 2 yaşına kadar 5 dakika bırakacak kimsem yoktu. Bazen insanın kafası o kadar yoruluyor ki, bir ağaç gibi hiçbir şey yapmadan, öylece dikilebilmek, konuşmamak, sessiz kalmak, kimseye bir şey anlatmamak ya da herhangi bir şeyle uğraşmamak istiyor. Böyle hissetmekte haklısınız ve bunun çocuğunuza olan sevginizle filan hiç alakası yok, o yüzden suçlu hissetmeyin. Hafta sonları çocuğunuzu birkaç saat de olsa eşinize bırakın, gidip bir kafede oturun, kitap okuyun ya da hiçbir şey yapmayın, öylece durun. Bakıcı bulma şansınız varsa, haftada bir, iki gelip bir kaç saat bakabilecek birini ayarlayın, o sırada kendiniz için bir şeyler yapın. Eminim iyi gelecek. Anne olmuş olmamız, tüm hayatımızı, varımızla yoğumuzla, kendi ruhumuzu parçalarcasına çocuğumuza adamak anlamına gelmiyor. Kendi ruhumuza da iyi bakacağız ki, ruh sağlığı yerinde bir anne olalım.

Herkes linç etmiş ama ben haklı buldum sizi sosyal kadınlar için çocuk gerçekten hayatı engelleyen bir etken keşke tam hazır hissetmeden yapmasaydınız kokulusabun Boy=> 1.58 B=> 80.4 H => 65 9. takım 😉 tek ayak cezası Anneler

Bilmiyorum kizlar bugun cok yorgunum. Okadar mizliyor. Bende insanim.. boguldum resmen

Ben sizi çok iyi anlıyorum. Anlatımınız yalın ve düz. Herkes yazım dilinde duygularını ifade edemeyebilir. Bu sizi duygusuz yapmaz. Nitekim bu bir özeleştiridir, rahatsız olmasaydınız zaten konu açmazdınız. 'Neden doğurdun o zaman' gibi bi soru çok anlamsız. Bu öyle komşunun çocuğuna, kuzene, yeğene bakmaya benzemiyor. Öncesinde provası da yapılmıyor. Annelik çok başka, çok zor gerçekten. Hele de yalnızsanız, hiçbir destekçiniz yok ise. 2,5 yaşında bir kızım var, hiç bir tanıdığım yok. Siyam ikizi gibiyiz bir saniyemiz ayrı geçmiyor. Anneliği sevmemek, çocuğunu sevmemek anlamına da gelmiyor. Size şuan destek olabilecek tek kişi eşiniz. Ona durumunuzu izah edin, kendinize vakit ayırmaya ne kadar ihtiyacınız olduğunu anlatın.

Olurmu abla onlar illa genelleme yapacak çünkü onlar mükemmeller hic sıkılmaz bunalmazlar onlar annelige hazırlanmış çocuk yapmışlar

3 yaşında geçer :) Önceki

Aslinda ben etrafimda bazi kisilerin de konu sahibi gibi+ daha fazla bikkin ve pisman dusunceler icinde oldugunu biliyorum/goruyorum/anlayabiliyorum. Tam da arkadasimin 15 aylik kizi var ve kadin sadece cocuk dogdugu ilk 2-3 ay mutluydu... Cocugu tanidikca, cocuk yeni kazandigi davranislarla ben de bir bireyim dedikce inatlasmaya döndü hayatlari ve ikisi de mutsuzlar. Valla bilemiyorum. Cocuga bakmak zoruna giden anneler cocugu sucluyor. Hareketli, yaramaz vs diye. Ama bence yeni hayatlarinda mutsuz o anneler. Ve hayatinin daha ilk gunlerini tecrube eden bebekleri de mutsuz ediyorlar. Arkadasim cocugu parka goturuyor sonra pesinden dolasip ilgilenmek istemiyor =) Bence kendinize vakit ayiramadiginiz icin durum boyleyse, arada bir anane babanne neyse birine birakip kendinize vakit ayirin. Cunku siz cocuksuz gunleri ozlerken, mutsuz ve hayatinizdan sikayetciyken bu hepinize eziyet oluyor.

kizim 2 yasinda kucukken bende cok uzulurudm ne zaman ozgur olacam derdim. simdi cok sukur uslu bi kizim var. beraber disari cikiyoruz geziyoruz yemege gidiyoruz. haa derseniz ki cocuksuz hayatima geri dondum tabiki degil ama eskisi kadar zorlamiyor beni. istedigi kadar buyuse de cocuklu ve cocuksuz hic bir zaman bir olmayacak. korkmayin bu zamanlarda geciyor. ara sira her anne boyle donemler gecirebilir boyle zamanlarda yalniz oldugunuzu bilmeyin yeter. her anne bu yollardan geciyor

süpermom degiliz elbette annelik zor da üslup fena konu sahibi resmen eşyadan bahsediyor veya bir kediden bahsediyor gibi yazmis.. mızlıyor nedir yahu.. canının parcasi o ne demek bakmak istemiyorum.. size normal geliyor da boyle yetistirilen cocuklar canavar olarak yetisiyor ve topluma bela oluyor malesef sevgisiz ve ilgisizlikten yanlis yollara sapiyorlar..

Elbette zor olacak ama ikiz ucuz bakanları düşününce biraz daha iyi hissediyorum. Allah gönlünüze göre versin

Cocugunuz var öncelikle Allah bağışlasın. Şükür edin çünkü ne insanlar çocuk sahibi olmak için bekliyorlar. Çocuğunuzla beraber gidin çarşıya. Parka getirin. Tek olunca tabi size bağlı oluyor. cennet annelerin ayakları altında buyuruyor Peygamberimiz. Sabır ve sevgiyle kalin defne-28

Hepimiz geçiyoruz o dönemlerden, kimi kolay yaşıyor, kimi uça uça anaçlığını konuşturuyor, kimi sıkılıyor içine içine deliriyor, kiminin bi kaçası gidesi geliyor... Ama aşılıyor. Bu günler geçecek. 14 aylıkken benim oğlan arada anneme "Bi tutar mısın?" deyip kaçasım gelirdi :) ayağıma koluma yapışık, kucak ister sürekli, kendi kendine oynamaz, her an peşimde... Saç baş yolmaların eşiğinde gezerdim hatırlıyorum. Bak ne kadar geçmiş, 7 ay geçmiş 21 aylık oldu şimdi ve daha bir çeşit, daha bi laftan sözden anlar halde, biraz daha nefes aldırıyor. İlk 3 seneyi hayatından sil demişti annem bana, hani elbette çocukla zaman geçirmek, onla ilgilenmek, onla gezmek tozmak hepsinin keyfi ayrı ama senin dediğin kısım, o biraz başına buyruk kalabilme keyfini yaşaman için en az üç sene gerekiyor. Yine de hiçbir şartta sırtından kaldırıp atamayacağın bir sorumluluk çocuk işi biliyorsun, ama daha rahatlayacaksın bak buraya yazıyorum, o yapışıklık gidecek. Bir de nasıl alıştırırsan öyle gidiyor, çocuğun önüne oyalanacağı bir şey kurup, ona oyun göstermezsen ufak ufak, çocuk sıkıntıdan saçma şeylere de sarar. Kendi kendine zaman geçirmeye alıştırın yavaştan, "Bak böyle yap, aa hadi ev yapalım, hadi bi de sen yap, hadi arabalarına garaj yap bitince beni çağır" falan filan bunlara alıştırın. Gezdirin tozdurun da mümkün olduğunca, ihtiyacı var artık her gün bi kapı dışı ister çocuk, park bahçe yol gezmesi bebek arabasında... Bunlar su kadar ihtiyacı bebeğinizin. Birazcık daha zaman... O robot halden çıkacaksınız ay ay/sene sene. Garanti ediyorum size.

Kaç yasında Çocuğunuz? Onu bir kreşe verip part time işe girebilirsiniz. Böylece kalan zamanlarda da gezersiniz. Evde olmak sadece tatilde bayramda guzel

Paylaşım yapan arkadaş da yorumlar da o kadar uçuk ki. Hepimiz görüyoruz sosyal medyada hem bebemle gezerim hem sğperim fotileri koyanlar. Dışardıya bakınca tek zorluk çeken bizlermişiz gibi geliyor ama öyle değil. Bi anlık patlama yaşamış arkadaş çocuk da kendisi de bi günü tıhaf şekilde geçirmişler. Ama havalar da ısınmışken bebeğinizle dışarıda vakit geçirmeye başlamalısınız. Tavsiyem ilk olarak kanguru almanız.(4 yaşa kadar kullanılan markalar var ) 4 aylık bebeğim var evde ble takıyorum bazen süpürge yapıyoruz spor yapıyoruz o zannediyor ki kendisiyle ilgileniyorum.

Asıl bir çocuk zor kardeş. Yaşları yakın kardeşler kavga gürültü olsa da bir şekilde birlikte zaman geçiriyorlar. Abla ya da abi büyükse zaten bebeği oyalıyor. Tek çocuk olunca paçaya yapışık yaşıyor bebe. Sen boşver mikemmel anneleri. Gayet de sıkılabilir hatta "biri şunu alsın" raddesine gelebilirsin. Düşündüğün gibi yazmışsın bu da internette kusursuz, gerçekte Kibariye'nin annesi modunda olan kadınları rahatsız eder. Zira birçoğu zihninden geçenleri söze ya da yazıya dökmez. Neyse konuya dönelim. Oğlum eylülde üç yaşına girecek. Doğduğundan beri uyku ile problemi var. Sırf uyumamak için defalarca su içmek istiyor. Acıktım diyor. Üzerime çıkıp zıplıyor. Böyle masum masum bakarken birden üstüme atlıyor. Neden? Çünkü ona çok büyük bir kötülük yapıp uyumasını istiyorum. Bu gece 6. Kez su istediğinde ki bir yudum alıp bırakıyor. Öyle bir cinnet hali geldi ki, günlerin uykusuzluğuyla birlikte sıpayı un çuvalı gibi babasının yanına bıraktım. "hacım ben şu an bu canlıya sabredecek durumda değilim al uyut sev ne yapıyorsan yap" dedim. Bir üyenin dediği gibi çocuğa obje muamelesi yaptım evet. Zira o denli bunaldım ki ona zarar vermektense uzaklaşmak daha makul bir çözümdü. Ve evet o an bakmak, uyutmak istemedim. Robot değiliz. Bizim de hislerimiz, isteklerimiz hatta sınırsız olmayan bir sabrımız var. Her annenin cinnet nleri siz yazmışsınız o kadar. Geçecek demeyeceğim. Geçmeyecek sadece şekil değiştirecek. Sorumluluk ve annelik baki. Arada bir şekilde kendinize zaman ayırın ki sabrınız artsın.

herşeyi geçtim hadi.. Bu konu nedir Allah aşkına..

Parkta yok bahcede yok.. malesef kapinin onunde yurutuyorum sadece

park bahçe yok mu? çocuk sürekli evde olursa mızırdanır tabi enerjisini atması lazım. B brunettella

Birde nasil bi yerde oturuyorsunuz ki park lar cok cogaldi. yani mah. Birsuru park ouyor. biraz degisiklik sizede onada iyi gelir. hepimiz bunaliyoruz ama zaman cok hizli geciyor allah saglikla sinamasin mizmmizlik yaptiginda allaha sukur hasta degil diye dusunun. o oyun kurarken sjzi ornek alir siz oyun oynuyor gibi basladiginizda merak edip yaniniza gelecek ve bir sure sonra oyun kurmayi ogrenecek

2 yaşına girecek bir oğlum var evet çok bunaldığım daraldığım zamanlarım oldu ama hiç canım bugün bakmak istemedi deyip çocuğumu boşlamadım zaten bu yılgınlık 5 dk sakinleşince geçiyor siz birde tv izletiyormuşsunuz işinizi gücünüzü o ara yapabilirsiniz ya da kendinize özel zamanı o ara yapabilirsiniz ben oğluma tv de izletmiyorum bazen evde tek iş yapamadığım oluyor ama hiç böyle düşüncelere kapılmıyorum Psikolojik destek almanız lazım bence C captain price erkek

Aynen. Ilkine "hic ilgilenmek canim istemedi" diyo,2nci icin konu acmis. Hey Allahim. Ayrica herkes daralabilir zaman zaman;kimse burda mikemmel anneciligi oynamiyor. Ama anlatis tarzi cok garip konu sahibinin. Carsilara gidemiyorum, tum gun tv izlettim falan...

Miknatisli yazi tahtasi var pazarlarda da satiliyor.18 aylik kizim su 2 3 aydr cok guzel oynuyor. ne cizeyim diyorum o istediklerini soyluyor. yada ben sekiller cizip isimlerini soruyorum. kendiside alip cizip siliyor. hatta cafeye oturmaya gttigimizde goturuyorum cok hosuna gidiyor. Birde oyuncaklarini evde saklayin az az cikarin her hafta degistirin baska oyuncakla. ozaman yeni alinmis gibi oynuyor

Buraya bu konuyu açmakla hata etmişsiniz öncelikle. Burada sizi anlayabilecek kişi sayısı bir avuç insanı geçmez. Gelen yorumları tahmin edebiliyorum. Bütün gün çocuğunu bi kenara bırakıp kk'da laf yetiştiren kadınlar bile eminim sizin üzerinizde kahraman annelik taslamıştır. :) Hepimiz insanız. Kimsenin sinirleri çelikten değil. Bütün gün evde çocuk bakmanın insanı bir yerden sonra bunaltacağını tahmin edebilmek için müneccim olmaya gerek yok. Varsa çevrenizde bir yakınınız, çocuğu birkaç saat emanet edin, çıkın birkaç saat dışarda sizi mutlu edecek şeyler yapın, kendinize gelin. Ara sıra çocukla çıkın gezin. Çocuğunuz var diye kendinizi yok saymak zorunda değilsiniz. Mutlu anne= mutlu çocuk.

Evladınız ne peki insan değil mi? O mu seçti sizin çocuğunuz olmayı bile isteye dünyaya getirip bugün de canım istemedi yüzüne bile bakmadım demek ne demek sizin acilen destek almanız lazım çünkü bugün sıkıldım diye çocuğa bakmayan yarın neler yapar allah bilir. F

Ben haala aynı fikirdeyim zaten tek çocuklu anneler konusunda da konu sahibesi siz olmadığınız için uzatmıyorum. Ayrıca örneklerim "konu sahibini eleştirmek için" değildi ama böyle başlayıp ilerde umursamaz anneler oluyor ya oda öyle olmasın, tamam sıkılabilir, bunalabilir, tek takılmak isteyebilir ama çocuğundan bir biblo gibi bahsetmesin, kendi psikolojisini toparlasın ki çocuğuna da verimli olsun. Neyse herkesin fikri kendine.. Size de iyi geceler..

Yaaaaaa utandım şimdi, cansın can Hayattan bunalmış bir kadın, keşke aralara "canım yavrum" "onu çok seviyorum" falan ekleseymiş. Eklemediyse vicdansızdır çünkü

Kac kere konu acicam cocuklarim hakkinda, hissettiklerim hakkinda, dusunuyorum gelecek mesajlari; sismaniye b k yeme otur, diyorum. Bu konuyu okuyunca da dogru yaptigimi anladim. Mikemmel annelerin arasinda mazallah sanal recm cezasina carptirilirdim. Konu sahibi yalniz degilsin, ara ara insan annelikten de izin isteyebiliyor.

ilave olarak 15 aylik benimde kizim cadiri cok seviyor icinde baya oyalaniyor. oyle birsey alip en cok oturdugunuz odaya kurun. birseyler hazirlarken gelmez arkanizdan oyalanir.

Bugünler çok zor ama geçicek öyle düşün. hem kendini motive etmek için hem çocugun enerjisini atmasi için haftasonlari evde durmayin bütün gün gezin. akşamlarida babasina at minnoşu

Park burda anahtar kelime. Biz akşamları eşim gelince mutlaka çıkıyoruz bebeklere çok iyi geliyor temiz hava, etrafı gözlemliyorlar, parkta oyun oynuyorlar. Eşini ikna et haftada iki üç dışarı çıkın hepberaber.

Desinlere çocuk yaparsan öyle olur...

Hıc oyle seyler gelmedi aklıma.. Garip

Tut elinden parka götür. Hem hava alırsın hem çocuk bakınır, oynar. Oyuncak, top vs al yanına. Meyve, simit götür yanında atıştırmalık. Hem parkta takılırken bir iki yüz görürsün, belki senin için de sohbet ortamı olur. Evdeyken otur yanına, renkleri göster, saymayı öğret. Internetten yaşına uygun oyunlar bul. Babası evdeyken yemeğiyle, banyosuyla, yatırmasıyla o da ilgilensin. Babaya da görevler ver. Arada canın sıkıldığında babasına bırak, tak çantanı koluna, git çarşıya pazara. Hem senin de havan değişir. Varsa çevrenizde bir oyun grubu götür. Tamam, herkesin bir kötü günü olur ama alışkanlık haline getirme.

Siz bunların farkındasınız. Neler yaşayabileceğinizi biliyorsunuz. Bugünkü gibi rahat rahat sokağa çıkamayacağınızı biliyorsunuz en basitinden, ki konu sahibi tek başıma çarşı pazar gezmek istiyorum demiş. Çocuğu bırakacak bir kimseniz yoksa tek başınıza çıkamayacağınızı biliyorsunuz. Size normal mi geldi konu sahibinin mutfağa gidiyorum arkamdan geliyor mızmızlanıyor sözleri?

Geçiyor bu dönemler sadece biraz daha sabır. Bunalıp bocalamanız normal. Siz bakmayın süper annelere. Çocuğunuz bugün çok mızmızdı, çünkü yeterli ilgiyi alamadı, bebeğiniz mızmızdı çünkümçok tv seyretti. sizin tüm pozitif yada negatif enerjinizi alıyor unutmayın. 3 yaşına kadar kendi başına oyun oynamasını beklemeyin. Benim oğlum 14 aylıkken onunla birlikte oyun hamuru ile az az oynardık, ikili -üçlü puzzle yapardık, stikır yapıştırma hatta birlikte çekmeceleri karıştıma oynardık. Salonun ortasında küçük leğen koyup birlikte oyuncaklarını yıkardık. Bu oyunların hepsini birlikte oynardık. Havalar güzelleşti arabasına koyup gezdirin hem siz de hava almış olursunuz. ozge72

Niye kadini linc ediyorsunuz yahu? Hepiniz supermom sunuz hic sklmiyor asla cocugunuzu baskasina birakip iki nefes almiyor evin herseyini kendiniz yapiyorsunuz Ben evet boyleyim birakacak bitek esim var arasira birakir cikarim ama o kadar onun disinda evin tum isi bende yemek bulasik camasir Arada benimde cantami kapip cikip gidesim gelmiyor degil Sakin ol kardesim bunlar seni kotu anne yapmaz Insaniz yoruluyoruz skliyoruz Ve bende iki tane var biri 30 aylik biri 14 aylik Bazen cildiriyorum basbas bagirmak geliyor icimden Wcye bile tek basima asla giremiyorum Bazen benimde bakasim gelmiyor cok yorgun oluyorum birakiyorum kendi hallerinde oynuyolar duvarlari ciziyolar kavga ediyolar agliyorlar Bazen aglamalarina izin veriyorum bence onlarinda bazen aglayp stresini enerjisini atmasi gerekiyor Cok normal Ama sunu soyleyeyimki buyudukce bagimliligi azaliyor ozamab bizim gibi annelerde bi duygulanma oluyor Bunlar seni kotu anne yapmaz

Ben seni çok iyi anlayabiliyorum benim de bebeğim 13 aylık yaşayan anlar sadece eleştirmek en kolayı.

Bende zorluklarla buyuttum anlatamam. Refluksu vardi. Durmadan kusuyordu. 5 dakikaya bir ust degistiriyorduk. Cok zordu cok... Su perisi86 Başlangıç 86.6guncel 77.8 ilkhedef 70 tek ayak

Bak aklima geldi ben oglum kucukken dr a gider orada ki butun sticker dergilerini toplardim sonra eve gelir her iki-uc gunde bir birisini eline verir uygun yere yapistir derdim.. deneyin cok bagliyor poposunu koltuga bir de aktiviteli gelisim kitaplari var onlardan ayina uygun olani alin mutlaka.. kendiniz icin de bir dergiye abone olun, ayda bir kuafore gidin, netten alisveris sitelerini gezin iyi gelir :)

Böyle duygu geçişleri gayet normal, ara ara insan bunalabilir hele de yardımcı olacak kimse yoksa yanınızda çok çok normal. Herkesin çocuğu sakin ve uslu olmuyo bu yüzden huysuz ve yaramaz, bi saniye durmayan çocuk zordur. Çocuğu da doğurmadan bilemezsiniz ortaya sakin bi çocuk mu yoksa yaramaz bi çocuk mu geleceğini. Anneniz falan yakınlardaysa birkaç saatliğine bırakıp kendinize zaman ayırın iyi gelir. Annelik büyük sabır ister, kolaylıklar dilerim.

Aa a olur mu ama boyle? Herkes mikemmel olmali asla ama asla bunalmadan oflamadan cocuk bakmali.

Arkadaşlar insanların üstüne bu kadar gitmeseniz olmaz mı? Çok kırıcı oluyorsunuz. Yazdığı şeyler duygusuz görünebilir ama öyle olduğunu düşünmüyorum. Bir anlık gerginlikle böyle düşünmüş olmalı. Benimde bebeğim var. Bazen gerçekten çok zor oluyor. En sabırlı anneler bile yeri gelip öflüyordur. Konunuza gelirsek... eşinize bıraksanız birkaç saat dışarıda vakit geçirseniz? Ben bunaldığımda öyle yapıyorum. Sıkmayın canınızı :) büyüdükçe arkadaş olacak size yavrunuz.

Senin pesinde çünku o bir civciv :) o daha minnoş. sevgi istiyor senin pesinde. Senin sesine, kokuna, herseyine aşık. Mizmizlansin yine sev hep sev. Ne 7/24 aktivite, ne de tüm gün etkinlik Ver eline tencere tava oynasin, dışarı cikar hava alsin. Durup durup ona gülümse, cok sevdiğini de söyle. Sohbet et. Gozlerine bak. Sevgi, sabır, ilgi, pozitif bir anne Inan ki Başka birsey istemiyor. Bazen olur insan bunalir sonra vicdan muhasebesi yapar düzelir. Duzelmek zorundadır çünkü anne olmak bunu gerektirir. Tek istediği sevgi, anlayis, sabir. Allah tüm annelerin kalbinden eksik etmesin.

Burası böyle zaten birisi bişey demeyegörsün herkes elinde sopayla bekliyor sanki. Bir de en çok dikkatimi çeken, bir konuya ilk nasıl yorumlar gelirse tüm yorumlar onun üzerinden gidiyor hiç aksini iddia eden olmuyor Konu sahibi arkadaşım geçecek bu günler. Hepimizin bunaldığı zamanlar elbetteki oluyor. Ama onlardan ilgimizi eksik etmeyelim onlar cennet kokulu bir melek. birlikte çıkın dışarıya gezin dolaşın, evde durdukça o yavruda sıkılıp size saracak. Dışarı çıksın onunda ihtiyacı vardır.

Benim prensimde 13 aylık. Evin her odasında beraberiz. Onun ulaşabileceği yerlerdeki tehlikeli şeyleri kaldırdım hep. Evi süpürürken süpürgenin peşinden koşturuyor. Tuvalete bile beraber giriyoruz birşey hazırlayacağım zaman mama sandalyesine koyup eline meyve sebze bebe bakıcısı fln veriyorum oyalansın diye.

Bebeğim 11 aylık. Ben de bazen bunalıyorum özellikle derdini anlayamadığım, devamlı ağladığı zamanlar. Ama bebek bu başa gelen çekilir. Yaklaşık 2 hafta önce hem 6. hastalık, hem de diş çıkarma olayı başladı. İlk günler felaketti. Sabah 6-7 oluyor da anca uyuyordu. 1 hafta hiç uyumadım neredeyse. Ve geçen gün yine uyumadığı için, ne yapsam sakinleştiremediğim için tepem attı... Resmen depresyondaydım. Aldım kucağıma, odanın kapısının önüne koydum. Kapıyı kapattım yattım... 1 dakika bile sürmedi geri kalktım aldım kucağıma. O ağlaması içimi eritti. Tüm kızgınlığım uçtu gitti. Kendime kızdım. Öptüm kokladım güzel bir müzik açtım ve nasıl olduysa uyudu. Yani bana da geliyorlar arada ama bebeğim ağlarsa bu beni daha kötü eder kıyamam ona. Ki kim bilir nasıl canı acıyor nasıl bir sıkıntısı var da anlatamıyor yavrum. Ne olursa olsun anlayışlı olmak zorundayım. Ben en az iki haftada bir eşimle başbaşa çıkıyorum bebeği anneme bırakıp. O bile bana yetiyor hatta bebeğimi özlediğim için 2-3 saatten fazla kalamıyorum dışarıda. Arada güvendiğin birine bırak çık gez. Sen de insansın. Tabii yine de çocuğuna olan davranışını onaylamıyorum. Anlayışlı olmalısın. Onun dikkatini çekecek oyuncaklar al oyunlar hazırla. Öyle tv önüne atmak için mi doğurdun? İnşallah hatanı farkedersin.

Biri 17 Aylik biri dort yasinda iki cocugum var. Kitap okuyamiyorum, herhangi birsey yogunlasamiyorum. Ev isimi bile dogru yapamiyorum. Hastalansam bir Saat yatamiyorum. Gece gunduz uyuyamiyorum. Bebegim surekli memede, esime yatakta donup sarilamiyorum. Bircok sey var yapamadigim. Bunaldigim oluyor. Gecici diyorum hep. Gececek. Bol enerji ve sabir diliyorum annelere. Ben insan miyim diyorum bazen, gezen anneler insansa Ben neyim diyorum. Cunku cocugun bir duzenli var, buna aldiris etmeyenler kafami karistiriyor. Anneyim ve cok gucluyum. Hepimiz zorlandik zorlaniyoruz. Gececek tek diyebilecegim bu.

7 aydir evde iki çocuğa bakıyorum saçlarım dustan çıkınca kendi kendine ev Topuz'u oluyor :) Çalışırken herşey daha kolay daha düzenliymiş. İnsan kendine vakit ayırıyor kuaföre kahveye gidiyor çocuk vızıltısı olmadan iki satır sohbet edebiliyor. Sanırım ben beceremedim ev Anneliğini :) çalışan anne forever deyip dört gözle ise döneceğim günü bekliyorum D

Bu kadar sert yorum yapanlar müthiş anne sanırım. İnsan bunalir da sıkılır da çok normal. Çocuk büyütmek çok yıpratıcı bir şey hele yalnizsaniz. Aileniz sizden uzaksa sürekli çocukla ilgilenmek zorundasınız ve çocuğunuz benimki kadar hareketliyse. Ben sıkıldım mi alıp hemen parka götürüyorum. Enerjisini atıyor çok iyi geliyor ona. İki yaşında şimdi. Çok meraklı ve hareketli. En işini bırakın acil olanlari yapın yeter. Ben hem ev işi hem de çocukla ilgilenmek zorundaysam çok geriliyorum. Bu da ona yansıyor. Beraber yapabileceğimiz isler yapıyoruz mesela süpürken hortumun bir ucundan tutar. Toz aliyorsam ona da bir bez veririm. Silermis gibi yapar. Bazen yatakta yerde beraber yuvarlanır oynarız. Uzunca bir şeritle birbirimizi çekmeye çalışırız bloklarimiz var kule yaparız. Balon sisirir eline veririm beraber oynarız. Öyle öyle vakit geçiyor. Siz aman neden doğurdun şöylesin böylesin diyenlere bakmayın hepsi gececek inşallah. Allah yardımcımız olsun annelik zor iş çok zor

Teşekkürler arkadaşı korudugunuz için bazen insan bunalıma girebiliyo bende dahil. Çünkü bizde insanız coxugumla tabiki ilgileniyorum cisiyle birakmiyorum a bazen bende bıktım sıkıldım diyebiliyorum tek baktığım için. Ama sonra bi bakışıyla degisiyo fikrim

Daha neler duyacağız. Kendi canına kendi doğurduğuna boyle konuşmak. Annelik duygusu olan her kadın beceriyordur bakmayı Allah bir şekilde yardım ediyor sabrını veriyordur P

İki oğlum var. İkisi de fpava sendromluydu. Ki doktorlar bunu hemen farketmedigi için yıllarca çektik bu hastalıktan. Hastalığın açılımı kendini tekrarlayan ateş. Üç haftada bir ateş gecirme, 40 derecelerle acillere koşmalar. 10 gün sürüyor bitiyor ve birkaç hafta sonra tekrar oluyordu. Uykusuz gecelerimi bir ben bilirim. İlk oğlum kaka yapamadığı için, aylarca dışardan çıkartıyorduk. Bunun gibi bir sürü şey yaşadım. Şimdi biri 9 biri 4.5 yaşına girdi. Büyüdükçe dertleri de büyüyor. Ama şükür diyorum sağlıklarına kavuştular. Bu birkaç senede beynen ve bedenen çok yoruldum. Bende rahatsızlandım. Sonra iyilestim. Şükür Rabbime. Derdini veren Rabb'im dermanini da verdi. İkisini de çok seviyorum. Onlarsiz bir hayat düşünemiyorum. Ama üçüncü çocuğu yap deseler asla. Gelmişim 36 yaşına bu saatten sonra ne bedenim ne de beynim kaldırır. Bunca şeye rağmen bir tane daha yap, kızın olsun diyenlere öyle bir bakış atıyorum ki löp diye kalıyorlar. Demem o ki sen de ev hanimligi, çocuk bakmak özveri ister. İlla yorulursun, illa tokezlersin ama evlatların için dik durursun. Gün geliyor ben de bikiyorum, evlenene kadar çalışır ederdim, gezerdim. 10 senedir ev hanimligi, rutin hayat beni de sıkti. Ama yapacak birşey yok ki hayat bu

Daha çocuğu yok, gelip bol keseden atmıyolar mı... bir güzel ellerinde patlayacak bu yargıları haberleri yok

Çok şükür empati içeren bir yorum yapilmis.

Kusura bakmayinda çevir kazi yanmasin denilir bu yaptiğina. Daha önceki yorumunda yüksekten "ben tek çocuklu annelerin şikayer etme hakkini olmadiğini düşünüyorum çünkü ben şöyle harika, böyle harika bakiyorum" dedin. Bal gibi konu sahibi üzerine ve tüm sadece 1 çocuğu olan anneleri eleştirdin. Şimdi ise bide uç örnekler ile geliyorsun. Konu sahibi hiç her gün öyle olduğunu demedi. Çocugunu kendi idrarinda biraktiğini demedi, ki bu bir nevi istismardir. Evet bunaldi. Ve evet bunu dile getirirken sert dile getirmiş. Ama sen ne yaptin? Hemen anneliği ile vurdun. Üstüne kendini övdün. Zaten zorlanan anneye bu yapilirmi? Toptan kendini kötü his etsin, iyicene depresyina girsin dimi? Bazen bir anne dertleşmek isterde. Kendine zaman ayirmakta ister. Kadin bunalmiş ve sen halen mükemmel anne örneğine devam "çocuk uyuduğunda yaninda uyusun" gibi örnekler veriyorsun. Yahu hangi anne çocuğun yaninda uykusunu alabiliyor? Ki dert bu değil ki. Dert sadece anne olmak degil, ayni zamanda bir kadin olmak, insan olmaktir.

Valla empati onemli hanmadi'm, sende bunu yapan nadir uyelerdensin :) evet cok duz yazmis azicik aglak yazsaydi daha iyi olurdu gibi

Ne kadar güzel ifade etmişsiniz.

Nasıl ya Ne demek canım bugün bakmak istemedi, yuh yaaa ilgi vermedim ne demek oyuncak bebek mi sandın sen? !!!!! Diyecek birşey bulamıyorum senin gibi annelere yuhhh

Çocuğum yok 4 senedir olması için uğraşıyorum. Çocukları çooook severim. Ama kızanların aksine şuanki durumunuzu gayet normal gördüm. Sık sık olmamak şartıyla insan arada yaşar bence böyle bunalımlar. Heleki aile desteği yoksa. Arada 1-2 saat bile olsa gelip biri ilgilense sizde azcık farklı bişeyler yapma imkanı bulsanız ilaç gibi gelir. En güzeli kendinizi eve kapatmayın çocuğu da alıp dışarı çıkın ara ara. Çocuğunuza da gezmek iyi gelir. Hatta eşiniz evde olduğu zamanlar arada rica edin çocuğa 1-2 saat baksın siz bi hava alıp gelin.

Bugun canim istemedi ilgilenmedim neguzel hayat caninizin istemesiyle olmuyor bu isler

14 aylık demişsiniz bebiş, gayet normal bu bunalmalar, ara ara hallerin gelmesi. İnsansın daralırsın olabilir; herkesin sabrı da bir değil, çocuğu da bir değil. Zamanla daha iyi alışırsınız yeni hayatınıza ama böyle koyvermeyin yazık o çocuğa, tam anne kuzusu o şimdi. İlgi de ister, gezme de ister, oyun da ister, sizden ister de ister. Git gide daha rayına girecek.

Yarisinin cocugu yoktur, diger yarisina da cocuguna haftada bir bakalim sen kafani dagit deseler yarin yokmus gibi kosar :) herkesler mikemmel anne oyle boyle degil superler

Elbette bunalacaksin. Burdaki "cocuk yapmasaydin" diyenlere bakma. Öyle kolay degil her gün cocuk ile ograsmak. Özelikle apartmanda yasiyorsaniz. Tavsiyem bir oyun grubuna yollamak. Bir iki saat olsa bile nefes alirsin. Baska cocuklar ile oynamayi ögrenir hem. Ve arada anneanne/babaannede kalmasidir. Uykunu alirsin, birazda yalniz esin ile gezersin ve enerjini bu sekilde depolamis olursun. Ve elbette esinde cok ilgilensin. Bu tavsiye degil, olmasi gereken birsey. Arada sende cocugu esine birak ve cik gez. Önemli olan sürekli cocugun ile mic mic olmak degil. Önemli olan huzur, annenin psikolojisidir. Ve evet elbette anne kendine zaman ayirmak ister. Sirf anne olunuyor diye insan ihtiyacimiz duygusuz robot olmuyor.

Bide merak ettim kendini hazır hissedip çocuk yapan anneler hic bunalıma girmiyomu? Bi değişiklik olsun istemiyomu 2 3 saatliğine bile olsa? Dinlenmeye ihiyaç duymuyomu? Benimde 9.5 aylik. kizim var şuanda diş çıkartıyo ve cok zorlaniyorum gün içinde Akşam olsa babası gelsede 2 saat dinlensem diyorum Arada mutlaka yaşanır bu durumlar Bence yaşamayan annede yoktur.

Denas14

Su yüzeysel yorumları bir bırakın ya dogurmasaydin ne demek 24 saat çok mutlu olamaz heralde belli ki bunalmış evde ailesi de uzakta park yok diyor duymuyormus unuz

Çocuk bakmak öyle altını değiştir, karnını doyur gibisinden hafife alınacak şeyler değil. Özgürlüğü seven insanlar çocuk olduktan sonra bunalıma giriyor. Allahın emaneti diyerek bir şekilde ona odaklanmak, sabır etmek gerekir. 2 hafta önce ikinci oglum doğdu. İlki de küçük daha 3 yaşında ve sürekli peşimde o da. Kıskanıp üzülmemesi için çaba gösteriyorum. Özgür olduğum günler çok güzeldi evet, tadını çıkara çıkara yaşadım. Ama şimdi bakmam gereken 2 yavru var. Yardım edecek bakacak kimse de yok. Ailem Türkiye'de.. 4-5 saat uykuyu canıma minnet biliyorum :) Ama geçecek tabi ki. Buyuyecekler okula gidecekler.. Kısa bi tatil iyi gelebilir size de. Bunalıma girip çocuğunuzu ilgisiz bırakmayın. O sizin caninizdan bi parça ve bir rehbere ihtiyacı var. Dünyayı keşfetmesi, öğrenmesi için size ihtiyacı var.

Ne yani bunalinca anne olmuyormuyuz? Ben evet bunaliyorum ve arada kizimi annemlere birakiyorum hafta sonuna. Evet benimde uykuya ihtiyacim var. Evet bende bazen oyuncaktan bikmis bir vaziyette kizima tv'de sevdigi cizgi filmini izletiyorum. Evet kusursuz degilim cünkü bir insanim. Her insan gibi morelim yüksek olabilir de, düsebilirde. Ama ne var? Kizima canimi veririm. Elimden geldikce onu mutlu etmeye calisirim. Yemegini düsünüp acaba bügün yeterici yedimi? Üsüdümü diye düsünürüm. Uyudugunda özlerim ve gün boyu yaptiklarimi düsünüp yine kendimi beceriksiz his ederim cünkü kizim icin hep en iyisini isterim. Ha daima en iyisini veremem kizima. Ben tek kosullu programli bir robot degilim. Ayni zamanda hayat bu. Ilerdede kizim her istedigi olmayacak. Her saniyesi verimli, pedagojik gecmeyecek. Gecmek zorundalar degil bence. Annelerde en sevmedigim taraf bu. Yigin ile var insta'da. Perfect mom's. Ve erkenden basliyorlar. Sütü olmayan anne'ye yigin ile siselerdeki pompalamis sütü gözünün icine sokarak "ay benim baya sütüm var" diyerek. Sanki evleri hic dagilmiyormus gibi göstermek. Bu yorumdaki gibi gece ayakta kalmak normalmis gibi. Sürekli kendini ve anneligini gösterme cabasinda. Niye kadinlar erkekler gibi birbirlerini destekleyemiyorlar? Özelikle annelik gibi hasas bir konuda? Bu kendini mükemmel göstermek niye? Kime? Anneligin zorlugunu hepimiz biliyoruz. Yani lütfen hanimlar bu konularda biraz daha dikkatli yorum yazin. Destek olun.

Öncelikle belirteyim sizi çok iyi anlıyorum ve asla ne anneliğine ne de bunalımınıza laf edecek hadde değilim, yaşayan bilir. 2 bebek sahibi bir anne olarak, kendimi atmak mı istemedim, zamanı geriye almak, ağlama krizleri, hayatın sıfırlanması vb şeylerin hepsini yaşadım, yaşıyorum da hala. Çünkü büyük oğlum (22 aylık) o kadar zor bir çocuk ki ne evde vakit geçirilir onunla, ne de dışarıda. Çünkü hep kucakta, oyuncakla oynamayı sevmez, ben nerdeysem hep kucağımda dip dibeyiz, indirdiğim an ağlar ve kriz geçirir. Dışarıda ne 5 dk oturabilirim ne bir çay içebilirim, oğlum ne salıncak ne park sever. Nerede tehlikeli şey, benimli orada. Durdurabilmek imkansız. Ama ben yine de dışarı çıkıyorum yoksa evde kafayı yerim. Uyku saatine denk getirip binbir işkenceyle dışarıda uyutup 30 dk da olsa kendi kendime gezebiliyorum ve inanın çok iyi geliyor. Haftada 2 gündüz, 2 de akşam eşimle beraber mutlaka dışarıdayızdır. Gündüz evde bunaldığım zaman sevdiği bir çizgifilm var, 20 dklık onu açıyorum ve ben de koltuğa yatıp gözlerimi dinlendiriyorum, düşüncelerimi sıfırlıyorum. Küçük bebeğim de farklı değil ama daha mutlu ve sempatik bir bebek. Onunla 10 dk da olsa yalnız kalınca kahkahalarından biraz daha rahatlıyorum. Siz de bir şekilde gezeceksiniz, çocuğa da yazık evde tıkılıp kalmayın. Örneğin öğle yemeğinde kapının önğne piknik gibi inseniz yeter, size de hava almak çok iyi gelecek.

Olumsuz yazı yazanları çok dikkate almayın, yaşamayan bilemez gerçekten. Kızım tam bu yaşlardayken aynen sizin oğlunuz gibiydi, beni 5 dk bırakmazdı oyun oynayacağı zaman bile illa yanımda otur benle oyna derdi. Telefonla konuşturmaz asla, telefonu elime alamazdım. Uykusu zaten çok çok kötüydü, uyumayan bir bebekti resmen. Etrafımda benim gibi olan hiç kimse yoktu o dönem. Herkesin bebeği uyuyor, kendi kendine oyunuyor... Azıcık dert yanmaya kalksam hemen ne var ki çocuk büyütmekte diyorlardı. Sonra oğlum doğdu çok şükür. Uykusu desen uyur, ağlamaz kolay kolay, huysuzluğu yok. Büyüdü, kendi kendine oynamaya da başladı. Oyun oynarken kendinden geçerdi, yanında kim var ne olmuş umrunda olmaz beni hiç aramazdı. Hala derim iyi ki oğlum sonradan olmuş, daha 5 6 aylıkken gaza gelip ne var ki çocuk büyütmekte, bi tane daha olsun derdim hemen. Demem o ki yaşayan bilir... Çok şükür ki kızım 3,5 yaşına gelip okula başlayınca çok çok duruldu çünkü enerjisini paylaşacağı, kafasını yoracağı bir güzel okul ortamlarına girdi. Bunlar bir dönem ve geçecek biraz sabırlı olmak, her annenin böyle durumlardan geçebileceğini düşünmek lazım

Her annede oluyodur o bunalımlar Ama bakmak istemedim diye bisey sözkonusu olamaz Ama büyüyecekler öyle düşün sakin olmaya çalış Nasil zevk alarak yapabilirm de kendine düşün Al oğlunu parka in yürüyüş yap Koy arabasına çarşıyı dolaş Annelik zor ama cok guzel bisey Okadar isteyip olmayan var onları düşün ya hiç olmasaydı yavrun? Büyüyecek annesi az sabır sadece

Zaman zaman hepimiz bu bunaltıcı dönemlerden geçtik. Hiç kolay değil gerçekten. En kısa zamanda kendini toplayacağınızı düşünüyorum.

İkinci bebegimi bekliyorum. Kızımda oldukça güzel tecrübe ettim bunları. Asıl sorun şu zaten; bilemk yetmez! İşte, evde, sokakta, trafikte, hayatın her alanında bazı bilgileriniz olması sizi kurtarmaz. Ve evet gayet normal geldi söylenenler.

Hissettiklerin normal yılın 365 günü de mükemmel olamazsın. Ki bütün gün kendine ayırmadan geçirdiğin bir zaman diliminde sıkılman normal. Burda açıkça bunları yazman cesaret işi herkes mükemmel anne hepsinin çocuğu en zor çocuk ve onlar mükemmeller. Her neyse benim sana daha faydalı tavsiyelerim var. Kendine özel vakit ayiramayabilirsin ama cocugunla birlikte yaptığın seninde zevk aldigin bir aktivite bulabilirsin. Netten 1.5 yaş oyun önerileri araştır istersen. Iletisiminiz de çok güçlenecek birlikte kaliteli zaman geçirdiğiniz de. Çocuk öğle uykusuna yattığında hiç bir sey yapma evle ilgili al kahveni çayını geç otur kafanı boşalt. Rutinler oluşturursan hayatın daha düzene girer. Çocuğunda alışır. Havalar güzel dışarı çıkın ana oğul 15 dk bile olsa iyi gelir çocukta temiz hava alınca dönüşte uyur. Birde bu günler ne zaman geçecek diye düşünme bu anının tadını çıkart evladının. Bu günler elbet geçer ama bir daha asla geri gelmez. Kolay gelsin

Ben de konuya şok olanlara şok oldum. Zaten bunalımda olan bir kadını daha da bunalıma sokup anneliğini sorguladınız, sorgulattınız tebrikler. Siz hiç kendinizi halsiz, sebepsiz üzgün hissetmediniz mi? Geçmişe özlem duymadınız mı? Anlık gelen geçen bu his çocuğunu sevmediğini ve gerçekten hic ilgilenmediğini mi gösterir?"Niye doğurmuşmuş" Tebrik ederim sizi yılmaz, yıkılmaz, sıkılmaz süper anneler

Aynen. İlk aylar çalışmıyorken eşim derdi "çık dolaş biraz" diye markette elim kolum boş dolaşmak bile nimet gibiydi. Şimdi de arada bir yapıyorum çalıştığım için genellikle çocukla gezeriz. Eşimle ilk sinemaya gidişimiz 18 ay sonra olmuştu mesela.. İnsan bunalır haklı olarak. Çocuk büyütürken paslaşma olmazsa anne mutsuz ve tükenmiş olur. Ve mutsuz anne kimseyi mutlu edemez.. Dinlenmenin çözümü de bir bebeği sanal bir kutuya mahkum ederek olamaz..

İnsan hic kendi cocugundan sikilir mi? Bence siz onunla yasamaya alisamamissiniz. Tamam her dakika tepesinde oyun oynanmaz ama sıkıldim bunaldim insan kendi yavrusuna soylememeli diye dusunuyorum. Yapacaklarinizi pek guzel beraber yapabilirsiniz. Ben h. sonu iki kizimi aldim kahvaltiya gittim mesela tamam zor belki ama onlarda alisiyor ve onlari evde birakip yalni gitsem hic keyif almazdim. Wc de bile beraberiz yani cocuk bu. Hic kulfet gelmez bunlar bana aksine cok alistim hep birlikte yapmaya herseyi. 15 gun sonra dogumum var ve hastanede benlw bile kalabilirler hic sakincasi yok rahat etme derdinde degilim. Demem o ki siz cocugunuzla yasamaya bir alisin once onu fazlalik, sizi engelleyen birsey olarak gordukce daha cok sıkılırsiniz. Sabirsiz61 Miray ❤

Nasıl duygusuz bi yazıdır bu? Insanin yazarken vicdanı sızlar hiç ilgi vermedim canım istemedi ne demek? Bunalirsiniz haklısınız ama canınız istediği gibi ilgisiz davranamazsiniz çocuğunuza. O istemedi siz onu dünyaya getirdiniz bakmak ilgi göstermek zorundasınız

park yok demissiniz. bebek arabasina koyup gezdirin kum kova vs oynayabilir evinizin bahcesi vs varsa. toprakla oynamak iyi gelir. ilk kizim kucukken bende bunalmistim psikoterapi aldim bir donem cok iyi gelmisti. uyudugu zamanlar sizde uyuyun yada kendinize vakit ayirin. ev is vs cok umursamayin. pazarlari esinize birakip biraz cikin. biz cocuklari bolusuyoruz birini o aliyor birini ben alip cikiyorum falan o bile iyi geliyor :)) mutsuz anne=mutsuz cocuk. sizin gerginliginizi hisseder. yapmayin daha cok kucuk biraz hayatinizi degistirin.

bnm bir oglum var kimse onun yuzunden ne evime gelir nede ben birine gidebilirim. alisverise giderin bir saniye durmaz aptallasirim ne aldigimi bilmem yemege yemege gideriz bir saniye k cinin uzerinde oturmaz. yerinde durmaz enerjisi bitmez yemek zorla yer uyumayi sevmez. ama yani bir daha olsa bi daha dogururum kurban olurum verene ne bilim siz beni cok sasirttiniz. umarim gecici bir durumdur

yürütmekle olmaz ki biraz oyun oynaması lazım. ondan paçandan ayrılmıyor. arabasına koyup uzakta olsa parka falan götür seninde havan değişir iki insan görür sohbet edersin.

Annemde uzaktan kiziyor bana, cocugunla konus ilgilen. Bunlari yapiyorum tabiki. Ama soyle birsey oluyor bunaliyorum arada. Hayatim resmen durmus halde. Birsey yapamiyorum robot gibi. Ev isleri cocuk bakma.. Nooption memento mori memento

Al cocugu cik gez. Kesinlikle ikiniz de desarj olursunuz. Cocuk disarda enerjisini atinca cok daha uyumlu oluyor. Ya da anne kv falan varsa birak birkac saat bi nefes al.

Doğru söylüyorsunuz biraz da çabalamak gerekiyor biraz değil fazlaca çabalamak çözüm üretmek çocuğu tanıyıp nelerden hoşlandığını bilip ona ayak uydurmak lazım mesela benimkiler parka çıkınca hem mutlu oluyor hemde eve gelince yorulup bi güzel uyku çekiyor Onlarla dışarı çıkmak benim de kafamı dağıtıyor. Sadece bunalmakta ben bunaldım deyip depresyona girmekle olmaz bu iş katılıyorum size.

Cok tsk ederim dusuncenize, evet persembe gunu kizlarla yemege cikcayiz eminim bu bana cok iyi gelecek.. herzaman olmuyor bu herkesin isi gucu var sonucta. Bende aslinda cok sabirli biriyim.. bazen bir noktaya geliyorum patlamak uzereyim. Yapamiyorum diyorum. Hic birseyden anlamiyor cunku, oturuyorum oyunuyalim diyorum kalkip baska yere gidiyor mesala.. biraz yerine otursa okadar sevinecem ki..

Hay ağzına sağlık.

6 yıldır çocuk yapmama sebeplerim işte bunlar. Acaba ne zaman yenıcem Keşke sende bi oturup düşüneydın.

Okudum şok oldum. O zaman doğurmasaydınız. Basınıza ne gelecegini bılıyor olmanız lazım çocuk ısterken. Şaka herhalde bu yazılanlar. Sız ne kadar sevgılıler gostermezsenız o kadar mızmız huysuz çocuğunuz olur. Sızden ne görürse sızede onu yansıtacak.

Aradaki fark siz süreci yönetiyorsunuz :) Bunaldıgınız zaman çözümler arıyorsunuz. Çocuğu eşinize veriyorsunuz, annenize gidiyorsunuz vs.. herkes kendi imkanları dahilinde çözümler üretmek durumunda. Örneğin kayınvalidenizi sevmeyebilirsiniz, ama haftada 1, 2-3 saat çoçuğu emanet eder siz de nefes alırsınız. Yada akşamdan uyutur eşinize bırakıp dışarı çıkarsınız. Yada gündüz çocuğun çok sıkıntılı olduğu bir vakit çocuğu atar arabaya çarşı pazar gezdirirsiniz. En olmadı, yaşıtı çocuğu olan bir yakını, komşuyu kahveye çağırırsınız. Yada çocuklar suyla toprakla oynamayı sever. Varsa balkon, çıkarır, önüne bir leğen su verir oyuncakları yıkamasını izlersiniz. (Henüz 1 leğen suyun başından kalkan çocuk görmedim) Kimse annelik kolay demiyor, elbet bunalıyoruz. Ama alternatif üretmek zorundayız çünkü onların da ihtiyacları var. Çocuk bir gün ilgisizlikten ölmez. Ama bir gün boyunca o gerginlik kocaman insanı bile ne kadar etkilerken miniği daha çok etkiler.

Bukadar üstüne gitmeyin konu sahibinin Her annenin olur bunaldığı anlar siz hep dört dörtlükmüsnz Kadın herzaman böyleymiş gibi yorumlar yapiyosunuz Eminimki bunaldığı için anlık çıkmıştır sözler

@wintersun oglanlar nasıl oldu, sen nasilsin. Doktorlar süreç icin ne diyorlar var mi bir gelişme. Kilo alimlari ne durumda? kokulusabun Boy=> 1.58 B=> 80.4 H => 65 9. takım 😉 tek ayak cezası Anneler

Yasadigin asiri otesi normal, bakma sen taslayanlara.. hele hele cocuktan once cok ozgur bir hayatin varsa birden cendereye girmis gibi oluyorsun ama gecici.. en fazla bir kis daha biraz daralirsin, sonra krese verirsin hem o sosyallesir hem de sen kendine vakit ayirirsin.. bu kis da ev de puzzle, oyun hamuru, zeka oyunlari ve kitaplari gibi metaryeller al onlarla zaman gecirsin.. kendi kendisine zaman gecirmeyi mutlaka ogret cocuguna..

İlla parka mı götürmek gerekli. Farkındaysanız peşimden bile gelmesin diyor küçücük bebek ne anlar annesi nereye giderse oda oraya gitmek ister tabiki.. ben yüzeysel yorum yapmıyorum siz yüzeysel okuyorsunuz malesef.. zor geliyorsa bunları aşmak için mücadele etmesi gerekli.. çünkü o bebek artık onun hayatında ve yapacağı aktiviteleri birlikte yapsalar ikiside çok mutlu olacak aslında. Benim de iki yaşında oğlum var herşeyimi ona göre ayarlıyorum.. çok şükür Allah evlat vermiş daha ne isteyebilirim ki.. B Bihterinpekisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Herkes herşeyden zaman zaman bunalabilir. Ben o kısma birşey demiyorum zaten. Ama konu sahibi öyle bir üslupla yazmış ki yazarken eleştirileceğini de tahmin etmeliydi. Arada parka götürebilir mesela. Gündüz o uyuduğunda yanına uzanıp dinlenebilir. Arabasına koyar gezdirebilir. Ama siz hiç çocuğunuzdan bir eşya gibi bahsettiniz mi? Okullar evdeki çocuklardan bıkıp usanan velilerle dolu, altını ıslatmış bir öğrencinin annesini okula gelmesi için aradığımda "işim var, üstünde kurur birşey olmaz" diyen veli tanıyorum ben. Saat akşam 6 olduğunda, okulda kimse kalmadığında, çocuğunu okulda unutan ve defalarca aramama rağmen önce açmayıp sonra da " ayy hocaam unuttum ben çocuğuuu" diye tuhaf tepkiler veren veli bilirim. Kusura bakmasın kimse. Biz başkalarının çocuklarıyla kendi çocuğumuz gibi ilgileniyorsak bu velilerin yaptıklarına ne demeli artık. Bunun gibi birçok örnek anlatabilirim. Bu yüzden böyle anne yorumları okuyunca ister istemez kızıyorum.

Yapmaktan zevk aldiginiz herseye onu da ortak edin. Inanin beraber yaptiginiz hersey cok keyifli ve cok. Hafifletici. Çocuğunuz var diye eve tikilmak zorunda degilsiniz. Alin onu da beraber cikin disari. Beraber gidin gideceginiz yere. Onunla yaptiginiz seylerden keyif almaya basladiktan sonra boyle dusunmeyeceksiniz. Hem bakmak istemedim biraz agir bir cumle. olmus

Ev kadinlara bir sorum olacak. Ben 1 cocuklan evde kafayi yiyorum. Oyle boyle degil. Bugun hic canim ona bakmak istemedi. Ilgi vermedim. Okadar daraldim ki. Okadar monoton ki hayatim. Nereye gitsem oglum pesimde. Mutfaga gitsem ona bir corba hazirlasam yine pesimde. Masasina oturtsam orda mizliyor. Bunaldim resmen. Yapamiyorum ya ben, ozgurlugumu cok ozledim. Boyle cantami alip disariya cikip carsilari dolasmak. Hic birseye dert etmeden. Birde 2-3 cocuklan nasil bas eden var hala anliyamiyorum nasil beceriyorsunuz? Tum gun tv izledi oglum hic canim istemedi, normalde izletmem okadar ama arada geliyor bana boyle delirmeler

Durumu ifade etme tarzınız çok üzücü hele ki canınız istemediği için ilgilenmeyişiniz, bütün gün tv ye maruz bırakmanız. O çocuk istemedi değil mi bu şekilde bir muameleye maruz bırakılmak in dünyaya gelmeyi.. yapmayın lütfen. Benim de 14 aylık bebeğim var, inanılmaz bana yapışık. Hava güzel olduğunda ben dışardan içeri girmiyorum pek. Ya parka götürüyorum ya da sırtıma trager a takıp gezdiriyorum, çok eğleniyor. Evde ne bulursam onu oyuncak yapıyorum, seve seve oynuyoruz. Babası da çok oynuyor. En çok yaptığımız şey de yatakta devrilmek, sarışıp koklaşmak. Siz ondan kaçtıkça o da size daha çok yapışır. Ben de onunlayken çoğunlukla ev işi niyetine bişey yapamıyorum. Karnımızı doyurmuşsak dışarıya ya da oyuna koşturuyoruz. Doğru düzgün ilgilenin çocukla lütfen, yazık günah. Bu dönemleri de böyle geçecek demek ki. Bir de eşiniz neresinde bebek bakımının acaba? Kendinize vakit ayırın lütfen.

Kaç ysşında canım çocuğun yanında olabilecek birileri yok mu

Ben anlıyorum seni. Ben de tüm gün evdeyim benimkiler ikiz 13 aylıklar. Çok zor bazen kafayı sıyıracak gibi oluyorum. Bir iki derin nefes alıp yere oturup onlarla oynuyorum sarılıyorum öpüyorum sonra kanepeye uzanıp 5 dakika onları izliyorum dinleniyorum. Tabi sadece 5 dakika sürüyor sonra gene aynı tantana :))

Siz neden cocuk yaptınız ki siz anneliye hazır değilsiniz ki sizde annelik sorumlulu yok tabiki evladınız peşinizde olucak devamlı ve sizden devamlı iligi beklicek bu gayet normal ne demek canım istemedi annelik isteklemi oluyor ha bugün canım istedi cocugma ilgi vereyim yok bugün canım istemedi ilgş vermeyim sizin istediniz zaman annelik yapmak istiyorsunuz annelik bu değil teşke cocuk yapmasaydınız sizin daha geziceniz varmış

Ilk zamanlar bunladigim cok oldu; herkes yasiyor bunlari. Ama sizin ya cocuk bakma, evlatla ilgilenme ya da ifade edis seklinizde sorun var. "Ilgi vermedim" nedir yani? Cocuklu hayatin bu sekilde olacaginizi cocuk sahibi olmadan once biliyordunuz sanirim?

Bende 3 tane sürekli onlarlayim o kadar düşkünler ki en küçüğü bensiz babasıyla bile durmuyor kesinlikle sabır işi Cesaretin yoksa yapmayacaksın özgürlüğüne tekrar kavuşmak mi istiyorsun bunu büyitene kadar sabır daha da çocuk düşünme bence Idrakyollariiltihabi

En zor donemdeyim galiba, 14 aylik. Ama bu donemler nezaman gecer fikriniz varmi? Su perisi86 Başlangıç 86.6guncel 77.8 ilkhedef 70 tek ayak

Hemen yargılamayacağım, belli ki bunalmışsınız biraz sabirli olun eve kapanmaktansa biraz olsun temiz hava alabileceğiniz yerlere gitmenizi öneririm. Allah yardımcımız olsun hepimizin.

Şükret haline sağlıklı sıhhatli sadece anneden ilgi bekleyen bir çocuğun var. Günah.2 evladım var. Biri 6 diğeri 2 yaşında 2 yaşındaki oğlum otizmli. Anne desin, peşimde gezsin, oyun oynasın benmle diye gözünün içine bakıyorum. Elinde olanın kıymetini bil arkadaşım. Dünyaya gelmeyi o istemedi sen istedin. Dünyaya getiripde sıkılma, bunalma gibi bir lüksün olmamalı, olamaz...

Arada banada geliyor kizim 2.5 yaşında ağlama krizleri başladı isimi bırakıp dışarı çıkıyoruz Yemek yaparken tezgahın üzerine oturmak istiyor Bende hayranım iki uc dört çocuklu annelere bazen kizima yetemedigimi düşünüyorum kizim tüp Bebek tedavisi ile oldu kışın tekrar tedaviye basliycam ikinciyi istiyoruz bazen deli cesareti var bende herhalde diyorum

Bir gün gelecek nasıl isteyeceksin yanında dursun ama durmayacak. Bunu düşün o zaman batmaz gözüne. İnan ki ergenlik çağına geldiğinde çok değil bi on beş sene sonradan itibaren artık istesen de senle takılmayacak, odasından çıkmayacak, belki öpmelerinden bile rahatsız olacak yanağını silecek. O zaman bu minnoş hallerini ölesiye özleyeceksin. Evlat candır bacım kıymetini bil. Şunu da unutma sen küçükken ona ne kadar çok vakit ayırırsan büyüyünce o da senle o kadar çok vakit geçirmek ister.

yuhh dıyorum. yazık o evlada.. bakmıcaksan neden doğurdun.. al oğlunu parka gıt az yurut neyseee.. Mia-

Ne var bunda Allah askina, mikemmel annecikler gelmis. Zannedersin eziyet etmis, oturmus tv izlemis cocuk. Bana anormal gelmedi, biraz sosyallesmeniz lazim cocukla olgili bir durum degil bence sizinle ilgili.

Kadın bir yerde sıkınti olduğunu anlamış olmali ki konu acmis siz ne yapiyosrunuz demis. Yapmasaydin, etmeseydin, doğurmasaydinla olmuyor o iş. Insan bu sonucta. Ufacıkta olsa destek görebilecegi kimsesi yok belki de. Insan her an cok verimli, her an cok anlayısli ve mukemmeliyetci olamıyo. Her insanin hayati, her insanin standartlari ve ruh hali bir değil ne yazık ki. Bi tık daha yapıci olup pembiş düslerden uyanmakta fayda var.

Yazıya duyarsız kalamadim. Benim de tüp bebek 18 aylik bi kızım var 2. Yi de tüp bebek yaptırdık. Gözümü kararttim valla. Ben çok keyif alıyorum kızımla vakit geçirmekten. En kötü ev işleri için bi yardımcı alırım ben cocuklarimla ilgilenirim diye düşünüyorum. Hayırlısı olsun

20 sene sonra şu yazınızı okuduğunuzda ağlayacaksınız bence. Anneliği çok ütopik, çok büyüleyici görmüyorum. Doğurabilen herkes anne oluyor. Fakat hikmet nakış gibi işlemekte çocuğu. Arada herkese oluyor diyenler olmuş çocuğuma bugün bakmak istemiyorum gibi birşey hiç aklımdan geçmedi. Bende olmadi. M Missbohem Bu dünyada huzur yok tek ayak

Anne değilim ama bi gün anne olursam böyle düşünmeyeceğime öyle eminim ki!! O çocuk sizin işiniz ya da günlük aktiviteniz değil canım istemiyor diyebileceğiniz. Tabiki herkes bunalir monotonluktan ama cocugunuzla eğlenceli vakit geçirip atlatmaniz gerekir bunu zira siz ANNEsiniz cocugunuzdan sıkılmak gibi bir şey söz konusu olmamali

Bazı dönemler olabilir böyle şeyler... Çocuğu annenize, kayınvalidenize bırakıp biraz kendinize zaman ayırma gibi bir imkanınız Yok sanırım... Ufak kızım 2 buçuk yaşını geçti... Ve ben daha şimdi şimdi rahat nefes almaya başladım... 2yaş ve üzeri genelde uyku düzeni oturur... Güzel, derin bir uyku ve azıcık Kuaför, bakım sizi kendinize getirir... Kendinizi Biraz sert cümlelerle ifade ettiğinizi düşünüyorum, o yüzden tepki topladınız...

Ne kadar vicdansız yorumlar var. Anne oldu diye sıkılmaya hakkı yok mu? Sanki çocuğu aç bıraktım diyor. Çok sıkışmışsınız, arkadaşlarınızla yiyeceğiniz yemek çok iyi gelir. Arada sırada kendinize zaman ayırın, birkaç saat sadece kendinizle ilgilenin. Böylece çok daha verimli bir anne, mutlu bir kadın olacağınıza inanıyorum. Çocuğunuz var diye monoton kalmak zorunda değilsiniz.

kk da linç edilmeyecek gibi değilsin. annelik fedakarlıktır. ee anneler neden erken yaşlanıyor. hep erken kalkar geç yatarsın. her işi sen görürsün gögsünde yatırırsın onun için uykusuz kalırsın aç kalırsın bakımsız kalırsın onun bir gülüşüne canını verirsin. her kişi anne olamaz...

İyiler canım ilk önce kilo berme aşamasını geçtiler şimdi besinleri her öğünde artatak devam ediyor kilo vermeleri durdu yavaş yavaş alacaklar Birinde sıfır oksijen desteği dğerinin de burnundan çıktı maskesi içeri oksijen veriliyor Süreç içersinde bir bebeğin zamanında ilerlediği birinin önden gittiğini söledi dr. Çok endişeli değiliz bizden daha iyi bakıyorşar şuan Bende bugün dikiş için dr a gideceğim bakalım Ben normal hayata adapte olamadım henüz bacaklarım beni taşımıyor Sen nasılsın?

Ne gibi oyunlar? Hic oynamiyor oyuncaklariyla, hersey veriyorum eline tahta kasik oyuncak terencere ne varsa ama yok 2 dakika sonra skiliyor M ManzaramDeniz

Tamam sen mukkemel annesin napalım yani... Fakat kadın da keyfinden yapmadı bunu 1 gün olan ilgisizlikle hic bir cocuk dağilmaz ama anne boyle devam ederse o zaman sorun... o yuzden anneye yogunlastik

Neden doğurdun o zaman arkadaşım? Evlenmeden önce herifle aynı evde yaşayıp herifi deneyin diyorsunuz sende çocuk bakıcılığı yapıp kendini deneseydin. İnsan çocuğundan sıkılır mı yahu? Kafandan kolundan sıkılıyor musun?

Yazmayayım dedim ama okudukça hayret ettim, dayanamadım. Annelik egosunu şişirmeye ihtiyacı olan ne kadar çok insan varmış yahu. Kadının geçici bir bunalımını öyle bir evirip çevirmişsiniz ki, sanki çocuk istemeyen, çocuğunu sevmeyen, onu ilgisizlikten sürekli perişan eden kadın konumuna sokmuşsunuz. Bir de yemesini içmesini ihmal etme diyenler var. Yok artık vallahi. Kadının kendi çocuğunu ondan daha iyi düşünüyorsunuz, çünkü siz ondan çok daha fazla annesiniz, tebrikler. Bir de kendi yavrusunu ne kadar sevdiğini, ona nasıl kurban olduğunu anlatanlar var. Yahu insanın çocuğunu sevmemesi için psikopat filan olması lazım zaten. Arada bunalmak, başka şeyler yapmak, yalnız kalmak istemekle, çocuğuna duyulan sevginin ne alakası var? Bunalan yeterince sevmiyordur yavrusunu, öyle mi? Pes yani. Empati yapın demiyorum da, hani insanlık halidir, her şey olabilir, nasıl çözüm bulunabilir diye düşünseniz, zaten bu kadar acımasız olmazsınız. Neyse... Konu sahibine de teşekkür etmelisiniz. Sayesinde bu ego tatmini sizi bir süre idare eder. Bol kadın dayanışmalı günler.

En kötüsü de bu yaklaşım bence:/

Hm kınamicam. A Arya_Stark01

Benimde bir kedim var, miuvvv miuvvv... evfe olduğum zaman peşimden ayrılmaz. Tuvaletin kapısında bile miuvv miuvv sürekli kucak istiyor küçük bey. Pencereden baktıracaksın, omuzuna yaslayıp gezdireceksin... şimdide koluma yaslanmış uyuyor. Diğer kedilerimle ilgilenemiyorum bu şapşik yüzünden!

Bunların olacağını bilmiyor muydunuz çocuk yapmadan evvel? Sırf bu yüzden çocuk fikrini erteliyorum ben mesela, kendime güvendiğim zaman düşüneceğim.

Benim bir evladim olsun da çarşı pazarim eksik olsun yeterki bebisim olsun.

'' Bugun hic canim ona bakmak istemedi. Ilgi vermedim. '' Dikkat edin çocukken oynadığınız oyuncak bebeklere benzemez. O da sizin gibi canlı, canı var.

Sizi anlıyorum benimki de hem hasta hem atak döneminde gece on kere uyanıyo. Artık öyle bunaldım ki o ağlıyo ben ağlıyorum napıcam bilmiyorum.

Olabilir gayet doğal. Bende kızıma hamile kalmadan önce uzun yıllar calıştım, hamileyken de devam ettim, doğum izni sonrası ayrıldım işten. Çok bunaldığım zamanlar oldu, keşke işte olsaydım dediğim zamanlar da oldu zira tuvalete bile rahatça gidemiyordum, keyifle oturup bir kahve içmek bile lükstü, duşta uzun vakit geçirmek,1 tabak yemeği zırt pırt kalkmadan, soğutmadan yiyebilmek. İşte olsam molam olurdu demiştim bir gün eşime delirip,7/24 bir bebekle uğraşmak başka bir şeye benzemiyor, anneliğin molası yok maalesef. Ha evinizde bakıcı/yardımcınız vardır yada yakında oturan ve arada alıp bebeğinize bakabilecek bir yakınınınız vardır bu durumda şansli azınlıktan olursunuz ama benim kimsem yoktu maalesef 1 saat bakar mısın diyebileceğim. Sizi bu anlamda gayet iyi anlıyorum. Sadece şunu söyleyebilirim kendi yaşadıklarımdan yola çıkarak. Ne zaman tuvalet eğitimi, emzirme konusu bitiyor, o zaman rahat ediyorsunuz. Şimdi kızım 6 yaşına girecek, alıyorum anne kız akşamı yapıyoruz. Beraber alışveriş yapıyoruz, geziyoruz, arkadaşım gibi oldu. Tüm sıkıntılara değdi, hepsi geçti gitti. Hoş ben başa sarıyorum şimdi yeniden, aynı süreci tekrar yaşayacağim ama biliyorum ki bir kaç sene sonra oğlumla vakit gecirmek te keyifli bir hal alacak. Sabır diyorum sadece. Biraz daha büyüsün herşey düzelecek.

Annelik zor zanaat..

Benim kızım da karton kutularla, kolilerle güzel oyalanırdı. Kutudan tüneller yapardım, başka bir kutuya da mutfaktan çanak, çömlek, tahta kaşıklar... vs artık ilgisini ne çekiyorsa. Hala da sever kutularla oynamayı, içlerine girip çıkmayı. O oyalanırken ben de çalışırdım. Daha yürüyemiyorken de kutuya ya da çamaşır sepetine oturtur, içine oyuncak koyardım. Öyle oynardı yarım saat, kırk beş dakika. Şöyle ayaklarınızı uzatıp bir kahve içip, bir dergi karıştırmak için teneffüs zamanı resmen. Kendinize zaman yaratmak için ilgisini çeken şeyleri bulun, yığın önüne. Havalar ısındı. Salonun ortasına leğenle ılık su koyun, oyuncaklarıyla filan takılsın. Bunu da çok yapmışımdır. Tabii yanından ayrılamıyoruz ama en azından ilgisi başka bir şeyde olacağı için anne azıcık rahatlıyor.

Bir anneye bu kadar yüklenilmesi şaşırtıcı değil mi ya? 7/24 çocuğuyla ilgilenmek zorunda kalıp da, hiç sabrı taşmamış anne var mıdır? Duygulardan azade robotlarız sanki. Arada mola vermeyi istemek, hiçbir annenin anneliğinden eksiltmez.

Bende birisi 2.5 diğeri 4 yaşında çocuk var. eşim uzakta çalışıyor valla inanılmaz zor büyüttüm. Geceleri uyumazlardı 3. müz birlikte ağlardık. şükürler olsun geçti o günler ama kışın soğuğunda birini kanguruya birini bebek arabasına koyar bütün işlerimi hallederdim. En kötüsüde neydi biliyormusun ya ekmek ya sütü almayı unutarak eve gelmek ve tekrar nasıl gideceğimizi kara kara düşünmek. sen mutfak diyorsun ben wc ye hepbilirlikte giderdik. Şimdi büyüdüler şükürler olsun. 2 güne bir sabahın 7 de parka gideriz orda kahvaltı yapmaya bayılırlar. Büyük haftanın 3 günü kreşe gidiyor benim tek çocukla canım sıkılıyor o kadar kolay ve eziyetsiz geliyor. Bunlar yaşadığımın binde biri değil. Sen zor görmemişsin Bence ikinci çocuğu yapma bunu bütün iyi niyetimle söylüyorum. yoksa uyu yemek banyo rüyanda görürsün

Ben 2 çocukluyum Hem de hiç tek çocuklu olmadım, direkt ikiz sahibi oldum. Bunalımsa alasını yaşadım. Zaman zaman yıldığım da oldu. Ama onlarla "az" ilgilendiğimi düşündüğüm günlerde hep vicdan azabı çekmişimdir. Sizi hem anlıyorum, hem anlamak istemiyorum. Bence kendinize de bu kadar acımasız olmayın. Alın çocuğunuzu çıkın dışarı, yaz da geldi, hava güzel, gezin, gezdirin. Bu kadar 'kafayı yemek' yersiz. Herkesin çocuğu var. Vee O açtığınız 'ikinci çocuk planlı' konuyu gördüm, çok şaşırdım. Tüm iyi niyetim söndü bir anda...

Oda zor ben 2 ciyi asla dusunemiyorum. Soyle 10 yasina gelsin ondan sonra belki allah izin verirse

İşte bu yüzden çocuk istemiyorum. Dayanamam, uğraşamam, bunalırım. Çocuk için değişik zeka geliştirici oyunlar al, biraz kendine vakit ayırmaya çalış bence. Kendi kendine oyalanmayı öğrenirse daha rahat edersin.

Ikizlerim ve onlardan 1 yaş küçük kızım var. 3 bebeğin yanında 1 bebek bana dinlenme gibi gelir, ikizlerimden birinde yenidoğan reflüsü vardı, gündüz kiyafet değiştirme kısmını sayamam bile, emzirirken kusar hem kendi üstünü hem benim üstümü batırır, gece ağlar kusar yatak yorgan, çarşaf herşey kirlenir. Önce kızımı yikar, yorgan çarşafı değiştirir yatırırdim. Kaç ay gecenin saat 2sinde 3ünde yatak yorgan çarşaf yıkadım ben. Üstelik kaynar suyla önce elimde yıkar sonra makineye atardım. Ikizlerimden diğeri ise çok gazlı bir bebekti. Hergün sabaha karşı saat 4te uyanır 7ye kadar hiiç susmadan ağlardı. 7 de uyur bu seferde diğer kızım uyanırdı. Tek başıma büyüttüm ben 3ünü de. Daha bir gün öf demedim, sesimi yükseltmedim. Eşim büyük yardımcımdı. 1 tane bebekle ilgilenmekten söylenen annelere kızıyorum ben. Lütfen annelik bu değil. 4 5 yaşına geldiğinde istediğiniz gibi gezersiniz. Ama şuan böyle bir eşya gibi bahsedemezsiniz. Bebeğinizin size ihtiyacı var bunu unutmayın.

Gören de herkesin çocukla aktiviteden aktiviteye kostugunu sanır kadın bunaldım diyor bi de siz gidiyosunuz üstüne pes. Konu sahibi bu çocuk meselesi böyle siz de anlamışsınız. İmkanınız varsa yardımcı tutacaksınız yoksa sıkılsanız da bunalsanız da bu deveyi güdeceksiniz bi sekilde. Sabırlı olmaya gayret edin kolaylıklar dilerim

Doğur diye kafana silah dayamadılar heralde. Bakmamaktan kastınız umarım çocuğu aç bırakmamışsınızdır. Canım istemedi bakmadım diye birşey var mı yaa.

Çocuğunuz anladığım kadarıyla dışarı çıkamayacak yaşta değil neden evde oturmak zorunda gibi hissediyorsunuz alın onu da gezin dolaşın çocuk diye canı Yok değil ya yazık o da sıkılıyor ki peşinizde geziyor onunla oyun oynayın ama bundan sizde keyif almaya bakın Z

gören de çocuğu her gün bodruma kilitliyor sancak. abartı tepkilerle tefe koyacağınıza durumun geçici olduğunu, her insanın yaşayabileceğini, ne olursa olsun çocuğu ile ilgilenmesi gerektiğiniz, kalan vakitlerde kendisine zaman ayırabileceğini, büyüdükçe işinin kolaylaşacağını söyleyebilirsiniz.

Oh be böyle bi msj gelmiycekmi hiç diye okuyup duruyodum. Evet bazen bnde bunaliyorum. O kadar agliyoki. 4 aylık ama sadece uyurken kucagimdan iniyo gerisinde hep akşama kadar kucagimda gezdiriyorum ve bikiyorum. Esin de eğer yardımcı olmuyosa heleki çocuğa bakamiyosa dahada bunaliyosun. Anlıyorum konu sahibini.

Evlendikten kısa bir süre sonra yeni geline 'Aaa hamile değil misin? Yap canım 1 tane, sonra çocuğun olmaz bak' diyenlerden misin? Ya da sana da dediler de evlendiğin gibi hemen çocuk mu yaptın? Sen daha tam anne olmaya kendini hazırlamadan anne olmuşsun. Oldun madem, anneliğini tam yap. O çocuk sen nereye gidersen gelecek tabi ki. Ne demek mutfağa gittim geldi salona gittim geldi. Anlayamıyorum bu insanları! İşe girer çalışır çok çalışıyorum diye mızlanır. Evlenir ev işi ağır geliyor diye laf yapar. Anne olur kendi doğurduğu gözüne batar.

Cocugumu sevmiyorum diye bir ibare gecmiyor orda o kadin da bir insan belki yardim edecek kimsesi yok Belki yardimci alacak gucu yok Belki kocasi calisiyorum diye elini hicbiseye surmuyor cocuguyla ilgilenmiyor Cocugu surekli huzursuz bir ortamda oldugu icin mizmiz olabilir Ve INSANIZ melaike falan degiliz toplumun dayatmasi annelik icimizden geliyor cocugum icin eriyorum bitiyorum bla bla bunlar yanlis dusunceler Anneden once bir bireydi hala da bir birey ve anne o yuzden eski gunlerini ozluyor olabilir Burda da hemcinslerinden yardim istiyor Toplumun dayatmalarindan vicdan azab cektigi icin burada derdini paylasmis Insanlarda cocuga hasretiz anne olmasaydin yazmis Hangi insan cocugunun tirnagina kiyar? Kiyamaz ama arasira bunalir bu kardesimiz de biraz bunalmis burada linc edecek ustune gidip derdine dert ekleyecek bisey goremiyorum ben sozumde yalnizca size degil yanlis anlamayin ama hakikaten kadinin kadindan baska dusmani yok Bir erkek boyle bisiden bahsettse ya da herhangi bir derdinden arkadaslari derki bosver bro kafani bosalt gececek falan der biz tam tersine yerin dibine batirip cikariyoruz ne bicim annesin diye Kimsenin anneligini sorgulamaya kimsenin hakki yok bence

Çocugunuzu ekran karşısına oturtmak yerine, alıyorsunuz bir termos çay ve biraz meyve. Gidiyorsunuz parka, ormana, sahile. Siz rahat, çocuk rahat. Anlamıyorum serzenişinizi de. Çocuğa bakmak çocuk açısından bir ihtiyaç. Canım bugün hiç istemiyor bugün tuvalete gitmeyeceğim yada yemek yemeyeceğim, su içmekten çok sıkıldım falan demiyoruz öyle değil mi? Çocuk içim oyun ve ilgi böylesine bir ihtiyaç.. sizin keyfinize göre ayarlayacağınız bir şey değil yani. Yapamıyorsanız yardım alın. Anneanne, babaanne, kuzen, yenge, teyze, hala illaki birileri vardır. Yoksa parasıyla oyun ablası.

Peki sizin oneriniz nedir henuz anne olmayanlara? Gercekten merak ettigim icin soruyorum. Ben cocuk sahibi olmak istemiyorum 25 yasindayim bu yasima kadar hic istemedim. Benim icin buyuk bir kabus, konu sahibini de hic kinamadim cunku ben cok daha fazlasini hissederim diye dusunuyorum. Acikcasi hicbir zaman cocuk sahibi olmak isteyecegimi sanmiyorum ama 30 ustu yaslara geldigimde biyolojik saatim sinyal verirse ama hala cocuk konusu benim icin buyuk bir korkuysa nasil olsa hicbir zaman hazir olamam deyip cocuk mu yapmaliyim? Ne yaparsaniz yapin hazir olamayacaksiniz gibi bir durum cikiyor yazdiklarinizdan. Bu durumda hicbir zaman hazir olunamiyorsa cocuk sahibi olmaya nasil karar verebilir ki insan?

Kendi tecrübelerime dayanarak söyleyebilirim ki 1buçuk yaştan sonra güneşli günler ufak ufak gelmeye başladı. Öncesi karanlık. Ne dikkat süresi var, ne uyku var, bol bol bağırma ve ağlama var o aylarda. Destek şart.

Mutlu anne mutlu çocuk. Bir yolunu bulup kendinizi muhakkak dinlendirin. Maddi imkanlarınız elveriyorsa haftada 1 defa yarım gün oyun ablası ayarlayın. Çıkın gezin, hava alın, kahve için. Kendiniz için bir şeyler yapın. Bizim insanımız ruh hastası çocuk konusunda. Gebersen de senden mükemmel annelik bekler. Kimi habire çocuğunun poposunu yeme sevdasında kimi p. kunu yeme... Bazen küçük kızımı anneme bırakıp kuaföre giderdim. Annem sıra olmasın hemen geleyim diye bin tane dua ederdi. Markete giderdim "çabuk gel bir yere takılma" diye sıkı sıkı tembihlerdi. Kayınvalidemde ayrı manyak. Çocukların karnını doyurup parka giderdik, yanımıza bir valiz yiyecek alırdık. Millet çocuğuyla parkta keyif yaparken biz elimizde kaşıkla dolaşırdık. Bir kimse de demedi ki "anneyi de dinlendirmemiz lazım" Ne bahtsızım ki etrafımda o kafada insan olmadı. Geçti gitti de izi kaldı.

Cocuktan da kaynaklanuyor. oglum 7 yasinda hala aynii.. cok yoruluyordum. Kizim dogdu snki ilk kez rahat annelik yasadim. mizac Ben de kendime cocuklarima yetemiyorum esim yardim ediyor. Ama küstüm oynamiyorum demiyorum. Biraz bencilce olmus. O cocuk dogarken seni mi secti. sen dogururmak istedin. Bunabilirsin ama basindan savuramazsin.

Ah canım benim ah güzelim... al benden de o kadar... Rabbim bu gecenin yüzü suyu hürmetine duysun bizi de, bebişlerimizi nasip etsin

Uyku sersemi bdvde konu icinde hal hatirda sordum ya :) konu sahibinden ozur dilerim :) esergry Nirvana Anneler

Yani evet bunaldığım anlar benim de oluyor her kadının olduğu gibi. Ama canım bakmak istemedi kelimesi o kadar üzücü ki. Okurken gözlerim doldu. Yapmayın allah aşkına mutfağa peşinizden gelsin ne olacak? Çarlıya da birlikte gidin gezi eğlenin. _Bayankus_ 26.07.2017 ♡ Anneler

Hayretle okudum yazdiklarinizi inanamadim. Bendede allahim bagislarsa üc tane evladim var hepside kücükler henüz. Sizin yasadiginiz duygulari asla yasamadim. Bazen tabikide cok üzdükleri anlar oluyor ama onlar benim evlatlarim canim kanim ve hepside bana muhtac yaslari kücük oldugundan dolayi. Ben kendimi hazir hissetiyimde anne olmaya karar verdim ve anne olmayi cok sevdim. Pesimden pitir pitir gelmeleri dünyanin en güzel hediyesi bence. Beni cikarsizca tertemiz seven minnacik üc yüreye sahibim ve asla aklimdan bugün onlara bakmak gelmedi icimden demek gecmedi. Oyuncak bebek almadinizki keyfiniz gelince bakip keyfiniz gecince bakmicam diyesiniz. B

Bende şok olanları anlamıyorum gerçekten. Kadın çocuğumu dövüyorum sövüyorum demiyor ki. Çok Yorgun'um bunaldım diyor. Gerçekten bu evreleri hayatınızda hiç yaşamadınız mı çocuk büyüten anneler? Eğer herkes her an mutlu cıvıl cıvılsa bende kendimi sorgulayacağım. Bende konu sahibi gibi bazen çokkk yorgun hissediyorum kendimi. Sanki hayatım bitmiş sadece çocuk büyütüp ev işi yaparak günlerim geçiyor gibi hissediyorum bazen dayanamayıp oturup ağlıyorum. Ha bu çocukları bunları bilerek mi dünyaya getirdim evet ama insana bazen ağır geliyor. Annelik zor zanaat her an onunla ilgilenmek belki gün içinde yarım saat bile oturamamak uyuyamamak ne bileyim bi sıcak çay bile içememek bunlar belki çok basit şeyler olabilir ama insan herşeye özlem duyuyor. Ama bu buhran dönemlerimde eşim hemen devreye giriyor ve çocukları alıp oynatıyor veya beni anneme götürüyor bi kaç gün kalıyorum ve yenilenmiş tazelenmiş mutlu bi anne olarak evime dönüyorum. Bunlar anneliğin doğasında olan şeyler sanıyordum ben. Ama konu sahibine yüklenenleri görünce demek ki bende de bi gariplik var diyorum...

Valla sana gelmişler Çocuğuna oyalanacağı oyunlar kursana Öyle boş bırakırsan tabi peşinden gezer

Mükemmel anneler toplanmiş yine. Olabilir bunalmıssindir. Ben bu durum icin tüüü sana diyemem. E sende insansın. Ama disariya cocugun la cıkabilirsin. Yakinlar da kv veya annen varsa birak 1 2 saat sana da iyi gelir bebise de. Kendini mükemmel olucam diye şartlama. Cunki kimse mukemmel değildir. Kendine nefes alabilecegin alan oluşturmaya çalış.

Linc etmek empati yapmaktan her zaman iyidir. Bilerek arka arkaya anne oldum. Yorulucagimi da biliyordum. Ama birseyi "bilmeniz" yasarken ayni olacak anlamina gelmez. Herkesin psikolojik ve fiziksel imkanlari farklidir. Mesela haberlerde bunalmis bir anne veya lohusalik depresyona giren bir anne intihar etse "ahhhh neden yardim istemedi" diye vah vah eder herkes. Ama burdaki cevaplarda görüyoruz neden kimse yardim istemedigini. Zayifliklarini belli edeni böyle taslarlar iste