Değil ama ben mutlu değilim. Beklentilerimi tam anlamıyla karşılaması münkün değil. Razı geleceğim yani isteklerimden azına. Madem mutlu değilim neden saçımı süpürge ediyim diye düşünüyorum artık ciddi ciddi.

Biraz sorunları anlatsanız? Belki bir çıkar yol vardır? Bir de yaşadığınız yer küçük mü büyük mü? Aileniz yakında mı? Yer değiştirme imkanı var mı? Biraz daha açmanız lazım

Sorununuz nedir sonuçta çocuk var Ha deyip gitmek kolay degil Çözümsüz olması lazim sorunlarinizin Önce nedeni anlatmanız lazım

Verdigin kıt bilgiyle yol haritası ancak çıkmaz sokağa çıkar...

Boşanınca eşiniz çocuğunuza nafaka verir. Siz de güvenilir bir bakıcı bulmaya çalışırsınız. Biraz daha büyüyünce kreş düşünürsünüz. İyi bir işiniz var en önemlisi bu. Eviniz size mi ait, öyle ise boşanınca bebekle düzeninizi bozmayın eşiniz gitsin evden.

Düzeltilebilir yani varsa ugrasin Ama asla duzelmem diyorsa da siz bilirsiniz. Erkekler genelde sonradan yontulabiliyor Bebeğiniz çok küçük eğer bosanirsaniz kim bakacak hayatınız daha mı kolay olur Bunun ic muhasebesini iyi yapın.

Ailesi ile sizi görüşmeye zorlamiyorsa buna takılmayın. Çocuktan sonra biraz ilgi azalabilir bu normal sonra toparlarsiniz Herşeyi tek başıma sirtlaniyorum derken evde iş vs yaparken yardimci olmuyor mu

32 yaşında 7 yıllık evliyim. N U R Guru Anneler

Kaç yaşındasiniz? Kaç yıllık evlisiniz? Sanki 35 üstü ve yeni evli gibi geldiniz bana.

Şimdi aldatma yok muhtemelen şiddet yok değil mi? Yorumları okumadım ama pandemide eve kapanmak ve bebeğin tüm sorumluluğunu almak ve emeklerinizin karşılığını alamamak denilen şey sizi depresyona sokmuş olabilir. Bence biraz zaman tanıyın kendinize. Evde kalmak sizi bunaltmış. Ben ikinci oğlumdan sonra bir gece 2 gün tek başıma zaman geçirmiştim. Çooookkk iyi gelmişti bana. Bebeğinize normalde siz işteyken babası mı bakacaktı? Bakıcı mı bulacaktınız? Bebek bir şekilde büyür, siz de isterseniz boşanırsınız ama ben olsam biraz kafamı dinlerdim, kendime zaman ayırırdım, temizliğe yardımcı birini çağırırdım, yemekler 3 çeşit değil de çorbayla bile geçiştirirdim, banyo saatimi uzatırdım gibi gibi. Bence sakin olun ve biraz kendinize zaman ayırın. Esra Erol'a çıkan anneler mesela hiç mi emek vermedi de çocukları günlerce anne ben şuradayım diye aramıyor? Yok alakası yok!!!! İnsanoğlu çiğ süt emmiş derler, bize yapılan iyilikleri zamanla unuturuz. Felaketlerden ders çıkarmayız.

Kurtari olmayan bir evlilik mi?

Şimdi iyi düşünün ayrıldıktan sonra bebeğiniz de var onu da hesaba koyarak daha mutlu olacağınızı çocuğunuza her türlü yeteceğinizi düşünüyor musunuz? Zarar kar olarak bakın sonrasi için. Kurtari da var dediğiniz için böyle diyorum. Her evlilikte kusurlar karsilanmamis beklentiler mevcut emin olun. Hic cift terapistine gittiniz mi? İmkanınız da var madem?

Aileniz arkanızdaysa işinize dönene kadar ailenizin yanına gidebilirsiniz. Veya işe döneceksiniz ve bebeğinize bir bakıcı tutacaksınız. Babadan da nafaka bağlanacak.

Tek basina buyutemezsiniz, babasi yasal olarak korunur. Eger babanin kusurluluguna dair bir donen yoksa. Onuda aldim cocugumu bir daha goremeyeceksin gibi bir kivamda dusunmeyin. Bana biraz depresif geldiniz. İsim var maddi acidan problem yasamam diyorsaniz, ayrildiginizda daha huzurlu olacakmis gibi hissediyorsaniz, belki fiziksel siddet gormuyorum ama manen de doymuyorum diyerek pekistiriyorsaniz bosanmayi dusunebilirsiniz. Bence iletisimsizlik sizi bu derecede yipratan. Posedion

Yemek yapmayı bilmez ilgisi de yok. Masayı toplamaya yardım eder bir tek. Bir de yardım et dersem mutfaktan masaya iki üç eşya taşır. Büyük işleri yapar ama günlük yardım etmez. Hamurunda yok. Ve onunla asla tartışılmaz. Eskiden he deyip geçiyordum ama artık geçemiyorum. Giyimime karışmasına tahammül edemiyorum mesela ki asla açık seçik giyinen birisi değilim. Ondaki kafa şu. Ben dedim itiraz etme. Karşı gelme. Çocuğa az da ben bakıyım yok mesela. On dk sever bana verir. Ben çok yoruldum.

İnsan takdir bekliyor. İnan bana çocuğa bakmak değil de anlaşılmamak yoruyor beni. Sanki herşey anadan doğma benim görevim gibi yapışık üstüme.

Herşeyi tek başıma sırtlanıyorum evde tüm işleri. Ve çocuktan sonra eskisi gibi sevilmiyorum. Eskiden sarılır öperdi. Şimdi en son ne zaman gelip öptü beni hatırşamıyorum. Ailesiyle görüşmüyoruz. En ufak kavgada senin yüzünden görüşmüyoruma bağlanıyor. Artık çekemiyorum. Ağır geliyor.

Bence once sorunlari konusun anlatin. Beklentilerinizden bahsedin. Su an lohusalik annelik duygusunun gelmesi. Tum sorumluluklarin uzerinize binmesi. Calisamama durumu hepsi ust uste gelmis gibi. Konusarak cozmeye calisin. Alistirmaya calisin onuda. Bilmeden bisey yapamaz yon verebilirsiniz. Eger tum cabaniza ragmen cozum olmuyorsa anlatmalarinizi gormezden geliyorsa bir sure beklediniz duzelmiyorsa anca o zaman bosanmayi dusunun derim. Ailenizden yardim almayi ya da annenizin size yardimci olmasinida isteyebilirsiniz. Bu arada oda yeni baba oldugu icin yeni gelen bir aile bireyi var alisma sureci olabilir.

Peki evde iş bölümü yapmayı denediniz mi? Herkesin bir görevi olsa mesela. Ya da gün degisimli yapılsa

Merhaba. 1 bebeğim var 9 aylık henüz. Ben kamuda çalışıyorum ama ücretsiz izindeyim. Bebeğime bakabilecek kimse yok benden başka. Boşanmayı düşünüyorum ama nasıl bir yol haritası çizerim onu bilmiyorum. Emeklerimin karşılığını alamıyorum bu evlilikte ve bu yaştan sonra başka birinin yükünü çekmek ağır geliyor özetle. Bana yol haritası çizmemde yardımcı olur musunuz. Nerden başlamalı ne yapmalıyım. Tek başıma bebeğimi büyütebilir miyim.

H Hallimce Merhaba, İl olarak, sorunlarınızı bilmiyorum; lakin eğer eşinizle karşılıklı olarak sorunları çözemiyorsanız ve iletişimizin çöktüğünü düşünüyorsanız destek alın derim. Destekten sonra daha iyi bir yol haritası çizebilirsiniz. İkincisi eğer boşanmayı düşünüyorsanız, yapmanız gereken ilk şey bence kar-zarar analizi. Çocuğunuza siz çalışırken bakacak birini bulmanız gerekiyor, ki zamanı gelince kreşe verirsiniz sonra okula başlar. Bireysel olarak psikolojiniz çok yıpranıyorsa, ilişkiyi terk etmenizi öneririm çünkü psikolojik bunalım insana sadece ruhsal değil ama bedenen zarar veriyor. Siz de bir birey olarak mutlu olabilirsiniz, olmaya hakkınız var. Çocuk bir şekilde büyür ama alabileceğiniz bütün desteği almanız gerekiyor. Nafaka bağlanacaktır zaten. Gelecek biraz belirsiz ama ilk adımı boşanma davası + kendi hayatınızı kurarak yapabilirsiniz.

Bebeginiz daha kucuk belki bebekli hayat ikinizi de etkiledi besinede kendine de sans vermelisin. Bebekten sonra hersey eskisi gb olmuyor. Biz bebekten sonra cok tartışmalar yasadik taaki kizimiz buyuyup birbirmize vakit ayirdigimiz zamanlar arttiginda bagimiz daha da kuvvetlendi.

Anladım canım biran sanki tahammül kalmamış bu da geç evlenince oluyor diye düşündüm. Umarım en sağlıklı kararı verirsin. Benimde 10 aylık İkizlerim var zor.. Dasmeer