toplumsal baskıya bakış açısı önemli.. ben hiçbir hareketimi toplum baskısına göre yapmam. ha anca içime sindiği için yaptığım olur. plajda yanlız çıplak özgürce güneşlenmek, bikini izi sorunu yaşamamak isterdim mesela. e ama ben bunu yapsam olacakları biliyorum:icecream: e peki bikini giyince mutsuz mu oluyorum, bi yerimmi eksiliyor hayır.. ama biçok konuda toplum baskısını göz ardı ettiğim için, öyle bir sorunda görmüyorum çoğu zaman. ne kadar takarsan o kadar rahatsız olursun

güldüm.. bu olayı bende bire bir yaşadım demekki tek ben değilmişim çok düşündüm ortada üzülecek bişey varda ben niye mutluyum diye ilk ayrıldığımda insanların yüzüme vah vah diye acınası bir halde bakmalarına uyuz oluyordum kendimi yaratık gibi hissediyordum oysaki ben çok mutluydum boşanınca kimseye bunu anlatamadım hoş bi çabamda olmadı dışardaki senin içini ne kadar bilebilirki.. ailende olsa çektiklerini kendin yaşıyorsun

sizi anlayamazlar çünkü ayrılmak tahammül etmkden daha zor gelir öyle insanlara hayatları boyunca sahip oldukları tek şey evlilikleri olduğu için belki de ayrılmak devam etmekden zordur herkesin harcı değil güçlü kadın kendine saygı duyan kadın ancak alabilir böyle bi durumda bu kararı tebrik ederim sizi güçlü duruşunuzdan dolayı insanlara bakmayın siz jakobi Binlerce kez

mutluluk oyunu oynamaya alışmış insanların nasıl bir tepki vermesini bekliyorsunuz ki? bu kadar abartılı olmasa da insanlar aynı hayal dünyasında yaşar olmuş, topluma, kişiye göre kendini kandırmanın dozu yükseliyor o kadar... gerçekten kendisi için bişey yapacak gücü olmayıp aslında size bilinçaltı özenen insanlar, bu hislerini egolarını tatmin etmek için sizi kınıyor yadırgıyor görünüyor... -dayak yiyorum -aa yazık neden sana bunun yapılmasına izin veriyorsun, kurtul, mutlu bir hayat yaşa, tabiki ilk önce sıkıntılı olacak ama atlatırsın bunu çekmeye değer mi... -aaa dövse de kocamdır o benim, başımdadır, evimin direği reisidir... sen boşandın ama zor bu toplumda dul olmak zorrrrr... keşke idare etseydin biraz daha... -pesss... bırakın insanlar kendilerini kandırmaya, polyanna olmaya devam etsinler... kan kusup kızılcık şurubu içsinler... bu kabusun adını da evlilik koysunlar... nasılsa geri dönüp baktıklarında boşa geçen yıllarına onlar ağlayacak siz değil... siz hayatınızla ilgili inandığınız kararları almaya, mutlu olmak için direnmeye devam edin...

çünkü özgür ayakları üzerinde dimdik duran boşansa da etrafına gülücükler saçan hayata küsmeyen kadın modeli toplumumuz için tabu!! kesinlikle büyük bir tabu hem de.. boşandı isen kocan yoksa artık yarım yazık bir insansın gözü ile bakıyorlar. hem de bunu hemcinslerimiz yapıyor. belki senin yaşadığından bin beter bir evliliği var ama evimin direğidir deyip katlanıyor. çünkü cesareti yok, tek başına ayakta duramıyor, çocugu var ailesi destek olmuyor mesleği yok. yani bir şekilde bir mecburiyeti var karşısındaki adama. bu yüzden de belki de gizli bir hıncı öfkesi var, bunu başarabilip de mutlu olan kadınlara.. seni aşağılaması seni hor görmesi de bundan.. takma kafana arkadaşım, eğer aynaya baktığında gözlerini kaçırmıyorsan huzurlu uyuyabiliyorsan geri kalanı fasa fisodur.

aynen öyle canım benim hiç sallama kimseyi hayat çok kısa kim ne derse desin nasıl mutluysam öyle yaşıyorum namusumla edebimle hayatımı sürdürmem için bir erkeğe yada hiç kimseye ihtiyacım yok çok şükür.. Chess

Aziz Nesin'in bir lafı vardır ya Türk milletinin %60 ı aptaldır diye. Sen ne sıkıyorsun ki canını.

ben de tek değilmişim bende sayende güldüm:))) neyse hayırlısı olsun herkes hakkında herkes gönül kabı kadar sevda taşıyor işte:))) honeysuckle istanbul

Teşekkür ederim Office kaydirigubbakcemile5 Son aldığım uyarılardan beri bende yazmıyorum o tip konulara. Ne beni anlayan var ne de o yürekteki insanlar. Kocasına tapan ve hikmetse taptıkça daha da namussuzlukla, dayakla, ihanetle karşılaşan insanlar. Yorumlarımda amacım kimseyi rencide etmek değil sadece "sarsmak" istiyorum. Ama öyle mahkumlaşmışlar ki hayatlarına sarsma isteğim arabozuculuk oluyor, yalakalık ise kadın dayanışması..

samantha

Bütün yorumları okudum... Yazdığınız herşey fazlasıyla anlam kattı bana. Bende bir örnek vermek istiyorum... Benim çocukluk arkadaşım benden bir yaş küçük... Aile baskısı yüzünden seviyorum dediği insana kaçtı... Aileler barıştı bir şekilde düğün oldu ve ilk aylarda hamile kaldı. Meğer çocuk ilaç kullanıyormuş ve üzerinede içki olunca kendini kaybediyormuş... İlk zamanlar çocuğun ailesiyle birlik yaşadılar şimdi evini ayırdı doğum yaptı... Ve kimse ilgilenmediği için anne evine geldi. Çocuk ailemin yanına neden gelmiyorsun gibi bir laf etmiş. Sanırım ilaç ve içkide olunca üzerine daha yeni doğum yapmış eşini öyle bir dövmüş ki kızın heryeri morluklar içinde kalmış. Bu kişi anne evine geri geldi... Çevresine boşanıyorum sevgim tükendi diye açıklamalar yaptı... Ve sonuç geçen gece çocuk geliyor ve barışıyorlar hiç bir şey yokmuş gibi. Büyük konuşmak istemiyorum hiç bir şekilde... Bu olayı sevdiğimede anlattım ve ciddi düşünüyoruz. Gözlerinin içine bakarak eğer böyle bir durumu ben yaşamış olsaydım asla durmazdım dedim. Bir insanın herşeyden önce kendisine saygısı olucak. Ve inanın şunu gördüm evliliğin ilk zamanlarında gerçekden çocuk sahibi olmak çokda doğru gelmiyor bana. Çocukları çok sevmeme ve en çok istediğim şey olmasına rağmen... Ve yine bunu şimdiden açıkça ortaya koyuyorum evlilik oturmadan asla bebek sahibi olmicam diye. Ben bir şekilde uzun zamandan beri ayaklarımın üzerinde duran biriyim. Kendime güvenim ve kesinlikle saygım var. Bu dayak olayını kabullenen normal gören insanların çoğu bir şekilde eşine muhtaç insanlar... Hayata atılmamış neyin ne olduğunu görmemiş kendine güveni olmayan kişiler... Konu sahibini gerçekden cesaretinden dolayı tebrik ediyorum. Ve bu konuda evli yada bekar kesinlikle birçok insana ders olmalı... Bana olduğu gibi... derinss

Siz fikrinizi söylerseniz ve bana göre de doğru olanı söylemişsiniz. Ama herkesin doğrusu ve hayata bakışı, katlanma derececesi farklı. Kimi en ufak saygısızlığa dayanamayıp boşanmaya kalkarken, kimi de ne çekersem çekerim kocamdır diyor. Herkes ayrı bir alem. Siz gerekeni söylemişsiniz, ister beğenirler, ister beğenmezler, çeksinler çekebildikleri kadar, onların sıkıntısı boşverin. Bir de üstüne suçlu siz olursunuz dediğiniz gibi, hemen karşı savaş açılır, sen boşandında iyi mi yaptın. Boşverin, siz kendinize göre doğruyu söyleyin, gerisi onlara kalmış. Hatta yormayın kendinizi. Bu boşanma konusunda insanların değişik bakışları var, bu da çok zor değişir gibi görünüyor. Ama bu konuda açıkçası toplumun ne düşündüğü benim zerre kadar umurumda olmaz. Ben evimde huzursuz otururken toplumun çok ta umurunda mı? Millet ne düşünecek diye asla düşünmem. Kimse de bu konuda haddini aşıp, yorum yapamaz. Size yorum yapanlara da gereken cevabı çok rahatlıkla verebilirsiniz. Oturup herşeye katlanmakta bir marifet değil, bu da işin kolay tarafı. Karar verip, zamanı geldiğinde güçlü durup, çekip gidebilmekte herkesin harcı değil. Başkalarının ne düşündüğünü bu kadar önemsemek en büyük hata sanırım. En iyisi boşvermek herkesi. O okypete

yazdıklarında bulunduğun serzenişlerde haklısın ama kendini üzmeye değmez senin için huzurluysa gerisi boş... malesef bu tabuları yıkamıyoruz türk toplumu olarak aile kültürü, yaşayış, çevre de etkiliyor tabi... hiç kimse boşanmak için evlenmiyor ama hayatta neyin garantisi var ki yarın ne olacağı kimseye belli değil asla ben yaşamam veya yaşamaya müsade etmem diyen insana şaşıyorum... herkesin başına gelebilir.. evlenmek ne kadar normalse boşanmak da normaldir. anormal olan erkekdir ne yapsa doğrudur denmesi... özellikle hemcinslerimizn bayanların birbirini sırf bu yüzden çekememesi... boşanan kişiyi kınayan bayanlar bile var ne yazık ki onu kendi eşinden kıskanan... kimse büyük konuşmasın ve kendisine yapılmasını istemediği bir şeyi başkasına yapmasın... en önemlisi bu...

Bir kaç aydır bu siteye üyeyim ve gerçekten dolu dolu konular var bir çok yönden beğendiğim şeyler gördüm burada. Nice sıkıntılar okuyorum ağzım açık kalıyor Bende zamanında yaşamıştım bir çok şey. Gerçekten çok çok zor kötü evlilik yaşamak Allah kimseye yaşatmasın. Bende 1,5 seneye yakındır boşanma davasıyla uğraşıyorum. Hala daha boşanamadım. sıkıntılar çıkarıyor karşı taraf ama, ben hayata küsmedim o hendekten atlyalı ruhen çok oldu. etkiliyor dava dönemlerim ama, bununla savaşmaya ve yenmeye karar verdim o durumla yaşamak ve yaşlanmak istemiyorum. olumla bakmaya çalışıyorum hayata en azından çaba veriyorum. Allaha çok şükür ailem bana kötü davranmıyor bekar olduğumdan daha iyiler onlarda bu sebepten sıkıntı yaşadılar falan ama geçti çok atlattık biz iale olarak. tabi bazen o düğüm noktasına geliyorlar ama, ben de o zamanları görmezden geliyorum. Ailemin söyledikleriyle dertlenmiyorum biliyorum ki beni seviyorlar ve düşünüyorlar. Ayrıldıktan sonra hayatıma kimse girmedi. Bende almak için çabalamadım. bir kaç beğeni fln oldu ama, hiç tamam budur demedim demek için de çok erken zaten. Benim asıl sorunum şimdilerde etrafımda sorunlu evlilikler ve benim benzerim sorunlar yaşayan kadınları gördükçe tepkimi kontrol edemiyorum. Yani çok aşırı geliyor bana çok etkiliyor beni hatta karar aldım evlilik sorununu anlatan kadın görünce hemen uzaklaşıcam. çünkü bu kadınlar derdini anlatıyorlar ve ben de fikrimi beyan edince kocamdır severde döverde moduna geçiyorlar. Sonra boşanmış olmaktan iyidir imasında falan bulunuluyor bana. Mesela daha dün kocasından dayak yiyen bir kadınla konuştuk evlilik bahsini. yanımızda bekar arkadaşımda vardı. Ben sadece dedim ki; ben böyle bir hayat böyle bir evlilik istemiyorum istemediğim için de ayrıldım neden yani güzel şeyler varken kötü yaşayayım ki dedim. bekar arkadaşım dedi ki "kıza gaz verme". evli olan da "aldatmasın evimde dövsün vursun ama aldatmasın yeter" dedi. yani ben de üzüldüm açıkçası. neden yani gazvermeyele ne alaksı var bunun bu benim fikrim. ikincisi de dayak yemek boşanmaktan daha mı iyi. ya etrafımda öyle saçma sapan şeyler görüyorum ki. ha saçmalıkları banane ama, benim durumum daha kötüymöüş gibi bakan gözleri anlamıyorum inanın. yani bu nasıl bir mantık nasıl bir baskı. ha bir de şu var sanki keyfimizden boşanmışız gibi. boşanmak kolay mı yaaa 1,5 sene olmuş hala mahkemeyle uğraşıyorum bir anlatsam öyle saçma şeyler ki anlatamam yani. kimse mutlu yuvasını neden bıraksın demek ki bıçak kemiğe dayanmış. bende hırpalandım ben de hakarete uğradım hatta beni kayınvalidem bile hırpaladı. nasıl aşşağılık duygulardı onlar biliyorum ve ben istemedim öyle bir hayatı. ha başkaları isteyebilir dayanabilir ama, bu benim boşanma tercihimin yanlış olduğu manasına gelmez. tercihtir. saygı nduymak bu kadar mı zor. ben istemiyorum öyle bir evliliği evliliğin bende ki manası dayak yemek hakaret yemek ama susmak değil. evlilik hayat arkadaşlığı demek bence. ve ben hayat arkadaşımı arıyorum sadece. neden sürekli ölmüşümde ağlayanım yok gibi bir haller gayette memnunum hayatımdan çalışıyorum mutluyum neden insanlar boşyere üzülüyor. ya da üzülecek bir şey var da ben mi farkında değilim anlamadım gitti...:bbo:benneyaptımki

Yazdıklarınız o kadar doğru ki hep buna inanmışımdır. malesef erkeklere bu gücü kadınlar veriyor onlar da artık almışlar yüzlerini ellerine her türlü şeyi rahatlıkla yapıyorlar malesefalsanaalsanasmile

insanların dayağı şiddeti bu kadar doğal ve bu kadar normal görebilmesini anlayamıyorum. ben kedime bile vurmaya kıyamazken elin herifi karısını dövecek vede bunu bazı kişiler evlilikte gayet doğal dövebilirde yeterki aldatmasın diyecek. ben bunu diyen kişinin aklından şüphe ederim. acele bir uzman yardımı alması gerektiğini düşünürüm. .. Amonra

ya canım, malesef bazı kadınlar böyle, aslında kimsenin evliliği hakkında yorum yapmamak en iyisi, çünkü fikrini söyleyince sen kötü oluyosun, hem sorarlar, hem vay efendim nasıl böyle dersin olur sonra yada birden kocası balım gülüm olur bazen de bazı kadınlarda, özgür ruhlu, bağımsız kendini ezdirmeyen kadınları çekememezlik var, zaten bu çekemeyen kadınların kendine güven problemi var, bu tip insanları kafaya taktığına değmez biliyomusun . push ;

bende dün bütün gece bunu düşündüm oturdum yatırdım bir çok şeyi masaya uyuyamadım hata mı bu dedim. düşündüm ve artık yorum yapmamaya karar verdim çünkü o kadınların duymak istediği kelimeler söylediklerim olsaydı onlarda o durumlara katlanmazlardı. demek ki bakış açımız farklı demek kiii sadece oturup onlarla ah vah etmek lazım. hayatmış mutlulukmuş hayal onlar için sanırım. çünkü ütopyadan bahsediyormuşum gibi bakıyorlar bana genelde. en iyisi dediğini yapmak teşekkür ederim yorumun için gerçekten iyi geliyor bunları okumak. sabah kalktığımda zaten hayır doğru yoldayım ben öyle bir hayatı istemiyorum dedim yine...

Ve şunu da belirtmeden edemicem çocukluğumdan beri birçok şeyi yaşamış görmüş biriyim... Annemin yaşadıkları ve tüm o yaşadıklarına sırf iki çocuğu var diye katlandığını biliyorum... Varlıkda gördüm yoklukda... Hani evlilikle katlanılacak yada katlanılmayacak şeyler vardır... Durumun iyi olur her türlü imkana sahip olursun ve birden elindeki herşeyi kaybedersin... Bu durumla karşılaşıpda evliliklerini sonlandıran insanları da biliyorum... Yada bir başka bakış açısından sırf durumu iyi maddi imkanı kuvvetli diye evlilik hayatına adım atmaya karar veren insanları tanıyorum. Ve en acısıda maddi durumu iyi diye evliliğinde dayak yiyip ama maddi durumu iyi diye buna katlanan çok yakınımın yaşadıklarını ve düşünce tarzını biliyorum. Ki bu insan okumuş etmiş ama evlendiğinde eşi istemiyor diye işine son vermiş biri... Gerçekden üzücü... Ve bu durumda toplumun düşünce tarzı çoğunlukla bu düşünceyi destekler tarzda...

sen kknın sivri dilli prensesiysen millet naapsın? azıcık sus, insanların mutluluğuna müdahele etme yawww... herkes işine gelene işine geldiği gibi cevap veriyor işte... bırakın herkes kendi mutsuzluğunu yaşayıp kendini kandırmaya devam etsin... insanlar gerçekleri değil pohpohlanmayı istiyor evet, çünkü anlattıkları pohpohlşar da sanal hayatlarında... neyse ya... insanları özgr bırakmaktan yanayım ben... kocasından dayak yeyip seviyorum diyen de, çalışıp maaşını hatta maaş kartını bile görmeyen de, aldatılan da, her ne kadar kötü şey varsa yaşayıp kendini de bizi de mutlu olduğuna ikna etmeye çalışan herkese hayatta başarılar... bu hayatta kimseyi değiştiremezsin...

teşekkür ederim başlık gerçekten muzdarip olduğum bir konu. daha bu sabah yaşadığım bir olayı paylaşmak isterim sizinle. ben ilk eşimden ayrılıp babam beni evimize getirdiğinde arkadaşlarıma kendim açıklamıştım ve bir evli olan arkadaşım gözlerini kocaman açarak "naaaptttınnnn sen ararsa seni geri dön boşanmak zor" demişti. onunda sorunlu bir evliliği vardı ve ben evliyken dertleşirdik. sonrasında ben boşanınca bir çok şeyi gördüğü halde bana mahkememde şahitlik yapmadı. hiç bir şey demedim. sadece mesafe koydum aramadım sormadım pek sık gitmedim 7 senelik arkadaşlığın iplerini bir anda koparamadım ama, söylediklerini kabullenmedimde. ve bu sabah beni aradı gözyaşlarıyla "2 gündür kocam eve gelmiyor kayınvalidem beni suçluyor ailemle konuşacağım ama bana destek vermezler sana o kadar çok özendim ki hep senin gibi olmak isterdim cesaret edemiyorum böyle bir adamı da çekmek istemiyorum" dedi ve gözyaşalrından konuşamayacak halde kapadı telefonu ben öylece dinledim ve allah hakkı için üzüldüm ama zamanında neden bana destek vermemişti ne kadar üzülmüştüm halbuki 7 senelik arkadaşımın beni anlamamasına. şimdi diyorum ki sende ona aynısını yap ama, gönlüm el vermiyor onun gibi olmak istemiyorum ben hemcinsimin düşmanı olamak istemiyorum.:çok üzgünüm: Brave Capricorn Şöyle yapsaydım böyle olmayacaktı diye bir şey

töre cinayetleri evet güzel bir örnek farklı bir pencereden baktım şimdi sayende. değil mi ki bu ülkede töre cinatyetini bile haklı bulanlar var adını da namus koyarlar değil mi. çok görmemek adına güzel bir örnek oldu teşekkür ederim honeysuckle istanbul

bu toplumda kadınlar, yanlarındaki erkekle, o erkeğin işi, gücü, pozisyonu, erki, iktidar alanıyla değerlendirilmeye o kadar teşneler ki... o erkeğin kendisini maruz bıraktığı tüm rezillikler, aşağılamalar, tatminsizlikler, mutsuz ve umutsuz haller bile bi başına kalmaktan çok daha ürkütücü gelmiyor kadınlara... bu toplumun yalnız kadınlara "yok" muamelesi çekmesi o kadar korkutuyor ki kadınları dayak yiyen, hakarete uğrayan, aldatılan, aşağılanan, baskılanan, tatmin edilmeyen bir kadın olmak ama "var" olmak istiyorlar... kendi boşanma prattiğimden yola çıkarak daha iyi gördüm bunu, ve en çok da kadınlar beni boşandıktan sonra "yok" saydı... etrafımdaki erkekler cesaretimden ötürü, kararlılığımdan dolayı, sırf kendimi daha rahat ifade edip daha özgürce hayatımı kurmak adına elimin tersiyle ittiğim herşeye daha fazla saygı duyarlarken, etrafımdaki kadınlar ya anlamadılar/anlayamadılar benim sebeplerimi ya baştan yoksayıp selam sabahı kestiler ya da "kötü örnek" oldum karakterimi koruma çabamla... elbette evliliğine sahip çıkmaya çalışan herkes için söylenemez bu sözzler, çoğu kadın farkediyorum, sorunlar yaşıyor ama seviyor kocasını... ama kendisini yok ediyor başkasını severken bunu anlatmak lazım... sevgilerimle bu arada çok iyi bir başlık olmuş S

KK'da da böyle bu durum. Yakın zamanda döven, ihanet eden ama çocuğuna iyi baba olan bir eşe sahip üyeye boşanmak en mantıklısı dedim. Bana sen benim yuvamı yıkmaya çalışıyorsun, bundan mutlu olacaksın dedi. KK'da bu ilişki bitmiş diye yorum yapsam hep bir isivri çıkıp ama arkadaşı gaza getirme, senin başına gelse görürüm ben seni gibi zekadışı cümleler kurar. siz dayak yiyorsanız başkasıda yesin normal olsun istiyorsanız ama yemiyorsanız elbette yememesi için tepki koyuyorsunuz. herkes kendi hayatına göre yorumlar olayları.. Kadınlarımız hep böyle aciz düşündükçe ihanete uğramaya dayak yemeğe saygı görmemeye devam edecekler. Güçlü bir kadın görmeyen erkek at koşturmaya devam edecek. İnsanlar gerçekleri değil pohpohlanmayı istiyor. F

aslında bence bu durumun yani kadınların huzursuz olup şiddet görüp aldatılıp boşanmamak için direnmeleri meslek sahibi olmaları, destek görmemeleri yada mecburiyetleriylede çok ilgili değil bence özgüvenle ilgili ben ne çok kadın biliyorum boşanmış okuma yazması yok ama apartmanlara merdiven silmeye giderek evlere temizliğe giderek 3 çocuk okutup büyüten ve çekmiş olmasına rağmen dimdik ayakta durup bana eş gibi davranmayıp saygı duymayan adam için geri dönüp bakmam diyen kadınlar biliyorum insan isterse herşeyi kendi lehine çevirebiliyor hayatta yeterki kendine güvensin. derinss

bende öyle düşündüm ama ilginç olan geneli böyle düşünüyor. yani ne olursa olsun boşanılmaz lugatta öle bir kavram yok onlar için önceden inanmazdım ama gerçekten kadınmış kadının düşmanı bunu gördüm ben zaman içinde...

bu forumda neredeysee bütün yorumlarına katıldığım ender insanlardan birisin derinss.. üstteki yorumuna da her harfine katılıyorum.. belki de o sivrilerle!!!! karşılaşmamak için porno, dayak, ihanet konularına yorum yazmıyorum artık... nasıl olsa genel olarak "geçer geçer, kimin kocası yapmıyor ki?" yorumunu duymak istiyor bazı arkadaşlar.. en üzüldüğüm bunun adına da "kadın dayanışması!!!" diyorlar kendilerince... derinss

ben evliyken ve ilk boşandığımda 52 kiloydum çökmüştüm yüzüm hep sapsarı geziyordum kendime bakmıyordum aynada gördüğüm kişi o kadar yabancıydı ki bana ama, şimdi herkes diyor ne güzel gülüyorsun ışıl ışıl gözlerin var kilo falan aldım daha güvenliyim daha olgunum daha huzurluyum hatta inanır mısın bekar olduğum zamanlardan daha tam hissediyorum kendimi şimdi. F

olumunekankayizsmile Seviyorum seni Betişim.. Bütün Kk'yı boşandırıp tek kendim evli kalacağım. Ama foyam ortaya çıktı

hepimiz ömürlük olucak diyerek evleniyoruz. evlilik kararını bile düşünerek alıyoruz. ince eleyip sık dokuduğum binbir hayalle kurduğum emek verdiğim yuva da saygı sevgi hoşgörü görmek en doğal hakkım.. annemin evinde ki rahatımı niye bozdum? dayak yiyim arada hakaret duyayım ailesi bile itelesin beni. hizmetçi olayım paspas olayım elaleme. takdir görmek yerine küfür işitiyim diye değil. ben nasıl ailem de birciksem eşimde de yeni kurduğum aile de de bu olmak isterim. ve istedim. şuan çok ama çoook mutluyuz. lafımın üstüne laf bile söylemez kocacığım. ama böyle kalmaz da değişirse günün birinde nufus cüzdanımı değiştirmeye hiç gocunmam. toplumda 'dul' damgası yerim diye korkmam. bu küçük beyinli insanların bakış açısı. dullar öcü değil. benim uçkuruma kocam sahip çıkmıyor. kimse kusura bakmasın kocam olmassa ben yolumu kaybetmem. beni yola getiren de koca değildir. kendi insanlığımdır yaşam tarzımdır. bazı bayanların tek korkusu elalem ne der? elalem 'yazık neden çekiyor ki insan gibi yaşamalı'' da diyen var bu alçak sesle gelen birşeydir kimine göre.. elalem '' aaa falancanın kızı boşandı ailesinin yüzünü yere eğdi. şimdi milletin kocasını mı ayartçak elin iyisi olmaz'' işine gelen sadece bu sesi duyar. bwnce insanın kendine verdiği değerdir duyması gereken. bu aile ve çevreyle de alakalı. bazen gidece yeri olmayıp çok zor durumda sıkışnlarımızda var yok deği. l. benim sözüm ekonamik özgürlüğü olup arkasında bir ailesi olup yine de dar düşünenlere... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Siz doğru olanı yapmışsınız. Aynaya baktığınızda saygı duymadığınız biri ile karşılaşmamayı seçmişsiniz. Dimdik ayakta olduğunuz için de tebrikler. Ama bu noktaya ulaşmak başka bir hayat eğitimi gerektiriyor herhalde. Ben şiddet varsa ne çocuki ne maddi durum, ne aşk sevgi bahanelerini kabul etmiyorum. Şiddet son noktadır. Ama bunu özümseyebilmek de herkesin harcı değil. Bir de şu var şiddet gören kadın, şiddet görmenin verdiği doğla psikoloji ile kendini ezik ve silik hissettiği için iyice siniyor, iyice kayboluyor kendine güveni. Bu da zaten zor olan işi daha da zorlaştırıyor. Size mutluluklar dilerim. Sizin gibi başı dik kadınların sayısı arttıkça şiddet görenlerin sayısı azalacak. Ayrıca bunu burada paylaştığınız için de ayrıca teşekkür ederim. Burada o kadar çok gördük ki "kocamdır, döver de sever de noktasına gelip de kapanan konuları.

iyi de ela'cım erkek egemenliğini iyice içselleştirmiş bir kadına kelimenin gerçek manasıyla kadın denebilir mi yoksa o erkeklerin düzenini devam ettirmeye koşullu bir erkek ajanı mıdır? ben kadın dayanışmasına çok önem veriyorum artık, içimizdeki erkek ajanlarına, her fırsatta erkeklerin alçaklıklarına olmadık bariyerler icat ederek müdafa eden sözüm ona kadınlara dikkat etmeli...:lepi:

canım zaten insanların kndilerini birşeye mecbur hissetmelerinin temelinde istedikleri şeye cesaret edememeleri ve özgüvensizlikleri yatar.. şimdi kaldırıp her boşanamayan kadına özgüvensiz demek mantıklı olur mu endişeliyim.. ama boşanan kadınlara özgüveni yüksek diyebilirim.. kendi adıma konuşayım sürüncemede olan bir ilişkimi bitirebilmek bile o kadar uzun zamanımı aldı ki, evli olduğumu düşünemedim bile. o yüzden bu konularda kararlı adım atanları cesaret edemediklerini yapanları kimse kolay kolay bağrına basmayacaktır..