Kesinlikle, yorumlar gerçeği gormem için. Teşekkürler

Benim de kocam böyle beni biktiriyor Louder

Kesinlikle yerinde bi yorum yanlış olduğunun bende farkındayım K

Kesin değil normal olmayan bir süreç yaşıyorsunuz hem de en az dört yıldır ama siz ruhunuzun iyileşmesi için bir uzmana gitmiyorsunuz. Kim bilir size de ne zarar veriyordur bu düşünceler. Bir an önce görüşmelere başlamazsanız tabii ki çocuğunuzun değil ama sizin bir yerinizden başka türlü nüksedebilir bu rahatsızlıklar. Bu da çocuk için iyi nir şey olmaz takdır ederseniz. Onun için bir an önce araştırıp iyi bir uzmana gidin. Ve çekinmeyin içinizdeki hisleri olduğu gibi anlatın ancak böyle yardım görürsünüz. Onlar sizi yargılamaz zaten. Yargılanacak bir şey yok zaten

Çocuk hiçbir şeyin tedavisi değildir. Ne kötü evliliğin, ne obsesyonun, ne depresyonun. Psikiyatrist ve psikolog tedavisi almalısınız, daha kötü hissedip doğuracağınız çocuğa ve kendinize eziyet riskini değil

Kızmayın elinde olan bir şey değil, oda istemiyor bu düşünceleri, sakin yaklaşın konuşun rahatlatır emin olun birisi sakince konuşunca anlatınca ben çok rahatlıyorum mesela

Kızım olduktan sonra heryerini incelemeye başladım. Deri altı kanamaları var ve lösemi mi acaba diye kendimi buna inandırdım, içimde o acıyı yaşadım. Hayatımı idame ettirememeye başladım ve doktora gittim. En ufak olayımı anlattım:) Sonuç: İleri derecede kaygı bozukluğu tanısı aldım. 7 yıldır ilaç kıllanıyorum. Sizin için en doğrusu bir uzmana gitmek olacak. K

3. Cocuk da olsa daha evhamlarimin artacağı kesin yani G Gareysar

Sadece düşünmekle kalıyorum K

Yok ya az kaldi gözünün üstünde niye kaş var diyecek. Beni çıldırtıyor K

İnanın buna benzer şeyleri bende yapıyorum K

Merhaba iyi geceler herkese Ben 8 yıllık evliyim, gayet guzel giden bi evliliğim var. Eşim iyi bir eş iyi bir baba bunlari dememdeki amaç yani eşimle alakalı psikolojik sorunlarımızın olmadını belirtmek amacı ile yazdım :) çok çocuk sahibi olmak istedik biraz zorluklar neticesinde yavrumuza kavuştuk, ne olduysa yavrum doğduktan sonra oldu bana delirmeler sıyırmalar filen yani herseyi çok takar oldum hatta buraya da konu açıp çok banlandim :) cocuk sağlığı ile alakalı konuları bdv açtım için:) çünkü buradan hızlı cevaplar geliyor site yönetimi beni baya bi konuda ti ye almıştı hatta :):) neyse konumuz bu değil yavrum bu sene anaokuluna baslicak, eğer 2. Bi çocuğum olursa bu takıntılı halimin geçeceğini söylüyor etrafımdakiler sizce gercekden geçer mi yoksa 2 yemi katlanır:) saçma bi konu oldu farkındayım ama öyle yazıp sohbet edip fikir almak istedim sizlerden :) etrafımdaki insanlar sadece 1 çocuğum oldu için sakindiklarimi düşünüyorlar yani bir tane kıymetli gibi görüyor birazda zor oldu tabi onunda etkisi var. Çok korumacı, çok takıntılı, hastalıktan çok korkan, çocuğun her yerini inceleyip sırtımı yamuk gözümü sağ burnumu sol böyle didikliyorum elimde değil ama bunu oğluma hissettirmeyecek şekilde yapıyorum psikolojik onu etkilemeyi hiç istemem ne olcak kizlar benim bu halim ne olcakkk Boleyn Kizi

Çevreniz hep uzmandan oluşuyor sanırım. Hem yeni doğacak bebeği hem anne ve baba olarak sizi etkileyecek bir konuda böyle kesin konuşuyor. Benim de tek çocuğum var. Ablamın da tek çocuğu var. İkimiz de böyle değiliz mesela. Lütfen yetkinliği bile olmayan insanların bu kadar ciddi bir konuda düşüncelerini ciddiye almayın. Sanırım en az üç doktora gittikten sonra çareyi burada arayarak yönetimi bıktırmışsınızdır.

2. cocuk olursa takıntılarınızdan kurtulursunuz demek nasıl bir zihniyet siz şuan kendinizi biliyorsunuz sorun kendinize kurtulurmusunuz? Adı üzerinde takıntı bunu kendiniz atlatamayacaksınız kaldık bir cocugunuz var onu yetiştirmek adına bi psikiyatriste gidip destek alın bu kötü birsey değil gayet olağan sizin ve ailenizin yararına...

Obsesyon olabilir mi? Bi doktora gitmek aklınıza gelmedi mi hiç? Çocuğu etkilememek için çaba vermeyin boşuna. Çocuklar gerizekalı değiller. Sizin yaptıklarınız kadar yapmadıklarınızı da anlayabiliyorlar. Nedenleri tahlil edebiliyorlar ve hiç beklemediğiniz bir anda söylediği bir sözden anlıyorsunuz ki çocuk her şeyin gayet farkında. K

Ben ilkokula giderken bi sınıf arkadaşım vardı. O da tek çocuk ve tüp bebek. Kardeşi de olmamış ondan sonra. Bigün kışın ortası herkes donuyor. O arkadaş şıp şıp terliyor öğretmenimize pencereyi açalım diye yalvarıyordu. Öğretmen tahtaya kaldırdı önlük ve atlet haricinde 6 tane kazak giydirmiş annesi üşümesin diye. Nedense aklıma bu geldi. O arkadaşımla halaa görüşüyoruz. Üniversiteye gittiğinde çok boşluğa düşmüştü. Tek çocuk olduğu ve zor kavuşulan bi bebek olduğu için annesi hep üstüne titreyip kesinlikle hayata hazırlayamamış. Yani uzun lafın kısası çocuğuma belli etmiyorum diyorsunuz ama belli etmeseniz de zarar veriyorsunuz. Yani çocuk bu düşüp dizlerini de kanatacak. Toprakta çamurda oynayıp mikroplara karşı bağışıklık da kazanacak. Her dakika peşinde olmanız özgüven kazanmasını engeller. Bence profesyonel destek alın. Kendinizi düzeltmek için ikinci çocuğu yaparsanız dediğiniz gibi ikiue katlanır derdiniz.

Coook teşekkür ederim, destek almam gercekden lazım oğlumun ellerini nereye dokunsa yıkamak istiyorum kendim de öyle titiz biri değilim abartılı ama mikroplardan çok korkuyorum, avm toplu alanlara girmek izdirap gibi geliyor G Gareysar

Bir psikiyatra gorunmeyi dusunmediniz mi hic?