Umarım bende senin gibi yalnızlığa alışacak kadar yalnız kalmam... kikirikli Canım

Maddi sıkıntı yüzünden evde nette yok bir aydır. Bir iki ay daha bağlatmayı düşünmüyor. Şimdi komşudan giriyorum. kikirikli Canım

çocukla birlikte sıkıntılarınız gidecektir ve istemediğiniz kadar çevreniz, arkadaşlarınız olacaktır diye düşünüyorum :)

Çok teşekkür ederim. gulsende

Yalnız başıma yaptığım şeylerden hiç zevk almıyorum ben. Resim yapmak vs. Sürekli arkadaşlarla olmaya o kadar alışkınım ki. Ne yaparsam yapayım içimdeki boşluk dolmuyor...

Ertuğrulkent taraflarında mısınız? Oturduğunuz semti yeri söylerseniz aktivite bulmak konusunda yardımcı olabiliriz belki. Mesela eğer doğru tahmin etmişsem Ertuğrulkent yeni yerleşim bölgesi olduğu için merkeze gitmek için çok uzak ve aktivite açısından çok sıkıcı gözükür ama büyük sitelerin içlerinde belli bir miktar para ödeyerek katılacağınız resim, keçe yapımı gibi elişi kursları ya da spor salonlarında düzenlenen yoga, plates dersleri vardır ve sosyalleşme açısından yararlıdır. En azından annem resim kursundan tanıştığı grupla bayağı iyi vakit geçiriyor benim gözlemlediğim kadarıyla, kurs dışında da birlikte vakit geçiriyorlar sık sık civar köylerde kahvaltılara ya da şehirde yemek yemeye gidiyorlar buluşup. Bir de yürüyüşe çıkabilirsin bol bol yaşadığınız yerin yakınlarında yürüyüş parkuru olan bir park varsa. Hem hamilesiniz bebeğe ve size iyi gelir hem de yürüyüş yaparken yeni insanlarla tanışabilirsiniz. S

Allah kimseyi yalnızlıkla sınamasın.. S

Burada eşinin desteği çok önemli... Dışarı çıkın gezin illa para harcamak gerekmiyor ki? Sadece parka, açık havaya çıkmak bile çok iyi geliyor insana bu zamanlarda... Bir de şöyle bir durum var... Bebeğin erken olmuş, sen henüz gezmeden tozmadan bebek olunca daha da evde durmak zorunda kalacağın için çok daha sıkılırsın. O yüzden en azından şimdi gezmen lazım ki, ben en azından eğlendim diyebilesin... Ben de tek başıma bir şey yapmaktan zevk almıyorum... Eşim sabret zamanla tam aile olucaz arkadaşlarımıza gidip gelmeye başlıycaz derdi. Şimdi hakkaten öyle. İstanbula yol düşünce hep arkadaşlarımıza gittik, Şu an mesela lise arkadaşım 3 4 gündür bende kalıyor. Aklıma bile gelmeyecek bit şeydi... Farkında olmadan zaman geçiyor, genişliyor çevre... Ama bir arkadaşın daha dediği gibi gerçekten o kadar alışıyoruz ki sessizliğe fazla ses olsun hemen sıkılıyorum... Alışacaksın sabret...

bebeğinin doğumu ile inşallah zaten sağlık ocağıydı, hastaneydi.. derken pek çok yere çıkacaksın.. bu sebeple yeni insanlarla tanışabilirsin.. arkadaşlık kurmak için özel bir çabaya girmeden o hak ettiğin insanlarla elbet bir gün buluşacaksın.. önemli olan iyi seçimler yapabilmek.. herkesle insan samimi olamıyor inan. olduğunu sansa da kırılıp üzülebiliyor fazlasıyla.. seni boğan, yıkıcı değil sana bir şeyler katan dostların olur inşallah..

Teşekkür ederim. Sanırım mesaj atamıyorum. Mail adresini verirsen oradan muhabbet ederiz :)

(( üzülme canım benim ya şartlar öyle olunca yapacak bir şey olmuyor. ben ne desem boş. ne yapalım, sen de kendi başına bir şeyler yapmaya çalış madem başka çözüm yok, çıkış yolu yok... şöyle düşün bak bebeğinin geleceği için, siz şimdi sıkıyorsunuz çünkü borçlar bitecek böylece bebeğin daha rahat yaşayacak

Ben yıllardır bu şehirdeyim ama maalesef tek bi arkadaşım bile yok herkes okul varken yanımdaymış meğer. Allahtan başka bi şehire taşınıyorum bakalım orda nasıl olucak. Evde kendi kendimi mutlu etmeye çalışıyorum. Kitap okuyorum intte oluyorum sevdiğim şeyleri yapıyorum bu şekilde geçiyor zaman... . push ;

biraz sabret doğuma yakın akrabalar da gelmeye başlar zaten o curcuna içinde yalnız kalmaya vaktin kalmaz sonra doğum falan... yaşın da çok gençmiş ben de 20 yaşındayım. anlayabiliyorum seni ve ihtiyaçlarını. ben de arkadaşlarımla yaptığımız partilerde dinlediğimiz müzikleri dinleyip anılarla teselli ediyorum kendimi iyice ruh hastası moduna girdim :) üzme kendini bak sen üzülürsen bebeğin de üzülür. yapacak bir şey yok. haftasonları eşine söylesen şehir merkezine falan gitseniz gezseniz dolaşsanız sana da değişiklik olur hem sosyalleşirsin ikiniz de olsanız en azından insan içine çıkarsınız havan değişir

Haklısın... Sanırım başka çare de yok.. resusitasyon

benimde şimdlik takılacak kimsem yok ya.. gerçekden çok sıkıcı bir durum. lisedeyken çok vardı gene bişeyler yapıyoduk. ama şimdi yok ve hergün pc başında geçiyoo

insan kendi başına da mutlu olabilir.. hamileymişsin, inşallah hayırlısı ile yavrunu elini alırsın.. günlük işlerinin dışında bol bol çocuk eğitimi ile ilgili kitaplar okuyabilirsin.. bazen kötü bir arkadaştan yalnızlık iyidir.. arkadaşlar her zaman mutluluk vermez, önce tek başına mutlu olmayı dene bence..

bursada hangi mahalledesin? AngelicaPickles

Aynen dediğin olayı yaşadım. Farklı bir şehirde, sessiz bir köydeyim. Kimse yok. Başta benimde eşim kızardı ama sonra oda anladı yalnızlığımı... Ben sürekli nette vakit geçirmeye çalışıyorum. Kızım var gerçi şimdi onla çok daha iyi alıştım... Çok sorgulama, üzülmemeye çalış, ben de çok ağlardım üzülürdüm... Komşun varsa hiç ya acaba gitsemmi tanışsammı diye düşünme. Direkt git tanış kaç kişi olursa olsun. Emin ol o şekilde çevren genişler. Muhakkak kendine, yaşantına uygun biribi dost edinirsin... Dediğim gibi çekinme, düşünme hemen git tanış... Gerisi gelir... Allah yardım etsin çok zor biliyorum... Benim 4 sene oldu hala atlatamıyorum ama alışıyor insan, hatta kalabalığı sevmemeye başlıyor :) Amy lee

eşin bu sıkıntını saçma buluyorsa söyleyecek pek çok söz yok aslında. laftan anlamayana yoktur başka lisan. ama kendını internete alıstırıabılırsın, sohbet edersın güvendiğin sitelerde. oyunlar oynarsın, facen varsa arkadaslarını eklersın, filmler izlersin. bu şeklide zaman geçer. zaten bebişin olunca bunları düşünmeye vaktin kalmayacaktır. kısacası bir şekilde kendını oyalarsın.

5 aylık evliyim. Evlilik nedeniyle şehir değiştirdim. Arkadaşlarımı ailemi herşeyimi İstanbulda bırakıp Bursaya geldim. Hamile olduğum için çalışamıyorum ve başka katılabileceğim sosyal bir ortam da olmadığı için hemen hemen 5 aydır kimseyle tanışmadım. Burada oturup konuşabileceğim gezebileceğim tek bir arkadaşım bile yok. Oturduğumuz yerde köy denebilecek kadar sessiz merkeze uzak bir yer. Artık yalnızlıktan o kadar bunaldım ki eşime sürekli arkadaş edinelim, neden arkadaşımız yok gibi şeyler söylemeye başladım. O burada yaşadığı için buranın yalnızlığına alışkın ve benim bu şikayetim ona çok saçma geliyor. Artık benim bu şikayetimden sıkıldığını söylüyor. Artık ona bu derdimi de anlatamıycam yalnızlık sıkıntısını içimden de atamıycam. Ne önerirsiniz? Amy lee

çocuğunuzla birlikte vakit geçirirsiniz :) şimdilik evde kitap okuyun. kendi başınıza birşeyler yapın.. yürüyüş yapın.. dışarı çıkın.. Kendinize yapacak bir eğlence bulursunuz. M

İnşaallah arkadaşım, inşaallah.. resusitasyon

ben de bir ay yurtdışında arkadaşlarımlaydım, istanbula döndüm boşluğa düştüm sanki kimsem yok burada. bütün arkadaşlarım uzakta oturuyor ya da sağa sola gitmişler yoklar. valla seni o kadar iyi anlıyorum ki. ben müzik dinliyorum resim yapıyorum geldiğimden beri. kitap okuyorum. yapacak bir şey yok çünkü. oturduğum yer şehrin tam göbeği, her şey her imkan var ama arkadaşlarım burada değil!! çok sıkılıyorum!! kafayı yiyeceğim

senin yanında en azından kocan var ben 9 ay önce yakınından bile geçmediğim bi ilin köy gibi bi ilçesine atandım kuş uçmaz kervan geçmez. il merkezine 1,5 saat uzak ve günde sadece bir kez araba var çok küçük olduğu için sayılı memur var onlarda evli, hele çalıştığım kurumdaki tek bayan benim. komşum bile yok aylardır iş dışında kimseyle konuşmuyorum desem yeridir. başıma bişi gelse kimsenin haberi bile olmaz haline şükret

net yoksa daha sıkıcı olur tabi.. ama bır arkadas çok güzel önerılerde bulunmus bencede mantıklı. yapacagın başka bir şey yok canım, komsularla kaynaş.

Evet belkide gerçek arkadaşlıkları böyle anlıyoruz. Kendi kendimize mutlu olmak zorundayız maalesef bazı zamanlar... S