inşallah canım. umarım söylediğin gibi olur yeğenimi sevememekten korkuyorum daha şimdiden yeni doğmuş bebek fobisi bendede var hakkımda laf olmasından da korkuyorum aslında biraz. G

Moralini bozmayı asla istemem, görmedende hiç bir şey söyleyemem. Fakat bununla ilgili bir rahatsız söz konusu olabilir. Kesinlikle evlenmeden önce, profesyonel bir destek almalısın. İleride bu nedenden dolayı çok zorluk çekebilirsin. Yeni doğacak akrabanın fazla yanına yanaşmamaya çalış. Aile bireylerin bu durumu fark ederse, ciddi sorunlar yaşabilirsin. Ben genellikle iç karartıcı konuşmam ama eğer tahmin ettiğim şeyse bu ciddi bir durumdur. Dediğim gibi evlilik yaşamadan önce bulunduğun ilde profesyonel bir destek al.

Hayatım sana iyilik yapmak istedim. Sen benim dediğimi dinle, bir uzmana danış. Senin durumunda olan çok kişi ile ilgilendim. Gelecekleri hiç parlak değildi. Belki hatalı olabilirim diye net bir açıklama yapmıyorum şu anda.

Ben de merak ettim şimdi? Bu nasıl bir 'sorun' olabilir ki? G

yanaşmazsam farkederler bahsettiğiniz sorun nedir?

anlıyorum sizi teşekkür ederim ama bahsettiğiniz sorunu biraz açabilirseniz bir uzmanla görüşmeden önce konuda bilgim olsun isterim G

merhaba hanımlar ben daha yeni üye oldum sadece bu konu içinde diyebiliriz konuya gelicek olursak ben 17 yaşındayım ama çocuklara karşı içimde hiçbir sevgi oluşmuyor ama 1ay sonra yeğenim olucak artık ne yapıcağımı bilmiyorum yeğenim doğduğu zaman nasıl davranmam gerektiği hakkında bilgi istiyorum sizden bir çoğunuza saçma gelebilir ama gerçekten çok ciddi bir sorun cevaplar için şimdiden teşekkürler

Aynı sorun bende de var, hatta daha beteri. Çocuklara alışamamanın yanında bende birde hamilelik ve yeni doğmuş bebeklere karşı fobi var. Korku filmlerini göz kırpmadan izleyen ben bir filmde doğum sahnesi gördüm mü saklanıcak yer arıyorum. Mümkün değil bir bebeğe dokunamam (şöyle 2 yaşını geçmiş, yeni banyo yapmış, tatlı, uslu bişeyse orası ayrı. Azıcık oynarım ama 2 saat sonra gene başlarım çekinmeye) Buna rağmen 3 yıl önce en iyi arkadaşımın kardeşi oldu. İlk bir ay kaçtım durdum görmemek için ama nafile. Bi gün arkadaşım tuttu kolumdan zorla gösterdi bebişi. Pekte çirkin bişeydi ufaklık Nedendir bilinmez, bebekleri hala sevmem ama ondan ayrı duramam. Şimdi sürekli kucağımda, beraber oyun oynarız. Arada beni deli eder ama kıyamam sarılırım hemen. Sende de aynısı olucağını düşünüyorum. Göz önünde büyüdüklerinden midir bilinmez bir farklı oluyor onların yeri. Hayırlı olsun bu arada. Sağlıklı bi bebiş olur inşallah:107:

öncedende vardı G

Özellikle bu konu ergenliğin başlarında da varmıydı? Yani sonradan mı oluştu bu düşünce, önceden de varmıydı?