Ailenin cahilliği M

sürekli kafanı başka şeylerle meşgul et. okuyorsan derslerine kendini daha çok ver... kitap oku bol bol, özellikle kişisel gelişim , filmler izle özellikle de 'iyilik bul iyilik yap' diye bir film var onu öneririm :) ve varsa cevrende etkinliklere katıl, tiyatro olur müzik kursu olur... Herşey senin elinde

Allah yardımcınız olsun zor şeyler yaşamışsınız ama artık kabullenip önünüze bakmanız gerekiyor iyi kötü yaşadığınz herşeyi herkesi affedin ne yaşandıysa yaşansın geleceğinizi etkilemesine izin vermeyin odak noktanızdan çıkarın başka şeylere yönelin çalışıyor musunuz, evli misiniz, yaşınız kaç

Burda ailen cok sorumsuzca davranmış evlat acısı çok zor ama yasayan çocuğa sarılarak atlatabilirlerdi size suçlıymussunuz gibi davranmışlar.. Ne yazık ki..

7 yasında erkek kardesınızı kaybetmıssınız allah rahmet eylesın yanı 2 yasından sonra hatırlasanız 5 yıllık anınız var suan 25 yasındasınız yalnızım abısı ablası olana ımrenıyorum dıyorsunuz ben 33 yasımdayım abım 40 kendısıyle gorusmuyorum ne ölüme ne dirime gelmesın dıyorum kardesler her zaman ıyı olmayabılıyor dua edın de benımkı gıbı abınız yok bukadar sene bunun bukadar buyuk etkısınde kalmanız evet hem normal degıl hem dogru degıl aılem benı ıhmal ettı dıye uzulmenız gerekıyor aslında ben sızın yerınızde olsam sunu dusunurdum ben cektım hıc degılse kardesım cekmedı allahım cennetıne aldı ya kalıp benımle bırlıkte bu yalnızlıgı ıhmalı sevgısızlıgı cekseydı dıye dusunurdum

Ha bissy daha var. Haykirsan bosuna. Onlar coktan mazaretlerini hazirladilar. Onlara en iyisi benim demin anlattiklarim. Madem onlar seni aramadi. Inan ki bir gun sen de onlari aramayacaksin. Onlar sana bunu sorarsa o zaman onlara aa yooo bi sorunum yok isim gucum cok arayaamiyorum dersin catlarlar. biraz yirtik ol. Deli sen ol senden tirsssinlar. Ha bide boyleleri cok kirilgandir. Sen arama sorma bak. Ay nadil kirilirlar uzulurler. Yengeni nasil aramazsin. kuzenini nasil tebrik etmezsin. Beklerler falan. Komediler yani eglenirsin.

o nasil doktormus ya. kendi kafanda bitirebilsen bitirirdin. baska drlara git. bu boyle kendi basina yapabilecegin bisey degil.

Masallah hayran kaldim size. Ne kadar metanetlisiniz.. Ornek niteliginde guclu bir insansiniz tebrik ediyorum gercekten.

Yok hayır kardeşim havale geçiriyordu mecbur birine emanet edip gitmek zorunda kalıyorlardı komşumuz da tamam ben bakarım deyip alıyor dügunum var deyip kapının önüne koyuyor kar kış kıyamet başka bir komşu görüp evine alıyor annemin babamın ihmalkarlıgı degil aslında onlarında yapabilecek birseyelri yoktu ki sonucta güveniyorsun bırakıyorsun onları bu konu da asla yargılamıyorum yargılayamam da mecburdular cunku

Çok şükür evet hayatımı kurdum. Çocuklarım var evliyim mutluyum. Hayat devam ediyor kendi kendimi telkin ettim. zaman zaman inişler çıkışlar yaşadım. Halada yaşıyorum senin konunu okuyunca nerelere gittim. Ama iki çocuğum var. Hayatı onlara zindan edemem. Ölüm allahtan zaten çaresi olmayan tek şeyde o değil mi? Seninde benimde yaşadığımız şey ölümün yüzü değil aslında. Neden baba diyince benim gözümün önüne o suret gelsin ki bıraksalardı belki babamı farklı hatırlıcaktım. Şimdi aklımda babamla ilgili hiçbir anı yok. Ben bunun için uğraştım bişeyler hatırlasam belki o görüntüyü düşünmicek gözümün önüne getirmicektim. Anneme anlattırdım falan ama yok nafile. Benzer şeyler yaşamız aslında. Babam ölünce sağolsun bi halam demişki : öküz öldü ortaklık bitti. Düşünebiliyomusun... ve bu halamı ben her bayramda ziyaret ederim eskiden nefret ederdim. Ama baktımki kendime zarar veriryorum. Affettim sende affet ki üstünden yük kalksın hafifle. Allah mekanlarını cennet eylesin inşallah. Yazamıyorumda şuan duygularımı

İnsalalh rabbimin izniyle atlatabilirim her an aklıma geldikçe dua ediyorum tek sığındığım rabbim duanın gücüne çok çok inanırım benim yaşadığım kardeşimin ölümünü kabullenememk degil yaşayacağımız şeylerin eksikligini 17 yıldır hissediyor olmam yani belki diyorum olsaydı daha mı başka olurdu hep bu bahanelere sığınıyorum

Kızdığım icin sormuyorum yanlış anlamayın bipolar bozukluğum olduğu kanısına nasıl vardınız?

Bak bende senin yasadiklarina benzer yasadim. Hayati boyunca annemin calismasina takmis bi sulale. Babamdan nefret eden ama bi yandan tirsan bir anne tarafi. Ablamin guzelligi ve basarisini kiskanan kuzenler. Hep dedikodu hep yalan hep ikiyuzluluk. Gecenlerde kanser olan amcami aradim diye adam cok mutlu oldu. Ve konulari acti cogu seyi saklamama ragmen cogu seyi de yuzune ustu kapali vurdum. 25 yaskmdayken bunu hayal bile edemezdim. Hatta evliligimi suandaki durumumj hayal bile. edemezdim. son yillarsa ben evlenemicem. Yalniz kalcam. Omur boyu annemlere bakarim ya onlara bisey olursa napcam kormusu sarmisti. Ben gokyuzu e bakar cok konusurdum. Cok dua ederdim. Yeri geldi. soylim normalde anlatmam boyle seyleri. Bir gun cok agladim cok cok agladim herseyim ters gidiyodu. Abdest aldim namaz kildim ve agliyorum hep. Secdede cok dua ederdim icimden. O gun cok dolmusum. Hickira hickira agladim. Rabbim bana biseyden mi kizdin. Ben seni kizdirdim da sen bana o yuzden mi cevap vermiyosun. Ne yaptim bilmiyorum ama affet kizma bana vazgecme dedim. Ve agladim yine uzun sure. Sonra elime dua kitabini aldim. Dedim ki icimden Allah im sen bunlari peygamber efendimize hitaben soyledin ama ben sanki bana soylemissin gibi bir dua acip okucam. Lutfen Rabbim dedim. Ve karsima su dua cikti. Duha suresi Kuşluk vaktine andolsun, Karanlığı çöktüğü vakit geceye andolsun ki, Rabbin seni terk etmedi, sana darılmadı da.(1) Muhakkak ki ahiret senin için dünyadan daha. Şüphesiz, Rabbin sana verecek ve sen de hoşnut olacaksın. Seni yetim bulup da barındırmadı mı? Seni yolunu kaybetmiş olarak bulup da yola iletmedi mi? Seni ihtiyaç içinde bulup da zengin etmedi mi? Öyleyse sakın yetimi ezme! Sakın isteyeni azarlama! Rabbinin nimetine gelince; işte onu anlat.

Size son bir kez gör dememeliydiler. Eğer o halini görmeseydiniz bunu atlatmanız biraz daha kolay olurdu. Kolay olurdu dediğim, bir kayıp yaşamışsınız hiç kolay değil ama bu kadar tedaviye tepkisiz kalmazdınız. Bir çocuğa bu yapılmamalıydı.

Anneciğinin mekanı cennet olsun rabbim öbür dünyamızı güzel eyler insalalh ben bana bunları yaşatanları Allah'a havale ettim

Bende anlayamadım İnan'ın emdr tedavisi yapıcaktı ikinci seansta bu şekilde söyledi . push ; A Ankee Nirvana Anneler

6 yıldır kullanmadığım antidepresan kalmadı onlarda artık benim enerjimi hayallerimi hayata dair olan umutlarımı aldı benden 25 yaşındayım ve İnan'ın tüm samimiyetimle söylüyorum size 80 yaşındaki nenelerimiz dedelerimiz benden daha çok hayata bağlıdır

Filmin adi ne acaba msjlarda denk gelemedim

abisi ablası kardeşi olanlara neden imreniyorsun herkesin var mı olsa da iyi mi anlaşıyor.

hiç böyle diyen bir psikolog olacağını da düşünmezdim yani afedersiniz de salak mı o doktor kendi kafamda bitirsen sana neden geleyim zaten? başka bir psikoloğa gidin. kayıp vakaları öyle kolay, destek almadan geçmez.

Aslında imrenmekten ziyade onları görmem dahi kardeşimin aklıma gelmesine yetiyor özenmek vs gibi degil benim hissetttgim şey

Kan bağımız olan çok kişi Yok olanlarda zaten birinci derece akrabalarımız onlarda hiç bir zaman kardeşimin hastalığında arayıp sormayan siz çocukla hastanedesiniz kız nerede ne yapıyor dahi demeyen insanlar ben senelerdir bu yapılan seyleri unutup sindiremiyorum şimdi geliyorlar gidiyorlar hep aklımdadır ben aç ac yatırılırken dugunu var diye oğlunu alıp giderken beni yaşadığımız prefabrigin kapısının önüne bırakıp gidenler varken siz amca yenge dayı teyze olarak neredeydiniz diye sormak haykırmak istiyorum ama olmuyor birsey bpgazımda dugum oluyor susuyorum anamı babamı üzmek istemiyorum 16 senedir atlatmadım atlatamıyorum omuzumda koskoca bi yük varmış altında eziliyormuşum gibi hissediyorum

Amin allah razı olsun

Siz benim konuma "Bakan nasıl bakıyor" gibi sığ bir yorum yaptınız. Bende size diyorum ki "Atlatan nasıl atlatıyor." Boşverin atlatırsınız.

Bi tavrinizi degistirin o zaman. Annenler degisemiyosa sen degis.

Başka bir doktora gitmeni ben de tavsiye ediyorum. Onun görevi zaten senin kafanda bitirmeme yardım etmek. Yapabilsen ona ihtiyacın olmazdı.

Amin allah razı olsun insalalh ben de benim gibi derdi sıkıntısı olanlar da Allah'ın izniyle atlatır sıkıntılarını evet benim derdim nice dertlerin yanında belki de bi hiç bi nokta ama herkes kendi yaşadığını bilir kendi yaşadığını hisseder rabbim bizlerden rahmetini merhametini gücünü kudretini esirgemez insallah

Ben kapali degilim. Birseyleri kendime kalip yapmiyorum. Namaz kilmayi da kendi kendime ogrendim. Hic param yoktu hatirliyorum. Sahaflar carsisindan 2.5 tl ye namaz hocasi kitabi almostim parami denklestirip. Kendi kendime ogrendim. Namaz icin kendimi zorlamadim. Tam tesekkullu yapmak icin beklersem hic bi zaman yapamayacagimi biliyodum. Bende kalktim kilabildigim zamanlar kilmak uzere basladim sonra ister istemez 5 vakte dondum. Su aralar kilamiyorum o ayri. Ama boyle. Hic bisey yapamiyosan kuran ac internetten dinle. Boyle basla. Sonra yavas yavas ilerlersin. Insirah suresi ile baslamani tavsiye ediyorum. Bol bol dinle. Sen onu yapamiyorum bunu yapamiyorum diye elini kolunu baglarsan omur boyu bu mutsuzluk icinde dusmanlarini gulumsetirsin. Zaten belliydi ne olacagi diye. Bu arada kisilik kalibini da biraz zorla. Annenle babanla tartissan bile size laf soyleyenlere cevap vermeye basla ufak ufak. Bunlari yaptikca rahatligin ve kendindeki degisimin farkina varacaksin. B

Aslinda daha cabuk kabullenebilmek icin yapiliyor. Ben babami görmedim. Yurtdışında yaşıyorum babam TRde vefat etdi. Gömüldükten sonra haber verdiler. 15 yildir hala inanamiyorum babamin öldüğüne. Aniden olan bir olaydi. Uyumuş ve uyanmamış. Annemin yanindaydim. Son nefesini veririken yaninda yatiyordum. Annemi kendim yikadim, kefenledim. Mezarina yerleştirdim. Toprağını serptim. Benim icin annemin ölümünü kabullenmek daha kolay oldu. Gözümle gördüm. Elledim. Beynim idak etdi. Size fazla tavsiyem malesef yok. Ben terapi almadim... inancli bir insanim, allaha sığındım. Umarim sizde aşarsınız yakin zamanda

Yazılanları okudukça dahi gözlerim doluyor irade denen birseyim yok aileme de anlatmaya çalışıyorum ama onların da gözleri doluyor ister istemez ben daha da kötü oluyorum

Bilmiyorum belki de boşuna para vermemi istemedi sonuç olarak az para degil seanslar gidiyorum geliyorum ama bir adım ilerleme olmadı bende

Ben de çok takıyordum kafaya. Baktım ki bana bunları yaşatanların keyfi yerinde. Mutlu mesut yaşıyorlar. Onlar keyif yaparken ben neden kendi hayatımı mahvediyorum ki dedim. Geçmişe ait ne varsa maddi olarak hepsini çöpe attım. Geçmişi bir kenara bırakıp geleceğimi düşüneceğim dedim. Gerçekten de öyle yaptım. Ara ara aklıma geliyor ama hepsinin canı cehenneme diyorum. Bu dünyanın ötesi de var ve ben hakkımı sonuna kadar alacağım hepsinden.

Allah'a güç gelmesin ama her Ezan vakti her aklıma geldiğinde dua ediyorum allahım İmanımı güçlendir namazlarımı kılabilmeyi kuran-ı Kerim'i okuyabilmeyi senin sevdiğin kul olabilmeyi nasip eyle diye hep dua ediyorum ama olmuyor o maneviyat bi türlü gelmiyor biliyorum Birseylerim eksik ya içten ihlaslı bir şekilde dua edemiyorum yada gunahlarım sevaplarımdan daha Ağır basıyor . push ;

Ölümün de hayatin bir parcasi oldugunu kabullenin malesef aci bir tecrube yasamissiniz Allah sabirr versin oncelikle kardesinizi unutmaya calismayin kalbinizde yasatin onun hayrina cocuklara sekerler dagitin cikolatalar dagitin mezarini duzenli ziyaret edip cicekler ekin evladini kaybetmis Anne babalar var oyle acilar varki dunyada yazmasi bile korkunc size kotuluk yapanlari Allaha havale edin ve onlari unutun nefret ettikce beyninizde surekli senaryolarla kendinizi hasta edersiniz iyilesmeniz gerek hayatiniza amaclar katin sunu yapmaliyim bunu yapmaliyim diye cabalayin kardes tabiki guzel birsey insallah cocuklariniz olur ve bi eksikligi giderirsiniz kardesinizle birgun tekrar bulusacaksiniz cennette ozaman kadar yasayin onuda yasatin

Amin insallah

öncelikle başın sağolsun cnm. Şu cenaze gösterme olayını bir türlü anlamış değilim. Banada 6 yaşındayken babamın cenazesini gösterdiler son kez göreyim diye. Evet gördüm görmez olaydım keşke 30 senedir her baba kelimesi duyduğumda o görüntü gözümün önüne gelir. Bunca zamandır geçmedi benimki. Bende bi çözüm bulmuş değilim. Bende çoookkk psikolağa falan gittim değişen bişey olmadı malesef.

Ilk dikkatimi cektigin de tam konu neydi bilmiyorum ama esya alma konusu muydu neydi bilmem kac dolarlik bi catal kasik seti miydi neydi aldigindan bahsetmistin az alirim ama iyisini alirim gibi iletiydi. Daha sonra yurtfisinda oldugundan hukuk okudugundan vs gibi bilgilerine denk geldim ara ara. Sanirim ablasi siddet goren enisteye saldiranda sendin. Yine bir yorum da bahsetmistin. Okudugun okuluda söke söke okudun iyi bir konumdasin. Iyi bir nisanlin var. Hayat seni daha fazla yormaz insallah artik. Gercekler cok soguk acılar buz gibi. Insani kendine getiriyor. Inanc konusun da sıkinti yasiyorum ama tam senin dedigin noktada yuregimden atamayip yine ona sıgıniyorum. Tam o inandıgim noktadan sana dua ediyorum umarim hayat seni daha fazla yıpratmasin. B

öncelikle Allah yardımcınız olsun. Kaybın için de Allah rahmet eylesin ama lütfen unutmaya çalış, bol bol film izle, hatırlamamaya calış. Ben 5 kardeş içinde büyüdüm. Bunun zararlarını da gördüm. Asla en sevilen olmadım. Çok haksızlığa uğradım... ablam bi kavga anında anlatmak istemeğim bişey yaptı ve ben 2 yıl boyunca ameliyatlarla uğraşmak zorunda kaldım. Sınav dönemimdi okul yerine hastane köşelerinde süründüğüm için kötü bi liseye gittim. Ve bu da hayatımı etkiledi. Ama artık ne yapabilirim dünüm için? hiçbir şey. Demem o ki elinde olmayan seyler için asla üzülme. Bi kere geliyoruz dünyaya hiçbir şeyi takma kafana. hiç yaşanmamış gibi düşün ve yeni bir 'sen' inşa et. hep mutlu ol :)

Bilmiyorum onu ne düşünceyle yaptılar ama o an yaşadığım şey sanki dün yaşanmış gibi gözümün önünde asla gitmiyor kullandığım nice antidepresanlar resmen hayat enerjimi emdi bitirdi beni 25 yaşındayım 1 hafta evden çıkmadığım oluyor psikolojimden dolayı işimi bırakmak zorunda kaldım İnan'ın ne yapıcagımı nasıl davranacağımı bilmiyorum nasıl bir yardım almalıyım kime gitmeliyim en ufak bir fikrim Yok

İşten ayrılmak zorunda kaldım 25 yaşındayım

Anladım canım belki hayatına biri girse seni gerçekten seven biri sahiplenen biri onunla bı yuva kursan bambaşka bir hayatın olur geçmişin den eser kalmaz umarım en kısa zamanda atlatirsin bu durumu canm

Hiçbi suçun yok bi işe gir ve kendini birine anlat ve sarıl ona... hayatına yön ver.. Bu değersiz insanlar ı cıkar hayatından.. kendini sev ve kendini koru...

Başiniz sağ olsun, kardeşinizin mekane cennet olsun. Sizin durumunuz daha bir ayri, ikizmişsiniz. Ikizlerde duygular bağliliklar daha kuvvetli olur Sanki siz kendi yariniza kaybetmişsiniz. Onun icinde yalniz bir tüm olarak hayatiniza devam edemiyorsunuz. Bir hayat kocundan yardim alsaniz ve EMDR devasi varmiş travmalari siliyormuş. pek bilgim yok ama araştirin

Cok zor bir cocukluk yasamassiniz buyuk kayiplar vermissiniz ama ustesinden gelmissiniz ne guzel. Allah bundan sonrasi icin kaderinizi guzel etsin. Insallah konu sahibide atlatir yasadigi travmalari. Hayat bazilarina tatli bazilarina ize en aci yuzunu gosteriyor iste. Imtihan.. Bu dunyada sıkıntı yasayanlarin Allah sabrini obur taraftada mukafatini versin.

İnan'ın hiç bir çocuğa ana baba gibi bakmıyor kimse ya bağırıyor ya dövüyor ya kızıyor yani bu devirde saf gözün sol göze güveni Yok siz en iyisini yapıyorsunuz ne olursa olsun evlatlarınız yanında olsun

mümkünse tekrar işe başlayın ücretsiz kurslara gidebilirsiniz Allah yardımcınız olsun kardeşim

Ben bunları zaten biliyorum beterin beteri var ben bu durumuma bile şükrediyorum her zaman ama benim de yaşadıklarım bunlardan ibaret değil çocukluk travmam 8 yasında kalkıp başka yere gelip kapıcılık yapmaya başlamamız oturduğumuz sitedeki herkesin bana kapıcı çocuğu aileme kapıcı gözüyle bakıp asagılaması karda kışta 36 hanenin çöpünü toplatması sitenin çardağında her çocuğun oturacağı yeri vardı bi bana sandalye olmazdı o çocuklara börekler pogocalar verilirdi bi bana verilmezdi yani benim de herkes gibi yaşamış olduğum küçük büyük travmalarım oldu maalesef ben herkes gibi 5 yasında yaşamaya başlayıp su yasıma kadar yaşadığım seyleri atlatamıyorum İnan'ın bunu çok çok istiyorum ama olmuyor kendimle bu savaşı ne kadar verirsem veriyim olmuyor

Bilmez miyim? Anne babam boşandığı için ve annem olmadığı için başımda, senin yaşadıklarının aynılarını yaşadım canım. O yüzden bırakmıyorum kimseye. Seni üzmemek için yazdıklarımı silmistim ama okumuşsun. Doktor değilim ama gittiğin her kimse başka bir doktora hatta psikiyatriye git. Gerekirse ilaç da kullan. Bilinç altı temizleme konusunda uzman olanlar var. Istersen onları da bir araştır. Geçenlerde bir üye EMDR tedavisinden bahsetmişti. Olaylara karşı hissiyatını kaybetmekmiş galiba. Bir çok yol var aslında tedavi için. Allah'ın izniyle hepsinin üstesinden geleceğine inanıyorum. Öyle hissettim nedense. Inşallah en kısa zamanda bize güzel haberlerini yazarsın. ❤❤❤❤

Keşke keşke keşke... Elimde olsa bunu başarabilsem

Ağlattin beni ablacım ya

Ben duanın gücüne çok fazla inanan Allah'ın her kulunun duasına bir şekilde cevap vereceğinden Emin'im ama benim briseylerim eksik yani rabbime güç gitmesin ama dualarım kabul olmuyor diye düşünüyorum evet dua ediyorum kalpten inanıyorum ama briseykerim eksik mesela kapanmayı namazımı kılabilmeyi Rabbimin gösterdiği yolda olabilmeyi çok istiyorum ama birsey beni hep geri tutuyor olmuyor o yola bi türlü giremiyorum bu neden boyle İnan'ın bilmiyorum

Mekanı cennet olsun zaten cennette.. Çocukluk travmaları zor atlatılır biliyorum. Bende 10 yaşımdayken babamı kaybettim. Etkisi tüm hayatıma yayıldı. Sanırım kabullenmekle başlıyor iyileşme. Ben babam öldüğünde bir kaç yıl mezarına gidemedim. Resimlerine bakamadım. Bir nevi kabullenmeme. sonra o çocukluk aklıyla yüzleştim. ölümün tıpkı doğum gibi olağan bir akış olduğunu kabullendim. Onun öldüğünü kabullendiğim an ölümle barıştım. Bir gün tekrar kavuşmanın ölümün yok oluş olmadığının bilincine vardım. Tasavvufa yöneldim. Bunlar bana iyi geldi.

Bunlari yaptikca rahatligin ve kendindeki degisimin farkina varacaksin. Demek istemistim. N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Ne hissettirdilerse yüzlerine söylemek seni rahatlatacaktir emin ol. Ayrica ben annemi 7yasinda kaybettim başında oturup gözlerini açıp açıp kapatıyordum ne o uyuyor ki halini ne içimde yarattigi o yıkımı unutmadım unutamadım. Bununla yaşamayı öğrendim. Bize de sahip çıkmadilar cnm ne teyzem ne dayım ne büyükannem günü geldi hepsinin tek tek yüzüne vurdum başlarını eğmeleri beni oldukça rahatlattı dene sende. Ama ısrarla acim geçecek mi sorunda kararliysan cevabım evet geçecek başka canım dediğin bir yakını kaybettiginde ben babamla annemle ilgili her şeyi unuttum

Bilmiyorum akrabalarından yana yüzü gülen olmuş mudur belki istisnalar vardır ama benim ne anne tarafında ne baba tarafında bi samimiyet içtenlik görmüşlüğüm olmadı su zamana kadar

Canim valla ben bunu yaptim. Annemler iflas ettiginde beni yengeme biraktilar. Yaptiklari kotu bisi yoktu ama bi iki kere kirdilar beni kalem kalem aklimda. Biz acken bakkala yazdirdigimiz borcu ellerinde pazar posetleri ile bize hatirlatan dayim. Bizi evine istemeyen tek yasayan babanem. Psikolojisi bozulmasin ders calissi n diye halasina gonderilip ona orda hizmetci muamelesi yapilan ablam.. kiz 2 gun dayanabildi. O unuttu ben unutmadim. Zirh givi aklimda. Sulalede olay oldu calisanbayan neden bizi sildi face den. Neden bizi aramiyor diye. Calisanbayan herseyi yazdi kenara. Ben evlendim dururmum iyi annemle babam iyi diye simdi herkes benmle gorusmek istiyor bide uzerlerini cizdim diye bana kiziyolar. Cok mutluyum kendi kendilerini yesinler. Sumugumu bile atmiyorum onlara. Hoscakalsinlar sende boyle ol. Seni uzmusler hice saymislar neden sende kendini hice sayiyosun ki hicler icin. Seni hor gorduler diye neden hor oldun ki. Ben ben guldum. Gulumsedim. Beni saf aptal sandilar. Oysa caresizlikten cocukluktan yokluktanti gulumsemelerim. Gulumserken yazdim. Simdi de guluyorum hic birini aramayarak sormayarak. Sende oyle yap. Sen iyi oldukca seni soracaklar sen mutlu oldukca kazandikca yukseldikce kendine kurdugun hayatta mutlu oldukca seni merak edecekler. Kardesine gelince oncelikle Allah rahmet eylesin. Yasamadim ama konuscam. Olum boyle bisey. Olu gormedim ama sende gormeseydin de kardesin yine oyle olacakti. Sebebi sen degilsin. takdiri ilahi. Hafizana yazildiysa silemiyosan silme. Napalim yani adli tipcilar hep ceset goruyolar. Bide otopside onlarla ilgilenenler var. Mesele ölu gormekse bunu atlat artik. 6 yasinda degilsin ya da 9 unuttum simdi. Suanda 25 yasindasin ve bir olunun nasil olabilecegini bunun normal oldugunu hatta bunlar uzerinde calisma yapanlar oldugunu biliyosun. Sen yillarca kendini kapatip bunlari kafanda besledigin icin karadelige girmissin. Cik o karadelikten. Disarida hayat var. Ask var. Renk var. Iyi insanlar var. Sen adim attikca Rab sana kapi acacak. Guzel enerjin ve iyiligin sana guzellik getircek. Cok zor anlattim ama bunlar gercek. O antidepresanlari da birak lutfen doktoruna birakmak istedigini soyle en azindan. Ve ilk once ikizinin olusunun normal oldugunu kabullen. En sevdiklerini ne sekilde olmus buluyolar. Neler yasiyor insanlar. sonra da seni degersiz bi sekilde kaoi onunde birakanlara inat guclen guzelles bi selam ver onlara ve kapilarini da sonuna kadar kitle. Gorsunler ama giremesinler kapindan. Kendine gel. Hersey sende.

Allah razı olsun sizinde babanızın mekanı cennet olsun insalalh.. ben 17 senedir atlatamadığım seyi bu zamandan sonra nasıl atlatırım ne yapmalıyım İnan'ın bilmiyorum bir yanım hep yarım hep eksik

kesinlikle düşünüyorum çünkü bi ara bende karamsardım hayata dair... bu filmi izleyin anlayacaksınız demek istediğimi :)

İyilik bul iyilik yap

Antidepresan içim dışım antidepresan artık Ağrı kesici ler bile agrılarıma etki etmiyor

Kızlar hepinize hayırlı geceler ne yapsam bilemediğimden buraya yazmak sizlerden akıl almak istedim ben 25 yasında bayanım bekarım 7 yaşındayken ikizimi erkek kardeşimi kaybettim 5 yasında rahatsızlanmıstı ve iki sene boyunca ailemin çabalamalarına rağmen kaybettik o iki sene boyu hep oralarda buralarda kaldım çoğu zaman aç yatırdılar dugune gidiyorum deyip kapıya bıraktılar karda kışta ayağımda terlik öyle ce biri görsün diye bekledim itirilen sündürülen oldum kardeşimi kaybettiğimiz cenazesinin olucagı zaman bana gösterdiler son bir kez kardeşini gör diye 18 senedir o görüntü hala gözümün önünde 7 yasında bi çocukken kaybettigim kardeşimin acısı hala da burnumun direğini sızlatıyor uç kişilik bi aile olmamız hep yalnız oluşum abisi ablası olan kişilere imrenerek bakıyor oluşum bunu maalesef atlatamıyorum çocukluğumdaki eksikliklerim aile ortamında olamayışlarım bende çok derin yaralar açtı 6 senedir antidepresanlar la hayatımı idame ettiriyorum psikoterapiye gititm ama ikinci seansta senin bu durumu atlatabilmen icin ilk önce Kendi kafanda bitirmen gerekiyor dedi bana suan sadece boşuna para ödersin dedi allah askına bana bir akıl verin ben bu durumu nasıl atlatıcam

Psikoloji master ve doktorama ve en önemli sizin gibi bir annem var, daha çok gençsiniz daha iyi bir hayatınız olabilir...

Bana faydası olucagını düşünüyor musunuz ama düşündüğünüz seyi söyleyin olur mu

Ağlama cnmm bütün bu yaşananlar nasılda büyütüyor bizi. Ben 6 yaşında kocaman bi çocuktum

Söylediğiniz hersey noktasına virgülüne kadar o kadar doğru ki ama bende irade denen güç denen şey sıfır tamam diyorum bugun daha huzurlu uyan kendinitelkin et mutluluk icin sağlık sıhhat için çabala diyorum ama İnan'ın olmuyur asagı tükür salak yukarı tükür bıyık artık o ilaçlar beni benden uzaklaştırdı İnsan kendinden nefret eder mi beni kendimden nefret ettirdiler etrafımda kalabalık samimi içten aileleri gördükçe hep ic cekiyorum ben kimsenin arkasından konuşmam kimse ye kin gütmem ama herkes yüzüme iyi arkamızdan kötü ben bunu sindiremiyorum ben boyle değilim Ailem boyle degil bize neden bunu yapıyorlar neden onca kalabalık içinde biz hep yalnızız diyorum allahım korusun anama babama birsey olsa hayatta TEK'im kimsem Yok tek basıma savaş vericem yalnızlık yalnız kalma korkusu hepten beni daha beter ediyor hep dua ediyorum her ezan vakti her aklıma geldiğinde hep hayırlısını istiyorum herseyin ne fazla para da ne haram lokmada ne lükste gözüm Yok sağlık sıhhat huzur ailem bu kadar B

Psikolojinizi bozan şey küçücük bir çocuğa son kez gör dayatmasının cahilliği zaten.. Bence yanlış bir psikolog seçmişsiniz biraz araştırın bence bu konuda daha uzman kişiler var..

Allah yardımcınız olsun, gerçekten zor şeyler yaşamışsınız.. Allah hiç bir çocuğu anasız babasız ilgiden yoksun bırakmasın.. devletin bakım evine verselerdi bir süreliğine eminim ki daha düzgün iki sene geçirirdiniz.. Dar zamanda yardımcı olmayan hain akraba tayfası hemen hemen herkeste vardır... bir de bizler büyüyüp elimiz ekmek tutunca bizden medet umarlar, yüzsüzce.. ben hepsine kapıyı kapattım, hadlerini bilsinler.. Siz de kırgınlıklarınızı, kızgınlıklarınızı dökün, anlatın, yüzleşin... rahatlarsınız insallah Ölüm ise Allah'ın emri, bugün yahut yarın herkesin yaşayacağı bir gerçek. Siz çok erken yaşta, kötü bir travma yaşamışsınız maalesef.. fakat artık önünüze bakın, geçmişi üzüntülerinizi tekrar tekrar kendinize yaşatarak mutlu olamazsınız İnsallah en kısa zamanda ferahlar, mutluluğu yakalarsınız Allah'a. emanet olun.. N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Sizi anlıyorum. Kardeş acısı şüphesiz çok zor. Şuan ne desem yetmeyecek. bilinçaltı temizliği yapan işinin ehli bir uzmandan yardım alsanız faydasını görürsünüz belki.

Cok zor seyler yasamassiniz Allah yardimciniz olsun. Sizi emanet ettikleri kisilerinde Allah bildigi gibi yapsin. Vicdansizlar. Sosyal hayatinizi kuvvetlenirmeye calissaniz bunun icin biraz caba gosterseniz olmazmi. Spora baslayin isinize geri donun daha yasiniz genc kendinize bir hedef edinmeye calisin egitim olsun kariyer olsun. Yazdiklarinizdan sanki hala 17 sene oncesinde takilp kalmissiniz gibi anlasiliyor ama sunu kabul etmeniz lazimki hayat devam ediyorm. Ben bazen bir yakinimi kaybetme korkusu yasadigimda once cok panikliyorum sonra kendimi telkin etmeye calisiyorum buda hayatin bir parcasi nice insanlar sevdiklerini zamanli zamansiz kaybediyor. Hepimiz bir gun olecegiz bir bebegin dunyays gelmesi ne kadar dogalsa insanlarin bu dunyadan gocup gitmeside o kadar dogal. Kimi savasta oluyor kimi kazada kimi hastalikta. Ne kadar acida olsa bunu kabullenmek lazim. Size sosyallesmeye calisin dememin sebebi acinizi pekistiren seyin en cok yanlizliginiz oldugunu dusunmem. Kuzenleriniz varsa onlarla gorusun arkadas cevrenizle bir araya gelmeye calisin yakin komsulariniz varsa onlarla diyalog halinde olmaya calisin. Dedigim gibi isinize geri donun kendinize egitim hobi veya kariyer gibi seyleri hedef edinin. Kabugunuzdan cikmadiginiz surece toparlanamazsiniz. Dis dunyaya acilin hayatin devam ettigini bizzat yasayin hissedin inanin iyi gelecektir.

Allah razı olsun hepinizden yardımcı olmaya çalışıyorsunuz hiç tanımadınız halde

Allah yardımcınız olsun birçok travma geçirmişsiniz bu çok zor evet bunları kafanda bitirmen gerekiyor ama psikolog yardımıyla hangi şehirde olduğunu yazarsan iyi bir psikolog bulabilirsin.

Başka bir psikiyatra gidin size hem ilaç, Hem psikoterapi yapsın Emdr yöntemini bi araştırın, Kayıpla pek alakası yok gibi bu durumunuzun, daha çok bipolar gibisiniz

Ya ben emdr terapisine inanmıyorum yani nasıl oluyor ne alaka yani beyindeki bilinçaltındaki seyler nasıl silinebilir ilaç degil ki ic bitsin

Siz yine çok şükür kendi hayatınızı kurmuşsunuz evlatlarınız olmuş benim hayatımdaki insan allah razı olsun anlayan dinleyen bi insandır ama ben kendimi sorgulamaktan onunla düzgün bi ilişki yasayamıyorum yani gün 24 saatse ben 22 saat üzgünüm bu sebeplerle onu bunaltmak ta istemiyorum B butuha

Maneviyatınızı güçlendirin. Namaz kılın dua edin. Faydasını görceksiniz.

evet :)

Hani derlerya kelin ilacı olsa diye.. işte aynen öyle. Evde çocuklar babalarına seslendiklerinde ki düşünün bunun sıklığını okadar gözümün önünde o cenaze. zaten farklı sebeplerden de babmın olmadığını senelerce 17 yaşıma kadar sakladım en yakın arkadaşlarım dahi bilmiyordu babamın öldüğünü. Sanırım ben oğlum olduğunda biraz kendimi toparladım. Hala içim acımıyor mu tamamen geçti mi aslaaaaa. Ama çocuklar babalarıyla vakit geçirdikce bu bana iyi geliyo sanırım. Onlar oyun oynarken katılmamaya tüm vakitlerini babalarıyla doyasıya geçirsinler istiyorum çookk anıları olsun istiyorum. Yine nerelere gittim neyse size iyi gelcek bişeyler yazmalıyım değil mi işte bende hemen dağıldım yine kusura bakmayın.

Bak canım kısaca kendi hayatımdan özet geçeyim ben 2 yaşında annemi kaybettim kardeşimin doğumunda vefat etti bu arada 8 kardeşiz 4 kız 4 erkek ben 7 yasina geldiğimde bütün ablalarim evlenmisti ve babam da biz küçük olduğumuz için evlenmek istemedi ozaman ve beni hayatımda hiç görmediğim memleketteki babanemin yanına yolladılar amcam yengem babanem ve ben aynı evde kaliyoduk 8 sene kaldm o evde ve sana yemin ediyorum cekmedigim acı eziyet çile kalmadı yanlış anlamayın bunları bana yabancı olan yengem değil kendi öz babanem yapıyordu aç kaldım susuz kaldım dayak yedim kış günü kapıya atıldım bu arada koydeydi evleri Erzurum'un sogugunu bilen bilir her neyse sonrasında ikinci annem dediğim kadını yengemi kaybettim 25 yaşında kanser hastalığından öldü iki çocuğu yetim kaldı tam onları sahiplenmek istedim annelerine olan borcumu bu şekilde ödemek istedim ki babanem beni evden kovdu 14 yaşında sokakta kaldım bı başıma abilerim amcalarim hiç kimse sahip çıkmadı ablam gelip evine götürdü beni terminalde öylece kalakalmistim ve o 8 sene içinde ne babamı nede kardeşlerimi göremedim kısaca özeti bu hepsini anlatmaya kalksam daha çok psikolojin bozulur uzun lafın kısası 24 yaşındayım şuan ve inan bana beni görsen hayatta böyle şeyler yaşadığıma inanmazsın okadar pozitif ve neşe doluyum ki yaşadıklarımı unuttum mu asla ama onlarla yasamamayi öğrendim gelecege umutla bakmayı elbet birgün bende mutlu olucam demeyi öğrendim kısacası özgüvenli olmayı öğrendim şimdi sana tavsiyem gecmisinle yaşama önüne bak ve şunu aklından çıkarma her zaman beterin beteri vardır

Bana hap verdi psikologum ictim bi sefer bitti. Hapin adi emdr:) azicik okuyun bari de oyle yorum yapin. Yaptilar oldu bende ise yaradi diyorum. İnanmiyorum yazmissiniz.

önerdiğim filmi mutlaka izle...

HAYKIRARAK yanı sana yapılanları o ınsanlara soyleyerek sonra da kendını arıycaksın kendı ıçınde kendini bulacaksın...

Kabullenemediğiniz sadece acı mı, yoksa öfke ve suçluluk da var mı içinizde? Ben olsam önce bunu sorardım kendime. Travma dediğiniz şey bi çeşit duygu yumağı çünkü, siz göz önünde ama önemsiz bi ucundan çekiştirirken bastırdığınız diğer tarafı daha beter dolaşır farkına bile varmazsınız. Kardeşinizi uzun ve sancılı bi sürecin sonunda hele de öyle küçük bi yaşta kaybetmeniz çok acı, kardeşinizle yaşayabileceğiniz ama yaşanamamış duyguların paylaşımların hayal kırıklığı çok acı, aklınızda yer eden o karenin tarifi yok biliyorum. Bunlar ölümün bi parçası. Peki diğer parçalar ne alemde? 2 sene boyunca görmezden gelinmiş, kardeşinin gölgesinde kalmış, temel ihtiyaçları bile karşılanmamış çocuğun öfkesi, kardeşine olan kıskançlığı nerede? O yaşta bu durumu olgunlukla anlamlandırmanız çok zor çünkü. Görülmemekten, sevilmemekten, geri planda kalmaktan, terkedilmiş hissetmekten doğan negatif duygular olmalı mutlaka. Daha da kötüsü yaş büyüyüp de bu negatif duyguları yönlendirmeye çalıştıkça suçluluğa saplanmak. Önce kardeşiniz çocuklugunuzu ve ailenizi çalmış gibi hissetmek ve öfkelenmek.. sonra nasıl böyle hissederim, o el kadarken hastalıkla senelerce bogusmus ve kaybetmis bi cocuk, üstelik benim kardeşim diye kendini suçlamak mesela. Ama bi yandan da giden çocuklugun geri gelmeyecegini bilmek, insanların en mutlu en tasasız hatırladıgı yasları sizin icin kabus haline getiren duruma yeniden öfkelenmek, sonra yine kendinizi suçlamak... Ailenizi suçlamak belki.. Saglıklıydım ama ben de onların cocuguydum, ben niye kapı önlerinde kış sogugunda ayagımda terlikle geziyodum, niye kimse görmüyodu beni, kimse korumuyodu diye kızmak. Sonra onların perişan hallerini hatırlamak ve yine kendinizi suçlamak... Bazen de sadece yaşadıgınız için sevinmek ya da suçlu hissetmek; ikizinizdi düsünsenize. Neredeyse tamı tamına denginiz. Neden ben degil de o ya da onun yerinde ben de olabilirdim hissi... Garip gelecek belki ama kıskanmak sonra. Düşünsenize her çocuk kardeşini öyle ya da böyle kıskanır. Sizin aranızdaki eşitlik ve adalet hastalık nedeniyle bu denli sarsılmışken kim bilir zamanında içten içe ne kadar kıskandınız. Ve bunu göstermek istediginizde yetiskinlerden gelmesi olası tepkileri düsünün. Kardeşin hasta, sen nasıl bencil şımarık bi çocuksun, ayıp vs. Bunların sizi nasıl yaraladığını, öz saygınıza, karakterinize verdiği zararı düşünün. Bakın ben yazarken cümlelerin çoğunu tamamlayamıyorum. Adını koyması zor duygular bunlar. Ama çözebilmek için de önce adını koymak gerekiyor işte. Hepsini "acı" başlığının altına sığdırmaya çalışırsanız yüzleşemezsiniz, acıdan fazlası olmalı. Ama tam olarak adı ne o duygunun, kaynagı hangi düsünce? Bunları bulmalısınız ki istemeden de olsa içinizde yanlış kodladığınız şeyleri doğrusuyla değiştirin. Suçladıklarınızı affedin, öfkenizi dindirin.

Allah ım yorumlar beni benden aldı ya Allah herkesin yardımcisi olsun. Merhametiyle bizlere muamele etsin

Teşekkür ederim. Kader işte. Yaradan öyle istemiş. Konusahibinin konusunu dagitmak istemedim ama benim annem babamda ben 6 yaşımdayken boşandılar. Annem yurtdışına yerleşti. Babam gemiciydi. Ablam ve ben yaklaşık 3 yil istanbulda yanliz kaldik. Neler çektiğimi bi ben bi allah bide ablam bilir. Babam 3 ayda bir gelir, para birakir giderdi. Annem yurtdışında vize işlemlerinle boğuştu. Ben ve ablam tek başımıza istanbulda yaşadık. Sacimin teline zarar gelmedi. Allah korudu işte. Ozamanlar internet vs. Yok. Evde telefon yok. Annem mektup yazardi... ben annemin sesini 3 yil duymadim. Babam zaten gemide... nasil haber etsin? Akraba vs. Kimse sahip cikmadi. Okula bile gidemedik... Ben 2 yil kuran kursuna gitdim... Sonra annem aldina yanina... yeni bir ülke, dil bilmem, cevre yok. Annem mecbur günde 12 saat çalışıyor. Babam TRde kaldi. Gelmedi. Öyle işte. Sonrada adam pat diye öldü. Gencecik. Daha 40 yasinda bile yoktu babam. Sonrada annem... 5 sene sonra. Ben kaldim sap gibi. Bin şükür ablam var. He bide yüreğimde allah. O hep orda. Hic bırakmıyor elimi

Bu irade bende Yok işte keşke biraz daha güçlü ayakları yere sağlam basan bi insan olabilseydim kendimi aciz işe yaramayan hep kötü olumsuz düşünen biri gibi hissediyorum geçmişimi yaşananları asla unutamıyorum aklımdan gitmiyor inanır mısın bu stres bana çeşit çeşit hastalık olarak geri dönüyor ilerde kanser olmaktan bile korkuyorum artık bedenim vücudum yeter diye bağırıyor ama ben bunu beceremiyorum

onları affedip hayatınızdan çıkartmanız lazım hiç mi doktorlar önerilerde bulunmuyor size? sadece antidepresan mı aldınız?

Ne insanlar var yaa. Allah sorsun o pisliklerden. Başka bir doktora git. Bir de bol bol dua et, anne babana sarıl. Allah yardımcınız olsun ❤❤❤❤ A Ankee Nirvana Anneler

Neden seninle ilgilenmediler peki? Kapıya birakmalarinin sebebi ne? Anne baban mı yaptı bunu?,

güzel dualarin icin cok cok tesekkür ederim. icinin güzelligi sözlerine yansimis. bazen geriye bakinca- bunlari benmi yasadim diye soruyorum kendime. bazen üzülüyorum- bazen mutlu bile oluyorum. demekki insan yara alsa bile ölmüyormus diyorum kendime. ve her acinin gectigini biliyorum- bu bilgiye sahip oldugum icin binlerce kere sükürler olsun. genel anlamda gecmisim, cocuklugum hakkinda fazla konusmam zaten. burda acik acik yaziyorum ama cevremden cogu kisi bilmez. nisanlim bile bilmez herseyi. bi ablam bilir, bazen onunla gecmise dalarim. aglarim. gülerim. ben o cirkin anilarin icinde bile güzellik bulmayi basardim - mutlu olabildim. en önemliside bu zaten. umarim cogu insan bunu basarir. benim icin cocuklugum, gecmisim, kamcim oldu. belkide bu sebepten hep gerekenin fazlasini yaptim. yilmadim. halada hep gerekenin falasini yapiyorum. hayatin özeti bu galiba- yilmamak.

Ya insalalh doktorların ilaçların yapamadığını bu film yapar duacınız olurum M

Allah yardımcınız olsun. Yasadiklariniz zor. Ben olsam önce ailemle hesaplasirdim. Bir çocuğu kurtarmaya çalışırken diğerini kaybetmişler ne yazık ki. Siz anlatırken o terlikli haliniz gözümün önüne geldi. Ailenizle bu konuları açık açık konuşup içinizdeki öfkeyi, üzüntüyü, acıyı kusun. Içinizde kaldıkça sizi yiyecek.