1 haftada neden kuyunu kazsınlar ki? Bu gibi durumlarda sosyalleşmek istersen halk oyunları topluluğu mpdern topluluğu veya tiyatro topluluğu v. s. gibi sosyal topluluklardan hangisine kendini yakın hissediyorsan katılmanı tavsiye ederim zaten orda herkes yeni tanışıyor sürekli bir araya geliyorsunuz kimse benle fazla konuşmuyor gibi bir durum söz konusu olmaz

Ya ben konusamiyorum ablalar inanin tikanip kaliyorum oda arkadaslarmfan biri dedi digeri surekli konusuyomus benim hakkmda falan saka gibi sok oldum ben de ama ben gibi davranamiyorum bende de var sorun tikanip kaliyorum bu bana aci veriyo P

sakın uzak durma insanlara, git yurtta da sınıfta da herkesle selamlaş. günaydın de, öğle yemeğini nerde yiyeceksiniz de. şu zamanlar önemlidir okulda. yalnız geçirme. . push ; Mascara like a chalk

Daha 1 haftada dur hele ya... Konuşkan olmazsan sosyal olmazsan insanlara kendini sevdirmezsen kimse sana gelip nolur bizle takıl demez canım. Bu işler kişide biter. Kulüplere katıl muhabbet et insanlarla sus pus oturma sakın. Kuyumu kazıyo demişsin mesela eminmisin yoksa senin hayal ürünün olabilirmi? Bence sosyal fobini atlatman şart bi destek al istersen. mlkctk

Boşver arkadaşı takma kafana hem emin ol, o arkadaşlıkların çoğu dağılıyo... biraz sabret kafana göre bi kaç kişiyi bulursun :) çok insan çokkk dert, sakın üzülme ağlama da... P

Bugun denedim tek takilmayi bi ders vardi zaten anksiyetem hortladi resmen yapamyrm

Merhaba canım. Ben de seninle aynı şeyleri yaşadım yaşıyorum hatta. Sosyal Fobi senin beklemenle düzelecek bir şey değil bunu kabul et. Benim de böyle bir konum vardı daha erken daha erken denmişti. Gerçekten sabır istiyor. Farkımız ben 2. sınıftayım. Az çok sınıftakilerle selamlaşırım ama ötesi yok sanki hakkında kötü düşünürler diye içim içimi yerdi. Hatta bir süre sonra sen çok sessizsin tepkileri aldım. Bugün okul açıldı bıraz daha havadan sudan insanlarla konuşmaya başladım. Geçmedi tabi ki. Ama içime kapanarak sorunları çözemedigimi farkettim. Ben sakin yapılıyım evcimen bir insanım pek gezmem yani. Bak seni çağırıyorlarmış hem neden gelirim demiyorsun ki. İnan bana kantine çağıran bile olmuyordu ilk baş bekledim öyle. Şimdi daha iyiyim ama kabul ettim biraz da benim yapım böyle. Sen de bir yerden başla ben de çok ilerleyemedim ama yavaş yavaş. Zaten bir anda değişmek mümkün değil.

ben kalabalık ortamlardan samimiyetsiz yapmacık tavırlardan nefret ederim. öyle dışarı çıkmayı gezmeyide pek sevmem. lisede çok samimi bir tane arkadaşım vardı. yediğimiz içtiğimz ayrı gitmezdi. üniversitede mecbur ayrıldık.. bu yüzden üniversitenin ilk senesinde çok zorlandım hiç arkadaşım yoktu. okuldan eve evden okula gidip geliyordum öyle bir an geldi ki konuşacak kimsem kalmadığından defterlere günlük tutmaya başladım ailem çok endişelendi. hatta annem doktora götürecekti ölü gibiydim yaa ayy hatırlamak bile kabus sonradan sınıftan bir kızla arkadaş oldum kusursuz değildi hatta beni sinir eden tavırları vardı ama yinede katlandım dost olduk onunla şimdi 3. senem sadece üç tane arkadaşım var çok uzun yazdım ama sana örnek olsun diyeydi. ben depresyonun eşiğinden dönüp arkadaş edinebildim. sen çok kolay edinirsin

Bugun dersleri falan astim doktor prozac yazmisti buraya gelirken uc dort gun kullandim onu da biraktim onun da mi etkisi var bilmiyorum ama cok fenayim annemi arayip aglamak istiyorm gercekten cok yalniz korkak hissediyrm C

Canım keşke fobini okul açılmadan yaz tatilinde yenmeye çalışsaydın. Bunu yenmezsen okuldan tat alamazsın.. inceuclusarjiolanvarmi Kifayetsiz

o şu an kaynaşan kişiler zaten birinci dönem bittiğinde küsecekler merak etme ben aslında keşke uzaktan izlesem diyorum bazen. Biraz da böyle düşünmeni tavsiye ederim kaçırdığın hiç bişey yok bence eksiklik yaşayacağın bi durum söz konusu değil hatta kafan çok daha rahat ama diyosan ki sıkıntı çekiyorum rastgele bir ortamdan değil de ilgini çeken bir topluluğa katılmanı tavsiye ederim en azından aynı işleri yapmaktan keyif aldığın kişilerle muhattap olursun ve bir sohbet konunuz olmuş olur diye düşünüyorum.

Bende üniversiteye gittiğimde kimseyi tanımıyordum hatta ilk gün sınıfımız bile yoktu sadece 3 kişi gelmişti bu sebeple I. öğretimlerle derse girdim tabi kimseyi tanımıyorum ama kendi kendime dedim ki birileriyle konuşmalıyım yoksa zaman geçmeyecek daha sonraki derslerde tek oturmak yerine daha önceden arkadaş olan kızların yanına geçtim. Düşün bu kızlar liseden beri beraber ve üniversiteyi de aynı yeri kazanmışlar zor olmadı aralarına girmek sadece istemek yeterli kendin gibi ol illa arkadaş bulacağım diye kendinden de ödün verme tabi emin ol zamanla arkadaş çevren de genişler sadece doğru zamanda doğru arkadaş:)

yurtlarda genelde farklı bolumlerden ınsanlarla oda arkadası olursun sende nıye oyle anlamadım. Hangı okuldasın? M

Merak etme zaten 1. sınıfın başında birbirinden ayrılmayan 'kankalar' sene sonu gelmeden birbirlerine selam vermeyi bile kesecekler judith35

O can ciger kuzu sarmasi olanlar sadece menfaat icin yanyanadir kimse bir hafta da boyle olmaz. Bn univ. Son sinif ogrencisiyim. Simdi bakiyorum da kimler kimlerleydi ne oldular bence sen tek takilmaya alis uzaktan karakterleri cozumle. En uygununu bulunca harekete gecip tanisirsin. Hatta senin gibi sessiz birini bulsan daha mutlu olursun.

Kapilmiycak gibi degil ki arkadasim nesem ozguvenim hicbsy yok sorun cook iki tane yakin gorunen kiz gorunce o kadar aci cekiyorum ki anlatamam berbat hissediyorum. Bizm yurtta ayni bolumler hep ayni oda ben farkli canim aciyo cok yoruldm cok. Yalnizliktan nefes alamyorm Ratinin Hisleri Hayatafransızkadın. tek ayak

okuldaki bir topluluğa/kulübe katılmayı denesene canım. ben öyle yaptım, dördüncü senemde okulun muhtarı gibiydim yanımdan her geçen selam veriyordu, çok havalı

Tanismis kaynasmislar diyosun.. seni taniyacaklari anlari degerlendir ve kendine guven. Seni de taniyinca sevecekler.. simdilik kendilerine yettiklerine bakma. Onlar icin de her sey yeni. Herkesin bi dengi vardir. Yakinda bulursun ins ortamini. Allah iyi insanlarla karsilastirsin. Universite zor ve gencler gün geçtikçe daha beter olabiliyo dostluk iluskilerinde. Iyi olsun da birak biraz sabret sen kimsenin kuyusunu kazma illa iyi dostlarin olacak ins.. P

Bende yeni basladım eğer istanbuldaysan sana arkadaşlık edebilirim :))

canım yurtta toplu kullanım alanlarında kantinde yemek hanede televizyon odasında falan otur kalk oralarda illa birileriyle tanışıyorsun. birilerinden bişi bekleme nerelisiniz kızlar. yenimisiniz sizde gibi sorular sor. inan kimse sana ters cevap vermeyecektir. hatta insanların hoşa gider yeni geldikleri şehirde insanlarla tanışmak. yemek yiyeceksen tek oturma tek kalan bi kişiye yanında yiyebilirmiyim gibi tekliflerde bulun. herkesle samimi olma herkeside tanı sakın çekinme. ünv ortamında her kızla samimi olursan başına gelecek iş çok olur benden sana arkadaş tavsiyesi. M

1 hafta insanlar ile kaynaşmak için çok kısa bir süre. Siz üniversiteye gelene kadar en azından ilkokul-orta ve lise'den mezun oldunuz ve o ortamlarda tutunabildiniz ki bugün artık üniversiteli bir gençsiniz. Bence çok arkadaştansa iyi arkadaş edinmek önemli. Eğer sosyal fobiniz varsa bu pekçok insanın hayatının belli bir döneminde yaşadığı ve aştığı bir durum. Sizde bunu aşacaksınız. Güzel kitaplar var. Bu konuda internette yazılar var. Bu linkte sosyal fobi ile ilgili bir yazı var. | Yetenek.com | MuhammedBozdag.com|Efendilik hastal1k belirtisi olabilir... | Ayrıca aşağıda size Muhammed Bozdağ 'ın yetenek.com sitesinde çekingenlik sorunu olan bir kişiye yazdığı yazıyı yapıştırıyorum. "Çekingenliğinizi iç döngüye dönüştürmüşsünüz. Çekingenliği derin bir derde dönüştürünce üzüntünüz artmış ve olumsuz duygular da çekingenliğinizi beslemiş. Çözülemeyecek bir sorunu çözmenin çaresi onu sevmektir. Çözülebilecek sorunu çözmenin çaresi de onu küçümsemek, alaya almak, onunla gülüşüp eğlenmektir. Çekingenliğinizle savaşmak yerine onunla oynaşın. dalga geçin, gülün yüzüne... Çekingensem çekingenim. Zamanında saldırıdan koruduğu için lazımdı. Şimdi artık yeterince geliştim ve meydana çıkbilirim diyorsam, bu eski ve artık gereksizleşen kabuğu atacağım düşüncesiyle işe başlayın. Neden çekinirsiniz? Şuar altınıza yerleşen, ayıplanmak, eleştirilmek, hata yapmak, küçükdüşmek, takdir görmemek endişeleri geçmişteki telkinlerinizden varlığınıza yapışmış. İkinci adım olarak işe bu endişeleri tamirle başlayın. Ayıplansanız, küçük düşseniz bedeli ne olacak. Emin misiniz? Ne kadar olacak ve neden kaldıramayacaksınız? Tandıkça, korktuğunuz riskin önemsizilğini fark edeceksiniz ve fark ettikçe de, riske cesaretiniz güçlenecek... Üçüncü adım, küçük cesaret girişimlerini başlatın... Ziyaretlernizi arttırın. Selamlarınızı arttırın. Yürüyüşünüzü değiştirin, omuzlarnıızı kaldırın ve hızlanın, gülümseyerek ve çevreyi görerek yürüyün. Almasanız da alış verişe çıkın... Böylece hayat size kendinizi ifade edebileceğiniz daha büyük ortam ve fırsatlar verecektir. İlk anda heyecanınız kaldırılabilir olacak ve sonra da azalacaktır. Selamlarımla M. Bozdağ"

Yavaş yavaş bulursun kafana göre birini :) biraz cana yakın davran :) Ve arkadaş edinicem, ortam yapıcam vs. deyip de herkese güvenme hemen :) Ben geçen sene çok gördüm 2 günde canciğer olanları :) şimdi birbirlerini tanımıyorlar.

Canım böyle fırsatları kaçırma. Ne güzel sormuşlar yemeği ne yapıyorsun diye? Sen de seni çağırmalarını beklemeden bir şey planlamadım siz ne yapıyorsunuz de? Katıl onlara. Bir de yatay geçiş yapınca sosyal fobin geçecek mi? Peki lisede falan nasıldın? Eğer yeni baş gösterdiyse bu sorunlar bence biraz süre tanı. Zamanla arkadaşların olacaktır. K

Canım kendini çok soyutlama insanlardan. Yoksa sadece üniversite değil tüm hayatın boyunca çok zorlanırsın. Gücünü topla ve bir kez de sen onları davet et dışarı, yemek yiyelim de, çay-kahve içmeye gidelim mi de, henüz havalar tam soğumamışken yürüyüşe gidelim mi de,.. Yap yani bunları. benbirtaneyim

tatlım bir sabırlı ol ya kaynaşırsın biri bir kelime ederse sen iki kelime et odandaki arkadaşlarına kızlar beraber yiyelim akşam de ve sabret hepsi olur..

Edinme. Çok da mühim değil. İnsanlar çok sinir bozucu zaten uzak olmaları daha iyi değil mi? Derslerine çalış yüksek notlar al. Bir süre sonra "noot var mı aplaaaa" diye onlar gelir sana zaten. Ben özellikle uzak dururdum algısına limon sıkılası zatlardan. Sonra okul içinde yazdığım bir öykü yayılınca kendimi bir anda 50 hatunun arasında buldum. Keşke bulmasaydım. Zor kurtardım zavallı ruhumu. Şu üniversitede çevre edinme popüler olma kaygısı film ve diziler yüzünden öylesine kazındı ki gençlerin zihnine, derslerden ve eğitimden önce geliyor bu konu artık. Daha 1 hafta olmuş yahu hele bir dur. E

Ben senın durumunu aynen yasıyorum canım. Hatta bu topıkte acmıstım konuyu cogu o yakın arkadasları bı sene sonra gor sen ılkte gruplasmalar olur sonra dagılırlar dedi. Ikıncı sınıftayım suan bakalım bu sene nasıl olacak. Ek tercıhle gelmıstım daha bı ıkı haftada cogu bırbırıyle kaynasmıstı yanı ek grubada dırek dalamıyosun anca meraba nasılsın buydu muhabbet bazen ıcım cok sıkılıyodu aglıyodum. Ama dur bakalım nasıl olacak hemen umutsuzluga kapılma

Ben kac yildir insan icine cikmadigim icin konusmayi unutmusum simdi bicok kisiden duyuyorum cok kafa kiz cok tatli kiz diye bu beni biraz rahatlatiyo ama anlatacak birsey bulamiyorum ya da anlatmak istedigimi kasilarak anlatiyorum telkin cd filan mi alsam. ((( gulguzeli_28 Guru Anneler