Bunlar bende de var ya Ama dikkat eksikliği olduğunu düşünmedim hiç. Günlük hayatınızı etkilemiyorsa üzerinde durmayın bence. Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Dr eniyisini bilir. Herseyi yarim bırakmanız herseyi unutmaniz isteksizlik dikkatini tam toparlayamama gibi. Bu zamana kdr okulları yarim birakmaniz sanirim hic çalışma istegi ve ihtiyaci olmamasi evde aile tum ihtiyaclari karsiladi evliyken eşiniz. okul ve is size uzak kelimeler kalmis gibi

Teşekkürler biraz bakındım dikkat eksikliği için gitmeyi düşünüyorum umarım ciddiyetsizliğim de buna bağlıdır. Olumlu oy 0 Olumsuz oy SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Merhabalar, Ailem ve çevremdekiler sürekli umursamaz ve anlayışlı olduğumu söyler. Kendimi gerçekten umursamaz sanıyordum ta ki eşimle tartıştığımız da ben neden üzülmüyorum sorusunu kendime sormaya başladığımda kafa yordum ve daha önceki davranışlarımı düşünmeye başladım. Farkettiklerim eski kötü anıları hatırlamıyorum, annem ya da birileri anlatınca biraz kafamda anılar oturuyor gibi ama tamamı yok, olayları ciddiye alamıyorum birşeye çok üzüldüğümde umursama sürem 10 dk ondan sonra niye üzülüyorum ki modu oluyor ve çok normal davranıyorum, ben bile tuhaf hissediyorum neden normal davranıyorum diye başka farkettiklerim de var mesela lise zamanları insanların gözlerine bakamıyordum sonra kuzenim uyarınca bu sefer de fazla bakmaya başladığıma dair uyarılar aldım, başka bi tanesi dersler de en yakın arkadaşımın genelde yapamadığı konuları öğrendiğimi farkettim, çoğu konuyu sonuna kadar öğrenmemiştim ama onun bana sorması muhtemel olan konuyu öğreniyordum, kafamda kendimi onunla yarışa soktuğumu hatırlıyorum. Evlendikten sonra da dikkat eksikliği varmış gibi hissettim birşey yaparken yarım bırakıp başka birşey yapmaya geçiyorum. Öğrenmeyi seviyorum ama öğrenmeye başladıklarımı da yarım bırakıyorum. Galerim de birşeyi araştırırken dikkatimi çeken başka birşeyi sonra bakarım diyip ekran görüntüsü aldığım fotoğraflar dolu. Tramvam yok, ve çok mutlu biriyim ama kafam çok dolu gibi geliyor, birileriyle konuşurken bile saçma şeyler düşünüyorum, konuşmayı sürdürürken de ne düşünmüştüm diye düşünüyorum. Sizce normal mi ve sizde de bu tarz davranışlar oluyor mu?

Bu temas bağımlılığı sanırım Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Diğer belirtileri bilemem ama umursamazlık bende de var. Eğer mevzu çocuğum değilse bir şeyi önemseme sürem max. 30dk. Bence güzel bir şey. Ama diğer kısımlar yani dikkat eksikliği vs bir doktor eşliğinde incelenmeli

Eski mesajlarınıza bakınca doğum süreciniz ile ilgili bir paylaşım gördüm.. buradaki mesajlarınızı okuyunca ise ailesi ile yaşayan, öğrenciliği meslek edinmiş.. relaks bir kadın canlandı gözümde. Evli misiniz? Çocuğunuz var mı? Olumlu oy 0 Olumsuz oy

2nci üniverste okuyorum ama çok çabaladığım söylenemez, lise sonlarda karşılama hotesliği, kasiyerlik falan yapmıştım sadece.

Üzülmesemde kafam dolu yani pek bişey değişmiyor, olayları ciddiye almayınca konuyu direk kapatmaya çalışırım karşımdakinin beklentisine göre konuşurum çünkü suçlu olmasam dahi özür dilemek yada karsimdakini telkin etmek benim için bisey ifade etmiyor. Sonra kafamda olayi ciddiye alsam böyle mi davranırdım acaba, onu gerçekten umursuyormuyum, başka bir konu açsam stres yapmaya gerek var mı, niye stresli konuları geçiştirmeye çalışıyorum hep, Tam kafayı yemelik olayı değil saçma şeyleri düşünüyorum. Ki bu düşünceler de daha da saçma yerlere doğru gidiyor, sonra niye bunları düşünüyorumki diyip kendimi bile geçiştiriyorum. Olumlu oy 0 Olumsuz oy perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Evet, evliyim bebişim de oldu zaten o doğduktan sonra bu düşünceler kafama takıldı onu etkiler mi acaba diye, çok şanslı biriyim hamileliğim, doğumum bile o kadar kolay oldu ki yani 9 ay değil de 1 ay da hop doğurdum gibi geldi. Doğumu bile ciddiye almamışım gibi geliyor, yurtdisina gezmeye gitmiştik ne bileyim beklentim mi fazlaydı da karşılamadı mı acaba orada da umursamaz hissettim. İstediğimi yapabilirim ama hiçbirsey istemiyor gibiyim. Eskiden şuan kadar böyle. Annem zevk alacağın şeyler yap diyor ama umursamazlığım o kadar fazla ki zevk vermiyor, mutsuz değilim ama gereksizlik hissi var içimde hep.

Bu bahsettiğiniz şeyler sizin sosyal ilişkilerinizi, aile hayatınızı, meslek hayatınızı ve bireysel olarak mutlu olup olmadığınızı etkiliyor mu peki? Yani "umursamıyorum ki.. zaten ben mutluyum " diyorsunuz ama aslında yürümediğini gördüğünüz bölümler var mı?

Bence normal bunlar, ben de öyleyim. Sorun olduğunu düşünmedim. Herkesin olayları algılayış ve ele alış biçimi farklı olabilir. Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Peki bir meslek sahibi olabildiniz mi?

Aynen süper bir davranış keşke bende basarsam

Ben birisi konuşurken duyduğum halde anlık algılayamıyor gibiyim tekrar emin olmak için soruyorum ne dediğini falan. Eşim espri yapar birkaç saniye duraklar sonra gülerim mesela herşeyi unuturum ama yaşadığım en basit kötü bir olayı bugün olmuş gibi yaşıyorum keşke onları unutsaydım. Şimdilik hayatımı pek etkilemiyor ama kendimi bazen salak gibi hissettiğim oluyor.

İsterseniz internetten yetişkinlerde DEHB hakkında biraz araştırma yapın. Kafanıza yatarsa bu alanda bilgili bir doktora görünürsünüz. Olumlu oy 0 Olumsuz oy W

Ben çok fazla el. kol yaparım misal. Zaman zaman da farkında olmadan yanımda konusan kişilerin beline elimi atiyorim Bunu neden yapıyorum yahut nasıl gelişti ; onu da bilmiyorum. Veya açık renk bir gömlek, yelek, kazak, ceket vb.. bir şey giymisse karsimdaki kişi, üzerinde sactir veya başka bir şeydir varsa istemeden aliyorum. Bildiginiz yanına yaklaşıyorum ve alıyorum. Olumlu oy 0 Olumsuz oy . push ;

Herseyi yarim birakmam hicbirseyde yeterli değilmişim gibi hissettiriyor. Ve arkadaşlarım ararsa buluşurum, kimseyi aramıyorum kendi halimde tek mutluyum. Sürekli ne gerek var modundayım. Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Olaylara üzülmeme konusunda olmak istediğim insansın yemin ederim.