Merhaba, Yaklaşık 9 senedir bu hastalığı en ağır şekillerde yaşamış biri olarak size yazıyorum, İlk zamanlarımda henüz 18 yaşındaydım şuan 27 yaşındayım Ve ozamanlar ilk kez benim başıma gelmiş sanıyordum ve diyordum ki keşke bunu yaşamış ve iyileşen birini tanısam, sanki öyle birini tanısam umut olucaktı içimde o derece çaresizdim.. Yazdıklarınızın aynısını çok ama çok fazla yaşadım konularıma göz atarsanız daha iyi anlarsınız burada da paylaştım 6 senelik evliyim bu hastalık yüzünden hamile kalmaya cesaretim yok çünkü hamileyken geçirirsem o çocuğu kaybederim diye düşünüyorum çünkü o derece ağır yaşıyorum bu yazdıklarınızı.. Tansiyonunuz yükselir, Başınıza ağrı girer, başınız döner hep bayılacağınızı sanarsınız ama asla bayılmazsınız.. Şu beyin denen organ ne ilginç.. İşte bu durumda siz bayılamayacağınızı biliyorsunuz ama beyninizi kontrol altına alamıyorsunuz.. Çok zor çok yaşayan bilir Allah düşmanımın başına vermesin.. Banada istediğiniz zaman yazabilirsiniz elimden geldiğince yardımcı olurum.. Şunu asla unutmayın, ÖLMÜYORSUNUZ, BAYILMIYORSUNUZ, KALP KRİZİ GEÇİRMİYORSUNUZ ve bu böyle uzar gider bu korkuları yaşarken kendinize sürekli bunları tekrar edin..

nekadar sürede biter bu rahatsızlık.. yoksa hiç bitmiycekmi.. acaba ilaçların dozu arttıkcamı etkili oluyor

arasıra size yazabilirmiyim.. sizden güç aldım S

öyle iyi geliyorki yazdıklarınız anlatamam.. siz beni anlıyorsunuz biliyorum.. tuhaf gelmiyordur inşallah sizde şu oldumu, bu oldumu g ibi sorular.. insan nasıl hissediyor biliyormusun... oleyyyyy ondada olmuş böyle şeyler, demekki normal şeyler yaşıyorum.. diyorum kendi kendime.. anlata biliyormuyum.. bunun üstüne size bir soru. BAŞINIZIN İÇİNDE BİR TUHAFLIK VARMIYDI.. boş bir balon gibi.. sarhoşluk gibi.. başınızın üzerinde uyuşma ürperti hissi.. son günlerdebunları hissediyorum. yazarsanız sevinirim.. benim için bir oleyyyyy daha olur

rahatsızlık ne demek yardımcı olabilirsem ne mutlu bana S

buna sebep olan neydi onu yazarsan hanı ne yasadında böyle oldun belki bi süre verebilirim. ben sadece 6 ay ilac kullandım sonra herkes senin hicbiseyin yok diye diye ilacı bana bıraktırdılar. zor gunler yasadım cok zor sonra hamile kaldıgımı ögrendim ilacı zaten kullanamazdım. simdi iyiyim eskiye göre cok iyi sayılırım evimde tek kalabiliyorum tv izledigimde anlıyorum konsantre oluyorum. arada yine geliyorlar ama birazdan gececek diyorum böyle yaklasınca olaya cok zorlamıyor bu hastalık sana tavsiyem yüzverme o düsüncelerın sadece aklına gelmesi bu hastalıktan dolayı. hicbiri gercek degil. ilacları kullan zor zamanlar icin gerekli ve zamana bırak allaha bırak bi anda gececek bi hastalık degil en az 6 ay da düzelme oluyor S

arkadaşım seni çok iyi anlıyorum bende bi dönem öyle olmuştum yaklaşık 5 yıl kadar sürdü bu durum en son bir psikiyatrise gittim bana dediği kapalı boğucu ortamlarda kalmayacaksın, sana sıkıntı yapan insanlardan uzak kalacaksın hatta telefonda bile o kişilerle konuşmayacaksın dedi, panik olduğun zaman çok sevdiğin şeylere yönel ve kafanı dağıt dedi ikide ilaç yazdı ama adını unuttum çünkü şuan hamileyim diye kullanamıyorum ama eskisi gibi kötü değilim mesela tek yatamıyorum akşamları evde tek kalamıyorum bazen nefesim sıkışıyor sanki duvarlar üstüme geliyormuş gibi oluyor o anlarda kendimi kızıma adapte ediyorum ve rahatlıyorum sağolsun eşimde bu konuda çok destek olu bana buda çok önemli doktorun dediklerinide yapıyorum sıkıntılarım baya azaldı, acaba bulunduğun ortamda seni bu konuda zorluyor olabilirmi yavrus sağlıkla gel

canım bu sorunları bende 3 yıl önce yaşadım dışarı çıkamıyordum.. hastalanmaktan, bayılmaktan korkuyordum.. ama şunu bil ki bu duruma kolay kolay gelinmiyor geçmişte yaşanan üzüntüler travmalar bunun sebebi.. mutlaka sen de geçmişte yaşadığın bir sıkıntının sonucu olarak bu durumu yaşıyorsundur... benimki geçmişte yaşadığım sorunların sonucuydu.. ben bu durumdan namazzla, duayla kurtuldum diyebilirim. şimdi geçmişe göre daha iyiyim dışarıya çıkar çıkmaz veye sıkıldığım ortamlarda sürekli dua ediyorum. parmaklarımla zikir çekiyorum. inan çok faydasını gördüm... her şerde bir hayır vardır belki de rabbim kendine yakınlaşmam için bu sorunu vermiş olabilir. ama sürekli okuyunca allahı yanımda hissediyorum ve korkmıyorum. özellikle bankalarda vb yerlerde sıra beklerken arabayla yolculuk yaparken okuyorum parmaklarımla tespih çekiyorum inan unutuyorum aklıma gelmiyor.. S

kapalı yerlerde alışveriş merkezlerinde sıkıntı hissi boğulma hissi geliyordu.. başım dönüyor gibi geliyordu dengemi kaybediyordum.. biran önce ordan çıkıp kendimi güvende hissedebileceğim bir yere gitmek istiyordum burası genelde evim oluyordu. Ben doktora gittim ama ilaç kullanmadım. çünkü dr bunu kendi başına yenersen daha iyi olur. beynin senin kontrolüne geçiyor dedi asla düşmezsin, bayılmazsın. cünkü o an heyecan seviyen yükseliyor. beyne daha fazla kan gidiyor.. bu durumda da kesinlikle bayılma olmaz dedi. bende uzun süre kendi başıma mücadele ettim işte namazla, duayla meşgul oldum. şu anda çok iyiyim. tek başıma çarşıya gidiyorum. her türlü işimi hallediyorum... aklıma geldiği anda bildiğim duaları sırayla okuyorum... unutuyorum... irem4006

evet oluyordu halada oluyor bazen. kafama dikenler batıyodu kurt gezınır gibi oluyodu. bazende kafamı bastırıyorlar gibi tuhaf seyler. icim yanıyordu durduk yere yada buz gibi biseyler akıyodu bayılacakmısım gibi vs bissürü sey S

yanlız değilsin bir kaç yıl bende senin gibi ağır yaşadım bu ankasite ve panik atak durumunu bir sürede psikoloğa gittim iyi geldi 1 senedir kendim kendimin doktoru oldum şimdi ise iyiyim üzülme inan sabır et sende iyileşeceksin ama içten inanmalısın sıkıldıkça bana yazabilirsin istersen insan konuştukça daha çabuk iyileşiyor

herzaman canım yardımcı olabildigim kadar cevaplarım yavrus sağlıkla gel

bu kulübe iyiki üye olmuşum ssizlerden duyduğum şeylerle nekadar mutlu oluyorum. desteğin ve önerilerin için sağol ara sıra rahatsız edicem kusura bakma yavrus sağlıkla gel

cevap yazdığınız için.. sizdede benim yazdığım ilk mesajdaki fiziksel olaylar oluyormuydu..

Mesajın gelmedi Ben 3ay gittim psikoloğa ama her hafta gerçekten iyileşiceğimi zannetmiyordum Çùnki çok köt&#363;yd&#363;m evde yalnız kalamıyor sokağa yalnız çıkamıyordum kalabalığa giremiyordum daha neler neler saymakla bitmez her an ölecekmiş gibi yaşıyordum zor g&#363;nlerdi çok zor yaşamayan bilemez benim 4yıl oldu geçtimi hayır ama ben onunla baş etmenin yollarını buldum kendimce Mesela d&#363;n uzun yoldan geldim normalde o yol bana zul&#363;m gibi gelirdi ataklardan dolayı yine atak geldi kalp krizi geçiriyormuşum g&#363;ya ben öyle hissediyorum ama ben hasta değilim sadece beynimin bana bir oyunu 5kez tekrarladım inanarak geçti gitti ama bunu öğrenene kadar neler yaşadım eşim artık benden bıkmıştı ailem arkadaşlarım çok zor g&#363;nlerdi hatırlamak istemiyorum bile sende İnan iyileşeceksin tatlım S

yalnız degilsin bende gecen yıl aralık ayında anksiyete oldum enagırından. su an iyiyim evde tek alabiliyorum ara sıra gene git geller oluyor ama takılmıyorum birazdan gecer hasta oldugum ıcın bana öyle geliyor diyorum bu sekilde rahatladım baya. sende bayılmayacagını biliyorsun o yüzden kendini telkin et böyle düsüncelere yüz vermemeye calıs gecmıs olsun S

bu arada namazada başladım manevi huzur çok önemli allaha yalvararak korkularımı önemli ölçüde azaltıyorum kendimi korunmalı hissediyorum ki öyle olduğuna kalpten inanıyorum sanada tavsiye ederim bu rahatsızlığı yenmemde en önemli etkende bu oldu S

sıkıntılar bitmiyyorki.. içime ata ata.. geçim sıkıntısı.. geçen sene oğlumun hakkari şemdinlide askerliği... oğluma çok üzüldüm.. hergün şehit haberleri.10 yaş yaşlandım... . push ;

ben yaklaşık 9 aydır anksiyete hastasıyım.. ilk 5 ay neolduğunu anlayamadım. kansız olduğum tespit edilmişti o sıralar.. bayağıdibe vurmuş kanım.. yaşadığım rahatsızlıkları kansızlığa bağladım.. oysaki kanım yükseldiği halde sorunlarım bitmedi.. sürekli acile gidiyordum.. bir gün bir doktor psikoloğa gitmemi tavsiye etti.. bende randevu alıpgittim.. anksiyete ve panik atak başlangıcı dedi.. evde tek kaalamıyorum.. dışarı tek çıkamıyorum.. duş yaparken bile yanımda kızım duruyordu.. yeni yeni kendim giriyorum banyoya.. dün evde bir tartışma oldu.. o sinirle ilk defa dışarı tek çıktım. evden çok uzaklaşmadan bir pastanede oturdum.. çalışan garson kızada tembih ettim bayılırsam falan şu numarayı ara diye,, aslında bugüne kadar hiç bayılmadım ama hep bu korkuyla yaşıyorum.. hep hastalık düşünüyorum.. camiler ambulans sesleri cenaze arabalarından ürküyorum.. başımın içinde bir dolgunluk hissi var sanki basınç gibi.. en çok bu durum beni zorluyor... hep bayılma duygusu yaşıyorum.. sanki bir süngerde yürüyorum.. bazen nefess alamıyormuşum gibi oluyor.. ürpertiler oluyor.. tomogrofi mr a girdim kafamda birşeymi var diye.. çok şükür temiz çıktı.. bu bile sakinleşmeme yetmiyor.. ölüm korkusu sardı beynimi.. lütfen sizde böyle duygular yaşıyorsanız.. yazarmısınız.. yanlız olmadığımı bilmek güç verecek bana