Amerika, okumuyor ya da çalışmıyorsanız cehennemden bir tik iyidir.. benim tavsiyem arkadaş bulmanız değil, bir bakıcı bulup işe başlamanız ya da okula dönmeniz üzere olacak.. arkadaş bulamazsınız kolay kolay, bunun sonu da depresyon..

O kadar iyi anlıyorum ki sizi bizde aynı durumdayız iki fark bizim türkiyede olmamız ve çocuğumuzun olmaması bir tane arkadaşı olmaz mı insanın ama yok işte insanlar ciddi manada görüşmek istemiyorlar ben buna kanaat getirdim artık yok ne yapsak ne kadar uğraşsak olmuyor ilk adımları atıyoruz tamam güzel ama karşıdan geri dönüş olmuyor ne yapacağımızı şaşırdık ki biz eşimle cidden hiç sosyal değiliz yani ev kuşuyuz tabiri caizse bu durumda bile insan arıyoruz siz sosyal olduğunuzu söylemişsiniz sizin için daha da zordur illaki. Biz çözüm bulamadık maalesef sürekli insanların peşinden koşmakta istemiyoruz

Nicki tekrar okumak zorunda kaldim cunku acaba ben mi yazdim da hatirlamiyorum dedim:)) ayni ama nasil ayni durumdayiz anlatamam. Bir cift insan yok etrafimizda. Herkese hediyeler dagitirim ziyaretlere giderim elestirilerimi kendime saklarim hep iltifat ederim sohbetlerimi hep seviyeli tutmaya gayret ederim, esim benden de beterdir saygi ve nezaket konusunda ama olmuyor. Biz herkesi evimize binbir rica minnet davet edebiliyoruz ama kimsenin aklina gelmiyoruz nedense. Aile de cok yakin olmayinca sadece ikimiz oluyoruz. Zehir dilli insalar olucagina yalniz olalim nolcak ki diyoruz ama bir kahveye cagiran olmayinca uzuluyor insan. Herkes is yerinde cok super muhabbet girla ama 5 ten sonra kimse kimseyi aramiyor. valla amerikada gurbette olsam daha iyi ortam yapardim diyorum cunku turkiyede beni ve esimi evine davet eden on kisiden 5 i amerikali veya kanadaliydi zaten. Samimiyet ictenlik candanlik coktan olmus bizim insanimizda.

Gurbette değilim ama aynı durumdayım. iki küçük çocukla sanırım bu tarz ilişkiler pek mümkün olmuyor

Ben sizin kadar arkadas canlisi bir insan degilim, hele evime gelsinler evine gidiyim olayini hic sevmem ama pazar yurtdisina gidiyoruz ve saka gibi ama simdiden orda arkadaslarim oldu, daha yuerini gormedigim en az 10 kisi beni bekliyor kahve icmeye Bunu da sosyal medya sayesinde edindim, facedeki o ulkenin gruplarina uye olmustum, takip edip bilgi edinme amacli, kendiliginden yazisarak mesajlasarak bi cevre edindim Facedeki gruplara bi bakin derim, elbet sizin yasadiginiz sehir icinde vardir boyle gruplar

olmayanlar kendisi istemiyor değil bana göre biz misal çok istiyoruz gidelim gelelim gülelim vs vs ama yok tıkanıyor bir yerde ya da seni kullanmaya çalışıyor karşı taraf o yüzden geri çekiliyorsun mecburen

Hanimlar merhaba, Birazcik kendimden bahsedeyim, ben 7 yildir ABD de yasiyorum, tr de iken ogretmendim, ABD ye gelince master yaptim, doktora yaparken 2. cocugum dogdu ve cok zorlandigim icin biraktim. 1 senedir hicbirsey yapmaksizin evdeyim ve iki cocugumla ilgileniyorum. Esim asiri yogun, hem okuyor, hem calisiyor, malum iki cocuga da biraz vakit ayirinca baya baya yogun. Biz esimin egitimi ve staji ve benim egitimlerim sebebiyle 7 senede 5 defa farkli sehirlere tasindik. Diger tasindigimiz 2-3 yerde hemen ortam yapabilmistim ama son iki defaki tasinmalarimizda bir turlu arkadas yapamadim. Cevremde insanlar var evet, turkler var, ama herkesin kendine gore bir cevresi/akrabasi/esi, dostu var, olmayan da sanirim yalniz takilmak istiyor, cok gordum boylesini, saygi duyarim. Son 3 yildir yalniziz, evet baya baya yalniziz. Cok yogun, ogrenci bir es+iki cocuk ve ben. Kimsenin arkadasi degilim ve kimse de benim arkadasim degil. Onceki yasadigim yerlerde surekli kahvaltiya, yemege, caya, piknige, parka, gezmeye gittigimiz arkadaslarimiz vardi, surekli telim calardi, birkac whatsapp grubum vardi, teli elime aldigimda 150 mesaj olurdu vs vs. Simdi hic yok. Cevremdeki insanlara bakiyorum, millet aksam olunca tum aile arabaya dolusup ev oturmasina gidiyor, haftasonlari bir misafirlesme trafigi, hele yaz olunca buradaki turk marketten et alirken 1 saat once randevu almak gerekiyor cunku herkes mangal icin et aldigindan cok yogun oluyor kasap. Hatta gecen gun bizim kapi caldi, pek bir merakla actim baktim, bir bayan vardi, "X abla burada mi" dedi, yan tarafin misafiri yanlislikla bize gelmis megerse Onceki konumda da bahsettim, ben sosyal bir insanim, hayatim boyunca hep arkadas ortamim olmustur, cok kolay insanlarla ve cevremle kaynasirim, misafir de severim. Az once bir kek yaptim, bir de cay, cocuklar da uyudu, gelin de beraber cay icelim, kek yiyelim diyecegim birileri yok ya Sadece bir arkadasim var 1,5 saat uzakta, ona yazdim da, o da keske yakin olsak gelsek dedi. Yani o kadar yalnizim ki instagram hesabimda fotolarimi en fazla 40 like aliyor, o da zaten bir defa oldu, onlar da cocuklarimin en guzel, en cici halleri. Hep ayni kisiler, univ. den kalma kankalarim, birkac kuzen ve birkac esimin akrabasi :) O kadar yalnizim ki gecen sene bu ayda oglum dogdu, sagolsunlar uc aile tanidik arkadas hastaneye ve eve ziyarete geldiler, bir okuldan arkadasim, bir abd li komsu, iki de 1 saat uzaktaki esimin arkadaslari olmak uzere toplam 7 aile ziyaret etti. Bu kadar. Instagramda ABD nin farkli eyaletlerinde birkac tanidigim var, millet surekli kisir gununde, o cay senin, bu gun benim, arkadaslarla kahve keyfi vs. Soruyorum nasil boyle ortam yaptiniz ABD de, benim yok diyorum, bizim ortam iyi cok sukur, olmayinca olmuyor, takma kafana vs diyorlar. Benim ortam yapamamamdaki en buyuk neden cok tasinmamiz tabi ki, bir sehirde en fazla 3 yil yasamisiz, digerinde 1 yil, digerinde 2, burada da 7 ay oldu. Yurtdisindaki arkadaslarim, cevreniz var mi? Nasil olustu? Arkadaslarinizla biraraya gelip 5 saatin nasil gectigini unuttugunuz oluyor mu? Gelsin kisirlar, gitsin pogacalar seklinde masalar donatiliyor mu? Nasil geciyor gunler anlatsaniza... Not: Kalbimi kirmayin hanimlar, konum sizi acmiyorsa beni incitmek icin yazmayin. Gurbet kimine cok zordur, yasamayan bilmez. Gelin Turkiye ye de demeyin, esimin isleri var su an gelemeyiz, ilerde belki o da olur.

türkiye de yaşıyorum 13 yıldır aynı şehirdeyim hatta 6 yıldır aynı yerde oturuyorum bu anlattığın özlediğin şekilde bir hayatım yok bu arada ABD de arkadaş edinmek farklı bri şey galiba arkadaşlarımız ABD de yaşayıp TR ye döndü ve sokakta arkadaş edindiler Türkler Hintliler vs vs bildiğin Bursa da geldikten 3-5 ay sonra böyle değişik değişik sokakta arkadaş buldular bana çok ilginç gelmişti mesela kızlarına doğum günü yaptılar misafirler biz erkek olanın iş arkadaşları yan komşuları ve sokakta tanıdıkları 3 aile idi anladığım kadarı ile aBD de bir arkadaş edinme furyası var benim TR de hiç arkadaşım yok kimse ile kısır günü vs yapmıyorum watssap grubum vs de yok oğlumun arkadaşlarının annesi ile cumartesi 13030 16 30 arası takıldım ve yoruldum çocuklar büyüyüp kreşe vs başladığında senin de çevren genişleyebilir

Emin olun Türkiyede de eskisi gibi bir arkadaşlık ortamı ve kavramı kalmadı. Bakın bende burada kimseyle görüşmüyorum Yani ülkemde gurbette gibiyim.

Abd de yaşayan bir yakınım çocuklarını alıp tüm gun parka gidiyormuş sabah 10 akşam 4 parktalarmis yemeklerini orada yiyor tüm gün orda takiliyorlarmis çocuklar oynarken oda çocuğunu getiren annelerle sohbet muhabbet derken o şekilde arkadaş edinmiş sizde bunu deneyebilirsiniz

Emaan arkadaşı ne yapacaksın, hem çocuklarında varmış aç bi anime yap çayını, kekini, pastanı çocuklarınla ye, izle. Hem her yaşa uygundur death note, 80 yaşında izlesen bile keyif alırsın.

Şaşirdim vallaha koca ABD okadar türklerin faaliyetiniz olmasina. Siz zatennirda tüm türk kadin ve aile alişkanliklarini yaşiyorsun, burda bilen öylesi kalmadiki. Artik akşamlari kimse toplu bir misafirliği gittiği yokki. Herkes kendi işinde güvünde

Kelimesi kelimesi benim durumumu ve cevremdeki insanlari anlatmissiniz. Ailecek gayet muhabbet edebildigimiz, gorustugumuz arkadaslarimiz vardi, bir araya gelince ya da mangala vs gidince hersey cok guzeldi ama var ya binbir nazla, zorla zorla gelen ve giden tipler. Hani biz sanki cok muhtaciz ya. Bir yere gidilecegi zaman da son dk iptaller falan, iyice moralimiz bozuluyordu esimle donup de geri oturdugumuzda. Yani zaten 2-3 cocuklu, 30lu yaslarda, gurbet ellerde yasayan insanlariz, kimse kimsenin hasretinden ve sevgisinden catlamiyor, amacimiz bir araya gelip 2-3 saat hosca muhabbet edip, coluk cocuk oynatip ayrilmak, bu neyin kafasi, bu neyin soguklugu, bu neyin nazi niyazi? "Onlar beni cagirana kadar bi daha cagirmayacagim kimseyi dedim." Yani sonsuza dek :)

yasadiginiz yerdeki sosyal medyadaki expat gruplarina, anne cocuk veya ebeveyn gruplarina uye olun, bulusmalar vs olursa katilmaya calisin. spor salonuna gidin, grup derslerine katilin. illa turklerle bir cevre olusturmak istiyorsaniz, konsoloslugun etkinliklerini takip edin, veya erzurumlular dernegi tarzi yerlere uye olun.

Bu forumda memleket topiği gibi bişeyler var. Ya da nerde yaşıyosunuz gibi. Yaşadığınız eyaleti yazsanız blki burdan arkadaşlar çıkar D damdan

Paylaşımlarım 40 like alıyor ne alaka, ona takıldım? Arkadaşı gerçekten zaman geçirip paylaşacak bir şeyler olsun diye mi istiyorsunuz like için mi? Bunu düşünün.

ABD yine sosyal, arkadaş canlısı tiplerin olduğu bir yer. Almanya'ya gelsen ölürsün herhalde panpa. Arkadaş canlılığı yok, bir muhabbet edelim, işten sonra bir kahve içelim falan asla yok, mallardan kurulu bir toplum. Hayatımı çürüttüm valla. Yazın UK ya da Portekiz, İspanya vb basıp gidiyorum.

Ama Amerikadaki Türkler gercekten biraz mesafeli. Ben bu düzeni kolay yapmadım, çok zorluk çektim vs diye düşünüp çevrelerine pek kimseyi yaklaştırmıyolar. Oysa siz de 3-4 yıldır ordaymışsınız. Yeni taşınanları bulun onlarla kaynaşın :) Bi filmde görmüştüm. Eğer bi gruba dahil olmak istiyorsan, grubun en zayıf üyesini belirle ve onunla çok yakın ol. Sonra onun sayesinde gruba dahil olursun diyordu. İşin şakası tabi :)

Ben ayni durumu Turkiyede yasiyorum. Arkadasi akrabayi gectim, kafanin uyacagi insan bulmak zor. Ayni frekanstan olmadiklarimizla dolu etrafimiz. Inanin oyle olacagina hic olmasinlar diyorum ben. Siz belli ki cok cana yakin cok sicak bir insansiniz. Elbet aradiginiz ortami saglarsiniz bir gun. Yalniz Abddeki ortama da cok sasirdim. Burdaki Polonezkoy, Kumburgaz havasi gibiymis ne degisik.

Eğer müslümansanız cuma günü camiye gidin derim. Bir sürü farklı milletten oluşan bir muslim community olacaktır. İlla türk olsun demiyorsanız, bir çok insanla tanışıp kaynaşacağınız garanti.

Merhaba ben eğitim sebebiyle 3 yıl ingiltere abd arasında gittim geldim. Başlarda hiç arkadaşım yoktu ilk uzak yalnızlığım ingilterede oldu. Hava hep çok kötüydü ruhum çok daralıyordu panik atağım vardı ülke değiştirmek benim için hayal gibiydi. Başlarda Türk çok aradım şöyle bir Türk kahvesi içeyim memleketimi çok özledim diye. Ama sonra komşularımla arkadaş oldum, bir şekilde çevrem genişledi. Daha sonra bu vesileyle Türk arkadaşlarım da oldu. Yabancı da olsa arkadaş edinmeye çalışın yalnızlık çok zor en azından eşiniz yanındaymış. Buna da şükredin. Ben amerikaya gittiğimde saat farkı yüzünden çk zorluk çekmiştim. Canım istediğinde annemi bile arayamıyordum sizin baya uzun süre olmuş, mutlaka arkadaş edinmeye bakın yoksa hayat uzakta gerçekten çık zor

Paylaşımlarım 40like alıyor kısmına takıldım

Garaj satısı falan gibi bişey yapsanız filmlerde hep öyle samimi oluyolar :) Carsı pazar markette bişey alırken saga sola laf atsanız mesela ay bu xxx nasıldır acaba hic yaptınız mı falan gibi Varsa derneklere üye olsanız Kadınlar icin kurslara gitseniz Ne bileyim

Ozguvenim var cok sukur de iste nasil insanlar birilerini ya da birbirini buluyor anlamiyorum ya. Sosyallesmek icin psikoloji videolari izliyorum, forumlar okuyorum, ortamlara giriyorum, ilk adimlar atiyorum, insanlari evime davet ediyorum, her davete gidiyorum. ABD ye geldigim ilk sene cok yalnizdim, ne yapsam olmadi, davetler, kekler, borekler, asureler, binbir cesit sofralar havada ucustu, bir kisi de donmedi. Sonra o evden tasindik, tasindigimiz yerde bircok turk vardi ve gece gunduz bitmeyen oturmalar, muhabbetler, geziler, mangallar, ortamlar oldu. Ordan tasindik, yeni yerimizde bizim ev uzakti herkese ama bir ortam vardi zaten hemen ortama kaynadim, hemen telimde whatsapp gruplari, oturmalar, davetler, gelip gitmeler boldu. Oradan tasindik 2 yil boyunca iki arkadas vardi tasindigimiz yerde, onlarin da kimsesi yoktu, cok calistim arkadas olmaya ama bir turlu olmadi. Bir araya geliyoruz, guzel vakit geciriyoruz, hep goruselim vs laflari havada ucusuyor, ayrilinca aradan 3 ay gecse kimseden ses cikmiyor yine. Sonra iste yine tasindik. Yine ugrasiyorum ortam yapmak icin de olmuyor su an. Sorun can sikintisi degil, gercekten canim sikilmiyor, zaten iki cocuk herseye ancak yetisiyorum, ama bir tanidik, bir arkadas, bir mesaj, bir cay ictigim birisi ya da birileri yok.

Turkiyede de eskisi gibi bir ortam olmayabilir evet ama burdaki kadar degil ya. En azindan isteyen ortam buluyor. Burada istesen de yok.

Doktoralarimiz icin geldik ve donecektik. Sonra benim doktora yarim kaldi, esim de is buldu simdilik, malum biliyorsunuz hem ekonomik sartlarin iyi olmasi, hem egitim, yasam kosullari bizi simdilik burada tutuyor. Ozellikle de esim gitmeyi hic istemiyor su an, cunku tam kariyer basamaklarini yukselerek ciktigi donemde ve cok heyecanli. Arkadasim yok/yalnizim gibi durumlarla onu hayallerinden edemem. Zaten biraz ortam yapsam benim de gonlum olacak da yalnizlik, muhabbetsizlik bataklik gibi beni icine cekiyor. Yalnizliktan kactikca o kosar adimlarla bana geliyor.

Yok bu yeni tasindigim yerdekiler degil, oncekiler. O sekilde dusunduklerini sanmiyorum, 2 senedir taniyorum sonucta. Tuhaf bir iletisimsizlik vardi. Tuhaf yani adini ve tarifini koyamadim, bir araya gelince guzel bir muhabbet, hep yapalim, hep toplanalim tarzi konusmalar, burada birbirimizden baska kimimiz var ki vs vs tarzi yaklasimlar, ayrilinca dugmeye basmis gibi kacmalar... Gercekten anlamadim o arkadaslari.

Benim adimla sanimla actigim instagram hesabimda bile kimse yok, o kadar gezip tozup, cocuklarla da egleniyorum oysa. Bu anlardan guzel kareler paylasiyorum 20-30 like zor aliyorum Gecenlerde annemin resmini koydum instagrama 40 like almis. O yuzden pek cesaret edemiyorum. Guzel yazdigimi soyler arkadaslar hep aslinda. Fotografa da merakliyim, cok guzel kareler yakalar, ceker ve paylasirim, ama iste malum yalnizim. Arkadasinizin hesabi ne? Soyleyin takip edeyim :) Cok takip ettigim hesap var ABD de olan. Hepsinin mutlaka birkac kisilik arkadas ortami var, ya caydalar, ya kahvede, ya bir yerde bulusmuslar, ya cocuklari beraber parka goturmusler, ya beraber avm geziyorlar, haftada bir defa da olsa bulusuyorlar. Ben de zaten her an her sn etrafimda birileri olsun demiyorum ki. Bir iki arkadasim olsun mesajlastigim, bir ay benden haber alamadiginda oldun mu kaldin mi merak etsin mesela, ben de onu tabi. Haftada bir terapi niyetine 2 saat bulusalim ve ayrilalim mesela. Daha once oldu ve dagildik, yine neden olmuyor ki.

Meet up diye bi uygulama vardı, biz eşimle amerikaya gittiğimizde çok faydasını görmüştük. Yerli yabancı bir sürü insan geliyor etkinliklere Bi de amerika için türk bi forum var, oraya üye olup deneyimlerinizi paylaşabilirsiniz. Kk gibi. Yerleşik olarak usa de yaşayanlar buluşuyolar diye biliyorum. Newyorktaysanız Newyork Fenerbahçe derneği bayaa aktif, onların aktivitelere katılın, maç izliyolar, piknik vs yapıyolar Eşinizin iş yerinden samimi arkadaşı yok mu? Onlarla takılabilirsiniz

Buradaki Türkler neden böyleler ben anlayabilmiş değilim Bakın Arkadaş olmayı geçtim, kütüphanede çocuğumla Türkçe konuştuğumu duyuyor, kendisi telefonla Türkçe konuşuyor. Ama dönüp bir selam vermiyor, gülümsemiyor. Hastanede bir karı koca karşımızdan geliyor, Türkçe konuştuğumuzu duydular. Birbirlerine Aa bunlar da Türk minvalinde birşeyler söylüyorlar, selam sabah vermek yerine :) Eşimin, iş arkadaşlarının hanımları ortamında, önce bizim bir gurubumuz var, sen de gelir misin diyen hanım. Grup çok kalabalıklaşmış gibi birşeyler söyledi sonra da Bir daha aramadı. Benim kendileri ile ayni dini guruba mensup olmadığımı öğrenmiş :) Çok da önemli değil ben zaten gidip geleyim dost edineyim diye üzülmüyorum fakat ciddi manada bu kendi hemşerisinden bir selamı sakınan insanları anlayamadım cidden. Hiç umudum kalmadı Türklerden. Umarım siz de eski güzel ortamınızı yeniden kurarsınız.

Onların çocuğu var mı peki . push ; MissCherryBlossom

Süresiz mi oradasınız peki? Ufukta geri dönüş var mı? Biz eğitim için geldik, bitince döneceğiz. Resmen şafak sayıyorum şu an

Artık bol bol sorulara maruz kalırsınız sonra terk arayan soran olmaz buda kk klasiği

Ben de sizin gibi hissettim hani ben davet ediyorum ya sanki ben cok arkadas meraklisiyim, cok yalnizim, kendi halime asla yasayamiyorum da bu arkadaslari o yuzden davet etmisim gibi. Oysa amacim ortam olusturmak, ilk adimi atmak. Hani ben davet ederim, sonra o davet eder, sonra oteki, sonra beraber piknik yapariz, bir dogumgunu partisi de oteki yapar, diger yapar vs. derken arkadas ortami samimi ve mesafeli bir sekilde olusur. Cunku diger tasindigim yerlerde hep boyle oldu. Ben bir davet ettiysem bir dahakine digeri, oteki, bir digeri vs oyle gelisti olaylar ve gayet de muhabbetli hos ortamlarimiz oldu cok sukur. Anlamiyorum ya esimle 6 aile taniyorum, kac defa bir sekilde davet ettik, organizasyonlar yaptik, o andan sonrasi gelmiyor. Sadece "biri" - ki cok sukur diyorum o olmasa artik resmen insanliga karsi umudumu yitirecegim- ariyor, soruyor, davet ediyor, ayda bir gorusuyoruz ve de mesajlasiyoruz. Diger 5 ailenin 5 inin de hic davet etmemesi, her defasinda ayrilir ayrilmaz muhabbeti kesmesi normal mi?

Isteyenin oluyor derken, cevremde gordugum, arkadas yapmak isteyen kisilerden bahsediyorum. Gelip-gitmeyi, oturmayi, kalkmayi, konusmayi seven herkesin bir cevresi mutlaka var. Ben de istiyorum ve bu konuda gayet de girisken oldugumu dusunuyorum ama yok yok yok. Gunubirlik geciyor su andaki ortamlarim. Millet geliyor ve gittikten sonra tum iletisim sifir. 3 ay-5 ay yoklar. Ya da yeni tasindigim yerdekiler. Ben cagiriyorum 1, o cagiriyor 2 ve sonrasi yok, kendi gruplarina geri donuyor insanlar ve orada takiliyorlar. Yoruldum HappyLifeXx

Insallah tatlim, cok sagol

Canım benim... Zor gerçekten, ben TR de olduğum halde ark sayım az o yüzden burada işte konuşuyorum sağolsunlar bazı insanlarla. Oranın ortamını bilmediğim için bir şey diyemiyorum. Kolay gelsin, sıkıntılı bir süreçten geçiyorsun belli. A

Ben de yurtdisindayim; devamli burda kalma fikrini sicak bulmuyorum hic :) Belki siz de tam ait hissetmediginiz icin gecmistrki ortaminiza ozlem duyuyorsunuzdur. Belli bir yastan ve aliskanliklardan somra da zorlasiyor sIkI ortamlar yaratmak.

Biz de eşimle 1.5 yıldır yurtdışındayız ve aynı dertten muzdaribim. Yaşadığımız yerde zaten çok Türk yok, olanlar da kendi aleminde takılıyorlar. Türkiyede o kadar sosyal bir hayatımız vardıki, o günleri çok ama çok özlüyorum.

Parklara takılın türklerin marketi büfesi dernegi var oralara sorun kreş çocuk oyun guruplrı var onlara bakın ev doktorunuza semtinizdeki çocuk ları olan ailelerle tanışmak istediğinizi yalnızlık çektiğinizi söyleyin kekinizi alın komsu kapıları çalın biraz zorlayın etrafı tanıdıgın tanıdığı şeklinde ilerlemeyi deneyin

İnsanlar gerçekten çok art niyetli hani ben bundan nasıl çıkar sağlarımın peşindeler nedense karşılıklı muhabbet, kafa dağıtma çabası, değişik bir faaliyet filan umurunda değil kimsenin bir ay boyunca haftada iki bana gelip bir defa evine çağırmayan biriyle sınandım yenilerde, iş yerindeki arkadaşları davet ettim ağırladım bir hafta sonra ayy bu hafta da gelelim ikramlar ne güzeldi diye yüzüme söylediler üç dört defa hani şaka da değil gelin desem hemen gelecekler gelsinler ama niyet kötü maalesef ki kendileri konuşma arasında söylediler misafir kabul edip evimi kirletemem diye çok şaşırmıştım dedim demek insanlar böyle bakıyorlar olaya artık

Canim haklisin katiliyorum az insan cok huzur da, su an resmen "sifir" insan modundayim. Herkesin bir aile dostu, arkadasi, misafiri, misafirlige gittigi, hosca vakit gecirdigi, telde haberlestigi, gorustugu birileri olur ya. Olmayanlar da kendisi istemiyor zaten. Ama isteyenin oluyor.

güle güle gidin güzelce yerleşip huzurluca yaşayın buraları aramayın hiç

Bunu da ben yazdım sandım bir de insanların nazı niyazı bitmiyor hani ben onlarsız bir hiçmişim onlarla görüşmezsem nefes alamazmışım gibi bir tavırlar, davranışlar zerre umurumda değil kimse artık ki bizim burda kimsemizde yok eşim ve ben o kadar ama yine de az insan çok huzur

Bende 9 yildir yurtdisindayim. Calisirken hic yalnizlik cekmedim, isyerinden cok arkadas edindim ama annelik iznine cikinca illa izole oluyorsun. Birde daha kucuk bir sehire tasindik, bir tane Turk yok :) Hatta hic yabanci yok herkes yerlisi, aralarinda kirmizi isik gibi siritiyorum zaten :) Ilk baslarda cok bunaldim ama artik alistim ya, cagiran olursa gorusuyorum, davet edeni bende davet ediyorum o kadar. Cocuklarim bana yetiyor. Bikac sene sonra ise donecegim zaten, bu boyle omur boyu gitmeyecek, oyuzden sukunetin tadini cikariyorum, dua ediyorum, spor yapiyorum, cocuklarimla ilgileniyorum, mutfakta vakit geciriyorum. Dedikodunun girla yapildigi fitnenin gorusmek adi altinda kol gezdigi davetlere katilmaktansa yalniz olmayi tercih ederim acikcasi.

Iki cocukla boyle seylere hic fakir ayiramiyorum malesef. Ama kurslar, dernekler tarzi yerlere cocuksuz iken cok gittim, hem sosyalleseyim, hem arkadas falan bulayim, hem vakit gecirip kendimi gelistireyim diye de o zamanlar da olmadi. Gerci ilk zamanlar komsu arkadaslarim cok iyiydi cok sukur. Ahhh ahhh o gunler ve eski cevrem neredesiniz, keske yine toplansak... Hepimiz farkli yerlere dagildik is durumlari dolayisiyla.

Kac defa cagirdim kac defa... Kac defa mesaj, arama, cay daveti, yemek, mangal partisi, dogumgunu partisi vs vs yaptim, hem misafirperver davrandim, hem gayet elibol, comert davrandim ama geri donus yok, olmuyor. Insanlar yiyip, icip ayriliyor ya da bazen davetime de gelmiyorlar ve geri donusu yok. Tabiki de birkac kez de bizim gitmisligimiz oldu ama ayrilinca tum muhabbet bitiyor, aylarca ne arama, sorma ne de muhabbet yine olmuyor. Bir zaman sonra gercekten de boyle davranan kisilere karsi inanilmaz icim soguyor, aylar sonra bir mesaj yazsa bile cevap veresim gelmiyor. Bir daha bir daha cagirip illa da sartlari zorlamak icimden gelmiyor.

Benim arkadaş grubum hava iyi olduğunda sahil Kenarında buluşur iki saat konuştuktan sonra dağılırız grup karışık herkes birşey anlatır terapi merkezi diyorum ben hepsi gülüyor tabi arkadaşlar ile bugün buluşamadık hava yağmurlu bir de iki samimi arkadaşım var ama bunlar da yakında değişecek İstanbula göç var benide bu endişelendiriyor M I N E R V A İzaha gerek yok, gördünüz yürüdüm çıktım. 🚶🏻♀ tek ayak cezası Anneler

Özel değilse sen nereye gidiyorsun Milana? Hayırlı olsun inşallah :)

Onu esprisine soyledim, sosyal medyada oyle aman aman cok like alayim diye iddiasi olan birisi degilim. Ama bir cevrem olsa, sevdiklerim olsa ya da onceden de olsa bari sosyal medyada takiplesiriz. Hani o bile yok. Uzaktan, sosyal medyadan takiplestigim ve karsilikli begenilestigim birileri bile yok.

Küçük çocuğum varken benden herkes kaçardı karşı komşu dahi asık surat yapardı bir iyiliğini görmedim o yaşlı cadının çocuklarınız küçük ya ondan olabilir

Gecen seneki yerimde de, bu senede hep oyle yaptim, yapiyorum zaten, parktan cikmiyorum ozellikle de yazin. Birileriyle tanisip ayakustu muhabbet oluyor bazen, bazen de olmuyor. Ama "arkadasim" seviyesine gelmiyor, gelmedi.

Ben de Türkiye'deki yalnızlardanım. 8 ay önce eşimin ailesinin yaşadığı ile taşındık mecburen onlarla görüşüyorum ama inanın zerre paylaşım yok aramızda mecbur kalmadıkça konuşmuyorum bile. Eltimi severim onunla sohbet ederiz o kadar bir ara sık sık onun akrabalarıyla takıldık iyi hoş insanlar ama yüzeysel muhabbetler işte. İki kere oğlumun okulundaki velilerle bir araya geldik yine aynı... Ben de kafa dengi kimse bulamadım havadan sudan muhabbetleri de istemiyorum eski arkadaşlarımı çok özlüyorum sadece. Zaten iki çocuğum var günler geçiriyor bir şekilde. Siz de başka bir ülkede olduğunuz için yalnız kaldınız zannetmeyin kendi ülkesinde olup da yalnız olan da çok

sizin kadar olmasa bile benzer yaklaşımlarda bulunduk çok defa ama dediğiniz gibi insanlar anı yaşıyorlar sanki günü kurtarıyor gibiler yani bugünüde bunlarla geçirdik tamam yarın başka birşey ya da başka birileri olsun zihniyetindeler anladığım kadarıyla ha bunun yanında insanları davet edince herkeste bir şımarma yada sen beni çağırdın her türlü beni ağırlamalısın ben sana çok değerli vaktimden veriyorum sen bana muhtaçsın modu oluyor sanki öyle saçma bahaneler öne sürüyorlar ki insan bir daha görüşüp konuşmak istemiyor dediğiniz gibi biz artık vazgeçtik kendi kendimizi oyalama yolunu seçtik

Esim zaten bas asosyal. Aslinda ozunde hic asosyal degildir de is ve okul yogunlugu ve de isinin olusturdugu yalnizlik Ve evet hic is arkadasi da yok, normal arkadasi da yok.

Okadar çok yalnızım demiş icerlemissiniz ki sarılasim geldi :) Çocuğunuzun yaşına yakın çocuğu olan kafa dengi güzel insanlarla karşılaşırsınız inşallah

Hem turkiyedeyken hem de ABD deki ilk 4 yilimda hep guzel ve sosyal ortamlarim oldu, arkadaslarim, tandiklarim, aile dostlarim oldu. Yaptigim keki yalniz yesem bogazimdan gecmeyecek ortamlarim oldu Olmayinca olmuyor mu, kader mi, Allah in imtihanimi nedir bilemiyorum icinde bulundugum durumu.

Artık çoğu ilişki sosyal medya mecrasında yaşandığı için insanlar yüzyüze görüşmeye vakit ayiramiyor maalesef. Açıkçası ise dönmeden önce iki çocukla Türkiye'de bile sizinle aynı durumdaydım. Hatta yakın bir arkadaşımla sürekli WhatsApp dan konuşuyorduk sadece. Geçen bulunduğum şehre geleceğini öğrendiğimde ohh be ne güzel yüzyüze görüşecez diye bir araya geldik abartmiyorum ilk bir saat cidden ritmi bulamadık. Sonrasında alıştık konuştuk ama içten içe biliyorum ki telefondan konuşma yaparken ki halımızı daha çok sevdik. Böyle versiyonuda var Dediğim gibi bence bir YouTube kanalı düşünün. Temizlik ve yemek üzerine olabilir. Bir el yeteneğiniz varsa onun üzerine. Çok kitap okuyorsunuz okuduğunuz kitap yorumları şeklinde.

YouTube kanalı açın. Gerçekten "Real life with two kids" tarzinda. temizlik falan. Ki emin olun siradan bir Türk bayanın temizlik aliskanliklari baya kişiyi etkiliyor oralarda. Yemek falan yapın türk usulü yada onların yemeklerine türk enstanteneleri katarak. Bnm bir arkadaşım sizin gibi sikilirken böyle bir kanal başlattı. şimdi 100k takipçisi var. Hatta aynı yerde oturdukları ama bgne dek konuşmadığı bayanlardan YouTube da görüp gelen olmuş. Su an sosyallikten başını kasiyacak halı yok.

İşte kilit nokta bu böylesiniz gibisi fazla bu yüzden yanaşmıyor da olabilirler şahsım adına konuşuyorum şu anki yaşadığım binada 4 aydır yaşıyorum karma bir bina öğrenci bekar aile hepsi var aile olanlar bir iki defa beni oturmaya çağırdı ilkine gittim bir daha gitmedim davet se etmedim çünkü gitsem ya da davet etsem yapılacaklar belli arkadaş arıyorlar görüşeceğiz falan bana göre değil böyle komşuluk ilişkileri belki yeni tanıştığınız şehirdekiler de bu şekilde düşünüyordur o yüzden arkadaşsız kalmışsınızdır

Amerika çok tuhaf bir yer. Amerika da 5-10 yıl yaşayan herkes Amerikalı oluyor. Çok bireysel takılan, hep en önce ben diyen insanlar. Siz de göre göre onlara benziyorsunuz. İlişkiler genelde yapay. Okulda, işte vakit öldürecek insan bulursun, ama kolay kolay güçlü arkadaşlıklar çıkmıyor bu ilişkilerden.

Jessica tull var bnm sıklıkla takip ettiğim. Şimdi siz arkadasli falan video çekmeyecekseniz en iyisi bu bayan. O denli sıcak ve motive edici ki. Emin olun böyle birşey açarsanız hem sosyallesemiyorum sıkıntınız azalır hemde bı sure sonra gelir kapısı bile olur. Bu bayanın ilk videosu ve son videosunu karşılaştırın evindeki en küçük ayrıntıyı bile buradan kazandığı gelirle kendi yaptı. Özgüveni yükseldi ve çevresi genişledi. ImTheDevil I'm a devil of my world Anneler

Keşke Amerika lafını açmasaydınız sırf ondan dolayı merak uyandırdınız bence sorulara cevap vermeyin onlardan zaten dost olmaz merakını giderdiğin izde ne arayan nede soran olur

Çocuk oyun grupları tabii ki :)

tabiki normal değil ama insanların bakış açısı, düşünce yapısı çok farklı veyahut farklılaşmış insani özelliklerimizi kaybediyoruz günden güne galiba çünkü her aramada ya da her hatır sormada alt metinde "bu benden ne isteyecek? ne derdi var şimdi bunun?" baloncuğunu okuyabiliyorum resmen ben de bir üyenin yazdığı gibi kurslara filan mı katılsam diye düşünüyorum bu aralar turtix

Bebek zaten uslu ve zararsiz ve zaten arkadas ekibimde de kizima arkadaslik yapacak birini ariyorum. Genelde zaten cok var 3-4-5 yaslarinda cocugu olanlar.

Ben disarda gorusmeye de raziyim. Ama kimseyi davet etmiyorum artik cunku insanlarin nazlanmasi sinirimi bozuyor. Yani 4-5 kere ust uste disari cikalim plan yapalim diye davet ettigimiz, yani uyumlu olacagimizi duaundugumuz, ciftler aaa su aaa bu deyip agiz yuz egince bi daha cagirmak icimden gelmiyor artik. Hani iyi vakit gecirmemis olsak diyecegim ki ondan istemiyor ama o da deil gibi. Ben gurur yapmam sevmem gereksiz bulurum ama zorla gurur yaptirdilar bana. Onlar beni cagirana kadar bi daha cagirmayacagim kimseyi dedim. Allahtan kardesim ve kuzenim yanimda da bir nefes var etrafimda.

Avrupa da bir ulke :) Tesekkur ederim

Simdi kis oldugu icin gidemiyorum ama iki senedir tum yaz parktan cikmiyorum ben de. Gecen sene park sayesinde 2 arkadasim olmustu bu sene yine tasindik. Yine park sayesinde bir-iki arkadasim oldu bu yaz ama onlarin kendi arkadas ortamlari var, beni hic arayip sormuyorlar. Buradaki durumum yalnizlik ya da sevilmemek degil, tanistigim kisilerin kendi ortamlari zaten oldugu icin yeni tandiklari birine vakitleri ve kontenjanlari kalmiyor anladigim kadariyla.