Benim raporumu beğenmemezlik yapmıyor da sürekli ne zaman döneceksin mevzuları oluyor. Ben de kendi psikolojimden dolayı mı rapordur yöneticidir çok takıyorum diye düşünmüştüm. İşten çıktıktan sonra yeni yerinizde anlayışlı oldular mı kronik rahatsızlığınız konusunda? Olumlu oy 0 Olumsuz oy zeynones

Böyle bir yöneticiye çalıştım. Evet raporu düşündüm, raporu aldım. Kadın aldığım raporu beğenmedi. Her gün defalarca aradı, ilaçlardan baygın gibi yatarken açmadığım için ailemden ulaşmaya çalıştı defalarca. Var böyleleri. Kronik hastalığım o dönem körükleniyordu, işten bi çıktım ben o kadar da hasta değilmişim.

Ne yaparsan yap yaranamazsın, kanunun sana verdiği hakları kullanarak, ekstralara girmeden sorumluluğun neyse yap ve yöneticinle muhatap olmamaya bak. Anlaşılan o ki, yeni yetkiler abine ekstra large gelmiş.

arkadaşlar öncelikle yöneticilerinizin v. s ailenizi aramasına izin veremezsiniz. siz çocuk musunuz da okul müdürü velinizi arıyor :) haklı olduğunuz durumlarda tepkinizi yerinde ve ölçülü vermelisiniz. konu sahibi arkadaş; inan yaşadığın stresi anlıyorum. hem de çok... uzun zaman sonra rapor almam gerektiğinde raporumu almayı, telefonuma bakmamayı, gerektiğinde hastayım lütfen rahatsız etmeyin demeyi öğrendim. başta bu duruma alışman zor olur ama inan bir yerinden başlamak zorundasın. elbette yüzleş. onun baskısı yüzünden stres ve sıkıntı yaşadığını, ama bu durumun uzun sürmesine izin vermeyeceğini belirtmelisin. Olumlu oy 0 Olumsuz oy yazarhanim35 Yazar

İşimde başarılı olduğum için bir süredir üzerimdeki sorumluluk arttı, sorumluluktan şikayetçi değilim ancak yöneticim artık eskisi gibi değil. Son aylarda içinde bulunduğum birimde çok ciddi değişiklikler oldu, bu sebeple de yöneticimin yetkileri arttı. Önceden bana abi gibi davranan adam şu anda inanılmaz farklı davranıyor. İşe başladığımdan beri aynı adamla çalışıyorum, eskiden işe gelirken mutsuz olmazdım ancak şu an çok mutsuzum. Benimle ilgili mutsuz olduğu bir nokta yok ancak sürekli olarak iş arkadaşlarımı eleştirmek için ortaya attığı laflar beni huzursuz ediyor, başkalarını da ettiğini düşünüyorum. Bence bireysel olarak konuşmalı eleştirilerini ama bunu söyleyince öyle olmaz diye karşılık veriyor. Zaten bu konuda mütevazi davranamam gereğinden fazla sorumluluk sahibiyim. Kronik rahatsızlığım var çok ağrı yapan, ben geçtiğimiz yıllarda her gün bu rahatsızlığı çekmeme rağmen toplasanız yılda 5 gün rapor almışımdır en fazla bu yüzden. Elimden geleni yapıyorum yani ağrıyla çalışarak bile. Ama geçtiğimiz haftalarda çok rahatsız olmama rağmen beni işte tuttu ki işlerimi bitirmiştim sadece onun gözden geçirmesi gerekiyordu ve vaktinde yapmadığı için beni hasta hasta işte tuttu. Arkadaşlar, bana karşı olmasa da bu eleştiri yağmuru, beğenmemezlik yetmezmiş gibi bu da ortaya gelince ben kafayı yemeye başladım. Geçtiğimiz günlerde gecenin 2sinde kronik rahatsızlığım yüzünden ağrıyla uykudan uyandım, o anda tek düşünebildiğim ben nasıl rapor alacağım ya bana bilenirse ya sıkıntı çıkarsa oldu. Ağrıdan kıvranırken yöneticinin tepkisini düşünmek normal bir psikoloji değil. Bu yüzden kronik rahatsızlığım tetiklendi günlerdir ağrıyla yatıp kalkıyordum. Raporluyken aklımda işe döneceğim gün ya çok ağrım olursa sorusu vardı. İnsan yerine konmak istiyorum. Ülkede o kadar insan yerine konmuyoruz ki, sanki çalışmak için yaşıyoruz gibi davranıyor herkes. Özellikle benim yöneticim. Derseniz ki niye işten ayrılmıyorsun: Yaptığım işi seviyorum, aldığım para tam olarak hak ettiğim bir meblağ olmasa da başka bir yere gittiğimde bu miktarın yarısını ancak verirler ve iş yerim gözümde şu an güvenli yer çünkü iş hayatına gözlerimi burada açtım. Ne yapayım, zamanında abi gibi olmasına güvenerek beni huzursuz eden bu insanla yüzleşeyim mi? Huzurumu istiyorum. Ağrılardan çok bıktım, her gün ağlamaktan hastayken bile işi düşünmekten çok bıktım. Ben insanım, çalışmamın sebebi hayatımı idame ettirmek fazlası değil bunu anlamak niye bu kadar zor anlamıyorum. Uzun oldu ve dağınık oldu ama düşüncelerimi toplayamıyorum. Kusura bakmayın. Tarihe göre sırala Oylara göre sırala zeynones

Sonrasında kpssye çalıştım, bebek oldu tekrar çalışamadım. Ama stresin körüklediği bir rahatsızlığım olduğu için belki hiç uyanışa geçmeyecek onu da bilmiyorum.

aynısını benim yöneticim de yaptı hastayım yatıyorum gözlerimi açamıyorum bana ulaşamamış babamı aramış. yine benzer şekilde cenazemiz vardı zır zır beni arıyor duymamışım telefonu defalarca aramıştı o zamanlar. Olumlu oy 0 Olumsuz oy zeynones

Çok rahatsız edici ya. Birinde annem çocuk çok hasta iş yapmayı geçtim yemek yiyip su içemiyor yoksa işe gelirdi zaten demiş.