Hangimiz çocukluğunu özlemezki? Annesini ve babasını kaybetmiş arkadaşlar, Allah onları nur içinde yatırsın Sizlerde çocuklarınıza güzel anılar yaşatıp, iyi anneler olun Anne olunca çocukluğunuzu daha az özleyeceksiniz, niye mi? Siz o yıllarınızda canparçalarınızı dünyaya getirmemiş olduğunuz için.

çok duygulandım yaa... benim çocukluğum çok parlak değildi özlüyormuyum belki... biraz... oda sadece her şeye rağmen hayat dolu oluşumu... çok küçük olmama rağmen büyümek zorunda kaldım hayata bir sıfır yenik başladım... en kötüsüde kendi annene babana annelik babalık yapman onlar çocuk ben küçücük yaşımda büyük olmak zorunda kaldım... çocukluğumu yaşayamadığım için hala çocuksuyum... ahhhhhh yaşanamamış çocukluğum aahhhh

Bu gün öyle şeyler düşündüm ki... hayatım gözümün önünden film şeridi gibi geçti derler ya benimkide öyle oldu. en çok çocukluğuma boğuldum. gözlerim en çok o zamanları özlemiş, karanlıkların, tozların arasında kalan çocukluğum... hatırlayabildiklerim kısıtlıda olsa msumiyetim çok net yansıdı gözlerime. nasıl bi aileydik, kardeşim 2 kardeştik hatırladıpım zamanlarda. ananemin evinin üst sokağında oturduğumuz günler canlandı gözümde, dedem Almanyadan geldiğin de küçük kırmızı bir teyip getirmişti bize hediye. babamla onu almaya gittiğimizi hatırlıyorum babamın elinden tutarak hoplaya zıplaya. mutlu bir kız çocuğu, tüm saflığımla sokakda gülümseyişim... ne oldu ona, gülümseyişime ne oldu benim, benim çocukluğuma ne oldu. zıplamayı yürüyüş edinen çırpı bacaklarıma ne oldu. benim küçük kardeşim anne mi oldu? annem ve güzel gözleri toprak, babam yaşlanmaya başlayan bir adam mı oldu senağlama ne oldu benim aileme... başka bi eve kiraya çıkmak için annem ve emine teyzeyle sokaklarda dolaştığım güne takıldım, bu sefer annemin elindeydim, ne hissetmiştim, bilseydim annemin öleceğini bırakır mıydım ki elini, ya da ondan ayrı uyur muydum. babam ne hisetti annem ölünce, neden toparlayamadı kendini uzun zaman, neden ananemde kaldık ki biz o zamanlar. kumda oynardık kardeşimle, çamurdan oyuncaklar. kardeim kendi bebeğini aldı kucağına, ne oldu bizim çamurdan oyuncaklarımıza. boğuluyorum çocukluğumda

keşke hiç büyümesek... o çocuk masumiyetiyle kalabilsek... DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

açtığım konulara bakarken unuttuklarımdan birini daha buldum A Ally

Zaten insanoglu her daim birseyi kaybettikten sonra kiymetini anlar selcim... simdi cocuklugmuzu özledigmiz gibi ilerde yaslandigmiz vakit gencligmizi özleyecegiz... lakin simdi bunu bildimiz icin daha sansli sayiliriz... firsta bizim elimizde... gencligmizin kiymetini bilelima. s irem naz Canım

bende çocukluğumda unutamadığım.. gün annem babamla birlikte top oynamıştık... çok mutluydum o gün... mutsuz günlerimin arasından sızan bir ışıktı o gün... annemi babamı çok çok seviyorum hemde çok... hiç birşey onların suçu değildi... hadibakem oğlum bırakma

çoçuk olmak çok masum bir duygu. hayat süprizlerle dolu hiç ummadığım anlarda istemediğimiz şeyler yaşıyoruz. en istenmeyen şeyde sevdiklerimizi kaybetmek. Gxuxlsxuxm

Çocukluğum... Annem babam ve kız kardeşimle ne güzel bir aileydik biz... her arefe günü koşa koşa bayramlıklarımızı almaya giderdik... En çok sevdiğim şey bahçede saatlerce oynamaktı... Babam işten geldiğinde koşa koşa giderdim yanına... Birlikte evimize çıkar anneciğimin güzel yemeklerini yerdik... Ah ne güzeldi o günler... Şimdi bir yanımız yok... Eksiğiz artık... Çocukluğum ve babam... Sizi çok özledim... sevibade Güzel Bakan, Güzel

sel, senin duygularını bu denli net anlatmana bayılıyorum ayrıca yazılarını her okuyuşumda içimde biyerleri yakıyosun bacım yaa. Anneciğinin mekanı cennet olsun rahat uyusun, harika, sevgi dolu, pırıl pırıl bi kalbi olan senin gibi bir kızı olduğu için. Gxuxlsxuxm