Kızlar merhaba, 1 senelik evliyim. Genel olarak gelin kv arasında olan tartışmalardan yaşamadık ne düğünden önce ne de sonra ama tabi o gerginlikle arada bazı atışmalar vs olmuştu, yani sanırım o dönem biraz denendiğimi düşünüyorum ben kayınvalidem tarafından açıkcası ne kadar kaldırırım nerde konuşurum gibisinden. Bende zaten saygısını koruyup lafını esirgemeyen biri olarak çizgimi belli ederek o dönemi atlattım. Tabi yine arada aklıma gelmiyor değil, gerçi daha çok yaşadığımız şeyler değilde 'bize mecbursunuz' tarzı konuşmalarını hala sindiremiyorum. Yine de şuanki duruma yansıtmamaya çalışıyorum hatta deliliğe vurdum en son, he diyorum kendi bildiğimi okuyorum zaten onlardan 4 5 saat uzakta bir şehirde görev yapıyor eşim. Aslında şuanki huysuzluğum eşimin yaz planını kendi kendine memleketime gideceğiz demesiyle başladı. Normalde sorardı veya bu şekilde yapcaz etcez dediği zaman ben oturur orta yolu bulmaya çalışırdım ve ikimizin de istediği olurdu. Yine aynı şekilde konuşmaya çalıştığımda diretti bu sefer. Beni çocuk kandırır gibi gezmeyle kandırmaya çalıştı. Kendisine en başında aileleri görmek istiyorsak oturdukları şehire gitmemiz gerektiğini, mesela bu yaz benim ailemin yanına gideriz sizinkiler alınır yada tam tersi olur bizimkiler alınır diye herkese eşit davranmamız gerektiğini söylediğimde hak vermişti. Fakat bu sefer baya bildiğiniz inada bindirdi benim dediğim olacak kafasına girdi diye hissettim hareketlerinden. Tabi bizim bu tartışmamızın ertesi günü ailesi yanımıza ziyarete gelecekti, zaten kayınvalidemin 'benim dediğim olur, olmazsa trip atarım' politikalarından pek haz etmiyor ve sırf bu yüzden bile arama mesafe koyuyorken oğlu da aynı şeyi yaptı yani. Yine de sakin kaldım, ailesine birşey çaktırmadım. Gerçekten. Sonuçta sorunum eşimle, ailesiyle değil. Bu sefer en sinir olduğum, hiç bir yeni yada eski evliye sormadığım, özellikle dikkat ettiğim, ama her yakaladıklarında sordukları sorular başladı. Daha 6 saat dolmadan geleli baba ve annesinden torun soruları başladı. Ben de şaka yollu düşünmüyorum, bir oğlunuz daha var minvalinde saygılı olarak cevap verdim. Ama gerçekten o kadar bunaldım ki, şu soruyu bana şuan en yakın gördüğüm insan bile yöneltse patlayacak durumdayım. İstemiyorum, anlamak bu kadar zor mu yani. Herkes evlendiği gibi çocuk yapmak zorunda değil. İlla soracaksanız soracağınız kişi bende değilim, kendi oğlunuza sorun. Zaten rahatsız olduğumu biliyorsunuz. Bunu düzgünce söylememiştim gibi hala aynı tavır devam ediyor. Birde bu yüzden bir daha tartıştık eşimle, bir çok kere çocuk konusu açıldığı ve rahatsız olduğumu bildiği halde şuan düşünmüyoruz daha fazla sormayın demedi, benim dediğimi de sallamıyorlar sanırım ki kaldıkları her gün konu bir şekilde çocuğa geliyor ben artık gerilip konuyu değiştiriyorum veya odadan çıkıyorum. Birde tartışmamızın diğer sebebi benim canım eşim bu seneki ilk iznini onların dönüşünde başlatacak ve onlarla yaşadığı şehire gidecektik ve ben bunu da istemiyordum, en başından söylemiştim. Bu durumlardan da iyice gerilince tabi şu gideceğim 1 hafta cehennem hayatı gibi geliyor şuan bana. Ya gerçekten dışarıdan bakıyorum, büyütülecek şey değil gibi gözüküyor detayları düşünmeden ama içinde yaşayan bi insan olarak gerçekten sıkıldım. Her insan eksiklikleri var, ben patavatsız olabiliyorum mesela bazen ama özellikle onun ailesinin yanında uslubuma dikkat ediyorum yanlış anlaşılmamak için ama daha sayamadığım bir sürü hadsizlik daha takıldı gözüme bana karşı, benim evime karşı olan. Ölçülü olarak tepki verilmesi gereken yerde verdim ama ben bu kadar özveriliyken karşımdaki insanların böyle davranması canımı sıkıyor. Eşim de sağolsun ailesinin burada kaldığı son bir buçuk gün evde olacak. Nöbetleri çakıştı, ayarlayabilirdi ama ayarlamadı. Ben idare etmeye çalıştıkça tek kaldıkça gerildim, şuanda saçma sapan bişeyden bile tartışıyoruz telefonda. Resmen sinirimi çıkartıyorum adamdan, farkındayım. Ama bu duruma gelmemin bir sebebi de eşimin bana olan dayatmaları. Hayır ona da diyorum benim babam annemle aynı evde 9 - 10 gün kalsan rahat edemezsin sende diyorum, kabul ediyor ama neden böyle yapıyor anlamadım. Depresyona mı giriyorum bilmiyorum, ama gerçekten daha 2 3 gün oldu ve ben aşırı bunaldım. Bu yüzden kimseyle çok görüşmek istemiyorum, özellikle belirli kişilerle. Hadsiz davranan kendi tarafımdan yakın akrabalarımla, ablamla dahi ölçülü görüşüyorum. Bu da böyle bir iç dökmeyi kızlar, okuyabilen olursa hakkını helal etsin. Uzun oldu farkındayım ama sinirlerim aşırı gerildi gerçekten. Bu izin dönemi bi bitsin kırgınlık olmadan daha başka birşey istemiyorum... B BayanPekmez İnce düşünen incinir tek ayak

Normalde sorardı demişsiniz hangi normalde daha 1yillik evlisiniz e senelik izinde yılda 1 olduğuna demek ki normalde sormuyormus

Benim cevrem hep 15 gün olduğu için o kısmı 15 gün almış olabilir miyim? 15 günü 1 kerede kullandiriyorlar mesela. Onu ben dusunmediysem sizde bunu dusunseydiniz. B BayanPekmez İnce düşünen incinir tek ayak

Bir süre sonra bütün aileler öyle oluyor hep gidelim istiyorlar. Dengeyi eşiniz ile kurmanız gerekiyor. G

Zor cidden kolaylıklar diliyorum

1 yılda 1 kez sorulan soruyla sorduğunu bilemezsiniz. İnce düşünceli olsa 2. Ye yine sorardı. Ve ailesini zaten görmüş sizde 9 gün kalmışlar. Buna rağmen israrciysa seneye yine ayni muhabbet olur.

Bir senede toplam 30 gün izinleri var, 1 ayı bir anda kullandırtıyorlarmıdır sizce? Daha önce de izne çıktık yani 2 sefer B BayanPekmez İnce düşünen incinir tek ayak

Ayrıca kocanıza 7 7 bolelim deseydiniz. He kalmak zor ayni yerde 8 9 gun diyerek kendi kalenize gol

Demek ki hayatta bilinmeyen şeyler varmış. 'Sormuyormuş demekki' şeklindeki kesin yargılı cümlenize istinaden :) B BayanPekmez İnce düşünen incinir tek ayak

Sen kendi anana ben kendi anama yap madem emri vaki yapıyor. Ben en son izinde gönderdim 4 gün annesine ben gitmedim ki kvyi de severim ama hem işlerim vardı hem de fazla samimiyet tez ayrılık getirir. Ben de o sürede kendi ailemde kaldım zaten yakın oturuyoruz hep gider geliriz. Geri kalan kısmında başbaşa tatil yaptık. eltimlergeldi35

Canım valla bu konuyu yazdıktan sonra eşim net bir şekilde yok bitti sormayın dedi ailesine. Ondan sonra yine başladı bu muhabbetler, ya gerçekten kötü bakmak istemiyorum ama konuşacak başka bir şeyleri yok herhalde her seferinde başa dönüyor mevzu. En sonunda bende dedim bizden ekmek çıkmayacak siz diğerine yatırım yapın bence diye. Gerçekten aşırı sinirleniyorum ya bi insan bu kadar anlamamazlıktan gelebilir mi herşeyi. Herhalde en son kavga edeceğim o zaman anlayacaklar sormaması gerektiklerini. Size aile ziyareti konusunda gerçekten sabır diliyorum ama bizde de sağolsunlar senede bir kere 10 gün görüşeceksek bile 30 kere gelme planları yapıyorlar. Yani devamlı diken üzerindeyim gelecekler mi, napacaklar diye 12 ayın 10unda devamlı gelme planı var. Bende psikolojik olarak yoruluyorum açıkcası. Mesela şimdiden kayınvalidem 'yazın ben gelince gelince' diye plan yapmaya başladı nereye kaçsam diye düşünüyorum

Bunlar devamlı dipdibe olalım, hatta mümkünse şöyle 2 3 ay yanlarından hiç ayrılmayalım istiyor bacım, bende bunaldım. Hiç gelemem mıç mıç, bende mümkünse senede 3 günden fazla görmek istemiyorum kimseyi. Dediğiniz gibi gerek yok boş samimiyete, problemler çıkıyor sonra böyle. Gerçi bizimkiler sağolsun geldiği anda gereksiz bir samimiyete giriyorlar yani çok mıç mıç olmayalım diyorsun, olmadığın halde öyle hadsiz davranıyorlar. socialscientist Huysuz Şirin

Eğer eşinizle çocuk yapmamaya karar verdiyseniz bunu annesine babasına kesin bir dille söylemek eşinize düşer. Benim kv ve kp evliliğimizin başında bir kaç kere eşime sormuşlar eşim de "ikimiz de istemiyoruz, konusunu bile açmayın demiş". Eşime bir iki kez açmış olsalar da bana asla açmadılar. Tatil konusunda sizin fikrinizi sormaması iyi bir şey değil, sizin isteklerinize de önem vermesi gerekir ama biz eşimin ailesine gittiğimizde en az bir ay kalıyoruz, bir hafta 10 günü öper başıma koyardım. eltimlergeldi35