kayınvalideniizin size karşı tavırları en baştan güzel ve iyi olsaydı istanbul fikri aklınıza gelmeyecekti ki zaten başka bir şehre taşınma fikri o yüzden sizin için olumluydu.. içinde bulunduğunuz ve sürekli kendinizle kalmanızdan kaynaklı ayrıca hamileleğinizin hormonlarınızı dğiştirmeyide eklersek şuanda bunalımda olmanız normal.. kendinizi, bebeğinizi ve geçireceğiniz güzel günleri düşünerek rahatlatın.. yapacağınız değişiklikler, aktiviteler sizin daha iyi hissetmenizi sağlayacaktır. eşinizle küçük bir tatile çıkabilir, birarada istanbula ailenizi ziyarete gidebilirsiniz.. BeyazBulut

Diğer konularınıza da baktım. Okudukça içim bunaldı. Ailenizin bulunduğu şehirden ayrıldığınızdan beri bunalımdasınız. Hem de öyle böyle değil. Ailenizden ayrılmak hiç yaramamış. Bence bir psikologtan yardım almalısınız. O şehirden taşınmanın sizi bu kadar derin sorunlara sokacağını sezebilseydiniz keşke önceden. Tüm hıncızını eşinize ve bebeğinize ister istemez yansıtıyorsunuz. Mutlu giden bir evliliğiniz, iyi bir eşiniz var bence şükredin. Artık kabullenin o şehri, ne biliyim olumlu taraflarından bakın. Yoksa durumunuz çok vahim. Ben de ailemden uzağım. Eşim subay olduğu için sürekli tayin görüyoruz. Ama çok şükür çok mutluyum. Eşim benim herşeyim. Tatillerde de annemleri ziyaret ediyoruz. Olması gereken de bu. Artık kendi ailemiz, kendi sorumluluklarımız var eLiFGiBioLMaK

yazdığın için sağol canım. belki faydamız olmaz birbirimize ama en iyi biz anlarız herhalde birbirimizi. Allah yavrunu sana bağışlasın sağlıklı uzun ömürler nasip etsin sizlere. R rouges

bu gidişle sonun panik atak... bak ne güzel evlenmişsin evlenirkende nerde yaşayacağını da gözardı etmişsin. eşiniyi biriyse onu laflarınla bıktırma sonra evlenmeseydin benmi zorladım der. kaynanana gelincce kaynana işte adı üstünde idare etmezsen olmaz. herkesi olduğu gibi kabul etmen lazım eLiFGiBioLMaK

amin cnm cümlemizinkini... bende bir yıllık evliyken senin kadar hamileydim:) bak zaman hamileyken istemedigin bir şehirde arkadaşsız akrabasız cok zor geciyor benm birde kışa gelmişti karda yürüyüşte yapamıyordum düşerim diye 4 duvarda tamamladım 40 haftamı:) hepsi geçecek ben hala diyorum biliyorum gidicem ben burdan diye:) bebeğini kucagına al bak nerde oldugunun önemi kalmayacak:) benmde kv ile öyle sorunlarım varki ben artık birşey demiyorum evlilik daha oturmadı tartışmalar var onlarada ses cıkarmıyorum kızıma bakıyorum bakıyorum şükrediyorum amannnnn diyorum:) sev karnını keyfine bak bakiiim:) eLiFGiBioLMaK

bence bir doktora görün hamilelik seni çok hassas yapmış sanırım mutlaka sorunların vardır ancak bunları büyütüp kendine aşırı dert ediyorsan sorun burda ailene duyduğun özlem evliliğinin yeni olması ve hamile olman hepsi birarada seni yıpratmış

yorum yaptıgınız için sağolun kızlar evet genellikle tekim diğer konumda da yazdığım gibi burda sadece bir arkadaşım var. onunla görüşüyorum. geçenlerde doktora da gittim anlattım buraya yazdıklarımı oda sizin tavsiyeniz gibi kurslara seminerlere katılmanı öneririm dedi. eşim yalnız gitmemi istemiyor. annemle git diyor bende onunla gitmek istemiyorum yanında rahat edemiyorum. doktor eşinle de görüşelim dedi hamile oldugun için ilaç veremiyecegim dedi yalnız bir ilaç yazdı tek onu verebiliyormuş hamilelere. çok sıkıldıgında al dedi. ama ilacı almadım. biraz idare edebilirim herhalde dedim. doğumdan sonra tekrardan gitmek istiyorum. geçenlerde annemler geldi yanıma. onların gitmesi ile iyice duygusal oldum. eLiFGiBioLMaK

Selam kızlar çogu kez acaba yazsam mı yazmasam mı diye düşündüm. ama hem akıl almak hemde dertleşmek istiyorum. aslında kk ya baktıgımda dert bile sayılmaz belki ama çok sıkıldım. konuları birbirine karıştırmamak için sıra sıra yazacağım. 1-) evleneli bir sene oldu eşimi çok seviyorum. ama gel gelelim ki ne bu şehre alıştım nede ailesine. eşimle genelde kavga sebebimiz ben bu şehirde yaşamak istemiyorum demem oluyor. nefret ediyorum buralardan diyorum. aslında sessiz sakin bir şehir. ben istanbulda yaşamak istiyorum diye çok fazla baskı uyguluyorum. onu çok üzüyorum biliyorum ama elimde değil. ailem istanbul da. nasıl başka şehiri kabul edip gelmişim hala aklım almıyor. 2-) eşimin annesi ile hiç anlaşamıyorum. ilk başlarda bana okadar iğneleyici konuşuyordu ki. bize sormadan yeme içme bir yaptı. canı istedi küstü canı istedi konuştu bir kaç kez araya yalanlar girdi. kıskançlıklar vs. artık en ufak üzüntüde mide ağrısı çekmeye başladım. şimdi hamileyim bir gün gelip iyi misin nasılsın demedi. aslında bende kendimi çok aşırı geri çektim. evimi ayırdım haftada bir ya çıkıyorum yanlarına ya çıkmıyorum. ama eşimin annesi arayı iyi tutayım diyip yanına gittigimde gene iğneliyor beni. bende evime iniyorum. aslında artık bana davranmasından çok ben mi haksızlık ediyorum bu kadına diye düşünüyorum. ama artık sevemiyorum. 3-) en çok canımı yakanda sevdiklerime birşey olacak korkusu. mideme agrılar giriyor her dakika sanki kötü haber alacakmış gibi hissediyorum.. nefesim daralıyor. her dakika annemle konuşmak istiyorum. her telefon çaldıgında kesin kötü haber diye açıyorum. delirmek üzereyim bu yüzden. uyandığım an istanbulda deprem olmuşmu istanbuldan kötü haber varmı diye bakıyorum. SizBiz Maşaallah

ilk sene hep zordur. yeni bir yere alışmak için biraz zaman gerek. iki sene sonra hiç belli olmaz ordan ayrılmak istemeyebilirsin bile. kaynana konusunda yapacak bişey yok. alışırsın bu çekişmeye. evlilğin cilvesi de bu kaynanalar canım. hatta o kadar alışırsın ki, o olmasa hayatında boşluk olabilir. çünkü sadece onu düşünmek bile bütün zamanını dolduruyor olacak. içindeki korku da normal. ilaç falan gerek yok. hepimiz hissederiz bunları zaman zaman. sadece, hayatta herşeyin olması gerektiği zamanda olması gerektiği şekilde olacağına inan. zamanı gelmeden hiçbişey olmaz. eLiFGiBioLMaK

inanamıyorum sana tıpkı beni anlatmışsın 2. konu da farklılıklar olsada 1 ve 3 aynısı ya hatta eşime 1i okudum senmi yazdın dedi:) benim şimdi 48 günlük bir kızım var cnm:) alışması daha kolay ya da şöyle söyliyim ist. u özleyecek vaktim olmuyor artık ama bende hala her tel çalışında bişimi oldu diye panik yapıyorum... ilk lafım hayırdır oluyor :) hamileliğin de verdiği sıkıntı bunlar... sanki beni yazmışsın:) derdine birşey diyemem ama yazmak istedim:) eLiFGiBioLMaK