Gidince babanızla buluşmuş gibi olacaksınız.. İlk başta çok ağlıyor insan ama bir huzurla, dinginlikle kalkıyor ordan. Giderseniz iyi gelecek size, girmezseniz hep içinizde kalacak. Allah rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun. in vino veritas in aqua

gidemedim arkadaşlar henüz yüzleşmeye hazır değilmişim.

Seni çok iyi anlıyorum, ard arda alıntıladım kusura bakma. İnan o acı hiç gitmiyor ki, sen gitti sanıyorsun bir ortamda uzun zaman görmediğin birisi "annen baban nasıl?" diye sorunca cevap boğazında düğümleniyor. yazarken bile gözlerim doluyor. evet gerçeklerle yüzleşmek çok ama çok acı, ama ortada bir gerçek var. Ne kadar üzülsemde ben memlekete gittiğimde, tek gidiş amacım ziyaret oluyor. Yoksa dıdımın dıdısı evlenmiş, insan acılarla yoğrulduğunda böyle şeyleri önemsemiyor...

Kabir ziyareti sünnettir. Bir kimse, tanıdığı din kardeşinin kabrine gelince ona selam verir, meyit onu tanır ve selamına cevap verir. buyuruldu HADİS İ ŞERİFTE artık bayan PersephoneH. ister inanırsın ister inanmazsın orası seni bağlar.

Allah rahmet eylesin canim. Sabrin bol olsun...

Dinen edilen dualar evden de yerine ulasır. Mekanin bir onemi yok. Ama mezar ziyareti çok ayrı. Ben kaç yıl geçti hala alışamadım inanin. Abimle babamın mezarı yan yana. Gittiğimde cildiracak gibi oluyorum aglamaktan. Rabbim mekanlarıni cennet etsin. Kabir ziyaretleri ölümü hatırlamak için yapılır. Aslında onlar bizi duyarlar. Hatta mezarlığa giderken ölüler alemine selam verirsiniz. Onlar da sizin selaminizi alırlar ama siz duymasınız. Hazır olunca gidin derim.. Allah rahmet eylesin abla. Başınız sağolsun. .

beni anlıyorsunuz dimi ne kadar zor zaten insanoğlu deli olmasa ölümü bu kadar kolay kabullenmez düşünsenize yitip gidiyor geri gelme şansı yok ve biz hala yiyip içiyorsak deliyiz

Bu çok kişisel bişey...

acının üzerine gideceksin cnm ertelemek çözüm olmuyor malesed hem gelmeni bekliyordur

Ben de annemi kizgin gordugum oluyor... O gelsin de ruyama ister kizsin ister gulsun... Bence gidin cok rahatlayacaksiniz... gul_cann bu da geçer ya

Eşimin annesi öleli 22 sene oluyor, babamızı da 2010 yılında kaybettik. Eşim biz tanışana kadar annesinin mezarını hiç ziyaret etmemiş. Ablaları babası ne yapmışlarsa götürememişler. Benden rica ettiler oturdum konuştum, tuttum kolundan götürdüm. Mezarı görür görmez oturup yarım saat boyunca ağladı. Sonra toparlandı, duamızı ettik mezarı temizledik geldik. Bundan yaklaşık bir sene sonra babamızı kaybettik. Şimdi ikisi yan yana yatıyorlar ve biz her ay gidiyoruz. Duamızı ediyoruz, onlarla ilgili konuşuyoruz, bazen komik hikayelerini anlatıyorlar ablalar gülüyoruz. Ama artık ağlamıyoruz. Manevi olarak tatmin olmuş bir şekilde dönüyoruz. Sana da ilk başta çok zor gelecek. Ama sonra huzur bulacaksın, rahatlayacaksın emin ol.

Ben, babamla yıllarca görüşmedim. Annem yüzünden... Kendi kendime hep dedim ki:" Babam, bi yerlerde ölür kalır, benim haberim olmaz... Ne kadar korkunç olur..." aynen de öyle oldu. Ölümünden 3 ay sonra haberimiz oldu, kalktık gittik ablamla... Kapıdaki görevliye ismini söyledik işte; ama bi yandan da nasıl dua ediyorum yalan olsun, ismini bulamasın, ölmemiş olsun diye... O gün, ve takip eden yıllar boyunca, daha minibüsten inmeden başlardım ağlamaya... İçim parçalanırcasına, geberesiye ağlardım... Özür dileyemedim, elini öpemedim, toprağa ben veremedim diye kahroldum... Sonra bi bayram, eşimle gittiğimiz bi gün... İlk kez, oturdum baş ucuna, toprağını sevdim, taşına dokundum böyle... Nasıl bi hafifleme geldi üzerime anlatamam... O zamandan sonra da hep aynı şeyi yaptım... Ve daha az ağladığımı farkettim, hem zaten o da dayanamaz ki benim ağlamama... Canım babam, inşallah hakkını helal etmiş ve beni affetmişsindir...

annem. vefat edeli 3 yil oldu.. yurtdisindayimm her gititimde giderim haftada bir her cuma gelene kadar yaninda olurum.. oturup duami eder.. annemle dertlesirim beni duydugunu biliyorum.. ben bu sekilde daha guclu oluyorum

ben yaşadığım yerde mezarlığın çok yakınında oturuyorum..1 metre ötede bir duvar ayırıyor sadece. yegane manzaram orası.. ve çok üzülüyorum bazen.. çok az ziyaretçi geliyor.. geçenlerde vefat eden bir komşuyu gömdüler. izledim pencereden.. henüz mezar taşı da yapılmadı.. belki ben görmeden gelen oluyordur.. ama o taze mezara biri uğrasa diye ben bile bekliyorum. yasin okuduğum zaman onlara da gönderiyorum. ve iç muhasebe yaparak diyorum ki ben de vefat eden yakınlarımı mutlaka ziyaret etmeliyim memlekete her gidişimde.. çünkü bekliyorlardır eminim.. ve uyanıp perdeleri açıncaki bu ilk görüntü bana hep şunu hatırlatıyor unutsam da.. ölüm hepimiz için.. ve anlayana en güzel nasihat..

mezara gidince ağlamak yerine evden otur dualar oku kuran oku daha iyi hem faydan olmuş olur üzülmenin ağlamanın kimseye faydası olmaz başın sağolsun canım

Gidip konus babanla, seni duyabilir.. Ayak ucunda durursan goredebilir. Nekadar zorda olsa iyi geliyo insana

Öncelikle başın Sağolsun tatlım, mekanı cennet olsun babacıgının. Tabiki gitmelisin, inan o duygu cok farklı gelecektir. Cok acı oluyor cok sevdigin birini artık soğuk bi tas basında ziyaret etmek ama onun mekanının orası oldugunu bilmek bile bi yandan güzel bi duygu veriyor insana

Babam vefat edeli 17 ay oldu...40ı çıkana kadar gidemedim, hamileydim zaten kimse gel de demedi, 7 gün her sabah annem ve kardeşim gittiler, babamın mezarına gidebildikten 3 gün sonra oğlum 37 haftalık doğdu, en son martta gittim senesi olmuştu, bayramda gidemedim kurbanda da batmandayız gidemiyoruz, ne zaman kısmet olur bir daha bilmem Ankarada yaşıyor ailem, mezarı memlekette babamın, dua falan ediyoruz tabi gittikçe ama ben hala inanamıyorum şaka gibi deli saçması gibi skeç gibi bişey bu babam öldü konusu, benim babam... öldü, kahkaha atasım geliyo bi git allasen falan diyorum içten içe Şimdi gurbetteyim, Ankarada annem babam ve kardeşimi kendi düzenlerinde hayal ediyorum hep, varmış gibi, çünkü burda aksini kabullenmem çok zor, kendimi bir koyversem klinik vaka olurum, hiç sırası değil eşimin işi stresli oğlum daha emiyo, ilaç içip kendimi uyuşturamam... ama Ankaraya dönersek Şark bitince, o zaman başlıcak benim kabullenme alışma kahrolma sürecim, şu an nadastayım

başınız sağ olsun. mezar ziyaretleri biz yaşayanlar için aslında... hani bu işin sonunda ölüm var. öleceğiz unutmayalım diye... siz nereden okursanız okuyun o dua babanıza ulaşır Allahın izni ile... hatta pazartesi ve perşembe günü kendi evine ziyarete gönderilirlermiş... evde kendisini anan - dua eden var mı diye bakarmış... olmuyorsa olmuyordur... evden okuyun...

ALLAH rahmet eglesın mekanı cennet olsun. gıdın bence bı fatıha okuyun

Orada yatan sen olsaydın, baban sorar mıydı birilerine gitsem mi gitmesem mi diye? Sormazdı emin ol, sende sorma, ölüme karşı herkesin tepkileri farklı Annemin mezarında gece yatmışlığım bile vardır, hiç bir ölüm kolay değil Ancak dar yerdeler, yalnız bırakmak olmaz, canının acımasından bu kadar korkma, acımaması anormal olur zaten Onun emeğinin karşılığında, onun hakkı karşısında senin biraz canın yanmış çok değil Hem gidince göreceksin, için rahatlayacak, kendini daha iyi hissedeceksin

ilk yedisi çıktıktan sonra ailecek gittik. ilk zamanlar sık oluyor sonrasında sık gidemiyorsun. en son bayramda eşimle gittim ziyaretine. gidip görüyorsun ama içinde birde inanmamazlık oluyor.. bende hala var. iki sene olacak.. yokluğuna alışıyorsun da ne biliyim, ölmesi başka birşey.. yada bana öyle geliyor. illa gidilmesi gerek diyemem.. evinde de her yerde aklına geldiğinde duanı edersin. Allah rahmet eylesin. sizede sabır. ahsen

işte bu konuda mahcup olur muyum diye düşünüyorum. parkon bence

oncelikle Allah rahmet eylesin ben rahmetli dayim ve babaannemin mezarina gidince hem konusurum hem topragini oksarim, sularim, goz yaslarimda suzulur bi taraftan ama beni gorup mutlu olduklarini hisseder ve firsat buldugumda muhakkak giderim... ozellikle persembe ve arefe gunlerinde ölüler yakinlarini beklermis diye biliyorum. 6 yil once oglum dogdugu zaman, rahmetli dayim ziyarete gelmek icin yola cikip bulundugum sehre gelmisti, sonra lokantaya gidip orada intihar etmisti... bebegimi de gormedi beni de, gitti... oglum bebekken kabir ziyaretinde yanimda goturdum, gorsun istedim. Rabbim tum olmuslerimizin mekanini cennet eylesin insh.

benim babaannemde bu sebepten 201o da öldü benim babamda hala kabullenemiyor ama o anneler günüydü, bayramdı, kandildi sık sık gider okur sular...''üzülüyor musun gidince?'' diye sorarım ''hayır tam tersi.'' der.

Başınız sağolsun. Öldüğünüzde çocuklarınızın gelmesini ister miydiniz? Bu sorunun cevabını verip siz de aynısını yapın. Ağır geliyorsa gitmek, gitmeyin. Evden bir fatiha gönderin. O yerini bulur.

sırf bu sebepten gitmekten vazgeçmekten korkuyorum. acımı daha tam atamadım çünkü P Pelinimben

Arkadaşlar manevi huzurdan bahsetmişler... haklılar, bir dinginlik bir huşu geliyo insana, vücudun tüy kadar hafif sanki, artık Allah tarafından verilen bir sakinlik sabır selamet mi dersin ne dersen de birsey oluyo, normalde ölümden çok korkarım ama en son mezar ziyaretimizde kardeşimle şakalaştık babamın yani benim diye, hem yanı hem ağaç altı süper bi yer falan dedik tövbe Yarabbim, akıllar pamuk ipliğinde

canim yaaa basin sagolsun bence de gitmelisin git ve hatta orada babaciginla konus yaninda duani da et ALLAH kabul etsin...

Öncelikle ölümün bi gerçek olduğunu heran herkese gelebileceğini kabullenmemiz gerekir ama biz öyle değiliz ölümü hep uzak görürüz düşünmeyiz bile. bu yüzdende ölümler çok acı gelir hep ama yaşıyorsan en büyük gerçeğimizdir ölüm kavuşma günüdür, bir terhistir bizim için, misafirhane dünyadan gerçek yurdumuza gitmektir. Bizim hocamız hep, uzaktan yapılan dua telefon görüşmesi gibi yanına gidip yapılan direkt yüzyüze görüşmüş gibi olur kabir ziyaretlerinizi ihmal etmeyin derdi. bence gitmelisin.. . push ; sonundaoldu Nirvana Anneler

oluyorum işte gidersem de çok üzülürüm Evelynn

Canım kendini kötü hissedersen evde kuran oku bol bol dua et. Hem babanda senin üzülmeni istemez

Ege'de böyle bir gelenek var ben de seviyorum onu.

Benim babam öleli kasımda 9 sene olacak. Hala tam olarak kabullenmiş değilim. Yoğun bakımda başında bekledim ölümünde yıkamasına girdim her fırsatta mezarına gittim bebeklerimi götürdüm başka şehirde yaşıyorum ama her gidişimde gidiyorum. Bu bir alışkanlık neticede gitmediğim zamanlarda oluyor içimden hep konuşurum babamla hala başım sıkışınca babamı aramak gelir ilk aklıma. İlla ziyaret değil her şey ben ziyaret etmeyi seviyorum ondan gidiyorum. İçinden nasıl geliyorsa öyle davran. Neysesakinim... Erdenay Ata... Cennet seninle

Ben her gittiğimde hıckıra hıckıra aglıyorum babamı hiç görmediğim halde. Ama insan rahatlıyor bence gitmelisin.

babannemi kaybedeli 15 ay olacak 2 gün sonra... babanne deyince uzak geliyor kimisine.. en yakınımdaydı sanki.. dert ortağım yarenim dostumdu işte.. bir gün önce konuşmuştuk yarın geliyorum demişti.. geldi.. ama sessiz.. sesi sedası dünyayı kavuran kadın sessizliğe büründüde geldi.. çok güzelleşmiş dediler.. bırakmadılar beni yanına.. lohusayım diye.. cenazesi evimin önünden geçerken geçivermiştim önüne.. durduramamıştım.. gitti.. mezarına iki ay sonra gittim.. bir kez.. ismini görünce kalbim duracak sanmıştım... ağladım ağladım ağladım.. bağırmak istedim sesim çıkmadı.. sonrasında feci bir enfeksiyon iki gözümde mosmor içleri kan çanağı.. dayanamadım.. hala gidemedim biliyorum küsüyor belkide ama yapamıyorum.. mezarlığın kapısına kadar gidip geri geliyorum.. olmuor.. onu orda yatarken düşünemiyorum.. ama git.. yüreğin rahatlasın... kabullen en azından.. ben hala çıkıp gelecek gibi hissediyorum.. ama sakın gittiğine bittiğine inanma.. bir gün buluşmak var.. bizi bekleyen bir kavuşma.. ahiret var çok şükür..

Önce Babanın mekanı Cennet olsun kardeşim. Babamın mezarına ilk defa gittiğimde onun beni karşıladığını ruhumla hissetim, hem çok güzel bir duygu hem çok hislendıren bir duygu mutlaka gitmelisiniz ziyaretine, Ruhuna okuyacağınız duaları mezarında duyacaktır konuştuklarınıda ben keşke imkanım olabilsede her Cuma gidebilsem, canım Babacığıma Allah bütün ölmüşlerimizin mekanını Cennet eylesin amin

Bencede gidin hem duanizi okuyun hem de dertlesin ve çiçek dikin toprağına. Kendi ellerinizle.

Canim benim ya kiyamam sana Cennet diye bir yer var iyi ki. Gözlerni kapatip kim vefat ettiyse ona kavustugunu düsünerek hayal kurmaya calis ne rahatlayacaksin gör bak. Iyi ki yeniden kavusmak var. Bu dünyadaki ayriliklar gecici, yine kavusup yine mutlu olacagimiz günler var, hatta dahada mutlu olacagiz cennette. Rabbim ne güzel yaratmis bu dünyayi, ne güzel ki cenneti yaratmis, bize bu dünyada sabir vermesi icin. Düsünsene cennet olmasa ne korkunc hissederdi insan birdaha asla kavusamayacagiz sevdiklerimize diye. Ama kavusacagiz Allah'in izniyle. Hersey daha güzel olacak.

bence gidin çok ii gelecek huzur dolacaksınız inanın bana gerçi ilk edğil bu ama onun elini öpmeye gidio gibi düşünün kendinizi tabiki ağlayacaksınız tabiki bu çok kolay olmayacak ama gidin duanızı edin gidinki benim kızım sapasağlam dimdik diye gurur duysun sizinle... Allah rahmet eylesin

babam ölmedi Rabbim onu ve herkesi korusun bilemem sizi ama gitmeniz sizi ilk başta üzsede sonra mutlu edecek onun yattığı toprağa dokunmak... 1Sen

"Şimdi gurbetteyim, Ankarada annem babam ve kardeşimi kendi düzenlerinde hayal ediyorum hep, varmış gibi, çünkü burda aksini kabullenmem çok zor, kendimi bir koyversem klinik vaka olurum, hiç sırası değil eşimin işi stresli oğlum daha emiyo, ilaç içip kendimi uyuşturamam... ama Ankaraya dönersek Şark bitince, o zaman başlıcak benim kabullenme alışma kahrolma sürecim, şu an nadastayım" aynı şeyleri ben yapıyorum canım aynı şeyleri hissediyormuşuz

Herkesin tepkisi ve hisleri farklidir. Ben gidemiyorum, sanki o mezari gorunce o kisinin öldüğü artik yasmadigi gercegiyle yuzlesiyorum. Goz gormeyince gonul katlanirmis benimki o hesap... Ama burda bircok arkadas da ziyarete gidince rahatliyormus, cok kisisel bir sey bu, denemeden bilemezsiniz.

Seni bekleyen biri var.. Gel diyemeyen, ama bekleyen.. Ben sırf anneme çatkapı gidebilmek için canım çıkarcasına çalışıp araba alıcam kısmetse.. Çok uzak çünkü.. Tek gitmek de çok tehlikeli araba güvenli yalnızca. O da beni bekliyo..

Yakında memleketime gidiyorum. Babam vefat edeli 2,5 yıl oldu. Abim kaza geçirdiği zaman memlekete gittim ama onda da sürekli hastanedeydim fırsatım olmadı babamın mezarına gitmedim. Mezar ziyareti yapacak durumda değilim. Kaldıramam diye düşünüyorum. Gitmeli miyim siz nasıl duygular yaşadınız. Karmakarışığım inanın.

Benim babam da aynı zamanda vefat etti.. Ziyaretine 1 kere arife günü gıttım.. çok kotu oldum.. O günden beri hiç gıtmek ıstemıyorum.. Şansıma mı diyim ne diyim bilemiyorum ama sonrakı bayram zamanları hep adet gördüm oyuzden gıdemedım.. Beni bekliyor mudur acaba

sağolun mide kanserinden yitirmiştik öğrenmemiz ile vefatı arasında 2,5 ay var o kadar çabuk oldu bitti ki hala kabullenemiyorum

Mezar ziyareti bana cok sacma geliyor duanizi evde edin bence, ölüler ziyaret bekler falan fasa fiso birakin guzel anilarda yasasin mezar tasinda degil. J Janet Jak Esim Durme, durme

Allah rahmet eylesin. Kız kardeşimi 5 ay önce toprağa verdik. Definden 3 gün sonra mezarının başındaydık. Devamlı gidiyoruz biz mezarını falan yaptırdık ağaç diktirdik. Başında dua ediyoruz. Konuşuyoruz, ağlıyoruz. Sanki gidince oraya biraz rahatlayıp geliyoruz. Kabullenmek çok zor. Allah hepsini gani gani rahmet eylesin mekanları cennet olsun.

Gidip yüzlesmek en iyisi. Allah acinizi hafifletir insAllah. Basiniz sagolsun, nur icinde yatsin. Herkes kendi yasadigi aciyi bilir iste...

gitmedikçe olmuyor musun

Çok iyi anlıyorum hem de gülüşlerim bıçak gibi kesiliyor mesela, neye gülüyorum niye gülüyorum diyorum, ayıpmış gibi geliyo

Karşıyaka'da çok güzel bir adet var. Ölülerin hayrına lokma döktürüyorlar. Sokağa lokma tezgahı açılıyor araba ile. Gelen geçen yiyor. Harika bir şey

Rabbim mekanını cennet eylesin. Gidin isterseniz rahatlarsınız

Başınız sağolsun

Başınız sağolsun.. Allah mekanını Cennet eylesin babanızın.. En hassas olduğum nokta. Ben dedemin ve arkadaşım Halide'min ölümüne çok yandım. Bittim. Dedem vefat etti, biz de biraz moral olsun diye kendimize arkadaşlarımla tatile gidelim dedik o malum kaza oldu sonrasında da Halide'm melek oldu. Üst üste yaşadım. Nasıl kabullendiğimi anlatmak için bunları detaylı yazdım. Her an mezarlarına gittim sizin aksinize. Her zaman da fırsat oldukça yalnız bırakmıyorum ikisini de. Ben ziyaret ede ede artık mezardan ziyade onların evine gidiyormuş gibi hissediyorum. Çiçekler alıyorum, konuşuyorum. Sanki ölmemişler gibi hayaller kuruyorum, artık orada yaşıyorlar benim için. Ölüm zor, ayrılık zor..

Birgün bizde oraya göç edeceğiz.. umarım senin düşündüğünü cocukların düşünmez D damdan

Hiç uğranılmayan mezarlar var. Kardeşime her gitmemizde bakıyoruz. Yanındaki mezara gömüldüğü günden bugüne kadar hiç bir allahın kulu gelmedi. Başındaki numara vs de kaybolmuş. Toprağı çiğnenmekten bi hal oldu. İNsan üzülüyor. İnşallah biz öldükten sonra başımıza gelip dua edenler olur.

ben gitmeni tavsiye ederim cnm ilk ziyaeret çok zor oluyor sonra alışıyorsun

Her seferinde gitmeye çalışırım ben, evet ağlarım sessizce gözyaşlarım süzülür, yasinimi de okurum duamı da ederim. Git bence oku duanı, mezarını sula, o ilgilenmek bile insanı rahatlatıyor, sanki yakınlaştırıyor.

kesinlikle gitmelisin.. sormana bile gerek yok...

ben babamın mezarına gidince rahatlıyorum. sanki gerçekte ziyaretine gitmişim gibi, ona olan son görevimi getirmişim gibi.. mesela en son gittiğimizde mezarı hep yarılmıştı eşim tamir etti.. sanki babamın evini onarmışız gibi iyi hissettim kendimi. eşim şimdi yaz ayları yine öyle olur gidip bakalım onaralım dedi.. o günü sabırsızlıkla bekliyorum.. sizde gidin duanızı edin, gerekirse ağlayıp içinizi dökün, sulayın.. Sayralow hayat seni sevince

görüyorlar dimi Paul Stanley

Gidip onunla konuş dertleş. . Ama git..

ben hic hatirlamiyorum babami ben daha yasima girmeden kaybettim. Her firsatta gitmeye calisiyorum gidiyorum da. Agliyorum, anlatiyorum sanki baska sehirden gelmis aylardir gormuyormus gibi hasretle anlatiyorum rahatliyorum onu ne kadar sevdigimi soyleyip dualar edip ayriliyorum yanindan. Siz de gidin aglayin konusun icinizi dokun. Rabbim mekanlarini cennet etsin choccywhoccydoodah

Ben babamı kaybedeli 11 sene oldu, memlekette mezarı, ilk gidişimde çok canım acımıştı yalan yok ama onunla dertleşmek, iyi gelmişti bana. Memlekete gidipte babanızı ziyaret etmeden dönerseniz eminim çok pişman olursunuz. Gidin muhakkak bence. Başınız sağolsun, sabırlar dilerim. kartanesi58 by1.63. bşlagiç 85.5. guncel85.5 hdf

Elbetteki goruyorlar... biz simdiki aklimizla o dunyada neler oluyor anlayamiyoruz. Ama ben herseyi gorup hissettiklerine inaniuorum.. Ben ne zaman uzulsem veya canim birseye sikilsa annem geliyor gece ruyama.. uzulme diyor.. Ben ne yapsam haberi oluyor, bir sekilde ruyamda oluyor... Siz de babanizin öldügune degil, uyandigina inanin.. Ben oyle yapiyorum...

Gitmelisin tabii ki. Gidip bir yasin oku baban için. İlk ziyaret çok zor geçiyor, sanki o an kaybetmişsin gibi. Ama dua ettikçe rahatlıyor insan.

babanızın mekanı cennet olsun. sizi iyi anlıyorum. 18 yıl önce babam da isteği üzerine memleketine defnedildi. uzak olduğu ve orda pek akrabamız kalmadığı için pek ziyaretine de gidemiyoruz. önceleri her mezar ziyaretinde sinir krizi geçirdim. belki üç- beş senedir daha rahatım o yüzden de on yaşındaki oğlumu da ilk defa bu yıl mezara götürdüm. dua etti, çiçekleri suladı. 1,5 yaşındaki oğlum da o kadar mezar varken sürekli babaannemin mezarına gitti, üstüne çıkmaya çalıştı.

Kasımda dedemi kaybettim öyle ki şu yaşıma kadar hiç bir en yakınımı kaybetmemiştim. Öyle zor geldi ki başta ağlayamadım bile şoktan. haber gece geldi öylece halıyı izledim. kalktım gittim odanın ortasında yatıyordu git dediler bak öyle hatırlamak istemiyorum dedim. bana hikayeler anlatırken hatırlamak istiyorum o sessizliği bile huzurluyken çok hastaydı hep uyurdu ama şurda nefes alsın yeterdi. Ölse mafolurum demiştim ama olmadım eve girince boş koltuklara bakıyorum burda oturduk burda yattık falan ama artık yok. Ölüm Allah'tandır ve ondan gelene razı olmalıyız.. Mezara gittik girmemle çıkmam duayla oldu en çok ona ihtiyacı var lütfen sizde gidin görün bir ellerinizi açın eminim çok sevinecektir. Uzun oldu ama dedemi hatırladım kusura bakmayın.

ölüler ziyaret beklerler gidip bir fatihe okusanız ne kadar mutlu edersiniz babanızı..

Tabi ki gitmelisin aglarsin sizlarsin ama alisirsin. Dedem öldüğünde mezarlikda 1 saate yakin dururdum aglardim topragiyla oyalanirdim. Gunluk olam seyleri anlatirdim onu ne kadar cok ozledigimi solerdim. Sonunda kendime gelip bir yasin okuyup eve donerdim. Zamanla alisiliyor bu duruma. Bizim tam 9 yil geçti haylada aglarim ona yapacak bir sey yok malesef.. Bu arada ben cenazenin ertesi gun sabah gozlerimi acar acmaz kosmustum mezarliga

Basin sagolsun canim.. mekani cennet olsun.. gidemeyebilirsin dayanamayabilirsn... bnce kendink hazir hissettgn zman git.. tabiki gitsen iyi olur ama hazir hissetmelisin.. evdende bol bol dua okuyabilirsn..

Açıkçası bekler seni ya da o olsa gelirdi sen de git düşüncelerine katılmıyorum Ölmüş ve toprağın altına bırakılan kişi be geleni görür ne de bekler Mezar ziyaretleri geride kalanları rahatlatır unutmadık burada duygusunu hissettirir Sen de istersen git ama kendini bunun için zorlama

Bence gitmelisiniz. Sevdiklerimiz öldüklerinde ilk zamanlar inanmak istemiyoruz ama kabir ziyaretleri biraz da olsa tesellimizi düşürüyor. Onun ebedi hayata gittiğini bir daha geri dönemeyeceğini görebiliyoruz.

evden okuyun tabi ama fırsat bulunca gidin o apayrı bir şey. gittikçe alışırsınız bence başınız sağolsun

Ben de annemi kaybedeli 7 ay oldu... Ben annemin mezarina gidince cok rahatliyorum.. oturup sohbet ediyorum, sanki hala yanimdaymis gibi olan olaylari anlatiyorum.. mezarinda cicekler ekiyorum.. ne bileyim, sanki uzeri cicek bahcesi gibi olunca o da mutlu olacakmis gibi... Ilk gitmek cok zor, hele mezar tasinda ismi yaziyor ya.. kaldiramiyor insan.. ama mezar artik onlarin evi.. biz dunya hayatiyla sanki topragin altindalarmis gibi dusunuyoruz ama oyle degil.. amellerine gore cennet bahcesinden bir bahce veya cehennem cukurlarindan bir cukur gibiymis.. ve biz geldigimizde bizi goruyorlar.. gitmeni tavsiye ederim..

"Acıyı atmak" diye birşey yok ki zaten. Nereye atıyorsun? O acı senin artık, ara ara küllenecek, ara ara ilk günkü gibi yakacak seni. Sen nereye gitsen seninle gelecek. Git babanı ziyaret et.