Sıfırdan insan yetişmiyorsunuz nasıl kolay olsun? Yemek yemeği öğretiyorsunuz, çişini kakasımı yapmasını öğretiyorsunuz, kendi uyumayı bile bilmiyor uyumayı öğretiyorsunuz, iyiliği güzelliği bilmiyor öğretiyorsunuz, neden kızınca vuramaz anlatıyorsunuz. Anlamıyor bir daha anlatıyorsunuz. Anlamıyor sabırla sakin kalmaya çalışarak bir daha anlatıyorsunuz. Beynini tam kullanamadığı için sinirlenince gelip sizi ısırıyor vuruyor canınızı cidden yakıyor kızamıyorsunu sakince anlatmaya çalışıyorsunuz. Senelerce kesintisiz uyuyamadığınız için gergin de olsanız bunları yapmanız gerekiyor. Sıfırdan bir insan yetiştirmek nasıl kolay olabilir özetle

Dünyaya bir insan evladı getiriyorsunuz, zor tabi ki. Onun gelişimi, duygu dünyası, algıları, karakteri.. bakın öz bakım zorluklarından bahsetmiyorum. Uyumuş, uyumamış, diş çıkarmış, yemiş, yememiş.. 4 yaşına doğru halloluyor bunlar en geç genelde. Ancak işin bir insan yetiştirmek kısmı inanılmaz bir mental savaş. Annelik her daim endişe ve yetersizlik hissinin ensenizde bittiği bir manevi ağırlık. Zor yani, işin manevi kısmı çok zor. Ben pişman mıyım. Asla. Yine olsa yine yaparım, mantık dışı bambaşka bir olay. Ama salim kafayla düşününce de akıl karı olmadığını kabul etmek gerek.

Canım dostum sen de iyiki varsın. Senin, güzelliği akıllara zarar miniğin de iyi ki var❤

Evladın olmaz bir derdin olur ama evladın olunca bin derdin olur ama sevgisi anne deyişi kokusu gülüşü ömre bedel . push ; L

insanların dışarıya neler yansıttığı sizin kendi hayatınızı bu kadar etkilemesin. hep derim o çok yorulan arkadaşlarınızın siz daha karar vermeden 2. ye hamile olduklarını duyacaksınız.

Babaannem derdi ki " bu dünyadan rahatlık beklemeyeceksin. Bu dünya bizim cennetten kovulunca gönderildiğimiz bir hapishane derdi. Nefes almak bile çok zor geliyor bazen bana. Arkandan hayır dua edecek kişiler olsun hayatında.." Annelik evet zor öyle sosyal medyada görüldüğü gibi değil. Büyüdükçe sorunları da büyüyor. Bedenen yorulmuyorsun eskisi kadar ama zihin yorgunluğu da çok zor. Ölünceye kadar sorumluluk işte. Ben iki oğlumu 1,5 yaşına kadar büyütüp, bakıcıyla devam ettim. Zaten 3 yaşına gelince kreşe başladılar. Allah yokluklarını göstermesin. Ayaklarına taş değmesin, kimseye muhtaç olmadan sağlıklı ve mutlu yaşasınlar yeter. Daha da pek bir beklentim kalmadı hayattan.

Valla bence tam gün annelik daha zor. Yarım gün calısan anneyim en azından kafam dagılıyor:) Calısan anneliğin en zor kısmı hastalıklar durumunda İzin alması dert, almasan aklın cocugunda.

Anne olmak zor ama gülüşü yeteeeer Ne zaman kendinizi hazır hissederseniz o zaman düşünün. Benim kızım 2.5 yaşında çok şükür eziyetli bir çocuk değil bebekken de öyleydi gazı, dişi sıkıntıları elbette oldu ama hepsi geçici.

Bende bayıldım yazış şekline, mantıklı cümlelerine.

o kadar kadın yapıyorsa demekki yapılabilir bir şey. Ama ben çocuğun annesinin yanında yetişmesi taraftarıyım. En azından ilk 2,3 sene böyle olmalı. Çocuğa bakmak zor mu derken. Çocuğa göre değişir, anneye, babaya göre değişir. Ayrıca çocuğa bakmak var bakmak var. Ağzına yemeği verip, altını temizlemekte bakmak. Gelişimi için onunla ilgilenmek, onun yaşına inmek, ahlakı için uğraşmakta çocuk bakmak. Ne kadar emek verirseniz tabi ki aldığınız karşılık o kadar güzel olur inşallah. 2 Kızım var biri 3 buçuk yaşında diğeri 6 aylık. Çalışmıyorum. Tabi zorlukları var ama değer.

Kesinlikle katılıyorum. 29 yasimda evlendim. 20li yaslarimin basindaki flortlerimde evlenirim yaa cocuklari da seviyorum zaten minnos bebegimiz de olur ne guzel giydirir susler severiz diye dusunuyordum. Ama 25 yas gibi bana bir aydinlanma geldi. O yas ortalamasiyla kendimi tanimaya basladim, ne istedigimi, nasil bir hayat yasamak istedigimi anlamaya basladim. Gozlemlerimle, kendi ic sesimle, tecrubeli olanlarin hayatini kritik etmemle ve kendi karakterimi ölçmemle tamamen emin oldum ki, ben bu dunyaya bir cocuk getirmek, bir omur bu sorumlulukla başetmek, kendimden vazgecip baska bir canli icin yasamak, bu ölümlu dunyada aman bana bisey olursa o ne yapar stresiyle basa cikmak istemiyorum. Buna o kadar emin oldum ki evlenirken de esime bu konuyu kesin olarak konusarak evlilik karari aldim. Esim de simdi kesin olarak cocuk istemiyor ve cocukla birlikte ozgur hayatimizi kisitlamak, hayatimizi donulmicek bir noktaya tasimak istemiyor. Iyi ki diyorum, iyi ki 20 li yaslarimin baslarinda uni okuyordum, erkendi de kendimi tanimadan bi evlilik yapip simdi mutsuz olcagim bir hayata atlamamisim. Hele de bizim cografyamizda turk erkeklerini baba yapmak malum ki anne olmakla hic esit degil, erkeklerin cogu hayatini degistirmek, fedakarlik etmek istemiyor, ev sorumlulugu, cocuk sorumlulugu hersey kadinda. Iyi ki hayatimi kendimi tanidigim ve sevdigim sekilde inşa etmisim.

Bakıcı teyzemiz bile "kızım 2. çocuğu yapma bakamayız çok zorlanırız" dedi... çocuk zor şimdi kimse kolay diyemez... keşke bu kadar zor olacağını bana da baştan söyleselerdi.. bu arad ev hanımı olup tek başına bakanları da ekstra tebrik ediyorum

Daha kucağıma almadım ama karnımdayken bile o kadar güzel hisler yaşatıyor ki. Hele dokunup sevince karnında oynaması ben buradayım anne diyor bana. Zor mu zor şuan karnımdayken bile zorlukları var. Kilo aldım, nefesim daralıyor, mide bulantısı, yanması, ekşimesi maddi olarak hiç yazmıyorum bile ama dediğim gibi onu kucağıma alacağım anı iple çekiyorum. Beni şuan bile bu kadar mutlu eden evladım doğunca kim bilir neler hissettirecek. Bence zorluğunu kılınabilir yapan da o zaten. Sevgisi olmasa çekilmesi çok zor olurdu ama korkmayın :)

Tabi ki gec kalıyorum diye yapmamali, ama 26 yasta ne ki gibi yorumlardan da kacinmali. 2011 senesinde kist ameliyatı oldum, evlilik bile yoktu aklimda o zamanlar birakin çocuğu. Ki yıllardır bekarken de evliyken de kontrollerim hic aksatmamama rağmen kistim 8.5 cm e kadar kendini belli etmedi maalesef. Her zaman her muayenede ortaya cikmayan durumlar olabiliyor. Annem 42 yasinda menopaza girdi ama anneaanem 55 yaşında girdi. Annem annesine bakarak nasıl olsa benim genetigimde erken menopoz yok diyebilirdi, benim 2 sene onceki rezervim 1.1. Di, 2 senede yari yariya azaldi. Tabi ki her yaşta risk var ama inanin 35 yastan sonra tüm tahlillerdr riskli çıkıyorsunuz.

Benim anlatmak istediğim de bu. Zor olabilir ama demek ki baskın olan güzel yanı ki 2. ya da 3. isteniyor. Neden sadece çok kötüymüş gibi anlatılıyor? Hayat kolay değil, herşey çaba gerektiriyor. Zorluklar anlatılsın, güzel yanları ile girlinred

Hazir hissettiginiz zaman anne olun. Bu en önemlisi. Evet cocuk büyütmek dünyanin en zor isi bana göre.. kendinle yüzlestigin gibi bu cocugu en iyi sekilde yetistirmeye calisiyorsun. Kolay mi degil? Deger mi? Kesinlikle. Cocuklarimi dünyaya getirdigime asla pisman degilim, ama dünya cocuklara layik bir yer oldugundan artik emin degilim

En son bi konuda anne baskadir demistim herkes amaann ben anneysem o da babasi dendi.. kabul ama bak o kovayi yetistiremezdi babasi bence ortalik batardi bazi seyler icgudusel.. ama dunyanin en guzel nimetlerinden mi? Kesinlikle

Hayat korkarak yaşanmaz, yapmak istiyorsanız hazır oldugunuzda yapın, elbette çok zor. Sizin kisliginize de bağlı, çocuğun kişiliğine de. Allah sağlığıyla sınamasın, sağlıktan sonra en büyük zorluk uyumaması bence. Zorluklar geçmiyor sadece şekil değiştiriyor. Ama zorluğu var diye de çocuklarımsız bir hayat düşünemem. Karşılığı çok çok güzel çünkü. Yine de sabrı olamayan çocuk yapmasın derim hep, bence sabır çok çok çok önemli.

Çevre dediğiniz cahil cühela insan topluluğunun neden bu kadar ağzına bakıyorsunuz ki, onlar geç dedi diye mi ölene kadar sorumluluğunuzda olan bir canlı dünyaya getireceksiniz. Sanki onlar bakacak derdine sıkıntısına onlar katlanacak

Dün konuma istinaden söylüyorum evet Ayrıca çalışmayan kadın yazıyorsunuz ya, bende onlardan biriyim ve çalışmayana daha zor. Sürekli evde kıç kıçasınız. Çalışam kadın gidiyor da iki dedikodu yapıyor. Çalışmadıkları halde diye küçümsemeniz komik olmuş.

Ya ama zaten cocukla sen sakalassan o kadar gidiklayip Kontrolden cikarmazdin... anne baba farki bana gore bu tarz seyler. benim Cocugumda cok kusardi neler cektim neler cok zor.. benimkinede reflu dediler sonra ogrendim ki cocugun midesi agir isliyormus

Dogumunu hangi hastanede yapacaksın korkunç yazılı kız bı ara korkuyordum büyük harflerle gümbür gümbür gelip ünlem koyuyordun bir de korku filmlerini anımsatıyordu bana

Neden en fazla 2 sene? Bence daha gençsiniz. Hayatta yapmak istediğiniz şeyler varsa onlra öncelik verin. Eğitim kurs kariyer. 33 yaşımda anne oldum. Şimdi 6 aylık evet zormuş ama bence çalışırken daha kolay. İşe döneceğim önümüzdeki ay. Artık evden çıkmak istiyorum gerçekten. Sürekli evde oturma çocuk bakma fikri yorucu olan. Annenize şimdiden kolaylıklar diliyorum

Karataş'ta yapmayı düşünüyorum :) Yazı stilim bana özgüdür

26 genç bir yaş, hazır değilsen değilsindir konu sahibesi 2 yıllık zaman limitini de kendine koyma bence ne zaman hazırsan o zaman hazırsın. Etrafımda 30+ anne çoklukta , belki o şekilde kafan daha rahat olur. Kariyerde taşların yerine oturmuş olur, hayatın daha sakinler derken senin için doğru yaş 30lu yaşlar olabilir. Belki hiç olmayabilir de, her insan bu kadar büyük bir sorumluluğa girmek zorunda diye bir şey yok asla. Çocuğun mutlu mu, sağlıklı mı, topluma düzgün bir insan mı sürekli endişelenmek zorundasın, aklı başında bir insan için bu çok büyük bir sorumluluk korkmamak bence tuhaf olurdu.

Bilmiyorum yaa

Ben şurada yerimi alayım. :) Bende öyleyim korkularım ağır basıyor. Yaşımız da aynı 2 yıl olcak evleneli hala korkuyorum. M

Ya ben bu çocuk büyütmek çok zor, aklı olan hemen çocuk yapmasın diyip, her gün çocuk bakmanın ne kadar zor olduğunu anlatıp pes peşe çocuk doğurmasını çok iki yüzlüce buluyorum. Evet zor olabilir ama dünyanın en güzel duygusu da değil mi? Kolay olan ne var ki! Çocuk sahibi olmak isteyen ya da kararsız olanları korkutmaktan baska bir işe yaramıyor.

Çok zor. Her gün daha zor. Yanlış yapmaktan deli gibi korkutan bir süreç. Ne yaparsanız yapın aslında hep ikilemde kalacaksınız. Kendinizde n önce hep onu düşüneceksiniz. Anneme çocuklar 40 a yaklaşınca değişiyor mu dedim. Değişmiyor Muş. D

Az evvel bir arkadsim bana kahveye geldi Yengesini anlattı bana Bende böyle bir yorumda bulunmuştum Çocuğu sağ soldaki herkes doğuruyor diye mi doğurdu o, hiç çocuk bakamiyor Çocugu altı aylık ve mamasını sütle yapıp veriyormuş cocuga. Kendi istegiyle değil de çevre baskısı ve milletle olan yarışından veya yaş geçiyor diye çocuk sahibi olan insanın Halidir bence mamayı sütle hazırlayan bir anne Anca bu kadar anne olur, kimsenin anneligini sorgulamak bana düşmez ama doğruya doğru şimdi..

Herkes farkli yasiyor bence anneligi.. yani diyor ya bazisi burda.. keske bu kadar zor oldugunu soyleselerdi vs. Valla hep soylerlerdi cocuk buyutmek zor derlerdi ama insanda su dusunce oluyor: ne kadar zor olabilir ki kendinin yasamasi ve baskasinin anlatmasi cok farkli isterse 1000 kere anlatsin. Kaldi ki oyle anlatan biri icinde saniyorlar ki sikayet ediyor anne.. yani cogu insanda evet 2 yuzlu... olmadigi gibi gosteriyor bknz. Sosyal Medya.. sanirsin her yer piril piril cocuk tok sirti pek anne 4/4 luk anne, 4/4 luk es. Yok oyle bir dunya... ozellikle bi zamana kadar fiziksel ugrastirici sonrasi zihinsel.. ve annelik babalik ömürlük.. buyuyunce rahat etmek diye birsey yok.. sadece fiziksel iste.. buyudukce istekleri baskalasiyo, ihtiyaclari keza oyle.. bi cocuga yetebilecek miyim? Dusuncesi var.. birde bu borc almak gibi degil ki. 2 sene cok calisip odeyim diyeceksin.. omrun oldukca sorumlu kalacaksin... yani surekli Aklinda olacaklar.. yani cocuk yapmayanlarida bu yuzden cok iyi anliyorum, haklilar kendilerine gore... diger yandan kucucuk bir canlinin buyudugune sahitlik etmek muthis birsey... Rabbimin mucizesi

Yoo ben öyle düşünmüyorum mesela gençken 5 cocuk istedigimi bilirim o düsuncem 30 dan sonra puff oldu uçtu gençken doğurup büyütmek o gençlikle çok daha kolay mantıklı düsününce çocuk yapmak cok mantıksız geliyor bu kadar zorluğa

Alakası bile yok, keşke çocuk sahibi olmadan önce bu kadar zor olduğunu birileri de bana söyleseydi. Bütün gün uyuyacak, minnoş bir şey bekliyorsunuz ama gerçekte asla ama asla öyle olmuyor. Sudan çıkmış balığa dönüyorsunuz, herkes ağız birliği yapmış gibi sevgi kelebeği şeklinde dolanırken sizin aklınızda binbir soru oluyor bir de bunlarla baş etmeye çalışıyorsunuz. Çocuk bakmak dünyanın en zor şeyi ama ben de ikinciyi istiyorum mesela. Bir şeyin zor olması istenmesine engel değildir ki bu neden iki yüzlülük olsun?

Dünkü konuyu bilmiyorum dedikodu da yapanı bağlar ama evden çıkmak gerçekten insana iyi geliyor. Bebeğin sorumluluğunu bakıcı ile paylaşmak da. Ben de önümüzdeki ay bırakmak zorundayım bebeğimi. Sürekli ağlıyorum. Ama iyi taraflarına odaklandım. Bana uzun vadede iyi geleceği bir gerçek. Sürekli evde çocukla ilgilenmek çok zor bir şey.

Zorlukları elbet var. Ama güzellikleri daha ağır basıyor. Bebek dünyaya gelince ne kadar zor olsa da başarcak gücün oluyor. Bir süre sonra gözünde büyüyen şeylere teslim olup bir yolunu buluyorsun Yani ilk önce soğuk ama girince alışıyor insan

Çok zor ve bence hiç akıl işi değil.. 30 yaşından önce kimse çocuk yapmamalı.. Evliliği oturmadan, hayatın tadına biraz olsun varmadan çocuk yapmamalı. Ben evliliğimin 5. yılında 29 yaşında anne oldum. Çok sosyal çok gezen bir insanken sudan çıkmış balığa döndüm.. Fakat bu bir süre.. Bebeğe biraz alışınca işler kolaylaştı. Sosyal hayatıma yeniden döndüm. Her saat her mevsim koşulunda kızımla dışarı çıktım. Şimdi çalışan bir anneyim. Fiziken değil de kafa olarak çok yorgunum. Kalbim hep dışarıda atıyor mesela. Sürekli onu, geleceğini, sağlığını düşünmekten bazen delireceğim diye korkuyorum. Gözünün içine bakmaya kıyamadığım yavrumu birileri üzecek, birileri ağlatacak. Ya başına iş gelirse? Bak yine kalbim hızlandı. Bu sorumluluk bana çok fazla geliyor. Ama şunu da söylemeden edemem.. Şu yalan dünyada bir canlıya bu kadar duygu barındırmak müthiş bir duygu.. Kimseyi bakın hiç kimseyi böylesine sevemem. Aşkı hep taze kalacak bir bağ bu. Kimsenin çocuğunun ayağına taş değmesin. Kimse yavrusundan ayrı düşmesin.

Herkes çok geç kalırsın diyor bu yüzden aslında 2 sene daha diyorum hatta buna bile geç diyorlar ama ben hazır değilim tabii ki.

Her türlü seviliyor işte henüz çocuk sahibi olmayanlar korkutulmasa keşke o yüzden Stardust07 All iz

Geçenlerde yorganın üstünde oturuyor babası, miniki gıdıklıyor, oynuyorlar falan. Durdu bir bizimki, bak kusacak o çocuk dedim. Ne kusması dedi. O çocuk kusacak dedim kovayı arıyorum deli gibi. Sende iyice takıntı yaptın, abartmasan mı diyordu ki böğğ diye bir kustu benim kız. Eşimin üstü, kendi üstü, yorgan, çarşaf her yer. Bana bağırıyor kusacak dedin kustu çocuk diye ama yanağında kusmak var Reflülü çocuk sahibi olmanın yan etkileri Bence ortalık batardı demişsin ya direk yaşadık onu yani

Zaten evli olup da kendi hür iradesiyle ben bebek için hazırım ona en güzel şekilde anne olmaya hazırım, bakacak irade ve sabra sahibim diyen kişi sayısı analiz edilse ortaya çok komik bir rakam çıkacağını düşünüyorum. Bazı insanlar için hayatın düzeni o şekilde ilerliyor evlenmek çocuk sahibi olmak level tamamlamak gibi. Halbuki bu tarz şeyler ciddi şekilde mental ve fiziksel olarak hazır olmayı gerektiren şeyler zamanı geldi yapayım diye değil. Her insanın karakteri farklı iken, Zamanı nasıl aynı olabilir oda farklı bir soru

Hal ve hareketlerini tanımak için de bakım vermek, fazlaca vakit geçirmek gerekiyor zaten. Atbaşı gidiyor bunlar B

var ya geceleri babası da kalksın seninle dönüşümlü, bir gün sen yemek yaparsan bir gün babası yapsın, siz izin vermediğiniz için erkekler bu halde çetesi gerçi çocukları yok galiba bunları yazanların. Yazdıklarımı gerçekleştirseydim çocuğun gelişimi gerilerdi sanırım

Benim de hala etkisindeyim, karanlık olunca mahallemde arkama doğru 3-4 kez bakıyorum eve geçene kadar. Psikolojik olarak etki bıraktı resmen

Çok çok zor olsaydi kimse 2. 3. Cocugunu yapmazdi. Kolay diyemem, ama 2. Cocugu cok istedigimi, cok büyük heyecanla bekledigimi bilin, siz hesaplayın.

26 yaş çocuk için erkenn zaten

Anne olmak zor Hem calisip hem anne olmak dahada zor Ilk kizimda calismak zorundaydim cok zorlandim. Tek basima buyuttum bide Ikinci bebegim 16 aylik, calismiyorum cooook zorlaniyorum cunku cok zor bir bebek. Ayrica Her konuda belirtiyorum burdada yazmadan gecmek istemedim. Anneanne ve babannelerin torun buyutmelerine karsiyim. Kadincazlar zaten kendi cocuklarini ne zorlukla buyutmusler tam rahat edecekken elinde orgu cantasiyla yasitlariyla iki muhabbet edecekken bebe bakmak... Bu benim fikrim sandriyon Nirvana Anneler

Ama benim kız zaten vardı o zaman. Yani ben de görmüştüm ebeminkini

bakımla da alakası yok yanı cok emek verse anne kadar bakımını saglasa o da cocugu hısseder denıyor ya degıl... gercekten abartısız soyluyorum esımın benım kadar belkıde benden cok emegı olmustur kızımıza bır kere kızım yenı dogdugunda alt temızlemeyı bana esım ogrettı yegenlerıne falan hep bakmıs ben hayatımda ılk kez bebek olarak kızımı gordum hıc tecrubem yoktu yanımda kımse de yoktu gaz cıkartmayı bez degıstırmeyı yıkamayı esım ogrettı zaten hatta esımle kızım daha ıyı anlasır 6 yasında onların ıletısımı daha ıyı tutuyor ama önzesı dedıgımız anne olunca yuklenen o bır hıs varya ı ıh babada olmuyor evet babada bakar yapar ama asla anne gıbı anne kadar olamaz bızım sankı antenlerımız var daha ıyı anlıyoruz bazı seylerı :)

Kolay olan ne var ki? Ama cocuk düşünen hemen yapmalı bence. En azından aradan cıkmış oluyor. Okul caglarında her şey düzene giriyor. Hamilelik hic kolay süreç değil. Mide bulantısından, kOku hassasiyetinden mahfolmuş vaziyetteyim. Belki yine alacağım 30 kilo Ağrılar sızılar... bunların hiçbiri kolay değil ki.. Dünyaya getirmesi de kolay değil

Guzel ama zor gerçekten çocuk bebek bakmak. Hazır hissetmeden dusunmeyin gercekten. Ben hazır hissettigim halde zorlaniyorum. Bir iki yil daha mi bekleseydim diyorum Stardust07 All iz

Anne olmak fiziki olara beni o kadar yormuyor bir canlıya tüm gün tüm hayatı boyunca ilgi sevgi şefkat vermek çok zooorrr İyi ki varlar girlinred

29 yaşındayım yenice anne oldum. İstediğim bir zamanda oldu ama beklemediğim şeylerle karşılaştım. Beklemediğim kadar zor bir gebelik geçirdim, üzerine covid ve bambaşka sağlık sıkıntıları derken 1 yıldır neredeyse hayata dair hiç bir şey yapmadım. Çok aktif bir insanken hem de... Ama kucağıma aldım. Sanki hep varmış hayatımda. Öyle güzel bir şey ki. Uyku yok, ev uçuyor ama çok güzel. 2 ay oldu doğalı. Uykusuz bırakan o değilmiş gibi öpüp kokluyorum. İş için de başvuru yapıyorum seneye. Bir şekilde hayatı idame ettirmek durumundayız. Aile desteğimizin olması büyük şans. Ama gönülden hazır hissetmeden de olmamalı. Şu kadar yıllık evliyim yada herkes soruyor artık olsun demek de kendi kendimize zul olur.

orta yaslarımın olgunlugu olayları daha sakin karsılaması 20lı yaslarımda yoktu eskıden bende cok cocuk ısterdım bekardım daha yasım genctı sımdı bırdaha dogurmayacagıma tek cocukla kalacagıma emınım ama kesınlıkle daha sabırlıyım ya suan 20 lı yaslarımda olsaydım kesın yıne dogururdum daha bılıncsız davranırdım onumu ardımı pek dusunmeden hareket edebılırdım belkı

Bende 20 li yaşlarımda evlenir en geç 2 sene sonra çocuk yaparım diyordum. Tabi çocuk bakmak ne kadar zor, ev geçindirmek ne kadar zor bilmiyorum. Evlenince eşimde istememeye başladı ve halaa ikimizde çocuk istemiyoruz. Şuan ki rahatlığa alıştık. Bakımı zaten zor, masraflı. Çevre baskısı inanılmaz var. Özellikle yeni dogum yapmış insanlardan. Geçen gün pazarda annemin arkadaşını gördüm. Beni görür görmez bebek yap, yok seni kapıya koyarlar, çocuk yoksa neden sana bakacaklar... başladı anlatmaya. Kendime hep söz veriyorum, bu tarz insanlarla asla münakaşaya girmeyeceğim diye ama hep tutamıyorum. Başlıyorum açıklamaya

Geçtiğini herkes biliyordur zaten. Onu etrafta görüyoruz büyük çocukları ve ailelerini. Ama bebekliler ne yaşıyor evde bunlar bilinmiyor. Sizi anlıyorum da olayın mantığını açıklamaya çalışıyorum yani ben bundan muzdarip oldum

37 yasindayim ve kendimi daha yeni hazir hissettim:) allah yuzume guldu beni cok zorlamadan simdilik bi gebelik nasip etti. Cok alindim dediginize:) ne yani biz 37 olunca kuruduk mu bak ne guzel olmus iste:)))

konu sahıbı en fazla 2 sene daha beklerım demıssınızde neden? dogru zaman ne zaman ıse o zaman olsun 30 olsa 32 olsa ne olur kı? kendınızı gercekten hazır hıssetmenız lazım mesaısı olmayan sıgortası olmayan maas da verılmeyen omur boyu bır ıs annelık oyle dusunun :) kendı hayatınızı kendı sorumlulugunuzu gecın bır kısının daha sorumlulugunu alıyorsunuz ve buda omur boyu suruyor... etrafın dedıgıne baskısına gore dogurulmaz onları dınlersenız cocuk kardessız kalmasın 2. yap da derler cınsıyet de secerler

Bir soz var.. itin 40 enigi olmus 40 indan da gecememis.. 1 ya da 10 farketmez.. hepsinin sevgisi ayri ayri verilmis ve tihaf olan hepsini ayri merak ediyorsun..

E zor tabii ki. Kolay diyen çıkmaz. İşinizin zorluğu, kişiliğiniz çok önemli faktörler; çocuğunuzun karakteri de çok önemli. Tek bir değişken yok. Şu an en zor şey benim için çalışmak, çocuğumun yanında olmadığım için aşırı üzülüyorum. Beden yorgunluğu umrumda bile değil mesela.

Yani bilemiyorum, evlat bir sınav bana göre. Eğer herkesin istediği gibi bir çocuğu yetiştirme şansı olsaydı dünya böyle olmazdı, işin o kısmı da var. Yapmak istediğiniz şeye hayranlık duydum, benim de içimde ukde kalacak konudur bir çocuğa aile verebilmek. İnanın doğurmak meselenin yüzde biri bile değil, kesinlikle katılmıyorum kendi doğurduğun doğurmadığın meselesine. Çiçekler bile sevgiyle büyür, sizin diye değil varlığına emek verdiniz diye değerlidir her şey.

Geçmiyor ahahshs Benim inancıma göre, bebek doğduğunda neyse o. Artık ne çıkacak bahtınıza, o ameliyathanede yüzleşiyorsunuz. Bir karakter var gözardı edilen. İlk günden cıyak cıyak uyumayan bebek varsa ömrü billah o öyledir, huydur. Benimkiler öyle çok büyük değil 5, 4yaşındalar ama gerçekten çocuk doğduğunda neyse o. Hala gece milyon kere kalkar hala ağlak hala her şeyi sorunlu. Malzeme bu yani, ben ancak ehlileştirebiliyorum, ona eşlik edebiliyorum bunu kabullendim. Bazı bebeği ve çocuğu görüyorum, benim yaşantım ya da çocuklarımla alakası yok, Allahım neydi günahım naraları atıyorum. Eminim askere giderken nizamiyede de ağlayacak benimki, orda da düşmeyecek yakamdan, eşek kadar herif olsa gene dizimin dibinde yaşayacak.

Ben anlattım sayfalarca, hiç mi denk gelmediniz? Konu sahibi size gelince... Bir insan çocuk istiyorsa ilk söylediğim şey 'çocuk güzel eğer başkasınınsa' oluyor. Sevgiyi tartışmıyoruz ama vallahi billahi bile isteye nasıl yapılıyor bu çocuk, ben anlamıyorum. Kafayı yemiş olmak lazım, millete kardeş yap derim rahatı bozulsun diye

Hem okuyup hem dogurdugum gunu hayal ettim Ay gercektende ilk bebegim cok sakindi ilk 3gun falan hep uyurdu Bu ikinci varya, dogumdan ciktim odaya geldim emziriyorum falan o gece hic uyumadi hep agladi ben gazdir falan demistim. Suan 16aylik hala ayni huysuz...

Bence çok zor bi 5 yıl hayatından gidiyor ha paran olur bakıcı tutarsın eve yardımcı gelir o zaman daha rahat olur, ama çocuk bakımı zor gerçekten 2 çocuğum var biri henüz 2 aylık ama tabi evlat sevgisi çok güzel zorluğunu bilip ona göre yapmak lazım her psikoloji kaldırmayabiliyor

Gençler bilse, yaşlılar yapabilse sözünün temeli bu zaten. Yalnız 55 yaşındaki nineler çocuk bakmayı öyle çok da sabır ve olgunlukla gerçekleştiriyor değil. Gece kalksınlar saat başı, işten gelip 1 yaş çocuğunu evde yürütsünler yatana kadar görürüm ben onların sabrını orda enerji devreye girer işte onu bulamazlar. Tam zamanlı çocuk bakmadıkları için başarıyorlar ki hepsinin başardığını da söyleyemeyiz

Anne olmak buyuk bir delilik.. Cocuk buyutmek dunyada sirat koprusunden gecmek gibi birsey bana kalirsa. Iki tarafi ates yurudugun yol Ise hz. Ali' nin kilicindan keskin... ilk defa baska bir varlik icin yasadigin anlardan ibarettir... belki her anne boyle hissetmiyor olabilir.. ama surekli aklinda olmasini dusun.. ne yedi ne icti? Uyudu Mu? Hasta olunca iyilessin diye dualar ediyorsun.. eskisi gibi olan deli cesareti var ya, ölümden korkmadigin zamanlar onlar olmuyor.. cunku hem onlari korumak istiyorsun hemde bana birsey olursa onlar ne yapar? Dusuncesi kapliyor beynini.. sorumluluk hissi cok agir basiyor.. Korkutmak icin soylemiyorum bunlari sana, zaten bunlar benim Kisisel dusuncelerim.. belki Sen ayni seyleri hissetmezsin...

Keşke bana zorlukları anlatılsaydı. Yıllarca uyumayacağımı düşünmemiştim. Belki hazırlardım kendimi psikolojik olarak, ya da normalmiş herkes söyledi zaten biliyordum derdim. Ama kimse söylememişti ve ilk çocuğumda eşekten düşmüş karpuza döndüm.

Zor tabiki hem çalışıp hem çocuk sahibi olmak. Açıkçası henüz hamileyim ama bu haliyle bile zor. Hamile arkadaşlarım, kuzenim var ve ev hanımı bunlar. Tüm gün uyuduklarından bahsediyorlar vs bende yok böyle bir imkan ama bence insan vücudu mucizevi bir şey her tür duruma uyum sağlıyor, her kalıba sığıyor. O yüzden eğer istiyorsan çok da erteleme canım bir şekilde hayatın bebeğine uyum sağlıyor Stardust07 All iz

Evet Çok zor. Herseyinizden ödün veriyorsunuz. Gezmek eğlenmek uyumak herşey.. Bunun yanısıra çocuklarımızı bütün pisliklerden korumak zorundayız. Aslinda en zor u da bu. Bence herkes anne baba olmamalı.

Kadınlarda biyolojik saat var maalesef, 33 yaşında evlendim, 6 senelik hayatımda doğal yolla 1 kez hamile kaldım ki o da 19 haftalıktı kaybettim. Ve 6 yıldır sebepsiz infertilite ile mücadele ediyorum. Kadınların yumurtalıktan geçirdiği operasyonlar, bebek kayıpları sonrası yapılan kürtaj işlemleri, kadının yaşı ve genetik faktörler. Maalesef ki anne olmayı engelleyen bir çok faktör var kadın için. 38 yaşındayım yumurta rezervim 0.50, bu ay tüp bebeğe başladık ve 1 adet yumurtam oluştu onca ilaca rağmen ve o da maalesef gelişmediği için bu ay ki işlemi iptal etmek durumunda kaldık. Evet anne olmak isteyen kadınlar vakit kaybetmemeli, sonrasında daha çok zaman, emek harcamak durumunda kalıyoruz. En az 10 tane doktor ile görüştüm. Keşke bu kadar geç kalmasaydın cevaplarını almadığım neredeyse tek bir doktor bile. olmadı.

Yaş büyüdükçe sabrın azaldığı gibi bir zırvalığı kim ortaya atti çok merak ediyorum. Akıllı bi insanın buna inanacağını asla düşünmüyorum. Sabır olgunluğun sonucudur. Gençken sabirliydim da şimdi yetişkin oldum sabırsızım diye bir şey olabilir mi inanilmaz. Anneanneler babaanneler neden çok sabırlı acaba düşündünüz mü hiç? 20 yaşında anne olan bir kızla 30 yaşında anne olan biri Ayni olamaz. Ayni sabrı gösteremez. Ayni olgunlukta değildir çünkü. 20 yaşındaki kız gezme eğlenme yaşındadır. Çocuk sorumluluğu fazla gelir. Ağır gelir. Eve kapatılmış ve sıkışmış hisseder. 30 yaşındaki bir insan çok daha olgun ve sakin düşünebilir. Çünkü insan hayatının önemli eşiğidir 30 yaş. Her şeyi çok daha geniş bir perspektiften görebilir. Bin kere daha sabırlıdır. 20 yaşındaki insanla 30 yaşındaki insanin enerjisi bir değildir derseniz de... Aslinda mesele enerjik olmak değil. 20 yaşındaki kızın gezip eğlenmeye enerjisi vardir. Evde çocuk bakmaya değil. 30 yaşındaki hatta 40 yaşındaki bir insanin enerjisi cocuk bakmaya yeter. Sabrı geniştir çünkü. 55 yaşındaki Anneannelerin ve babaannelerin çocuk bakabilmesi başka açıklanamiyor zaten. Daha 26 yaşında bi kız gelmiş 2 senem var diyor. Neden hiç kendi kararlarınızı vermeye çalışmıyorsunuz?. Toplumun size her dayattığını yapıyor musunuz mesela? Ben 32 yaşındayım. 5 senelik evliyim. Çocuğum yok. Toplum baskisini sizden çok hissettiğim bir gerçek. Ama gerizekali cahil insanların laflarını dinlemeyecek kadar aklım başımda. Rızkını Allah verir derler mesela. Vermezse kimden soracağımızı açıklayan yok. Onu açıklayan çıksın bi daha sorgu sual etmeyeceğim. Bunları kendim düşünüp karar veriyorum. Toplumun baskısına çok kızmayın madem. Çünkü siz de öyle düşünüyorsunuz anladığım kadarıyla. Ikna olmuşsunuz. Gec kaldığınızı düşünüyorsanız yapin tabi. Kimse buna bir şey deme hakkina sahip değil. Ama şunu bilin ki çocuk yap diye baski yapanlar, sadece akıl verirken varlar. Kimse bir bardak su vermeyecek size ve vermek zorunda da değil.

Ya şu zamanda çocuk büyütmek gerçekten çok zor. ama zaten bu konuda kararsız olan bir insan da sadece olumsuz şeyleri duymak istemiyor. Son zamanlarda yaşanan olaylar yeterince korkutucu. Biz eşimle koruyucu aile olmak için uğraşıyoruz. Çevremde her zaman sadece olumsuz şeyler söyleniyor, işin bir de kendi evladin değil daha zorlanırsın yapma etme kısmı oluyor. Doğursam da ben doğurmamış olsam da sevgi yetmiyor mu? Ömür zaten geçiyor sonunda evlat herşeye değmez mi?

Amaannn benim büyük sekiz yaşında, küçük üç buçuğa yaklaştı, ben rütbeliymişim sen ersin daha bileydim vazgeçirirdim ah ah

Görüştüğünüz doktorların söyledikleri sizi üzmekten başka bir işe yaramamış gereksiz cümleler. Keşke geç kalmasaymış lafa bak. Valla söylediğiniz şeyler 27 yaşında da olabilir kadın her yaşta bekarken de jinekolojik muayenelerini ihmal etmemeli gerekirse yumurta dondurmalı. Ama geç kalıyorum diye alel acele hazır olmadan çocuk yap demek değil bu.

Sürecin nasıl işleyeceği annenin ve bebeğin mizacına da bağlı. Evhamlı bir anneyseniz hayat çok zorlaşıyor, biraz daha sakin bir yapıdaysanız bu avantaj. Bebekten bebeğe de dağlar kadar fark var, kimi bebek karnı toksa, altı temizse eline verdiğin bir oyuncakla saatlerce oyalanır. Kimi bebeği naparsan yap oyalayamazsın, asla memnun olmaz. 26 yaş için nasıl hadi hadi acele et diyebiliyorlar. Yaşamak istediğiniz herşeyin tadını çıkardınız mı? Çok basit şeyler bile mesela sabaha kadar oturup film izlemek gibi basit bir şey bile imkansız hale gelebiliyor çocuktan sonra. İstediğiniz yerleri gezdiniz mi, gördünüz mü? Hayatınızın doya doya tadını çıkarın. Çocuktan sonra bu hayatınıza geri dönüş olmayacak.

Daha güzel açıklanamazdı ya. Her cümlesine imzamı atarım

Ben 38 de anne oldum. Iyi ki bu kadar beklemişim. Kocamla bir suru tatil yaptim, yurtdışına gittik cok sefer, kariyerimi de sağlamlaştırdım sonra çocuk yaptım. Fiziki sağlığınüz musaade ediyorsa ve sadece bir, iki cocuk istiyorsanız biraz bekleyin, gezin tozun sonra biraz bebeğe bakabilecek para biriktirin, aklınız hiç bir seyde kalmasın, evlilik biraz otursun, iste o zaman zor bile olsa çok guzel bur duygu.

Boleyn Kizi her zaman öyle doğru, akılcı, samimi yazıyor ki... iyi ki var

Yaklaşık 1,5 yıllık evliyim bir süre daha çocuk düşünmüyorum. Ama çocuk yapmaktan beni korkutan şey bakması. Yeni çocuğu olan arkadaşlarım var ve çalışmadıkları halde o kadar çok zorluğundan bahsediyorlar ki zaten olmayan hevesim daha çok kaçtı. Ben hem çalışıp hemde çocukla nasıl ilgilenirim diye düşünüyorum. Annem bakmak istiyor kısmet olursa ama ya daha sonrası sanırım hiç hazır değilim ve olamayacağım gibi... Bir yandan da düşünüyorum 26 yaşına gireceğim çocuk istiyorsam en fazla 2 sene daha geciktirebilirim gibi geliyor. Hem çalışıp hem anne olmak zor mu?

Tabii ki zor. Cok zor. Aslında sinirlerin yıpranmamışsa kolay, Bebek bakımını, çocuğa karşı takınılacak doğru davranışları tutumları biliyorsan kolay. Çok kolay. Tabii ki pratik, kitaplarda yazdığı gibi kolay olmuyor da yine de ruh halim sağlam olsaydi, cocuk da daha sağlıklı olurdu gibime geliyor. 4 kardeşiz, hep şükrederiz, hataları olsa da annem babam bizleri huy karakter ahlak olarak cok iyi yetistirmis diye. Ama buna ragmen çalışma hayatinda cocuk yapmış olsaydim annemin bakmasını istemezdim, yaptığı hataları cocuguma da yapması hoşuma gitmezdi . Neyse konuyu dagitmayayim, fikrim bu. Bİ de toplumda evlenip sinirleri saglam kalan kadın cok nadir olduğu icin cocukla ilgilenmek ugrasmak zorlasiyor

Oğlum doğduğunda annemler yanımdaydı.1 haftalık filandı eşimle yalnız olduğumuz bir an biz bu çocuğa nasıl bakacağız diye ağlamıştım. Şimdi sanki daha önce çocuk büyütmüşüm gibi. Annelik nasıl birşey bilmiyorum herşey anında yükleniyor. Henüz çalışmıyorum. Dün gece bebek hiç uyumadı babası oynadı oyaladı ben uyudum. O da uykusuz uykusuz gitti işe. Bebekte siz hazır olduğunuzda geliyor. T

Valla o kadar konu varki çocuktan sonra cinnet geciren annelerle dolu o yuzden yorum yapmiyayım ben cocuk hiç istemedim ve yapmadık bana gore değil bir gülüşü dünyaya bedel romantikleri şunu da söylim 20lerde yaparim diye düsünuyorum yaşım gectikçe rahatıma düskün biri oldum neden rahatımı bozayım ve her saniye aklımda olacak bi canlı dünyaya getireyim çok korkunç hrle böyle rezil bir dünyaya

Ay çok tatlısınızAllah o güzel günleri de göstersin inşallah.

Sonunu düşünen kahraman olamaz atlayacaksın denize bitti gitti

Belki zor olani seviyoruz

Sen daha guzel ifade ettin valla.. sen sansliymissin ki Esin herseyi biliyormus bakim Konusunda.. yani cocukla olan bagi guclendirir kesin ayrica anneyede buyuk rahatlik bu durum... ama karninda tasimak ve dedigin gibi o his bambaska birsey.. ve babalarda olacagina inanmiyorum

Aslında onu sizin üzerinizden herkes için söyledim. Çalışan bazı kadınlar, evdeki kadınlar bile falan diye cümleler kuruyor. Çalışmak valla bebek bakmaktan kolay.

Niye yaşınız çok geçmişte, çok zor hamile kalacak yaşa gelmiş gibi yazmışsınız onu anlayamadım. Yaş daha 26? Ben çocuk asla düşünmeyen biriyim, ama 5-10 sene fikrim değişirse 35 de filan anca anne olmak isterim. Ki bu yaş bile gayet normal. Siz 28 e menapoza girilen yaş gibi lanse etmişsiniz çok tuhaf geldi. Bence çocuk yapacaksanız da yaş geçiyor diye yapacaksınız siz, o istek gelmeden yaparsanız hayatınız cehennem olur ben size söyleyim.

Niye iki sene daha Ben 29 olmak üzereyim çocuk düşünmüyorum halen de. 30 unda dogursan nolur mesela? Ayrıca çocuk çok zor bişey evet, bende bı düşündükçe gerilir uzaklasirim zaman zaman.. hani yapmiyon mu ne zaman yapacan diye buradaki arkadaşlar sorUnca yokluyorum da bı kendimi

Bizzat tatbik ettiğimden artık bütün inancım bu benim. Huy, fıtrat, karakter, aura ne diye adlandırırsanız farketmez, bir canlı dünyaya onunla geliyor. Herkesin bebeğine gittik hastaneye, hepsi uyuyor usulca, emziriliyor bırakılıyor falan. Benimkiler eti kopmuş gibi ağlıyor, sadece kucağa konunca susuyor ve gözler fıldır fıldır, kafa kaldırma çabası el ayak deseniz sanki 1 saat önce doğmamış gibi. Emmez, biberon reddeder, ağzından akıtır, altını açarız ağlar, giydirirsin ağlar besleyemedik bile. Hala öyledirler canları sağolsun. Off ne günlerdi ya. Hayatımda hala bilmedim bir yemeğin, uykunun, banyonun, üst değişmenin ya da en basiti bir odadan diğerine geçmenin kavgasız ve kolay olduğunu. Büyük olanı siyasete yönlendireceğim, böyle aksi ve muhalefet bir çocuk olamaz dik kafa işte, hayata karşı çocuk. Küçük olanı ise dans, spor gibi kan ter akıtacak bir şeye yönlendirmeliyim ki adeta ahtapotmuşcasına hareketleri bir işe yarasın, yoksa ancak deli gömleği ile zapt olur o

İnanın ben böyle düşünmüyorum çevre o kadar etkiliyor ki şu an bile geç olduğunu düşünüyorlar hala yok mu bir şeyler diyorlar. Yoksa ben de hazır hissettiğin zaman olma taraftarıyım

Iyide onlar bakim.. yemek yedirme alt degisme.. resmen anne olarak hissediyorsun ne zaman kusacagini.. bizimde kalp gozumuz acik degil yani, hal ve hareketlerini daha iyi taniyorsun

Benim bir katkım yok bu mevzuda, hiç yaşamadım; çocuk planı yapmak, düşünmek ya da istemek nasıl bir şey bilmiyorum. Bilakis tahtalara vururken, sürpriz yumurtalar benim kapıyı vurdu Yalnız ben böyle konuşunca çocuklarına lanet okuyan bir anne imajı çiziyorum da asla bir kere bile bırakın çocuk sevmem demeyi, onlara her gün 'biz sizi çok istedik, siz olmadan mutlu olmadık, hayatımızda sizden değerli bir şey olamazlarla büyütüyorum. Çocuğun karşısına geçip o gece uyusaydım keşke demiyorum

her anne bir değil, kötüyü değil iyiyi örnek al canım Boleyn Kizi

Açıklayıcı olamamış mıyım acaba diye mesajımı tekrar tekrar okuyorum haklısınız zor yanları anlatılsın, ilk defa yaşanan bir durum tecrübeli insanların deneyimleri ile biraz olsun rahatlatır. başınıza ne geleceğini bilirsiniz. Benim lafım çocuk sahibi olmanın güzel yönünün anlatılmamasında. evet uykusuz kalıyor insan, hastalık zamanı, atak zamanları bilmem nesi oluyor ama bu günler geçiyor densin girlinred

Aynen kesinlikle sürekli evde gözümün önünde duramaz, illaki topluma okula çevreye karışacak. Geçen ki güzelim kız aklıma geliyor doğur büyüt sevmeye kıyamadığın kızını elin şerefsizi kılıçtan geçirsin. Bu devir kendi başıma yaşamak için bile çok zor.

Ben direkt yurtdışı ya da çocuk damat düşünüyorum, ne kadar uzak o kadar iyi Şaka bir yana, elbet beden yorgunluğu bitiyor ama bu sefer daha beter mental yorgunluk çöküyor. Ben daha yolun çok başında olsam da, oğlanları okuldan aldığım an durgunsa 'ya bir şey oldu biri özgüvenini kırdı, bir arkadaşı onu dışlıyordu acaba gururu mu incindi, öğretmeniyle gergin mi ya da ilgisiz mi kalıyor, nasıl konuşmalar yapsam cesaret versem' le eve geliyorum. Dediğim gibi 5 yaş altı üstü ama zihin gidiyor. Eskiden bedenim ölmüş ama gömen yok kıvamında iken şimdi zihin öyle. Zor yahu, insan büyütmek, onu her şeye duyarlı, sevecen, saygılı, algısı açık bir birey olarak yetiştirmeye geliştirmeye çalışmak çok ama çok zor ve bitmez bir çile.

Boşverin yaf, yiyin için gezin hayat bir daha gelmez çevreniz hem varoş hem kafasız. Hayatın ulvi anlamı üremek mi ki herkes birbirine sen de üre, durma 2. çocuğa koş 3. çocuğa koş diyorHerkes bu işi hakkıyla yapıyorsa sokaktaki bunca saygısız ve kaba insan nerden geliyor?

Ben henüz annelik ve bakım kısmını bilmiyorum ama hamileliğim şuan zor geçiyor erken doğum riskimden dolayı. Yatmaktan sıkılmanın yanında ağrılarım basladi. Yemek yer yemez uzanmak zorunda olduğum için mide problemlerim oluyor Gece sürekli uyanıyorum ve daha çok fazla şey. Ama ultrason fotoğrafına baktığımda gözlerim dolarak seviyorum. Onu suçlamak sikayetlenmek falan hiç oralarda değilim. Bence bütün sıkıntılara değerler

Yok ya ben öyle düşünmüyorum, tam yorum sahibinin yazdığı gibi düşünüyorum. Gençken gezip eğlenmek hayatta tek başıma gerçekleştirmek istediğim her şeyi sorumluluğumda bir canlı olmadan yapmak istiyorum Allah izin verirse tabi. Çocuk hep 35ime geldiğimde istersem anca yaparım dediğim bir şey tabi hemen olacak diye bir şey de yok nasip olursa olur olmazsa da üzülmem.

İçimde yaradır

Ben bekarken uyudum mu kimse beni uyandıramazdı, annemin ambulans çağırmışlığı var ben uyanmadığım için. Aşırı düşkündüm uykuya, uykumun bölünmesi kavga sebebiydi. Anne olduğum an bitti bu Geçen cumartesi 3.5 yaşında kızım rahatsız, yanımda uyuyor. Kalkıp yatakta oturmasına bilincim açıldı, anne demesinden kusacağını anladım, daha gözümü açmadan yatağın yanındaki kovayı alıp ona tuttum kussun diye. Sabaha kadar yatmadım sabah hastanelik olduk artık. Cumartesi geceyi 3 saatlik uykuyla kapattık ve hastanedeyken 3 saat iyidir ya hiç uyumayadabilirdim diyordum Ben yapamam, olmaz ya beceremem, bilmiyorum nasıl olacak kavramları hayatımdan çıktı. Bir şekilde hallederiz, yolunu buluruz moduna girdim. Sanki içinde böyle gizli bir güç var, anne olunca açığa çıkıyor ama zamanla tabi. Bence şimdiden çocuğuna layıkıyla bakabilir mi diye endişe eden kadın gayette güzel anne olur

ben çocuğum olmadığı halde günde 3 saat uyuyorum. hiç uyumadığım da oluyor. işiniz gücünüz ya da başka sağlık sorunlarınız olup zaten uyumadığınız bir düzeniniz varsa. o düzene ya da kimisi için de parasızlığa bir de çocuk getirmek nasıl olur bilemiyorum. ya da mesela bazı kadınları okuyorum burada hayatında ezilmemiş, yorulmamış, büyük sorumluluklar hiç almamış, tabiri caizse premsesler gibi bir hayat yaşamış. o kadın çocuk yapınca şaftı kayıyor. ben ne zaman oje sürüp gezecem ühüüü modunda olabiliyor. biraz kadının çocuktan önceki hayatıyla biraz erkekle -yani babayla, hani bir de o var ya :) biraz çocuğun karakteriyle biraz da sabır ve tahammül seviyenizle ilgili. önceden idmanlı olan da illa hep sabırla devam edecek diye bir şart yok tabii. hatta tersi de olabilir, hep mücadele hep efor uğraşan birinin de zor bir çocuk zurnanın son deliği olup asfalyaları atabilir bir yerden sonra... ben çocuk yapsam ona bakmakta değil ama işimi devretmekte zorlanırım mesela. devredecek kimse yok. benim işim bebekle yürümez... girlinred

Neye göre geç. En doğru zaman sizin hazır hissettiğiniz zamandır. Khomyuk

Bir de yas ilerledikce sabir azaliyor Bende cok düşkündüm hatta annem evlendikten sonra hamile iken bayagi uyuyup esimi isten annemi kapi pencere kirmak uzereyken bulmuslugum cok Hatta birinde kizim mobilya besikten dusmek üzere iken esimle bir anda gozlerimiz acildi cekyattan ikimiz bir zipladik birimiz kolunu birimiz ayagini yakaladik hala nasil uyandigimiza inanamiyorum

Zaman, şartlar durumlar değiştiği için bu kadar zorlanıyor olabilir sanki insanlar. Yani annelerimizin zamanı ve bizim büyüdüğümüz zamanın şartları farklı. Yetiştirdiğimiz çocuklarla da bu zaman farklı olacak. Önemli olan iyi ve kötüyü bilen, doğru yanlış ayırımı yapan merhametli insan yetiştirmek. Bunlar her zamanda aynı. Bu düşüncedeyim. Nasip olursa eğer yaşayıp biz de göreceğiz Aile ortamında büyümeyen çocuklar için de umarım daha çok kişi adim atar

Ne kadar zor olduğunu görebiliyorum ben çevremden de, anlıyorum da. Ama hayat ya belli bir süremiz var biteceği zamana kadar. Bence bu sürecin en güzel yani insanin evladı, ailesi. Farklı yansıtılması sinir bozucu ve cesaret kırıcı benim için. Allah herkese hayırlı evlat, güzel ömür versin. Elimizdekilerin kıymetini de bilelim sadece sızlanma olmasın Stardust07 All iz

İkiz bebek annesiyim. 33 yaşındayım. 1.5 yaşında ikizlerim var. Çalışan bir kadınım ve galiba hayatımda yapacağım en büyük fedakarlıgi yapıp işime ara verip ikizlerime ailelerin desteğiyle kendim bakıyorum. 1 aydır yanıma bir yardımcı geliyor. Benim gibi hayatı okumak ve çalışmak üzerine kurulu biri için psikolojik olarak bayağı yıpratıcı geçti. Bakımları bebekken daha kolaydı her yerden bebekken daha iyidiler çok zormuş gerçekten uyku düzeni yeme düzeni her şeyleri bir sistem içinde bunu sağlamak beni bitirdi. Belki her şeyi bu kadar rayinda yapacağım diye zorlamasam bu denli yipranmazdim AMA çocuklarım için en sağlıklı olanı yaptığımdan içimde rahat. Birçok etken var. Bir senin yapın. Ne kadar özgürsün yada ne kadar birine bir şeye bağımlı yaşayabilirsin.. benim gibi yılların dışarda geçmiş biriysen evde oturmak müthiş yıpratıcı.. çok zorluk görmemiş bir ailede büyüdüm. en büyük zorluğum bu oldu düşünüyorum tek bebeğim olsaydi galiba ikinci bebeği düşünmezdim. Bebeklerin huyu da var. Mesela tek oğlum olsa ikinciyi düşünürdüm ve hiç zorlu gecmezdi. Sadece kızım olsaydı yine ikinci çok düşük ihtimal görürdüm. Çok zorluyor beni. Zihinsel gelişimi çok önde bir bebek ve ben diyor dediğim olacak. Zorla bir şey yaptırmak imkansız. Yemek en büyük kabusumuz. Bebekken de uyutma büyük dertti. Oğlum daha uysal ve ikna edilir bir bebek. kızım ikna olmuyor öyle böyle 1.5 yıl geçti ikisini de çok seviyorum işe dönmeyi düşünüyorum 20 aylık olmuş olacaklar. Her şeye rağmen iyiki diyorum çok özel iki bebek annesiyim Çok şükür Rabbime bu günlerde geçecek diyorum. Şuan tek isteğim rutin hayatıma donmek bebeklerimle tadını çıkarmak. filmdelisi