Konu sahibi için üzüldüm, fakat merhemi yine kendisi. İnsanoglu, konu sahibinin isteyipte elde edemediği durumda bile olsa yine mutsuz olabilir. MUTLULUK!!! Mutluluk Nedir hanımlar? Bu herkesin baktıgı pencereye göre değişir. Gözümüzü kapatıp bu dunyadan ayrıldıgımızda yanımızda götüremeyecegimiz hiç birşey bu dünyada mutlu etmez bizleri! O yüzden hamdetmektir tedavi, ama bunu bazan tek başına farkedemiyoruz nefsimize kapılıp gidiyoruz.

Çok doğru öngörmüşssün koalina. Bu yüzden hem deli gibi iş arıyorum hem seçici davranıyorum madem bu raddeye geldim içime sinen bir iş olsun diyorum. lily86

Siz saygı görmek istiyorsunuz. Konuşulmak, kıskanılmak Araştırılmak, şımartılmak istiyorsunuz. Öfke ve kıskançlık bir insanı yok edebilecek en büyük güçtür. Ve siz bunlara yenilmek üzeresiniz. Umut edin, dua edin. Şükür edin. Öyle bir rabbimiz var ki en dar en zor zamanımızda bize kapı açan. Ona teslim olun. Manevi huzuru hissedin.

Bir kere ben hep çalıştığım için iş. Evde oturup dolma sarmayı, börek açıp cam silmeyi seven ve beceren bir kadın asla olmadığım 21 yaşımdan beri irili ufaklı işlerde çalıştığım için iş. Eşim yoğun bir tempoda çalıştığı ve onun yükünü azaltmak istediğim için iş. Ve evet maddi anlamda rahatlamak için iş. Ama en en önemlisi son kullanma tarihim daha gelmedi, eve hapsolmak istemiyorum. Bu yüzden de iş. Eşime gelince elbette farkında. Bütün gün uyuyor, şiş gözlerle onu karşılıyor ve yemek yapmıyorum. Hazır bişeyler söylüyoruz. Ya da dışarı çıkalım iyi gelir diyor. Ama eşim bu depresyon olayını çok büyütmüyor nasıl desem " iş bulamıyorsun sıkılıyorsun " kafasında o. Normal diyor. Kendimi öldürmek istediğimi falan bilmiyor tabii en azından henüz.

Ayrıca kompleksli değilsin. Fazla farkındalık var. :)

Kendinizi soktugunuz kıskaç inancınıza yer bırakmıyor lütfen şu an yanlız bir odadaya gidin ve aynaya bakın ve kendinize bakıp gülümsemeyi başarın. Hayatınızdaki güzellikleri düşününki eşiniz buna en güzel örnek Siz degerlisiniz bunu unutmayın!

Hayatta hickimse hep mutlu değil ki.. mutluluklar hep anlık oluyor. o mutlu sandığınız kişilerin neler yaşadığını bilemeyiz ki.. mesela kendimden örnek vereyim. Dışardan bakanlar benim çok ama çok mutlu olduğumu düşünüyor. zengin bir koca dünyanın dört bir yanında tatiller iki sağlıklı çocuk gençlik güzellik bol kahkaha eğlence vs.. içi seni yakar dışı beni misali bir halim var aslında. Mutsuz olduğum anlarda bile mutlu görünmeye çalışarak bunu atlatmaya çalışırken hep mutlu olduğum düşünüldü. Ağlamak zirlamak şikayet etmek beni güçsüz gösterecek diye korktum hep. kendimi kendime bile anlatamadım. Daha dün burada konu açtım. Kocama kızmıştım tartıştık bana "aptal"dedi diye. ve yazarken farkettim ki onun aptal demesi değildi mesele. benim kendimi öyle hissediyor olmamdı. Yarası olan gocunur demişler. Özgüvenimi kaybettim. yaşadıklarımı kelimelere dökerek anlatamıyorum. Bir sekilde yine karşı tarafı haklı çıkarırken buluyorum kendimi.. ne büyük hata aslında. Sende kendine çok yükleniyorsun. hayatı bazen akışına bırakmak lazım belkide. umut herseydir. umudunu asla kaybetme. yarın neler olacağını bilmiyoruz değil mi?Yaşadığın hiçbirşey den pişmanlık duyma bu hicbirseyi değiştirmeyecek aksine seni mutsuz edecek daha çok. İçinde bulunduğun ana ve geleceğe odaklan. ve en çok kendini sev! ben deneyeceğim mesela..)

Bana yazdıklarına viviyi etiketle de bari mesaj yerine ulaşssın

Şu durumda çoğu insan sana şükret halind kocan var ailen var daha ne istiyosun!! Bile diyordur. Herkesin problemi kendi içinde önemli. Bu aralar ben de aşırı depresif ve mutsuzum. Eşimi çok seviyorum bir bebeğim olacak ama işimdeki problemlerim tüm hayatımı etkiledi. Bende ara ara cesaretlenip yazmak istiyorum böyle ama vazgeçiyorum. Ne de olsa eşim var ailem sağ kimse hasta değil şükretmem lazım ya hani... Keşke dediğin gibi uyusak ve hiç uyanmasak. Bana muhtaç bir bebeğim olduğu halde böyle düşünüyorm. ya da keşke çekip gidebilsek bambaşka bi ülkeye.

Neden kendimizi siyah beyaz fotograflara, insanlari da ellerinde cicekler bahar fotoğraflarına layik goruyoruz ki? Herkesin kendine gore mutsuzluklari var, acilari kayiplari var. Ise kendinizi severek baslayin. Sabahlari erken uyanip once kendinize gunaydin deyin. Kendiniz icin kahve yapip tadini cikararak icin. Baskalarinin mutluluguyla kendinize aci cektireceginize sahip olduklarinizin farkina varin. Yeni gune bombalarla uyanmadiginiz icin, saglikli oldugunuz icin, duygularinizi klavyeyle yazmak icin ihtiyaciniz olan parmaklariniz ve bunlari dusunup UZULECEK alginiz oldugu icin, sizi seven esiniz oldugu icin sukredin. Sahip olmadiklarimiza degil sahip olduklarimiza bakarsak daha mutlu oluruz hepimiz. Mutsuzum diyip kendinizi buna inandirmak buna alistirmak yerine basinizi yukari kaldirdiginizda yildizlari ayi gorebildiginiz icin dunyadaki bircok insandan daha fazla mutlu olacaginiz seye sahip oldugunuzun farkina varin. Intihar fikrini de cikarin aklinizdan. Hayat kisa Kuslar ucuyor...

Bilmiyorum bir dahaa söyleeeee Ben de seni seviyorum

Bence öyle yani. Yetiştirilme tarzımızın ortası yok. Ya çok ezik ya aşırı özgüvenli. Ben çok ezik büyüdüm. Babam öğretmendi bizle ilgilenmezdi. Dersaneye gönderince iş bitiyor sanardı. Neymiş " 30 çocukla uğraşabiliyormuş evde 2 çocuk zor geliyormuş" Babamın halama kızıp sinirini benden çıkarmak için milletin içinde tokat atmışlığı var. Ben de böyle asi oldum. Kendilerinin eseri. Şimdi başa çıkamadıkları gibi tartışmaya bile giremiyorlar. Yazın 3 ay bana katlanmak zorundalar. Artık bu şekilde düşünüyorum. Meslek tercihim bile onların istediği gibi oldu ve ömür boyu bunu yapıcam. Mutlu muyum? Zerre kadar değil!!

Beceremedim fotoğrafla yorum yapmayı. Konuya son sayfadan dalıp, ilk yorumu okuyunca sen yazdın sandım :/

Altını çizdiğim va kalın yazdığım son paragrafı okudunuz mu anlamaya çalışarak? Herşeyi işe bağladığım doğru çünkü şu an ihtiyacım olan şey o ama en iyi iki arkadaşımla mesela iletişimi kesme nedenim o değil. Bence siz anlayamamışssınız anlatmak istediğimi. Yine de teşekkürler.

Çok teşekkür ederim elbette değerliyiz Umarım her şey gönlümüzce olur, olabilir. . push ; S shot Hüseyin Şevki Topuz Fan

Ben üzüldüm açıkçası hayatı zindan etmişsiniz yav. Geçmişe dönülmüyor ne yazık ki siz kendinizi mutlu eden şeyler yapın hırs güzel bir şey değil açıkçası ben açıklayayım siz bir bakın ben kendi görüş açımdan yazıcam. Hırs sahibi olmak güzel gibi gelir başta ooo elinden kimse kurtulamaz tuttuğunu koparır gibi gözükür o kişiler ama işler sarpa sararsa sizin şimdiki konumunuzda bulunurlar ne yazık ki. Kendi hırslıyken istediğini alamaz ama ondan daha az hırslı kişi aldı diyelim kıskançlık nefret isyan ooo hiç bulaşmamak gerek hırsa. Azmi öneriyorum hırs gelip geçici bir şeyi elde edersen hırs da kalmıyor hırs rekabete neden olur arkadaşınız da olmaz hırslıysan sevenin olmaz falan filan... Birgaripinsan

boyle bi kadin nasil depresyona girer ya. cok esprilisiniz. hayata da boyle baksaniz. ablama da derim kiz sirket sahibi. ama hayattan zevk almasini bilmiyor. siz bu mizah duygunuzla hayati yasamanin hakkini da verebilirsiniz gibi geliyor.

Bir kere intihar dusuncesini sil asla aklina getirme. intihar etmeyi dusunecek hicbirseyin yok. esinle mutlu olmana sevindim ne guzel sana da destek olan bir esin var ona saril. zaten gecmiste yasananlari hic takma da maddi olarak cok sikistiysan ve is bulamiyorsan zor durumdasindir haklisin. insallah bir is rastgelir ve rahatlarsin canim. bu arada kendini hic kimseyle kiyaslama. bizden kotu durumda olanlar da var, bizden iyi durumda olanlar da. bizden iyi durhmda olan kisilerle kendini kiyaslayarak mutlu olamazsin derinderin huzurlubirhayatistiyorum. Anneler

Bir daha iş görüşmelerinde bu espirili yönümü mü ortaya çıkarsam acaba İşe alınmam belki ama en azından stresimizi atarız

Şimdi buraya biseyler yazicam ama çok tepki alicam, yinede düşüncelerimi yazicam ben lise mezunuyum üni okumayı çok isterdim ama kapasitem bu kadarmış napim, 2 kardeşimse öğretmen, onlar zekilerimiş okumuşlar fakat gozlemliyorumki eşlerini severek evlenmelerine karşın hiç tanıyamamışlar ikisininde eşleri eğitimli insanlar fakat geçim yok saçma sapan takıntıları olan erkeklerle uğraşıyorlar bende görücü usulü bi evlilik yaptım ha mutlu olacagimi sanmıyordum ama yinede onlarınki ne göre biraz daha iyi nedenmi, cunki benim beklentilerim az ufak şeylerden mutlu olmaya çalışıyorum egom yokmu oda var ama pasif insanım umursamıyorum, hep derim mastırlar doktoralar yapmış insanlar asla kanaatkar ev hanımı moduna giremezler yani kafa yapıları başka bu yüzden özel hayatları normal olamaz gibi gelir sosyal medyadan aşk fotoları yayınlayan kanki lerimde var onların fotoların altına yorum yapıyorum ; allasen siz aynı evde yaşamıyormusunuz diye :) Önceki

Tamam kötü bir çocukluk yeren bir baba Uzun süren kötü bir evlilik ve boşanma travması buna da okey İş konusunda arzulananın olmayışı buna da eyvallah Ama en büyük kötülüğü sen yapmışsın kendine be canım. Sustur içindeki o kötü iç sesi. Dinleme. Hergün seni aşağılamasına müsade etme. Gücünden özguveninden çalmasına müsade etme. Aslı astarı olmayan şeyleri kafana sokmasına izin verme Dipnot: psikologların ve aile terapistlerinin asla işe yaramayacagını düşünenlerdenim. Herkes kendinin psikoloğudur.

Valla isim yok eğitimim henüz yarım bi çocuğum var sürpriz bi tane daha geliyor. Atanmadan çalsmamam gerektiğini söyleyen bi esim var.. Borç gırtlakta ve esim asgari ücretli... Benim modum ise ; madem çalstırmıyorsun ben eksiği söylerim sen getirirsin... Ay bide şu soğukta 6da kalkıp ise gidiyor die üzülüyorum ben... Valla ayrıca cevrem hep atanmıs ve karıyer bahibi kisilerle dolu.. Sizde maneviyat eksikliği görüyorum... Üç günlük dünya kardeş şu çockları millete hayırlı yetiştireymde çalısacam günde gelir önceligim geleceğimizn mirası... Mini_mini Nirvana Anneler

İntihar etmek her şeyi çözecek mi sence? O kadar çok işe kafayı takmışsın ki bi akışına bırak, rahatla ve kendini topla. Eşinle paylaş sıkıntılarını, o sana destek olacaktır. Sosyal medyayı boş ver, kitap oku, müzik dinle, dua et, yürüyüşlere çık. Moralini bozanlardan uzak dur. Ve en önemlisi kendini sev, değerli olduğunu unutma.

Kimseden bir şey beklemeden ayaklarının üzerinde durmak çok büyük nimet aslında. Ben kendimi yiyorum birikim yapamadım diye ama her istediğimi de aldım, yedim, içtim, gezdim ve bir erkeğe minnet duygum kalmadı. Kendi kendime hep yettim. Sizin de az ama öz kıtım kıtım kendi ayaklarınızın üstünde durmanız en güzeli inanın.

ama sen çok yanlış bakıyorsun herşeye.. o adama 8 sene diğerine 2 sene vermemiş olsan şimdi sevdiğin adamla evli olurmuydun sanıyorsun? yanlış seçim diye birşey yoktur.. bizi doğruya götüren hatalarımız vardır.. sen akıllı ve güçlü bir kadın olmasan şu an ilk eşinle boğulduğun hayatına devam ediyor olurdun.. ha bu süreçler sancılı olmuştur.. olur da.. sancı çekmeden yaşanmaz ki..

Bence o 4 evladınızdan yola çıkarak yeni fikirler elde etmelisiniz. Düşünsenize birsürü kedinin hayatını kurtariyorsunuz? Gecici yuva olup sonra onlari kalici yuvalarına sahiplendiriyosunuz.. 4 evladiniz icin mesela siz olmasanz kimbilir hangi cocugun tekmesine maruz kalacaklar? Bakın bunlar bile sizin ne kadar önemli biri oldugunuzu gösterir. O kediciklerin dilleri yok uyaramiyorlar onlara kötü davrananları ya da biber gazı yok kivamiyorlar.. gibi gibi.. Belki de haysev gibi kuruluşlara ulaşıp onlarla aktif bir sekilde gönüllü olarak calısabilirsiniz? Bulundugunuz sehirde gecici yuva gerekliyse siz halledebilirsiniz ya da kermesleri toplantilari yürüyüşleri olursa destek verebilirsiniz. Bakın ben sadece onlarin ilanlarini sosyal medya hesaplarimdan paylasarak bile kendimi cok önemli olarak hissediyorum. Deneyin, denemekten yılmayın. Daha yeni haberlerde okudum 80 küsür yaşında universiteden mezun olmus bir hanimefendi üstelik de 2. olarak! Kendinizi boşlukta hissetmeyin. Burda bile kimbilir kac kisiye bir fikir ile yardımcı olmussunuzdur. Silkelenin ve kendinize gelin. Gerekirse psikolojik kitaplar alıp okuyun durumunuza uygun. Ama bir de şöyle engelli bir evladınız olsa ve günbegün erise yine kendinizi bırakacak mısınız? Yapmayın nolur. Tamam zor bir cocukluk yaşadınız belki ama siz de cabalamazsanız daha da dibe cökersiniz, şımarıklık yapmayın lütfen. Size ihtiyacımız var, her bir bireye ihtiyacımız var.

Mademki hayvanları cok seviyorsunuz peki kendinize neden yeni bir kariyer cizmiyorsunuz? Yeniden üniversite sınavına girip veterinerlik okuyabilirsiniz mesela? Ya daa bir veterinerin yanında işe baslayabilirsiniz. Belki sizin icin daha küçük ücretle çalışırsınız -mesleginizi bilmedigim icin söylüyorum- ama daha mutlu olursunuz. Sevdiginiz meslegi yapmak gibisi var mı? Yaşınız henüz çok genc okul okumaya kalksanız hiç zorlanmazsınız, bizim sınıfımızda 50 yaşında tıp okuyan bir abi var mesela ve adam cok mutlu oldugunu iyiki cesaret edip başladığını söylüyor. Bence bunu da düşünün.

Kendinizi yaftalamasanız? Emin olun gercek anlamda kibirli kıskanç kompleksli olsanız bunu fark etmezdiniz. Hissettiklriniz sizi rahatsız etmezdi. Hepimiz zaman zaman birilerini hatta bazen en yakınlarımızi bile kıskanabiliyoruz. Her zaman derim kotu gun degil iyi gun dostu olmak ve bulmak zordur asıl. Cunku insaniz ve kendimizde olmayanlar karsimizdakinde gorduklerimiz kiskanmak mi desem ozenmek mi desem bu herkesde olur. En iyi insanlarda bile. Avatarimdaki gibi iyiligin icindeki kotuluk kismi. :) Cok normal insani duygular bunlar. Sadece cogunlkla insan kendine bile itiraf edemez. Siz etmissiniz. :) tesekkur ederim bende..

Vivim nasıl oldun? Lütfen daha iyiyim de!:) Gece seni düşündüm aklıma evliykenki halim geldi. O zaman senin yaşadıklarını yaşıyordum hatta konu bile açmışlığım vardı -neye açmadıki müge konu :)) - depresyondaydım ve Pskologuma demiştim ki çok şükür halimiz iyi belli başlı sıkıntılar var ama hani öyle çok dert edilcek şeyler değil, ölümcül değiller en azından şükürsüzlük ediyorum nankörlük ediyormuşum gibi geliyor demiştim. O da hayır nankörlük yada şükürsüzlük değil bu, hayata bakış açın demişti. Her şeyi olsa da insan mutsuz olabilir bardağa nasıl baktığınla alakalı bu demişti. Hatta o zaman ankaranın sayılı ailelerinin kızlarından birinin kariyeri ailesi guzelliği her seyı mukemmel olmasına ragmen çok fena derin bir depresyonda oldugundan bahsetmişti. Mutluluk şuanda demişti bana. Sen demişti mutlu olmayı başarılı olmaya bağlamışsın. Mesela şu işi yapayım mutlu olcam, şu işe gireyim, şu kitabı bitireyim, vs vs.. Hepimizin sorunu temelde bu aslında. Evi yoktur ev alınca mutlu olacağına inanmıştır o yüzden şimdi mutsuz eder kendini. Arabası yoktur aynı. Kariyeri yoktur şusu yoktur.. Yaz gelince mutlu oluruz kış gelince mutlu oluruz. Hayır demişti mutluluk ne sonra ne geçmişte. Şu anda ya. Sen şuanda mutlu olmaya bak. İş olunca evet bir çok sorunun hallolcak ama yenileri de gelicek muhakkak. Biz şuanda yaptığımız şeyle mutlu olmayı öğrenmeliyiz. Geçmiş gitti gelecek belirsiz sen şimdiye bak derler ya aha işte şimdi öyle. Ölüm istesekte istemesekte başımıza gelicek bu dünyadan güzel bir şekilde gitmek istiyorum ben, her şeye rağmen. Tüm olumsuzluklara, mutsuzluklara kötülüklere savaşlara yoksulluklara her şeye rağmen... O yüzden sende tam şuanda şuandan keyif almaya mutlu olacağına söz ver. kendini şımart bugün. Hadi:)

Aslında herseyi kendi icinde yapiyorsun. Kendine güvensen ve kendini sevsen bunları düşünmezdin. Annen dışında bir psikologa git. Hayatta kimse mükemmel degil. Kimseyle kendini kıyaslama sen arkadaşlarınla ayni olmak zorunda değilsin. Hatalarından utanma ve yanlışsa yanlış 8 sene evliliğin boşa geçen zaman degildi. Eminim eşinle iyi gunlerinde oldu ders çıkardığın kötü günlerde. Ardına bakma geleceği yaşa.

Gözünü seveyim ülkemiz de kast sistemimi var sınıf atlamakda nedir. Seni üzen bu yazdığın cümlenin yanlışlığı, kimsenin kimseye bir üstünlüğü yok lütfen bunu farket sana bunu hissettirenler varsa uzak dur.

Vivim ya vivim Neden böyle yapıyorsun.. Sen benim idolümsün, sen benim ilham perimsin sen benim ruh ikizimsin Sen bana güçlü olmam için telkinler veren kadınsın. Sen hayata yeniden başlayan, haketmediği şeyler yaşasa da hayatı yine de bir yerinden yakalayıp tutunan ayağa kalkan ve dik duran kadınsın... Sen bendin vivim Olur mu böyle bırakmak, salmak, umutsuz olmak, intihar düşünmek?.. Ağzına tuvalet terliğiyle vururum düşünme öyle şeyler Hangimiz bok gibi hissetmiyoruz ki. Kim çok doğru bir hayat yaşadım diyor ki Ama bu biraz bakış açısıyla alakalı, ruh halimizle alakalı işte. Senin şirazen kaymış belli. Hayata hep olumsuz yönlerinden baktığın kendini gömdüğün dönemdesin. Ama bu moddan çıkmalısın ve inan bu zor değil. Kız sen neler atlattın saçmalama yaa.. bir silkelende gel kendine. İş konusu cidden sinir bozucu. Ama üçe beşe bakmadan gir gitsin bir yere. Ben öyle yapmayı düşünüyorum artık. Kendime uygun bir yer bulamıyorum ya kendi işimi kurcam ya da artık bir kafe olur bir market olur bir yere gircem gitcek ya.. Günü kurtarırım en azından, kafam dagılır. Boşver sende öyle yap. Çok inceleme ve araştırma ya.. Hayat bu belli mi olur? Seni seven insanlar çok. Seni seven insanlara ve hayatındaki adama haksızlık etme. Sen iyi olmazsan hiç birimizin anlamı yok. Sen iyi olacaksın ki bizde iyi olacağız. Lütfen toparlan bir kendine gel..

Insirah suresi oku. ferahla biraz. o face de gördüğün fotolara inanma. orda artist gibi duran kadinlar aksam evde sungerle tencere dibi ovuyor:)

Vive söyleyecek bişeyim yok... özel mesaj yazmak istedim ama kapalı özelin. Ne kadar işe yarar bilmiyorum ama seni seviyorum, seviyoruz. Tanımadan, görmeden sevebiliyoruz. Konuşmak istersen yaz bana özelden, paylaşacak çok şeyimiz var.

aaa ben bazi noktalar hariç. ben normalde hic kiskanc degildim. esimi bile kiskanmam.. ama dediginiz geride kalma hissiyatindan dolayi facebook instagrama baktığımda mutsuz oluyorum. belki pek cok kişi de bana bakip mutsuz oluyordur kim bilir. ben esimin beni asagi çektiğini dusunuyorum acikcasi. kariyerim onla olmasa farkli olabilirdi. ama aslinda sunu farkettim ki yada belkide kendimi bildim bileli calismamdan dolayi böyle hissediyorumdur. yani ben klasik evhanimi olmaliymisim. evde bisilerle ugrasmayi seviyorim. evde kalsam oglumla ilgilensem hobilerimle ugrassam hayalini kuruyorum. ortamimdan dolayi sevmediğim yogun olarak çalıştığım bir isim var çünkü. sadece calisiyorum baska birsey yapamiyorum gibi geliyor. birde gecen gun instagrama bakinca sey dusundum. uniden bazilarimiz evlilikleri sayesinde resmen 2-3 basamak sinif atlamislar. ben hep kendi cabamda birşeyleri yaptim. bir acidan daha kiymetli ama bir acidan da yorucu. birde instagram ve faceden dolayi cogu kisi mutsuz bence. kariyeri olan coluk cocuga karisip ev hanimi olanlara ozeniyor icten ice. ev hanimi olanlar çalışanlara, evliler bekarlara, bekarlar evlilere vs uzar gider liste. onceden cok gözonunde olmuyordu sanirim yasantilar. simdi herkes herkesin her anina sahit. dolayisiyla mukayese kacinilmaz oluyor. sonucu da mutsuzluk oluyor. bana da bakıldığında hatri sayilir bir isim var esim var cocugum var ev kredim bitmek uzere bir evim var. zekam var girdigim sinavlarda genelde basarili oluyorum vs. disardan görünen bu ama her madde icin benimde tonla mutsuzlugum var. sanirim dogru yerden bakmiyoruz. david burns un iyi hissetmek kitabini aldim. kk da duymustum. henuz bitirmedim ama faydasini gorecegime inanıyorum. kendini disardan soyutlayip biraz daha ice yonelmek gerek belki de.

Geçmiş yılları geri getiremezsin, hatalari da silemezsin ama yaşadıkların seni sen yapan şeyler olduğu için kendini affetmeyi öğrenmelisin. Evet belki bugün olduğun kişiyle gurur duymuyor olabilirsin ama bu hiç bir zaman istediğin gibi biri olmayacaksın anlamına gelmez ki... hala geç kalmis değilsin, hala vaktin var. Lütfen kendinden ümidi kesme...

Bu kadar kıskançlık neden?Daral geldi valla yarısını okudum yani bu kadar kıskanç olmanız tabii mutsuz olmanıza neden olur. Madem anneniz psikolog pek yardım alamamışa benziyorsunuz başka psikolog terapist bulsaydınız şimdiye düzelmiştiniz. Şimdi eleştiren olacak beni ama bu üyemizin sorunu kendi kıskançlığı. herkesin başarısı herkesin mutluluğu kıskanılır mı?Başından kıskançlık nedenini bulsaydınız ya milleti kıskanıp mutsuz olacağınıza?Baba sevgisizliği mi artık başarıya paraya odaklı yaşama amacı mı bilmem ama önceden bazı şeyleri yapacaktınız... Edit:Sonuna kadar okudum. Hırs sahibi olamama demişsiniz ama bal gibi hırs var ama fiile dökülmemiş bu da sizi deli ediyor belli. İstediklerini elde edememe hırsı yani. Her şey önce kendini sevmekle ve mantıklı olmakla başlar. Babanızdan kurtulma adına mı ilk evliliğiniz yanlış olmuş bilmem ama şimdiki eşinizle mutlu olmaya ve kendinizi geliştirmeye bakın okumanın yaşı yok ayrıca doğru terapiste intihar eğilimi var sizde!

Söyleyeceğim hiç bir şeyin seni tatmin etmeyeceğini biliyorum şuan ve sana bir kitap önermek istiyorum "şimdinin gücü" insan ilişkileri içinde "hatalı alanlarınız" belki bu ruh haliyle okumak istemeyeceksin ama aklının bi köşesinde dursun. Yazında umut veren ve güzel olan şey: VE BEN İŞE GİRİP PARA KAZANMADAN MUTLU OLAMAYACAĞIMI BİLİYORUM. buna tutunmaya devam et bence, belki iş kurma yollarına da bakabilirsin, tereciye tere satmak gibi olmasında bi psikiyatriste gitsen... zaten biliyorsundur ama atarx psiyatri ilacı değil.. üstelik insanı daha sinirli tahammülsüz yapıyor bence, ayda bir çok uykuya ihtiyacın olduğu bir gün kullanılmalı bence... umarım istediğin hayata kavuşursun canım

İnancıma rağmen boşluktaysam peki? Ben Allah'ı çok severim yukarılarda da yazmıştım onu çok severim ve onun da beni sevdiğini bilirim ne zaman dara düşssem beni yardımsız koymadı şükür. Ama şu anki halimde bir başkalık var çözemediğim. İnançla alakası yok yani, dediğiniz gibi tedavi olmalıyım belki de ilk fırsatta.

Mayflower75 bende o kadar sorunsuz göstermişim ki kendimi, boşandığımı duyanlar şok oluyor

Çok teşekkür ederim bugün bu önerilerin hepsini deneyeceğim

Kızlarını düşün yaa.. Kedişlerimizin ihtiyacı var bize :) Daha geçen sabah kahvaltıda babam ağzıma mıçtı resmen. Bir halt beceremedin, ne kpss yi kazandın bir yere yerleştin, ne özelde çalıştın, tembelsin, bilmemnesin... Boşandığım için suçlamadı açık açık ama bu kin kusmaların bir sebebi de oydu tabi. Sustum sustum haklısın dedim kalktım sofradan. Ya ben boşanırken nasıl guvenıyordum onlara var ya.. Çok fena hayal kırıklıgı yasattılar bana. Ama bak hayat devam edıyor işte. Yaşıyoruz öyle böyle. Benimde en yakın kankalarım hep o çelmeyi taktılar bana, kariyerlerini yaptılar evlendiler çatır çatır doğurdular. Bir de var ya benim bu tembelliğimi besleyen hep onlardı... Ben bir de kötü bir şekilde aramı bozarak sildim ettim onları. Hala mutlular ama :) Napalım, hayat işte. Bazılarının her işleri tıkırında gidiyor. Bakmamak lazım. Kendi hayatımızı güzelleştiricez vivim. Kimse yapmayacak biz yapıcaz. Ama sen kendini salma nolurr

Kafka dur allasen ortalık karışık Sen de mi o Kezban akımına kapıldın? Kıslar ay ben Aslı'nda böyle böyleyim diye döktüren çeşit :) İyisin, zaten söyleniyormuş Neden Burda üç beş yorumla teyit ihtiyacı duyuruyorsun? Bırak ya. Zorlama kendini. Ya diptesindir, ya zirvede. Ne önemi var? Hayattasın hala, nefes alıyorsun Q queenofhaters Yaşa Mustafa Kemal Paşa! tek ayak

şunu da yazmadan geçemeyeceğim.54 yaşındayım. hayatımın boşa geçtiğini düşünüyorum. yapmak istediğim, yapamadığım o kadar çok şey var ki, içimde ukte kalan. lise mezunuyum. babam çalıştırmadı, evlendim eşim çalıştırmadı. kriz zamanında,10 yıl yanında ona yardımcı olmam için çalıştırmak zorunda kaldı, ama işleri düzelince, işe yaramamazlık hissini yaşatarak, tekrar eve gönderildim. şimdi evdeyim, oğlumu okuttum, evlendirdim, bu saatten sonra hayattan bir beklentim kalmadı. siz daha çok gençsiniz ve akıllı, cesur kadınlarsınız. ben de size özeniyorum, hatta kıskanıyorum. keşke sizin yaşınızda, bu kadar akıllıca işler yapabilseydim.

sinif yok yani bizim toplumda oyle mi. illa kast sistemi olmasi gerekmez koleler asiller vs diye. birde yanlis anlamissiniz. o arkadaslar benden ustun demedim. ama evet evlilikleri sebebiyle kolaylik saglayanlar var. aileleri sebebiyle de her kapinin kendilerine kolaylikla acilanlarin oldugu gibi. bazilari kolaylikla halleder islerini bazilari tirnaklariyla kazıyarak. tirnaklariyla bir yere gelenler geldikleri yerde mutlularsa sorun olmaz zaten. ama kazip kazip bir yere gelemezsen o kolaylıkla gelenlerde gozune batmaya başlar. konu sahibi de bunu demis. bende ona hak verdigimi normalde bende kiskanclik hissi olmamasina ragmen benimde bunu yasadigimi anlatmaya calistim. baskalarini kendimden ustun görüp karalar bağladığım yok.

Dördüncü kedimi sokakta perişan haldeyken aldım. Yoğun şekilde hayvan sevgisi taşıyorum ve elimden geldiğince kurtarma, sahiplendirme, alan olmaz ise evimde yer açma işindeyim zaten. Ayrıca kendimi övmek kesinlikle değil ama bunların hepsi benim hep yaptığım şeyler. Kibirli, kıskanç, kompleksli olabilirim ama duyarsız ve vicdansız değilim inanın. Bu güzel bakış açınız için teşekkür ederim belli ki siz de çok güzel kalpli birisiniz.

"Allah bir kuluna hayır murad etmisse, o insana kendisinin kusurlarını gösterir." Şuan siz bu aşamaya gelmissiniz. Ve yapmanız gereken de farkettiginiz kusurlarinizi düzeltmek. Gerisi gelecektir zaten. Biz olanı hayr görürsek ancak ileriye bu şekilde bakıp yola devam edebiliriz. İnsan psikolojisi de buna programlanmıştir. Aksi olduğunda kendimizi yeyip bitiriyoruz. O olan şey olmuştur ve o an bizim için hayırlı olan da odur. Bu gözle bakın. Çünkü Rabbim şöyle buyuruyor: "Olur ki, hosunuza gitmeyen bir şey sizin için hayırlıdır ve olur ki sevdiğiniz bir şey de sizin için şerdir. Allah bilir de siz bilmezsiniz."Bakara.216. Herkes turlu turlu sıkıntılar yasiyor. Önemli olan bakış açısı. Önemli olan onun o an imtihan olduğu ve geçip gidecek olduğudur. Geçici heveslere mutluluğumuzu baglarsak mutluluğumuz da geçer gider. Herkes birşeyler de eksik zaten kimse mükemmel yaşamıyor, yasamayacak. Ruhunuzu zenginleştirin, ruhunuza temeli sağlam atın ki ustune koydugunuz bina artçılarda zarar görmesin. Hatta depremden bile sağlam çıksın. Buna mecburuz. Bunu yapmaksak pismanliklar ve keskeler içinde kaybolup gideriz. Allah iç huzuru versin, esenlikler versin. Hepimize de...

Size alınmadım aksine tespitlerinizi çok doğru buldum. Özellikle de ergen benzetmesini.

Ya bir de bu kendi ayaklarının üstünde durma meselesini çok abartma. Ya insan sevdikleri için parasını harcar, sen çalışsan atıyorum eşin bir dönem işsiz kalsa, arasa ve bir türlü bulamasa, ona "off buda yük oldu ha" mı dersin? Hayır. para harcanmak için var ve en güzel şey sevdiklerinle sevdiklerin için harcamak. Bu da böyle bir dönem olsun vakti gelir sen işini bulursun misler gibide paranı kazanırsın. Ben bak kaç senedir işsizim valla hem kocamın hem babamın prasını yedim çatır çatır hala da yiyorum :)) gocunduğum yok o noktada. Neden vardı paraları? Napcaklr mezara mı götürcekler? Bulamıyorum iş, napcam sokaktaki adamın parasını mı harcıycam tabi harcasınlar bana :)) gün gelir inş çok para kazanırsam babama araba alicam ama alamayabilriimde yani çok heveslenmesin :)) x koca da taktığı boynuza saysın öasraflarımı :)) Hiç acımam da gocunmam da amaan.. yalnız bende Azıcık güzel olsam zengin adamları ayartıp parasıyla yaşayan kdınlardan olcaktım galiba ahahahahah :))

Merhaba, Öncelikle çok uzunca bir yazı olacak baştan uyarmak isterim. Ve belki de ilk kez hem kendime hem de sizlere karşı bu kadar dürüst olacağım tabii kafamı toplayıp yazabilirsem. Atarax kullanımına bağlı olarak zihnimi toparlayamama sıkıntım var çünkü. Tanımayanlar için kısaca özet geçmem gerekirse ; 37 yaşımdayım, ikinci evliliğimi yaptım seviyor ve seviliyorum. Görünürde iş bulma problemim dışında bir sıkıntısı olmayan mutlu ve çoklarına göre şanslı bir kadınım. Alemle olan problemlerimi de geride bıraktım, şu an sağlıklı ve sıcak ilişkilerimiz var. Ama işin aslı öyle değil, çok mutsuzum. Bu arada aile demişken bir parantez açacağım açmam lazım. Psikolog bir anne ve emekli işçi babanın tek kızıyım. Bu kompleks dediğim ÖZÜNDE KENDİNİ SEVMEME duygusunu babamdan aldım. Sevgi ile, sevgi sözcükleri ve övgüler duyarak yetiştirilmedim, aksine yerildim. Annem mesleğini avantaja çevirip kullanmak yerine hep babamın egemenliğinde sürekli eleştirilen kilosuna, derslerine, zekasına hakaret edilen bir kız olarak yetiştirildim. Kapat parantez. Ne diyorduk? Mutsuzluğum girdap gibi büyüyor günden güne dibe çekiliyorum. Haftanın bir günü güne enerjik başlıyor ve haftalık işleri hallediyorsam kalan altı gün perişan haldeyim. İş bulamıyorum, birbirinden saçma ve ne istediğini bilmeyen görüşmelere gidip geliyor üstüne üstlük fön parası, gecikmemek için taksisi derken bir de zararlı çıkıyorum. KISACA ÇOK MUTSUZUM. Mutsuzum çünkü hayatımdan memnun değilim. Bunun eşimle ya da diğer şeylerle ilgisi yok ben kompleksli bir kadınım ve bu kompleksler içten içe bitiriyor beni. Ve eklemeliyim ki kıskancım da. Bugün maske yok, yalan yok her şeyi yazacağım. İki can dostumun kariyerlerinde yükselmeleri ve mutlu evlilikler yapmaları benim boşanma dönemime denk geldiğinde koptum onlardan. Sanki biz bir yarıştaydık ve ben geri kalmış, yanlış seçimler yapmış gibi hissettim. Sonra birisi zengin ailesi sayesinde çalışmadan lüks bir hayata kavuştu, diğeri çok ünlü bir dergide editör oldu, bir mimarla evlendi ve rüya gibi bir hayat yaşamaya başladı. Ben o sırada boşandım, baba evine döndüm, eşimin aldatmasını unutmak için yine yanlış bir adama aşık olup umut besledim, bu arada babamın hakaretleri ile boğuştum ve çalıştım. Çalışmak demiyorum işe gittim geldim. Güya sözde terfi ettim. Beş kişilik bir head office de patronuma yaptığım kahveye bile lanet ederek altı sene çalıştım. Müdirem ile aynı yaştaydık o staj zamanı bu şirkete girmişti ve şansı yaver gidip yükselmişti bense o benim altı katım maaş alıp 1/2 gün gelirken onun işlerini yapıyordum. Altı sene de bu kompleksle ve kendimi onunla kıyaslayıp, kendime acıyarak çalıştım. Konuya dönersek, bu iki arkadaşımla görüşmüyorum. Tüm sosyal ağlardan da sildim. Kendimi insanların karşısına çıkacak güçte hissetmiyorum. Zaten sanaldan görüştüğüm 1-2 kişi dışında arkadaşım da yok. Kimseyle arkadaş, dost olamıyorum da zaten. Şimdiki eşimle hayatımın 2. başlangıcını yaptığımı, yeniden doğduğumu düşündüm hep ve o beni biraz olsun bu yarışta ileriye taşıdı. İnsanların karşısına çıkabilecek güveni veriyor bana. Ama şu an içinde bulunduğum durumda o da etkisiz eleman. İki üç gündür intihar yöntemlerini araştırıyorum. İnanılmaz öfkeliyim herkese, her şeye... Kıskancım demiştim, evet kıskanıyorum. Kolayca iş bulan, kolay hayatlar yaşayan, ben senelerce it gibi çalışırken kolayca terfiler alabilen insanları, bu yaz sürekli tatil yapıp dönerken " ayy tatil bittii ühühüh " moduna giren görümcemi, instagram' da takip ettiğim kadınları KISKANIYORUM! Hatta burada bile işi, gücü, maddi imkanı olduğu halde bunalım kasanlara da uyuz oluyorum! Kendi nefretimde boğulmak üzereyim ve bu bana hiç yakışmıyor biliyorum. Sokaktaki karıncaya bile merhamet gösteren ve en büyük zenginliğimi vicdanım olarak gören ben çok değiştim, değişiyorum. İş bulamıyorum, bulamadıkça maddi olarak sıkışıyorum ki maddi olarak sıkışmak hayatta en tahammül edemediğim şey. Sanki hiç bu sıkıntılar yokmuş gibi yaşayıp tüm avans hesaplara, kredi kartlarına eşimden de habersiz bir sürü borç yaptım, şimdiye dek annemden alıp falan idare ettim ama işe girmezsem sonum kötü gözüküyor. Kabul etmek istemiyorum durumumu. Ve iş bulacağımı da sanmıyorum işin acısı. Gidiyorum sekreter ilanına başvuruyorum sekreterlik ya ne yapabilirsin en fazla " üzgünüz başkasını işe aldık" diye cevap geliyor. Ya da klasik " imi sizin diniyimlir bizim pizisyin için fizli" konuşmaları dönüyor. VE BEN İŞE GİRİP PARA KAZANMADAN MUTLU OLAMAYACAĞIMI BİLİYORUM. Kendimi son kullanma tarihi geçmiş gibi hissediyorum. Çok öfkeliyim en başta kendime. Yazacak çok şey var aklıma geldikçe kusacağım içimdekleri. Ama çok mutsuzum özet bu. Bunca şeyi niye yazdın diyecekler için özet : hayatımı boşa yaşadığımı hissediyorum. Hep yanlış kararlar, hırs sahibi olmamak, elindekiyle yetinme naifliğinin hayatın insanı s.. ken şartları ile yerle bir olduğunu görmek, yanlış bir evlilik ve adama sekiz sene vermek, sonra iki seneyi bir başka yanlış adama vermek, maddi anlamdaki tutarsızlıklar, kendimi sevmemek, bu yaşa gelip bir baltaya sap olmamış olmak ya da öyle hissetmek, bu yaştan sonrası için ümidini kaybetmek, tüm bu başarısızlıklar için kendine öfke duyup ölmeyi istemek. İşte ruh halim bu... Vivelamour'un hayatı bomboş bir çöpten ibaret. Kendisi de... Gerçek aşkı 32 yaşımda buldum ama onun da hayatını karartacağım bu gidişle ve bu mutsuzlukla. Çünkü ben onun gibi bakamıyorum hayata. O dünyadaki en kalender kişi ben ise yarattığım kompekslerimle çok mutsuzum.

Abla merhaba Sen kadar hayat tecrübem yok yaşadıklarınıda kimse tam manası ile anlayamaz. Ama şunu söyleyebilirim liseden sonra istediğim üniverisiteye yerleşemedim 1 sene boyunca kafaya taktım üniversiteye giderken bir daha hazırlandım ilk girdiğim seneye göre daha iyi bir puan yaptım ama okul puanın yarısı kesildiği için gidemedim istediğim yere bunlar hikaye kısmı nasipten öteye yol yok tabiki böyle deyip boyun bükmemek lazım kafanda mutluluğun için bi hedef belirlemişsin o olmayınca mutlu olmadığını düşünüyorsun hayır değil iyi bir eşin var seni seviyor belki çocukların vardır kendini geçindirecek kadarda maaşın varsa bilmiyorum bunlar yeterde artar sosyal medyada gülücükler saçan insanlar gerçekte ne kadar mutlu ya da terfi alan arkadaşların sorgulanır.. Hırslısın aslında ama amaç yanlış. Nacizane tavsiyem mutlu olursun umarım :)

Niye kendine bu kadar haksızlık ediyorsun. Şu ara sana iyi gelen şeyler yapmaya yönelsen. Hayatta yaştığın illaki iyi güzel şeyler vardır başarıların vardır. Birileri için önemlisindir. Bunları da düşün bu pozitifliği görmeye çalış. Umarımm bu durumdan kurtulursun

Sakın ama sakın olmadık düşüncelere kapılmayın, gerekirse sorunlarınızı masaya yatırıp tartışalım ama ölümü çare görmeyin lütfen.

Vive bu hayatta kimse mükemmel değildir, hepimizin inişli çıkışlı zamanları olmuyormu zaten.. İntiharı düşünüyorum ne demek, sen akıllı bir kadınsın at sil kafandan bunları lütfen.. Mutlaka iş bulma çaban sonuca ulaşacaktır emin ol lütfen..

hakikaten öyle mi acaba. ben annemden dolayi öyle saniyordum. bizde hep elestirildik elalemin cocuklariyla kiyaslandik. hala bile begenmez ki 3 cocugunun 3 u de uni bitirdi meslek sahibi oldu. egitime de cok asiri para harcamadan. teyzem falan ornegin baya bir masraf yapti kurslar ozel uni ler falan hala dogru duzgun meslekleri bile yok cocuklarinin. ama ona gore gene biz kötü durumdayiz. ben elestirilmenin en kotu tarafını sosyal fobi olarak yaşıyorum. topluluk önünde konusamam sanirim. küçük gruplara konusuyorum toplantilarda her zaman en önde konusurum. baskasi konussun benim yerime diye beklemem. ama icten ice buyuk bir fobi var bunla ilgili. kalbim agzimda olur. rahat rahat ozguvenle halledemem bu isleri. hep acaba hakkimda ne dusunecekler, ne hatam olacak dusuncesi alttan etkiliyor maalesef. zaten bence turkler genel olarak cok ozguvenli degil. toplumsal yasamimizdan dolayi bence. anne vaba elestirmese konu komsu elestirme hakkini görüyor kendinde.

Bir bulandırdım ortalığı Konu sahibiyle diğer üyeleri ayırt etmeye muktedir olduğumda geleceğim tekrar. ((((

Babasından yana yaralı kızlar olarak biz hayatta hiçbir konuda kolay kazanamayız. Ama sonunda hep kazanırız. Öyle bir iş çıksın ki karşına "iyiki şimdiye kadar başvurduklarım olumlu olmamış" dedirtsin size.

Onu da okudum ziyaretçi olarak. O kadsr imkanım olsa ve yurt dışına çıksam umurumda olmazdı hiçbir şey inan.

Butun bu kotu gidisatin yaninda birtane bile olsa ve bence en onemlisi bu sagliginiz yerinde bosverin gerisini sagliginiz olsun hersey gecer iste bukursunuz kariyerde yaparsiniz. Ve bence benim anladigim siz mutlu olmak istemiyorsunuz bu buhranlara bende duserim zaman zaman hepimizdede olur normal. O zaman kendimden kotulere bakip sukrediyorum ben

Sevgili M meredithgrey, O kadar çok benziyoruz ki o konuya hiç giremeyeceğim. Ben senin gibi cesur değilim. Kendime her şeyi itiraf edebilirim farkındalığım aşırı yüksektir ama buraya böyle bir konu açamam. İnsanlar kendileriyle yüzleşmekten kaçıyor çünkü yüzleşmek acı veriyor. Ama bak biz bu acı ile yüzleşiyoruz yana yana hemde... Sadece değişmekte zorlanıyoruz. Genelde 0-6 yaş arası dönemde kendimizi değerli hissettirmediklerin de büyüyünce bunu başarması zor oluyor. Ama imkansız değildir diye düşünüyorum.. Çok şanslısın ki eşin var kk var. Şimdi kendine bir plan yap. Çalışır çalışmaz paranı biriktir ve uzmandan bir yardım al.. Geçmişte yaşadıklarımızı bırakmak kurban rolünden vazgeçmek büyüdüğümüzü kabul edip hayatımızın sorumluluğunu almak bu yaşlarda daha zor çünkü bize öğretilmemiş şans verilmemiş o yaşlarda. Her ne kadar sorumluluk sahibi olursan ol en büyük sorumluluğunu alamadın sende bu yüzden. Kendini tanıma sevme yeterli hissetmek işte bu sorumluluklardan bahsediyorum. Bir gün burada bunların geride kaldığını konuşuyor olmayı diliyorum ikimiz içinde de. Bizde mutlu olmayı hakediyoruz çünkü bizde herkes gibi çok değerliyiz.

Aaaaah vive aaah... İnşallah seni rahatlatacak bir şeyler söyliyebilecek birileri çıkar. Ben kitlendim.

Sen zeki bir kadınsın, bu yüzden kolay teselli olacağını sanmıyorum. Ama bu huzursuzluk daha büyük bir derdin canını yakan daha önemli bir şey olmadan geçmez. Git saçını berbat şekilde boyat. Git ağır bi spor yap tepeden tırnağa her yerin ağrısın. Aklına bu duygular daha az gelir. Enerjini başka yerlerde harca, düşünerek değil. Bak ben de böyle duygulara girerim. İki üç gündür ders çalışıyorum, o yüzden iki üç gündür aklım dolu. Aklıma sadece ders geliyor. Zihni boş bırakmaya gelmiyor. Ya öyle ya da böyle işareten de olsa bir iş bul ya da dediğim gibi zihnini dolduracak bir şeyler. Bence burada çok seviliyorsun, güzel bir insansın. Başkaları seni severken senin kendini sevmemen çok anlamsız.

Vivem hayat o kadar kısaki 37 yaşındasın bu kadar herşeyi kafaya takacak zamanımız var mı gerçekten iş para bugün olabilir yarın olmayabilir az kafanı rahat bırak düşünme her şey olur pisilerine sarıl mutlu mutlu yaşa

Böyle zamanların, dibe vurmuş hallerin yepyeni şeylere gebe olduğunu düşünmüşümdür hep. Sizin içinde öyle olacağını düşünüyorum. Sadece gün içinde pozitif düşünce üretin yeter. Hayatınızda pozitif şeyler olmasına gerek yok, siz zihninize bunu öğretin Nasihata akıl vermeye en son ihtiyaç duyacağınızın farkındayım. kendinizi yetersiz, değersiz hissediyorsunuz muhtemel. Sadece şunu söyleyebilirim. Bütün duyguların son kullanma tarihi vardır. Şu an yaşadıklarınızında var:)bitecek ve siz bambaşka duygular yaşayacaksınız Velhasıl mutsuzluk da mutluluk gibi bitimli bir şeydir... Sevgimle

Bu sonbahar hiç birimize yaramadı sanırım :) sabah @prayforlosers şimdi de sen...

Şu anda işsizliğin verdiği bir bunalımdasın bence. Öncelikle kimse öle sosyal medyadakiler falan çok mutlu değil. . Anlık şeyler onlar. Kimsenin içini bilemezsin. Madem eşinizi seviyorsunuz onunla mutlu olmaya çalışmalı ve derdinizi onla paylaşmalısınız. İntahar falan.. öle bir durum yok.. inşallah mutlu olursunuz S

Bahsettiğiniz aslında bir nevi eksiklik duygusu gibi. Kesinlikle çocuklukta yaşanan şeyler vr mizaç buna sebep oluyor. Kısır bir döngüdesin. Mutsuzsun pars harcayarak maddiyat ile eksik kısmı doldurmaya çalışıyorsun başaramayınca işler sarpa sarıp daha da mutsuz oluyorsun. Bende benzer kısır döngüye başka şekilde sahibim. İyi biliyorum. Şükürsüzlük diye tarifliyorum. Sağlığım var, evladım sağlıklı daha ne... Ama o iş öyle değik işte. Paylaşmayı ve paylaşmanın verdiği hazzı bilmiyoruz bende tek çocuğum annem öğretmedi. fakülteyi kazanana kedi köpek gibiydik bende baba ds yok öldü çok küçükken. Diyeceğim o ki çalış çalış çalış. Evde oturma. İş dediğin tecrübedir. Paraya da bakma beğenmemezlik etme. Biliyorum ama o kısır döngüye kır maddi durumunu, hayatını ve psikolojini düzene sok kocandan da eminsen bir bebeğin olsun. Bak o çok mutlu olan arkadaşların varya inan senden daha beter dertleri olabilir bilemezsin kimseyi. Sosyal medya bu yüzden çok kötü. Sanki herkes prenses prens bende dibe vurdum batıyorum hissine sokuyor adamı. Hadi kolay gele

ben bu siteyi bulup, buralara yazan, bu forumda insanlara laf yetiştirmeye çalışan, herkesin, hepimizin, az buçuk bu yollardan geçtiğini düşünüyorum. hiç kimse durduk yerde, gece yarıları, bu forumla girip, dert okuyup, cevap yazmaz. çünkü ben de dibe vurduğumda, keşfettim burayı. beni dinleyecek, anlayacak insanlara ihtiyacım vardı ve çevremdeki kadınlar, hangi komşuda gün var, domates sosları güzel olmuş mu, kocaları bu akşam eve ne getirmiş modunda kadınlardı. anlaşılamadığımı, yalnız kaldığımı hissediyor, işe yaramazlık duygusu, sık sık ölüm fikrini düşündürüyordu. hala da zaman zaman düşünürüm, bu ayıp değil. kıskançlık bende de var mı bilmiyorum ama özenirim bende, benim yaşımdaki kadınların, tek dertlerinin, akşama yapacakları yemek olması, bazen adaletsizlikmiş gibi gelir bana da. kısaca, yalnız değilsin. senden, benden çok var, kimsenin hayatı mükemmel değil.

Ben her insanın tahammül edemeyeceği ve hassas olduğu konular olduğunu; bunlarla karşılaşınca bunalıma girdiğini düşünüyorum. Kimi parasız kalınca buhranlara girer, kimi için sevgi çok önemlidir kocasından ilgi görmezse hayatı bitmiştir, falancanın çocuğu olmazsa hayatını anlamsız görür, bir başkası çalışmayınca kendini işe yaramaz hisseder... Hayat seni de sanırım hassas noktandan vurmuş. Ne olursa olsun, iş işte diyerek gireceğin herhangi bir işin seni mutlu etmeyeceğini düşündüm ben nedense.

Büyük bir depresyon geçiriyorsunuz ama sizde olmayanlari kiskanmakla kendinize zarar verirsiniz eee ne yani birisi benden hızlı terfi aldı rahat hayatı var diye onu mu kıskanayım bu çok saçma hayat her zaman güzel olmuyor iyisiyle kötüsüyle zorluğuyla yaşamak lazım. .. yoksa nasıl değer biliriz ki. bence acil doktora gidin ve Allah de ötesini bırak kitabını okuyun D

Vivelamour, güzel kadın seni seviyorum...

Uzun zaman sonra ilk kez bir konuyu bir derdi çok beğendim böyle şey olur mu demeyin... Derdin içinde kendinden birseyler bulunca olurmuş dedim... Seni takibe alıyorum.. Akıllı kadınları severim... Dilerim mutsuzlugunu yenip çok ama çok mutlu olursun...

Pardon? Cidden pardon? ? ? Siz konuya hiç vakıf olamamışsınız ki ben ne yazsam boş. Siz de en iyisi böyle öffleyip pöfleyeceğinize konumdan çıkın. En iyisi ikimiz için de. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Sana birşey diyeyim mi? Şu yazdıkların içinde gizli cevabın, ailen için, eşin için, çalışma arkadaşların için, çevren için farkında mısın yazdıklarının, hepsi birileri için kendin için ne yaptın peki? Kendini mutlu etmek için ne yaptın vive? İnsanoğlu vericidir ama arada almakta gerekir, kendini de şımartmak lazım. Böyle çok yüzeysel oluyor belki, seni, hayatını, çevreni tam kavrayamadan yapacağımız yorumlar havada kalabilir ama yazdıklarındaki satır aralarını okumaya, yakalamaya çalışıyorum, sen baştan yapmışsın hatayı, hep birilerini mutlu etmek adına sanırım kişiliğinden ödün verdin, bu yüzden de hayattan ne istediğini, varoluş amacını sorgulayamadın gibi geliyor bana. Evet, kesinlikle kendine acımaktan vazgeçmelisin, acınacak bir durumda da değilsin, sadece biraz yorgunsun, ruh yorgunluğu bu ama toparlanmayacak kadar derin değil, nasıl bir yol izlemen gerektiğini bilmiyorsun sadece, valla samimi bir yorum daha sana, belki bazı insanlara saydığın şeyler Mutlu olmak için yeterli gelebilir ama herkes bir değildir, bazıları da vardır ki mutluluğun tarifi onlar için çok başkadır. Kaybettiğin yolunu bulmayla başlamalısın işe, kendini keşfet biraz, hırsını, öfkeni, kıskançlıklarını doğru yerlere kanalize et, öyle dibe çökmüş bir kadın değilsin aslında, sarılacak bir amaç bulursa onu sonuna kadar götürüp çok başarılı olacak bir kadın olduğuna inanıyorum ben, sende kendine inanmalısın. Amaçsız olma asla, inanki amaçsızlık insanı pis bir girdaba sokuyor ve cebelleştikçe içine çekiyor, iş mevzunu düzene koymaya çalışırken bir yandan sosyal sorumluluklarda aktif olursan iyi gelecektir sana, sen öyle bir kadınsın çünkü, çok güzel ve yararlı gruplar var ve iş konusunda birazda benim söylediğim şeyleri düşün, mesleğin sağlam bir meslek kendinde birşeyler yapabilirsin, doğru bağlantılarla pekala sağlam bir iş kadını olabilirsin. Ve emin ol kendine gelmen, acımalarını bırakmak için seni sabahlara kadar dövmem gerekirse bunu seve seve yaparım, arada ayağın tökezleyip düştün diye oyundan çıkmana izin vermiyoruz.

Günaydın kızlar, gece ne çok yazmışssınız öyle teşekkür ederim. Bu sabah Chucky' nin gelini gibi uyandım eşime dünyayı dar etmekle meşgulüm. Hepsini okuyup cevap yazacağım.

Aslında konuşmanın özeti:"Biz kendimize yapıyoruz." Ve konu bitti. Aslında farklı konular ama acılarımız ne kadar ortak. Öyle bir dönem geçirdim ki "acaba nasıl ölsem" üzerine. Senin ailede başlamış benim dışarıda başlamıştı. Asla ama asla umudunu kaybetme. İstersen100 cü kez reddedil ama 101 inci yere git. Bırak başkası zenginle mi mimarlar mi başkası ile mi evlenmiş boşver. Sen daha çok sev kendini eşini, daha çok sevi. Ve daha çok mutlu ol. Eşinin elini tut öyle dolaş aslada bırakma. Bırak aileni geçmişi daha çok yaşa. Umutlu ol ve ilk iş bulduğunda eşini yemeğe çıkar, kendine bak ve ne kadar şanslı bir insan olduğunu düşün çünkü hata da yapmış olsan Yasin 30 lu bile olsa seni seven biri ile birliktesin. Hep en guzelininde seni seven biri ile hayatını paylaşmak olduğunu unutma. Umarım çok sever ve çok sevilmeye devam edersin..

Sağlıklı Olmak bile aslında ne büyük nimet bu bile şükür sebebi inan aslında dönüp etrafına bir baksan senin yerinde olmak isteyen o kadar insan var ki ahh bir bilsen.

Hepinizi dinliyorum arkadaşlar, yazıp kaçtım sanmayın. Ben her gece duaya başlarken "önce şükür" diyorum. Şükürsüzlüğüm yok, her şeyden önce hayatımdaki adam için müteşekkirim. Ve ben Allah ile konuşurum, ondan korkmam korku ile sayımaktansa kalpten sevmeyi tercih ederim onu ve inançsız da değilim. Sadece yorgunum. Kısa sürede işimiz battı, dolandırıldık ben işsiz kaldım. Belki de gücümü aşan şeyler yaşadım. Eşim elbette destek ama ben mutsuzum çok derin hem de. Nedeni bende belki de kendimi sevmiyorum.

sosyal medyanin yarattigi mutsuz insanlar topluluguyuz hepimiz ama bir farkla ben seni anlayabiliyorum. ama senden de bir farkim var bu hirsin sebebini biliyorum suanda bukadar ise girme isteginin tek nedeni babanin takdirini almak biliyor musun? yillarca benzerini yasadim anne tarafinda. annemin kariyer is herseydir mantigi ile buyudum. ev kadinidir kendisi calisan kadinlara ozenir onlardan nefret eder hala. kendisinde hicbir hata bulmaz. en son bana yaptigi bir yanlisi yuzune vurdugumda bana firsat verme ozaman dedi. neyse uzun zaman aman Annem begensin diye bir hayat yasadim her kosulda iyi birseyde onu arayip haber verdim. sanirim gercekten takdir gordugum tek zaman atamamin oldugu zamandi. cocuk sahibi olmak icin tedavi gorurken bile dra meslegim hakkinda yalan soyleyen bir ailem var. issizdim calisiyor dediler vs vs vs... neyse geride biraktim herseyi. bazen dertlesiyorum annemle sonra ben demistim olayina donunce birseyler birakiyorum. ama mesela ilk kez dungece adamakilli konustuk annemle coookkk uzun zaman sonra. lohusaligimda yanimda kaldi uzunca sure o zaman bi yakinlasmistik bir de dunaksam. ama farkindayim artik hayat benim hayatim. uzerinden Yillar gecmesine ve ben Yeni bir hayata baslamama ragmen eger birileri hala gecmis hatalarimi one suruyorsa orada bir kopukluk var ve ben bunun benim canimi yakmasina izin vermemeliyim. boyle boyle o mutsuzluktan vazgectim. viva ise girsen de coookkkk iyi biyerde yonetici olsan da mukemmel bir yuvan kocaman bir evin son model bir araban olsa da baban seni takdir etmeyecek ve sen hep daha fazlasini isteyeceksin. daha fazlasini ostedikce gecmisteki hatalarini omzunda biriktirip duracak altinda ezileceksin... instagramdaki hayatlar gercek degil. o kiskandigin insanlar maaslarini kiyafet ve kahveye yatiyorlar. mutsuz insanlarla plazalarda mutluluk oyunu oynuyorlar. hicbirzaman kendileri gibi davranamiyorlar cunku dislanmaktan korkuyorlar... yasadim plaza kadiniydim bir zamanlar... ne olur kendini sev. zaman alacak ama dene. birak isi gucu ilgi alaninla ilgili birseyler yap. blig yaz instagram hesabi Ac kimse takip etmesin bossver seni mutlu etsin yeter ve unutma dunya lideri de olsan babanin takdirini asla kazanamayacaksin. cunku babanin sorunu senle degil kendisiyle

Müge Dört kedi sahibesi olarak nasıl depresyona girdiğim zaten meçhul Bu arada yazdıklarına tamamen katılıyorum ama ben bir dönüşüm geçiriyorum bir nevi mükemmeliyetçilik hastalığına tutuldum ve bununla arkadaşların da dediği gibi profesyonel yardım alarak savaşabilirim. Bu yaşa kadar kalender olan ben bir anda mükemmeliyetçi kadına döndüm. İnan çok huzur bozucu. lily86

Devlet hastanelerinde de psikiyatri servisi var, Recep İvedik misali o kadar parayı versem, yine hasta olurum ben. Burada hiç değilse dert anlatmaya, dinlemeye para vermiyoruz. Çok ta güzel, rahatlatıcı yorumlar oluyor bence.

Teşekkür ederim öncelikle. Ama biz bir iş kurduk ve sadece altı ay sürdürebildik ve battık. Şu an ekstra hiçbir şey mümkün değil.

Sana bisey soyleyim mi M meredithgrey is, para pul hepsi bos. Ben ne yuksek mevkide insanlar gordum borc icindeler. 1000 lira maas alip gecinenler var 5000 maas alip gecinemeyenlerde. Allah ic huzuru versin en onemlisi bu. Bazen diyorum keske borcum az olsa da maasimla gecinebilsem. Daha yasin genc elbet bi yerden sana da kapi acilacaktir kendini boyle uzme nolur. Bak yuvani kurmussun sagligin yerinde inan isini gucunu bulan insanlarin cogu duzgun bi aile olmak istiyor ama olamiyor. Gorunurde is problemi disinda biseyim yok diyorsun ya Allah en buyuk problemini sadece issizlik yapsin. Ve insallah en yakin zamanda bu problemini de atlatirsin bi is bulursun dualarimiz seninlde pink_princes Umrumdan Öte... tek ayak

Vive bırak sahte sosyal medyayı sahte mutlulukları pozları seni aldatması. ... sen de bana güclu bir kadın profili çizersin hep... sen sadece farkindaligini ortaya cikarmis sin suan evet dipte gibi hissediyorsun is durumundan dolayi kendini haklısında.. biz de ablamla baya ezik yetiştik aşağılanarak buyuduk malesef okulun en garibani gibi zannederek çünkü ailemiz bunu verdi bize... intihar ne cidden şaşırdım vive de bunu düşünüyorsa dedim... lütfen biraz zamana birak hayati... sosyal medyayi tamamen bitirdim moralim bozuluyurdu herkes mutlu ben mutsuzdum kendimce kapattım... tek sanal sosyal hayatım burasi benim çok iyi geldi bana. Seni seviyorum ben.

samimiyetiniz cok hosuma gitti.. en azindan kusurlarinizi biliyorsunuz.. bu da bir erdemdir... sadece sunu merak ettim eger cok iyi bir isiniz ve maasiniz olsaydi hersey gecer miydi kendinizi mutlu hisseder miydiniz.. yoksa icinizde hep var olan bir mutsuzluk var da bunu suan sadece gorunurde isinizin olmamasina mi atiyorsunuz?

37 yaşında olduğunuza inanamadım. Zira ergen gibi duruyorsunuz buradan. Hakaret degil bu yanlış anlamayın ama 37 yaşına gelene kadar neler gördünüz kim bilir. Kötü bir evlilik gecirmissiniz uzerine güzel bir evlilik yapmışsınız ne mutlu. O kötü evlilik bile size neler katmaliydi ama siz hayatı başkalarının mutluluğuna endekslemissiniz. Yani insan 37 yaşına gelip, tecrübelerle dolu bi hayat gecirip, kendini iyisiyle kotusuyle kabul etmesi, aşkı da bulmusken simdiden sonra tek arayışı huzur olmasi gerekirken nasil böyle kendiyle celisip kıskançlık dolu olabilir anlamadım. İnsan ne yaparsa kendine yapıyor gerçekten. Cabaladigimiz kadar varız bu hayatta. Secimlerimizin sonucunu yaşıyoruz hep. Yani sürpriz şeyler olmuyor hayatta. Sevdiklerimiz ve kendimiz sağlıklı huzurlu oldugu muddetce bana gore her sey bos. Pismanliklarinizi kenara atıp kendinizi herseyinizle kabullenip öyle bakın bi de hayata. Örneğin güzel bi evliliğiniz var aşkı bulduğunuz. Sırf bdvyi bile okusaniz binlerce şükür sebebi bulabilirsiniz. Asıl sorununuz tatmin olamamak. Bunu aşmadiginiz sürece bulduğunuz is, bi muddet sonra esiniz vs de sizi mutlu edemeyecektir zaten.

Sövmek candır:)

Heh şöyle ya, mızıkan çocuklar gibi oynamıyorum diyorsun, daha dur ben hocan olarak sırtında cetvel kırıp tek ayak üstünde bekleteceğim, benden kurtulman öyle kolay olmamalı

Eksik olmayın ama hak ettiğimi düşünmüyorum. Herhangi iyi bir şeyi hak etmeyecek kadar kirlettim içimi ben. Hissettiğim sadece öfke.

Hayat bir yarış degil Bi ara ben de cok dusundum Hayatim zorluklarla gecti Once ailevi sıkıntılar Sonra evlenmek istedigim ve evlendigim icin bana edilen eziyetler Maddi sıkıntılar Ailemdeki cozumsuz olumcul hastalik 100.000 de bir olan lanet hastaligin bizi bulmasi Yıllarca emek verdigim isimin tehlikeye girmesi Gibi gibi Yani böyle sayıca hayattan soguyasim geliyor Benim yasitimdaki arkadaslarim internete aileleriyle mutluluk pozlari yüklerken ben 4.5 senedir hasta annemizle üzüntü içindeyiz Ya da tatilden tatile kosarken ben 1 günlük deniz kenarina gitsem vicdan azabi.. Vs vs Ama böyle bakmamaya çalışıyorum Hele ki su isim tehlikeye girdiginden beri Bana bir bosvermislik mi diyim 3. Bir göz mü diyim bi bakis acisi geldi Dedim ki sevdigim kisiyle beraberim ve gerisi bir sekilde hallolur. Yani bir ara köye falan yerlesip domates yetiştirmeyi bile düşündüm önemli olan sahip olduklarına odaklanip elde etmek istediklerin için caba göstermek ama bu arada hep "su is olunca mutlu olucam" degil de o surecte de mutlu olarak yaşamak. Senin yerinde olsam sosyal medya kullanmam. O insanlarin o kadar mutlu oldugunu ne biliyorsun? O güzel şıkır şıkır evlerde belki de ne kavgalar ne huzursuzluklar var Ya da belki cok mutlular ama bu senin yarisman gereken bir durum degil Once bunu kabullenmelisin vive..

bunu başarabilmem lazım yoksa dibe doğru gidiyorm bebeğimi de çok üzüyorum. Allah a sonsuz güveniyorum beni dinç tutan bu düşünce. Ama bu düşüncenin etrafinda kalamıyorum, dağılıyorum. Teşekkr ederim şahsen yazdıklarınız beni pozitif yönde etkiledi

Merhaba.. Öncelikle lütfen bu intihar düşüncesini at kafandan. Sonrasındada daha fazla borç yapma. Bir de borçların yüzünden daha büyük sıkıntılara girme. Hiç kimsenin hayatı mükemmel değil bunu bil ama mükemmel olmayan hayatlarda mutlu etmesin seni. Sen sadece kendi yaşantına bak. Mutlu olmak için belli koşullar koyma kendine. Mesela illa çalışmalıyım çalışmazsam mutsuzum deme. Çalışmadığın zamanların Tadını çıkart. Hayatı güzel yapan yada çirkin yapan biziz. Bakış açını değiştirirsen mutlu olabilirsin. Bende bazen boşluğa düşüyorum. Hemen toparlıyorum kendimi. Mutlu olmak için yurtdışında yaşamakta yeterli gelmiyor inan. Kendini zorla mutlu olmak için. eminim başaracaksın.

Valla ben camdan çıkıp komşulara, gürültü yapan çocuklara falan bağırıyorum yeni terapi yöntemim bu oldu Ayrıca oyundan çıkmıyorum benden kurtuluş yok öyle, daha çooook banınızı yiyeceğim

Aslolanı bir yerden yakalamışsınız içten sarılın isteyin.0'na bir adım atana rabbım koşarak gelir bir kapı açar. 40 yıllık hayatımda o kadar çok yaşadım ve gözlemledimki. Amann herşeyide inanca bagladın diye düşünenler olabilir AMA gerçek ve aslolan bu!! Konu sahibi demişya "bir boşluktayım " İşte o boşluk O olmadan asla dolmuyo! Neden tüm dünyalıkları elde etmiş kişiler tam anlamıyla mutlu değil. Bakın dünyaca ünlü aktrislere! Yazdıklarında yanlış anlaşılmasın lütfen kimsenin inancını sorgulamak haddim değil lakin bu dünyada mutluluk başka yoldan olmuyo inanın..

bir süredir görünmüyordun merak etmiştim seni M meredithgrey konunu görünce yazmak istedim, bir çoğumuzdan bir parça aslında yazdıkların. Aşkı ilk öğrendiğim yıllarda birini çok sevdim, küs barışlı uzun süren bir ilişkiydi, sonu da aldatılmalı v. s. v. s. bir ilişki yaşadık. dünya cidden başıma yıkılmıştı, ilişki içinde elimden geleni yapıp severek vazgeçmek zorunda kaldım. Uzun süre kendime gelemedim, sonra eşim olan kişiyle tanışıp saçma sapan 4 yıllık bir evlilik geçirdim. Evliliğimde de elimden geleni yaptığıma inanıyorum vicdanım rahat. Bekar bir evlilik hayatı yaşamış kadınım varın anlayın gerisini. İlişkilerime hep emek verdim maddi manevi, sadık oldum karşımdakini ileriye taşımaya çalıştım ama bana kalan kocaman bir hiç! Yakın arkadaşlarıma bakıyorum çok sadık olmadıkları halde benim kadar emek vermedikleri halde gönül ilişkilerinde daha mutlu oldular. Mutlu bir yuva bana değer veren seven bir eş istedim, anne olmak istedim, yaşım 31 olacak ve şimdi baba evinde yeniden hayata tutunmaya çalışıyorum. Bazen umutlu bazen dipte günler geçiriyorum.! İş hayatına gelince, çok şükür kendime yetecek kadar çalışıyorum, yoksa bu dönem daha zorlu geçerdi benim için, emekli bir baba ile ev hanımı bir annem var. gelecek endişesi elbet yaşıyorum, yaşıtlarım anne oldu ben yalnızım kıskanıyorum bundan emin değilim ama kendime üzülüyorum en çok gerçekten hak etmedim yaşadıklarımı. tevekkülü yine de elden bırakmaya çalışıyorum vivi, Bana hayatımın kazığını atan ilk sevgilim benim ahımı aldığını anladı ama iş işten geçmişti. Ex koca yada en son dedim ki, seni bu huyunla cami avlusuna bıraksam alan kişi geri getirir, daha 3 ay oldu boşanalı bakalım ondan gelecek haberler nasıl olacak. Bu dünyada ilahi adalet var inanıyorum. Kimsenin hayatı mükemmel değil, sosyal medya birazda şov yeri, orda herkes en mutlu, en güzel.

Sevgili vivelamour, Bu işsizlik psikolojisini öyle iyi anlıyorum ki. Ben alamadığım bir ders yüzünden mezun olamadım. Bir ders yüzünden bir sene uzadı, diplomam yok. İş bulamıyorum mezunum diyemiyorum. Kariyer'den zarttan zurttan başvuruyorum cv'm goruntulenmiyor bile. Haziran ayından beri surekli iş iş diye kafami yedim bozuk olan piskolojim iyice bozuldu maddi problemler öyle çok ki.. Arkadaslardan ise girenler oldu, inanin ne artıları var ne eksileri. çoğu zaten tanıdıkla falan halletti is olayini. Ailem gozumun içine bakıyor, ben de bir pastanede ise girdim.. Bunları neden anlattım. Siz deneyimsiz biri değilsiniz. Emin olun, en ufak bir deneyim size yol, su, elektirik olarak dönecektir bence sadece biraz daha zamana ihtiyacınız var. Bir de işlere başvururken hani bu da olumsuz olcak diye başvurmayın. Olumlu dusunun olumlu olsun. Nedense ben sizin çok güzel bir işe gireceginizi dusunuyorum. Sadece biraz sabretmek gerek. Ve dua. Yukarıda da dedim ise girenlerin çoğu araya bir referans koyuyor. Bizim böyle bir avantajimiz yok kendi cabalarimizla bulmaya çalışıyoruz. Ben bu sureci artık kendi lehime çevirdim, ve eksikliklerimi gordum. Girdigim işten kazandigim parayla aynı zamanda İng kursuna gidip dil olayını halletmek istiyorum. Siz de bu süreçte, mesleki gerekliliklerinizi göz onunde bulundurarak varsa eksikliklerinizi giderebilir, ya da daha iyi konuma getirebilirsiniz. Bir de 8 senem boşuna gitti demişsiniz. Hayat bazen birseyleri bize acıyla gösterir. Cunku bazen biz acı gerçekleri göremeyiz, gözlerimiz yaşadığımız duygulardan kör olur. Siz de bu evliliğinizde yaşadığınız deneyim sonucu daha mantıklı, daha akıllı kararlar veren bir kadın oldunuz ve suanki esinizle tanistiniz. Belki o aci deneyim olmasaydı, gozlerinizde yine o dediğim sisli perde olacaktı. Hayat bazen istediğimiz gibi düz olamıyor. Ben de şuan o engebeli kisimdayim, karamsarligim çok. Ama umudum da var. Sizin de olsun. Bir an önce daha güzel bakmaya çalışın; çalışın ki kucuk şeylerden dahi mutlu olabilesiniz. Yoksa is bulsaniz dahi bu ruh hali devam edebilir. İyi şanslar.

Ben de senin ahını mı aldım diye düşünmüyorum değil Şaka bir yana oluyor işte bir şeyler. Ben de stresimi pencereden çıkıp bağırarak atıyorum. "Bu öğlen vakti ot mu yaktınız çamaşır asıyoruz burada!" " çocum senin anan baban yok mu git başka yerde patlat o torpilleri!" " ya şu kapıyı azcık yavaş açıp kapatın kırdınız! " Bizimkiler dizisindeki Cemil'e döndüm ha bir de kedileri beslememe koku yapıyor diye laf eden bir teyzeye sağlam bağırdım bayram öncesi

M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

sevgili vivelamour, ben de sizi cok iyi anlayabilenlerdenim. Söyleyebilecek cok fazla seyim de yok u durumunuzda. Sadece sunu biliyorum yasadiklarinizdan sonra böyle hissetmeniz normal. Böyle düsünen birine söylenebilecek tek sey var. Hani diyorsunuz ya esiniz kalender diye onun gibi olmaya calisin. Dünya nimetlerinden vaz gecmeye calismak, ya da önem vermemek sadece hakkini vererek yasamaya calismak kadar zoru yok bu dünyada. Ama yapilabiliyor. Ben kendimden biliyorum cünkü. 30 yasima kadar cok zor bir hayatim oldu. Sonra esimle evlenip yurt disina geldim. Iste benim sansim burada basladi. Sizin böyle bir imkaniniz yok. O zaman kendinizle konusup bu dünyada elde edilen her seyin ansizin anlamini kaybedebilecegini düsünerek kendinizi iyilestirmeye calisin. Bütün bunlari söyleyen kisi anlattiginiz ruh hallerinin hepsini yasadi. Hala da ara ara yasiyorum. Ben dans ve sporla olumsuz duygularimdan kurtulmaya basladim. Ayrica cok da okurum. Onun da yardimi oluyor. Cok sevdigim önem verdigim yazarlarlarin, sanatcilarin da cok sikintilar cekmis olduklarini bilmek beni bir nevi teselli ediyor. Güzel, umut dolu filmler izlemek de iyi geliyor. Uzun yürüyüsler yap diycem ama gidilecek yol var mi yakinlarinizda bilmiyorum. Yazdiklarinizi okudugumnda size yazmak istedim. Yalniz olmadiginizi, sizin gibi düsünen hisseden insanlarin oldugunu, sizin bu ruh halinize kayitsiz kalmayacak insanlarin oldugunu bilin istedim. Umarim gecici bir dönemdir ve en kisa zamanda atlatabilirsiniz. Sevgilerle...

Çok teşekkür ederim, size de bol bol şans dilerim. Sevgilerimle,

Peki eşinin şuçu ne!!! Hayatınızda iyi gidiyor dediğiniz tek şeyidemi kaybetmek arzunuz? Neden yardım almıyorsunuz?

Kendime kızdığım en büyük noktalardan biri de o. Ben hep yufka yürekli oldum belki de kolaycı. Tek çocuktum annem ölse bırakmazdı zaten bir başıma. Ben de baba evine döndüm. Hoş zaten bir savaştaydım eşimle bir de aileyle ayrı ev için savaşacak gücü de bulamazdım zaten. Babam ikinci evliliğimde yoktu. Nikah, kokteyl ve yemek sadece annemle yapıldı. Tüm bağımı kestim eşimle de görüştürmedim. Ama sonra bu süreç o kadar yıpratıcı olmaya başladı ki dayanamadım. Ben kinci biri değildim ve bu küslük, nefret beni zehirliyordu. Ben de barıştım. Babamı affettim, kabullendim. Buraya yazıyorum bendeki bazı şeylerin sebepleri görülsün diye. Yoksa babam ve annemle bir sorunum artık yok. Ayrıca teşekkür ederim kendimi ifade etme konusundaki güzel düşünceniz için.

M meredithgrey is yeri açıp beni de çaycı olarak yanına alacaktın hain kadın! Neler olmuş böyle sana? Verecek pek bir teselli cümlem yok maalesef. Çünkü şu aralar içimde bir canavar var. Yarın atış yapmaya gideceğim sakinlesirim inş. Buralarda olsaydın beraber giderdik bak

aradaki yorumlarınıza baktım. inançlı olduğunuzu yazmışsınız. çok güzel bir şey. ben inançsızım. ama dindar olduğum zamanlarda mutsuzken de mutluydum. kimse beni sevmese de allah sever derdim. hiç kimse önemli değil, önemli olan o derdim. mutsuz olduğumda da bunların hepsi geçici ben en sonunda sonsuz mutlulukta olucam derdim. insanların "bak çok mutlu olucaksın"ları beni hiç rahatlatmazdı ama dini olarak o sonsuz mutluluğa erişme fikri beni çok rahatlatırdı

Niye bu kadar hırs bu kadar dünya telaşı... Klişedir ama Her zaman en doğru dersi verir sağlıklı olmamız hala bu hayatta nefes alabilmemiz..

Ne olmuş yanı böyleysen ne olmuş hiç bişeyi haketmiyorsan ya da ne olmuş yanı kıskançsan. Hepimiz bi çok şeyi çok mu hakediyoruz sence? İnan bana hayır hepimiz ama hepimiz sahip olduğumuz bi çok şeyi haketmiyoruz aslında. Kitlesel olarak kötü içimiz. Önce kendi çıkarlarımız demez miyiz? İnsanlara hayvanlara tahammülsüz değil miyiz. Çok seviyoruz dediğimiz en yakınlarımıza bile gurur kibir uğruna eziyet etmez miyiz. Tek bir hareketine sinir olup günlerce surat astığımız olmaz mı? Sokak çocuklarına kaçımız sevgi veririz mesela öf para isteyecek yapışacak şimdi diye başka tarafa yönelmek yerine. Kaç kişi burda ben asla kıskanmam der? Derse de ne kadar dürüsttür sence? Sence insanlar hep iyi bi sen mi kötüsün yani. Hiç te öyle değiliz. Ve kötü olduğumuz her konuda kendimizi en iyisini yaptığımıza inandıracak saçma bir bahanemiz her zaman vardır. Sahte hayatlar yaşıyoruz insanoğlu olarak. Kendimizin yaptıklarımızın farkında bile değiliz. Hep ben haklıyım diyoruz. Haklı olduğumuza kendimizi inandırdığımız bir sahteliğe yaşıyoruz. Sen ne güzel farkına varmışsın kötü yanlarının ve haykırmışsın ben buyum diye. Kompleks falan yok artık kompleks yapan insan saklar kendini. sen kendini açık yüreklilikle ifade edebilmişsin bize değil bizi geç kendine!!!! İnsanların ne düşündüğü umrunda olmasın çünkü insanlar sen ne yaparsan yap hep bişey bulur salla gitsin. Ve Mutlu olmak istiyorsan başlayacağın yer Mutlu etmektir. Mutlu etme detoxu uygula kendine 1 ay boyunca herkesi Mutlu edeceğim de ve aksatmadan yap bunu insanlar için değil kendin için yap iyi gelecek

Kendinizi o kadar iyi ifade ediyorsunuz ki Bence boşandıktan sonra babanızın evine dönmemeliydiniz. Kalıcı hasar bırakmış o süreçteki yıpranma. Merak ettim, size zarar verenlere karşı cezalandırıcı yönünüz var mıdır? Babanıza hiç çıkıştınız mı ya da görüşmeyi kestiniz mi? Yoksa hep içnize mi attınız?

Bunları sık sık hatırlat kendine vive, senin arada bir kendine gaz vermen gerekiyor, hepten mutsuz değilsin, ara ara birşeyler ters gidip o terslik uzayınca isyan durumu var sende, isyana başladığında da arkadaşların daha çok aklına geliyor galiba, birazda sonbaharın depresifliği çöktü belki de ama gayet sağlıklısın, bence bu hastalık öldürmez, arada bir isyan ettirir, yani hangimiz yolunda gitmeyen olaylarda isyan etmiyoruz ki, ıssız bir yer bulsakta hepimiz şöyle avazımız çıktığı kadar bağırıp isyanlarımızı öfkelerimizi haykırsak.

sıkıntılarını anlıyorum anlattığın şeyleri az çok bende yaşadım benim yaş daha küçük tabi tecrübe daha az bu konuda. ama şunu anladım tırnağın varsa başını kaşı derler ya çok doğru iş yoksa sen işi yarat hangi ildesin hangi şehirdesin bilmiyorum ama Türkiyede iş konusu biraz sıkıntılı bende şuan sevmediğim sıkıntılarım olan bir işte çalışıyorum çünkü hayatımı idame ettirmek için bunu yapmalıyım bir ev kredim ve bakmakla yükümlü bir hayatım evde birşeyler yap sat pasta yap sabun yap yada fikirlerini yap uzmanlık alanın nedir bilmiyorum ama çok akıllı bir kadınsın biliyorum ne yapabileceğimiz konusunda konuşup hep birlikte bu zor günleri aşabileceğimizi düşünüyorum en azından ben senin için birşeyler yapmak isterim. yolun sansın hep açık olsun iyi bak kendine

M meredithgrey Çabuk geçecek emin ol. Çünkü derdi bulmuşsun... dermanda yoldadır. Ben sebebsiz buhranları, offff içim sıkılıyor, adım atacak halim yok ama bi sebepte yok durumlarını daha vahim bulurum. İş hayatın yoluna girince bu "boşluk" hissinde geçecek bence. Ha tabii bunun da bir üst levelı var. Derdi bilip, derman arayıp ama dertle dertlenmemek O zor oluyor işte. Ve hunter7 çok doğru değinmiş. Yalnız değilsin. BDV de bir konum yok diye dertsiz tasasız bir kadın mıyım ben? Hayır. Bazen kendimi... bazen etrafımdakileri boğası haller içine girerim :) İtiraf insanın kendine yapabileceği en dürüst yüzleşmedir. Gerisi çorap söküğü gibi gelip, yola girecektir. Hoş sonra başka dertler yoldan çıkacaktır. Hayat...

Dönmüşsün vivelamour, beni biraz olsun tanıyabildiğini düşünerek yazacağım, belki kırıcı olacak bilemiyorum, kestiremiyorum şimdiden dökülecek kelimelerimi ama böyle yekten içimde artniyet olmadan yazdığımı anlayacağını biliyorum en azından. Kıskanan, kendini başkalarıyla kıyaslayan, amacı varken zorla kendini amaçsızlığa sürükleyen, yaşadıklarının sorumluluğunu üstlenmeyip başkalarının hayatlarına imrenip içinde kocaman bir öfke biriktirip sonra da ben yapamıyorum en temizi intihar diyen insanlara acayip derecede kızıyorum. Yazını okuyunca içim buz kesti, öfkelendim, hatta şu an seni elime geçirsem sanırım direkt döverim. Kendine acımak nedir? Aile ezmiş, baba hakaretler etmiş, sanki ülkede bunları yaşayan tek insan sensin, burada herkes içini tüm samimiyetiyle dökebilseydi, maskelenmiş tozpembe çizilmiş hayatların arkasındaki gerçekleri görebilirdik, nasılsa nette birer rumuzdan ibaret olduğumuzdan birçok kişi yaşadıklarını maskeliyor, yaşadıklarından çok farklı bir hayat anlatıyor burada zira itiraf etmek zordur bazı şeyleri, kendine bile itirafta zorlanırken bir başkasına işte aslında ben buyum diyebilmek kolay değildir. Hele de bu itirafları yaptıktan sonra en ufak bir anlaşmazlıkta bak işte sen busun diye yüzüne vuranlar olursa, acımasızız biraz, ruh hali falan umurumuzda olmuyor, maksat can acıtmak, diyeceksin ki Mune sende şimdi benim canımı acıtıyorsun, haklı olabilirsin. Psikolog bir anneyle seni ezen hakaret eden bir babanın tek kızı olmak dışında bu dünyaya neden geldiğini sorgulandın mı hiç? Kendine acımak ya da sıkışınca intihar et diye gelmediğin ortada da, varoluş amacını ne kadar sorguladın merak ediyorum, öfke, kıskançlık, kıyaslama, başkalarının hayatına özenme gibi duygularını niye daha güzel duygularla değiştirmeye uğraşmadın? Hırslı değilim diyorsun ama hırslısın, başkalarının hayatına duyduğun hırs ve öfke getirdi seni bu hale. İnsanın hayatında 2 türlü hırs ve kıskançlık vardır, bir işte azmetmek, başarılı olmak için duyulan hırs sizi ileriye taşır, bir başkasının hayatındaki başarılara duyulan hırs sizi dibe çeker, kıskançlıkta böyledir, bir mesleği kıskanmak o mesleğe sahip olabilmek için kamçılarken o mesleği yapanı kıskanmak karşındakine öfkelenmene neden olur. Hırs ve kıskançlıklarını doğru kanalize etmiyorsun, bu duygularını insanlar için kullanıyorsun, hatanın farkındasın ama bunu düzeltmek yerine kestirmeden öleyim bari diyorsun. 37 yaş öyle artık bir işe yaramıyorum öleyim bari denecek bir yaş değil, insanlar 60'ında üniversite okurken, 90'ında yamaç paraşütü yaparken 37 yaşındaki bir kadının ölüm takıntısına haklı gerekçeler bulamayacağım özür dilerim. Bunlar hep senin kendine acıman, kendini başkalarıyla kıyaslaman, kıskanman, öfkelenmen ve amaçsızlığından oluyor. Bir arkadaşı şu mesleği olmuş, diğeri bu, biri zengin bir hayat yaşıyormuş, olaylara çok yüzeysel bakıp uzaklaştığın arkadaşlarının iç dünyalarında neler olduğunu bilmeden öfke duyuyorsun, belki de onlarda mutsuzlar ama bilmiyorsun çünkü sadece kendini düşünüyorsun. Hayat bazen biraz bencillik demektedir ama bu bencillik seni tüketecek seviyeye ulaşmışsa dur demenin zamanı gelmiştir. Kendini dış dünyaya kapatmak yerine topluma karışsan ve hayat tecrübelerini de kullanarak başka insanlara yardım etmeyi hedeflesen bir amaçla tutunsan hem kendin iyileşirsin hemde başkalarını iyileştirirsin, işsizlik sorununu da elbet çözersin, iş dediğin illa bir yere gidip SGK + yol+ yemek demek değildir ki, senin hiç başarılı olacağın bir iş yok mu? Şunu yaparsam hem başarılı olur hem kendi işimi yapıp mutlu olurken aynı zamanda da para kazanırım diyeceğin bir iş kolu vardır illaki.

ben de kıskancım. mutsuz olduğum zamanlarda kıskancımdır. ben hayatımdan memnunken benden daha başarılı olsunlar, hiiç umursamam. ama ben başarısızken en ufak başarıları gözüme batar. çünkü sanıyorum ki dünyadaki tek başarısız ve mutsuz insan benim. ben yapamıyosam onlar da yapaamaın istiyorum ben başkalarının da bu halde olduğunu düşündükçe mutlu oluyorum. belki ayıp ama gerçek bu. dünyanın en pozitif insanı gözüyle baktığımız, sürekli gülen, hep iyi konuşan ve maddi açıdan da çok iyi olan, dersleri süper arkadaşımın içten içe mutsuzluktan bittiğini, gecelerin yarılarına kadar ağladığını, bir sürü sorunla uğraştığını gördükten sonra insanlara bakışım değişti. ya da yine neşeli neşeli küçük bir kız çocuğu gibi takılan arkadaşım gelip bana kendisine zarar vermeye başladığını anlattıktan sonra. hiçbirimiz göründüğümüz kadar mutlu değiliz. instagramda her şey güzel. dışarda her şey güzel. her şey kakara kikiri. ama o kakara kikirinin içinden sonra eve dönünce bir sürü insan mutsuzluğuyla başbaşa kalıyor. bunu siz de çok iyi biliyosunuz aslında. ben pray'in yerinde olsam hiçbir şey dert etmem demiştiniz ama pray mutsuz. mügehatunun idolü sizmişsiniz vs vs. bakınca aslında yerinizde olmak isteyen çok insan vardır. mükemmel bir eş, eğitimli bir aile, iyi bir hayat standardı... ama içten girince öyle değil dimi? herkes böyle ya. bir sürü insan böyle en azından diyeyim. birbirimizin sorunlarına özeniyoruz. ben mesela çevremde kimsenin kalmadığı, yalnızlıktan ve asosyallikten öldüğüm bir dönemdeyim. burda bazı konuları okuduğumda "bunun neyini dert ediyosun sevgilin/eşin yanındaymış işte!!?" diyesim geliyor. tek derdim o çünkü uzattım. ama demek istediğim kendinizi insanlarla, arkadaşlarınızla yarış içinde görmeyin. değilsiniz. ve o rüya gibi yaşamın içinde mutsuzluklar da olabilir. tek mutsuz siz değilsiniz, yalnız hissetmeyin

Güzel bir kariyerin olunca mi kendini sevilmeyi mutlu olmayi layik göreceksin? Veya baskalarindan daha güzel bir hayat yasayinca kendi dogrularina göre üstün olunca mi? vs.. Bu düsünceler ve beklentilerin uzar gider.. hep sevgi ve mutluluk pesinde kosarsin ömrün boyunca. Sevgi ve mutluluk zaten senin icinde dir. Herkes oldugu gibi yeterlidir sen de öyle. Ama düsüncelerin buna izin vermezse kendini bu güzel hislere kapatirsin. Mesela ancak istedigin gibi bir kariyerin olunca ve ozaman mutlu olacagini düsünürsen ancak ozaman izin veriyorsun kendine mutlu olmayi demek.. objelere veya baska insanlarin yorumlarina veya düsüncelerinize, kendi dogrulariniza vs baglamayin mutlulugunuzu ve özsevginizi. Fazla düsünmeyin, hissedin, ani yasayin, kalpten yasayin..

İnsanlar belli başlı hataları yapmadan doğrunun anlamını kavrayamıyor vivi. Mesela sen yeterince hırslı olmadığını sanıyorsun ama bence hırslı bir kadınsın. Kompleksli değilsin aslında genel olarak her şeyin farkında olan bir kadınsın. Bu farkındalık canını sıkıyor. Karakterine eş olarak; Eğer hayatında yanlış kişiler bulunmasaydı belki sen aşkın ve sevginin önemini kavrayamayacaktın. Hiç bunu düşündün mü? Herkesin hayatta en sevdiği şeyler vardır. Senin için en önemli olan şey iş mi? Ya da neden iş.. Harcamayı sevip buna bir kısıtlama yaratmadığı için mi iş? Ekonomik olarak kendini özgür hissettiğin için mi iş? İşine aşık, işkolik hatta psikopat derecede olan insanlar var. Bunların hayatta ki tek amacı iş. Sen onlardan değilsin bence. İş aramaya bir süre ara verirsen daha iyi olacağını umuyorum. Yani hep yazar ya bir yerlerde, evrenin sen bakarken soyunamıyorum deme şekli diye. Kafanın yönünü çevir biraz.. Kim en iyi olmak istemez ki? Biz insanız duygularımız var. Egolarımız var. Biz her zaman naif olamayız. Bir konuda olsak diğerinde olamayız. Bastıramadığımız idler, söyleyemediğimiz hırslarımız var. Kimse en içten duygularla kendi dibe batarken sürekli yükselen ve günden güne neşe saçan bir insana salt duygular beslemez. İçimizde ki en iyi olma duygusuna hakaret bu. İntihar, hayatta hiçbir beklentisi olmayan, kaybedecek hiçbir şeyi ve hiç kimsesi olmayan insanlar için düşünülesi.. Senin bir eşin var. Seviyor ve seviliyorsun. Neden onu bu dünyada tek başına bırakacaksın ki? Bu hakka sahip misin. O sensiz kalmak ister mi? Sen kendi hayatına kıyabilme hakkına da sahip değilsin ya. İnsan en dibe batmadan çıkamaz. Bir kere ayaklarının yere basması ve kendini var gücünle yukarı itmen gerekir. Havuza düştüğünde ayakların yere değerse daha hızlı çıkarsın, yere değmedi zaman çırpınır ve daha yavaş çıkarsın. Çırpınma, ayakların yere bassın. İş aramaya ara ver. Borçlarından eşine bahset. Yükünü hafifletmesine müsade et. Umarım burada yazılanlar sana iyi gelir. En önemlisi M meredithgrey bu günden güne artan mutsuzluğundan eşinin haberi var mı?

Tamam iste parasi olanin borusunun otmesidir kast sistemi.. bizim ulkeyle Hindistani karsilastirirsak bizimki ezer orayi, o derece bir sinif ayrimciligi var bu ulkede.. bir de ben cok mutluyum, asiri mutluyum, oyle boyle degil cok mutluyum diyenlere hic inanmiyorum akidem ya.. onlarda bunalimlarini telkinle atiyor gibi geliyor.. Viv im, kusum, hayat zor bu ulkede kat kat zor.. anasi-danasi arkasinda oldugu icin senin ceyregin etmeyecek insanlarin tepelerde oldugunu gormek cok zor.. sen kirada otururken en en en yakin 20 senelik arkadasinin sana telefon acip, babasinin aldigi 400. evi dekore ederken tartistiklarini anlatmasina da tahammulun yok.. benimde yok cunku oradan biliyorum :)

Hehe teşekkür ederim. Siz burada akıllı dedikçe ben kendime bakıp bakıp hayret ediyorum orası da ayrı konu. Benim durumum tipik "zeki ama çalışmıyor" durumu olabilir bence. Bazen öyle akılsızca davranıyorum ki yok başka izahı olamaz.

Affederek ya da affetmeyerek, yaşadığınız haksızlıkların sonucunda kinlenmenin sizi zehirlemesine izin vermemeniz çok güzel bişey. Bunun aksi mağduriyetinizin sürmesi anlamına gelirdi. Size nacizane önerim spor ya da uzun yürüşler yapın. Hareket halinde olun, bütün gün uyuyup eşinizi şiş gözlerle karşılamayın. Hayat kalitenizi aşağı çekmeyin. Yemek mi yapıyorsunuz, güzel şeyler yapın, keyif almaya çalışın. Biliyorum klişe, söylemesi kolay, zaten siz de biliyorsunuz ama ben yine de söyleyeyim. Bunları yapmak için kendinizi bi süre zorlarsanız gerisi gelecek. İşsizliğiniz sona erene kadar mutsuz da olsanız mutlu da olsanız bu süreç yaşanacak. Boşuna yıpratmayın hem kendinizi hem eşinizi. Bu arada maddi zorluklar benim de psikolojimi haddinden çok kötü etkiler o yüzden anlıyorum. Ama maalesef yaşanıyor işte ne yapalım. Kuyruğu dik tutmak gerek.

Kendinden ustun insanlara bkarak hic bir zman mutlu olamazsin ki Siminru Canım

çok üzücü durumdasın ama önce üzerinden bu kötü hissi atman lazım yanı sosyal biri olman lazım iş bulmak cok zor işin olsa calıssan bu psikolojıden cıkarsın. iş bulma kurumuna yaz hemen dönüyorlar ve inan is buluyorlar. arkadaslarını neden sıldın onlar sana kötülük yapmamıs kı sende haklısın essek gibi calısıyorum ama yükselemiyorum demisin. derler ya ya kocan ya baban zengin olcak. aslında senin gözün paradada değil calıstıgının karsılıgını alamıyorsun ucu ucuna geciniyorsun oda tabıkı seni mutsuz ediyor. kocanla dertles anlayacaktır yinede iş ara kapı kapı degılde netten cv doldur bunlar düzelecek ve atacaksın üzerinden. senide kıskanıyorlardır sonucta güzel bir aşk yasıyorsun bu kımsede olamayan bır sey gurur duy

Ağlatacaksınız beni yaaa

Ah canım okurken inan ki mutsuzluguna üzüldüm Annen de okuyup. psikolog olsa da klasik Türk kadını onu suclama Bizim toplum olarak kadinlara yüklediğimiz misyon kocasını mutlu etmekten ibaret oldukca, okumuslugun bir anlamı olmuyor maalesef. Şu an yaşadıklarını anlıyorum gercekten, bir şeylere gec kalma hissi fena Eger konusmak istersen ozelden mutlaka yaz, elimden geleni yaparım senin için En azından dertlesiriz Sen güçlü bir kadinsin ve eminim bu durumu da asacaksin

Bence kendine guvenmelisin, kendini sevmelisin cunku ozunde cok iyi bir insansin yasadiklarin seni bu duruma getirmis. Intihar dusunecegin en son sey bile olmasin cikar onu aklindan. SAnirim bazen hepimiz kendimizi mutsuz, gucsuz, bencil, kiskanc, dusuncesiz hissediyoruz onemli olan bunlardan bir sekilde kurtulmaya calismak. Yapabilirsin Basarabilirsin Kendine GUVENmelisin

Ablacım öncelikle Allah yardımcın olsun inşallah istediğin gibi bir iş bulursun ne olursa olsun pes etme ayakları yere sağlam basan bir kadınsın bu yaşa da belli tecrübelerle geldin eminim.. ne güzel aşıksın güzel bir evliliğin var her zaman aşkına ve sevdiğin değer verdiğin insanlara tutun.. iş konusunda da seni anlıyorum 30 yaşında ablam 1 yıldır işsiz ve o da çıldırmak üzre ama umudu yitirmyo hala bakınıyor ki bizim de paraya ihtiyacımız var her zaman kendi tırnaklarımızla bi yerlere geldik anne yok babam şuan hasta vs vs.. demek istediğim bu süreci de inşallah atlatırsın. hayat bir imtihan ve sürekli sabretmek üzerine bu dünyaya geldiğimizi düşünüyorum.. sevgiyle kalın.. allah sabır ve güç versin hepimize saft

Sen zaten mükemmelsin. Senin yaşadıklarını yaşayan başka birisi olsa senin çeyreğin olamazdı -misal ben- Her şeye rağmen bir yerlerden tutunmak ve başlamak bile okadar olağanüstü bir şeymişki ben boşanınca yeniden kendi düzenini kurup ayakta kalan kadınlara mucize gözüyle bakıyorum. Kesinlikle pro yardım al. Ben başladım tekrar terapilere. Yardımcı olcak inş. İnsan kendi içinde bir kısır döngüye tutuluyor bazı sorular hep cevapsız kalıyor ve çaresiz bırakıyor insanı. Bunu en iyi terapiyle çözüyo insan, sana güveniyorum saçmalamazsın sen :) Ama bugün kendine iyi davranacağına söz ver kız. Dövdürtme kendini :)

Bana faydalı olmak, birine yardım edebilmek cok iyi gelir. Cocuk esirgme kurumu yada huzurevlerini ziyaret edin mesala. Yada cikolata alip cocuklara dagitin. Ufak bi kumanya alip giymediginiz giysilerle birlikte zor durumda olan bi aileyi sevindirin. Birinin derdini dinleyip uzerinde dusunun canla basla duzeltmek icin cozum arayin. Sokakta kedilere sut verin. Kuslara yem atin. Yasli birine posetlerini tasimasi icin yardim edin. Bunlar ufak ama insana huzur veren seyler. Ve en buyuk benim derdim psikolojisinden cikin. Insan bazen aman onunki de dertmi diyor ama oyle degil iste. Herkesin derdi kendine buyuk geliyor, herkesin sinavi kendine zor. Kimse sosyal medyada gozuktugu kadar mukemmel bi hayat da yasamiyor malesef. Hayatin guzel taraflarini dusunun. Insanlarin haya tina ufak ama guzel dokunuslar yapin. Bazen sabah sabah birinin tum ictenligiyle gulumseyip gunaydin demesi ile gune guzel baslatir insani. Insan sosyal bir varliktir ve insalardan uzaklastikca deprosyon kacinilmazdir

ben o cok mutluyum dıyenlerın veya hayatı dısardan harıka gorunenlerın de mutlu oldugunu dusunmuyorum cunku hepımız ınsanız her zaman daha fazlasını daha ıyısını ısterız ve olana kadar da eksık kalır mutsuz oluruz bu bir kısırdöngü senın yasadıklarını hıssettıklerını hepımız aynı veya farklı seyler ıcın yasıyor ve veya hıssedıyoruz yalnız degılsın :) . push ; Evelynn

Sen sus ya Hafize Ana Kaçıyoruummm kaaaçtım hopp

yapamıyoruz ki. Dua ediyorum şükrediyorum ama sonra yine başlıyor. Dünya hayatı tamamen içine almış durumda insanı. Keşke bir nefesimizin bile ne kdr değerli olduğunu hiç unutmasak ama unutuyorz işte

Maneviyat iyi gelicek bence.. biraz tefekkür madem bu kadar boş geçen bi hayatı farkına vardınız. Çok daha geçmeden daha güzel şeyler yapmak duasıyla.

Bu aralar mevsimlerden mi acaba neden herkes depresyonda böyle? Ben de dahil olmak üzere... Sonbahar melankoli mevsimidir derler ya ondan mı acaba? Görünüşte bana da bakarsak, bi sorunum yok gibi. Ama mutsuzum. İçim mutsuz. İç huzurum yok. Hatta buraya üye olduğum ilk gün yine böyle hissediyordum o yüzden ismimin yanında ''huzur'' yazıyor, hayattan huzur dilediğim için o dönem ismimi de huzur koymuştum. Bence bilinçaltımızda saklı kalan bi şeyler var. Bizim mutsuz olmamıza sebep olan, bazen verdiği sıkıntıyı gün yüzüne çıkaran bi şeyler. Yaşadığımız en ufak bi şey bile olabilir, belki de biz unutmuşuzdur ama bilinçaltımız unutmamıştır. O yüzdendir belki. İnstagram'daki hayatlara gelince, bazı kişileri ben de kıskanıyorum. Ağzında altın kaşıkla doğmuş, şanslı yaratılmışların hayatlarını kıskanıyorum. Bizim bi şeylere sahip olabilmek için bu kadar çalışıp çabalamamız gerekirken, bu şanslı insanlar neden elini kolunu sallayarak sahip olabiliyorlar? Biz bi şeyin hayalini kurarken, onlar gözümüzün önünde o hayali yaşıyorlar. Dibine kadar adaletsizlik bunlar.

Bu konuyu okuduktan sonra evladıma simdiden ogretmem gereken bir seyi farkettim. Nasil ogretebilirim onu henuz bilmiyorum. Kimilerinin cok rahat elde ettigi seylerin onun cok cabalayarak elde edebilecegini bunu yaparkende uzulmemesi gerektigini, sahi bunu nasil ogretebilirim. Tam tersi bir konumda da olabilir diger insanlarin bizi kiskanmamasini nasil saglariz.

Her şeyi işe bağlamışsın çok garip. Sadece paraya ihtiyacım var desen daha basit olurdu. Hayatında çözülmez bir sorun göremedim. Herkesin derdi kendine göre ama yazının uzunluğu anlatimindaki ciddiyet yapma kardeşim ya yazdığın şeyler için intihar düşünüyorum falan demen ne kadar ucuz görüyor hayatı dedirtiyor insana.

Hangimiz dibine kadar mutluyuz vive, hangimizin hayatı 4/4lük? Neredeyse 27 yaşındayım, sevdiğim bir işte çalışıyorum, yalnız yaşıyorum, zengin değilim ama her sene yurtdışına çıkmama elverişli "yuvarlanıp giden" bir maddi durumum var, genel olarak sağlıklıyım, canımdan çok sevdiğim bir evladım var, ailemle sorunum yok, arkadaşlarım var falan. Çok mutlu bir tablo değil mi? Ne eksik fark ettin mi? Sevgi, aşk, başını yaslayacak bir omuz, tutacak bir el. Hiç doğru düzgün bir aşk hayatım olamadı. Hep mutsuzlukla, hayal kırıklığıyla, "bu sefer ne yaptım"la geçiyor senelerim. Biten her şeyin ardından, ister basit flört ister aşk hikayesi olsun "bu sefer ne yaptım" demek ne kadar zor biliyor musun? Suçu hep kendinde aramak? Adam azıcık uzaklaşsa içinin titremeye başlaması "kesin bu da gidiyor" diye ve gitmesi? 8 seneni bir adama harcadığına üzülüyorsun vive ama benim 8 senemi harcayacak, 8 sene beni yanında isteyecek biri bile olmadı biliyor musun? Hayatımı bir erkeğe endekslemediğim için bunun beni mutsuz etmesine izin vermiyorum, ama benim de kopuş anlarım oluyor be vive. Kuyruğu dik tutmak için gece 1 şişe şarabı bitirip, böğüre böğüre ağlayıp sabah gülümseyerek uyandığım oluyor. Bütün romantik ilişkilerinin "bende ne eksik" cümlesiyle, kendini suçlamayla, kendi beceriksizliğini düşünmekle geçmesi insanı nasıl yoruyor biliyor musun? Evlilikte falan gözüm yok, evlilik zaten çok gerekli gördüğüm bir kurum değil, ama bütün arkadaşlarının evlense de evlenmese de teker teker "onu" bulmasını izlemek nasıl yoruyor biliyor musun? Sen iş olarak, maddi olarak benden "gerideysen", ben de aşk olarak senden gerideyim vive. İt gibi aşık oldum ben vive. 1,5 sene. 1,5 sene sonunda doğumgünümde "doğumgünün kutlu olsun" ile başlayıp "bizden bir şey olmayacak, arkadaş kalalım" ile biten bir mesajla ödüllendirildim. Doğumgünümde lan. Napayım ben vive? Yaş 30a yaklaştı bak, yapayalnızım. Sen sonu kötü bitse de istenilen, sevilen bir kadınsın. Bunu hiçbir para satın alamıyor. İşin yok paran yok ama eşin yanında. İşim var param var ama beni seven biri yok. Hangimizin durumu daha zor, daha kötü? Hepimizin eksikleri var, kimse sorsan evinde bir oda eksik. Kimimizin işi yok, kimimizin parası, kiminin eşi, bazılarının çocuğu olmuyor, daha vahimi çocuğunu kaybediyor. Kimi annesiz büyüyor, kimi anne şiddetiyle. Niye biliyor musun? Hepimiz normal insanlarız. Her normal insan gibi eksiklerimiz, mutsuzluklarımız var. Ama yaşıyoruz be vive ya, bir şekilde yaşıyoruz işte. Mutsuzsun. Mutsuz olman iyi. Hissiz değilsin çünkü, uyuşuk değilsin. Bir şeyler hissediyorsun hala. Mutsuzluk varsa, mutsuz olabiliyorsan, mutluluk da olabilir. Mutlu da olabilirsin. Tünelin ucu her zaman bombok bir yere çıkacak değil ya, bu sefer güzel bir yere çıkar.

Tüp bebek tedavisi görebilmek için işimden ayrılmak zorunda kaldım 2 yılda 5 kez tedavi gördüm. Tiroid kanseri oldum tedavi gördüm 20 li yaşlarda yumurta kalitesizliğim sanırım oyüzden. Eşimde de problem var biz öyle çok mücadele veriyoruz ki! Bu arada tedavi gördüğüm merkeze ohal kapsamında el koyuldu raporumun transfer hakkı yandı.2 toplama da birtanecik embriyom çıktı kaç ayda elde ettik ve karga tulumba başka bir yere taşındı. Miyomlarım vardı ameliyat oldum aldırdım yumurta rezervim yaşıma göre çok düşük menapoz kapıda.. Herşeye rağmen hayata umutla bakıyorum eşim gözümün içine bakıyor çok mutlu bir evliliğim var ve biz onca olumsuzluğun içinde birbirimize kenetlendik Evet çok iyi bir işim yok zengin de değiliz dışarı da lüks restaurantlarda yemek yiyemiyoruz. Ama sevgi dolu bir yuvamız var siz bunu bir kez yaşamışsınız ikincide mutluluğu bulmuşsunuz en büyük servet sağlık ve mutlu bir yuva iyi bir eş bunu siz daha iyi bilirsiniz. Biz size burdan anca bukadar yardımcı oluruz sizin harekete geçil kendiniz için bişeyler yapmanız gerek. Allah Yardımcınız Olsun

Bastan okumaya basladim ve her yazilanda ben de kendimde bir şeyler buldum Benim. de hayatta bir cok hayalim. vardi, bir iki şey haricinde hic biri olmadı. Is istedim oldu ama istediğim degil ve isimi seviyorum diyemem, sadece çalışıyorum. Onun haricinde bir cok sey var. Dün yeni evlenen bir arkadasim hemen ev alacaklarini söyledi, ablasi da evlendikten sonra hemen araba almis. Ben kac senedir birikim. yapmaya çalışıyorum, yani kiskanclik olarak degil de; insanlar her seye hemen sahip. olurken ben tirnaklarimla kaziyarak bir şeyler yapmaya calisirken herseyi erteliyorum. Sonra kendime kiziyorum, " gec olsun güç olmasin, sen tek başına kimseden yardim. almadan basariyorsun bunları " diyerek kendimi motive ediyorum. Mükemmelliyetci insanlarin sorunu belki de bu, cabalayarak kazanmayi isterken kolay yoldan bir seyler yapan insanlari gördükçe haksizliga gelememek.

Hissettiginiz seyleri anlayabiliyorum. Ben de bir seyler karalamak istedim. Babasiz buyudum ve yanlis bir evlilik yaptim kisa surdu ama toparlanmasi uzun surdu. Ben de ölmeyi dusundum. Etrafimdaki insanlara baktim herkes mutlu. Insanlarin kolayca elde ettigi seyler icin ben hep tirmalamisim. Sonra durdum ve gercekleri gormeye basladim. Bi kere tirmaladigim icin bi basari elde ettigimde buna hazir ulasanlardan daha cok haz aliyorum. Cocuklarina luks hayat sunan aileler benim mucadelecigime hayran bakiyorlar. Biz hayata daha cok haziriz bence. Cok yusekten dusenin cani daha cok acir. Bir de sonra cevreme baktim da. O mutlu pozlar cizen insanlarn mutlu olmadiklarini farkettim. Herkesn kendi icinde yasadgi sorunlar var. Ve sosyal medyada genelle herkes iyi anlarini paylasiyor. O yuzden nette gordugunuz seylere ozenmeseniz de olur. Onlar da sizin gibi benim gibi sorunlari olan insanlar. Su anda ben nisanliyim ikinci evliligimi yapacagim nasipse. Ama nişan atmayi dusunuyorum. Mutlu olacagimi pek dusunmuyorum artik. Su an tek istegim evlenmis ve mutlu olmus olmak. Yani elinizde su an masallah buyuk bi nimet var. Ikinci evliliginizi yaptinz ve mutlusunuz. Ben su an önumu goremiyorum ve bi kaos yasiyorum. Belki de hep sizden yukarda olan insanlara baktiginizdandir velhasili. Bircok insanda da bize verilen nimetler yok. Herkes ölmeyi dusunmuyor ama o acidan bakalim. Doktora filan tabiki gidin ama ek olarak mesela kotu durumda olan insanlara bakabilirsiniz. Ben oyle yaptim. Suriye'de iyi bi hayat surerken simdi milletin verdigi esyalarla duzen kurmak zorunda olan Suriyeli bi kadincagiza baktim mesela. Sukrettim halime yine. Insallah mutlu bi insan olursunuz en basta evliliginizn kiymetni bilin lutfen. Iyi bir es kolay bulunmuyor

dııııt, kız kezo muyum ben Hiç de değilim valla WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Sizi bir noktada anlayabildiğimi düşünüyorum. Ben de bir ara arkadaşlarıma bu duyguları hissettim kariyer konusunda. Onlar y. l başladılar ve ben kendimi geride gördüm. Sonra maddiyat konusunda hissettim aynı şeyi, eşinden yana parayı bulup zenginliğe kavuşan bir kadın değilim çünkü. Ama şu an mutluyum. Çünkü güçlü olduğumu hissediyorum. Bakın çok abes gelebilir, ama maddiyat gerçekten bir anda değişebilen bir şey. Gözümün önünde bir anda yükselen, ve bir anda dibi görenlere şahit oldum. Bence sizi mutlu eden şeyler karakteriniz olmalı. Alın kahvenizi, kitap okuyun. Kendinize yaptığınız yatırım kadar insanı tatmin eden başka bir şey bilmiyorum. İnsan yeri gelir, parasının her kuruşunu hesaplamak zorunda kalır, ki bu hırçınlaştırır, bilirim.. Ama ona odaklanmanız size fayda sağlamayacak... Victor Frankl, başarı ve mutluluğun kovalamayı bıraktığımız an bizi bulduğunu söyler. Ona takıntı yapmadığımızda geleceğini.. Bu kadar üzülmeyin, kendinizi mutlu ettiğinizde iyi bir işiniz ve güzel günleriniz olacak inşallah :)

Farzet ki yarın öldün, mezara girerken, bu hayatta en mutlu olduğun anları sorsalar sana? gün değil, hediye değil, olay değil.. sadece an'lar... verebileceğin cevapları düşün. belki bir kediyle sırnaşırken mutlu oldun. ya da tanımadığın bir çocuğa bir şeker vererek hem mutlu oldun hem mutlu ettin. genelde böyle durumdaki arkadaşlarıma hep soyut işleri tavsiye ederim. yani tabi ki para kazandığın bir iş yine lazım sana ama, belli ki sevmediğin işlerde çalışıyorsun ve bu iç bunalımın işe girsen de geçmeyecek. mesela yardım derneklerinin günlük gönüllülere çok ihtiyacı oluyor. hasta bir çocuğun ilacını yetiştirmek, bilet kestirmek, 1-2 gün evinde kimsesiz birilerini misafir etmek gibi... bunları yapmaya başlarsan, inan hem iç huzuru bulacaksın, hem de derdini unutacaksın..

Söz veremem Ben boşanma sürecimde altı ay mahkeme günü gelene dek işyerimde paylaşmadım kimseyle. Ki kadındı patronum ve beni çok severdi. Sonra artık mahkeme için izin istemek durumunda kalınca kadın şoka girmişti " sen altı ay bunca stresi nasıl yansıtmadın" diye Yansıtmam ben kızııam senin sayende stres topu oldum diyememiştim tabi hehe. Çok mücadele ettiğim dönemler oldu evet, evliliğime bakınca boşanmam yine bile iyiyidi. Ama nedense bir tahammülsüzlük var belki de yoruldum. Bilniyorum ki. . push ;

Vivi söyliyeceklerimi biliyorsun zaten bugünlerde geçecek Seni seviyorum

Sizden iyi durumda olanlar yerine, durumu sizden daha kötü olan tanıdıklarınızı düşünün. Bir nevi polyannacılık oynayın, iyi yönleri aklınıza getirmeye çalışın. R Rossiene

Suan arkadaslarindan daha iyi is bulup daha iyi bir evliligin olsa yine de mutlu olamayacaksin. Cunku psikolojik sorunlarin var. Icinde bulundugun durumu kabullenmek yerine surekli bir ust seviyeye bakip kendini eksik goruyorsun. En muhtesem hayat senin olsa da mutsuz olmaya devam edeceksin cunku beynin oyle istiyor. Senin tek ihtiyacin olan sey duzgun bir psikolojik destek alman.

Teşekkür ederim yorumunuz için. Aslında hırs sahibi olamama değil de olmadığı için pişman olma ve bu sebeple kendine kızma, acıma vb. duygularımı ifade etmiştim. Tüm konunun özeti kıskançlık değil aslında. Tabii bu sizin takdiriniz ve algınız. Yine de teşekkür ederim vakit ayırıp yorum yaptığınız için.

Ona ettiğim duayı sana da edeceğim. Inşallah aradığın iç huzurunu en kısa sürede bulursun. Çünkü o huzur ne makamda ne parada ne aşkta...

Öff, işe gir diye zorlayan mı vardı? Gerçi kendi kendini borca sokup, çalışmaya mecbur bırakmışsın şu an.

İşte en büyük kötülüğü kendimiz yapıyoruz kendimize. ne hissediyorsak göstersek. İçimize atmasak paylaşsak belki bu durumları daha az hasarla atlatırız.. aysahh

Her seye kolayca kavusan, isi hep rast giden insanlara gıcık oluyorum. Duyuyorum mesela hayatları daha küçük yaşlarda rayına oturmuş kişileri. Ben o yaslarda nelerle cebellesiyordum kimbilir diyorum kendime. Daha neler basımda patlayacak acaba? Oh ne güzel armut piş ağzıma duş. Adaletsiz bu dünya. Bazen tüyleri yolunmuş tavuktan farksizsin derdim kendime. Uzun bir dönem kendime acidim, sanssizligima lanet ettim, hayata isyan ettim. Şimdi saldim çayıra mevlam kayira.

Öncelikle yanlış evlilik yanlış insan kayıp 8 seneyi bi kabullenin. Olmuş bitmiş öyle olması gerekiyormuş. Eşinize sımsıkı sarılın ve kendinize biraz nazik davranın. İş konusunda umarım yolunuz açık olur. Yorumlarınızdan sizi tanıyorum. Çok da rahatlatıcı şeyler söyleyemedim ama inşallah herşey güzel olsun

Ablacım, kaynanaların en güzeli çok üzüldüm bak böyle düşünmene. Oysa sen beni gözümde hep ununu elemiş eleğini asmış, güzel evlat yetiştirip evermiş huzurlu, mutlu bir ablaydın Gerçi hala da öylesin kaynanaların güzeli, en bir tanesi. Ayrıca şimdi " sen kendine bak " diyeceksin ama 54 yaş yaşlı değil ki. Neler neler ne aktiviteler yapanlar var bence sen de kendini koy verme.

Bol bol kitap okudum, edebiyatla haşır neşir oldum hatta kültür sanat editörlükleri yaptım söylemiştim. Sevdiğim her şeyi düşünmeden yaptım yaşadım. Maddi olarak doygunluğa ulaştım ve sırtımı hiçbir erkeğe dayamadım. Hayvanları çok sevdim, onları severek iyileştim. Bunlar da kendim için yaptıklarım. Ama bana sorarsan eşim için de, ailem için de yaptıklarım biraz yine kendim için. Çünkü onlarla çoğalıp mutlu oluyorum ben. Eşimi mutlu ettiğimde mutluyum mesela. Gibi...

Onceki konuna da yazmistim hemen hemen ayni durumdayiz, ayni fakultelerden mezunuz ve ben de hala issizim. Daha dun bir is gorusmem vardi 2 saat gidis 2 saat donus, 4 saatim otobuste gecti, ayaklarim su topladi, eve geldim kuzenim bendeydi o olmasa bogure bogure aglamayi planliyordum. Bende bir de cocuk var aylik kres masrafi var her seyi esime yiktim cok kotu hissediyorum kendimi... Tek tesellim bugunlerin gececegini dusunmek, oyle ya da boyle su donemi atlatacagiz. Sen de bunun bir surec oldugunu dusun. Ruh sagligini korumanin baska yolu yok cunku.

Diyecek hicbi şeyim yok desemde zaten tatmin etmez sizi. Anlayabiliyorum. Sadece 10 sene ki halimi gördüm sizde yakın hissettim. Umarım bu durumdan en yakın zamanda çıkarsınız.. Sevgiler

Sanırım belli bir jenerasyonun çocukları övülerek değil yerilerek büyüdü. Ve evet bu konuda ben de kıskanıyorum. Değersizlik hissi..

M meredithgrey Arkadaşım, upuzın yazmışsın Sarhoşun teki geldi, konuyu sabote edip kaçtı. Bol özür bıraktı sana, hayatında kolaylık diledi :) Liona

Merhaba aynı durumdayız. Hiçbir şeyde dikiş tutturamıyorum. Hayatım sürekli sorunlu gidiyor. Üstelik birde bebeğim var. Güçlü olamıyorum. İntihar yöntemlerini araştırıyorum. Yaşamak istemiyorum böyle bir dünyada... M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Gelmeseydim iyiymiş müdürüm ya tam dövdün vallahi Gerçi belki de beklediğim, yüzüme tokat gibi çarpan gerçekler bunlardı bilemiyorum. Hani diyorsun ya "bu dünyaya neden geldin?" diye işte ben de bunun cevabını bulamıyorum. Ben vive tüm hayatım boyunca insanlara yardımcı olmayı sevdim, çalıp çırpmadan namusumla yaşadım, iyi bir evlat olmaya çalıştım, vicdanımı temiz tutmaya çalıştım. Çalıştım sevildim de yalan değil, insanlar sevdi beni ama ben bu komplekslerim yüzünden kimsenin hayatında kalıcı olamadım. Eğer bir beş sene evvel bu kadar kötü eleştirseydin misketlerimi ver oynamıyorum der kaçardım, yıllar bana eleştiriyi kaldırabilmeyi öğretti. Dört evladım var, anne olmadım ama sokaktan dört can kurtardım, eşimi mutlu ettim iyi bir eş oldum. Tüm bunlar beni neden mutlu etmiyor bilmiyorum. Bunlar mutlu olmak için yeterli mi onu da bilmiyorum. Tek bildiğim kendime acımaktan acilen vazgeçmem gerektiği. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Bizim ulkemizde sınıf ayrımcılığı yok parası olanın düdüğü öter sadece. Evvelsi gun, pes pese üç çocuk doğurmuş 3 odalı bir evde kayınvalidesiyle yaşayan sürekli ne kadar mutlu olduğundan bahseden bir ev hanımı ile tanıştım. Ben olamazdım sanırım, tamamen bakış açısı. Ben konu sahibi yazdı sandım bu arada. TopraKahveBob

Aslında cevabıda ni nevi kendiniz vermişsiniz " yapamıyoruzki " Belkide insanoglu kendi bu kadar çabaladıgı için çıkamıyor işin içinden Teslimiyet ve 0 'na bırakma! Ama gerçek teslimiyet... Başınıza gelen musibetlere şükretmeyin! Hamdedin ve duadan asla vazgeçmeyin

Çokkk güzel tespitler Geçmişte bogulmayı bırakın lütfen. Bence şu anki hayatınız maddiyat dışında çok güzel olabilir Ya bi silkelenin eşinizle güzel bişiler yapın vakın hafta sonu inanın dışarda 1 simidi eşinizle paylaşıp yiyerek onun gözünün içine bakarak, onun sizin şansınız oldugunu kavrayıp bunuda ona hissetirerek çok güzel bir gün geçirebilirsiniz Lütfen yok yere artık kendinize eziyet etmeyin!!!!

Çünkü şu an sürekli bir psikolog desteği alacak maddi gücüm yok. Diş doktoruna gitmeliyim ona da gidemiyorum. Psikolog fiyatlarından da haberiniz vardır en son 2014' de 200 küsüre gidiyordum. Şu an gidecek durumda değilim. Bunu yazmak hoşuma gitmese de...

Liliş sen ne ara evlendin kuzum bak aplayın hiç haberi yok mutluluklar dilerim fıstıgım Konuyu dagıttıgım için özür M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

ASLA! O bebek be yapacak annesiz! Lütfen sakın sakın gerekirse ilaçla terapi alın ama bunu düşünmeyin. Biliyorum çok dipteyiz bazen, sanki çamura batmışız ama siz bir annesiniz bunlarla baş edecek güç sizin analık içgüdülerinizde mevcut. Kendinizin farkına varın lütfen. @Mune konumu kapatabilir miyiz? İntihar düşüncesinin böyle dillendirilmesi beni çok üzdü. Kendi bencilliğim ve korkaklığım yüzünden böyle düşüncelerin doğmasına sebep olmak istemem.