niye ölüyon boşan.

Ölmeyr gerek yok bosanmaniz yeterli Ya su bdvde boyle konulari okudukca kendimden soguyorum, 39 yasindayim hayatim boyunca boyle asik olmadim gozlerim kör olmadi, kendimden cok baskasini dusunmedim, nasil beceriyorsunuz boyle seyler hissetmeyi gercekten merak ediyorum Bilimsel bir aciklamasi var midir acaba bunun?

Acilen eşyanızı valizinizi alıp ailenizin yanına dönün.

Inanın kendimi düşünmeyi çok istiyorum. Ve size hak verdim. Ancak benim gurur mekanizmam farklı çalışıyor. Onu bırakıp gitmek gururuma aykırı geliyor. Çünkü ben ona söz vermiştim. Ve hala sevgiden bahsediyor. pisman olmasa da yaptiklarina rağmen içinde sevgi kırıntısı var belki diyorum... işe girip dunyamin biraz değişmesi faydalı olacak diğer taraftan. Ise girmeyi 6 ay ertele benimle ilgilen sınavlara çalışma diye bana mani oldu simdi de evde yatiyorsun bile dedi. Çok çelişkideyim bu hisleri yaşamak çok acı verici. Ben de mantıklı biriydim. Aşk meşk yalan derdim. Evlenmem derdim. Paldır küldür hayatıma girdi. Ve ben babadan da yaraliyim. Benim babam da çok kötü bir örnekti erkeklere dair. O bunu da yıktı. Evliliğe ikna etti neredeyse apar topar evlendik. Şimdi ise mantigimla mi hareket etmedim yoksa her şey benim elimde olmadan mı değişti bilemiyorum...

Bir sure uzaklasin. ailenizin yanina gidin. hemen simdi gidin hatta aileniz size iyi gelecektir

Ben çok doldum ve yalnızca yazmak istedim. Dilerim Allah tüm kalbi kırılan insanların kalbini onarir... Allah cümlenin evinin, çocuğunun, yuvasinin bahtini güzel etsin ve korusun. Ben evleneli 1 sene oldu. Ailem çok istemedi. Ama ben çok istedim. Çok sevdim. Çok guvendim çok cabaladim. Onu öyle sevdim ki Allahı sevdim insanları sevdim kendimi sevdim. Onunla can buldum. O da beni sahiplendi benim onu sahiplendiğim gibi. Bir gün görüşmek için kilometrelerce yol tepti. O istanbulda ben ankarada. Çok aşık olduk. Ben egitimime devam ediyordum o çalışıyordu. Birbirimize mektuplar gönderdik efendim dedik siz dedik önceleri. Öyle güzel bir aşkımız vardı ki... öyle temiz öyle saf. Öylesine de kıskanani bol... kendisi de çok güzeldir.. Boylu poslu yakışıklı temiz yüzlü.. hiç aklımda yokken kalbime girdi. Kalbiyle ruhuyla beni fethetti. Öyle kolay da olmadı pesimden de koştu. Beni kaybetmek için korkulardaydi. Ben de öyle... beni güzel buluyordu özeldik Allah'ın nasibi kaderlerin en guzeliydi. Öylesine aşık bakışları vardı ki görseniz bu aşk bu dünyadan değil derdiniz... ama ailem istemedi. Çünkü askerdi bahane olarak. Dogu gorevi vardı, işi kritik bir yerdeydi, asıl sebep üniv. disarida okuduğum için uzaklara gelin vermek istemediler. Ailemin tek kiziyim. Ve aileme düşkünüm. Oku eğitimini bitir işe gir dediler. Dinlemedim... hem okurum hem çalışırım hem de ona da kendime de bakarım dedim. Öylesine güçlü hissediyordum ki sanki dünyayı tek elimle deviririm... kaçmayı düşündük birbirimizi görmeden yapamiyorduk. Sürekli telefonda konuşuyorduk. Hislerimiz ikimizin de ilkti. Hislerimizin ağırlığından aglasip ozlemden yoktan yere kavga ediyorduk... ailem bana güvenir olur dediler sonunda. Geldi, tanıştılar. Derken başka birşeyler olmaya başladı... çok stresliydi sürekli ailemi eleştiriyordu. O üzülmesin diye ailesi tarafından sarf edilen sözleri sineye çektim ama o başıma kalkıyor ailemi küçümsüyor kardeşimin kendisine söylediği çocuk saçması şeylere takilip olay çıkarıyordu. Düğün öncesi çok kalbimi kırdı çok ağladım. Ama düğün öncesi herkese olur deyip kendimi de sorguladım. Evlendikten sonra kalbimdeki derin kırıklar zaman zaman ortaya çıktı. O masal gibi aşkın yerini hiç olmaması gereken saygısızlıklar aldı. Işi stresliydi. Ama ilk günler can atarak eve geliyor eskisi gibi davranıyordu. Sonra tekrar kırıcı oldu. Iki aydır da çok başka biri oldu ve artık tükendim. Kilise yada şırnak 'a tayini çıkabilir gibi görünüyor ben ise okulu yeni bitirdim sağlığım bozuk olduğu için iş fikrine bir kaç ay ara verdim. Eve geliyor ve bana asik suratlı davranıyor. Bir bakışları var sanki beni beğenmiyor. Yaptığım yemeği yemiyor aileme saygısız davranıyor telefonlarını açmıyor haklarında kötü konuşuyor. En son dün gece bana eve gelince kötü davrandı ve düzgün bir şekilde kalbim kırılıyor lütfen bana böyle davranma dedim. Ne yaptım ki dedi... sana iyi davranmaya çalışıyorum daha ne istiyorsun dedi. Sonra da uyudu iki üç saat kadar. Kalbimi kırıp nasıl uyuduğunu sordum iki gram uykumu berbat ettin dedi. Ben senin gibi yatmiyorum bütün gün dedi.. Böbrek taşı dusuruyorum ve ağrılar içindeyim. Uyuyamiyorum yemek yiyemiyorum kanamalarim var ve üzülmesin sıkıntı olmasın diye ağzımı açmadım. Sürünerek adeta yemek yaptım ve yemedi bile... ve dün aksam bağırmaya başlayınca dışarı attım kendimi nefes almaya kapının önünde yarim saat oturdum saat erkendi. Buna delirdi. Yeniden bağırdı sessizce yine uzaklaşmak istedim beni yere fırlattı. Sancıları geçtim olayın şiddetinden yaptığı şeyden aglamaya başladım. Bana kendini yere atma dedi. Tartışma uzadı. Sürekli bağırdı sesimi yukselttim başımı duvara vurdum en son ölmek geçti içimden. Gelip sacimdan tuttu bir yere fırlattı sonra tekrar gelip bogazimi sıktı ve dediği şey "senin yüzünü öyle tanınmaz hale getiririm ki o annen kardeşin tanıyamaz seni " idi... saat üçe kadar ağladım gelip gidip sözde özür diledi ama ne fayda... sabah işten aradığında o kadar pişkindi ve zerre pişmanlık yoktu ki şaştım. Kardeşime dert yandım bazı şeyleri söylemedim bile ama gelmeye kalktı ve gelirse iyi şeyler olmayacak galiba... oylesine çaresiz öyle kalbi kırığim ki kendimden soğudum kendime güvenim yok oldu. Beni çok seven sevdiğim güvendiğim bebek taklidi yaparak uyuyan ben senin oglunum diyen sevdiğim nerede beni tanınmaz halr getirmeye çalışan kollarimi sıkarak morartan köpek yavrusu gibi fırlatan hakaretler eden o adam nerede... ölmek istiyorum ama dayaniyorum. Allah kimseye böyle sevgi üzerine böyle tokat atmasın... en ufak pişman değil.. ve dünden beri kanamalarim var acile gidecek halim bile yok. Sessizce ölmek istiyorum... Uzun yazdım hakkınızı helal edin

Beyinde başkalarını yargilamakla ilgili olan bölüm iptal. Yargilayamiyor kendi menfaatinizi düşünemiyor acı cekseniz bile aşkımız bitti, incindi diyorsunuz. Giden sayginiza yok olan aşkınıza ve eski güzel günlerin canınızı yakisina agliyorsunuz. Çok şanslısınız kendinizi bozmayın. Milana22

Evlenen tüm arkadaşlarım aynı şeyi söylüyor. Evlendikten sonra bu erkekler niye değişiyor, ne biçim yapıları var bunların, elde edince aşk falan kalmıyor, herşey köprüyü geçene kadar sanırım... Canım sana gelince yaşadıkların kolay değil ama emin ol büyük bir aşkla evlenip senin yaşadığın hayal kırıklıklarını yaşayan okadar kız varki... Zamana bırak, okulunu bitirip kpss ye falan hazırlan...

Sizi suclamak icin yazmadim gercekten anlayamadigim icin yazdim Size su yasatilan seylerin binde biri basima gelse dunyayi dar ederim o adama Eger yok olan askiniz yuzunden terk etmiyorsaniz ask gecici birsey emin olun Sunlari yasamaya degmez, hayatta bir indanin onceligi kendi olmali

İyi de seven sadece senmişsin Daha evlenmeden önce kendini belli etmiş zaten Niye evlendin ki Şimdi de seni daha beter hale getirmeden ailene dön

nasıl bu hale geldiniz? Nooption memento mori memento

Boşanmayı düşünmek bile çok acı veriyor. Eski güzel günler gözümün önünden gitmiyor çünkü. Mantıklı değil biliyorum ama bazen eskisi gibi bakıyor bazen de çok uzak. Ve bir yemin ettik diyorum benimle arkadaşlığa başladığı ilk gün bütün masumiyetiyle yemin etti gözlerini kapatarak. Ask meşk inanın boş değil o kadar boşuna mı yaşandı herşey... evlenmeden önce bazı yanlış durumlar oldu. Ancak özür diledi pişman olduğunu söyledi tekrarlanmaması için garanti verdi. Evlenmeyi benden çok istedi inanın. Çok çabaladı. Bazı yönlerden çok eminim. Çok namusludur. Asla başkasına bakacak biri değil. Yani başka bir kadın yok. Ama eskisi gibi olmaması için sebep ne derseniz inanin ben de bilmiyorum. Ve bosanacagima ölmeyi tercih ederim. Eğer bir tanecik milyarlarca insan arasından bana gelen sevdiğim yoksa hayat cehennem zaten. Ailem gelmeyi planlıyor götürmek istiyorlar... ama gidersen kilise gider sınırdaki operasyona katılırım dedi. Gitmeme de engel oluyor... sonucu daha kötü olsun istemiyorum.

öncelikle geçmiş olsun bencede doktora gidip tedavi olun ilaçlarınızı kullanın kaç yasındasınız ne mezunusunuz? yazacak çok sey var ama kısacası boşanın bir an önce bu adam deişmeycek boşuna beklemeyin çocuk falan hiç dusunmeyin hatta hayat çok kısa böyle pisliklere değmez evde çurumeye gidin ailenizin yanına bosanın işe girin hayatın tadını çıkarın

Duygu dolu yazmışsınız. Çok kırgınsınız belli ama böyle ağlayarak duygusal davranarak kendinize daha çok eziyet ediyorsunuz. Kalkın, silkelenin kendinize gelin. Önce bi acile gidin tedavi olun. Sonra da Ailenizin yanına dönün. Evlendiği kişinin aslında sevdiği o kişi olmadığını anlayan ilk siz değilsiniz ve İnanın ki son da olmayacaksınız. Değişir, düzelir diye beklemeyin. Şu kadınlar kulübü değişir die tekrar başlayıp ama hiç değişmeyen Hatta daha da kötüye giden ilişki dertleriyle dolu. Kimse sizden değerli değil. Bu yüzden kimsenin sizi böyle üzmesine hırpalamasın izin vermeyin

Bi müddet ailenize gidin...

Çok geçmiş olsun. İlişkinizi sağlıklı görmüyorum, ailenize işin içeriğini anlatıp ailenize sığınmanızı tavsiye ederim. Aşk meşk olayını geçin... adamın kafasında bitmiş, sağlığınızı ve psikolojinizi koruyun...

cocuk dusunmeyın lutfen! . push ;

Sevdiğini her gün söylüyor nitekim... ama davranışları seven biri gibi değil. Belki de haklısınız galiba yapamadı evliliği. Uyum sağlayamadı. Ama suçum neydi ki hem zorla hayatıma girdi hem de yalnız 1 senede yıkıldı gitti bu evlilik... A