Evet çok rahatsız edici ama şöyle düşün benim ananem de her şeyi sorar ama ananem olduğu için susurim he he der geçiştiririm. Telefonda iletişimi asgariye indirmek en güzeli bence de. burada daha çok eş ailelerine yuklenirim ama bir nokta var ki onlar da eşlerimizin ailesi ve saygıyi korumak önemli ben daha hiç yüz yüze gelmedim ama zamanla o mesafeyi anladılar. Benimkiler de faturadan yaktigimiz gaza alışverişe her şeyi sorarlardi. . Mesafeyi arttırmak, öncelikle içsel olarak bunu dusunmekten vazgeçip huzurlu olmak, kim ne derse desin seninle hareket edebilen eşinin olması ki bu bizde zamanla oldu bende çok hoş olmayan şeyler yaşamama rağmen artık geçmişi unuttun. Gittiğimde onlarla birlikte birşeyler hazirlariz bu sayede daha az iletişim kurmuş oluyorum daha az hayatımdan bahsetmiş oluyorum çok ayrıntı vermeyi sevmem. Hem Güler yüzlü davraniyorlar bende aynı şekilde tepki veririm. Dışarı çıkarız bu sayede ilgi bir yere dağılıyor en kotu bahçeye iner iki meyve toplarım bence biraz da biz kadınlar ilişkileri yönlendirmeliyiz bu benim eşimin ailesinin çok çok anlayışlı olmasından ya da benim çok anlayışlı olmamdan kaynaklanmıyor artık zamanla sınırları herkes öğreniyor

Somurtmasanız çok iyi olurdu. Yoksa her konuda konuşmak zorunda değilsiniz, on lafın birine yorum birkaçına tebessüm yeter de artar bile.

Gittiğinizde memnun olmadığınız başka yerler olunca da mı böyle yaparsınız. Yani hayatınızda sadece sizi mutlu eden yerlerde bulunma imkanına sahip biriyseniz ne mutlu size. Eşiniz aynı şekilde davransa nasıl hissedersiniz

Ben konuşurken bir anda gözlerini çeviriyor. Aramızda olumsuz bir şey geçmedi ama Sanırım benden hoşlanmıyor. İster istemez geriliyorum

Arada büyük olaylar olmadıgı sürece aile ziyareti bencede yapılmalı. Daha önce bende konu açmıştım. Eşim istersen görüşme, bayramdan bayrama git dedi. Ben arada eşimle gidip geliyorum. Ancak kv ile telefonda konuşmayı kestim. Bu konudan kv çok huzursuz, illaki iletişimde kalmak istiyor. Ancak onunla ne zaman konuşsam, eşimle kavga ediyoruz. Ben mi çok takıyorum bılmıyorum. Herşeyi didik didik sorması, akıl vermesi, sorgulaması, eve giren fatura tarihini bile benden iyi bilmesi çok rahatsız ediyor.

İlk evlendiğim zamanlar bendw cok sıkılırdım ama sonra ailisiyorsun ailenin kotu yonlerine degil iyi yonlerine odaklan her kv meraklidir sana direk zararlari yoksa daha ilimli olabilirsin sonuçta esinin ailesi omur boyu hayatinda olucaklar pozitif olan seylere odaklanmaya calis bence

Çok görgülü biri değil herhalde. Ben böyle hissedince ama eşimi yetiştirmiş iyi bir insan olmuş diye kendimi rahatlatıyorum, yoksa hayat geçmez

Bende bir türlü alışamadım. Rahat edemiyorum. Çok sıkılıyorum ayrıca F

Bu his hiç geçmiyor. Pek dolu sebepler yok en azından devam etmiyor. KV dinlemiyorsa ona bi şey anlatma. Mutfakta oyalan vs. Bir de sen hariç dyaloglar nasıl ona bak, belki kadın herkese öyledir.

Var ben İnsanın en zor anı olmak istemedigi ortamda mecburen olmak Bozmayın kendinizi boşverin içinizden gelmiyorsa zorlamayın B

Bu benim kayınvalidem yaa aynısı. Ve ben de onunla mutfağa girmeyi asla istemiyorum. Bize eşim yokken geleceği zaman aşırı geriliyorum kendimi köşeye sıkışmış gibi hissediyorum. Çünkü eşimin yanında soramayacağı her şeyi soruyor. Cevap alana kadar pes etmiyor.

Böyle olmayan var mi diye sormak daha doğru belki de. Çoğu kişi az ya da çok benzer seyler yasiyordur. Sonucta başka aileler başka kulturler. Belli bir yaştan sonra pat diye iclerine dusuyorsun aile olman bekleniyor. Saygisizlik ve kötü niyet olmadigi surece idare etmek, polítik olmak lazim

Ben de aynıyım. Eşimle mutluyum ama ailesiyle aramızda görgü çatışması oluyor genel olarak. Beni anlamadıklarını düşünüyorum. Aradaki seviyeyi koruyarak yaşamaya çalışıyorum. Kendimden ödün vermeden kalp kırmadan devam ediyorum.

Aynı evde misiniz P

Ben eşimin ailesini ilk başta inanılmaz benimsemiştim gayet rahattım görümcelerim Kv kp hiç kimseye karşı farklı bir düşüncem yoktu. Daha sonra yaşananlardan dolayı bu düşüncem tamamen bitti. Herkese karşı ayrı ayrı bir gözlem sahibi oldum. Önceden çok güzel sohbet eder konuşmalara katılırdım. Ama kp kv her söylediğim şeye muhalefet oldukları için maalesef artık öyle sohbet etme isteğim bitti büyük çoğunlukla dinlemeyi tercih ediyorum. Oldukça da sıkılıyorum tabi. Görümcelerimle telefonda konuşurdum onları arardım artık tamamen bıraktım onlar ararsa ( ki büyük görümcem 5 senelik evliyim 1 kere aramadı ) kısa kesiyorum veya atadıklarını görüp bilerek açmıyorum daha sonra ben dönüyorum. Çünkü kapatma hakkı bende olsun diye. 2 görümcemle güzel telefon sohbeti yapardım yüzde yüz bitti o olayda. Yapacak bir şey yok mesafe en güzeli bence. Geçmişte olanlar filan aklıma geliyor birde sevgimi kaybettim sadece eşimi çok sevdiğim saygı duyduğum için katlanıyorum

Takma hiç bişeyi kafana, madem aranızda problem yok ufak tefek şeyler emin ol herkeste var. Neşeli olmaman için bi sebep yok. Olduğun gibi ol. yapmacık yapmacık gülme ama suratta asma yani. geçmişe bi sünger çekiceksin ve yeni bir sayfa açıcaksın

Zamanında olanlar aklıma geliyor. Kedimi huzursuz hissettiğim ortamda ister istemez yüzüm asılıyor. Eşimin hatırına görüşüyorum, eşime yansıtmamaktadır çalışıyorum. Zaten eşim bir araya gelince abileriyle oturup vakit geçiriyor. Ben de artık takmadan daha rahat olacak istiyorum

Eminim ki kucuk büyük herkesin zamanında sıkıntıları olmuştur. Kendi ailemizde bile oluyor. Tamam hiçbir şey eskisi gibi olmayabilir. Ama bazen de unutmak gerekiyor. Çalışırken düşünelim bir şekilde ters düştüğümüz zaman bile işleri yapıyoruz ya da istemesek bile günlük hayatta sorumluluk alıyoruz. Aile çok problemli olmadıkca eşlerin birlikte aile ziyareti yapmasının daha huzurlu bir evliliğe yol açtığını düşünüyorum. Eşinizi kendi yerinize koyun sizin aileniz yanında her an mutsuz olduğunu bilseniz siz vakit geçirirken huzurusuz ve mutsuz olmaz misiniz? Tabi ki size laf sokuluyorsa cevabını yapıştırın kimseye kendinizi ezdirmeyin ama bir köşeye sinip somurtkan şekilde durduğunzda çok can sıkıcı değil mi? Yani yüz yüze hala bakabileceginiz durumdaysaniz eski olayları bir kenara bırakmak sizi rahatlatır eşinizi de mutlu eder.

Einstein'ın görelilik teorisinin kanıtı gibi

Anne ben bu kadar soru sorulmasından hoşlanmıyorum çok bunalıyorum de o zaman canım F

Hepimiz iyi kötü bir şeyler yaşıyoruz eş ailesi ile, ömürlük bir bağ içersindeyiz, çok ciddi sebepler olmadığı müddetçe birbirimize hayatı zorlaştırmamaya çalışmalıyız diye düşünüyorum. Eşim aileme karşı o kadar anlayışlı o kadar samimi ki ters bir hareket söz hissetse dahi yaşlılar gönül kırmaya gerek var mı görmezden gel diye o beni dizginler çoğu şeyde. 3 hafta hiç off demeden aynı evde kalır yazları ailemle. O benim hatrıma bu kadar anlayışlı davranirken ben de onun ailesini kırmamaya çalışıyorum, gorumcelerim kayinvalidemle bazı sorunlar yaşasam da laf sokmalı anlarımız olsa da çoğu zaman şen şakrak haha hihi geçer. İçimize baksan hepimizin bir gönül kırgınlığı illa ki vardır, konuşmaya kalksak belki kavga eder kalkarız o ortamdan, ama yapmıyoruz. Kayınvalidem oğlunun aile huzuru bozulmasın diye, ben de eşimin gönlü kırılmasın diye. Aile olmak bu değil mi zaten. Kaldı ki hangimizin eksiği kusurlu yanı yok, kim dört dörtlük? Güzel anları, iyi tarafları görüp içimizdeki öfkeyi sevgisizliği ortmemiz gerekiyor

Gitme bacim gitme bahane bul ne kadar uzak o kdr iyi

Geçmiyor ama geçiyor gibi yapmak, en saçma esprilerine çok komik gibi davranmak, eski anılarını 4758383883 kere dinleyip ilk kez duyuyor gibi dinlemek, durup durup kendilerini ovmelerine maşallah maşallah ne hoş diye katılmak.. Sapsız copsuz üzüm alın kızlar diyordu vaktiyle bir abla.. ne kadar haklıymış önünde saygıyla eğiliyorum.

Evet çogu ebeveyn sorar. Ama benim kv ninki bambaşka. Geçen yıl kaç gün oruç tuttum takip etmiş, unutmamış, bu sene aynı şekilde. Eşime hediye telefon aldım. Arar aramaz fiyatını soruyor. Bende sanırım artık ne dese ne sorsa batıyor. Siz sanırım gidince yatılı gidiyorsunuz. Biz aynı şehirde oldugumuz için ev oturmasına gidiyoruz. Kv ile yalnız mutfağa girmeyi hiç istemiyorum. Orada herşeyi soruyor, çok sıkılıyorum. Aşamıyorum. ve onunla çok konuştukça mutsuz oluyorum. Yuvarlak cevaplar versem de yok illaki cevabı ögrenene kadar soruyor.

Valla ne yap et yolunu bul insanin iyice nefreti dönüyor iyi bir şey dese bile batıyor artik

Bende sevmediğim iş yerinde üç sene çalıştım malesef. Eş ailesi ile sıkıntılarım da oldu sizi çok iyi anlıyorum. Ama artık size saygı duyuyorlarsa size herhangi psikolojik şiddet uygulanmıyorsa normal bir şekilde gidip geliyorsanız bence ortama bir tık ayak uydurmalisiniz. Çünkü onlar da eşinizin ailesi onların kanı canı eşiyle ve ailesiyle mutlu vakit geçirmeye hakkı var. Ama diyorsanız ki çok fenalar hayatımı burnumdan getiriyorlar tabi ki o zaman hiç gitmeyin bile

Seninki ayrı bır hasta evet en güzeli telefonda iletişim kurmamak gidince görüşmek belki zamanla anlar

var ben...

Kesinlikle katılıyorum. Onlar sık görüşüyor. Ben başka bir ilde çalışıyorum. Seneye eş durumu yapıp eşimin yanına geleceğim. İşte o zaman beni zor günler bekliyor. Eş ailesi her hafta sonu görüşüyor hiç bana göre değil

Öyle valla ben şey dua ediyordum Allah'ım ne olur kendimi kapatabileyim duymayayim şunun bed sesini

Gecmişi cok ezberlemeyim havadan sudan konuşun.

Mesafe tanımıyor maalesef. Açmıyorum tekrar arıyor yine açmıyorum bu defa geliyor. Defalarca arayınca açıyorum diyor ki sen açmadın ben de yola çıktım şimdi geliyorum. Müsait değilim misafir gelecek diyorum hemen mi gelecek ben de yaklaşmıştım diyor. Çıktım dışardayım diyorum çok uzakta mısın dönemez misin diyor. Ve sadece eşim yokken geliyor ya da arıyor. Eşim evde olduğunda ne gelir ne de arar. F

Bende böyleyim. Enerjimi sömürüyorlar. Eskiden sorun degildi anlaşabiliyorduk şimdi ben mesafeliyim evlendigimden beri sürekli sorun yaşadigimiz icin ama oraya gitmek eziyet benim icin. Ama eşim benim ailemin yaninda cok mutlu kimse huzursuzluk cikarmiyor keyifli zaman geciriyoruz. Sorun erkek tarafinda hep

Ben şuraya takıldım. Sen konuşunca yüzünü dönüp dinlemiyor gibi yapması... Amaç ne yani. Hasta mı nedir? P

Ahh keşke sadece mutlu olduğum yerlerde olabilsem. Zamanında sevmediğim bir ortamda 3 sene çalıştım. Sonra atandim. Ama o bahsettiğim ortamda nasıl çalıştım bir de bana sorun, dişimi sıka sıka... Stresi yönetmeyi eş ailesinin yanında başaramıyorum. 3 sene olacak ama öğreneceğim inşallah

Uyardık canım gene aynı. Geçen ilk kez laf soktum. Şey diyor. Sizin elektrik faturası 25inde kesiliyor, bizimki şu tarihte. Bende cidden fatura kesim tarihini bilmiyorum. Bende dedimki maşallah benden iyi biliyorsun tarihi dedim. Açıklama yapmaya çalıştı ama gene aynı. O yüzden mesafe mesafe mesafe

Gitmeyin kadin size suratını dönüyor siz gidiyorsunuz anneniz ayni şeyi yapsa kocaniz gitmez bile. kendizi ezdirmeyin

İnşallah canım

Ben artık az görüştüğüm için çok rahatım. Onunla yalnız kalmamaya dikkat ediyorum. Sizde mesafe koyun bence A alindalin

Siz yapiyorsunuz demedim, zaten karşılıklı yapilmamasi gerekiyor. Aslında onların da polítik olması lazim ama nedense geline dusuyor bu görev. Takmamaya calisin

Onların yanında kendim olamıyorum. Evleneli 3 sene olacak ama hala alışamadım

Bu ben yaa cidden. Guya kotu insanlar degiller, her seyi iyi niyetle yapiyolar. Ama kisisel ozgurluklere saygisizlik, her ise burun sokma, cehalet allah ne verdiyse var. O yuzden hic sevemedim, sevemiyorum onlari. Ve kendimi bildim bileli, aile yetistirilme tarzim olarak da dobra ve ozgur fikirli biriyim. Yapmacikliga hic gelemem. Ama evlendiigmden beri, eşimin hatiri icin iyi olmya calistikc kendimi igrenc hissediyorum, surekli yalndan gülüyorum yüzlerine. Kendimi asiri yalancı, yabanci, iki yuzlu hissediyorum ve tahammul edilemez bi ruh hali oluyor bu. Yilda birkc kez 4-5 gun gidiyoruz. Ama yine de o kadar zorlaniyorjm ki. Esim genelde benim yanimdadir ailesine karsi, ama bazi ufak seylere daha dogrusu onun ufak gördüğü şeylere fazla tanıdığımda o da terslenmeye başlıyor, nolur burdayken beni odalara cekip bidi bidi etme huzurum kaciyor diyor. Hak da verjyorum ama cogu zaman dayanamiyorum. O şöyle bi çözüm onerdi cozebileegim bir sey, o an degistirilebilecek bir durum varsa soyle hemen yapim, cozulmeyecek bir meseleyse nolur burdayken söyleme, yol boyu otobanda basimin etini yiyebilirsin ne dersen dinlicem diyor eger sabredebilirsem ve icimdekileri yola saklarsam en azindan esimle tersleşmedigimiz o surat asmadigi icin bir nebze daha huzurlu geciyor. Mumkun mertebe evden kacmaya, anannesine falan, koye vs gitmeye her gune bi plan yapmaya calisiyoruz. Evdeyken odaya kacacak bahaneleri kacirmiyorum. Erken yatip gec kalkiyorum. Bir sekilde geciyo napim

Ben de bayılmıyorum aralarında bulunmaya ama eşimle birlikte arada bir uğruyoruz. Neşeliymiş rolunu herkes yapamaz bence, ben yapamam ama surat asmakta hoş değil. Surat asmadan kendi halimde oturuyorum, arada katilmak istedigim sohbet olursa biraz konuşuyorum geliyoruz evimize. Çokta büyütmemek lazim sadece.

Aynı ben Normal arkadaş ortamında kaynatırım Ama onların yanına gittiğimde bir türlü rahat hissetmiyorum kendimi

Tabiki orası öyle. Ancak sürekli böyle biriyle iletişimde olmak insanı sıkıyor. Şükürki uzun zamandır telefonda da konuşmuyoruz. Ayda iki ayda bir anca 1 2saat görüşüyoruz. Ondada idare ediyorum. Z Zahmet

Benim ailemin evinde kahkahalar havada uçuşur. Herkes hos sohbettir, samimidir. Kkey masasi, oyun masasi kurulur esim kardeslerim kuzenlerim otururuz dolusuruz. Kimse kimsenin yanında kasilmaz. Yasli genc bir arada kafa dengi takilir. Kimse icinden geceni soylemeye cekinmez. Eşim de bu ortamdan cok cok mutlu. Ama esimin ailesi hala ortacagda yaşayan, ne bileyim, tesettürlü oldugum halde bile kayinpederin yaninda kılığıma kiyafetime laf edilen, herkesin kaislmaktan ortamin korku filmlerindeki gerilime eşdeğer olduğu, herkesin, bunu dersem ne olur, boyle yapsam ne derler diye her hareketini kolladigi korkunc bir yer. Eee boyle olunca nolacakti yani

Merhabalar, Eş ailesinin yanında bir türlü rahat olamıyorum. Normalde arkadaş ortamında neşeli, uyumlu ve konuşkanım. Kayınvalidemle kötü bir yaşantimiz yok ama ben konuşurken yüzünü hemen döner, dinlemez gibi yapar. Bazı insanlar bu şekildedir ama bu tarz şeylere tahammülüm yok. Eltilerle zamanında laf sokma gibi şeyler yaşadım. Şu an için bir sıkıntı yok ama onların yanında ruh gibi oluyorum. Aklıma önceden yasananlar geliyor. Eşim hatrina mecburen görüşüyoruz. Millet şen şakrak konuşurken ben kendimi bir kenarda somurturken görüyorum. Eş ailesiyle görüştüğümde en azında yapmacık da olsa iyi vakit geçirmek ıstiyorum hep huzursuzum. İçim daralıyor, vakit geçmiyor. Eve geldiğimizde o neşesizlik devam ediyor. Benim gibi olan var mı aranızda?

Orada geçen bir dk dünyada geçen 15 saate eşit. Hoslanmiyorusnuz çünkü sizin tarzınızda insan değiller muhbbetleri sarmiyor minimum görüşün başka çaresi yok