Aramasanız neyse de aramışsınız. Demek ki sizi yakın hissettiği için birkaç kez aramanızı beklemiş ya da gelmenizi istemiş. Hassas bir dönemden geçiyor. Biraz zaman geçsin güzelce kendinizi ifade edin.

Hiç aramasan neysede aramışsın birkere böyle insanları hayatınızdan çıkması daha iyi bence

Bence yeterli 1 kez başsağlığı dilemeniz. Her arayanın çetelesini mi tutuyorlar. Kendinizi açıklayın ama hala mesafelilerse onlara kalmış bana fazla alıngan gibi geldiler.

Aramak değil ama taziyeye gitmelisiniz onu yapmanıza kırılmıştır. ayni sehirdeysek genelde aramam giderim sonra rahatsız etmem bı sure. ayrica böyle durumlar nasıl bunları düşünüyor insanlar. ben birinin vefatına çok uzulsem kimin aradığı aramadigi umrumda bile olmaz. hatta kimse arasim istemem

Aynı şehirde yaşayan arkadaşa yüz yüze başsağlığı vermek gerekirdi bence. Buradakiler çetele mi tutuyor falan demiş ama insan yakınlarının öyle bir çetelesini tutuyor ki. Acı paylaştıkça, destek gördükçe azalır. Bence onları rahatsız etmek istemediğiniz için sık aramadığınızı yoksa kaybına çok üzüldüğünüzü belirtin ve alttan alın. Acı yaşayan bir insana ay bence çok abartıyorrr diye üstünlük sağlamak kimseye fayda getirmez.

Burda ne yazdiysaniz paylasin, gerisi ona kalmis. Ben veteriner olan arkadasim köpegim hastayken bilmesine ragmen aramadigi icin cikardim hayatimdan. Keske bu konuyu daha önce acsaydiniz

Bir kere aramış baş sağlığı dilemişsiniz, bende sizin gibiyim, rahatsızlık vermek için sık sık aramam, msj yazarım. Ama yenGenc in dediği çetele tutanları anlamıyorum. O acılı zamanda kim kaç kere aramış, onun derdine düşmekte bsna göre çok saçma. Aradi mi aradı bitti...

cok haklisiniz.. Arkadaslarimizla konustuk bizi affetigni söylediler ama ben anladim bunu unutmayacaklar. Sanirim arkadasligimiz zedelendi.. yani evet keske bir iki kere arasaydik ama yani arkadasligimizi zedeleyecek bi konu olmamaliydi bence.. ates düstügü yeri yakar evet dogru. Baska insanin ölümü beni haftalarca etkileyemezki. Neden Halk olarak hemen küsmeye megiliyiz anlamiyorum. Neden bukadar beklenti icindeyiz onu da anlamiyorum. Olmasak hayat daha kolay olacak halbiki. Herkesin derdi kendine. Keske halk olarak biraz daha yapici ve affedici olsak

Ah aynısını ben de yaşadım. Yük olmayayım gibi düşüncelerle geriye çektim ama kesinlikle gidilmeyi yardımcı olmayı bekliyorlar aynı sitemi ben de duydum. Burada dediğiniz gibi ne yapacağımı bilemedim şeklinde açıklarsanız anlayacaklarını düşünüyorum onların da...

Bence yaptığınız gayet yeterli. Millet de acısını bırakmış sizin kaç kere aradığınıza, gelip gittiğinize bakıyor, bana tuhaf geldi

Aynen aynısını arkadaşım yaptı. Aradık şehir disundaydik. Sonra gitmek istedik eşimin abisi gelecek gelmeyin dedi. Sonra da aramadiniz yanımda olmadınız iyi gün dostuymussun diye storyler attı. Bende sildim geçtim. O kadar acının içinde bunu mu dusundun yani?!

Yani aramışsınız, daha ne yapılır bu durumlarda bende bilmiyorum. Hissettiklerinizi anlatın, hala kırgınlarsa boşverin zaten, alıngan insanlar yorar

Kuzenine nasıl bir anlam yukledi bilinmez ama bu kadar hassas olmaya gerek var mı bilemedim. Aramak yerine bir kez gitseydiniz daha hoş olurdu tabii ama beni kimse aramasa bile umursamam. Burada yazdığınız gibi anlatıp gönlünü alırsınız arkadaşınızın

Ay bu bassagligini telefonla elli kere aramak nedir birde bu davadan küsme var ben şahsen hiç aranmak istemem açımı yasayacam millete sağol teşekkür ederim mi diycem ben sevmiyorum herkes acısını paylasarak yaşamak istemez ben öyleyim meselaama eşimin akrabaları hepsini tek tek arayacan elli yıl dedikodusunu yapıyorlar cenazede aramadı diye konu sahibi telefon edin açarsa arkadaşınız aynen bu hislerinizi anlatın sildilerse sizi güle güle hiç üzülmeyin millette değişik gercekten

Yaa size cok ayip etmisler. Blendirin nesine . push ; kedicanim Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hayirli aksamlar herkese.. Suan cok üzüldügüm bir konuda sizden tavsiyeler bekliyorum. Esimle ailece görüstügümüz arkadasin kuzeni vefaat etmisti iki Hafta önce. Vefaat haberi aldigimizda esimle arkadasi arayip bassagligi diledik. Yaninda oldugumuzu söyledik. Daha sonra bidaha Telefon acip rahatsizlik vermek istemedik cünkü: Bundan bir gün sonrada benim manevi annemin babasi ölmüstü. Yurt disinda yasadigi icin yalnizca telefondan görüsebilirdik ama kendisi telefonumu acmadi. Konusmak istemedi. Bassagligi hic dileyemedim. Ben sandimki insanlari aramak onlara rahatsizlik veriyor Ya ben ölüm nedir hic bilmiyorum. Ailemdem herkes sag. Ben ömrümde hic cenazeye gitmedim. Yani yakinini kaybetmek nedir bilemiyorum. Ayrica kuzenlerimle de aram soguktur. Yani arkadasa empati yapamadim. Simdi bu yakin arkadaslar bize kirildigini ifade ettiler. Daha fazla aramamizi beklemisler. Hatta bir cok kisiyi sildiklerini söylediler. Ablalarim bana ne yapmam gerektigni söylerseniz cok sevinirim. Niyetimiz onlari kirmak degildi kesinlikle. Ben gercekten aramanin rahatsizlik verdigni düsündüm manevi anneme ulasamayinca. Cok ayip ettik farkindayim. Gönül almayi cok isterim nasil alabilirim bu arkadaslarimizi kaybetmek istemem.

Arkadaşınızın kuzeni di mi yanlış anlamadım? Her gün mü aramaliymissiniz ben anlamadım. Arayıp baş sağlığı dilemissiniz işte. İnsanlar çok tuhaf yav. Ben hiçbir şey yapmazdım galiba şu durumda daha fazla

Düşüncene katılıyorum ama mekanizma bir değişik çalışıyor o yoğun acı zamanlarında İki örnek vereyim mi? Vereyim: amcam vefat ettiğinde kayınvalidem geldi erkeklerin amcamı defnedip mezarlıktan dönmelerini bekliyorum o sıra tansiyonum 5-3 e düşmüş ben farkında değilim uzanıyorum ağlıyorum dua ediyorum filan, kv demez mi görümcenin blender ı sendeymiş onu istedi unutmadan kalk da ver, sözü geçen görümcem amcamın kestiği odunlarla ısındı bir kış boyu blender için haber yolladı ne gelip baş sağlığı diledi ne aradı, şimdi gel bunu farketme hatırlama... Manevi amcam vefat etti, doğduğum andan itibaren kendi evlatlarından kıl kadar ayırmadan sevdiler beni emekleri okadar çoktur ki, neyse durumları kötüydü sülale çok kalabalık uzaktan cenaze için yatıya gelen giden filan babam maddi destek verdi ben çocuklarını rencide ederim diye çekindim maddi yardım yerine yemek yaptım hazır yemek de aldım misafirleri için ev halkı için, birkaç gün onları mutfağa sokmadım para da harcatmadım, geçenlerde rahmetlinin kızı bir fotoğraf yolladı baktım kuskus salatası, dedim abla bu nedir, yavrum babamın yıldönümü bugün senin cenaze günü bize yapıp getirdiğin salatayı yaptım babamın ruhuna değsin seni bizden hiç ayırmadı bende senin hayrın için bunu yapıp dağıtmayı uygun gördüm dedi. Nasıl ağladım biliyor musun. Şimdi bu abla babasının cenaze günü yemek peşinde miydi?hayır. Ama insanlar o kadar saçma şeylere tutunuyor ki acı anında bunun bir mantığı yok

Insallah öyle olur. Arkadasimiz bize kirildigini söyleyince cok üzüldüm gercekten. Umarim affederler

Evet öyle de bu biraz da nasıl baktığınızla alakalı Yani bence onlar ne kadar insan olabildiklerini gösterdiler ben de gördüm, zor zamanda güvenilmeyecek insanlar olduklarını ölümün bile etkileyemeyeceği kadar kalplerinin katılaştığını gördüm. Bu onlarla ilgili birşey benim bir kaybım olmadı. Soktum poşete eşime verdim o zaman nişanlımdı bu ne dedi dedim böyle böyle annene ver eşim paramparça etti blenderı. Herkes kendine yakışanı yapar. Aynı görümcem aylarca babaannemde kaldı babaannem rahmetli olduğunda başsağlığı bile dilemedi. Kayınvalidemin babası rahmetli oldu yıllar sonra, cenazeye memlekete gittiklerinde ben arkalarından evlerini temizledim döndüler 10gün yemeklerini yaptım hergün gittim götürdüm yedirdim temizledim evime döndüm ki hiiiiç cici gelin filan değilim normalde onlara gidince kendi çayımı bile doldurmam. Kayınvalidem ağlaya ağlaya helallik istedi. Ben de kendime yakışanı yaptım. Allah kazanan kullarından eylesin bizleri

Bence gereksiz alınganlık yapmışlar. Aramisşınız sonuçta. Bende böyle günlerde daha fazla aramaya cekinirim ne diyeceğimide bilemem çünkü söylenen hersey kifayetsiz kaliyor.

Açık yüreklilikle bu duygularınızı onlarla paylaşın.

Kuzeni vefat etmiş, annesi babası kardeşi eşi gibi birinci yakını değil ki, arayıp başsağlığı dilemişsiniz, daha ne yapacaktınız? Bence normal yaptıgınız

yani ben gereksiz buldum arkadaşınızın tribini. Anası babası vs değilmiş ki. Başsağlığı da dilemişsiniz. Tanımadığınız insanın cenazesine de gitmemişsiniz sanırım ki normal bu da.

Yorumlardan anlaşılıyor ki türlü türlü insan var. Bana kalırsa sizin arkadaşınız çok saçmalamış. Ben kendi acımı içimde yaşamayı severim hatta diğer bahsettiğiniz abla gibi telefonu açmam. Yapmacık geliyor o konuşmalar bana, sonuçta ben de birisini aradığımda üzüldüğüm için aramıyorum, karşıdaki de beni aradığında biliyorum ki üzülmüyor, herkes bunu bilirken gerek yok bu kadar protokole. Ay çok üzüldüm yok çok gençmiş falan yani insanın acısını azaltiyorsa değişik tabi. Ben olsam bu kadar ilgi bekleyen birisi ile görüşmem ya.

Bunlar da acıyı yaşiyacaklarina insan silecek yer arıyor ya. Silen silsin siliyorsa napiyim dur etme eyleme diye bi de millete mi yalvarcaz hic derdimiz kalmamis gibi. Aramissiniz başsağlığı dilemissiniz daha ne. Uc kere daha arasan acısı mi hafifleyecekti. Ne soylenir ki ölüme zaten ah vah tuh tuh ayni seyler hep.

Cenaze evine felan gitmenizi mi bekliyorlardı acaba

Arkadasin davranisi garip. Tetikte bekler gibi su aradi bu aramadi diye hesap yapilmiyor yakin vefat edince. Annem vefat etti 2 ay once. Kim aramis kim aramamis hic pesine dusmedim. Insanlarin samimiyetine guveniyorum. Bu kadar yakinsam bir insana mutlaka bir nedeni vardir arayamamasinin diye dusunurum. Samimiyetim yoksa zaten aramasini bile beklemem. Bir kere aramissiniz zaten. Bunun icin sizi sileceklerse silsinler. Boyle hesapci inaanlardan hazzetmiyorum.

Ben de hastası cenazesi varken çetele tutanlara uyuz oluyorum. Benim çevremde de var, kadın sakinlestiricilerle yarı baygın geçirmiş süreci, ayilir ayılmaz "şunu sildim, bunu sildim" Dedem öldükten sonra dedemin çok iyiliği dokundugu, çocuklarıyla da arkadas bir adam ananemi aramış, büyük teyzemi aramış, dayımı aramış. Annem mesela 7 yıldır o adamla küs, kendisini aramadı diye. Bana saçma geliyor

Bir Kere aramışsınız zaten. Abartmışlar

Ben hiçbir şeyi hatırlamam ama dar günümde yanımda olmayanları çok net hatırlarım. Çünkü insan destek bekliyor. Yaşadığı acının başkalarında hiçbir yankı uyandırmaması sinirini bozuyor ve anlaşılmak istiyor. Yakınlık düzeyinizi bilmiyorum ama baş sağlığına gidebilirdiniz, daha sonra arayıp yapabileceğimiz bir şey var mı diyebilirdiniz.

Ama aramışsınız telefonla, açmamış karşıdaki kişi? Kırılmaya ne hakları var ki, aramamış olsanız hadi bir derece Bir de böyle acı olaylarda kim aradı kim aramadı oturup liste mi yapıyorlar insanlar, nedir bu trip anlayamıyorum gerçekten.

Evet bende onlari öyle sandim. Aramak rahatsizlik veriyor gibi algiladim cünkü manevi annem de öyle davrandi

Aranır bir de yanına gidip taziye verilir. Daha ne yapacaksınız. Ben de babamı kaybettim. Yakın arkadaşlarımdan hayatlarinda kayıp yaşamaya karın aramaktan cekindik vs demelerini anlayışla karşıladım. Bırak kuzeni babam yani kaybettigim yaşı da 55di. Gereksiz alınganlık yapmışlar. Siz ziyarete gidin yine de. Yine aynı tutumda olurlarsa kendileri bilir yani

Arayıp başsağlığı dilendiği halde gereksiz alınganlık yapan insanları anlamıyorum, sevmiyorum da.. Ölüm herkese var. Ölenle ölüp kendimizi paralamamız mı gerekiyor anlayamıyorum. Şahsen ben ailemden birinin kaybını aklıma getirecek oluyorum da yalnız kalmak kimseyi görmemek isterim. Kendimi yalnız hissedince de desteğine ihtiyaç duyduğum arkadaşlarımı eşimi dostumu arar yanımda olmalarını isterim. Cenaze evlerindeki gereksiz kalabalığı ve kıtlıktan çıkmış gibi kazan kazan yapılan yemekleri hiçbir zaman anlamayacağım..

Sanırım bu konuyla ilgili yorum yapabilirim, benimle yaşıt olan kuzenimi birkaç sene önce kaybettik. Haberini sadece bir arkadaşıma verebildim, o da koşa koşa cenazeye geldi. Benden başka da kimseyi tanımıyordu. Yani bunu ben ömrüm boyunca unutmam. Ha telefonda da baş sağlığı dileyebilirdi ama yine de sonrasında gelmesini beklerdim. Nedeni de şu, ben ailemin yanında iken güçlü olmak zorundayım. Onlara destek olmalıyım. Birinin yanında da benim güçsüz olmam gerekiyor. Diyeceksiniz ki yalnızken acını yaşa, yalnızken yaşarsam daha bunaltıcı daha ağrılı bir süreç olur. Hem neticede arkadaşlar da bugünler için değil midir? Arkadaşınıza gidin konuşun derim. Sizi şu an anlayabilir mi bilemem.

Yani kuzeni ölen birini durmadan aramanızı beklememek lazım ama tabi arada bir arkadaşm nasılsın yapılacak bişey varmı gelelim mi yanına diye destek olmanız gerekird tabi

Evet haklisiniz. Farkli farkli yorumlar geldi ve aklima yatan bir cok yorumlar var. Arkadaslarimizi cok seviyoruz. Acilari daha cok taze umarim zamanla yine eskisi gibi kaynasiriz.

Aramışsınız başsağlığı dilemişşiniz zaten. Hani kuzeniylede tanışıklığınız var ise belki cenazeye gelmiş olmanızı beklerdi, ama kuzen ve kuzen tarafıyla tanışıklık yoksa yeterli bence arkadaşınız çok alıngan geldi bana.

E bir kere arayıp baş sağlığı dilemissiniz zaten. Bence fazla alınganlık ediyorlar

Genç ölümü çok daha zor tabiki yaşlı da olsa ölüm için yakın arkadaşı aramak yetersiz tabiki. evine gidip baş sağlığı dilemeli, sarılıp yanında olduğunuzu hissettirmeliydiniz. En yakın zamanda evine ziyarete gidin konuşun eğer değer verdiğiniz bir arkadaşınızsa yoksa zaten soğukluk girmiş zamanla kopar gider ilişkiniz. Doğumlar, ölümler, ameliyatlar, kazalar bunlar çok önemlidir aranmalı, gidilip gelinmeli. İnsan zor gününde hep sevdiklerini arıyor

Konulardaki "ablalarım" hitabını hiç sevmiyorum ya Tutamadım valla, amacım konuyu dağıtmak değil. Buraya yazdığınız gibi güzelce ifade edin, böyle böyle düşündük diye, gerisi onlara kalmış.

Öncelikle başın sağolsun. Tabii senin acin varken blendir isteyen ayrı o bambaşka bir kategori. Ama eş dost arkadaş, senin amcan/manevi amcan için bir 'basın sağolsun' dese, bence yeterli. Bir de o günlerde ekstra iyi davranabilirler belki. Ama bu yani. Elalem ne kadar acını paylaşabilir ki? Çekirdek aileyi içine almıyorum tabii ki ama kuzeni, dayisi, kuzeninin karısi, dedesi... Yani bu kişiler için eşten dosttan telefon bekleyip gelmeyince küsmek bana saçma geliyor. Benim dedem öldü birkac sene önce. Duyan mesaj attı, sağol dedim geçtim. Gittik, gömdük duasını okuduk geldik. Kuzenim aynı şekilde o da birkaç sene önce öldü, onda kimse bir şey demediler bile. İş yerinde duyanlar 'aa genç miydi, basın sağolsun' dediler, geçti gitti. Daha yeni cocukluktan beri arkadaş olduğum, komşum yakın arkadaşımın ananesi vefat etti. Memlekete gittiler. 'Aradım, başın sağolsun. Annen nasil' dedim, geçtim Ne yapabilirim ki yani. En yakin arkadaşımın iki kuzeni peşpeşe uyuşturucudan vefat etti, ona da 'aaa nasıl olmuş? Tuh yazık olmus' dedim, geçtim. Yani ne yapayım ki? Elalemin hiç tanımadığım amcasına, kuzenine ne kadar üzülüp destek olabilirim? Ateş düştüğü yeri yakar. Ben kuzenime iki ah vah yaptım, döndüm. Anne babası hala toparlanamadi. Ya da dedemde ben 'yasliydi zaten, Allah hepimizi böyle cektirmeden ele düşürmeden alsın' modundaydim. Ama annem, ananem kahroldu. Hala daha içlerinde sızı var. Acı insanın içindedir, annemi yüz kişi arasin, onun acısı bir gram bile azalmaz. O yüzden bana gereksiz bir beklenti geliyor böyle zamanlarda ısrarla ilgi bekleyip gelmeyince silmek. 'Bir kere aradın, beş kere aramadın' derdine düşmek Benim bir arkadaşımın annecigi koronadan öldü, cenazesine de sonradan kuranina da gittim. Ama ne kadar üzülsem de çok destek olamadım çünkü konuyu açsam üzülürdü, gibi geldi. Ben de bir şey olmamış gibi keyifli şeyler anlattım hep sonrasında. Hatta birkaç ay geçti, ısrarla onu kampa getirdim, moraline biraz katkı saglamak icin. Bu örnek verdiğim kisilerin hepsini cidden çok seviyorum, benim için kiymetliler. konu sahibininki gibi cenazelerinden sonra sadece bir kere basın sagolsun dedim, daha aramadım diye bana küsselerdi bence güzel bir arkadaşlığı hiç uğruna bitirmiş olurlardı

Babam öldüğünde beni arayan insanları da, onlarla ne konuştuğumu da hatırlamıyorum. Bunu ciddi ciddi küslük sebebi yapmak tuhaf açıkçası. Aramayan da sağ olsun, arayan da.

Aramissiniz zaten daha ne yapacaksiniz ki. Ben de boyle durumlarda ne diyecegimi bilemem, rahatsiz etmemek icin de mesaj atarim bir ihtiyaci olup olmadigini sorarim. Kendim gecen sene kayip yasadigimda kimsenin telefonuna cikmadim mesela, aci paylasmayi seven biri degilim, kendi icimde proses edebiliyorum.

Kimi insanlar böyle zamanlar da çok fazla ilgi bekliyor, kimisi de aramasınlar da acımı yaşasam diyor. Ben ikinci tipteki insanım, ama şuda var ki baş sagligi diledikten sonra yanıma gelinmese bile halimin hatrımın sorulmasını beklerim en yakınlarımdan. Dedemi kaybettim üniversite dönemimde yakın arkadaslarim benden çıkmadı ve acımı yaşayamadim yani bu kadar sık boğaz edilmek istemem ancak bir şeye ihtiyacın var mı nasılsın gibi 2 3 günde bir mesaj almak isterim. Yakinliginiza bağlı aslında

Bana böyle şeyler hep cok sacma gelmiştir Yakın akrabalarımdanda vefat eden oldu Birisi beni arayınca o gelmeyecek yada acım dinmeyecek.. Ben acımı kendı ıcımde yaşamak ısterım Benım yakınım vefat etmısse varsın bırısı benı arasın, aramasın banane.. ne değişecek... Nezaketen arayıp başsaglıgı dılersın ok Onu bıle aramadı demez, konu yapmazdım Siz bize anlattıgınız gibi anlatın Onlarda biraz abartmışlar.. aramışsınız zaten.. Daha fazla uzatırlarsa demekkı bahane arıyorlar derdim..

Ben de bir kez ararım, hatta mesaj atarım konuşası yoktur diye. Kendi zor günümde de zırt pırt aranmak istemem. Mesaj bile istemem de atılırsa cevap yazarım. Bence saçmalamışlar.

Böyle anlatın, düşünemedik deyin. İyi niyetinizi fark ederler, etmezlerse de kendileri bilirler.

Yok olsun önemli degil, saygidan dolayi söyledigim bir kelime. Evet öyle yapacagiz insallah affederler

50 kere aramak saçma. Bana arkadaşınız garip geldi. Kaybetmek istemiyorsanız bir evine gidin bakalım başsağlığına. Böyle durumlarda en temizi müsaitlik varsa cenazeye gitmek. Orada başsağlığı dilemek. Geçti gitti. Tabi çalışan insanlarız hep mümkün olmuyor.

Aramak rahatsızlık değildir destektir. Yanlarına gidin konuşarak durumu çözün derim. Başta naz yaparlar ama sizi sevdikleri için aranız düzelir

Ailecek görüştüğünüz birine yüz yüze başsağlığı dilemek daha sağlıklı olmaz mıydı? Bir kere yüz yüze başsağlığı dilemeniz yeterliydi bence ama aynı şehirde olup telefonla aramak bilemedim.

siz arkadaşa mı ayıp ettik diyorsunuz yoksa manevi annenizin ailesine mi anlamadım. arkadaşı arayıp başsağlığı dilemişssiniz belki 2 3 hafta sonrada evde ziyarete gidilebilirdi. başka ne yapacaksınız ki?

Aynı şehirde olup gitmemeniz hoş olmamış. Yine de gidin biraz kötü hissedersiniz belki ama gönül almış olursunuz

Aradan iki hafta gecti. Abes olmaz dimi

Evet sanirim en dogrusu bu olurdu. Cenazeye gitmedik cünkü arkadasimizin kuzeni oldugu icin insanlari tanimiyoruz. Ama bir iki kere aramamiz daha iyi olurdu. Yazmayi unuttugum: o zamanlar üstelik yurtdisindan misafirlerim gelmisti. Cok yogun bir haftaydi gercekten. O yüzden de pek düsünemedim.

Ever sanirim dogru olani