Evet anlatmak istediğinizi anladım ve ben de bunu rahmetli hiç görmediğim dedemde yaşıyorum. Ben doğmadan 1 sene önce ölmüş. Herkesin onunla mükemmel anıları var. Herkesin çok sevdiği iyi kalpli biri. Onu tanımayı çok isterdim. Ben de bir gün göctugumde koşa koşa yanına gidip tanişacagim kendisiyle..

Ben yurt arkadaşlarımı merak ediyorum sosyal medyada bulamıyorum ama hep aklımdalar Ailemin çevresiyle hiiç ilgilenmiyorum banane onların anılarından diye bakıyorum olaya

Benim de kendisini bilmeyip aile hikayelerini duyduğum çok insan var. Biri de süt annem, hep pinti huyumun ona çektiğini söylerler Tanıyor gibiyim bu insanları ama umrumda bile değiller açıkçası. Bir gün olsun da merak etmedim

Selam hanimlar.. En iyisi konuya hemen gireyim: bir seyi merak ediyorum.. Mesela ornek veriyorum hani ailenizin eskiden cok yakin oldugu ahbaplariniz veya akrabalariniz olan kisiler vardir, hep boyle birlikte gecen guzel ve eglenceleri anilari aile icinde ve cesitli topluklarda hep anlatilir edilir, bircok onemli guzel seyler yasamislardir aileniz o kisilerle.. Ama hayat sartlari geregi sonradan cesitli nedenlerle ipler kopmustur ve bir daha gorusulmemistir.. Ve bu kopus siz dogmadan once veya cok kucukken gerceklestigi icin siz bu kisiyi veya kisileri hic taniyamamissiniz.. Ama aile icinde cocuklugunuzdan beri size o kisi veya kisilerle olan anilar hep anlatildigi icin resmen tanimadan tanir gibi buyumussunuzdur ve bir sevgi, hayranlik gibi duygular beslemissinizdir.. Bir yandan da hep gizemli bir yani kalmistir, sonucta size hep guzel guzel mutlu anilarla anlatilan ama canli kanli olarak hic tanisamadiginiz biri veya birileri.. Bir yandan da o kisiyi veya kisileri cok merak edersiniz o anilari dinledikce mesela.. Umarim iyi anlatabildim.. Sadece yazmak istedim, merak ediyorum mesela, bu tarz duygular normal mi sizce ve benzer seyler yasayanlar da anlatabilir mi..