Düşünceniz ve cesaretiniz için tebrik ederim sizi. Bizim bir komşumuz çocukları olmadığı için ilkokul çağında bir kız çocuğu evlat edinmişti. Anne baba sınıf öğretmeniydi. O kız sürekli bağıra bağıra ağlardı gece gündüz. Psikolojisi garipti. Asi, laf dinlemeyen bir çocuktu. ilk 6 yaşta davranışların çoğu gelişiyor. Sonrasında onları değiştirmek çok zorlaşıyor. Düşünüyorsanız daha küçük yaşta düşünün bence. Alışma ve uyum sağlama süreci gerçekten çok sıkıntılı bir dönem

Cok tesekkur ederim yorumlariniz yol gosterdi insallah hakkimizda en hayirlisi olur

M ManzaramDeniz ben oncelikle sizi tebrik ederim. Başlamak basarmanin yarisidir. Belki o çocuga yetemeyeceksiniz, ama kimbilir belki kendi cocugunuza da yetemeyeceksiniz? Bunun evlatlikla alakasi yok. O yuzden buradaki bazi yorumlara katilmiyorum. Eger eşiniz ve siz istiyorsaniz neden olmasin? Ama yanliş anlamayin aklima takilan birsey var. Neden bakıma muhtaç ilkokul çağlarında bir çocuk demek yerine, ilkokul çaglarinda bir kiz dediniz? Yani sizi kıza iten şey nedir? Bakıma muhtaç olması evlatlık almanız bakımından yeterli degilmi? Lütfen yanlis anlamayin sadece bir soru işareti oldu eminim mantikli bir açiklamanizda vardir.

Aynen yaa tamamen evlat edinilen cocuga adapte olunacak ve bebek biraz 2. Sirada kalacak ister istemez bence kiziniz buyusun oyle karar verin hatta onla gidip evlat edinin kiziniz 8 yaslarindayken falan anlama caginda tam ve 1 Yada 2 yas evlatlik Alin hatta bebek Alin onlarin bakima ihtiyaci var ahh mumkun olsa herkes alsa yetimhane nasi bir yer Kim bilir yazik yavrulara ama karsina ne cikacanida bilemiyorsunki 0 000 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

21 aylik bebek anlamaz daha oyuzden kisa bir sure sonra ona alisir buyudukcede gercekten abisi veya ablasi olarak benimser zaten ama ilkokul cagindaki cocuk daha zor adapte olabilir

Kızınız şu an bebeklik amnezisi çağında. Yani bu yıllarını ve önünüzdeki 2-3 yılı hatırlamayacak muhtemelen. O yüzden evlat edinmek için doğru dönemdesiniz bence. Kızınızdan büyük bir çocuğu evlat edinmek de çok mantıklı bir yaklaşım. Buna hazırsınız, şartlarınız uygun ve gerçekten istiyorsunuz anladığım kadarıyla. Kurum size çocuğu direkt vermeyeceği için bence endişeleriniz yersiz. Önce gün içinde birlikte zaman geçirip sonra yurda bırakacaksınız, bir süre sonra bir gece kalmalı alacaksınız ve bu zamanla artacak. Çocuk size siz çocuğa uyum sağlarsanız koruyucu aile olacaksınız ondan sonra evlat edinme süreciniz başlayacak. Yani öyle gideyim alayım gibi bir durum olmayacağı için sizin de kızınızın da çocuğun da alışma süreci olacak zaten.

Kendi çocuguma baktığım gibi bakabilirim evet bundan çok eminim. Evvelden beridir istedigim bi duygu.. nasil emin oldum sorusu içimde olan bişey, allah vergisi belkide. çok istiyorum.. kimsesiz birine aile olmak benim için koca bi hayal

Kizinizin sorun edecegini hatta bu donemlerini hatirlayacagini sanmiyorum. Benden 4 yas buyuk bir abim var bu sekilde. Yillarca beraber yasadik, hic sorun olmadi. Anne baba faktoru cok onemli. Siz ne yaparsaniz o olacak cunku. Biz bir evde 4 cocuktuk, kimseye ayricalikli davranilmadi, annem hepimizin annesiydi, babam da hepimizin babasiydi.

Alınabiliyor, yakın akrabam aldı iki kardeş. öz çocuklarıda varken hemde

Hoş bir fikir olabilir ama gerçek nasıl olur bunu asla öngöremezsiniz. Bebeğinizi kucağınıza almadan önce hayal ettiğiniz annelik ve yaşadığınız annelik arasında eminim çok fark vardır. Aynı şekilde almak istediğiniz çocuğa karşı da hayal ettiğimizden farklı olacaksınız. Başınıza gelmeden nerede ne tavır takinacaginizi kesirmeniz çok güç. Bunlar sadece siz alacağınız çocuğu ezeceksiniz ya da ona yeterli şefkati veremezsiniz demek değil. Aksine belki de vicdanınız ağır nasip kendi çocuğunuza haksızlık edeceksiniz. Ne yazık ki yetişkin bir cocuğun problemleri 6 aylık bebeğin diş, gaz sorununa benzemez. Yerinizde olsam dışarıdan destek olmaya çalışırım. Ya da ekonomik sıkıntıları sebebiyle evladını gözden çıkarmak durumunda kalabilecek bir aileye destek olurdum.

Çok zor bir düşünce. Kişilik yapınız çok uygun olmalı. İnsan kendi çocugu için bile çok zorlanıyor. birde kendi çocuunuz var. Yapabilirseniz helal olsun ama en ufak teredütünüz varsa girmeyin bu işe vebali büyük. Biaaaaa

2 yaş zor bir yaş. Tam benlik bilincinin oturmaya başladığı. Eve gelen bir abla kızınız için çok sarsıcı olur. Koruyucu aile olmak daha mantıklı sanki sizin açınızdan şu an için.

ben kendimden eminim inanin. 32 yasindayim. meslegim geregide cocuklarla yillardir ic içeyim ve anneyim. bunun üstesinden gelirim. kizim kiskanc bir yapida degil. ilk okul caglarinda arkadaslari var onlarla cok guzel vakit geciriyor. bi yanim olumlu bakiyor bi yanim

Koruyucu aile olmayi dusunseniz? Hem islemler daha cabuk sürüyor, hem devlet size yardimda bulunuyor. Hem de bir cocuk sayenizde aile ortami, sefkati ediniyor.

Bunu bende düşünüyorum şuan hamileyim ama bebeğim büyüyüp tuvalet eğitimini verdikten sonra yani yaklaşık 2bucuk 3 yaşlarına gelince. Ekonomik açıdan psikolojik açıdan kesinlikle zor olacağını düşünmüyorum çünkü eğer kendimi bunu hazır hissetmesem bu kadar çok istemem kafamda ona iyi ebeveynler olabilir miyiz kaygısı bile kalmadı psikolojik olarak biz hazırız onu ne kadar çok sevecegimkzi sevdigimizi yaşayarak öğrenecek, ekonomik boyutuna gelince devlet zaten ekonomik olarak da destek veriyo. Eşim benim ve minik yavrumuzun ruhu içinde çok faydalı bir durum olduğunu

Ben de bunu çok düşündüm. Bir ara baya kafamı kurcaladi. Baya baya hayaller kurdum. Ama cesaret edemedim açıkçası. Kimsesiz çocuklarla ilgilenen belli kurumlarla alakadarim. Ama uzaktan. Şuan sadece maddi olarak destek veriyorum. Oradaki cocuklarin hepsi yaralı. Gözlerinde bir hüzün var hepsinin. Çoğu pedagojik destek alıyor. Çok sıkıntılı durumda olanlar var. Elbet sıcak yuvaya ihtiyaçları var. Ancak ben onların yüzünü görünce bile hoykurerek ağlamamak için zor tutuyorum kendimi. Alir da bir saçının teline zararım olursa ya da ola ki sabrım tükenir de sesim yükselirse daha da kahrolurum. O kadar güçlü değilim onu anladım. Yapabilirim, güçlüyüm, iradeliyim, soğuk kanliyim, her daim organize ederim her durumu, her zamani ortamı idare edebilecek, yatistiracak kapasitem var derseniz neden olmasın? Çok çok güzel birşey bence. Zor ama çok guzel. Allah kararınızı doğru almanız ve aldiginiz kararı uygulayabilmeniz için kolaylık versin. Hayırlısı olsun hakkınızda.

Dertmi bilmiyorum ama çok kişinin fikrine ihtiyacım var. Çoooook uzun zamandır içimde olan bir duygu, bir kız evlat edinme. Bunu ciddi anlamda istiyorum ama hep erteledim. Bugün ilk defa eşimle ciddi ciddi konuştuk. Şartlarımız uyuyor. Size biraz durumumu açıklayıp fikir almak istiyorum. Şimdi benim 21 aylık. bir kızım var. Evlat edinecwğim çocuğun ilk okul çaglarında olmasını istiyorum. Bebek istemiyorum. Onca bebek hasreti çekenlerin hakkına girmek istemiyorum. Karı koca ikimizde memuruz. Maddi durumumuz iyi. Mutlu bir evliliğimiz var. Suan doğu görevindeyiz. bulunduğum ilden almak istiyorum yani doğudan. Ama.. Acaba kızım kendinden büyük bir evladın daha bize anne baba demesini nasıl karşılayacak. kızımla iyi anlaşabileceklermi. Nasıl olacak? Evlat edindiğim cocuk bizi benimseyecek mi?. Aklımda bin tane soru. Olumsuz konuları okuyunca cesaretim kırılıyor. Eşimde istoyor ama oda benim gibi kaygılı. Dogu gorevimiz bitince başvuralım diyor. bende burdayken daha iyi olur diyorum. Kızım çok büyümeden alsak daha iyi olur diyorum. Bu duyguyu tatmayı çok istiyorum. Kimsesiz birine annelik yapmayı. Kendime güveniyorum evladımdan ayırmam. eşimde öyle. tek kaygımız kızımız. Yaşanmış örnekler duymaya çok ihtiyacım var..

Evlat edinme prosedurleri belki daha uzun ve sıkıntılı bir surec olabilir, ama koruyucu ailelik bildigim kadariyla daha kolay ve tam da bunun icin uygun sartlari tasiyorsunuz diye dusunuyorum. Fakat bilmiyorum koruyucu aile olmak ister misiniz. Cunku cocuk yine kendi ailesinin soyadini kullaniyor, belli gunlerde yurt yetkilisi araciligiyla kendi aile uyeleriyle gorusturuluyor eger isterse. Ama sizin yaninizda yasiyor, egitimi vs herseyiyle siz ilgilenmis oluyorsunuz Benim tanidigim birinin ailesi koruyucu aile olmustu. 10 yaslarinda bir erkek cocuk geldi evlerine. Ve 3 ay sonra o cocuk geri dondu. Cok problemliydi. Cunku travmalari vardi. Sozde cocuk kendi istegiyle donmek istemis yurda. Ben inanmadim cunku cocukla dogru duzgun ilgilenmediler, aldiklarina pisman oldular belli ki. Neyse. Yani demem o ki cok buyuk sorumluluk. Ve yurtlardan gelen cocuklarin yuzde 90 i travmatik oluyorlar. Cok buyuk sabir sebat gerektiriyor. Keza baska bildigim biri de 4 yasinda erkek cocuk almisti koruyucu aile olmustu, o cocukla ne ugrasti ne ugrasti. Ama hala birlikteler. Zor bir surec. Pinkflambe

Icten ice en buyuk hayalim benim de evlat edinme... dort tane dunya guzeli cocugum var, etrafimdakilere soylesem heralde sen temiz delirdin derler, ama istiyorum iste... insan evladini sadece karnindami buyutur bence kalbinde buyutur. Hem kendi dogurduguna analik yapmak kolay asil annelik kendi kanindan olmayana sevkat merhamet gostermektedir. Yalan degil benim de amalarim var mesela kirmaktan uzmekten cok korkarim, belki kendi evlatlarimdan fazla uzerine duserim kendimi biliyorum. O yuzden bir kac sene daha beklemeyi dusunuyorum, buyurlerse eger sanki daha anlayisla karsilarlar daha cok benimserler diye dusunuyorum. Bir kac hafta once buyuk kizima bu istegimi belirttim cok cok mutlu oldu, hayal kurduk falan. burda devlet son derece tesvikci, hatta maddi olarakda yardim veriyorlarmis. turk tanidigimiz bir aile var. kadin kendi evinde babysitter tarzinda cocuk bakiyodu. bir aile uc cocugunu kadina birakip kayiplara karisti kari koca zaten uyusturucu bagimlisiymis... uc cocugu evlat edindiler kendininde uc cocugu vardi toplamda alti cocuk annesi oldu. Ictem ice nasilda ozeniyorum belki garip gelicek ama. Kadincagizda cok iyi annelik yapti hepsine yetti, kendi evlatlarindan bir kere bile ayirmadi.

Evlat edinmek çok bıçak sırtı bir konu. Zaman zaman bizde düşünüyoruz eşimle. Anasınıfına başlayacak olan bir kızım var. Bazen kendi evladıma sesimi yükseltebiliyorum. İnsanın canının parçasına tahammülü olmuyor bazen. Kendi çocuğuma bile sonsuz sabır ve anlayış gösteremezken başka bir yavrunun ömür boyu kalbini kırmadan yetiştirebilirmiyim bilmiyorum. İnşallah siz başarabilirsiniz.

Doğal yollardan çocuk sahibi olabilenler ve kendi evladı olan bir çift asla evlat edinmemeli, elinde olmadan ayırıcaksın o bebek büyüyünce gerçeği anlatmak durumunda kalıcaksın çok saçma, bu sadece çocuğu olmayanların hakkıdır C captain price erkek

Nesi abartı bebeğin kendi anne babası çocuğun değil büyüyünce hep ezik hissedicek bu olmamalı

Koalina ya yaptığı yorumu unutamıyorum mesele Zaten bir çok şey bir araya gelince, konu ve yorumlar, istemsizce aklımda kalıyor profil. Millet konuşsun diye yapılacak iş değil evlat edinme Niyeti ortada işte, ispat yeri bura değil Gerçek hayatı, burada yol yordam sormadan ziyade gelecek tepkilerin plotunu yapıyor M ManzaramDeniz

Bebegine alişamayan bir yeni annenin kurdugu bikaç cümle zoruma gitmişti ve ağir üslupla eleştirmiştim.. kendi yasadigim orneklerle bir tutmuştum. sonradan pisman oldum agir bi yorumdu yeni anne adayi için. ama. kotu bi anne olsam veya kizimin hayatiminzorlastirdigini dusunup bencilce dusuncelerim olsa evlat edinmeyi dusunen biri olamazdim. alt yapisi bu M ManzaramDeniz

Bence koruycu aile olmanız daha mantıklı zira geri dönüşü olan bir kurum. Koruycu aile olduğunuz çocuğu daha sonra evlatta edinebiliyorsunuz. Bu sizin için daha makul olur. Tamam çocuğunuz bilmeyecek ama o çocuk bilecek. Kurumda kalan çocukların bir çoğu psikolojik olarak belli bir süre destekle alışma süreçleri oluyor. Şimdi işler istediğiniz gibi gitmezse o çocuk açısındanda yıkım olur. Sonuçta böyle şeyler yaşanmadan bilinmez. Şimdi eşit olacak dersiniz olamazsınız. Bence bunu düşünün.

Kendini ezik hissedecekse besleme gibi hissedecekse çok daha iyi evlat edinilmemesi. M ManzaramDeniz

Yabancı bi çocugun sorumlulugunu almak çok zor Ben olsan hiç girişmezdim bu işe ordan bi çocuga yine koruyucu annelik gibi bişy yapılıyosa almadan yapın derim haftasonları gidin ihtiyaçlarını alın falan

Bizim durumumuz iyi olduğu halde daha ilk çocuktan bile korkuyoruz. O yaştaki çocuk için eve gelen başka bir çocuk kendisine kuma gelmiş gibi olur. Yani kötü etkilenir bence

Valla ne yalan soyleyeyim kotu bir insan degilim bence ama ailem bana bir abla getirsin istemezdim. Sizin bir cocugunuz daha olabilir. Ilerde kendi cocuklariniz bu karariniza tepki gosterebilir. 6 yasindaki bir cocuk hemen adapte olamaz vs. Yani bilemedim annem ben kucukken bir cocugu emzirmis o anneme anne diyince bile asiri tepki gosterirdim o benim annem diye. Bence korucuyu aile olun. Ayni anneden ya da ayni babadan olan uvey kardesler bile buyuduklerinde kanli bicakli oluyo.

Hiç konunu okumadan yazıyorum Yorumlarını, ve konularını hatırlıyorum Lütfen sen yapma. Tek lokma ekmek, sıcak evde uyku, bir hırka değil insan yavrusu Onu fikrin için yeni nesil diye düşünmüyorsun değil mi Fikrin senin hayat çizgin, Onu asker gibi buna Biat edecek,..

Ben de hatırlıyorum... C captain price erkek

Hayal dünyasında yaşıyorsunuz. Hayatı iyi yaşamış iyi terbiye almış iyi psikolojide bir çocuk bekliyorsunuz eve getireceksiniz ve herşey güllük gülistanlık olacak. Kızınıza abla e beraber de oynarlar. Ama bunlar çok hayali şeyler.

ilkokul cağına gelmis yetimhane de buyumus bir cocuk cesitli tranvalar gecirmis olabilir. siz onu evinize getirdiginizde sizin kızınıza karsı onun annesi babası bebekken bırakmamıs diye olumsuz duygular besleyebilir. size bağlanıp kızınızı kıskanabilir. ben neden onların gercek cocugu degilim diye üzülebilir. ayrıca kızınızla bir problem yasadığında siz arayayı bulmaya calısırken o sizin taraf tuttugunuzu kendi kızınızı kayırdığınızı düsünebilirsiniz. belki sizde sırf o boyle düsünmesin diye bu sefer kendi kızınızı ezdirebilirsiniz.

Koalina ya yaptığın yorumu unutamıyorum. Ben yurt geçmişi olan, evlat edinilmiş çocuğum Bu yüzden diyorum biliyorum

Konu sahibi arkadaşım düşünceni tebrik ederim.. sizin en güzel şekilde anne olacağınıza inanıyorum fakat neden 6 yaşında tüm kişiliği yetiştirme yurdunda oturmuş bir çocuğu evlatlık almayı düşünüyorsunuz onu anlayamadım?size tavsiyem 6 yaş yanlış bir yaş.12 aylık olmadan bir bebeği evlatlık almanızı tavsiye ederim. daha az travma görmüş bir çocuk olmalı ve siz yetistirmelisiniz. saglikli bir psikolojide olmasını istiyorsanız 6 yaş çok büyük. benim bir tanıdığım 2 aylık bir bebeği evlat edindi. aylarca bebeğin sicramalari geçmemiş.

Sizin gibi öğretmen bir çift olup evlatlık bir kız alan aile duydum yakınımdaki bir kişiden. Kendi kızları büyüdükten sonra almışlar. Kız lise çağına gelince erkek arkadaş edinmiş. Ailede bizi dinlemiyor erkeklerle geziyor diye dövmeye başlamış. Bu benim duyduğum bir örnek. Anne babasını arayan ve anne babası tarafından aranan çocukların hikayelerini tvde sene boyunca izliyoruz. Çoğu pekte iç açıcı hikayeler anlamıyorlar evlat edindikleri yerlerle ilgili. Siz çocuğunuza kızsanız o anne baba der unutur sizi aynı sevgiyle sever. Ama bir yetim alacaksınız. Ona bırakın vurmayı kızsanız bile zihnine yerleşir. Keza çok hassas olmanız lazım bu konuda. Bu çocuk hep aynı yaşta kalmayacak neticede onunla birlikte sorunlarında büyüyecek sabredebilecekmisiniz? Bilemiyorum yani çok zor herkesin yapabileceği bir şey değil bence bu. Buyuk sabır gerekli. İyi düşünmek lazım.

Eğer bir de maddi imkanlar ciddi anlamda bölünürse, sıkıntı çıkabilir..

ben yaş belirtmedimki. İlkokul caglarinda olabilir dedim. laftan anlar halde olsun istiyorum. ilkokil egitiminden alip yetistirmek istiyorum. neden tuhaf geldiki.

Sizin durumunuz acisindan olumsuz dusundum ve dile getirdim Cunku 2 yasinda bir bebeginiz var, en cok ilgi isteyen doneminde 6 yasindaki bir cocugu evlat edinmek istiyorsunuz, onunla da cok ilgilenmeniz gerekecek Ne kadar iyi niyetli olsaniz da emin olun insan kendi oz cocuklari arasinda bile denge kurarken zorlaniyor ilgi anlaminda 2 cocugum var, aralarinda 8 yas var, kizim tam 30 aylik, son 8 aydir 2 yas krizinde ve ben oglumla yeterince ilgilenemedigim icin vicdan azabi cekiyorum Ne kadar sevgi dolu olursaniz olun, farkli yas caginda en cok ilgiyi bekleyecek iki cocuga ayni anda yetemezsiniz Biraz kiziniz buyusun sonra hayata gecirin bu fikrinizi, bence kiziniz acisindan yanlis donem, bir cocuga yardim eli uzatirken obur cocuk magdur edilmemeli, burada kastim oz cocuk uvey cocuk ayirimi degil yanlis anlasilmasin, ama cocuk neticede ikisi de

10 yaşlarında bir çocuk evlat edinip, küçük öz evladınızla birlikte büyütme isteğiniz çok uçuk. Karakteri oluşmuş bir çocuktan bahsediyorsunuz. Günümüzde iki çocuk arasında denge kurmak dahi zor olabiliyor. Küçük kızınız abla abla derken evlat edindiğiniz ablası ben senin ablan değilim diye tersleyebilir. Kendisine kötü davranıldıysa ya da kötü alışkanlıklar edindiyse kardeşine kötü örnek olabilir. Kardeşine çok iyi davranmazsa onları başbaşa bir odada bırakmak istemeyebilirsiniz. Sürekli bir gözetim ortamı olabilir. Bir yeri düzeltirken diğer yerden patlak verebilirsiniz. Yapmaya gönüllüyseniz, 2-4 yaş arası bir çocuk alırsanız daha iyi olur diye düşünüyorum. Okul çağındaki çocuğu evlat edinmek yerine koruyucu ailesi olmayı tercih etmeniz daha iyi olur. Evlat edinme olmadı alışamadık denilen bir durum değil sonuçta. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Pardon. siz şartlarımız uyuyor diye yazmışsınız zaten, gözümden kaçmış. Yaşamadan bilinmez ama siz onu benimseyebilecek misiniz, hazır mısınız buna? Kendi çocuğunuza baktığınız gibi bakabilir misiniz sevebilir misiniz? Nasıl emin oldunuz? Ben mesela kendi acimdan bu aorulara hayir cevabi veririm. Merak ettiğim icin sordum.

Mune konum kapanabilirmi. Lyanna Mormont

Evlatlik almayi sonuna kadar savunan biriyim ama sizin durumunuzda bana com uygun gelmedi acikcasi, kiziniz cok kucuk, evinize yeni gelecek olan 6 yasindaki yavru size pat diye anne baba demeyecek, cocukcagiz belki de hayatinizi cehenneme cevirecek, bunu cocugu suclamak adina soylemiyorum sadece cok zor kosullarda yasiyorlar ve oyle eve girer girmez aileye adapte olamiyorlar Ve evde bebeginiz olacak Bence cok riskli bir yas grubu, kiziniz buyufukten sonra bebek evlat edinmeniz cok daha mantikli

Merhaba Ögretmen lojmaninda kaliyoruz. Ben ogretmenim. Eşim belediyede idari amir devlete bagli. tabi çok zengin degiliz ama bide kira gelirimiz var. ben isin parasindada degilim, bir cocugun bence sevgiye ilgiye daha cok ihtiyaci var. elimizden gelen herseyi yapariz elbet maddi olarakda. şukur bu konuda bi derdimiz yok. Belki ozel okula veremeyiz ama birebir ilgileniriz herseyleri ile tüm ilgimizle. evet bi bebek daha dusunuyoruz. bu sene içerisinde. kizim bakici ablasini cok seviyor. kendinden buyuk arkadaslari var ilk okula giden cok keyif aliyor onlardan. kabul eder diye dusunuyorum. kiskanc biri degil. bebekleri kucagima alinca gekip virlikte seviyor benimle. ama. tabi bu durum farkli. gidip geliyor surekli dusuncelerim. ama kizim daha fazla buyumeden karar vermem gerekiyor

Dogal yollardan cocuk sahibi olabilenler ve hatta cocugu olanlar evlatlik alabiliyor mu? Daha once boyle bir engelvardi diye biliyorum.

benimseyemezse problem yasayabilirsiniz onunla ugrasayim derken evdeki kucuk bebekle ilgilenebilecekmisiniz? annem yetistirme yurdunda aşçıydı bir gün çocuklardan birinin bir ailenin arkasindan karpuz secmeye gelmisler yine dedigini anlatir hep o çocuklar cok farkli psikolojide oluyorlar genelde evlatlik alinip yurda geri kacanlar var evden kaçıp gidenler var kiskananlar evdeki diger cocuga zarar vermek isteyenler var tabiki çok çok ilimli karsilayan cocuklarda var kendi cocugunuz varsa yapmayin derim ben ama belki daha ilimli ornekler sunacak insanlarda vardir burada

Aklıma This Is Us dizisindeki Deja geldi :) Onlar da büyük bi kız istemişlerdi, Baya sorunlu geçmişti ilk dönemleri. Niyetiniz güzel ama uzman değilim, yorum yapmıyorum :)

Ben sizi destekleyenlerdenim. Eminim zorluklarını düşünmüşsünüzdür ve kendinize güvendiniz ki bu işe kalkışıyorsunuz. Umarım bir çocuğun hayatı sizin sayenizde güzel olur. Küçük çocuğunuzun çok etkileneceğini sanmıyorum, çünkü çok küçük. Eğer abla onu severse ve uyum sağlarsa eminim o da çok mutlu olur. Bunun dışında beni kaygılandıran tek şey, gerçek anne-babasının bir süre sonra ortaya çıkıp hem çocuğun hayatını hem de sizin hayatını alt üst etmeye kalkmaları olurdu. Bunu da çözerseniz gerisi sevgi, hoşgörü ile olacaktır. Keşke benimde imkanlarım yeterli olsaydı ben de evlat edinme konusunda hayallerimi gerçekleştirseydim.

İlkokul çağına gelmiş bir çocuğun kişiliği büyük oranda zaten oluşmuştur. Sizin yetişmesine ve eğitimine katkınız ancak belli bir oranda olabilir. İlle de bu yaştaki bir çocuğu evlat edinmek istiyorsanız ben kendi kızınız büyüdükten sonra bunu düşünmenizi tavsiye ederim. Evlat edineceğiniz çocuğun kendi çocuğunuzdan büyük olması fikri bana uygun gelmiyor. Ayrıca sevgi evlerindeki çocukların büyük bir kısmının ne yazık ki ciddi uyum ve davranış problemleri var. Bir dönem gönüllü görev yaptığım için az çok tanıyorum sözkonusu çocuk profilini. Durum sizin düşündüğünüz kadar naif ve kolay değil. Evlat edinelim, sevgimizle sarıp sarmalayalım diye düşünüyorsunuz ve çok iyi niyetlisiniz bununla birlikte işin arka planı oldukça grift konularla dolu. İnce eleyip sık dokuyarak hareket etmek lazım. Ben size öncelikle evlat edinmeyi değil, koruyucu aile olmayı öneririm. Baktınız işler yolunda gidiyor evlat edlnme prosedürünü başlatırsınız.

Evlat edinilmezse daha mı iyi.

Ben olsam böyle birşeye mümkün değil kalkışamazdım. gerekçelerini milana cok güzel açıklamış aslında o konuya değinmiyorum. üstelik Kızınız daha cok küçük. ona haksızlık etmiş gibi olur bence. suan en cok ilgiye sevgiye ihtiyacı olduğu bi dönemde. evlat edinmek istediğiniz cocuğu kıskanabilir, sizi paylaşmak istemeyebilir, garipseyebilir. bu güzel zamanlarını yaşlarını bu tür duygulara karıştırıp elinden almayın derim. ayrıca gelecek olan cocuk bebeğinizi koskanabilir, yada ne bilim zarar vermeye çalışabilir. cocuğu kötülemek anlamında söyleniyorum ama Milananın dediği gibi cok zor şartlarda yaşıyorlar. olabilir yani bunlar

Bu konu nedense bana çok tuhaf geldi. Neden 6 yaşında kız çocuğu anlamadım bi anlam veremedim isteklerinize.

Bence bu kararınız kızınıza haksızlık olur. Anne babasıyla en güzel, en kaliteli zamanlar geçirmeyi hak ettiği bir dönemde, küçüklük yaşlarında sizin bütün ilginizi, olanaklarınızı, sevginizi başka üstelik büyük bir çocukla paylaşmak zorunda kalacak. Belki alacağınız çocuk hemen uyum sağlayamayacak, bebeğinizden vakit çalıp o çocukla ilgileneceksiniz. Üstelik o çocuğun psikolojisini bilmiyorsunuz. Öz kardeşler bile kıskançlıktan birbirine -çocuklukla- zarar verebilirken yuvadan alacağınız büyük bir çocuk belki kızınızı kıskanacak? Çocuk aklıyla kızınıza zarar verse affedebilecek misiniz? Evlat edinme, bir çocuğa yuva ve gelecek verme fikri çok güzel ama kendi çocuğunuzu mahrum bırakmayacaksanız güzel. Bence şu aşama sizin için erken. Kızınız biraz büyüdükten sonra, belki.

Benim 2 buçuk yaşında bir kızım var. bazen kuzenleriyle falan oynarken kızıma zarar veriyorlar.2 yaş büyük iki tane kuzeni var ve biraz kıskanıyorlar kızımı. Çocuklar için çok normal bir durum ama anne olarak benim içim gidiyor kızımı ağlatmalarına dayanamıyorum. çok canım sıkılırsa kızımı alıp eve geliyorum. siz böyle durumlarda dengeyi sağlayabilecek misiniz?evlat edineceğiniz çocuk da kıskançlık yaşayacak ki bu çok normal. peki kızınıza bir zarar verse sakin kalabilecek misiniz?bu durum sadece bir örnek. bence bu fikri biraz daha düşünün. gerçekten iki evladınız arasında ayrım yapmayacağınıza güveniyorsanız ne ala.

Ilkokul cagında alınca hem cevrenız hemde cocuk sıze aıt olmadıgını bılecek. Bunlara karsı nasıl koruyacaksınız onu?

Önceden 2. çocuk fikri diye konu açmışsınız. Sanırım bir çocuk daha düşünüyorsunuz. Bir kızınız var. Bir evlatlık düşünüyorsunuz. 3 çocuk eder.. Öğretmensiniz, eşinizde lojmanda kaldığınıza göre ya polis ya asker.. Şu an çok şükür maddi durumunuz iyiymiş.. Ama ileride 3 çocuk için yeterli olur mu? Yanlış anlamayın da benim bir lise arkadaşım belediyede kadrolu mühendis, eşi aile hekimi. Tek çocukları var. Şu an ikinciyi yapsak mı yapmasak mı diye sürekli fikir değiştiriyorlar. Sizden daha fazla para evlerine giriyor. Onlarda Anadolu'da bir şehirde.. 3 çocuğa bütçeniz yetecek mi?

Olumsuz baktığınız tek bir açı bile varsa almamanızı öneririm. Çünkü alabilecek bir pozisyonda olsaydınız, kesinlikle bir soru işareti olmazdı kafanızda ve buraya sorma ihtiyacı da hissetmezdiniz..

Size kötü bir kalıp giydirmeye çalışmadım, lütfen yanlış anlamayın. Ben aslında kendimi eleştirdim. Yapmaya çalıştığınız şey herkesin yapabileceği bişey değil, tebrik ederim. İçimdeki ses ayıp etti biliyorum ama böyle bir gerçek var ülkemizde. Bin dolara bakıcı çalıştırmak yerine bu yola giren insanlarda var. Umarım bir çocuğun hayatını değiştirebilecek bu durumu yaşarsınız. Kolay gelsin

ne güzel bir niyet ne güzel bir düşünce tabiki olur neden olmasın ki Allah gönlünüze göre versin keşke bizde sizin kada cesaretli olabilsek ilerde bende düşünüyorum, şartlar el verirse Allah yolunuzu açık etsin, niyet hayr akıbet hayr

çünkü herkes bebek evlat edinmek istiyor. bu sebeple ileri yaştaki çocuklar evlat edinilemiyor. bence 6 7 yaşındaki bir çocuğu evlat edinme düşünceniz çok ulvi bir düşünce. sizi tebrik ediyorum. sürece başlarsanız zaten kurum sizi uygun görüp görmeme konusunda takdir hakkına sahip. kocabebegim

Ben de çok istiyorum 5 yaşında bir oğlum var. Ben de ilkokul yaşında bir kız cocuguna aile olmak istiyorum. Ama cevremi bu konuda ikna edemiyorum kendi kızın olsun diyorlar ama diğer cocuklar da iyi bir aile hakediyorlar ve dogmuslar, varlar yani hayatta.. O zaman koruyucu ailelik olsun dedim onda da ailesi olan çocukları belli süreliğine veriyorlarmis. Bağlanıp kopmak zorunda kalmaktan korktum...

yaniliyorsunuz.. kizimin bir ablasi zaten var.. 19 yasinca bakici ablasi.. ben ona bakici gozu ilede bakmiyorum. cevrem de bilir ona yaptiklarimi.. evimin kizi dedigimi.. kendi kendimi anlatmak istemiyorum. en iyisi susayim...

Teoride çok haklısınız. Fakat şöyle bir durum var, çocuklar hep çocuk kalmıyor. Diyelim kızınız bir dil okulu arzu etti İngiltere'de. Ve sizin 2 kendi, 1 evlatlık 3 çocuğunuz var. Ve masraflardan dolayı kızınızı İngiltere'ye gönderemediniz. Kızınız evlatlık ablasına/abisine içten içe hınç besleyebilir. Belki evlatlık çocuğunuzun masrafı çok azdır ama kızınız farklı düşünebilir. Tabi tam tersi de olabilir. Hiç sorunda olmayabilir. Ama ben sanmıyorum. Eğer hiç çocuğumuz yok veya 1 evlatlık çocuğumuz var bir tane daha mı alsak deseydiniz kesin alın derdim. Çünkü o zaman öz çocuğunuz olmayacağı için evlatlık diğer kızınız asla kıskançlık yapamazdı. Ona verilen şans başka bir çocuğa daha verildi diye bakardı. Ama öz kızınız evlatlık çocuğunuza benim hakkımı da yiyor diye bakabilir. Tabi bunlar olasılık. Hepsini hesaplayın öyle karar verin. Ama şahsi fikrim 2 memur için 3 çocuğun fazla olduğunu düşünüyorum. Tabi bu benim fikrim.. Karar verici sizsiniz..

yapmayı düşündüğünüz çok güzel bir hareket ama bu kadar küçük öz çocuğunuz varken kendimi de onun yerine koyarak söylüyorum, istemezdim böyle bir şeyi. hem kişiliği karakteri oturmuş bir çocuk almak sıkıntılı bence. Hiç çocuğunuz olmasa tamam derim ama bu şartlarda sonuçları uzun vadede tahmin edilemez. benim kendi öz kardeşimle aramda yaş farkı var, öz olmasına rağmen çok çok zor kabul ettim onu, burda ben bunu öz çocuğa haksızlık olarak görüyorum. He eğer ille de alacak olsaydım çocuğumla denk ya da biraz daha küçük bir çocuk alırdım. dediğiniz yaşlar çok sıkıntılı. koruyucu aile olun, bir ya da durumunuz varsa birden çok çocuğun eğitimi üstlenin, kanserli çocukların tedavisine yardım edin. bunlar daha uygun.

Benim tavsiyem eğer illa bu iş olsun istiyorsanız kızınızın büyümesini biraz daha bekleyin, kızınızdan küçük bir bebek alın. bebek olduğu için size daha kolay uyum sağlar. kızınız içinde çok daha kokay olur veya koruyucu aile olarak biraz deneyim kazanın. aynı evin içine girince işin rengi değişir. genel olarak o çocuklarda bağlanma bozuklukları oluyor. bu size ve kızınıza sıkıntı yaratacaktır. child of rage diye bir belgesel var. oradaki çocuklar gibi ağır travma yaşayıp gelmiş olan çocuklar olabilir. bizim komşumuzun kızı var evlat edindiler 5-6 yaşlarında kız o zamandan beri ciddi derecede psikolojik sorunlu. pişman olmuşlar ama geride veremezler artık öyle büyüyor. sizi çok takdir ettim ama ailenizi riske atmanıza değmeyeceğini düşünüyorum. umarım hayırlısı neyse o olur sizin için.

Ezelden beri gerceklestirmek istedigim bir istek bu. Bir koz çocugu buyutmek ona hayat kurmak. ama burda okudugum yorumlar epey dusunduruyor şuanda. saglam dusunup karar vermemiz gerek

O konuda sert uslup kullandim evet pismanda oldum. zor donemler gecirip kizimi tek buyutmustum. sonra toparladim. birde bebegi icin olumsuz dusunceler yazinca bebege cok acimiştim. aşiri merhamet duygumdan belkide bu kadar sert tepki verdim. ben size birsey sorsam? Yurt gecmisi olan biriyim dediniz? yeni anne babaniza alisma durumunuz nasil oldu. yani ne biliyim sormak istedigim cok sey var aklimda olan ama yazmaya cekindigim. konuma bence cok yardimci olacaksiniz

Ben olsam böyle bir şeye kalkışmazdım. Koruyucu ailelik gibi bir şey yapıp uzaktan uzağa bir çocuğa destek verebilirsiniz veya birkaç cocuk okutabilirsiniz. Neden yapmazdın derseniz, zaten şuan bir çocuğunuz var. Hukuksal açıdan bakıldığında da önce çocuğun menfaati öndedir. Elbette kızınız cok kücük ama aldığınız cocuk ilkokul cagında olduğu için ve kişiliği de oturduğu için o anne baba kardeş ilişkisini kurabilir mi şüpheliyim. Bence böyle bir sey yapmayın, zaten ilerleyen donemde sizin bir cocugunuz daha olabilir. Bu durum maddi manevi sıkıntı verebilir, hele ki simdiki kızınız ortanca cocuk konumuna düşüp arada kalabilir. Niyeyse icime hic sinmedi sizi üzmek istemem ama lütfen yapmayın

Ben cesaret edmeezdim S Spizella

Yorumu okuyunca kalbim skşti resmen. siz ne hakla benim annelik duygumu bu şekilde ithamda bulunabiliyorsunuz pardonda niyetim neymiş benim!!! o igrenc kalbinizde hangi duygular bariniyor. Koalinaya yaptigim yorummu kotuydu!! onun bebegine acidigim için yazdim evet. fazla merhamet duyguya sahip oldugum icin yazdim. lohusa deprsyonunu onca zorluga derde ragmen yasama luksum olmadi. ben koalina gibi evladima bakip keske olmasaydi hic demedim. bana gorede bu annelik degil. siz eski konularima bakin o halde. ne hakla beni boyle suclarsiniz!! anneligime birdaha laf edersiniz yemin olsunki ugrasirim sizinle haddinizi bilin yeter ya!!

Sizi çok iyi anladım ama koruyucu aile olmak daha iyi. Illaki alacaksam bile 6 7 yaşında değil kızımla yaşıt bebek alırdım

illa bir çocuk alacaksanız ebbek alın ki kızınız onu kardeşi bilsin, çocukta hep sizinle olacağından sizi anne babası kabul etsin, belirli bir yaşa gelmiş çocuk hayatında birçok travma yaşamış, terk edilmiş, güvensiz ve haliyle problemli olacağından size ve ailenize adaptasyonu zor olur, kızınız içinde evde sürekli bir başka çocuğun olması hemde ona abilik ablalık yapacak yaşta sıkıntı yaratır, ayrıca biyolojik olarakta 2. çocuğu düşünüyormuşunuz bence bu işe kalkışmayın derim. illa amaç kimsesiz bir çocuğa destek olmak ise koruyucu aile olun.

Olur bencede. Birinin hayatını kurtarmış olursunuz çok güzel birşey

Evlat edinme olayı çok ciddi bir mesele. Kendi çocugunuzdan gram ayırmayacağınız her türlü kahrını çekeceğinize emin misiniz önce bunu düşğnün. Sülalemde evlat edinmiş bir çift, kabusları yaşıyor Kız büyüyünce çok aykırı bir tip olmuş. Erkeklere aşırı düşkün. Düşün evlat edinen çift, çantana bari prezervatif koy noktasına gelmiş, gittiği cafedeki parktaki erkeklerle bile takılmak istiyormuş telefon numarasını veriyormuş falan filan. Tabiki çok güzel bişey ama tüm olumsuz durumları olasılıkları hesap edip hareket etmek gerek. Allah korusun kan çeker derler ya, siz nekadar iyi yetiştirirseniz yetiştirin, genlerinde ne varsa onlarda açığa çıkacak büyüdüklerinde... . push ; masalbuya 3.

2. Bebeği de istiyorsunuz birde evlat edinmek. Güzel duygularınız var ama bana yazdıklarınızdan kocaman pembe bir gözlük takmış gibi geldiniz. Hiç bir şey yazdığınız sandığınız kadar kolay değil Önce kendi kızınıza odaklanın onu ne kadar iyi yetiştirebilecek nasıl imkanlar sağlayabileceksiniz bir öğrenin. Size şuan çok kolay gelebiliyor ama öncelikle kendi çocuğunuza veya olursa 2. Çocuğa yetebilecekmisiniz bir bakın. Balıklama atlamayın böyle bir işe. Her şey sarpa sarabilir ummadığınız bir çok kötü seçenek çıkabilir karşınıza. Kendi evladınızı bir yaşa getirdikten sonra eğer hala hazır ve eminseniz kendi çocuğunuzdan küçük bir bebek evlat edinmeyi düşünün bence

Siz kendinizden eminsiniz de ilerde o cocuklarin arasinda gercek bir kardeslik bagi olacagindan emin misiniz? Siz her ne kadar ayrim yapmam deseniz de cocuklar kimin oz kimin uvey oldugunu bilecegi icin aralarinda bu yuzden cok buyuk sorun olacaktir belki de. hic cocugunuz olmasa evlatlik almak olabilir ama oz cocugun yaninda evlat almak ile ilgili dusundukleriniz bana hayalperestlik geldi cok. ben olsam hic boyle islere kalkismazdim siz sadece simdiyi dusunuyorsunuz ilerisi hakkinda hic bir fikriniz yok belki de cok pisman olacaksiniz ve geri donusu de yok.

Oyle ben bunu sevdim isindim bunu istiyorum diyemiyorsunuz bildigim kadariyla, esas o karpuz secer gibi oluyor 2 tane arkadasim evlatlik aldi, ikisinde de secme vs olmadi oyle filmlerdeki gibi, devlet kimi uygun gorduyse o bebegi verdi

Tebrik ederim sizi, benim 3 tane oğlum var ve daha 5 çocuğa bakabilecek olanaklarımızda var. Hani 3 çocukla zaten böyle bişeyi hiç düşünmemiştim ama konunuzu okuyunca bir başka çocuğa annelik yapamayacağımı farkettim. Ne güzel bir anne olduğunuzu düşündüm. Hayatımın sonuna kadar başka bir çocuğun sorumluluğu, psikolojisi, ergen kahrı benim altından kalkabileceğim bişey değil. Kendi çocuğunuz varken bi çocuğu evlat edinmek, birinin hayatını Yeni baştan şekillendirmek, topluma faydalı düzgün bir nesil yetiştirmeye katkıda bulunmak her iki dünyada da ihya olmalısınız. İçimdeki ses dediki: ya kendi kızına ablalık yapsın, oynatsın, yedirsin, giydirsin, sorumluluğu paylaşsın diye besleme niyetine almak istiyorsa Sus kötü melek çok ayıp, var işte benim kötü yanlarım kusura bakmayın geliveriyor aklıma

Birdenbire pat diye gelen bir başka çocuğu kızınız hemen kabul etmeyebilir. Diğer çocuk da hemen adapte olamaz. Arkadaşların dediği gibi arada kardeşlik bağı kurulabilir mi emin olamadım. Üstelik 2 yaş bakım anlamında çok ilgi gerektiren bir yaş. Yeni gelen çocuk adapte olamadan bu durumu kıskanmaz mı? Bana da pek olur gibi gelmedi. Niyetini çok güzel. Gerçekten takdir ettim ama iki çocuğunda mutsuz olmasına sebep de olabilirsiniz. Bir çocuk psikiyatristine mi gidip uzmandan görüş alsanız acaba?

Dediklerinizi birde siz okuyun bişey anlamadim:) beni burdaki yorumlarima gore degerlendirmiyorsumuz degilmj yani insanligimi? ve asla anneligimede laf ettirmen bu konuda da haddinizi aşmayin olur mu?

Ya orda karpuz secer gibi su cocugumuz olsun demiyolar bence bi ortama giriyolardir iclerinin cocuga cocugunda onlara isindigi bir cocugu alacaklardir eminim. Sanmiyorum yani sikinti olacağını. Zaten sevgiye aclar benim okulumda vardı severdik ilgilenirdik okulda kiz her teneffüs gelirdi bacagimiza yapisirdi o biçim Milana22

Kızınıza yazık olur. çocukların uyum sağlaması kolay olmuyor o arada kızınıza bir zarar gelse siz çocuğa karşı aynı sevecenlikle yaklaşabilecek misiniz?bunları iyice düşünmelisiniz. kızınız biraz daha büyüyünce evlat edinseniz bu sefer kızınız da benimsemeyebilir. çok riskli birşey bin kere düşünün lütfen. yakın çevremde çok evlat edinen var. uyum ciddi bir sorun.

Çoğunluğun aksine bence kararınız çok doğru. Sadece çocuk sahibi olamayan kadınların son çaresi olmamalı evlatlık almak. Bakabilecek durumu olanların kendi çocuğu olsa da bir çocuğa yuva olmak istemesi çok güzel ve desteklenesi bir şey. Zaten pat diye alıp eve getiremiyorsunuz çocuğun size alışma süresi, eve alışması, sizin onunla zaman geçirmeniz gerek öncelikle. Sadece kızınızın biraz daha büyümesini beklemenizi öneririm. Benim şahsi fikrim kan bağının önemli olmadığı Nicole kidman' ın oynadığı bir film vardı Hindistandan çocuk evlat ediniyorlardı 2 tane ileride çocuklar büyüdüğünde bir tanesi keşke çocuğunuz olsaydı da bizi evlat edinmek zorunda kalmasaydınız dediğinde Nicole kidman bizim çocuğumuz oluyor sadece dünyada bu kadar kimsesiz, yardıma muhtaç çocuk varken kendi bebeğimizi doğurmak istemedik tarzında bir şey söylemişti. Sizi kararınızdan ötürü kutlarım evet zor ama imkansız değil zaten size sosyal hizmetler bu konuda yardımcı olacaklardır

Cok degisik bir yorum altyapısını korkarak merakettim E

illa bir nedeni olmasina gerek varmi.. kiz cocuklari benim için daha özel, onlari yetiştirmenin sevabida cok buyuk. yetistirme yurdunda erkekler bi sekilde bi yerlerde tutunabilir ama ya kizlar? bence kiz cocuklari icin hayat daha zor en azindan ben oyle dusunuyorum. zaten bi kizim daha olmasinida cok istiyorum Littlefinger

Evlatlık edinmede ana motivasyonunuz nedir? Neden evlatlık edinmek istiyorusunuz? Sebebi çok önemli. Onun haricinde çok güzel bir şey yapmak istiyorsunuz - bir çocuğun hayatını kurtaracaksınız. Dün bu konu ile ilgili bir film izledim - Lion. Netflix de var. Tavsiye ederim. cuytherock