öncelikle başınız sağolsun. herkesin imtihanı çok farklı. daha acınız da çok yeni, 2 buçuk ay kısa bir süre. kendinizi hazır hissettiğinizde bence tekrar deneyin, ben yeni bir hamileliğin size iyi gelebileceğini düşünüyorum aslında tabii tekrar aynı şeyler olacak düşüncesini kafanızdan atabilirseniz. konunuzda bile görüyorsunuz, defalarca kürtaj olmuş insanlar var hepsinin ikinci hamileliği de aynı geçmemiş. olacak bir şeyi zaten engelleyemeyiz, sadece bize sabretmek kalıyor. 4 yıldır hamile kalmak için uğraşan biri olarak yazıyorum. şu anda da tüp bebek sürecindeyim çok ağır bir 15 gün yaşadım, yumurta toplama sonrası su topladığı için hemşire bile doğum yapmış kadar oldun dedi.transferim 2 ay ertelendi, hatta ertelenmesinin üstüne bir de şu an 2 aydır regl olamıyorum ikinci adet söktürücü kutumdayım. bu ay da hayırlı değilmiş demek ki diye diye günlerimi geçiriyorum ve üzülsem de bir nevi üzüldüğümü kendime bile gösteremiyorum. çevremde bu sürecimi soran iyi niyetli insanlara bile bazen cevap veresim gelmiyor inanın. ama bunların da elbet geçeceğini biliyorum. Allah dermansız dert vermesin.

Aminnn inşallah kuzum

kaybettiğim her sevdiğim için her ay temaya her kişi için 1 adet fidan bagislarim az ya da çok sevmem önemli değil bir an bile kalbim sıcaklık duydu ise bunu yapıyorum her ay ve her ay. çok iyi geliyor herkese tavsiye ederim

Başınız sağolsun bende 9. haftada kürtaj oldum boş gebelik geçirdim ama içimin nasıl acıdığını bir ben bilirim çok zor tekrarı olmucak gibi geliyor insana fakat alan da rabbim verende isyan etmemek en iyisi teslimiyet vermelisin ağlamak istiyorsan hergün ağla istersen ağıt yak ama içine atma, karamsar olma bu kendine yapmış olduğun en büyük kötülük olur senin için dua edicem rabbim gönlüne ferahlık versin sabırlar diliyorum biran önce toparlanman dileğiyle

Çok geçmiş olsun. Aynı acıyı yaşadım 3 ay önce hem de bebeğimin hala kalbi atarken doğum yaparak kaybetmek zorunda kaldım onu. Çok zor tabii ki acısı tamamen hiç geçmiyor. İlk 1 ay kafayı yiyecek gibi hissediyordum bende ama zaman geçtikçe kafamdan atmaya düşünmemeye çalıştım. Bir evladım daha var ona sarıldım tutundum. Siz de kendinize düşünmeye dahi vaktinizin kalmayacağı bir meşgale bulmalısınız, düşünerek geçmiyor maalesef çünkü. İlk çocukta kayıpların atlatılması daha zordur belki, Rabbim kucağınızı doldursun yaranızı saracak sağlıklı bir evlat nasip etsin size de

Uzman desteği alsan bir nebze rahatlarsın çünkü tek başına çözebileceğin bir durum olmaktan öteye gitmiş.

Tek tesellim o şuanda. Tedavi gerekmeden hamile kalabildiğimi bilmek şimdilik tek umudum

Gerçekten anne olmak için hamile kalan, kayıplarla acı yaşayan kadınlarla kendini bir tutup, en azından hamile kalabiliyorsunuz gibi cümleler kurman ne kadar saçma Ferhans. Sen zaten hamile kalsan da kürtaj olacaksın, bekarsin, cocuk istemiyorsun. Bu konuyla uzaktan yakından alakan yok. Hastalıklı düşüncelerini böyle konu ve üyelerden uzak tut en azından.

Cok zor gecti psikolojik anlamda. Bu durumdaki bir annenin yaşadiklari cok cok normal. Sezeryan oldugu icin 6 ay bekleme surem vardi takvimi açip gunde bazen 5 kere hesaplardim yeniden hamilelik için ne kadar kaldi diye. Sonra baktim 6 ay geçti ama ben hazır olamadim 10 ay sonra hazir hissedebildim. Dayanamadigim anlarda işten çıkıp bebegimin mezarina giderdim. O acıyı o kadar uzun sure en derininde yasadiktan sonra bidaha 10 cocugun da olsa artık sen eski sen olamiyorsun. Benim o icimdeki neşeli cocugun neşesinin çoğu yok artik. Mutluyum, sakinim, çok şükür evladima kavuştum ama bunlari yaşamamış olsam eski ben çok daha başka bir bendi. Yine de acımın çoğu geçti. Daha durgun daha az hevesli bir ben kaldı. Yeniden hamile olduğumda ilk 14 hafta bana hamileymişim gibi gelmiyordu aklım hala ilk kızımdaydı butun gun onu düşünüp agliyordum. Sonra sonra ultrasonda gordukce sonradan tekmeleri hissettikce bağ kurdum oğlumla. Başta bağ kurmaya korkuyordum yine kaybederim diye. Doktor kontrollerine hep çok stresli gittim. Eve doppler cihazi aldim hep kalp atışlarını dinledim iyi mi diye. Yenidoğan döneminde uyku uyumadım bişey olur diye başında bekledim. Sonradan ele avuca gelince annenin gozunun icine bakip gülünce buyudukce biraz daha rahatladim. Şimdi canıma okuyor canı sağolsun Allah oyle bir duruma getiriyor ki evladına kavuşunca şükrediyorsun başına gelen herseye. En dogru zamanda meleklerinizin kardesleri gelecek insallah onlar annelerine duacı

Amin çok teşekkür ederim

Allah bağışlasın inşallah. 5 tane de çocuğum olsa ilkinin acısı hep kalacak içimde sanırım. Tamamen bi kısır döngünün çıkmazın içindeyim.

Allah size bağışlasın sağlıkla inşallah.

Öncelikle geçmiş olsun. Kaybın için başın sagolsun. 3 sene sonunda hamile kalabilmis akabinde 19 haftalık gebeligi düşükle sonuclanmis, 2 sene sonunda tüp bebek tedavisi ile 2. gebeliği baslamis ve yine akabinde gelismeyen gebelik sebebi ile düşük, kurtajla sonuclanan gebelik yasamis, 40 yasinda 7 yıllık evli ve 1.5 yildir tüp bebek tedavisinde olan biri olarak yazıyorum bunu size. Allah nasip ettiyse dünyaya gelir o yavrular. Hayat devam etmek zorunda hepimiz için. Sizin, bizim bilmediklerimizi O biliyor. Bolca dua, çokça şükür ve sonsuz güven ile teslimiyet.

Arkadaşlar merhaba. Birçoğunuz beni az çok tanıyor, kürtajım. Hamile kalmaya çalışmam. Birçoğuna burda şahit oldunuz. Zorunlu bir kürtaj yaşadım 2.5 ay önce. Demiştim ki ölmek istedim o an. Arkadaşlar aşamıyorum. Acım dinmiyor, bazen gülüyorum eğleniyorum yada ben eğlendiğimi sanıyorum. Sonra pıt bir anda ağlamaya başlıyorum. Eşim destekçim. O olmasa zaten bu 2.5ayı bile geçiremezdim. Şuanda benimle beraber hamile kalan üyeleri görüyorum. Cinsiyetleri öğrenmişler, hazırlık yapıyorlar. İçim acıyor. Durup dururken bi an geliyor böyle kalbimi biri tutup parçalamış gibi acıyor. Sebepsiz gözlerim doluyor. Bunlar normal günlük sohbet ortamlarında oluyor. Psikolojik desteği de denedim. Geçecek, yeniden olacak vs vs vs bir ton boş söz. Mail kutuma arada bakıyorum. Primadan mail geliyor, 20. haftanız kutlu olsun bebeğiniz sağlıkla büyüyor ediyor vs. Ama büyümüyor işte. herşeyden mi acı çeker insan. Çekiyorum, eşime artık yansıtmamaya çalışıyorum. Eşim halimden korkar duruma geldi. Yeniden cesaret edemiyorum. Aynı şeylerden geçmeye korkuyorum. Korunmayı bırakmaya korkuyorum. Bazen de o kadar çok ağlıyorum ki eşime, lütfen diyorum bırakalım korunmayı acım geçmiyor. İçim içimi yiyor. Hamilelik topiğine girdiğimde göğsüm sızlıyor. Buraya defalarca yazdım yazdım sildim. Dedim ki ya insanlar ne acı çekti seninki de acı mı. Sonra dedim evet benimde acı benimde kayıp. Aldığım herşeyi dağıttım. Başkalarına verdim gözüm görmesin istedim. Birtek kalp atışının olduğu ultrasonu atamadım. İçim el vermedi. Allah rızası için, bu kaybı yaşayıp devam edebildiniz mi? Ben devam edemiyorum. Her saniye ölmek istiyorum. Nasıl başa çıkacağım ben bu acıyla?

Şu durumda zaten düşünme çocuk. Çünkü sağlıklı bir hamilelik geçiremezsin. hamilelikte zaten hormonlar coşuyor. İlk önce psikolojini düzeltmelisin sonra sağlıklı bir hamilelik geçirirsin. Sebepsiz kalp durması ile vefat etmiş bebeğin yani tekrar hamile kalmak için bir sorunun olmadığı belli.

Tedaviyle hamile kaldığım ilk bebeğimin hevesi kursağımda kaldı, düşükle sonuçlandı. Çok üzülüyorsun evet ama zamanla alışıyor insan. Tam 1 sene sonra oğluma hamile kaldım. Şükürler olsun sağ salim doğdu.. İçimde bi yerlerde hala ilk bebeğim doğsa şimdi oğlumdan tam 1 yaş büyük olacaktı düşüncesi.. Ama insan alışıyor. Tekrar bi bebeğiniz olacak inşallah.

En azından kaybetseniz bile hamile kalabiliyorsunuz. biz de o da yok. biz önce hamile kalmayı becereceğiz, sonra bir de kaybetmemeye bakacağız. beterin beteri var

Erkekler bu konuda daha düz düşünceli. Evet canları acıyor üzülüyor ama ben eşimin benim yandığı kadar canının yanacağını sanmıyorum. Bu yüzden 1 sene dahi ağlasam eşim için bi yerden sonra psikolojisi bozuldu düşüncesi oluşacak başka birşey değil yani Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

O zaman diğer hanımların da dediği gibi ilaç tedavisi lazım olabilir

Düz psikolojik destek yeterli değilse belki bir süre ilaç kullanmaya düşünebilirsiniz psikiyatriye gidip. Büyük acılar beyin yapısını kimyasını değiştirebiliyor. Bir görünmekte fayda var bence.

Çünkü ateş düştüğü yeri yakıyor. Eşiniz size bu konuda empati yapamayabilir. O taşımadı karnında. Tekrar ayağa kalkacaksınız ben inanıyorum. Sadece zamana ihtiyacınız var.

Doktorumdan memnunum çok şükür. Korunmamamı tercih ediyor kendisi. Ancak psikolojik olarak aynı şeyi yaşama korkusuyla ben cesaret edemiyorum bir daha

kayıp değil de kayıplar yaşadım 4 tane kimi 5 aylık kimi 2 hepsi birbirinden farklı sebepler. acısı geçmiyor ama hafifliyor. kendinize öncelikle çok iyi bir dr. bulunuz sonrasında korunmayı bırakırsınız

Geçen sene boş gebelik yüzünden kürtaj oldum. Sizi çok iyi anlıyorum. Saatlerce ağladığımı, ağlayarak uyuduğumu, kürtajdan çıkarken bebeğimi aldılar diye narkozlu bir şekilde ağladımı bir ben bir eşim bide Allah bilir. Evet acısı hiç geçmiyor ama hafifliyor. Her zaman canınızı yakacak. Ama yeni umut etmeler hayatınıza yeni güzellikler getirecek. Onu her zaman sevip özleyeceksiniz. Ama bir bebeğiniz olacak inşallah. Ona sımsıkı sarılacaksınız. Ben şu an tüp bebek sürecindeyim. Bir sene geçti toparladım. Yeni bebek için heyecan duyuyorum. Hep Allaha sığındım. Hiç isyan etmedim. Bizim de imtihanımız buymuş dedim. İnşallah hepimizin kucakları dolsun. İnşallah yakın zamanda bebeğinize kavuşursunuz Tahin Helva

Umarım ilerde bu günlere de öylesine bi tebessüm ile bakıp geçti diyebileceğim

Canımm çok üzüldümm. Benim de 6 sene önce 20 haftalık ikiz kaybım oldu.. Ve inan hala geçmedi. Rahim ağzı yetmezliği şüphem var. Şuan 5+3üm ama aklımda hala korkularım var. Yine de o zamanın şartlarını düşünüyorum, yaşadığım ortamı.. Olmaması cidden hayırlı oldu. Hep hayırlısını diledim rabbimden, hala da hayırlısını diliyorum. Ben onlardan sonra bir daha hamile kalamayacağımı düşündüm. Şuan bile içim içimi yiyor, tedbir amaçlı progestan kullanıyorum. Ama hep dua ediyorum. Neden aynı şeyleri yaşayacakmışım ki diyorum. Vardır bir hayır diyorum. Ki o zaman yaşadığım ortamda doğsalardı büyük ihtimalle onları tek başıma büyütmeye çalışıyor olacaktım. Rabbimin vardır bir bildiği. Sadece güzel düşünmeye çalış. Benim doğum denilince bile gözümün önüne hastanede yer olmadığı için doğum hanede 2 gün sancı çekip kucağıma bile alamadığım, onları toprağa gömdüğüm anlar geliyor. Çok zor. Ama ya benim gibi 20. haftada kaybetseydin.. Her şeyde vardır bir hayır. Bundan sonra her şey çok güzel olacak, sadece Rabbine sığın, inan. Pozitif ol ki hayat sana mucizelerle gelsin. Kocaman sarılıyorum sana ve acını paylaşıyorum. Her zaman benimle iletişime geçebilirsin.

Allah razı olsun. İnşallah olacak

Kocaman sarılmak istedim size acınızı çok iyi biliyorum yaşadım çünkü hastanede her odada bebek süsleri varken ben kürtaj olmuştum ağlıyordum. Tam covid başlangıcı dönemdi 2020 Mart ayı. Kendime gelemedim uzun süre. Evde kalmak daha da bunaltmıştı beni. 2-3 ay doktor rahim kendini toplasın dedi. Mayıs gibi tekrar istedik. Kasımda hamile kaldım gökkuşağıma hala içim yanıyor o bebeğim için cennette bizi beklediğini düşünüyorum sadece.. demem o ki acı hiç sıfırlanmıyor ama azalıyor ya da sen alışıyorsun... Rabbim sağlıkla kucağını doldursun inşallah.. sevgiler

Benim de birkaç ay arayla iki kaybım oldu, yalnız olmadığını söylemek için geldim sadece

Öyle olacak ne yazık ki, insanların söylediği gibi bu bozuk çıktı sonraki iyi olsun diye bir şey yok. O duyguları o evladınız için yaşadınız. Acınızı bastırmak için kendinizi zorlamayın. Hayata tutunmak için anne olma isteğinize de karşı koymayın. Dediğim gibi bir evladınız için diğerinin acısının üzerine çıkabilirsiniz. Ne zaman konuşmak, dertleşmek isterseniz bana yazabilirsiniz, hep yanınızdayım yalnız değilsiniz

Benide ararlar bugün yarın artık sağlık ocağından. Benim arayıp söylemeye cesaretim yok zaten

O testlerin tamamını yaptırdım

parça alınıp pataloji testine gönderildimi?buralar çok önemli çünkü

Bunlar kan testi mi acaba sağlık ocağında yapılıyor mudur?

Çok teşekkür ederim. İnşallah sağlıkla devam ettirirsiniz gebeliğinizi

Keşke kimse evladı ile sınanmasa ama maalesef hayatın akışında her şey bizler için. Allah sabrınızı arttırsın.

Beyin dediğimiz şey de bir organ nasıl sinir stress kalbe tansiyona etki ediyorsa ona da ediyor. Lütfen bir gözükün.

Acınızı yaşamaktan korkmayın. kolay değil. belki hormonlarınız bile daha düzelmedi. kendinizi neden aşamıyorum diye üzmeyin. gececek dersek geçmeyecek bunu biliyorum. zamanla alışıyoruz acılara. Rabbim gönlünüze ferahlık versin, hayırlı zamanda da hayırlısıyla nasip etsin inşALLAH.

Bakın hayat bu imtihan herkes için var. Cesaret etmek zorundasınız. Çok yakın arkadaşım üç aylık bebeği kucağından düştü ve üzerine duvar düştü yani enkaz altında kaldı. Yinede ayakta durmaya çalışıyor. Sizde çaba göstermekten vazgeçmeyin lütfen hayat devam ediyor. Umarım tez zamanda mutlu haberler alır sağlıkla kucağınıza alırsınız

Hemen hamile kal demek bence kötülük bu psikoloji ile iyi bir hamilelik geçirme ihtimaliniz kesin değil önce kendinizi toplamanız şart H Hufezaa 💕 Anneler

Doktorumdan memnunum çok şükür

Çok teşekkür ederim, Allah çocuğunuzu size bağışlasın sağlıkla büyüsün 3

Şimdi tarif etmeye kalksam haddini bilmeyecek insanlar linç atacak. Ancak şöyle ki, sanki dünya tamamen üstüme yıkılmışta ben kalkmak için ittirdikçe diğer gezegenlerde üstüme yıkılıyormuş gibi. Hiç çıkamayacağım derinliklere kadar inmişim gibi.

Yanlış anlamayın ama sağlıklı doğan bebeklerin hatta bizlerin 2 dk sonrasında sağlıklı kalacağımızın garantisi var mı? Herkesin sınavı farklıdır. Her hamilelikte farklıdır. Endişe etmeniz normal, acı çekmniz normal. Normal olmayan şey geçmişi geçmişte bırakmamak. Ömür çok kısa geçmişe takılmak için. Biraz sevdiğiniz insanlarla vakit geçirin. Hayırlısını dileyin Allahtan. Başka yapacak bir şey tok

Geçmiş olsun. O topiklere artık girmeyerek baslasaniz bence iyi olur, mailleri engelleyerek vs. Hamile kalabiliyor olmanız büyük nimet, bu gibi olumlu noktalara odaklanın bence. Allah yardımcınız olsun

Depresyondaki insanlara senin acinda ne ki gibi yaklaşımda bulunulmamali aslında Bir de ne bileyim hani dert yaristirir gibi - tamam afedersin daha beter olamadım, daha kötüsünü yasayamadim kusura bakma, çok özür diliyorum Mu demesini bekliyorsunuz, napsin?

Çok teşekkür ederim

Mayıs ayında kürtaj oldum bende, bebeğimin kalbi sebepsiz durmuştu 8+3. Haftada.. yaşamayan bilemez, o ilk öğrendiğim test çubuğunu hala çantamda taşırım, o zaman yanimda gibi hissediyorum. icinizdekileri anlatmaktan korkmayin, ağlamak istiyorsaniz ağlayın, daha çok yeni, bunlari hissetmeniz normal. Hem eşiniz size destekmis ne güzel. Biz şimdi eşimle ayrıyız mesela, o zor günlerimi tek başıma yaşadım.. inşallah bundan sonra sağlıcakla evlatlarınızı kucağınıza alırsınız..

Çok teşekkür ederim sağolun

Allah razı olsun uzun uzun yazmışsınız okurken istemsiz aktı gözyaşlarım bugün oruçluyum Allahım size evladınızla birlikte sağlıklı, hayırlı ömürler nasip etsin güzel günleriniz olsun ben daha sizin beklediğiniz süreçteyim kesinlikle aynı kişi değilim. İyiki çalışıyorum günler öyle geçiyor ama işyerindeki arkadaşlarla falan uzaklaştım herkes goy goy peşinde. Kimse kimsenin halinden anlamıyor. Ben bir daha asla eski ben olamıycam inşallah ben de sizin yazdığınız gibi acımı dindiren evladımı yazarım buraya

Ben henüz sadece ölmeyi dileyecek duruma geldim ancak kendi hayatıma son verecek raddede değilim. Ancak çevremdeki insanlar bundan korkuyor. En çokta eşim. Birazda bu yüzden acım geçsin ki eşim birşey yapmayacağıma güvensin istiyorum.

Ben de kaybettim bebeğimi haziranın başında 20. Haftada kalbi durdu, ölü doğum yaptım hala ağlıyorum bu acı geçmiyor ama bununla yaşamaya alışıyor insan galiba. Rabbim size sabırlar versin. Sağlıklı, hayırlı evlatlar nasip etsin. Bana ve tüm isteyenlere de. Çok denecek bişey yok. Hiçbir lafın teselli etmediğini kendimden biliyorum. İnsanlardan uzaklaştığımı herşeyin sahte geldiğini kendimden biliyorum. Bana da burda benzer şeyleri yaşayanların yaşadıklarını okumak, onlarla paylaşmak iyi geldi.

O testlerin tamamını yaptırdım. Çok şükür hiç bi sorun yok H

Daha çok yeni üzüntünüz. Hayalleriniz yarım kaldı ve canınızdan can gitti üzülmemek imkansiz. Ben 20 haftalik bebegimi kaybettim sezeryanla. 10 ay sonra tekrar hamile kaldim bazen dakikalar geçmezdi ama simdi bakiyorum zaman gecmis cok sukur oğlum doğmuş gelmiş kucagimda simdi 1 yaşına girecek nasipse. İlk bebegimi kaybettigimde acın hafifleyecek diyorlardı acım hafiflerse ondan bi parça daha kaybedecekmişim gibi hafiflemesini bile istemiyordum. Şimdi oğlum şifam oldu çok şükür. Bakış açım çok değişti, yaralarım sarıldı. Zamanla derin sızınız biraz durulacak yeniden bu yola cikip saglikla evladiniza kavuşmaniz dilegiyle O ozlemem darısı sizin de basiniza insallah

Kesinlikle destek alın ben bugün iyi ve tekrar deniyorsam sebebi eşim ve doktor desteği. Profesyonel yardım alın ve kendinize zaman verin. Sizi çok iyi anlıyorum. Tekrarlı dusuklerim var hem doğal yoldan hem de tüp bebek tedavileri ile. Yaşadığınızı asla unutun ya da az önemseyin diyemem. Sadece yasamimizi daha iyi bir noktaya taşımamiz gerek. Çok, çok geçmiş olsun..

Allah yardimciniz olsun, size bebeginizi hatirlaracak şeyleri düşünmeyin mail geliyorsa engelleyin birde hayatiniza yeni bebek umudu ile devam edin

Sanki bu dünya da neyi çok istiyorsak, neyi çok seviyorsak onunla sınanıyoruz gibi geliyor. Çok geçmiş olsun size.

Allah yardımcınız olsun inşallah

ilk gebelik ikinci gebelik diye diye 5 kayıp yaşadım. siz mutlaka bundan sonraki süreçte gen taraması, homosistein, tsh, prolaktin, anti trombın 3, ıgg, ıgm ana, protein a ve c testlerini yaptırın. geçmiş olsun tekrardan ve umadın tekrarı yaşanmaz allah sağlıklı bir evlat bağışlasın

evet maalesef ruhsal acıyı kemiklerinin kırılması gibi tarif eden çok hasta görmüştüm çünkü daha yas döneminin çok basindasiniz, bu acı gecmeyecek ama inanın etkisi hayatınızda ve bedeninizde çok azalacak. kendiniz için bir şey yapmak istiyorsanız bence tek yapmanız gereken bu acının etkisinin azalacağını kendinize hep söylemeniz /inanmasanizda söylemeniz. çünkü azalacak, hayat böyle bir şey

Geçmiş olsun En azından bir şansınız var Bebek sahibi olabiliyorsunuz. Yine olur. Ben hiç ilk bebeği düşüp yeniden bebeği olmayan insana rastlamadım. En fazla bir sene sonra yeniden bebeğiniz olacak gerçekten inanarak söylüyorum. İnanın bana

Evet haklısınız anlıyorum ama inanın bebek sevinci yaşayamıyorum artık, o duygularım alındı gibi... Kendimi hep en kötüsüne hazır tutmaya çalışmaktan, bebek için hevesle hazırlık bile yapamamaktan yıpranıyorum ben de. Hepimizin derdi kendine büyük sanırım N

İş ne yazık ki bambaşka boyut atladı. Destek almaya çalışacağım

Cesaretim yok. P Pretzel Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Pes etmeyin lütfen

O kadar içten hissediyorum ki acımı. İnsanın fiziksel olarak üzülmekten kalbinin acıdığını hissedebildiğini kaybımla öğrendim. Acıyormuş gerçekten. Acıma kucak açtım benimsemek için, ancak acım beni daha da yerle bir etti

evet konu sahibi ben de çok ender dua ederim ama sizin için bu gece uzun uzun dua edeceğim bu acı zamanla hafifleyecek ve sonra yeniden anne olacaksınız diğer bebeğiniz hep kalbinizde olacak orada büyüyecek, bu günler geçecek sadece ama sadece biraz daha sabır

Çok teşekkür ederim Allah razı olsun kaybınızdan sonraki 10 ay nasıl geçti benim çok stresli geçiyor da olacak mı olamayacak mı diye düşünüyorum sürekli hatta hiç olmayacakmış gibi geliyor

Herkesin acıyla başetme yolu farklıdır. Ben büyük bir acı çektiğimde o anı hafızamdan silmiştim. Üstünden yıllar geçti. Hala hatırlayamıyorum. Ama zamanla külleniyor. Benim yaptığım doğru demiyorum, ben bu şekilde üstesinden gelmiştim. O yıllarda evli değildim. Çok zor atlatmıştım. Evlendikten sonra yaşadığım başka büyük bir acıyı dibine kadar yaşadım. Eşim yanımdaydı, çok destek oldu. Daha kolay atlattım diyebilirim. Hakikaten acılar da paylaşınca azalıyormuş onu öğrendim. Siz nasıl başedersiniz acıyla bilemem ama demek ki siz kendinizi tutuyorsunuz. Tutmayın, gerekirse yaşayın acınızı. Eşinizden de saklamayın. O sizin hayat arkadaşınız. Daha kolay atlatırsınız beraber. Herşey gönlünüzce olsun, dilekleriniz kabul olsun.

Çok teşekkür ederim Allah razı olsun

Çok teşekkür ederim inşallah Allah razı olsun. Sizde sağlıkla doğumu yapar bidaha böyle büyük acılar yaşamazsınız umarım

Maddi olarak gözüm hiçbir şey görmüyor. Bebeğimi kurtarma imkanım %1 bile olsaydı tüm mal varlığımı herşeyimi verirdim. Ancak psikolojik olarak dipleri yaşıyorum ne kadar süreceğini bilmiyorum yeniden yap diyenlere derdimi anlatamıyorum.

Deneyeceğim mutlaka

İnşallah rabbim hepimize gönül rahatlığı versin

Benim kardeşimde 25 yasinda ilk gebeliginde 2.5 aylık bebeğinin birden kalp atışları durdu ve kürtaj olmak zorunda kaldı. 1 sene sonra tekrar hamile kaldı ve çok şükür şuan oglu 2.5 yasinda. Oda ilk zamanlar cok üzüldü agladi ama dedik hersey Allah'tan. Ömrü olsaydi yiyecek ekmeği olsaydı yaşardı. Dua et, ağlamayı bırak toparlan demiştik. Çok şükür bizi dinledi ve sonra Rabbım tekrar nasip eti. InsaAllah sağlıklı, hayırlı bi evlat Rabbım sizdede nasip eder.

İnşallah zamanı geldiğinde olacağım

Güzel dileklerimin ve dualarımın seninle olduğunu paylaşmak için yazıyorum. Acın yerini mutluğuğa bıraksın, duam seninle

Artık konuşarak hallolmayacağını bile düşünüyorum. Çünkü konusu açıldığında hıçkırarak ağlamaktan dinlemeye fırsatım da olmuyor. Zaten karşımdaki de acımı dindirebilecek kadar konuşamıyor 3 3sra

Sizin de başınız sağ olsun . push ; brook Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çekiyorum ancak kim bana bir sonraki denememde bir daha bu acıyı yaşamayacağımın garantisini verebilir ki. Bunda bile böyle acı çekerken 2. sinde ne hale gelirim bilmiyorum

Başınız sağolsun

Çok teşekkür ederim güzel düşünceleriniz için Allah razı olsun

Korkmayın Umut her zaman vardır

Canım benim. Yaşadığın acı normal. Aşırıya kaçmadan ağlamak istediğinde ağla. Biraz daha sakinleş öyle korunmayı bırak olmaz mı? Allah insanın acısını yok etmiyor ama ilk günlerdeki gibi de olmuyor ya bence en müthiş yaratılış özelliği. Biraz daha zamana bırak olur mu ve acını yaşa. Seni aşırı kötü etkileyen şeyleri de bir süre kapat karşına çıkmasını engelle

Malesef bu hayatta ölüm acısı kadar zor hiçbir şey yok. Doğmamış olması da hiçbir şey değiştirmiyor siz onu sevdiniz ve hissettiniz. Yeni bebeğe hazır hissetmemek de gayet normal. Öncelikle hamilelik topiklerine girmemeye çalışın. Olanla ölene maalesef çare yok kendinizi suçlu hissetmeyin sizin elinizde olan bir şey değildi. Ben belki anne değilim ama bebek kardeşimi kaybettim onunla anne gibi bağ kurmadım hormonlarım değişmedi ama yaşadığım acıyı üzüntüyü hala aşmış değilim. Zaman verin kendinize. Doğru zamanı gelince bebeğinizi kucağınıza alırsınız umarım.

Bunlar perinatoloji bölümü uzman hekim tarafından istenen testler. sağlık ocağında maalesef bu testler yapılmıyor. en azından benim bulunduğum şehirde yok kan dan bakılıyor. düşük sebebini anlayabilmek için patalojiye mutlaka parça gönderilmesi gerekiyor.

Bir başka terapist ile psikolojik destek almayı yeniden denemeniz gerektiğini düşünüyorum. Gerekli görürse psikiyatri önerir ilaç da başlarsınız. Bazı travmalarla kendi çabalarımızla başa çıkamayız. İşin ehlini bulup profesyonel destekle devam etmek tek çaremiz. Lütfen denemeye devam edin. Kendinizi acınızla baş başa bırakmayın. Kaybınız için çok üzüldüm.

Hayır, sebepsizce kalbi durdu. En başından beri kontrolümü o doktor yapıyordu zaten. Hiçbir sebebi yok dedi sadece Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Tekrar olur demeleri boş söz değil ki. doğru. neredeyse her kadının başına gelen bir durum kürtaj. tekrar olur ve zaman herşegin ilacı demekten başka çare yok zaten. acınız var şuan anlayamıyorsunuz ama hamilelik bu. bizim gibiler gibi çocuğu opmayan tayfadan değilseniz, 2,3 ay sonra yeniden tutar ne olacak ki? Ölümcül hastalık falan değil ki bu? Onlarca kez hamile kalabilirsiniz. bak bizim hiç olmuyor bile. o acıyı, yeni gelecek olanın umudunu bile yaşayamıyoruz.

Başın sağolsun, çok teşekkür ederim

Bebeğe üzülmesi değil, sizin üzüntünüzü paylaşması. Bebeğiniz gitti bunu değiştiremez. Ama size o desteği verebilir. Psikolojiniz de bozulabilir. eşinizin bunun lafını edeceğini zannetmiyorum. 1 sene ağlayın demiyorum ki. Gerektiği kadar yaşayın acınızı. Üstelik henüz yeni. Kısa zaman önce olmuş. Şimdi şöyle bir örnek vereyim. Ben o acıyı çektiğim zaman eşim benim vaktimi o kadar dolduruyordu ki ben o anda takılı kalamıyordum. Sürekli beni yeni şeyler denemeye, yapmaya itekliyordu. Zamanla hayattan zevk aldığımı farkettim. Böylelikle aştım.

korkuların sizi ele geçirmesine izin vermeyin yaşamadan bilemezsiniz. biraz zaman tanıyın kendinize toparlanınca tekrar olur. özel olacak belki de ama kaybnıza bir neden sundu mu dr nuz?

elbette psikiyatri daha doğru degerlendirir ama bence ilaç kullanmanız gerekmiyor, doğal bir durum yaşıyorsunuz bebeğini kaybeden her anne acı çeker, genelde yani /kürtaj olup acı hussetmeyenleri yargilamak adına yazmadım / neden daha az hissetmek için ilaç kullanasiniz ki, antidepresan vs depresyon tedavisi içindir depresyon ise acıdan cok cansizlik içindir enerjisizlik için ki sizin durumunuz çok farklı ve bence 2,5 ay çok kısa kendinize ve hayata biraz daha zaman verin ha dersiniz ki ben bu acıya dayanamıyorum o zaman muhtemelen ilaç kullanımı önerilir

Teşekkür ederim benim de aklımda olsun bir bebek kaybım var çünkü

Bende kaybettim bebeğimi düşük yapmıştı m çok zordu ozamanlar bide ben yıllar sonra oldu çok sevindim ama maalesef doktor hatası yüzünden oldu... aradan 1sene geçti hiç beklemediğim biranda hamile kaldım sonra 1 sene sonra birdaha yani demem o ki kesinlikle umutsuzluğa kapılma canım Allahim veriyor sabrını inşallah sende sağlıkla hamile kalırsın kötü düşünme ilk gebeliklerde oluyormus düşük A

Çok teşekkür ederim, Allah çocuğunuzu size bağışlasın sağlıkla büyüsün 3 3sra

Bu kadar acı çekiyorsanız tekrar deneyin umut olur size.

Canım seni çok iyi anlıyorum biz eşimle evlendigimizden beri istiyoruz 2 yıl olmadı sonra kendiliğinden oldu nasıl bi mutluluk anlatamam 6. Haftada kalbi durdu yıkıldım. 3 ay sonra tekrar hamile kaldım 10 haftada onuda kaybettim. Onlarda benim yavrum tabiki üzülüyorum ama yaşım 33 daha fazla geciktiremem. Rabbım ne zmn nasip eder bilmiyorum ama ben çaba gösteriyorum. Acimi yaşamadım mi yaşadım yaşıyorum benimde korkularım var ama süreç odakliyim sorun ne işe bi an önce bulalım istiyorum. Bir sürü test hem ruhen hem bedenen yoruldum ama yavrumu kucağıma alınca hepsi geçecek inanıyorum. Rabbım sınıyor işte sabır edicez dua edicez. Bizim şer gördüğümüzde belki hayır var. Hemen bırakmak olmaz ki benim genetik doktorum düştüğünde de bo rahmet vardır demişti öyle doğru söylüyor sıkıntılı bi dogum olsa maddi manevi acaba yetebilecekmiydim yavrularıma. Belki çok basit bi problemin var. Araştırmadan bilemezsin kendinize bırakamazsın. Belki yavrularımız bize şefaatçi olacaklar Rabbım nasip ederse surecimi de anlatırım sana ne zmn istersen. Sen zannediyor musun ki o korkular gecicek doğduğunda da korkularımız devam edicek anneliğin fıtratında var bu. Lütfen kendini toparla kendin için esin için ailen için ve güzel bi doktor bul kendine riskli gebelik uzmanı olsun. Ve bi yerden başla sonra niye bu kadar bekledim ki deme. Tedavim devam ediyor hala testler yapılıyor ama ben bi an önce yavrum olsun kucağıma alayım die yanıp tutusuyorum

Bu arada bir kaç terapimde şöyle bir öneri geldi ona bir isim verip ağaç dikmek ruhu olduğu için onu bu hayatta doğada yaşatmak iyi geliyor diye. Örneğin benden bir kaç ay sonra annem ikiz bebeklere hamile kalmış ve düşük yapmış ben çocukken annem bana anlattı kardeşlerin vardı karnımda ama büyümediler diye tane tane anlattı 5 yaşımdan itibaren kardeşlerimi biliyorum ruhları olduğunu düşünüyorum ve hep iyi geldi bana varlıklarını bilmek.. bizler de kayıp yaşadık ama onu yok saymak yerine ruhunu yaşatmak daha iyi gelir diye düşünüyorum mesela biz isim koymustuk bebeğimiz cinsiyeti belli olmasa bile o isimle hitap ederiz hala onun hakkında konuşurken ağaç dikeceğiz inşallah onun adına ruhuna ve bir çocuğum daha olursa onu o ağacı sulamaya hep götüreceğim

Haklısınız teşekkür ederim

Bebeklerimizi aynı dönem kaybettik seninle o kadar iyi anlıyorum ki. Dün sağlık ocağından yazdılar tetanoz aşısı için gelin zamanı geldi diye düne kadar aslında ara ara iyi oluyor gibiydim dün gece yine ağlama patlaması yaşadım.. Malesef gebelik bölümüne giremiyorum girersem tetikleniyor inanılmaz kötü oluyorum..

allah yeniden nasip etsin inşallah sağlıklı

Kayıp yaşamayı linçleyecek kimseyi tanımıyorum yapan da kendinin ne olduğunu ortaya koyar. Ne hissettiğini anlayamam kayıp yaşamadım ama nasıl hissettiğini anlıyorum. Maddi olarak zora sokacak gibi duruyor bu yardımı almak ama inan verdiğin para gözüne gelmeyecek.

İnşallah atlatacağız çok teşekkür ederim

Sizinde başınız sağolsun çok teşekkür ederim

Hayır hayır cesaret olmalı. Yapmayın. Lütfen size bunu hatırlatacak şeylerden bir süre uzak durun. Mail, instagram ve bu site. Bu duruma inşallah alışırsınız. Eminim ki yeniden anne olacaksınız umudunuz kaybetmeyin çok tanıdığım kişi bebeğini kaybedip yeniden anne oldu. Sizin onlardan hiç bir eksiğiniz yok

Benim de 8 haftalıkken kaybım oldu. Bana yakın zamanda gebe kalan bir tanıdığımın süreci devam etti hatta geçen ay doğum yaptı. Düşündüm ki bu düşüğümün bana öğreteceği bir şey olmalı. Yaşadığımız her olay bize bir şeyler öğretmek için geliyor. Yakınımın sağlıkla ilerleyen sürecini düşünüp kahrolmak ya da ondan haber almamaya çalışmak yerine dedim ki inşallah sağlıkla onun doğumu olsun, ben bebeğim için elimden geleni yaptım ama olmadı ise bunun bir nedeni vardır şu an veya belki hiç göremeyeceğim. Bu acınızdan ders çıkarmayı size de tavsiye ediyorum. Psikolojik destek 3 hafta alınacak bir şey değil. Benim de kendimi suçlama eğilimim oldu, kendimi onarmaya çalıştım. Başaramasaydım ilaç dahil doktor ne önerirse terapi alırdım. Şimdi tekrar gebeyim. Hiç olamasam bile hayata devam etmem gerekecekti. Veya bu durumu takıntı haline getirmişken gebe kalsam belki sağlıksız bir anne olacaktım. Bir şeyi istiyor olmamız ona hazır olduğumuz anlamına gelmez. İnşallah siz de bu olayı en güzel şekilde sindirip ders çıkarın, sonra diğer basamak gelecektir. En hayırlısı olsun.

Arkadaşlar hepinize çok teşekkür ederim ve çok özür dilerim vaktinizi aldığım için, anlık olarak yeniden duygu patlamasına maruz kaldım. Tutamadım içimde. Çok teşekkür ederim

Nereden başlasam nasıl başlasam bilmiyorum. Yazarken seni, senin yaşadığın acıyı yaşayanları incitirim diye korkuyorum Eğer hadsizce yazmışsam bana ağzımın payını ver gıkım çıkmayacak. Ben hiç böyle bir kayıp yaşamadım, Allah kimseye de yaşatmasın ama kuzucum hayatta neyin garantisi var ki Hayat bile başlı başına bir risk, şu andan sonrasının bile garantisi yok, inşaallah Allah sana evlat sahibi olmayı nasip etsinanne olunca göreceksin ki peş peşe 10 çocuğun dahi olsa hepsi sana teselli mutluluk ama öte yandan ilk kaybını asla unutmayacaksın, acılar unutulmuyor çünkü lakin acıyla yaşamayı, onunla başa çıkabilmeyi öğreniyorsun, kaybın çok yeni o yüzden gülerken ağlaman, bir anın diğeriyle tutmaması normal. Şu an duyguların çok karışık hem korkuyorsun hem bir kere daha denemek istiyorsun tam hazır değilsin gibi, bu haldeyken hamile kalman ne kadar sağlıklı olur bilmiyorum, uzman desteği alıyormuşsun ama bana göre daha kapsamlı bir destek alman iyi olur gibi sanki. Gücünü toplayınca da yeniden dene, bebeğin oluyor ama tutunamamış, bu hiçbiri tutunamayacak anlamına gelmiyor, benim yengem 4-5 kere düşük yaptı her seferinde acı çekti üzüldü ama pes etmedi şimdi 30'lu yaşlarında 2 çocuğu var, 4-5 düşük sonrası oğluyla kızına 1 sene arayla hamile kaldı ve sağlıklı gebelikler sonrası sorunsuz doğum yaptı, senin de olacak lütfen inancını yitirme

Teşekkür ederim

Geçmeyecek kardeşim Evlat acısı geçer mi hiç sanmam Benim çocuğum yoğun bakımda yattı 1 haftada saçlarım ağardı, asla yalan söylemiyorum Yeni bir bebek için neyi bekliyorsunuz neden korunuyorsunuz? bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Birkaç ay daha geçtiğinde yavaş yavaş cesaret ederim umarım

Öyle iyi anlıyorum ki sizi. 20. haftamda detaylı ultrasonda çıkan sorunlardan ötürü ölü doğum yapma riskim oldu. Herkes "yine olur" dedikçe çıldırıyordum. Kırtasiyeden kalem mi alıyoruz? Yeniden olan, karnımızdaki evladımız mı olacak? Yapılan test sonucunda olumlu dönüşü görünce nasıl bir boşalma yaşadım anlatamam size. Hiçbir şeyden korkmaz olmuştum. Şimdi doğumuma iki hafta var, hala bebeğimle ilgili tehlikeler var. Aklım giderek yaşıyorum. Hiçbir şey telafi olamaz kaybettiğimiz bir evlada. Bunu kabullenmek gerek. Ancak yeniden bebek sahibi olmanız hayata tutunmanızı, bir evladınız için diğerinin acısını mecburen geriye koymanızı sağlayabilir... psikolojik destekle beraber, iyi bir doktor eşliğinde doğru zamanda yeniden deneyin derim. İnşallah en kısa zamanda tüm üzüntünüzü geride bırakacak güzel haberler alırsınız

Ben de ilk bebeğimi kaybettim. Üstüne etrafımdaki bazı insanların çirkin hallerini gördüm. 1 yıl kadar kendi isteğimle korundum çünkü hazır değildim. Onu bile anlamadı kimse. Sadece eşim destek oldu. Çünkü insanlar anlıyorum deseler bile anlamıyorlar. Üzüldüğümü bile belli etmedim. Daha sonra bir evladım oldu. Şimdi ikinciye hamileyim. Deprem bölgesinde berbat bir gebelik yaşıyorum. Çok şükür bir şeyimiz yok gerçi. Şunu anladım ki herkes için her şey kolay elde edilmiyor, olmuyor. Yasımızı yaşadıktan sonra ayağa kalkacak gücü bulmamız lazım. Allah beterinden saklasın Tekrar bebeğin olacak inşallah. Onun heyecanı, telaşı derken aklına daha az gelmeye başlayacak.

Lütfen koyvermeyin. Daha yolun başındasınız çok güzel bebekleriniz olacak, bu biraz da moral işi, umudunuzu kaybetmeyin

Çok teşekkür ederim abla. İnşallah zamanı geldiğini hissettiğim zaman tekrar deneyeceğim. İşimi Allah'a bıraktım benim içimi benden iyi o bilir. En doğru zaman hangi zamansa o zaman gelsin sağlıkla inşallah.