annesi yada kayınvalidesi kısa süreliğine gelse yardımcı olsa olmaz mı.. B bi kahve

Aslında konuştuk bunu ama bir adım atmadı henüz sanırım birazcık daha ısrar edersem gider kendisi..

Haklısınız.. Eşide çocukla az vakit geçiriyor ama kaliteli vakit geçiriyor yani onuda göz ardı edemem. Misafir filan varken birazcıkta yardım ediyor filan. Arkadaşımın ne istediginide tam olarak anlayamıyorum çok fazla duygu degişimi yaşıyor bu sıralar filmkolik

1 ay arkadaşımın ailesi geldi bir ayda eşinin annesi geldi çocuk bakıcıda tek durmuyor diye gittiler hepsinin işi gücü vardır mutlaka.. O kadar üzülüyorum ki her yol çıkmaza giriyor. Bişey olcak diye korkuyorum. Son zamanlarda tansiyonu sık düşmeye başladı B _bilgehan_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İşi bırakamaz mı? izine bile ayrılsa kendine gelir. 1 buçuk yıldır devamlı çalışıyorum izin hiç almadım bıktım artık en son ne zaman alışverişe gittim bilmiyorum çocuğum sorumluluğum olsa kafayı yerim. çalışmasa cocuk kreşe gidene kadar mesela? B _bilgehan_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Canım benim işte geldim burdayım Yaşadığım yerde sadece eşim kızlarım ben. Eşim gece 3 gibi gelir bazen 4 gibi. Hayatı tek başıma sürdürmeye çalışıyorum. Büyük kızım huysuz aksi memnuniyetsiz bir çocuk. Psikologa gidiyoruz. Küçük kızım 17 aydır hiç bşr gece uyumuyor. Tükendim bittim hayatı tek başıma sürdürmekten kimsem yok ağladım sürekli, uykusuzluk beni mafetti. Acile gidiyoruz 4 kişi kimsem yok ki birini bırakayım. Kızlarımın arası 4 yaş. Büyükte o kadar büyük sayılmaz yani. Üstelik diabetli yememesi onu da beni de çok zorluyor. Eşimin işi izin kaldırmıyor maalesef belki ayda bir işe gitmiyor. Hafta sonu öyle imreniyorum ki beraber geçiren ailelere ama bizim iş en çok hafta sonu yoğun. Neyse uzatmayayım sonunda doktora gittim baktım sıyırıyorum gittim ve iyiki de gitmişim. Tek çözüm doktor. Bazen bedenimiz gibi ruhumuzda hasta olabiliyor P

Bir şehirde yapayalnız yaşamak da zor bir şey. Yardım edebilecek ailesi yok yanında. Duygu durum değişiklikleri normal tüm bunlar göz önüne alındığında

Duygu değişimleri çok normal lohusalık öyle 40 gün falan değil, o ruh hali bazen seneler sürebiliyor maalesef, her şey mükemmel olsun derdinde olmayacak bir kere, bunun için psikolojik yardım alması lazım rahatlaması lazım, eşi her şeyine yardım da etse o yorgunluk hali başka bir şey ruhsal yorgunluk yani Arkadaşınızla çok samimiyseniz psikolojik destek alamsı için ikna edebilirsiniz.

KEsinlikle.. Aynende söylediginiz gibi valla..

Çok zor nereden tutsan elinde kalıyor

Çok haklısınız.. Önce bebegini düzene sokmalı ki kendide motive olsun B _bilgehan_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Keşke işi bırakma imkanı olsaydı. Çok zor gerçekten.

Vücut ve ruh olarak tükenmiş, bitmiş bir haldeyken mecburiyetten çalışmak ne demek çok ama çok iyi bilirim.. Allah yardımcısı olsun. Dr dan yardım alabilir yani bir uzmandan. Ama şanslı ki sizin gibi bir dostu var. P

bence şu dört günlük tatili iyi değerlendirsinler.. 29 ekimden bahsediyorumm... yoksa tehlike çanları çalıyor gibi gözüküyor. Mutluluki Mucize 1 di şimdi 2 oldu

Maça gitmek çok basit görünebilir ama kadın hiç nefes alamıyorken, baba keyfiyen yarım saat bile geçirse, inanın annenin gözüne çok bakıyor. Mesela dün benimde bebeğim sürekli kucağımdaydı ve bir ara başa çıkamadığımı hissettim. Elimde olmadan da gerildim ve eşim eve geldiğinde direk ona sarmaya başladım. O ne yaptı peki, karnını doyurup maça gitti. Arkadaşın için bu ne anlama geliyor çok iyi biliyorum. Eşlerin desteğine çok ihtiyacımız var. Bebekle ilgilenmek değil sdc. Hem ev işi hem dışarı da geldiğinde insan nefes alacak vakit bulamıyormuş gibi hissediyor. Kadın ne kadar sorumluluk yükleniyorsa erkeklerinde aynısını yapmaları gerekiyor. Ne o ev sdc kadına ait, ne de o çocuk. Arkadaşının şu an yapacağı profesyonel destek almak ve kendine kesinlikle ortamını değiştirecek faaliyetler bulmak. Bunun içinde bebeğini ya kreşe verecek, ya da geçici saatlerde bakıcı ayarlayıp, kendine zaman yaratacak. Asıl olması gereken eşinin desteği ama ben bile buna çözüm bulamamışken, arkadaşın için bir şey diyemiyorum. Kendi için bir şeyler yapması gerekiyor. P

Arkadasiniz ya kendi ailesinden yada esinin ailesinden birini yardima cagirsin, en azindan bi 15 gun icin gelsinler cocuk sorumlulugunu biraz ustlensinler o da o sirada biraz kafasini dinler kendine gelir diye dusunuyorum.. Yani suan icin tek cozum yolu ailelerden birinin yardima gelmesi gibi gozukuyor

Bunu ancak eşi yapabilir, sizin yapabileceğiniz bir şey yok gibi. Ancak erkekler bu konuda çok duyarsız malesef. "Ben çalışıyorum bir de evde mi iş yapıcam" modundalar.

Çocuğunu iyi bir kreşe versin.. 3 aya kalmaz toparlar çocuk kendini.. Haftada bir evine yardımcı alsın temizliğine yardım etsin.. Kendine bakmaya başlasın, Arkadaşlarıyla vakit geçirsin mesela öğlen molasında.. Evin işleri için kendini tüketmemeyi öğrensin.. Kocasını da çok kafasına takmamaya çalışsın.. İstediği saatte yatsın istediği saatte kalksın...

Annesi ya da kaynanasıyla arası iyiyse arada onlar gelip baksa çocuğa? Arada bir yükü azalır kendine zaman ayırırsa dinlenir . push ; Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

ilk mesaj günceldir arkadaşlar bir okurmusunuz Kaizen

5 yılı doldurmaları gerek burda torpil filan aradık ama şu karışık dönemde çıkmadı tayinleri. Zaten eşinin işinden dolayı memlekete tayinleri çıkmaz. B _bilgehan_ Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aynen öylee

ailelerin olduğu şehire tayin istesinler.. bu durumda yapılacak en doğru hareket bu...

bence bebeği bir düzene oturtmak lazım her akşam aynı saatte bebeğe duş aldırıp karnını doyurup uyutmalı eşiyle güzelce konuşmalı hayat eşitlikten yana deildir kadın daha çok yıpranır ama eşin desteği elinden geleni yapması önemlidir..

Bebeğine bir düzen oluşturmalı. Kendi yapamıyorsa profesyonel destek almalı. Ardından kendi içinde destek almalı. Kesinlikle anne için şart bu. Çünkü her şeyin altından kendi başımıza kalkamıyoruz. Aile büyüklerinin yardımı olacaksa gelsinler. Yoksa yerlerinde kalsınlar. Eş için denilecek bir şey yok. Nasıl işlerine geliyorsa öyle devam ediyorlar. Aşağı yukarı aynı sorunları bende yaşıyorum. İşe başladığımdan beri her şey bana bakar oldu. Destek almaya karar verdim. Daha öncesinden beni tanıyan doktorumla görüşeceğim yeniden. Başka bir çözüm yolu bilemiyorum.

Ah olsa işte.. Borçtan dolayı ayrılamıyor ücretsiz izine.. Elimden birşey gelsede bir gün güldürebilsem yüzünü motive edebilsem o bile yeter yani.. X xDerinMavix