bugun bır ögrencımın yanına oturdum.. ensesi mosmordu.. daha agzı sut kokuyor onların ya... noldu bynuna dedım de, ögretmenım annem dun sıktı boynumu dedi.. fazla mı tepki verdim ben bılmıyorum.. mudure göturdum boynunu göstererek.. aman hocanım uzulme dedi, ben annemden masayla dayak yerdım dedi. dövulmez tabi ki.. o kücücük yurekler.. ben annelerınden bıle kıskanırken.. bagırıyorum bazen... kızıyorum böceklere.. ama sevıyorum onları... bazen canımı verecek kadar.. hic dayak yemedim okul yasantımda.. sanırım ögretmenlerıme bu yuzden tapıyorum..

canım ben de bir öğretmen olarak katılıyorum. ben ki cok fazla dayanamayacak bir duruma gelip de öğrencime bağırdığımda o gece uyuyamayan biriyim. disiplin döverek söverek verilmiyor. onlara ilgi ve sevgi gösterilince kendilerini değerlerini görüyorlar. saygı duymaya baslıyorlar. onlara bir 'canım' dediğimde yüzlerini görmek cok güzel... antrenor Profesyonel

ben de bi öğretmen adayıyım körpecik bedenlere nasıl davranılması gerektigini ögrenmeden nasıl öğretmen olabiliyolar bu insanlar pedagojik formasyon görmüyor mu hiç ne acı... yazık... yazdıkların çok dogru öğrenci okula başlarken 1hangi okula yazıldıgı değil hangi öğretmenin okutacagı" önemlidir bunu hala bilmeyenler var realist

Bu yazılanlardaki gibi de öğretmenlerimiz var ama ayrıca yeri doldurulamacak kadar pırlanta gibi öğretmenlerimiz de var. Kurunun yanında yaş da yanmasın derim arkadaşım!

Süper bir yazı.. Hiç unutmam ilkokulda öğretmenimiz bir arkadaşımızı tahtaya çıkarıp tekme atmıştı..:çok üzgünüm: Söylemesi ayıp bana da kızıp anahtarını fırlatmıştı:1shok::roflol: Ay sinirlerim bozuldu ya unutmuştum valla yazını okuyunca aklıma geldi.. İşte bu sebeplerdendir ki ben okulda ki öğretmenlerimi ve antrenörlerimi hep gözlemleyip nasıl bir antrenör olmam gerektiğini, çocuklara nasıl yaklaşılması gerektiğini çok iyi anladım.. Bu gerçekten önemli bir konu. çedene papatya