6 aylık hamile halinizle yapmayın siz yapmayınca emin olun yapılır. ben hamileyken yapmadım eşim baktı ki yapılmıyor ama yapılması gerekiyor kalktı yaptı. biz kadınlar sanıyoruz ki biz yapmayınca olmuyor ama biz yapmayınca da oluyor bırakın hamileliğin keyfini çıkarın

Çocuk olduktan sonra daha da iş çıkacak ve daha da yorulacaksiniz. O yüzden alışmaya başlaması şart. Ben ve eşim çalışıyoruz. Oğlan şuan okulda ama hafta sonu ve hafta içi akşam evde olduğumuz Birlik olduğumuz her vakit afedersin popom koltukla tanisamiyor. Eşimin de genelde oyle. alisacak yani bunun yolu yok. Ama süre aralığı verebilirsiniz. Yani acil şeyler hariç şimdi markete git değil de, bugün market görevi sende gibi. cop atma onun işi olsun mesela ister sabah kalkınca atsın ister yatarken.. düzene oturtun biraz. Bı de son aylar da siz pek iş yapamayabilirsinjz. Ben çok agirlasmistim mesela. Bı de erken doğum riski vardi her işi o dönem eşim yaptı. Ortak sorumluluktur bu. Hayat paylaşıyorsunuz

Evde işlerin bu kadar askeri nizamda olmasına karşıyım. Beli tutuksa yapmasın ne acelesi var? Sonra yapılır ölüm kalım yoksa. Veya sizin bir sorununuz varsa beklesin dursun candan değerli değil. Yapılır illa ki. Bu kadar gerilmeyin daha çocuk olacak ortalık iyice kopacak. Biraz daha relax olun. Ortalığı çok b k götürürse en kötü birini alırsınız toparlar. Biraz aksasın ama huzur kaçmasın strese gerek yok.

Tembel degilde rahatina duskun bence. gercekten o gun degil ertesi gun isinizi halledin sizde. O rahatina duskunse sizde hamilesiniz bebeginizi kendi sagliginizi dusunun o belim agriyor diyorsa siz daha abartarak bi yerinizin agridigini soyleyin is belki aksar ama bir sekilde siz degil onun yapmasini saglayin.

Çocuk doğduğunda işler içinden çıkılamaz bir hale gelecek. Kendi rahatınızdan olacaksınız, adam eskiden beri böyleyse şimdi değişmesini beklemeyin

Merhabalar. Eşim aslında günlük birçok şeye yardım ediyor. Sofrayı ben kursam o toplar. Evi dağıtmaz etmez ama evin ağır işlerinde bazen beni çileden çıkarıyor. 6 aylık hamileyim. Benim belim de ağırsa yorgun da olsam napılcaksa yapmaya çalışıyorum. Ama eşim kendini zorlamıyor. Beli ağırsın markete gönderemiyorum. Geçen bir şey istedim. Yapmak istemiyormuş. Ben de neleri istemiyorum ama yapıyorum. Hiç nazlanamayacak mıymış, hiç toleransım yokmuş, kavgada da öyle diyor. Mesela bana bugün iş için araba lazım oldu kırk yılı başı. Belim de tutulmuş vaziyette. Toplu taşıma kullanmam çok zor bu durumda. Uykusuzum da. Ama işe geç kaldi diye arabayı aldı gitti. Yarın halledermişim. Bazen kendi rahatını benden önde tutuyor. Ailesi çok tembelliğe alıştırmış. Şimdi yaptıklarina bile herkes şok oluyor. Ama benim aklım yapmadıklarinda. Aşırı sinirlendim de sakinleşmeye çalışıyorum. Ona bir şeyi bıraksam o iş kalıyor. Vaktinde olmuyor. Ben de çalışıyorum vaktinde yapılmayınca evin düzeni olmuyor. Bazen hala küçük bir erkek çocuğu gibi davranıyor.. Napmam lazım.. Nasıl davranayım

Erteleyebileceğiniz bir işse arabayı alması normal değil mi ama? Bence de tembel değil rahatına düşkün. İki seçenek var, ya kavga gürültü değiştireceksiniz ya uyum sağlayacaksınız. gizemliasli