normalde harika bir eş. üstüme titrer. sadece bu yemek konusunda huysuz gerçekten çok huysuzşutarafagitti. hep bu yüzden çıkıyor kavgalar. sinirlenince de ağzından çıkanı bilmiyor çok kırıcı şeyler söyleyebiliyor:mymeka:. işte o zaman beni çok üzüyormafoldumben

tatlım şu yazdıklarını aynen bende yaşıyorum sürekli sorun olarak görüyor beni biliyorum nedeni de ailesi annesiylede babasıyla küçük görümcemle iyi anlaşıyorum ama ablasıyla evlendikten sonra yaşadığımız tatsızlıklardan dolayı bütün ailesini sevmiyorum onlardan uzak duruyorum diye düşünüyor halbuki hiç öyle bir şey yok bi kaç gün annesine gitmeyelim vay efendim ben ne biçim biriymişim annesini hiç arayıp sormamışım gidelim dememişim kvalidem kolunu kırmıştı, iki hafta önce çıktı alçıdan, hafta içi sürekli gittik müsait olduğumuz akşamlar hep ordaydık bi hafta yıllık iznim vardı geçen ay, kolu kırık diye kvalidemde kaldık evden çıkamadım hatta mutfaktan çıkamadım bi gün dinlenemedim geleni gideni bitmedi hizmetini ben yaptım yine yaranamadım ayrıca benim eşimde çok ilgisiz seviyorum diyor ama hiç belli etmiyor ben içeride saatlerce ağlarken o tv başında eğlenebiliyor şarkılar mırıldanıyor vs o her zaman kendi istedikleri olsun istiyor benim dediklerimde oluyor elbette ama onun istedikleri olmayınca mutlaka tatsızlık çıkıyor kavga ediyoruz dün ki gibi yani arkadaşım tek sen değilsin eğer bunun bi çözümü varsa ne olur bana da söyle bıktım artık aşık olarak deli gibi severek kavuşmayı beklediğim adam bu değil ya bu olamaz inanmıyorum yaşadıklarıma

hayatımda yaşadığım en büyük pişmanlık bu adamla evlenmekle oldu 2 sene oldu evleneli ve ben evlendiğim ilk ay pişmanlık bayrağını taşımaya başladım şuan içimde ona karşı nebir sevgi ne saygı ne iyiye dair bir duygu var hepsini elleriyle parçalayıp çöpe attı resmen şimdi beslediğim duygu ise büyük kimsenin tahmin edemeyeceği kadar büyük bir NEFRET evet o severek evlendiğim sevdiğim aşık olduğum insandan ölesiye öylesine nefret ediyorumki buna kelimeler bile yetmez boşuna dememişler büyük sevgiler nefret doğurur diye evlendikten sonra herşey değişti hemde tam anlamıyla tekrar onu sevmem için hiçbişey yapmadı hatta neftretime nefret kattı o kadar doluyumki bu konuda

Eşin evlenmiş hemen her insanın aklından geçen şeyi sesli düşünmüş canım. Aynı şeyi ben de yapmıştım ordan biliyorum:hulya: Sen de kabul edersin ki flört dönemiyle evlilik çok farklı.. Evlenince bi bocalıyosun, böyle hayal etmemiştim ben falan oluyosun. Eşin de o dönemi yaşıyor bence.. Bir sürü zorluklarla mücadele edip evlenmişsiniz, eşin de muhakkak farklı hayaller kuruyordu, herşey çok güzel olacak sanıyodu, öyle olmadığını anlayınca da.. Geçici bir durum olabilir, bence bu kadar üzülme.. Eşinin dediği gibi seninle alakalı değildir bu durum, evlilik gerçekten herkese göre değil. Bir çok insan bocalıyor, evlenmeseydim bekar kalsaydım daha mutlu olurdum diye düşünüyor. Nelya

selam kızlar.. böyle bir topik açtım çünkü... eşimle çok severek evlendik...7 sene evlenmeyi bekledik.. tüm zorluklarla mücadele ettik.. hatta evlendiğimiz gün bile içimiz buruktu.. ama ne oldu sonuçta evlendik.. yuvamızı kurduk.. çocuğumuz oldu... bana muhabbet esnasında söylediği söz'' bir daha dünyaya gelsem evlenmezdim.. ama çocuğumun olmasını isterdim.. belkide evlatlık alırdım.. sakın bu sözleri şahsi algılama...!!!!'' bu nedemek şimdi.. çok üzüldüm böyle düşünmesine.. ama demekki 3 senede öyle bıkmışki benden bu kelimeleri söyleyebiliyor.. belkide benimde hatalarım oldu... annesiyle ailesiyle pek anlaşamadım.. hep sorun oldum.. beni görünce şuan hissettiği şey belki SORUN olmamdır... ama bilmiyorum.. sadece düşünüyorum.. belkide fırsatım olsa.. gidecek yerim olsa boşanmayı bile düşündüm dün... ama yok...:1no2:

evlilik cok güzel bişe ama zor taraflarıda var sabır gerektiriyoo insanı büyütüyo resmen fedakarlık istiyoooooo her zaman büyük sorumluluk Zehranur

haklısın içime atmayıp konuşmam lasım- konuşmanın yönünü değiştirmesine izin vermeden bu sefer.. o kadar çok korkuyorum ki onu kırmaktan üzmekten-- 10 yıldır tanıyoruz birbirimizi 2 yıllık evliliyiz ama daha3 kavgamız olmamıştır onunla dedim ya kırmaktan korkuyorum ama sonuçta kırılan ben oluyorum. zaten günde en fazla yarım saat dışarda görüyoruz birbirimiz birde pazarları yarım gün. belki en büyük etken bu iletişim sorununun belki o yüzden aşamadım henüz konuşma alışkanlığı edinemedim H

Canım yemek kursuna falan gitsen. Ne dersin değişik yemekler öğrenirsin hem. . push ; KIZILCIKLI Kıskandığım

birebir olmasa da benzer sorunlar yaşıyorum bende. bana karşı hiç hassas değil mesela- o dillere destan aşk yaşadığım örnek göstrilen adam : yemek esnasında boğazıma bişi kaçsa tıkansam soğuk kanlılıkla sadece bana '' su iç geçer'' diyen- kavgalı olduğumuzda ben ağlarken tv başından kalkıp gelmeyen, mutsuz olduğumda neyin var demeyen son derece duyarsız bir adam olup çıktı eşim. ve çok üzgünümki bizim hiç bahanemiz yok- ne aile geçimsizliği nede maddi sorunumuz-kendi iş sorunu hariç-- ondan maddi olarak hiçbir harcamam olmadığı gibi talebim bile yok ne üst baş ne ev alışverişi ne takı... hala kendi giderlerimi kendim karşılıyorum- arkadaşlarımızla gezmeleri bile ben düzenliyorum ev alışverişlerini kendim yapıyorum. .. vs vs... yani evde üstlendiği hiç bir sorumluluk yok- tek yaptığı tv izleyip uyumak duş alıp giyinip evden çıkmak.. bu esnada ne muhabbet ne birşeyi paylaşmak 4 aylık hamileyim herşeyi yanlız yaşadığım gibi bunuda yanlız yaşıyorum. neden evlendin benimle- mutsuz etmek içinmi üzmek cezalandırmak içinmi- halbuki daha mutlu olacaktık konuşup hesap sorabilsem- dinlese anlamaya çalışsa bu kadar mutsuz olmuycam- inanıyorumki beni seviyor bende halen onu- bu hale nsıl geldi anlamıyorum

bende bir birikim oldu.. onun hareketleri çok canımı sıkıyor.. ben bir odada ağlarken üzülürken eşim diğer odada tv seğredip kahkahalar atıp çay içebiliyor.. çok bunaldım artık.. monotonluktan.. ilgisizlikten.. çok seviyorum diyor ama hiç sevgisini göstermiyor bana... tabiki boşanmak hemen olmamalı.. belki duygusallaştım çok fazla.. ama hareketleri beni umursamaması beni çileden çıkarıyor.. uzaklaşmaya.. onadan uzak kalmaya ihtiyacım var..1 ay 2 ay.. nebilim ne kadar olursa.. ama çocuğuma kıyamıyorum.. o kadar seviyorki babasını.. ayrılamıyor ondan.. yüzü gülüyor onu görünce.. bilmiyorum ne yapmalıyım.. gidecek yerim yok.. çok yalnızım...

Bende 3 yillik evliyim kimseyi dinlemeyip de evlendigim icin ve onunla Hollandaya geldigim icin cok pismanim ve bunu kendinede defalarca soyledim tartistigimizda gidicek hic kimsem yok onun ailesinden baska:1no2: Ve bana senden asla cocuk yapmam diyen bir adam bu 3 ay once ayrilik karari alarak turkiyeye gelmistim ama ona kiyamadigim icin buraya geri dondum ama hic bir sey degismedi 2 hafta sonra yine kavga biktim artik. Su 3 yilim tabi bunu bide 2 yil oncesi var 5 yildir hep hayal kirikligi, hep goz yasi, hep pismanlik.

nedir bu erkekleri 180 derece değiştiren anlamıyorum bi imza mı sadece F firildakmerdane

ben 3 aylik evliyim ama 3 aydir soyluyorum keske evlenmeseydim, bu esimi sevmedigimden degil, sadece evlilik cok sorumluluk isteyen, fedakarlik isteyen bir sey. onun icin alinganlik yapma derim ben. tabiki karsi taraftan boyle sozler duymak hic hos degil, ama eminim seni uzmek adina bole bisey solemez. Nelya

keşke evlenmeseydim diyorsun... ama o 7 yıl öncesine dönsek yine aynı şeyi yapar ve evlenirdin 'o çok sevdiğin' kişiyle... o anki duygularınla bundan farklı bir durum olmazdı emin ol... ki zaten 7 yıl önce onunla evlenemesen nasıl üzgün nasıl perişan olurdun bi düşün... belki de şuan burda farklı bir konuda derdini açardın... mesela 'evlenliyim ama onu hiç unutamadım hep içimde ukte oldu' veyahut onu unutamayıp bekar kalırdın... o yüzden onca sene uğraş verdiğin bir aşk için şuanda pişman olma..:1closedeyes:.

Valla canım bana da eşim keşke evlenmeseydm dese ben de şahsi algılarım... ne biliyim... içim acır yani. evlilik zor zanaat ama böyle birşey demesini gerektirmez ki..

Arkadaşlar, neredeyse dokuz yıllık evliyim. Eşim ne ailesinden dolayı beni rencide etti, ne yemek beğenmediği için, ne de başka sebeplerden.. Bir insanın yüzüne bakıp keşke evlenmeseydimi ben şahsi algılarım.. Ne demek ya.. ımzayı atmadan kimse eşim, o hala. O yüzden burada kişilkler çıkıyor açığa. Sanırım sağlam karakterde olanlar değişmiyor. Ama kişiliği oturmamış erkekler haliyle aileleri yüzünden kırabiliyorlar eşlerini.. Eşime çok rahatlıkla annen gelmesin, ya da çok kaldı gitsin diyebilirim. Orta yolu bulmak için didinir o da.. Aynı şekilde anneme gideceğim zaman ona gelmek istemiyorsan, sıkılırsan beni almaya gel sadece, biraz oturursun çıkarız da diyorum.. Özetle, evliliklerin hepsi böyle değil, erkeklerin de. Belki de gençtir eşleriniz.. Zaman gerekiyordur olgunlaşmaları için.. Neyse, uğraşın kızlar, didinin... Kendinize laf söyletmeyin ve söylemeyin de. Aynı evde tahammülsüzlükler olacaktır mutlaka, siz tahammül sınırlarınızı zorlayacak tavırlar karşısında sükunetle verin dersinizi. Ama iş saygısızlık, şiddet, hakaret boyutlarına geldiyse de ezdirmeyin kendinizi.. Çekip gideceğinizi bilsin eşiniz. W

Işte düğün öncesi aileleriyle problem yaşayan insanların evlendikten sonra aralarındaki saygı ve sevgi bitiyor belki genelleme yapmak çok doğru değil ama her iki tarafın akıllı davranıp sorunları oturup konuşup barışı sağlamak gerekiyor yoksa bu huzursuzluk bir ömür boyu devam ediyor F firildakmerdane

seni kutluyorum anca bu kadar güsel bir yorum yapılırdıalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkisalkis

canım o kadar kafana takma belki aklında o an başka birşey vardır bende eşimi çok seviyorum 2.5 yıllık bir ilişkimiz vardı sonra nişanlandık ve 1.5 yıl nişanlı kaldık 1 sendedirde evliyiz 2 aylık bir bebeğimiz var. bende bazen diyorum bişeye canım sıkıldığında yada eşimin yaptığı bişeye üzüldüğümde keşke evlenmeseydim diye ama dediğim gibi bu eşimi sevmediğimden değil bazen duygusal geçişler yaşanabiliyor takma kafana F firildakmerdane

bu denli nefret etmenize neden olan sey nedir? eger bu kadar cok nefret ediyorsaniz ayrilmayi dusunmuyormusunuz? biliyorum ayrilma karari almak kolay degil ama insan nefret ettigi biriyle yasayarak kendine zarar verir... hayat cekilmez olur Misir_Prensesi

Canım benim, bunca zorluktan sonra evlenip, yuva kurmak ve bu sözleri duymak seni tabii ki derinden yaralamıştır ama hemen olumsuz düşünme. Belki de bir bütün olarak yaşanan sorunlardan istinaden öyle söylemiştir.. Keşke sorsaydın, en azından içinde kalmazdı.. Ayrıca annesi ve/veya ailesiyle geçinememek tek taraflı değildir bence.. Bu sorunu yaşayan sadece sen değilsin. Tabii evliliğe olumsuz olarak yansıyabiliyor ama burada eşine de büyük bir rol düşüyor - dengeyi kurmak. Sen eşinin hatırı için ailesiyle bir araya geldiğinde alttan alacaksın, yeri geldiğinde de onlar da oğullarının hatırına.. Bu laf üzerine boşanmak olur mu hiç, 7 yıl türlü zorlukları aşmışsınız, yuvanızı kurup çocuk yapmışsınız; o kadar basit mi yani? Evlenmek, yuva kurmak çok kolay, önemli olan bunu sürdürebilmek.. Bu durumu boşanma nedeni olarak görmüyorum. Eşinle güzel güzel konuş, üzüldüğünü, alındığını paylaş - onun böyle düşündüğünden haberi bile yoktur canım.. Allah huzurunuzu bozmasın.. C Cemre

bende esime bunu zaman zaman soyluyorum... o da git bosan o zaman diyor:) ama bu konu artik aramizda saka konusu oldu... neden keske evlenmeseydim dedigimi biliyor cunku, ailemden coooook uzaktayim, kucucuk yasimda(19) duyanin bir ucuna gittim ailemi birakip. babam vefat etti ben evlenmeden once, annem yalniz yasiyor... evlenipte onu yapayalniz biraktigim icin kendime cok kiziyorum... bir de pek arkadasim yok maalesef... yalnizlik cekiyorum... cok bunaliyorum... okula gidiyorum bir de okul stresi var, okuldan yorgun argin geliyorum hergun, evin kapisini bana annem acsin istiyorum, eve girince onun yemek kokularini duyayim ve yemek icin can atayim istiyorum, hasta oldugumda yataktan basimi bile kaldiramazken evde yapayalniz oylece hasta ve ac bir sekilde yatagimda yatmak istemiyorum... yanimda birileri olsun istiyorum... sadece esim yetmiyor... belki de ailemden cok kucuk yasta ayrildigim icin, doyamadigim icin hissediyorum bunlari ama esime keske evlenmeseydim lafini hep soyluyorum ve sanirim artik bu lafima alisti :bbo: karman

Allah sabır versin canım ya, bunları okudukça ve çevremde gördükçe evlenmekten korkar oldum. erkek milleti genelde böyle sanırım, herkes aynı şeyden yakınıyor. off offkaydirigubbakcemile

hemen alınganlık yapma güzelim ya önce bi güzelyuvasını yap hesap sor ne demek istedin diye ki belki adam yıpranmıştır yaşadıklarında onları tekrar yaşamayı istemez o manada söylemiştir cevabını veremezse o zaman ufa ufak canına okursun hemende ayrılmak boşanmayı düşünmek ne oluyoki

Kusura bakma ama seninki tam sopalıkmış canım. 7 aylık kadına yapılcak şey mi bu çok sinir oldum. Demek yemek beğenmiyo beyefendi.. Ben senin yerinde olsam ayaklarıma kapanıp gönlümü alana kadar ona asla yemek pişirmem :umursamaz: Kendini ve bebeğini düşün canım, o koca müsveddesine de haddini bildir lmaz: B

neden içinde bu kadar tutuyosun neden anlatmıyosun dinlemiyo die bişi yok dinleticeksin ağlayacaksın zırlayacaksın gerekirse sakin olacaksın gerekirse bağıracaksın ama kafasına vura vura mutsuz olduğunu anlatacaksın... bir dinlemeycek ikincide kulak arkası edecek ama üçüncüde bunu yapamayacak... benim eşimle çok güzel bir evliliğim var fakat maddi sıkıntılar diz boyu... birde eşimin bir knuda zaafı var ne güzel atlatmıştık bunu... tekrar başladı ve ben önce karşıma aldım konuştum tekrarladı bu defa kavga ettim tekrarladı en son ne yaptım biliyormusun... ondan önce gelmiştim eve ve kapıyı kilitledim dış kapıyı alttan açabiliyo ama mandalı açamıyo tabi... açmıyorum dedim açmıyorum burası dingonun ahırı deil bende senin kölen deilim bağırdı çağırdı rezil oluyoruz dedi olma dedim düşürme kendini bu hallere... ben burda sana adam gibi anlattım dinlemedin ağladım dinlemedin... o zaman sen bunu hak ettin... ben sahipsiz deilim aşık evliliği yaptım senin mutluluğun kadar benimkide önemli... ben eşşşeeekkkk başımıyım burda... aradan bikaç gün geçti ertesi gecede çakır keyifti zaten ağladı ben eşeğim die... şimdi hala dalga geçiyorum nasıl eve almadım seni die... biraz dişinizi gösterin ya mutsuz olmak için evlenmedik hiçbirimiz...