Arkadaşlar 10 gün önce sezaryen doğum yaptım. İlk iki üç gün baya kötüydüm. Şuan çok şükür iyiyim. Annem yanımda. Doğumdan önce geldi on gün sonra filan gidecek. Sonra kayınvalidemler gelecek. Ben doğum yapıp eve geldiğimizden beri evde çok sıkılıyorum, bunalıyorum. Bütün günüm emzirme bebek uyutma ve alt değiştirme ile geçiyor. Gündüz birkaç saat uyuyorum. Doğumdan önce eşimle çok gezerdik sanırım o yüzden şuan çok zorlanıyorum. Yanlış anlaşılmasın lütfen bebeğimi çok seviyorum. Her akşam sıkıntıdan ağlıyorum. Bazen eşim dışarı dolaştırmaya götürüyor beni. O esnada bebeği uyutup anneme bırakıyoruz. Yarım saat sonra filan geliyoruz. Ama bu seferde dışarı çıkınca yüzü hep gözümün önünde oluyor onu bırakıp dışarı çıktığım için vicdan azabı çekiyorum. Bu bunalma hissi de içimden gelen bir şey engel olamıyorum. Sanki eşim beni eskisi kadar sevmiyor gibi geliyor. Eşime beni lohusalıkta idare et hiç tartışmayalım diyorum. Tamam diyor ama küçük şeylerden yine de tartışma yaşıyoruz. Oysaki ben bu dönemde sadece anlayış bekliyorum. Annem gidince kayınvalidemler gelecek kayınbabam da gelecek ve en az 20 gün dururlar. Onlar varken emzirme zamanı filan sürekli yatak odasına tıkılacağım ve iyice bunalırım diye korkuyorum hepsini kafama taktım. Onlar varken ev işleri nasıl olacak onu düşünüyorum. Şuan ben hiçbir iş yapmıyorum her şeyi annem yapıyor ben sadece bebeğimle ilgileniyorum. Ama kayınvalidem annem gibi iş yapamıyor biraz yaşlı. Çok bunaldım. Lohusalık dedikleri bu mu? Her akşam ağlama krizine girmek istemiyorum. Ve en önemlisi eşim bu dönemde benimle hiç tartışmasın istiyorum. Lohusalıkta siz neler yaşadınız? C captain price erkek

Anladım, aslında şartlar aynı değil, anneniz hem tek başına gelmiş hem evin işini ve yemeğini yapıyor. Elbette eşinize senin ailen az kalsın demek de zor. Bu durumda eşiniz, ailesi geldiğinde daha fazla sorumluluk alacak. Bir de anneciğinizden rica etseniz, buzluğa koymak için biraz yemek hazırlığı yapsa? Eş ailesi sizdeyken temizlik için haftada 2-3 yarım gün bir hanım çağırsanız?

Yeni bi yasama ayak durmak biraz zor her anlamda evet lohusalikla ilgili kaygilariniz kv kp gelince zaten toparlanirsin baslarsin agir olmasada isini yapmaya onu sorun etme zaten hic kimsenin kvsi anne gibi olamiyor bebekli hayatta boyle gidecek ama zamanla alisirsin kendine sorun etmemeye calis

Sizin aile yapınız siz daha iyi bilirsiniz. Muhtemelen gelme deme şansınız olsa zaten derdiniz. Burdan ona gelme buna kalma demek kolay ama ben öyle demeyeceğim. Benimde bebeğim 2 aylık. 1 aylıkken kv vefat etti. Öyle kalabalık bir cenazeydi ki. Ama ben sadece bebeğime odaklandım. Gerisi hallolur dedim ve halloldu da. Yani demek istediğim psikolojinizi yıpratmayın bence. Kaçınılmaz ve değiştirilemez şeyler için kendinizi heba etmeyin bırakın dünya yansın sizin sevdiğiniz bir bebeğiniz var bundan daha güzel ne olabilir. Eş konusunda bende sizin gibiydim hala tam geçmedi. Her dediğine alınıyordum hala da oluyor ara ara. Bunların geçici şeyler olduğunu bilin yeter. Niye böyleyim diye kafanıza taktıkça bunalırsınız. Eğer eşinizle iletişiminiz iyise ona anlatın bol bol loğusalığı psikolojik olarak zor bir dönemden geçtiğinizi. Erkekler bazı şeyleri söylemeden akıl edemiyor ama anlayışlı biriyse işe yara. Sağlıkla ve sevgiyle büyütün bebeğinizi.

Size diyeceğim tek şey, bu günler bir daha gelmiyor. O mis kokuları ekstra mis kokuyor yeni dogduklarinda, çok korunmasız çok masum oluyorlar. Elleri bile bir başka güzel. Her saniyenin tadına varın. O söyle olmuş bu böyle olmuş boş verin, gerçekten hiç değmiyor. Bu günler de geçecek, her geçen gün gibi. . push ; Yokuspokus

+ olarak kocanız tartışır. Sanırım o evde söz hakkınız yok. Herkes alıngan ve sizi düşünen de yok. Enteresan.

ya ben bu forumda görüyorum bu kadar başkasının evinde yaşamaya hevesli insanları. ne kadar düşüncesizlik yeni doğum yapmış kadının başına 20 gün üşüşmek.

Bebeğe ek birde kv ve kp hizmet etmek için kmi cağırıyorsunuz... berbat günler sizi bekliyor haberiniz olsun... hizmet bekledikten sonra niye gelecekler ki

Annen varken buzluğa birkaç şey koydur mantı köfte falan. Ve mümkünse kaynanan hele ki yaşlı yardımcı olamayacaksa gelmesin eşinle konuş. Geliyorsa da 3 gün kalıp gitsin. Ben de tek başımaydım ilk bir hafta sonra annem ablam geldi 9 gün kalıp gittiler. Zor oldu ama her şeyi eşimle hallettik. Kaynanam yüzünden evliliğimizdeki iki büyük tartışmayı lohusalığımda yaşadım. Biri ilk haftada diğeri de 3. haftada. hiç unutmam... Ertesi sabahında sağınca 60 CC çıkan süt 10 CC zor çıkmıştı. Neyse gelip geçti çok şükür. Ne olursa olsun geçecek bu günlerin bunu unutma. Sakin olup bebeğine odaklan. Biraz daha iyi olacak zaman geçtikçe. O zaman bebeğini da alır çıkarsın baharda güzel olur havalar. Ama bebeğini şimdi de alıp çıkabilirsin eve kapanma.

Annem onu istemiyorum diye düşünüp alınır, kayınvalideme dersem de eşim annemler de bebeği görmeli der C captain price erkek

Anneniz de 3-5 günden fazla kalmasın. Teşekkür edin gönderin. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bu lohusalık evet. Bebeğim doğunca, dağa taşa kaçasım gelmişti, böyle gidip günlerce sokak sokak gezmek, asla eve girmemek filan ve ne zaman içim açılsın diye eşim beni dışarı çıkarsa, 10 dkya bir evi arardım "Bebek nasıl, ağladı mı?" vb diye, takıntı halinde. Gezmemiz de yarım saate kadar son bulurdu "Eve gidelim bebeğimi görelim, kesin beni arıyor" diye. Vicdan azabı başardı gezemezdim. Hakkını ödeyemem, operasyona giren bir ebe hemşire vardı, sağ olsun hastanede beni az eğlemedi sürekli ota bka ağlarken. Delilerle lohusalara ilişilmez, her şeyi hoş görülür her şeyine he denir derdi. Ben de "Ben hem deli hem lohusayım abla" diye ağlardım, "O zaman her şeyde iki katı haklısın" diye teselli ederdi garibim napsın kaç çeşit manyak gördü kim bilir. Geçecek bu günler, tadını çıkarın.

Vallahi iyi cesaret eve birilerini kalmaya çağırmak. Lohusalığımın 3. Günü, evde bir bebek 1 çocukla yalnızım. Ne sendrom var ne bunalma. Bugünde dışarı çıkacağım. Çocuğu neden çıkarmıyorsunuz? Sizin şöyle bi turlayıp gelecek hiç alanınız yok mu? Beklemeyin eşinizi. Birde eşim benimle tartışmasın endeksi neden? Niye tartışsın ki zaten?

Ben de umarim sizin gibi yapabilirim. Cunku oglum kolikti ve disari cikmak mumkun olmuyordu. Birkac kez denedim. Hepsinde aglama krizleriyle eve donduk. Umarim kardesi onun gibi olmaz. Konu sahibi arkadasim. Hayirli olsun. Bebegini saglikla buyut. Tabi ki gelsinler torunlarini gormeye ama esinle konus, eger yardimci olamayacaklarsa senin icin hem bebekle ugrasip hem de onlara hizmet etmek cok zor olur. Lohusa halinle psikolojin bozulabilir. Iki-uc gun kalsinlar yeter. Fazlasi cekilmez. Kendi evinde kose bucak emzirecek yer mi arayacaksin? Bir de simdi o bebek dk basi meme ister. Anlayisli olsunlar biraz.

Gayette diyebilirsin. Artik lohusaligim bitti sayilir, kendim bebege bakabilirim diye konus. Yine torun meraki, isterlerse 1-2 gün kalsinlar, ondan sonra herkes kendi yoluna. Lohusalikta faza insanin evde olmasi daha kötü. Bir anne olarak en iyi sen bilirsin zaten herseyi. Cocugu en iyi sen tanirsin. Esinde tabiki destek olmali. Sen emzirersin, oda bezini degistirmeli, kustugunda kiyafeti degistirmeli.

İlk kızımda doğum yaptım. Hastaneden çıktık bir daha yatamadım. Bebeğim uyuyordu ama ben yatmaktan nefret etmiştim. Annem sürekli yat diyordu, yatmıyordum. Bir gece hastanede kaldık, ertesi gün çıktık ve eve gittiğimizde bir daral geldi. İkinci gün kaydım olmamasıma rağmen öğlen gibi sağlık ocağından aradılar, müsait bir zamanda bebeği getirin kaydını yapalım dediler. Yemin ederim göbek atıcaktım. Annem banyoda bebeğin çamaşırlarını yıkıyor. Anne ben sağlık ocağına gidiyorum diye seslendim. Annem şok. Saçmalama daha iki günlük sezeryanlısın, X'i arayalım gelsin beraber gidin falan filan. Sağlık ocağı da evime ne uzak ne de yakın. Üstümü giyindim, ben gidiyorum dedim. Annem başına bela arıyorsun dedi. Çağırdım taksi, 7 lira tuttu 20 lira fazla verdim. Gittim sağlık ocağına ebeler ayrı şok geçirdi, kimsen yok mu tek başına geldin, dedi. Kimseyi istemiyorum, evden kendimi zor attım dedim. Dönüşte yürüyerek gitsem ne olur diye düşündüm. Yürüyerek döndüm. O sırada eltimler aradı, eşim tarafından kuzenleri bebeği görmeye gelecekmiş. Tamam dedim kapattım. Tatlımı, kurupastamı aldım eve gittim. Ben gidene kadar misafirler gelmişti onlar ayrı şok geçirdi. Kafayı yediğimi düşündüler. Hiç eve kapanmadım, aldım bebeğimi her gün yarım saat bir saat evimin yakınlarında gezdim. Kahve içmeye gittim. İlk hafta kontrolüne annemle gittik. Taksi ile gidecektik anne trenle gidelim insan içine karışmak istiyorum dedim, itiraz etti yine de toplu taşıma ile gittik. Hatta eve döndük hadi anne kv gidelim dedim ona da gittik akşam kv de şok oldu sezeryanlıyım diye. İkincisinde de hemen hemen aynı. Arefe günü doğum yaptım. Her bayram ailece kayınvalidemlere kahvaltıya gideriz. Ben doğum yapınca iptal etmeye kalktılar. Ben eve gitmek istemiyorum iptal etmeyin sabah hastaneden çıkar geliriz dedim. Hastaneden çıktık, ablamı terminalden aldık doğru kayınvalideme kahvaltıya. İlk kontrolüm geldi. Kalktık sabah hazırlandım, eşim bana bakıyor hayırdır nereye diye. Kontrole dedim. Götürmeye kalktı, izin vermedim. Ablam ben de geleyim dedi. Beni bana bırakın dedim. Aldım bebeğimi bindim arabama hastaneye gittim. Dönüşte markete gittim biraz turladım bir şeyler aldım eve geçtim. Canım sende al bebeğini yürüyüşe çık, kahve içmeye git bak nasıl iyi gelecek. Henüz çok küçük ama ört pusetin üstünü ince bir battaniye gez. Kendine kahve yap, koy termos bardağa kitap al yanına parka git otur çimlere keyif yap açık havada. Ben oturmadım gezdim vallahi.

herkes çekildikten sonra düzelecek merak etmeyin kendi cocugunuzda olsa eve yeni ve size tamamen muhtac bir insan geliyor ve bu insanla tanismak çok zor ve yorucu oluyor neden agladigini anlatamayacak kadar muhtac sizde neden agladigini bile anlayamayacak kadar acemisiniz bunalmaniz çok normal ama gececek gelenlerede hizmet etmenize gerek yok herkes lohusa vede dikisli oldugunuzu biliyor sonucta kimsenin sizden birsey bekleyecegini sanmiyorum gerekirse ekmek peynir yiyorlar merak etmeyin boyle seyler dusunup iyice bunalmayin firsat buldukca cikin dolasin hava alin ama bir kat daha fazla giyinin sutunuzu usutup bebegi gazlandirmayin

Çok teşekkür ederim

Nasıl yaptım biliyor musun? Annemle sıkı sıkı yapıştım yaklaşık 2 ay kaldı yanımda. Biraz buzluğu doldurdu. KV kp görümce de geldiler yediler gittiler sürekli. Evleri yakın olduğu halde gelip kalmaya çok meraklılar geldiklerinde de malzemeyi çıkarırım bunu pişir derim. Çocukla onlara hizmet edemem. Tek canımı sıkan şey sürekli çarşaf nevresim yıkıyorum onların yüzünden. Demiyorlar ki bu kız kendi çamaşırını ancak yıkıyor kalmayalım iş çıkmasın. Ama seninkiler uzaksa 20 gün kalacaklar diyorsun valla zor. Annen biraz daha kalsa. Onlar geldiğinde de yine yaşlı da olsa KV yemek yapabilir kendi evinde kim yapıyor ver malzemeyi yapsın. Oğlun yemeklerini özlemiş de. Arada bebeği al çıkar dışarı açık havaya. Zor biliyorum emzirme olayları evde başkası varken ama mecbur işte idare ediyoruz geldiklerinde

Bebeği görmeleri senin lohusa lohusa onlara hizmet etmenden daha mı önemli... başları göğe mi erecek bebeği erkenden görünce... Sadece bebeğinize acıdım, o sizin kucağınızda olmak isterken siz yemek, temizlik, hizmet ile uğraşacaksınız... A

görüp gidebilirler. 20 gün yerleşmelerine gerek yok.

YAzacak bişey bırakmamışsınız

Oyle yapacagim. Evet belli saatleri oluyordu ama oglum ilginc bir sekilde o saatler disinda da cok aglardi, kriz derecesinde. Gaz sancilari cok fazlaydi. Neredeyse yasina kadar gaz sancisi cekti. Umarim bunda olmaz.

O zaman 2-3 gün kalmaları ideal. Diğerine gerek yok. S

Bence değil. Henüz kış çıkmadı. Evde nefes alınmıyor. Dünya kadar bakteri ürüyor. Dışarıda hava mis, giydirin sıkıca yarım saat 1 saat dolaşın. M I N E R V A İzaha gerek yok, gördünüz yürüdüm çıktım. 🚶🏻♀ tek ayak cezası Anneler

Ben gelin demedim ki kendileri gelicez dediler. Farklı şehirdeler bebeği de görmediler daha. Sadece foto gördüler

10 günde sıkıldaysan yandın 14 aydir 3 saat kesintisiz uyursam bugün iyi uyudum diyorum 1 saat eşim cocuga bakarda markete gitsem bugün gezdim yeter diyorum tek basıma çıktım :)))))

İlk zamanlar tabi ki biraz zor geçiyor. Emzirme olayı zaten başlı başına bir iş. Ama fırsat oldukça eşinle çık hava al, onunla sohbet et. Havalar yavaş yavaş ısınıyor. Yakında bebeğin toparlar, bebek arabasına koyup gezdirirsin. Parka götürürsün. Oynayan çocukları izler. Acaba üşüdü mü diye düşünmeden akşamları eşinle birlikte de çıkarsınız. Ben ilk kızımı Mart ayında doğurmuştum. İlk zamanları atlattıktan sonra çekirdek aile olarak çok güzel bir yaz geçirmiştik. Biraz sabır. E

çocuğa neden tek başınıza bakmayı denemiyorsunuz ki?

Şuan kendim bakabilecek durumdayım ama anneme sen git kayınvslideme de gelmeyin diyemem ki C captain price erkek

öncelikle hayırlı olsun bebeğiniz. gule gule büyütun :) size en büyük tavsiyem hemen bir sling edinin. bebegi kendimize bağladığımız esnek kumaslar var ya, onlardan. bakın sling ve buyuyunce de ergonomik kanguru sayesinde yemin ederim işim öyle kolaylastı ki anlatamam. siparis verseniz 2 güne elinixde. bağlaması gözünüzü korkutmasın. videolar var, hatta facebookta baby wearing diye grup vsr oraya foto atıyorsuniz olmuşmu diye. ihtiyacınız olursa ben yardımcı olurum hatta. alın, sarın bebeği kendinize, atın kendinizi dışarı. 10 gün asla erken değil. açık hava bebeğe çok iyi gelir. ben 3 günlukken çıkardım ilk slinge bağlayıp. önce dr a, sonra kahve ıçmeye gitmiştik eşimle :) üstelik kıştı. sling sayesinde yemek de yaptım, yedim de, gezdim de. hic bi seyim eksik kalmadı. onun dışında bebeği emzirirken bir şeyler izleyin. dizi, film falan. ben ilk bir kac ay hiç izlemediğim kadar şey izlemiştım:) kayınpeder gelince haklısınız bir odaya kapanma durumu olur. keske cok uzun kalmasa ama kalıyorsa da odafa kendinixe bir düzen kurun. bir seyler izleyin tabletten telefondan falan. netflix yoksa alın :) ev işi falan sakın harap etmeyin kendinizi. kayınvalideniz elbet el atar. atmıyorsa da k3ndinize yetecek kadar yaparsınız. yormayin kendinizi. en çok dinlenmek süt yapıyor. öpün koklayin yavrunuzu bol bol. süt gibidir simdi o

Henüz on günlük dışarı çıkarmak için çok küçük değil mi? Mesela dün bebeğin ilacı kayboldu diye bana tavır yaptı moralin bozuldu tartışma derken bu tarz şeyleri kastediyorum

Havalar güzel. Çocuğunuzu üşümeyecek şekilde giydirin. Emzirme vakti gelene kadar evin yakınında gezin, dolaşın. Hem size hem bebeğe iyi gelir. Eşiniz aşırı korumacı davranıyorsa o evdeyken siz sadece emzirin. Kocanız altını temizlesin, uyutsun, boş konuşmasın yani. Gece bebeğe sırayla bakın. Asla asla asla kocanızla yatağınızı, odanızı ayırmayın. Ve mümkünse kv ler kırkınız çıkınca gelsin. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Belki bütün işleri başkası yaptığı için bunalıyorsundur C captain price erkek

niye diyemeyesin ki?

Aa doğum yaptınız demek. Gözünüz aydın olsun, Allah analı babalı büyütsün. Konu sahibi arkadaşım, sizin de gözünüz aydın olsun, siz de yavrunuz da sağlıkla, analı babalı büyüsün inşallah, herkes lohusalığı farklı yaşıyor, hissettikleriniz normal. Yani mantıklı olmayan düşünceleriniz de var ama bunları düşünmeniz normal. Eşinize, ailesinin daha az kalmasının herkes için daha iyi olacağını söyleseniz anlayış göstermez mi?