neden tamamen çıkarmayı düşünüyosun baban o senin belki düzelir belki bi silkelenir kendine gelir belki vıcık vıcık olmanıza gerek yok arada bi telefonla yada bi yemekte bi araya gelip konuşabilirsiniz bence.. baba diyebileceğin başka kim var hayatında? tek baban var ve bence onu kaybetmek yerine kazanmaya çalış.. kazanmak istemiyosan bile kaybetme derim..

Ne yapacağımı bilemiyorum, ilişkimiz içinden çıkılmaz saçma sapan bir hal almış durumda ve ikimizi de yormamak adına artık bir karar vermeliyim. -Dikkat, biraz uzun bir post olacak.- Anne-babam ben 3-4 yaşındayken boşandılar ve beni babam büyüttü. Annemden kaçırdı ve görüşmemize kesinlikle izin vermedi, anneannem yılda belki 1-2 defa gizli gizli birkaç saatliğine buluşturuyordu bizi, o kadar. Babam üniversite mezunu, çalıştığı zaman iyi kazanan, kendi işi olan vs bir adam. Ama ağır alkolik. Ve toplumla uyuşamayan, başı yasalarla, diğer insanlarla sık sık derde giren, silah milah pek seven bir insan. Kendimi bildiğimden beri hergün içiyor. Sabah kahvaltısında bile. Sayesinde çok travmatik bir çocukluk geçirdim ve hala etkilerini tam olarak üzerimden atabilmiş değilim. Sarhoş kafayla annemi öldürme planlarından vs bahsederdi sürekli. Şiddet vardı. Diğer çocuklar dışarıda oynarken ben bütün gün evde kilitli otururdum. Yaptığı fedakarlıklar da var tabii, yıkadı, pakladı, saçlarımı örüp kolejlere yolladı. Bir erkek için fedakarlık gerektiren işler, 7 yaşında bir kız çocuğuna bakabilmek. Ergenliğe girmemle işler iyice çığrından çıktı, zor bir dönem; ben çocukluğumdan taşınan problemlerle daha da ağır atlattım. Sessiz ve içine kapanıktım, öyle olmam gerekiyordu çünkü babam despot ve alkol yüzünden beyni bulanmış sağı solu belli olmayan bir adam. Yardım edecek, konuşabileceğim kimse yoktu. Kendimi kesmeye başladım. Farkettiğinde beni dövüyordu. Bir annenin çok daha farklı yaklaşabileceği ve halledebileceği klasik ergen problemleri yüzünden beni hiç tanımadığım yerlere kitliyor ve günlerce içip, dövüyordu. Kaçmaya çalışıyordum, sokak ortasında saçımdan çekip dövüyordu. Kısacası bir sürü rezillik yaşandı, kişiliğimde, hayatımda onarılması çok güç hasarlar bıraktı. 14 yaşımda polise sığındım ve annemin yanına taşındım. O günden beri de babamla bölük pörçük görüştük. Birkaç yemek, arada maddi konularda destek oldu. Telefonda konuşurken bile bir anda kendi kendine delirip çok ağır laflar edebiliyor. Sürekli içiyor. Çok dengesiz ve herhangi bir hata, ya da ona göre hata, ya da sanrı durumunda yapabileceklerinin, yapmayacaklarının garantisi yok. Ama beni çok seviyor. Hiç evlenmedi, tek çocuğu benim. Ve benim için herşeyi yapmaya hazıır. Hastalıklı bir sevgi ama bunu biliyorum. Annemin evinde üvey baba, kardeş vs olduğundan fazla geldiğimi düşündüm, erken ayrıldım evden; 20 yaşından beri yalnız yaşıyorum, iyi kötü kazanıyorum, evimi geçindiriyorum. Ama bu sırada üniversite eğitimim yarım kaldı. Bu sene tekrar sınava hazırlanacağım. İkisini bir arada nasıl götürebiliyorum bilmiyorum, yoruldum çok. Arkamda baba desteğinin olmasını çok isterdim. Ama bu şartlarda onunla ilişkimizi düzeltmeli miyim yoksa hayatımdan tamamen çıkarmalı mıyım bilmiyorum. Yıllardır iki arada bir derede, muallakta ilişkimiz ve ikimizi de çok yoruyor bu durum. Siz olsanız ne yapardınız? :çok üzgünüm: spacegirl çaktırmayın aslında

ne olursa olsun o senin baban asla birisi için babamı feda edemem sende etme ilerde pişman olacağın hatalar yapma. seni seven adamın çok seni çok ama çok sevdiğinden emin ol dicem ama yinede bunu yapmazdım ben senin kararın... Borzo

Bu kararı sadece siz verebilirsiniz... Mantıkla ve kalbinin arasında kalmak bu demek herhalde... Hakkınızda hayırlısı olsun... DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

seni okdr ii anlıyorumki ama hayatından tamamen cıkarma son kezde olsa dene düzeltmeye calıs baktın olmuyor, hersey aynı o zaman yine arada görüs ama hayatından tamamen cıkarmaa.. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

hayatınızdan cıkartmayı dusundgnuz kısı sızın dunyaya gelmenızı saglayan babanızdır.. babanızla konussanız sızde 20 yasındasınız emınım aklı basına bı genc kızsınızdır belkı yenıden kazanabılırsınız babanızı.. bu okadarda zor degıldır.. ınsan ıstedıkden sonra herseyı yapar.. ve suanda babanızın hayatınıza okadar zararı yok sanırım cunku sızde kendı hayatınızı yoluna koymussunuz.. eger babanızdan hala cekıyosanız sıze dırek bırakın derım.. arkanıza bıle bakmayın derım.. cunku ınsan hayata bı kez gelıyo sızı uzenlerı hayatınızdan cıkarmadan bı adım ılerleyemezsınız..

canım sen neler çektigini biliyorsun.. çokta sıkıntılar yaşamışın... sık sık olmasada... iyi yada kötü babandır... kalbini ve vicdanını huzurlu tutmak adına görüş bence... sonradan pişmalıklar yaşama yaşıyacak biri varsa o da baban olsun... yinede senini kararın tabi... senin için en iyisi neyse o olsun

okudum yazdıklarını Slit. ınsanın kendini senin yerine koyması, empati yapması çok zor. Bu kadar ağır bir çocukluk ve ergenlik dönemi, böyle bir babayla yaşam insanın hayalinde çok kolay belirmez takdir edersin ki. o yüzden dediklerim ve denecekler senin için çok havada kalabilir, durumuna hiç uygun olmayabilir. Tüm okuyacaklarını bu gözle değerlendirmeni öneririm öncelikli olarak. Ne yapardınız sorusuna gelince... Doğrusu galiba bu şekilde bir yaşamı/seçimi olan babamı hayatıma sokmazdım tekrardan sanırım. Okul zor bir konu, sınavlar, ödevler vs derken babanın hayatına sokacağı yeni sorunlar için gücün olacak mı? bunu düşünmek gerek tabi önce. Sonra babanı gerçekten neden istiyorsun hayatında tekrar.. Maddi açıdan? Manevi açıdan? Babandan tam olarak istediğin nedir? Galiba önce onu bir içinde çözümle.. Gerçekten sadece babanın verebileceği bir destek vs mi bu? Yoksa sadece babanı tanıdığın, bilmediğim beladansa bildiğim bela daha evladır deyip iki kötüden birini mi seçiyorsun acaba sadece?. Slit galiba sen önce bir niye babamı tekrar hayatıma sokmak istiyorum sorusuna net bir cevap ver içinde.. Yazdıklarından ben tam olarak nedeni anlayamadım. ıfaden, anlatımın çok düzgün, ama bu konuyu bir şekilde çok havada geçmişsin. Nedeni acaba senin de tam olarak cevabı bilmemen olabilir mi? Bu soruya tam olarak net/somut bir cevap verebildiğinde sonraki sorun verecekleri benden alacaklarını karşılayacak mı olacaktır herhalde.. son bir sözüm... Anladığım kadarıyla babanı hayatından tamamen silme değil sanırım esasında senin düşündüğün. Bunca zaman ayakta kendi başına kalıp, kendi düzenini kurduktan sonra tekrar babanla bir hayatı paylaşma veya paylaşmama.. En azından ben sorunu böyle algılayıp kendimce yorum yaptım. Ama sen tamamen babanı sıfırlamaktan bahsediyorsan, doğrusu hayır derim.. Yılda bir kez bile görsen, sadece bir yemek bile paylaşsan bırak hayatında kalsın.. zor bir baba olmuş haklısın. Ama bu saatten sonra yapacağın küçük bir iyilik/fedakarlık bile bence babanı mutlu edecek, onun sana karşı yaptığı fedakarlıklara bir nebze karşılık gelecektir. ugur_bocugum dişi

Baban hayatında Kalsın Ayda bir görüşüp kahve içseniz bile hayatında kalmalı.. spacegirl çaktırmayın aslında

bilemedim ne yazacağımı... içinizden ne geliyorsa onu yapın... görüşmek istiyorsanız görüşün... istemiyorsanız görüşmeyin... HanimKelesimiGetir