evet, affetmek gerekiyor onlari kendi icimizde ama mumkun degil gercekten de. Oldugu gibi kabul edemiyorum onu malesef. Oturup dertelesebilecegim, acisina icten uzulebilecegim, anlayabilecegim bir babam olsun isterdim... Ben cocukken savas yasadim. Cok derin mutsuzluklar yasadim. Cocuk gibi hissedemedim. Simdilerde hissettigim seyler gibiydi cocukken hissettiklerim. Hep gulen oynayan arkadaslarima ozenirdim. Herkesin evi sanki bizden daha huzurlu gibi gelirdi. Hickimsenin babasi benim babam gibi olamaz diye dusunurdum... Hic unutmuyorum bir gun babamin bir arkadasi bizim evimizdeyken kavga cikmisti. Babam kardesimi benim yanimdan almak istemisti goturecekmis... Onu almasin diye o kadar sıkı tutmustum ki, bir de Nihat Amcaa diye bagirmistim yardim etsin diye.. Insan baba diye bagirmak ister degil mi? Butun sevdiklerimi babamdan korumak isterken ona nasil siginip, guvenle dizinde uyuyayim ben? Saclarimi oksamasi bile bana o kadar sinir bozucu geliyor ki suanda.. Onunla temas bile etmek istemiyorum. Peki terapi gorenler minicik ipuclari verebilirler mi ki kendimizi nasil biraz daha iyi hissedebilecegimiz ile ilgili? Nasil endiseden kacabiliriz? vs. D

Kişisel terapi alıyordum uzun zaman önce. İl değiştirdiğimiz sebebiyle yarım kaldı. Etkisini gördüğüme şaşırdığım, içimde bitirebildiğim, işlenen konu ile ilgili artık eskisi gibi duygu yoğunluğu yaşamıyorum diyordum o dönemde. Yarım kaldı işte. Küçükken galiba idrak yeteneğinden aciziz sevgili Arpa. Şimdi şimdi neler diyorum kendime düşündükçe. Ne pişmanlıklarım oluyor. Kavrama yeteneğine sahip olmayınca pişmanlıklar gayet de yerinde aslında. Senin gibi düşünüyorum ben de. Baba kişisinin ruhu göğe ermedikçe kaygı endişe telaş hali devam edicek. Sürecek. Kişisel terapi almak, duyguları onarmaya çalışmak, ilerisi için içsel eğitim görmek, üzüntü halini bilinçli olarak yaşamak için çok gerekli. Başka türlü azalmıyor, artıyor.

hem babanızı seviyorsunuz hemde yaptıklarını affedemıyorsunuz affedemediğiniz içinde kendınızı suçluyorsunuz sizi o kadar ıyı anlıyorum kı benımde buna benzer bir babam var gerçi bizimkiler boşandı... Ben de benzer şeyler yaşadım zamanında. Size tavsiyem kendınızı yıpratmayın. Siz, babanızı değiştiremezsiniz geçmişi değiştiremezsiniz. Siz kendı ruh saglınızı düşünün. Bırakın babanız da oyle olsun o oyle geldi öyle de gidecek bu hayattan. Alkol malesef cok lanet bir şey üstüne de pskoloik sorunlar eklenınce daha da lanet. Geçmişe takılı kaldıkca kendızı yıpratırsınız gelecege umutla bakın. Babanızı siz seçmediniz ama eşinizi, dostlarınızı siz seçeceksiniz. Sadece aile olarak dusunmeyın hayatta hep boyle ınsanlar var kötü ınsanlar var alkolıkler dengesizler hep var onemlı olan bizim güçlü durmamız onlara karşı... Sevgiler. A

inanamiyorum nasil hastanelik etti.. Helal sana da.. Of ne zormus.. Hic siradan bir insan olsa, hayatindan cikartirsin hic tanimamissin gibi davranirsin. Baba olunca hicbisey yapamiyosun iste.. hayat boyu bi sekilde pesinden geliyo.

baba... boş bi kavram benim için kelimeden ibaret. kardeşim için öyle bir kavram yok bile... küçüklüğüme dair hatırladığım tek şey annemi dövmeleri! en son geçen yıl saçma sebepden dövcekken ben girdim araya öyle engelledim sonra banada dedi bidaha girersen senide döverim diye! çekip gidemiyoruz borçlar var onun yüzünden olan borçlar. geçen sene ameliyat olduda durulmak zorunda kaldı ama hala anneme laf sçyleyip duruyo. onunla birlikte masaya oturan yok, onun olduğu odada oturanda yok tek başına gibi en iyi ceza bu ona. ve imkanımız olsa bir an durmaz çekip giderdik çünkü ne baba olabildi ne koca. o anca abimlerin babası buraya yazdıkça bile sinirim artıyo neyse tek değilsin malesef ve benim annemde hala sağlığını düşünüp durur terslemesine rağmen annemi! Allah sabır ve biran önce onlardan kurtulma imkanı versin. ondan uzakda bizbize hayat tek dileğimiz duamız... A

bir de evlenirsem sanki daha rahat hayatimdan cikartabilirim gibi geliyor nedense? Kac yildir kendibasima yasamama ragmen.. Bilmiyorum Belki kardesim yanimda diye.. Bazi konular oldugunda araya giriyorum vs. Aman ya... S

baba... amca der gibi baba... öylesine... mecburiyet... nefret ediyorum... görmesem özlemem aramasa özlemem. sesini duyunca tüylerim diken diken oluyo. en ufak bişeye bagırır. onun yanında annemle sohbet edemiyoruz her şeyimiz batıyo. karı gibi herşeye karışıyo. ya aslında o kadar uzun ki. kısacası; ölsün ya ölsünnn A

esinin iyi olacagina inaniyorum canim.. Cunku baban gibi bir adami hemen anlarsin gibi geliyor. Ben isyerinde ya da baska biryerlerde erkeklerin bu tarz olup olmadiklarini hemen anliyorum.. Ne kadar da tatli bir meslegin varmis. Ayni küfürler vs. benimkinde de var ne sacma ne ayip seyler. Nefret ediyorum bunlardan.. Ne hoş ki gunduzleri minik bıcır bıcir cocuklarin arasindasin.. var mi eş adayin? Umarim evlenir de kendi yuvani kurarsin mutlu huzurlu olursun. Nihil

hissetme kendini canım kötü ben görüşüyorum canım hemden her gün bekarım çalışıyorum ama şu an tatildeyim 15 tatil bitmek üzere. ya bilmiyorum şu an bana dünyayı verse bana yinede hayır derim küçükken ben neler çektim anlatamam içime kapanıktım çok sessizdim korkudan kekelerdim gıgım çıkmazdı. hatta babam bir keresinde sana kızmamak istiyorum kekeliyorsun diye ama yine kızardı görsen var ya kafayı yerdin bağırdığı şeylerde en ufak şeyler ama unutmıcam kesinlikle bazen ölmesini o kadar çok istedim ki sonra sustum boşver dedim raabim görüyor diye A

ben 22 yaşındayım canım. sağol canım. ama hala babam öyle ne yazık ki. Annemle arası iyi ama yine annem bir şey yapsa olur olmadık hemen kızar küfür eder bağırır çağırır. dövme yok artık çok şükür. ben çalışıyorum anaokul öğretmeniyim. dgsye hazırlanıyorum. her akşam görüşüyoruz. ben kendime yolu evlenerak bulucam ancak canım tek umudum eşimin iyi olması A

bence anneninde payı var babanın bu rolünde. eteklerinde de ayrılamazlar eşlerinin. terapist şunu der affet ve özgür ol! bu affetmek barışma anlamında değil. kişinin aldığı eğitim, çocukken ailesinin ona takındığı tavır. aslında oda bir öncekilerin eseri. yalnızlar içlerinde. annnende iyi politikalar izleyemedi belkide. doğru zamanda uzaklaş ve mümkün olduğunca görme. kötü bir cinsel hayatıda olabilir. babam olarak yanımda yok, burda niye böyle yaptı?bu melenkonileri bırakmak gerekiyor. kendi yolunu bulmak zorundasın. tek başına. bu öfkeyi milimize edersen her şey düzlüğe çıkar. A

Ya, o kadar cok istiyorum ki.. Ama yapamiyorum. Hasta bir taraftan da.. o kadar igrenc celiskiler icindeyim ki. Bi tarafim elvermiyor. Vicdanim sizliyor.. Psikolojisi bozuk, cok uzulur diyorum. Annem onunla beraber yasiyor. Kardesim benimle beraber. Ay... Cok zor bir durum tatlim Ama sonum oyle olacak sanki.. Ara sira yasadigimiz iyi gunler aklima geliyo... Herseye ragmen okuttu beni.. Sadece bu yuzden mi vicdanim elvermiyor bilmiyorum. Ama annem terketse yataklara dusse bakmak icimden gelecek mi bilmiyorum... Bir taraftan da annem ayrilik planlari yapiyor kizlar.. O gidince babam iyice kotulesecek.. Gerci hep psikolojikmis gibi geliyo bana... Bazen sapasaglam oluyo.. Hastalik numaralarini sanki hep bize yapiyor. Ay bilmiyorum kafam cok karisik bu konuda... Cok da celiskili konustugumun farkindayim.. A

ne yazıkki aynı gibi canımmm evleneceğim ve sadece anneme üzülüyorum baska bişey değil. D

bende terapi almayı düşünüyorum aslında bize bunları yaşatanlar gitmeli ama Nihil

inanamiyorum ne kadar ayni. Senin cocuklarla aran daha iyi, seni daha cok seviyolar diye kiskaniyomus annemi. Sen sogutuyosun beni cocuklardan diyo... K

çok zor canım bilmezmiyim her an kavgamı çıkacak psikolojisi benim babam hiç unutmam bi arkadaşımın ablası evlenmişti düğünden sonra arkadaşımın evine gitmiştik beni aradı eve çağırdı habersiz gitmişim diye dövdü sonrada istersen şimdi artık git dedi bilmezmiyim daha neler neler Allahtan eşim çok anlayışlı ve iyi bir insan ama ben sorma eşim bazen kızıma kızar 11 yaşında bazen kızdırıyo ben okadar kötü oluyorumki eşimde kızsada asla kızına kıyamaz ama benim psikolojim yerlerde kardeşlerimde öyle aynı evde konuşmadan geçen günler Nihil

canım inan seni çok iyi anlıyorum çünkü benim babam bizi içki içip dövmezdi ama evde en ufak bir şeye bağırır çağırırdı. ban 22 yaşındayım hala babamden çekinirim bana bir yabancu gibidir. yolda görsem uzaklaşırım hiç oralı olmam bir yandan bunun için üzülüyorum bir yandan da hak etti bunu diyorum. benim bir suçum yok babamda küçükken çok ezilmiş şimdi bizi eziyor. her dediğin onun olsun istiyor. Hep o haklı en doğruyu o bilir falan filan. seni sadece dua etmen gerekiyor devamlı başka bir şey elden gelmiyor ne yazık ki. daha neler yazsam içimi dökemem yaşayan bilir. zaten yazınca aa öyle deme o senin baban derler. neyse umarım duların kabul hayatın istediğin gibi en önemlisi ilerde eşin olucak insan seni çok mutlu eder A

Tatlim suanda zaten baska bir kadinla konusuyor telefonda.. yuzyuze gorusmuyorlar ama telefonda saatlerce konusuyorlar... ne konustuklarini bilemiyorum.. bir sene once falan da sahte facebook hesabi ildugunu fark etmistim. oradan da sahte sahte insanlarla gorusuyor. psikolojisi bozuk bildigin. Kadinlar nolur fotograf ekle diye israr etmisler. 20li yaslarindaki tanimadigim bir delikanlinin fotografini koymus. Tobeestafurullah ya.. Babam olan adama bak. kotu bir cinsel hayati oldugunu ben de dusunuyorum. Onun gibi seyler yapan bir adamla annem de severek isteyerek beraber olmuyordur heralde senelerce... Cok tesekkur ederim kizlar.. Bu meseleleri kimseciklerle konusamam bu kadar rahat.. Cocuklugumdan beri sanki saklanmasi gereken bisey. Bir utanc kaynagi.. Anneme neler neler cektirdi. Cocuklarina bir fiske bile vurmadi ama annecigime yaptiklari gozumun onune hep gelir... Zavalli annem o halde ertesi gun ise giderdi.. K

eskiden annem için üzülürdüm, mesleğimizi elimize alınca yanımıza alalım dedik. annem korkuyorum vs birşeyler dedi. sonra babam bizlreden para istedi özellikle benden.. bende ona birkaç hareket yapıp vermedim:))))))))))adam delirdi beni hastanelik etti ama vermedim inadım inat. sonra evi terketti bende evi terkettim. annem kurtuldu o pislikten diye düşünürken annem bzileri suçlamaya başladı kocası biizm yüzümüzden gitmiş vs.. artık annemide pek aramıyorum ona para yolluyordum kocasına götürdüğünü öğrendim. amaan böyle işte diyecem şuki kendi hayatınıza bakın. arpa sakın acıma babana derim ben. sürekli onun kahrını çekmek zorunda kalabilrisin benden söylemesi. yinede siz bilrisiniz. . push ; A

ah canim benim. Ne tatli allah bagislasin. Mutlu bir yuvan olmus bak.. Inan bunlari bir baskasina anlatabilmek oyle zor ki. Ben icimdekilerin cok azini anlatabildim. Artik evde psikolojim bozulacakti. Sabredemiyorum. Dayanamiyorum yan yana olmaya . push ;

of of tam benlik konu baban en azından sizi dövmemiş ben ve kardeşlerim hem sözlü hemde fiziki şiddete maruz kaldık hemde o kadar saçma sebeblerden evlendim 30 yaşındayım annemlere her gittiğimde görmek bile istemiyorum ölse hayat bizim için daha iyi olacak gibi geliyor eşim çok iyi sağolsun birde kızım var baba kız ilişkileri çoook güzel onları öyle görünce ondan daha çok nefret ediyorum A

Baba ile ilgili içimdeki yarım kalmışlığı ne şekilde tamamlayabilirim fikirsizim. Gün geçtikçe baba kız samimiyeti duydukça özlem duygum dürtülüyor sanki. Önceleri yazmaktan da çekinirdim. Duygumu hatırlamadan teğet geçmesini isterdim belki de. Yazdıkça, birbirine yakın duyguları yaşayan ile halleştikçe, içinden dışarı çıkardıkça sanırım ilgi hissettiği için iyi hissediyor insan kendini. Baba ile annem de ergen yaşlarımdayken ayrılmışlardı. Baba kişisi bizleri çok acıttı. Evleninceye kadar psikolojik şiddet fiziksel şiddet, dayak, taciz, hakaret, öz güvensizliğini sürekli bizleri suçlayarak içinden çıkartmaya çalışırdı. Genç adamlara ilgi hissetmememin, yaşımdan çok çok büyük adamlardan ilgi beklememin aşk hissi değil, şevkat hissine öncelik vermemin, nedenlerini sonra sonra farkettim. Diğer kardeşim ise ruhsal dengesizlikler ile boğuşuyor. Ebeveyn yönünden şanssız yetişen taraftayız. Babadan kaçmak, görmek istemediğim zamanlarda odama çekilip hiç çıkmazdım. Ama sürekli tekrar çağıracak, birşey olucak endişesi ile anksiyeteye yenildim. Ve daha başka denge sizlikler.. Görmemeye çalışmak. Kaçmak. Söylediğin gibi dışarı da olmak. Belki arkadaşın varsa yanına gitmek. Akşamdan akşama, üç dört akşam. Erkenden de uyursan. ..

rica ederim canım benim ne demek aynı dili değilde aynı duyguları yaşayan insanlar anlaşabilirmiş derler bende kak be kat yok katettim nerden nereye geldim beni tanıyanlar bilirler ne çektğimi ya neyse işte dünyanını kararatma 4 gün berabersin ya ben ne yapıyım her gün beraberim. A

canım bence bir psikiyatrla görüşmelisin o daha iyi fikir verir. 3

ben 28 yasima yaklastim canim. Bu zamana kadar ben de epey yol katettim.. Fazlasiyla sıkıntılar yasadim. Ozguvenim nasil gitti zaman zaman yerinden. Sonra toparlamaya calistim. Sana da sabirlar diliyorum. Hala oyle mi baban? Annenle arasi nasil? Sen okuyor musun? Her aksam gorusuyor musunuz? Suanda ben en ufak problemi bile kaldiramiyorum. Cocukken yasadigim olaylardan sonra. Hep huzur, sakinlik, mutluluk, sakalasmali ve eglenceli bir ortam olsun istiyorum. Bunun disindaki seyleri cekemiyorum. Hele ki stres, samimiyetsiz ortam, bunlari kaldiramiyorum. Hemen bunaliyorum depresif oluyorum.. Sen de kendine bir yol bul. sıkma canini..

çok zor bir durum ya A

canım yaşadığın şey gerçekten kötü baban size tam olarak babalık görevini yapamamış demek ki Allah sabır versin, onu ıslah etsin, size hayırlı kapılar açsın gerçekten zor bir durum Allah kimsenin başına vermesin dua etmekten başka bir şey elimden gelmiyor sen de sabırlı ol, bol bol dua et... eğer bir işin varsa ve evin, anneni yanına al boşansınlar çekmesin orda eziyet yazık gerçekten ya da babanızı tedavi ettirin Allah yARDIMCIN OLSUN

merhaba arpa benim babamda böyleydi kendisini tek kalemde sildim kesinlikle görüşmüyorum hiç aklımada gelmiyor. umrumdada değil. herhalde 10yıl olmuştur görüşmeyeli yüzünü görsem kusarım gibi geliyor. allah korusun karşılaşmayalım sevmem kendisini. afetmeyecem asla. afedince yine tepene çıkar benden söylemesi. kafam rahat bu konuda enazından. hiç ama hiç pişmanlık duydugumu hatırlamam. iyikide uzaklaştırdım kendimden. dünyaya yine gelsem aynı şeyi yapardım. luzümsüz bir insan. onsuz hayat süperrrrr. psikologa felende gerek yok çıkar hayatından mutlu ol. yani ben olsam öyle yaparım hayatımdaki negatifleri atıyorum. gerek yok mutlu olmak istiyorum. 3

var canım benim ama karışık durum ama sağolsun her ne kadar karışık olsada benim üzülmeme kıyamıyor. babamı biliyor anlattım ona daha doğrusu anlatmak zorunda kaldım. ne kadar üzüldüğümü görünce babamden nefret etti. çocuklara çok düşkünüm ama onların aillerinde en ufak bir sorun olduğunda hassas olduğum için ilgilenirim mutlu olması için elimden geleni yaparım. A

ilk cümlelerinle hislerime tercuman olmussun.. Cok iyi anliyorum "duygumu hatirlamadan teget gecmesini isterdim belki de" Şevkat hissine öncelik vermek.. aynen iste evde ondan uzak kaldigim zaman da. Surekli cagiracak, bir sey olacak endishesi icerisindeyim. hic birsey olmasa Sen bana deger vermiyorsun, onem vermiyorsun diye tartisma cikartmaya basliyor. Sabahlara kadar psikolojik baski goruyorum. Annem de oyle.. Hele ki o neler yasadi. Gozumun onunden gitmiyor hakaretlerin zaten haddi hesabi yok. En guzel en mutlu gunlerimi bile zehir etmeyi basardi. Cocukken insan daha guclu direncli sabirli oluyor heralde. Simdi kocaman kiz oldum tasiyamiyorum.

Babam cocuklarini da hic dovmedi ama anneme neler yapti Cocukken hep onu oldurmesinden korktum.. Simdi istemiyorum onu, yanimda olmasini... gorusmek istemiyorum onunla ama gorusuyorum. Sen gorusuyor musun kendisi ile peki? Ben evimde kaldigi zamani nasil gecirecegimi bilmiyorum. Nasil sabredicem gidene kadar? Bakalim. Is bulup kendimi sokaklara aticam.. Aksamdan aksama da sabretmeye calisicam artik. A

beni anlayan birilerine cok ihtiyacim var gercekten. Kendimi cok kotu hissediyorum.

ben de isterdim olmesini... ancak o zaman annem ve biz mutlu olabilirmisiz gibi gelirdi.. Ben de hatirliyorum ne sacma ve anlamsiz seylere kizdigini. Konusmama, oturup kalkmama, yemek yememe.. Annemin ufacik seylerinden olay yaratirdi. ben de utangac ve cok cekingen bir cocuktum. Simdilerde kendime geldim. Ama o yanimda oldugu her an aştigim bu yollar basa saracakmis gibi geliyor. icim daraliyor katlanamiyorum.. Cok tesekkur ederim destegin icin. Dunyam karanlik suanda. aah...

benimde en gıpta ettiğm şey eltim hep işte babamın dizinde yatardım saçlarımı okşardı falan ilgilenirdi en çok ona özenmişimdir birikimler onu her gördüğümde ilk günkü gibi o yüzden psikolojik yardım almayı düşünüyorum nefret insanı çok yoran bir his inşaallah en kısa zamanda kurtulurum Amin Allah razı olsun iyi dileklerin için evlimisin bilmiyorum ama Rabbim sanada gönlünün muradını versin huzurlu bir yuva nasip etsin canım

Merhaba kizlar.. Benim sorunum babam ile.. Yaptiklarini affedemiyorum. Cocuklugumda annemi cok uzdu, onu dovdu. Icki icerdi eve gelirdi kavga cikartirdi minicik seylerden. Her gece kabus gibi gecerdi. Sabah 4 lere kadar kavga gurultu eksik olmazdi. Bizi bi odaya koyup annemi doverdi. Ben universiteyi baska bir sehirde okuyarak kurtardim kendimi. Kardesim de yanima geldi. Senenin belirli gunlerinde gorusuyorum. Annem bosanamadi ondan. Babam simdi hasta, annemin de vicdani rahat etmiyor. Hala evliler. Suanda yaslandi tabii o kadar fazla kavgalar cikartamiyor. Ama biz 2 kiz kardes ve annem hala cok cekiniyoruz korkuyoruz ondan. Ruh hali dengesiz. bi iyi bir kotu. Ben onlardan uzak yasiyorum. Suanda annemle ikisi benim yanima geldiler. Ve ben her gun korku, huzursuzluk, endishe yasiyorum. Gunlerim cok kotu ve zor geciyor. Cok mutsuzum. Her an bisey olacak gibi geliyor . Mantikli dusunemiyorum. Korkunun disinda da cok stresliyim. 4 gun daha babam yanimda kalacak. Sinirlerim cok bozuk. Onu seviyorum bir taraftan ama diger taraftan da nefret ediyorum. Onun yaninda olmak hayatimin en kotu seyi gibi buna dayanamiyorum. Anneme yasattiklarindan dolayi onu hic affedemiyorum. Bana ve kardesime yasattiklari da var tabii ki.. Ona hizmet etmek icimden gelmiyor. Oturup sohbet etmek iskence gibi. Hele onun hayat hikayelerini ve ogutlerini dinlemek. Iskence cekiyor gibiyim. Neolur yardim edin. Bu 4 gun nasil gececek bu halde? Dayanamiyorum. Evim zaten soguk. Hepimiz tek bir odaya kapaniyoruz. Yuzunu gormegi birakin bazen sesini bile duyasim gelmiyor. Gecmisi aklimdan cikartamiyorum. Hep aklima geliyor ve istem disi korkularim var. Korkuyorum, endiseli ve huzursuzum... C