sen de kolay şeyler yaşamamışsın canım ama ne mutlu ki düzeltmiş ailen durumu. benimkiler hiç öyle değil. Babamın son bir tarlası kalmıştı onu sattı ve ev aldılar. dedim inşallah bundan sonra iyi olur ama nerdeee. Evin parasını vermiş. Tapuya parası yetmeyince noterden satış belgesi almış. Dayım da evleri elden gitmesin yiğenim gel tapuyu üzerine al dedi. tamam dayı sen araştır herşeyi ben geleyim dedim. Bir araştırmış ki dayım evin üzerinde borç gözüküyor. gönderdik 5.000tl borcu kaldırdık, haftaya gidip tapuyu üzerimize alacağız. Babam keşke senin baban gibi olsa. asla çalışmaz. masa başı bir iş olacak ki ancak öyle çalışır. Halbuki alnının teriyle kazandıktan sonra işin ne önemi var değil mi? Ben üniversiteyi istanbulda okudum. İnanın 10-20tl harçlık gönderirdi bana. ben de iş bulup çalışıyordum. yani okurken de bana hayrı yoktu.

babam kalp hastası şekeri var kıyamıyorum ama olan bana oluyo bu son gerçekten kırmadan hayır demesini öğrenmeliyiz onlarda umutlarını kesmeli G

babanın arkasını toplamak benim annemin yıllardır yaptığı şey bu malesef ne gençliğini ne başka birşey bildi babam yüzünden kardeşimde bende ayrı büyüdük o kadar oturdu ki içime söylediklerin pembe dosyalı amcaları bende iyi tanırım hiç eşya almadılar bizden bir şekilde ödendi ama ilk gelişleri o kağıdı bırakmaları onlar gelmeden haberimiz olmaz borctan sonrada annem borç alır avans alır öder allah yardımcın olsun çok zor biliyorum ama bebeğin olacakmış bak artık bırak babanı sen üzerine düşeni yapmışsın zaten yıllardır bebeğini düşün eşin sorun etmesede birgün oda bıkacaktır bu durumdan kim bıkmaz ki kendi yoluna bak artık yok de borcum var de

giden çocukluğumuz ve gençliğimiz... Anlatacak ne kadar çok şey varmış içimde, yazdıkça çıkıyor. Ablam evlenecekti. 1 ay vardı düğününe. Eve geldiler yine. Bütün evi gezdiler ve ablamın bütün çeyizini yazdılar. Ücretli öğretmenlik yaparak almıştı hepsini. Ağladı ablam, çeyizim o yazmayın diye. Ama onlar da işini yapıyordu, yazdılar. Onlar evdeyken ablam sinir krizi geçirdi ve elini kapının camına öyle bir vurdu ki =( Bileğinden kanlar akıyordu. Babam da annem de sus pus oldular oturuyorlardı. Evden yalınayak çıktım dakikalarca koştum dayımın yanına gittim. Sonra dayım geldi ablam hastaneye gitti, borç ödendi. ama hala içimizde kaldı o günün acısı. ablam sinirlidir şimdilerde de. O zamanların verdiği bişey biliyorum... Seni o kadar ii anlıyorum ki. neler hissettiğini... Her seferinde diyorum ki tamam bitti, benden bu kadar ama yine dayanamıyorum. Peki sen neden hala yardım ediyorsun? _sekerpare_

Acaba kumar mı var hayatında ya da kadın.. bunlar bu kadar borcu sadece kendileri için yapamazlar diye düşünüyorum.

Yusum, sen elinden geleni fazlasıyla yapmışsın, ama babanın huyu bu belli ki... Değişmeyecek. Sen de geleceğini düşünmek zorundasın. Kaldı ki babanın bunu düşünüp, artık kendine gelmesi gerekir. Ondan ötesi olmuyorsa suistimale girer. bilmiyorumkismile _sekerpare_

Çok üzüldüm durumuna, benzer olmasa da bende gençlik döneminde yaşadım bunları, benim de babamın eli açıklığı yüzünden, ama birazda benim annem savruktu, inkar etmemek lazım Ben evlenirken de kötü durumları sürüyordu, bazen bi ekemğe bile muhtaç oldukları zamanlar oluyordu. Benim durumumun diğer farkı da eşim pinti yardım etmedi hiç, ki deli gibi parası olduğu halde... Verse bile 1 ay sonra verdiği parayı geri isterdi, onu da zaten benim zorumla verirdi, ne yapayım içim el vermezdi... Ben gizli saklı verirdim el altından anneme, ama çok değil tabi, sadece harçlık olarak. Hatta bi keresinde eşime yakalandım, eşimin bu nedenden güveni kalmadı bana, üstüne bide yalancı damgası yedim.. Neyse bu konu başka.. Ama artık durumları daha iyi, hatta babam şimdi eşimden gizli harçlık verir bana. Nasıl mı babam da annemde emekli, ama babam hala çalışıyor bi fırında. Sabahın köründen akşamın geç saatlerine kadar bu yaşında, bu sıcaklarda araba tepesinde bakkallara ekmek dağıtıyor. Babama bu büyük bi ders oldu. Ele avuç açacağıma ne iş olsa çalışırım dedi, bi ara kar soğuk demeden ekmek parasına bahçıvanlık bile yaptı. Senin babanında aklını başına toplaması lazım, birilerinin ona yol göstermesi lazım. Nereye kadar devam edeceksin, seninde beben yolda, ihtiyacları olacak, masrafınız 1 ken 2 olacak. Tamam sende evladısın, zamanında yaptıklarının hakkı ne yapsan ödenmez ama, sende el kapısındasın, sende ev geçindiriyorsun. Bu böyle devam etmezki.. Artık babanın aklını başına toplayıp, anneninde bir an önce silkelenip kendine gelmesini sağla. Sen yapamıyorsan, hatrı sayılır bi büyükten yardım iste. Allah yardımcın olsun.

Bekara karı boşamak kolay derler canım ama Bence babanız alışkanlık halıne getırmış tekrar borclandıgında arkasının birileri tarafından toplanacagının farkında. Böyle bir sey saplantı halıne geldıyse tedavı olması ve artık sızlerın ödemeleri kesip arkasında paraları ödeyecek kimsenin bulunmamasını farketmesidir. Annenizle ve borçları ödeyen ablanız, dayınızla konuşup babanıza bir daha böyle bir borç yaparsa kesinlikle ödemiyeceginizi anlatmalısınız. Sizin için kol ay degıl. Allah yardımcınız olsun wbluebluew aşkısıyla çok

Evlenmeden önce ben de anneme istersen boşan dedim ama kabul etmedi annem. Annem de evden dışarı çıkmazdı. Şimdilerde kabullendi sanki durumu, çıkıyor artık dışarı. O da kendi ailesi sayesinde. Ne olacak böyle bilmiyorum. Ben yuvamda çok mutluyum ama onlar aklıma geldikçe karnıma kramplar giriyor resmen. Bir de dayımın söyledikleri. Artık yeter kendi hayatına bak, sana güvenmesin. Ödeme hiçbirşeyini diyor ama o evde annem var işte.

Üzüldüm durumunuza ama bu böyle gidecektir emin ol, bu saatten sonra düzelmez. Bir tanıdığım vardı benzer durumda, ne yaptılarsa borçtan, hacizden kurtulamadılar. Karısı evi terkett, almadı yanına yalnız kaldı.. ama atsan atılmıyor satsan satılmıyor.. baba sonuçta.. ancak adam vefat ettikten sonra rahatladılar, şimdi bakıyorumda karısına zavallı kadının kendine güveni gelmiş, sosyalleşmiş. O durumda iken kimsenin yüzüne bakamıyordu. wbluebluew aşkısıyla çok

benim babamın kumarı allaha şükür olmadı hiç bazen kızamıyorum bile ne kaybettiyse ona buna yardım edeyim derken geldi başına aaa o açmış aldığımı vereyim ben babamdan 20 yaşındayım daha hiç harçlık almadım ama amca çocuklarıma hergün verirdi biz küçükken neymiş durumları kötüymüş neden durumları kötü araba aldılar ev yapıyorlar diye peki senin neyin var dikili bir taşın bile yok ben annemle babamı hiç pazara markete giderken görmedim babamın hep parası olmadı ama sokakta biri canım şunu istedi dese gider bulurdu sevmiyormu bizi derdim küçükken o konuda hakkını yiyemem çok serttir dediğim dediktir ama gözyaşıma da asla dayanamaz gerçi ne fayda böyle sevgi ben çocukluğumu geri alamadıktan sonra öyle hatıralar var ki beynim de beni yiyip bitiryorlar sanki çocuk aklımla icra ne demek anne diye sorduğumu hatırlıyorum parasızlık görmedim ananem vardı arkamda kimsenin giymediği giysileri giydim kimsenin oynamadığı oyuncaklarla oynadım ama evde hep bir huzursuzluk çünkü babamı sırtını dayamıştım ananeme anneme burda seni okudukça kendimi görüyorum sanki bugüne kadar hiç bir arkadaşıma anlatamadım içimdekileri hiç kimsye senin konunda döktüm içimi ama kusura bakma

Güzel bir çocukluk dönemim olmuştu. Maddi anlamda hiç sorunumuz yoktu. Ne istersek olurdu. Sonra babamın deliler gibi alkol kullandığını anladım, biraz büyüyünce. Kendine ait bir şirketi vardı. Saftır da biraz babam, çabuk kanar herkese. Önüne gelen herkese kefil olmuş. O mutlu çocukluk dönemim bir anda kayboldu, eve gelen haciz memurlarıyla. Ellerinde pembe dosyalarla gelirler, eşyalarımızı yazar birkaç hafta sonra da onları alırlardı. Biranda bize ne oluyor demiştim daha ilkokul 4. sınıftayken. biranda evimizde hiç eşyamız kalmamıştı. 2 yıl boyunca dayandık bu duruma. Annem hastalandı sonra. Sürekli ağlıyordu sonra ilaç alıp akşama kadar uyuyordu. Sonra memleketten dayımlar geldi bizi götürdüler, dedemin evine. Eski yaşadığım evler gibi değildi. Küçücük 2 odası vardı. Ama çocuktum daha, kuzenlerimle oynamaktan tam olarak ne olduğunu hissetmiyordum. Aradan 2 yıl geçti ve biz başka bir eve taşındık. Bu evimiz güzeldi. Artık evimiz de eşyalarımız da güzeldi. Sonraaa sonra yine başladı pembe dosyalı adamlar evimize gelmeye mafoldumben Ve ben o gün anladım ki biz hiçbir zaman mutlu olamayacağız. Bütün bunlar yıllarca sürdü. 3 yıl iyi isek 4. yıl pembe dosyalı adamlar eve geldiler. Tabi ben bu süreçte çok bunalsam da daima derslerime çalıştım. Önce öğretmen lisesini kazandım. Sonra hiç ara vermeden üniversiteyi. Şimdi öğretmenim. Evlenmeden önce annem benimle kaldı. Onu babamın yanına göndermedim. Benim yanımda rahat eder diye. Her ihtiyacını ben karşıladım. Ama annem hiçbir zaman iyileşmedi, doktora götürmeme rağmen. Antidepresanını alır bütün gün uyur. Gece uyanıktır sadece. Çook mutlu olduğu zamanlarda bile içten gülemez. 5 ay önce evlendim. Eşim polis. İkimiz mutluyuz. Borcumuz yok araba aldık biraz onun borcu var. Hamileyim de. Kendi yaşadıklarımı çocuğum yaşasın istemiyorum. Herşeyimizden kısıyoruz ona maddi anlamda zorluk çektirmek istemiyorum. Amaaa babamın hala borçları var ve ödemek de bize düşüyor. Bitmek bilmiyor bir türlü. Baba yapma etme desek de anlamıyor. Sürekli bir yerlerden borcu çıkıyor. Mesela geçenlerde tam 5.000 tl gönderdik. Biz de yeni evlendiğimiz için nakit paralarımızı eşyaya vermiştik. Altınlarımızdan bozdurmak zorunda kaldım. Eşim dünya iyisidir. Onlar sıkıntılıyken böyle duramayız diyor ama ben bebeğimi düşünüyorum. Herzaman onlara elimizdekini sayacaksak biz nasıl mal mülk sahibi olacağız. Lütfen akıl verin bana. Ne yapsak düzelmiyor babam. Hep aynı mafoldumben Hep arkası toplamakla geçti ömrümüz. Aslında annem olmasa arkamı dönüp bakmayacağım ama işte annem var. O kadar mutsuz ki anlatamam size. Aslında sadece o değil hepimiz mutsuzuz. Dayım artık yeter kendi hayatına bak dese de yapamıyorum. Siz benim yerimde olsanız ne yapardınız.

Çok üzüldüm, gerçekten çok zor bir durum, Allah yardımcınız olsun. Bu arada eşiniz de sağolsun, çok iyi bir insanmış. . push ; yesildiyar Babasının

evet canım elimden geleni yaptım ama bazen öyle şeyler hissediyorum ki lirik güzel, sanki bırakırsam onları ileride çook pişman olurum gibi geliyor. Keşke yardım etseydim demek istemiyorum. O keşkeler beni çok korkutuyor. Ondan açtım bu başlığı zaten. Bugüne kadar akrabalarım bütün yaşadıklarımı bilse de kimseyle böyle dertleşmedim. Ama patlama noktasına gelince kk'da paylaşayım en azından dedim.

ah yusum yaa benim giden çocukluğumu gençliğimi anlatmışsın özellikle pembe dosyalı adamlar kısmı neler neler hatırlattı bana. canım bnim babam 65 yaşında ve hala aynı sizin eve iki maaş giriyomuş benim eşim memur ve ben çalışmıyorum bir kere 6 milyar kredi çektik bitmeden bi daha istediler bu sefer eşimin arkadaşı çekti ödeyene kadar canımız çıktı tabii eşim beni üzmemek için başta bişey demiyodu yinede terbiyesini bozmuyo ama ben artık ezile ezile küçücük kaldım bir arabamız yok evimiz yok 11 yıllk evliyiz dikili bir ağacımız yok inan öyle zor ki daha bugün eski bir çek yüzünden içeri aldılar ve biz atmden önümüzdeki ayın maaşını çektik ve babamı kurtardık ama bu durumlar yüzünden ailemden soğuyorum bence kredi çekin bişey için ve asla para vermeyin annenizde ondan boşanmadığı için bu durumdan sorumlu benim annem gibi...

Bu borçlar keyfi yapılan harcamalardan mı?Sağa sola kaptırılan paralardan mı?