Saçma sapan tavırlar sergiliyor. Kavga edecek yer arıyor. Tabiri caizse sinek bokunu bile bahane ediyor. Bence düşünme bile, uygula. Cicim ayları geçti sana eşi, hayat arkadaşı olarak değil de köle gibi davranıyor. Nerde sevgi saygı? 1 yaşındaki çocuğun bunlara şahit olması gerekmiyor. Pekala da kendin çok güzel yetiştirirsin. Anası da sen olursun, babası da.

Detaylar parça parça gelince ilk yorumlar eksik kalıyor tabi ki. Tedavi olmaya yanaşmıyorsa, kendinizi ve çocuğunuzu düşünerek gereken ne ise onu yapın.

Dün oturup konuştuk hatta 2 yıldır ailem hiçbir şey anlatmıyordum ailemede her şeyi anlattım onlarda eşimle konuştular çünkü son kavgalarımız da beni boşanmakla tehdit ediyordu benim gitmeyeceğimi düşündüğü için ama arkamda ailemin olduğunu görmesini istedim ve istediğimde gidebileceğin mi görmesini istedim ve o da bunun farkına vardı ilk olarak tedaviye yaklaşmadı ama kendini değiştireceğine dair söz verdi şayet beceremez isee tedavi olacağını söyledi ben de bunlara rağmen hala sıkıntılarımız devam ederse ikimizin de iyiliği için bitirmemiz gerektiğini söyledim şimdilik her şey yolunda gelecek günler gösterecek

zaten boşanmak istememin tek sebebi ileride nasıl bir baba olacağı korkusu sinirine hakim olamaması beni çok korkutuyor tamam dövmesi yok ama her geçen gün daha da artıyor bir şekilde senelerde olacağından eminim son kavgamızı boynundan ittriip yatağa attı

Bence daha fazla bekleme bile. allah korusun, benzetme gibi de olmasın, televizyonlardan tanıtığımız Tuğba, Emine gibi bitmesin. Tekrar düşün, tart, ölç, süzgeçten geç, kararını ver.

biraz uzun yazacağım ama lütfen okuyun çok içimi dökmeye ihtiyacım var 2 yıllık evliyim ama birbirimizi 5 yıldır tanıyoruz 17 yaşındaydım tanistigimizda çok severek evlendik eşim her zaman çok sinirliydi yaşamın küçüklüğünden mi bilemedim her şeyini tamam dedim çünkü evlenmeden önce telefonda çok kavga ederdik yan yana gelince hiçbir sıkıntımız kalmazdi evlenince hep beraber olacağımız için sıkıntının olmayacağını düşündüm. evlenirken hiç parada pulda gözüm olmadı her şeyimi spotçudan aldım aileme yeni dedim altınlarımı ailelerin kararlaştırdığı gramdan almadım ama aileme istedikleri gibi söyledim birçok ev eşyamı kendimi aldim çalışarak ailemin istemediği bir evlilikti zorla ikna edip evlendim 1 yaşında kızım var şu an eşim çok sinirli dövmesi yok ama asabiyeti üst sınırlarda evlenmeden önce bu kadar sinirli olduğunun farkında değildim yani örnek vereyim geçen bir kavanozun kapağını skmamışım iyi yanlışlıkla kendisi elinden düşürdü neden kapatmadın deyip bağırdı başka bir kavanozu alarak bak eğer kapatmazsan bu şekilde yere düşer ve kırılir diyerek yere fırlattı. Yani bir misal daha her yere giderken izni alınması ister geçen evimin altında bime gittim haber vermeyi unuttum eve döndüğümde rayıp haber verdim unuttum sana söylemeyi BİM'e gidip nohut aldım dedim bunn için bileproblem yapıp ben erkek değilim miyim sen beni kale almıyorsun diyerek problem yapıp küstü. Bunun gibi onlarca küçük sebebten kavga ediyoruz

Bazen onu iyileşmesinde yardımcı olabilir miyim sevdiğinden eminim diyorum çünkü Sinirli olmadığı zamanlarda gerçekten iyi bir insan ama sinirliyken onu kesinlikle tanıyamıyorum ve bu siniri öyle genellestiki neye sinirlendiğini kestiremiyorum

Canım çok sevindim bu da bir adımdır. Ama inşallah tedavi de olur. En kötü terapi olmasa bile, hafif antidepresan verirler. O bile onu değiştirir. Eğer tekrar konu açılır ise bağımlılık yapmayan hafif anti depresanlar varmış bugün kendim için araştırdım, biz de başlasak mı hem ilişkimiz hem çocuğumu için, ikimiz de çok sinirliyiz vs de. Şimdi sadece sen dili konuşursan yine agresifleşebilir. Biz dili ile konuşmak her zaman daha iyidir. Hatayı paylaştırıyorsun karşıda ki daha az geriliyor.