Arkadaşlar buraya ne yazarsanız yazın depresyon hastaları için hiç bir önem taşımıyor. Ben kendimden biliyorum. Biz de biliyoruz hayat güzel, yaşanmaya değer, hayat dümdüz bir yol değil. Evet mutsuz birine bunu söyleyebilirsiniz. O anlayabilir çünkü. Ben de söylüyorum. Hayat hakkında binlerce tavsiye verebilirim. Ama depresyon için bunların hiç biri geçerli değil. Depresyon bir hastalık. Hani diyorsunuz ya sevgilimden ayrıldım depresyondayım, kocamla kavga ettim depresyondayım, uzun süredir maddi sıkıntım var depresyondayım... Hayır siz depresyonda değilsiniz. Mutsuzsunuz sadece. Ama depresyon bambaşka. Nedeni yok. Hayatı muhteşem olan bir insan bile ölmek isteyebilir ve hayat onun için hiç bir şey ifade etmez. Ruhu kapkaranlıktır. Kendimden örnek vereyim. Evim, arabam, sağlığım her şeyim var. Bir çok insanın özendiği bir hayat. İyi bir eş, güzel kediler, sorunsuz kayın valide- baba... Ama bunlar hiç önemli değil. Bunlar sadece benim için hayatıma son vermemem için bir sebep. O da bu insanlar üzülecek diye. Acı çekersiniz, duyarlılığınız had safhada olur, dünya çok kötü bir yer gibi görünür. Susarsınız, içe kapanırsınız... Sizi anlamaz en yakınlarınız bile. Şımarık derler, asi derler, ilgi budalası, sıkılmış derler... Ne zor bilirim. İyi bir doktora ihtiyaç var belki de. Bende terapi alacak para da yok işin komiği. Alıştım. Yaşım 30. Ruhum 90. Konu sahibini çok iyi anlıyorum. Lütfen hayat güzellemesi yapmayın. O bunu günde bin kere deniyor zaten.

Teşekkürler

O zaman ikna edin cevr1enizdeki insanları. Iyi olmadığınızı desteğe ihtiyacınız olduğunu söyleyin. . push ; Rengarenk

Zaten bu konudaki yorumları okursan, ben dahil herkesi teselli ediyorsun. Kendin konu açıyorsun, yine de bana umut olmaya çalışıyorsun, bence sen bu kadar ince ruhlu ve vicdanlı olduğun için de hassassın. Çok iyisin, inşallah ruhen de daha iyi olursun canım benim.

Rengarenk

Doktorum depresyonun son aşamasında gelip de intihar edenlerin doğru ile yanlışı ayırt edemeyecek durumda olduğunu ve ahirete intihar suçu ile gitmeyeceğini soylemisti. ama çok ağır durumda hatta şizofrenik boyutta oluyormuş bu hastalar. Ben ve benim durumumda olanların böyle bir şey için sebebi yokmuş bir anlık öfkeyle ya da geçici bir üzüntüyle akıl melaikelerin yerindeyken yaparsan günahkar olarak gidersin dedi. P

Bu kadar aynı şeyleri düşündüğüm birinin varlığı... Kendimi lanetlenmiş hissetmekten kurtarıyor beni.

Teşekkürler canım. Ümitvar olmaya devam edelim biz.

Canım tedavi ol mutlaka bir yolunu bul ve ol. En azından sürekli yaz.. dok icini.. Rengarenk

Evet geçer arada yoklar seni yine. Ruh halin değişebilir ama bir süre sonra ilaçlara bile ihtiyaç duymayacaksın inan bana. Sadece kendine iyi bak seni mutsuz eden şeylerden kişilerden uzaklaş kendini geliştir bu dönemde. Birşeylerle meşgul oldukça yavaş yavaş azalacak... umarım kısa zamaanda toparlarsın

Hastaliginiz ile arkadaş olmayı deneyin. Ters psikoloji olarak bir de bunu deneyin. Çok geçmiş olsun ve hepimizin kırılma noktalari var. Yaralariniz varsa yuzlesin kendinizi affedin. Mevlana dostu Şems sözüydü sanirim : " Düzenim bozulur, hayatım alt üst olur diye, endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını :) Hastalığınizi çok kafaya takınca sizi esir alır aşık olunca sevdicegi çok düşünmemiz gibi. Neleri gördünüz gecirdiniz hayatta elbette bu da geçecek güçlü olmaya devam edin böyle. Umudunuzu koruyun. Psikoterapi görüyor musunuz? Şartlarınızi bilmiyorum ama mekan degisikligi yapın tatil gibi ruh halinizi degistirecektir. Allah kolaylik ve şifalar versin.

Beni yanlış anlamayın ama herşeyiniz var ve bu şeylerin varlığı sizi intihar düşüncenizden alıkoyuyor. Fakat tedavi olacak paranız yok! Demek ki herşeyiniz yok! Böyle hislere sahip olup tedavi olamamak dahası destek olacak kimseye sahip olamamak herşeye sahip olmakmıdır?

Şimdi şöyle. Evim var ama benim değil. Kayınbabamın evinde oturuyoruz. Arabam var ama benim değil. Hem sürmeyi bilmiyorum hem onu da düğün yapmadık onun parasıyla aldık eşim kullanıyor. Şu an eşim çalışıyor ben iş arıyorum, eşim ayrıca yeni bir dükkan açtı onun masrafı var. Hafta sonu çalışacağı iş bile arıyor garibim. Eve giren para 2,500 tl bile değil. O da borca harca, yemeye içmeye, benzine gidiyor. Dediğin gibi maddi olanlar benim değil, destek olacak kişiler de yok. Bu yüzden içime iyice kapandım. Yüzümde hep bir maske. Evet. Baya baya pek bişeyim yokmuş.

ben yaşamadım. ama bir hocam üstünkörü kendi durumundan bahsetmişti. öğrencilik yıllarında depresyona girmiş, okulu salmış bırakmış. inşaatların önünden her geçtiğinde intihar planları kurarmış. en son bir psikiyatriste gidip derdini anlatmış, 'ben ölmek istiyorum' demiş... sonra ilaç tedavisi görmüş ve düzelmiş. evliydi, çocuğu vardı. hem de psikiyatristmiş eşi :) hayatına devam ediyordu. bu anlattıklarını gülerek anlatmıştı. detayını hiç bilmiyorum, uzun bir sohbet etmedik, içini bilemem ama bize bittiğini söylemişti. çevreniz sizi anlamıyor olabilir ama inanın ki yalnız değilsiniz... sizin gibi hisseden milyonlarca insan var. ilk değilsiniz, son da olmayacaksınız. tedaviyi bırakmayın. hem hayat dümdüz değil ki... sanmıyorum ki ilaç aldıktan sonra hep mutlu olasınız. doktorunuz ne diyor bilmiyorum ama bana arada bir yoklayan mutsuzluk halleri normalmiş gibi geldi

Bazen bu mümkün olmuyor. Kendimi kötü hissettiren insanlardan her zaman uzak duramıyorum. Elimde olmuyor. Rengarenk

Bence yardım isteyememe, tedaviye ulaşamama durumu. Ben de sizi bulmuşken sorayım. Hangi şehirdesiniz, terapinin seans ücreti ne kadar?

Malesef. Tedavi olacak borç harç param bile yok. Yazmak ise beni daha kötü yaptı. Resmen atak geçirdim yazarken. Onu da bıraktım. Neyse. A Arya-78 Aktif

Kesinlikle gidin

Yaşadıklarımın sebebimi yazdim. ama bir süre sonra bi sebepler bile sebepsiz geliyor.. halletsen bile çözülmeyecekmis gibi geliyor

Bu arada intihar korkum oldu ama intihar etmeyi hiç düşünmedim. Hep ya edersem dedim. Cunku acı çekiyordum bi acılar bana ok gibi orayı gösteriyordu sanki. Rengarenk

Canım youtube dan psikolog izzet güllü yü kesinlikle izle. çok faydasını gördüm. Umarım işine yarar

İş arıyorum zaten, arabayı da eşim kullanıyor. Bir işte çalışmak bile o kadar zor ki. Motivasyonun hemen düşer, aklına her saniye 'benim ne işim var burda' cümlesi gelir. Bunalır, sıkılır, saklanmak istersin. Sebep yok! Binlerce düşünce beynine doluşur. Zordur. Benim arada kullanmam için de ders almam lazım ona da maddiyat ayıramıyoruz. Bakın bu depresyon denen illetin bir sebebi olabileceği gibi hiç sebebi de olmayabilir. Sebepsiz hayattan soğumak ve bunu bilmek insanı daha da depresyona iter. İnsan çok üzgün olabilir, cinnet geçirebilir, hayatı bir anda ters düz olabilir. Ama bunlar depresyon değil. Bu çok farklı bir durum. Anlamanız o kadar zor ki. Ben arkadaşa umutlu olmasını ve tedavi olmasını söyledim zaten. O en doğrusunu yapıyor. O da bu yüzden tedavi olup kurtulan var mı demiş, hadi bişey söyleyin de ben kurtulayım dememiş dikkat ederseniz. Çünkü o da iyi biliyor kimsenin ona derman olamayacağını. Rengarenk

No, kalıcı değil :) Psikiyatrik hastalıklar asla geçmecekmiş gibi hissettirir ama o ilaçların yardımıyla öyle bir geçer ki uzaktan bakınca yav bu muymuş dersin. İlaçların yanında bilişsel davranış terapisini de araştırmanı öneririm.

Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Ben de aynı senin gibiyim. Kimse anlamıyor anlamak istemiyor. Çok zor. Ama sen tedavi olabilmişsin. Ne mutlu. Ama benim tedavi olacak param da yok. Doktorunu değiştir. Ve umutsuzluğa kapılma.

Evet canım bu mesajı yazarken de çok dusundum. Bazen düşüşler yaşıyorsun bu da onlardan biri. Ama ben ümidimi kesmiyorum. Evet yoruluyorum ama ümidimi kesmiyorum. umidim olmasa buraya da konu açmam zaten. umarim.

Teşekkürler. Deniyorum.. Denemeye de devam edeceğim. .

emdr tedavisini ve emdr tedavisi yapan psikologları araştırın. Allah şifa versin.

Hayatım geçmiş ve şu andan ibaret. Yasadigim her gün hayatımın son günüymüş gibi.. major depresyon yedi bitirdi beni. Yoruldum artik. Allah'im affetsin bu bir isyan değil ama ağır geliyor bana... Aci cekiyorum. hic bir seyim yok ama acı çekiyorum. 3 ayı gecti. iyi bir tedavi aldigimi düşünüyorum. Bir ara iyiysem bi ara dibe vuruyorum. Adim attığım her yer boğuyor beni.. Nefes alamıyorum. Kimseye anlatamiyorum. Ailem depresyon diye bir hastalığı kabul etmiyor. Bir şey diyemiyorum. Onlar da yoruldular artik. ya 3 ay oldu. P.. k adımda bi ilaç aldım fayda etmedi doktorum e... rr diye bunlada gecti. iyi oluyorum ama bu aralar gene dibe vurdum. Dilimde o kadar çok söyleyecek söz var ki... Isyan olmasın diye ağzımı acmiyorum. Sifa diliyorum Rabbimden ama ya bir gün pesedersem.. Odum kopuyor bu düşünceden. Öyle bir şey ki anlatamam.. 28nyasindayim. Aileme göre hayatımın baharındayım ama 90 yaşında bir ruhum var.. Belki onlar bile benden daha enerjiktir.. Bazen iyi oluyorum. "oh be.. dunya vsrmis.."diyorum sonra ensemden bir ses sanki sinsice gitmedim daha burdayım diyor. Sonra başa dönüyorum ertesingun yine ayni.. Bazen uyumak istemiyorum.. bazen de uyanmak.. Yorgunumm... tukendim... Amacim yok.. hayalim yok.. Insan niçin yaşar?Acı çekmek için mi?ama yasayacagim.. cektigim acılar aşiretine kefaret olsun.. Ama Rabbim bu dertten muzdarip olanlara ve bana şifa versin.. Bu hastalığı yaşayıp da şifa bulanlar buraya yazabilir mi?gerçekten. Var mi.. Ya da bu dert kalıcı mi...

Bi ara insanlardan korkuyordum. Evde kalıyordum. Ev arkadaşım normal benle konuşmaya çalışıyor bir şey soruyordu. Ben karşısında titriyordum. Korktuğumu o zaman farkettim.

Sadece ilaçlara sığınırsanız olmaz. Ama depresyon zor şu bu sebepleri düşünürseniz olmaz. Hayatı tek düze yaşamaya devam ederseniz olmaz. Geçmez. Depresyonu yenmenin tek kuralı şuan ne yaşıyorsanız tam tersini yaşamak. Mesela ben namaza başlayarak yenmiştim. Zor durumlarla karşılaşırsam karamsarlığa düşebiliyorum bazen ama hemen geçiyor ve en önemlisi sizi kötü hissettiren insanlardan uzak durmak.

Özelden yazıyorum

Seninle yazışmıştık, bana umut olmuştun.. Doktoruna devam ediyor musun? Ben de aynı durumdayım, senin mesajlarını okuduktan sonra umutlanmıştım, hayat çok anlamlı demiştin, gelip gidiyor depresyon ama sonunda iyi oluyorsun demiştin. İnşallah bir an önce biter bu bela, yaşam dolu, doya doya yaşayan insanlar oluruz. Dualarım seninle.

antonie izninle senin konunu okumasını isteyeceğim arkadaşın. Rengarenk kelebekler antonie 'nin hayatın anlamı başlıklı bir konusu var. Ben depresyonumla çok bağdaştırmıştım o konuyu hatta kendisiyle yazılmıştık. Aslında antonie bizim çıkmaza düştüğümüz durumları paylaşmış yazısında ancak o, bu durumdan acı çekmiyor bizim gibi. Düşünceler aynı fakat o ülke ülke geziyor. Biz acıyla karşılıyoruz bu durumu neden bilmiyorum.

Ben de intihar planları kuruyorum bazı olaylar sonrasında. Sürekli mutsuzum. Bu çocukluğumdan beri olan bir şey. Sürekli mutsuz olmak ve üzgün yüz ifadesi. Enerjin çok düşük ve bunu bir çok kişiden tepki aldım enerjin çok düşük diye. Kimi zaman konuşmak dahi istemiyorum soru soran cevap verecek şey bulamıyorum ya da yoruluyorum. Cevap veremiyorum. Kimseyle konuşamıyorum. Kendimi genelde çok değersiz hissediyorum. İnsanların arasında eğilip buzuluyorum sesim çıkmıyor kekeliyor ve kasiliyorum.. çok çaresiz hissediyorum. Sizce psikoloğu gitmeli miyim? Rengarenk

Seni daha iyi anlayabilmek için sorunu öğrenmek gerek yani bu depresyonu tetikleyen nedir. İş hayatın aile hayatın aşk hayatın ne durumda mesela? Geçmişte yaşadığın ve unutamadığın olumsuz bir durum var mı sana yük olan? benyeniyimgaliba

ben o konuyu açtığım zamanlar çok mutsuzdum ama hiçbir zaman ağır hale gelmedim. sonra da gittikçe arka plana atıldı zaten hislerim... dediğiniz gibi hala aklımda aynı düşünceler aslında. ama çok da acıyla karşılamıyorum. beni geriye taşımıyor pek umarım sizlerinki de geçer ya da en azından arka plana atılır

Ben aynı durumda biri olarak bilişsel davranışsal terapi alacağım önümüzdeki hafta seanslara başlayacağız. Peki geçebilme olasılığı bu kadar yüksekse intiharların sebebi ne sizce Rengarenk

Psikologlar ve psikiyatristler danışanlarının/hastalarının inanç durumu ile ilgili genelde pek yorum yapmazlar şaşırdım doğrusu. Çünkü inanç öznel ve herkesin bakış açısına göre değişen bir olgu. Sizin dokrorunuz adeta ilahiyatçı gibi ayrıntılı yorum yapmış. İntiharın eşiğindesiniz de vazgeçirmek için mi inançlı olmanıza vurgu yaptı? Tam anlayamadım durumu ama ilginç geldi. Ben de psikolojik danışmanım biraz da mesleki merak.

Çalışıyorum.. Bekarim.. Srkadas çevrem yok denecek kadar az. kurumda yeniyim ve kalabalık bir grup. Sorunlarimdan ötürü geri durdum hep. Belki bu sene farklı olur. Hobi olarak çok okurum. Yakimda spora da başlayacağım. Aktivite üretiyorum kendime de bunlardan zevk alabilmek önemli. Bir de arkadaşlarından darbe yemeye alışmış bir insanım o yüzden kimseye güvenim yok pek muhatap olmuyirum. Arkadasim var mı var.. Ama çok darbe aldım zırhlanip gidiyorum onların yanina.

Canım doktorum bir süre ilaç tedavisi verdi ondan sonra yazmamı onerdi. terapi esnasında ve yazarken öyle noktalara geliyorsun ki bazen rüyalarında bile sorun ettiğin durumlar kabus olarak geliyor. domtorum bunun bir gelişme olduğunu soylemisti. yuzlestigimi söylemişti. Rengarenk

Sakın beni yanlış anlama durumuna çok üzüldüm. Sormamın gayesi sebepsiz yere depresyona girdiğini söylemiş olman. Böyle ifade etmen konuyu açan kızcağızı daha büyük bir umutsuzluğa sürükleyecek. Sebep varsa çözüm de vardır! Sen maddi problemlerini çözüp iş bulsan mesela, hayatına yeni bir şeyler katsan araba kullanmayı öğrensen en basiti birşeyler değişmeye başlar.

Allah şifalar versin ve umudunuzu koruyun. Her gecenin bi sabahi var ve en güzel mutluluklara layiksin ve siz bu imtihaninizdan da alninizin akiyla cikacaksiniz.

Mekan değişikliği yapıyorum canım. terapi de alıyordu. biraz ara verdim ama devam edeceğim.

Bu kadar onyargili olmayin hayata karsi. Inanin hayat cok guzel. Bu yaslariniz da bir daha gelmez. Eglenin..

Hayat dümdüz değil ama benim de eğri büğrü yollarda yürüyecek deryanım kalmadi. eskidrn sorunlarla başetmek benim için zevkti. Olgunlastigimi hissederdim şimdi kaldıramam diyorum..

Ankaradayım, eşimle seansa girdiğim için 400 Bundan sonrakiler 350 lira olacak. 2 haftada 1 gelmem gerekiyormuş ancak ben bu ücret dolayısıyla ayda 1 gidebileceğim mimsiar

Terapi aliyorum..

Depresyon psikolojik hastalıkların nispeten daha kolay tedavi edileni. Buna inan. Tedaviye inan. Geçecek elbette. Geçenleri gördük. Geçirenleri atlatanlari gördük. Ayette diyor ki; korkma Allah seninle birliktedir.

Calisiyor musunuz? Evli misiniz? Arkadaslariniz var mi? Ilgi duydugunuz spor/hobi/muzik bir alaniniz var mi? Maddi durumunuz ne? Yani butun bunlar aslindanbu depresyonu atlatma seviyesiniz anlayacagimiz sorular. Bir cevrebiz varsa daha sık gorusun. Gezin tozun. Tatil yapin. Gerekirse tek basiniza cikin yola yeni insanlarla tanisin. Isinize sarilin. Kariyer icin cabalayin. Sizi rahatlatacak hobilerle ugrasin. Spora gidin. Yuzun. Ne bileyim asaja falan gidin. Hayat cok guzel yani. Yasayin. Surekli su yazdiginiz yaziyi okusam yani surekli negatif seyleri okusam dusunsem ben de bunalirdin hayattan. Pozitif seyler dusunup yasamaya calisin. Hersey duzelecektir eminim..

İnan borçla harçla gidecek bile maddi gücüm yok. O borç harç olayını bile aştık. Yazmaya çalıştım ama yazarken intihar düşüncem daha çok depreşti. Resmen atak geçirdim. Seni anlıyorum. Ve lütfen tedavine sıkı sıkı sarılve evinden uzaklaş. Mesela üniye gideceksen hırs yap git, bir kursa falan yazıl. Yap bişeyler bırakma imkanlarını.

elimde degil

Kendinizi böyle hissetmeniz sebepsiz mi? Yaşadığınız bir travma var mı? Kötü şeyler mi yaşadınız? benyeniyimgaliba

Siz yaşadınız mı bu durumu? antonie bahtım saçlarımdan

Yalnız degiliz. hic bir şey çözümsüz, dermansız değil..

Arkadaşlar depresyon tekrar eden bir hastalık mi?Hep bu şekilde acı acı yoklar mi?Ne sıklıkla yoklar? S