Herkese merhaba. Konuyu nasıl kısaca özet geçeyim bilemedim ama o kadar doluyum ki anlatıp rahatlamak istiyorum. Uzunluk için şimdiden özür dilerim, okuyup fikir verenlere de şimdiden teşekkür ederim. Geçen yılın başında çok şükür öğretmen olarak atanıp mesleğe başladım bu sırada atandığım dönemde 8 yıllık ilişkim bazı sorunlar yüzünden bitiyordu. Atandığım okul hep kafa dengi genç arkadaşlardan oluşuyor hepimiz aile gibiyiz. Benim gibi bir erkek hocamız vardı o da tam 12 yıllık ilişkisini bitiriyormuş samimi oldukça hep dertleştik falan . Ama nasıl olduysa bilmiyorum bu arkadaşlık dertleşmeleri bizde farklı hislere dönmeye başladı bende de bir şeyler vardı ama o yaklaştıkça hep kendimi çektim, arkadaştık kendimize yakıştıramadım, bir sorun olsa aynı okulda nasıl yüz yüze bakardık, arkadaş çevremize nasıl açıklardık ve yaşam tarzlarımız aslında biraz farklı nasıl anlaşırdık. Ama gel zaman git zaman ikimizde duygularımıza yenildik. Aslında o yenildi beni de ikna etti. Önüne olmaz diye koyduğum her engele çözüm buldu, en sonunda 5-6 ay önce sevgili olduk. Eminim ki ikimizde deliler gibi seviyoruz ama sürekli çatışma halindeyiz. Mesela olmaz zıtız dediğim birkaç örneği vermek istiyorum size. 1)O daha kısıtlayıcı giyim yaşam tarzı istiyordu- ben baya rahat giyinir yaşarım olmaz dedim. Biz istedikten sonra çözüm bulunur dedi=orta yolu bulduk. 2)İkimizinde ileride yaşamak istediği şehirler çok farklıydı=Yeter ki biz beraber olalım dedi ortak bir şehir bulduk. 3)İkimizde çok dik kafalıyız inat ettik mi kimse alttan almaz, nasıl olur ki dedim=birbirmize bir kere baktık mı hiçbir şey kalmaz dedi. 4)Benim onda hoşlanmadığım iki üç şey vardı, aynı şekilde onun da bende vardı=birbirimiz için değmez mi dedi, o şeylerden vazgeçtik. 5)Ailelerimiz de bu eski uzun ilişkilerimize dahildi ve evleneceğimiz insanlar olarak onları görüyordu sorun olur dedim=Biz her şeyi aşarız dedi. Yani kısacası biz çok aşık olduk ve her şeyin üstesinden geliriz dedi ve beni ikna etti. Ama şimdi ne oluyor biliyor musunuz, beyfendimiz bence, ona iyice kapıldığımı hissetti, onun için garantiyim yani artık, gevşemeler başladı. ilk başta çözüm sunup her şeyi halleden kişimiz şimdi ben çözüm bulsam da triplerde. 1)Sinirlendiği an susarım seni kırmam diyen kişi olsa kırıyor artık beni. 2)İnat etmeyiz bir bakışımız yeter diyen kişi günlerce trip atıyor. 3)Kendi istediği şehirde yaşama fikrini bana benimsetmeye çalışıyor. 4)hani yapmayacaktın dediğim şeyleri denedim olmuyor ben istiyorum bunu yapmayı diyor. En son bir olayda ben onu çok kırdım bir 15 gün önce 2-3 gün konuşmadık, alttan almak için özledim yazdım. 24 saat sonra bana napıyorsun diye mesaj atmış sadece. Öyle bir konuşmaya başladık ama aramız şu an hep açık ama onun tavırları yüzünden düzelemiyoruz. Ayrı şehirlerdeyiz tatil dolayısıyla 150 km var aramızda 1 aydır hiç görüşmedik bu tartışma olmadan önce ben onun yaşadığı şehre gidecektim Tartışınca iptal oldu, o sinirle gelicem yarın yüzyüze görüşücem seninle demiştim, şu an iyi değiliz gelme, akışına bırak üzerine gitmeyelim kavganın dedi. o günden beri hep tripli birkaç kere canım vs dedim hiç ondan öyle kelime yok ben de kestim, mesajlarda gülmüyor bile hala mesafeli o öyle olunca ben zaten kendimi çektim. Sürekli konuşuyoruz ama iki arkadaş gibi sadece. Bugün dayanamayıp uzun bir mesaj attım dedim ki görüşme planları yapıyorduk kaldı, geleyim dedim istemedin, acaba kaç gün oldu hiç görüşme daveti niyetin yok herhalde amacın ne senin vs diye yazdım baya, gelen cevap içimden gelmiyor olmuş, ne demek o beni mi istemiyorsun sen dedim, hayır böyleyiz diye görüşmek istemiyorum demiş bende bir daha yazmadım ve yazmaya da niyetim yok. İstememesinin sebebini o kadar iyi biliyorum ki gurundan, inadından gel diyemiyor. Yoksa Adım gibi eminim ki görüşmeyi benden çok istiyor. En zayıf noktası yüz yüze geldiğimizde dayanamayıp hemen yumuşaması, çok sert gibi görünüyor ama öyle bir durumda hemen gözleri doluyor ve nasıl saklayacağını bilemiyor sırf inadından 15 gündür resmen eziyet ediyor yani bize. 8 yıllık ilişki yaşadım ama hiç böyle aşık hissetmemiştim kendimi, o kadar asiydim ki hiç kendimden ödün vermemiş, hiç ortak yol bulma noktasına gitmemiştim. O da bana kendimi hep şey diye anlattı. çok kız tanıdım ama hiç böyle olmadım, hiçbir kız arkadaşım sözümden çıkamazdı ama senin için her tabumu yıktım. Ama durum bu işte dışarıdan bakan yabancı gözler olarak yorum bekliyorum sizlerden. Ben ne yapayım bu kişiyle, bitirmek istemiyorum alttan alttan laf çarptım hep onun da aklı çıkıyor ben bitiricem diye ama halde ortada. Ben anlayamadım artık, alttan almam şu vakitten sonra ama iş inada da binerse nasıl böyle bir hissi bulmuşken kaybetmeyi nasıl göze alırız bilmiyorum. Çünkü anlatamadığım dış kişilerden kaynaklı çok büyük şeyler de aştık, çok mutlu olup deli gibi eğlendiğimiz günlerde oldu. Gerçek aşkmış bu dedim yani. Bana bir gün demişti ki en büyük korkum ikimizde deli gibi severken bile inat edersek ne ben adım atarım ne de sen, bunu çok iyi biliyorum ve bunu yaşamaktan korkuyorum diye. Şu an ben de bundan korkar oldum. Dip not:Kendisi ikizler erkeği sanırım en büyük dengesizliği buradan geliyor, ben de teraziyim. Dreamweaver 3 vakte kadar

Silseniz de geri gelecek ama boşuna ban yiyeceksiniz şimdi...