Bence suçu baskasinda degil de kendinizde gorurseniz baskasina bagirmazsiniz. Mesela kedimi kvye emanet etmistim. "Ben bakarim ben bakarim" diyip durdugu icin... Cok kisa sureligine birakmistim mecbur. Hicte guzel bakmamis. Asiri sinir oldum eve gelip gorduklerim karsisinda hatta esime de biraz cemkirmis olabilirim ama kvye bisey demedim. "Ben biraktim" sonucta. Yaptigim sey bi daha "ben bakarim" dese bile kvye kedimi emanet etmemek oldu. Gerekirse annem 3-4 saat yol yapip gelip kedime bakacak sagolsun misler gibi de bakiyor. Guvenmiyorsaniz veya bisey oldugunda bagiracaksaniz yaninizdan ayirmicaksiniz.

annenizi haksız buldum, 2 dk wc den çıkmanızı bekleyip sonra devam edebilirdi temizliğine. kendisine küçücük bebek emanet edilmiş, temizlik kaçmıyor

bence bir uzmana git ben kontrol manyaklığımı öyle aştım çünkü neyi düşündüysem çıktı deliriyordum artık.. küçük oğluma sürekli koşma kapıya çarpacaksın dedim, koştu, kapıya çarpıp düştü, yüzünü boydan boya yardı.. yani şöyle diyeyim bir gören olsa kaç litre kan gitti der yerler o haldeydi.. sonra iz kalacak diye delirdim çok hafif bir noktacık da iz kaldı.. baktım artık ne desem çıkıyor doktora gittim.. ha sonrasında parmak kırığı, kafa yarılması gibi zibilyon şey yaşadık ama ben çok rahatım çünkü kafamda kurup düşünmüyorum :) eğer devam edersen kaygı bozukluğuna kadar gider, sonra biri ölürse ne yaparım diye düşünüp ağlayarak uyumak var sırada kafa gitti mi kötü gidiyor yaw :)

Açıkçası ben sizi öfkelenmekte haklı buldum. Tabii kazadır, olur; lakin göz göre göre yanlış/tedbirsiz hareketlerde bulunularak buna sebebiyet veriliyorsa işin rengi değişir. Misal tuvalette harcayacağınız zaman beş on dakika, onda da çocuğu bırakıp başka şeyle uğraşılması büyük sorumsuzluk bence. Tek sıkıntı öfkenizi çocukların yanında göstermeniz. Kendi çocukluğumda annemin benzer tepkilerinin beni nasıl ürküttüğünü ve kötü hissettirdiğini hala hatırlıyorum. Çocuklara yansıtmadığınız sürece verdiğiniz tepkiler çok çok nomal kanaatimce.

Olur bacım basmayız damarına ama sende milletinkine fazla basma olur mu.

Bazen emanet çocuk kabul etmiyoruz desek bile bi şekilde bize çocuk emanet ediliyor.

Siz olsanız ne yapardınız

O zaman araba kullanmayacaksınız. Ev kazaları yaşadıklarında çocuklar bakımlarını bırakacak, bi bakıcı falan tutacaksınız. İnsanlarla tüm ilişkileriniz bozulur bu şekilde. Sizde helikopter ebeveyne dönüşürsünüz. Çocukların psikolojiside sizinkide sağlıklı kalamaz bu şartlarda. Ya siz kendinizi kontrol edeceksiniz yada uzmandan yardım alacaksınız.

Açıkcasi annenizin yaptiği biraz sorumsuzluk gibi geldi bana. Çünkü 10 aylik bi bebegin merdivenden dusmesi Allah korusun cok buyuk bir tehlike. Sadece tepkilerinizi yanlis buldum. Ama insanlik hali bir olur iki olur. Gonlunu alirsiniz. Surekli yapiyorsanız problem orada. Kendi kendinize halletmeye calisin. Eger olmuyorsa da psikolojik destek almanizi öneririm. Mulu gunler dilerim

Herşey olacağına varır. Tedbir çok önemli ama gerisi için olacağı varsa olur. Kaza gibi.

çok tatlısın. aslında bana görümcem çok pimpiriklisin der yemelerine içmelerine dikkat ederim hoş o saldım çayıra modundada.

psikolojide kendini gerçekleştiren kehanet diye bir tanım var.. sürekli çocuklarımı kimseye emanet edemem, kesin başına bir şey gelir düşüncesiyle hareket ettikçe çocuklarınızın başına bir şey gelir.. benim geldi oradan biliyorum.. kontrol manyağı, çocukları yarım saat anneme bıraksam "anne camlar kapalı mı, ocakta çaydanlık ön tarafta değil değil mi" diye telefonla arayan bir tiptim ta ki oğlum bir anlık dikkatsizlikle sıvı deterjanı fondip yapana kadar.. sonrasında daha az kontrol, daha fazla önlem ama daha az paranoyayı öğrendim.. yani diyeceğim eğer anneniz o an ilgilenemiyorsa tuvalete beraber gidin, ama arabada geçirilen kaza eşinizden değil sizin paranoyalarınızın gerçeğe dönmesinden kaynaklanıyor :/ Nevvreste PATRON

Canım bence biraz fazla yükleniyorsun kendine hepimiz çocuklarımıza düşkünüz onlara bir şey olmasın diye çabalıyoruz ama biz ne kadar dikkat edersek edelim bişeyler olacağı varsa olur. Tedbiri alıp takdiri Allah'a bırakıyoruz. Ama sen tepkilerinin dozunu biraz kaçırmışsın. Eşinde bilerek çocukları ve karısı yanındayken öndeki araca vurmak istemez. Adı üstünde kaza isteyerek bilerek yapılan bişey değil. Anneniz bişey olamayacağını düşünmüş merdivende yakalamışsınız. Benim yeğenim var 1,5 yaşında görsen sağa sola öyle hızla koşuyor ki sonra bi yakınımın oğlu 2 yaşında o da aynı öyle inan bana onları Allah koruyor değilse onlardaki hareket hız enerji bizde olsa inan bana hastanelik oluruz. Tabi arada tatsız kazalarda yaşanıyor hayatta ama bunlar yaşansın kimse istemez. Eşinizin ve annenizin gönlünü alın. Sana tavsiyem "sakınılan göze çöp batar" sözünü unutmaman. Böyle devam edersen senin sebep olduğun bir hata ile çocukların zarar görse aynı tavrı onlarda sana gösterecek ve onlardan önce sen kendini affetmeyeceksin. Keşke kazalar sıkıntılar olmasa ama işte oluyor hayat böyle sürüyor.

Bir haber izliyorum bakışının çocuğa yaptığı zulumler gibi başlık var diyelim. Bakıcıya vermek istemiyorum bebegimi benim de bebeğime bakıcı böyle yaparsa diye düşünüyorum. Bebeği komşusu tarafından darp edilen bebeği izliyorum ben komşuya birakamam diyorum. Nasıl anlatsam bendeki durum şu : Olaylardan etkileniyorum. Genelleme yapıyorum. Biliyorum hepsi yapmaz ama o nadirler de bana denk gelecek diye korkuyorum. Gerçekten böyle düşünmeyen anne var midir? Kötü bir haber izleyipte etkilenmeyen hadi benimde başıma gelirse diye düşünmeyen anne var mi bunu merak ediyorum.

annem ıslak mendil paketi ile oynasın diye eline vermiş bizim çocukta dişleri yeni çıkıyor paketin plastiğini yutmuş boğazına saplanmış çocuğum ölüyordu kayın validem bozuk para vermiş öbür çocuğumun boğazina kaçmış 1 - dakka çırpınmış resman çocuk kızım burnuna kiraz çekirdeği kaçırmış yani felç le burun buruna gelmiş hiçbirşey yapılmamış ve bize haber vermek yerine işten gelmemizi beklemişler. bizi telaşlandırmasınlar diye. bunlar sadece bir kaçı iki çocuğumda yaşadıklarımın onlarda başına kötü bir şey gelsin istemez. hiç kimseye kızmadım. olucağı varsa olur sende engelleyemessin. tabiki dikkat et ama hastalık haline getirip milletin kalbini kırma. bence.

Senin annen aynı şeyi yapsa gerçekten böyle mi diceksin? Nevvreste PATRON

Ben de öyle durumlarda daha sakin davranmak istediğim için buraya konu açtım. Dediğiniz gibi yapicam belki ise yarar önce derin nefes ve içimden biraz saymak denemekte fayda var.

Cocuklariniz konusunda hassassaniz da maalesef her seyi ellerinizde tutmaniz gerekiyor. Misal arabayi kendiniz kullanmak, wcye banyoya giderken yaninizda goturmek gibi. Bu kadar sakinirsaniz kotuyu cagirabilirsiniz. Kimseye emanet etmeyin, kendiniz ilgilenin 7/24. O zaman anlayacaksiniz etrafinizdaki insanlarin kiymetini bence. Olabilir sonucta kazadir, kimse cocuguna torununa zarar gelsin istemez.

Konuşuyorum. Daha dikkatli olmaları gerektiğini söylüyorum. Kız kardeşim görmese bebeğin merdivene gittiğini o bebek ordan düşse ne olurdu acaba hiç bunu düşünmüyor Annem. Kazaya gelince eşim suçlu. Hız yaptı ve öndeki arabaya çarptı. beni ve iki bebeği çok kötü sarstı arabalar hasar gördü. Hadi bebeklerimize bir şey olsaydı. Devamli şu arabayı yavaş sür demekten yoruldum. B

O zaman çocukları getirip götürürken aracı kendiniz kullanın çocuklarınızı da kimseye emanet etmeyin madem.

Bu kadar bagirip cagirmayin insanlara. Madem wcye giderken yaninizda goturun, arabayi da kendiniz kullanin. Herkes her an size uyacak sekilde davranamazlar neticede. Kimse kaza yapmak istemez, kimse torunu merdivenden dussun de istemez.

İçinizden "bu çocukları düşünen ve seven tek kişi ben değilim" diye tekrar edin bence. İyice çekilmez bir insan olmadan kendinizi durdurun.

Bebeklerimin başına bir şey gelebilir bu korku içgüdüsel bunu degistiremem. Ama şu bagirma gözü dönme işini çözmek istiyorum. Bazıları demiş çocuklar bagirmalarindan korkarlar diye. Evet ben de bunu istemiyorum. Gerçekten korkuyorlar. Ben bağırınca onlarda agliyorlar ve ben kendimi çok kötü hissediyorum. Normal hayatta adım sakin anne güzel annedir. Ama böyle zamanlarda başka bir anne oluyorum ve bende bu durumdan memnun değilim.

Benzer durumdayim ve anksiyetem var.

Emanet ettikten sonra bağırıp çağıran anne ve babalardan hiç hazzetmiyorum. Çocuklarınız ölmedi ama çok kalp kırdınız. Birilerinin size olan sevgisi ölüyor böyle. Birini ben bu sebepten çıkardım hayatımdan. Allah sizinle olanlara sabır versin. Size de şifa versin. Bu durumdan kurtulmanin yolu öfke kontrolü sağlamaktır. Bir psikolog ile görüşün bence. Çok fayda görürsünüz

çocuk bir tek kendisinde varmış gibi davrananlara çok kızıyorum. adı üstünde kaza. kaza bilinçli olarak yapılmaz. verilmiş sadakamız varmış de geç. kimseye de çocuğunu emanet etme madem bu kadar azarlıycaksan insanları. bence sen insanların damarına basıyorsun.

Merdiven olayı 10 aylıkken yaşandı. Daha yurumuyordu emekliyordu. Dediğiniz gibi olabilir öğle kontrolüm olmayabilir ama bu sadece çocuklarım konusunda oluyor. Mesela bugünkü kazada ben ve eşim olsaydık arabada sadece bebekler olmasaydı bu tepkiyi vermezdim. Eşime sarılır bir şeyin var mi diye sorardım. Çünkü normalde sakin biriyim. Ama çocuklar olduktan sonra ister istemez değiştim ama bu değişim bebekler üzerine sadece.

Etmeyin Boleyn, ben rica minnet geleni bile geri çeviririm "Benim elimde çocuğa bir şey olsa ben iki büklüm olurum ezilirim, biterim; beni bu strese sokmayın arkadaşım ben bakamam çocuk mocuk. Kendiminkine zor bakıyorum" derim. Bunun üzerine de zorla getirip baktırmazlar ya herhalde. Baktıran da bağıramaz elbette o saatten sonra ama bu işler çok bıçak sırtı işler.

Kim sizin yerinizde olsam aynı tepkiyi verirdi bence. Çünkü söz konusu canınız yani onalr sizin. Büyük bir sorununuz olduğunu dusunmeyin bence. Bunlar basit birşey olsa bagirsaniz tmm da ufacık şeyler değilki bu verdiğiniz iki örnekte büyük sonuçlara yol açabilirdi. Böyle şeyler üst üste geldiği için bence bu kadar taktinz kafaniza. Kizdiginz kişilerle sonra sakin sakin konuşup daha dikkatli olmalarını söyleyebilirsiniz ki çocuk varken iki kat daha dikkatli olunması gerekir. Sizde bir daha emanet ederken iyice tembihleyin. İki kişi birden tembihleyin. Herkes çocuğunun üstüne böyle düşer.

Ayni sorunu yasiyoruzve bu nedenle psikologa gidiyorum. Faydasi var mi? HAYİR. Cunku karsimdaki insanin dedigin gb dikkatli olmasi lazim. Saymayi gozum gornuyor bagirmaktan. Eskiye nazaran neye sinirlendigimi az sesli anlatabiliyorum bu ara. Cozum bulursak paylasalim. Sonuna kadar haklisin.

Kimseye emanet etmeyin hep siz ilgilenin ozmn gozunuzun önünden ayirmayin kendi isinizide kendiniz görün arabayi kullanmak gibi belki böyle yaşarsaniz daha mutlu olursunuz

Yani bence haklısınız bağırmak hariç tabi. Temizlik kaçmıyor yani. Bana birisi çocuğa göz kulak oluver derse kesinlikle elimden gelenin en iyisini yaparım. Gerisi Allah'ın takdiri. Kaza için de bazıları öyle birden hızlanıp birden duruyor. Trafikte herkesi tehlikeye atıyor. O da en cok kızdığım şeylerden biri. Ben de pencere, balkon kapısı açık bıraktıklarında kızıyorum. Birşey olmaz ki benim ki çıkmaz diyor. E senin ki senin çocuğun belki benim ki tırmanmayı seviyor. Ya da anneme bırakırım. Pencere ardına kadar açık, balkon açık, kendi yok ortalikta. Rabbim kolluyor ama bu işler anlık yani. Guvenmiyorsaniz WC ye birlikte gireceksiniz. İlk çocuğum çok meraklıydı kapi, pencere, tırmanma koltuk yüzü görmedim dört, beş yaşına kadar. Önce tedbir sonrası takdir. Aşırı evham da kötü. Yoksa insan o evhamindan sinaniyor. Orta yolu bulmak lazım.

Baskasina cocuk emanet edip sonra da bagirip cagirmayin. Gerekirse tuvalete de goturun. Sizin kaza yapmayacaginizin bi garantisi yok. Yok benim kullandigim araba asla kazaya karismaz diyorsaniz buyrun kullanin. Ne diyelim baska.

Fazla panik yaptiginiza dair kendi kendinizi ikna etmis durumdaysaniz ofke kontrol probleminiz var demek ki hala insanlara bagiriyorsunuz. 2 yasindaki cocuk merdivenden dusmez ki, tutunur iner. Ya da esiniz kaza yapinca bu kadariyla gecmis olsun diye dusunmeniz gerekir. Sorununuz bence ofkenizi kontrol edememek. Bu konuda kendinize telkinde bulunmalisiniz

Bence sizde bir sorun yok sadece çevrenizde dikkatsiz insanlar var onlara çocuk bakımıyla ilgili ihmalin ne gibi sonuclae doğurabileceği ile ilgili eğitime ihtiyaclari var. Onlara böyle olaylar sonucu meydana gelen kötü örnekleri anlatın derim

Annemin evindeydim o zaman yanına gitmiştim. Tuvalete yarım saat girip cikmayanlardan da değilim. En fazla 5 dakika sonra çıkarım. Tamam bakıyorum deyip arkasinı dönersen bebeğe çocuk her yere gider ve ilk defa 5 dakikalığına birakmisim ve sonuç bu. Bagirmam haklı sayılmasa bile bu yapılan bana göre sorumsuzluk. . push ; Nevvreste PATRON

Haklısın. Çok doğru tespitler yapıyorsun. Ne onerirsin başka gerçekten ihtiyacım var yol gösterilmeye. Nevvreste PATRON

Çocuk için travma merdivenden düşmek mi annenin canavar gibi bağırması mi? Başlarına gerçekten kötü birşey bile gelse onların panik olmaması için sizin yumuşak başlı, güler yüzlü olmanız lazım. Gerekirse yüzünüzde sahte gülümseme hastaneye taşımanız lazım. Benim annem de aynı sizin gibi panik içinde büyüttü bizi. Ablam kursa kalmıştı bir saat, ben de onu beklemistim. Annem o arada biz eve gelmeyince polise gitmişti :) Annelik budur falan fesmekan ama o böyle bir insan olduğu için hayatımın zor anlarında panik olup beni daha da zora sokacak bir anneye hiç ihtiyaç duymadım. Tüm sorunlarımi ondan gizli kendi kendime hallettim. Küçücük bir çocukken bile... Bence sizin sonunuz da böyle olabilir. Böyle yaparak tek eşinizi annenizi değil çocuklarinizi da kendinizden uzaklastiriyorsunuz. Yanlış yoldasiniz. Bu 'iyi annelik' degil

haber izleme öncelikle.. evet insanların başına çok şey geliyor mesela yolda dürüm yerken nefes borusuna kaçıp ölen bir çocukcağız vardı aylar önce.. kötü düşünmeyen anne de yok emin ol ama ilerlerse başka alanlara da sıçrıyor..

kendi kendine aşılmıyor kesinlikle bir psikoloğa gitmek gerekiyor.. hatta ben psikiyatriste gidip bir dönem antidepresan alarak çözdüm olayı sonrasında da sürekli herkesin çocuğu var hiçbir şey olmaz diye diye kötüyü çağırmamayı öğrendim :)

Bence de çok bıçak sırtı. Benden yemek isteyin yapayım, temizlik isteyib yapayım. Ama çocuk demeyin diyorum. Emanet çocuk gibi emanet mal da kabul etmiyorum. Emanet malın canı burnundadır

Kötü kötüyü çağırıyor. Bizzat yaşadım.

maalesef aynısı bende yapabiliyorum. geçen eşim ani frn yaptı. napıyorsun layn demişim kendimi kaybedip çok kaba bir şekilde. eşim çok şaşırmıştı kabalaşma ama aniden oluveriyor

Cocugum haftanin 3 gunu bakici kalıyor. Samimi oldugum arkadasim cocugunu bakiciya birakiyirdu meger bakici ilgilenmiyormus uzerine birde darp ediyormys. Cocuk 1 yasinda daha. Ozamablar cocugum yok daha. Ben cocugu bakiciya vermem diyordum kendi kendime. Annem zorla da olsa gelecek derken annem babamin zorunlu memlekette kalma durumlari oldu ve gelemediler. Ise baslamak zorundayim. Ise baslamama 5 gun kala bakacak insan bulduk. Kimdir nedir tanimiyorum. Bir kere evine gittim tavsiye uzerine biraktim. Vicdanli Allah korkusu olan birine denk geldik cok sukur ki kizim severek gidiyor, hafta sonu girince yaz tatilletinde kadin ozledim ne zaman geleceksiniz diye ariyor. Mecbur kalinabiyir, o nedenle olumluyu cagirmak onemli gercekten. Baslarda nasil olur diye cok dusundum agladim ama olumsuzu dusunmemeye calistim. Yapabilirsiniz.

daha çok küçükler bu yüzden böyle korumacı davranman normal benim oğlumda 2 yaşında çok iyi anlıyorum seni

Çok bi farkımız yok, ben ise daha şöyle düşünüyorum "Bana çocuk emanet edilse, ben ya bakamam diye reddederim ya alırım ama dört dönerim.", aynı itinayı da yakınlarımdan beklerim. Öndeki arabaya çarpmak için takip mesafesinden bihaber olmak lazım, ya da çok ani hızlanmak. Bu yüzden asli kusur olarak geçiyor ya trafikte, lamı cimi yok. Arabada çocuk varken ekstra temkin isterim ve bozulurdum ben de senin yerinde olsam. Ve anne konusunda da hak veriyorum. Merdiven büyük tehlike, insan arkasını dönemez öyle dalamaz temizlik filan, dalmamalı. Tek kusurunuz "Bağırmak" ... Çocuğun yanında büyük tepkiler, o olayı daha içinden çıkılmaz hale getiriyor. Bağırmayın çocuk varken. Yokken basın odunu ama. Ben de basardım. Çünkü giden gider yani... Şakası yok bu işlerin, iki yaş yılana bile eller çocuk derler. İtina göstersinler.

Gerçekten çocuklarınız çok küçük ve biraz korunmaya muhtaçlar. Verdiğiniz 2 örneği düşünürsek kim olsa sizin tepkinizi verirdi. Ama biraz daha sakin olabilirsiniz. Özellikle çocuklarınızın yanında ani tepki vermeyin. Benzer durum yasadiginizda derin bir nefes alın ve öfkeniz geçene kadar sayın. Sonra olması gerektiği kadar karşınızdskini uyarın. Ayrıca hala bu durumdan kendinizi rahatsız hissediyorsanız ve bu hal artarak devam ediyorsa iyi bir psikologdan destek alabilirsiniz.