Bu nasıl bi ilişki böyle? Restini atan atıyor diğeri peşinden koşuyor sonra roller değişiyor ama senaryo aynı.. Teyzenize katılıyorum.. Kesinlikle telefonlarını açmayın. Sizin ilişkiniz zaten bitmiş.. Kendinize onsuz bir hayat kurun derim..

Suclu oldugu halde suclu cikartmak bu bide kabahatlarini unutman icin seni rencide ediyor ne akilliymis sakin döniyim deme seni bu hallere getiren birine.

Merhaba arkadaşlar aranızda çok yeniyim. Benim bana artık bir hayli yük olan bir sıkıntım söz konusu. 9 yıla giden bir ilişkim söz konusuydu. Başından beri problemli bir birlikteliğimiz vardı ilişkimizin 2. nci senesinden sonra sorunlarımız başladı. Ben çok sevdiğimden hep altdan alıp yeri gelip hatasını o anlayıp düzeltmeye çalışarak bu zamanlara geldik. Ama asıl şu son 2 senem çok zorlu geçti. Normal bir tartışma diye adlandıracağımız bir kavgayı büyüttü 2 hafta çabaladım barışalım diye beni yanıtsız bıraktı 2 haftanın sonunda bitti dedi bana inat olsun diye gitti biriyle çıktı. Sonra çok pişman oldu geldi daha 1 ay geçmeden özürler diledi son şanslar istedi derken ben gerçekten son bir şans verdim. Ama karşıma aldım oturdum enine boyuna konuştum bak dedim bizim bu son şansımız ben yapamıcam diyorsan kalk git bu masadan dedim hee ama ben evet hatamı anladım bizim için çabalayacağım diyorsan dur yanımda tut elimden dedim. O yanımda olmayı seçti gerçekten de. Tabi ki benim bu olayı atlatmam ona tekrar güvenmem bir hayli Zaman aldı. Tüm bu olayların olup benim onunla tekrardan birşeylere başlamamdan tam 4 ay geçti ve biz pazar günü çok kötü bir kavga ettik. Pazar günü öğlen buluştuk oturup konuşurken telefonuna bir mesaj geldi bir baktım zamanında görüşmesini istemediğim bir kız. ben gördüm o olduğunu kim dedim Cüneyt abi dedi. ağlamaya başladım ve defalarca sordum tamam evet senin dediğin kişi dedi. Nasıl olur dedim seninle ne alakası var dedim Nasıl yazar dedim. Belki birşey diyecek dedi nasılsın ne yapıyorsun diyecek dedi. Hepten kendimi kontrolden çıktım ve bağırmaya başladım aynı şeyleri tekrar yaşıyordum ve Canımın acısını tüm bedenimde hissediyordum. Karşımda sevdiğim Ada'm açıklama yapamıyordu. En sonunda git buradan dedim bağırarak döndü giderken ben kızı aradım hemen geri geldi kız bana sandığım gibi görüşmediklerini ama görüştüklerini söyledi. Karşımdaki insan görüşmüyoruz dedi ama bana. Kız ile telefon konuşmasından sonra ben onun yanından ayrıldım gittim engellemeye çalıştı ittim gittim. Yol boyunca aradı açmadım telefonlarını. Sonra akşam üzeri aradım bana onu çok kırdığımı ve yaptıklarımı oturup yastığa başımı koyup düşünmemi isteyip aramamı söyledi. Ertesi sabaha aradım ve aldığım cevap benden soğuduğu beni sevmediği ve beni hayatında istemediği yönündeydi. Özürler diledim hatta yalvardım hayatımdan gitmesin benimle olsun diye yine olmadı. Teyzemle konuştum ve bana özür dilememem gerektiği artık kendime gelmem gerektiğini bana onun yalan söylediğini biri özür dileyecek ise senelerdir bana yaşattıkları için onun özür dilemesi gerektiğini söyledi. Kendini geri çek arama sorma açma ararsa dedi. yeter kızım gururlu ol artık dedi kendi hatasını senin bağırmaların ile örtmeye çalışıyor dedi. Akşamı whatsapdan engelledim ve dün bana sabahtan mesaj atmaya başladı beni neden engelledin aç telefonları konuşucaz az engeli kaldır geliyorum sizin Oray'a gibi mesajlar attı en son bir telefonunu açtım ben seninle konuşmak ve görüşmek istemiyorum dedim. Sen seçimini yaptın ve hala o insanlar ile görüşüyorsun herkes seçimleri ile yaşar dedim kapattım suratına tekrar aradı ben seçim yapmadım dedi bize yakışan sen beni böyle engelleyeceksin ben seni böyle engelleyeceğim dedim bize bunu yakıştıran sensin dedi birşey diyorsan de çok uzadı artık dedim hayır demiyorum birşey dersem mesaj atarım dedi sakın dedim kapattım. Dün akşamdan beri konuşmadık. Düşüncelerdir, tavsiyesi, ne olur ne eder diye bir fikri olan var mı? PacemTeAmo

Cok uzun iliskilerde boyle olur. Buna "cozulme evresi" derim. Iliski cok uzun oldugu icin sadece duygusal, cinsel, maddi baglar yoktur, bu bir sosyal yapi/doku cozulmesidir. Ne yazik ki cozulme sen farkina varmadan baslamisti. O iki yil onceki olaydan da evvel baslamisti. Benim tahminime gore, erkekler kadinlarin degsisen hormonlarina sosyal hayatlarinda degisiklik yaparak tepki veriyorlar. Ona gore yatirimlarini toparlayip kacma cabasi icinde oluyorlar. Evlilik ya da partnerlik farketmez, hayatimiz hormonlar ve ureme durtuleri bilincalti kararlar verdirtiyor. Ve cozulme olayi basliyor. Cok aci bir surectir bu olay. Cok iyi bildigin bir insani kaybetmek cok zordur. Ustelik o yasarken kaybetmek. Ancak geri donulmez bir yoldasindir. Kendini yeniden tanimlaman ve bu bagi en kisa zamanda dibinden kesmen gerekmektendir. Oyle ki iyilesme sureci baslasin birkac yil icinde. Birkac yil diyorum, cunku o kadar uzun surer 10 yilllik bir iliskinin sonlanmasi. Sana tavsiyem, RUHUNU KURTARMALISIN. Kendini olabilecek en guclu duruma getirmelisin. Ruh ve beden olarak. Arkana bakmadan bu cinayet yerinden kac, mekanini degistir, zihninde calan muzigini degistir, once kabullenemeyeceksin, huzun ve melankoli seni uzun sure takip edecek, ama travmatik bir son olmadikca iyileseceksin garanti veriyorum. Senin kendine olan gorevin, bu bitisi travmatik bir surece sokmadan derhal bu sahistan uzaklasman. Eger hayatina deger veriyorsan kac en uzaklara.