Amaaan hayatı fazla ciddiye almayın, Elinizdekilere şükredin. Engelli, yoksul, tutsak, hasta nice insanlar var. Ne bekliyorsunuz hayattan Allah askina

Hayvanları cok sevdıgım ıcın bunu sürekli yapıyorum gercekten iyi gelıyor bir süre de olsa

Size şöyle söyleyim, çocukluğumdan beri küçük anne modundaydim, mahallenin çocukları bizim evde büyüdü desem yalan olmaz. Ama şimdi diyorum ki çocuk yapmak çok büyük bi sorumluluk ve cesaret işi. Tamam neslin devamı için şart ama en yakın örneği annem. Yaş olmuş 60 hala bizim için didinip duruyor. Kendisi için yaşamamış. Allah razı olsun tabi ama iş anne olmakta bitmiyor. Mutsuz bi evlilik, yoksulluk, hakkını savunamama, fedakarlık, cefa ile geçmiş ömrü. Yanı bi gün evlat sahibi olursam önce güçlü bi annesi, mutlu bi yuvası, ekonomik refahi var mi diye bakacagim. O yuzden hayati fazla ciddiye almiyorum, bi sekilde zaman geciyor. Maddi ve manevi olarak gucluyum cok şükür. Ama her türlü kötü ihtimale de hazırım fazla ciddiye almadığım için. Yaşım 32 ama hiç evlilik olmazsa diye korkmuyorum, benim kısmetimde yoktur belki. Kadere isyan etmenin bi anlamı yok, sadece istemek yeterli değil. Nasiplen öteye yol yok. Sizin durumunuz nedir bilmiyorum ama benim hayata bakış açım son yıllarda çok değişti.

Psikolojik rahatsızlıklar da en az kolun kırılması, başın ağrıması kadar gerçektir ve tedaviye ihityaç duyarlar. Onun için de tıpta psikiyatri diye bir dal vardır. Yani onlar da rahatsızlıktır. Psikiyatrik rahatsızlığı olan birine hayatın kıymetini bil senden kötü durumda olanlar var dmek inanın çok anlamsız. Çünkü o zaten bunun farkında ama elinde değil. Sadece bunu söylemek istedim.

Herkeste bi dönem oluyor Hayat anlamsızmış gibi İnsan görmek istemiyorsun mutsuz güçsüz bi halde dolanıyorsun Sonra geçiyor Sonra mutlu olmak için birçok sebebin olduğunu görüyorsun

Kesinlikle özellikle benim gibi depresyon hastalarını daha kötü etkiliyor bu tarz söylemler suan bile öyle benden daha kötüleri var ama ben öyle diye mutlu olamıyorum ki ben de istemem mi iyilesmeyi yaşamdan zevk alabilmeyi ama elimde değil işte E

Öyle bir psikolojide olsam, demek ki yaşamam gereken duygu bu der salıverir dibine kadar yaşarimsürekli öyle olacak degil en azından içimden atmış olurum. sonradan mutlu olmam gereken nedenler olaylar kendiliğinden oluyor yada ben o zaman görebiliyorum

Siz doğuracağınız çocuğun hayatını ciddiye aldığınız için endişeleniyorsunuz. Ben tam tersi, hayatta yaşanabilecek her şeyin yalan olduğunu, tedadüfen dünyaya geldiğimizi, burda uzun senelerce yemek yiyip uyumak dışında başka görevimizin olmadığını düşünüyorum. Ve tüm bunları bilerek, doğurduğum çocuğa sizin anneniz gibi saçımı süpürge etmenin anlamsız olduğunu düşünüyorum yani bunun adı depresyon veya varoluş bunalımıysa çocuğumun böyle annesinin olmaması gerek. Belki o yaşamaktan keyif alacak ama annesi... evliyim ve 34 yaşındayım ama çocuk diyince içim ürperiyor(( L

Mutlu olmak için sebep ararsın bulamazsın, sağlığına, aldığın nefese şükredersin ; yada herşeyin vardır, şükredecek onca neden ama hiçtir gözünde Hayat işte...

Onkoloji koridorlarında bi dolaşın bence iyi gelir. Başkasının durumuna bakip eldekine mutlu olmak dogru değil elbette ama oyle hastalar var ki o sıkıntılara ragmen mutlu olmaya çalışıyorlar. Bu durumda bizim ufak seylere takılmamamız onlara hakaret. İnstada neslicantay diye güzeller güzeli bi kız var onun hesabiyla baslayabilirsiniz.

Imkanınız varsa bir çuval mama alın, azar azar sokak başlarına, kedilerin köpeklerin çok gezdigi yerlere bırakın. Iyi geliyor, insanın kafası dağılıyor. Stardust07 All iz

bana da oluyor bu bazen. her türlü imkanım var, sadece manevi anlamda biraz eksiğim. hayatta ne yaptığımı sorguladığım çok oluyor, neden buradayım filan diye düşünüyorum. sonra hayatta yapmak istediklerim aklıma geliyor. kendi adıma açmak istediğim bir kütüphane var, üzerinde çalıştığım ve bitince işitme engellilere çok büyük yararı olacak bir projem var, sevdiğim ve beni seven insanlar var, aslında düşününce mutlu olacak çok şeyim var diyorum. bazen zorlanıyorum evet ama hayallerim var ve onları gerçekleştirmek zorundayım. bir de şu an bir hastalığım var. o olmadan önce daha bir kötüydüm sanki, onu yaşadıktan sonra daha da olgunlaşmış hissediyorum. sağlıklı olmaktan başka hiçbir şeye ihtiyacım yok gibi hissediyorum. düşünün emin olun siz de tutunacak bir şeyler bulacaksınız, küçük bir hayal bile insanı hayata bağlıyor.

Ben de aynı durumdayım, bu yorum beni rahatlatır gibi oldu nedense. Peki sizce çocuk neden yapmalı, yani ciddiye almayım hayatı diyorum dediğiniz gibi, o zaman çocuğa ne gerek var, onun ömrü boyunca uğraşacağım büyüt, okut, evlendir.. L

madem öyle farkına var bütün bunların, sımsıkı sarıl hayatına, iyilik yap, gez dolaş, öyle çok isterdim ki mesela şimdi kısa tatil :) E

Elimden geldiğince yapmaya çalışıyorum E

Şükredin... her halinize.. sizden çok daha kötü durumda olan insanları düşünerek... nankörlük yapmamak lazım, elimizde olan değerlerimizi kaybetmemeliyiz. Sahip olduğumuz şeyleri sıkı sıkı tutmalıyız... Onun haricinde öyle çok bunalınan anlarda sevilen bir dost veya akraba ziyaret edilebilir dışarıda yürüyüş yapılabilir veya bunların hiçbiri işe yaramadıysa antidepresanlarla en kritik evreyi atlatıp, temel ihtiyaçları yapabilecek kadar bir yaşam hevesi bulduktan sonra terapi görmek lazım bence. Hiç bir şeye hevesiniz ve isteğiniz yoksa kendinize bir hedef belirleyin, bir şeylerle uğraşın. Boşluk ve evde oturmak da insanı bir hayli ilgisizleştirip depresifleştirir.

Sekiz aydır geçmedi malesef benim B

Aşık olun

Zaman zaman hepimiz de oluyor o bi süre sonra geçer ama mutlu olmak için hayattan bişey bekleme çünkü öyle yada böyle geciyor omrumuzden.

Aslına bakarsanız ben de sizin olduğunuz psikolojiye doğru ilerliyorum. Zira o mükemmel şartlar hicbir zaman oluşmayacak. Bu durumda aslında sizin bakış acınız doğru geliyor. Bilemiyorum belki daha tecrübeli hanımlar sağlıklı fikirler sunabilir, ben sizi olumsuz etkileyebilirim :)

Oyyy oyyy oyy nasil guzel doktunuz satirlara bu guzellikleri:)her birini okurken yasadim ve inanin bitirdigimde gozyaslarim akti.. ve oylesine mutlu oldumki yasadigim icin deriiinnn bir nefes aldimm ve hamd olsun yarabbim sonsuz sukurler olsun dedimcookk tesekkur ederim allah razi olsun Az once tamda buna benzer bir konuya "sukursuzlugun"bir kara delik gibi insani icine alip zamanla yok ettigini yazmistim.. oysa oyle bir nimetki sukur etmek ve herseye ragmen nefes almak muhtesem bir sey

Ne güzeldir; Dört gözle beklediğiniz bir haberin gelmesi, Sabaha dek uyutmayan diş ağrısının dinmesi.. Yıllar sonra bir gün bir yerde, çocukluğunuzda annenizin sizin için yaptığı kurabiyelere rastlamak... Yağmurdan sonra, açan güneş... Buz gibi sokaktan sıcacık eve girmek... Yorgunluktan bitmişken yatağa uzanmak... Tutuğunuz takımın ezeli rakibini yenmesi... Kızgın kumlarda uzun uzun yattıktan sonra bedeni denizin serinliğine bırakmak... Sabahları kızarmış ekmek kokusuyla uyanmak... Bir doktor muayenehanesinin kapısından, şüpheleri dağıtmış olarak sevinçle çıkmak... Yaz sıcağında, bir öğle uykusunun mahmurluğunu, buz gibi bir dilim karpuzla atmak... Bir bahçenin önünden geçerken duyduğunuz hanımeli kokusu... Sabah uyanıp o gün tatil olduğunu hatırlamak... "Artık bitti" derken sizi arayıvermesi... Yaşlı ana babanızın, hala çaldığınız kapının arkasında ya da hattın öbür ucunda olması... Fırından yeni çıkmış ekmeğin köşesi... Bir köşede birbirine sarılmış uyuyan kedi yavruları... Evinizden, pişmekte olan etli biber dolması kokusunun yayılması... Soğuktan titrerken elinize tutuşturulan bir bardak çay... Meteliksiz bir gününüzde, çoktandır giymediğiniz ceketinizin cebinden para çıkması... Onunla ilk kez yalnız kalmak... Uzun, sıcak bir yürüyüşten sonra karşınıza çıkan bir çınar altı. Sabahtan beri ayağınızı vuran ayakkabıları çıkardığınız an... Sudan bir sebeple küstüğünüz arkadaşınızla barışmanız... Yıkanmış, ütülenmiş, mis gibi kokan yatak takımlarını koynunda uyumak... Bir sandalın kenarına oturarak bacakları denize sallandırmak... En sevdiğiniz yemeğin ilk lokmasını ağzınıza aldığınız an... En önemlisi, nefes almak, konuşmak, duymak, yürümek, görmek, anlamak... "Ne güzeldir"... ve ne güzeldir; arkadaşlarınızdan, sevdiklerinizden alacağınız sıcacık bir merhaba... "Bu güzellikler eksilmesin hayatımızdan"

Takip ediyorum o hesabı onlar fiziksel olarak kanser tedavisi görüyorlar bende ruh kanseri tedavisi görüyorum ikisi de çok zor

Daha güzel anlatılamazdı suan kı durumum

Ya belki yasak ama boyle hissettigimde bir ihtiyac sahibine yardim yapiyorum. Belki cok cok kucuk miktar ama az sadaka cok belayo defedermis.

İmkanın varsa bir kaç yetim sevindir sende mutlu olursun.

Merhabalar, Darülaceze ve Sevgi evi ziyaretleri yapın. Hasta, ameliyat olmuş yakınlarınızı ziyaret edin. Ölmüşlerinizin mezarlarını ziyaret edin. Üstün Dökmen ve Doğan Cüceloğlu hocaların kitaplarını okuyun. Üstün Hocanın her gün 14:30-15:00 arasında tv360 adlı kanalda yayınlanan programını izleyin. Daha iyi günleriniz olsun inşallah, sevgiyle, mutlulukla kalın @Dertliii90

Derin üzüntüler, gönül yaraları 18 ay sonunda geçiyormuş, unutulmasada acı vermeyi bırakırmış... Umarım o kadar uzun sürmez sizinki...

Aynisini bende yazacaktim. Depresyonda olana öyle şeyler söylemek fayda etmiyor E