benim küçük oğlan oğlak çalışkan falan değil kesin bilgi

Bak kilit cümle bu. "Muhasebe bizde değildi" Sen paranın döndüğü bir işi sevmiyorsun. Emlakçılık kesinlikle olmaz senin için. Bir ürünü satmak-pazarlamak sana uygun değil. İnsan odaklı bir iş yapmalısın sen. İletişimle alakalı herşey olabilir. Basiretinin neden bağlandığına gelirsek bence girdiğin işte özgürlüğün kısıtlanacak diye endişe edip, girişim yapmıyorsun. Yoksa kafana cidden takmlş olsan hiçbir gücün seni durduracağını sanmıyorum. Yanlış hatırlamıyorsam hali hazırda çalıştığın işi sırf gezmek için bırakmıştın. Tur rehberliği senin için biçilmez kaftan. Benim arkadaşım vardı. Çocuk Türkiye'nin en iyi okullarından birinden bilgisayar mühendisliği mezunuydu. Çalışma hayatına girince masa başı işin kendine uygun olmadığını fark edip, tur rehberliğine başladı. Küba'ya heralde bir 20 sefer filan gitmiştir. Hobi olarak keyif aldığın şeyi işin yapmaya çalış. O zaman uzun süreli olur.

Ben de kendimi gördüm yazdıklarında... 7 sene aynı işi yaptığım şirketten istifa edeli 1 sene oluyor. Bu bir sene için sözde aklımda öyle fikirler vardı ki ama bir türlü hayata geciremedim. Eski calistigim iş yerinde edindiğim çevreden çoğu kisi muhakkak bana bir iş önerdi ve hatta buldu ve hatta buldukları işlerin yöneticileri oraya gelmem için defalarca görüşmeler yaptılar benimle. Ama kendimi reddederken buldum. Çevrem iş begenmiyor gibi düşündü ama öyle degil. O şirkete de en alt kademeden baslayarak yükselmistim. Çalışkanım. İşimi hakkiyla yaparım. Disiplinliyim. Ancak artık başka şeyler yapmak istiyorum. Çok güzel e-ticaret iş fikirlerim var, yapacak sermayem var. Ön ayak olacak arkadaşım çok.. muhasebecisinden satışçısına, web tasarimcisindan toptancisina birçok tanıdık... Ama yok adim atamıyorum sebebini anlayamadigim şekilde. Kendime özgüven eksikligim mi var desem girdiğim her ortama hızlı ayak uydururum, kendimi sever ve begenirim, neleri başarabileceğimi bilirim, tek başıma her şeyi halledebilirim bu hayatta. Ama o beni tutan nedir anlamıyorum. Yardımcı olamadım. Yalnız olmadığını bil diye yazdım. Tavsiyeleri okumaya geldim.

İletişim gerekli bütün işlerde başarılı olabilirsin bence sen, pazarlama satış halkla ilişkiler vs. Gurur mu yapıyorsun acaba atak yapmak için, ya da beğenmiyor olabilir misin önüne çıkan fırsatları, hani emlakçı mı olacağım hıh falan.

Aklıma 2 sebep geldi, hem yeteri kadar istemiyor hem de yapamayacağından korkuyor olabilir misin? Çok düşünmeden yurtdışına çıkmaktan korkmuyorsun mesela, belki daha önce bunu çok yaptığın içindir ama teklif edilen işler yeni şeyler. 2. sebep de acaba içten içe iş konusunda özgüvensizlik ya da yetersizlik hissi olabilir mi? Hani bu iş bana teklif ediliyorsa zaten o kadar da iyi bi iş olamaz vs diye düşünüyor olabilir misin?

Yok ben kendim için demedim:) hiç o tarz yeteneklerim yoktur. Ama sosyal medyadan bir şeye niyet edenler alıp yürüyebiliyor. Benim arkadaşım Nisan 2021de kurdu sayfasını, iki senede 4000 organik takipçisi oldu, yoğun da çalışıyor. Ona da hep derim, çoook saygı duyuyorum hobisini gelir haline getiren insanlara. O Oydar Yer

Bence çevreden gördüğün çeşitli alanlarda ki yönlendirmeden ziyade sen bir kesin hedef koy önüne bunu yapacağım de. Aynı anda hem emlak işinde, yada uygulama tasarlama gibi bir işte başarılı olamazsın. Herkesin başarılı olduğu bir alan vardır bunu keşfetmelisin bence. Mesela ben asla influencer olamam diyorum çünkü herşeyimi paylaşamam, ve ya sosyal medyada o kadar aktif olamam gibi gibi. Daha çok akademiye yönelen, okuma yapan bir tipim. Kısaca alanını keşfet ve adım at, geri çekilmek, geri adım atmak seni ileriye götürmez. Dene kötü sonuç alsan bile deneyimlemiş olursun.

Bence kendini sıkı sıkıya bir işe bağlamak istemiyorsun. Canın isteyince çıkacağın, kafana göre gezip tozup yine seni bir dönem maddi olarak idare edecek bir işle yetinip Kendi kafana göre takılmak istiyorsun. Gelen tekliflere, arkadaşlarına söylesen sana yardımcı olacaklarını bildiğin işlere yönelmemen bundan olabilir.

Hangi lisans bölümünden mezun oldunuz acaba? Elvo

Bu konuda seni anlıyorum çünkü bunu ben de yapıyorum. Bir işi hobi olarak yapıyor ium mesela iş ciddiye binecek gibiyse ben topuk Önüme çıkan fırsatları değerlendiremiyorum. Yapamam ben bunu deyip çekiliyorum. Oysa ki yaparım. Ben bu döngüyü kıramadım. Evlendim çocuk sahibi oldum artık bu bahanenin arkasına sığınıyorum.

Evet ama kimin karşısına beyaz atlı işi düşer ki? Esas olan insanın mücadele etmesi lazım. Ama bende bu yok. Aslında hiç öyle çok parada pulda da gözüm yok:) ben zaten az para ile de yaşarım hayatımi. İstediğim iş sadece online olarak çalışacağım, kendimden bir şeyler katabilecegim bir şey. Böylece ben de misal Tayland'da ısrarla beni davet eden kişinin kirasına ortak olup tüm kışı orada kumsalda gecirebilirim. İstediğim bu kadar netken isteğim için hiç bir şey yapmamaktan, nasıl başlayacağımı bilmemekten mutsuzum. İnşallah konu bu açıdan bana yol gösterir. Bir onceki konumda gelen onerileri dinledim ve neredeyse kronikleşmiş sorunum sihirli değnek değmiş gibi çözüldü. Bu konuda da aynı performansı bekliyorum

Yüzde yüz katılıyorum. Bence cidden turlar organize edeceğin rehberlik yapabileceğin deneyim turizmi vs yapabileceğin yani her zaman beleşe yaptığı işlerden para kazanabilecegin bi is yapmalısın yengecim. Valla öyle bi is yapsan kkcak sana bütün müşterileri yollarız.

Benim yorumlarından tanıdığım kadarıyla sen çok sosyal, aktif, girişken, hayatı seven, mantıklı birisin. Yanlış anlama beni ama pek para kazanayım, şu kadar param olsun şunu yapayım bunu yapayım hırsı yok sende Bir de ailenin durumu nasıl bilmiyorum ama anne baban hayatta ve baskıcı insanlar değiller O yüzden " illa bir işe gir çalış, düzenli gelirin olsun " baskısını üzerinde hissetmediğin için bu zamana kadar kendini kariyer anlamda bir şeyler yapmaya mecbur hissetmemişsin diye düşündüm. Ama merak ediyorum. Sosyal medyada falan da çok görüyorum. Bu çok gezenler, her gün başka bir ülkede olanlar nasıl yapıyor? Hem de hiç çalışmadan yaşıyorlar. Acaba reklamla mı kazanç elde ediyorlar? Sen de sayfa açabilirsin diyeceğim ama çok var zaten Onun için çok değişik kimsenin bilmediği yerlere gitmen lazım ki dikkat çeksin. Yaşam koçu olabilir aslında senden. Empati yeteneğin gelişmiş ve insanları yargılamıyorsun. Düşünmez misin?

şimdi ben dijital nomadım özellikle bu aralar ama ben o dediğin yazılım ve tercüme işlerinin ikisini de yapıyorum mesela o yüzden şunu söylemem gerekir ki eğer "sadece para kazanmak için" böyle bir iş yapıp istediğim yerde yşayayım/gezeyim kafasındaysan bu işlerden en azından birini bir şekilde yparsın. ama zaman harcaman gerekir. ben doğrudan bu işlere girmedim mesela. öncesinde 10 sene kadar saha tecrübem vardı . sahada çalışmış olmak alanda eğitimim olmadan direkt niş iş yapabilmeyi getirdi ama buna rağmen 3-4 sene nefes almadan çalıştım. dijital nomad kısmı sonradan ancak olabildi. müşteri portföyü oluşturmak, patrondur aracıdır olmadan direkt iş alabilmek ya da platformlar gibi saatine 3-5-10 dolar veren yerlerden değil direkt işverenden iş alabilmek... anca bunlar olunca dijital nomad oldum ben diyelim. --marka giyen çok harcayan filn biri değilim. fakat dar gelirli aile çocuğuyum benim kenarda bir 20-30 bin eurom olmak zorunda, evi arabayı almış olmak zorundayım kendi başıma çünkü ailemden 0 beklentim var, bir şey kalmayacak, ben onlara veririm yani öyle durumlar... o yüzden biraz kıtlık bilinci var hep tedbirliyimdir maddi olarak. kazanıp onu gezerek ezemem. önce 1. derece şeyler sonra birikim sonra kalanla gezme anca. 20lerimde ben de sırt çantasıyla geziyordum. ama sonra sonra mesela sağlık sigortan olmadan bir yere gitmek "yemiyor". sırt çantasıyla mescitte uyuyamıyosun -en son 6-7 sene önce yapmışımdır. daha da yapmadım yapmam da. çünkü yerimden kalamıyoum bu sefer ertesi güne. ya da dijital nomadsın ya işte sabaha iş yetiştiriyorsun öyle kşede uyuyayım gibi bir lüksün olmuyor ki. dahası evlenmek çocuk yapmak isteyebilirsin? benim o yok da mesela senden o vibe'ı da alıyorum... kısaca öyle hooop dijital nomad oldum ben diyebilecek kaç kişi vardır bilmiyorum. bu online dert dinleyicis modeli güzelmiş de bizim toplumumuzsa only fans'cı soyungan tayfa hariç online şeylere para veren kaç kişi var ben bilmiyorum. ben biraz boomer kuşağı kafadayım bu konularda sanırım. biz bu işleri bedava yapan insanlarız ya popüler influencer'lar ve escort benzeri tayfa hariç hakketen böyle bariz bir iş yapmadan online'dan para kazanabilmek tr'de ne denli mümkün?

Belki sevdiğin sana uygun eylemler ile "iş" başlığı altında yani görev gibi olunca sana sıkıcı geliyordur. Bilemedim. :)

Çok haklısın, zaten benim iş deneyimlerim karışık kuruyemiş tabağı gibi çeşit çeşit. Bir yerden sonra gerçekten sıkıntı

İnsan çok karışık bir canlı ya :) Ben de mesela şu anki işime senelerdir başlamamıştım imkanım olduğu halde. Halbuki eskisine göre çok daha fazla kazandığım bir iş. Hep kendime ben bu mesleği istemiyorum, şu şu yönleri bana hitap etmiyor, şunun şurası şöyle gibi onlarca madde bulup yapmak istemiyordum ve inanıyordum da bu düşüncelerime. Az kazansam da konforlu alandaydım. Sonrasında mecbur kalıp başladım yoksa asla başlamazdım. Başladıktan bir süre sonra anladım ki tek sebep 'yapamam' diye korkmammış. Yapabildiğimi gördükten sonra, bu işe başlamamı ertelememe sebep olan hiçbir maddenin benim için o kadar da önemli olmadığını fark ettim. Benim ebeveynlerimden biri çok eleştirel ve korumacıydı. Yapamazsın edemezsinlerle ve yaptığım en ufak hatada eleştirilerek büyüdüm bi yaşa kadar. Ona bağlıyorum bu yetersizlik duygumu. Bu konuyu uzun süredir fark etmeme rağmen okuduğum her şeye rağmen de yenemiyordum. Belki halen yenememişimdir. Maruz kalmak en azından iş konusundaki yetersizlik hissimi geçirdi. Belki sen de normalde kabul etmeyeceğin ama geleceğinin iyi olacağını düşündüğün bi işi istemesen de kabul ederek ilk adımı atabilirsin. Gerçi muhtemelen seninkinin sebebi benimkinden çok farklı çünkü diğer konularda çok özgüvenlisin. Bence insan içten içe esas sebebi biliyor. Eminim yeni fırsatlar karşına çıkacaktır, sen de bir sonrakinde kendini zorunda bırakarak belki sebebi daha net fark edersin.

Enerjinizin yüksek olduğunu bugüne kadar yaptığınız yorumlardan anlamıştım zaten. Burada açılan konularda destekleyici tavrınızı ve yol gösteren yorumlarınızı da ayrıca takdir ediyorum Kurumsal bir fabrikada kısa bir çalışma dönemini istifayla sonlandırmış bir mühendis olarak gözlemlediğim kadarıyla satış, halkla ilişkiler gibi departmanlarda da çalışmak sabır istiyor ve eğer geçimsiz bir yöneticiniz varsa sizi tüketebiliyor. Yani kurumsallıktan ve sinir stresten uzak kalmakla bence doğru olanı yapmışsınız. Aslında bir youtube kanalı açıp ordan devam edebilirsiniz eğer tutturabilirseniz iyi de kazanırsınız. Zaten gezip eğlenmeyi seven, dolu dolu bir insansınız, içerik üretmek sorun olmayacaktır sizin için. Kendiniz için en doğrusunu tercih edersiniz umarım, sevgiyle kalın.

yengeç okuyunca resmen kendimi gördüm diyebilirim. Ben de çok tuttuğunu koparan bir insanım. Bağımlı çalıştığım yerlerde de hep çok memnun kaldılar. Ancak ben de önüme çıkan fırsatları hiç değerlendirmiyorum. Çevremdekiler şöyle bir iş var alır mısın dediklerinde kendimi sürekli reddederken buluyorum. Bir ara mesleğimle ilgili güncel konularda makaleler yazdım onu da bıraktım. Kendimden yola çıkarak nedenlerini şu şekilde söyleyebilirim: Birincisi çok da ihtiyaç yok. Bunları yapmayınca hayat standartların düşmüyor. He yapsan daha çok yükselir ama şu anki halinden de memnunsun. İkincisi sürekli belli bir işi yapmak sıkıyor. İşle bağımlı hale geleceksin ve istediğin zaman başından atamayacaksın. Ben mesela bir iş alırken beni özellikle yıllarca uğraştırmayacak olmasına dikkat ediyorum. Ötekisi üstümde yük gibi kalıyor. Bu yük insanı bunaltıyor. Kısa sürede sonuç verecek işler daha az para getirse bile daha cazip geliyor daha az bunalttığı için. Mesela bana memur ol diyen çok oldu. Hiç oralı bile olmadım. Sürekli aynı iş, monotonluk düşüncesi bile içimi baydı

Ben sorunun aslında dipte yatan yetersizlik hissi olduğunu düşünüyorum. Yetersizlik hissi yaşayan insanlar iki şekilde oluyor genelde, ya "ben zaten hiçbir şey yapamam" diye hayattan vazgeçmiş dışarıdan özgüvensiz görünenler ya da "tuttuğumu koparırım, kimseye ihtiyacım yok" gibi çok özgüvenli ve başarılı gözüken insanlar. Bu ikinci gruptaki insanların özelliği kendi başlarının çaresine bakabilip, başaramama riski gördükleri alanlardan uzak durmak. Bu bazıları için eğitim, bazıları için duygusal ilişkiler, bazıları için de girişimcilik olabilir. Kritik nokta "denemezsem başarısız olmam ve tuttuğunu koparan imajım bozulmaz" düşünce şekli. Bu imaj diğer insanlara karşı korunan imajdan ziyade kendimize karşı yarattığımız imaj. Verilen örneklerden ilk otel stajı farklı örnek ama diğer konuşmalar hep bir karşı tarafın görüp etkilendiği yeteneğin riske atılmamasına örnek. Yazılara bakarken dominant anne geçmiş, öyle olsaydı "ben yanlış düşünmüşüm" diyecektim. Annenizin de başarı bekleyen, inancı yüksek olduğunu görünce tahminim daha da güçlendi. Bu boş beleş işler rahat geliyor muhtemelen. Ben "ya önemsememe ve gerçekten denememe rağmen başarılı olamazsam" korkusunun harekete geçmeyi engellediği izlenimine kapıldım.

Merhaba, yeni bir konuyla geldim Söz bunu kısa keseceğim, kimseyi yormayacagim:) Ben kendimi çok severim. Aklına koyduğunu yapan biriyimdir. Cesurum, bir şey yolunda gitmediyse hemen yeni bir alternatif bulurum, iyiyi düşünür iyiyi çekerim. Bu aşkta böyle, arkadaşlıkta böyle, sosyal hayatta böyle. Mesela gönlümden geçen tüm ülkelere-sehirlere tek başıma ve giderim. Asla korkmam. Ya da deprem oldu, benim de azıcık arama kurtarma eğitimim var. bir saniye bile düşünmedim - nasıl bir yere gideceğimi nerede kalacağımi bile bilmeden yola çıktım. Ya da biri bana hobisinden para kazanmak istediğini söylesin ona öyle gaz veririm ki, yararlanabileceği siteler bulurum, beraber yol haritası çizeriz, destek olurum. Hah, zurnanın zırt dedigi yer de hayatımın her alanında böyle biri olmama rağmen iş - kariyer konusunda kesinlikle inanılmaz pasifim. Algılarım kapalı sanırım. Hep potansiyelimin altında işlerde çalıştım. Hiç bir fırsatı değerlendiremiyorum. Mezun olmadan önce beş yıldızlı bir otelin insan kaynaklarinda staj yapmistim. Kadın beni çok sevdi, "seni yardimci olarak alayım, bana zaten xy'den teklif var. Ben gidince yerime gecersin" demişti. Ama kadının maaşı düşüktü, ailem de dönmemi istiyordu. 'İstanbul'da daha iyisini bulurum' diye kabul etmedim. İstanbul'a dönünce bulamadım da hiç bölümümle alakası olmayan salak bir yerde işe başladım. Oysa orada devam etsem kariyerime güzel bir başlangıç yapacaktım, belki şu an iyi bir yerlerde olacaktım. Benzer çok olay yaşadım, kabul etsem yararıma olacak şeyleri neden bilmem reddettim Ya da enerjisi yüksek biriyimdir. tanıştığım insanlardan bana iş teklif edenler oluyor, mesela start-upu olan biri insanlarla yemek yiyip projesini anlatma içerikli halkla ilişkiler işi önerdi, hatta çok heyecanliydi benim dahil olmam icin. Gülümsedim geçtim. Sanki start-upun kendine hayrı yoktur gibi geldi, oysa çocuk gayet durumu iyi birisi. Ya da bir de değil, iki ayrı kişi emlak danışmanı olmam için ısrarlı bir şekilde iş teklif etti, her ikisi de "tam sana göre, hem rahat rahat gezersin, iyi kazanirsin" dediler. Ama bana sanki yapamam gibi geldi, satış vs hiç benlik değil gibi. Ama belki de yapabilirim yani. Başlasam olmadı ayrilabilirdim de. Ama ne bileyim, hiç oralı bile olmadım, geçiştirdim. Ya da tüm arkadaşlarım, astrologum, psikoloğum:) hatta kkdakki arkadaşlar bile seyehat üzerine bir sayfa açmamı söylüyorlar. Ama ona da hiç oralı olamıyorum Ya da aklımda basit tasarımlı ama indirilme ihtimali olan bir application fikri var. Aslinda uygulamami yaptırmak için uygun birini de bulabilirim, param da var. Ama onu da yapacağımı sanmıyorum :/ Online şekilde para kazanmak istiyorum, bir adım bile atamadım. Ne yapabilirim onu da bilmiyorum. Zamanında proje yazım eğitimi almıştım. Öğrencilik yıllarımda da kendi projemizi sıfırdan olusturmustuk, aktif rol almistim. Bu tarz projeler yazmak istiyorum aslında, ama bir başlangıç noktam yok. beni erasmus +'a gönderen arkadaşım bu işi yapıyor, aslında ona azıcık bahsetsem bu isteğimden belki bana yardımcı olabilir, hatta iş teklifi bile edebilir. Ama yanında asla konuyu açamıyorum, utanıyorum. Gibi gibi gibi. Bilincaltimda para kazanma kodlarim mi bozuk, neyim var, neden böyleyim bilmiyorum. Ama artık yaşım 32 olacak. Ve kesinlikle bu durumdan kurtulmak istiyorum. bana bir önerisi olan var mı? Bu arada tembel biri değilim tembellikten değil yani işleri kabul etmeyisim. Ne bileyim, bir sebepten kendime ket vuruyorum işte. Artık içten özgüven eksikliğim mi var, mal miyim bilmiyorum. okuduğunuz için teşekkürler. Umarım kısa tutabilmisimdir

Forumda en çok saygı duyduğum üyelerden birisiniz. Girişeceğiniz işlerin çoğunda başarılı olma potansiyeli fazlasıyla var sizde. Ataleti yenmek adlı kitabı öneriyorum size. Bir göz atın isterseniz faydası olacağından eminim.

İnsanların sizi göremeyeceği anlardaki basarili/basarisiz veya kötü denebilecek deneyimler konusunda normalden daha cesursunuz gerçekten. Bu demektir ki siz, insanların sizi görüyor olduğu noktalarda basarisiz hissetmekten korkmussunuz yani farkında olmadan elalemcilerden, yorumlardan. Şimdi ise, siz ne kadar kaçmış olsaniz da bunca sene, bu durum bu sefer de yasin kaç oldu ik bik ile gelmiş sizi bulmuş ve aslında siz yine bundan rahatsızsiniz. Aslında kişisel olarak kaçırdığınız fırsatlardan vs değil. Siz aslında kişisel hayatinizdan gayet bi şekilde memnunsunuz, insanların size yönelik algisindan ve yapılan yorumlardan memnun değilsiniz. Okuduklarim hakkindaki kişisel cikarimim bu oldu en azından.

Yengenc aslinda senin 'hayati kaciriyorum, calismak icin mi yasiyorum' farkindaligi bana 30 yasinda geldi :) Mukemmelliyetci ebeveynlerle buyumek, DEHB falan derken hayatimin buyuk cogunlugunu kariyer odakli yasadim. Evet iyi bir konumdayim su an ama 29 yasinda yasinda doktorami aldim, oncesinde zaten ekip lideri olmustum. Baktim yas 30 oldu eee simdi? dedim. Benim avantajim maddi olarak avantajli bir ailede buyumek oldugu icin gezme konusunda bir sorun yasamamak oldu. Uygun fiyatli ucus kovalayacagima, bana uygun tarih kovalamak zorunda kaldim, ama yine de 40'tan fazla ulke gezebildim. Ama simdilerde kendimi daha yavas moda almaya basladim. 20 sene sonra ne kadar hirsli oldugu mu hatirlamak istiyorum, yoksa kendime daha iyi davrandigim :) bir hayat mi hatirlamak istiyorum diye dusunerek hareket ediyorum. Belki kariyerimde doyum noktasina ulasip aslinda matah bir sey olmadigini fark etmem, belki de farkindaligimin artmasi bilmiyorum ama hayati kacirmamak cok daha onemli diye dusunuyorum artik. Oyle iste ama hic yardimci olamadim dimi

Anlatım Şeklin, imla yazım kuralların, noktalama işaretlerini kullanman pek çok öğretmenden katbekat iyi. Jet hızıyla formasyon alıp TürK Dili ve Edebiyatı öğretmeni olmanı tavsiye etmeye geldim

Anne ile ilişkin problemli miydi? Diğer bu durumdan şikayetçi üyelere de soruyorum. Benim çevremde 2 kişi daha var anneleri baskın olan onlarda da aynı problem?

Belli bir yere bağlı kalma korkun mu var acaba? Spontane bir insansın çünkü, kafana göre yaşamayı seviyorsun, düzenli hayat pek sana göre değil o yüzden de başlamıyorsun gibi geldi bana. Paraya da gerçekten çok ihtiyacın yok, olsaydı uğraşırdım diye düşünüyorum.

Hangi konuya cevap veriyor olursanız olun yorumlarını ilgiyle okuduğum ve isabetli tespitleri dikkatimi çeken bir üyesiniz. Bir de kafanıza yatmayan bir şey oldu mu şirinlikler yapıp yorumunuzu yumuşatmak yerine döte döt diyebilmenizi takdir ediyorum. Bakalım ben de aynı cesareti gösterebilecek miyim? Her ne kadar takmıyormuş gibi görünseniz de bende burada olsun, iş hayatınızda olsun, aile ve arkadaş ilişkilerinde olsun beğenilmeyi seven ve imajına dikkat eden biri izlenimi uyandırıyorsunuz. İnsanlar hakkınızda olumlu şeyler düşünsün, size saygı duysun istiyorsunuz, ki bu çok doğal. Bu konuyu açarken bile kendinizle ilgili beğenmediğiniz ve kendinizi başarısız bulduğunuzdan bahsederken Amerikalıların "humble brag" tabir ettiği bir yöntemle çok daha iyilerini başarabileceğinizi anlatmışsınız. Teşhis koymak haddime düşmez çünkü sizi tanımıyorum ama sanki size gelen teklifleri/imkanları/projeleri/fikirleri geri çevirmeniz veya hayata geçirmemeniz sizi aslında çok korktuğunuz başarısız olma ihtimalinden koruyor. Sizi atılmadığınız bir macera için kendinizden başka kimse küçümseyemez. En kötü ihtimalle "ya aslında çok daha iyi yerlerde olması lazım bu kızın" diye yine hakkınızda övgüyle konuşulur. Oysa şimdiye kadar karşınıza çıkan imkanları değerlendirmiş olsaydınız bazıları olumsuz sonuçlanmış olabilirdi. İnsanların elinde başarısızlığınıza dair somut bir kanıt olurdu. Sadede gel ve bir çare sun bari diyeceksiniz. Şu anda içinde bulunduğunuz tatminsizlik ve memnuniyetsizlik aslında sizin için harika bir başlangıç noktası olabilir. Karşınıza çıkacak olan veya kendiniz yaratacağınız bir sonraki imkanda içinizden gelen "hayır, sakın" dürtüsünün tam tersini yapmakla başlayın derim. Yardım etme ihtimali olan arkadaştan yardım isteyin. Madem proje hazırlama tecrübeniz var kendinize bir proje hazırlayın. Deneyip de başarısız olun, denemeyip hayatınıza uzaktan hayıflanarak bakmayı hemen şimdi bırakın. Sevgilerimle.

Şu konu dışında hiç bir konudan korkmam ya. İnsanların beni sevmemesinden korkmam, yalnız gezmekten korkmam, alfabesini bilmediğim yere gitmekten korkmam, seyahat ederken uygulamadan tanıştığım insanların evinde kalmaktan korkmam, bir garın mescidine girip geceyi orada uyuyarak gecirmekten korkmam, mikroptan korkmam, birilerinin bana küsmesinden korkmam :) Hayatımda korku - çekince duyduğum tek konu bu. 'iyi bir şey olsa bana sormazlardi' hissi yok aslında, ama bir çeşit ozguvensizlik var bence. Sence bunu aşmanın yolları ne olabilir?

bu bende de var. kendimi övmek için söylemiyorum ama en üstten en alt pozisyonlarda kimle konuşsam iletişim kurarım. insanlar bana hayranlık duyarlar. birçok konuda da yetenekliyim. çok yüksek puanla mecburen öğretmenlik okudum. çok da iyi öğretmenim. ama mesleğimde 15 yılı geride bırakmama rağmen içten içe çürüdüğümü hissediyorum. çünkü potansiyelim farklı biliyorum. gelelim zurnanın zırt dediği yere. şunu fark ettim ki ben içten içe başarısızlıktan korkuyorum ve mükemmeliyetçiyim ve başlayamıyorum. bu sayede ya aslında yaparım ı hep cebimde taşıyorum. sağlam bir terapi almam lazım. ama onu da erteliyorum. velhasıl bu lar hep konfor alanını bırakamamak gibi görünen gizli başaramama korkusu. çünkü başlamazsan o sonuç olmaz. hep başarabilme potansiyeliyle yaşarsın. tabi buna yaşamak denirse. ben içten içe mutsuzum mesela

Aslında ben zaten hep çalışıyorum. İlk işimde 2,5 sene çalıştım. Sonra 1,5 senelik bir boş dönemim oldu ama onda bile boş kalmadım, dönemlik işlere girdim çıktım, 7 ayı falan çalışarak geçmiştir (aslında en sevdiğim kısım bu zaman dilimiydi, ne güzel mesela 3 ay festival organizasyonunda çalışıp sonra birkaç ay bostum, sonra birkaç ay Y şehrine çalıştay düzenleyip yine birkaç ay boştum falan ama işte sürdürülebilir bir yaşam tarzı değil). Sonra işe girdim, bir 3 sene de orada çalıştim. Yani hiç çalışmıyor, hep yatıyor değilim:) Ama bulduğum işler potansiyelimin çok altında kalıyor. Gönlümden geçen, kendimden bir şey katacagim işler değil de takvimden yaprak kopartıp "şükür bugün de geçti" diyecek, sıkıcı işler Beni en mutlu edecek şey dijital nomad olarak hayatımı sürdürmek, online bir iş ile kendimi idare edecek kadar para kazanmak. Ama benden ne olur, ne yapabilirim, nasıl yapabilirim, kendime ne katarsam bunu yapabilirim falan yok bende. Kendime sinir olduğum nokta burası. Bu arzu bende çok uzun yıllardır var, hatta turist gezdirirken açıklama kısmında 'dijital nomad' olduğunu yazanları seçerim genelde, ufkumu açsın diye. Ama malesef ki hala başlangıç noktasındayim aslında bir adım atsam belki devamı gelir ama işte o adımı atamıyorum

Kendine hiç ne istediğini sordun mu? Kendin de bilmediğin için böyle bence.

Açıkçası düzenli çalışmaktan, emek vermekten endişe, kaygı duyduğunu bu yüzden adım atamadığını düşündüm yazdıklarını okuyunca. Adım atsan devamı gelir, belki işler yolunda gider ya ds gitmez ama tüm bunlar senin hayatında yeniliklere neden olur bu da seni kaygılandırıyor olabilir. Çünkü beklemediğin durumlarla karşılaşabilirsin.

Bu sıkıntı oluyor çünkü annen yerine değişik şekillerde otosansur çıkıyor. Anne problemleri baba gibi değil. Baba ile ilişkilerinde problem olan kadinlar çok net 1 km öteden belli oluyor da eleştirel anne sahibi kadınlar daha saklı problemleri oluyor. Daha geç çözülüyor. Bana da tam aksine hep sen başarırsın denildi ama uygun başarı olmadığı yerlerde fazla elestirildim. Diyorum ya aleni olsa 20lerin başında anlarsın. Bu daha sinsi gelişiyor.

Bence yaşamak için çalışıyorsun, çalışmak için yaşamak sana göre değil. İhtiyaçlarımı karşılıyorum tamam yapmak istediklerimden geri kalmayayım düşüncen var gibi. Ya da mükemmeliyetçisin, en iyisini yapmayacaksam hiç yapmayayım diye hissediyor olabilirsin. Çokta dert etme bence, herkes her şeyde iyi olamıyor biri de eksik olsun nazarlık:) bence dolu dolu kalbi çok güzel ve kişisel birikimleri olan birisin ve bu anlamda çok başarılısın

Ben sizi özgür ruh olarak algıladım yazını okuyunca. Sanki bütün gün ofis ortamı size göre değil. Tam bir turizmci potansiyeli var sizde. Dil var, gezip görmüşlük var, vizyon var, entelektüel bir havanızda var. Turizm acentesi kurabilirsiniz. Fakat ticaret bana göre değil derseniz tur rehberi olabilirsiniz. Turistleri gezdirirken de vido fotoğraf da paylaşırsınız sosyal mecralarda zamanla sayfalarınızda büyür iki işi bu şekilde yapabilirsiniz Bir turizm acentesinde iş bulursanız yükselme şansınız çok yüksek gibi geldi bana. Tabi ne iş yaparsanız yapın özellikle ilk zamanlar sürekli telkin edin kendinizi ben bu işi yapabilirim en iyisini yapabilirim ben başarılı olcam bu işte vb telkinlerle kendinizi ikna edersiniz iyi şanslar olsun

Evet kesinlikle bu var. Yılda 2 hafta tatil olması, çoğu zaman cumartesi bile çalışmak, sevdiklerine -kendine zaman ayıramamak bana korkunç geliyor Bir ömür çalışacaksam ben ne zaman gençliğimi yaşayacağım? Bazen düşünüyorum, acaba bu arzum yüzünden mi salak salak işler buluyorum? Çünkü mesela memur olsam istifa edip hayatıma yön veremem, ya da çok güzel bir iş olsa. Ama saçma işlerde çalıştığım için bunu yapabiliyorum. Mesela İlk işimde iki buçuk sene çalıştıktan sonra baktım 25 yaşına geleceğim, hep 25 yaşımda kendimi en azından bir Paris görmüş hayal ederdim ama edirneye bile gitmemişim ben de istifa edip yirmi günlüğüne Avrupa'ya gittim. Döndüm, kendimi idare edecek işlerde calistim dönemsel - proje bazlı. Beni bedava gönderecek kuruluş falan buldum, biraz da öyle gezdim. Derken tekrar işe girdim ve üç sene calistim. Sonra saçma sapan bir yer oldugu için ayrildim, o günden beri beş ülke, onbeş+ şehir gezdim... Aslında mutluyum. Güzel bir ömür sürdüm. Ama artik kendimi Ağustos böceği gibi hissediyordum. Param da var, hiç asla ailemden para almadım son on yıldır. Ama yine de artık 30u gectim. CV'm karışık kuruyemiş tabağı gibi:) Artık yavaş yavaş rahatsız olmaya başladım. İnsanlar 'ne iş yapıyorsun' dediğinde konuyu değiştirmekten sıkıldım, ailemin 'bosuna okudu bu kiz' mahcubiyetinden sıkıldım... KK'da bir kızın sevgilisi ben olsaydım mesela hepimiz 'iyy böylesiyle olmaz,32 olmuş bir poh olamamış, ayril' derlerdi Öyle işte, artik enerjimi - nesemi kullanabileceğim, soranlara 'şuyum buyum' diyeceğim bir iş istiyorum. Onu da nasıl bulacağım, bir fikrim yok

Bence sevdiğin bi işi yaparak da is yaşam dengesini kurarsın sen kesin kanka. O yüzden korkma. Baktin sıkıldın bırakırsın. En azından içinde kalmaz. Bence istiyorsun seveceğin bir iş yapıp orda ilerlemek. Yani artık ona hazırsın gibi geliyor

Erkek anlatmakta, plan anlatmakta ya da dert anlatmakta sorun görmez ki insanlar, bunların çoğu onlar için güzel dedikodudan ibaret. İnsanlar hazır olmadıkları, kendi hayal edemedikleri ya da iyiye giden hayatları kaldiramiyorlar kolay kolay, kastettiğim bu. Söylemekten zevk alan, gittikçe hatta bunsuz yasayamayan bir kitle olmaya başladıkça hayatım iyi demek insanlara batan bir şey oldu, o nedenle anlatmamayi tercih ediyorum :)

burçlara inansam burcundan diyecem.. aynısının tıpkısı bir yengeç tanıyorum. konfor alanınız kıymetli. birde o iş olmaz o iş tutmazcılık var muhtemelen. online iş yapıp para kazanmak istiyorsun elinde bir cevher var ama yeahh modundasın.

Gezmeyi cok seven insanlar genellikle yerleşik bi düzende çalışmayı pek beceremezler. Bence fıtratın böyle 32 yasindan sonra değişecek bisey degil bu. Insanlar genelde is konusunda 30a kadar bi peak yaparsa yapar, yapamazsa stabil seyreder. Yeni atilimlar yerine kendini nasi rahat edeceksen ona yogunlas bence. Senin mizacin için emlakcilik bana uygun geldi mesela neden düşünmedin? Bazi sirketlerde seyahat de oluyor ege akdeniz kibris satışları icin kalkip gidilio düşünmez misin oyle bisey. Hali hazirda birikimle mi geciniosun ne is yapiosun?

Bende de var. 10 üzerinden 8 yasayabilecekken 6 yaşıyorum. Çünkü sabırsız ve tembelim. Herkesin 8 saatte yaptığı şeyi son dakika inadiyla 3 saatte yaparım. Benim yakınıma gelen herkesin hayatı kökten değişir. Benim iradesizligimden yok. Ama uzun uğraşlar sonucu annemin narsist demeyim o seviyede değildi, başarısız olduğum herhangi birşeyde suclandirici tavrı nedeniyle amaaan yapmasam da olur kafası oluştu.

Arkadaşın kuzeni de astroloji eğitimi alıyor ve öğretmenlikten istifa etmeyi düşünüyormuş. Bir öğretmen arkadaşım da eğitim alıyor, meslekten istifa etmeden eylülden itibaren danışan kabul edecekmiş. Beş kuruş vermeyeceğim bir uğraşı meslek edinmiş olmaları beni çok şaşırtıyor. Ben sevmem böyle işleri, düzenli gelir insanıyım. zaten bu tarz şeylerin para tuzağı olduğunu düşünüyorum.

Evet doğru hatırlıyorsun, ilk isimden 'simdi gezemiceksem ne zaman gezicem' diye istifa edip Avrupa'ya gitmiştim:) son isimden istifa ettiğimden beri beş ulke gezdim:) Ama iki işim de bana uyan, kazancı güzel olan, kendimden bir şeyler katacagim tarzda işler değildi. "İş buldum, beni de aldılar. Çalışayım" tarzı islerdi. Yirmilerim böyle gecti, açıkçası güzel de geçti. Ama artık otuzlarimda ördek gibi oraya buraya kosmayacagim, daha düzgün bir iş hayatı istiyorum. Tur rehberliğini genelde gönüllü olarak para almadan yapıyorum, uygulamalardan. Bazen de yabancı iş insanlarina mihmandarlik yapıyorum, eşlik ediyorum para kazanmak icin. Aslında yeni istifa ettigim zamanda hazır kurlar böyle yuksekken free walking tour duzenleyeyim demiştim, basitçe şöyle bir şey. Belirlenen saatte bulusuyorsunuz, o kişi sizi üç saat şehrin yürüme mesafesindeki kıymetli yerlerine götürüyor. Sonra istersen hiç para vermiyorsun, ama tabii ki bunu yapan yok.. herkes bütçesi dahilinde, gönlünden geçen kadar bahşiş veriyor, 5 Eurodan başlayan. En azından işsizlik günlerimde para kazanırım dedim ve harika bir istanbulluyumdur. Kendim hala şehiriçi turlara katılıyorum, yeni yerlerini görmek için. Hatta kafamda turumu bile planladım, "içecek molası saatinde istanbullu kartpostal dağıtırim, sonra isteyenler için yol üzerindeki tarihi postaneden mektupların gönderimini yaparız, hem anı kalir" diye detaylandirdim bile Amma ve lakin bunu yapmadım, çünkü nasıl başlayacagimi bulamadım. Ya da bir platforma ilan verip bisiklet turu duzenleyebilirim turistler için güvenli ve manzarali bir rotada. Bunu zaten gelen turist arkadaşlara bedava yapıyorum:) para da kazanılabilir bir şey, çoğu insan şehri bisikletle gezmeyi ister. Ama hangi platforma böyle bir ilan veririm bulamadım. Aslında normal hayatımda bir şeyi bulamayınca 'he bulamadım yoktur demek ki' diyip vazgeçen bir insan değilimdir ama sanirim iş konusunda bir ozguvensizligim var. Atak olamıyorum yenGEnC

Başarısız olma korkun vardır belki. Şimdi görece kötü işlerde çalışıp zorlanmıyorsun. Üstelik "benim potansiyelim var" diye kendini avutabiliyorsun. Çevren de aynı şekilde seni potansiyelli olarak görüyör. Peki iyi bir işte çalışıp başarısız olursan? Ya sandığın gibi bir potansiyelin aslında yoksa? Ya çevren de seni başarısız görürse? Içten içe bu korkuyu yaşıyor gibisin.

Ayy yengenc kendime hayrım yok sana tavsiye veremiyorum ama potansıyelin bu forumda bile cok ortada umarım bi an önce gönlüne göre biseyler yapabilirsin

Aynı durum bende de var. bir şeye başlmaktan korkuyorum ya başarısız olursam diye. içimde o cesaret yok. ya en iyisi olucak ya da hiç. mesela elimin lezzeti güzeldir. yapdığım pastaları çevremdekiler çok beyenir. hatta kuzenim söyledi evden pasta yapıp satmamı. müşteriler ben bulurum dedi onun çevresi çok geniş. yok ya pastanedekiler gibi olmaz, beyenmezler deyip yapmadım. ama evden bunu yapanlar var. tadına bakınca o kadar da güzel olmadığını ama yine de satış yapdıklarını görüyorum. senin yazdıklarıdan gayet başarılı ola bileceğini görüyorum aslında. her kese her konuda fikir veriyorsun.

Sizi iyi tanimadigim icin konuyu okudugum kadariyla yorum yapacagim. Bana ne istediginizi bilmiyorsunuz gibi geldi. Verdiginiz orneklerde ilk dikkatimi ceken, bahsettiğiniz islerin birbirinden tamamen farkli olmasi fakat bir ortak ozelligi var. Bu firsatlar iyi insan iliskilerine sahip olmanız neticesinde dogmus. Bu sebeple yapacaginiz is insan iliskileri ile baglantili olursa basarili olursunuz diye dusunuyorum. Kendinizi taniyip degerlendirerek, is konusunda istekleriniz beklentileriniz neler, karakterinizle uyumlu mu sorumluluk alacaginiz bir is mi yoksa ekibin parcasi oldugunuz bir is mi, sıkıcı olmayan, sabit olmayan, emir almayacağınız, hem gezip hem eglenip hem para kazandiracak, gibi gibi. Ne istediginize karar verdikten sonra adim atmaya da istekli ve heyecanli olacaginizi dusunuyorum. Bir de eklemeyi unutmusum, tembel olmadiginizi soylemissiniz, tembellik degil fakat potansiyelinizi kullanamamanizin sebebi zaman tuzaklari olabilir, bir arastirin isterseniz. Once bu konuya egilip cozmeniz gerekiyor olabilir. Kişiden Kaynaklanan Zaman Tuzakları: Öz disiplin yokluğu, Bireysel hedeflerin belirsizliği, Erteleme, oyalama ve kararsızlık, Kendine aşırı güven veya güvensizlik, Hayır diyememe ve aşırı sosyallik Hafife alma ve ön yargılar, Önceliklerin belirsizliği, Stres ve zaman baskısı, Olumsuz kişisel tutum, Alışkanlıkların kontrolünde olmak, Güç olandan kaçınmak.

Çok sevindim, Allah gönlüne göre versin, başarılar dilerim Potansiyelini biz bile seni tanımadan burdan hissediyorsak, başlayıpta başarılı olmayacağin bi iş olduğunu zannetmiyorum. İhtiyacın olan tek şey istikrar.

Bence bi ikilemin içindesin. Şöyle ki; senin istediğinle bilinç altında "ama olması gereken bu" farklı. Örneğin yaz tatilini kurtaracak bir iş yapıp sonrasında dilediğince gezmek ve deneyimlemek senin istediğin şeyse, ne iş yapıyorsun sorusuna doğru düzgün bir cevap vermek zorunda hissetmek bir şekilde toplumun bize dayattığı şeylerden biri. Aslında şuanki durumundan mutlusun ama aynu zamanda 32 yaşıma geldim elle tutulur işim yok vs derken kendi sesinle değil annenin, toplumun, olması gereken şeylerin artık adı her neyse onun sesiyle konuşuyorsun. Bunu bilinçli yaptığını düşünmüyorum. Bence seyehat danışmanlık sayfası gibi açmalısın. Bunun yanında yine seni kotaracak işler yaparsın. Sayfayı bile açmana engel olan şeyin insanlara açıklama yapmaktan kaçınmak olduğunu düşünüyorum. Umarım anlatabilmişimdir

Nereden başlayacağımi bilemiyorum belki de. Mesela grafiker arkadaşım var, ona 3 yabancı popüler sitede üyelik açtırdım, işinin yanında yurtdışından freelance teklif alsın diye . Hani grafiker olsam, yazılımcı olsam, tercüman olsam falan belki böyle bir başlardım ama kendim için başlangıç yolunu bulamıyorum, neyi nasıl yapabileceğim hakkında bir fikrim yok. Malesef etrafımda benzeri yollardan gitmiş, bana akıl verebilecek bir arkadaşım da yok. Eski sevgilim şey demişti, onun evinde konaklayan bir turist kızın meslegi şeymiş, insanlar ayrılınca konusacak- devamlı arayıp darlayacak birinin eksikliğini hissediyor ya, özellikle Avrupa'da, bireyselligin yoğun olduğu yerlerde. Bu kızdan randevu alıyorlarmış, parayı ödüyorlarmis, online olarak kız onları dinliyormuş, bazen akıl veriyormuş. Ayrılık / ya da benzer kendini yalnız hissettiği sürecine yardımcı oluyormus. Bana 'tam senlik bir is' demişti - bdv müdavimi olduğunu bilmeden mesela bayıldım bahsettiği kıza, hem fikri çok güzel hem de bunu bir şekilde iş haline getirebilmis. Bende bu yok maalesef

Yazdıklarını okuyunca bazı seçenekler aklıma geldi. Saydığın işlerden bazıları sana sıkıcı geliyor olabilir. Okey prestijli dolgun maaşlı olabilir ama o kadar yani yeni fikirler üretmek yok enerji yok. İşini yap paranı al tamam. Seni bu engelliyor olabilir. Kendin oluşturmak istediğin şeylere gelince hemen en iyisi olsun istiyor olabilirsin. Sayfa açmak app oluşturmak falan süreç gerektiren ve az az üstüne koyarak büyüyecek şeyler. Belki bu süreç seni korkutuyordur. Belki içten içe kendi potansiyelinin farkında olduğun için daha yükseğini hayal ediyor bi beğenmezlik tavrı sergiliyorsundur . Ya da kısmetin kapalıdır

Konunu ilgiyle takip ediyordum, İnşallah daha da iyi bir iş denk gelmiştir

Yükselenim oğlak ama, çalışkan-iskolik insnalarin burcu

Evet, ben de beyaz atlı işimi bekliyorum çok bekletmez inşallah bizi

Tebriklerrrr bana da dua edin

Evet ben de seyehat eden herkesin hemen sayfa açmasını mantıklı bulmuyorum. Ama ben zaten sayfam yokken de tek başıma gezi sayfası gibi bir insanım. Daha bugün birine ucuz bilet buldum. Çevremdeki neredeyse herkesin seyehatini ben planlıyorum Bir kız var, kendine olan açmış. Bütçeni yazıyorsun, tarihleri - istekleriniz yazıyorsun. Kız sana özel bir seyahat planı hazırlıyor. Gidilecek yerler, arac kiralama noktası, otobüsler, açılış kapanis saatleri, uygun aktiviteler vs. Kız bunu bildiğin hizmet olarak yapıyor. Ona dm atıp tebrik etmistim, ben bunu bedava yapıyorum ve hep yapıyorum:) ne güzel o kız aklını kullanmış, bundan para kazanıyor. Gerçekten çok özendim o kiza İnsan kaynaklarını seviyorum ya, muhasebe bizde degildi. İzin günleri, fazla mesai ayarlardık, insanlarin sorunlarıni çözerdik, motivasyon etkinlikleri düzenlerdik. Keyif almıştım orada olduğum sürece.

Benzeri bende de var. Milleti öyle gazlıyorum ve onlara fazlasıyla yardımcı oluyorum ama kendime hayrım yok. Altı üstü bir araştırma konusu bulacağım ama makale taramaktan kaçınıyorum. Çok da hoşlanmadığım bir arkadaşın yeterlilik sınavına hazırlanmasına yardım ettim ama. Sanırım mükemmelliyetçilik ve kaygıdan kaynaklı benimki. Beni tatmin edecek, beyaz atlı işimi bekliyorum sanıyordum ama önümde şu anda güzel yerlerde kariyerim için ilanlar gördüm. Başvurmamak için kırk takla atıyorum hala Tamam üşengeçlik de var ama kaygılanmamak için kaçınıyorum sanki. Bahaneler buldum daha o yerlerle görüşmeden. Sizde de kaygı ve mükemmelliyetçilik varsa suçu bunlara atın ve kaçmaya devam edin

Ben çok şaşırdım bu durumunuza, bu kadar cesaretliylen, girişken ve korkmadan herşeye adım atarken, kendinizdeki potansiyeli her teklifte yoksayıp başlamamanız çok ilginçyeni başlangıçlar dileğiyle iş konusunda

Bende yazılarını ve yorumlarını çok başarılı buluyorum. Bu alanda yapabileceğin her işte çok başarılı ve mutlu olabilirsin bence. Kendine ait bir sayfa olabilir tur rehberliği olabilir hatta yatırım danışmanlığı bile olabilir bu konuda çok çok iyisin bence para yönetimi ve insan ilişkilerinde. Bu alanlarda bir işe yönelip bir yerden başlarsan devamı gelecektir.

:))) O bir tatlış Login - Instagram Welcome back to Instagram. Sign in to check out what your friends, family & interests have been capturing & sharing around the world. instagram.com

Bende yarattığın izlenimi yazayım ama çok karışık olabilir biraz kafan dağınık bugün Öncelikle çok detaylı düşünen, genel olarak birçok alanda fikir sahibi, çok alakasız x konuda bile bir şeyler okuyup fikir sahibi olan, hatalardan ders alan, kendinin kusurlarının ve olumlu yönlerinin farkında olan, araştırmacı birisin. Bu sebeple birisi sana ya bu sana çok uyar diye bir fikirle geldiği zaman sen kendini herkesten o kadar daha iyi tanıyor ve konuya zaten hakim oluyorsun ki, birisinin bir saat düşündüğü şeyi sen 50 saat düşündüğün için "yeterli bulmuyor, beğenmiyorsun ". Bunu istediğim gibi ifade edemedim, yani insanlar sana çok detaysiz düz geliyor. Ben daha iyisini zaten düşünürüm diyorsun ki bunu kibirden değil yani zaten böyle olduğu için düşünüyorsun. Dışarıya fikir verip, sana verildiğinde hemencecik almaman bu çok kalın beyin süzgecinden kaynaklı olabilir. Mesela normalde sen buraya bir soru sorduğunda aslında insanlardan gelen fikri değil de, gelen fikrin sende yakacağı ampulu ya da sende yaratacağı hissiyatı merak ediyorsun gibi geliyor. Yani yine kendi aklına ve iç gününe güveniyorsun. Bence arkadaş çevrene bakarsan da normal arkadaşların ve fikrine çok saygı duyduğun küçük bir grup diye keskin bir çizgiyle ayrılan 2 grup vardır. Herkesin vardır da mesela sen diğer gruba hiç fikir sormazsin, normal biri öylesine de olsa sorarken. Bu potansiyel konusunda benzer dusuncedeyim. Keşke çok param olsa da ne istediğimi anlayacak kadar deneyebilsem her alanı. Ben de isterdim, su an sevmediğim bir mesleği yapıyorum ve yeni bir alana yönelme anksiyetem var. Maalesef titr benim için önemli olduğundan şu an olduğum pozisyonun altında kalmak da istemem ve böyle bir alana gelmek için de 6 sene bir daha okuyup çalışmam lazım senin böyle bir düşüncen yoksa eğer, deneyerek bulacağın bir x alanda çok paralar kazanabilirsin. Kişisel tavsiyem bence kendi işi olan yakışıklı gezmeyi seven bir iş insanı bul evlen. Adama dışarıdan bir gözle iş tavsiyeleri ver, iyice alsın yürüsün, tam bir danışman-organizatör kafan var. Bir yandan da gezi planları yap esinle gezmek için, nerden ev alsak nerde yatırım yapsak vs diye evin yükünü al bir yandan da kar ettirmis ol. Mis gibi hayat ama bil bakalım ne eksik Esra_fb

Yaşam koçu ol, ben sende bunun ışığını gördüm Keşke benimde arkadaşım olsan da benim hayatıma da el atsan =D

Ben de aşk hayatında böyleyim. Mutlu mu olcam hemen bı bahane bulup kaçıyorum

Umarım her şey istediğinizden de güzel gelişir bol şans sizinle olsuun

Başarısız olma ihtimalini kabullenip, "asla başarısız olmaması gereken özel kişi" olmamayı seçmek çözümü. Başarısız olmama garantisi asla olmayacak. O fantezi sadece kafamızda çekici geliyor. İleride "iyi ki kendimle ilgili imajımı hiç yıkmadım" demiyor kimse ama "olmasa da denemişim iyi ki" diyor insanlar. Bunu fark etmek lazım. Ölümlü dünya, gerçekten sağlığı, sevdiğin insanları riske atmadıktan sonra hiçbir şey "risk" değil. Çözüm "hangisi başarılı olur" diye düşünmektense, "olmasa bile hangisini denemekten zevk alırım" denileni bulmak. Yoksa mesela "grafiker olsam olurdu" diyorsan, bugün oturup kararını versen taş çatlasa 1-2 yıla o iş de öğrenilir gayet iyi şekilde.

Neden gezi, tur rehberliği yapmıyorsun?

Mükemmelliyetçilik bu nerede görsem tanırım. Olmuşken tam olsun iyi olsun. Ama bence bibyerden başla MissCherryBlossom

Gerçekten enerjisi yüksek birisiniz ya. Burada yorumlarınızı okurken bile enerjiniz geçiyor. Kullanıcı adını tanıyabildiğim 3-4 üyedensiniz. Başarısız olmaktan ya da boşa emek harcamaktan çekiniyor olabilir misiniz? Ben de bu başarısızlık korkusunu kendimde çok görüyorum. Yaratıcı ve açık fikirli olmak insana bir şeyleri planlatabiliyor ama başarısızlıktan çekinince sanırım insan hep bir "ihtimal", hep bir "potansiyel" kalmak istiyor. Bu potansiyel sonunda başarı da getirebilir başarısızlık da. Oysa işlenmezse hep bir köşede durur, hayal olur, umut olur. Bazen insan işlemeye korkabiliyor

Bu tekliflerin hepsi gerçekten kendi içlerinde makul duruyorlar. Peki bunların hepsi olurken o sırada bunları degerlendirmeyip hangi işleri kabul ettiniz ve neler yaptınız? Belki bundan da bahsederseniz düşünce yapinizi bir nebze daha iyi anlayabiliriz ve ona göre daha iyi yorum yapabiliriz.

Bi yerde okumuştum Mutluluğunu ne kadar az kişiyle paylaşırsan o kadar çoğaltırsın, Bilinmezliğin getirdiği bereket başkadır diye.. Bende böyle düşünüyorum kesinlikle dillendikçe olumsuz oluyor bi uzmandan dinlemiştim illa insanlar kötü niyetli diye değil o şeyi dillendirdiğimizde annemizin dahi oldu mu ne zaman olacak faln diye sormasının yaydığı negatif eneji ile olumsuz sonuçlanıyormuş Önceki

Bir şey sonuçlanmadan söylememe enerjisine gecmenizi tavsiye ederim. Valla ne zamandır instagram kullanmiyorum, yapmadan önce insanlara ne yapacağımı, planlarimi anlatmiyorum her şey mis. Ne zaman paylaşım yapsam, önden tasarladığım şeyi söylesem illa ufak da olsa bir aksilik oluyor, bazı insanların cidden gözü göz değil. Siz iyi ve enerjik bir insana benziyorsunuz. İçinizde mutluluğunuzu tutamayıp insanlara hemen anlatıyorsunuz benim eski halim gibi:) ancak maalesef bu kişiler kişi kendinden bilir yapıp sanki siz hava atiyormussunuz gibi algılayıp Enerjinizi bozuyorlar. İçten içe mutlu falan olmuyorlar demek ki biz saf saf öyle olurlar sanıyoruz. O nedenle tavsiyem bu şekilde olacak bundan sonrası için. Yolunuz açık olsun.

Çok teşekkür ederim kızlar. Ya gerçekten de daha iyisi- benim karakterimle de daha bağdaşani oldu, inşallah kısa süre sonra basliyorum Bu sefer mümkün mertebe kimseye soylememeye dikkat ettim. Diger konularda da, kkdan bir arkadaş yazdı bana. O da yazılım, application yapma vs konularda eğitim almış ama henuz bu konuda bir şey yapmamış, bazen insana itici bir güç lazım diye bana yazdı:) bir gün buluştuk, piknik yaptık, anlaştık. Benim dusundugum uygulamayı yapacak, Sayfalarda tasarlayanin o olduğuna dair bir ifade olacak, o da kendi portföyüne ekleyecek, ve bitiminde ödeme yapacağım App'im bana para kazandirmasa da en azından hep aklımda olup 'yaa yapsaydim, aman da benim potansiyelim' falan dememiş olacagim. Gelen turistlere ücreti mukabilinde ile yardımcı olma konusunda da kafamda bazı şeyler var ama hele bir hayatım azıcık yoluna girsin, inşallah onda da bir adım atacağım. Şimdilik bol bol gönüllü turist gezdirip alistigim konularin dışında sohbet açmaya çalışıyorum, dil pratiği olsun diye

Ben katılıyorum, tamı tamına aynısı aklıma geldi. Yengeç bence gezi videoları/blogları yapmalı Youtube'da. Kısa sürede çok hayran kazanacağını düşünüyorum cıvıl cıvıl biri, enerjisi çok yüksek, videoda özel bir şekilde davranmasına gerek yok ekndisi olması yeterli Ben olsam kesinlikle Youtuber olurdum. Standart bir ofis isi asla Yengece gore degil, o yuzden eli ayagi gitmiyor bence. kendisi kesinlikle farkli bir is yapmali.

Sevgili Yengenc, Yorumlarina ve enerjine bayiliyorum. Seni tanidigim kadariyla sen aslinda yerlesik düzen insani degilsin. Hani derler ya " havada bulup, tavada yemek", senin istedigin aslinda bu. Sana ara ara gelip yoklayan o his, cevrenin, toplumun empoze ettikleri. O yuzden bence cok uluslu bir sirkete ceo olsan da kisa bir sure sonra tatmin olmayip birakacaktin. Terapistinle konusmadin mi bu konuyu? O nasil yorumlamisti?

Bir şeylerde şanslı olmak iyiyi güzeli çekmek ve enerjisi güzel olmak başarı için yetmiyor, biraz uyuz edici gelebilir ama benim çevremde de var senin gibi insanlar, mükemmel enerjileri var onlarla her konuyu konuşursun eğlenirsin; çok kültürlüler. Ama konu işe geldi mi tıkanma geliyor. Çalışma hayatı çok disiplin isteyen bir şey ister sosyal medya fenomeni ol istersen bir şirkette yönetim kurulu başkanı. Ben sizin bu durumunuzu iş hayatına karşı ciddiyetsiz yaklaşımınıza bağlıyorum. Yani takmamak gibi değil. Yeterince önemini hissetmemek gibi. Fırsatlar herkese gelir, onu değerlendirmek bu fırsata ihtiyaç duymak ve önemsemekle olur. Hiç yol haritası çizmemişsinizdir mesela, hep aaa şöyle olsa yaparım böyle yapsam çok güzel olur şeklinde güzel düşünceleriniz olmuş. Bu güzel düşünceler size fırsat olarak gelmiş ama gerçekleştirme konusundaki motivasyonunuz eksik kalmış. Yükseleniniz ve burcunuz ne bu arada çok merak ettim

Ya ben aslında arkadaş çevremin benim mutluluğuna mutlu olduğuna inanıyorum. Bu ilk iş olduğu zaman da biri ajanda hediye etti, biri tiyatro bileti hediye etti, üçü beşi tebrik icin bira ismarladi, kıyafet hediye eden oldu.. bir şey hediye etmeyen de sesiyle, enerjisiyle mutlu olduğunu hissettirdi bana. Ama bir sekilde gerçekleşmedi. Ben de cok yayılan şeylerin olmadığına birkaç kere tanık oldum. Hatta artık seyehatimi en yakınındaki insanlara bile söylemiyorum son birkaç yıldır, çünkü yayıp da gidemediğim yolculuklarim olmuştu. Belki de çok dillendirmemek lazim

Kesinlikle öyle. İşten ayrildigimdan beri beş yaş genclestim. Son isim stresli bir işti ve istemesem de bana da yansiyordu. Hatta bazen eski kk yorumlarımi görüyorum, atarlı atarlı yazmissam tarihe bakiyorum, çalıştığım işin stresli olduğu zamanlara tekabül ediyor genelde İşten ayrildigimdan beri yeniden kendimi buldum, yeniden neşe doldum. Bir sürü sevdiğim şeye vakit ayırdım. Ama yeter artık, böyle boş durmaktan da sıkıldım:) istiyorum ki bu sefer günleri sayacagim bir iş değil de kendimden katabilecegim, severek çalışacağım, istediğim zaman online olup Fink Fink dolanabilecegim bir isim olsun M

Mesajlarınız için teşekkür ederim seçim gundemi falan olunca bakamadım buralara. Bugün beni şu an için mutlu eden bir işe alindım, insan kaynaklarında Şimdi yeni iş öğrenme falan filan beynim yorgun olur ama azıcık kafamı toparlayinca aklındaki application fikrini nasıl hayata geçiririm diye bir bakinacagim. Çok basit ama güzel bir fikir. Belki bir arkadasimdan destek alıp onu yaparım, ya da uyguna yapan gencten birini bulursam ücreti mukabilinde yaptırırım. Belki oradan pasif gelir kazanırım ileride. bir şey kazanmasam bile en azından bir fikrimi görünür hale getirmek belki bu konuda bana özgüven sağlar. Çünkü yorumlardan sonra farkettim, mevzu iş kariyer olunca özgüven eksikliğim var. Ve güzel manzaralı evi olan bir arkadaşıma Airbnb actirmistim, sonra o bu işte iyi para olduğunu görünce merkezi bir yerden ev kiraladı günlük kiraya veriyor . Onun evindeki panoya afiş asmayı düşünüyorum, free walking tour / bisiklet turu/ günbatımı turu şeklinde. Belli bir ücreti olmayan/bahşiş usulüyle yürüyen bir sistem... YouTube için de bilmiyorum yapabilir miyim. Şeffaf aparey taktıracağım bu aylarda dişime. Youtubeda uzun uzun şeffaf apareyli video arıyorum. Belki bir baslangic için öncesi/sonrası/tedavi aşaması falan bir video paylasirim. Baktım oluyor belki minik minik yalnız gezmek / seyehati uyguna getirmek üzerine videolar atmaya baslayabilirim. Şimdilik planlarım bunlar. Buralardayım zaten, bir başarim - yaptığım bir şey olursa konumu güncellerim

Benim de bi sayfam var ama asla büyümüyor askdlflflg düzenli içerik üretmek en mühimi sanırım

Kesinlikle infu olmalısın. Ve bana sayfanı at mutlaka. Kalemin güçlü, geziyorsun. Eminim harika bir tarzın da vardır. Önemli olan farklı olmak değil iyi olmak bence ve sebat etmek. Ve inanılmaz iyi tavsiyeler veriyorsun. Soru cevaplarla gezi olaylarıyla yürürsün. İlk etapta çok para harcamana bile gerek yok bu işi kurmak için. Koca koca paragraflarini keyifle okuyorum.

Bu ya tesadüf ya da yanlış kişilere anlatıyorsunuz insanları tanımıyorsunuz. Her yerde çokça duyuyorum bunu ama başıma geldiğini hiç hatırlamıyorum ki planlarımı, bekarken tanıştığım erkekleri anlatmışımdır arkadaşlara yaldır yaldır X

Yengeç sorcaktım unuttum Astroloğun kim :))

Çok ilginç. Annemle ilişkim çok problemlidir ve bende de bunlar var. Şaşırdım ilgili olmasına

Ben bu şemayı yapmıştım ama sanki bana pek uymayan bir şey çıkmıştı. Nasıl aşarsın bu durumu bilemem, uzmana danışman daha doğru sanki. ben bir işe girişeceksem kendimi motive etmek için çeşitli şeyler yaparım.

Belki de bu kadar neşe dolu kalabilmenizin sebeplerinden biri de bu zamana kadar sahiplendiğiniz bir iş yapmamanız olmasındandır :d ben hep aynı sektörde çalıştım mesela ve bir sorun olduğunda rüyalarıma bile giriyor :d aynı anda okuyorum da ama ders falan da çalışırken arka planda hep işi düşünüyorum. Sadece bir defa alakasız bir departmanda yardım amaçlı çalışmıştım mesela bir süreliğine, hiç umrumda bile değildi ne olmuş ne bitmiş, işi işte bırakabiliyordum :d bunun farkında olabilir misiniz? Sonuçta çevreniz çok geniş ve ister istemez sizde bunun farkındalığı da bir ürkeklik yaratmış olabilir. Kendi istediğiniz şeyleri yapınca hayatta ilk önceliğiniz o zaman gerçekten iş oluyor. Belki de böyle kökten bir değişikliğe hazır değilsinizdir.

Hiperaktivite ve dikkat eksikligi olabilir. Bir de kadinlarda bu olay daha yaygin. Ne kadar basarili da olsan derinlerde bir ses hep yapamazsin beceremezsin bosuna ugrasma diyor. Uzun sure bir ise konsantre olamiyorsun. Universitede derslerde sinavdan sinava calisan biriyseniz tembellik ve erteleme sorunlari da vardir. Yani benim tecrubelerim bunlar.

Kızlar bu topik bana her zaman iyi geliyor. Ne zaman konu açsam hep sorunum çözülüyor İs buldum Bugün görüşmeye gittim, daha çayım gelmeden alındım İnsan kaynakları alanında. Tek sıkıntısı cumartesi öğlene kadar mesai var. Ama görüşmeyi yaptığım amirim katı birine benzemiyor. Tatilleri ayarladığimda bana izin verir diye umid ediyorum Maaşı ise iyi mi kötü mü anlamadim, son maaş aldığımda 2021, asgari ücret 3500'dü. Benim beynim hala orada kaldı, bunca artan fiyata hiç adapte olamadım. O yüzden aldığım para iyi mi kötü mü, yeter mi yetmez mi bilemedim. Ama çok da sorun degil. Bir hafta kadar zaman istedim işe başlamak için, halletmem gereken şeyler var diye. O araya minik bir de ege tatili sıkıştıracagim, artık ise baslayinca çok gidemem diye. Paylaşmak istedim

Yeterince paraya ihtiyacin yok bence. Eger biraz sıkıştigini hissetseydin en ufak işin peşine düşerdin.

bakayım severim astrolojiyi Yengeçsin sen sanırım aynı gruptanız Akrebim çok severim astrolojiyi

Bilmiyorum ki, sanki bir özgüvensizlik olabilir. Çünkü aramayı düşünsem bile bu iş konusunu açan kişiyi, aramıyorum İkinci dediğinde de; şu şema muhabbeti var ya, herkesin çeşit çeşit şeması var işte kusurluluk şeması, terk edilme falan. Benimkisi "yetersiz özdenetim" çıkmıştı. Yani "aman, canımı çok zora sokmayayim. Olmuyorsa olmasın" şemasi :) Kendi şemasinı merak edenler şuradan bakabilir. Peki sence bu ozguvensizligimi nasıl atabilirim? Hayatımın başka hiçbir aşamasında böyle bir sorunum yok

Yengec, tam yukardaki fikrini yazacaktim butik turlar duzenlemeye ne dersin? Istanbuldaysan, butik yurume tuuryla basla mesela, ilana da en can alici noktani koy, turda panpalik/kankalik muhabbet var, arkadas arayanlar icin, muhabbet isteyenler icin ideal de. Hatta turun ismini Panpa Turu stili bir sey koy. Seni diger insanlardan ayiran yerine yani enerjine ve muhabbetine dikkati cek. Ilanlarini gezi sitelerine koyabilirsin. Poster yapip Taksin civari bolca turist olan yerelere asabilirsin. Senin yerinde olsma kesinlikle sosyal medyaya da ilan verirdim. Boyle tek kisiyle basla, sonra yurtdisi versiyonunu yap, sonra da kendi butik tur sirketini ac:) Ne dersin?

Aklıma iki seçenek geldi okuyunca. Biri zaten yapamam düşüncesi olabilir mi? Hani arkadaşın der ki "seni x'le tanıştırayım işi tahsili tam sana göre, işinde yükselecek, on numara çocuk... " düşünürsün "x çok matah olsa beni mi bulacak..." içten içe bir özgüvensizlik. İkincisi dikkat bozukluğu. Odaklanamama, bir adım atamama, işe bir türlü girişememe, kendini verememe.

Evet :))) annem baskın karakterli birisi. Hiç "sen yapamazsın, sen edemezsin" demezdi ama. Paintten odami çizdim bir kere, inşaat mühendisi akrabaya atmis, 'yetenegi var di mi, mimar olabilir' diye Benden hep çok beklentileri olurdu. Mesela akademik kariyere uygun, çok okuyan araştıran biri değilim. ama sırf 'beni okutmadilar ama ben kızımı akademisyen yaptim' demek için bana 'universitede kal' derdi. Artık diyemiyor :)

Bana senin gibi bir yaşam koçu lazım mesela ama ücretini karşılayamam:) Bence sen yaşam koçu olmalısın.

Yengençcim bir Yengeç olarak kendince çılgınlıkların olsa da konfor alanından temelli çıkmak ürkütüyor bence.

Ben biraz özgürlükle alakalı olduğuna inanıyorum bir adım atmamanin zira yazdığın işlerin bir kısmı seni ofise mıhlayacak, sabah gidip akşam geleceksin. En basitinden agzın iyi laf yapıyor, sohbetin iyi bence gayrimenkul satabilirsin istersen ama istemiyorsun sonucta devamlılık gerektiriyor. Zaten denemeden de bilemezsin hangisinde başarılı olacağını. Kendine uygun işi bulmamışsin ve paraya da ihtiyacın yok sanırım ondan öteliyorsun ama öte yandan bir ise başlasan maaş+ ek primin vs olsa eminim dört kolla sarılip çalışırsın sen epey tutumlu olduğunu tahmin ediyorum daha evvel yazdıklarından. Bir adım atsan maddi anlamda tatmin olsan yine tuttuğunu koparırsın bence.

o kadar çok eğitim aldım ki ilgi duyduğum alanlarda. bi süre de devam ettim. ama yarıda bırakmak için bahane çok bak burda da bana hemen alternatif sundunuz işte ben de böyleyim. ama iş kendine gelince kapıdan bak kaç. fakat beni zorlayacak şeylere istemsem de başlamaya çalışıyorum artık. bi yerde kırıcam bunu. tavsiye ederim

Üleym yengeç bence senin çalışasın yok.. yani çalışası olanlar her şeyden önce oturup iş arıyor. sen aramıyorsun, yokluğunu hissetmiyorsun orda burda gezmek istiyorsun. Burda okuduğum kadarıyla sen zaten özgür birisin, yani ofiste oturup 1 hafta bir yere gitmeden çalışsan bayarsın:))) Yok çalışıcam illa da dersen startup sana göre olabilir, ara o adamı iş teklifi hala geçerli mi de sonra vınla. Otur kendinde sor ciddi ciddi çalışmak istiyor muyum diye.

Ahahah belki hatırlamazsınız ama bu siteden bana enerji menerji işlerini cahile anlatır gibi anlatan da sizdiniz :d ama şüpheci bir insan olmama rağmen ben bile pek çok şeyimi anlatmıyorum :d şöyle ki, Nasıl kendimizi kötü hissettiğimiz bir konuyu anlattıkça o boğan enerji dağılıyorsa, iyi bir şeyi de anlatınca onun ışığı azalıyor bence.

Merhaba, ya kizlar çok mutsuzum Benim bu iş hikayesi olunca ben gittim olmayan paramla istedikleri sağlık evraklarına 310 lira harcadım, gözlüğümü yeniledim, iş kıyafetleri, ayakkabı, çanta sipariş ettim, dünya masraf yaptım. Sonra da fırsat bu fırsat diye sevdiğim insanların olduğu bir şehre tatile geldim, kaç gündür gezip, eğleniyorum. Çok mutluydum. Yedi düvele de mujdemi verdim. Her neyse, bu sabah işverenim mesaj atmış. Yeni açılacak bir tesisti, açılışı ertelemişler, tüm ise alimlari da durdurmuşlar Bu aralar bankalar kredi vermiyor vs ekonomik belirsizlik var. Belki bununla ilgili durumdur. Belki de başka birisini bulmuşlardır, bana bu şekilde söylemiştir, bilemiyorum. Görünce cidden çok üzüldüm. Her şeyden cok da aileme ne diyeceğim diye. Sanki tatile gelmek için ayak yapmışım gibi oldu. Anneanneme de söylemiştim, o zaten yaymıştır yedi düvele. Öyle yani, bunun stresindeyim. Kendi şansıma güvenip daha iyisini bulabileceğime inanmak istiyorum ama çok heveslenmistim yaa

Bence tamamen burçla ilgili ben de bu kişiyi tanıyorum, hatta bizzat bu kişiyi yaşıyorum çünkü Konuyu pür dikkat takipteyim Bu arada şema testinin sonucunu ikidir alamıyorum kızlar muvaffak olabilen var mı? son ekranda mail ve isim kutucuğuna tıklamama rağmen yazı yazılmıyor

Bence iş bizi bekliyor. Kaçmazsak bulacak

Yaaa, 90 soru iki kere mi çözdün? Ben şimdi baktım, adres çubuğuna yazılıyor bende. Siteden kaynaklı sorun değil. Bence bir başka tarayıcıdan tekrar dene, ama uzun uzun okumadan önce random şık ve devam tuşu şeklinde hızlı hızlı bak bakalım, sorun çözülürse tekrar çözersin

vardır mutlaka da düzenli ve iyi bir gelir elde ediliyor mu? astroloji benim pek ilgi alanım değil ama onun bile bi sürü eğitimi var misal bugün başladım hoop 2 ayda, ayda 20-30 bin kazanıyorum var mı böyle bir şey? ha zaten biliyorsundur şu anda açsan müşterin vardır hazırda onu bilemiycem.

Peki o adımı atmama sebebin nedir yengeçcan? yeterince motive misin, gerçekten istiyor musun? Yoksa seni tutan başka bir şey mi var?

İki üç hafta önce bir teknoloji firmasından iş teklifi aldım ayaküstü, firmaya çok farklı bir şey için gitmiştim, çalışan kişiyle muhabbet ettikten sonra ısrarla gel burada çalış seni işe alalım dedi durdu. Ben bir şey diyemedim, yaparım yapamam diye düşünüp evet diyemedim. Çözümü maalesef ben de bulamadım.

Yorumları okumadım yazan var mı bilmiyorum da acaba bilinçaltında özgürlüğünün kısıtlanacağı düşüncesi mi var? İş=sorumluluk. Hangi işi yaparsan yap üstünde bi sorumluluk olacak ve kafana göre hareket edemiceksin. Bu olabilir mi?

Bu benim gözlemim. Tıbbi bilgi değil. Anne haddinden fazla dominantsa kız çocuğundan kendini sabote etme çıkıyor bence.

En azından bende tutan bir gözlem diyebilirim

Enerjin gerçekten harika Senin yorumlarını görünce okumadan hiç geçmiyorum. Sanırım benim gibi, risk almayı sevmiyorsun. Tembel değilim demişsin ama risk aldığında yapman gerekenler için üşeniyor olabilir misin? Kurulu bir düzen bana da daha cazip geliyor. Mesela ben tekrar çalışmaya başladım. Aslında yaptığım işi ben de şirket açıp yapabilirdim, ama risk almıyorum işte. Risk dediğim şey de sonunda ne olabilir ki gibi bir risk. Sermaye bile gerektirmeyen bir iş yapıyorum. Başkalarının hayallerini gerçekleştiriyoruz hep. Tam sorumluluk almak istemiyoruz sanırım. Bu nasıl düzelir tam olarak bilmiyorum. Ben de iş anlamında hiç tuttuğunu koparan biri olmadım. Böyle kodlandık belki.

bence gönlünde asıl bir iş yatıyor yengeçcim onu bulsan yada teklif gelse yok demezsin diye düşünüyorum ket vurma nedenin bu olabilir

Belki de değerlendiremediğini düşündüğün fırsatlar, aslında senin için bir fırsat değil. Bu nedenle de değerlendirmek için atılım yapmıyor olabilirsin. Karşına çıkan fırsatların seni mutlu edeceğini düşünseydin değerlendirirdin gibi hissettim.

sürekli bi iş yapmışsın ama onları söylersin, Bence senin bu gezip görmüş olduğun kültürel birikimi sana hiçbir kariyer veremezdi, Sen hayatı yaşadın hepsi bu

Bu online'dan para kazanma ya da gezi sayfası fikri bende de var yazını okuyunca çok tanıdık geldi düşünceler. Beni durduran şey hep "ya bunu yapan çok kişi var benim bir fark yaratmam lazım" diye düşünüp o fark yaratacak şeylerin içime sinmemesi oldu. Mesela gezi sayfası açacaksam içeriğinde çok orijinal şeyler olmalıymış gibi hissettim hep halbuki çok da alakası yok başlasam fikirler de gelirdi zamanla. Belki gizli bir mükemmeliyetçilik olabilir. İnsan kaynakları kısmında da buradaki yazılarını okuduğum kadarıyla pek sana uygun bir iş değilmiş gibi hissettim. Fazla kuralların olduğu masa başı bir iş. Rutin yani. Karakterinle pek alakası yok gibi belki o yüzden kendini oraya bağlamak istememiş olabilirsin.

olsun şu anda benim de yeni başlayan 2 ayrı projem var ve resmen aylardır erteliyorum ki asla ertelemem ve işkoliğim ben net. ama halihazırda bir işi sürdürüyorum zaten yoğunum ve kazanıyorum da avrupadayım şu anda geziyorum da e zor geliyor başlasam biliyorum ki tatmin olacam ama çoooook uğraşacam yani öğrenmem gerkeen çok şey var çok zaman istiyor e yemiyor. her çalışkan disiplinli insan "kolay başlar" diye bir şey yok ben zor başlayanlardanım mesela -ben akrebim astrolojiyle çok işim yok ama ilgilenen bir arkadaş benim haritamın zor başlamakla çok uyumlu olduğunu söylemişti. başlasam ypıyorum ama başlamak zor benim için... başlamak zor + öğrenme eğrisini de sevmiyorum... mükemmel şekilde yapabilmek isiyorum. öğreniken de o olmuyor. bu da beni aşağı çekiyor.

Yengencimmmm sana önerim yok ama yazdıklarınin hepsi o kadar doğru ki. Gerçekten farklı, entelektüel, enerjisi yüksek birisisin. Anlaşılıyor buradan da... İnşallah güzel enerjiler, güzel işler sana doğru dönsün

Hayırlı olsun yengenç ❤❤❤

Aslında haklı olabilirsiniz. Bana hep eğer istersem, kendi iş fikrimi bulup laptopum yanımda diyar diyar gezebilecegim bir geleceğim varmış gibi geliyor. Ama yeterince yetkin birisi değilim, belki ciddi ciddi bu işe eğilsem bana iş verecek kimse bulamayabilirim. Ya da hevesle yazdığım proje onay almayabilir, ya da kendi buldugum - masraf edip playstorea yüklediğim applicationum indirilmez, bana pasif gelir getirecek kadar para kazandırmaz. Yaparsam başarısız olma ihtimalim var. Ama yapmazsam her zaman hayal dünyamda canlı bir sekilde "aslında istesem şunu şunu yapabilirdim, bende o potansiyel var" olarak duracak. Erkeklerin hep "babam notlarım düştü diye almasa su an ünlü futbolcu olabilirdim" fantezisi gibi Peki sizce buna nasıl bir çözüm bulabilirim? Yerimde olsanız ve bu durumdan biksaniz ne yapardiniz?