Adiyla eski sevgili unutmamak kendinize fayda saglamiyor. allah daha buyuk aci keder vermesin tek derdiniz bu lsun. netten eski sevgiliyi unutma yollari yazin okuyun. hobi edinin. orgu resim. kitap okuyun. film izleyin ask filmi degil. arkadaslarla yada kardes anne kim varsa her daraldiginizda gezmeye gidin. alisveris yapin. hayat cok guzel kiymetini bilin

belkide haklisiniz. onunla mutlulugunu paylasmak yerine pismalik duyuyorum. oysa ben onun mutlu olmasi icin elimden geleni yaparim. onu sevmedigimden degil de cok arada kalmistim.

İlk önce kendimi tanıtayım. Ben 26 yasindayim ve almanyada yasiyorum. 3,5 sene öncesinde istanbul havaalaninda hannover ucagini beklerken fark etmeden ic hatlar tarafina gecmisim. Bir yandan müzik dinleyip bir yandan da bekleme salonunda bulunan gazeteleri okurken genc bir erkek benden okumayı bitirdiğim gazeteleri istedi. Daha önce orada bulunduğun fark etmemiştim. Bir süre bakıştık daha sonra yanıma oturdu ve konuşmaya başladık. Cok tatlı bir cocukdu. Askerdi ve ailesinin yanına Trabzon'a gidiyordu. Beraber 5 veya 6 saat havaalaninda geçirdik. Msn ve numaralarımızı değişmiştik. Benden hoşlandığını ve beni tanıdığına cok mutlu olduğunu söylemişti. Ben de onun icin aynısı düşünüyordum. Ayrılması cok zor gelmişti ikimize ve birbirimizi bir daha göremiyeceğimiz. O zamanlar ben 22 o ise 20 yaşındaydı. O askerde iken bile sık sık msn den görüşüyorduk. Bir zaman sonra birbirimize asık olduk. Benimle evlenmek istediğini söyledi. Ailesiyle tanışmaya Trabzon'a gelmemi istiyordu. Orada yaşadığı hayatı görüp ona göre karar vermemi istedi. Evet seviyordum onu ama Almanya'daki hayatımdan vazgeçecek kadarmi bilmiyordum. Sonuçta Ailem ve arkadaslarim Burda. Trabzona gidip orda yeni bir hayat kurma düşüncesi zor geldi bana. Mantıklı gelmedi bana. Iki bucuk sene devamli irtibat halindeydik. Bazen sevgiliydik bazen arkadas. O bana cok yakın davranırken ben mesafe yüzünden bu ilişkinin yürümeyeceğini söylüyordum. Ama seviyordum da onu, kopamiyorduk birbirimizden. Beni cok da mutlu ediyordu. Son 1 senedir Koptuk birbirimizden. Mesajlarima cevap vermiyordu Artik. Çünkü onu çok üzmüştüm. Simdi öğrendim ki nişanlanmış. Onun cok mutlu olmasını istiyorum. Nişanlısı da tip olarak bana benziyor. Benimle de mutlu olabilirmiydi? Gece gündüz onu düşünüyorum simdi ve çok özlüyorum. Hayatımın en yanlış kararını mı vermiştim ondan ayrılmakla? Pişmanlık duyuyorum. Hala seviyorum galiba onu. Simdi onu nasıl çıkaracağım aklımdan? Lütfen yardımcı olun.

Bence onun nisanlandigini duyunca böyle hissetmeye basladiniz. Sonucta gercekten sevseydiniz asla ayrilmazdiniz, bir sekilde hep irtibat icinde olurdunuz. Artik yapacak birsey yok, hayatiniza bakacaksiniz. Yine seveceksiniz, yine asik olacaksiniz ve bu yasadiklarinizi tebessümle anacaksiniz. M

Onu mutlu mesut, kendinizi de yalniz gorunce kiskanmissiniz. Ayrilik o zamanlar saglam kafayla verdiginiz bir kararmis. Su duygulariniz sizi yalnitmasin. Hissettiginiz ask veya ozlem degil; bosluk ve kiskanclik.

canım sen kendin zaten ayrılmayı istemişsin arayı açmakla. kararsız olman ona sevmediğin izlenimini vermiş. Almanyadasın ve Türkiyede bulunmak da istemiyorsun. Bazıları aşkı değil acıyı severler sen de acı çekmeyi daha öok seviyorsun demek ki. ondan sonra biriyle yakınlaşma olmamış hayatında ve şu an boştasın yani yanında seni seven biri yok. birbirinizi fazla tanımadan geçirmişsiniz günlerinizi ayrılığın olması çok normal tek sivilce, eksik diş bile yetiyor kusursuzluğu kaldırmada aşkı sonlandırmada. Hayatına biri girmeli ve bu o olmamalı derim. evleneceğin kişi düşünmediğin kişi olabiliyor biriyle 5 sene görüşürsün olmaz diğeriyle 5 ay görüşürsün evlenirsin. senin payında başkasının hakkı varmış onun değil icimdeki_sen 17.10.2014 miladim