Merhaba hanımlar. Eşimle ciddi ciddi taşınma kararı aldık. Ama yine benim korkularımdan tekliyoruz. Benim abim 2007 yılında vefat etti, 27 yaşında, ani bir kazayla tek kaldım. Annem ve babamın ilişkileri bitti yıllar içinde. Aynı evde yaşıyorlar evet ama ev arkadaşı gibi :/ 2011de Japonya'ya gitmeye niyetlendiğimde annem çok ağladı. Kıyamadım kaldım. Kpssye girdim, haksızlığın en büyüklerini yaşadım. Abimden sonra 2 yıl terapi görmüştüm, bir yılda kpssde yaşadıklarımdan sonra aldım. Annem evliliğimi onaylamadığında 1.5 yıl konuşmadı benimle. İlk evlendiğimde yine gidelim dedik. Bu sefer eşim annem ölmeden bir yere gidemem dedi. Yine kaldı. Şu anda eşim 10 aydır işsiz. Benim görüştüğüm bir yer vardı, şartlar felaket olmasına rağmen ikinci görüşmeye gittim ama kadın gülerek aman çocuğum hasta falan diye saçma bahanelerle işe gelmemezlik ederseniz izin mizin, haklı sebep sayıyoruz deyince kayış koptu bende. Annemin rahatsızlıkları var bakamıyor kızıma. Kreşe başlayacak babada çalışınca, hasta olursa ne yapacağız yani, güya büyük bir fabrikaydı, her neyse. Eşimde kamu bekliyor ama olamadı bir türlü. Başka başvurulara dönende olmadı zaten ikimize. Biz gitmeyi ciddi ciddi koyduk kafaya. Ben dış ticaretçiyim advance ilgilizcem var, ielts falan sorun değil. Eşimde baya iyi, biraz çalışsa halleder. O da finans uzmanı. Gideriz diyoruz, kabul edileceğimizi düşünüyoruz aklımızdaki ülkelere. Gerekirse fabrika işçiside oluruz, hiç sorun değil çünkü mevki ve prestij peşinde insanlar değiliz. Herşeye okeyiz ama annemi düşününce kitleniyorum. Ben de anne olduktan sonra korkunun boyutu iyice değişti bende. Bir dayı bir teyze Türkiyede kalanların hepsi yurtdışında. Bir sıkıntı olsa yetişirler tamam ama annem yalnız bu şehirde. Aklım hep onda olacak, nasıl olacak bilmiyorum? Yurtdışında yaşayanlar ne hissediyorsunuz? Annemi babamı bıraktım diye vicdan oluyor mu sürekli? Yada ben sizce bu şekilde gidersem alışır mıyım yoksa daha kötü mü olur? Daha da kötüsü Allah gecinden versin yarın birgün birine birşey olsa diğeri ne yapacak? İşte böyle kaçıyor uykularım. Bir yanım evladın var, onu da kendi hayatını da kurtar git diyor, diğer yarım git tabi anneni bırak burda yapayalnız, terk et kadını diyor. Hiç çıkamadım ben bu işten. yuvarlanan asi bir panda

Bende 2 yıl olmak üzereyim gideli ve mutluyum. İyi ki gitmişim. Normalde de ne eşim ne ben öyle aileci değiliz. Farklı bir şehir de yaşıyorduk ailelerimizden o yüzden bir fark olmadı sanki. Ama çok sosyal ve aile bağları kuvvetli biriyseniz zorlanabilirsiniz. Biz sürekli görüntülü konuşuruz haberdar oluruz e yeter buda.

Artık mesafeler en fazla uçakla 12-14 saat. Ben gidenlerdenim ve mutluyum. Tabi Türkiye'ye ne kadar yakın bir ülkeye gitseniz o kadar sizin için acil durumlarda ya da kısa tatillerde yolculuk avantajlı olur. Hangi ülkeyi düşünüyorsunuz?

herseye orada iş bulana kadar tabi. asgari ücretle buradaki orta sınıf standartlarında yaşayabiliyorsunuz. bana kanada çok daha iyi bir olasılık gibi geliyor sizin için. eşiniz çok haklı bişey istiyor. ikiniz içinde dil engelinin olmaması adaptasyon sürecini epey kısaltacaktır. hersey güzel olur umarım.

Benim babam yok. evin büyük çocuğuyum. anneme ve kardeşlerime aşırı aşırı düşkünüm. yurtdışına geldim tabi benim için çok zor oldu. şimdi siz böyle yazınca bi düşündüm. gerçekten iyiki gelmişim. aynı ülkede olup, farklı şehirlere gidenler var. ben mesela daha çok ailemi ziyarete gidiyorum. zamanla düzenimi oluşturduktan sonra, annem de gelip gidiyor. hastalık, muhtaçlık gibi bir durum yoksa neden olmasın? Yani tamam canımız ciğerimiz ailelerimiz. ama işte bir taraftan evlatlarımız var. eğitimleri, çevresi o kadar önemli ki. türkiyede durumlar ortada. gencecik yıllarca okumuş, çabalamış ama hala işsizler çoğaldıkça çoğalıyor. ne bileyim ben pişman değilim.

Bizde yurtdışına yerleşmeyi düşünüyoruz olursa, hatta öyle düşünüyoruz ki olana kadar uğraşacağız sonra satıp eşyaları bozup düzeni gideceğiz. Tabi ki bazı şeyleri göze almak gerek, zırt pırt aile görülmeyecek, ve arkanda bıraktığın insanları düşüneceksin, üzülecekler. İnsan psikolojisi bu, hayatın değişiyor her iki taraf içinde, kültür şoku vs özlem artıyor. Mars'a gidecekler için ailesini özlemesinler diye psikolojik destek veriliyor Bir Mars olmasa da yurt değişmekte ona benzer

Riskler herzaman vardir, ama maddi konudan ve is konusunda saglamsaniz, bence dusunmeyin gidin derim. Hepimizin anne babasi var, ama omur boyu onlara yakin olacaz diye bir kural yok. Söyle dusunun: Ya omur boyu anne babanizla kalacaksiniz yada gidip esinizle cocugunuzla beraber daha guzel bir hayat sureceksiniz. Bu hayat bir tren gibidir, firsati bulunca binip gitmek gerekiyor, bir kere kacirdinmi bidaha geri gelmez o firsat. Ha zor olacak elbette, gurbette hasret cekmek zordur anlarim, ama kendi yuvaniz var kendi hayatiniz var. 30 yil sonra donup baktiginizda kendinize ''ben hayatimda iyi secimler yaptim, iyi bir hayat yasadim'' diyebilmelisiniz. Cocugunuzun egitimi icinde cok iyi, ve ana dili gibi yabanci dil sahibi olacak. Durumunuz duzeldiginde her yil ailenizi ziyaret edebilirsiniz, goruntulu konusunca bile insan hasret giderebilir,.

Bende aynı düşüncedeyim. Sanki şu anda annemi bırakırsam ona ihanet edecekmişim gibi hissediyorum. Annem 64 babam 66 yaşında. Artık yavaş yavaş yaşlı katogorisine giriyorlar. Hastalıkları falanda var tabi ikisinin de. Annem kendine bakabiliyor çok şükür, zaten ekonomik durumları fena değil. Baba hala çalışıyor, ikisinin de emeklisi var, annem yardımcı kadın alıyor hftada 2 bazen 3. Çocuğum küçük 2 yaşına girecek Nisanda. Benim erken gitme isteğim birazbu. O kreşe orada başlasın istiyorum. Okuldan daha önce yani. Ama aslında bir konuda haklısınız, erken gider ve dönmeyi düşünürsek onun okulu etkilenmemiş olacak, bu açıdan iyien azından.

Benim oncelikli tavsiyem yurtdisina cikma motivasyonunuz 'Turkiye'den kurtulmak' olmasin, cunku gittiginiz ulkede de her seyin dort dortluk olmadigini gordugunuzde hayalkirikliginiz buyuk olur. Ikinci tavsiyem de asya'yi planlarinizdan cikarmaniz, ben asyada yasiyorum ve gercekten ilk defa yurtdisinda yasayacak bir insan icin dogru tercih degil. Beyaz insanlara karsi kendilerini ezik hissettikleri icin hali hazirda asyaya hakim olan rekabet kulturunu agir mobbing seklinde bize uyguluyorlar. Japonya hele ki, mobbing en yaygin oldugu asya ulkesi, cok yipranirsiniz. Ayrica ne kulturu ne yemekleri en azindan market alisverisi yapacak olsaniz bile cok zorluk cekersiniz. Avrupa ve amerika kitasindaki gibi Turk/Arap marketleri de yaygin degil. Son olarak bir sure birikimle gidip, her isi yapmak da cok romantik bir dusunce. Birikimin ne kadar hizli eridigine gidince sahit olursunuz. Onun yerine o birikimi is kurmaya vs harcarsaniz surekli para akisi saglandiginda daha kolay gecinebilirsiniz. Zor bir karar, her seye hazirlikli olmak gerekiyor. Bol sans.

Hangi ülkeye gittigine göre degisen bir durum aslinda Hava durumuna kadar degiskenlik gösterir Ben Almanyaya geldim mesela, pek benlik degil ama yani esimin isi burada diye kaliyoruz, cocuklar iyi egitim alir diye Ama yani evden ise bir yasam var burada Ki karakter özelliklerin de cok önemli Ben de özlem duyma huyu yok mesela hemen alisirim ama sevmek baska alismak baska Buranin insanlairni sevmiyorum, sosyal ortamim yok Bu benim karakterimle de alakali, ortam yapan sonradan gelen Türkler de var ama yasam tarzlarimiz cok baska bu durumda yalniz kaliyorum mesela

Cok şükür babanız sağ yani anneniz bir basina değil babaniz da öyle.. Turkiye de her gun an be an beraber misiniz? Siz duzen oturtunca onlar da gelip uzun süre kalabilir yaninizda. Bence kötü düşünüp hemen rafa kaldırmayın dusuncenizi. Elbette zorluklar olacak ama malesef artık ülkede özellikle tecrübeli donanımlı kesim mutsuz.

e iyide annenide alırsın arada zsten ikametin kalıcı oldugu icin bi iki geldikten sonra 3 yıllık 5 yıllık vize veriyolar annene benim cevremde cok kisi var böyle annesi yesil pasaportlu gibi sürekli gittigi icin aynı bölge aynı adres cok girili vize verip süreyi uzatıyolar annen seni düsündümü böyle düşün 1.5 sene küs kalmıs valla hayatına bak yada annen babanla küs kaldıgında dedimi ay cocugun etkilenir falan hayır sürekli seni alıkoymus bi yengec olarak bende ailemden destek görmedim böyle bi iş olsa arkama bakmam kücük valizle defolur giderim gencliginde bana yardım etmeyen yaslılıgındada basının caresine baksın Shusui

ben de yurtdisindayim sorabilirsin her turlu kafana takilani.. ben ki en anneci insandim 5,5 yildir cok sukur hic pisman olmadim. iyiki gelmisiz. insan gibi hayat yasiyoruz surada.. evet gurbet zor.. ha deyince gelinmiyor. ama anneler vefat edecek siz kalacaksiniz bu hayatin icinde dedin ya anneleri birakamadik diye. yani basinda komsu olsan ama hastaligi olsa elinden ne gelir ki? Allah iyilik versin. iyi olsunlar uzak olsunlar. Kulun kula faydasi yok.. etrafinda insan dolu olsa da olmasa da insan ne gorecekse onu goruyor imtihan olarak. benim evladim yok henuz istiyoruz Rabbim nasip ederse ama olsaydi hic dusunmez onun icin giderdim. oyle sansli ki burada cocuklar yegenlerim icin uzuluyorum. kendi gecmisimizi dusunuyorum sinav sistemini vs.. carkin icinde ezilmis gitmisiz..

Annenizin gelip uzun aralıklarla sizinle kalması durumu var mı? Yurtdışında yaşıyorum ve anne-baba konusu hep boğazda bir düğüm olarak duruyor. Ya siz sık sık gidin, ya da onlar gelip sizinle birkaç ay ay kalsın. Benim de kardeşim ani vefat etti, ama şu an ailemle aynı şehirde iki kardeşim daha var, olmasaydı açıkçası yurtdışında yaşamazdım...

Aaa yalnız bu ortaklık fikri çok iyiymiş, biz bunu hiç düşünemedik. Dayıyla tekrar konuştuğumuzda bunu söyleyeceğim, belki aklında vardır by konuyla ilgili fikir. Çok teşekkür ediyorum. Sizede kolaylıklar diliyorum bu süreçte, çocukla taşınma, ev ayarlama, eşten ayrı kalma falan zor durumlar. İşleriniz yolunda gitsin inşallah :) Chennnnn Üye Anneler

Doğru söylüyorsunuz comfort zone'da kaldıkça yerinde sayıyor insan. Ayrıca haklısınız da ekonomik olarak iyi durumda annem babam, yardımcı tutabilirler, ben destek olabilirim. Belki kandırabilirim bile ilerde gelsin bizimle kalsın diye. Bu arada u.. re bende baktım :) 14 yıllık aktif şöförüm ve araba sürmeyi seviyorum gerçekten. Türkiyede cesaret edemem ama orada ben bile çıkarım taksiye :) Çok teşekkür ediyorum iyi temennileriniz için

Biz yurtdışına yerleşme kararı aldığımızda babama ciddi bir hastalığın teşhisi kondu Eşim dedi ki, eğer gitmek istemezsen anlarım ve kalırız Çok ikilemde kaldım, çok düşündüm, sonra annemle konuştum, annem çocukların için gitmek zorundasin kızım dedi ve biz geldik yerleştik ilk başlarda aklım kalıyordu ama bize sık sık geliyorlar, hergun görüntülü konuşuyoruz, su anda tam bir sene oldu ve iyi ki gelmişiz diyorum Ama zor tabi ki karar vermek, ben şimdi annemi ikna etmeye çalışıyorum siz de gelin diyorum, kim bilir belki onlar da gelir

Ben de 3 senedir yurt dışında yaşıyorum gurbetlik çok zor aileme çok düşkünüm zaman zaman vicdan yapıyorum tabıkı. Zor bır karar sızın için ama cocugunuz ve kendi geleceğiniz ıcınde karar vermelisiniz. Siz yerleştikten sonra anneniz sık sık yanınıza gelir o şekilde idare edersiniz

Bizde bir yıldır isveçe gitmek için prosedürlerle uğraşıyorduk işçi oturumu ile gidiyoruz sonunda. İlk bir yıl çok arada kalmıştım. Eşimin aileside benim ailemde gidin sizin için çok iyi olacak diye çok destek verdi. Bir yıl içinde alıştım gitme fikrine. Zaten uçakla 3 bucuk saat. Hayat standartı yüksek bir ülke.2 hafta önce eşim gitti evi ayarlayınca bende gideceğim. Orada tek sıkıntı istediğin eve kiraya çıkamıyorsun. Türkiye de ki toki sistemi gibi kayıt yaptırıp sıra bekliyorsun yani ne zaman çıkarsa. Belirki bi süre vermiyorlar. Şöylede bir durum var yurtdışına gitmek için yeterli bütcen var ise iş ortağı olarak gitmen süreci hızlandırır. Mesela dayım var diyordiyorsun seni ortak gibi gösterebilir. Tabi benimki sadece bir öneri. Yoksa bir sene prosedür kovalamak zorunda kalıyorsun ve bu kadar beklemişken red kararıda gelebiliyor ve bu süreçte ödediğin paralarıda geri iade etmiyorlar. Kısacası gitmk fikri güzel ama süreç yıpratıcı canım

Çok teşekkür ederim yorumunuz için. En çok korktuğun şey gerçek ben yaşıyorum demek gibi olmuş bu yorum. Yabancı bloglardan da çok okudum, özellikle kadınların kadınlara yaptığı mobbing dehşetti. Bir Amerikalı kız ilk yapacakları şey müdürle ilişkiniz olduğunu yaymak falan demişti. İş konusunda aslında fikrimiz var. Benim ıncığına cıncığına, aşırı detaylı bildiğim ve yapabileceğimiz bir iş var. Ama oturum iznini ve çalışma izni ne zaman alırız bilmiyoruz. Şu kadar yatırım yap oturum al miktarlarının altında bir başlangıç yapabiliriz. Ülkedeki tercihler, iş yeri lokasyonu, temel açılış masrafları falan işin içine girince bilemiyoruz. Dayıma söyleyebiliriz ama ona çok uzak bir sektör ancak biz oradayken bakabiliriz. O yüzden şöyle düşündük minumum wage de yaşamımızı idare edecek işler bulalım, ben dış ticaretle ilgili işler arayayım bu arada. Olmadı kendi işimizi kuralım diyoruz. Birde şöyle bir gerçek var, burada dipteyiz zaten. Düzelecekmişiz gibi de görünmüyor. Zaten öğrenilmiş çaresizliğimiz had safhada o yüzden aynı oranda kötü olsak bile en azından kızımın geleceği daha parlak olur diye düşünüyoruz U

Sao canım benim rabbim herkezin gönlüne göre versin

Anneme konuyu açtım hiçbir şey demedi. Halimiz ortada anne bu ülkede ne olacağımız ortada dedim. Sende gelirim dersen yarın koşarak başlarım işlemlere dedim ama bu yaştan sonra nereye gidiyorum ben dedi başka bir şey demedi. kalktı mutfağa gitti sonra, kaçtı yani ortamdan, tekrar konuşmam lazım onunla derinlemesine. Shusui

simdi belki taslanacagim ama kesinlikle gidin. benim babam da 70 yasina girecek, butun cocuklari yurt disinda 2 yasindaki kardesim haric. :) abim 14 yasinda gitti. ben 21, kucuk kardesim 12 yasinda o da yurt disinda okuyor. bence duygusal olmanin luzumu yok bu durumda. cocugunuz icin turkiyeden daha iyi bir sans varsa degerlendirin derim. ben de babami cok ozluyorum, rahatsizlandigi zaman bazen bana haber vermiyor bile uzulmeyeyim diye, o zaman kotu hissediyorum ama ben daha iyi sartlarda yasayip ozgur oldugum zaman babam daha mutlu oluyor. eminim siz de gittikten sonra anneniz sizin memnuniyetinizi gorunce sevinecektir. bol sans. :)

Oyle ha diyince yurtdisina gitmek zor. Ya isci vizesi alacaksiniz, oda gideceginiz ulkeden sirket sizi yada esinizi davet edecek. Her ulkede iyi ve kotu taraflari vardir ama turkiyeden yurtdisina gittiginiz zaman ilk once hangi ulke oldugu cok onemli. Iyi bir yabanci dile sahip olmak hersey degildir. Kendi mesleginizi yapabilmek onemli, sansli olan kendi meslegini gelip yapiyor ama sanssiz olanda var, gelip burda fabrikada yada dönerde calisan var sabaha kadar. ilk once buna hazir olmak gerekiyor. ustelik cocugunuzda var, kac yasinda? Fabrikada calismaya haziriz diyorsunuz ama oda zor uzun bir sure sabredeni cok az goruyorum. Esiniz finans uzmani, ama her ulkede diploma gecmiyor malesef? Egitim seviyesi nedir? Cogu zaman turkiyede uni mezunu olanlar avrupada is bulamiyor cunku EU-sistemi Turkiye diplomasini kabul etmiyor... EU degilde EU disinda bir ulkeye gitmek istiyoruz derseniz ilk once o ulke hakkinda herseyi arastirin. ilk onemli kural; yeterli birikim!

Çok teşekkür ederim bilgilendirme için gerçekten yaşanmadan bilinmiyor. Biraz gözümüzü karartacağız bazı şeyler için. Dediğiniz gibi kanada bizim için daha uygun galiba. Burada bile hem eşim hem ben azınlık olmanın, farklı olmanın ayrımcılığından tiksindik, her ülkede olacak bu tabi ama en azından anlattığınız kadarını yaşamayalım ya, o kadar da yaşamayalım be :) 5 ülke deyince sizi de kıskanmadım değil yalnız Shusui

Ben de aynı korkuları yaşadım ama gitmek o kadar kolay değilmiş. Yıllardır yurtdışına taşınsak diyoruz ama bir türlü yolunu bulamadık. İyi ingiizce iyi meslek olması yetmiyormuş ne yazık ki.

Ben doktora icin geldim asyali bir supervizorum vardi ve kabus gibi bir donem gecirdim. Sonra supervizor degisikligi yaptim su anki batili bir supervizor ve ofisteki cogu kisi de asya disindaki ulkelerden, sorun yasadigim tek kisi yine bir asyali :))) Ayrica japonya kendi icinde cok buyuk tabulari olan bir ulke. Turkiye' den gideyim de refah icinde yasayayim denecek bir ulke degil. Dedikodu, gelenekler, tabular, iletisimsizlik ayni derecede mevcut. Kanada'nin daha iyi bir secim oldugunu dusunuyorum. Turkiye' deyken en dipteyiz zaten dusuncesi... Ne diyeyim bilemedim, ulkeden cikmadan oyle dusunebilirsiniz cok normal ama gittiginiz ulkenin de aslinda cok da farkli olmadigini goreceksiniz :) Ekonomik sebepler diyorsaniz alim gucu yuksek bir ulkeye giderseniz evet daha rahat olur. Ama oyle ulkelerde de genelde kiraya fahis fiyatlar odeniyor. Yani ortalamanin cok ustu gelirler olmadigi surece yasam mucadelesi her yerde veriliyor. Benim esim Turk degil, buradan sonra duragimiz neresi olacak bilmiyorum ama ben su ana kadar 5 farkli ulke, 3 farkli kitada yasamis bir insan olarak diyebilirim ki hicbir yere kapali degilim, her yerin kendi icinde problemleri var ve orada yasamaya baslamadan anlasilmiyor kesinlikle.

yakın bir arkadaşımız sizin kanada planınız gibi bir planla bir avrupa ülkesine yerleşti. akrabası onu çalışıyor gibi gösterdi ama çalıştırmıyor o yüzden resmi olarak başka yerde de çalışamıyor. birikmişleriyle gittiler, şuan minimumda bile epey para harcıyorlar. onlarda çırpınıyorlar umarım tez zamanda işleri yoluna koyarlar. para birimimizin değeri çok düşük, gitmeyi planladığınız iki ülkede pahalı ülkeler. evet giderken gözü karartmak lazım ama dikkati elden bırakmayın. cebinizde belli bir Miktar olmadan gelmeyin sürünürsünüz diyorlar bazı tanıdıklar. bizde eşimle kanada için plan yapıyoruz. şuan para biriktirme aşamasındayız. hepimiz için hayırlısı olur umarım.

İlk planımız Kanada. Dayım var orada, acil durumlarda yetişebilir, kendi iş yeri var, bize iş veriyormuş gibi gösterebilir. O zaman göçmenlik içn gereken puanı fazlasıyla alıyoruz. B planı hakkında hala şüphelerimiz var. Ben Japonya diyorum ama eşim biraz korkuyor. Ulan bari latin harfi olsun da okuyayım diyor Benim Japoncam var ve önümüzdeki aralık sınava gireceğim. N3 seviyesi alırsan gel o zaman bir bakalım diyor Japonya. Yani her ikisi de 12-14 saat :) C planı yok açıkçası :)

Malesef bu radikal bir karar ve bir gayret gözü karartıp kabuğu kırmak gerekiyor. İmkanı olmayan tabiki tr de yaşasın. Memleketimiz de pek çok açıdan çok güzel. Ama imkan varken çıkmamayı aklım almıyor. O kadar çok tanıdık göçtü ki farklı ülkelere. Bir tanesi tr ye kesin dönüş yaptı yapamadılar ankara çok kaliteli bir hayat kurmuşlardı. Korunaklı sitede vs. Döndüler tekrar. Bir başka tanıdık iki kere kesin dönüş yapıp izmire buraya geri geldi üçüncü kez u.. r taksi işi yapıyor şimdi. Herkes doktor müh. olarak gelmiyor taksi sürüyor yine de burda.. garson vs başka işlerde ama emin olun herkes insanca yaşıyor burada. Kızınızın japonca gibi bir dili anadili gibi öğrenmesi, hayal bile edemiyorum ona kazandıracaklarına. Sadece bu dil bile kapılar açar ona tr de hayat kurmak isterse. Aileler özellikle anneler bazen bencillik yapabiliyor. Belki çok sevdiklerinden yavrularını yanlarında istiyorlar. Yardımcı alabilecek gücü varsa hiç düşünmeyin. Siz ordan para gönderirsiniz yetmediği yerde. Sanal marketler var ne ihtyacı varsa alırsınız kapısına gider. Elden ayaktan düşerse günlük bakıcı ayarlarsınız. Yani yetmediğiniz yerde parayla çözüm bulursunuz. İnşallah pişman olmayacağınız bir karar alırsınız kalmak ya da gitmek de olsa..

2 yaşında kardeşiniz mi var Anneyle babadan başka beni tutan yok. Zaten tüm sülalem yurtdışında, baba tarafı burada ama onlarla görüşmüyoruz. Bende pek insan bağımlısı sayılmam zaten, biraz soğuğumdur. Geçenler de kuzenim işe girdi kanadada. 22 yaşında. Türkiye de asla yapamayacağı bir işe, mezun olduktan 6 ay sonra girdi ve şimdi babasına sen bırak ben hepimize yetecek kadar kazanıyorum diyormuş. Bunu duyunca insan üzülüyor, ben 32 yaşında 2 mezuniyet, 5 yıllık deneyimle aileye yüküm. Yürü git işte daha ne duruyorsun diyor insan.

Çok dilemmada bırakan bir durum gerçekten belki bir fikir verebilirim diye girdim konuya ama empati kurmakta biraz zorlandım açıkcası. Tek anne çocuk meselesi de değil buradaki değişikliğin etkileyeceği birçok faktör de var. Günün sonunda her şeyi çok iyi düşün taşın derim.

Düşündük bizde bu ihtimali, o yüzden dayım bana iş teklifi gönderecek ki eşim çalışabilsin. Ama anlattığınız için teşekkür ederim. Zaten nereye gidersen git ilk 6 aylık masrafını karşılayacak şekilde gitmen gerek. Bizim avantajımız biz evlendikten sonra altınlara hiç dokunmadık. Artı beslerimiz var, arabamız var. Ve herşeyi satıp gideceğiz. O yüzden idare edebiliriz. Kur farkından çok pahalı olacak ama orada ki market videolarını izliyorum, bizden daha ucuz. Japonya bile. Adamlar öğretmene 3000 dolar maaş veriyor mesela, kutu süt 2 dolar. Bizde bile sütler 6 lira oldu. Orada para kazanmaya başlayınca hayat standartın yükseliyor zaten.

Haklısınız. Birikim konusunda uğraşıyoruz. Nikahtan kalan altınlara ve kızımın altınlarına hiç dokunmadık, en az 6 ay bizi idare edeceğini düşünüyorum. Avrupa değil Kanada ilk tercihimiz. Dayımın işyeri var, o gönderecek işçi davetiyesi ilk başta. Tabi olmazsa olmaz, öyle bir ihtimal de var ama en erken 1 sene sonra düşünüyoruz. Kızım o zaman 3 yaşında olacak. Bilmiyorum tabi nasıl olacak, bir süre sonra dış ticaret yapabilirim belki ama 2 sene asgari ücretlerle çalışmaya razıyız :) Düşünüyoruz düşünüyoruz, hesaplıyoruz planlıyoruz falanda işte gidene kadar ne olacak bilemeyiz değil mi :) Shusui

Japonya çok uçuk bir fikir geldi bana ama kanada ve avustralya şansınız olursa kesinlikle gidin derim.. Özellikle avustralya.. Allah gecinden versin anne babalar bi gün hayatta olmıcak.. ama çekirdek aileyle çoluk çocukla kısmetse senelerce yaş alacaksınız ona göre gelecek yatırmınızı yapın.. Fırsatım olsa bir dk dahi durmam maalesef..

Ben annemin ve babamin yaslandigi zamanlar yakinlarinda olmak isterim. Ve onlara bakmak. Bunu kendime borc bilirim. Cunki bu yasima kadar herzaman destek oldular. O yüzden sizin durumunuzda gitmezdim baska ülkeye sanirim. Anneniz kac yasinda? Cocugunuz kac yasinda? Annenizin kendi haline bakacak durumu var ise ve cocugunuz okul caginda degilse birkac yilligina, geriye dönme fikriyle kacamak yapabilirsiniz belki.

Annemin hiç ortası yok. Dünyanın lafını sayıp olmayacak şeyler yaptı. Sonra ben hamile geldiğimde ve bebek doğduğunda dünyaları serdi bana. Şimdi hala banada kızıma da inanılmaz iyi. Sanki senin gibi evladı cehennemde bile yakmazlar ateş kirlenir diyen kendi değilmiş gibi :) Ama yalnızkalpler doğru söylüyor, hastalık olduğunda ben komşu olsamda değişmeyecek, ekonomik durumları var, her zaman yardımcı tutabilirler, ben gönderebilirim. Sizinde dediğiniz gibi gelirler yanıma, göndermem tekrar falan. Biraz daha vicdanım rahatladı açıkçası bu mevzuda.

Anneniz ne diyor bu konuya şu an? Ben olsam gidemezdim ama zor bir karar. Çocuğunuz varmış hayatınız değişirdi. Ülkenin hali ortada.

2011de Japonya'ya araştırma bursu için kabul edilmiştim. Devamında yüksek lisans vardı ama annem o kadar çok ağlamıştı ki gidememiştim. O zamandan beri oturdu içime, öküz oturur ya göğsüne öyle hem eşim geriliyor dilden, hem de takip ettiğim insanlardan özellikle ortaokul ve lise de çok fazla zorbalık olduğunu, okullarda sıkıntı yaşandığını ve yabancıların dışlandığını okudum, gördüm. Bu yüzden B planı oldu. Eşimde avustralya çok çok zor kabul ediyormuş dedi ama tam bilmiyorum orayı açıkçası :/ araştırayım ben de biraz

O kadar güzel anlatmışsınız ki. Bende kendim söz konusu olunca kaldıkça kaldım ama şu an kızıma bakıyorum, ülkeye yaşadıklarıma bakıyorum, kızıma çok büyük haksızlık yapacakmışım gibi hissediyorum. 2011de gitmiş olsaydım Japonyaya şu anda 9 yıldır orada yaşıyordum. Hayatım bambaşka olacaktı ki ben aşırı azimli ve hırslı bir insanım. Burada sürünme sebebim haksızlığa uğramam, siyasal görüş olarak farklıyım, azınlığım falan filan. Kaldımda ne oldu? 20lerim gitti. Eşimle gitseydik 3 senedir dışardaydık. Dediğiniz gibi ilerde bir gün annelerimiz gidecek, keşke anneler çoook uzun yaşasa ama gidecekler işte. O zaman kaldıkta ne oldu hayatım gitti demekten çok korkuyorum. Ama işte babamın pek bir desteği de yok ona. O yüzden sanki birdüşünce çemberinde dönüpduruyormuşum gibi.

Aksineee Bu konularda master yaptım nerdeyse tek tek okudum araştırdım firmalarla görüştüm En rahat gidilecek yer ve standartları çok iyi durumda olan yer avustralya Dil okulu veya masterla bile gidilebilir Bi çok vize seçenekleri var çalışma ve tatil, nitelikli göçmenlik gibi.. Bence mutlaka araştırın Giden arkadaşlarım var ve çok memnunlar