Lütfen öğrencilerinizin kişisel sayfalarını paylaşmayınız... O gençleri bilgili, kültürlü, ahlaklı yapmak biz ebeveynlerin ve öğretmenlerin görevi. Bizler o gençlerden umudu kesip bunlara mı emanetiz dersek, o çocukları baştan kaybetmiş oluruz. Öğretmen değil, veliyim, haddimi aşıyorsam kusuruma bakmayın fakat öğrencilerde birtakım sorunlar varsa rehber öğretmenle işbirliği yapabilirsiniz, sınıf öğretmenleriyle görüşebilir, sorun yaşadığınız öğrencilerin velileriyle bizzat görüşebilirsiniz. Öğrencilerin adresleri vardır, sınıf öğretmeni, rehber öğretmenle birlikte ev ziyaretleri yapabilirsiniz, 20 gün öğrenciler hakkında fikir sahibi olmak için erken bir zaman, zamanla saygı duymayı öğreneceklerdir, yeter ki siz onlara nasıl yaklaşacağınızı bilin. yenGEnC

zamanla birbirinize alışıp bunları güleceksin. güleryüzlü olmak iyi ama ciddiyeti korumak önemli. dayağa karşıyım gerekte yok öğrencilerim bakışımla susmayı öğrendi tek kelimelik cümleler kuruyorum sınıfta bana ihtiyaç yok bile kendilerini yönetmeyi öğrendiler 2 yılda öğrendiler tabiii... ciddi ol ama onları sevdiğini hissettir zamanla ayırt edecekler... özel eğitime muhtaç öğrenci için ilk önemli olan kendine yeterlilik kazanması ve sosyalleşmesi. okuma yazmayı öğrenmek için gittikleri ayrı okul var tabii raporu olanların... Y

işte eğitim fakültesi harici öğretmenliği mantıksız bulmamın sebebi... Eminim ki çok güzel edebi bilgilere sahipsinizdir, fakülteyi bitirirken yazdığınız tez son derece kalitelidir ama siz öğretmen değilsiniz! öğretmenlik eğitimi almamışsınız, öğretmenlik deneyiminiz yok, hangi zihniyet sizi öğretmen diye bir okula gönderebilir ki? Allahım bu sistem beni benden ediyo!! Bu arada atanamamış öğretmen falan değilim, tepkimi bundan sanmayın sakın, sosyoloji öğrencisiyim.. Kendi sınıfımda da o kadar çok var ki mezun olunca öğretmen olacağını sanan. "Be arkadaş!!" diyesim geliyo,"çok öğretmen olmak istiyosan eğitim fakültesi okusaydın, millet orada boşuna mı dirsek çürütüyo? iyi bilmek iyi öğretebilmek demek mi?" Yaşadığınız zorlukları anlıyorum ben yıllardır TEGV'de gönüllü öğretmenlik yapıyorum, faranjit oldum çocuklara sesimi duyurucam diye, şimdi bi de anaokullarına gidiyorum, ses tellerimin akordu bozuldu. Devamlı eğilmekten boynuma ağrılar giriyo.."Ben haftada iki günle bu haldeysem öğretmenlerin durumu nedir" diyorum, ama öğretmenlik aşkla yapılacak bişey. Memur zihniyetiyle öğretmen olunmaz.. bu arada yagmur öğretmene sonuna kadar katılıyorum. Önceeee bakış açını değiştirmelisin. Baktın dersi anlatamıyosun, eminsin ki bu hafta bu ünite işlenemeyecek, konuyu değiştirip ilgilerini çeken, dertleşmelerini-içlerini dökmelerini sağlayan bir konu açabilirsin mesela. Üniversite hayatı çok ilgilerini çekiyo mesela o yaştaki çocukların, aile olmadan kendi ayakları üstünde duran abi ve ablalar... Onlara anılarını anlatıp sana kanları ısınmalarını sağlayabilirsin, ya da ilkokul anılarını, uydurmasyon komik-onların kendini sana yakın hissetmelerini sağlayacak hikayeler de bulabilirsin yaşamış gibi anlatacağın. Sonra kendileri söz alır, sana başlarından geçenleri anlatırlar... Belki serseri dediğin çocuğun babasının iki eşli olduğunu, şımarık dediğin kızın annesinin öldüğünü falan öğrenirsin, onları sadece tanıyosun-hayat hikayelerini bilmiyosun... Ve bir öğrencinin face adresini vermen hiç etik değil, bu site kaç bin kişiye hitap ediyo. Pek rahatlıkla birisi çocuğun profilinden okulu tanıyıp, yazının çıktısını alıp seni attırabilirdi. Neyse ki kötü içerik bildirdim de kaldırmış Mune abla... veeee bu uzun yazıma serseri diye adresini paylaştığın çocuğun yazdığı iletiyle bir son vereyim: " paylançonunda dedigi gibi " "dıŞımda kahkahaLaRLa bİR suRat İçimde kan ağlayan biR veLed " sevgiler...

İnsanların size tepki göstermelerinin sebebi siz herhangi bir mesleği tercih etmemişsiniz madem öğretmenlik yapmak istiyorsunuz bunun ne büyük sorumluluklar gerektiğinin farkında olmanız lazım. Öğretmenlik sabır işidir, vicdan işidir, yeterlilik gerektiren bir iştir. Siz okula herşeyden habersiz turist gibi giderseniz tabi apışıp kalırsınız. Babamın öğretmenlik yaptığı okula giderim bazen kitaplığını düzenlerim ya da herhangi bir etkinlikleri varsa izlemek için hiç unutmam Hüseyin diye bir öğrencisi vardı babamın çocuk öğretmenlerden birinin kolunu koparırcasına ısırmış dişini geçirmiş resmen ama çocuk kendine engel olamıyor bunları elinde olmadan yapıyor hırlıyor tükürüyor saldırgan bir çocuk. Babam öğretmen arkadaşına rica etti "bu olay duyulursa çocuğu atarlar okuldan çocuğun ailesini biliyorum hayatını biliyorum bu küçücük bedene öyle ağır ilaçlar yükleniyor ki hocam sizin bilmediğiniz çok şey var" dedi sağolsun o da kırmadı babamı ve o çocuğu mezun etti babam. -Ha Hüseyinle nasıl bir ortak dil yakalayabildi onu nasıl kontrol altında tutabildi nasıl sözünü dinletti onu sınıfa kaynaştırmayı nasıl başardı inan benim de aklım almadı ama olması gerekenin bu olduğuna eminim. Küçük bir çocuğu link vererek yaftalamak hiç doğru değil. zorla öğretmen yapmadılar sizi sanırım o zaman kimseye kızmaya hakkınız yok. "buraya yorum yapmak kolay" demişsiniz evet buraya "bu çocuklar hiç susmaz mı" diye yazmak hakikaten işin kolayı! girlinred

buraya yorum yapmak kolay cünkü içinde olan siz değilsiniz emin olun her öğretmen elinden geleni yaptı sanki biz başıboşmu bıraktık ama bir çoçuk çantasında bıçak tasıyabiliyor ve okuldaki öğrencinin azını burnunu kırabiliyor bıcak cekebiliyorsa sabırda bi yerde tükeniyor gercekten zihinsel engelli öğrenci var dediysem benim bildiğim onların özel okulları olduğu benim bildiğim sahsen ben yazımda ben istemiyorum diye birsey belirtmedim ögretmenliğin kutsal olduğunu sabır gerektirdiğini ayrıca cok iyi bilen biriyim derste bikaç ögrenci gözüne ders işleyebilmek aşkıyla bakarken sizi bayan diye hafif görüp ilgilenmeyen cocuk ve onun etrafında kurduğu grup sınıfta gezip dedigimi tekrarlayıp acaip acaip bagırırken idareye söyledigim halde hicbisy yapılmazken insanın zoruna nasıl gidiyor bilemezsiniz ben elimden geleni yapmaya çalısıyorum güleryüzle yaklasıyorum konusuyorum tamam diyo ama gene aynı benim üzüldüğüm öğrenmek isteyenlerede öğretememek Y

Herkes haklı, öğretmen de haklı, söyleyen de haklı, Ama herkes de biraz hatalı, hepimiz, kusura bakmayın öğretmenim ama önce de siz,, Bence en önemlisi şu ki bunların hepsi hayatta bir renktir, sınıftaki öğrenciler için bir renk, öğretmen için sıkı bir mesleki imtihan, topluma bir desen.. Bir şiirde olduğu gibi "Ben bir renk bir desen, Öğretmenim sen beni, nakıs nakış işlesen.." Öğretmenim ilgi, alaka ve mesainizden birazcık feda edip bu çocuğun yüreğine inmenin yolunu bulabilseniz keşke.. Özellikle bu özel çocukların kazanılmasının, o çocukla yatıp o çocukla kalkmanın, hani size formasyonunuz esnasında illaki vurgulamışlardır , çocuklarınızla üzülüp onlarla dertlenmenin sancısıyla rüyalarda uğraşmanın muhakkak bir ödülü olur diye düşünüyorum.. M

Allah yardımcın olsun canım. "Çocuğumu okulda istemiyorlar" diye düşünüp üzme kendini lütfen. Veliler ve öğretmen bilinçli olduğu sürece öyle mucizeler çıkıyor, o melekler öyle büyük adımlar atıyorlar ki şaşarsın. Benim annem ve babam öğretmen inan kendi gözlerimle gördüm ne büyük farklar yaratılabileceğini. Ben senin gibi annelerin ve yenGEnC ve yagmur hocam gibi öğretmenlerin de ellerini saygıyla öpüyorum. Çok duygulandım yazdıklarını okuyunca. Tüm kalbimle Allah sizin ve meleğinizin yardımcınız olsun diyorum canım S

ayrıca velisiylede konuşuldu artık oda bıkmışki sürekli hattını değiştiriyomuş sikayet etmesinler diye . push ; S

öğretmen değilsiniz gibi bir eleştiriyi yersiz buluyorum... zira eğitim fakültesi mezunları, öğretmenliği yüzde 50 teoride öğreniyorsa, yüzde 50 pratik yaparak öğreniyor... öncelikle formasyonunuz var mı? eğer yok ise teorideki eksikleri pratiğe dökemiyor olabilirsiniz ki bu çok normal... bu konudaki teorik bilginizi okuyarak arttırabilirsiniz... geri kalanı tecrübe ve sabır... ilköğretimde çalışmıyorum size kendi yöntemlerimi anlatmam yanlış yönlendirme olur... Siz öğretirken eğitensiniz, bu yüzden tecrübeli arkadaşlardan destek alın, onların yöntemlerini dinleyip uygun olanı uygulamaya çalışın... belki bir noktada fikrimi paylaşabilirim... benim öğrencilerim 18 yaş ve üzeri ama öyle ki, özellikle üniversiteye sınavsız geçiş uygulaması ile meslek yüksek okullarında kalite yerlerde, genç arkadaşları önce eğitmek sonra öğretmen gerekebiliyor zaman zaman... benim bu dönemde uyguladığım yöntem, öğrenciye kendini aklı başında, olgun bir birey gibi hissettirmek... kocaman insanlarsınız, 3-5 yıl sonra aile kuracak çocuk yetiştireceksiniz, o çocuklar sizin ve bizim geleceğimiz olacak gibi şeyler söylüyorum sıklıkla... biraz da yaşlarından dolayı oldukça katı davranıyorum ve zaman zaman da hakaret etmemeye çalışarak kırıcı oluyorum. son kısım belki ilköğretim öğrencisine etki etmez ama kendilerini değerli hissetmelerini sağlamak işe yarayabilir bir başlangıç olarak... Y

zihinsel engelli öğrenciler için tam zamanlı ve yarı zamanlı kaynaştırma eğitimi vardır. özel eğitim merkezlerine okula ilave olarak giderler bunu dışında özel alt sınıf uygulaması vardır sadece merkez okulların bazılarında bu uygulama bulunuyor. yorum yapmak değil amaç sen 20 gündür bu işi yapıyorsun bu işi yıllardır yapan insanlar nelerle karşılaşıyor öğrencisinden dayak yiyen öğretmenler var( 4+4 sisteminde 5. sınıf geçiş sınıfıdır. çocuklar alışkın olduğu sistemden başka bir sisteme geçiş yapıyor. geçiş süreçleri her zaman zorludur. çoğu okulda 5. sınıf öğrencileri zorlandı ve otorite sorunu çıkardı. 20 günde bütün çözüm yollarını tüketemezsin çözüm süreç ister. yinede sen bilirsin Y

off yine başlanmış öğretmencilik oynamaya... ya öğretmen olunca ne oluyo anlamıyorum ki? sıradan bir meslek.. bu kadar yüce görmeyelim kendimizi. 7 yıllık öğretmenim daha bi kere kendimi üstün insan sınıfına sokmadım.. altı üstü öğretmeniz... çoğu zaman öğretemeyen, çocukları aşağılayan, korkutan öğretmenler.. ya değilsek de boşa tartışmaya gerek yok. yolhali_34

kafalarına sert bı cısımle vur etkısız hale gelırler saka bı yana bunlar bırde otobuste dolmusta böyle bagırarak konusmaslar mı beyınlerının suyunu akıtmak ıstıyorum o an cok sadıst oldum heaaa S

5 yıllık öğretmenim çok tecrübeliyim diyemem fakat kendimce denenmiş sonuç alınmış yöntemleri paylaşmak istiyorum. ilk olarak bıçak taşıyan çocuklar amaç okuldan atmak değil okula kazandırmak olmalı 8 yıllık zorunlu eğitim o okuldan atılsa başka okula mecburi devam edecek ve tasdikname alan öğrenciye okulda hoş bakmazlar tamamen dışlanan bir öğrenci ya tinerci yada katil olur. ilk yapacağın iş ders anlatmak değil sınıfta düzen oluşturmak en azından kendi dersin için. tabiri caizse çete başı kimse en yaramaz öğrencini seç kendine yardımcı yap. sınıf başkanıda olabilir. senin bütün işlerinden o sorumlu ona 'sen benim sağ kolumsun, sen olmasan ben ne yapardım ' gibi cümleler kullan. işe yaradığını hissettir. ve kendini sevdir. o çocuk sınıfı hizaya sokar. 2. husus zihinsel engelliler zor görünen ama bana göre en kolay öğrenci onları duymamayı öğren öğretmenlik sabır işidir. sınıfında farklılık yarat dersleri farklı materyallerle işle. öğrencilerine bakış açını değiştir yoksa bu meslek işkence olur sana. birde burada yazdığın gibi kolay eğitim zihniyetinde isen istifa etmen en mantıklısı öğretmenlik sadece öğretim değil fark yaratmaktır. gerçek bir öğretmen olmak istiyorsan çözüm yollarını dene. yerdeki yıldızlar filmini kesinlikle izle sana yön gösterecek bir film Y

Ben bu cevabı avuçlarım patlayana kadar alkışlarım arkadaş! Gerçekten çok güzel ifade etmişsin yenGEnC C cokmasum

o sınıfı okutuyorsan çözüm yolu bulmak zorundasın fen bilgisi öğretmeninin nasıl susturduğunu öğren. öğrenci şapka mı takıyor bunu eğlence haline getir al o şapkayı kendi kafana tak. böyle hareketler çocukların seni benimsemesinde etkili oluyor. anlattığına göre öğrenci ihmal edilmiş dikkat çekmeye çalışıyor. veli ile görüş. sınıfa şarkı söylerek gir, kısık sesle birine eğil birşeyler söyle merak duygusu uyandır oyunlu öğretim yap. sınıfa en güzel hakim olma yolu o sınıfın zaaflarını bulmadan geçer:))

tabi canım öğretmenler evliya zaten. siz bizi melaike falan mı sanıyorsunuz? bizim de okul dışında türlü çeşit derdimiz sıkıntımız var, herkes insan da öğretmen başka bir şey mi... artık her sorumluluğu öğretmenlere yüklemekten vazgeçip evlat yetiştirmenin sorumluluğunu almayı bilse insanımız, daha toleranslı öğretmenler görecektir elbette. bu arada biz ilköğretim ve lise öğretmenleriyiz, özel eğitim bizim alanımız değil bilgimiz sınırlı bu konuda. G

Lise 1. siniflarin temel dini bilgiler dersine giriyorum. sinif tekrarları olan mi, ergenlik dönemini sıkıntılı atlatan gencler mı ararsınız hepsi mevcut. zor gercekten fakat sevilmeden yapılmayacak bi meslek. hayatimin ilk ses kisikligini 3 hafta boyunca yasadım. yine de sevdim ve birşeyler öğretmenin mutluluğu cok guzel. Netice de peygamber mesleği(; sevimlikartanesi El-Latif, El-Cabbar, El-Mucib-Es-Semi tek ayak

çocuk yetiştirmek çok zordur, anne olmak dünyanın en zor mesleğidir ama özel bir çocuğun annesi en zorunu yaşar eli öpülesi annelersiniz:)) S

zaten dediklerinizi yapıyorum elimden gelen neler yaptım ama cocuk beni takmıyoki canım sıkıldı ben oturcam diyo kendi kendine sınıfta geziyo camı acıyo dısarı laf atıyo tahtaya cıkarıyorum hadi ben bunu sen yaparsın sen akıllı bi cocuksun biliyorum diyorum ama geliyo bişeyler yapıyo ama sonra başım agrıdı ya yeter diyo sapka takıyo müzik dinliyo hadi ben beceremiyorum diyorum kendi kendime bitane fen ögretmeni var erkek uzun boylu bitek onun dersinde o sınıf susuyo diger ögretmenlerde aynı sorunu yasıyo Y

yok zaten sabırlı biriyim ilk gün derse girdigimde direk ögrenciler bana sopa uzattı cünkü o şekilde susturulmaya alışmışlar bende bunu yapabilcek biri degilim diyolar siz sürekli güleryüzlüsünüz niye böylesiniz cocugun basını oksıcam diye elimi uzatıyorum kendini cekiyo vurucak diye benim güleryüzlülügümde onların takmamasına neden oluyor ben sorunun bende olduğunu biliyorum zaten bu duruma üzülüyorum aramızda mutlaka tecrübeliler vardır yardım almak icin soruyorum zaten cünkü onun gelisim cagındalar ufak bi yanlısta kötü etkilenebilceklerini biliyorum zihinsel engelliden kastım ne konusabiliyo ne yazabiliyo ne okuyo ben şaşırdım diger ögrencilerden dayak yiyolar ben onlar icin üzülüyorum onların yeri ayrı olmalı S

komagene

ben öğretmen değilim tesadüfen okudum bu konuyu ben anneyim özel bir çocuğun annesi sınıfta zihinsel engelliler var nasıl alındılar bilmiyorum yazmışsınız çok üzüldüm ama onlar için değil sizin için herkes öğretmen olamaz kimi öğretir kimi fark yaratır onlar 6 sınıfa gelene kadar ne badireler atlatmıştır kimbilir annelerinin yüreği kaç kere yanmıştır çocuğu okulda istenmiyor arkadaşları dalga geçiyor diye pijama ile gelende mutlaka pantolonun fermuarını düğmesini kapatmayı bilmediği içindir