senin bakış açınla alakalı üslubum, ben konuna baktım ve direkt karman çorman olduğu için okumadım bir çok kişinin de öyle yapacağını düşünerek yazdım seninki gibi çirkin bir düşünceyle değil yani.. U

Okuyan çıkacaktır? Ne çirkin bi üslup U

Aynen öyle diyor vallahi senin için hiçbir zman önemli olmadım ki zaten diyor. Istenmeyen çocuk değil de, 6 kardeslermis, köyde geçirmiş çocukluğunu, ananem de soğuk bir kadındır bir kez başı oksanmamis dedem deseniz sinir abidesi zaten. Peki napabiliriz bu durumu ne düzeltir? Bu arada yorumlarınız cok isabetli, psikolog/psikiyatr/sosyolog musunuz? I istugul

Üç kez okudum, gerçekten teşekkür ederim beni çok iyi anlamışsiniz

Ya yemin ediyorum siz böyle söyleyince aklıma şunlar geldi, 14 15 yaslarimdayken annemle babam tartışırdi, biraz zaman geçerdi babam ilgilenmezse eğer hasta numarasi yapardı bana da babamı aratırdı annem çok fena oldu gel ilgilen bi bak dedirtirdi.. o kadar haklısınız ki. Boşanmaz mi diyorsunuz şimdi ama bunu cok istiyor görünüyor? U

Senin gözünde büyümek cok önemliydi çünkü. Gayet de açık hersey, bence senin anlamanda bi sıkıntı var. Evet aynen öyle oldu, ilgilenemediler benimle hadi bunu da kullan bakalım ne diyeceksin. Yaşım 20 diye bin yere yazdım işine geleni okursan goremezsin tabi, ergen yakıştırmasini da bizzat iade ediyorum.

Ben de artık lütfen boşansınlar allahım diyorum.. nolacaksa olsun. Hayat bu, belli olmaz ama benim kariyer namına hedeflerim çok yüksek, hem babama aşırı düşkünüm, hedeflerimi gerçekleştirmeden birine evlenecek kadar değer vermem gibi geliyor. Daha 20 yaşındayım, babamı yalnız bırakmam hayatta hiçbir zaman. Yarın öbür gün tusu da kazanırsam beraber gideceğiz babamla hiçbir yere bırakmam onu. Cevabın için teşekkürler canım ben de annem gibi davranmak istemiyorum, gerekirse ilerde psikolojik destek alırım ama ben de bu fevrilikten kurtulacagim, inşallah ben de ilerde senin gibi "aynısını ben de yaşadım, şimdi evliyim, mutluyum" diyebilirim bir gün bir genç kıza U

Çok teşekkür ederim.. I istugul

Böyle de bakmaya çalışıyorum inanin ki. Ama ben de yavaş yavaş anneme benziyorum artık daha fevri daha kinci. Iyi şeyler düşündüğümde yaptıkları beni saatlerce Hiçkira hickira ağlatmasi ve ağladığım için de düzenci kumpasci demesi geliyor aklıma kaskatı oluyorum debelenenhamambocegi ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol! tek ayak

hayatta herşeye zor olsada alışılıyor canım. anne baba sonuçta. rabbim başımızdan eksik etmesin. kaygın olacak tabi ama bunu en az üzüntüyle atlatman dileğimle.. U

Ama benden de boşanıyor gibi davranıyor. Sonunda kurtulcaz birbirimizden diyor sürekli. Inşallah 20 yaşındayım ama yine de etkileniyor insan. Babamla yalnız kalırsak, bütün ev işleri bana bakacak bi yandan, benim derslerim çok ağır okulum 8 5. Bilmiyorum nasıl olur U

yazını sonuna kadar okudum sanki beni anlatmışsın bende aynı senin gibi bir ailede büyüdüm.. ve evlendim annemin davranışlarının tam tersini uyguladım evliliğimde çok mutluyum.. bazen diyorum keşke ayrılsalardı en azından birbirlerini sevip sevmediklerini anlarlardı.. düzelirlerdi falan... sen kaç yaşındasın bilmiyorum ama sen evlenince baban yalnız kalacak hayatına biri girer mi onu da bilemiyorum.. belki daha güze bir hayat kurar kendine.. sen boşver aralarına girme kararları ne olursa olsun şuan için babanı yalnız bırakma belki böylesi daha iyi olur.. belki annende yalnız kalınca düzelir biraz.. benim annemde aynı senin anlattığın gibi biri 27 yaşındayım ve hala aynı babamda çok sakin ve sabırlı galiba biraz tepelerine çıkarmışlar bilemiyorum.. umarım soruna istediğin cevabı verebilmişimdir U

Gayet kaldiririm, buradan gorus istemem muhtac oldugum anlamina gelmez neleri kaldirdim bunu da kaldiririm. Hem seni ilgilendirmez U

Yıpranmış bir evlilik. Sen de taraf olmak durumunda kalmışsin. Ortalik biraz sakinlessin bakalım. Hakkinizda hayırlısı olsun cnm. U

Lütfen hanımlar, biraz sakin olalım, polemik ve hakaretten uzak duralım. U

Canım kadın milleti unutamaz.. Sen babana çekmişsin anlaşılan.. Kadınların her olayda acısı tazelenir ve geçmişe dönerler.. Annende de durum aynı.. Demekki zamanında baban hata etmiş ve annen unutamıyor.. Ben açıkçası çok suçlamadım anneni.. Baban iyi bir baba olabilir, ama iyi bir eş değildir belki.. ve bunu sen şuan anlayamayabilirsin.. Ben annemi evlenince anladım.. Zamanında babamı haklı bulduğum onlarca meselede annem haklıymış dedim sonra.. Gerçi ille de haklı haksız ayrımına gitmek de doğru değil bence.. Ikisine de saygıda kusur etmemeye çalış en doğrusu... X xyzxyz Sadece İmtihan... tek ayak

a bu U

Allah gostermesin babam benim birtanem. Anneme kimse dayanamıyor sülalede öyle soyleyeyim size. Anlamaya çalışıyorum o da zor şeyler yaşamış diyorum ama zor şeyler yaşamış bi insan karşısında çiçek gibi bi ailesi varken sürekli kavga cikartmaya uğraşmaz, artık mutlu olayım der. Babam psikologa götürdü annemi epey de ünlü bi adam, bi seans gittiler beraber adam anneme sende bi sorun yok karakterin bu değiş demiş. Bu adama da yazık demis babamı kastederek ya böyle bisey olabilir mi U

bende huzur olmayan bir evde büyüdüm. aradığın aile huzurunu evlenince bulabilirsin insaallah. sanki boşanmaları daha iyi gibi annenle de aranı bozma senden bosanmiyor ya X xyzxyz Sadece İmtihan... tek ayak

Çok saygısız davranıyorsunuz. Buraya yazdığınıza göre herkesin cevap vermeye hakkı vardır. Kimin yazıp yazmayacağına karışamazsınız. Kötü birşeyde dememiş arkadaş. Yaşadıklarınızdan dolayı streslisinizdir ancak kimseye saygısızlık yapmaya hakkınız yok. Evde de böyle fevri davranışlarda bulunuyorsanız tartışmayı alevlendirirsiniz haberiniz olsun.

Belki de bu beni güçlendirir değil mi? Ben çok hassasim, uzaktan hiç öyle gozukmesem de yakınlarımı kaybetmeye dair inanılmaz bi korku yaşıyorum. Belki bu beni büyütür, zorlanırım ama dediğiniz gibi alışırım zamanla.. allaha sığınıyorum sadece

boşanmaları selametiniz için gerekli kanımca.. doğurmak annelik etmek değildir babanıza da helal olsun bunca yıl nasıl sabretmiş şaştım valla:O U

Ama sadece ben mi allah aşkına ben fevri bi insanım kabul ediyorum ilk yorumundan zaten bi negatif enerji aldım bu arkadasa karşı, yazmayın dedikçe yazdı ama napabilirim? Elbette herkese açık ama daha ilk yorumu ukalaca olan birinin fikrine ihtiyacım yok, belirttim de, bi konuda birinin yorumunu fikrini istememek çok mu abes bir durum? Saygısızlık tek taraflı değil, saygısız davrandım evet bile isteye davrandım çünkü aldigimin karşılığını

Sizce bu zorluklar neye ilişkin olur? Beni telaslandiran konu bu aslında U

Ya sen mi anlamak istemiyosun ben mi anlatamıyorum? Yaş kac 12 mi 13 mu? Ben SANA SORMUYORUM ARKADAŞIM Daha gelip yok kaldıramazsin edemezsin diye cevap veriyosun. Kaldirabilir miyimin anlami beni zorluklar bekliyor, Durumum böyle böyle uzaktan nasıl görünüyor görüş almakti laf yetistirmeye kafa yorup vakit ayirdigin kadar konuyu okusan ugrastirmazdin beni bu kadar. Aa yeter yahu ne bu be gelismemis beyinlerle uğraşıyoruz kendi sıkıntımız yetmediği gibi U

istediğim konuya uğrarım yazarım seni de ilgilendirmez, bir cümlelik bir mesajdan yüz bin anlam çıkarıp gocunarak kendi kaliteni ve psikolojini yerlere döktün zaten. madem dediğim o kadar ters bişeydi uygulamasaydın ben mesajı yazdıktan sonra hemen paragraflara ayırmışsın yazan da hep ondan sonra yazmış zaten. hayır bu kadar mutsuzsan sen konu açma madem U

AnneniZ karakterind biri boşanmaz babanızdan. Boşanamaz yani... Zannediyorki babanız onu bırakamaz. Bunlar hep psikolojik şiddet. Bakın görün iş ciddiye binsin anneniz neler yapacak. Muhtemel hasta olur, ağlar... Ne dseniz boş anneniZe... Babnıza Allah kolaylık versin... annenize de basiret... Siz de annenize bakın ve nasıl biri ol ayacagınıza karar verin bence... İnsan isterse gerçekten farklı oluyor U

gitmiyorum yaazıyorum hadi engelle kaç yaşındasın sen ya 15 mi 16 mı Samsonn

konunu paragraflara ayırırsan okuyan çıkacaktır. ECZACIMM Papatya

Annenin ruh sağlığı çok iyi gelmedi bana.. Baya yıpranmış anlaşılan.. Allah yardımcınız olsun.. U

sen daha bir cümleyi doğru okuyup kaldıramıyorsun aile problemlerini hiiç kaldıramazsın U

ilgilendirmiyosa niye konu açıyosun o zaman üyelere soruyosun sonuçta kaldırabilir miyim diye ben de sana diyrum ki hayır kaldıramazsın şimdi de kaldırırm diyosun o zaman niye bize soruyosun te allahım ya :) . push ; I istugul

Size hak veriyorum ama geçmişi geçmişte bırakmak gerekmez mi artık? Yıllardır şu evde huzur namına bişey yok, reva mi bu geçmişin acısını çıkarma isteği? Ben hiç sağlıklı bi çocukluk geciremedim, küçük kardeşim de öyle olsun istemiyorum. Her ne yaşanmışsa yaşanmış, unutulmaliydi bence. Babam günlerce gecelerde ağladı dil döktü anneme bi keresinde geçmişte yapılanlar için, tam iyi oldular dedim iki ay sonra yeniden boşanmaya çıktılar. Bu bi kısır döngü oldu artık, eve gelmeye illallah ediyorum. Ben eğer karışmaz arayı yumusatmazsam bütün bir mahalle onları dinler. Ben karıştigimda taraf tutmuyorum, kavga olduğunda odamda sessizce bekleyemiyorum sadece kardeslerim gibi. Sonrasında annem bi odaya gider saatlerce kendi kendine söylenir, ben de babamla konuşur işin aslını astarini öğrenirim olay hakkında konuşuruz. Annemin sinirleri yatisinca da onuna konuşuruz. Hep objektif olmaya çalıştım, yeri geldi babamı karşıma aldım sen bi kadına bu şekilde davranamazsin diye, ama kadın öyle bi kadın ki ben çocuğu olduğum halde ondan bi parçam canım kanım olduğu halde bazen sinir krizi geçiriyorum karşısında, o derece igneleyici vurucu lafları var. Annemle bi konuda tartisirsaniz sizin bildiği tüm açıklarınızı ortaya döker tek tek, konudan konuya geçiş yapar tartışmayı saatlerce uzatır. Bunu geçmişine mi bağlayalim sırf? Üstelik kendini hala mükemmel görüyor, herseyi en iyi o biliyor, karşıt düşüncelere tahammülü yok. Dolayısıyla evde bi saygı ortamı da yok. Tamam amcam da geçmişte yapmıştır hata, babaannem de yapmistir Halalarım da yapmıştır peki, ama bugün hepsi dört dörtlük davranan insanlar, illa hoslanmiyorsan arama mesafe koyarsin bayramda düğünde görür selam verir gecersin, tüm bağları koparmaya çalışmak neden? Ben küçükken annemden çok dayak yedim, ilk cocuguydum benden önce bir bebek kaybetmisti sakat doğup vefat etmiş, bu yüzden tüm sülalenin gozbebegi olarak doğmuşum ama annemden bir o kadar da dayak yedim bacak kadar boyumla. Beni çok sever, en iyi yerleri okuyayim herseyin iyisini güzelini yasayayim ister, hep öyle yaptı yalan yok, bakın ben annemin en sevdigiyken bana o davranislari hiç ama hiç normal değildi. Büyüdükce tabi artık korumaya başladım kendimi, ama beni de çok yipratti annem ben çok uyumlu bi insanken hep gardini almis bekleyen birine dönüştüm herkese karşı. Kimseye tahammülüm olamadı, bişey benim hakkımsa soke soke aldım hep iyilikle güzellikle değil. Kardeşim de böyle olsun istemiyorum. Şimdi ona bi tokat atsa, ki genelde bi tokatla da kalmaz, ben kendimden geçiyorum. O aynısını yaşasın istemiyorum. Kendi karakterini oluştursun baskilanmasin hayatla barışık olsun enerjisi yüksek olsun istiyorum. Sizce bu ortamda bu ne kadar mümkün? Yazık ya, hakikaten yazık, kin değil demişsiniz ama ben başka bi ad bulamıyorum buna, yılların kininin yüzünden bi ailenin geldiği noktaya bakın U

Bak canım, herkes kendi yaşadığını kendi bilir. Annenin de kendi çocukluğundan genç kızlığından evliliğinin ilk yıllarından yaşadığı acı tecrübeleri, hayal kırıklıkları vardır. Kimse durduk yere agresif olmaz. Tabi bir kısmı huyudur da ama bütünü o değildir. Baban iyi bir insan olabilir ama, evlilik için yeterli olmuyor. Baban daha henüz 18 yqşındaki oğluna erkek ol masaya yumruğunu vur diyene kadar onu kendi yapmalıydı. Annesine karşı mı 18 yaşındaki çocuk yumruğu masaya vuracak. Babanın tabirim caizse pasif kalması, zamanında anneni koruyamaması, annene karşı ve olaylara karşı bile şu an tavrını koyamaması da durumu bu hale getirmiş. Amcam hiçbirşey yapmadı diyorsun ama, gelip ağlamak pişmanlık göstergesidir. Çocuk aklımla diyorsun bak, çocukken herşeyi doğru analiz edemeyiz. Annen kinci değildir, sadece yıllar önce yaşadıklarını unutturacak telafileri olmamıştır baban tarafından. Öfkesini sizden çıkarıyor olabilir, yanlış tabiki ama onun içinde de kıyımlar vardır. Erkeğe hiçbirşey olmaz şu dünyada. Olan kadına oluyor. Adam kısa bir süre sonra evleniyor kendi hayatına bakıyor. Ama anne kızsa da küsse de çocuklarını ana düşünür. O yüzden kardeşin gibi davranmalı taraf tutmamalısın.

Sen anlatamıyorsun, kendini ifade etmekte sıkıntı yaşıyorsun. Ailen kendi problemleriyle uğraşmaktan seninle pek ilgilenememiş anlaşılan, ya da yaşını söylemedin ama ergenlikten çıkamadın. Hakaretlerin ancak seni küçültür :)

Bak güzelim anne senin annen. Yaşın daha çok genç. Ve emin ol sadece anne baba çatışması, anne kız çatışması yaşayan ne ilk ne de son kişisin. Geçmişte yaşanılan acılar varsa öyle hemen unutulmuyor. Annenin size olan davranışlarını tasvip etmiyorum ama hep sadece tek taraftan bakıyorsun. En büyük sorumluluk erkeğindir. Erkek erkek olmasını bilecek karısı ezdirmeyecek. Birkere başta ezdirip saygıyı yitirdiyse sonu gelmez. Annenin davranışları normal değilse ya baban boşanacaktı ya da yapıcı olarak aile terapistine gideceklerdi. Yılmadan bıkmadan. Yuva kolay kurulmuyor. Annem yaşasaydı da keşke hergün bağırsaydı.