Merhaba arkadaşlar, Aşırı duygusal ve iyi niyetli bir insan olduğumu belirterek söze başlayayım. İsterim ki hep beni tanıyan insanlar benden bir kötülük görmesin ve gül gibi anlaşıp gidelim. Uzun zamandır iyi olduğum bir kaç arkadaşım şuan benim kırılgan tarafımın en zayıf noktam olduğunu bildiğinden hep üzerime oynuyorlar. Konunun içeriklerini burada laf kalabalıklığı yapmak istemiyorum. Size sorum şu, bir insanı umursmamak için hayatınızın merkezinden nasıl uzaklatırıyorsunuz? Size işine geldiği gibi davranan insanlara karşı nasıl bir tavır sergiliyorsunuz? Ufak şeyleri, özellikle böyle insanları kafaya takmamam için bir kaç tüyonuz var mı?

''Aman Ali Rıza Bey ağzımızın tadı kaçmasın'' modunda yaşar, insanları kırmamak ya da üzmemek için sürekli hislerinizi, alınganlıklarınızı, onların hataları içinize atarsanız sonunda tek üzülen siz olursunuz. Ama hoşunuza gitmeyen davranış ya da tutumları tam zamanında tak diye kişilerin yüzüne söyler, hatalarını paylaşır ve onları bu konuda uyarırsanız onlarda hadlerini bilir ve size karşı tavır ve davranışlarına çeki düzen verirler...

Muhtemelen direkt yuzlesmeye veya istedikleri seylere hayir demeye cesaretin yok. Kinamak icin demiyorum ben de boyleyim. Bence en iyi basa cikmak yontemi topuklamak yavas yavas kacacaksin bahane ureteceksin caktirmadan uzaklasacaksin boylece kimseye posta koymak zorunda kalmadan mesafe koyacaksin en temizi bence. En buyuk kk

Dedikleriniz çok güzel kesinlikle katılıyorum. Ama tak diye söylediğimde ve hatalarını paylaştığımda çok alıngan olduğumu söylüyorlar. Kendilerine bir kalıp bulmuşlar sürekli bunu öne sürüyorlar forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Şöyle düşünürüm. Allah yarattığı için ben değerliyim. Ona uygun yaşamaya çalışırım. Karşımdaki de aynı sebepten değerli. Iliskilerimi Bu göre ayarlarim. Başkalarını mutlu edecek bir şey beni uzecekse yapmam. Hayır denmesi gereken yerde derim.

İstemediğim şeye kesinlikle hayır diyorum, benimle kendince dalga geçip laf sokmaya çalışan olunca etrafımda cevabını yapıştırıyorum, ben keyfim kahyası takılıyorum bu yüzden biraz yalnızım ama az insan çok huzur

Ah hayır diyebilmek.. İnsanlar iyi niyeti ve maneviyatı çok güzel kullanıyorlar. Ben de yavaş yavaş başladım işime gelmeyen şeylere hayır demeye. Umarım devam ettirebilirim. Kızlar sizde de oluyo mu, bazen insanlarla görüşmek istemiyorum, yüzyüze, telde vs.. Valla bu aralar mecbur kalmadıkça bahane üretip görüşmemeyi tercih ediyorum. İnsan detoksu gibi düşünün

Bende evlenmeden önce bu kadar arkadaş çevremle sıkı fıkı değildim. Son 1 senedir bu durumdayız. Eskiden yalnız ve kendi kabuğumda mutluydum. Şuan tek çare yine öyle olmak. Ama bunu yaparken de etrafıma güçlü bir duruş sergileyerek yapmak isterim. Ama nasıl? bazen öfkeme hakim olamayıp çocuk gibi davrandığım olmuyor değil V

Kendimin merkezinde kendim olduğunun bilincinde oluyorum, kendime olan saygım dışarı yansıyor, kimseye ekstradan bir şey yapmaya gerek yok. Bence, şahsi fikrim, bencil olmak gerek. Ama bu kötü bencillik herkesin kötülüğünü istemek değil. Kendi iyiliğini düşünmek, kendini düşünmek kendini önemsemek. Şahsen başkasını kırmamak adına kendim kırılamam. Etrafınıza bir bakın, çok ilgi gören, etrafındaki arkadaşları eşi etrafında pervane olan kadınlara bakın, giyiminden kuşamından halinden tavrından duruşundan kendine olan saygısı belli olur, etrafındakilerin ağzına arada bir parmak bal çalar biraz ilgi gösterir bu sefer insanlar hepten ilgisi merakı artar. Asalet, zarafet, kendine öz saygı oldu mu hiiç biirr çabaya gerek kalmaz V

Size zarar veren, sizin verdiğinizden daha az değer veren, sizi üzen arkadaş değildir ki, yalnızlıktan korkmayın, kendimizle vakit geçirmek çok güzel forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Konuya atlamak gibi olacak ama ben de böyle düşünenlerdenim ve sanırım yalnız kalmaktan korkuyorum. Onların kalbi kırılmasın diye kendimi kırıyorum. Bu durumdan nasıl kurtulunur acaba

Canim bazi insanlar kolay kolay hayir diyemez. Kendine cok yuklenme bence. Hemen tavir alamiyorsan da yavas yavas uzaklasabilirsin. . push ; E

Valla ben de cok duygusalim ama uzun suredir kimseye tavizim yok. Hele ki evlenip baska sehire yerlestikten sonra iyice uzaklastim insanlardan. Kendi akrabalarimdan bile bircoguna tahammulum yok. Eskiden sevgi pitircigi gibiydim cok saftim. Sanirim insan zamanla pisiyor. Sana sunu diyeyim butun samimiyetimle, hicbir akrabam ya da arkadasimla bir daha gorusmesem konusmasam bir gram eksiklik hissetmem. O derece.

O zaman görüşmeyeceksin

Öncelikle içinizde karar vereceksiniz; kendinizi çok sevip önemseyeceksiniz. Sizin enerjinizi karşınızdaki insanlar anlar zaten, bilinçaltından gönderdiğiniz mesajlar bile gider merak etmeyin. G greengirll

Ay ben kendi kendime buz kesiyorum valla.

Ben de ben de

Işte hep iyi niyetinden kaybeden bir insan daha. Gerçekten merakımdan soruyorum, sizi diğer insanlardan daha iyi niyetli yapan durum nedir mesela? Ne yapıyorsunuz tam olarak? İnsanları önemseme konusunu da açar mısınız rica etsem? Birkaç örnek verirseniz anlayabilirim bu iyi niyet ve önemseme halini. Şöyle yaptım, şöyle düşünüyorum, şunu yaşadım gibi.

Bende senin gibiydim; aman kimse kırılmasın, kimse üzülmesin Baktım ki insanlar tepeme çıkıyor. Rotayı değiştirdim; artık dobra konuşuyorum, duymak istemediklerini pat diye yüzlerine söylüyorum. Benim kırılacağıma onlar kırılıyor daha da mutluyum inan ki

Özgüveninizi geliştirin. "Aşırı duygusalım, aşırı iyi niyetliyim, hep iyi niyetimden kaybederim, herkesi kendim gibi görürüm" vs vs kelamları benim hiç bir zaman samimi bulmadığım laflardır. İnsan iyi niyetinden kaybetmez. Zaafından kaybeder, aklını kullanmadığından kaybeder, karakter problemlerinden kaybeder, ... ne bileyim. Var bir problem demek ki sizde de. Bunun üstünü duygusallık, iyi niyet diye örtmeyin. Ben şu zamana kadar kötüyüm diyen biriyle tanışmadım. Kime sorsan dünya iyisi zaten. :)

Daha çok kendimle vakit geçiriyorum. Hep onlarla yaptığın şeyleri yalnız yapmaya başlıyorum. Sen olmasan da ben hayatıma devam ederim, bunu hissettirmeye çalışıyorum.

benimde istediğim bu, karşımdaki insanlara karşı güçlü bir duruş sergilemek. Fakat iş duygusal bir myapıya gelince bu biraz zor oluyor.

Iyi niyetli demeyelim de bazilarimiz daha enayi oluyor. Kendini kullandirmak kendini zora sokup maddi manevi fedakarliklar yapmak vericiligin sinirlarini zorlamak asagilandigi hakarete ugradigi yerde karsisindakiyle kotu olmamak icin susmak laflari yutmak vs vs. iyi niyet mi bu bilmiyorum ama bence ozguvensizlik ve insanlari gozumde buyutme veya kirmaktan korkma veya gereksiz sucluluk psikolojisi. Ornek olarak ogrenciyken be evinin kirasini odeyemiyorken verdigi ozel ders paralariyla kredi cekip serseri kardesinin simarik nisanlisinin pahali dugun isteklerini karsilayan bir kiz arkadasim vardi o aklima geldi. Kardesi ona darilacak diye akli gidiyordu vermezse vicdan yapiyordu. Hakkini yedirdiginin farkinda diildi.

Konuyu takipteyim. İçimde fedakar saf kızı öldürmenin yollarını arıyorum. Başaran varsa alıntılasın beni lütfen 8993

Böyle insanlarla neden görüşmeye devam ediyorsunuz ki? Ben net ve iyi niyetli insan seviyorum. Birinde azıcık art niyet sezersem, o iş biter, aramam, görüşmem. Böyle olunca çevrenizde çok insan kalmıyor. Bu bazıları için kötü bir şey olabilir ama benim için değil. Sinirimi bozacak bir insan kalabalığındansa, ruhuma iyi gelecek tek dosta razıyım.

Kesinlikle az insan çok huzur'a katılıyorum. Arkadaşın mı derdin mi var

hiç arayıp sormayarak arama mesafe koyaarım bana zararı olan insan hayatımda olmayı hak etmiyor demektir

Kendimi okudum...