Benim anlayamadığım siz çocuğa yetememekten korkuyorum derken tam neyi kastediyorsunuz? Yukarıda film izleyemeyeceğiz, gezemeyeceğiz, aşkımız sönecek vs.. diyordunuz? Tam olarak bebekle ilgili kaygınız nedir? Yanlış anlamayın bu arada Bebek istiyorum Ama yetememekten korkuyorum dediğiniz için soruyorum.. Bir de Bu ülkede yaşayıp, biraz duyarlı olup, kaygı bozukluğu olmayan kim var ki allasan? O hepimizin ortak sorunu, ve gebelik anksiyetenin birebir ilacı, hormonlar sağolsun

Çocuk sahibi olmak istemeyeni ikna etme sevdası nedir Allah aşkına? Herkes and içmiş gibi savunmuş, psikolojik durumunuzu bilmiyorum eğer iyi değilse çocuğun buna pozitif etki etmesi imkansız. Hatta negatif etki edecektir. Rahat bir tipseniz çocuk büyütmek kolay... Ben değilim. Yani ne yedi ne içti okulda ne yaptı bugün kendini geliştirdi mi duygusal dünyası nasıl boyu uzadı mı kg aldı mı ruh dünyasını etkileyecek bir yara aldı mı? Bebekken nefes alıyor mu diye bakıyorsunuz kalkıp kalkıp benim deneyimim sadece 6 yıllık, kaygılarım dağ gibi... Ülke nereye gidecek iyi eğitim alacak mı, mutlu olduğu ortamı sağlamaya devam edebilecek miyim maddi olarak yeterken manevi olarak doyumsuz olmasın vs vs. Ayy doğdu gülüşü yeter biraz rahat bir bakış açısı. Evet gülüşü kokusu elini tutması iyi ki anneyim dedirtiyor. Ama sen sen olmaktan çıkıp başka birinin varlığı için hayatını devam ettiriyorsun. Bu ülke bunun için zor bir ülke, ben düşün taşın 30 da anne oldum. İkinciye cesaret edemiyorum.

Hayır, mizacı hiçbir yetiştirme, yöntem, eğitim vb çözemedi, alt edemedi. 2 apayrı çocuğu olan bir anne olarak yazıyorum. Ve hayatımda en son isteyebileceğim şey çocuktu:)

Köpeğim var, minik bir toy poodle. Akşamları göğsümde uyur kendileri. Severim, hasta olsa üzülür, gece defalarca kalkar kontrol ederim. Ama bebek başka ya. Ne bileyim, yetersiz hissediyorum. Loreth

Geçmişten kopabilmeyi başardığımda anne olmak istiyorum Patidostu Çok pati az insan çok

Senin sevgin bana değil bebek verme ihtimalime kısmı çok acı olmuş eşiniz açısından, inanılmaz kırıcı.. bu kadar bencil misiniz gerçekten? Kavgada sinirle anlık söylenmiş bir şey mi? eşinizşn çocuk istemesine saygı gösterin en azından anlamaya çalışın. Siz istemediğiniz sürece tabii ki yapmak zorunda değilsiniz, çocuk ne olursa olsun daha çok annenindir diye düşünüyorum.. ama anlayın adamı, sonra ona göre ortak bir yol çizin derim. iki çocuğum var, hayat da aşk da bitmiyor çocuklardan sonra.. daha eğlenceli, daha zor kesinlikle evet ama duygusal olarak çok daha doyurucu oluyor hayat..

Hayır bakın şimdi virüs bitince bebek yapmaya da karar verdik. Olur da tıbbi bir sorunum olursa bebek sahibi olamazsam napacak adama yazık değil mi! Sonuçta ömrünü benimle geçirmek için evlenmedi ya! En iyisi şimdiden eşime doğurganlığı seviyesi arşa değen muazzam bir hatun bulayım da olur da benden çocuğu olmazsa çocuksuz kalmasın onunla evlensin garibim.

"O çok bencil biri! Ben hiç öyle değilim!" der, sinir olur, değiştirmeye çalışır, isyan eder dururuz. Bunların meşguliyetinden kendimize yatırım yapmayı unuturuz. Belki de, birinin bir özelliği bize "batıyor" tetikliyorsa bunun bir anlamı vardır. Belki de "beni fark et" diyordur bizim de bencil olan tarafımız. "Beni fark et! Bazen senin de bencil olmaya ihtiyacın var!" Bencil insan ne yapar? Kendini düşünür. Başkalarından önceye koyar kendini. Kendine, ihtiyaçlarına kulak verir. Bunun her koşulda yapılmadığı müddetçe nesi "kötüdür" Allah aşkına? Bazen etiketlerin arkasında ki işleve bakılmalı. Öyle karar vermeli kötü mü? Yararlı mı? Belki de o bencil. Bunu düşünmekte bencillik değil. Bende senin hissettiklerini hissediyorum. Hazır değilsen başlama.

Ben yatılı bakıcı yazmadım canım. Yatılı yardımcı yazmıştım. Yani o evdeki her işi yapacak, sen sadece çocuğuna bakacaksın. Eşim akademisyen, ben öğretmenim. Haftada iki gün gelen yardımcım var. İkinci çocuk olursa direkt her gün yardımcı tutarım. Çünkü ben de beş yıl çocuk istemedim, dünyayı gezdim, eşimle vakit geçirdim. Sonra çocuk olunca çakıldım resmen. Özgürlüğe düşkün olunca bir anda eve bağlanmayı kabullenemiyor insan. Ve hayatım artık öyle geçecek sandım. Oysa öyle değil. O büyüdükçe ben özgürleştim. Ek gıdaya geçince babasına bırakıp dışarı çıkabildim. Bir yaşını geçince anneme bırakıp biz gezebildik. Yani çok zor ama büyüyor sonunda

Bence bebek düşün hem bebek yapiyim demeyle olmuyor bende senin gibiydim birşekil hamile kaldım 5 aylık kaybettim ölü Doğum yaptım bende 29 yaşındayım bi süre dinlenip tekrar deneyeceğıim ve her zaman risk var hamilelik cok zor bi süreç Allah yaşatmasın ama olmazsa üzülürsün yaşın çokta genç değil hem karnına düştükten sonra İnan bağlanıyorsun buna emin ol

Ben böyle düşünmüyorum. Herkes aynı şekilde çocuk sahibi olmayı çok istemeyebilir. Yokluğu senin için büyük boşluklar yaratmayacaktır, kariyerine odaklanırsın. Ve ben çocuk olunca kariyeri bir kenara koymak gerektiğine de inanmıyorum. Aynı Türkiye'de çocuk sahibi olmasına rağmen kariyerini gayet güzel ilerletmiş öyle başarılı kadınlar var ki.

Aysegul

İşte bu çok hoşuma gitti N

O kadar iyi anlıyorum ki sizi. Evli değilim ama evli olsam çocuk hakkında ben de aynen bunu düşünürdüm. Ki ben de istemiyorum anne olmak şu anki kafa yapımda. Yaşadığımız çevrenin, ortamın çok etkisi var bunda. Benim çevremdeki çocuklu kadınlar hep mutsuz ve kendini unutmuş kimseler olduğu için ben de mi öyle olurum acaba diye istemiyorum. Eşinizle bu çocuk konusunu daha önce konuşmuş muydunuz? İstemiyorum yada şu kadar zaman sonra istiyorum diye. Eğer istemediğinizi bilip evlendiyse bencillik yapmış olmuyorsunuz. Diğer türlü evet baba olmayı isteyebilir ama yine sizin hazır olmanızı beklemeli. Daha yaşlarını genç.

Peki esinle nasilsin suan ayni konu konusuldumu Ne kadar merakli oldum ben

Ama korku insanin hata yapmasini engeller sirf boyle dusunmeniz bile ne kadar ilgili anne olacaginizin sinyali bence karar sizin anne olun diyemem ama azcik bir cesaretiniz varsa deneyin gorceksiniz o cok muthis essiz birsey

Bence bu tercih meselesi Esınızle flort ederek evlenmıssınız Bırbırınızı sevıyorsunuz anlayıs sevgı önemli Esınızde sıze saygı duymalı Mesela ben evlendiğin gunden berı bebek ıstedım bu benım hayalım esımınde oyle Ama evlnemeden ıkımızde bu ıstekte ortaktık Ben ıstemeseydım esım ısteseydı baskı hıssederdım Herks kendini annelıge hazır hıssetmeyebılır

Allah bağışlasın yenGEnC

Dunyanin en guzel duygusu anne olmak. Inan ki ne bi kitaba sigar ne de olmadan anlamazsin. Bu tedirginlikler bosa. Esinin yardimci olacagini dusunuyorsan da kesinlikle bekleme bile. Yasam tarzin degisecek evet bi filmi 10 kere durdursugumuzu biliyorum ama kalkip onu teselli etmek de uyutup nerde kalmistik demek de ayri bi haz veriyor

Her kadın anne olmak zorunda değil. Çocuk sahibi olmamak da bencillik değil. Ben de sizinle aynı ruh halindeyim, hatta ergenliğimden beri aynı endişeleri taşıyorum. Ama sonrasında farkettim ki çocuk istemememin sebebi sadece korkularım değil, rahatima düşkün insanım ben. Uyumayı severim, canim istemiyorsa yemek yapmam o günü gecistiririm, bazen bütün gün olduğum yerde yatarım, bazen sabahtan akşama kadar eve girmem. Yaşım genç, ilerde ne düşünürüm bilmiyorum ama çocuk sahibi olmak şuan için beni aşırı mutsuz edecek gibi geliyor bana, çünkü onun sorumluluğuna hazır değilim. 2.5 yaşında dunyalae tatlısı bı yeğenim var çok seviyorum onu, ama annemizin dağılmış ve dibi gelmiş saçını görüp, bazen hayattan bezdigini duyunca yok diyorum açıkçası. "Aaaa olur muuu anne olmak dünyanın ennnn güzel şeyi" laflarına da hicccc inanmıyorum. Evet güzel bişey kendi bebeginin olmasi, ama o anneler bunun o kadar da güzel bişey olmadığını farketselerdi, bunu itiraf ederler miydi? Yok ya keşke anne olmasaydım, bana göre değilmiş derler miydi? Bence demezlerdi ve bunu acikca dile getiren anneleri taslarlardi. Çocuk olduğunda sosyal hayatınız kısıtlanacak, uykusuz günler ve geceler geçireceksiniz, belki kuaförün ya da iki arkadaş sohbetinin ne olduğunu unutacaksiniz. Kimi kadın ben bunlara katlanirim onun bı gülüşü yeter der, kimisi de hayır ben buna gelemem böyle bı insan değilim der. Siz ailenizi, geçmiş korkularınız bı kenara koyduğunuzda ne istiyosunuz dusundunuz mu? O bakınca içinizin gittiği bebek için uykusuz kalabilir misiniz, düzeninizi bozup yeniden onunla bı düzen kurabilir misiniz, onun bı gülüşü size bütün çektiklerinizi unutturur mu? Mutsuz bı anne olmamak için bunlara hazır olmak gerekiyo, eşinizin hatrina çocuk yapacak değilsiniz. Bence bunları sorgulayın. Aaa çocuk harika biseeeyy diyenlere de inanmayın. Çünkü bi yerden sonra insanlar kendi çilesini başkaları da çeksin diye guzelliyolarmis gibi geliyo bana

O kadar güzel açıklamışsınız ki. Ben bir süredir profesyonel destek de alıyorum bunun için. İki yıldır. Anksiyete bozukluğum var. Bir süredir çok çok iyiydim belki eşim o yüzden artık bir problem olmadığını düşündü ve konuyu tekrar açma gereği duydu. Ama fazla gerildik dün. Bugün de konuştuk uzun uzun. Madem ikimiz de istiyoruz dedim, benim durumum epeyce düzelmişken virüs bitsin deneyelim. Mutlu oldu. Bakalım nasıl olacak, hayırlısı. . push ; KudrAlobar Ayak

Köpeğe eziyet eden çok insan var. Siz öyle misiniz? Hayır. Mutsuz evliliği olan çok insan var. Sizde mi öylesiniz? Hayır. Peki aynı şey çocuk sahibi olmak da neden geçerli olmasın?

Allah bağışlasın, teşekkür ederim.

Sevindim konuşup halletmenize

allah gönlüne göre versin, sağlıkla dogsun butun bebekler

Kendinizi annenizle özdeşleştiriyorsanız psikolojik yardım almanız lazım. Pek çok şeyi aşmanızı sağlayacağını düşünüyorum. Ve evet anne olmak çok zor. Kadının hayatından geriye hiçbir şey kalmıyor. Gün boyunca kendim için yaptığım tek şey, nefes almak. Ama maddi durumunuz iyiyse yatılı bir yardımcı tutarsınız. Evin tüm işi onda olur, siz çocuğunuzla vakit geçirirsiniz. Bir de şimdi istetince çocuk sahibi olabileceğinizi sanıyorsunuz. Ya olmazsa? Ben sebepsiz kısırlıktan 3 ameliyat, 37 ay tedavi gördüm. Ya sizin de 5 yıl sonra ancak olursa. O zaman 34 yaşına gelmiş olacaksınız

Teşekkür ederim. Umarım bir gün her şey düzelir ve ben burada bebeğe kaç tane zıbın lazım falan diye konu açarım

Kendi adıma konuşayım portakal suyuna takmadım. Koskoca kadının bu havada bahçede uyuyakalıp yatağına taşındığı halde uyanmaması sabah kendini yatağında bulması falan bence filmlerde olur ancak. Onda da içkisine ilaç atılması lazım. Bahçede kamp olayı da çocuk filmlerinde falan olur. Yetişkin insanlar neden kendi bahçesinde kamp yapar? Bence komik ve inandırıcı değil.

Bebekle mutlu olmayi ogreniyor insan. Bazen eşnle ona hikaye kitabi okumak bile eglenceye dönuşebiliyor. Ya da kahve keyifleri bebegin kahkahalariyla birleşiyor daha da bir keyifli oluyor. Evet ilk 3 ay onemli baya bunaliyor insan ama 3 aydan sonra insan bebegiyle de aktivite yapmaktan keyif aliyor. Tabiki siz ne zaman hazir olursaniz o zaman olmasi daha iyi...

Bizde sizi tebrik ederiz umarım :))

Aa bu portakal suyu mevzusuna millet neden bu kadar takılmış ve film gibi demiş ki ya. Seviyorum arkadaşlar

Yine beraber yemek yaparsınız gezersiniz bence bu bir engel değil eşiniz istekli ve yaşınız küçük yaşlar değil böyle düşünerek zorlanirsiniz kendinize yük edersiniz... kendinizden bir parca ne kadar güzel bir duygu eminim ki bir bebeginiz olduğunda bu düşündüklerinizi ne kadar saçma diye hatırlarsınız malum kötü zamanlardayiz biraz bekleyebilirsiniz ama bence eşinizle bu durumu konuşun eşinizde size yardımcı destek olan biriyse eğer çok iyi hiç kendinizi oyalamayın. esiniz hakli bence yasinizda ilerliyor neden yapamayasiniz bunlardan ders cikarin kendi cocuguma su şekilde davranacagim Allah nasip ederse en iyilerini yapacağım deyin

Cocuk asla istemiyor olsaniz farkli bir yorum yapardim ama sizin durum tamamen cocuk istememek değil, yetememe endişeleriniz ve kendi ailenizle geçmiş sıkıntılarınız var onun disinda cocuk istiyormussunuz zaten. Bu durumda bu hisler kendi kendine geçsin diye devamli cocuk fikrini ötelemek mantiksiz bir hareket olur, eşiniz de hakli. Aşamiyorsaniz terapi filan alirsiniz en azindan. Zaten sorunu çözmüşsünüz, bir kavgaya bakiyormuş. Hayirli olsun.

Ben anne olmayi cok istiyordum cok sukur iki evladim var ama cok zorlandim calismadigim halde. Bi komsum var calistigi halde 3 cocugu var ve ates gibi kadin. Evi tertemiz, hergun yemekler yapiyor ki bi kac cesit ve agir menuler... ve gun bitiminde hala enerjik oturup orgusunu de yapiyor. Tabiat meselesi bu enerjik biriysen ustesinden gelirsin hayirlisiyla

Ben korkularını anlıyorum hem de taa içimde. Annem olma ihtimalimden değil ama benim korkularım, Hayatım boyunca atamayacağın bir sorumluluk altına girme korkusu benimkisi de. İşini beğenmezsin değiştirirsin, yeri gelir ülke değiştirirsin, kardeşinle küser yıllarca konuşmazsın, anne babana bile tavır yapar yeri gelir ilişkiyi kesersin, ama çocuğuna bunu yapamazsın. Sıkıldım gidiyorum deme şansın yok, ömür boyu altına imza attığın ve feshetme şansının olmadığı bir kontrat bu. Ve bütün sorumluluk sende. Ben hayatım boyunca ve sen de ve diğerleri de belki bu kadar büyük bir sorumluluk altına girmedi, düşünmeden atılacak adım değil kesinlikle özellikle kadın için. Sana ek olarak ben ailemin en küçük üyesiyim, ne kadar büyüsem de hep onların küçükleri olarak kaldım, öyle sevdiler öyle davrandılar, çocuk sahibi olmak birden büyümek ve kısmen yaşlanmak demek benim için. Oysa kendime biçtiğim imaj içinde anne olmak hiç olmadı, sırtımda çanta dünyayı gezeyim, kitaplar okuyayım yeni insanlarla tanışayım vs. O tablonun içinde yanımda bir çocuk yok mesela. Benim de eşim senin eşin gibi baba olmak istiyor. Ben hazır değilim dedikçe, ve evliliğimiz otursun dedikçe, kaç yıldır beraberiz tanıyoruz birbirimizi diyip daha da çok istiyor. Üstelik ben eşinizden iki yaş, eşim ise üç yaş daha büyük. Kariyeri tamam onun için tek eksik baba olmak. Git diyorum ayrılalım gitmiyor da:) Size önerim bu konuy iyice düşünün ve kendinize bir zaman dilimi verin, o şekilde karar verin. Başta doktorayı bitirmeden asla çocuk yapmayın, bitsin sonra düşünün. Yaşınız daha genç bir iki ya da üç sene daha bekleyebilirsiniz. Anneniz olacağınızı düşünmüyorum, çünkü gözlemlemişsiniz ve aynı hataları yapmanız zor. Sizce onların ebeveynlikleri eksikmiş ve bunun sizde yarattığı travmayı biliyorsunuz, ne yapmanız gerektiğini az çok farkediyorsunuzdur. Ama ben sizin yerinizde olsam yine de bir terapiye giderdim.

Yaa keşke öyle olsa nasıl güzel olur. Son model arabamla üç katlı villamıza giriş yapıp havuzdaki balıkları beslesem. Sonra içeri girsem Filipinli bakıcım çocuğumu getirse, evladım bana piyanoda öğrendiği son konçertoyu çalıyor. Aferin diye başını okşayıp bakıcısına verip odaya gönderiyorum. Sonra sesleniyorum "Tatiana bu gece giyeceğim elbise hazır mı?" Tatiana elbiseyi hazırlarken kocamla şömine başında şampanyalarımızı yudumluyoruz. Ya yok kardeşim ya ne zengini ne filmi. Tiyatrocuyum ben. Bir de öğretim görevlisiyim bazı günler derslere giriyorum üniversitede. Kocam da öyle. Onunki de konser - üniversite. Orta halli bir aileyiz. Yok öyle yatılı bakıcı tutacak lüks falan. Çocuğum olunca tiyatro sahnelerinde, kulislerde büyüyecek garibim. Ayrıca neden iki senedir ikna olmadığım bir şeye burada insanlar yazdı diye ikna olayım. Dün zaten olay son raddeye gelmişti. Burada konu açsam da açmasam da ciddi bir konuşma yapılacak bir karar verilecekti. Burada insanlar merak edince ben de yazdım böyle bir karar verdik diye. Sağolsunlar çok güzel şeyler yazanlar oldu, anlattım rahatladım ama bu kadar. Koskoca insanlarız, biri bir forumda bir şey dedi diye hemen kararımız değişecek değil ya. Lütfen bu kadar önyargılı olmayın.

Şöyle söyleyeyim, evlenmeden önceki dönemde bu tarz düşüncelerim yoktu. Daha sonra oluştu. Hala da severim bebekleri, bebek istiyorum ama anneme dönüşmekten, mutsuz çocuk yetiştirmekten korktuğum için çocuk sahibi olmaktan kaçınıyorum. Gezme tozma olayı durumun çok küçük kısmı. Ama artık dünden sonra ikimize de çok haksızlık ettiğimin ayrımına vardım. Konuştuk bugün de uzun uzun. Virüs bittikten sonra bebek denemeye karar verdik. O süreçte de terapileri sıklaştıracağız ve konuyla ilgili bilgi edineceğiz. İyi olur umarım.

Bir de keşke bunları evlenmeden eşinizle konuşsaydınız. Çocuk istemek her insan gibi onun da hakkı. Evliliğiniz bu yüzden biterse yıllarını kaybetmiş olacak

Bir arkadaşım da demişti. Asla düşündüğün kadar kaygısız ve mükemmel biçimde hazır olmayacaksın diye. Zamanla, yaşadıkça öğrenecekmişim, emek verdikçe büyüyen bir sevgiymiş. Ezgi

Saglikla sihhatle olsun insallah. Her kadin anne olmayi hak etmiyor goruyoruz zaman zaman. Sizin gibi akli basinda bi insan neden anne olmasin ya da olamasin... sey yalniz yaramaz bi cocuk olursa arkamdan kotu soyleme

İstenirse bütün şartlar müsait olsun, para içinde yüzülsün, kariyerin sen zorlanmadan da para getirecek boyutta olsun, bakici kapıda hazır beklesin, Cumhurbaşkanı çocuk yapın diye talimatname hazırlasın. Anne hazır değilse o iş olmaz. Lütfen hazır olana kadar erteleyin. Ve hayatınızin çoğu yerinde sizin karşıniza cikan-cikacak problemleriniZ için terapi alın. Halının altın supurunce malesef unutulmuyor. En zor aninda bir yerden yine pörtlüyor geçmiş yaşantı... Ben de kendim icin bir terapiste başladım. Ay ne soylicem, belli başlı travmam da yok ki derken, psikologda bir saat hiç susmadan konuştum:) Maddi olarak yük olacak bir şey de değil, lütfen ihmal etmeyin. Doktorsitesi isimli vebsitede şehrinizde psikolog diye aratın. Hem teleofnla fiyat öğrenirsiniz hem yorumları okursunuz. Ben psikologumu oradan bulmuştum, korona yüzünden devam edemedim ama yine de memnunum

Hiç keşke olmasaydı dediniz mi? Önceki

Görece rahat çocukluk geçirdiginizi ifade etmişsiniz ama siz duygusal olarak istismar edilmissiniz. Aslında hepimiz bir şekilde ebeveynlerimiz tarafından istismara uğruyoruz. Toplum her zaman anne-babanin yaninda oluyor. Bence bu konu üzerinde çalışın. Bebek meselesine gelince Kendi çocukluk yaralarınizi iyileştirmeden kesinlikle eşinizi kırmamak için bebek sahibi olmayin. Bebek sahibi olunca kadınin içinden iki kişi çıkıyor anneliği ve çocukluğu. Demek istediğim travmalariniz da ortaya çıkıyor. Ve istemeden de olsa kendi bebeğinize duygusal olarak zarar verme ihtimali artıyor ki kendiniz de hazır olmadığınızı belirtmişsiniz. Bu durumda muhtemelen lohusa depresyonunu ağır geçirme ihtimaliniz var. Ve son olarak bebek olunca şunları yapamayacagim dediğiniz şeyler doğru kesinlikle.

Konudan çok bağımsız birşey söylemek istiyorum. Tiyatrocuyum dediniz ya böyle bir mest oldum, karşımda olsanız "yaaa" diye bir tepki veririm muhtemelen. Acayip severim, tüm sezon oyunlarını izlerim ama hep de içimde bir uktedir. Sanatçı bir aile ne güzel. İzlerken kendimi hep sahnede hayal ederim. Hiç değilse amatör olarak yapmak istiyorum ama aileden hiç öyle birşeye yönlendirilmediğimiz için, yetenek var mıdır, geç mi kaldım diye düşüncelerim var pek cesaretim yok. Öyle işte. Bunu niye anlattım şimdiTiyatrocu bulmuşken içimi dökeyim dedim

Buraya bahsetmeniz gereksiz bence. Çünkü beden sizin bedeniniz, karar sizin kararınız. Ben burada ne diyebilirim ki!?! Ama şunu söyleyebilirim: Herkes anne olmak zorunda değildir, istememek kendine vakit ayırmayı istemek bencillik değildir

Ben istiyorum, yetersiz kalmaktan korktuğum için çocuk sahibi olmaktan kaçınıyorum. Çok hoş bir açıklama yapmışsınız. Teşekkür ederim.

Yani? Biz anne olduk diye ruhumuz mu öldü, zevklerimiz mi değişti? Çocuklarımın oyuncaklarıyla ilk ben oynarım, parkta sallanma kavgası yaparız Sizin algılarınız karışmış, ciddiyim. Çocuk istemeyebilirsiniz ama bunu sağlam temele oturtup eşinize öyle sunmak zorundasınız. Atladığınız nokta sizin anne olmayı istememek hakkınız ise, eşinizin baba olmayı istemek sonuna kadar hakkı.

Merhaba herkese. Eşimle bebek sahibi olmakla ilgili kavga ettik. 4 yıldır evliyiz, ilk kez böyle kavga ettik. Bugüne kadar ne birbirimize bağırdık ne de yatağa küs girdik. Bu sefer kötü... Ben 29 yaşındayım, doktora yapıyorum, az kaldı bitmesine. Sahne sanatları alanında öğretim görevlisiyim. Tiyatrocuyum yani :) İşimi seviyorum. Eşim doktorayı bitirdi, yaylı çalgılar anasanat dalında öğretim görevlisi. O 32 yaşında. Bunları yazıyorum çünkü bir süre "aaa ama daha kariyerimizin çok başındayız biraz ilerletmemiz lazım dedim. Evliliğimizin 2. yılından beri bebek sahibi olmak istiyor. Ben istemiyorum, daha doğrusu kararsızım. Bazen çok duygusal ya da çok bunalmış, yalnız hissettiğim zamanlarda deli gibi istiyorum. Ama o an geçince eski halime dönüyorum. Bebek istemememin belli başlı nedenleri var. Aslında istiyorum, bebek görünce içim gidiyor, fakat ileride anneme dönüşmekten ve yetersiz olmaktan korktuğum için çocuk sahibi olmaktan kaçınıyorum. Burada da yazılıyor, çok sorunlu çocukluk geçirmiş olanlar var çok sıkıntılı anne babalarla. Benimki öyle değil, görece rahat bir çocukluk da sayılabilir. Ama ruhum doymadı işte. Anne babam çok tahammülsüz insanlardı. Beni pek dinlemezlerdi. Başarılı olduğumda takdir edilmez sürekli başkalarıyla karşılaştırılırdım. Annem sık sık bana küserdi, evdeki bazı yiyecekleri benden saklardı. Üzgün olduğumda teselli edilmezdim, falan. Anne babama hiç yakınlık hissedemedim, hala da öyle. Sonra eşimle tanıştım, aşık olduk, ilk kez çok sevildiğimi hissettim. Ama her şeyden sonra artık anne olmak bana tahammülsüz, mutsuz olmak gibi gelmeye başladı. Hani sürekli bana muhtaç olan bir canlı var ve ben onun hem bedensel hem de zihinsel ve ruhsal gelişimini desteklemek zorundayım. Hayatım eskisi gibi olmayacak, mutsuz olacağım, annem gibi olacağım. Eşimle birbirimize ayırdığımız vakit ve ilgi çok azalacak. Şimdi mesela her yaz başka bir ülke görüyoruz, yazın evimizin bahçesine çadır kurup kamp yapıyoruz. Film maratonu yapıyoruz, beraber yemek yapıyoruz. Bebek olunca hiçbiri olmayacak. Ben de annem olacağım. Mutsuz olacağız. Dün tekrar eşimle bunun için tartıştık. "Seni sevdiğimin farkında değil misin? Neden bebekle seni aynı anda sevemeyeyim?" Sonra ben sorunun bu olmadığını söyledim. Tartıştık. Sesler yükselmeye başladı. Baba olmaya hakkı olduğunu söyledi. "Kurtul artık şu saçma düşünceden sen annen değilsin ben baban değilim. Kariyeri bahane etme doktoran bitti bitecek!" dedi. Bencillik ettiğimi bile söyledi. "Demek sen bana değil sana bebek verme ihtimalime aşıksın!" dedim. Bir anda yüzü düştü. Özür dilerim, deyip gitti. Onu ilk kez böyle gördüm. Tanıdığım naif adam bu değildi. Sonra gece boyu salonda karanlıkta oturdu. Ben de bahçede oturdum. Kendimi çok kötü hissediyorum. Gerçekten bencil biri miyim ben diye düşünmekten bunaldım. Şimdi bir de bebek konusunu milyonuncu kez yeniden düşüneceğim. Canım sıkkın yani. Sizce gerçekten bencil biri miyim? Son düzenleyen: Moderatör: 11 Nisan 2020

Bebek yapanlar film izleyip kitap okuyamıyor mu? Karşılaştırdığıniz şey çok saçma. Aynı durumda olsak ama eşim bana Harry Potter uhuuhuhuhu (( dese evliliğimi gözden geçiririm

Sallanma kavgası çok iyiymiş :) Ben bebek istiyorum ama dediğim gibi yetersiz kalmaktan, anneme dönüşmekten korkuyorum bu yüzden çocuk sahibi olmaktan kaçınıyorum. Eşim de biliyor bunu. Anksiyete bozukluğum var, biraz da ondan dolayı çok kaygılı hissediyorum ve belki o da biraz düşüncelerimi tetikiyor. Hayırlısı

Size hak verdim ben. Ayrıca eşiniz gibi bebek bebek deyip o bebek doğunca evin yolunu bulamayan, eşine zerre yardım etmeyen adamlar gördüm malesef. Sizde çok istekli değilken böyle zor bir kararı eşinizin istediği yönde almak asla doğru olmaz. Bence bu dünyada bir insanın yükleneceği en büyük sorumluluk ebeveyn olmak

Ben de diyorum ki kariyer di şuydu buydu bunlar bencillik değil mi emekli olunca çocuk sahibi olamayacaginiza göre kariyeri bir tarafa çocuğu bir tarafa koymak zorundasınız kimse hayal dünyasında yaşamasın mesajımı beğenmeyen çok olmuş usluptan dolayı olduğunu düşünüyorum şahsen, ama burası Türkiye kimse kendini benim mesajimin altina beğenmedim tıklayarak kandırmasın çocuk nedenli kariyerimi ilerletemeyen biri olarak gerçekleri söylüyorum bu benim beceriksizligimden değil insan yetiştirmek bir şekilde doğurup bir şekilde buyutmekle olmuyor maalesef hem çalışıp hem kariyer yapanlar var yapabilirsin diyen de çıkar ama altı boş hiçbir şey tam olmaz ben bunu söylemeye çalışıyorum hayatınızda netlik istiyorsanız bı tercih yapmak zorunda kalıyorsunuz eşiniz çocuk istiyorsa siz istemiyorsanız o zaman çocuk yapılmamalı ama çocuk isteyip kariyer uğruna bundan cayiyorsaniz bu bencilliktir daha ne kadar açık nekadar gerçekçi ve ne kadar kibar olunur ben bilmiyorum.

Bir insanın bebek istememesini anlarım, gayet normal bir tercihtir ama anne, babasını örnek alarak, onlara benzeyen bir aileye sahip olacağından endişelendiği için çocuk istememesi, psikologluk bir durum bence. Çok keskin ve negatif yargılarınız var. Bebek olunca birbirinize daha az zaman ayırabileceksiniz, evet ama bu mutsuzlukla eş değer mi olacak acaba? Çocuk büyütmek dehşet yorucu bir şey ama bir çocuk hayatınıza sadece zorluk mu katacak acaba? Çocuk istemeyen biri asla çocuk yapmamalı, buna katılıyorum. Ama çocuk istmemesinin sebeplerini de sağlıklı bir temele oturtmalı bence. Sizin temeller aile yapınız üzerine kurulu ki, eşiniz haklı siz onlar değilsiniz. Size yaşattıklarını deneyim olarak görebilir, farklı birer anne-baba olabilirsiniz. Bu arada, eşimle evlenmeden önce 4 yıl birlikte yaşadık. Sonra çok isteyerek iki çocuk yaptık. Eşimle konserden konsere, kamptan kampa koşan insanlardık. 6 aylık bebekle kampa gidiliyor, deneyip gördük. Ha olmadı 1 yaşında gidersiniz. Ebeveynlik fedakarlık gerektiriyor ama hayatınız bitmiyor. Saatli gelen bir bakıcı bulduk, akşamları sinemaya, konsere öyle gittik. Hayatınız çoğunlukla çocuklara göre şekillenecek ama kendinizden vazgeçip, sadece anne-baba rolüne bürünmenize de gerek yok ve zaten yapmamalısınız. Yerinizde olsam önce psikologa gider, ailemden kaynaklanan kalıplaşmış düşüncelerimin üstüne düşerim. Sonra bir daha düşünürsünüz, çocuk isteyip istemediğinizi... Şahsen, çocuklarım içimde kimsenin kapatamayacağı, her zaman mutluluğumun bir kısmını yutan karadelikleri yok etti. Çok yorucu ve birçok açıdan kısıtlayıcılar ama size verdikleri sevgi, sizin onlara verdiğiniz sevgi, dünyada eşi benzeri olmayan bir şey.

Tesekkur ederim. Bu tarz kaygilar yasamaniz da cok normal ve sizin ne denli guzel bi anne olacaginizin da sinyalini veriyor.

Ay şu an iyice bencil hissettim. Az sonra "vaay ben kocamı haketmiyo muyuuuum,' falan diye burnumu çeke çeke ağlamaya başlayacağım :) şaka bir yana evet evlilik güzel bir şey biribirimize benziyoruz diye eğlenceli geçiyor günler. Ama yine de bebek meselesi sıkıntı Bissunicole

Bana film senaryosu gibi geldi konu. Özellikle portakal suyu kısmı ama yine de soyleyim yapmayın cocuk falan istemeyen yapmasın bir kişinin isteğiyle olcak is degil ve hamilelik iğrenç birşey Haaa burda kocasından ilgi göremeyen ve hamileyken sadece canının istediği yiyeceği falan kocasına aldıran kadınlar size hamile olunca tadını çıkar dicektir de tadı çıkacak bisey de degil Ha bide şimdiki çocuklar uyumuyor pek bilirsin çoğu kisi de çocuğundan pişman diye sana hamileliğin tadını çıkar dicektir. Kısacası cocuk yapmak sana gore değil gibi geldi bana

Teşekkür ederim, gururum okşandı açıkçası

Katılıyorum. Çocukla da gezersiniz yaparsınız diyenler olacaktır evet yapılır zamanla ama her şey beklenildiği gibi gitmeyebilir. Sağlık problemi çıkabilir, yeterli destek alamayabilir, gerçekten eşiyle geçirdiği vakit geçici de olsa azalabilir. Kadın buna hazır mı? Annenin psikolojisi iyi değilse bunu bebeğe de babaya da yansıtır. Tüm bu kaosa ne gerek var? Siz mutlu olursanız tüm aile mutlu olur.

Umarım öyle olur, yıllardır bebek görünce içim gidiyor ama mutsuz çocuk yetiştirmek korkusundan hep çocuk sahibi olmaktan kaçındım. . push ;

5.5 yıllık evli 31 yaşında hala çocuk istemeyen biriyim. Sizi çok çok iyi anlıyorum emin olun hak veriyorum. Ama benim eşim de istemiyor o yüzden rahatım. Fakat eşiniz istiyormuş kendince o da çok haklı. Bi şekilde konuşup orta yolu bulmanız gerekiyor gibi sanki.

Tabi canım, çok çok ekstrem bir durum yoksa sever insan kendi çocuğunu neden sevmesin. Ben bebek istiyorum ama anneme dönüşmekten korkuyorum ve kaygılıyım bu yüzden erteledim uzunca bir süre. Anksiyete bozukluğum da var hali hazırda. Bu ikisi için iki yıldır profesyonel destek alıyorum, ilaç kullanıyorum. Baya iyiyim eskiye göre. Virüs bitince bebek denemeye karar verdik. İyi olur inşallah. Siz de bir an önce rahatlarsınız ve çok mutlu olursunuz umarım, sevgiler

Mantıklı düşününce annem gibi olmak için hiçbir nedenim yok. Ve ben bebek istememe rağmen sürekli anneme dönüşürsem diye erteliyorum. Düşündükçe daha büyük bir takıntı haline geliyor. Acaba düşünmeyi bırakıp direkt atlasam mı artık diye düşünmeye başladım Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Teşekkür ederim. Ben zaten düzenli olarak psikiyatri seanslarına devam ediyor ve ilaç kullanıyorum. Anksiyete bozukluğuyla beraber ortaya çıktı bende bu korkular. İkisi de daha iyiye gidiyor, çok iyiye diyebilirim. Tekrar teşekkür ederim, sevgiler P

Anlaştık

Mecbur benimle gezecek napabilirim? Kulis, sahne, turne, konser gezecek Ha belki o zaman tiyatroda oynamayı bırakırım sadece üniversitede ders veririm o zaman daha düzenli çalışma saatlerim olacağı için bakıcısıyla kalabilir. O da benim işime gelmiyor, ben sahnede kendimi buluyorum, bıraksam mutsuz olurum Ezgi

Ya aslında anlatmaya çalıştığım biraz şu an yaşadığım suçluluk duygusuydu. Hani o dün olanlara rağmen şimdi böyle davranıyor ve ben iyice suçlu hissediyorum. Ayrıca bir de hani bu durum falan bana normal gelmiyor, böyle olmaması gerekir diye düşünüyorum, bunu belirtmek için yazmıştım. Böyle muhteşem bir yaşam tablosu çizme çabası gibi görünmüş olmasına çok üzüldüm. Asla kendi hayatını süsleyip püsleyip insanların gözüne sokmak isteyecek bir buldumcuk olmadım. Sileyim o kısmı en iyisi

Bebek olunca ömrünü seninle geçirmemiş mi olacak?Her şeyin üstesinden beraber gelemeyecek misiniz?Bebek mi engel olacak ömrünüze. Adam evlenirken bebek de isteyebilecek bir adammış. Bu da en doğal hakkı. O zaman baştan söyleyecektiniz ben bebek istemiyorum diye. Bu tarz çocukça triplere gerek yok. Adam bebek istiyor diye seninle bebek icin mi evlenmiş oluyor. Bu çok saçma. Ömür boyu ikiniz olmayı hayal etmemiş. Senin hayalin buysa bunu baştan konuşsaydınız. Evlenirken önce sevgilinle evlenirsin sonra bebek istersin sonra büyütürsün torun istersin. Bunlar etrafında gördüğün doğal şeyler. İnsanlık böyle ilerliyor. Aaa evlenince çocuk mu yapacaktık diye uzaydan gelme tavırlar sergilemeye gerek yok

Bencil misiniz bilmiyorum ama su zaman bebek en son düşünülecek sey bence.

Aa Abant çok güzeldir. Şu günler geçse de gidebilsek ne güzel olur. Şimdiden iyi eğlenceler size, teşekkür ederim, sevgiyle kalın

Yetersiz kalmazsın kendini geliştirirsin hamileyken. herşeyi öğrenirsin

Ben de ailem tarafından istediğim düzeyde sevgi, ilgi, alaka görmedim. Hatta küçücük yaşta kendi ayaklarımın üzerinde durmak zorunda kaldım. Şimdi dönüp baktığımda onları yargılamıyorum, bilgisizlerdi onlarda öyle görmüş. Benim asıl amacım, o hataları kendi evladıma yapmamak. Onların beni manevi olarak yalnız bırakmasının aksine kendi bebeğimin her anında yanında ve destek olmak. S

Bakıcısı olur evde... ünlüler de yapmasın o zaman çocuk kimse yapmasın herkesin çocukluk korkuları vardır kimin anne babası mükemmel tavır sergiliyor ki?

Canım annem en son görüştüğümüzde: "Aman ne doktorası nolacak yani doktora yapacaksın da sana profesör Eylül mü diyeceğiz, bırak bu işleri kocanla çocuğunla ilgilen!" şeklinde zarif önerilerde bulunmuştu. Halihazırda terapi alıyorum uzun süredir. Ama dendiği gibi sanırım asla tamamen kaygısız, yüzde yüz hazır olmak mümkün değil. Bir noktada artık düşünmeyi bırakıp direkt atlasam diye düşünüyorum. Şimdilik rutin kontrollerde her şey yolunda, umarım bir sıkıntı da olmaz. Sağlıkla gelsin bebeğiniz.

İnanın ben de iki çocuğu olanlar iki taneyi birden nasıl eşit sevebilir diye düşünüyorum

Yok artık neden sevmesin beni gerildik biraz sadece. Biraz geniş bir perspektiften bakınca iyi de oldu aslında çok yıpranmadan karara bağladık. . push ; K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Teşekkür ederim, çok mutlu oldum

Neden bilmiyorum ama yazdıklarınızı okuyunca çok iyi anne baba olacağinizi hissettim. Hissimi paylaşmak istedim. Çok bilinçli iki insan bence bu dünyaya bir canlı yetiştirmeli. Kendinize bu şansı vermelisiniz. Evet dünyanız değişiyor. Emek emek bir canlı yetiştiriyorsunuz. Bidr bakıyosunuz zaman ilerlemiş ve annecim diye boynunuza atlayan minik bir canlı size sarılınca tüm yorgunluğunuzu alıyor unutturuyor. Bu nasıl oluyor bilmiyorum. İlk anne olduğumda eşime ilk aylar asla ikicinjn bahsini etme diyordum. Şuan ise ikici bir bebek ben istiyorum. Hayatımız değişti ama yeni düzenimizde mutluyuz. Eski hayatımızı istemiyoruz çünkü kızımızın olmadıgı bir hayatı düşünmek bile istemiyoruz.. Bence bugün çok iyi düşünün

Sosyal hayat aksıyor evet ama siz merhametli biri misiniz ona bakın. Mesela diğer canlılara iyi davranan, merhametli olan kişilerin kötü ebeveyn olma durumu daha az. Şu da var: ebeveynler çocukken ailelerinin kendilerine davranışını, kendi çocuklarına uygularmış farkında olmadan. Yani annenizden beş yaşında gördüğünüz muameleyi, kendi çocuğunuz beş yaşına gelince ona yaparmışsınız. Bunun da çözümü farkındalık. Buna dikkat edilirse yanlış davranış biçimleri giderek yok oluyor

Buradaki kıro dertlerden sonra -mesela 19 yaşında iki yıllık evli kadının çocuğu olmuyor diye mahalle baskısına uğraması- bu konuyu okuyunca hayat kalitem yükseldi. Şu an resmen Bağdat Caddesi'ndeyim, birazdan Caddebostan sahile inip eşofmanlarımla yürüyüş yapacağım.

Yetersizlik olur mu hiç. Zaten her kadın annelik iç güdüsü ile doğar. Biz kendimizi geliştiririz. Annelik ile çocuk bakımı ile ilgili kitaplar alın şimdiden okuyun. Okudukça farkedeceksiniz zaten kendinizdeki değişikliği. Zamanı geldiğinde siz iyi bir anne eşiniz iyi bir baba olacak...

Ne kadar güzel, biz de öyle oluruz inşallah

Siz annenizsiniz o da babası yani senin annen neyse sen de o sun istediğiniz kadar doktora cart curt diyin annelik doktora yaparak ogrenilmio gelismio evet bencilsiniz tüm hayatınızı kariyerinizi anlatmışsınız çocuk sahibi olmak için cidden duygu ve kişisel yeterlilik önemli kariyer değil bunlar bencillik kısmında anne baba olmakla alakası yok bunların.. ben doktora yapmadım ama çocuğum var az da paramız kariyeri beklerseniz inanın daha çok beklersiniz, çünkü bencillik esir almış gidio.

Bencil değilsiniz sadece geçmişte yaşadığınız problemleri aşmanızı sağlayacak adımlar atmanız lazım. Bundan sonra isteyip istemediğinizi sorgularsınız. Ve bir anne olarak şunu söyleyebilirim bebek bakımı evet zor ama aşılmayacak şeyler değil sabır gerektiriyor diğer yandan varlığı o kadar kıymetli ki onsuz mümkün değil uzaklarda yapamazdım iyi ki var yol arkadaşım. Gezmek ve eğlenmek bebekle de mümkün aslında. Geçen yaz kızım bir yaşındayken 15 günlük tatil yaptık. Heryeri gezdik ve çok keyif aldı. Seneye de Abant'ta kamp yapmayı düşünüyoruz bakalım.

Zaten düzenli olarak psikiyatri seanslarına devam ediyorum ve halihazırda kullanmakta olduğum bir antidepresan var. Psikiyatristim bu durumun biraz da anksiyete bozukluğumla ilgili olduğunu, o konuyu çözdükce bu durumda da iyileşme sağlayacağımızı söylüyor. Tabi ayrıca bu konuyla ilgili de konuşuyoruz. Şu an onun da tavsiyesi üzerine bol bol yazıyorum.

Eğer çocuğu hayatınıza doğru monte etmezseniz söylediklerinizin hepsi doğru. Hayatınıza doğru şekilde katarsanız maksimum bir iki sene zorluktan sonra yeniden bu defa daha eğlenceli bir üçlü olarak devam edebilirsiniz. Çocuğa çok uzak ve geç anne olmuş ayrıca çok zorlanan biri olarak yine de iyi ki diyorum. Tuhaf bir çekimi var bu duygunun

Her kadın deli gibi bebek çocuk hayranı olmak zorunda değil. Istemek zorunda da değil. Hatta bana gore fuzuli. Ama eşiniz baba olmak isteyebilir bu onun hakkı. Tartip bicin sonu ayrılığa gidebilir bunu bilin yani.

Annenin sana yaptığı hataları biliyorsun? Onları yapma. Ki sende bilirsin onların zamanı ile şuan ki zaman bir değil. Karsilastirirlardi bizi çünkü hirslandirip daha iyisini yapmamızı isterlerdi. Çikolatayı saklardı annem çok kızardım hatta abim karşıma geçip çikolata yerdi bana veriyorlar sana yok derdi.. Oysa ki benim çikolataya alerjim varmış. Vb bir çok şey.. Yasadigin hayatta neyin yanlış neyin doğru olduğunu bilecek kadar hayat görüşüne sahipsin yaş olarak. Bu düşünceye göre hareket et. Hamileliği araştır, burada ki hamilelik konularini oku ben mesela haziran da doğum yapacağım haziran 2020 annelerini takip ediyorum orada ki yazılara bak heyecanları doğumlara bak. Eğer istiyorsan kendine bi alt zemin oluştur. Bataklığa bina inşa etme o bataklığı kurut sapa sağlam renkli civil civil bi ev yap :) Vee.. Kimse kibele olamaz :))) T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bakamam kucağıma bile alamam derken uykusuzluğa nasıl katlanacağım derken yanmda yanıbaşımda boncuk gözleriyle bana bakan bir küçük adam var.. Ve şuan iyiki diyorum.. Korkmana gerek yokk.. Çünkü. gerçekten de dünyanınn en güzel şeyiymişş.. Eğer birgün çoçuğun olursa ona baktığın zaman anlayacaksın ve keşke daha önce yapsaydm diyeceksin

Kusura bakmayın ama eşiniz çok haklı! Cuttingcorners hayat kısa, kuşlar uçuyor... Üyelik İptali Anneler

Allah bağışlasın, biz de iyi oluruz inşallah

Eşim yardımcı olur ondan eminim, komşumuz bebeğini bize bıraktığında da doğru dürüst kucağıma alamıyorum hep o ilgileniyor. Ben de son iki gün yaşananlardan sonra baya ikna oldum aslında. Hayırlısı. Sağlıkla büyüsün çocuğunuz. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Şu dönemde üremeyin.

Şey, Harry Potter hayranıyım ve...

Çok teşekkür ederim T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

4 sene olmuş hala film maratonu filan demek komik geliyor bana.

Sinirle söyledim o an ve o kadar pişmanım ki R

"Bi gülüşü yeter"ciler gelecek şimdi.. Ben başka tarafa takıldım ; içerikte gereksiz ayrıntilar verme nedeniniz nedir acaba? Gülümseyerek uyandirmıs portakal suyu sormuş filan.. Musmutlu hayatınızi soslu sekilde anlatmaya çalısıyor olabilirsiniz ama biraz çiğ kalmış

Cocukla gezmek seyahat etmek sizin elinizde bizde esimle surekli gezen aktiviteler yapan bir cifttik simdi oglumuz var 3 aylikken ege turu 10 aylikken bosnaya gittik daha baska tatillerede ciktik ailelerimizlede gittik cocukta bizim gibi gezmeyi seviyor oyle alisti cunku denizi suyu seviyor cok rahat havuz deniz yapiyoruz. Zor degilmi evet zor ama siz esinizin elinden baba olma hakkini alamazsiniz. Siz en iyisi bir psikolokla gorusun

İnşallah, teşekkür ederim T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İyi güzel de bu ne alaka anlamadım, abartmışsınız bu cümleyle. Önceki

Artı ben burda çocukluğumu anlatsam satırlar sığmaz sizinki hiçbişey

Seviyorum napayım T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Cocuk 1 tane dusunuyorsaniz 2-3 sene biraz sosyal hayatiniz kisitlanir, ama sonra 3 kisiyle devam edersiniz planlariniza. Tek cocugun fazla yükü olmaz. Cok yorulmayacaginiz icin de agresif olmazsiniz.

Heh işte ben istiyorum, sonra annem gibi olurum diye korkuyorum. Bir de anksiyete bozukluğum mevcut. Bazen de fazla düşünüp fazla endişelendiriyorsun, atla artık diyorum T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hic böyle bebek tartışması okumamıştım. Sen sana bebek verebilme ihtimalime aşıksın. . değişik olmuş ama hazır değilsiniz çok belli bir süre kendinizi dinleyin Önceki

Valla öncelikle sevginiz hiç bitmesin diyorum. Çocuğa iki partnerin de hazır olması gerek iyice emin olun yani. Sadece söylemek istediğim şey şu benim evliliğimde çocukla seyahat hiç sorun olmadı hatta evdeki düzenden daha rahat oldu. kızım ağır engelli ve buna rağmen 5 yaşından önce Avrupa'nın yarısını gezdik her resmi tatilde yurt dışına gittik diyebilirim. Şimdi 9 yıl sonra 2. Çocuğumuz oldu 2,5 aylık şu an. Normalde planımız yine Avrupa da 10-15 gün tatildi ama corona nedeniyle iptal ettik planlarımızı.. hem de Ramazan'da umreye gitmeyi istemiştik 2 çocuk küçükken bakıcı da alacaktık yanımıza otelde ara sıra bırakmak için. Yurt dışı haricinde Türkiye'de yaklaşık 60 şehri kızımla gezdik bu sene de Doğu Anadolu planımız vardı nasip olmadı. Çocukları nasıl alıştırırsanız öyle gider merak etmeyin. Her seyahatte ne olur ne olmaz ateş düşürücü şurup vb aldık ama şükür hiç gerek kalmadı. Pek çok şehir çocuk turist dostu zaten sorun yaşamazsınız. Bir Maldivler'e filan gitsem götürmem herhalde çocukları eşimle kaçamak yaparız onun dışında biz nereye onlar oraya.. K Kuf Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kusura bakmayın ama evet. madem öyle evlenmeden önce eşinize ben çocuk istemiyorum deseydiniz. adamda bunu ya kabullenir ya da kabullenmezdi. eger eşim bana böyle bir şey yapsaydı çocuk istediğim için onu boşardım. philly

Yahu neden çalışan ve iyi bir kariyeri olan bir kadın aynı zamanda iyi anne olamasın? Çocukla 24 saat değil 5 saat geçirirsin dolu dolu geçirirsin. İkiniz de mutlu olursunuz. Ayrıca çocuğunuzun gururla göstereceği başarılı bir annesi olur. . Hiç mi yok çevrenizde kariyerini sürdüren iyi anneler, mutlu çocuklar?

Bence annelik büyük bir karar. Ve cocuk olunca en azindan ilk 3 sene yurtdışı zor olur. Öncelikleriniz değişecek. Siz aktif bir sosyal hayatı olan biriymişsiniz o sosyal hayatı kısıtlamanız gerekecek. Baba icin kolay sevecek arada gazini çıkaracak, bezini temizleyecek. Ama onunla 7/24 ilgilenecek olan sizsiniz. Köpek bakmakla bir değil bu köpek 6 ayda büyüyor akıllanıyor tuvalet egitimini komutlarını öğreniyor sizsiz de hayatını devam ettirebilecek olgunluğa geliyor. Buradaki bazı hanımlar ev hanımı olduğu için cocuk onlara büyük bir kısıtlama getirmemiş. Çok kolay bi zorluğu yok kedi köpek bakmakla aynı diyenlere aldırma.

Çocuğuna göre değişir işte bu. Rutini olan bir çocuğu kendinize uyduramazsınız, her sabah bebekliğinden beri gün doğumuyla kalkan çocuklar biliyorum, akşam da 7 de yatarlar. Çocuğun biyolojik saati bu, değişmiyor. Nereye gideceksin o çocukla, her gittiğin yerden önce bırakma ya da bakıcı telaşı, eve döndüğünce sabah onu alelacele alma koşturmacası. Benimkiler böyle değil, bebek arabasında yanımızda her yere gezmeye gittik, onları arabada uyuttuk biz oturduk, gezdik. Ama biz de çocuklarımızı asla bırakabilen ebeveyn olamadık çünkü anne olmadan uyumuyorlar, asla ve asla başka birinde durmuyorlar. Ya da yurtdışı tatiline, kamp yapmaya giden çocuklu arkadaşlarım var. Öyle çocukla gidersin, benimkilerle daha kapıdan çıkmak eziyet Bunların hepsi mizaç, aşılamıyor. Şans işi çocuk meselesi, bahtına ne çıkarsa.

Maşallah kocaman olmuşlar. Tebrik etmek lazım sizi

Çocuğu biraz kendimize uydurmak mümkün değil mi yani? C captain price erkek

Eklentiler 20200411_113417. jpg 108 KB · Görüntüleme: 23

Anne olmak istiyorum ama geçmişle ilgili kaygılarım olduğu için kaçındım hep. Dün de o kadar verilince biraz daha enine boyuna düşündüm. Bugün de konuştuk virüs bitince bebek denemeye karar verdik. Çünkü artık sadece eşime değil kendime de haksızlık ettiğime karar verdim. Zaten profesyonel destek de alıyorum, iyi olur inşallah. Teşekkür ederim beni anladığınız için.

O zaman bencilsiniz, eşinizin baba olma hakkını elinden alıyorsunuz. Asla istemiyorsanız açık ve net bir şekilde konuşmalısınız, belki de çocuksuz bir hayatı kabul etmeyecek eşiniz ve boşanmayı düşünecek. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İyi anne kötü anne diye ayirmiyorum bakın ben anlatamıyorum ya da aynı görüşte olmadığımız için anlamamakda direniyorsunuz sizçocuğunuzla 5 saat oynayınca o bı kenarda siz bı kenarda oturacaksiniz saniyosunuz sanırım bakıcıya teslim edeceksiniz bilemem tabi o zaman kariyer olur ama çocuğa siz bakmış olmuyorsunuz bakıcı karşıtı değilim çocuğun annesi ile olması taraftarıyım ve emin olun kariyeriniz çocuğunuz için önemli değil yine bencillik kokusu aldım... hayır yok bir tane bile çocuk telefon bağımlısı olmasın hepsi bı kenarda telefona gömülüyor, üç yıl cocgunuza bakarsınız sonra kreşe verirsiniz kariyerinize kaldığınız yerden devam edersiniz ama tek başınıza hem çocuk hem kariyerde ilerleme falan mümkün değil eşinize güvenmeyin erkekler çocuk mocuk bakmaz. Benim söyleyeceklerim bu kadar ama şunu söylemek isterim kimse acı konuşmaz ama çocuk bakmak büyütmek çok zor iştir doğurup atma meyilli zihniyetler ile soyum kurumasın diye doğurma zihniyetlerine karşıyım çikislarimin nedeni bu çünkü çocuklara cidden artık aciyorum. Dogmasinlar istiyorum iyi günler hayırlı evlatlar hayırlı evlilikler herkese.

bu adamı üzme konu sahibi. ondan iyi baba olur. şu lafa özür dileyecek incelikte adam ben tanımadım, burda da hiç okumadım. annelikten korkma konusunda seni çok iyi anlıyorum. bunları kocanla çok rahat aşabilirsin. virüs zamanı önyargılarını tetikleyen şeylerden kurtulmak adına mümkünse psikolojik tedavi görmeni, mümkün değilse kitap okumanı tavsiye ederim. bunları aşabilirsin, mümkün. kitap tavsiyesi için özelden ulaşabilirim. A Scandal in Belgravia

Sevgi ölçülebilen, tek cinsi olan bir şey değil, onu çözüyorsunuz.

Konu sahibi ben senin korkularını anlıyorum. Bende benzer bir çocukluk yaşadım. Üstüne dayak da yerdim. Ayni korkuları bende yaşadım. Annelige hazırlığını sorgulamayan insandan iyi bir anne olabileceğini düşünmüyorum. Sen sorguluyorsun ve bu cok iyi birsey. Sahsen bu konuda cok da kitap okuyorum zaman buldukça. Biz önce kendi yetiştirme tarzınızı geliştirmek zorundayiz, çünkü yetiştirme tarzımız birseye benzemedi. Iki evladım var. Anneliğimi her gün geliştiriyorum diyebilirim. Bakma sen burda sana bencil diyenlere. sorup sorgulamadan anne baba olanları da görüyoruz. Ondan sa sorgulamak iyidir. Korkularınizi tek başınıza yenemiyorsaniz profesyonel yardım alin. Buna imkanınız yoksa konu ile ilgili kitaplar okuyun.

Açıklayayım, ben sıkıntılı bir çocukluk yaşadım ve anneme dönüşmekten, çocuğun ruhunu doyuramamaktan, mutsuz çocuk yetiştirmekten korktuğum için çocuk sahibi olmaktan çekiniyordum. Sosyal hayatın kısıtlanması da mevzunun küçük bir kısmı. Bir de şehir hayatının günlük stresleriyle anksiyete bozukluğunu bir tutmayalım lütfen. Kimse yaşasın istemem çok fena. Anksiyete korkudan ölecekmişsiniz gibi hissettirir.

Teşekkür ederim, sağlıkla büyüsün. Virüs sona erdiğinde denemeye karar verdik. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bende ilk bebeğe 30 yaşında hamile kaldim. bende kariyer için geç yaptım sonra romatoit artrit rahatsızlığım çıktı bebek yapmak yasaklandı ağır ilaçlar kullandım kısaca 3o yaşında kucagima aldım oğlumu.6 yıl çocuk yapmadık. suan 37 yasindayim 3. cocuk Doğacak rabbim nasip ederse ama hamilelik çok zor ve yorucu geçiyor keske daha erken çocuk yapsaymışım diyorum bazen simdi kocaman olurlardı. biz sosyal hayatımıza devam edIyoruz çocuklar engel olmadı bize. birde çocukta hemen olmayabiliyor tedavi gereken durumlar da olabil ir herşeyi göz önünde bulundurun hayırlı zamanda olsun yavrunuz inşallah. Tüm bebek isteyen arkadaşlara nasip etsin rabbim

Ikizlerim var ve inanın 5 aydır vicdan muhasebesi acaba biri eksik kalıyormu birini alsam hemen diğerinde alıp seviyorum herseyleri aynı eşit almaya çalışıyorum aynı şekilde babamkzda öyle çok zor annelik buna katılıyorum ama bir bebek bir eve gelebilcek bir kadinin yaşadığı asktanda mükemmel bir duygu evlatlarimin bir gülüşüne tüm film maratonu dünya turu tatil iptal ederim yani böyle bir duygu

Siz ben olabilir misiniz ya :)Çok sevdim düşüncelerinizi :)

o anne olmak nasil her isteyen kadinin hakkiysa anne olmamak da istemeyenin hakki ama o zama en basindan konusulacak. ben cocuk istemiyorum denilecek. adaminda baba olmaya hakki var nasil kadinin anne olmamamya hakki varsa. bu karar anlayis gösterilecek bi karar degil. eve esya almiyorlar ki adam hadi senin dedigin olsun diyip sussun.

Benim anksiyete bozukluğu problemim var 2 yıldır. Belki biraz ondan. Şu an onun için yardım alıyorum zaten ilaç kullanıyorum. Psikiyatriste biraz bahsettim bundan, tedavi devam ettikçe daha iyi olacaksın dedi.

Tabi, konuşuldu. Biraz cazgırlık yaptım 'vaaaay sen bana nasıl böyle dersiiiin' diye. Fakat trip atmayı beceremiyorum, sürmedi o. Konuştuk uzun uzun. Bir noktada ben haksızlık ettiğime karar verdim. Sadece eşime değil kendime de. İki yıldır durmadan aynı düşünceleri yeniden yeniden düşünmekten, aynı kaygıları yaşamaktan o kadar istediğim bebeği dünyaya getiremiyorum. Madem ikimiz de istiyoruz, dedim, virüs bitince bebek yapmayı deneyelim. O zamana kadar da daha çok hazırlarız kendimizi. Zaten uzun zamandır terapiye ve ilaçlara devam ediyorum. Eskiye göre büyük oranda iyileştim de. Fazlaca düşündük, artık atlayalım dedim. Çok mutlu oldu. Vıdı vıdı konuşmaya başladı aman da bebek odasına şunu alalım, beraber şunu yaparız bilmem ne diye. Ölü taklidi yaptım Ve şimdi ilişkide salataya sirke koyayım mı seviyesine dönüldü.

Öyle. Ben biraz kendime eziyet ediyorum bunca zamandır. Daha önce de dediğim gibi hazır baya iyileşmişken, her şey iyiye giderken sürekli zihinsel bir geviş getirme gibi aynı şeyleri düşünüp, aynı kaygıları yaşayıp o kadar istediğim bebeği dünyaya getiremiyorum. Dün biraz dönüm noktası gibi oldu. Konuştuk falan. Virüs bitince bebek denemeye karar verdik, hayırlısı.

Çeşit çeşit hayvan büyütmüş, kucağımda uyutmuş, evde yalnız kalmasınlar parka çıksınlar diye işten erken dönmüş biriyim. Yüksek Lisans tezimi de çocuk büyütürken yazdım :) zor ama mümkün. Ayrıca evlenip hemen çocuk isteyenlerden değilim, birkaç sene bekledim hazır değildim

Ne kadar güzel, Allah bağışlasın, sevgiler T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bencilsiniz evet Çünkü konuyu sadece kendi açınızdan düşünüyorsunuz Oysa evlilik iki kişilik Çocuk sahibi olma konusunda tededdüt içindeyseniz bunu en başından eşinizle paylaşmanız gerekirdi Çocuk istememek istemek kadar doğal Yıllarca çocuğum olmayacağı söylendi, sonra tıp gelişti, imkanlar değişti doktor tüp bebekle olabilir, deneyebiliriz dedi O güne dek hiç ciddi ciddi çocuğum olmasını düşünmemiştim, birden bir kabusa döndü o hafta Sosyal hayat, hayatın tadını çıkartmak falan hiç bir zaman endişe alanım olmadı, yeterince güç bir hayat yaşadım zaten daha zoru olamaz ancak çocuk sahibi olmak demek benim için özgürlüğün bittiği yer, çok seveceğim ve hayatımın kalanını ona göre planlamam gerekecek bir insanı dünyaya getirmeyi denemek istemedim. O yüzden istememek bana gayet normal geliyor ama eşinin durumu farklı, baba olmak hakkı, geniş aile istemek hakkı tüm bunlar baştan netleştirilmeliydi.

Ayni seyleri hissetmisiz inanin yazdim yazdım sildim konu sahibi kirilir diyeAma arkadas film tadinda evlilik yaşıyor masallah vallaa

İnşallah sağlıklı mutlu huzurlu bir üçlü olursunuz

Evlenmeden önce böyle bir problem yoktu. Şu anda da büyük ölçüde aştım. Evliliği bitirecek bir noktada olduğumuzu düşünmüyorum. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhabalar ben konunun 'Annem gibi yetersiz olmaktan korkuyorum' kısmına takıldım. Aslında ne mutlu size ki annenizin rahatsız olduğunuz davranışlarını aklınızda tutmuşsunuz artık bebeğinizi yetiştirirken bu hatalara siz de düşmez aksine aklınıza geldikçe daha temkinli davranırsınız. Bunlar beni üzdü bebeğimi de üzmesin kafasında olursunuz yani.

Söylemek istediğimi sağlıksız iletmisim sadece alınan olduysa kusura bakmasın lütfen. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Teşekkür ederim, dediğiniz orta yolu bulduk konuşunca. Çok mutlu olursunuz inşallah, sevgiler

benı yanlış anlama ama emın ol köpek bakmak bir bebege bakmaktan daha zor, sabahın kör saatında o köpeği dıları çıkarıp çiş yaptırıyorsan o dünyanın en güzel canlısı br bebege hayda hayda bakarsın, ben bir anneyim 12 yaşında kızım var ama asla bir köpeğe bakamam NET

Sona kadar şöyle diyeyim böyle diyeyim diye okudum, sonda romantik komedi senaryosu okuduğumu hissettim. Yorum yapma hevesim kaçtı.

Hepimiz için geçerli ki bu. Yetiştirme şeklimiz tabiki önemli. Her yeni nesil bir öncekinden daha iyi duruma gelir. Tabi bu bizim elimizde kendimizi nasıl geliştirirsek evladımız da geliştirir yetiştirir iz. Etrafta önemli ama ilk eğitim aile de başlar. Ama sizin de evlat istemeniz gerekir gerçekten istemiyorsanız denemeyin hiç.

O kadar haklısınız ki, baştan beri anlatmak istediğim bu, ne yaşam tarzımla hava atmak ne şımarıklık. Ama sanırım dün benim için artık bir pik noktası gibi bir şey oldu. Buraya yazdım, yorumları okudum, düşündüm. Sonra kendime de eşime de haksızlık ettiğime karar verdim. Eşimle de konuştuk uzun uzun. Bebek yapmaya karar verdik. Tabi şu salgın falan bitsin. O sırada terapileri sıklaştıracağız, daha çok okuyup bu konularda bilgi sahibi olmaya çalışacağız. Bakalım nasıl olacak.

Bence sen annen ve kendi çocukluğunda takılıp kalmışsın, önce içinde bunları halketmen lazım.. Ben de annem gibi olurum, çocuğum mutsuz olur, yanlış bi düşünce.. Tam tersi ben annemin bana vermediklerini fazlasıyla vereceğim ve çocuğumla eşimle birlikte mutlu olacağım diye düşün.. Ki ben annemin eksik yanlarını yıllar sonra farkettim ve çocuklarımın da üzerine en çok o konularda titriyorum.. sen de böyle olursun bence..

Ben de aynı şeyleri düşünüyordum ama aklima su düşünce tesir etmeye başladı. Özellikle onlar gibi olmamak için anne - baba olmamızı, onlar gibi olmadan da anne olunabileceği gerçeğini yaşamak için bebek sahibi olmak istiyorum vakti gelince.

Ne farkı var ki bir bebeğin köpekten? Konuşmaya başlayana kadar yapılanlar aynı bence. Aynı uyku eğitimini, aynı enerji atılmasının sağlanmasını, aynı zeka geliştirici uygulamaları yapmayı, aynı öfke nöbetleri ve sorununun ne olduğunu bulmayı, aynı şekilde topluma adaptasyon eğitimini vermeyi ve aynı şekilde hasta olunca endişelenip başında beklemeyi yapmalısınız. Yine fiziksel bir yıpranma, uykusuz geceler ve sana muhtaçlık oluyor. İnsanlar köpekler içinde tatile engel olduklarını söylerler ama köpek tatile engel olmaz sadece hayatını köpekli hayata uygun yerlere adapte edersin. Çocukta böyle. Konuştuğu zaman, okula başladığı zaman maddi güç ve başka sorunlar devreye girecek orası başka. Şu an bunları yazdığım için de linç yicem bunu biliyorum ama linci yapanlar pek umrumda değil. Çünkü ya bir hayvana bakmamış olacaklar ya da sadece yemek su ve barınmayı karşılayıp bakmış olduklarını düşünecekler.

Bebek bakmak hic kolay degil once orda bir anlasalim annelige karsi yetenekli dogmus kadinlar var. Evirip cevirip misler gibi 2 cocuga 3 cocuga bakabiliyorlar. Ben oyle olamadim. Beceriksiz bir anneyim, cok cok zorlaniyorum. Omrumun en zor, en yorucu aylarini geciriyorum. Ama bakinca iyiki olmus diyebiliyorum. Annelik kolay bir sey diyemem sana, eger icinde gizil bir annelik yetenegi yoksa cok zorlaniyorsun, ama gel kurtaralim seni bu durumdan deseler kabul etmezsin o zorlugun icinde debelenmeye devam edersin oyle ilginc bir sey

Ne demek ömrünü benimle geçirmek için evlenmedi ya? Evlilik bu değil mi zaten, bir ömür beraber olmak, her şeyin üstesinden beraber gelmek? Bebek için mi evlenilir!

Bu arada ben de çocuk istemiyordum. En azından birkaç yıl daha bekleme taraftarıydım. 29 yaşındaydım ve ailemde erken menopoz hikayesi çok fazla. Eşim de çok istiyordu. Maddi ve manevi olarak da yeteceğimi düşündüm ve yaptım. Şöyle diyeyim: Su soğuk ama girince alışıyorsun.

Başka bir gözle bakınca sahiden öyle olmuş :) Ama ben yaşarken çok üzüldüm. Aslında bana sorarsanız sabahki hoş tavırları o kadar hoş değil. Bu biraz halının altına itmek oluyor, hiçbir şey olmamış gibi devam etmek. Oturup konuşsak daha iyi olurdu ve belki bunu ben yapmalıyım Aysegul

Ne kadan da mükemmel bir koca. Daha fazla yorum yapamayacağım bu yaşananlar karşında. Müzik iyi gelir bence

Evlenmeden önce çocuk sahibi olmamakla ilgili bir düşüncem yoktu. Çok da istiyorum aslına bakarsanız, bebek görünce içim gidiyor. Ama iki yıl önce anksiyeteyle beraber anneme dönüşme korkuları başladı bende saplantı gibi. Ondan ben mutsuz çocuk yetiştirmek istemiyorum diye bir nevi kendime anne olmayı yasakladım. Bir süredir çok iyiyim eskiye göre baya iyileştim. Virüs bitince bebek denemeye karar verdik. İyi olur umarım. Teşekkür ederim yorumunuz için. Eleştiriyle linç etmeyi karıştırmadan çok güzel bir dille yorum yapmışsınız.

Çok çok üzgünüm kaybınız için, Allah yardımcınız olsun. Sağlıkla bebek sahibi olursunuz inşallah.

Ya biliyorum şımarıklık gibi geliyor ama bakın bu cidden normal değil daha doğrusu olması gereken değil. Balayında gibi davranmak yerine ciddi bir biçimde oturup konuşmamız gerekirdi bunu. Böylesi halının altına itmek ve karşındakini suçlu hissettirmek. Mükemmel değil . push ; H

Cenem dustu ama bunuda soylemeden edemicem su an mantiginizla hareket ediyorsunuz. Dogum yapipda o minigi kucaginiza verdikleri an bunlari dusundugunuz icin kendinize kizarsiniz

sayfalarca yazdiklarinizi verdiginiz cevaplari okudum cok akli basinda mantikli kulturlu bir hanimefendisiniz bence. zaten terapi de aliyormussunuz. su salgin donemini bir atlatip sonrasinda dusunebilirsiniz. cunku sorumluluk sahibi egitimli farkindaligi yuksek kadinlarimizin yetistirecegi cocuklara ihtiyacimiz var. sizden iyi bir anne olur. ilk 1 yil biraz sahneden uzak kalir derslerinizi verirsiniz. ama 1 yastan sonra yavas yavas donersiniz aktif yasantiniza.1 yasina gelene kadar yine esinizle cesitli etkinliklere katilabilirsiniz eskisi kadar cok olmasa da. evinize haftada 3 gun gelen yardimci alacak durumunuz varsa zaten cok zorlanmazsiniz. cocuk sizin hayatinizi zenginlestirir. akasya asilturkmenin kanalini izlemediyseniz mutlaka izleyin. o da bir tiyatrocu ve hamilelikten dogum sonrasina kadar duygu dusuncelerini anlatan cesitli uzman konuklari da davet ettigi harika bir kanali var. akasya ana. hayirli zamanda saglikla gelsin insallah miniginiz :)

Aynen, durum aynen dediğiniz gibi durum. Ben mesela evlenmeden önce çocuk istemiyor değildim. Hala da isterim, bebek görünce içim gidiyor. Ama daha sonra böyle bir kaygı oluştu bende. Ya annem gibi olursam, çocuğun ruhunu doyuramazsam, mutsuz çocuk yetiştirirsem gibi. Biraz takıntılı ve gerçeklikten uzak bir durum aslında benimki psikiyatristim de diyor. Şimdi ben evlenmeden önce bilemezdim ki böyle bir şey olacağını alıp karşıma konuşayım. Ve anne olmak cidden zor. Baba çok yardımcı olabilir, çok iyi babalık yapabilir ki bebeği uyutmak, oyun oynamak, bezini değiştirmek falan bir lütuf, ekstra bir yardım değil babalık görevi zaten yapmaması sıkıntı. Ama her koşulda onca zaman karnında taşıyorsun bulantısı şusu busu, ağrısı sancısı, kilo alması, çatlaması, doğum sancıları, emzirmesi vs. İlk aylar ekstra bir anne ihtiyacı oluyor zaten. O yüzden ben de bu konuda annenin daha fazla söz sahibi olması gerekir diye düşünüyorum. Bizim durum daha farklı çünkü ben istiyorum ama kaygılarımı aşamıyorum. Bir süredir destek de alıyorum. Ama dünden sonra artık düşündüm ve haksızlık ettiğime karar verdim. Sadece eşime değil kendime de. Eşimle de konuştuk uzun uzun. Virüs bitince bebek denemeye karar verdik. Bu süreçte de hazırlanacağız bebek için. Kariyer kısmına gelirsek, bizim bebeğimiz tiyatro sahnelerinde, kulislerde, konserlerde büyüyecek sanırım

Kesinlikle bu dönem asla doğru değil

Benim ailem de aynen sizin aileniz gibi, yani kötü insanlar değil ama asla gereken tahammülü göstermediler. İlgilenmediler pek. Bir gün anne olursam arkadaşlarımın özendiğim anneleri gibi çocuğuma her türlü duygusal desteği vereceğim. Annem gibi olacağım gibi bir korkum yok, merak etmeyin siz de olmazsınız. Ben açıkçası eşinizi aceleceli buldum. Yaşlarınız 29 ve 32, çoğu metropol insanının yeni evlendiği yaşlar bunlar. Sizin daha yapmak istediğiniz şeyler var, doktora yeni bitecekmiş, kariyer yapmak hakkınız. Daha gezmeye eğlenmeye doymamışsınız. Bence 3 sene sonra bebek yapabilirsiniz. Ancak hayat boyu anne olmayı düşünmüyorsanız, eşiniz düşündüğü için bu kararınızı ona söylemelisiniz, eşiniz de ona göre karar versin. Yoksa ben de bu şekilde bebek baskısı görsem aynen sizin hissettiğiniz gibi hissederdim, sanki bebeğini doğurmam tek önemli şeymiş gibi.

Annemle aynı olmaktan bende bazen korkuyorum yalan yok. Ama bu konular evlenmeden önce konuşulması gerekiyordu. Eğer çok istiyorsa bu biraz haksızlık değil mi? Evlenmeden evvel " ben şu kadar süre istemiyorum " deseydiniz farklı yorum yapacaktım. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Tatliya baglamaniza sevindim. Esasen esinizin neden size tepki gosterdigini anlamamistim, hic olmasin dememissiniz ki sadece hazir degilim su an demissiniz. Sizi anlamamis. Ama simdi anlastiginiza sevindim. Allah ikiniz icin de en dogru zamanda en hayirlisini versin insallah. Ne mutlu, tiyatro ile sahneyle buyuyecek o evlat T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Lütfen öyle olmasın. Virüs bitince bebek yapmayı deneyelim diye düşünmüştük ama en son... Anlayışınız için teşekkür ederim. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok kişisel bir şey çocuk sahibi olmayı istemek veya istememek. Bu durumda eşiniz de siz de haklısınız. Sizin çocuk sahibi olmakla ilgili bir probleminiz yok; çocuk sahibi olmanın getirdiği sorumlulukla probleminiz var. Kimine göre çocuk sahibi olmak mükkemmel, kimine göre değil, kimine göre normal. Benim için hem neden çocuk yaptım ki ile iyi ki yaptım, arasında bir yerde veya her ikiside. Yoruluyorum, çocuksuz zamanları özlüyorum ve iki saniye geçmeden bam çocuklarımın olmadığı bir hayat düşünemiyorum. Birçok şey eskisi gibi olmuyor. Bazen fırsat buluyorsun, bazen bulamıyorsun. Bazı bebekler çok zor oluyor tuvalete gidecek vaktin olmuyor, uykunun ne olduğunu unutuyorsun, üzerin kusmuk kokuyor, saçların yağlanıyor, bakımsızlıktan ölüyorsun , bazı bebeklerde çok kolay oluyor . Piyango tamamen. Eksileri de var, artıları da... sinirden arka odaya gidip koltuk da tekmeleyebiliyorsun, çığlığını yastığa da basabiliyorsun ama sevgileri burnunu da sızlatabiliyor. Ya annelik nereden tutsan elinde kalıyor. Mükemmel anne diye bir şey yok. Kimisi çocuktan sonra kariyerine devam ediyor, kimisi asla vazgeçmem dediği kariyerinden vazgeçiyor. Çünkü çok kişisel bir mesele çocuk. Hazır hissetsen de, hissetmesen de zorluğundan kaçamıyorsun. Saç baş yolmak isterken sana bir bakışı tüm yorgunluğunu alabiliyor. Seviyorsun işte. Başka hiçbir şeyi öyle sevmiyorsun. Sevebileni azdır.

Keşke benim sorunum da böyle olsaydı

Iyide bence bencil olan esin ne var yani 4 sene degil 10 senede istemeyebilirsin hazır olman önemli bence eşin seni gercekten sevmiyor cocuk cok önemli bi karar ve 2 kisininde net olmasi gerek

Herkes kendi annesinden bir şeyler taşıyor evliliğine ve kendi anneliğine. Bunu asla inkar edemem. Inkar eden de bence henuz yeterince baski ve stres altinda kalmistir. Ama cocuklar o kadar masun ki affetmeye, yeniden guvenmeye o kadar her daim hazirlar ki sizin yetiskin biriyle yasasaniz yol ayrimina geleceginiz noktalarda cocuklar olaganustu bir bagislayicilik gosterebiliyor. Endiselerinizi anliyorum ve zaman zaman endiselerinizde hakli da cikacaksiniz ama anne olursaniz ozur dilemeyi, gonul almayi bildiginiz surece asamayacaginiz problem yok bence.

Maşallah, sağlıkla büyütün.

Hazir degilseniz asla bebek sahibi olmayin, sonu ayrilik bile olsa, bende yillarca hazir hissetmedim, olsa fena olmaz dedigimde 39 yasima gelmistim, bekardim, o ara bisi oldu evlendim 40 yas pat diye hamile kaldim, simdi hazırım, simdi uygunum boyle mutluyum

Teşekkür ederim. Sanatın içinde bir çocuk büyütme fikri bana da hoş ve heyecan verici geliyor :)

Anne olmak=vicdan azabı bence. Özellikle ilk aylarda yetemiyorum hissini dibine kadar yaşıyor insan. Kilo almadı uyumadı emmedi bunlar geçince e çalışıyorum bakıcı bakıcak ben nasıl anneyim diye hep kendini sorguluyorsun. Bunaldığın hatta belki pişman olduğun zamanlar olacak. Pişman olup yine vicdan yapacaksın. Bunları yaşadım ama asla kötü anne olduğumu düşünmedim. Elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım ve yaşadıklarım için oğlumu asla suçlamadım. Zaten onları suçladığımız an kötü anne baba oluruz diye düşünüyorum. Yani yetemiyorum yetemeyeceğim düşüncesi kötü değil her zaman en iyisini yapmaya teşvik ediyor insanı. Geçmişte yaşadıklarınız için terapi almanızı şiddetle tavsiye ediyorum. Bir de zaten şu günlerde bebek konusu ertelenmeli çok riskli bir dönem.

amin teşekkürler. O zaman bencede destek alın aşarsınız bu sorunu. Okudugum kadariyla sevgi dolusunuz eşinizde sizde, iyi bir anne baba olursunuz. hersey gönlünüzce olsun

Bebek olunca sosyal cevrenin hic ama hic degeri kalmiyor ayrica esinizin su sozu cok hakli siz anneniz degilsiniz o babaniz belki sizler dunyanin en iyi anne babasi olcaksiniz denemeden bilemezsiniz

Ben böyle düşünmüyorum. Size göre çocukça bana göre eğlenceli. Ayrıca beni mutlu edecekse çocukça da olsa yaparım, hayat kısa. Animasyon da izliyorum mesela pamuk şekeri de yiyorum kardan adam da yapıyorum. Uykum da ağır ayrıca. Sabah alarmın zehir zıkkım sesi 7 - 8 defa çalmadan uyanamam. Sık sık akşam TV karşısında, bahçede, salonda orada burada uyuyakalırım ve eşim yatağa taşır. Yataktan aşağı düşüp sabaha kadar uyanmamışlığım var. Ama inanmak istemiyorsanız inanmayın.

Kısa zamanda ben de teşekkür ederim umarım

Aa ben sizi görüyordum bu sitede, imza alanınızda hamilelik takvimiyle. Geldi demek bebek, çok sevindim. Sağlıkla büyüsün. Size de kolaylıklar ve mutluluklar diliyorum. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bir yanim deli gibi cocuk istesede diger yanım deli gibi korkardi annemde asla o sevgiyi goremedim hissedemedim birkere bile bilmem bama sarıldığını saçımı oksadigini boyle anne kızlar görünce hayla gözlerim dolar en buyuk korkumdu annem gibi biri olmak tahammülsüz sevgisiz yada sevgisini belli edemeyen onunda haklı olduğunu gördüğüm yanlari var ama hayatiyla çocuklarını karistirmamalıydı gel gelelim bu dusunceler derken diyordum ya hayatım kısıtlayacak her istediğimi yapamıcam her istediğim yere gidemicem hayatim ona gore şekillenecek vs derken ilk zamanlar eşimde istemezdi benim gel git hallerim vardı eşime derdim istemiyoruz istediğimiz zamanda allah veremeyecek bize gizi espiriler yapardım Öyle boyle derken evlilik bile büyük sorumluluk gelmisti kaldıramıyordum eşimin desteğiyle terapiye başladım bitti derken hazırdım en çok isteğim bir bebeğim olursa onun icin yaralarimi iyilestirmekti bunu başardım eşimde artık cocuk istiyordu ikimizde hazırdık ama planladığımız gibi Hiç birşey gitmedi eşimin sorunlari vs amilyat oldu hamilr kalmıştım bi tarafim cok mutlu diger tarafım anlamsız bir duyguda derken 7+4 kalp atışı için gittiğimiz ikinci kesemi gördük ama mutlulugumuz bile saniyelik surdu kramozok bozuklugundan olusmadan kendilerini imha etmisler buyumus ama ici bos keseler bu bize cezaymis gibi hissettim hep simdi yine hamile olsamda unutamiyorum dort gozle oğlumu bekliyorum ama onlari cok merakediyrm cinsiyetleri ne olcakti nasil olacaklardı kendimi tek avuttugum sey sagliksizlardi ve kardeslerine sıraları ni verdiler rabbim insallah sizi sinamaz eger gercekten hazır hissetmek istiyorsaniz bu düşüncelerden kurtulmak istiyorsaniz terapiyi oneririm

Biraz bizim çocuğu yetiştirme şeklimize mi bağlı yani? Daha rahat ve komplekssiz olursak çocuk da öyle olur ve hayat devam eder?

Ne kadar doğal ve güzel anlatmışsınız

Teşekkür ederim, onur duydum. Dediğiniz kanala ilk fırsatta bakayım. Sağlıkla gelir inşallah

Çok sevindim eşinizle aranızı düzelttiğinize, kendinizi hazır hissettiğiniz de bebeğinizi kucağınıza almanız dileğiyle. Eminim çok ilgili bir anne olacaksınız.

Evet hazir olunulmuyor korkularım vardi nasil yapicam nasil anne olcam diye ama dunyanin hali. ortada simdi diyorum dogsada en azindan gözümun onunde olsa rahat nefes alsam belkide icimde daha güvende bilemiyorum cok saol amin insallah❤ Rabbim sizede yoklugunu yasatmasin tez zamanda hayirli sağlıklı evlat nasip olsun inanıyorum iyi anneler olucaz ne yapmamiz gerektigini bilmiyoruz ama nasil davranmamiz gerektigini cok iyi biliyoruz bence hayatinda doktoranda bol şanslar

Sağlıkla gelsin bebeğiniz. Biraz kendimi hazırlamak iyi olabilir

Maddi durumunuz iyiyse yardımcı alırsınız eve çocuk konusunda ev konusunda rahatlık olur, anneligi tatmanizi isterdim dünyalara değişmez iki kızım var tek başıma büyüttüm desem yeridir eşim çok yardimci olmazdı cocuklarimsiz bı hayat düşünemiyorum, Rabbim isteyen herkese sağlıklı sıhhatli hayırlı evlatlar versin

Hamile kalıyorsun ama o ilk tekmeyi hissetmeyene kadar hazır hissetmiyosun. O öyle bi tekme ki sana doğum korkusunu unutturuyor.

Valla sil arkdaşim, kahvaltıda eşi portakal suyu hazırlayan kadınlara alışık değiliz, aklımıza takılıyor kusura bakma

Evet baba olmaya hakki var. Eger hicbir zaman cocuk istemediyseniz bunu bastan soylemeliydiniz, yaptiginiz bencillik mi bilmem ama adam hakli.

Bebek konusu babaya bağlı ben eşimle oturup konuşmuştum bak ben özgürlükçü bir insanım 24 saat bakamam eğer bana yardım edeceksen yapalım demiştim gerçekten oğluma çok çok ilgili bir baba oldu. Bakımı benden daha çok üstlendi. Eğer yardımcı olacağına inanıyorsan bebek dünyanın en güzel şeyi. Oğlum doğmadan önceki planlarımla şimdikiler çok farklı ve asla eskisini istemem. Her insan farklıdır emin ol uğraşsan bile annenin anneliğine benzetemezsin. Çünkü sen o değilsin. Bunu düşünmen bile iyi biri olduğunu gösterir. Psikolojik destek almalısın çok iyi gelecektir eminim. Kesinlikle istemiyorum diyorsan eşinin hayatına mani olma derim çünkü hayat görüşleriniz uymuyor demektir

Öncelikle hazır olmalısınız çünkü bebeğinizin sizin ilgi ve şevkatinize ihtiyacı var kolay bir bebek olmayabilir sürekli ağlayan kolik bir bebek olabilir burada sizin şevkatiniz devreye girer ama istemeden olursa bebeğe de yansıyabilir bu durum sürekli anne babanızla koyasladığınız için yardım almalısınız çünkü siz iki farklı bireysiniz eşinizin baba olmaya hakkı var

Güzel olan her şeyin zorluğu vardır. Çalışmak, kendi ayaklarının üzerinde durmak güzel ama bir sürü zorluğu, sorumluluğu var. Evlilik, güzel yanları olduğu kadar kısıtlayan, yorucu tarafları var. Zorluğunu göze almazsak güzellikten de mahrum kalırız. Bu da bir tercih elbette. Kimse size anne olmak istemediğiniz için baskı yapamaz. Ama siz de bencillik ederek eşinizi babalık isteğinden mahrum bırakamazsınız. Ancak bence evlenmeden önce bu konular net konuşulmalı. Şimdi de duygular netleştirilmeli, oyalamak yerine gerekirse yolları ayırmalı diye düşünüyorum. Ama böylesi iki uyumlu kişilik bir araya gelmiş, güzel bir aile olmuşken çocuk en çok size yakışmaz da kime yakışır? :) Bir düşünsenize.. Bu anlaşmazlık yüzünden ayrılsanız yazık olurdu bence. Valla ben 6 kardeş büyüdüm. Anneme baktığımda çok zaman ''Annelik de pek akıllı işi değil be. '' demişimdir. :) Kendim de çocuk diye deliren bir tip değilim, severim ama rahatıma çok düşkün biriyim. O kararsızlıkla peşine çok düşmedim. Yaş 34 daha yeni hamileyim işte.. Bana herkes çocuk olduğunda önceliklerin değişecek, bu sana yük gelmeyecek diyor. Sağlıksız beslenen bir insanken şimdiden yediklerimi onun için düzenliyorum. Sanırım haklılar.. Bence gezmeyi seven sosyal insan, çocukla da yolunu bulur. Elbette daha çok düşünür, en başa onu koyar ama yine de yapar yapacağını. Bu sizin elinizde Yeterki içinizde o sosyal yaşam hevesi hep olsun.

İşte bunu duyduğuma çok sevindim G

T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bence sen çok mükemmel bi anne olacaksın, cidden söylüyorum... annenin sana veremediklerini sen fazlasıyla vereceksin emin ol.. Ayrıca bebeğin olunca hayatında bambaşka bi pencere açılıyo, onunla yaşayacağınız öyle anlar olacak ki, bahçede yaptığın kamptan, heryaz yaptığın yurtdışı seyahatlerinden, eşinle izlediğiniz film, beraber yemek yapma vs. etkinliklerinizden aldığın hazdan bambaşka ve tarif edilemez bi mutluluk... onun ilk gülüşü, ilk dişi, ilk anne baba demesi, ilk adımları... hepsi hayatına ayrı bi renk katacak.. tabi zorlukları da olacak ama çocuğunun sevgisi hepsini unutturacak.. ve keşke daha önce anne olsaydım diyeceksin... Mesela şuan 14 aylık kızım yerde emekliyor, onun tatlı gülüşünü, bana sarılmasını, anne diye kucağıma atılmasını dünyalara değişmem.. Ayrıca eşinle aranızdaki bağ ve sevgide kuvvetlenecek.. öncekinden daha kaliteli ve eğlenceli vakit geçireceksiniz, yine aynı şekilde gezebilir, beraber film izleyebilir, yemek yapabilir, seyahat edebilirsiniz çocuğunuzla birlikte... Eşinizi anlamaya çalışın, ve bakış açınızı değiştirin, olumlu düşünün derim..

Insallah hakkınızda hersey güzel olur. Benzer şeyler yaşamayan hemen anlamayabiliyor. Dışardan hersey 4/4 görünebilir, ama insanın içinde ne fırtınalar kopuyor göremiyorlar. Bir karara varabildiginize sevindim

Bebekleri çok seviyorum. Bebek görünce içim gidiyor. Kendi çocukluğumu baz alınca ve bir noktada annelerimize benzediğimizi düşününce, yazık çocuğu mutsuz edemem diye düşünüp kendime anne olmayı yasaklamıştım. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Burada öyle kezo konular okudum ki bu konu netflix dizisi tadında geldi. Eşiniz haklı bence 4 senelik evlilikte artık çocuk konusu düşünülebilir

Sadece soruyorum, kıskanmış olabilir misiniz

hepimiz. Çok ihtiyacımız var

Bugün bebek uyurken kahvaltimizi da yaptik kahve keyfimizi de. Muzigimizi acip dinledikte. Bebegi arabasina koyup balkonda keyif yaptik. Uyandi 3 muz oynadik. Sonra islerim vardi eşim bakti cocuga. Isim bitince tekrar uyudu birde film keyfi yaptik. Tabii her bebek bir degil ama illaki boş saatleriniz olacak... onemli olan 3 ayi atlatabilmek cunku gercekten o 3 ay zor geciyor. Bazilarinda bu surec cok dha kisa. 40 dan sonra rahatlayan da var. Birde onemli olan ilgili bir baba... esim bana ben bakarim sen cay ic demese belki cok daha cekilmez olabilirdi. Bunlari da eklemek istedim... Eger mutlu ve sorunsuz bir ciftseniz cocuk mutluluk, eger sorunlu bir evliliginiz varsa cocuk mutsuzluk getiriyor genelde. Cunku cocuk olunca kavga daha da cogaliyor. Biz oyleydik ilk 2 ayda ç ok kavga ettik Mesela surat asamiyorsun hep gulumsemek zorundasin sen gulumsemesen bile karsinda gülen kahkaha atan ayni tepkiyi senden bekleyen bir bebek var. Dogal olarak onun guluşune icin isıniyor ve sende gulmeye daha cok guldurmeye basliyorsun o mutlu oldukca sende oluyorsun sizin mutlulugunuzu goren esiniz olaya dahil oluyor o da mutlu oluyor ve ben asla sıkiya gelemeyen bir insanim aman rahatim bozulmasin diyen ve cocugun bir evliliigi bitirecegine inanan ama aksine cocugun bir evlilige daha cok gulucuk heyecan ve mutluluk kattigini deneyimleyen bir insanim artik ❤

Öyle, eşim iki yıldır söylüyor boşa endişeleniyorsun, biz senin ebeveynlerin gibi değiliz, bak evliliğimiz de onlar gibi olmadı, diyor. Sen de istiyorsun, bırak kendine eziyet etmeyi, diyor. Ben korkuyorum biraz yine de Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Benim oglanlar beni evde durdurmuyor alistilar tabi su surectede cikamiyoruz asil evde kalmak zormus gezmek degilde

Biz esimle zaten sosyal insanlardık ama çocuğumuz oldugundan sonra eve girmedik bir sure nerdeyse :)) isterseniz daha bile sosyal olursunuz. Küçücük bebekle hic bisey yapamam demeyin hersey yaparsınız istediginizde Ama annelik zor bisey buna kolay diyemem.. Bu anlamda yapamam diye hazir hissetmiyorsanız bence de yapmayın.. Biz simdi ikinci bebegimizi bekliyoruz nasipse İnsallah sizinde istediginiz zaman nasip olur. Eger hic cocuk istemiyorduysaniz zaten bunu en basinda esinize soylemeliydiniz ama oyle bisey varsa.. Hic düşünmeyen insanlarin bunu evlenmeden once karsi tarafa soylemesi gerek.

Hiç uzun uzun yazamayacağım Ama bebek çocuk güzeldir Geriye doğru baktığımda yaptığım en iyi iş kariyer mutluluk diye düşünüyorum Not: 19 ve 17 yalarında çocuklarım var

2 yavrum var. Çok çok seviyorum onları. Ama annelik benlik değilmiş tam sanki. Neyse ki büyüdüler sayılır Bi kaç seneye iyice rahatlarım umarım.

Ben sizin konunuzu az önce okudum ve çok çok üzüldüm inanın. Çok ciddi bir konu olduğundan ne yazacağımı da bilemedim. Allah yardımcınız olsun, yardım edebileceğim bir şey var mı? B baby girlL Anneler

Ne kadar güzel, biz de düşünmeye başladık dünden sonra. Daha doğrusu ben başladım eşim hep düşünüyordu

Evlilik o yuzden yapilmiyor muydu? Cocuk sevmeyen/istemeyen veya cocuk sahibi olamayan insanlarin evliligi evlilik olmuyor mu?

Haklısınız da ama eşinizde haklı.. Baba olmak o heyecanı yaşamak istiyor.. Ve ne yazık ki ikinizde aynı şeyleri hissetmiyorsunuz.. Benimde sağlıklı cocuklugum olmadı. Tek başıma büyüdüm neredeyse ve cocuk yapmaktan aşırı korkan biriyim. Beni hapis edecek, hayatımda devamlı düşünmem gereken bir varlık. Eşinizle korkularınızı konuşun.. Anlamasını sağlayın bence. Sizi baskılayarakta sizi kazanamaz..

"Demek sen bana değil sana bebek verme ihtimalime aşıksın!" dediniz ve eşiniz sizden özür diledi yazık adama. Adam bebek istiyor en doğal hakkı, ömrünü sizle geçirmek için evlenmedi ki.4 senedir evliymişsiniz zaten. O kadar idare etmiş saygı duymuş kariyerinize. Şimdi bahane ediyorsunuz. O yüzden bencilsiniz.

Aa bakın bu çok güzel bir bakış açısı, tam ihtiyacım olan, teşekkür ederim, sevgiler

Çok teşekkür ederim dua edin benim için sadece

eşiniz aşırı haklı. bi de bebek konusu ha deyince olmuyor maalesef. geçen zaman sonrası keşke seneler önce düşünseydik diyorsunuz.

Bir yanım istiyor, ama endişelerim var. Loreth

Canım inan bende kocamla çok kavga ediyorduk ve bugün hamile olduğumu öğrendim inan çok güzel bir duygu herşeyi boşver inan

Çok teşekkür ederim tüm sayfaları okuyamadım ama sanırım bebek fikrine bakış açınız değişmiş. Hayırlısı olsun hakkınızda

Ne bileyim ya sinir oldum o an bencilsin bilmem ne diyince. Her şey bebek mi diye düşündüm diyiverdim tartışma anında. M I N E R V A İzaha gerek yok, gördünüz yürüdüm çıktım. 🚶🏻♀ tek ayak cezası Anneler

Sağlıkla gelsin bebeğiniz. Ben de istiyorum ama geçmişten kurtulamıyorum şu sıralar filmdelisi

Konu hakkında genel olarak yazmak istediğim çok şey var ama biri oradan biri diğer taraftan çekiştiriyor. Bu yorumunuza istinaden, çocuğunuz olduğunda bir şeyi anlıyorsunuz; hayatta hiçbir şeye, hiçbir şekilde değişmeyeceğiniz şey çocuğunuz oluyor.

Ay saçmalık, kusura bakmayın. =) Ama bunun saçmalık olduğunu da ancak yaşayıp görünce anlıyorsunuz, o kısmı da anlıyorum. İkinci kızıma hamileyken dedim ki, ya büyük kızımı o kadar seviyorum ki, hayatımda o kadar büyük bir yeri var ki, acaba ikinciye karşı nasıl hissedeceğim? Sanki bütün sevgimi ona verdim, ikinciye ne kaldı? Sonra doğdu, anladım ki kendi sevgisiyle ve yeriyle geliyorlar, özel bir çaba sarf etmenize gerek kalmıyor. Kimsenin sevgisi paylaşılmıyor kısaca, sevgi kapasitesi artıyor. Eşiniz elbette çocuğuyla ilgilenecek, sevgisini, zamanını ona verecek, ama bu sizden esirgeyip, ona verdiği bir şey olmayacak. Size gösterdiği ilgi ve sevgiden bağımsız, sıfırdan filizlenen bir sevgi olacak. Anlatabildim umarım. Belki bu sevgiyi birbirinize göstermek için daha az zamanınız olacak ama bu sevginin azaldığı anlamına gelmez, eğer siz onu korumayı becerebilirseniz. Bir de şu var, çocuk sorunlu evlilikleri daha beter hale getiriyor ama eğer sağlam bir ilişkiniz, aşkınız varsa, hayatınızdaki adamı baba rolünde izlemenin büyülü bir tarafı var. İlle çocuk yapın diyecek halim yok tabi, ama en azından negatife odaklı olmayın ve ailenizi rol model almayın. Bu sorunun üstesinden gelmek için de yardım alın. Sonra bakarsınız çocuk meselesine, daha gençsiniz. Ben de ilk kızımı 32 yaşımda doğurdum bu arada.

Eşin çok iyi biri kıymetini bil yazdıklarından çıkardığım kadarıyla. Ve bencede en doğal hakkı baba olmak. Nereye kadar gezip eğlenip birbirinize vakit ayıracaksınız. Bir süre sonra eminim eksiklik hissedeceksiniz. Yazık herkes bebek sahibi olmak için ne çabalar sarfediyor.. Bence çok güzel bir anne olacaksınız. Altın top evlat gerçekten. 5 aylık oğlum var şu zor günlerde bizi öyle diri tutuyorki... T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ya yanlış anlamayın ama üniversite sınavında sorulan bu yazı nerden ikinci paragrafa ayrılır tarzı sorulara iyi bir örnek olmus yazınız Çok alakasız 2. yer dikkatim dağıldı Yardım almanız gerekıyor çocuk hayatınızın sonuna kadar istemeyebılırsınız ama bu psikoloji normal değil yardım almanızı çok sahibi olmayı isteyin diye demiyorum Ama evlilikteki bana göre çocuk sahıbı olma konusu çok derin konudur ve derin ayrımlara gider Eşiniz şuan tolere edıp pişman oluyor olabilir ama ilerde hayatını sorgulamaya başlayacaktır Ve durum o çocuk istemıyor ama ben istiyorum ben de hayatımı istedıgım gıbı yaşamak istiyoruma donuşecektir

Konuşmadık daha önce. İlk iki yıl da bebeğin lafı bile olmadı. Ama daha sonra eşim çok istemeye başladı. O zaman konuştuk da, ben bebekleri çok sevdiğimi ve istediğimi ama annem gibi olup çocuğu mutsuz etmek istemediğimi söyledim. O bana inandığını ve böyle olmayacağını söyledi hep. Biliyorum böyle düşünmek saçma ama kötüydü be benim çocukluğum ergenliğim. Hani insan niye çocuğundan meyve ve yemek saklar ki. Başka çocuklarla karşılaştırıldım, kimse duygularımı önemsemedi, asla takdir görmedim. Çok çok kontrolcüydü annem. Öyle çok fiziksel şiddet görmedim, tek tük dayak yemişimdir. Ama çok ağır konuşurdu ya. Gereksiz biçimde ağır konuşurdu. Hala bazen hatırlayınca çok canım acır ki öyle her şeye alınan prenses tipli bir kadın değilim

Teşekkür ederim, sahiden bir kavgaya bakıyormuş sevgiyle kalın Akasya Saçmalamayın! Üyelik

Hayatınin kitabı mutluluksa sardunyalari mirildaniyorsan, deniz görmeden yasayamiyorsan

Ooo minik bir reiscik geliyor demek. Tebrik ederim, sağlıkla al kucağına.

Psikolojik açıdan kesinlikle hazır olman gerekir. Gerçekten istemiyorsan eşinin seni zorlaması çok yanlış. Ama şunuda söyleyim hamile kalmadan anne olmaya hiç bir zaman hazır hissedemezsin. Yani annelik hazırlık isteyen birşey değil. Gelir yani

O kendi aralarinda konusulabilecek bir sey. İnsan evlenirken cok cocuk isteyip de sonradan da vazgecebilir. Her seyi onceden konusamiyoruz ki. Bazen yumurta kapiya gelince belli oluyor. Evlilik sorumlulugunda taraflarin esit oldugunu dusunsem de konu cocuk sahibi olmaya gelince durum degisiyor ve o esitlik ortadan kalkiyor maalesef. Annelik tamamen kadinin bedeni ile olacak bir sey. Eyvallah baba olunca da bebege mama hazirlayabilirsin, altini degistirip banyo yaptirabilirsin, yemegini yemesine yardimci olup oyunlar oynayabilirsin, uyutmaya calisabilir hasta oldugunda gece basinda nobet tutabilirsin ama anne olunca durum degisiyor. Anne tasiyor karninda 9 ay. Doguran anne, mamayi biberonu reddeden bir cocuk dunyaya geldiginde bu cocugu emziren anne. Kac baba taniyorsunuz esine "askim ben cocuga bakayim sen kariyerinden geri kalma" diyebilen? Ben sadece iki kisi taniyorum. Hic yok degil vardir belki ama sorumlulugun buyugu annelerde. cok anlayisli bir esim olmasina ragmen ben 14 ay kafami camdan cikaramadim dogumdan sonra. Asiri huysuz bir oglum vardi. Meslegimi biraktim 3,5 sene kendim baktim. Okula gidecek kivama geldiginde ancak gonderebildim. Tekrar is aramaya basladim ama artik belli kriterlerim vardi, eve yakin olacak, cocugun okul saatlerine uygun olacak, cumartesi calisilmayacak vs vs. Tam duzenimi oturttum derken korona cikti okullar kapandi simdi patron tekrar cagirirsa ise ne yapayim diye dusunen benim. Babasi icin hava hos, ayril hayatim ben bakiyorum eve diyor. Peki konu eve bakmak mi yoksa benim mutlulugum mu? Ben mutlu olmak icin, kariyerim icin calisiyordum. Simdi yine engel, mecburen kendimden vazgecip cocuk icin evde oturacagim. Simdi durumu tekrar dusunun. Evlenmeden once bunu nasil konusabiliriz? Oyle her Cocuk ver yesin ort ustunu yatsin degil. Mizac diye bir sey var ki annenin sabri sonuna kadar zorlaniyor. Bu rezilligi ceken de %70 anne. Baba ise gidiyor aksama kadar kafa dinliyor. Cocugu evde ceken biziz. Buyuk oranda biz annelerin kararidir bu yuzden. Hah sizde durum degisik olabilir. O ayri mesele mutlaka istisnai hayatlar vardir.

Evet ne yazik ki bencilsiniz. Sizde izler birakan cocuklugunuz olabilir ama esinizin sucu ne?Kendisi evlat istiyor en dogal hakki nereye kadar bahcenizde cadir kurup yurt disinda tatiller yapip portakal suyu iceceksiniz?

Hem de nasil tiyatrocu birkac arkadasim var tabii yaslari cok buyuk, acayip mutlular sahnede, cocuklari da cok sansli gercekten.

Yani ilk yil zor oluyor ama akabinde alisirsa bebek de evde durmak istemez. Biraz buyuyene kadar sinema tiyatro hayal ama geri kalan ne varsa yapilir yeter ki enerjin olsun

Yatılı bakıcı tutacak kadar da iyi değil maalesef. Bebek olursa büyük ihtimal benimle sahne - kulis - üniversite -turne falan gezecek. Geçmiş olsun. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Konuşmadık, zaten tanıştıktan 3 ay sonra evlendik.

Açık ve net bir şekilde konuşup bebek yapmaya karar verdik.

Ben de çok savaş vermiştim lisedeyken tiyatrocu olayım diye. Üniversitede okuduğum bölümü öğrenen teyzeler "Üzülme kızım bir memurla evlenir gül gibi yaşarsın," derlerdi Eşime de üniversitesde okuduğu bölümü öğrenenler "Çalgıcıya kız vermezler oğlum, bir öğretmenlik falan oku," diyorlarmış. Neyse ki ikimizi de alan çıktı. Size şöyle iki örnek vereyim: Çalıştığım üniversitede ses - konuşma sahne uygulaması dersine giriyorum. Öğrencilerim arasında ellili yaşlarında beyefendi var. Küçük yaştan beri tiyatrocu olmak istiyormuş ama babası ölünce çalışıp ailesine bakmak zorunda kalmış. Şimdi hayallerinin peşinden koşuyor. Üniversitede çocuğu yaşındaki öğrencilerle birlikte eğitim görüyor. Muazzam bir artikülasyonu var. Birçok gençten daha hevesli. Her ders sonunda istisnasız "Hocam burayı böyle yapsak nasıl olur, burada mimikleri nasıl daha doğal yaparım," diye sorar, dakikalarca tartışır. Her uygulamada gönüllüdür. Yaptığı şeyi seviyor, zaman harcıyor ve çok iyi yapıyor. Eşimin de keman eğitimi verdiği bir sınıfta 65 yaşında emekli öğretmen bir öğrencisi var. Çok şeker bir hanım. O da inanılmaz azimli. Karantina döneminde eşim öğrencilere bazı görevler, çalınması gereken bölümler veriyor ve videoya çekip kendisine WhatsApp üzerinden göndermelerini istiyor. Her defasında ilk o hanım gönderiyor. Demem o ki yaş kaç olursa olsun isteyince, sevince yapılıyor. Tabi ki disiplinli olmak lazım. Amatör oyunculuk eğitimi veren tiyatro kursları da var. Gayet güzel yapabilirsiniz

Oğlum var 8 aylık. Ellerinden öper.

Ben sizi hakli buldum. Anneligin zor geldigi insanlardan biriyim cunku. Aynen dedikleriniz oluyor. Zor bir karar. Anne olmak isteyen her kadinin hakkiysa olmamak da hakki diye dusunuyorum. Esiniz size anlayis gostermeli.

Kimin endişeleri yoktu ki.. ama o minik beden herşeyi öğretyor

Tamam, üzmem bir daha Hali hazırda psikolojik tedavi görüyorum. Tavsiyeleriniz beni çok mutlu eder, teşekkür ederim, sevgiler T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ne yorumlar yapıldı okumadım, belki yazılmıştır. Fakat size bir kitap onermek istiyorum ve tüm bu durumu çözümleyeceginizin neredeyse garantisini verebilirim; 'seninle başlamadı'. Bunun dışında, psikoterapi ile geçmişten gelen bu dugumleri çözebilirsiniz. He bu arada herkes çocuk sahibi olmali gibi bir düşüncem de yok, o da ayri bir durum.

Çocuk isteyebilirsiniz onu anlarım ama film marotonu, beraber kahvaltı, hazırlanmak gibi sebepleri sıralamanız anlamsız geldi bana. Buradan anne olmanın ne kadar güzel birşey olduğuyla ilgili birşeyler yazmakta gereksiz bana göre. Sadece eşinizi 2 yıldır oyalayarak bencillik ediyorsunuz. Çocukluğunuzla ilgili korkularınızdan dolayı bir yardım aldınız mı? Düşünüyorum esim hiçbirsey yapmadan çocukla ilgili kararsızlık yaşasa, sebepleri ile ilgili herhangi bir çözüm yoluna gitmese bende işi kavgaya bağlardım ama sizin ki gibi film tadından bir romantiklik olmazdı sonu.

Kabileyi büyütüyoruz reis sagolasin bu arada benden on numara kaynana olur T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Öyle gerçekten. Ben vazgeçtim o kadar güzel değilmiş bırakıyorum diyemiyorsun. Yok iyi yetiştirememişim yeniden yetiştireyim diyemiyorsun. Ve aynen öyle, git diyorum gitmiyor da :) Neyse ki doktoranın bitmesine az kaldı. Zaten şu süreç olanaksız. Virüsün bitmesi, daha sonra virüsün getirdiği ekonomik sıkıntılarla yüzleşmek ve sonra önümüzü görebilmek lazım. 2. Dünya Savaşı sonrası gibi bir baby boomer gereksiz geliyor bana. Anne olmak için otuzların başları ideal geliyor bana. Bazen bebekle de gezeriz diyorum, becerebilenler var sonuçta. Aynı şeyleri geviş getirir gibi defalarca düşünüyorum. Düşünmekten yoruldum. Biraz akışına bırakmak istiyorum. Teşekkür ederim samimi yorumunuz için. Ben de severim bu arada Maggie Smith'i :)

Çocukları seviyorum aslında. Sadece annem olmaktan ve çocuğa yetememekten korktuğum için istemiyorum. Bir de şu sosyal hayatın kısıtlanması. Ve evlendikten sonra ilk kez birinin beni gerçekten çok sevdiğini hissetmiştim. Şimdi onu bebekle paylaşmak

Doktora yapmakla anneliği öğrendiğimi iddia etmedim ki, öyle olsaydı endişeli olmaz, yetemem diye korkmazdım değil mi? Doktora falan bunları yazmamın tek amacı konu başında şöyle genel anlamda bir durumum hakkında bilgi vereyim, insanlar daha isabetli değerlendirmeler yapabilsinlerdi. Önceki

Rica ederim. Umarım en güzeli olur sizin için

Çoook teşekkür ederim. Neye sinir oluyorum biliyor musunuz, insanlar bazen eleştiri yapma yorum yapmayla haddini aşmanın ayırdına varamıyorlar. Eleştirirsin, farklı düşünürsün, güzel bir dille yazarsın basım gözüm üstüne. Ama sabahtan beri "vaaaay sen portakal suyu mu içtiiin, yazık kocanaaa, ne demek bahçede kamp yapmaaak, çocuk musuuun, film gibi bu neee!" Ya sadece yaşadığım bir olumsuzluğu anlatıp rahatlamak, dertleşmek istemişim millet saçma sapan şeylere takılmış söyledikçe söylüyor.

29 yaşında yeni anne olmuş biri olarak çocuk sahibi olmayı şiddetle tavsiye ediyorum. Ben de sorunlu bir ailede büyüdüm. Annem kendi annesine beklemekten deli gibi korkar. Elli yaşında olmasına rağmen kendince kötü bir davranışta bulunduğunda "aynı anneanneniz gibi yaptım değil mi" diye sorar, kendini kınar. Aynı şekilde ben de annemden memnun değildim ve asla ona benzemek, çocuğumu onun gibi yetişmek istemiyorum. Ama bu kaygıların sonu yok. Ne ebeveynlerimiz mükemmel ne biz öyleyiz. Evladım gibi sevdiğim kedilerim vardı. Çocuğumu bunlardan fazla sevemem diyordum. Başıma gelince hiç de öyle olmadığını anladım. Görür görmez büyük bir aşkla bağlanıyorsun. Birkaç cümle yazıp sildim, sevgisini anlatmanın bir yolu yok çünkü ancak deneyimlemek lazım. Onsuz geçen günlerime yanıyorum. Bilseydim 18 yaşında doğururdum diyorum. Bakmak zahmetli oluyor, yani buna hazırlanmanın bir yolu yok. Yapmayı düşünüyorsanız şartlar olgunlaşsın falan diye beklemeyin. O mükemmel ortam hiç oluşmuyor. Herşey bu halde güzel. Allah size de nasip etsin. Güzel günler bekliyor sizi

Yazıp yazıp sildim hatta kocaaa bi sayfa yazdım yine sildim. Sana tek söyleyeceğim şey evet bebek bakmak zor. Özgür değilsin. Ama şuan 3.5 yaşında deli gibi eğleniyoruz. Bir de kardeşi yolda. Muhtemelen hem oğlumun bende benim özgürlüğümüz kısa bir süre yine kısıtlayacak ama bu sefer daha kalabalık bi eğlence grubum olacak. Akşam işten geldiğimde üstüme atılan cocuklarim onlarla eğlenen ben ve kimsenin bu kadar beni icten guldurememesi. Yanı evet bebeklik dönemi biraz sancılı ama sonrası tadından yenmiyor. Ama önce kendini hazır hissetmen lazım :)

Kadınlar kulübünü takdir ettim. Eşinizin 2 senede ikna edemediği sizi 158 mesajla ikna etti. Hayatınız zaten film tadında muhtemelen maddi olarak iyisinizdir. Tutarsın yatılı bakıcı keyfine bakarsın

Yok sizin icin demedim bazıları öyle der ya kedi köpek besliyorsan kendi yavrunu da beslersin diye yoksa hayvanları seven insanlar merhametlidir ona diyecek lafım yok :)

İnşallah, teşekkür ederim

Teşekkür ederim, en kısa zamanda kitabı edinip okuyacağım T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Umarım sizin için en iyisi olur. Yargılayanlara bakmayın. O yüzden uzun uzun yazdım. Evet içimden taşıyor sevgileri ama her zaman sevgi pıtırcığı gibi dolaşıp, yanında getirdiği zorlukları göz ardı edemiyorum.

Yoo bence gayet naif. Umarım bi orta yol bulabilirsiniz. Biraz psikolojik yardım mı alsanız. Rahatlatırdı sizi belki.

Evet bu dönem uygun değil, tüm bu hastalık süreci bitsin, önümüzü görelim önce.

Bencilsiniz diyemem Şunu örnek verebilirim bir arkadaşım var karı koca gezerlerdi sürekli çocuk olduğunda da bu durum değişmedi. Çocukla beraber geziyorlar çocukla film izliyorlar. Daha yeni ilkokula gidiyor. çocuk 4-5 yaşında anne babası ile kelle paçacıya gidiyordu. Çocuksuz ve çocuklu halleri aynı anlayacağınız belki siz de öyle olursunuz. Ama tek kişinin istemesi ile evlat sahibi olunmaz. İkinizin de istemesi gerekir.

Çok haklısınız, teşekkür ederim. Sağlıkla gelsin bebeğiniz, mutluluk getirsin.

Aa pardon yanlış anlamışım var zaten ev işlerini yapan bir yardımcımız. 3 gün bizde.

Öyle güzel anlatmışsınız ki. Kendime şefkat duydum yazıyı okuyunca. Sevgiyle kalın

Evet benciilsin baba olmak tabiki hakkı ama şöyle birşey var kadın kendini hazır hissetmiyiorsa anne olmamalı ama yeterince kariyer yapmışsın bu kadar zaman eşinle vakit gecirmissin ikinizden bir parça olmasınmi p kadar güzel birşey ki anne olmak kendin kötü şeyler yaşamış olabilirsin bu bebeğine ancak güzel hayat sunmanı sağlar kendi yaşadıklarını yasatmak istemessin Ayrıca dip not olarak şunu soyliyecegim diyelim bebek fikrine tamam dedin yapalım dedin pat olmayacak malesef belki aylarca deniyeceksin belki yıllar geçecek olmayacak yaşınız var çünkü boylede düşün bende tam 7 yil uğraştım şu anki tartışmaniz o zir süreçler yanında hiç birsey

Bu konuda bir destek mi alsanız? Çünkü siz o yaşta doyum sağlayamamış olabilirsiniz ama bu durum sizin böyle bir anne baba olacağınız anlamına gelmez. Esas sorun buysa bunun üzerine eğilin. Yoksa hayatı daha rahat yaşamak istiyorum biraz daha karı-koca vakit geçirelim kariyerimizde ilerleyelim demek bencillik değil bana göre, konuşun sakince eşinizle... Doğru bir iletişiminiz varsa üstesinden gelirsiniz.

Teşekkür ederim

Teşekkür ederim, umarım biz de bebekle mutlu oluruz

Ahaha Netflix dizisi evet biz de düşünmeye karar verdik. Hatta virüs bitince eyleme geçmeye de karar verdik. T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Eşim kesinlikle çok iyi bir baba olur biliyorum. Şu anda bile bana çok destek oluyor. Çok naif bir insan. Ben daha çok kendim yetersiz kalmaktan korkuyorum. filmdelisi

Ben olaya farklı bir yönden bakacağım. Sizin gibi farkındalığı yüksek ebeveyn adayları daha çok çocuk yapmalı bence. Böyle bir sürü... T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çocukla da geziliyor da yorgunluktan geberiyor insan

Evlenmeden önce çocuk konusunu konuştunuz mu? Konuşmadıysanız ikiniz de hatalısınız. Bir taraf çocuk istiyor diğeri istemiyor, iki taraf da kendine göre haklı.

Kısa yazacağım, evet bencilsiniz. Çocuk istemeyebilirsiniz, gayet olağan. Ama bunu eşinize hatta eşiniz olmadan önce kesin ve kati şekilde belirtmeniz gerekiyor. 2 senedir tabiri caizse oyalıyorum diyorsunuz, bu sebeple evet çok bencilsiniz. Hayatınızda asla istemediğinizi belirtip konuyu kapatmak, bu durum eşinize uymuyorsa ayrılmanız gerekir.

Üzgünüm ama bana bencil geldiniz. Evlenmeden önce keşke bunu konussaydinjz. Ne kadar seversem seveyim çocuk istemeyen biri ile evlenmezdim tercih etmezdim. Ne kadar güzel senden ve kendisinden bir parça sevmek istiyor bu çok güzel ve özel bir durum. henüz geç değil ama yaş ilerledikçe gebelik riskleri oluyor. Bu risklere hiç girmeden çocuk sahibi olmak güzel olmazmi?ailem iyidir ama benim anneliğim bambaşka yetiştirme den sevgiye, hatta çocuğuma saygıma kadar. Annenin aynısı neden olasinkı istisna lar mutlaka olur ama siz bebek sahibi olmanın sorumluluğunu gayet güzel alabilirsiniz. Genelde programsiz plansız ilk geceden çocuk diye tutturan kişiler, daha düşüncesiz ve baş edemeyen kişiler oluyor. Siz daha olmayan çocuk için annem gibi olur yetersiz olurum diye şimdiden düşünüp korkuyorsunuz. Kendinize güvenin. Esinizde sizi sevmese sizden çocuğu olsun istemez. Cahil insanlar değilsiniz eşın de ölçüp bicmistir. Düşünsene hersey güzel gidiyor eşın sizi, siz eşinizı seviyorsunuz adam elbette mutlu giden evliliğinde bebek ister. Bebis dusunecekseniz eğer virus döneminin geçmesini beklemenizi tafsiye ederim. Bu arada çocuğumla heryere gidiyorum bazı dönemler inatlik Vs dönem oluyor zor olan dönemler oluyor elbet. Biz eskiden nasıl geziyorsak hala öyleyiz hatta Kyfimize keyif kattık küçük inat bidiğimiza rağmen..

Bencil değilsin. Bu senin fikrin ve bence fikrine uygun doğru karar bebek yapmamak. 10 günlük bir bebeğim var ve bunu lohusa duygusallığına rağmen tüm gercekciligimle söylüyorum m

Ben cozumu gecici olarak gezmeyerek buldum

O kadar diyorsunuz? T TheKnack Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sağlıkla büyüsünler, teşekkür ederim

Güldüm ya, çok tatlısınız :) o konuyu ben de okudum ve gerçekse ki bir noktada gerçek olduğuna inanmaya başladım, çok kötü bir durum. Loreth

Zaten anne babanın eksiğini görüp onları yapmamak bilinçli ebeveyn olmaktır. O hatayı görmeyip kendi çocuğuna yapan daha hatalıdır aslında. Yani farkındalık sahibi olan ve olmayan ebeveyn gibi. Bir de ailenizin eksiklerine takılmayın artık. Her aile, çocuğuna bilerek veya bilmeyerek zarar verirmiş.

Çook teşekkür ederim, bu aralar şansa çok ihtiyacım var gerçekten