belki de kız kardeşiniz size karşı gayet normaldir, sizi de seviyordur ama siz onu "beni çekemiyor beni sevmiyor" olarak tanımlıyorsunuzdur. bilmeden ne diyelim şimdi

Her çocuk aynı olmaz ki. Misal ablamla ben. Ablamın beni bir kere kıskandığını bilmem, 24 senelik ömrümde bir fesat bakışını bile yakalamadım aksine çocukken ben kıskanırdım onu babamdan kardeş konusu açıldığında delirirdim. Bence bir kardeşimiz daha olsa fazlasıyla problem çıkarırdım. Bu konularda genelleme yapmak çok doğru değil.

Çocuklukta nasıl yetistirildiyseniz, ebeveynleriniz sizlere nasil davrandiysa, yetiskin hayatinizda da onu devam ettiriyorsunuz. Kendisi bu durumdan rahatsiz olup psikologa gitmedigi sürece duzelecek bir sey degil. Yipraniyorsaniz uzaklaşin.

Biri beni kıskanıyor diyebilmek nasıl bir egodur ya M

Ablam 44 ben 28 yaşındayım. Emin olun hala kıskanıyor

İlkel benlikte en büyük rakibin kardeşindir Kıskanır Ama bilinç bu dürtüyü kontrol eder Kızkardeşin kontrol edemiyor

Kıskançlığı ya anne babanızın sizlere eşit davranmayışından kaynaklanıyor ya da kardeşinizin fıtratından... Normal değil.

Merhaba hanımlar. Değerli fikirleriniz benim için önemli. Beni hic kabul etmeyen Sevmeyen ve beni kıskanan bir kız kardeşim var. Bu normal mi C

Haklısınız, fıtrat denen bir şey var muhakkak. Benim kız kardeşimin ve benim karakterlerimiz hakkında dağlar kadar fark var. Ancak anne babalık burada devreye giriyor. Çocuklarımızı nerede destekleyip, nerede frenlememiz gerektiğini anlayacağız ki fıtrat denen şey değil bilinç çocuğu yönetsin.

Herkesin harcı değil böyle davranmak. Ama size maşallah. Aynı ana baba büyüttüğü halde çok farklı olan insanlarda var. Ben bunun kişilikle de alakası olduğunu düşünüyorum. ATTRAENTE ACTA EST

Ailenizin yaptığı muameleye göre değişir bu durum. Eğer evde en başarılı hayatı olan sizseniz ve kardeşiniz bu aşamaya yaklaşamadıysa ve elbette aileniz sürekli sizi onunla kıyaslıyorsa, aşağılıyorsa sizden hoşlanmamasını garip karşılamam. Kıyaslanmak her yaşta üzücüdür. Olayla hiç ilgisi olmasa bile kıyaslandığımız insanlara karşı samimi hissedemeyiz. Sizde durum tam olarak nasıl? Eğer bunlar olmadıysa kardeşinizin karakteri ile ilgili bir sorundur bu.

Çok normal . push ; E

olayları iki taraftan da dinleme taraftarıyım

Belkide kıskanan taraf kendisidir Kıskançlığının doğruluğunu böyle insanlarında olup olmadığını sorguluyor Kendince normalleştirmeye çalışıyordur durumunu

ne yapıyor mesela?

Var ben biliyorum bir tane. Anlatır durur kardeşlerinin kendisini kıskandığını. Kardeşlerini bilemem ama kendisi onları kıskanıyor yüzde yüz. Mikan

Detay alalım lütfen.

Biz de kıskanabiliriz, ondan yazmıyor bence.

Kıskanır. Benim ablam elinde olsa 1 kaşık suda boğar beni. Kendimi bildim bileli bana zorbalık yaptı. En son kafamda cep telefonu parçaladı. Psikologa sordum. "Senin onun çocukluğunu çaldığını düşünüyor." dedi. Aramızda 14 ay var. Ben doğunca o evin küçüğü olmayı kaybetti. Kardeş olmaya kan bağı yetmiyor. Benim ablamdan başka düşmana ihtiyacım yok.

Kardeşimle beni kıyaslama yaptıklarında, ben hayır o benden daha güzel derdim, kardeşim hayır ablam benden daha güzel derdi hep. Ailemiz böyle öğretti bize. Hala da durum böyle Aileden gelme bir durum bence

2. Çocuk fikrine zaten uzaktım ama bunu okuduktan sonra tamamen bitmiştir.

Neler yapıyor mesela?

Normal değil.

Değil

Ekimde açmışsın aynı konuyu, yine bir iki cümle yazmışsın; "Kız kardeşim beni kıskanıyö"... Ayrıntı yok, konu yok. Olay nedir, ne yapar, zarar mı veriyor vs nedir yani?

normal, M

Doğuştan getirdiğimiz bir takım karakter özelliklerimiz de olsa bence burada büyük sorumluluk ebevenlerde. Çocuklarımın arası 22 ay. Ne küçüğe sen küçüksün sus dedim, ne büyüğe sen büyüksün idare et dedim. İkisi de çocuk çünkü. Eşit davranmak için kendimi paralamıyorum, kimin neye ihtiyacı varsa onu karşılamaya çalışıyorum. Oğlumu, kızımın doğumuna 3-4 ay varken kreşe başlattım. Kardeşi ile evden ayrılmasını bağdaştırsın istemedim. Kardeşi doğduğunda sevsin diye zorlamadım. Nitekim kızım ayaklanana kadar oğlum onu yoksaydı :) İlişkilerini kendileri başlattılar. Kızım Nisan 4, oğlum Haziran'da 6 yaşına girecek. Aralarında gözlemlediğim bir kıskançlık yok. Olayın kısacası, kardeşleri zorlamak yerine, ikisine de hakettikleri gibi birey olarak davranınca işler yolunda gidiyor.

Mental ya da ruhsal bir probleminiz mi var? Düzenli aralıklarla aynı konuyu açıp hiç bir şekilde tepki vermemek normal değil.

Tabi ki değil. Eğer böyle bir durum varsa normalin dışında bir olay yaşıyorsunuz.

Sülalemde var böylesi. Ben hala çözemedim ama sanırım küçüklükten kalma bir travması var. Kıskanan kişiyi halaları vaktinde şişirmiş annesi için. Bir yıl kadar bir süre aileden uzakta kalmış. Anneyle bağı yok. Bir de okuldan da atılınca lise okuyamadı. Kardeşi özel okulda okudu mesela. Kendisini diğer kardeşlerinden akıllı görüyor ki doğruluk payı olabilir aslınd. Aynı erkeği sevmişliği ve kardeşinin kapmışlığı var. Sonra evlendiler. Kardeşinin kocası zengin sayılırdı. Büyüğü yine kıskandı. Bazı olaylar yaşanınca aile kardeşe taraf oldu. Hala kıskanıyor. Dışarıdan bakanlar büyüğün kıskanç olduğunu bilir ama kendileri kabul etmez. Narsist de zaten. Ona kalsa kardeşi kıskanıyor onu kardeş de az şeytan değil yalnız, o da kışkırtıyor bazen.

Kardeşi kıskanır diye yazmıyor belki :)

Muhtemelen öyledir. Hatta kıskanan tarafın kendisi olduğunun farkında bile olmayabilir. Çok gördük burda kardeşim/eltim/görüncem beni kıskanıyor diye konu açıp detayları verince tam tersi olduğunu anladığımız üyeleri.

Kıskanabilir. K

Bir arkadaşım vardı kardeşim beni çok kıskanıyor falan diye geziniyordu. Sonra ben kardeşine bir avm de denk geldim. Oturduk konuştuk, kendisi sohbet ederlen ablasının çok takıntılı olduğunu ve herkesin onu kıskandığını düşündüğünü söyledi. Bu sebepten ötürü ablasıyla görüşmediğini ve asla istemediğini söyledi. O günden beri kimsenin boş yere uzaklaşmadığını anlamış oldum

Anne bile kızını kıskanıyor. Olabilir bence pure hazel

Bende de var bir tane normal sanırım M