Arkadaşlar konu alakasız olacak ama yeni bir konu açmamın uygun olmayacağına karar verdim, o yüzden burdan anlatıyorum. Okula geri dönmeyi düşündüğümü bikaç mesaj önce söylemiştim. Bu konuyu kocama telefonda açtım. O da kararımı destekledi. Daha önce de söylediğim gibi kocam üni yıllarımı da epey sabote etmişti. Bana eğer eve dönersem okul hayatıma karışmayacağını, saygı duyacağını ve bunun bana da iyi geleceğini, mezun olabilmem için beni motive edeceğine dair söz verdi. Gerçi okumamı zaten istiyordu ama bahsettiğim gibi o yıllarımı epey zorlaştırmıştı. Ben de eşim için bunun bir gelişme olduğunu düşünüp çok sevindim. Ve okula gidip gelmenin ders çalışmanın bana psikolojikman iyi geleceğini bildiğim için eşimin de attığı bu adımla evliliğimin iyi gideceğini düşündüm eve dönmeye karar verdim. Yarın eşimle buluşup uzun uzun konuşacaktık . Dünden beri çok mutluydum. Bugün ders kaydı için okula gittim danışman hocamla görüşmeye. "Aa persephone sen yaşıyo musun çok değişmişsin zayıflamışsın" falan dedi. Ben de konuyu ders kaydına getirmeye çalıştıkça "ne güzel kızsın" vs dedi. Sonra "ders seçimi bir ay önce bitti ama sana tabii ki insiyatifte bulunurum" flan dedi imalı bir şekilde. Saçıma dokundu da ben onu eli gitmiştir öyle diye düşünüp kötüye yormadım kafamı yana çevirdim. Ve birden yanıma yaklaşıp omzumla boynum arasındaki bölgeye dokundu. Hadi farkınd değil dicem de zaten ben arkaya gittikçe yaklaşıyodu ve orası açıkta bir bölge değildi resmen elini soktu. Ben direk yana fırladım bi an sesimi yükselttim "hocam siz beni dinliyo musunuz" dedim. Aslında daha fazla tepki göstermek istedim ama kocamı biliyorsunuz olayı pek duyurmak istemedim. Ama içim içimi yedi çok sinirlendim. Ve bu benim danışman hocam. Kocamın muşta olayını çoğunuz biliyorsunuz, bunu duysa olacakları düşününc bile tüylerim ürperiyor. Ama bir tacize sessiz kalmayı veya bu adamın hiçbişey olmamış gibi dersine girmeyi istemiyorum. Kim bilir kaç öğrenciye zor durumundan güç alarak böyle yaklaşıyorlar. Yarın kocamla buluşucaz ve okul hakkında konuşcaz, zaten okula da sık sık beni almak bahanesiyle geleceği aşikar. Ama 4 yıl okuduğum okuldan da mezun olmak istiyorum. İyi de bir okulda okuyorum açıkçası. Siz olsanız ne yapardınız? persephone zamanı tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için

Evlilik danışmanına gitmemizi öneririm. Çalışmıyorsanız yemek kursu yada her hangi bir hobi kursuna gidin belediyenin açtığı ücretsiz yada çok uygun ücretli kurslarda oluyor böylece sosyalleşirsin kendine gelirsin. Ruh sağlığını düzeltmeden asla Bebek yapma çünkü Bebek büyük sorumluluk

Yani hala çocukça davranıyorsunuz. Sizin şu düşündüğünüzü çocuk bilee düşünmez zaten. Bir de bakıyorum hataları kendinizde görmeye başlamışsınız. Tamam kendini analiz etmek iyidir ama sizin kocanız değişik. Hala neler diyor neler düşünüyorsunuz

canım benim evliliğimde aynı senin gibi eşim boşanma davası açacak bend eboşanmak istemiyorum. çocuk konusunu bende sordum senin gibi eğer evliliğin mutluysa çocuk evliliğine daha mutluluk neşe katar eğer evliliğin sorunluysa sorunu daha da çok artırır dediler bilmiyorum ne derece doğru yaşamadan öğrenilmeyecek bir durum sanırım

Canım hamilelikle birlikte kadın vücudunda ve ruhunda önemli değişiklikler olur. Sadece karnın şişmiyor yani. Zaten eşini kıskanıyorsun böyle bir durumda eşinle aranız daha da bozulabilir. İlişki oturmadan çocuk yapılmamalı. Umarım ciddiye alırsın önerilerimizi.

bence önce ruhunu iyileştir sonra çocuğu düşün. evet çocuk olunca insan iyi yönde değişebiliyor ama şu da var hamilelik süreci zor bir süreç ve sağlam psikolojideki insanları bile dengesizleştirebiliyor. hormonlar tavan yapıyor ve normalde önemsemeyeceğin bir çok şeyden olay çıkarabiliyorsun. o yüzden önce psikolojini düzeltip sonra bebek sahibi olmanı tavsiye ederim

Ama takinti kolay kolay tedavi edilmiyor cnm

Şaka mı yapıyorsunuz? persephone zamanı tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için

Bebek zaten başlı başına bir mutluluktur Önemli olan sizin kendinizden emin olmanız

Bozuk psikoloji ile çocuk büyütme cesareti göstermek sağlıksız ruh hali. Tedavi olun önce. Kocanizdan ve dogmamis cocuktan önce kendinize hayriniz olsun

Ebeveyn olmanın ciddiyetini idrak edememişsiniz bence. Daha kendi hayatınızı doğru dürüst yaşayamazken bir çocuğa Nasıl bakacaksınız, Nasıl meşakkatli bir iştir anne olmak halbuki... Yapmayın, etmeyin

Bugün kocamla avm'ye gittik yemek yedik sinema vs zaman geçirdik çok güzel geçti kocamı tanıyamıyorum bana çok iyi davrandı hep öptü sarıldı beni sevdiğini söyledi falan normalde bu hareketlri pek yapmaz hele dışarda asla yapmaz karizması çizilir diye. Sonra ben dedim "sırf eve dönim die böyle yapıosun" o da dedi ki "persephone düşündüm de hep sana sorunlu takıntılı vs diyorum ama senin sabrın ve azmin olmasa şimdiye kadar yüz kere ayrılırdık sırf senin sevgin ssyesinde bugünlere geldik bana sabrettiğin için çok teşekkür ederim iyi ki senle evlenmişim" dedi o kadar mutluyum ki kocsm tam bir ayıdır ve kırodur asla böyle cümleler kuracsğını düşünmezdim çok şaşırdım söylerken gözleri doldu çok şaşırdım yarın eşyalarımla eve dönüyorum inş artık daha iyi olur her şey

Her tespitine katılıyorum. Aynen öyle.

Çocuğu bu işlere alet etme F Felix_Felicis

Bebek evliliğe atılan bir bomba gibidir bence. Güçlü evlilikleri sağlamlaştırır ama diğerlerini tepetaklak eder. Hele anne zaten psikolojisi bozuksa gebelik boyunca stresli bir hamile olacak, doğan çocuk zaten gazıydı, beziydi derken uykular hayal olacak. Sonra tamamen kayışı kopmuş banyoya girmeye bile fırsat bulamayan bir anne olup, bundan bozuk psikolojinizi düzeltmeyi umuyorsunuz ya ilginç gerçekten. Çocuk gelince aileye sihirli değnek dokunmuyor, bilinçli insanlar ebeveyn olmanın verdiği yükü omuzlayıp birlikte yola devam ediyorlar. sizin anlattığınız evlilikte o bebeğe yazık olur.

Özellikle sizin durumumuza olan evliliklerde çocuk kurtarıcı değil tam aksi durumlar yaratıyor. Kendiniz için kuruntulu eşiniz için sorumsuz demişsiniz ya. Hatta bu durum 1 ay ayrı kalmanıza bile neden olmuş. Mesela ben evlendikten3 yıl sonra bebek yaptım cicim ayı denen dönem anladımki bebek olunca bitiyor. Benki hiç kuruntusu olmayan biriyim. Esimse sorumluluk sahibi çok iyi bir baba olur dedim. Ama hamilelik lohusa lık derken kuruntu abidesi oldum. Çocuğa adaptasyon süreci var erkeklerin. Erkeklerde sadece sorumluluk değil duygusallık olarak ta oluyor. Kadın çocukla daha çok ilgilenmek zorunda. Busefer adam kendini ihmal edilmiş buluyor. Evde surekli bir gaz problemi. Uyku problemi ağlayan bir çocuk. Eş te çalışıyor ise fosur fosur uyuyor ki şimdi düşünüyorum evet olması gereken bu adamın sabah işe dinç gitmesi gerek. Adamda meme mi var nasıl susturacak ama batıyor insana zamanla. Gecenin2 si 3 ü hastaneye gidilir. Gün sonu çocuğun sadece dış çıkardığı öğrenilir. İçiniz rahatlar ama o yorgunluğu iki kişinin de atacak zamanı yok. Adam işe gider kadın yine rutin ev işi çocuğun ara ara gelen ağlaması vs derken. Kadın akşam eşim gelsede yarım saat çocuğa baksa uyusam der. Ama adamın da tek hayali dün geceki tempodan sonra eve gelip uyumak tır. Yani oğlum4 buçuk su an ben eşimi esimde beni o dönem nasıl boşu boşuna kırmış anlıyoruz. Ama o psikoloji ile olmuyor. Kadının aldığı kilosu. Çatlağı sarkığı. Özgüven sorunu yaratıyor. Cinsellik için öyle uzun zamanın yok. Çocuk her an uyanabilir. Süt vermeden dolayı salgılanan hormondan çoğu kadına cinsellik çekici gelmez. Hatta bana ilginç ama ayıp gelirdi. Sanki o vücutun sadece bebek doğuran onu emziren bir misyonu var ben buna hakaret ediyorum. Zamanla geçiyor elbet. Daha birsürü güzel anları ama bir okdar da zor yanları var. Arada hiçbir sorun yokken bir ay ayrı kalabilen bir cift bu sorunları aşabilir mi. Ben sanmıyorum.

hehe ay ne guldum vazgecmeyin canım hayatinizi sorunlarinizi hale yola koyun sonra yapın çocuk persephone zamanı tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için

Daha ortada zorlanacagınız hıc bısey yokken psıkolojınız boyleyse cocuktan sonra nasıl olacak. Buarada boyle bırı var mesela cocuklarıyla basedemıyor Önce sız ıyı olun sonrasına bakarsınız

Ruh sağlığıız düzelmeden çocuk yapmayın. Sırf evliliğiniz düzelsin diyerek bebek sahibi olmak daha büyük problemler getirebilir. Boşanmamak için çocuklarını bahane eden yada erkeği sözde kendine bağlamak için çocukların malzeme yapılmasına karşıyım. O çocuğun ne günahı var? Siz kendinizin evliliğinizin sorumluluğunu sırtlanamamışken bir çocuğun sorumluluğunu gerçekten alabileceğinizi mi düşünüyorsunuz? Hiç sanmıyorum...

bu psikolojiyle bebek çok sağlıklı bir karar değil

psikolojiniz bozuksa o çocuğu nasıl yetiştireceksiniz.? önce bi tedavi olsanız.

Kendi kendini telkin et

1 aydır ayrıyız diyorsunuz hem de çocuk mu düşünüyorsunuz bir evliliğin bitmesi için şiddet, aldatma olması şart değil ki çiftlerin birbirine yıpratması da büyük bir neden. Siz psikolojik sorunlarınıza kökten çare bulmadan çocuk yaparsınız ona da yazık olur çünkü asla çocukla sorunlarınız düzelmez aksine çocuğun sorumluluğu da sizi çok daha ağır depresyona sokabilir öncelikle kendiniz tamamen iyi olmalı eşinizle her şey yolunda olmalı ama zaten sanırım ortada pek evlilik kalmamış sakın öyle bir hataya düşmeyin.

Çocuk yapma.

Önce psikolojinizi düzeltin, eşinizle iletişiminizi güçlendirin, sonra çocuk düşünün. Çocuk hobi olmaktan çok ama ćok uzak bir meşgale. Ben ki psikolojik sorun ömrümde yasamadım ama o hamilelik ve loğusalık sürecinde herşeyi kafama taktım, herşeye ağladım. Çocuğum oldu o bebekken 1 ağlarsa ben iki ağlardım. Çok sağlam psikoloji istiyor çocuk bunu unutmayın. Kötü giden evliliğe tampon olmaz asla, sadece eşiniz insaflı biriyse bir süre alttan alir, bir zaman sonra ciddi patlama yaşar. Buda en başa daha beter bir şekilde dönmek demek.

Teşekkürler arkadaşlar hepinize cevaplarınız için persephone zamanı tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için

yok yaa kafayı sıyaracak gibi oluyorsun ama Yaradan sabrını verdiği için direkten dönüyorsun. belkide bir bahane lazımdı çocuk bahane oldu aldatacak adama bahanemi yok.

Evet hepsini okuyorum o yüzden çocuktan vaz geçtim ve önce psikolojik destek almayı düşünüyorum

Ya keske bebeklerinde secme sansi olsa! Eminim o bebek psikolojisi bozuk bir anneden ve sorumsuz bir babadan olmak istemeyecektir. persephone zamanı tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için

Çocuk diye bahsettiğiniz şey bir canlı, insan... Birşeyleri kurtarmak adına bu dünyaya gelmek gibi bir misyonu yükleyemezsiniz bir bebeğe... İleri de yanında da dersiniz evliliğimi kurtarmak adına yaptım bu çocuğu diye, olur da ileri de ayrılmaya kalksanız zavallı çocuk kendi misyonunu tamamlayamadığını düşünerek yaşar gider... Ben ne sizin açınızdan ne de eşiniz açısından bakamayacağım bu duruma... Bir bebeğin gözünden bakacağım... Evde babasının sürekli mutsuz ettiği bir anne, annesinin sürekli dırdırları yüzünden evden kaçan bir baba... Zannetmeyin ki, çocuktan sonra eşiniz eve bağlanacak, dizinizin dibinden ayrılmayacak.. Erkekler biz kadınlar gibi değiller, bizler anne olduktan sonra bir çok yönümüzü törpüleyebiliyor, değişmemiz gereken yerlerde değişip, kendimizden tavizler verebiliyoruz ancak Çocuk maalesef erkekleri değiştirmiyor, karakterleri aynı kalıyor... Lohusalık kadın, yarı deli kadındır derdi anneannem, gerçekten haklıymış, atarlı giderli bir insan haline dönüşüyorsunuz, yani şu anki bozuk psikolojinizin üstüne 2 kat daha ekleyin... Şu an size katlanamayan eşiniz o zaman mı katlanacak... şimdi yanınızda olmayan eşiniz o zaman da olmayacak... Uykusuzluktan bitap düşmüş, kendi saçınızı taramaya vakit bulamayan, tek başına markette gitmeyi bile özleyeceğiniz o günlerde daha da bunalıp daha zor günler yaşayacaksınız... Misal ben, lohusalık sendromunu biraz zor atlattım, eşim de kendince beni anlamaya çalışsa da dönem dönem çatışmalarımız oluyordu, bir gün sinirlerimi öyle bir zıplattı ki evde avaz avaz bağırttı beni, ve benim hiöç birşeyden anlamaz dediğim 3 aylık bebeğim dudağını öyle bir büzdü öyle bir iç çekti ki, eşimle ikimiz donduk kaldık, ve o masuma böyle bir an yaşattığımız için vicdan azabı çektik... Demek istediğim şu, o minik bedenler herşeyi biliyor anlıyor hissediyor, sizin mutsuzluğunuzla mutlu bi evlat yetişmez o evde...

Ya harika anlatmissin ben 6 yıl uğraşıp kızıma kavustum ama coookk zor mus anne olmak. kızım bir yaşında ama bende gittim yani faka6 esimle cooooookkkk mutluyuz evlat bambaşka. beraber okadar hastane gezdik tup bebek aşılama ameliyat cok uğraştık. şimdi sanki ruyadayim kızım iz çok tatlı ve aile olmak bambaşkA..8 yillik evliyim bu arada. Kin sahibi esin sorumsuzca sakin cocuk yapma. benim esim mükemmel bir baba allah razi olsun ama sorumsuz koca cocuk la çekilmez aman diyim...

bu psikopat kavgacı adamdan ayrılmayıp, bide çocuk yapıp hayatı daha çekilmez hale getirceksin.

Bu psikolojiyle japon baligi bile almayin.

yetıstırılecek cocuga gebe kalmak ıcın dogurmak ıcın ve ıyı bı bırey yetıstırmek ıcın cıddı anlamda sabırlı herseyı yolunda ve en normal sekılde olmak gerekıyor en sabırlı kısıyı bıle zorlayan bı mevzuda daha tam oturmamıs bı mevzuyu bırbırıne karıstırırsanız mundar mıncık olur :) acele etmeyın

Konularını en baştan beri takip ediyorum. ve 'bizim mutsuzluğumuzun somut bir sebebi yok' cümlende şok oldum. Eşin ayrı bir somut sorun senin psikolojin ayrı somut bir sorun. En vahimi de senin bunu fark edecek kadar dahi kendinde olmayışın. Allah sonunu hayretsin, bu kafayla çok debelenirsin sen bu hayatta.

%100 katılıyorum çok doğru bır yorum oyuncak bebek almıcaksınız yazık olmasın cocuga bencede ıyıleşin toparlanın ilk önce. sonanda

Maddi durumunuz iyi değilse devlet hastanesine gidebilirsiniz. Psikiyatrist ilaç başlatır ama ön yargılı olmayın. çift terapisi vs de alabilirsiniz. Doktoronuz terapi için sizi sevk eder zaten...

Cocuk direkt evliligi etkilemiyor. Kadini erkegi bir sarsiyor. İnsan sarsilinca da iliskiler zora giriyor.

Tepkini kendin koyamıyorsun Kocana söylersen de o kantarın topuzunu kaçırır gibi İki ucu şeyli iş Sen bilirsin ama fazla yumuşak olma, çığlığı bi bassaydın bakalım neler oluyo

sağlam evlilikleri bile tehdit edebilir bence bebek. tamamen hazır olmak gerekir ebeveynler olarak. hatta hamile topiğinde de paylaşıcam; hamileliğe bu kadar takılmayın, şimdiden doğum sonrasını planlayın diye. oğlum 2,5 yaşında, ve bu aralar gece uyanma rekorlarını alt üst ediyor, sabaha kadar eşimle nöbetleşe kalkıyoruz, artık sabah olunca ve hala devam edince, "git odana" diye bağırıyoruz, kalkacak dermanımız kalmıyor, zaten 10 dakika sonra alarm çalıyor, bizimki "hadi uyanma vakti" diye yüzü gülüyor :) düşünsene anlaşamadığın biri ile ortaklaşa bir gece bile bakamazsın çocuğa.

evlilik sorumluluğu ağır gelmiş ve siz bir sorumluluk daha ekleyerek ağırlığım azalır mı diyosunuz. mantık hatası. sizin rahatlatacak bir aktiviteye ihtiyacınız var. hobi mi dersiniz, sevdiğiniz iş mi dersiniz artık neyse. önce bi öylece biraz rahatlatın kendinizi, sonra bebeği kendiliğinden isticeksiniz zaten.

Bu halde çocuk yapmak çok riskli bir durum. Düzelme ihtimali var ama bir cocugun hayatının kararması ihtimali de var. Açıkcası cocuk beni düzeltti. Çok zor günlerden geçiyordum. hiç istemeden hamile kaldim. Evliliğim cok yeniydi. Ama hamileliğimi ögrenir ögrenmez bi güç geldi. Resmen hayat döndüm. Ama dediğim gibi bu herkese boyle olcak diye bi şey yok.

hamilelik loğusalık bir kadının yaşayabileceği en sıkıntılı dönemlerdir. bebeğin doğmasıyla beraber, eşler arasındaki ilişki ve evlilik de sınamaya girer. AdAm_OLaCaK_KIZ ın dediği çok çok doğru, sağlam ilişkileri daha da bağlar, riskli olanları bitirir. üstelik çocukla beraber bu kararı vermek oldukça zordur. o kadart yanlış yuoldasın ki.. herkes yazıyor sana her konuda, önce kendinle ilgilen, bırak kocanı evliiliğini, takıntıların, psikolojini düzelt, kendi hayatını yoluna koy ondan sonra bak evliliğine, ona göre kara ver. şimdi bu pskilojinle kocanla barışıp bir de çocuk yapma hevesine girmişsin, daha da kötüye gidiyosun..

Enisteden hic beklenmeyecek hareketler bunlar bence. Insallah hareketlerine ceki düzen verir biraz daha. Bir de siz psikolojik destek almayı ihmal etmeyin, daha sağlam basar ayaklarınız yere.

Ruh sağlığınızın bozuk olduğunu kabul ediyorsunuz, neden çocuğunuzu böyle bir anneye maruz bırakacaksınız? Önce tedavi olun, eşinizle işleri yoluna koyun sonra çocuk düşünün. Yavruyu da aranızda heba etmeyin E

Hamilelikte hormonlar tavan yapıyor. Bence önce ruhsal manada rahatlamalısın cunku hamilelikte yeterince geriliyorsun zaten... smile6081 Gözlüksüz bakıyorum hala

Bu psikolojiyle cocuk yapmak hata olur. Cocuga da yazik olur. Cocuk psikolojinizi duzeltmez. Cok sorumluluk ister cocuk. Tedavi olun. Psikolojiyi cocuk duzeltseydi psikiyatristler ilac yazmaz cocuk yapin derlerdi... gercekten cocuga yazik olur.

Bebek evliliginizi nasıl etkiler onu bilemem ama kendimden örnek vereyim; riskli bir gebelik süreci geciriyorum ve bebekte de gelişim geriligi tespit edildi. Allah nazardan korusun dört dörtlük evliligim var ama her hastane randevumuz göz yaşı ile geçiyor. Ertesi gün oluyor herkesin bebeği sağlıklı olacak değil ya bizim de sinavimiz bu deyip, sağlam doğsa da trafik kazasında da sakat olabilir diye teselli ediyoruz birbirimizi. Tabii ki içimiz kan ağlıyor. İyi gününüzü değil de kötü gününüzü düşünerek bebek yapmayı düşünün.

yaş kaç

kayınvalidenizin lafından sizi istemediği anlamı çıkmaz ki, her şeyin altında bir şeyler arıyorsunuz bence. Kim çocuğunun üzülmesini ister ki. Sürekli sorun yaşıyorsunuz anlaşamıyorsunuz ayrılın barışmayın derdim ben de olsam. Her yapılana anlam yüklemeyin bence.

Hayır ciddiydim çünkü bu durumun ilerde büyüyüp ihalenin başıma kalmasından korkuyordum ama sora kocama söylesem olacakları düşündüm de en iyisi bişey dememek hocanın bida öyle bir girişimde bulunması da bence az bir ihtimal

Bence düzelmek istiyorsan ve eşine sarmamak istiyorsan iş hayatına atıl derim. Yani anlattığın konunun çözümü çocuk değil de iş hayatı.

Can sıkıntımı alır, bana meşguliyet sağlar, durup durup kocama sarmam, eşim eve bağlanır gibi düşüncelerle bebek yapılmamalı. Bebek küçük artılar getirebilir çok pembe bakarsak, mesela tutumsuz bir adam bebeği için harcamalarına dikkat etme gereği duyabilir, ya da ailesinden kopamamıştır ama bebekle birlikte aile olma bilincini edinebilir. Ama bunun dışında her sorunu çözecek bir sihirli değnek olarak görülmemeli çocuk. Bu ciddi sorumluluk isteyen çok önemli bir karar. Bence özellikle psikolojiniz düzelmeden hiç düşünmeyin. Hamilelik, lohusalık başlı başına psikolojinin dibe vurduğu dönemler zaten.

Evliliğinizden önce kendi ruh sağlığınızı düşünün bence. Bu psikolojiyle çocuğa da size de yazık olur.

Oncelikle sorunlarinin oldugunun farkindasin madem neden psikologa gitmiyorsun? Ikincisi esin ne sana ne annene saygi duymuyo. Ve senden daha fazla problemleri var. siddet egilimide masallah ogrendik zaten. Toplasan 5 ay ayni evde yasamadiniz olmuyorsa zorlamamak gerek. Birde uzerine cocuk yapip o cocugun hayatini mahvetmenin ne anlami var? Gayet genc ve mantikli bir annen var ben olsam yaninda duzgun bir insanla yneiden bi hayat kurana kdr calisir kendimle ilgilenirdim. persephone zamanı tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için

Çocuk kötü psikoloji içindeyken yapılmaz... Eşiniz sorumsuz, siz birçok kişisel probleme sahipken çocuk yapmanız çocuğa yazık olur sadece... Kendinizi düzeltmeye bakın bence önce...

Senin eşin senin sokağa çıkmana bile doğru düzgün izin vermiyordu değil mi. Çocukla nasıl çıkacaksın?

Güzel giden bi evlilikte çocuk tadından yenmez. Ama zaten evlilik perişan yıkık dokukse çocukta geldi mi zindan olur insana hem kadına hem erkeğe yazık hemde çocuğa. Öncelikle kendi psikolojik sorunlarinizla ilgilenin toplayin kendinizi ki çocuk sorumluluğunu kaldırabilir. Hamilelik doğum logusalik vs zaten agir durumlar tasiyamayabilirsiniz bu ruh haliyle

Bebek var olan ne varsa daha çok su yüzüne çıkarıyor. Evlilik iyi ve sağlam temelli ise; daha da güzel ve sağlam oluyor. Evlilikte zaten iş yoksa; o evlilik daha çok sarpa sarıyor. Sadece evlilik de değil; gizli kişilikleri de ortaya çıkarıyor çocuk demişti bir arkadaşım. Karı-koca kimliğinin yanında anne baba kimliğiniz oluşuyor çünkü. Çok iyi koca, sevgili sanılan kimseler ilgisiz, sorumsuz baba olabiliyor ya da tam tersi; "sadece eşimken, sevgilimken şımarıklığı, sorunları, bencilliği batmıyordu. Anne olunca bana yaptığı bencilliği, sorumsuzluğu çocuğa da yapmaya başladı. " deyip boşanma davası açtı mesela kuzenim. Demem o ki Sabrın sınırını zorluyor cocuk şayet evlilik veya kişiler problemli ise..

bebek her ikinizin bir parçası... değiştirmedi sağlamlaştırdı, hele gözlerinde babasını görmek bana mutluluk veriyor... benim çok psikolojik sıkıntılarım vardı diyemem ama kafamda kurduğum şeyler artık yok tabi... sana tavsiyem önce psikolojini düzeltmen için profesyonel bir çare araman sonrasında bebek düşünmen... bazen hamilelik bazı saplantılı, sorunlu hanımlara yaramayabiliyor ya da çocuğa zarar verebiliyor... bunların olmayacağına eminsen o zaman çocuk düşünmen... Nil

Cnm eğer takıntılı bir halin varsa aslında bebek yapmalısınız, obsesif düşüncelerin den bence bu yolla kurtulabilirsin

Bebek geldiğinde nasıl olur bilmiyorum henüz şu hamilelik süreci bile sağlam psikoloji gerektiriyor. Sıkıntılı endişe ve kaygı içinde geçen bir 9 ay bile bence sizin durumunuz için uygun gözükmüyor bence bir psikiyatri ye gidin terapi falan sorunlarınızdan kurtulun. Kendini sevmeyen biri nasıl olurda bebeğini sevebilir ona hakettiği ilgiyi ve sabrı gösterebilir öyle değil mi?Umarım herşey düzelir

23 olcam bu sene eşim de 28 olcak

bak elinin altında net var bulunduğun yere yakın hastanelerin veya özel muaynehaneleri araştırabilirsin bütçene göre tercih yap.. onlar seni yönlendirir bir bakmışsın kimseye anlatamadıklarını anlatmışsın.. lütfen sakın kendini iyileştirmeden çocuk yapma.. edit: kuledibinin arka tarafında bir hastane var ya ismi aklıma gelmedi şimdi oranın iyi olduğunu duymuştum arkadaşım gitmişti orda psikolağa..

Sağlam evlilik derken bunların tamamını kastettim, hazır olmak zaten en başta ve benim kafamdaki sağlam evlilik kavramında bebek planlı yapılması gereken birsey maddi manevi hazır olunca de haydi denmeli

Çocuktan az geçtim arkadaşlar

Allah yardımcın hızır yoldaşın olsun canım inşallah sağlıklı bir bebegin olur gamzeugurum

bak simdi tuvaletten yaziyorum. neden? cunku iki cocugum var. o kadar yordularki kendimi buraya kapattim. burda bile kapiyi tıklatip girmeye çalışıyorlar. gozumden deli gibi uyku akiyor. yani senin anlayacagin cocuk öyle kolay degil. disardan gorundugu gibe amaaan ne tatli cocukla bitmiyor. zaten psikolojin bozuk delirirsin

benim mutlu evliliğim çocuk olunca bozuldu adam beni aldattı.

Arkadaşlar az sonra kocamla buluşcaz sizce önceki mesajdaki konu ile ilgili ne yapmalıyım kocama bişey söylemeli

Aslında üniversiteden tam olarak mezun olamamıştım önceki senelerden alttan bir kaç dersim vardı. Belki de okula dönüp onları versem kendimi daha iyi hissederim. Bir ay önce ders seçimini yapmam gerekiyordu ama o sıra kocamla ayrıldığım için gözüm görmemişti. Bugün eski bir sınıf arkadaşımla konuştum okulda insiyatif gösterirler dedi. Belki tekrar okula gidip gelmek iyigelir yıllar sonra biraz olsun sosyalleşirim. Üni yıllarımdan da bişey alamadım her gün kocam okula bıraktı o okuldan aldı. Biri okulda selam verse hemen çapraz sorguya alırdı. Grup çalışmalarına vs katılamamıştım hocalarla bile iletişim kuramadığım için bitiremedim okulu. Sınıfta bir sınıf arkadaşımın yanına oturmam bile bir iki kez ancadır :/

Yazılan yorumları okuyor Musun? persephone zamanı tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için

Konuna çok şaşırdım En son soracağın şey çocuk olmalı bence Somut sebep yok demişsin, en somut delil muşta der çekilirim Mıh gibi aklıma kazınmış hani.. Ha yapacam diyorsan da Allah nasip ederse yapabilirsin tabi Tercih senin Ama şimdibile çöken psikolojini bi toparla önce Çocuk sağlam psikolojileri bile çökertebiliyo Gebeliği, kilosu, doğumu sonra bi de lohusalığı, bebeğe alışma süreci Ağlama krizleri, gaz sancıları, banyosu, giydirmesi, maması, uykusuzluğu vs.

katılıorum. bi söz vardır "çocuk mutlu evliliği daha mutlu, mutsuz evliliği daha mutsuz yapabilir" die çocuk sahibi olmak çok büyük bi sorumluluk ve başlı başına psikolojinizi etkileyebilecek bi durum. halihazırda bozuk olan psikolojiyle ve sorumsuz bir babayla ne kendinize ne de çocuğa yazık etmeyin. eğer çocuk istio ve eşinizle devam ediosanız, tedavi olup psikolojinizi düzeltip çocuk yapmayı düşünün bence, hatta eşiniz de sorumsuzluğuyla ilgili destek alabilir. kolaylıklar dilerim

Çocuk ancak mutlu evlilikleri daha da mutlu hale getirir.. Mutsuz evlilikleri düzeltmek için çocuk yapmak tamamen bencilliktir. Önce kendinizi ve evliliğinizi düzene sokun çocuğu ondan sonra düşünün.. Sorunlu bir ortama getirdiğiniz çocuğun ne kadar sağlıklı olabileceğini düşünün.. Ona kötü birer ebeveyn olarak günahını almak ne kadar doğrudur? marilyn monroe

Bozuk psikolojiyle çocuk yapılmaz bu bir, çocuğun evlilik kurtarma ya da düzeltme gibi bir görevi de yoktur, bebek yer içer s. car bolca ağlar vs, bebek sağlam. evlilikleri daha da güçlendirir sıkıntılı evlilikleri ise bitirir istersen risk al dene

bebek yapma iş bul, sana ait bir hayatın olsun her şeye kocam da kocam gözü ile bakma önce olmasa da olur diyecek kıvama gel bebeği sonra düşün

Keşke boş vaktinizi doldurmak için kendinize bir iş bulsanız. o da olmazsa kurslara gitseniz hobiler edinseniz. yapacak işim gücüm yok o yüzden kocama sardım ne demektir ya?bebek boş vakit geçirme aracı değildir! . push ; gecem1984 ponçiğim

Lütfen evlilik kurtarmak için bebek yapmayın yani... bebeğe yazık... önce sorunlarınızı çözün

Kocam kendini çok normal görüyor bir de inanabiliyor musunuz bana "bak senin yüzünden bu hale geldik ama önemli değil sana hiç kızgın değilim çünkü seni seviyorum sadece hareketlerini düzelt yeter" dedi

Bozuk bir ilişkiye çocuk en çok ayrılmamak için bahane olsun diye yapılır. Çocuğun ilişkiyi düzeltmek gibi ilahi güçleri yok yani.

Böyle bir şey yok. Bunlar kocakarı masalları. Hamilelik ağır bir süreç. Etraftaki arkadaşlarımdan gördüğümü anlatayım size, en normal, en sağlıklı kadın, hamilelikte garip bir psikolojiye giriyor. Daha takıntılı, daha vesveseli, daha endişeli oluyorlar. Çünkü artık başka bir canının sorumluluğu var. Hele bir de hamilelik problemliyse... Riskli gebelik yaşıyor diye evinden başka yerde çay içmeyen kadın biliyorum ben. Hamilelik ve doğum ağır bir süreç? Hiç Postpartum Depresyon diye bir şey duydunuz mu? Lohusa depresyonu. Sandığınız kadar ender olan bir rahatsızlık değil. Üstelik son derece sağlıklı kadınların da girdiği bir ruh hali. Bebeğe hazır olmayan, sorumluluk sahibi olmayan bir erkeği bebekle yola getiremezsiniz. İmkanı yok. Gidin, tedavinizi olun, psikolojinizi düzeltin. Eğer hem eşiniz hem siz hala bebek istiyorsanız, o zaman düşünürsünüz. Aksi halde, bebeğe de sizlere de yazık. Geçmiş olsun.

Evliligin güzelse güzel olur, kötüyse çocuk olsada kötü hatta daha kötü olur. missburc Ben kalender

Yapma o çocuğu, yazık. Önceki

Arkadasim ayni seyi yasayan biri olarak birseyler soylemek istiyorum tabiki herkeste ayni seyler olacak degil ama bende depresif ruh halim ve surekli esime sarmam nedeniyle cocuk istedim ve sonra cok agir lohusalik depresyonu gecirdim bebege baglanamadim esime iyice düştüm sonra tedavi oldum yani sen once tedavi ol sonra bebek dusun istersen minicik bir can in sorumlulugu coook buyuk psikolojik olarak hazir olmazsan cook ciddi sorunlara yol acabiliyor

Çok yanlış düşünüyorsun. Siz aynı evde huzurla yasayamiyorken bebekle nasıl yapacaksınız? Çocuk bir ömür boyu sorumluluk. Sorunlarınızı halledin, ya da ayrılın. Yıkılan yuva bebekle kurtulmaz, sorunlarınıza daha büyüğünu eklemiş olursunuz. Sorumsuz olan bir eş sözkonusu. Bebekte, hamilelikte sevgiden belki daha da çok sorumluluk duygusu olan bir eşe ihtiyacın var. Bir anda sihirli bir sopayla esine bu duygu bahsedilmeyecek. Önce bir birbirinize ayak uydurmayi başarın. indira

Çocuk evliligi düzeltmek icin düşünülmelidir. sakin bu kafayla cocuk düşünmeyin kesinlikle... evliliginiz tam oturmus olmali cocuk icin. Tabi ki cok guzel ama eskisi gibi olamayacak hayatiniz gezmeler tozmalar oturmalar gidilecek ortamlar baştan sona herseyi ona gore ayarlayip yasiyorsunuz. tatil plani bile :) Sakin diyorum bir kardesiniz ablaniz olarak evlilikte oturmayan seyler varsa lutfen bunu kurtarmanin cozmenin yolu olarak cocuk dusunmeyin... persephone zamanı tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için

Arkadaşlar kv'em de eşimle ayrı olduğumuz dönem içinde eşime "istemiyorum artık barışmayın ne bu böyle nereye kadar sürekli sorun" demiş. Görümce ve kp de aynı şekilde. Bunu duydum çok üzülmüştüm benim annemler de kocamı istemezdi ama bunu asla söylemezler hor görmezler. Tuhaf olan kv ve kp şimdi de bizim eve buz dolabı ve tv almışlar . Neden böyle bişi yaptılar anlamadım. Durumları da çok iyi değil. Hem beni istemiolar hem de eşya alıyolar evime. Ben yine kafamda kurdum kurdum "senin başkasıyla mı evlendirmek istiolar" dedim kocama onun da sabrı taştı artık "ya yeter salak salak konuşma evcilik mi bu hadi ondan boşan onla evlen dicekler de eşya alcaklar iyice sıyırdın persephone bunları ufacık çocuk bile düşünmez böyle" dedi eskiden hiç hakaret etmezdi. Ama açıkça beni istemediklerini söylemişler sizce niye böyle bişi yaptılar ne anlamalıyım bundan?

Sizin kocanız böyle bir durumda katik olur bence. Söylemeyin bunu, gerekirse annenize danışın o kocanızı da tanıyor. Birdahaki sefere o hocayla muhattap oldugunuzda ses kaydınızı vs'yi hazırda tutarsınız deliliniz de olur. Okulunuzu bitirmeye bakın bence.

Madem psikolojik sorunlariniz var, once bunlarin tedavisine yogunlasin bence.. Cunku bozuk psikolojinin uzerine, bir de hamileligi lohusaligi ekleyince, Allah korusun, daha kotu olabilir her sey.. Bazi psikolojisi normal kadinlar bile kaldirmakta zorlaniyor bazen o psikolojiyi.. Evliligine gelince, her sey dayak icki kumar degildir.. Ayrılık noktalarina gelindiyse, once bazi seyler oturtulmali, cocuk sonra dusunulmeli bence.

Yazık olur yavrucağa. Siz mutlu değilsiniz, eşiniz de değil. Birlikte zaten mutlu değilsiniz. Ufacık bebek size ne yapabilir ki? O minik bir insan ve 2 kişinin mutlu olmadığı yerde 3. insan asla mutlu olamaz. Afedersiniz eşşek kadar adamı idare edemezken dilini bilmediğiniz, kaprisli, bencil, kafasına buyruk, aç, uykusuz, keyifsiz bir bebeği nasıl idare edeceksiniz? Oyuncakçıdan bebek almaya benzemez o işler. Hayatı başlamadan biter o bebeğin. Birlikteyken eşinizi, ayrıyken kendinizi suçluyorsunuz. Ayrılmak kendini suçlayıp kahretmekten daha zor değil inanın. 3nity

Arkadaşlar hepinize cevaplarınız için teşekkür ederim. Genel olarak çoğu kişi psikolojik yardım almamı söylemiş ama psikolojik yardım hakkında hiçbir bilgim yok. Ben açıkçası çok dert anlatamıyorum, burda yazdığım şeyler güncel olaylar ama içimi en çok acıtan düşüncelerimi, umutsuzluklarımı falan anlatamıyorum bu beni rahatlatmıyor çok daha kötü hale getiriyor. Bilen arkadaşlar psikolojik yardım hakkında bilgi verebilir mi nasıl olduğuna dair. Gezegen X

Böyle bir psikolojiyle çocuk mu yapılır? Kendinize başka uğraşlar bulun, çalışın. Ama çocuk yapmayın.

kendini o çocugun yerine koy başka ne diyeyim

Çocuktan vaz geçtim zaten F Felix_Felicis

Ben olsam söylerdim çünkü yarın öbürgün başka bişey çıkarsa bu sefer siz suçlu kalırsınız durumu anlatın bu durumda belki okula gitmenizi istemeyebilir sizde o hocanın odasına bir daha tek gitmeyeceğinizi falan söyleyip ikna edebilirsiniz ki zaten gitmezsinizde