Alışma evresi yeni evliler günü bugün,

1 senelik evli 5 aylik da hamileyim. Eşimle bu zamana kadar hic büyük kavgamiz olmadi ama küçük şeyleri de okadar büyüttüğümüz oldu ki. Bazen okadar büyüyordu neden tartıştığımızi unutur oluyorduk. Başlıktan da yazdığım gibi Allah baska dert vermesin ama bunun da bir çözümünü bulabilsek. O anda sinirle inatla yaklasmiyoruz birbirimize ama ben bu zamana kadar da hiç yaklasmamisimdir sonunda pes edip gelen taraf o oluyor. Az önceki yine ayni böyle bir mevzumuzu anlatayim. Kendisinin ayağında tirnak batmasi oldu uzaniyordu kanepede. Ben de laptopla ayakucuna oturdum. Kiyafet beğenmiştim ama hangisini alacağıma beraber karar verelim dedim tam ekrani eşime cevirecekken tirnagina geldi. Ay özür dilerim kusura bakma falan dedim. Sesini yükselterek dikkat et biraz ya dedi. Tamam kusura bakma farketmedim dedim. Biliyorsun ayağımın böyle olduğunu falan dedi. Biliyoruz da bilerek yapmadik heralde dedim. Oyle bir soyluyorsun ki sanki sabahtan beri ayağına carpiyorum dedim. He yani devamı gelecek dedi. Bende kalktim karsi koltuğa geçtim yüzüm düştü. Yarimsaat sonra yanima gel dedi. Gelmiyorum rahat rahat uzan iste dedim. Geçmişini dedi gerisini getirmedi. Düzgün konus dedim. Yanima gelmiyorsan git diğer odaya yanima oturmayanin karsimda isi olmasin dedi. Sen git cok istiyorsan dedim sustu 1 saat yatti sonra kalkti gitti orada yatiyor ben de salondayim. Bu ne şimdi ya M

Keyfi tartışmalar yapmayın ya... Minoş minoş sevin birbirinizi

Üf iyi ki tırnağı batmış he bu sorunu küçümsemiyorum ama siz de hamilesiniz sonuçta hamile hamile boş yere sizi üzmüş ki bilerek de çarpmadınız. Çok sinir oldum şu an size yardımcı olamayacağım I

Küçük şeyler bunlar yarına sorunsuz uyanın.. kendinehas Kadrolu