Tüm bunlar anksiyete belirtisi. Sevdiklerine birsey olacak korkusuyla senaryolar yazıp bu korkularla yasamak yaşam kalitesini cok düşürür. Psikiyatristen destek almalisiniz.

Tedbir bizden olmalı ama blli yere kadar olabilir kader denilen birseyden kacış yoktur korkarak yasarsaniz hayattan hicbir keyif alamazsınız... M

Gecen hafta araba carpti dilim kopsun eylulcmre

resmen beni anlatmışsınız...

Aynenn bnde tam böyleym hep bi tedrginlik icinde. Umarim zamnla azalir benmde

Annelik böyle bir şey zaten. Fazlasıyla artıp, sizi durduk yere hüzünlere gark edecek, kafanızda kurdurup kurdurup sürekli huzursuzluğa sebep olacak, çocuğu sıkacak kadar ensesine yapışık hale sokacak derecede ilerlemediği müddetçe, yavaş yavaş aşıp her duruma alışacaksınız. Pencere-kapı kontrolleri bitecek bu kez okul önlerinde çocuk beklemeler başlayacak filan :) Alışana kadar, kavrayana kadar bu süreçler hep yaşanacak. Ben kendimde yaşadığım şeyleri anlatayım, kendinize pay biçin: Oğlum doğduğunda, pusetsiz hiçbir yere taşıyamıyordum, arabaya puseti yerleştirmekten bahsetmiyorum, bebek kucağımda merdiven inip çıkamıyordum "Ya düşersem, bebek elimden fırlarsa, merdivene kafası gelir kırılırsa, ölürse" diye; aylarca çocuğu, dışarıda, pusetinden başka hiçbir şekilde taşımadım-taşıtmadım. Hala daha tik halindedir, tüm pencere, dış kapı ve oda kapılarının kilitli olduğundan emin olmadan-kontrol etmeden uykuya dalamam "Ya çocuk benden önce uyanırsa, ya mutfağa girer bir şey alırsa, bir yere tırmanır düşerse vb." diye. (Oğlum 2 ay sonra 3 yaşını dolduracak) Kesinlikle babama ve eşime tek başlarına emanet edemiyordum, erkekler biz kadınlar kadar tetikte ve farkında değil, iyi bakamazlar diye. Anneme bırakırken bile 34543349 kere tembihliyor, yarım saate bir arıyor, çocuğun durumunu soruyordum. Çocuğum 11 aylıkken, eşimle baş başa, doktorumun tavsiyesi üzerine bir tatil planı yaptık. , 7 gece 8 günlük tatilimizin 4. günü dolmadan ve ödemeyi 8 günlük yapmamıza rağmen, tatili yarıda bırakıp "Ben çocuğumu özledim, bensiz ne yapıyordur" diye geri döndüm. Yine gün içinde zilyon kere annemi arayıp, yemeğini uykusunu, kaç kere sçtığını filan soruyordum, whtsppten 2-3 saatte bir fotoğraf/video istiyordum. Oğlumla birlikte, maaile araba yolculuğuna çıktığımızda, 90 ile gidilecek yolu 80-70 ile götürüyordum, eşim araç sollarken mecburen hızlanmak zorunda kaldığında bile, elimi ayağımı dişimi sıkmaktan bir hal oluyordum. Daha hiçbir toplu taşıma-otobüs vb. tecrübem olmadı çocukla, otobüs ani fren yapar da çocuk elimden, kucağımdan, yanımdan fırlarsa diye kesinlikle oğlumu otobüs yolculuğuna çıkaramıyorum, hususi araba ile anca işte. Kaldırımda yanımda yürürken, kesinlikle iç taraftan yürütüyorum, araçların geçtiği tarafta asla bulundurmamaya dikkat ediyorum, sağ kaldırımda isek çocuk sağımda, sol kaldırımda isek çocuk solumda olmak zorundadır yani, araba ile arasında mutlaka ben olmalıyımdır. Çocuk kesinlikle arkamdan yürüyemez, mutlaka gözümün önünde olmalıdır, göz hapsimde olmalı ve takip edebileceğim mesafede kalmalıdır. Daha sayabilirim :)) Bu halimin artmaması için mümkün olduğunca annemle paslaşarak götürüyorum, çünkü bu tedirgin enerji çocuğa geçerse, onun özgüveninden çalarım, farkındayım. İlk yürümeye başladığı zaman, kendimi tutmak için resmen sırtımdan ter iniyordu "Her düşünce koşma Gangsta, kötülük ediyorsun" diye, bir koştum, iki koştum, üçüncüye koşmadım. Şimdi sokakta biraz önümden koşsa düşse, dizi parçalanıp kanasa, yaldır yaldır yavrusunu şahin kapmış Fatma Girik gibi koşmuyorum misal. Alışıyorsunuz git gide. Çok sıkmayın kendinizi, bunun çocuğunuza da zarar olacağını düşünüp rahatlamaya çalışın, önlemini alın, gerisini bırakın.

Bende oyle oldugunu düşünüyorum ama ben kizima duseceksin yaklasma etme derken kv ve gormcem ocu gibi bakiyo yani benim kadar cevremde okadar kontrol eden birinin olmadgni dusunuyolar bendemi sorun var acaba diyorum kendimi korkutuyorum bu sefer

Allah korusun. Bnde bu dusuncelerimden kurtulmak istiyorum M

Benim icin normal ve rahatsiz edicide degil. Ha esim bana yapmaz orasi ayri.

Bende oyleyimdir yigenime karsi cocuklara karsi. Belki inanmayacaksinz eşime karşi... Mutfakta biseyler yaparken surekli karisip " onu oyle yapma dokulur, onu oraya koyma düser, ona o kadar yag koyulmaz, neden o tavayi aldin " vs vs vs. Bana normal geldi.

Sakınan göze çöp batar bilin istedim . push ;

Aynen bendede oyle daha once bu denli kimse icin aklima kotu bisey gelmezdi babam grip olsa onceden mesela normal karsilardim smdi cocugumu gec aile buyuklerime bile sanirsin grip deglde kotu bisey oldu muamelesi yapiyorum M

Gecmiste 1 sene oncesinde esim beyin kanamali trafik kazasi gecrdi cok korkmustum. Sonra haberlerde izledgm kazalar. Cocuk olumleri kacirilmalar falan boyle yani

Bende oyle yapmayi düşünüyorum umarim faydasi olur

beraberce yorumlari okuyabiliriz :))) D

Evet o yüzden olabilir. Büyük ihtimalle Anksiyete başlangıcı olabilir. Bir uzmandan yardım almanızı öneririm. Çünkü bu tür şeyler katlanarak çoğalıyor. Menengic

Peki geçmişte yaşadığınız bir olayla ilgisi olabilir mi? Yoksa durduk yere mi kuruyorsunuz bunları? M

Genel anlamda çok rahat bir insan olmama rağmen çocuğum olduğunda resmen kontrol manyağı olmuştum. Aynı sizin gibi kimseye bırakamıyordum, dedesi parka götürse yüz kere arıyordum, gelene kadar kafamadan milyon tane berbat senaryo geçiyordu ama frenledim kendimi. Cam pencere konusunda hala hassasım gerçi ama olması gereken bu diye düşünüyorum. Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

Inanin cok kotu bisey. Bilerek aklima getirmiyorum nasil basa cikarim düşüncelerimle bilmiyorum hep bu tedirginlikle yasamak cok kotu bisey M

Umarim normalizdir :)

Dua okusanız bol bol. Allah yardımcınız olsun. Zor olır sizin için böyle M

valla normal değil.. hatta aşırı itici ve o kişiden soğutucu bi durum... Biri bana sürekli onu öyle yap bunu şöyle et dese ciddi kızarım... Ki bazen eşim mudahale eder bırakırım herşeyi bundan sonra sen yemek yapacaksın ben yiycem derim... Geçen adam çorabını şöyle giy öyle olmaz dedi kilotlu çorapla boğacaktım işe geç kalmasak

Gitmeyi dusunuyorum bende umarim faydasi olurda kurtulurum M

Ayni durumdayim esim cok kiziyo ben babasiyim senin kadar dikkat ederim diyo ama bazen gozlemliyorum telefona bakarken cocugu farketmeyecek diye basbasa birakmak istemiyorum

Bir şeyi 40 kere tekrarlarsan olmayacağı varsa da olur Allah korusun. Böyle şeyler düşünerek neden hayatı kendinize zindan ediyorsunuz?

Yeterli önlemi alın gerisi Allah'a tevekkül... Olacağı varsa fanusa da koysanız olur zaten... Annelerde olur bu tür endişeler ama günlük hayatınızı artık olumsuz etkiliyorsa sürekli endişeliyseniz vs hastalık boyutunda demektir... haberlerden gazetelerden uzak durun... bir de bi uzmana derdinizi anlatın... anksiyete bozukluğu başlangıcı tanısı alırsınız büyük ihtimalle... maydanozsuyu My little sunshine🌞 Anneler

Tedbir almaya calisiyorum ama dediginiz gibi hersey anlik bazen sandelye tepesinde balkonda buluyorum kizimi o an basinda kim varsa en buyuk dusmanim gibi görüyorum halbuki kimse istemez bisey olmasini

Bütün annelerde var bu kaygılar merak etmeyin Bebeginiz büyüdükçe azalacak

Bende de var bunların hepsi... Çocuğumu Kimseye emanet edemiyorum, okula servisle gidiyor bin şey kuruyorum kafamda, yüzme kursuna gönderiyorum beş dakika geç getirseler çıldırıyorum, eşime bile emanet ederken kırk kere tembihliyorum. Ve çok abarttığımı biliyorum

Bende oyleyim olmadik senaryolar geliyo aklima simdide eşime taktim ona bisey olursa ne yapcam diye. Bu bende 9 yasindan beri var bide nefes dinleme huyum var. Hamile degilim cocuvumda yok daha olmadan onu dusunyyorum bi hastaligi olursa diye M

Bunlaar annelikten kaynakli şeyler değilmi zaten?

Bir an konuyu ben açtım sandım. Su pencere balkon konusunda bende hassasim.4 kat ve bu sicaklar da bile açmıyorum. Surekli aklima ogluma biesey olucak korkusu geliyor. Esime birakip banyoya giriyorum mesela, sesini duymuyayim direk esime sesleniyorum yaninda mi diye. Kimseye birakamiyorumda ya dikkat etmezler bisi olursa diye. Of annelik boyle bisey istw

Merhabalar. Benim cok fazla kaygilarim var. Ozellikle cocugum olduktan sonra basladi. Babam ve anneme bisey olacak diye hastalik acisindan cok korkuyorum. Kardesim araba kullanirken yolda basina bisey gelir diye endişeleniyorum. Cocugum 3bucuk yasinda evde kapi baca pencere ne varsa kilitliyorum biz uyurken kapidan cikar balkona cikar duser yada camdan bakar acar duser allah korusun pencere kiliti taktirdik. Yada birine misafrlige gidince kizim oynarken cam balkon acikmi degilmi kontrol ederim yonelmesin diye. Yada balkonda otursun oynasin diye cocugumu dedesi babane hala babasi dahil guvenip emanet edemiyorum bakmazlar cocuga cocuk duseblr diye. Babam cocugu alip evin yakinindaki parka goturuyo donene kadar kafayi yiyorm dusunceyle ya biriyle lafa dalarsa cocuk kaybolursa diye. Bunlar genel korkularim surekli bende olan kafamda kurdugum seyler yuregim sizliyor ya bigun gercek olursa diye bunu yasayan varmi bu hastalikmi hastaliksa tedavisi nasil bu dusuncelerimden kurtulmak istiyorum cok kotu bisey smdiden tesekkur ederim

Yani tabiki haklisiniz bu kaygilari yasamakta annenin 2degil 4gözü olmali. Iyi yapiyosunuz ama cocuk buyuyuncede bunlari yapmayin lutfen o zaman yapabilirsin diye tesfik edin ki kendine guveni gelsin eger boyle devam ederseniz cocuk kendini hep pasif görür kendine güvenemez vs. Insallah buyuyene kadar gecer bu kaygilariniz :) Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

Tovbe et esime ben beddua ettim sonra cok gecmedi trafik kazasi yapti cok korkunc bisey agzimizdan cikanlara dikkat etmemiz lazim Yokuspokus

Aynen bnmde tutunca bidaha dikkat ettim M

Hasta değilsiniz sadece annesiniz :)

Insallah tek dilegim onu korkutmamak ve tedrginligimin azalmasi :) M

Ben anne değilim ama tam olarak böyleyim. Yatmadan 50 kere kapı cam kontrol ederim. Kedimi 20 dk görmesem birşey oldu zannederim. Polis eşiyim sürekli kafamda eşimden yana felaket senaryoları geçiyor. Bazen yolda takip ediliyormuşum hissi falan geliyor. Sorun sizde değil bende sanırım. Konuyu bana devredin ve uzaklaşın buradan

Evet bende esimin ve kizimin bazen nefesini dinlerim cok kotu bi durum ya . push ; M mel_dem