Markette olsa çalış bence, evden uzaklaş biraz, bir şeylerle uğraşırsan bu düşünceleden uzaklaşamazsin hatta düşünmeye vaktin olmaz. Azla yetin, durumunu kabullen. Hayat hep aynı devam etmiyor. Ben de zorlu bir dönem geçirdim ama hayatımdaki tüm boş zamanları doldurdum. Sürekli çalıştım. Fazla mesailere kaldım, kendi istegimle. Hatta ekstra boş zamanlarımda kurslara gittim. Hatta gitmek istediğim bir kursun tarihini kaçırınca çok üzülmüştüm o dönem, bende başka bir kursa gittim. Bedenen çok yoruluyordum ama zihnen düşünmeye vaktim kalmıyordu.

Mune lütfen kapatır mısın? herkese teşekkürler

Evde oturmak hiçbir şey yapmamak bol zaman bunları daha da düşünmenize sebep oluyor. Ailenizi ikna edip bir işe girseniz en azından kendi paranızı kazanmanın bir özgüveni olacak. Kendi alanınızda iş bulamasanız da hobi gibi düşünün en azından bu düşüncelerden uzaklaşırsınız. Ve sizi çok iyi anlıyorum her yönüyle yaşımız da hayatımız da çok yakın iş aşk sevilmeyen bölüm. Benim durumumda sınavım olduğu için çalışmıyorum ama kısa dönem çalıştığım dönemde iyi gelmişti o yüzden size de faydası olacağını düşünüyorum.

bu bir kisir döngü maalesef.. dusundukce duruyorsnz.. durdukca dusunuyorsnz.. o yuzden bnce de siperlik maske takin markette bile olsa calisin. siz hayati birakirsanz hayat dunden birakmya hevesli.. bir de spor yapmya calisin evde de olsa. hareket etmk saglikli dusnmnze yardmci olacaktr.. icnde oldgnz hissi cok iyi biliyorum ama dedgm gbi bu karabasan gibi.. uyudukça icine aliyor.. kndinizi zorlayip uyanmya calsn lutfen . push ; J

Fiziksel olarak ve psikolojk olarak kendimi toplayarak. En kötü noktada 48 kiloya düsmüstüm cünkü yemek yemeyi birakmistim. Üstüne panik ataklar, halsizlik, bas gösteren agrisi bol olan kronik bir hastalik. Diger tarafta kendimi psikolojik olarak kendimi dövekte üstün oldugum siyah kusagimi bir yere birakarak. Öncelikle durumu oldugu gibi kabul etmek lazim. Bu o kadar da basit degil. Üniversitede bir sürü zaman kaybetmistim mesela. Sizin mesela kendinizi baskalarla kiyaslamanizin hicbir faydasi yok. Ha örnek alin desem, onun da faydasi yok cünkü söz konusu sizin hayatiniz. Ne istiyorsunuz? Buna ulasmak icin ne yapmaniz gerekir? Bunlari düsünün. Evdekilerle kavga etmeyi birakin. Bosuna enerji tüketiyorsunuz. Sansini kendin yarat demeyecegim. Realist olmaya baslaman lazim. Hemde hemen. sevgili konusu da önemli ama kendi hayatinizi sizi mutlu eden bir sekile getirmedikce arka planda olmali. Mutsuz bir hayatta genelde saglikli iliskiler dogmuyor.

Yazmak kadar kolay olsaydı bu konuyu şu an açıyor olmazdım sanırım

zaten ulkede mezun oldugu bolumde calisan cok az insan var. her ilana basvurun, her firsati degerlendirin. bir işe girince bunlari dusunmeye fırsatınız kalmayacak. bir yerde on muhasebeye baslayin ya da asistanliga ya da hastanelere is arayan herhere basvuru yapin

Hocalarınızla konuşup referans isteseniz? Onların çevreleri vardır belki?

Bu halinin tek nedeni prozacın yan etkisi... İntihara mehil... Bilinçsizce kullandıysan doktora git...

Herkes ve her şey cidden benden daha değerli geliyor. Herkesin bir amacı var hedefi var başarıları var. Küçük bir çocuk bile hayal kurabiliyor ben yapamıyorum. Herkes benden değerli gibi geliyor. Nefes alan bir organizma gibiyim sadece Lacrymose Guru Anneler

Dışarıda çalışmanı şu dönemde onaylamıyorlarsa Evden çalışabileceğin bi iş bulmaya çalışabilirsin.. Yeteneğin olduğu hobi olarak yaptığınIz şeyleri ileriye götürüp satış yapabilirsiniz .. Pes etmek için yaşınız çok erken bi yerden başlamadan hayatınızın değişeceğini düşünmüyorum ben evde oturarak ne iş nede yeni bi çevre edinebilirsiniz B

Bu düşünceler sağlıklı mı sence peki? Mesela ben sana bu şikayetlerle gelsem bana tavsiyen ne olurdu?

nasıl başardınız 8993

Mimarlık bana hep çok havalı gelmiştir halbuki Pamukannesi83

Çok güzel yorum

Siz de gidin yurtdisina?

Bence ilk olarak bir uzmana danışın. İlaclar ise yaramıyorsa terapi alın. İnsanların yansıttığı hayatı boş verin. Herkes mi muhteşem olur sosyal medyada? Öyle maalesef. Sosyal medya bana da iyi gelmiyordu mesela kapattım. Bölümünüzü sevmiyormussunuz bence yeniden üniversite okuyabilirsiniz. Yaşım geçti demeyin. Hukuk okuyorum ben ve sinifimin yarisi 40 yaş üstü. Zamanı yok böyle şeylerin. Kendinizi başkalarıyla karsilastirmayin. Bu insanın enerjisini tüketen bir şey. Ve olumlu düşünmeye çalışın. Olumsuzluk başka bir olumsuzluğu doğuruyor

Mümkünse bir psikoloğa ya da psikiyatriste gidin. Sorununuzun ne olduğunu çözün. Ondan sonra neolursa olsun açıktan da olsa okuyun. Sevdiğiniz, iş imkanı bol olan bir bölüm okuyun. Yaşınız 24, hiçbirşeye geç kalmış sayılmazsınız.

Evet Almanya'da ekonomi daha iyi tabiki sekiz kat daha iyi değil ama evet çalışan arkadaşlarımın rahatça geçinebiliyor. Ama her şey ekonomi değil ki. Ben mesela Macaristanın küçük bir şehrinde bir yıl kaldığımda ekonomisi kötü olmasına rağmen Almanya'dan daha iyi hissetim, Türkiye'de de iyi hissediyorum. Her yerde olabilir. Çünkü bir yeri o yer yapan en önemli şey kişilerdir. Tabi ki ekonomi de önemli ama tek kriter değil ve yaşayan biri olarak diyorum. Bence senin sorunun arkadaşlarının yanında olmaması. Bi çekirdek alıp arkadaşlarla sahil kenarına gitmek çok pahalı değil. Sürekli güler eğlenirsiniz bir grup arkadaş. Bence sosyal yönüne odaklanmalısın erkek arkadaş içinde iyi olur. Madem ama şuan bunu yapamıyorsan, işinde iyi ol Excel öğren, İngilizceni mükemmeleştir Almaca öğren. Spor yap. Sonra da iş başvurusu ve sosyallil derim. İyi olur her şey ilerde Ailen destek veriyorsa yeni bölümde olabilir, yüksek lisans yaparken çalışmak, hem üniversitenin ücretsiz kursları olur vs. Hayat yeni başlıyor bi şekilde de geçecek mutlu geçsin daha iyi

Nasıl başarabilirim ki bunu? Sevgi yok maddiyat yok maneviyat yok kendi annem babam bile bıkmıştır bence benim bu halimden ben nasıl kendimi sevebilirim ki M Minnnacik

Mesleğiniz nedir, iş alabilmenin bir yolu vardır onu deneseniz diğerleri de arkasından gelecek bence. Bazen her şey ters gider, düzelecektir umudunuzu kaybetmeyin biseyler yapın

Yapabilirsin. Herşey maddiyat değil. Maneviyatı kendin yakala. Aşağıda linkini attığım psikoloğun videoları, bakış açını düzeltecek ve seni iyileştirecektir. Not alarak izlemeni, aldığın notları her sabah okuyarak güne başlamanı tavsiye ederim. Beyhan Budak Klinik Psikolog Beyhan Budak videolarıyla karşınızda. Bu kanalda mümkün olduğunca sık bir şekilde hayata, ilişkilere ve psikolojiye dair videolar paylaşılır. ... www.youtube.com

Bu ülkedeki gençlerin ortak kaderini yasiyosun ne yazık ki. 8993

Hiç kendimi kandıramadığım için mutsuzum ya zaten. Önceden yükünü tutan tutmuş tabi kalburüstü olurlar. Şimdiki yeni gelen nesile ne sunuyor bu ülke söyler misiniz? Gelecek kaygısı mutsuzluk benim neslimde var hanımefendi onların içinde yaşıyorum ben. Yorumlarınız için teşekkür ederim umarım sizi yanıltırım

Ne mezunusun?

Neden bu kadar tribe girdiğini anlamadım. Bölümü sevmiyorsan da sevmiyorsun bitmiş gitmiş zaten mezun olmuşsun. Ben de hiç sevmeden ite kaka okudum, girdim bi işe çalışıyorum. Çok da alakalı bir iş değil. Siz de başka alanlara başvuru yaparsınız olur biter. Neden buna takılı kalıp kendinizi üzüyorsunuz? arkadaşlarını kıskanma kendini onlarla kıyaslama. Senin istemediğin o sıkıcı hayatı heves edenler de var. Burada görüyoruz annesi babası çocuğunu bir satmadığı kalıyor.. para da bi iş bulmaya bakar, ortam da.. çok basit şeyler için kendini üzüyorsun. ayrıca pandemi dolayısıyla çoğu kişi evde ve depresyonda. Tek sen değilsin. Benim param da var, gezecek eşim de var ama virüsten dolayı tatile gidemiyorum, gezemiyorum. Ne farkımız kalıyor?

Söyle diyim: Ben hastanelik oldum. Hastane o kadar berbat ti ki. Faydadan cok zarar görecegimi anladim ve kendimi taburcu ettirdim. Üniveriste kayitimi dondurmustum zaten hastanede uzun kalacagim planlanmisti. Bende bavulumu toplayip Türkiyeye gittim. Söyle bir gercek var. Bitmis durumda olan bir insan hemen bir gün icerisinde kendisini toplamasini kimse bekleyemez. Ilk önce tekrar yemege icmeye basladim. Kendime daha iyi davrandim. Sevdigim müzikleri dinledim, kitap aldim okudum. Güneste oturdum. Inanirmisiniz bir süre dünyadan öyle kopmustum ki yazin ortasinda kis kazaga giydigimi fark etmeden okula gitmistim neyise. Gücünüz henüz yoksa yavas adimlarla hayatinizi kurmaniz lazim yoksa enerjiniz cabuk tükenir basa sararsiniz. Üniveriste programimi yeniden kurdum o sirada. Almanyaya döndükten sonra girdigim hicbir sinavdan kalmadim. Not ortalamami da yükselttim. Cünkü artik bir planim vardi ve az cok sinav korkumu yenmistim. Enerji vampir insanlarli cikartin hayatinizdan. Benim o kadar cok sahte sözde arkadasim vardi ki. su anda kalan iki tane. Ama kafam rahat. Insan kendi ailesine de yok demeyi ögrenmeli yeri geldiginde. Profesyonel destek lazim ise imkaniniz varsa aksatmadan alin. Ilk aklima gelen bunlar :)

Mücadele etmek zorundayız. Başka yolu yok

Siz bu at gözlüğü ile baktığınız sürece mutlu olamayacaksınız... Ne iyi bir iş ne gönlünüze göre bir sevgili sizi bulacak.. İşveren olsam sizin düşünce yapınızdkai birini işe almazdım. Erkek olsam sizin gibi kendini mutlu edemeyen kadın beni mi mutlu edecek derdim... Neresinden tutsak elde kalan sizsiniz... Ayrıca mimar o kadar çok tanıdığım varki kalburüstü para kazanan...

Bence bir iş bulsan sorun çözülecektir şimdiden iş başvurularına devam et. Bu süre içinde bir kaç arkadaşınla buluşsan gezsen, bir kuzeninle sohbet etsen vs bunlarda iyi gelir aklını dağıtır sıkıntını alır. Güzelce bi şeyler izle yürüyüşe falan çık bu dönem de geçecek. Bak ben de Almanya'da okuyordum koronadan sonra okul online oldu diye buraya geldim. Her şey değişebilir, ama şunu söyleyim benim için Almanya Türkiye fark etmiyor. Güzel zaman geçirmek istersen planlar yaparsan eğlenebilirsin. Benim için her öyle yani her şartta iyisini bulmak lazım. Bir kaç plan yap bakalım okul bitmiş evde duruyorsun bunalman normal. İş bulana kadar arkadaşlarınla vakit geçir bence sonrası yoluna girer Bissunicole

Öncelikle bir uzmana gitmenizi öneririm ruh haliniz için. Kendi tavsiyem olarak da kendinize güvenin kimler ne meslekleri okuyor. 70 yaşında insanlar tıp, hukuk bitiriyor. Bölümünüzü sevmediyseniz başka alanlara bakın. Dışarı arkadaşlarla gitmek zorunda değilsiniz ki tek başınıza gezin böylece yeni arkadaşlar edinme şansınız da olur. Nefes alıyorsunuz o zaman hala umut edilecek şeyler vardır. Lütfen böyle olabildiğince ilginizi yönlendirin, kendinizi dinledikçe karamsarlığa kapılacaksınız çünkü.

Yeni bir bölüm okuma şansınız var mı? Açıktan falan?

Beklentini çok yüksek tutmadan, asgari ücreti dahi kabul ederek mezuniyetine uygun iş ara önce... Meslekte kendini geliştir. Kimse geldiği konuma otura otura gelmiyor. Mezun olunca işi hemen hazır olan bir lisans bölümünden mezun oldum, mezun olur olmaz işe başladım, çok güzel paralar kazandım. Ama mesleğimde mutsuzdum. Evli ve çocuk sahibi olmama rağmen yeniden lisans okudum, yeniden kpss ye girdim, yeniden atandım. Buraya yazması çok kolay ama ben bu süreçleri evli, 2 çocuk annesi olarak çok zor geçirdim ama değdi... Hala yaşıyorsanız hiçbirsey için geç değildir... Sadece ölüler için iş işten geçmiştir..

Hiç arkadaşım da kalmadı maalesef. Herkes şehrine döndü 1 yakın arkadaşım vardı o da dediğim gibi gitti. Dışarı çıksam güzel fikir fakat para yok. Sürekli aileme yük hissediyorum. Almanya ile Türkiye arasında 8 katlık bir fark var ayrıca hissetmemek biraz tuhaf olurdu..

Yaşınız çok genç umutsuzluğa düşmek için. Öncelikle mutlaka terapi alın imkanınız varsa. Tedbirlerinizi doğru aldığınız şekilde çalışmanızda bir engel yok. İş bulun. Gönül ilişkileri için de aceleci olmayın. Aşk beklenmedik yerlerden aniden karşınıza çıkar. İş hayatina girince zaten sosyalleşirsiniz. Hayata sıkıca sarılın. Yaşamaya değmeyecek olsa dünyaya gelmezdik.

Ailem bu konuda destekçi çünkü gördüler bölümü sevmediğimi bunaldığımı. Fakat ben bu yükün altına tekrardan nasıl girerim bilmiyorum. Temelim sağlam zeki de bir kızım bunu biliyorum. Hatta biraz da çalışmışlığım vardı. Fakat bir depresyon dönemine girince bitti gitti o hayalim de. Kalkamıyorum ayağa

Sen kendi iç dünyanda mutsuzsun... Mutsuz olan, negatif düşünen birinin bütün işleri ters gider zaten. Bence herşeye önce kendini düzelterek başla.. Gerisi zaten tıkır tıkır gelir

Sizce öyle bi imkanı olsa burada konu açıp ölmeyi düşünüyorum diye bir şeyler yaza mıydı konu sahibi?

Ağır depresyondasın ve destek alman gerekiyor. İşe kendine değer vermekle başlamalısın. Çevrende gördüğün hiç kimse, hiçbir şey senden kıymetli değil. Erkek arkadaşın yok çünkü arayışın yok, inancın yok. İşin yok çünkü özgüvenin yok. Bu depresyon haliyle yaptığın görüşmelerin olumlu sonuçlanmasını bekleme. Kaybettiğin inancını tekrar geri kazanmak ve ayağa kalkmak zorundasın. Yoksa bu kısır döngü asla bitmeyecek. Destek al.

Cukurdan bu kafa yapisi ile cikamazsiniz. Benim hayatim da bir zamanlar durmustu. Sizin kafa yapiniza benziyordu benimki de. Böyle asla ilerleyemezsiniz. Kendinize gelmeniz lazim. . push ; 8993

bir ortadoğu ülkesinde değil sürünmece maalesef

Artık her şeyden umudumu kestim. Hayat gayelerimin teker teker gözümün önünde soldu gitti ışığı. Hayal kurabilmek, bir hayal için heyecanlanmak benim için imkansız oldu. Yaşam enerjim bitti kızlar tükendim ben. Bir şeyler için çabalamak istemiyorum artık gücüm takatim bitti. Saçmasapan hayatımda güç bela bitirdiğim bir okuldan başka bir şeyim yok. Onda da iş yok bulamıyorum. Evde oturuyorum. Dolayısıyla ne param var ne gezecek kafa dağıtacak halim.24 yaşında hala ele bakım yaşıyorum. Gideyim dedim başka bir yerde çalışayım market vs. virüs laneti çıktı ailem korkuyor izin vermiyor. Evde dura dura tartışıyorum sürekli aram onlarla da bozuk. Sevgili olayları bana en uzak konu. Bu yönden de yüzüm gülmüyor. Hiç sevgilim olmadı. Ne kadar sağlıksız bir durum değil mi? tüm hatayı kusuru kendimde arıyorum diyorum ki demek ki bende noksan bir şeyler var demek ki ben sevilmeye layık değilim.. Bir tane arkadaşım vardı akraba vasıtasıyla almanyaya gitti benle aynı yaşta mesleğimiz aynı orada çalışıyor başladı bile parasını kazanmaya. Hayalimi yaşıyor. Evet onu kıskanıyorum. Ama şansını kıskanıyorum. Onu seven bir sevgilisi harika imkanları var. Daha da çok olsun ama neden bana da şans hiçbir yerden gülmüyor diye üzülüyorum.. Sürekli bana yaşadığı şeyleri anlatıyor psikolojim iyice bozuldu fotoğraf falan atıyor.. Engellemek istiyorum artık inanın çok kötü hissettiriyor bana. Hayatım durdu. İlerlemiyor. Diyenleriniz olacaktır daha çok gençsin hallolur ama benim içim öldü. Her iki günde bir intihar etmek geçiyor aklımdan. İnancım bitti benim. Ölmüşüm de gömmeyi unutmuşlar gibi bir haldeyim. Tek duam uzun bir hayatımın olmaması artık. Yaşamak bana ağır geliyor. Ne ailemle aram iyi ne bir işim param var ne beni seven biri sevgime karşılık bulduğum biri hiçbiri hiçbir şey yok. Sağlık? Şükredemiyorum elim ayağım tutuyor falan diye artık. Başkalarına yağan güzellikleri gördükçe bu derece şükürsüz oldum. Umarım herles çok güzel hayatlar yaşamaya devam eder ama biri beni de duysun görsün artık. Kafamdaki intihar düşüncelerine yenik düşmekten korkuyorum ben artık kendimden korkuyorum. Çaresiz kaldım. Yaşamaktan da bıktım bilmiyorum ne olacak.. Benim gibi olup kurtulup bir öneri verecek var mı? Prozac kullandım pek işe yaramadı. Ne yapsam nasıl yoluna koysam hayatımı? Çıkabilecek miyim bu çukurdan?

Ben de 24'üm. bazı şeylerimiz baya aynı ben de umudu kestim gibi her şeyden. depresyon, anksiyete ne ararsan var bende. uzun süredir terapi alıyorum ama artık ilaç da kullanıyorum. ruhum o kadar daralıyor ki.. aldığım her nefesde acıyı hissediyorum. yok olmak istiyorum tam olarak. hiç var olmamak o kadar isterdim ki...

Aaa benden birisi varmış, bankacılık okudum bende sonra 6 yıl özel bir şirkette çalıştım. Çıktım proje bitti.. İş başvurusu yapıyorum ama dönüş yok. İş bulmam lazım, gitmek istiyorum çaresizim şuanlık sabır çekiyorum yani aynı dertlerden muzdaribiz. Kelin ilacı olsa sürcek ama yok bacım inşallah kurtulabiliriz

Bu ne bohem arkadaşım bu ne manyak yaşam tarzi çok bunalmissiniz belli... hayatta bazıları daha şanslı olabiliyor. ne yapalım ölelim mi? Burada o kadar çok okuyorum ki başkalarınin hayatına imrenme kıskanma mevzularini. hayat herkese eşit adil değil malesef. hayatta hicbirseyi seçme şansı olmamış insanların seviyorum deyip aldığı kocalar bile kelek cikabiliyor 24 Yasinda yeni mezun birinin iş arama sürecinde yaşayabileceği doğal bir süreç seninki. gececek... ne çakılı kalmış hayatta

Uzuluyorm byle şeyler yazana inanın okuduğum şeyler hepimizin başına gelen şeyler yillarca hep terk edildim hep ben sevdm platonik bir sevgiydi istemedi. Aman anlatmicam. uzun uzun. Şimdi evliyim bir çocuğum var çok şükür bir daha sevebileceği mi hiç dusunemyrdm. İstediğim yere atanamadm tüm arkadaşlarm atanmıştı birbirilene gidip. geliyorlardi ben hep uzaktm. Sonra bende atan. gec oldu ama çok şükür bunadq anlattgnz şeyler gerçekten ele avuca sigan şeyler değil ki sigsa bile intihar nedir ya bu mudur cozm ustunuze toprak atınca dertlerimiz bitiyormu. Ah be canm güçlü ol. Kanser olup yaşamak için direnen insanları görmüyormsn bir çiçeği böceği. Hayvanı seven insanlari görmüyrmsn görmeye bak once

Asla sağlıklı değil derdim ama kendime ben bunu anlatamıyorum. Hep karşı bir argüman çıkıyor.

Suan ayni hislerdeyim. Cok iyi anliyrm seni. Bazen cekip gitmek Bazen ölmek geliyor icimden... Sabr diyrm sonra "beni Yaratan yolumu mutlaka cizer" Sende hele bi sabr de. Bi bakmissin gecer gider butun sıkıntılar. 10 senedir sirtim dogrulmaz benimde. Neye elimi atsam boş cikarim o isden. 2 evlilik yaptim ikisindede hayal kirikligi ihanet yasadim. Bebegim olsun istedim olmadi ve yasim 28 bu yasdan sonra birine guvenip evlenmek bebek yapmak artik zor benim icin. Oyuzden suan ayni senin dusuncelerini tasiyorm. Beterin beteri var de onune bak. Gececegine cok zor inananlardanim suan ama gececek elbet gececek Hic bise baki degil, BAKI yanlizca Allah

Evde oturup hiç bir işle meşgul olmamakla depresyonun geçmez ailen de çok duyarsızmış, mutlaka bir işe girmeye çalış en azından eline para geçer mutlu olurdun Otur aileni ikna et

Onca sene verilen emek, çabanın böyle bir sonuca varması çok kötü. Bir çoğumuz yaşadık ben de 1,5 sene boyunca bu psikolojideydim bundan 6 sene evvel. +30 kilo aldım o dönemde. Geçmez gibi geliyor sadece sabretmen ve bu dönemi atlatacak fırsatlar araman gerekiyor. Kpss çalıştım gece gündüz zordu ama sonu güzel oldu. Sizinde geçecek bu kötü döneminiz.

Ben de benzer durumdayım da şu ilk adım önemli, onu nasıl attınız yavaş yavaş mı çabalamaya başladınız, bi gün kesin karar mı verdiniz? Biraz saçma gelebilir ama ben de kendimi çok güçsüz hissediyorum sürekli çabalamayı yapacaklarımı erteliyorum o ilk kararınızı çabanızı nasıl verdiğinizi merak ettim Pamukannesi83

Mimarlık okudum. Bölümden nefret ede ede okudum. Son 5 yılım çöp. 5 yıldır her şey ters

Biliyorum ve nefretime nefret ekleniyor..

birkaç kere ima etmiştim umrunda bile olmadı M Minnnacik

Ülkemin mimarları asgari ücretle marketlerde çalışmaya mecbur kaldı he... vay halimize diyorum.. Zeki bi kızım dedin, okul derslerinin iyi olması, mimarlık kazanman ve o bölümü istemeyerek bile olsa bitirebilmen evet. Derslerde iyi olduğunu gösteriyor. Ama gerçekten zekiysen bu kuyudan da kendin aklınla çıkıcaksın. Prozac mış falan zihnini bulandıran şeylerden vazgeç. Duru, salim akılla bi daha bi otur bakalım. İllaki yapacak bir şeyler var. Seni bi yere çıkıp attıran da zihnin, çözüm bulacak olan da. Güzele, iyiye, poziyife yönlen güzel kardeşim. Hepimiz bi girdabın içindeyiz. Çabalıyorız... Sen de yapacaksın

24 yaş pes etmek için çok erken değil mi?Ben de kendimi böyle hissediyordum 28 yaşında iş sahibi oldum istediğim iş için 6 sene emek verdim elendim, psikolojim bozuldu neler neler yaşadım. Sonunda mis gibi bir kafam oldu. Sürekli uğraşın tutunmaya calisin