Bir erkek karısını, bir kadın kocasını seviyorsa eğer, birbirlerine bakışlarına bakın, gözlerinde sevgi varsa, birbirlerine seslenirken seslerinde muhabbet varsa seviyorlardır birbirlerini. Bir erkek seviyorsa karısını, karısı da seviyorsa kocasını, sevgileri de bencilce değilse, 'hep bana', 'hep ben', 'önce ben' demiyorlarsa benliklerinden bencilliklerinden kurtulup 'biz' olabilmişlerse yürekten kurmuşlarsa bağlarını kim engel olabilir sevgilerinin önünde? Sevgi engel tanır mı? Tanımaz! Bir olmuş yürekler ayrılır mı? Ayrılmaz! Aileleri sorun olabilir mi onlar için? Olmaz! Aileleriyle ne sorun yaşarlarsa yaşasınlar, yuvalarının kapısından girdiler mi, baş başa, el ele nasıl giriyorlarsa, sıkıntıları dertleri içeri almadan kapıyı kapatabilirler. Para onlar için sorun olabilir mi? Olmaz! Söz vermişlerdir birbirlerine iyi günde-kötü günde diye. Belki kuru ekmek olur paylaştıkları, ama sevgileri zor günleri de 'bir olarak' aşmayı eninde sonunda başarır. Hiç dertleri tasaları olmaz mı? Sıkıntıları, tartışmaları, kimi zaman kavgaları olmaz mı böyle karı-kocaların? Tabi ki, olur! Ama dış etkenler, çocuklar, maddi sıkıntılar, ve dahada fazlası... bir birini seven ve iki dünya da birlikte olmak için birbirine söz vermiş çiftlere zarar vermez. Sıkıntılarının üstesinden gelmek isterler. Çünkü bunu yürekten isterler ve mutlu olmak için çabalarlar. Sevgi varsa bir evde, bencillik de yoksa eğer, o evdekilerin kalbi yere gelmez! Gülşah D.