Tabi gülüm bol keseden atıyorda olabilirim

Güzel tavsiye ve yorum için teşekkürler:) ama kullandığım tek sosyal platform burası :) diğerleri için vaktim yok açıkçası. Bakalım heyecanla bekliyorum, yaşayarak öğreneceğim sanırım herkes gibi...

Derdiniz bunlar olsun, tüm bu düşünceler çok normal, annelik demek ne kadar soğukkanlı olsanız da yavrunuzun her anı için endişelenmek demek.. zamanla aşılıyor bunlar merak etmeyin. Yaşınız 30 üzeriyse ve evliliğiniz çok yeni değilse çokta kolay kıvırırsınız, Şahsen.. 34 yaşında tüp bebek tedavisiyle kızımı aldım kucağıma, kızım 27 aylık ve ben yine hamileyim, üstelik oğlum organik :) hiçbir zaman "doğuştan anne" olmadım, çocuklara bayılmadım da ama evlat başka elbette.. kusursuz diyemem tabi ama işten de ayrılarak tüm zamanımı kızıma verdim ve çok şükür sağlam bir bebeklik temeli var.. bilinçli, kurallı, elbette sınırsız sevgi dolu.. Ansızın hamile kalınca ilk aklıma gelen yine kızım oldu ama ya onu istemeden ihmal edersem duygusu çok fena.. bunu da aşmaya çalışıyorum bir yardımcı ile.. herşeyin çözümü var, siz iyi olun, pozitif düşünün.. bu arada kızımı hiç sallamadım uyutmak için, 25 ay meme emdi ve şimdi Yanyana uyuyoruz desteksiz.. isterseniz olur, çok bilenlere itibar etmeyin, o sizin çocuğunuz, sizin oyun hamurunuz tabiri caiZse.. tabi kendi tercihleri olacak ama bunlara yön vermekte sizin elinizde.. sezgilerinize güvenin, bir miktar da doğru kaynakları araştırırsanız herşey çok kolay olacaktır, hangi ayda neler yaşanır neler normaldir nasıl başedilir gibi..

Sadece size cevap yazmak için giriş yaptım.:)) Bence havası ülkemizin farklı. Yabancı bir komşum var. Davet ettim yalnız kalmasın diye. Geldi sağolsun. Aynı yaşta bebemiz var. Neyse benimkini gördü. Aaa Türk çocuklar şöyle böyle bayağı eleştirdi. Ama nasıl. Gerçekten çocuk annesinin yanından kımıldamıyor. Benim oğlan tabi duvarda. Aradan biraz zaman geçti. Bize geldi. Benim oğlan yanında pürü pek kaldı. Kadın çıldırıyor ama. Hatta iki tane de patlattı. Yüzü kıpkırmızı oldu. Kısaca Türkiye 'nin havası çarptı

ben de yaptığım seyahatlerde böyle gördüm. yunanistan, ispanya, fransa vs. herhalde yaşanılan bölgelere göre değişiyor

Ben baskalarinin cocuklarini kucagima dahi almazdim sevemezdim yani ama insan kendi cocugunun derdini anlarmis baska bir hissiyat doguyir uyuyup uyanacagi saati bile kestiriyorsunuz o derece nirvanaya ulasiyorsunuz saglikli dogumlar

Bunlarin hepsinde ayni yaramazlik geni var iste Sakasi bir yana evet verilen karardan donmemek gerekiyor, sebebini acikladiktan sonra elbette. Sokaklarda aglayan tepinen cocuklardan benimki, insanlarin ters bakislarina hic aldirmadan sakin davranmaya devam ediyorum, bakalim ne kadar torpulenecek beyefendi Anneme sorsan ayy senin babana cekmis bu cocuk derkonusup guluyoruz iste

Aynı kaygılar bende de var. Ben yemesini içmesini bile dert eder oldum. Ay ek gıdaya geçince ne vericem, ilk zamanlar emmezse ne yapicam, yıkamayı becerebilecek miyim vs vs uzuyor liste. Sağlıkla alalım kucağınıza da onlar bizim öğretmenimiz olacak belli ki :) G

Bir yönden sizde haklısınız tabiki. Ama otorite sağlanmış bir çocuğun otobüste yana takıla ağlayacağını sanmıyorum ben. Dediğiniz gibi biraz yetiştirmekle ilgili, biraz çevresel faktörlerle. Keşke herkes kendi çocuğunu dilediği gibi büyütse anneanne babaanneler bu işe karışmasa.

Bir de tavsiyem, şu sosyal medyada fenomen olan "... ci anne, ... cu anne,... ci anne" gibi isimlere sahip "mukemmellllll ötesi harikaaaa anne" leri takip etmeyin Onların mükemmel evleri, superman gibi kocaları, akşam 7 de uyuyup sabah 9 da uyanan ve ne versen yiyen çocukları var, üstelik çocukları bir zeki bir donanımlı ki sorma... ve bunlarin hepsi bu mukemmel ötesi anneler sayesinde... tabi yersen Bu yalancı insanları takip edersen kendini yetersiz, değersiz ve beceriksiz gormeye baslarsin. Onlardan ogrenecegin bir sey yok. Uzak dur

Kuzum sen senelerdir hayvan besleyen birisin hayvan besledigimiz icin, buradaki arkadaslar bana kizacaklar ama kopekler en azindan tuvaletlerini ogrenseler de tek baslarina gidip yapamiyorlar sen olmadan, ne kadar zordur biliyorsun, emin ol sen cok cok iyi bir anne olacaksın Çocuklarin simarik olmasi bizimkilerde yani türklerde biliyorsun agliyor cocuk aman aglamasinn diyip cocugun istedigini vermek e vermeyince cocuk yaptirana kadar herseyi yapiyor bir de yabancilar bizimkiler gibi temizlik konusunda cok hassas degiller diye biliyorum bizler sabahtan aksama temizlik yemek kaynanayi ziyaret vs gibi selerden cocukla ilgilenmeyebiliyoruz cocukta dikkat cekmek icin kuduruyor tabi :) Cocugu tutma konusunda sanirim kafasindan tutcaksin bi elinle diger elinle de vucudundan kafasini Allah korusun geriye dogru atabilir daha cok körpe olcak boynu falan Ulan boynunu yerim 6 aydan sonra oturtabiliyorsun kanepeye sirtini verebiliyor yani kendini tutabiliyor Yurume meselesi de degisiyor ben 8 aylik yurumusum ama genel olarak 1 yasinda yuruyorlar Agladigi zaman kucagina alcan ac mi degilmi acsa emzircen degilse gazi varmi diye gazini cikarmaya caliscan o donemler biraz zor oluyor diye biliyorum Bide cocuga bi sure sonra uyku egitimi vercen yani senin yaninda yatmicak bazi cocuklar ac degil susuz degil alti pislenmis degil ama agliyorsa eger aileyi suistimal ediyor demekmis yalniz yattigi icin E hatirla kopeklerde yavruyken yanimiza almayinca zirlamazlarmi sonra alisirlar kendi yataklarina kendi yerlerine Ben bunlari biliyorum kuzum Gorduklerimden Alt degistirme olayida yatiriyorsun iste ama bazıları hic rahat durmuyir elini kolunu oynatiyor Sen cok iyi bir anne olacaksin buna eminim ben hadi hayirlisi az kaldi Allah 'ın izniyle

nasıl yani?işten sonra bir pub a akıp bira içmeceler friyayler avrupada yalan mı yani? ayrıca türk komşuların da çok güvenilir olduklarını düşünmüyorum

Kim niye taslamis ayol, gayet dogru yazdiklarin, bizler kafamizin uzerine cikardigimiz icin boyle cocuklarimiz, buyuduklerinde de geldikleri hali goruyoruz toplumda zaten

Ingiltere Irlanda'da var onlar, bir de Amerika'da. Valla afterwork drink olayini burda hic gormedim Cuma eglencesi falan da yok herkes iyi tatiller dileyip evine gidiyor. @Gulo_86 sen miydin kiz spordan sonra herkes cikip gidiyor takilmaca yok diyen? Aynen oyle, aktiviteyi yapiyorsun, sonra soyunma odasinda hic konusmadan evlere dagiliyorsun. Mallik ornegi yani Istanbul Ankara olmasa da diger sehirlerde komsuluk var gibime geliyor. Arkadasim Bursali, basbayagi mahallede komsuluk var ve ozlemisti bana dert yaniyordu :)

Ay bugün un ister, şeker ister ver, yarın senden alamayacağın sahip olamayacağın şeyler isteyecek alacan onu da almak zorundasın bu çocuk yok nedir bilmez. İğreniyorum bu tarz ailelerden ve çocuklardan. bir evlat onların ki çünkü G

En yapamam diyen kadin bile yapiyor bir sekilde hatta yaparim diyenlerden daha iyi yapiyor :) Benim tavsiyem bebek bakimiyla ilgili hem ruhsal hem fiziksel olarak nasil yapiliyor kitap edinin, okuyun farkli gorusleri ogrenin. Fiziksel kisimlar icinse youtube izleyebilirsiniz misal bebek nasil yikanir, nasil tutulur... Simdi soyle diyeyim, bebek her agladiginda kucaga mutlaka alinmali diyen Amerikali bir doktor gormustum ve buna katiliyorum. Bebeginizi tabi ki Avrupa stili buyutebilirsiniz, daha az aglayan bir cocuk olur ama bu uslu cocuk daha bireysel, Avrupa kafasinda bir insan olur. Goruyorsunuzdur, Avrupalilar daha bireysel, aile baglari o kadar onemli degil, komsuluk, dostluk, akrabalik, toplumsal dayanisma zaten yok varsa yoksa para. Benim tanidigim insanlarin cogu robot gibi, isten eve evden ise mal gibi bir hayat suruyor, gulme eglenme muhabbet falan yok, sosyal ozurluler; Almanyadayim bu arada. Is arkadasina isten sonra bir AVMye aksak mi diyemiyorsun mesela, cunku burda oyle bir sey yok. Yani cocugum hem Turk usulu sosyal, duygusal olarak dolu, enerjik, canli, aileye deger veren bir insan olsun hem de Avrupa bireyselligini tasisin maalesef olmuyor bu ikisinin kesisimi bos kume. Youtube'da Turkiye'de yasayan yabancilar diye bir video serisi var, bir Iskocyali kadin var Bursa'da yasayan. Iskocya'da komsuluk asla yok, komsunla konusmyorsun insanlar birbirine guvenmiyor diyor. Hakli. Pazar arabasini tasimasina bir bey yardimci oluyordu mesela videoda, kendi memleketimde herkes yalniz, tek basina becerebildigi kadar yasiyor diyor kadin. Sosyal yardimlasma, dayanisma mekanizmasi yok yani. Insan yetistirmek cok karmasik bir konu cunku insan ruhu da, toplum dinamikler de cok karmasik konular. Bazen yaptiginiz seyler hic ummadiginiz sonuclara yol acabiliyor. Ozet geceyim cocugu o sekil yetistirirseniz bir Alman, bir Isvicreli yetistirirsiniz. Acikcasi ben oyle bir insan yetistirmek istemiyorum. Bazen dusunuyorum, ben cocugum olsa Almanlarla krese gitmesini ister miyim diye istemem. Bizim millet olmasa bile guney ulkelerinden cocuklarla takilmasini isterim mesela. Istiyorsaniz siz bilirsiniz tabi ki ama dedigim gibi ben istemezdim.

Çocuklar için çok ana hatlarda hayati bilgiler var. İlk yıl inek sütü verilmez, 6 ay sadece emzirilir, çocuğa vurulmaz, 2 yaşına kadar televizyon-telefon-tablet verilmez gibi. Bunların dışında her türlü bilgiye sahip olun, kitaplar okuyun. Ama... Her bilginin bir aması olduğunu bilin. Çocukların kullanım kılavuzu yok. Gerekiyorsa sallayacaksınız, gerekiyorsa 7-24 kucakta taşıyacaksınız, gerekiyorsa uyumayacaksınız, uyusun-yesin-konuşsun-mutlu olsun diye her şeyi yapacaksınız. Siz bebeğinize odaklanın doğduğunda. Huyunu, suyunu, isteklerini anlamaya çalışın. Hep aynı cümleyi söylüyorum; çocuğu okuyun. Talebi neyse ona göre davranın. Şunu yapmam, bunu yapmam demeyin gerçekten. Adamı tersten okutuyorlar çünkü.

Otorite diye buna derim. Ve emin olun o çocuk o ağlamasında istediğini elde etseydi bunu her zaman ailesine, annesine kullanacaktı, ağlayarak yaptırmaya çalışacaktı. Bende olması gereken bu. Biz çok yüz veriyoruz çocuklara :)

Offf çok iyiymiş kız Avrupa derken Batı Avrupayı kast etmiştim Ben de İspanyaya gittim iş için teee Allam insanlar köpekler gibi hayatlarını yaşıyorlar her akşam dışardalar Bana da bir iş bulun :)

Seninkiyle benim kiz ayni demek ki, gerci bebekken bu kadar degildi benimki buyudukce huysuzlasiyor :) Sana soyle diyim, senin cocugunun annesi sen olmasaydin, cahil ve dunyadan bihaber bi kadin olsaydi inan cocugun cok beter olurdu, egitim ve yaklasimla torpuleyebiliyoruz cocuklari, hicbir zaman uslu cocuklar gini olamiyorlar ama defisiyorlar Dedim ya ben cok net gozlemleyebiliyorum cunku 5 aydir bakicimiz yok, kizimda baya bi degisim var o doneme gore, evet hala huysuz hala cok agliyor ama ben dik durdukca o da mecburen kurallara uymaya mecbur kaliyor ya da geri adim atiyor cunku ben atmiyorum 2 yasindaki veletle aramizda resmen guc savasi var, bakiciya yaptigi herseyi bana da deniyor ama yemiyorum, ha cok yiprandim bu surecte o ayri, ben o yuzden ilk mesajimda oglumu anlattim, o beni hic yormamisti, her kurala uyardi, gik demezdi cocuk yahu :)) ista karakter farki bu ama kizim da yola geliyot mecbur gelecek, baska caresi yok

Eh tabi ki, doga bahsetmis, cocugu kucagi aldiginda anne oluveriyorsun hemen. Doganin kanunu boyle.

O yabancı çocuk Türk çocuğu ayırdımını can alıcı şekilde gözlemleyenlerden biri de benim, bizzat kızımla:/ Olay hem rahatlık hem de yeni doğduğu zamanlardan başlayarak bebeğe de anneye de kendi başına zaman geçirmesini sağlamak(15 dk olur 20 dk olur yeter ki olsun yani). Bir de paniklemeyen, bebeğe kendisi bakabilen bir baba. Bu yazdıklarımın tam tersi, aşırı pimpirikli bir eşe sahip olduğum için benim geçen 2 yılım 20 yaş yaşlanmama sebep oldu Bebek bakımı konusunda paniklemeyin, biçok anne kendi bebeğiyle öğreniyor. Katlanma, tahammül seviyesi de kendi bebeğin olunca inanılmaz derecede yükseliyor. Ben de hiç ilgilenmezdim bebeklerle, bebeğim olmadan önce. Ama eğer ki bu konuda kendinizde tehlike çanları sesi duyarsanız hemen önlem alın, yardımcı bir kadın, saatlik bir abla falan.. tahammülsüzlüğe maruz kalmış birkaç çocuk tanıyorum yakından, onlar için çok büyük bir zulüm gerçekten. Onları biz istedik ve her türlü sıkıntısına bir şekilde göğüs germek zorundayız. Sağlıkla kucağınıza alıp, güle güle huzurla büyütün inşallah

Yaz tatilinde Alman bi aile gormustum :) cocuk kendini aglamak icin oyle bi zorluyor ki sesi kisilmistir bi sure sonra eminim ki. Aileside dedigin gibi o kadar umursamazdi ki istiflerini bozmuyorlardi cidden. Bi sure sonra cocuk aglama sesi insana batiyor ve sert tepki veriyosun. Ailesi sakin sakin gunesliyodu cok sasirdim

Şok oldum suanda Aynen benim düşüncelerimi yazmışsın Ben de hiçbir zaman çocuk için ölüp biten biri değildim Senle aynı düşünceleri paylaşıyorum Yeğenim var 15 aylık çok seviyorum onu ama ben de senin gibiyim az ağlasa bunalıyorum Kendi çocuğumdan sıkılmaktan ben de çok korkuyorum maLesef Bu yasa kadar iş harici evde olduğum zamanlar hep keyif insani idim canımız ister yemek yapardık istemezse tost makarna geçerdik eşimle Kendimize ayırdığımız çok vaktimiz var Bundan sonra hiçbiri olmayacak ama anne olunca bundan şikayet edilmiyormuş iste :) Ben de sokakta bu yasıma kadar hiçbir çocuğu delire delire sevdiğimi bilmem Algıma bile girmezlerdi Ama bir evladım olsun çok istedim Anne olmayi eşimle ortak bir yavrumuz olsun çok istedim Biliyorsun bizim de tüp bebek hem de 5 sene snr gelen bir Bebek Bazen düşündüm acaba olmamasında bir hayır mi var diye Eşimle iyi anlaşırız acaba Bebek sorumluluğu aramızı bozar mı tahammülümüz azalır mi diye düşündüm Ben de çok karışıgımm ama bence en iyi anneler bizim gibi endişe duyan annelerden çıkıyor

hayırlı olsun öncelikle benim eşim de yabancı olduğundan yerli çocuk/ yabancı çocuk ayrımını ben de yerinde gözlemledim. onların yetiştirme şeklini aslında bence sen de benim gibi uygulayabilirsin çünkü ben de senin gibiyim. öyle aşırı mıç mıç olamıyorum.7/24 agucuk bugucuk hanimiş minnoşmuş yapamıyorum onlar da böyle. bebeğin temel ihtiyaçlarını asla eksik etmiyorlar o konudan kıstıkları yok. bebeği doyurur gazını çıkartır koyar yatağına kendi kendine nasılsa uyuycak o çocuk. he diyelim koydu çocuk ağlıyor, öyle alıp oda oda pış pış diye gezdirmez çocuk bu ağlar ağlar susar mantığıyla koyup gidiyor. zaten onların çocukları da öyle bizdeki gibi anasına yapışık kucaktan inmeyen çocuklar olmazlar fark etmişsindir. işte biraz büyüdüğünde oturtuyor sandalyesine yemeğini önüne koyuyor kendi yemeğine bakıyor. çocuk onu mecburen yemesini öğreniyor. şımartmaya dayalı değil eğitmeye dayalı büyütüyorlar. ay daha küçük ayağına getireyim de yok. daha 5-6-7 yaşlarında kapının önündeki yaprakları süpürtüp harçlık çıkartmasını öğretmeye başlıyorlar. ki bence çok doğru yapıyorlar. benim 20 yaşında kardeşim daha anası ayağına su getirsin diye bekliyoken eşimin 14 yaşındaki kuzeni okul kapanır kapanmaz harçlığını çıkartmaya gidiyor. çamaşırını makinaya atıyor sonra kurutucuya atıyor odasına getiriyor çöpleri çıkartıyor. ben de böyle yetiştirmek istiyorum valla.

Su malum 20 yas disinin zamanla islevsiz hale gelmesi gibi, biz genlerimizi de bu sekilde evrimlestirmisiz sanirim. İrklarin da pozitif veya negatif pek cok ortak ozelligi var, İtalyan irki a ozelligini fazla tasiyor, Arap irki b ozelligini fazla tasiyor bunun gibi.

Türk çocuğu ile Avrupalı çocuğun farkını yazmaya geldim, Avrupalı annenin arkasında çocuğuna disiplin vermeye çalışırken sürü gibi "ağlatma annesi ne istiyosa ver günah", "al teyzem al teyzem tamam tamam ağlama oyyy kıyamam", "ne istiyomuş aslanım ağlama oğlum al hepsi senin" diye gezen Türk akrabaları yok da ondan. Elektrik süpürgesi üç saat açık da kalır, mutfak bankosunda da yürünür, un helvasının kahvenin tadına da bakılır. Aman yeter ki bir damla gözyaşı akmasın! Bugün bu konuyla ilgili çok doluyum. Disiplin anlayışı tek ve tavizsiz olmalı. Söyleyeceklerim bu kadar.

Sekerim, ben oglani 30 yasinda dogurdum, o gune kadar kucagima cocuk almisligim yoktu, cocuklari hep sevdim ama uzaktan Hatta herp cocuksuz otel, ucakta cocuktan uzak koltuk vs secerdim cunku dayanamazdim gurultulerine, isyerine bir cocuk geldiginde gerim gerim gerilirdim masama yanasirsa naparim diye Ama oglan dogdu, daha 3. gununde babam hayatimda gordugum en iyi annesin demisti bana :) Kendi cocugun olunca bambaska oluyor, onu ilk gordugumde zaten aşik olmustum ama eve ciktigimiz ilk gece kucagima aldim emzirmek icin, icim bambaska duygularla doldu, hic bilmedigim, adlandiramadigim, oyle buyuk bir sevgi ki gercekten yasamadan anlamiyorsun Elaleme gelirsek, bizim millet pek sever konusmayi, goz korkutmayi, bana da cok soylediler hic kaale almadim, gercekten oglum da muhtesem bir bebekti, gayet uyumlu, laftan anlayan, bir kere bile ciglik atmayan, cafeye gideriz mama sandalyesinde giki cikmaz kendi kendine oynar, ucaga bineriz giki cikmaz vs vs vs Sonra kizim dogdu, allahim nasil bir cadi, kendini yerden yere atar, oglanda uyguladigim hicbir taktik ise yaramaz, surekli aglar, durekli bagirir, bu da boyle bir cins iste Yani demem o ki cocugun karakteri ve annenin davranisi cok onemli, ybanci turk ayirimi da burda cikiyor ortaliga, onlar cocuk yetistirmeyi biliyor biz bilmiyoruz, zwten bilseydik toplum su anda bu durumda olmazdi neyse bu konuyu cok uzatmayacagim Cocuklar duzen ve disiplin sever, hicbir zaman bu ikisini boslamayacaksin Ben oglanda cok duzenli ve disiplinliydim, karakteri de uysaldi gayet guzel buyudu, onun bakicisi da ben ne dersem onu yapardi Kizda ise bakicimiz maalesef bizi mahvetti, bu kadwr kotu bakmasaydi kizim da su anda bu kadar kotu olmazdi, hicbir duzeni yoktu cocugun, dedigim hicbirseyi yapmadi ama cocuk ne isterse onu yapti, sacma sapan yrmek saatleri, yemiyorsa onun sevdigi sekilde tek tip beslenme, hayir kelimesini hic kullanmama vs vs, su anda bakici yok ama kicagimda bir 2 yasinda bir canavar var Demem o ki kendi bildigin sekilde yetistir, bol bol oku, doktoruna danis, instagramda cok guzel sayfalar var oralari oku, kulaklarini elaleme tika ve en onemlisi duzen ve disiplim, bu ikisinden odun verme, ben oglanda gayet basariliydim bu sekilde :)

Yorumlarinda her sefer almanlari yerdigini görüyorum. Bu benim nezdimde hos birsey degil. Hani konu iyi/kötü yönü bile degil. Senin icin komple hepsi kötü. Diger taraftan Türk kültürü cok iyimis gibi gösteriyorsun. Yani haddime olmayabilir fakat madem bu kadar cok mutsuzsun, niye orada kaliyorsun? Kelime tam dogru degil, ama yaptigin nankörlük gibi geliyor bana. Ben Almanyada degil ama avrupada yasiyorum ve insanlar evet evden ise, isten eve. Niye? Cogu insanlar calisiyor, sabah saat 6da kalkmak zorunda. Is cikisi cocugu kresten al, yemek yap,.. Eh tabiki hafta ici mecazlari kalmiyor. Hafta sonu ama hep disarda olunur, özelikle cocuk oldugunda, cocuk icin aktivitelere giderler. Aksam restoran yada yazin bir yerde oturup soguk bira, saraplarini icerler. Keyiflerini bilirler. Ne var? Evet aile iliskileri o kadar sicak degil. Sadece Noël, paskalyada gibi özel günlerde bulusurlar. Ki buda bile cok kisisel birsey. Ayni Türk toplumu homojen olmadigi gibi, Avrupa toplumuda öyle degil. Ben cocugumun iki kültürden birseylerin almasini isterim ve bu imkansiz degil.

Eger bu kafadaysanız sizi guzel seyler bekliyor :) Duvar çizmeyi normallestirmediginiz için kötü anne olmuyorsunuz Sağlıklı doğumlar dilerim, umarım sağlıklı, sakin bir bebeğiniz olur.

Öncelikle sağlıkla gelsin bebeğiniz. Bir kaç tavsiyede ben vereyim:) 1. Güvenli bağlanmayı abartmayın. Her saniye çocuğun yanında bulunmanız gerekmez, ihtiyacı olduğunda olmalısınız 2. 4 aylık olduğunda uyku eğitimi verin, ne kadar geç olursa o kadar zor olur. 3. 6 aylık olunca odasını ayırın ama odasi mümkünse doğduğunda hazır olsun. Tüm öğle uykularını doğumundan itibaren odasında uyusun. 4. Öyle sürekli koltuk tepelerinde gezdirmeyin 3 aylık olduğunda oyuncaklarını yere bırakıp onu da yere bırakın. 5. Ek gıdaya emiyor diye geç başlatmayın. En önemlisi doktorların söylediği gibi yağsız, tuzsuz, baharatsız, sarımsaksız yemekler yapmayın. 8. Aỵında sizinle aynı sofraya oturup aynı yemeği yesin. Tabağı her zaman ayrı olsun. 1 yaşına doğru çatal kaşık da verin. Ben bunları aynen yaptım ve bebeğim inanılmaz uslu ve huzurlu bir bebek. Yemeğini kendi yer, akşam 9 gibi uyur ertesi gün 9.30 10 gibi alırım odasından, ben duşa girerim o oturma odasında oynar vs. Umarım okursunuz pek bi uzun oldu. Bir de probiyotik besleyin bebeğinizi. Facebook probiyotik mutfağa katılın harika bilgiler öğreneceksiniz beslenmesi için.

Inşallah çok iyi bir ane olacaksınız.. benim Bebeğim 9 bucuk aylik cok sukur. Ilk zamanlar cok zor geciyor tecrubesizlik kötü bir şey.. annelik toz pembe, bebek de sürekli uyuyan yumos bir kedi değil. Yaşayarak bebeği tanıyarak öğreniyorsunuz. Ama asla başkasının bebeğini sevmek veya oyalamak gibi bir şey de degil. Insanın kendi evladına sabrı sonsuz oluyor garip ama gerçekten böyle. Ben bebeğimi kimseden 1 kap çorba görmeden büyüttüm buyutuyorum. En çok mayo clinic bebeğinizin ilk yılı rehberi isimli kitaptan faydalandim. Mutlaka edinin alt bağlamadan banyosuna, uykudan hastalıklara.. . Kadar herşeyi çok güzel anlatan bir kitap. Bir de harika haftalar aadinda bebeklerde hafta atakları ve neler yapılacağını anlatan bir kitap var ondan çok faydalanıyorum. Biraz içten gelen duygular biraz da araştırma ve en önemlisi iyi bir baba herşeyi çözmenize yardımcı olacak rahat olun..

kizim dogdugunda 24 yasindaydim ailenin en kucuk simarik kiziydim her zaman. ilk gunden beri kizima yalniz baktim kimseden yardim istemedim. zorlandigim pes etmek istedigim cok zaman oldu ama basardim sanirim. kizim 3 yasinda ve gayet saglikli mutlu bi cocuk

Bende acaba iyi bir anne olabilecek miyim diye soruyorum bazen kendime kendime, sonra yaparım allahin izniyle diyorum. En baştan ne kadar zor olduğunu bilerek bu yola girdik. Uykusuz kalacağız, bir birimize vakit ayiramicaz, eskisi kadar sık sinemaya gidemicez, düzenimizi daha çok bebeğe göre ayarlicaz, yorulucaz bunların Hepsini biliyorum pek hazır değilim bunlara ama olacak zamanla inşallah:) sağlıkla alalım kucağımıza inşallah.

Annelik öğrenilebilir bir şey değildir. Bebeğin temel ihtiyaçlarını nasıl karşılamanız gerektiğini öğrenebilirsiniz. Emzirme, alt değiştirme, ek gıdaya geçiş, banyo vs. Ancak her bebeğin/çocuğun kendine has özellikleri ve karakteri vardır. Ve dahi her annenin de. Çocuk gelişimi ile ilgili kitaplar ve uzman önerileri sadece genel bilgiler edinmenizi sağlar. Bittabi faydalıdır lakin asla "olması gereken" "mutlaka aynı şekilde uygulanacak" öneriler değildir. Annelikle ilgili size önerebileceğim en önemli konu, evladınızla yaşadığınız kriz anlarında şu an yaptığım eylemin ve söylediğim sözlerin çocuğuma zararı/faydası var mı? Duruma bir çözüm sağlıyor mu? Sonrasında pişman olacak mıyım? Şu an kendimi mi yoksa çocuğumla ilişki mi düşünüyorum? Sorularını sormak. Sadece beş dakikanızı alır. Bunların cevabını verdiğinizde annelik serüveniniz çok daha sağlıklı ve huzurlu ilerleyecektir. Bir de her dönemin bir zorluğu var ve emin olun hepsi geçici. Temel bakımını her anne gibi siz de layığıyla yaparsınız, şüpheniz olmasın. Benim 40 aylık annelik serüvenimde her geçen gün yeni bir şey öğreniyorum. Hatalar yapıyorum, bunalıyorum, bazen öfkeleniyorum. Ancak oğluma fiili yahut psikolojik olarak bir zarar vermediğim sürece asla anneliğimi sorgulamıyor ve sorgulanmasına müsaade etmiyorum. Ben böyle bir anneyim. Oğluma göre şekilleniyor, onunla birlikte anneliği öğreniyorum. Böyle düşüncelerinizin olması korkunç değil, aksine olumlu bir durum. Neden ve nasıl diye sorduğumuz sürece gelişmeye devam edebiliriz ancak. Sağlıkla alın kucağınıza ufaklığı :)

Bilmiyorum biraz da uyku seviyor galiba. Günü dolu geçirmeye çalışıp belli düzende uyaran sunuyorum. Oyun halısında oyuncaklar, karunüstü durma, egzersiz ve spor gibi. Bence enerjisini kullanıyor gündüzleri. 19,45 gibi uyku rutini sürecine başlıyoruz. Banyosunu yaptırıyorum, masaj yapıyorum banyodan sonra saç kurutma makinesiyle de saçını kuruturken iyice sakinleşiyor. Sonra ışığı kısıp pijamaları giydirip woombie diye fermuarlı bi kundağı var ona koyuyorum. Biraz kucakta öpüp kokladıktan sonra yatağına koyup dönencesini açıp emziğini verip 10-15 dk başında bekliyorum. Ağlar gibi olursa saçını okşuyorum. Gerek olursa pişşş piişşş diyorum hafifçe. Gözleri yavaş yavaş kapanıyor, genelde 20.30 da uyuma sürecini tamamlıyor. 21- 01.00- 4.30 şeklinde 3 kere emzirdim uyku arasında, onda da ışığı açmıyor hiç konuşmuyorum. O uyanmadan hemen önce aldığım ve beslediğim için uykusu bölünmeden rüya öğünü yapıyor. Sabah 7 gibi bi kere daha emer. 8.00 - 8.30 arası kakası gelir ve uyanır güne başlarız :) Diş vs derken kesin bozulur ama 1 aya yakındır böyle :) önceden 23-24 gibi uyuyordu. Ben dinlenemiyorum öyle. Gündüzü ben de tam çözemedim 1,5-2 saat uyanık kalıp 45 dk falak uyuyor ama gündüz ağlayarak uyanırsa daha uyumak istiyorum ama uyku geçişi arasında uyandım nasıl uyuyacağımı bilemiyorum demekmiş. Diyelim 25 dk uyudu ağladı uyandı sen de kaldırdın ya o zaman şu izlenimi alıyormuş "bu uyku sana yeter" onun yerine yataktan kaldırmadan uyuması için tekrar denemeliymişiz Dün biraz onla uğraşmaya başladım 1 kere uyandı tekrar uyuttum 2 saat uyudu öğleden sonraki gündüz uykusunu :) Bu uyku rutininin tek kötü yanı Her akşam bir önceki akşamın aynısı yaşanıyor Misafirliğe dışarı falan gidemeyiz, başkası da gelemez çünkü o saati kaçırınca uyku süreci sıkıntıya giriyor. Uyuyamazsa huysuzlanıyor

ya şimdi ben anneme sırf annem olduğu için tahammül ediyorum. annemin düşünce yapısında bi kadını sokakta tanısaydım onunla görüşmez, muhabbet etmezdim. e bu doğacak olan da sizin çocuğunuz. başka çocuğa tahammül edemezsiniz, kendi çocuğunuza edersiniz. düz mantık.

İnsan kendi çocuğunu bı kere kucağına aldimi dünyası değişiyor. Evet çocuk bakmak çok zor ama geçici bir süreç. İyi bir anne olacagina eminim. Birde yurt dışındaki çocuklar daha sakin demişsin. En basitinden şöyle bir örnek vereyim uyku eğitimi diye birşey var çocuğu yatağa bırakıyorsun ağlaya ağlaya en sonunda uyuyor. Benim görümcem yurt dışında yaşıyor doktor böyle tavsiye vermis 3 çocuğu var saat 20:00 da odaya bırakırım kapıyı kaparim uyurlar diyor. Daha bir kaç günlükken yapmış bunu ve çok rahat etmiş. Biz iki yaşındaki kızımizi hala kucaklarda uyuşturuz. Belki ondandır. Eğitim düzeyim yüksek yöntemin bilimselliği ne de inanıyorum ama yapamadım. Birkaç günlük yada aylık bebeği ağlatmayi içim bir türlü almadı. Sonuç ne oldu aylarca emzirerek aylarsa sallayarak ve hala kucakta dolaştırarak perişan perişan uyuşturucu ve yipraniyoruz. Ha yine olsa naparim ben yine aynısini yaparım. Bunun gibi birçok örnek var. Çocuk yetiştirme yöntemleri farklı. Ama bu ne onları iyi ebeveyn yapıyor ne de bizi kötü. Sen bol bol oku ve neticede kendi anneligini keşfet. Hiç bir tabip senin yarama merhem olmaz. Sen kendi evladının biricik ve tek annesisin. Bu senin hayatın senin deneyimin. Kendi yolunu kendin belirle...

Size çok kısa birşey söyleyeceğim. "Annelik doğuştan gelir, babalık sonradan öğrenilir" derler inanın bu öğreneceğiniz bir şey değil içinizde bir yerde saklı ve bebeğiniz doğduğunda gün yüzüne çıkacak. Sağlıklı alın kucağınıza inşallah

Milana22

Ahhaha o da güzel dürüm :) ay Hamburg'ta çok güzel ama! :) Berlin'e yolun düşerse uğra Valla ben de bilmiyorum biraz bol keseden atıyoruz bence biz

Kızım doğduğunda 23 yaşındaydım ve etrafımızda hiç küçük çocuk yoktu. Ve annem kızım 4 yada 5 günlüktu evine döndüğünde ve 2. Görüşünde kızım 1 yaşındaydı. Yani o kadar yanlızdim. O kadar iyi baktım ki ben bile kendime hayret ettim. Bence sende öyle olacaksin

hahahahah- aynen. ́misafirlikte yemek yenmez, su icilir- can catlasin ikram edilen ALDInin Ice Tea. annem hep, yok tulumba onu yemez derdi... yahu tosun gibi yer seyi yiyen cocukdum ben :) O yemez, o icmez- gözünle haraket cakardi :) bende ezik vs. degilim. tam tersine- azcik ezik olsam zarar gelmezdi galiba. daha kimsenin evine, malina zarar verdigimi hatirlamam.

Oglan okula gitmeyecek bu donrm, dil kursu ve futbola baslayacak yarin Su anda ingilizce konusuyor, iyi adapte oldu simdilik Ufaklik zaten daha anlamadi birsey, bizimle takiliyor

e canım arkadaşım okusana ben o haftalarda bir sürü bebek bakım eğitimine gitmiştim. ve sürekli bebek bakım kitapları okuyordum. sen yine iyiymişsin ben bebek görsem kaçıyordum elime kucağıma almışlığım yoktu. halen oyun uyduramıyorum, oyun kitabı aldım (0-6 ay) onlardan yapıyorum. arada bi daral geliyor ama 5 dk içinde geçiyor. Türk insanı olarak bebek büyütmenin de suyunu çıkarmışız. Güvenli bağlanmayı 24 saat dibinden ayrılmama olarak uyguladıkları için tuvalete bile gidemiyorum modunda çoğu insan. halbuki onun da senin de yalnız kalman gereken zamanlar var. Valla çok şükür ki çok rahat bir insanım, kimseyi de bebek bakım sürecime karıştırmadım. bebeğim 2 gün sonra 3 aylık oluyor. akşamları 20.30 gibi günlük rutinlerinden sonra yatıyor 12 saat uyuyor. Gece ben de uyuyorum. Bebekle tuvalet iletişimi de kurmayı deniyoruz, gaz sorunu da olmadı evet atak haftalarında deli deli ağlıyor ama o da yarım saat içinde sakinleştirme yolunu bulup hallediyorsun. ne yalan söyleyeyim ben çok zorlandığımı söyleyemeyeceğim. ama eş desteği şart merak etme bu arada doğumda kucağına bi veriyorlar, hiç bebek görmemiş ben 1 saat sonra üstünü altını değiştiriyordum.

Hayatında kucağına bebek almamış, bebek bezi biberon vs. görmemiş, bebekleri uzaktan seven, bebek ağlamasına tahammülü olmayan ben :) İkiz annesi oldum. Öyle bir bakıyorum ki bende şaşıyorum kendime. Sistemli saatli ve düzenli gidiyor çok şükür herşey. Yani merak etmeyin bebekler dili olmasada beklentilerini belli ediyor, sessiz bir iletişiminiz oluyor o doğrultuda gidiyorsunuz, onlar yönlendiriyor sizi. Sağlıkla gelsin bebeğiniz şu an tek önemli şey bu bence. Sonrasında süreç sizi su akar yolunu bulur misali götürüyor :))

yapma diyeceklerim: bebeği lahana gibi giydirme her ağladığında meme dayama iyi gözlemlersen neden ağladığını anlarsın. annen bile olsa kimseyi işine karıştırma. biz böyle yapmıştık diyenler kendi çocuklarına yapmaya devam etsin. bunun için çok oku, bebek konusunda her şeyi öğrenmeye çalış. mesela hiç eldiven giydirmedim (1-2 sefer akrabaların gönlü olsun diye 2 saat giydirip çıkardım) elleri üşümüş diyenlere aldırmadım çünkü bebeklerin dolaşım sistemlerinin çok iyi gelişmediği için el ve ayaklarının soğuk olduğunu ve üşümenin sırttan kontrol edildiğini, ellerin açık olmasının bebeğin gelişimi için önemli olduğunu okuyup öğrenmiştim. aç bu çocuk sözünü 736428732873 kere duyacaksın, onun aç olup olmadığını sen anlarsın. başkasına he de geç. memede, sallayarak uyutma. rutinini en baştan kur. bebekler bir şeyden sonra neyin geleceğini bilmeyi severlermiş. 2. ayda ben her akşam aynı saatte aynı şeyleri yapmaya başladım. ışığı kısma, banyo, müzik, masaj, pijamaları giydirme, kundağına koyma ve uyku süreci. olabildiğince her günü aynı tutarsan adapte oluyorlar. ona kırılacak bir şeymiş gibi temkinli davranma. tabiki hassas ve narinler ama 13 günlükken günde 5 dk karın üstü koymaya başladım. çok kısa sürede başını tutabilmeye başladı omuz kasları geliştiği için. ben kucakta tutarken rahat ettim böylece. aman ağlamasın diye her şeyi anında yapmaya çalışma. ben her şeyi anlamasa da ona açıklıyorum. şimdi su içmeye gideceğim hemen gelirim diyorum. gittiğimde tabiki devamlılık henüz oluşmadığı için yok oldum sanıyor ve ağlıyor. ona mutfaktan sesleniyorum. suyumu içtiğimde geleceğimi söylüyorum. ve koşarcasına her şeyi bırakıp gitmiyorum. tekrar yazayım güvenli bağlanma bebeğin sana yapışık olması değil. gittiğinde geleceğini bilecek, babalar en baştan beri işe gidip geldiği için onların gidip geleceği gerçeğine daha çabuk alışıyorlarmış. anneden ayrılmak ise daha zor haliyle :) ama seni göremeyince kaygılanıp biraz ağlaması, geldiğinde ise heyecanlanıp sevinmesi çok normal. ina may'in doğuma hazırlık rehberi bebeğimi beklerken beni neler bekler bebeğimin ilk yılında beni neler bekler Ayşe öner - hamilelik ve bebek bakım kitabı evren bay - tuvalet iletişimi bebeğimle evdeyim bebeğimle oynuyorum (0-6 ay) harika haftalar bu kitapları öneririm. en önemlisi Anne rahat = Bebek rahat sen ne kadar stresli isen bebek de o kadar stresli oluyor. deneyimim henüz 3 aylık olsa da o kadar çok okudum ki teorik bilgimin iyi olduğunu düşünüyorum :) inşallah teori pratiğe yansır da güzel güzel mutlu mutlu büyütürüz

birde çocuk dediğin çocukluğunu yapacak. kızım cırlayıp evı dağıtınca duvar karalayınca neşeden hoplayıp zıplayınca babaı her ne kadar kızsada ben aşkla bakıyorum öyle baktıkça dahada neşelenıyor. kös kös otururmu çocuk.

Ben sallamiyodum bu arada. Ama besikte veya salincaginda sallamakta bi sakinca yokmus ayakta sallamayin.. Benimki hasta olunca huyu degisti artik kucakta gezerek uyuyoruz.. Alt degistirmeyi kendi kendime ogrendim.. Hic zor degil. Yandaki cırt cırtlardan ac temizle yeni bez koy cirt cirtlari kapa :) Cocuk aglayinca derdi ne o cözülmeye çalışılır.. Ya uykusu vardir ya gazı ya karni açtır ya alti pistir.. Yada sadece dunyaya alışıyodur.. Yada buyume atağıdır.. Bunlar degilse cani yaniyo veya hasta olabilir ama anlarsin onu zaten. Oyle oldugunda farkli aglar Bende hep endise ettim.. Emin ol cook iyi bi anne olucaksinn

Sakin ol ve akışına bırak canım çok sakınma panik olma soğuk kanlı ol su belgesel kanalı var ya t.. oradaki bebekli ailelerin programlarını bı izle farkı görürsün ne kadar relax sakin panik olmadan büyütüyorlar çocukları

Merhaba canım. Seni öyle iyi anlıyorum ki evlat sahibi olmadan önceki beni anlatmışsın. Psikoloğa bile gittim ben onu sevmiycem, ben çocuk oyalamayı bile bilmiyorum eğer şımarık olursa sevmem falan diye. Şimdi gülüyorum bu düşüncelerime. 17 aylık kızım. Merak etme herşey spontane gelişiyor sen bile anlamıyorsun nasıl büyüttüğünü. Öyle oyunlar, öyle aktiviteler buluyorsun ki bazen gün yetmiyor. Kendi adıma söyleyim ben de çocuğum olursa sallamayacağım, paketli, şekerli gıdalar vermiycem, tv, tablet, telefon bağımlısı yapmıycam, herşeyi kendisinin yapması için teşvik edicem, ağlayınca her istediğini vermiycem demiştim ama kimselere değil kendim dedim bunları içimden. Çünkü insanlara söyleyince kendi yapamadıklarını başkalarının da yapamayacağına inanırlar ve seni de inandırırlar. 17 aylık kızım hiç sallamadım, uyku eğitimi kitapları ve sayfalarını hatmettim beşiğine koyup çıkıyorum kendi uyuyor maşallah. Hiç hazır, paketli, şekerli gıdaları tatmadı bilmiyor görse de istemez. TV tablet telefon hiç ilgisini çekmez tv açık olsun bakmaz. 6 Aydan itibaren mama sandalyesine oturttum önüne koydum kendi yemesini sağladım, şimdi yemeğini kendi yer, suyunu kendi içer 9 Aydan beri. Hiç biberon kullanmadı. Hala emziriyorum Hep okudum, araştırdım. Hepsini de uyguladım çok şükür o söyleyenlerin de yine bahaneleri çok e seninki kız şakın oluyor kızlar yanı millet hep bi bahane bulur. Sana İnstagramdan İrlandalı anneyi, Facebook'tan blw Türkiye, tuvalet iletişimi ve emzirme sanatı sayfalarını takibe almanı ve incelemeni tavsiye ederim. Zaten bebek bakımında en önemli 3 madde uyku, yemek, çiş. Bir de uyku için bebeğiniz uykuyu çok sevecek ve iyi uykular tatlı rüyalar kitaplarını da okursan tamamdır. Çünkü insan doğrusunu öğrenince bile bile yanlış yapmaya vicdanı el vermiyor sağlıkla büyür inşallah

21 yaşıma daha girmemiştim anne olduğumda. Hayatın en zor ama en güzel tecrübesi. O kadar zor o kadar emek vererek büyüttüm ki. Ama bence bu hayatta yaptığım en güzel şey anne olmak. Bence sizde çok güzel bi anne olacaksınız. İnsanın kendi çocuğuna olan sevgisi bence hiç birşeyle kıyaslanamaz. Sağlıkla alın kucağınıza.

Annelik yolunda ilk yapacağınız şey çevreye karşı kulağınızı kapatmak olsun. Çünkü susmayacaklar. Bir de doğunca görün doymuyor bu çocuk aç diyen mi ararsınız biz şöyle yapardık diyen mi? İnsanları boşverin iç güdülerinize kulak verin. Evet asla yapmam dediklerimi yapacaksınız ama bunu şimdiden kafaya takmayın :) Size Emzirme sanatı kitabını tavsiye ederim. İlk 3 ay bebek kendini anne karnında hissedermiş. O yüzden kucağınızdan inmek istemediğinde ve sürekli meme istediğinde derdi ne bunun diye düşünmeyin. Öz bakım konuları kendiliğinden gelişiyor. Alt değiştirme, yıkama sanki yıllardır biliyormuş gibi yapı veriyorsunuz. Şimdiden bebeği için endişelenen birinin kötü anne olmayacağına eminim. Ben de bebek görünce içine düşen biri değildim ama kendi bebeğimi çok seviyorum. Hatta oğlum doğduktan sonra bebekleri sevimli bulmaya devam ettiğimi ama sevmek için bir adım atmadığımı fark etmiştim :) Size bir de Facebook kullanıyorsanız Attachment Parenting Türkiye grubunu tavsiye ederim.

Aynen öyle. Adam haklı! Ben Berlin'deyim sen?

Cheryynin cevresinde yok, o hep bu konuda sikayetci ama mesela ben italyada yasadim orda herkes disari cikar, gecenin bi saati kapin calar komsun gelir bara gidiyoruz hadi gel der gecenin 11 inde kalkar bara gidersin, yada kapi calar elleri kollari dolu biz geldik der dalarlar iceri mutfaga girip yemek yapnaya baslarlar Mesela su anda da kucuk bir avrupa ulkesindeyim burda da cok onemli komsuluk ve arkadaslik, is cikisi herkes cafede, oturacak yer bulamiyoruz

Genelde bu düşüncelere sahip olan insanlar çok iyi bir anne oluyorlar, bil istedim. Yabancılar çocuk konusunda biraz umursamaz Mesela türk annelerinin genelinde ağlatmamak, hemen o an istediği şeyleri yapmak var. E çocuk da ağlayarak birşeyler yaptırdığının farkında, basıyor yaygarayı. Ve bir de tabi şımartmak. Bizim insanımız çok şımartıyor, her istediğini yapıyor. El bebek gül bebek diyorlar ya aynen öyle. Aslında bu da yanlış bana göre. Mesela yabancı bir abla vardı tanıdığım. Kadın çocuğu ağladığında asla bakmazdı. Öyle öğretmişti. "Sakinleşene kadar seninle konuşmayacağım" diyordu annesi, çocuğun sesi o saniyede kesiliyordu. Otoriteyi böyle kuruyorlar yani. Bence el bebek gül bebek büyütüp her dediğini yapmaktansa samimi fakat otoriter büyütmekte fayda var.

Benim kiz da kayinvalideme cekmis yani esim oyle diyor :) Cok feci cidden yasamayan anlamaz bu delilerle ugrasmanin zorlugunu ama duzelecekler, buyudukce geciyor hepsi

bende yurtdisindayim- ayni konuyu belki burda 165453435135 yazdim. hep taslandim- banlandim. almanlar rahat birakiyorlar cocuklari :) Ilgi manyagi yapmiyorlar, elinde tabakla arkasindan kosmuyorlar vs. minikler dogal ortamlarinda sakince yasiyorlar. benim kaynimin kresi var ve ayni zamanda Docent adam artik bikmis bazi velilerden. bana diyor, cocugun olunca lütfen sallama , yemek yemiyorsa arkasinda dolanma tabakla vs. neyse, uzatmaya gerek yok. hic korkma... cok cok iyi bir anne olursun. insan yaparak ögreniyor

Yengenç, ben senin yorumlarını hep çok beğeniyorum. Çok isabetli ve ince detaylı gözlemler yapıyorsun. Birçok anne altını çizdiğin konuyu gerçekten ya gözardı ediyor ya da haz alıyor bahsettiğin gibi.

Ben de gen konusunda seninle aynı fikirdeyim. Hatta daha önce başka bir konuda da yazmıştım. Bazı durumlar bizim çocuklarımızın genetiğine işlemiş. Bak mesela benim eşim 6 yaşına kadar her istediğini ağlayarak yaptırmayı başarmış. Zaten annesinin yapmama gibi bir lüksü olmamış çünkü eşim halk arasında uğunma denilen durumu yaşıyormuş. Morarana kadar ağlamak yani. Şimdi benim kızım da öyle. Kalple veya başka bir şeyle alakalı sanıp doktor doktor gezdim. Ama şükür ki hiçbir sağlık problemi yok. Bizim çok yoruyor sonuç olarak. Sürekli her istediğinin olmaması için mücadele halindeyiz. Şimdi ben bu çocuğu 3 aylıkken Avrupalı bakıcıya teslim etseydim farklı mı olacaktı? Tahminimce o da illallah edecekti. Ne uyku ne yemek düzeni oturtamadan yuvarlanıp giderdi işte.

Sen onu bunu boşver ne alemdesin? Nasıl oralar? :)

Ben çok pimpirikli biriyim, kuzenimin çocuğu yampiri yampiri yürüyor, düşüp kafasını vuracak diye kalp spazmı geçiriyorum. Ya koltuktan düşerse ben o anda göremezsem? Yatakta zıplasın, 2 metreye 2 metre koltuktan daha güvenli allahım kafayı yiciiiiiiiiimmmm Milana22

Bu önceden tecrübe edilen birşey değil. Yaşadıkça öğreniyorsun Ve rabbim içinize öyle bir sevgi, öyle bir merhamet öyle bir sabır veriyor ki, kimseye davranmadiginiz kadar özenli davranıyorsunuz bebeğe.. Akışına bırakın.

Aman maşallah çocuklar ne yaptı? Kız daha küçük ama oğlan anlaşabiliyor mu diğer çocuklarla dil açısından :)

Bekarken bende pek cocuklu ortamdan haz etmezdim. sevdigimide hek nadir bilirim onlarda bebekti ozaman kuzenler. Sonra ilk oglum oldu. ya arkadas bu nasıl psikopat bir sevgi. sanki hayatta kimseyi boyle sevmemistim. Cooooook agliyordu. surekli emziriyordum oyle ki bacaklarim uyuşuyordu. Agliyordum yetemiyorum diye. Yatsada bir rahat etsem isime bsksam diyordum Bu sefer yatincada basinda ina bakil bakip ağlıyordum. Yetemedim sana nasil buyutucem seni. Oyke zorsun ki, uyurken bile gozlerime bakmasini ozlerdim. Onun icin isi gucu bıraktım. Zor yillardi. Sukur 13 yadina girdi. Buyugum 7 sindeyken bir oglum daha oldu Neyse iste onuda buyuttum şükür. rutin hayat takma kafaya

Bu bilgiler bizde otomatik yüklü sanırım. Çocuk doğunca aktiflesiyor :) büyüdükçe bebek yönlendiriyor aslında. Oyun da oynuyorsun saçmalıyorsun da. Ben de öyle çocuk görünce deliren biri değilim. Tercihen uzaktan severim. Hala da öyle aslında. Kendi çocugum olunca iş değişiyor. Beraber her türlü kudurup oyun oynuyoruz. Kendi haline bıraktığım da oluyor tabi ki. Oyun oynasın etrafı kesfetsin. Bir şekilde yolu bulunuyor.

Her bebek kendine özgü davranışlar sergiler, bebeğinizle alıştıkça, tanıdıkça onu ne susturur ne ağlatır, neyi sever sevmez anlıyor olacaksınız. Başkasının bebeğinden sıkılabilirsiniz ama insanin kendi evladi oldi mu sıkılmak bile içinden gelmiyor. Elbette zorlukları var ama özellikle 4 -5 aylık olduğunda sizinle belirgin iletişim kurmaya başladığını gördüğünüzde ozellikle yüzünüze bakip güldüğünde bu herseye değer diyorsunuz. Size tavsiyem, kimsenin kötü hikayelerini dinlemeyin, kimseyle de anneliginizi kıyaslamayın, herkes kendine göre iyi bir anne. Sağlikla kucağınıza alın.

Oğlum 31 gunluk. Kvalidem ve annem oğlum doğduğundan beri dönüşümlü kalıyorlar yanimda. Annem kontrolün Bende olusunu destekliyor ama kvalidem her ağladığında cocugu kucağımdan almaya çalışıyor mesela. Ona gore bebek hep ac ve onun sutu o kdr bolmus ki hep kıyafetlerine akarmış. Keşke basindan işime karistirmasaydim. Dogru bildiğinden asla sasma ve ilk zamanlar yardim alacaksan da kendi işine asla karıştırma. Kontrol sende olsun. 5 çocuk büyüttüm diye gerine gerine gezen kv bıraksam bi sürü yanlış sey yapacaktı mesela. Ilk günden mama ve biberonu dayamak su vermek bebegi cok sarmak vs uzar gider liste.

Burda cok ince bir nuans var yanliz, annen disiplinli ama sevgisini gosteren kadinsa azik olmazsin ama disiplinli ve sevgi de yoksa bildigin ezigin onde gideni olursun

yok canim ya- taslayan cok. bazilari beddua bile ediyor. Avrupa sevdalisi diyen, sen dogurda gör diyen, anlamak istemeyen cok. gecende televizyon izletme dedim diye -adim bilmis oldu. sanki televizyonun zararini bilmek icin 45 cocuk büyütmek gerek :) bazilari catcun delisi yapiyor sonrada burda dert yaniyor.

Hepinize çok çok çok teşekkür ederim. Şu saat oldu işten yeni geldim ölüm çıktı diyebilirim. Çocuk doğacak, çocuğumu 6 aylıkken kreşe vermek zorundayım o 6 aylık süreçte de sık sık işe gitmek zorundayım. Sanırım hepsi çok fazla geldiği için kendimi boğuluyor gibi hissediyorum. ayaklarımı hissetmiyorum şu anda, oturdum, kızımda hareketlenmeye başladı kıpır kıpır.. bu bile yüzümü güldürmeye yetiyor Yazılanları tek tek okuyorum şu anda. Hepsi birbirinden değerli çok önemli bilgiler benim için! Kitaplarım zaten hazır, vakit buldukça okumaya çalışıyorum ama bu şey teoride başka pratikte başka anladığım kadarıyla Savaşa savaşa öğreneceğim sanırım... Hepinize teşekkürler

Seni çok iyi anlıyorum annelik hakkında giçbir bilgim olmadan hamile olduğumu öğrendim son aylar aldı beni bi telaşe tek başıma memleketimden yüZlerce kilometre uzakta naparım nasıl yaparım nasıl doyurur altını temizlerim gece top atsan uyanmam nasıl olucak derken bebeğimi kucağıma aldığım ilk saniye sanki bi yağmur gibi üzerime annelik yağdı annelik bilinci oluşuverdi o senin bi parçan sen onun dilini herkesten daha iyi anlıcak bir bakışından ne derdi olduğunu biliceksin merak etme kimi sallar ayağında beşiğinde kimi de anne kucağında uyur kimi de öyle sadece yattığı yerde bende iki tane var kardeş ten kardeşe bile huyu suyu değişiyo olumsuz konuşanlara kapat gözünü kulağını sakin ol o bebişide karnında kaygılandırma derim annesi

Cok basit, konuna yazdigim ilk yorumumda vardi galiba, cok sevgi vereceksin, cocuk her daim sevildigini hissedece ama ayni zamanda disiplinli. olacaksin Oglum 10 yasinda evde hala tepemdedir, gece bana sarilmadan uyumak istemez, gunde milyon kere seni seviyorum derim Ama disarida bir bakisimla hizaya girer, bol bol konusurum, eve gelince anlatirim neden orda susmasi gerektigini vs vs Hic zor degil inan :)

rabbim sağlıcakla kavuştursun inşallah yavrunu. Ne kadar iyi bir anne olacağınız daha yolun yarısındayken onun için düşüncelerinizden belli. Çocukları pek sevmem. Yani ben de yanak sıkma ayyy çok tatlı bu falan diyen biri değilimdir. Hatta ilk kez görümcemin kızını kucakladım bide şuan oğlumu. Ayni sizin gibiydim ağlayan bağıran çocuk gördükçe çocuklardan soğuyordum. Insan neden bunu çekmek ister ki derdim. Şimdi o düşüncelerimden utanıyorum. Yavrum şuan 4.5 aylık ve her saniye onun varlığına şükrediyorum. Inanin ben de bilmiyordum ama annelik öyle bir içgüdü ki doğduğu andan itibaren sanki yıllarca çocuk bakmış gibi bilgili olacaksınız. Yavrunuza kavuşun sağ saglim gerisinin üstesinden allahın izniyle kalkarsınız.

Oncelikli olarak bunu yapmam sunu yapmam hic demeyin cunku bebek dogdukdan sonra hersey bambaska bir hal aliyor akisa gore hareket edin kendinizi strese sokmayin kolay degil zor ama zamanla o zorluga karsi bir duzen olusturunca alisiyorsunuz

kahkaha attım yorumunuza

cnm haftamıza kadar aynıyız, bende normalde çocuk seven biri değilimdir ama şimdiden bebekle çok fikrim değişti. zamanla öğreneceğiz ve kendi çocuğumuza farklı oluruz, diğer çocuklara karşı düşüncelerinle korku duyma yani:)

Ayy bu arada kitaya yazdırdın mı bebeği? Şimdiden yazdırman gerekiyormuş, Berlin'de heryer malum craaazy busy

Yaaaaa aynısını teyzem söyledi bugün doğmamış çocuğa don biçmenin kita hali Önceki

Ben anneyim anne olmadan önce ayni sizin gibiydim ki hala baska cocuklara oyleyim. Ilk basta ne yapacagim kaygisi vardi aglarsa susmaz ise ne yapmaliyim acaba derdim. Ilk panikledim. Sonra farkettimki cocukla vakit gecirmekten korkmuyorum benim disimda herkes panikliyor ki benimki zor bir cocuktu halada oyle. Suan alistik onu oyalayacak hep birsey buluyorum ben bulmasam bile o tepeme cikip kendi oyun kuruyor. Kendi belirliyor duzenini. Endise etmeyin sakin. Sunu gonul rahatligiyla soyleyim onu sakinlestiren yada endiselendiginde sarilip huzur buldugu tek kisiyim bende bunu bildigimden hic paniklemiyorum. Sizinde oyle olacak ve guzel bir anne olacaksiniz. Saglicakla kucaginiza alin bebeginizi

Ayy iyiki açmışsınız konuyu takipteyim. Sizinle benzer haftalarda, benzer duygu ve düşüncelerdeyim. Ve hatta ben de artık Türkiye'de değilim ve burdakileri sürekli gözlemekteyim :) Doğum sürecinde yalnız olacağım için korkuyordum ama, onun dahi olumlu yanlarını buldum yorumlarla. Yeterince bakım bilgisine sahip olur ve bebeği de okumayı öğrenirsek güzelce büyütebiliriz inşallah. Yapılan yorumlara da çok teşekkür ederim! Hepsini ilgiyle not alarak okudum. Mükemmel olamayız aşikar ama, İnşallah biz de doğru düzgün ebeveynler olabiliriz. Selamlar

Oha. Berlin'de misin sende? Benim istediğim hastane 30. haftada alıyor AcemiYolcu Gitmeyen Yolun

Iste bu da anne ve babayla olacak is degil. Calisan anneler kendi ebeveynlerinden yardim aliyor. E onlarda simartiyorlar. Sistemi oturtmak birazdan zor bu yuzden. Onuda gectim otobus yolculugunda bogure bogure aglayan cocuguna hadi gelde mudahale etme :) cevredekiler isyana baslayacak. E cocukta farkinda durumun istediginin yapilacagini biliyor susturulmasi icin

Yahu koltukta ziplamayan cocuk mu olur yada yatakta O yatakta ziplarken bi yandan aklin cikacak ama obur yandan da attigi kahkahalar icini isitacak ve mutluluk bu iste diyeceksin Duvar olayi ise herkesin kendi bilecegi is, ben ogluma salonda bir duvar vermistim sadece o duvari boyuyordu, bunlari dusunmen icin daha cok erken

Ahhaa bulucam ayol az bekle

Bence de özellikle yürümeyle ve konuşmayla beraber her şeyin değişeceğini düşünüyorum Senin oğlana da hastayım çok orijinal bi çocuk

3 aylik 12 saat nasil uyuyor? Yöntemini bana da öğret, 2 aylik gece 1 den 2 den önce uyumuyor. Gündüzleri de kuş uykusu.

Sen almanyadan biran once cik kuzum, orasi sana gore degil, daha guneye gel

Okudum bebeklik çağında o gruplama mümkün olabilir ama iki yaştan itibaren hiçbir yöntem tam manasıyla uygulanamıyor :) çocuğun kendi karakteri oluşuyor. Benim yeğenim oğlumla aynı yıl doğumlu. Dışarıya çıktığımızda ona arabaların ne kadar tehlikeli olduğundan bahsedince korkup elime yapışıyor. Benim oğlan da caddenin ortasına gidip "araba bana çarpsın ehe" diyor. Aynı ses tonu ve yöntemle yaklaşıyorum ikisine de ama aynı etkiyi oluşturmuyor. Yeğenim uyuduktan sonra kıyamet kopsa uyanmıyor benim oğlanın yanında çıt çıkarınca gözlerini bereltiyor. Yeğenim başkalarının ona yemek yedirmesine ihtiyaç duyarken benim sıpa salçanın kavrulmasını bile kendi yapmak istiyor. Diyeceğim o ki, öğrenilmiş bilgiler her çocukta aynı şekilde uygulanmıyor :)

sende gelirsen burdan haber at- hamburgu gezdiririm. baya gezilcek yerler var. yok canim ya- tabiki her cocuk kendine özel. zorluklari var vs. ama annemin verdigi disiplinin 100/10% versem benim cocuk asker olur :) gözlerinle yönetiyordu vallah- ciglik atmayi birak evde kedi gibi geziyordum. alman komsulari bilirsin :) hala aliskanlik olmus evde kulaklikla muzik dinliyorum :) atamadim üzerimden :)

Gelicem de bana bir sevgili bulun dedim bulmadınız Sen de kocan da seferber olun size görev

Evet bence de çok çok doğru bir tespit. Annem benim en yakın arkadaşım ama hayatta en saygı duyup çekindiğim insan. Bunu nasıl becerdi bilmiyorum...

Sen super bir anne olacaksin canim at bu dusunceleri kafandan. Zaten cocuk seni yonlendirecek. Annelik anne olunca ogrenilen ve kendine ozgu birsey. Umarim uslu bir bebegin olur

Üzgünüm ama bu duYgu ve düşüncelerin anne olunca da değişmeyecek

Kız sen ne diyorsun, yemin ederim kocaman kızdım misafirlikte birşey ikram edildiğinde anneme bakıyordum. Sonra bir gün kendi kendime 'ay ben gerizekalıyım herhalde, napıyorum ben' dedim hala bazı şeyleri anneme anlatırken karnım ağrır. Hani 30 yaşındayım sen bana karışamazsın olayı yok :) Yine de seçme şansım olsa yine annemi 'anne' diye seçerim. Çok çok şanslıyım. Annem öyle yaptı diye, ne ezik oldum ne başka birşey:)

Çocuk oyalamayı ben de beceremem daralırım. Oğlum da kendi kendine saatlerce oynayan Bi çocuk oldu. Bebek bakımını kimse doğuştan bilmiyor yaşsyarak öğreniyorsun deneyimliyorsun kendi yöntemlerin oluşuyor bunu dert etme başkasının çocuğuna tahammül edememen normal ama kendi çocuğuna karşı inanılmaz bir sevgi tahammül oluşuyor yoksa kimse bakamaz zaten. Bunlar için maya clinic kitaplarını öneririm ben çok faydalandım. Onun dışında çocuğu nasıl yetiştirirken öyle olur bu tamamen senin elinde. 3.5 yaşındaki oğlum masayı toplar kurar bulaşıkları yerleştirir ya da boşaltır evi süpürür siler cam siler balkon yıkar çamaşır serer makinaya atar yani her işte yardım eder 3 günlük olduğundan beri dışarıdayım karda kışta gece gündüz her şekilde gezdim. Yemeğini kendisi yer yemezse de aç kalır seçim onun. Bi yere gittiğimde asla peşinde koşmam bişey olmadığı sürece kendine oyalanacak bişey bulur. Yani bu çocuklar böyle doğmuyor tamam karakteri var ama senden ne görürse babadan ne görürse bak ne söylersen değil sizi taklit edecek sonuçta. Emin ol doğduktan sonra sen bile hayret edeceksin nasıl bakıyorum diye. Hiç böyle düşünme tadını çıkar hamileliğin millet hep konuşuyor tıka kulaklarını. Aynı bedende Yaşadığınız anların tadını çıkar.

Genelde böyle düşünenler daha iyi anne oluyor +1. Su akar yolunu bulur. Kendinizi sıkmayın. Allah yardımcınız olsun. :)

Tam nasil söyleyecegimi bilmiyorum fakat tasinmam hosuma gitti. Sadece söylenmemen ve cidden birseylerin pesinde kusman cok iyi. Ben o kadar maceraci degilim, ki olsam tam tersi, norvec, isvec gibi ülkelere göc ederdim. Soguktan nefret etmeme ragmen :) Adamlarin medeniyetine, insanlik anlayisina hayranim ama.

Canim annelik zaten hamilelikten itibaren baslayan ve evlat sahibi olduktan sonra hep devam eden bi endise, korku, heyecan, mutluluk vs karisik bi hal işte :) Ama bence sen cok tatli bi anne olucaksin

Ayy ben çılgınlar gibi bağlı bi anneyim, fazlasıyla düşkünüm desem yalan olmaz, istediği zaman emdi memede uyudu evi mok götürdü yine umursamadım, kızıma da çok düşkünüm o da bana. Sadece yatağımda yatırmadım eşimle ilişkimiz bozulmasın diye, onun dışında birbirimize doyduk, şefkat sevgi ilgi hiç şunu da yapsaydım dediğim birşey olmadı. Bu doğuracağım velete de aynısını yapmayı düşünüyorum. Bu arada şımarık olmadı, sorumluluk sahibi güzel bi çocuk oldu, çocuklar sevgiden hoşgörüden ilgiden şımarmazlar, tutarsızlıktan dengesizlikten ebeveynler arası olmayan fikir birliğinden şımarık olurlar.

Sıkıntı yapma bende çocuklara pek yakınlık gösteremezdim. Ama kendi çocuğun bir başka oluyor. Kızımı bebekken sevdiğim bir videoyu ablama göndermiştim, o da yeğenlerime göstermiş. Yeğenlerim "aaa bu teyzem mi?" diye şaşırmışlar. Bebek bakmayı da internetten öğrendim diyebilirim :) Aklıma gelen her soruyu google'a sordum. Bebek nasıl tutulur, gazı nasıl çıkartılır, altı nasıl değiştirilir, nasıl yıkanır vs vs. Korkma sende öğrenirsin. Çocuğun durur mu durmaz mı, hareketli olur mu olmaz mı konusuna gelince, belki sizin çocuğunuzda uslu olacak belli olmaz. Her çocuğun farklı bir karakteri olduğunu düşünüyorum, onu değiştiremezsiniz. Ama biraz da sizin verdiğiniz eğitim de etkili olur. Mesela çekmece karıştırma, koltuklarda zıplama vs. ilk yaptığında uyarırsanız bir daha yapmaz. Ama göz yumarsanız öyle devam eder. İnsan merak ediyor tabi çocuğum nasıl olacak, nasıl bir Anne olacağım diye, İnşAllah her şey gönlünüzce olur.

Neden öyle düşünüyorsunuz ki? Benim bikaç komşum var sağolsunlar çok güzel ilgileniyorlar kızımla. Benim yaşadığım bölge de insani olarak çok sıkıntılı bir yer ama yine de bikaç tane de olsa güzel insan çıkabiliyor her yerde.

hahahaha- nasil güzeldi yaaaaaa-- eski tadi yok ama

Super, tek kelimyle huzur icindeyim Cok mutluyum cok Masallah diyelim

Tabi aşırı orijinal. Mesela az evvel okula götürürken kargo uçağı ve Uzay mekiğine gidelim dedi. Çünkü her hafta sonu kargo uçağı ile aktarmalı olarak uzay mekiğine gidiyoruz ailece. Tam akbil basıyoruz bir de. Alışmış çocuk ne yapsın. Benim oğlandan sonra sakin beş çocuğa bakabilirim bence. Potansiyelimin artmasına sebep oldu sıpa. . push ; Önceki

Bence yabancilar biraz daha ilgili oldugu icin :) ilgiye tok oluyor cocuklar :) bizim türkler canim cigerim böbregim diye sapur supur öper anca simartir :))) devamida gelmez malesef...

annelık farklı canım. anne olunca. hatta diğer çocuklara olan duyguların bıle abartı oluyor. çünkü o annenın duygusunu sende yaşıyosun. annelık çok farklı. bebeğini kucağına alınca sankı yıllardır çocuk bakmış gıbı oluyorsun. nasıl bebek yaradılıştan meme emmeyı bılıyorsa, memeyı bılıyorsa.. annelıkde oyle birşey. dunyada en güzel şey sanırım anne olmak.

Bu endişelerden de anlıyoruz ki sen çok iyi bir anne olacaksın. Ben anne değilim Ama düşünmeden cahil cesareti ile anne olmadığından belli bu.. herkes benzer şeyler yaşıyor sanırım. Allah sağlıktan ayırmasın

Yorumun kralı Çok güldüm he. Aslında doğru diyorsun, hiç böyle düşünmemiştim olmamış bu diyip iade olmadığına göre

Yabanci cocuklarla bizim cocuklar arasindaki farkliliklari tamamen genlere bagliyorum ben. Yetistirmeyle alakasi yok, cunku mizac denilen bir gercek var ve o gercek dogdugu an belli zaten, yetistirmeyle degistiremiyorsun. Bu arada ben de hic bebek gormuslugum olmamasina ragmen idare ettim annelik konusunda diyebilirim. Onemli olan sizin mutlulugunuz. Siz mutlu olun bebeginiz mutlu olsun diyorum.

Ben de ikiz tüp bebek annesiyim artık 6 yaşına gireceğiz. Ben çalışıyorum 1 yıldan sonra çalışmama devam ettim. İşteyken pc den sürekli montessorie uygulamalarını araştırır minik elleri için uygulamalar yaptırırdım. Bebeklerken hergün yıkardım %80 diyebilirim bazen 3 kez yıkadığımı biliyorum :) oyuncak bebek gibi bi birini yıkar masajlar yapar sonra diğerini aynı şekilde. Çok güzel baktım yardımcım akşam eşimdi gündüz ben ilgilendim kv yemeklerimi yapar çok minik oldukları için dokunamazdı :) Ben sevgiyle büyüttüm umarım sen de öyle olucaksın isteyerek hamile kaldığın için şanslı bir annesin hiç korkma. Umarım zamanında kucağına alırsın en önemlisi sağlıklı olmasını istemen yoksa iyi bir anne olurmuyum düşüncesi çok iyi bir anne olacağının da göstergesi bence. Kalbini ferah tut ve içinden geldiği gibi doğal yaşama devam. Bir de bol bol uyu :)

Yalniz değilsiniz. Bir tek ben oyle dusunuyorum saniyordum. Gerci ben hamile degilim. Hepimizin hakkinda her şeyin hayirlisi...

Hiçbirimizin çocuk bakımıyla ilgisi alakası bilgisi yoktu merak etme. Bebeğini kucağına aldığın anda sanki ilahi bir el sana herşeyi yaptırıveriyor. G

4 aylik yavrum var. 20 yasindayim. Ben bebekleri gorunce cildiranlardanim ama bi sure sonra yapicak bisey bulamazdim. Ama cok guzel bisey annelik. Nasil yaklasmak gerektigi sevicegi oyunlari arastirip oynuyorum. Ama doğduğu gibi dogaclama anne oluyosun inan bana. Mukemmel annelik diye bisey yok. Herkesin anneligi kendi yavrusuna mükemmel.. Lohusalik biraz zor. Ama 40 gunden sonra alışıyosun rahatlıyosun.. Ve yavrun icin en iyisini sen bilir konuma geliyosun. Mesela benden daha bilgili bi tanidigim var 6 aylik oglu var ama benim oglumu uyutamadi çünkü bebegimin duzenini masil uyudugunu ben bilirim. Onun oglunun sevdigi oyunlari o bilir ben o kadar neselendiremem. Boyle gün gün o yeni seyler ogrendikce sende onla beraber ogrenip onla beraber tecrubeleniyosun :) Allah saglikla kucagina almayi nasip etsin.. 20 yasindayim yasina bakmadan hep sen dedim ama kusura bakma :)

Benim cocuklarim asla duvar cizmedi, izin vermedim çünkü, duvar cizmek gelisimlerini iyi yonde mi etkiliyo acaba? Kağıt veya mukavva varken neden duvar ya da kapi? C captain price erkek

Darkim bu olay sadece genlerle aciklanamaz, yuzde 50 karakter ise yuzde 50 turk annelerinin beceriksizligi Bizler cocuklarin asiri ustune dusuyoruz, kendimize bagimli co uklar yetistiriyiruz, inanilmaz simartiyoruz Yabancilar gayet guzel beceriyor cocuk yetisyirmeyi, kurallarindan taviz vermiyorlar, aman benim cocugum en degerli deyip kafalarinin ustune cikarmiyorlar, burda bir kadin icin kendi cocugu ne kadar degerliyse sokakta gordugu herhangi bir cocuk da o kadar degerli Yabancilarda anne baba disinda diger faktorler cocuklara karismiyor mesela anne baba cukulata vermiyorsa anneanne babaanne de gizli gizli cocuga cukulata vermiyor Tv karsisinda, tablet karsisinda saatlerce oturtulan cocuk yok burada, agladi diyr her istedigi yapilan co uk da yok Yani yetistirme gercekten cok cok onemli, en onemlisi burada cocuklara kendi kendine vakit gecirme ogretiliyor, cocuk da disarida deki gibi tepinmiyor Iki cocugum var, ikisi de karakter olarak birbirinden cok farkli ama yetistirmenin cocuklar uzerindeki etkisini cok net gozlemleyebiliyorum

Evet, benimkini 12. haftada aldım. Görelim bakalım neler olacak :) Idrakyollariiltihabi

Yerme değil bu, kötü insanlar değiller ama bana uymuyor İşimi sevmeme, bırakmaya kıyamama sebep burdayım ama hayattan artık baydım. Güney ülkelerinden birine doğru yol alıyorum bu yaz zaten taşıncam baydım :) Bizim işyerinden biri hava sıcak diye Avustralyaya taşındı gayet mutlu. Başka 2 arkadaşım Amerika'ya taşındı gayet mutlu. Bu son 2si gayet eğlenceli tiplerdi burda baydılar. Sosyal hayattan, eğlenceden beklentisi olmayan insanlar gayet mutlu ama bana uymuyor işte Sıkıldıkça tatile gidiyorum zaten kazancımın yarısını uçak parasına vereceğime toptan taşınmaya karar verdim

Sanki esimden bahsetmişsiniz yaa şaşkınlıkla okudum Masallah degisim bu galiba supersiniz

Yapma Berlin, harika bir anne olacaksın. O kadar da deneyimsiz sayilmazsin çünkü yıllardır köpek annesisin. Fedakarlık yapmaya, zamanlı zamansız uykunun bölünmesine, başkasını da düşünüp plan yapmaya alışkınsin, yani senin konumunda bir hamileye göre daha bile avantajlisin:)) Ablam da çocukları çok sevmezdi, yalandan bir "hıı ne tatlı" der geçerdi :) ama kendi bebeği olunca iş değişti :) sende de geçecek. Hem her çocuk farklıdır. Çok deneyimli bir anne olsan bile yeni doğan bebek seni sasirtabilirdi. Kimi çocuklar var sakin mizaćli, kurma bebek gibi... kimi çocuklar var daha doğuştan terminator :) şans işi biraz da:) Alman bebesi türk bebesi meselesi için de bence Alman analarin yoğun olarak katıldığı etkinliklere katıl, hamile yogasi- bebek yüzme sınıfı vs gibi. hem gözlem yap hem sohbet et, bakalım neymiş farkı. Şahsen bana göre Türk annesi çocuğu kendine doğuruyor, adeta kendi malı gibi görüyor. Babasıyla bile paylaşmak istemeyip tüm sorumluluğunu üstleniyor, çocuk ona bağımlıyken de inanılmaz bir haz duyuyor. Çok ciddiyim. Çocuklarla çalıştığım dönemler olmuştu, bazen anneler de illaha içeri girmek isterlerdi; 'o bensiz yapamaz, aglar' diye. Eğer çocuğu içeride mutlu mutlu takılırsa yüzlerinden belli olurdu bozulduklari. Ama çocuk 'anneeemmm' diye kendini yirtarsa o sarılma anında annenin gözlerinden okuyabilirdin hazzı. Aynı şekilde akraba-arkadas bebekleri de öyle. Eger bebek onu seven el kişisine kollarını uzatır, başını göğsüne huzurla yaslar, annesi cagirdiğinda bakmazsa annelere birden bir hal geliyor. Görmemek imkansız. hatta KKda konu açan Bile çok var 'cocugum beni sevmiyor mu' diye. Hal böyleyken çocuğuna aşık ve yapışık analardan bağımlı ve kendini sakinleştirmeyi bilmeyen çocuklar çıkıyor. Çünkü bebek her 'mık' dediğinde anne zaten koşup bebeği susturacak bir yol buluyor. Çocuğun kendini susturma-sakinlestirme gibi bir yetisi oluşmuyor böylelikle Benim gözlemin bu yönde. Kendim bile 27 yaşındayım. Annem hala bir derdim sıkıntım olduğunda ağlayarak ona gitmemi istiyor içten içe. Hiç kızım güçlü olsun, kızım kendi problemlerini çözsün diye bir arzusu isteği yok:) Üniversitede eve çıkacakken gelip benim adıma eşya bulup nakliyeyle anlaşıp evi dizip gitmişti. ' bu onun için bir deneyim, bu deneyimi ilerleyen hayatını kolaylastiracak' gibi bir düşünce kesinlikle yok:) aynı şekilde onlarca arkadaşım var, annesi başka bir şehirden ayda bir gelir evini falan temizler, buzdolabına sarma-manti atar geri döner... Haliyle kendilerine bağımlı, her düştüğünde 'annneeee' diye bağıran çocuklar yetişmiş olur^^

İyi ebeveyn olmak bebeklerle/çocuklarla iyi anlaşmakla sınırlı değil kesinlikle. Hatta aman aman çocuk sevmemenin kendi avantajları olabilir annelik konusunda. Mesela çocuğunuzun büyüdüğünü hep sizin bebeğiniz olarak kalmadığını daha çabuk kabullenip, sınırlarına daha çok saygı duyabilirsiniz. Sorumluluklarının daha bilincinde, özgürlük anlayışı daha gelişmiş bir çocuğunuz olabilir böylece. Tersi kötüdür demek için söylemiyorum ama her ebeveynin kendi tarzı var ve bu tarzın her çocuk için avantajlarıyla dezavantajları var. Buarada şu Türk anneleri çok hede hödö yabancı çocuklar ne kadar uslu muhabbetinin, İngiliz versiyonu var bir de. Onlarda da Fransız ebeveynliğini övme ekolü var. Fransız çocuklarını daha uslu, damak tadı daha gelişmiş, daha yetişkinvari vs. buluyorlar. Kendi ebeveynliklerinin de çocuğu şımartmaya yönelik olduğunu düşünüyorlar. Hatta bir ton popüler ebeveyn el kitapları var 'Nasıl Fransız stili çocuk yetiştirilir?' tarzı. Ama bu konuda bir araştırma İngiliz çocuklarının ilerleyen yıllarda empati duygusunun daha yüksek ve daha az bireyci olduklarını gösteriyor Fransız yaştaşlarına göre. Bence bizde de durum böyle. Türk çocuklarının ergenliği kesinlikle yaşıtı Amerikalı, Avrupalı çocuklardan daha kolay geçiyor. Aile bağları sıkı olduğu için akran baskısını daha az hissediyorlar ve gelecek kaygısı daha fazla olmasına, sosyal imkanlar az olmasına rağmen daha mutlular. Hatta bildiğim kadarıyla ergen intihar oranları çoğu Avrupa ülkesinden ve Abd'den Kanada'dan vs. Daha düşük Türkiye'de. Yani bebeler iki ağlıyor diye o kadar gömmeye gerek yok ebeveynliğimizi.

yetişme tarzı önemli ama genler çok daha önemli. 2 oğlum var tamamen birbirlerinden farklı karakterler. Genlerle alakalı. Ama ilkinin üzerine fazla düştük biraz çekingen pimpirikli bir çocuk oldu. Diğerinin üzerine hiç düşmedim yeri geldi ilgilenemedik bile çocuklar kendi işini kendi gördü. Nasıl cevval nasıl gözü açık. Kendine tek laf ettirmez. Hala her işini kendi görür. Diğeri beni bekler. O yüzden yoğun ilgi alaka göstermeyin. Idrakyollariiltihabi

Bende öleydim hatta ben çocuk sevmezdim. Uykuya manyak düşkün, deli gibi susasam su içmeye üşenirdim tembel bişeydim. Gürültüden nefret ederdim. Hiç bir çocuğu böyle deli gibi sevmezdim. Hamile kalmayıda eşim çocukları çok seviyor die istedim. Ama şimdiii... 2. yi ben istiyorum. Kızıma aşığım, bir an olsun ayrılmıyorum. Kereviz, siyah turp, karabuğday unu, avokado... bunlarla ilk defa tanıştım, okadar hayattan bi haberdim. Şimdi sürekli araştırıyorum ne faydalı ne değil. Ceviziydi pekmeziydi derken derken bi baktım ben bildiğin anne olmuşum şükür. Kimse anne karnında öğrenmiyor. Hani o doğduğu anda omzunuza yatırıyorlar ya, işte o anda siz bambaşka biri oluyorsunuz. Bu mucizeyi ben mi doğurdum diye kendinize sordugunuz anda siz zaten artık olmuşsunuz demektir, gerisi kendiliğinden geliyor, hatta annenizin anneliğini beğenmiyorsunuz ve annenize şunu şöyle yap bunu böyle yap aman şunu yapma sakın gibi direktifler veriyorsunuz. Sadece akışına bırakın. Çocugunuz size herşeyi öğretecek. Ağlama tonundan ne istediğini anlayacaksınız çünkü O SİZİN BEBEĞİNİZ...

Dediklerin çok doğru bence, doğal ebeveynlik konusunda hiç okudun mu? Benim aklıma yatıyor o ekoldeki çoğu görüş :) Bir de bebeklerin biraz büyümüş halinde ne olur bilemiyorum ama küçüklerken bebekler huylarına göre gruplara ayrılmışlar: melek bebek, kitap bebek, nazlı bebek, hareketli bebek, huysuz bebek diye bi sınıflandırma okudum uyku eğitimiyle ilgili bir kitapta. Bana "kitap bebek" denk geldi galiba. Kitaplarda o hafta o ay ne yazıyorsa benim kızda aynen öyle gelişmeler oluyor, ne bir eksik ne bir fazla robot gibi programlanmış sanki mübarek.

Ama iste yetistirmeyle bir yere kadar ilerleyebiliyorsun. Anasinin babasinin yuzune bakmadigi, kimsesiz ama asiri uyumlu-basarili-yumusak mizacli cocuklar var. Hem de sayilari oldukca fazla. Yetistirme faktoru bir yerden sonra yetersiz kaliyor, bilim mutlaka bunun aciklamasini yapar gelecekte, bizde olmayan ama Avrupa-Amerika halklarinda var olan bir gen mi var artik her ne ise. ben kendi cocugumda cok goruyorum bunu, yetistirmeyse aha ben yetistiriyorum iste, ama eger oyle olsaydi ne versen onu alirdi bu cocuklar. Dogdugunun ertesi gunu eve getirdigimizde baslayan huysuzluk hala oldugu gibi duruyor. Bir seyi yapmamasini guzelce nedenleriyle acikliyorsun bana misin demiyor, inadina yapiyor. Kizmam, bagirmam, sebepleri aciklarim hep, 3,5 senedir yapiyorum bunu. Ve gercekten benimki gibi cocuk sayisi da oldukca var. Anne babanin caresiz kaldigi cok defa olmustur keske dogurmasaydim dedigim. Trajikomik bir durum

Herkese selamlar mutlu pazarlar 28 haftalık gebeyim (tüp bebek tedavisi sonrası 2.5 seneden sonra gelen bir mucize ) öncelikle tüm hamileler kolaylıkla alalım bebeklerimizi kucağımıza, bebek sahibi olmaya çalışan herkesin de dilerim en kısa sürede duaları kabul olur Konuya giriyorum ; çok şükür güzel bir evliliğim var, bir gün eşimle anlaşmazlığa düşüp ayrılsak bile yine babası, eşim olduğu için mutluluk duyacağım bir adamla evliyim bu yüzden de bir bebeğimiz olsun çok istedik doğru.. Ama bir problem var ki ; ne yapmam, çocukla nasıl ilgilenmem gerektiği konusunda hiç bir fikrim yok.. Misal kuzenimin çocuğunu seviyorum ama 10 dakikadan sonra sıkılıyorum, oyalayacak birşey bulamıyorum. Sürekli kucak isteyen bütün ilginin kendisinde toplanması gereken bu küçük şeylere karşı donanımlı değilim evet bunu hep biliyordum ama şimdi daha çok farkediyorum. Bazıları bebek görüyor çıldırıyor, seviyor öpüyor, oynuyor. Bende niye böyle değil? Ben en fazla ' a çok tatlı' diyip yanağını seviyorum. Devamı gelmiyor içimden. Çalışıyorum, çalıştığım yere çocuklar geliyor bağrış çağrış abartmıyorum dengem bozuluyor resmen... ne yapacağımı bilmiyorum, ya doğduktan sonra kendi çocuğumdan sıkılırsam? Ya iyi bir anne olamazsam? Her gece bu düşüncelerle savaşıyorum, sonra onun bir tekmesini hissediyorum 'Allahım ben napıyorum, ne düşünüyorum nolur beni onunla sınama' diyorum. Onu şimdiden çok seviyorum Bunu başaracağıma inanıyorum ama ertesi gün yine aynı düşünceler, bağıran çağıran ağlayan bir çocuk görüyorum bütün dünyam adeta ters dönüyor... ben çocuğumu sallamayacağım diyorum 'ya ya olsun da bir gör' diyorlar.. onu yapmayacağım diyorum 'ah ah bizde öyle diyorduk diyorlar' resmen bütün enerjim çekiliyor, mutluluktan çok korku sarıyor içimi.. Çocuk ağlayınca napılır? Çocuk nasıl uyutulur? Altı nasıl değişir? Nasıl tutulur? Çocuk ne zaman başlar yürümeye? Bu çocuklar niye sürekli hasta olur? Vs vs... bu liste uzar da gider... Bide yurtdışında yaşıyorum, Türk çocukları ile yabancı çocuklar arasında gerçekten o kadar fark var ki bunu hemen görüyorum. Türk anneler, oturup bir kahve içemiyor çocuklar bağrış çağrış çığlık kıyamet, yabancı çocuklar aynı yaşta oturuyor koca adam gibi çok çok nadir öyle çığlık çığlığa karşılaştığım. Nedir bu aradaki fark? Neden onların çocukları duruyor bizimkiler durmuyor? Lütfen söyleyin a dostlar, sizin hata yaptığınız ama bunu sonradan farkettiğiniz şeyler neler? Neler için 'yapma' dersiniz bana? Çok uzattım nolur kusura bakmayın fakat hormonlardan dolayı mı nedir sükunetimi kaybetmiş durumdayım. Ağlayan biri değilimdir ama dokunsalar ağlayacak durumdayım.

Oooo sen boyle kafayi yersin, kendine hakim olmayi ogren seker Bunlar surekli dusuyor, sakin olman lazim

Tovbe bismillah hic iyi gelmemis gercekten Uzuldum ya cocuga, yazik. Havaya suya bisey mi karistiriyorlar bu bizim diyarlarda bilemedim ki

Bazı insanlar gerçekten anne olarak doğuyorlar sanki. Kucaklarina ilk aldiklari anda hayatlari degisiyor, Kendilerini evlatlarına adayıp, "oğlusum pasam, ya da prensesim minnisim" moduna giriyorlar Mesela ilk gebeligimde isteyerek hamile kalmıştım. Kucagima aldığımda hicbir şey hissetmedim. Aaa ne çırkinmış dedim hatta. Ilk aylarda da annelikten bir sey anlamadim Ne zamanki akli ermeye başladı, benimle iletişim kurmaya başladı, oyunlar gülmeceler başladı ben o zaman anneliğin tadına varmaya başladım. Suan kızımla vakit geçirmeye doyamıyorum (6 yasinda) Ama hicbir zaman minnisim prensesim aşk böceğim modunda olamadım hala. Bu arada gayet iyi ve sağlam bir anne olduğumu düşünürüm Herkesin yapısı farklı, anneliği farklı her çocuk farklı aile farklı.. zamana bırak, zamanla kendinize göre bir frekans yakalayacaksınız ve her şey akışında güzel olacak. Rahat olun :)

Goruyoruz yetistirdikleri cocuklari sokakta, kendi cocuklarimi etkilemesinler diye ne yaoacagimi sasiriyorum sonra Etraf saygisiz, toplumda nasil yasanacagini bilmeyrn hödük kayniyor