Bence 2 yıl ve sebep yoksa bekleyin biraz çok mu acil eşinizde sıcak bakmamış zaten öğretmenmişsiniz okulda bile bu duygularınızı ksrşılarsınız bir süre

Arkadaşlarla çocuk yurduna gitmiştik, ev yemekleri yapıp götürmüştük... Ve orada, o ortamda çocukları hatta bebekleri görünce bir tuhaf olmuştum. Hatta 5-6 yaşlarında bir çocuk "abla daha börek var mı" diye sorunca "kalmadı canım" derken ağlamaklı olmuştum. Üstelik ne evliyim ne de anneyim ama insan çok duygusallaşıyor.. Hepsini kucaklayıp götürmek, oradan kurtarmak istiyor.. Ve bir gün çocuğum olsa bile, en az 1 çocuk daha evlat edinmeye söz verdim kendime.. Koruyucu aile olmak da çok güzel bir düşünce ama sadece çocuk değil, siz de çocuğa çok bağlanırsınız.. Onu tekrar yuvaya vermeye kıyamazsınız.. O nedenle çok iyi düşünün ve kesin karar verin.. Çocuk isteseydim ve olmasaydı kesinlikle evlat edinirdim.. Aile sıcaklığı arayan binlerce çocuk olması çok kötü...

son zamanlarda aklımı kurcalıyor bu durum. yaklaşık 2 yıldır bebek istiyoruz malesef olmuyor sebebi yok bir sıkıntıda yok birgün elbet olacak biliyorum. ama olmuyor işte. mahvediyor bu durum beni. aklımın dağılması lazım o kadar saçma düşünceler içerisindeyim ki. . çok mutlu bir evliliğimiz var eşim harika bir insan ve birgn rabbim izin verirse harika bir baba olacak. ben bir çocuğa faydalı olabilme fikrine kapıldım. gönüllü aile olmak... yuvasız br çocuğa haftanın birgünü yuva aile olmak. eşimde öğretmen ben de... yapabilirim dyorum 0-6 yaş arası bir kız çocuğunun hayatına brşeyler katmak fikri beni çok heycanlandırıyor. ama eşim pek sıcak bakmadı hiç olmayacak gibi davranıyorsun bir gün evlat edinelim diceksin diyor. ben öyle düşünmüyorum geç te olsa olacak biliyorum inançlıyım. şimdi hamile kalsam mesela o çocuğu hayatımdan çıkarmam ki. yine devam ederim yani bu çocuğumun olup olmamasına bağlı değil. çocuğum olsa abla olur ona. şimdi ise bana arkadaş.. haftanın bir günü eve gelicek bir sürü şey yapılablir diyorum ben. bir çocuğu alıp hadi hamileyim deyip bırakmıcam o bir aile bulana kadar devam etmeyi düşünüyorum. ne düşünüyorsunuz bu konuda? yapılabilir mi? yapan var mı?

Bencede bekleyin biraz diyenlerdenim. Sıkıntı yapıp kafaya takmak en büyük etken aslında çocuk olmaması için bende bu dönemlerden geçtim çok şükür sonunda geldi oğullarım. Rabbim hayırlısıyla tez vakitte sizede nasip etsin inşallah. Yüreğiniz çok güzel eminim bu imtihanı başarıyla geçip meleğinize kavuşacaksınız.

Bende bir dönem sizin hissettiğiniz gibi hisler içerisindeydim hatta Başvuru da yaptım fakat ne olumlu ne olumsuz dönen bile olmadı. Birkaç kez çocuk esirgeme kurumuna gittim hep hafta sonu gittiğimiz için ya müdür yoktu ya yetkili yoktu ama o çocukların gözlerindeki mutluluk birinin onları görmeye gitmesi hiçbirşey götürmemiş olsa dahi inanın o sevinç hiçbirşeye değişilmez. Bence biraz daha bekleyin daha yeni evlisiniz biz 8 sene de ancak çocuk sahibi olabildik.

Evlat edinmek, gönüllü aile olmak niyeyse çok büyük sorumluluk gibi geliyor bana, haftada bir gelse size bağlansa hiç gitmek istemese daha da kötü olmaz mı? Bence her boş gününüzde çocuk esirgeme kurumuna gidip hepsine kucak açsanız, ablalık yapsanız daha mutlu olurlar.

ben çocuk yuvasında stajyerim, sosyal hizmet okuyorum. şartlarınız uyuyor burdan bakıldığında, daha geçende öğretmen bir çift gönüllü aile olarak başvurdu, evlerinde inceleme yaptık, köpekleri vardı çocuğa zarar verir mi vermez mi ona bile dikkat ettik çevreden soruşturduk ettik sonunda bir 7 yaşında erkek çocuğunu gönüllü ailesi olmasına karar verdik. sizde başvurun bence yazık o çocuklar diğer arkadaşları izin dönemlerinde yuvadan gidince, onlar kalıyorlar kimsesizlik sevgisizlik çok kötü bir şey, büyük sevap diye düşünüyorum.

Gönüllü aile nasıl olunur ne zaman alınır ben yeni evliyim bir süre çocuk düşünmüyorum çalışıyorum ve hep aklımda sırf o çocukların hafta sonları bir ev ortamı görmesini istiyorum rica etsem bilgi verebilir misin eşim de bende çalışıyoruz eşim mali müşavir ben muhasebeciyim eşim cumartesi pazar izinli ben cumartesi öğleden sonra ve pazar izinliyim kalabiliyorlar mı şartlar nelerdir?

Buradan bakıldığında uygunsunuz bence şartları çok zor değil şimdi burda genel olarak söylemek gerekirse okur yazar olmak, türkiye vatandaşı olmak vs. yeterli, izin günlerinizde alabil, rsiniz çocuğu, çocuklarında hafta sonu sömestır tatili, bayram gibi birçok izin günleri oluyor o zamanlar alabilirsiniz, dilekçeyle başvurmanız lazım olduğunuz yerdeki müdürlüklere yuva vs. sosyal hizmet merkezi varsa, sizi çağırırlar evinizde görüşme yaparlar aile ortamınızı görürler, ev ortamı, sonrasında sosyal inceleme raporu yazıp gerekli izin alınca alabilirsiniz.

arkadaşımında olmadı gitti senelerce tedavi oldu 5 sene sonra kendiliğinden oldu valla tedaviyi kesmişlerdi Kaizen

Çocuklara sevmek onlara bir seyler katabilmek düşüncesi tabi cok guzel birsey.. Bende iki senelik evliyim cocugumuzda henuz yok ayni sizin durumdayız.. hic boyle bir düşünceye girmedim ben ki cocuklarida cok severim. esinizde pek ilimli bakamamis bu duruma israrci olmanin bir anlami olmasa gerek.. istek olarak cok guzel bir düşünce cnm

vallahi ben bu konuda çok duygusalım sanırım. evet arkadaşların dediği gibi 2 yıl hiç te uzun bir süre değil, inşallah hayırlısı ile anne olmanız muhtemel ama hayata yenik başlamış bir çocuğa da faydanız dokunacağına inanıyorsanız, kendinize-eşinize bu konuda güveniyorsanız bence çok çok güzel bir şey bu. haftada bir gün mutlu olması hiç bir gün mutlu olamamasından, şefkat görememesinden iyidir; başka bir aile çıkarsa da belki yine görüşmeye devam edersiniz. yani ömürlük ablası olmaya hazırsanız bence Allah sizden bin kere razı olsun.

bende siizn gibi düşünüyoum tam olarak. bebeğim olsada vaazgeçmem bana ihtiyacı olduğu sürece. fayda sağlamak istiyorum çocukları onlarla vakit geçirmeyi çok seviyorum ben. duygulrımı tam olarak anlamışsınız çok teşekkür ediyorum size. düşünüyorum şuan. kendim için değil herhangi bir çocuğun zo olan hayatını daha da zorlaştırmamak için düşünüyorum