Arkadaşııııııım işte benim korktuğum da bu. Üstelik ailem bazı sebepler yüzünden evliliğimiz için çok heyecanlı değiller. Sadece bana saygı gösterdikleri için ses çıkarmıyorlar. Geçenlerde annem de aynı şeyi söyledi, bak evlendikten sonra bize bişi deme kendin ettin deriz dedi. Düşündüğüm zaman çıldıracak gibi oluyorum. Kendime güvenimi gerçekten kaybetmeye başladım, neşem enerjim herşeyimi bastırır oldum. Kıskançlık yapacak, bozulacak surat asacak diye. Çok mu abartıyorum acaba diyorum ama beni diken üstünde bırakıyorsa eğer bu duygular sanırım haksız değilim. Mutluluk dileklerin için çok teşekkür ediyorum arkadaşım, Rabbim kat ve kat sana da nasip etsin. DeryaW

kardeşimin eşi de böyleydi rimel bile sürmesine izin vermezdi işyerini uzaktan keser sonrada sen sunla guluştun bunu yaptın bilmem ne diye burnundan getitriridi ama evlenince düzeldi Fairy

Teşekkürler Zeynepmeliscim. Evet şiddet vs yok çok şükür. Ben yaparım o yine yapmaz :) Aslında ben de çok uyumlu çok neşeli bir insanım, çocuk gibi cıvıl cıvılsın derler. Ama şimdilerde öyle bir psikolojiye girdim ki, kıskançlık yapacak, bozulacak vs diye insanlara gülmeye çekinir oldum. Çevremdeki herkesi de tanıyor, kimseyle orda burda buluşmak gezmek tozmak gibi huylarım da yok, anlam veremiyorum bu davranışlarına. Yaptıklarına dışarıdan bakınca manyaklık boyutunda diyebilir miyiz kıskançlığına? shrumt

Son saçmalığı yüzündün dün bir tartışma yaşamıştık, akşama kadar konuşmadık. İftara eve gittim bi baktım geldi. Ben de dışarı çıkıyordum etkinlik vardı, başında olmam gerekiyordu. Çıkmam lazım dedim, davet etmemi bekledi. Sessizce gittim, arkamdan öylece baktı. Neyse gittim etkinlik alanına, şirketten herkes orda. Ben telaş içinde koşturuyorum, ses sistemi kurulmadı mı, sahne nerde vs. Birisi böh dese patlıycam yani o derece. Su içmeye fırsatım yok. Bu sırada benim dengesiz ısrarla aramaz mı, bakmadıkça daha bir inatla arıyor. Nerdesin ben de gelcem diyor. Gelmeni istemiyorum dedim, lütfen artık bana huzur ver diye yalvardım. Neyse bi yarım saat sonra baktım karşımda, kaşı gözü oynuyor, Allahım psikopat gibi. Teknik servise birşey tarif ediyorum yanındaki kim beni de tanıştır diye yanıma geliyor, çıldırdım. Yaşlı başlı babam yaşında adam. Neyse biraz uzaklaştırdım bunu, çıldırtma beni dedim. Yeter artık huzur istiyorum, koskoca adamın neyini kıskanıyorsun? Neyse aradan bi yarım saat daha geçti, tabi bu arada 10 dakikaya bir arıyor, nerdesin göremiyorum filan diye. Çıldırıp ortalığı dağıtcak noktaya geldim, çevremdekilerden utandım. Gözümden damla damla yaş düşüyor, ama ben hala göz göze geldiğim insanlara gülümsüyorum. Yahut birilerine birşeyler tarif ediyorum. O sırada etkinlik ekibinden tanımadığım birisi geldi, 'Afedersiniz! Sahne arkasında kullandığınız görseli bizimle paylaşabilirmisiniz mail adresi versek." diyor. Tabi ama görüntü küçük filan derken bi anda belimde bir el. Yüzlü yüzlü gelmiş belime sarılıyor, kendini gösterecek ya karşıdaki adama. Neye uğradığımı şaşırdım, elini ittim, bi adama baktım bi benim dengesize. Allahım deli olcam, güya kendini gösterdi o adam. Allahım ben bu manyaktan nasıl kurtulacağım. Neyse gece 12 filan, avm kapanıyor ben de eve geçiyorum. Arkada plakasını tanıdım, yarabbim ara sokaklara girdim deli gibi kaçıyorum. Niye kaçtığımı da bilimiyorum, tiksinmişim ya işte uzak olsun amacım. Neyse bi sokağa girdim yol kapalı, inndim "Ne var, yeter huzur ver artık" diye bağırıyorum. Gece 3 e kadar dolaştım öyle boş boş. Nedense içimden gelmedi eve gitmek, binalardaki ışık yanan pencereleri balkonları izledim, ağladım. Neyse sahur yaklaşıyor diye eve gittim, bi baktım kapıyı açtırmış, oturuyor evde. Ben nasıl bir çamura saplanmışım arkadaşlar, nasıl kurtulcam ben! İşimi gücümü bırakıp terk mi etmeliyim buraları. Allahım çok çaresizim şu mübarek günlerde. Yardım et yarabbim! nehirela

Benimki durumu psikopata bağladı artık, gerçekten düzeleceğine inanamıyorum hiç. Fairy

olumlu ve olumsuz yonlerını tart canım hangısı daha agır basıyor.. sıddet vs yoksa ben olumsuz bırsy goremedım.. kıskanclıgı da manyaklık boyutunda degılse tabıkı... kıskanması normal... Fairy

Amin sağol Mesela eşim de beni çok mutlu ediyor, herşey harika, güllük gülistanlık... Ama öyle saçma birşeyden dolayı bi kıskançlık kavgası ediyoruz ki, o bi an işte bütün mutluluklarımı güzel günlerimi siliyor sanki... Sonra ağzından çıkacak her lafa, çevrendeki insanlarla olan bütün konuşmalarına dikkat etmek zorunda kalıyorsun. Kısacası içinden geldiği gibi hareket edemiyorsun. Niye? Sırf kavga etmemek, onu üzmemek için.. Yani kendin gibi hareket edemiyorsun Fairy

Ben 27, eş adayım 31. Önümüzdeki 3 yıl sonra çok geç olacak sanki :)

merhaba. bence çok güzel bir ilişkiniz var birbirinizide çok seviyorsunuz ayrılsanız bile dayanamayıp yeniden birleşirsiniz. sevgi kolay bulunabilecek bir şey değil. tamam kıskançlıkta büyük sorun ama aşılamayacak kadar değil. evlendikten sonra kıskançlığının azalacağını düşünüyorum Fairy

bilemiyorum ki.. sevglm Işık &

Teşekkürler Almila. Geçer mi diyorsun gerçekten :) Aslında totalde baktığımda herşey yolunda. Bana kendimi prenses gibi hissettirir, ailesi de dahil olmak üzere benden kıymetli kimsesi yoktur. Aslında biraz da bu mu bunaltıyor bilmiyorum. Yani tırnağım kırılsa haberi oluyor, herşeyimiz bir oldu. Bir pikniğe gitsek elinde minder peşimde dolaşıyor desem yeridir. Ailerimizin evindeyken bile bir bardak çay koydurmuyor, bulaşık bile yıkatmıyor. Ya birlikte yıkıyoruz, ya da kendi yıkıyor. Hep güzel sözlerle hitap ediyor ama kıskançlık söz konusu olduğunda hırçınlaşıyor, dünyayı bana dar ediyor. Kıskanacağı bir şey de yok aslında, çevremdekiler, iş arkadaşlarım herkes nişanlı biliyor. Ben onu bu kadar göğsümde taşırken kıskançlık yapacak birşeyler muhakkak buluyor. Bu da benim midemi bulandırıyor, bakınca bile gıcık oluyorum. Görmek istemiyorum, yanağımdan öpse içim kalkıyor. Ne bilim işte garip bir psikoloji içindeyim. Rahat mı batıyor bana yoksa gerçekten problem mi var?

Ben de 4 yıllık evli bir bayanım, ve aşırı kıskanç bir yapıya sahiptim fakat evlilik insanı gerçekten törpülüyor.. evlenmeden önce psikopat gibi habire tel açıp nerede kımınle ne yaptığını sorardım.. ve cok tartışırdık, evlendikten sonrada bırsure devam ettı bu huylarım.. cep teli karıştırma, çaktırmadan mesajları okuma gibi.. ama bırgun dedim ki ben ne yapıyorum.. bu kuşkuyla yaşanır mı, üstelik ortada hiçbir sebep yokken.. eğer bu ınsanla bir ömür geçireceksem, güvenmek zorundayım.. eğer gerçekten durup dururken gözüme batan bırsey olursa tabı kı hesabını sorarım ama ortada bırsey yokkende sorun çıkarmamın cok manasız olduğunu ve karsı tarafı cok bezdirdiğini farkettım... umarım erkek arkadaşında benım gıbı dusunup bu huyundan vazgeçer.. cunku gerçekten sevebılecegın bır ınsan bulmak cok zor... fakat benım aklımı karıştıran ailenın neden onay vermedıgı..? bence bu konu erkek arkadaşının kıskançlığından daha onemlı.. genelde aileler senden benden daha dikkatli bakıyorlar karsı taraftakı sorunları daha iyi analiz ediyorlar.. bence sen ailenin sesine de biraz kulak ver.. Fairy

Arkadaşımmmm aynı dertler bende de vardı... ama evlendiğimizden beri çok değişti. Artık eskisi gibi kıskanmıyor beni. Özledim bile diyebilirim kıskanmalarını. Bana şimdi o kadar çok bağlıki göz göze gelmemiz yeterli sevgimizi anlatmaya. Seni seven bi adamı bulmuşsun bence kıskançlıklarını sorun etme. İnan geçiyo kardeşim Fairy

"kadınlar ne ister".. ulan ne haklılar şu soruyla yaaaaa.. kırmış olabilirsiniz bunlar hep olan şeylerde, arkadaş deli gibi seven bi adam var karşında. sevgiyle orantılı bi duygu olan kıskançlık var ortada. seven kıskanır.. we sana bebeği gibi bakıyo.. egon tavan olmuş.. ne diyeeemm DeryaW

anladım canım:s pekı yaslarınız kac Fairy

valla 3 yılın 5 yılın peşine düşmemek lazım eğer bu adam düzelmez diyorsan geri adım atma benim eşim sevgiliykende çok kıskançtı ben şuan evde ne şort giyebiliyorum ne askılı bir body kıskançlıkta sınır tanımıyor sağolsun Fulnep

Sempatik bir yaklaşım sizinkide Fairy

bir erkeği 4 yaşından sonra değiştiremiyoruz malesef tatlım bu her zamanki erkek eş konularında kullandığım bir laftır ve doğruluk payıda fazladır... senin adama gelince bu kıskançlık adı altındaki kısıtlaması geçermi yoksa daha fazlamı olur bunu sorarak gözlemleyerek değil ancak ve ancak yaşayarak anlayabilirsin... ayrılmak en kolay çare birde mücadele kısmı varki onu yontucam diye senin sinir sistemin harap olur ailende böle düşünüyor ve onay vermiyorsa onların haklılık payınıda göz ardı etme derim cünkü tecrübe senin yaşamadıklarından daha büyük bir gerçektir ayrılırsın karşına hiç umursamaz gamsız bir adam çıkar bu seferde sen dellenirsin o peşinde minderle gezmeleride inan evlenince geçer aitlik egosu var cünkü bunlarda en doğru karar senin ben bu adamla baş edebilirim diyorsan hayırlı olsun ozgurozgur

Teşekkürler arkadaşım. Günde en az 15 kez konuşuyoruz, yemeğini yedin mi, ne yedin, ne giydin, üşütme, yorulma vs. Örneğin ofisten apar topar çıktım bir yere yetişcem, niye haber vermedin. Geçen gün telefonla konuşurken kapı çaldı, su istemiştim. Suyu almak için teli kapattım, 15 dk sonra aradı. Sucu gitti niye haber vermiyorsun, ya sana bişi yapsaydı şöyle olsaydı böyle olsaydı diye. Kendime güvenimi kaybetmekten korkuyorum. Allahım yardım etsin ne deyim. Fairy

Üstelik bu kıskançlıklar öyle birkaç ayda bir filan da değil. 5-10 günde, maximum 15 günde bir patlak veriyor ve büyük kavgalar ediyoruz. Bir örnek vermek istiyorum. Cuma günü Konya'nın Seydişehir ilçesine gittim arkadaşlarla. Oradaki bir mağazamızı denetleyecektik. Araçta 4 kişiyiz, tek bayan benim. Tabi araçtakiler yeni tanıdığım insanlar da değil, sürekli çalıştığım iş arkadaşlarım. Dönüşte arkadaşlardan birinin babasının bahçesine uğradık, hemen yolun kenarında zaten. Nasıl bir bahçe ama anlatamam, 50-60 tane meyve ağacı var, yanından su akıyor, çeşme, yeşillik filan şahane. Hemen ayaküstü biraz meyve atıştırdık. Hatta ben erkek arkadaşıma götürmek için küçük bir kap buldum biraz topladım, yanımdakiler de yardım etti hatta. Geldim ki evin otoparkında beni bekliyor, hemen ona topladıklarımı çıkardım, gülümseyerek koştum. Sürpriiiz diye!! Ben bu kadar hevesle gitmişken ne tepki alsam iyidir? Ben seni burda bekliyorum da sen elin bahçesinde ne yapıyorsun. Daha önce de uğramıştınız bu bahçeye, o araçtakiler niye saygısızlık yapıyor. Araçta bir bayan var vs. saçma sapan tartışmalar. Sana inanamıyorum diyorum, beni zorla mı götürdüler oraya? 5 dakika nefes almak istedik, bana bunu çok mu görüyorsun diyorum. Onların eşleri gider mi filan gibi saçma sapan cevaplar alıyorum. Sonra derdimi anlatamamanın ve bu durumu yakıştıramamanın hırsıyla bağırıp çağırıyorum. Rahat da bırakmıyor, yalnız kalmak istiyorum diyorum bırakmıyor, sus diyorum susmuyor, kaçıp nefes almak istiyorum müsade etmiyor, daha çok üstüme geliyor. Ben artık ortadan çatlamak üzereyken iyice bağırıp çağırıyorum hatta artık hakaret ediyorum. Dengesiz, saçma sapan bir insansın, doktora git artık filan diye. Suçunu anlıyor ama ne fayda belki gece 3 lere kadar nefesim tükenene kadar bağırıyorum. Sonra herşey günlük gülistanlık, vijdanını rahatlatmak için yapmadığı kalmıyor, üstümü titriyor ama ben düşündükçe çok daha sinirleniyorum. Bazen durduk yere geriliyorum. Bu ilişki çok mu yıprandı diye hayıflanıyorum. Bütün bunlar unutulur mu diyorum. Bilmiyorum arkadaşlar, sanırım sağlıklı düşünemiyorum. Fairy

Teşekkür ediyorum Nisanyağmuru. Umarım ben de senin gibi öneride bulunabilirim ilerde. Benim eşim de öyleydi ama bu forumda bir arakadaş bana böyle söylemişti şimdi ben de bunu tecrübe ettim diye :) Evlilik kararını mı çok büyütüyorum acaba. Her şeyi tecrübe ediyoruz hayatta ama bu öyle bir şey ki tecrübe etme şansın yok. Acaba benim evliliğim bu şartlarda olmalı mı, yoksa yıllarım telef mi olacak diye düşünüp duruyorum. takino Arda'nin

Keşke beni anlasa Artık güzel güzel anlatmaktan geçtim, avazım çıktığı kadar bağırmaya başladım. Duymuyor beni, anlamıyor... Fairy

walla mükemmel bi adam bulmuşun, rahat batmış diyim sana D: mumla ararsın sonra.. Fairy

Oooof of çok üzüldüm Takino

Arkadaşlar merhaba

Arkadaşım ben bu davranışları kıskançlıkları çok normal görmedim. Yani yine de umudunu kırmak istemem ama çok fazla da değişecek birine benzemiyor. Ben anlattıklarından böyle bir sonuç çıkardım en azından. Tabi ki değişme umudu var, her insan bir değildir, ama benim eşimin kıskançlıkları evlendikten sonra azalacağına daha da arttı mesela Kendine güvenini kaybetmek istemiyorsan, hep olduğun gibi kendin gibi kalmak istiyorsan kendine yeni bir yol çizmen lazım. Umarım sen mutlu edecek en doğru kararı verirsin. Ömür boyu mutluluklar dilerim... Fairy

o çocuğu sakın kaçırma sakııııııııııııın :))))))) Fairy

Aslında saçma sapan kıskançlıkları olmasa ilgisi hoşuma bile gidebilir. Ama beni merak ederek sorduğu sorular bile altında bişi ararmış gibi geliyor. Bu da sürekli pinpiriklenmeme sebep oluyor. Yani geçmişe doğru gittiğimde bakıyorum ve sadece facebook yüzünden bile belki 50 kez tartıştık. Biriyle arkadaş olmuşsun kim, sen arkadaşlık isteği göndermişsin filan gibi. Bunun gibi birçok konuda yonttum ama sinir sistemim harap oldu gerçekten tatlım. Ve her seferinde yeni yeni konular bulma konusunda profesyonel. Sanırım tecrübeye teslim olcam :) Ama o kadar zor ki yaşadığım şehri bile değiştirmem gerekecek, çünki heryer herkes onunla var şuan. Üstelik böyle bir durumda fevri de davranabilir.. Bu şehir bana dar gelebilir. Fairy

Merhaba Mutsuzmutlu. Aynı duyguları paylaşıyor olmak hem sevindirdi hem üzdü. Telefon konuşmalarından bahsettiğinde bana büyük bir hatamı gösterdin aslında. Benim en büyük hatam da her şeyi anlatmam oldu galiba. Yani masumca bir hevesle yaptım bunu belki ama, telefonu niye açmadığıma kadar tek tek anlattım. Müsait değildim deyip geçmedim, şimdi bu yüzden beklenti içinde galiba. Aslında bu kötü huylarının yanında o kadar iyidir ki. Yemez yedirir, giymez giydirir, sürprizler yapar gezmelere götürür. First Lady'im, güneşim, ruhum diye hitap eder. İsmimi belki 2-3 kez duymuşumdur ağzından. Hatta 1 yıl kadar önce bir araç aldık ortak. Onu bile kullanmaz, haftanın 7 günü bende kalır. Üşüme yorulma diye dolmuşlarda gider, beni araçla yollar. Ama tabi kıskançlığı bunları bile bitiriyor bazen. Herşeyi siliyorum, gözüm görmüyor. Sizin de böyle kırılma noktalarınız oldu mu, çok bunaldığın, dayanamadığın zamanlar oldu mu. Biz ayrılma noktasına kadar geldik, yıprattık birbirimizi. Paylaşmaktan rahatsız olmazsan örnek almak isterim. Bu arada siz de bebiş bekliyorsunuz galiba. Rabbim sağlıkla kucağına almayı nasip etsin, nazarlardan korusun. O kadar imreniyorum ki bebiş bekleyenlere. Allahım hayırlısıyla hayırlı kişi ve zamanda bana da nasip etsin inşallah. Sevgilerle..

Bu forumda bu tarz ticari kaygılar taşıyan yorumlara yer olmadığını düşünüyorum. Yaptığınız hiç hoş değil. Editör arkadaşlara sesleniyorum... P PrinceSSss I'm like a

Katılıyorum. Evlendikten sonra bekarken yapılan kıskançlık ve karışmalar zamanla azalıyormuş. Tabii illa değişçek diye birşeyde yok ve bilmediğin huylarıda çıkabilir öyle der evliler: aynı evde yaşamadan bilemezsin hikayesi. Ama şöyle düşünün: sizinle ciddi anlamda ilgilenen bir erkek var karşınızda, bu zamanda kolay değil doğru ve dürüst, sadık, içten bir erkeği bulmak. Senin sevmenden ziyade seni nasıl sevdiğine bak. Kıskançlık seven insanda olur. Allah hayırlısını versin hakkınızda.. sevglm Işık &

Merhaba Moonbeaam. Aileme yaşadıklarımı yansıtmıyorum ama bir bayramda bu tarz bir kıskançlığa şahit oldular. Yalnız gitmiştim, gece geç saatlere kadar kuzenlerle oturduk. Vay efendim ben uyumak için seni bekliyorum, sen bu saate kadar naaptın, kimleydin, ne konuştunuz falan filan. Ayrı şehirlerdeyken bile birlikte yatmak gibi, önceleri özel gelen ama şimdi aptalca bulduğum huylarımız vardı. Ailem de bu yüzden biraz tepkili. Deli olmak üzereyim ve ben bu meseleden hala kurtulamadım. Fairy

Zeynepmeliscim, sana uzun uzun yazmıştım ama sistem mesaj atmama izin vermiyor. En az 100 yazışma yapmam gerekiyormuş Fulnep

Canım çok teşekkür ediyorum. Çok güzel bir örnek oldu. Bu örnek eksikleri de gösterdi bana. Anlamayan, anlatamayan tarafları . push ;

arkadaşım senin yazdıklarını okuyunca eşimle sevgililik günlerimiz geldi aklıma neler çekmişim ya dedim, Allah yardımcın olsun önce birincisi karar vermen lazım bir ömür boyu yaşarmıyım bu adamla diye, ve belliki ayrılamadığınıza göre çok aşıksınız biraz uğraşman lazım, zaten zamanla düzeliyor o sinir patlamalarında hiç tartışma, sakinleşince konuşalım de, sus, o anda anlamaz seni sonra sakinleşince ortada sorun edilcek birşey olmadığını örneğin tanımadığın kimseyle görüşmediğini ve bu yaptıklarının seni çok kırdığını, geleceğimi senle düşünürken emin olamadığını söyle her an gidebileceğinin sinyalini ver arada, yada diyelim telefonla arıyor niye aramadın, o anda bişey oldu arayamadım, sen merak etme aşkım beni, tuvalete giderkende haber vereyimmi falan de, gül hatta yani saçmaladığını farketsin zamanla hepsi geçiyor, tam kızmadan bir şekilde yumuşatabilirsin zamanla sonsuz bağlılığa dönüşecek Fairy

İnşallah en doğru kararı verirsin canım. Hakkınızda hayırlısı olsun Fairy

bence kaybetmekten deli gibi korkan erkek böyle kıskanç davranır. seni kaybetmeyeceğine emin olmalı. bunu ona davranışlarınla yaptıklarınla bi şekilde hissettir. shrumt

böyle insanlar değişmez yarın evlensen evden çıkartmaz seni üzerine kapıyı kitler pencereden baktın diye hayatı zindan eder.. sen elinden geleni yapmışsın 3 senede tam olarak değiştirememişsin evlenince daha kötü olacağına emin olabilirsin..

:) Herkesin bakış açısı farklı işte ne diyim :) Fairy

Canım çok teşekkür ediyorum. Aslında deli gibi seviyorum o kadar çok istiyorum ki düzenli bir hayata birlikte tutunalım. Sizi de Allah nazarlardan korusun, Maşallah Süphanallah diyim :) Bebiş de geliyor anlaşılan, imrendim vallahi. Tavsiyelerin için teşekkür ederim kardeşim, Rabbim huzurunu hiç bozmasın. . push ;

O kadar çok yanımda bulundurdum ki ben onu, göğsümü gere gere de taşıdım zamanında. Ama söylediğiniz doğru aslında, kaldırabilseydi çoktan kaldırırdı zaten dimi. Yok bu artık dengesizliğe çevirdi işi. Fairy

Teşekkürler Keroessa. Evet aynı evde yaşamıyoruz. Bi de öyle olsa ne olurdu diye gülümüsedim sayende teşekkür ederim :) Evet fazla içli dışlı olduk galiba. Bazen avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum, böyle göğsümün ortasında taş gibi bişi oluyor bunaldığımda, kaya gibi oturuyor orda. Ama tabi son cümlen çok net ve bitirici olmuş. Doğru düzgün insan bulmak zor. Şimdi ayrıldık desek bi daha karşıma kimin çıkacağını da bilmiyorum. Allahım dua edin bana lütfen.. Rabbim içime ferahlık versin, akıl fikir versin..

Tam olarak benim hissettiklerimi yazmışsın arkadaşım. O an herşey bitiyor, tüm güzellikler. Üstelik bir de haklı gibi tartışıyor, sonra anlıyor ama ne fayda. Duygularıma yenildim, bencillik yaptım affet diye dolaşıyor ama o kadar çok kırıldım ki bu davranışlardan artık affetmek bile midemi bulandırıyor. Sürekli bu son diyor, bir daha asla seni üzmeyeceğim. Ama anlık bişi oluveriyor işte. Sonra söylediğin gibi herşeye dikkat etmek, özünü terketmek zorunda kalıyorsun. Eskiden şirkete geldiğimde odama çıkana kadar arkadaşlarla selamlaşırdık, şimdi içimden günaydın demek bile gelmiyor. İçime kapandıkça kapandım. Yani öyle kötü bir psikoloji ki; molalarda bahçeye çıkıyoruz. Çay filan içiyoruz, ben orda daha kötü oluyorum, uzaktan bir yerden görecek kim vs gibi saçma sapan sorulara beni boğacak diye. Üstelik orda oturduğum herkes şirket çalışanı ve öyle veya böyle görüştüğüm insanlar. Allahım çok kötü bir psikoloji bu. Ben isterdim ki oradan geçiyor bile olsa, sevinçle gelsin yanıma. Kahkaha atıyorsam o da katılsın aramıza. O da beni taşısın isterdim. Ama mümkün mü, günlerce sorar artık; uzun boylu olan kim, çay ikram eden kim, Mustafa hangisiydi filan diye. Yani muhabbetler öyle bir noktaya geldi ki sanki çevremde hiç bayan yaşamıyor. Allahım sen bana doğru yolu göster Yarabbim..! Fairy

Arkadaşlar yine burdayım ve yine aynı hüsran, aynı üzüntü. Forumda gezerken bi bakim dedim yazılanlara ve yazdıklarıma. Ve öyle acı bir şey gördüm ki, anlattığım olaylardan sonra 2-3 kez benzer problemler yaşamışız. İnanmıycaksınız ama sadece razamanda bile iki gün iftarımı ağlaya ağlaya bir bardak su ile açtım. Hatta en sonuncuda bir caminin bahçesine attım kendimi, elimde su şişesi. Çim bile yoktu ağaçların altında, kuru otların üzerine oturdum, ağlaya ağlaya çevredeki evlerin balkonlarında iftar yapan insanları seyrettim. Seslerini dinledim. Ne evimde huzur veriyor, ne gittiğim yerde. Çocuk gibi şen yanına koşarken aptal saptal kıskançlıkları yüzünden hevesimin kursağımda kaldığı bir gündü yine. Onlara gidecektim o gün, mesai bitti tam o sırada annem aradı. Bi yarım saat kadar konuştuk. O sırada oturarak konuştum, niyetliydim güneşe çıkmak istemedim. Ardından aradı geç kaldın iyimisin diye, annemle konuştum dedim şimdi yoldayım geliyorum. O sırada birlikte iş yaptığım biri aradı, ofisteyseniz fatura bırakcam yarından sonra burda değilim diye. Aynı güzergahta olduğunu söyledi, bir noktada buluştuk. Bi 5 dk da işle ilgili kritik yaptık hepsi bu. O kişiyi de tanıyor üstelik. Tam bindim gidiyorum yine aradı, 20 dk oldu nerdesin özledim vs. diye. Geliyorum sevgilim diye sevimli bir şekilde geçiştirdim. O sırada sitenin bahçesine girdim ve karşımda. Hoşgeldin filan dedi ve hemen arkasından başladı. Niye geç kaldın merak ettim filan diye. Filanca kişiyle buluştum ayaküstü dedim. Başladı neden, ne gerek var filan diye saçmalamaya. Biz bunları konuştuk diye uyardım ama tavrı yine aynı. Niye sana veriyor faturayı, gitsin ofise bıraksın. Ofiste kimse yok diyorum, güvenlik de mi yok diyor. Öyleydi böyleydi derken ben patladım yeter artık diye. Ağzıma geleni saydım, evime gittim yine peşimde, rahat bırak diyorum bırakıp gitmiyor, uyuycam diyorum aradığımda aç diyor, arka arkaya arıyor yine huzur vermiyor. En sonunda kapattım telefonları bıraktım eve, gittim arka sokaktaki camiye. Sonuç malum. Ağlaya ağlaya oturdum. Ne vaz geçebiliyorum, ne de dayanabiliyorum. Allahım yılların emeği var, geçmişimiz aklıma gelince çıldırana dek ağlamak istiyorum. Her huyundan çok memnunum ama artık iş arkadaşlarımın yanında bile onu istemiyorum. Hep bir diken üstündeyim, hep bir tedirginim. Her seferinde yeminler ediyor bu kez son seni üzmüycem diye ama hep aynı şey. Belki dozu azalıyor ama yine yapıyor aynı şeyleri. Artık tahammülüm o kadar bitmiş ki etmediğim hakaret kalmadı, vurdum, suratına tükürdüm. Lütfen yardım edin, ben artık mantıklı düşünemiyorum. Çok üzgünüm

amin canım benim sağolasın.. Umarım hakkınızda hayırlısı olur.. DeryaW

benim eşimde evlenmeden önce çok kıskançtı. mesai saati bitime kadar telefonu açık tutardı akşama kadar dinlerdi. evlendik hiç böyle sıkıntıları kalmadı. oda derdi evlendikten sonra böyle şeyler yapmayacağım diye ve öyle de oldu. ayrılmayı düşünme bence

Yaaaaaaaaaaa ağlıycam ama :)) Kararsız şirin ben miyim yoksa..