Uzun yıllar aklınıza geldikçe üzüldüğünüz bişey var mı? Ben 14 yıl önce nişan atmıştım, ona zaman zaman üzülürüm, şimdiye ortaokula giden çocuğum olacaktı belki de... Ta o zamanki karşılıklı yazışmalarımız hala duruyor.. Belki de hala doğru insanı bulamadığım içindir ama onca ilişkimin arasında en çok üzüldüğüm o olmuştur

Ooo bu fena eisvogel

Üzülüyorum çünkü artık cocuk yapma yaşını da biraz daha gecikirsem geçireceğim V

Sebebi vardır mutlaka LadyNurr Rabbi heb li mines Salihin ;

Olmaz mı? 10 yıl önceki bazı olaylara hala aklıma gelir üzülürüm.

Meslek sahibi olmadıgım için pişmanım. erken evlendıgım için de.. bir de eşim samimi itiraflar da bulundu. dinlediğim için pişmanım. kuruşluk değeri olmayan insanlar için üzüldüğüm için.. ama ilişkim olmadıgı için niye pişmanlık yaşadıgınızı anlayamadım. olmayacakmıs ve olmamıs.14 senedir taktıgınıza göre terapi alın. yükünüzden kurtulun.

Ailemden ayrı büyümek hayatımın hep bir yerinde eksiklik ve acı yaşatıyor. Yıllarca istemsizce üzüldüm ve üzülmeye devam edicem. Biliyorum.

O kadar uzun süre ilişkilerle ilgili şeylere çok üzülmem. Öyle olması gerekiyormuş öyle oldu diye düşünüyorum. Ölümlere daha uzun sürer üzüntüm.

Evet oldu ben nasil hata yapipda sozlendim diye ama iste kader nasip kismet sonra sozu attim simdi esimi buldum cok mutluyum hamdolsun ama insan gene de dusunuyor nasil yapmisim diye

yuksek lisansi biraktim, hala ruyalarima girer, ugrasip dururup derslerle, tez sunumunda sunu deseydim boyle mi olurdu, bunu deseydim boyle mi olurdu diye.

Eski nişanlımın aldatmasina çok üzülmüştüm, daha doğrusu ilk sevgilimi kaybetmiş olmama, saf ve temiz duygularımın ölmesine diyeyim. Zamanla o kadar başka dertlerle sinandim ki bunları düşünmeye zamanım kalmadı. İnşallah gönlünüze göre birisi tez vakitte karşınıza çıkar ve çok mutlu olursunuz.

Herkesin vardır geçmişi ile ilgili pişmanlıkları. Ama kadere de inanmak lazım. Öyle düşünürseniz bir üzüntü yaşamazsınız. Gençlik dönemlerinde çabuk kararlar alınabiliyor. Böyle imiş hayırlısı deyin

Mesela Clarkkent Bir kedi annesi... Anneler

Yani herkesin acı çekmesi farkli sanırım. Genel bir üzülmeniz olsa anlarım bende anne olmayı çok istiyorum mesela üzüyorum da hergeçen gün geç kaldığım için. Siz nasıl ayrıldınız bilmiyorum ama size yazık değilmi ya 14 yıllık bir acı çok fazla değilmi mesajları saklamanız felan tabi siz bilirsiniz ama Hiç Normal değil destek alın bence

Abim kaza yaptı küçüktü babamın anahtarını çalmıştı bir çocuk öldü 5 yaşında o kazada o çocuğu düşünürüm ondan sonra hayatımız hepten değişti dibi gördük ailecek sonra ben kaçtım psikolojimiz düzelmedi hiç birimizin hala tırnaklarımı yerim ve o çocuğun ailesi içinde üzülürüm kendi çocuklarım gözümün önüne gelir ailesi nasıl dayandı derim sonra tekrar tekrar başa sararım

14 yıl mı? Bence artık kendinizi bu psikolojik durumdan çıkarın. Yoksa kendinizi içerde bulacaksınız. V

Berbat bir evliliğiniz olacaktı belki, çok yıpranacak, evlendiğiniz güne lanet edecektiniz, çocuğunuz bu mutsuz ailede büyüdüğü için ayrı bir vicdan azabı çekecektiniz... Bunları da düşündünüz mü? Gerçekleşmemiş şeylere kafayı takmanın kimseye bir faydası yok. Size faydalı olacak şey bugün mutlu olmaya çalışmak. Mutluluğun tek yolu da evlenmek, çocuk sahibi olmak değil ki. Bunlara odaklanıp mutsuz olmak yerine, mutluluğu yakalayabileceğiniz başka şeylere odaklanmak daha iyi değil mi? Sorunuzun cevabına gelirsek ölümler dışında uzun yıllar boyunca üzüldüğüm hiçbir şey yok.

Allah karşınıza iyi ki zamanında nişanlımdan ayrılmısım diyeceğiniz birini çıkarsın.

Bana gore yok ama karsi tarafa gore var elbette. Yazik oldu onca yila.

Merkür retro, venüs retro. Geçmişi hatırlamak gayet doğal bu sıralar

Evet ama benimki kendini affedememekle ilgiliydi. Halen en büyük bunalımlarımın altında bunun yattığını düşünüyorum. Sonra bir kitap okudum ve hayatım değişti: "İyi Hissetmek" Bakış açımı baştan aşağı yeniledim diyebilirim.

Benimde sürekli üzüldüğüm bir konu var. 7 sene hiç ayrılmadığım çok samimi bir dostum sudan bir sebeple bana mesafe koymuştu ve tamamen iletişimimiz koptu. Bir gün onu çok özlediğim için kalkıp gittim. Kapısını çaldım. Kapıda beni görünce şok oldu ben biraz duygulandım onu görünce gözlerim yaşardı. Daha sonra hoşgeldin dedi sarıldı bana içeriye davet etti. Oturduk, çok korktum seni tamamen kaybedeceğim için dedim. Ama o tekrar arkadaş olamayacağımızı söyledi içinden gelmediğini söyledi. Ben o an oraya geldiğim için çok çekindim. Hala aklıma gelir ve üzülürüm..

Üzüntü değil ama çok büyük bir pişmanlığım var.. hala ara ara düşünürüm o gün oraya gitseydim nasil olurdu diye.. Ama malesef ne geri dönüşü var ne de üzüntüye bir çare. Sizde cok düsünmeyin bence, belki o kişiyle evlenseydiniz suan cok mutsuz olacak keşke evlenmeseydim diyecektiniz. Belki sizin icin böylesi daha iyi olmuştur

İlk erkek arkadaşımı tanıdığıma aklıma geldikçe üzülürüm nasıl vakit kaybıydı gevşek ve 6 yıl önce babamı kaybettiğime o hep yaradır gönlümde o yokken gelin oldum bebeğimi görmedi falan öyle düşünür ağlarım

Aıds olma. ihtimali disinda O onlarca kadin arasindan birini secer kösede tek birakirdi seni kuzum emin ol, bosanmaya pismanlik tamam da bu derece duygusallik olmaz olmamali yipratma kendini

O gunden sonra hicbir seyi ertelemiyorum. Gerceklestirmek istediklerimi, soylemek istediklerimi yarin olmayacakmis gibi yasamaya gayret ediyorum; ozellikle ikili iliskilerimde.

Takıntı değil ya sadece bir yaşa gelip hala yalnız olmak sonra kafa geçmişe gidiyor falan sorgular hata bende mi falan oyle bazen aklıma gelir ama yıllardır durduraksız üzülmek değil

Çenemi tutamayıp yanlış kişilere dert yandığım zaman kötü hissediyorum. Yıllar sonra aklıma geldiğinde bile neden o kişiye onları söyledim diye kafama takıyorum.

Geçmeyen acı Yok emin olun. Neden ayeılmıştınız? V

Anne olmayı istemenizi anlıyorum tabi ki. Ama işte çocuk da her şartta, her insanla yapılabilecek bir şey değil. Bunu siz de biliyor olmalısınız ki, sırf çocuk için önünüze çıkan herhangi birinden çocuk yapmamışsınız. Bu bencillik olurdu çünkü. Umarım ruh eşim diyebileceğiniz insanla karşılaşırsınız bir gün. Vücudunuz elverdiği sürece her yaşta doğurabilirsiniz ayrıca. 40'ından sonra doğuran arkadaşlarım var. Ha vücudunuz elvermiyorsa da anneliğinize ihtiyacı olan ne çok yavru var dünyada onu düşünün. Annelik doğurmak değil ki, çok daha fazlası.

Birdaha evlenme aşamasına gelemediğim için uhte kaldı diyelim

Ooo olmaz mı onlar benim hayatımı hep mahvetti ulasamadiklarım yasayamadiklarim gidenler de geri gelmedi zaten gelemez ki.. Sonra bir baktim 24 yasinda saçlarım beyazlamis. Suan idare eder yaşıyorum mutluyum ama. Evliyim cocuk bekliyorum. Ama unutulamayan şeylere de yapacak birşey yok ki..

Neyse ki telafisi var

inşallah dogru insanla yeniden yasarsiniz o duygulari

Bu sizce de normal mi?

Sağlık olsun

Çokta iyi kalplidir normalinde. Beni şaşırttı..

. Eklentiler ... png 1,2 MB · Görüntüleme: 17

Hayatta herkesin kendine göre pişmanlığı yada üzüldüğü olmuştur ama 14 yıl sürecek kadar uzun değil dir V

Aynen böyle oluyor bazen.. çok iyi tarif ettin samimi

Ben evlenmedim o ayrıldıktan 3 sene sonra evlendi cocuk yaptı... sosyal medyadan bi ara bakmıştım ama hiçbirinde yok

Geçecek. 40 yaş çok güzel bir yaş.

Sanırım severek ayrıldınız. Hayatınıza başkası girmediği için de aşk acısı olarak aklınızda sadece o var. 14 yıl öncesini değiştiremezsiniz. Artık o pişmanlıkla yaşamayın hayat çok kısa. Umarım hayatınıza biri girer ve mutlu olursunuz

Annem babamdan yana hiç yüzüm gülmedi. Ben yıllardır buna üzülürüm. Sanki üzülünce herşey düzelecekmiş gibi.

Benim de öyle. Gerçekten üzücü oluyor. Rüyalarıma girer hep

Ben de sınandım çok fazla hem de baska dertlerle ama herseyin yeri ayrı

Cok yakin bir arkadasim telefonla beni aramisti. Oldukca yogun bir gun geciriyordum aksam ararim dedim kendi kendime, acmadim. O aksam hic gelmedi cunku ayni gun arkadasimi bir trafik kazasinda kaybettim. Hala daha her mezarina gittiginde konusurum, degisik diyaloglar kurarim kafamda acaba ne diyecektin bana, bunu mu diyecektin, bana ihtiyacin var miydi o an, ben neyi kacirdim diye...

Var tabi. Biri arkadaş biri de sevgili. Arkadaşla geçen birbirimize adım attık ama pişman oldum ben. Zaman değiştiriyor bunu hesaba katmamıştım. Ne ben o zaman ki bissunım ne o arkadaş. Sevgiliyi hiç görmedim. Umarim da görmem.

Gençlik tecrübesizlik

Elbette hepimizin üzüldüğü alamadığı şeyler oldu oluyor. Bir diğer taraftan sizin durumunuza ilgili şunu söyleyebilirim. Hayatta bazı şeyleri silmedikçe yenisi gelmez.

Ölüm, hastalık hariç birşeye kafa takma sürem maksimum 1 ay. Sonra hayat dewamke

14 yıldır hayatına devam edemedin mi? bu kadar geçmişte yaşanır mı yahu? niye ayrılmıştın onu hatırla bari.

Biraz bu evlilik, çocuk olaylarına ara verseniz? Takıntı yaptıkça olmaz Enerjinizi de bloke ediyorsunuz. Kendinize de üzüntü ediyorsunuz. Zorladıkça olmaz. Olmuyor. Biraz bu konuyu dert etmeyi bırakın. Şu açıdan bakın. Evet belki çocuğunuz olacaktı. Ama hayırsız olacaktı. Belki de eşinizden ayrılmış olacaktınız. Hayallerde herşey kusursuzdur. Ama gerçek hayatta belki öyle olmayacaktı. Ruhsal olarak rahatlamanız lazım. Dikkatinizi başka olaylara verin. Takıntınızı yenmeniz lazım.

Yahu yanlış anlıyorsunuz..14 yıldır hayatıma devam edemedim demedim ilişkilerim oldu vs ama bazen dusununce keske evlenseydim o zaman diyorum dedim.. siz hiç dertleşmekten anlamaz mısınız yaa

İnsan ne yaparsa kendine yapıyor işte... Allah evlat acısı vermesin, kimseye zarar vermeyeyim, bir de hayatım geri dönüşü olmayacak şekilde elimden kaymasın. Yoksa ne benden vazgeçen arkadaşa, ne kocaya, ne de elden kaçan fırsata yıllarca üzülürüm... Ölümlü dünya, elimizde olan bir tek bugün. Üşenirim ben bir kere geçmiş için dertlenmeye. Bir de bu üzüntü dediğiniz şeyin yoğunluğu ne kadar ciddi bilmiyorum, ama hergün ya da ne bileyim hafta da 3 kez aynı eskilerle darlanıyorsanız yardım almalsınız. Bir çok ciddi hastalıkların kökeninde gam ve stres yatıyor.

Peki evlimisiniz? Veya o evlimi? Arada hala bakıyomusumuz sosyal medya hesaplarından? Y

bence siz hiç pisman olmayin.

telafisi vardi da is cocuklar derken olamadi

Evet oldu ama ask mesk olaylari degil. Bir arkadasimla sebepsiz yere senelerdir konusmuyoruz. Beni en cok etkileyen olay bu.

Elinde büyüdüğüm dedem 9 yıl önce vefat etti, yıllardır aklıma gelince burnumun direğini sızlatan tek olay budur. Hayatta dibide gördüm, herkes gibi çok ama çok sıkıntılı günlerimde oldu ki şuanki durumum da öyle, berbat bi haldeyim, psikolojik olarak dipteyim ama geçeceğini biliyorum.

14 yıl önce nişan attıysanız yaşınız küçük değil demektir aradan çok uzun zaman geçmiş yazışmaları neden saklıyorsunuz ki onları tekrar tekrar okusanız ne olacak? Bu kadar hayatta herşeyi büyütüp geçmişle yaşamak doğru değil insanlar evlenip senelerce evli kalıp çocuklar yapıp boşanıyor nişanı hala unutmamak ilginç. Yazışmaları silin ve sünger çekin kısmet hayırlısı olsun

Var tabi olmaz mı. Ben hep reddedildim mesela aşkta hiç mutlu olamadım. Eski sevdiklerimi hep rüyalarımda görürüm. Hatta geçen gün sevgiliydik. Bu rüya beni çok etkiledi.

Geriye bakıp üzülmek boşuna. Benimde çok hatalarım oldu, insanız hepimiz yanlış kararlar yanlış seçimler yapabiliriz bu normal. Ama 14 sene geriye bakıp üzülmek sizi sadece yıpratır.

yok pişman diilim boşandığıma yine olsa yine boşanırım o pişman barışmak istiyor ama ona karşı duygularım yok ki sadece o zaman ki duygularımı çok özledim Dasmeer

Mevcut hayattan memnun olamama durumu. Gelecek muallak. Geçmişe özlem. Geri gidip bişeyleri değiştirebilseydim keşke hissi.

Hayır üzülmedim çok üzüldüğüm şeyler oldu ama hepsi en fazla bir iki sene sonra hafızamdan silindi Allah yeterki sevdiklerimizden ayırmasın herşey fasa fiso ondan sonra. 14 yıl birini unutamamak normal değil ayrıcada V

13 yıl boyunca sevdiğim adamı tek celse de boşadım 2 yıl oldu ahhh o duygularımm ahh o sevgim bazen diyorum boşanmasaydım onlarca kadınla birlikte olsaydı ama o köşesin de otursaydı ve ben hep o duyguyu yaşasaydım şimdiler de o duyguyu bulmak çok zor çok özlüyorum çok

Mune konumu kapatır mısınız...

cok üzüldüm ve etkilendim bu yazdiginizdan. V

Utanmali bu hareketinden sen degil o uzulmeli seni haketmemis

6 yıllık ilişkim vardı sonrasında ondanda ayrıldım..3 gün once de 1 aydır konustugum kişi gitti.. sanırım bu aralar baya hüzünlüyüm