Umarımm, yorumunuz çok değerli inanın teşekkürler Z Zeynep19o7

Tabii öyle. Benim ailem evliliği yürütemedi diye inancımı kaybetmek istemiyorumm Ama bu özel günlerdeki duygusallığım zamanla kaybolur mu ne olur bilemiyorum Z Zeynep19o7

Kimisi yanıbaşındaki babasının değerini bilmez, kimiside babasının yanıbaşında olmasının nasıl bir his olduğunu bilmez.. Allah yardımcın olsun canım benim.

canım sorunun tam olarak ne yani babandan neden bu kadar soğudun?

İnsan sevmeyi ilk kiminle öğrenirse herkesi öyle severmiş. Ben sevmeyi seninle öğrendim, sanırım. Kız çocukları babasına tapar ve bu bir kuraldır ya, o yüzden gözümde bir kahramandın. Keşke olmasaydın. Keşke hiç tanımasaydım seni diyorum bazen ardından kızıyorum kendime, inanılmaz bir vicdan azabıyla. Senin gibi olmaktan ölesiye korkuyorum, sana benzetiyorlar beni "dudakların, burnun aynı baban" diyorlar kızıyorum. Senin izlerini silmeye çalışırken sana benzemek canımı acıtıyor. Harika bir baba olabilseydin keşke, belki o zaman daha doğru kararlar verirdim hayatta. Beni gerçekten seven tek bir erkeğin varlığı yeterdi belki. Böylece yanlış insanlarda aramazdım sevgiyi. Korkuyorum evlilikten, çocuk sahibi olmaktan. Erkek arkadaşım evlilikten bahsediyor, unut diyorum, çok erken... Hep çok erken olmasından korkuyorum tüm bunların. Mutluluğun benim için çok erken olmasından korkuyorum. Bir yanım hep çocuk kaldı sayende, sevgi arsızı, saçları örgülü küçük bir çocuk. Kendimi değerli hissetmek için iltifatlara ihtiyaç duyuyorum. Bu yüzden 16 yaşında gidip saçlarımı boyatmam. Bu yüzden kusursuzu aramam... Kusursuz da olmak istemiyorum aslında, ama kusurlarımla da sevilebilir miyim bilmiyorum. Bana bunu asla hissettirmediğin için olabilir mi, merak ediyorum. İnsanların hakkımda ne düşündüğünü inanılmaz önemsiyorum, ilişkilerimde çoğu zaman kendimden taviz veriyorum bu yüzden. Erkeklere güvenmek mi, onu da sayende hiç yaşamadım bilemiyorum. Soğuk, mesafeli birisi oldum. İçimdeki o anlattığım çocuğu kimse keşfetsin istemiyorum. Öyle savunmasız, öyle masum ki o çocuk, kıyamıyorum. Ya üzülürse, kırarlarsa minik kalbini diyorum. Her şeye karşın telefonda sesini her duyduğumda, evde bir fotoğraf veya sana ait bir şey bulduğumda hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. Yazarken tüm bunları yine ağlıyorum...

Babamın babası harika bir baba değildi. Çocuklarını ilkokuldan sonra hatta ilkokulda bile çalıştırıp parasıyla içki içen biriydi. Babam ve amcamlar okuyamadı, çırak olarak başladıkları yerlerde ustalaştılar. Düğünlerini kendileri yaptı, onlara kimse ev almadı. Belki diplomaları yok ama hepsi birer örnek "baba" oldu. Babam hala babasını anlatır hırslanır üzülür gözyaşlarını tutar. Sonra "olsun ne yapalım bizde böyleydi" der geçer. Değiştiremez çünkü. Ama değiştirebileceği şeyleri değiştirdi, bizlere karşı fedakar ve mükemmel bir baba oldu. İnsan ebeveynlerini seçemiyor ama nasıl bir ebeveyn olacağın tamamen sana bağlı. Hayattan evlilik ten anne olmaktan korkma ve emin ol bu farkındalıkla nice benim diyen annelere taş çıkarırsın.

erkeklere bi şans ver, hepsi aynı değil, yaralarını saracak doğru insanı bulabilirsin

Öncelikle geçmiş olsun Hz. Allah dermansız dert vermez inşallah. Sizin babanız yanınızda yokmus. Birde şu gözle bakın benim vardıda ne oldu Bildim bileli çalışmaz, içki içer, sorumsuz, ev bilmez aile bilmez coluk cocuk bilmez. 12 yaşımdan beri kendi kendimi gecindiriyorum evime yardım etmeye calısıyorum. öyle böyle liseyi bitirdim simdi acıkögretim okuyorum. Kücük kardeşim var lise okuyor simdi. Babama sorsan kaca gittigimizi bilmez.. Annemi döverek para alırdı anca o gariban annem cocuklarını bekledi hep halada bekliyor. Gidecek yeride yoktu ya. Şimdi el kaldıramıyor karşısında ben varım yapamıyor. Gerci bana bıcak cekmiş bir baba ne yapcagıda belli olmaz ya yinede hayırlısı. Defalarca yaşlanınca ona bakmayacagımı söyledim beni takmadı. Sıktıysam özür dilerim :) Yani demek istedigim o ki; Şükür Şükür Şükür hep Rabbimize şükredelim :)

İnsanız hepimiz ister istemez duygusal, zayıf anlarımız oluyor tabiki. Bunu yok edebilir misin emin değilim sonuçta ailen söz konusu, istesende aklından çıkmaz ama sen elinden geldiğince tebessüm ederek hatırlamaya çalış, belki senin ilacında zaman olur

Aynen öyle sahip olduklarının kıymetini bilmemek, kaybedince anlamak nasıl kötü... Z Zeynep19o7

Çok teşekkürler tabii ki öyle Allah dermansız dert vermesin WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Babam hayatımızda olmadan büyüdüm ben ve böyle özel günlerde de inanılmaz duygusal, buruk hissederim. İçimdekileri yazmak istedim yalnızca, benim gibi hissedenler varsa yalnız olmadıklarını bilsinler diye =)

canım ne denir ki bilmıyorum ne desem boş Allah yardımcın olsun... İnsan hep sevdiği yanında olsun ıster ama malesef herkesin sınavı farklı bu dünyada.. Kimi babasıyla kimi evladıyla kimi ise başka birşeyle sınanır..

Sıkma sende canını hep derim derdi veren güzel Allahım dermanınıda verir..

Teşekkürler =) erkek arkadaşıma gereken şansı veriyorumdur umarım...