Bir anne olarak hem kendiniz hem çocuğunuz için en iyisini yine siz bilirsiniz elbette. Birbirimizi anladığımıza sevindim. Hakkınızda hayırlısı olsun, dilerim çok mutlu olursunuz :)

bıçak sırtı bir mesele bence. sevgilinizle birlikte uzman görüşü alın bu konuda.

Bu durum oz anne baba arasindada yasaniyor bizim evdede ben otoriter baba herseye izin veren konumunda bu cok buyuk bur sorun degil ciddi olarak konusup halledebilirsiniz herseye evet demesin annene sor desin falan filan. Gerisi iyi biryse evlenin tabi ama cocuk istemekte hakki sonucta. Merhametli biri ayrim yapmaz diye düşünüyorum A Arya_Stark01

Uzun zamandır takip etmeme rağmen, üyeliğim olduğunu hatırlayıp tekrar hesabımdan giriş yapma kararı aldım. Tabiki sizlerle kafamda ki ufak tefek sıkıntıları paylaşmak fikir almak ta istedim. Öncelikle ben 4 yaşına girecek bir kızı olan, 23 yaşın da yıllar önce boşanmış bir anneyim. Maalesef ki okuyamadım, hayata erken atıldım keşke böyle olmasa idi ama oldu. Anne babam ben küçükken çok zor ve travmatik bir şekilde boşandılar. Şiddetin tam ortasında büyümeye çalıştım Ve büyüdüğüm de çoğu kadının yaptığı gibi ben de evliliği kaçış olarak gördüm. İyi halt ettim. ASLA EVLiLiGİ BiR COZUM olarak görmeyin.. Annemle babam boşandıktan sonra ben annemle yaşamayı tercih ettim.. Ama babasız sevgisiz nasıl büyünür se öyle büyüdüm. Karşıma çıkan ilk erkeğe de sorgusuz sualsiz inandim güvendim hayatımı adadim sonuç : İyiki boşandım.. Çünkü ben şiddetin için de büyümüş bir çocuktum ve hala travmalarini yaşıyorum. Çocuğumu düşündüm her anne gibi ve boyle olması gerektigi için boşandım Annem 2. Evliliğini yapti ve eşiyle ortak birikimleri ile açtıkları güzel bir yiyecek içecek işletmesi var. Kendimi orada gelistiriyorum, Çoğu zaman yardima gidiyorum. Yani çok şükür kimseye muhtaç değiliz. Ama gel gelelim asil meseleye.. Ben boşandıktan 5 ay sonra karşıma Allah kalbime gore birini çıkardı. Tam bitti dediğim an, hem de boşandık tan kısa bir sure sonra, aslında herşey tam da o an yeniden başladı.. Kendi de benim gibi evlenmiş boşanmış 1 çocuğu olmuş ama doğumdan kısa bir sure sonra vefat etmiş... Ben bunu ona da kendime de çok büyük sorun haline getirdim sonuç ta benim bir evladım vardı.. İzlediklerim ve gorduklerim den oturu de hep guvensizliklerim vardi. Ama bir görseniz okadar güzel anlaşıyorlardi ki. Hala öyle çok şükür.. Biz 2 senelik birliktelik üzerine ayni evde yasama kararı aldık. Şuan kendi evimizdeyiz. Biraz da bu şekil de tanımak istiyorum onu çünkü uzaktan herkes biz kadınlar da dahil en güzel yonlerimizi sergileriz bu her daim böyledir. Bir evde yaşamakla sevgililik faslı birbirinden farklıdır diyerek boyle bir karar aldım. Bir kaç sene boyle yasamak ve zamanı geldigin de biz artık olduk dediğimiz de imzamizi güle oynaya atmak hayatlarimizi evlilik yolunda birlestirmek istiyorum Gel gelelim Allah razi olsun okadar sene içerisinde bir yanlışını gormedim. Değer veren sevgisini hissettiren biri. Kızima kendi oz babasının vermediği maddi manevi ilgiyi sevgiyi veriyor. bunun için ona ayrıca minnettarım. Kendisi ile aramızda 13 yas var. Ama hic gostermiyor fit kendine bakan giyimine özen gösteren biri. En önemlisi beyin yaşımız aynı diyebilirim. Çünkü ben de yaşıtlarıma gore olgun biri sayılırım. Yaşadıklarım ve gorduklerim sonucunda yaş farkı bana hiç sorun olmadı.. Hayatım da hiç baba figürü olmadığı için belki de içgüdüsel de olabilir bu.. Buraya kadar beni ve hayatımı özet olarak size tanıtmak istedim. Hakkım da biraz fikriniz olabilir böylelikle.. Gelelim benim derdimee.. Kızım artik beni dinlemez oldu.. Eskiden okadar anlayışlı ve uysal bir çocuktu ki.. Kesinlikle dinlemiyor.. Mesela ben izinn vermiyorum hemen gidip erkek arkadasima yakınıyor oda hemen izin veriyor tabii.. Ya okadar zorlanmaya başladım ki.. Diyeceksiniz bu da dertmi ama bana gore dert. Erkek arkadaşımı güzel dille kaç kez uyardim ama yokk olmuyor yine ayni. Ne yapacağım ben boyle bilmiyorum.. Üstelik çocuk ta istemiyorum biliyor ama geçenler de evlendiğimiz gibi kızımıza bir kardeş yapmamızı yanlız buyumemesini vs dile getirmeye başladı.. Aramız çok iyi ondan iyisini bulacağimi sanmıyorum ve istemiyorum. Ama kızım la aramdaki bağ kopuyor sanki benden çok seviyor ilgi gösteriyor her dediğini yapıyor kiskaniyormuyum diyorum bazen inanın ama bu kıskançlık değil.. Çocuk beni otoriter onu şeker bir adam gibi görüyor herşeyi yaptirtiyor.. Ve tabiki o ise gidince simarik hicbir sozumu dinlemeyen bir afacanla uğraşmaya çalışıyorum. Havalar soğuk dışarı da cikamiyoruz pandemiden dolayı.. Nasıl duzeltebilirim bu durumu hanımlar (

Zaman herseyin ilaci

Sevgiliniz çocuk istemesi çok dogal. Sevdigin kadından bir cocugu olsun istiyor ve kızinizi öz kızı gibi benimseyip kardeşi olsun onunda diyor ne güzel.. babalik duygusunu tatmak onunda hakkı bu konuda size katılmıyorum. Kızınızın öz babası ile görüsmeyio baba olarak sevgilinizi biomesi paylaşımlar yaomasından dolayı ona düskünlügü çok normal. Öz babası olsaydı karsıbdaki bukadar gözüne batmazdı eminim ki.

Herkes nikahlı yasamak zorunda değil. Ne kadar geri kafalı ve bağnaz bir yorum. Hele bu yoruma ve bu kendini ifade ediş bicimine atılan alkış saka gibi.. Sizin gibi insanlaela tartışmaya bile girmem ben. A

İste erkek arkadaşım tam da bunu yapıyor. Benim izin vermedigim şeyleri onaylıyor haliyle ipin ucu kaçtı. Kızımı taniyamiyorum. Şuan tek sorunum bu onun dişin da uyumluyuz ama ilerisini bilemem tabii.. A

Her evde ayni konular var, anne kizar, baba izin veriri vs, kizinizla kopmuyorsunuz,4 yas boyle oluyor buyudukce duzelicek ama, siz sevgilinizle bu konuyu net konusun, annen bilir desin karismasin yazarhanim35 Yazar

Ayni sekilde adamin cocugu nerde? Sadece bir defa konuda yazdi sonra yok oldu o cocuk. Adam bir cocuk daha istiyor, cocuk yanliz büyümesin diye, eeh kendi cocugu? Saçma bir fake konu olur ama konudada bosluklar var gibi.

Uzun zaman sonra tekrar hesabıma girdim ve mesajınızı farkettim.. Biz bir süre aynı evde yaşadıktan sonra kafamızda ki tüm soru işaretlerini atıp imzalarımızı attık, hayatımızı birleştirdik. İyiki bu yolu tercih etmişim. Yolun sonunda pişman olmakta vardı.. Bu hayatta yaşadığımız sürece aldığımız her kararda attığımız her adımda risk var maleseff. Hatta bebek fikrine çok karşı olmama rağmen beni de ikna etti kendileri :)) Hamilelik bölümü için hesabımı aktif ettim. Allah nasip ederse kızıma kardeş istiyoruz

perspektif nedir bilirsin. olayları, olguları anlayış, kavrayış ve yorumlayış farkı. bir arza her türlü talep gelir. hepsi de hoşuna gitmek zorunda değil. bazıları da zoruna gidecektir elbet. beğenmediğin üslubun dikkatini çekmesine sevindim. neden? sana kötü sözler söylemekten zevk alıyor falan değilim. eylemlerinin sonuçları hakkında düşünmeni istiyorum sadece. o kadar egosantrik bakıyorsun ki hayata birinin sana dirgenlerden, yabalardan, meşalelerden bahsetmesi lazım. benim baktığım yerden senin anlattıkların şöyle bir hikayeye benziyor. sen ve çocuğun yazlıktasınız. mahallede sokağa terk edilmiş sevimli, yetişkin bir köpek var. çocuk yalnızlık çekiyor, köpeği de seviyor aralarında bir dostluk başlıyor. köpeği eve alıyorsun, günler günleri kovalıyor. yaz bitiyor. artık şehre dönme vakti geliyor. eşyalar toplanıyor. köpek bulunduğu yere bırakılıyor. hikaye bitiyor. şimdi diyebilirsin ki bana ne? köpeği ben satın mı aldım? barınaktan mı çıkarttım? ne güzel işte 3-4 ay sevgi, mama, sıcak yuva verdim. ne zararım oldu? çocuğa da zaten durumu anlattım. geçici olduğunu biliyordu vs. oysa yapılan şey istismardır. umut tacirliğidir. manipülasyondur. hikayenin sonunda köpek de çocuk da onulmaz yaralar alıp hayatlarına devam eder. köpeği boş verelim, tohumuna para saymadık sonuçta. görmüş geçirmiş köpek aklını kullansaydı, hemen kendini kaptırmasaydı, değil mi? ok. peki çocuk ne yapsaydı? kimseye bağlanmaması gerektiğini, sevdiği herşeyi kaybedebileceğini, kimseye de güvenilmemesi gerektiğini öğrenmenin gücüyle super duper bir kişilik mi geliştirseydi. oofff neyse. sen yine bildiğin gibi yaşa. sonuçlarına katlanırken hiç aklıma gelmemişti demezsin. benim tek istediğim bu. A

Sanırım öz baba ortalikta yok. Madem öyle öz babasiyla yapılması gerektiği gibi çocuğun eğitimi konusunda ortak kararlar alın. Bir şeye izin vermek söz konusu olduğunda öncesinde ikiniz karar alın. Birbirinize sormadan çocuğun isteklerine yanıtlar vermeyin

Evlenmeden önce birlikte yaşamak çok normal. Hatta keşke herkes yaşayabilse, gerçekten evin içine girmeden anlaşılmıyor çünkü ama sizin konunuzda birlikte yaşamak bana doğru gelmedi. Arkadaşın üslubunu doğru bulmasamda söylediklerinde haklılık payı var. İmza her şey değil ama hiçbir şey kadar basitte değil. Örneğin Allah korusun bir kaza geçirse erkek arkadaşınız sizi aileden değilsiniz diye yanına almama hakları var. Yarın sevgilinizle bir anda ayrılık kararı alabilirsiniz o zaman alt üst olmayacak mı kızınız? Sevgililikle evlilik bir değil. Ne yazık ki bunların normal karşılanmadığı bir ülkede yaşıyoruz. Kızınıza okuldan arkadaşları bu adam kim dediğinde cevap annemin sevgilisi olduğunda normal karşılanacağını mı düşünüyorsunuz? Sevgilimle yaşıyorum kime ne der çıkarsınız siz işin içinden ama kızınız için geçerli değil bu durum. Ben kararınızı yanlış buldum Otorite sıkıntısına gelince bu ciddi bir sorun. Bunu erkek arkadaşınızla halletmezseniz çok sıkıntı yaşarsınız. Çocuk konusuna gelince erkek arkadaşınız böyle bir beklentiye girmekte haklı. Sizin kararınız netse söyleyin kendine ona göre bir yol çizsin. Yıllar sonra hala aynı noktada sıkıntı yaşıyor olmayın.

o zaman siz bu adama tam olatak guvenmiyorsunuz ve tanimiyorsunuz. eger guveniniz olsaydi iciniz rahat olurdu. "o kadar merhametli ki kendi cocugundan ayirmaz" dusuncesi olurdu sizde. bence siz adami da kurtulus olarak goruyor gibisiniz veya bu adamdan daha iyisini bulamam dusuncesiyle adami elinizden kacirmak istemiyorsunuz. yani bana oyle geldi

23 yaşındasın..4 yaşında cocuk var ve yıllar önce bosandın sonra baskasıyla tanıstın ve onca yıl bu adamdan kötülük görmedin... peki bu kadar yıllar nereye sığdı anlamadım

İmza herşey değildir. Ben cocuguma güzel bir aile hayati vermek için cabaliyorum. Kendi zevklerim isteklerin doğrultusunda yaşamayı tercih ederdim çocuğumu dusunmese idim. Ama ayni evde cocuguma nasıl nasıl anlasacaklar gibi ilerisini düşünüyorum. Bu şekilde herşey yolunda güzel giderse tabiki imzamizi atacagiz. Hanim hanim falan çok komiksin gerçekten. Beni anlayan anladı. Senin gibi bir düşüncede insan beni bi zahmet anlamasın. Hanim haniiiim :)) metropol

Bir tavsiyem yok ama adamın çocuk isteğini çok haklı buldum, tabi ki çocuk sahibi olmak ister sevdiği kadından. Bunu yadırgamanızı anlayamadım, endişelenebilirsiniz belki ama tanıyorsunuz ne kadar zamandır Pinkflambe

Çocuk istemediğimi defalarca söylemiştim. Birlikte yasamaya başladıktan sonra fikirleri değişti. Kızım la vakit geçirdikçe boyle kararlar almaya başladı. Ama beni düşünen yok bu konuda.. Hayır demeyi bilmiyor bi şekilde kızım la iletişimimi düzeltmem lazim. Eskiden çok anlayışlı uysal bir çocuktu şuan tam bi kaos Bende gergin oluyorum haliyle.. Hayırlısı yalniz

Karşıdaki öz baba da olsa fikir birliğiniz yoksa, bir ebeveynin hayır dediğine diğeri evet diyorsa bu sorun yaşanır. Daha büyük sorunlara da yol açar.. oturup konuşup ben ne dersem o olacak. Çocuğun eğitiminde sözüm üzerine söz söylemeyeceksin diye sevgilinizle anlaşacaksınız. diğer konu da; adam çocuk istemekte çok haklı. Sizin çocuğunuza babalık yapması bile bir erdem. İkinci çocuğu kesinlikle istemiyorsanız adamı oyalamayın. Bu konunun orta yolu olmaz. Keskin olur çocuk fikrinin ayrımı.

32 yazacagına yanlışlıkla 23 yazmış olabilir mi

Ailede birinin otoriter olması zaten gerekli bir şey ama arada yer değiştirin erkek arkadasınızı uyarın bu konuda düzeltebilmk onun elinde en basitinden ben yokken lütfen anneni üzme, yorma diyip telkinleyp gitmesi bile işe yarar akşam gelincede oturun hep beraber durum değerlendirmesi yapın çocugun gözünde ispiyoncu durumuna düşmemek için ilk kendi gününüzü anlatın sonra Çocugunuzun yaptıklarını yanlış davranışlarında uyarsın erkek arkadasınız böyle yapmamalısın vs. Öyle öyle toparlayabilirsiniz diye düşünüyorum ve en önemlisi hayır demeyi bilsin 3de 1de olsa

Erkek arkadaşının çocuğunun vefat ettiğini söylemiş.

Üslup vaaaar, üslup var.. Öncelikle görüşünüze saygı duyuyorum. Tabiki bunun dezavantajları çok daha fazla. Yazdiklarinizi bende düşünüyorum, çok haklisiniz. Benim maddi olarak kimseye ihtiyacım yok bu hayatta. Sadece mutlu olmak istiyorum. Yaşım çok fazla büyük değil iken temeli sağlamadan atmak, ilerde sıkıntı yaşamamak adına bukadar ince eleyip sık dokuyorum. Yoksa imza atmak okadar kolay ki.. Ama boyle de kalacak değiliz. Allahın izni ile ayni evde bu şekilde devam ettiğimiz zaman, ondan tam anlamıyla emin olduğum zaman, keza bu erkek arkadaşım için de geçerli, gidip imzamizi atıp resmiyete dokecegiz. Bu şekilde tabiki gitmez biliyorum anlıyorum, hakta veriyorum. Ama cevremde olsun akrabalarım da olsun 2 Evliliğini yapmış çiftlerin evlenmeden önce şahane ilişkileri varken, evlendikten sonra cehenneme dönüşen evliliklerine şahit oldum. Laf olsun diye demiyorum gerçekten bizzat şahit oldum. Kadının pişmanlığı, imza yüzünden adama katlanmak zorunda oluşu, toplum aile baskısı ve bu yuzden bosanamamasi. Bunlar benim aklım da çok yer edindi. Cok sukur benim ailem yanımda, annem benim fikirlerimi cani gönülden destekliyor. Oda bizim mutluluğumuzu istiyor Kızıma da erkek arkadaşımı bir baba olarak lanse etmiyorum. Kızım erkek arkadaşıma ismiyle hitap eder aşkım der. Sonuçta onun babası var. Ben şimdiden daha anlamasa bile anlatıyorum sürekli söylüyorum. Babasının yerinin ayrı, erkek arkadaşımın yerinin ayrı olduğunu söylüyorum. Yani babasinin yerine koymasını beklemiyorum. Çok iyi iki arkadaş olsunlar istiyorum. Sırdaş babasından sonra onu kendine yakin görsün belki babasından da yakin gorebilir büyüdüğünde orasını kendi bilir.. Gerçekten bir çocuk la boşanmak ile çocuksuz boşanmak okadar farklı ki.. Ama ben de insanım yanlız yaşlanmak istemiyorum. Erkeklere herşey mubah bir kadın çocuğu ile neden tekrar yenide mutlu bir yuva kurmasın.. Yeterkli iki merhametli insan bir araya gelsin.. Teşekkür ederim, bana saygı duyup üslubunuzu bozmadiginiz için :)

çok bencil bir insansınız. dünyanın merkezindesiniz ve haytınızdaki insanları zırnık kadar düşündüğünüz yok. tek derdiniz çocuğunuzun sizi değil erkek arkadaşınızı tercih eder, onun sözünü dinler oluşu. aslında içimden geçen şöyle demek; hanııım hanım aklını başına devşir. 4 yaşındaki çocuğu bir aile ortamına sokmuşsun ama aile yok ortada. elin adımıyla nikahsız yaşıyorsun çünkü neymiş iyice tanıyacakmışsın he mi? ee tanıdın beğenmedin ne olacak? adamı dehledin gitti diyelim bunu çocuğa nasıl anlatacaksın? çocuk babası gibi gördüğü bilmem ne abiyi hemen unutacak mı? ayrılık travması nedir bilir gibi konuşuyorsun ama çocukken yaşadıklarını kendi çocuğuna yaşatmakla ilgili bir kaygın da yok. bu çocuk kreşe gitmiyor mu? onun da bir sosyal çevresi var. adamı sorduklarında ne diyecek mesela hiç düşündün mü? annemin erkek arkadaşı hep birlikte yaşıyoruz. hala birbirlerini tanımaya çalışıyorlar mı? adama da onun çocuk sahibi olmaya hakkı yok. niye? çünkü baştan söylemişmiş. babbabaa! yazık! adama ayrı çocuğa ayrı yazık. birinin üvey bir şeyi olmak çok zordur. üvey ana-baba-kardeş vb. ruhunda ne empati var ne sempati. biraz da etrafındakileri düşün yahu.

Güven problemi sadece erkek arkadaşım için değil herkes için problem yaşadığım bir mesele. Geleceğe güvenmiyorum. A