Ben terlikten ziyade el ve ayakla bizzat ten temasıyla o şerefe nail oldum

Bu durum bende de var. Babamın bir defa dolabı çizdiğim için kızıp git onu sil diye kafamdan hafifçe ittiği hareket kadar etkilemiyor, şu an annemden yediğim terlikler. Boğazımın nasıl düğümlendiğini hala hatırlıyorum. Değişik bir psikoloji bu. Babam bağırıp çağıran biri değil çok sakin biriydi üstelik..

ay kıyamam size yaaa bence siz iyi bir annesiniz ki çocuğunuz olayın ne olduğunu bile anlamamış, çok sinirlenerek vurmamışsınız belli ki. Lütfen yapmayın bir daha tabi ki, ancak bebeğe zarar vermesine engel olmak için tepkinizi sert bir şekilde ortaya koyun. Gerekirse babası da biraz kızsın ve tepki göstersin ki sınırlarını anlasın. Çocuk şimdi bilemez, zarar vermesin kardeşine.

He bacım he hee :) Bi tek siz annesini gerisi degil dünyanın en mikkemmel anneleri saglıcakla büyütün yavrularını ı ama herkesin yöntemi kendine doğru. Al annecim sana çiçek buldum diyen Bi oglum var hamd olsun kimse çocuguna vurdu diye bu kadar karalanmayı hak etmez. Bu çiçek konu sahibi kardeşimde gelsin canını sıkma böyle mikkemmelmişmiş gibileri görüpte:) sen Çok iyi bir annesin Allah yardımcımız olsun 2 çocugu olmayan bilemez sizinde anlayamaz birazda gözlem gücü lazım. Beni her gören sabrına hayranım der buradakiler tefe koyma peşinde insanları tanımadan konusan zır ön yargılar gürühu hepsi boşveeer anın tadını çıkar. Hayırlı cumalar kardeşim. Eklentiler 15586898743062275582538736368419. jpg 87,6 KB · Görüntüleme: 23

Konu sahibi uzulmussunuz, pismansiniz ama lütfen yapmayın bir daha. Zordur muhakkak, oğlum 3,5 yaşında hırçınlık, saldırganlık, vurma, ısırma vs gibi davranışları hiç olmadı ama hareketli, inatçı olusu ve uyku sorunu beni öyle yordu ki 2. cicugu düşünmüyorum bir süre daha. Eskidende fikrim en az 4 yaş ti ki şuan bir kaç sene daha istemiyorum. Ki rahatsızlığım var belki olmayacak bile ama umrumda değil... Çünkü yetemeyecegimi çok iyi biliyorum.. Amacım sizi üzmek değil ama küçükken fiziksel şiddete fazlasıyla babası tarafından maruz kalmis birisi olarak inanın unutulmuuor. Annem fiziksel değil ama psikolojik şiddet uyguladı. Hep yorgun hep bıkkın hala öyle.. O yüzden arqkdas, aile, kv, görümce kim varsa yardım alın. Bunalmissiniz, yorulmussinuz. Allah yardımcınız olsun.. Not: oğlum gerçekten bazen sabrımı tasiriyor maalesef sesimi yukselttigim oluyor keşke olmasa, ama hiç vurnadim şükür."mükemmel anne" değilim sadece dayakla büyüyüp bunun bir işe yaramadığını deneyimlemis bir anneyim

Verdiğiniz ceza olmamış onu terkedip düşün diyerek doğru bir yöntem benimsemiyorsunuz, dövdüğümüz zaman dayağı normalleştireceksiniz, o da şiddete devam edecek, tek yapmanız gereken sabırla telkinle öğretmek, bir de hep küçük kardeş mi kucağınızda, büyüğüne ilgi azaldı mı, küçük çocuklarda bunlar oluyor kendinizi sakinleştirmeye çalışın. İlkine haksızlık olmaması için sırf bu yüzden erteliyorum ikinciyi, kolaylıklar dilerim size

Kendine haksızlık etme. Vurmasan daha iyi evet ama azıcık hırpalaman seni kötü anne yapmaz. Ben hunharca dayak yiyerek büyüdüm çok yaramazmışım dayak akıllandırmadı beni M ManzaramDeniz

Her çocuk illa ki kardeşini kıskanır ama sizin çocuk zarar verme boyutuna geçmiş. Acaba aradaki dengeyi iyi kuramadınız mı? Bebekler ne kadar sevildiklerini, okşandıklarını hatırlamıyor ama çocuklar hatırlıyor yani demek istediğim siz küçükle ilgilenirken babası büyükle ilgilense, bütün ilgi tek çocuğa kayıyorsa bozuluyordur. Alt komşumuzun bir yaş arayla iki oğlu vardı büyük hep dövmeye çalışıyormuş şimdi ortaokula gidiyorlar sıkıntıları yok. İlla ki büyüdüğünde geçiyor ama şimdisi için de önlem almak lazım. Acaba profesyonel yardım mı alsanız pedegogdan. Belediyelerde bu konuyla ilgilenen birimler oluyor bizim belediye vardı, biraz araştırsanız mı? Babası çocuklarla ilgileniyor mu yoksa bütün yük sizde mi?

Maalesef Sağlık olduktan sonra çocuk yapmak dünyanın en kolay işi. Ama bunun bir de sabırla bakması büyütmesi var ki aman aman. Ben de isterim 3-5 çocuk evimde koştursun ama ben onların fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarını karşılayamadıktan sonra ne anlamı var... J

Çocuklara vurmak tabiki iyi bişey değil biraz daha sabırlı olun daha küçükmüş oyun gruplarına götür biraz sosyalleşsin tabi arada birde popoya hafif şaplak istiyo yaramazlar

Öyle gerçekten de. Annesinden tokat yiyen erkek karısına tokat atmaya, kız da çocuklarını dövmeye çekinmiyor. Kötü bir düşünce biliyorum ama keşke o dayak yiyen çocuklar bu şiddetin acısını illa çıkaracaklarsa kendilerine vuran ebeveynlerden çıkarsalar da ceremesini başkaları çekmese.

Bir de "Denemediğim Yol Kalmadı" kitabını okuyun isterseniz.

Sizden ilgi bekliyor muhtemelen ondan kardesini kiskanip saldiriyor. Kucuk uyudukca onunla ilgilenmeye bakin

Canım o şuan senin yapma etme dediklerini idrak edecek yaşta değil vurmuşsun bişey değişti mi sadece belli bir dönem hiç yalnız bırakmayacaksın annen yahut kv den varsa biraz destek al ya da eşin çıkıp gezdirsin benim kızım da 2 yaşında bişeyi yapma diyorum defalarca ama asla dinlemiyor illaki yapacak çünkü neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilecek yaşta değil

dayak cennetten çıkmadırdan şiddet çocuğun psikolojisini kötü etkilere evrilmek kolay değil. Bibibella bizde terlik yoktu çimdik vardı

Ya süpersin. Tabiki vurmak hatta bağırmak çoğu zaman çözüm değil ama ben annem bana vurduysa bile inan hatırlamıyorum. Annem ya o benim hep iyiliğimi düşünen... egosunu tatmin etmek için, başka bir şeye olan hırsını çıkarmak için vurmadığından ve bağırmadığından o kadar eminim ki. Eğer yüzümde elinin izi varsa ne mutlu bana. şimdi çok özlüyorumn her şeylerini.

5 yaş fark idealdir şeklinde bir genelleme yapamam. Mutlaka 4 yaş fark olsun diye de tavsiye veremem. Dediğim gibi kişiye özgü kararlar bunlar. Ben 36-66 ay ara olmasını uygun bulan gruptayım.

Dogru tum dediklerin o yuzden ebeveyne cok is dusuyor dedim İkinciye hamile kaldigim andan itibaren cok emek ve mesai harcadim oglumu kardesine hazirlamak icin ve becerdim, cok ugrastim ve oglum kardesini kiskanmadi, emin ol bu kadar ugrasmasam bu anlattiklarini oglum da yapardi

Skorla övünen biri bu cümleyi anlar mı?

15v16 ay arayla iki cocugum var benim. de. son 1 aydir sinirlerim lacka. gecen avmye gittik. normalde birakirim ama ogun hem. oruc hem sicak hemnde acele isim olmasi sanirim onlara da yansidi tum avm dekiler bize bakti. ikisi birden aglamaya bagirmaya basladi. ne oldu diye gelen mi dersin kucaklamak isteyen mi? kulaklarima kadar kizardim. bakim odasina gittik onlarla birlikte ben de agladim. oluyor keske olmasa ama oluyor. tek basina cocuk ev baska seyler. yoruluyoruz. vurmakta haklisin demiyorum ama o sevmedigin anne olmayacaksin. bundan korkman bile onu gostwriyor. ilk ve sondu bie daha olmayacak. umursama bir sure yaptigini. ben onu kesfettim uyari sagiri okuyorlar. uyarma al kardesini uzaklas ondan eline baska bisey ver. buyuyecekler insallah ve seni harika anne olarak anlatacaklar...

Ilerdede niye herkesin kardesi var, bana bi tane kardes yap demeyi bilir ama

2 küçük çocuğa yardımsız baktım 3. olunca yardımcım var. ben de bir kere vurdu diye dünya yıkılmaz diye düşünüyorum. anne kendini çok üzüp, çok yıpratıp daha büyük hatalara sebebiyet vermesin diye içini rahatlatmaktan yanayım. ama ohooooo biz ne dayaklar yedik bir şey olmadı, annem terlikle vururdu vs gibi söylemleri onaylamıyorum. bu normalleştirmektir. mesela bir şey olmayanlar anlatmış, ben etkilenen olarak anlatayım, yaramaz bir çocuktum. annem terlikle kovaladığında salona kaçardım annemin orada terliği atmayıp, çık çabuk odadan diyişi, 5-6 yaşımdaki benim kulağıma, salondaki zımbırtılar senden daha kıymetli diye gelirdi. bakın daha terlik atılmadı :) canım fiziksel olarak yanmadı bile. kendi çocuklarıma sesimin yükseldiği olur. ayda 3-4 belki. 5 degil. genelde kendi canlarına bir şey olacaksa. şimdiye kadar büyük oğlum 3 yaşındayken 1 kere bacağına vurdum. hala aklıma geldiğinde kalbim sıkışıyor. bunu yaptım diye anneliği hak etmeyen iğrenç bir insan falan değilim. ama yapmamalı olduğumun bal gibi farkındayım. biri bana aman boşver bir şey olmaz bir kereden dese, beni teselli içinse teşekkür ederim, gerçekten böyle düşünüyorsa, uzak dururum. bunun sağlıklı olmadığını biliyorum.

Çemkiren sensin bilip bilmeden mübarek cuma günü canımı sıktınız. İlla herkes anne babasından mı ögreniyor habille kabil olayında oku kardeşini öldürmeyi annesinden mi ögrenmiş illa öğrenmek gerekmiyor insan dogası genetik diye birşey var. Okuyorsun ama boş okuyorsun. Cahilde sana derler. Senin gibiler üstü kapaklılaf atıp adamı böyle sinir eder sonrada çemkiriyor oluruz. Herkesin çocugu kendine degerli kimse kimsenin eğitme şekline karısamaz. Ben otoriterimdir sen yumusak dahada yorum yapmayın hümanist bozuntuları... Hadi hadi kınayan kınadıgını yaşar...

Evet anneyim ve evet şiddettir. Ne diyeyim psikologa, "hocam ben çocukların itilip kakılmasından rahatsızım, beni tedavi edin" mi? Boşuna vicdanınızı rahatlatmaya çalışmayın. Her anne çocuğuna kötü muamelede bulunmuyor. Sabredemeyeceğiniz çocuğu da dünyaya getirmeyin. Şiddet diyince illa ağızdan burundan kan gelmesi gerekmez. Merak ediyorum, kocanız kafanızı hafifçe ittirse ve kolunuzu sıksa bunu sorun etmez misiniz?

Annemden ne dayaklar yedim ama hiç birini hatırlamıyorum anneme de hiç kırgın falan değilim ama babam beni dövmediği halde yaptığı bir kaç hareketi beynimden silemiyorum 38 yaşındayım hala sapma sapan aklıma geliyor ve garip oluyor babamı sevmem etmem bu işler dövmeyle olmuyor

Ben tokat atmadım kolunu az sıktım kafasına da ses cikmicak şekilde ittirdim. Ama tabi nasıl olursa olsun şekli semali yok bu işin şiddet siddettir. Bir şey değişti mi diye soran olmuş. Ne yazıkki değişmedi. Son gaz yaramazliga devam. Bakıyorum bazen o kadar masum temiz bir yüzü var ki maşallah ama yaptıkları...

Yorumlariniz için teşekkür ederim. Bazilarinizin yorumunu okurken ağladım. Minik masum bedenler. Biliyorum anlıyorum kıskanıyor bir yandan da kardeşini çok seviyor. Onu güldürüyor saçını okşuyor bazen. Nasıl mutlu oluyorum. Küçük olan hiç bir şeyden anlamıyor yeni yeni gülmeye başladı. Ikiside masum ama küçük daha da masum. Ileride ikiside büyüyecek kardeş kavgasına karışmam ileride tabi birbirlerine büyük zararlar vermedikleri müddetçe. Ama şu an biri daha savunmasız olduğu için korunmaya ihtiyacı var. Ama büyüğüm de daha 2 buçuk yaşında. Oyun bebesi. Her şeyi oyun sanıyor. O yaptığı bile oyun olsun diyeydi belki. Ama o an küçük altta hareketsiz ve sessiz yatınca aklım başımdan gitti. Yaptığım yanlış bunu biliyorum. Ben buraya konu açarken çok büyük eleştirilere maruz kalacağımı bilerek ve kendime geleyim diyerek konu açtım. Bazen bizi birilerinin silkelemeye ihtiyacı var. Ama genelde bundan bir şey olmaz diyenlere üzüldüm. El öyle bir şey ki alışır devam eder vicdan öyle bir şey ki susturuldukca iş çığırından çıkar. Ben bundan korktum en çok. Bir erkek bir kadına şiddet uyguladığı zaman devamı da gelir diyoruz ya bunu çocuklarımız içinde düşünmeliyiz. Ben bundan korkuyorum

Küçük dogdugunda büyük kızım altı yaşındaydı Şuan büyük sekiz küçük iki yasında ve hala anne keşke kardeşim ölse diyo Yazınızın ekran fotosunu aldım Darlanınca acıp acıp okuyacagım

Demek ki siz evde küfrediyor ve vuruyorsunuz. 3 yaşındaki çocuk bunları anne karnında öğrenmedi ya. Yazıktır günahtır. esergry dediği gibi sizin böyle yetiştirdiğiniz çocuklar büyüdüğünde bizim çocuklarımıza da topluma da bela oluyor. Çocukta değil ki suç.

2 yaş dönemi zaten çocuğun en zor dönemi. Çocuğa kardeşi konusunda surekli nasihatte bulunmak onu daha fazla ofkelendirebilir. Mümkün olduğunca ilgisi kardeşine yöneldiğinde mesela çekiştirmeye filan başladığında çocuğunuza onunla ilgili bir şeyler söyleyin şaşırtın dikkatini dağıtın. Mümkünse bebeği kenara koyup hadi beni yakala deyip kaçın. Ay sen bugün ne kadar tatlısın gel bi öpeyim deyip sarılın. Yaptıklarını biraz görmezden gelin. Onun tek istediği ilgi şu an. Bunun için de çokça sabır lazım. Kolaylıklar diliyorum.

1 yaşındayken kısa aralık olmalı derdim. 2 yaşında aman yok kalsın dedim

hadi ikile ne yahu iki çocuğum var bende anlamadım.. tek çocuklular anlamaya uğraşmayın boşuna...

Kocaman tebrik ediyorum sizi. İşte bu noktadan sonra sizi bütün kalbimle desteklerim. Hep bu düşünce yapısında ve sakinlikte kalın lütfen. Unutmayın; hep bu yaşlarında kalmayacaklar. Hafıza defterinde kötü anıları/duyguları değil mutlu kahkahaları biriktirmesine yardımcı olun. Allah hepimizi sabır, sükunet ve vicdandan ayırmasın.

Çocukken dayak yiyen biri olarak şu zamana kadar oğluma vurmamak için yastıkları, yerleri dövdüm ama geçen gün o kadar çok inatlaştı ki tutup çenesini sıktım.. Çocuk iki dakika sonra unutup geliyor. Hatta sebep olduğum ağlama esnasında bile beni istiyor. Ben sakinleşmek için uzak duruyorum. Ama vicdan azabı bitmiyor..

Ya çok yıpratmışsınız kendinizi. Insaniz arada öfkelenebiliyoruz. Bunlar olabilir. Olacaktır. .. zor bir süreç bu. Çocuklar olmadan disari çıksanız biraz. Eşinize biraksaniz. Ya da bi oyun ablasi bulun. Bi ihtiyac sahibi universite öğrencisi olur. Hem onun işi görülür. Hem sizin. Büyük paralar ödemeye de gerek yok. Bu arada biz coook dayak yedik. Ama hepsini unuttuk. Sağlıklı insanlarız çok şükür. Allah başka dert vermesin. Vicdaniniz bos konuşuyor. Susmasi lazim bence.

Benmkide 3 yasında kardeşimde yok ama çıldırmış gibi agzı bozuk hamileyim karnıma vuruyor karsılıklı vurusuyoz:)) canm valla bende senin gibi aglayip geçen sene Bi psikologa yazdm 3 yaşa kadr hatırlamaz onu bida yapma dedi ama mümkün değil oglan mı sizinki canavarlar sanki canı sagolasıcalar 5 kıza bedeller yaramazlık konusunda. Sabah midem bulanıyor annem var yatayım dedim anneme kızıyor bagırıyor vuruyor. Yaa vurmak sustum olmadı ceza olmadı vurdum olmadı. Öyleee devam. Babadan çekinerek bacım bizle olmuo o iş baba baba olcak otoriter olcak. Tedaviyle oldugu için her istediğinde olmuş bizimkide ilk çocuk ilk torun onu. Etkisiyle zıvanadan çıktı dur demek lazm.

Çünkü sabrına hayran kalınan kadınlar çocuklarıyla vuruşurlar. 1. ile az vuruşmuşlar yetmediyse demek ki F flower world

Benim 34 aylık haydut bunu kardeşi olmadığı halde yaptırıyor bize.. Akşam eve gelip oynamaya başlıyoruz. Bir battaniye görse 'sar beni' diye veriyor son 1-2 haftadır.. Öyle kucağımızda yatıp geziyor bir kaç dakika. Yeni kuzenini bu derece mi kıskandı yani anlamadım. Kardeşi olsa emzik, meme, biberon ne bulursa gömülecek sanki Resmen tek çocuk bırak beni yoksa canına okurum diyor.

Sakin olun zor bi dönemden geçiyosunuz bazen olabilir böyle şeyler size destek olabilecek yakınlarınızı çağırın çok bunalmışsınız

İkisi beraber büyür gider, birbirlerine oyun arkadaşı olurlar mantığı var bu tip arka arkaya çocuk yapanlarda. O kadar çok duydum ki bunu. 3nity

Haha kolay degil haklisin: ( buyudukce rahata eriyorsun ve istemiyorsun

Ne olur bir kereden bir şey olmaz demeyin, böyle teselli olmaz. Terliklerle büyüdük bir şey olmadı da demeyin, kimbilir cozumlenemez ne düğümler oluştu ruhunuzda. Bir kereden çok şey olur. En önemlisi şiddete hayır! " ı, şiddet göstererek ogretemezsiniz. Kadına vurulunca "boşan, asla affı olmasa " çocuğa vurulunca bir kereden bir şey olmaz " Bu haksızlık.

Off ama daha 2.5 yaşında bebek oda. Lütfen bunu aklınızdan çıkarmayın olur mu? Oğlum doğduğunda kızım 6 yaşındaydı bir anda kocaman göründü gözüme, bir anda büyüdü sanki, kendime hep hatırlattım o daha çocuk diye. İki çocukla/bebekle baş etmek zor, sizi çok iyi anlıyorum ama inanın vurmak işe yaramaz. Biraz bolüneceksiniz, akşam babasi miniğe bakarken siz oglunuzla ilgilenirsiniz, o uyurken ilgilenirsiniz zamanla alışır o da, hatta kardeşiyle paylaşımlari arttıkça düzelir ilişkileri. Biraz sabır gerek sadece

Marifet bol bol çocuk yapıp vuru kıra büyütmek değildir. Marifet bakabileceğin, sabrının gücünün yeteceği sayıda çocuk yapıp "çiçek" gibi bakmaktır,

Ben de aynı sebepten yaptım aynısı hatta daha kötüsünü maalesef. Çocuğum şu an6 yaşında ve hala içimden çıkmıyor, çıkmayacak.

biz az mı terlik yedik zılgıt yedik küçükken. bi kereden bişey olmaz. olmaması tabi ki daha iyi ama bir kere oldu diye kahretmeyin kendinizi. sistematik olarak dövmüyorsunuz sonuçta.

Siddet mi yok artik.. bence siz bir psikolaga gidin burdan normal gozukmuyorsunuz... acaba annemisiniz iki kucuk cocuga baktiniz mi?ama lafa gelince agzi olan konusuyor...

Dayak yiyerek büyüdük anne terliği diye bir tabir var artık ama hiç o anları kötü hatırlamıyorum şimdi ne büyük olaylar oluyor neyse bana çok komik geliyor bazı şeyler

Aynisinin tipkisi.. cok normal birseycik olmaz. her cocuk annesinden terlik yer ne var bunda. bu sizi kotu anne yapmaz asla boyle dusunmeyin. iki kizim var biri dort yasini uc ay gecti diger balim iki yasinda neredeyse. kiskancliktan yapiyorlar ama annelerde robot deyil ki aksama kadar iki cocuk la ugrasmak cokkkk zorrr cokkkk... bende cok bunaliyorum parka bahceye cikiyoruz bazende bsbasi dedesi oynar oyle oyle buyiyorlar ama anneler cok yipraniyor. sakin olmaya calisin bu gecicibir surec sabirdan baska tavsiyem yok. biraz kendinizi dinlendirin esiniz anne kv birakin kafayi dagitin cok iyi geliyor. gezin ikisini de alip havalar isindi hem size hem onlara iyi gelir. Buraya boyle konular acmayin derim alimallahhh idam eder sizi kk benden soylemesi..

Ay evet annemin misafir varken ya da misafirliğe gittiğimizde kullandığı yöntemdir çimdik. Zaten bi' tek çimdik atardı. Şimdi çok pişman, ellerim kırılsaydı diyor. Ki çok da yapmazdı aslında. En doğrusu sıfır şiddet. Hem fiziksel hem de ruhsal şiddet ikisi de aynı. J

Oğlumla kızım arasında 4,5 yaş var. Kızımı eve getirdik, oğlum yüzüne bile bakmıyordu. Daha 1-2 haftalıkken işgüzar kv kalktı, sakın kardeşine yaklaşma dokunma tarzı talimatlar vermeye başladı, çocuk köşesinde oynarken hem de.. 6 aydır çocuk sürekli kardeşi üzerinde deneyler yapıyor. 1 dk yalnız bırakamıyorum.. adresi gösterdi babaanne, bitirdi bizi

"Mükemmel anneler" diyerek olayı karikatürize etmeyin. Birkaç kişi yazmış tek tek alıntılayamıyorum. Çocuğun karnını doyurmak, barınma ihtiyacını karşılamak, hastalandığında sağlık hizmeti almasını sağlamak, fiziksel ve psikolojik şiddetten korumak çocuk bakmanın temelidir. Bakın sevgi, şefkat, oyun ihtiyacına gelmedim bile. Vicdan rahatlatmak için sapla samanı karıştırmayın. Şiddetin küçüğü büyüğü olmaz.

Nevvreste PATRON

Çocuk büyütmeyi hamilelik, emzirme, yedirip içirmeden ibaret sanıyorlar. Hiç demiyor ki 'bu kadar kişi bir kereden bir şey olmaz dedi de bu kadar tepki çekmedi benim yanlışım ne?' diye. Küçük insanların büyük egosu olur diye bir söz vardır. Çok inanırım. Hiç mi bir şey öğrenemez insan? Mübarek metropolde değil de Serengeti çöllerinde yaşıyor. Karşılıklı vuruşuyorlarmış hey Allahım

Ben unutuyor dediğiniz için unutmayabileceğinin örneğini verdim. Konu sahibine de " vay sen şöyle kötüsün" yazmadım, yol gösterdim. Ama ne yazık ki birçok kişi amaan nolcak olur bunlar tavrında. Ben bunun normalleştirilmesine karşıyım.

Ay ne bileyim ya 3 yaşındaki çocukla vurusmak? Oğlum 3,5 yaşında hiç hırçın, vuran kıran bir cücük olmadığı halde 2. istemiyorum yani... Ki benimde sabrım çok taşıyor ama hiç vurusmak gelmedi aklıma Önceki

Çocuğunuz iki buçuk yaşında, annesine çok ihtiyacı var ve kardeşi üzerinden dikkat çekip ilgi odağı olmak istiyor. Sizin için de çok zor iki küçük çocukla ilgilenmek. Vurmanız güzel olmamış tabi ama sizin de psikolojinizi anlayabiliyorum. Kardeşi kaç aylık bilmiyorum ama 2.5 yaşındaki çocuğunuzu yaptığı hareketler nedeniyle bu kadar sık uyarmayın. Uyarı yerine hareketlerini ufak ufak değiştirmesini sağlayarak kardeşine karşı olan hareketlerini zararsız oyunlara dönüştürün. Kesinlikle kardeşinden uzaklaşma cezası vermeyin derim ben. Hatta kardeşiyle ilgili sorumluluklar verin . Küçük çocuğunuzu da bir süre daha özenle korumaya çalışın. 2.5 yaşındaki çocuğunuz bir süre sonra ilgisini başka yere yöneltecektir. Sabırlı olun. 2 yaşın da çocukluktaki zor dönemlerden biri olduğunu unutmayın.

Ön yargılı insan babası vursun u dedim korkacak dedim heralde okuma anlama probleminiz var. Sanki ben çocugu dayaga alıstrmksom gibi saçmalıyorsun siddeti öven yok çaresiz kalmaktan bahsediyorum bida oku otorite diyince dayak mı geliyor yalnızca aklına :/

Sözlerinize katılıyorum çok haklısınız ta ki son paragrafa kadar. Avrupada herkes mükemmel çocuk yetiştiriyorsa neden orda da suçlar işleniyor. O mükemmel yetişmiş çocuklar nasıl suç işleyebiliyor. Tamam avrupanın bizden ileride olan yönleri var ama her konuda da övcez diye bir kaide yok dimi. Milana22

Benim annem de mavi terlikle bize vururdu şimdi çok pişman olduğunu söylüyor

"Al annecim sana çiçek buldum" dediği an aklınıza ona vurduğunuz zamanlar geliyor mu bari?

Nasıl da şiddet normalleştirliyor, sırf konu sahibini teselli etmek için... sizin 5 katınız büyüklüğünde bir insan sizi "hafifçe" ittirse ne hissedersiniz? Ayrıca bu kişi dünyada en sevdiğiniz, en muhtaç olduğunuz kişi. Konu sahibi vicdanınızın sesini dinlemeye devam edin. Bir tokattan çok şey olur. Çocuğunuzu pedagoga götürün, siz de psikologa gidin, eşinizin de çocuk bakımında daha etkin rol almasını sağlamaya çalışın. Umarım başarırsız.

Unutana kadar devam ne yapalım. Zaten 2 3 dakika sonra başka şeye sarıyor. Bir yerden sonra bırakacak nasıl olsa

Yuh diyorum sadece sanki 3 yaşında çocuk değilde düşman var karşınızda... çocuğunuz böyle hircinken neden 2. yapiyosunuz

Çünkü o da ilgi istiyor. O da çok küçük daha ilginizi böyle çekmeye çalışıyor. Size ağır geliyor ama çok normal bu hareketler.. 34 aylık oğlum hala benim kucağıma tırmanıyor. Kardeşi olsa canıma okur eminim..

Gerçekten merak ediyorum nasıl normal görüyorsunuz bu davranışı? Ben iki küçük çocuğa tek başıma baktım evet üstelik aile içi sorunlarımla uğraşırken hemde. Ama bir kere dahi el kaldırmadım çocuklarıma. Bunalmadım mı boğulmadım mı tükenmedim mi dibine kadar yaşadım hemde. Tamam insanız yoruluyoruz sabrımızın sınırı var her şeye okey. Ama bir kereden bişey olmaz diye hoş görmeyin Allah aşkına.

Size yardımcı olacak kimse yok mu? Çok bunalmışsınız belli. Biraz çocuklardan uzak kalmanız gerek. Söyle bir iki saat.

Yazık bize valla.

Yok sen cok haklisin, maalesef toplum olarak cocuk yetistirmeyi bilmiyoruz Bu sadece siddet konusunda gecerli degil, psikolojik siddetin de alasini yapiyoruz, inanilmaz zarar veriyoruz, ozguvenlerini yerle bir ediyoruz ya da cok simartip topluma uyum saglayamayan cocuklar yetistiriyoruz, saygisiz, kibirli, kendini baskasindan ustun goren Avrupada bir cocuk yetistirme kulturu var, herkes ayni sekilde davraniyor coxuguna, her anne biliyor ne yapmasi gerektigini ama bizde o kultur yok, ortada da boyle bir toplum var iste

Canım benimki 4 yaşında anlamıyor 2,5 yaşındaki çocuk haliyle hiç anlamaz bazen çıldırıyorum kızıyorum ama yok kıskançlık yapıyor ama gerçekten tahammül edemiyorum bu aralar. Biraz nefes al ver sakinles bu aralar bunu deniyorum kizmamak ve bağırmamak için evde yer değiştiriyorum. Şimdiki çocuklar çok farklı laftan anlamıyor çok zor.

Eskilerin bir sözü vardır : "Erkeğin kötüsü kadını, kadının kötüsü çocuğu döver."

Daha geçen haftasonu avm de 12 aylik bir kiz bebege annesi sertce yerine oturttu, yeter biktim, sus diyerek ellerine sertce vurdu. icim parcalandi.20 aylik kizim var benimde. allah korusun bazen bende cok sinirleniyorum, hafif sesimi yukseltiyorum. insaniz.. bazen agliyor inat ediyir caresiz kaliyorum. ama vurmayi dusunecek raddeyr gelmedim hiç. eminim sizde iyi bir annesiniz. iyi bir anne olmasaniz bunu dert edip konu bile acmazdiniz. insallah tekrari olmaz uzmeyin kendinizi. zaten oyun sanmiş yavrum.

Bir güne iki uğraşılacak konu bizede ağır geliyor ama, sinir stres sahibi oluyoruz burada Yapma, dur, sakinleş... Anladımı seni vurunca 2,5 yaşında daha yahu

Siz gerçek misiniz ya? Vurmayı vurarak öğrettiğiniz çocuğa şimdi güç yetmiyor diyorsunuz.. Pes Ben vurunca anlamıyor baba vursun anlar mı diyorsunuz yani? Allah'tan konu sahibi sizi ciddiye alacak biri değil. Sizin şiddetle büyüttüğünüz çocuklarla sonra bizim çocuklarımız uğraşıyor.

Çolugu çocugu olmayan burada yazmasın yada arkadaşsız kuzensiz büyümeyen yalnız yetisen çocuklar. Küfür dediysek düz gitmio heralde 3 yasındaki çocuk:)) çok biliyonuz herşeyi çok bilmişler Allah sanada versin de gör. Ögretmenler psikologlar bile kendi çocuguna çare bulamıo çaresiz kalıyor bazen sen bul an çaresini. Vurmayı şiddeti kimden öğreniyor çocuk kıskanç kardeşinden sonra başka çocuklara uyguluyor böyle gidiyor işte bizimkide kuzeninden öğrendi napcaz ablamla mı görüşmücem çocuklar dövüsüyor diye o da abisinden gördü:) abiside asla anne babasından görmedi ikiside yuöusak sınıf ögretmeni. Hadi gelde çöz bakalım bayan çok bilmiş.

ilk once bir kere vurdu diye bu kadar vicdan azabi ceken bir annenin bu hareketi cok sık tekrarlayacagini zannetmiyorum. kendinizi uzup strese soktukca tahammulunuz azalır rahat olmaya calışın. ikinci olarak sizin yerinizde olsam konuyu kapattırırdım. cunku burada sizi cok uzecek yorumlar alabilirsiniz "mükemmel anneler" tarafından. benyeniyimgaliba

Yapmayın gerçekten nefes alın birilerinden yardım isteyin bunalıyorsunuz anlıyorum ben sizi benim oğlumda 3yasinda 40 yeni çıkmış bebegimin üzerine oturmuş atçılık oynarken buldum ne yapabilirim dövmeyle birşey olmuyor işi gücü bıraktım yanlarından ayrılmadım epey bi süre akşam eşiniz geldiğinde verin çocukları ona kendinize hiç değilse bi 1saat ayirin

Olmasa iyiymis ama bu cocugun psikolojisini alt ust eder mi ilerde? Sanmam. Herkes demis ufak tefek kucukken herkes terlik yemistir.. Gunumuzde bunuda abartiyoruz ne yazikki. Cocuk psikolojisi bozulmasin diyede bizimki bozuluyor nerdeyse. Bizi parmaginda oynatan insanciklar yetistiriyoruz. Seni anliyorum konu sahibi, ama daha ileriye gitmemek onemli.. dahada bunalip dozaji arttirirsan o zaman sknti buyuk. Bi nefes almaya ihtiyacin var. Buarada cinler tepene cikinca cocuk tedaviyle olmus yok dogal yolla olmus farketmiyor...

O zaman büyüdüklerinde de sorunlar olmuyor mu? Epey bir süreye kadar iletişim yaşını yakalayamadiklarindan catismalar çok oluyor, bu daha yorucu geliyor bana

kızım 11yaşında şuan ben onu 2,5 yaşındayken sokağa çiş yapacam diye tutmasaıyla çılgan dönüp ayaklarına vurmuştum hala aklıma geldıkçe kendıme kızar ateş basar, ama oluyor oyle şeyler ama birdaha tekrarı olmadı 1Sen

Çocuk da unutmuyor. Bakın sizin dayak yediğinizi unutmamışsınız. En son 9 aylıkken kullandığı ana kucağını gördü oğlum. Ona oturmayı hiç sevmezdi. Gösterip ağlamaya başladı. Çocuklarınızın aklını, duygularını ve gururunu hafife almayın.

Vurmuyoruz valla bibi, bagiriyorum ki ilk cocuguma bagirmazdim bile, milayla bas edemedigim icin bagiriyorum ama vurmam Annenin nasil cileden ciktigini da anlayabiliyorum ama vurmak baska bir sey, ben burada surekli yaziyorum yaş arasi kucuk cocuklar yapmayin diye, olmaz yani daha 2.5 yasindaki bebek ne anlasin baska bebekten, bebekler buyumeden dogurmayin, yazik bu ilk cocuklara gercekten, olan onlara oluyor

Arkadaşlar burda kendini kötü hisseden, pişman olan bir anne var. Tamam ona yüklenmeyelim, teselli edelim Ama konu sahibini teselli edelim derken de olayı abartanlar var. Şiddet şiddettir. Burda eşim bana el kaldırdı, kolumu sıktı, beni ittirdi vs. diye konu açan kadınlara nasıl tepkiler verildiğini biliyoruz. Peki konu çocuk olunca niye şiddet normalleştirilmeye çalışılıyor. Çünkü onlar bizim!, bize karşı gelemezler, bize muhtaçlar, güçleri yetmez değil mi? Burda kimse mükemmel annelik taslamıyor, herkes kendince hatalarını, pişmanlıklarını da yazmış. Birbirimize "mükemmel anneler", "zaten onlar hiç çocuklarına vurmamışlardır" diye etiket yapıştıracağımıza kendimize ders çıkaralım. Ben hiç bağırmadan, vurmadan, tabiri caizse çocuğun ruhuna dokunarak yetiştirebilen annelere gıpta ediyorum ve elimden geldiği kadar böyle bir anne olmaya çalışıyorum. Sabırlı bir insanım ama sabrımın taştığı da çok oluyor. Daha anne olmadan önce kendime söz vermiştim asla çocuğuma vurmayacağım diye. Evladım 3 yaşını biraz geçti şu ana kadar sözümü tutabildim inşallah bundan sonra da başarılı olurum. Çocuklarımız bize emanet onları sadece beslemekle, barındırmakla, okutmakla yükümlü değiliz onları iyi yetiştirip hayata hazırlamamız lazım. Bundan 15-20 yıl sonra toplumu inşa edecek olanlar bizim yetiştirdiğimiz çocuklarımız olacak.

Büyüyecekler, geçecek, sorunları değişecek sadece. Sakinleşmeye çalışın, eşiniz anneniz birinden yardım alın, biraz yalnız dışarı çıkın...

1 olunca dövülmez, 2 olunca dövülür mü diyorsunuz yani? Çok merak ettiysen ben sorumluluklarımın bilincindeyim ki 1 veya 2 sini iyi ölçüp tartarım. Sizin bunu anlamanız imkansız..

Vicdan ; en adaletli hakimdir. Düşünceniz çok yanlış ve tehlikeli. Vicdan susarsa cehalet konuşur, nefis konuşur, kötülük konuşur. Allah kimsenin vicdanını susturmasın!

Bende bazen bagiriyorum. Sonrasi bin pişmanlık. Suan bile asiri kiskanc kardesi olsa sizinkinij aynisi olurdu. Ama o da daha bebek oyle dusunun. Siz bagirip dovdukce kucuk olana daha kinlenir inadina yapar. Sevilmedigini dusunur. Belki pedagog ve psikologtan destek almalisiniz ikinizde

Tercih kişiden kişiye, şartlara, ilk çocuğun mizacına, annenin mizacına, sahip olunan sosyal desteğe, babanın sürece katkısına ve verdiği desteğe göre değişir elbette. İletişim sorunları, çocukların arasındaki yaş farkından ziyade, ebeveynlerin iki çocuk arasında dengeyi kuramayışından ve yanlış yaklaşımlarından kaynaklanıyor. 6-7 yaş üstü ara da farklı sorunlara yol açıyor o da ayrı bir konu. Ben her halükarda, iki çocuk arasında, 24 ay ve altında kalan süreyi riskli ve herkes için yıpratıcı buluyorum. Sabırlı ve rahat bir insan değilseniz, düzenli sosyal desteğiniz yoksa bu süre 36 ayın altına inmesin diyorum. 'Ben altından kalkarım, bilakis arası açılırsa zorlanırım' diyene de elbette tercih sizindir derim.

Böyle kazalar bazen olabilir. Hepimiz insanız ve sınırlarımız var. Bundan sonra daha dikkatli olursunuz olur biter. Biz annelerimizden ne dayaklar yedik bir şey olmadı yani:) Çünkü bizi sevdiklerini hep bilirdik. Sizin de çocuğunuzu sevdiğinizi anlıyorum. Öyle bir seferden sonra hemen kendinizi kötüleyip karalar bağlamayın...

Burda ki kimse vurmuyor zaten rahat ol hiç bağırmıyorlar bile

Daha 2. Cocugu yapmaya cesaret edemeyen bakın hele gelmiş burda konusuyor da bize akıl veriyor git Bi yap 2 çocugu 3 çocugu olanları bi gör:)) üslubunu seveyim senin ayhh pardon sizin sizli konuscaz diye bir kural mı var forumda. İnsan önce kendi gerisine bakmalı. Aynaya bak eksikliklerini düzelt gel bana öyle söyle hatalarımı. Şimdi çekilebilirsinnnnnniz...

Benim ortancayla aramda 16 ay var :) en küçükle 3,5 yaş. Kardeşler arası dengeyi sağlamakta güçlük çekeceğini düşünenler, eşinden aile bireylerinden yardım alamayacağına inananlar ve en önemlisi sabırlı olamayacağını düşünenler peş peşe çocuk düşünmemeli. Çocuklar arası yaş aralığı belki senin çocuklarında fark ediyordur ama her çocuğun mizacı aynı olmuyor Milana, çevremde 2-3 çocuklu çok tanıdık var, ben hangisine baksam kıyamet kopuyordu, kimi yeniden bezlenmeye başladı, kimi annesini emmek istedi, kimi kardeşinin yatağında uyuma krizine giriyordu, hele bir komşumun oğlu kardeşini merdivenlerden atmaya çalışırken yakalandı, kadının çığlığına hepimiz koşmuştuk, bacak kadar çocuk saniyeler içinde kardeşini kaptığı gibi merdivenlere gitmiş.

Aman aman sus parçalarlar bizi yaşlı başlı halimizle şimdi hepsi süper anne

Koluna 5 tane toka bilezik vs tak. Çocuğunu üzdügün bir hareket yaptıgında gönlünü alacak her bir hareket için bir bileziği diğer kola aktar. 1 yanlışa 5 doğru her zaman kazanır. Ve lütfen 15 dakika apartman kapısına çıkış bile olsa kendine vakit ayır. Kendinle başbaşa kal. Biraz sessizliği dinle. Kanguru kullanıyorsan bebeği de alın parka çıkın büyük arkadaş edinsin, biraz dikkati dağılsın. Kötü bir anne değil nefes almaya ihtiyacı olan bir annesin.

Vurma demeyi vurmakla cozemezsiniz. Üstelik vurmak öyle bir şey ki, her seferinde dozaji biraz daha artar. Çünkü çocuk ondan anlamamistir ve daha ötesi lazım olur. Zaten pismanmissiniz. NE olur bir daha yapmayın öyle. Vurmaktan pişman olan bir anneyseniz hep öyle kalsın. Zira psikolojisi bozuk annelerle dolu ortalık. Size bir tavsiye ; yaşları kaç bilmiyorum ama buyuguyle bebekcilik oynayın. Alın kucağınıza, emzirir gibi yapın elbise üzerinden, bebeklesmesine izin verin v. s Inanilmaz sakinlesiyorlar.

Ay acaba annem de küçükken beni dövdüğü günlere pişman mıdır iyi dayak yedim ben ya

Lakayt sana benze sen beni çileden çıkar sonra geç karşıma demagoji yap hadi hadi boş teneke tıngırdar canavarı almış bide yazdığım çok basit bir davranış o bir benzetme hareketli konusunda bukadar algılama işte. Vurun abalıya hesabına çevirdin işi sanane benm yetiştirmemden kardeşim kadına yardımcı olsana gelmiş bana laf yetiştiriyorsun. Ben kendi yasadıhımı anlatırım sen kendi yasadıgımı bana laf atan sensin senle muhatap olmak zorundamıyım hadi işine hadi hadi ikile.

Ben konu sahibine yorum yazdım zaten. Yardımcı oldum mu o bilir.. Doğru bildiğiniz saçmalıklarla yardım ettiğini sanan sizsiniz. Bakın hala siz diyorum. Çünkü üslup herşeydir. Bir çocuğa vurmayı, babadan korkutmayı yardım etmek sanarsanız yanlışınızı söylerim. Ah keşke biraz okuyup, dinleyip bilinçlenseniz..

Canim haklisin ama buyuk kardes kiskancliginin onune gecmek cok kolay eger cocuk buyukse, 2.5 yasindaki cocukla 5 yasindaki cocugun algisi cok farkli, anne baba bu donemi iyi idare ederse cok sorun yasanmiyor, ama buyuk olan zaten bebekken o cocuga bebekligini yasama hakki verilmiyor, valla ben cok uzuluyorum bebekken bir anda abla abi konumuna sokulan cocuklara

Biraz sakinleş ve şu yazıyı oku.. Daha bu sabah okumuştum. Kardeş kıskançlığı konu

Öncelikle sakin olun. Benimde iki küçük çocuğum var. Zorluklarını bilirim. Vurmanız tabi ki doğru değil. Oğlunuza gidin sarılın özür dileyin ve kendi hareketinizin de dogru olmadığını anlatın.. Onun vurmasına gelince: kardeşini kıskanıyordur büyük ihtimalle. Önemli olan dengeyi sağlamak ama imkanınız varsa çocukla ayrı da vakit geçirmek. İkisiyle beraber de oyunlar yapabilirsiniz. Evet küçüğü hep biraz korumak lazım. Ama aynı anda kardeş sevgisini de asilamamiz lazım çünkü küçük çocuk onu nerden bilsin. Kendinizi simdi "kötü anneyim" diye yaftalamayin. Ama gelecek sefer sinirlariniza geldiğinizi fark etseniz elinizin kaymamasi. Icin önlem alin

Umarım sizinle de yetiştirdiğiniz çocukla da bu hayatta hiç yolum kesişmez. Hümanizm iyidir. İnsana değer vermek, insanı güzel yetiştirmek önemlidir. Çocuklarda ortaya çıkan psikolojik hatta psikiyatrik hastalıklar daha çok otoriter annelerin eseridir. Aklınızda bulunsun.

Benim kızlarımın arasında 5 yaş var. Ben hiç zorlanmadım. Ben zorlanmadığım için 5 yaş fark nasıl diye sorana tavsiye ediyorum. Sizce 5 yaş pedagojik bakımdan nasıl? Sepesel Küsmek istiyorum Anneler

Evlat yetiştirmek zor Ne yapmanız gerektiğini nasıl eğitim vermeniz gerektiğini bilmediğiniz için zorlanıyorsunuz. Çocuğa yapma demek hele hele de kardeşini öyle sevme kardeşinden uzak dur demek direk adres vermek olmuş. İlgisini başka tarafa çekmeye çalışın isterseniz. Yavrum hadi gel arabalarınla oynayalım. Hadi boyama kitabını boyayalım. O merak ediyor kardeşimi böyle sevsem ne olur ki. Üstüne çıksam ne olur ki. Biraz da ilgi istiyor sanırım. Ben ne desem boş sıkıntı başında olan sizsiniz ama hatice kübra tongar ın instagram adresine göz atın derim. Allah yardımcınız olsun.

Bu nasıl bir uslup sevgili üye Milana22

Kardeşini kıskanıyor Siz küçüğü kayırdıkça daha da inadına yapacak bence

Öncelikle üslubunuzu düzeltin.. 34 aylık oğlum var. Hesap edemezseniz 3 yaşına 2 ay var yani.. Hareketli mi hareketli, inatçı mı inatçı. Her gün parka gider oynar. Kuzenleri var. Uyuyor muyum sizin saçma kritelerinize? Bir kötü söz öğrenirse, birine vurursa devamı gelmemesi için uğraşırız. Ama bunu bağırarak, vurarak, "akşam baban gelsin anlatacağım yaptıklarını" cümlesindeki eziklikle değil. Ellerinizle yetiştirip sonra canavar diye tanımlıyorsunuz ufacık dimaları.. Sizden başka kimse çileden çıkmıyor sanki. Bu çocuk okulda arkadaşına sataşıp vursa şikayet gelince de böyle lakayıt konuşursunuz artık..

Bizim terlikte kırmızı kareliydi, genelde fırlatırdı annem artık neremize isabet ederse :)

Anne adayı üyeler için şunu da eklemek isterim. Sabırlı ve rahat bir insan değilseniz, düzenli sosyal destekten yoksunsanız, iki çocuğunuzun arasında en az 36, tercihen 42-48 ay ara olsun. Aksi takdirde hem anne çok yıpranıyor, hem de büyük çocuk hırpalanıyor. Hırpalanmasa bile ihtiyacı olan bireysel ilgiyi ve fiziksel-duygusal teması alamıyor.

Allah kolaylık versin de işte daha biri bebekken diğerini doğurunca genelde böyle oluyor. Vurmanızin fayda etmediğini gördünüz artık bu yolu denemezsiniz. vaveyla Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kendimden nefret ediyorum. 2 Bucuk yaşındaki ogluma vurdum hiç umursamadi güldü belki de oyun sandı. Kardeşine devamlı zarar veriyor üzerine çıkıyor yapma diyorum oğlum o kötü bir davranış bak öyle de değil böyle sev. Hep yol gösterici oldum. Kizarken bile kizamam sesimi pek yukseltemem ki hiç ciddiye almıyor beni. Bugün defalarca uyardım ufak ceza verdim kardeşinden uzağa oturtma cezası. Düşün orda dedim. Ama yok yine yaptı yine yaptı. Ben çok yıprandım. Tek başıma iki çocukla ilgilenmek o kadar zor ki. Yaptığım yanlış biliyorum ama daha ne yapabilirim bilmiyorum. Olmak istemediğim O ANNEYE donusuyorum sanırım. Öyle bir anne gördüğümde elinden almak istediğim o anneye.

2,5 yaş abla yada abi olunacak bi yaş değil ama malesef kardeşi olduğu için bilinçsizce yaptığı şeylere sinirleniyor olabilirsiniz ama unutmayın o da daha bebek anne olmak çok zor Allah kolaylık versin

Haklısınız.

Vurup, sonra da ben kötü anneyim diyeceğinize, psikoloğa götürsenize veya kendiniz gidip danışsanıza. İlginizi çekmeye çalıştığı çok belli. Şiddet gibi en negatif durumda bile ona ilgi gösterdiniz diye mutlu olup gülmüş. Yoksa 3.5 yaşındaki çocuk sinirle atılan tokatla oyun arasındaki farkı bilir.

Korktuğunuz o anne olmamak için ya birilerinden yardım alın ya da kendi kendinize sabırlı olmayı öğrenin. Hepimiz insanız bazen kızmak halleder gibi geliyor ama değil. Konuşsak anlamasa da konuşsak daha iyi olur sanki. Şuan pişman olmuşsunuz zaten belli yaşadığınız his geçer mi bilmiyorum ama bundan sonrası için biraz sabır. Eskiden terlikle dövdüler cimcirdiler ama unuttuk diyenler olmuş şimdiki çocuklar öyle değil. Artık hayat eski zamanlardaki gibi değil.

Sizin işinizde çok zormuş :) Yavaş yavaş büyütün bari. Mesela bugün bir yaş daha büyüdün gibi. Evde kardeş yoksa bu oynasa çok kaptırmamak lazım gibi geliyor, bilemedim

Dayağı savunmuyorum zaten. Gülünecek bir şey olarak da görmüyorum. Orada demek istediğim çocukken çok dayak yememe rağmen kendi çocuğuma yansıtmıyorumdu. Bir defasında ciddi çileden çıkardı ve ona vurmamak için plastik sandalyesini fırlattım. Ve hala arada bir söyler. Oyuncaklarını fırlatmaya başladı. Bunu ben öğretmiş oldum mesela. Yani yanlışlarımı da biliyorum. Bazı şeyleri normalin üstü soğukkanlılıkla karşılarken bazı şeylere aşırı tepki verebiliyoruz insanız sonuçta.. Böyle şeyler bizim için bir elin parmağını geçmezken de beni etkiliyor. Gaddar bir anne olduğumu düşünmüyorum. Benim büyüdüğüm jenerasyon dayakla büyümüştür. Ama şimdi çevreme bakıyorum da çocuğunu döven yok denecek kadar az. Bazı şeyleri bilip uygulayamamak diye bir şey vardır. Annelik de tecrübeyle ediniliyor. Zaten konu sahibi yaptığıyla övünmüyor. Sadece o an sinir krizi geçirtmeyecek yöntemler gerekiyor. Mesele büyüğün küçüğü kullanmadan nasıl ilgi görmesi gerektiği..

Ama oyle degil o is, anne cok hirpalaniyor, ilk cocuk cok zarar goruyor

Ben bu dediklerini 2 kez yasadim. Ilk cocuk 2. Yi kiskandi.. 2. Cocuk 3. Yu kiskandi.. hatta 1. Cocuk caktirmasada 3. Yude kiskandi.. bi sekilde geciyor. Simdi 2 ile 3 numara aksam bazen benimle uyuyolar ve bence ilerde cok anlasacaklar. Gelip oper kardesini mesela.. valla cok duygulu dolu anlar yasiyoruz bazen bizsizde oyle olacaksiniz. Muhim olan onu unutmadigini gostermek. Ver kardesinin bezini cope o atsin..

Çok biliyorum evet. Evimde iki tane ham mücevherim var elimden geldiği kadar güzel işlemeye çalışıyorum. Allaha şükür gören gözlerim, anlayan aklım ve mantığım sayesinde kitaplar okuyorum. Bilen insanlara danışıyorum. Gerekirse uzmana yardımı alıyorum. Çocuğumun kötü davranışında da hatayı kendimde arıyorum cehaletle millete çemkirmiyorum! Tarlada bostan yetiştirmiyoruz en nihayetinde.

Çocuklarda kardeş kıskançlığı oluyor, aslında sevmediklerinden değil ama onlarda küçükler ve anne babanın sevgisi azaldı hissine kapılıyorlar, bir arkadaşımın kızı gayet sapasağlamken kardeşi doğduğu gün ateşler içinde yanmış, babasına bu bebeği geri götürürseniz ateşim düşer belki demiş, ben deseniz anneannem dedemle kaldığımda çok iyiymişim, ne zamanki dedem beni evime geri götürmüş ayaklarım tutmamış yürüyememişim bir süre, annem kadıncağız can havliyle doktora götürmüş fiziksel bir şey bulunamamış, psikolojikti büyük ihtimal zira kardeşimin vefatında da psikolojik olarak çok çökmüştüm, oysa deli gibi kıskanırdım onları, bir süre sonra o kıskançlık sona eriyor, ergenlik döneminde yine bir hararetlenip o dönem de atlatılınca birbirinden kopmayan çocuklar haline geliyorlar.

Der mi der? Ben de hala yapmadıysam senden ötürü derim. Sanki beni paylaşmak istemeyecek gibi. Hele dur bakalım..

Kendinizden nefret etmeyin, insanız, hepimizin sabrı bazen tükeniyor, bununla birlikte çocuğunuza vurmak, ittirmek, bağırmak hiç bir sorunu çözmez, tersine katmerler, sabrınızın tükendiğini hissettiğinizde çocuğunuzdan uzaklaşın. Derin derin nefes alın, elinizi, yüzünüzü yıkayın. Yaş aralığı az iki küçük çocuğu, tek başınıza büyütmek çok zor bir iş. Alabileceğiniz her türlü yardımı alın yakın çevrenizden. Bir de şunu unutmayın bu yaş aralığındaki bir çocuk, bilinçli olarak zarar vermez kardeşine. Sizi üzmek veya sinir etmek de değildir amacı. Çocuğunuzun davranışlarını daha iyi anlamak, ona daha bilinçli yaklaşmak isterseniz şu iki kitabı ısrarla tavsiye ederim. Evlatlarınızı sağlıkla ve sevgiyle büyütün. Not:'Annemden dayak yedim ama gayet normalim','bu kadarcık şeyden blr şey olmaz','vicdanını sustur' şeklinde yapılan yorumları -iyi niyetle de olsa- en hafif tabirle 'geniş düşünememe' olarak nitelendiriyorum. Çocuk eğitiminde şiddetin yeri yoktur. Şiddetin azı-çoğu-ortası da yoktur. Sizin mizacınız rahattır, çocukken gördüğünüz şiddet sizi etkilememiş olabilir, bu bir başka çocuğun hafif düzeyde bile olsa şiddetten etkilenmeyeceği anlamına gelmez. Şiddeti hafifleştirmeye gerekçe de olamaz. Uzun lafın kısası sui misal, misal olamaz. Anne olsun, olmasın herkesi daha sorumlu davranmaya ve aklı selim düşünmeye davet ediyorum. Eklentiler IMG_0774. JPG 96,3 KB · Görüntüleme: 26 IMG_1575. JPG 130,8 KB · Görüntüleme: 28

Tedaviyle olan bebeğim o benim. Gözlerine bakmaya kiyamam normalde. Bazen o kadar çok zorluyor ki beni. Kendimi tutuyordum hep ama bugün tutamadım. Kardeşine zarar verip üzerine çıkıp ezmeye çalışıyordu. Şu an küçük kucagimda büyük gelmiş hala ayaklarıyla onun ayaklarına bastırıyor.

Milanacım, çocuk bakmayı kolay sanmayı bir tarafa bıraktım şiddeti normal gören veya kafadan ittirmeyi şiddetten saymayan anne veya anne adayları ile nasıl sağlıklı bir toplum ve gelecek inşaa edeceğiz? Onu düşünüyorum. Çocuk psikolojisi ve eğitimi anlamında, daha yememiz gereken kırk fırın ekmek var onu daha iyi anladım. Hiç beklemediğim üyeler bile konu sahibini rahatlatmak adına 'bunda ne var? Bu kadarcık şeyden bir şey olmaz' modundalar. Konu sahibini elbette kırıp, incitmeyelim, vicdan azabından öldürmeyelim ama yanlışa da yanlış diyebilelim. Aksi takdirde konu sahibi arkadaşımızın veya benzeri şekilde davranan başka üyelerin, bu yanlış davranışa devam etme ihtimali sözkonusu olabilir. Bilmiyorum ben mi çok hassas yaklaşıyorum? Çocuklar sözkonusu olunca rahat davranamıyorum ben.

Milana yaş aralığı olsa da çocuklar kardeşini kıskanıyor, komşum 9 sene ara verdikten sonra 2. çocuğunu doğurmuştu, çok iyi hatırlıyorum büyük kızı sinir krizi geçiriyordu. Kardeşler arası kıskançlık kaçınılmaz bir durum maalesef ama o kıskançlık dönemini iyi yönetebilmek gerekiyor, anne için çok bunaltıcı bir süreç ama durmaksızın yanlış davranışların üzerine gidip çocukla konuşmak lazım, büyük çocukla baş başa geçirilecek zamanlar yaratmak da mühim. Şiddete vurgu yapılmış, evin büyüğüydüm, daha ne olduğunu anlamadan 1-2 yaş arayla 2 kardeşim oldu, annemden az sopa yemedim, en çok da bağırmaları kızdırırdı beni, ben de az yaramaz çocuk değildim, düz duvara tırmanırdım, belki annem 3 çocukla çok bunalıyordu ama ben seçmedim doğmayı, ben seçmedim 3 çocuklu anne olmayı, herkes unuttuk demiş de yok o öyle olmuyor, kimse unutmuyor aslında ve çocuk sahibi olmaya karar verildiğinde annem gibi olmayacağım diyor herkes, sebebi unuttuk dedikleri dayakları unutmamaları, unutmuyorsunuz çünkü kardeşiniz küçük diye size büyüksün denip 30 yaş olgunluğu bekliyorlar, çocuk olmadan abla, abi yapıyorlar ve sorumluluk yüklüyorlar, sen abla/abisin, o daha küçük diyorlar, ben de küçüğüm oysa. Evin büyük çocukları kardeşlerini seviyor, ben bir kardeşimi kaybettim, diğeri içinse dünya bir yana o bir yana ama anne babalar çocuklar arasında dengeyi kuramadığından büyük çocuk dikkat çekmek, ben de küçüğüm demek için kardeşine yapıyor yapacağını, aynı annelerin kendileri gibi erişkinlere gücü yetmediği için çocuklarına vurmaları gibi. Ben çok mu minnoş anneydim, kızıma bağırdığım zamanlar oldu ama vurmak başka bir şey, sırf onun çocuk olduğunu unutmamak, çocukluğunda çocuk gibi yaşamasına imkan tanımak için de kardeşi olmadı, kendi de kardeş istemezdi zaten çünkü çevresinde kardeşi olan arkadaşlarının isteklerinin hep kardeşinin ihtiyaçları sonrasına ötelendiğini gördüğünden belki de yalnızca beni sevin kardeş olmaz derdi. Çocuk büyütmek zor, kimseden Sultan Süleyman sabrı da bekleyemeyiz ama çocuklar için sabrı sonuna kadar kullanmak gerekiyor, kızım çok sevgili arkadaşlarımdan bir tanesinden öyle bir küfür öğrenmişti ki sürekli alışveriş yaptığım market sahibine o küfürü söyleyince yerin dibine girmiştim, özür üstüne özür dilemiştim, çocuk onu isim gibi algıladı, bebeğine o küfürü isim olarak koydu, kızıp vurabilirdim, ağzına 2 tane patlatsam belki anında o sözü söylemeyi bırakırdı ama sabırla o kelimenin kötü olduğunu anlatıp durdum, birine söylerse o söylediği kişinin çok üzüleceğini anlattım, birkaç haftamı aldı ama söylemekten vazgeçirdim, 1 çocuk ya da 5 çocuk fark etmiyor, her birine sabırla tane tane herşeyi anlatmak ve öğretmek gerekiyor.

Sizin dayaktan etkilenmemeniz herkeste aynı etkiyi doğurmaz ki. Bu ben çatıdan düşmüşüm turp gibiyim demeye benziyor. Siz etkilenmemişsiniz ama başka bir çocuğun ruhunda derin yaralar açabilir. Güven duygusu zedelenebilir, gururu kırılabilir, öfke problemi olabilir olur da olur yani. İdrak'ın bir konusu vardı. Ailesinden şiddet gören arkadaşlar yazmıştı. Her satırında içim acıdı. Çocuk dünyaya getirmek sabır işi. Sabrına güvenmeyen yapmamalı.

29 aylık oğlum.. Yaşlandığınızda oğlunuzdan tokat falan yerseniz, 1 kerelik oldu çok sitresli falan derseniz kendinize.. 2.5 ya2. 5 sinirlenmek normaldir bak ben birgün öyle çok sinirlendim öyle çok sinirlendim ki elimi kaldırdım kendime indirdim şamarı canım öyle çok acıdı ki.. Dedim ki oğluma vursaydım hızlı vurmadım canım falan derdim ama öyle değilmiş deneyiin sizde nakalım hoşlancakmısınız? Normalde yapıcı olurum zatwn pişman vs ama konu bebel ve dayak ise şalter atıyor . push ; D DeliHA35... T Ü R K... Anneler

evet ya özellikle misafirlikte yada sokakta. dayakta yemişimdir elbet ama o çimdikleri gayet net hatırlıyorum.

Bazen bir saniyelik hatayi telafi etmek bir kaç hafta zamanını alıyor. life is

Kamu spotu gibi bunu her konuda yazmamiz gerekiyor herhalde hocam Valla dilimde tuy bitti, cocuk bakmayi herkes kolay mi saniyor ne anlamadim ki

Kucukken paylasamaz ama gercekten buyuyunce kardes isteyenleri biliyorum. En guzel aralik yardimla bakilacaksa ardi arkasina yapmak.. zaten artik cogu kadin gec anne oluyor. Cok cocuk istiyorsan baska secenegin yok. Yipratici oluyor ama.. mesela bi yere gidiyoruz beraber oynayaniliyolar.. bu anne icin buyuk rahatlik.. tek olunca ha bire anneyi cekistiriyo cocuklar. Paylasmayi hemen ogrenmiyolar ama zamanla olacak insallah. Buyuk oglum kardesini cok dusunmez ama kucuk oglum birsey alirken ona abimede sunu alayim der. Cunku o abisiz bi hayat yasamadi hic, bu yuzden daha dusunceli.