Iyi aile yoktur diye bi kitap var ya ordaki cümleler gecti icimden okurken. Cok da guzel yazmışsın. Zaten en kötüsü de bu kadar farkindayken her seyin bunlara maruz kalmak. Standart insanlar eleştirmeden kabul edio zaten. Teyzeni cok merak ettim o nasil biri? samantha

İnsanları küçümsemek hiç hoş değil küçük hanım. Aileniz önce size bunu öğretmeliydi. Namaz -ibadet konusu gibi, insanlara bakış açısını da eksik yavan bırakmışlar. Elbette birgün o evden gideceksiniz. Şuan o insanlara anne baba olmayı siz ogretemezsiniz. Veridiginiz ergence tepkiler hayatınızı zorlaştırır. Önce bı içinize dönün. Ailenizin dinamiklerini de göz önünde bulundurularak davranın. Kendinizi geliştirin.

Açıkçası dediğini anlamamıslar ayrı oda yoksa bile sandviç. Yapıp parka pikniğe gitmek cokmu zor bir pastanede pasta yemek beraber deniz kenarina gitmek sarılmak öpmek güzel kızım demek ama yok ha birde eleştiri ve dinya kötüsü olursun aslında sevmeyeceginiz ilgilemmeyeceginiz çocuğu hayata getirmeyin nedemek kızını hayat kadınına benzetmek dinden imandan konuşuyorsun kalp kiriyorsun bazıları çocuk sahibi olmamali birde fakir guzellemesi yapmayın herkesin insanca şekilde yaşamaya ihtiyacı var

Kabullenmişsiniz öyle görmüşler diye. Öyle gördülerse öyle yapmanın yanlış olacağını en iyi onlar bilmeliydiler bence. Eğer o kadar bilmiyorlarsa da ebeveyn olmamalılar. Bazı konularda hak vermeyebilirsiniz konu sahibine ama insan evladına da hakaretler etmemeli ya. O kadar da değil.

Merhaba. Nerden başlasam bilemiyorum ama kaç seferdir yazmak isteyip de yazsam elime ne geçecek diye düşünüp sildiğim satırları şimdi yazacağım. Siz söyleyin yerimde olsanız ne yapardınız? Konu ailem, öyle bir ailede doğmuşum ki görücü usulü birbirlerini sevmeyen sadece birbirlerinin işine geldikleri için birlikte olan bir çiftin çocuğuyum. İşine gelmek derken şöyle babam asla bir çay bardağı bile kaldırmaz annem ise küçük yaşlarda cesaretli her yerde iş bulup çalışan ama babasının katılığından gençlik hevesiyle kalmış, asla bir işini kendi halledemeyen, dışarı bile tek çıkmayan, babama eve ekmek getiriyor kafasıyla sevdiğini düşünen biri. Size uzun uzadıya inanın günlerce bile anlatırım o kadar çok şey yaşattılar ki. 3 çocuk doğurup üçünün de kendilerine ait odaları olmayan odayı geçtim birey olduklarını kabul etmeyip aileye itaat etmekten başka görevi olmayan saygıyı anne baba hak eder zihniyetinde insanlar tarafından yetişitirildim. Babam zar zor tuşlu telefon kullanırken annemin bir telefonu bile yok. Dinden başka konuştukları bir şey yok. Her gün televizyon izleyip namaz kılmaktan başka bir aktivite yok oysa ben 22 yaşındayken kardeşlerim daha da küçük ve gerçekten ailemle anılarımı anca küçüklüğümde ilk çocuk olmanın ayrıcalığıyla yaşamışım. Küçük kardeşime sinirlensinler direkt senden adam olmaz senden şöyle olmaz derler. Küçük kardeşimin bir ara yalan söyleme sorunu vardı ve sırf bu eleştirilerden olduguna eminim. Hep kendini iyi gösterecek yalanlar söylerdi, üniversiteye gittiğimden beri takip edemedim hala söylüyor mu bilmem ama aileme psikoloğa götürelim dediğimde bile sonuçta iş çıkıyor ya suratlarını ekşitişleri sadece dinleyip öbür kulaktan çıkışını... Her şeye karşı böyleler. 2 3 kıyafetimiz dışında dışarı çıkacağımızı söylediğimizde elimize verdikleri parayı dışarda yemekten veya ufak herhangi masraftan kaçındığımız şekilde harcadığımızda aldığımız paralarla kendimiz alırız. Evde öyle bir bohem hava var ki insanın kendini koyası geliyor. Üniversiteden eve geldiğimden beri neredeyse her gün duş alan bakımlı olan ben evde kendimi annemler kadar saldım. Kavga edip anca geçen sene aldıkları bazalarla odamız olduğunu iddia ettikleri yeri bize ne çok şey yaptıklarını belirten asla kusurlarını kabul etmeyip zar zor da olsa işe gitmeyi alıştırmış kız kardeşimin arkadaşıyla eve çıkmasına delicesine karşı olan bir aile. Evde şortla atletle dolaştığımda babanın yanında o ne öyle hatta bana hayat kadını gibi nasıl giyiniyosun evin içinde diyen bi annem var evet anne? Mental açıdan kendimi iyileştirsem de cahille tartışılmaz derler ya o kadar haklılar ki en ufak tartışmamızdan sonra odama geçip annemin kızarken el kol hareketlerimi eleştirmesine acaba benim psikolojim bozuk dememe yol açıyorlar. Sussam bu döngü devam ediyor, hatasız anne baba gibi davranmaları saçma sapan konuşmaları canıma tak ettiğinde tartışıyor bir süre muhattap olmuyorum. Ama siz söyleyin ne yapayım ben? Sokakta yatsam kendi kendime kaldığım için huzurumu bozamazlar diye sevinecek haldeyim. Yakında şehir dışına gideceğim 1 haftalık arkadaşlarımın yanına babam kızım geri dön tamam mı diyor. O kadar her şeyin farkındalar ki ama onlara sorsanız biz onların sınavıyız biz şöyleyiz biz böyleyiz. Yakın akrabalarım bile o kadar annemi tanıyorlar ki kuzenim teyzemin şu hiç dinlemeden direkt yargılamasını anlamıyorum, ilk bi dinler insan diyor. O an tek düşündüğüm keşke benim de teyzem olsaydı annem de hiç çekmeseydim. Babam daha pasiftir ne yararı ne zararı vardır da annemden çok çektim. Sosyal ilişkilerimde de çok görüyorum ilgi sevgi arayışımı direkt çocuk gibi tavırlarımı. Anlıyorum sonra çok eksiklik yaşamışım. Hiç unutmam ortaokulda genç bir öğretmenim yaramazlıklarıma karşı tokat atardı bana ama sonra çağırıp sarılırdı. küçükken annem beni dövüp sonra sarıldığından sevgi ibaresi gelirdi herhalde öğretmenime de hiç kin beslemezdim aksine sarıldıkça severdim. Herkes annesine beni tokatladığını söylemiş annem öyle duymuştu neden bana söylemedin diyişine bile anlam veremezdim. Evi terk etsem bu sefer kardeşlerim kaldı diye içim razı olmuyor. Ortanca kardeşim bana çok bağlı ne yapsam o da yapmak ister şimdi ben gitsem yıkılır içi burkulur onu da alıp kaçsam desem ben benzettim olur ben kötü olurum. Abla olmak ne zor cidden anne yarısı oluyormuşsunuz. Neyse en azından az da olsa içim yıkandı yazdıklarımla buraya kadar okuduysan teşekkür ederim, dünyada iyi ki senin gibi insanlar var.

Beğenmeyedebilir ayrıca. Hakkı. Ne ergenlikte odasını kapatıp yalnız kalmış, ne anne babası anlamaya çalışmış. Ne olduğu gibi kabul edip koşulsuz sevmiş. Anne baba koşulsuz sevmiyorsa, kendi inancını hayat görüşünü dikte ediyorsa kusura bakmasın kimse çocuk da ana babasını koşulsuz sevmek zorunda değil

Eskiden çoğu aile böyleydi 4 çocuk 80 metrekare bir evde büyüdük ki evin bir kısmı annemin atölyesiydi Annem bağırır çağırır, eleştirir, döver bir kaç saat sonra e... çocuğu der başımızı okşardı Sonrasında boşanma var, maddi zorluklar var, binbir türlü sorun var Hiç birimiz psikopat falan olmadık, şu ekonomik şartlarda insanlar zaten yine bu düzenlere dönecekler sonunda, her çocuğa bir oda, güzel imkanlar falan mümkün değil. Ebeveynleriniz kendi ebeveynlerinden gördükleri hayatı yaşıyor, siz beğenmiyorsanız ekmeğinizi elinize alıp daha güzelini yaparsınız. Büyütüp bu boya getirmişler biraz saygınız, minnetiniz olsun, doğurduğu çocuğu bakamıyorum deyip sokağa atanlar var, en azından öyle böyle ailenizi bir arada tutmuşlar. Kendiniz bir aile kurduğunuz zaman bu işlerin düşündüğünüz gibi olmadığını göreceksiniz, dua edin de tuşlu telefon kullanan babanızla hiç telefon kullanamayan annenizi mumla aramayın

Bu arada dönüp iki kez daha okudum yorumlardan sonra. Ben konunun temasının evladin ailesini kucumsemek değil ailenin çocuklar üzerinde psikolojik şiddet ve zorbalık yaptığını düşünüyorum. Verdiği örneklerde oda, kıyafet vs yokluktan değil önemsenmemekten kaynaklı. Yeteri kadar sevgi ve saygı gorup yetiştirilen çocuklar ne olmayan odaya ne kıyafete yetişkin olunca sizlanmazlar. Aile olmak bu değil.

şöyle değiştirebileceğim bi durum değildi bende düşündükçe içimde kinletip nefretimi büyütmektense kabullenmeyi tercih ettim yoksa annemin çok emeği var başka durumlar açısından iyi bir annedir baskıcı ve despotluk dışında o yüzden kinimi beslemektense kabullenmeyi istedim

Ben yazdığınız kadar buhrana düşüp ailenizi aşağılayacağınız korkunç ebeveynler olarak görmedim. Daha çok şımarık ve bulunduğu yeri beğenmeyen ailesini hor gören birinin yazıları. Bu kadar beğenmiyorsanız kardeşiniz vs demeden evi terk edin. Çalışın daha iyisini yapmaya çalışın.

Aile ile sorun yaşamak ayrı, onları küçümseyip aşağılamak farklı. Siz aşağılama kısmına geçmişsiniz. Terk edin evi

Atlet şort ile evde dolaşınca size hayat kadını muamelesi gösteren ailenizi normal mi karşılardınız?

Amma da duyar kasmışsınız. Fakirse oda dahi veremeyecekse üç çocuk yapmayacak. Yaptığı çocuğun hayat tarzına karışıp yaftalamayacak. Gayet de kötü bir ailede büyümüş. Hemen fakir gariban güzellemesi yapmayalım. Herkes ailesini seçemiyor, istemediği bir aileye maruz kalan ve istediği hayata ulaşması zor olan bir genç kadınla empati yapmalısınız asıl. Konu sahibi, ne yap et iş bul, kendini ayrı eve atmaya bak. Kardeşlerini sonra alırsın önce kendini kurtar

Bazı yaralar kabullenmekle de kapanmıyor Koca koca adamlar kadınlar oluyoruz da hala özgüvensiz hala sevgiye muhtaç bireyler oluyoruz. Konu sahibine o yüzden bazı yerlerde hak verdim. Nefret de çok büyük bir yük. Ondan da kurtulmak gerek kesinlikle. Umarım bizler anneler olarak evlatlarımızda böyle derin izler, kapanmayan yaralar bırakmayız. Hep sevgiyle hatırlasınlar büyüdükleri evlerini

Konu sahibi o kadar hakkını vererek yazmışsınız ki, Emile Zola romanından bir kesit gibi okudum. Ayrıca ailenizi küçümsediğinizi düşünmüyorum. Yeterince sevgi görse idiniz o evde odanızın olmaması zaten gözünüze batmazdı. Seni büyütmüş bu yaşa getirmiş diyenleri gerçekten anlamıyorum. Bir bebeğin ilk adımını ilk konuşmasını gözlerindeki o gülüşü görmenin güzelliğinin farkında mısınız. Sonra konu sahibi çoçuk olunca da genç olunca da zaten bir güzel sözü esirgeyip bir güzel sindirmişler. Eninim hiç bir zaman sorun çıkaran bir çocuk olmamıştır. Eğer böyle çocuk yetiştirilecekse bunda ne var 10 tane doğur yetiştir, ne kolay. Yaşlanınca da oh bize bakıversinler. Yaşlılık garantisi olarak yapılan bir nesiliz biz, önce bunu kabul edelim bi zahmet

Her ailede sorunlar vardir. Savunmuyorum ama Turk ailelerinin yuzde 90'inda olan sorunlar bunlar. 3 cocuga ayri ayri oda yapamadiklari, oturup din konustuklari icin aileden nefret etmek falan hayatin gerceklerinden hala cok uzak oldugunuzu gosteriyor. Bir oda bile yapmayacaksa cocuk dogurmasinlar kardesim kafasinda yasayan gunumuz ebeveynleri gelip linc edebilir, buyursunlar. Ama 20 kusur sene oncesinde ebeveyn olmus insanlar icin gecerli degil bu kosullar. 10 sene sonra fikirlerin boyle olmayacak muhtemelen ve ailenden bu kadar nefret de etmeyeceksin. Hala ergenligin aileden nefret etme hislerinin pençesindesin. Geçer merak etme. Sana tek tavsiyem, ailen senden nefret etmiyor. Onlardan uzaklasmak isteyebilirsin, hakkin da. Ama bu nefretle sirf onlardan bir an once uzaklasabilmek icin savrulma. Ayaklarını saglam bas. Uygun kosullari olusturmadan evden kacar gibi cikmaya calisma. Daha kotusu yok sandigin aile evinden cok daha kotu yerler, daha kotusu yok sandigin anne babandan cook daha kotu insanlar var. O yuzden duzgun bir gelirin, duzgun bir yasayavak yerin olmadan evinden gitme.

Vasatı övme modası bir gün bitecek mi acaba? Açılan postlardan ülkenin durumu yeterince açık, bir çok konu küçükken aile sevgisi görmemiş, evlenmeyi kurtuluş bilmis, aileden yediği dayağın hakaretin aynısını eden adam çocukluğundan tanıdık geldiği için öyle kişilerle evlenmiş kadınlar dolu burası. Hala daha gelip de övmeye gerek yok bence. Demek ki yeterince sevgi görmüşsünüz ki bir odada 3 kişi dolapsiz olmak da dayak yemek de koymamış sizlere ama bu kız sevilmemis ve yetmemiş bunlar. Karşılıksız sevilmesi gereken tek insanlar tarafından sevilmemis insanlara da vay nankör anasını babasını beğenmiyor demek düpedüz vicdansızlık.

siz yine de lafta söyleseler giyebiliyormuşsunuz istediğiniz kıyafeti, ben ne bi kıyafet gidebildim ne de bi şehir dışına arkadaşımın yanına gidebildim hep çalıştım 18 yaşından beri sonunda bu baskı ile onlardan kaçmak için çünkü ayrı ev gibi bir seçeneğim yoktu berbat bi evlilik yaptım nerden bakarsanız ömrüm gitmiş oldu ama yine de sizin kadar olumsuz yaklaşmadım öyle görmüşler dedim benim annem de çok despottur asla laf anlatamazsın

Her evin, ailenin şartları birbirinden farklıdır. Belli bir yaştan sonra aileyle yaşamak da gerçekten zordur. Ancak iyisiyle kötüsüyle yaşanan bazı şeyler olur. Sizin durumunuz ailenizi hor hakir görmek boyutuna ulaşmış. Unutmayın ne kadar hoşlanmadığınız şeyler yaşansa da ailenizi hakir görmek yerine kendinize hayat kurarken bu sorunlardan yola çıkarak hareket etmemelisiniz. Bunun yerine ideal olan şu deyip bazen zihnindeki eski ve olumsuzlukları öteleyerek hayatı kurmak gerekiyor. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Ayy evet birde tuşlu telefon dedi değil mi benim babamda hala tuşlu telefon var. Anca arama-arayani açmayı biliyor. Annemde de tel. yoktu. kardeşim meslek sahibi olunca anneme anneler günü hediyesi olarak hediye aldı. Herşeyi ana babadan istemek de olmaz yani. Onların elinden gelen buydu eksikleri de biz tamamlayalım ne olacak yani.

Katılıyorum. Insan bazen gecmis konusunda düşünürken kendine acımayı abartabilio. Sonuca odakli olmak lazim. Ne yaparsam hayatim duzelir ve bunlardan kurtulurum demek lazim. Şahsen çekip amerikaya gitmistim yoklugumla cezalandirmak icin. Sonra orda parasizliktan sokakta bile yattigim oldu da gene de dönüp bakinca iyi ki derim yani. O kadar uc olmasa da ortanca kardeşinle kendine yeni bi hayat kurmaya odaklanabilirsin. Zaten maddi pek bisey saglamiolar size anladigim kadariyla. Maddi gücü elde etmeye bakin. Sonra silin gitsin tepenize çökmeye kalkarlarsa da bi uzaklastirma kararina bakar. Aile denen sey insana zarar veriosa beladan baska bisey degildir ben kan baginin gücüne inanmam. Saygimi hak ediosa adam yerine koyarim annem babam da olsa iplemem. Burda bazen yazan kadinlar var kizima atlet giydirmem kisa kollu sort giydirmem bizim ailede ters o da zaten kendi istemio kabullendi diye. Kimsenin bunu guzellikle kabullenecegini ben hic sanmiorum en basit olarak özgürlüğe ket vurma olarak gorur bunu insan kendi istiosa bile. Boyle aileniz varsa kaçın kurtulun kendileri bi adım ileri gidemedikleri gibi sizi de geriye çekerler.

Eskiden anne ve babalar çok eğitimsiz ve bilinçsizdi. Çoğu kişi böyle şeylere maruz kalmıştır. Sana hak veriyorum içine oturmuş bu durum. Ben de düşünmeden, ölçmeden bir varlık dünyaya getirmeye karşı bir bireyim. yaşadığın kötü şeyler var bunların üzerine fazla düşünmeden, kendini üzmeden bu süreci atlatmalısın diye düşünüyorum. Çok bilinçli ve eğitimli birisin belli. Kardeşlerine örnek olacaksın. Ben de senin ayrı eve çıkmandan yanayım ve unutmaya çalış fazla görüşme bir süre samantha

Güzel kardeşim hiçbir aile mükemmel değil ama sana iyi gelmeyen yerde kalmak zorunda değilsin . Eğer kendinde o gücü buluyorsan evden ailenden uzaklaş kendine yeni bir hayat kur derim. Kardeşlerini düşünmeni anlıyorum saygı da duyuyorum ama önce kendimizi düşünmeliyiz ki başkalarına da faydamız olabilsin. Şu anki şartlarını bilmiyorum ama kocaya kaçmadığın sürece o evden çıkmak kendi hayatını kurmak hakkın. Ekonomik şartlar çok zor kendine ev kurup çalışıp geçinebilirsen hiç durma bu toksik ortamda. Ama fayda zarar hesabını iyi yap. Eğer başarırsan kardeşlerini de yanına alabilirsin.

Su kk'da toksik aile övme sevdası bir gün beni öldürecek. Ailen sırf üremek için üremis insanlar. Ne bir gün şefkat göstermişler, ne ihtiyacın var mı demişler. Ekonomik sorunları olabilir ama babam hep der ki; balın yoksa bal dilin de mi yok. Bence bir insanın çocuğunu karşısına alıp iki güzel söz söylememesinin, onu dövmesinin, ona hakaret etmesinin tek bir açıklaması dahi olamaz. Hazir cebin para görmüş kaç git, yurtta kal, üç kadın yine aynı odada kalın ama en azından huzurunuz olsun. Kardeşiniz sizi örnek alıyorsa ne güzel iste. Diyin ; Ayşe aileyi görüyorsun. Bizim bu evden kurtulmanızın tek yolu okumak, çalışmak. Bak ben çıktım şimdi yavas yavaş düzen kuruyorum. Sen daha çok çalış sınavına, daha güzel yerler kazan, burs da buluruz, ben de yardım ederim. Oku, sen de kurtul ablam. Sonra el birliğiyle kardeşimizi de çıkartıriz bu evden. Bence gayet etkili bir yol

Bugün el Bebek Gül Bebek yetiştirilen ebeveynliğinin hakkını bile veren ailelerin çocuklarına sorduklarınıza yine aynı şekilde memnun olmadıkları birçok şeyi sıralayabilirler. Yazdıklarınızın tamamını okudum sizin istedikleriniz gayet makul şeyler belirli bir yaş düzeyine bile gelmiş evlatlarına kişisel bir oda bile düşünmemiş olduklarına kızıyorsunuz. Onlar için Bu gayet normal bir şey bütün kardeşler aynı odada kalabilir hatta bu kardeşler için lükstür çünkü belirli bir yaşa gelene kadar kendileri anne ve babalarıyla aynı odada uyudular. Eleştirilerinizin çoğunda haklısınız. Gerçekten dindar olan bir aile kızı evin içinde açık giyindiği zaman benzetilmemesi gereken kişilere evladını benzetmemeli. İnsanın kalbinin ve dilinin temiz olması bu dinin en güzel şekilde yaşanmasının başlangıcıdır. Buradaki insanların çoğu sizin bu anlattığınız şeyleri yaşamışlardır ama onların hiçbirisi anne babasını değiştirmek için çaba sarf etmediler sarf etseler bile muhtemelen başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Bugün o evden veya bu düşünce tarzından kurtulmak veya kardeşlerinizi kurtarmak istiyorsanız ilk önce kendinizi kurtarmak kendi ayaklarınızın üzerinde durmak zorundasınız.

E mahvolan bir gençliğin olmuş işte. Onlar öyle görmüş ama bu devrani devam ettirmemenin tek yolu ilk firsatta kendini evden dışarıya atmak. Bu kız da bunu yapmazsa 'en azından kendime ait odam olsun' diye panikle yüzüne gulen, iki güzel gün vaadeden bir adamla evlenecek, belki de ailesini mumla arayacak. 'ailesi öyle görmüş, oyle bilmiş' desin ama bir halt görüp bildikleri yok. Korunmadan sevişip anne baba oldu diye kimseye bir bilgelik gelmiyor. O yüzden umarım kendisini kurtarabilir bu evden

inşallah o kurtarsın tabi ki yani demek istediğim kin beslemiyırum beslesem ne olacak.. O bildiğini okusun ama annem bağırarak çağırarrak ağlayarak bana istediğini yaptırırdı her şey içimde kaldı, yırtık pantolon giymek insanın içinde kalır mı ya 2 çocuk annesiyim giyenlere bi gıptayla bakıyorum hala giden gençliğime oldu

Ailenin maddiyat açısından kötü bir durumda olduğu için odanız olmaması normal değil mi? 2 erkek 1 kız olmak üzere 3 kardeşiz. Mahalle kültüründe yetiştim. 2+1 kutu gibi bir evimiz vardı. Kız çocuğu olmama rağmen bir odam yoktu olmasını isterdim ama olması imkansızdı. Bırak odayı ailede kimsenin elbise dolabı yoktu. Babam biz çok küçükken yatak odasına yatak yorgan koymak için yüklük yaptırdı onun alt kısmında çekmeceler vardı hepimizin sadece 1 er tane çekmecesi vardı. Aldığı kadar kıyafetleri zar zor tıkıştırırdık. Sığmayan kıyafetler annemin çeyiz sandığının üzerinde olurdu. Birde yatak odasında duvara monte askılık vardı orda da kıyafetler olurdu. Yerler betondu. Yıllarca tuvalette banyo yaptık. Sonra babam maaşıyla taksit taksit banyoyu yaptırdı. Ama nasıl mutluyduk banyonuz var hemde yukarıdan üzerimize yağmur gibi su akacak biz kovayla banyo yapmicaz Evimizde namaz vakitleri namaz kılınırdı sizdeki gibi bizde çok heveslenirdik. Hele ben namaz kılıcam diye giderdim yatak odasına bilmezdim kılmayı 1 rekat akşam namazı kilardim çok mutlu olurdum Annemde, senin annen gibi bizi döverdi sonra hiçbir şey olmamış gibi yine mutlu olurduk. İnan hiç anneme bana vurdu diye kin gütmedim. Bazen kardeşler olarak konuşuruz gülerek sen şunu yaptın da dayak yedin diye anne terlikleri de tabi çok meşhurdu bizim zamanımızda Ve yıllar geçti biliyor musun ben o evden gelin çıktım yerler beton, mutfak dolapları çok eski hala elbise dolabım yoktu. Hiçbir zaman beni bu evden istemeye gelecekler diye utanmadım kimse de yargılamadı yargılayan olsaydı da o düğün asla olmazdı. Şimdi evliyim eşimin durumu çok çok iyi ama ben nedense büyüdüğüm evi çok özlüyorum. Annemi babamı Allah onlara uzun ömürler versin. Kardeşlerimle oturup üst kata ev yaptıralım altı da tadilat yaptırıp kiraya verelim dedik sonra kardeşim olmaz orası bizim çocukluğumuz ilerde çocuklarımız da görsün nasıl bir evde büyüdük hatta bazen çocuklarımızla gelip soba yakıp eski günleri anlatalım diyor. Yani inan yaşadıklarının hepsini yaşadık ama bir gün bile küçümsemedik senin gibi. Madem sevmiyorsun aileni yaşadığın evi ozaman git kendin daha iyi bir imkanla yaşa. Ama unutma seninde ileri de bir cocugun olduğun da o da hep bir tık daha ilerisini isteyecek. Bu düzen böyle. Bence aileni sev bulunduğun ortamı küçümseme. Onların elinden gelen bu. Sen daha iyisi yap beğenmiyorsan da... seninle gurur duysunlar.

Çalışıyorsan evden ayrıl derim. Kardeşlerimi düşünüyorum dersen ömrün çürür orda.