Mutlaka daraldığın bir nokta vardır insan durup dururken böyle olmaz. U

Seni çok iyi anlıyorum çünkü aynı sorunları bende yaşıyorum. Ergenlik dönemimde başlamıştı. Okul stresi, sınav stresi, aşk stresi.. vs derken sürekli devam etti. Bunun yapısal bir durum olduğunu düşünüyorum, yani biraz kişilik, biraz huy ve biraz da hormon yapısı. Tabi çevresel etkileri de göz ardı etmemek lazım. Ben yaşça senden büyüğüm ve gayet agresifim. Ufak bir sorunla dahi karşılaşsam aniden parlıyorum, buna engel olamıyorum ve o an çok yıkıcı olabiliyorum, ancak bir o kadar da çabuk sönüyorum. Hoş bir durum değil tabi ki ama bu durum böyle olduğu içinde kendimi harap etmiyorum. Öncelikle bu sorunu kabullen, ancak o şekilde kaynağının ne olduğunu daha iyi ortaya çıkarabilirsin. Seni gerçekten sinirlendiren ve üzen noktaları teşhis edip, onları bir şekilde hayatından uzaklaştırmayı başarabilirsen bence daha huzurlu olursun. Hatta bir kaç kişisel gelişim kitabı alıp okumayı deneyebilirsin. Bu tarz konularda gerçekten etkili olduklarını düşünüyorum. Sana huzur ve sakinlik dolu bir ömür diliyorum... E

Kaç yaşındasın peki?

Baya ciddi seninki... Banada arada oluyor kendimi tanıyamıyorum artık...

bakalım dediklerinizi yapıcam ama ben değişceğimi sanmıyorum artık . push ;

ewt tatlım bu herkesin geçirdiği bi dönem sabret...

Bende 17 yaşındayım... Ergenlik dönemimi diye düşünüyorumda ne biliyim geçmedimi. s

ewt ondanda oluyo ama şuan öle görştüğüm biri yok bu benden kaynaklanıyo nasıl bişe anlamış değilm kendimi tanıyamıyorum artık ya :26::26:

ben açmışım sanki konuyu :s bu ara distimik depresyon çok sık görülüyormuş, çağın hastalığıymış hatta.. nette alakalı yazıları var canım onları oku bi istersen belki rahatlatır seni.. bu ara benzer şeyleri yaşadığımdan seni çok iyi anlıyorum.. WOLFROG Ekşiden aynı tadı

sürekli görüştüğün sinirli, herkese kırıcı laflar eden herkesi eleştiren bir arkadaşın yakının varsa insan ondan etkileniyor. benimde bir ara görüştüğüm bir insan vardı aşırı dedikoducuydu sayesinde bende öyle oldum ama bu huydan kurtulmaya çalışıyorum bakalım.

Normal yapınız sessiz sakin derken, hani bir şey olduğunda içine atacak boyutta oluyorsa birşeylerin birikiminden kaynaklanıyordur. Böyle durumlarda birikimler tek bir şey değildir, bir çok şeydir ve bu sinirlerinizi zayıflattığında bir anda ortaya çkar. Hatta ortaya çıkaran ufacık bir sebep 'ya buna sinrlenecek biri değildim' dedirtir ama altta 'geçmişten' oluşan şeyler yatar. Güzel şeyler düşünmeye çalışın, kendinize güzel telkinlerde bulunun. Değerli biri olduğunuzu, hayattaki bazı olumsuzlukların doğal bir süreç olduğunu, kimsenin 4-4lük olmadığını düşünün. Ya Sabr çekin, Allah'a sığının. Hatta bir tavsişye vardır bu konuda. Öfke anında oturur vaziyetteyseniz kalkın dolaşın. Ayakta bir vaziyetteyseniz oturun. Böylece sinirinizin engel olduğu 'olaya doğru bakabilme'açınız daha iyi olacaktır. P

önceden geçiştirdiğini sandığın sinirin yada üzüntülerin v. s duyguların belkide artık patlama noktasına gelmiştir. bazen insanların tahammül sınırları çok aşağılara inebiliyor. insanın içindeki birikimler dışarı çıkıyor. 2 sene öncesine kadar sakin alttan alan anlayışlı bir insandım ama şimdilerde inanılmaz fevri sinirli kalp kıran biri olup çıktım.4 ay öncesinde sevgilimle bi kavga ettik ve bana artık seninle yapamıcam ben sakin bir insanım gelecek beni korkutuyor dediginde dank etti napıyorum dedim kendi kendime. aile tolere edebiliyor ve sen hata yaptıgını farketmiyorsun taki dışardan bir insan bunu yüzüne vurana kadar. ileri boyutları sevdiklerini kaybetmene yol açabilecek düzeye getiriyor insanı. o yuzden ben böyleyim diyip kenara çekilmemen yaptıgın şeyin farkında olmanda güzel. ben bunu aşabilmek için bir kaç defa psikologa gittim sırf nerde yanlış yaptıgımı bulabilmek için beni bu duruma iten sebepleri bulabilmek için. zaten konuşmalar esnasında nerede hatalar yaptıgını anlıyorsun. şuanda cok iyiyim sevgilim artık psikologa gitmene gerek yok gayet iyisin dedi bıraktım yoksa devam edicektim çok ideal bir insan oldum şu aralar en azından öfkemi kontrol etmeyi öğrendim.. sende deneyebilirsin canım..

Bende bi aralar böyleydim aslında 1 sene önce çok sakin bi insandım ama sonradan sinirime hakim olamadım aileme sevgilime patladım kavga ettik kalplerini kırdım sonradanda pişman oldum neden böyle oluyor anlamıyorum...

öylede işte ne bilim ya peri_54 annesinin

Onun nedenini en iyi sen bilirsin? yaşadığın bir sorun, sıkıntı seni sinirliliğe itmiş olabilir.

canım benim üzülme herkese olur öyle şeyler sağ sağlim atlatmaya bak zaman herşeyin ilacı R rohy