İnsanlara fazla değer vermeyin. O zaman sinir olmazsınız. Umrunuzda olmaz.

Olmak istediğim :))

bunun burçla grupla falan alakası yok ki insanın kendiyle özüyle alakası var. eğer kitap okumakla aranız iyiyse kişisel gelişim kitaplarını şu evde tıkıldığımız günlerde sipariş edebilirsiniz. en faydalısı terapist olur ama. kendinizdeki sorunun farkındaysanız bence sırada kendinizi frenlemeyi bilmek var. yeni biriyle mi tanıştınız kenidnizi gözlemleye gözlemleye gidin, hoop fazla samimi olur bu cümle diye biraz kafada tartın biçin öyle hareket edin. sinirlendiniz mi, ortamı terk edin, anında cevap yetiştirmek yerine durun nefes alın gülümseyin, kuracağınız cümleyi düşünün kafanızda önce.

Ben de tam tersi ya Sıkı fıkı olamam asla güvenemem illa üzerinden bir süre zarfı zaman dilimi geçmesi lazım Özelimi hele asla anlatmam adı üstünde özel çünkü birde zirt pirt mesaj yazan bos bos muhabbet edenleri hic sevmem daha dogrusu mesajlasmayi sevmem wp te bile mavi tiki son gorulmeyi kapattim yani oyle soguk bir yapim var ama samimi oldugum insanlar hic oyle dusunmez hatta sanki yillardir taniyor gibiyiz derler bende anlamadim

İnsanlara gereğinden fazla değer vermeyin. Bu duygunuzun sebebi insanları hemen hayatınızın merkezi haline getirdiğiniz için muhtemelen. Hemen güvenmeyin ve Herşeyinizi anlatmayın. Size ters gelen bir şey olduğunda zaten çok değer vermediğim biri deyip, Allah'ın adaletine teslim edin. Rahat olun...

Bende de böyle bir huy vardı. O kadar çok insan kaybedince öfkemi kontrol etmeyi öğrendim yani kaybettiklerim çektiğim üzüntü beni buna zorladı.

Degismeyo dusunerek bi baslangic yapmissin zaten kndini tutmayi dene sinirlenince ortamdan uzaklaas veya baska seylere kizginligini at bn genelde aglayarak atiorum kucuk dusurucu gibi gozuksede kimsenin kalbi kirilmio ve uzaklasirim o ortamdan. Kardesimde sen gibi oda uzaklasarak kndini toparlamayi ögrendi.

Dusunuyorum da asiri tepki verdigim bir sey olmadi. Cunku hicbir sey gozumde asiri buyumez. Kolay kolay sasiran biri degilim. Ama bu yapisal bir durum degismezki.. Ben ne huylarimdan rahatsiz oluyorum da degistiremiyorum maalesef. Insan istese degisir derler ya, bazi huysal kalitsal bence.. ya da sinir yipranmisligi, yasanmisliklar... ya da baska bisi bilemiyorum. Tasidigin gen cok onemli. Ananem de huysuzdur, teyzem de, annem de dedigim dediktir. Ben de oyleyim. Ama ablam degildir mesela, iste herkese denk gelmiyor baskinlik.

Ben de herşey aşırı tepki veren bağıran çağıran hatta zıplayarak ağlayan bir insandım. Yaşadığım bazı zor şeylere karşı tahammül etmem gerektiğini öğrendiğimden beri duruyorum. İçimde çok bir şey dolunca gelip buraya yazıyorum :) Onun dışında insanlara sinirlendiğimde ise bekliyorum zanna içerisindeki davranışları hala hoşuma gitmiyorsa mesafe ayarlaması yapmaya gayret ediyorum.

Ben de benzerim. Önce yapıp sonra düşünenlerdenim. Sinirlenince aşırı tepki veriyorum, söz dalaşına girmiyorum ama kapı çarpma gibi durumlar yapabiliyorum. Geçmişte bir erkek arkadaşımı dövdüğüm de olmuştu. Haketmişti orası ayrı. Özellikle trafikte çıldırıyorum, küfür ediyorum, korna çalıyorum ama hakedene. Bir gün başıma iş almasam iyidir. Fakat dışarıdan bakınca hemen pişman oluyorum sen ne yapıyorsun, aklı başında insansın yapma diyorum. Ama yapıyorum ezelden beri öfke kontrol problemim var

Merhabalar herkese canımı aşırı sıkan ve hem ikili ilişkilerimi hemde normal hayatımı etkileyen ve çokça başımı ağrıtan huyum şu ki insanlarla çok samimi olmam ve bunun dezavantajları, önce herkesle aşırı samimi olurum, sonra ters bişey oldu mu da aşırı tepki veririm ağızıma geleni söylemek gibi, sürekli sakin ve dozunda yaklaşan insanlara aşırı imreniyorum, ben ateş grubuyum hemen patlıyorum arkadaşlar lütfen değişmem için yardım edin bana

su grubu ateş grubuyla ne alakası var. çevrenizdekiler babanızın oğluymuş sizi çekmeye mecburmuş gibi esip gürlüyorsunuz işte. mesela okulda öğretmeninize ya da iş yerinde amirinize patronunuza devlet dairesinde polise savcıya da aynı şekilde bağırıp çağırabiliyorsanız helal olsun, sizin karakteriniz bu demek ki derim. ama kendinizden güçlülere karşı susabiliyorsanız eşinize dostunuza da karşı da susabilirsiniz

Ben su grubu olarak hiçbir zaman çok sinirli, parlayan biri olmadım. Ama ağzıma geleni önce söyleyip sonra pişman olma huyum vardı. Özellikle sevgilim sinirlendirince karnına falan vururdum, anlık tepkilerim olurdu. Bir gün bundan tamamen kurtulmaya karar verdim (sevgilimin saçını çekmiştim. Boooyle sakin saki. Bakıp 'istersen buradan da çek' deyip diğer tarafını dönmüştü. Ve gerçekten Cook utanmistim. Bu olay benim miladım oldu. İlk aşama değişmeye çalışmak. Ve bence en önemli aşama. Ki sen de bu adamadasin. Güzel birsey. İkinci olarak bir adım atmak Ben bu yüzden yogaya başlamıştım Çok devam etmedim ama kendimce şunu geliştirdim. Öfkelendigimde bir tepki vermeden once birkaç saniye uzaklaşıp 'bunu söyledikten sonra mutlu olacak miyim?' diyorum. O söylediğim şey elbet beni o an rahatlatacak. Ama on saniye sonra pişman olacağım. Ya da bu kelimeyi sevgilime-sevdigim bir insana söylediğim için ilerleyen günlerde rahatsız olacağım... Eğer böyleyse birkaç saniye daha nefes alıp söylemiyorum. Uygulanıyor mu? 6. Senemdeyim, yüzde yüz diyemem ama genelde uyguluyorum. İş yerinde hiç sevmediğim bir kız var. Aile terbiyesi almamış, aniden parlar falan, salak bir kız. O bir gün bana sesini yükseltmişti. Tam cevap vereceğim derin derin nefes alıp cevap verdiğimi düşündüm. Ben bir desibel ses çıkartsam kız sokak çocuğu gibi, o beş desibel ses çıkaracak. Herkes duyacak. İş yerinden ayrılmayacağım için aylarca kavga ettiğim insanla çalışmaya devam edeceğim... böyle düşünüp 'deger mi?' dedim. Deneyeceğine düşünüp hiç cevap vermeden kulaklığımi taktım ve onunla iletişimimi sıfıra indirdim. Bir seneye yaklaşacak, hala özel olarak konuşmuyorum-isle ilgili bir şey olursa da uygulamadan yazıyorum. Kavga etmedim, vücudum stres dolmadı, kendimden uzaklastirdim... Bence güzel bir yöntem. Yüz göz olmuyorsun. Haaa, eğer derin nefes alıp değer mi diye düşününce gelen cevap 'evet deger' ise s. ciyorum tabii ki ağzına. Bir kere beraber tatile gittiğim birini yağmurda çamurda cadirimdan kovmustum mesela 'deger' diye düşündüğüm için. Gerçekten isteyerek yaptım diye de bu olaydan pişmanlık duymadım :))) Bence sen de bir dene yogayi. Hazır şu karantina günlerinde bir suru yoga eğitmeni online ücretsiz ders verirken...

aa aynı çözüm bulursanız bana da söyleyin lütfen

Bi kitap aldığım da dış kapağına çok aldanırım, ama sonra herhangi bi sayfasını açar kullandığı dili, anlatımını ve bakış açısını tahlil etmeye çalışırım. Sende böyle yap.. önce tani sonra güven.

İstersen değişirsin canım hemfe öyle bir değişirsin ki yaşına ve cabana bağlı biraz bu özelliğinin seni sıkıntıya soktuğunu düşünüyorsun mesela hemen samimi olunce insan kendiyle ilgili olur olmadık şeyler paylaşır bunlar hep pişmanlık olarak şana geri döner otur içini dök bir kağıda bubdsn dınra böyle böyle olucsm bu bu hataları yapmıycsm de iradeli ol değişirsin

Ah ben de en özelimi de anlatırım yani. ama deger vermek icli dışlı olmak konusunda adaptastonum uzun sürer.

Evet sorunun ana temeli bu sanırım