Sosyal aktivite için kendini zorla meslek kurslarına git mesela? Kişisel gelişim kitaplarını oku. Eve kapatirsan kendini ruhsal bunalım dan kurtulamaZsin

Ahh hayırlısıyla İnşallah çook teşekkür ederim..

Vallaha ben senelerce zor süreçlerden geçtim. Ondan sonra en büyük dertler geçti derken bi çöktüm. Ağır depresyon ve panik ataklar. Heralde sizde "hayatda kalma modundan" çıktıktan sonra böyle bir çökme yaşıyorsunuz. En iyisi bir doktora danışmanız. Bir süre psikolojik destek almaniz da gerekebilir. İnsallah cabuk atlatırsıniz H

Panik atak ve depresyon hastalarina lütfen terapi olarak bebek önermeyin. Her bebeğin mümkün olduğunca sağlıklı ve mutlu bir anneye ihtiyacı var. Doğumdan sonra depresyon artabilirde. Önce tedavi olsun.

En büyük eksiğim bunlar.. Çalışma hayatım evlilik öncesinde bitti.. Şimdide tekrar başlamak özellikle bu dönemde beni korkutuyor.. Ama hobi ve terapi ile başlamam lazım özellikle terapi.. Kan değerlerime baktırdım hepsi normal.. Sorun ruhum.. Çalışan koşan takmayan kadınlara hayranım.. Öyle olamadım... H

Sizin yaşadıklarınızın aynısını yaşıyorum bunalımdayız sanırım

Ben sizi anladım. Yoğun stresli bir dönemden sonra hafif bir düzlüğüne çıkarsınız ya hani, onun yorgunluğu var işte sizde. En önemli şey aile ve sağlık bence. Bunlarda siz de iyiymiş şükür. Arkadaş, akraba hepimiz sorunlar yaşıyoruz. Ama önümüze bakmak en iyisi. Kafa dinleyeceğiniz küçük bir tatil iyi gelebilir ben çok bunalınca hep kaçmak isterim çünkü. Kendinize yeni hobiler bulun, eşinize sarılın ve ohh be hayatımda bana yük olan şeylereden ne güzel kurtuldum diyin. H

İkna olmaz malasef ben kondomu delerek hamile kalmıştım

Sizin gibiydim yani "evde oturup telefon kurcalardım, arkadaş çevrem azdı. Kurslara gitme ihtiyacı hissederdim." Anlamında kurulmuş bir cümle. Yoksa sizin gibi depresyondaydım anlamında değil!? Depresyon sebebi bebeğinin olmamasıysa gayet de bebek olduktan sonra depresyonu geçer.

Kitaplar alıyorum birsürü biraz okuyorum iyi geliyor snra sıkılıp bırakıyorum.. Ya da bakıyorum 2 3 sf okunuşum ama hatırlamıyorum haydaa bi daha oku... L

Zor zamanlar yaşadım demişsiniz, belki de her şeyi hallettik sanarken farkında olmadan yıprandınız. Bu durum da şimdi çıkıyor ortaya. Psikolojik yardım alabilirsiniz, burda dertleşmek bir nebze iyi gelse de burdan çıkınca yine aynı hayatınıza geri döneceksiniz. Siz istemedikçe içinizden gelmedikçe kimsenin ittirmesiyle bir şeyler yapamazsınız. Kendinizi iyi hissetmek için psikologla görüşebilirsiniz.

Ay kiyamam ya ikinizide. Cok zor bir durum. Ablam da bir düşük yaptık ailecek perişan olduk resmen. Zor bir süreç biliyorum, ama esinizin rızasını yinede alin. Allah tekrar yaşatmasın. Erkekler pek göstermez ama onlarda cok etkileniyor böyle durumlardan. Insallah en kısa zamanda evlat sahibi olursunuz

Yok şükür hepsi geçti. Panik atak, isteksizlik ve depresyon da. Ama bunu başarabilmek için hayatımda ciddi değişiklikler yapmam gerekti. Hayir demeyi öğrendim. Dünyayı benim kurtaramayacagimi anladım. Kendime daha az yükledim. Stresi mümkün oldukça azaltdim. Hayatıma stres ve negatif etki katanlari tamamen çıkarttım. Kendime ruh sağlığıma iyi gelecek şeyler yapmaya başladım. Profesyonel destek aldım bir süre. Birden bire rahatsizlanmadim. İyileşmek de biraz zaman aldı. Ama şükür hepsi geçti. Tekrarlanmadi da

Babanız nur içinde yatsın allah mekanını cennet eylesin.. Yazınız kalbime dokundu.. Çook teşekkür ederim güzel dilekleriniz için gerçekten..

Şükrediyorum bazen allahım affet bu düşüncelerim için diyorum.. Çnkü elimde değil... Annemde giyin süslen çık gez diyor.. Geziyorum çıkıyorum bazen süsleniyorum da ama zorla... Sonra düşünüyorum şindi güzelken gençken niye bunları zorla yapıyorum diyorum daha çok üzülüyorum korkuyorum ilerde bu günlerimi arıcam çnkü biliyorum... Tatil e de çıkarız eşimle sık sık daha yeni uzak yerlerden geldim seyahatten... Ne biliyim bilemiyorum ki.. Bu boşluk çok üzücü bunca şeye rağmen...

Bununla alakalı mıdır bilmiyorum ama telefonla çok zaman geçirdiğimde bende mutsuz ruhsuz olduğumu fark ediyorum. O yüzden bazen evin uzak noktasına koyuyorum. Sadece işim olduğunda alıyorum. Kalkıp hareket etseniz bişeylerle uğraşmaya zorlasanız kendinizi daha iyi hissedersiniz belki. Hareket etmek cidden mutluluk hormonunu artırıyor

Maddi durumunuz bir psikoloğa gidebilecek kadar iyiyse şanşlısınız en azından, buna bi sevinin yani ve gidin. Valla fakirin o şansı da yok, ALLAH hepimizin yardımcısı olsun.

Bence terapi daha mantıklı uzman desteği ile de hobi edirsiz hem daha güzel olur sobumta konunun uzmanı daha güzel değerlendirir

Tam tersine ailem çok iyi geliyor aslında.. Sorun bende... Konuşasım yok.. Susup öylece oturmak istiyorum.. Hareket bile etmeden.. Öyle bi ruh haline büründüm H

Hıımm hoşlandığınız şeylere yönelseniz. Belki onlar fayda sağlar H

Sorunum aslında hiçbirşey yapmamak.. Hep kendi üzermde hayatım üzerinde düşünmek.. Siz haklısınız çocuk yapınca sorunlar geçer diye bişey olamaz doğru bi düşünce değil.. Ama bebek zaten istiyorum deniyorum da.. Bebek olunca ona kanalize olucağım için bi nebze hafifleyeceğini bende düşünüyorum.. Zaten antidepresan da içebilirim emzirme döneminden sonra allah nasip ederse tabi.. ozaman çoğunlukla geçiceğini düşünüyorum sıkıntılarımın.. İnşallah tabi...

Evet bunalım çok yerinde oldu.. Tam anlamıyla öyle... Ağzını bıçak açmıyor deyimini tam yaşıyorum ama belli etmiyorum.. Eşim beni çok inceliyor sürekli soruyor iyi misin diye ona çok yansıtmak istemiyorum sıkmaktan korkuyorum.. Ailemi arkadaşlarımıda aynı şekilde.. Geçen bi yerde okudum maskeli depresyon diye.. Tam anlamıyla onu yaşıyorum... Herkese gülüyorum espriler bişeyler yapıyorum kısa kısa.. Eve gelip ağlıyorum..

Bende öyle düşünüyorum.. Çok teşekkür ederim ilginiz tavsiyeleriniz için gerçekten

Her an eşimleyim.. Hep bi yerlere götürür gezeriz yemeğe çıkarız onlarda sıkıntı yok.. İyi tol yapıyorum çoğu zaman.. Ama içim bomboş.. H

Şu aralar kimsenin yaşayası gelmiyor zaten... Bana sorarsınız psikolojik olarak fazla etkilenmişsiniz bir şeylerden

Terapi almam şart... Birikim bu hale sokuyor insanı... Bu kadar durağan hiç olmamıştım... H

Panik atağın hiç geçmiceğini zannederken onu genel anlamda atlattım.. Dışarı çıkıyorum geziyorum ufak tefek tedrginlikler dışında sıkıntı yok ama depresyon isteksizlik ne kadar kötüymüş.. Panik atak geçiyodu yükseldikten sonra ama bu hiç geçmiyor.. Siz de devam ediyor mu panik atak H

İnşallah Çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz için yapıcam muhakkak

Çok teşekkür ederim

Bende.. Çocuk deniyoruz her olması gereken günlerde küsüyoruz... Zaten antidepresan içiyordum bıraktımyüz kere söyledim eşime ama bu ay önemli artık saçma sebeplerden uzaklaşmayalım zaman geçtikçe kendimi daha kötü hissediyorum diyorum tövbe sanki inadına gibi o günlerde bi olay çıkıo kavga ediyoruz küsüyoruz.. Ama ovulasyon günleri dışında mıçmıç aşkböceğiyiz... Uzadıkça uzuyor bende artık çocuk istiyorum yaşım ilerliyor çevremde herkesin çocuğu var sohbetleri çocuklar üzerine ben tek tabanca ne anlatıcam depresyondayım koltukta oturuyorum film izliyorum vs diyemiyorum kimseye... Bi sebepte bu evet

Evet hissediyorum depresyon olduğunu çünkü çok ağır... Çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz için H

Evet sürekli harcadığımız paralar aslında o külfet geliyor ama gelmemesi lazım doğru söylüyorsunuz... Teşekkür ederim ilginiz için

Hamilelik ve lohusalık zor bir süreç. Psikolojisi düzeltmeden anne olursa ne olacağını kestirebiliyor musunuz? RagnarLodbrok Ölürken

Bunu bende düşündüm kimsesizlere yardım etmeyi yada birilerini sevindirmeyi... Ama bi türlü yapamadım türlü türlü sebepten... ufak tefek yapıyorum ama herkes gibi.. Kimseden bişey beklememek lazım kendim biryerden başlamam lazım.. Teşekkür ederim ilginiz için

Bende tamda bu durumdayım ama her insanın durumu farklı Mesela şu aslinda çocuk istiyorsunuz ama bosluktaainiz oda olmadığı için siDe sinir stres yapıyor. zaten bir duygu yoğunluğu da var. Bende bugünlerde böyleyim malesef ama benim ki farklı hatta konu acicam

Aynen benimde öyle bi durum işte.. Herşeye koşan herkesi dinleyip tavsiyeler veren atak mutlu esprili kız gitti yerine susan kısa cümleler kuran bi tip geldi. anksiyete takıntı bende de var fazlasıyla... panik ataktan kurtuldum sayılır dışarı çıkamıyordum şimdi en azında dışarda tedirgin olmuyorum yoksa bu depresif ruh haliyle bide çıkamasaydım artık ne olurdu bilemiyorum

İkimiz aynı şeyler yaşamışız galiba

Ahaaadaaa ben.. Ben bu durumu kendimi harcamak gibi görmüyorum... Kendimi tanıyorum... Spor da Bi yere kdr ne bileyim eğlence de bir yere, çalışmak da Bi yere kdr ki ben insani ilişkilerin çok olduğu ortamlarda çalışamıyorum çünkü yalakalık yapan, birilerine yaranma derdi olmayan fazla dobra karakterim... Öyle ortamlarda stres yaşayıp sağlığımdan olmak yerine bahçede yerde yürüten ateş böceğini çay içerken inceliyorum... Param yok, sağlığım şükür Allah bugünü aratmasın, gelecek mi Amaaan su aka aka yolunu bulur... Bu zamana kadar yırtındım olmadı... Napim m ot gibi yaşıyorum diye ölmedim... Sana gelince insanlar dönem dönem bunu yaşamaz mı... Sende o dönemden geçiyorsun... Belki yılların birikimini yaşıyorsun... Vitamin falan destekle baktın olmuyor terapi al... Yani gerek görürsen tabi... Ya ben bohem yaşamaya alıştığım için anormal gelmiyor :)

Gazete, haber tarzi seylerde izleyip, okuyorsan bundan olabilir. Internette ne zaman gundemi takip etsem afakanlar basiyor. Felaket haberleri, virusu, sonrasinda sehitlerimiz, sinirdaki o cocuklarin halleri. Gulmeye, mutlu olmaya utaniyorum, bir kac gundur ozellikle.

Ah! Canim keşke anlatabilsen anlatmaya bile halin olmuyor ki zaten kimse kimseyi tam anlami ile anlamaz ki ben anlatamayan familyadanim malesef L

Ben de çok yorgunum.. Mutlu insanada anlatılmıyor ki bunlar.. Nasıl sıkayım insanları durduk yere.. herkesin çoluğu çocuğu kendi derdi var beni niye dinlesin H

Bence bir uzman desteği alın. Eşiniz ne diyor bu duruma. Onunla beraber dışarıda aktite yapsanız nasıl olur?

Ben de en zor günlerimi dimdik geçirdim. Babamı kaybettikten sonra, hastalığı akrabalar sorunlar hangi birini desem. Annem için ayakta kaldım onu toparladım derken bir bakmışsınız ben çökmüşüm. Hem de herkes iyi olmuşken yaralarını sarmışken. Yazınızı okuyunca o günler geldi aklıma. Kimse bana dokunmasın istiyordum. Tek bir kelime dahi konuşmak istemiyordum. Hiçbir şey yapasım yoktu. tabi yardım da aldım o dönem. Belki bir yardım almanız iyi gelir. Ama zorla da olsa bir yerlerden ayağa kalkmalısınız. Tükenmişsiniz belli ki. Biraz zaman tanıyın hem ruhen hem bedenen dinlenin arının sonra yavaş yavaş toparlanın. Rabbim feraha kavuştursun. Tez zamanda inşallah.

Aynı durumdayız... Bende iyi olmam gerekirken kötüyüm... Demek ki oluyor geçmiş bişekilde bi yerden çıkıveriyor... inşallah kurtulurum en yakın zamanda çok teşekkür ederim

Ben 14 aydir bu haldeyim neredeyse bir yerde nefesim tikaniyor içim aciyor çok yorgunum çok

Durumum iyi ama o paraları terapiye her hafta vermek delilik gibi geliyor.. İnanılmaz pahalı hepsi.. Ama zorundayım gitmem lazım

Rica ederim her şey çok güzel olsun inşallah

O kadar öfkeliyim o kadar mutsuzum ki anlatamam.. Ne giyinesim var, ne yaşama hevesim... Allaha şükür ailem sağlıklı on numara insanlar keza eşimde öyle çok ilgilidir her an sevdiğini söyler zaten her an dipdibeyiz falan... Demek istediğim sağlığım hayatım ailem her şey tam allaha bin şükür.. Evliliğimde zor dönemlerim oldu maddi manevi.. Çok zor zamanlar yaşadım.. En yakın akrabalarımla büyük anlaşmazlık yaşadık.. Görüşmeyi kestik... O zor zamanlarda bile bu kadar kötü olmadım.. Üstünden kaç sene geçti... Maddi sıkıntılar bitti sayılır... En kötü kısımları atlattık en azından... Ama ben son zamanlarda son 3 4 aydır bitik vaziyetteyim.. Kimseyle görüşmüyorum.. Ailemi telde aramak konuşmak bile külfet geliyor... Evde koltukta oturuyorum bütün gün elimde telefon... Bişeyler izliyorum bişeyler okuyorum... Ağzımı oynatırken bile zorlanıyorum konuşurken inanın o derece bitkinim... Ne yapayım kendimi bu durumdan nasıl kurtarayım bilmiyorum... Gencim güzelim hep gülerdim ben espriler yaşama sevincim hayallerim.. Üzülüyorum kendime... Bu zamanlarımı sonradan çok aramak istemiyorum kendimi harcıyorum evde hiçbişey yapmayarak.. Ama inanın mecalim yok... İsteğim yok biri beni sürüklese keşke zorlasa... o kadar anlatıyorum en yakınlarıma halimi biride demiyo ki gel seni şuraya yazdırayım şunu yapalım vs... Arkadaşlarımda bir tane düzgün insan yok... Beni anlayabilecek biri yok bu anlamda... Belki benim gibi olan birileri vardır diye yazıyorum.. Bide içimi dökmüş oldum...

Ben böyle durumlarda hep allah büyük dert vermesin derim. Evet yaşanmışlıklar, yorgunluklariniz olabilir ama her şey yolunda artik. Ve her şey yolundayken çöken ruhunuz, Allah korusun, bir hastalıkta, kayıpta, yoklukta, mutsuzlukta, huzursuzlukta ne yapacak? Biraz güçlü kalmak gerek Kendinizi bırakmayın nasıl olsa böyleyim diye. Gez toz kahve iç önerileri de iyi hoş ama ici boş, kaç kere kahve içeceksiniz:) sürekliliği olsun biraz, iyi gelir :)

Daha önce de oldu eşim kabullendi Üstelik iki kere hamile kaldım malasef düşük yaptım RagnarLodbrok Ölürken

Bende baska bi acidan biseyler soyliyeyim zaten bayanlar sana gayet guzel seyler soylemis ozellikle uzmandan destek konusunda. tabi bunlarin yaninda bide sagliginiz derim ben cunku ben boyle hissettigim zamanlarda genelde kan degerlerim dusmus oluyor. belki degerleriniz dusmustur bu sizi halsizlestirmistir. sizi endiselendirmek icin soylemiyorum ama bazi hastaliklar sessiz ilerler sonra biyerde patlak verir. birde degerlerinize baktirin derim ben. RagnarLodbrok Ölürken

Pskolojık destek almaslısın ağır bir depresyon belirtisi olabilir

Eşiniz bebegi istemiyorsa ve siz gizlice hamile kalsaniz ilişkinizi ucuruma doğru itmiş olursunuz. Böyle önemli bir konuda esinizin güvenini kirsaniz sizi kolay kolay affetmez

Peki böyle hissetmenizzim altında bi neden yatıyor olabilir mesela ben çocuk istiyorum olmuyor onun gerginliği ve depresyonunu yaşıyorum

Kafanızın arkasına atmışsınız hepsini atlattığınız filan yok yani. Nerden mi biliyorum? Kendimden. Her şeyi takan bi insanım ama kolay affederim diye düşünürdüm hep. Kolay unutup halledemiyomuşum. Bunu psikoloğa gittiğimde anladım :) çünkü kafayı yicekmişim artık. Şu son dönem yine öyleyim. İntikam alasım var sanki o zaman rahat etcekmişim gibi. Neler neler geçti kafamdan da işte vicdanım engel oldu yine. Psikoloğa git mutlaka. Bana hipnoterapi önerdi atlatamazsın başka türlü dedi belki sizinde öyle bişeylere ihtiyacınız vardır. Ertelemeyin daha kötü olmadan

Oda olur inşallah. Kendinize fazla "neden söyleyim böyleyim" diye de yüklenmeyin. Biz uzun süre kendimize fazla yüklendik. Şimdi biraz kendinize bakmaniz lazım. Cok gecmis olsun

Var seni anlayan birileri elbet var ağır bir depresyon geçiriyor olabilirsin lütfen en kısa zamanda yardim al güzel bir terapi insani hayata bağlıyor emin ol bunun canlı kanıtı ben ve benim gibi bir çok insan vardir yeter ki işini iyi yapan seni anlayacak bir uzman olsun

Bizde de öyle ovulasyon günü bi uzağız bir de benim eşim bebek istemiyor ben kendim çabalamaya çalışıyorum onu zorluyorum gizli gizli hamile kalmaya çalışıyorum biliyorum çok yanlış ama psikolojim çok bozuk F flower_rose

Kendiniz ve cocugunuz için önce tedavi olun. Bir doktora danisin önce. Bende tedavi sürecinde hamile kaldim. Ama tedavi bitmek üzereydi zaten. Karar sizin tabi. Hakkınızda hayırlısı

Ara sokaklarda oynayan çocuklar oluyor yada okul çıkışlarında yapabilirsiniz eğer o kadar imkanınız yoksa okuldan biraz uçak bir yer olabilir yetimhaneler huzurevleri olabilir. Feraha kavuşursunuz inşallah

"Sizin gibiydim, bebeğimle hayat buldum" bu durumda olan birisine fikir vermerk değil yani?! Evet, hic depresyon yaşayamayan biri de dogumdan sonra depresyona girebilir. Ama ortada gercek bir depresyon veya tükenmişlik varsa çocuk en son düşünülecek bir secenek. Cünkü kadının zaten pili bitmiş durumda. Önce kendine odaklanması lazim. Ve ben "bebekle depresyon geçti" diye şimdiye kadar birşey duymadim. Tabi bebeğe odaklanmaktan yine insan kendine odaklanamaz. Ortada sorunlar varsa onlar yine arkaya kayar ancak. Ama bu tabi tek benim düşüncem

İşte bende uçan kuşları geçen uçakları akan suyu izliyorum.. ruhum öyle derin çok derin düşünürüm herşeyi anlarım hissederim... Hep böyleydim.. O yğzdende çabuk etkileniyorum insanlardan olaylardan.. Çabuk kırılıyorum... O yüzden uzaklaştım insanlardan başlarda üzülüyordum şimdi memnunum.. Ama insan ister istemez bir tanede olsa arkadaş istiyor.. Ama sahte zoraki olan arkadaşlık değil.. onlardan çok var çevremde... Şu ruh halinden kurtulabilsem bende sizin gibi olucam amaaaaaan dicem :)

Tek dertten değil birikim de var.. Hem geçmiş hem de daha hali hazırda netleşmeyen şeylerden.. Insanın hevesi kırılıyor bi bıkkınlık oluyor.. Takip edicem konunuzu belki yardımım dokunur kimbilir.. H

Şu yorumunuz için o kadar sevindim ki. İnşallah bebeğiniz olur en kısa sürede.

Bende hep bebek istedim.. şu son zamanlarda aslında ona bile hevesim kalmadı.. Ama olmamasıda beni bu duruma sürükledi.. Çocuk çok istiyorum ve çok seviyorumda çocukları..

Evet genel itibariyle hassas bi yapım var zaten.. Ama busefer çok ağır yaşıyorum... H

Yoga meditasyon tarzı biyere yazılmakta istyorum.. Arada kalıyorum terapi mi alsam yoksa hobi mi edinsem diye... Kararsızım.. Durumum bariz bi şekilde ilerledi o yüzden sanırım terapiye gidicem M

Ya nolur dalga geçtiğimi düsünmeyin ama, o nickin yanındaki 92 doğum tarihiniz ise, hadi gel seni bir yere yazdirayim? Diye bir beklentiniz nasıl olabilir? Kendiniz bile bilmiyorsunuz neyi seversiniz, neden insanlar bunun seçimini sizin adınıza yapıp sizi zorlasın? Biraz rahatlık batmış. Deliler gibi çalışacağınız, yorulacaginiz bir ise girin Tum dertlerinize deva. H

Evet son zamanlarda ergenler gibi elimde sürekli telefon var... Hiçbişey yapmak istemediğim için kendimi onunla oyalıyorum... Dışarı çıktığım zamanlar nefes aldığımı daha iyi olduğumu hissediyorum ama genel olarak bi isteksizlik hep var üstümde Pamukannesi83

Seni anlıyoruz elbette. Bende aynisini yaşadım ve dönem dönemde yaşarım. O zor zamanları bin bir zorlukla geçirmişsiniz bu süreçte kendinizi sıkıp güçlü olmak zorunda hissetmiş olabilirsiniz. O yüzden o zamanlarda gardinizi dusurmediniz ama sorunlar bitince artık kendinizi rahat bıraktığınız için bu tarz geçişler yaşamanız normal. Birçok kişide gördüm bu durumu bende dahil. Tavsiyem size birazda iyi gelen şeyleri yapmaya devam edin. Bunun bir süreç olduğunu normal olduğunu herkesin hayatında en az bir kez yaşayacağını bir süre sonra geçeceğini kendinize sürekli tekrar edin. Yoga yapabilir ya da yoga kitapları okuyabilirsiniz gerçekten iyi geliyor.

Oda çok etkiliyor beni.. Ne zaman tv izlesem ağlıyorum çocuklara şehitlere genel bi olumsuzluk hali var zaten çevrede dünyada.. Ama benim ki bunlardan önce başlamıştı... H

Kesinlikle.. Çok teşekkür ederim ilginiz için

Hayat çok yorduğu zaman insanlar böyle hisseder, endişe etmeyin ama uzman yardımı da alabilirsiniz. İnsanlar da genelde enerjiniz, paranız, makamınız varsa daha çok ararlar. O yüzden sizi içtenlikle merak eden kişilere bakın, gerisi arkadaş işte

Nickimle hiç alakam yok :) Depresyonda sıkıntıda olan insan zorlanma ihtiyacı hisseder ya bazen ilgi alaka vs.. O anlamda dedim yoksa tabi yaşım gereği kendim yapmam lazım bi çok şeyi... Şımarıklık denebilir bazı huylarım için çnkü biraz rahat büyüdüm doğru... Ama bu durumum çok farklı... L

Kan degerlerinize baktırın bende öyleydim D vitamini eksik cıktı. ilaç kullandım kendime geldim 3nity

Cok tanıdık geldi yazdıklarınız, yaklaşık 5 sene önce hayatımın en güzel dönemlerinden birini yaşarken kendimi bir anda kapkaranlık bir ruh halinde buldum. Aklımda sürekli neden yaşıyorum ki amacım ne diye bir boşluk hissiyle sorular dönüp duruyordu. İşim ilişkim ailem evim eşyalarım vs hiç bir eksiğim yoktu. O anki bene tırnaklarımla kazıyıp gelmiştim ve en mutlu olmam gereken günlerimdi. Sürekli amacım ne diye ağlıyordum ve yakınlarım bir psikiyatra gitmemi söyledi terapi de veriyordu. Anlattım ağladım ağladım anlattım daha cok ağladım ve 50 dakikanın sonunda bana doktorum şunları şöyledi. O ana gelene kadar dimdik yıkılmadan ayakta duran ben, tüm zorluklarda en ufak yara almayan ben en konforlu ve en rahat dönemde kendimi bırakmışım. Aslında o günün değil geçmişin zorluklarının izleri en güzel günlerimde karabasan gibi çökmüş üzerime. İlk seans sonrasında bu yüzden böyleyim diye bilinclenip bir silkelendim cünkü cevap bulamıyordum. Sonrasında bir kaç seansta toparladım cok şükür. dilerim bu ruh halinden çabucak kurtulursunuz.

Önce sağlığınızdan emin olun, kan değerlerinize falan baktırın, fiziksel bir şey değilse terapiye başlarsınız Ama bütün gün evde oturarak olmaz, gencecik insansiniz Terapiye de gitseniz haftada 1 olacak :) Dönüp dolaşıp eve geldikten sonra zor asılır bu durum. Is, eğitim, hobi, neyse hayaliniz bir şeyler yapmaya bakın. Seytanolabilirim Cok guclu bir

2x2 nasıl 4 ise insanlardan birşey beklenmesi gerektiği de o kadar açık ve net. Kendiniz gezin sürükleyin kendinizi. Tek başına git cafeye alışverişe. Gez dur. Çoluk çocuk bul al 10 tane gofret dağıt. Bu bile o kadar iyi geliyor ki. Sizin ihtiyacınız olan kişiler size yardım etmiyorsa, sizin yardımınıza ihtiyacı olanlara siz yardım edin, sevindirin. Ruhunuz rahatlar eminim.

Dışarıdan herkes çok iyi zannediyor.. Heranlamda... Allaha şükür önemli bi sıkıntı yok hayatımda aslında herşey iyi.. Sorun tamamen ruhum... H

Geçmişin acısı şimdi çıkıyor bence de... doktora gitmeliyim farkındayım.. Çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz için

Evet doluluk yaşanmışlık bi yerden çıkıyor... Çok teşekkür ederim tavsiyeleriniz için

Yapmaktan hoşlandığınız, yaparken mutlu olduğunuz bir şeyler vardır mutlaka. Onlara yönelin. Aileniz sizi dibe mi çekiyor. Problemleri mi var?Neden onlarla konuşmak külfet gibi geliyor?

Evet mümkün değil tam anlamıyla birinin ne yaşadığını anlamak.. Bide şansıma çevremde anlamayan insanlar var.. Eskiden anlatırdım ama hiçbi faydasını görmedim zararından başka.. Sanırım o yüzden de kapandım içime... İnsanlar zayıflıklarınızı kullanıyor yada içten içe mutlu oluyorlar.. Ya da bieşekilde yüzünüze vuruyorlar.. Bu beni itiyor.. Bazen bakıyorum ne anasının gözü insanlar var kimseyi takmayan onların çevresinde pervane arkadaşları var... Ben mütevazi oldukça sanki insanlar garipleşiyor.. öyle bi gerçekte var.. Bu da beni önyargılı yapıyor insanlara karşı artık.. bu ruh haline girmemin en büyük sebeplerinden biride bu 3nity

Bebek düşünmüyor musunuz? Sizin gibi biriydim. Bebeğimle hayat buldum.

Baktınız değişen birşey yok, gitmezsiniz bir daha ama iyi gelirse hiç de delilik değil, nereye ne paralar vermiyoruz ki... H

Baktırdım hepsi normal ( Pamukannesi83

Tabi ki tedavi olsun. Ben tedavi amaçlı söylemedim. Ki kaldı ki benim tek yorumumla bebek yapacak değil. Kocaman insan analizini de yapabilir. Ayrıca depresyonu bebekle geçen anneler olduğu gibi hiç depresyonu olmayıp doğum sonrası depresyona yakalanan anneler de var. Pamukannesi83