Bir cevap bulursan bana da söyler misin? Benim de ihtiyacım var :)

Gamsız olmak, aslında biraz öyle olmak istiyorum diyebiliirm ama bu yapı meselesi ve değişmez sanırım. Gamsız olunca işte galiba ben merkezli oluyorsun ve hayatın daha güzel akıyor değil mi?

Evet ben o ilacı kullanamamıştım. ağır bir ilaç. ama psikiyatri ilaçları kıyafet gibi. deneye deneye kendine uygun olanı bulman gerekiyor. A

Ben hayatımdan memnunum esasen. Babam hep erkek çocuk istermis, kızi olunca da sevgisini pek eksik etmedi ancak beni kız gibi de yetiştirmedi. Bu tavır ; benim giyim tarzıma Hal ve hareketlerime küçüklükten beri çok fazla sirayet etti. Misal, bende partner bulma konusunda problem yaşıyorum, arkamı dondugum anda eşcinsel olduğuma dair dedikodumu yapan sözde kapı komşularım bile var. 3 birliktelik girişimim de pek başarılı olmadı. Birinin annesi istemedi, çok iriymisim. Bir diğerini aileler ayarlamisti. Uzaktan akrabalar. Cocuk resmimi beğenmiş, bende onun resmini beğendim açıkçası. Gittik görüşmeye,1.82 olan benim yanıma 1.65'lik biri çıkageldi. Elime clutch yerine buna alsam siratmazdi hani, o hesap oldu e hal böyle olunca karşılıklı olmaz dedik. 3'uncuyu daha önce anlatmıştım onu burada anlatmayayim şimdi. Özetle doğru birileri için hala ümit var, ben de 35 oldum.. Soruna gelince ben ümidimi yitirmiyorum bu da benim hayata tutunma sağlıyor.

Yok o ilaç değildi benimki farklı bir ilaçtı 7 sene falan kullandım ben. Antidepresan demek istedim yani.

Benim ailem de klasik muhafazakar aileydi yine de biraz mücadeleyle bir şeyler yaşayabilirdim ama ben de beceremedim mesela. iletişim konusunda iyi değildim, erkeklerin ilgisi çekmiyordum falan. yani zaten istesem de mücadeye değecek bir hayatım olmadı. eskaza üniversitede de okulda eve, evden okulaydı. üstelik sadece ben de değil koca sınıf aynı şekildeydi. iki üniversitemde de üniversitede yaşanması gereken şeyleri yaşayamadım. şansım tutmadı. ne bir ev toplantısı ne bir barda sarhoşluk hikayesi ne bir bimem ne festivali, ne bir sevgili. Tam anlamıyla bomboş.25 yaşında atandım, 1 ay sonra 30 olacağım. en azından 20 lerin 2inci yarısında arayı kapatmaya çalıştım. o kadar yaşamam gereken şeyleri yaşayamamışım ki önüme çıkan her erkeğe saldırdım. ki yeri geldi günde 4, 5 erkekle görüştüğüm oluyordu. ruh o kadar muhtaç kalmış bu tarz şeylere, kendini kanıtlamaya kendine bile. inanır mısın kafa yapım daha yeni yerine oturuyor. kendimce kayıp zamanı telafi etmeye çalıştım. yanlışsa bile pişman değilim. sana bunları neden anlatıyorum? Gerçekten herkes her yaşını tam anlamıyla o yaşa uygun bir şekilde yaşamalı. en ufak bir sapma kimyamızı bozuyor. insanın dengesi çok hassas. buradan da yeni nesil ebeveynlere mesaj olsun ne diyelim.

Düzeltmek için çaba gösteriyorsanız düzelir bence. İnsanoğlunun çalışıp da başaramayacağı bir iş yok.

cevabınız çok güzeldi. Benim de tam olarak kastettiğim şey bu aslında. Ben kendime yatırım yapmak istiyorum, artık önce ben diyerek canımı asla hiç bir şeye sıkmak istemiyorum mesela. 3. Kişilerden dolayı ben kendi vücudumu hırpalıyorum üzülerek. Buna gerek yok oysa. Sadece ve sadece kendime odaklanırsam hayatımın güzelleşeceğine inanıyorum. Fakat bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum. Yani istiyorum ama bir türlü başaramıyorum. Anksiyetem biraz yüksek, belki ondan kaynaklı bunu başaramıyorum bilmiyorum. Vücuduma karşı çok hassasım kendimi çok dinliyorum, ufacık bir yerim kanadığında örneğin hemen bir korku geliştiriyorum. Bu tarz durumlarım da beni etkiliyor olabilir. Tedavi de oldum ama istediğim verimi alamadımm.

Hahahaha ben dee maalesef

Ama öyle manken gibi değilim, yapiliyim diyelim. Kumsaati gibi bel vs derler ya, onlardan yok bende.

Örnek cümle verebilir misiniz mesela

Ben çok memnunum kendimden,31 yaşındayım önceden hiç memnun değildim. ama son bı kaç sene acayip memnunum. sorsan herşey istediğim gibi mi hayır ama bu halimle seviyorum kendimi. bi kere umutluyum daha iyi daha güzel olacağıma dair. olmasada yinede seviyorum kendimi

Bende memnun değilim daha iyi olabilirdi Daha güzel bir çocukluk yaşamış olsaydım, sevgi nedir bilerek büyüseydim, güven nedir önce ailemde öğrenseydim her şey çok farklı olabilirdi Keşke hiç var olmasaydım dedim çoğu zaman Bundan sonra kabuklarım kırılır mı, o içimdeki yaşanmamışlıklar, eksik parçalar tamamlanır bilmiyorum. Ama beni hayata bağlayan tek şey oğlum.. Onun için çabalamak istiyorum ve gerekirse psikolojik destek almayı düşünüyorum

Kendiniden memnun musunuz değil, hayatınızdan ve çevresel şartlardan memnun musunuz demek istemişsiniz. ironi falan yapmıyorum kadınlarımız resmen 10 numara 5 yıldız. hakettiklerini alamamalarının nedeni b. ktan toplum, b. ktan erkekler. o kadr iyi niyetlisiniz ki bunu bile kendinizden memnun musunuz diye sormuşsunuz. evet çok memnunum ama hayatımdan memnun değilim. memnun olanın da olduğunu düşünmüyoruz zaten. koca ülkenin kadınları olarak kader mahkumuyuz. kendi kendimize destek olmaya çalışıyoruz işte.

Kendimden memnunum ama yaşadığım hayattan her zaman memnun değilim. Ben de bu konuda "daha iyisi olabilirdi" diyorum fakat daha iyisi olmadıysa, bunun da sebebinin ben olduğumu biliyorum. Daha iyisi olması için çok çaba göstermedim, konfor alanımdan çıkmak zor geldi bazı anlarda. Belki yaşımın gereği biraz da hayat yordu. Bundan 15-20 yıl öncesine kadar çevresinde sayısız arkadaşı olan, çalışan, gezen, eğlenen ama hayatı hiç anlamamış ve sadece gün tüketen biriydim. Zamanla büyür ya insan. Kayıplar başlar, acılar tadılır, madalyonun diğer yüzü de görünür derken masadan birer birer eksilir dostlar. Eksile eksile bir bakarsın bir gün, hiçkimse kalmamış. Çok gözü kara yaşadım hayatı, çok büyük riskler aldım kendimce. Çok feda ettim, çok ödün verdim. Son yıllarda içime döndüm, kendimi keşfetmeyi öğreniyorum. Biliyorum geç oldu ya da belki de doğru zaman şimdidir. Hep bir yere yetişme telaşı ile yaşamayı bıraktım. Olmuyorsa olmuyor deyip birçok şeyi bıraktım. İki evlilik yaptım, artık sadece mutlu olmaya çalışıyorum. İçimde hala bir yerlerde salıncakta sallanan kalbi kırık bir çocuk var yedi yaşında. Ama dışımda bürünen bedenin kimlik yaşı yakında 42 olacak. Hala mücadele, hala yalnızlık, hala hata yapabilme özgürlüğü var. Yaşadığımız hayata bakış açım değişince, dünya güzelleşiyor bir anda. Halbuki dünya aynı dünya. Nasıl baktığımız belki de aslolan. Bazen de karamsarlıkla bakıyorum ve o zaman o güzelleşen dünya bir kaosa dönüyor. Ruhumu dinliyorum. Hayatın akışında kalmaya çalışıyorum. Olmayana üzülmek yerine, sonsuz düşler kuruyorum. Hayat çoğu kez güzel geliyor o zaman. Düşlemek en büyük özgürlük. Yaşınız da çok güzel, hayat da sevgili üye.

Sevgili sasifelekcikmazi ara sıra yorumlarınızı okumayı seviyordum. Güçlü bir kadın olduğunuzu biliyorum fakat mükemmeliyetçi olduğunuzu farketmemişim☺

Bunlar kendinize başarısız olmak için bahane sadece. İnsan sonsuz kere değişebilir. Yeter ki isteyin. Yapamıyorum yerine yapabiliyorum, başaramıyorum yerine başarılıyım. Hayat sizin hissettiğiniz enerjidir demiştim, yine diyorum Sizin en büyük düşmanınız da, en büyük destekçiniz de sizsiniz sadece. Karar verin, kendinize düşman mı olmak isterdiniz, destekçi mi? Beynimiz düşündüğümüz ve kurduğumuz cümleleri gerçek kabul eder. O nedenle cümleleriniz olumlu olsun ve bilinçaltı bir düşünceye en fazla 21 gün direnir ve sonra direnci kırılır. Her gün tekrar edin. Ne olmak istediyseniz onu tekrar edin varmış gibi. Başarı istiyorsanız başarılıyım deyin. Başarılı olmak istiyorum değil. Huzur istiyorsanız huzurlu olduğunuzu kendinize söyleyin. Zaman içinde beyniniz bunu doğru kabul edecek ve direnmeyi bırakacak.

Merhabalar, son günlerde bazı üzüntülerin üst üste gelmesinden de olacak bu saatte uyuyamadım ve overthinking dediğimiz durumdayım. Anonim olmanın da getirdiği ferahlık ile en çıplak halimle içimdekini yazmak istedim. Bir şeyler karalayacağım biraz uzun olursa kusuruma bakmayın, okuyan arkadaşlara şimdiden teşekkür ederim. Ben galiba kendimden tam anlamıyla memnun değilim. Bir türlü o istediğim enerjiye giremiyorum ve bu beni oldukça mutsuz ediyor. Hayatımdan bazı kesitlerle anlatmaya çalışırsam ; Bu zamana dek ilişkilerim çok iyi gitmedi, bir şekilde hatalar yaptım ve hep kaybettim. Hiç bir ilişkide dikişi tutturamadım yani. Uzun ilişkim de oldu, kısacık bir evliliğim de ama yok hiç biri olmadı. Hüsranla sonuçlandı. Yaşım geldi dayandı 33 e. Yeni biriyle nasıl ilişki kuracağım ne yapacağım, nasıl güvenip inanacağım böyle neredeyse imkansız gibi geliyor artık çünkü bu konuda öyle böyle yıpranmadım ben. Aynı zamanda Çevreme baktığımda çok arkadaşımın da kalmadığını görüyorum. Hani benim için illa ilişkiler değil olay ne bileyim boşver kız kıza kafamı dağıtayım başka şeylere yöneleyim demek istiyorum o da çok mümkün olmuyor. Çünkü yakın arkadaşlarımın da çoğunu kaybettim . Hiç arkadaşım yok değil var ama ne bileyim böyle canlı bir sosyal hayatım olmuyor diyelim. Geçmiş dönemlerde vardı ama şuan neredeyse durmuş durumda diyebiliriz. İşe gelirsek de istediğim maddi refaha ulaşabilmiş değilim. Ama çabalıyorum. Bazen istikrarımı kaybeder gibi olsam da bu hususta çabalıyorum. Bazen çok emek verdiğim şeylerde diğer insanların beni geçtiğini görüyorum ve buna da üzülüyorum. Bunun da zamanında yaptığım hatalardan kaynaklandığını düşünüp yine kendimi suçluyorum. Şimdi bunlar gibi ve belki aklıma gelmeyen hayatın bazı alanlarında bu eksik hissetme hali bütün enerjime yansımaya başladı. Çünkü emek versem bile hatalar yapmam, ve bunlar sonucunda kaybetmem, hep kendimi suçlamama, ve benim sevgisiz, böyle sinirli garip birisine dönüşmeme sebep oldu sanki. Ruhum yaşlanmış gibi hissediyorum. He ben bunları düşünüp her ne kadar üzgün olsam da kendimi salmamaya, depresyona sokmamaya, hayatımı düzeltmeye çalışıyorum bundan asla vazgeçmiyorum. Hatta şuan bunu düzeltebilmek adına bir enerji düzeltme çalışmasına dahi katıldım inşallah faydasını görürüm. Çabalıyorum yani bazı şeyler için. Eksiğimi artımı tartıyorum, yanlışlarımı yapmamaya çalışıyorum. Ama bir yerde tıkandığımı hissediyorum. Çabalıyorum ama aynı yerde sayıyormuşum gibi. Bilemiyorum ki ne yapmalıyım. Benim gibi hisseden veya geçmişte hissedip bunu düzeltebilmiş birileri veya hiç bunları yaşamasa da bana tavsiye verebilecek olan olursa çok sevinirim. Derler ya bahçeni güzelleştir kelebekler kendiliğinden gelir. Ben o bahçeyi nasıl güzelleştiricem. O rahatsız olduğum tıkanıklıkları nasıl açabilirim?

Kesinlikle öyle. kendisini seven değer veren insan için etrafındakilerde bir şey yapma ihtiyacı hissediyor daha özenli davranıyor.

Kendimden memnun değilim. Kimse bu kızı delirttik demiyor. Git tedavi ol diyor. Sadece bir arkadaşım sen güçlüsün dedi. Cunku ben 2 sene önce annemi anı şekilde kaybettim. Bir senedir psikolojim siddet görüyorum. Bosanma aşamasındayım. Ne kadar kolay git tedavi ol demek.

Prozac

Kah memnunum kah değilim. Son günlerde değilim, zaman çok çabuk geçti 45 olacağım yakında ve yapamadığım içimde ukte kalan o kadar çok şey var ki. Aile baskısı ve manipülasyonu ile büyüdüm, bırak tek başına ya da arkadaşlarla yurtdışına gitmeyi herşey yasaktı. Aileden kaçmak için aldatılmayla biten erken bir evlilik, annenin manipülasyonları yüzünden aileden kopamama, şimdiki eşimle yaşadım en güzel zamanlarımı ama şu an bir ailem olsa da ekonomik şartlar çıkıyor önüme. Hem aileme hem kendime öfkeliyim. Çok mutsuzum hayatı kaçırmış gibi hissediyorum.

Kırmanız gereken bir direnç var. Kendinize direniyorsunuz ama hayat, hiç durmayan bir nehir gibidir. Siz bu hızda akan bir nehirde debeleniyorsunuz ve nehir durmuyor siz debelendiğiniz için. O akmaya devam ediyor. Akışa teslim olsanız, hem yorulmazsınız hem de etrafı fark edersiniz. Geçmiş geçmişte kaldı. Bu cümleleri bile yazdıktan sonra artık geçmiştir. Hayata direnmek yerine teslim olun. Hayat size rağmen değil, sizinle beraber aksın. Siz de güzel manzarayı seyredin. Geçmişe dönmek çözüm değildir. Çocukluk arkadaşınızla kavga etmeyip, diyelim onla salçalı ekmeğinizi bölüşmüş olun. Ne biliyorsunuz o ekmeğin onun boğazında kalıp onu öldürmeyeceğini? Bazı şer gibi görünen şeyler hayırdır, hayır sandıklarımız şer barındırabilir. Kabul edin. Geçmiş, geçmişte kaldı.

Ben merkezli olmak her zaman daha iyi çünkü sadece kendini seviyorsun ve sadece kendin için yaşıyorsun. Sonuçta dünyaya bir defa geliyoruz hayat kısa

Bende memnun değilim bazen diyorumki kendime koca bir sıfırmışım bu dünyada hiçbir şeyi başaramamışım ne evlat ne eş ne anne ne kardeş nede dost olamamışım kimseye... neyi tutsam elimde patlamış. en çokta insanların nankörlükleri vefasızlıkları benim çok zoruma gidiyor. Kör topal giden işimde olmasa kafayı sıyırırım herhalde...

Dilim döndüğünce bir şeyler anlatmaya çalışayım size. Anlatacaklarım mutlak doğru değilse de, insana kendini iyi hissettirebilecek şeyler. Dış etkenlerden etkilenmeden yaşayabilmek için hissiz olmak lazım ama bizim koşullarımızda ve yolun başında biri için zor gibi. Fakat şunu kabul edelim. Bizim değiştiremeyeceğimiz global sorunlara odaklanmak çözüm getirmiyor. Zaten sorundan söz ederek sorun çözülmez. Biz çözüm istiyoruz, kendimizi yaşayıp, kendi algıladığımız dünyayı iyileştirmek istiyoruz. O zaman önce kendimizi seveceğiz. Lafla değil ama, gerçekten seveceğiz ve hayatın merkezine kendimizi koyacağız. Her şeyin, her olasılığın bizim hayrımıza olduğunu kabul edeceğiz. Bunlar ilk bakışta olumsuz gibi görünse de, hayat bazen bizi bizden de korur. Çünkü çok fazla negatif düşünce üretiriz farkında olmadan. Düşünme biçimimizi değiştirmemiz lazım. Kendimize değerli olduğumuzu hissettirmemiz lazım. Küçük başlangıçlar iyi gelir. Erken uyanmak, iyi uyumak, uyanınca güne hazır olmak, kendine özenmek, aynada kendine gülümsemek, giyinmek, makyaj yapmak, kişisel bakım ve temizlik, kahvaltıyı özenle hazırlamak, iyi enerji için yaşadığımız alanı daima düzenli ve temiz tutmak, gereksiz yük ve fazlalıklardan kurtulmak, güzel müzikler dinlemek, spor yapmak, aslında özetle kendine gereken özeni göstermek diyelim. Ve kendimizi sevdiğimizi tekrarlayarak, yaşadığımız her şey için teşekkür ederek, tüm herkesi ve kendimizi bağışmayı öğrenerek enerjimizi yükseltebilir ve kendimize dönebiliriz. Kendini seven insanın aurası da ışıl ışıl parlar ve değerlilik hissi diğer insanlara da geçer. O zaman niye kimse beni sevmiyor demeyiz. Sevilmeyi hak ettiğimizi kabul edersek, hissettiğimiz enerjide hayat bize benzer rastlantılar sunar zaten. Böyle şeyler işte. Aslında mevzu çok derin ama başlangıç için bunlar güzel seçimler olabilir. Üstün Dökmen'in bir sözü var çok severim. "Ne istediğini bilen insana, dünya kenara çekilip yol verirmiş." Yani siz düşleyin, kendinizi sevin ve teşekkür edin, bağışlayın ve inanın. Sonrası her şey kendiliğinden olur. Rüzgar hep arkanızdan essin.

Yumuşak huylu insanlara çok özeniyorum keşke bu kadar çabuk parlamasaydim.. Sivri dilli ve soğuk bir nevaleyim Tatlı dilli ve güler yüzlü olabilirdim biraz.

'' başarılıyım, çekiciyim ve güzelim. Girdiğim ortamlarda dikkat çekiyorum, her işim yaver gidiyor, şans bana su gibi akıyor''. şimdiki zaman dilinde.

Teşekkür ederim hln09 Şeytanın

Şuanki beni seviyorum ama hala eksikler var, zamanla tamamlanacağıma inanıyorum, kendimden tamamen memnunum demek pek gerçekçi bir yargı olamaz bence...

teşekkür ediyorum. İşte ah galiba herşeyin özeti de bu. Ben bir türlü kendimi tam manası ile sevmeyi beceremedim. Geçmişteki hatalarıma hep çok takıldım. Şöyle yapmasaydım böyle olmazdı, şunu söylemeseydim böyle olmazdı gibi gibi düşünceler çok içimi yedi. Bunu bilmiyorum yaşayan var mı ama taaa çocukluğumdan beri ben böyleyim. 7 -8 yaşlarımı düşünüyorum, sokakta oynarken hallerimi, o zaman mesela bir arkadaşımla kavga etmişim diyelim ki, sonrasında ben sürekli düşünürdüm onu o an yapmasaydım böyle olmazdı işte keşke o ana geri dönebilsem vs. Şimdiki hayatıma bakıyorum. Şimdi de böyleyim. Hala daha Olumsuz herhangi bir olayda şöyle yapmasam böyle olmazdı. Bir türlü doğru davranmayı beceremiyorum düşüncesine kapılıyorum. Bunun ana sebebi herhalde kendini sevememek.

Birilerinin daha güzel olması hayatta daha önde oldukları anlamına gelmiyor ki. senin de bildiğin üzere bu işler tamamen kısmet. kimseye çirkin demeye getirmek istemiyorum ama öyle olsaydı sadece güzel insanlar ilişki yaşayıp, evlenebilirdi. bizim eczacı bir arkadaş vardı. yeni evlendi. gayet sıradan birisi. normal yani. kızı yine aynı hastanede çalışan biriyle tanıştırdılar. Adam neye uğradığını şaşırmış. kızdan başka bir laf çıkmamış evlenene kadar ağzından. eskaza benim sevgilim de öyle. ortalama birisiyim. adam kimseyi güzel bile bulamıyor ben varken. bu şekilde dünya düzeni sağlanıyor. Allah ayarlamış bir şekilde. zenginlik konusuna gelince, ne kadar zengin olunuyorsa etrafındaki insanlar o kadar çıkarcı ve samimiyetsiz oluyor. ünlü insanların ilişkilerinden de anlayabilirsin. sürekli aynı seviyesiz saçma sapan kişilerle sevgili olup duruyorlar, normal halktan biriyle olmaya kalksalar bu sefer de kullanılıyorlar. kimse bunları içten sevemiyor. sevmeyi denemiyor bile. hangisinin sevgiye saygıya dayalı bir ilişkisi var? Aileleri para, miras kavgasına darma duman oluyor. sürekli kafayı yiyen ünlü haberleri çıkıp duruyor. hayat yiyip, içip, gezmekten ibaret değil.

Çok şükür idare ediyorum. Çok daha iyi olabilirdim tabii. Fiziksel olarak yaşlandığını, yorulduğumu düşünüyorum. Psikolojik olarak çok yıprandım, tahammülüm hiç kalmadı çekirdek ailem dışında hiç kimseye. Çok kırıcı oluyorum maalesef. O yüzden de kapıyı hiç kimseye açmıyorum. Bayaa kötü bir insanım bazı konularda. Allahım muhtaç etmesin inşallah yaşayıp gidiyoruz işte.

Düzenli bir şekilde kendi kendine telkin vererek... gerçekten düşünce eğitimi diye hir şey var. eskiden ben de inanmıyordum böyle bir şeye? Bir insan nasıl düşünüyorsa öyledir nasıl zorla değiştireceksin ki derdim. doğuştan olduğunu düşünüyordum. psikologlar bu konularda kendinize vermek istediğiniz telkini bir sayfaya yazıp, gece yatmadan okumayı tavsiye ediyor. ya da sabah kalkınca ya da her ikisi de. başta saçma geliyorsa da zamanla bu yazılanlar zihin tarafından kabul edilmeye başlıyor. kendin de fark edeceksin zaten. ben bunu uygulamadıma ama çevremde sürekli bana bu tarz faydalı telkinlerde bulunan 2 arkadaş vardı. başlarda bir kulağımdan girip diğerinden çıktığını düşünüyordum ama bir baktım sesleri tüm gün kulaklarımda. bir şeyi 40 kere söylersen olur deyimi de buna ithafen söylenmiş sanırım. sesinizi kaydedebilirsin. şimdi aklıma geldi benim de. Bu arada sürekli mutlu, pozitif ve huzurlu olmak insan doğasına aykırıdır. en mutlu insan bile bunu yapamaz. kendi hayatından da tecrübe ettiğin üzere birkaç günün çok mutsuz geçtikten sonra bir hafifleme, mutluluk gelir. tam tersi de olur. doğamız boyle bir inişli bir çıkışlı. ama huzuru ve pozitifliği artırmak mümkün tabi ki. en azından en dibe vurmadan atlatmak düşüş dönemlerini.

Kendimden en memnun olmadığım konu sürekli bişeyleri kafaya takmam. Ama fazla takıyorum hayatı zorlaştırıyorum kendime...

Bende öyle hissediyorum. Yaşlanmış gibi. Akranlarım şen şakrak, gezip tozuyor ben bunları yapmak dahi istemiyorum. İçimden gelmiyor. Sevdiğim adam da olmasa hayat çekilir gibi değil.

Kendi sahsindan memnun olan insanlar kendi dunyalarinda takildiklarindan sanirim ben merkezciler harikayim, dogruyum, superim modundalarsa.. yani nasil olabilirsin ki? Algida bozukluk var ve ozguven denilen sey bu degil... Her cesit insan konustugundan millet kendini begenmekten, haddini bilmeyi unuttu. Mesela birine denk geldim, dogum gunuymus, kutlayacagim ama kendine oyle methiyeler yazmis ki insanin yazacagi sey icine kaciyor, kendini bambaska bir sevide goruyor, böyle olmayin. Siz duygusal ve psikolojik anlamda kendinizi gelistirmeye bakin ama bunu yaparken kendinizle ugrasmayin. Yani bir seye saplanip kalmayin onu duzeltmeye bakin

Güzel soru. Ben şartlardan bağımsız 'kendimden memnun olma' durumuna da inanıyorum. Çünkü hiçbiri daimi değil ve biz asıl yolculuğumuu kendimizle yapıyoruz. Konu başlıklarınıza baktım; 36 yaşında bekar bir kadın olarak daha geçen gün bundan bahsetmiştim arkadaşıma. İlginç ama 6 sene önceki şarlarım daha iyiyken şimdi daha mutluyum! Bu algıların ne denli güçlü olduğunu gösteriyor bize. Temel sebap yaklaşık 6 aydır aldığım terapiler sanırım nu arada; ancak demek istediğim bir şekilde şartlarını değil sadece algılarını değiştirerek bile daha mutlu ya da memnun olmak mümkün. Bu arada daha çalışkan ve daha cesur olursam ben de kendimden daha memnun olucam; bunların duygusal ilişkilerden tut sosyal yaşama kadar beni değiştireceğine eminim bu arada. Kendine yatırım yapan aslında ilişkilerine de yatırım yaoar bence. Sadece farklı bakış açısı gerek bu arada konu başlığınıza aynı şartlarda farklı cvplar için

Bazı şeylerde insanın mizacı da etkili sanırım. Mükemmelliyetçi bir yapım var ve yeterince mükemmel olamazsa diye instagramda foto bile paylaşamayan bir insanım. Başkaları ile kıyaslama halim mevcut oluyor maalesef. O daha zengin, daha güzel vs gibi gibi. Halbuki olduğum hali ile kabullenmem kendimi belki de hayat yolumu da kolaylaştıracak. İşlerimi akıtacak. Ama bunu beceremiyorum. Bu kabullenme işini becerebilsem. Şimdi işte bu auram için bazı olumlamalar çalışmalar yapıyorum. İnşallah iyi gelir. Bilmiyorum ki kabullenip o ferah akışa geçiş nasıl olur. 21 yaşımdan beri panik atakla da mücadele ediyorum bir yandan o da hayatımı zorlaştıran bir etken hln09 Şeytanın

bende bu sabah instagramda kendi çapında orta ölçekli modacı olan bir hesabın yazdıgı birşeyi okudum '' varlığım cevremdekilere armagandır'' diyor. Ne içip ne çekiyorlar acaba bunlar neyin kafası bu

Ben hem kendimden hem de hayatımdan memnunum. Çünkü gamsız biriyim hayatın olumsuz yönlerini görmezden gelirim hiç bir şeyin beni mutsuz etmesine izin vermem.

Kendimden memnun değilim. Çok hatalarım var.