Eskisi gibi girmeyince epeydir rastlamiyordum sana forumda Laale, bebek gelmis demek ki bu arada cok sevindim, saglikla buyusun insallah :)

2 yaştan sonra tek gezdim ama ondan öncesi koşturup sözden anlamadıkları için çıkmadım. Ev işi yapmadım mesela gelip gidenim yok denecek kadar azdı yemek çamaşır ev süpürme dışında detaylı bişey yapmadım çocuklar büyüyene kadar

Kişilere göre değişir bu. Ben ikizlerimle gayet iyi durumdayım bebekliklerinden beri gezdim tozdum da.

Binlerce yıldır insanlar mutsuz olacağını bile bile uremis işte. Halbuki uremese 45 inde de kocasıyla el ele göz göze olacakken çocuk yapıp bundan mahrum kalıyorlar.

Çok şanslısınız nazar değmesin. Umut olsu resmen Khomyuk

her evliliğin dinamiği farklı. Yani şöyle bir şey var aslında hamilelik doğum lohusalık bir bebeğin büyümesi bunlar zor şeyler. Ya birbirine daha çok bağlanıyorsun ya da ipler kopuyor. Biz daha da bağlandık mesela. Eşimle birlikte büyüttük, geceleri o bakıyor çoğu zaman. Lohusalıkta da hep bizimle ilgilendi. Ama gidipte zaten sizi aldatan, döven, kötü davranan adamdan çocuk yapıyorsanız iyi olur diye daha da kötü oluyor. Bir de bebek bu yani ağlayacak, gülecek, hasta olacak vs.. bunların hepsini göze alarak çocuk yapmak lazım. Haftanın bir gecesi film izliyoruz birlikte. Dışarı çıkacağımız zaman ablama bırakıyoruz çocukları yani birbirimize zaman ayırmaya çalışıyoruz. Daha çok çocuklarımızla aktivitelere katılıyoruz.

Bomba konusuna kesinlikle katılıyorum. Ama önemli olan ana babanın o bombayı nasıl sevgi yumağı haline getirmesi. Allahım önce sağlık versin hem fiziksel hem ruhsal hem de akıl sağlığı. Gerisi kolay. Yani zor da olsa sevgi olunca her kapı açılıyor bence...

At sahibine göre kişner, ilk zamanlar tavrını net belirlersen okuduklarının çoğunu yaşamazsın. Bdv güzel bir evlilik okulu, ders al not çıkar, kural belirle, uygula. Annelik zor, hele ilk çocukta çok daha zor ama burada okuduklaeın en uç örnekler. Bir şeyler sekteye uğruyor, eskisi gibi olmuyor ama herkesinki korkunç da olmuyor. Allah sana gazsız koliksiz uysal bir bebek nasip etsin inşallah. Üzme kendini, her şey senin dirayetine bağlı.

Niye degismesin? Tabiiki degisecek.. ama kimininki iyiye kimininki kotuye

Sadece baba değil ki, anne olana kadar hangimiz biliyoruz ki nasıl bir anne olacağımızı? Sınırlarımızı muhtemelen hiç olmadığı kadar zorluyoruz çünkü :) E haliyle evliliği de etkiliyor bu durum. Ne ben eşimin "baba" halini bilebilirim ne de o benim "anne" halimi :) mümkün mü.. e haliyle biz değiştikçe evlilik ve ilişki de değişiyor. Artı bir de çocuk ya da çocuklar :)))

Yok art arda birkaç gündür görüyorum biri diyor cinsellik bitti, biri diyor ayrı odalarda yatıyoruz, biri diyor yemek yiyemedim, kilo veremedim kuaföre gidemedim

Evet, size muhtaç bir varlık bundan sonra yatılı misafirimiz ve her zaman Sevişirken, sohbet ederken, yemek yaparken yerken, gezeceğinizde vs... Hep onun uyku saati, yemek saatini baz alarak hareket edeceksiniz. Bu da gayet normal. İletişim noktasına gelince durumdan duruma göre değişir.

Tabiiki ilk yılları zor. Kolay diyen yalan söyler. İlişkide form değiştiyor. Eskisi gibi olmayan şeyler oluyor evlilikte. Özellikle ilk bir yıl baya zorluyor. Bizim ilk senemiz faciaydı. Sonradan toparlandık. Şükür şimdi iyiyiz. Ama çocuksuz evli gibi miyiz? Hayır. Anneme bırakıp çıksak bile tam aynı olmuyor yine çocuk hakkında konuşurken buluyorsun kendini

Bu arada siz tivolinin konusundan dolayı diyorsanız o türünün ender örneklerinden. Burada verilen her öneriye kulak tıkar en tuhaf olanı yapar. Mesela sadece bebek arabasında uyuyan çocuğunu sokağa çıkma yasaklarında çocuğunu yatakta uyutmaya çalış diyenlere elli bahane bulup gidip yürüme bandı aldı bebek arabasıyla orda uyutmak için. Halbuki iki hafta sabırla hareket etse o sorunu çözerdi. Çocuk işi sabır işi. Mesela yazın yağmur çizmesiyle parka gitmek için ağlayacak. Sabırla ikna edeceksin. Parkta başka bir şey için tuturacak yine ikna edeceksin. Eve gelecek şu yemeği yap diyecek yapacaksın yememek için bahane bulacak. Anneliğin en zor kısmı sürekli ikna etmek. Bu kısımda kolaya kaçıp sonra çocuktan canavar gibi bahsedenlere bakmayın siz.

Valla üzgünüm ben de öyle düşünüyorum özellikle zor kolik uyumayan bir cocuksa eşlerin ikisi de rahatına duskunse baş edemiyorlar. Ha bir de erkek sorumluluk almamak evdeki sıkıcı sorunlu kasvetli havadan kurtulmak için kendisini dışarı atıyor iki güler yüz gösteren kadına kendini kaptırıyor.

Bekarken evleniyorsunuz hayatınız değişiyor Çocuğunuz oluyor bir daha değişiyor üstelik dönüşümsüz olarak İnsanın tüm bu geçişlerde tökezlemesi, duygu değişimleri normaldir Düzgün bir evlilik bunları aşar, sorunlu bir ilişki varsa sorun daha da büyür Çocuk size muhtaç bir canlı, ömrü boyu öyle olacak, büyüyüp kendi ihtiyaçlarını karşılasa da duygusal ihtiyaçları devam edecek. Bazı şeyler yapı meselesidir örneğin ben, çalışkan bir insanımdır, deli gibi bir gayretim vardır ama evime girince keyif isterim, dinlenmek isterim, özel alanlar isterim, kendimi bilirim o yüzden çocuğum yok. En küçük kız kardeşim 20 çocuğu olsa gocunmaz, bırak çocukların arasına git ondan mutlusu yok. Kendisinin iki tane var ama küçük oğlunun okulunda ne kadar çocuk varsa görünce hepsi kucağına koşar, seviyor çocuklarla yaşamayı. Bdv dert yeri, bu muhasebeleri yaprken burayı çokta referans almayın derim, herkesin hayatı kendine özel. Sağlam bir eşiniz varsa çocuklu hayata da alışırsınız elbet, kendinizi bu kadar germeyin, sağlıkla kucağınıza alın inşallah

Çocuk olunca yeni bir kimliğin ortaya çıkıyor. Değişmiyoruz diyen ya yalan söylüyor yada halı altına süpürüyor bazı şeyleri. Anne oluyorsun. Şİmdiye kadar mevcut olan bütün kimliklerinin önüne geçen ve en acil ihtiyaçlarını bile ötelemeni sağlayan bir kimlik. Ha olumlu ha olumsuz bu elbette değişkenlik gösterir. Fakat her yeni kimlik gelişimi buhran getirir. Ona alışmak, uyum sağlamak yeni düzen oturtmak hepsi en az 1 sene sürüyor. Tam alışıyorsun işe dönme durumu varsa hop tekrar farklı buhran. Bir bomba veya felaket benzetmesi yapmak bence yanlış. Fakat evet bence doğumdan sonra bırakın kuaförü benim için uzun duş almak lüks olmuştu. Hala tek dışarı çıktığım çok nadirdir. Zor olduğu kadar sevgi dolu bir tarafı da var. Kızımın bana karşı karşılıksız sevgisi, beni görünce sevinişi, benimle sohbeti, hayatta annemden sonra ilk defa bir insana böyle bağlanmak inanılmaz hoşuma gidiyor. Çocuk farklı ve spesifik bir olay. Şimdiden felaketleştirmenin anlamı yok kolay değil fakat güzel bir süreç

Yanlış hatırlamıyorsam eşiniz kesinlikle çocuk istemiyordu, sizinle sevgiliyken bu konuyu konuşmuştu hatta değil mi? Sizde aynı fikirdeydiniz öyle yazmıştınız. Bir şekilde ikna edip hamile kaldıysanız eşinizden babalık adına pek bir performan beklemeyin derim. Bu da evliliğinizde ciddi sorun olacaktır demektir zaten. Çocuğun evliliği sarmamasi için iki tarafın da istekli, rahatına düşkün olmayan insanlar olması gerekiyor bence. Sorumluluktan kacmayacak, çocuksuzmuş gibi yaşamaya çalışmayacak. Bunları yapanlarda genel olarak erkekler oluyor. Öyle olunca mutsuz, gergin bir anne ve bozulan karı koca ilişkileri kalıyor elde.

kesinlikle böyle oluyor 3,4 yaşa kadar acı ama gerçek aynen bombadır iyi evliliği sarsar kötü evlilik çocukla yerle bir olur..

Elbette ki çocuktan sonra hayat değişir. İnsan evlenince de değişmiyor mu zaten. Bekar olduğu halleri gibi kalamiyor ki Sorumluluk, ortak hareket etme, kararlar konusunda danışma, ekstra iş yükü.. Çeşitli farklılıklar ekleniyor insana. Çocuk olunca da bu farklılıklar iki katına çıkıyor haliyle. Üstelik ailenin bu yeni üyesi çok minik ve çaresiz kendine yetebilirliği yok. Ekstra ilgi ve bakım isteyecek. Kimse kimsenin yetersiz hissine kapılmasına sebep de olmasın. Çok yorulacaksiniz, yetişemediğiniz olacak. Dört dörtlük olmuyor. Ama sonra bir gülüşü var dersiniz Bir şekilde yaşanıyor, insan alışıyor. Minik insanla yeni bir düzen kuruyor. Bazen düzenler bozuluyor. Çatışmalar çıkıyor. Sonra yine bir gülüşü var herkesin var olan kendi hikayesinde çocukta şekilleniyor işte. . Yaşayınca göreceksiniz, günü gününü tutmaz. İnişler çıkışlar her şey insan için. Tavsiyem ; anne baba olmadan önce eş olduğunuzu, eş olmadan önce de birey olduğunuzu unutmayın mesela. Sadece bebek odaklı yaşamak sağlıklı değil. Kendinize eşinize de vakitler ayırmalı ihmal etmemelisiniz karşılıklı olarak. O zaman her şey çok daha keyifli. Şükür dolu olur Allah sağlıkla kucağınıza almayi nasip etsin.

Çocuk evliliği etkiler mi Merhabalar Henüz çocuğum yok ama sürekli içimde acaba evliliğim etkilenir mi çocuğum olunca diye bir korku var. Çevremdeki örnekler hep kötü. Birbirine zaman ayırmayı unutan eşler, eşini sadece anne olarak görmeye başlayanlar, ilginin tamamen çocuğa kayması vs. Hem cinsellik hem duygusallık... www.kadinlarkulubu.com Bu konuda bende korkuyordum. Benzer konuyu açmıştım. Şuan hamileyim 6 ay sonra göreceğim etkiliyor mu etkilemiyor mu

Çok çok teşekkür ederim arkadaşım. Amin inşallah. Allahım tüm yavruların sağlıkla mutlulukla büyümesini nasip etsin inşallah,

Benimde ilk evliliğimde çocuğum yoktu. İkinci evliliğimde arasında dağlar kadar fark var. İlk evliliğim sevgilimle beraber yaşıyor gibi. İkinci evliliğimde ortak bir paydamız ve amacımız var. Her hareketimiz, kararımız çocuğumuzun menfaati doğrultusunda.

Canım sen yazılanlara bakma. Doğum yapali 6ay olcak birincisi ilk bir ayda kendi kiloma indim, karnimda çatlağım dahi olmadı eskisinden daha süper gorunuyorum. esimle onbeşinci günden sonra kanamam bitince cinselligimiz devam etti bebeği onuncu günden itibaren dışarı çıkarıp gezdirmeye alıştım bak on günlükken diyorum hala gezmeyi çok sever eşimle çok daha harika olduk borbirimizi asla ihmal etmiyoruz basbabasa vakit geçiriyoruz bebek uyuyunca arada annemlere bırakıp dışarı çıkıyoruz her akşam dizimizi izlemeye devam ediyoruz evet başlarda çok yorulduk ama düzeldi eşimden Allah bin kere razı olsun hem hamileliğimde hem lohusaligimda sayesinde atlattım o olmasa asla yapamazdim neden çünkü ben çocuk yapınca mutlu olmak değil mutlu yuvamiza çocuğu dahil ettim ettik yuvanız mutluysa sevgi varsa eşin de destek biriyse asla kötü olmaz aksine sevginiz artar.

mutlaka değişecek hayatınız hatta köklü şekilde. Ama bu değişklik illa kötü olacak diye birşey yok. Daha çok sorumluluğunuz olacak farklı sorunlala boğuşacaksınız ama hayatınızda sizin bir parçanız olacak, ona bakınca koşulsuz sevgi hissedeceksiniz. eşiniz iyi biriyse daha sıkı bir aile olacaksınız. sadece değişime hazır olduğunuzdan emin olun emin değilseniz de kendinizi yavaş yavaş değişime hazırlayın. kötü yanları elbette var ama iyi yönleri daha fazla

Bunların hepsi olacak ilk sene en azından. Zamanla düzelecek. Çocuklu evde seksle çocuksuz evdeki seks bir olur mu? Sadece odanızda ay uyandı mı ses mi geldi diye yapıyorsunuz neticede. Ben mesela doğumdan sonra asıl kilo aldım çünkü emzirirken resmen midem kazınıyordu. Sonrasında ama veremediklerim benim kabahatimde. Odalar bazen ayrılıyor bazen birleşiyor. Yani çocukla sürekli bir değişim bir ileri bir geri. Hayatınızın yeni bir dönemine geçiyorsunuz. Nasıl evlenince annenizde kalsanız da o evde kaldığınız zaman bitiyorsa artık aynı olmuyorsa bu da öyle. Hayatınızın bambaşka vir dönemi başlıyor. Çocuksuz zamanla kıyaslarsanız üzülürsünüz.

Her evliliğin dinamiği, kişinin ebeveynliği kaldırma kapasitesi farklı. 22 ay arayla iki çocuğum oldu. Yeri geldi eşimle ayrı da uyuduk, bakımsız perişan kaldığım da oldu.. Yeri geldi arkadaşlarımla da buluştum, kuaföre de gittim. Yeri geldi ben uykusuz kaldım, yeri geldi o kaldı. Döndürdük aramızda. Eşim zaten babalığın hakkını veren bir adam, çok şükür. Biri 4 diğeri 6 yaşında. Rahatlıkla kendisine bırakıp çıkarım ikisini de. Tabi ki ilişkiler ve evlilik seviye değiştiriyor çocukla beraber, ama bu seviyenin ne yönde olacağını kişilerin karakterleri belirliyor.

Yanlış anlamışsınız tam tersine " mutlu evliliklere atılan bir bomba mıdır gerçekten diye sordum. Biz bugune kadar rahat bir aile ortamı oluşturduk. Tabi buraya açtığım ufak tefek meselelerimiz oldu. Onları da burdaki hanımların tavsiyesi ile aştık şükür.

Merhaba hanımlar. İki aylık hamileyim ve bu süreçte sürekli bu sitede çocuktan sonra değişen eşler okumaya başladım. Hamilelik hassasiyeti ile birlikte burda okuduklarımdan doşayı korku sardı beni. Kimi kendine bakamadığını kuaföre bile gidemediğini psikolojisinin çok değiştiğini yazmış. Kimi eşinin değiştiğini, evliliklerinin başında çok eğlendiklerini şimdi iletişimlerinin kalmadığını hatta yataklarını ayırdıklarını kocalarının başka odada yattığını yazmışlar. Hatta biri "bebek mutlu evliliklerin ortasına atılan bir bombadır " yazmış. Bunlar beni çok korkutuyor. Gerçekten böyle mi olacak? İyi örnekler var mı aranızda kaygımı azaltacak?

Bu anneannemin lafıdır benim. Evlilik iyi evliliği sallar kötü evliliği yıkar derdi.

Cocuk mutlu evlilige atilan bomba degil. Sıkıya gelemeyen erkekler dogumdan sonra asıl yuzlerini gosteriyor, isin dogrusu budur. Örneğin esiniz özünde agresif bir adamsa cocuk yokken kendine zaman ayirip, sakinlesiyordur. Oturup 10dk video izlemek, bir tur yuruyus yapip gelmek, maç izlemek gibi. Ancak cocuktan sonra ya bunlari sizi ezip gecerek yapacak ya da bir yapip 5 burnundan getirecek. Esim agresif degil, sorumluluk almayi becerir, empati kurmasini bilir, beni alttan alir, halden anlar diyorsaniz boyle bisey yasamazsiniz.

evet çoğu evliliği etkiliyor, ama bunun bilincinde ve öngörüsünde olmanız sizin için bir artı, düzeninizin bozulmaması için çabalarsınız, eşinize de bağlı, eşinizi de ona göre yönlendirin, tek taraflı çabalıcam diye kendinizi yıpratmayın,

Başlığa cevaben evet değiştirir. Değiştirmesi de normal bence. Sonrasında yazdıklarınızsa size, eşinize, bebeğinize bağlı. Bırakacak biri varsa bırakır kuaföre gayet gidersiniz. Kiminin yatılı yardımcısı vardır, kiminin annesi-kayınvalidesi bakmasına yardım ediyordur, kiminin eşi çok yardımcıdır. Ben hiç eşimle yatak ayırmadım mesela ama ayıran var. Eşi bebeğe saatlerce bakan da var sadece oynamak için kucağına alıp ağladığı an al annesi diyen de. Bazı bebekler kolik oluyor haliyle ekstra efor sarfediyorsunuz. Bazı bebeklerle şehir şehir gezersin rahatlıkla. Siz her şeye hazırlıklı olun derim

O kocayı baba yaptığınızda tam dediğiniz gibi olacak ve zaten düzgün gitmeyen evliliğinizin hepten bozacak. Sanırım siz çocuğu kocam düzelir mantığı ile yaptınız

Annelik babalik insani degistiriyor. Es olarak sorumluluklarin artiyor. Ama sahsen "cocuk evlilige atilan bomba" lafina asla katilmiyorum. Evliligi oturtmadan veya problemleri görmezden gelerek cocuk yapilsa o zaman sorun oluyor. Erkek zaten sevgisiz, ilgisiz veya sorumsuz ise cocuk dogduktan sonra birden süper baba ve es olmuyor. Iyi kötü huylar daha net ortaya cikar, cünkü hem sorumluluk artiyor hemde taviz vermen azaliyor. Sahsen dikkat ettigim husuzlar: Esimle günde 10 dakika olsa bile tek basimiza zaman gecirmek. Biz bir kac defa "gel sohbet edelim" diye koltukta yorgunluktan beraber uyuya kaldik.. ama en azindan beraberdik Cocuk bakimini hep beraber yapdik. Gece olsun gündüz olsun fark etmez. Cünkü beraber yapilinca hem cocukla bag gücleniyor, hem esler birbirine daha iyi destek verebiliyor. Bazi babalar bebegin kiyafetini degistirmesini bile bilmiyor, cünkü herseyi kadina yüklemisler. Herseyin basi iletisim. Evet yorgun oluyorsun ve tahammül sınırın düsüyor, ama yeri geldiginde yardim istemek lazim ve es de yardim edecek. Es bebege bakarken kadin duşunu da alir, bakimini da yapar. Vücüt kendini toparladiktan sonra beraber yürüyüse cikilir. Cocuklarimiz evliligimizi sarsmadi. Bizi degistirdi mi? Evet. Ama bence iyi yönde

Benimkiler ikiz değil ama araları çok az olacak tecrübelerinizi paylaşır mısınız acaba ikizlerle nasıl gezdiniz ben tırsıyorum azıcık sağlıkla büyütün

Çocuk olsun ve ya olmasın, bence her evliliğin süreçleri oluyor. Çok iyi olduğunuz, kötü olduğunuz, eğlendiğiniz, yakınlaştığınız, uzaklaştığınız. Sonuçta uzun bir yolculuk. Benim iki çocuğum var, evet bazen çok bunaldığınız zamanlar oluyor. Ama ben dışarı çıkma, kuaföre gitme sorunu yaşamadım, bir şekilde ayarlıyorum. Ki ailem yurtdışında. Ben evlenerek geldim buraya, ailemden hiç kimse yok burada. Yine de bir yolunu buluyorum. Çocukları adapte ediyoruz hayatımıza, biz de onlarınkine adapte olduk. Çocuklarımın biri 7, biri 4 olmak üzere. Sinemaya da gideriz, etkinliklere katılırız, cafe restoran, oyun yeri, şehir dışı. Hepsine birlikte gidiyoruz. Bazen çok çirkinleşebiliyor olaylar ama napayım, sonuçta benim, bizim çocuklarımız. Bir önemli unsur daha var o da eşinizin nasıl bir baba olacağı. Bu süreçten nasıl etkileneceği. Bunu tahmin edemezsiniz. Yaşayıp göreceksiniz. Sağlıkla gelsin bebeğiniz.