11'i cok kucuk diye ciddi almayanlar olur diye 12'ye degistirmistim, ortada okadar onemli birsey yok :) Yokuspokus

Birilerine hikayemi anlatmam lazim, tavsiyelerinize ihtiyacim var. Ben 11 yaşındaykene cocukluk askimla tanismistim, mahallenin cocuklariyiz iste, o 13 yasindaydi zamaninda. Cok kucuk olmamiza ragmen ikimizde yasimiz icin biraz olgunduk ve cok güzel zamanlar gecirdik beraber. Tabii arada kotu gunlerimiz de oldu. Ama cok sevmistim onu, cunku yuzumu gulduren, beni guvende hissettiren, bana sevildigimi hissettiren tek kisi oydu zamaninda. Bir sene sonra 'ayrildik' ve biz ayrildiktan bir kac ay sonra bu turkiye'ye yerlesti. . 4 sene boyunca ne sesini duydum, ne yuzunu gordum, hic birsey bilmeden onu hep sevdim. Unutamadim. Cok kucuktuk evet ama o beni okadar mutlu etmisti ki. O gittiginde cok uzuldum. Oyle bir sevmistim ki o'nu. Gozumden yaslar eksik olmadi. Dua ettim hep, belki bir gun kader bizi karsilastirir diye. Gittikce umudumu kaybediyordum. Ben bu 4 senede cok yasadim. Psikolojim darmadağın. Depresyon ve anksiyete bozuklugu için ilaç kullanıyorum ve psikologa gidiyorum. Yuruyen olu gibi goruyorum kendimi. Kendime bakmaya halim kalmadi. Hayat sevincimi kaybettim. 17 yasindayim suanda ve biliyorum, 'abartmiyor musun?' diyeceksiniz. Ama kucuklugumde neler yasadigimi bilseniz beni anlarsiniz. Beni bir bucuk ay once buldu ve bana yazdi. Nasil bir mutluluk yasadim size anlatamam. Allahima bin sukur, hala da mutluyum boyle birsey olduguna. Bir iki gun konustuk, 1 saat telefondada konustuk sonra ben numarami degistirdim. Evet biliyorum aptalca ama neden diye sorun. Cok korkuyorum ben. Insanlara guvencimi yitireli cok oldu. O istanbul'da, ben ingiltere'de. Uzun mesafe iliskisi bana gore degil. Aldatir mi, yine birdenbire terk mi eder, baskasini mi bulur, boyle seylerden cok korkuyorum. Ne kendime guveniyorum bu konuda ne de baskalarina. Bundan daha buyuk sorunda benim yasadiklarim. Ben gercekten iyi degilim, ve bunlari tabii anlatmadim o'na ama ben iyi olmadigim surece bir iliskiye nasil girerim? Giremem. Yalanda soylemek istemiyorum. Herseyden cok fazlasiyla korkuyorum. Elimde degil. Ama onu hala cok seviyorum. Hatta oyle bir seviyorum ki, kimseyi koyamam onun yerine gibi geliyor bana. Keske koyabilsem. Cok seviyorum ama ben artik uzulmekten korkuyorum. Bu kadar uzuldugum yeter artik. Siz benim yerimde olsaydiniz ne yapardiniz? Dua etmekten baska birsey yapamiyorum ben. Bana akil verin..

acil tedavi olur aşkıma kavuşurdum, bune yaa bu kadar küçük yaşta neler yaşadın ki böyle, allah yardımcın olsun

11 mi 12 mi? Son kararın 11? Ok :) Y

Çok fark etti :) Neyse. :)) zafya

Uzak ilişki çok zor. Şuan ki konuşma amacı Yıllar sonra buldugu bır ARKADAŞ mı? Yıllar sonra buldugu AŞK mı? Siz hangisi oldugunu hıssettınız. Bir de bu kadar depresyonda olmanız bu çocuk yzuunden mı yoksa başka şeylermı var?

Basit bir matematik hesapla "sıfır zaman" içinde nasıl güzel zamanlar geçirdiniz merak ettim.

17 yaşında hayatının baharında gencecik insansınız. Normal değil bu haliniz. Ne yaşamış olabilirsiniz ki bu denli hayata küsecek? Aşık oldum, unutamadım diyecek kadar ne yaşadınız 12 yaşında? Uzak durmanız normal zira arada cidden uçuk bir mesafe var, yıpratıcı olur ama hayata küsmeyin. Daha kaç kişi geçecek hayatınızdan kimbilir.

Canım belki bu çocukla konuşmak sana iyi gelecektir.. hemen sevgili olacağız kafasıyla konuşma ama. Sonuçta sen değiştin o da değişmiş olabilir. Konuş görüş gidişata bak. Kaçarak bir yere varamazsın hatta kafandan hiç atamazsın. Konuşsamıydım acaba şöyle mi olurda böyle mi olurdu diye yer bitirirsin kendini. Yaşa gitsin en iyisi. Sen şimdi ara çocuğu başka birşeyden dolayı no değiştirdiğini söyle ve muhabbetine devam et.