Yaşım 16 evet.. Smile_s

Aglamayin lutfen bu sebeple yazmadim ki ben.. Cok tesekkur ederim. İlk defa sevdigim bir ogretmenden ilgi gordum karakteri iyi bir insan ama o da sonrasinda yeteri kadar ilgi gostermedi diye boyleyim Cokcok tesekkur ediyorum nurrr35 Inci

Başın sağolsun tatlım. Sana bir sır vereyim: 16 yaşındayken her kız kendini çirkin bulur. Bir kaç yıl içinde yüzün oturacak ve ne kadar güzel olduğuna inanamayacaksın...

İnşallah öyle yapabilirim Çok tesekkur ederim

Öğretmeninin o sınıfta ilgilenmesi gereken 20 veya 30 öğrenci daha var. Dertlerini dinleyen seni anlayan biri olsun istiyorsan psikologla görüşebilirsin. Ben sadece dertlesmek icin gidiyordum. Anlattıkça azalıyor sanki. Bir de kendine acımamaya çalış. Bunu yanlış anlama. Yani yazık bana başıma neler geldi diye düşünme. Evet annemi kaybettim ama onun icin dua ediyorum ve o da beni görebiliyor duyabiliyor diye düşün. O senin üzülmeni istemezdi. Onu mutlu etmek icin biseyler yap. Mesela dersleri dinlemeye katılmaya çalış. Emin ol senin üzülmeni hiç istemezdi. Gözlerinden öpüyorum seni

Ben varım sana destek :) Ve buradaki diğer kadınlar var. Biz varız. Senin gibi genç yaşta ölümle tanışan ve bu yüzden acıyla olgunlaşmak zorunda kalan daha nicelerimiz var. Başlarda anlamsız gelen her şey eğer dişini birkaç yıl ve birkaç kalp ağrısı daha sıkabilirsen anlam kazanacak. Sen akıllı bir kızsın zaten bu çok belli, aklını kullanırsan tüm olumsuzlukları fırsata çevirebilirsin. Yanaklarından öperim.

Yasinin 16 olduguna eminmisin sen?

Çok teşekkür ederim. Haklısınız aslında

Bak kuzum dünde aynı senin gibi annesini kaybetmiş bir öğrenci vardı buraya yazmıştı. Sadece bir öğretmeni biliyormuş kimseye söylemek istememiş öğretmen diğer hocalarlada durumu paylaşınca kıyamam oda çok üzülmüş içerlemişti. Şöyle düşün sana hep aynı şekilde davranırsa iyilik yapmış olmayacak ki hep aynı yerde sayacaksın hayatında ilerleme kaydedemeyeceksin bence öğretmenin de böyle düşünerek sanki olaylar yatışmış herşey normalmiş gibi davranıyordur olması gerektiği gibi çünkü hayat bizler bu acıyla aynı yerde kalmak istesekte devam ediyor devam et o yüzden sende hayatına. Bakış açını böyle değiştirirsen bence öğretmenine olan kırgınlığın geçecektir.

Ay kendime bol kahkaha attım kullanıcı adı farklı kalmış aklımda ne kadar da benzer kıyamam ikisinede diyorum.

Kıyamam sana anne konusunda çok hassasım Allah annene rahmet eylesin Yazımı okurken kendimi tutamadım gözlerimden yaşlar geldi Kısmen Duygularının bir çoğuna Katılıyorum ama Öğretmen mevzusuna bu kadar takılma bence sen böyle düşünüyorsun belki onun Düşünceleri daha farklıdır sen derslerine odaklan

Başınız sağolsun Ergenlik dönemi ve böylesi bir acı Eninim katlanması çok ama çok zordur. Bir uzamn desteği çoğu sorunu çözer

Seninle alakalı değil canım ben anne konusunda hassasım sanırım birde hamilelik duygusal yapıyor hayatın boyunca mutluluk ve başarılar diliyorum

İliklerime kadar gurur duydum. 16 yaşında aklı başında böyle olgun kendini çok güzel ifade eden hayatı böylesine gözlemlemiş anlamış ve anlamlandırmışsın. Gel bir sarılayım sana ya Başın sağolsun. Hayatında istediğin dilediğin herşeyi yapmanı, her zaman kendini geliştirmeni, yaptığın her işten mutluluk duymanı diliyorum senin için başarılarla dolu bir hayatın olsun karşına hep böyle ufku geniş insanlar çıksın Birazcık destek al, derslerinden kopma, çirkin olmadığını biliyorsun bence şuan hissin bu ama geçecek. Annen yok ama ailen var yalnız değilsin onlar hala hayattalar kocaman sarıl onlara.

Sen ne kadar harika birisin Ömrün bahtın yolun açık olsun yavrum. Sağlık ve şükürle. Annenin mekani cennet olsun. Senin gibi cici kalpli bir kizi iyi ki dünyaya getirmiş.

Gece olunca çok kötü hissediyorum akşam evimiz çok çok çok sessiz oluyo Ders de çalışamıyorum sürekli annemin olduğu yerlere bakıp ağlıyorum Ben yüz yüze konuşabileceğim yanında az da olsa gülebileceğim birisini istiyorum bu kişi aşk olarak değil de bir destekçi olarak yanımda bulunmalı Bu konuma saçma sapan kişileri yerleştirmeye çabalıyorum çevremde göremediğim ilgiyi öğretmenimde görmek istedim ama o da derse girince beni unutuyo Başka kişilerle gülüyor hocalara yalakalık yapan bir kesim var onlarla konuşuyor hep. Eskisi gibi iyi değil o da benden bıktı aramıza mesafe koymak istedi sıkıldı anlattığım şeylerden Hayatım o kadar kötü ki her gün güleceğim gülümseyerek bu günü geçireceğim diyorum ama öyle olmuyor. Gözümün önünde anne ili ilgili cümleler kuruyor hoca, örnekleri ordan veriyor. Beni kasıtlı olarak üzmek için bunu yapmıyor biliyorum ama biraz daha anlayisli olamaz mi yani?Çok güleryüzlü ama bana karsi degil.

Haklisiniz cokcok cok tesekkur ederim Evet aslinda biraz fazla beklenti icindeyim galiba Ama benim durumumu bilmesine ragmen gozumun onunde diger ogrencileriyle derste gulup eglenmesi, onlara ovguler yagdirmasi beni cok uzuyor Gereksiz kiskanclik yapiyorum ama beni dinledigi icin sanki hoca sadece benimle ilgilenmeli, benim derdimi dinlemeli diye dusunuyorum digerleriyle gozumun onunde kahkalar atsin istemiyorum.. Çevrem biraz baskici kendimi gelistirmem konusunda.. Kurslara falan pek gondermezler ama babami ikna edebilirim. Tesekkurler nurrr35 Inci

Çok güzelsin sen çocuk. Hep böyle güzel kal olur mu? Hayat senin anladığın ve gördüğün kadar zaten. Boşver otekileri. 16 yaşıma geri döndüm yazını okuyunca. Ben basaramadim güzel kalmayı, sen basar. Bir kez vazgeçersen kendinden, bir kez sorun bende demek ki ben de diğerleri gibi olayim ve uyum saglayayim dersen bir daha asla kendin olamayacaksin. Otuz yaşındayım ve vazgeçtim kendimden. Sen vazgecme, böyle kal. Farkındalığı yüksek insanlar ya diğerlerine uyum sağlamak için kendilerinden vazgeçerler ya da özgür bireyler olurlar. Ben özgür olamadım sen ol. Gez dünyayı, güldür çocukları.

Oncelikle başın sagolsun, 16 yasinda anneyi kaybetmek kolay kaldirilabilecek bir sey degil o yuzden şu an yasadigin aci ve dusuncelerin o kadar dogal ki... Diger konulara gelince, aşk cok degisik bir kavram, ve herkesin aşkı algilayis, yasayis tarzi da cok farkli. Tek bir şekli olmadigi gibi tek bir dogrusu da yok, biri icin aşk kavusamamaktir, biri icin kucuk bir kalp atışı, baska biri icin ömürlük mutluluktur vs vs hicbiri yanlis ya da bir digerinden daha basit ucuz degil. Bunu biraz zamanla ogreneceksin. Duzene uymak, uyum saglamak, kendini kaliplara sokmak zorunda degilsin, once mantığının ve kalbinin sesini dinle, sonra baskalarini...

Herkes kendinden mesul cnm diğer konundada yazmıştm bu kadar şeyi takıntı yapacak şekilde düşünme.. zamanla sana zarar verir. yazdıkların doğru gençlik hiç iyiye gitmiyor herşey gırgır şamata.. ve çok saçma. İnsanlar kötü empati sıfır.. Allah sonumuzu hayr etsin

Canım öncelikle basın sağolsun.. Yattigi yer nur olsun anneciğinin.. Daha herşey çok tazeyken böyle düşünmen çok normal ki yaşıtlarından gayet mantıklı düşünüyorsun.. Ama genelleme yapmak yanlış.. Herşey en kısa sürede yoluna girer inşallah ama bi uzman desteği alman belki seni daha çok rahatlatır.. Sıkma canını diyemiyorum ama en azından kendine bi meşgale bulsan biraz kafan dağılır..

Peki.. çok tesekkuw ederim

Başın sağolsun öncelikle ve birçok kişi gibi bende yazdıklarını hayretle okudum 16 yaşında bir kızın kızın hem de bu dönemde yetişmiş bir kızın böyle cümleler kurabilmesi böyle düşünmesi takdire şayan hele ki aşk ve evlilik konusunda söylediklerine bayıldım. Aramızda on yaştan fazla fark var ama düşünce yapımız aynı. Allah sana sabır versin. Güzel kalbin hiç kirlenmesin bu temiz düşüncelerini hep koru. Öğretmenine de kızma sen nasıl şimdi onun başka öğrencilerle ilgilenmesine kırıldıysan diğer öğrenciler de hep seninle ilgilenmiş olsa kırılırlar öğretmenin de dengeyi kurmak zorunda.

Daha önce de yazmıştım ne güzel ifade ediyorsun kendini diye. Güzel kuzum malesef hayat kimi insanı erken olgunlaştırıyor. Çevrende yaşananları garipsemen, kendini onlardan uzak hissetmen bu yüzden. Hayat seni hep güzelliklerle karşılaştırsın. Çok mutlu ol inşallah miniğim.

Sana sarılmak istiyorummm

Basın sağolsun.. ben de babamı kaybettim.. Düzene baş kaldırmayı severim, kaldıranı da.. istemediğimiz şeylerin parçası olmak zorunda değiliz.. nasıl istiyorsan öyle yaşa.. yalnız çok derinlere dalma.. biraz yüzeysel bak..

Ne güzel yazmışsın ben okumaktan çok keyif aldım. Sınıf öğretmeninle ilgili beklentilerin biraz aşırı. Hem eğitimindeki yetersizlik, hem konumu hem de diğer sorumlulukları itibariyle sana beklediğin desteği veremez öğretmenin. Durumunuz uygunsa bir psikologla seanslara başlamak işine yarar. İstediğin gibi içini dökersin gittikçe. Bir de sen kültürlü ve olgun bir kızsın. Eğer biraz atılgan olursan bu özelliklerinle gençlik yıllarını en iyi şekilde değerlendirebilir kendini önplana çıkaracak yeni uğraşlar edinebilirsin. Sadece derslerine odaklanarak vaktini harcama mutlaka bir hobi bul. Yaratıcı yazım, ya da bir müzik aleti çalma, çizim yapmak, drama ilgili bir kursa katılabilirsin. Kendini ifade etmek için yeni yollar bulmak seni rahatlatır. Ya da stresini enerjini harcayacak bir spor dalıyla uğraşabilirsin. Senin n yaşındaki gençlerin gönüllü olabilecekleri yardım organizasyonları var öyle birşeylerle de uğraşabilirsin. Hayatın geçici olduğunu biliyorsun, hayallerini gerçekleştirmek için yetişkin olmayı bekleme.

Başın sagolsun cok üzüldüm Yasına gore cok olgun bi kişiliğin var.. güzellik çirkinlik giyinme vs bu konuları takıpta üzme kendini hayat bunları düşünüp üzülecek kadar uzun değil. sen kendini geliştirmeye bak, zaten akıllı bir kızsın derslerine hedeflerine odaklan. Ailene sarıl, ablam var diyorsun ablanla aran nasıl sıkıntılarını onunla paylas..

Seni o kadar iyi anladım ki ben de 16 yaşındayken babamı kaybettim şuan 19 yaşındayım ve o zamanlar tıpkı senin gibi düşünürdüm. Sana tavsiyem kendine bir meşguliyet bulman. Ama sakın benim gibi acını yaşamamazlık yapma sonrasında çok daha büyük bir dalga şeklinde yıkıyor insanı üzüldüğünde ağla içine atma. Ben derslere yoğunlaşmıştım o kadar çok çalışıyodum ki şuan düşününce vay be diyorum ama kafam dağılmıştı sen de deneyebilirsin kendine bir hedef meslek üniversite belirle ve elinden geleni yap annenin seninle gurur duyacağını düşünmek emin ol çok güzel hissettirecek.

Başin sağolsun kendini çok güzel ifade edebiliyorsun ve duygularının farkındasın güzellik bundan önemli... Gerci güzellik göreceli kavram bir saç kesimi bile değiştirebilir insani... Kendini bu şekilde sevmelisin. Aslında düşüncelerin çok daha fazla olgun mümkünse bu duygu düşünce olayindan uzaklas kafanı dağıtabilecek şeylerle ugras çünkü düşündükçe hayat daha çok anlamsız gelicek. Herkes in bir hayat gayesi var hayatta zamanla seninki de yolunu cizecek. O yaşlarda bu boşluk normal bende niçin dünyaya geldiğimizi sürekli sorguluyordum ama zamanla hayat seni öyle bir koşturmaca içine atıyor ki sonra bunu düşünmeye vaktin bile olmuyor. Aslında en önemli anne çok zor bir durum yaşanıcak daha güzel günler varken çok erken dimi işte sınav burda basliyor... Keşke olmasaydı ama malesef ölüm var.. erken ölüm daha acı.. rabbim sabır versin acı tarifsiz ama dayanmak zorundasın. Çünkü sende bir emanetsin annen de emanetti bu dünya'ya...

Buna farkındalık sahibi olmak deniyor bende senin gibi düşünüyorum ama belli bir zamandan sonra öyle bir noktaya geldim ki devamlı eleştirilen, kötü olan, ilk fırsatta açığı aranan ben oldum. Baktım ki böyle olmayacak hayatı çok ciddiye almamayı öğrendim diğerleri kadar boş ve bilinçsiz yaşamasamda en azından biraz susuyorum, dert yanmıyorum. Şunu sakın unutma ne sen kimseyi değiştirebilirsin ne de kimse seni. Kendini yırttın anlattın diyelim bir, iki... fakat tüm dünyayı degistiremeyeceksin. Gördüklerini anlatmak istiyorsun hatta haykırmak biliyorum ama anlamıyorlarsa kendini üzmeyeceksin kim nasıl yaşarsa yaşasın sende dilediğin gibi yaşa boşver

Başın sağolsun canım benim çok zor çok acı bi durum kendini de iyi güzel ifade etmişsin benim sana tavsiyem etrafındaki insanların sınıf arkadaşlarının öğretmenlerinin davranışlarını önemsememen inan onlar gelip geçici lisedeki arkadaşlarımın ismini hatırlamıyorum üniversiteden mezun olunca onları da hatırlamam muhtemelem. Öğretmenlerim hiiiç umrumda değil lisedeyken bende senin gibi umursardım ama geçti gitti bile. Sende çok sıkma canını amaçların olsun onlar için uğraş

Hepinize çok çok çok teşekkür ederim En çok öğretmenime kırıldım, elbette ki bana ilgi göstermek zorunda değil. Ama çevremde bulamadığım ilgiyi onda bulabilirim sanmıştım.. En azından okula gidip düşüncelerimden az da olsa kurtulabiliyordum. Ama şimdi hiçbir yerde yüz yüze dertleşip konuşabileceğim kişi yok. Herkesi bıktırıyorum kendimde.

Sevgili konu sahibesi, Senin yaşında annesiz olmak çok zor. 50 yaşındaki annem bile annesiz olmaya hazır değil Sana tavsiyem psikolojik desteğini teyzenden alman. Teyze anne yarısıdır. Onunla vakit geçirmek anne boşluğunu bir miktar doldurur diye düşünüyorum.

yaaa seni yerim ben ne kadar tatlı ne kadar aklı başında bi kızsın benden daha olgunsun utandırdın benii düşüncelerinden hiç vazgeçme olur mu, lisedeyken ben de sınıfta sevgilisiyle saçma sapan hareketler yapanlara hep "salak la bunlar" diye bakardım. hatta bir kez öyle kötü bakmışım ki kız yan yana konuştuğum arkadaşlarımla bana "ne var ne bakıyosun kıskandınız mı" demişti.troll ruhum orada da peşimi bırakmadı "hıı çok kıskandım aslında bundan sonra kimin kucağına çıkcan onu konuşuyorduk biz" dedim. ergenim tabi şimdi olsa salak dedikodu yapmakla övünmüşsün iyi bir şey mi bu derim. her neyse bak o kız şimdi yanılmıyorsam okumuyor. babası zengindi ankarada avm avm geziyor. bulunduğun yaş insanın hayatına yön verdiği yaşların başlangıcı. Lütfen dikkatli ol, güzel düşüncelerinden hiç vazgeçme. Bana istediğin zaman yazabilirsin, istersen manevi destek olurum. Bana yakın yaşlarda kız kardeş isterdim hep :) istersen derslerde yardımcı olurum, sorularını çözerim ders çalışma taktikleri vs veririm. ama ne zaman kafan bozulursa yaz sen olur mu?

Öncelikle başın sağolsun. Yaşadığın süreç gayet normal, zamanla üstesinden geleceksin. Ama unutma ki herkes sürekli seninle ilgilenemez, onlarında farklı sorunları, sorumlulukları var, özellikle bir öğretmenin. Her şeyin ilacı sende, kendini en güzel sen iyileştirebilirsin. Ayrıca kendini değiştirmeye de çalışma kimseye uyum sağlamak adına. Herkes kendi doğrusunu yaşar hayatta. Sen onlardan bir adım öndesin bence. Nasıl hissediyorsan öyle giyin, öyle davran ama kendine hep güven.

Peki.. Çokcok teşekkur ederim

yaş 16 hep sancılı geçer sen özelsin herkes değilsin kendi kişiliğini koru tabi duygusal karmaşa yaşaman doğal hep bu hormonlardan bol, bol müzik dinle dua et sevdiğin kitapları oku ve sıcak çay iç samimi bir kız arkadaş yeterlidir arkadaşını iyi seç mutlaka senin fikirlerinde olsun fikirler uyuşmazsa arkadaşlıkta bozuluyor

Anneciginin mekani cennet olsun. Cnm benim masallah sana ne guzel yazmissin oyle.. düşüncelerini hic kaybetme hayallerinin pesinden git bu isteklerin elbet olur bir gun, pes etme Sen eminimki insanlara faydali bir birey olacaksin Cok olgun bir kizsin anneni cok erken kaybetmissin ona yapabilecegin tek sey bol bol kuran okumak Hicbirsey bos degil burasi imtihan dunyasi unutma cnm..

Öncelikle başın sağolsun, anneni kaybetmene üzüdüm. Yaşın bunu kaldırmak için oldukça küçük fakat yazdıkların büyük. Şimdi sana böyle devam et, herkes gibi olma diyenler çıkabilir ama ben tam tersini söyleyeceğim. Hayatı bu kadar ciddiye alma, yaşına göre yaşa. Bu düşünceler seni başka yönlere sürükler. Her duygu her düşünce zamanında yaşanınca güzel. Bunlar zamanında yaşanmayınca farklı dönemlerde sorunlara yolaçıyor.

Anlatacak kimse bulamadım, buraya yazmaya karar verdim çünkü içimi dökmeye ihtiyacım var. Yorumlarınızı benimle paylaşmanızı çok isterim. Annemi kaybettim bu sene. Akrabalarımın çoğunluğuyla aynı apartmandayız ama manevi bir bağımız yok. Ben eve geldiğim zamanlar annemin beni karşılamasını istiyorum, kapıyı anahtarla açmak istemiyorum. Sabahları annem beni kaldırsın istiyorum, alarm sesiyle uyanmak istemiyorum. Evimiz o kadar boş geliyor ki. Annem yemek yaparken radyonun sesini açardı eskiden gürültü olur diye sevmezdim şimdi ise o seslere o kadar ihtiyacım var ki benim.. Derdimi kimse anlamıyor. Sınıf öğretmenimi çok seviyordum sene başında, karakteri iyi bir adam onu abim gibi görüyordum diyebilirim. İlk zamanlar sürekli beni dinlerdi. Ama artık o da benden bıktı.. Derslerde sürekli başkalarıyla ilgileniyor. Kesinlikle kıskanmıyorum ama şu hayatta birinin beni anladığını hissettim, şimdi ise öyle değil. Derse katılmak istemiyorum. Benim psikolojisi bozulmuş birisi olduğumu düşünüyor bence. Kendimi sevmiyorum fiziksel olarak.. Dişlerim yamuk bu en nefret ettiğim özelliğim. Diş teli takılacak yakında ve ben daha da çirkin olacağım eminim. İnsanlar tatlı olduğumu söylüyorlar ama öyle değilim. Güzel giyinmeyi pek bilmem.. Sınıfta herkes çok güzel giyinir gelirler ben ise normal formayla gelirim, babamın durumu iyi Allaha şükür ama ben alışverişleri hiç sevmem.. Çok az eşyam vardır. Saçımla da uğraşmayı pek sevmem. Kendimi güzel bulmam hiç. 16 yaşındayım küçüğüm aslında genel olarak diğer insanlar gibi düşünen birisi değilim. Çok farklı doğrultuda, her şeyi düşünerek düşünürüm. İnsanlara normal gelen ya da herkesin düşündüğü genel şeyler bana uymaz. Ne tür düşünceler bunlar? Hemen birkaç örnek ile ifade edeyim. Mesela çoğu insan hayatı doğmak, büyümek, meslek sahibi olmak, evlenmek vb. gibi şeylerden ibaret sanar. Hatta en basit örneği; çevrenize bakın. Benim yaşıtlarımın okulunda vardır her tenefus saçma sapan hareketler yapan sevgililer sonra ayrılıp bir ay sonra başkasıyla aynı şeyleri yaparlar. Bunun adına "aşk" diyip bu güzelim duyguyu kirletip, sıradanlaştırırlar. Mesela okulun bi sayfası var, orda herkes anonimden işte şu sınıftaki şu kız çok güzel sevgilisinden ayrılsın bana gelsin tarzı paylaşımlar... hayir, bu mu yani? Ben diğer yaşıtlarım gibi düşünmüyorum ya da diğer kizlar gibi ileride ille de evlenicem yoksa evde kalırım gibi bi düşüncem de yok. Eğer bir gün aşık olursam o duyguyu tüm ilkleri ile yaşamak isterim, yaşıtlarım gibi 100. kez değil. Eğer aşık olmazsam hiç evlenmem, düşünsenize sırf evlenmiş olmak için hiç bir şekilde özel sevgi beslemediğiniz insan ile ayni yatağı paylaşıcaksınız. İşkence ve saçmalıktan başka bir şey değil. Üstelik kendinizi ve hayatınızı boş yere kısıtlamak. "Evde kalmak" terimi de bana çok saçma geliyor, sanki herkes evlenmek zorunda, sanki herkes bu yüzden doğmuş gibi. Ya da güzel yemek yapan birine "sen evde kalmazsin" demek de saçma, onunla evlenen kişi yaptığı yemekler yüzünden mi evlenicek? Evlenen kişi sevdiği için evlensin, sonra beraber yemek yapmaya çalışsınlar. Başka bi konuya gelecek olursam: Hayat çoğu zaman bana çok anlamsiz geliyor. Düşünsenize; doğduk, yaşıyoruz, büyüyoruz, bu süreçte bir sürü arkadaşımız oluyor, hayatımıza bir sürü insan girip çıkıyor, anılar biriktiriyoruz, geleceğimiz için meslek için gece gündüz demeden çalışıyoruz ama sonucunda hepimiz ölüyoruz. Tüm bunları geçici olduğunu bilmek hayatı anlamsız gösteriyor bana. Diğer insanlar bu şekilde düşünmüyor ama. Hatta bunlari hiç düşünmeden yaşayanlar var. Düşünmek istemeyenler demiyorum bakın, böyle bi düşüncenin varlığından haberdar olmayanlar... Daha doğrusu, neyi neden yaptığını bilmeyenler. İşte bu durumda sevgi giriyor devreye. Benim için hayatı yaşamaya değer kılan tek şey. Ama etrafıma bakıyorum da, her yer savaş, töre... Sevgi kavramı yok olmuş. Herkes önüne gelene "aşığım" diyor. İnsanlar, amacı bilinmeyen bu dünyada birbirine tutunup destek olmak yerine kendi cinsini yine amacı bilinmeyen geçici dünyanın malı için öldürüyor. Sokakta mutlu bi şekilde oyun oynayan çocuğa pencereden "git evinde oyna ses yapma" diye bağıran adam, gece yarısı sokakta otopark kavgası yaparak ses yapıyor. Öyle bi boyuttayız ki, hayatı anlamlı kılan tek duygu insanlar için öyle anlam ifade etmemeye başlamış ki, bırakın insanları ve canlıları sevmeyi, insanlar sırf yine dünya malı uğruna sevmediği bölümleri okuyup, sevmediği meslekleri yapıyor. Her şey sevgisizlik kokuyor. Dünya bugün bu halde ise bu yüzdendir. Ben gezmek istiyorum, dünyayı görmek, diğer insanları tanımak, yaşam şekillerini ve kültürlerini görmek istiyorum. Kim ne koşulda yaşıyor bilmek istiyorum çünkü dünya benim gördüğümden ibaret değil. Zor durumdakilere yardım etmek istiyorum mesela, heves eden küçük çocuğa bisiklet alıp gülüşünü görmek istiyorum. İmkanım yettiği kadar bu dünyaya fayda dokunsun istiyorum. Benim için "yaşamak" bu demek mesela. Sadece yaşamak değil, yaşatmak istiyorum. Ama keşke uzun süreli durabilse bu isteğim, bazen imkansız diye düşünüyorum. Tanımak, görmek, öğrenmek, hep birlikte yaşamak. Geçiciliğin farkında olarak sevdiklerime her fırsatta sevgimi hissettirmek. Aksi takdirde kendimi yaşamış saymam. Tek eksiğimiz sevgi, tek ihtiyacimiz olan sevgi. Düşüncelerim genel olarak çoğu insandan farklı olduğu için kalabalık içinde yalnızlık hissettiğim çok zaman oldu. Bazen bu dünyada ne işim var diye sorduğum da oldu. Etrafım havalı görünmek uğruna sevmediği bi müzik tarzını dinleyen insanlarla dolu mesela. Alın size en büyük sevgisizlik kanıtı. Bu noktaya kadar gelmiş. Yetmiyor, bir de yapmacık hareketler, yapmacık konuşma şekilleri, bir başkasının zevkine laf söyleme, küçümseme... Ne gerek var böyle şeylere? Her tür kendi içinde güzeldir. Kitap, müzik, film... Hepsi kendi içinde bölümlere ayrılır ve her biri farklı bi güzellik taşır. Neden bunları görmek yerine bi bölümü seçip diğerlerini küçümsüyor insanlar anlamış değilim. Her neyse daha fazla konuşmayacağım. Ben de bu dünyadaki küçük insanlardan sadece biriyim ve bu sözlerim hiçbir şeyi değiştirmeyecek biliyorum. Ama bu dünyada yaşamaktan o kadar yoruldum ki. Derdimi dinleyen tek bir öğretmenim var sandım o da bıktı benden.. Annem yok yanımda. Derdimi dinleyen biri de yok. Ablam kardeşim ve babam olmasa ne yapardım bilmiyorum.. Ama dertlerimle onları bunaltmak istemiyorum. Derslere katılamıyorum, çirkinim, yalnızım.. Sadece annemle kavuşacağım günü hayal ediyorum. Umarım çok geç olmaz umarım.

O kız bu kız

Ben sana ne diyeyim ki? Sen 16 yaşındasın güzel kuzum, ağla, ağla. Bunlar seni olgunlaştıracak emin ol. Ve hep mutlu ol.

Ben de yaşının 16 olduğuna emin misin diye soracaktım ki aktım ilk mesajda sorulmuş bu soru.. Yavrum sen nasıl ifade ettin öyle içindekileri.. Bence sen yazar olmalısın... Gerçekten.. Senin yaşındakilerin çoğu ortalıkta amaçsız dolanıyorlar.. Aşk dediğin de tam senin hayal ettğin gibi olmalı mesela... O kadar haklısın ki.. Yazdığın her satıra saygı duydum.. Harikasın canım.. Sen oku ve bu ülkeye faydalı bir kadın ol.. Dilerim hedeflerine ulaşırsın.. Afferin sana..

Vay canına gerçekten kendini öyle güzel ifade etmişsin ki okurken hayrete kapıldım :) gerçekten sadece 16 yaşında mısın? Keşke yaşıtların da senin kadar olgun olsalardı be güzelim... Şundan 10 sene sonra şu yazdıklarını tekrar oku olur mu? Kendine sarılmak isteyeceksin şunları okuyunca :) kendine hiç de çirkin değilsin ve hiç de yalnız değilsin diyeceksin. Olduğun kişiden gurur duyacagin bir "Sen" olacağına da eminim.

Babanın maddi durumu iyimiş bence bir terapiste git düzenli. Sıkıntılarınu anlatırsın oda sana yol göstermiş olur. İnsanların ne yaptığına bu kadar takılma dünyaya geldiysek yaşamak zorundayız. Arada alışverişe çık yaşına uygun giysiler al dışarda akıp giden bi hayat var bu yaşların bir daha gelmeyecek. Derslerin iyi olsun güzel bir üniversite, güzel bir bölüm kazanırsan bu başarı içindeki boşluğu doldurur, seni tatmin eder.

Çok teşekkür ederim.. Keşke elimde olsa bazı şeyler ama sürekli dışlanma hissi ile büyümek yerine kendimi değiştirmeye çabalamak daha kolay geliyor sanırım..