Bebekle insan gün boyu yoğun oluyor valla hüzünlenmeye filan vakti olmuyor ki. Bebeğiniz çok uslu galiba maşallah

DOgum yapip Telefona bakmaniz falan ay baya guzel ya. ben adet olunca bile telefonu elime alamiyorum tembelligimle cocuk dogursam ne halde olurum acaba

Sağlıkla büyütün, aynı duyguları bende yaşamıştım, annem gidince dünyam başıma yıkılmış gibi ağlamıştım, ama alışınca geçiyor

Ben de sizin gibiydim Üstelik doğumuma annem gelemedi yurtdışında yaşıyorum. Doğum yaptım, bebeği hemşireler giydirirken ben anne diye ağlıyodum. Sonra eve geldik, duvarlar üzerime üzerime geldi sanki, emzirdikçe ağlıyordum yine.. Bu süreçte insan kimseyi istemiyor annesinden başka. Ama geçecek..

En özel zamanlarınızı zaten annenizle geçirmişsiniz ne mutlu size. Elbette duygusal olacaksınız her ne kadar anne olsanız da siz de annenizin yavrususunuz. Bence hiç üzülmeyin kendi evinize düzeninize adapte olurken daha normale dönersiniz üstelik tekrar gidersiniz ya da aileniz yanınıza gelir. Maşallah anneniz babanız sağ bebeğiniz sağlıklı hiç üzülmeyin duygusal olmanız normal hepsi geçecek

Ben hiç anlatmayayım Lohusadır ne yapsa yeridir.

Babalık izni bir hafta mı ya da on gün mü? Doğum olduğunda yetişebildi mi mahrum yerden hemen? Yoksa doğduktan sonra mı geldi yanınıza? Harika bir babadır siz öyle diyorsunuz ne mutlu. O zaman çekirdek aile olarak geçireceğiniz anlara yönelin, günümüz dünyasında çoğu kişi 2.5 ay ailesi ile kalamıyor bile normal olarak. Siz anne ve baba olarak bağ kurmaya bakın bu dönemde.

Lohusalıktan bence. Bir yanınız endişe duyuyor. Bebeğe yetebilecek miyim diye korkuyorsunuz. Merak etmeyin, harika bir anne olacaksınız. Kim ne derse desin. Zamanla neler yapabildiğinize siz de şaşıracaksınız. Yavrunuz ile mutluluklar dilerim.

Çok normal kuzum alismissin uzak olması falan biraz içini burkar ama alışırsın bir kaç güne bende öyle oldum ama sonra geçti sağlıkla büyüt bebesini gebito

alin bebenizi gidin madem annenizin evine temelli. Zaten 2 bucuk aydir ordaymissiniz. normalde çiftler bebis yapip mutluluklarina mutluluk eklerler, ama bizimkiler ya eve herkesi doldururlar ya da na boyle kendileri tasinirlar:)

2,5 ay annenizde kalırsanız, sonra neden bu adam çocukla ilgilenmiyor dememelisiniz. İlk günden o bağın önüne geçmişsiniz.

Yaşınız kaç P

Annenizde sizi düşünüyordur. Rahmetli babannemin söylediği türkünün Sözleri aklıma geldi. Ben yanarım yavrum sana, Yavrum yanar yavrusuna. Tabiatın kanunu bu Koyun meeler kuzusuna..

2 bucuk aydir niye ailenizin evindeydiniz ki? Bu kadar sure evden uzakta olmaniz ilginc. Evinizde kalsaydiniz da aileniz gelseydi dogum sirasinda bu kadar zorlanmazdiniz. Zamanla alisirsiniz.

Normal lohusalikta duygusal olunuyor Ablamda öyleydi annemin gideceği gün.

Benim annem doğumlarımdan 7 sene sonra gitmişti. Ben bile kötü olmuştum.

Aynen herkes yavrusuna

Doğumdan sonra annem gittiğinde ben de hafiften bir ağlamıştım. Ama annem doğum yaptığım gün zor bela yetişmişti ve bebeğim evdeyken 3 gün benimle kalabilmişti Siz neredeyse 40ı çıkarmışsınız, öncesinde de bol bol vakit geçirmişsiniz. İyiye odaklanın bence. Bebeğinizle baş başa biraz daha zorlanırsınız belki ama bağınız kuvvetlenir. Birbirine daha da alışırsınız. Hem eşinizin de bebeğinize alışması gerekiyor. Çok uzun süreler ayrı kalmasınlar. Yine gider ailenizi ziyaret edersiniz yeter ki sağlık olsun.

Böyle olmaniz çok normal aslinda ilk bebeginiz tecrube yok insan korkuyor napicam nasil olucak diye anneler bu surecte insana çok yardimci oluyor her anlamda korkusuzca yapiyorlar herşeyi insan rahat oluyor ve anne gidince boşluga duşuyorsun napicam ne edicem diye. Ama korkmayin alişacaksiniz zamanla herşeyi kendiniz yapicaksiniz çok rahat bir şekilde artik sizde bir annesiniz ve bebeginizin en çok size ihtiyaci var. Annenizde ara sira gelir zaten yaniniza. Y

Benimde 6 gün oluyor doğum yapalı ve aynı haldeyim. Annem uzakta ve erken doğum olduğu için gelemedi. Bende de bebeğinde de sorun yok şükür toparlandım ama duygusal anlamda çok kötü hissediyorum özellikle geceleri annemi ve babamı düşünüyorum sürekli

Sizi çok iyi anlıyorum. Annemin gittiği gün ben de hüngür hüngür ağlamıştım. 1 sene boyunca neden ailemden uzak bir şehirdeyim sorusu beynimde döndü durdu. Yavaş yavaş alışacaksınız merak etmeyin. Anne olduğunuzu şimdi daha iyi anlayacaksınız, öğreneceksiniz. Niye gittin kaldın eleştirilerini boşverin, iyi ki de yardım aldınız en hassas zamanlarda. Bu süreçte eşinizden destek isteyin mutlaka umarım destekçi olur. G

Maalesef bilmeden yorum yapıyorsunuz babası babalık izninde geldi bu bir ayrıca çok ilgili harika bir baba bu iki. Üçüncü olan mahrum bir yerde yaşıyordum ailem büyükşehirde doğumun son ayı gittim yolculuk yasaktı gidip gelemezdim..

Mahrum yerde yaşıyorduk ailem büyükşehirde doğum için geldim 40 ım çıkana kadar da kaldım.. Ailem gelemez rahatsız bir kardeşim var

Merhaba, 35 gün oldu doğum yapalı ailemin yanındaydım 2 buçuk aydır. Bugun evimize dönüyoruz ayrı şehirlerde oturuyoruz... Annemlerin ilk torunu onlar zaten bu süreçte bağlandı torunlarına. Annem babam gözleri doldu hatta annem ağladı biz giderken.. Ben ise ağlamamak için zor tuttum kendimi.. Ama şimdi hep ağlamak istiyorum annemi özledim elimden gelse koşarak gideceğim anneme normal mi bu hissettiklerim lohusalık mı sanki hep annemi istiyrum yanımda evet bende bir anne oldum ama güçlü değilim sanki.. Umarım atlatırım bu süreci...