Yazını okuyunca bizim ev sahibinin kızı geldi aklıma. Kızın adı X olsun, X'in anne ve babası yıllar önce ayrılmış, anne başkasıyla evlenmiş, baba zaten alkolik ve kumarbaz, bütün malını mülkünü falan kaybetmiş. X 2 yıllık okudu, 23-24 yaşında falan ve şu an çalışmıyor. Annesiyle yaşıyor ama üvey babasıyla sorunları var. Üvey babasının oğlu X ile evlenmek istiyor falan, X kabul etmeyince oğlan bunu ayağından vuruyor. X de babasının evine sığınıyor, babasıyla 3 gün iyiyse 5 gün kötü. Sürekli bi şikayet durumu var X'de. O da senin gibi ailesini sorumlu tutuyor bütün sıkıntıları için ama şöyle de bişey var ki; X gidip bir işte çalışıp kendisine küçük de olsa ayrı bir hayat kurabilir aslında. X babasının yanında mutsuz, annesinin yanında da mutsuz ama çalışmamakta da ısrarcı, iyi kötü bir üniversite bitirmiş ve diploması evde yatıyor. X ile senin durumun her ne kadar farklı da olsa ortak bir noktanız var: durumu değiştirmek için birşey yapmak ya da yapmamak. Anne babamızı biz seçemiyoruz, onların da hayırlısı ve hayırsızı var. Sadece şikayet etmek sana bişey kazandırmaz, yerinde sayar durursun. Çalış, kendi paranı kazan ve ayrı bir eve çık madem mutlu değilsin. Kim haklı kim haksız olaylarına değinmiyorum bile çünkü ben sonucu umursarım. Bu ülkede sevmediği bir okuldan mezun olan ilk ve tek insan sen değilsin, seve seve okuyup mezun olanların bile içinde var işini sevmeme durumu.

Ay cok simariksin. Allah herkese hayirli evlat nasip etsin.

Neyini anlayabilirim acaba? Okudunuz mu bilmiyorum ama başkalarını benden çok düşündüklerini söylüyorum. Yani bir insan sadece 1-2 kere gördüğü ve kiracısı hoş biri diye nasıl evine o kadar harcama yapabilir parası bu kadar kıymetliyken? Daha zor şeyler yaşayan birileri her zaman vardır. Ama sürekli şükredip şuanki durum için bir şey yapmayalım, üzülmeyelim mi yani? Ben yapamıyorum. Ne mutlu o yakınlarınız için. O kısım için cevabım buydu. Ayrıca; Anlayamıyorsun diyip de benim bu konuları yıllardır ailemle konuşmadan etmeden direkt KK'ya konu açmaya koştuğumu sanmanız da çok ironik. Teşekkür ederim yine de.

Ailem yüzünden sevgilimden ayrıldım kısmı bana feci şekilde kendi suçunuzu dışsallaştırma gibi geliyor . Yani şu ya da bu şekilde ilişkiyi yürütemediniz, bunun sevrbi muhtemelen olacakalrın sorumluluğunu alamayışınızdır. Ailem yüzünden dediğiniz noktada, onlar beni bu hale getirdiler bak ilişkim yok oldu diyerek iyice hırs besliyorsunuz. Paikolojik sıkıntılar çok kötüdür. Allah düşmanıma vermesin ancak sizib de olaylarla gerçekçi şekilde yüzleşmeniz gerek.

Allah gecinden versin de, yasamadiklarini dusundun mu hic? o zaman da bu yazdiklarin ayni onemde olur muydu gozunde? sitesakini Lakin biraz sakin.. tek ayak

İşimdeki başlangıç maaşları çok iyi değil yani başka şehre gidersem yine onların maddi desteği gerekir sanırım. İş bulma konusuna gelince. Yine çoğu kişi tanıdıkları aracılığıyla kurumsal yerlerde iş buldular. Bu genel olarak böyle her yerde yani aksini iddaa eden yalan söyler. Ama ben onlardan böyle bişey istemedim zaten ki düşünmezler onlar bunu da.

Yani aynen dediğiniz gibi üzüyor ve ister istemez soğuyor ailesinden insan. Madem var da sakınacaksın ya da başkalarına daha çok önem vereceksin neden çocuk yapıyorsun? Bazı insanlar görev olarak görüyor herhalde çocuk yapmayı. Benim ailem de dahil buna. Umarım ailelerimiz geç de olsa anlarlar yaptıklarını.

Bende bunu söyleyenleri anlamıyorum, dünyaya getiren o, herhalde büyütecek, okutacak. Olsun canım, sen şükret okutmuş, neler yaşayan kızlar var. Küçücük yaşta evlendirilen. Okula bile gönderilmeyen. Çalış kendi şeylerini kendin al. Çok büyük haksızlık yapılmış sana, istediğin okula gidememişin. Benim de kırgınlıklarım var babama. Ama sonuçta babam... İyi tarafından bak herşeye.

Bana gore kıyaslamak aciz insanların işi -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Yazdıklarınızı okuduğum zaman içim şişti. Kendi hayatınızı kazanın bu kadar hazırcı olmayın.

Yazdıklarıniz can sıkıcı şeyler olabilir ama aileme üzülmem vs çok gaddarca sözler, bunu hakkedecek bir şey yapmamış aileniz... bunları annenizle babanizla konusnalisiniz.. Tüm bunların belki sebepleri vardır, ornegin ben de altı yaşındaki kizima barbi almak istemiyorum, ama doğum günü için çok daha pahalı mikroskop setlerine bakıyorum...

Anliyorum seni, bende ayni durumlari yaşadim. cok kisitlandim ve kendimi hep başkalarin yaninda ezik ve yoksul hissederdim. Ama bence ailen sana madi yardimdan daha cok özgüvenini almişlar. Sen yalniz başaramazsin gidemessin diyerek senin attici olma cesarettini tamamen yok ettmişler. Tabi bunlar küçük yaştayken başliyarek oluyor. ozamanlar Bunla oynama böyle giyinme şöyle konunuşma vs.. Öyle olnca insan kendi kararlarini vermekte zorlaniyor çünkü icinde bir huzursuzluk var acaba hangi negatif yorum verecekler diye.. Cocuklar anne ve babalarindan taktir edilmek ve beğenilmek ister. öylecede kendin olmaya cesarettin kalmiyor. Ayni psyologik sorunlarida ben yaşadim ve yaşiyorum. maalesef sen şimdi bir radikal değişim yapmassan illerde evlendinmi eşinin isteklerine ve söylediklerine kulak asacaksin ve asla multu olmuyacaksin. Kendi isteklerini gercekleştirme zamanin var. iyi kötü işe başla ve evden ayril. istediğin gibi gönlünce serbest yaşa. Hayattan ne bekliyorsun onlari öğren. Başarabilirsin sen zeki bir kizsin boşuna o Uni bittirmedin. sadece biraz cesaret et ve yap. inan bana mutluluğu anca yakalarsin. Ailen belki hiç farkinda bile değiller sana ne hissettirdiklerinden. belki başka bildikleri yok. onlara kizmak yerine beklentileri birak ve kendin icin kendin hareket et.

Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim. Beni anlamanıza sevindim. Hastalığımın tedavisi biraz zor. Borderline imiş doktorun dediğine göre. İnternetten vs araştırdığım kadarıyla tedavisi epey zormuş. Aileden kaynaklı olduğu yazılıyor falan ama ne kadar doğru bilemiyorum. Umberlee

Insanlar da bi cins ha! Adam parası varken kiracisinin bile dediklerini yapmış çocuğunun dediğini yapmamış yani ona "değer" vermemiş. Arkadaş burada fakirdik de vermedi diye mi şikayet ediyor? Kişilik bozukluğunun ailedeki bi bireyden kaynaklandığını düşünüyorum. Tedavi imkanin varsa yaşin çok genç geçen yillara üzülmek yerine önündeki uzun yilllara bak.

Bizler ailelerimize tabi olarak yaşamak durumunda olan insanlarız. Tüm okul hayatım boyunca ekstra bir şey yapılmadı bana da. Benimkiler de kız çocuğu gözümüzün önğnde olsun diyerek göndermediler dışarıya. Üniversite döneminde aman aman sısyal hayatım da olmadı. Kıyafetim de kontrollüydü makyajım da. Ünv bitirdim, işe girdim, paramı kazanıyorum. Hayatımın bu şekildr olmasına ailenin elbette etkisi büyük ama onlardan nefret etmiyorum ve hatta çok seviyorum. Kendi doğruları ile büyüttüler beni. Öyle biliyorlardı öyle öğrenmişlerdi. Nefretinizi kontrol altında tutun. Hırsınıza bir çözüm bulun. Onlar sizin anne babanız düşmanınız değil.

Allah basa vermesin ama sana sunu soylemek isterim benim babamda calisti surekli bende babami fazla göremiyordum. annem büyüttü yani sayilir benim annemde bizim fazla istedigimizi alamiyordu bi gun annemin yanina gittim gece vakti odasina girdim sessizce annemi ağladığına sahit oldum ışığı yaktim tabi o zamanlar orta okula gidiyordum anneme sarildim bende aglamaya basladim. niye agladigini sordum annem bendwn ozur diledi megerse istediklerimi alamiyormus bunun icinde kimbilir kac gece agladi Tabi anne sonuçta neyse benimki seninkinden farkli ama anlatmak istedim neyse sonuca gelicem annen yanliz yasamis anladigim kadariyla babandan bi sevgi bile gormedi belkide kimbilir. yanliz yasayan bi kadin icin daha kotusunude gordum inan annen o senin sen ona bir sarilsan koklayarak bi opsen sana nasil sarilir biliyormusun artik bende bir anneyim annemi cooook iyi anliyorum artik sende anne olunca anliyacaksin eminimmm

Ben sizi haklı buldum. Üstünüze üstünüze gelip yok kötü evlatsın, nankörsün diyenleri hiç önemsemeyin. Çünkü yaşamayan bilmez. Mesleğiniz varmış onlara bağımlı değilsiniz sevmeseniz bile para kazanmak ve hayatınızı kurmak için o mesleği icra etmenizi öneririm. Evden ayrılıp kendi evinizi tutabilirsiniz, kendi hayatınızı kurabilirsiniz. Reşit bir bireysiniz. Ailenizle olmak zorunda ya da onları sevmek zorunda değilsiniz. Evde olup kendinizi üzmeye devam etmeyin lütfen. Çalışın, hayatınızı kurun ve tedavi olun. Benim önerilerim bunlar. Ve sevdiğiniz birinden de vazgeçmeyin aileniz yüzünden. Utanıyor olabilirsiniz ama onları fazla bir araya getirmek zorunda değilsiniz unutmayın.

Sen önce evlat gibi yaklaş belki gerisi gelir ne kadar ekmek o kadar köfte canım... iynin iyli biyli iliciksi ilmisin... witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Evet onlara kızmakta haklisiniz, onları sevmemeniz de normal ama sanki agir olmuş yazdiklariniz biraz Onlardan medet ummamak gerektiğini anlamışsınız artik kendiniz bir şeyler için çabalasanız iyi olmaz mı Düşünün parası olmayan ama çok çalışıp istedigi yerlere gelen çok insan var geçmişte yapamadıklarıniza üzülmek size hicbirini geri getirmez Hayattan bu kadar nefret etmek yerine kendi sevdiğiniz şeyler için kendiniz çabalayın

Sizin ailenizin parası olduğu halde geleceğinize pek yön verememiş benm ailemin de parası olmadığı için

Aynen katılıyorum arkadaşıma Allahım evladlarımızı kendine hayırlı kul bizede evlat eylesin amin Umberlee

Ya şuraya yazmayayım yazmayayım diyorum da tutamayacağım kendimi. Kimse kusura bakmasın da ''Yok seni bu yaşa getirmiş, yok seni okutmuş etmiş utan kendinden bik bik'' tarzı konuşmalar eskidi artık. Bir çocuk büyütmek anne babanın fedakarlığı değil SORUMLULUĞUDUR. Evet efendim gayet de mecburdur, okutacak da yedirecek de giydirecek de içirecek de. Yok öyle doğurup doğurup sokağa atmak, YAPMAK ZORUNDA OLDUĞUNU FEDAKARLIKMIŞ GİBİ GÖSTERMEK! Elinde 10 lira para bile kalsa o anne önce çocuğunun gönlünü yapacak. Üç kuruşluk oyuncağı parası olduğu halde esirgeyen anneye anne demem ben. Sırf şehir dışına para vermemek için kızın hayallerine, emeklerine mal oldularsa eğer, burada suçlu onlardır. Çocuğa fiziksel şiddet gösterip her şeyine karışıp it gibi azarlamakla anne olunmaz. Bunları göz ardı ediyorsunuz da kız sitem edince ''Ben bir sorun göremedim, abartma'' diye kendi anneliğinizi paklıyorsunuz. Asıl siz utanın bence. Gel sen çocuğun psikolojisini boz, itip kak, paranı esirge, sonra kıymet bilmeyen evlat olsun. Yok ya güzel mi ananız? HER ŞEY AİLEDE BAŞLAR! Eğer anlattıkların gerçekten doğruysa, gitme tabii hastaneye falan esirgedikleri paralarıyla baktırsınlar kendilerine.

Maddiyat değil diyorsun sadece maddi problem saymış gibisin ben bir şey göremedim şahsen.. ergen değilim diyorsun bir daha duşun derim.

Yok araba almamislar yok üniye gondermemisler Millet ne zorluklarla okuyor sen bunlari yapmadilar diye ailene yaşlaninca bakmayacaksin ha O zaman begenmedigin ailenden ne farkin kalacak ki aileni suclu bulmadim Eski anne babalar o kadar bilincli degildi çocuk psikolojisi falan sen bilmeyebilirsin ama o barbieyi alacak durumunuz yoktu belki Baskicilar diyebilirsin ama araba almadilar herkes gibi yasayamadim falan komik yani Şükretmelisin

Bencil olduğumu düşünmüyorum. Anladığınız için teşekkür ederim. 24 yaşındayım. Artık tekrar hazırlanamam. Aslında mesleğim çok güzel ama bana göre değil. Ya da bu bölümü teknik bir üniversitede okumuş olsaydım her şey daha farklı olurdu. Mesleğime devam edeceğim sanırım, bu aralar iş arayışındayım. Moralimin bozulması daha çok çevremin hep çok zengin olması, ailelerinin onlar için bir şeyler yapmaları. Yani herkes mi böyle olur, %80'i böyle. Belki ergen gibi ama ister istemez karşılaştırıyorum kendimi. Umberlee

Fazla kolaycı buldum sizin düşüncelerinizi. Erkek arkadaşınızdan ayrılan sizsiniz, Üniversiteyi kabul eden sizsiniz. Uzun lafın kısası siz kendinize kızgınsınız. Bence duygu ve düşüncelerinizi içinize atmayın. İfade etmeniz lazım, kendinizi aktif olarak ifade edemiyorsunuz. Ailemi sevmiyorum seçmeniz bile pasif bir tavır. Burada anlattıklarınızı onlarada söylemelisiniz. VuslataDair evli ve 3

Tamam da bu kızı bu psikolojiye sokan kim? Tabiki şu sözler çok ağır, çok fazla, ama bu psikolojik probleme sebep olanlar da zaten ailesi.. Hani laylaylom büyür ferahlık içinde, sonra nankörlük eder yediği kaba tükürür, işte olmasın böyle evladım diyebileceğimiz model budur. Ben arkadaşta kabahat bulamıyorum.

O beğenmediğin ailen maalesef ki senin gibi birini bu yaşa getirmiş ve okutmuş.. Bence bu yazdıkların çok fazlaca nankörlük oluyor Ölseler üzülmem lafını hak edecekleri bişey göremedim yazdıklarında Çoook kişi vardır ailesinde zaman zaman şiddet görmüş olan Herkes sorunlu, ruh hastası olmuyo yani Senin gibi evlat düşman başına. Aç da biraz gazete falan oku insanlar neler yaşıyo bu ülkede. Bi insan birine değer veriyosa iyi yanlarını görür Vermiyosa da hep kötü şeyler bulur bi şekilde Madem ikinci üyeliğin burda görüyosundur insanların ailelerinden ne çektiklerini Senin dertlerine bak yok yurtdışına gidememiş yok yeni araba alınmamış bıdı bıdı Millet meslek sahibi bile olamıyo bu ülkede be kolay kolay Az ye de kendi paranı biriktir onla git yurtdışına Oturduğun yerden eleştirmeyi bırak Onların parasını pulunu da kabul etme git çalış kendine ev tut bi tane o zaman Madem bu kadar nefret ediyosun cesaretin varsa böyle yap da görelim

iy yine de anne babadır, ben de zaman zamn babama kızarım ama onu seviyorum, seni bu yaşa kadar büyütmüşler, ne kadar zor biliyor musun,10 aylık oğlum kök söktürüyor, çocuk büyütmek zor iş, meşakkatli, haklılar demiyorum keşke sana sevgi verselerdi ama ölsünler gitsinler demen çok yanlış,

Öncelikle konudaki ay sen bencilsin doymazsın türü mesajlara takmamanı öneririm. Sinir topraklaması yapan çok var forumda, stress atıyorlar. Seni gayet anlıyorum. Burda zaten görebilene, konu sadece bir araba-bir barbie değil. Konu çabasızlık, konu cimrilik. Benim de annem cimridir mesela, olduğu gibi kabul ediyorum. Ailen böyle gelmiş böyle gider. Artık değiştiremezsin onları. En iyisi kendine yeni bir sayfa açman, yeni bir hayat kurman.. Yaşın kaç? Tekrar üni sınavına hazırlanıp, istediğin mesleği seçebilirsin.. Madem maddi yardımları yok, burs alırsın, part time iş yaparsın vs en azındanaldığınaettiğine karışmazlar. Üniye hazırlanamam dersen, mesleğine devam et derim. Çook nefret ediyorsan, başka alanlara yönelsen, başka işler bulsan. En azından onlara maddi olarak bağımlı olma. Aldıkları 2 parça şeyin hesabını yaptıklarına göre.. Sevmediğin insanlarla beraber yaşamana gerek yok, iş bul yada oku, farklı bir yerde yaşa. İnsanları ailemiz diye sevmek zorunda değiliz. Bazen kötülük en yakınımızdan gelir, unutma

ben konu sahibi değilim beni bilen bilir bence size ay ne hoş sohbetim diye ispatlayacak değilim evet üslup itici yalan mı söyleseydim ayrıca böyle gülünce "" vuuu denmiyor neyse devam artistliğe evet...

ben haklı buldum sizi ailede varken kısmaları çok can sıkıcı

Çok isteyip de olması derken sen iste o olacak ondan bahsetmiyorum. Sen çok istemiş olsaydın sana ne deseler de sen o bölümü isteyip dediklerine aldanmazdın. Sne gerçekten istememişsin. Şİmdi senin geçmişteki oyuncağı değil, gelecekteki isteklerini düşüneceğin yaş. SEnin yaşında ben hayatımı kazanma planları yapıyordum. yaşının çok gerisinde şeyler düşünüyorsun.

Ailenle konuşmayı denedin mi bence yüzleş. belki geçerli sebepleri vardı. herkes hata yapar belki pişmanlar.

sizin yerinizde olsam ben de bozulurdum burada fakir durumu olmayan bir adam için Barbie bebek almadı beni üniversiteye dışarı göndermedi diye üzülmüyor konu sahibi başka şeylere para harcanır değer verilirken kendisinin sonuncu planına bile atılmaması üzmüş sorunlar maddi gibi görünse de insan çocuğunun geleceği için endişelenir para harcar üzerine düşer kiracının gönlünü hoş tutmak için evi yeniden yapmaz onun yerine hep daha kötü örnekleri gösteririz yok hiç okula göndermeyen var 15 inde evlendirilen var vs. ya daha iyi durumda olanlar örneğin tanıdıklarım arasında merdiven silerek hayatını kazanan kadının kızını hukuk okutması var yada inşaat işçisi olup zorlukla aldığı evini satıp kızını tıp okumaya göndereni var konu sahibi ailesine ne desin bunlar görünce

E kimse yorum yapmıyor VuslataDair evli ve 3

Haklısınız kısıtlamalarına bazen bir şey diyemiyorum. Belki doğru yapmışlardır. Ama onların yüzünden şuan hayatım bu halde. İstemediğim üniversitede okudum, hayatım istemediğim yönde şekillendi. Kişilik bozukluğum, kendimi değersiz hissetme ve etrafla kendimi kıyaslama beni yiyip bitiriyor. Sevdiğim adamdan ailem yüzünden ayrıldım. Yani şuan yaşamak için hiç bir umudum kalmadı. Bazı arkadaşlar durumumu sadece araba, para vs olarak nitelendirdi ama tek sorun o değil elbet. Olumlu bir şekilde eleştirdiğiniz için teşekkür ediyorum..

Ayrıca tek taraflı olarak dinliyoruz derken? Burdaki her konuyu tek taraflı dinliyoruz? Ne yani bdv açık oturum mu sanıyordunuz? Lütfen yazmayın daha fazla konuma. witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Çok merak ettik, senin derdin de bizi germişti..

Kızınız öyle bir şey düşünmeyecektir eminim. Mikroskop seti bakmanız çok güzel elbette barbie bebeğe göre. Ben annemin babamın bana karşı olan tutumundan örnek vermek amacıyla kastettim onu. Yani annem onu pahalı bulduğu için almamıştı paramız olmasına rağmen.

Bilmiyorum ama yani onlar yüzünden yaşamak istemediğim bir hayat yaşıyorum. Ben bu şekilde yaşamak istemezdim. .

yoooo iğrenç değil bence hastalandıklarında ölseler bile bakmıyorum dediğim birilerinden ben araba, o, şu bu istemezdim, madem ki sevmiyorum o zaman bir liralarına muhtaç olmamak için çalışırdım.. İstediğiniz şeyleri duyamadığınızda üslup iğrenç oluyor tabi ve ben bir anne baba olsam benimle doktora bile gelmemiş birinin benden maddi şeyler istediğini bilsem evet ona menfaatçi derdim kusura bakma.. Varsa kendine güvenin git çalışta yap dediklerini... witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Bu başka şehire gitme burda kal altinda araba cebinde para olur gibi sözler de çok ikna edici. Baya kişiden duydum ama tabii pek yerine getirilmiyor. Annenizin parası olduğu halde oyuncak almaması falan küçük bir şey gibi gözüküyor ama işte insanın içinde ukte kalıyor. Yalnız şunu söylemek isterim bence bir annenin böyle yapmasının sebebi layık görmediğinden değil gerek yok diye dusunuyor çocuk gözünden bakamiyor. Arkadaşlarınızla falan kiyaslamissiniz emin olun onların ailesi daha iyi değil. Ne biliyim ya konu sahibi gerçek üzüldüm durumuňa zorla sev diyemem ki sevmek de içten gelen bise zorla sevilmez ki. Ama su var olseler uzulmem heralde demissiniz, her ne kadar yanlış olduğunu düşündüğünüz davranışları da olsa, siz olseniz en çok anneniz uzulur herkes unutur bi annenizin yüreği parçalanır.

O tarz sığ yorum yapanları kaale almıyorum zaten. Ailem tarafından ne yapılması gerekiyordu ki şükredeyim bu durumuma. Sokağa atmaları mı gerekiyordu? Dediklerinizle beni açıklamışsınız. Doğurmasalardı o zaman... Anladığınız için teşekkür ederim.

Ben anlattiklarini bukadar nefret ettircek seyler oldugunu dusunmuyorum. Ayni sehirde okumani istemeleri normaldir, annen tutumluysa buna onun yapacak biseyi yok babanda calisiyormus yani, onun sucu ne hic anlamadim. Bukadar nefret etmen kisilik bozuklugundan olabilirmi? Tedavi oluyormusun?

Tabi konuyu biliyorum ben sadece anlatmak istedim. nediyecegimi bilmiyorum tabi suan ailen haksiz gibi görünüyor ama onlarida dinlemek lazim elbetteki onlarinda soyliyecekleri vardir yoksa hic bir anne bunu yapmaz bir sebep olmasi lazim

O kadar etkilendim ki bu gece sokakta yatacağım. Teşekkürler. susam

Hayır bir de bu kızın saydıklarını ailesi değil de kocası yapsaydı ya da ne bileyim eşinin ailesi yapsaydı 30 sayfa demediklerine bırakmazlardı. Ne yani öz aile olunca ne oluyor ki? Hepsi melek mi yani? Üfff azıcık uyanın gözünüzü açın. Öz olunca bir şey olduğu falan yok, sadece yaptıkları canını daha fazla yakar o kadar. Bu dünya pembe bir dünya değil ya, öz kızına neler yapan babalar anneler var açın biraz gazete okuyun pay biçin de öyle yorum yapın. Pehh bir de çıkıp kötü evlat diyor, ne cürretle yargılıyorsa artık onu da bilmiyorum.

Ya ne çok zırvalayan olmuş, yok ailenmiş de okutmuşlar da bilmem ne de. Lan tabi okutacaklar! Adamlar belli ki zengin, bir zahmet onu da yapsınlar. Sanki kız doğmadan evvel sordular, doğmak istiyor musun diye. Çocuk yaptıysan bakacaksın arkadaş, istediği okula da göndereceksin, söz verdiysen de tutacaksın. He yok yapmam diyorsa da yapmayacaktı çocuk mocuk. Ne bu kedi mi sanki yemini suyunu ver evde yatsın? İnsan be o insan! Çoğu aileyi anlamıyorum bu sebepten, kiminin yemeye ekmeği yok doğurmuş 4 tane, kimi varlıklı 1 taneye yetemiyor. Valla onu bunu bilmem, varlıklı veya değil bir adam çocuk yaptıysa standartları elverdiğince o çocuğa en iyisini yapacak. Gerekirse az yiyecek o çocuğa yedirecek o kadar! E yok katlanamam diyorsan da yapma arkadaş yapma!

Ben de böyle düşünüyorum. İyi örnekler varken kötülerini düşünmek bana insanın kendisini saçma yere tatmin etmesi gibi geliyor. Ona bakarsak kim bilir kimler bizlere bakıp şükrediyordur haline... Beni anladığınız için teşekkür ederim.

senden o performansı beklemem ben

Zorla yakalarına yapıştım sandılar sanırım Söz verilmeyen bir şeyleri istemiyorum sonuçta. Bu arada kişilik bozukluğunun ben de aileden kaynaklandığını düşünüyorum, araştırdığımda da öyle karşılaştım zaten. Beni böyle yaptıkları için zaten onlara karşı hissizleştim diyorum. :/ W

Çok ünlü doktorlara da gittim ama tedavi olunacak bir şey değil inanın ki... Geçici bir sıkıntı değil çünkü kendimi bildim bileli aynıyımdır. Bu arada kendi sorumluluğumu da aldım bir süreliğine. Ben okul varken de deneyim kazanmak için de mesleğimle ilgili çalıştım. Mezun olduktan sonra da 1 yıl kadar çalıştım. Ama sevmediğim işi yapmaktansa ölürüm diyip bıraktım işi :)) Şuan yine iş arayışındayım. Teşekkür ediyorum güzel dilekleriniz için. Sevgiyle kalın :)

ben senin onlara kizgin olmani anlamiyorum anlamam da.. araba alsalar onlardan iyisi olmazdi dimi? ne kadar metaryalistsin yazik.. durumunuz olsa da unv bitirmis birine ailesi araba cekmek, luks yasatmak zorunda degil.. kolunda altin bilezigin yani meslegin var. 24 yasindasin unv bitirmissin, enerjini ailenden nefret ederek tuketecegine git is bul calis hayatini kur madem hayatin nasil isledigini bu kadar detayli analiz edip gunah kecilerini bulmussun.. kendine de itiraf et korkaksin.. hayata atilmaktan korktugun icin ailene sarmissin. dus yakalarindan bence.. ben 24 yasindayken kendi parami kazaniyordum ki hic sevmedigim bi iste calistim.. hani onlara bakmiyormussun ya hasta olduklarinda.. merhamet etmeyene merhamet edilmez bunu kafana sok.. sende yaslanacaksin ve ozaman karsina senin gibi egosuna kapilmis merhametsizler dikilince kafani duvarlara vurursun.. bence kendine ceki duzen ver.

Maalesef tek taraflı dinliyoruz... . push ;

Ya durumumuz olmasa isteklerim lüks olabilir. Neden buradaki herkes yadırgıyor anlamıyorum. Ben de parasız zor geçinen aileye bunları yaptırmıyorum zaten. Başkalarına paraları varken hava atmayı severken bana sözünü tuttuğu şeyleri yapmıyorlar diyorum. Ayrıca benim çevrem bu yani. Çevremde herkes lüks yaşıyor. İnsan ister istemez karşılaştırıyor kendini. Yahu babam kaç sene önce kiracısı istedi diye evi baştan aşağı lüks yaptıran insan ve çok para harcamıştı. Başka kadınlara bile değer veriyor adam. MissPoine

Öncelikle açıklama getireyim :) 1. Çocukken zaten hiç oyuncak istemezdim bilgisayar oyunları revaçtaydı o zamanlar :) Şaka bir yana öyle sürekli bir şeyler isteyen bir çocuk değildim. Sadece oydu yani. 2. Hoşlandığım kişiyi söyleyemezdim derken annemle paylaşamazdım. Yanlış anlamışsınız. Annemle arkadaş gibi olmak isterdim saygıyı koruyarak abartmadan :) Arkadaşlarım paylaşırdı bir çok şeyi anneleriyle. Ben üniversitede çok yanlış kişilerle yakınlık kurdum annemle bazı şeyleri paylaşabilsem belki o beni yönlendirebilirdi. 3. Çok isteyip de olması durumuna pek inanmıyorum. Yanlış anlamayın ama kişisel gelişim kitaplarından alınmış sözler gibi geliyor. Tavsiyeniz için teşekkürler.

Bu hayati yaşamanin nedeni ailen olabilir ama devam edip etmemek senin elinde. Her zaman başkalarini suçlamak kolaydir sen ne yaptin kendin için? D dubeduzmantik81 Kul kinadigini yaşamadan

Bu arada söylemeyi unuttum, ne mezunusun bilmiyorum ama memur olmayı düşünmez misin? Bölümünle alakalı ya da normal düz memur? Atanırsan ailenden de uzaklaşmış olursun hem de kendi ayaklarının üzerinde durabilirsin. İşin, maaşın hazır olur. 2000 civarı sanırım maaşları var, tamam ne uzalır ne de kısalırsın ama en azından başlangıç için gayet iyi bence. Var benim öyle arkadaşlarım, yaşadığı şehirden ayrılmak için, ailesinden ayrılmak için memur olup atanmak isteyen.

Tamamiyle sen haklısın canım Bende bir anneyim üç evladım var ve onlardan hiçbirşey esirgemiyorum evlada cimrilik olur mu ya Madem paraları bu kadar tatlı o zaman çocuk sahibi olmayacaklardı Burda olabilir normal yazanlar yapar mı bunu kendi evladına? Gencecik bir insan yok yerden bunalıma girmiş neden Kefenin cebi var mı Konu sahibinin yerinde olsam çalışır paramı kazanır yeniden hemde istediğim yerde istediğim bölümü okurdum

Yok benim ailem ve onun ailesi onun yaşam tarzı bizimkilerle çok farklıydı. Ben utandım biraz ailemden. Ayrıldım. Ailemin de kesinlikle istemeyeceği biriydi. Kötülüğünden değil ama azıcık yaş farkından dolayı vs. Başka konularda suçumu dışsallaştırma dediğiniz şey olabilir. Kişilik bozukluğum belki... Ama ben onu da kesinlikle onlara bağlıyorum. Bilmiyorum ya ben herşeyden onları sorumlu tutuyorum sanki. Ben üzerime düşeni yaptım çünkü. Çocukken hep çok çalışkandım, kötü alışkanlıklarım olmadı, çok hanım hanımcık olarak bilinirim hala çevremde. . Teşekkür ederim yine de yorumunuz için.

Üzüldüm gerçekten durumunuza Yanlış anlaşılma oldu sanırım ben ailemden olmayan bir şeyi istemedim. Küçükken de durumumuz iyiydi. Ama mesela ben ilk defa bir oyuncak istemiştim alınmaması üzmüştü işte hep hatırlarım o günü. Çok yalvardığımı hatırlıyorum Babamın ben hariç herkese parası olmuştur. Başarılı bir çocuktum, daha iyi bir kariyerim olabilirdi. Elbette ki daha kötü insanlar var ben de merhametsiz biri değilim ama aileme karşı bu duygularım köreldi. Ben ola ki anne olursam çocuğumdan hiç bir şey esirgemem. Eminim ki siz de öyle. Teşekkür ederim yorumunuza.

Ailesiyle sorun yasamayan kimse tanimiyorum, bunlardan buyuk sorunlari olanlara bakarsak senin dedigine gore hepsinde kisilik bozuklugu olmali. Etrafimizda saglam kafasi olan kimse kalmamis demektir. Yalnis dusunuyorsun, su saydigin hicbirseyde hata gormedim ben MightyPineapple La Chica

Kırgınlığınızı anlıyorum ve hak veriyorum. Ama hasta olduklarında yardım etmeyecek, yaşlılıklarında bakmayacak kadar bir şey var mı bilemedim.

olur canım yazmam ama buraya konu açınca herkes yazar öyle hakverenleri beğen tuşuyla yürümüyor işler yani Açık oturum yapalım demedim, olayları istediğin igibi dramatize ederek anlatmışsın iki karşı çıkınca hemen poflamaya başladın... Sahi gerçekten 24 yaşında mısın?

Aynı duyguları ben de babama karşı besliyorum. Yalnız değilsin. En acısı da hala kardeşlerimin bu durumu çekiyor olması. Aklıma geldikçe kahroluyorum... Elimden de bir şey gelmiyor.. Çocukların okullarını geçtim artık ama boğazlarından da kısıyor kendi saçma sapan harcamaları için ve ikisi de olayın farkında, onlar da kin besliyorlar.

Anne babadan bir şeyler beklemek ne zaman menfaatçilik oldu? Ayrıca yurtdışında yaşamıyoruz sizin ordan örnek vermeniz çok ergence asıl. Kapı dışarı atmak mı oluyor yani o dediğiniz? Üslubunuz çok iğrenç. N NickimTam13Harf... tek ayak

Benim de küçükken sıkıntılarım oldu. Durumumuz çok iyi değildi ama sizinki kadar. Annem mesela ablamla bana hiç kıyafet almazdı günlerce aynı şeyi giydiğimi bilirim ya da günlerce hatta aylarca beslenmeme sadece peynir ekmek koyduğunu bilirim. Ben ortanca çocuk olduğum için sanki hep bi arada kaynadım gibi hissettim. Sanki annem beni daha az seviyor gibi ben gereksizmişim gibi hissettim. Ablamdan sonra ben erkek olsaymışım başka çocuk yapmazlarmış böyle demişti annem mesela 3 çocuğun fazla olduğundan bahsederken. Benden sonra bi de erkek kardeşim olmuş. Küçükken annem açık açık ablamla beni kıyaslardı insanlardan onay beklerdi işte ablası daha güzel değil mi diye. Yani bunun gibi bi sürü şey anlatsam 40 sayfa olur. Ama ben annemden nefret etmiyorum bi dönem çok ettim evet. Sonra bunları tamamen cahilliğinden yaptığının farkına vardım. Özünde iyi bi insan olduğunu fark ettim. O da öyle yetişmiş vizyonu o kadar ona da böyle aşılanmış evlat sevgisi yapılacak bir şey yok. Aile sevgisi, desteği özgüven kazanmada sosyal ilişkilerde vs. çok önemli evet ama ben kendi başıma bunları kazanmaya geliştirmeye çalıştım hep. Bence artık geçmişi sorgulamayı bırakın evde de kötü kızı oynamayı bırakın bence. İçinizden gelmiyorsa tamam yapmayın onlara bişeyler ama kötü de davranmayın bence. İnsanlar bazen en yakınındakileri göremezler nasıl olsa hep elimin altında diye. Onların cahilliğine verin ve bi an önce yolunuzu çizin. Asla yeniden okumak için yaşlı değilsiniz ben de 22 yaşında başladım üniv. ye. Bence yeniden okumalısınız istediğiniz yerde istediğiniz şehirde part time da çalışabilirsiniz ayrıca. Ömür boyu sevmediğiniz işi yapmaktan iyidir. Ayrıca geç yaşta okumak çok daha iyidir her şeyin daha bi farkında olursunuz. Çok uzattım ama kısaca evet kötü bi geçmiş hiç geçmeyebilir ama yine de dünyayla barışın derim ben. Bi laf var çok severim:SEN AĞAÇ DEĞİLSİN YERİNDEN MEMNUN DEĞİLSEN HAREKET ET diye. Bir de son olarak eğer izlemediyseniz 'Girl, interrupted' adlı filmi mutlaka ama mutlaka izleyin. Sizin hastalığınızla ilgili izleyin ve bu hastalık aşılır mı aşılamaz mı bi görün derim ben :)

Olur yazmam canım emredersin minvalinde söylenmiş bir sözdür.. Sürekli aklıma hakaret ediyorsun ben olsam etmezdim Ayrıca ergen demedim ergen gibi dedim... Neyse uğraşamayacağım ailene üzüldüm, yazık dedim içimden hadi hayırlı şikayetlenmeler sana.. Annenin aldığı yastıkta yorganda iyi geceler...

Sen bunu suan bir anlik sinirle yaziyorsun bence... Cok standard aile sorunlari bunlar. Ölseler cok üzülürsün ve bu yazdiklarin icin cok utanirsin...

Bakamıyorum malesef. Teşekkür ederim beni anladığınız için. Siz de anlatabilirsiniz ben de dinlerim sizi.

bence çalışıp kendin yapmayı dene ya da uzakta okuyamadın madem uzakta iş bul çalış muhtaç olma bekleme kendin yap böylesi daha iyi olur bana göre millet iş bulma konusunada karışırlar mı bilemem ama

bu arada hala o evdesin ve babanın ödediği internetten yazıp, karnını o sevmediğin insanların yemekleriyle doyuruyorsun yanlıs mı?

Durumundan rahatsız olman düzelme ıstegın olduğunu gosterıyor.. Varlık içinde yokluk çekme hıssını bılırım.. Babam da öyleydı. Cocukkken cok cektırdı. Onlar da benım unıyı dısarda okumamı ıstemedıler ama tercıhlerımı kendım yaptım gıttım. Parasal manada skıntı cektırmedıler. Uzak olduğumdan özlüyorlardı. Uzaklasınca degerlenıyosun. Kızsam da uzulsem de aılemı kimseye degısmem ben. Hırsız uğursuz yada katil de mı baban, ailenden utanıyorsun? Ayrıca yazdıklarında hıc bahsettgın kadar nefret duyulacak bısey goremıyorum. Aıle ıcınde yaşanılan aılede kalır. Elın oglu yüzünden ailenden utanman ne demek? Bence saçma sapan seylere kafa yoracağına iş guc sahıbı ol once. İşe gir. Ayaklarının ustunde durman, evın cocugu olmaktan çıkman lazım. Sen kendıne aılene bağımlı olduğundan kızıyosun belkı de. Derdın kendınle... Bıraz radıkal adımlar at hayatında. Ona buna mana bulacağına.. Ne zor şartlarda okuyan ınsanlar var.. Bir lokma ekmeğe muhtaç.. Devletın verdıgı bursla, yurdunda kalıp 2 öğün yemekle doyan ınsanlar var.. Neymıs erkek arkadaşını soyleyememıs.. İş sahıbı ol ayakalrının uzerınde bı dur, sonra soyle. Ve en onemlısı şükretmeyi öğren.

Burda bir çok kişi sizin dediklerinize benzer şeyler söyledi, kimseye tepki göstermedim ama sizin yazdıklarınız çok çirkindi. Onlar varlık içinde bana verilen sözleri tutmazsa elbette içimden bir şey yapmak gelmez. Değer görmemek değildir de nedir bu? "biyli ivlidim iliciksi ilmisin binim ivlidim zitin" miş witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Bir abla olarak şunu önereyim naçizane. Yaşadığınız şey her ne olursa olsun olduğu gibi kabullenip sorumluluğu kendi üzerinize almanız lazım bu bir. Borderline dediğiniz öyle kolayca altımdan kalkılabilecek bir bozukluk değil tedavinizi hiç aksatmadan sürdürmrniz lazım bu iki. İlaç tamam ancak kendiniz de bunula mücadele etmelisiniz, hayattan zevk almalısınız. Gerekirse bunu kendinizi zorlayarak yapmalısınız bu da üç. Umarım güzel günleriniz çok yakınınızdadır.

Bazen ben de ailemi hayatımın gidişatı yönünden yeterli yönlendirmediklerini düşünüp, onlara kızıyorum. İstediğim bölümde beni de okutmadılar, istediğim yerde staj yaptırmadılar. Arkadaşlarım çok kaliteli şirketlerde çalışırken ben evde oturuyordum. Ortamları bozukmuş diye ki bu bölümde okumamı onlar istemişti. Ben evlendikten sonra kendi düzeni kurdum. İstediğim bir işteyim, istediğim gibi gezip tozuyorum. İstediğim ülkeye gidiyorum. Dil için Kanada'ya gitmek istediğimde babam beni göndermemişti ama kız kardeşim şuan erasmus için hazırlanıyor :)) Çok daha böyle örnekler var hayatımda ama bugüne şükür. Anne babama şükür ki HAYATTALAR. Asla ama asla zamansız vefatlarını istemem bunun için de çok dua ederim. Her şey bir gün düzelecek ama inan anne-baban arkandaysa tüm olumsuzluklara rağmen hayatta bundan güzel bir şey yok

Annemin korumacı tavır takınmasına bir cevap bulabiliyorum sadece. Kendi ailesinden kaynaklı bir şey, pek iyi bir çocukluk geçirmemiş sanırım ben de başkalarından öğrendim bunu daha yeni. Ama sözlerini tutmama vs şeylere pek cevabım yok. Konuştuğumda da olay farklı yerlere gidiyor zaten. E

Sanmıyorum anlayacağını. Böyle gelmiş böyle gider gibi görünüyor. Bir de yalandan samimiyeti yok mu babamın yemin ederim telefonu açmak istemiyorum :/ Lafı açıldı mı unfortunate şurada okudu burada okudu ama işin aslı üniversite boyunca bana bir bayramda gömlek aldı :) Her şeyden mahrum kaldım hatta ve hatta şu an eşim sağ olsun yurt parasını okurken ödeyememiştim icra geldi bana onu ödüyor. Ama sorsan babam kendi okutmuştur... Ama aile işte atsan atılmıyor satsan satılmıyor ben zamana bıraktım sen de öyle yap. Resmen hayata 1-0 geride başlamışız hep diyorum ki keşke beni destekleyen babam olsaydı da daha iyi yerlerde okusaydım... Daha iyi şeyler yapsaydım...

Şu benim durumuma şımarıklık diyen, konunun özünü anlayamayan, bana şımarık, korkak diyenlerin çoğu şurda evleneceği zaman kendi ailesini geçtim kocasının ailesinden dahi bir şeyler bekleyen insanlar. Yoksa o yüzden bu kadar konu var burda "evlenirken eşimin ailesi destek olmadı" temalı. Bu ne ikiyüzlülük? Arabam da yok, o barbie bebek de alınmadı bana. İçiniz rahat etsin. S

Üzgünüm ama yazılanları anliyamiyorsunuz, Kizimi sadece örnek verdim zbelki annenizin de bir sebebi vardır, konuşun demek istedim sizden çok daha zor hayatlar yaşamış yakinlarim var ama ailelerine sırt çevirmek yerine anlayarak yaklaşıyorlar...

Ortada onların şekillendirdiği bir hayat var. Kazanıldığı halde gidilemeyen bir üniversite var. Mezun olunca çalıştım çok iyi bir iş değildi vasattı bana göre. Seyahati de bol bir işti. Ama onda bile huzur vermediler. Mesela o gün için x şehrine gidiyorduk ve işyerimi arayıp oraya gidip gitmediğimi kontrol ediyorlardı İşimi sevmiyordum ve bu saçmalıklarına dayanamadım. Ben bu kadar yapabiliyorum bulduğum iş bu, siz bulun o zaman dedim bıraktım işi de. (Ki babam oğlu gibi sevdiği kuzeni için ne işler ayarladı. Benim için kılını kıpırdatmıyor. Hep sen yapamazsın edemezsin lafları duydum. Pes ettim. Her şeye çok geç kalmış hissediyorum kendimi. Evlenmek de istemiyorum pek. Sizin adınıza sevindim, daha da mutlu olursunuz umarım. Ama kendimde ben sevmediğim iş için yıllarca çalışma gücü bulamıyorum. Ölümü tercih ederim. Umarım bir gün her şey düzelir ama anne babamın hayatta olup olmamasını çok görmüyorum şuan. Kızgınım onlara. Beni istemediğim bir hayata getirdikleri için.

Teşekkür ederim akıl verdiğiniz için :) Yok memurluk düşünmüyorum bu bölümü okuyup memur olmam doğru olmaz. Ayrı eve çıkmak güzel de aile desteği olmadan o da zor değil mi? Şuan bir çok şehirde bir kızın kalabileceği yerdeki evler 800-1000 lira en az. Ne bileyim bunun faturaları var. Eve eşya alınacak falan. Tabi kişisel bakım kıyafet vs lazım sonuçta çalışırken ne bileyim eve çıkmak istiyorum ama maaş yetersizliği korkutuyor beni. Anca öğrenci evi gibi bir kaç kişi kalıcaz. Öyle de tanıdığım yok eve çıkabileceğim, yanına gidebileceğim falan. Ben mi abartıyorum acaba?

hastalandıklarında ölseler bile gidip bakmıyorum, onları doktora bile götürmüyorum, ölseler bile üzülmem diyen biri evlat olamaz... Böyle olcaksa olmasın benim evladım zaten.. R

her ailede olamıyor ben gitcem desem kafama yumrujklarla vururdu eskiden yaptığı gibi koşarak evden kaçmıştım dayak yiyip peşimden koşup o da apartmanın birinde sıkıştırıp deli gibi dövmüştü kapıya çıkanlara babasıyım karışmayın diyordu her aileyi kendinizinki gibi sanıyorsunuz yazık..

Yahu şuan oturup o barbie bebek için üzülmüyorum tabi ki. Ama hafızama yer etmiş ve ben de örnek olarak kullandım. Saçmalamayın. Ayrıca istedim tabi ki ama bana orada okursan ayıracağımız bütçe şu sen geçinemezsin, orası çok büyük bir şehir yapamazsın vs dediler. Bi'nevi tehdit etmişler yani 18 yaşımdaki aklımla ben de çekindim açıkçası. Merak etmeyin ben de planlar yapıyorum. Teşekkürleeeerr

Tek kelimelik cümleler yazayım o zaman.. Konuşun... Annenizle konuşun... Babanizla konuşun... Duygularınızı anlatın.. İki mesajımin anafikri bu, anlatabildim mi?

Ben isteklerinizi normal buldum. Yok olsa zaten soz vermezlerdi, veriyorlarsa da sozlerini tutsunlar. Ben oyle maddi durumu iyi bir ailede buyumedim, eger olsaydi ve bir evlat olarak bana harcamasalardi evet sorun arardim, insan kime harcar parasini. En kotusu de zaten duygusal bosluk, vermedikleri deger, sonrasi zaten evladina maddiatini bile cok goren aile, cunku deger yok. Yine de tedavinizi olun, cok sert olmayin, cunku bu sertlik onlardan cok sizi yaralar.

Değersiz hissettiriyorlar genelde. Aynen dediğiniz o baskılar sonucunda da özgüvensiz biri oldum. Dışardan bakılınca çok özgüvenli biri olarak göründüğümü söylerler ama azıcık tanıyınca anlaşılır. Ya da konuşmaya başlayınca ben :/ Başarabilirim ama bazı sebeplerden ötürü ben daha çok maddi bakar oldum hep olaylara. Kendi hayatımı kurmak istiyorum ama o zaman şartlarım bu kadar iyi olmayacak. Özgürlüğüm olacak ama istediklerimi gerçekleştiremeyeceğim. Belki böyle maddi açıdan rahat olamayacağım. O beni korkutuyor. Şuan çok "ben" odaklı biri oldum çıktım. Bu arada sormak istiyorum. Benzer durumları yaşamışız sanırım. Nasıl aştınız? . push ;

Bence günümüzde aynı şehirde okumamı istemeleri çok saçmaydı. Kişilik bozukluğu da aile sebepli bir şeydir zaten yani her şey onlara çıkıyor. Bu arada çok kez doktora gittim ama tedavisi zor bir çeşidinden benimkisi. Tedavi olmak istemiyorum.

Açık oturum yapalım dediğinizi ima etmedim ki ben hala anlayamamışsınız. Bdv'de tek taraflı dinliyoruz demeniz da zekanızı gösterdi tabi. Tek karşı çıkan da siz değilsiniz. Konuyu tam okuyun, karşı çıkanlar da oldu bana. Onlara poflamadım ama neden siz acaba? Edit : Ayrıca tartıştığınız birisine "canım" yazmak da nedir? Asıl ergen sizsiniz susam

Canim valla merak ettim hangi uye oldugunu ister istemez Aileni sevmiyorsun, olabilir bunu neden nicin diye sorgulamayacagim Anladigim kadariyla konu aileni sevmemen degil sevmemenden dolayi rahatsiz olman Bence rahatsiz olma, onlara bakmak zorunda da degilsin, huzurevi denen birsey var ki bence cok daha saglikli yaslilar icin Kendini yipratma, uzulme olan olmus, meslegini ve yasamakta oldugun hayati sevmeye calis gerisini salla

Bu kız komşusundan istemiyorki, ailesinden istiyor. Hazıra konmak demek ne biçim tabir, Aile demek ne demek? Aç kalsınlar araba alsınlar kafası yaşamıyorki, maddi olarak ferahlık içinde olan bir ailenin evladı neden fakirlik yokluk çeksin? Niye kısıtlı imkanlarla büyüsün? Neden bir barbie bebek bile çok görülsün? Varlık içinde yokluk çekmek diye tam da buna denir. İnsan, evladından da sakınacaksa yemişim öyle zenginliği.

nasıl böyle düşünebiliyorsun anlamıyorum herşeyden önce o beğenmediğin insanlar seni dünyaya getirmiş tamam senin istediğin gibi bi hayat sana vermemiş olabilirler ama sen bu nedenle onları yargılayamazsın ki kusura bakma ama senin bu beğenmediğin hayatı yaşamak için can atan yurtlarda büyümüş onlarca çocuk var benim bi çocuğum var isterse en iyi üniversiteyi kazansın araba almak zorunda değilim ona benimde ailemin durumu iyi ve bende istemediğim bi bölümü okudum o işin ekmeğini yiyorum ama hiç bi zaman suçlamadım ailemi neden yapmadınız etmediniz bence yapma o insanlara haksızlık etme inş.. iyi bir işin olur ve ailenin sana yapamadıklarını sen hem kendine hemde çocuğuna yaparsın Önceki

Merhaba, Benim 2. üyeliğim bu, yönetime haber verdim. Sorunum da başlıkta belirttiğim gibi. Ergen falan değilim 24 yaşındayım artık. Gelelim sebeplerine. Ben küçükken babasız büyüdüm, işi gereği yanımızda olamıyordu fazla. 3 ayda bir görürdüm. Çok özlerdim onu. Ağlardım hep giderken hatırlıyorum ama hiç anneme belli etmezdim o da üzülmesin diye. Genel olarak da hep çevremdeki insanların durumu çok iyi olmuştur, zenginlik açısından bahsediyorum. Bunu belirtiyorum çünkü bizim de durumumuz normal üstü olmasına rağmen annem mesela küçükken bi oyuncak istediğimde almak istemezdi, pahalı gelirdi bir barbie bebek bile... Annem biraz cimriydi sanırım bana karşı. Ve babam olmadığı için yanımızda sürekli baskıladı beni küçükken bile. Onu giyme öyle yapma diye sürekli kısıtladı. Hiç hoşlandığım, beğendiğim birileri olsa bile söyleyemedim. Ergenlikte de aynen böyleydi. Arkadaşlarım ve yaşadığım çevre o kadar serbestti ama ben doğru düzgün akşamları çıkamazdım. Hoşlandığım çocuk olamazdı. anlatsam hep kızardı. Bazen bu tarz sebeplerden vururdu bana. Ben de karşılık veriyordum. Sorunlu bir ergenlik geçirdim. Sürekli kavga, bağırış... Neyse üniversite sınavında başarılı oldum, zaten derslerim hep iyiydi. Teknik bir üniversiteye gidebilecekken onların vaatlerine kanarak bulunduğum şehirde okudum. İstediğimi yapabilirmişim, arabayı bana vereceklermiş hatta yeni araba alınması gibi şeylerle kandırıldım resmen. Şehir dışında yapamazsın geçinemezsin istemiyoruz dediler ben de gitmedim. Tabi benim okulum bitti artık ama bu sözlerin hiçbiri tutulmadı. Ben artık çok üzülüyorum. Saçma gelebilir ama çevremdeki herkes bu kadar imkana sahipken bana söz verilen şeylerin yapılmaması canımı çok acıtıyor. Çevremde herkes çocuğunun geleceği için onca şey yapıyor Parası olmasına rağmen çocuğunu düşünmeyen aile olmasın daha iyi diyorum. Babam mesela asla benim istediğim şeyleri yapmadı ama kendi ailesine ve sanırım hoşlandığı için kendi kiracısına bile ne paralar akıttı... Kişiliğimden, hayatımın kötü gidişatından, istemediğim okulda okumaktan hep onları sorumlu tutuyorum. Mesleğimi sevmiyorum. Şuan da çalışmıyorum. Artık onlara karşı da çok fazla hissizleştim. Sevdiğim adamla ilişkimi onun haberi olmamasına rağmen bu yüzden bitirdim. Ailelerimiz farklı diye. Kendi ailemden utandım resmen. Hastalıktan ölseler de gidip bakmıyorum ne haldeler diye. Hastaneye giderken asla eşlik etmiyorum. Yaşlanınca da bakacağımı düşünmüyorum onlara. Biriktirdikleri parayla bakıcı tutsunlar! Yaşamak istemediğim bu hayatı yaşattıkları için kızgınım onlara. Evi terkediyorum sürekli valizimi toplayıp. Olay sadece maddi değil bu arada beni bu şekilde yetiştirdikleri için ve görüyorum herkes çocuğuna bir şeyler yapmak faydalı olmak için yaşıyor. Ama bizimkiler öyle değil. Ben ailemi sevmiyorum, bazen düşünüyorum da hatta ölseler bile üzülmeyeceğim galiba Durumumdan rahatsızım. Sizce ben ne yapmalıyım? Ailemi sevmiyorum, onlardan utanıyorum, onlara çok kızgınım ve bu geçmiyor. MissCherryBlossom

Bence işe gir çalış... uzmandan yardım al... bu bir süreç gerektirir sabredersen düzelecektir.. Ailene bir şey dememe gerek yok kimse kimseyi değiştiremez. onlarda öyle kabul et. sen ancak kendini geliştirip değiştirebilirsin. içindeki öfkeyi yensen hayat bu kadar zor olmaz emin ol..

Evet bu ülkede bu kızdan daha kötü durumda olanlarda var. Ne yani herkes kendinden çok düşüğü düşünüp hiç bişey yapmayıp verilene razı mı oluyor. Şu konuda yorum yapanların çoğu ailesinden az yada çok beklentide olup bir şeyler alan insanlar. Bende dahil. Erkek evlat bir şekilde tolere edilebilir ama bir kızın varsa ve sen elinde olmasına rağmen imkanlarını sunmuyorsan o çocuğu neden dünyaya getiripte psikolojisiyle oynuyorsun. Yapmayacaktın madem neden sözler verdin. Belki başka bir ile gidip kendince yöntemler bulabilirdi Sen burda kal şunları şunları yapıcaz diyip sonrada umursanmamak ne acı Helede bunu yapan anne ve babansa Ben seni haklı buldum konu sahibi arkadaşım Seni kınayanlar dört dörtlük evlat olmuş sanki boşversene Ana tema maddiyat gibi görünsede derdin kesinlikle bu değil Her birey ailesi tarafından önemsenmek, evlat olduğunu hissetmek ister Lütufmuş gibi sığındırmaz evine insan evladını Hayat işte bir yandan doğurmadığı halde herşeyini verenler, diğer yandan kanından canından olanı umursamayanlar Allah hepimizin yardımcısı olsun Bence ne okudun bilmiyorum ama farklı bir ilde iş bulmaya çalış Atan yada bilmiyorum Yeni bir hayat kur kendine Son 1,5 senem nasibimde varsa bende gidicem 24 yaşındayım Bir yaştan sonra tahammül gücün sıfıra iniyor...

buna katılmıyorum baskıcı ailede yetiştim dediklerinin adım dışına çıksam dayak yedim ben neyi istesem değil onlar neyi istese hep o oldu buna inanması benim gibiler için zor mesela..

Hayır kendimi kesinlikle suçlu bulmuyorum. Aşk, evlilik bu tarz şeylere karşı da çok isteksizim. Kesinlikle evlenmeyi düşünmüyorum çünkü hasta biriyim ve bununla hiçbir erkek istemez zaten beni. Teşekkür ederim tavsiyeleriniz için... witch hunt 1gunluk SucukluKuruFasulye tek ayak

Ne yapacağını bilemem doktor, psikolog vs değilim. Ama kızmanı haklı buluyorum. İnsan evladına yatırım yapmayıp parayı ne yapar aklım almıyor.

Anlayabiliyorum demek istediklerini. Haklisin. Nankörlük ediyorsun diyenlere kulak asma. "senden kotulerid e var bak haaa" diyenleri anlamsız buluyorum. Neden iyi örneklerle kıyaslamak yerine hep kötü örneklerle kiyasliyoruz ki? İnsan böyle nasıl mutlu olabilir? İnsanlık böyle nasıl ilerleyebilir ki? Üzüm üzüme baka baka kararır diye boşuna soylememisler. Şu bdv konularının çoğunda kendinden daha kotuleri dusunerek nankorluk ettigi kanısına vararak derdini içinde tutan bir çok insan var ve hiç biri mutlu Degil. Hiç bi insan eşit olamayacağına gore kıyaslamak niye? Allah herkese farklı dert vermiş neden? Sınavdan geçiyoruz çünkü. Bi başkasının derdi sana küçük gelebilir belki de başına gelse altından kalkamayacaksin. Bırakın artık kıyaslamayi kiyaslanmayi bir kere geliyorsunuz dünyaya siz mutlu olmazsaniz yeyistireceginiz çocuklarda mutlu olamayacaklar ve bu zincir böyle devam edecek

Ayaklarının üzerinde durabilecek yaşa ve donanıma eriştiğine göre ailenden beklediğin herşeyi kendin için yapabilirsin artık. Hiç kimse elini şaklatıp beklentilerinin önüne serilmesini beklemiyor. Ya verilenle yetiniyor ya da tırnakları ile kazıyarak sahip oluyor. Annen tutumlu tasarruflu bir kadın olmasaydı durumumuz iyi ama isteklerimi yerine getirmiyorlar demek yerine, har vurup harman savurdukları için bir yığın borçları var bu borçları benim üzerime yıkmak istiyorlar diyecektin.

Onlara kızgın olmanı çok iyi anlıyorum. Daha iyi bir okulda okuma imkanın varken engel olmuşlar. İnsan çocuğuna harcamayacak kime harcayacak ki parasını. Millet uğraşır çocuğum en iyi yerde okusun diye. Eski ev arkadaşımın babası memurdu o maaşı ile ayrı ayrı illerde 3 çocuk okuttu. Ek iş yaptı, ev arkadaşım 6 yılda bitirdi okulunu, bir kere bile sorun etmedi adamcağız. Bazı kızgınlıklar, kırgınlıklar hiç geçmiyor

yooooo hiç hor görülmedim ilk çocuktum çok sevildim annem tutumlu bir kadındı öyle her istediğim zart diye ayağıma gelmedi, orta kararınca büyüdüm.. İstediğim ama alınmayan şeyler oldu mesela laptop gibi annem üniversiteyi kazanınca alırım dedi ama fırsat olmadı alınmadı falan filan sonra da evlendim.. Ergenlik dönemim de babam bir kez erkek arkadaşı yüzünden annem de bir kaç kez sigara yüzünden ufak tokatlar attı ama ölsünler demedim hiç.. Bence sen bana acıyacağına kendine çıkış yolu bul hem beğenmiyorsun hem şikayet ediyorsun ama icraat yok onu napçaz? Sen evlatlık yapıyor musun? Sürekli mi itip kakıyorlar seni, üstünden başından mı mahrum bırakıyorlar ne yapıyorlar, bir anne baba bu kadar nefreti nasıl hakeder?

Kötü bir mesleğim yok yani belki birçok kişinin hayali ama istediğim yerde okusaydım her şey daha farklı olurdu. Mühendisliği teknik üniversitede okumakla herhangi bir üniversitede okumanın çok farkı var bana göre. Buna sığınmıyorum ama hep içimde ukte kaldı işte... İş olanakları da ona göre şekilleniyor tabi... Yeni bir hayat kurmak için çok zayıf hissediyorum kendimi. Bir yerden başlamam gerek ama o kadar odaklandım ki bu duruma, acizliğime. Hazırcılık değil içimdeki ama içimden zerre çaba göstermek gelmiyor hiçbir şey için. Teşekkür ederim yorumunuz için. Siz hala okuyor musunuz? -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Kendim için bişey yapma gücüm kalmadı. İş hayatım yok şuan ki sevmiyorum demiştim. Aşk hayatım öyle keza. Aile zaten... Yani her şey kötü gidiyor bana göre içimden bir şey yapmak gelmiyor. Geç kalmış hissediyorum kendimi.

Yoo değiller. Bir kere konuşmaya çalışmıştım ben çocukken bile böyle yapmıştınız diye. Babam dalga geçmişti dediğimle. Bir oyuncak yüzünden mi böyle yapıyorsun yani biz bu kadar yetiştirebiliyoruz demişti. Çok daha fazla canım yandığı için ben konuşmuyorum artık bu konuyu. Sadece hiçbir şey yapmıyorsunuz diye sürekli evi terketmelerim var. O zaman arayıp yalvarıyorlar eve dönene kadar sapık gibi. Ama eve geldiğimde her şey yine aynı. Tutulan sözler hiç yerine getirilmedi.

ben bu kadar ççifte standart yapıldığına inanmıyorum kuzenine iş buluyor da sana bulamıyor öyle mi? hayattaki başarısızlıklarının hepsini aillene yüklüyorsun sen de sevgilinden ayrılmasaydın kimse sana ayrıl demedi ki resti çekip evlenseydin. ünv okuyunca 1. yılında ne kadr sevmediğini görüp tekrar sınava hazırlansaydın. ne kadar kolay başkasını suçlamak

Seviyorsundur sevmesen duramazdın. Ailene de kızgınsın ama ben kendine de kızgın olduğunu düşündüm. Olduğun yer ve durumla mutlu olmayı öğren. Olamıyorsan değiştir, işe gir, para kazan, ayakların üstünde dur özgüvenin geri gelsin, sonra güzel bir ilişkin de olur çünkü kimliğimiz ailelerimizin kimliğiyle bir değildir. Bunları anladıktan sonra onlara hak ettikleri sevgiyi verebilirsin belki.

Ben onların evladı olmak ister miydim bilmiyorum ama. Doğurmuşlarsa tabiki okutacaklar bu lafa da sinir oluyorum. Ben de başarısız bir çocuk olmadım hiç bir zaman okutmayıp napıcaklardı acaba? Millet meslek sahibi olamıyorsa da bu benim sorumluluğumda olan bir şey değil... Ben de kendim gibi evlat istemem ama ona göre de imkanlarım varsa elimden geleni yaparım.

Tatlım Saçmalama ne yaşlısı daha 24 yaşındasın Ama istemiyorsan okuma o zaman işe gir kariyer yap