Ben borçtan çok korkan bir insanım ve kendi işim olsun diye de hiç bir çaba göstermedim. Benim için çok büyük bir sorun bunlar. Bu yüklerin hepsini gece gündüz sırtında tasiyacaksin. Ben yapamazdım. Şimdi de minimalist olarak küçücük bir evde yaşıyorum. Hicbir maddi yüzden değerli bir malım yok. Kendimi hafif bir kuş gibi hissediyorum.

Uzun bir calisma hayatim olmadi ama bir donem calişmiştim. O zamanlar dahi boyle hissediyordum. Kimisi herseye yetiyor calisirken ama ben bir kitabi dahi bitiremiyordum aylarca, duzenli spor yapamiyordum en basit şeyler...

Aileden varlıklı olmak dışında başka bir hayat yaşayan var mı? Şükürler olsun ki işiniz var hem de kendinize ait hamd edin bence.

Bende yorumları okurken sizle aynı şeyi hissettim. Herkes şikayet sanmış ama şikayet değil, hakkımız ve normal olanı istemek bizim yaptığımız. Hiç güneş ışığı görmeden günlerimiz geçiyor mesela bu normal bir durum gibi mi geliyor herkese. Sağlığımız elden gidiyor, zaman akıp geçiyor. Her neyse ben sizi anladım. Dediğim gibi şuan için ilk önerim şu olsun size: Eve geldiğinizde duş aldıktan sonra cilt maskeleri yapın, tırnaklarınızı düzeltin bakım yapın belki bunlar ilk adımlar olur. Pandemi geçtikten sonra da iş çıkışı hemen eve gitmeyin en azından bir avm gezin veya sinemaya gidin gerçekten daha iyi hissedeceksiniz.

Hepimiz öyleyiz hemen hemen Ben kamuda çalışıyorum. Kritik bir görevdeyim gecem gündüzüm yok. Haftaiçi gece 11'de işten gelip yarım saat sonra tekrar işe gittiğim oluyor. H. sonu da bazen çalışıyorum, bazen acil bir iş için çağırıyorum. Eve gelip koltukta bayılarak tamamlıyorum günü. Ama ömür boyu kredi ödemeye falan niyetim yok. Malım mülküm olmasın, parayı o an beni mutlu edecek bir tatile, gezmeye görmeye, kitaba harcayayım kafasındayım. Mesela eşimle 2 yıl para biriktirdik balayında maldivlere gitmek için. Düğüne falan harcamadık, eşyaların kendi aldıklarımızı ucuz dizdik, sonra koronadan balayı iptal oldu Evlendiğimizin ertesi günü işe gittik neyse ama parayı geri aldık gitce korona bitince. İnanıyorum Bu durumda o komik emekli maaşıyla kirada sürüne sürüne ölürüm büyük ihtimal. İki ucu pis sanırım bu işin

o komık emeklı maasınada 58-62 li yaşlarda ulasabılırsek tabı...

ee çalışmayın o zaman? Ne zorunuz var? lily86

Siz yine dua edin de şikayet ettiğiniz bir işiniz ve iyi kötü bir geliriniz var. Benim o da yok. Muhasebe kursuna yazıldım dünyanın parasını verdim yine bir ön muhasebe işini bulamadım. Bir de bu virüs işi girdi araya. Firmaların çoğu değil eleman almak, elemanı işten çıkarıyorlar. Hayat ne tuhaf biri tekdüzen hayatım var günde şu kadar çalışıyorum diye şikayet eder başkası da öyle bir hayata sahip olmak için bütün gün dua eder

Tüm zamanı işte geçirmeden ev araba sahibi olmanın, komik olmayan paralara sahip olmanın yolları pek legal olmasa gerek

Tam olarak demek istediğim buydu yüzeysel bazı yorumlara rağmen anlayan birilerinin olması iyi hissettiriyor

Ben bu yüzden okumuş olmama rağmen yatmayı tercih ettim Bazen söylerler çalışsana diye İşime böyle geliyor gelip bide evin işine koştur, oldu' demiştim. Keşke böyle bı ise girismeseydiniz insan kendini tanır ki.. ihtiyacınız mi vardı?

Nasıl bır is kurdunuz? -Sahrud- Bir anka

aileden varlığı olup daha rahat yaşayabilenlerin de ataları zamanında bunları edinmek için dert çekmiş. aslında şöyle bence, evet hele insanın kendi işi ise ve hem de yeni kurduysa çok daha fazla çalışması mecburi olabiliyor. fakat düzeni bir kere oturttuktan sonra kendine zaman ayırmak, hayattan keyif aldığı şeyleri yapabilmek bence zor değil. ben özel sektör çalışanıyım, mesaiden 10da çıktığım bile olur. corona yokken tabi 10 da çıktığımda bile bir yere gider 1-2 tek atar, iş arkadaşlarıyla muhabbet eder eve dağılırdık. veya arabanın arkasına bisikleti atar o saatte bile sahilde 2 tur bisiklet kullanırdım. başta bana da aman geç oldu gibi geliyordu ama yaptıkça alıştım.

Belki ilerde olabilir. Umut edip işlerimin oturmasını dilemekten başka yapabileceğim bir şey yok sanırım

Surada yerimi alayim Oyle anlatirim oyle anlatirimki bitiremem.. Cok icim darlaniyor cok sorun yasiyorum ama simdilik robot kivaminda ayaktayim

Parça başı iş yapıyorum tamamen benim sorumluluğumda ve aşırı stresli ağır zaman alıcı. Çalışırken geçtim kendime vakit ayırmak yemek yemeyi bile ertelediğim oluyor. Ama işim mesela bir yıl sürerse altı ay boş duruyorum. Yani şimdiki zamanı değil de gelecekteki zamanı satın almış oluyorum. Siz de böyle düşünebilirsiniz atıyorum iki yıl ağır çalıştıktan sonra günde dört saat çalışacak bir ferahlığa erişecekseniz bence diş sıkmaya değer. Ama 10 yıl böyle çalışıcam ancak rahatlarım diyorsanız süre çok uzun. O zaman şimdiden hayatı yakalama fırsatları yaratmanız lazım

Insanların çoğu öyle değil mi? Memurlar da öyle özel çalışanlar da. Özellerde daha çok olabilir. Kendi işini kuranların geneli öyle. Hatta daha çok geçiren de vardır. Ne bekliyordunuz ki açanlar. Hayatını böyle geçirmek istemeyenler çalışmıyor. Ya kendini geçindirecek yatırımları var ya aileden kalan bir şeyleri var ya evde ailesiyle yaşıyor ya evli aman ne gerek var eşim çalışsın erkek olan o değil mi diyor. Başka türlüsü de vardır da aklıma gelmedi. Size hangisi uyarsa deneyin bir yolunu.

Selam herkese Yine çok mutsuz günler geçiriyorum. Yakın zamanda kendi işimi kurdum. Haftanın 5 günü 10 saat çalışıyorum. Pandemi bitince haftanın 6 günü 10 saat çalışacağım. Günlerim hep aynı geçiyor. Tüm gün işte. Gel yemek ye, televizyon karşısında yarım saat uyuşma ve günün kapanışı. Haftasonları zaten evlere tıkılıyoruz. Hayatım boyunca kredisini ödeyeceğim bir ev, bir araba için tüm ömrünü çürüt. Sonra uğruna ömrünü çürüttüğün o evde komik bir emekli maaşıyla yaşa. İş ev - ev iş döngüsünde mahvol. Böyle bir hayat yaşamak istemiyorum. Ne yapılabilir onu bile bilmiyorum

Aslinda hayat böyle gibi sanki Ben memurum şu an evden çalışıyorum pandemi sebebiyle eve tikıldım kaldim insan yuzu görmeye hasretim, ailemi 1 sene önce gördüm Pandemi oncesi de kosturmacaydi, ise git eve gel yemek yap ye topla biraz tv izle belki birkac sayfa kitap oku yat sabah yine ayni tempo üstelik iste bazen öğle arasi bile çalışıyoruz mesai saati icinde mola veremiyorum wc gitmem bile kar sayılır. Ayni duyguları yaşıyorum ama elden bir sey gelmiyor. Şu an evdeyken de cok degisen bir sey yok aslında hatta mesai saati icinde bilgisayar basina kitlenmek, hali hazırda eve tikili kalmisken ekstra kısıtlılık benim icin. Ne diyelim saglik olsun bugunler de geçer insallah Ev araba kredi konusunda ise, ben borca girmeyi sevmiyorum kredi karti borcunu bile hemen öderim bekletmem. Krediye girsem uykularim. kacar. Kirada oturuyorum sorunlu bir ev sahibim var, arabam yok toplu taşımaya talim. Yani birinden biri ya eksik olacak ya da borca katlanmak gerekiyor. Aileden zengin olup bos yasamaktansa kendi emegimin ekmegini yemeyi tercih ederim. Uzmeyin kendinizi, biraz islerinizi duzene koyduktan sonra kendinize ufak zamanlar yaratabilirsiniz mesela aksam yatmadan 10 dk kitap okuma gibi. Ufak bir adim. gibi gorulebilir ama insanin kafasi rahat olduktan sonra o 10 dk bile kiymetlenir gözünüzde.

O kadar haklısın ki. Robot gibiyiz. Yapıcak bişey yok malesef yaşamak için çalışmamız lazım. İşte sonrada çocuk olur onun için çalışırız. Oh demeye ömrümüz yetecek mi bakalım.

Amir veya patron kahrı çekmediğin kendini şanslı saymalısın bence. Züğürt tesellisi gibi oldu ama kızmayın. Şaka bir yana aynı şeyleri ben de düşünüyorum. Şartları değiştirmekten başka çıkar yol yok.

Hayran olduğum insan tipi. Başka hiçbir şeye yetişemiyorum ve hayatımı durdurmuş gibi hissediyorum . push ;

Iste o his çalışanların çoğunda var. Ben de aynı şeyi dedim aslında. Daha insanı koşullarda daha mutlu bir hayat yaşanabilir tabii ama burda olur mu bilmem.

Bende aynı durumda olanlardanım. Özel sektör çalışanıyım, iş saatlerim ve tempom yoğun. Sabahın karanlık saatinde gidip akşamın karanlık saatinde dönüyorum. Yolla birlikte 12 saatim dışarda geçmiş oluyor. Bazen bi bakıyorum ben çalışırken neler olmuş neler Dünyada, ben hiçbirini duymamışım. Yaşlı insanlar gibi içimden "ömürden gitmiş giden" diyorum. Yapabilecek bişey var mı net bilmiyorum bu arada ama pandemiden önce bazen işten çıktığımda direkt eve gitmezdim. Gece seanslarından bir sinema bileti veya tiyatro bileti alır giderdim yada güzellik salonundan rica eder geç saatte bakım yaptırmaya giderdim, iyi geliyordu o. Sizde bu süreç bittikten sonra yapabilirsiniz ama şimdi için bir tavsiyem yok maalesef

Ben çalışmamak değil de az saat çalışmayı sevenlerdenim. Uyan işe git eve gel 12 saat benimde. 8 saat uyusam, kendime 4 saat kalıyor. O 4 saatte de yap yapabildiğini İsveç gibi olsak 6 saat çalışsak geri kalan zamanlar da herkes kendi istediğini yapsa dimi Ama bizim ülke de çok zor. En azından şanslısın kendi işin. İş olmayınca bir saat erken gidersin eve çalışanlar olarak biz ne yapalım. İş yoksa bile bekliyoruz. İnan konu sahibi şu pandemi de biz hariç herkes ya esnek çalıştı ya kısıtlı zaman çalıştı ya home office çalıştı. Biz aynı düzende devam ettik. Son günler de kendimi çok yorgun hissediyorum

Gerçekten hiç aklıma gelmemişti aydınlanma yaşadım. 5 yıl üniversite okuyup 1 yıl iş öğrenmek için çalışıp yıllarca yaz aylarımdan fedakarlık edip staj yapıp çalışmamaktı hayalim. Tam da işimi kurmuşken... Hedefim tam olarak buydu çünkü. herkesin hayattan beklentileri tabiki aynı değil ama demek istediğim çalışmaktan şikayet etmekten ziyade yetemiyorum hissimi anlatmaktı

Alanınız nedir bilmiyorum ama her ne olursa olsun iş yeniyse çok daha fazla çalışmak gerekiyor. Gece yarılarına kadar ofiste, sonra sabahlara kadar evde çalıştığım zamanlarım oldu. Yine oluyor zaman zaman ama eskisi gibi değil.. kendini tanıtmak, işini göstermek, bilinen olmak için çok çalışmak evet şart.. Sonra kazancınız bir bakmışsınız bir ev ve bir arabadan ibaret değil. Hayat kaçmıyor, tutabiliyorsunuz bir ucundan..

Yarama tuz basılan bir konu.. Gerçekten gençliğimi çalışarak harcıyorum. Emekliliğe kadar günde 12 saat karanlıkta çık karanlıkta dön olarak geçicek bir hayat. Emekli olunca da gençliğim gitmiş olucak çok acı. Ve bunun bir çıkış yolu olmadığını düşünmek beni üzmüyor değil.

Sizin mesajınızı alarak cevap yazacağım. Amacım yatarak para kazanmak değil. Bir ev sahibi olmak değil hedefim. Ya da ben işimi kurdum yeaaa çok çalışıyorum öf be tarzı bir konu değil bu. çalışmaktan gocunmak hiç değil. Ama hayatımı kaçırıyorum ve yaşayamıyorum hissi. Anlatabiliyor muyum? Kendi hayatıma müdahil olamıyorum hissi. Daha insani koşullarda daha mutlu bir hayat yaşayamaz mıydık yani?! Bu bir cevap arama değil biliyorum bir dert dökme aslında

Ihtiyaciniz yoksa çalışmayın.

Calisma sürenizi en azindan 7-8 saate indirme sansiniz ilerki zamanlarda yokmu? Belki daha az kazanirsiniz ama en azindan kendinize daha fazla vakit ayirabilirsiniz.