Yazıpta rahatlanabilse keşke

İnsanları bilmem de benim güvenimin erkeklere sıfır olduğu kesin

Ay kızlar vallahi içim daraldı. Bir sayfa da bari 2-3 olumlu cümle göreyim dedim ama bulamadım ve yazmaya karar verdim hoş kelin ilacı olsa başına sürermiş ama en azından ben pozitif bir insanım artık. İçimden geçenleri paylaşmak istedim. Konu sahibesi arkadaşımız gibi buraya yazanların çoğu 20'li yaşlarda sanıyorum. Ama bu ne karamsarlık yahu? 20 ya 20. 40+ değil :) 22 yaşındayım, yeni mezunum, işim yok. Ev kuşundan farksızım. Dost diyebileceğim bir insan nerdeyse hiç kalmadı. Çok güzel arkadaş kazığı yedim, onun yüzünden insanlarla iletişim kurma güçlüğü çekiyorum son 1 senedir... Çok zorlu bir çocukluk geçirdim, kavganın, gürültünün eksik olmadığı. Annem ve babam ayrı. Oralara hiç giremeyeceğim şimdi :) arkadaşlık, aşk kısacası bütün ilişkilerime yansıyan şeyler yaşadım. Ama sonunda farkettim ki seni ancak sen iyi edebilirsin. Kendi kendinin doktoru olman gerek bu hayatta. Bunları tedavi edebilecek bir doktor olduğuna inanmıyorum. Hep güçlü bir insan oldum ama şuan daha güçlüyüm ve hayata karşı direniyorum, pes etmiyorum. Güzel düşünüyorum, güzel yaşıyorum. Halbuki doğru düzgün arkadaşlarımla görüştüğüm bile yok. Yalnızım yanı ama huzurluyum çok şükür. Arkadaşım her şey senin elinde. Sahip olduklarına şükret ve seni üzen insanları hiç düşünmeden, ışık hızıyla hayatından çıkar. Eminim daha Mutlu olacaksın. Kendini sev, kendini seversen başkaları da seni sever. Neler yaşadın bilmiyorum ama değer ver kendine. Senden önemli hiçbir şey yok bu hayatta.

vizeler başladı zaten anca onlarla kafam dağılıyor bu ara :)

Diger insanlari bilemem de ben dusman sevindirmemek icin yapiyorum bunu. Bir nevi zirh misali. Kimse mutsuzlugumdan keyif almasin diye. Bu yorumumdan da anlasilacagi uzere benim insanlara guvenim sifir sifir. Feraceli

Erkekler ayri terane zaten. Bi tanesi bile ömür törpülemeye yetiyor. Bu konuya girersek sayfalarca kinimi kusabilirim

İşte ben bunu kimseye anlatamıyorum Kimse mutlu falan değil sen sadece. gördüğün kadarını biliyorsun o mutlu dediğin arkadasların bile mutlu değil BURASI DUNYA CENNET DEĞİL

İnsan bazen boşluğa düşüyor böyle ben ünideyken sıkıntı yoktu, geçen sene özelde çalştım yıne zman bir şeklde geçiyordu. Ama öğretmenım atanamadım bu sene evdeyım kpss çalışyıorum derken dediğin gbi öyle bir boşluga düştüm ki, evdekıler ne derse ağlar oldum dışarı çıkmak istemıyorum kimseyle buluşmak istemiyorum. Adeta hiçbirşey mutluluk vermiyor boş boş takılıyorum dediğin gbi insanların çok buyuk dertlerı var bunları düşünüp şükretmeye çalışıyorum. Ama bir bakıyorum arkadaşlarım atanmş evleniyorlar mutlular ben hala babamdan harçlık alıyorum. İnşallah bugunlerde geçicek diye bekliyorum bende, inşallah seninde için ferahlar elbet geçer bugünlerde öyle düşün. Sana teselli vericekken kendi derdımı hatırladım bende:)

1 tane sorun yok aslında. Kesin bir nokta atışıyla işte bu yüzden mutsuzum diyebileceğim tek birşey yok. Birden fazla şey var. Bazıları geçmeye yüz tutmuş gibi mesela ama belli de olmuyor kendimi yine o geçiyor sandığım sebepten dolayı ağlarken bulabiliyorum. Bu sebep 1 buçuk yıl birlikte olduğum adamı kaybetmem saçma sapan bir nedenden ve hala suçluluk duyuyor olmam. Ondan sonra ailesel sağlık sorunları var. Var da var yani. Ve artık öyle bi hissediyorum ki bazen hiçbiri yüzünden mutsuz değilmişiz gibi, bazen de hepsi yüzünden mutsuzmuşum gibi. Kendimden sıkılıyorum. Ve cidden saçma sapan bi depresyon halindeyim ya

Alismayip ne yapican, el mahkum

Bende birine kusacak kin varken birine kusacak böyle 2 yıldır hala bitmemiş duygularım var o yüzden hiiç girmeyelim çıkamayız

Ben de öyle :) O kadar çok şey var ki ve ben daha nerden başlayacağımı bilmezken, her şeyi anlatmaya da gücüm yokken zaten ben de dalamam. H

canim derdini söylemezsen nasil dertlesicegiz biz simdi?

Evet bak bu doğru Alıştık belki de :)

:) yalnız değilmişim en azından

Anlamadığım bir diğer konu da bu kadar üzgün insan varken dünyada niye herkes mutlu gözükmeye çalışır ben de dahil :) Çok doğru aslında dışarda hep ne kadar güler yüzlü olduğumu söylerler ama evde kendi içimde nasıl olduğumu bilseler bi de

Ne güzel demişsiniz :) Evet tüm kk içini döküyo sayemde ay ağlama duvarına çevirdim buraları O değil de yazık bize ya D

değilsin emin ol canım anlatsam roman olur derler ya hani o hesap... çok özel değilse sorun ne?

Ay bu cümle çok tanıdık geldi :) Bugün acaba ne yaptım da bu kadar mutsuzum acaba öldüm de cehenneme mi düştüm çünkü sanki cehennem gibi bildiğin ızdırap çekiyorum diyodum kendime :) işte böyle mutsuzluğumu anlatırken bile kendimle dalga geçebiliyorum niye böyleyim bilmiyorum ben

Yazınca rahatlanıyor aslında. Ben çok yazarım. Ama artık yazmaktan da kaçar olmuştum canım daha çok acırsa yazınca diye. Geçenlerde yazdım yine. O gün iyi geldi ama sonuç yine aynı yine kötü hissediyorum

evli mutsuz işsiz güçsüz sıkıntılı. aynı kaderi yaşıyoruz

O son yazdığınız cümle o kadar anlatıyor ki beni. Birine oturup her şeyi anlatasım geliyo. Ama bazen anlatmaktan dahi yoruluyorum. Ve zaten istediğim gibi beni dinleyecek insan yok. Yakın arkadaşım çok evet ama ne kadar yakınım olurlarsa olsunlar herşeyinizi o kadar anlatamazsınız ya. Öyle işte. Birinin beni gerçekten profesyonel bir şekilde oturup dinlemesi lazım ama o da çok ütopik işte :) psikoloğa git falan derseniz de belki yararı olur zamanında gitmiştim de ama bu ara bunu istemiyorum ne biliyim Feraceli

Ben de bir ara niyetleniyorum psikoloğa gitmeye sonra bakıyorum anlatacak halim yok. Diyorum ya bir de doğruyu gösterecek konuşmalara hiç halim yok. İnsana en iyi ilaç kendisi yine, bir de şükür, sabır.

bir dertimiz ortak senle hemde en büyük derdimiz nefes aldığım her an ALLAH TAN tek dileğim ve istediğim annemim sağlıgını kazanması

Artık geceleri sebepsiz yere ağlamaya başladım. Her daim içimde bi sıkıntı. Biliyorum dünyada ne dertler var ama bendekiler de eften püften şeyler değil o yüzden bana bu cümleyi kurmayın nolur bunu duymaktan çok sıkıldım çünkü. Bugün bir şeyi fark ettim ve bi an durdum kaldım. Yaşıtlarım benden çok daha mutlu gözüküyor. Oysa ben nelerle uğraşıyorum. Yaşımın kaldırabileceğinden fazlası var zaten üstümde. Sıkıldım. Bunaldım. Saçma sapan bi depresyon haline giriyorum. Üniversitedeyim. Uğraştığım sadece derslerim var bu ara. Evet arkadaşlarım da var ve evet dışardan çok normal gözüküyorum. Mutlu gözüküyorum. Ama içimde neler kopuyor hiç kimse bilmiyor.. Sadece yazıp dertleşmek istedim.. H

Evsiz mutsuz iş durumu sıkıntılı kendi sıkıntılı ile aranıza +1 olarak katılıyorum:) lili88

BendensinnAmaan en azindan mutsuz da olsak gülebiliyoruz biz be

Ben rahatlamıyorum iyoce içim kanıyor

Herkes bazı dönemlerde boyle hissedebiliyor Yalniz değilsin yani:) Bende su an öyleyim hayattaki belirsizlikler, insanların acımasızlığı Ama güzel şeyler de oluyor mesela Zamana bırakmak gerek sanırım başka çözümü yok

Ne güzel demişsin canım :) İnsan kendinin doktoru olmalı kesinlikle katılıyorum. Çoğu zaman bunu yapmaya çalıştım hayatımda ama işte insan bazen bunalıyo ama sonra yeniden topluyo kendini :) Çok teşekkür ederim pozitif bakış açın için iyi geldi :)

gel bir kucaklaşalım kardeşim

Uzulme canim herkesin bir derdi vardır sadece sen değilsin bak ne guzel okuyorsun üniversitesi bitirdikten sonra güçlü bir kadın olacaksın hayata bu yaninda nda düşün hayat guzel acılara rağmen A hhh bende anlatsam gozyaslarim sel olur

Herkes ne mutsuzmuş bee :)

Sadece anlıyorum diyebileceğim. Şayet benimki derin sular, bir dalsam çıkamam.

Ay aynı hal bende. Gereksiz ağlama, gereksiz sinir, dünya başıma yıkıldı modu. Dışarıda ben de mutlu görünmeye çalışıyorum, hatta rol yaptığım için aptal bir mutlu hali görünüyor eminim. Mutlu olmayıp rol yapmak zorunda kaldığım için ayrıca mutsuzluk çöküyor. Uyku en sevdiğim şey. 3 gün yemek yemesem tık yok, ama ertesi gün önce günlük yemek yeme. Direkt Depresyondayım ama ilaç falan değil biriyle oturup günlerce anlatsam anlatsam bitse. Ama kimsenin ahkam kesip doğru yolu göstermesini de istemiyorum. Böyle saçma bir halı işte...

Bende cok bunalimdayim fakat aglayamiyorum. Biseye cok uzuldugum zaman duvar oluyorum ozellikle bu aralar. Kafamda hep su soru var. Ya hersey mi ust uste gelir?Hicbisey mi duzelmez?Cok zorlandigim anlarda kendime umut vermeye calisiyorum ama nafile. Bendeki dertler dügüm olmus, cozmesi zorAma napalim basa gelen cekilir. Vardir elbet bunda da bi hayir. Demem o ki yalniz degilsin. O gulen suratlarin altinda ne uzgun insanlar var bi bilsen..

anlıyorum canım seni düşünmemeye çalış sorunlarını, derslerine falan yoğunlaş ne diyeyim