Ayrı anne babanın çocuğu olarak söylüyorum. Oğlunuzla babasının daha sık görüşmesi için ortamlar yaratın. Siz boşanıyor olabilirsiniz ama onlar baba-oğul. Şimdi koparlarsa bir daha zor toparlar. Nasıl sevindiğini gördün oğlunun. Onu hep böyle mutlu etmek sizin elinizde. Eşinle problemlerin aşılamayacak derecede mi?

Uzman yardımı alıyoruz şuanda. Evet, bir görüş planı yapmalıyım. Tekrar bir konuşmam lazım uzmanla.

Önceki konuları bilmiyorum fakat eminim bir anne olarak böyle olduysa böyle olmasi gerektiği için karariniz bu yönde.. Bir adam koca olamayabilir fakat belkide bir baba olabilir. Çünkü eğer eş olamiyorsa baba olmayacağı anlamına gelmiyor bu. Ayrı ayrı degerlendirmek gerek. Daha küçük çocuğunuz kuzuyu Kurttan ayiramaz. Fakat ileride sizi anlaması için bu günden sağlıklı yetişmesi gerek. Istedigi zaman babasını görmeli onun eksikliğini hissetmemeli. Bu şekilde büyürse ileride doğruyu yanlıştan ayirabilecek farkindaliga sahip olabilir. Zordur eminim Allah güç versin. Allah hayirlisini nasip etsin. BenveUtkum

bu arada yazım hatalarım ıcın özur dılerımı yerındeyım acele yazmam gerekıyor G

sız aslında alınmayın ama "bazen de görmesin, özlesin de anlasın ne olduğunu" dıyerek cocugunuzu esınıze karsı bır koz olarak kullanıyorsunuz, zaten ozleyen adam gelır-arar-alır ve cocugu ıle ılgılenır sızın bırsey demenıze gerek bıle kalmaz aslında. nerden bılıyorsunuz dıyeceksınız? benım nısanlımında bır oglu var anne ve babası o 4 yasında ıken ayrıldı, bızde bırkaç ay sonra evlenıyoruz. onlarınkı karakter uyusmazlıgı ıdı bana soylenen bu en azından bende kurcalamadım gerısını ; cocugu sımdı haftada ıkı gun bıze gelır, akrabaları ıle kopmadı hıc, annesı de onlarla gorusmeye devam edıyor, okuldu saglık sorunları ıdı vs. tum ıhtıyaclarını maddı manevı ortak karsılıyorlar ve asla ne annenın ne babanın yoklugunu cekmıyor cocuk, hıcte bosanmadan etkılenmedı derslerı gayet ıyı, bedenen saglıklı, sadece asırı ılgıden bıraz sımarmıs durumda o kadar.. ılk başlarda nısanlım eskı esının evıne gıderdı, bazen kalırdı, dısarda 3 u bırlıkte zaman gecırırlerdı, artık ya annesı ıle ya bızımle bırseyler yapıyor ama akrabalarından kopmadı ve ne annesı babayı, ne babası anneyı asla kotulemedı hatta bırbırlerıne saygıları hala devam edıyor. sızde boyle yapabılırsınız. ayrıca cocuk hıc pedagog a falan da gıtmedı...

benimki bencillik degildi asil bencil olan adi olan kocamdi Beni hamileyken bile aldattigi kadin yuzunden dovdu, sonrada bebegim daha kucukken yine tekrarladi Aramizda sorunlari insanca konusup bosanalim cocuklarimiz var dedigimde hic orali olmayip kaba kuvvete basvurdu hep Sonunda sikayet edince evden uzaklastirma cezasi aldi ve hakim cocuklari gorme yasagi koydu Simdi bu durumda bencil olan benmi oluyorum? Yoksa uckur pesine dusup, karisina ve cocuklarina zulmeden bu adammi? Boyle bir adam cocuklarina babalik etse ne olur etmese ne olur? BenveUtkum

Öyle bir zamanda gördüm ki mesajınızı... Daha haftasonu ayrılmayı düşünen eşim var benim de... Halledemediğimiz sorunlarımız... Onun tatmin olmayan egosu... Şimdi okudum da kendimi canlandırdım gözlerim doldu elim ayağım titredi.. Rabbim kimsenin yuvasını huzurunu bozmasın...

iNŞALLAH...

Çok sağolun..

Sanırım bu süreçte sizin gibi düşünmeye başladım. Ama gel gitlerim hep oluyor oğlumun o halini görünce çok üzüldüm. Aslında sırf denemedi demesin diye bu süreci kabul etmiştim. Şimdi ise gerçekten boşanma durumunda oğlumu düşündüm özellikle ve yapamayacağım sanırım bilmiyorum. Kafam çok karışık. hedef 2016 Hoşgeldin hayatıma yarınım herşeyim Canım

Onunla görüşüyor olması sizden vazgectiği ya da onu tercih edeceği anlamına gelmez. Sakin olun, cocuğunuz icin. Yazdıklarınız benim bile icimi parcaladı. Biraz daha sabır ve sukunet. Belki bu yasananlar esinizin aklını basına getirir de yeniden bir aile olabilirsiniz. Olmaz diye birsey yok. Biz esimle boşanıp bir yıl sonra yeniden evlendik. Suanda Allah nazarlardan saklasın o kadar mutluyuz ki.

herkes hata yapar. Eşinin hataları da sizin hatasız davrandığınızı göstermez. Bence çocuğunuz için bir şans verin. Eğer büyük sorunlarınız yoksa.. Hiç birşey evlatla babadan değerli değil.. Halledebilecek mevzular ise gururu bir kenara bırakın. Gurur bazen en büyük düşman insana. meliSSAnil Cok sukur bin

Çok sevindim. Allah bozmasın inşallah. Gerçekten düşmanımın başına vermesin Allah. Zor çünkü.

Çok üzüldüm BenveUtkum

Kızlar canım çok sıkıldı ve yine dert ortağım siz olduğunuz için sizinle paylaşmak istedim. Bildiğiniz gibi bazı problemlerden dolayı eşimle ayrıyız. Oğlumda uzun bir zamandır görmedi babasını ve dün babası bizim yemek yediğimiz yere geleceğini söyledi. Bende oğluma " baban gelecekmiş annecim " dedim. Oğlumda yemek yediğimiz yerde tanımadığımız insanlara ve hatta masamıza gelen garsonlara bile heyecanlı, heyecanlı " benim babam gelecek, babam gelecek benim" dedi. Ya yıkıldım, parçalandım, parçalara bölündüm orada. Oğlumun o sevinci, içinde biriktirdikleri... Dünden beri ağlıyorum. supapatya88 Güven ruh gibidir Terkettği bedene asla

Siz diyemezsiniz, o yaklaşmaz olan cocuğunuza oluyor farkındasınız değil mi? BenveUtkum

Doğru söyleyebilirim aslında. Sanırım bende gurur yapıyorum.. H Heyheyliyim

Amin.. Olan çocuklara oluyor işte. Toparlanabilecek bir şeyse toparlayın yoksa gerçekten zor...

geldimi?eşinizle ayrı olabilirsiniz ama çocuğunu ihmal etmemsi gerekli bunu ona anlatın. çünkü çocuklarımızın bizleri seçme şansı yok.

İcinde bulunduğunuz durum yüzünden sizin tepkinizden cekiniyor olabilir mi? Ben olsaydım söylerdim sanırım. Al cocuğunu gezdir, ilgilen vs diye

Ya aslında ondanda korkuyorum Of ya ne zor iş bunlar. BenveUtkum

Biraz evvel adama sorumsuz dedim ama bu mesafeyi koyan sizmişsiniz, ağlamanız doğal. BenveUtkum

İnşallah aşarsınız. Aksi durumda ise sen toparlayıcı ol onların baba-oğul ilişkisi için. Erkeklerin kafası basmıyor bazen. Kadına düşüyor iş malesef. Oğlunun mutluluğu için gururu bırak ve kocana oğluyla ilgilenmesini söyle.

ALLAH yardımcın olsun canım BenveUtkum

kusura bakmayın ama sizi çok bencil gördüm eşiniz ne yapmış olursa olsun çocuğunuzun babası ve onu görmeye hakkı var belki eşiniz sizden çekindiği için oğlunu görmeyi erteledi ne olursa olsun onların ilişkisi canlı kalmalı çok üzüldüm oğlunuza. meliSSAnil Cok sukur bin

Çok üzücü bi durum tabiki ama zamanla oğlunuzda sizde alışacaksınız krşke baba pişman olsa H Heyheyliyim

Siz boşansanız bile cocuğunuzdan vazgecmesine izin vermeyin. Olur mu? Kalbiniz kırılsa bile onların sağlıklı bir ilişki kurmasına yardım edin.

Aşamıyoruz, olmuyor... Veya aşacağız ama bu zamanda aşamıyoruz.. BenveUtkum

Mesaj attım şimdi babasına ona da anlattım size anlattığımı, söyledim. Bakalım ne diyecek? BenveUtkum

Şartlar ne olursa olsun kimse fıtratında olmayan bir şeyi yapmaz. Mutlaka içindeki dışına sızar. Anladigim kadariyla sizin şu anda en büyük probleminiz esinizle nasıl bir yol izlemeniz konusundaki tereddütleriniz. Yanılıyormuyum? BenveUtkum

tekrar dene bence BenveUtkum

Ya o da var. Tekrar başlasak güven yok, yine sıkıntı olacak. AMa bunları kenara attım, bizi kenara attım ama tek derdim oğlum şuanda. Onun için en iyisini az yaralı bir şekilde atlatmaya çalışmamız lazım. Dün de o şekilde diyince demekki çocuk içinde yaşıyormuş. BenveUtkum

Boşanma olayı değil benim sıkıntım ki. Şuan da ayrı kalmamızın sebebi benim boşanmak istemem, eşimin de bunu istemeyip uzman görüşüne başvurması. Uzman Görüşü ile böyle bir süreç geçiriyoruz zaten. Her neyse konu biz degil zaten oğlum. Olayı dramatik bir hale sokmuyorum ki sadece uzuldugumu dile getirdim ki duyguları olan bir insanın o durumda uzulmemesi mümkün değil. Bunu kendi içimde yaşadım. Oğluma yansıtmadim zaten ki benim oğlum hep babası ile birlikteydi. Ilgili bir baba ydi o nedenle üzüldüm. BenveUtkum

Evet, bu yönde karar vermek zorunda kaldım. EVet oğlum daha 4 yaşında küçük. Zamanı geldi mi daha iyi anlayacak beni. Çok teşekkür ederim, Sağolun.. G

canını sıkma herşey olacağına varır bu hayatta herkesin bir sınavı var seninkide bu demekki herşey yoluna girecek düzelecek ALLAHIN izniyle

Eşim boşanmak istemiyor. Ama ayrıyız, artı eksi mevzusunu düşünüyoruz, birbirimizin hayatında ki yerini, ha ben boşanmaya kalksam da boşanmam demez artık sanırım. Ben istiyordum boşanmayı. Hatta o desin bana boşanalım diye düşünüyordum. Ama olmadı, o da demedi bana. Belki de o da vicdan yapıyor ama boşanmak istemediğini söylüyor. Arkadaşlara, akrabalara falan diyor. Karmaşık bizim işimiz. O nedenle netlik olmadığı için ne yapacağımı şaşırdım. runforestrun

Geldi evet. Yemek yedik ve akşam evde kaldı. ABimler geldi diye o da. Ben aslında o özlesin, hemen öyle kolay olmasın çocuktu evdi diye biraz uzak tutuyorum ama, zamanla tabi düzene girer. Ama dün oğlumun o şekilde bağıra bağıra " babam gelecek benim" demesi beni mahvetti. BenveUtkum

Ağlamayın, elbet bir gün o da büyüyecek. Sorumsuz babasının actığı yaralar annesi tarafından iyileştirilmiş olarak.

Esinle zaten ayrisin bosaninca ne degisicek sadece bir imza kalmis aranizda. Ogluna konus babasini istedigi zaman gorebilecegini anlat ona bence melankoli yapicak bir durum yok. Bana sanki sen kendin bosanmak istemiyorsun gibi geldi. Benimde 6 yasindaki kizim babayi 2 yil olucak gormedi 2 yasina giricek oglum babasini tanimiyor o bebekken gitmisti ve bir daha gormedi. Ama bu evde oyle buyuk bir sorun degil. Mahkeme karari cikarsa cocuklarini gorebilir yoksada yine gormeyecek ben bundan rahatsizlik duymuyorum. Guclu olmaya calisiyorum illa kizim minik kalbinde uzuluyordur ama ona artik buna alismasi gerektigini, ayni durumda bircok cocuk oldugunu zamani gelince babasini gorebilicegini psikolog yardimiyla anlattik. Cocuk bu illa uzulur illa sevinir. Babasi zaten Size kiymet verse napar eder hatalarini duzeltmeye calisir seni tekrar kazanmaya ugrasirdi. meliSSAnil Cok sukur bin

valla aldatma var dıyorsunuz, ortada guvensızlık hat safhada, bırde ufak bır cocuk var... bence guven olmadan bır ılıskıyı yurutmek cok zor, kavga gurultu oluyor muydu evınızde bılmıyorum ama eger oluyor ıse sureklı tartısan bır anne baba profılı gormektense, ıkı ayrı evde huzurlu ıkı ınsanla degerlı vakıt gecırmek cocugunuza daha ıyı gelecektır dıye dusunuyorum. onun anlayacagı dılde ona bırseylerı anlatın ama asla babayı kotulemeyın, bız anlaşamıyoruz buyukler arasında olur bazen ama ıkımızde senı cok sevıyoruz ve hepte sevecegız falan deyın mesela gerekırse bır pedagogtan destek alın ve cocugunuz da alsın... esınızle de uzatmayın, araya mesafe gırınce hersey daha da aşılamaz hale gelıyor. yasananları bır kenara atıp, üstüneçizgi çekebilecekseniz bir an önce barısın ama yok olmaz dersenız de bır an once resmen ayrılın onunuze bakın yenı bır sayfa acın kendınıze... cocugunu da ıstedıgınde gorsun, aklına getıremıyorsa bazı seylerı sız yonlendırın, ılk baslarda hep bırlıkte dısarda yemek yıyın, parka falan gıdın ama aynı evde zaman gecırmeyın, dısarda takılın zamanla da hem sızın evınızde hem babasının evınde gıt gellerle ayır ayrı zaman gecırsın cocugunuz sızlerle zaten bır sure sonra kendılıgınden alısır ama babası dısında kalan akrabaları ıle dedesı nınesı vs. gorusmesını kısıtlamayın.. tabı bu sadece bır tavsıye gerısı sıze kalmıs...

Ya yazmadan edemedim. Bir yuvayi yikan neden hep araya giren asifteler oluyor asil. suclu koca degilmi?Zaten koca istemese karisina sadik olsa o asifteler hic bir sey yapamaz. Karisini o asifte dedigin kadinlara degisiyorsa erkek zaten arada sevgi yada bska bir bag kalmamistir. Affetsende uzun surmez yine yapar taviz tavizi dogurur. Bende ilk basta boyle dusunmustum. bir ortalik karisi icin neden bosanayim diye ama gordumki benim koca o kadinin pesinde yani tekrar denemeye degmezmis. Zaten bir adam gozu disardaysa aile baglarini koparmis kalbinden aileyi cikarmis demektir. TurkuazM Hayat ve

dun esımarkadaslarıyla balıga gıttı.21aylıkoglum aksamakadar baba baba dıye gezdı evde. kapı calıyo baba dıye kosuyo telefon calıyo baba dıye kosuyo. aksamesıme dedımkı ben senın yerını asladolduramam. ALLAH senı basımızdan eksık etmesın dedım. babbası gelınce costu sevıncten. sorunlarınız neydı bılmıyorum lakın 'gurur yapıyorum 2demenıze ıstınaden dıyorumkı lutfen lutfen cocugunuz ıcın bıraz yapıcıolun. annelık evlat ıcın herseye katlanmakdegılmı eger sıddet veya cok cokkotu bı durumyoksa lutfen bır kez daha deneyın yazık ıcım parcalandı resmen. BenveUtkum

şunu da söyleyebilirim boşanmadan önce yaklaşık 2 yıl kadar ayrı evlerde yaşamışlar, bir ara çocuk için yeniden denemeye kalkmışlar ama olmamış ve sonra anlaşarak ve ailelerinde onayı ile boşanmışlar. ve nişanlım ilk başlarda eski eşine ve çocuğuna karşı vicdan azabı duymuştu, evlenmeyi ve yeniden çocuk sahibi olmayı istemiyordu eski eşini yaşadığımız şehre o getirmiş evlendikten sonra ve kadının fazla akrabası falan yok burada bıldıgım kadarıyla, çocukta buyuyunce sen bızı bıraktın gıttın der dıye cok korktu ama zamanla tüm korkularının yersiz olduğunu anladı. su an herkes kendı hayatından memnun, eski eşiyle tanısmadım ama gordum o da benım varlıgımı bılıyor. aılesı eskı esıyle gorusmeye devam edıyor ama asla aynı ortamda bır araya gelmedık. ama cocugu ıcın onlar bır araya gelıyorlar ona mudahale etmıyorum. burdada bana buyuk bır sorumluluk ve anlayıs dusuyor. herseye alısılıyor ama sız yeterkı ısteyın, kararlı olun ve cocugunuza duygularınızı fazla yansıtmayın. ve onu alıstırın bu duruma bır an once. BenveUtkum

Ya az önce arkadaş yazdı ki sonra oğlun senden uzaklaşmasın diye. Ya öyle bir şey olur mu acaba. Babası ile alışırsa hep gezmeye falan, benden uzak olur mu? şimdi bana çok düşkün. Akşam babası eve geldi, onla yattı ama oğlum beni çağırdı, benimle uyudu. Ya dönerse tekrar babaya ne olacak

Bunda gurur yapacağınız bir şey yok, siz eşinize gel beni gezdir benimle ilgilen demeyeceksiniz ki, çocuğunuzla ilgilenmesini söyleyeceksiniz. BenveUtkum

Daha önceki konularınızı bilmiyorum ama eğer kurtarılabilecek gibiyse oğlunuz için her ikinizde bir şans daha verebilirsiniz. Sabah sabah dağıldım resmen konunuzu okuyunca.

Çok zor yaşadıklarınız inşallah en kısa sürede toparlanırsınız.. kimse evladının üzülmesini istemez o yüzden bundan sonra ucu çocuğunuza dokunacak hiç birşeyde gurur yapmayın

canım arkadasım tabıkı en dogrusunu sen bılırsın ama ınan hepımız bıseylere katlanıyoruz evlat ıcın. ben esımden degılde mesela kayınvalıdemın ayagına kapanıp özur bıle dıledım cocuguma bakıyo ınan bunu yaptım. asla yapmam dedıgım bı seydı. oluyo yanı. o esınde bırgun essek gıb ı pısman olurda ahhhhhhhhhh olan yavruya oluyo. konu cocuk olunca cok hasssa oluyorum ne bılım sen öle yazınca yuregım daglandı resmen. nolur senden rıca edıyorum bı ıkı asıfte ıcın yavrunu babasından mahrum etme. bazıları benı kınayabılır cok zor bılıyorum ama ıkı tane surtuge meydan verme kuzum ya MissCherryBlossom

Babasına mesaj çektim ve bu akşam alırım onu dedi. Demek ki demem gerekiyormuş. Küp kafalı bu erkekler Munzevi Zencefil Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bazen öyle düşünüyorum, bazen de öfke kaplıyor içimi. Defolsun gitsin hayatımızdan diyorum. O sürtüğün bir tanesi hep gözümün önünde olunca gitmiyor hiç bir şey hafızamdan. Bu arada yazım hataları için özür dilemene gerek yok, hiç birimiz dört dörtlük yazmıyoruz ki

Çok zor bir sürecten geciyorsunuz Allah yardimciniz olsun. Anne olmadan önce bu tarz konulari okudugumda 'boşan gitsin'diye düsünürdüm. Şu an evliligimde bi sorunum yok ama bazen aklima geliyor bi gün basima bu tarz bisey gelse yavrum icin sineye çekerim gibi hissediyorum. Kuzenleri, arkadaslari hergun anne babalarini bir arada görürken benim yavrumun bi yarisi bos kalmasin diye dusunebilirim. Onu gectim bikac gunlugune babasinda kalsa insan ona bile dayanamaz. Evet bazi seyler var ki cocugun hatri icin bile katlanilamaz belki ama son kez deneyin derim ben. Bu sayede ilerde yine ayni seyi yasayip ayrilirsaniz sonuna kadar mucadele ettim diyebilirsiniz ve oglunuzun duygusalligi karsisinda bu denli çökmezsiniz. Ve biraraya gelmeye karar verirseniz 'gururumu ayaklar altina aldim'diye değil 'oğlum icin burdayim'diye dusunun. Birakin oglunuz icin son kez anneliginiz kadinlik gururunuzun önüne gecsin. BenveUtkum

Anne ve babası ayrı biri olarak o çocuğun psikolojisini çok iyi anlıyorum tek şansım o kadar ufak yaşta ayrılmamalarıydı. Ama ben hala o acıyı içimden atamadım ergenlik çağında arkadaşlarımın evlerine gittiğimde anne babalarıyla aynı sofrada yemek yiyemez kalkar ağlardım... Daha sonra gitmemeye başladım kendimi soyutladım eksik hissediyordum çünkü. Bir de ben babannem babam ve kız kardeşimle kalıyorum. Anne yokluğu daha zor siz çocuğunuza olabildiğince yakın olun onu ne kadar sevdiğinizi ona hissettirin söyleyin ve asla babası hakkında büyüdüğünde kötü konuşmayın kafasını karıştırmayın. Ben yıllar geçti hala bunlarla boğuşuyorum ve hiçbir psikolojik destek almadan...

söylediklerinin aynısını yaşıyorum şuanda ki benim oğlumda babaya çok düşkündür. Bizim sorunlarımız aldatma vs. Zaten oğlumu düşünmesem çoktan posta koyardım, oğlum var diye olmuyor. Ama işte bazen çocukta bazı şeylerin önüne geçemiyor. Çok üzülüyorum eve hele ki dünkü olayımızda hepten koptum. Bir şeyler yapmaya çalışıyoruz ama tek başına olmuyor, yaşananlar zor. Rabbim hayırlısını versin artık ne diyim..

Bakın uzak tutmaya çalışan birazda sizmişsiniz ama babası için bu kadar kolay olmasın derken oğlunuza zarar veriyorsunuz gördüğünüz gibi. Sizin aranızda ne yaşanırsa yaşansın çocuğuyla iletişimi sağlamalı görüşmek istediğinde görüşmeli ve eşinizle enine boyuna bu konuyu konuşmalısınız.

Yoo baba sorumsuz. Yani o bana demedi ki hiç alım oğlanı gezdireyim diye. Belki şuan ki süreçten dolayı demiyor bilmiyorum ama bende ona al gezdir oğlanla zaman geçir demedim. Ben bunu demek istedim aslında. Yoksa babası bana geleyim, oğlumu göreyim veya gezdirim diyipte ben ona hayır gerek yok diye bir şey demedim. Ondan teklif gelmedi. Bende çocukla ilgilen demedim.

olan çocuklara oluyor böyle ayrılıklarda zaten. psikolojini anlayabiliyorum canım. ama bu buluşmaları sıklaştırın bence

Boşanma olayına karar verdiğimizde pedagog yardımı ile bunu çocuğumuza anlatacağız, şimdi ayrı durduğumuz için bu şekilde oluyor. Kısıtlamıyorum aslında, sadece o demiyor ki alım gezdirim çocuğu. bende demiyorum ona al gezdir diye. Bazen de görmesin, özlesin de anlasın ne olduğunu düşünüyorum ama burda çocuğuma yazık ediyormuşum bunu anladım. D

Gurur yapacak bir sey yok, babalik gorevlerini yerine getirmeli. Her cuma mesaj atin, haftasonu cocugunuzu gorsun.

Evet, gerçekten de kendi ve çocuğun hayatını zorlaştırmamışlar. Güzel bir şey bu. Bilmiyorum zamanla pişeceğim bende bu konuda. Yavaş yavaş alışacağım. Belki benim ki ona olan sinirim, öfkem... Geçerse bunlarda geçer. Zaten bu bir süreç boşanmadan sonra durumda bu şekilde yapmayacağım inşallah... D