ben ailemle aynı yerde üniversite okuyorum ve çok zorlanıyorum sırf bu yüzden istemiştim bir taraftan. malesef benim kazandığım yere geldiler bütün aile istemeden, bazen bunalıyorum hiçbirşey istemiyor canım,4 duvar arasına kendimi hapsediyorum.. yorum yapanlara teşekkürler.

canım yaaa haftalardır bana sıkıntı olan bi konuyu acmıssın. senin bütün endiselerini bütün sıkıntılarını yaşadım ben. bende 20 yaşındayım üni 2. sınıftaym erkek arkadasımla 2 senelik bi ilişkim var ayrı sehirlerdeyiz. annem basladığımızdan beri biliyo ve destekcimiz her gittiğim yeri anneme söylerim anneminde ici hep rahat olur onlayım diye cünkü attığım her adımı haber vererek bana olan güvenini pekiştirdim. fakat hayatımda en değerli erkek olan dedemden cok cekinirdim. bigün anlattım dedeme kıyamet koptu. aklına gelen ilk sey erkek arkadasım olcağı icin okulu boslayacağım belkide okuldan vazgececeğim oldu cok kızdı sonra yumusadı, tabiki olcak böyle seyler ama sen okuldan vazgecersen naparız biz dedi. okul bitene kadar hicbisey olmıcak okul bittikten sonra nisanınızı yaparız dedi.. tek torun olduğum icin bana fazlasıyla düskün belki bu yüzden bu kadar tepki verdi. dedem haric herkesten olumlu tepki aldım, herkes onayladı. ailenin yapısını ve bu konular hakkında tutumunun sert olduğunu biliyosan hic anlatma bence biraz daha bekle en azından 1 sene daha sık dişini okulunun bitmesine yakın söylersin. yalan söylüyorum diye söylemek istemiştim bende hic beklemediğim tepkiyi aldım

çocukluğumdan beri ne yapsam söyleyemedim hep karşı çıktılar, lisede 5 dk geç kalsam hesap sorarlardı dedim üniversiteyi kazanayım dertler bitsin, malesef daha büyük dertler oldu... ben annemle hiç dertleşemedim, olmadı ne yaparsam yapayım başıma kaktı ve babama söyledi, bu yüzden kimseye güvenemedim.. herkes annesi ile dertleşirken ben kendimle dertleştim hala da öyleyim... yenGEnC

doğrudur canım benim öyle bir şansımda yok ikna olmazlar yani idare ediyorum işte. en azından istediğim bölümdeyim o da güzel. yenGEnC

bizimkilerde aynı canım. hala hava kararmadan evde ol kuralı uygulanır bizde :) izin alabilmek icn binbir takla atarım filan. artık onların koruma icgüdüsü mü diyelim bilmem ama onlarada hak vermek lazım. benim arkadasımda sevgili konusunda annesinden cok cekiniyodu korkuyodu sonra espriyle karısık sana damat getirsem filan demeye basladı annesinin düşüncelerini öğrendi yavas yavas simdi cekinmiyo artık sende öyle yapsan annen bu konuda katı mı yani hic mi anlatamazsın

çok güzel ya işte hep sizin gibi olmak istedim, tabi herkesin ailesi bir değil o da var malesef anneme söylesem hemen babama yetiştirir, onun saklayacağını bilsem söylerdim çoktan ama işte onlar adı konsun falan derler hep söz falan isterler bazen diyorum olsun söz olsun bilsinlerde, bu seferde hadi o söz sürecinde sizi rahat bırakmazlarsa neler geçiyor neler... çok şey var... Angel87

valla ben 16 yaşımdan beri hep annemle paylaştım bu durumları... sorun çıkarmadı bana hiç sağolsun... yani ben olsam anlatırdım tanıştırırdım...

ailenin tepkisi olumsuz olacaksa söyleme hele ünvde ayrı şehirdeysen hiç söyleme yani söyliceksin de ne olacak ki, ailen boşu boşuna tedirgin olacak, akılları sende kalacak... Yolda sarmaş dolaş bi sevgili görse benim kızım da böyle mi acaba diye düşünecek, çocukla ilgili hoşlarına gitmeyen bi özellik varsa hele, daha şimdiden başını ağrıtacak... ayrıca 2.5 yıldr söylemediğine göre cidden sıkı bi ailen var, bu halde aşkımla buluşucam bunu mu giyeyim diye sorup evden çıkmıyacaksın heralde, yine yalan söyliceksin... nabza göre şerbet vermek gerektiğini düşünüyorum, ailen benim kafamda tasavvur ettiğim gibi katı insanlar değillerse ve niyetiniz ciddiyse annene çıtlatabilirsin de

ben de üniversitede ailemle kalıyorum canım gerçi ben başka şehre gitmedim, oturduğumuz şehirde kazandım. aileyle gerçekten zor oluyor yalan söylemek zorunda kalıyorsun için de rahat etmiyor haklısın anlıyorum seni... annem benim her şeyimi bilir o nedenle pek sıkıntı yaşamıyorum ama sen annenin de hemen babana söyleyeceğini yazmışsın. anne neyse de babanın her şeyi erkenden bilmesi pek hoş bi şey değil... bence söyleme ailene okul bitene kadar, bitmesine yakın söylersin söz vs. yaparsınız. ama şunu tavsiye edebilirim sana, teyzen halan ablan vs. varsa onlarla paylaş bu durumu. en azından için bir nebze rahat eder. hem belki onlar da anneni yavaş yavaş kıvama getirmene yardımcı olurlar

( çok üzüldüm ya çocuğunun peşinden şehir şehir gezen, kendi ayakları üstünde durmasına engel olan ailelere hiç anlam veremiyorum ( benim de hemşirelikten böyle bi arkadaşım var, babası zaten emekliyim diye kızın kazandığı şehre göçmüşler... Ama ev çok kalabalık KPSSe çalışamıyorum bahanesiyle 2buçuk sene sonra kendi evine çıktı, tabii ailesini ikna edene kadar göbeği çatladı

ne güzel annen biliyormuş keşke benim annemde öyle olabilse ama bazen çok bunalıyorum o kadar çok bunalıyorum ki... söyleyecek sözüm yok.. sadece bu konuda değil çoğu konuda sıkılıyorum, dışarı çıkmada, hafta sonunda o kadar çok bunalıyorum.. biraz geç kalsam nerdeydin diye sorgu sual başlıyor malesef yoruldum artık sanki

Valla ailenizin bu konuda pekte anlayışlı olmadığını söylemişsiniz ayrıca düşünceleride gayet net okul bitene kadar kimseyi istemiyorlar. Böyle bir durumda ailenize bişileri açıklamak zor olur ve anlayışta göstermezler baskı artabilir size ayrılın falan die.. Yalan söylemek zor gelir bilirim bende yaşıorum bunu ama şu konuda için çok rahat yalanda söylesem ailemi utandıracak hiçbişi yapmadım bugüne kadar. Yalan söyleyip afedersinizki kimsenin koynuna gitmedim. Sadece sevgilimle saf saf geziorum tüm gün:)Ailenizi utandıracak bişi yapmadıktan sonra ve karşınızdaki adamdan tereddütünüz yoksa bu tarz bi ilişkinin sürdürülmesinde bi gariplik görmüorum.. Sonuçta aileniz anlayışlı olsa söylerdiniz dimi?Sizi bu yola itenler onlar.. yenGEnC

merhaba kızlar... içimden geldi anlatmak istedim. benim 2,5 yıllık bir ilişkim var bu zamana kadar ayrı şehirlerdeydik okul v. s durumlardan dolayı.2,5 sene ailemden saklı geçirdim bu süreci ama bazen artık çok yorulduğumu hissediyorum sanki aile bilmeyince, bazı yalanlar söylemek zorunda kalıyorsunuz haliyle... ama artık içime dert olmaya başladı bu durum, huzursuzluk oluyor. ve ailem okulu bitirmeden de kimseyi istemeyen bir aile. arkadaşlarımı görüyorum ailesi hep biliyor herşeyini ben kendimi kötü hissediyorum onların yanında. onlar yalan söylemeden yapıyorlar ve çok da rahatlar, yakalanma korkusu, telefon korkusu yok... bende onlar gibi olmak istiyorum artık.. belki bir söz falan olursa ancak o zaman kabul ederler okul bitene kadar galiba ama görüşmeye gelince de durmadan kontrol ederler. belki yalnız bile bırakmazlar falan işte. üniversite 2. sınıftayım bu arada yaşım 21... size sorum siz olsanız alenizden saklamayıp söylermiydiniz yoksa okul bitene kadar saklar mıydınız? birde böyle ailesi olupta ikna edebilen var mı acaba bu duruma... teşekkürler. akandeniz herşey güzel