Merhaba, insanlara haksız olduklarını anlatmak ya da hoşunuza gitmeyen bi durumu dile getirmek için illa kırıcı olmanız gerekmiyor. Önce bir bunun ayrımını yapmayı deneyin. Kelimelerinizi dikkatli seçerek kırıcı olmadan da sizi kızdıran, üzen şeyleri dile getirebilirsiniz. G

merhaba benim annem de senin gibiydi. aslında insanlara çok kızar ama bunu belli etmezdi ben de hakkını ara cevap ver dediğim zaman olsun kızım, aman kavga olmasın, napalım onlar öyle vs bi sürü şey sayıyordu.. psikolog arkadaşım var ona götürdüm. hipnoz yaptı ona. meğerse annem o insanlarla başa çıkamayacağını, onlara cevap veremeyeceğini zannettiği için öyle yapıyormuş. hipnozda mücadele etmeyi öğrendi şimdi çat çat maşallah :) sen de böyle düşünüyor olabilir misin? yani onları kırmaktan korkmuyorsundur belki de onlardan korkuyorsundur..

merhaba arkadaşlar, normalde konuşkan, sosyal, gülen, eğlenen bir insanım fakat bazı durumlarda o kadar sessizleşiyorum ki ben bile kendime şaşırıyorum. mesela birine çok kızdım gerçekten de haksız olduğunu biliyorum ama o kişiye asla kızamıyorum gidip de sen bunu bunu yaptın bu yüzden de ben sana kızgınım diyemiyorum. üzmekten, kırmaktan çok korkuyorum. küçükken anneme kızdığımda mektupla yazardım mesela :) bunu aşmak istiyorum çünkü insanlar bu şekilde bana çok zarar veriyorlar. nasılsa bu kız hiç bir şeye kızmıyor diyip üstüme çok gelenini de gördüm. kızıyorum aslında ama içime nasıl atıyorum bilemezsiniz ya da mesela gayet eğleniyorum, konuşuyorum ama o ortama hoşlandığım insan girince bir anda susuveriyorum konuşamıyorum. sanki her konuşmam her hareketim benim için eksi bir şey olcakmış gibi hissediyorum. bu durumu çok kez yaşadım ve bir kaç kez şunu duydum hoşlandığım insanlardan çok sessizsin hiç konuşmuyorsun seni tanıyamıyorum bile gibi laflar duydum. halbuki normalde öyle değilim. bu çekingenliği nasıl aşacağımı bilmiyorum L lacrimas