Ah br kuzum bende party yogunlundan yoksun ortalarda saniyordum Son bir sans ver, bak bakalim nasil olacak Kiyamam uzme kendini nolur

Yorulmussunuz evet bazen bana da oluyor aynı şeyleri dönüp dönüp yaşamak aynı şeyler yüzünden kavga etmek çözdüğünü sandığın hicbirseyin aslında cozulmedigini görmek yoruyor insanı. Size tavsiyem kendinizi çok dinlemeyin bu süreçte yani kafanızda senaryolar kurup kendinize sıkıntı yapmayın sadece yaşayın eşinizin çabasını görün inceleyin bunu yapması bile size değer verdiğini gösterir uğraşıyor en azından. Çocuğunuz küçük mü bilmiyorum ama genelde ilk iki yaş civarı eşler böyle oluyor büyüdükçe onun sıkıntısı azalıyor sizde rahatlarsiniz o zaman. Acele etmeyin bekleyin bakalım belki bu sefer gerçekten iyi olur her şey

Aaa niye ya benim herifimde başak burcu :) en azından sevmediği birinin yanında kesinlikle olmayacak kişiler bunlar onu bilsin yeter yani konu sahibi eşin seni seviyor

Gözlerimi geri verinnn Vallahi miyobum azdı evet uzun olacağını başta yazmışsınız. Ama bayan uzundu

Yorumlar için teşekkür ederim. Üzerine pek konuşasım yok, bilirsiniz tek tek alıntılar cevaplardım elimden geldiğince. Bu kez mazur görün lütfen. Durumun gidişatı hakkında şunu söyleyebilirim, olumlu yönde değişimler var, tabi sürekliliği hakkında net bir şey söylemek ve sevinmek için erken. Sadece benim biraz daha zamana ihtiyacım var gibi, az tatsızım. Kendince bir şeyler yapmaya çalışıyor, bu da bir şeydir diyorum öyle. Çünkü hiç oralı olmayabilirdi de. Öyle... Ne diyeyim. Tekrar teşekkürler vakit ayırıp "Düzelirsiniz" diyerek moral verdiğiniz için.

Sonuna kadar her satırını eksiksiz okuduğuma inanamıyorum. İlk kez bu kadar uzun bir yazıyı çok dikkatli okudum. Yazım tarzı çok güzeldi sanırım tek sebep bu... Konuya gelirsek sonu güzel bağlanmış insallah bu sefer hüsran olmaz ve mutlu sonla devam eder... Shut Up Bşl:90,8kg Gncl:70,9kg Hedef:55kg tek ayak

Kindar bir insan değilsen atlatırsınız gibi geliyor. Ama şu da var adamlar kadın yumuşadığı anda eski haline geridönüveriyor... eğer 2 gün sonra tekrar eski umursamaz bencil hallerine geri dönmezse toparlanıp geride bırakabilirsiniz bu günleri... Ne şekilde olursa olsun umarım sonunuz mutlu olur eşinizle yada eşiniz olmadan... Alys

Olay dönup dolasip basa sardigi icin cok yapmacik geliyo. Biliyorum 3 gun sonra patlak vericek. Yokuspokus kopma noktasina gelmisiz yataklari ayirmisiz iletisim sıfırdan hallice haftada 3 cumle diyim. Icimden bagirmakta gelmiyo konusmakta. Ayni cumleler dön dolas ayni hareketler. Tam olarak bumuydu evlilik? Hele etrafinda kıpir kıpır evliler gorunce insanin ici dahada cız ediyo. O gelmek istemediginde otel niyetine kullaniyo evi, ben ise bir daha cıkarsam tek bardak birakmadan cikmayi dusundugum icin bekliyorum. Ha dusunuyorum da naparim beraber kullandigimiz esyalari kullanabilir miyim diye. Ee cocuk desen bi taraftan babam niye gelmiyo anne diyo sen niye agliyosun diyo? Toparlanirmiyim bilmiyorum. Biz demeye o kadar uzağim ki. Sadece bekliyorum ondan gelecek ışik beni aydinlaticak mi? yazarhanim35 Yazar

sizin için değil kendim için konuşursam böyle kavgalardan ve bitmişlikten sonra bu öperek uyandırmalar, bu aşk pıtırcıkları o kadar yapay geliyor ki bana... düzeltmek için içinizde en ufak bir umut varsa siz de adım atın. ben asla yapamam ama sonu ne olursa olsun pişman olmazsınız... eğer yoksa ve tiksiniyorsanız ne denir ki... çoktan bitmiş.

Eşin seni sen onu seviyorsun. Koca yazıdan bunu anladım

Sanki kardeşim anlatıyor gibi duygulanarak okudum. Sadece şunu demek istiyorum tüm samimiyetimle inşallah mutlu olursunuz... Birlikte.

Ne güzel çabalayan bir eşiniz var... Anlattığınız her şeyi ben de yaşıyorum, kaldı ki 1 yıllık evliliğimde.. Bizim sorunlarımızda eşim gelip, konuşalım demez.. Ben de demiyorum.. Onun tarafından bir adım atılıyor ve öyle devam ediliyor.. Sizin yıllar sonra bu duruma gelmiş, ben 1 yılda bu durumdayım Sonumuz iyi değil bizim evliliğin, hayırlısı.. P

Oluyor öle. biraz kendimi okudum. Tekrar tekrar tekrar denemeler ruhu yorabiliyor. ise yarayabiliyorda. Iste birgun bakiyorsun sonra ben gercekten istemiyorum diyorsun. Sonra baska bir aydinlanma yaşıyorsun heyoo hayat cok guzel diye. ve cok daha sonra tam olarak hatirlamiyorsun ne olmuştu neden olmustu? Senin icin iyisi olsun dilerim. benim ici iyisi oldugu gibi

Adeta ben yazmış gibiyim. Bir sonraki konunuzun "sonunda hersey duzeldi"tarzı bişey olmasi dileğiyle. Takipteyim. G

Konuya dönmeyi unuttum bu arada, çok derin dostluğu sevgiyi çabuk tüketmişsiniz, ama düzelmeyecek bişey Yok. Uzat ayaklarını filmi izle, bakalım etkileyecekmi:)

Şaşkınlıkla okudum canım ya.. siz çok güzel bi çifttiniz hala da öylesiniz ama şu yaşananlara inanasım gelmiyor. Ama seni çok iyi anlıyorum. O yollardan dönemeçlerden bende geçiyorum. Ara ara patlaklar vererek.. çığlıklarımı duymayan kocam benim boşvermişliğimle kendine geldi ama bende giden gitti.. ona kızacak güç bile yok artık bende kırgınlıklarım öylesine birikti ki.. Bakarsın teyzelerin dediği gibi bigün bunları sanki biz yaşamamış gibi anımsayıp güleriz.. yani inşallah..

Depresyon değil. Eşim büyük ihtimalle şöyle bir rahatlığa girdi "Çocuk oldu, tamam ya" rahatlığı; hani kopmaz bir bağ oldu aramızda, artık ekstra bir özene, dikkate gerek yok tarzında. Giyimi değişti, kilo aldı, iş-ev arası bir adam oldu; eve gelirdi oğlu kucağında gezer, bir yandan araba videoları izler, olduğu yerde uyuyakalır, uyanır yine çocuğa sarar, enik gibi koynunda gezdirir, çay içer, meyve yer, yatar ve 5 dk demez uyur. Hatta dalga geçiyordum başlarda "Overdoz baba oldun olm" filan diye, hakikaten adam o hale geldiydi, sanki yıllardır beklediği hayatı yaşar gibi, öyle huzurlu, öyle relaks, öyle umursamaz. Bir şeyler için çabalamasına gerek yok, neden? Çünkü Gangsta organize eder, Gangsta herkesin yerine hatırlar-unutana sabırla milyon kez hatırlatır, Gangsta kendi kendini idare eder-planlar, ooh adam rahat, niye kassın, niye ekstradan düşüsün, niye aklını kullansın, Gangsta herkesin yerine düşünüyorken? Nasılsa kadın cepte, değil mi? Geziyoruz, tozuyoruz da; hep ben planlarım, hep söyler, talep eder, ayarlarım. Adam sadece teşrif eder, hazıra katılır. Bu. "Bazı bazı sen yap bak, akıl etmek zor değil. İlişkimizi taze tutar, ne istediğim belli-neye sinirlendiğim de belli, beni tanıyorsun; bi akşam -Çay içmeye gidelim gel- de çıkalım gidelim. Bunu biraz da sen de artık, çok monotonlaştık" dedim, çok dedim. Yok. Kırk yılın başı bir şeye heves ettim, güya destek olacak, köstek oldu, baltaladı. Bu adam el değil, benim neye sinir olacağımı çok iyi bilen birisi, uyarılarıma rağmen damarıma basmaya devam etti. Bu da ayrı bir konu gerçi; adam sinirlendirerek eğleniyor, ben sinirlenince -Oyy sinirlenir miymiş benim karım- diye sevmeler filan. Hiç hazzetmem ama onun tarzı bu dedim kabul ettim, uyuyorum ona. Ama onun da bana uyması gerekiyor aynı noktada; barut fıçısının önünde elindeki meşaleyi sallamayı seviyorsun ok, patlamıyorum ama rüzgar her zaman aynı yönden esmez işte, her zaman olmaz. Bunu anlatamıyorum adama. Neyse, bu başka bir sorunumuz. Sıfır kaybetme korkusu, ben durumun bu olduğunu düşünüyorum açıkçası. "Tartışırız filan ama terk etmez, iki sinirlenir söylenir, nasıl olsa yine susar. Niye çabalayayım ki? Özür diler, 1 gün suratını çekerim yine geçer, düzelir nasılsa. Zaten ayrılacak ne yaşıyoruz ki? Arada geçimsiziz bu kadar" kafası bu. Şimdi niçin tutuştuğunu açıklayan bir şey aynı zamanda. Ne yapacağını şaştı şu günlerde; çiçek böcek aklına ne geliyorsa eline alıp balım gülüm bebeem demeler filan. Yaklaşmaya çalışmalar, aniden sarılmalar ben tersledikçe öpmeye çalışmalar, yatmadan önce tıraş olmalar parfüm sıkmalar? Uyumadan beklemeler bakış atmalar filan. Hayır gülesim de geliyor şebeklik yapıyor ama o kadar kolay değil bu kez. Şimdi neden böyle oldu? Korktu da ondan, gördü ki bu kadın ciddi, "Çocuğum için yaşar giderim, zaten iyi bir adam, iyi bir baba.. Beni sallamıyor, eh oluverir o kadar, evlilik zaten yani daha nolsun?" deyip geçmeyeceğim; şimdi nereden ne yapacağını şaştı. Oraya buraya rezervasyon yaptırıp götürüyor, gözümün içine bakmaya çalışıyor, ben konuşurken elindekini bırakıp dinliyor. Önceden bir şey söylerken kafasını telefondan kaldırmaz, ben bir şey anlatırken de "Sen anlat, dinliyorum" der video izlemeye devam ederdi ki en nefret ettiğim şeyler sıralamasında ilk 10daki hareketlerden biri. Birileri laf anlatırken yüzüne, gözüne bakılır. Sonra aynı şeyi 5-10 kez tekrar ederim, deliririm filan... Off... Demek öyle depresyonmuş, kutsal annelik, babalık tükenmişlik vs sendromu değilmiş, adam yayılmış, rahat rahat yayılmış evlilik içine. Şimdi o çok güvendiği evliliği, ilk ciddi yıkılma sinyalini alınca, oturduğu yerden kalktı ve aklını çalıştırmak, bazen eşi için daha özenli davranmak zorunda olduğunu, sevdiği kadını memnun etmesi gerektiğini idrak etti. Bakalım ne kadar sürecek diyorum sadece; bakalım. Ben hiç değişmedim bu evlilik içinde, elbette farklıyız, ilk hallerimiz gibi değiliz; sorumluluklar arttı, yeni insanlara karıştık, bir çocuğun hayatını emanet aldık, bir arada bulunmanın gereği kendimizden ödün verdiğimiz noktalar oldu, fedakarlıklar, zor anlarda destek olmalar, karşılıklı alttan almalar... Yaptık, götürdük ama o çok değişti, benim evlendiğim adam olmaktan çıktı tamamen. Diyorum ya elbette farklılaşacaktık, elbette huyumuzdan suyumuzdan kapacaktık ya da törpülenecektik vs... Ama o heyecanı bitirdi, tutkuyu bitirdi, sevgiden yedi, saygıyı zedeledi, arkadaşlığımızı bile asker arkadaşı kıvamına getirdi. Şimdi çekecek ceremesini elbette, sürtülecek burnu. Biz evlenmeden önce oturduk konuştuk da, aldım karşıma "Bak beni sadece arkadaş olarak tanıyorsun, sevgili olarak zaten canım cicimiz şimdilik ama ben zor bir insanım, zor olduğu kadar idare etmesi de bir o kadar basit. Sen beni baharda tut, ben evimizi, evliliğimizi rengarenk yaparım. Karşında hiçbir zaman sır küpü olmam, açık ve net davranırım, bunu iyi kullanmalısın. Sinirli bir yapım var biliyorsun, gelişi belli olur, beni bile bile o yöne sürükleme. Göze alıyor musun? Emin misin benle olmak istediğine?" tarzında affedersin bkuma kadar anlattım, nasıl davranırsa nasıl bir tepki alacağına kadar, tartışmalarda hangi cümlelerin yelkenlerimi suya indireceğine kadar, ters yönlerime kadar, o kadar açıktım-ki çoğuna da arkadaşlığımız döneminden şahitti. Evlenirken nasıl bir kadın ile ömür geçirme kararı aldığını en ince ayrıntısına kadar biliyordu ve hepsine dolu dolu tamam, "Sen yeter ki benle ol, senin her halin benim cennetim" dedi, öyle romantik bi adamdı ya... O yüzden her seferinde özür dilerken bir hal oluyor, nitekim ona bilmediği bir hayatı-Gangstayı sunmadım, her şeye hakimdi, tanıdığıydı, hangi davranışın hangi sonucu doğuracağı aleniydi. O ise bildiğim insan olmaktan tamamen çıktı, başkalaştı. Biz evliliğimizin her anı iletişimdeydik, bizi götüren şey buydu; konuşabilirdik ama artık konuşamaz haldeyiz-haldeyim. Hatalar var illa ki, bende de vardır, kim hatasız ki? Ancak farkında olmak, önemsemek-gayret etmek ayrı bir şey. Bu yüzden tekrarladı durdu. 9473284632 kez özür dilemeleri -günü kurtar- olayına döndü. Gayret yok, özen yok, gelişim-değişim yok... Bomboş özürler... Bizim durumun özeti böyle bir şey. Toparlanmamız ona bağlı, ben yorumlarda da denildiği gibi "Ayağımı uzattım ve izliyorum"; o, kendini bana ispatlayacak ki samimiyetine yeniden inanacağım.

Taa zamanlar önce "Belamı istiyorum" demiştim, sanırım duam kabul oldu :/ Selam bu arada, nasıl gidiyor hayat? Ben bu ara fena bozuğum. Gerçi birkaç güne nazaran toparladım ya, fenadan daha az fena bir hal sanırım. Yazsam mı yazmasam mı düşündüm de, hani yerden yere vurulacak, eleştiri kaldıracak halim de pek yok; ama yine de yazacağım, burada dursun, belki seneler sonra baktığımda "Yav ne biçim günlerdi, biz bu günden çıktıysak, bundan da çıkarız" derim bir başka derdim için. Ya da başka şeyler derim, nasıl da bitti gitti filan gibisinden, bilmiyorum artık. Geleceğe mektup gibi olsun. Uzun olacak, baştan belirteyim. Çok açmayacağım, altı 4 senelik bir birikimle dolu, bu kadarını söyleyeyim; değerlendirecek olursanız bu noktayı atlamayın, aniden bu hale gelinmedi ve üzeri de oldukça kapalı kalacak, birkaç olay haricinde diğerlerini anlatmayacağım, yorgunum. Artı, zaman karışık gelebilir, bazen iyi olundu, bazen kötü olundu, ama toplamda dağdan yuvarlanan taş gibiydik; altına ala ala büyüyüp giden, aşağı doğru. Hızı artan, daha öfkeli, daha dönülemez hale gelen bir şey... Öyle işte yani anlayın; küs-barışık hallerin ardında tam manasıyla bir çözüme ulaşılamadığı için daha saçma durumlara gelinen, kopmaların arttığı, sevgiden, muhabbetten tüketen bir şey. Son basit tartışmamız günü gününe ne zaman başladı bilmiyorum ama çocuğun doğum günü alış-verişi sırasında birbirimize yeniden bilenmeye başladık. Zaten aylardır dolup duruyorduk, tatile gittik iyi gelsin diye; gittik geldik aynı tas aynı hamam. Tatil boyu iki arkadaş gibi takıldık, o aktivite bu etkinlik derken sanki sadist koçu tarafından koşu bandına zincirlenmiş kurbanlar gibi, bacaklarımızın üzerinde duramayacak kadar yorgun döndük eve; bkunu çıkardık, birbirimizleydik ama değildik de... İnsanlar dinlenmeye gidiyor, biz kopmalara gitmişiz kendi başımıza buyruk; bir romantik an dahi paylaşmadan, atv üzerinde, yok bilmem ne safaride tamamladık geldik tatili... Kanka gibi, ölümüne kankalar... Eve döndüğümüz günden itibaren aramızdaki uzaklık arttı; libidom kulaklarımdan fışkıracak ama adamdan adım yok. Biz bu konuyu aştık sanırdım; inat ettimdi, kendisi tıpış tıpış gelene kadar teklif yok dedimdi ve işliyordu da ufaktan; yoluna koymuştuk. Ama koymamışız. Gittikçe kötüleşti, nerede çocuktan öncesi zaman, nerede sonrasında yaşananlar... Aramızdaki uyum bozuldu, heyecan tükendi, nicelik de nitelik de sıfırlandı, bu da sonun başlangıcı oldu. Bizi birlikte tutan şeylerden birisi olan cinsellik, bitti. Sinirim, inadım, kırgınlığım sevgimden yemeye başladı. Biz güya çocukluk arkadaşıyız bir de, konuşacak ne çok şeyimiz var, ama sustuk. Adam akıllı konuşmayalı sanırım 3-4 ay oldu. Ancak tartışmalar sonrası toparlarken, uzattığımız elleri tutmak için konuştuk, konuşmadan sayılırsa. Göz temasını keseli ise daha uzun zaman oldu... Belki bir sene... Birbirimizin yüzüne, gözünün içine baktığımız anlar, bitti. Buralara çok girmeyeceğim; sadece şu kadarı net ki başlatan ben değilim. "Çocuk sonrası çiftlerin mutlu evliliği bozulur mu yav? Nasıl başladıysa öyle gider, mutluysan, çocukla daha mutlu olursun." derdim; bu düşüncenin istisnası olduk. Çocuk sonrası fitil ateşlendi; sanki evliliğimizden geri saymaya başladık. Şunu belirteyim ki kadınlığımdan ödün vermedim tüm bu "Annelik" sürecinde, yani oradan gelinip çözülecek bir sorun değil, hatta gittim sarışın oldum çeşit olsun diye; aldığım 30 kilonun 25ini verdim ve devam ediyorum ve daha nicesi... Aynı dönemde eşim 15 kilo aldı, 5 kilo verdi belki o kadar; giyimi değişmeye başlamıştı, onu düzeltti bari, çok uğraştım. Vs... Sanki ben doğurmadım adam doğurdu yani öyle bir şey işte özetle. Konuştum açık açık, dinledi de neresine dinledi... Söyledim de, kendim de uğraştım... Her yönüyle irdeledim, "Başkası mı var"a kadar... Yok. Somut hiçbir sebep yok, başka kadın yok, fiziksel sorun yok, bakımsızlığım yok, yok oğlu yok... Uzun hikaye valla, çook uzun hikaye. Yoruldum, tüm bu süreçte öyle böyle değil, baya tükendim. Kendimi ayağa kaldırdım adam indi, adamı düzelttim ben düştüm, pişman oldu, özür diledi, "Tekrar baştan" dedik... 2. haftayı görmeden tas-hamam olayı yeniden. Sanırım 23462386 kez aynı özrü dinledim, aynı sözleri duydum şu son bir sene içinde... Artık son 2-3 ayda "Konuşmaya gerek yok" a bağladım. Doluya koydum almadı, boşa koydum dolmadı; bizi bir arada tutan şeyleri gün ve gün kaybettik, o sadece baba oldu, bir süre sonra ben de sadece anne... Tek ortak noktamız evladımız kaldı "Anne-baba" olarak. "İttir et, bununla da geçer ömür be" dedim, ama "Kadın"lığıma ağır geldi; uzaklaşmayı perçinleyen şey de burada başladı yani aramızdaki bağı incelten kişi eşim iken, kopacağımız yere götüren tren de ben oldum. Bu hale getirdi... Bilmem kaç haftalar sonra istedi, reddettim. Sonra yine ret, bir ret daha... Kendimin bu kadar dayanacağını bile bilmezdim. Sonra bir gerçekle yüzleşmem gerekti: Gerçekten istemiyordum. Kalp çok acayip bir şey, sevginin tükendiğinin sinyallerini verdi, bunu dile getirdim; sanırım bize bir şey olmaz sandı. O kadar emindi ikimizden, belki ben de emindim ne bileyim. Bizim evlilik yıkılmaz, bir iki sallansa da bir şey olmaz derdim. Oldu. Alış-veriş sırasında güya şakalaşıyordu ve bana bağırdı. Dandik plastik bir tabak için. Açmayacağım... Ses etmedim. İlginçtir ki tepki vermedim, daha fazla rezil olmayalım diye belki de. Eve geldik, birkaç sipariş vardı; almayı unuttu. Ailesini ilgilendiren önemli şeyleri 3298472385. unutuşu. 38496234. söz verişi ve yine aynı şeyi yapışı... Açmayacağım. "Not mu alıyorsun, telefonuna alarm mı kuruyorsun, parmağına ip mi bağlıyorsun artık hatırla be, bize, bana dair bir şeyi de önemse!" diye bağırdım. Birkaç şey daha üzerine... Ve 4-5 şey daha... En son birbirimize avazımız çıktığı kadar bağırarak kavga ediyorduk. Sonra "Ne yapıyorum?" dedim, "Yalnız kalalım, git başımdan daha kırıcı olmadan" dedim. Gece böyle geçti. Tek lokma yemeden yattı zıbardı... Ben de dünyaları yedim ve geceyi gündüz ettim. Sabah kahvemi yaptım, sigaramı yaktım; başımda inanılmaz bir ağrı, gözüm yanıyor. Geldi dibime "Günaydın!" diyor. Dümdüz bir ses, bir görev. Hiçbir şey söylemedim. Ve papağan gibi başladı "Günaydın, günaydın, günaydın... Günaydın diyorum, günaydın, günaydın" ... "Tamam! Günaydın!" dedim. Sabrının sınırında insana yapılmaz bu... Sonrasında son kalan eksikler için liste istiyor, listeyi yapıyorum bir yandan da düşünüyorum "Allahım ya ben yarın nasıl -Mutluyuz, süperiz- rolü yapacağım bu halde diye, çok gücüme gitti... Yüzümü gülümseme halinde tutmam gerektiğini düşündükçe, çok daha iğrenç hissettirdi. 10 kere aynı soruyu sordu, açıkladım, ettim yok. "Ne istiyorsan alalım" deyip istediğimi söyleyince "Ne gerek var buna?"'ya döndü yine ve yine... "Tamam o zaman alma" dedim. "Alma demiyorum, alalım da ne gerek var" diyor hala. "Şunun şunun için gerekli" diyorum. "Onu şöyle de yapabilirsin" diyor, "Tamam alma o zaman öyle yaparım, yeter bi git başımdan" dedim. Konuşmaya devam ediyor... Üstelik "Sinirin bi bitmedi" diyerek... Eh, siniri tutan sabır bitti, elimdeki kahve bardağını üzerine fırlattım "Doğum günü iptal!!! Bitti tamam yeter, doydum!" dedim; o da başladı, sanırım o sabah; baya ileri gittik... Evliliğimiz boyunca hiç telaffuz edilmemiş kelimeler telaffuz edildi, eskiler deşildi döküldü, geçmiş-şimdi-gelecek birbirine girdi, parmaklar sallandı suçlanıldı ve boşanma fikri ilk kez dile getirildi "Boşamazsan adam değilsin"lere kadar.. Ben de öldürücü darbeyi vurdum: Senden tiksiniyorum! Aklına gelebilecek her manada! Üzerine kusasım geliyor! dedim. Daha ağır ve açık cümlelerle. Dondu kaldı karşımda, sanırım o an ona dank etti. Benim de mideme kramp girdi zaten, gerçek manada olmasa da cümle olarak kustum işte ne varsa. Gittim sonra. "Sakın gelme, cinnetin eşiğindeyim, çocuğu babasız anasız koyarım! Sakın gelme!" dedim; o da gitti, gittik... 2 gün hiçbir şekilde iletişime geçmedik. Kavga öncesini bir tutam açma gereksinimi hissettim, "Bu kadar basit bir şeyden ne hale gelmişsiniz" olayı olmadığı bilinsin. Dostken, aşkken, iki düşman olmuşuz 4 senede. Zerre pişmanlık duymuyorum söylediklerimden, bire bir tanıyan insanlara sorsanız, ağzımdan böyle cümlelerin çıktığına inanmazlar. Nereden, nereye... Ne hale gelmişim be. Son bir senede... Neyse işte; yeminimi de bozdum; 9-10 senenin ardından içtim. İyi geldi. Dişlerimi ne kadar sıktığımı fark ettim çenem kendini salınca. Öncesinde drama queene bağladım baya; oy oyy, kessem bileğimi "Ölümüne Müslümcüyüz" yazısı akardı herhalde. :) Ve o süre zarfında buraya yazmadım. Sakinleşmeyi bekledim, dediğim gibi eleştiri kaldıracak halim pek yok şu an bile o kadar, hoş, eleştirilecek bir yanı da yok ya yaşananların. Evlilik terapisti önerilir en fazla... Eh onu da denedik, sallamadı adam. Neyse aman işte böyle oldu. Geldi sonra; konuşalım diye. "Bir bka yaramayacağı için, boşuna konuşup kendimi daha da yorasım yok" dedim. Öyle sessiz durduk. Gözünü dikti gözümün içinde yüzümü tuttu, "Kaçırma gözünü sadece bak" filan dedi. Öküz-tren minvalinde bakıştık, ya da inek-ot da olabilir, böyle ruhsuz, dandik. Sonra konuştuk. Ben konuştukça ağladı. Öyle işte... Sonra yeniden özür faslı. "Doydum, rica ederim yeter, yeni bir özür daha duymak istemiyorum" dedim. "Ben anladım hatalarımı" dedi yine 2198631. kez... "Yeniden başlayacağız, son bir şans. Sen hep bizi taşıdın, sıra bende, ben de kalbine yeniden gireceğim, yemin ederim yapacağım. Seni ne kadar sevdiğimi ve kaybetmeye dayanamayacağımı anladım, sana ne kadar haksızlık ettiğimi gördüm. Sen sadece uzattığım eli çevirme, benim adımlarıma adım at, senden tek istediğim bu; gerisi bende" dedi yeminler ede ede. "İki sevgili olduğumuz ilk gün, yarın başlayacak; bu gece eski arkadaşlar gibi dertleşip, barışıp el ele vereceğiz" filan dedi... Daha dedi de, kafam güzeldi bir kısmını da anlamadım. Sabah kahvaltı hazırlamış, öperek uyandırdı. Evliliğimizin yeni bir dönemi başladı, bakalım bu kaç hafta sürecek, istemsizce, otomatik olarak böyle düşünüyorum artık."Bakalım yine nerede patlak verecek?" ... İnanmak istiyorum, aramızdaki bu aptallığın biteceğine ve eskisi gibi olabileceğimize inanmak istiyorum ama nasıl bezdiysem, tesiri yok gibi, var gibi yok gibi... Yeniden yeşerir mi aramızda bir şeyler, bilmiyorum. Ben tarafı ölü.. Ölüyü diriltmeye çalışıyor. Kalbime yeniden girecekmiş... "Nasıl yapacak?" diye merak bile etmiyorum. İyiyim ama bugün, en azından daha berbat hissetmiyorum. Yüzümü güleç tutabilecek enerjim var. Öyle karman çorman bir şey oldum ne bileyim. Zaman gösterecek diyeyim bari...

Kendime alkış bu uppuzun yazıyı okudum nedense sevmiyorum roman gibi konuları neyse ortada çok büyük şeyler var gibi durmuyor inş. Düzelirsiniz

Cocuk sonrasi iliskinin dinamigi degisiyor, eskisi gibi olcaz derken buyuk beklentiye girmeyin cunku olmuyor. Biraz akisa biraksaniz, esinizin salmisligi hos olmayanilir ama sizinde heyecan cinsellik muhabbet vs bunlarin ilk gunku gibi olmasini beklemeniz de gercekci degil. Daha iki gun once bi kizla tanistim, esi senelerce -8 sene- buyuk askla sevmis yazdigi siirleri kitap olarak bastirmis ve cocuk olduktan sonra inanilmaz degismis ve kizlari 1 yasina girdiginde evi terkedip gitmis adam. 8 aydir kizini gormeyen bi haydut, bn ordayken kucuk kiz baba diye agliyordu icim yandi kavruldu.. Demem o ki esiniz iyi bir baba be size saygili bi es ise biktirmayin, en asik erkek bosandiktan sonra evladini aylarca gormemeye katlaniyor, cocugunuz var ve siz liseli asiklar degilsiniz, bundan sonrada olmayacaksiniz. Ne ayni kalmis ki iliski ayni kalsin. Esiniz bi 5 sene sonra daha farkli bi adam olacak, sizde oyle. Biraz daha sakin.. Merhametli mi esiniz? Kotu gun dostu olduguna emin misiniz? Eger merametliyse biraz dizginleyin kendinizi cunku bu zamanda merhametlisini bulmak zor.. yakisikli parali libidolu bulursunuz da merhametli kolay bulunur mu bilmem.

İnşallah. 4 senede marangoz atölyesi kıvamına geldik, artık bundan sonra ne olur, neye dönüşür, toparlar mı göreceğiz.

Aynen aynen koptu kopacak, yandan ohhh basın mı ağrıyor kremini surrrr, ne zaman kopar Allah bilir kop kop kop

Gözlerimi geri verinnn Vallahi miyobum azdı evet uzun olacağını başta yazmışsınız. Ama bayan uzundu Anne

Gangsta eşin depresyonda olmasın. Yani aslında tam sorunu da anlayamıyorum, beraber geziyorsunuz tatile gidiyorsunuz, konuşuyorsunuz , sana ilgisi mi yok sevgisini mi hissettirmiyor, sıkıntı burdan mı çıkıyor? Yani çoğu evliliğe göre çok iyi görünüyor sizinki. Kısa zamanda bu hale geldi diye mi üzüntün, anlayabildiğim bu kadar :) 2 şey söyleyeceğim, yine daha önce burda okumuştum, erkekler çocuk olduktan sonra karısını anne konumuna koyup eş gibi görmüyormuş, o konuyu açan konu sahibi aile terapisinden çok fayda gördüğünü, eşinin depresyon tedavisinden sonra epey düzeldiğini yazmıştı 2. Side ondan istediklerini beklentilerini sen yap bakalım nasıl olacak, mesela güzel söz mü söylemiyor, sevdiğini mi söylemiyor sen söyle. Süpriz mi yapmıyor sen yap, yani ondan beklentin ne ise sen ona yap, belki böyle böyle anlar. Birde cinselliği reddetme, istediği zaman reddettim sonrada bende istemedim demişsin ya, bence aranızdaki bağı güçlendirir, yavaş yavaş bi yerden başla bence. İnşallah toparlarsınız, olmuyorsa da destek alın, temeliniz sağlam sizin, sadece hedef biraz şaşmış :)

Üzügünüm ama geçilmemesi gereken sınırı çoktan geçmiş yırtılmaması gereken perdeyi çoktan yırtmışsınız. Yama tutmaz.

Canım.. inanıyorum herşey çok güzel olacak, o güzel bir başlangıç yapmışken herşeye sil baştan başlayacaksınız.. evet belki bu zamana kadar çokça söz verip tutmadı ama bu sefer durumun ciddiyetini acı da olsa gördü.. Değişeceğine, eskisinden daha da iyi olacağınıza inanıyorum..

İnşallah toparlarsınız, eşin aklını başına almıştır umarım, keşke erkekler bizim kadar duyarlı olabilseler ama işte hepsinin özünde odun var sanırım :)

Hatayı başak burcu erkeğiyle evlenerek yapmışsın bacım başka diyecek bir şey bulamadım

Vallahi okudum. Direk şu geldi aklıma 'ben bile yoruldum arkadaş'. Ama diğer taraftan diyorum ki çocuğunuza bakarak; 'Ne kadar aptalca şeylerden tartışıyoruz. Asıl hedefimiz onun mutluluğu geleceği olmalı aslında. Sadece karı koca değil anne babayız. Biz böyle kedi köpek gibi didişirken o neler hissediyor acaba?' diye sormalı.. Eleştiri çekemem diyorsunuz ama siz sütten çıkma ak kaşık değilsiniz ki. Bakın şimdiden eşinize karşı önyargılı davranarak bu belki de 'son çıkışa' girmesek de olur tarzı yaklaşıyorsunuz. Tek taraflı çabayla olmaz evlilik. Çocuğunuz için ayakta tutmaya sizin de sonuna kadar çabalamanız lazım. Öncekiler sayılmaz eşinizin dediği gibi baştan başlayın..

Yokuspokus İnşallah bu sefer iyi ve devamlı olur aranız. İçin cız etti yaşadıklarınıza. Sanki bu sefer başka olacak gibi esergry Nirvana Anneler

Bikaç gündür kitap okumuyorum. Yeni bi kitaba başlıcam üşeniyorum, sayende biraz başlamış gibi oldum

Konu sahibesi yanlış anlamasın da eşinin onu seviyor olması gıcık bir başak burcu olduğu gerçeğini değiştirmez Çoğu gıcık işte birkaç tane iyinin çıkması gıcık olduklarını değiştirmez ki yani o iyi olanlar başka burçların etkisi altındadır yükselen ay burcu gibi. Safkan başaklar ömür törpüsü oluyor

İkiniz de birbirinizi seviyorsunuz. Bundan daha önemli ne olabilir? Destek olun birbirinize ve onun çabasını küçümsemeyin. Burdaki evlilikleri okuduktan sonra evlilikten soğuyor insan. Sizinki öyle değil. İnşallah atlatacaksınız. Yokuspokus

Metnin küçük bir bölümüne çok yüzeysel bir bakış açısı olacak belki ama şunu söylemek istiyorum, çocuk doğum günü hazırlamak çok stresli bir olay. Mutlu mesut, kavgasız gürültüsüz hazırlanabilen var mıdır bilmiyorum. Biz yegenimin hazırlıklarına ailecek ucuz işgücü olarak dahil edildiğimizden biliyorum, doğum günü öncesi son hafta ortalık ucuz reality showlara dönüyor. Buram buram drama, mutlaka bir köşede ağlayanlar, karşılıklı suçlamalar -ki sırf çiftler arasında olmuyor- , erkeklerin mutlaka birşeyleri unutması ya da gerekliliğini kavrayamaması. Bu yüzden yaşadığınız son kavgada hafifletici sebepler olduğunu düşünüyorum, ilişkinizi onu kişisel tarihinize almadan değerlendirin. Düğün öncesi stresi gibi ekstrem bir durum kabul edin.

Benim gıcık az önce gitti işe. gitmeden mutfağı toplamayı unutma vs direktiflerle. Allah tan iyi yönleri daha ağır

Hepsini okudum senin konun olduğunu görünce Gangsta :) belki inanmazsın bir konu da artık eşinde biraz gelişme olduğunu yazmıştın son iki üç gündür hep bunu düşünüyordum Gangsta'nın eşi düzelmişti, nasıl olmuştu, hep bunları düşünüyordum ki konunu gördüm. Şimdide şuna takıldım, gelmiş özür dilemiş kusurlarını görmüş peki acaba senin ufakta olsa yanlış yaptığın hiç bir şey mi yoktu? Yani yanlış anlama bu suçluluk duygusunu sen mi yükledin ona? Nasıl oldu da kabullendi? Benim eşim inkar ederdi beni suçlardı Senin içinde herşeyin güzel olmasını diliyorum.

bence bu sefer olacak gibi, öyle hissettim, insallah hayirlisi olur. esin seni seviyor. sabrinin tükendigini anlamis daha dogrusu görmüs. her seye simdiye kadar tahammül ettigin icin belkide cok gec anladi. fazla ümitlenmeden, beklentiye girmeden akisina birak olursa ne mutlu olmazsada vardir Bunda da bir hayir. birak o yapsin, yorma kendini, yüz verme, kötüde davranma. Zaman...

Patlak vermesini beklerseniz zaten yine aynı şeyler yaşanır. Bi daha yaşanmayacağına odaklansanız iyi olabileceğine inansanız bişeyler daha güzel olmaz mı?

He benimkide gıcıktır saf olanlar öyle zaten ama iyi yönleri daha çok bence

Evet son denemeye " evet " diyorsanız, sizde de bir şeyler bitmemiş demektir. Iyi olacak inşallah.

Evlilikle ilgili yorum yapamam ama kaleminiz çok kuvvetli. Bitince tüh bitti dedim.

Gangsta bence eşin senin damarına basmayı seviyor. Seni de seviyor, sen de onu seviyorsun gibime geliyor. Çocukluk arkadaşıyız demişsin bence kavgalarınızın uzamasında bunun da etkisi vardır. Seni kaybetme korkusunu hissetmiş bence böyle devam ettir, süslen püslen dışarılara falan da çık arkadaşlarınla evde işe elini sürme ama itici de olma, eşinle diyaloğu da kesme umudunu kaybetmesin. İnşallah birlikte mutlu olursunuz, bebeniz de varmış bak. 1Sen

Benim evliliğim benim duygularım sanki.. Bir farkla bizde cinsellikte sorun yok. Ama hep aynı döngü başa sarışlar. Aynı noktada uyanışlar. Bazen diyorum hepsi aynı b. kun laciverti işte aşağı yukarı.. Aha bu konu da ispatı. Ay yok evlilik kesinlikle bana göre değilmiş.

Tükenmişsiniz, ufak ufak birikmiş herşey. Sonrada patlamışsınız. Eşiniz belki de farkında değil di, olayın ciddiyetinin. Umarım bundan sonra herşeye yeniden başlayabilirsiniz. Hatalarını görmesi ve çabalaması bile güzel bir şey.

Duygularınızı çok güzel yazmışsınız, bravo.. Her evlilikte olan şeyler aslına bakılırsa, siz de biraz elinizi uzatın eşinize de kapatın eski defterleri bugün yepyeni bir sayfa açılsın hayatınızda. Seneye en güzel şekilde organize edin o doğumgününü, hayatı ailenize de kendinize de zehir etmeyin. Son kez inanmış gibi yapın, umarım çok mutlu olursunuz.

Evlilikten korkma sebebim tam olarak bunlar.. nedense evlnemeden eminim bunlari yasicagima. en azindan bir seyleri duzeltmeye cabalayan bir esiniz var umarim bunlar ilerde gulup gectiginiz eski anilar olarak kalir.

destek alsanız evlilik terapisti falan

Yazdıklarının bazılarında bizi gördüm. Ayni hata aynı özür yine ayni hata... Böyle devam edip gidiyoruz bakalim rabbim sizinde bizimde bizim gibi olanların da sonunu hayr etsin inşallah.

Yokuspokus canm yemin ederim cok etkilendim ne sabr varmis sende ne diycegimi bilemiyorum Allah yardmcin olsun baskada bsy diyemicem cok uzuldum cunku

Sen üstüne düştükçe şımarmış, salmış kendini, seni çantada keklik bilmiş ama sen onu silebileceğini gösterince korkmuş, anlamış kıymetini. Demek ki her an seni kaybedebileceğini hissederse, yani sen öyle davranırsan o öküz tekrar olacak romantik prens. Bence bu yolda devam et, nazlan, sevmiyormuşsun hissine kapılsın, kovalasın seni. Erkeklere veren değil, alan yaraşır bunu anladım. Saçını süpürge eden değil, burnundan kıl aldırmayan, burnunu sürten, eli maşalı kadın kıymetli oluyor.

Neden sürekli özür dilediğini anlamadım eşinin. Tam ne yapıyor da hem o sürekli hatasını kabul ediyor hem de sen bu kadar kızıyorsun ve buna rağmen sık sık tekrar ediyor? Örneğin benim eşimle aramda çözemeyeceğimiz karakterimizden kaynaklı bazı sorunlar var, taa başından beri. Önceleri özür falan dilerdik değişicem lafları klasik, şimdi ben böyleyim işte artık kabul et deyip zeytinyağı misali bir de üste çıkıyoruz haksız olduğumuz yerde de. Ama böylesi daha iyi oluyor, olay büyümüyor, kızan az söylenip hıncını alıyor, diğeri de kendisi olmaya devam ediyor, zaten değişmek mümkün olsa bu kadar zamana değişilirdi.