bence tam olarak da kimyasallara ihtiyacınız var. nasıl fiziksel bir ağrınız olduğunda onu yok saymak daha da ilerlemesine yol açarsa ruhsal durumlarımız da öyle. ilaçlarınızı kullanın.

Benimde fazla kilom var, bende bazen öyle düşünüyorum sana bişey söyleyeyim mi bence tek sebebi kilo. Kilo vermemiz lazım canım takma bu kadar kafana, olumlu bakmaya çalış

gunluk yazmaktan hoslanmiyorum malesef. bos gunlerimi yazmak icimi daha cok sikiyo. ders calismadigim icin vicdanim rahatsiz bunu yazmak beni daha cok rahatsiz ediyo. hicbisey dusunmemeye calisiyorum. gun icinde surekli biseylerle ugrastigimda iyi oluyorum ev isleri falan. dusunup bunalima girmiyorum en azindan. birde gunde bir saat tempolu yuruyerek daha once 8 kilo verdim. sende yapabilirsin hoc zor degil. ne olursa olsun hergun yaptim bunu 3 ay boyunca. aslinda cok azimliyimdir ama bazi seylerin karsiligini gorememek beni yoruyo. Miyora

Bence doktora git başka hap yazdır hemen vazgeçme mutlaka kullan birde evde oturarak depresyonunu atlatamazsın mutlaka spor yap kendini iyi hissederszln ama mutlaka o depresyon ilacını kullan beyninde bir madde eksik oluşundan kendini kötü hilsetmen ondan bu ilaç acını azaltacak zaten sonra doktor kullanımını keser

Sorunlarından çok bunalan insanlar bazen tanımadığı insanlarla dertleşmek isterler. Öyle bi durumda olursan yaz canım bana Ayrıca inşallah "bu yaz senin yazın olur" :131:

insanın kendi elindedir bazı şeyler ve herşeyden önce güçlü olmayı bilmek lazım... Kendini sev şımart kilo dediğin nedir ki? Kimisi almak ister kimisi vermek... Kendini bi boşluğa bırakmışsın ve bunun en azından farkındasın Bence silkelen aynaya baktığında sağ salim olduğuna şükret Kendinle barışık ol zaten gerisi çorap söküğü gibi geliyor... Sen önce kendini sevicen, Sen kendini sevmezsen başkası seni sever mi sence bi düşün bakalım? Zaten çirkin kadın yoktur biliyoruz artık dimi sadece aradaki fark bakımmmm

haklısın tekrar doktora gidip şu ilacı yazdırayım ben. belki de önceden verilen ilacı kullansaydım şimdiye daha iyiydim...:) L

ayy ne güzel bir mesaj böyle, açıp açıp okunası haklısın işte bu yüzden daha da üzülüyorum, kardeşlerime benim örnek olmam gerekirken ahh ahh. neyse olumsuz olmak yok... günlük tutacağım zaten, oraya isteklerimi, dileklerimi de yazarım artık..:) çook teşekkür ederim bu güzel mesaj için. scarfaceislove Bir "Ela" anası... tek ayak

bolumumu ozel mesajla atiyim canim. iyice desifre ediyorum kendimi. forumda yakinlarimin konualarini bile okuyorum beni takip etsinler istemem. aslinda cok calistigim soylenemez ama calistigim derslerde de karsiligini alamiyorum hevesim kiriliyo. aslinda hayatimda hemen hersey yoluna girdi. sikintim sadece derslerim. insallah duzelir canim dua edelim birbirimize :) . push ; Miyora

Bu dönem gerçekten geçici önce bundan emin ol :) bende aynı şeyleri yaşadım yarı dönemde okulu bıraktım geldim sonra geri döndüm şımarıklıktı biraz ama ben de sorumluluklarımı farkında değildim ve kendime çok kızıyordum. Sonra psikoloğa gittim bana bi hikaye anlattı kendini bir fanus gibi hisset ve içine doldurduğun şeylerin sırasını öyle bi ayarlamalısın ki mutlu olabilesin dedi. Ben şimdi iyi ki yarım dönem bırakıp gelmişim ki bir şeyleri farkına varabildim diyorum. Sende hata yapabilirsin önemli olan bunu farketmek ve kendini toplamak. Ayrıca kilo konusuna gelince tabiki kilo başta sağlığın için sıkıntılı bişey ama o kadar çok kilolu olupta hem harika ilişkiler yaşayıp evlenip yuva sahibi olan var. Sen kendine güven, önce sen kendini sev ki başkaları seni sevebilsin :)

Dokunuruz size depresyon tanısı koyduysa ki belirtilerde bunu gösteriyor keske verdigi p.. Adlı ilacı kullansaydınız. Cunku depresyon oturduğunuz yerden geçecek bir rahatsızlık degil. Kimyasal dediğiniz seyler onu tedavi ediyor. Kısa bir sure kullanıp bırakıyorsunuz zaten. Ayrıca p.. Adlı ilaç kilo aldırmaz ve tam tersine zayiflatir. Kullanan cok kişide bu gözüküyor.

Aramızda 1 yaş varmış. 22 yaşındayım bende. Seninle aynı şeyleri hissettiğim bir dönemdem geçtim. Psikoloğada gittim. Ama yazdığı ilacı alıp, aynı gün çöpe attım bende. Aynanın karşısına geçip kendimle konuştum, kendimi ikna ettim tüm bunların geçeceğine. Geçti de. 1 yılımı aldı belki, belki 1 buçuk. Ama geçti. Bunun için önce kendine değer vermen gerekiyor, insan kendini sevmezse hiçbirşeyi sevmiyor. Kendini değersiz hissederse herşeyi daha değerli görmeye başlıyor. Buda zamanla mahvediyor ruh halini. Benim sorunum biraz daha farklıydı ama seninki daha kolay çözülebilir gibi geldi bana. Çünkü anladığım kadarıyla kendine tek sorun ettiğin "kiloların" diğer olan ne varsa, bu sorun ettiğin şey yüzünden oluyor. Kilo versen herşey düzelecek, kendine güvenin gelecek gibi. Bunu yapmak içinde bir adım atmalısın. Kararlı bir adım. Bu forumun diyet kısmında kilo verenlerin fotoğrafları yada diyet yapan hanımların dayanışması sana ilham verecektir diye düşünüyorum.

senin geçtiğin dönemden bende geçtim ve o bahsettiğin ilacı kullanarak atlattım.. çokta kiloluydum lisedeyken hemde..70 kiloydum boyumda baya kısaydı ozamanlar.. hiç arkadaşımda yoktu hiç bir şey beceremiyorum hayatta diye düşünüyodum.. ama senin gibi kendimi bırakmadım... nasıl düzeldiğimden bahsedicem ama bu durum topik açmakla insanları dinlemekle düzelicek bir şey değil.. herşey senin kendi elinde sen istemezsen biz ne söylesekte düzelmez hiç birşey.. nasıl düzeldiğime gelince öncelikle senin o önemsemeyip attığın ilacı tam 1 sene kullandım.. farketmeden o ilaç sayesinde baya kilo vermeye başladım sonrasında bizimde çok şükür maddi durumumuz olduğu için yaz tatilinde bazı basket tenis gibi kurslara gittim ve şaka maka 52 kiloya düştüm.. bulunduğum şehirde imkan olsa yüzmeye giderdim kış şartları için güzel bir seçenek eğer istanbulda isen.. sadece bunlar değil.. ne olursa olsun yazı yazmaya başladım.. aklımdan geçen herşeyi yazdığım defterlerim vardı.. yazıp yazıp bir kaç ay sonra okuyunca amaaann ne saçmalamışım diyip yırtıp atıyordum.. bu sayede duygularımla yüzleşebildiğimi düşünüyorum.. o şişman ve kendine acır durumdayken üzerine bir de aşıktım..1-2 senemi aldı bu süreç ama kendi kendime bu işin içinden çıktım.. başka çıkış yolun yok kızım dedim otur çalış dedim derslerime çalıştım çok iyi bir üniversite kazandım millet şok oldu yakıştıramadı bana nasıl becerdi nasıl kazandı diye.. şimdide çok şükür güzel bir işim var... sonuç olarak herşey kendi elinde.. sen nasıl istersen hayatın o yönde ilerler...

Sevgili arkadasım bir psikiyatr degilim uzmanlığım da yok. Ama bu konular hakkında bilgim var bu çerçevede sana söyleyeceğim sey su. Doktor sana depresyon demişse oylesindir. Cunku bu çok yaygın bir rahatsızlık oldu artık. Bende yasadım. Eger tedavi etmezsen bunu bu daha da ilerler ve önünü bir yerden sonra alamazsın Allah korusun. Nasıl ki nezle olunca ilaç kullanıp yok ediyorsak gribin önüne gecmeyince zatürre ye çevirebiliyorsa bu da oyle bir hastalık. Ilacını kullan. Altı ay kullandım ben. Hersey değişti. Miyora

tebrikler... ''sen nasıl istersen hayatın o yönde ilerler...'' işte günün sözü...

teşekkür ederim cevabın için, dediğin gibi ilaca tekrardan başlayacağım..:) aah çevredekiler... kilo alırsın yeme derler, zayıflarsın çöp oldun derler, çalışmazsın şunu derler, yaparsın bunu derler.. o çevredekiler bir sesini kesseler ya. onların yüüzünden kendi sesimi duyamıyorum... cevaplarınız için hepinizie çok teşekkür ederim...:)

Bi spor salonuna yazıl canım hem değişiklik olur orda arkadaş edinebilirsin hemde zayıflarsın. Kuaföre git saçlarına şekil verdir bi fön çektir insana özgüven geliyo arkadaşlarınla sinemaya git yapılacak o kadar şey var ki kiloların bunların hiç birine engel değil. Benim tanıdığım arkadaş vardı oda çok kiloluydu ama kız o kadar sosyal biriydi ki hiç kilosunu dert etmezdi sürekli kendine bakardı gezer tozardı burçlarla çok ilgiliydi onları araştırır kendine uğraş bulurdu o şekilde ve çok enerjik komik bi kızdı. Kilolu olmak kendinden vazgeçmeyi gerektirmiyo herşey senin elinde bu şekilde alıştırma kendini biraz kendine bak bence

bölümün çok mu zor ki :/ ne okuyorsun merak ettim? sen karşılık bulamamaktan muzdaribsin, ben çalışmamaktan.. bakalım çabalıyorum diyet için:) scarfaceislove Bir "Ela" anası... tek ayak

beni anlatmissin sanki. ayni yastayiz ve bende aynen boyle hissediyorum. alttan derslerim okulumun uzayacak olmasi bi turlu toparlayamiyorum. hicbiseye hevesim kalmadi. hicbi amacim yok sanki. ne ders calismak ne baska bisey yapmak istiyorum. uyusmus gibiyim ayni sekilde ama icim huzursuz. zaten calissamda karsiligini alamadigimi dusunuyorum. iyice umutsuzluga surukleniyorum. ustelik ozel okulda okuyorum biraz bursum var ama belli bi miktar oduyoruz yinede. aileme daha fazla yuk olmak istemiyorum. bu donem duzelticem diye basliyorum her donem ama sonu yine husran. cok yoruldum artik. umarim eski enerjimize kavusuruz.

prozac uzun dönemlik kullanımlarda etkisini göstermektedir.. üniversite yıllarımda derslerin yoğunluğu nedeniyle kendimden vazgeçmiştim tüm başarım düşmüş okulu uzatmam garantiydi psikoloğa gittim ve uyuşmak istemediğimi söylemedim prozac kullandım cok memnundum.. eski halimden çok daha iyiydim başarımı tamamen yükseltip sosyal bir insan olmuştum alttan aldığım dersi finalde 100le verdim.. ayrıca prozac kilo vermemi de sağlamıştı göbekli bir bayanken artık çevremdekiler zayıflığımdan şikayetçi olmaya başlamışlardı