Merhaba KK üyeleri. Uzun zamandır farkında olduğum ve hiçbir şey yapamadığım bir sorunum var. Kendimi gerçekten asosyal olarak görüyorum. Arkadaş edinme konusunda sıkıntıda değilim, lisedeyim ve arkadaşlarımla da hep iyi anlaşırız. Sadece iletişimde biraz sıkıntı içindeyim. Konuşmak istemediğim ya da yeni tanıdığım biri karşısında kendimi hep gergin hissediyorum. Bir iş yaparken ellerimin titrediği dahi olur. Eğer tanıdığım kişiyle biraz zaman geçirdikten sonra iyi anlaşıyorsak çok rahat olurum ama dış dünyaya karşı böyle değilim. Göz temasından kaçınırım, sesim titrer mesela. Ayrıca bir telefon görüşmesi dahi yapamıyorum, imkanım olsa yazarak haberleşirim diğerleriyle. Staj görüşmelerim için bu yaz milyonlarca kez telefon etmem gerekti ve ben arayana kadar 1-2 gün kendimi hazırlamaya çalışıyordum. Gergin de olsa konuşuyorum bir türlü. Yine de kendimi değiştirmek istiyorum, herkesle kolayca konuşmak istiyorum. Neler yapabilirim? lily86

Iletisimle ilgili ne gibi kitap önerileri verebilirsiniz? Ayni sorun maalesef bendede var.

Ben hep sivri dilliydim damarıma basıldığında ortaya çıkardı ama kendimi geliştirememiştim. KK sağolsun master yaptım burda

Araştıracağım, teşekkürler. MissCherryBlossom

hep olur bu yaslarda biraz rahat ol bol bol oku bol bol konus tavsannn Bi' cinnet her şeyi

kesinlikle sosyofobiksin. internetten araştır derim, bununla ilgili videolar, yazılar var bir sürü.

Psikolog gerektiren bir durum mu peki bu?

bende böyleydim her zaman karşı taraftan bekleyen ilk adımı ben atarsam ne diyeceğim ne konuşacağım hangi kelimeden başlasam hangi cümleyi kursam gibi gibi ya olmazsa gibi gibi hayat geçti gitti sanki yapmış olsam ölecektim ama bu gün bakıyorum hiç düşündüğüm gibi değilmiş elalem yapıyor ne oluyor ya kazanıyor ya kaybediyor ama sen hep kaybedersin hele sen adım atmıyor karşıdaki de atamıyor sa ikinizde aynı kişiliklere sahipseniz mesela hiç birbirinizi tanımadan kaybediyorsunuz bazı şeylere gözünü yumacaksın D damdan

Arkadaşlık ilişkilerinizde problem yokmuş, demek ki hiç konuşamıyor veya insanlarla iletisim kuramıyor degilsiniz. Çoğu insan ilk defa girdigi bir ortamda çekingen olabilir. Bunun sizin için bir hastalık oldugunu düşünmek yerine onların da sizin gibi oldugunuzu düşünerek karşılıklı ufak adımlar atarak beraber aşabileceginiz bir sorun oldugunu düşünün, heyecanınızı kontrol altına almanıza yardımcı olur. Ayrıca yeni tanıştıgı insanlarla o kadar boş konuşan, gereksiz özgüven patlaması yaşayan insanlar var ki... Doğru referanslar almadıgınız taktirde daha da olumsuz etkilenebilirsiniz. Drama egitimlerine katılabilirsiniz, konuşurken ses tonunuzu ayarlayabilmek için evde yüksek sesle kitap okuyabilirsiniz; bunlar çekingenliginizi yenmenizde size destek olur. Bir de bol bol kitap okuyun, perspektifinizi genişletecek filmler ve belgeseller izleyin, entelektüel anlamda kendinizi geliştirin ki o boş konuşan insanlar arasında yer almayın.

Normal bir insan olmak istiyorum diyeyim o zaman, aklımdan geçen düşünceyi direkt çekinmeden söylemek istiyorum.

Lisedeyken bende de vardı böyle ufak sorunlar. Kalabalıklar içine girince aşıyorsun bu sorunu. Hele ki cins cins insanları tanıdıkça, biraz da kazık yiyince artık laf söylemeye bile çekinmiyorsun.

yas kac zamanla duzelir cunku degismek istiyorsun

Ben içimden laf sokuyorum ahahaha

Ozguven sorunu olabilir, anksiyete olabilir Bunu aşmak istersen, iletisimle ilgili kitaplar okuyabilirsin Biraz çabala, eger asamadigini hissediyorsan bir psikologa git derim Yasin küçük daha, ustesinden gelirsin elbet T

Bu kişilik değil sosyal fobi hastaligi

Ne guzel boyle boyle gecer insallah. Mesela sabah beni yardim kampanyasi icin bir kadin aradi, ben gormemisim. Mesaj atip kendini tanitmis musait oldugunuzda doner misiniz demis. Muhtemelen suan bulundugum yere geldi ve detaylari konusmak icin gorusmek isteyecek. Ben kadina ilk firsatta sizi arayacagim dedim. Sabahtan beri yatiyorum isim gucum yok ama bi turlu cesaretimi toplayip arayamiyorum. Gercekten cok kotu bi sey. S SheZofren... tek ayak

sizi bilemem ama böyle alanında müthiş bir üniversiteden derece ile mezun olmuş iş arkadaşım bir başka iş arkadaşına müşteriyi sen arar mısın ben tanımadığım insanlar ile telefonda konuşmayı sevmem demişti öbürü de ben de sevmem ama işimiz bu demişti gerçekten de günde 1015 kişi ile telefonda konuşurduk iş gereği şimdiden aş ki ileride sıkıntı olmasın

Aynen öyle, araştırıp iyice emin oldum.

Bence bu iyi bir fikir ben yaptım çünkü. Üstünde çalışınca oluyor. Ünvdeyken spor takımına yazıldım, antrenman öncesi arası sonrası kendimi zorlayıp insanlarla sohbet ettim. İşe yaradı :)

Laf sokmayi ogrnemedim ben de, bi o eksik

Psikolog olayını da düşünmüştüm ancak hiç cesaret etemedim. Çeşitli hobilerim var ama kendimi sevmek konusuna hiç gelmeyelim onda benden yok. :) Kendime cidden hiç özen göstermiyorum ama sanırım biraz da üşengeç kişiliğimden olsa gerek bu. Makyaj yapmam, elime ne geçerse onu giyerim, saçlarımı bağlar çıkarım yani. Ciddi bi özgüven kaybım var bu durumdan ötürü.

Asosyal degilsin arkadsslarin varmis ama sosyal fobi olabilir Çünkü o topluluk icine cikamama, topluluk önünde konuşmama, telefon açmaya cekinme bunlar asosyallik degil Sosyal fobik iki insan tanıdım onlar da hep toplulukla muhatap olmamak icin kaçmayı tercih ediyirlardi

Kitap okumakla düzelmez bu malesef. Birinci yapacağın şey harçlıklarını biriktirip -yaşım küçük dediğin için 18-19-20 sindir diye tahmin ediyorum- iki haftada bir gideceğin bir psikologla görüşmek. İkinci yapacağın şey belediyenin yüzme yahut spor salonlarına ücretsiz olarak katılmak. Üçüncü yapacağın şey özel bir hobi edinmek. Koleksiyon yapmak, sergi, tiyatro, sinema, bilgisayar, müzik eğitimi almak yahut bunlarla ilgilenmek gibi. Dördüncü yapacağın şey kendine bakman, kıyafetine görünüşüne vs. Önce sen kendini sev. Sonra kendine saygı duyacağın hobilere giriş. Kendini sevem ve kendine saygı duyan biri olduğunda tüm sorunlarının pamuk ipliği gibi çözüldüğünü göreceksin. Bunlar genelde kulak ardı edilir, dilkate alınmaz. Çözüm, 'bir dahaki telefon görüşmesinde rahat olacağım' kararlılığında aranız ama emin ol o hiçbir zaman bulunmayacaktır. Kendini sev ve kendine saygı duy.

Şu an "etraf" in en çok onemsendigi dönemdesiniz ergenlik.. Başkaları hakkımda ne düşünür korkusu yetişkinlige geçerken azalır normal şartlar altında.. Şu an ufak tefek de olsa kendinizi sakin tutmaya çalışın.. derin nefes almak aşırı dusunmemek kendinizi çok sorgulamamak gibi.. . push ;

Anladım, ancak asosyalliği bu sitedeki konularda da arattım ve bu sorunun benden yaşça büyük insanlarında sorunu olduğunu fark ettim. Ben bunun önüne geçmek istiyorum, yaşım küçük daha, ilerde düzelirimden ziyade değişmeye çalışmalıyım. :)

Kesinlikle öyle henüz aşmış değilim ama işim düştüğüne arama yapmak için eskisi kadar çok beklemiyorum, beklesem bile sesime özgüven katmaya çalışıyorum :)

Telefon meselesi bende de var. Tanimadigim ya da cok samimi olmadigim bir insanla konusmak zorundaysam erteleyebildigim kadar erteliyorum gerim gerim geriliyorum mecbur degilsem aramiyorum ya da acmiyorum bile. Bilmiyorum nasil aşılır, ustune gide gide galiba.

Teşekkür ederim tavsiyen için. :) tavsannn Bi' cinnet her şeyi

17 yaşındayım :)

kendiniz halledemezseniz psikolog gerektiren bir durum ama bunu okuyarak, izleyerek, kendiniz zorlayarak aşan bir çok insan var. sosyal fobi, sosyofobik bu kelimeleri araştırın derim.

Her daim kitabı yanından eksik etmeyen birisiyim ve tavsiyeleriniz için çok teşekkür ederim. Umarım bu durumu aşabilirim. :)

Azim ve kararlılıkla her şeyin üstesinden gelinebiliyor demek ki :) MissCherryBlossom

Bu hastalik berbat bişeydir yaşadim ve atlatmak yillarimi aldi. İlacsiz zor ilacla iyi evet ama ilaci birakma dönemi de zor mutlaka doktor kontrolunde olmalisiniz. Berbat biseydir bu. S stepanova varvara

Anksiyete bozukluğunu hiç duymamıştım, araştıracağım. Teşekkürler. M e g g Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ay çok fenaymış ya. Yani ben öyle yapmam aramak zorundaysam kendim arıyorum ama zorunda olmadığım zamanda aramayı tercih etmiyorum pek.