Bu ara aklımda sürekli bu düşünce var. Sebepler mi düşündürür yoksa artık sevmiyor muyum? Kendime sebepler buluyorum. Çoğu kadının yaşadığı yanında çok basit sebepler ama aynı evde olmak da anlamsız geliyor artık. Artık koşarak kapıya gidip ondan önce kapıyı açmak gelmiyor içimden ya da giderken uğurlamıyorum bile. Sevgi sözcüklerini de az kullanır oldum. Sen git uyu ben gelirim derim veya tam tersi ben yatıyorum. Annesiyle kardeşiyle anlaşamıyoruz. Onları bahane edeyim diyorum bazen. Sanırım ben bunu bosanmayi istiyorum ama bahanem yok. Bu teklifi sunsam eşim ne der, ne yapar acaba? Kendimi onun yerine koydugumda vazgeçiyorum zaten. Çocuk için de düzenin bozulması iyi olmaz. Millet çocuk için nelere katlanıyor diyorum sonra. Ben şımarık mıyım? 5 senelik evliyim ama hala ne doğru düzgün temizlik yapabiliyorum ne yemek. Ev hep dağınık. Bunlar ayrılmak için sebep olsa? Ben hiç kimseyi sevmiyorum bu ara. Her konuda yetersiz olduğumu düşünüyorum ve herkesten uzaklaşmak istiyorum, yalnızlığı istiyorum. Eşim bazen ilk tanıştığımız zamanlardaki gb olsak der. Ben onu bile istemiyorum. Ben kendim mi bir derdim acaba? Brrk Dobarlan bırahma

Eğer depresyondaysanız şu dönem boşanma gibi kritik bir karar almanız hem yanlış olacak hem de depresyonun ağırlaşmasına zemin hazırlayacaktır bence.

Bence siz hayattan zevk almıyorsunuz şu sıra eşinizle pek alakalı değil gibi geldi bana

Gidiyorum da ilaçla tedavinin daha iyi olacağını söyledi. Kızımı sutten kestim, psikiyatriye gececegim. R

Depresyon testi depresyonda olduğumu söyledi. Psikologdan psikiyatriye geçiş zamanı geldi sanırım. Emzirdigim için antidepresan kullanamayacağım diye psikiyatriye gitmemiştim. Sütten kestim gitsem iyi olacak.

Sizin depresyonda gibi bir ruh halınız var. Çocuk da varmış arada, boşanmayı düşünmekten önce psikolojık destek almayı düşünün bence.

depresyon belirtileri için majör depresyon yaşamış bir doktorun sitesini size öneririm. depresyonda olup olmadığınızı test edebilirsiniz. ayrıca istediğiniz soruyu sorun. ben sorum, çok bilimsel bilgilerle yanıt verdi. siteye gitmek için tıklayın

Sorun eşinizden çok sizin hayattan zevk almamanız gibi geldi bana. Bir psikoloğa mı gitseniz?

Ben sizin yerinizde olsa bu isi coktan bitirmistim J Jey

Kesinlikle gitmelisiniz. Terapiler iyi gelecektir.

Boşanmak için artık aşık olmamak yeterli bir sebeptir zaten, başka sebepler aramaya gerek yok. Her şeyi bir kenara bırakırsak depresyonda olabilir misiniz?

Bana depresyon gibi geldi, bence bir uzmana görünün.

Depresyon belirtileri bunlar sanki. once bir doktora mi gitseniz sanki?

Bende sizdenim... neden aynı evde yaşamak zorundayız... Boşanmaya kalksam rahatlık battı diyecekler ama kafamdan boşanma fikrini silemiyorum... Psikolog arkadaşım bana farklı bir bakış açısı kazandırdı, işe de yaradı açıkçası, belki sende de işe yarar diye paylaşıyorum... "Eşini kullan, maddi manevi anlamda kullan, dedi... pazar, market işlerini yapan bir uşak, evde yardim eden günlükçü, çocuklara bakan bakıcı, yatakta jigolo imiş gibi düşün ve sana her konuda bu kadar yardımcı olan eşi boşamak mantıklı mı" dedi... "Boşansan bunların hepsini sen yapacaksın, gerek var mı, evin geliri de yarı yarıya azalacak, konforun düşecek" dedi. Ve ben boşanma fikrini rafa kaldırdım...

Psikolog değil ama psikiyatriste gidin. Hayatınız boyunca antidepresanlarla yaşayamazsınız. Kafama göre ahkam kesmiyorum inanın, daha önce uzun yıllar psikiyatriste gidip ilaç kullanmış biri olarak yazıyorum bunları. Muhtemelen depresif ruh halinize doğumdan sonra lohusa depresyonu da eklenmiş olabilir. Terapiye gidin ilaçları kullanın ama sonsuza kadar değil. Hepsi geçecek.

Depresyon ama kaynağı doğum olabilir belki. Ilk sayfayi okudum ilaç tedavisi önermiş doktor sanırım ama size iyi bir terapi şart. Önce psikoloğu değiştirin derim. O da aynı tavsiyeyle gelirse ilaçla terapi birlikte yürütecek birini bulun. Bu süreçte karar almamanızı öneririm. Depresyon çok zor yillarca mücadele ettim ve hala ediyorum malesef. Bunu bilmek bile işe yarıyor.

Nic hiçbiri uymuyor konu açtım bakar mısın rica etsem

Depresyonda olabilirsiniz. Boşanma gibi önemli kararları, doğru şekilde alabilmek için ruh sağlığınızın yerinde olması gerekir. Uzman bir psikolog veya psikolojik danışman ile görüşün lütfen. O, gerekirse, sizi psikiyatriste refere eder.

Herkes demiş zaten depresyonda olabilirsiniz diye. Doğum da üzerine eklenmiş belki dogum sonrası bir sendrom yasadınız ve tedavi olmadıgınız için aynı seyrediyor su an. Yazmak bence de cok güzel bir fikir. Karsınuzdaki Bi profesyonel olucak, bilmesi onun umrunda bile olmaz. O size yardımcı olmak için var. Bir de su acıdan bakın tedavi olmazsanız kendi hayatınızdan yersiniz. Kimseye birsey olmaz ki. Diyelim ki esinizden boşandınız, size ne yararı olucak ne zararı öle görünüyor. Bir süre sonra kendi basına mutlu olucaktır esiniz. Ama siz tedavi olmazsanız mutsuz olmaya devam ediceksiniz.

sizin eşimizle probleminiz yok asıl problem senin kendinle olan problemin boşanırsanız bile mutlu olmayacaksınız gibi geldi bana

Geçmişle ve kendinizle yüzleşin. Yaşadığınız olaylari gömdünüz hep galiba. O olaylar toprak altında kalmiyor... dallaniyor, budaklanıyor ve karşınıza çıkıyor. Kendinizi yetersiz hissetmenizin sebebi nedir? Yavaş yavaş hangi yaşanmışlıklar size bu hisse ittiğini anlamaya çalışın ve ruhunuzu kemiren geçmişle yüzleşin

Antidepresanlarla bugunume geldim, bir meslek sahibi oldum diye dusunuyorum. Duygularımı kontrol altında tutmada bile yetersizim. Cocuk dusununce 6 ay onceden birakman gerek dedi psikiyatrist. Ben ilaçları bıraktıktan sonra bir sene bekledim çocuk için, onu etkilemesin tamamen vücuttan atılsın diye. Hamileliği genelde acilde geçirdik zaten bir şey olacak korkusuyla. Doğdu, normal doğum oldu, nasıl yaptım ona bile hayret ediyorum. Eve geldik, bende yine yetersizlik duygusu. 2 hafta doğru düzgün yemek yemedim, ağladım. Uzmana gitmem gerekirken antidepresan alıp anne sütünden mahdum etmek istemedim. Şimdi 20 aylık ve antidepresanlarla geri dönmem gerek sanırım. O ilaçları aldığımda ben olduğumu hissediyorum. Psikologa gitmeye başladım çünkü ilaçla geçici çözüyorum. Bunun sebebi yani yetersizlik duygusunun sebebi ne yazarak çalışalım dedi. Üç dönemden üç olay ve yaşadığım duygu düşüncelerimi yazdım, çok ağladım, hala ağlıyorum. Yaz gel dedi fakat gidemiyorum. Kimseye anlatamadığım kimsenin bilmesini istemedigim şeyler. Psikoloğun bilmesini de istemiyorum. Bilse ne değişecek? Ben o günlere dönüp degistiremeyecegim. Bazen benim hayal ürünüm onlar, yaşanmadı ki bile diyorum. Antidepresanlarimi geri istiyorum

Bende bunları yaşadım. kendi mutsuzlugum olduğunu çok sonra anladım. problen esimde saniyordum, annemin yanında tatile gittim sonra sorun annem olmaya başladı. baskalarinin yanında sorun başkaları oldu. direnmeyi bırakıp doktora gittim. anksiyeteymisim.

Okuduğum en tuhaf boşanma konusu :) Tebrikler.. En oldunuz.

Depresyonda gibisiniz.. Şu an sağlıklı karar vereceğiniz bi ruh halinde değilsiniz o yüzden biraz zamana bırakın bence..