yasadıklarına üzüldüm. hayatta hersey insanlar için kimse bir dk sonrasını bilemez heran hersey olabilir. öncelikle psikolojinin bu derece kötü olmasında ben aileni hatalı buluyorum. yazılarını hepsini okudum. madem annendede psikolojik sorun varmıs madem aile genetikmiş gibi düşünüyormus neden seni daha küçükken halan babannen baban iyi bir doktora götürürp ara sıra muayne ettirmemişler. genlerden olabiliyo bir cok durum. aslında senin psikoloji dediğin şeyi herkes kendi içinde bir şekilde yasıyor ama sen demişsin ya hani kamerayla biri beni takip ediyormus gibi hissediyorum bu belkide senin bu güne kadar kullandıgın antidepresanların etkisidir. ilaç prospektüslerinde yazar genelde intihar etme egilimi halisülasyonlar filan. senin şuan yapman gereken bak herşeyin bilincinde olan düzgün konusan birisin. uzman profesör bir doktor bulup ona muayne olman ve doktor ssk ile anlaşmalı olmalı ilaçların için daha uygun fiyata alabilmen için. ben bir dönem eczanede çalıştım o kullandıgın risperdal varya yeşil recetesiz verilmiyodu bnim dönemimde asırı agır bir ilaç. sen intihar ederken 20 den fazla antidepresan içmişsin bir tanesi bile insanı mahvederken sen nasıl dayanabildin şaşırıyorum. allah korumus resmen seni. çok sanslısın ama seni gerçekten seven bir sevgilin var allah ayırmasın sizi ve ben anlattıgın kadarıyla o kişiyle mutlu olcagını düşünüyorum bir an önce o kişiyle evlen bence. ben epilepsi hastasıyım ve ilk bayıldıgımda 14 yasımdaydım doktor bana ergenlık döneminde olabilir stres kaynaklı demişti şuan hala ilaç tedavisindeyim. yasım 26. kullandıgım ilaç en hafifi olmasına ragmen yan etkilerini hissediyorum. ve bende geceleri uyuyamıyorum ilacın yan etkisi recetesındede yazıyor senınkılerde böyle büyük ihtimal. ve sana tavsiyem bol dua et inan insanın ruhu cok rahatlıyor kendimden biliyorum aşırı sıkıldıgım zamanlarda ben bir fatiha bir yasin suresi gibi dualar okurum bir hafiflik hissediyorum o an. zamanla okuya okuyada insan bu dünyadaki sorunların aslında ne kadar gereksiz oldugunun farkına varıyor. bir daha intihar etmeyi sakın düşünme bak seni seven sevgilin var bir gün zaten ölücez istemesek bile. sen seni seven insanla hala yaşıyorken mutlu günler geçirmeye calıs. insanlar mutlu olsun istiyorum demişsin sen olmasan sevgilin üzülmezmiydi. hep neden neden diye kötü durumlar oldugundada sorgulama. allah böyle istedi vardır bundada bir hayır elbet benim istediğim güzel şeylerdee olucak zamanı var diye hep olumlu düşün. allah yardımcın olsun inşallah bundan sonra çok mutlu olursun.

Hattini hemen degis, ya da git polise sikayette bulun. O adamla yüzgöz olmussunuz iyice bu durumu bicak gibi kesmen lazim. Simdiki erkek arkadasinla yeni bir sayfa acmak istemeniz olumlu bi gelisme senin icin, ama birseye takildim sana musallat olan o adamla neden muhattap olmak istemiyor? Sevgilin biraz pisirik mi? Yani bu durumda seni koruyup kollamasi gerekir. Istemiyorsa yine de israr etme derim.. Takintilarindan ancak yeni hobiler edinerek kurtulabilirsin. Kitap oku aklin dagilsin. Hayatindaki tüm olumsuzluklari bi kenara atip, sil bastan yeni bir hayata baslamaya odaklan. Canim yasin kac bu arada?

Kendin yaptın kendin temizle ben istesem 5 dakikamı almaz ama karışmam baştan söyledim ben diyor. Birazcık nasıl denir ona böyle çekingen hani uysal. Yani pek kavgada felan bezi yok ben ondan daha hırçınım yani. O kişinin ismini bile duymak istemiyor ama uysallığından sırf kırılmayım diye yine bir şey demiyor bana duygusallığımı psikolojimi bildiği için ve beni sevdiği için. Bu arada anneminde eskiden beri psikolojik problemleri olduğundan bahsetmiştim babama sordum Psikoz imiş rahatsızlığı. Genetik olabilir diyorlar bendeki problemlerin. Psikoz belirtilerine baktım şimdi. Maddeler arasından kişisel temizlikte aksaklık, uyku düzeninde değişiklik, hızlı konuşma, hızlı bir şekilde konudan konuya atlama maddeleri bana uyuyor. Bir an acaba anksiyette o kadar ilerlermi 4 senede felan dedim ama neyse... Birde kafamı toplayamıyorum ki bir gün oturup 20 sayfa kitap okusam bir daha aylarca içimden gelmiyor. Oysa kitap okumaya bayılan biriydim ben. 2 günde 500 sayfayı bitirirdim resmen. ilk okul ikinci sınıfta herkes 1 haftada 1 resimli kitap okurken bana günde 5 resimli kitap yetersiz gelirdi ve kaşağı romanını 1 günde bitirmiştim ilk okul ikinci sınıfta. Şiir felan yazmaya bayılırdım ve her yaptığım şey çok sevilirdi. 2 sene önce şiirlerimi seslendiriyordum mesela... Lise 1 e kadar resim yapmaya bayılırdım ve çok güzel çizerdim öğretmenler yarışmalara sokmaya çalışırdı güzel sanatlara yazılmam için konuşurlardı benle. sanata o kadar aşıktım yani... Ama şimdi pek alakam yok ; sadece arada kafama eserse şiir yazıyorum o kadar. İlk mesajımda söylemiştim sanırım görmedin çok şey yazdığım için ama yine söyleyim 21 yaşındayım :26: Derin Su derin

Çok teşekür ederim canım inşallah Aminn... Allah gönlünce verir inşallah tatlım sanada ; o güzel yüreğine sağlık... Derin Su derin

Evet haklısın canım ama beni hep güçlü bilirlerdi. Hiç kimsenin yanında ağlamadım şu yaşıma kadar... Ağlayamadım tek başıma bile çok zor dolunca ağlardım. Ama bu sene sevgilimin ve en yakın arkadaşımın yanında ilk kez ağladım gördüler ve hep ağlıyorum dolup dolup... Bu da kendimi çok küçük hissetmeme sebep oldu... Çünkü gözyaşlarım benim mahremimdi ve kimsenin görmemesi beni güçlü kılıyordu. Ben hep kendimden çok başkalarını düşündüm hayatımda öyleki mesela kim olursa olsun ilk ben atılırım ucunda ölüm dahi olsa kimseye zarar gelsin istemem düşmanım dahi olsa... Tekrar çok ama çok teşekür ederim kızlar...

Daha cok gencsin. Cevrende sana nasihat verecek, yol gösterecek iyi niyetli bilgili olgun ablalar hep olsun... Ve hayatta bazi kararlar bizim elimizdedir, güzel düsün güzel olsun.. Psikolojik destek alabilirsin, konusmak rahatlamak icin.

Birde istemsiz olarak sıkıntı bastığında stres anında felan tırnak yiyorum küçüklüğümden beri o an farkında bile olmuyorum kendime geldiğimde bir bakıyorum tırnaklar berbat... Zaten çok inceler uzatamıyorum o yüzden hemen kırılıyor. Aynı zamanda şu beyaz kısmıda küçükken uzun görünsün diye çocuk aklı ile kürdanla etlerini ittiğimden kıpkısada olsa uzunmuş gibi itici bir görünüm oluşturuyor ve bu yüzden frenc felanda yapılmıyor. Birde küçüklüğümden beri saç derimi yolmam varki o da kötü yara olmasada kaşıyorum sonra yara oluyor ve ben bu yaraları yolmaktan büyük zevk alıyorum. Valla ben henüz kendimi anlayamadım ama başkalarının anlamasını bekliyorum ve çoğu kişide okumadan geçiyor büyük olasılıkla :26: Derin Su derin

Ben bu kadar kötü değildim tatlım ama intihara teşebbüs ettikten sonra dengem bozuldu engel olamadığım bir duygu değişimi hali felan... 25 tane felan antidepresan almıştım, zehirlendim hastaneye gitmedim ; 1 haftada yataktan kalkamadım kendimde değildim... Sadece yoğurtla beslenmiştim sanırım. O zamana kadar çok iyi sabırlı dengeli biriyken o olaydan sonra psikolojim altüst oldu... Maalesef arkadaş ortamıda yok kimsede yok tatlım ; babam işe gidiyor sonra genelde hep kahveye gidiyor evde olduğu zamanlarda genelde kavga arıyor... Ben okula gitmiyorum canım lise bitti sonrasındada kazandığım yere göndermediler uzak diye iyiki göndermemişler... Ama keşke onca yer tutarken ilk tercihime yakın bir yeri yazsaymışım... Yok canım İstanbul da değilim Ankaradayım ben. Oturduğum yer küçük ve tutucu bir yer. Komşularda sanırım yaşıtım yok hiçbirini tanımıyorum ama iyi kişilerde değiller dedikoducular felan... 3 aile dairesi var hepsi dedikodu peşinde 2 tanede öğrenci evi var kimin girip çıktığı belli değil. Çok teşekür ederim canım, umarım... Derin Su derin

Intihara tesebbüs etmen üzücü, umarim bir daha tekrarlamazsin. Hayat bazen yanlislarimizi affetmiyor. Seneye tekrar üni. sinavlarina girmeyi düsünüyor musun? . push ;

Hiç arkadaşım yok. Bir tane var o da işe girdi ailesi gezmesine felan izin vermiyor kısacası vakit bulup görüşemiyoruz. Baya yalnızlıktan muzdaribim. Aslında arkadaşlarım olsa bir ortamım olsa biliyorum ki ilişkim çok daha sağlıklı olur. Varım yoğum sevgilim. Sonuçta onunda bir hayatı var ve benim yaptığım da bir nevi bencillik. Empati kurmam lazım ama kimsem yok işte. O da çalışıyor. Uyku düzenim felan hiç yok ; yapacak işim olmadığı için... Bir insanın sosyal hayatı olmaz ise ilişkisi gün geçtikçe yıpranır kendi elleri ile yıpratır bunu biliyorum. Sevgilimle buluşmak dışında dışarı çıkmıyorum yani haftada sadece bir gün... 17 Haziran 2011 e kadar çok sosyal bir insandım arkadaş ortamım vardı ama ne olduysa ondan sonra oldu anlatmıştım ya... Yeni arkadaşlıklarda kuramıyorum tanışacak bir ortam bir aktivite olmadığından dolayı. Ne yapacağımı şaşırmış bir haldeyim gerçekten. Babamda destek olacağına köstek oluyor zaten. Psikolojik desteği bende düşündüm ama tek başıma gidemem. Sevgilimin izin günleride pazar devlet hastaneleride bildiğim kadarıyla hafta sonu ilgilenmiyor. Diğer yerler ise paralı ve benim durumum yok bu yüzden ücretsiz sigortamın karşıladığı bir yer yani devlet olmalı. Tek başıma dışarı çıkınca çok huzursuz oluyorum.. Bilmiyorum... Babamla geçen bir şey konuşuyorduk ben öyle bir şey demedim ki hayatımdada demem diyenede karşıyım sen kafanda kuruyorsun felan dedi. Çok huzursuz oldum o kadar da emindim dediğine... Zaten anılarım çok bulanık sanki hayatımın çoğu kısmını yaşamamış gibiyim çocukluğum vs... Çoğu şeyi hatırlamıyorum çok feci bir şey ve insanı çıldırtıyor... Sanki bir boşluk var geçmiş çok silik... Haklısınız ama durum böyle işte. tuz

Canim genc yasina ragmen ne cok sey yasamissin film gibi hayatlar var derler ya aynen öyle. Paylastigin ilk blog yazini okudum, son yazin icin sonra tekrar yorum yapicam insallah. Seni asla yargilayacak degilim, herkes kendi yasadigini bilir hep buna inanirim. Suan sadece yorumluyorum, ergenlik zamaninda yasadigin onca hayalkirikligindan sonra erkeklere karsi cok daha temkinli olmaliydin. Dünya öyle bir yer ki artik cok iyi cok saf olmayacaksin, aninda toplaniverir kurtlar etrafinda. Bana göre kopuk aile yasantisi nedeniyle sevgiye ve ilgiye ac büyüdügün icin, yasadigin olaylarin sebebi AiLEN. Evli ve cocuklu adamla kesinlikle irtibatini kes. Eger gecmisteki hatalari geride birakmazsan, kurtulmak istedigin kördügüm halinden hic bir zaman cikamazsin. Simdi seni 4 yildan beri bekleyen ve evlenmek isteyen kisi ne kadar ciddi peki? Onun duygularindan emin olduktan sonra güven derim.. Seni gercekten seviyorsa sende onu mutlu edebileceginden eminsen bir sans verebilirsin ama kesinlikle temkinli olmalisin.. Suan kimin yaninda yasiyorsun canim?

Yeni açılan konulara, yeni üyelere bile cevap var ama bana yok... Neyse sağlık olsun... Hepinizin canı sağolsun. Çok değişmiş bu site çok... Eskiden bir konu açtığımda anında bir sürü cevap gelir ; bir sürü yardımcı olmak isteyen olurdu... Teşekürler... Derin Su derin

Evet çok şey yaşamışsın. Kimse seni yargılamaz. Yargılayamaz. Yaşımız hemen hemen aynı sayılır. Aile konusunda ben de çok çektim. Ama ben senin gibi saf, iyi olmadım o yüzden aldığım hasar da senin kadar çok olmadı. İlaçla tedavi almamak, psikoloğa gitmemek konusunda haklısın ben de bunları yapmayacağım. İlaçların yaptığı tek şey uyuşturmak psikolog ise sana sokaktaki derdini anlatacağın herhangi bir insandan daha fazla yardımcı olamaz. Öncelikle evet çok sıkıntı çekmişsin ama bunların sadece senin başına gelmediğini bil. Ben sana pek bir şey diyemem ki ama bir tavsiye de bulunabilirim. Ben de çok zor günler geçirdim ve hala geçiriyorum ama bunu dışarıya belli etme. Güçlü bilsinler seni. Güçlü olduğuna inan sadece kendini sev kendine değer ver o zaman daha iyi hissedeceksindir. Bırak babanı falan düşünmeyi. Neden üzülmeyecekmiş? Hani derler ya bu dünyaya yalnız geldik yalnız gidicez diye aynen öyle inan buna. Yalnızlığı kabullenirsen her şey daha kolay olur. Sevgilin varmış evlen onunla eğer ciddi oldığuna eminsen hatta sev onu ama kesinlikle kendine olan sevginden çok olmasın bu. Yaşadıkların kolay değil atlatmak da kolay olmayacak hatta atlatamayacaksın sadece daha güzel şeyler yaşayarak üstünü örteceksin. Sana böyle konuşuyorum ya bakma ben de normal değilim. :) Hepmizin sorunları var fazla düşünme. Kendini kontrol etmeyi öğren. Şunu sakın unutma insanlar seni güçlü bilirse bir süre sonra sen de güçlü olduğuna inanmaya başlarsın.

Birde bende küçüklüğümden beri olan bir şey var ama ne bilmiyorum yani kendimi bildim bileli var diyebilirim. Sanki heran gizli kameralarla izleniyor gibi hissediyorum o yüzden hep mükemmel olarak davranmak istiyorum bu beni çok rahatsız ediyor. Tek başıma yemek yerken bile böyle çekici bir eda ile temiz bir şekilde yeme derdindeyim düşünün yani değişik bir şey :/ Bunu şimdiye kadar kimseye söylemedim ama sebebinide bilmiyorum zaten... Çok kuşkucu geçimsiz katlanılmaz biri oldum birde belki de çoğu kişinin fazla tepki vermeyeceği şeylere aşırı tepki veriyorum. Sevgilimide bu yüzden hep üzüyorum biliyorum ama onun üzüldüğünü düşününce bende üzülüyorum... Annemde de psikolojik rahatsızlıklar var ailem genetik olduğunu düşünüyor. Babam beni devamlı deliymişim gibi dışlıyorlar. Babam kavga çıkarıyor sonra bak damarına basılmaya görsün annenden beter olacaksın delirceksin ilaçlarını içmez isen felan gibisinden şeyler söylüyor. Devamlı benden şüphe duyuyorlar vs. vs...

Dua etmekten başka bişey gelmiyor dilime Allah bütün dertlerinizin dermanı olsun inşallah.

Anladim canim. Aslinda seninkisi cok sükür icinden cikilmayacak büyük bir sorun degil. Dönemsel bunalimlar herkeste olabiliyor, önemli olan bu dönemi ders alarak atlatman ve daha güzel günlere adim atman.. Arkadas ortamin olmasa bile, 1-2 kisi mutlaka olmali cevrende.. Okulda arkadas cevrende mi yok? Yani sen biraz ortama girmeye calisirsan zamanla olur. Ya da kurslara yazilabilirsin, o sekilde de bir ortamin olabilir. Sen istanbuldan misin? Istanbul koca bir sehir, birsürü aktive yapabilecegin secenekler var. Oturdugun yer nasil bir yer bilemiyorum bu güzel havalari yürüyüse cikarak degerlendirebilirsin. Konu komsularinda senin yasitin varsa onlarla iletisime gecebilirsin. Hani uzaktan tavsiye vermek kolaydir biliyorum ama senin icin bi fikir olsun istiyorum, umarim daha iyiye gider hersey.

Arkadaşlar şimdiye kadar yaşadıklarımın bir kısmını bu linkte daha önce yazmıştım ve tekrar uzun uzun yazmaya gerek duymadım ama kısa eklemeler yapmaya uğraşacağım. Öncelikle yazdıklarımın linki ; Shut Up I Pikachu!: Kafam Hep Allak Bullak Ve eklemelerime gelirsek. 8 yaşından beri annesiz ve babasız büyüdüm. Daha doğrusu halam, babannem ve dedemin yanında. Her akşam babam uğrardı ama yemeğini yiyip giderdi pek yanımda durup ilgilenmezdi yani. 2008 yılındaydı sanırım tam net değil hafızamda ; dedemden sözlü ve fiziksel şiddet gördüm. 6 sene annem ile ne yüzyüze ne de telefonda görüşmemiştim. Telefonda görüştüklerim ise 6 sene boyunca aile zoru ile iki elin parmaklarını geçmez. Babannemin vefatından sonra benim hareketlerimdeki değişiklikler yüzünden psikologa götürdüler. Şöyle ki dedem ile görüşmüyordum onun hakkında konuşurken dedem demiyordum, onun bulunduğu ortama girmiyordum girsem pis bir koku alıyor ve o ortamdan çıkana kadar nefesimi tutuyordum, onun değdiği eşyalara dokunmayıp sesini duymamak için kulaklarımı tıkıyordum, yüzüne bakmayıp kati suretle onunla konuşmayıp oturduğu yere oturmuyordum. Psikiyatris babama beni yanına alması gerektiğini söyledi ve Prozac diye bir ilaç yazdı. Babam başta yanına almaya pek olumlu bakmadı yatacağım yatak olmadığını felan bahane etti. Sonra bana baza aldı ve önce akşamları birlikte tv izleyip halama geri dönmeye, sonra tek gün kalmaya felan derken yerleştim. yaklaşık 4 senedir babamlayım. Devamlı bir psikolojik şiddet söz konusu. Hep alttan almaya çalışıyorum fakat insanın sabrı da bir yere kadar sonra patlıyorum. Ve karşımdaki tutum damarına basılmasın hareketlerine bak, hastasın sen delisin, hep iyimi davrancaz, ilaç içmen lazım sen anandanda beter olcan gibi laflar oluyor. Nerdeyse hergün benimle tartışma çıkarmaya uğraşıyor resmen beni stres topu olarak görüyor gibi bir şey. Yani insanın aklına o geliyor. 2012 yılında da 2 parmağımı kırdı ben odaya kendimi kapatıp görüşmek istemediğimi söylediğimdede zorla odadan çıkardı sarılıp karşımda ağladı. Şimdiye kadar kaç kez elini kaldırdı sonra vurmadan indirdi ben unuttum. Bana hiç bir şey aldığı yok resmen senelerdir eline o kadar para geçiyor. Ama kahve, alkol, kumar vs vs.. alışkanlıkları var işte. Başkalarına verirken sakınmıyor bana harcama yapmaya gelince resmen cebinde akrep oluyor. Tamam harçlık veriyor mu veriyor ona lafım yok. Ama sonuçta benimde ihtiyaçlarım oluyor ; evde genelde yemek olmuyor ve hazır gıda felan yani sonuçta aç kalacak değilim. Senelerdir doğru dürüst bir şey alınmadı bana. Şu anda giyecek çorabım yok o kadar diyim zaten kıyafetlerde hep eskidi felan. Ve kirlideler makina bozulduğu için bir şey yapamıyorum. Çoğu kıyafette elde yıkanmıyor alışıkta değilim. Zaten temizde olsalar öyle aman aman bir şeyim yok sadece tahta bir sandalyeyi kaplayacak kadar işte. Birde babam yani öyle çok fakir biri değil. Ayda 2.200 felan alıyor, 400 tl si anneme kesiliyor. 3 aydan 3 aya da çift maaş alıyor. Yalnız kendi zevki sefası için yaptığı kredi borçları var 25.000 miş sanırım. Neyse kısa keseyim kısa dedim çok uzun oldu. ilk gittiğimde psikiyatrise anksiyette teşhisi koydu prozac yazdı ; bir süre kullandım sonra 3 ay ara verdim. 2 doktora daha götürdüler onları beğenmediler. Neyse bir doktora daha götürdüler bu psikiyatris bayandı ve devamlı babam hakkında haklı ay onlar olgun isterlerse boşanırlar sen karışma felan diye resmen babama kur yapar durumdaydı ve babamda o psikiyatristen çok memnun kaldı. Hala da der o çok iyi doktordu bilmem ne diye. Neyse o da Prozac ın yanına artı olarak Risperdal diye bir ilaç yazdı ve rapora depresyon yazıyordu devamlı. Ben sorduğumda ise ilaçlar verilsin diye öyle yazıyorum yok hala aynı gibilerinden bir şeyler dedi. Sonra kadını gözüm tutmadığından gitmeyi kestim ama 2 seneyi geçkin ilaçlara devam ettim. Şubat 2012 de tamamen bıraktım. Kasım ayında sevgilim ile beni babam yolda yakaladı ve ağır hitamlarda bulundu. O kadar ruh daraltıcı iç sıkıcı şeylerdi ki... Sadece bana olsa yine iyi benim yüzüme sevgilimin görünüşü ile ilgili şeyler vs... Dayanamadım o gün hatırladığım kadarı ile 20 si antidepresan olmak üzere 25 ilaç ile intihara teşebbüs ettim. Gece kalktım ve yere yığıldım kalkamadım babam duymuş kaldırdı. Dur halanları felan arayımda gelsinler hastaneye götürsünler görsünler rezilliğini felan gibilerinden bana laflar sokuyordu hala. Aradı cevap vermiyorlar verseler görürdün dedi. Sonra sabaha kadar uyutmadı zehirlenip ölüp geberip gidersin diyerekten. Sabaha kadarda zehirlenme ile ilgili yazılar okudu ve videolar izledi. Sonra hastaneye gitmeye gerek yok dimi dedi sabah olunca bende yok dedim gitti. Sonra sevgilimde halimin fena olduğunu görünce hastaneye götürmeyi defalarca teklif etti bende şiddetle reddettim. Israrlarını görüncede başına kalırım bela olurum bak seni şüpheli olarak yazıp devlet tarafından dava açılır dedim. Olsun yeter ki iyi ol korkuyorum bir şey olmasın sana felan diyince babam duyar daha kötü şeyler olur felan diyerek reddettim. 1 hafta boyunca yataktan kalkamadım ve sadece yoğurt ile beslendim. Sonrasın da ise ani sinir krizlerim arttı. Birden gülerken birden sinirlenip hiç kullanmak istemediğim ağır kelimeler hakaretler konuşabiliyorum sonra tekrar ruh halim değişip sakinleşebiliyorum. Ya da gülerken ağlayabiliyor, Ağlarken gülebiliyorum. Son zamanlarda aşırı duygusalım herşeye ağlayabiliyorum. Bu artık benim sorunumdan çıktı. Sevdiklerimi üzmek, kırmak istemiyorum. Babam sevgilim ile tanışmaya yanaşmıyor. Devamlı yokuşa sürüyor. Mesela ; devlet dairesine girsin, dükkan açsın, diplomasını göstersin vs. vs. bunlar olursada kesin olur demiyorum işte bakarız Bir gidip iki dönme felan diyor. Ben bu sorumluluğu tek başıma alamam sonra hep senin yüzünden sen verdin derler bütün akrabalar toplancak öyle isteyecekler herkesin fikri tek tek sorulacak diyor. Benim hiç bir şeyi becerebileceğime inanmıyor. Bana hasta gözüyle bakıyor babam da halalarımda. Ama arkadaşlarım davranışlarımın normal olduğunu onlara karşı o kadar kötü olmadığımı sevecen oluğumu, ruh halimin ev ortamından dolayı olabileceğini düşünüyor. Mesela babam sen bir işte çalışamazsın beceremezsin ikinci gün çıkarsın vs. diyor hiç çalışmadığım halde. Evlenirsemde benim becerebileceğime inanmıyor. İçimde devamlı bir sıkıntı var böyle çoğu zaman o kadar çok bunalıyorum ki... Gidecek yerim yok, gezecek yerim yok, yapacak işim yok... Bende biliyorum evlenirsem kısa sürede kendime geleceğim buna inancım var çünkü ev dışında çok daha huzurluyum, mutluyum... İlk fırsatta nikah düşünüyoruz ; bütçeyi ayarlayıncada düğün... Eğer babam tutumunu değiştirmez ise habersiz olmak zorunda olacak ve tabiki dolayısıyla açıklamakta biraz güç olacak... Onun adınada endişeliyim çevremdeki herkes mutlu olsun istiyorum ne bileyim... Bunalımda olduğundan dolayı evlenmeyi düşünüyorsun aman sakın felan demeyin. Çünkü ne yaptığımın gayet bilincindeyim ve bu konuda elimden geldiğince mantığım çevçevesinde hareket etmeye özen gösteriyorum. Çok yeni bir ilişkide değil 4 senelik... Bu arada şu anda uyku düzensizliğim var mesela şu saat oldu hala uyumadım... Çocukluğumdan beri gelen ve bırakmayı başaramadığım tırnak yeme sorunumda var. Bir ara bırakmıştım ama stresli olduğumda farketmeden tekrarlıyor... Zaten uzatsamda kırılıyor kendiliğinden ve uzadığında da pek te güzel durmuyor tırnak etimi çocuk aklı ile çok uzun seneler önce diş kürdanı ile itip beyaz yeri şekilsiz ve geniş bir hale soktuğumdan... Aynı zamanda aşırı derecede unutkanlık var çoğu anım sanki yokmuş gibi, bazen delirecek gibi oluyorum geçmişim ile ilgili çok şey hatırlamadığımdan... Belki de beynim çoğu anımı geri plana atmıştır kimbilir... Birde büyük olasılıkla farkettiğiniz gibi konudan konuya atlıyorum devamlı durup dururken aynı konuda durmayıp birbirinden bağımsız şekilde... Birde bir sürü rahatsızlığım var aklıma gelenler ; 4 tane bel fıtığı, kireçlenme, kansızlık, eklem romatizması, Guatr, troit bezlerinin az çalışması, sinizüt , 2011 de faranjit vardı doktor önemli bir şey değil diyip pek üstünde durmadı bende durmadım doğrusu, birde geçen sene bel fıtığı ve kireçlenmemi öğrendiğimde doktor akciğerlerimdede sorun olduğunu ileri düzeyde olanların ölümcül ve tehlikeli olduğunu bende az olduğunu o konuadan pek anlamadığını söyleyerek acil bir doktora görünmemi tavsiye etmişti doğru dürüst dinlemedim bile önemsemedim doktorada görünmedim... Zaten ailemde önemsemedi. Babama sevk çıkarmasını söylediğim halde ilgilenmedi... Neyse ya uykusuzluktan aşırı aklım karıştı herşeyi yazdım mı yada eksiğim var mı bilemiyorum. Bu arada çoğunluk yaşımı merak edecektir 21 yaşındayım ama düşünce olarak daha olgunum. Daha doğrusu çevreme akıl verirken çok daha mantıklıyım... Mesela birinin bana zarar verdiğini, aslında iyi olduğunu sandığımın iyi niyetle yaptı sandığım şeylerin vs. gerçek yüzünün çok sonra farkına vardım. 21 yaşında daha çocuk bu neler yaşadı ki, ergenliği atlatamamış konuşuyor vs. diye düşünmeyin. Öncelikle yukarıda verdiğim linke bakmanızı tavsiye ederim. Ve kötü yorumlara eleştirilerede kapalıyım. Çünkü aylardır bu başlığı açıp açmamak konusunda tereddütteydim. Hep korktum yazıp sildim vazgeçtim sırf önyargı yapıp bana çözüm yerine gereksiz kötü hakaret içerikli yorumlarda bulunacaklar diye çekindim. Biliyorum kısa demiştim ama çok uzun sürdü... Tahmin edememiştim bu kadar uzun süreceğini... Çok özür dilerim. Çoğu kişi okumadan uzun diye bakıp geçecek ama sağlık olsun yinede hepiniz çok sağolun. Hep mutlu olmanız temennilerimle... Şimdiden teşekürler. Sevgiyle kalın, esen kalın. NOT = Bu arada baya uzun oldu ama son anda fark ettim eklemek istedim. Bu aralar bende nedense aşırı kilo artışı oldu... Birde şu son 2 senede yaşadıklarım aklıma gelince bir üşüme ve titreme eliyor bildiğiniz zangır zangır titriyorum konuşamıyorum dişlerim birbirine çarpıyor arkadaşlarım ve sevgilimde bir şey olacağından korkup panik oluyor.. Neden oluyor anlamadım gitti? Zaten son 2 senedir uyur gezerlik gibi bir şey var biri arıyor açıp konuşuyorum, ben arıyorum sohbet ediyorum, mesajlaşıyorum, kapı çaldığında kalkıp kapıyı açıp yatıyorum ; ama bunları uyku sırasında yapıyorum ve hatırlamıyorum... Daha önce bu anlattıklarımın hiç birini hiç bir psikiyatrise anlatmadım. Zaten 2010 dan bu yana da psikiyatrise gitmedim bir daha... Birde daha önce pek verim alamadığımdan ve sevmediğimden İLAÇLA TEDAVİYİ ASLA DÜŞÜNMÜYORUM. Eklemeyi unuttuğum bir şey var ise anlayış ve ahlak çerçevesinde sorabilirsiniz elimden geldiğince yanıtlamaya çalışırım teşekürler...