Yazılanları merak ettim gireyim dedim bu mesaja güldüm ben yeni evliyken bı kere tansiyonum düştü bayılacak kadar kötü oldum canımin derdine düşmüşüm oradaki herkes ayy hamilesin kesin, modunda

Aminnn Rabbim insallah gönlunuzun muradini versin. 15 yil hic kolay degil. Benimde 4 yildir bir bekleyisim var tabi sizin yaninizda lafi olmaz belki. Allah kucagimizi bos birakasin isteyen herkesinkinide E

Herkese merhabalar, uykularımın kaçtığı gecelerden biri daha.. 15 yıllık bir evlilik bitmek bilmeyen çocuk özlemi... bir tüp bebek denemesi sonucu dış gebelik geçiriyorum şuan, benim için bir mucize bu bunada şükür çünkü hiç hamile bile kalmadım ilk defa oluyor dış gebelikmiş ama olsun.. Rabbim kimseyi çocuksuzlukla imtihan etmesin, yaşayan bilir

geçen bir kadın üst düzey bürokrat ile evliymiş adam bu hanımını 15 yıl başka kadın ile aldattığı halde evliliğe devam ettirme kararı almış ama bu 15 yıl boyunca evde huzur kalmamış gerekçeside çocuklarımdan dolayı bu kararı aldım diyor ayrıca ekliyor ki ortaokul mezunu sonradan olmuş bu adam eğitimininede izin vermemiş e kadın yaşlanınca meslek yok para yok ne diye boşanayım demiş ama adam eninde sonunda boşanıp sevgiliisyle evlenmiş, şimdi eğitim görmüş bir yere gelmiş kızı annesiyle görüşmüyor, ben bu duruma çok üzüldüm akaşam uyuyamadım evlat dahi anneye ihanet ediyor bu kadın zaman zaman dayakta yemiş, evlatlarda yamuk yapabiliyor, insan bu kadar vicdansız olmamalı, kadın acısından çok konuştu ayrıca kendi hayatıyla ilgili birde kitap yazmış, umarım o vicdansız evlat annesine sahip çıkar, adam geriye ev ve biraz aylık veriyormuş ayda, kadının en acıklı sözü ise ben halen geçmişte yaşıyorum sözüydü bence F

selam kızlar bende evli ve çocuk istemeyen bir bayan olarak geldim... ama benim aklım karmakarışık... çocuk istemeyen hanımlar yaşınız kaç acaba.. hiç geç kalmaktan ilerde istemekten korkmuyormusunuz... ben hiiiç istemiyorum çocuk ama içimde bir kurt beni kemirip duryor ; ilerde istersem ve geç kalırsam diye bugün bir arkadaşımın daha hamile olduğu haberini aldım 25 yaşında kendisi... yaşıtlarımsa hep 2. yada 3. ye hamile sokakta binlerce kedim ve köpeciim var baktığım ; sakatlar hastalar iyileşene kadar evimde bakıyorum... çalışmayı seviyorum we anne olmak çalışmama engel olacağı için istemiyorum.. ama oliva gibi mutlu bir evliliğim yok ; ama kocam çok iyi bir insan ; sadece iyi bir çift değiliz.. iyi bir baba olacağından da eminim ama ben iyi bir anne olamam bana muhtaç çocuklarım var sokakta... amacım tartışma yaratmak değil ; konu dışınaa çıktıysam özür dilerim... ayrılsam? eşim belki çocuk sahibi olur.. mutlu olur... onun bu hakkını elinden mi alıyorum evli kalmaya devam etmekle? özet geçiyim diye konudan konuya atlar gibi oldum... kusura bakmayın... aysunayy Can kızım Anneler

Genelleme yapmadan, sundan hep nefret etmisimdir, anne olmayi cok ama cok isterler, fakat iyi anne olmayi basaramazlar bazi kadinlar... niye? Cünkü eltileri veya görümceleri dogurmustur, muhakkak onunda dogurmasi sarttir Ya cok erken evlenmistir, yasi kücüktür bilincsizce dogurur Yada psikolojisi bozuktur, hayatla kendi sorunlari oldugu halde cocuk dogurur Ya evliligini kurtarmak icin dogurur Bilincsizce, meslegi yok, hayat tecrübesi yok, cocuk dogurur Kocasi veya kayinvalidesi istedigi icin dogurur, Allah kerimdir Iyi bir anne olabilmek icin, egitimli, kültürlü, ayaklari yere basan, psikolojik sorunu olmayan, evliligi oturmus insanlar dogursa, bu toplumda daha mutlu ciftler ve mutlu cocuklar görebilecegiz. Ayriliklar öyle bir arttiki bu son seneler Türkiyede, isin kötüsü cocgunlugu cocuklu olanlar... daha evliligi oturmadan dogurduklari icin. U

bazı kadınlar hayatlarında üzen konuları din adamlarına soruyorlar bazı din adamlarına çok uyuz oluyorum, ve hep kadın sabır edecek o adama katlanacak, bazı erkeklere tahamül etmeye değmez bence ama nedense hep kadın aLttan alma durumları beni sinir ediyor, kadının 12 yıl çocuğu olmuyormuş adam hem kadından vazgeçmiyor hem yeni kadınla ilişkişye girip çocuk sahibi olmak istiyormuş yahu ben bu adamı ne diye elimde tutayım tüküreyim bu gibi evliliklere, kadında buna katlanancağım gibi mesajlar veriyor bu gibi durumlarda evliliği bitireceksin adamda olan çocuğu ve ve yeni kadınıyla mutlu olsun herşeye rağmen katlanılmaz ki bazı durumlarda karar vermek gerek, böyle böyle depresyona giriliyor

canım hayırlı olsun şimdilik öyle ama daha sonra olcak inşallah

Aynen öyle Ebrucugum, su an cocuksuz olmanin tadini cikarin canim. Cünkü insan cocuksuz olunca daha rahat oluyor bu hayatta, zamanla taslar yerine oturduktan sonra cocugunuz olur Insallah. Esinizle tabiki daha cok iyi anlasacaksiniz cünkü o senin bebegin, sende onun bebegi oluyorsun.. Ben 12 senedir evliyim, bilerek cocuk yapmadik ve esimle edi büdü gibiyiz... her zaman sarmas dolas bu hayatin tadini cikariyoruz. Suigeneris_

Sizi ve sizin gibileri tebrik etmek istedim. Gerçekten bir çocuğa yetemeyecegi halde çocuk yapan insanları anlamıyorum. Ben çocuk hastası bir insanım ölüyodum çocuklar için. Ona rağmen 1 yaşında bebeğim var pandemi ve cocuk bakımı ev işleri değişen hayatım çok bunaldım. Geçenlerde bı konu açtım orada yıprandım bunaldım diye dert yandım diye bı taslamadiklari kaldı. Her insan yorulabilir bu alabilir ama anne bunalamaz çocuğum beni bunalttı diyemez çünkü. Böyle bir hakkınız bile yok düşünün. Sanki çocuğuma eziyet ediyorum demişim gibi o da kadar neşe dolu sevgi dolu ilgili bir anneyim kii. Zaten bu yüzden bebeğim ilgi manyağı oldu. Bı de ilgilenme bırak kendi kendine oynamayı yaşamayı ogrensin diyen kesim var Cook zor annelik cookk. Bir çocuğa yetemeyecek insan kesinlikle yapmamalı. Fakat eşiniz sacmalama diyormuş inşallah ona evlilikten önce söylemişsinizdir çünkü öteki türlü eşinize çok büyük bir haksizlik

Ben de varım çocuksuz hatun olarak şimdilik Ben de senin gibiyim ara ara hasta oluyorum istifra filan tutuyor Acilde sabahladığımğz oluyor off bir iğne bile zor geliyor Bunları düşününce hiç cesaret gelmiyor ThirtyFouR

Evet ben de şimdilik çocuksuz bir hatunum. Allah ne nasip eder bilmem ama uzun bir süre de düşünmediğimiz bir durum gibi yani tabi çok ta uzun değil. Bilemiyorum şimdilik. Ancak şu ana kadar Rabbimin bana evlat vermemesine bir süprizle karşılaşmamama çok şükür ediyorum. ZAnnediyorum ki eğer şu an bir çocuğum olsaydı eşimi bu kadar sevemez, ona bu kadar alışamaz ve bağlanamaz ve de anlaşamazdım. Ayrıca kurslar dersler derken bunlara yetişemezdim. Hadi kalk gezmeye gidelim başka bir şehre diye ani kararları bir anda alıp hatta yalnız üzerimizdeki hali hazır kıyafetlerle yapamazdım... Diyorum ama bu da göreceli bir duygu ve fikir tabiki. Herkese saygım var. . .

Cok güzel bir Istanbul tatilinden sonra yine buradayim. Tabiki aile ziyaretleride oldu ve her seferinde gözüme batar sekilde insanlarin cocuklu veya cocuksuz ayni oranda mutlu veya mutsuz olmalariydi... Dönüste esim bana bende ona SIKI SIKI sarildik, o icinden ne düsünüyordu bilemiyorum ama ben icimden ona sonsuz tesekkür ediyordum... toplumun tam aksini yasadigimiz bu hayatda bu kadar mutlu olmamiz, beni icim icim cok mutlu ediyor. Herkese saglik diliyorum... _Lavin_

bende çocuksuzum... yanı daha denemedik... şu sıralar bi istek geldi çocugum olsun dıye.. onda da cevrenın baskısı çok fazla annemler daha ne zaman doguracaksın dıye baskı yapıyorlar, her defasında kzııyorum çok istıyorsanız sız dogurun dıye. eşimle öyle iiiz biz dıyorum zaten 2 yıllık evlıyız... hatta gecen hafta bı arkadasımızın babası vefat etti... daha 3. günü vefatının tel ettim başın sağolsun dıye.. bana hiçbirşeyi geçiktirme ömür kısa çocuk doğur dıyor... yani insanların kafada hep bu var nerde nasıl olursan ol... rahatımıza düşkünüz özellikle eşim. çocuklu arkadaslarımız mısafırlıge gelıyor yerlerınde 2 dk oturamıyorlar her an onun peşinde... bilmiyorum yaaaa yukarı tükürsen bıyık aşağı tükürsen sakal misali bizimkisi... inanın bazı topiklerde bu çocuk olayını insan dile getırmeye cekınıyor... linç edilecekmişsin gıbı hıssedıyorsun... yıllarca maddi manevi kendıne ezıyet cektıren kadınlara üzülüyorum... bu çevre baskısı olmasa birçok insan belkide dunyaya cocuk getırmeyecek.. çünkü hem o dünyaya gelene yazık hem size... çok iyi düşünmek lazım... . push ; resusitasyon

merhaba... Benim bir oğlum var 11 yaşında evliliğimi bitirmek istemiyecek kadar mutlu, ama bazen dengemi bozacak kadar mutsuz yaşıyorum. Biraz karışık oldu sanırım. Neyse asıl konu banada sürekli oğluma kardeş yapmam gerektiği konusunda baskı yapılması. Oysa ben tekrar çizgi film izlemek çocuk parkında saatlerce beklemek geceleri uykusuz kalmak birinci sınıfa tekrar gidip okula götür okuldan al yapmak istemiyorum. Bu liste uzar gider düşündükçe afakanlar basıyor içimi. Zaten ikinciyi denedik uzun zaman olmadı ama olmuyoda... Şu an insanlara darısı başına filan dedikleri zaman kısmet diyip geçiştiriyorum. Çünkü ne kadar konuşursan konuş söylediklerin karşındakinin anladığı kadardır. Böyle karışık duygularım var. Paylaşmak istedim yalnızca...

bugun kayinvalidemle konustum ve bana yine bebek imaasi yapti ögleden beri aklimdan cikmiyor, cok sinirime dokundu komsulari misafirlige gelmis, bebek haberi bekliyoruz falan demisler, kayinvalidemde bana anlatiyor bende bir daha söylerlerse bebege siz mi bakicaksiniz dogunca diye sorarsin dedim bozuldu galiba biraz :26:

canım yazdıklarını inan ağlayarak okudum aslında bence senden çok güzel anne olur hemde çok merhametli yaşadıkların seni çok üzmüş ki ben bile bir an senin yerine koydum çok zor istenmemek rabbim akıl fikir versin

Evet baslik degisik gelmis olabilir senin icin, ama benim gibi cocuk istemeyen veya cocuk isteyipde olmayan bir sürü kadinlar var, iste bu bölümde isteyipde olmayan veya benim gibi olsada istemeyen kadinlarin sohbet yeri. Ben mesela hic cocuk dogurmak istemedim hayatimda, 12 senedir cok mutlu evliyim ve cocuk özlemi duymuyorum.

Ohh tam benim bölümüm merhaba bayanlaarr A

bende öyle yapiyorum, zamanla fikrim degisirmi bilmem. bu arada senin yazdiklarinda cok üzücü, duygulandim okurken. su an almanyada mi yasiyorsun? G

Ben de 1 senelik evliyim. Çocuğumuz yok hiç düşünmüyoruzda Bazen konuşuyoruz istemem ama olursa 30 yaşıma gelince düşünürüz diyorum (10 sene var ) Eşim de istediğinden değilde çevreden görüyo işte Ama o sorumluluk bize fazla gelir. Daha genceciğiz zaten gezip tozup evliliğimizin tadını çıkartıcaz daha G

benimde eşim istemiyo çucuğumuz olmasını başta istiyorum diyodu gitikçe istemez oldu çok ii anlaşamıyoruz ama benim içimde hep bi özlem vardı niyeyse bide onu sevdiğim için ondan bi parça olsun die düşünürdüm deişik bi duygu sonuçta kadınların 30 35e kadar kadınlık hormonları yükselişte olurmuş die duydum buna bağlıyorum heralde hormonlar gereği istiyorum anne olmayı diyorum ama şöylede düşünürsek dünyadaki varoluş düzenine bu sisteme aykırı bişey gibi geliyo çocuk istememek tabiki rabbim bizi yaratıyo onun sayesinde varız o ayrı ama düzene aykırı gibi geliyo işte herkezin yorumuna saygım var hakaret olmadığı sürece selametle... PaytiPo Bana Allah Yeter!!! Üyelik

cahiLLik ba$a beLa... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Eşimle ben çocuk istemedik yok çocuğumuz. Ama bile isteye karar vermiş olsak da sadece ikimiz baş başa sıkılırdık sessiz evde. Kedilerimiz var ve kalabalık gürültülü hareketli bi ev bizimki onlar sayesinde. Siz de bir kedi ya da köpek sahiplenmeyi düşünmez misiniz? Eşinizle ortak şefkat gösterebileceğiniz üstüne düşeceğiniz konuşacağınız eğleneceğiniz bir varlık olur. İleride çocuğunuz olduğunda ona da arkadaşlık eder.

Oo ouu bizi anlatmışsınız sanki Bu cümleleri ben mi yazdım acaba dedim.. Biz de yaklaşık 9 yıllık evliyiz, çocuklara karşı düşkünlüğüm, anaçlığım olmadı hiç. Evlenirken de çocuk sahibi olmayı planlamadım, anne olmayı hayal etmedim hiç. İlk 5 yıl korunduk, sonra ben de 30 yaş sendromuna takıldım ve yapalım bari diye girdik yola, bunu derken bile pek istemiyordum aslında.. Hemen hamile kaldım, sonra kalbi durdu, kürtaj oldum.. Olur böyle şeyler, demek zamanı değilmiş diye,1 yıl daha takıldık.. Sonra 30 yaş sendromu yine geldi bana 2. yi yapalım dedik, ama 6-7 ay sonra anca hamile kaldım, çünkü taktım kafaya hamile kalmayı.. Sonunda hamile kaldım ve yine aynı sorun ve kürtaj... birsürü tetkik tahlil vs. derken... Amaaaan salaaa yaaa, çocuk mu seni hayata bağlayacak dedim, çocuk için ölüp bitiyor muydum? Aslında HAYIR.. Bunun adı İNAT.. yani en azından benim için... Bide 30lu yaşlar olayı Bunun üstüne 1,5 yıl hamile kalamadım, kalamadıkça hırslandım, dr. lar rahim filmleri, falan derken... Geçtiğimiz yaz yine hamile kaldım... İlk defa sevindim hamile kaldığım için, yaşadığım soruna dr. umun çözüm bulduğuna inanarak, sonunda doğum yapıp anne olacağım galiba dedim.. Veeeeee yine aynı sorunu yaşadık, her türlü önleme rağmen... Eylül 2012de kürtaj oldum, şu an yine aynı moddayım... Amaaaan hayatım öyle rahat ki, evliliğim güzel, bizim hayatımızı bebek değiştirir ama biz birbirimize nasılsa bağlıyız, ve biz kendimizi aile gibi hissediyoruz zaten.. bir bebek bizi daha fazla aile yapamazdı diyoruz hep... Şuan tekrar hırslanma moduna geçmedim... Dr. umu değiştirdim... Ve geniş çaplı tetkikler yapıldı.. Probleme daha kesin bir teşhis kondu gibi şuan ve çözüm de sunuldu... Dr. yeniden hamile kalmayı ertelememe gerek olmadığını söylüyor.. Ama benim çok umrumda değil açıkcası... Oluruna bıraktım.. A

yok canım oğlum kızım 2.5 yaşında ayy yok hamilelikmi Allah korusun rabbim isteyene versin amiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiin...

canım ben başlık değişik olmuş ondan ilgimi çekti ben 26 yaşında 8 yıllık evliyim ev hanımıyım istanbuldayım buralarda can sıkıntınından takılıyorum işte

Eşimin iş yerinde sahiplendiği bir köpek yavrusu var. Bende yeni tanıştım ve gerçekten de dediğiniz gibi çok iyi geliyor

bıde 25 kılo verdım bıdaha alamam yazık bana _sekerpare_

3 yıldır evliyim 28 yaşındayım. memurum. severek evlendim ama evlendiğim günden beri eşimle uyuşmazlık içerisindeyiz, ev iş aile yaşam tarzı bakış açısı her şeyde uyuşmazlıklarımız var.. bunlar başta tuz biberdi. her evlilikte olurdu, geçer giderdi, ama baharatın tadı kaçtı :))) şimdi kavgamız gürültümüz yok ; son iki senedir birbirimize tahammül etmek zorunda olan ew arkadaşı gibiyiz.. ben hep iki sevgili gibi olmak istedim. o 20 yıllık ewliliği oturmuş çoluk çocuğa karışmış orta yaşın üstü gibi davrandı ; kavgalarımız gürültülerimiz dayatmalarımızda oldu ama geçti gitti şimdide fırtınadan sonra enkaz halinin sesszliği içerisinde oturmuş bekliyoruz.. birbirimiz için söyleyecek sözümüz 'çok iyi insan'dan öteye gitmiyor... evin içinde arkadaşça konuştuğumuz sürece çok iyiz ama aile- karı koca olmak durumunda kaldığımızda ipler kopuyor.. beraberce yapabileceğimiz hiç bir ortak hobimiz yok, sadece hadi onun gönlü olsun diye katlandığımız sosyal aktiviteler var.. benimki ona zülüm onunki bana zulüm.. beraber yaptımız hiçbirşeyden keyif alamıyoruz,, açıkçası artık dışarıya karşı we ailelerimize karşı evcilik -evlilik oyunu oynuyoruz... napmam gerektiğini bilmiyorum... böölee iştee :))

olivia bende artık yaşamak istiyorum gerçekten.. Ama neyle uğraşırsam keyif alırım devam ettirebilirim bilmiyorum. Pek el becerimde yoktur aslında.. Sizlerin ne gibi hobileriniz var biraz bunlardan bahsetsek... _sekerpare_

Bende 11 yıllık evliyim, çocuk yapmak için evlenmemiştik zaten. Anaç bir yapım yok, ne eşim ne ben yolda durup çocuk seven bıcır bıcır tipler değiliz malesef, hatta gürültü patırtı olunca offf diyoruz nitekim ben 5-6 yıl korundum, sonra eşim askere gitti geldi, ve artık yaşım geçiyor telaşı sardı yaş 30 oldu çünkü. Hani olacaksa olsun zamanı geçmeden dedik ama olmadı. Sonra doktorlar tedaviler falan nedensiz infertilite, en zoru, en anlaşılmaz olanı, belki de kaderde yazılmamış olması. İki yıl üstüste tedaviler yapıldı nasıl kabustu şimdi düşünüyorum da... olmadıkça hırslanıyorsun, hedefe kitlenmiş durumdasın ve hayalkırıklıkları, dünyanın sonu gibi hissetmeler... eee o kadar ilaç kullanınca insanlıktan çıkıyorsun tabii. Her neyse sonra ben birden bire her şeyi bıraktım tedavidir, yumurtlama günüdür hepsi bitti... Tekrar eski normal insan halime döndüm. Önceden nasıldısam öyleyim şimdi. Şu an isteyip istemediğimden bile emin değilim. Olursa eyvallah ama olması için çabalama şimdi çok uzak. Evliliğime gelince farklı anlatılmaz bir evliliğim var. Etrafımda gördüğüm kimsenin ki gibi değil. Belki çocuk olmadığı içindir. Bu kadar yıldır severek, sayarak, birlikte çok güzel zaman geçirerek giden bir evlilik garip belki ama :) olabiliyor bu. Daha daha çok anlatırım ilerleyen günlerde

mutlu bir evliligim yok diyorsun ama e$im iyi bir insan diyorsun.. anlamadIm ben? peki neden evliligini bitirmek istiyorsun?:44: O oezlem06 evli &

aaaah aaaahh bende tam gezmeler günler düşünürken sürpriz yumurtam geldi hamile olduğumu dr söyleyince şok olmuştum evet gerçekten tekrar başladık çizgi filmler kitaplar oyuncaklar tam evden bitmişlerdi yeniden başladı sıkıcı böyle düşünürken ama onun değil yüzünü o aklıma geldiğinde bile bütün zorluklarını unutuyorum şu an bütün arkadşlarım benimle uğraşırlar torunda yakın sen bakarsın diye büyük konuşmayayım hayır diyorum anneannesi bakar ben sadece çocuk büyüttüm bu yaşıma kadar... . push ;

benım oglum 4 yasına gırdı bana bıle 2. cıyı soruyolar yok kızın olurmus yok eşın ıstıyomus bız eşımle cozduk sorunu kımseye ılgılendırmez dedım oglumu allahım bana bagıslasın baska cocuk ıstemıyorum gercekten. aynen senın gıbı dusunuyorum o uykusuzluklar benı benden ettı eşımle cok tartsıtık bu yuzden o vazgcetı artık 1 tane olsun temız duzgun yetıstıreyım ıhtıyaclarını karsılayayım yeter ay gıcık olıyorum ben ya musabetsızlre aksam aksam gene sınır oldum I

Annelerin güzeli, sevgili emacigim cok tesekkür ediyorum Her gününü yavrunla en güzel gecirmen dilegi ile, arada bir ugra güzel yorumlarindan beni esirgeme. Senin gibi dogru ve realist kadinlara hayranim. Daha bu sabah yine cocugu olmadigi icin kendisini kötü hisseden gencecik ve yeni evli bir bayanin yorumunu okudum, yine icim acidi... Sunu düsünemiyorki herseyin zamani oldugunu ve her zaman yüce Allaha saglikli oldugunu sükretmemesi... Toplum baskisi, görümcenin veya eltinin cocugu varmis ama onun olmadigi icin kendisini cok üzmesi ne kadar anlamsiz. Iste bunu protesto ediyorum... tabiki herkes anne olsun ama bunu zoraki son raddesine kadar zorlayanlara bakinca aslinda hayatda sagligini kaybetse dahami iyi diye sormak istiyor insan. Herseyin basi saglik diyorum bende.

tşk ederim canım.. sırf içimde fırtınalar kopuyor, büyükler ve eşim istiyor yaş geldi geçiyor diye çocuk yapmak istemiyorum; ama eşime haksızlık mı yapıyorum bilmiyorum ; bencillik mi benim ki? şimdi bişey demiyor ama bu istemediğinden değil günün birinde bana hesap soracağını biliyorum..

bizimde suan cocugumuz yok ama ilerde olacak insallah.. suan 26 yasindayim 29-30 yasinda falan artik calismalara baslariz cocuksuz olmanin avantajlari cok sanirim.. istedigin gibi gidip gezebiliyorsun istedigini yapabiliyrsun klsltsiz.. cocuk olunca daha cok evde olursun ve is güc gezme gibi seylere fazla zamanin olmaz.. ama tabii evin bi nesesi olur.. suan evin nesesi "benim" e$ime göre a$kmm benimm.. O oezlem06 evli &

Hayırlı olsun Olivia'cım Yeni Konun Bitter_Lokum kocasinin

ewet haklısın galiba... belki de bunu duymaya ihtiyacım war. arkadaşlarımın hepsi çocuk sahibi; ewliliktenbeklenti çocukmuş gibi kendilerini çocuğa adadılar.. ben böyle olsun istemiyorum.. ama tabi böyle düşünen annelere de saygı duyuyorum.. belki de bende annelik duygusu yoktur.. ama olması gerekirmişte bende yokmuş gibi suçluluk duymaya başladım sanırım.. buda evliliğime yansıyor... sizin gibi daha kararlı daha ne istediğini bilen kendinden emin kişilerin fikirlerine bakış açısına ihtiyacım vardı... neticede bu bir suç değil kişinin kararı, karakteri, psikolojisi, düzeni bakış açısı.. hepsi tamam olduğunda çocuk olmalı hatta ewlilik içinde böyle... ben böyle mutluyum özgürüm huzurluyum zaten çocuklarım war sokaktalar ama olsun karınları tok ya bana yetiyor :)))) PaytiPo Bana Allah Yeter!!! Üyelik

Biz kadinlar hayati kendimize zorlastirmayi severiz, neymis efendim sunun bunun cocugu var hemen bende yapayim zorunlulugu icinde hissederiz kendimizi. Erkekler o kadar cocuk düskünü degiller, onlar daha cok rahatligina düskünler, eslerinin onlarla ilgilenmesini isterler ve severler. Dikkat edin, evlilikte en cok problem yasayan insanlar, cogunlukla evliligin ilk seneleri cocuk yapanlardir, daha taslar yerlerine oturmadan cocukda gelince dünyaya, o evlilik cok zorlasiyor, kalpler kiriliyor, cünkü cocuk cok büyük sorumluluk ister, öyle kayinvalide baksin veya baskasi baksinla zor yürür.

bende 2 senelik evliyim, cocugum yok ve istemiyorumda. 20 gün önce apantisim patladi ve hastahanede kalmak zorunda kaldim, o günden beri cocuk düsüncesi iyice uzaklasti beynimden. tekrar hastaneye yatmak düsüncesi dahada soguttu beni. maalesef ki bu düsüncemi ne esime ne aileme anlatamiyorum ve sIKinti cekiyorum. esim zorlamiyor beni, ama hic cocuk istemiyorum dedigimde sacmalama diyor sakasinada olsa. gercekten cok zor bi durum...

bazen yazdıklarından insanın kalbi okunur, ben sizin yüreğinizin güzel olduğunu hissediyorum. yaşadığınız tüm zorluklara rağmen içinizdeki insanlık ve sevginizi kaybetmemenizi çok takdir ediyorum. hep mutlu olun inşallah.. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

evet 15 ay süren evliliğimde ipler bugün koptu.. Daha öncede evi terketmiştim ama hep 2-3 gün döneceğimden emindim.. eşim gelecek özürler dileyecek evimize gidecektik.. ama bu kez herşey farklı.. son kez baktım evime... tek tek seçtiğim eşyalara... ellerimle, dişimle tırnagımla kimseden bir kuruş fayda görmeden yaptığım yuvama son kez baktım... içim kanaya kanaya 3 aylık bebeğimi aldım çıktım.. eşim ne yaptı peki... evde kalan daha sonra almayı planladığım bebeğimin ve benim kıyafetlerimi çöpe atmış.. Bebek bile gözümde yok 7 yaşına kadar bak sonra alıcam senden diyen adam şimdi babasının mal vrlıgını üstüne geçrip bebegimi elimden alacağını söylüyor... hastalanır ilgilenmez, uykusu bölünmesin diye bizi başka odaya gönderir, çok ağlıyor diye el kadar bebekle beni gece yarıları anneme göndermeye kalkar.. Şimdi babalığı tuttu... bitti işte..9 ay çok güzel geçen hamileliğimden snra 3 ay içinde bebeğimin doğduğuna bile sevindirtmediler.. Hep mutsuz huzursuz bir ortamdaydı bebeğim.. anne babasını seçemedi ki... Bir üyeden alinti... daha demin okudum... yazdiklarimin ispati, taslar yerlerine oturmadan hemen hamile kalan genc kizlarimiz... Hic devamini düsünmeden hamile kalip sonrada bütün sorunlariyla basbasa kalan genc kizlarimiz... hayati hem kendisine hemde etrafa zorlastiran genc evli bayanlarimiz... Oysa hic acelesi yok, insanlar evlenir, hayatini birlikte kurar, birlikte elele verip calisir ve taslar yerine oturduktan sonra cocuk yapilir... Her zaman demek istedigim budur, yoksa tabiki cocuklar cok güzel ve her ayaklari yere basan kadinlar dogurmali, ama yasi genc hayati ve kendisini tanimayan genc kizlarimiz hamile kalinca hayat onlara cok zor gelebilir. C cornella

Allah her kuluna başka bir kader ve kısmet yazıyor demişsiniz ya konunuzun cevabı bu. Nokta.

Fark etmez, cocugun oldugunda zaten seni ilgilendiren cocuk bölümlerine gidersin. Su an cocugun yok. Hayatindan bahsetsene, ilgini cekip okuduguna göre bu konuyu :)

merhaba kzlar günaydın.. çocuğu olmayan ya da çocuk istemeyenlerin buluştuğu bir topik sanırım o halde bende geldim 30 yaşındayım çok mutlu bir evliliğim var ve benim hayattaki en çok istediğim şey anne olabilmek aslında ama 1.5 yıldır olmuyor.. inşallah olacağına inancım var ozamana kadar buralardayım

ikrar seni tebrik ederim azmini ve başarını.. Oğlunu Allah bağışlasın boşver tıka kulağını...

Pek güzel oliva "hanım"... Ben de şu an çocuksuz bir hanım olduğuma göre, zevkle katılımda bulunacağım topiğinize

sheker keske daha önceki konumuzda sende bizlerle sohbet etseydin. 300 sayfaya gelmistik. Hepside senin ve benim gibi düsünen arkadaslarin yorumlariyla doluydu. Vaktin varsa o bölüme bir bak derim. Seni cok cok iyi anliyorum ama yasin daha cok genc simdilik böyle düsünüyorsun ama belki zamanla taslar yerine oturdugunda belki istersinde. Bende senin gibi disaridaki bebislerimi hep düsünürüm. Bugün esimle disarida gezdik elimde ekmek martilara attim hepside havada yakaliyorlardi, esimde cok üzüldü keske fotograf makinamida yanima alsaydim diye.. Ben dishekimiyim canim, calismayi, üretmeyi cok seviyorum. Hic bir günde eksikligini yasamadik. Sansim suki, esimde bende ikimizde cocuk istemedik. hayatimizi cok güzel yasiyoruz, cünkü saglimizin kiymetini biliyoruz. Her an her sey olabilir bu hayatta, her zaman pozitif bakmak ve yasamak lazim. Icinden geldigi gibi yasa, toplum baskisiyla hareket etme bence. Sen zeki birisisin, vakti geldiginde zaten kararini verirsin. Ama esinle ortayi bulmani tüm kalbimle diliyorum. ThirtyFouR

Geztapo aramiza hosgeldin ilk önce, bence bundan sonrada kendin icin yasa be güzelim. Cünkü iki cocugun arasindaki yas farki cok bence, böylelikle cocuklar icinde pek birsey fark etmeyecek. Kendine bak, hayatini yasa, sen sadece cocuk büyütmek icin yaratilmadin, esinle oglunla kücük cekirdek bir ailesiniz, bunun en güzelini yasayin bence... tabiki karismis gibi olmayayim.. Sagligini düsün, sporunu yap, kendini gelistir, mutluluk bunlarin icinde, eee zaten bir cocugun var Allaha sükürler olsun, daha ne olsun? I

aaaaaa cok ilginc, oglun 21 yasinda ve sen ikinciyemi hamilesin, hadi hayirlisi o zaman... gercekten cok macerali olmus... Desene gelin kaynana hamis hamis dolasirsiniz... Yok canim ben almiyayim böyle cok mutluyum cocuksuz... F

Bu Olivia Neden Gitti

Araniza yeni katildim ben 30 yasindayim esimde 42 esimin bir evliligi olmus bir oglu var 10 yasinda biz 4 yil ciktik simdide 16 aylik evliyiz. evlenmemizde cok zor oldu esimin evlilik korkusu sebebiyle simdide cocuk konusu. ayni seyleri yasamaktan korktugu icin cocuk istemiyor erken evliligimiz daha oturmadi diyor evliligimizin oturmama sebeblerini soruyorum bi sey demiyor. oglunla hic bi sorunumuz yok cok ii anlasiyoruz zaten cocuk delisi bi insanim. esimden kaynakli bir cok problem yasadik evliligimi suresince kadin hikayeleri birinde msj yakaladim digerinde tanimadigim bi numaranin faturasi odenmis slip buldum ikisindede tabii ki cok sarsildim kavga kiyamet ama affettim. sadece konustum baska bi sey yapmadim dedi bunlari affeddip ben ondan bebek istiyorum onun dedigi daha erken. ne zaman diyorum sure yok kocaman bir belirsizlik ne yapicafimi bilmiyorum...

bende almanyadanim benim en büyük nedenim bencilligim galiba. Özgürüm... Kimseye bagli degilim esimden baska ve bunu bi daha kaybetmek istemiyorum. Ömür boyu hayatimi baska birine adamak düsüncesi cok ürkütücü. O cocuk dogdugu andan itibaren hicbirsey eskisi gibi olmaz asla. ne evliligin, ne esinle iliskin, ne ailenle iliskin... tüm hayatin tek o canlinin etrafinda dönecek, herseyi o yönlendirecek ben degil... bide simarik bi cocuk olursa kafam cekmez benim, cok sabirsiz bi insanim gürültüye patirtiya gelemiyorum. yanimda biri yüksek sesle konussa bile rahatsiz oluyorum... tüm gece aglayan bi bebege nasil katlanirim bilmiyorum... Herkes kendi cocugun olursa baska olur, dayanirsin diyor ama ben buna kesinlikle inanmiyorum cünkü kendimi taniyorum. Ben keyfim ve özgürlügüm konusunda fedakar bi insan degilim, anca bi süre dayanirim ondan sonra depresyona girerim.

bende 23 yaşındayım...1.5 yıllık evliyim... taabiki çocuk yok ve olmayacak da inş uzun bir zaman... geçen gün kayınvaldemin komşusu geldi oturuyoruz... dediği şu... sizin nasıl çocuğunuz olmaz onca zamandır?çok mu tembelsiniz lafa bak

şuan için çocuksuz bir bayanım bende. 21 yaşında 6 aylık evliyim. eşim için 900 km uzağa gelip, üniversite ortamımı değiştirdim. şimdi son sınıfım. erken evlendim evet... çünkü ailemle kutuplarımız zıttı, evet çok iyi insanlar fakat olmuyordu. evlilik benim için kaçış olmadı, yeniden doğuş oldu. bilseydim çok daha önce evlenirdim... neden derseniz; bekarken klasik aile dominantlığını hissediyordum üzerimde. bu yüzden üniversite okumama rağmen kendimi kapamıştım biraz. evlenince eşimle içimde kalan herşeyi gerçekleştirdim, kendimi geliştirdim, bunu farkediyorum.6 ay önceki civcivle şimdiki civciv öyle farklıki... eşim bana çok şey kattı.

Biraz kendinden bahsedermisin? Kac yildir evlisiniz? Ne is yaparsin? . push ; PaytiPo Bana Allah Yeter!!! Üyelik

Bende bir çocuksuz kadınım kocam eve gelince ev sessiz birbirimizi ne kadar memnun etsek de hep bir hasretimiz var bi yanımız hep eksik. Eltilerimin çocuklarıyla görüntülü konuşur. Biz çocuklu bir eve gidince çok severiz onları ama onu çocuksevince görüyorum ya ben artık yoruldum. Kocamda yoruldu çocuk beklemekten. Çok zor böyle beklemek. Ve benim ailem uzakta hiç gelmezler kaldığım şehire bir aileye hasretim duruguzel

kk ́de dolasirken uykum olmadigi icin bir sürü konu okudum ve hic alakam olmasada senin konuna denk geldim. Öyle garipki yazdiklarinda sanki birzda olsa kendimi buldum. Okurken yaram tazelendi sanki. Ben almanyda büyüdüm gercekten maddi anlamda her istedigi olan bir kizdim. Hic birzaman bir dedigim iki olmadi ama hep eksik bir yanim vardi. Babam cok degisik düsüncelerde bir insan onun düsüncesine göre kiz cocugu sevilmez ona hic birsekilde sevgi gösterilmez. Üniversite secerken tip düsündügümde 30una kadar okuyupta napacaksin demisti evde kalirim korkusuna... Benimde Annem hamileyken doktorlar erkek olacak demis babam icin erkek cocugu demek ayri birsey. Kiz olunca hayal kirikligi olmus... kimbilir belkide oyüzden hic isinamadi bana. Ben nerdeyse 23senedir birgün olsun babamin basimi oksadigini bilmem kizim dedigini bilmem. Sevgi gösteremeyen bir baba olsa kabullenirdim belki ama benden 4yas kücük erkek kardesimi daha ben bile cocukken sevip oksadimi icim burkulurdu. Madem ona o sevgi gösteriliyorsa benim ne sucum var derdim. Babami hic utandiracak bir evlatta olmadim... Simdiyse arkadaslarimin babalariyla aralarindaki sevgiyi görünce icim bi garip oluyor o ortamdan uzaklasmak icin herseyi yapiyorum oysa ne cok isterdim bikere babaminda bana kizim diye sarilmasini. Ama bunlara inat icimde gercekten büyük bir cocuk istegi var bir kizim olsun yasayamadigim tüm sevgiyi kaderime inat ona göstereyim istiyorum... nisanliminda cok iyi bir baba olacagina inaniyorum cünkü... actigin konuyla alakasiz biliyorum ama yazdiklarini okuyunca yazmadan gecemedim

aynisini dedim kayinvalideme biliyor musun... dedim daha belimizi dogrultamadik maddi acidan, türkiyede onlarin borcu var bizimde burda. dedim o borclar kapanmadan belirli bi birikim olmadan cocuk düsünmüyorum, o cocuguda kendimide heba edemem. kayinvalidemin tepkisi: oooooooo, borc biter mi kizim. millet gec kalirlarsa cocuklari olmaz diyor dedim olmazsa simdide olmaz, ALLAH kismet ederse olur, eger istemezsede hic olmaz simdi veya sonra fark etmez. baya bozuldu. ki bi sürü torunu var, dedim anne onlari sev simdilik bizim daha bi kac senemiz var, BI KAC SENE MIIIIIIIIIIIIIIIIII... oglumun cocugu baska, öbürlerine benzemez :26: cok sinirime dokundu, mens dönemindeyim bide sinirlerim zaten tepemde telefonda yanlis birsey demedigime sükrediyorum. PaytiPo Bana Allah Yeter!!! Üyelik

Herkese merhaba, her tür konularin konusuldugu ve tartisildigi bir KKda, cocuksuz kadinlarin bölümüde olmasi gerektigini düsünüyorum. Burada cocuklari olmayan, her ne nedenden dolayi hic fark etmez, sadece kendi aramizda dertlesip, tartisip ve hayatin güzel yanlarini yasamasini bilen, pozitif paylasimlara, her cocuksuz kadini davet ediyorum.

yeni konunuz hayırlı olsun.. dilerim burada tartışmadan uzak ne istediğini bilen ve amacına uygun sohbetler yaşanır.. henüz evli olmayan, ileride çocuk düşünen ama önce kadın olmanın farkındalığını yaşamak isteyen biriyim.. çocuk şöyle çocuk böyle demek istemiyorum açıkçası.. seviyorum ama çoğu azı bende kalsın. hayatın benim içinde neler getireceğini bilemiyorum çünkü.. bügün varız yarın yok; ama anı en güzel şekilde yaşamak önemli olan. yaşamın koşturmacası içinde kaybetmemek kendini..

Cocuksuz olmanin avantajini saymakla bitmez Melodi hanim. Onlarin hepsini kapatilan bölümümüzde cok kez kere konusmustuk kafa dengi arkadaslarla, istersen tekrar oradan okuyabilirsin, avantajini veya dezavantajini. Burasi avantaji veya dezavantajini konusacagimiz yer degil. Burasi cocuksiz kadinlarin hayatlarini anlatmasi, nelerle ugrasdiklari, nelere yogunlastiklari, hayatlarina nasil bir yön vermeleri... vs.. vs.. vs.. Hangi bakis acisi bir kadini cocuk yapmamaya yöneltir, konusmalari gibi bir bölüm oldu. ThirtyFouR

Zamanla herseyin yeri baska seylerle doluyor, belki cocuksuz yasiyorum ama bu mutsuzum demek degil. Ben dini inanci cok büyük bir insanim ve Allah her kuluna baska bir kismet ve kader yaziyor. Ben bu kaderimele cok mutluyum. Herseyin en güzelini yapmak ve yapabilmekde bir görevdir, belki bir cocuk veya iki cocuk büyütemedim ama cok insanlara faydam oldu. Insanin hayalleri hic bitmemeli, bu hayatta baska degerli seylerde var, topluma ve ailesine hayirli bir insan olmak gibi. sevcan62

Kücüklügümden beri hayati hep baskalarindan daha baska algiladim. Baska gördüm, baska hissettim. Her gördügüm aklimda kaldi, her yasadigim hayatimin kararlarini etkiledi. Bana yapilan o büyük haksizligi kücük yasimdan beri haksizlik olarak en kücük ayrintisina kadar hissettim. Ben bir kiz cocuguydum, oysa annem ve babam erkek cocuk beklemislerdi. Ismimi bile annem veya babam degilde, tesadüfen orada olan kücük dayim koymus, cok seviyormus o kizi ve onu yasatabilmek icin bana vermis o sevdigi ama evlenemedigi kizin ismini. Tabiki yemegimi yedim, yatagimda uyudum ama birsey eksikdi... hic sevilmedim annem ve babam tarafindan... Büyüdüm, okudum, calistim her zaman en iyisi oldum ama kimseye yaranamadim daha dogrusu önemsenmedi annem veya babam tarafindan, cünkü ben bir kiz cocugu idim. Erkek olsaydim calismama gerek olmazdi direk parali okuturlardi ama kiz cocugu günün birinde evlenip gidecek, oyalansin bakalim diye düsündüler... Icimdeki cocugu cok kücük yasta öldürdüm, hep kendi basima, basimin caresine baktim, beni kücük yasta Türkiyede birakip kendileri Almanyaya para kazanmak icin gitmeleri ayri bir dert. Neyse sonra bende geldim önceden büyüdügüm ülkeye ve hala buradayim. Yasadiklarimin bana bir zarari oldumu? Hayir olmadi, daha cok güclendim ve daha cok basardim herseyi, öteki adim Azmi Tasdelen oldu resmen... Sadece birsey eksildi ben büyüdükce... cocuk dogurmak gittikce istememeye basladim...

selam olivia topiğin hayırlı olsun, kazen yine yaptı yapacağını, umarım yine kavga çıkaranlar olmaz ve sohbetlerin hoş olur, gerçi benim çocuğum var ama şunu diyeceğim zamanı gelince onlarda yuvadan uçup gidi, yorlar yine biz bize kalıyoruz yani bütün hayatımı çocuk üstüne kuranlardan değilim, herşeyiyle ilgiliyim çünkü hayat bunu gerektiriyor yoksa kadın gerilerde kalıyor kimsede gözünün yaşına bakmıyor

ben de anne olmayı cok isityorum... ama cocuk için önce mutlu ve huzurlu bi yuva olması gerektğini düşünüyorum... bi ark boşanma asamasındayıdı... cocuk olunca belkiii düzelir diye cocuk yaptı... noldu gene düzelmedi.. boşandılar... olan cocuğu oldu... E

Ben önceden çok problem ediyordum çocuksuz olmayı yeni yeni uzlaştım artık. Çocuğunda olsa belli bir yaştan sonra çekip gidiyor. Kendi düzenini kuruyor. Şu an Allah'a şükür bana değer veren bir hayat arkadaşım var. Allah nasip ederse beraber yaşlanırız ve birbirimize yeteriz diye düşünüyorum. Allah çocuk yazdıysa olur, yazmadıysa da kadere isyan etmenin anlamı yok.

Ama hayati birbirinize zindan etmeye gerek yokki.3 yildir ancak yavas yavas oturur bir evlilik. Ilk zamanlar en zor zamanlar, sonra karsilikli huyunu suyunu karsilikli anliyorsun hatta aliyorsun, zamanla birbirine benziyorsun yani bence zamana birakmak lazim. Fakat cok takdir ettigim, bu durumda cocuk yapmaman, gercekten akilli ve zeki bir insansin, ilk önce evliliginde mutlu ve emin isen cocugunun olmasini tavsiye ederim. Cok sevdim seni ve düsüncelerini, sakin yilma, eger seviyorsan esini mücadele etmeni tavsiye ederim fakat hic olmuyor diyorsan orasini bilemem tabiki... Sagliginin ve gencliginin kiymetini bil, her gününü güzel yasamaya bak. PaytiPo Bana Allah Yeter!!! Üyelik

Thirtyfour seni yazilarindan tanir ve cok severim. Hic acele etme, herseyi zamana birak ve öyle kararini ver. Simdi hastahanenin psikolijisi icinde böyle kararlar verme. ThirtyFouR

Cocuklar güclü ebeveynlere ihtiyaclari var, dogduklarinda maddi ve manevi herseyi sunabilecek bir aileye ihtiyaci var. Eskiden bir maasla yetinebiliyordu bir aile, bu zamanda cok zor...

Bugün sabah hangi tv kanaliydi hatirlamiyorum ama konu depresyon. Bayanin biri ariyor 12 yildir depresyonum var diyor, psikolog bu depresyonun nedenini ögrenmek istiyor, kadinin cevabi su: 2 kiz cocugu dogurdum 3. de erkek olmadi yine kiz cocugu dogurdugum icin bu hastaliga yakalandim diyor. Iste, al sana, bir anne daha... Peki o dogan cocuklarin sucu ne?

nasıl kanım kaynayıverdi birden konuya:)daha taze evliyim ama çok uzak çocuk fikri bana... bilgisayarı kucağına al o forum senin bu forum benim gez.. kahveyi yanına koy... evde bi bıcırık varken mümkünmü

Herkese kapimiz aciktir Melodi hanimcigim, buyur senide dinleyelim. Güzel paylasimlar ve sohbetler dilegi ile... ThirtyFouR

ben bekarım, evliliiği 1-2 yıl sonra düşünüyorum, şu anda 24 yaşındayım. öğretmenim ve kendi çocukluğumdan beri tahammül edilmesi zor çocukları bile çok sevdim, bir çocuğun gözünden bir damal yaş aksın istemem. öyle çok severim çocukları, ve her çocuk sahibi 'Allah sana çok çocuk versin.'diye dua eder bana. ama istemiyorum ki, özellikle son zamanlarda çocuk büyütmenin zorluğunu görüyorum, biyolojik olarak verdiği olumsuz yönde değişiklikleri gözlemliyorum, evlenince onu eşimden çok sevmeyi istemiyorum ve eşimin benden çok onu sevmesini. doya doya eşimle yaşamak yerine bebek bakmak istemiyorum. dediklerim yanlış anlaşılmasın sorumluluktan korkmuyorum, çok iyi çocuk yetiştirebilecek bir insanım ama istemiyorum. bilemiyorum belki de geçici duygular ama duygularımı irdelemek adına bu başlığa sık sık uğrayacağım.

Sagol Thirtyfour inan üzülme icin yazmadim, sadece bir bakis acisinin nasil gelistigini yani hayata bakis acimi nasil degistirdigini düsündügüm icin yazdim. Belkide konu bu degildir ve baska sebebleri vardir, bilemiyorum. Sadece tek bildigim sey, o kadar hersey bana lüks geliyorduki, imkansizligin icinde ancak hayatimi kurtarmakla mesguldum. Bazen bakiyorumda, bazi kadinlar sac rengiyle hasir nesir veya tirnaklariyla veya baska benim icin önemsiz olan seylerle mesgullerki, bunlar bana hep lüks gelmistir. Hayatin önemli kararlariyla mesgul olmak, beni hep bir adim daha ileriye götürecek islerle mesguldum... Evet Almanyada yasiyorum... Bu konumu acmamin nedeni benim gibi cocuksuz hayati secenlerin "nedenleri" ve "niyeleri" ilgilendiriyor. Avantajini veya dezavantajini coktan asmis durumdayiz, konu o degil, sadece duygularimizi anlatmak ve paylasmak.

Aynen sizden bu cevabı duymak bile aklımda kalan o söylentileri susturuyor. İyiki bu sohbet konusunu açmışsınız. Çocuksuz kadın olmakda bir güçtür

Bazi kadinlarimiz, saldim cayira mevlam kayira diyerekten hic bir sey düsünmeden cocuk yaptiginda bu en cok cocuklara zarar verir. Sonrada vay efendim bana saygi duyacaksin, ben anneyim der. Vallahi kimse kusura bakmasin ama her anneyede saygi duyulmaz, cünkü cok azi gercek anne, gerisi anneligi hak etmedigi halde anneler...

_sekerpare_

aaahhhh emacigim aaaahhh... cok söylenecek söz varda söyleyemiyor insan... sshhookkk sheekkeerr seni cok sevdim, hicde karisik yazmadin, seni gayet iyi anliyorum, herseyi zamana birak...

Hayırlı olsun Sadece çocuksuz olmanın avantajları ve dezavantajlarının konuşuldu bir topik olması dileğiyle

Yine demin okudumda, evleniyor, ikinci gün hamile kaliniyor ama kocasi porno izledigi icin ve eski sevgililerle sohbet ettigi icin acaba cocugumu aldirsammi diyor, daha 4 aylik evli. Simdi kendisi cocuk, evlendigi esi cocuk, bir kac sene hayati yasamayi, hayati tanimayi, daha önemlisi birbirlerini tanimaya firsat vermeden hemen cocuk. Sonu genellikle ayrilik ortada kalan bir cocuk. Oysaki hersey yerine oturana kadar ugrassalar, hem anne baba mutlu, hemde cocuklar mutlu olacak... Sanki hayatlarinda baska yapilacak birsey yokmus gibi... meslegini veya gelecegini düsünen türk kadinlari gittikce azaliyor... genc yasta evlenip hemen cocuk yapmayi cok büyük bir olay zannediyorlar, belkide dizilerin etkisinde kaldiklari icin... Suigeneris_

Birde isteyipde olmayan bayanlarinda kendisini üzmeyip, kendisini toplumdan dislanmis hisseden bayanlarinda böyle pozitif düsünmesini isterim. Hayatin sirf cocuk dogurmaktan ibaret olmadigini, onun yerine baska yapacak baska seylerinde oldugunu bilinclenmesini gerektigini düsünüyorum. Nedense her kadin doguracak mantigi hala gecerli, ama dogurmayi istemeyen kadinlarinda oldugunu bilmek lazim. Yada daha hazir olmayan veya emin olmayan. Kimse kimsenin mali degil, isteyen kadin dogurur, istemeyende evliligini dogurmadigi halde cok güzel yürütebilir. Bir cocuk insanin mutlulugunun garantisi degildir. Keske öyle olsaydi ama ne yazikki cocugu oldugu halde anne ve baba ayriliyor, olan yine cocuga oluyor. Her evlilikde hemen cocuk yapmamak lazim, daha evliligin tanisma asamasinda hemen cocuk yapildiginda her iki tarafda yipraniyor. Cok büyük bir sorumluluk ve ne olursa olsun 80% ömür boyu bir anne cocuguyla ilgileniyor, baba sadece disarida calisiyor. Bir erkek ayrilsa bile yanina cocugunu almiyor veya sorumlulugunu üstlenmiyor tekrar cocuksuz evlenebiliyor. Evet bir sürü cocuk bölümleri var, buda cocuksuz olmayi simdilik düsünen veya hic düsünmeyenlerin paylasim alani. Teredütlerim var demek en dogrusu, cünkü her iliskide cok agir düsünülmesi gereken bir konu, cünkü geri dönüsü yok bunun. belki evliligini bitirebilirsin, belki tekrar baskasiyla tanisirsin ama o cocuk hep senin hayatinda olacak.

mutlu bi çift değiliz birbirimizi çok yoruyoruz, anlamıyoruz uyuşmuyoruz; bir arkadaş olarak insan olarak baktığımda çok tatlı şeker gibi adam ama iş karı koca olmaya gelince beceremedik gitti bacım :)) PaytiPo Bana Allah Yeter!!! Üyelik

Merhaba kızlaar ben 27 eşim 33 yaşında yaklaşık 3 senedir de evliyiz. Ben profesyonel turist rehberıyım eşimde diş doktoru. Üniversitede tanıştık ve evlendik.. Eşim benim çocuklardan hazmetmediğimi biliyor ama buna rağmen şu ara tutturdu çocukta çocuk diye yaşı gelmiş baba olmak en doğal hakkıymış falan filan. İşim gereği zaten çocuk yapıp büyütecek konumda değilim sürekli seyahat ediyorum yurtdışı-yurtiçi farketmiyor bazen eve bir hafta gelemediğim oluyor. O çocuga da yazık değil mi ilgisiz büyüyecek üzülüyorum yani. Ben biraz işkolik biriyim çocuk için de kariyerimi bırakıcak biri değilim buralara gelene kadar ailemin emeği ayrı benim emeğim ayrıydı yani. Sizce haksız mıyım? Siz ne yapardınız benım durumumda olsaydınız? E Eylul7021 Bir yudum

Aynen eylül basak, o kadar güzel yazmissinki, hayran kaldim. Bencede, hayatin anini yasamak lazim ve bunu bilincli bir sekilde yapmak lazim. Ama su baskilar yokmu su baskilar... bazi kadinlar kendisini herseye mecbur hissediyor... iste ona karsiyim... Ben istersem dogururum, ben istemez isem dogurmam hic kimseyide alakadar etmez... Ama toplum ve cevre baskisi o kadar cokki, insan tereddüte bile kalabiliyor ve bazen saglikli kararlar veremiyor.

Iste konuda bu ya, Thirty... herkes bir dogurma yarisinda, oysaki ne evliligi oturmus, nede meslegini almis, ama hic önemli degil... Ne zaman kendini hazir hissedersen esinle, iste o zaman heyecanla, sevincle kararinizi beraber verin. Eger cocuk doguruyorsan ona hayatindaki ön hazirligini en iyi sekilde sunman gerekiyor... saldim cayira mevlam kayirayla bu isler yürümez... K

Hiç istemediğinizi evlenmeden önce söylediniz mi?

Hayatda evlenmekdede acele etmemeli, cocuk yapmakdada. Cünkü cok bosanmalar oluyor, ve coguda cocuklu bosanmalar oluyor. Insanlar birbirini iyi tanimali, ilk önce beraber hayati tatmali, yasmali, eglenmeli, birbirine güvenmeli, beraber elele verip calismali, hayatin her yönünü beraber ustalikla basardiktan sonra, gercekten sevginin sayginin oldugu bir yuvaya cocuk gelmeli... Demin yine okudum, kadin cocugunu doguruyor, kayinvalidesi ve kocasi onu hastahanede birakip gidiyorlar, cok uzun sürdü, harap olduk, inadina doguramadin cocugu diyip, simdi bosanmal asamalarindalar... Ne anladim ben bu isden? Insan her zaman herseyi temkinli, yavas yavas, zamana birakarak yaparsa, daha cok mutlu olma riski büyür... PaytiPo Bana Allah Yeter!!! Üyelik

Ikrar sende aramiza hosgeldin, vallahi sabit düsüncen ve özgüvenine hayran kaldim, amannnnn yalan dünya birazda kendimize ve sagligimiza bakalim, bosversenize. Geztapo sizin yine birer cocuklariniz var, benim hic yok , yani diyecegim su: senelerce cok calistim ve cok yoruldum, evet cok güzel yerlere geldim ve cok güzel bir hayatim var. Hayatin bir anlik oldugunu hepimiz bizzat biliyoruz, simdi Yüce Rabbim bana bu genc yasimda bagisladigi bu güzelim hayati en dibine vurarak cok güzel yasayacagima ant ictim. Simdi baska seyler önemli olmaya basladi hayatimda.. Sporuma baslayacagim, aslinda saglikli besleniyoruz esimle ama daha saglikli yasamaya ve beslenmeye dikkat edecegim, cünkü biz bunlari yapmaz isek kocalarimizin aklinin ucundan gecmez. Ben 100 yasina gelmek istemiyorum ama saglikli ve kaliteli ve mutlu yasamak istiyorum. Evimde esimle baskalari hakkinda kim olursa olsun kattiyen konusmayiz, cünkü baskalari benim icin dis kapinin dis mandali... Sonra yapmak ve ögrenmek istedigim bana zevk verecek bir sürü meraklarim var, yavas yavas onlari ögrenmeye koyulacagim. Allah bize bir ömür vermis ama hic birimiz kac sene ömrümüzün kaldigini bilemeyiz onun icin neden yapmak istediklerimi erteleyeyim? Niye erteliyeyim, yarina cikacagima kim garanti verebilir? Hastahanede hasta yatan insandan dahami iyiyim, haberlerde duydugum o korkunc kazalarin beni bir gün bulmayacagini nereden bilebilirim? Ömrümdeki her günümü, sonmus gibi yasiyorum ama hic ölmeyecekmis gibide keyfini cikariyorum. Herkesin bir hayati var, önemli olan onu en güzel kendi düsüncesiyle yasamasi... ema1 Hayat, sen plan yaparken başına