İlişkide güçlü taraf olmak aslında ilişkiden biraz bağımsız bir durum. Öncelikle hayatınızda güçlü olup, onu sağlam temellere dayandırmalı ve kendinize çok yönlü bir hayat kurmalısınız. Bunun temelinde de yalnızken de hayatınızdan keyif alıp yaşanabilir tutmak. Böyle bir durumda karşınızdaki insanı içinizden geldiği gibi sevebiliyorsunuz ama giderse de hayatınıza devam edebileceğinizi bildiğiniz için bunun baskısını hissetmiyor, gereksiz çıkışlar ya da bağımlılık kurmuyorsunuz. tavırlarınızla bir yere kadar güçlü görünebilirsiniz ama kontrolü kaybettiğiniz anlar olur yoksa.

E zaten sürekli bitti kelimesini duyuyorsan o ilişki sağlıklı değildir ki. Ve güçlü olmakta karşı taraf bitti dediğinde çekip gitmektir.

canım bu ilişkimde birkaç kez ayrıldık, malesef ilkinde bir iki gün ayrılmak istemediğimi belli etmiştim. Diğerlerinde ya belli etmedim yada sadece tek mesajlık selzenişte bulundum ama kontrolden çıkmadım. Fakat aslında çok acı çekiyorum hemen o bahsettiğim kitabı okuyorum rahatlamak için yada hemen uyumalıyım uyursam ona yazamam uzak durmuş olurum diyorum. Benimki bir de çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağlamak oluyor. Birdaha sesini duyamıcammı ben şimdi diyorum. Kaybetmek istemiyorum aslında güçlü durmak istememin nedeni karşı tarafın bunu hissetmesi çünkü fazla güçsüz olduğunu belli eden taraf olunca genelde terk ediliyorsun ve ben onunla evlenmeyi çok istiyorum.

Heh işte canım tam olarek böyle birşey tamam biliyoruz hepimiz çok sevmeyince kontrol sende oluyor. Ama peki çok sevipte yinede ipleri vermemenin kontrolü kaybeetmemenin yolları neler? Yani ben de şuan aşığım ve onu kaybetmek istemiyorum ne kadar zaafiyetlerimi belli edersem benden emin olacak muhtemelen; çünkü geçmiş ilişkilerime dayanarak yada etrafımda gördüklerim hep böyle oldu. Bu sefer böyle olmasın diyorum.. şuan herşey iyiken bilinçli olayım ona göre hareket edeyim yada bir gün gerçekten biterse de şuan öyle bir davranayım ki gerçekten bittiği zamen ben sarsılmayayım istiyorum

Ben sağlıklı ilişkilerde iki dinamiğe inanırım: 1-kendine saygının olması, 2-karşındaki insanın düzgün olması. Bu kadın için de erkek için de geçerli, bu ikisi olduğunda ne yalvaran taraf olur ne de istismar eden taraf. Bi taraf paspas öteki taraf köpek çeken olmadığı sürece kişilerden biri daha güçlü olabilir bana göre normal bu, nasip tabi ama bu kişi kadın olmalı bence

Iki seye dikkat etmeni tavsiye ederim. Kaybetme korkun varsa bile belli etme. Hayatının merkezine kendini koy.

bende senin gibiydim. eski sevgilimle ayrıldığımızda çok güçsüzleşip zavallı bi hal alıyodum. barışıyoduk sonra. yani son ayrılığa kadar. hatta güzsüzlüğümden bazı hatalrını yuttum yani. ha kötü gitmiyodu nihayetinde ama öz saygımı kaybettim. onu çok sevdiğim için değil bağımlı bir kişiliğim olduğu için ayrılık anksiyetem vardı. paranoyak kıskanç bi hale gelmiştim. bağımlı kişilikle ilgili yazılar okumaya başladım. motivasyon yazıları okudum bu konuda. bazı zor durumlar yaşadım filan derken anladım ki, ölene kadar yanımda kalıp güvenebileceğim tek bir şey var o da benim. kendime çok haksızlık ettiğimi farkettim. beni zorlayan ne varsa salıyorum şimdi. ömür kısa ruh halini bir güncük bile etkilecek bişeye tahammülüm yok. sev kendini.

Ağlamak insani birşey ve bizi güçsüz yapmaz, aciz yapmaz. Elbette ağlayacaksın, ben de ağladım zamanında ama çekilip köşende acını yasayıp, belli bir süre aglayarak içini temizlemek başka, birde karşıdakine belli ederek acı cekmek, yalvarıp yakarmak, ikide bir yazmak aramak başka şeyler. Bu kendini rezil etmek sadece. Bunları yapmıyorsan aciz oldugunu düşünme.

Ağlayabilmek bizim en güçlü yanımız. Güçlü olacağım yada görüneceğim diye duygularımı hiçe sayamam. Üzülüyorsam ağlarım ne var benim üzüntüm de ağlayınca geçiyor.

Bence ilişkilerde kadın kaybetme korkusu yaşıyorsa bir şeyler yolunda gitmiyor demektir. Buna inanıyorum ben artık. Doğru kişi olduğunda gitmesinden korkmuyorsun, çünkü yanında olduğuna emin oluyorsun. Son ilişkinde ki ruhsal tutumunu değiştirmelisin. Yüksek ihtimalle karşı taraf bunu biliyor ve kolayca ayrılık kelimesini edebiliyor. Biliyor ki bu senin zaafın, seni bu yolla istediği gibi değiştirebilir. Buna izin verme. Sev, bağlan ama bağımlı olma.

İlişkilerin bir matematiği olduğunu düşünmüyorum ancak bir şeyden çok eminim. O da şu: Ruh halinizi başka insanların insafına bırakırsanız çok üzülürsünüz..

+1 Sevmek =zayıflık Aşk insanı zayıf düşürüyor. Sevmeyen insan pffff ne yaparsa yapsın çok fifi kafasında oluyor.

Güçlü olmak ; saygıyı yitirmeden devam etmektir. . Gerektiğinde vazgeçmek. .

merhaba bencede eğer karşındakini çok sevmiyorsan her zaman gçlü oluyorsun. ben mesela burdada konu açtım hatta çok seviyordum gitti başkasıyla evlendi hala unutamıyorum onu. bekliyorum ondan mutsuzum lafını ama bekleyerek ömrüm geçiyor. başşkasıyla bir ilişki yaşayayım dedim adam üzerime düşüyordu tartışıyorduk haklıydı ama gitmemem için nasıl yalvarıyordu. onu diğeri gibi sevmediğm için güçlü taraf bendim bu ilişkide ama öncekinde güçlü taraf karşıdakiydi. kimseyi çok sevmeyin. hakedeni sevin. ancak o zman mutlu olursunuz tabi kalbinize söz geçirebilirseniz

Konuyu takipteyim. Aynı durumdayız çünkü.

Senin tavırların nasıl canım peki ilişkilerinde ve bu tavrın nasıl sonuçlar doğuruyor bahseder misin?

Şöyle söyliyim oraya 3 örnek yazmamın sebebi şuydu 2. Örneğimde kendimi duygusal olarak hep uzak tuttum ve kendimden ödün vermedim üzülmemek için elimden geleni yaptım sonuç olarak etkilenmedim yani. ama tat alamadım ilişkiden.. Kendimden bir şeyler verdiğim zaman uğraş emek verdiğim aman biterse ister istemez emek verdikçe anafora çekiliyormuş gibi oluyorum bittiğinde yıkımı ağır oluyor. Ama tat alıyorsun ve aşığım diyorsun. Ve bitmesini istemediğin için saçmalama yada hata yapma olasılığın yüksek oluyor. Ben 2. İlişkim gibi olup tatsız tutsuz bir ilişki yaşamak istemiyorum. Tat alayım ama karşılaştığım ayrılıkta olsun yada ummadığım birşey karşısında gardımı düşürmeyim zaafımı belli etmiyim hata yapmıyım güçlü olayım istiyorum oradaki ağlamak sadece ağlama eylemi değil canım acıdıkça güçsüzleşiyorum gardımı düşünüyorum ve verilmemesi gereken tepkileri verebiliyorum mesela belki doğrusu tamam sen bilirsin ayrılalım demek olabilir ama ben o anda selzenişte bulunuyorum. Sen zaten bahane arıyordun gibi yani hiç istemediğim tepkiler veriyorum ve böyle olmak istemiyorum.

Ben de öyleyim maalesef, hemen gardım düşüveriyor. Küstüysek kendimi geri çekiyorum ama karşımdaki de en az benim kadar inatçı her zaman adım atmıyor öyle ve ben de hemen karalara bağlıyorum, başlıyorum ağlamaya ve her şeyimi etkiliyor bu tüm ruh halim, verimliliğim onun elinde resmen.

niye değişmek istiyorsun ki?sen böylesin üzüntünü bu sekilde yaşıyorsun. birak ağla zamanla daha dayanikli hale getirecek seni gözyaşların. bir zaman sonra bir bakmışsın ağlamakta zorlaniyor olacaksin. olduğun gibi ol kendin ol. karsidaki için farklı davranma. istedigin gibi yaşa iliskini sevgini. bitmesi gerekiyorsa biter zaten. kendini sorgulama. karsina gercekten sevdigin saygi duyduğun ve gördüğün insan çıktığında, hic bir zaman gidecek korkusu yaşayacaksın emin ol..

İkinci yaptığın gibi yap. Ayrıldığında üzülmezsin. Ama ilşkiden tat da alamazsın. Yine de bağlanma. Birine duygusal olarak baplanmak aslında risk. Ruh halimizi heran ters dönebilecek birine teslim etmek... Bağlanmak o kişi hep sadakatli oldugunda güzel oluyor. Şansın yoksa zorlar. Şansın varsa gardını düşürür öyle bir yaşama uyum sağlarsın.

Tek bir insan olarak bile üç ilişkide üç başka kişi olabiliyorsan karşındaki kişilikler değişecek sende ona göre değişeceksin güçlü olmak tecrübe gerektirir bana kalırsa güçlü olabilmek için ağlamalısın

Şurda yerimi alayım da ben de merak ediyorum açıkçası.

kesinlikle

Güçlü olmaktan kastınız ayrılınca uzulmemekse yok öyle birşey. Insanız sonuçta, dokunur incitir sarsar. Güçlü olabilmek için kendini taniman gerekli. Karar verme mekanizman iyi çalışmalı. Ki bunu yapabilirsen daima kararlı ve dik durursun.

Yeteri kadar sevmiyorsan ve ya karsi tarafin gitmeyeceginden adin gibi eminsen o zaman guclu taraf oluyorsun.

Ağır baş her zaman iyidir rüzgar almaz :) Zaman lazım sanki biraz.. Daha çok yaşanmışlık daha çok hata yapmaya bak.. Hatta hata yapmaya bak elinden geldikçe.. Fazla mükemmelliyetçi olma derim..

Gerektiğinde bitirip, gidebilecek cesareti olan taraf, herzaman iliskide güçlü olur. Hicbir zaman ilişkilerimde bitti denildiğinde ister karsi taraf desin, ister ben diyeyim. Geri ďönüp barışma durumu yaşamadım. Bunu da hep karsi tarafa yansıtmışımdır. O, "bitti" dediginde seni kaybedecegini bilirse ota cöpe bitti diyemez zaten blöf olarak, 10 kere düsünür öyle söyler. Ayrildık, barıştık ilişkiler yaşamayın. Olmuyorsa gidin, oluyorsa ve bi sekilde yurutecegim diyorsanizda ikide bir bitti muhabbeti yapmayın. Bu iliskinin lacka bir hsl alması ve değersızleşmenizden baska biseye yaramaz.

Cok doğru kesinlikle katılıyorum! Ayrıca ağla canim ağlamadan nasi atlaticaksin ki? Sakın hicbiseyi içine atmak birikip patlayınca daha kotu olur inan bana Bende nedense normal hayatta herkeze karşı çok soğuk sert egoist bir karakter deyim... sevince niye kuzu gibi oluyorum ki

Zaten aşık olduğum kişilerde yaşıyorum bu durumu. Ama esas o ilişkilerde güçlü olabilmek lazım değil midir? Çünkü aslında istiyorsun karşı tarafı. Fakat zaafiyetimi çok fazla belli ediyorum. Birde ayrılınca ağlamalar can yanmaları, kendimi aciz hissediyorum. Forumda görüyorum bazı yazan kızları yani çok sağlam duruşları var gibi yazıyorlar. Öyle olmayı çok isterdim çünkü erkekler öyle kızlara kapılıyor. Hatta bende ber kitap var ne kadar acımasız olursan o kadar sana bağlanıyorlar yazıyor fakat ben öyle yapamıyorum. Ağlamadan incinmeden güçlü görünsem yeter gibi..

Ondan başka bir öncelik belirleyeceksin.

Her bitiş yeni bir başlangıçtır diyerek.

Ahh evet canım gerektıgınde vazgecebılme ozgurlugunu elınde tutabilmek.. aslında hayat bıraz da bu hassas noktanın uzerıne kurulu sankı

Kızlar şimdi size 3 ilişkimdeki tavrımdan bahsedicem. İlk aşık olduğum sevgilim üniversitemdeydi herşey çok güzeldi okulum bitince bitti bile demeden durup dururken aramayı kesti ve telefonlarımı açmadı bunu kolay kolay atlatamadım 1 yıla yakın ağlamıştım. 2. Değer verdiğim erkek arkadaşımdan hep uzak durdum aramadığında niye aramadın vs demedim hiç, üzülmemek için uzak tuttum kendimi. Seviyorum bile demedim. Kendimi korumaya çalıştım, duygusal olarak yaralanmamak için. Bir şekilde bitti. Ayrıldığımızda sadece ilk gün etkilendim. Kendimi duygusal olarak uzak tuttuğum herşeyin, üzülmeyerek meyvesini aldım. 3. Şuanki sevgilim ve buna aşığım bu ilişkimde ilk iki ilişkimin karışımı gibiyim aramadın sormadın vs dememeye çalışıyorum fakat bazen patlayabiliyorum yada bazen ayrılabiliyoruz fakat ikimizinde birbirimize karşı zafı var kopmadık hiç. Ben şu bitti kelimesini duyduğum an birden ağlamaya başlıyorum bunu nasıl yenebilirim. Nefesim daralıyor. Acı çekiyorum. Bunları gerçekten yaşamak istemiyorum. Hassas bir kızım ve ben olması gerektiği gibi güçlü bir karakter olmak istiyorum ilişkilerde?