Ev ortamınız gerginse, kavga gürültü çoksa şayet, çocuk huzurlu ve huzursuz enerjiyi hissediyor ve ayırt ediyordur ve o nedenle dede ve babaanne ile huzurlu oluyordur. Onlar çocukların üst soyu, başkası değil ayrıca. Gönül rahatlığıyla bırakabilirsiniz.

Yorumundan sonra eski konulara baktım geçimsiz, hep mutsuz, evde of puf kavga kıyamet bir baba var. Bu çocuk neden evde mutlu olsun ki? Sorun göz önünde ama kadının başına patlamış kabak

Sevmesiyle ilgili problemim yok tabiki sevsin isterim. Evet her dediğine izin verdikleri için olabilir. Biz herşeye izin vermiyoruz. Vermiyoruz derken ona zarar verecek şeyleri vermiyoruz. Ama kayinbabam ne istese veriyor. Bu yüzden olabilir

Bunu birinin yazacağını biliyordum yani illa birşey bulacaksınız dimi. Başkası değiller tabiki ama aynı evde de yaşamıyoruz Yazdığımı tam okunmamışsiniz galiba psikologa götürecegimi söyledim

Başkasına değil ama babannesine dedesine bırakırım. Benim oğlumda 4 yaşına kadar ağladı. Her yerine bakıldı bir rahatsızlığı mi var diye? Görme, duyma, ciğerler... En son Dr bu aksi olacak mizacı bu dedi. Gerçekten ters bir çocuk atarlı.

Çocuğunuz sizi unutur mu hiç arkadaşım? Unutmadığı için zaten size ağlıyor, onları yabancıladığı için sessizleşiyor. Yani ben çocuk bakımından anlamam da evlatların ana babalarını unutacağını hiç sanmıyorum. Ağlama krizleri için elbette uzmanla görüşün. Ben olsam karı koca yatalak hasta değilsek yavrumuzu hiç kimseye vermem.

Herkese merhaba bir konuda çok stresliyim yardımınıza ihtiyacım var. Bur konu açmıştım dün çocuğumun sebepsiz yere ağlaması kendine bize zarar vermesi ve boğazı yırtılana kadar saatlerce ağlaması ile ilgili. İki buçuk yaşında ve hergun istinasiz yaşıyoruz bu durumu. Uykudan uyanıyor ve bu şekil oluyor. Neyse asıl konu kayinbabam kaynanam. Geçen hafta, bir günlüğüne çocuğumuzu dedesi babannesi götürdü. Hiç huysuzluk etmemiş. Gece kalkıp krize girmemiş bizi hiç sormamıs resmen unutmuş bizi çocuk. Dedesi bize getirdi ve dedesinin kucağından inmedi yüzümüze bile bakmadı. Çok zoruma gitti üzüldüm açıkçası neyse bugün eşime bi psikiyatriye götürelim dedim çünkü sabah yine bir krizle uyandı bir günümüz krizsiz geçmez oldu. Neyse babasına söylemiş eşim. Kayınbabam beni aradı psikolaga götürmeyin bize getirin bize verin diyor Allah aşkına böyle birsey olabilir mi ben mi çok abartıyorum. Bir günlüğüne onlarda kaldı çocuk bizi unuttu. Kayinbabama olur mu öyle şey baba dedim. Eşim diyor ayıp etmişsin öyle birşey denir mi. Ayıp mı etmişim. Sanki ben bakamiyormusum bizim yüzümüzden oluyormuş gibi

Çocuğunuzu dedesinden vs kıskanmanız çok abes geldi. Klasik dede işte napsın der böyle gayet normal. Siz bi uzmana danışın ve onun dışında kendinizi de toparlayın bence.

Cocugum yok o yuzden dikkate almasaniz da olur. Ben olsam her gun degilse de hafta 1-2 goturur birakirdim madem cok istiyorlar. Bunun yaninda psikolojik destekte alabilirsiniz, esinizin ailesinden izin almak zorunda degilsiniz bunun için.

Eşinizin çok agresif bir insan olduğunu anlatmışsınız. Başka odada olsa da mutlaka kavga sesinizi duyar. Duymasa bile gergin havayı hissedir. Dediğim gibi uzman değilim eski yazdıklarınıza dayanarak tahmin yürütmeye çalışıyorum. Benim yetişkin halimle gergin ortamda psikolojim etkileniyor küçücük çocuğun hayli hayli etkilenir

Çocuk çocukla eğlenmek ister. Boşuna üzülmeyin bu duruma. Söyle de bir durum var. Komşumun oğlu benim kapımın sesine dikkat kesiliyor. Ben kapıyı açtım mi koşa koşa bana gelmek istiyor. Annesinden babasından farklı geliyorum çünkü oyun oynuyoruz falan :)) Yani annesinden daha mı çok seviyor beni asla M

Çocuk sevildiği yere gider derler. Siz sevmiyorsunuz demiyorum ama dedesinin ve babaannesinin yanında sıkılmıyor demek ki. Onlar her istediğini yapıyorsa ya da çocuğunuzun sevdiği ilgisini çeken şeyler orada varsa eğer oraya gitmek isteyebilir. 2 yaşındaki yeğenim de bizi çok sever hatta evlerine gidecekleri zaman bize sarılır ağlar bizi bırakmak istemez. Ama evlerine gidince de bizi unutur. Görüntülü ararız konuşmaz ve oyuncaklarıyla oynar.

Başlığınız farklı bir şey içeriğiniz farklı. Büyük ebeveynlere torunlarını göndermek demek çocuğunuzu başkasına bırakmak demek değildir. Çocuklar dedelerini ninelerini sever ve bence onlarla vakit geçirmeye de ihtiyaçları var. Ben oğlumu anneannesine hep götürürüm, bazen orada bırakırım, bazen anneannesini bize getiririm başbaşa vakit geçirmelerini sağlarım. Bu çocukların ruhunu besleyen bir şey bana kalırsa

Bu yorum çok doğru. İnşallah dikkate alırsınız.

Onlara çocuğun sadece bir gün kaldığını, evinde ki rahatlığı hissetmeye başladığı an yine orda da krizlerine kaldığı yerden devam edeceğini, en mantıklı çözümün psikolog olduğunu söylemeli. Tabi ki torununuz sonuçta arada gelir kalır diye de eklemeli. Kabul etmezlerse de çocuğun ebeveynleri olarak biz karar verdik demeli. Eş kişisi olurda diretirse çocukla beraber onu da yollamalı biraz kafa dinlemeli konu sahibi bu stres iyi değil dikkat edin kendinize ki çocuğunuza da sağlıklı bir ebeveyn olun.

Aklıma hemen hamilelik veya yeni doğan döneminde yanında bir kavga edip etmediğiniz geldi. Böyle bir durum var mı?Veya daha bebektir uyuyor nasılsa diye düşünüp aynı odada sesli şekilde birliktelik yaşadınız mı? Lütfen gülmeyin, uzman psikolog bir dostumdan bunların etken olduğunu duymuştum.

Baskasi dediğiniz eşinizin anne ve babası farkındaysanız. Hani eşinizi buyutenler. Kıskançlık derecesinde çocuklarınızi boguyorsunuz sonra bu çocuklar asosyal içine kapanık bireyler oluyor. Anneye bağımlı yetisiyorlar. Sizin cocugunuzsa onlarında torunu? Çocuktur o bugün öyle yapar yarın sizin kucaginizdan inmez onlara gitmez yani psikologa götürelim nedir. Evet siz abartiyorsunuz.

Bence bi baris musluyu takip edin gece uyanmasi ciglikli travma sebebi olabilir

Öncelikle çocuğum yok önden belirteyim dikkate almak size kalmış... Çocuk sizden sıkılmış olabilir mi? Dışarı sık çıkar misiniz? Yaşıtlarıyla oynayabiliyor mu? Değişik bir ortam ve kişiler ona iyi gelmiş ben öyle düşündüm. Tabiki yine destek alın. Bize bırakın derken haftada bir falan demek istediler değil mi? Ben öyle anladım aksi takdirde insan çocuğunu birakacaksa niye dogursun zaten :) Pamukannesi83

Aslında hiç dert edilecek şey değil. Tabi ki en çok anne babasını sever bir çocuk. Gönderin dedesine hem biraz rahat edersiniz, hem de çocuk sakinleşir.

Benim yeğenimde bana gelir, kalır. Bebekliğinden beri bu böyle. Evlerinde annesinin yediremediği sebze yemeklerini ben de yer. Ben çok sıkmam, o yüzden ben de rahat eder. Bu beni annesinden daha çok sevdiği için değil.2 gün kalsa 3. gün anneme götür artık beni der. Normal aslında dedesinin evinde sakin olması. Değişik gelmiştir o ortam ona.

Çocuğumuzun yanında kavga etmiyoruz bu duruma özen gosteriyoruz tabiki Laale Aşikardır Zat-ı

Bu evlerde kavga kiyamet kopuyor her gun hatta bazilari dayak yiyor ama cocuk etkilenmiyor mi diye sorulunca hiç birini de cocuk gormuyor, o yokken oluyor deniyor hep nedense. Nerde bu cocuklar sizinle yaşamiyor mu? Bu kadar şeyi hiç gormuyor. Ayagini carptiginda bile sinirlenip acisini cikaran adam cocugun uyumasini mi bekliyor her gun sinirlenmek için? Nedensiz yere aglama krizi yazmişsiniz, her gun kavga olan evde cocugun boyle olmasi normal. Bu kadar agresif bir adam cocuk var yok dinlemez devamli. Kendiniz kabul etmek istemiyorsunuz.

Her cocuk dedeyi neneyi çok sever. Ee onlar da tecrübeli ebeveyn bir cocuk nelerden hoşlanır iyi bilirler. Bence kıskanmak yerine. Gözlem yapın. Neden bu kadar seviyor onları? Büyük ihtimal yeni nesil ebeveynsiniz çikolata yedirmem tablet oynatmam diyorsunuz dede ile nene ise herşeyi serbest bırakıyor ondan seviyor cocuk. Çocuklar çıkarcıdır :) kimde eğlenirse diğer tarafı unutur

Evinizde herhangi bir problem var mi?

Ben anne-baba- teyze üçgeni ile çocukları büyütüyorum. Gayette güzel oluyor. Onlarla aşk yaşıyorlar resmen. Ama ortada çocukta ciddi bir sıkıntı var ve önemli olan onun çözülmesi. Babaanneye gitsin arada ama küçücük çocuğun sorunu bu şekilde çözülmez. Destek almak şart. Sizde çift terapisi düşünebilirsiniz. Çok kavga ediyorsanız.

Çocuklar anneanne babaanne dede çok seviyorlar. Benımkıler de öyle. Başkasına bırakır mısınız dıye sormuşsunuz başlıkta ama çocuğun babaannesi ve dedesi başkası mı oluyor? Sık sık gönderebilirsiniz. Ikı buçuk yaşında daha bebek o, konuşup kendini ifade edebilir mu? Belki ilgi oyun istiyordur, ne zamandır böyle? Psikiyatristle görüşebilirsiniz, o daha iyi yönlendirir.

Of şu kayınvalide / kayınpeder. Ne kadar gereksiz bir şey. Herşeyi hep onlar biliyor zaten. Bir kere çözüm odaklı olsunlar. Çocuğunuzun krizleri bir kaç güne geçicek zaten, onun çok sevdiği bir şeyi yapıp kafasını dağıtın. Baya bi yorulsun. Uykusundan krizlerle uyanma sebebi rüya olabilir bilemiyorum. Ama sevgi ve oyun ile herşey yoluna girer. Hemen kayınpederinizin bize getirin bizde kalsın demesi çok yanlış. Bu krizler devamlılığı getirir onlarda. Bu çözüm değil bu çözüm üretmek değil. Vallahi şu eşlerin anaları babaları kapatılsın ya aile 3. Kişiler girdi mi bozuluyo asıl bizlerin psikolojisi

Terapi kesinlikle, belli ki çocuk bir şeyden rahatsiz. En azından bunun ne olduğunu fark edersiniz, belki sorun çözülür. Ben de melek gibi birisiyim, ama anneme karşı tam ergen babama 'efendim' bile demem 'efendim babacigim' derim, seslenince kalkıp yanına giderim. Annem seslendim odadan 'heöööeö?' gibi bir ses çıkartırım sizin de böyle olmasın, şimdiden çözün sorun neyse. Ayrıca madem onlarda sorun çıkarmıyor her cuma verin, cumartesi alın. O cumalari da kocanizla yeni evli zamanlardaki gibi koklasarak, beraber film izleyerek falan geçirirsiniz, rahat rahat haftasonu kahvaltısı yaparsınız

Hayır işte bizde bu yüzden olduğunu düşünüyoruz bizim olduğumuz yerde yaşıtı çocuk yok onlarin olduğu yerde çocuklar var

aafedersiniz ama evde kavga gürültü olsun büyük insan bile kalmaz o evde cocuk nasil istesin? Daha 2,5 yasinda çocuğun ayarlarini bozmuşsunuz. Muhakkak destek almaniz gereken bir durum. Kimseyede birakmam çocuklarımı. sorunu cozmeniz lazim, gecici ve sacma cozumler olmasin.

Çocuğunuz sizden sıkıldı evet sıkıldı bu kadar basit çünkü ona kendini özgür hissedecek alan bırakmıyorsunuz ister istemez farklı ev, farklı insan davranışları, hoşuna gitti ne var bunda ki düşünün hergün aynı kişi, aynı şeyler bir heyecan yok sizde sıkılırsınız. Çocuk bile olsa bazen özgür olmak, her istediği olsun, şımartılmak ister duygusal açlıktan kaynaklı. Yani sizi unuttuğu filan yok sadece farklı bir alan açıldı ona ve hoşuna gitti. Her zaman yaptığın şeyleri değiştirmek lazım, demekki şuanki ev ortamında onu geren, stres yapan bir durum var, tabiki sendrom filan ama devamlı aynı şeyleri yaşamanız normal değil. Büyüklerin haftada bir gün çocuklarla zaman geçirmesi kadar güzel bir şey yok hem çocuğa değişiklik hemde size kendi, kişisel alan açılıyor, alın kahvenizi, kitabınızı kendinize vakit ayırın. Kendinize bağımlı birey yetiştiriyorsunuz şuan hoşunuza gidiyor ama ileride çok büyük problem kapınızda. Özgüvensiz, iletişim problemi, akran zorbalığı gb gb... Kendinize bağımlı değil, dışa dönük kendi ayakları üzerinde durabilecek çocuklar yetiştirin. Bırakın kiminle mutluysa onunla belli zaman geçirsinler, onunda kendi kararları, duyguları, davranışları var, akışına bırakın biraz sizede iyi gelecek tabiki bu arada yardım alın, eşinizle problemleri çözmeye çalışın.

Cocuklar sizin zannettiginizden herseyi daha cok fark ediyor

2.5 yaşındaki çocuğumu mecbur olmadığım sürece hiç kimsenin evinde ben olmadan yatılı bırakmam. 7 ve 3.5 yaş çocuklarım 1 kez benden ayrı kaldılar, o da hastaneye yattığım için. Annem babam ve ya bir başkası farketmez. Eğer evde sorun varsa bu sorun çocuğunuzu göndererek ortadan kalkmayacak, aksine artacaktır. Bence psikatriste götürmek iyi bir fikir. Kendini ifade edebiliyor mu? Oyun terapisi iyi gelebilir. Gece terörü olabilir mi? Eşiniz de psikatriste gitsin ayrıca. Bir de bunu sevgi eksikliği olarak algılamayın. Sizi her zaman dünyaki herkesten çok sevecek. Zaten 1 hafta kalabilirdi bu şekilde, yapabileceği her şeyi keşfettikten sonra sizi isteyecektir.

Çocuklar sessiz kayıt cihazıdır. Sizdeki tedirginliği de algılarlar. Mimikleri de sizin mimiklerinizden oluşur. Neyi farkında olmadan tekrarlarsanız onu öğrenirler. Aynı evde olduğunuz için eğer ses geçirmez stüdyo yoksa evde o huzursuzluğu çocuk anlar. Hamilelikte tedirgin olan, takıntılı kadınların çocuklarında kolik sancı daha fazla olur. Çocukta bu yaşlarda bir de öfke nöbetleri, istediğini yapmak için kendini yere atma, hatta kafasını vurma gibi hareketler olabilir. Bunda da ; çocukla o an iletişimi kesip, başla bir şeyle ilgileneceksiniz. Ağlayarak, kendine zarar vererek istediğini yaptıramadığını kendi kendine görmeli. Ağlama krizine girip, morarıp bayılan çocuklar da oluyor. Sakinleştireceksiniz ama asla istediğini yapmayacaksınız. Ağlamaya başladığında bir köşeye geçin ve izleyin. Eğer bayılma nöbeti yoksa izlemeden, başka bir şeyle ilgilenin, kesinlikle çocukla konuşmaya çalışmayın. Bir süre uzakta kalıp sonra sakince konuşacaksınız. Bak biraz önce yaptığın şeyle ne kadar kendini yordun değil mi? Öfkeyle kendine zarar verdiğin zaman çok üzülüyorum, seninle konuşarak ve sinirlenmesen bu sorunu çözebiliriz gibisinden. Her gün dışarı çıkmalı oyunlar oynamalısınız. Kendiniz terapiye gidin çift olarak

Evet doğru olabilir

Ya kiskanmadim neden kiskanayim Allah aşkına sadece bir günde bizi tanımaması unutmasına üzüldüm

Kendinizde goturmenizi öneririm sağlıklı bı bakış açısı degil çünkü hatta ilk kendiniz gidin