sadece diş kontrolüne gitmiştim orda her yer dezenfekte edilmişti ama yine de telaşlandım şuan belki ordan geçmiştir.

Paxil canım yanlış yazdım

ablalarım merhaba bugün çok kötüyüm. aslında bikaç gündür böyleyim de bugün artık dayanamıcak noktadayım. bende bir korona fobisi oluştu. aslında bu hastalık hastası durumum bende yıllardır var. yaklaşık 3 yıl önce falan da kendimde belirtiler gördüğüme inanıp bir hastalığa sahip olduğumu düşünmüştüm. baya kafayı yemiştim deli gibi ağlıyodum falan sonra da olmadığını öğrendim rahatladım. şimdi de koronadan korkmaya başladım. ama öyle böyle değil. bir kere korktukça belirtiler varmış gibi hissediyorum. nefes darlığı çektiğime kendimi ikna ettim bile. evden ailecek çıkmıyoruz hiç. sadece zorunlu ihtiyaçlar için babam çıkıyor arada o kadar. temas ettiğim bir hasta vs de olmadı. ama kafayı yicem korkuyorum. nefes alış-verişim normal değil gibi geliyo, ateşim mi var diye korkuyorum falan. ağlayıp duruyorum. kimseyi de korkutmak istemediğimden onlara bişey demiyorum, kendi kendime deliriyorum. napıcam ben böyle. olumsuz seneryoyu düşünüyorum, belirti var gibi geliyo, baya ağlıyorum, ders çalışmam gerek çalışamıyorum.. nolur bana yardım edin

Bu kadar takmak normal değil.

Pozitif olun, mutluluğun anahtarı sadece bu. Bir müzik açın, çay için. Kitap okuyun ya da yüzünüze maske yapın. Oje sürü, ıslak kek yapın. Gibi gibi.. Erkek arkadaşım sürekli bu haberleri araştırıyor, sonra nefesi daralıyor. Tedbirini al ve TIP oyununu oyna. Psikolojin için, aslında bu kadar basit..

Canım ben de senin gibi anksiyete ve yüksek derecede obsesif bozukluk vardı. Ama ben evdeyken annemle paylaşıyordm. Ya da bu kişi seni anlayacak her hangi bir aile bireyi olabilir Bazen kendimiz aşamıyorz ve maalesef ben en son psikolojik bir terapi aldım. Bu değil de bana en iyi gelen psikiyatrinin verdiği ilac oldu. Ve su an aştım iyiyim bu geçici bir sey. Ben odama kapanıp saatlerce kafamda kurar aniden aglardm. Hiç bir düzenim kalmamıştı Sana tavsiyem acil bir tedavi.

yapmaya çalışıcam çok teşekkür ederim.. ağlamaktan ve korkmaktan yoruldum artık

var ama çok sağlam değil sanırım.

geçmiş olsun.

Ölüm için bir hastalık sebebine ihtiyacımız yok. Vakti gelen düşer, kafasını çarpar ölür. Yani bunu onun için de evham yapın diye demiyorum. Çok düşünmemek, elimizden gelen tedbiri alarak yaşamı akışına bırakmak lazım. Sakin olun, hayatınıza devam etmek için elinizden geleni yapın. Aksi halde coronadan değil panik ataktan kendi kendinizi götüreceksiniz Allah korusun.

çok teşekkür ederim yorumunuz için allah size ve cocuklarınıza uzun ömürler verir umarım

İmkanınız varsa hastahane dışında kendi muayenehanesinde hizmet veren bir psikolog ya da psikiyatr ile görüşün. Hastahane dışı diye özellikle belirttim çünkü bu kadar evhamla bu salgın koşullarında gitmeyeceğinizi tahmin ediyorum.

hiç iyi değilim ya nefes alamıyo gibiyim yani alakasız diyorum nerden geçicek bu civarda çıkmadı bile diyorum ama nefes alamıyo gibi hissediyorum napıcam ben . push ;

şu günlee bitsin psikoloğa gidicem. hiç iyi değilim tüm düzenim alt üst oldu C -Cheryl

Kuran oku bilmiyorsan dinle.. Namaz kıl bilmiyorsan öğren.. İnanmıyorsan inandigin şekilde dua et.. Daha da olmadı kafanı meşgul etmek için kitap oku, Dışarıya özlem duyanlara baska hayatlara odaklan yani roman oku derler.. Haber dinlemeyi, vaka takibi yapmayi da bırakın. Allah'a yaklaşın tevekkül edin

1 saniye sonra öleceksiniz deseler okey derim. Fıstık gibi de hayatım var. Yani bu tabii sürecimizin sonu. Kendime ölmeden önceki 1 saniyeyi zehir etmem.

Eşim der ki herşey NASIP. çok severim bu sözünü

Endişelerinizi ailenizle paylaşsanız belki konuşsanız iyi gelecek.

Valla canim sana bu hayatinin bin beterini anlatiyim ustelik ben annem hastaneye yatip uzun tedaviler gordukten sonra panik atak hastasi olmustum hemde 6 yasindaydim.6 yasinda baslayan panik atagim surekli bana anneme babama kardeslerime bisy olcak diye iyice hastalik hastasi olmama sebep oldu. Lisedeyken surekli kendimde hastalik arardim kendime hayati zindan ederdim. neyse evlendim ve hastaligim hafifledi bu arada asla psikolojik ilac kullanmadm cunku ilaclarin yan etkilerindende korkarim. Cocuklarim olunca baya atlattim artik kendimi dinlemiyordum iyiydm. Bu sene 2 kere ameliyat olmak zorunda kaldim ilkinde iyiydm gayet guz3l atlattim ama 2. si bundan 3 hafta once yani korona ilk basladigi zamana denk geldi. Anestezci bana degisik sorular sordu neden sordunuz dedigimde eger suan vucudunda virus varsa narkozu aldiktan sonra cok gec dedi aglaya aglaya girdim ameliyata.2 haftayi nasil gecirdim bilmiyorum ya hastaneden kapmissam diye. Sonra birden sol koluma agri girdi mecbur acile gittik tabi bu sirada ulkede sayilar artmaya basladi. Kan sonuclarimda pihtilasma cikti doktor suan cigerlerinde emboli olabilir ilacli tomografi cekicegz dedi resmen dunyam yikildi basima ne gelcegini bilmeden girdim tomografi odasina radyolojici dediki bu ilac alerjiktir alerji yaparsa olume kadar gidiyor kabul ediyosan imzala haydaaa girmesem olmuyor girsem ayri dert gozumu kararttm girdim ama nasil buyuk korkuyla Allahim beni evlatlarima bagisla diye diye neyseki cigerleromde emboli yokmus ve kullandigm ilac dokundugu icin kolum agrimis. O ilacli tomografinin ilaci dokundu ve 1 hafta vucudmda sulu dokuntu cikti kasinmaktam oldum buna sukur dedim daha kotusude olabilirdi. Sonra farkettimki bi insanin basina bisey gelcekse geliyor mani olamiyorsun o yuzden artik kendimi sikmiyorum. Boyle bi donemde hastaneye gittim 2 hafta gecti ustunden demekki hastaneden bisey kapmamisim. Tedbirini al gerisini Allaha birak canim yasiycak omrun varsa yasiyorsun tum olay bu

Şu psikolojik destek hattını bir arasan iyi gelir belki.

Allahın dediği olur. Ölüm seni en korunaklı yerde bile gelir bulur, geleceği varsa eğer. Bunu aklından çıkarma. Tedbirini al teslim ol Allahın yazdığına. Rahatlarsın. İnancın varsa tabi. Yoksa da bilmiyorum ne diceğimi.

bakış açınız çok hoşuma gitti teşekkür ederim yorum için Nergiz11 Hayat bi gün, o gün bugün. tek ayak

ama o süreç çok sıkıntılı çok ağrılı buna katlanmak kolay değil ki. bilmiyorum ya çok korkuyorum

Yani ben de bakış açım görünsün diye yazdım. Sana ne demeliyim nasıl düşünmeye yönlendirmeliyim bilemiyorum. Ama sanırım kendini bir şeylerle meşgul etmelisin. Cahit sıtkı yaş 35 diye dertlenip şiir yazarken 45 yaşında ölmüştür.

Canım merhaba bu kaygı vozukluğu ve panik atağın belirtileri bende yıllar önce başlamıştı panikatak sinir hastalıkları uzmanına gittim bana oaxil diye bir ilaç verdi o çok iyi gelmişti bana doktora gidersen bir sor derim canım.

Erkek arkadaşınız vardı o ne oldu? Umarım unutmayı başarabilmişsinizdir.

ben onu hiiiç görmüyorum artık ama gerçekten hislerim tamamen bitti şuan gelse arkadaş olalım yazsa kesinlikle kabul ederim benim için normal sıradan ve iyiliğini istediğim bir insandan başkası değil artık. o kadar saçma bişeye üzülmüşüm ki ya geç oldu ama anladım :)

Ya koronaya yakalansaniz oleceginiz garantimi neden korkuyosun eninde sonunda herkes bu hastaligi yasayacak korkman cok sacma hasta olan coguninsan evine gonderiliyor genelde yasli ve hastalikli olanlarda olumler cogunlukta biliyosundir zaten bunlari hepimiz bir gun olecegiz zaten bu virusten bukadar korkmayi anlamiyorum. Tabiki tedbirli olucaz ama kendimiz icin degil etrafimizdakiler icin

Belki müslüman değil? G

Annenizle konuşun

Bakin herkes oyle gecirmiyor cogu insan evinde geciriyor hafif sekilde siz hep en kotu senaryoyu dusunuyosunuz doktorlar bazi insanlarin hastaligi gecirip farkina bile varmadigini soyluyor duymadinizmi?

of harfi harfine aynı psikolojiyi yaşamışız. ben de 3 sene önce kanser olduğuma inanmıştım baya gçsterdiğimi düşünüyodum tüm belirtileri, kontrole gidene kadar gerçekten kafayı yedim. dün de aynısını yaşadım nefes alamadım gibi oldu bacağımda ağrı hissettim çok kötüydü her belirti bende var gibi bi his yaşadım allaha şükür şuan biraz daha sakinim

peki ya aileme bulastırırsam bizim birbirimizden baska kimsemiz yok ki ben ne yaparım onlara bisey olursa

Merhaba... Yasadiklarimiz birebir ayni seni benden daha iyi kimse anlayamaz.. Anksiyete bozukluğu yaşıyoruz.. Hastalik anksiyetesi de ekleniyor duruma.. Bende 4 yil once basladi..1 hafta boyunca acile 6 kez girisim olmuştu.. Yine bir gece ölüyorum diye acile kosarken buldum kendimi.. Ben onde esim cocugum arkada.. Sedyeye attim kendimi tabi dr görünce hemen anladi durumu.. Psikiyatri onerdi sakinlestirici yapti.. Halbuki ben o gun bilincimi kaybettigimi bir daha eve donemeyecegimi dusunuyordum. Hepsi beynimin oyunuydu.. Sebepsi karin ağrılarım vardi.. Tam 6 7 dr muayene etti hic bisey de çıkmadi. O zamanlar stresli gunler yasiyordum o agrilarda vucudumun verdigi tepkimeydi... Sabahlara kadar hastalik araştırıp kendimce kanser yada en agir hastaliklari konduruyordum.. Uyku beslenmek nedir bilmez oldum.. Bu surec uzundu ilac kullandim ama faydasini goremedim.. Aradan 3 sene gecti tekrar hortladi.. Yine stresli gunler yasadiktan sonra baş agrisi ile hortladi.. Bu seferde nöroloji ye gidip kendi kendime ur var tümör var diye yedim bitirdim.. mr istedi dr girmedim kan degerlerim düşmüş vitaminlerim eksik cikmis bunlar da bas agrisi sebebi olabilirmis... Ama ne uykusuz geceler ne halsizlik.. Vucudum bana resmen hasta oldugumun sinyalini gonderiyordu.. Gecti bir sure sonra.. O süreç te cok zordu.. Yasamayan anlayamaz.. Herkese benim rengim mi soldu gozum mu kanlandi yada nasil gorunuyorum gibi sorular sorup dururdum.. Psikoji oyle bir seyki sana 1 haftada 5 kilo verdirir.. Diyet yapsan veremessin.. Korona banada ayni seyleri yapiyo. Atesimi olcuyorum arada, haberlre bakmadan edemiyorum zaman zaman nefes alamiyorum ama bunlar tamamen psikolojik.. Korona yuzunden de az uykularim kacmadi kaçmıyor.. Sana tavsiyem dua et.. gercekten elimizde degil bunu en dibine kadar yasayan biri olarak söylüyorum.. Ölüm korkusu başka kabullenmek zor ama o birgun olacak yaşıyorsan şu an ölmedin demektir..

Ben bugün gıcık tuttu öksürdüm oğlum anne corono mu oldun diye ağlamaklı oldi. Yok annem dedim ama korktu. Çoluk çocuk herkes böyle kendine evham yapma

aslında ablamla paylaşmayı denedim ama sanki beni geçiştirdi. çok dinlemedi bile.

Aynı senin gibiydim her geçen gün kafayı yiyordum. en sonunda namaza basladım ve her namazda baslarda aglayarak dua ederken sonradan içim rahat etmeye basladım. asıl hayatın orada oldguna inanıyorsun. bazen diyorsunki en kaz altında kalmak daha zor. hatta geçen trafik kazası oldu sansürlenmemiş fotoraflara denk geldim. o hallerini gördüm. inan elbet birgün ölecegiz sadece ölümün hayırlısını dilemeliyiz. bide bu korkularımız hep maneviyat eksikliğinden oluyor. şükret dua ett inan iyi gelicek

''Tüccarın biri bir gün yolda Veba'yla karşılaşır. Endişeyle Veba'ya bakar ve "Nereye gidiyorsun?" diye sorar. Veba, "Bağdat'a" diye yanıtlar. "Kaç kişinin canını alacaksın?" diye tekrar sorar Tüccar. Veba, "Çok değil, sadece 5 bin kişi" der. Aradan zaman geçer ve Tüccar yolda yine Veba'yı görür. Fakat duymuştur ki Bağdat'ta vebadan dolayı 60 bin kişi ölmüştür. "Bana 5 bin kişiyi öldüreceğini söylemiştin. Oysa sen 60 bin cana kıymışsın" diye hiddetlenir Veba'ya. Veba ise gayet sakin ve kendinden emin: "Ben 5 bin kişinin canını aldım. Geriye kalanı korkudan öldü" der.'' Durum böyleyken böyle yani.

biliyorum napıcam ben böyle sanki baktığım her belirti bende var gibi gerçekten öyle oluyo ya

of evet ya aşamıyorum bunu.. baktıkça belirtilerini kendimde görüyo gibiyim. ya aileme de bulaştırırsam diye korkuyorum onlardan başka kimsem yok ki benim M

annem hayatta degil

Evden dışarı çıkmıyorsanız dışardan eve gelende yoksa nasıl bulaşacak size? Bu psikoloji ile yanlış anlamayında bulaşsada kendi kendinizi öldürürsünüz siz lütfen yapmayın.