h ak keske nefes almaya o kadar ihtiyacimiz varki ama malesef

1 hafta izin alıp kafa dinleme imkanınız olsa doping olurdu size. 2 aylık oğlum var çalışmıyorum ama tek çocukla pilim bitti. 2 haftadır eşime pazar günü tatil günüm sen bak diyorum çocuğa. Eşinize daha fazla sorumluluk yükleyin

Siz iyi olmazsaniz kimseye faydaniz dokunamaz. Anne evin temeli. En sağlam psikoloji annede olmalı en rahat kafa... Çünkü ev hanimida olsan calissanda evin büyük yükü kadınların omzunda. Güzel anılar bence en güzel miras. Hakkınızda hayirlisini diliyorum.

İkiz çocuk olayı her kadını yoracak bir konu iken sizim hayatınızda sürekli ilgi bekleyen birçok şey var. Çalışıyorsunuz, çocuklar, ev işleri, bir de sınavlar falan... Evet bi hayli zor bunları zorlanarak atlatmanız normal ancak problem eşinizin size yeteri kadar yardımcı olmaması bence. Sizin ondan daha yoğun bir gündeminiz var gibi, çalışmaksa karşılıklı çalılıyorsunuz neden çocuklarla ilgilenen taraf sadece sizsiniz? Arada bir eşiniz ilgilensin siz de o boşlukta bi alışverişe gidin bi kuaföre gidin havanız değişsin böyle yıkılır mı tüm sorumluluk bi insana...

haklısınız arada böle çöküşler yaşıyorum hersey üstüste gelirya bunaldığımı hissediyorym herşeyin yarım olduğunu karakterim gereği relax olamıyorum eşimlede konuştum yılbaşında işlerin duzenıne bakalım dedi sorun olmazsa bende çalışma istiyorum kuzularımıza en iyi annesi bakar dedi bakalım . push ; alyazraela 3 CADIM VE

son zamanlarda dahada bunaldim ole dertlesecek arkadasimda yok herkes uzaklarda bi ablam var konusuruz ama bu kadar kotu oldugumu anlatsam o daha com uzulur benim icin b nisanda babamin kanser oldugunu ogrendik hepimiz ona kostiruyoruz en cokta ablam kiyamiyorum onada anlatmaya

sagolsun vakit buldukca esimde ilgilenir yemekleri banyolari cogu zaman beraber yapariz ama isi geregi benden daha yogun calisiyo ama fark etmedigi yada edipte gormemzden geldigi sey benim bitip dama dedigim artik konusuyorm anliyor seni diyo alyazraela 3 CADIM VE

Bir sure destek isteyebileceginiz bir yakininiz var mi? En azindan biraz nefes alirsiniz.

Keşke turkiyedede partime olarak calısma imkanı olsa... Ben calismiyorum, ama bu aralar cok istiyorum.. Bir yandanda cocuklarima yeteri kadar ilgi veremem diye korkuyorum.. Bu ne ya 6 gun calismak, eşimde bile zor alıştım.

Küçük çocuklar, iş temposu ve çocuk büyütürken yalnız kalmak insanı hayattan soğutabilecek sebepler. Terapi almanızı öneririm.

Offff bu durumu iyi biliyorum... ben de böyle bir süreç geçirdim. Hani depresyonun dibindeydim. O kadar çok mutsuzdum ki. Bu durum ikinci oğlumla başladı. İki küçük çocuk ve eve kapanmak zorunda kalan ben. Devamlı ateşli hastalık geçiren oğluşlarımla çırpınıyordum dört duvar arasında... Zamanla atlattım. Nasıl bende bilmiyorum. Onlar büyüdükçe hastalıklar aza indikçe sanırım. Birde oğlumun okulundan 2 arkadaş edindim. Dertlendikçe içimi boşalttım sanırım... Sana da geçer dicem ama zamanla. Birde sizin ikizler var. Hep size yüklenildiği için daha da zor.

Eğer maddi konuda zorluk yasamazsaniz isten ayrilin sadece eviniz ve kendiniz icin yaşayın. 3 cocukla birde calisma hayati aslinda bu durumunuz kacinilmaz son...

belli bi birikimimiz olsun bi ev sahibi olalim istiyoruz ama bu kadar kendimizi yiprattigimiza degecek mi hic bilmiyorum cocuklarimiz bizim cektigimiz zorlugu cekmesin istiyoruz cocuklugumuz yokluk icinde gecti bizim ama ilerde iyiki annem. calismis mi dicekler yoksa lanet olsun mu dicekler en ufak fikr yok

işi bırakmayı bende çok düşündüm ama hedeflerimize ulaşabilmemiz için belli bi sure çalışmam gerekiyo diyordum sadece ben mi yetemiyorum başkalarınında olduğunu bilmek azıcıkta olsa içimi rahatlattı alyazraela 3 CADIM VE

Günümüz kadınalrı bende dahil calısırken hiçbir yere yetemiyoruz cocuklarımıza da. İşi bırakamaz mısınız?

iyi geceler hatunlar Siteye uzun zamandir uyeyim genellikle yorum yapiyorum size azicik kendimdem bahsedeyim 30 yasindayim 7 senedir guzel bi evliligim var 6 yasinda bi kizim ve 21 aylik tek yumurta ikizi kizlarim var calisiyorum eczane teknisyeniyim ayni zamamda serbest muhasebeci mali musavirlik sinavina hazirlaniyorum kronik migren hastayim gelgelelim esas meseleye bu aralar o kadar kotuyumki yasama sevincim kayboldu hayat o kadar acimasizki mutlu olmak icin zorluyorum kendimi esim muhasebe elemani olarak calisiyo asiri yogun kizlarla cogu zaman tek basima ilgileniyorum sanki bi sarmalin icindeyim sabah kizlar bakiciya biz ise aksam yemekti cocuklardi hep ayni seyler tukendigimi hissediyorum surekli kendime telkinde bulunuyorum ama sanki hicbiseye yetemiyorum kendime bile gulerken kendimi agliyor buluyorum olmadik seylere aglar oldum kizlar bana tekrar eski mutlu halime donebilmem icin bi sebep verin yasamaktan yoruldum artik dertlesecek kimsem yok herkesim derdi kendine yetiyo okuyanlara tesekkurler