Çocuğunuz olmuyor sanırım en büyük sorununuz bu. Cocugunuz olmuyorsa eğer evlatlık alın. Yok ona sıcak bakmıyorsanız ozaman hayatınızı yasamaya başlayın gezin tozun farklı yerler görün. Cocugu olanlar da çocukla hiç bisey yapamamaktan sikyatci. Eger olmuyorsa vardır bir sebebi. Yaradan herşeyin en iyisini bilir. Manolya-- Popüler

EMDR terapisi tabiki M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

41. yaşında Çocuksuz Bunalımda Senelerce ilaç kullanan Psikolojisi yerle. bir Psikiloglar terapiler vs birçok şeyi deneyen Ama her çaldığım seçenekte artık ümidi kırılan bir kadınım Oyuzden destek al demeyin boşuna aldım değişen bisey olmadı olmuyor Sosyal fobi Anskiyete Depresyon Okb Hastasiyim Ne çocuğum oluyor ne bu rahatsızlıklardan kurtulabiliyorum Artık tükendim Yıldım biktim usandım Ben kimseye gidemiyorum diye kimse de aramıyor sormuyor beni Hayvanlar gibi evimden biyere çıkamıyorum Düzelemiyorum. Elimi attigim. hersey kuruyor Kiminle dost arkadaş olmaya çalışsam biseyler oluyor bozuluyor Güç de istek de enerji de kalmadı Wallahi usandım Ölmeyi bekliyorum ecelimle Ama ölmekten de Korkuyorum Kocamı mutlu edemiyorum Niye mutlu olsun benimle Kendimden igreniyorum Bukadar insan benimle konuşmuyor görüşmüyorsa demekki b. mb. k bi insanım Sevilecek değer verilecek hiçbi vasfim yok Bu dünyaya fazlayım. Biktim usandim kendimden

Sizi bu duruma getiren sebepler olmali onlarla baş edemediginiz için iç çöküş yaşiyorsunuz. Önce bu sebepleri bulup onlardan kurtulmalisiniz. Hayatinizin bir amaci olmali ayrica küçük de olsa bir şeylere tutunun, amaçsiz hayat böyle boş hissettirir.

Ay yok artık sadece cocuklular sosyallesmiyor ablacım Hatta biz cocuklular 2 saat bırakıp birine sosyallesme derdindeyiz Kendinize bunu niye yapıyorsunuz? Destek alın İs güc yok mu ona odaklanın Kilo varsa diyete baslayın Hergün düzenli yürüyüs yapın. Dobarlan bıragma kendini bacım.

sizin tek sorununuz çocuk. oldu ki bir cocuğunuz oldu ve 5 yaşında öldü. yada ilelebet engelli bi bebeğiniz oldu ve kocanız sizi ve bebeği bırakıp başkasına gitti? (instagramda 33 yaşında böyle bi bayan tanıyorum bebeği hareketsiz bebek makinalar ile nefes alıyo kocası bıraktı gitti. pislik herif. ablasıyla yaşıyor bebeğine bakıyor oldu ki bu kadının allah korusun bebeği 10 sene sonra öldü, o kadın tekrar evlense de bebeği olacakmı? ) benimde olmuyor bu teşhisi duyunca 3 ay kendimi yedim 11 kilo verdim aynı zamanda anksiyete hastayım. Sonra sirkelenip kendime geldim, gelecek için yatırım yapın ve hayatınızı yaşayın Evlatta edinebilirsiniz isterseniz. Yeni kuşak artık hiç çocukta yapmıyor evlenmiyorda. Yaşlı yaşam köylerinde eczanemiz doktorumuz elimizin altında bulşacağız hep beraber bir gün :) Evladın olsa sana bakacakmı sanıyosun herkes yurtdışına uçma, fenomen olup ayrı eve çıkma peşinde. pembe saçlı okumuş çocuk düşünmeyen bir gelin sana bakacakmı mesela? o işler bizim cefakar analarımızın işleriymiş. insanlar 25 30 yaşında hiç kocası bebeği olmadan vefat ediyor? bunları düşünüp beterin beteri olduğunun farkına varın, ben öyle yaptım çok iyi geldi şuan tek hedefim iyi parallar kazanıp geleceğe yatırım yapmak sonrada eşim ve yanımda yardımcım ile elden ayaktan düşene kadar tatil beldesinde yaşamak.

Bende de aynı sorunlar var sayılır ki üstelik panik atak tam tüp bebek zamanı tuttu. Tüp bebekte kimyasal gebelik oldu. Şuan sakinleştim önümüzdeki hafta da hem psikolojik destek almaya başlıcam hemde midemi alt üst ettim stresten bide ona baktırcam. Biraz kendimi zorlayarak psikolojik Kitaplar okudum kuran okudum sohpet dinledim. Sonu mutlu biten filmler izledim. Sonunda bi sohbette bi cümle geçti ki ondan beri rahatladım. Sizinde o cümleye ihtiyacınız var çok zor ama biliyorum ama kendinizi zorlayın o cümleyi bulmaya. Bide yürüyüş yapın elinizden geldiğince bol bol sabır dua başka türlü olmuyo.

Çok bırakmışsınız kendinizi. Psikolojik destek alin tekrardan. Çocuğunuz olmamasına da takmışsınız çocuğunuz olunca da hayatınız mutlu süper olmayacak. ben de cocugum olsun derdim derdim oldu. Az önce hüngür hüngür ağladım bakamıyorum uyutamiykurm diye. Her şeyin kolaylığı zorluğu var.. cocuklu olmanın da kolaylığı zorluğu var.

Bir kadın tanıdım, aynı sizin yaşadıklarınızı yaşamış yıllarca ve en sınunda akıl hastanesinde yatarken birşey oluyor ve toparlanıp iyileşiyor. Birşey oluyor dediğim, kadının kendi içinde olan, düşünce tarzını, bakış açısını, değiştiren bir farkındalık. Ve şuan 80 yaşında dünyanın heryerinde seminerler veriyor ismini haıtlayamadım bulup gönderirim size. Ha bir de Marie Rose 'u bilir misniz? 17 sene yattığı akıl hastanesine daha sonra müdür olarak atanan kadın. 17 sene akıl hastanesinde yatmak ne demek koskoca yıllar. O bile düzeldiyse herşey, herkes düzelir, iyileşir

güzelim hayat zaten kısa ölüp gidicez, hayatın tadını çıkart bırak kötü şeyler düşünmeyi

Ben 35im Çok güzel valla defne-28

Merhaba yanlış, tutulmuş yas konusunu biraz açabilme şansınız varmı. Ya d abana özel dne de yazabilirseniz çok, sevinirim. Annem öldüğünden beri yas sürecini yaşamadım. Direk kapatıp bir kutuya koydum çünkü

Teşekkür ederim her cevap icin Travmaysa çok şey var yaşadığım Bulup yüzleşmeyi de denemedim barış musluyu takip ediyordum bir donem Olmadı olmuyor Işe yaramadı o da ne yapacagimi ben de bilmiyorum artık sadece çok bezdim ve yıprandım Ben kendimi sevemiyorum Kendime değer veremiyorum Başkaları bana böyle muamele ediyor veya böyle hissettiriyo3aa hakediyorum demekki diyorum. Herkes aynı anda aynı kişiye neden sirt çevirsin Durumumu da izah ettim üstelik Evet iletişim problemim de var kolay konuşamıyorum kolay ifade edemiyorum kendimi çok zorlaniyorum ama en azından ne halde olduğumu izah edebiliyorum Ama değer görmüyorum arkadaşlarımdan Arkadaşım da yok ayrıca. Kimse benim gibi ici geçmişle görüşmek istemiyor sanırım

Merhabalar, inanç sahibi bir insan gibi geldiniz bana, o yüzden maneviyata yönelmenizi önereceğim, yaratana yönelin kendinizi serbest bırakın iyi gelecek iç huzuru bulacaksınızdır H

evet kardeşim zaten çocuk olunca dünyanın en mutlu insanı oluyosun her sorun bitiyor bunumu sanıyosun her çocuğu olmayan ölüp bitsin bumu hayat sence peki çocuğun kaybedip bununla sınananlar ne yapmalı kendine acımaktan vazgeç bence arabesk takılmayı bırak sen depresyondan çıkmadığın sürece çocuğun olmaz biraz empati yap ne acılar yaşanıyor bu hayatta tek senmisin mutsuz olan bak benim 2. evliliğim 3 yıl çocuğum olmadı şimdi dünyalar tatlısı bi kızım var 2,5 yaşında ama şimdi de boşanma aşamasındayım zerre değer görmedim eşimden ha bu benim kalitesizliğimdenmi asla o adam olmadığı için nankörlüğünden kızıma bir çift çorap almış değil doğumgünü pastamı bile bana ödeten bi adam sen kendi kıymetini bilip değer vermezsen kimse bilmez sana son diyeceğim bırak kendine acımayı silkelen ve kendine gel

Çocuk sahibi olmama sebebiniz ne? Ne sorun var? Çocuk için illa doğurmak zorunda değilsiniz. Yani evlat edinmede bir seçenek Geri kalan herşey sizin elinizde Çalışıp bir işe başlayıp sosyalleşme sağlayabilirsiniz.

Okb yasamis bir insan olarak kisi kendi düsüncesinin yüzde yüz dogruluguna inaniyor ve ortada duramiyor. Sizin de kendinizle ilgili düşüncelerinizin cok uca kaydigini fark ettim okurken. Siz neden bu denli sevilmeyecek, vasifsiz bi insan olasiniz ki. Hicbir mantigi yok bunun. Bizler cok mu vasıflıyız? Sevip sevilmeye insanlik vasfı yetmiyor mu?Niye sevilmeyesiniz eminim esiniz dahil bircok seveniniz vardir. İnsanlar aramiyor korona belasini da katın bu aranmamaya lutfen. Herkes aramasin zaten. Saglam bir, iki arkadas yeter. Çocugunuzun olmamasi bence sizi bu kadar karamsarlastiran. Öyle hissettim. Her düşüncenizi dogru kabul etmeyin. Neler düsünüp, hissediyoruz bazen. O anda kalsak deliririz.

amin teşekkür ederim

Yapmayin kendinize bunu. Onceliginiz kendiniz olsun. Ufak ufak degisimler iyi gelir. Kitap okumak, cizim yapmak veya tipik cilt bakimi.

Denedim deniyorum aynı. Bazen biraz düzelir gibi oluyorum. ama geri geliyor. nekadar yanlız bunalmış ve hayatımın boş olduğu aklıma geliyor bazı olaylarla. ve yine dibe çöküyorum

Demek okadar yansıttım bu bomboş karman çorman hayatı B

Görüşmek istemezlerse istemesinler, kendini sev, değer ver. Beni istemeyenin canı cehenneme. Başkalarının düşüncelerine kendinden fazla değer vermen seni bu noktaya getirmiş. Ben degerliyim, kim ne düşünüyorsa düşünsün, hatta salak saçma düşüncelerini, varlıklarını kendilerine ya da birbirlerine saklasınlar der geçerim. Ayrıca bir süre sonra arkadaşlıklar şakşakçılığa dönüşüyor. İnsanlar hata yapana, hatalısın diyemez hala geliyor. Ne derse, hüloggg haklisin modundalar. Ben de bu yüzden isteyerek uzak duruyorum. Hatamı söyleyen, çekinmeyen, bana bir şeyler katan 2 kişi buldum 39 senede. Karşına çıkar düzgün insanlar ama önce kendini sev. Çıkmasa bile yine umursama, kendini sev, kendini mutlu et, hobiler edin, bir şeyler araştır, öğren, oku, izle, gez, bol bol gez yürü hatta gezemiyorum para yok diyorsan. Bak kucağımda canım kedim, en sevdiğim dizimi tekrar izliyor, kahvemi içiyor ve burada sana yazıyorum. Bundan büyük keyif yok işte, mutluyum şuan. Posedion

Kendinizi sevin kendinize değer verin. Eşinizşn sizi sevmesi size değer vermesi için çocuk sahibi olmanız gerekmez. Öncelik şuan sizin psikolojiniz kendinizi buna hazır hissetmeden zaten bebek size iyi gelmeyebilirdi. Birileriyle kurdugunuz arkadaşlık bozuldu diye üzülmeyin yılmayın tekrar deneyin. Herkesin başına geliyor hiçbirimiz mükemmel değiliz ki. Modunuzu düşüren size zarar veren insanları hayatınızdan çıkarın böylelerine ihtiyacınız yok çünkü Dasmeer

Merhabalar, "Destek al demeyin" demişsiniz ama demek zorundayım. Her şeyden önce sizin kendinize inanmanız gerekiyor. Siz inanmadıktan sonra hiçbir psikolog sanki sihirli bir değneği varmışçasına sizi iyileştiremez. Sadece psikolog da değil, eş zamanlı olarak bir psikiyatra da görünmeniz gerekiyor. Hem ilaç tedavisi hem de terapi için. Daha önceki deneyimlerinizi unutun. Belki görüştüğünüz kişiler yeterli gelmediler sizin için, belki siz o dönem kendinizi tedavinize veremediniz. Birçok sebebi olabilir başarısız geçmesinin ancak pes etmeden yeniden o yolculuğa başlamalısınız. Maddi olarak zorlayıcı bir süreç olabilir ama söz konusu ruh sağlığı olduğunda hayatta geri kalan birçok şeyden fedakarlık etmek gerekiyor. Bunlar dışında size birazcık bile iyi gelen ne varsa hayatınızda ona daha çok yer verin, size birazcık bile kötü gelen hiçbir şey için vaktinizi kaybetmeyin. Mesela; haberleri izlemek kötü geliyorsa bir süre takip etmeyin, size iyi davranmayan kimseyle görüşmeyin, hoşunuza giden filmleri izleyin, iyi anlaştığınız insanlarla daha sık iletişime geçin, konuşacak kimsem yok diyorsanız gelin burda bizlerle dertleşin/başkalarının konularına yorumlar yazın, inancınız varsa o doğrultuda ibadet edin, bilinçli farkındalık üzerine okumalar yapın ve hayatınızda bilinçli farkındalığa ve meditasyona yer verin, şu aşamada değil elbet ama tedavinizde biraz yol katettikten sonra bir kedi veya köpek sahiplenin... Bu liste böyle size iyi gelen ve gelebilecek şeylerle uzar gider.. Ama tekrar söylemek istiyorum; her şeyden önce bu olumsuz ruh halinizi bir kenara bırakın ve vakit kaybetmeden tedaviye başlayın. Olumsuz ruh halinden öyle kolayca bir saniyede kurtulunmuyor biliyorum ancak İngilizce'de çok sevdiğim bir deyiş var "fake it till you make it" yani kabaca "yapana kadar taklit et" olarak çevirebiliriz. Evet şu an mutsuz olabilirsiniz, kendinize inancınız kalmamış olabilir ama buna rağmen sanki böyle değilmiş gibi yaparak ikna edebilirsiniz kendinizi. "Yapabilirim, umutsuz değilim, tedavisi olan bir durumun içindeyim, zaman içerisinde iyileşeceğim" şeklinde telkinlerde bulunun kendinize. Bu durumda olan ve bu durumdan kurtulan bir çok insan var. Siz de onlardan biri olabilirsiniz. Olacaksınız da inanıyorum size. Dilerim ki çok mutlu olun...

Lütfen kendinizi sevin kendinize değer verin ve lütfen bu kelimelerini zihninzden silin rabbim size bol bol gönül ferahlığı versin inşallah

Herkesin bu hayatta bir misyona sahip olduğunu düşünüyorum. Sebepsiz bir şekilde hayata gelmedik yani, illa ki bir yeteneğiniz vardır. Bunu keşfedin ve üzerinde yoğunlaşın. Herkes çocuk sahibi olacak diye bir kural da yok, bu yüzden kendinizi suçlu hissetmeyin. Eşiniz ve ailenizden hiç bahsetmemiş siniz. Onlar ne durumda?Size destek olmuyorlar mı bu noktada?

Ne zaman bunalsam, sıkılsam heytt yeter desem kendi kendime yoğun bakım ünitesindeki hasta yakınları gelir aklıma. Bir saniye gözünü açıp baksın, duysun, hayata dönsün diye ne dualar, ne gözyaşları, ne söylemler var şükret halime der yoluma bakarım. Bazen elimizdeki kıymetleri bilmiyoruz, nefes almak çok kolaydı ama şuan maskeyle çok zorlanıyorum, özgürlük çok güzeldi şuan herkes tedirgin bak hiç uzaga gitme iki yılda herkes alt üst oldu, herkesin düzenleri bozuldu, kim tahmin edip bilirdi kimse bu yüzden yarın ne olacağımızı bilmiyoruz onun için bugünü çok güzel yaşamalı. İster ağlar zırlar hayatı zehir edersin kendine, yada güzel başlangıçlara vesile olsun benim gb insanlara yardım etmeliyim deyip silkelenir tekrar ayağa kalkarsın. Tedavi çözüm olmadı diyorsun ama bunu tedaviyle aşan insanlar var demekki kendini sorgula, doktoru sorgula bunu yapan varsa daha iyi doktor daha çok istekli ben deyip yola çık. Buraya yazdığına göre hala ümidin var, tutun sıkı sıkı o ümide ve güzel başlangıç yapmak için ilk adımını at. Mutluluk810 ́♥ Kün Fe Yekün ♥ ́ ♥ Şükürler Olsun ♥ Anneler

Demekki dogru yardimi Alamamissin... o yuzden tekrar dogru kisiden dogru tedaviyi alman gerek diye dusumdum. Sorunun ayrica cocuk esin baskasi degil bana gore.. kendini sevmiyorsun gibi geldi bana.. Birde maneviyatin nasil? Inancli Misin? Eger inaniyorsan biraz maneviyata yonelmeni tavsiye ederim.. Calisiyor musun mesela? Eger calismiyorsan calismaya basla.. kafan dagilir. Cocuklu insanlarda evde oldugunda bunalima giriyor surekli ayni seyleri yapmaktan vs. Cok uzuldum durumuna D

BEn ne okudum böyle

Zaten şimdiki zamanda kimsenin dostu yok diyorum ben... İnsanın önce kendi kendine yetmesi gerekiyor... Kendinizi daha iyi hissettiğiniz bir kıyafetle çıkın dışarı.. Mesela amaç yürüyüş yapmak olsun... Tek başına ya... Atlayın otobüse ya da vasıtanıza varsa yakınınızda bir deniz kenarı ya da yürüyüş alanı bol bol nefes alın yürüyün.. Yanınızda eşiniz bile olması gerekmiyor... Dönerken de uğrayın bir markete hoşunuza giden birşeyler alın mesela bir parça %80 bitter çikolata evinize gelin açın bir müzik kanalı... Yapın kahvenizi... Ya da eskiden sizi ne mutlu ediyorsa içinizden gelmesede bunları yapmayı denemekle başlayın... Amaaan olanlar oldu.. Taktığınız kişilerse ya da olaylarsa geçmiş bitti geçti... Kilo derdiniz varsa mesela asılın kilo vermeye.. Ama iddialı olucaksınız amacınız olucak... Kitap seviyorsanız bakın netten dilediğiniz kitapları sipariş edin mesela... Evden çıkmadıkça daha çok evde kalmak isteyeceksiniz.. O yüzden bu konfor alanından uzaklasın.. Sanırım çocuk olayıyla alakalı bir durum var.. Nedir ne değildir bılmıyorum ama elınızden geleni yaptıysanız artık Barış Muslu'nun dediği gibi de serbest bırakın bence... Bu gittiğiniz yerlerden sihirli değnek beklemeyin... Harekete geçin biraz.. Eşiniz tabi ki de mutsuz olur aynı sekılde esınız hayattan kopuk olsaydı bu sekılde siz ne dusunurdunuz?İsterseniz beraber bir şeyler yapmayı deneyin.. Film izlemek vs. yani diyeceğim o ki size sizden başka kimse yardım edemez... Zaten sonsuza dek yaşamayacağız... Bu şekilde beklemenin hiç bir anlamı yok... En azından hayatı paylaştıgınız insan için illa ki sizi seven insanlar için küllerinizden doğmalısınız... Bir arkadasım var çocugu tıbbi nedenlerle olmuyor.. Grubumuzda ılla kı cocuk muhabbetı dönüyor.. Ama içimizde de en iyi parayı kazanan ve karıyer sahıbı de kendısı ve eşiyle sürekli gezıyorlar ve mutlular.. İlerde belki evlat edinmeyi düşünebiliriz şimdi iyiyiz diyorlar... Dilerim Rabbim isteyen herkese nasip etsin.. Ama bahane ararsak mutsuz olmak için satırlar sığdıramayız buraya inanın bana.. Kimse yüzde yüz mutlu değil ve siz kimseye benzemek zorunda değilsiniz... Herkes gibi olmak zorunda değilsiniz.. Herkesle anlaşmak zorunda değilsiniz.. Kimse sizi sevmek zorunda değil... Siz de kimseyi sevmek zorunda değilsiniz... Seçim sizin..

Biraz acemiyim bu sitede kusura bakmayın mesajları kopyalaip cevapları o şekilde veremedim Hadi bea White &

Kur an okuyun ruha en iyi gelen ilaç o dur

Ablacim cocuk olsa bu seferde cocukla ilgili konu acardin insanoglu ogle neye sahip degilse ondan dert yaniyor. Bu devirde cok kalmadi oyle dostluk arkadaslik koronadan kimse kimseeyle gorusmek istemiyor cok. Kendinizi sevmeniz lazim once o zaman inanin hickimseye ihtiyaciniz kalmaz. Ben yanlizligi cok sewerim evde yanliz kalsam bayilirim. Kendinde hangi ozelligi sevmiyorsan onu degistir once. Bu dis gorunusle alakali da olabilir. Cocugunun olmasi problemlerini cozmezdi zaten dahada arttirirdi hatta cocuk isleri hicbirzaman kolaylastirmamistir. Celik gibi piskolojin olmasi lazim cocuk icinde. Bende 34 yasima giricem yakinda. 35 yasina gelmekten cok korkuyorum mesela. Sanki 35 yasina geldigimde hayat biticek benim icin cok yaslanmis hissedicem kendimi. Piskolojik sanirim takintiliyim 35 yasa. Hedefler koydum kendime 35 yasa kadar yapmam gereken yaparsam icim rahatlar

46 yaştan bildiriyorum, endişeye gerek yok, hatta hayat 40 tan sonra öok daha ayrı oturuyor sanki. Sizin herçi ona da çook var. Bir de, yaşnadım dediği sürece yaşlanıyor insan daha 34 e girmemiiş, burda yaşlandım bıdı bıdı. Tadını çıkar yahu genceciksin

Moralim sıfır çok mutsuzum

Cocuksuzsunuz diye kendinizi bu kadar yipratmayin. Bahsettiğiniz kişiler çocukları o yaşa gelene kadar neler çekiyor bı bilseniz :) Tam tersine çocuksuz herşey daha rahat aslında ama siz kendinize bunu takıntı yaptığınız için illa çocuklu olmak gerek sanıyorsunuz. Bu düşünceyi kafanızdan atın. Sadece psikolojik rahatsızlık için değil başka diğer şeyler içinde ömür boyu ilaç kullanmak gerekebiliyo mesela alerjik grip tarzı hastalıklar içinde kullanılır onuda dert etmeyin. Kendinizi sevin, değer verin destek al demeyin dediniz ama kendinize göre bı doktoru bulana kadar vazgeçmeyin bence deneyin

Belki de doğru uzmanlarla karşılaşmadınız, ilaç kullanmadınız. Tekrar destek almayı düşünün lütfen. Bende okb var, psikiyatra giderek kontrol altına aldım ama bu hemen bir ayda olmadı. İyi bir doktor ve tedavi süreciyle çoğu probleminizde düzelme göstereceğinizi düşünüyorum.

Travmatik bir olay mı yaşadınız?

Umarım feraha kavuşursunuz inançlıysanız inşirah süresi dinlemeyi tavsiye edeceğim bana huzur veriyor. Benim merak ettiğim bu hikayede aileniz nerede onlardan hiç bahsetmemişsiniz.

Ortak noktalarımız yok çocuğum yok oklarınsa çocuk okul organizasyonlar okulla ilgili görüşmeler torenler geziler veliler vs ben diş kapının dış mandali Benim ne isim var dimi onlarla. Ortak noktamız yokki. Beni kim napsın D

Demek ki bir değerin var ki eşin hala seninle. Sen sana değer vermezsen inan bana kimse vermez. Biraz önce 2 saat ağladım sonra kalktım gözyaşımi sildim geçtim yatağıma kendi kendime Allah görüyor o beni zayi etmez dedim buna sığındım. Benim çocuklarım var bir şey fark etmiyor ama bak ben de hayattan bıkkınım. Yasamam gerekeni yaşayıp vakti gelince zaten gideceğim bu hayati kendime zindan etsem elime ne geçecek?Hepimiz yalnızız inan bana o kalabalıklar sahte

Kendi dalına düşman, bu çiçeği nasıl sevsin.. bu hayata 1 kere geliniyor, bunun yanında hangi sorun önemli ki

Kedi sahiplenin. Kedi stresi alan bir hayvan. Hayvanlarla aşır neşir olun. Karşılıksız sevgi Gerçek dostlarımız onlar.

bu sıkıntıların altında yanlış tutulmuş bir yas mı var? hangi kaybın yasıysa bu onu bulup bırakmanız mı lazım acaba?

Sahip olduğumuz şeylere mi odaklansak acaba? Çocuk olmasın ne dert? Koruyucu aile olabilirsiniz, evlat edinebilirsiniz. Hem ben sizi kimsenin sevmediğini düşünmüyorum, eşinizle birlikte bir şeyler yapın. Bence eşiniz sizi çok seviyor. Yetenekleriniz neler? Örgü örmeyi bilir misiniz? Atkı bere örüp, ihtiyaç sahibi çocuklara gönderin. Geçen yıl yangında her şeyi yanan köyler var mesela, muhtarıyla iletişime geçin onlara gönderin. Yemek yapmayı seviyorsanız, yapın yemeklerinizi mahallenizdeki muhtaç kişilere dağıtın. Yürüyüş yapmayı seviyorsanız alın elinize çöp poşetini, çevre temizliği yapın. Kimseye muhtaç değilsiniz. Herkes benimle arkadaş olsun, ben onları aramasam bile onlar beni arasın, beni mutlu etsinler vs diye beklemeyin. Herkesin derdi kendine büyük. Bu kadar zorluk ve sorumluluk altında ezilirken, enerjisi kalmıyor bazen insanın arkadaşlık ilişkisi için. Herkes kendi derdinde. Sizinle alakalı değil yani.

Çocuklu arkadaştan uzak durun bende yeni gelindim çocuğum yoktu eltimi ve görüncenin gelinlerini cagirdim sofrada çocuktan doğumdan başka muhabbet yok. Ben suspus oldum o yüzden sizi anliyorum. Depresyon tedavi edilir bir hastalik sagliniz yerindeyse şükredin rabbim beterinden saklasın çalışıyorsaniz ise odaklanın çalışmıyorsanız turlara katılın gezin dolaşın cocuklularda bunu yapamıyor mesela çantayı takip evden bile çıkamıyor.

Bir çoğunu zaman zaman hepimiz hissediyoruz sanırım. Ben tam bu cenderenein içine girmek üzereyken durduruyorum kendimi şimdi depresyona girme kim uğraşacak diye.. Kendinizi doldurmayın ve yeni bir uğraş edinmeye çalışın. Bir takım hedefler koyun mesela bir yabancı dil öğrenmeye çalışın, resim ve ya ebru gibi hobiler edinmeye çalışın. Hayatınızda ki boşluğu bir takım uğraşlar ile doldurmaya çalışırsanız bir şeyler değişecektir. Sizin kendinize bakış açınız değiştikçe insanların ki de değişecektir.