Yani bu tür şeyleri anneler söyler. Aptalsın kadar değil ama hep komşu kızı başarılıdır, elalemin bilmem nesi harikadır. Anneniz eğer abartıyorsa, en güzel cevap başarılarınızla olacaktır Herkesin gaz verme şekli farklı, belki anneniz sizi kamçıladığını düşünüyordur. Temizlik olayına gelince, eve yardımcı bayan geldi, sildi süpürdü evi mis gibi, kırkladı resmen. Annemin eve girer girmez ilk lafı "çok salmışsın ne bu evin hali" oldu B beyaz_

L littlengineer narsistik kişilik bozukluğunu araştırır mısın internetten? belki sana yardımcı olacak bilgiler bulabilirsin. drunk in

Bazi ebeveynlerin kendilerinde gordukleri ve nefret ettikleri yanları hep çocuklarina söylediklerini biliyo musun. Mesela Kendisini başarısız hissediyosa muhtemelen bunun aksini ispatlamak için çok başarılar elde etmiştir sen bile inanmazdim onun başarısız hissettiğinde ama o duygu hala ordadır ve o kendini başarısız hissediyordur. Bu bi ornekti. Karşında eleştirdiğin yadirgadigin hic haz etmedigin insanlara bak hepsi senin kendinde nefret ettiğin bastirdigin hayatta yapmam dediğin parçaları tasiy kişiyi tanıyan başka bi insan onun o yönlerini sevebiliyor mesela buda kanıtıdır. Hepimiz nefret ettiğimiz yanlarimizi başka insanlarda gorunce şak diye tanırız. Ebeveynlerde çocukları mükemmel olsun istediği için rahatça ağzına geleni söyleme hakkını kendilerinde buldukları için çocuklara böyle kötülük yapabiliyorlar. Onlara sorsan kötü olmasın diye böyle davraniyorum der. Anneler babalar bilinclenmeli. Çocuğunun herhalini kabul ederek şefkatle kötü yanlarını torpulemeye çalışmalı. Yada haksız yere çocuklarına ithamda bulunmamalı tıpkı senin temizlik yaptıktan sonra aldığını eleştiriler gibi. Yapabileceğin en guzel şey annenin söylediği yakıştırmaları sahiplenmemek. Ki bi sure sonra ebeveynin fikri senin fikrinmis gibi geliyo sende öyle olduğuna inaniyosun sonra ortamlara girmeye cekiniyosun. Alakası yok sadece seni inandırmayı başarmış. İyiliğini isterken kötülük yapmış. İçinde devamlı seni yargılayan eleştiren o iç sesini ebeveyninin sesini susturmasini bil. Bak kendi hakkındaki fikrin değişince insanlarında senin hakkındaki fikri değişecek görürsün inan buna;-)

banada annem dıyor sınır oldugum zamanlar oluyor cok takmamk lazım

Merhaba kızlar aranızda henüz yeniyim konumun başlığından da anlaşılacağı üzre annemle aramız hiç iyi değildir. Ben de isterdim annemle arkadaş gibi olmayı herşeyimi onunla paylaşmayı ama annem bana hep kötü gözle bakıyor. Hiçbir şeyimi beğenmiyor, yeterince zor bir okul dönemi geçirdim umruna gelmedi hiç umursamadı Neyse geldik yaz tatiline evi her gün ben temizledim topladım herşeyi ben yaptım ama yine de yaranamadım birşeyi unuttum ve yine içindeki kini kustu söyledikleri " Sen beceriksizsin uyuşuksun hayatta hiç birşey kazanamazsın sen hiç birşey yapmayı beceremezsin senin kadar aptal insan görmedim..." vs. çocukluğumdan beri hep bu sözlerle büyüdüm yetiştim ve gerçekten de kendine güveni olmayan pısırık bir insan oldum bir ortama girdiğimde insanlarla konuşamıyorum mesela arkadaş bulmakta zorluk çekiyorum sanki herkes benim için öyle düşünüyor gibi geliyor kendime hiçbir güvenim yok gerçekten de hayatta birşey elde edemeyecekmişim gibi geliyor bazen de yatay geçiş yapıp farklı bir yere gitmeyi düşünüyorum ama onda da kendime güvenemiyorum ya yapamazsam ya onun dediği gibi beceriksiz biriysem diye of siz olsanız ne yaparsınız ne düşünürsünüz her türlü fikre açığım lütfen kavun kokusu Buraya reklam