O kadar üzgünüm ki kendimi bir yere kapatsam da kimseyi görmesem. Ağlamaya bile değecek insanlar değiller ama kendi halim için oturup ağlayasım geliyor. Anlatamıyorum hislerimi, çok berbat her şey. Chess

Sorun sizde demem, Fakat hatasina gore hayatimdan cikarma karari aldigim ya da sık gorusmeyi kesip kusluk olmadan mesafe koydugum insanlara "zamanin hatri var" diyip gitmem. Madem oyle neden mesafe koydun demezler mi? Her seyin bir bedeli vardir, nitekim iliskilerde de oyle, bazen kazik bazen yalnizlik. Ikisinden de darbe almayacaginiz sekilde iliskilere sınır koyarsaniz bu tip sorunlariniz azalir

tabii ki bi kahve içeceksin ama yüzeysel olcaksın kimseye sırrını derdini anlatmıcaksın, üzülmemek için yapacağın bu Salvia

Bazen ben de yüzlerine söylemek istiyorum ama sonra vazgeçiyorum. Yeni tanıştığım arkadaşlarımın kahrını çekmiyorum, gereken cevabı veriyorum. Uzun süredir arkadaşlık ettiklerime eski günlerin hatırına ağır konuşmuyorum, hiçbir şey söylemeden bitiriyorum. Sonra keşke böyle olmasaydı diyorum ama elimden gelen her şeyi yapmışım zaten. B

Ben de üniversitede ilk senemi bitirdim, buradaki arkadaşlıklar daha da berbat. Sınav sorularını alıyorlar birbirlerinden gizliyorlar. Arkadaş soruları verirken aman kimseye vermeyin diyor. Halbuki herkes almış, gizliyor. Yani ne olur ki herkes iyi not alsa, senden alıp ona vermiyorlar sonuçta. Diyecek bir şey bulamıyorum bazen, bende hırs eksikliği var sanırım. B

evet çoğu kez yaşamıştır her insan bunu. arkadaş kazığı yiyende çoktur. bundan sonra daha dikkatli olursun öyle herkesi hayatına alma dost sayma üzülmekten kırılmaktan çok daha iyi gibi.

valla bende zamanında çok ağladım hemde yakın geçmişte, sonra kendimi salak gibi hissettim kimler için göz yaşı döküyorum aptal mıyım ben diye, şimdi kimseye güvenmiyorum bi de benim yaşım 35 düşün daha jeton yeni düştü sen daha gençsin sanırım Salvia

Bende zamaninda senin gibi kimsenin kalbini kirmamak icin ugrasip dururdum. Sonra baktim onlar ayri okullar ayri ortamlara falan girince benim kalbimi kirmaya basladilar. Sonra da ben onlarin yüzlerine karsi gercekleri söyleyip işlerine gelmeyince bana dedikodularini yaptiklari insanlarla kardeş oldular anladim ki çöp suyu gibi insanlar var hayatimda bide bunlar lise ilkokul arkadasim falan 5-10 yil falan arkadaslik var arada şuan umrumda degil hicbiri ama adamlar doymadi ki hala arkamdan iş çeviriyolar ben takmadikca kuduruyolar sanirim ondan sende takma sen üzüldükten sonra cevreni mutlu etsen nolur :)

Zaten bu saatten sonra zor. Yaş büyüdükçe samimiyet kurmak imkansız oluyor. Hangisi doğru peki güvenmediğin biriyle yalandan dost olmak mı, yoksa silip atmak mı? Yalnız da yaşanmaz mı, çıkıp tek başına kahve içemez mi insan? Amy lee

İnsanlar hep şartları zorluyor iyi olmak güzel anlaşmak varken herkes birbiri ile didişmek derdinde Herkes birbirine kızgın ne bileyim dünyanın hali böyle sanırım Hangi birimizin gerçek anlamda bir dostu var ki

14 senelik bir arkadaşlığım vardı, en kısası 6 seneliktir. Bu kadar uzun zaman neler paylaşmadık ki biz. Yine tartıştık, konuşmadığımız da oldu ama sonra bazen o geldi, bazen ben gittim. Sonunda gördüm ki hiç dost olmamışız aslında, körmüşüm ben. Sanırım ben zaten sizin bakış açınızla bakan arkadaşlarıma kırgınım. Salvia

Rica ederim canım umarım bundan sonra gerçekten dostum diyebilceğin biri çıkar karşına.

Bu dost olayi bana sacma geliyor. Ben kendimin dostuyum banane sundan bundan. Esim iyi bir insan ama omur boyu dost rabbim bilir. Dost insan kendine olur, varsa bir sikintiniz gunluk edinip duygularinizi aktarin. Sir bu sekilde en azindan tek kisilik olur. B

Sorununuz yalnizlik mi? Insanlara guvenememek mi? Yoksa hayatinizda kalmakta israr eden arkadasinizin davranislari mi? Ayni seyleri dusunup insanlarla arama mesafe koydum. Bulustugumda da bir iki sohbet edip ayrildim cunku hep dedikpdu... saolsunlar onlardan uzaklastigma hic pisman etmiyorlar.. Siz de boyle dusunup yalniz ama huzurlu olmayi secmissiniz zaten. O arkadasiniz problem olusturuyorsa onla da mesafe koyun... Guvenemedigniz kisilerin zararini goreceginize samimi olmayin daha iyi. Destekten cok zararlar. Sizi kiskanan rekabet eden kisilere de takilmamayi ogreniyorsunuz zamanla. Birakin onlar sizi dusunsun. Dert edeceginiz birsey yok, kendinizden emin sekilde hayatinizi yasamaya bakin... Salvia

İnşallah. Allah senin de ağzının tadını bozmasın. Çok teşekkür ederim. B

Hayatta kendimi her açıdan şanssız hissederim. Şanslı hissettiğim tek konu arkadaşlarımdır.. Çok şükür bir iki hayal kırıklığı dışında sıkıntım olmadı. Hatta en yakın arkadaşın kim sorusuna tek isim söyleyemiyorum.. Ben zaten şeffaf bir kişiliğim, içim dışım tamamen bir.. Ya sonsuz güven duyarım, çok severim ya da hiç işim olmaz.. İlişkilerimin ortası yok maalesef.. Şimdiye dek büyük darbe yemedim şükür. Yediklerimi sildim. Ama güvenmekten, sevmekten vazgeçmedim.. Hepsi iyi ki varlar.. İyi dostların varlığına inanmaktan vazgeçme bence

Ben bunu geçen sene yaptım, bütün dost sandığım insanlarla görüşmeyi kestim. Ama bazen birilerine bir şeyler anlatmak, dertleşmek istedim. Çok arkadaşım oldu ama hepsinden ayrı darbe yedim. Sorun sizde diyebilirsiniz ama ben dönüp bu kadar zamanın hatırı var, gerek yok böyle küslüklere diyebildim. Aramızda büyük bir mesele bile yoktu bazılarıyla, onlar bir adım bile atmayı gurur yaptılar. Salvia

hayatımdan ne yaparsa yapsın ancak evladımı çıkarmam.. onu her zaman sırtımda taşırım.. gerisi yalan.. çok doğru aynen size katılıyorum. bende sizin gibi düşünüyorum...

Aynen simdi universiteyim kimseyle cok samimi degilim gerektiginde lafimi aninda söylüyorum. Ama dedigin gibi uzun süreli tanidigin insanlara karsi biraz saygi gerekiyo hatiralar yuzunden kalp kirmak kolay degil iste bende dayanamadim artik bi süreden sonra :) insallah kazanirsin sende kendinle olan savasini :) Salvia

Allah yardımcınız olmuş gerçekten. Üniversite ortamı çok değişik, insanlar sorduklarında övecek bir tarafını bulamıyorum. B

Siz ne kadar zorlarsanizda o kadarr zaman ve eforu kaydetmek cevremize zor geliyor. Insanlar genelde eglenceli seyler duymak istiyor. Dost diye bir sey yok bu devirde yalniz arkadasciklar var!!! medeo Just u & u &

medeo Just u & u &

Bende ilk senemi bitirdim :) Aynen dedigin gibi 90 kisilik sinifta 2-3 kisiyle muhattap oluyorum onlara pek guvenim yok bitse de gitse havasindayim cok arkadasa gerek yok iste ama insanin kendini yalniz hissetmesi kötü iste benim de adam akilli bi tane dostum var cocukluk arkadasim o kadar yetiyo o da bana :) T

öyle insanlar var ki, insanı verem ederler ömür törpüsü çok... bu devırde kendınle dost olacaksın kim sana nasılsa sende öyle olacaksın Salvia

Salvia

gercek anlamda ınsan çok az maalesef. birine guvenıyorsun ya sırtından vuruyor, ya haset oluyor.. gercekten zor gercek arkadas bulmak

Sorun bende mi, ne yapsam bilmiyorum. Benim sadece bazı kurallarım var saygıyla ilgili. Arkadaşlarıma, dostlarıma, aileme içten içe öyle büyük bir sevgi besliyorum ki kendime kızıyorum. Kalmadı, elimde avucumda kalmadı. Bütün iyi niyetlerimi öldürmek için ellerinden geleni yapıyorlar. Benim de hatalarım var elbette ama ben dostlarımı kırdığım an hemen gönlünü almaya çalışan biriyim. Ben dostlarımı olduğu gibi de kabullenirim peki ya onlar neden böyleler? Hayatımdan çıkarttım çoğunu. Geriye kalanlardan bir tanesi her konuştuğumuzda huzursuz ediyor, beni mutlu eden konu hakkında özellikle kötü şeyler söylüyor. Onu da hayatımdan çıkartmaya çalıştım ama kalmak için de ısrar ediyor. Çünkü ona benden başka kimse bu kadar iyi davranmıyor, başkalarına da aynısını yapınca birbirlerine giriyorlar, kaç kere kavgadan ayırdım onu. Diğeri ise kendi kendine değişik hallere giriyor, benimle kendini yarıştırıyor, rekabet yaratmaya çalışıyor. Ben rakip olmak istemiyorum, her şeyimi paylaşabilecek kadar güvenmek istiyorum sadece ama olmuyor. Ve diğer arkadaşım, yüzüme karşı çok iyi ama geçmişimde yaşadığım zor zamanları anlatıyor ortak tanıdıklarımıza, onlardan imalı bir şekilde duyuyorum. Bu kadar insan kötü sen mi iyisin diyeceksiniz ama ne desem bilmiyorum, bu duruma hiçbir açıklama getiremiyorum. Sanırım içimi dökmek istedim çünkü artık kimseyle tanışıp arkadaş olmak istemiyorum, ben bu işi başaramıyorum.

insanına göre elbette.. bazılarıyla uzaktan hoş beş edıceksın... bazılarıyla da arkadas olmadan bılemezsın ne olduklarını... kısacası, her turlu muhabbet etmek zorundayız karsı tarafı tanımak ıcın. Chess

:) :) O durum kötü iste sevdigin birinden bekledigin destegi değeri göremeyince insan üzülüyo insallah umduğunu bulursun :) Salvia

boşver canım olmayınca olmuyor, insanlar sadece hoşca vakit geçirmek için buluş kardeş olmak için değil, kardeşlerin bile kardeşiği zor yaptığı günümüzde el den çok şey beklememek lazım bi çay kahve bi kaç dedikodu gündem ve dağılın derinlere inme yani Amy lee

Kahve içmek için birine ihtiyaç var mı peki? Kimseyi arkadaş, dost edinmesem saçmalamış olur muyum? Chess

Universite doneminde beni alkole surukledi o 'dost' dediklerim. Sonra esimle tanistim ve pisliklerden kurtuldum hamdolsun. Simdi ise uniye sirf ders icin gidip geliyorum. Salvia

Haklısınız ama dediğiniz gibi düşünmek bazı karakterler için zor. Mesele zaten sıkıntılarımı birilerine anlatmak değil, gerçekten anlayan biriyle paylaşmak. Artık umudum yok zaten bu konuda, aradan kaç yıl geçerse geçsin dostum dediğin kişi değişebiliyor. medeo Just u & u &

Sen dostunun kıymetini biliyorsun maşallah. Bana hiç kıymet bilen denk gelmedi. Ben sevgilimden çok dostlarıma değer veririm diyorum, o koca yeter diyor açık açık.

Ben başaramıyorum, hemen duygusal beklenti içine giriyorum. İnsan nasıl paylaşımda bulunduğu birine sevgi beslemez ki. İster istemez bağlanırsın, seversin, için ısınır. Amy lee