bence sizdeki aşk sevgiden çok alışkanlık olmuş..

Üzülmesini istemediğin için kendini üzüyorsun. Zorla ilişki yürümez :/

Aynı okuldayiz ve dolayısıyla sürekli beraberiz bunun da etkisi oluyor tartismalarimizda üzüldüğü zaman ben de üzülüyorum sevinçleri beni de mutlu ediyor ama ben aile konusunda çok şanssız biri olduğum için sanırım mükemmeli arıyorum ve tabiki o da mükemmel biri değil en küçük bir hatası beni baştan düşündürüyor çünkü gerçekten babamdan başlayarak etrafımdaki bütün erkeklerden yara aldım

Sizce son bir şans vermeli miyim bizim için hatalarini görmezden gelmeye çalışıp belki de ben heyecan katmaliyim? asude_bahar

Anlatisinizdan anlasiliyor sevmediginiz bana kalirsa. Ayrica sevip sevmediginizi kendiniz bilmelisiniz. Sordugunuza gore sevmiyosunuz. Karsi taraf iyice size baglanmadan gerekeni yapmalisiniz uzmemelisiniz onu ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

hislerinden emin olamayacak kadar sevginizi yipratmissiniz kavgalardan heyecana sıra gelmiyor sanırım. nekadar sıklıkla buluşuyorsunuz? 1Sen

Seviyosun da tutku yok. Anlasamiyomussunuz zaten ayril gitsin

sevmediginiz kesin ama hislerinizin mantigini cozemedim bende... emin olmadiginiz bi insani bu kadar uzmek, oyalamak ne kadr dogru sizce?

Iki iki buçuk yıldır çıkıyoruz. Ondan öncesinde de çok samimi bir arkadaşımdı. Farklı duygular beslediğini sevgili olmak istediğini söyledi. Ben çok heyecanlanmistim ve hoşlandığımı düşünüyordum. Sonrasında bir süre konuşmadım çünkü itici gelmeye başlamıştı. Gel zaman git zaman benimle olabilmek için sarf ettiği çabayı görünce ben de kabul ettim. Sevgili olduk. Geçen yıl altı ay kadar ayrı kaldık sonra tekrar başladık. Ama sorun şu ki beni çok fazla heyecanlandırmıyor. Her gün kavga ediyoruz ve genelde bir şeylere kızan taraf ben oluyorum. Ayrılmak daistemiyorum. Sizce ben bu çocuğu seviyor muyum? O okypete

İnsan sevdiğini olduğu gibi kabul eder sen bu çocuğu sevmiyorsun, senin ki hoşlanma sadece