Ya kadında dememiski annem alsın büyütsün. Tamam bakmak zorunda değiller ama anaanne yani o da 13 ayda 1 gece gelip yardım etmesi çok mu? Çocuğunuz var mı bilmiyorum ama eğer ilerde olursa siz kimseden beklemeyin olur mu? Tamam tabiki herkes bunları yaşıyor bende 2 çocuğumu yalnız büyüttüm ama insan annesinden çok arada olmak kaydıyla ufak bı destek dahi isteyemeyecek mi? Hemen yapıştıriyorsunuz bakmak zorunda değil. Sanki kadın demiş alsın annem büyütsün.. İnsanı bişey bu ya vicdani bişey.. Geçen aylarda apartmada bir bebek ağlama sesi geldi ama nasıl bir aglama yavrum Allah bilir nesi vardı. Aradım hemen komşumu çünkü bizim bebekten başka bı bebek var apartmanda. Dedim canım yapabileceğim bişey var mı ya bana gelin biraz nefes al yada ben geleyim yardımcı olayım. yardımcı olmak istedim. İnsanız ya çünkü. Neyse ki onun bebegi de değilmiş tanımadığımız bı komşunun misafiriymis. Yani insanlıktır bazı şeyler demek istediğim...

Eşim yanımda eve gelince eğer olurda gelirse ilgileniyor oynatıyor ama çok az 1 saat Falan G

kadar acı ya çok üzülüyorum gerçekten SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Çocuk büyütmek zor destek olan yoksa daha zor Allah yardım etsin valla benimde oglum var 15 aylık anlıyorum ama devir artık tırnağın varsa başını kaşı oldu kimseden fayda yok anneniz çok garipmiş insan torununa sevmek için bile olsa yarım saat bakmaz mı banyoyu bile çogu zaman oglumla beraber yaptım yeni yeni toparladık ama artık büyümüş yürümeye başladığı zaman dışarı çıkar güzelce gezdir yorulsun gelince de uyutursun mis gibi sana zaman kalır

Hep kalmıyorlar yazın gelip 1 hafta kalıyor asağıda yazdım yazlık bi şehirde yaşıyoruz biz

Aslikooo ama annesi yan odadan bile bakmıyormuş. Ulen bir dönem kız yurdunda kalmıştım ve yanda ki arkadaşımız epey öksürmüştü valla onu bile merak edip gidio bakmıştım. İnsan düşmanı olsa gider bakar bence yaw. Ben olsam annemi evden yollardım mesela. Aynı ortamda yaşamak daha çok stres yapıyor.

konunu okuyunca çok üzüldüm benimde 11 aylık bir bebişim var gündüzleri kaynanam bakıyo kayınpederimle akşam alıyorum bebeği çalıştığım için uykusuzluk çok zor seni çok iyi anlıyorum allah çevrendekilere vicdan versin

Ay ben seni çok iyi anlıyorum. Bebekten sonra asla hayat eskisi gibi olmuyor. Kızım bir anda 2 diş patlatmaya çalışıyor ve zehirrr oluyorrr geceler modunda geziyorum. Eşimle bile durmuyor bu ara bana fena sardı. Hiç bir çocuk kolay değil. Bazı anneler hani yazıyor ya çok hareketli bir saniye durmuyor diye, heh inan hepsi öyle. Annene gelince de bakmak zorunda değil ama aynı evdesiniz taş olsa çatlar. Annenin hiç bir faydası olmaması insanı sinir eder. Bir de bence senle aynı ortamda yaşamasa bu kadar sinirin de bozulmaz. Neden sizinle yaşıyor?

Sana benim hikayemden bahsedeyim İnan Yanlız değilsin kardeşim hiç üzülme yaşadığımız şehirde hiç kimse yok herkes 800 km uzaktalar. Oğlum 19 günlükken Yanlız kaldık. Meme reddi yaşadık mama almadı ek gıda başladı iyi gitti sonra kötü devam etti. Kendime yaptığım iyilik şu oldu rutinler oluşturdum mesela 20:00 de yatağa giriyoruz diş fırçalanmış oluyor kitap okuyoruz vs vs. Sürekli böyle yaptım ben 40 I yeni çıkmıştı dönemine göre şeyler yaptım karanlık odaya girdik böyle böyle binlerce kere yapınca alıştı. Emerek uyuyordu. İlk 6 ay emer tekrar uyurdu geceleri Yanlız gündüz uykuları kötüydü 20 dk uyur sonra kalkardı uzatmak için çok çabaladım. Sonra diş başladı kabus gibiydi sabaha oturur ağlardı 1 dişi 1 ayda zor çıkarırdı. Çocuk doktoru diş hekimi görmeli dedi düşün durumu. Sonra ağrı kesici ürünlerle yola koymaya çalıştık. Çok yıprandım. Sabah kadar ağlardı komik yatak odasını benim oğlumun sesi yüzünden başka odaya taşıdı. Zaten erken emekledi vs normalden hareketli. Uykularını düzene sokman lazım ilk işin bu olsun. Maddi durum varsa eve robot süpürge al işin yüksek oradan kolaylaşır. Eşin eve geldiğinde bebeğe bakarken sen bir sonraki günün yemeğini yap kesin yemek olsun. Mutlaka 1 kere öğlen uyuyordur o zaman sende yanına yat hem o güzel uyur hem sen dinlen. Oğlum emdiği dönem gece 4 kere kesin kalkar saat 3 ten sonra beni emzik yapardı yanından kaldırmazdı. Emzirmeyi bırakınca biraz daha düzene girdi. Tabi şimdi yine kalkıyor ama o kadar değil şuan 26 aylık. Bu dönem başka sorunlar başladı mesela 2 yaş sendromu gibi onlar daha kötü İnan. Geçecek biraz yıpranacağız ama geçecek. Geçen hafta eşim izinsiz çalıştı sabah 07:00 akşam 19:00 çocuğu sadece yemekte gördü o kadar. Ki oğlum covid oldu bir önceki hafta geçen hafta da ben yalnızdık hep. Bu hafta da mesai kavramı yok 2 nöbeti var 4 gün evde yok neticede yaklaşık. Üzülme güçlüyüz başaracağız

Evet aynen o modda ben de zamanında baktım diyo ve ben bütün gece uyuyan çok sakin bi bebekmişim herkes der bunu zaten yaşı da çok değil 50 yaşında

Evet keşke destek olsalar. Ama madem olmuyorlar, eyvallahınız olmasın kendi başınıza büyütün bebeğinizi başkasına minnet etmeyin Allah bir zorluk vermiş kolaylığını da verir elbet bir gün

Siz böyle perişan olurken tabiki yardımcı olmalı. İnsan annesinden beklemezse kimden bekler bunu. Sonuçta isteğiniz tüm hayatını bıraksın gelsin kendini çocuğuma adasın değil. Ben böyle konularda gerçekten söyleyecek söz bulamıyorum, annem bize soğuktur, bişey yapmasın hep biz yapalım diye bekler ama söz konusu torunu olunca akan sular duruyor. Size acımasa bile ki buda kabul edilmez, torununa nasıl kıyıyor.

Ah ah, bazılarının annesi yok benim gibi üzülüp iç geçirir, bazılarının da annesi var ama yok gibi, dünya gerçekten çok garip, keşke anneniz size destek olsaydı ama her anne bir olmuyor işte, benim rahmetli annem olsa eminim beni rahat ettirmek için elinden geleni yapardı, sizin gibi annesi destek olmayanları görünce aslında annenin de hayırlısını versin rabbim diyorum, umarım bebiş biraz toparlar büyür siz de daha rahat olursunuz...

Hadi gece neyse diyecem. Gündüz de mi oyalamıyor? elmadilimi ❤ Üyelik

Sizin beklentileriniz normal. Yalnız zor zamaninizda annenizden destek göremiyorsaniz kayinvalideniz den hiç beklentiye girmeyin derim.

Bu arada mümkün olduğunca dışarı hava almaya çıkın bebeğinizle birlikte. Dışarı çıkış kısmı telaşeli ve yorucu olabilir belki ama bebek arabasına oturttuktan sonrası benim için çok rahat oluyordu. Açık havada yürüyüş yapıyor ya da avm çarşı pazar nereyi canım isterse geziyordum. Eğer hiç sosyalleşmeden evde dursaydım psikolojim tamamen bozulurdu.

Bende yalnız büyütüyorum. Gece defalarca kalkarız gündüz çok kısa uyur. Annemler uzakta kayınvalidem çok yakın ama çocuğu görmeye bile ayda bir gelir yabancı gibi çocuğum kucağına gitmek istemez. Genç bir anne olmama rağmen herşeyi kendim tecrübe ederek gülerek ağlayarak öğrendim. Prematureydi ilk 1 haftadan sonra kendim banyo yaptırmaya başladım okadar küçüktü ki öyle bir cesaret geldi. Şimdi evimi de çekip ceviririm uykusuz da kalırım ama çocuğumun üstünde kimsenin söz hakkı yok eleştirecek olunca birileri Hemen lafı agizlarina tikiyorum ben bu çocuğu kendim büyüttüm büyütüyorum diye. Oğlum 14 aylık oldu şükür hepsinin hayırlı sağlıklı uzun ömürleri olsun ama geçiyor Uykusuz kaldığın gün de ağladığın günlerde geçiyor. Beklentilerinizde haklısın ancak vicdan merhamet meselesi

Alısırsın alısıırr. Ben de tek basınaym kocamı gordugum yok, bengm diş cıakrdı ateslendi korona attlatı ishal gecirdi gazı sancısı ek gıdası peşinden kosması gece uykusuzluğu vs vs herseyı tek basına atlattım. aileler mi 1200 km saat uzaklıkta. Bir tanıdıkta yok ve hastwneye gidelm mi diyecek. Komsuların esine rica etsem rahatsızlık verecekmşşim gibi hissediyorum soylemıyorum. anca esim arkadaslarjna diycekte onlar ilgilenecekte tabi ese ulasabiilrsem. cok zordu ama Ah aklım ah birdaha bebek mi? Asla yalnızken dogurmam. zaten bu bbegımı kimse sevemedi kimse doyamadı uzakta oldugmuz için bir bebgin en tatlı yaslarını hep telefon kamerasından görebildiler keske yakın olsamda burunlarında tutuyor izne gidince benim kucagıma asla vermezler bebegimde evde dptumden ayrılmaz tuvalette bile bacaklarıma yapısır, sagolsun beni unutur oralara gidince hayun velet ama suan o her dönemini özlüyorum suan 22 aylık ama o 3 aylıkken cıglık cıglıga agladıgı bbeni günlerce uykusuz vırsktıgı gunlerı bile ozlıyorum cadının. Sizde suan herseyı ozlersiniz hepsi gececek.8 yıl sonra ne güzel bir müjde ailenize. kıymetinş bilin. bosver aileleri kendimiz büyütsek yeter. ne güzel virtek sizden herseyı ögrenecek siz ne aktarırsanız onu alacak.

Ilerde full gururla diye bilirsinki, Ben seni yapa yanliz büyüttüm cocugum! Ne güzel Bir duygu sadece kendine güvenebilirsin ve Bunu gercekten ögrenmelisin, Yok bu yardim etmiyor su ama yapa bilirdi...

Ben "bakmak zorunda degil"cilerdenim. Ama o, yillar boyu full time bakmasini bekleyenler icin gecerli. Arada anneniz elbette sizi dinlendirse, cocugu uyutsa ya da oyalasa, siz uyusaniz, bir yarim saat ciksaniz, ya da yakindaki arkadasiniza bir kahveye gitseniz ne kadar iyi gelir, acilirsiniz. Bazi cocuklar cok yorucu olur. Size tavsiyem, cocukla senkronize sekilde bir duzen kurun. Ona uyumlu olun, pozitif olun. Rahatlatin, sizinle sakinlessin, bunun size donusu de rahatlik olacaktir. Beraber birseyler yapin, cikin gezinin yorulsun. Ben termosumu alip cocuklarimla parka gidiyordum, onlara da bana da cok iyi geliyordu. Gelince uyurlardi, ben de ya biraz kestirirdim, ya yemek yapardim, bir kahve icerdim iyi gelirdi. Uyku saatlerini duzenleyin ve bundan sasmayin, zamanla alisacaktir. Uyku duzensizligi kadar cocugu delirten bir sey yok..

Maddi durumunuz müsaitse arada bir oyun ablası ayarlasanız 1-2 saatlik ya da yarım günlük... çünkü anne ve kayınvalideden yana destek gelmeyeceği belli. Sizin de biraz dinlenmeye ihtiyacınız var. elmadilimi ❤ Üyelik

İnanırım ya bunu da yapmıştı ben de vazgeçtim çıkmaktan yani bu Bile sorun olacaksa e demek ki çocuğa nasıl bakacak

Annenden hayır yok belli ki kendin çözüm bulacaksin mecbur. Haklısın yoksa. O kendine batırmaya gelio demek ki. Kolik mi bebeğin. White noise falan iyi gelmio mu? Perdeleri blackout yaptır yattığı oda tam karanlik olsun öyle degilse.

Bende gecirdim bunları, geç çocuk sahibi oldum. lohusalik dönemim de alır gecti. oğlumu 1 ay emzirebildim. uykusuzluk yorgunluk stresten sütüm gitti. oglum gece 10-12 kere uyanıyor herseferindede mama iciyor bezini dolduruyordu. 1 yasina kadar hep böyle gecti. esimden hic fayda görmedim. sitem edip yardim isteyince anneligimi elestirdi. dogumdan sonra bir kere annemden Rica ettim artik uykusuzluktan ölecegim nolur bi gece idare et diye. okadar yorgundumki delirmek üzereydim. annem çocuğu bir kaç saat yanına alır idare eder diye düsündüm ama yok onun uykusu benden kiymetliydi üzüldügümle kaldım. Zor zamanlarda geçiyor ama izi kalıyor yani. hic kimseden birsey beklememeyi ögreniyor insan. Sabredin cocugunuz birqz daha büyüyünce insallah rahatliycaksiniz. kimseden kimseye fayda yok ne yazikki

Çoğunuz beni anlamış çok teşekkür ederim bi nebzede olsa mutlu oldum. tabi ki bi ömür baksın demiyorum asla öyle bişey yok senede zaten 2 kere gelirler geldiğinde bari bişey yapsın yapar belki yemek falan ama çok büyütür 10 kere anlatır normalde aramız iyi ama bişey istemezsem iyi bu şekilde durum

1-2 saat Çocukla ilgilenip kızına destek olmaz ama kendine baktırır evladı ancak kendine baktırmak için doğuran ebeveynlerden nefret ediyorum. Kaldı ki zaten sizinle yaşıyormus muhtemelen evladı ona baksın diye yanında kalıyor ne var 1 2 saat torunuyla ilgilense kızına destek olsa hiç mi içine vicdanına sığmıyor Rahatlığa bak açıkçası ben eşinizin yerinde olsam birlikte yaşamayı kabul etmezdim

Herkese merhaba 13 aylık bi oğlum var.8 sene sonra dünyaya geldi. oğlumu tabiki çok seviyorum sorunum bu değil. ben yaşadığım şehirde tek başımayım eşim saolsun bişeyler yapmaya çalışır ama işi çok yoğun bana çok bi faydası yok. eşimin ailesi burda aslında ama kayınvalidem oğlumu görmedi bile o ayrı bi mesele. yardım etmek şöle bi dursun. oğlum ne gece uyur ne gündüz ve aşırı hareketli doktor bi sorunu yok dedi. şimdi bide diş çıkarıyor.1 haftadır her akşam 1-2 saat uykuyla güne devam ediyorum. bi annem var evde tek başına yaşıyor yani bi sorumluluğu yok. çocuk yan odada sabaha kadar ağlar bi kapıya bile gelmez kızım bu çocuk niye ağlıyor diye. asıl zoruma giden de bu. bi yemek isterim oda senede bir burnumdan getirir. artık istemiyorum zaten. kendi başımın çaresine bakmaktan gerçekten yoruldum. isterdim ki annem kızım bu gece ben bakayım sen uyu ama bilmiyorum fazla bi istek mi bu şumarıklık mı yapıyorum istemem öyle de olmayı çok konuştum kusura bakmayın dertlendim biraz. hiç evine çağırmaz rahat et demez sizler de nasıl bu durumlar ben çok mu şey bekliyorum

Şimdi "bakmak zorunda degilciler"gelmeden söyleyeyim bence çok haklısın. En azından arada bir gelip 1/2 saat oyalasa sen de uyusan ya da bir rahat banyona girsen, gelirken bir tas çorba getirseler ölmezler... ama işte insanda vicdan olacak. Ben o dönem yarım gün yardımcı tutmustum yine de ilk sene çok zordu. Yardıma gelen ablamiz ben cocukla ilgilenirken, yemeği yapıp etrafı topluyordu, bazen oyaliyordu bi yarim saatcik banyomu yapiyordum. Sana da maddi durum elverirse yardıma gelecek part time birini bulmani tavsiye edebilirim

Beklentiniz normal bugun size yardim etmeye kere yarin sizde yardim etmeyin unutmayin cekriginiz sikintilari krese baslama yasi geldiginde rahat edersiniz insallah

beklentileriniz normal ama normal değil. çocuğu kimseye güvenip yapmamalıydınız. kaldı ki kimsesiz de olabilirdiniz. ya yardımcı tutacaksınız ya da rica edeceksiniz birinden bir gün. herkes bunları yaşıyor.

Hani bir zorlugu var elbette.. Haklisiniz ama yardim da bir yerde vicdan. Herkesten ayni olgunluk ve iyi niyet gozetilmiyor ne yazik ki. Benim soyle bir olayim var.. Boyle parklarda veya avm'lerde bebegi olanlari gordugum zaman cok imreniyorum. Hayatim boyunca neye imrendigim sorulsa bir cocuk derdim. Gerci onun icin bir de erkek lazim ya onlarda baska mevzular..

Uyku sorunuz olmasa kimseye ihtiyacınız olmaz inanın Uyku eğitimi benim için candır ama tabi ki tercih meselesi o yüzden herkesin görüşü elbette farklıdır. Yaklaşık 7 aylık bebeğim 4 aylıkken verdim 3 aydır gece 11-12 saat deliksiz uyuyor bebişimde bende çok mutluyuz hele şimdi uykusu gelince oynarken bile uyuyup kalıyor

bekledikleriniz fazla değil. ama vicdan meselesi tabii. kolaylıklar diliyorum, benimki de 3 yaşında. kreşe başladıktan sonra biraz nefes almaya başladım...

1 hafta kalıyorsa ben olsam 0 beklenti yaparım. Bakmıyor işte boşuna üzülme. Tırnağın varsa başını kaşıyacaksın. Ki baksa ne bakmasa ne hayatında hiç bir değişiklik olmayacak Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Konu sahibi eşiniz nerede?

Kolaylıklar dilerim aslında bebeğinizi eski tabirle ele getirmişsiniz artık koşturma parkta oynayıp yorgun düşme zamanına az kalmış dişleri çıkınca inşallah ferahlatsiniz.

İnsan annesinden böyle bir tokat yiyince afallıyor, anlıyorum.. Bende tekim, kayınvalidem dibimde ama kapımı çalmaz.. Haftada bir gönderiyorum çocuğu, o da benim yüzsüzlüğümle başkası olsa çocuğunu göndermez onca yaşanandan sonra ama mecburum.. Annem desen çalışıyor, ne Bi komşum var ne başka birisi kapımı çalar.. Haftaiçi evi temızleyemıorm bile, banyomu haftada bir yapabiliorm, tek yapabildiğim haftaiçi yemek Baska bişey yok.. Alışamıyorum, bunalıyorum, eski günlerimi özlüyorum.. Özellikle rahatça banyoya girebildim günler burnumda tütüyor.. Ama elbet alışcaz, insanoğlu nelere alışmıyor ki geçicek bu günler...

bu annenin bir de ay ben cocuk bakamam, kresden vs alamam çalisma otur cocuguna bak ben hastayim diyip, kostur kostur ogluna cocuk bakmaya giden versiyonu var. sıkmayın caninizi bu günlerde geçer geçiyor. maalesef zor bir süreç, haftada bir günde olsa bakaci olacak kimse yok mu? ogrenciler falan ek gelir icin böyle işler yapabiliyolar.

Aynı evin içerisinde anneniz nasıl ilgilenmiyor torunuyla çok garip gerçekten. Ben böyle anneleri bir tek bu forumda gördüm. Çocuğum gece ağlasa iki kat altımdaki komşum bile soruyor ne oldu diye. Allah kolaylık versin inşallah

Pekı uyum süreci nasıl oldu oglum 28 aylık 3 yas ve sonrası belkı kres olabılır calısma durumu olursa anneden ayrılmak zor olmadı mı . push ; gizemliasli

gerçekten yaşadıgın şehirde tek başına gibisin, allah kimseyi kimseye muhtaç etmesin, allah yardımcın olsun,

Ben nerelere gideyim... Annemler yurtdisinda, kv Türkiye'nin obur ucunda . Annem doguma geldi, izni kisa oldugu icin doğumdan 2 hafta sonra döndüler. Sonra her seyi tek basina yaptım. Benim şansım oglumun cok uysal olmasıydı. Gece emmeye bile uyanmaz zorla uyandırırdım 2 saatte bir. Hic oyle dakikalarca aglamasi falan olmadi. Suan 4.5 yasinda hala ayni. Ben ona ragmen sizi cok iyi anladim. Evet anneanne/babaanne bakmak zorunda degil ama yorgun bir anneye yardim edebilirler pek ala. Neticede al bütün gün bak demiyorsunuz.

Umarım en yakın zamanda isteğiniz olur

O kişiden kişiye göre değişiyor çevrende birçok kişide gözlemledim bunu. P -pelin Aktif

bu nasıl bencilce üslup... Post sahibi annelik malesef zor. Anennle güzelce konuş imkanın varsa yarım gün yardımcı

O kadar dertliyim ki dün oturdum ağladım kimsesizlikten yan odanızda bi çocuk sabaha kadar ağlasa bakmaz mısınız ya ben gerçekten bunu anlamıyorum ben gece uyanınca ertesi gün kendimi hissediyorum diyo laf arası sürekli

Kimseden çocuğunuzun tüm bakımını üstlenmesini istemiyorsunuz neticede, alt tarafı birkaç saat ayıracaklar. Onu da yapmıyorlar, ne kadar üzücü. Eğer maddi gücünüz yetiyorsa bir süreliğine yarı zamanlı bakıcı tutun derim.

Kötü hissediyorum

Yani bu işi ben şöyle yorumluyorum vicdanen bence bakmak zorunda... ama sonuçta çocuğu yapan da bakacak olan da sizsiniz. İlerde kendisi müşkül bir duruma düşerse, çocuğum var ben yapamam ilgilenemem dersiniz. tabii bu söylediğim hastaluk dışında. Kanunen üst soyumuza bakmak zorundayız, anne baba da kendi çocuğuna bakım vermek zorunda. Ama torununa bakmak zorunda değil

Ben de çocuğumu yalnız büyüttüm, aileler yurtdışında. 3 yaşında anaokuluna verdikten sonra baya rahatladım. Hatta gençleştim, okadar fresh görünüyorum ki şimdi. Sizinki daha çok ufakmış, büyüdükçe biraz rahatlayacaksınız, sonra da anaokulu zaten.

Yok canım bizimle yaşamıyor uzak bi şehirde bizden 3-4 gece kalmaya geldi geçenlerde o kadar onda da bakmadı zaten

Yani evet bakmak zorunda değil ama aynı mantıkla kendisine bir şey olsa, yardıma muhtaç kalsa bu sefer de çocuk bakmak zorunda değil diyip çekilelim mi? Çocuğu doğurup annenin başına atmak farklı, arada bir destek istemek farklı. Aile olmak böyle bir şey sonuçta. Niye sizde kalıyor peki tam olarak?

Allah bağışlasın yavrunuzu. Yalnız değilsiniz üzülmeyin. Benim tüm ailem ve eşimin ailesi bizimle aynı şehirde yaşıyor. Annem arabayla 5 dakikalık mesafede üstelik. Benim kızım 3,5 aylık oldu. Doğumum sezaryen. Annem ve abimler 1 haftalıkken bebeği görmeye geldiler. 2 saat oturup hayırlı olsun deyip gittiler. Annemi o günden beri görmedim. 1-2 haftada bir arayıp hal hatır soruyor. O da maksimum 2-3 dakikalık konuşma zaten. Bir kap yemek getiren de olmadı. Allahtan doğumdan önce hazırlığımı sağlam yapmıştım da kimseye muhtaç olmadım. Eşimin ailesi ayrı bir olay. Çocuğu merak bile etmediler. Hala bugün olmuş çocuğu görmüş değiller. Sanırım 1-2 yaşında sütten kestiğimde götürür ancak eşim onlara. Yoksa onlar görelim demez. Özetle tamamıyla yalnız büyütüyoruz bebeğimizi. Allah güç kuvvet ve kolaylık versin hepimize. Tüm yalnız çocuk büyütenlere. Bu mübarek günde belki duamız kabul olur.

Aynı evde değiliz canım senede 2 kere kalmaya geliyorlar yazlık bi yerde oturuyorum bu şekilde durum

Hehe persembe gecesi, 3 gunluk bebegim saatlerce bagirarak agladi, iceride uyuyan annem cikip bakmadi :) dogumdan sonra hastaneden eve donduk, sadece bir sehriye corbasi yapmis, evde et, balik, tavuk ve cesitli sebzeler vardi pisirebilecegi, bir tek sehriye yoktu, markete gidip sehriye almis :)) guluyorum ne yapayim. Demek o ki yalniz degilsiniz. Kimi anneler boyleler. Bazen diyorum ben nasil bir anne olacagim acana kizlarima. Eger maddi durumunuz musaitse haftada 1-2 gelip 3/4 saat cocukla duracak genc bir bakici abla ayarlamajizi tavsiye ederim. Azicik kafa dinlersiniz.

ben oğlumu geçen ağustostan beri gönderiyorum yani 2.5 yaş civarında başladı. ben o 6 aylık olduğundan beri çalışıyorum ve anneanne-babaanne bakıyordu. çocuğun tam bir düzeni yoktu, öylesi çok daha zordu. bir sürü farklı problem de yaşadık. kreşe yollamaya karar verdim ama küçük olduğu için aklımda uyum sağlayamazsa alırım nasılsa bakacak birileri var öyle ya da böyle düşüncesi vardı. uzun bir süre yarım gün gönderdim. hatta tam güne geçişi yeni sayılır. okula uyum konusunda pek bir sorun yaşamadık. ancak doğduğundan beri anneden hiç ayrılmamış bazı çocuklarda ilk günler zor olabiliyor. ama okullar kademeli oryantasyon uyguluyorlar, ilk gün yarım saat, ertesi gün 45 dk, 3. gün 1 saat derken her hafta kademe kademe orda geçirdiği süre artıyor. bizim okul ilk bir kaç gün veliyi de istiyor, bekliyorsunuz. kararlı olmak önemli, elbet alışıyorlar.

ya bazı annelerin ''ben unumu eledim eleğimi astım banane'' tavrına çok sinir oluyorum. istediğinizde bi aşırılık yok.

İnşallah Sonneschein Hoş geldin mucizem... Anneler

Geçen arkadaşımla bulusacaktik bebegi 1 yaşında. Annesi bakacakti bebeğine. Demiş işte cikarken aciktiginda 120 ml mama 4 kaşık icine atar verirsin diye. Kadın demiş mamayı baska kaba koy 4 kaşık yanınada suyu koy bana hazir olsun oyle git kız evdeykende aynısını yapıyormuş istediğinde

Ben de yalnız büyütüyorum. Annemden de sağlam kazık yedim bebeğim iki aylıkken. Aman Allah muhtaç etmesin. Bir arkadaşım var melek gibi. İki haftada bir gelir bir gece kalır. Dün gelmişti, bu sabah oğlumu almış altını değiştirmiş iki saat oynamış onunla. O da teyzesine bayılıyor zaten. Nasıl iyi geldi anlatamam. Seni çok iyi anlıyorum insan anneden destek bekliyor. Korona oldum haberleri olmadı çünkü iki üç haftada bir anca ararlar. Ne diyeyim Allah herkese sağlık sıhhat versin de muhtaç etmesin kimseyi kimseye.

Herkesin yapısı çok çok farklı ama maddiyat yetiyorsa eve mutlaka bir yardımcı çağır. Tüm gün olmasa bile yarım gün mutlaka çağırmalısın.

Yani ben kestiremiyorum gerçekten mi değiller mesela ben anneme anne bugün hiç uyumadı dediğim zaman annem e napacaksın işte herkes böle çocuk büyütüyor yani o kadar yorgun insana bu cevap mı verilir

Sorun sizde değil, bebekte de değil. Size nefes aldıran olmamış. Kim olsa bunalıma girer. Zaten hormonlar alt üst oluyor. Tüm duygular birbirine geçmiş haldeyken sürekli sizin üzerinizde, size muhtaç bir can... Kolay değil. Sanırım yakın zamanda ben de böyle olacağım. Benim de beni az bi soluklandıracak yakınım yok. Merak etme ama hepsi geçecek

Yok canım bütün gün bak demeye cesaret bile edemem baktırmamda. benim istediğim arada bi geldiğinde gece yanında durup uyutması

Aynen oyle. Biz evlenmeden once bile cocugu olan genc annelere yardim ederdik, bir yarim saat, anne banyoya girsin, ya da alisverisini yapsin diye. Annem konsunun cocugunun sesini duyunca, hep aglardi cocuk, komsuyu cagirirdi gel oyalariz beraber diye. Bunlar, yardima ihtiyaci olana insanlikla el uzatmaktir, kimse cocugunu kimsenin nufusuna gecireyim demiyor..