Emin ol her şey çok güzel olacak. Hiç bir şey olmasa bile bir sürü hayat tecrübesi dolduracaksın ceplerine. Zorluklara göğüs germeden mutluluklara ulaşılmıyor maalesef.

Ben evliligimin ilk yilinda baska bir sehirdeydim

Aglarsin ama alisirsin bak ben okududugum sehire geri donuyorum suan hatta dondugunde dogdugun yeri yabancilayacaksin

Kpss kazansanız ailenizin bulunduğu şehre atanma garantiniz yok ki. Eninde sonunda ayrılacaksınız. Ya okul için ya evlilik ya iş vs. Ben de üniversiteyi 6 saat uzaklıkta okumuştum. İlk zamanlar zor gelse de zamanla arkadaşlar edinip, yeni şehre alıştıkça dışarda okumanın keyifli yanlarnı görüyorsunuz. Kendi ayaklarının üstünde durup, daha çabuk olgunlaşmak da cabası.

İlk okulumu ailemin yanında okudum, ikincisinde de yazdım ama olmadı.. Siyah Kugu siyah

Bir aya kalmaz alışırsın inşallah. Hatta ikinci memleketin olacak zamanla..

17 yaşındaydım üniversiteyi kazanıp İstanbul'a yerleştiğimde... o ilk gece ne yaptım ben, nasıl olacak dedim, ağladım :) Ama okula başlayıp arkadaşlar edindikten sonra, mühendislik derslerinin ağırlığıyla hep bir koşuşturmam vardı. Okul bitti yurtdışında bıraka yüksek lisans yaptım, stajlarım iş hayatım hep yurtdışında ya da istanbul dolaylarında oldu... hatta sen söyleyince düşündüm De 14 sene olmuş evden ayrılalı :) Aileme çok düşkünüm, hatta yıllık izinlerimin birini muhakkak yanlarında geçiriyorum ama mesleğimi ve kazandığım parayı bana sağladığı şartları seviyorum. İyi ki gitmişim:) babamın evinde kalsam maddi şartlarım belki aynı ya da yakın olacaktı ailemin de durumu iyi olduğu için ama vizyonum bu kadar genişleyemezdi. İşim gereği ayda 1 yurtdışına çıkıyorum dünyanın her yerinden arkadaşlarım var ve öyle çok şey öğrendim öyle çok yer gezdim ki... bazıları parayla yapılamayacak şeyler oldu... O sebeple git kardeşim hayatın dolu dolu olsun, ailen zaten senin, ailen hep yanında olacak benim gibi her fırsatta onlara koşacaksın ama git okulunu oku :)

Hemşirelik kazandım, valla 2 saat bile olsa aynı evde olmayacak olmamız bana yetiyor :/

3 yıl ortaokul, 4 yıl lise, 3 yıl üniversite bu yıl üni son ile 11 yıl olacak ailemden ayrı yurtta kalıyorum. ilk defa ayrılıyorsan ilk dönem zorlanırsın sonra zamanın nasıl geçtiğini farketmeyeceksin.

(( Siyah Kugu siyah

Bende bu yıl 18 saat uzaklıkta bir okul kazandım. Sanırım aynı hisleri bende yaşıyorum. Artık onların yüzüne bakmaya cekiniyorum gibi hissediyorum birgün evlenecek ve bu hissi tekrar yaşayacaz kendimi böyle teselli ediyorum

Haha ne güzel :) Siyah Kugu siyah

hangi bolum? . push ; 2

Zor olacak, ama bir yerden başlamak için iyi bir neden gibi... Neticede bir gün mecburen ayrılmak gerekiyor, iş için, evlilik için, hatta belki de ileri de evladınız için... Ağlamalar, üzülmeler ve uykusuz kalmalar olacak. Hatta sürekli devamsızlık hesaplayıp eve gitme planları yapacaksınız. Ama sadece birkaç ay sürüyor. Benden size tavsiye, böyle üzülüp canınız yandığı zaman ölüm değil ya, eğitim bu deyin. Kötü ayrılıklardan korusun Allah. Su gibi gider gelirsiniz evel Allah :)

aha aynen ruhum daralmıştı ilk gece.. ama sonra her şey çok güzeldi.

İnşallah çok güzel arkadaşların olur o zaman alışman daha kolay olur. O ilk gece ağlayan oda arkadaşım şuan oradaki ailem :) hasta olduğumuzda beraber hasta oluruz biri ağladığında beraber ağlarız. Ki ben annemle bile aynı tabaktan yemediğim halde onunla yemeğimi paylaştım yeri geldi yastığımı paylaştım kaç kere sabahlara kadar oturduk ders çalışcaz diye birbirimizi kandırdık dertlerimizi anlattık inanın gerçek dost bulursanız her şey kolay olur

14 yaşında ailemden ayrıldim, 8 yıl ayri okudum.. başta zorlukları oldu o da yaşım küçüktü diye. Ve şmdi iş için ailemle yaşıyorum. Şu an ailemle yaşak zor geliyor inan ki.

Ailesinin yanında okuyanlar bin pişman şu anda. Tepmeyin bu fırsatı kesinlikle, sonra çok pişman olursunuz.

Ya içimi neşelendirdiniz <3 Benim de 2. Ama ilki onlisanstı bu lisans. İlki ailemin yanındaydı bu farklı şehirde. Yazdıklarınız için çok teşekkür ederim umarım dedikleriniz gibi olur benim de

Çok teşekkür ederim yorumunuz için, benim gibi ailesine düşkün insanların alışabildiğini gördükçe mutlu oluyorum gerçekten. Çok haklısınız dikkat etmeye çalışacağım sağolun

Güle güle gidin inşallah, öğretmenler başımızın tacı :)

4 sene önce bende ayrıldım. Buz gibi kyk yurduna gittim hemde eskilerinden, demir ranzalı olanlardan. Muafiyet sınavı dolayısıyla da erken gittim bir hafta kadar. odan şu numara dediler. bir girdim... kimsecikler yok. Odadan çok koğuş sanki. Gelip de ben burada kalamam diyip daha valizi açmadan çekip gidenler oldu. Biz gidemedik tabi el mecburdu orada kalınacaktı. Orayı değil özlemek, sevebileceğimi hiç düşünmedim. Sonra hayatımın en güzel 4 yılı o buz gibi yurtta geçti. Çıkıp giderken oradan o kadar üzüldüm, o kadar çok güzel anı biriktirdim ki. Pijamayla kutlanan doğum günleri, gizlice odaya sokulup makarna yapılan kettle, daha neler neler... Kardeş olmuştuk, her zorluğa birlikte göğüs germiştik. Şimdi hatırlayınca o çömezlik günlerini, geriye kalan bir gülümseme sadece. Emin ol çok seveceksin kendi ayakların üzerinde durmayı. Her tatilde bayramda evine geldiğinde, ev daha bir değişmiş gelecek gözüne. Çocuk olarak çıkacaksın o evden, yetişkin olarak gireceksin. Sakın okula gitmemeyi falan düşünme. Anne baba sonsuza dek başında durucu değil. Kendi ayakların üzerinde durmayı öğren.

Evet devlet yurdu okmadı ama özel yurtta kalacağım :/ ilk gece nasıl geçecek bilmiyorum... Siyah Kugu siyah

Yaa size çok teşekkür ederim inşallah dediğiniz gibi olur..

Aynı ben ben de altı saat uzaklıkta bir şehirde okumuştum ilk bir yıl hep ağladım yedi sene oldu okul biteli iki yıldır aileme yirmi saat uzaklıkta bir yerde yaşıyorum. bir çocuğum var hala dönerken ağlarım ama ilk zamanlarda ki gibi değilim tabi.. demem o ki bugün olmasa yarın muhakkak ayrilacaksin aileden..

Geçen sene üniversiteyi kazandım. Çok isteyerek yazmıştım ilk tercihimdi. İlk bir hafta gece gündüz ağladım. Sonra alıştım bulunduğum şehre geri dönmek istemedim. Yaz tatilindeyim şimdi. Okulun açılmasına 2 hafta kaldı. Şimdi de buraya alıştım gidesim gelmiyor. İnsanoğlu her şeye alışıyor.

Alışırsınız. Bir iki ay zorlanır ağlar, sızlarsınız. Sonra kendi ayaklarınızın üzerinde durmaya başlayınca bu kez aile ile yaşamak zor gelir. Kendi düzeninizi kendi hayatınızı kurmak istersiniz.

Yaa kader arkadaşım:/ Siyah Kugu siyah

bak ben kpss kazandim 1000km uzakta bi sehire ogretmen olarak gidiyorum :) S

14 senedir ailemden ayrıyım hala her ayrılışımda salya sümük ağlıyorum

Ben çok zorlanmıştım ailemden 20 saat uzağa gittim üniversite ye İlk yılım ağlayarak korkarak geçti çok özledim Ama diğer üç yılım herseye değerdi Şimdi öyle özlüyorum kı Okuduğum şehrin sokaklarında yürümeyi bile deli gibi özlüyorum hatırladıkça gözlerim doluyor kesinlikle bunu yaşamalısın

Cok tesekkur ederim . push ; Siyah Kugu siyah

Yapmayın allah aşkına Hayat başka türlü öğrenilmiyor Kendi hayatınızı idare ettirmek gibi güzel bir şey var mı Sorumluluk almak, kendi kararlarını vermek Yanlışlar yapmak Bunlardan ders çıkarmak Bazılarından çıkaramayıp yeniden yanlışlar yapmak Bana hayatının doruk noktasında, en özgür, en güçlü hissettiğin an ne zaman deseler annemle babam beni yaşayacağım kampüste bırakıp otobüse bindikleri andı derim Gözyüzüne bakıp işte gerçek hayat başladı demiştim 17 yaşındaydım O gün bugündür en ufak sorundan en büyük fırtınalara kadar hep kendim üstesinden geldim Üniversiteyi ailemden uzak bir şehirde okumak hayatımdaki en doğru kararlardan biridir. Bunu bir macera bir serüven gibi düşünün Bu süreci yaşadıktan sonra asla pısırık, nerede ne yapacağını bilemeyen, başını beceremeyen insanlardan olmayacaksınız. Ailenizle her gün skype ya da whatssapptan görüntülü görüşün. Başarılar okulunuzda.

ayrica 6 saat inan hicbisey. hafta sonu gidip gelirsin. ondan ziyade hangi bölümü kazandin ve kpss ye hangi alanda gireceksin yani avantajli olan hangisi ise ona yonel. yoksa illa bi gun ayrilcaksinZ Siyah Kugu siyah

Çook teşekkür ederim :) Siyah Kugu siyah

Universite son sinifa kadar gece uyanip annemin yanina kosuyorum diye kalkip annen yok yat yerine diyordum :) iyi ki gitmisim. yoksa bir gun hepten ayrilacagiz hayatta hicbir seye kendi hayatini idare ettiremeyecek kadar baglanmamak lazim. cocukluktan geldiyse elde degil ama alisiyorsun inan. ilk 1 hafta aglamakla gecti universite baslangic gunlerim :)

O ayrılık duygusu hiç geçmeyecek

alışırsın, ilk zamanlar her hafta sonu gidersin üni. son sınıfta bir kaç ayı bulur eve gitmen merak etme, okuyup kendı paranı kendı gucunu kazanacaksın, sakın gitmemezlık yapma

Güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim :) Farklı ülkede olmak çok daha zor olmalı ama dediğiniz gibi insanın alışamayacağı hiçbir şey yok sanırım.. Ben de güzel dileklerinizi sizin için diliyorum tekrar teşekkür ederim :)

O ayrılık duygusu hiç geçmeyecek. Bu yıl 11. yılım yuvadan ayrılalı ama her ayrılmada boğazımda bir yumruk. Özgürlüğüme deli gibi düşkün olsam da o duygu hep oluyor. Ama evime adım atınca oh bee diyorum kendi düzenim gibisi yok. Alışırsın merak etme. Ayakların üzerinde durmak çok güzel bir duygu.

Hayırlı olsun öncelikle :) Üniversite sona geçiyorum. İlk sene, ilk birkaç ay benim için çok zor geçmişti. Çok ağladım üzüldüm, sudan çıkmış balığa döndüm. Ailemden 15 saat uzaklıkta, daha önce oturup "Buranın nesi meşhur yav?" diye bile düşünmediğim bir şehri kazanmıştım. Yazacak çok şey var ama fazla uzatmayayım. İlk başta zor geçecek, tatilleri vize sonralarını iple çekeceksiniz ama inanın alışacaksınız. Kendinize ait bir yaşamınız olacak. Her sorununuza tek başınıza koştuğunuzda inanın üzülmekten çok sevineceksiniz ve daha özgür, büyümüş hissedeceksiniz. Hatta yavaştan "mezun olursam ailemle yaşayamam yahu" diye bile düşünebilirsiniz. Her şey güzel olacak diye umuyorum. Kendinize çok iyi bakın :)

insallah cok guzel arkadasliklar edinirsin o zaman kolay alisirsin tebrik ederim bölümün için de inan gitmeye deger :) Allah bizlerin yardimcisi olsun S

Ailemden ilk defa üniversitede ayrıldım, çok zorlanmadım. Hatta kendimi buldum diyebilirim. Birçok şey öğrendim yalnızken.. Ardından iş için İstanbul'a geçtim. Kimse toy olduğumu anlamadı. Kimdi evini tuttum. her şeyimi kendim hallettim. Kimse kandıramadı diyebilirim.

İlla ki özlem olacak ben hep ağladım uçağa binmeden ama alışılır

cok tesekkur ederim Siyah Kugu siyah

Farklı bir şehirde,6 saat uzaklıkta, okul kazandım. Gitme vakti yaklaştıkça içimi sıkıntılar basıyor, ben annem babamsız nasıl yaşam sürdürülür hiç bilmiyorum. Ben böyle üzüldükçe ailem de gitme diyor bu sefer. Araba alırız, arabanla kütüphaneye gidip gelirsin, kpssye çalış istersen diyorlar. Ben üzüldükçe farklı alternatif sağlamaya çalışıyorlar biyandan, bu duruma da ayrı üzülüyorum. Benim için uğraşıp duruyorlar. :/ Gitmekte kararlıyım ama annelerden çok uzakta kalacağım için çok üzülüyorum, nasıl alışacağım aşarım bu durumu? Siz nasıl alıştınız?

O kadar güzel anlatmışsınız ki, çok çok teşekkür ederim size. İnşallah güzel arkadaşlıklar biriktirebilirim sizin gibi.

Ben de şehir dışında okudum üniversiteyi. Yolda başlamıştım ağlamaya bir ay ne uyku ne keyif hiçbir şey yoktu bende. Zamanla öyle bir alıştım ki okul bitince ev arkadaşlarımdan ayrılmak çok zor geldi. Ailemle yaşamaya da zor adapte oldum. Emin ol sen de alışacaksın bitsin istemeyeceksin. Hayırlı olsun okulun.

Ne zor geceydi ama :)

İlk gün çok ağlamıştım ben de. Oda arkadaşım liseyi de yurtta okumuştu. Hiç üzülme bak çok eğleneceğiz dedi ve dediği de çıktı. 5 sene muhteşem geçti. Yurttaki arkadaşlarımla hala görüşüyorum. Birimiz evlendi. İkimiz ise nişanlıyız. Mesleklerimiz var ama ona rağmen bir araya gelince yine yurt muhabbetleri dönüyor. 5 sene yaşadıklarımızı tekrar tekrar anlatıp; gülüyoruz. Sen içini rahat tut. Çok seveceksin İnan bana.

Zamanla alışıyor insan, ben senden beterdim sürekli ağlardım... Ondan sonra bi baktım, eve dönmek istemiyorum

kendi ayaklarınızın üzerinde durmak için ailenizden uzaklaşmanız iyi olur. liseden bu yana ayrıyım, her işimi kendim hallederim. kendimi savunabiliyorum, kriz yönetimi denilen olayda başarılıyım kendi başımın çaresine bakarım. Siz de ailenizden uzaklaşınca birey olarak sahip olmanız gereken özelliklere daha çabuk ulaşırsınız. Tek siz değilsiniz herkes ailesinden ayrılıyor.

Aah canım ah.. 3. sınıfım ama bırak 6 saat uzakta olmayı aynı ülkede bile değilim. Dünyanın en aileci evci insanıydım lisem bile evimin dibindeydi hatta üni içinde çevre iller olur en fazla 4 saatlik yol olan yerler olur gözüyle bakıyordum ama nasipte varmış birden hayatım değişti, bir arkadaş vesilesiyle şu an olduğum yerdeyim.. İnan hiç pişman değilim ama bir kere bile vazgeçmeyi düşünmedim hayat öyle bi şey ki, içine girdikten sonra alışamayacağın bir şey kalmıyor, tek başına ayaklarının üzerinde duruyosun, sorumluluk alıyosun, evinde belki bi kere bile yapmadığın şeyler orda pat diye karşına çıkıyo ve sen vay be! Başardım.. diyip mutlu oluyosun.. Hayatta ayrılık illaki var eğer bir şekilde yuvadan erken yaşta uçmazsak ne karakter oluşumunda ne de hayata tutunuşta ve birçok şeyde çok geç kalmış oluruz... Varsın ağla, gerekirse saatlerce ağla, ağlamak senden bir şey kaybettirmez aksine rahatlarsın da inan ardına baktığında gülüp geçeceğin zamanlar olacak bunlar.. şimdi bu yüzden canım kardeşim, insanoğlunun aşamayacağı güçlük yoktur diyorum.. İnşallah karşına iyi mi iyi, candan öte insanlar çıkar ve yüzün hep güler.. En güzel dileklerimle yolun açık olsun

İnşallah :) biz de sürekli geliriz, ucak var diye rahatlatıyoruz birbirimizi

Yurtta kalacaksın büyük ihtimal.. ah o yurttaki ilk gece.. burnumun direğinin sızısı hala aklımda.. ama alışacaksın.. sonra ailenle yaşamak zor gelecek.. kendin için, eğitimin için bunu yapmalısın.

Aah ah ben de tam tersi durumdan muzdaribim. Benim kuzum da 2-3 saatlik mesafedeki bir şehirde okuyacak. Gerçi aynı bölümü burada da kazandı ama kendi başına bir şeyler yapabilmek için bizden ayrı okumayı tercih etti. Ilk kez ayrılıyoruz. Durum kesinleşince bir gün boyunca ağladım gözlerim şişti. Sonraki günler aklıma geldikçe gözlerim doldu, ağladım. Ama artık biraz alıştırdım kendimi. Allah'a sığındım içimi ferahlattı çok şükür. "Yakınız o gelir biz gideriz, eninde sonunda yuvadan uçacak" diye teskin ettim kendimi sürekli. Insallah mutlu, sorunsuz fazla özlem olmadan geçiririz bu süreyi...

Harikasınız gerçekten :) yurtdışını da düşünüyordum ama aynı ülkede bile böyleysem nasıl yaparım diye şuanlık askıda ama alışırsam neden olmasın :) Guzel dilekleriniz için size çok teşekkür ederim<3 Siyah Kugu siyah

Yapmayım bunu, annesi babası olmayanlar, gölgesini dahi arayıpta bulamayanlar var.. Okul kazanmışsınız negüzel, ömrümüz ana babamızla geçmiyorki, biyerden başlamak lazım..

Herkes anasi babasiyla mi yasiyo hayat boyu, kocaman kiz olmussun tabiki de yasarsin. Hatta bi kac ay gecsin, oh beee iyi ki de ayrilmisim diyeceksin emin ol:)

Ilk başta çok zor olucak Hala aklıma geldikce fena oluyorum Benim içind e çok zor ve sıkıntılıydı evimden ailemden ayrılmak Hemen alisanlari hiç anlayamamıştım Ben ilk senemi hep ağlayarak geçirdim Ama şimdi diyorum ıyiki çekmişim o sıkıntıyı Yoksa şuan bulunduğum yerde olamazdım Bugün mutluyum o zaman sıkıntı çektim ama karşılığını aldi m Ailemde ben mutlu olduğum için mutlu Mecburuz bazı fedakarlıklara oyle düşünün

İçinizi rahat tutun 6 saat nedir ki :) sık sık gider gelirsiniz. Bende 12 saatlik uzaklıktayım. İyiki de uzağım diyorum. Kendi ayaklarının üstünde durmak çok başka. Bu uzaklığı iyi yönde kullanırsanız kendinizi çok güzel geliştirebilirsiniz. Rahat olun :)

Yine de tanıdıgınız insanla beraber olmak daha iyi diye düşündüm, destek olmuşsunuzdur birbirinize

Ya aileden ayrı, kendi ayakların üstünde, kendi kararlarını vererek yaşamaya öyle alışacaksın ki.. Tatil olsa da eve gitsem dediğin günler azaldıkca azalacak. Bazen bayramda, tatilde bile eve gitmek istemeyeceksin. Sakın gitmemezlik etme. Kadın ayakta kalmalı, güçlü olmalı. Ailesinden, eşinden bağımsız olmalı. Üniversite hayatı harikadır. Bu yaşına kadar yapamadığın her şeyi üstelik kendi kararlarınla yapacaksın. Gitmediğin yerlere gidip, görmediğin yerler ve insanlar tanıyacaksın. İstediğin zaman istediğin yerde olabilme özgürlüğü inanılmaz bişey. 2 kere üniversite oludum. Keşke 2 kere daha okusam be :) Tebrikler. Hayatının en eğlenceli, dolu dolu yıllarına hoş geldin. Ömürlük anıların, unutulmaz kahkahaların olacak. Ömrünce iç çekerek hatırladığın nice güzel yaşanmışlık...

İnşallahhh Siyah Kugu siyah

Yok gideceğim kararlıyım..

Diyorum kendi kendime Allah başka ayrılık vermesin, nolcak gidip gelirsin diyorum ama bu konuyu konuşurken bile gözlerim doluyor :/