Bebeğe en iyisi annesi bakar elbette. Ama şöyleki ben çalışmak isteyerek bebeğimin bakımını başkasına yüklemiyorum. Birincil bakım vereni yine elbette ben olacağım. Babaannesine bıraktığımda giyeceğini yiyeceğini ayarlayacak düşünecek olan da ben olacağım. Sadece işte belli günler belli saatler arasında yanında bulunmayacağım. Bebeğe bağlılık konusunda ben zaten bağımlı konumdayım. 7 ayda sadece 1 kere yarım saatliğine dişçiye gittiğimde babaannesine emanet ettim.

Bence çalışmak çok iyi gelir çocuk her zaman bakıma muhtaç iki yaşına da gelse illaki bakılacak önemli olan senin psikolojin anne mutlu ise ev halkı mutlu olur

Çalışın bence de Avara

Zaten süt izni hakkın ve nöbetten muaf olma hakkın var bebeğin bir yaşına gelene kadar

Doğrudur zaten kimsenin yargılamaya hakkı yok ben kendi düşüncemi yazdım herkesin hayatı farklı şartları olanakları farklı anne nasıl mutlu olacaksa öyle yapmalı. Kimi maddiyattan çalışmak zorunda kalır kimi psikolojik nedenlerden.. Geçenlerde bi konu daha vardı buna benzer kadın çalışmak istiyordu eşinin maaşı yüksek maddi durumları iyi asgari ücretli bir işte çalışmak istedi diye herkes kadını topa tutmuştu mesela

Kesinlikle çalışmalısınız. Mutlu anne=mutlu çocuk. Siz iyi olmazsanız çocuğunuza faydanız olmaz. Zaten epeyce büyümüş olacak ve sizin de süt izniniz den dolayı bir de branşçıysanız çok az saatler okulda kalacaksınız. İlk çocuğumda benzer bir süreçten geçtim ve zorunlu olarak ilk dönemi sizin gibi ücretsiz izinde geçirdim. Hayatımda geçirdiğim en yıpratıcı aylardır diyebilirim.

Çok doğru söylüyorsunuz mutlu anne mutlu bebek demek. girlinred

Evet bunlar da var tabi. Düzgün bir program yaptıkları sürece sorun olmayacak çalışmak.

Ben böyle bir seçenek varsa hep annenin bakmasından yanayım. Çünkü geçen zamanın telafisi yok iş sizi bekler en azından deneyin derim

Ruh haliniz bu kadar etkilendiyse dönün işe. Çalışma şartlarınız da saat olarak fazla değil. Ben ilk çocuğumda 5 senesi dolan memura verilen ücretsiz izni bile kullansam mi diye düşünmüştüm. Ama ikinci çocukta 1,5 yaşında işe döndüm isteyerek. Benimde ruh halim iki çocukla evi kaldırmadı. İyi ki de dönmüşum Lawyer

Bebekle, çocukla bağ kurmak onunla aynı evde zaman geçirmekle alakalı değil. İnsanlar çocuklarını 3aylıktan itibaren bırakıp, işe hayatına dönüyorlar. Eğer kayınvalideniz güvenilir birisiyse, iş hayatına dönün. Hem bebeğe karşı daha sakin olacaksanız, eviniz eşinizle iletişiminiz daha sakin olacak. En fazla haftada 4 gün çok iyi bana kalırsa.

Çocuğum yok ama çalışmanızdan yanayım anneanne bakma imkanı kesinse. Ben de 1,5 senedir evdeyim ve balatalarım yandı resmen; psikolojim berbat durumda. Kadın için en iyisi çalışmak eğer bir sağlık problemi vs. gibi sebepler yoksa tabii.

Eylülde 9.5 aylık mı olacak yani? Ben bu durumdayken başlamıştım, bebeğim tam dokuz aylıktı. Az ders alma ve ders programı ayarlatma imkanınız da varsa kullanın derim.

Merhaba arkadaşlar. Konuya direkt gireceğim. 6,5 aylık bir bebeğim var. Kamuda öğretmenim. Doğumdan beri çalışmıyorum. Şimdi de zaten yaz tatili. Benim kararsız kaldığım konu eylülden şubata kadar izne ayrılıp ayrılmama meselesi. Başlangıçta eşimle konuşup bebeğimizi 1 yaşına getirmeme ve bir dönem ücretsiz izne ayrılmama karar verdik. Ancak geçen süreç ev hayatı hareketsiz yaşam bebek bakımı evin yükü vs beni oldukça yıprattı yordu. Bebeğimle evde olmaktan ona vakit ayırmaktan memnunum ama işte rutin işler ve bazı zor günler insanı ruhen ve bedenen yoruyor bilenler bilir. Bu evde geçen sürecin psikolojime yansıması tabiki de evliliğimizi de etkiledi. En ufak şeyden kavga eder olduk. İki günde bir mutlaka tartışıyoruz ve büyüyor. Ortada bir problem bile yokken gelinmeyecek noktalara geliyoruz. Yani boşanmaktan bile bahsedildi aramızda öyle diyeyim. Şimdi biraz rahatladık. Eşim de yaz tatiline çıktı biraz daha yavaşlattık hayatımızı. Evde en az benim kadar koşturuyor yani bebeğimizle ilgilenmesi evin işleri vs ortak gidiyoruz. Önümüzdeki 2 ay inşallah daha da iyi olacak ben de bir miktar sakinleşeceğim diye planlıyorum. İşte bu sakinliği yakaladıktan sonra eylülde tekrar eve tıkılmak tek basıma bebek bakmak beni başa döndürür diye korkuyorum. Ama bebeğimi bıramak da istemiyorum. İşe dönersem Bebeğime kayınvalidem bakacak. Haftada en fazla 4 gün. Bana boş gün imkanı olursa 3 gün bakacak. Kalanında ben ve eşim. yine tabi en geç saat 5'te evde oluyoruz. Daha erken olma durumumuz da mevcut programa göre. Siz benim yerimde olsanız ne yapardınız? Bir yandan evliliğim ve kendi ruh sağlığım sallantıda. Bir yandan bebeğime biraz daha bakmak istiyorum. Maddiyata hiç değinmedim ama şu an durumumuz fena değil izne ayrılırsam bir maaşımızdan da vazgeçmiş olacağız ve sıkışıklık olacak ister istemez şu ekonomide bebekle. Çalışan/çalışmayan annelerden fikir bekliyorum. Kendinizi benim yerime koysanız ne karar verirdiniz? E Esila09

Başlangıçta ben de bu fikirdeydim ama gerçekten ruh halim çok etkilendi. Şu an idare eder boyuttayım ama tekrar aynı döngüye girmek beni korkutuyor. Tabi öte yanda bebeğimden ayrılma kaygısı da var. İki taraf da benim için olumsuz ki zaten bu sebeple karar veremiyorum.

Tüm gün evde olmak gerçekten çok zor özellikle de ev dagilinca benim sigortalar atıyor ruhum cekiliyor çalışma imkanınız varsa mutlaka çalışın zaten haftanın 3 günü bebeğinize siz bakicaksiniz, eve de erken geliceksiniz iş şartlarınız gayet makul bence

Ya bu gerçekten çok farklı. Belli bir kuralı yok. O anki annenin durumuna şartlara göre değişebilen bir şey. İlk oğlumda 9 aylıkken işe başlayacaktım ani bir kararla mecburiyetten izni uzattım ve o uzattığım sürede aşırı derece depresif sorunlu bir kişiliğe dönüştüm. Ama 2. oğlumda 2 yıl çalışmadım çocuk 2.5 yaşındayken kreşe verdim. Ondan da hiç pişman olmadım keşke erken başlasaydım demedim.

Çalışma hayatı aynı zamanda sosyal hayatın içinde olmak demek. Kesinlikle çalışın diyorum hocam. Bebeğiniz de epey büyümüş zaten. 21 saat ders alın isterseniz ama çalışın bence.

Bence de çalışın. Arkadaşlar zaten söylemişler ama çok haklılar. Çalışma hayatı hem sosyal olmanıza imkan sağlar, hem de biraz nefes alırsınız, sıkıntınız azalır. Sadece bebekle ilgilenmek zorunda kaldıkça yorgunluğunuz sadece artar, gerginlik de öyle. Bu durumun üzerine bir de ekonomik sıkıntı yaşadığınızı düşünün, bence eşinizle olan kavgalar yine nukseder. Zaten neredeyse yarı zamanlı gibi bakılacak bebeğiniz, her gün de değil, ki 5te ya da daha erken bitiyormuş işiniz. Annem emekli öğretmen, abimle ben de anneanne ve babaanne tarafından bakıldık, hiç de eksiğimiz olmadı çok şükür. Siz iyi olursaniz bebeğiniz de iyi olur, önce kendi oksijen maskenizi takın. Sağlıkla, mutlulukla büyüsün inşallah bebisiniz. girlinred

sosyalleşmek herkes işin hayati bir mesele. Ben de zaten yıprandığımı düşündüğüm için dönmeyi planladım. Ama bir de bebeğimden ayrılmaya ikna olabilsem.

Tam olarak sizin gibi kamuda öğretmenim. Doğum iznim bittikten sonra göreve başladım. Bencillik olarak algılayabilirler ama kendi ruh sağlığım için bunu yapmak zorundaydım. Çünkü anne mutlu olamayınca bebek de mutlu olamıyor maalesef

Yani benim durumum da beklediğimin aynısı olabilir veya bambaşka olabilir. Belirgin olmadığı için karar vermekte zorlanıyorum. Eylüle kadar zamanım var zaten. eşim de evdeyken şu yaz mevsimini sakince geçirip bir karara varacağım.

Ve bakın biz öğretmeniz. Ben ilk başladığımda 3 gün öğlene kadar çalışıyordum. Çok şükür ki avantajlarımız var. vicdan yaptırmak isteyenler oldu ama inanın evde kaldıkça çocuğa da verimli olamadım. Okulda sıcak bir bardak çay içmek bile size okadar iyi gelecek ki...

Sizi bu kadar olumsuz etkiliyorsa evde olmak çalışma hayatına dönmeniz daha iyi olabilir. Evet kimse bebeğini bırakmak istemez ama kar zarar dengesine koyunca bir yerden fedakarlık etmek gerekiyor, bugün olmazsa yarın elbet başlayacaksınız zaten, psikolojinize evliliğinize iyi gelecekse bu durum başlayın, işe başlamak demek çocuğundan vazgeçmek demek değil neticede. Maddi kaygılarla izin alma şansı hiç olmayan çalışan anneler var. Bende öğretmenim bizim avantajlarımızda var. Ben sizin durumunuzda olsam çalışmaya başlardım. T

Neden hep evdesin anlamadim, al bebegini cik cik gez Ben olsam yarim yil daha evde kalirim, bir daha firsat olup izin alinmiyor ki, on yillarca calis dur yani. Iki cocugumda da imkanim oldugunca izin kullandim, guzeldi.

30 yaşındayım bebeğim olana kadar hep çalıştım. Doğum yapmadan önce bebeğim biraz büyüsün yine iş hayatına dönerim diyordum ama şu an bebeğim 5 aylık onu asla bırakmak istemiyorum. Bu süreç herkesi farklı etkiler bu benim kararım bebeğe en iyi annesi bakar gibi geliyor. Benim kayınvalidem de çok iyidir Allah razı olsun bi iki saat bi yere gidecek olsam gelir bakar öyle bi durumda çokta iyi bakacağından eminim ama ne olursa olsun bir bebeğe annesi gibi kimse bakamaz. Benim düşüncem bu şekilde

Bu sefer de daha çok yorulacaksınız ama öyle mutlu olacaksanız öyle yapın. Babaanne dediklerinize yüzde 100 uyacaksa iyi o zaman. M

bence çalışın evde çocukla tüm gün gerçekten insanın psikolojisini olumsuz etkileyen bi şey ben çalışmanızdan yanayım

6.5 aylıkla 9.5 aylık arasında bebeklerde daha çok olumlu yönde gelişim oluyor. Gaz sancısı gidiyor, bağımlılık azalıyor. Şimdi ek gıda dönemindedir. O zamana kadar yaz tatilinde bir düzen de otutturursunuz illaki. Hem daha sosyal olması açısından dışarıya daha kolay çıkarırsınız şimdiki zamanı düşünürsek. Bence biraz daha sabır gösterin. Bebeğinizin yanında olun. Bu gelişim zamanlarının telafisi yok. Sizin bu zamanlarda onun yanında bulunmanız altın değerinde. A