Çok doğru dediniz. Ben de o yüzden ordayken çok yoruluyorum. Sürekli tetikteyim. Sürekli açıklama yapıp onlara çıkışıyorum, yoruluyorum. Örnekler veriyorum. Bu onun hayatının en önemli olayı. Sen şu an bütün mal varlığını kaybetsen nasıl hissedeceksen o da şu an öyle hissediyor diyorum. Çok yol alamadım.

Ayy böyle manyakça çocuk sevenler var Gerizekalımı psikopatmı ne oldukları belli değil Sen öyle seviyosun da çocuk eğlenmiyor üzülüyor işte körmüsün Çocuğa gel sana oyuncak vercem deyip ümitlendirip seni çağırmadım deyip geri yollanır mı Çocuk bu ya kırdığın kalbin hesabını nasıl vericen günahından da korkmuyorlar Ben çok çocuk şımartmam her dediğini yapmam aşk böceği annelerden değilim ama en çokta çocukların kalbini kırmaktan korkarım

Kendi çocuklarına nasıl davraniyosa davransin ne kadar yanlış olursa olsun sen kendi çocuklarına yapilmasina musade etme ablan olsa da öyle şey mı olur çocuk onlar o birde anne yarısı olacak yazik

Sizin böyle düsünmeniz güzel, ama ablaniz ve enisteniz belliki sizin kadar bilincli degiller. Bende öyle "sakalardan" hic hoslanmam.. heleki bilerek kücük cocuklari aglatmaya calisiyorlar ya : "Anne/baba gitti... seni sevmiyorum... git.." gibi "sakalar" beni deli eder. Bir iki kere uyaririrm. Sonra Allah yaratti demem kim olsa olsun. Cocuklarin güveni cok kolay kiriliyor. Heleki en yakinlar o kücük yasta yapmamalari lazim. Gerekirse araya mesafe koyun, ama neden koydugunuzubda belli edin

Yavrum ya nasıl da beyninde yer edecek bu insanlar... sevmeyecekler teyzelerini. çok üzüldüm

Kesinlikle eminim sevdiğinden. O şaşırıyo benimkiler ağlayınca. Ben de sen şöyle dedin ondan üzüldü diyorum. Gönlünü almaya çalışıyo. O yüzden arada kaldım. Gemileri yakmadan sizlere danışmak istedim. burcak86 hiçbişe

Çocuklara bu tür şakalara, kandirmalara o kadar karşıyım ki. Komşunun çocuğu da olsa "uslu durursan sana sürprizim var" dediğimde bile mutlaka bir şey bulmam gerek, mesela bir çikolata ya da resim yapmasi icin bir kalem kağıt cikarir veririm. Çocuk öncelikle yalanı ve hileyi öğreniyor bu şekilde. Hele çocukları strese sokmak çok iğrenç birşey, ne kadarcık kalbi var zaten o miniklerin ne diye üzüyorsun dimi. Ablam da olsa anam babam da olsa benim cocuklarima bu tür muamele yapanın hatasını suratına carparim, kırmamak için hiç uğraşmam. Onlar uğraşsın kendilerini affettirmek için. Onlara şebek olsun diye mi doğurdum canım ne münasebet.

Tşk ederim. Bunu duymak rahatlattı. Hani çocuklarımın bu şehirdeki tek akrabası. Ve kuzen de var arkadaş olurlar ömür boyu bağları kuvvetli olsun diyordum. Ama tek benim çabamla olmuyor galiba.

Görüşme sıklığınızı 15 te bir yapın. Bir seferinde o size gelsin bir seferinde siz ona Kibar bir dille de uyarın. Geçen akşam çocukları yatırırken biraz korktuklarını söylediler, alışkın olmadığı için sizin yaptıklarınız sanırım onlara fazla geliyor. Bir süre dikkatli davranırsan sevinirim, de olsun bitsin.

Uzun uzun analiziniz için teşekkür ederim. İyi niyetli olduğunuzun inanın farkındayım. Ama içimizde yaşamadığınız, oğlumu tanımadığınız ve konuya hakim olmadığınız için ben şimdi ne kadar anlatsam boş. Ayrıca yılda 1-2 kere gördüğü akrabaların çocuğun karakterini bu denli etkileyebileceğini düşünmüyorum. Sonuçta işkence yapmıyorlar, şakalaşıp oynuyorlar. Konu sahibine de yazmıştım, zarar gördüğünü düşünmüyorsanız diye de belirttim. Çünkü oynamak şakalaşmak ayrı, zarar vermek ayrı. taylor

İstediği kadar seviyor olsun üzüyor mu üzmüyor mu ona bakarım ben. Tamam herkes sevgisini başka gösterir ama ağlatmak üzmek sağlıklı bir sevgi gösterme yolu değil. Ablan sonuçta bu illaki görüşeceksin ama çocukların biraz daha büyüyene kadar seyrekleştir derim. Eğer uyarılardan anlamıyorlarsa mesafe en iyisi.

Çocuğun kapıdaki halini anlattın ya benim içim acıdı. Yazık, günah yaşatma bunu onlara. Gitmeyin evlerine, onlar size gelincede müsade etmeyin lütfen. Gerekirse alınsınlar, kusura bakmayacaklar.

Okudum konunuzu. Haklısınız galiba. Birileri kırılacak ama bunlar artık benim çocuklarım olmicak.

konu sahibi ben izin vermiyorum karşıdaki kim olursa olsun. yeri geldi eşimin abilerine müdahale ettim, yeri geldi kendi aileme müdahale ettim. kimseyle görüşmeyi kesmedim, o raddeye gelmedik ama çocuğun üzüldüğü bir olay olduğunda hatalı olan yetişkin ise de çocuk ise de uygun bir şekilde tepki gösterdim.

bu kadar sık görüşmeyin.

Tşk ederim yorumunuz için. Ben de hep dikkat etmeye çalışıyorum. Genelde sonuç aldım. Eşimin ailesi özellikle uyardığım şekilde davranmayı bıraktılar. Mesela yaramaz diyerek severdi kayınvalidem. Benim oğlum çok akıllı babaannesi dedim. Yalnız kaldığımızda da sbu şekilde seversen yaramazlık yapmayı iyi bişey sanıcak falan dedim. Bi daha asla o şekilde sevmedi. Ama bu durumda başka bişey lazım. Bi süre gitmicem. Gelmiyosun dediklerinde de benim çocuklarım daha küçük neye nasıl tepki vereceklerini bilemiyolar. Sizde çok ağlıyolar falan demeyi düşünüyorum. İrdelerse de ablama oğlumun o kapı önündeki hareketini anlatıp onların benim en değerli varlıklarım olduklarını ve onları ne zorluklarla doğurduğumu hatırlatıcam.

Teşekkür ederim. Bizim evde ben genelde mutfakta oluyorum onlar da benim yanımda ya da kendi odalarında oynuyolar. Tüm sıkıntı onlardayken. Sürekli kontrol altında tutmaya çalışıyorum. Başıma ağrılar giriyo gardımı almış şekilde oturmaktan. İşe yarasa bari... B

Bana çocuğunuzun agresif bir kişilik geliştirmesine sebep oluyorlar gibi geldi.

Açık ve net bi dille uyar hala anlamazlarsa görüşme

Ben de öyle yapmayı düşünüyorum. Çok tşk ederim. B

Bu insanlar gerekli olgunluğa erişmemisler.. inanın okurken sinirlendim

Birileri kendince eğlenecek diye çocuklarımın psikolojisini bozamam..

Her seferinde müdahale ediyorum. Oğlumu alıp başka oyun oynuyorum. Sürekli açıklıyorum. Onlar alışkın değil kafası karışıyo falan. Ama karşı taraf yaptığınıň hata olduğunu düşünmüyo. Ben de o yüzden kavga yerine oğullarımla aynı ortama sokmak istemiyorum. Haklıyken haksız duruma düşmek de istemiyorum. Dışardan nasıl göründüğünü merak ettim.

Valla aynısını enişteye yapacaksın. Gel sana çay koydum mutfakta diyeceksin. Gidecek çay yok ben öyle bir şey demedim diyeceksin. Ya da yapamam anlamazlar dersen temiz kavga edeceksin. En güzeli kavga et çocukların da kendilerini savunmayı öğrensinler seni örnek alip

Olayın kırmadan boyutunu geçin ve ciddi olarak uyarın. Bu şekilde davranirlarsa çocukları uzak tutacaginizi açıkça söyleyin. Yaptıkları çok ama çok yanlış. Ve çocuklarınız ablanızın kırılmasından daha önemli.

eşimin abileri eşime aynen böyle davranırlarmış, arada 10 yaş var. aile de sanırım hiç müdahale etmezmiş. eşim şuan kaç yaşında, anlatır arada, ne kadar üzüldüğünü ve yıprandığını. abileri ile sağlıklı bir ilişki ancak üniversite zamanı kendini ifade edebildiği dönemde kurabilmiş. tabi o zaman da ona bakanlar sorun görmemişlerdir.

benim de çevremde var böyle insanlar, kızımla beraber onlarla görüşmüyorum ben, biri işyerinden arkadaşım evine gitmiyorum evime davet etmiyorum, severim de iyi kadındır özünde ama biraz saçma davranır çocuğuma, biri de benim babam, allahtan biz küçükken yoğun çalışıyoruş adam da bize denk gelmemiş hareketleri, ya da emekli olunca saçmaladı bilmiyorum, şehirdışında oldukları için bu tavırdan dolayı sık görüşmüyorum açıkçası, hergün telefonda konuşuyoruz ama ben biraz çocuğum odaklı davranıyorum ya, bikaç yıl sonra o kendisi de başeder bu davranışlarla zaten bi süre daha böyle idare edebiliriz.

Çok doğru demişsiniz. Tepki konusunda da katılıyorum. Çocuklar için çok yaralayıcı yaşantılar bunlar. Ben de Allah yarattı demem, o eniştenin psikolojisini envai çeşit yollardan mahvederdim. Öncelikle bu kadar sık görüşmeye gerek duymazdım ama. İlla görüşecekseniz yapın bunu konu sahibi. Yazık çocuklarınıza. Siz bu kadar dolmuşsunuz, o çocuklar ne kadar etkileniyorlardır küm bilir

Eğer yapıyorsa böyle bir şeyi gercekten, ne yaparsanız yapın engelleyin. Kusura bakmasın o enişte ama yaptığı tam bir öküzluk. Dediklerinizde haklısınız, çocukların kişiliğinin şekillenecegi, özgüven kazanacakları dönemler. Uzak tutun böyle insanlardan. Gerekirse gitmeyin

Bilakis oğlum çok sevecen, mutlu bir çocuk. Kreşte öğretmenleri de böyle söylüyor. Hatta okulun müdürü ona küçük beyfendi diyor Sonuçta ben annesiyim, onun için en iyisini ben düşünürüm. Zararı olan şeyleri görür, anında müdahale ederim.

Yani bahsettiğiniz 2.5 yaşla inatlaşma onu kızdırma olayı çok yersiz ama kapıya koşup sonra yetişkinle karşılaşınca utanma hareketini çok yapıyor çocuklar. Özgüven zedelenmesi belirtisi değil bence o.

Enisteniz ve ablaniz daha kendileri buyumemisler ki siz ne anlatsaniz bos. Hayir yani amaclari ne boyle davranmalarinin.

Kimse çocuğuma böyle eziyet edemez. Ne demek ellerini oğuşturuyor, bir adım geri gidiyor. Yazık değil mi o çocuğa? Çok üzüldüm. Ablaya Ne söylediğinizin bir önemi yok bence. Sulu şakalarını yapamasın artık size. Çocuklar size gelirken ağlıyor deyin çıkın işin içinden.

siz de başka şeyleri bahane edip daha seyrek görüşün ama açıklama yapmayın bahanelere sığının, çünkü muhtemelen alınıp çok büyütecekler

Teşekkür ederim. Ben bi konuşma hazırlıyodum kendi kendime Onlar farkında değiller ama ben çok doldum. F fozgeb

Siz çocuğunza öyle davranabılırısnız ama bu benım çocuğum dıyeceksınız.

Aa bir de çocukları varmış ben de yok zannetmiştim başta şaşırdım. Çocuklarına da mı aynı şeyi yapıyorlarmış acaba yani hoş değil açıkçası böyle davranışlar ki onlar da anne babaymış ben de çocukları yok zannetmiştim dediğim gibi. Yani çok görüşmezdim ben en azından çocuklarınız kendilerini ifade edene kadar sık görüşmeyin.

Tşk ederim.

Çok sevecen, neşeli, sorumluluk sahibi, örnek gösterilen çocukların da dışarıdan görünmeyen sorunları olabiliyor. Çocuğu bilerek kızdırmanın ileride agresif olmasına sebep olacağını duymuştum. Şu an mutlu görünse hatta gerçekten mutlu olsa bile ileride bir soruna sebep olabilir. Ben annesiyim, her şeyi ben bilirim demek de biraz yanlış. Şu an doğru bildiğimiz şeyler bile bilimsel araştırmalarla yanlışlanabiliyor. Akrabalarınızın çocuğunuzu sinir etmeleri, onunla onu ağlatana kadar uğraşmaları hiç normal değil. Bir insan bir çocuğu ağlatınca nasıl sevinebilir? Bir çocuğa bilerek, sırf gülebilmek için negatif bir duygu yaşatmak nasıl bir mantık? Bir kere yapıp, ağladığını görünce pişman olup bir daha yapmasa neyse. Sizin çocuğunuzu sizden çok düşündüğümü iddia etmiyorum tabii ki. Eminim uğruna canınızı verirsiniz. Sadece, bir ortamda bir şeye herkes gülünce, bu bizim onu normal zannetmemize sebep olabilir. Dışarıdan biri hata var diyorsa, farklı bir pencereden bakıp, gerçekten hata var mı bir araştırmak, biraz açık fikirli olmak faydalı olabilir. Sonuçta doğru söylüyor olma ihtimalim yüzde sıfır değil, az olduğunu düşünseniz de haklı olma ihtimalim var değil mi?

Okurken bile sinir oldum. Kusura bakma ama ikiside akılsız, yazık değilmi o çocuklarına?Hiçte kırmadan söylemem, kırarım dökerim yıkarım etrafı ne biçim davranıyosunuz çocuklarıma beee hayırdır derim. Bidaha da gitmem. Densizler. Çocuklarına kıyamadım, kardeşime yapsalar dahi ortalığı yıkarım.

Ablamı her seferinde uyarıyorum. Ama her seferinde ilk defa duymuş gibi şaśırıyo. İnsanın içinde olacak. İçi elvermicek ufacık çocuğa üzüntü yaşatmaya kimin çocuğu olursa olsun. Ben sıkıldım aynı şeyleri konuşmaktan.

Biraz seyreltin o zaman

Benim cocuklar alisik degil boyle seylere hemen etkileniyorlar teyzesi enistesi diyeceksin. Cocugu niye huzursuz ederler anlamam. Elalem gulecek eglenecek diye cocugum niye ürkek olsun. Yazik.

Çocuğunuz bu davranışa maruz kaldığında aman boşver, anam değil babam değil diye düşünmez. En az annesi babası yapmış kadar icsellestirir ve yaralanır. Cocugunuz bu tutarsız davranış karşısında ne yapacağını bilemez, kafası karışır bir zaman sonra da kendini değersiz hisseder

Rica ederim, sağlıkla büyüsünler inşallah

Çok doğru diyorsunuz. Ben bi süre görüşmek istemiyorum. Sert çıkıştan önceki çıkış.

Yok bırakmayın sakin. Siz ablaniz ile daha çok dışarda ortamlarda görüşün. Ev ortamında olmadığınız için bütün enerjilerini sizin çocuklarınız ile uğraşmaya aktaramiyacaklardir. Hem de o arada gorusmus olursunuz. Cocuklsriniz biraz daha büyüdüğünde de okulu var, banyosu var, kursu var şeklinde olacak zaten. Sizin ece geldiklerinde de çocuklara başka odada film açın, odalarında oyun kurun, olabildiğince çocuklarınız ile az ugrassinlar. Cocuklariniz ile kuzenleri de vakit geçirmiş olurlar

5 yaşında kardeşim var, yanında hiç kimse küfür edemez, argo konuşamaz, kavga da edemez. Benimde teyzem küfür öğretmişti küçükken sonra kendi torunum da söylüyor ne olacak dedi, annem elini ayağını çekti teyzemden. Öyle yapın sizde kritik yaşlar bunlar..

Rica ederim. Pozitif yaklaşımınız için ben teşekkür ederim. Yılda 1-2 kere görüşüyor olmalarına inanın çok sevindim. H a s s a Aslan anası ' 🏻 Anneler

Merhabalar hanımlar. Bu benim ilk konum. Fikirlerinize ihtiyacım var. Benim 2,5 yaşında iki oğlum var. Ablamla aynı şehirde yaşıyoruz. Ablam çocuklarımı çok sever. Ancak o da eşi de çok çocuk ruhundan anlayan insanlar değiller. Çocuklarıma durup dururken sert çıkıp şaka yaptım diyorlar. E olan da benim çocuklarıma oluyor. Şaşırıp bana bakıyorlar. Ya da ağlayarak yanıma geliyorlar. Geçen onlardayken oğlumun bir hareketini gördüm içim cız etti. Enişte işten geldi. Benimkiler kapıya koştu. Enişteyi görünce biri bir adım geri gitti kafasını eğdi ve ellerini oğuşturmaya başladı. Anlayacağınız çocuklarım etkileniyor. Özellikle onların evindeyken. Şu an tam kişiliklerinin oluştuğu zaman ve özgüvenlerinin yerle bir olduğunu hissediyorum ordayken. Tamamen keyfi hareketler mesela: Gel sana oyuncak vereyim diyo, çocuk koşarak gidiyo sonra git ben seni çağırmadım diyo. Çocuk ağlayınca da şaka diyo. Ben buna nasıl müsade edeyim? Ablam ama benim artık onlara gitmek hiç içimden gelmiyor. Çocuklarıma haksızlık yaptığımı hissediyorum. Bu şekilde davrandıkları sürece de onlara götürmek istemiyorum çocuklarımı. Nasıl kırmadan ya da çok az kırarak anlatırım bana fikir verir misiniz? Kibarca çok anlattım ama bizim çocuğa da öyle davranıyoruz diyorlar Şimdiden teşekkürler yorumlarınız için..

Benim konumu oku lütfen https://www.kadinlarkulubu.com/forum/threads/kizkardesim-ve-kizi-ile-kizlarim.793618/ Benzer şeyler yaşadık ve ben kırmaktan başka yol bulamadım Evladının iyiliği için kırman gerekiyorsa kır. Böyle sevgi olmaz.

Bu benim çocuğum benim istediğim şekilde davranacaksın de kestir at açıklama yapma gitme anlar belki güzellikle söylemeyle anlamayan insana kibarlık yapmaya gerek yok

biraz mesafe koy böyle birşey söylenmez belliki artniyet yok ortada çocuğu teyzesinden onuda yiğeninden boşuna soğutmayın büyüyünce zaten böyle bir durum olmaz şimdide az görüşerek engelleyebilirsin... GERÇEKTEN kötü bir davranışı yoksa dediğiniz gibi seviyorsa boştan yere kalp kırmayın... çocuk bu oda teyzesi bence abartmışsınız.

Çocukla ilgileniyolar kendilerince derinderin huzurlubirhayatistiyorum. Anneler

Ben de bunu düşünüyorum. Benim teyzemle 5 yaşımda yaşadığım bi olay hala aklımda. Şu an normal konuşurken bile hep aklıma gelir. Neden öyle yaptı merak ediyorum mesela. Bi kere konuşurken söyledim. Hatırlamıyo. Ama ben hiç unutmuyorum. Bikaç seneye benimkiler de unutmicak.

Boyle yapmayin oyle demeyin cocuk uzuluyor ama.. vs deyin surekli. Surekli tekrarlayin ve az gorusun

Görüşmem, net.. Ablam da olsa. Hele dedin ya çocuk durdu başını öne eğdi diye.. Bi değişik hissettim. Yapma çocuklarına bunu.. Günah..

O zaman geriye; görüşme sıklığını azaltma ya da eğer yapabileceksen hiç görüşmeme seçenekleri kalıyor.

Siz de haklısınız. Çocuklar oyuncak değil birey. Ama bazıları oyuncak muamelesi yapıyor.

görüşmem valla bu kadar net uyarılacak bir konu da olamaz haddini bildireceğiniz bi durum görüyorum ben hele ki enişteniz nasıl böyle sakin kaldınız şaşırdım tepki koyun ve bunu karşı tarafa yansıtın gerekirse açıkca söyleyin çocuklarımı huzursuz ediyorsunuz diye

Bazen insanın bi adım atması için ağır şeyler duymaya ihtiyacı oluyo. Bu konu her hafta canımı sıkıyo. Ama hep ha düzeldi ha onun da çocuğu oldu şimdi anlar falan derken bi arpa boyu yol gidemedim.

Kesin ve net bir dille uyar. Art niyetle yaptıklarını düşünmüyorum cocukların tepki vermeleri hoslarına gidiyor sanırım. kimiside böyle sacma sapan hareketlerle cocuklara yaklasıyolar malesef. Söz arasında değilde ablanı bir kenara cek özellikle bu konuyu ac cocukların kötü etkilendiklerini altını çizerek söyle.

Var öyle bir tanıdık çocukları sinir etmeyi çok severler mesela. İlle uğraşır sinir eder ağlatır. Sonra da kah kah güler. Böyle bir sevgi gösterisi olamaz. Aynı şeyi kendi çocuklarına torunlarına da yaparlardı. Sonuç itibariyle en ufak şeye sinirlenen agresif bireyler yetişti. Ben çocukken gördükleri muamelenin bunda etkisi olduğunu düşünüyorum.

Tam olarak görmeyince iyi mi kötü olduğuna karar veremedim de, benim de kuzenlerim falan oğlumu kızdırıyorlar, sinirlendiriyorlar. Özellikle erkek olan kuzenlerim bazen oğlumu çıldırtıyorlar, oğlum kovuyor onları, gidin falan diyor. Öyle eğleniyorlar yani. Bana hiç garip gelmedi bu durum. Tabi bağırma, azarlama, korkutma farklı. Bunları yapan kim olursa olsun görüşmem.

Çocuğumu salak yerine koyan insanların arasına girmezdim. Kardeşim annem babam dahi olsa

sizde hata ediyosunuz izin vermekle. Çocuk bunun oyun olduğunun farkında değil. Tüm hücreleriyle sinir oluyor. Bu da hiç basit bi şey değil. O anda kalmıyor yani.. Kardeşim de yapar bunu oğluma daha o an kızıp söyleniyorum. Müsade etmem. Karısının yanında bile bu konuda çıkışıyorum. 30 yaşındaki adam 5 yaşındaki oğlumu düşünmüyosa bende onu düşünmem yani. Konu sahibi kendi çocuklarına o şekilde davranmaları onları haklı yapmaz. Onlar sizi ve yeğenlerini düşünüyolar mı? Daha o an uyarın. Kibarca falan da değil. Mesela çocuğu çağırdı sonra ben çağırmadım dedi. Siz hemen araya girip şimdi yaptığın hoş mu yalan söylemeyi öğretiyosun çocuğa deyin. Baktınız değişen bi şey yok biz en iyisi görüşmeyelim deyin. Ben bu şekikde yapıyorum. Kırılan da kırılır hiç umrumda değil.

Hahaha çok komikmiş. Bunları söylediğinde kendisi de gülüyor muydu? Saçma sapan davranıyorlar ben görüşmezdim çocuklarınız etkilenmiş zaten. Kendinden küçüklere gücü yetince böyle eğlenen zulüm eden insanlara katlanamıyorum hatta nefret ediyorum. Dediklerim ağır olmuş olabilir ama birileri saçma sapan eğlenecek diye çocuklarımı malzeme edemem açsın bir yerlerini bakıp bakıp gülsün kendi kendine eğlensin...

Sıkıntı şurda benimkiler onlara ters cevap veremiyo. Zaten tam olarak kendilerini ifade edemiyolar. Bişey olunca bana bakıp tepkimi ölçmeye çalışıyolar. Ben üzüldüm üzülmekte haklı mıyım bakışı. Nooption memento mori memento

şimdi çocuğa ablanızın yanında sorun ne oldu nieden ağladın diye... çocukta anlatır yada ifadev eder sizde dönüp teyzesine aaaa teyzesi yapma bak üzülmüş diye bir diaolog kurun... ve bunu herseferinde yapın yani çocuğun karşısında teyzesini sevimli bir şekilde suçlayın hatalı olan sensin tavrı gösterin... ama asla direk birsey demeyin çünkü gerçekten artniyet yok ortada ablanızdan olduğunuzla kalırsınız... ve aşılmaz bir kırgınlık olur aranızda...

Bakın burda bir güç eşitsizliği var. Cocugunuz ile çocuklar ve ya yetişkin ile yetişkinler ilişkilerini kendileri ayarlayabilirler. Ama yetişkin ile çocuk arasında yaşanan bu durumda siz müdahil olmalısınız. Cocuklarda davranış bozukluklarinin bazı nedenlerinden birisi de maruz kaldıkları tutarsız ebeveyn tutumlaridir. Belki ebeveyni yapmıyor bu davranışı ama güvenli bölge olarak gördüğü annesinin yanında bu davranışa maruz bırakılıyor. Bir zaman sonra buna göz yumdugunuz icin size de karşı olumsuz duygular besleyecek cocuk

Tam kişiliklerinin oturduğu dönem. Özgüvenleri zedelenmesin çocukların. Ben olsam çocuklarımı götürmem öyle Kişilerin evine

türk milleti çocuk sevmeyi bilmiyor. net. görüşme bu kadar. özellikle enişte işten gelene kadar bekleme.

Kavga etmedim. Ama sessiz kalmadım. Her seferinde yaptıklarının yanlışlığını söyleyip çocuğumu yanıma aldım. Anlarlar belki diye. Ben bağcıyı dövmek istemiyorum. Üzüm yemek istiyorum. Bağcıyı dövmekten başka çare kalmadığını anladığımda da üzümü yemekten de vazgeçerim. Şu an üzümü yemekten vazgeçtim. Bağcının neden vazgeçtiğimi anlamasını istiyorum. Çünkü o sadece benim ablam değil, çocuklarımın da teyzesi. Yabancı biri olsa köprüleri hiç düşunmem atarım. Ama burda bikaç defa düşünmek durumunda kaldım. Benim teyzelerimle aram çok yakın değil. Çocuklarım öyle olmasın diye uğraştım ama tek kişiyle olmuyor. Sakin kalmama şaşırmakta haklısınız. Ben de böyle bişey okusam sizin gibi düsünebilirdim.

Yani benimkiler alışkın değiller. Ne tepki vereceklerini şasırıyolar. Hani biraz daha büyük olsalar sen de şöyle de falan derim ama onu anlayacak durumda değiller. Nooption memento mori memento

Ya bu konuda kendimi çok seviyorum. Asla kırıcı olmamak için uğraşmam. Kim olursa olsun carlarım. İster küssün ister çok kötü bi insan desin. Çocuğumu ben eğlence olsun diye mi doğurdum? Onlar meseleyi anlayana kadar görüşmeyin. Hayret ediyorum gerçekten. Hadi 1 defa oldu da, 2 3 olunca nasıl sakin kaldınız?

Yakmayın bence. Bazı insanların sevgilerini gösterme şekilleri farklı olabiliyor. Dediğim gibi çocuklara zarar vermediği sürece kalbini kırmayın ablanızın. Tabi rahatsız olduğunuz durumlarda uyarın. Böyle bir konuda ablamdan vazgeçmezdim, benim canım o.

gemi yakmaya gerek yok daha az görüşün olsun bitsin.

Sizin durumunuzda ben ablasına çok değer verem bir kardeş ama o değerin karşılığını veremeyen, vermek içinde uğraşmayan bi abla görüyorum. Çocuk işte öyle de böyle de büyüyor zihniyeti beni korkutuyor. İnsan yeriştirdiğinizi farkedemeyen, dillendirmenize rağmen umursamayan insanları nereye kadar idare edeceksiniz? Elbette silin demiyorum. Ama bazen en güzel çözüm sert bi çıkış oluyor.

mesafenizi koyun taylor

Onların çocuğu hem daha küçük hem de bizimkiler kadar içerlemiyo. Çocuk doğduğundan beri aynı yüksek ses tonu aynı hareketler. Alışkın ailesine yani. Benimkilere biz tehlike anında ancak sesimizi yükseltiyoruz normalde. Onlar da şaşırıyo ne yaptım ben şimdi diye.

Haftada bir olmazsa 10 günde bir.

Zorlama bağlılık olmaz arkadaşım.. İnsan birini seviyorsa yılda 1 kere de yanyana gelse süper zaman geçirir. Baksana şu hale, böyle olmaz..

Bizimlilerin bahanesi de o. Ne desem. E bizimkine de yapıyoruz aynısını diyolar.

Benim oğlum da henüz 3,5 yaşında. Kuzenlerim de en küçüğü 26. Oğlumu ağlattıkları bile oluyor. Ama ben sevgiyi gördüğüm için bunlara çok takılmıyorum. Öyle kendi aralarında anlaşıyorlar. Mesela ablanızın çoçuğunuzu çok sevdiğini hissediyor musunuz?

araya ciddi şekilde mesafe koymanızı tavsiye ederim size

İnşllh öyledir. C captain price erkek

En büyük korkum bu işte. Ne sevinmiştim ablamla aynı şehirde yaşicaz diye. Ama acil bi işimiz çıksa čocukları bırakabileceğimiz kişiler listesinde ablam yok benim. AngelicaPickles