Hayatta ideallerin, hedeflerin varsa bunu çocuk dahil hiçbirşey etkileyemez canım, belki biraz geç olur ama olur sonunda. Bende senin gibi önce kariyer diyenlerdendim hep. Okulum bitti yüksek lisansa başladım ve 23 yaşında evlendim. Eşimle öncesinde 4 yıllık bir geçmişimiz vardı ve hemen çocuk istedik. Bu süreçte bırak kariyeri çalışmayı bile unuttum. Oğlum 1 yaşındayken yüksek lisansım bitti. Ben kayınvalidemle aynı şehirde olduğum için bu süreçte hem bebek hem okul çok zorlanmadım. Oğlumun mutlaka bir kardeşi olmasını istediğim ve arkadaş gibi olmalarını istediğim için oğlum 2 aşındayken kızıma hamile kaldım. Hamilelik sürecinde doktoraya başladım. Tabii doktoramın bitmesi 6 yıl sürdü ve eşimin gayretleriyle bitirdim. Annem ve kayınvalidem de sağolsunlar çocuklar konusunda çok yardımcı oldular. Haftanın 2 günü yanlızca çocuklarımı onlara bırakıp geri kalan zamanımda doyasıya bebekliklerini yaşadım onların. Kızım anaokuluna başladığında üniversitede çalışmaya başladım. Eğer sana yardımcı olacak birileri varsa bulunduğun yerde yükseklisans yaparken çocuk yapıp belli bir yaşa getirmen daha kolay diye düşünüyorum. Çalışmaya başladığında haftanın 5-6 günü bebeiğinde ayrılmak zorunda kalacaksın, o daha zor inan.

Tesekkür ederim arkadaslar ben okumaya devam ediyorum merakla cevaplarinizi... :) K KRoNiKDeLi KAREN'İM

hayatta hiçbirşey planladığınız gibi gitmez o yüzden bu kadar plan yapmaktan ziyade buna hazırmısınız önce onu sorgulayın evliliğiniz yerine oturdumu onu sorgulayın eğer bunlara verecek cevabınız olumlu ise diğerlerini d üşünmeyin çünkü kimsenin yarına garantisi yokken bu kadar uzun vadeli planlar yapmayın bir de nerden biliyorsunuz hemen istediğiniz anda bebek olacağını RABBİM sınamasın ama kendimden size örnek vermek istiyorum benim eşim de baştan beri istiyordu ben 2 sene beklemek istedim korunmama rağmen adetim gecikince panik yapıp hamilemiyim yoksa diye sorun yapardım eşimi babalık duygusundan mahrum ettim eşim bana o zamanlar bak sonra isteriz olmaz ne biliyorsun hemen olacağını demişti dediği gibi de oldu 2 sene sonra çocuk işine başladık ama 2sene boyunca bebeğimiz olmadı sebepsiz kısırlıktı bizimki önceden istemediğim bebeğim şimdi ise istediğim anda gelmiyordu bi türlü sonra bi doktora gittik ve kromozom rahatsızlığım çıktı doktor doğal yolla çocuk olma ihtimalin %20-30 dedi kendime çok kızdım o zaman ilk başalrda sanki çocuk doğurma garantim var da bebek yapmadım bak şimdi de ALLAHvermiyor işte dedim çok şükür şimdi tedavi ile hamileyim ama bu konularda plan yapmak bana hatalı geliyor RABBİMin ne zaman vereceği belli olmaz ki biz hep sanıyoruzki herşeyimiz garanti hemen bebek olacak ona göre plan yapıyoruz ama malesef öyle olmuyor bence eşiniz ve evliliğinizden memnunsanız bi takım şeyler için ertelemeyin yaşınız da çok geçmesin zaten eşinizle aranızda sorun yoksa her türlü o bebeğe bakarsınız biraz zor olur ama benim durumuma düşmek daha kötü emin olun RABBİMhakkınızda hayırlısını versin bebeğini zor elde etmiş biri olarak benim size diyebileceklerim bunlar parkon bence

Tesekkür ederim Sumuz, benim aklimdaki en büyük problem su, Türkiyede iken bir staj deneyimim olmadi, yazlari aileme destek oluyordum onlarin isinde. Simdi de burada egitimime devam ediyorum ama mesela staj icin bile basvurdugumda nerelerde deneyimim oldugu soruluyor, o yüzden okul bittiginde üzerine cocuk olup da bir yil da evde gecirince SIFIR deneyim ile acaba is bulabilecek miyim diye korkuyorum. Belki benim cocuktan önce calismayi düsünmemin sebebi buydu. Almanca gercekten cok zor dediginiz gibi. Fakat ben bir kac yabanci arkadasimdan sunu duydum, bir kac kere terslenmisler güzel konusmadiklari icin. Halbuki ben hic öyle bir hava sezmemistim buradaki insanlardan. Sen burada yasamis biri olarak buna ne derece katiliyorsun? Buradaki oturumumuz esimin isinden kaynakli diplomatik vize gibi, isi bittiginde oturum iznim bitiyor benim de. Ama calisabiliyorum saniyorum.

Canım 24 yaşımda evlendim, 26 yaşımda oglum dogdu. Evlendikten sonra eşime kalsa hemen istiyordu fakat ben kendim hazır hissetmiyordum ve aslında en az bir 5 yıl daha istemiyordum. Kaldı ki eşimle 7 yıl birlikteliğimiz olmasına ragmen. :) Aynen senin gibi 2. sene fikrim degişti :) Oglum dogdu çok ama çok zor bir bebekti, şimdi 6 yaşında aslında hala öyle, ama biraz duruldu en azından. 4,5 yıl 2. çocugu düşünemedik bile. Sonra olsa mı olmasa mı derken, kısmet işte kazara kızıma hamile kaldım. Kızım da şimdi 1,5 yaşında. Ve şimdi hep diyorum ki boşuna beklemişim :) Hatta eşim 3.'yü istiyor Eger sen kendini hazır hissediyorsan, olabilir. Fakat ben de okul bittikten sonra yapman taraftarıyım. Çünkü mesela çogu kadın dogumdan sonra lohusa sendromu yaşarken ben iki hamileliğimde de resmen lohusa sendromu yaşadım. Hamileliklerim çok çok zor geçti. Bu nedenle nasıl geçecegini bilmezsin... Öte yandan 0-2 yaş aralıgı çok önemli. Bebegin dogduktan sonra hayata bakış açın çok daha farklı olacak. İdeallerini yerine getirirsin, ancak her zaman çocugun öncelikli olacak. Yanında sana yardımcı olacak birileri varsa işin kolaylaır, fakat yoksa çok zorlu br süreç olur... Çocuk da yaparım kariyer de diyerekten kolay gelsin diyorum :)

Lambrusco yurtdışına kariyer amaçlı mı gittiniz, yoksa bundan sonra orda yaşamak mı planınız.

Ben oğlum 7 aylıkken bakıcıya bıraktım ve kendimi gerçekten çok kötü hissettim. Güvenilir tanıdık bir aileydi ama sonra oğlumun enerjisinin bittiğini, gözlerinin içindeki ışığın söndüğünü gördüm. Hemen bakıcıyı değiştirdim. Oğlum düzeldi bir süre sonra ama yine de içim rahat değil inan. Keşke annem ya da kayınvalidem baksa demişimdir çoğu zaman. Çünkü onların da canı benim oğlum. Şuanda 1.5 yaşında hala zorlanıyorum çünkü o da tepki vermeye başladı. Okuldan gelince bana sımsıkı sarılıyor yanından ayrılsam hemen ağlıyor, gidip uzun süre gelmem diye korkuyor herhalde. Biraz daha büyüdüğünde belki çok sert tepki gösterecek bu duruma bilemiyorum ama o zamanlar gelince burada deneyimli annelerden öğrendiiğim gibi onunla konuşarak ve onunla evde/dışarda güzel vakit geçirerek yeneceğimi düşünüyorum.

aslında buradaki konu herkesin öncelikleri ve yaşam tarzı işyerindeki bir abimin eşi yükseğini yaptı, doktorasını yaptı. hamile kaldı çocukları oldu bayan 31 erkek 38 yaşında bu arada. 31 yaşında kucağına aldı bebeğini şu an çocuk 1 yaşında ve annesi 2 aylığına yurtdışına gidiyor eğitim için. seneye de 1 yıllığına gidecek bebeğini bırakıp. Ben olsam hayatta böyle bir şey yapmam ama herkesinn hedefleri, farklı tabiki kimseyi yadırgamakda kimseye düşmez. Önce sen kendini buna hazır hissediyor musun o nu düşün bence... Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

Zaten gebe kalirsam okulun son dönemlerine dogru kalmayi planliyorum, böylece okul biter ve cocuk dogmus olur. Böyle konusunca biraz duygusuz bir izlenim cikiyor. Yanlis anlasilmasini istemiyorum. Benim merak ettigim mantikli olanin : Calisma hayatina atilip onun zorluklari ile bas ettikten sonra mi cocuk sahibi olunmali bu benim anneligimi daha olumlu mu etkiler Yoksa ise baslamadan önce cocuk dogarsa hersey daha bir rayinda mi gider? Esimle evlenmeden önce 2 yillik bir gecmisimiz var ve onun hesabina göre okul bitince cocuk sahibi olursam: 5 yillik bir birlikteligimiz olmus olacak. Esimden yana bir kuskum yok zaten. Benim tek düsüncem hayatimi en iyi nasil yönlendiririm:) T TinyLove

Benimki de hem bana hem babasına çekmiş =)) Okul bitmeye yakın en mantıklısı =) Bir de çalışmayı da pek kafana takma çünkü hem çalışıp hem de bebek büyütmek zor. Bir de benim gibi bakıcıya bırakacaksan çok daha zor. İlk 1-1.5 yıl bebeğinle olursun, sonrası kolay olur zaten. Bu ilk yıl zaten öyle çabuk geçiyor ki sen bile hayret edersin.

Basta da söylemistim sahis fikrim egitiminizi tamamlamaniz. egitimin ucunu birakinca tekrar toparlamak cok vakit aliyor. Cok basit bildiginiz konular bile unutuluyor. Is konusuna gelince egitiminizi tamamladiktan sonra bir yerler cikar. O zamana kadar almancaniz da ilerlemis olur...

1,5 sene var demişsiniz okulun bitmesine. Bu sürede hamile kalıp çocuğunuzu doğurabilirsiniz. Tabi çocuk öyle ha deyince olmuyor. Bu süre içine bekleme süresini de katmalısınız. Belli olmaz 1 ayda da hamile kalabilirsiniz 1 yılda da. Allah gönlünüze göre versin.

canım herkesin öncelikleri farklı elbette ama ben sana kendimden örnek vermek isterim ben 30 yaşındayım ve 8 senelik evliyim eşim benden sadece 6 ay büyük yaş farkı yok yani ama çocugumuzda yok biz önceleri düşünmedik şimdiyse cesaret edemiyoruz ancak ben geriye bakıp düşündüğümde hata ettiğimi anlıyorum kardeşimden görüyorumda genç anne olmak bir başka galiba elbette hayırrlısı hakkında ancak zamanın çabuk geçtiğinide sakın unutma

Yanitin icin tesekkürler, bir arkadas daha cocuk sahibi olmadigini ve belli bir yastan sonra cesaret edilmediginden bahsetmisti.. Haklisiniz su bir yilin bile ne hizla gectigini, bir yandan evlilige, yeni bir hayata nasil adapte oldugumun bile farkina varmadim.. O yüzden simdiden düsünüp bir yaklasik yol cizmenin iyi olacagini aklima koyup da isin icinden cikamayinca en iyisi KK da tecrübeli kadinlardan destek alayim dedim . push ;

Bakiciya birakmak hakkinda da beni biraz aydinlatir misiniz? :) Bebegi bakiciya birakinca nasil hissediyorsunuz? Bu cocukla olan iliskiyi etkiliyor mu? E

Hahahhaa cok güldüm :) Di mi pat diye de gelmiyor bebek onu da düsünüyorum Esim de hamileyken okuyamaz misin, bebegin sana ne zarari olacak hem 2 yasina gelmis olur diyor ama ben bununla bas edecegime inanmiyorum. Okulun son döneminde tez yazacagim, iste o dönem hamilelik icin uygun olabilir gercekten de... Ama erken evlenmem dedim, evlendim, para kazanmadan evlenmem dedim evlendim, evlenmeden önce esime calismadan cocuk sahibi olmam demistim, bu sözü de geri itmek istemiyorum. Bir yandan ekonomik özgürlügü elinde olan bir anne olmak istiyorum. Gerci esimden yana bir süphem de yok ama iste kafam karisiyor.

Bu durumda bakiciyinin cocuga uyumunu da iyi gözlemlemek gerekiyor tabi evet. Iste annelik duygusunu tatmadan bazi seyleri hissedemeyecegim icin sizlere sorarak en azindan fikrini zihnimde oturtmaya calisiyorum. Yani firsat varken belli bir yasa kadar cocugu getirmek sonra ise baslamak gerektigi düsüncesi oturuyor zihnimde. Ona yeterince ilgi gösterdiginize eminim, yasi büyüdükce belki de alisacaktir bu duruma ve sizinle vakit gecirdigi zamanlar onun gözünde daha degerli olacaktir.

cocuk dogduktan sonra anlıyosun bu isin zorlugunu...25 yasında evlendim 28 yasında anne oldum. master ı yarım bırakmıstım ben de.. calısıyorum, kızım 2.5 yasında. krese baslıcak ama ben kara kara dusunuyorum napicam diye. esim doktora yapıyo bu bile zaman zaman bizi sıkıntıya sokuyo. yeri geliyo kızla ilgilen dedigimde yapmam gereken islerim var diyo ben de bıktım diyorum bitsin okul diyorum hem okul hem cocuk cook zor. hele ki bakacak kimseniz yoksa.. surpriz sekilde 2. ye hamile kaldım akla karayı seciyorum nasıl buyuyece diye. bence okulu bitir, eger cocuk olmazsa olmazınızsa ise girmeden yap.. cocuk ele avuca gelsin ise girersin.. calısırken cocuk dogurmak daha zor

Almanca ingilizceye göre cok zor bir dil, gramatigi özellikle... Esinizinle almanca konusmaya baslayin, ne kadar cok konusursaniz sizin icin daha iyi olur. Esinizde yanlis konustugunuzda düzeltirse cok cabuk ögrenirsiniz... Utanmayi birakin sizin ana diliniz degil, tabiki ilk basta hatali konusabilirsiniz. Is ortami almanca ögrenmenize yardimci olur... Orada nasil bir oturumunuz var,... Visaniz diger ülkedense calismaniza izin verilmiyor, cok zor veriyorlar.. Staj olayida biraz engebeli, staj yaparsiniz ama size maas ödemezler... Benim sahsi fikrim calismak yerine egitiminize agirlik vermeniz... Özellikle dil konusuna agirlik verin... Egitiminizi tamamladiktan sonra is imkanlari sunulacaktir...

Yasadigim sürecten gecmissin, esim daha yeni doktorasini bitirdi o yüzden benimle sanirim daha cok ilgilenebilir bu bir arti o zaman diye kenara koyuyorum:) Cocuk evet esim icin özellikle genc baba olmak istedigi icin ve ben de onu anladigim icin sanirim su an icin en önemli konumuz. Herkes ayni fikirde toplandi bu da benim cocuk yapma fikrinin kafamda oturmasini sagliyor su an aslinda. Iyiki burada sizlerle konusmaya acmisim bu konuyu :)

Evet gercekten zor, aslinda inglizceye agirlik vermek istiyorum ama bir yandan düsününce de burada yasarken ya da diyorum ya en azindan staj ya da is bulmak deneyim kazanmak icin Almancaya ihtiyac duyuyorum. Bir koltukta iki karpuzu tasimaktan baska carem yok gibi, hirsli bir insanim da zamanla altindan kalkacagim umudunu tasiyorum. Evet Türklere karsi irkci bir tutum sergilediklerini ben de Inglizce kursunda bütün sinif yerli olunca anladim, kimse benimle konusmadi neredeyse. Senin kötü bir deneyimin olmadiysa belki bir iki cesaret edip konusmayi denemeye baslayabilirim. Ya da belki sadece esimle konusmaya baslasam bile ilerleyecektir.

Zor tatlım. Ben işe başladığımda kızım yarım gün okula başlamıştı ve yarım gün bakıcı geliyordu eve.5 yaşındaki çocuğu bile bakıcıya bırakırken ben ilk bir hafta ağladım. Tabi bu benim birazda o yaşa kadar onlarla yapışık yaşamamdan kaynaklıydı. Yabancı ülkede olman senin işini zorlaştırıyor, akrabalarının yanında olsan sana kesinlikle benim yaptığım şekilde çok rahat edersin derim ama dediğim gibi bana yardımcı olan çok büyük destekçilerim vardı. Annem çocuklarıma bakarken eşim benimle sabahlara kadar çeviri yaptı kaç gece. İyi düşün. En mantıklı kararı sen verirsin zaten.

Tesekkür ederim Sumuzz.. Evet saniyorum bu iki yil icerisinde hem inglizcem cok daha iyi bir düzeye gelmis olur, Almancam da ilerlemis olur, daha sonra da is basvurulari yaparim. Saniyorum kendimi de cok bunaltmanin bir anlami yok. Desteginiz icin tesekkürler! parkon bence

şu bir gerçek, bebek yaşamın tüm düzeni değiştiriyor. okul bittikten sonra hamile kalmanı tavsiye ederim. çünkü hamile kalıp bütün gün yatmak zorunda kalan, kusmaktan bitap düşüp hastaneye kaldırılan dostlarım var. bunun yanında bir kez kusmamış, bebeği hiç sorun çıkarmamış olanlarda var. hamileliğin nasıl geçeceğini bilmediğin için okul bitmeden hamile kalma derim. bebek doğunca ilk günler kimselere güvenemiyorsun, hep kendin ilgilenmek istiyorsun. zaten ilk 1 yıl bebek anneye ihtiyaç duyuyor. hem 1 yaşına kadar emzirmek gerektiğine inanıyorum. iş hayatındaki stres sütün gitmesine sebep olabilir eğer 2. bebeği düşünüyorsan ilk çocuk 1 yaşındayken yapmanı tavsiye ederim. çünkü bebek bakımında tecrübeli olmuşsundur ve geceleri biri için değil ikisi için kalkarsın. zaten yaşadığın yerde çocuklar 3 yaştan sonra kreşe başlıyor. onlar kreşe siz işe gidersiniz. bu arada mümkün olduğunca Almancanı geliştirirsin.

Genç anne baba olmak her zaman avantajdır her anlamda bunu söylüyorum... imkanı olan çifler bebek sahibi olmayı ertelememeliler... Bu arada ben 29 yaşındayım eşim 35 yaşında 9 yaşında bir oğlumuz var Allah nasip ederse ikinci bebeğimiz kızımız geliyor, ikinci bebek için bu kadar beklediğime bile pişmanım

Herkesin kıstası farklıdır, mesela ben iş ve okul durumumdan ziyade, evliliğimin gidişatından emin olarak çocuk yapmak isterim. Evlilikten sonra şöyle bir 3-4 senesinin olduğunu düşünüyorum. Ama okula ya da işe bağlarsak sonu gelmez, sürekli bir şeyler ertelenir ya da bölünür gibi. Maddi sıkıntınız yoksa işe başlamadan çocuk sahibi olup, çocuğunuzla yeterince zaman geçirdikten sonra da çalışabilirsiniz. Doktoraya gelince, okurken hamilelik ve çocuk bakımını kotaranı da tanıyorum, çocuğun bakımından başa şeyle ilgilenmeye fırsat bulamayanı da biliyorum. Orası size kalmış bir şey.

Bende okul bitince çalışma hayatına başlamadan çocuk sahibi olmanızın daha iyi olacağını düşünüyorum...

Herkesin bebeği bir değil. Benim oğlum tam bir fırıldaktı işten gelince bana etmediğini bırakmazdı geceleri yorgunluktan resmen ölüyordum. Ama komşunun kızı kuzu gibi sakindi, annesi her türlü aktiviteye katılabiliyordu. Sen şanslı isen ve sakin bir bebeğin olursa hiç zorlanmadan eğitimine devam edersin ama benimki gibi bir bebeğin olursa değil eğitim yemek yemek için zaman bile bulamazsın =) O yüzden sen işini garantiye al ve eğitimin bitmeden bebek düşünme =) . push ; K kurtcuk

Merhabalar, Aslinda sorun degil fakat görüslerinizi almak istedigim icin yaziyorum. Ben bir yillik evli bir kadinim. Esimle aramizdaki yas farki 6 ve benim yasim 25 e yaklasti. Su an da yüksek lisans yapiyorum ve 1.5 en sene sürecek gibi. Ben aslinda isini eline almadan evlenmem diyenlerdendim ki sevince insanin fikirleri degisiyor iste. Dolayisiyla varmak istedigim konu su: benim aklimdaki plan okulumu bitirdikten sonra bir kac yil calisip daha sonra cocuk sahibi olmakti. Fakat bu durumda ben neredeyse 30 yasima varmis olacagim esim ise 36. Esim genc baba olmak istiyor ve benden cok daha hevesli. Düsününce benim planimin gercekten de gec oldugunu fark ediyorum cünkü iki cocuk sahibi olmak istiyoruz. Öte yandan ben artik calismak istiyorum. Yüksek yaparken bir yandan neden calismiyorsunuz derseniz, yurtdisinda yasiyorum ve burada Almanca cok önemli bir faktör (B1 kursuna yeni baslayacagim daha) ve egitimim ingilizce, ki ben hala inglizcemi de akademik düzeye cikarmak icin ugrasmaktayim; kisacasi oldukca yorucu bir sürec icerisindeyim. Cocugun hayatimi nasil etkileyecegini, hamilelik sürecini vs tam olarak idrak edemiyorum. Dolayisiyla okulum bittikten bir iki ay sonra cocugun dünyaya gelmesi mi mantikli? Yoksa benim dedigim gibi calistiktan sonra mi cocuk sahibi olmaliyim? Yani tabiki benim ne istedigim ve hissettigim ile cevap dogru orantili fakat ben avantaj ve dezavantajlarini tecrübeli arkadaslardan duymak istedigim icin bir fikir alis verisine girmek istedim. sovr86

Parkon, burada temelli yasayacagim, cünkü esimin isi ve hayati burada, ben de zaten Türkiyede de yüksek lisans yapmak istiyordum, simdi burada kaldigim yerden devam etmeye calisiyorum :)

iş hayatına atıldıktan sonra yada atılmadan önce hiç farketmez çocuğun olunca önceliğin her zaman çocuk olur.. şimdisi yada sonrası yok.. idare edebilirsen ikisini aynı andan idare edebilirsin.. önemli olan insanın kendisini çocuk için hazır hissetmesi.. anne olmaya hazırım diyorsanız beklemeniz sadece geciktirmenizden ibaret olur.. Allahım hayırlı evlatlar nasip etsin, hayırlı zamanda..

Yani ben kendimi ne hazir hissediyorum ne hissetmiyorum. Soruyu sormamdaki amac ; deneyimli olan annelerin bana her iki durumu da analiz etmeleri ve hem mantik hem duygu cercevesinde düsünce ve hislerime yön vermelerini istememdir.

Himm Parkon aslinda senin gittigin yolda gitmeyi planlayan bir ögrenciyim ben de. Ben de 23 yasinda evlendim. Buraya geldikten sonra Almanca ve Inglizce üzerine yogunlastim, üniversiteye kabul edildim simdi okuma sürecindeyim. Ve Doktora yapmayi cok istiyorum. Ve zaten gelecek kariyerim icin keske olsa da üniversitede calisabilsem diye umut ediyorum. Okurken ailem bana destek olamaz diye tahmin ediyorum cünkü onlarin da kendilerine göre sikintilari var, kayinvalidem baska bir ülkede. Annem en fazla üc ay yanimda durabilir. En büyük korkum aslinda cocuk olduktan sonra ya ideallerimi yerine getiremezsem sorusu. Ama senin yasamis oldugun örnek saniyorum hayallerime de bu kadar yakin olunca beni biraz daha rahatlatti. Esim de cocuklarimiz arkadas gibi olsun istedigi icin ikinci cocugu da yakin istiyor. Öte yandan da hep hayalimde cocuklarimla ilk bir kac yil birlikte vakit gecirmek vardi ama bu plan eger calistiktan sonra evlenseydim gecerli olacakti... Burada doktora imkanlarini arastirayim bir yandan en iyisi..

Senin işin zor gözüküyor, belki 1 sene beklemelisin çocuk için. Almancanı tam olarak geliştirmen şart o zaman, yüksek lisans ve Almancayı kolaylarsa 1 yıl içinde daha iyi olur heralde. . push ;

Tesekkür ederim cevabiniz icin... Saniyorum herkesin yönlendirmesi bu yönde ve benim de kafam da oturmaya basladi. 2. cocuk icin verdiginiz tavsiye de cok iyi oldu. Keske ikiz olsa diyorum ben de hep o yüzden!:):) Y yaseku Guru Anneler

Sumuz evet sizinle konusmustuk, ailem yanimda degil ve derslerim su an icin cok yogun, cünkü hem Almanca ögrenmeye calisiyorum hem de inglizce okumaya henüz tam adapte olamadim, zorlaniyorum hala. Esim de burada büyüdügü icin biliyorsunuz böyle cocuklu üniversite arkdaslari oldugundan, zorlanmayacagimi düsünüyor saniyorum bir de kendi desteginin tam olacagini söylüyor. 1.5 yilda diye tahmin ediyorum ama hadi bir aksilik olsa 2 yili cok fazla gecmez diye tahmin ediyorum. Yanitin icin tesekkür ederim. Peki sence Almancayi sokakta konusmaya baslayayim mi? B1 seviyeye yeni baslayacagim. Yanlis ve yavas konusmaktan cekindigim icin ilerletemedim. Halbuki Almancam otursa belki okurken staj yaparim ya da is bulurum diye ümit ediyorum..

28 yasımdayım eşim 36 4.5 yasında bir kızımız var... İkincisini yapmak konusunda maalesef kendimi yeterli görmedigim için beklemedeyim belki de hiç yapmayız bilemiyorum.. İdeallerim var.. Smmm olmayı istiyorum o sebeble kızım da büyüdüğü için bana sorun çıkarmaz düşüncesindeyim. Ama size gelince 1.5 sene daha bekleyebilirsiniz gebelik dönemindeyken stres yaşamamak adına daha sonra bebeği düşünebilirsiniz. LadyKaka tutmayın küçük

Hehe Benim gibi olursa cok sakin olacaktir da babasi kücükken annesine cok cektirmis :) Yani gördügüm kadariyla genel anlamda herkes okul bitmeye yakin cocuk sahibi olmamdan yana!:) Bu durumda esim benden daha mantikli düsünmüs oluyor. parkon bence

Yaşadığın ülkenin koşullarıda çok önemli. Türkiyede bebeklere genelde annaanne ya da babaanneler bakıyor:)) Ben 36 yaşındayım eşim 37 7 yıllık evliyiz. Çocuk sahibi olmayı istemiyoruz. Ama anladığım kadarı ile siz istiyorsunuz. Eğer istiyorsanız planlarızı yapın ve bir an önce anne olun. Çünkü yaş ilerledikçe benim gibi insana zor geliyor ve istemeyebiliyor. Ama kariyer diyorsanız bazı şeylerden fedakarlık yapacaksanız. An azından çocuğunuzu akşamları bir kaç saat görmeyi göze alacaksınız... Hayırlısı olsun

Bende 20 yaşındayım. 1 senelik evliyim. Tabiki 3 4 sene çocuk düşünmüyorum. Okulum sınavlarım vs. Ama benim yaşım çok küçük asıl sebep bu. İnsanların ideallari hedefleri çok önemli tabiki fakat çocuk için bu kadar hesap yapılmamalı bence. Hem siz şimdi istemiyorsunuz. 30 yaşınıza geldiniz ve çocuk yapmaya karar verdiniz.. Nerden bilebilirsiniz ki hemen olacağını. Allah korusun 2-3 sene de olmayabilir çocuğunuz. O zaman iyice geç olmaz mı? SizBiz Maşaallah

Calisma imkaniniz varsa calisin derim, deneyim kazanirsiniz. Almanca konusunda orada yasamis biri olarak sunu söyliyeyim. Yanlis konustugum ya da basta hatali konustugum icin bir tepki almadim. Almancayi güzel seviyede konusmaya basladigimda, oranin halkini iyice tanimaya basladigimda sorunlarim ortaya cikti. Genelleme yapmak istemiyorum, ama biraz rasistler... özelikle türklere karsi... Almanca utanmadan konusmak istiyorsaniz sizinle almanca ögrenen arkadaslarinizla almanca konusun. Iki yabanci dili ayni anda kullanmaya ya da ögrenmeye calismak gercekten zor... Egitim diliniz ingilizce ve yasadiginiz ülke de almanca konusuluyor... Sizi etkilemek istemem bir koltukta iki karpuz tasimak gibi yapmak istediginiz olay... Birine daha cok agirlik verin...

ben 28 yaşındayım. yüksek lisansımı yeni bitirdim. tezli olduğu için 2 yıldı süresi ama ben 3 yılda anca bitiridim. tezi bitirmem uzun sürdü... işim var çok şükür. rahatsızlığım nedeniylede bebek fikrini ertelemek zorunda kalmıştım... şimdi istiyoruz. ama pat diyede bebek ben geldim demiyormuş onu anladım.. sana gelince yüksek lisansın bitince dil öğreneceksin daha sonrada iş arayacaksın ... baya bir zaman geçecek üstünden. ki okulunu 1,5 senede bitirmende belki mucize olur... kabiliyetlerine bağlı... bir arkadaşım hem hamileydi hemde yüksek lisansını bitirdi. derslere kocaman bir göbişle girdi. hatta hocalarımız kapının önüne ambulans koysak bari diyordu, okadar büyüktü bebek. ama bitti okulu, kafası rahat.. sana bağlı herşey.

Lambrusco.. durumunuzu az cok biliyorum. yasadiginiz ülkedeki sartlarida bilmekteyim... Aileniz yaninizda degilse zorlanirsiniz biraz... Bir diger taraftan esinizde yüksek yapiyor, sizde... Cocuga bakici bulmak o kadar kolay degil, ... Benimle birlikte okuyan arkadaslarimdan iki bayan arkadasiminda cocuklari oldu... Birinin ailesi yanindaydi digerinin de ailesi yaninda degildi ama arada sirada bakici buluyorlardi, bazende bebegi derslere getiriyordu, bebiste üniversitenin bir ögrencisi olmustu :)) Bir sekilde ikisi de basardi ama bazen zorlandiklarini anlatmislardi... Derslerinizi ne yogunlukta 1,5 yilda gercekten kesin bitecek mi? egitiminizin son 5 ayinda durumunuz daha da netlik kazanir, o zaman plan yapmaniz daha uygun olur... EsRa1982 Güzel Günler Bizi