27 yaşındayım ailemle yaşıyorum. Çalışıyorum, mesleğim var. Bu aralar kendimi çok yalnız hissetmeye başladım. Çok sosyal biri değilim. arkadaş çevrem bellidir. Hatta insanlarla çok yüz göz olunca yorulduğumu hissediyorum. Arkadaşlarımın yarısı evli benim henüz hayatımda kimse yok. Bu ana kadar evlilik için karşıma çıkanlar bana uygun değildi. Ben de ahım şahım biri değilim ama sonuçta evlilik hemen karar verilebilecek bir konu değil. Hayatım boyunca hep yalnız olacakmışım gibi geliyor. Annem babam gittikçe yaşlanıyor. Allah korusun bir gün bir şey olursa ne yaparım diye endişeleniyorum. Etrafımda insanlar olsa bile kendimi yalnız ve güvensiz hissediyorum. Belli bir yaştan sonra evlilik daha zor oluyor zaten. Çevre daralıyor, genelde evlenip boşanmışlar oluyor. Umudumu yitiriyorum gibi oluyor sanki. Sonra beni kimse beğenmez diye endişeleniyorum. Bu yaşlarda olup bekar olanlar ne düşünüyor merak ediyorum. Nasıl rahatlayabilirim bu konuda? JustDerya Take my advice, I don't

Daha 27 yasindasiniz, bu karamsarlik neden Allah aslinda. Gezilere katilin, seyahat edin, hobiler edinin. Hayatin tadini cikarin biraz

30 yaşındayım hayatımda kimse yok. Anne baba da hayatta değil. Ben öleyim o zaman. Dert etmeyiniz yaşınız genç

Amma içini karartmışsın. Ne güzel mesleğin var çalışıyorsun. Haftasonu turlarına katıl iyi gelir. Yeni insanlar tanırsın.. H

Daha 27 yaşındasınız. Bu neyin umutsuzluğu böyle. Güzel günler göreceğinize inansanız keşke bir sürü kötü ihtimali düşünmek yerine. Evlilik için asla geç kalmış değilsiniz Bu düşünceden kurtulun hemen M moruclukalem