Bebeği rahatsız edecek uykusuz bırakabilecek durumlar olabilir. Alerji, diş, hastalık gibi. Bunları araştırdınız mı? Özellikle alerji uykuyu çok etkiler.

Mesela şu an kahvaltıyla oturuyoruz eşimle aç mısın dedim biraz acıktım dedi eline kuruyemiş verdim. Pazar'a yollayacağım birazdan. Sabah ekmek almaya yolladım çocuğu da aldı o arada ben kahvaltı hazırladım. Dün gece ders çalışıyordum bulaşık makinasını yerleştirmiş çamaşırları asmış. Şükür benimkine ben destekçim yok demeyeyim o zaman:) Size sabır diliyorum ama bu devran böyle geçmez. Haftasonu çocuğu parka götürsün. Siz o arada genel temizliğinizi yapın. Günlük temizlik dışında haftaiçi hiçbirşey yapmayın. Haftasonu yemeği bol yapıp dondurucuya atın.

Bu yorgunluğun asıl sebebi eşmiş zaten. Bebek arada kaynıyor. Yemekten ve ev işinden taviz vermemek için konu sahibi kendini parçalıyor anlaşılan.

Yorum yapan ve fikir/cozum sunan herkese cok tesekkur ederim. Bazi yorumlar cok ferahlatti beni inanin. Bebegime ne olursa olsun anlayisli davranmaya calisacagim artik. Yapacagim en onemli iki sey onunla empati halinde olmak ve onu oldugu gibi kabul etmek. Her bebek uysal olacak diye birsey yok gercekten. Uyku duzenin oturmasi icinde bir sure her aksam saat 8/9 gibi sicak suyla bir dus aldirip uyutmaya calisacagim. Bebegim emme disinda baska sekilde uyumuyor bu yuzden onu uyutmanin tek yolu emzirmek. Gun icerisindede kahvaltidan sonra her gun belirli bir saatte oyun saati yapacagim sonra gunduz uykusuna gectigindede yemegimi hazirlayacagim uyandiktan sonra en az yarim saat disari cikarmaya calisacagim. Bir arkadas ev islerini gece yatmadan yapmami soyledi onu deneyecegim mutlaka gece bir saat gec uyumak gunduz aksama kadar gergin olmaktan iyidir. Bakalim insallah ise yarar butun bunlar. Son olarak arkadasin biri kendime vakit ayiramiyorum dedim diye dert yakindigim icin kendinizi unlulerle karistirmayin demis ama kendine vakit ayirmak sadece unlulerin ihtiyac duydugu birsey degil bunu anlamak bu kadar zor olmamali. Her insan biraz oturup kafa dinlemeye bir kahce icip kendine gelmeye ihtiyac duyar. Neyse herkesin bakis, acisi farkli yapacak birsey yok. Allah butun annelerin yardimcisi olsun ve evlat hasreti ceken herkese evlat sevigisinu tatmayi nasip etsinm.

Oncelikle saat bjrden once uyumuyor demissiniz. Ben hergun saat 4den asagi uyumuyorum. 3saatlik uykuyla duruyorum gunde. Benimki birde uyusa sukur ederim hergun. Ikinciside herkes cocugu anne babaya guvenerek yapmasin ne olur. Kimse kimsenin cocuguna bskmaya mecbur degil. Butun gun sen otur mama sandalyesinde mutlumu olcaksin. Ya saliverin ortaliga cocugu az enerji atsin. Sofra bezi serin yere yerde yesin ne yicekse. Kalan isinizde kalsin sonucta cocuklumusun yarimsin. Kimsrye hesap vermek zorunda degilsin. Anliyorum seni uykusuzluktan sinirlerin yiprandi bu yuzden boylesin. Bende senin yaptigini esimden cikariyorum. Dogru birsey degil ama. Hepimize kolay gelsin. Annelik zor zanaat.

aminnnnn:)

Aynen canim bende alismisim artik oglum a kizim da gece hiç uyumadı sınır oldum ya bu çocuklar neden uyumaz ki öğlen ikisini aynı anda uyutucam dinlenicem biraz ev isimde yok bugün yemek ütü temizlik tamm:) B Babaocagi.. Anneler

He biraz mecburi olmuş yani. İyi ki olmuş o zaman. Amin inşallah..

Sizin acınızı anlıyorum ama böyle kıyaslamalar bana yanlış geliyor.

Mutlaka ilgisi vardır. Alerjik bebekler genelde sürekli rahatsız hissettikleri için uyku düzenleri de bozuluyor.

Siz de insallah olunca anlarsiniz... zira ben de 5 asilama sonrasi 2. tup bebek tedavisinde hamilr kaldim oglum dunyaya geldi hamdolsun. simdi 15aylik.20 gunlukken yalniz kaldim annem memlekete donmek zorunda kaldi. esimin ailesi hayatta degil. arkadas yok kapicidan baskasi calmadi kapimizi o da her aksam cop icin:) hala da öyle... bebek kumandasi olan bir canli degil istedigimiz zaman uyutup susturamiyoruz. kaldi ki biz de insaniz. hormonlar bir yandan lohusalik bazen delilik gibi. uykusuzluktan halusinasyon gorur hale geliyor insan. bu demek degil ki yavrumuzdan nefret ediyoruz. atak donemleri asisi disi derken uykusuz desteksiz gecti 15 ay. dogmasaydi daha iyiydi diyen yok. Insallah sizin de hayirla ve saglikla tez zamanda olur. bana biraz sert geldi yorumlariniz.

Huysuz bebek zordur bilirim. Benim ilk oğlum çok zor bir bebekti ve çalışıyordum. Sabaha kadar uyumazdı. Zombi gibi gezerdim. 41 kiloya düşmüştüm. Şu an 56 yım düşün halimi Korkutmayayım ama 5 yıl sürdü bu durum. Anne demiştim bir daha çocuk dersem beni sopayla döv :) Geçecek sabır sabır... Yardımcın olmaması kötü olmuş. Maddi sıkıntı yoksa işler için sürekli birini tutsanız en azından 1 yıl kadar

13 aylik bebek yuruyodur dimi? Sal gitsin evin icinde.. ben sadece guvende olmasini istedigim zaman yatagina koyuyorum.. eline ver yiyecek donsun dursun evde.. hic bi cocugumu mama sandalyesine koyup oyalamadim. Aglayacaksada aglasin yani. Hasta degilse eger birak yani M

Çocuk sizin gerginliğinizi hissediyor. Kendinizi şartlandırmayın. En ufak mızıldamasında sinirlenmeyin. Biraz normal karşılayın. Konuşamıyor ki tek yapabildiği mızıldanmak, ağlamak, gülmek. Mesela mama sandalyesine koyarken yine ağlayacak durmayacak diye düşünmeyin. O huysuzlanınca çocuk şarkısı söylemeye başlayın. İlgiyi üstünde hissetsin. 28 aylık oğlum çat pat konuştuğu halde hala en ufak şeyde ağlamaya başvurur. Daha minikken kucağıma alır veya dikkatini bir oyuncağa çevirirdim. Şimdi ağlıyorsa "ağlamadan anlat oğlum" diye uyarıp sakinleşmesini bekliyorum. Büyüdükçe zorlaşıyor derler ya gerçekten doğru. Artık her market avm dolaşmamız olay emin olun. Evde adım adım peşimde. İnsan alışıyor ya.. Annelik gerçekten zor sabır işi. Ama sürekli yükses sesle bağırarak pasifleştiriyorsunuz. Korkak bir çocuk olacak. Tahammül sınırlarınızı genişletmek sizin elinizde. Ev işini bırakın onunla ilgilenin. Korkmayın pislikten ölmezsiniz. Ama bir bebek sevgisizliği hisseder. Çok bunaldığınızda dişinizi sıkın bağırmayın çıkın balkona temiz hava alıp sakinleşip geri gelin. O oyun sanıp gülerken bağırmaya devam edebilmeniz çok kötü.

Hala anne sutu emiyor mu? Birseye alerjisi falan mi var acaba? Cocugun enerjisini atmasi icin bencede bir odayi iyicene bosaltin, orda tepinsin dursun. Uyku konusunda egitimi denediniz mi? Hala gec kalinmis sayilmaz. Doktor tabsiyeleriyle birseyler yapabilirsiniz bence.

Daha dicektim ki kesin eşin destek olmuyor kendiniz yazmışsınız. destek olmak dan ziyade bide köstek oluyorlae o daha kötü psikolojik olarak çöküyorsun filmdelisi

Çözüm bilmiyorum Ama aynı durumdayım demeye geldim :) 15 aylık oğlum var birde okulda 15 tane 4 yaş grubu :) bugün otobüste uyuyakalmışım çok sonra uyandım artık nasıl yoruluyorsam. Her bebeğin huyu farklı farklı, siz kendi başına oyalanacağı şeyleri fark etmeye çalışın. Önce yanında durun sonra yavaş yavaş uzaklaşın kendi kendine oynamayı öğrenir zamanla asminreina

Bebeklere bağırılınca çok üzülüyorum. İnanın ki hepimizin işi çok zor. 8 aylık kızım var 8 aydır çok ama çok uğraşıyorum hem bedenen hem ruhen. Lütfen bağırmayın onlar asla bizi üzmek için böyle davranıyorlar. Bir rahatsızlığı mı var acaba. Doktoru ne diyor bu duruma. Ayrıca mesela alıp bebeğinizi dışarı çıksanız. Kızım 39 günlüktü dışarı çıktık. Hep alıştı öyle insanlarla görüşmeye oynamaya biz sürekli oyun oynuyoruz. Hep hemde asla yalnız vakit geçirmez kızım. Hatta şöyle diyim. Bilerek kucağıma alıştırdım yemeğimi kucağımda yaptım hatta bazen yemek temizlik banyo hiçbir şey yapamadım ama asla sorun etmedim. Çok yoruldum bazen hala öyle ağlar mesela delirmiş gibi ağlar bakarım öyle başta ses etmem sonra kucağıma alırım ve saatlerce dolaşırız yani kolay değil. Lütfen enerjinizi yüksek tutun. Çok etkileniyorlar.

Aglayarak okudum. Icim yandi.. basiniz sagolsun cok cok aci bir durum yasamissiniz allah cennette kavustursun sizi insallah.. I

Ay bende denim ya binoküler arasıda 22 ay ve kızım kaç saattir sallıyorum uyumuyo cinnet geçirmemek elde değil ki hiç uyumuyorum uyuyamiyorum ben ya

Bilmiyorum belki cevremden aldigim tepkiler beni yanlis dusundurmeye sevk ediyordur. Bu ne bicim cocuk biz bilmem kac tane buyuttuk boylesinu gormedik diye soyleyenler olunca aceba bir tek benimki mi boyle diye geciriyorum icimden. Veya cok olmustur baska annelerle bir araya geldigimizde yaslari ogluminkine yakin olan bebekler baktigida sessiz sakinler benimkine bakiyorum herseyde agliyor durmadan huysuzluk yapiyor. Yegenlerim var onlar cok sakin mesela. Ama her cocuk bir degil sanirim en basta bunu kabullenmek lazim.

Çocuğumuz demek biz demek hanimefendi. Hiç durmuyor, çok zor bebek, sabrımı zorluyor, çok yaramaz... böyle bir çocuk yok. Zor anne- baba var. Anne ne kadar stresli, tahammülsüz, gergin, mutsuz, öfkeli, dengesiz ise bebek ve çocuk da O kadar hareketli, gergin, huzursuz ve uyumsuzdur. Herkes çocuk büyütüyor. Annelik sabir işidir, cennet annelerin ayakları altındadır boşa söylenmiş laflar degil. Gece uyumuyor olabilirsiniz, gündüz yoruluyor olabilirsiniz. Napabilir 1 yaşındaki çocuk siz bu yaşta nasıl davranmanız gerektiğini öğrenmediyseniz? Mesela 9 karpuzu 1 koltuğa sığdırmaya çalışmayın. Misafir çagirmayin, temizliği ve yemek çeşidini yeterli olacak seviyeye indirin. O bebeğe hergun mümkün değilse bile gun aşırı lütfen lütfen sıcağa yakın ilık dus aldırın, bir güzel yağlayın, bakin ne güzel mayışıyor. Kendime vakit ayıramıyorum diyen anneleri anlamıyorum. Kendinizi ünlü annelerle karıştırmayın. Bebeğiniz var artık ilk birkaç ay mümkünse ona yatırın bütün zamanlarinizi ki düzeni oturmuş, erken ve güzel uyuyan, yemeğini yiyen, huzurlu bebekleriniz olsun. Bi sakin yaa! Bi sakin. Yazık. Bu tahammülsüzlük niye. O yavru sizin geleceğiniz. 1 hafta sakin olup ev kosturmacasini bırakıp hayatı yavaslatin ve seyredin o yavruyu nasıl sakin huzurlu bir bebeğe dönüşüyor! Yani demem o ki siz önce dönün kendinize bi bakın. Kendiniz biraz duzeltin. NAVLEE Çok takıntılı.. Anneler

Neden hiç kimse benim söylemek istediğimi anlamadı ki ben size hak vermiyo değilim ki eminim ki çok zordur yıpratıyodur insanı belki bazen psikolojikmen yoruyodur,, ama ben konu sahibi bebeğime bağırıyorum demesine kızdım açıkcası Allah'ın zoruna gider şükret demek istedim, yoksa çocuk bakmakla ilgili değildi yorumum ama nedense herkes üzerime yüklendi sizin gibi nazikce yazsalar anlarım ama kadın bana kalkmış senin bunu anlamaya kapasiten yetmez bence çocuk yapmayı bi süre erteleyip psikolojini düzelt diyo birine ona destek olup boşverin canınızı sıkmayın diyo bunlar kavgada bile söylenmez hadsizler onları Allah'a havale ediyorum çektiğimi çeksinler A

Bence çok doğru. Karşıdaki insan yaşadığı kötülüklerin bile değerini bilebilmeli. Tabi zor zamanlar yaşıyor olabilir ama inanın insan daha kötüsünğ görünce kendi durumuna şükrediyor. Bunu çok iyi biliyorum çünkü, bebeğim hiç yaşamadan nefes alamadan ölünce, bir evlerine gelmiş kıyafetlerini giymiş kokusu eve sinmiş ve vefat etmiş bebeklerin ailelerini düşündüm ve şükrettim ne zor acılar var diye.

Aynen. Bazısı böyle. Bu sebepten çıkmaza girmek yerine çözüm üretmek lazım. Benim ikinci de o gruptan. Ayıplayanlar, kinayanlar, sitem edenler mi olmadı. Neymiş ben misafirliğe gelip gitmiyormusum. Ya hu ben günde iki üç saat uykuyla geziyorum ne gezmesi ne misafir alması. Bir büyük var anaokullu. Karnımı zor doyuruyorum diyorum. Bu sefer de ne çok şikayet ediyorsun bak şu şu hiç şikayet ediyor mu demeler. Hepsini çıkardım hayatımdan. Bana köstek değil destek lazım. O da manevi olarak seni anliyorum desin yeter yani. Neyse ki geçti gibi. Beş yaşında hala zor bir çocuk. Üstelik benim yakinimda da kimsem yoktu. Eşim kısıtlı yardımcı olabiliyordu, yoğundu. Geçiyor. Ama şu bebeği uslu olanların bize beceriksizmişiz gibi davranmaları kadar beni sinir eden başka birşey olmadı. Gerisi geçecekti biliyordum zaten.

İnanır mısınız, benim o süreçte de şuanda da misafirim eksik olmazdı ve gezmem de bitmezdi. Çünkü eğer eve kapansaydım kafayı yerdim. Kucağımda dünyaya geldiği için son derece huysuz, mutsuz, dur durak bilmeyen ve her şeyi sorunlu bir bebek, karnımda doğacak kardeşi ve ben fırttırı fıttırı gündüz ayrı akşam ayrı gezmedeydim. Canım çıktı mı, mahvoldum ama eğer bunu yapmasaydım süreci atlatamazdım. Bir bardak çay içemiyordum, garsonlar halime acır çocuğuma türlü türlü şeyler yaparlardı dursun da ben iki lokma yiyeyim diye. Ama pes etmedim, benim motivasyonum insan içine karışmak dolayısıyla giyinip süslenmek ve kendimi iyi hissetmek oldu. Şuan hala aynı durumdayım 2 ve 1 yaşlarında zapt edilemeyen evlatlarım var ama olsun, ben gene durmuyorum yerimde. Sağolsun dışarıda gören herkes gene yardımcı, bu bile insanı mutlu ediyor.

Annenizden önce eşiniz nerde? O bu yorgunluğun neresinde merak ettim?

Bebegıne bagıran kızan annelerın kendileri de bebek ve cocukken annesi aynısını yaptıgı ıcın oluyor anneden sevgi gormedigı ıcın aynısını Bebegıne yapıyor sizde anneniz gibi olmak ıstemıyor sanız az sabırlı olun hersey gececek saglık la buyutun ınsallah

Sizin yanınızda desteğe ihtiyacınız var eşiniz yada başka bir yardımcı olmalı yaninizda. hersey üst üste gelmiş ve Tukenmislik sendromu içinde hissediyorsunuz kendisinizi ama sizinle aynı durumu yaşayan birçok anne var annelerin yarısi böyle. Aslında kafanizi dinlemeye gitseniz bebeginizden uzak bir gün olmadan keşke gelmeseydim bebeğimi özledim onsuz yapacağınızı göreceksiniz ne kadar zor bir bebek olsa da. annelik iç güdüsü olarak. Sizin bebeğiniz anlaşıldığı kadarıyla zor bir bebek. Ne yapalım iki üç yaşına kadar böyle sizi zorlayacak. Kucukken böyle olan çocuklar büyüyünce çok sakin olur derler. Çocuğunuzun akışkanlarıni değiştirmeye çalışın. Sizde kendi beslenmenize dikkat edin kalsiyum özellikle almaya dikkat edin siz kendine iyi bakmazsaniz çocuğunuza kim bakacak. goooody

13 aylık bebek henüz kendi kendine oynayamaz. O zamanlar da gelecek. Oğlum 3 yaşında o bile çoğu zaman anne oyna baba oyna diye dolanıyor ortalıkta.

Her cocuk bir değil. her annede öyle. yasadiklarinizi okadar iyi anlıyorum ki. ayni yollardan geçtim. kendimi dünyanın en kötü annesi gibi hissettiğimde çok oldu. etrafta sakın bebekleri yada bağırmayan anneleri gördüğümde kendimden nefret ederdim. bu böyle yıllar sürdü. herkes aynı tahammül gücüne sahip değil. bende değildim. sonra dr a gidip küçük bi sakinleştirici aldım. aman allahım. bu kadarmi değişir insanın hayatı. surekli gerginlikten gece dişlerimi sıkardım düşün. ben gevşeyince herşey düzeldi. ha tabiki yine olmadimi zorluklar tabiki oldu. ama krize dönüşmedi. yani uzun lafın kısası önce geçeceğine büyüyeceğine inanın ki bana hiç düzelmiycek gibi gelirdi. sonrada bi dr a gidin. uyutmayan uyuşturmayan ilaçlarda var inanın. ve şunu kafaniza kazıyın. siz dünyanın en kötü annesi değilsiniz. gecicek goruceksin.

Hanimefendicigim siz beddua etmeyi kimseye. Bakin bedduayi yolda gormusler demisler nereye gidiyorsun, ciktigim yere donuyorum demis. Sahsen bende sizi biraz agresif goruyorum. Belki daha sakin kendinizi ifade etseniz boyle olmazdi. Bebek icin bile ilk sart sakin olmak stressiz bir sekilde hazirlanmak. Bakin benim ne tanidiklarim var denemeyi birakinca hamile kalan. İnsallah Allah sizinde gonlunuze gore verir. Konu sahibinin bagirmasina gelincede emin olun bazen insanin sinirleri kaldiramiyor. Onada hak vermek lazim. Hep yapiyorum demiyor zaten yaptigina o da pisman

Bebeğinizin biraz sakinleşmesi için bence öncelikle siz sakinleşmelisiniz, sizin elektriğiniz o minnoşa geçiyor ve huzursuz ediyor diye düşünüyorum, biraz dha şevkatli yaklaşabilirsiniz, onun sizin koynunuzda sizin kokunuzla uyumaya ihtiyacı var

Sinirlendiğiniz zaman hemen bağırmaya başvurmayın. İçinizden 10'a kadar saymayı deneyin. Başka odaya gidin sakinleşin. Bağırmalarınız da bebeği rahatsız eder. Annesi olarak dünyada en güvendiği kişi sizsiniz.

Sizi çok iyi anlıyorum bnm çocuğumun uykusu genel olarak iyidir geceleri rahat ederdim ama. bazen uyumak istemiyor ve ben o rahata öyle alışmışım ki çok sinirleniyorum alıştığı saatte uyusun istiyorum siz ki bunu her gün yasiyosunuz yardimciniz da yok Maddi durumunuz nasıl yarım gün oyun ablası tarzında birini tutsanız ünv öğrencisi bile olabilir Eşinizi bosverin. Söyle düşunun eşinizin size söylenmesi mi önemli yoksa bebeginizi aglatmaniz mi? Ev işlerini yemeği bosverin bebek herseyden önemli ve ilerde siz isteseniz de o özgür bı birey olduğunda sizle vakit geçirmek istemicek o zaman bugünleri düşünüp üzüleceksin iz yeterince yanında olamadm diye

Çok zorr.. kendimi çok sabırlı bir insan olarak nitelendirirken çocuktan sonra ne kadar tahammülsüz olduğumu gördüm. sırf bu yüzden 2. çocuk isteğimi çöpe attım. çocuk büyütmek gerçekten sabır işi. rabbim hepimize bol sabır versin. ama yapacak bir şey yok bi şekilde büyüyecekler. Bende çok bağırır sonrasında vicdan azabından ağlardım. Bazen bağırmadığım halde yıpranmışlıktan ağlardım. şimdi doktora gittim ufak çaplı bi sakinleştirici verdi işe yaradı çok şükür. artık bağırmıyorum ve kendimi daha rahat hissediyorum, ama konuda tabi ki eşin desteği çok önemli

Sizi cok iyi anliyorum benimde kizim 1 yasina gelene kadar cok zor bir bebekti gercekten cok yipraniyor insan ve bazen kendini kontrol edemiyor. benim annem destekcimdi kizim mamayla buyudugu icin haftada iki gun ya ona birakirdim yada annem gelir iki uc gun o ilgilenir ben dinlenirdim. ama sizin durumunuz daha. Zor gercekten sizin icin dua edecegim Allah yardimciniz olsun S

Siz de fazla ağır yazmışsınız. Hiçbir anne bebeğinden nefret etmez, o nasıl bir cümle öyle?

bebeğe sert davranıyorum demissiniz ama bu istemediginiz kazalar doğurabilir o daha çok küçük siz çok güçlüsünüz bunu unutmayın sonra çok pişman olursunuz. benim önerim bebekle gezmeniz hepimiz zaman zaman bu duyguları yaşıyoruz ben yaz kış demeden dolmuşa binip avmye gittim oğlumu oyun alanlarına götürdüm yazın parklarda caddelerde gezdik ikimizede iyi geliyordu. o dışarda uyuya kalınca hemen bi kuaföre giriyodum mesela

eşim de yapıyor fakat yine de bu haldeyiz çocuğum olmadan önce bence sizin dediğiniz gibi yapmayı planlıyordum mesela 1saat duşta kalmayı fakat fakat çok ağlayan bı bebekti. simdilerde ise isden gelip onunla sadece oyun oynuyoruz. asminreina

Onların gerçekten küçük olduklarını, korumasiz olduklarının farkındalığını oluşturuyor bende. Çünkü ofkelenince insan, çocukları sanki büyükmüş gibi düşünebiliyor. Halbuki çocuk işte. Uyumayacak, dağıtacak, bazen isyan edecek, bazen söz dinleyecek, bazen dinlemeyecek. Her anlarının tadını çıkarmak lazım. Şimdi dibimizden ayrilmiyorlar, bunaliyoruz. Yarın ergen olduklarında, odalarından çıkmalarını bekleyeceğiz :)

Konudan alakasiz birsey sorucam kusura bakmazsaniz. sperm alerjisi dediginiz sey nedir. korunmasiz iliski sonrasi bacaga vuran agri gibi birseymi? A

Bakamiyorum diye bir cmle kurdugumu sanmiyorum cocufuma nasil baktitimi bilmeden yorum yapma sizdeki kapasite bunu algilamaya cok musait onun icin daha fazla uzatmaya gerek yok. Ha bu arada bence siz cocuk yapma planlarini erteleyin once bi psikolaga falan gidin pek normal gibi deilsiniz.

Ben bebeğinize çok üzüldüm.. Tek güvendiği kişi bağırıyor.. kendi bebeğim 14 aylık. bikez bile bagirmadim en çaresiz en zor zamanlarında bile.. onu korkutmak haddimemi.. Ve o yüzden bebeğine bağıran annelere çok kızıyorum... ne geçiyor elinize bı savunmasıza bağırınca Bakın birkaç defa yazdım bilen bilir. Tam 7 ay bebeğime tek baktım.. son 1 yıl içinde 3 kez taşındım ve tek başıma. hic kimse yardım etmedi. İlk taşındığında bebeğim 15 günlüktü henüz.. ve kolik bir bebekti.. hastaneden eve taburcu olur olmaz taşınma hazırlıklarına başladım. cunku evimden cikin diye sıkıştıran vicdansız bı ev sahibim vardı. insaat pisliğini bana temizletti.5 ay sonra çıkın ben oturacağım dedi. Her gün aradı.. el mahkum taşındık.. Zaten doğunun bı ilçesine atanmıştım zaten tasinacaktik. Ama doğum iznini en azından geçirebilirrik yavaş yavaş taşınabilirdim. Ben 15 günlük bebeğime İstanbul'a ailemin yanına gittim evi toparlayip.. eşim ise tek başına 20 saatlik uzaklıktaki şehre taşıdı evimizi. Ailesi ile kavga etmişti bazı sebeplerden.. hiç kimse ne destek oldu ne aradı ne bebeği sordu. Ben doğum iznini ailemin yanında eşinden ayrı geçirdim.. bir yandan sütüm az geliyordu bir yandan bebeğim kolikti sürekli ağlıyordu. Sonra doğum iznini bitince annemle atandığım şehre geldim bebegim 2.5 aylıktı. Eşim yanıma geçiş yapmak için uğraşıyordu.. Ailesiyle görüşmediği için sağda solda bebeğinden ayrı arkadaşlarından kalıyordu... Acele ile tuttuğumuz için atandığım yere araç ile 35 dakka süren bu yerde ev tutymustuk. karli buzlu yollarda git gel yaptım. Sonra annem mecburen gitti babam rahatsızdı. Kayınvalide zaten ortada yok. tanıdığım bı Allah'ın kulu yok. Bir belinden rica ettim. ve bebeğimi kendimle getirip ona bırakıp öyle okula gitmeye başladım.. bebeğim 5 aylıktı o zamanlar. esim hala yanıma gelememişti. Stres çok büyüktü bende. İnanılmaz kar ve soğuk var.. Bebeğim hamağı olmadan uyumadığı için bir elimde puseti omuzumda 10 kilo ağırlığında hamağı;sırtında sırt çantası ile git gel yaptım mecburen. Sonra gidip kaymakam ile görüştüm durumu anlattım ve çok şükür eşimin geçişine onay verdirttim. Geçiş işlemleri ise 2 ay sürdü. Markete bile bı elimde bebeğime giderdim karlı yollarda.. Gece maması bezi biterdi.. komşulara rica ederdim hiç tanımadığım insanlar evimde beklerken ben mama almaya giderdim için yana yana dua eden ede. Mecburdur çünkü.. kimse yok kimse bırakayım bebeğimi. Gece çok uykusuz kaldım.. yüzümü soğuk sularda az yıkamadim.. Banyo bile yapamazdim doğru düzgün. Sonra eşim yanıma geldi.. ve biraz daha yüküm hafifledi.. ev uzak olunca da ev arayasina girdik ve okuluna yakın ev bulup taşındık yine.. Ve taşındığında bebeğim ağır ishaldi.. hiç bişey yemiyor ve çok ağlıyordu.. o halde yine tek başıma hiç desteksiz ev taşıdım.. bebeğim 11 aylıktı. Şimdi daha iyi düzenin var şükür. Ama hiç kolay olmadı.. zor günler çok geçirdim.. Hani diyorsunuz ya stresin var yok ev taşıdım şu bu diye... Bakın sizden daha zor hayatlar varmış değilmi. Hala daha huysuzlugu var.. peşpeşe azı dişlerinin çıkardı bı yandan çalışıyorum.. Oturup bı düşünün neden böyle diye.. O aylıktan bir bebek nasıl 1 de uyur? Mama sandalyesinde uzun süre oturmaya ak hareketliliğe olması lazım. Onunla oyun oynuyormusunuz. cikarip dolastiriyomusunuz. tekrar bı kendinizi gözden geçirin. Birde bebeğinizin tahlillerin yaptırın.. kan değerler ve d vitamini eksikliğinde huzursuzluk yapar. bi kontrol ettirin ihmal etmeyin. Anlattığımız gibi ise normal değil.

Ne güzel yazmişsin canim bende ankaraliyim benimde kizim 2 yaşinda bende hergun cikariyorum ancak öyle sakinleşip uyur. Babasida her aksam çikarir. Bazen günde 2 kez çikariyoruz başka yolu yok I

esim bir bakar ikincisinde tavir yapar rahatina cok duskundur o konudada cok dertliyim malesef

Bakamıyosanız yapmasaydınız,,, çocuğunuz hiperaktif diye bağırın çağırın ozaman,, benim yorumum sizi ilgilendirmez Boş yorumsa boş cvp yazmışsınız,, anlayan anlar ne demek istediğimi anlamayan kendi bilir.. ben konu sahibine şükretmesini söyledim 13 aylık çocuğa bağırmak hoş değil ki olmayanlar çok iyi anlar

Diğer odada avaz avaz bağırın ama bebeğinize bağırmayın. Bu çok kötü birşey. Stres topu olsun diye mi doğurdunuz çocuğu?

Cok tesekkur ederim onerileriniz icin demeyecegim mutlaka

Eşin sen bu haldeyken nerede acaba? . push ; I

Biz de özezimciyiz zaten. Zevkine uyutmuyoruz. Aglayinca hoşumuza gidiyor. Kendi adıma soyleyim. İlk çocuğum gayet uyumlu, mutlu bir çocuktu. O da uykuyu çok sevmezdi ama ağlamazdi da. İkinci patron bebek çıktı. Tecrübe mecrube hakgetire. İki, uc yasina kadar sol böğrümde tutmaktan leğen kemiğim yamuldu. Sağla asgari iş yapacağım, kendim önemli değil büyüğüne yemek hazırlayacağım diye. Temizlik, daginti, misafir derdim olmadı. Takmam öyle meseleleri zaten. Kalabaligi, gürültüyü sevmezdi. Araba yolculuğu kabus gibiydi. Hevesle aldigim bebek arabasına bir kez yatırıp gezdiremedim. Verdim birine yepyeni. Yani hariçten gazel okumak ne kadar kolay. Gel de salma kendini çocuk böyleyken. Ben de diyorum ki böyle zor cocugu olan annelere; mükemmel olmak, bakımlı olmak zorunda hissetmeyin kendinizi. Salin gitsin iki yıl ne olacak? Böyle bende de çocuk vardı da şunu şunu da yaptım diyenleri de hiç ama hiç duymayin.

Ben oğlumu ilk aylarda sürekli doktora götürdüm. Hocam bu durmuyor, uyumuyor, sürekli ağlıyor diye. Büyük oğlum 1 aylıkken dönüp, 4 aylıkken yerde sürünüp 5. Ay komple emekledi. 18 saat 1 dk uyumadığı günler oldu. Bebek arabası, mama sandalyesi oyuncaklar sling falan hikaye yani bize. Siz düşünün yaramazlık boyutunu. Bırakın bir yere koymayı, kollarımla kucağımda uzaklartırdığımda bile ağlıyordu. Doktor bana senin bebeğin bu, yüz bebekten birkaçı böyle yapacak bir şey yol kabul edeceksin derdi. Belim kopardı, tüm gün aç beklerdim eşimi ve bir de üzerine hamile kaldım, daha 5 aylıkken. Allahım ne günlerdi... Ama biraz da olsa geçti inanın. Şuan düşünüyorum kabusmuş ve çevrede sizin gibi başka örnek olmayınca insan deliriyor. Diyorum ya sizi sonuna kadar anlıyorum ve hak vermemem imkansız. Ama yine birkaç önerim olacak biraz daha iyileşmeniz adına. Günse maksimum 5 saat uyuyorsunuzdur ve inanın 4 le 5 saat arasında fark yok. Ben tüm işimi gece bebekler uyurken yaparım. Onlar uyuduğu an önce çamaşır atarım, sonra mutfağa girip pratik bir çorba ana yemek. Evi derle topla derken 1 saat az uyumakla bütğn gündüz kurtarılıyor. Bulaşık makinası bile boşaltmam, içinden kullanırım, eşim eve gelince akşm yemeğinden sonra eğer içinde hala temiz varsa boşaltır, tüm gün tezgahta birikeni atarım. Böyle şeyler size gün içinde hem zaman hem de enerji kazandırır. Bebekle beraber iş yapmak çarpı 10 eziyettir çünkü ve kafa sürekli hadi dur hadi uyu off işim bitmedi diye söylenmededir. Ayrıca çocuğunuza sabah eşiniz kalksın, 7 de 6 da mı kalkıyor, adam zaten işe gidecek gece 1 saat erken yatsın sabah onunla kalksın siz biraz daha fazla dinlenin en azından. Maddi imkan varda haftalık kadın tutun kesinlikle.

Çocukların huyları elbette farklı. Ama bu huylar neyi değiştirir? Uyutma şeklinizi değiştirir, gün içinde yapacağınız aktiviteleri değiştirir, kalabalığa girip girmemenizi değiştirir. Ama uyku saatleri, tv izleme saatleri, oyuna duydukları ihtiyaçlar sabit, her çocukta aynı. Otorite boşluğu, düzen bozukluğu, istikrarsızlık, kararsız olma, baskıcı olma çocuğu bu raddeye getirir. Tutumunuzu tamamen değiştirmeniz gerekiyor. Sakin olmalısınız. Çocuğu maksimum 9da yatağa götürmeniz gerekiyor. Uyku eğitimlerine bakın, içinize sineni içgüdülerinize bağlı olarak uygulayın. Ana maddeler belli; yataktan kalkmak yok, pes etmek yok, konuşmak-ışık açmak-göz teması kurmak yok. İster yanına yatın, ister çok şiddetli ağlama varsa kucağa alıp sakinleştirin, ister sevin. Yönteminizi kendiniz bulun. Ben katı tutumların buna senep olduğuna inanıyorum. Mesela; kucağa çok fazla almama, birlikte yatmama yada çok erken ayrılma, çocuğun başarabileceği becerilerinin onun yapmasına fırsat tanımama gibi. Kendinizi bir tartın, siz düzelmezseniz bu böyle devam sder.

Hiçbir sebep olmadan da böyle bebekler olabiliyor. İki tanesi bende mesela. Ve nasıl yorucu olduğunu geçtim, insanı kemiriyor ne sabır ne enerji ne de yaşama dair bir umut kalmıyor içinizde. Dışarıda çocukları görünce Allahım diyorum, bunlar çocuksa bendekiler ne acaba? Konı sahibi size gelince, aynı süreçlerden geçmiş ama biraz da olsa rahatlayan bir anne olarak tavsiyem şu, evi bırakın! Yemek tek çeşit yeter de artar, temizlik yalapşap yapılır. Kocanıza görev verin, bebeğibize akşam gelince biraz baksın ve dinlenin. En azından çocuk sesi olmadan ayrı bir odada 30 dk oturmanız bile iyi gelecek. Kendinizi hırpalamayın. Böyle bebeklerim olduğu için sizi çok çok iyi anlıyorum, bardağa su bile koyarken biri kucağımda diğeri paçama yapışık ağlarken koyarım. Bir de kızgınlık anlarınızda şunu düşünün işe yarıyor. Bebeğinizin dünya ile iletişimi sizsiniz. Bütün yaşam sizden ibaret ve siz ona kızdığınızda onun dünyası yıkılıyor. Yapayalnız hissediyor, çok korkuyor çünkü hiçbir şey bilmiyor sizden başka. Tek başına sadece nefes alabiliyor o kadar. Yemek, uyku, mutluluk, aile, sevgi, güven, oyun vs hepsi sizsiniz onun için. Bir hayal edin, kendinizi onun yerine koyun ve nasıl korkunç bir tablo olduğunu hissedin. Ha ben kızmıyor muyum, daha geçen gece evde cinnet geçirdim resmen, bağırmaktan boğazım şişti gecenin 2 sinde iki bebeğim uyumamış ve avaz avaz ağlıyorlardı oyun oynamak için. Komşularımız uyandı onların seslerine ve dayanamadım artık ağlama krizlerine ben de patladım. Elbet zor biliyorum ama küçük krizlerde söylediğim şey aklınıza gelirse en azından geçiştirilebiliyor.

Kendimi ve 18 aylık kızımı gördüm annenizde de üst katımdaki kvmi gördüm. 1 aydır bizde böyleyiz konuda açtım. Kucağımdan inmiyo uyurken bile gezdir diyo oturdugum anda uyanıyor kocaman bebe oldu. Ne yapacağımı bende bilmiyorum

Anne kısmı hariç aynı şeyleri yaşıyoruz. Benim de bebegim 13 aylık ve doğduğundan beri surekli bir ağlama kullanma uyumama. Dün gece ben de sabrının son sınırına geldim. Sizi o kadar iyi anlıyorum ki... eşim artık bir psikologa mi gitsek lohusa depresyonundan çıkamadın diyor bana. P

Evet tamamaını okumadığım için bilemedim ne hissettiğini doğru söylüyorsunuz. Ben sadece bebeği huysuz diye üzülmesin ya da sinirlenmesin bunu demek istedim. İnsanız duygularımız var sinirleniriz bağırırız kızarız bu tabi ki olacak. Sadece başka durumları göstermek istedim. Bu sadece konu sahibine değil herkese aslında. Mesela annesine kızan biri annesizliği düşünmeli bunun gibi şeyler

Ama o çocuk, ben benimkine hiç bağırmadımcılar doluşmuş. Her insanın sabrı, yaşam şartları bir değil. Konu sahibi çözüm aramış siz bağırdınız mı diye sormamış. Çözümüm yok be yazık ki benim de. Ama olur hanımefendi. Çocuktur ağlar, siz de insansınız sabrınız taşar. Şiddete vardırmayın da geçer bu günler elbet.

Kızım ben ne zaman stresli ve sıkıntılı olsam, huysuz ve sıkıntılı olurdu. Arkadaşlar bahsetmiş ben de katılıyorum, sizde birikmiş bir yorgunluk hali var. Biraz kafanızı dinlemeye ihtiyacınız var. Madem anneniz bu kadar "dan dan" bir insan açık açık söylesenize, bir gün de sen bak o zaman biraz dinleneyim diye? . push ;

Amin canım. Bebeğin yanındayken onun kıymetini bil ne olur. Ben anneliği senin gibi tadamadım zorluklarını sen gibi yaşayamadım söylemesi belki kolay diye düşünürsün ama inan bana bu daha zor. Ona kuran oku sakinleştirici ayetler eminim vardır. Sen de kendine sabır verecek şeyler oku bul belki yardımcı olur. Allah bebeğine hayırlı güzel ömürler versin J Janet Jak Esim Durme, durme

Sizi çok iyi anlıyorum ben de aynı şartlarda bakıyorum bebeğime. Haklısınız çok yorucu bir süreç insan bazen bir 10 dakika kendi kendine kalmak istiyor ama o bile mümkün olmuyor. Bazen bir duş alabilmek bile çok büyük lüks oluyor. Yalnız olmadığınızı bilin, bu bir süreç ve geçecek böyle düşünün. Uyku eğitimi için destek veren hesaplar var instagramda, onlardan yardım alabilirsiniz. Gerçekten işe yarıyor sabırla uyguladığınızda. Allah hepimizin yardımcısı olsun, evlatlarımızı sağlıkla büyütelim, bu günler geçecek elbet. S

Konunuzun tamamını okuyamadım kusura bakmayın. Bir kısmından sonra gerek görmedim okumaya. Ama lütfen siz benim konumu okuyun. Neden okumadığımı anlayacaksınız https://www.kadinlarkulubu.com/foru... mi-kaybettim-7-11-2018.1098562/#post-57932456

13 aylık bebeğe bağırıyorsunuz? anne olmaya çok da hazır değilmişsiniz. anlattığınız şeyler çok da olağandışı şeyler değil üstelik, normal bir bebek profili. diğer bebekler bütün gün kendi halinde öylece duruyor mu sanıyorsunuz? zaten kendi halinde öylece sessiz duran çocukları da otizmli mi, bir sorunu mu var acaba diye hastaneye koşturuyor anneleri. Biraz rahat olmayı ve gevşemeyi öğrenin. İlk çocuk da bu kadar stresli ve tecrübesiz olmanız normal ama bağırarak onun sağlığını bozabilirsiniz. sağlıklı bir çocuğunuz olduğu için şükredin o uyurken uyuyun, iyi beslenin. bir bebek sahibi olmayı kabul etmek kendi hayatını ikinci plana atmak demek, zamanla düzeniniz oturur

Bende alerjim olduğunu düşünüyorum Önceki

Besigine mi koyuyorsunuz uyuduktan sonra? Belki birakip gideceksiniz diye korktugundan uykuya direniyordur? Taslayan olur belki ama ben cocuklarimla 3 yaslarina gelene kadar ayni yatakta yattim. Hem ben dinlendim hem cocuklarim. Bunun disinda bagirmayin minicik daha o, yazik gunah.

High need bebek deniyordu galiba. Allah kolaylık versin.

Zor bebek hep zor oluyor maalesef Benim büyük oğlum öyleydi zordu uyumaz durmaz sürekli mızmız büyüdü ama hala huysuzluğu devam ediyor. Tavsiyem yükünüzü hafifletecek kadar kadın alın çocuk için yapacak bişey yok maalesef Birgün ağlaya ağlaya doktorunu aramıştım bana çocuğunuzu kabullenin size yardımcı olması için bir psikolok arkadaşım var onu tavsiye edebilirim demişti Flora01 Canımsın

Tesekkur ederim yazdiklariniz icin. Son soylediklerinizde cok cok haklisiniz oyle birsey asla yapmamaliydim.. esergry Nirvana Anneler

önerilerim olacak 1) müzik dinleseniz hem sen hem bebeğin klasık muzık... bırde çok yorun onu hırpalayın 2) duş aldırma sıklığını artırın ozellıkle uyku oncesı...3) ağlasada kucagınıza almayın ağlasın sevın yatagına yatırın en az belkı 20 defa yapıyordum ılk başlarda ben sonra 10 a duştu sonra 2 ye en son kendı uyumaya başladı... 3) tencere tava koyun onune bu yaş grubu çok sever.. inşallah ışe yarar ne olur kendınızı yıpratmamaya çalışın arada bır kahve ıçın ya da rezene papatya gıbı şeyler... geçicek emın olun geçicek... Turnbackthehandsoftime

ben afyonluyum. Benimde duyduğum temiz bir tülbentin içine ezilmiş haşhaş ve şeker karışımını koyup tülbenti top gibi yapıp bebeklerin emmesini sağlıyorlarmış ama ben çocuğuma vermezdim şahsen.

Geçen bir yıl boyunca ben de aynı durumdaydım ama benim eşim mecburen ev işi ve yemeği yapıyordu. Yaparken o da bir kamyon dırdır yapıyordu, arada beni cinnetin eşiğine getiriyordu ama ona laf vermeyim diye kendimi daha da baskılamadım ben. Yorgunluktan insan uyuyamaz mı, evet uyuyamazmış. Gece 2-3 te ancak uyayabiliyordum. Evi temizle, sabaha temiz eve uyanalım, eşim ben işe gittiğimde kızımızla ilgilensin sadece diye kendimi hırpaladım. Sonuç tabi ki kendini daha da yaymış bir koca olmuştu. Sonra burayı okuya okuya aklım başıma geldi. Kendime zorum mu var, çocuk benimse onun da çocuğu, evde ben yaşıyorsam o da yaşıyor dedim ve asla eşim gidip akşam 8 de uyuduğunda iş yapmadım, kendime vakit ayırdım. Gündüz de ya bebeği aldım dışarı çıktım, ona bıraktım işleri ya da onu bebekle gönderip ben iş yaptım. Benim bebeğim de öylesine yapışık ki bana bir ara bileklerim incindi, bileklik kullanarak yaşadım. Sırtımda gezdirdim dışarda, kucağımda taşıyamaz olduğum için. Annelik çok zoooor:/ Ben çok bunaldığımda tuvalete kaçar 5 dk fazla kalırdım. Sizin öncelikle eşiniz için birşey yapmanız lazım. Anne olunca, bizim insan olduğumuz unutuluyor galiba. Ben de eşimden yardım diledikçe, tükendiğimi dile getirdikçe "sen annesin yaaaa" diye tiye alırdı beni. Gerekirse bi cinnet geçirin. Suratı asılırsa asılsın, vır vır da etsin dursun. Böyle tipler güzellikten anlamaz, bir kriz yaratıp fırsata çevirmek lazım. Allah kolaylık versin. Nolur bebeğinize bağırmayın, dangoz kocanızın sinirini o yavrucaktan çıkarmayın.

Merhaba. Benim de bebeğim 13 aylık. Bu dediklerinizi her gün yaşıyorum. Bağırmamak için kendimi tutuyorum. Çocuk uyuyakalınca başka odaya gidip ağlıyorum. Böyle rahatlıyorum. Ben işe başlayarak biraz kafamı dinledim. Benim kızım da çok meraklı olduğu için uyumak istemiyor. Çıt çıksa da uyanır. Allah hepimize kolaylık versin. M

İlk olarak bebeğiniz bunları sizi sinirlendirmek ya da üzmek için yapmıyor bunu unutmayın. Sizin stresiniz tahammülsüzlüğünüz bebeğinize de geçiyor. Siz bu durumdayken bebeğin sakinleşmesini beklemeyin. Düşünsenize evde sürekli diken üstünde oturan biri olsa siz rahat olabilir miydiniz? Bebeğiniz büyüyene kadar misafir ağırlamayın. Ev işini yemeği aklınızdan çıkarın. Denemek için sadece 1 gün tüm vaktinizi bebeğinize ayırın onunla oyunlar oynayın ondan başka hiçbir şey düşünmeyin ve bebeğinizdeki değişimi izleyin.

Sizi cok iyi anliyorum, sonradan yasadiginiz pismanligida. Ama bagirmayi lutfen hemen birakin, aliskanlik haline getirmeyin. Kendinizi sartlayin, bir daha asla olmayacak deyin. hem bebeginiz hem siz etkilenirsiniz, psikolojinizin saglikli olmasi herseyden onemli, bir bebegin sorumlulugunu tasiyorsunuz cunku. Bence sizin gununuzu planlamaya ihtiyaciniz var. Asgari duzeyde ev temizligi cok vakit alan bir sey degil. Basit yemekler yapin. Bebeginiz ogle uykusundayken yemek ve temizlik isini aradan cikartin. Uyumuyor yazmissiniz ama mutlaka ogle uykusuna uyumasi lazim. Once uyku duzenini olusturursaniz cok rahat edersiniz. Erken uyandirin, o uyuyana kadar sadece onunla oynayin, uyudugunda mutfaga girin yemekleri ocaga koyun, asgari temizliginizi yapin, sonra oglunuz uyaninca yine sadece onunla ilgilenin. Her gun 1 saat disarida zaman gecirmesi cok iyi olur. Enerjisini atar ve ilgiye doyarsa, erken uyandigi icin erkende uyur. Bebeginiz uyudugunda sizde uyuyun ama baska bir seyle mesgul olup uyumayi ertelerseniz uyku duzeni olusturamazsiniz siz erken uyanamayacaginiz icin. Kendinize vakit ayiramamayi bir problem haline getirirsenizde tahammul edemezsiniz. Bir cok anne sizinle ayni durumda, kendimize ayiracak zamanimiz olmuyor ama cocuklarimiz herseyden onemli ve oncelikli. Hep Boyle olmayacak tabi ki, sadece zamana ihtiyaciniz var. Birde cocugunuzu ve sizi elestirenleri tersleyin, yardim etmiyorlarsa moralde bozmasinlar.

yaa ben çocuklara çok üzülüyorum.. onun suçu nee bide gülmüş önce siz yine bağırmışsınız. yazık. onun suçu ypok yapmayın . push ; S

Valla beynini patlatırım. Bence siz eşinizin sinirini küçücük bebekten çıkarıyorsunuz. Bu bağrış çağrışı eşinize yapsaydınız adam olurdu belki. Küçücük bebek anlamaz çünkü. Kendi babası bakmıyor surat asıyor anneanne niye baksın?

Merhaba hanimlar canim cok sıkkın bana yol gostermenize ihtiyacim var. Sabrim tahammulum kalmadi artik. Bebegim 13 aylik ve dogdugundan beri cok zor bir bebek. Sabirla duzelir diye bekledim ama yok herseyiyle beni ve sabrimi cok zorluyor. Kendi basina durmasi cok nadir hep mizmiz halinde hep aglamakli. Gece sık sık uyanir gece birden once uyumaz. Gun icerisinde onu oyalamanin tek yolu mama sandalyesine oturtup eline kemirebilegecegi birseyler vermek ondada 10 agliyor bir duruyor. Uykumu alamiyorum kendime hic bir sekilde vakit ayiramiyorum cok asabilestim ve bazen elimde olmadan cok bagiriyorum bebegime biraz once yine uyutmaya calistim uykusu geldigi halde yatmadi gecedende uykusuzdum bagirdim yine ustune once onunla oynuyorum zannetti gulucukler atti sonra ciddi oldugumu anlayinca hickira hickira agladi vicdan azabindan kahroluyorum su an. Cok zor donemler atlattim iki ay icinde iki kez ev tasidim yataga girene kadar bes dakika oturmak haram bana bir misafirim oldugunda atlatana kadar akla karayi seciyorum destekcimde yok. Annem arabayla 5/10 dakika uzaklikta gururundan gelipte su cocugun yaninda biraz durayimda islerini halletsin demez. Oda, yetmiyormus gibi gelince sura niye soyle bura niye boyle cok tembelsin hic bana cekmemissin der havasini atar gider. Bazen nefret ediyorum ondan. Biraz uzun oldu kusura bakmayin bebegimin biraz sakinlesmesi icin uyku duzeninin oturmasi icin ne yapabilirim en onemliside kendimi tukenmis hissediyorum hem fiziksel hem ruhsal olarak bebegime karsi hic sabrim yok bazen cok sert davraniyorum bunun bir aliskanlik haline gelmesinden cok korkuyorum. Cok coktum zayifladim her goren bu ne hal diyor kendimi nasil toparlayabilirim bir akil lutfen

Kesinlikle haklısınız, bebeğinize patlayacaginiza eşinize patlayın.

Allahin insanlara verdigi en büyük nimet çocuktur bence, degerini bilin. N ntprt

Yerinizde olsam şu sıra misafir falan ağırlamazdım. Bebeğimin beslenmesi ve uyku düzenini oturtmaya çalışırdım. Kolay gelsin, mutlulukla büyütün bebeğinizi.

Bırakın surat assin, bırakın dırdır etsin çok mu önemli? O sizi önemsiyor mu? Niye bu kadar mukemmel eş olma çabası? Önce kendiniz, sonra bebeğiniz, sonra ev işleri, olduğu kadar... Beğenmiyorsa kendi yapsın, temizlikçi tutsun v. s. Yemek te yapamadiysaniz kahvaltı çıkarın, dışardan söyleyin, yumurta kırın v. s. O surat asiyorsa siz iki katı asin, dirdir ediyorsa iki katı edin.

Öncelikle sakin olun stres yapmayın, inanın bebeğinize geçiyor sizin gerginliginiz. Misafiri de boşverin mecburiyet yoksa cağırmayin kimseyi. Hava yağmurlu çamurlu olmadığı sürece bebeğinizi dışarı çıkarın muhakkak hava alsın, yorulsun sizde biraz nefes alırsınız, eve gelince uyur Benim kızım bahsettiginiz gibi bir bebekti. Uzun süre yapışık yaşadık, ben her gün parka götürüp yorardım güzelce, eve dönerken yolda uyurdu. Şu an 6 yaşında gayet güzel arkadaş oldu bana. Zamanla büyüdükçe degişecek hep böyle kalmayacak emin olun.

Bebekler çok çok akıllı. Resmen bize ayna tutuyorlar. Yani ortamdaki negatifliği kesinlikle hissediyolar ve huysuzlaşıyolar. Bence biraz rahatlamayı deneyim. Siz sakinlemeyi başarırsabız eminim bebeğinizde başarır. earth_angel9

Canım teşekkür ederim amin inşallah ben bebek bakmanın büyütmenin zorluğunu bilecek anlayacak yaştayım eminim çok fazla sorumluluk gerektiriyo ben sadece bağırıyorun dediği için konu sahibinin iyiliği için onu uyardım 13 aylık çocuğa bağırmak sizlere normal geliyosa ben zaten daha bişey söylemem susarım,, Allah'ın zoruna gider şükret demek istedim ki en iyi sen anlarsın yokluğunu,, onun dışında kötü bişey söylemedim herkes doğurup büyütüyo ama çok abartmamak gerekiyo iki sevişmeyle hamile kalan bi kadın kalkmış bana senin kapasiten yetmez anlamaya diyo halbu ki onun önüne kemik bile atmadığım halde duygularımla oynayacak cümleler yazıyo beni savunan olmadığı gibi onu kayırıp boşver canını sıkma diye teselli ediyolar bumu sert benim yazdığım mı çıldırdım resmen Allah'a havale ettim fazlasıyla yaşasınlar yaşadığım herşeyi.. -nemesis- Half

Evet her bebek aynı değil. Çevreye kulaklarınızı kapatın. Ve her ihtimale karşı alerjiyi araştırın.

Sizi kırıcı yorum yapmak istemiyorum lütfen öylede algılamayın.. Ama ben bebeğim çok ağlasa bile sinirliysem kucağıma almıyorum yada kendimi sakinleştirip öyle alıyorum.. Benim ailemde yakın onlar istesede ben kimseden çoçuğuma bakmasını isteyemem özel durumlar hariç kimseye güvenerek yapmadık sonuçta..

Nasıl saçınızı bile tarayamıyorsunuz ben anlamıyorum ki! Eşlerini neden destek değil size? Benim bebeğim 7 aylık ve eşim bakar ben kendi ihtiyacımı karşılarım. Alır dışarı götürür bir kaç saat ben kafa dinlerim ya da uyurum. Neden saçlarınızı dahi tarayamayacak kadar büyük fedakarlıkları hep kadınlar gösteriyor? Keyfimden 1 saat duştan çıkmam, eşim bakmak zorunda! O bebeği sadece ben yapmadım. Benim de insanca yaşamaya, uyumaya, dinlenmeye ihtiyacım var. Doğrusu tuhaf geliyor böyle şeyleri okuyunca. Erkeklere bu kadar yüz vermeyin. Bırakın babalık görevlerini de yapsınlar bir zahmet!

Kus beyinli falan diyerek size verdigi cevaba bakinca bende katildim bir destek almasina. Normal degil bu siniri hic tanimadigi insanlara. Neyse kizmayin uzulmeyin en guzeli bosverin

Sanirim bende tam orda hataya dusuyorum. Herseye yetismeye calisiyorum ama can bu nereye kadar dayanacak iste. Aman kimsenin agzina laf vermeyeyim diye kendime ve yavruma eziyet ediyorum

Lütfen bağırmayın bebeğinize.. ilerde kişiliğine yansır bu onun. Tek bakmak zor evet günde birkaç saat bile olsa bi yardımcı tutma şansınız varsa tutun.

Şaka mı bu?

Merhaba, Allah güç kuvvet versin öncelikle. Öğlen uyuyor mu? Benim bebeğim de öğlen uyuduğu zaman gece 1de yatardı. Şimdi kendiliğinden kesti öğlen uykusunu ve 9buçukta yatıyor sabah 9buçukta kalkıyor. 21 aylık benimki. Biraz kendinizi rahatlatın lütfen ve ne olursa olsun onun bir melek olduğunu hatırlatın kendinize. Bazı sevdiği oyuncakları gün içinde kaldırın ortadan ağlamaya başlayınca çıkarın. Mesela ben legolarını kaldırıyorum. İş çığrından çıkınca hemen çıkartıyorum. Biraz da koyverin sakin olun. A

Allah yardım etsin her bebeğin ayrı huyu var bizler gibi kısa sürede daha iyi olur umarım ama şey anlamadım. Anneniz neyin gururun yapıyor ve neden 2 ayda 2 kere tasındınız

Peki sizin anne olamayisinizin nedeni bu bayanmida bu kadar parliyorsun. Sende bu bayanin yerinde olmadigin icin anlayamassin anlatmak istedigini, benimde bir cocugum var ve tek basima bakiyorum birak ayleyi bi arkadasim bile yok kafa dagiticak ve okadar hiperaktiv bi cocukki o yuzden cok iyi anlayabiliyorum ne anlattigini. Hemen olayi baska yere cekmeye calismayin acinizi bu sekilde hafifletemessiniz cok bos bi yorum olmus sizinkisi.

Hayir. Korunmasiz iliski sonrasi, genital bölgede yanma, kaşıntı ve şişlik 1Sen

canım afyonda annemler calısmıs zamanında. anneler artık basedemedıgınde hashası esıp emzıgi batırıp bebege verıyolarmıs delıksız uyuyomus. ne kadar saglıklı yada sagşıksız tartısılır ama dene cok bunaldıysan.

Sevgili arkadaşım ; hepimiz aynı şeyleri yaşıyoruz benimde kızım var 10 aylık hem çalışıp hem ona yetmeye çalışıyorum. inanir misin geçen yıl 23ocak ta doğdu bebeğim saçımı 3-5 kez bile tarayamadim. tuvalete bile rahat giremedim. daha nelerden mahrumum sayabilsem size fakat kızım bana bı gülüyor bana yetiyor. Problemleri problem etmezseniz problem diye bişey olmaz. cocugunuzun güzel anlarını getirin aklınıza ona kızınca birgün onunla gurur duyacağınızi unutmayın. onu evcilleştirmeye çalışmayın enerjisini boşaltmasina yardımcı olun. siz sakin olun ki bebek sakın olsun.

canim biri 3 yasinda biri 9 aylik iki cocugum var ve yurt disindayim cevremde kimsem yok ve inan cogu anne ayni seyleri yasiyor kucugu kizim gece defalarca uyanir, sen bu sitresle uyku egitimi veremezssin once kendine terapi uygula sakinles bebek kendiliginden sakinlesicek ve noluur bagirma bebegine o hic biseyi seni uzmek icin yapmiyor 13 ay daha cok kucuk 3 yasinda oglum kendi kendine oynamiyor hala sakin ol anliyorum cok zor ama bu gunler gececek Tingvoll baslangic 97.3 Güncel 93.3 hedef 80 hadi

Allah herkese kolayliklar ve celik gibi sabir versin :)

Emin olun kolay çocuk yok, kendi çocuğumuzla 24 saati geçirdiğimiz için bize daha zor geliyor sadece. Çalışmak uzaklaşmak annenin sabrını artırıyor. Tüm gün evde olunca daha zor elbette. Bence de ev işlerini minimumda tutun. Eşiniz varken haftasonu bebeği oyalama durumu olduğunda temizlik yapın. Kolay tencere yemekleri yapın en pratiklerini yemek işine çok takmayın. Mecbur kalmadıkça misafir ağırlamayın ağırlarsanız da kolay şeyler yapın mesela hazır kekten tramisu ya da tava böreği gibi. Bebeğiniz bilerek yapmıyor neticede yalnızca 1 senedir bu dünyada be ne olduğunu anlamaya çalışıyor, o kadar masumlar ki. Sizin şu yaşadığınız suçluluğu ve öfke krizini emin olun her anne yaşıyor, sosyal medya da fink atan blogger momlar bile hepsi yani çocuğuma kızmadım diyen bir anne varsa bence yalan söylüyordur. Biz insanların içinde malesef kötülükte var, hem de en sevdiğimize bile öfkelenecek kadar. Çocuğu olunca insan bunu fark ediyor. Ama önemli olan bu durumdan rahatsız olmak ve değiştirmeye çalışmak. Yani çocuğunuza öfkeleniyorsunuz, bu durumdan rahatsızsınız değiştirmek için bir çaba gösterip bu konuyu açmışsınız. Evladına öfkelenip bu durumdan rahatsız olmayan, hatta marifet sayan o kadar çok insan var ki. Şiddet korku içinde büyüyen büyüyüp şiddete meyilli hale gelen ya da kişilik bozukluğuna sahip o kadar çok çocuk var ki. Belki bizim nesil de öyle büyüdü o yüzden bu içimizdeki öfke ama bunu biz bu neslin anneleri kırabiliriz. Farkında olduğunuz için sizi tebrik ediyorum. Kendinize zaman ayırmaya çalışın bunu bir şekilde yapın emin olun iyi gelecek. Bu konu ile ilgili yazıları pedagog görüşlerini vs okuyun kendinizi telkin etmeye çalışın.

Inanin ben en son ne zaman tv acip izledigimi hatirlamiyorum. Bazen haftada bir anca tariyabiliyorum sacimi kordugum gibi oluyor :). Bende iki uc cocugu olanlara gipta ediyorum bebegim dogmadan once uc cocugum olsun isterdim ama cocuk olduktan sonra insan urkuyor. Yavrumu cok seviyorum ona kizdiktan sonra icten ice kahroluyorum o kadar kotu bir duygu ki. Aslinda ilgilenildigi zaman cok gulrc bir cocuktur ilgiyi oyunu vs cok seviyor ama bunun icinde zaman lazim enerji lazim moral lazim. Ozelikle uyku konusu cok zorluyor beni uykusuzluktan ciglik cigliga agladigi halde yatmamak icin direniyor. Bazen sinirden kendimi sacimi bile cekmisligim olmustur dusunun. Alerjik astim hic aklima gelmedi uzerinde duracagim.

Yine kemik atmak falan demissiniz sonra beni savunan yok. Belki savunacaklar ama bu tarz soylemlerle siz onlara dayanak vermiyorsunuz. Simdi konu sahibide size uysa ortam cirkinlesir. O yuzden ben sahsim adina ona uyma dedim Akasya Saçmalamayın! Üyelik

başkalarından medet ummayı bırakarak başla işe. onemlı olan eşin anlayışı. yemek temızlık ertelenebılır. eşin kızarmı temılığe yemek yapmadığında vs. mısafır kabul etceğine sen gtmeyı teklıf et. yada hava soğuk olsada farketmez dısarıya çıkın beş dakıkalığında olsa. kendınde rahatlarsın. bebeği sorumluluk olarak gorme.. yedır içir altını temızle uyut gıbı... yatakta yuvarlanın beraber oynayın. ne bılım bır suru şey var yapacak. çocuk huzurlu ve mutlu olduğunda uyur zaten.. sen onun meleğisin. kızma daha küçük annesi

. push ; BolSekerli

Sizi kinamiyorum. Ne yaşadığınızı, hissettiginizi bilemem. Ama o yavruya sahip olmak icin ne hasret cekenler, ne para dokenler var... Lutfen ama lutfen sabirli olun. Bol bol dua edin, ferahlamak icin. Misafir hic onemli degil birkac yil evinize kimseyi sokmayin. Bugun bagirdim once guldu oyun sandi, sonra agladi demissiniz. Içim yandi kuzucuga. O naptigini bilmiyor ki. Her cocuk birbirinden farkli. Sizin tepkileriniz onunda psijolojisini etkiler. Temizlikle falan ugrasmayin gerekirse haftada bir gun birini alin, temizliginizi, utunuzu yapsin. Cocugunuzla etkinlikler yapin, oyunlar oynayin. Turnbackthehandsoftime

burada sizi en iyi ben anlarim dediginiz gibi ne annem ne kayinvalidemden destek yok ve bende iki bebe var kucuk 19 buyuk 36 aylik :)) gece uykulari yook, kucugum dediginiz gibi hep ziril ziril benimde asabilestigim cok an oluyor yalan soyleyemem ama o anlarda ya da sikayet edecegim zaman donup bakiyorum vallahi de yapiyorum iki kucuk bebege tek basima bakiyorum, evimi kendim temizliyorum, yemegi yapiyorum cok sukur Allahim beni kimseye muhtac etmiyorsun, kucagimi cocuksuz birakmiyorsun diye dua edip sakinlesiyorum burada hergun yaziliyor bebek hasretiyle yanip tutusan merak etmeyin geciyor hersey geciyor Allah yardimciniz olsun biliyorum cok zor ama Allah dagina gore kar veriyor yapacaksiniz eminim :)

Canım benım de bebegım var ve inan kı ne gece ne gunduz uykusu bana haram. Ustelık benımkıler 2 taneler aralarında 1 bucuk yas var sadece. Ben çözümü rezene cayında buldum. Gece veriyorum ikisine de bir güzel uyuyorlar kı normalde asla uyumazlar 3 ten önce ve gece de en az 4 kez uyanırlar. Ben çok yorgun oldugumda rezene cayı veriyorum sakinleşiyorlar ve o gın bır guzel uyku cekıyorum. Sana da tavsiye ederım dene bak nasıl rahatlayacaksın.

Ben kızacagim zaman hep çocukların, bebeklerin ellerine ve gözlerine bakıyorum. Neden bilmiyorum ama kucuklukleri, masumiyetleri karşısında hemen sakinlesiyorum. Şuana kadar en büyük kızmam, kaslarımı çatarak " kizacagim şimdi ama bakın " oldu, oluyor. Benimde uykusuz gecelerim var. Çalışıyorum. Ek ıs yapıyorum geceleri.. Uyku çok çok az. Çocuklar uyumuyor v. s v. s Bu şekilde kızmaya başlarsanız, amiyane tabirle zamanla arsız bir çocuk olur. Kizmanizdan anlamaz. Dozaji yükseltmek zorunda kalırsınız. Yine ona da alışır yine yukseltirsiniz. Ve çıkmaz olur. Sakinlesmenin bir yolunu bulmalisiniz. Kizacaginiz zaman ortamı terk edin. Çıkın nefes alın. Size muhtaç, masum bir yavru olduğunu hatırlayın. Geçer öfkeniz..

İki tane önerim var hepside basit.. evinize misafir davet etmeyin çocuk büyüdügü zaman bol bol görüşürsünüz. Misafire vakit ayırmak yerine dışarı çıkın yürüyün aadece yürüyün. Diger önerim mutsuz anne huzursuz çocuk. Siz sakinleşin bebekde sakinleşecek

Kendisi yapsın o zaman

Ahhhh canım Rabbim sabır versin aynı şeyleri yaşadım Rabbim sağlık versin 3 yaşında şimdi şükür düzeliyorlsr... 6 ay kolik ağlamaları yaşadık 2 yaşına kadar uyku uyuyamadım gece 2 3 lerde uyuyordu sürekli ağlamalar huysuzluklar artık yorgunluktan insanların anlattıklarını algılamıyordum çok çok sabır gerekiyor Rabbim sağlık versin de insan herşeye alışıyor zamanla düzeliyorlar... 1 senedir uyuyorum şükür ama yine 12 den önce uyumuyor uykuyla arası yok... Yalnız değilsin yani bunları yaşayan çok insan var herkesin bebeği uslu olmuyor işte yine de bin şükür canları sağolsun choccywhoccydoodah

Emerek uyumayı da hiç kafanıza takmayın, 19 aya kadar emerek uyudu oğlum sonrasında kolaylıkla yanına yatarak alıştırdım uyumaya. Uyku saatini öne çekmek için erken kaldırmak gündüz uykusu 2 ise 1 de düşürmek banyo yaptırmak evet işe yarayabilir. Havalar soğuk gerçi ama dışarı çıkmanız hem size iyi gelir hem de çocuğunuz daha güzel uyur. Elbette ki kendimize zaman ayırmamız lazım, hatta keşke imkanınız olsa haftasonu falan bebeğinizi annenize bırakıp başbaşa eşinizle dışarı çıksanız bir sinemaya falan gitseniz. Siz mutlu olacaksınız ki bebeğiniz de mutlu olsun. Allah size, bana ve bütün annelere evladına en sevdiğine karşı maksimum sabır versin inşallah :)

Bosverin hic caninizi sıkmayin..

Valla her zaman yapmıyorum aöa cok yorgunsam yapıyorum cayı içiriyorum deliksiz uyuyorlar canım bi dene istersen. Ben zagen alıstım 3 senedır gunde 3 4 saatlık uykuyla yaşamaya :)

Evet ben de diyorum ki hah iste bir bilinçsiz anne daha! Ben size dedim mi ki çocuğa yemeyi oturmayı uyumayı şöyle öğreteceksin böyle öğreteceksin diye? Yazdıklarımın özüne inip anlasanız belki deneyeceksiniz. 2 tane çocuğum var. Melek mi? Hayır tabi ki. Diyorum ki yeter ki gerilme annesi. Yeter ki çocuğa bağırıp çağırma. Evde sürekli sınırlı sınırlı dolaşan patlamaya hazır bir bomba gibi olma. 2 tane oglum var. Ilkini büyütürken neler çektim yalnızım ve eşim çok yoğun çalışır. Görenler zombi gibi olmuşsun diyordu ama sabrettik arkadaşım napalim çocuktan mi çıkaralım? Ah keşke bu kadar önyargılı olmasanız, benim çocuk yaramaz demeden önce bi deneseniz çocuğa kınamayı, bağışlamayı, hareketlerini sürekli kontrol etmemeyi, başkasının yanında terbiye etmemeyi, hata ettiğinde " tamam şimdilik sorun değil ama lütfen..." gibi cümleler kurmayı. Siz çok acımasız yazmışsınız ama ben size yine de açıklayayım oğlumla biyere gidince vallahi sokakta en az 2 kişi " allah size sabır versin" derdi. Çünkü çok hareketli ve sabırsız bir çocuk. Bu onun yapısı bunu degistiremeyiz ama ben sakin kaldıkça o zamanla söz dinlemeyi, uyumlu olmayı öğrendi ve inanin biraz olsun yavaşladı. 1 tık. Ben sınır krizleri geçirmedim mi sanıyorsunuz? Of neler yaşadım ama o uyuduktan sonra oturup ağlıyordum hırsımı eşime anlatarak atmaya çalışıyordum. Ben de böyle böyle öfkemi bastırmayı ogrendim. Inanın anne sakinleşince bebek de çocuk da sakinleşiyor.

Isi gucu birakin sadece onunla oturun gezin evin icinde emekleyin yuruyun ve surekli sevin sarilin. cocuklar da skliyor. bize ihtiyac duyuyorlar. bu sekilde hircinlasir. sizi de anliyorum kendinizi suclu hissetmeyin. tasinma isi son bulduysa yerlesmesi de sonraya kalsin. annenizin de yaptigi cok ayip. yaslandiginda sizden destekbeklemesin.

Sanirim bazi kiziler tarafindan yanlis anlasildim. Ben aksama kadar elimde bezle gezip cocugumu bir kosede aglatmiyorum veya aksama kadar mama sandalyesinde oturtmuyorum. Oglumla oyunda oynuyorum zamanda ayiriyorum ama anlatmaya calistigim sey suydu oglum kendu basina hic bir sekilde durmuyor. Yani surekli biri basinda dursun surekli onunla zaman gecirsin istiyor. Temizligi ve yemegi abartmiyorum ama ev hali bunlarinda yapilmasi lazim. Bebegim emekliyor yerde ne buliyorsa agzina atiyor mecburen supurmem lazim kiyafetleri kirleniyor mecbur yikanacak yemeklerini duzenli yiyebilmesi icin mecburen yemek yapmaya vakit ayirmam lazim. Esime karsi kendimi arsizliga verip ona da zorla birseyler yaptirabilirim dogru ama oda benim enerjimi cok tuketiyor surekli birseyleri rica etmektende yoruluyor insan.

Uyutmaya odaklanmak yerine onu yorun Mama sandalyesinde oturmasın bırakın emeklesin yuvarlansın enerji atsın sonrasında uyuması daha kolay olur Sallayarak mı uyutuyorsunuz bilmiyorum ama onu uyuturken pışpış derken sizde gözlerinizi kapatın Papatya çayı ya da rezene çayı için 3-4 kaşık da ona verin rahatlatır. Odayı sıcak tutup duş aldırın sarın battaniyesine mayışır daha kolay uyur

Emin olun cok bagiris cagiris oldu bu konuda aramizda. Guzellikle anlattim olmadi bagirarak anlattim daha beter oldu. Yildim artik bu yuzden beklentilerimi sifirladim ne hali varsa gorsun. Allaha havale ettim.

uyku egitimi denediniz mi hic benim kizimda sizinki gibi tek fark en gec 8 de uyumus oluyorda azicik beynim rahatliyor

Afyon'da bi kadın haşhaş sütüyle çocuğunun ölümüne sebep olmuş ondanda haberiniz var mı acaba? Tingvoll baslangic 97.3 Güncel 93.3 hedef 80 hadi

Ay sizi çok iyi anlıyorum 10 aylık bebeğim ve koala gibiyiz. ne uyku ne başka bir şey... aglamadigi anlar sayilidir. hayat inanılmaz zorlaştı benim için yine de iyi yönleri görmeye çalışıp mutlu olmaya çalışıyorum. Şükrediyorum. . büyüyecekler ve nasip olursa bugunler gececek oyle düşün. . tabiki bunları söylüyorum benimde kimsem yok tek basinayim. filmdelisi

Aynı benim kızımı anlatmışsın 13 aylık ve yoruldum bunaldım gece en az 7 kez kalkar doğdundan beri. doğdunda sarılıktı sarılık bebek uyur dimi hiç uyumadı ya hiç hep bi mız mız annemle babamı hemen hemen hergün görüyo ama istemiyo kimseyi ya hep bende durcak sırtım ağrıyo el parmaklarım bile zonkluyo yediğim yemekten tat bile alamıyorum soğuk biyere de çıkamıyorum. ve okula giden 6 yaşında oğlum var ona yetişmeye çalışıyorum. banyo yapmak benim için muhteşem bi bakım böyle kahvemi alıp tw izleyip keyif yapmak istiyıorum.

İnsan yardimsiz bunaliyor gercekten. Hele ki babanin bebegiyle severek isteyerek oynamasi ilgilenmesi gerekirken bunu lutuf gibi algilamamasi gerek. Ben sahsen birisine kizdigimda kendimi o kisiye karsi ifade etmeye karar verdim. Obur turlu ister istemez bebege sinir stres yansitiliyor. Halbuki onun hiiiicbir sucu sorumlulugu yok. Esime de acikca soyledim ben sabrimi tahammulumu bebegime saklamak zorundayim. N nunu06

Kendinizi bu kadar ezdirmeyin o çocuğu tek başınıza yapmadınız. Yardım etmek zorunda. Bebeğiyle vakit geçirmek zorunda. Keşke böyle adamları baba yapmasanız

Çok yanlışsınız. Bir de üzerine beddua ediyorsunuz. Dediklerinizde doğruluk payı olabilir, hatalı da konuşmuş olabilirsiniz. Mesele ne dediğiniz değil, üslubunuz. Daha ilk mesajda bir tek kendi açınızdan değerlendirip, hatalı olduğunu fark edip, buraya konu açan bir anneye gereksizce ayar verip, ondan sonra üzerine kimse bir şey söylemesin istiyorsunuz. Bir de üzerine hoşunuza gitmeyen yorumlar duyunca beddua ediyorsunuz. Ki ben de çocuk için tedavi gören bir insan olarak, ne hissettiğinizi gayet iyi anlıyorum ama hayatta en önemli şey sizin acınız değil. Başkalarının başka türlü sıkıntıları da olur, bunda kendinizle kıyaslayıp küçük görüp ayar verme, beddualar etme haddine sahip değilsiniz. Ki ne dediğiniz değil, nasıl dediğiniz önemli. Konu sahibi, bütün anneler yaşadıklarını yaşıyor. Emin ol yalnız değilsin ama değişmesi gereken çocuk değil, sensin ve burada konu açmış olman çok güzel bir şey. Emin ol, tecrübelerden istifade edeceğin pek çok şey bulursun. Hiç bir Şey olmasa, başkalarının da aynı şeyleri yaşadığını bilmek rahatlatıyor insanı. Çocuğa göre değişmek kolay değil, insan bocalıyor. Ama artık bir Bir müddet eskisi gibi olamayacaksın. Kafanda planladığın her şey o gün bitmiş olmayacak. Bunu kabul etmek gerek. Olmayıversin. Emin ol, çocuğunla geçirdiğin keyifli dakikalardan daha önemli değil, evin temiz olması. Öncelik sıralaman değişiyor yani. Yeniden bir sıralama yapmak gerekiyor. Çocuk bu listeden başta. Ama çocuk da her şey değil. Hayatının amacı çocuk için yaşamak değil, çocukla beraber mutlu yaşamak. Ona göre bir düzen oluşturmak. Günlük dışarı çıkma saatiniz olur, banyo saati olur. Yatmadan önce 15 dakika hiçkimse, eşin dahi olmadan yalnızca sevdiğin bir şey yaptığın, tv izlediğin, kitap okuduğun, ya da boş boş durduğun bir zaman olacak. Ama yalnızca sen değil, eşin de bunu kabul edecek. Zaman olacak bir salata bir çorbayla, ya da akşam yine kahvaltılıkla geçecek gün. O da bunda huzursuzluk çıkarmasın. Destek olsun. Zaten yalnız anne olmak zor bir şey. Ben de aynı durumdayım. Ne bir anne, ne bir kızkardeş, ne bir arkadaş. Bütün gün çocukla yalnız. Dediğin şeyi 40 kere yinelemek, destek olabilecek birileri varken olmadıklarını bilmek üzücü. Çocuğunun kıymetini bilmek lazım. Yıllarca Olmaması, üzüntüsü, tedavileri, bir de üstüne insanların davranışları emin olun ki, çocuğunun en büyük yorgunluğundan çok daha iç burkan şeyler. Bu yüzden kimileri kıymetini bilin diyor. Benim bir oğlum var. İkinci olmuyor. Tedavi görüyorum 4 senedir. Tüp bebek deniyoruz. Bu sebeple iki tarafın psikolojisini de anlayabiliyorum. Zaten maşallahsız adım atmıyorum hiçbir yere. Bir gün benim de komşum 1,5 yaşındaki oğluna bağırıyordu, camdan dışarı geldi sesi. Niye bağırıyor ki, bilse dedim, ne kadar zor elde ediliyor o çocuk. Ne kadar kıymetli. Bir kaç gün sonra baktım ben kızıyorum kendi oğluma :) Artık büyüdüğü için büyük büyük yaramazlıklar beceriyor çünkü beyefendi. Bu da böyle bir hal işte. Toparladım kendimi. Hepimizin hayatında stres faktörü var. Önemli olan o sorunları hayatımızın merkezi yapmamak. Hayatı kendin veya çocuğun icin çekilmez kılmamak. Elinde olanı güzelleştirmeye çalışmak. Çocuğu olmayan biri kendi hayatını güzelleştirmeye, pes etmemeye odaklanacak. küçük çocuğu olan biri de hayatını çocuğun ihtiyaçlarına göre esneterek.

Acılısın anlıyorum ama depresyonun eşğinde bir anne için bu hiç fayda etmez. Bu tür kıyaslar o anneyi daha kötü hissetmekten öteye götürmez. Henüz yaşamadığın için bilmiyorsun ama bebek büyütmek gerçekten zor sen de anlayacaksın. Bu şükürsüzlük değil. Herkesin bir molaya siteme hakkı vardır. Eşi bile yardımcı değil.

anneniz çok acayipmiş. çok sinirlendim. zoruna giden ne ya. bebek için söylencek şeyler söylenmiş. maddi durum idare ederse haftada bir iki gün oyun ablası tutabilirsiniz. saatlik ücretle. çocuk gelişimi okuyan öğrencilerden.

Öyle olmaz işte. O zaman evle ilgili hiçbir şey yapmayacaksınız. Sadece bebekle ilgileneceksiniz. Yazık günah değil mi? Önce oyun sandı güldü sonra ciddi olduğumu anlayınca ağladı dediniz ya içim parçalandı. Benim de bir bebeğim var ve o ne anlar ki kızmaktan? Onlara sevgi lazım, ilgi lazım. Demekki ev ortamında bu kadar gergin yavrum. Babadan da ilgi görmeye ihtiyacı var.

Uyku egitimi Aselim

adı üstünde bebek, sizi suçlamıyorum, ama neye sahip olduğunuzun farkında değilsiniz. uyumayacak, ağlayacak, gecenin ortasında kalkacak, olur olmaz yerde bağıracak, bi yere gitseniz paçanıza asılacak, biraz daha büyüyünce belki bütün duvarlarınızı boyayacak, en sevdiğiniz örtünüze en geçmez lekeleri dökecek, tuvalet eğitimi gelince bütün halıya koltuğa işeyip kaka yapıp dolanacak, bunlar akla gelenler daha neler neler yapacak :) bir çocuğa sahip olduğunuzu kabullenip yola devam edin güçsüzüm diye kenara çekilmektense çocuğum için en güçlü ben olmalıyım deyin. bir süre sonra vücut uykusuzluğa da alışıyor tv izlemeden yaşamanın daha güzel olduğuna da.

Allah yardımcın olsun canım, birde hamileyim çok zor

Annesi için yazmış olduğu cümleyi bebeğine yazdı olarak yanlış okumuşum düzelttim yorumu,, geri kalan yazdıklarımı anlamanız için yıllardır bebek hasreti çekmeniz gerekiyor onun dışındaki insanlar çok anlamıyor bi ağlama sesine dünyaları verecek anne olmak isteyen çok kadın var ve bunlardan biriside benim...

strawberry_cake bence bu konu hassas ve uzmanlık isteyen bi konu. Herkesin bebeği, düzeni farklıdır. Sizin yaşadıklarınızı, geçmişinizi, düzeninizi, ilişkilerinizi kimse bilemez. Kimseninkiyle aynı ya da benzer olamaz. Burda söylenenleri deneyerek vakit kaybedebilirsiniz. Ki siz hiç iyi değilsiniz. Durumunuz müsaitse psikolojik destek alın. Size de o çocuğa da yazık.

Orasi öyle tabi durmuyor diye ben de eve kapanmadim. Hergun arabayla büyüğü okula götürup getirdim. Böyle böyle yolculuk yapmaya alıştı. Huysuz diye servise vermedim mesela. Hatirimin geçtiği arkadaslara gezmeye gittim. İkram, hizmet, ev düzeni beklemeyenleri evime çağırdım. Sadece bana kötü hissettirenleri çıkardım hayatımdan. Haftasonu eşime bıraktım yarım saatte olsa çıktım. En azından bir yürüdum geldim. Kurslarim vardi birakmadim. Büyük evde sıkılınca parklara gittik. Dışarda ağlıyor diye tuhaf bakan da oldu. Yardım eden de. Rahatsız olan da. Ama haklisiniz çıkmasam ben de kafayı yerdim. Benim kastim dört dörtlük bir kisisel bakım ve ev düzeni olacak diye kasmamak gerek. Bir müddet idare edilebilir. Görmezden gelinebilir. Eşe bağımlı olmak da yoruyor insanı. O yüzden o var ya da yok ben yapacağımı yaptım. Hiçbir imkan yoksa yürüyüş yapmak bile yetiyor. Yoksa evin içinde dön dön dur aynı seyler insanın psikolojisini mahveder.

Ev degismenizden dolayida huzursuzluk yapiyo olabilir bebeginiz sürekli yeni ortam falan ve sizin gerginliginiz hepsi ona yansiyor ve oda kendini öyle ifade ediyor siz biraz daha sakinlesmeye calisirsaniz bu bebeginizede yansiyip oda sakinlesicektir Allahtan bol bol sabir diliyorum cocuk büyütmek kolay degil bende üc tane var hepsininde huyu suyu farkli... benimde kimse yardimima gelmedi hala gelmiyor varsa tirnak kasioz kafamizi sonucta kimseye güvenip yapmadik cocuk uyku sistemi yapmaniz lazim belirli saatde uyumasini saglamaniz lazim gerekirse sizde onunla yatin kendini güvende sizi yaninizda hissetsin bol bol imkann varsa temiz havaya cikarin teniz hava bebeginizi yorar. earth_angel9

Benim de 3 aylık bi bebeğim var ve hiç uyumuyo beni tanıyan arkadaşlar bilirler sabahın 8ine kadar ayağımda sallarm oğlumu. Bazen bende çok tükenmiş hissediyorum kendimi ama bunu asla oğluma yansıtmıyorum. Akşam eşim işten gelince çocuğumun bakımını yapıp eşime veriyorum 2 saat falan uyuyorum çok iyi geliyor sonra zaten sabaha kadar ayaktayız. Yani üzme kendini kuzum herkes aynı durumda

Yazdiklariniz cok iyi geldi tesekkur ederim. Dogru soyluyorsunuz aslinda surekli bilinc altinda empati kurmak bebekle o zaman insan davranislarini daha kolay kontrol altina alabiliyor. Bunun icin kendime surekli telkinde bulunmaya calisacagim. Cok tesekkur ederim..

Biz memleketimize geldikten hemen sonra hamile kaldim ben daha once gurbetteyken cok anlayisli bir insandi burda iki cahil cuhelanin lafina bakip karakter olarak 180 derece degistirdi kendisini. J Janet Jak Esim Durme, durme

Arsızlık konusunda kesinlikle katılıyorum size. Ben bikaç ay önce ilk defa kızımın bir hareketine bağırmıştım.. o arsızlığı öyle bir gördüm ki hareketlerinde.. getirilerine bakıldığında bağırmak asla çözüm değil Ellerine ve gözlerine bakmak çok güzel bir yöntemmiş

Uyku egitimi verin bence baska türlü rahat edemezsiniz en azindan uyudugu saatler belli olur yada gece uyur. Kendiniz veremezseniz maddi durum varsa danışmanlardan alın egitimi.

19 yıllık evliyim hala var. Alerjiyi atlatmadım. İlk oğluma plansız hamile kaldım. İkinciyi bir kez denedik. ama kaşıntıdan yanmadan duramadım. Duş aldım. İçimi yıkadım bin bir zahmet. Yine de kalmışım

1- gece uyandığında yataktan čıkmayın, çıkarmayın. 2- bol temiz hava. Yağmurda bile çıkıyoruz. Yağmurluk, Yağmur pantolonu, Yağmur çizmesi. 3- tek çocuk tek başına oynayama4- sakın z. Mecbur aile ile oynayacak. 4- görev verin. Ben hayrını görüyorum. Birşeyler oynamak istiyor, önce bunları toplamlamalısın. Çok küçuk beceremese bile niyetlenebilir. Bunlar görev insanı genelde ))) 5-cok çabuk büyüyor. Size şu an uzak gelse de hepsi bir solukta geçiyor. Bir daha bebek olamayacak, ağlamak isterse ağlasın. Siz uzaklaşın. F

Cok iyi anlıyorum sizi. Ama inanın biraz daha aklı ermeye Başlayınca rahatlayacaksiniz. Ev isi yaparken oyun yapar gibi onu da mutlaka dahil edin. Yanınıza koyun bi yandan çamaşırları döksün boşaltsin, yemek yaparken verin tencere kapak kepçe bi 5-10 dakika da oyle oyalansin. Su dönemlerde mutlaka pratik yemekler yapmaya çalışın, yani bir çeşit olsun ağzınızın tadı olsun. Inan bağıris cagirisla yapılan 3 çeşit yemekten iyidir. Ha en önemli tavsiyem, lütfen misafir ağırlamayi minimuma indirin. Ben çareyi oyle bulmustum. Özellikle misafir geleceği zaman annenin telaşı cocuga yansır, daha bi anneci olurlar tam da en dar zamanda.. Daha çok mizmizlanirlar, haliyle anne olarakta insan sinir harbine girebiliyor. Lütfen sabırlı olun, inanın hepsi geçici dönemler. Hepimiz yaşadık dönem dönem bunları. Uyku saatleri nasıl peki? Kaçta kalkar, öğle uykusu falan yapar mı bebeğiniz? K Kutsal

Basınız sağolsun çok çok üzücü bir durum. Allahım sabırlar versin size ve eşinize. Ama konu sahibi de zaten pişmanlığını dile getiriyor, okumadığınız icin görmemişsinizdir o da çok üzülmüş sonra. siz de onu anlamaya çalışın sonuçta ne kadar zor bir bebek, ya da bebis zor olunca hayat nasıl geçiyor bilemiyoruz basa gelmeden. Konu sahibi, öncelikle bu çocuğa beraber bakmanız gerektiğine senin inanman lazim. Öyle bir dünya yok, essek gibi yardım edecek. Senin yerinde olsam bu akşam yemek yapmayarak ise başlardım. Bebisin icin vicdan azabı çekeceğine ütüsüz gömlekle gerekirse aç gitsin ise

Esinizin tavri cok kotu sonucta cocugun babasina da ihtiyaci var oglum suan 25 aylik acemiligimin hepsini yavrum cekti o kadar pismanimki ben yaptim siz yapmayin hep ilgili bi anne oldum ama bazen cok fena kiziyordum dayanamiyordum o kadar pismanimki ben nasil boyle davranabildim diye kendi kendimi yiyorum bende tek basima buyuttum sadece esim bana cok destek oldu mesela haftanin bir gunu o cocuga bakardi bazen disari cikarirdi ben evi temizlerdim yemek yapacagim saatte de o ilgilenir oynatir bende yemegimizi yaparim esim ilgilenmeseydi ne yapardim hic bilmiyorum

Bebeğe sakinleştirici vermek gibi bir şey. E

gdo2 lu yiyecekler herşeyi kötü etkiledi... mor delisi

Üzülüyorum böyle anne çocuğa bagirinca yapmayın böyle. Çıkın Balkona falan diğer odaya geçin kalbini kirmayin bebeğin. 2 yaşında kızım var annem hayatta değil kV ile nadir görüşürüz eşim hep yogun yorgun kimsemyok yani kapıyı çalan. Emmeyi bıraktı ama gece 2 defa kalkar su icer.1 haftadır gece 2de yatıyor. Bakın inanin herkes aynı zorlukları yaşıyor var şanslı azınlık ama herkes çocuk buyuturken zorlanıyor. Sinirlenirinize hakim olun çocuk ya pasif olur ya tam tersi aksi. Yapmayın böyle nerde yaşarsınız yaşayın ben ankarada yaşıyorum 2.5 ayliktan beri hergün çıkardım dışarı. Geçen sene de çıkardım sardim sarmaladim çıkardım 1saat çıksın hava alsın yuruyorsa kossunsize de iyi gelir.

yok arkadasim ya valla uyumayan cocuk uyumuyo bu yazdiklarinin hepsini denedim insallah konu sahibinde ise yarar Önceki

Tek parça puzzle veya renkli kitaplar da oyalıyor. Buzz Lightyear Sonsuzluk ve

yoo değil. kadın uyutamıyom demiş. deliksiz uyur çocuk. ailem bana yapmamıs ama yapanlar var afyonda Peripella Hiç birşey sebepsiz değildir. tek ayak cezası Anneler

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki.. 8 aylık oğlum ve her gün düzelir diye bekledim ama hala çok huysuz. Ne yediğimden içtiğimden anlıyorum ne de uyku var. Ne bir yere gidebiliyorum ne de misafir çağırabiliyorum. Bende hamile kalmadan önceki kilomdan bile zayıfım. Çalışmaya başladım işyerinde dinleniyorum ama gündüz emmediği için gece sabaha kadar 10 defa uyanıyor meme istiyor. Gün içerisinde beni görmediği için aksam daha sakin oluyor, eşim de her fırsatta dışarı çıkıyor sağolsun olabildiğinde bebeğime karşı sakin olmaya çalışıyorum eşime patlıyorum sonra çok sinirlisin diyor bana hiç biraz destek olayım demek yok ama, gerçekten 8 ay da o kadar yoruldum ki.. Birinin desteğinin olması çok önemli ama sanki sadece benim bebeğim gibi davranıyor eşim bakalım nereye kadar böyle gidecek Önceki

Annenizin gurur yapma sebebi ne anlayamadım?

Bir an okurken gülümsedim, kendimi gördüm. Oğlum aynen böyle bir bebekti ve ben 2.3 çocuğu olanları gerçekten alkışlıyordum. Nasıl yorulmuyorlar, nasıl kendilerine vakit ayırmamaktan rahatsız olmuyorlar diye? ne sabır ne tahammül kalmıyor bir noktadan sonra asla durmuyordu. Hiç bilmem rahat tv izlediğimi, yemek yediğimizi, erken uyuduğunu belirli döngüler de uyandığınıı 15 aylıkken bile, büyümeye bağlı olarak değişti şuan daha iyi çok şükür. Tek değişmeyen hala geç yatıyor, uykuya ayakta teslim olana kadar direniyor. İlgisi var mı bilmiyorum ama alerjik astım teşhisi kondu geçen gün, ay da 1 kez mutlaka hastalanan bir bebekti bu arada.

Sızıp kadar iyi anlıyorum ki gerçekten çok zor biliyorum. Öncelikle anneniz o sizin kizim bile yardım ederken böyle düşünmesi çok garip destek olunsun istiyor inşan cunku. Benim de 29 aylik oğlum ve 7 aylik kızım var ve tek bakıyorum annem ara sora gelir yardım etmek çok ister ama onun da kendime göre isleri olur başka torunlarida var beyinlilerle yaşıt kiz kardeşlerim varokuyolar onlarda gelir bi saatlik falan arada dışarı çıkarım markete falan eşin destek veriyorsa bırak sende çık yarim saat bile ayrı kalsan çok iyi gelecek bi neşet almış olacaksin emin ol. Bende senin gibiyim herşeye kızıyorum bazen sonra vicdan azabından uyuyamiyorum oğlum o kadar zor ki anlatamam hiç uyumaz halada uyumaz gece kalkar arada şuan mesela 2 saattir kızımı sallıyorum uyuşun diye bu oglumdadanda zor bi beek oldu ne olacak bilmiyorum ama alıştım galiba yorgunluğa uykusuzluğa sizde kabullenin bi süre sonra geçecek diye düşünün bu dönemi de atlatsanız büyüyecek ce geçecek. Ev işi yemek ütü çocuk bakımı gerçekten çok zor hele benim gibi iki tane olunca anamız ağlıyo resmen kayinvalidem sağolsun üst kata torunlarına bakmaya gelir ama kapımızı hiç çalmaz ayrica eşini arar benden isteklerde bulunur sagolsun:) Üzülmeyin üzmeyin bende oğlumu üzüyorum arada insaniz dayanilmiyo bazen ama sakın olmaya çalışın çocuk olduğunu unutmayın şuan hayati keşfetmeye çalıyor bende aynı hataları yaptım sana çok görmüyorum ama artık daha sakın olmaya çalışıyorum yazın kayinoederim bile farketmişti asabi olmuşsun demişti kimse yardıma gelmiyo zorlaniyorum dediğimde ise kimseye güvenip yapmadın cevabını aldım ever doğru kimseye güvenip yapmadım esim de sakın ol der sürekli kızma uzme sonra çok ağlıyorsun der haklı ama insan bi an dayanamıyor dayanmalıyız şimdi asla ve asla kırmıyorum üzmüyorum tabi ki arada sinirleniyorum ama biliyorum o daha çocuk herşeyi yeni öğreniyor neyse ne çok konuştum bu aralar içimi dökmeye ihtiyacım varmış. B Babaocagi.. Anneler

O kuş beyninle bana cvp vereceğine önce git biraz kitap falan oku belki cahillikten kurtulursun senin gibilere ayıracak vaktim yok benim,, normal olmayan sensin bence sen kendine çeki düzen ver senden anne olsa nolur senin büyüttüğünden nolur.. . push ; D dstn33 ALLAH VAR GAM YOK. Anneler

Peki ikinciyi düşündüren neydi? Ben ikinci konusunda hala kararsızım. Zaten en az 2 yıl daha düşünemem. Malum terrible two.. Oğlum çok çok huysuz değildi. Orta segment bir bebek diyelim :) Ama sorana "hayır" diyorum ki çeneleri kapansın. Yine de bir tarafım "olmalı" diyor.. Çok kararsızım ya..

Yine hariçten gazel okuyam bir üye. Siz zor çocuk ne demek bilmiyorsunuz. İşte biz de buna sinir oluyoruz ya! Hah siz yaptınız, biz kötü olduğumuz için beceremedik! Bizlerin çocukları durmuyor yemiyor uyumuyor sürekli ağlıyor, ruh hastasıyız! Siz premsesler dünyanin en sempatik ve empatik insanları olduğunuz için muhteşem bir çocuk yetiştiriyorsunuz. Ben her böyle konuşana ne diyorum biliyor musunuz, hodri meydan! Aha çocuk burda bilgi sizde, buyrun eğitin öğretin diyorum. Yok yatağa koyunca uyurmuş da yok masaya oturtunca yermiş de! Bir sofradan tabağı kafama ya da yerlere fırlatmadan kalkarsa oğlum mutlu oluyorum. Evde sürekli biz sirtaki oynadığımız için, bizden gördü öğrendi elbette ki! İşte bundan diyorum başkalarının adı da anne, benimki de! Hak mı ya bu...

Haklısınız ben bile bazen nasıl böyle oldum ben nasıl değiştim diyorum sorumluluk almak çok zormuş iki bebek olunca çok daha zormus kadınlara derdim nesi var bebek bakmanın kardeş yiğen baktım kaç sene ama insanın kendi çocuğu olunca çok farklıymış gerçekten bana dışardan gören sen mi sinirlisin sen mi falan diyolar ama içinde ne fırtınalar kopuyor bilen yok eşim yardım etmese çok daha zor olurdu benim için banyoyu yıkar yeri gelir evi süpürür kahvaltı hazırlar yemek yapar haftasonlari yardım eder çocuklarla ilgilenir elinden geldiği kadar o yüzden eş yardımı da önemli kolay pratik yemek bulur onlardan yap der dert etmez ac kalıcam 4 çeşit olsun diye bi salata yoğurt ana yemek yediğimiz çok olmuştur başlamıyorsan yapma demek çok fazla zor bi yorum

Aaaa surat aşmasına gerek yok. Akşam eve geldiğinde siz mutfaktayken eşiniz çocuğa bakmıyor mu? Çocuk büyümüş zaten babasıyla oyun oynamak ister. İşleri geceye bırakın biraz gündüz yapamadım diyin.

Hayatta elini surmez. Cocuk konusunda yardim istedigimde bile surat asar bazen. cuytherock

32 yaşımda dişlerimi sıkmaya alıştım diyeyim siz anlayın.. Ama emin olun zaman içinde rahatlayacak ve siz de farkedeceksiniz.. Bu süreçte sizin yapmanız gereken en önemli şey eşinizi nazlamamak. Ağlamayana meme yok bunu kabullenin.. Siz annesiyseniz o da babası. Artık babaya emanet edip bir kaç saat kendinize zaman ayıracak kadar büyük. Kararlı olun gidin deşarj olun. filmdelisi

Alerjiyi önlemek için ne yaptınız? Sperme alerjiniz olduğunu nasıl anladınız?gebe kalmak için bu alerji yi nasıl atlattınız

Oynuyorsunuz sanıp gulmesi, sonra olayı farketmesi ağlaması... Bebeğe çok uzuldum.

Bekara es bosamak kolay hesabi. Allah insallah nasip eder sizinde bir evladiniz olursa ve tek basina herseye yetismek zorunda kalipta yetemezseniz o zaman anlarsiniz. Bakamamak meselesi degil bu elbet herkes cocuguna iyi kotu bakar ama hanimlarin anlatmak istedigi sey baska. Siz su an empati yapamiyorunuz o yuzden gereksiz uzmeyin bu insanlari

Sizden daha değerlisi yok unutmayın. Siz iyi olmazya çabalamazsanız bebeğinizde iyi olmaz eşinizle ilişkinizde iyi olmaz evinizin huzuruda olmaz... Bebeğinizle ilgili birkaç tavsiyem olabilir. Lütfen deneyin. Uykularını düzenleyin. Her akşam aynı saatte aynı şeyleri yapın. 8de banyo sonrasında pijama hikaye uyku veya 8de el yüz yıkama gıdıklamalarla pijama giyme hikaye uyku. Bunlara benzer aynı saattlerde aynı şeyleri yapacağınız bir düzen oturtmaya çabalayın. Başlarda isyan edecektir istemeyecektir ama sonunda alışır ve alıştığı bu düzen onu da sakinleştirir. Bebekler, çocuklar her ne. kadar sınırları zorlamayı çok iyi başarsalarda aslında düzen severler ve düzenin içinde kendilerini güvende hissederler. Bunun dışında şu an böyle enerjisiz mutsuz ve kötü hissetmenizin sebebi bebeğiniz değil. Bunu tekrarlayın kendinize hep. O henüz çok küçük sizin aklınız onunkinden bin kat gelişmiş ve içinde bulunduğunuz bu kaosu durdurmaya gücü olan sizsiniz bebek değil. Ve en önemlisi unutmayın içinde bulunduğunuz bu durumlar geçici. Zor bir dönem ama geçici. Eninde sonunda Geçecek buna inanın. J Janet Jak Esim Durme, durme

Ev isi ve yemek konusunda aksaklik gostersem bu sefer esim laf sokusturuyor onun dirdirini cekmek bana daha zor geliyor.

Onun bir bebek olduğunu ve yıllarca uğraşıp çocuğu olmayanları düşünerek şükret,, bencilce davranıyosun sözünü dinlemesini isteyeceksin neredeyse,, sen hiç senelerce çocuk hasetiyle yanıp tutuştun mu? Başkaları evlatlarını severken onlara imrendin mi? Sen hiç çaresiz kaldın mı? Kalmadın oyüzden bebeğine bağırmaya devam edebilirsin kolay gelsin...

Benim de destekçim yok, ücretsiz izindeyim, doktora tez dönemindeyim, benimki de on kaplan gücünde bir bebek. Bebeğime hiç bağırmadım şükür. Bazen o uyuyunca oturup ağlıyorum. Ama eve misafir kabul etmiyorum, ayda bir temizlikçi alıyorum, onun dışında evde süpürge tutmak ve klozeti yıkamak dışında özel temizlik yapmıyorum. Çamaşır yıkama, asma, toplama eşimde. Bebek için haftada bir balık yemek lazım diyerek ya dışardan söyleniyor ya dışarda yeniliyor. Yine bir kez daha kebapçıya gidiyoruz paça çorbası yapan bir yer var temiz o da bahanemiz hem. Haftada en az iki kez yemek yapmıyorum yani. Yapamadığım günlerde ya yine güvendiğimiz yerlerden söylüyoruz ya da pratik fırın yemekleri yapıyorum. Eşiniz çocuk bakımına ve ev temizliğine maddi ve manevi destek olmak zorunda. Kavga etmeden sakince destek isteyin. Herşeyi yapmaya çalışırsanız size zaten kimse yardım etmez.

Hımm şaşırdım gerçekten anneniz sonuçta bebek de onun torunu. Ama anne bebek terapisi tarzı programla falan var sanırım bir araştırın isterseniz hem birlikte vakit geçirirsiniz hemde havanız değişir

Kızım çok zor bir bebekti. Allahım bana neler çektirdi. Zor uyur, zor yer, onunla asla biryere gidemezdim. Haftalarca evden çıkmadığımı bilirim. Yardım edecek kimsem yok. Anlatsam roman olur. Ama çok şükür o günler geride kaldı. Şimdi 8 yaşında okulunda çok başarılı annesine çok yardımcı küçük bir hanımefendi. Sabır sadece sabır. I