zaten şu gün istifa etsem çalışma sürem nedeni ile 2 ay kalmam gerekiyor kanunen. firmada hadi 1-2 haftada git demeyecektir sorumluluklarımdan ötürü. bir de aynı şehirde iş değiştirmek gibi değil tabi. o ülke devletine işe alan firmanın neden yurtdışından eleman aldığını, neden ülke vatandaşını seçmediğini kanıtlaması gerekiyor. benim geçen yıllarda 1-2 arkadaşım 1 ay kadar sırf bu sebeple ekstra bekledi mesela. yani iş buldum pat gittim kolay değil malesef. ben ucundan ciddi şekilde araştırma içine girdim en azından. tabi pandemi nasıl ilerler, ne yaşarız hepsi bilinmezlik ne yazık ki..

ögretmenlik yurtdısı fırsatı ile karşılaştirdiginda arada kalacak bir mesleki tatmini olan, maddi getirisi yeter seviyede, uzun vadede güvenceli vs vs bir meslek degil malesef. Düsünmeyin bile, direk uçuş

Aslında özleyip özlememekte değil mesele. İstiyorlar ki tüm hayatı onların etrafında kuralım. Onlar nasıl isterse her şey öyle şekillensin. Onlar ne düşünüyorsa kesinlikle doğru. Diğer taraftan da her şeyi geçtim ülke gerçekleri var. Ekonominin durumu ortada. Farklı bir kapı, daha güzel bir gelecek imkanı varsa neden destek olmazlar dimi. Umarım gönlünüzce olur her şey :)

Maalesef bunu söylemek istemezdim ama saygı adına zaten hiçbir şey kalmadı. Bizlere yöneticilerimizin mobing uygulamasına gerek kalmıyor ki insanlar bunları zaten yapıyorlar. Saygıyı geçtik sessiz kalmaları yeterli oluyor. Ben insanlara da hak veriyorum öğretmenlik konusunu bilmem ama hastaneye geliyoruz azarlıyor doktor, hemşireler bilmem ne bayaa bu konuda şikayetçiler, ama neden böyle olduklarına dair hiç fikirleri yok. 18 yaşında yaşadığımı anlatayım özel sektörde hemşireydim o zaman yoğun bakım 24-48 çalışır eve haftada 1gün giderdim. Cebimde aldığım harçlıkla hastalara meyve vs alırdım beraber yerdik, gece kahvcaltıya çıkınca hastalara verilmemesine rağmen tepsiyle çay kahvaltılık alıp inerdim. Ve işten neden çıktım akşamın 8 inde yeni yatan hasta aç olduğunu söyledi gelirken büskivi falan almıştım onları verdim sonra doymadım dedi bende başka yiyecek birşeyim yok geceyi bekle ben kahvaltıya giderken sana da çay kahvaltılık getiririm dedim. Arkamı dönmemle hakaretler başladı burda eşek muamelesi görüyorum yemek vermiyorlar aç bırakıyorlar ve daha bir dolu küfürler bunu söyleyen bayan. Hastalar bile o kadar şaşırdı ki bilinçli olanlar sen şimdiki hemşirene dua et kimse böyle davranmaz falan diye sözsel kavgaya girdiler. Ve ben o kadar yaptığımdan sonra 18 yaşında bunu kaldıramadım akşam 9 da önce istifamı yazdım sonra işten habersiz çıktığım için savunmamı ve ağlaya ağlaya eve geldim. Hak mı yani bu yaşadığım üzerinden seneler geçmiş daha unutamadım an ve an hatırlıyorum. Üzülerek söylüyorum ülkemiz yaşanabilir ülke değil, insanlarımız katlanılacak insanlar değil. Üç kuruşa ağız eğme diye bir laf var ya ben onu yaşıyorum ülkemde

Orada kalacak yeriniz, yanınızda manevi olarak destek olacak biri varsa gidin bence.

Anladım. Belki de tercih yapma hakkını deneyebilirim. Yurtdışına gitmeyi seçersem, maddi yönden arkamda durabilecek insanlar var. Ha, gittiğimde yarı zamanlı olarak çalışacağım, orası ayrı. İyi puan aldım almasına, ama ilk mesajımda belirttiğim gibi, zorla hazırlandım. Başka hiçbir şey yapamayacağımı düşünerek bu sınava hazırlanmıştım. Şimdi yapabileceğimi fark ettim, dil sorunumu çözebileceğimi de, ama bu konuda manevi destek göremiyorum.

Tartışmasız yurtdışı. Bin tane artısı var.

İnsanlar kendilerini de düşünerek akıl veriyorlar. Ben de aynı korkuyu annemden duymuştum, "ya seni hiç göremezsem ne olacak?" demişti. Haksız da sayılmazlar. Ama size tavsiyem, siz de çok büyük umutlar beslemeyin. Her an değişik şeyler oluyor, planlar alt üst oluyor. Salgın elimizi kolumuzu bağladı. Ne zaman biter ya da azalır, bilemiyoruz. Nefret ediyorum bu sonuca varmaktan, ama üzülmemek adına bir şeyleri daha fazla zorlamamak gerekiyor sanki. Bu arada, sizin alanınız nedir? astrojurnal

ben yazılımcıyım. Kendi şirketimin oradaki şubesine geçme şansım var. Aslında belki bir derece daha kolay bir karar gibi benimki çünkü home office çalışıyoruz ve 6 ay orada kalıp geri kalan 6 ayda istediğim yerde çalışabilirim. Yani burada da çok zaman geçirebilirim. Ama buna rağmen olan durum bu. Herkes surat yapıyor, bizi terk mi edeceksin modundalar. Süürekli olumsuz örnekler mod düşürücü tavırlar kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Siz öğretmenliği isteyerek mi seçtiniz? Ve neler umdunuz da bulamadınız? Biraz değişik bir üslupta sordum, çünkü söz konusu mesleğin erbabı sayılırsınız. Bu yüzden cevaplarınıza ihtiyacım var. Renfri Bir kaosun içindeyim ve sadece kendimi

42 yaşında bir edebiyat öğretmeni olarak ben biran önce giderdim. öğretmenlik bu devirde ne garantisi? Ne uzarsin ne kisalirsin. Ben yine biraz itibarımız olduğu zamanları yaşadım sen onu da göremezsin. Ama ben şunu anlamadım sen kpss ye hazırlanırken bunu düşünmedin mi puan geldikten sonra bu fikir mi oluştu. Bence sözleşmeli süreni atlat kadroya geç. Baktın olmuyor ara ver o zaman hem elin sağlam şekilde gidersin yaşın da genç zaten

ben de 'garanti' bir meslegi birakip geldim yurtdisina. tek pismanligim daha once gelmis olmamak! ahh keske 25 yasinda degil de universiteyi felan yarim birakip bir sekilde atsaymisim kendimi buralara. o cesaret hep vardi. iki kez denedim de. nasibim yokmus. simdi buradayim diye avunuyorum. edebiyat da oyle bir meslek ki.. ask gibi tutukulu degilsen ona karsi verimli olman da mutlu olman da cok zor. suan memleketin halini goruyorsunuz? hah iste kisa zamanda daha iyiye gitmeyeceginden, daha kotuye gideceginden emin olabilirsiniz. firsatiniz varsa yurtdisi. milyon kere yurtdisi. bana kizanlar olacak ama emin olun cok realistim.

Valla ben topu teyzemlere attım. Yardım ederler, ederler. Etmezlerse başka bir yöntem deneyeceğim. Çünkü uluslararası diyaloğumuz gittikçe kötüleşiyor, bu da gelecekteki seyahat planlarımızı tehlikeye sokar. . push ; piperr

Merhaba, aslında yurtdışı nezdinde karar vermiştim. Bu hafta gittim bütün diploma ve transkriptlerimi tercüme bürosunda çevirttim. Ama ne oldu... Avrupa genelinde sokağa çıkma yasağı ilan edilmiş, salgın bir daha yayıldığı için. Kimse iş ve okul dışında dışarı çıkamıyor oralarda. Ben de bu şartlar altında ülke değiştirirsem hem kendimin, hem orada yaşayan sevdiklerimin hayatını tehlikeye atacağım. Bu yüzden bekleyeceğim bir süre, gerekirse mülakatı bekleyeceğim, ona gireceğim. Ama bundan olumlu bir sonuç alabileceğimi düşünmüyorum. Yine de hayatın getirdiklerine karşı esnek davranmaya çalışıyorum, nereye kadar esneyebilirsem... kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Aman. Kalsanız ne olacak? İşte burada sürekli bir dram dönüyor. Yazılımcıymışsınız bir de, dediğiniz gibi, herhangi bir yerde çalışma olanağınız var şu anda. Dilerim bu günleri atlatırız da, daha iyi şartlarımız olur. Ama duygusal bağları bir kenara bırakmak gerekiyor. Sanki herkes ev ve araba alırken, veya uzaklara tayin isterken ailesini düşünüyor. Sinir oluyorum kendileri kabuğundan memnunken başkasının da konfor alanını bozmalarını istememe hallerine. piperr

Puanın bir sene geçerli değil mi zaten hemen vize başvurusunda bulun git bak bir dene cooook pisman olursan eger döner son atamalara yetişirsin. Aileni de bu şekilde rahatlat ki ben döneceğini sanmıyorum.

teşekkür ederim :) salgın sonrasında gitme şansınız yok mu? Yani ne zaman bitecek belli değil ama şuan olmasada bitince tekrar deneyemez misiniz? kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

İşte bu enflasyon durumu benim de aklıma geliyor. Öğretmen maaşlarını bile verilen çabaya göre yeterli bulmuyorum ona bakarsanız. Ama şunu demek istemiyorum "tatilimizi de uzatsınlar, hiç iş vermesinler" falan. Emin olun 7000 versinler, eğer o mesleği yapmaktan memnun değilsem bu durum benim sağlığımı komple etkiler. Gerçi daha ağır işler yapan insanların öğretmenlerle aynı haklara sahip olmalarını isterdim... Babamla yüz yüze konuşmadık bu durumu. Dün gece kardeşime "ablan şimdiki hayatından memnun değil, eğer gerçekten yurtdışına gitmek istiyorsa bunun için bir plan oluşturması ve 5 yıl boyunca o plana sadık kalması gerekiyor" demiş. benibosver Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

beni şu aşamada sağlık düşündürüyor. ne yazık ki oralarda yaşayan arkadaşlarım sağlık sistemin çok müzdarip olduklarını dile getiriyorlar. bu nedenle bazı çekinceler mevcut. özellikle pandemi döneminde. D dgdln

Amannn git ya valla garanti meslek öğretmenlikmiş, bu devirde doktorlar zor geçiniyor sen burda ev alamıyorsun aldığın maaşa. Enflasyon aldı başını gitti millet ay sonunu zor getiriyor. Artık evi bırak araba bile ekstra bir lüks. Haa bu kadar mı şikayetçisin diyosun evim(10 yıl ödeyecem ) ve arabam var çok çok şükür ama eve 2 maaş girmesine rağmen ay sonunu zar zor getiriyoruz. Tabi bizim öyle yurt dışı akraba imkanı olmadığından önümüz kapalı yani çoğu kişinin kapalıdır diye düşünüyorum varsa imkanın bırak git

Bu sitede bir sorun var sanırım. Mesajınızı alıntılamadan tamamını göremedim. Yoksa "ne demek istediniz?" diye soracaktım. Zaten daha kötüye gittiğini hissediyorum buradaki durumların. İşin komiği, tanıdıklarım da farkında. Ama olur mu devlet kadrosuna girmemek? Büyük aptallık.

Öğrenciliğimde de okulları araştırdığımda bana gelen mesajlarda "B2 seviyesinde" bir dil şartı isteniyordu ve başvurduğum üniversitelerde kurs da sağlanmıyordu. Burada kendi çabalarımla en fazla A2 seviyesini görebildim, ötesi gelmedi. Yakın zamanda başka bir ülkedeki bir üniversiteye mesaj attım, orada kurs desteği sağladıklarını öğrendiğim an zaten ona yönelmek istedim. yalniz

Birikimimiz yoktu. Eşim dil biliyordu ben sonradan öğrendim.

İnanir mısınız sizin gibi düşünüyorum. Ama araya salgın girdi, oralarda yasaklar getirildi. Gidemiyorum. astrojurnal

Kimin fikirleri onemli senin icin Birde hayatini kendin sekkillendirebilirsin ancak Net birsey diyemem bu arada yurtdisina mi gidicen teyzenler ne diyor atanma ihtimali falan Hocan falan yok mu daha net fikir verir

Kimse sizi tatmin edecek olan şeyin ne olduğunu sizden daha iyi bilemez. Siz ne istiyorsunuz? İstediğiniz şey sadece garanti bir meslek mi kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Geç yazıyorum ama, sizin ve emeğinin karşılığını alamayan herkesin durumuna o kadar üzülüyorum ki... Çok doğru dediniz, 24 yaş meslekte şiddeti yaşamak için çok erken. Hiçbir mesleğe saygı duyulmuyor da. Saygıdan kasıt, önünü ilikleyip asker gibi sıraya dizilmek kesinlikle değil. Bilmediğimiz konularda bilenle kapışmayalım, onu hırpalamayalım, bu yeterli. Ama bunu uygulayan maalesef çok az insan mevcut. Kayışları biraz daha gevşetirsek saygı adına hiçbir şey kalmayacak hatta.

hakkinizda hayirlisi hangisi olacaksa Allah ona yonlendirsin kalbinizi. ben pisman degilim. siz olur musunuz bilemem.. burada master yapiyorum ve okul param icin calisiyorum. hizmet sektorundeyim. duysa pek cok insanin halime aciyacagi bir is yapiyorum. daha dogrusu tr de saygi goren bir is degil. burada eziyet cektigimi dusunurler duysalar. kariyerini birakip o isi yapmak icin mi gitti derler. ama az calisiyorum. insanca saatlerde calsiiyorum. paramin bereketi var. hayat ucuz.. cok komik fiyata temel ihtiyaclarimi aliyorum. okulumu oduyorum. evliyim bunun avantaji da var bende. ama benim gibi olup bekar olan da cok. herkes insanca calsiip insanca harciyor. yasalar onunde kanun onunde, millet icinde insan muamelesi goruyor. saygi goruyor. yargilanmiyor. okulum bitince guzel bir meslegim olacak yine insallah.

Lisansımı Amerikan edebiyatı bölümünde okumuştum. Bu bölümde ilerlemeye karar verirsem aklımdasınız mutlaka. Çok sağolun.

Çalışma konusunda sıkıntı yoksa elbette yurt dışı, hem de hiç düşünmeksizin.. ancak dediğim gibi yurt dışında dilci olmak zordur ama imkansız değildir. Sormak istediğiniz bir husus olursa özelden yazarsanız yardımcı olabilirim özellikle Amerikan edebiyatı konusunda Başarılar diliyorum...

Ben sizin yerinizde olsam yurt dışı imkanını değerlendirirdim.

Alanım İngilizce, onun atama taban puanı geçen yıl 71 ya da 72 idi yanlış hatırlamıyorsam. Buna göre değerlendirdim.

Zaten kasım ayına girmeden kararı vermem gerekiyor ki, vize başvurusunu başlatayım. Çünkü dil kursu kayıtları kasımın sonunda bitiyor.

Valla zorla hazırlandığım şeyden bile iyi bir sonuç alabildiysem manevi desteği hayli görmem gerekiyor. Zaten okul hayatımı da desteksiz sürdürdüm. Sadece bir kere yardım istedim, o da bu konuda. Ama aldığım cevaplar... Neyse. :) kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Dediğiniz gibiyse durumlar, duygusal döngüyü kırmanız gerekecek. Şöyle düşünelim, ailemiz bile kalıcı değil . Biz neden onlar yüzünden kendimizi sınırlayalım? Yararı olmayacaktır bunun. Bunun dışında koşullarınız uygun görünüyor, önünüz parlak sayılır. Kafanız daha fazla karışmamalı. :)

İyi geceler. Hayır ben geçici süreliğine akademik eğitim düşünmedim, üniversitede çalışmalar yapıp ders verabilecek kadar bilgi ve deneyim sahibi olmak amacım. Kendimi spesifik bir alanda geliştirmek istiyorum . Fransa'da teyzem yaşıyor ve orayı daha önce ziyaret ettiğim için bu kez orada okuma planları yapıyorum. Ama yazdığım ilk iki alanın dersi Fransızca veriliyor. Bunun için önce dil öğrenmem gerekecek. Durumum böyle. Zaten mezun olmadan önce de okullarla yazışıyordum. Fulbright bursuna başvurdum ama olumsuz sonuçlandı. Hala arayış içindeyim.

Evet katılıyorum. Ve gidince bir kapı daha olacak bizler için. Aslında sevinip destek olmaları gerekirken, kendilerini düşünüp bencillik yaptıklarını düşünüyorum. Bunuda olumsuz konularak yansıtıyorlar. Sizi bilmiyorum ama ben etkileniyorum olumsuz konuşmalardan ne yazık ki kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Ya, kimse anlamıyor işte. Sorunum maaş da değil benim. Ama bu da en az manevi yön kadar önemli. Çevremdeki kimseye anlatamıyorum derdimi sanırım, bana sürekli "sen özel sektörde ve de ücretli öğretmen olarak çalıştığın için işinden memnun değildin. ama kadroya geçtikten sonra kafan rahatlar" diyorlar. Sanki ücretli öğretmenlikte gördüğüm öğrenci profiliyle sözleşmeye, hatta kadroya geçtikten sonra karşılaşmayacakmışım gibi... Biraz önce yurtdışında yaşayan teyzemle konuştum. Bana "devlet memuru olma ihtimalin dururken burada hayatına sıfırdan başlamak ilerde pişmanlık duymana neden olabilir" dedi. Belki de haklı, çünkü dişinle tırnağınla yabancı bir ülkede hayata tutunmaya çalışmak gerçekten kolay değil. Bu gerçekliğin farkındayım. Ama burada devlet memuru olmak da daha iyi bir hayatı sunmayabilir. Parasını geçtim, benim yetiştireceğim insanın başka insanların hayatını tehlikeye atacağı ihtimali var, saygısızlık zaten gırla gidiyor. E öğretmenlerin temsil ettiği bakanlığın mensubu bile öğretmen maaşına göz dikmiş durumda. Çocuklarımıza ilerici eğitim anlayışıyla yaklaşmayı öğütleyen sistem, uygulamada öğretmenlere çocukları sadece "kilitliyor". Her şeyi geçtim, bu ülkede bir öğretmen geri dönüşümle reenkarnasyonu bağdaştırdığı için görevinden uzaklaştırıldı. Artık söyleyecek hiçbir şey bulamıyorum. Less-is-More Nirvana Anneler

Valla bilemedim 78 iyi bı puan değil bence Atanacaksan amenna. gitme o zaman bence asla

Ben de dil edb mezunuyum. Zamaninda senin gibi cok ugrastim. Almanca sarti araniyordu o zaman. Ydsden 98 puan almama ragmen o kadar ileri duzey Almancam olmadigi icin yl yapamadim. Su an devlette ogretmenim. Cok da şikayetci degilim ama istedigim bu degildi. Akademik olarak ilerlesem nasil olurdu bilemiyorum ama su anki durumuma şükrediyorum. Belki senin önün acik olur, cok iyi yerlere gelebilirsin. Eger illa da calismak zorunda değilsen, maddi durumun elveriyorsa yurtdisini dene tabi. Benim calismam gerekiyordu, mezun olur olmaz ozelde basladim, sonra da atandim zaten. Bizim alan icin iyi bir puan almissin. Eger tercih yaparsan cok da fena bir yer gelmez. Hayirlisi olsun hakkinda. kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Peki bir şey soracağım. Şu an yaşadığınız ülkeye gittiğiniz zaman o ülkenin dilini biliyor muydunuz? Bir de, birikiminiz var mıydı?

Tabiki yurtdışı. Öğretmenlik garanti meslek olabilir ama alım gücüne bakın siz.?Maaşınızla ev almaya kalksanız 1-peşinat için kaç yıl çalışmanız gerekir? 2- ev kredisi için kaç yıl çalışmanız gerekir? Bunları hesap edin. Gideceğiniz ülke güzel bir ülke ise tadından yenmez.

Emin olun, gitmek isteyen herkesin çekincesi aynı. Normalde Avrupa'da randevu almak bir-iki ay sürüyor. Pandemide yoğun bakım üniteleri dolu, ciddi rahatsızlıklar dışında tedaviler yapılmıyor bile. Burada nasılsa, orası da aynı maalesef. Dediğim gibi, kendini bu dönemde bir tehlikeye atmaya değmiyor. Şartlar hafifledikten sonra şansımızı denemek daha mantıklı geliyor kulağa. astrojurnal

Ay deli misin Allah aşkına tabi ki yurtdışı Öğretmenlikten bildiriyorum sonsuz hayal kırıklığı döngüsü kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Ben de bir yol bulunana kadar hiçbir şey yapmak istemem, kolayca olumsuzluğa kapılırım. Genelde istekler hırsa dönünce ve gerçekleşemeyince olur bu. Duygusal bağlardan fazla etkilenen biri değilim, bu huyum beğenilmez mesela. Ama gamlı baykuş olmaktan bin kat yeğdir. Size de tavsiye ederim. Arkanızda bıraktıklarınızı zorla özleyecek değilsiniz ya. piperr

Gidin 20 yillik ogretmenim düzenin carkinda dönup duruyoruz. Farkli firsatlar cikar karsıniza burda malesef çikmiyor

Son bir kaç aydır benzer bir durum içine girdim. Ve aynı senin gibi bende herkesten olumsuz yorum duyuyorum. Benim ki garanti meslekten ziyade onlardan uzağa gideceğim için. Ne yaptın henüz bir karara varabildin mi? kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Hemşireyim ben eşimde sağlık sektöründe size bahsettiğim 2 asgari ücret değil daha fazlası ve biz eşimle ev geçindirmekte zorlanıyoruz. Yeni evli olmamıza rağmen düğünden kalan borcumuz yok ve öyle dışarı gezmemiz vs de yok buna rağmen bana zor geldi. Bu ülkede bu şartlarda yaşanır mı diye düşünüyor insan. Tek maaş asla aslaaaa yetmiyor çocuğum olsa 4 ay doğum izni dışında ücretsiz izine çıkamam mesela çünkü tek maaşla çok zor. Öğretmensiniz çevremde öğretmenlerle aynı alıyorum hadi 1000 tl fazla olsun ama kadir kıymet bilinmedikten sonra ne ki? Ülkemizde saygı mı var sizce maddiyatı geçtim. Öğretmenlere saygı var mı, biz dayaktan ölümlerden dönerek sürekli bağırma hakaret işiterek çalışıyoruz. Kendi ülkemiz kendi bayrağımız altında mülteci konumuna düştük hatta daha fazlası. Sokakta polis çevirmelerinin artmasından ülke ekonomisi hakkında yorum yapabiliyorum mesela çeirme ceza çoksa devletimizn paraya ihtiyacı var. Bunları düşünüyorum ve şaşırtıcı kısmı daha 24 yaşındayım bence bunları tecrübe etmek için baya erken yaş. Varsa imkanınız gidin siz mesleğinizi sevseniz bile bu meslekten evde geçinemedikten, iş yerinde saygı görmedikten sonra ne anlamı var

Valla ablacım kalacağın yer var para var bulunmaz nimet bence değerlendir. Sen bilirsin tabi ki ama öğretmenlik uzalıp kısalmayacağın bir meslek. Ben olsam giderdim

Akademisyen bir İngilizceci olarak soruyorum, yurt dışında bahsettiğiniz kurs ve master sonrası için planlarınız var mı? Hangi ülkeye gideceksiniz?Yurt dışında dil alanında çalışmak epey zordur çünkü beklentiler çok yüksektir. Tüm detaylarıyla değerlendirmek lazım. Sadece master yapıp geri dönecekseniz boşuna gitmeyin. Atandıktan sonra meb bursuyla yurt dışına gitme gibi pek çok seçenek var. İyi düşünüp öyle karar verin, umarım en doğru kararı verirsiniz kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Deneyebilirim. Şimdilik bekliyorum. Bazen burada düzen kurmamak için sebeplerim olsun diye düşünüyorum. Çünkü burada uğradığım ayrımcılığın da, diğer gençler gibi yaşadığım umutsuzlukların da haddi var hesabı yok. B bluest

Son durum: Fikir aldığım hiç kimseden "tüm zorluklara rağmen yanındayız, söz konusu sektörde tutunamama payın olabilir" lafını duyamadım. Bana yardım edeceğini söyleyen akrabalarım da "önce devlet memurluğunu dene, yine buraya gelirsin" dediler. Ağlayan bir çocuğu oyuncakla ikna etme çabaları. Müthiş bir hayal kırıklığı yaşıyorum. Keşke hepinizle yüz yüze görüşebilseydim de, düşünce ve deneyimlerinizi bir de onlara aktarabilseydim. Düşünmekten bile yoruldum. "Gerçeklik" kisvesi altında tektipleştirmeye maruz kalmaktan ve ulaşması nispeten kolay hedeflerin abartılmasından yoruldum. Alternatif aramaktan ama bu yönde desteklenmemekten yoruldum. Maddi yetersizliğin kucağında olduğumu hatırlamaktan yoruldum. İstediğim çok uç bir şey değildi oysa. Umarım kendimi kaybetmem. Yine de desteğinize teşekkürler.

Gönlümce olsun da, salgın gönlümü kararttı. Öğretmenlik mülakatına girerim dedim ben de, onda da olumlu bir sonuç beklemiyorum. Gerekçesi tahmin edilebilir. Bakalım, her şeyin hayırlısı. Sizin de gönlünüzce olsun her şey. :) . push ; piperr

Su an icin manevi destekten ziyade maddi destege ihtiyacin var. Basardigini gorduklerinde manevi destek de verirler zaten.

Değil. kakaokafa battı fishing, yan going. ♐ Üyelik

Taşınırsanız buradaki düzeninizin bozulması kaçınılmaz, bir de 10 yıllık süreden bahsediyoruz. Ama İngiltere'nin aradığı kalifiye elemanlardan biriyseniz, sizin kariyer hayatınız daha kolay ilerler belki. Salgın için de söyleyebileceğim, uluslararası giriş-çıkışlar yapılıyor. Ama sizin içiniz rahat eder mi giderseniz? Neredeyse hiçbir ülke "toplumsal bağışıklık" dediğimiz durumu kazanabilmiş değil, bizim ülke dahil. Orada yaşayan arkadaşınız orada iş çevresi ve sosyal çevre edinmenize vesile olabilecek mi? Çünkü bu dönemde bunları edinmek eskisinden daha uzun sürecek gibi hissediyorum. Ama benden şanslı sayılırsınız. Halihazırda işiniz var, finansal durumunuz da orada yeni bir düzen kuracak düzeydeymiş. Eğer yukarıda bahsettiğim risklere göğüs gerebilecekseniz ve bu konu üzerinde çok iyi düşündüyseniz, bence durmayın. Merak ettiğim, İngiltere'deki firmalarla iş için görüştünüz mü, ya da şu an çalıştığınız yerin İngiliz menşeli şirketlerle anlaşması var mıdır? astrojurnal

Tabi ki yurtdışı. Bu ülkede garanti meslek mi kaldı Allah aşkına. Yurtdışında kalacak yeriniz ve paranız varsa durmayın. Herkesin fikrini de sormayın. Köstek olmak isteyenler olabilir

Ben meslegimi cok seviyorum baslarken bu kadar sevecegimi düsünmemistim. Isin o kısminda sorun yok ama meb resmen burokratik bir çember devir kimin devriyse onlari kayırılır öncelikle, farkli görüste idareciye bile yer yok okullarda. Hasbelkader olursa parmakla gösterilir. Kendini gelistirme firsati neredeyse hic bulunamaz. Seminer vs, hizmetici egitim ben fayda gorecegim bi organizasyona neredeyse hic denk gelemedim. Uzman ogretmenlik sinavi bir kere yapildi, yili tutup girenler uzman oldu. Yılimiz tutmuyordu giremedik bir daha da acmadilar bile. Gencleri sevdigim icin ve bizim işimiz biraz da kalple yapilan bir iş oldugundan evet garantisi de var sorulursa iyi ki diyorum. Ama meb hevesimizden de, emegimizden de sömürüyor gun gectikce. Yazıli belge işi de boldur ayrica, ogretmek degil de, sanki yazili bi sekilde bunu belgelemek daha önemli gibi. Allahtan son yillarda teknoloji geliştikçe eskisi kadar yazı çizi işi kalmadı. MEB ufkumuzu daralttikca, genclerle açmaya calısiyoruz işte.

Hocam var, ona da fikir danışacağım ayrıca. Ben de kendimi önemserim bu durumda. Gözümü karartırım sıkıysa, ama çevremden yüksek beklentiler arttıkça strese giriyorum.

ben ilaç firmasında çalışıyorum. hali hazırda yaptığım iş özelinde ingiltere'de pek çok yer linkedin üzerinden görüşme talebi yolluyor. hatta görüştüğüm birkaç firma da oldu. ilk görüştüğüm zamanlarda annem yeni vefat etmişti, anneannem ve babamı burada bırakmak duygusal anlamda yük olmuştu. ancak artık benim de önüme bakmam lazım. bir de erkek arkadaşım da yurtdışı düşünüyor. onunla gitme ihtimalimiz de var. bu da bir nebze olsun beni rahatlatıyor. o arkadaşım iş anlamında fayda sağlayamaz ancak sosyal çevre olarak beni rahatlatabilir. giggles Shady's back. Anneler

Merhabalar. Bilen bilir, bu yıl KPSS'ye hazırlanıyordum. Bu sabah sonuçları aldım. 78 puan, 666. sıralama. Eh, güzel bir puan ve sıralama, üstelik dersane desteği olmaksızın aldım emeğimin karşılığını. Gelgelelim, bunun bir de perde arkası var. Öğretmenliğe isteyerek hazırlanmamıştım, zaten mezun olduğum bölüm de dil-edebiyat idi. Akademisyenlik, veya edebi çeviri işlerinden birini yapmak istiyordum. Ancak yayınevlerinde staja bile kabul edilmedim, yüksek lisans ve doktora sürecine de yurtdışında başlamak istedim. Hayatımı idame ettirebileceğim ülkelerdeki üniversitelerin çoğu İngilizce dışı dil şartı aradığı için ondan da vazgeçtim. Tabii, burada olduğum sürece bana öğretmenliğin garanti meslek olduğunu söylediler. Onun için hazırlanmaya başladım, tabii ücretli öğretmenlik de yaptım. Sınav sonuçlanmadan birkaç gün önce bir üniversiteye daha mail atayım dedim, şeytan dürttü sanırım. Bana kendi bünyelerinde dil kursu verebileceklerini, onu tamamladıktan sonra da yl için kaydolabileceğimi söylediler. Bu yl ve dil kursu durumunu yurtdışında yaşayan teyzeme ve onun eşine açtım. Bana her zaman destek olabileceklerini; ama mantıklı bir karar vermem gerektiğini söylediler. İşte bundan sonra olaylar karışıyor... Birkaç kişiye bu durumu açtığımda "kızım sen manyak mısın? yurtdışına gidip ne yapacaksın? garanti meslek çıkmış karşına, nasıl askıya alırsın? biz sana güveniyoruz sen yaparsın/başarırsın" gibi yorumlar almaya başladım. Yüksek beklentilere girenler, beni art arda tebrik edenler... Sonu gelmiyor bunların. İnanın 7 saattir stresten yemek yiyemiyorum. Nikah arifesinde eski sevgilisine geri dönmek isteyen gelin/damat gibi hissediyorum kendimi. Bu konudaki fikirlerinize ihtiyacım var. Şimdiden teşekkür ederim.