Mahkemeye başvurup vasi tayini isteyebilirsiniz ama bu durumda avukatlardan görüş almak en doğrusu, acaba forumda yazan olurmu

Baslıgı gorunce geldım banada bıpolar dıorlar ama ben bu kadar degılım annenı yalnız bırakma o ruh hastası adamdanda bı sekılde uzaklasmasını sagla

Bugün bahsettiğim kişiyle evlendiğini öğrendim annemin. Artık ne yapabileceğimi bilmiyorum kendisi için maalesef

Annem psikiyatrik rahatsızlık geçirdi ama bipolar değildi. Hafızası gidip geldiği için yönetmem bir tık daha kolay oluyordu. Söylemekten hoşlanmıyorum ama kandırıyordum ben annemi. Yanımda durması için yoksa birden çıkıp gidiyordu. Bir psikiyatriste bunu sorun bence. Kandırmak doğru olur mu diye yani. Mecbur yalanlar söylüyordum dış dünyadan korksun diye. Belki yanınıza gelir korkup... Evlenmesi konusunda da bir avukat en doğru bilgiyi verir ama annenize vasi olmanız durumunda acaba nikaha ne oluyor? Yani düşme vs gibi bir durum olur mu bilmiyorum... Çok üzüldüm ya, çok iyi biliyorum o kadar zor ki... Umarım bir yolunu bulursunuz.

Allah yardımcınız olsun, uzak olmasanız iyi olurdu yani ilaç takibi vs konularında daha çok dikkatli olabilirdiniz. Erkek arkadaşıyla ilgili hiç mi şüphesi vs yok? Onları biraz köpürtün, sizin yanınıza gelsin. Yazık o kadıncağıza da. Ayrıca üstünüze alınmayın, kendinizi üzmeyin. Hastalık hepimiz için aklı başında bir evlat olduğun için annen ne kadar gurur duysa az seninle

Merhabalar. Birkaç senedir bu forumu takip ediyorum. İçinde bulunduğum durum hakkında tavsiye alabileceğimi düşündüğüm için yazmaya karar verdim.21 yaşındayım. Annem 48 yaşında 20 yılı aşkın süredir bipolar. En son geçen sene atak geçirmişti. Olmayan şeyler üzerine şüpheleri ve öfke patlamaları vardı. Gün içinde sık sık ağlıyordu. Beni bazen çok seviyor, bazense yapmadığım şeyler üzerine suçluyor ve nefret ediyor gibi davranıyordu. Bu süreçte ben de sakinliğimi koruyup ılımlı davranamadım. Sık sık kavga ediyorduk. Bu süreç benim ağlayıp yalvarmalarım ve kavgalarımız sonucu hastaneye yatmaya ikna etmemle sonuçlandı. Hastaneden çıktıktan sonra 7-8 ay kadar ilaç kullanımını takip ettim ancak birkaç ay gibi bir süredir kendisinin bu durumdan hoşnutsuzluğunu belli etmesinden ve sanki ben onun annesiymişim gibi davrandığımı düşünmesinden dolayı takip edemedim. Doktoru ayda bir vurulması gereken iğne yazmıştı. Hastaneye onu yaptırmak için beraber gidiyorduk ancak son iki aydır erkek arkadaşının yanındayken iğneyi yaptırdığını söylüyor. Erkek arkadaşının da psikolojik rahatsızlığı olduğu için güvenemiyorum. Kendisi bir zamanlar anneme benim ilaçlarla onu zehirleyebileceğimi, dikkatli olması gerektiğini söylemiş. Şimdi tekrardan hastalığının nüksettiğini düşünüyorum. Bir gün uyuyup ertesi gün uyumuyor ve bu bu şekilde devam ediyor. Kendisinin telefonunu birilerinin dinlediğini, casus programlar indirildiğini bunun için de savcılığa gideceğini, bu işin peşini bırakmayacağını ve bu olay çözülmeden eve geri gelmeyeceğini söylüyor. Dinleyen kişinin de benim olduğumu düşünüyor. böyle illegal bir işe bulaşmama rağmen hala beni sevdiğini itiraf edersem şikayetçi olmayacağını söylüyor. Şu an kendisi benim yanımda değil erkek arkadaşının yanında, benden farklı bir şehirde. Aile içinden destek olan bir anneannem var o da çok yaşlı. Nasıl bir yol izlemeliyim?Geçen senelerde küçük ve tecrübesizdim o yüzden annemin bu durumunu öfkeyle karşıladım. Benden ya da bir başkasından olmayan bir şey yüzünden şüphe duyduğunda ve öfkelendiğinde nasıl davranmalıyım ve onu kırıp üzmeden doktora nasıl yönlendirebilirim? Şimdiden vereceğiniz tavsiyeler için teşekkür ederim.

Yaşadığınız şeyi anlıyorum ben de çok benzerini yaşadığım için. Öncelikle ortada suçunuz olan bir şey yok, yük veya vicdan hesabı hissetmeyin. Yapabilecekleriniz zaten çok sınırlı. Bir kere annenizin kendisi tedaviyi kabul etmiyor. Uzaktaymışsınız da. Ve başkasıyla evli... Çok zor. Eşi olan insan da iyice tetiklemiş durumumu anladığım kadarıyla. Çaresizlik hissediyorsunuz sizi çok iyi anlıyorum ama eliniz kolunuz şu durumda bağlı maalesef Annenizin tekrar hastaneye yatması bile gerekir hastalık bu kadar ilerlemişse. Ama evlat olarak da yapabilecekleriniz bir yere kadar. Tekrar ediyorum tedaviyi reddetmiş olan kendisi. Siz zaten elinizden geleni yapmışsınız. Keşke yardımcı olabilsem ama aklıma bir çözüm gelmedi maalesef Hasta yakınları hastaneye yatış sağlayabiliyor gibi bir şey okumuştum ama nasıl oluyor bilmiyorum. Ki zorla yatırmış olacaksınız, çıkınca tekrar tedaviyi bırakırsa sil baştan. Belirttiğiniz gibi bir anne olmanız lazım tedavisini alsın diye ama annesi siz değilsiniz. İzin de vermiyormuş zaten.

Geçmiş olsun. Bende bipolarım bu illetin en büyük gereksinimi terapi terapi terapi. Meditasyonlar sakinlesmesinde yardımcı olabilir ekstra olarak.

Öncelikle geçmiş olsun. Benim amcamda bipolar benzer şeyleri bizde yaşadık ailecek sizi anlıyorum. Öncelikle annenizin ilaç takibini yapmaya çalışın kesinlikle düzenli olarak ilaçlarını alması çok önemli. Eğer reddediyorsa doktorla konuşun sıvı ilaçlar var yemeğine suyuna katabileceğiniz şekilde ilaç takibi yapabilirsiniz. Etraftan şüphelenmeye başladığında onun uydurduğunu vs söylemek yerine böyle bir şey varsa savcılığa gideriz anne merak etme şeklinde yaklaşırsanız sizden de şüphe duymayacağını düşünüyorum. Bipolar bozukluğa sahip insanların uzaklaşmaması gereken tek şey aileleri. Aileden de şüphe duymaya başladıkları ve bir destek göremedikleri zaman hastalık iyice ilerliyor daha farklı davranışları ortaya çıkıyor. O yüzden benim fikrimce bi şeyden şüphelendiği zaman şüphelendiği şeyin olmadığını söylemek yerine varmış gibi destek olmaya çalışmak daha yerinde olur şimdilik. Tabii önce mutlaka anneniz için bi doktorla konuşmanız gerekli.