Of Yusuf içim çok acıyor bu yavruyu gördükçe... bir çocuğun ağlaması vicdanlarda hissedilmiyorsa daha çok imtihanımız var demektir malesef... Yusuf, güzel çocuk dilerim ki sebebin olanların sebebi ol...

Dün gece gördüm, kocama da gösterdim... Dünya bu kadar acımasız olmamalı...

Benim elimden bir şey gelmediği için görüp de duyarsız kalmak vicdanima sigmazdi. Tek gücüm var sosyal medya. Hem ordan paylaştım hem de Twitter' im olmadığı halde dün açtım aklıma geldikçe twit atıyorum. Bence kamuoyu oluşursa birşey yaparlar. Ama işte çoğu kişi fetocu damgası yememek için dile getiremiyor. Oysa mevzu anne değil ki. Mevzu çocuk. Çocuğun ne günahı var. Son arzusu ya. Ölümcül hastalık. İki ayı ya var ya yok.

Afedersiniz kinayeyi sezemedim. Acıkcası ben sistemsizliğin yıllar yılı farkında olan bir bireyim de, sizin sorunuza istinaden "hani 20 yıldır görmedin görmedin de 20 gündür de mi görmüyorsun" serzenişiydi. Yusufun sesinin duyulmasını da uyanışa bağlıyorum ve birilerinin artık sanırım kral cıplak diyor oluşuna.

Yani kimler kimler serbest kaldı, affedildi, denetimli serbestlik aldı kabak bu kadının başına mı patlamış? Madem tüm devlet büyükleri kandırıldı ee bu gariban kadın da kandırılmıştır belki? Onu da geçtim, en kötü ayağına akıllı kelepçe takılır hastanede çocuğuyla kalır. Şu sabiye şu acıyı çektirmek insanlık suçu. Zaten yaşayacağı max birkaç ay, kadının hastanede kalmasına izin çıkmalı en azından.

Ben de çok üzüldüm Yusuf kerime. İnşallah kısa zamanda annesine kavuşur ve şifa bulur. Ama Yusuf kerim gibi nicesi yillardir anne babasına hasret yaşıyor veya ölüyor. Büyükler aldatildik Allah affetsin dedi çıktı işin içinden. Kabak da hiç bişeyden haberi olmayan garip gurebanin başına patladı. Her zaman olduğu gibi.

Khk ne? kahvetelvesi

Biliyorum yeri burası değil. Duramıyorum, uyuyamıyorum, ağlamamı kesemiyorum artık. En son deprem haberlerine karşı o kadar hissiz buldum ki kendimi sonunda kalbim kurudu herhalde dedim. Şimdi 2 gündür Yusuf Kerim'e ağlıyorum. Her yerde dönüyor, buraya koymak istemiyorum, çocuk anne diye ağlıyor ya. Kanser hastası, minicik. Annesi khk'lıymış, hapiste. Ya suçsuz olsa ne olur, katil olsa ne olur, o çocuk annemi istiyorum diye ağlıyor. Kimsenin elinden nasıl bir şey gelemez, aklımı yitirmeye çok yakın hissediyorum. Çocuk ölüyor, annecim diyor. Allahım gerçekten bu kadar acı çok zor... Sen sabır ver, sen gönüllere ferahlık ver...

Gördüm onları da gördüm ama dedim ya kalbim kurudu sanki, hissiz bakmaya başladım depremle ilgili videolara. Bu kadar maruz kalmak iyi değil. Elimiz uzansa tamam, ama evimizde oturup ağlamak için gerçekten bilmeyelim ya. Birkaç ay önce herkes kendi derdine üzülsün diyordum ama bu kadar büyük acılar herkesin derdi. Ah yavrum... Umarım ses getirir paylaşımlar. Ömrünün sonunda yüzü gülsün.

Ben de bir kaç gün önce gördüm çok üzüldüm. Instagram'dan paylaştım. İşten iki arkadaşım memur olduğum için uyardı. Yanlış anlasilirsin diye. Başından beri yani insanların el üstünde tuttuğu dönem bile bu tarz yapılara karşı hep tavrim olduğu için geçmişim sıkıntı olmadığı için rahat rahat paylaştım ben. Ama insanlar fetocu damgası yememek için bunu paylaşamiyorlar bile. Oysa çocuğun son günleri ya. O kadar ağır bir hastalık ki anneyle bile. Hele anne varken yok olması. Bu akşam oğlum hastaydı. Uyuturken beni sevdi optu. O optukce o çocuk aklıma geldi vicdanım sızladı. Dün çok ağlamıştım zaten bu konudan. Unutmaya çalışıyordum. Oğlum bana sarildikca aklıma geldi. Daha önce büyük oğlumu iş için tek bıraktığım çok oldu. Babasına çok düşkündür. Şehir dışında benimle durmadigi için babasıyla bıraktım iş için uzun zaman şehir dışında kaldım. Haftada bir iki haftada bir döndüm. Genelde beni çok aramazdi. Ama ne zaman hastalansa beni arar annem annem derdi. O zaman uzakta olmak beni uzerdi. Bir şekilde sonra ya o gelir ya ben giderdim ama. Ahh anne şefkati başka oluyor işte. Hastalık anında korku anında gerekiyor. Depremde ankaz altından kurtarılan annesiz çocuklara bile o kadar sevinemiyorum. Annesiz kaldıkları için. Bu Yusuf Kerim içimi çok dağladı o yüzden.

Taksınlar kadına bi elektronik kelepçe koysunlar hastanede çocuğunun odasına, bu kadar mı zor? Pandemide suçluları ceza evinden izinli diye saldılar sonra bazıları daha da dönmedi mesela hapse. Demek ki olabiliyormuş. Yazık günah o çocuğa gerçekten dün ben de çok üzüldüm.

Herkesi görelim. Fetöcü, şucu bucu. hukukun temel ilkeleri vardır. Bizim okumuş kesim de okumamış kesimde hiç bir zaman bunları umursamaz. Gemisini yürüten, o gemi bir buz dağına çarpınca ya kadar bunlarla ilgilenmez. Yurttaşlık bilincimiz yok ve olmayacak da. Hukuk okuduğuma pişman etti ülkem beni, yıllar sonra yarı yaşımda gençlerle ikinci lisansımı okuyorum. Yeni bir kariyer için değil, delirmemek için. sadece bu değil, siyasetin müdahil olduğu başka davalara da çokça tanıklık ettim, insana acı vermekten başka birşeye yaramıyor. O yüzden forumda yurt dışı ile ilgili konulara istisnasız gidin diye mesajlar yazıyorum. Ülkemi sevmediğimden değil umudu kestiğimden. İnsana bir kere verilen yaşamda, hayatın keyifli yönlerinin de görülmesi taraftarıyım. Bu coğrafyada yaşamın diğer türlüsünü görmemiş, görme imkanı bulamayacak olan herkes için yüreğim acıyor. Bunların sebebi de malesef ki biziz.

Neden? Biz milletçe ne başlıklar gördük son 20 gündür farkında mısınız? Şaşırmayalım artık.

Bu başlığı burda görmek... Şaşkınım

Ben de bugün işten bitkin gelirken bunu düşündüm. Gece uyuyamadigim için halsiz gittim halsız döndüm. Sonra dedim ki herşeyden haberdar olmak hiç iyi bir şey değil. Önceden de çok kötü şeyler oluyordu. Ne bilim savaştan tut herşey. Ama anca kendi köyünden birisi ölürse haberi oluyordu genelde. Çok eskiyi diyorum. Şimdi sosyal medya internette her bilgi anında ve sınırsız şekilde zihnimizde. Kötü şeyleri yaşamadan yaşamış gibi oluyoruz. Ben duyarsız da kalamiyorum. Kendi sınavı, kendi mücadelesi diyip gecemiyorum. Kendim yaşamış gibi üzülüyorum. Sonra işte gelsin ataklar gitsin depresyonlar. Hatta kk ya bile girmeyeyim demiştim ama yine alışkanlık olmuş elime alınca telefonu giriyorum. Instagram, ekşisozluk, kk bunlara girerdim. Ekşi yok. İnstagrami bugün kaldım. Gazetelere bakıyorum aynı sayfalar hep. Sonra kk ya arada bakıyorum. Tümden telefonu bırakmak lazım aslında ama iyice alışkanlık oldu.

Kinaye yapmadım aslında gerçekten şaşırdım. Ama siz bu ve benzer konuları sadece 20 gündür gördüyseniz bilin ki bu faciaların sebebi budur. Hukuk tepeden değil de aşağıdan yukarıya doğru işler. Dün görmezden geldiğimiz şeyler yarın başımıza düşen kolonun kaldırılmamasını, 2018 de yapısı değişen bir yardım kuruluşunun size çadırı yıllar sonra en zor gününüzde parayla satmasına sebep olur. İşte bunlar herşeyi bu 20 günde gördüğümüz, ve de zarar bize dokunduğunda gördüğümüz içindir. 6 aya kalmaz unutucaz herşey eskisi gibi devam edecek. Yusuf aylardır yardım istiyor, üstelik istediği şey kanunen de mümkün. İmtiyaz değil hani. sesinin duyulmasına şaşırdım. Ne yazık ki sona günler kala duyuldu. Bin türlü şerhler yazarak o da. Şaşırdım.

Yarından itibaren telefonu elime pek almamaya niyet ettim. İnşallah başarırım. Faydamız yok bari daha fazlasını duyup görüp kendimize zararımız olmasın. Ama bu gece dayanamadım defalarca izledim aynı videoyu. Oğlumu düşündüm, sabahları işe giderken bile biraz daha diye diye sarılan kızımı düşündüm. Kulağımdan gitmeyecek o ses. Katilleri salıp bu anneye izin vermeyenlerin de kulağından silinmesin, duyacak vicdanları varsa.

Dün üst üste çok üzüldüm. İki çocuk vardı enkaz altında fotoğrafları heryerde çıkmıştı. Onun da videosuna denk geldim. Suriye'de enkaz altında kalmışlar. Biraz daha büyük olan ki en fazla 5 yaşında falandır. Abi bizi burdan kurtar ömür boyu hizmetini ederiz diyor. O iki çocuk kurtarılmış ama anne baba diğer 3 kardeşleri ölmüş. Teyzeleri bakacakmis. Onlara da ayrı üzüldüm. Dünyada çocuklar üzerinden o kadar dram var ki. Denk gelmemek gerekiyor sanırım. Dün Instagram'da gormesem o çocuğu nedir diye bakmayacaktim. Bakmasam bilmeyecektim. İki gündür içim sizlamayacak, rahat uyuyacaktim. İşte bilmiyorum ya. Bilmek iyi mi kötü mü. Tek bildiğim acilardan çok derinlemesine etkilendigim.

Başka bir konudan suçlu olsa çok daha çabuk aksiyon alınırdı. Bu konu olduğu için kimse bulaşmak da istemiyor. Baktım gerçi Kaan sekban falan paylaşmış. Bir HDP li vekil mecliste gündeme getirmis. bir iki siyasi daha belki de. Ben paylaşınca bile arkadaşlarim uyardı. dedim olsun ben razıyım. Hem suç unsuru birşey yok neyden korkacagim. Bu durumda olan çok çocuk var ben olsam tanımadığım biri için risk almam dedi mesela bir arkadaşim. Ama ben buna denk geldim. Nasıl sesimi cikarmam. Ses çıkarmamak da haksızlığa karışmak anlamına geliyor. Çocuklar konusunda o kadar hassasım ki iri kıyım adamlarla bile kavga ediyorum dışarda çocuk söz konusu olunca. Bana ayrı bir cesaret geliyor. Mektubun falan ulasacagini bilsem cbaskanina mektup yazcam öyle üzüldüm bu çocuğa. Özel izinler oluyor aslında illlaki yetki vardır bununla ilgili.

Çok üzücü, umarım bir an önce annesine kavuşabilir

Cezası ertelenmeli. Cocugunun tedavi sürecinde yanında olmalı. 45 bin masum insan ölürken hala cadır konserve falan nasıl hüpletirim derdinde olanlar atılsın içeri. Masum bi yavru belkı de son günlerini annesiyle gecırmeli.

Daha once denk gelmemistim, sabah konuda gordum . Cocuklarin menfaati butun ideolojilerden bagimsiz olmali. 4. evre ve cok agir bir kanser turune yakalanan kucucuk cocuga annesinden daha iyi bakim verebilecek kimse olamaz. Cok uzgunum.

Hak hukuk adalet falan demiyorum artık. Şu çocuğun gözyaşlarında boğuluruz ya. Yeminle boğuluruz orda. Yetkililer bu çocuğu duyup nasıl uyuyorlar, gerçekten kafayı gömüp nasıl uyuyorlar.

Sormayın. Hep olan çocuklara oluyor. Dünya gerçekten hassas insanlar için cehennem ya. Dün o kadar bu konudan etkilendim ki gerginlikten basım gozum ağrıdı sabaha kadar zor uyudum. İnstagrami falan sildim telefondan. Panik atagim var kötü şeylerden uzak kalmam gerekiyor. Zaten deprem sürecinde çok etkilendim. Bitkisel hayatta gibi sadece üzülüp üzülüp uyudum durdum. Sonra bu denk geldi. Elden de bir şey gelmiyor. Uzuldukce kendi hayatimi sürdüremez hale geliyorum.. çocuklarımla ilgilenemiyorum. O yüzden dedim kötü seylerden uzak durcam. Dünyada başka pek çok kötü şey oluyor. Bu konuyu unutmaya çalışmıştım. Hasta oğlumun bana sarılması öpmesi bir sonra sizin paylasiminiz iki tekrar hatırlattı bu konuyu. Ne diyelim en azından öncü olur Yusuf Kerim. Ona yetismese bile başka hasta çocuklar için refakatçi izni gibi bir şey çıkar. Zaten şu anda pandemiden dolayı pek çok suçlu dışarda. Bu kadının suçu terör kapsaminda olduğu için içerde sanırım. Yoksa katiller falan hep dışarda. Adam pandemi izniyle çıkıp tekrar birini öldürüp geri cezaevine gidiyor.