İki anne de torunumuz olsun da evimizi düzenimizi bozup 3 ayda bir torun bakmaya gideriz mi diyorlar? Eşiniz kendi kafasına göre neyin kararını veriyor öyle? Anne bile olsa kimseye güvenerek çocuk yapılmaz, ihtiyaç olduğunda yardımcı olmak başka biz çocuk yapalım onlar bakarlar demek başka. Sizin açınızdan beraber kalınacak düzen sıkıntılı olur bı yerden sonra ama ilk mesele o değil.

Kreş yaşı diye birşey yok artık. 6 aylıktan itibaren alıyor kreşler. Ben 11 aylık başlattım kreşe memnunuz çok şükür 20 aylık oldu kızım. Annemle yaşıyorum ama annem bakamaz çünkü çok yorucu oluyor bir yaştan sonra bebek bakımı. Kimseye güvenerek çocuk yapmayın eşinize bile

Valla ben bir haberde gördüm, çocuğa bakan anneanne yada babannesi ekmek almaya gidiyor. 2/3 yaşlarında ki bebek camı açıp atlıyor ve maalesef... Birde arkadaşım vardı çocuk bakıcısı, nasıl olduysa baktığı çocuk elini yakmış, öyle zor durumda kaldı ki anlatamam... Bu derece sorumluluk isteyen bir işi kimseye yüklemek bana mantıklı gelmiyor.

O bakar bu bakara göre çocuk planlayamazsınız, sizin anneleriniz de dünyaya torun bakmaya gelmiyor. Bir iki bakarlar sonra yorulurlar sonuçta istemeyebilirler. Çocuk istemek hakkınız olsun tabi evladınız ama onu büyütme işini anneanne babaanneye göre planlamayın ortada kalırsınız

Bebek düşünüyoruz ama ben bir yandan çalışacağım. Aileler farklı şehirde. Eşimde bir benim annem bir de senin annen 3er ay falan gelir kalır diyor. Kreş yaşına gelene kadar. Bilemedim bana özgürlüğü kısıtlayıcı geliyor. Pamukannesi83

Benim kayınvalidem de bir doğurayım kreş yaşına kadar bakacaktı. Kolik bebekle 40'ını çıkaramadan eve nasıl döneceğini şaşırdı kadıncağız. Zor attı kendini bizim evden. Annem de ağladıkça üzülüyorum dedi gelmedi. Eşim sabah işe gitti akşam geldi. Kolik bebekle kaldım 4 duvar arasında baş başa. Şu hayatta en net öğrendiğim şey: çocuk yapacaksan sadece kendine güveneceksin.

9 aylık bebeğim var. Doğdu doğalı annem bir gece bakmadı. "Yaşlıyım ben" dedi. Kenara çekildi. Bende bakıcıya güvenemedim. Kırdım dizimi, kendi çocuğuma kendim baktım. Ekonomik olarak çok sıkıntıya girmeyecekseniz sizde bu seçeneği düşünebilirsiniz. Bebek bakmak sonsuz tahammül ve dikkat gerektiriyor.

Bu plan islemez. Kres yasina kadar (2.5-3 oldugunu varsayıyorum) surekli gelip gidemezler. Herkesin bir hayati var, 3 ayda bir duzen degistiremezler. Belki ilk 1 sene idare ederler ama birkaç sene boyunca bunu yapamazlar

Öncelikle çocuğunuz için bakıcı / kreş vb ücreti için para biriktirin ; sonrasında bebek planınızı devreye sokun. Anneleriniz torun bakmaya değil, sevmeye gelsinler.

Ben kimseye güvenip cocuk yapmazdim sahsen. Heleki birilerinin düzenini bunun icin bozacaksam

Bir bebeğe en az bir yıl annesi bakmalı Hem anne hem bebek için bu çok önemli Ve şu büyükleri karıştırmayın bebek bakım işine zaten onlar sizi büyütürken üzerlerine düşeni fazlasıyla yapmışlardır

Annelerin haberi var mı peki bundan? Siz özgürlüğünüzün kısıtlanması derdine düşeceğinize yaşını başını almış kadınların düzenini bozmamayı mı düşünseniz acaba? Karı koca bu bencillikle nasıl çocuk yetiştireceksiniz?

Evet onlar biz bakarız diyorlar ben zaten kendim bakmak istiyorum ama tek başıma illa ki zorlanırım bulunduğum şehirde hiç tanıdık olmayacak, yine de onların da aylarca bakmasını istemem arada bir yardıma ve torunu görmeye gelebilirler, yalnız çalışırken bakıcı bulmam gerekecek belli bir süre izin alırım da

Sizin özgürlüğünüz kısıtlanacak evet ama yaşlı başlı insanların düzeni bozulacak mi, bunu düşünen yok. Eşiniz işgüzarlik yapıyor tamamen.

Bana sormadan, danışmadan kendi kafasına göre annem gelir 3'er ay bakar diye çocuk doğurursa kızım, bana mı sordun doğururken derim. Bir insanın hayatını bu derece değiştirecek birşeyde emrivaki yapılmaz. Hamilelik planlamadan önce muhakkak bu fikrinizden haberdar edin aileleri. Gerçi sen hele bir doğur ben bakıcam torunuma diyenlerin bile yarısından fazlası doğumdan sonra kayboluyor. Onları da suçlayamıyorum, hiç kolay değil bebek bakmak. Bebek ortada yokken yaparım sanıyorlar ama sonradan görüyorlar olmayacağını. Zor durumda kalmamak için kimseye güvenip iş yapmamanızı öneririm.

Bu plandan ailelerin haberi var mı peki? Ben insanların bu kadar rahat olmasını anlayamıyorum. Bence sadece ve sadece kendinize güveniyorsanız hem maddi hem manevi olarak çocuk yapın lütfen, yoksa yazık oluyor. Biz de eşimle sırf özgürlüğümüzü kısıtlamak istemediğimiz için çocuk yapmıyoruz. Sadece bakıcılarla da olmuyor, hayat boyu bir kısıtlama çünkü. Çok iyi düşünün lütfen.

Her iki annenin de hayatında hiç umulmadık bir sorun çıkarsa ve eve dönmek zorunda kalırlar ise nasıl olacak? Bence 1-2 yıl çalıştıktan sonra çocuk yapmak daha mantıklı.

Kesinlikle özgürlüğünüzü kısıtlar, çocuğunuz kreş yaşına gelene kadar çalışmama gibi bi tercihiniz yok mu? Hem mecburi durumlar hariç bi bebeğe en iyi annesi bakar

Haftada 3 gün dönüşümlü annelere çocuğu bırakıyorum onların istekleri dahilinde başladım işe. onda bile kendimi kötü hissediyorum onların özgürlüğünü kısıtladığım için. Şartlarınız olgunlaşsın öyle düşünün.

Kesinlikle annelerinizin özgürlüğünü kısıtlayıcı, düzenlerini bozucu olur.