Her ebeveyn iyi olmuyor maalesef. Iyi bir aileye sahip olmak buyük bir sans ama herkes bu konuda sansli degil. Yani madem beklentilerinizi karsilamayan bir anneniz var bosverin bu saatten sonra onu degistiremezsiniz ki. Ondan almak istediginiz destegi baskalarindan almaya calisin olmuyorsa kendi basiniza yettigi yere kadar. Siz annenize saygida kusur etmedikten sonra iciniz rahat olsun hic takmayin kendi ailenize odaklanin. Napalim bazilarimiz aile desteginden yoksun yasamak zorunda kaliyor...

Evet sınavımı verdim çok şükür :)

Çok zor oldu ama oldu :) Siz de yapabilirsiniz, yeter ki isteyin. Aslında mutluluğun anahtarı herkes için beklentiyi sıfırlamak.

Bunları içinizde tutacağınıza annenize söylesinize. İçinizde tutmayın, Allah muhafaza gün gelir daha büyük bir patlama yaşarsınız. Yani şu anda bir yayı elinle bastırıyor gibisiniz, ne kadar bastırırsanız yayı bıraktığınızda yayın fırlaması o kadar kuvvetli olacaktır. J

Ebeveyn secilmez ama eş seçilir. Bana eşiniz de pek farksız gelmedi yardım konusunda.

Boşverin, annelerin bir çoğu kız çocuklarını sevmiyor inanın buna. Kız çocuğuyla yarışan onunla kilosuna kadar yarışan, para kazanmaya başlayınca sana emek verdim diye karşılığını bekleyen o kadar çok anne var ki. Bunu başınıza gelmiş bir felaket gibi görmeyin. Annesi sizinki gibi olan çok insan var emin olun. Sınavınız iyi geçtiyse yavaş yavaş her şeyi yoluna koyarsınız, sizin yaptıklarınız az şey değil. Sizin annenize ihtiyacınız da yok ki zaten. Sadece sıcaklık ve ilgi istiyorsunuz ama onu da vermiyorsa boşverin. Değişmez bu saatten sonra. Çocuğunuza odaklanın.

Oncelikle hata sizde degil. Cocugum olduktan sonra bu ebeveyn iliskilerinin ne kadar onemli oldugunu gordum. Simdi icinize atmayin soyleyin hissettiklerinizi annenize ya da bosverin kendi kucuk ailenize odaklanin desem de bos. Muhtemelen cok kucuklugunuzde temel iliskinizde derinlerde sorunlar var. Maddi durumunuz iyiyse psikoterapiye gidin. Belki annenizi degistiremezsiniz ama kabullenebilir bunun size aci vermesini engelleyebilir bununla basetme yollari bulabilirsiniz.

Bekar kardeşin hakkından gelir sanırım anneninizin

Gelmiş geçmiş olsun. Tebrik ederim. :) Sağlığınız çekirdek ailenizde huzur varsa gerisine çok takılmayın artık. Bazı şeyleri biz seçmediğimiz gibi değiştiremiyoruz da. Bazen olduğu gibi kabul etmek daha huzur verici olabiliyor.

Eh size sadece esiniz lazimdi zaten. Anneye bu serzenisi anlayamadim ben. Gereken her seyi esiniz yaptiysa daha ne yani baska bir sey kalmiyor ki. Erkekler de her isi yapabiliyor. Cocuga hazirladiginizdan fazla yapip siz de yeseydiniz keske. En azindan saglikli beslenmis olurdunuz. Edit: yazim hatalari

Eşim mükemmel bir destek o konuda hakkını yiyemem Sadece çocuğa yemek hazırladım.. G greengirll

Sınavınız nasıl geçti peki?

Öncelikle geçmiş olsun, emekleriniz zayi olmamış sınavı kazanmışsınız kutlarım. sizi çok iyi anlıyorum, kardeşim yurtdışına gidip elinde bir tek ben kalınca kızı olduğum aklına gelen bir annem var benimde. Hayatım boyunca hiç anlaşamadık, yeri geldi yarıştı benle yeri geldi kıskandı. Kötü bir anne mi kime göre neye göre, ama kendi de sevgi görmemiş ve bana da sevgi göstermeyen, sürekli babamla kavga edip asla boşanmayan, para ev hırsı olan, elimdeki harçlıklara kadar alan bir annem oldu. Aradan yıllar geçti, evlendim, evliliğime müdahale etmeye çalıştı, sinir krizleri geçirtene kadar bana. Bu kv ye çok güzel bir koz oldu, bir güzel kullandı. Velhasıl artık çok nadir görüşüyorum ailemle, içimden geldiği zaman gidiyorum. Beklentim yok, mutluyum böyle. Bence onu olduğu gibi kabul edin, verici olmayın ve beklentiyi sıfıra indirin.

Butun bunlar olurken esiniz nerede? Cocugunuza kim bakiyor? Neden her seyin faturasi annenize kesilmis ben o kismi anlamadim. Esiniz yanibasinizda iken ustelik. Cocugunuzun yemek isini nasil hallettiniz? Kendinize gecistirmissiniz diye soruyorum.

Zaten anne kız ilişkiniz iyi değilmiş, neden beklentileriniz olmayınca üzüldünüz anlamadım. Ben annenin kutsallığına, babanın çınar gölgesine inanmam. Eğer insanlar anlaşamıyorsa zorlamanın anlamı yok.

Bu noktaya zor gelmişsinizdir eminim ki ama zoru başarmışsınız, beklentisiz olmak çok zor

Konuya gelmeden kısa bir özet geçeyim. hayatımın en zorlu zamanlarıydı, elimden ameliyat oldum, sağ elimle yarımyamalak iş görmeye çalışırken bir yandan da mesleğimle alakalı bir sınava hazırlanıyordum ve malesef çok çalışmam gerekiyordu, gece gündüz.. 2,5 yaşında aşırı anneci çocuğum, eşimle yaşadığım sorunlar, yemek yapacak zamanı gücü kendimde bulamayışım ve sürekli geçiştirmeli bir şeyler yediğim biraz da stresen beni öyle yönlendirdiği için bilemiyorum hızla aldığm kilolar.. yoğun iş temposu, uzaklaşılan eş ve ebeveyn ilişkim, yoğun ders çalışma sürecim derken olaylı giden 3 ay.. Ve ben sürecin sonunda pilim bitmiş vaziyette annemi aramam, tüm kırgınlığıma rağmen.. Bir kez bile bana maddi manevi destek olamamış, ama iş istemeye gelince sınır tanımamış eleştiri makinası annem.. O kadar kırgınım ki ona, derinlerde bir yerde çok yaralamış beni geçmiyor o telafi etmek için hiç bir şey yapmadıkça de kendime dönüp 'hata bende mi acaba'diyip kendimi suçlamam ama ikna da olmayışım affedememek ve ne istiyorsa yapmak ama hiç bir şey isteyememek.. İşte tüm ilişkimiz bu.. 1,5 saatlik mesafede eşi ve bekar kardeşm ile birlikte oturuyor, üç gün önce yanıma geldiler, sınavıma kalmış 2 ğün, temizlik yaptım yemek yaptım ki bunları sürecim boyunca doğru dürüst yapmamışken, ama sonuc: bu evde nasıl duruyorsunuz, bir tek çorba ve köfte mi? Yatak o kadar rahatsızdı ki her yerim ağrıdı.. Uzun uzun duygularımı anlatmak istemiyorum ama bana geçirdiği hissi tahmin etmişsinizdir.. Ve sınavım bitmişken aramadı ne oldu ne bitti diye, ben aradım, sadece torununu sordu, onu çok ihmal ettin, diyemedim "o kadar düşünüyorsan gelseydin de torununla kalsaydın biraz bir kerecik de veren taraf sen olsaydın' diyemedim tabi.. işsizken bana eşimden para istetmesini, cebimdeki son parayı almasını, bir gün de ihtiyacın var mı diye sormamasını, sürekli eleştirmesini ama sen ağzını açtığında kıyameti koparışını hiç bir şeyini unutamıyorum atamıyorum içimden.. ve işin kötüsü onun umrunda bile değil.. J

Aileniz konusunda üzüldüm ama beklentiyi kesin artik. Beklenti olunca en çok yaralayan onlar olabiliyor. Sınav konusunda da açıkçası motive ettiniz beni. Bu zorluklara rağmen çalışıp gecmeniz çok güzel. Tebrik ederim. Kalkip ders çalışma isteğiyle doluyum.

Üzulmeyin lutfen yalniz degilsinz. Benim annem de benzeri iki cocukla baska bir sehir de esimle calisiyoruz kendi cocuklarimza kendimiz bakiyoruz ama gelin bir de bize sorun tabi nasil bakiyoruz binbir rezillikle. Bakici kres bir yere kadar cocuklarim cok sik hasta olur o donemlerde ne bakici ne kres olmuyor iste bu sadece bir ornegi buna benzer birsuru zor zamanlarimiz oluyor. Baslarda bende cok uzuluyordum gelip ilgilenmiyor torunlariyla ancak uzaktan uzaktan telefonla sorma is basa dusunce ne bir hastaligimizda ne zor zamanlarmizda yanimizda olmaz. Gerckteb bosverin ben simdi o uzuldugum gunlere üzuluyorum. Onu ölmüs gibi farzedyrm artik. Matruj farzetki artik annen yok cocuklarina evinin herseyiyle hem calismali hem ilgilenmelisin diyorum moralimi. yuksek tutuyorum onun icin üzulmuyorum artik. Cunku hissettirdikleri tum enerjimi emiyordu cocuklarima yetecek enerjim kalmiyordu. Bu arada aramiyorum da o ararsa konusurum normal bir sekilde ben artik aramayi biraktim. Kafam boyle daha rahat. Malesef her anne bir olmuyor bazi anneler bizimki gibi. Cevremde arkadaslarim var onlarin anneside evini yurdunu yillarca birakip torununa gelip bakiyor bakici eline krese kalmasin diye kiyamiyor ne biliyim iste onlarda anne bizimkide. Boyle kabul etmek lazim nasil mutlu olacaklarsa oyle davransin diyorum artik