Hepsini okumadım ama daha iyisini yapabileceksen bırak ama yok yapamayacaksan bırakma. Kardeşim ve bir kaç arkadaşım da okudukları bölümü bırakıp tekrar sınava girip istedikleri başka yerleri kazandılar. Okuduğun bölümü bırakmak dünyanın sonu değil. Ama şahsen ben bırakır mıydım Hayır :)

Canım daha okulların egitime başlamasına zaman var. Hem ilaç hem terapi desteği almalısın. Anladıgım kadarıyla ailenin yanındayken ders çalışacak huzurlu ortam yok. Bu yüzden evdekilere hicbişey soyleme yeniden başla. Derslere biraz asılsan yapaçağına inandım ben buradan. Herkesin zor dönemleri olur ama atlatırsın silkelen ve potansiyelinin farkına var. okulun uzadığını söylersin 4. senede. Ama aklını zekanı boşa harcama güzelim. Ünv. hayatında bara saza gitmek içip s.. çmak sevgili yapmak hepsi olur. Ama önceliğın hep ama hep derslerin olmalı. Özetle okulu bırakma derim ben. 3nity

Oncelikle ailemden bes kurus almiyorum, onu nerden cikardin da sacma sapan salliyorsun anlamadim :d Ikincisi evliligi dusundugumu kim soylemis, ya da bu mantigi nasil kurdun gercekten cok merak ediyorum. Iliskimden bahsettim ki okuyanlar ruh halimi anlasinlar. Bi seyin arkasina saklandigim da yok. Yanlislarimi gayet iyi biliyorum ve kacmiyorum, kacacak olsam neden anlatayim? Vicdanim neden sizlayacakmis, kendimden baska kimseye zarar vermiyorum ki ajdjsjfjs ben ciddi ciddi yol gosterin yazdim, sensw soru isaretleri ve ofkeyle dolu hicbir faydasi olmayacak bir mesaj yazmissin tebrikler...

yok hayir, o donem buyuk bosluktaydim o yuzdwn dengesiz davrandim. su an iyiyim, kaldi ki kimseye bagimli degilim. insanlar gelir gider. kimsenin kalacaginin garantisi yok elbette.

surekli ağlamak, motivasyon eksikliği, hayattan zevk alamama depresyon belirtisi de olabilir. bir suru ilaç var, öncekilerden fayda goremediyseniz baska seyler de olabilir. S

Tekrar sinava girip kazanacagin mechul, mesleğini sevmeyeceksen okuma. Fakat sevgiliye baglilik konusunda cok abartmissin. Bu yaslardan sonra artik yetiskin oluyorsun. Okuman, meslek sahibi olman herseyden herkesten daha onemli. Sevgilin ne kadar mukemmelde olsa insanlar değişir. Annenden babandan bile daha kötü olabilir bilemezsin. Kendini kimseye kaptirma hayatinin merkezi olmasin. P

Yok gayet iyi anladim anlamasina da, salladigimi nerden cikarmis, ya da isim gucum yok neden oturup 2 saat boyle bir hikaye uydurayim? Arkaplani ve yasadigim sorunlari ustunkoru de olsa aciklayabilmek adina uzun yazdim zaten, kaldi ki ilk paragrafta belirttim uzun oldugunu, kimseyi zorlamiyorum ki. Bu forumda tum sayfayi kaplayan noktalama isareti dahi olmayan yazilar da gordum, onlara bile yuzlerce cevap veren insan varsa illa ki bunu okuyacak insanlar da vardir.

Emo nedir? Ciddi soruyorum yeminle

Üniversite ve bölüm değişikliğini de araştır istersen. Puanin yeterse degistirebiliyorsun

Konunu okuduktan sonra 2. uni'den tam mezun olacaktım, mezuna kaldım.

Ben okudum, tam bir emo kendisi

evet o kadar yazidan bunu cikarmissin, tebrik ediyorum

Kadın kötü birşey dememiş, sizin yararınıza birşey söylemiş. Konu üniversiteyi bırakayım mı, siz hayat hikayenizi anlatmışsınız. Kısa öz bahsetseniz yeterdi. Böyle upuzuuun yazdığınız için insanlar okumaz sıkılır, dolayısıyla size fikir verip yardımcı olamazlar. Kadının yazdığını anlayamamışsınız ukala diyorsunuz.

o aman bölümü sevmiyorsun ve ne istediğini de bilmiyorsun. Bölümün iş imkanı Nasıl bilmiyorum da İTÜ de okuyorsan bırakma derim Dilden yine okul bitince okursun. Yani bitirince ne yapmak nasıl bir işte çalışmak istiyorsun bunlar önemli.

huyum kurusun, keske "kayinvalidem 5 burma sozu verdi 4 burma 2 tam altin takti nisan atmali miyim" diye baslik atsaydim, daha az dalga gecilirdi :d

universitede oncesine nispeten daha sakin bir hayat yasadim da diyebilirim. hayatinda sehir gormemis biri de degilim. dolayisiyla su an bulundugum sehirde de okusam pek umrumda olmaz, zaten hayatim ayni gidiyor :) tedavi ve terapi konusunda bircok kisi benzer seyleri soyledi, dediklerinizi dikkate alacagim. cok sag olun yol gosterdiginiz icin . push ; M mervecaglarr Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Modern çağın saçı gözlerini kapatan, sürekli kendini mutsuz edecek bir şeyler bulan, iş yapmaya üşenip sonra kadere lanet edip ben ne yapsam diye vızıldayan amaçsız grubu

en kisa zamanda psikyatriye tekrar gidecegim. cok sag olun Visenyaa

Psikolojiniz hiç iyi değil bence keşke destek görebilseniz. Sürekli yanlış ilişkiler, sürekli melankoli, alkol, sigara, okulu sallamama, hemen güçsüzlük çokça herşeyi hayata ve yaşanılanlara bağlama eğilimi... Daha sayamadıgım o kadar şey var ki. Çok kötü ailesi olup kendini aşırı sıkıp çok çok iyi bölümlere yerleşip kendini kurtaran insanlar var. O insanlar adam akıllı aklı başında insanlarla ilişki yaşayan, kendinin en iyi versiyonu olan insanlar. Biraz da onları örnek alsanız keşke. forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Tebrikler valla yazım uzun dediği yerde aşağıya doğru indim bidaha da çıkamadım yukari

Hepsini okudum, sen o okulu bitirmek için başlamamışsın ki, yok anksiyetem yok dikkat eksikliğim, 20li yaşlarına gelmiş bir insanı dikkat eksikliği etkileyemez artık sen bunların arkasına saklanıyorsun resmen. Kapasiren var belki ama kullanacak kafa yok. Yazık edşyorsun kendine. Dön evine iş bul bari de insanlar sana boşa para harcamasın. 3 yıl 1. Sınıf mı okunur. Ben de bir defa sınıfta kaldım üniversitede, depresyon geçirmiştim ama o açığı kapatmak için 3 ve 4. Sınıfı beraber okuyup vaktinde mezun olmayı başardım ailemin ruhu duymadı. Vicdanın sızlamıyor mu senin. Hiçbir şey olmasa babamın zulmünden kurtulmak için adam gibi okur bitirirdim okulu. Ama sende o kafa o algı yok. Git evlen sevgilinle gemi yolu beklemeye başla

dediginiz gibi o pusun icerisindeyim uzunca suredir. birazdan randevu icin arayacagim, sizin gibi bircok kisi tedavi onerdi. elbette ayni ya da benzer durumlari tecrube etmis bircok kisi vardir aralarinda. taniyi ogrenince ona gore bir yol haritasi cizerim. okul icin de tekrardan calismaya baslayacagim, yine yapamayacagimi dusunursem sinava tekrar girecegim. yol gosterdiginiz icin cok tesekkur ederim

Atlaya atlaya okudum. Senin sorunun üniversite değil. İyi bi yerden Destek almalısın. Ona da maddi imkanın var mı bilmiyorum. Okulu sakın bırakma. Kendini iyileştir. S

pek simarik biri degilim, aksine cevremdekiler de olgun oldugumu soyler hep. iliski konusunda da bi beklentim yok, kimsenin pesimden kosmasi da evlilik vesaire gibi seyler de umrumda degil. ama haklisiniz belki de tembellige alismisimdir, kaldi ki son 1.5 senedir yataktan kalkmak icin sebep bile bulamiyorum. kendimi motive edip universite icin cabalamak en dogrusu sanirim.

kisisel fikrimdir. bir cok muhendislik dali var, ama muhendislik mesleginin en onemli ozelligi optimum sekilde kar zarar cikarimi yapabilmektir. hic bir kararinizda buna gore hareket etmemissiniz, belli ki duygusal bir insansiniz, daha sozel alanlarda daha basarili olabilirsiniz.

tesekkurler

kollarina jilet de atiyor muydun bari :d

dogru bir yorum mu bilmiyorum ama his benimkisi. annen seni ilkokula iyi hazirlamis, herseyi öğretmiş demissin, demek ki annen beklentileri yüksek biri. yani ya çok kotusun ya da çok iyi gibi bir mantigi sana asilamis olabilir (115 ilk yapacaksın meselesi). simdi de sınıfta kalınca kendini basarisiz hissediyorsun. ve sınıfta kaldım, o yüzden okulu birakayim, baska bir sayfa açıp basarili olayım diyorsun, yani kendini cevrene ailene ispat cabasi. S

Sonlara doğru artık dayanamadım devamını getiremedim. Ama başlıktaki soruya cevabım yeniden sınava girene kadar hayır! Konunun sonunda değişmediyse hala 1. Sınıfsın zaten. Yaşın da küçük. Yeniden hazırlanıp istediğin bölüme gidebilirsin. Ancak sorun gerçekten bölüm değil gibi duruyor. Üniversite okuyup ayaklarının üzerinde durmaktan başka hiçbir şey bu boşluktan kurtaramaz. S

Okuyamadım hepsini çok uzun. Başlığa istinaden cevap veriyorum. ASLA!!

bak seni üzmek icin yazmiyorum ama disaridan göründüğü kadar söyleyeyim; çok simarik gözüküyorsun. muhtemelen dis gorunusun ortalamanın uzerinde, zekisin ve sosyal iliskilerin iyi. dolayisiyla yıllarca bunun avantajını kullanmissin ve gercekten cabalamak ne demek bence bilmiyorsun. dikkat eksikliğin de olabilir, ya da yıllardır calismadigin icin tembelliğe alismissindir. öncelikle bir psikiyatriste git bence. ben de tr de ilk yüze girdim ve top bir yerde okudum. orada her yer zeki insan doluydu ama hayatta, yetişkin olduktan sonra caba göstermezsen hiç bir şey başaramazsın. 21 yasindasin, senin icin dünyadaki en onemli şey üniversiteyi bitirip dereceni almak. çok üzülürsün ilerde. erkek arkadasini da salla, sen is sahibi olursan eğitimle olursa herkes pesinden koşar zaten. çok üzüldüm okuyunca, aklini basına alman gerek.

Tamamını okudum. 'Dikkat dağınıklığı' tanısını psikiyatrist koyar diyorum ben de. Ortalama her ergen lisede ödevini yapamaz zaten. :) Eğer derslerle alakanız yoksa üniversitede de ödev yapamamanız bana normal geldi. Örnekleri ders üzerinden verdiğiniz için bunları söyledim. gunluk hayatta elle tutulur başka bir dikkat dağınıklığı probleminiz oluyor mu? sık sık bir şeyleri kaybetme, dizi izleyememe/takip edememe, kitap okurken karakterleri karıştırma, unutkanlık, karşınızdaki insanı dinleyememe vs vs. Ders üzerinden verdiğiniz örnekler ilgisiz ve tembel bir öğrenci de olabilir, söylemek istediğim tanınız yok ve kendinizi şartlandırmayın.

Bence ilkokuldaki çizdiğin resimlerden değil de, ana rahmine düştüğün andan itibaren anlatmaya başlamalıydın hayat hikayeni. Biraz okudum ama yazdıklarının başlıktaki soru ile doğrudan bi ilgisi yoktu. Bıraktım okumayı. Az daha sıksaydın manas destanı çıkacaktı ortaya. Bu hali ile bunu kimse okumaz. Herkes başlıktaki soruya da hayır der. Kimse çıkıp da oh çok iyi fikir okulu bırak demez.

herşeyi belirleyen zaten aile ama bunun için üniversiteyi bırakman hata olur kendini toparlamaya bak çok dağılmışsın verilen imkanların daha iyi kullanman gerekirdi kaliteli arkadaşlar edin, P

Okulla iliskilerim hicbir zaman karismadi zaten, yazida da dedigim gibi engel olaral gordugum sey okula adapte olamamam. Hayatimda hep baska insanlar oldu ancak egitimime eksi yonde etkisi olmadi. Ailemin bana saygi duyacagi konusunda pek emin degilim ama ese muhtac olmama konusunda haklisiniz. Bugune dek aileme de maddi acidan pek yuk olmadim, evlenecegimi dusunmuyorum ama sayet olursa kimseden para isteyemem. Bir kadinin maddi ozgurlugunun olmasi, kendi ayaklari uzerinde durabilmesi cok onemli.

Aynen haklisin, isim gucum yok fantezi yapiyorum burada. Tamamini okumayacak olan yazmasin dedim zaten, neden o denli uzun yazdigimi da anlattim, okusaydin ukalaliga gerek kalmazdi :)

bir de çizip duruyorsan neden başka bölüm seçtin anlamadım kızım da çizip duruyor ve çizim istiyor doğal olarak başka yerde asla mutlu olamazdı neden yeteneğinle ilgili bir bölüm seçmedin

Üniversite okumayıp ne yapacaksın? Ülkede okuyanlar iş bulamıyor, kendine nasıl bir gelecek inşa edeceksin. Erkek arkadaşını çok hayatının merkezine koymuşsun. Mutluluğu daha kendinle alakalı şeylere endeksle. Dikkat eksikliği için tedavi olmasın. Benim arkadaşım var, üstün zekalı iş adamı. Google'a yaz Alphan Manas adı. Onda da dikkat eksikliği varmış çocukluğundan beri. İlaç kullanmış, belki hala kullanıyordur bilmiyorum. Bu konuda ayrıntılı yazıları var. Hayatını 18-24 yaş arasında aldığın kararlar belirler. Gözünü açık tut. Kendin için en iyi seçenekleri seç.

muhim degil, durumun arka planini anlatmak adina uzun yazdim. okuyan bircok kisi yardimci oldu zaten. _sekerpare_

Evet bu bolumu birakmalisin. 1- muhendislik senin meslegin degil gibi geliyor yazimindan direk. 2-bazen basarisizligi kabul edip yeni sayfa acip baslamak daha verimlidir. yeniden sinava girip kendi sehrinde bir bolum okumani tavsiye ederim sana. S

Psikiyatrist. S

Hepsini okuyan cinlidir. Başlığa cevap veriyorum; hayır.

Okuyup bitiren var mi?

haklisiniz, arkadaslarimdan yana sansliyim zaten. bircogu duzenli insanlar, zaten cok fazla arkadasim da yok. yine de toparlanmak icin elimden geleni yapacagim. cok tesekkur ederim.

Kötü şeyler yaşamış olabilirsin, başına bir sürü şey gelmiş olabilir, depresyona yenilecek zamanda değilsin. Yaşadın bitti, bugüne bakacaksın artık ve asla okulunu bırakma, toparlan ve çıktığın yolu bitir. Dertlerine sığınmak yaptığın şey evet tam adı bu, herkesin bir yaşam mücadelesi var, şurada sana yazan bizlerin hayatını bir dinlesen ne travmalar ne kayıplar yaşamışızdır. Zaten marifet bunların arasından sıyrılmak. Okulu bırakmak hayatta bir daha yerine koyamayacağın bir şey, yeniden denerim konusunu hiç düşünme, elindekini değerlendir. Yaşın çok genç, bu gençliği heba etme. Zaten hata olan davranışlarını biliyorsun, toparlan ve kendine bir program yap, canını dişine tak ve bitir. Bunu sana, binbir olayla boşanmış ebeveynleri olan ve ardından çalışmayan babasının yanında yaşamış bir çocuk olarak yazıyorum. 44 yaşındayım, başarılı bir hayatım oldu, her şeyimi çalışıp emek emek yaptım, kimseye muhtaç değilim ama üniversiteye gitmemiş olmak hala içimi acıtıyor, hala daha güzel, daha başka olabilirdi diyorum ki gitmemek elimde olan bir şey değildi...

Gönül işlerini ve okulu aynı an da idare edemiyorsun sanırım ama nacizane fikrim önce okulunu bitir işini eline al ki ilerde eşine muhtaç olma saygı duyulacak birisi ol ve ailen de işin olduğu zaman sana saygı duyar gurur duyarlar. üniversite yıllarını çok özlemiş birisi olarak konuşuyorum...

Bu kadar detay niye? Kusura bakmayin alakasiz konulara girip cikmissiniz. Hep boyleyseniz bir de bu acidan degerlendirilmeniz lazim. Malesef okuyamadim hepsini

Bize neyse anaokulundan Neyse başlığa istinaden hayır diyorum. Gerisini okuyamadım. Alys

Tabiki öyle, haklısınız. Ancak ben okulu bırakıp kendisini başka bir meslekte geliştirebileceğini düşündüğüm için böyle bir yorum yaptım. Konu sahibi ikilemde kaldıysa demek ki okumak istemiyor, bırakıp kendisini geliştirsin demek istedim. Eğer illa üniversite mezunu olacaksa kendisine birşeyler katacaksa devam etsin tabii. Çok uzun yazmış, sanki bahane bulmaya çalışmış gibi. S

Gecmis olsun, yaziyi bitirene kadar sana da bulasmis demek ki.

Üniversite eğitimi bırakılır neden bırakılmasın ama senin onun yerine koyacak bi şeyin yok. Yani okey bıraktın ne yapacaksın o önemli, evde olmak ağır gelip yine depresyona gireceksen manasız bunu yapman. Benim son sınıfta okulu bırakıp tekrar hazırlanan arkadaşım oldu tıp istiyordu çünkü ve kazandı da. Yani hedefin olmadan ne istediğini bilmeden ordan oraya kendini savurmak seni mutlu etmez. Psikolojik destek almanı öneririm acilen. Her zaman her zorlukta ağlayıp döneceğin bi baba evin olmayacak bu hayatta. Ordan oraya savrulup durmak istemiyorsan kendi hayatını kendin idame etmeyi öğrenmen lazım ağlayıp sızlanmadan. Okulunu bitir yabancı dile yatkınmışsın zaten iyidir dilin gerisi gelir bi şekilde. Ya da ne istediğini bul ona göre bi yol çiz. Anlık rahatlık için hayatının içine etme yani.

Bu nedir ya dünyanın oluşumunu kıtaların çarpışmasını tektonik depremleri falan yazmamışsın neyse ki. Ben hep şunu söylerim bazı insanların ruhu kaos ve melankoliden beslenir. Bence sizinki de böyle, Allah etrafınızdaki insanlara sabır versin. Sizin hiçbi şekilde mutlu olabilmeniz mümkün görünmüyor.

şirinlermiş ama istemem böyle evlattttt

Oncelikle herkese merhaba, basliktan da anlasilabilecegi uzere universiteyi birakip birakmama arasinda gidip geliyorum, ayrica dikkat daginikligimi gec de olsa fark ettim. Forumda benden yasca buyuk ve tecrubeli, belki de benzer sureclerden gecmis insanlar bulunabilecegi kanaatiyle yaziyorum. Yazi cok uzun olabilir, simdiden kusura bakmayin ancak olaylarin perde arkasini ve su anki zihin yapimi yansitabilmek adina oncelikle kendimden ve egitim hayatimin bir kismindan bahsedecegim. Lutfen tamamini okumayacaksaniz yazmayin. 21 yasindayim, Istanbul'da bir devlet okulunda X Muhendisligi okuyorum. 2018 yilinda Marmara'nin en iyi anadolu liselerinin birinden mezun oldum. Bu arada sunu da belirteyim, egitim hayatim boyunca hicbir zaman kotu bir ogrenci olmadim. Anaokuluna gitmedim ancak okul oncesinde canim annemin sonsuz ilgisi sayesinde 1. sinifa basladigimda siniftaki herkesten daha bilgili ve yetenekliydim. Okumayi en hizli ben ogrendim, guzel resimler cizerdim, kendimi rahatlikla ifade ederdim ve arkadaslik kurmak benim icin kolaydi. Dersleri hicbir zaman dinlemezdim, derslerde resim cizer kendimce oyunlar oynardim ama cok basariliydim, hatta abarti gelecek ama "ders calismak" diye bir seyin var oldugunu ortaokulda ogrendim. Zannediyordum ki herkes eve gidip kitap okuyup televizyon izleyip bilgisayarla oynayip uyuyor :/ Sinav tarihlerini bilmezdim, odev yapmazdim ama denemelerde il siralamalarinda yuksekteydim, notlarim hep iyiydi. Liseye gectigimde ise hayatim boyunca hic ders calismamis olmanin acisi cikti. Annem hep "cepten yiyorsun, lisede anlayacaksin" derdi cogu zaman oldugu gibi hakliymis :d Zekam ya da kulturumun beni kurtaramayacagi bir noktaya gelmistim. Yine de hocalar beni cok severdi, basim beladan kurtulmazdi hir gurum bitmezdi ama derslerim de cogu zaman ortalamanin ustundeydi. Bazi derslere egilimim daha fazlaydi, ingilizce, turkce ve edebiyat gibi derslerde hep sinif birincisi olurdum. Liseyi de kotu sayilmayacak, hatta gayet iyi bir ortalamayla bitirdim zaten. Babam 2015-2018 yillari arasinda issizdi, aylik odemesi cok yuksek olan bir mortgage vardi. Maddi durumumuz gercekten berbatti ve "bir pantolon begendim ama alamadim" seviyesinde degil, cebimizde ekmek alacak paranin olmadigi gunler sikliktaydi. Su an tekrardan toparlandik, o gunlere nazaran cok cok iyi durumdayiz. Son sene hem maddi durum, hem de annemin evi terk etmis olmasi hem de saglik sorunlarim sebebiyle okula da sinava da odaklanamadim, ayrica anlatmaya kalksam sayfalar surecek bir suru problem vardi, iliskim ailevi durumlar siddet vs vs (bunun sonuclari da benim icin cok travmatik oldu, 9 ve 4 yasinda 2 kardesim vardi, birini hazirlayip okula yollamak digerini ise kahvalti ettirip bir de sabah babamla ugrasmak zorundaydim, okula genelde 2. ya da 3. ders anca gidiyordum). O sene sinava sifir beklentiyle, tamamen "parayi odedik bari gireyim" mantigiyla girdim ve zaten Turkce-Sosyal-Matematik harici hicbir sey bilmiyordum. Hatta 45 dakika kadar erken ciktim o kadar umrumda degildi. Beklendigi uzere berbat bir sonuc aldim :') Ben de dahil kimse bunun lafini yapmadi, seneye tekrar girerim diyip kapattik. Sonrasinda bu gunleri atlattik, evi satip kiraya gectik, artik market alisverisini yapabilecek durumdaydik. Sinava hazirlanmaya basladim ancak lisede dersleri uyuyarak veya telefonla oynayarak gecistirdigim icin fen derslerim cok zayifti, temel matematigi rahatlikla yapiyordum, turkce temelim de mukemmeldi, hatta lisede en iyi 2 dersimden biri turkceydi, sosyali de okudugunu anlama kabiliyetim yuksek oldugundan bir sekilde hallediyordum. Ileri matematik ve fizik-kimya-biyoloji ise sifirdaydi, babamla dershaneye kayit olmak icin konustum (o gune dek sadece 15 gun matematik ozel dersi almistim 8. sinifta, dershaneye de gitmemistim). Gittim fiyat aldim, durumumuz hala tam iyi olmadigindan yalvar yakar indirim aldim 4 bin lira gibi bir fiyata dusurdum. Yarisini teyzem yarisini babam verdi, 2 ay rotarli da olsa bir sekilde basladim. Dershanede siniflar seviyeye goreydi, sayisalin 2. sinifindan baslamistim ben de. Sonrasinda ilk sinifa da ciktim ama hocalar ve sinif arkadaslarima pek isinamadigim icin tekrar 2. ye gectim. Baslangicta cok iyi gidiyordum, ama cok berbat 2 huyum var: tutarsizlik ve dikkat daginikligi. Birincisinin neredeyse dogdugumdan beri farkindayim ancak dikkat daginikligini ancak 2021 yilinda fark edebildim, kayiplari cok buyuk oldu. Dershanede de derslerde telefonla oynamaya basladim, dinlemeye calistigim halde tahtanin koselerindeki lekeleri inceliyordum :/ Soru cozumleri icin hocalarla birebir alma sansimiz vardi. 7 ay boyunca toplam 3 kere birebir aldim... Cocuklugumdan beri suregelen bir rahatsizlikmis bu, ne yazik ki ancak simdi anliyorum. Sinava 1 ay kala dershaneyi birakip yakin bir arkadasimla kutuphanede calismaya basladim. Saatte 3 kere sigara molasi veriyordum, actigim 10 dakikalik konu anlatim videosunu sonuna kadar izleyemeden onumdeki deftere cizim yapmaya basliyordum ama bir sekilde bir seyler ogrenmeyi basardim, eger sinavi kazanip bir yere yerlesebildiysem bu 1 aylik calismamin sonucudur. Tabii bu sirada babamin "sen dershaneye degil sevgilinle bulusmaya gidiyorsun, ben biliyorum oralarda neler yaptigini" gibi baskilariyla da ugrastim. Sinav 2 gun toplam 3 oturumdu. Ilk oturuma girdim, stresten ellerim titreye titreye cozebildigimi cozdum. Ilk sinavdaki rahatligimin zerresi yoktu ne yazik ki, bunun son sansim oldugunun farkindaydim. Ciktigimda hasta gibiydim ve eve gittim, once guzel bir kusup rahatladim sonrasinda baygin yattim saatlerce. Ertesi gun sayisalla beraber yabanci dil sinavina da girecektim. Sinavin 45. dakikasinda kisa sureli bir bayginlik gecirdim, bu da yarim saatten fazla zaman kaybetmeme sebep oldu. Ilk oturumdan ciktiktan sonra anneme "ben dayanamiyorum, eve gotur beni" dedim, o da "bu sene universiteyi kazanip babandan kurtulman lazim" dedi, hakli oldugunu dusunup yari baygin bir sekilde dil sinavina girdim. Ciktigimda konusamayacak haldeydim. Eve gidip haziran ayinda 7 kat battaniye ile 18 saat kadar uyuduktan sonra capakla kapli gozler ve sis bir yuzle uyandim. Sinava universitede girmistim, tavan komple klimaliydi. Muhtemelen klima mikrobu kaptim. Her neyse, sinavi da bir sekilde atlattim ama sonucum bekledigimin cok cok altindaydi. Babama bir sene daha katlanmamak adina anksiyete ve aglama krizleri ile sistemin kapanmasina 12 dakika kala tercihlerimi onayladim. 2. tercihime yerlesmistim, muhendislik iste diyip yazdigim 12 yerden biriydi. Yurt bulduk, kayit yaptik gittim yerlestim Istanbul'a. Universite benim icin cocuklugumdan beri gordugum bir kurtulustu. Evdeki baski, siddet ve kavgalardan kacmak icin "baska sehirde universite okuyacagim" diye plan yapiyordum 10 11 yaslarindan beri. Okula uyum saglamakta gucluk cekmedim, kisiligim geregi kolay uyum saglarim, hatta mesafeli fursam dahi insanlar da sacma bir sekilde cok severler beni, seytan tuyu diyorlar sanirim Yurtta da ayni sekilde herkesle aram iyiydi . Inanilmaz ama 15 yildir ilk defa babam bana kizi oldugumu hissettiriyordu. Evdeyken 1 saat disaru ciksam bagirip cagirip dovecek olan adam tum gun disarda oldugumu bildigi halde "dikkat et kendine kizim" demekten baska bir sey yapmiyordu. Ailemle aram mukemmeldi, annem artik bagirip cagirmiyor; haftasonlari eve gittigimde mutlu oluyordu. Sonradan yurttaki garip insanlara uyum saglayamadigimi , evi ve kardeslerimi ozledigimi fark ettim. Hatta hayatimda ilk kez aileme bir sikintimi anlattim diyebilirim. Babami arayip nasilsin kizim dedigi anda aglayarak "baba ben dayanamiyorum, okulu birakip eve donecegim" demistim. Babam da hic beklenmedik bir sekilde "eger istiyorsan don, okulu tekrar kazanir okursun da aklini yeniden kazanamazsin" demisti. Tanimadigin 3 kisiyle ayni odada kalmak, annenin yemeklerini yiyememek, sevgilimden baska bir sehirde olmak, yurttaki problrmler beni alkole ve sigaraya daha cok yaklastirdi, ustelik yillardir 15 saate kadar uyuyan ben geceleri uyuyamiyordum. Artik okula gitmiyordum. Oglen 4 gibi kalkip haftada 2 gun olan lab derslerine giriyor, sonrasinda kendimi bir bara atip yurdun kapanis saatine 20 dk kalincaya kadar iciyordum. Alkol hayatimda her zaman vardi ama 2. kez bu kadar baglanmistim. Yurda ayik geldigim olmuyordu. Haliyle vizelerde batirdim. Bu sirada erkek arkadasimla da ayrilmistik, yerini doldurabilmek adina hayatima cok fazla insani aliyordum. Paranoid oda arkadasimla kavga etmistik. Kisacasi hayatim sorunlarimi gormezden gelmeye calistigim bir konfor alani icerisinde curuyordu. Finalleri de bolca FG ve FF ile atlattiktan sonra somestr gelmisti. Eve gittigimde once her sey cok guzeldi. Ailemle ozlemimizi gideriyorduk, klasik tatil muhabbeti iste. Sonrasinda babam tekrar o yikici tutumunu hatirlatmaya basladi. Kahvaltida yedigim bile dertti, kardesimle kendi aramizda konusurken gelip sus diye bagiriyordu. Kendisi ve iskenceleri tezlere konu olabilecek bir canavardir ama kisacasi varligim adama batiyor, yillardir boyle :) 1 ayi bir sekilde atlatip Istanbul'a geri dondum. Ve biriyle tanistim, simdi baktigimda cok aptalca gelse de o zamanlar karnimda kelebekler ucusuyordu. Adi Abdurrezzak olsun. Uzun iliskimden sonra ilk defa birinden hoslanabilmistim. Bulusmalarimiz mukemmeldi, ilgiliydi ve en onemlisi sonunda yanindayken baskin olmamam gereken birini bulmustum, prenses gibiydim. Normalde bulundugum ortamda hep ben yonlendirirdim, ama onun yanindayken kwdi gibi oluyordum. Ilk defa kendimi kadin gibi hissetmistim, 2 senelik iliskimde toplamda 2 kere iltifat duymustum ama onlayken 2 bulusmada defalarca kez yuzum kizariyordu. Belki de o yuzden o kadar etkilenmistim, bilmiyorum. Aramizdaki fiziksel cekim de yuksekti ki bu benim icin cok onemliydi. Okulu yine iplemesem de artik alkole bagimli degildim. Her sey guzel giderken bir anda korona belasi cikti. 3 haftalik diye 2 pantolon 3 kazakla eve donmustum, tabii bu sirada salak gibi gercekten inanmistim 3 hafta olacagina. Nerden bileyim 2 sene eve tikilacagimi. Geldigim gibi bir de benim yas grubuma sokaga cikma cezasi geldi, zaten eve geldigim gun aglama krizlerine geri donmustum, tuzu biberi oldu. Ustune Abdurrezzak ile aramiza mesafe girdi, artik baska sehirlerdeydik, oyle olunca da ilgisizlesmeye basladi. Eski sevgilim de bunun kokusunu almis olacak ki tekrar barismak icin yazmaya aramaya baslamisti, benim de zaten boslukta oldugum bir donemdi. Tekrar baristik. Bu sirada Istanbul'daki tasasiz gunlerimin geride kalmis oldugunu kabullenemedim tabii. Dis gorunusune cok ozen gosteren biriydim, makyajsiz markete dahi gitmezdim. Her sabah kalkar dus alirdim, o buhran donemindw ayda bire dusmustu. Kaslarimi sikintidan kazimistim, zaten renkli sacli ve vucudunda cokca piercingi olan birisiyim, artik iyice rahatsiz edici gorunuyordum. Geceleri erkek arkadasim gelip beni aliyordu, 1 saat yuruyup eve geri geliyorduk, sabahlari disari cikmam yasakti cunku. Ikinci donem online olan hicbir sinava girmedim. Sonuc: 0.62 gano, ailemden habersiz aldigim bursumun krediye donmesi, tekrar birinci sinif okumam. Bir sene sonunda yavas yavas koronaya alismistim. Hala depresyondaydim tabii, aksam 5te uyanip sabaha kadar instagramda kedi kopek videolari falan izliyordum. Disari cikmayi gectim odamdan cikmak bile zulumdu. 60 kg olarak geldigim evde 77 kg olmustum. Su anda bu kilolar hala duruyor ve hicbir kiyafetim olmuyor, tabii ben hala eski bedenime gore kiyafetler alip etiketleriyle sakliyorum zayiflayinca giyerim diye. Ekim ayinda erkek arkadasimla 3. senemizi kutladiktan 2 hafta sonra terk edildim. Sanirim bu aldigim son buyuk darbe oldu. Ayrildiktan sonra hayatim boyunca hic olmadigim kadar kotu olmustum. Surekli yemek yiyip agliyordum. Hayatima surekli yeni insanlar girip cikiyordu, bircogunu sadece cinsellik icin kullandim. Yaptiklarimin hicbirinin dogru oldugunu savunmuyorum kesinlikle, ancak duygusal bosluktaydim, davranislarimin kontrolunu saglayamiyordum. Bu sirada surekli eski erkek arkadasimi rahatsiz ediyordum, her yerden engelli oldugum icin her hafta 3 5 yeni hesap acip yaziyordum, yeniden barismamiz icin yalvariyordum. Tabii ki keske yapmasaydim diyorum ama o donem elimi kolumu baglasalar yine yapardim muhtemelen. Sonra ondan umidi kestim, hala cok aci cekiyordum ama artik yapabilecegim bir sey olmadigini kavramistim. Kendimi oyunlara vermistim. Sabaha kadae arkadaslarimla pc oyunlari oynuyor, yoruldugumuzda da goruntulu konusup gunleri tuketiyorduk. Yine cogu sinava girmedim, girdiklerimden de ortalama notlar aldim. Ayrilmamizin ustunden 6 ay gectikten sonra eski erkek arkadasim yeniden hayatima girdi, aylarca yazmadigim halde kendi istegiyle geldi hem de. Su an hala beraberiz ve yaklasik 4 senedir hic olmadigi kadar iyi aramiz. Baristigimizdan beri psikolojik olarak cok daha iyiyim, aglama krizlerim yok oldu, anksiyetem cok daha dusuk. Okullarin acilacagini ogrendigimden beri de 3 sorunum var, birincisi erkek arkadasimin maddi durumu sebebiyle uzun sureli gemiye cikacak olmasi, dolayisiyla en az alti ay gorusemeyecegiz, 2. si 2 sene once yasadigim adaptasyonu tekrar yasayacak olmam ve 3. su de 3. kez 1. sinif okuyacak olmam. Sizden yardimlarinizi ve fikirlerinizi istedigim konu da 3. su. En son yaz okulunda 3 saat suresi olan ancak nornal zamanda yarim saatte bitirecegim odevi aglamaktan ve titremekten yetistireneyince yapamacagimi fark ettim. Hayatim boyunca aileme hic yetemedim, ne yaparsam yapayim daha fazlasini istediler. Inanmayacaksiniz belki ama 100 aldigim sinava annem "oyle bir kagit vermeliydin ki ogretmenin bu kagit 100'luk degil 115'lik diye not yazmaliydi" demisligi var. Ayrica sinifta kaldigimdan da haberleri yok. Soyleyebilecegimi de hic sanmiyorum. Madem derdin universiteydi neden bu kadar uzun yazdin diyeceksiniz, haklisiniz da. Ben dert anlatmayi becerebilen biri degilim, hic olamadim ne yazik ki. Hep bikmadan dinlerim ancak bugune dek anlatamadim, bazen ufak seyleri erkek arkadasima anlatirim o kadar. Yazarken bir miktar da icimi doktum boylelikle. Anlatamadigim ve farkli basliklar acmam gereken cok fazla konu var, elbette dunyanin en sikintili insaniyim demiyorum ancak cocuklugumdan beri basima cok fazla sey geldi, bunlarin bir kismi aklima geldikce konu uzadi da uzadi. Kendimi ifade etmek konusunda sorun yasayabiliyorum, lutfen anlamadiginiz ya da merak ettiginiz bir yer varsa sorun. Fikirleriniz cok onemli zira kendi basima karar verebilecek bir durumda degilim. Okudugunuz icin cok tesekkur ederim.

yazinin tamamini okudunuz mu bilmiyorum ama odevlerimi yapamadigimdan bahsettim. lisede de odaklanmaya calistigim halde yapamiyordum. anlayacaginiz teshisi ben de dahil kimse koymadi. dikkatim dagiliyor ne diye anlatabilirdim ki baska? kisaca odaklanamiyorum iste. 3nity

Gılgamış + Manas + şehname. Çok alakasız yerden başlamış haklısın.

bu defa doktorunuzla burada yazdığınız şekilde ayrıntılı konuşun. bu zihin-duygu durumunun kaynağı nedir? örnek olarak diyelim dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu var. ama bunun da çeşitleri vardır. eğer varsa hangi türü var vs. sonuçlarını paylaşmasını isteyin. tanı ve tedavi hakkında devamlı güncel bilgi kovalayın. tanı ne olursa olsun sadece ilaç ile şifa bulmak zordur, bunu unutmayın. farmakoterapi bir yere kadar taşır insanı. uygun psikoterapi şart. size yaramayacağını, farklı, anlaşılması çok zor biri olduğunuzu sakın düşünmeyin. hemen hiçbir farkımız yok. hepimiz de birer makinayız ve makina hakkında çok az şey bildiğimiz doğru ama bildiklerimizle de fena işler yapmıyoruz, ne yapalım. elden bu kadarı geliyor. gerçekte mesele nedir bilmiyorum ama burada anlatılan türden dürtüselliğin tedavisi olmazsa sadece okul hayatınız değil bütün ilişkileriniz bozulur. pusun sisin içinde kalırsınız bütün ömrünüz boyunca. en kısa zamanda bir doktordan randevu alın. onunla beraber karar verin okul durumunun ne olacağına. geçmiş olsun.

Doktor ne dedi duruma teşhis koydu mu? S

Özeti bu yani? Çok teşekkürler okuyamadım da.

Bence senin okumakta falan gözün yok. Yazdıklarının hepsi bahane

Bence de sorun bölüm değil. Zaten ilk yıl dersleri üniversiteler arasında benzer olur, meslek dersleri sonraki yıllarda başlıyor. Konu sahibi dikkatini toplayamadığı için çalışamamış, çalışamadıkça notu düşmüş, not düştükçe strese girmiş, stres arttıkça kaçınma ve depresif düşünceler gelmiş. Zaten böyle rahatsızlıklar grup grup gelir. Mesela başka konularda dikkatini toplayıp da derste yapamasa şımarıklık vs. diyeceğim de öyle bir durum da yok. Şimdi karşımıza alıp konuşsak kıpır kıpır tavanlara bakarak iletişim kuracak muhtemelen. Yetişkinlikte böyle durumlar elbette olabilir sadece çocuklar etkilenecek diye birşey yok. Dersi bırakmak bu durumu çözmez, yenilerini ekler. Geçim sıkıntısı gelse ne yapacak, arkadaşlarının başarılı olduğunu görüp de kendisi anne baba eline bakınca üzülmeyecek mi? Önünde güzel bir fırsat var, iyi değerlendirilmeli.

elbette, herkes cok sey yasiyor. belki 10 15 seneye hatirlamayacagim seyler. derdin buyugu bende demiyorum zaten, sadece ruh halimi az cok anlatabilmek adina yazdim. ne kadar hos, yanlis bir aile duzeninin icinde bulunsaniz da bunlari asip basarili bir hayat kurabilmissiniz kendinize. umarim ben de yapabilirim. 1 saatte sizin gibi bircok kisi yardimci olabilmek, yol gosterebilmek adina uzun uzun yazdi. ben de dediklerinizi dikkate alacagim mutlaka. hem motivasyon icin baslangic oldu. cok tesekkur ederim. S

Ilac kullandim donem donem.

merak ettigimden soruyorum yazimimdan nasil anlasiliyor S

hakli olabilirsiniz. dusundukce fark ediyorum ben de. defne-28

hepsini okudum. 1. Sen hayatında bir erkek arkadaş olmadan yapamıyor Musun? Niye her kavgada birinden ayrılıp öbürüne gidiyorsun. Öncelikle bunun sebebini bir bul. Bağımlı kişilik misin? 2. Yaşadığın kolay şeyler değil belki ama bu ülkede çoğu kişinin silesi bilinçsiz. Sadece sana özgü değil ki. Herkes bunun için alkolü abartacak olsaydı ülkede ayık insan kalmazdı. 3. X bölümü demişsin ama o x in ne mühendisliği olduğunu yazmamışsın. Şimdi gıda ile bilgisayar arasında fark var mesela. 4. Okulu bırakıp başka bölüm için mi hazırlanmak istiyorsun? Eğer öyleyse idealin ne? Gelecekte ne yapmak istiyorsun? 5. Pandemide herkesin dengesi bozuldu. Sadece sana özgü değil. 6. Sınıfta kaldım diye okulu bıraksam mı diyorsun bu pire için yorgan yakmak değil mi? 1 sene daha çalışır geçersin okulu ama gidecek olan senelerin? Onları geri getirebilecek misin?

Açıkçası yazıya şöyle bir göz gezdirdim. Ama ben olsaydım hazır evdeyken adamakıllı ders çalışıp bu yıl yeniden sınava girmiş olurdum. En azından başka bir üniversite bölüm seçerdim. Doğrudan eğitim hayatım bitmemiş olurdu

Demek aklınca bana laf sokuyorsun haa.. C

estagfurullah. okumadigin icin sana gereken bilgiyi veriyorum Alys

daha once hiç terapi aldin mi? terapiye yatkinligin var gibi duruyor.

En son gittigimde depresyon teshisi koymustu, ilaclar cok agir yan etkilere sahipti 6 ay kullanabildim sonrasinda kontrollu olarak biraktim. Son bir senedir gitmiyorum, dikkat daginikligi sebebiyle tekrar gidecegim. S

Hayatının içine eden dış etkenler olsa da sen bu hayattan kurtuluş yolunu çok yanlış anlamışsın güzelim. İstanbul'da X mühendisliği ileride sana belki de çok iyi bir prestij kazandıracaktı ama sen 3 defa okula gidiyorum ayağına başka işler peşinde koşmuşsun. Okumayacaksan adam gibi okumayacağım deseydin. Bence okulu bırak, sınava gir ve 2 yıllık güzel bir sağlık bölümüne yerleş. En azından kısa yoldan işe girersin. Hayatına da kendine de çok yazık etmişsin. Bari 2 yıl online olan sınavları verseydin şuan agno yüksek olurdu, yaz okulu vs derken açığı kapatırdın. duruguzel

İlaçları kim yazdı? B Bluegitar Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

okuyanlar yazsin diye rica etmistim ama okumadigindan onu da goremedin herhalde :d

Ben bir donem bu emo olayinin icindeydim. ((( Yaşim kacti tam hatirlamiyorum 13-14 idim herhalde. Boyle giyinip, sacimizla gozumuzu kapatip yazilari bu şekilde yaziyorduk.

merhaba öncelikle bazı meslek grupları okulunu okumadan anlamanız imkansız terzilik güzelik uzmanlığı vs. el becerisi gerektiren aynı zaman da bir iş yerinde çalışarak kısa sürede öğrene bilirsin ama mühendislik hiç öyle birşey değil ne müh. okuyor yazmamış ama bir sürü proğram öğrencekler çizimler kimya müh. laboratuvar ortamında karışımlar vs. anca öğreniyorlar kii hiçbir inşaata rasgale gel sana iş öğreteyim diye çırak almıyorlar en az önlisans okuyup ön bilgisi olan insanları alıp eğitiyorlar malasef

genellikle aile evinde olmam aglamama sebebim oluyor zaten :d su anda da calisiyorum ailemle para islerimiz ayri, gecen hafta annemden 70 lira borc aldim, ertesi gun geri verdim hepsi bu sanirim. yaptigim meslekte devam edebilirim, geliri sabit bir meslek degil ama tek basima yasamama hatta fazlasina yetecek kadar kazandiriyor. S

Öncelikle tedaviye odaklanın, alkol kullanımı depresyon vs derken öz tedaviye gidilmiş, hepsi birbirine bağlı. Sorunun çözümüne yönelik yaklaşım olmalı. 1-2 ayda haydi haydi randevuyu alırsınız, kararı da doktorla verirsiniz. Teşhisin net olması ve ilaçların düzenli kullanılması gerekiyor ki sonuç alınsın, maalesef birkaç doktor dolaşmak gerekebiliyor. Doğru doktorla ilerlenirse güzel sonuçlar alırsınız. Moralinizi bozup da içinize kapanmayın lütfen, bu kırık bacağın üstüne basıp da niye yürüyemiyorum diye moral bozmaya benziyor. Size alçı lazım yıpranma değil.

Özet olarak babandan kurtulup universiteye gitmek istiyorsun. Universiteye gidiyorsun bu seferde eve donecegim diye tutturuyorsun. Eve donuyorsun yine agladim, babam canavarlasti vsvs yine sikayet ediyorsun. Hayatinda bir erkek olmazsa devamli aglayip, iciyorsun. Barisinca duzeliyorsun.

Okuyamadım. Çok gereksiz ayrıntılar var. Konu dağılmış

Evet konunuzu sonuna kadar okudum. Sorunuza net cevap vereyim: Hayır. Eğer problemleriniz üniversiteden kaynaklanıyor olsa bırakın derdim de zaten üniversiteye başlayınca evdeki şiddetten uzaklaştığınız için rahatlamışsınız. Ders ve ödevlerde yaşadığınız stres ise lise döneminde yaşadıklarınızla aynı. Çok zeki olduğunuz için dikkat dağınıklığı problemi ilkokul ve ortaokulda problem olmamış. Ancak lise ve üniversitede yoğun çalışma gerektiği için artık zeki olmak yetmemiş. Üniversite döneminde dersleri teker teker alıp okulu uzatabilirsiniz, şimdi okulu bıraksanız çok daha yoğun çalışmanız gerekecek. Okulu tamamen bıraksanız geçim sıkıntısı başlayacak. Sizin yerinizde olsam: 1) Uzman bir psikiyatristten randevu alırım. Çok net teşhis konmamış psikolojik bir rahatsızlığınız var, tedavisi yapılmalı. İnanın pek çok insanda teşhis konulmadan böyle yetişkinliğe kadat sıkıntı yaşıyorlar. Kolunuz ağrıdığında nasıl ortopediye gidiyorsak beyin için de gideceğiz. 2) Tedavi ile toparlandıktan sonra okul için doktordan önerisiyle hareket edin. Dönem dondurabilirsiniz veya dersleri yayabilirsiniz. Üniversitedeki esneklik başka hiçbir eğitim döneminde yok, doktorla görüşmeden yaşamınızı değiştirecek kararlar almamanızı öneririm. Romantik ilişkilerdeki sıkıntınız da yine derslerde yaşadıklarınızla aynı sebepten kaynaklanıyor gibi görünüyor, bizim buradan hastalık ismi vermemiz uygun olmayacaktır. Sadece bu konuda ciddi çözümler olduğunu ve umut olduğunu bilin.

Ne mühendisliği okuduğunu söyleseydin de ona göre cevap verseydik.. TheQueeninthenorth

Donem donem psikotik ilac kullandim. Terapi gibi tedaviler bana pek yaramiyor. Ama su an bunalimlarimdan ziyade okulla ilgili verecegim karara odakliyim malum donem bir iki aya basliyor. S sirinsh Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sarhoşun mektubu okunmaz lafı geldi aklıma

Psikolojik destek aldınız mı? succulentaski

Hepsini okuyamadım, ancak yarısına kadar okuyabildim. Başlığa cevabım sen bilirsin. Belki eksileyen olacaktır ama benim üniversite tanımım topluma göre daha farklı. Ülkedeki 5 10 sayılı üniversite dışında hepsi lise gibi. Evet üniversiteye gidince bakış açın değişiyor kültür görüyorsun falan ama eğitim bakımından birkaçı dışında hepsi aynı. Önemli olan kendine kattığın nitelik, kendini geliştirmen. Özellikle bunu dönem stajı için yer araştırması yaparken daha da net farkettim. Mesela bugün özel bir dikim mağazasına staj için başvuru yapmaya gittim. Kadın lise mezunu, sonra kendisini geliştirmişte geliştirmiş. Üniversiteye gidip bölüm okuyayım bitsin dememiş. Çabalamış, kendine birşeyler katmış. Şuanda aylık cirosu 50bini rahat geçiyordur. Anlatmak istediğim, üniversite sadece bir kapı, bir geçiş. Altın bileziğin tabiki olsun. Ama sen kendini geliştirmedikçe altın bileziğin öylece durur. Yani uzun lafın kısası eğer üniversiteyi bıraktıktan sonra kendini geliştirebileceğine inanıyorsan sen bilirsin, bırak. Ama ben yapamam, kendimi geliştirebileceğimi sanmıyorum sadece ünv mezunu olmak istiyorum diyorsan bırakma.

Hepsini okudum. dikkat dağınıklığı tanısını Google amca ile birlikte siz koydunuz sanırım. Bu öyle olmaz :) Once bir psikiyatriye gidin. Zor şeyler yaşamış da olsanız, aslında okuldaki durumunuzun dikkat dağınıklığı yada yaşadıklarınızla degil, seçimlerinizle alakası var. siz derslere düzenli gidip, sınavlarınıza çalışıp başarısız olmamışsınız ki. Boşvermişsiniz her şeyi, sonuç hüsran olmuş. eğer bölümünüz iş sıkıntısı olmayan ve okumaktan mutlu olduğunuz bir bölümse devam. Aklınızda başka bir şey okumak varsa bu sene yurda yerleşip çılgınlar gibi sınava hazırlanın zira hala 1. Sınıfsınız, kaybınız olmaz. S

1. uzun sure yalniz kaldim kalirim da, hayatimda birinin olmasi sart degil sadece arti. su anki erkek arkadasimi da gercekten seviyorum, kotu bir donemimde ayrildigimiz icin dengesiz davrandim su anda uzulur gecerim, takintili manyagin teki degilim, erkek duskunu de degilim. yaziya bunlari eklememe sebebim de ruh halimi daha iyi ifade edebilmekti. yoksa oturup duygusal iliskilerimi yazacak degilim. 2. dedigim gibi dunyanin en dertli insani degilim. ben de bircok kisinin yasadigi sorunlari yasadim, bagimliliga da bahane aramiyorum sebeplerini gosterdim. 3. metalurji ve malzeme muhendisligi. 4. tekrar sinava hazirlanmayi dusunmuyorum, ama bu swne yabanci dilden tekrar girebilirim. daha once 4 bin yapmistim yabanci dilde. 5. ben de zaten bir ben bozuldum dwmiyorum ki ya, elbette herkesi etkilemistir. ben kendimle ilgili olan kismini yazdim. 6. evet 1 kere kalmis olsam pire icin yorgan yakmak olurdu. ben 2. kez kaldim. petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu kadar yazıyı nasıl yazdın yahu... okumadim C

Acikcasi onu da dusunuyorum. Evde oldugum surede sadece almanca ve yazilim ogrendim ders calisamadim ne yazik ki, bu sene sayisal yerine baska bir bolumden de sinava girebilirim ancak yasim da ilerliyor. Bastan baslayip riske atmali miyim ondan da emin degilim.