Selam kızlar... Anlıyorum ki okuduklarımdan tüm erkekler aynı... Sizin de fikirlerinize ihtiyacım var... Benim erkek arkadaşımda beni terk etti hemde hiç bir sebep yokken ortada... Nacizane size yaşadığık bu sıkıntımı paylaşmak istiyorum... Bundan 6 sene evvel aynı şirkette çalışmaya başladım. Ben rahat, neşeli, esprili, hayata gülücükler saçan biriydim.. şirket ortamımız çok güzeldi... Bu bizim şirkete başladı işe çok güzel bir dostluğumuz vardı. Şirketçe ortak gittiğimiz yemekler, eğlenceler, sinemalar vs... Bu beni ilk gördüğü andan beri sevmeye başlamış 5 sene boyunca ama ben hiç ama hiç anlamadım... Neyse ben şirketten ayrılıp işi bıraktım babam rahatsızlandı.. Şirket arkadaşlarımla arada tlf görüşüyordum babamı ziyarete geldiler ben şirketten ayrıldıktan 6 ay sonra onunla ilk kez karşılaştım... Bir kez beni arayıp halimi hatrımı sormuştu o zamana kadar... Kısacası iyi bir dostluğumuz olmasına rağmen beni pek arayıp sormamıştı bile... Onunla karşılaştıktan 2 ay sonra aradı beni sana bir mail atacağım dedi... Dedim "tlf "söle "önemli tlf olmaz" dedi... Sonra ben unuttum açıkcası zaten sıkıntılarım vardı... Sonradan onun mail atacağı aklıma geldi tlfdan girdim, Tlf da maili okuduğumda ise şok oldum... İnanılmaz bir aşk, sevgi...5 senedir beni deli gibi sevdiğini ama dostluğumuz bozulur diye bir şey diyemediğini ama artık dayanamadığını, her gün rüyasında gördüğünü ve buna benzer çok şey... Şok olmuştum gerçekten kendini ifade edemeyecek biri değildi, dışardan umursamaz, rahat bir kişiliği olduğunu biliyordum. Deli divane bir aşk yaşadığına hala inanamıyordum ve onun gibi bir adamın da bu kadar duygusal olabileceğine Ama empati yaptım, ona çok anlayışlı davrandım olmaz dedim ama bir şekilde 1 ay boyunca beni ne kadar çok sevdiğine ve ona güvenmem gerektirdiğine inandırdı... Çok güzel bir aşk yaşamaya başladık bana deli divane oluyor, her gün geliyor beni almaya yemeğe çıkıyoruz çok güzel vakit geçiriyoruz.. Sev beni diyordu kalbimin kapıları sonuna kadar açık sana... Bende sevdim, güvendim.. Sonuçta bir dostluğumuz vardı yıllarca beraber çalışmıştık onu ii tanıyordum o da beni... Bu şekilde 1,5 sene devam ettik... Sonra bunda bazı değişikler başladı ilgisizlik, az gelmeler vs... Klasik erkekler gibi... Bu durum beni çok rahatsız etmeye başlamıştı.. Kendime güvenim tamdı, soruyorum iş değişikliği yapmıştı onu bahane ediyordu ve buna benzer şeyler.. Bende bir gün böyle devam edecekse bitsin dedim ve kabul etti... Şok olmuştum yıllarca beni seven çok güzel bir aşk, sevgi yaşadığım adam tamam dedi hiç bir açıklama istemedim oda açıklama yapmadı ve gitti... Çok zoruma gitmişti ama biliyordum beni çok seviyordu kafası karışmış olabilirdi vs.. 2ay hiç aramadım onu oda beni... O kadar zor günler geçirdim ki farkında olmadan onu o kadar çok sevmişim ve ben merkezim yapmışım ki ve ona o kadar güvenmişim ki... Sonra aradı sadece nasılsın iyi misin dedi... Bende çok ii heşey yolunda diye neşeyle cvp verdim oysa kalbim kan ağlıyordu... Sonra görüştük... Ben hala çok güçlü ve kendimden emindim...2 ay sonra bana beni sevdiğini ama yapamayacağını söledi olmaz dedi mantıklı bir açıklama bulamıyordum kafamda beni seviyorsun ama olmaz... Zamanla herşey tersine dönmeye başladı... Ben ona tekrar başlayalım diyorum olmaz diyor... Kafam almıyordu sanki o gitmiş yerine başka biri gelmiş gibiydi. Hayatında biri olamdığını da öğrendim ortak arkadaşlarımızdan.. Eee o zaman sorun neydi? Bu şekilde 2 ay daha geçti... Yazdım, aradım, yüzyüze görüştük ama olmaz diyordu başka bişey demiyordu.. Beni görünce gözlerindeki aşkı, heyecanı görüyordum ama olmaz olmaz olmaz... Aklım almıyordu... Bende sinirlendim hayatıma döneyim artık dedim. Tlf değiştirdim, işimi değiştirdim, oturduğum semti değiştirdim... Ama kalbimi değiştirememiştim o başka... Ortak arkadaşlarımızdan tlf kaç kez öğrenmeye çalışmış, iş numaramı, cep numaramı almaya çalışmış verdirttirmedim... Sonra dayanamayıp yazdım dedim ki kendi kendime evet bu sefer tekrar başlayacağız bu kadar bana ulaşmaya çalıştığına göre pişman!... Aradı hemen, o gün buluştuk..6,5 saat beraberdik kahve içtik, yemek yedik, konuştuk arabayla gezdik.. Ve ben dayanamayıp tekrar başlayalım dedim Yine olmaz dedi... Gözlerime bak ve söyle dedim beni seviyormusun? Sevmiyor musun? ... Gözlerini kaçırarak sevmiyorum dedi git evlenlere kadar geldi... İnanamıyorum beni sevmediğine!... Benimle olmaktan mutlu olduğunu da biliyorum ama neden sürekli olmaz diyor anlayamıyorum? Ertesi gün yazdım cvp vermedi.. Sinirlendim aradım cvp vermedi... HAla ses seda yok... Üstünden 3hafta geçti hala ses seda yok... Ve ben onu çok seviyorum, unutmak için çok mücadele ediyorum, ne yapacağımı da bilemiyorum... Ne oldu bu adama? Neden böyle davranıyor bilmiyorum... Çok çaresizim? Ne yapmalıyım sizce?

böyle dengesiz biri ile napıcaksınız, sizi sevmiyor bence, hayatında başka birisi olabilir de, yani canı sıkıldıkça hayatınıza giriyor nalaşılan, bence başka bişey aramayın, unutun sizi haketmiyor