cnm anneme karşı öfkemin sebebi sanırım, evlen baskısını zamanında çok yapmış olması, şuan yapmıyor, ama eskiden okadar çok yapardıki onlar bende baya birikmiş, önceden çeyiz mağazalarına çok bakardım, şuan hiç içimden gelmiyor, sanki hiç evlenmiycem ben, o konuda kendimden umudu kestim, bu fikirde son 3 aydr beynime iyce yerleşti sen evlenemiyceksin yanlız öleceksin diyip duruyorum o sebeple etrafıma hiç bakmıyorum, ama sana hak veriyorum, belki hayatıma biri girse değişirim, ama bundan de emin değilim Q Queen of the North Kuzeyin

canım nasıl ki zaman zaman bedenimiz hastalanıyor bazen ruhumuzda hastalanır ve iyileşir. Zaten böyle olmasa düşünsene koskoca psikoloji bölümü, psikologlar, psikiyatristler neden var. Öncelikle kendine kızmayı, kendini suçlamayı bırak. Bu yaşadığın geçici bir şey. Çoğu insanın hissettiği bir durum. Galiba psikologdan randevu da almışsın. Bu yaşadıkların seni kötü bir insan yapmaz. Umarım en yakın zamanda kendini daha iyi hissedersin.

teşekkr ederim, ilk başta bende depresyon sanırım diyodum, ama zamanla panik atak belirtileri, ve kafa sesim beni oldukça rahatsz etmeye başladı, inançlı bir insanım,3 ay öncesine kadar zaman zaman aksatsamda ibadetimi yapardım, ama artık içimden dua okumak bile gelmiyor, inançlarımdan da uzaklaşıyorum, yarın 4 te ilk terapime gidicem, inşallah kaygılandığım gibi ciddi bişe değilde, hemen geçecek bir durumdur

haklısın cnm, tereddüt etmeden randevu aldım zaten dediğin gibi inşallah geçicidr ve ben eski neşeme hayat sevincime kavuşurum lakeoftears

Son paragrafı okuyana kadar yorgunluktan kaynaklı hafif bir depresyon geçirdiğini ve iyi bir tatille geçeceğini düşünmüştüm. Son paragrafı okuyunca daha derin ve birikmiş yorgunluk ve stresin etkilerini hissettim. Bir süre yardım almalısın. Bir parça terapiden hiçbir zaman zarar gelmez.

teşekkür ederim hiç düşünmeyin böyle şeyleri. olursa deliririm, mahvolurum falan demeyin. sadece ne kadar az kırıcı olabilirsiniz bunu düşünüp kendinizi frenlemeye çalışın. çok şükür ki babamla ilgili tek bir pişmanlığım dahi yoktu. vicdanım bu yüzden rahat. Allah kimseye göstermesin. sizin adınıza çok sevindim. hemen doktordan randevu almışsınız. burada çok böyle şeyler göremiyoruz. ahlanıp, vahlanmadan çözüm yolu aradınız. iyi olucaksınız çünkü bunu istiyorsunuz

Büyük geçmiş olsun. Aynı sorun annemle benim aramda da var. Bir sevgilim var ve annem sürekli ne zaman evleneceksiniz deyip duruyor. Ben hala evlenip evlenmemek konusunda kararsızım. Ve tabi abimle bana yapılan muamelelerin sırf o erkek diye farklı olması da canımı çok sıkıyor. Bu arada ben de 28 yaşındayım. Dün akşam annem yine sordu ne zaman evleneceksiniz diye ben de evleneceğim zaman haber veririm sürekli sormana gerek yok dedim. Bu sefer de onu üzdüm diye üzülüyorum. Aman ne zor işlermiş yaaa, keşke hep 20 yaşında kalsaydık :)

haklısın cnm tam 1 sene önce yaşadım bu olayı, evde çığlık atarak ağladığımı bilirim, ne annem ne babam teselli edememişti, tam o anda tedavi görseydim şuan böyle olmazdım, bastırılmış ruh halim şuan beni böyle agresif yaptı panik atak mıyım acaba, yada depresyondamıyım bilmiyorum, ama kendimden korkuyorum Q Queen of the North Kuzeyin

bende de vardı öyle şeyler bir ara. ama kötü olaylar yaşadım, ondan sonra oldu. anksiyete bozukluğum varmış. 2 sene ilaç kullandım. artık iyiyim :)

. push ;

kafa sesim hiç susmuyor, sürekli bi hesaplaşma, anneme iş arkadaşıma normal arkadaşıma karşı kendi kendimi dolduruyorum hayattan zevk alamaz oldum, ne neşem ne enerjim yok artık AYNEN BENDEDE BUNLAR OLUYOR.. ADET DÖNEMİME YAKIN BÖYLE OLURDUM ESKİDEN.. ŞİMDİ SÜREKLİ BÖYLEYİM.. ÇOK MUTSUZUM.. KİMSENİN BENİ SEVMEDİĞİNİ DÜŞÜNÜYORUM SÜRKLİ..

Ezgıcım. ben de ozellıkle bırkac yıldır aynı problemlerı yasıyorum. ınsanları ıstemıyorum, asırı sınırlıyım, aılemle bıle gecınemıyorum, ıse zoru zoruna gıdıp gelıyorum, kafamda hep olumsuzluklar dolanıyor, evlenmek ıstemıyorum. depresyon tedavısı gordum ıse yaramadı. senelerdır bu durumumu arastırıyorum. bu durum depresyon seytanının bıze musallat olmasıymıs. seytandan da nasıl kurtuluruz aslında bellı. ıbadete yonelmemız gerekıyor...

kızlar merhaba anlatıp dertleşmek ve sizden yardım bekliyorum kızlar son 3 aydır çok değiştim, aşırı sinirli, agresif biri oldum çıktım, arkadşalrım bile benden korkar olmuş, eski naif yumuşak anlayışlı kız gitmiş sert bakan sinirli biri gelmiş diyolar, özellikle anneme karşı tahammülsüz oldum, kadın normal bişe dese bile sinirleniyorum, tersliyorum, sonra deli gibi pişman oluyorum, neden böyle davrandım diye ağlıyrum, ama engel olamiyrum, özellikle akşamları işten geldğimde annemin masayı toplamamı, geç gelen kardeşlerime yemek koymamı beklemesi beni çok kızdıyor, akşama kadar evdesin anne ben zaten deli gbi yorgunum, neden bu işleri benden bekliyosun diye içten içe kızıyorum, yüzüne söylemiyorum ama sinirli harekt ediyorum eskiden böyle değildim, anneme çok düşkündüm, bir de annem yada babam şuram ağrıyor dediğinde tmm ölcekler ben naparım onlarsız allahım benim canımı onlardan önce al diye dualar ediyorum yolda giderken sürekli takip ediliyor hissim var, apartmana girdiğimde sanki biri peşimden geliyor beni öldürecek sanıyorum özellikle kafa sesim hiç susmuyor, sürekli bi hesaplaşma, anneme iş arkadaşıma normal arkadaşıma karşı kendi kendimi dolduruyorum hayattan zevk alamaz oldum, ne neşem ne enerjim yok artık, anlımın ortasında sürekli bir ağrı, özellikle sinirlendiğimde o ağrı şiddetleniyor böyle işte kızlar, sizce neyim var benim, normal değil bunlar biliyorum, belki birikmiş sıkıntılarım böyle patlak veriyor, var mı aranızda böyle olan tedavi gören felan, yorumllarınız benim için çok değerli, Q Queen of the North Kuzeyin

bence aşık olsan sevsen hepsi geçeçek... kendince takıntıların oldugunu düşünüyorum takıntılarını yenemediğin içinde agresifleşiyorsun psikolog yardımı alabilirsin

Kızlar merhaba hepinize teşekkür ederim, ctesi psikoloğa gittim, senin hiç birşeyin yok ne depresyon ne panik atak, bu teşhisleri koyamam sana dedi, herkesin başına gelen rutin düşünce bunalımları bunlar dedi, ilaç kullanmanı tavsiye etmiyorum dedi, eskiden sınırların ihlal edildiğinde bişe olmaz diyodun ama şimdi tepki veriyosun buda gayet normal bişe, öfkelendiğinde sakın içine atma o anda belli et dedi, işin gerçeği baya rahatladım kızlar,2 gündür sakin bi insanım, kafaya takıcak büyütecek hiç bişe yok hayatta diyorum, mevsimsel döngüler insanların içlerine attıkları düşünceli su yüzüne çıkarır ve bunalıma sokar, bu mevsimsel değişiklikte normalmış bu ruh halim, öyle işte kızlar, bana iyi geldi psikolog, galiba bir uzamandan bunları duymak rahatlattı beni

anlattıklarınızı çok iyi anlıyorum. daha önce yaşayamadığınız duygular ortaya çıkmış. tabi ki uzman değilim ama depresyonda olma ihtimaliniz çok yüksek. 3 yıl önce aynı sıkıntıları yaşadım. babamı kaybettikten sonra. aşırı sinirlilik, olmayan şeylerden korku.. v. s tedavi olun derim. ben oldum. iyiyim. bana doktorum demişti ki grip olduğunuzda nasıl ilaç kullanıyorsanız ruhunda tedaviye ihtiyacı var ve ruhun tedavisi en az 6 ay.

öyle de nasip olmadıktan sonra ne yapılabilir ki, zaten vaktyle evlilikten döndüm, tam istemeye gelceklerken problemlerimizden dolayı gelmediler, yani buun acısı hala tam geçmemişken baskı yapılması evlilik hissini benden uzaklaştıryor, sorunumun tamamı bu değil, bu agresifliği çözmem lazım, eski neşeme enerjime kavuşmam lazım Q Queen of the North Kuzeyin

ben ciddi ciddi öyle oldugunu düşünüorum yani hayatımızın her anında birilerine kızabılırız ama bu derdini anlatacagı ve aynı zamanda duygusal bir şeyler paylaşacagı birini ister... annenin evlen demesine gelince belki baskı yapması hoş değil ama onların en mutlu günleri oluyor cocuklarının evlenmesini görmek ailen istedi diyede evlilik yapılmaz ama anne baba olarak yuvasını kursun istemişler kızma onlara bence

herkese karşı sinirlisiniz yani kaşının üzerinde gözün var gibi durumunuz. ama anneye karşı daha fazla sanırım. çünkü genelde onu ön plana çıkarmışsınız. gerçekte kabul etmeyip görmezden geldiğiniz ama bilinçaltınızda annenizle ilgili daha önce yaşamış olduğunuz bir sorun bir tartışma olabilirmi acaba? çünkü bilinçaltımızda yaşadığımız şeyleri gerçek hayatta yok sayarız bazen, görmezden geliriz ve bu da ruh halimizi mahveder. en azından bende böyle. bilinçaltımı deşince değişik şeylerle karşılaşabiliyorum.

Ya garip gelecek ama bu durum bende ergenlik dönemindeyken çok belirgin bir şekilde vardı aynen dediğiniz gibi. Şimdide ara sıra sert çıkışlarım oluyor sonra hemen eşşek gibi pişman olup kendimi affettirmeye çalışıyorum falan onları kaybetme düşüncesi benim de sık sık aklımı meşgul ediyor ne yazıkki... aytenyeni

Takip edilme hissi ve ölüm düşüncesi panikatak olabilir bence doktora görünün benimde kalbim sıkışıyordu sizin yaşadıklarınız da mevcuttu doktor panikatak teşhisi koydu. Agresif, sinirli ve tahammülsüz biri oluşunuz dediğiniz gibi bir şeylerin birikimi olabilir derdinizi yüzyüze anlatıp konuşabileceğiniz biri yok mu? Olmadı destek alabilirsiniz. Allah yardımcınız olsun :) kirmizilihatun

küslükler, kırgınlıklar, sorunlar ve işte sonrası bu. üzerini örtmeyin yaşadıklarınızın, küsmeyin tartışın konuşun ve sonuca gidin. sorunlardan ne kadar kaçarsanız o kadar büyür beyninizde. hayatta en kötü şey pişmanlık. ama dokturunuza bunları mutlaka anlatın ki doğru yola en kısa zamanda girin ve sonuca ulaşın. bazı konularda çok benzettim sizi kendime. ya şöyle olsaydı, ya böyle olsaydı... bende öyleydim. zaman zamanda hala yaşarım. ama şunu unutmayın. bişey olacaksa olur ve biz onu durmama gibi bir güce sahip değiliz. daha öncede dediğim gibi daha az kırıcı olursanız pişmanlıklarınız o kadar az olur ve sizde bir o kadar az hasar bırakır.

korkacak birşey yok bu ayıp degıl tedavısı mumkun herkesın de basına gelebilir bu durum ama aşmakta senın elınde gercekten aşıcam diyorsan aşarsın canım

evet sanırım var, bi yakınımızın sözüne gitmiştik, dönüp geldiğimzde annem benle 1 hafta konuşmadı, sen evlenmek istemedin senden sonrakiler evleniyor bak demişti, yaşım 27 bu arada, derken bu durum bana çok dokundu, annemin bana küs kalması, kızması felan, perşembe gecesi çok ağladım sabah uyandım işe gidicekken merdivenlerden yuvarlandım, baygın şekilde acile kaldırdılar beni, annem ağlamaktan üzüntüden perişan olmuştu, kendime geldiğimde annem yanımdaydı, aklımdan ilk gecen cümle " ya ölseydim, annemle küs gidicektim, hemde bir suçum yokken"ve dedim ki bu allahın anneme bir uyarısydı, zaten hemen peşine kurban kesti babam bana, çünkü baya kötü düştüm,4 gün kafamdaki şişlik inmedi, yani anneme bu sebeple kızgınım sanırım, evlen baskısı, laf sokması felan beni baya etkiliyomuş meğerse

o zaman kesinlikle bir uzman yardımı almalısın benım kuzenımden basından böyle birşey gectı hattaactıgım konularda var o bile gelemedı kendıne hala zor durum desteksız gecmez

evet aşıcam diyorum ama ya aşamazsam, ya kalırsa bu sinir bende oooof of

gözünün üzerinde kaşın var olucaktı:)))) yanlış yazmışım lakeoftears

başınız sağolsun, baba dediniz içimden bişe aktı gitti, ne çok bağlıyım onlara, olmadıkları bir hayat düşünemiyorum, sanki ölcekler ve ben deliricem gibi geliyor ayrıca cevabınız için teşekkür ederim, evet şimdi bi psikologla görüştüm, yarın için randevu aldım allahım beni bu saçma ruh halinden kurtarsın