her yaptığımı sorguluyorum ve her seferinde kendimi suçluyorum. kurtulamıyorum bu durumdan. böyle yaşanmıyorda. sen kendine çözüm bulursan ilaçsız haberim olsun nolur.. patiska

sürekli kendimi kötü bişiy olacakmış gibi hissediyorum rüyalarımdan çok etkileniyorum özellikle anlamı kötü olan rüyalardan sonra resmen bitiyorum. kendimi günahkar hissediyorum kafamda abuk subuk düşünceler her an beynimi kemiriyor hemen hemen herşeyi sorgular oldum. artık kötü bişiy olmasın diye dua etmekten adaklar adamaktan usandımsevdiğim insanların üzerine çok titriyorum ve onları kaybetmekten korkuyorum her an kaybedecek korkusu var. hüzünlü acıklı dehşet verici ibretlik şeyleri gördüğümde yada duyduğumda psikolojim alt üst oluyor. öyleki televizyonda böyle şeyleri izleyemiyorum bile istyiorum ki bütün insanlar huzurlu olsun dertsiz olsun ama öyle olmadığını görünce dünyam yıkılıyor. başıma güzel bişiy geldiğinde sevinemiyorum bile bugün böyle ama ya yarın yarın ne olacak die düşünmekten secinçlerimi isteklerimi erteler oldum ve en kötüsü kendimin çok kötü bir insan olduğunu ve allahın beni sevmediğini düşünüyorum Z

bana takıntı saplantı yani okb ve majör yani ağır depresyon un var gibi geldi konunu okuyunca ama bir rahatsızlığın daha olabilir allahın seni sevmediğini düşünmen yani oda bir rahatsızlık ama araştırman gerek acilen ilerilemeden ve daha ağırlaşmadan psikiyatriste gitmelisin bunlar beyninde bir takım hormonlatın yetersiz salgılanmasından kaynaklanıyor serotonin gibi ilaçla dengeleniyor hpt_honey bebişim gıvış gıvış

Tatu lohusamısın? T

ama neden kötü bi insan olduğunu düşünüyosun onu açıklasana ben de kötü biri olduğumu düşünüyorum çünkü psikolojim bozulduğundan beri ne namaz kılabiliyorum ne dua edebiliyorum huyum da bozuldu, bencilleştim çevremde ve dünyada ne olup bittiği ile ilgilenemiyorum annem için üzüntü sebebi oldum yani benim sağlam gerekçelerim var seninkiler neler Caramelim

canım bunların aynısını ben de yaşadım, bi dönem gelmişti ki kötü bişey olmasın diye gün içinde yalnızca bi iki saat uyuyup kalan tüm zamanımı resmen yemeden içmeden dua ederek geçiriyordum. İlaçsız bir çözüm demişsin, bir hemşireden bunu duymak üzücü. Çünkü sen de biliyor olmalısın ki bu bizimle ilgili birşey değil, beynimizdeki kimyasallarla ilgili bi durum, tercih senin, bunu kabul edip, bir psikiyatristle görüşüp gerekiyorsa ilaç alıp, tüm ömrünü huzur içinde geçirmek mi? yoksa bunlarla uğraşıp kendine ve çevrene mutsuzluk yaymak mı? Zaman geçirmeden bir doktorla görüşmeni tavsiye ederim Yuse Bir MELEK gördüm

Canım mutlaka bir psikiyatriye git anlatıklarında kendi yaşadıklarımı gördüm.. Ancak yaşayan anlar.. İnsan düşüncelerinin saçma olduğunu biliyor bunları yaşarken ama beyin sanki istem dışı bu tür felaket senaryoları kuruyor sürekli.. Böyle devam edersen ataklar geçirmeye başlayabilirsin bir süre sonra sakın ama sakın ihmal etme.. Bu da bir hastalık bunlarda geçicek atlatıcam çok insan yaşamış ve atlatmış diye kendine telkinlerde bulun.. Tedavi ol..

evet canım lohusaydım. çocukluk yılarımda da vardı bu ruhsal durum yanlız gebeliğimde acayip derece hortladı. şimdi sanki biraz biraz iyiye gidiyorum. Yuse Bir MELEK gördüm

kaygı bozuklugu olabilir sendeki fazla birsey soylemek istemiyorum yanlıs yonlendirmek istemem.. genelde senin soylediklerini ben buna yordum kendini hep diken ustunde hissetmen cevrendekilerin basına kotu birsey gelmesinden korkman vs.. internetten arastır istersen bu dedigimi eger senin yasadıklarının aynısıysa tedavi yontemlerinide bu sekilde arastırabilirsin Son düzenleyen: Moderatör: 23 Ekim 2010

o sonuncusunu bazen ben de düşünüyorum senin durumun yaygın anksiyeteye benziyo bi doktora görün bu kadar duyarlılıkla yaşamak güçtür ama sadece ilaç yeterli olmayabilir terapi falan da gerekiyo genelde ben de bi kaç ay önce seninkinden farklı nedenlerden ötürü ne gazete ne kitap okuyamıyodum tv de izleyemiyodum otobüste konuşulanlardan bile aşırı etkileniyodum kulağıma tıkaç falan takmayı düşündüm bi gün o dereceydi yani aşırı duyarlı olmak kötü bi şey Z

aynı şeyleri tıpa tıp yaşıyorummmmm ve ilaca yeni başladım biraz iyiym iyi insan olmaktan bıktım hep vicdan azabı çektim her yaptığımı sorgulayarak vicdanımı dinlemek istemiyorum çok eziyo beni T