artık en zoruda ne biliyomusunuz tecrübe dediğimiz şeye ben okadar çok doydum ki artık bi ilişkinin başından sonunu görebiliyorum tecrübe hayattan yediğimiz kazıkların toplamıysa eğer ben tecrübe kazanmaktan bıktım ama onlar kazık atmadan bıkmadı onlar o anlık üzülsede hayatlarına hemen kaldıkları yerden dönüyolar ama ben dışarı karşı hep mutlu ve yıkılmadığımı göstermekten o kadar yoruldum ki eve gelip yalnız kaldığımda acısı cıkıyo insanları güldürüp mutlu eden bi kaç espiriyle güldüren ben bi köşelerde perişanım tek başıma... E

bu yorumun altina imzami atarim ATTRAENTE ACTA EST

güzel dileklerin için teşekkür ederim

hayatım öle düşünme sürekli ben lanetlimiyim benim ilşkilerim neden sürmüyor hep böle insanlara denk geliyorum diyorsan hep aynı tipler çıkar. çünkü sen aslında bilinçaltında onları çekiyorsun. o yüzden bu şekilde düşünme. hayata pozitif bak. işinle gücünle meşgul ol. illa hayatında biri olmak zorunda değil.5 yllık ilişki yaşamışsın sonra 2 yıldada hep birileri olmuş. kafanı dinleyememişsin bile. bence kendini rahat bırak. illa biri olucak hayatımda deme. zaten kaderin kısmetin sen nerdeysen seni bulur. diğerleri nasip değilmiş demek. isyan etme sakın. herşey dahada kötüye gider. Y

Bir kadini aglatmak Bir kadini aglatmak zor degildir aslinda Kadinlar herseye aglayabilir bir filme, bir sarkiya bir yaziya En az erkekler kadar yani Ama bir kadini yurekten aglatmak zordur Eger bir kadin yurekten agliyorsa, aglatan kisi onun yuregine ulasmis demektir Sanmayinki gidene aglar kadin Gidenin giderken ondan koparttigi yeridir onu aglatan Orada biraktigi yaradir O yaranin asla kapanmayacagini, kapansa dahi izinin Kalacagini bilir kadin O yuzden aglar Ama bilirmisiniz aglamak kadinlari olgunlastirir Her damla daha cok kadin yapar kadinlari Her damla bir derstir cunku. AZİZ NESiN in uzun siirinden bir parca Bu siirin tamamini oku canim. İnan senon gibi bir cogumuz biryerlerde ayni sorunlari yasadik yada yasiyoruz. Ancak unutmaki aşigin ahi buyuk olur. Bugun seni aglatanlarin gulumsemeleri yillarsonra gozyasina donecektir emin ol. Sabirla bekle. Nefesin kesilsede acidan bekle ve gor. Unutma seni hakeden kisiye dahada yaklasiyorsun... gulsende

sizi üzenler hep mutlu siz neden mutsuzsunuz? bakın bunun cevabını kendınız yazmışsınız konunuzda.. ''onlara kendımden daha çok saygılı oldum daha çok deger verdım'' işte 10 kelıme bunu anlatmaya yetıyor.. Kimseye haddinden fazla saygı sevgi verırsen sen kaybedersin.. Çünkü o zaman karşındaki ' Bu benı sevıyor bana değer verıyor ' der ve kendını yükseklerde görür sonra senı bırakır.. O zaman olan sana olur.. Karşındaki senin çocugun, annen yada baban degil.. Değer verdiğin insan bu kadar değeri hakedıyormu orası onemli.. Bundan sonra uyanık ol, kimseye haddinden fazla inanma ve güvenme.. Mutlulugun anahtarı bu canım.. Geçmişte olanlar oldu onları aklına getirip kendını yıpratma onunde koskocaman bir hayat var bundan sonra dogru adımlar atmaya özen göster.. gulsende

emin ol karşına güvenip inanabileceğin biri çıkacaktır, sen kalbini hep temiz tut... tecrübeyle sabittir:) gönlün rahat olsun cnm.

şu an ben de benzer duygular içindeyim. mutsuzluktan hüngür hüngür ağlıyorum. yemek yerken, tw izlerken bir anda tutamıyorum kendimi. ve gece uyandığımda kendimi "herşey güzel olacak" diye mırıldanırken buluyorum. demek ki zaman gerek, beklemek gerek herşey için, daha fazla zaman... E

evet bende daha beterini yaşayanlardanım.. zaman geçtikce insanlara güven kalmıyor gerçekten.. bazen korkuyorum her yeni günden.. ayaklarımı basmaya çalışıyorum sadece yere. Ben dua ediyorum çok sık. beni rahatlatıyor. Rabbim büyük.. beni parça parça eden adam bana "başkasını seviyorum " dedi. kulaklarıma inanamadım. oysa o beni ne hale getirmişken ben iyi olamamaışken.. o başkasına aşık olmuş.. bende düşünüyorum işte.. o mutlu ya ben diye.. Ama yapacak birşey yok.. hayırlısı..

hayata tutunma sımsıkı sarıl hepsi birer tecrübe. böyle düşün hep iyi şeyler ümit et. böyle yapabilirsek sağlıklı bi şekilde herşeyin üstesinden gelebiliriz Allahın izniyle. bu hayatta çok duygusal ince düşünen ayrıca çok merhametli insanlar her zaman çok yıpranıyor malesef bu da bi gerçek en çok kendine değer vermeye çalış yoksa en çok sen zarar görürsün . push ; ehlimana Guru Anneler

Doğru yoldasın =) Benim bir de kütüphanem var, aslında kütüphane denmez ona 550 kitaplık, küçük şahsi bir birikim =) Okurum, okuduğum kitaplarla ilgili notlar alırım, şiirler yazarım, özellikle hafta sonları okuma odamda çok iyi vakit geçiriyorum. Kitaplar ruhumu doyuruyor, hele mevsim kışsa, yağmur yağdığı zaman penceremi açıyorum, yağmur kokusu, pisilerimden birini yanıma alıyorum, çay, battaniye, kitap =) Benden iyisi yok, aşkta öyle bir huzurum hiç olmadı. Mutlu olabiliyorum artık =) Son yıllarda teknoloji ilerledi, blog yazılarımda var ama yine de eski usul, denemelerimi yazdığım defterim duruyor, fotoğraf arşivimde var, amatörce biriktirilmiş resimler ama bana bayağı mutluluk veriyor, kedi resmi profesörüyüm ben =) Yani çok şey var mutlu olacak Sevgilerimle Turkiyeliyikk

Ne diyeyim ki, bilemedim... Daha doğrusu bence siz zaten yazdıklarınızın içinde söylenebilecek şeyleri ve doğruları kendiniz kimsenin söylemesine gerek bırakmayacak kadar güzel güzel ifade etmişsiniz. Bazı yerleri hariç... Herkes mutlu, sizi üzenler mutlu ama siz mutsuz...!!!! Acaba öylemi? gerçekten. İşte orasını sadece Allah bilir... Örnekleme de yapmışsınız ya ve kendiniz de ne güzel bir tespitte bulunmuşsunuz. Bak bak hala neler peşinde diye düşündüğünüz bir insanla hayatınızı birleştirmiş olsaydınız mutlu mu olacaktınız acaba? Hayatın her bölümünde bu şekilde düşünmek hayatın formülünü çözmek demek bana göre... Zaten, kimi zaman öyle şeyler yaşarız ki, yanlış olduğunu gördüğümüz bir sürü insan ve olayı sürekli tolere ederiz, sevgi ve güven duygumuz, hoşgörü duygumuz devrede kaldığı müddetçe aksini yapamayız. Kimi zaman bile bile lades oluruz yani... Sonunda da zaten başka yapacak bir şeyimiz kalmadığı için mecburen kabullenmek zorunda kalırız tüm suistimal edildiğimiz yönlerimizi ve değerlerimizi yitirmektense bence güven besleyebilmeyi sürdürmek en güzeli. Aksi taktirde insan olmanın ayrıcalığı kalır mı hiç? Her ne kadar üzülsek de, mutsuzlukla bir tutmadan, değerlerimizi yitirmeden üstesinden gelmeli, daha doğrusu geçmişten ziyade şu an ve sonrasıyla ilgilenmeliyiz. Bize şer ve üzüntü gelen şeylerin hakkımızda çok daha iyi ve hayırlı şeylere gebe olan günler getirdiğine çok çok şahitlik ederiz öyle değil mi? Şu an ve sonrasında iyilik ve doğruluk ve güven duygularımızı kötü, menfaatçi ve küçük küçük de olsa çıkarları için kullanan insanlara yenik düşmek, bu tür insanların galibiyeti anlamına gelir ki bu herşeyden daha üzücüdür. Öyle olmasın lütfen. Sadece güven ve iyi niyet duygularımızın, hiç değmeyecek ve onları haketmeyecek kişilere malzeme olmasını engellemek adına biraz daha dikkatli ve biraz daha kuralcı olmak belki de yapılacak en iyi şey. Hak edenden hakettiğini, müstehak olandan da müstehak olduğunu esirgediğimizde ne yazık ki dengeler biraz sarsılıyor. Kimseyi üzmeden ama kendimizi de aynı şekilde üzmeden, olması gerektiği gibi hakkınca vermeliyiz herşeyi hem başkalarına hem de tabi ki kendimize hiç haksızlık etmeden. Umuyor ve diliyorum ve de inanıyorum ki, yepyeni bir gün yepyeni güven duygularıyla karşılayacaktır sizi, bizi ve hakeden herkesi... Caulfield-

Olayların sonucu aslında bizim olaylar karşısındaki tavır ve tutumlarımızdan ibarettir... Sözkonusu olan üzülmekse, bunun pek de önüne geçemediğimiz için o anda dünyanın sonu kadar üzücü birşeyler yaşadığımızı hissederiz doğal olarak... Oysa zaman geçtiğinde daha farklı gelir, Neden o kadar üzülmüşüm ki aslında? diye kendi kendimize bile hatırladığımızda sormadan edemeyiz yine kendi kendimize... İşte bu yüzden öyle başladım yazıma başlarken. Sonuçlar bizim hissettiğimizle bağlantılıdır. Bugün için çok farklı yıllar sonrası için çok farklı bir sonuç ortaya çıkabiliyor, kendi üstesinden gelebilmemize ve bakışımıza ve zamanın getirdiklerine göre... Biz insanız... Yaratılmışlar içinde en özel yaratılmış canlılarız. Bizi özel kılan yanlarımız ise, muhteşem bir sistemle yaratılmış olmamız. Muazzam bir beyin, muazzam bir beden, muazzam bir idrak ve muazzam bir kalp verilmek suretiyle yaratılmışız. Bu farkındalığı hiç bir zaman unutmamalıyız. Hele ki, kendini keşfedememiş veya bir şekilde bizlere üzüntü, keder veya haksızlık yaşatan insanlar nedeniyle, kendi güzel değerlerimizi törpüleyip tahrip etmelerine müsaade etmek ve bunları yok etmek ne kadar üzücü bir şey olur öyle değil mi? Her yaşadığımızın adını deneyim koymalıyız. Tecrübe, insanın hayatta yediği kazıkların toplamıdır. Biraz kaba bir tabir oldu belki ama ne yazık ki gerçek böyle. Yoksa, aynen söylediğiniz gibi eğer mutsuzluk yaşayamazsak, bu duyguyu tanıyamazsak mutluluğun nasıl farkına varabiliriz ki? Neyle kıyas yaparak onu değerlendirebiliriz ki? Dolayısıyla, mutluluk kavramı diye bir şeyden de habersiz olurduk, eğer mutsuzluk ve üzüntülerimiz olmasa. Zıtlıklar olmazsa, zat olmaz... Herşey, karşıtı ve zıttıyla anlam bulur. Tabi ki bu üzülüp mutsuz olmamız gerektiği manasına çıkmaz. Sadece deneyim demeyi başarabilmeli ve yaşadığımız her bir şeyi, kendimizi şekillendirmek için birer vesile kabul etmeli, hayat bilgisi öğretmenlerimiz olarak görmeliyiz ki, rötüş gerektiren yönlerimizi de en güzelinden düzeltelim ve güzel özelliklerimizi biraz daha geliştirebilelim, biraz daha olması gerekenlere ve olması gerektiği kadar değerlerimizi sunmayı başarabilelim. Aksi taktirde, olumsuzluklar ve olumsuz insanlar yüzünden kendi olumlu ve güzel özelliklerimizi yok etmek noktasına geleriz ki, işte asıl en büyük felaketimizi o zaman ve yine kendi kendimize hazırlamış oluruz. Asıl o zaman, karşımızdaki olumsuz kişi ve olayların galip gelmesini sağlamış oluruz. Yani bunu bir mücadele olarak kabul edersek, havlu atmış oluruz. Oysa buna hiç gerek yok, zaten görünenin aksine oyuna en az bir sıfır önde başlamış olur değer sahibi olan insanlar, her zaman için bunu böyle kabul etmişimdir. Hakettiğinden fazla değer verme konusunda fikirlerini belirten tüm üyelere, ben de sonuna kadar katılıyorum. Bir insana ederinden fazla değer vermek, başta kendimiz olmak üzere, bu değeri asıl hakeden herkese haksızlıktır. Biz insanız evet... Bizi biz yapan en önemli yanımız yüreklerimiz, gönüllerimiz... Zaman zaman incinse de, zaman zaman kırılsa da, zaman zaman un ufak edilse ve hatta yetmeyip üzerine basa basa çiğnense de, eğer istersek ve güzel yüreklerimize sahip çıkarsak onları tedavi edebiliriz. Yüreğinin veya yüreklerinin farkında bile olamayan insanlardan olmaktansa, yüreğini keşfedebilmiş ve ona sahip çıkmayı her zaman başarabilmiş olmak daha yeğdir... öyle değil mi? Hiç biryerlere sığmayan ve herşeylerden, heryerlerden münezzeh Yüce Rabbim bile, hiçbiryere sığamaz ancak insan yüreğine sığabilirmiş... Değerlerimizi, bizden kimsenin çalmasına asla müsaade etmemeliyiz. Asıl meziyet ve marifet burada... Kimi gün mutluluk kimi gün mutsuzluk gözyaşlarımızı bize veren güzel yüreklerimizin, güzel özelliklerini yitirmediği, eğer bir damla bile gözyaşımız akacaksa onun hep mutluluktan olması temenni ve inancıyla, böyle güzel ve kıymetli bir günde, Rabbim herkes için, ülkemiz ve tüm dünya için yeni yeni başlangıçlar, iyilik, doğruluk, sevgi, saygı, huzur, bereket ve barış dolu günler nasip etsin inşallah. Her daim herşey, herkesin gönlüne göre olsun... Sevgi ve saygılarımla ruhan Ya Kuddüs tek ayak

İyiii olmaktan geliyorr Çok iyisin, iyi niyetlisin, heraçıdan iyi bakmaya çalışıyorsun Maalesef bukadar iyi bir insanda toplandıgı zaman sonu hüsran Çünkü karşındaki insanlar böyle olmuyor Verici taraf olmaktan başka bir işe yaramıyor İnanıyorsun seviyorsun temiz bir düşünce ile başlıyorsun Ama ne yazık ki aynı şeyleri alamıyorsun Senlik bir durum değil Karşına çıkan insanlarda var problem Genel olarak artık böyle insanların nufüsu çogunlukta Karamsar olma, bukadar iyi niyetlide davran ma Canının yanmasını istemiyorsan Kimsenin canını kendinden değerli biçme.

çok haklısınız.. biraz bencil olmayı bilmek lazım.. yoksa biz daha çook üzülürüz.. S

birini unutmak için başka birine sarılmak insanı daha çok yıkıma uğratıyo inan tecrübeyle sabittir. ilahi adalete inanıyorum ama benim biraz daha beklemem lazım sanırım ama neyse ya kimseye ah etmiyorum sadece beni kimse üzmesin ne halleri varsa da görsünler E

Geçmedi dediğimiz dertler hep aşkın ardından geliyor Yaşadıkça anladım ki aşk acısı acıların en küçüğü, bizim sorunumuz sindirememek. Takılıp kalıyor içimizde bir yerde o yüzden çekilen acı Zaman geçtikçe öğrendim ; sevgi kalpte taşınan bir şey, her şeyi sevebilir insan, bitkiyi, hayvanı, işini, evini her şeyi. Hayvanları çok sevişimi hep yalnızlığıma bağlamıştır insanlar ancak göremedikleri bir şey var ki, ben hayvanlarla içimdeki sevgi açığını çoktan kapattım. Bazen hayatımda biri olsa desem de aslında yüreğimden kopmuyor bu istek. Karşı cinsten bir hayat arkadaşım olmayışının çok sıradan bir yaşam biçimi olduğunu, ille de gerekli olmadığını kabullendim. Sevmeye değer birini görürsen sevme demem ancak çok yaşamsal bir ihtiyaç değil. Yıllar geçtikçe soğuyor kalp, onları sevebilme yetisini kaybediyorsun. İşte o zaman acı çekmiyor insan, başka sevgilere de aç kalbini, göreceksin yaşamın çok güzel tatları var. Ben Allah'a ve onun imtihanına gönülden inanırım, aşk acısı da bu imtihanlardan biri diyorum. Ama başardık ama başaramadık, hesaplar ahirete bundan sonra. Seni kandırmaya kalkan kendini kandırmıştır böyle düşün. Hep ağlayarak geçmiyor hayat, gülümsemeye ve kalbindeki sevgiyi başka yerlere de yöneltmeye çalış. Çok mutlu olmanı dilerim gulsende

benden sana nacizane bir tavsiye: bencil ol, kendi çıkarlarını ön planda tut ve kimseye güvenme. Babana bile.. Çünkü yeri gelince insanlar seni silebiliyor, insan hayatta kendi mutluluğu için yaşamalı. Ben bunu öğrendim ama geç oldu biraz.

benim ki de sancılıydı. malesef ben de ilişkiyle birlikte bitmiştim. ama toparlandım. sadece tek birşey aklımda kaldı elbet bir gün bende mutlu olucam ve sonsuza kadar sürecek. allah alıyorsa fazlasını vermek içindir. ben o günü görmek için bekliyorum. E

senı tesellı etmeyı o kadar cok ısterdım kı... malesef ben de su sıralar aynı seylerı dusunuyorum. ben de hep aynı seyı soyluyorum "benı uzen mutlu pekı ya ben " dıyorum kendı kendıme.. benım de 3 yıllık sıkıntılı zor bı ılıskım oldu. ınan ne fedakarlıklarım nelere goz yummuslugum sındırmıslıgım oldu. anlatmaya kalksam emınım dersın "yok ben aptal degılmısım, benden daha aptalı da var"dersın yanı. en basıtı soyle ornek vereyım ;defalarca aldatıldım sevgılım tarafından ama defalarca affettım. son yaptıgın da artık pes dedım. ancak o zaman gozum acılabıldı. sen dusun artık ne kadar aptal oldugumu evet malesef ama kotulere hıc bırsey olmuyor. olan bıze oluyor ıste. kotuler cezasını buluyor mu bılmıyorum ama buna cok ınanmak ısterım ben de ama sana sadece sunu soylebılırım, emın ol bunları tek sen yasamıyorsun aynı seylerı hatta daha agırlarını yasayan o kadar ınsanlar var kı.. benım bı arkadasım var,7 yıllık sevgılısıyle evlılık hayallerı kurarken adam ılıskının son 1 ayın da gıtmıs evlenmıs ama bızım kızın daha bu olaydan haberı yoktu : ( hala sevgılılerdı dusun. sonradan ogrenıyor herseyı. o yuzden canım kotuler cezasını bulmuyorsa bıle derdımıze sukretmekden baska caremız de kalmıyor bızım

yoruldum... evet kime naptım bilmiyorum ama hep kandırılmak istenen hep aptal yerine konmak istenen benim... tükendim artık 5 yıllık bir ilişki ve bitiş çok sancılıydı. sürekli gel gitler falan derken 2 senede zor bitti bitti mi ömrümden ömür gitti sanki o çok güvendiğim hep yanımda olmasını istediğim adam için hep aptal yerine konulmak istendim ayrılığımız üstünden 2 yıl geçti ve ben bana yapılanları unutamıyorum içimde bitmek bilmeyen bi can acısı yapılanları sindiremiyorum aptal yerine konmayı sindiremiyorum ağız dolusu söylecek laflarım var ama söylesem bile bitmiyolarki acımı dindiremiyorlar ve ondan sonra ki her birlikteliğim sanki el birliği yapmışçasına hepsi beni uyutmak için binbir numara yaptı bitanesi para için kullanmaya çalıştı kullanamayınca gitti başkasıyla evlendi benim haberim yok sandı karşılaştık beni yanına çağırdı tabi ki gitmedim bi an herşeyde bi hayır var bak adam evlendi ama hala başka işler peşnde iyi ki bu insandan uzak kalmışım dedim oysaki onun için ne üzülmüştüm değmezmiş. sonra diğerleri hep arkamdan iş çevirdi aldattılar ama Allah büyük işte hiç bir şey gizli kalmıyor artık o kadar bunaldım ki herkes mi yalancı ya da ben lanetli miyim beni üzen eninde sonunda çok mutlu oluyo tamam diyeceğim bişey yokta benim suçum ne? karşımdaki insanlar kendimden çok değer ve saygı gösterdim sıkmıyayım bunaltmıyayım dedim ama hep aynı başladığım yere geri dönüyorum ama bir farkla güvenimi kaybettim kimseye güvenmiyorum her denilenin altında bi yalan arıyorum karşı tarafa bunu yansıtmadığım için ben üzülüyorum uyuyamıyorum hiç kimseye inanmadan yaşamak zor geliyo meğer ne önemli ne değerli bir şeymiş inanmak ve ne zor şeymiş kimseye inanmadan yaşamak biraz kendimle konuşmak gibi ama şimdiden okuyan herkese teşekkür ederim S sadece_ben

yoo kesinlikle aptal demem ilişkilerde böyle sanırım insanın basireti bağlanıyo ben aldatıldıgım zaman terkettim ama içten içe ne kadar üzüldüm oyaski adam aldatmıs seni niye üzülüyosun dimi yok hatayı direk kendimde aramaya başlıyorum ancak ilişkinin içinden sıyrıldığın zaman görüyorsun gerçesi sende üzülme o yüzden dediğin gibi insanların başına neler geliyo 7 yıllık sevgilisine bunu yapan yine aynı zihniyet allah doğru insanlarla karşılaştırsın sizleri E

Güçlü ol.. Başını eğme sakın.. dik dur ve yaşamaya çalış.. Herşey geçiyor.. hayat bile.. bak geriye kaç gün geçti yaşamından.. iyi ol canım benim.. ATTRAENTE ACTA EST

O kadar doğru ki söylediklerin.. ben de artık evime bir hayvan alıp büyüteceğim.. Karşı cinse gerek yok..:) gulsende

haklısın bu insanlara yenik düşmek daha kötüsü sanırım gerçek mutluluğu bulmak için önce mutsuzluğu tatmak gerekiyor