ben yaklaşık 9 aydır anksiyete hastasıyım.. ilk 5 ay neolduğunu anlayamadım. kansız olduğum tespit edilmişti o sıralar.. bayağıdibe vurmuş kanım.. yaşadığım rahatsızlıkları kansızlığa bağladım.. oysaki kanım yükseldiği halde sorunlarım bitmedi.. sürekli acile gidiyordum.. bir gün bir doktor psikoloğa gitmemi tavsiye etti.. bende randevu alıpgittim.. anksiyete ve panik atak başlangıcı dedi.. evde tek kaalamıyorum.. dışarı tek çıkamıyorum.. duş yaparken bile yanımda kızım duruyordu.. yeni yeni kendim giriyorum banyoya.. dün evde bir tartışma oldu.. o sinirle ilk defa dışarı tek çıktım. evden çok uzaklaşmadan bir pastanede oturdum.. çalışan garson kızada tembih ettim bayılırsam falan şu numarayı ara diye,, aslında bugüne kadar hiç bayılmadım ama hep bu korkuyla yaşıyorum.. hep hastalık düşünüyorum.. camiler ambulans sesleri cenaze arabalarından ürküyorum.. başımın içinde bir dolgunluk hissi var sanki basınç gibi.. en çok bu durum beni zorluyor... hep bayılma duygusu yaşıyorum.. sanki bir süngerde yürüyorum.. bazen nefess alamıyormuşum gibi oluyor.. ürpertiler oluyor.. tomogrofi mr a girdim kafamda birşeymi var diye.. çok şükür temiz çıktı.. bu bile sakinleşmeme yetmiyor.. ölüm korkusu sardı beynimi.. lütfen sizde böyle duygular yaşıyorsanız.. yazarmısınız.. yanlız olmadığımı bilmek güç verecek bana Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali