Size özelden ulaşamadım, bana yazarmısınız? S Sunglasses

Genel bir cevap yazayım, tek tek alıntılayamıyorum başım tuttu feci. Annem 76 yaşında ve kendi kuşağından, güvenebileceği doktor arkadaşları ya öldü ya emekli oldu bazısı da bunadı. Yeni jenerasyonla da bağı koptu emekli olduktan sonra. Ayrıca annem de çok iyi bir psikolojiye sahip değil çünkü 42 senelik problemli bir evlilik onu da çok yıprattı. Ben şu maddi koşullarda yediğimizin içtiğimizin sağlıklı olmasına dikkat ediyorum haliyle bütçe ancak yetiyor, evde cevizim, balım, bademim mutlaka olur, peyniri, kahbaltılığı iyisinden alırım aksi takdirde kendimi iyice kötü hissediyorum. Haliyle gezmeye para kalmıyor, zaten covid vakaları iyice artmışken nereye geziyorum? Özellikle hafta sonları heryer aşırı kalabalık, corona fest oluyor. E haftaiçi de ben çalışıyorum kalmıyor geriye bir şey. Kovid olmasa bu kadar çökmezdim dibe zaten ama herşey üst üste geldi.

Ben de kötüyüm bu aralar. Haber okumamaya dikkat ediyorum özellikle siyaset ile ilgili olanları. Şimdi burda örnek de vermek ıstemiyorim ama sinirlerimin zipladigini hissediyorum bildirimlerde falan görünce. Dört duvar bunaltıyor insanı dediginiz gibi kahve içmeye çıkıyorum 2-3 güne. Geven ay bir kahvecide 2 al 1 öde var baya uygundu yani:) öyle gittim geçen ay baktım iyi geliyor şimdi de gidiyorum. Kitap okumak iyi geliyor ama bu durumunuzda o da zor gelir.

Geçen gün diyet diyordun M meredithgrey bilmiyorum belki yanlış gözlemdir ama, "Bahaneler" yoluna mı savruldun acaba diyet olayına başlarken? "Olmuyor dünya üstüme üstüme geliyor, işten kafa kalkmıyor" şikayeti sanki diyeti ertelemen için repeat on yapıyor gibi. "Yapamam, bu kadar şeyle uğraşırken, bir de diyet yapamam"... Az öyle gibi geldi bana.

İmkansız malesef ucu ucuna yetişiyoruz masraflara. Keşke olabilse ama.

O cizmeleri alin ve gule gule giyin Ayaginizda paralansin insallah, saglikli gunlerde nice gupguzel cizmeler nasip olsun

İnsanları hiç mi görmüyorsun? Birtek sen boyle bişey yaşıyor gibi yazmışsın... Korona herkesi mahvetti, senin en azından işin var ve evdesin... var mı boyle lüks? Ben her gün cok kalabalık bir işyerine gidiyorum ve her gun vaka cıkıyor ama gitmek zorundayım. 6da kalkıyorum her gün yollara düşüyorum 100km yol gidiyorum. Hataya mahal yok demişsin, kimin işinde var hataya tolerans? Keşke evden çalışsaydım ben de en azından her an su an koronalı var mıdır burda diye yaşamazdım... Sabahtan akşama kadar maske takmak zorundayım ayrıca, evde takmıyorsun, esas ben boğuluyorum ama depresyonlardayım demiyorum... İşim var diye şükrediyorum yine de... Şu evden calısıp ta ev bastı yok depresyındayım diyenlere acayip kılım yani...

Bir çok problemimiz anne babalardan kaynaklı ya ben emin oldum artık. Hatta oğlum için gittiğim pedagog dahi anne sorunumu çözmem için destek almam gerektiğini söyledi. Sende de böyle bence onları çözdüğümüz zaman her konuda huzura kavuşuruz sanki. Benim en üzüldüğüm nokta da ben annemle alakasız bir insanım, babam eşimden bambaşka biri. Hiç bir yönümüz benzemiyor ama şu an eşimle ilişkimiz aynı annemle babamın o nefret ettiğim ilişkisine döndü. Bakıyorum aynı annem gibi tepkilerim ve evliliğimi iteklediğim nokta. Onun gibi bakışlarım, nefretim, eleştirilerim...

meraktan soruyorum annesinin konu sahibine mesleki faydasının olması neden etik değil

Yok canım ben de hiç binmedim. Ama seviyorum o tarafları, kalabalığına rağmen. İşyerimin Kadıköy'de olması avantaj, covidden önce öğle arasında çıkar Naan var bilir misin fırın, oraya giderdim.

M meredithgrey İstanbul'da mısın, ilaçlarınla ilgili bi problem olabilir, doktor önersem sana?

Piskolog mu doktor mu kabzımal mı diyen arkadaşlar. Psikologlar doktor değil mi manav mı? Klinik psikolog diyorum doktor mu diyor? Yok kuaför... Hasbinallah, biz de biliyoruz psikolog ve psikiyatr farkını.

Yok öyle değil aslında. O da dertlerden biri ama öyle değil bahane değil yani hatta evde hareketsizim diye ofise gitmeyi ve öğle aralarında Kadıköy'de yürümeyi düşünüyorum kıyıdan kıyıdan. Çorbamı içer iki yürürüm kafam da dağılır. Şartlarımı kendime en fayda sağlayacak şekilde düzenleme gayretindeyim. Böyle gitmez farkındayım çünkü.

Tabiii. Ben o kadar detay bilmiyorum anneniz olduğu için en iyi siz bilirsiniz Yani en son takılınıcak yere yorum yapılınca ona cevap vermek istedim sadece.

Bu cümleden ben bu anlamı çıkardım. Tüm mesajları okumak zorunda değilim, 'alışveriş de yok yani' cümleniz sanki o pantolonu alamadığınız için hayıflandiginizi göstermiş gibi. Karşıt yorum yapmak istememiştim ama siz bunu eleştiri olarak algılayıp bana yükseldiniz. Şaşkınım. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Vive mutsuz olsan bile öz bakımını aksatma ve her gün biraz olsun hareket et istisnasız her gün. bazen şartlarını değiştiremezsin ve yere yapışıp kalırsın, dipten çıkacağım diye uğraştıkça batarsın o yüzden mental olarak bırak kendini, en kötü dönemlerimde mutsuzum ulan var mı diye kabullenince düzelmek için enerji toplamaya başladım . ama her ne olursa olsun günlük rutinleri bırakmadım. ben psikolojiye de biyolojik bakıyorum o yüzden günlük rutinlere devam etmek ve hareket dopamin endorfin artık her neyse bize iyi gelen hormonların salgılanması için önemli.

Hiiiii! Siyaset yok değil mi? Sakın aman diyeyim siyasete girmen yanarsınız kuzuuummm Burada siyaset yokudur

Mutfağımdan nefret ettim nefret anlatamam. Çocuk yok bizde ama yine iki öğün hazırlık, her sabah kahvaltı hazırlamaktan bıktım, mutfak tezgahı silmekten bıktım. Dışardan söylüyoruz ama hem sağlıklı değil ben diyetteyim hem de ucuz değil herşey pahalı. Çok bunaldım.

Kiiiz deme oyle:)) Bazen dogruyu dile getirmek bile suclu ediyor insani kendine karsi=/ M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Beynim zonkluyor, hayatımda bu kadar dipte olduğum çok az an var. Varsa da hatırlamıyorum. Nefes alamıyorum, kaygı bozukluğum ve anksiyetem var Cipralex alıyorum iki sene önce nöroloğum yazmıştı. Şu an piskoloğa gidecek bütçem yok, annem de doktor ama bana faydası sizlerin burada yazdığı kadar zaten aksi etik de olmaz. Dipteyim, çok acı çekiyorum. Bariz bir problemim yok sadece çok bunaldım. Eşim işsiz iş arıyor aysonunu ucu ucuna getiriyoruz ben evden çalışıyorum ama nefes alamıyorum aylardır dört duvar arasında. İşim çık yoğun bütün toplantıları bem takip ve organize ediyorum direkt ceo ile çalışıyoruz koordinatörümle hataya mahal yok ama çalışmak bana acı verir oldu resmen. Depresyonda mıyım bilmiyorum depresyonda olsam saçımı boyatmam, kaşıma başıma bakmam salarım diye düşünüyorum. Aslında çalışmasam sanırım depresyon hırkamı giyip yatarım bütün gün ve içgüdüm bu olduğundan çalışmak bana acı verir oldu malesef. Dışarısı yangın yeri olduğundan işten çıkamayacağıma göre ruh halimi düzeltip çalışmaya devam etmeliyim ama nasıl? Beynimin içinde matkap çalışıyor sanki her gün. Upuzun bir tatile çıkıp herşeyi unutmak istiyorum ama na mümkün. Siz nasıl çıkarsınız bunalımdan? Nasıl dipten çıkıyorsunuz anksiyeteniz başladığında? Ne olur bana eleştiri ile değil, yapıcı cümlelerle gelin çok ihtiyacım var. Okuyan herkese teşekkürler.

Evet psikolog ise "hekim" olmuyor, hekim ise psikiyatr oluyor ama doktora yapmış olabilir annesi. Maliye doktoru da var mesela

Bu aralar özellikle ülke genelinde bir mutsuzluk var zaten mevcut şartlarda depresyona girmemek mümkün değil. Dünya genelinde olan hastalık, gittikçe kötüleşen ekonomi, alım gücünün ciddi oranda düşmesi vs. Bir de üstüne kışa giriyoruz sizi bilmem ama kapalı havalar benim ruh durumumu çok etkiler negatif bir insan olurum. Yani sizin yaşadıklarınıza benzer bunalımlar neredeyse herkeste var şu an belki yalnız olmadığınızı bilmek iyi hissettirir :)

Yakın bir zamanda yıllar önce yaşadığım bir sağlık sorunum nuksekttigi için anksiyetem başladı bir gecede. Eriye eriye olecegim korkusu beni krizlere sokuyordu. Midem hiçbir yemeği kabul etmiyordu hepsini cikariyodum. Ailem yoktu yalnızdım. Geceleri tek başıma krize girmeden sabahı nasıl edeceğimi hesaplayıp gündüzden itibaren anksiyete içine giriyodum. Kendimi güçlü bı kadın olarak görmeme rağmen bunları yaşıyorsam artık benden umut kesildi diye dusundum. Günler geçti ve bu acıyı dindirmek zorundaydım. Organlarim hasarliydi ilaç içmem riskliydi. Acı çekerek ölmek istemiyorum ölümüm hiçbir zaman uzun sürsün istemedim hep o uyurken ölenlerden olmak istedim. Hayata yeniden geliyomus gibi hastalığımi yok sayarak bitkisel çaylar yönelerek kendimi iyilestirdim. Kendime kahraman arıyordum beni çekip kurtaricsk birini bekliyodum ama ilacimiz kendimiziz. Güzel bı meslegim beni seven bir sevgilim ve ailem bile bunu asmama yetemediler. Ben kolumu kipirdatmadigim surece her emekleri boşa gitti. Ne zaman ki ben artık çaba verdim işte her şey o zaman yoluna girdi.

İyi yine anneniz psikologmuş faydası olmasa da. Benimki deli.

Anneniz doktor mu psikolog mu farklı şeyler ikisi. . push ; M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Uzun bir tatil mumkun degilse kisasini deneseniz. Bir arkadasim pandemi surecinde anksiyetesi cok artti, ilk basta tedavi aldi zaten, sonrasinda da boyle cok ilerlediginde kisa tatillerle idare etmeye calisiyor. Bir de meslek izin veriyorsa ne bileyim farkli pozisyona falan gecseniz bulundugunuz sirkette, veya biraz destek talep etseniz. Insan kaynaklarinin cok iyi calistigi vir sirketteyim, surekli nasilsin evden calismakla ilgili vor sorunun var mi diye yokluyor ik, arada ufak tefek hediyeler gonderiyor falan, insanin sevki artiyor haliyle. Is yerinize bence biraz yansitin, tek degilsiniz neticede, herkes ayni trende. Birbirimize destek olmamiz gerekli.

Anne baba kaynaklı mutsuzluk yaşayan çocuklar iflah olmuyor bence. Önce o problemi çözmek veya kabul etmek falan lazım sanırım.

Ne kadar şükürsüzsünüz! Sizin kadar negatifini görmedim, kahvaltı hazırlamaktan şikayet, yemek yapmaktan şikayet hep şikayet!

Modaya dogru yuru vivi, nostaljik tramvaya bindin mi, ben tam binmeye cesaret ettim korona geldi:) Mihail Zoscenko

Hayatımız boyunca hep daha kötü durumda olanlara bakıp kendimizi mi gazlayacağız?

Annem manav.

Evet aynı kitap sanırım bendeki baskısı eski bir baskı, annemden almıştım. Önceki

Annen seni bir arkadaşına yönlendirse belki daha iyi yardımcı olur

Bir şey oldu ve bugün daha iyiyim. Ne zaman haberlere baksam anında dibe çekiliyorum ama kendimi mental ve fiziksel olarak iyi hissediyorum. Sağlıklı beslendim, hareket ettim, temiz hava aldım, amirimle verimli bir görüşme gerçekleştirdim. Uzun zaman sonra ilk kez yapabilirim inancı var içimde. Umarım iyileşeceğim.

Yani genel olarak her şeyden şikayetçisiniz. Kendinize kahvaltı hazırlamaktan, annenizin datçadaki evine kedileri bırakıp tatile gidemediğinizden ama herşeyden hep şikayetçisiniz. Hani hayattan ne bekliyorsunuz kahvaltınızı sabah hizmetçiniz mi hazırlayacaktı. Anneniz sırf evine tatile gidin diye kedilere bakmaya sizin evinize mi gelecekti... Nedir yani ben anlamıyorum insan nasıl bu kadar şükürden uzak ve negatif olabilir... Cidden bazı insanlar böyle, onlara yaklaşıp iki kelime edersiniz ayrılırken bi bakmışsınız size yas elbisesi giydirmiş... Bilin diye söylüyorum böyle asla mutlu olamazsınız bomboş bir hayat yaşarsınız kısır döngüde

Çıkar çatışması. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Psikiyatr değil klinik psikoloğu annem. İlaç yazma yetkisi yok. Psikolog doktor olarak geçiyor title.

Para yok ki, eskidendi o. Mango'da bir pantolon beğendim döviz yüzünden bir anda zamlandı şu an 549.00 TL alt tarafı polyester kumaş ama alamıyorum. Mango ya bu İpekyol, Machka, Altınyıldız falan değil. Alışveriş de yok yani. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

O umrumda degil inanin suan tek dusundugum sagligim zamanindq yaptigim o fedakarliklar icin oyle pismanimki bosa giden 8 yilim. Bos yasaidgim. Dogunun en icra koselerinde onunla gecirdigim o bos tayin donemlerinde bu hastalik icimdeyken bilmeden neler cekmisim. Ailem simdi bebek gibi bakiyor. maddi manevi ona kurus ihtiyacim yok. Oyle bir ariyor oyle bir pismanki ama verdigim cevap iyi oldugumu gordundemi geldin dedim. Sen ozman yanimda olacaktin.

Cok yakinlarindan covidli yoksa bu seni mutlu etsin vivi, bu yilki yegane amacimiz canimizi kurtarmak, bu amac etrafinda birlesmeliyiz Herkes yerinde sag olsun, bir covid teshisi koyuldu yakin cevremden, Allah sifa versin insallah=/

Inslalahhhh dualarinizi beklerim

Yaşım 41 sizin yaşlarınızda ilk eşimden boşanmış aile problemleriyle savaşıyordum, aklıma hiç yurtdışı gelmedi zaten gelse babam onu da baltalardı. Yurtdışına çıkamadım hiç, daha da miras falan kalmazsa çıkamam gibi gözüküyor, inanılmaz üzülüyorum anlatamam size. Keşke yaşım 30 olsaydı umudum biraz daha fazla olurdu.

Ağlama duvarına dönmüş konu, ben de ağlayayım bari. Ben de depresyona girdim sanırım, psikoloğum bir de kelin ilacı muhabbeti. Bir de küçük bebeğim var onun için güçlü olmaya çalışmak daha da zor geliyor. Bütün gün hiçbir şey yapmadan koltukta yatmak istiyorum ama bebeğim yüzünden mümkün değil, bu da beni ona karşı tahammülsüz yapıyor. Vicdan azabı çekiyorum daha da kötü oluyorum. Konu sahibi konunuzu sabote ettik vallahi kusura bakmayın. Yalnız değilsiniz en azından faydası olur mu bilmem ama :/

Bunu ben de yaşadım ve son zamanlarda çok fazla çalışan insandan aynı şeyleri duyuyorum. Konu sahibi de aynı şeye değinmiş. Bu dönemin çalışma sisteminde insan doğasına aykırı şeyler var. İnternet, başarı durumumuzun ve muhtemel hataların görmediğimiz belki tanımadığımız insanlar tarafından sürekli ekranlardan izlenebiliyor oluşu. Sürekli ulaşılabilir olmak, yüzyüze olmanın bir takım incelikleri dahilinde kaynaşmadığımız bir sürü kişiyle telefondan whatsapptan hesaplaşmak durumunda kalmak.. Çok doğal bunalmak. Bizden önceki dönemler bu streslerle çalışmamış. Evrimsel olarak uyum sağlayamadık teknolojik gelişmelerin hızına. Ben ya delireceğim ya yaşam tarzımı değiştireceğim dedim. Delirirsem yine işi bırakmak zorunda kalırım bari delirmeden bırakayım diye düşündüm:) Şimdi bu ülke koşullarında kendime insancıl bir iş kurmaya çalışıyorum. Teknolojiden olabildiğince uzak tutmaya çalışacağım bu işi. Yine stresli ama yukarda bahsettiğim sorunları çıkardım hayatımdan.

Ağlama duvarı gibi konu olmuş. Her gelen mutsuz. anneniz ne doktoru? Doktor mu, psikolog mu? size mesleki faydası olmaması çok normal, Etik degil zaten. maddi imkanları el veriyorsa size bu şekilde yardım etmesini isteyebilirsiniz. Tedavinizi üstlenebilir bir süre. benim önerim biraz rutininizin dışına çıkın. Normalde yapmadığınız şeyleri yapın, gitmediğiniz yerlere gidin. Değişiklik iyidir.

Size hiç mi hiç faydası olmayan bir yorum yazacağım ama belki ben rahatlarım. Bu ara sırf işle ilgili şeyleri düşünmek bile ruhumu daraltmaya yetiyor. Evden ofise gitmek için çıkıyorum ayaklarım geri geri gidiyor. Masaya oturuyorum kalbim hızlı hızlı atıyor. Sakinleşemiyorum, kendimi sakinleştiremiyorum. Kimseyle görüşmek, bir şeyler açıklamak anlatmak istemiyorum. Biri adımı söylese yerimden sıçrıyorum. Sırf biri arayacak diye telefonumu sessize alıyorum bakmıyorum. Mesaj gelince gene n'oldu diyorum bakmak dahi istemiyorum. Burada bile kendi işimle ilgili bir konu geçse görmemeye çalışıyorum içim daralıyor. Geçen gün gitmek zorunda olduğum bir yer korona yüzünden karantinaya alındı ona bile rahatladım gitmekten kurtulduğum için. Tek hayalim telefonumu tamamen kapatmak, kimsenin bir süre beni aramaması hatta varlığımı bile unutması. Evden dışarı hiç çıkmamak, kimseyi görmemek, böyle yormayan manasız şeyler izleyip zamanı unutmak Sizin konuyu da günlük yaptım hadi hayırlısı belki silerim

bayanların bir çoğu stresli oldugu donemlerde saciyla basiyla oynar alışveriş yapar demek istedim

eşin işsiz bu seni geriyor bunun farkındayız ama şu ay sonunu ucu ucuna getirme fikrin bence çok gerçekçi değil sen moralimi bozmayın demişsin ama fikrimi yazayım yine de seni şahsen tanımıyorum ama buradan az çok biliyorum evde kediler var mesela, yardımcı bulmuştun en son galiba, yine yazın geceliği 900 olan otelde kısa da olsa tatile gittiniz 5000 civarı tuttu belki de daha fazla araba da var altınızda, mülkiyetini bilmiyorum ama kullanımınızda bu yazdıkların ucu ucuna yaşam değil evet. çok daha iyisini yaşayan nice insanlar var ama hep ben kötü durumdayım demek seni daha dibe götürür eşin çalışırken hayat standardın daha yüksekti ama şimdi elde olan bu sen elindekileri görmek yerine dibe çekiyorsun kendini bence ahlanma modundan çıkmalısın zira bu süreçte içten içe eşine öfkeleniyorsun işsiz diye hayır adam işsiz ne yapsın yani şeklinde söylemin olsa da kendini buna inandırmaya çalışsan da o işsiz ben istediğimi yapamıyorum psikolojin var tek tavsiyem babam kiloma laf etti, amir bunu dedi demek yerine kişisel hedef koyup onlara odaklanıp bu sürece odaklanmaman

yok hayır gri değil küçük de değil ama belki farklı baskısıdır. yazarı david burns.

Anneniz psikolog mu Dr mu? C evresinde önereceğim birileri vardır belki. Depresyonun çeşitleri var. Sacını yaramayan Major depresyon sşz belki minor depresyon geciriyor sunu dur. İlaç kullandıroyorlar. İşi sakın bırakmayın.

Burçlara astrolojiye çok inanan bir insan değilim ama bu merkür retrosuna inanmaya başladım. 3 haftadır hayatımda düzgün ilerleyen bir iş yok özellikle akrep burcunun içinden geçiyor bu retrolar Çevremde bir çok kişi de aynı durumda M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Ben de biraz anladim, amma eksik buldum nacizane:)) K Kizgin

bir mihail kültür hizmetidir, ben de başta anlamamıştım bu mesajla anladım :))

Demekki bu durumda tek degilmisim. ne cok kisiymisiz. ama bazilariniz cok sansli sagliginiz yerinde dua edin lutfen. Suan en kotunuz benim hem sizlerin yerindeyim hem arti 1 olarak sagligim yerinde degil kanser teshisi kondu buyuk ameliuat gecirdim. Tekrarlar korkusu cok fazla. Gunden gune eriyorum. Ne olur halinize sukredin. Cikin oldugunuz depresyondan. Suan mesela dusunuyprum sagligim olsaydi sadece depresyonda olsaydim keske. Dusunmem gereken cok az sey olurdu. Suan hayal bile kuramiyorum. Alacagim o cok sevdgim cizmelerin siparisini vermek istyorum inanin beni depresyondan cikacarak kadar guzeller ama aklima neler geliuor. Ya ölürsem bosa almis olacagim. Milyonluk cantalara takilara paralar vermisim kenarda yatiyorlar benle beraber izliuorum. saclarim inmis belime. Hep hayalimdi. Hep sari yapacaktm hayatimda sac ilk defa bele indi simdi korkuyorum ya kemoterapi alirsam. Simdi durum ve kendinize bakin depresyonda durmaya hala razimisiniz. Bu arada bunlar yazarken sdece 31 yasindayim daha evliligimi bile yasayamadim dogru duzgun.

Annen doktor mu, psikolog mu? Psikologlar hekim değil. Annenin mesleğini bildiğinden emin misin. Konuya gelince herkes mutsuz bu ara. Yalnız değilsin. S

Herkes öyle inanın, hele şu günler mahvetti bizi. Kocaman çocugum oturup ağladı bugün. Yanına oturdum, saçını oksadım sadece, sakince bekledim görüntüde Diyemedim "ağlama oglum, sen aglarsan gökler aglar benim için" Ben gökgürültüsünden çok korkarım, onların yanında hiç belli etmezdim titrerken. Yine belli edemedim, saglam durdum sözde, içim gitti Herkes tükendi, Allah yardımcımız olsun...

Zor bir hayat yaşadım viv... Günlük tutarım, bazen de oturup yazdıklarımı okurum, onlara dışarıdan birinin gözüyle bakmaya çalışırım, o zaman yazıp içimi dökmüşümdür ama şimdi okuyunca kendime ne kadar eziyet etmişim diye hayıflanıyorum. Doktor bin kere verdi ben de bin kez kullanmadım antidepresanları, çok ağır bir durum olmadıkça karşıyım, ben sorunlarımla başa çıkmak istedim çünkü onları düşünmemek değil, onlarla savaşmak, değiştiremediklerimi kabullenmek ve yaşamaya devam etmek istedim. Öyle de oldu, kırıldım, döküldüm ama sonra toplanıp yürüdüm. Bu süreçlerde en büyük desteği kedimden aldım, sende de var biliyorum yaslan onlara biraz, iletişimi arttır, iyi gelecektir. Kitap okumak her zaman beynimi boşaltmama yardım etti, onu da dene ama en önemlisi yürümek Mihail Zoscenko sağlıklı barsaktan bahsetti ya hah işte o mesele, seratoninin büyük kısmı barsakta salgılanır ve sağlıklı barsak için yürümek şarttır. İlla tatile oraya buraya gerek yok, giy eşofmanlarını, sevdiğin bir müziği dinleyerek tabanların patlayana kadar yürü. Pandemi sürecinde en büyük zorluğu yorulan beyinlerimiz ve yorulmayan vücutlarımız yüzünden çektik. Yor vücudunu, yorulursan rahat ve sağlıklı bir uyku uyuyabilirsin, uyandığında yenilenirsin. Yaşamak zorundasın, ayakta ve sağlıklı kalmak zorundasın, kendini bu şekilde depresyona teslim etme, sen istemezsen hiç bir doktor bu konuda bir şey yapamaz. Bu ülkenin saçma şartlarında yaşamak sadece kendine sahip çıkmaya bağlı, eski işimin yarısı kadar maaşla, derbeder bir şirkette işe başladım, ilk hafta aynı senin gibi hissettim, canım acıdı, debelendim kendi içimde ama sonra silkelen dedim kendi kendime, toparlan, çalışmak istedin nasip buymuş, şimdi iyiyim üç hafta oldu, hayatta en önemli şeylerden biri değiştiremeyeceklerini kabullenmek ve onlarla yaşamak, kendini kalbindeki kaosa teslim etme o da senin bir parçan sana uyum sağlaması için hizaya getir

Sevgili konu sahibi, bir yere kadar sanki ben yaziyorum sandim yazdiklarinizi. O yeri soyleyim. Isten ciksam dışarısı yangin yeri dediniz ya. Yillarin emegi kariyerim dışarısı yangin yeri ama ben zaten yaniyorum. Ben ciktim dışarı. Varsa azda olsa çıkar yolunuz sizde çıkın. Hangi yangin daha yakici çıkınca anlıyorsunuz. Benim iş hayatim daha yakiciymis bunu anladigimda iyi ki dedim. Ama disarisida daha yakici olabilir. Ben film senaryosu gibi mesai esnasinda cantami alip ciktim atladim arabama aglaya aglaya geldim tüm yolu. Simdi iyi ki diyorum birakmisim. O depresyon halim gitti hergun sevmedigim bir iste sevmedigim bir ortamda durmaktan kurtuldum. Is hayati cok guzeldir yeterki sevdigin isi yap. Ben kendimi toparlayıp bambaska bir sektorde isime devam edecegim. Ama once ben.

Obez değilsin, bende değilim o yüzden takılma bu konuya, çöp gibi incecik olmak zorunda değiliz. Kadınız, güzel yanlarımız var, sana da bana da aşık olan adamlar var, eeeee bir daha sefere babana da bir dilim börek ikram et, yemek için bunlar de izlemek için değil. Kocaman ruhlarımızın içinde kilo minicik bir durum, yapma viv, güzel kadınsın biliyorsun, ince de olmayıver:)) hayatım boyunca hiç ince olmadım, aktif sporcuyken bile arkadaşlarımdan üç beş kilo fazlaydım hep, onlar her zaman 50 olurdu, ben 53-55, şimdi 80 kiloyum ne yapayım yani olmuyorsa olmuyordur, bunun için depresyonuna depresyon ekleme.

Bu sizin bakış açınız evet şikayetçiyim. Ben de bir insanım ve Mart ayından beri evde dört duvar arasındayım, sekiz ay oldu her gün ne yenecek, ne pişecek üstüne evden çalışmanın stresi derken sıkıldım, eskiden alışkın olduğum düzenim şaştı, mutsuz hissettim kendimi ve paylaştım. Bu şükürsüzlük değil, insanlar bunalabilirler çok doğal. Annem kedilere bakmak için de istese gelebilirdi evet, böyle birbirine destek aileler var mesela kuzenlerim. Gelip kalırdı ona da değişiklik olurdu ama annem zamanında evlermizin arası on dakikayken de gelip kalmadığından bir beklentim olmadı kendisine karşı. Babam yaşlı bırakamaz gibi de düşünmeyin babam 45 yaşında olsaydı da annem bırakmazdı onu. Aile dinamiklerini bilmeden yargılarsanız ben de sizi ciddiye alamam. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Maddi olarak aileniz yardim etmez mi

Şuan oturdum ağlayarak yazıyorum bu mesajı mesela. Depresyondayim. Bunaldigimi hissediyorum. Neden ağladığımi bile bilmiyorum şuan. Salı gününden beridir bu haldeyim. Sigara, kahve, cay. 52 kiloya düştüm pandemi sürecinde. Ülkemdeki gidisattan Gelecek kaygısından. Herseyden bunalmış haldeyim

Hayir etik degil demek dogru. Psikologlar aile uyelerini gectim yakin arkadaşlarına bile terapi yapmaz, baskasina yönlendirir. Cunku nesnelligini ve tarafsizligini kaybeder. Bu nedenle meslek etigi geregi tanidiklari insanlari danisan olarak kabul etmezler.

Maddi olarak mümkün değil malesef

Yaklaşmasın tarafsız karıştırsın duygularını ne olacak ki günah mı, önemli olan faydalı olması değil mi? Bilmediğimden soruyorum taraflı olmasının illa kötü sonucu mu olacak sonuçta seni en iyi kendi annen tanır. Ha yıldızınız barışmıyordur o ayrı, o zaten psikolog olmasıyla ilgili olmaz.

Bence sizi tüm maddi sorumluluğun omuzlarınızda olması yormuş. Kolay değil evi tek geçindirmeye çalışmak. Eşinizin konumunu bilmiyorum ama kriterleri çok yüksek olduğu için mi iş bulamıyor. Pandemide herkes bunaldı. Dini görüşünüzü bilemem ama namaz kılın dua edin yada inanmıyorsanız yoga yapın olumlu düşünün. Sağlıklı olduğunuz için sevinin.

Herkes derdini yazmış ben de yazayım bari. Hayatımın en yoğun günlerini geçiriyorum, aklımın almadığı bir yoğunluk. Tüm gün pc başında çöküp kalıyorum. Ondan artan zaman varsa -iki çocuğum var- yemek yaparak geçiriyorum. Üç öğün yemek hazırlamam gerekiyor ve nefret ettim bu durumdan. Tabiki arada eşim hazırlıyor, dışardan söylüyoruz falan ama bunlar haftada 1-2 olan şeyler. Başka hiçbir şeye zamanım yok. Anormal yoruluyorum, ve sağlığım bozuldu. Tedaviye başladım ilaçlar dokunuyor. Sürekli kusacak gibi, her an yere düşecek gibiyim. İçine girdiğim girdaptan çıkamıyorum ama depresyona da giremiyorum, ona da vakit yok. Arada oluşan anlık boşluklarımda buraya bakıyorum iki kafa dağıtıyorum. Öyle tan bir hayat. Herkese hayırlı bunalımlar dilerim

Beni benden iyi anlatmışsın ne diyim. Ucu ucuna derken aslında bişeyden geri kalmıyoruz ama ucu ucuna yetiyor demek istiyorum haklısın. Eşime kızıyor muyum gerçekten bilmiyorum dürüstçe yazardım sanırım öfkeli olsam saklamazdım sizden. Bunaldım, ülkenin halinden bunaldım tam bir diktatör yönetiminde küçük TR olan şirketimden bunaldım. Sanırım minik bir depresyondayım.

Bende çok kötüyüm majör depresyon yaşıyorum çalışamıyor yiyemiyor gün boyu yataktan çıkamıyorum tedaviye başladım inş düzelir

Benim de bazı tepkilerim aynı babam malesef. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Ülkecek bu haldeyiz sanırım. Allah yardımcınız olsun

Keşke kilo verebilsem, benim tek tesellim yemekler oluyor. O da ayrı bir konu benim için zaten.

Inslalah o ameliyata tekrar girmem o kalan bir kitle kendiliginden kuculur gider inslalah hersey guzel olur o kadar cok isterimki sizede cok tesekkur ederim ❤

Sinirlenmesek mi acaba? Meyve salatası olacaksınız yoksa azıcık gevşeyelim, evren içimizde vivelamour hanım

Vaktiniz varsa bir komedi dizisine başlayabilirsiniz. Çok basit bir öneri gibi gelebilir ama inanın çok işe yarıyor. "Modern family" i izlemediyseniz tavsiye ederim mesela. Bir de hani şu seyyar sandalyeler oluyor ya. Yoksa edinin bir tane onlardan. Alın yanınıza eşinizi de ya da sevdiğiniz herhangi birini bir agacın altına kurulun. Şu anki maddi durumunuzdan ötürü belki uzun vadeli ya da lüks bir tatil planı yapamazsınız ancak size yakın yerlerdeki bir kamp alanında hem uygun fiyata hem de belki de daha güzel vakit geçirebileceğiniz kısa bir tatil yapabilirsiniz. Hayatınızda ufakta olsa değişiklik yapmak size iyi gelecektir. Yaşıyor muyuz? Evet. O halde elimizdeki imkanlarla hayatımızı daha çekilir nasıl yapabiliriz onu bulmak zorundayız. Kendimize borçluyuz bunu.

Ya o kadar mutlu oldumki. Ben hayatta bu basima gelmez sanirdim. Ama insan bu mesajlarla ne mutlu oluyomus meger Simdi benim gibi rahatsiz insanlari ben gorunce oyle ilgileniyorumki. Meger ne ihtiyac duyuluyormus. Insallah haftaya toplanmis olacagim. dikislerimin birazi dustu cok sukur. Ilaclairmi aksatmiyorm arrik organik besleniyorum. Zararli olan hekrkesten herseyden uzak❤

Ben de dahil çevremdeki herkes böyle. Olabildiğince rutininizin dışına çıkmaya çalışın. Bu ekonomik şartlarda çok mümkün değil ama iki günlük de olsa bir tatile gidin muhakkak

Gerçekten nefret bu hissedilen duygunun adı. Akşam yemeğini yerken yarın akşam ne yenecek diye düşünüp strese giriyorum. Aile boyu tüm gün evdeyiz, hiçbir öğün sekmiyor, çocuklar her şeyi beğenmiyor. Allah sağlık versin de tek derdimiz bu olsun ne diyeyim

Ölmedik ama yaşıyor da değiliz sendromu bu. Nerede görsem tanırım, kokusunu 100 metreden alırım. Her aynı güne uyandıkça gelişen bir psikoloji bu, o sebeple rutini bozmak çok önemli. Ülke ve maddi kaygılarımız bir kenara, rutini nasıl bozacağımız da muamma ama gecenin bir körü yağmurda yürümek bile iyi gelir insana.

Kilo takıntım ya da mutsuzluğum mu kompleksim mi diyim ne hortlattı biliyor musun Koa? Babamlara kahvaltıya gittik, annem sevdiğim börekten yapmış incecikte kesmiş ikinci dilime uzandığımda babam kaçıncı dilim Vive dedi, ikii dedim. Hay maşallah dedi ve inanılmaz kırıldım. Eşim dese kırılmazdım ama babamın her gidişimizde bunu yapması beni yeniden kilo komplkesime döndürdü. Karar aldım yemekli organizasyona gitmeyeceğim bir süre, kahve olur, çay olur ama sofraya oturmayacağım.

Haklısın ben başlangıçta kendimi psikolog yerine koyarak sorgulamıştım ki o tarafta hala aynı düşünüyorum, mesela doktor olsam birinin hakkına girip zarar vermediğim sürece etik vs dinlemez tedavimi de ameliyatımı da yapardım tanıdığım birine. Etik değerler başkalarının hakkına tecavüz etmemek için konulan ilkeler burada öyle bir durum yok, önemli olan faydalı olmak sonuçta bilim/bilgi birikimi insan için var. Ama gelen açıklamalardan sonra hasta/danışan tarafından bakınca dediklerin doğru annesi bile olsa insanın anlatamadığı şeyler olur ki konu sahibinin anlattığı bir durumda annesi bir olayda bozuk atmış. Ama tarafsız bir profesyonele anlatabilir. Nitekim burada bile insanlar yakınlarına açamadığı sorunları hakkında anonim olmaları ve diğer insanların olaya dışarıdan bakabilmeleri nedeniyle konular açıp fikir alıyorlar.

En önemli şey moral, bence bugün hemen o çizmeleri alıyoruz saçımızı da en kısa zamanda boyatıyoruz. Hep destek tam destek

Gelecek kaygısı beni de depresyona sürüklüyor, sürekli kendimi cocukların gelecegi hakkında düşünürken buluyorum. Kime gitsem kimle konussam konu hep aynı "bu cocuklar ne olucak?"

Benim şifa ilacım nostalji müzikler belgesel izlemek, türk kahvesi içmek, Birde yılbaşında reservasyon yaptırdığımız kaplıca sana da tavsiye ederim zımba gibi olursun her yıl afyona algül isminde termal sularda enerji depoluyoruz afyonun en büyüğü bu Bir araştır istersen Cipralex çok ağır bir ilaç bence sorun sende değil sana verilen yanlış ilaçlarda bünyene uygun olan ilaçları yazdır seni yatağı düşürecek kadar olmuşsa yanlış giden birşeyler var her doktorun ilaç bilgisi uzmanlık derecesinde değil buna dikkat et umarım en kısa sürede toparlanır hayattan zevk alırsın, geçmiş olsun allah şifa versin ama düzeleceğine eminim

O çizmeleri alacak, saçlarınızı boyatacak ve en önemlisi korkularınızdan kurtulup o kötü hastalığı bir daha yaşamayacaksınız

Annemin mesleğini bilmiyor olabilir miyim sizce? M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Ben genelde mutlu bi insanım. Maddiyat kısmı insanın canını cidden çok sıkıyor ama o da geçici oluyo ben de. En nihayetinde ne olabilir ki diye düşünüyorum. Bilmiyorum nasıl oluyo ama içimdeki yaşam sevinci orda duruyo bi şekilde sürekli. Yapı meselesi mi acaba? Haber izlemem. Kim kimi öldürmüş, dolar euro kaça çıkmış bakmam. Elimden gelen bi şey varsa ve sorun uzakta değil de benim yanı başımda birindeyse ne yapabilirim diye düşünürüm. Çok şükür sağlıklıyım. Sevdiklerim hayatta. Bi sene sonra gitmeyi sadece düşündüğüm tatil bile beni motive ediyor. (5 sene önce adam akıllı bi tatil yapmıştım. Balayında) Kafamdaki o iyilik meleğini ordan indirmiyorun. Kendim oluşturduğum bi savunma mekanizmam var beynimde... kendimi aklımı ruhumu korumak için. Dediğim gibi bu benimle alakalı sanırım. Siz de yapabilirsiniz...

İyi yaptınız bana da gereksiz geldi zaten yorumu. Ben ne diyorum bazıları ne diyor. Teşekkürler

Bi de ben deneyeyim açıklamayı hemşirem pozitif bilimlerin ilk koşulu objektifliktir. Nasıl ki bir beyin cerrahınin birinci dereceden akrabasının ameliyatını yönetmesi sakincaliysa psikolog için de geçerlidir çünku işin içine anne evlat baba... vs gibi güçlü duygusal bağlar girdiğinde biliminsanı dogal olarak objektif kalamaz, eli titrer, mesleki muhakemesi sarsılır psikolojide bu çok daha belirgin hale gelir çünkü aktarım, psikoloji ve psikyatri gibi duygusal ve davranışsal degerlendirme gerektiren bilimlerin temelini oluşturur bır psikolog bırakın kendi evladını tedavi etmeyi, yabancı bir hastasıyla bile zamanla hatalı aktarım veya en küçük duygusal bağ kurduğunu hissederse dahi tedaviyi bırakmak ve başka birine devretmek zorundadır o yüzden aklı başında hiç bir psikolog 1. deerce yakıniyla ciddi bir tedavi sürecine girmez, çünku hastanın zarar görmesi neredeyse kaçınılmazdır, bu da etik olarak yanlıştır

Kesinlikle karakterime de uymayan, rahatsız edilen kadın için 'o zaten taciz edilmeye müsait' cümlesini kurabilecek igrenclikte zihniyete hizmet eden, her gün daha çok nefret ettigim bir işteyim, otuz olacağım hala ailemle yaşıyorum, en büyük arzum dünyayı görmek, bu uğurda zamanında istifa bile etmiştim:) ama bu sene hevesle bekleyip aldığım bilet kovide yenik düştü. Euro 9 lira oldu, vize desen vizesiz gireceğimiz ülke kalmadı, para biriktiriyorum, altın vs yapıp çabalıyorum ama değer kaybedip duruyor, engelleyemiyorum. 30 yaş hayalim aylar süren bir yolculuğa çıkmaktı, 29 yaşındayım, kovid pençesinden şehir dışına gidemez oldum... Hayatım gerçekten boktan Neyse ki aşık oldum da oktisodin, seratonin, östrojen salgiliyorum bol bol. Tek tesellim bu yani

+1 Genel olarak ben de böyleyim. Evde kalmak psikolojiyi altüst etti zaten bu sene. Hedeflerime tutunmaya çalışıyorum. Yalnız değilsiniz. Ben de Cipralex kullanıcısıyım.

Ama delirmeyeceğim son kararim

E alışveriş de yok yani dedim çünkü üstteki üye kadınlar depresyondayken alışveriş yapar ya da saçlarıyla oynar gibi bir şey yazmış. Tüm mesajları okumadan kastım da oydu. Ayrıca alternatif diyorsunuz ya HM ya da LCW bile artık pahalı, kumaşlar kalitesizleştikçe fiyatlar artıyor, ayrıca insan Vakko çanta almaz, Guess almaz alternatifini üretir belki ama Mango ya allasen zaten dandik marka yani asgari ücretin dörtte birine pantolon satıyor tabii sitem ederim.

tek değilsin Ülkenin geneli böyleyiz Hafta sonu için küçük turlara katılmayı düşünebilirsin.

Bakın size bir şey söyleyeyim; Bu tarz konular, herkesin dilinde bir depresyonun dolaşıyor olması ve depresyon üzerine konuşulurken "Sen bu kadar güçsüz değilsin, güçlüsün" vb türevlerinden bahsedilmesi, beni öyle farklı bir yerden rahatsız ediyor ki, bunu size net tarif edemem. Bunların bir çeşit "Gaz" cümleleri olarak sarf edildiğini, insanların havlu atmaya , pes etmeye yakın bir yerde olduğunu düşündüğü birine, koçluk yapmaya başladığını anlayabiliyorum. Ama insanların "Pes etme" hakkı daima vardır ve bu herkesin diline pelesenk olup tribün tezahüratı haline gelen "Güçlüsün! Zayıf değilsin!" sözleri, bazen pes etme hakkını kullananlara farkında olmadan yapılan bir aşağılamadır. Bunu bu gözle gördünüz mü hiç? Bunu bir duyar olarak almayın lütfen ve elbette istediğiniz tür cümleleri kurmakta özgürsünüz. Ancak, pes etmiş bir yerde, bunları da toplu hipnoz halinde her yerde duyarak kendi içinde itilen kişilerin de hakkını verelim. "Pes ettin, zayıfsın"... "Pes ettin, zayıfsın"... "Pes ettim, zayıfım"..."Pes ettim, zayıfım"... Bir zincirin halkaları gibiyiz, gücünüzü işaret ederken, diğer tarafı indirmemeye özenli davranırsanız sevinirim. İnsanların pes etmeye hakkı vardır, havlu atmanın da takdire şayan, dürüst bir yönü vardır. Yeter ki, yerden geri alabilelim.

Burda aslında şunu demek istiyor arkadaş sanırım. Psikolog diye kızıyla da mı ilgilenmesin. O zaman mesleki kimliği öteleyip duygusunu da gözyaşını da herşeyi de karıştırıp destek olmalı. Şu psikologların da ailelerine gelince tribe girmesine hastayım. Yahu zaten gel tedavi et demiyor ki az dinle yani destek ol. Öncelik meslek değil annelik olmalı..

Bol bol sifalar diliyorum size rabbimizden, unutun bu gunleri insallah

Ofiste max. 4 kişi çalıştığımız için bugün kalktım güzelce giyindim, daha konsantre çalışacağımı düşünerek ofise geldim, yanıma bitki çayımı, ara öğünümü aldım nispeten keyifliydim. Peki sonra ne oldu? Dolar 8,04 oldu Kedi mamamıza altı ayda 70 TL zam geldi, mutfak masrafını saymıyorum bile amlayan anlıyor. Yani canım ülkem yine tadımı kaçırdı.

Mango'daki pantolonu almadım diye üzülmedim Allah aşkına nerden çıkartıyorsunuz? Alışveriş yapmak da kolay değil memlekette dedim üstteki üyeye ithafen. Mango da bir marka değil ayrıca gayet dandik ürünleri onlara bile fahiş fiyat çekiyor diyorum. Konuyu bilmeden üstteki yorumlara bakmadan ortadan dalıyorsunuz. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Annenin kızına psikolojik yardım vermesi nasıl çıkar çatışması olur ki mesela biri bulunduğu konumu kullanarak haksız kazanç elde eder bu çıkar çatışmasıdır veya annesi kızına torpil yapar vs. Kızım depresyonda olacak ne kadar bilgi birikimim varsa dökerim önüne sofra beziyle yeter ki iyi olsun. Tiyatrocuların babam öldü akşamına sahneye çıktım demesi gibi kızıma psikologluk yapmam mı diyeceğim, neyse sanırım pek anlamadığım konular bunlar kaç kişi cevapladı hala oturmadı çünkü kafamda en iyisi daha fazla sorgulamayım

Peynire karşı özel bir zaafın yoksa bu dönem iyisinden veya kötüsünden pek peynir yemesen onun yerine kefir mayalayıp içsen? Ben de şifacı kesildim konuda ama bağırsak florası ve kilo kontrolü için çok faydasını göreceksin bak, bi süre süt ürününü azaltmayı dene bi lor ve kefir dışında. Bi de kalabalıktır etraf tamam da illa ki vardır yarım saat yürüyecek yer, hiç olmadı mahallede yürü sokak sokak bunun da çok faydasını görürsün insanın biraz olsun kafası boşalıyor.

Her sabah bel ağrısı ile kalkıyorum ve calısıyorum.. Afedersininiz Popomun yanakları aşırı derecede agırıyor uyuşuyor. İşim çok ağır bir iş çalışmak zorundayım. Ekonomik sıkıntılar bir yandan her yerden borc telefonları yağıyor. Hergün yeni borçlar duyuyorum vs.. Artık takmıyorum öderiz diyip geçiyorum karanlığın aydınlığı var. Ben maneviyatımla güç buluyorum.

Sonbaharın da etkisi var bu ruh halimizin oluşmasında. Nasıl ki ilkbaharda aşık olma olasılığımız artıyorsa bu mevsimde de melankoli, depresyon durumu oluşuyor. Benim ciddi anlamda tatile ihtiyacım var, öyle eşimle çocuğumla da değil tek başıma kafa dinlemem lazım. Beynim dolu, ruhum ağır... Ben hala debeleniyorum. Tatil yapma gibi bir durumum kesinlikle yok bu nedenle komik dizilere bakıyorum arada, dışarıya çıkıp az güneşlenip hava alıp geliyorum. Fakirin kendini tedavi etme yöntemi bu kadar anca

Annenizin sizin ruhsal durumunuzu tedavi etme durumu olamaz bence. İşe yaramaz, daha çok dibe batma durumunuz olabilir. Tarafsız dinleyemez sizi. Sizde rahatça anlatamazsiniz. Elinizde zaten bir ilaciniz varmış, diğer ilaçlarda sizde. Kendinize en iyi siz yardım edebilirsiniz. Müzik dinlemeyin, dizi izlemeyin, haber dinlemeyin. Akşamları kendinize bir saatte olsa ayırın. Evdeki işleri salin. Her akşam muhakkak bir saatte olsa yürüyüşe çıkın, gelin duşunuzu alın, vücut kreminizi masaj yaparak sürün yarım saat, rahatlatıcı bir çay için ve uyuyun. Bir süre böyle yapın, çok iyi gelecektir.

Sendeki depresyon değil, halinden sıkılıp bunalmak, biraz mekan değişikliği, kararlı bir çaba kilo adına seni daha iyi hissettirecek. Belki olsun hani ucundan depresyonun suyunun suyu diyelim en fazla. Depresyona girmek pek böyle bir şey değil, kendi tecrübelerime göre.

Gerçekten o kadar herşeyin üst üste geldiği bir dönem yaşıyoruz ki. Ruh halini stabil tutanlara şaşırıyorum ben cyborg herhalde diyorum. Kendinizi salmamışsınız ne güzel. Önceden bi bıyıklarımı alırdım şimdi maske var diye onu bile öteliyorum. Çok kilo aldım ama diyet yapamıyorum, yeterince sıkıntım yokmuş gibi birde yediklerim bana dert olmasın diye. Bu seferde kilo aldım diye üzülüyorum. İçinden çıkılamaz bir döngü oldu herşey. Terapiye başlayabildim ben, tükenmişim, bir süre beklemede yaşayacağım hayatı. Sonumuz hayrolur umarım.

Bir hayatimiz var ve maalesef kötü bir döneme denk geldik gormedigimiz yasamadigimiz birşey kalmadi gibi cok cok şükür ki savaş görmedik umarim hic kimse hic birimiz bizden olan tüm ceddimiz savaş gormez. Bendd bu sıralar buna şükrediyorum.. çalışıyorum 2 çocuğum var küçüğü hırçın huysuz ama cok tatli büyüğü büyüdü evet ama bu pandemi sürecinde okul islerini yönetmek beni mahvetti. Canli ders, eba, iki gun okula gitmesi anladi mi anlamadi mi? Öğretmenle iletişim cocukla iletisim ev, is, koca, küçük çocuk ve pandrmi cok az kaldi delirmeme.

İyi Hissetmek şu gri küçük kitap mı? İçinde tedavi yöntemleri var, yazarını unuttum. defne-28

En az Eşkiya filmindeki Keje kadar sessizim

Tarafsız yakşaşamayacağı, işin içine illaki duygularını karıştıracağı için malesef.

Valla konuya yorumları okudum keyfi yerinde adamı bile bunalıma sokar maalesef bu durumlarda insana en faydasız şeylerden biri de ben de kötüyüm ben de fenayım cümleleri duymak.. Şöyle söyleyeyim size bu tür süreçler yaşandığı zaman kendinize olumlu telkinlerde bulunmanız sizi iyi hissettirecek. Sürekli ben kötüyüm fenayım derseniz beden de ruhta size destek verecek. Psikolojik destek iyi olurdu lakin durumlar el vermediği için kendinizin psikoloğu olun. Mutlu olacak sebeplerinizi yazın göreceğiniz yerlere asın bunu yapamam derseniz de alın bir deftere içinizi dökün. Süreci en az hasarla atlatmak biraz size bağlı. Ve tavsiyem negatif insanlardan uzak durun. Komik videolar açın izleyin. Komedi filmlerine bakın. Ve en önemlisi eşiniz sürecin diğer başrolü olduğu için ondan da destek alın ve ona destek olun..

Hava almaya çıkmak insana çok iyi geliyor, akşamları özellikle. Kimseye bulaşmadan dikkatlice bir yürüyüp gelmek. Bazen tabi insan o kadar mutsuzluğa, kafasındaki doluluğa odaklanmış oluyor ki; bunu yapacak gücü bile bulamıyor. Bunu da kabullenmek lazım. Bazen depresif hallerde kaybolmak da gerekir belki de. Yarın yeni bir gün, İnşallah sağlıkla uyanabiliriz, yarın yeni bi şansımız olabilir, biraz dopamin kaynağı bulabiliriz belki :) Bu sıralar durumlar hiçbirimizde iyi değil aslında, hepimiz gel-git hallerdeyiz. Ekonomi - covid.. Yarın yeni bir gün, bugünden daha iyi olacağım diyorum kendi kendime. Önce inanmak lazım..

Bu bakış açısına göre sizin de işiniz var ama şikayet ediyorsunuz. Milyonlarca işsiz, borç batağında aile varken işi olup da korona yüzünden şikayet edenlere kılım ben de mesela.

Ağlama duvarı olsun arkadaşlar yazın, ben kızmıyorum sizlere aksine yalnız olmadığımı bilmek beni rahatlatıyor. Birbirimize destek oluruz bu başlıkta belki. Yazın rahatlayın.

Bu mantığa göre kendisinin de şükretmesi gereken bir işi var ama memnun değil. Her konuda çıkıyor illa bir tane iyi ki bu zihniyetler psikolog olmuyorlar hastaya da bunu diyeceğine eminim çünkü.

Anksiyete anında meditasyon bana iyi geliyor. İyi hissetmek kitabını tavsiye ederim. Bir de her gün kendinize 1-2 saat ayırın. Mesela kafa yormayan bi komedi filmi izlemek gibi. Ya da haftada 3-4 gün. Böyle düşünmeden izlemek sorunlardan uzaklaşmak iyi geliyor ama tabi film de rahat bi komedi olmalı ki bi de o yormasın.

Bir üstteki üyeye katılıyorum. Bazen kendimizi dibe çeken yine biziz. En küçük şeyde bile olumsuza takılıyor pire için yorgan yakıyoruz. Hayatın güzelliklerini görmek yerine olumsuzluklarına odaklaniyoruz. Mesela mangoda bir pantolon gördüm alamadım alışveriş bile yok bana demissiniz. İlla mango olmak zorunda mı mesela? Bunu dahi problem haline getirmissiniz. Ben sizin yerinizde olsaydım o pantolonu alamiyorsam muadiline bakar sorunu böyle çözmeye çalışırdım. Sorun çözücü olmak, çözüme odaklanmak insanı rahatlatıyor emin olun.

Evett:) hayatımda fazla düşünmeden tahammül etmem gereken şeyler olduğunda pozitif diziler bana da çok çok iyi geliyor. Gilmore girls, modern family, how i met your mother hayatımı kurtarmış olabilir son işimde çalışırken:)) roman okumak da aynı etkiyi yapıyor. Bir de herkes yazmış ama düzenli olarak yürüyüş yapmak özellikle de neşeli müzikler dinleyerek yapınca çok motive edici birşey.

Kilo evet sağlıklı yaşam için önemli ama sağlıklı ruh daha önemli, şu saatten sonra almayayım diye çabam, böyle kalsın bari:))) vücudun bir gerçeği ve bir yaratışılışı vardır, ben iri bir kadınım bu yapıyı değiştiremem olsa olsa 10kg verebilirim onu da yapmaya motivasyonum yok, çünkü insanların yarattığı algıya direniyorum kendi içimde bunu fark ettim; zayıf olmalısın hayır olmamalıyım savaşı :))) çok düşündüm bunu, kilonun psikolojik sebepleri var, artık iplemiyorum, hatta insanları kırabiliyorum; geçen yıl uzun bir aradan sonra görüştüm ablamla çok kilo almışsın hayvan gibi olmuşsun dedi, eskiden olsa oturur ağlardım ama dönüp ona dedim ki hiç aynaya bakıyor musun? nasıl yani dedi, 1.50 boy ve 46 kilo ile hilkat garibesi gibisin gıdıların sarkmış, burnun düşmüş az yemek ye deyiverdim:))) sana bi haller olmuş dedi güldüm, içimden şimdi sen aynaya bakıp ağla dedim. Kendimi seviyorum artık, bazen uğraşıyorum kilo vermek için hatta 9. takımla diyet yaptım, 85 ten 80 e indim çok eğlendim kk nın diyet takımı çok tatlı ama sonra geçti zayıflama isteğim yine yani yaşıyoruz, gerisi hikaye mutlu olmak lazım, ben her zaman buralardayım, seve seve destek olurum, sen depresyondayım desen de ben pozitif enerjini alıyorum satırlarından:)

M meredithgrey aslında sorunun cevabı çok basit. Önceki konularından seni tanıyorum. Sen mükemmeliyetçi bir kadınsın senin için gri yok siyah ve beyaz var. Çizgilerin fazla keskin... Hayat ise ne siyahtır ne beyaz. Ben elindeki griyi 16 milyon bytlik renklere dönüştüren biriyimdir. Bukelamun gibi o an şartlar neyse hemen adapte olup mutlu olacak bir an yaratırım. Bunu dene lütfen sana çok ama çok iyi gelecek... Beklentilerini azalt ve elindekilerle ne yapabilirsin bir düşün

kızın sıkıntıları annesinden kaynaklıdır, annesi ile içinde hesaplaşması vardır mesela. yada anne iyi niyetle, kıyamadıgından, kızını 'yönlendirmeye'calısır. Yada birbirlerinden maddi menfaatleri vardır. Evleneceği kişiyi annesi sevmiyordur, çocuğuna yanlış muamele ettiğini düşünüyordur vs Profesyonel olamaz kimse çocuğuna karşı Terapi sırasında zayıf ve özel anlarını annesi ile paylaşmak istemeyebilir ayrıca.

Ne guzel ifade etmissin kendini. Bu aralar ben de oyleyim. Sarilacagim konusacagim kimsem de yok. Merkur retrosu mu var bu aralar, sonbahardan midir nedir bilemedim...

Bende berbat durumdayim 64 kilodan 51 kiloya dustum. iki gundur cay ve kahveyle ayaktayim nasil yasiyorum bilmiyorum. acliktan basim dönuyor ben sanirim depresyondayim

anneniz bir tanıdığı doktora yönlendirse veya tedavi ücretinizi karşılasa Ülkede mutlu olan kim var ki Hayat pahalı İşsizlik Yoksulluk Virüs Dünyanın durumu kötü

Konu depresyonlularin bulusma noktasi gibi olmus dayanamadim ben de daldim Ofkeden cildiriyorum bende, hayatimizin alt ust olmasina, dunyanin delirmesine, depresyon mu benimki bilmiyorum ama icimde korkunc bir ofke var, kafami duvarlara vursam gecmeyecek gibi geliyor Nasil iyilesecegiz biz hepimiz bilemiyorum, acikcasi sana da faydali bir yorumda bulunamiyorum ama bil ki yanliz degilsin, ulkece hatta tum dunya ahalisi olarak delirdik, iyi degiliz hiçbirimiz

Yaa, bilmiyordum, boyle bakinca dogru, ama etik yine de uymuyor sanki, TDK yanlis yorumlamis bence ahlaki diyerek. Dogrusu "dogru davranis" olmaliydi:)

Çok anlamam ama bence depresyonda değilsiniz. Tam tersine Çok güçlüsünüz hatta. Kendinizi salmıyosunuz. Maddi sorumluluklarınızın farkındasınız. Yükü sırtınıza almış gidiyosunuz. Valla takdir ettim ben sizi. Birde kilo veren arkadaşlar bu pandemi döneminde nasıl kilo verdiniz ya ben su içsem yaradı

En guzel terapi yuruyus namaz ve kur'an.. dua insani rahatlatan bir sey..

Kedi maması demeeeeeee

Anladim, fakat etik ahlaki demek degilmiydi, dogru ve faydali olmaz desek daha dogru olacak sanirim,

Bunalırken bazı üyelerden izin isteyeceğiz galiba. Mune konumu kapatalım mı?

Ne güzel yazmışsın, hatırlıyorum bu konuda çok uzun zaman önce de yazışmıştık seninle her zaman destek oldun bana uzaktan da olsa, tüm kalbimle teşekkür ederim yargılamadan anladığın ve yorumladığın için. Kilo evet özellikle sağlık için peoblem ama bununla savaşacağım, insanların bana kendimi kötü hissettirmesine izin vermeyeceğim. Eğer bu konuyu gözümde büyütmez ve halledilebilir bir şey olarak görürsem diyeti de başarırım biliyorum.

Sizi biliyorum esinize cok kızgınım ama boşverin o sinivini veremedi siz cok saglikli olacaksiniz oyle hissediyorum...

En güzel siz açıklamışsınız ağzınıza sağlık. Şöyle bir şey de anlatayım ; evlendiğim sene babam bana büyük sıkıntılar yaşattı yanımda olmadı tadım tuzum kalmadı ve çok ciddi ankaiyete atakları yaşamaya başladım. Bir psikiyatrist buldum ve haliyle sorunun aslında babamdan kaynaklandığını söyledi adam ve bunu annemle paylaştığımda bozuldu. Bu bile yeter aslında arkadaşların sorduğu soruya.

Neden etik degil ki turuncu Gerci zaten anneler gayri resmi olarakta danismanlik yapar kizina ama(3 cocuk danismani konustu) Mesela annenin nicin mesleki faydasi olamaz, mum dibine isik vermez mi, niye vermez, nasil vermez, vermesi icin ne yapmak gerekir Neyse ben uykusuzum ses yapmayin