Anksiyete bozukluğu gibi geldi bana.

Konu iş bulmak değil ama her konuda böyleyim çalışmasam da iyi değilim. elzemmmmm

Diğer konularınızı bilmiyorum ama silkelenip kendine gelmenizi öneririm Böyle böyle sadece kendinize edersiniz Hayata tutunacak bişeyler bulmalısınız Iş bulmak için su an kendinizi hazır hissetmiyorsanız belediyelerin kurslarına, kitap okuma gruplarına vs katılabilirsiniz Youtubedan kişisel gelişim, yemek, vlog videoları izleyebilirsiniz Eşinizle diyalogunuzu etkiler bu haliniz ayrıca Kv diğer gelinlerle kıyaslıyor demişsiniz, kıyaslamayan yoktur. Birileri konuşup hayatına devam ederken yerinizde saymayın bi kulağınizdan girsin öbüründen çıksın

Böyle devam ederseniz günden güne köreleceksiniz Zamanla artık içinizden hiçbir şey yapmak gelmeyecek. Mutsuz öylesine yaşayan kadın olup çıkarsınız. Hayatınızda neleri değiştirme istiyorsunuz.? Ne yapmak istiyorsunuz.? Onu güzelce düşünün Ne yaparsanız mutlu olursunuz.? bunu düşünün Sonra bunları madde madde yazın. Örnek ilk madde işle ilgili olsun. İşle ilgili kalıplaşmış düşüncelerinizi değiştirmek için meditasyonlar, bilinç altı çalışmaları var. İnternetten araştırmalarınızı yapın Bunları uygulayın ve bu tür kitaplar okuyun. Yani kişisel gelişim kitapları işinize yarar. Kendinizi ne zaman hazır hissettiniz o zaman iş arayın. Bu arada Kurslara katılın hobi olur mesleki kurslar olur hem yeni insanlarla tanışırsınız Sosyal bir hayatınız olur arkadaşlarınızla arada kahve içmeye gidersiniz. Alışverişe gidersiniz sohbetler edersiniz hem de sizi iş hayatına hazırlar. Kendi mutluluğunuzu hayatınızın merkezine koyun. Sizi ne mutlu ediyorsa onu yapın. Melankolik insanlardan uzak durun. Birlikte gülebildiğiniz birlikte eğlenebildiğiniz insanlar olsun hayatınızda. Tek başınızayken bile oturup komedi filmi izleyin. Sizi keyiflendirecek müzikler dinleyin dans edin Neşeli olmayı ve gülmeyi ihmal etmemiş olursunuz.

Çözüm nedir psikoloğa gittim konuştum. Ama bişi demedi bu konuyla ilgili sordum aslında bende bir hastalık falan var mı diye ama bu çocuk ken de böyleydim ben aslında ama ailem düşünmeye dalmama izin vermiyordu sürekli şunu yap diye yönlendiriyor Du... 1

Haklısınız düşüncelerim ve davranışlarım normal değil galiba çünkü bir ara kimse beni anlamıyor deyip içime kapandım iyice bu kadar takıntılı olmak...

Merhabalar. Kayınvalide ile ilgili konunuz ve buradaki yazdıklarınızla nerdeyse aynı şeyleri yaşamışız. Benim de çocuğum yok. Şansım eşimdir annesine karşı her zaman güçlü olmam konusunda beni motive eder ve korur. İş konusunda bende çalışırken evlenince eve kapananlardanım. Evde boş durdukça insan daha çok kuruyor kendini söylenenlere daha çok takıyor. Ben kendimi açmaya çalıştım biraz apartmandaki komşularla biraz sosyalleşmeye başladım, bulundugum şehirde ufak çaplı kendi kendime gezip keşfediyorum kendimi buluyorum. Değişik kitap okuma gruplarına katıldım. Kendi mezuniyet alanım da mesleki gelişim için kısa zamanlı kurslar buldum uzmanlaşma vs. Dikiş makinesi aldım ve ufak tefek videolar izleyerek kendime güzel ve kolay kıyaferler dikiyorum hatta eşimin paçalarıni, ev dışından bir kaç kişiyi kırmayıp onların da işlerini gördüm. Kendimi daha donanımlı daha işe yarar hissediyorum. ve bunları yaparken de negatif kişi ve duyguların kendimden uzaklaştırmış oluyorum size de tavsiyem iş, çocuk olmamasını avantaja çevirip kendinize yatırım yapın. 1

Evet haklısınız keşke bunu evlendiğim ilk sene yazsaymışım buraya 7 yıl önce ben bu düşüncelere dalmak içe kapanmak falan normal zannediyordum. Bu evlenip yalnız kalınca oldu aslında 2 sene de evde tek kalmıştım. Derslerime o kadar zor odaklandım ki A

Haklısınız galiba belki de bundan cok takıntılı olmuş olabilirim. 1

Peki kaç ay veya yıl kullanıcaz. Ömür boyu mu. M

Yanında destekçi olmayınca zorlaşıyor haklısınız tabi. Ama benim kendime yaptığım en iyi şey sıfır beklentiydi kimseden birşeyler bekleyip olmayınca kendimi üzmedim. Hastalandım kayınvalidem ilgilenmedi hiç üzülmedim hatta oh iyi ki ilgilenmedi yarın öbür gün bana karşı diyecek Bir şeyi olmaz dedim. Yada eşimden önce ben kendim kendimi korudum kayınvalideme karşı, eşim destek verdi. Ama vermeden önce ilk başlarda bile ben kendi tavrımı koydum eşimden beklemedim. Siz kendi sınırlarınızı ne kadar korur ne kadar beklentisiz olursanız yapılana da yapılmayana da o kadar takılmazsınız.

Tek farkımız eşim hiç bir zaman annesinin bana dediklerini umursamadı... Laf soksalarda sessiz kaldı bu yüzden cok kavgalar edildi... Onlara hak vermedi ama beni de ne ailem ne eşim umursadı en sonunda 6 ay psikologa gitmek zorunda kaldım... M

Merhaba hanımlar bu sefer ki konum ne evlilik ne de kayınvalide onlar için zaten bilgi verdiniz. Kayınvalide sorununu çözdüm sayılır. Hatta daha da ilerisi eskisi kadar hiç kimseyi takmamaya başladım bu da benim için çok büyük artı. Asıl gelelim kendime Ben evlendikten sonra içime kapandım. Zaten bekarken de içe dönüktüm ama annem beni ortamlara sokmaya çalışırdı. Neyse ben evlendikten sonra iyice düşünceye dalmalar... Sosyallikten uzak sadece bir çeşit yemek yapıp başka da bir şey yapmak istememeler. Falan anladım ki ben bir mesele veya kişiye takılınca sıyrılıp başka bir şeye geçemiyorum. Mesela iş aradığım dönemde nasıl olsa olmaz daha öncede olmamıştı benim deneyim mim yok diye biraktim... Bekarken çalıştığım dönemde de sen üni mezunu un bak lise mezunu yaptığı işi yapıyorsun deyip aşağı çektiler ve sürekli mobing yapıldı. Bişi diyemedim içime atmaktan 1 ay sonra işten ayrıldım. İş bulsam bile aynı şeyi yaşıcam diye korktum hep. Yani özetle bende bişiye takılıp kalıyorum ve adım atamıyorum. Aslında ben çok konuşkan biriyimdir ama neden bu kadar kendine güvensiz biriyim bilemiyorum. Bir olumsuzluk yaşadımsa oraya takılı kalıp başka bir yöne adım atamıyorum. Çabucak sıyrılıp gideyim bir sosyalleşeyim yok sürekli ağlamalar şikayetler eşime ben burda yalnızım bunaldım işte bulamadım. Neyse iş buldum ama sonrada tüp bebek yüzünden bırakmak zorunda kaldım o da tutmadı ayrı konu.. Bana ne önerirsiniz? Ev hanımı bile olsam bir düzenim yok yani... Bir de k. v diğer gelinler le kıyas yaptığı için üzüntüden işe bile girmek istememiştim sonradan zor toparlandım bubarada. U

ilaç yazdırın bence

Bacım bizim oralarda geçinmeye gönlün yok derler senin durumuna çalışmamak için urettigin bahaneler bunlar ne olmuş yani üniversite lise bende üniversiteye gittim ama dışkı da temizliyorum ki bu da okuduğum okulun bölümün bir parçası yani ne var bunda

Çözüm psikiyatr. Muhtemelen antidepresan verecektir. Bana bayağı faydası oldu.