Iıı şey konu sahibi ölümden bahsediyor K Kelebeka1 Papatyalar ölmez bayim, papatyalari öldürürler tek ayak

Evinizden birisini kaybettiniz mi?

Ölüm beni de çok etkiliyor. Ornegin Şehitlere normalde de bakamam mesela ama bi ara aşırı kötüydum aglaya aglaya mahfoldum. Depresyon gunlerimdi. İnsan özellikle boyle buhranli günlerinde normalde uzuldugu şeyleri 100 ile carpip üzülüyor. Sizde öyle bir dönemdesiniz anladigim kadariyla. Okula başlayınca kafaniz boşaltır rahatlarsiniz. Eger atlatamazsaniz bi psikolog ile gorusun. Birde 20 yaş sandığın gibi büyük bir yaş değil. Ooo daha neler yasayacaksin güzel günler heycanli günler vs vs

Canim asla hayat ne getirir bilemezsin.. daha mutlu olamam dersin hiç tatmadigin bi mutluluk çıkar karşına.. daha bilmediğin yasamadigin birçok şey var muamma.. yorgunsun evet pes etmişlik var.. ama daha yolun basindasin.. aynı yer iyi olsaydı hep çocuk kalirdik.. buyumemizin bi sebebi var.. döngü olmazsa mutluluk olmaz..

20 yasinda olur oyle ota b. k a uzulmeler Severus

O değilde 20 yaşa göre çok anlamlı yazmışsın. içimi özetledin resmen. ama 30a geldiğinde hayatın saçmalığını kabullenmiş ve oluruna bırakmış bi hale geliyosun. ölümüde hastalığıda acıyıda kabullenmiş oluyosun. sorgulamayı bırakıyosun yani. az daha pişeceksin. ondan sorası kolay. bide tarık akana bende inanılmaz üzüldüm anlatamam. sanki gençliğim gitti onla bir. yaşlandık dedim kendi kendime. mekanı cennet olsun...

Uzulsen de uzulmesende sende olecen bende olecem hepimiz olecegiz bebegim sen uzulmeyi tercih edenlerdensin kafana taktigin ellle tutulur gozle gorulur bisey degil kurk mantolu madonna Feinne meal usri yüsra... tek ayak

Değişen dünya düzeninde hiç bir zaman değişmeyecek olan ölümü kabullenmekten başka şansımız yok. Dileyen hızlı dünyaya ayak uydursun, dileyen de benim gibi 'biraz yavaş' diye diye, ağır ağır yurusun dünyanın pesinde. Sizin gibi ben de değişimi hiç sevmem. Herşey olduğu gibi stabil devam etsin isterim ama ne care..

esas anlamsızlık sevdıklerını kaybedınce başlıo anlıosun kı o ana kadar uzulduklerın boşmuş boşunaymış...

Üzüldüğüm hiçbir şey ne ot ne bok, alıştığınız 20 yaş grubuyla bir tutmayın. Üzüldüğüm 17 sene koynunda uyuduğum, eksikliğimi, boş yanımı dolduran bir kadın, üzüldüğüm babasız büyümenin her seferinde her yaşta hissettirilen yarımlığı. Yorum yaparken daha hassas olun lütfen, burda anlattıklarımla sınırlı değil hiçbir şey.

Bi insanı derinden yaralayan 20 yaşında bile bu kadar anlamlı yazacak kadar sarsan olaylarla ilgili azıcık daha sakinleştirecek tarzda yazsaydınız keşke.. zira yaşınızın 20 den büyük olduğunu tahmin ediyorum..

Olum hayatın bir parçası. İnsanlar doğar yaşar ve olurler. Uzulmemek elde değil ama sizi bukadar sarsan şey bu değildir diye duşunuyorum. Ara ara herkeste bunalımlar boşluğa duşmeler oluyor, sebepli yada sebepsiz.. sanırım o donemden geçiyorsunuz. Sevdiğiniz insanlarla guzel bi kaç aktivite sanırım size iyi gelecek. Severus

Canım ben de çok buhran dönemlerdeyim ben de 21 yaşındayım çok acılar çektim hala çekiyorum insan bazen mutlu oluyo her şey güzel gidiyor, sonra tekrar en dipte buluyosun kendini.. ben de şuan kendimi dipte hissediyorum ama arkadaşlarıma çevreme güçlü görünmeye çalışıyorum.. her zaman çocuk kalabilmeyi istedim hep çocukluğuma geri dönmeyi.. ama imtihan dünyası işte dert bitmiyor tek temennim Allah her zaman bir kurtuluş, ferahlık kapısı açar bize inşallah..

hayır kaybetmedim, ama tahmin edebiliyorum acısını.. Konunuzdan bi kaybınız olduğunu anlamadım ozurdilerim.. Bu durumda da sizi toparliycak şey yine en yakınımdiyceğiniz kişi olur bnce. Bu bi sevgili bi dost bi arkadaş her kimse.

İşte öyle hani bırak yakın çevreni, aileni, televizyonda sıcaklığını hissettiklerin bile bir bir gidiyor, artık güzel olan her şey, çocukluğuna dair her şey mazi oluyor, öyle izliyorsun. Gamsız olabilmeyi, tek derdimin sevgilimin beni sevmemesi olmasını öyle çok isterdim ki. Söylediğiniz gibi bir 10 senem daha var bunları kabullenebilmem için sanırım, Allah büyük ne yapayım...

Hersey bi yana ne güzel yazmışsın.. Bazi Yasitlarinin yazdıklarına kıyasla ne tatlı genç bir kız ve kalemi kuvvetli olacak dedim.. Hayat çok zor.. en güzel hayat bile zor.. herkes için.. bunu artık farkettin çünkü çocuk değilsin.. ozlemin çok normal.. Çocukluk güzel bi ruyadir uyanikken.. Hayatı daha kolay ve guzel yaşamak elimizde.. hayallerin olsun hep.. ama ulasamadiginda sen değil onlar yikilsin yenisini yap.. Kendini sev ve güçlü dur.. küçük şeylerle mutlu ol ama büyük şeylere üzül.. Bu kadar yaşamı hisseden biri bence güçsüz olamaz.. sevgiler..

Geçmişe bir özlem var değil mi? Yalnız degilsin.. :) uzun süredir ben de geçmişe ozlem duyuyorum, surekli kendimi eski dizileri izlerken eski anılarımi canlandırırken eski fotolarima bakarken yakaliyorum.. yakın zamanda yakın bir kaybim oldu ben de boşluğa düştüm.. bir de şimdi mezun oldum gibi birşey okul yok iş yok senin yine okul var iyi yönünden bak :) sanırım dediğin gibi dünya dönüyor ve biz ona adapte olamıyoruz sanki ama olmamiz da lazım. Bilemiyorum nereye kadar gider böyle :)

Kız annesizlikten babasızlıktan bahsediyor, bu mu gözle görülür değil? Allah bir acı veriyorsa sabrını da veriyor muhakkak ki hayat devam ediyor. Bazı insanlar daha güçlü olmak zorunda.