biz babasiz buyuduk uzun bir sure boyle babayla cocuklarinizi heba edeceginize birakin zamanla gercekleri kendileri gorsun. siz sadece sizi suclayacaklari ortam yaratmayin şişirmeyin kötülemeyin. buda bizlerin sınavı maalesef bazi gercekleri cigerimiz sökülerek ögreniyoruz. siz okadar iyi bir anne olun ki bu berbat yolda kendilerine başka kurtuluş yollari aramasinlar.

Çok sevdiğim bir söz var. " bir erkek çocuklarının mutlu olmasını istiyorsa önce annelerini mutlu etmeli. " herif çocuklarını hiç sevmemiş ki Sevse, onları düşünse sana öyle davranmazdı zaten.

Neden arayıp görüşmelerini rica ediyorsunuz ki? Karşı tarafın totosu biraz daha kalksın diye mi? Gelmek isteyen gelir ve görür siz neden heba ediyorsunuz kendinizi. Elbette sizin düşündüğünüz tek şey çocuklarınızın mutluluğu.. Ama çocukların ilgileri başka yöne çekilebilir. Herhangi bir etkinlik veya bir film izleme açık hava da piknik gibi oyalayıcı şeylerle durumu kurtarabilirsiniz. Kimsenin eksiğini yamamaya çalışmayın. Madem ki kurtuldunuz bu insandan biraz daha uğraşmayın. Adam gezmek istiyor ise defolsun gitsin o zaten baba olamamış demektir. Çocuklar çok iyi gözlemcidir ve bu anları bilincaltlarina kaydediyorlar. Ileride karşı taraf bunun bedelini ödeyecektir. Siz neden ödemesin diye bu kadar uğraş veriyorsunuz. Elbette sağlıklı ilişkileri olan bir anne babanın çocuğu olmaları daha iyi olurdu ama maalesef her zaman bu koşul sağlanamıyor. Babalarına aşıkta olsalar nefret de etseler bu karşı tarafın ektiği tohum olur Kendinizi lütfen yıpratmayın. Imkaniniz varsa cocuklarınızla bir kaç gün vakit geçirebileceğiniz bir yerlere gidin

Bende sülaleden olabilirim Esrin

Yapmayin. Dediginiz ev işi ise yapmayin. Önceliğimiz sadece evde yemek bulunmasi olsun, sonra mümkün oldugunca çok ve eglenceli vakit geçirin çocuklarla. Ev darman duman olsun hiç önemli degil çocuklar icin alisma asamasindasiniz çünkü özellikle erkek cocugunun babayla vakit gecirmeye beraber top oynamaya vs. ayri bir ihtiyaci var, yasiti çocukla oynamasını saglayin ve de siz oynayin bol bol çocuklarla.. Ayriyetten bir uzmandan yardim alin.

Yalnız değilsiniz. 4 aydır ayrıyız sadece 2 kez aldı oğlumuzu. Ve 2 aydır hiç görmüyo, arayıp sormuyo bile. Bense kahroluyorum oğlum adına ama asla aramıyorum, aratmıyorum. Çünkü olmayan babalık duygusunu zorla pompalayamam kimseye. Ben söyledikten sonra yapacağı babalığın hiçbir kıymeti yok. Böyle insanlarda babalık duygusundan ziyade merhamet ve vicdan yok, Allah korkusu yok. Rabbim kimine verir kıymet bilmez. Kimi de olsun diye kendini paralar. Hayat bu işte. K

Çok üzüldüm adınıza böyleleri baba olmasın lütfen A

Ben de bosandim 6 yasinda bir oğlum var. babası haftasonu gorus hakki oldugu halde gecen yil tam 2 ay oğlumu görmedi. hic de birsey yapmadim. asla aramadim. haber gondermedim. oglum sormadi mi çok sordu. ben üzülmedim mi oglum üzüldüğü için çok üzüldüm. ama uzuntumu ona belli etmedim. oğlumu mutlu etmek için elimden geleni yaptım. arkadasin dediği gibi iyi bana olsaydı cocigundam uzak kalmamak icin karısına iyi davranir yuvasının kıymetini bilirdi. varlığı artı değer olmayan bir insanın yokluğu da eksiklik oluşturmuyor..

Ev işi değil. Geçim için evden çalışıyorum. Ama kendimce bulduğum bir çözüm, malzemelerimi yanıma alıp çocukları sitenin bahçesine çıkarmak. İşimi bir kenarda oturarak da yapabilirim. Başka çocuklarla oynamak, bisiklet sürmek vs kafalarını dağıtır.

taşıma suyla degırmen mi döner, babaya zorla çocuk mu sevdirilir? birakin kendi alsin babalik sorumlulugunu. mesela Cocugun dogum gunu mu var? arayip davet etmeyin, gel ilgilen hediye al filan demeyin, kendisi bilecek dusunecek bunlari. cocuklar da sorarsa unuttu heralde filan deyin, kötuleyip dolduruş da yapmayin, babanin ayibini da örtmeye calismayin. boyle babalar cocuklar büyuyüp de az buçuk yetiskin olduklarinda kendileri yaşlanıp da el'den hayir gormemeye basladiginda cocuklarinin peslerinden koşmaya baslarlar. güya vicdan yaparlar affettirmeye calisirlar kendilerini. Simdi cocuklarin "bakim, büyütme" zamani, bu zaman annede kalsin yük, artik " cocuktan bakim alma zamani" geldiginde hop baba cikar ortaya, cocuklarim beni arasin sorsun bana baksin vs vs. babalar annelere gore kat kat bencil ve cikarci malesef.

Rahmetli anneanneciğim derdi ki; Analar hayattayken babalar çocuklarına tek gözleriyle bakar, analar öldü mü babaların o tek gözü de kapanır... İlgili babaları tenzih ederim ama bu sözde haklılık payı var bence.

Çocuklarınızı bir uzmana götürün. Babaları içinde ısrar etmeyin. Onlarla siz iyi vakit geçirirseniz onu aramazlar bile. Bu beklentinizi hissedip daha çok üzülecekler. Evliyken çok vakit geçirir miydi şimdi onu özlesinler. Bu tabloda kötü bir baba görüyorum siz anneleri olarak onlara sahip çıkın

Şu an akraba olma ihtimalimizi düşündüm. Aynı mesajı yazacakken yorumlara baktım ve bunu gördüm.

Çocuklara çok üzüldüm hayatta tek zayıf noktam çocuklarım onların üzülmesine tahammülüm yok

Aslında ilgiliydi. İlgisiz biri olsa çocuklar da bu beklentiye girmezdi. Ama günlerdir kalplerini o kadar çok kırıyor ki. Küçük çocuğum pencereden sesleniyor "babacığım hani top oynayacaktık, nerede kaldın" diye bağırıp hayali konuşmalar yapıyor. Şu çocukların ahından can veremesin inşallah.

Seninle olan hesabın faturasını çocuklara kesiyor maalesef. Yapabileceğin çok birşey yok gibi Görüşmeleri için ısrar etme, çocuklar bu durumu hissedip üzülmesinler bari

Kararım kesin. Bir daha görüştürmek için bir çaba harcamayacağım. Malesef benim sürekli gezmekle, oyunla, aktiviteyle geçirecek vaktim yok. Günün çoğunu iş ile geçiriyorum. Tüm gün yanlarındayım, günde bir kez dışarı da çıkarıyorum ama yetmiyor işte

Sizin çabanızla olacak iş değil bu adam bağımsız bir hayat yaşamak istiyor sanırım ayak bağı olarak goruyor cocuklarini. Boyle insanlar seneler sonra cikip evladim diye arayip aglamiyor mu birde sinir oluyorum. Yazık uzuldum yavruların haline Allah yardimciniz olsun.

Bu neredeyse degismeyen bir kural.. kadinlar cok anac ama erkekler yapilari geregi arazi olmaya oyle musait ki.. hele bosaninca maalesef olan cocuklara oluyor.. pek cogumuz eslerimize bu yuzden katlanmiyor muyuz..

Siz birlikteyken sorumluluk alan seven öpen oynayan iyi bir baba miydi peki?

Cocuklari, pedagog a goturun, babalarini aramayin, yokmus gibi davranin olsun bitsin

Evet, derdim malumunuz. Lanet bir adamdan boşanmaya çalışıyorum. Pratikte iş bitti ama kağıt üzerinde çook uzun bir yol var. Ben tüm yaşananlara rağmen çocuklarla babaları arasına asla bir engel koymadım. Rahat görüşebilmeleri için yakından ev tuttum. İlk birkaç hafta götürüp getirdim, çocuklar baba özlemi çekmesin diye sürekli arayıp görüşmesi için ricada bulundum. Ama son bir haftadır çocukları istemediğini belli ediyor. Küçük çocuğum arayıp çok özlediğini, onunla oynamak istediğini söylediği halde defalarca reddedip telefonu aceleyle kapattı. Bahanesi de gezmeye gidiyormuş. Çocuğum "bizi de götür babacım" dediği halde "olmaz arkadaşlarla gidicez" deyip kapattı. Buralarda hep okurdum, çocuğuyla ilgilenmeyen babaları. İçim acırdı ve korkardım. Korktuğum başıma geldi. Onun canı cehenneme ama işte çocuklar babalarını özlüyor. Ben her ne kadar üzerime düşeni yapmış olsam da yine çocuklarıma üzülen, acı çeken benim. Bir yanım tırnaklarını bile görmeye layık olmadığını biliyor bir yanım yine de uğraş görüştür diyor. Şimdiden böyle yapan adam evlenip çocuk yapınca tamamen unutur. Nasıl büyüyecek bu çocuklar Ne zor işmiş bu böyle.

en sağlıklısı pedagogla görüşmek, söylersiniz uzmana, benim tavrım ne olmalı falan gibi

Bu deyim benim konuma hiç uymuyor. Ben her adımımı çocuklarımı düşünerek atıyorum. Hayatımın başrolü onlar. Onlar için her türlü pisliğini gördüğüm adamla, artık evli olmadığım halde bağımı koparmıyorum. Ben bu hikayedeki fil değilim. Tepişen hiç değilim. O çimenler için hayatımı ortaya koydum.

Ben çocuk gözüyle bir yorum yapmaya çalışayım. Ben küçükken babam eve hep geç gelirdi çoğu zaman gelmezdi hatta. Onu arayıp babacım eve gel diye ağladığımı hatırlıyorum. Geceleri uyanınca babam geldi mi diye bakardım gelmemişse kapının önünde yerde yatardım ki eve gelince haberim olsun, beni görsün. Şimdi bunları hatırladığımda diyorum ki keşke o küçük halime sımsıkı sarılsam ve babamın beni görmemesinin benim hatam olmadığını anlatabilsem. Burdan yola çıkarak şunu söylemek istiyorum, çocuklarınıza bunun onların suçu olmadığını bir şekilde anlatın bence. Bir de yaşları ilerleyince neyin ne olduğunu siz anlatmadan anlayacaklar zaten. Sadece bu dönemi psikolojileri açısından iyi yönetmeye çalışın. Babalarına da allah akıl versin boşanınca babalık bitiyor sanıyor galiba yazık.

Filler tepişirken çimenler ezilirmiş

Sanki boşanmaktan aşırı ani bir kararla vazgeçersen eşine mükemmel bir ceza verirsin gibi geliyor. Bekar hayatına dört nala koşmuş apacık!

pedagoga götürün çoçuklarınızı baba sevgisi eksikliği hisettmemeai için yelkinde bulunacaktır, baba sevgisizliği ilerde boşluk yaratır ve bunu sadece şimdiden uzman yardımı ile çözersiniz.

Çocuklar kaç yaşında bilmiyorum ama belli bi yaşa geldiklerinde neyin ne olduğunu anladıklarında onlar en doğru kararı verirler bence. Şahsen yaşadığın durumu çok yaşadım hep bi bahane uydurup cocukla vakit gecirsin diye uğraşırdım ama şimdi diyorum ki öyle birini baba bileceğine hiç bilmesin baba olsaydı başlarında olurdu. Sen onlara hem anne hem baba olursun rabbim yardımcın olsun..

Ayrılınca mahkeme kararında olağan şartlarda 15 te bir görüş olur İlk günler sıkıntılı olsa da alışılır O kararlardaki süreler birinin aklına esti diye belirlenmemiş yıllarca süren araştırmalar ile belirlenmiş Günümüzde değişen iletişimin sadece yüz yüze olmaması yani telefon internet görüntülü görüşme vs Örneğin baba arkadaşları ile çıkacaksa evliyken de çıkar söyler ve çıkar çocuk da mızıldanır ama kabul eder Ayrılınca baba ile bağ kopmasın deyip olağanın dışında görüşme çocukta hep bir araya gelineceği hissi yaratır Örneğin babası ile top oymamak isteyen muhtemelen okul öncesi çağdaki çoçuğunuzu ertesi gün elinizle topla hadi parka diye çağırmalısınız Baba ile yapılır şeklindeki kodları yıkmalı her şeyi birlikte yapabileceğinizi hissettirmelisiniz Baba işe gidiyorsa zaten günün çoğu zamanı evde yok uyku vs bir süreç aslında çoğu çocuğum babasız saati 3-4 saat Fiili olarak bu süreçleri ilk aylarda geçirirseniz yeni düzene alışırlar Mesela arkadaşlarla gezeceğim dedi çocuk üzüldü mü siz de hemen bir seferinde de baban şuraya gitmişti biz de şunu yapmıştık hatırladın mı deyip bir başka şey yapın hatırlamadım derse de küçüktün vs dersiniz yani insanların ayrı olmasalar da çocuksuz olarak bir yerlere gittiği gerçeğini unutturmayın çocuklara _masumane_ Mis gibi huzur kokuyor❤ Anneler

Allahım kolaylıklar versin inşAllah arkadaşım.. Yavrularının içine su serpsinde bu kadar üzülmesinler.. Aynı problemi bizde yaşıyoruz bazen.. Bazen sabah akşam geliyor bazen bir hafta kayboluyor diğer çocuğunun yanında ama bu çocuklarında onların çocukları olduğunu idrak etmeleri zor oluyor bazen.. aramaları için ısrar etme.. Senin arattığını sanabilir.. Ben Evimin yakın yerde olmasını Asla istemezdim çocuklar yakın olduğunu bilip gelmeyince daha çok üzülüyor.. E n iyi Çözüm pedagog.. Ve beklentilerini azalt canım onlar boşanınca Bazen çocukları sadece hırpalamak için varoluyorlar.. Allah içlerine merhamet versin inşAllah

Aynı süreçten geçiyoruz maalesef ki malesef.1 aydır arayıp sormuyor. Bir iki tel de konuştu tamam. ama gelmiyor. sizden farkım kusura bakmasın çocuklarını görmek istiyorsa görür asla götürmedim. Herkesin bi sınavı var çocuklar gerçekleri görmeli bence. Şöyle söyleyim küçük kızım çok ağladı ilk başta ama bu haftalarda iyi ama çok geziyoruz biz. Etkinlikler evde ve dışarda unuttu. Arada bi hala söylüyor ama alıştı gibi gibi. Allah yardımcınız olsun ama karşı tarafa sensiz yapamam msnı verip şımartıyorsunuz haberiniz olsun.