Tabii ki psikologa gidebilirsin :) Ama kendini tanıma, gelişme dönemindesin. Bu duygu durum karışıklığı çok normal. anormal değilsin yani korkma. Büyük ihtimalle şu aralar odaklanman gereken bir olay var. Ona kendini veremediğin için kafan karışık. Karakter meselesine gelince, 29 yaşındayım hala 'acaba hangi ben?' diye kafa patlatıyorum. Etrafımdaki insanları bıktırıyorum. Bir yere gitmek için hazırlanıp, herkesi de gaza getirip, evde yattığım günler bile oluyor. Hem bu çok kötü bir şey değil, sürekli yeni şeyler öğrenmeye hevesli oluyorum. Sadece azıcık bi özgüven kırılması sorunu fark ettim. Kendini sev, kendin olduğun için sev. hatalarını, aptallıklarını. Kendinle barışırsan, odaklanman gereken şeye daha kolay adapte olursun.

4. madde' den yola cıkarak.. Aktif bir beyne sahip oldugunuzdan suphem yok. Zihnizini bu kadar dusunmeye sevk etmeniz hem sizi hem beyninizi yorar. Daha onemlisi kaygılara "kaybı bozukluguna" yol acar. Otokontrol iyidir fakat fazlası zararlıdır. Degisken, kararsız bir zihne sahip olmak yorucudur. Zihninizi terbiye etmeyi ogrenmeniz gerekiyor. Surekli konusuyorsa "pekala dinliyorum, hadi bakalım konusmaya devam et" deyin sakince fakat yuksek sesle.. Beyninize bu komutu verdiginiz an sustugunu anlayacaksınız. "Ben kimim?" sorusunu kendinize sormanız guzel.. Tek bir noktaya odaklanmak yerine yani negatif ozelliklerinizi dusunmek yerine pozitif yonlerinizi dusunun. Konu sahibesini en cok neler mutlu eder? Hangi ozelliklerini sever? Su anda ne yaparsa yuzu guler? gibi.. Burada yazılan goruslerin her birini okuduktan sonra.. Sizden ricam lutfen aynanın karsına gecin, tepeden tırnaga kendinizi seyredin. Aynı anda da kendinize dokunun, bedeninizi kesfe cıkın. Bunların tumunu yaparken ozellikle kendinize gulumseyin.

Bence ikizler burcusun. Ilk soyledigin kisim icin ise bi teraoi alabilirsin kendini teskin edemezsem eger.

Buradaki olgun ve yaşça büyüyüğüm olan tüm ablalarımdan yardım istiyorum. Gerçekten psikoloğa ihtiyacım mı var? Öncelikle küçük ve çoğu kişide olabilecek şeylerimi anlatayım. Mesela evden çıkarken ütünün fişini çektiğimi gözümle görüyorum evet çektim diyorum. Tam kapıdayken bildiğim halde yine kontrol etmeye gidiyorum. Evde balkonlar camlar açıkken kardeşim ortada olmasa korka korka evde aramaya başlıyorum. Bazen rahat olmak istiyorum ama ya rahatlığım yüzünden başına bir şey gelirse diye tedirgin oluyorum. Geceleri yatarken aklıma sevdiklerimi kaybettiğim geliyor. Ya sabah ölmüş olurlarsa diye düşünüyorum sürekli. Bunların dışında asıl sorunum ise kim olduğumu bilmiyorum. O kadar çok karakterim var ki sürekli başka bir tanesini görüyorum. Annem kaç karakterin var senin diyor. Abime göre ise televizyondaki karakterler gibi davranıyormuşum bu yüzden yapmacık buluyor beni. Kendi kendime kalıp düşündüğümde ise gerçek kişiliğimi bulamıyorum. Sürekli kendimle kavga halindeyim. Yaptığım şeyden saniyesinde pişman olduğum gibi karar verdiğim bir şeyden de anında vazgeçiyorum. İçimde bir iyi bir kötü ve bir çok da farklı karakter var. Hani insanlar kendilerini tarif ederler ya ben nasıl biri olduğumu bilmediğim için edemiyorum. En belirgin özelliğim arkadaşlarıma göre dengesizliğim. Bir bakıyorsunuz harika bir dostum diğer baktığınızda arkanızdan konuşuyorum. Bu kadar karakterin içinde karaktersizim belki de. Her neyse. Sizce psikoloğa ihtiyacım var mı?

https://tr. m. wikipedia. org/wiki/Obsesif_kompulsif_bozukluk

Kesinlikle bir şey söyleyip kendi içimde cevap verip konuşma başlatıyorum çoğu zaman. Bir şeye doğru desem zihnimde ama bak böyle böyle diye karşı açıklama geliyor sürekli.

Hemen çok bilmişlik yapmak istemiyorum ama bunlar bende de var bipolar olduğum söyleniyor. Ama şu evdeki fişlere bakmak daha da ilerleyip garip şeylere dönüşüyor. Arkadaşım ellerini yara yapana kadar yıkar. Konuştuğumuzda ilk fişlere devamlı bakardım demişti açık olmadığını bildiği halde gerçi bende yapıyorum. Kişilikler konusunda gerçekten çok zor bir şey bir anda değişiyor. Bende çevremdekilerin öldüğünü düşünüp düşünüp korkuyorum gece gece gerçi gün içindede oluyor. Bir anda kötü bir değişiklik olacakmış gibi.

Bence her şeyden önce besleme çek ve kendine gel. Resmen şeytan seni kavramış. Vesvese batağına düşmüşsün. Bu ne değişken ruh hali. Kesinlikle yargılamak için konuşmuyorum canım ama, abdest al, namaz kıl, dua et. Ayetel kürsi, ihlas, felak, nas sureleri ni oku bol bol. Hiç okuyamıyosan, telefonuna indir dinle. Sürekli besmele olsun ağzında. Kurtul şu vesveselerinden. Bence psikologdan önce bunları yapmalısın canım.

Zihniniz surekli konusur mu?

Okur okumaz ee benim o kadar iyi özelliğim mi var dedim. Sayabileceklerim bunlar. 1-)İyi iletişim kurduğumu düşünüyorum. 2-)İyi bir dinleyiciyim. 3-)Diksyonumu beğeniyorum. 4-)Kafama herhangi bir şeyi fazla takmam. 5-)Mantığımı orantılı kullanabiliyorum.

ikizler burcu musunuz?

Bende ikizlerim. Evet dogrudur bi animiz bi animiza uymaz. Bi an cok sevincliyken diger dk cok agresif olbiliyoruz bi kelime yeterlidir bunun icin. Zaten zor bi burcum var bide ergenlik doneminde dahada cekilmez oldum ben sahsen. Su an 22 yasindayim astim o sorunlari. Bunlari bana benzeyen erkek kardesiminde ergenlige girmesiyle farkettim. Cekilmez sacma sapan sebeplerden kavgalar cikardigimi anladim ve artik akillandim. Yine hala dengesizim ama bi karakterim vardir iyi kotu. Galiba sana biraz daha zaman lazim kisiliginin oturmasi icin. Ayrica benim dikkatimi eskiden " benden daha akilli/guzel" hemcinslerim cekerdi. Onlara benzemeye calisirdim arda sirada. Zamanla kendiminde aslinda guzel ve zeki oldugunu farketti ve kendime bi kisilik yarattim.

İhtiyacın olduğunu düşünüyorsan psikoloğa git tabi ki, bizden ya da başkalarından onay bekleme. 18 yaş oturmuş bir kişilik için daha genç, bu soruyu sormanız doğru yolda olduğunuzu gösterir, deneye yanıla, öğrenerek hata yaparak bulacaksın kim olduğunu, bu yaşlarda olan insanlara tavsiyem gidin ve bişeyler deneyin, çalışın, gezin, farklı insanlarla tanışın, okuyun. Bir tavsiyem de günlük tut, böyle bir alışkanlığımız yok ne yazık ki, ama günlük tutmakta insanı kendiyle yüzleştirir bence. Aklındakileri düşüncelerini yaz, sonra geri dön oku, kendini böyle böyle bulursun

Yasınız? GelenKutusu Mutlu ve 2 çocuklu bir bekar... Üyelik

Kesinlikle var

Acil randevu almanı öneriyorum.

Evet bence de psikologa gitmeniz iyi olur sizin için.

ocak konusunda kendıne şunu soyle ben oyle yapıorum... ocağı kapatırken dıorum kı ocak kapandı dugmeler kontrol edıldı... seslı bır bıçımde...

Bana kendinizde en sevdiginiz ozellikleri yazabilir misiniz lutfen en az 10 madde olarak?

İlk olarak kendindeki karmasanin farkına varmış olman bence güzel. Psikologdan destek almanızı öneririm kendi başınıza kimlik karmasasindan kurtulmak zor olacaktır. Senden biraz daha küçükken bende buna benzer karmasalar yaşamıştım. Bu duruma beni ailemin farkında olmadan ittigini sonradan anladım. ki hala kendim de bir dengesizlik olduğunu ara ara düşünürüm. Bunu cozebilirsen şimdi çözersin. Cozemezsen bir ömür gider. .

Arkadasimda benzer bi durum var Ilac kullaniyor Mutlaka git

Evde birşeyleri unuttuğunuzu düşünmenizi biraz anlayabiliyorum. yinede takıntı derecesinde olduğu için bunu asmaniz lazım. Her insanın içinde bir iyi ve bir kötü vardır. Hangisini ortaya çıkardığınızdır önemli olan. ama kendi karakterinizi tanimlayamamaniz normal değil. Bir psikolog yada psikiyatrist yardımı alsanız sanırım iyi olur.

Öncelikle küçük ve çoğu kişide olabilecek şeylerimi anlatayım. Mesela evden çıkarken ütünün fişini çektiğimi gözümle görüyorum evet çektim diyorum. Tam kapıdayken bildiğim halde yine kontrol etmeye gidiyorum. Evde balkonlar camlar açıkken kardeşim ortada olmasa korka korka evde aramaya başlıyorum. Bazen rahat olmak istiyorum ama ya rahatlığım yüzünden başına bir şey gelirse diye tedirgin oluyorum. Şu yukarıdaki paragraf şeklinde yıllardır yaşıyorum. Ne ilerledi ne geriledi. Psikologlar normal hayatını etkileyecek düzeye gelirse hastalıktır diyorlar. Bence etkilemiyor. En fazla 2-3 kere eve geri dönmüşümdür. Yani bütün gün düşünmüyorum veya tekrar tekrar eve gelmiyorum. Kendimi garantiye almak için ev turu yapıp sesli onaylıyorum. Ütüyü çekmişim, ocak kapalı, kettle ın fişi çekik... Kişilik değişimlerin yaşınla ilgili olabilir. Yine de bir psikologla görüşsen en azından için rahat eder.