Ben de bu durumdaydım. Psikolojik yardım almanız en iyisi. Aşırı kaygı hali insanın hayatını çekilmez yapıyor. Malesef çoğu insan bu sıkıntıyı yaşıyor. Ben yardım aldım ama tam olarak da bu sıkıntıdan kurtulduğumu söyleyemem ama eskiye nazaran daha iyiyim

arkadaşlar ne yazık ki bende bu durumdan çok rahatsızım.:26: bir ölüm haberi alsam hemen yakınlarının yerine koymaya çalışıyorum, kardeşim üniversiteye gidecek çok tedirgin oluyorum bizden ayrı bi yerde yaşama ihtimalii olduğu için. işteyken evden birisi arasa hayırlı haber olsun diye açıyorum telefonu :26: kalbimi yerinden çıkaran beni gerginleştirin ve inanılmaz terleten bir durum bu düşünceler. acaba bendede panik atak mı var :26: . push ; KapicininBitliKizi

Şu kısmı okuyunca anormal derecede heyecanlandım... Ben bunu her zaman her yerde herkese söyleyemiyorum. Hatta konu açmayı düşünüyordum ama yine dalga geçilir falan diye vazgeçtim. Yine de aklım da :)) Bende çocukluğumdan beri ezandan korkuyorum. Bana çok garip duygular yaşatıyor. Benim anlatmam, herkesin de anlaması imkansız gibi. Çünkü dalga geçende çok oldu. Bir ben bilirim yaşadıklarımı tabii... Neyse, değişik konular bunlar :)) Ama bu korkuyu anormal derece yaşayanlar bilsin ki panik atak olma yolundalar...

Bu tür düsüncelerden kendini kurtarmaya calis, olumlu düsün, bazen insan olumsuzluklari cekiyor korktugu sey basina geliyor... Ayrica yüce ALLAHIM insana her sey icin dayanabilecek güc veriyor, bir sekilde. Ben babami kaybettim, ondan 6 ay sonra annemi kaybediyordum, sonra dedemi kaybettim sonra daha yeni 2 ay öncesi kardesimi kaybettim, mavholdum, piskolojim bozuldu ruh halim berbat, ama ALLAH yinede bir sekilde dayanmak icin güc veriyor, bir sekilde her ne kadar zor olsada hayatina devam ediyorsun bir eksik tarafin ile vede ezik sekilde ama zaman herseyin ilcai. ölümler herzaman hayatimizda var ve hepte olacak bunu kimse istemezdi... sevdigin deger verdigin insanlar varsa onlar destek oluyor güc veriyor, korkma, süreklide öyle telasa kapilip onlarida üzme incir

Bu şekilde yaşayamazsın canım yaşasanda kendine çektirir kendini üzersin zaten kimsenin ölümünü görmeden Allah korusun kendi canından olursun... Çünkü akıl neye yorulursa o yönde çalışır. Hep iyi düşün hep iyisi olacak de ama ölümüde unutma... Ben bunu yaşadım çok zor ama Allah annemi aldı bana bir evlat nasip etti beni anne olma görevine layık gördü al bak sana bir yaklaşım... tnm

Fobiler diyarı bir ruh.. o kadar orjinal bir ruha sahibim işte.. teşekkür ederim hepimizin yardımcısı olsun . push ; LimonluBahce Kader Gayret'i

aynı durum bendede var dünyanın en acı olayı olduğundan kaynaklanıyor olsa gerek peri_54 annesinin

merhaba ben daha fazla abartmadan dr un yolunu tutmalıym bu yazıları yazarken bile on kere içeriden babamla annemin sesi geliomu die dinledim belki yaptıgm yanlıs beni yadırgayanlar olucak ama yakınları ölen arkadaslarımın sonrasında neler yasadıgını gözlemliorm yakın bi arkadasm 1 sene önce kardesinin öldgünü yanımda ögrendi uzun bi süre ben kendime gelemdim ztn bu durumum öle öle iyice abardı ilk aylar konusmaz bazen hafifce gülümserdi simdi bakıyorumda eskisi gibi icten ice bazen tabiki canım kardesim fln dio ama dünyanın durmadıgını hyatın devam ettğini biraz da ondan gözlemliorm ve benzer sekilde cok yakınlarını kaybedenlerden. Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

ewt aynı seyi bende düşünüyorum anneme babama ablama bişe olursa ben ne yaparım ya dayanamam allahım nolur onlara hiçbişe olmasın ya

benim en yakın arkadaşımında başına geldi bu ara bu olay psikoloğa gtti ve panik atak teşhisi koydu :/ evden dışarı çıkmaya bile korkar oldu çok zor bişey gerçekten herşeyi kafasına takar oldu annesi geç gelse bile ağlıyomuş bişey mi oldu diye ben yanına gidip sık sık konuşuyrm yavaş yavaş atlatıcak inşaallah byle durumlrda insanların kesnlkle desteğe ihtiyacı oluyo _eftelya_

Bunun değişik bir boyutunu ben de yaşıyorum bu günlerde ama yavaş yavaş kontrol altına almaya başladım. Çanakkale Mahşeri diye bir kitap okudum, hatta dün bitti. Hayata bakışımı, duruşumu değiştiren bir kitap oldu bu. Yaşadığım süreci kontrol altına almaya başlamamın son evresine denk gelir bu kitap. Bendeki durum şöyle başladı. Çok sıkıntılı olduğum bir gün bir rüya gördüm. Yanımda çok sevdiğim iki arkadaşım var. Bir doktor bana çok kısa bir zaman sonra öleceğimi söylemiş. Bundan sonrasına rüyadan bir gün sonra günlüğüme yazdıklarımla devam ediyorum. "Sakinim ölümü bekliyorum. Gece oluyor, yerde yatıyorum. Her yer karanlık. Vücudum uzamaya başlıyor birden. Artık ölmeye başladığımı anlıyorum. Kıpırdamaya çalışıyor, kıpırdayamıyorum. Vücudum kaskatı. Evet ölüyorum. Son gayret gözlerimi açmaya çalışıyorum, olmuyor. Hani ruh bedenden ayrılırdı? Benim ruhum bedenimde kilitli kaldı. Azraili beklemeye başlıyorum. Her yer çok karanlık, korkuyorum. Hani nerede? Gelmiyor. Artık öldüm. Işık bekliyorum bir yerden, ışık da yok" Bu rüyayı benim için bu kadar farklı kılan şey fizyolojik olarak da yaşadım sanki ölümü. Uyandığım zaman vücudum kaskatıydı ve rüyada son nefesimi verdiğim anda uyanıp ilk nefesimi verdim sanki. Beni bu noktaya getiren ise benim için çok zor bir hikaye. Uzun sürer onu anlatmayayım ama 1 gün içinde yaşadığım bir olay bütün hayatımı etkiledi. Bu rüyadan sonra buna benzer, biraz daha ağır başka bir rüya yaşadım. Ölümden korkmuyordum ama onunla iç içe yaşıyordum. Sonra sevdiklerimi kaybetme korkusu da eklendi. Sonra da Çanakkale Mahşerini okumaya başladım. Orada bir komutan demişti ki eğer atılan kurşunda senin adın yazmıyorsa üstüne toplar yağsa da yaşamaya devam edersin ama eğer bir kurşuna adın yazıldıysa fare deliğinde dahi olsan o kurşun gelir seni bulur. Cephede yaşananları kelimelere dökmeye dilim yetmiyor zaten. İngiltere Başkamutanı Türkler için "Ben ölüme bu kadar korkusuzca koşan başka bir millet görmedim" demiştir. Çok uzattım konuyu toparlayayım, anladım ki vakit saat gelince ölüm kaçınılmaz benim için de, sevdiklerim için de. Yakınlarımı kaybetme korkusunu hala tam olarak yenemedim ama her nefis ölümü tadacaktır ve ölüm de hayatın bir parçası. Neler hissetiğini çok iyi anlıyorum, eğer tek başına toparlanamayacağını hissediyorsan mutlaka bir uzmandan yardım al çekinme canım. Allah yardımcın olsun

Benim bu sitede ilk açtığım konunun aynısı. Burada benim gibi birçok kişinin olması ama benide bir yandan tek olmadığımı hissetiren nadir konulardan biri... Ben ücretsiz psikolog yardımı alıyordum ama bir süredir devam etmiyorum. Bu tarz beni ilgilendiren sorunlarım varken, nişanlımla olan kavgalarımızı konuşmaktan da yoruldum aynı zamanda. Panik atak durumundasınız ve bence de ücretsiz hizmet veren yerleri araştırıp gitmenizdede fayda var. Bende cesaretimi bi toplasam, gitmeye devam edicem. Panik atakla sınırlı değil çünkü benim ki... G

aynı düşünceler korkular bende de var.. bu duyguları yoğun, aşırı yaşayanlar yani sevdiklerini kaybetme düşüncesi, kişinin sanki aniden durduk yere ölecekmiş hissine kapılması panik atak hastalığının başlangıcına işaretmiş.. bir uzmanın uygun gördüğü dozu düşük ilaçlarla hafifleyebiliyormuş.. _eftelya_

merhaba ayni duygulari zaman zaman bende yasiyorum.. babami daha önce kaybettim zaten.. aileme sevdiklerime birsey olacak ondan sonra neler olacak ne yapacagim diye cok korkuyorum.. anneme ölümü nasil kodurabilirim bunun altindan nasil kalkarim bilmiyorum Simdide esim de var bu listede ve hamileyim biri daha geliyor listeye.. Ölümü kabullenmek cok zor. Bazan kendi kendimi rahatlatiyorum ama bazan yasamanin anlamini bulamiyorum birbirimizi kaybedeceksek.. seni cok iyi anliyorum cok zor.. Hayatin kurali bu diyorum herkesin bir zamani var.. bide tvde yada gazetelerde okudugum haberler aniden ölen insalnalr beni cok kötü etkiliyor. uzak durmaya calisiyorum.. ama aklima sigmiyor iste insanin topragin altina girmesi ve bu dünyayi terketmesi.. genelde böyle duygular hissettigim zaman neseli hayattan keyif alan insanlar geliyor aklima bende hayatimdaki guzellikleri düsünmeye calisiyorum kendimin doktoru oluyorum bir yerde.. baska yapacak birsey bulamadim.. esime sariliyorum simdiki.. bebegimi oksuyorum karnimi yani.. guzel seyler düsünmeye calisiyorum... LimonluBahce Kader Gayret'i

bu konuya cevap yazmamak için kendimi çok tuttum aslında ama niyeyse yazmak geldi.. benim fobiler diyarı olan ruhumda bu fobide mevcut tabikide.. ancak benim bu düşünceyi düşünürsem düşündüklerimin olmasından korktuğumdan dolayı düşüncelerimi "hayır düşünmüyorum hayır düşünmüyorum" diye kontrol etmeye çalışmam bu fobiyi daha da çekilmez hale getiriyor.. bu yüzdendir ki şu başlığınızı bir daha okumiyciğim ve bu düşünceyi aklımdan silicem ki böyle birşey olmasın başlığı "bir" kere okuduğum için "3 "sefer dua etmem lazım haydi görüşürüz. bknzbsesif kompulsif bozukluk. N

malesef ki, bende bunları düşünüp aglayabılıyorum. annemın kardeslerımın hatta köpeğimin bile gece uyurken nefeslerını kontrol edıyorum.10 dk gec uyansanlar merak edıp sızıyorum odalarına... uzun yıllardır olan bır korku bu. Hep dua ederım ama bılırım ki, kacamayacagım bir son ölüm... 4

Amin canım.. Yukarıda da bir arkadaşın dediği, ölüm kaçınılmaz son bari sevdiklerimiz hayatta iken değer bilelim..

Aynı şeyleri bende hep düşünüyorum ve bu çok uzun bir süredir var kurtulamıyorum.. G

işime konst bozuldu ben de ya ilaç ya dr tedavisi baslıcam sanrm burdaki arkadaslar devlet hastane önermişler ins biraz olsun ilgileniodurlar LimonluBahce Kader Gayret'i

canım bende bir dönme cok yogun bir şekilde vardı... babamı arardım tlfnu acmasın yada gec acsın öldümü bişeymi oldu.. annem gözüm agrıyor dese ölecek diye düşünür kendimi yer bitirirdim.. kesinlikle haber izleyemezdim.. şimdi onmlar kalmadı ama asabi ve tahammülsüzüm. bence bi pskyatıra git devlet hastanelerinde ücret ödemeden muayene olabiöliyorsun ilaç ytedavisi alırsın gecmiş olsun.

Bu durum bende de var ne yazık ki. Sürekli paranoyak bir halde değilim ama devamlı düşünürüm bunları. Hatta bazen umarım önce ben giderim derim. Çünkü gidişlerine dayanamayacak kadar seviyorum onları _eftelya_

merhaba bende 3 hafta önce anaannemi kaybettim annemi görünce hep ağlamak istiyorum ona belli etmekte istemiyorum annem yıkıldı resmen anaanem vefat edince benide korku sardı anneme bişey olur diye ben ne yaparım ona bişey olursa şimdi bile ağlayarak yazıyorum anaanem aniden vefat etti şimdi düşünüyorumda ne yapacağımızı o çok yapıcı bi insandı ALLAH mekanını cennet etsin inş. sevdiklerimi kaybetme korkusu bendede başladı

ben diplerindeyim ona rağmen zırt pırt arıorm nerdesiniz napıosunuz yedim kafayı :S LimonluBahce Kader Gayret'i

haklısın cnm, eğer dayanılmaz olmasaydı tüm yakınlarını kaybedenler de ölürlerdi. çok yakınım kimseyi kaybetmedim sanırım o yüzden yüzlesemiyrum ya da kabullenemiyorum bu gerceği. LimonluBahce Kader Gayret'i

Yaaaa, destek... Bunun için önce bu durumu gerçekten anlayabilen, bunun psikolojik bir sorun olduğunun bilincinde olan bir çevre lazım sanırım. Yoksa anlat anlat boş. Bazı insanlar bunu dalga konusu bile yapabiliyorlar bazen malesef...

Konu sahibiyle birebir aynı duygular içindeyim. Son aylarda annemde şeker yüksek tansiyon çıktı sürekli birşey olacakmış gibi geliyor, sesini biraz kötü duysam hemen panik oluyorum. Annemi hep çok sevdim ama evlendikten sonra onun değerini daha çok anladım o benim klavuzum, nefesim, varlık sebebim Allah sevdiklerimize sağlıklı uzun ömürler versin. LimonluBahce Kader Gayret'i

evet cnm aslında değer bilmek lazım kaybedince ah keske anneme babama böle demeseydim dememek için. LimonluBahce Kader Gayret'i

İyi akşamlar öncelikle... Bu tür korkular zaman zaman her birimizi etkisi altına alır.. Kızım küçükken misal ben ölücem ve kızım tek kalıcak korkusunu yaşardım kız şimdi otuz yaşında ve ben o zamanlar çektigim sıkıntıları boşuna yaşamış oldugumu görüyorum. Ölenin ardından ölünmedigini ise anne ve babamı kaybettiğim an ögrendim. Onlara ne olacak korkusu yaşamaktansa şu an yaşıyorlar ve bu harika diye düşünün yani düşünceyi tersine çevirin genç arkadaşım. Ama başaramıyorum yardım almam şart diyorsanızda devlet hastanelerinin her birinde psikiatri var ve sigortalıysanız misal hiç bir ücret ödemeksizin yardım almanız mümkün. Saygılarımla. LimonluBahce Kader Gayret'i

canım bence bi doktor yardımı alsan iyi olacak... devlet hastanelerinin psikiyatri bölümüne gidebilirsin... tabiki her insanda aynı duygular var... ama seninki biraz ileri boyutta... tedaviye başlarsan inan çok faydasını görürsün

Aynı duyguları bende yaşıyorum

Çok tatlısın arkadaşım ya:)Yorumlarına ara sıra denk geliyorum. O kadar heyecanlı, buluttan nem kapan bir yapın var ki. Fobiler diyarı ruhun ha:)))Allah yardımcın olsun.

canım benim annem babam öldüler akrabalarımdan bana sahip çıkan olmadı. eşimle tanışıp evlenene kadar kendi imkanlarımla ayaklarımın üzerinde durdum. o yüzden güçlü oldukça korkulacak bir şey olmuyor. güçlü ol sadece aklından bu korkuları da atmaya çalış stanki

bende de uç noktolarda var. ailemden uzak yaşıyorum... sürekl senaryolar yazıp oturup ağlıyorum... çocukluğumu kıskanıyorum kendimden.. hastayım biliyorum.. eşimede aynı şeyleri yapıyorum. fazlaca şımartıyorum artık onu ve olan bana oluyor... bir gün ölürlerse aman pişman olmayayım ama kendimi yiyip bitirdim yoruldum.. ilaç kullanıyorum. tanı anksiyete bozukluğu...6 aydır ialç kullanıyorum azalma var ama bitmiyor bu illet.. ne yapacağımı bilmiyorum:S P

ben evlendikten sonra anneme oldu. yanlızlık ve ölüm korkusu. bir boşluk ve bunalıma girdi. önce eczaneden 10mg düşük dozda sakinleştirici aldı. kendini cok kötü hissettiği zamanlarda ara ara aldı. sonra kendini gezmeye tozmaya alış verişe vurdu ve aynı zamanda kendi kendini telkin etti. inan 3 ay sonra psikologa gitmeden üstesinden tek başına geldi.

Ben de aynı duygu ve düşünceler içerisindeyim. Ailemden uzak olmam bunun nedeni de... Roseaysea Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

benim gibi düşünenlerin olduğunu görmek gerçekten çok iyi geldi son 1 haftadır tam olarak bu psikolojideyim, yakınlarımı kaybetme korkusu zaten yıllardır var tek çocuk olmamdan kaynaklı, ama bunun yanında son bir haftadır bi ölüm korkusu aldı başını gitmekte. geçen hafta senelik iznimi alıp 1 haftalığına yurt dışına gittim ve herşey burda başladı, seyahatim sırasında rahatsızlandım ve acile gittim. düşünün ki hiç bilmediğiniz bir ülkede acile gitmek zorunda kalıyorsunuz, hastanede ingilizce bilen yok, acilde bir yığın kuyruk... orada korkumdan düşüp bayıldım. o günden beri derdimi anlatamadan ölüp gidicem korkusunu atamadım üstümden, sanki bende bir hastalık var ve teşhisi konamayacak, ben derdimi doktora anlatamayacağım. gece uyurken bile etrafa bakınmaktan uyuyamıyorum hayattan zevk alamamaya başladım bunun sonucunda da, çok mutsuzum irem4006

Aynı durum bendede var canım aynı senın gıbı annemı gunde kac kez arıyorum hep bı bahane ıle sunaıl yapılır bu nasıl yapılır gıbısınden eger sela verılıyorsa benı bılkı evın en tenha kosesınde kafamı sokmusumdur sastıga kulaklarımı tıkar bekleırm sela bıtsın dıye her ınsan olucek bırgun ama ınsanın yakını kaybetmesı daha zor dur esmeralisa Allah her şeye yeter! tek ayak

canım bunlar hep şeytanın vesvesesi. sen inançlı bir insansan ölümün varlıgından haberdarsındır. malesef acı bi gercek ama kabul etmek zorundayız. ben dayanamam ben ölürüm biterim desende emin ol hayat sana bunu acı acı kabullendırıyo genc yaslı kucuk buyuk dınlemeden hemde. ben daha ana kuzusuyken anneciğimi kaybettim. senin gibi sevdiklerimi kaybetme korkusu beni yer bıtırırdı aklıma geldıgınde dusuncesı bıle o anda bogazımın dugumlenmesıne sebep olur gozlerım dolar bazen hıckırıklara bogulurdum. sana diyecegım belkı bıraz acımasızca olucak ama kusura bakma canım malesef hayat benı boyle yaptı. sen bugun kendını yesende yemesende o gercek bırgun gelıp senı bulucak tüm canlılar gıbı ayrıca annem babam yaslandı hastalandılar dıye dusunme olum genc yaslı tanımıyo onlarda sneı gorebılır. yanı tatlım sen bunları dusunerek bugununude heba etme. hep ıyı dusun hayırlısı ıcın dua et. RABBİM kimseleri sevdiklerinin acısıyla imtihan etmesin anlatamayacagım kadar zor ama dayanıyosun ölsende gebrsende mutlu mesutta yasasan bır sekılde yasıyosun ınancın kuvvetlıyse. annenın babanın saglıgı ıcın dua et vesveseelre kapılma bugun onları goruyosan opup sarılıp kokularını ıcıne cekebılıyosan seslerını duyabılıyosan otur şükret. şeytanın vesvesesıne kapılma bu sneı isyana goturur canım. çok şükürki hayattalar ALLAH ım hayırlı uzun ömürler versin inşallah. bol bol dua et böyle şeyler duusnme sanada yazık. bu bırgun olucak bu gercegı degıstıremıyoruz malesef ama olmadanda dusunup kendını hırpalama. umarım acıklayıcı olmusumdur. amacım kımseyı kırmak degıl kımse yanlıs anlamasın lütfen.. sevgıler

teşekkurler arkadaşım. bunu doktordan ögrenmedım bı yakınım böyle seylerle ilgili o öğretmıstı ama sanırım internettende bulabılırsın bununla ılgılı bilgi. hatta bende bi bakıyım ınternete

sana cvp yazmıcaktım bu baslıga bakmıcam dedin ya dedim kızı rahatsız etmiim :) Allah hepimizin yardımcısı olsun cnm

Merhaba arkadaşım, öncelikle başın sağolsun. Bu nefes egzersizleri için bi doktora gittin mi yoksa internetten araştırıp uygulamamı mı önerirsin. tşkler.. acemicadi