çocuk zaten başlı başına bencillik değil mi? bencil olmayan tek bir taraf yok bence çocuk istemekte

Yazdıklarınızı okuyorum. Evliliğinizi tam anlamıyla oturtmamış gibi geldi bana. eşinizi işinizi hayatınızı çevrenizi ilişkilerinizi bebek fikriyle alt üst etmek hatta paylaşmak gibi bir fikir sizi korkutuyor sanırım. Biraz bencilce. Ama sonuna kadar saygı duyuyorum. Eşimi çok seviyorum etraf istiyor diye bebek istemiyorum ben. Bu ülkeye vatana kendimize sevdiğim adama benden canımdan bir parça bir insan bağışlamak ve yetiştirmek istiyorum. İnanın çocuk doğuranlar var sırf hava atmak evliliğimz süper görünsün diye benim gibi düşünen de çok var aynı kefeye koymaayın. Ben annem babam hastalanınca çok baktım. İyi bir insansanız akıllı iseniz kendiniz gibi hayırlı düzgün evlat yetiştirirsiniz kendinize güveniyorsanız korkmayın. Dünya yansa da bir çocuk anne baba terbiyesini eğitimini bozmaz. Çok da güzel ebeveyn arkadaş olunur.

E ışte sen bu duyguları yaşamak için böyle bir dünyaya çocuk getiriyorsun. Bu bencillik değil de ne yani? Ben de ileride anne olurum büyük ihtimalle yanlış anlama o yüzden. Tamamen kendimiz için yapıyoruz o bebeği. WOMAN

Geç olan çocuklarda oluyor o. Benim babamın kuzeni üç düşükten sonra kavuştu oğluna. Çocuk onb eş yaşında yazlikta dondurma yiyemezdi bad emcigi usuturse diye. Yazlık yerde cam kapı klima kapalı olurdu aman üşümesin diye. On yaşında başı agrisa bebek aspirinini alıp suya koyar eritir öyle verirdi midesi ağrıyor diye Şimdi ama bin pişman. Üniversiteyi bitiremeyen asosyal bir oğlu oldu. Dibinden ayrılmıyor. Hata yaptığıni geç anladı bize hala der yanlış yapmışım diye

çocukları bebekleri çok sevmiyorum yani çocuğum olmuyor diye çok üzülen biri değilken hamile kalıp dış gebelik yaşayıp geçirdiğim ameliyatlar çok acı vericiydi. Yani beni üzen ya da kendime kızdığım konu o kadar çok istememe rağmen hamile kalıp bu acıları yaşamaktı. bebek inatla büyüyordu kalp atışı oluşuyordu. amrliyat olmamı engellemek için 1 aya yakın hastanede yattım kanser ilacı verildi kurutmak için serumlardan her yerim delik deşik oldu en sonunda olmadı yine ameliyat olmak zorunda kaldım. İlaç tedavisi uygulandı bu ilaç kemoterapide kullanılan bir ilaç olduğu için 6 ay beklememiz gerekiyor. Daha sonra tüp bebek deneyebilirim psikolojim buna hazır olursa inşallah. Allah her şeyin en iyisini bilir hayılısıyla nasip etsin inşallah isteyen herkese.

Ben 28 yaşında evlendim, 34 e kadar da çocuk istemiyordum, gerçekten istemiyordum ama bu iş gerçekten hormonlarla mı alakalı bilemiyorum artık 2. tüp bebek denememle hamile kaldım. Şu an 37 yaşındayım bence zamana bırak ve kendini neyin doğru olacağına şartlama; neyin doğru olduğunu Allah bilir. Benim çok yakın bir evli arkadaşım benimle aynı yaşta ve kesin olarak düşünmediklerini biliyorum demek ki hormonlarda her insanda aynı şekilde olmuyor. Evlenip boşanmış ileri yaştaki insanlar hep keşke çocuk yapsaydım derler ve sanırım bu yaşlandıkça yalnızlaşma korkusu ama hiç bir şeyin garantisi yok.

Edit: Sevemeseniz ve hissetse demek istedim.. Sevginizi hissetse gibi olmuş biraz tekrar okuduğumda.

Anladigim kadariyla hayvanlarinizla bir hayat kurmussunuz ve bundan cok mutlusunuz. Cocuk zaten istemiyorsunuz. Ne geregi var? Cevrem sirf olsun diye cocuk yapip, cocugun sorumlulugunu kaldiramayip bunu kucucuk evladina yansitip onlarin psikolojilerini bozanlarla dolu. Gercekten cocuk sahibi olmak istemiyorsaniz duzeninizi hic bozmayin bence.

Eşimin cevabı; boşver çocuk yapmayı çocuk okutalım biz Okumak isteyip imkanları elvermeyen çok çocuk var, destek olalım en azından kıymet bilir

Ah ah bu kafadaydım : )

Yaa birşey soyliyim mi, aynı seyleri hissediyorum, evlendim 1.5 yıl 2 yil olcak.. Bir köpeğim var tüm enerjimi sevgimi verdiğim .. Esim su an cocuk istemiyor yani istemiyorum demiyor ama orali diil elbet olur 1-2 yila diye dusunuyor ama ben bu fikre kendimi alistirmaya calisiyorum ve ne yazik ki o istek bende yok.. Çocuk yetistirmek bana zor geliyor, bir yandan korkuyorum hayatim tamamen degisecek, hersey daha da zorlasicak gibi geliyor, bir daha hic birsey eskisi gibi olmiycak... Ben de 30um.. Etrafimdaki herkes bir beklenti, baski içinde... Önceleri yeni evliyim biraz tadini cikartiyim diyordum simdi ne diycem bilmiyorum ama bu cocuk fikrine alismaya baslamaliyim. J jinnakata Popüler

Benim de hevesim yok hiç. Yetebileceğime inanmıyorum. Uykusuzluk problemi olmasa bir de on milyon dolarım olsa belki düşünebilirim.

Bence evliliğin temeli çocuk. Yoksa evlilik aşkı bi yere kadar götürür çok severek evlendik ama bi yerden sonra nereye kadar bakışacak ve aşk yaşayacaksın çocukla perçinlenecek evlilik bence. Ben bu yüzden istiyorum Allah kısmet ederse tabi

E zaten yarı delisin bibin var... o da sorumluluk neyden korkuyorsun yani :)

çocuk sevmeyen birinin çocuğu olsun istemem asla. zaten çocuk sevmeyen bir insana da maalesef çok farklı bakıyorum. ha illa herkesin çocuğu olacak diye birşey yok ama çocuk sevmemek ne anlamıyorum! hayvan sevmiyorum dese biri kıyamet kopar. ama insanlar rahatça çocuk sevmiyorum diyor anlayamıyorum. eylemesra

Doğada tüm canlıların temel amacı türlerinin devamini getirmek. Insanlar acisindan bakacak olursakta siz ve esinizde bir zamanlar bebektiniz hani :) su an 21 haftalık hamileyim planladığım bir hamilelik degildi ama cok sevdigim bu hayattaki en kiymetlim esimden ve benden bir parça taşıyan biri suan karnimda :) ve kipirtilara başladı. Tarif edilemez bir duygu. Annelik zaten doğuştan genlerimizden gelen bir durum bence :) evet maddi manevi cok masrafi olacak sonra büyüyüp cekip gidecek tipki bizim aillerimize yaptığımız gibi. Ama aradaki bağ asla kopmaz. Bu bağın saglamligida yine anne-babalarin cocuklarina yetistirirken verdiklerine/kazandirdiklarina bağlı. Tabi istisna durumlar vardır. Ama ne demisler istisnalar kaideyi bozmaz

Cocuk varya saydiginiz hicbirsey icin yapilmaz. anne olmak istegi varya anne olunca anlarsin derler anlayamazsin anne olmadan cocuk bisey ifade etmez. baskasinin cocugu gibi asla olmaz kendi cocugun. kesinlikle anlatilmaz annelik sadece yasanir ozaman anlarsin. anneyim ve cok mutluyum ikinci kez anne olucam insallah. ömre bedel birsey evlat cennet kokusu esi olmayan karsiliksiz sevgi. cocuksuz yaslanmak bence cok aci cokkk

İlk bir süre sıkar tabi.. ben hic unutmam dogum yaptım o hafta sağlık ocagina gittik bebekle Ben yolda bi aglamaya başladım Ozgürlüğüm bitti diye :) bu insanlar gibi elimi kolumu sallayip evden rahat cikamiycam diye lohusa kafasi iste

Umarim kanser degilsinizdir. Allah hepimizi bu illetten korusun ve saglik versin hepimize. Ogluma planli hamile kaldigimda bile hormonlarin etkisi hamilelik psikolojisi ile vs bazen benim de kafa gelip gidiyordu. Ama hamile olacagima hasta olmayi tercih ederim sozu agir kacmis bence. Hele ki kucagina aldiginda sevecegini ve gayet de iyi bir anne olacagini dusunuyorum Allahin izniyle. Bu kadar kocaman laflar etme.. hayirlisi olsun. :)

Bendede kesın herseyı bana soylerlen anayım ben yuklerler cıleyı cefayı dıye dusunuyorum

şu an için bir sorun görünmüyor, ne kadar zamanımız kaldığını öğrenmek için gerekli kontrolleri yaptırmıştık. Ama sebepsiz infertilite de olabilir tabi...

O isteği gizliyorsun icindede bir kac yila olsun istersin gibime geliyor. Kaynak, bizzat kendim.

Kim gidip Kordon'da kumru yiyecek? Kız Bibibella nerde yedin kumru?

Koruyucu aile olabilirsiniz yalnız kalmak istemediğinizde :) 10 yaşlarında bir çocuğu koruma altına alsanız 50li yaşlarınızda, o sizi yalnız bırakmaz, hem onun da kimsesi olur

Derdim bakılmak değil, aranıp sorulmak, yalnız olmamak. Siz de eminim çocuğunuz baksın istemeseniz bile iletişim kopsun istemezsiniz. Bayramlarda gelsin, arasın, onun da çocukları olsun gibi istekleriniz olur. İşte ben böyle şeyleri hiç hayal etmemiştim, pek sevdiğim şeyler değil, düşününce içim kıpır kıpır olmuyor. Bilmiyorum belki 15 yaşımdayken kardeşimin doğması ve ona bakmam sonucu çocuğun zor bi şey olduğu düşüncesi yerleşmiş olabilir. Sadece soyum sopum olsun gibi bir düşüncem mevcut. Önceki

Arkadaşlar, bu konu olduğunda çok yakın arkadaşımın babası, çok sevdiğim insan vefat etmişti beklenmedik şekilde. Çok ğzgün ve karışık bşr ruhsal yapım vardı. O arkadaşım bu arada bir bebek sahibi oldu ama ben halanaynı kafadayım Evet ileride yalnız kalmak korkutucu ama büyütmek dahabda korkutucu geliyor. Henüz çocuğum olsun düşüncesinde değilim hala.

Buraya üye oldukdan sonra nekadar değişik insanlar varmış. eşimin kıymetini daha iyi anlar oldum. Cok degişik kadınlarda var tabi. Cocugunuz oluyorsa neden olmasın inanın cocigunuz olursa. Ben nasıl böyle yanlış düşünmüşün dersiniz. Tabi Allah nasib ederse. Bakın biz 6kardeşiz herzaman derim Allah iyiki babama hemen erkek evlat vermemiş belki bir kız bir erkek çocuğu olsaydı belki başka çocuk istemezdi.4 kizdan sonra Allah 2 erkek evlat nasb etmiş. Bugun babam baya agır hasta oldugu için tabi yaşıda var 76 dr gitik kardeşimle kardeşim babamla geziyor ben kan verme yerini muane olucagı yerleri aradım kardeşim babamı düşerse tutsun diye o babamla yürüdü. Allah kimseyi kimseye muhtac etmesin evladına bile ama yaşlanınca oluyor işte babamın cok cevresi geniş bir insandı ama arkadaşlarının cogu rahmetli oldu. insan kapısını acicak birileri olsun istiyor. genclik cabuk geciyor bence yaşınız gencken oluyorsa dogurun. Benim 3 tane var 4. İstiyoruz kısmet nezamansa. Bukadar uzun yorumda size yazdım. inanın yazmaya üseniyorum bazen kısa kısa yazarım genelde. Hayırlı kararlar vermeniz dileğiyle.

Öncelikle tebrik ederim koalina Lütfen kötü şeyler söyleme:/ Eminim fevkalade güzel bir anne olacaksın

Zaten bi sen kaldin bi de bi uye daha unuttum simdi adını... ama benim hala umudum var bu şoku tadacaksiniz

Hayır yaşamadım.5 yaşında da bebeğin nasıl yapılacağı konusunda fikrim vardı mesela annemlere de hiç sormamışım ben nasıl oldum filan diye :)

Öyle şumarık söz dinlemez yetiştirmeyenler de var. Özellikle avrupalılar mesela. Bir yazı vardı facemde bakayım da buraya kopyalayım.

ilerde yanlızlık kaçınılmaz ne yazık ki... bunun çocukla bır ılgısı yok çünkü bir süre sonra herkes çocukta dahil kendi hayatına yöneliyor.

Emin olun yapmak isterseniz birgün geç olmadan o duygu gelir. Gelmiyorsa yapmayın zaten. Bu normal bir duygu tüm insanlarda annelik ya da babalık güdüsü olacak diye birşey yok. Ben koruyucu aile olmak isterim mesela. Sizde ilerde ister ve geç kaldiginizi düşünürseniz böyle birseye kalkışırsınız. champagneshimmer Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Tamam ben sizi anladım ama demek istediğim "inşallah kanserimdir" falan gibi ağır laflar kullanmanız. Bakın ben geçenlerde burda bir konuda okudum. Kadın üzüntüden hamileyken lösemi oluyor. Ve bebeği doğuyor ama bebek annesiz büyüyor. Bu sebeple hiçbir zaman ağır laflar edilmemeli, eğer olmuşsa ve bunu doğuracağım da diyorsanız tadına varılması düşüncesindeyim.

İşte sıkıntı burada aslında. 4. çocuğu isteyen biri olarak benim sizi anlamam imkansız ötesi bir şey, size de ben garip geliyorumdur çocuk istemediğim için. Biz evdeki evcillere bakarken bile hepsini eşit sevmeye çalışıyoruz. Onu 10 dakika sevdim bunları da 10 dakika sevmeliyim diye düşünüyoruz. 8 kuşumuzun aylık 100 lira gibi yem ve bakım masrafı var ki bazen artıyor. Genelde alınır 5 liraya açık yem, yedir gitsin ama öyle olmuyor işte. Kafesleri evin en güzel köşesinde, elektrik gitse üşüyecekler diye önce onlara bir sıcak su torbası koyuyoruz, hastalansalar gece kalkıp yedirip içiriyoruz, hasta olsalar 30 liralık kuş diyip geçiştirmiyor en iyi veterinere kilometrelerce yol tepiyoruz. Güneş ışığını direk alamıyorlar diye UV lambalar alıyoruz. Herkes kaloriferini Aralık ayında yakarken biz Eylülden beri yakıyoruz, evin içi en az 25 derece olmak durumunda. Yani bir canlının sorumluluğunu alınca varını yoğunu ortaya koymak gerekir diye düşünüyorum. Bir insan yavrusunun sağlığı, eğitimi, psikolojisi, sosyalliği, fiziksel gelişimi, doğal beslenmesi, alışkanlıkları, karakter gelişimi evcil beslemeye benzemiyor. Bu yüzden bence gerçekten çok çok zor bir şey. Sizin yavrularınızı Allah bağışlasın. Henüz çocuğum oluyor mu bilmiyorum ama yumurta için kontrole gittim, çok da bir vaktimin olmadığı söylenmişti.

Oldu iste istemeden maalesef. Herkesin imtihani farkli cok isteyenin olmamasiyla istmeyenin olmasi da problem.

Teşekkür ederim, Allah bağışlasın sizinkileri. Yapıp pişman olmamak, iyi ki demek çok güzel, yapmayıp pişman olmanın da bir yere kadar telafisi var ama yapıp pişman olursam o zaman büyük sıkıntı işte Shanna Bana yeni düşmanlar lazım, eskileri hayranım oldu tek ayak

Şimdi şu da var ki her bebek bir olmuyor. Mesela kesinlikle çocuğu ayağımda sallamam derken, ilk 3-4 ay "Aman nasıl uyursa uyusun, yeter ki uyusun" haline geldik, değil ayakta sallamak, duvardan duvara salıncak çaktırdık yatakodamızın ortasına. Bebekken haliyle laftan anlamıyorlar, bizler de mecburen tam güç dört dönüyoruz etrafında. Bazı bebekler kuduruk olabiliyor maalesef. :) Ama dediğim gibi şu bebeklikten az bi sıyrılsa, biraz laftan anlar hale gelse, o zaman işler değişecek. Sabırla bekliyoruz.

Evlat sevgisi bambaşka bir şey. Mesela yeğenlerimizi de severiz ama yeğen sevgisi ile evlat sevgisi arasında dağlar kadar fark var. Bir ünlüden dinlemiştim. Hayatta en büyük pişmanlığım anne olamamak diye. Çocuk ha deyince olan birşey değil. Belki eşininizin veye sizin bir rahatsızlığınız var ve tedavi gerekecek, erteleyerek olmaz hale getiriyorsunuz. Yaşlılık için değil, kendi mutluluğunuz için yapın. Hayata daha farklı bakmayı öğreniyor insan anne olunca. Zorluğu yok mu var ama sevgisi için değer.

Al benden de o kadar. Yani kopegim var canimdan can kendim dogursam bu kadar olur derim bazen ama o bile cok oyun isteyince bir dur be kizim diyorum onune kemik koyuyorum kafa dinliyorum ve allahtan cocuk diil ya onu nasil oyalardim yoksa derken yakaliyorum kendimi. Ve cocuklarin tek iyi yani internetteki kopek ve bebek videolari diye dusunuyorsam normal olamam degil mi? Kimse alinmasin lutfen ama lutfen nolur ama... bazen kisir olmus olayim da annemlere bizim olmuyormus kismet der yirtarim diye dusunurken buluyorum kendimi.

Bence istemiyorsanız da yumurta rezervinize baktirin derim benim 11 yaşında oğlum var yaşımda 32 ikinci çocuk için Dr gittim yumurta rezervim sınırda çıktı dusunmesenizde dondurursunuz

Bana da söylüyorlar aynı şeyleri. Ben de eminim çocuğum olsa seveceğim, iyiliği için her şeyi yapacağım, o ağlasa oturup ben de ağlayacağım belki ama asıl problem, bunu istiyor muyum? :) yapabilecek miyim değil... sanırım koalina'da da benzer durum var. Yanılıyor muyum Koalina? 1Sen

Fikrinize saygı duyuyorum. Hic cevremde boyle dusunen biri olmadi garipseyişim bundan.

Ya olumsuz yorum yapanlar, size ne? Ben size hamileyim dertliyim diye konu acmamisim taniyan uyeler takvimi gorup konuyu guncellemis. Istemiyorum dun ogrendim istedigimi de dusunurum. Daha radan vakit bile gecmedi ne bekliyorsunuz bir gun icinde sevgi bocegi olmami havalara ucmami mi? Amma abarttiniz ya evet cocuk sahibi olmak en buyuk kabusumdu, korunma isini de eaime birakarak hata yaptim ama falancanin ilgisiz annesi filancanin babasi gibi olmam ben. Evcillerime bile gece yariai kalkar bakar hastalandiklarinda besler, izin alir uyumam vs. Bahsettiklerim evcil hayvanlar ve sirf benim sorumlulugumda diye her turlu ihtiyaclarini gidermeliyim. Eve alisveris yapmamisken bir suru vetwriner parasi oduyorum. Sorumluluk sahibi bir insan oldugumu herkes bilir. Problemim kendimle, bebegi sevmem bakmam gibi bir dusuncem yok zaten. Kendi hayatimi feda etmekten yorulur muyum, bikar miyim, rahatimin bozulmasi batar mi? Dusuncelerim bunlar.

Öyle mi oluyor bu işin gidişatı acaba

Merhaba, benim 21 aylık bir oğlum var evlendikten sonra 2. ayımda hamileydim bilerek ve çook isteyerek yaptım. Çocuk bakmak emek, özveri, sevgi, sabır... gerektiriyor. Gelecekte yalnız kalmak korkusuyla çocuk yapmayın lütfen.. doğacak çocuğa her anlamda bakabilecekseniz doğurun. Saygılar

Bilemiyorum ben oğluma bağırdığımda bile oturup ağlayacak noktaya geliyorum. Köpekler inanılmaz hisli yaratıklar. Disiplinli, otoriter eğitimlemli onun sahibi olduğunuzu hissetmeli demelerine bir derece hak verebilirim ama hafifçe bile olsa vurmak! Ki pedine kakasını yaparsa başına gelecekleri biliyor denilen bir hayvan bilemiyorum. Benim eşimin kuzeni çok disiplinli yetiştiriyordu köpeğini. O bile sinirlendiğinde halıya gidip kakasını yapıyordu. Bu kadar korkutulmamıştı. Bazı durumlar sabırla ve zamanla oturan şeyler. Çocuğun çiş eğitiminde bile kaç kere kazalar oluyor.

Yan etkileri oldu cunku bu da ozel hayatimi etkiledi. Gecti gececek onunla ilgilii degildir derken seneler gecti ama o etkiler gecmedi.

Bırden bıre bebek aşkıyla yanıp tutusacak kıvama gelecegımı sanmıyorum. Koalina gibi "acaba" dersem bile esım cok daha katı bu konuda, bebek istemıyor kesinlikle. Esımde 30unu gectı fıkırlerı ne kadar degısır bılemem. Hayvanlara besledıgım sevgı kadar, insanları sevdıgım soylenemez bu bır celışkı degıl bence. :) Özenli bir sekılde bakıyorum, vakıt ayırıyorum severek yapıyorum ve en onenlısı ısteklıyım ona bakmak için istemesem sahıplemezdım oyle bır zorunlulugum yoktu. Ama cocuk bambaska bır boyut onunla ugrasabılecegımı sanmıyorum ve ıcımde ıstek yok.

3 farkli hap degistirdim, diane 35ti en cok kullandigim. Ne oluyor mesela? Bende isteksizlik, kuruluk ve ruhsal degisimlere sebep olmustu. Biraktiktan 1 hafta 10 gun kadar sonra kendine geliyorsun. Baslayinca tekrar bi isteksizlik bu sekilde dogum kontrol sagliyor galiba, 1 ay gelmese gel demiyordum o derece

İşte biyolojik saat dediklerinin belli konumdaki insanlardaki tezahürü bu Ha biliyorsun çocuğum var ama ilerde halimi hatırımı sorar ne güzel diye hiçççç aklıma gelmemişti Yani o çocuk isteğinin değişik tezahürleri bunlar zira cinsellik korunarak tatmin oluyor ama bir yerlerde çoğalma isteği de kalıyor Doğada bu istek cinsel isteğin artması ile çözülüyor cinsellik eşittir Bebek oluyor ama modern çağ bunu aştığı için beyin böyle hislerle üre diyor bize

İşte hayvan bakmakta hiç böyle yalnız kalmayayım düşüncem olmadı, tamamen sevdiğim için bakıyorum ve baktım. Ama çocukta bu hislere sahip değilim.

Annemler cok uzak, esimin ailesi ise genelde yazlikta yani bir kac saat mesafe var. Gece birak cik diyebilecegim kimse yok simdilik maalesef :)

Bence sizden iyi bir anne olur çok ince düşünceli bir yapınız var bilemiyorum ben öyle hissettim. En azından 1 tane olmalı. İnsan evlat sevgisini yaşamalı. . G greengirll

Çocuk yapmak her zaman bencilce.

Bu hayatin en büyük kuralı aslinda hepimizin yalniz oldugudur. Kisi her dönemde kendine yetebilmelidir. Evlensen de duzineyle cocuk dogursan temelde kendinle basbasasin. Kimse o mezara seninle gelmiyor. Yani yalnızlik kaygisiyla evlenmeyi de cocuk yapmayi da hatta hayvan bakmayı da anlamsiz buluyorum. Neyse ben fazla felsefe okuyorum galiba, kendi gezegenime cekileyim

belki siz evliliğim otursun biraz alışalım birbirimize diye düşünüyorsunuz ama çocuk bambaşka emin ol yaşama sebebi oluyor

Bu konuda hazır değilim elbette, şimdi olumlu bir karar versek bile buna kendimi hazırlamam 2-3 seneyi bulur. Şu an çelişkilerdeyim, örneklere ihtiyacım var.

Sanırım bu dünyada yapacağım en iyi şey çocuk sahibi olmamak, iyi bir anne olacağımı düşünmüyorum ve iyi yetiştireceğimi de. Bir de bütün duygularımı abartılı yaşayan biriyim çocuğun başına gelecek en ufak bir şeyde melodram malzemesi olacak şekilde dünyam başıma yıkılabilir falan. Ayrıca şimdi düşününce bencil biriyim aslında yani şimdi evlilik +çocuk için birikimimi kullanmak yerine o birikim ile gezilecek çokça ülke var, ortalama 70 yıllık ömrümü diyar diyar gezerek geçirmek istiyorum. Evlilik+çocuk ile bu isteğimin olma ihtimali azalıyor, araba kredisi olacak da ev kredisi olacak da, çocuğun özel okul taksitleri olacak da olacak da olacak da... Yapmayacağım çocuk falan kendi birikimimi kendim yiyeceğim arkadaş. =(

Çocuksuz bekar olup mutlu olan çok akrabam var ama evli olup çocuksuz olan çevremde pek yok. çocuk düşünmedikçe evlencek biri değilim sanırım. çocukları pek sevmiyorum. bakabilecek bir yapımda yok. sizin bir çocuğunuz olmalı bence ileride pişmanlık duyarsınız gibi geliyor. öğretmen olduğunuza göre çocukları seviyorsunuz. eşinizle bu durumu konuşun daha da geç olmadan. inFlamess

Sizin vaktiniz var, bol bol düşünebilirsiniz:) Fikrinize katılıyorum orada çocuk çok büyük stres olur sizin için.

bunları arkadaşlar akrabalar da yapabilir, çocuk sahibi olmak için yeterli bi sebep değil. psikolojik de olsa karşılıklı bir çıkar beklentisi var. karşılıksız beklemeksizin sevemeyeceğini düşünen insan çocuk yapmamalı. o çocuk belki uzaya çıkmak isteyecek , klasik türk ailesi olsaydı ailesi kızı otur dersini çalış memur ol çocuk yap diye darlayacaktı hayalleri eksik kalacaktı, belki bir gün uzaydayken kız ailesi hastalanacak konuşamayacaklar bile. dediğimin arkasındayım, çocuk karşılıksız sevmek için yapılır, eşine olan sevginin somut kanıtı olsun diye yapılır, canından kanından bir parça olsun onu destekleyip sevelim diye yapılır. sizinkisi yaşlanma psikolojisi. burada bu fikri destekleyenlerin de iyi anne olduklarını düşünmüyorum. annelik kavramı kutsal diye herkes iyi anne demek değildir. 40lı yaşlarında bekar bir arkadaşım var, o da sürekli yaşlanınca bana kim yardım edecek kafasında. ondan biliyorum bu hali. dediğim gibi bu yaşlanma psikolojisi. biz onu büyütelim o da bize vefalı olsun düşüncesi çocuk için kötü bir fikir. burada oğlu yanına taşınsın diye trip atan kayınvalidelere suç atmasın kimse o zaman onun da altında aynı psikoloji var çünkü.

Ilk mesajda bunun hortlayan bir konu olduğunu anladım ve altta takviminiz çıkınca sevindim. Ta ki bu yoruma kadar. Ne kadar üzüldüğümü anlatamam. Yazmak istediklerimi yazmayacağım. Allah inşallah acısını yaşatmaz.

Yalniz şöyle bir şey var başkasinin cocuguna "katlanilmaz" ama kendi cocugununkiler komik/sevimli bile gelir :) Bir de hamile sanma durumunuzun sizi sikmasi çok doğal hem istemiyorsunuz hem de plansiz her şey sıkar insani bence. Istiyor olsaydınız dahi insana bir şok bir inme gelebiliyor, pay biçin :) Her şeyin hayirlisi ve icinize sineni diyeyim o zaman.

İşte maalesef toplumun çocuk istemeyen kadına bakış açısı bu şekilde. Çocuk istemiyorsan neye yararsın, neden evlendin, kadınsan doğuracaksın, anne olmadan kadın değilsin gibi gibi...

Hiç çocuk isteyen biri olmadım sonra eşimin ve ailesinin çocuk baskısı yüzünden birden deli gibi çocuk isteyen bir piskopata döndüm sonra hop kayra ne oluyor sen böyle biri değilsin kendine gel dediğim ay kızıma hamile kaldım doğumdan sonra lahusa depresyonu geçirdim çok kötüydü geçti şimdi... kızım yedi aylık iyimi yaptım kötümü yaptım kizimi dogurarak bilmiyorum tabi zaman gosterir çocuk çok güzel bir şey mutlaka yap yada yapma diyemiyorum iyice düşün bence artısıyla eksisiyle ha babaannemin ablasınin çocukları yoktu bi yegenlerinde bi ninemde bi orda bi burda yaşayıp öldü kimse düzgün ilgilenmiyor du... annem hep çocukları olsaydı böyle rezil olmazdı kadın derdi ne kadar doğru bilemem belki hayırsız olurdu çocukları olsaydi kısmet... ama yalnızlık Allah a mahsustur derler... Kitap kokusu '4 yapraklı yonca' tek ayak

Eşin az önce benim için bitmiştir koalina. Hayvanlar benim için insandan, kendi beslediklerimden kendi canımdan farklı değil. Köpeğe vurması çocuğuma vurmasıdır. Ve benim için o bir sabiye şiddet uygulayan bir adam bundan sonra. Çok çok üzüldüm.

aynen öyle, çocuk bize göre şekillenmeli, belki ben şanslılardandım belki de gerçekten çocuğu nasıl alıştırırsan öyle gidiyor, ne odasında yatma ne erken uyuma konusunda sorun çıkarmadı bizimki 6 aylıktan beri. bakıyorum anneler çok sabırsız, bağıran, çağıran, kızan, bıkan, çocuk olunca evlilik bitiyor diyen... oysa hayatı onlar zorlaştırıyorlar kendilerine. tabi vardır çok zor çocuklar illa ki, ama istisnadır sanki. normal çocuk yeterince ilgi ve sevgi görüyorsa sorunsuz olur.

Koalina yaşlarımız ve evlilik yılımız aynı. bizde hiç istemedik. hatta eşim çocuk görünce oflardı. istedik ve istediğimiz an da oldu. şuan o kadar mutluyuzki. oda oğlum geliyor diye herkese söylemiş. hatta herkes yanlışlıkla mı oldu demiş:) tanıyorlar ya:) şuan kime benziyecek. nasıl bakacağız odası ne renk olsun. adı ne olsun telaşındayız. ne bileyim daha mutluyuz sanki... gerisini anlatamıyorum gözlerim doluyor...

kendi adıma benim evliliğimde sorun yaratmadı ama bu tespitine katılıyorum çevremde çok evlilik, çocuktan sonra sonlandı. genelde konuşmalar paylaşımlar azalıyor çocuktan sonra, ama bu biraz fazla çocuk merkezli yaşayan aileler için geçerli, hani çocukla tatile gidilmez, çocukla gezdiğimden bişey anlamıyorum, üşütür diye kışın dışarı çıkmıyorum, ben çocukla yatıyorum eşim salonda yatıyor diyen anneler... bizimki de 10 yıldır birlikte olduğumuz, aynı evi paylaştığımız için fazlasıyla oturmuş bir ilişkiydi, belki o yüzden olumsuz etkilenmemiştir, bir de biz hiçbir zaman sevgili olduğumuzu unutmadık, hiçbir zaman birbirimize ayırdığımız vakitten çalmadık. o denge kurulursa ilişkiyi sarsmıyor, hatta yenilik ve heyecan getirebiliyor :)

Tanıdığım çok tatlı bir çift var 40lı yaşlarda çocuk filan akıllarından bile geçmemiş gayet de mutlular hala bir hasret, özlem çekmiyorlar. Dernekte tanıştığım bir teyze daha var ne evlenmiş ne anne olmuş. Hayatının sadece bi döneminde çocuk hasreti çekmiş onda da yetimhanedeki melekleri düzenli ziyaretlere gitmiş. Herkes çocuk yapmak zorunda değil. Çocuksuz daha mutlu olanlar da var. Bende istemiyorum ne çocuk ne evlilik zaten annelik hormonlarına sahip olduğumu da düşünmüyorum.

bir de şunu diyeceğim hayatın ne göstereceği belli olmaz. boşanabilirsiniz eşinizi kaybedebilirsiniz çocuğa tek bakmanız gerekebilir. çocuğunuz hasta doğabilir hastanelerde koşturabilirsiniz ya da kaybedebilirsiniz. bunlar felaket senaryosu tabi ama o anlarda pişman olmam diye düşünmeden çocuk düşünülmemeli bence. Önceki

Lütfen eşinizin köpeğe vurmasını engelleyin. Bağırarak kızarakta eğitim verilmez. Doğru olan sizin yaptgnz odullendrmek. Eşinizin yaptklrı köpeği mutsuz eder depresyona girer. Eğer böyle devam edicekse sahiplendirin yazık hayvana. O evinizin bireyi eşinizin kölesi deilki.

offf of ayni duygulari yasiyoruz inanir misin 2 evladim var col sukur ama asla ve asla baska bebek istemiyorum heo dua ediyorum Rabbim isteyenlere ver diye ama yinede bi yanim heo tedirgin acaba tupleri baglatmak kesin cozummu onu dusunur oldum bende

Ben cocuk konusunda hıc yanımda olur dıye hayal kurmadıgımı farkettım sımdı sızı okuyunca Ben hep sevmeyı ve ıyı ınsan yetıstırmeyı hayal etmısım meger Benı sevsın dıye bıle hayal etmemısım sadece cocugumu sevmeyı hayal etmısım Sımdı farkettım 14 aylık kızım var 2 bucuk senelık evlıyımm Keske daha once dogursaymısım... Cocuguma olan sevgım benı hayata ayrı baglıyor bunu yasamayan asla anlayamaz Anne olmak ıstıyorsanız bı ınsanın bı canlının sorumlulugunu bılerek ustlenmek ıstıyorsanız hıc dusunmeden yapın Isteyen herkese nasip olsun ınsallah...

koalina seni inan bak cok iyi anliyorum daha oncede yazdım sana bak oncelikle bu durumunu bu derece takinti yapmaktan cazgec yoksa o ses var ya hic susmuyor inan bana hic sonrasi cok zor dedigim gibi bende sen gibiydim hic ama hic cocuk planim yokken asla derken saka gibi daha 4 aylik evliyken hamileligimi ogrendim doguma kadar mutsuzdum bak doguma gidicem hala kusuyordum simdi ne olacak fikri varya hep bogdu beni tabi sonrasi daha da zor kucucuk bir bebek annelige hazir olmayan bir ben kimsem yok aileler 6 saat uzaklikta ve kizim inanilmaz hareketliydi cok kıyılarda koselerde agladim esim topladi beni hep simdi 5.5 yasinda ve o kadar emek verdimki ama en guzel arkadasim desem artik kahve icmeye basladik keyifli vakitler gecirmeye basladik desem inanir misin yani uzun lafin kisasi evet bu yol zor mesekkatli ama emin ol guzellesiyo giderek kollarini acip seni gokyuzu kadar seviyorum deyince cok mutlu olmaya basladim butun yaralarim iyilesmeye basladi sanki iyi dusun iyi ol insallah

Koalina merhaba; Benim bir oğlum var 24 aylık. Ve asla 2. çocuğu düşünmüyorum diyenlerdendim. Çünkü annelik ağır geldi. Ta ki geçen haftaya kadar. Adetim gecikti, günü gününe olurken hemde. E korunuyoruz da ama hiç bir kaza da olmadı. Nasıl olur ya dedim. Ağrım var ama Nasıl adet olcam gibi. İki gün bekledim. Test yapmadım. Ben kafam da neler kurdum neler. 9 aya ikinci Bebek doğana kadar, oğlumu bezden bırakıp tuvalete alıştırdım, daha büyük Bi eve taşındık, oğluma kendi kendine uyumayı öğrettim ama kafam da Nasıl deli sorular. Millete hiç istemiyorum 2. derken Nasıl söylerim büyük konuştum fln fln fln anlatamam sana ya o iki günü. Test Yaptım. Negatif. Nasıl üzüldüm anlatamam, iki gün düşünmesi yetti bana oğluma kardeş geleceği. Adet oldum velhasıl hamile değilim. Ama şu an ikinci çocuğa sıcak bakıyorum. Eşime de Bi sene daha geçsin hayırlısı ile korunmayı bırakırız dedim ilk defa. Şaşırdı. Çünkü ben ikinci çocuk lafı geçince asla, istemiyorum, bir tane bana yetiyo, eve, eşe, çocuğa derken kendime vakit kalmıyo iyice canım mı çıksın diye çemkirirdim. Ama iş başa düştü, hayaller, varlığına sıcak bakmak yetti bana. Bugün oğlumun doğum günü. İyi ki doğmuş. Anneliği tadmalısın bence. TheQueeninthenorth

Çocuk kesinlikle ikilemdeyken alınabilecek bir karar değil. Biz iki yıldan sonra epey isteyerek çocuk sahibi olduk. Bu kadar istemeye aşka zorlanmamak gerekir diye düşünürdüm bebekken ancak bir yaşından sonra işler zorlaşıyor :) Şu meşhur süper anneler gibi de değilim hani hiç bir zorluk yaşamıyormuş gibi görülen. Ama oğlumu çok seviyorum ve bu sevgiyle lütfun da hoş kahrın da diyorum. Gerçekten hayat tamamen farklı bir yola giriyor. Gönüllüsü olursanız zorlukları da zor gelmemeye başlıyor. Yeni hayatı kabulleniyoruz falan. Velhasıl size hayırlı bir karar diliyorum. Koalina

Şaka dimi? Dehşete düştüm şu an. Tamam bizimle aynı fikri savunmak zorunda değilsiniz ama ne bileyim çok acımasız değil mi bu sözler?

Ben böyle düşünuyorum ve bu yüzden hamile kalma ihtimalim çok düşük olmasına rağmen sıkı korunuyorum seven sevsin benimlede uğrasmasın

Istemiyorsaniz yapmayın tabiki. Bebek büyük sorumluluk sırf ilerde yalnız kalmamak için bebek yaparsanız bu cok yanlış olur. Bakalım onun ihtiyaçlarını gidermeye, sevgi şefkat vermeye hazır mısınız? Zorunluluktan çocuk yapılmaz. Herkes anne baba olacak diye birşey yok. Elaemi Sağlık

evet çok eziklik yaşadım.. 30 da evlendim. Çocuk fikri çok itici geliyordu istemediğime karar verdim, eşim saygı duydu hiç üstelemedi. Eşimin şark görevi için kırsaldayken başladı sorunlar. Hiç kimseyle görüşmedim doğru dürüst. çünkü orda her kız 17 sinde anne, 35 inde büyükanne.. hiç abartmıyorum. Sana çocuk istemiyosun gözüyle bakmıyorlar. Ne kadar böyle olduğunu anlatsanda kendi aralarında konuşmaları çok sinir bozucu. Direk yaftayı yapıştırıyolar. kısır!! Şark bitti ama istanbulda da aynı. Hep çocuk soruları.. Hatta Neden yapmıyosun soruları değil, direk bütün tedavileri denediniz mi? !!! Çocuklu bi ortamdaysan hele... herkesin çocuğu var senin yok bi düşün... İnsanların söylediklerine engel olsan düşüncelerine ya da arkandan konuştuklarına engel olabilir misin? Anlayacağın kimse çocuk istemiyorum gibi bi fikri kabul etmiyor. Direk bunun çocugu olmuyor diyor. Yaş oldu 35 bu arada.. Nasıl oldu anlamadım ama hamileydim. Herkes mutlu. O bana saygı duyan eşim hele. Meğer adam dıştan seni sevdiği için fikirlerine saygı duyuyormuş ama içten yaşadıklarını çocuk olunca anladım. Saatlerce izlerdi onu.. Hastanede doğduğu gün ameliyat odasından sesini duymuş, öyle ağlamış ki eşim, annemler anlattı. Çok kızdım kendime, ona bunu nasıl yaptım keşke daha önce yapsaydım da baba-kız arasındaki uçurumu bu kadar büyütmeseydim diye. Ya ben... Ne salakmışım, evlat nasıl bişeymiş böyle dedim. Yaşadığın hiç bişeye benzemiyo inanır mısın? Dünyanın en güzel en anlamlı misyonu annelik ve babalık.. Hayatına engel olmuyo aksine anlam, güzellik katıyo.. Uzun oldu kusura bakma. Hakkını helal et.. Çocuk istemiyorken aslında nelerden vazgeçtiğini bil istedim canım...

Üst komşum da benim gibi hiç çocuk istememişler ve iyi ki de yapmadık diyorlar. Maddi ve manevi anlamda gayet iyiler.50 lerin ortalarındalar. Benim düşüncem de ileride eğer çocuk yapmaz isem, ki hala hiç niyetim yok yaş 35, emekli olursam iyi bir huzurevine yerleşmek. Çünkü çevremde o hasta anneler babaların çocuklarına resmen işkence olduklarını görmek de üzüyor beni. Zorla kendilerine baktıranlar, çocuklardan kendi bakmayıp kardeşi bakmayınca da senin yüzünden hasta oldu vs diye çıkan kavgalar vs vs. Ayrıca ebeveynlerin ben seni bunun için mi doğurdum diyen itici halleri. Dünya sadece doğurduğu için onun etrafında dönmüyor maalesef, kimse sana doğurduğun sana bakacak diye senet de imzalatmadı. İnsanlar ona bakmak için hayatlarını ertelemek zorunda değil

Ben bunu düşündüm lakin o cocugun veya cocuklarin hep bizim yanimizda olacaginin ne garantisi var ki? O da buyuyecek elbet evlenecek. Kendi ailesini, kendi hayatini kuracak. Yine baginiz kopmayacak, yine annesi olacaksin ama Istesende istemesende birazcik o hayatin disinda kalacaksin. O her aksam kendi evine gidecek, esi olacak, isi olacak kendi hayat kosturmacasi olacak. Omur boyu yanina yoldas olmaz ki, biyere kadar olur. Ben yalnız kalirdim en azindan diyim yani tek kaldim diye cocugumun basina cöreklenmezdim.

Koalinacım sorumsuz bir insan olsan zaten bu kadar endişe duymazdın :) Hamilelik konusunda bu kadar acaba yaşayan kişiler, aşırı sorumluluk sahibi mükemmel ebeveyn olabilecek kişiler aslında.. Bakınız ağzında ciklet kolunda yaşını almamış biri, karnında bir başkası, elinde ötekisi olan tipler kaygısız, kolayına hamile kalan çatır çatır doğuran tipler. Allah rızkını verir düşe kalka büyür elbet kafasındakiler.. Her şeyin ortası karar elbette. Sen yine de şokla böyle laflar etme lütfen, hayırlısı olsun diyerek ilerle. Sağlıktan daha mühim bir şey yok hastalıkla mücadele etmek, bebek büyütmekten daha kolay olamaz. Allah her şeyin hayırlısını versin.

Ben babamın hastalığında manevi olarak çok yardımcı oldum. Son anlarını mutlu geçirmesine vesile oldum. Evlat sevgisini hissetti. Annem de öyle. Bunları yaşamak istemez misin?Yalnız başıma hastalanmak ve ölmek istemezdim şahsen.. Yaşlıların halini gördükçe hele. Annem ve babam gibi evlat sevgisini isterdim.. deynepnaz

Yok korunduk diyemem

Çocuk istiyorum dediğiniz gün çocuğunuz olmuyor bunu biliyorsunuz değil mi? Aylardır çocuk için uğraşıyoruz olmuyor. Keşke siparişle gelen bisey olsaydi

Ben de şuraya bir konu kondurayım Çocuk konusunu aklımın ucuyla bile düşüneceğime ihtimal vermezdim ama geçen haftalarda aldığım ve çok içimin yandığı bir haber beni bunu düşünmeye itti. Bu kötü haber beni o kadar etkiledi ki beni geceleri uyuyamıyorum, inanılmaz içim sıkılıyor artık bitik düştüm. Bugün doktora gidip hazır sinüzitken durumu, yorgunluğumu, uyuyamadığımı anlattım ve 2 gün rapor alıp inzivaya çekildim. 3 sene bitti evliliğimizde, yaş oldu 31. Evet çocuk hiç istemedim hala da istemiyorum. Eşim de en az benim kadar istemez. Bu kafayla gidersek ömrümüzün sonuna kadar istememeye devam ederiz. Hiç çocuk ihtiyacı veya özlemi yaşamıyoruz, ailem sağ oldukça yaşamayacağımı da düşünüyorum çünkü hali hazırda olan bağlarım bana yeterli geliyor. Ama bir yandan da içim acıyarak yıllarca bir arada olamayacağımızı düşünüyorum. 45- 50 yaşıma geldiğimde, kardeşlerimin hepsi bir yere dağıldığında ve belki annem babam hayatta olmadığında ne yaparım? Yalnız kalma korkusu ile çocuk yapmak çok bencilce bir düşünce ama yine de düşünmeden edemiyorum. Kötü zamanlarda kenetlenen aileleri gördükçe ileride hiç böyle olamayacağız, yalnız başımıza ne yaparız diyorum. Eşimle bu konuyu pek de ciddi konuşmadım, şu an için ne düşündüğümü tam olarak bilemiyorum zaten. Bir ara 50-60 yaşlarında ne kadar yalnız olacağımızdan bahsettim. Birimizden biri vefat ederse manevi olarak çok eksik kalırız dedim. O da ciddiye almadı tabi, git evlen dedi bana Benim gibi hiç çocuk istemeyenlerin olduğunu biliyorum. Acaba onlar zor zamanlar geçirdiler mi, böyle zamanlarda neler yaptılar? Bu konuda inanılmaz katıyken az da olsa acaba mı demem beni şoklara uğratıyor. Bu konuda başkasının lafıyla hareket edilmez ama birilerinin de çıkıp "kaynım istemedi ve çocuk yapmadı, şu yaşında ama çok da mutlu" örneklerini vermesine ihtiyacım var. NOT=Eşim ve ailesi konusunda yaşadığım sıkıntılar ciddi anlamda düzeldi.

Yorumunuz ekşideki şu paylaşımı getirdi aklıma :) https://eksisozluk.com/entry/64571729

Eşiyle arasındaki ilişki güzel olupta çocuk yapmak istemeyenleri anlayamıyorum.

Çocuk istemiyorsanız yapmayın... Rabbim kimseyi yalnızlıkla sınamasın çok zor bir durum. Eğer öyle bir durum olursada sevgiye şevkate ihtiyaç duyan birsürü kimsesiz çocuk var hem siz hem de onlar mutlu olur.

Dayım gebe kalsa bu kadar şaşırırdım. Şaka bir yana, hayırlısı buymuş çok sevindim tebrik ederim. Bizlere de nasip olur inşallah. ❤

İyice düşünmek için daha zamanınız var, bu süre içinde belki düşünceleriniz değişir bilemeyiz ama çocuk olmazsa yalnız kalacağım diye düşünmeyin çünkü 5-6 çocuğu olmasına rağmen yalnız kalan çok insan var. Her kadın illa anne olacak diye birşey yok, günümüzde hiç çocuk istemeyen aile örnekleri çoğaldı. Ha çocukları çok seven ve 3-4 çocuk planlayan biri olarak şunu tavsiye edebilirim; 1 tane olsun ama maddi manevi tam olsun. Kısmetinizde yoksa zaten olmaz, işte ozaman ben elimden gele ni yaptım ama nasipte yokmuş deyip konuyu kapatırsınız. Bu sadece nacizane bir tavsiye, kalbiniz ve aklınız size en doğru yolu gösterecektir.

Bir de ülkemizde bebek sorumluluğunu genelde hep kadınlar yükleniyor, ev -iş-çocuk derken hayatınızı yaşayamıyorsunuz. Ben de düşünüyorum keşke evlenirken baba olacak kriterde bir adam bulsaymışım yani evine vakitli gelen, çocuğuyla ilgilenebilecek, yemeğini önüne beklemeyen, annesi tarafından 35 yaşına kadar bebek gibi bakılmamış... Biliyorum ki bebek yapsam %100 tüm sorumluluğu bende olacak, bundan çok istediğim halde cesaret edemiyorum şimdilik. Çok zor ama belki iş saatlerim kısalır bir mucize olur da cesaretim gelir inşallah Rabbim nasip ederse tabi..

O yüzden ben sizi çok iyi anlıyorum. Çocuk yetiştirmek kolay değil. Artık eski kafa kalmadı çoğu kişide. Yapayım nasılsa büyüyecek mantığı işlemiyor. Çocuğu gerçek anlamda birey haline getirmek hiç kolay değil. Yaşlanınca bana bakar mantığı da olmaz ki bakacağı ne malum. Yalnız kalmayayım diye bişey de yok. Belli bi yaşa gelince çoğu evlat kendi yolunda gidiyor zaten. Her türlü yalnız kalacağız.

Bu şekilde hitap ederek siz şimdi bana insan sevgisinden bahsediyorsunuz öyle mi? İronik. Ben insan sevmememe rağmen kimseye karşı sizin kadar üslupsuz olmadım. Bir de sevsem demek...

Bende istemezdim mahalle baskisiyla gittim bir de tüp bebek yaptim:)))) Bakalim nasil olacak büyüüp gidecek iste ya. Eminim yogun bir sevgi yasatacak bize. Hic birse almayacağızimiz yogun bir sevgi. Evcil hayvana bile deli sevgi besliyoruz. O bebekle dunyayi yeniden keşfedeceğiz. Cimlerin renklerini, bir salincagin keyfini, ilk domates tadı hepsi yeniden keşfedilecek bizde onunla en ufak seyden keyif alacagiz. Yeniden hayatin tadina varmak olacak. 3 kisilik olmak simdiden keyifli. Cok cocuk duskunu degilim ama buyuk risk oldugunu da biliyorum. Aile olmak ayri bir tat olacak. Dogunca tekrar yazarim artik :)))

Hayırlı olsun bebeğin :) Bak konu açmışsin o zaman ama biz Plan yaparız hayat güler :)

Konuya şöyle bir baktım da çocuk istemıyorum diyen hemen hemen herkesin ya çocuğu olmuş ya hamile. Okulda ben evlenmicem yeahh diyip okul bitince ilk evlenenler gibi

Bizimki oynadıktan sonra yapıyor, malum kaslar çalışıyor yani yapması normal, zaten daha 6 aylık. Günde 2 kere kaka yapması bile şu an iyi. Biz kalkmadan yatağından bile kalkmıyor, eşim başka köpek görmediği için üstün bir başarı bekliyor herhalde. Ben de severken haşin seviyorum ama böyle korkutmak bana göre değil. S

İlginc 7 yaşında insan nasıl çocuk yapmamak için bir olaymı yaşadınız. Boyle kararları almak için 7 yaş küçük bir yaş.

İlk başladığımda 2 ay mide bulantısından öldüm. Bütün yemeklerden tiksiniyordum. Sonra biraz daha düzeldim ama diğer şikayetler geçmedi. Geçen sene de 3 aylık iğne vurulmuştum. 1 sene regl olmadım. O ne pis bir şeydi ya.

Evlat sevgisini tatmamak büyük bir kayıp demiş birisi, Bir diğeride bu duygu herkese nasip olmuyor zaten demiş. Aslında bunlar bırbırını takıp eden yorumlar ve gercekler. Cocuk olduktan sonrada sevedebılır sevmeyedebılır bılınmez. Ancak cocuk sevmek dedım ya cok baska bısey yanı hayal bıle edemezsınız, mesela D damdan ben oyle agucuk gugucuk sevmem ama guzel yetıstırmek ıcın cok cabalarım demıs. Ben agucuk gugucuk severım ama ılk kendı dogurdugum cocugu sevdım boyle, zaten ufacık kucakladıgım ılk cocukta ege. Bu kısım bence mizahla alakalı yanı yapı meselesi, ben suanda bı suredır arkadaslarım olan kızlara bıle askım demeye baslamıs bırı olarak fazla yılısık sıkısık bır tıp olabılırım mesela. Bir başkasıda demiş ki bende çok düşkün değilim cocuguma buda olabılır. Ama bence ıstememk baska bsıey sanıyorum benımde bır yakınım ogretmen ve oda ıstemıyor. sankı olup olacagı gormus ve fazlasına tahammulu yok gıbı gelıyor acaba bunla alakalı bısey mı? Buarada cocuk sevmek demıstım, baska bısey hem baska hemde hıc bır zaman cocuklarımız tarafından bızım onları sevdıgımız kadar sevılmeyecegız. Bunlarında farkında olmak lazım. Ege 19 yasından berı bır hayal mesela benım ıcın bugun 30 yasındayım. 11 senedır, 2 evlılıgım oldu ılkınden ege oldu, ıkıncıdende olmadı olacakmı bellı degıl. 11 sene Ege hıc hayatımda olmayabılırdı ama sanırım coktan evlat edınmıstım. Yanı olmayan bırını bıle sevıyordum ben. O yuzden bence herkes cocuk sahıbı olmamalı ozellıkle ıstemıyorsa olmamalı

Konuyu yeni farkettim okuyordum ki alta inince imzandaki takvimi gördüm. Hayırlı olsun sağlıkla kucağına alırsın inşallah. Bende olsun olsun mu olmasın mı derken meleğim geliyorum dedi. İnşallah hakkıyla büyüyebiliriz. En az kendiminki kadar sevindim :))

Koalina Ben de çocuk fikrine uzak olanlardandim ve yaklaşık bir yıldır da hep bir emin miyim, değil miyim düşünceleri.. -Bir de son dönemde bana sürpriz olan bir gebelik yaşadım ancak dış gebelik nedeniyle sonlandı ve bu beni tahmin edemeyeceğim kadar sarstı.- Çocuk hayatın olmazsa olmazı mı onu henüz kestirebilmiş değilim. Önceden çocuklu arkadaşlarımı görünce hiç heveslenmezdim aksine halime şükrederdim. Ama son bir yıldır kafam karışık ne istediğim belli ne de istemediğim. Bebekli arkadaşlarımı görünce birden bi heves kaplıyor içimi ama sonra küçücük bir bebeğin bana muhtaç olacağı ve hayatımın geri kalanını çocuğa adayacağım fikri korkutuyor. Ama ileride yalnız bi başıma olma fikri de korkutuyor. Gerçi her doğan çocuk ileride hayırlı evlat olacak diye birşey de yok.. Anneye babaya hayatı zindan eden, yaşlandığında bakmamak için bakım evine terkeden ve hatta ölümü evladının elinden olanlar bile var.. Bunları düşününce yok yok kalsın diyorum. Çocuk, gerçekten iyi düşünüp karar verilmesi gereken birşey çünkü bi kere dünyaya geldi mi sıkılsan da, patlasan da, çatlasan da o çocuk hadi sıkıldım diye bi kenara koyulamaz.. Hayırlısını iste.. Hakkında en güzeli en hayırlısı ne ise o olsun inşallah..

Boylece uzun sure hap kullanmanin hamile kalmaya bir etkisi olmadigini denemis oldum. Kesin bilgi yayalim

Bence hiç de kötü bir plan değil. 2 çocuğum var, ben de benzer planlar yapıyorum, hem evi pis gelinlere bırakmamış olurum, ahaha kötü kaynana goha:)

Aman en son bu tepkileri kova hatunu vermişti bal canavar gibi anne oldu Herşey güzel olacak, iyi düşün iyi olsun o kadar güzel bir duygu ki...

İstemiyorsanız istemiyorsunuz nokta. Herkes ana baba olacak kişiliğe sahip değil ama gerek toplum gerek aile gerek yalnız kalma korkusundan bir ya da iki çocuk yapıyor. Bu da bana acı geliyor açıkçası. Çocuk yapmak kolay da bakmak zor ben de istemiyorum hem de 7 yaşından beri düşünün artık! :)

çok teşekkür ederim. Ben de böyle düşünüyorum, derdi tasası bitmeyen bir varlık gibi. Bir yanım da olsa iyi mi olur diyor ama yürekten istemiyorum kesinlikle. O annelik duygusu sanırım doğduktan sonra geliyor, en güzel şekilde büyütüp pişman olmayacağına eminim. Benim arkadaşım da babasını kaybettikten 1 sene sonra sürpriz bir şekilde erkek bebek sahbi oldu. "Gülüşüyle babamı bana getiren çocuk" diyor, ben bile duygulanıyorum

Merhaba, Çocuğum var. Ama söylediklerinize de katılıyorum çünkü bende daha önce çocuksuz, anne olmadan bir hayat yaşadım. Şu örnek yerinde olur bence; biz dondurma yemişiz, ve çok güzel diyoruz. Siz yemediniz yemesem de olur diyorsunuz. Ve ikimiz de kendimizce haklıyız. Daha doğrusu bu konu da haklı haksız yok aslında. Herkesin kendi yaşam biçimi. Şimdi ben size hak veriyorum, anne olmadan önce rahat gezmek, hayatta öncelik kendin olmak. Hepsini tattım biliyorum, ama siz şu an anne olmadığınız için size o duyguyu tarif edemiyoruz, aynı dondurma örneğinde ki gibi. Ha ama tabi bizde bi an da tanrıçaya dönüşmüyoruz. Hayatımız toz pembe olmuyor. Çok zor, çok ağır ama güzel. Biz bu lezzeti aldığımız için ' ya ama sizde tadın Nasıl istemezsiniz gibi olabiliyoruz' , size de belki gereksiz, abartı, yük gibi geliyor. Şuna inanıyorum. Herşeyin zamanı vardır. Her ne olursa olsun insan anı yaşamalı. Çocuklu çocuksuz, evli bekar, yalnız kalabalık hiç farketmez. Koalina

Cocuk dediginde gozlerim buyurdu korkudan. Hic dusunmuyordum belki 35 ten sonra yaparim bi tane filan diyordum. Ama sonra korunurken hamile kaldim. Hungur sakir agladim istemiyorum diye. Sonra esim aldiracak halin yok ya dedi dogurmaya karar verdim ama bebegim beni terk etti. İste ne olduysa ogun oldu bende, cocuktan akli cikan ben cocuk icin cildirir oldum. Simdi en buyuk korkum cocuk sahibi olamamak, hatta mumkunse ucuz dorduz felan istiyorum. Peki bu dusunce bana nasil mi geldi? O icimdeki canliyi hissettigimde... o okadar garip bir his ki, erkekler hicbir zaman yasayamayacak diye aciyorum hepsine. Bence hicbir kadin bu duygudan mahrum kalmamali... . push ; sblkal

canım rahatının bozulmasını istemiyorsun ama 7 papağan. 1 muhabbet ve şimdi de bir köpek. bunların bakımı kolay değil eminim. çocuk istemeyebilirsin. kimse bi şey diyemez ama çocuk insanın dünyasını değiştirir. farklılaştırır. başka gözle bakmanı sağlar. karar sizin. eşin konusunda ise hala çok katıyım. eşinin davranışlarını vs. lerini. senin gibi cici tatlı güzel birinin haketmediğini düşünüyorum. hakettiğin değeri görmüyorsun canım eşin ve ailesi tarafından.

Hayır canım kürtaj . push ; BethHarmon

Koalina sen anne olmalısın. Çoğu annenin düşünmediğini düşünecek hassas bir kalbin var. Herkes anaç olmak zorunda değil herks çocuk sevmek zorunda da değil bakma buradaki çocuk delisi kadınlara. Ben de her çocuğu sevmem hatta sevimli gelmez ama kendi kuzenlerim bebelerini çok sevdim. Bu farklı bir şey.. Bu kadar önünü ardini düşünen her cana daha şefkati olan bir kadın sanmıyorum doğurduğunu sefkat duymasin

Merhamet karşılıksız birşeyler yapma duygusu ve beklentisiz sevme.. Bence en güzeli beklentisiz sevmeyi öğretiyor. Yanlis anlamayin da bu dediklerinizin aynisini ben kedime karşı hissediyorum. Eve gelirken O'na da sevinecegi ufak tefek seyler aliyorum, bazen o da uyanip saclarimi cekistirir beni uyandirir alirim koynuma uyuruz. Masumluk konusuna gelirsek hayvanlardan masum hicbirsey yok. :) Cocuklar "bir süre" masum kaliyor. Evlat başka diyeceksiniz ama değil. Evladini sömüren, evlat gibi gormeyen, bakmayan, ilgilenmeyen, terkeden çok insan var. Bu herkeste olan ve aşılmaz bir duygu olsaydi eğer bunlar yaşanmazdi. Insan beklentim yok der ama cocugu tamamen kendi ve kendi duygulari için yapar. Bu durum anormal demiyorum. Irkimizin devami icin hissedilen programlanmis bir icgudu bu da. Herkes benim veya konu sahibi dusunse kimse cocuk yapmaz, sonumuz gelir. Isteyenler yapsin diyorum.

Tanidigim birinden ornek vermek istiyorum. Bu kadinin hic cocugu olmamis, 10 yil once de esi vefat etmis, evlenmeyi hic dusunmemis. Sonra abisi ve ablasi vefat etmis ana baba yok zaten, yegenleri de hepsi bir yerde. Esinden kalan mallari var ama o kadar yalniz ki cok uzuluyor. Hasta oldugunda corba yapani kapisini calani bile yok. Telefonda arayacagi kimsesi yok. Bu bana cok korkunc geliyor acikcasi. Ki kadin daha 50 yasinda. Ha cocuklarin iyi olup olmamasi da bir ihtimal ama sanirim bu anlattigim durum daha agir basiyor.

Burada okuduğum hiç bir konuda çocuk perçinlememiş evliliği, tam tersi mutlu evlilikleri bile sekteye uğratabiliyor aslında

Sevginizi verebileceğinizi düşündüğünüz zaman yapın derim... Tanıdığım yok ya da yaşamadım ama hassas bir çocuk olarak empati yaptım.

Merhaba, yıllar önce buna benzer bir konu açmıştım ve sitenin çok saygıdeğer bazı üyeleri "bu kadar hamile kalamayan üyesi olan bir sitede nasıl böyle bir konu açarsın" diye beni topa tutmuşlardı. Umarım bu yoz zihniyetler değişmiştir. Arkadaşım seni ta kalbimden anlıyorum. Yıllarca çocuk istemedim. Geç evlendim, evlenirken anlaştık 4 sene en az çocuk yapmayacağız diye. 4 sene geçti hadi bari dedik, eşim hala istemiyor. Oğlum olsa şehit olur, kızım olsa taciz tecavüzden korkarım, bu ülkeye çocuk mu doğar diye hala istemiyor. Göç etmeye çabalıyoruz, çocuğu o ülkede yapacaktık ama korunmayı da bıraktık. Aylarca korunmayıp hamile kalamayınca muayenede neredeyse kısır olduğumu öğrendim. 34 üme yaklaşıyorum. Doktor acilen anne olmanız lazım, menopoz yaklaşmış dediğinde bir daha bu şansa sahip olmayacağımı anladım. Bu ocakta tüp bebeğe başlayacaktık ama kasımda hamile kaldığımı öğrendim. Çocuk yıllarca istemedim, şimdi de kalbimden istemiyorum ama sebeplerim farklı. Bu ülkede, hatta bu dünyada çocuk çok mutsuz olacak ama eşimi tanıyorum, ne kadar inkar etse de bebek onu tamamlayacak. Çok istediğini ama meslek hayatında mutsuz olduğu için iyi baba olamayacağını düşündüğünü biliyorum. Benim kişisel nedenim ise 45 yaşlarıma geldiğimde çocuk isteyecek olduğumu biliyor olmam. Sana gelen 100 tavsiyenin 98'i çok geleneksel olcak, allah rızkını verir, yok evin neşesidir. Allah rızkını verir diyen 18 çocuk yapsın bakalım veriyor mu? Evin neşesi olabilir ama evliliğin düzgünse. Kaç tane mutlu evlilik gördün allah aşkına? Herkes 1 senede sıkılıp sonra çocuğa sarıyor. Evlilik kötüleştikçe çocuk yüzünden o evlilikten çıkamıyorlar ama söylesen asla kabul etmezler, yavrularım için duruyorum derler, yavrularım yüzünden duruyorum demeyi çoğu insan kötü anneye bak diyecekleri için. Çoğu insan bunu kabul etmiyor ama bence her kadın ve erkek anne veya baba özellikleriyle doğmuyor. Hayatını geçirme şeklin senin bileceğin iş. Tavsiye istediğin konunun cevabını anca sen belirleyebilirsin ve anca sonuçlarına sen katlanırsın çünkü eşinin 55 yaşında da çocuğu olur ama senin olmaz. Bu kararından en etkilenecek kişi sensin. Bu yaşta istemiyorum ama ilerisi için özlem duyar mıyım diye iyi düşün ve nolursun yalnız kalırım diye doğurma, ilerde o da çok yalnız kalacak.

30 yaşımda anne oldum. İyi bir anne olduğumu, fedakar ve cefakar olduğumu iddia edemem ama cocuğumu manevi duygulardan mahrum bırakmama gayretindeyim. Ben de anne olmayı istiyordum ama yanıp tutuşan tiplerden olmadım hic. Ama bu duygu bambaşka, dünyada hicbir canlının veremeyeceği katıksız ve karşılıksız bir sevgi.

Bende istemiyorum çocuk Eşimde pek istemiyor Ama düşünüyorum da yanlış mı yapıyorum Çevredekiler ailem dahil, kısır olduğumuzu zannediyorlar Yaşım 35 acaba pişman olurmuyum diye düşünüp duruyorum Çok az vaktim kaldı sanki

Sevilmeme konusunda sıkıntı yaşamadım öyle düşünmedim hiç ama bazen kendinden çok uzaklara itti beni annem kendi içimde, çok hassas biriyim, psikolojik olarak hırpalandım biraz annem fazla öfkeli dayağını da yedim ama psikolojik şiddet, baskı daha çok oldu benim için :) Manen çok zorlandım, hayatta zorlandım, daha yok edemedim. Pıtırcık olamadım ben de hiç açıkçası, o sevgisini gösterir arada düşünür eder çok çabaladı da hep madden ama ben yapamadım hiç. Karakterimde de var ama beni itti yine de. Babam da uzaktır sakindir. Hassas karakterde biri olarak düşündüm sadece, hissedememesi değil de aksi olsa bunu hissetse/bilse diye düşündüm, siz seveceğinizi düşündüğünüzde yapın...

Yukarida da yazmistim, yumurta rezervim az, ilerde olmazsa diye korkudan cocuk yaptim ve o yalniz kalmasin diye 2. Ye hamileyim. Evimiz evcillerle dolu, ayni sey mi diyenlere cevabim. Tabi ki degil, kediyi evde yalniz bir kac gun birakip bi yerlere kacabilirsiniz. Kopegi de oansiyona birakabilirsiniz. Ama cocugu her yere tasiyorsunuz. Gerci ben hic kisitlamadim hayatimi ve cocugun bize uyum saglamasini sagladim. Bu olay sanirim anne babada bitiyor. Mesela asla pesinde kasikla gezmedim, acsa yer, degilse kendimi paralamadim. Koalina hazir degilsen hiiiiic yapma, bakicimiz oldugu halde ben arada deliriyorum, calisiyorum da bir taraftan. 7/24 cocukla evde kalsam ya da bakici olmasaymis ne yaparmisim hic bilmiyorum. Ama ilerde oisman olma ihtimaline karsi yumurtalarini dondurt derim, belki 2 sene sonra deli gibi cocuk isteyeceksin hic belli olmaz.

Aaa hamile misin? Tebrik ederim

Koalina sağlıklıyken evliyken bu istememek neden?Ben çok çocuk meraklısı olmadığım halde 40 a yanaştım bekarım çocucuğum da buyüzden olamayacak diye içim gidiyor. Pişman olursun ilerde bence. Yaşlılıkra yalnızlık zor. Hastanede görsen insanları beni daha çok anlardın. Bencillik değil. İnsan tutunacak dal arıyor. Sen de iyi bir anne olmaya çalışacaksın ona niye bencillik olsun. O da çocuk yapacak;düzen böyle.. Bir tane bile olsa insan anneliği tatmalı.

Muhakkak öyledir ancak şu an varolan hayatımdan memnunum. İnsanlar genelde bir şekile çocuk sahibi olmalıyım düşüncesine girerek bebek sahibi oluyor. Bendeki tek düşünce ileride yalnız kalmak düşüncesi o kadar.

Bu arada doktor bize embriyo dondurmayı teklif etmişti. Şu an düşünmüyorsunuz ama düşününce kaliteli yumurta ve sperm bulmakta zorlanıyoruz dedi. Tabi bu sizi rehavete sürüklemesin, nasıl olsa embriyom var diye düşünmeyin dedi. D DesifreUye Sonsuza Kadar Pasif! tek ayak

Öyleymiş sanırım. Öyle evire çevire dayak atmak, canını acıtmak değil ama biraz sert olmasını istiyorlar galiba şu alfa ihtiyaçlarından kaynaklı herhalde. Bende hayvana karşı asla otorite kuramam. Allahtan köpek almamışız eve o zaman. Başedemezdik demek ki. Her köpekte uslu olmuyor. Kedi iyidir En çok beni sevıyor cunku ona kızmıyorum.

Bazılarıda bjr garıp nasıl rahatca cocuk sevmedıgımızı soyleyebılırmişiz? Sevmıyorum ve heryerde soylerım istersem, kafama tas mı atcaksınız? Sevmıyorun diye gidip cocuklara zarar vermıyorum sonucta. Hayvanda sevmeyebılırsınız zarar vermeyın yeter. Mıletın cocuk dogurmaması nıye bazılarını bu derece hırslandırıp cılgına cevıyor? Benim dogurduguma kendileri bakcak sankı. Cocuklada gezılır edılır dıyenler olmuş. tamamen yasam tarzına ve gezmekten ne anladıgına baglı. Bız birgun otururken gece saat 3te hadı su sehre gıdelım dıyıp sırt cantasını alıp cıkabılen ınsanız. Tabıkı 7/24 bu modda degılız bazen zaman bazen maddıyat uymuyor o ayrı ama sartlar uygunsa bı anda karar verıp gıderız. Hatta sırf keyfıne yol yapmak için baska bır sehre gıdıp ıkı cay kahve ıcıp atlayıp gerı donmuslugumuz var. Ben bu tarz yasamayı sevıyorum. Kedimiz var asagı yukarı 1.5 senedır. Kedıyı bıraksam aklım kalıyor sımdı veya bakacak ınsan arıyorum, 1 haftadan uzun plan yapmıyorum mumkunse. Kedım bıle hayatımda ufak tefek seylerı degıstırdı. Onu cok sevıyorum ve onunla mutluyum lakın cocuk benım hayallerımı, hayatımı bıtırır. Gez gez sıkılmayacak mksınız dıyenler keske daha cok gezebılsem ama sureklı gezemıyorum ve bende hergun farklı bır ülkede, farklı bır sehırde uyanmıyorum malesef ama bırgun sıkılacak kadar gezersem, sıkıntıdan cocuk yapmak yerıne baska bıseyler bulurum emınım.

valla ne yalan söyleyim bende tek çocukla kalayım diyorum her bir taraftan saldırıya uğruyorum. kardeş şart şart bunu söyleyenler de 2. 3 çocuklu hergün bana çocuklarından dert yananlar. bende 1 dert varsa onlar 2.3 dert

Merhaba canımm Ne zaman aklımdan gecsen pat konunu goruyorum. Oncelıkle aldıgın haber nedır, saglık sorunun mu var? Sonrasına gelınce yazdıgın seyler bana gore detay daha dogrusu bana gore bu ıs soyle oluyor. Ya ıstersın ya da ıstemezsın. Toplum baskısından dolayı cocuk sahıbı olunmasına karsıyım, kımısı bunu daha sonra benımsesede bır haylıde onlardan kurtulmak ısteyen bır kesım var. Mesela dun burada konusu hala aktıftı 3 cocukla bosananan ve cocukları babaanne ve halaya bırakmak ısteyen kadın gıbı. Yanı sonradan edınılen bır duygu ya da arzu oldugunu sanmıyorum. Is arkadasım evlenırken hıc konusmamalarına ragmen esı 5 sene cocuk ıstemedıgı ıcın bır fııl korunmuslar, sonrakı surecte aslında problemlerının oldugunu ogrenmısler 2 tup bebek denedıler ama bıraz kadının ıstemesıyle oldu bugun 12 senelık evlıler cocukları olmadı ve yaslarda 40-45 artık. Evlatlık almaktan baska care yok esı hala ıstemıyormus, ancak yegenlrıne asırı duskunmus. Madem yegenlerıne bu kadar duskun olacaktın ne demeye daha erken cıkmadık bu yola dıye esı olan arkadasım cok kızıyor kocasına. Haklıda. Yarın obur gun pısman olurmusun veya yalnızlıktan mı yaparsın ya da yapmazsın bılmem. Ama cocugun olduktan sonra kocan olurse gene yalnız kalabılme ıhtımalın cok yuksek. Ben egeyı benı yalnız bırakmasın dıye yapmadım acıkcası, benden bıseyler olsun ıstedım. Ayrıca cocuk sevgısı cok buyuk bır sevgı kocanı ananı babanı sevdıgın gıbı bısey degıl, daha yuce daha fantastık daha acıtıcı bısey. Neden cocuk sahıbı oldun dersen tam olarak adı yok yanı nasıl acıklayabılırım bılmıyorum, zaten bu benım cocukluk hayalımdı acıkcası, evcılık oyunlarımda bıle 3 cocuklu bır anne oynardım. Dedım ya sonradan olan bı sey degıl aslında bu, ha buarada bende oyle konustum ama bıseyı acıklamak ıstıyorum. Bızler cocuk sahıbı degılız aslında, Yuce Allah bıze bızım ısteklerımıze bazen spontan gelısen durumlarda bıze can emanet edıyor, dıyorkı bu cocuga ıyı bakacaksın, ıyı besleyeceksın, ıyı ahlaklı yetıstıreceksın ama senın degil, Bu bır sınav annelık, anneye babaya bır sınav aslında. Yanı cocuklar bızım degıl, sadece onlar ayaklarının uzerınde duruncaya kadar goz kulak olma gorevı bızde

Bu denli istemediğiniz bir bebeğe iyi anne olabileceğinize inanıyor musunuz? Yani çok ağır laflar bu yukarıdakiler. Korunmamışsınız da zaten gebe kalma ihtimaliniz çok yüksekmiş! Size tavsiyem psikolojik destek almanız çünkü sanırım şu an sağlıklı düşünemiyorsunuz.

Allaha cok sukur uni okudum, bir meslek sahibi oldum, ekonomik ozgurlugum var, bir cok ulke gezdim, dil ogrendim ogreniyorum vs vs.. Ama bu dunyada iyiki yaptim, iyi ki boyle bir sey basima geldi bana nasip oldu diyebilecegim sey " annelik" Allahim kuzumu bize bagislasin.. dunyanin een guzel duygusu. Tek cocugum, ilerde Allah gecinden versin anne babama bisi olursa yalniz kalicam vs duygusu, yaslilikta yalnizlik gibi dusunceler geliyor insanin aklina evet, ama ben o icgudusel durtuye iyi ki dayanamadim ve anne oldum.. sukurler olsun Allah isteyen herkese nasip etsin . push ;

canım benim. seni ne kadar sevdiğimi sen bilmiyorsun belki ama seni çok seviyorum. eşinin katı olması ve ona inat senin yumuşacık bi kalbinin olması beni şoke ediyor. köpeğe bağırıyor. bazen vuruyor. öyle mi yani. çocuk olursa yumuşayacağını sanmıyorum. eşinde o kalp yok. çok katıyım belki ama. ne annesinde ne de eşinde yok ne de görümcende vs de. çok çok bencil insanlar. ve senin onların içinde farklı bi duruşun var. çok farklısın. çok üzüldüm bugün. yaptım ama üzüldüm.

+1000 Her taraf da doğan büyür seklinde doğrulup sokağa salinmis yarı ac yarı tok yetistirilen çocuklar çocuğunun hangi sokakta oynadığını bilmeyen anneler Biraz da bilinçli annelerin yetistirecegi çocuklar olsun

Koalina senin geri cekilme yönteminin korunma yöntemi olmadığını herkesten daha çok bilincinde olman lazim. Kanser olmayi düşünecek kadar hamile olmayi istemiyorsun ama dogru duzgun korunmamışsın bile ve hamilelik takvimini de koymuşsun hemen. Kurtaj da istemiyorum yazmışsın. Kafan cok karışık sanırım. Düşüncelerin çok tuhaf geldi.

Çocugu dert olarak görürseniz size dert verir huzur olarak görürseniz size huzur verir.

Tümgün çocuklarla birlikte olduğun için istemiyo olduğunu düşünüyo olabilir misin? Birde rahatına özgürlüğüne düşkünsün sanırım motorumuz vardı yanlış hatırlamıyosam çocuk oldu mu motoru unutman gerek al bi çanta git kafanın istediği yere olmuycak. Alt değiştirmek dişi çıkıcak ateşlenmesi huysuzlanması vs evet bakınca korkunç ama dünyada sevgini verdiğin sevgisini gerçekten aldığın tek kişi olucak. Yaşlandığında yanında olmayabilir ama çocuk yaşlılık için değil ki. Yaşın geçmeden karar ver derim tüp bebek sıkıntılı maliyetli süreç

Haydee, millet 3 günde hamile kalamadığı için Bergen'e bağlıyorsa biz de gayet rahat söyleriz. Ti Allam ya.

teyzemin 2 çocuğu var, kanserle mücadele ediyor, ve biri bile yanında değil. yani çocuklarımız asla geleceğimizin garantisi değil çocuğu bir yatırım gibi görecekseniz yapmayın çünkü 18 yaşında çekip gidip yüzünüze bakmayabilir. bu arada evet çevremde hiç çocuğu olmayan ileri yaşlarda çok mutlu çiftler de var, çocukları olduğu halde çok mutsuz ve yalnız olanlar da.

Guzel örnekler var. Cocugu sırtına alıp dag bayır kamp gezen, tırmanıs yapan annede gordum ne guzel hosuma gıttı ama kac tane öyle anne var. Herkesın harcı degıl onları yapmak. Ben yapamam yani

Bir an arkadaşlar yazdı zannettim. Onlara bu düşüncelerimi söylesem gerçekten halay çekerler sanırım

Hakkında hayırlısı :) Bence 7 papağan ve 1 köpek bakabilmek çok daha zor ve korkutucu :)))) Turk

Öncelikle bebeğiniz hayırlı olsun. Ben de kürtaj düşündüğüm dönemde allah seni bildiği gibi yapsın biz istiyoruz bizim olmuyo senin olmuş vs vs vs bi sürü saçma sapan yorum almıştım. Bebek sahibi olamayan herkes umarım hayaline kavuşur ama size de yapılan biz istiyoruz olmuyo sen nasıl böyle konuşursun tarzı yorumlar çok çok üzülerek belirtiyorum ki bana yersiz kıskançlık gibi geliyor. Vallahi daraldım

O da güzelmiş Yalnız seni anlıyorum da eşin neden istemiyor yani tam ifade edemedim buradan her gün çocuk diye tüp bebek kliniğine gelen onlarca insanı gören birisi etkilenir gibi geldi kahvetelvesi

Hayir bir de insanlar zannediyor ki bebekleri cok sevimli gorunce nasil istenmez diyecegiz. Bense baktikca dehsete dusuyorum, boyle canavar yetistirecegime yalniz oleyim diye.

Sadece çocuk için geçerli değil bu aklında pişmanlık kuşkusu varsa ileride olacak herhangi bir olumsuzlukta garanti pişman olursun. Çocuğa kendini hazır hissetmezsin. İşte biz ebeveyn olmanın hakkını veremeyiz dersin. Doğmamış sabinin hakkına girmeyim vs vs baya haklı sebepleriniz varsa pişman olma düşüncesinde aklına bunlar gelir içinde bir bulutlanma olsa da çok sürmez dağılır.

Ne güzel Allah erkenden nasip etmiş size. Saglıkla kucagınıza alın inşallah. Daha fazla korunmamakla iyi etmişsiniz. Hem yetiştirirken sabır açısından, hem de yaş itibariyle gitgide zorlaşabilirdi belki de. Incredible incredible Guru Anneler

Ben de isteyemiyorum Uzaktan severim bazısını, bazen bikaç saat kadar yakından. Yeğenlerimi de severim. Kardeşlerim çocuğum gibidir. Arkadaş çocuklarını da yeğenim sayarım. Ama kendi çocuğum düşüncesi hiç olmadı, olmuyor, bende de yaş oldu 29... kalabalık aile de sevwrim ama 5 çocuk bana 5 -6-7-8-9 yaşlarında hazırca verilsin istiyorum, çok şey mi istiyorum?

Yatırımlık çocuk olmaz Koalina İçinizden gelirse sevgiyle.. tekrar düşünülecek bir konu.

Eski şefim senin zihniyetindeydi hiç çocuk istememiş 55 yaşında emekli oldu ve 1 ay sonra felç geçirdi yıllardır sol tarafı hiç tutmuyor ve doğru düzgün konuşamıyor altını eşi alıyordu ve en büyük pişmanlığı bir çocuğa sahip olmamasıydı. Şuan ki durumunu bilmiyorum belki de kocası terk etti.. Evet bugün sağlıklıyız kocan yanında, ailen yanında kocan iyiyse, merhametli ise kötü gününde yanında olur, anne baba ömrü belli, kardeşler eşi iyiyse kardeşin olmaya devam eder.. Üremek de acıkmak gibi bir ihtiyaç bana kalırsa bir psikologa gitmelisin.. Benim de henüz çocuğum yok sorumluluklarını düşününce bile deli oluyorum ama istiyorum ağaç bile meyve veriyorken ben neden kök salmadan bu dünyadan gideyim ki :)

Hayvanları seven neden çocukları sevmez çelişkili geliyor bana. Hayvanlar da bakım özen ve zaman istiyor. Yaş ilerleyince istersiniz sanki diye düşünüyorum. Düşünceler yaşla birlikte farklılaşıyor çünkü. Şimdi 20 lerindesin.

Cocuk istememek tabi ki kisinin kendi secimi ve cok normal. Ama "cocuk istemek zaten cok bencilce bir duruuum" diyenleri de anlamakta zorlaniyorum, cocuk istememek kadar cocuk istemek te sartlar ve psikoloji uygunsa cok normal. Ama yok, bazi insanlar icin illa kendi dusuncesi disinda ki dusuncelere bir kulp takilacak ve tukaka gosterilecek. Cocuk sahibi olanlarin hepsi bencil evet!

Merhaba Koalina, Ben yurt disinda yasiyorum, avrupalilar yasam tarzi olarak rahatlarina, gezmeye tozmaya bizlerden cok daha duskunler. Avrupalilarin 90% il 55 yasinda dahi nerdeyse her hafta sonu gece kulubu ne felan cikarlar. Bu neden le ya hic cocuk yapmazlar yada 1 cocukla yetinirler. evcil hayvan almayi tercih eder ler. fakat belli bir yasà geldiklerinde pisman olan lari cooook gordum. Ben guzellik salonun da calisiyorum dolayisi ile cok bayan musterim var. Ve sana sunu soyleyebilirim, ki o rahatlarina duskun kadinlarin buyuk cogunlugu cocuk sahibi olabilme yasi gectikten sonra bin pisman oluyorlar cocuk yapmadiklarinà. hayatlarinin renksiz hareketsiz eksik oldugunu soyluyorlar. cocugun olmucak demek torununda olmucak demek. o ciftlerin cocuksuz disarda mutlu gorunup evde ah keske cocugum olsaydi demediklerini nerden biliyoruz ki. Bu senin secimin fakat hic dusunmezken simdi bu soruyu soruyorsan kendine ilerde pisman olma riskin yuksek bana gore. umarim en iyi karara varirsin ve hep mutlu olursun. Kal saglicakla.

Eşinizin katı yapısı yüzünden bilinçaltınızda isteseniz bile bunu kendinize dahi itiraf etmeniz zor. Adam gebelik testi alma konusunda şaka yaptığınızda bile "eve gelmem" gibi aşırı bir tepki verebiliyor. Ayrıca günümüzde bazı erkekler gerçekten çok bencil olabiliyorlar. Bizim doğurganlık zamanımız onlarınkine kıyasla oldukça kısa. Onun kararını değiştirmek isterse önünde uzun yılları var. Ama sizin yok maalesef. Size tavsiyem kendinize iyi bir psikolog bulmanız. Gerçekten ne istediğinizi keşfetmek için biraz desteğe ihtiyacınız olabilir. Bu çok önemli bir karar. Doğru seçimi yaptığınızdan emin olmalısınız. jasmina Hayat kısa, kuşlar

Evliliğimin daha ikinci haftasında çocuk yapın baskıları geldi. Bense hiç istemiyorum. Bıraksalar hiç yapmam herhalde. Ya içimden hiç gelmiyor. Dışarıdaki çocukları hiç sevesim gelmiyor. Başkasının çocuğunu sevmekte çok saçma bana göre . Yabancıların çocuklarını sevenlerde itici gelmiştir. Kendi çocuğun olsun seversin diyorlar. Eminim severim ama ettafımda gezen, sürekli ağlayan, kafamı şişirecek olanı kim ister ki hayatta. Özgürlüğüme aşırı düşkünüm. Kafama göre yaşamazsam mutsuz olurum. Mutsuz olduğum zaman çocuğu nasıl mutlu edeceğim. Bir de her şeyden önemlisi ülkenin geleceği öngörülemezken her yerde bombalar patlarken, yarın bir gün başımıza ne geleceği belli değilken nasıl yapayım o çocuğu.

çocuk sevmem yani nefret etmek gibi sevmemek değil, içim bi sıcak olmuyor. hele böyle 3-5 aylıkken o ağzından salyalar akması, kusmaları falan sevimli gelmiyorlar sokakta gördüklerim, akraba çocukları. bağıra çağıra ağlamaları. çocuklu ortamlara pek girmem. 27 yaşına kadar bi çocuğun sorumluluğunu almak istemedim. sonra annem öldü, insan annesinin öldüğü gün "bi çocuğum olsun" diye düşünür mü? o gün böyle bi fikir belirdi kafamda. artık beni ne tetikledi bilmem. ama fikir yani öyle dayanılmaz bi istek değildi. aradan 1 seneden fazla geçti. bu bir senede ben bi birey yetiştirmek istediğimi fark ettim. çocuğum olsun bana sarılsın, öpeyim, oynayalım bana anne desin falan değil. bunlar hiçbir zaman hayalim olmadı. yalnızlığı da severim. elden ayaktan düşmezsem yalnız da yaşarım yaşlansam huzurevine de giderim hani öyle bi başına kalıcam diye bir korkum da var diyemem. hal böyleyken bi deneyelim dedik zaten olmayacağına güvenerek biraz da. eşim zaten dünden razı, işte gebelik testi negatif sonuç vs. eşime dedim ki, çocuk ne büyük bi harcama. yıllarca ona zaman, emek ve maddi kaynak harcanacak. biz bunu bi 5 sene erteleyelim. ben şu an hazır değilmişim, o zaman hala istiyorsak uğraşırız ne dersin? o da yeğenlerinden bi bunalmıştı. (2 yaramaz ufaklık var) çocuğun derdi bitmiyor, haklısın, sen nasıl istersen dedi. bu konuşmadan sonra son bi test kalmıştı evde. onu da yapıp bu sayfayı kapatayım diyecektim. Ki test pozitif çıktı! bir fikrin bu kadar çabuk gerçeğe dönüşmesi beni şoka soktu. o gece çok karmaşık duygularla geçti. içime annelik duygusu falan gelmedi, ama "yapabilirim" ve "yapabileceğimin en iyisini yapmalıyım" hissi var. başıma nasıl bir iş açtım bilmiyorum. ben öyle "hanimiş annesinin fasulyesi" şeklinde biri değilim. şimdi derdim dünyaya getirebilecek miyim ve dünyaya gelirse nasıl bir hayat sunacağım. sonum hayır olsun, galiba başım fena dertte. :) biri bana acilen annelik çipi taksın. herkes doğurabilecek fiziki yeterliğe sahip diye doğuracak değil. ama koalina sen bi gün karar değiştirip bebek sahibi olursan onu çok iyi yetiştirebileceğini düşünüyorum. Olmamayı tercih edersen de hayat senin, yaşam her şekilde güzel

Ben bir tüp bebek kliniğine gittim, orada baktılar. kadın doğum da bakıyordur muhakkak. Çok iyi diyemem ama fena değil dedi doktor, 35'e kadar sıkıntı yok ama sonrası sorun olabilir dedi. Bir kere daha kontrole çağırdı rezervin azalma hızını görmek için ama gidemedim çoook uzak. bezaaa

Ay ben bayılırım bebek çocuk :)) Ama anne olma sebebim bu değil.. Anne olmak çok daha büyük bir resim bunu vurgulamakti amacım.. Allah size bağışlasin yavrunuzu..

Babamın halasının eşi vefat etti çocukları da yoktu olmamıştı. Hala enisteden sonra çok tökezledi yanlız kaldı işlerini halledemez oldu. Babam ve amcamlar ilgileniyor arada halayla. Ayda bir maaşını çeker götürür babam arada bize getirir kalır. Ama keşke kendi çocuğu olsaydı yeğenlerine mahcup gözle bakıp aramaya çekinmeseydi.. Anneannemde dedem vefat ettikten sonra hep çocuklarında. Birer hafta kalıyor gittigi cocuğunda. Onlarda olmasa yalnız başına ölmeyi beklerdi sanırım.. bezaaa

Gelecekle ilgili değil ama 1 kez de olsa engel yoksa çocuk sahibi olmak deneyimlenmeli

32 yim yapmadım yapmayacağım, ileride çocuğun yok diye bir sıkıntı duyacaksam olunca duyacağım sıkıntıdan büyük olamaz bence. Çocuk yapmak çok büyük dert. Etrafıma imrendiğim çocuklu bir aile de yok belki o yüzden. Hepsinin hayatı bitmiş gibi.

Nasıl yani hap kullanırken mi gebe kaldınız? Hapa başlamayı düşündüğüm için soruyorum yanlış anlamayın

Bu arada dün eşimle olan konuşmanın devamı şu şekildeydi: -Hem çocuk büyüyecek baba arabayı ver, baba kaza yaptım, baba param bitti, baba bir kızı hamile bıraktım diyecek... Bir de bunun kız versiyonunu düşün, baba hamileyim derse... Ben de dedim sen-ben böyle miydik ne kadar kötü düşünüyorsun. Ayrıca kız neden sana hamileyim desin, bana der O da bana çocuklarla böyle bir bağımın olmayacağını söyledi. Ona göre otoriter, sert bir anne olurmuşum, kendisi arkadaş gibi olurmuş CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Babamin isyerinde kopekler var. Babam da biraz sert sever, birlikte bogusurken popo kismina hafif vurarak oyun oynarlar. Sonra canlari sikildikca gelir popolarini donerler hadi vur der gibi. Bir tek de babama sevdiriyorlar kendilerini. Ilginc hayvanlar.

Bende çocuk sevmezdim... hemde hiç. Kardeşim yoktu tek başıma büyüdüm. Evde bebek sesi duymadim hiç. Şimdi bir kızım var. Ne bana baksın ne ilerde yalnız kalmayayım düşüncesi var. Yatırım amaçlı dogurmadım yani. Ama canımdan öte can... benim dünyam hayatim ciğerim... Evlat sevgisi hiçbir duyguya benzemiyor. Iyiki dogurmuşum... Haa ilerde yanımda olur mu hayırsız mı çıkar. Bunu zaten kimse bilemez... Yokuspokus

Kimi çocuk sahibi olmak için ölür, kimi hiç istemez ama olunca şükretmeye doyamaz , kimi olsa da mutlu olmayabilir ama ben bu grupla karşılaşmadım pek, onları da haberlerde falan görüyoruz daha çok. Ben istememe rağmen hiç olmazsa da üzüleceğimi biliyordum mesela. Siz de az çok bilirsiniz bence. Örnek veremedim ya. Etrafımda isteyerek çocuk yapmayan yok demek ki.

aynen benım dusuncelerımı yazmıssınız ben de esımle cok mutluyum eşim de ben de aman aman cocuk ıstemıyoruz zaten bızde sorun var korumnmuyoruz ama olmuyor olması ıcın adım atmamız gerekıyor ama bu adım bır turlu gelmıyor:) çocuk sevgım yok gbi birsey, hıc evımızde bebegımız olsun da pıtır pıtır kossun hayallerım yok annem babam kardesım var eşimle de aram ıyı ama aynı dusuncelere ben de sahıbım ilerıde annem babam hayatta olmazsa kardesım de evlı eşime de bırsey olursa ben tek basıma ne yaparım dıyorum hep annem babam hastalansa kardesım ve ben hemen destek oluyoruz yardımlarına kosuyoruz o ara anlıyorum kı ılerıde benım yardımıma kosan bır evladım olmayacak cocuk sevmıyorum ama olsa severım dıye dusunuyorum bu arada benım yasım 36

Hayaller-hayatlar

Ben 51 yaşındayım ve çocuk istemedim. Gerçi vajinismus problemimde var dı. Ama isteseydim aşılama yöntemi ile çocuk sahibi olabilirdim. Şu anda pişmanlık ve eksiklik hissetmiyorum. Böyle gayet iyiyim. Kedim var. Hobilerim var. Yalnızlığı seviyorum. Ama sizin çekinceleriniz var. Siz yapın çocuk derim.

Kk da bilinen tanınan üye olmak ne güzelmiş vuuu Şu kanser olsam dış gebelik olsa vs gibi yazıları yeni veya hiç bilinmeyen bir üye yazsaydi şimdi linç edilmişti hatta bu kadar çocuk isteyen üyelerin olduğu bir yerde nasıl böyle yazarsın denilmişti Neyse doğruları yazdıkca ban yiyenlerdenim ben o yüzden daha fazla yazmiyim Güzel Allah'im sen isteyene ve hakedene çocuk nasip et.

Ileride pisman olursam dusuncesiyle cocuk yapilmaz. Onemli olan senin anne olarak hissettigin degil, cocuguna annesi olarak hissettirdiklerindir. Anne kadar baba rolu de onemli. Maddi ve manevi olarak ona yetecegini dusunuyorsan neden olmasin. WOMAN

Ama bu çocuk yıllarca sana yapışik olmayacak kiii anneanesi babaannesi dedesi falan var... yanilmiyorsam yakindiniz Misal 2 3 sene sonra onlara birakip gece cikabilirsiniz... yada kreş yaşı gelecek falan fistan...18 ine kadar eteginde mi gezdirmeyi planliyorsun

Bana o derece baskı gelmedi çünkü artık evlenme yaşlarına geldiğimden beri çocuk istemediğimi, sevmediğimi söyleyip durdum. Evlenince istersin denmişti o zamanlar ama eminim bu kadın hep çocuk istemiyorum diyordu diye fazla baskı yapmıyorlardır:) Kendi yoluna gitsin zaten, bakmasın da ama köklerim olduğunu bileyim, zor zamanlarda birbirimize yaslanabilelim.

Babamı ben 13, kız kardeşim 9 yaşındayken kaybettik. hayat hep planladığınız gibi gitmiyor, o çocukluk kafama göre babam ölemezdi çünkü hiç bir şeyi yoktu. kalp krizi ayırdı bizi. annem o zaman 33 yaşındaydı, biz olmasak yapayalnız kalmıştı. hiç bir zaman evlilik düşünmedi belki biz vardık diye belki de babamdan başka bir erkek düşünmedi hayatında. siz olmasanız napardım derdi hep, hala da öyle. 30 yaşına geldim evladım var. eve gittiğinde haber ver der. inanılmaz tatlı bir ailemiz var birbirimize bir şey olmasından dehşet korktuğumuz. o yüzden çocuksuz olmayı düşünmedim hiç. Allah'a şükür bir tane kız evladım var, kardeşinin de olmasını istediğim. Allah isteyen herkese nasip etsin. eğer çocuğum olmuyor olsaydı da evlat edinirdim herhalde. ne bilim benim görüşüm olmalı ya.. akşam işten geldiğimde bacağıma sarılıp canımmm annem demesini hiç birşeye değişmem ben..

Ben de anlamıyorum acaba böyle sert olmak mı gerekiyor. Lider olarak onu kabul ettiği çok açık ve seviyor da. Şu an boğuşmaca oynuyorlar mesela T triskadan

Çocuklar anne babaların prens ve prensesleri olarak yetişiyor ve yanlış davranışlarda genelde uyarılmıyor. Döksün ne olacak, vursun ne olacak, bağırsın ne olacak diye diye küçük ama itici yavrular oluyorlar. Ben de pek sevmem, şımarık oldukları için. Gençken de eve gelen çocuklarla hiç anlaşamazdım, dağıttıklarını toplatmadan da annelerini göndermezdim. Kendi evini herkes istediği gibi kullanabilir ama başka evde oyuncak döküp, sağı solu çizip, yatakların üzerinde tepinip çekip gitmemeliler. Bu ve buna benzer şeyler yüzünden çocuk sevmeyenler var.

aslında harika bi iş. ben 3. çocukta yarım gün işe gittim. aynı senin saatlerin kadardı. ve öyle rahat ettim ki. şu an 6 da kalkıyorum. çocuklara kahvaltı. öğlen için yemek yapıyorum onlara. evden çıkış 7.20 de akşam 6 ya doğru eve gidiyorum ama bitik vaziyetteyim. resmen sürünüyorum yerlerde. ama yapmazsam kimse yapamaz bunları. eşim yardım ediyor bi yere kadar. süpürme silme bulaşık mak. boşaltma. mutfak toplama. ama bunlar yeterli olmuyor. birileri ile konuş bu sıkıntılarını. mutlaka bul bi arkadaş yakınlarında anlat. bunda utanılacak saklanacak bi şey yok. güvendiğin bi arkadaş sana psikolog gibi gelir zaten. ben sende şunu görüyorum. sen kendini o aileye ait hissetmiyorsun sanki. ne de eşine. bunları yazdığım için bana kızma ama dışarıdan bakan göz olarak yazmak istedim. F Felix_Felicis

Ben de öncesinde hiç karşı olmamakla birlikte 3o uma kadar ciddi ciddi düşünmemiştim. Arada hormonlar coşup eşime yalvarıyordum ama onu ikna edemiyordum. Eşim ikna olup, gezmelere doyunca ortak kararla yola koyulduk. Şimdi yolunu gözlüyoruz yavrucuğumun Çok büyük bir sorumluluk ve ödün verme çocuk herbişeyden. Ama seve seve hazırım ben önceden olsa yok canım derdim. Bi de biz 8 kardeşiz, babam vefat etti yıllar önce. Annemin birgün bile yanlız kalması dert olur hepimize. Çok özeniyorum anneme. Bir sürü çocuğu, torunu var etrafında pervane olan. Bayramda seyranda da kraliçe gibi çekilir köşesine annem oh mis walla. Eşimin duasıdır; birinin çocuğu olduğunu duyarsa "Allah kalbine anne-baba sevgisi versin" evlat sahibi olanlara da "o yavrulara layık, güzel yetiştirebilen anne-baba olmayı nasip etsin" ... ilerde birgün düşünürseniz ciddi ciddi ben de çocuk yetiştirmenin hakkını vereceğinizi düşünüyorum, yaklaşımınızdan. Hayırlısı olsun hakkınızda, amin:)

Karar vermek bile ayrı bir olay bence. Çünkü bunalan anneleri, seveninen anneleri cok görüyorum. Ayy bugünde sıkıldım senden hadi komşu teyze baksın diyemiceğimiz bir şeyler. Ömür boyu onu düşünüceğiz. İyisiyle kötüsüyle aklımız hep onda olucak. Yoklugu ayrı varlıgı ayrı.

Rahatımın bozulmasını zaten istemiyorum ama bunun yanında içimde anaç bir duygu yok, anne olayım, çocuk büyüteyim gibi isteklerim hiç olmadı.

Anaaammm aynı şeyler oluyor işte. Ben çok korkuyorum hamile kalmaktan. Çift korunma olsun diye kullanıyorum. Beton döktürüp kurtulayım yaw

Çocuk yapmak zaten özünde bencil bir istek ki, dünyaya kendinden bir parça bırakmak, yalnız kalmamak, annelik dıygusunu tatmak falan gibi istekler için yapılıyor zaten kendini bencil görme bu nedenle. Ben de çocuklarla geçinemem ben de pek sevmem çocukları. Ama ne yalan söyleyeyim bazen ben de yapsam mı diyorum arada. Hani bu hormonsal bir istek değil hala deli gibi istiyorum diyemiyorum. Ama bazen de düşünüyorum.. Çok doğal düşüncelerin. Bir de ben dürüst olmak gerekirse aman doğan büyüyor, kısmetiyle gelir nasılsa demeyen sizin gibi düşünerek çocuk yapan insanların iyi anne ve babalar olacağına inanırım nedense. Ve bu nedenle bile sizin gibi insanlardan da miras kalmalı bu dünyaya. Hep üç beş büyür işte beraber diyenlerin çocukları sardı etrafımızı biraz da düşünerek planlayarak giden çiftlerin aşk meyveleri olsun diyorum ben şahsen. Eğer hislerinizden eminseniz yapmalısınız bence

Sanki cocuk istiyor gibisiniz icten ice. En azindan akliniza acaba dusmus. Istemiyorsaniz yapmazsiniz bu net. Ama yok boyle bi sevgi kalbim ruhum kizim sarilinca icime geri alasim geliyor. Her seferinde iyiki olmus diyorum. Isteyerek oldu kizim hazirdim ben. Ikinciyi istemiyorum mesela. Yalniz kalmamak icin yada kardesi olsun diye cocuk yapilmasini dogru bulmuyorum. Dunya ya bir caninizdan bir can getirmek onun sorumlulugunu almak istiyorsaniz yaparsiniz

Allah hayirli evlat versin her evlatta bir olmuyor anasi babasi yaslaninca donup bakmiyorlar bile nolmuslar diye. Yanliz kalmamak icin cocuk yapmak bencilce tabiki bende o dusunceyle yapmadim sadece sevdigim adamla benim ortak bir parçamız in dunyaya gelme dusuncesi beni buna itti birde bu yonden dusunun derim

Koalina konu içindeki yorumları okumadım, üstünden yorum yapmış gibi olacağım ama bir bakış sunmak istiyorum sadece. Birkaç yorumuna denk geldim, sanırım öğretmensin ve evcillerin var. Şöyle söyleyebilirim ki sabırla bir hayvanın sorumluluğunu alabilen insanlar, çocuk konusunda bir ön deneme yapmış gibi oluyor. Bir de öğretmensin, işin öğreten kısmı konusunda da pratiğin var bol bol. Şu bir gerçek ki bazı kadınlar hiçbir zaman tam manasıyla çocuk isteyemiyor, şartlara bakıyor, şartların olgunlaştığını düşünüyor, ben de mi yapsam acaba diyor, belki bu moklu dünya için bir umut olur diye düşünüyor vb. Hiçbir şeyin garantisi yok, çocuğunun iyi-kötü olacağını, hangi olaylar karşısında nasıl vefa örneği göstereceğini bilemezsin, kendinin dahi garantisi yok. Hepimiz engelli adayıyız, hepimiz ölümlüyüz, hepimiz bir tutam benciliz, hepimiz biraz panik olabiliriz, boşanabiliriz, yeri gelir yetemeyebiliriz, iflas edebiliriz... İnsanız. Açıkçası yalnız kalmamak adına çocuk yapma halini gayet insanı buluyorum, bencillik olarak görmüyorum, esas insanın kendine yalnızlığı hazırlaması büyük bir haksızlık olur. Maddi-manevi yetebileceğini düşünen, eşi ile iletişimini, evliliğini oturtmuş, umut taşıyan herkes çocuk yapmalı. Çünkü en kötü durumda bile her acının bir sonu, katlanma eşiği vardır; ama pişmanlıkların, keşkelerin sonu gelmez. Bu kadar söyleyeyim.

Bi şeyi yedin o zaman

Çoçuk sevmediğim için çocuk istemiyorum demişsiniz ya ben ona takıldım biraz. şöýle ki bende kendi çocuğumdan önce başka çocuk sevemezdim. hatta ve hatta çocuğum üç-dört aylık olup bana tepki vermeye, beni tanımaya başladığı zaman kuruldu duygusal bağımız. Bu bağ kurulduktan sonra gördümki bu hayatda tek gerçek sevgi çocukların sevgisiymiş. tabii ki anne, baba, eş sevgiside var fakat çocuk sevgisinin tarifi ve limiti yok. sınırsız, şartsız şurtsuz bir şekilde bir insana bağlanıyorsunuz, canınızı isteseler onun için feda edecek kıvama geliyorsunuz. sizi şartlandırmak istemiyorum fakat bu deneyimi tatmanızı tavsiye ederim. inanın pişman olmayacaksınız

Koalina çocuk olmadan eksikliği hissedilen bir şey değildir. ama olduktan sonra da vazgeçilmezin olur. bana kalırsa yaş da çok geçmeden, rabbim de verdikten sonra insan bir evlat sahibi olmalı. yine de karar senin ama tıp gelişti. artık 45 yaşında bile anne olunabiliyor.

Ben bu bebek fikrinin kendi kendine oluştuğunu düşünmüyorum. Bir güç sanki "hadi artık vakit geldi" diyor. Tabi bu toplum baskısı ile yetişmiş insanlar için geçerli değil. Onlar üremeye programlı. Tamamen bilinçli ve kendi kararlarını alabilen kadınlar için geçerli dediğim.. Çocuk sahibi olmayı istemek kötü bir gelişme mi ki kendinizi "ama ben düşünmezdim, eşim istemez, tuhaf mı?""diye sorgulayıp kötü hissettiriyorsunuz? Bu da gelişen çağda yeni moda oldu nedense.. Çocuksuz evli sosyal çiftler.. Ben yeğenlerimle çok zaman geçirip ay yok çocuk istemem diye konuşurdum. Eşimle 2 sene sonra dedik ama 1 buçuk sene de istemeye başladım. Eşim acele ettiğimi söyledi. İlk bebeğim düştü ve 3. senede oğlumu kucağıma aldım. Biz plan yaparken hayat bambaşka şeyler sunuyor.. Hayatım boyunca kimsenin bebeğine mıç mıç yapışan biri olmadım. Oğluma deli oluyorum çok öpüyorum ama hala aynıyım :) Sen bence bebek istiyorsun ama henüz kabullenemiyorsun. Bu kötü bir şey değil. Yakında yaparsın

tereddütleriniz varsa asla yapmayın çocuk çok büyük bir sorumluluk herkez anne olmak zorunda değil Önceki

Anlamalarını bekleme anlayamazlar... Ben seni cok cok iyi anliyorum Ayni yol ayni duygudan gectim, o son yazdiklarini illaki an gelecek zaman zaman yaşayacaksın... içinden küfürler edip rahatlayacaksin ama alışacaksın Cunku cok değişeceksin... hayata bakışın degisiyor kendine bakışın değişiyor Elbette eski gunleri de özlemle anacaksin Ama ana döndüğünde o andan da memnun olacaksın... zor ama üzücü değil emin ol

Tövbe de kız Patlak prezolara denk gelesice bibi Amin

evet mamaların da çeşitleri çok. koku yapmayan. tüy toplayan vs varmış. haklısın. tuvalet eğitimi verebildiniz mi peki. nasıl problemlerle karşılaşacağını tahmin ediyorsun. nedense ben de ediyorum. ve tüm problemlerde yine alttan alan ve mutlu olmak için çabalayan taraf sen olacaksın diye hissediyorum. bu kadar sakin olmak normal mi onu da bilmiyorum. gaza getirmek vs istemiyorum ama gençliğini neden harcıyorsun böyle sorunlar içinde diye düşünmeden de edemiyorum. şu an nasıl kayınvaliden görümcen. evin nasıl. toparladınız mi iyice eksikleri vs leri. Z zsnn

iste o ben. Esimle birbirimize yetiyoruz, cocuk olunca daha az şey paylasmak zorunda kalacagimiz kesin.

Bir doktora gidin isterseniz eksilen birseyler vardır belki :) bosu bosuna yıpratmayn vücudunuzu :) C caninfistigi

şu an yaşadığın duygular hormonal mi desem içgüdüsel mi desem öyle bişey bence, sonuçta karı koca böyle bir karar almışsınız, kararlar sonsuza kadar değişmez diye bişey yok elbet ama senin durumun gelip geçici gibi geldi, bekle geçer diyorum yani sonuçta canlılar üremeye programlı... günümüzde artık o kadar çok ki çocuk istemeyen, eskiden bu çiftlere çok anormalmiş gibi ya da olmuyomuşta üstünü örtüyormuş gibi davranılırdı, sanırım artık toplum evlenmek istemeyenlere de çocuk istemeyenlerede alışmaya başladı, bunların sorgulanmasını hiç anlamıyorum gerçi ben ama tabii yine de karşında bi ikna ordusu varken, karşı durmak zor

Bebekler anne karnındayken istenmediğini hissedermiş. Psikolojik destek almıyosanız mutlaka alın lütfen. Bebiş üzülmesin.

Cocuk fikri bana korkunc geldgi bir donemde hamile kaldim.2 ay boyunca ne yapicam diye evhamlandim. ne mi oldu?bos gebelikten kurtaj oldum.2.5 yildir hamile kalmak icin cebellesiyorum. oyle siz moda girincede olacak bisey degil zaten. her kula nasip olmuyor o duygu

sevgili konu sahibi herkes herşeyi söyler zorda kaldığında bir bakarsın o cak cak konuşanlar etrafında olmaz bunları ben çok yaşadım. hayat sizin hayatınız ister yap ister yapma. ona bakacak sizsiniz sonuçta, illla soy üresin yarın bana bakar diye de çocuk yapılmaz genel anlamda söylüyorum, anne olmak için kendinizi hazır hissediyorsanız yapın ama annecik olacaksanız asla

Korkusunun üstüne gitmiş

Bu mu çocuk sevgisi? Kapımı çalan olsun diye, üremek için tamamen icguduyle çocuk yapmak. Bu arada hassas ve daha yapma kararı almadığı çocuğun geleceğini düşünen bir kadin "ne biçim" öyle mı? Keşke herkes icguduyle uremese bakabileceği kadar değil de güzel yetiştirebilecegi kadar çocuk yetiştirse de toplum daha düzgün olsa. Ama nerede değil mi?

hapı düzenli içersen bir şey olmuyor her gün yaklaşık aynı saatte bazı ilaçları kullanırken etkisi azalıyor ishal ve kusmada da etkisi azalıyor genelde hap kullananlar ya içmeyi unuttukları için ya da saydığım diğer nedenlerden hamile kalıyorlar sonra korunurken oldu diye okuyoruz

Bizimki de şu bebeklikten biraz çıksa, bi de hormonlarıma az mukayyet olabilirsem, ilk işim eşimle tatile kaçmak olacak Cidden, hayatı çocuk için yaşamak değil, çocuğu hayata katmak püf nokta.

çocuk anne babayı koşulsuz sevmez bence neden sevsin ki? ona baktığımız, sevgi verdiğimiz. ihtiyaçlarını karşıladığımız ve emek verdiğimiz için sever. bilmiyorum yanlış mı düşünüyorum? bana anam babam düzgün bakmasa iyi bi hayat sunmaya uğraşmasa beni sevmese ben de onları sevmezdim. ama ebeveynin çocuğa sevgisi daha farklı, salt kendi isteğimizle dünyaya getirdiğimiz bireyi bence emek de vererek büyüttüğümüz için koşulsuza yakın bir sevgi ile sevebiliriz.

Hayırlı olsun bebeğini sağlıkla kucağına alırsın umarım. Beklenmedik anda gelen bir bebek benimkiside. Üstelik 3 4 ay öncesine kadar deli gibi isterken bir anda vazgeçmiştim hayatta anne olacağıma olan inancimi ve evlilige olan inancımı kaybetmiştim. Psikolojim allak bullakti ve eşimden ayrılma planlari yapıyodum. 3 4 ay önce hamile haberimi alsam çıldırırdim sanırım sevinçten. O ay sadece 1 kere yakınlaşma olmustu ve eşim korunmuştu. Aradan 1 buçuk ay geçti ben ayrilmak istediğimi esime söylemenin planlarını yaparken bebek haberi aldim allak bullak oldum ve bunu ve 1 ay üzerimden atamadim. Her gören gözlerin sürekli dolu dolu bakıyor bi sorunmu var hamilesin sevinmen gerek sen cok seversin diyip durdular, hatta allahim düşse üzülmem heralde diye düşünmüşlügüm olmustur cok uzuluyorum keske böyle olmasaydi diye, eşim cok sevindi mesela öğrendiği an ama ben sanki biri beni uçurumdan atmış gibi olmuştum. Daha bi iki haftadir iyiyim alıştım bebek düşüncesine diyebilirim. Diyeceğim o ki demekki sebin bebisinin de nasibi varmış annesi. Daha cok yeni bi ay sonra keyfini çıkarmaya başlarsın umarim

Olmamasina bişey diyemiyorum hayırlısı olsun hakkinizda. Ama 20 aylık kizim var 1 saattir bagiriyordu çığlık cigliga uykumuzdan kalktik zor sakinlestirdik suan saat gecenin 4 u gecti salonda pepe izliyoruz eşimi gönderdim yatmaya birkaç saat sonra ise gidecek diye.. Her ne kadar zaman zaman sinir krizleri gecirsek de mutluyuz. buyuk sağlık problemi geçirdim arkadaşlarım değil ailem baktı eşimin ailesi de bir yere kadardı benimle içi yanan annem ve kardeslerimdi. Bugün hastane önünde tekerlek sandalyeli bi teyze gördüm yardima ihtiyacı var mı acaba dedim teyze dedi oğlum arabayi getirecek Sağol işte bugunler için büyüttük evlatları diye. Çok etkilendim nedense. Hayırsız evlat olma ihtimali de var sağlığı yerinde olmayan da.. yani herseyi göze alarak gerçekten istiyorsaniz yapın yoksa hayatıniza devam edip konuyu kapatın bence..

Teşekkür ederim hanımlar. Linç edileceğimi düşünüyordum, çocuk nasıl istenmez-sevilmez diye:) Çok yakın arkadaşımın babasının rahatsızlığını öğrendim, elden gelen pek bir şey de yok. Düşündüm en azından çocukları onu seviyor, torunu var, elden bir şey gelse herkes yapmaya hazır ve manevi destek. Tabi hayırlı çocukların garantisi yok ama bir telefon bile insanın güçlü kalmasını sağlayabilir.

çocuğu yaşlılığında bakacak hizmetçi gibi görme çok çirkin bir düşünce. ben mesela "bu nası olsa bize bakmaz" diye düşünülüp daha gençken gözardı edilmiş bir çocuk olarak buna karşıyım. hele çocuk istemezken, bu resmen sevgi değil çıkar ilişkisine bağlı bir insan olacak ve bunu hep hissedecek çocuk. o halde birikim yapın ve geleceğinizi güvence altına alın. emlak satın alın, nakit para getirisi olsun kira vs ile. eğer yaşlanırsanız bakıcı tutmaya paranız olur. ha bir de şunu diyeyim çocuk sahibi olmak size bakacakları anlamına gelmez. dedem 100 yaşlarını geçti 6 çocuğu vardı ama hiçbir çocuğu bakmıyordu, bakıcısı vardı.

Ben olaya farklı bir açıdan yaklaşacağım koa.. Bu ülkenin bilinçli annelere ve onların yetiştirdiği eğitimli, ayaklarının üzerinde duran, topluma yön verecek çocuklarına ihtiyacı var.. mesela bu forumda bile görüyorum; düşünmesi, düşündüklerini yazıya dökmesi, fikirleri, hayata bakışı neredeyse mükemmel olan insanların ya 1 çocuğu var ya da çocuk düşünmüyorlar.. Evet ülke olarak çok zor ve kötü günler geçiriyoruz, evet herhangi bir umut da görünmüyor ama bu ülke de her şey çok değişken oldu her zaman.. gelecekte projeler üretecek, bu projeleri hayata geçirecek insanlara ihtiyacı olacak bu ülkenin.. bir de bu açıdan tekrar düşün derim :)

Asıl sizin gibi insanlar çocuk yapmalı. Bu memlekette canı sıkılan çocuk yapıyor asıl yapması gerekenlerde gerekli cesareti bulamıyor işte.

Ben şu an olduğum halde mutluyum, eksik bir şey hissetmiyorum. Gerçekten böyle bir konu açtığımı uzağımda yakınımda kim duyarsa duysun çok şaşırır. Ben bile nasıl ikilemde kalabildiğime şaşırıyorum. Gelecek kaygım var ama bir geleceğim olacağı da meçhul sonuçta. Tavsiye için çok teşekkür ederim, bu sıra ihtiyacım vardı böyle tavsiyelere.

Anneliğe yakışan tek vasfım sabrım. Yaratıcı olmak da dikkat dağıtmada, oyun icat etmede filan işe yarıyor.. Bunlar dışında al beni çöpe at Plansız programsız yaşayan, dürtüsel, aklı beş karış havada ve hatta biraz sorumsuz biriyim. Anaç değilim. Çocukları izlemeyi seviyorum. Oyun oynamayı seviyorum. O kadar. Kimseye bağımlı olmayı sevmediğim gibi bana bağımlı birinin olması fikrinden de hoşlanmıyorum. Hamile olduğumu öğrendiğimde de, doğum yaptığımda da sevinçten havalara uçmadım. Hep oturdum kara kara düşündüm. Hala da düşünüyorum. Ama annelikle ilgili birçok şeyin üstesinden gelmeyi başardım ne hikmetse. Bunalımlar fenalıklar hafakanlar peşimi bırakmadı ama başardım yani. Her gün yenilgiye uğramış gibi hissetmeme rağmen her sabah yeniden başladım ki bunu daha önce hiçbir şey için yapmamıştım. Çocuğuma duyduğum sevgiyi burada anlatmama lüzum yok herhalde ama bu sevgi hayatımı hiçbir anlamda domine etmiyor. Arkadaşlarımla buluştuğumda kızımdan bahsetmiyorum bile. Kızımla oyun oynarken kendimle ilgili hayallere dalıp gidiyorum. Misal onu uyurken hiç izlemedim. Şöyle bi bakıp geçmişimdir. O uyur uyumaz arazi olup kendi dünyama çekiliyorum. Bi keresinde 2 saatte bir ateşini ölçmem gerekirken 4 saat uyuyakalmışım. İnsanlık hali diyorum, bence yine de kötü bir anne değilim. Her zaman kendine dönük bir insan oldum. Başkalarıyla ilgilenme isteğim hiç olmadı. İsterseniz egoist diyebilirsiniz. Sürekli kendimle uğraşıyorum. Çocuk doğunca bu biraz değişti tabi ama huyum suyum karakterim hala aynı. Hala keyfime düşkünüm. Hala kendimi önemsiyorum. İsmim Ayşe olsun misal, ben hala Ayşe'yim. Kısacası herkes anne olmak için yanıp tutuşmuyor. Başımıza gelince elimizden geleni yapıyoruz yine de. Sana da bol şans diliyorum şimdiden. Aldırmanı tavsiye etmem :) Birçok kadının yaşaması gereken bir macera bu..

Çocuklarım var. hiç düşünmedim bidaha spiralle 6 sene sonra tesaduf bi şekilde hamile oldugumu ögrendim.6 haftalıktı kanamam vardı. çok ağladım üzüldüm 1 ay sonrada düşük yaptım. ama o pişmanlığı canımın yanmasını anlatamam. şuan kendimi o kadar suçluyorum ki öyle şeyler düşündüğüm için. rabbimden nasibimde varsa inşallah bidaha verir diye dua ediyorum. Aklına öyle şeyler getirme inan kendi isteğinle bile son versen büyük yıkım yaşıyo insan

Iste dogurmaya bile emin degilim. O kadar mutsuzum ki yani bir hastalik tedavisi gormeyi tercih ederim.

Yumurta rezervi, tüplerin tıkalı olup olmaması, kist veya yara olup olmaması gibi.

Sizin için demiyorum ama şimdiye kadar da bana tam tersi geliyordu. Hani eşiyle aralarındaki durumunu oturtamamıştır, yeni evlidir, okuyordur, kendini hazır hissetmiyordur ya da ciddi maddi sorunları vardır anlarım ama bazı insanlarda rahatından ödün vermek istemediğinden yani bencilliklerinden dolayı çocuk yapmak istemiyor gibi geliyor. Dokuz ay boyunca vücudunun şekli değişek, çocuğunu emzirdiği için göğüsleri değişecek, geceleri uykusuz kalacak, yeri gelecek uykulu uykulu işe gidecek v. s ama anlatamıyorum bunlar hissettiklerinizin ve kazandıklarınızın karşısında ufak şeyler.. Onun her anına tanık olmak şükür sebebi

Ben nasil konu actiysam o sekilde yorum isterim. Hamileyim ne yapacagimi bilmiyorum dememisim,, eaki konu hortlatilmis. Zaten bu konuda kkdan asla yardim beklemem yardim edecek ve anlayacak 3-5 kisi var direk onlara yazarim elalemin dusuncesiz konusmalarini dinleyecegime. Ayrica olumlu olumsuz yoruma acik olmak ayri haddini asana sus demek ayri. Herkes saygi cercevesinde konusursa sorun yok. Hayir bir de gelmis nerelerden dem vuruluyor ne oluyor o sekilde konusulunca aaa dogurmaliyim mi diyorum, ne sekilde yardimci olunuyor?

Bir arkadaşım uzun yıllar önce Amerika'da bir Türkle evlendi. Aradan birkaç yıl geçince çocuk yapmamaya karar verdiler.25 yıl oldu pişman değil. Kendimden de bir örnek vereyim. Ben hayatım boyunca anneliğin bu dünyada ki en büyük hediye olduğunu düşündüm. Ama geçen yıl oğlumun çok ciddi bir rahatsızlığı çıktı ve hayatını tehdit ediyordu. O günlerde şunu düşündüm Böyle birşey bana önceden söylenseydi ve çektiğim acı bana birgün yaşatılsaydı ve seçenek sunulsaydı hiç anne olmamayı seçerdim. Annelik çok güzel ama bir o kadar zor.

Yani sevgi konusunda suphem yok tabi ki severim ama hic cocuk istemeyen birini anlayacak pek insan yok. O yuzden emrak ediyorum cocuk dogduktan sonra kafami taslara vurur muyum acaba

senin konunu dikkatle okumustum fikirlerinide biliyorum zamanlama yanlis demeyim de ansizin olmus şok olmusundur bir kere sakin kendini suclama yasadigin her duygu sana ait sevinmem gerekirdi diye dusunme bu fikirler seni daha da cok yorar kizima ilk hamile oldugumu ogrendigimde şok oldum inan bak aileler delirdi sevincten bende tik yok kabullenemedim dogum lohusalik bunlar bana iskence gibi geliyordu hic anne olmak bebek sevmek hayalim olmamisti cunku veeee tam 9 ay kustum surekli cok sonra öğrendimki bu surum psikolojikmis kisi annelige hazir olmadigi zaman vucudun bir cesit tepkisi bilmiyordum ama simdi ki aklim olsaydi inan doguma kadar yardim alirdim lutfen muhakkak yardim al olur mu bu surecte sana iyi gelir insallah kendimden biliyorum o dusunceler duygular cokkk zor cok

Çok ağır laflar ediyorsunuz, umarım bu laflarla sınanmazsınız.

Dünyanın en güzel duygusu.

1 2 3 linç başlasın

Tamam sevgilerini tadınca evlat çok güzel bi duygu ama hiç akıl işi değil boşverin çok anaç olan kadınlar doğursun. Evladı zaten yalnızlık için yapacaksanız hiç yapmayın yani bi annelik dürtüsü olmadan sırf bunun için bebek yapılmaz; ki zaten evladı olan insanlar da yalnız. esergry Nirvana Anneler

Bende öyleyim hiç istemiyorum hiç. Düşünüyorumda evde dur onunla ilgilen bak geceleri kalk vs vs boğulacak gibi oluyorum ben daha kendimi zor idare ediyorumçocuğu ayak bağı olarak görüyorum Kesinlikle kimse yalnız kalıcam diye çocuk ypmamalı zaten çok kötü bi devirde yaşıyoruz İlla çocuk isteyenler evlat edinmeli ki bari onların hayatı kurtulsun

Benim dusuncelerim her zaman boyleydi. Annelik konusunda sorun olmaz soeun benim duygularim ve hayatim. Bir cok iyi anneden daha iyi anne olacagima eminim ama kendimden ne kadar calarim, 10 sene sonra ne dusunurum oralari kestiremiyorum. Cok isteyen insanlar dahi hamile kalinca bunalima giriyor, dogunca bebeklerini kabullenemeyen arkadaslarim var. Ben sadece cocuk sevmeyen bir insanim, icim kabarmiyor, hayatimi adamak istemiyorum. Evime gelip rahat rahat takilmak, kimseye gore hayatimi planlamamak, gece yarisi cikip gidebilmek gibi seyleri seviyorum. Hamile kalma ihtimalim cok yuksek degildi, ilk defa korunmasiz iliski yasamiyoruz. Iliski olan tarih yumurtlama tarihimden uzakti. Yaslarimiz cok iyi degil. Doktorlar da 35e kadar oldu oldu sonrasi cok zor dediler yumurtalar icin. Yani artik bi rahatlik, hemen de hamile kalamam yastan dolati gibi bir dusunce cokmustu sanirim. Psikolojik destek almam bir seyi degistirmez yine ayni dusuncelerim olacak. Ancak bebek sahibi olup dusunduvum sekilde hissetmezsem mutlu olurum ki bu da buyuk bir risk. melekeda Wait for it. tek ayak

Ne geleceği düşünerek ne de ay şimdi çocuk seveyim diye çocuk yapmayın bence. Ya ben çocuk bakabilirim, bir çocuğa rehberlik edebilirim, anne olabilirim dediğinizde yapın veya artık yaş müsait değilse evlatlık alın. Hem geleceğin garantisi yok hem de çocuklar inanılmaz emek istiyor. Ben de çok çocuk seven biri değilim ama 2 çocuğum var. Kendimce iyi anne olmaya çalışıyorum. Çocuklarımı seviyorum ama verdiğim emeği de seviyorum. Zaten bu kadar emek vermesem bu kadar sevemem de ben. Kısaca verici olmaya hazırsanız düşünün derim.

ha şunu da ekleyeyim, geçen gün oda ayırma mevzusunda çok anne yazmıştı çocuğun üstü açılır nasıl ayrı yatakta yatırıyorsunuz diye... benim kız 5 senedir üstü açık yatar, uyku tulumu da giydiremedim üstünü de örtemedim, saniyesinde tekmeleyip açar. kış günü incecik giyinir, triko giymez kaşınıyormuş, külotlu çorap da giymez hele yün külotlu çorap bebekken bile kendini yırtardı hiç giymedi. bere/eldiven takmaz. incecik giydirir pusete atar günde 8-10 km yürürdüm ben kış günü, 40 kilo verdim öyle. hayatı sokak hayvanlarının arasında geçti, bi de deli annesi nerde yaralı iltihaplı hayvan var eve alır iyileştirir... yemek de yemez 5 yaşında 16 kilo. 5 yaşında bir kere bu sene antibiyotik kullandı o da kulak enfeksiyonu olduğundan. ateş düşürücü bile sayılıdır. yani ne kadar üstüne düşersen o kadar hassas oluyor bu çocuk milleti, ne kadar rahat büyütürsen de o kadar sorunsuz. tecrubeyle sabittir

Bir tanıdığım vardı ana okulunda çalışmış daha önce çocuk görmek istemiyorum diyordu bıkmıştı, insanın kendi çocuğu öyle olmuyor işte, çocuğun hakkında sadece eşin ve sen karar veriyorsun. Bütün yetki sende olduğu için kısıtlanmışlık hissi olmuyor Evlat gibi var mı, canından her şeyinden kıymetli oluyor, yorgunluklar oluyor elbette ama insanın gözüne gelmiyor o kadar.

Çocuk demek seni kosulsuz şartsız seven biri demek eğer gerçekten iyi sevgi dolu bir Ebebyn olursaniz hiç birzaman karşılık beklemeden seven insan demek helede küçükken bence her insanın yaşaması gereken bir duygu sana muhtaç sadece seninle mutlu olan küçücuk bir bebek nasıl istenmez diye düşünüyorum anne baba olmak bence dünyanın en güzel şeyi çok zor ama çok güzel ben çocuğum yokken esimle tartissam kendimi çok kötü hisederdim kendimi dünyaya kapatirdim iyiki çocuğum yok onunla bu sekilde ilgilenemem derdim ama sulan iki bebeğim var en ufak canım sikilsa ağlasam gelip sarilmalari dünyaya bedel çok küçük oldukları halde uzulsen ağlasan anliyorlar gelip öyle bir sevgi veriyorlarki okadar güç veriyorlarki insan hiç biseyi takmıyor ve evede okadar neşe veriyorlarki bicokseyden mahrum kalsanda değer yani umarım pişman olmazsiniz

Cocuk istemiyorsaniz dogum kontrol hapini neden birakmistiniz peki ozel bir sebebi yoksa? Olumsuz dusunmeyin hamileligin tadini cikarmaya calisin, en ozel zamanlar bence. Yukarda bi arkadasin da dedigi gibi uzman yardimi da alabilirsiniz. Hayirli olsun hamileliginiz, insallah saglikla dogsun kuzu. Chelzy İkiz oğlan

Biz yandik sen de yanacaksin D

Ha tamam o zaman. Yoksa parçalarlar seni burda

Allahım okdar derdımız oldukı onun sayesınde kotu gun nedır bılmedık. çocuk, anne olmak bambaşka bır duygu. dunyaya bedel. cenneti yaşatan, merhamet nedır, sevgı nedır gosteren, kızgınlığınızı bıle pişmanlığa ceviren dunya tatlısı birsey. hemen çocuk yapın. hamılelıkte içinize işliyor ılık ılık içinize. anne oluverıyosunuz hemen. çok rahat ınsanken, bılmezken dunyanın butun mesleklerını edınıyosun bır anda. araştırmacı gazateci yorumcu doktor aktar oluyopsun genelde =)hiç eksık kalırmı ınsan bunlardan =) Smile_s

Hiç istemedik hala istemiyoruz çok dikkat ediyoruz korunurken bu yüzden Hamile kalsın Allah korusun intihar ederim heralde Hayırlı olsun

Ben bunu doğurdum ama sevmiyorum diyeni görmedim hiç :) diğer çocuklara karşı yine mesafeli olursun ama kendi evladını canından çok seversin. İstisnalar olabilir onları tenzih ediyorum. Sen çocuk yapmalısın bence. İyi yetiştireceğine inanıyorum. Her aklına estiğinde çantasını sırtına atıp dağ taş gezen biri değilsen çocuk sana ayak bağı da olmaz. Zira ben çocuklarımla her yere gidebiliyorum. Tatildir, seyahattir gayet uyumlular bu konuda. Hem bu konuyu açman bile sende ilerleme olduğunu gösterir

evimizde cocuk konusu gecene kadar esimle kari koca degilde flort hayati yasiyormusuz gibi hissederdim bu durumdan rahatsiz degildim ama zamani gelince artik bi aile olmaliyiz dusuncesi sardi icimizi. ve isteyerek hamile kaldigim bebegimizn haberini aldigmzdan beri icimz icimze sigmiyor. acikcasi yasanmasi gereken bir duygu. daha insana bile benzemezkenden dilinin burnunun olusumunu takip ettgn bir canliya hayat veriyorsun. Allah isteyen herkese nasip etsin bence kati dusunmeyin bende cocuk bela dedigm gunleri hatirliyorum ama bunu demeye devam etseydim eminim ilerde mahrum kaldigm o duygunun pismanligini cekerdim. cocuk sevmemek tercihtir daha dogrusu cocuk istemekte bencillik degil istememekte. cunku esinizde taraftar degilmis zaten. ilerde yalniz kalmamak icinde cocuk yapilmaz. cocuk sevdigin adamla kendinde bir parca yetistirmek icin yapilir beklentisiz yapilir zaten. insallah en dogru karari verirsinz hayatinzda pismanliklar yasamazsiniz. esinizle oturun detayli konusun belki onunde icinde bir yerde gizli bir istek vardir konusmakta fayda var. sonuc olarak anne baba kardesle cocugun yeri cok farkli oluyor. kirmizigitar

İste bunlar hep biyolojik saat :) belki de olmasını istediğinde çocuğun bile olmayacak o da belli değil işte... Ben sana bu fikri düşündüren haberi merak ettim asıl. Özel değilse paylaşır misin? burcubahar0635 what u get is what u

Her kadin anne olmak zorunda değil ben anliyorum sizin şaşkınlığınızı. Tereddüt bebek isteyenlerde bile var. Eşiniz de mi sizin gibi?O da mı şokta?

Ben de ilk basta rahatsız oldum. Ama acaba hani köpek dayanıklı bir canlı ya belki de canını yakmadan uyarı amaçlı yapıyordur. Yine köpek içindir belki. Çünkü ben esinin sokakta buldugu yaralı hayvanlari tedavi ettirmeye çabaladığını okudugumu hatırlıyorum koalinanın bir mesajında. Köpüslerinin canını acıtsa zaten koalina parcalardı bence esini sadece belki otorite kurmaya uğraşıyordur. Sonucta kocaman hayvan, papaganlardan sonra gözü korkup otorite kurmalıym demis olabilir :)

Evet maalesef, henuz cok yeni tabi bakalim zaman ne gosterecek ama su anki mutsuzlugumu ve saskinligimi anlatamam. Ben de esimle karar verip, heyecanla bekleyip sonuca sevinmeyi cok isterdim ama olmadi.

Hayırlı olsun Koalina. Korunarak hamile kalanlar kervanına mı katıldın

Allahım senin hikmetine sual olunmaz Ben aciz bir kulunum ne doğru ne yanlış ne hayırlı ne hayırsız bilemem Tövbe hasaaa amaaaaa Bi tarafta kanser olayım hamile olmayim boş gebeliktir de kurtulurum diyen biri Diğer tarafta yıllarca cocuk sahibi olmayı isteyen maddi manevi yipranan insanlar Hayat ne garip

Hayırlı olsun, sağlıkla, mutlulukla gelsin inş. Hayatına ışıklar getirsin bebeğin, çok sevindim:)

Siz bir çok yerde çocukları sevmediğinizi öyle aman aman bir his beslemediginizi dile getiriyorsunuz o yüzden bence tam emin olana kadar çocuk yapmayın. Çünkü inanın anne olmak sevmeden istemeden yapılacak bir şey değil. adını bile koyamadim:) Bir gün yalniz kalma korkusuyla değil sadece anne olmak istiyorum hissine kapilirsaniz ışte o gün hazırsınız demektir.

Sevilmek için degil sadece SEVMEK için çocuk yapılır.. ve asıl çocuktan sonra bencil olmamayı öğreniyor insan.

Benim de 2 kızım var Allah bağışlasın.3. istemiyoruz ama bağlatmak da pek mantıklı gelmiyor. Hayat bu belli olmuyor zamanın neler getireceği.

Bizim ilk 6 ayimiz kabus gibiydi kizim kolikti ve reflusu vardi, uyku nedir unutmustuk, 6 aylikken kolik krizleri bitti ben de 9 da odasina goturup isigi kapatip emzirip yatirmaya basladim. Tabi ki basta 9 da yataga girip 11 de uyudugu oldu ama 1 aya kalmadi rutini olustu. Hala da 9 da odasina gideriz masalini okur isigini kapatip iyi geceler opucugunu verir cikariz, kizim da o zaman uyumasi gerektigini bilir, biraz kendi kendine konusur sarki soyler uyur. Arada tatillerde ya da haftasonu aksam gezmelerinde rutinimiz bozuluyor tabi, ama sonrasinda en fazla birkac gun icinde oturuyor. Tabi o birkac gunde 9 dan 12 ye kadar hanimefendiyi bekliyoruz. Eger bu durumlarda pes edip aman uyumazsan uyuma deseydik 12 ye kadar otururdu o da bizimle. Ozellikle uyku duzeninin bir sekilde yapilandirilabilecegini dusunuyorum ben. Ama huysuzluguna care bulunamayan cocuklardan olup olmamasi sans meselesi :)

Rahatlığımdan ödün veremem sen yap benim yerime 2. yi gençlerin önünü acmak lazım

bana da cocuk istemek bencillik gibi geliyor. Yani bu nereden baktigimiza gore degisir

Koruyucu aile olmayi dusundunuz mu hic? Yani madem cocuk yapmak istemiyorsunuz ama en azindan biyolojik olmasa da manevi bag kurabileceginiz birisi olur hayatinizda.

Bende cocuk istemeyenlerdendim. Evlenince hemen hamile kaldim ve psikolojik olarak cok zor gunler yasadim. Anne olmak cocuk bakmak bana cok uzakti. Oglum dogunca hayatim oyle degisti ki onun sevgisi herseyin otesindeydi ve dunyadaki en buyuk aski sevgiyi onun sayesinde gordum. Evlat aski bambaska. Hergun iyiki olmus diyorum iyiki surpriz olarak girdi hayatimiza. İkinci cocugu baya sonra dusunuyorduk ve yine hamile kaldim ikinci bebegimi bekliyorum. Suan da maddi olarak yetebilecegimi bilsem ilerde ucuncu bebegi de yaparim. Ne akraba ne arkadas kalacak ileride Rabbim nasip ederse cevremde cocuklarim olsa yeter bana. Simdi bile hayatimi oyle dolduruyor ki tek oglum olmasina ragmen onun annem seni seviyorum diye boynuma sarilmasi öpmesi dunyadaki en buyuk mutluluk Rabbim evlatlarimizi bizden ayirmasin. Cocuk guzel sey kesinlikle bu annelik duygusunu yasamani tavsiye ederim.

O iste sıkıntı... teslim etmek icin guvendigin birinin olmamasi cok büyük şansızlık

Koalina bence cocuk evin nesesi ve bizim gelecegimiz.. Simdi ihtiyacin olmayabilir ama ilerde eminim cok pisman olursun canim. Canindan kanindan var olan minigini neden istemeyesinki.. Bence yasinda gecmeden yapin 1tane. ilerde cok ihtiyaciniz olacak rvlat sevgisine. niye onun bunun bebegini sevesinki birak. kendinizin olsun.. Onlar Allahiin bize emaneti eminim cok guzel bir anne olursun ❤

Ama ben buna da üzülüyorum. Sizin çocuklarınız da sizin sevdiğiniz gibi sevmiyor o zaman sizi, bu da acı bir şey değil mi.

H hadisse Merhaba. Üzüntünüzü, endişelerinizi anlıyorum. Ancak bir yerde beni hamilelik üzdü demişsiniz, bunu düzeltmek isterim. Hamileliği yaşamak isterken kayıp vermek sizi üzmüş. Hamile kalmaya çalışıp tüple bile kalamayan senelerce uğraşan kişiler var. Kendinize biraz zaman tanıyın. Eğer bir bebeğiniz olsun istiyorsanız, tüp bebek deneyin. . Zaten hamile kalabiliyorsunuz, şansınız yüksek. Üzülmeyin lütfen.

Bende ergenlik çağlarından beri çok sıcak bakmıyorum çocuğa. Hele de şu son dönemlerde ne kadar haklı olduğumu düşünmeye başladım ülke hali tecavüzler bombalar derken bir çocuğum olsa delirebilirim diye düşünüyorum. Hatta şu şartlarda keşke herkes iki üç kere düşünse. Hem benim etrafımdaki Çocuksuz aileler daha mutlu gibi sevgililik gibi istediklerinde gezip dolaşıp eğleniyorlar yaşlılık kısmını bilemicem tabi A AklinYolu1

ben hep evlılıgı gereksız gordum ama cocuk sahıbı olmayı oldum olası ıstedım ıyıkı de yapmısım, buyuk sorumluluk ama gercekten anne olunca anlarsın dedıklerı olay su ki herşeye değer ama benim için bir tane yeterli Allah ona uzun sağlıklı ve mutlu bir ömür versin... Size gelirsek çocuk yapmak şart değil, yalnız kalırım korkusuyla çocuk yapmakta mantıklı değil, kendinizi hazır hişssetmiyorsanız asla çocuk yapmayın derim ben çünkü onu sahiplenmeniz uzun sürebilir ama o kalp atışlarını duydugunuzda emin olun acayip bir moda geçiyorsunuz ve iyiki varsın diyorsunuz... benim 3 tanıdıgım evli çift var, yaşalrı 30 kusurlerde bırı yenı dogum yaptı ama senelerce cocuk yapmadı ve hiç istemedi taki 35 ine gelipte ilerde pişman olursam diyene kadar ve su an çok iyi bir anne... birinin iki taraftafa saglık problemı var o nedenle bebekelrı olmuyor ama cocuksuzda yasanabılecegını kabullenmısler fakat ozunde ıkısıde ıstıyorlar... son cıftte ıse kadı ıstemıyor adam kadına saygı duyuyor, ilerde cocuk yaparlar mı bılemem ama hiçte pişman olacak gibi durmuyorlar... ama sunu söyleyebilirim hep ailem derdim benim için önceliği olan annem ve babam yani, ama su an eşim ailem herkes bir yana kızım benim herşeyim... tabi hayatımı tamamen ona göre yönlendirmiyorum aşırı kurallar koymuyorum zaten şu an çok ufak ama benden bagımsız bır bırey olarak sorumluluklarını bılerek yetıssın benımle olsun ama ne ben onun hayatını ne o benım hayatımı kısıtlamasın kafasındayım ve bu sekılde de yetıstırmeye devam edıyorum aılemın destegı ıle cunku su an onlar bakıyorlar ben çalıştıgım için,...

Bu soruya ancak sizin gibi kendi iradesiyle çocuk sahibi olmamaya karar verip, çocuk doğurma yaşını da geçmiş birisi sağlıklı bir cevap verebilir bence. Buradaki çoğu kadın anne. Annelik duygularıyla tabiki yap pişman olursun gibi cevaplar gelmesi muhtemel, yani sizin için sağlıklı bir cevap olmayacak. Çocuğu olup, bilemiyorum çok zormus ya simdiki aklım olsa daha geç yapardım vs gibi cevaplar da gelebilir ki onlar da hali hazırda anneligi yaşadıkları için sahip olmadıkları şey hakkında yorum yapmaları yine sağlıklı olmayacak. Bir grup da isteyip bazı sağlık sorunları sebebiyle anne olamayanlar olacak. Onlar zaten aradığınız cevabı veremezler. Bir de benim gibi çocuk sahibi olma konusunda henüz yaş sıkıntısı olmadığı için rahat rahat istemiyorum diyenler olacaktır. Hala anne olabilme şansım olduğu için onun rahatlığıyla verilecek bir cevap olabilir. Dedigim gibi sizin tek şansınız buna bizzat iradesiyle karar verip su an da yapma şansı olmayan kadınlar. Diğer yorumlar kafanızı epey karıştırır diye düşünüyorum. Hayırlısı olsun.

haklısın ama şu açıdan bak, anne ve babası eğitimli, açık fikirli bir çocuğun önünde role model olmak paha biçilemez.. senin onunla geçireceğin kaliteli bir kaç saat, eğitimsiz bir annenin geçireceği bütün günden çok daha faydalı olacak.. büyüdüğü zaman anne-babasını örnek alacak, sürekli eğitimin ve kendini yetiştirmenin içinde büyüyen bir çocuğun idealsiz olması bence mümkün değil..

O kadar dogru bir tabir oldu ki herkes cok sasiriyor bir de beni dusunun...

Sağolun, ben zaten iki sene hapla korundum sonra bebek istedik, hapı bıraktığım ay gebe kaldım. Konu sahibi hapla korunurken gebe kaldı sandım yorumu okuyunca o yüzden sordum

cok iyi anliyorum, bizim birbirmize ihtiyacimiz var azizim. Ne kadar kendimizi uzak tutmaya, korumaya calissak da toplumun ogretileri bilincaltimizda var ve mutlaka dis uyaranlar ara ara bu var olan bu zemini uyandiriyor. O kadar aziz ki toplumun sirasiyla bir yetiskin kadina cizdigi yoldan gitmeyi reddeten kadinlar. Biz kendimizi yalniz hissetmeyelim de kim hissetsin?

Hayir ya salak, uc korunuyorsa bir geri cekilme. Onu da korundum saniyor.

Bizim köpek ırk olarak bayağı bir inatçı ve sınırları zorlayan bir köpek, her köpek böyle olmaz. Geneli yatar uyur mesela. Ben bunun uyuduğunu hiç görmedim, gece tuvalete bile kalksam bakarım bu uyanık, gözler hep açık, sürekli bizi izliyor korkunç Yatağına yat deriz mesela, bütün gövde dışarıda arka patiler yatağına değiyor, onu yatağa yatmak olarak bize yutturmaya çalışıyor Halıya basma deriz inat gibi gider koklar koklar, önüne yatıp burnunu halıya değdirir. İlla bir şeyleri eksik yapar ya da sınırda yapar yani Ondan belki otorite şart bilemiyorum belki de iyi yapıyor sert davranmakla. Bir köpek eğitmeni olsa da sorsam

Geleceginden endiselenme cnm neler gelir basimiza bilemiyiz sonucta kaderimizi bilemiyoruz. Cocuk olmali bence aile kutsaldir. Yillarca cocuk icin mucadele verenler var Hemen olup olmucagida belli degil Ben kendi kendime benim cocugum olmali. beni kim bakar dedim. Hemen calismalara basladim..2 ayda dusuk. yaptim uzerine 13 ay hamile kalamadim. Herseyde vardir bir hayir biz bilemiyoruz Bna kalirsa esinle. konusup sende basla cok gec kalmadan 35den sonra yumurtalik rezervi azalabiliyor kimi bayanda kimilerim kolay kimileri zor hamile kaliyor. Cocuk sevgisi cok. baska oluyor diyorlar bu duyguyu herkes tatmali bence

O değilde köpekler cidden bir garip. Bahçede baktığımız bır köpegımız vardı daha cocuktum o zamanlar. Ben hep yumuşak davranırdım, otorite kurmaya uğraşmadım, hiçbişeye zorlamadım, kızmadım ona. Hep severdım ve oynardım, yıyecegını fılan ben hep verırdım, güzel davranırdım ama beni babamı sevdiği kadar sevmezdi, sallamazdı. Babam gelince heyecandan deliren hayvan bana aynı tepkileri vermiyordu o geldi aklıma... Beni niye okadar sevmıyor dıye dusunuyordum. Galiba köpekler bundan anlıyor. . push ;

O zaman sana bir kk klasiği cümleyi yazayım Konu actiysan olumlu olumsuz tüm yorumlara açık olacaksin Ki takvimi ekleyen de sensin. Konuyu kapattirmak da senin elinde.

Tebrik ederim kolina, sen esaslı anne olacaksın ben inanıyom Şimdi kötü hissedebilirsin o da normal sen hiç istemiyordun çünkü, ama sonradan bebeğini çok seveceksin.

Çocuk yapsan da pişman olmazsın. Yapmasan da pişman olmazsın bence. Emel Sayın'a bir röportajında sordular doğurmadığınıza pismanmisiniz diye, pişman degilim çünkü bu 'zamanında verilmiş bir karardı', demişti.

Bu yorumu yapan abla benim kafadan, olur da bir gün doğurursam aynı böyle olmaya niyetliyim. 45'te falan yaparım herhal

Kendin demişsin, yalnız kalmamak için çocuk yapma düşüncesi yanlış diye. Evet yanlış olduğu kadar da bencilce Koalina :) Gerçekten istiyorsan, çocukları seviyorsan tamam. Ama bu şekilde olmaz, yapma bence.

Su kadarcık mesaJından anladıgım kadarıyla sen ccocuk ıstıyorsun ve bunu kendıne ıtıraf edemıyrsun :) ınsanlar dogası geregı ıcgudusel olrk ıstıyrlar bende 4 yıllık evlıyım yakında 4 bıtecek guya basta ıstemıyrduk sımdı tutusuyruz ama olmyor yasım 27 elbet sende ve esınde ısteyeceksınız ınsallah ıstedıgınız zaman Allah aratmaz E

Ben de hiç çocuk istemiyorum. Dünyada herkesin üremesi gerektiğini düşünmüyorum. Yaşlanınca da huzurevine evimi bağışlayarak yerleşip dişsiz arkadaşlarımla konken oynarken ölmeyi planlıyorum.

Benim de bu konuda sizinle paralel fikirlerim var. Daha bugün bu konuda yine birileriyle konuşmuş ve anlaşılamamıştım ki konunuza rastladım :) Benim için soyumun yürümesi falan mesele değil. Ne olur ki yani çok mu mühimim dünya için? Belki yaşlanınca bu fikirleri sorgulayacağız ama istemediğimiz bir şeyi yapmamış olmanın da haklı gururu olacak. "Benim hayatım kaygıyla, almak istemediğim sorumluluklarla geçmedi ve istediğim gibi şekillendirdim, yaşadım." diyeceğiz. Bugün etrafımızda olanlara sahip çıkıp ömür boyu sürecek aile, dostluk bağları inşa etmemiz daha mantıklı bence. Koruyucu ailelik de çok cazip. Çocukları ne kadar sevMİyorsam, muhtaç çocuklara yardım etme ihtiyacım da o kadar güçlü. Çok daha fazla sorumluluk duyuyorum ayrıca. İmkan ve duygusal durumlar el verdiğinde mutlaka yapacağım bir şey. Onlar için yapabileceğim bir şeyler varken sıfırdan bebek yapıp el bebek gül bebek büyütmek tuhaf gelir bana. Umarım sizi en mutlu edecek kararı verirsiniz.

Öyle doğu bir yazı ki.. Anne değilim ama annem ve kayınvalidem taban tabana zıt anneler. Kayınvalidem mesela bir ay çocuklarını görmese dünya yanmış gibi oluyor. Sürekli bir ağlamaklı ifadeler, canını adamalar. Hani cocuklari için kendinden geçmiş resmen. Giyinmez giydirir tipli bir anne. Kadıncağız annemden genç ama yanyana gor ablası dersin. Çünkü dişleri, saçları kıyafetleri her şey fedakarlık kokuyor. Hala da kendine harcaması yoktur kenara koyar hepsine ev alacak da bilmem ne yapacak da. Ya bırak hepsi mesleğini almış kendin yaşa biraz diyoruz evini istediğin gibi yaptır kış günü evin derecesini yükselt senelerce kendini kisitlamissin mustiflik yap. Yok olmaz çocukları için kenara atmalı bir omur. Kadın kadınlığını bilmemis. Benim annem mesela daha rahat bir kadın. Seviyor beni elbette ama ne düşlerinden ne heyecanlanrindan ne hayatından ödün vermedi hiç. Beni bırakıp anneanneme okul arkadaşlarıyla buluşmalara gitti gecelere gitti. İkisi de aynı seviyordur sanmıyorum annem beni az sevsin. Ama kendini sevmeyi bırakmadı beni hayatinin en önceliğine koymadı sadece. Bu fedakar Türk analığı çocuğa da yük aslında. Senin için hayatından vazgeçmiş senin için ölecek bir insanın hep sırtında tasiyorsun vicdan ağırlığı oluyor aslında. Yurtdışına gittiğimde oyle sokak çalgıcılarını kış günü yere oturup sakince dinleyen çocukları var mesela. Bizim anneler olsa tas soguk çeker kalk diye çocuğu kaldırır. Yemek yemiyorsa sen bilirsin demez kaşıkla kovalar. Tatil köyünde bile kaşıkla kovalayanlar hep bizim analar. Çok itici geliyor bana bu aşırı fedakar Türk analığı.

Ben senelerce ilac ile korundum zaten ve bir suru yan etki yasadim artik sikildim. Spiral zaten dogum yapmamislara takilmiyor, ben tek basima senelerce ilac icemem herhalde. Esimin korunmasi gerekiyor biraz da. Takvimi yapmam ve herkese soylemem kafamin karisip aldirmaya gitmemem icin. Yoksa herkesten gizli gider aldiririm biliyorum sonra pismanlik.

Evde köpek hic bakmadım ben o "başına gelecekleri biliyor" kısmını köpeği yikamak ya da soylenmek oldugunu düşünmüştm vurma olabilecegi hic aklima gelmemisti.. Ben de oturup aglarim hayvanlar icin. Hatta muhabbet kusumla yakalamaca oynuyordum, koyun koyuna uyurduk vs.. ona rağmeb ne biliyim hayvanlari cok seven bir ciftin cidden köpeğin canını yakabilecegine ihtimal veremedim. Insallah yoktur oyle bir sey. Bu arada ne güzel kediniz var ♡ kedinizi öpün mıncırın benim icin :))

Yanliz kalmamak icin cocuk yapilmaz esimin bi akrabasi kadinin 6 tane cocugu vardi 3 gundur evde vefat etmis ve kimsenin haberi yoktu komsular kokudan dolayi anlamislar cocugu eger istiyorsan yap ilerisi icin dusunme

buna benzer bir konu ben de açmıştım önceden. eşimin ve ailelerimizin bebek beklentisini ama benim kendimi bu fikre nasıl uzak hissettiğimle ilgiliydi konu. 27 yaşındayım, bir seneyi biraz geçti evleneli. ama 8 yıldır beraberiz. eşimi seviyorum, oturmuş bir ilişkimiz var. evlenmeden önce hep büyük bir aile olmak istediğini söylerdi eşim, ben de 35 imden önce doğurmayacağım dedim hep. bu konudaki fikir ayrılığımız hep belliydi ama öncelikli gündemimiz hiçbir zaman çocuk olmadığı için bir problem olmamıştı. gelgelelim son zamanlarda eşim bu isteğini çok sık dile getirmeye ve çaktırmadan benim üzerimde de psikolojik baskı oluşturmaya başladı. özellikle benim ailem; annem anneannem de sürekli torun isteidklerini söylüyorlar ve doğunca maddi manevi her türlü bakımını üstleneceklerini dile getiriyorlar. ama ben hiç düşünmüyorum şu anda. rahatına düşkün bir insanım, daha gezip görmek istediğim yerler var. borçlardan ötürü eşimle gönlümüzce gezemedik daha. evimiz yok, arabamız yok. kısa vadede ilk olarak araba almak, gönlümce eğlenmek var. çocuğun beni çok kısıtlayacağını düşünüyorum ve eğer şu anda bebek sahibi olursam bana mutsuzluk getireceğine inanıyorum. dahası uzun vadede de bebek sahibi olma hayali hiç kurmuyorum. çocuğa yatırım gözüyle bakılmasını da çok anlamsız buluyorum. bu konudaki mahalle baskısını göz ardı etmekte fayda var bence. her kadın anne olmak zorunda değil. hiç sahip olmadığım bir şeye özlem duymak da bana anlamsız geliyor. hani şu çocuğum olmuyor diye kendini hırpalayan insanları da anlamıyorum. biyolojik saat diye bir şey gerçekten var mı bilmiyorum, belki yaşım daha gençtir bunun için. ama özellikle içinde bulunduğumuz toplumu ve geleceğini düşündüğümde bir bireyi daha içinde yaşadığım toplumun normlarına hapsetmek bana acımasızca geliyor. çünkü ben mutlu değilim ki. evet ailem hayatta sağlıklı, onlarla güzel bir bağımız var. eşimi seviyorum. o da ben de sağlıklıyız çok şükür. ama gene de çocuk sahibi olmak çok büyük bir sorumluluk. bunlar yetmiyor bence çocuk doğurmak için. aslında neden çocuk düşünmediğimi, ilerde de düşüneceğime inanmadığımı ve her kadının çocuk sahibi olmak zorunda olmadığını sayfalarca anlatabilirim :) bu konuda tezlerim de var kendimce :) velhasıl konu sahibi, istemiyorsan istemiyorsundur ve bu çok normal. nokta. ilerde pişman olacağını sanmıyorum, aksine dünyanın gidişatına bakılırsa çocuk sahibi olanların pişman olma ihtimalleri daha fazla bana göre. Umarım bu konuda taşlanmam burda, kesinlikle çocuğun harika bir şey olduğunu savunanlar kadar geçerli sebeplerim var bana göre.

Çocuğunuz olduğunda da yalnız kalabilirsiniz. Bu çok daha acı verici bir yalnızlık olur. Başı-sonu belirsiz bir iş. Hem de çocuk büyütmek dünyanın en zor işi. Bu yüzden çocuk yapılmaz. Evlatlık da edinebilirsiniz. . push ; Dilber Hala Uyh uyh tansiyonum indi şekerim çıktı

Tebrik ederim öncelikle. Olan oldu bırak didiklemeyi. Aklı selim insanlar doğursun ne güzel. Sağlıkla al kucağına. Kendini de üzme, kimse hamileliğin başında oleeey demiyor hepimiz Bi "ne halt edicem ben" diyoruz.

Aslında bana sorulsa sizler gibi bilinçli olan kadınlar çocuk sahibi olsun derim ama bana soran yok tabi :)))) Bakın çocuk sevmiyorsunuz istemiyorsunuz ama ufacık bir düşüncesinde bile ona hazırlık yapmayı düşünüyorsunuz. hatta sadece kendi yapacağınız çocuğu değil başkalarının çocuklarını da düşünüp onları mezun edeyim diyorsunuz. Yok ya fikrim değişti siz çocuk yapın hatta2,3 tane yapın

Anneyim ama kocama duydugum ask, cocuguma duydugum asktan cok daha fazla. Her zaman esimi herkesten cok sevmeye devam edecegim. Bence normali de bu. Bir tek turkiyede var sanirim bu cocuguna asiri baglilik, asiri sevgi halleri. Elbette ki cocugumu seviyorum ama esim olmasaydi o da olmazdi Not: nerdeyse 10 yillik evliyim, dunku heves degil yani

Annelik çok başka birsey yasanmadan bilinmiyor. Öyle aşırı düşkün değilim ama aklımda önce kızım var

Acaba bakabilir miyim yetebiliryim gibi türlü düşüncelerle çocuk işini erteleyip, sonra bir cesaret karar verip ilk çocuğumu kucağıma aldığımda, aklımdan şu geçmişti neden daha önce yapmadım, neden daha erken anne olmadım, öyleki kendime çok güvenip yaş başını almadan 2 yıl arayla ikincisini kucağıma almama günler kaldı, allah isteyene versin, çok şükürki kendimi şanslı hissediyorum, çünkü yaş ilerledikçe para pul birçok şeye yine sahip olabiliriz ama çocuk sahibi olmak ise daha zorlaşıyor, hakkında hayırlısı olsun canım E esk11 kızımı çok seviyorum o benim minik

Katıldım size Çocuk sevmek değil çocuk yetiştirmek için yaptık Zira ben de sevmem öyle agucuk gugucuk çocuk Benim çocuğum tüp bebek ile oldu hem de ama hala aman da aman diye düşkün bir sevgim yok onu iyi yetiştirmek için çırpınıyorum ama

Hayırlı olsun. İnşallah sonunda ''iyi ki olmuş'' dersiniz.

Bende çocuk seven biri değilim hiç tahammülüm yok mesela hala da öyle. Eşimde sevmezdi hatta herzaman birbirimize yeteriz olmazsa da üzülmeyiz tarzı konuşmalar yapıyorduk. Nasıl oldu bilmem belki çevrede birinin hamile kalmasından etkilendik bizde denedik ve hamile kaldım. Birisi paylaşmıştı " cocuk kabul edilmiş dua dır" diye. Bende ne alakası var dua etmedim ama hamileyim vs diye düşündüm. Ama hamilelik çok hoşuma gitmişti. Cinsiyet öğrenmeye gittiğimizde kalp atışı durmuştu beklediğim gibi birşeydi de ilk başta şok oldum. Ertesi gün normaldim kürtaj vs oldum ama sonra çok etkilendim. Hala da upraşıyoruzuğraşıyoruz 3 yıl oldu. Haölr kaldığım zamanlar demiştim keşke evlenir evlenmez düşünseydim diye. İlk 3 yıl düşünmemiştik. Hala da bana çocuk büyütmek ateşi dişi zor gelir ama deliler gibi istiyorum ama bir yandan da doktora gitmiyorum. İnsan kendini hazır hissetmeden olmuyor hiçbirşey malesef. Sizinde bir olaydan etkilenip zamanı geldiğinde isteyeceğinizi düşünüyorum.

Saglikla kucaginiza alin bebeginizi... istemiyordunuz sanirim fikir değişmiş... Inanin dogdugunda ahhh ahhh bileydim erkenden dogururdum diyeceksiniz... ben gormemisin cocugu olmus gibi cocuk büyüttüm

şöyle diyeyim, eşim hiç bir zaman cocuk istemedi. bir ara ben cok istemiştim sorunumuz oldugu için tüp bebek denedik. tutmadı. şimdi bende istmiyorum eşimde. yaşlarımız da sizinkilerden cok :) cocugum yok diye de pişman da degilim.

Pre. siz ilişki asla gençlik ateşi tabi sizinki bizden geçti

28 yaşındayım, 2 yıllık evliyim bir çok sağlık sorunum var beni korkutanda bu mesela ama kendimi çoğu zaman sorgularken buluyorum yiğenime, öğrencilerime olan titizliğim, onlara olan sevgim, davranışlarım aslında iyi bir anne olacağımı düşündürüyor çünkü genelleme yapmak istemiyorum ama etrafımda ki bir çok anneden daha düşünceli olduğumu biliyorum ama benim cesaretim yok sizinde çok ince düşündüğünüz konuşmalarınızdan öyle belli ki sizden çok iyi bir anne olur sizin gibi insanlara ihtiyacı var bu dünyanın

bakınız ajda pekkan 71 yaşında ve en büyük pişmanlığı zamanında çocuk sahibi olmamasıymış ve şuan tüp bebek yöntemi ile bebek sahibi olması için tüm özel hastaneler sıraya girmiş. Emel sayında aynı şekilde demekki ileride farklı düşünüyor insan ama tercih sizin... ayrıca sırf yalnız kalmayayım diye de çocuk istenmez bu bencillik olur sizin de belirttiğiniz üzere zira çocukları olupta görüşmeyen yapayanlız ölen insanlar var hayırlı evlat olmadıktan sonra 10 tane olsa da yalnız kalınabilir seçim sizin... moon_light0313 Bildiğini okuyor hayat her nasıl

Çok güzel korunmuş

Ben anne olmamayı hic düşünmedim ama annelerin annelik hakkında abartılı hatta efsanevi söylemlerde bulunduklarını düsünürdüm. Yapmışlar bir bebe, kendilerini telkin edecekler işte yok uyusa özlerim de yok bir saat sonra özlerim de diyerek şeklinde fikirlerim vardı. Amaaaa anne olunca işler değişti ya. Aynen onlar gibi oldum :) Hayattan tek beklentim bebe değildi ama bile isteye seve seve hayatımın en merkezine ben yerlestirdim. Bu yuzden hayattan tek beklentin çocuk sahibi olmak mi bla bla'cılar da samimiyetsiz ve kendini üst gömlekte göstermek isteyenler gibi geliyor zira tek amacımız çalışmak da degil ama mesleğimiz var, di mi? Evet, büyük ve sürekli bir sorumluluk ama mutluluğuna da paha biçemiyorum. Bir örnek vereyim, duygusallaşmamin sebebi kabilinde ; Ağlama numarası yapıyordum, doğduğundan beri temastan hoşlanmayan bir defa olsun başını omzumuza dahi koymayan kucağımızda yatmayan kızım, geldi ve sarıldı bana, minik ellerini doladı boynuma :) Bunu asla asla asla kelimelerle ifade edemem. Hasılı kelam bence güzel ya. Arada yoruluyor arada keşke tuşu olsa da kapatsak diye düsünüyorsunuz :) ama güzel. Allah isteyen ve hakkını vere vere büyüteceklere versin insallah. Anneliğe methiye adındaki postumu bitirirken şu vakayı da anlatayım; 50'li yaşlarında hic evlenmemis, cok zengin, işi hobileri partileri arkadaşlıkları vs olan bir akrabam keşke hicbir seyim olmasaydı ama bir evladim olsaydi, demistir. Beni de etkileyen ve cocuga iten sebeplerden biri buydu. Çok sükür, gayet mutluyuz. Siz haklıymışsınız ey analar :)

Ben şimdi karar versem ancak 2-3 sene sonra yaparım. Para biriktir, kendini ayarla, çocukları mezun et falan derken... Tüp bebek merkezinde daha bir uzaklaştı zaten bu fikirden. Dünyanın tek derdi buymuş gibi başka ülkelerden dahi geliyorlar, AIDS'li adam tüp bebek derdinde diyor. Garip geliyor yani.

haklısın ama ben de su yönden bakiyorum. Esim de ben de calisiyoruz. Bugun karar versem dogurmaya, doktora mezunu anne olmus olacagim, düşünmeden çatır çatır doguranlardan cok daha akli basinda bir anne olacagim ama cocugumu ben büyütemeyecegim ki. Ilkokul mezunu hadi biraz iyi bir sehirdeysen sansliysan lise mezunu bir bakici bakacak evladima. Yanlis anlasilmasin kimsenin egitimini kucumsemiyorum sadece objektif kriterlerle cocugu kendi bilgi birikimimle buyutemeyecegimi anlatmaya calisiyorum. Ucretsiz izne çıkayım desem hem kendi kariyerimi heba edicem hem de tek maasla çocuğu rahatca buyutemeyecegim. Bu dedigin iyi hos da günümüzun modern koleleri olan biz mesaili çalışanlar icin cocugu kendinin yetistimesi tam bir luks canim.

cocuk istemek kadar istememekte cok dogal. her kes illa üremek zorunda degil. ama sizin icinize acaba gelmeye baslamis. o yüzden ilerde isteye bilirsiniz. bide nedense siz bana baska geldiniz)cok iyi anne olacagina eminim)bunu burdan hissettim RACHEL GREEN ▫we were on a break ▫ tek ayak

Çocuk sevmiyorsan, yaşatacakları problemlerle mücadele ederken çok yorulacaksın demektir. Ama şu da var, kendi doğurduğunu sever insan..

Sirf arayan, soran olsun diyede o topa girmek cesaret ister. Bebek yapacaksan bile çok bir beklentin olmamasini tavsiye ederim. Kumar oynamak oluyor aksi. Bir akrabamiz vardi kadincagizi ne evlatlari istedi ne torunlari istedi. Hep oradan oraya atilip duruyordu. Bakanda adam gibi bakmiyordu yemek yemesi igrencmis bilmem neymis, kis gunu kadini sogukta tutmalar vs yani anlatmaya gerek yok. Maasida vardi ustelik maaşını yiyip kadina bakmak istemediler bir tanesi bile. Ki kadinda zamaninda kotuluk etmis cadaloz bir kadin filanda degilmis, yasliligida cadaloz degildi zaten biliyorum kadini. Ama istemediler işte. Bu eziyetler ortaya cikinca ananemde kaliyordu nine, kucuk torunlarini sayiklayip duruyordu. Onlara gitmek istiyorum diyordu yinede seni istemiyorlar diyemiyorduk anlamiyordu. Öyle böyle o kadin anneannemin evinde öldü, öldüde kurtuldu diyorum. kendi evlatlari, torunlari dururken, taa kimin evinde öldü...

Karı koca ikinizinde istememesi bir garip geldi bana. Genelde bir taraf ister çünkü. Fikrim net bu konuda. Bence kesinlikle pişman olursun. Evlat istenmezmi ya. Inan bana dünyanın en güzel duygusu. Mahrum bırakma kendini. Geç yaptığın için kızarsın bile kendine. Biraz o düşünceye odaklanmaya çalış. Anne olduğunu düşün filan. Belki aklın kayar. Evlat çok tatlı. Allah inşallah sanada nasip eder.

Hani 'çocukları çok severiiim, bayılırım onlaraa' diyenler vardır ya, hiç onlardan olmadım. Severdim ama çabuk sıkılırdım. Ta ki kendi çocuğum olana kadar. Ruhuma çocukça düşümek, çocuksuluk, merhamet aşılandı resmen.. Etraftaki çocuklara da farklı bakar oldum anne olunca. Anne olmayı istedim. "Evimizde bir bebek olsun, eşimle benden bir parça, büyütelim onu, bizim olsun, aile olalım" gibi sıradan hislerle istedim.. Allah 2 bebek birden nasip etti, bu bizim için çifte mutluluk demekti. Nüfus cüzdanlarını ilk gördüğümde ağladım! Anne adı ben, baba adı eşim! Bu çok tuhaf bir mutluluktu benim için, artık resmen 2 insanın annesi olmuştum... unutamadığım bir andır! Sana her daim koşulsuzca sonsuz bir sevgi ile bağlı küçük tatlı bir yaratık, nasıl seviliyor! Senden bir parça.. Ve günden güne büyüyor. Sorunlar, sıkıntılar da oluyor ama bir 'insan' yetiştirmek pek de kolay olmasa gerek, normaldir. Ben iyi insanların üremesi gerektiğini savunuyorum artık. Kaliteli, ahlaklı, iyi kalpli ve anne baba olmayı becerebilecek kişiler çocuk yapsın. Dünyanın buna ihtiyacı var. Tandığım bir abla var 50li yaşlarda, hiç evlenmedi, kısmet olmadı. Der ki "Evlenemediğime değil de anne olamadığıma çok yanıyorum" Nasip olmasının yanında biraz da tercih meselesi. İstemiyorsanız elbette yapmayın. Lakin tam da bahsettiğiniz gibi, ileride kalabalık bir aile, torun torba sahibi olmanın mutluluğunu yaşamıcak olmak can sıkıcı, haklısınız. Biyolojik saatiniz gelmiş olabilir, bunlar birer sinyal olabilir. Umarım gönlünüze göre olur

İnsan ailesiz olamaz bence. ne kadar çok arkadaşı olursa olsun anne baba kardeş eş veya çocuk onlar bir başka. kimin ne zaman öleceği bilinmez ama Allah erken ölüm vermezse anne babalarimizi bir gün kaybedicez sonra kardeşlerimizi eşimizi birgün içimizden biri mutlaka yalnız kalacak. insanin çocuğu olursa bu kayıpları daha çabuk atlayabilir diye düşünüyorum. cocuk demek sonrasında torun demek mesela. hayatta bence bir amacın olması demek. aile kavramının bitmemesi demek. simdi hepsi yanimizdayken aklımıza gelmez ama yalnızlıklar çoğaldıkça mutlaka evlat ihtiyacı duyulur. Ki ben de aman çocuğum olsun diyen tiplerden olmadım hiç geciktirebilecegim kadar geciktirmeye çalıştım 2. Çocuğum sürpriz oldu falan bir şekilde 2 çocuğum oldu.3. yü düşünmeye cesareti olanlara hep sasarim akıl erdiremem. ama dediğim gibi cocuk şart diye düşünüyorum. Ne kadar şimdi istemeseniz Birgün ihtiyaç duyarsiniz

keşke kanserimdirden daha elle tutulur bir sebep olabilir mi? kesinlikle istemediğin bir çocuğu dünyaya getirmemelisin. ilk 6 ay yapışık yaşayacaksın yazdıklarından yola çıkarak düşünüyorum ki lohusa depresyonundan çıkamazsın..

gullu19

Koalina bdn de senin gibiyim. Çocukları sevemiyorum ve annelik konusunda korkuyorum. eşim de çok sevmez çocukları yani biz de Bi Bebek görüp oy nekadar tatlıymış bu aman aman diye hiç Bebek sevmedik. Ama mesela arkadaşların çocuğu oldukça hele kız çocuğu oldukça eşim acaba bizim olmayacak mı dedi. ilk 1,5 sene olmadı sonra kendiliğinden hiç düşünmediğim Bi zamanda hamile kaldım Bi sevinç kapladı içimizi ama kıSa sürdü dış gebelik oldu çocuğum olmadan daha sezeryan oldum eşim kendini suçladı çok üzüldü ben istedim o yüzden yaptık senin Can'ın yandı dedi.1 sene geçti aradan korunduk yasaktı. yine aklımızda olsun illa diye bişey yoktu yine hamile kaldım biz olursa olur olmazsa yapacak bişey yok diye düşünüyorduk. hamile kaldığımda yine ayrı Bi sevinç sürekli test yapmalar hergün kan testi vermeler ve nitekim dış gebelik oldu yine ve yine ameliyat oldum. Sonra kızdım kendime o kadar çocuktan uzakken içinde Bi özlem yokken neden bukadar acı çekiyorsun dedim. Ameliyattan sonra öğrendim ki bir daha çocuğum doğal yolla olmayacak tek şansım tüp bebek. Hamile kalırsam yine dış gebelik olacak bu beni üzdü yani önceden olmama ihtimali yokken bu kadar üzülmemiştim. Şimdi de ya tüp bebekte de aynı şeyleri yaşarsam diye ya çocuğumuz olmazsa diye korkuyorum. duygularım karma karışık ya gelecekte herkes çocuğuyla mutluyken onlara bakıp iç çekersem, üzülürsem. Şuan bir sorun yok sevgimizi sokak hayvanlarıyla paylaşıyoruz geziyoruz eğleniyoruz hayatımızı yaşıyoruz tamam ama ya gerçekten çocuğumuz olmazsa... Eskiden istediğimiz Zaman yaparız şuan istemiyoruz birlikte birbirimize Zaman ayırıyoruz mutluyuz diye bakıyorduk, ama şimdi olmama ihtimali de olduğunu biliyoruz ve sanırım bu bizim fikrimizi değiştirdi. O hamilelikteki heyecan ayrı bişey. bu arada 32 yaşındayım 3 yıllık evliyim. Ameliyat yaralarım ve acıları hala üzerimde... Ben sana kendi hayatımdan örnek vermek istedim. İnşallah Allah sizin için en hayırlısını nasip etsin.

Tamamen ayni durumdaymisim sizinle ama bir gun sans eseri amh degerim dusuk cikti ve feci bir panikle ilk cocugumu yaptim apar topar. Bence cocuk fikri hala bencillik, cocuk yapmak icin tum nedenler duygusal, mantikli hicbir gerekcesi yok. Asla diger anneler gibi olmadim, olamam da sanirim. İlk cocugum yalniz kalmasin hayatta diye simdi 2.'ye hamileyim. Velhasili, ilerde ya olmazsa fikri insana kafayi yedirebilir - ki benim gercekten olmayabilirdi. Cok iyi dusunup karar verin, kimsenin gaziyla olacak bir sey degil bu. Önceki

canım 1. sınıflar ya ondan da yoruluyorsun. yarım gün demi senin şu an. tam gün değil. kocanın da değişmesine sevindim. ama sende biten şeyler olmuş anladığım kadarıyla. bi psikologa da git mutlaka. ben kimselere de derdini anlatamadığını düşünüyorum. zor insanlarla yaşıyorsun. bu insanların yıpratmayacağı kadın yoktur diye düşünüyorum. her şey gönlüne göre olur umarım. çok isterim. Önceki

kalp kalp kalp

ben de çocuk istemiyorum.. bu çok değişik bir his her kadında da yok. neden istemiyosun diye soruyolar bir nedeni de yok sadece evimde bir bebeğin olması düşüncesi beni heyecanlandırmıyor. belki de fazla düşündüğüm içindir çünkü büyük bir sorumluluk bir insan yetiştirmek.

İyi bir aile olursanız yazdım sevgiyi merhameti aile kavramini vs vs yetiştirilen cocuklar ben ve ailem oyleyiz herkes kendinden çok diğer kardeşini anneyi babayı düşünür aramizda inanılmaz sevgi ve saygı bağı var ben burda diğer aileleri okudukca çok tuhafima gidiyo ve biz amca hala öyle büyük bi aileden bahsediyorum ve küçükken kosulsuz seven çocuklar buyudugunde tabiki sevmeyebilir yetiştirme ve karakter meselesi ama yinede çocuk büyütmek bence çok güzel çocuk sevmeyenlerde var onlara yorumsuzum bu benim fikrim

cocuk senin gelecegin degil. sen ona bakmak zorundasin ama o degil. bu dusunce ile cocuk yapma lutfen. ama kokusu gulusu yavas yavas sekillenen kisiligini gozlemlemek sana zevk verecekse. ilmek ilmek onun tahtini kurmaya calismak seni zorlamayacaksa bir cocugun olsun.

Sizin yazdıklarınızı ve duygularınızı paylaşmıyor diye neden tepki veriyorsunuz ben koalinayı çok iyi anlıyorum bende hamile kalacağıma hasta olmayı tercih ederim herkes çocuk bebek sevmek zorunda mi anlamıyorum ki alttan alttan laf sokmalar falan

Evlat sevgisini tatmamak büyük kayıp bence. insomnia41 Yanaklarım dururken canımı sıkman çok saçma.. tek ayak

sanki ben yazmışım sadece 2 yıl farkla aynılarını yaptım ben de, hamileyken işyerim 6. kattaydı, asansöre binmez 6 kat çıkar inerdim günde bilmemkaç kere, şubatta doğurdum karda kışta kangurusuna koyar sokaklarda dolanırdım, 6 aylıktı kızımla başbaşa 10 saat araba kullandım tatile gittim 4 yaşında zeytinli rock fest e götürdüm... daha uzar bu liste ama en önemlisi eşimle rutinimizi bozmadık, hala 9 da kızımızı yatırır, tavla oynar, film izler, dans ederiz. aksi olsa çıldırırdım ben.

Cıkss isteyenler yapsın benana deli miyim ben

Bende cocuklara karsi yakin hissetmeyen biri olarak anne oldum onun icin yazmak istedim. Hatta cocuklu hayat hic bana gore degil, olmasa da olur diye de dusunurdum. Bir sure sonra bende tatminsizlik olusmaya basladi. Calisiyorum, param var, geziyorum Istedigim zaman egleniyorum, arkadaslarimla takiliyorum Tatil, alisveris, yeme, icme, gezme, gorme Kutlamalar, yil donumleri Aile, es ile yapilabilecek her turlu faaliyet. film izle, gece gezmeleri, yat, uyu, kalk Uff cok uzattim ama hep ayni seyleri yasamak bir sure sonra keyif vermemeye basladi. Kendimi tekrar edip durdugumu dusunmeye basladim cunku oyleydi. Sonra bir cocugum olsa fikrini dusunmeye basladim :) 6 ay olmadi o 6 ay cok zor gecti. Olmayacak diye aklim cikti. O an hayatta tek istedigim sey anne olmakmis da farkinda degilmisim gibi yikilmistim resmen :) Evlendikten 3 yil sonra oglum geldi Simdi amma abartiyor yaw diyenler olacaktir ama ben boyle hissediyorum Allah beni oglumsuz Oglumu da bizsiz birakmasin tek duam diyebilirim. Zor ama bir insan yetistirmek o kadar anlamli ki. Sizler gibi anneligi sorgulayan, dusunen Kadinlarin cok iyi evlatlar yetistirecegine yurekten inaniyorum. Cocugun olursa pisman olacagina inanmiyorum Ama yapmaz isen ilerde acaba deme ihtimalin cok yuksek. Cok uzun yazmisim

Yok hayir hapi birakmistim ama derler ya hap kullananlarin birakinca hamile kalmasi zor olur diye. Hos inanilacak bir sey degildi ona da guvenmedim ama inananlar vardir diye yazdim. S Spizella

Canım ben doğum kontrol hapı kullandigimda bariz hamilelik belirtileri veriyordum. Sabah miğde bulantısı ve kusma da dahilEn sonunda eşim yeter artık dedi. Spirali düşünüyorum ama onun ile de hamile kalan o kadar çok kişi duydum ki bu forumda en son senin yöntemi kullanicam

Çocuklar hic birzaman gelecegimizin garantisi degil. başimiza ne gelecegini bilemeyiz. ama annelik dunyadaki en guzel duygu.. manevi olarak hazirsaniz yasinizda cok uygun.. hersey gonlunuze gore olsun M

Jean reno nun . bir filmiydi sanırım tam adını hatırlayamadım. Adam diyordu ki buna, çocuk yap, köklerin olsun. Sanırım istediğimiz bu, köklerimizin olması.

Hangi düşünce ile çocuk yapmak bencilce değil peki? Evin neşesi olsun, seveyim deyince bencilce olmuyor mu yani? Biz insanız, bencil varlıklarız, menfaatlerimiz için yaşarız ve menfaatlerimiz için çocuk yaparız. Acı ama gerçek bu. Önce yaratilisimizi kabul edelim.

Ben anne olmayı hep istedim.. Eşim ailem işim de olsun Anne de olayım.. çocuk sevdigimden değil ömür boyu çocuk kalmiyorlar zaten:) çocuk yetiştirmek istedim sanırım.. eşimle ortak en sevdiğimiz biri olsun belki.. çok güzel bir amaç oluyor çocuk insanın hayatinda.. tabiki olmasa da amacsiz ya da mutsuz olunmaz.. yaslilikta umarım bana bakması gerekmez.. arkadaş olursa ne ala.. ama kendi yolunu cizip mutlu olsun da.. belki çok uzaklarda yaşar kim bilir.. içinizden gelen sesi dinleyin.. daha 31 yasindasiniz.. ileriki yillarda fikriniz netlesir.. 60li yaşlarında iyiki çocuğum yok diyene ben rastlamadim illaki vardır.. keşke olsaydı diyen çok tanıdığım oldu.. aslında onlara sormak lazım..

Çok teşekkür ederim, bende de bir gebelik oldu ama ben sevinmedim aksine dünyam başıma yıkıldı, yani bir zerre bile sevinmedim desem yalan olmaz. Bizim de 3 sene oldu ve biz ileride bir gün yaparız demedik, hiç yapmayacağız dedik ama insan bir an düşünüyor. Şu an pişman değilim ama ya gelecekte pişman olursam diye...

Size katılıyorum bir kızım var Allah düşürmesin öyle bi düşkünlük olursa ben kızımın hayatına musallat olamam o hayatını yaşasın haftada bir ziyaret yeter bana gider huzur evine yerleşirim yada bakıcı bayan tutarız eşime de öyle tembihliyorum

Demişsin ki: İşte korktuğum şeyler bunlar, elimi kimse tutmayacak belki yalnız kalacağım. Ama asıl sorun sırf bu istek için belki de kalkamayacağım yükün altına girmeli miyim? Kimler kimler haketmeyen milyonlarca insan cocuk dünyaya getiriyor. Eminim onlardan iyi ebeveyn olacaksınızdır bu ince düşünceyle. Eminim yani. Cesaret gerek sana yalnızca.

Sanırım çok duygusalım bu ara. Arkadaşımın babasının rahatsızlığı beni çok etkiledi. Hiç beklemediğimiz anlarda sevdiklerimizin başlarına kötü şeyler gelebileceğini gördüm ve sanki ailemin torun sevememesini dert ederim gibi de geliyor. D damdan

Kadınların bir kısmı evlenmek çocuk doğurmak hayalleriyle büyüyor ve bınu görev olarak kabulleniyorlar. Bir kadın anne olmak istemediğinde, evlenmek istemediğinde çok büyük şaşkınlıkla karşılıyorlar. Toplumun büyük çoğunluğu bu şekilde. Keşke doğurmanın bir yetenek olmadığını, vasıfsız insanları çoğaltmanın ne kadar korkunç olduğunu farketseler. Anne baba olmak istemeyen insanlara, toplum normlarını yıkıp mantıklı düşünebildikleri ve kararlı davranabildikleri için saygı duyuyorum. Her adımını ölçe tarta atan, kendisine ve çevresine saygı duyan insanlara hayranlık duyuyorum. Ben çocukları çok seviyorum, eşim de çok seviyor. Halimiz vaktimiz yerinde. Çocuk yapmak istemiyoruz. Sırf yalnız kalmamak için, geleceğe bir nişane bırakmak için çocuk yapmak bencilliğinden ölümüne korkuyorum. Dünya geldikten sonra başına bir şey gelmesinden ölümüne korkuyorum. dünyaya gelir de yalnız kalırsa diye korkuyorum. O zaman bir tane daha çocuk mu yapacağız? Ya bize bir şey olursa? Bu minvalde çocuk yapmak hayatının merkezi haline gelmiş insanları, bir düzine çocuğu olup yatacak yeri olmayan insanları, nasibiyle doğar nasılsa aç kalmaz diyen insanları anlayamıyorum. dünyanın kötü olmasına katkısı bulunan her insana öfkem gün be gün artıyor. belki bir gün minik parmaklara kavuşmak için yeterli sebep bulurum, kırılan umudum onarılır.

Ben de 32 oluyorum, bu tarz bir konuyu ben de açmayı düşünmüştüm.. Çocuk sevdiğim pek söylenemez, kendi çocuğumun olmasını hiç istemedim.. Eşim de şuan benimle aynı fikirde. Şuan rahatız bir düzenimiz var sanki bebek olunca hayatım alt üst olacak mutsuz olacakmışım gibi.. Yalnız ilerde pişman oluruz diye korkuyoruz ikimizde.. Geçen yıl doğum teminatlı sağlık sigortası yaptık, bu ay bekleme süresi bitti. Bu aylarda sözde çalışmalara başlayacaktık, şimdi de diyorum ki yazın tatil yapayım sonrasında yaparım Çok gel gitlerim var, seni çok iyi anlıyorum konuyu takipteyim umarım bana da ışık olur fikirleriniz.

İstemiyorsan yapma tabi. Bu senin hür iraden. Ama emin ol kucağına aldığında niye daha önce yapmadım diyeceksin. Celik87

Abuk subuk hiddetlenen kimi üyelere; Öncelikle çocuk sahibi olmak, hayatın kuralı değil bir seçenektir. Herkesin çocuk sahibi olma zorunluluğu yoktur. Çocuk istemeyen kadın bencil ya da eksik değildir. Sizden farklı olarak bu fikir için kafa yormuştur. Belki de sizin dünyaya gelmiş çocuklarınızı düşündüğünüzden çok o, doğmamış çocuğunun geleceği kafa yormuş ve altından kalkamayacağını düşündüğü yükler altına girmek istememiştir. Mevcut çocuklarınızın ileride kapınızı çalacağı kesin değildir. Size hayırlı bir evlat olacağı da kesin değildir. 10 tane çocuğunuz da olsa, hiçbirinin size bakmak istememesi ihtimal dahilindedir. Konu sahibi; Hiç kimsenin çocuğunu pek umursamayan ben, kendi çocuğuma deli oluyorum. Bakımı çok mu zor? Evet. Hayatınız kayıyor mu? Kayıyor. Uykusuzluk, yorgunluk, yalnızlık... Bir sürü olumsuz şey sayılabilir. Ama bir çok ebeveyn der ya "Bir gülüşü dünyaya bedel" gerçekten de öyleymiş. Size gülümseyip, sarıldığı anda dünyanın tüm dertlerini unutuveriyorsunuz. Her ne karar verirseniz sizin için hayırlısı olur umarım.

Bana baksin diye cocuk yapmak bencillik denilmis, dogrudur da cocuk yapmanin esasinda kisinin kendi doyumu soz konusudur her yonden. Ister buna maddi anlamlar yukleyin, isterseniz karsiliksiz sevgi vs deyin farketmez. Henuz olmayan birseyi sevemezsiniz, seveceginize inanir ve onun olmasini saglarsiniz, cocuk secme sansi olmadan dogar ve siz sevme duygunuzu tatmin edersiniz. Yani biraz felsefe, azcık psikoloji okuyanlar bilir ki cocuk yapmak oyle cok da ulvi fedakarane hislerle olan birsey degil. Cok ilkel duygularin allanip pullanilmasi modern hayatta bizi bu yanilsamalara sokuyor. Konu sahibine verecek aklim yok, zira benzer durumdayim. Eskiden biraz istiyordum ama gün gectikce uzaklasiyorum. Galiba hayata yeni bir canli getirmekle ilgili hala gecerli sebep bulamadim. Burada bütün sayilan sebepler bana ilkel ve ben merkezli geliyor ki olmasi gereken de bu zaten. Sana Schopenhauer okumani tavsiye ediyorum. Hem de çılgınca... o kadar ufuk acici ki. Cinsel askin Metafiziği makalesinden baslayabilirsin.

Ben de o moddaydim ama basa gelince kalakaliyorsun Sonra kendi salakligimizin cezasini ona cektirecegime kendim cekeyim diyorsun. Omur boyu cekilir mi Bikar miyim Paramiz yeter mi Ve bilimum seyi dusunuyorsun Tabi daha kese veya kalp atisi gormedik, diyorum insallah bos gebeli kfalan oyle biseydir de temizce kurtulurum. Bir yerde de kanser durumlarinda da pozitif cikabildigini okumustum, kanserimdir insallah diyorum Hic mi hic istemiyorum ama elle tutulur bir sebebim olmadigi icin sonlandiramiyorum da. Sebep ne; keyfim

Hamikelik super gecti benim Keşke ordan büyütseydim Şaka bi yana...8. aya kadar rahattim epey... sonradan canavarlaştı... Genel olarak iyi ki diyorum tabi... benimde aldırma düşuncem vardi, daha dogrusu gidp geliyordu bu düşünce... bir insan saat başı kararını değiştirir mi? Tam da öyleydim... Bence aldırma...

O zaman hamile kalmasin. Sevilmeyen istenmeyen bir çocuğun psikolojisini düşünün. Benim duygularımı hissetsin istemiyorum ki doğacak çocuğa haksızlık olmasın istiyorum. Üye cevap yazmıyor siz yazıyorsunuz

teşekkür ederim. bakıma muhtaç da değil teyzem, evde hemşiresi var, hastaneye eniştem götürüp getiriyor, ama çocuklarından biri amerikada gelmiyor, aramıyor da, diğeri aynı şehirde 2 sokak arkada oturuyor, eşi hoşlanmıyormuş hastalıktan, korkuyormuş psikolojisi bozuluyormuş o yüzden gelmiyorlar. yani teyzem ve eşi (60 küsür yaşlarındalar) yıllardır o bayramda evlat bekleyen tonton ihtiyarlar modundalar, biz gidiyoruz yeğenleri olarak, ama yine de buruklar. belki hiç çocukları olmasa daha mutlu olurlardı, en azından bir beklentileri olmazdı. bana gelince 30 yaşımda ve 7 yıllık evliyken ilk defa çocuk olsa mı diye düşündüm ve düşündüğüm gibi deli cesaretiyle yaptım. asla pişman değilim, çocuk güzel şey, ama bu devirde çocuk yapmak mantıklı mı, hele de yalnızlıktan korkulup yapılması mantıklı mı o tartışılır.

Kova hatunu objektif duygularini paylas lutfen

Bu konu açılınca içime bir öküz oturuyor sanki böyle nefes alamıyorum. Ben de hiçbir zaman çocuk istemiyorum. Bu konuda çok katıyım. Ama sizin gibi yalnız kalacağım düşüncesi beni aşırı mutsuz ediyor. Bir de benim kardeşim, akrabalarım vs de yok. kimseyle bağımız kuvvetli değil. hayatta bir annem var o da hasta. korkuyorum bir şey olacak diye sürekli. çocukları severim ama hiçbir zaman çocuğum olsun da şunu yapayım bunu yapayımcılardan olmadım. içten gelen bir şey o bence, olmayınca olmuyor. olduktan sonra değişir duyguların diyenlere de çok inanmıyorum. bunun en net örneği teyzem, çocukları hiçbir zaman sevmezdi. beni de çocukken sevmezdi, kendisi bile açık açık söylerdi ben çocuk sevmiyorum diye. sonra 40 yaşında sırf çocuk için yeniden evlendi ve çocuk yaptı. anne demeye bin şahit ister. evet seviyor, sonuçta canından bir parça. ama ilgi sıfır. çocuğa resmen yazık oldu. kendi kendine büyüyor. kadın sürekli sosyal medyada kendini gösterme peşinde. bencil ve kendi derdinde sadece. ben böyle olur muyum sanmam. ama çocuk olunca hayat sadece onun etrafında dönüyormuş gibi geliyor diğer türlü olursa da yanlış geliyor. galiba kafam çok karışık.

Gerçekten o sabra ve sevgiye kendinizi hazır hissetmiyorsanız ve eşinizde sizinle aynı fikirde ise çocuk asla gelecekte ne yaparım düşüncesi için doğurulmaz...

Vallahi bu ortamlarda bu dünyanın geleceğine bakıldığında sanki çocuk yapmazsan değil yaparsan pişman olursun gibime geliyor

Sizin çocuğunuz vardı sanirsam Önceki

Gebeliğin hayırlı olsun Koalina Darısı başıma :)

Ya benimm aklım mantığımm almıyor ama sonsuz da saygı duyuyorum... Eşim bile sizin kadar katı değil açıkçası ona çocuk neden istemediğini sorduğumda çevre ilişkileri bana yeter gibi bir cevap almamıştım... Şaka gibi... Her kadın anne olmak zorunda değil ama gerçekten içinde o anne yaradılışı o ateş yok onu çözemiyorum... Benmde çocuğum yok ama anne olmayı çok isterim bu istek hiç tükenmio.

Hayirsiz cocuklar da olabiliyor. Cocuk yapmanin bencilce bir istek oldugu da su goturmez bir gercek. Cogu insan aman bana baksin aman yalniz olmayayim yaslaninca diye dusunuyor. Allah hayirlisini versin oncelikle. Maalesef toplumumuz da dedikoducu ve bencil. P

Sizin içinize çoktan kurt düşmüş. Arkası kesilmez :) Önceki

Bunlar çok dehşet düşünceler. Kanser olmuşumdur falan hic sağlıklı düşünceler degil. Hastalık diyorsun dış gebelik diye bir sey var bu sebepten ölümden dönen kadınlar var. Bir şey temenni ederken hayırlısını dilemek daha iyi değil mi? Bu kadar istemiyorsan korunabilirdin.

Benim annem de bir değişik versiyonuydu bu tasvirin, kaşıkla kovalardı, üşürüm diye korkardı. Kış günü alnımdan şıp şıp ter aktığını bilirim. Ama seneler önce bir sohbetimiz ile fark etti, "Ben kendimi çok parçalamışım be" dedi. Bunda biraz 8 sene boyunca çocuk sahibi olamamasının da etkisi var, o yıpratıcı bekleyiş vb. Şimdi torun gelince yine bi delirdi o ayrı. :)

Hayır tabii ki de çocuğum yok evli değilim de 21 yaşındayım :) ama şey beş yaşında ne annemle babamı uygunsuz halde gördüm ne de uygunsuz şeyler izledim ne de başkaları tarafından öyle şeylere uğradım. Ben biliyordum yani tahmin ediyordum öyle şeyleri nasıl tahmin edebildim de allah bilir

Hayatının en büyük hatasını yaparsın bana göre... Çocuğun olupta, onun kokusunu aldığın zaman, kendine öyle kızacaksınki.. neden bugüne kadar yapmadım diye. Ünlü sanatçılara sorduklarında, çocuk yapmadığınıza pişmanmısınız diye? Hepside hayattaki en büyük pişmanlığım diyorlar.. ayrıca şimdi çocuk yapabileceğini biliyorsun için rahat, ama çocuk yapma yaşını geçince öyle derin bir pişmanlık duyacaksınki... Çocuk insan için yaşam sevinci, hayat amacı, sonsuz mutluluk kaynağıdır. Çocuğun olduktan sonra diyeceksinki, ben boşa yaşamaışım bunca yaşıma kadar... bu anlattıklarım bile yetmez çocuk sevgisine, ne yeğen, ne kardeş, ne anne nede baba tüm bunların üzerinde bir sevgidir çocuk sevgisi... ve daha ifade edemeyeceğim güzel duygular, sadece doğruranların anlayacağı...

Herkes bir sekilde yipraniyor gordugunuz gibi. Herkesin imtihani farkli, isteyen de istemeyen de benzer sinavdan geciyor. Artik sikici olmaya basliyorsunuz hepiniz.

Allaha emanet 7 aylik bi kizim var. evlendikten 13 ay sonra hamile kaldım. baslarda korkutucu geliyor erken die düşündüm. ama hamilelik ilerledikçe neden daha önce yapmadım ki neden neden neden die pişman oldum. mucize gibi birsey. o hayatımıza girdikten sonra gerisi silindi. öyle bi sevgi yok. Kendinizi bu duygudan mahrum birakmayin derim.

böyle bir endişen olduğu için yetiştireceğinden emin olabilirsin, garanti vereyim sana :)

Saygı duyarım şunu demeden de içim rahat etmeyecek. Şu an kocalarınıza çok aşıksınız ya çocuğunuz olunca kocanıza duyduğunuz aşk çocuğunuza duyduğunuz aşkın yanından geçmeyecek. Onun için herşeyi yaparım canımı bile veririm denir ya öyle büyük bir duygu. Çocuğa duyulan aşk gerçek aşk bence.. Saf, temiz, karşılıksız, beklentisiz... Çok büyük bir şey kaçırıyorsunuz. Yani yanlış anlaşılmasın kocanıza duyduğunuz duygular bitmiyor aksine farklı bir bağla bağlanıyorsunuz. Özelliklede aralarındaki iletişimi güçlü olan kişiler çocuk yapmalı ki sevgiyle beslenmiş sağlıklı nesiller artsın.

Yeni anne oldum ama hep istemişimdir anne olmayi bekarken bile çok şükür rabbim nasip etti... çocuk çok başka ne anneye ne kardeşlere benzer bambaşka bi duygu tabi büyük sorumluluk.. ama içinizde anne olma isteği yoksa yapmayin tabi

Bende bir zamanlar sizin gibiydim valla isteyincede olmuyor 5yıl istemedik 4 yıl uğraştık hep kaybettim 4. De kızımı dünyaya getirdim yaşama sebebimi anladım 31 yaşında Doğum yaptım Ve çok pişmanım keşke evlenir evlenmez yapsaydım üç çocuğum olurdu Emin'im sağlığımda yerinde olurdu ben bir taneye sahip olmak için stresten hep fıtık olduö üç kez belimden ameliyat oldum bir daha çocuk düşünürsem platin taktırmam gerekiyor belime benden söylemesi bi çocuk yapın sağlık yerindeyken dünyanın en güzel duygusu anne olmak

Bu hayatta en çok düşündüğüm, kiyamadigim kişi annem.. Benim gibi bir evladım olsun isterdim doğrusu.. :) Ama kardeşlerimi ve sorunlarını, bencilliklerini düşününce "çocuk yok, az daha ne!?" Diyorum

yok beni de öyle kandırdılar kullanmayı bıraktığımda güya hemen olmaz çok uzun süre kullanmışsın demişlerdi

Niyeyse sizin cok güzel bir anne olacağınızı düşünüyorum. Sonucta esinizin ailesine sabrettiniz o kadar, beklemeyi sabretmeyi biliyorsunuz. Hayvanlara olan düşkünlüğünüz merhametiniz de aşikar karı koca, sizinle beraber bir hücrelikten baslayıp dünyaya gelip koca adam olacak canlıyı mı sevemiyceksiniz :) niye bilmiyorum ama siz kuslarınız esiniz ve bebisinizi düşündügümde cok sirin ve sevgi dolu bir aile canlanıyor gözümde :)

Sağlıksız gebelik miydi Siz mi istediniz kürtaji Önceki