Hamilelikten sanırım zaten oluyormuş garip rüyalar kabuslar falan. Ama hiç de saçma bir rüya değildi. Dünyanın nasıl bir cehennem olduğunu daha iyi anladım.

Ben de böyle bir şey düşünüyorum özellikle oradaki çocuklara bir şekilde yardımım dokunsun istiyorum. Ama sadece maddi değil manevi bir yardım. Keşke o çocukları görüp vakit geçirebilsem.

Hiç böyle bişey yasamadım ama cok yakınımda hıssettım 15 temmuz gecesı. Istanbuldayım ve olayların cok yakınında oturuyoruz. Sabaha karsı 5 fılandı artık uyumaya calısıyordum henuz bıtıp bıtmedıgınıde bılmıyorduk ama tek dusundugum nasıl bır sabaha uyanacagımız ıdı. Ve cocuguda alıp yere yatak acıp korkudan yerde yatmamız. Yanı anlıyorum umarım Ulke olarak ferahta oluruz bız ama ya dıgerlerı? Bılmıyorum

Ay ödüm koptu rüyaymış bir an şoka girdim

Çok sevindim sizin adınıza. Böyle bir çalışmanın içinde gönüllü olarak yer alabilseniz çok iyi olur. Bizzat Türkiyedeler zaten, kaçıp kurtulmuş değiller. Sürekli aynı travmalarla boğuşuyorlar. El çırpma sesinden bile ürküp masaların altına saklanan çocuklar var.

evet güzel bir empati olmuş sizin için.. yakın zamanda hamileliğinde etkisiyle bilinçaltınızda bazı şeylerden etkilendiniz sanırım

Ay tövbe... Ben gerçek sandım ya şoktan şoka girdim... Öyle bir anlatmssiniz ki ya yaşanmış bir olay alıntılandı dedim ya da savaşın göbeğinde bir yerdesiniz... Böyle olaylar yok mu elbette var... Savaşlar paraya gözü doymayan insanların yüzünden bitmek bilmiyor maalesef... Bebek, çocuk, kadın, hamile kadın, yaşlı genç demeden herkesi dünyanın bir çok yerinde öldürüyorlar... Allah sonumuzu Hayretsin..

Elbet var. suriye mesela. hergun bombalar içind e insanlar. bebekler ölüyor. Ve ben suriye ye 5km yanında bir köyde görev yapıyorum. bir sınır var ve hayatlar tamamen farklı. oraya bakıyorum ne acılar yaşanıyor diyorum. kalbim sıkışıyor. Allahim yardımcısı olsun herkeisn

Maalesef ahlanıp vahlanmakla olmuyor işte. Herkes üstüne düşeni yapmalı. Mülteci çocuklarla ilgili gönüllü olarak bir saha çalışmasına katılmıştım. Yaşadıkları travma yürek yakan cinsten. Bu konuda çalışan birçok sivil toplum kuruluşu var onları araştırın, bağışçı olarak ya da gönüllü olarak destek olmanız mümkün.

Her şey güllük gülistanlıktı. Kızım Alçin'im doğmuştu kundaktaydı. Mutlu bir aile sofrasındaydık. Babam eşimle beraber ekmek almaya gitmişti onları bekliyorduk. Sonra birden bombalar üstümüze yağmaya başladı. İnsanlar kundaktaki bebeklerini ağaç dallarının arasına saklıyordu düşmanlar bulup öldürmesin diye. Sonra babamın ruhu geldi yanıma o kadar saf ve masum görünüyordu ki. Elinde ekmek poşedi... Poşedi uzattı bana. Babama sarıldığım an onun aslında öldüğünü ve ruhunun yanıma geldiğini anladım. İçim kan ağlıyordu. Daha sıkı sarıldım babama. Eşim yanıma geldi. Onun ölmemiş oluşu bir nebze teselli etmişti. Teyzemin bebeğini ve kızımı ağaç dallarının arasına saklamıştık. Onları almaya gittik. Ağaçlar sıra sıraydı ve çoğu yanmıştı. Bilerek ağaçları da hedef almışlar soysuzlar. Ağaçlardaki o kundaktaki bebekler kül olmuştu. İnsanlar acı çığlıklar atıyordu. Teyzem bebeğini görünce acı bir çığlık attı. Acı ama onların benim bebeğim olmadığına seviniyordum. Kendi kızımı göremeden uyandım kabustan kalbim o kadar sıkışmış nefesim öyle daralmış ki uyandım. Muhtemelen benim güzel kızım da yanmıştı. Evet bu gördüklerim sadece bir kabustu arkadaşlar yaşamadım. Ama hepimiz çok iyi biliyoruz bu acılar yaşanıyor hatta belki şu an bile bebekler ölüyor. Gördüklerim dünyanın gerçek yüzüydü. Dünya bebek öldüren korkaklarla dolu. Doğumuma 2 ay kaldı ve sanırım ben böyle bir dünyaya bebek getireceğim için pişmanım.

Amin özellikle mübarek 3 aylarda bol bol dua edelim. P

rüyalara fazla anlam yüklemeyin. ayrıca dünyanın tüm derdine üzülecek halimiz yok.

evet bol bol dua edin içinizi ferah tutun siz... bu dünyanın görünmeyen bir tarafı da var malesef

Evet çok haklısın

korku filmi korktum.

Darbe gunü ilk bombanın atıldıgı yerde oturuyorum. Aslan gibi adamların tabutlarına taş koyuldu agırlık yapsın diye. Malesef dünyanın heryerinde yaşanıyo bu kötülükler.

Çok üzgünüm sadece gördüğüm kabus o kadar gerçekçiydi ki hissettiklerimin şiddetini anlamanız açısından rüya olduğunu yazmadım.

Ben de kabusu görürüken gerçek sanıyordum çok gerçekçiydi. Normalde pek duygusal değilim öyle kabusa falan ağlamam ama uyanınca kendimden geçtim ağlamaktan. Ve kabus olduğuna tam sevinemedim. Ben yaşamıyorum ama dünyanın bir yerinde başka insanlar bunun bin katını yaşıyor.

Aklım çıktı ama Keşke önce rüya olduğunu yazsaydınız kalbim duracak sandım okurken

Dünya elbette kötü ama böyle kötü düşünerek yaşayamayız sevgi dua şükür dilerim

Hala sırf başka milletten ırktan oldukları için onları hor görüp kovan insanlar var. Ben değil de onlar görse keşke gördüğüm kabusu. Belki anlarlardı. Ben yine sokakta gördüğüm çocuklara yardım etmeye çalışıyorum yardım yerine geçer mi bilmem yemek yardımı falan yapıyordum gördükçe. Elim ayağım tuttuğu vakit daha tutarlı şeyler yapacağım inşallah. defne-28

haber okumuyorum izlemiyorum ben artık... çünkü kendi kendimi yiyorum.. elimden başka bir şey gelmiyor.. siz bir de hamilesiniz.. lütfen kendinizi de bebeğinizi de yıpratmayın, belki hayal gibi gelecek ama güzel şeyler düşünün... düzelecek diye düşünün...