Özel günleri sevmemek değilde, dayatmaları sevmiyorum ben... Çok üstüne düşmem açıkcası... Ama anneler günü ve babalar gününü ayrı bir kefeye koymak lazım... Çünkü bazen onlara karşı çok hoyrat oluyoruz. Üzüyoruz. Nasılsa bizi hep affefiyorlar!!! Bu yüzden onlar için olan bu günü es geçmemek gerek... Minik bir jestte olur, büyük bir hediyede... Onlar için en önemli olanı kocaman kucaklarını kendimizle doldurmak, minik bir öpücük kondurmak yanaklarına... Tüm annelere benden öpücük... Sizden de benimkine bir fatiha... Onun hediyesi de bu olsun... Sevgiler... D

çok güzel çoook... çok etkilendim ben bu yıl babalar gününde babasızım... babacığımı kaybettim... senağlama hxuxrrem 2000 SEN BU SEVGİYİ

anlamsız dememek lazım.. sizin için anlamı olmayan bir başkası için çok anlamlı olabilir.. ya da sizin için anlamlı olan bir başkası için anlamsız olabilir... piyasayı canlandırdığı kesin ama hediye şart değil birçok insanın maddi durumu buna elvermeyebilir.. düşünmek, bir öpücük bazen en büyük hediyeden daha çok mutlu eder insanı diye düşünüyorum... Laale Aşikardır Zat-ı

Ben çok seviyorum bu özel günleri valla.:dance: Normalde de incitmem anamı babamı, onlara yakıştırdığım bir şey görünce hemen alırım. Bu özel günlerde tüm aile toplanmak, süper kahvaltı ve muhabbet, havada uçuşan hediyeler annecimin yüzünü güldürebiliyorsak ne mutlu bizlere..:1hug: Maddi çıkarmış, para tuzağıymış, anneciğime feda olsun tüm mefaatler, tuzaklar:asigim:

bende anlamsız bulmuyorum ustelık cok hosuma gıdıyor tıcarı amaclı derken hedıyenın buyugu kucugu olmaz yeterkı hatırlanmak kucucuk bır gül bıle yeter benım kızım 10 :yasında bana mektup yazıp verıyor ben cok mutlu oluyorum...:1hug: BENOZ GECE VE GÜNDÜZ

bence anlamsiz degil cünkü illaki hediyede sart degil sevgini göstersen bile yeter a. s. aslinda hergün ayri bir özel gun benim icin ama o günlerde onlarin degerini animsatmaya birebir _BERAY_

bence bu özel günleri ticarete döküp dökmemek tamamen elimizde. yani ben bu günü kutlarken ne kadar büyük hediye alırsam o kadar sevgimi belli ederim diye düşünüyorsam ticarete dökmüş amacımdan sapmış olurumm.. önemli olann sadece içten bir kutlama.. tabiki herkesin dediği gibi 1 güne sığdırmak saçmaa ama zaten kendini bilen insann annesine olan sevgisini o güne sığdırmaya çalışmaz..

ben anlamsız bulmuyorum hoşuma gidiyor bu tür günler meldos27

paylaşım için teşekkürler...:a015: hxuxrrem 2000 SEN BU SEVGİYİ

Neden zorla olsun ki, insan sevdigine zorla hediye alir mi, icimden gelerek alirim hatta daha fazlasini yapmak isterim... Ama tabii ki bakis acisi, herkesin dusuncesi farkli fakat ben katilmiyorum... MorAnka

bence anlamsız değil önemli olan tabiki hergün ogünkü gibi olmak ama özel olması bence bi daha da baska

buda anneler gününün tarihcesi Asıl mesleği öğretmenlik olan 1864 doğumlu Anna Jarvis, 1902 yılında babası ölünce annesi ile beraber ABD'de, Philadelphia'da yaşamaya ve çalışmaya başladı. Üç yıl sonra 9 Mayıs 1905'de de annesini kaybetti. Sürekli annesi ile beraber yaşamasına rağmen öldüklen sonra "Ona hayatta iken gerekli ilgiyi gösteremediği"ne inanıyor ve bunun ezikliğini duyuyordu. İki sene sonra Mayıs'ın ikinci pazarında, annesinin ölüm yıldönümünde arkadaşlarını evine çağırdı ve bu günün anneler günü olarak ülke çapında kutlanması fikrini ilk onlara açtı. Fikir kabul gördü, anneler memnun kaldı, babalar itiraz etmedi, Amerika'nın önde gelen bir giysi tüccarı da finansal desteği sağladı. İlk anneler günü Jarvis'in annesinin 20 yıl süresince haftalık dini dersler verdiği Grafton'daki bir kilisede, 10 Mayıs 1908'de, 407 çocuk ve annesinin katılımı ile kutlandı. Jarvin her bir anneye ve çocuğa kendi annesinin en çok sevdiği çiçek olan karanfillerden birer tane verdi. O günden sonra, temizliği, asaleti, şefkati ve sabrı ifade eden beyaz karanfil Amerika'da anneler gününün sembolü olarak kabul edildi. Sıra anneler gününü "milli bir gün" olarak kabul ettirmeye gelmişti. Jarvis, tarihte tek bir kişi tarafından gerçekleştirilen en başarılı mektup yazma kampanyası ile gazete patronlarından işadamlarına, devlet adamlarından din adamlarına kadar ulaşabildiği herkese bu fikrini iletti. Fikir o kadar çok ve çabuk kabul gördü ki, Senato onaylamadan çok önce, bir çok eyalet ve şehirde anneler günü kutlamaları gayrı resmi olarak başlatılmıştı bile. Sonunda 8 Mayıs 1914'te Senato'nun onayı, Başkan Wilson'ın da imzası ile Mayıs'ın ikinci pazarı 'Anneler Günü' olarak resmen ilan edildi. Çok kısa sürede diğer ülkelere de yayılan bu gün çiçek ve tebrik kartı satışlarının tavana vurduğu bir gün oldu. Anna Jarvis sonunda muradına ermiş, kampanyasını başarı ile sonuçlandırmıştı ama kendi hayatı pek mutlu sonla bitmedi. Yoğun çalışmadan evlenmeye ve çocuk sahibi olmaya fırsat bulamadı. Her anneler günü onun için bu yönden acı oldu. Daha ziyade dini ağırlıklı bir kutlama olarak düşündüğü bu günden ticari çıkar sağlamaya çalışanlara karşı hukuki savaş açtı. Davaların hepsini kaybetti. Dünyadan elini eteğini çekti. Bütün gelirlerini hatta ailesinden kalan evini bile kaybetti. Kalan hayatını adadığı, gözleri görmeyen kız kardeşi Elsinore'da 1944'de ölünce sağlığı da tehlikeye girdi. Dostları ona destek vererek son yılını sanatoryumda geçirmesini sağladılar. Bütün dünya annelerinin en azından senede bir gün mutlu olmalarını sağlayan Anna Jarvin, mutsuz, yarı görmez ve yalnız bir şekilde 1948'de 84 yaşında öldü. Ülkemizde de Türk Kadınlar Birliği'nin girişimi ve önerisi üzerine 1955 yılından beri Mayıs ayının ikinci Pazar günü 'Anneler Günü' olarak kutlanmaktadır. hxuxrrem 2000 SEN BU SEVGİYİ