Zaten onu düşünüyorum canım ben hep mutlu olmak istiyorum. Bugün evlatlarımla gezdim hava aldım bahçede akşam gelip yine moralimi altüst etti. Hastaymış. Benim de ruhumu hasta etti o ne olacak

Hiçbir şey yok ortada... Evlilik mi bu bilemiyorum... Son zamanlarda oturdu derken yine başladı olaylar... Her kavga ettiğimiz de bana incitici kelimeler söylüyor sayıyor ve küsüyor... Sen sorunsun diyor evlatlarında sana çekmiş onlarda sorun diyor halbuki sorun kendi.. Bebeğim hiç durmuyor hep kucağımda ağlıyor... İyice huysuzlaştı suçlu yine ben oluyorum tabii... Yine hiçbir neden yokken saydı saydı ve küstü yattı iyice piskolojim bozuldu. Ayrıca o dostluk kavramına da inanmıyorum sadece buraya yazıp rahatlamak istiyorum.. Not:Sadece yazmak için yazdım yorgunum sadece bunu yapabiliyorum iyi geceler

Boşanamıycaksan takma eşini. Görmemezlikten gel. Yoksa hergün üzülürsün.

"Hayalleri evlatları olan kimsesiz anne" şu sözün beni cidden etkiledi Ama o anne mutlu olmazsa evlatları nasıl mutlu olucak

Aslında seviyorum onu çok ama o açık kapı bırakmıyor mutlu olmak istedim sadece onla ama olmuyor.