Siz burda yengeye değil anne babanıza asıl kızmalısınız. Buna göz yumdukları için sanırsam anneniz erkek evlat önemli diyenlerden. Bu aileler niye böyle ya, yapman gereken önce kendine acımayı bırak ve bu insanları hayatından çıkar mümkünse niye borç altına girdin ki eylulcmre

Onlara çok kırgınım ama elimden ne gelir. Babam vefat etti. Annem uzulmei n evde huzursuzluk olmasın aile olalım istedim. Ne yaptıysam aile olmak için yaptım bu hayatta. İnsanlara kazık atmadım Allah bilir, olmaz dedim hep. Evdekilerin pasifligi etkili oldu. Kavga yerine beni görmezden gelmeyi tercih ettiler. Annem by pass geçirdi. Şimdi elimden bişey gelmez

Buradan bir arkadaş önermişti "İyi hissetmek" diye bir kitap. Ben de edindim ve çok beğendim, size tavsiye ederim. Bugüne kadar yaşadığınız her şey birike birike özgüveninizi çok zedelemis anladığım kadarıyla. İnşallah bu kitap size yardımcı olur yeniden başlamak için eylulcmre

Önce kendini sev be kardeşim. Kendine acıma. Ben de hep üzüldüm. Halime acıdım ama olmuyor böyle. Sen kendine acırsan herkes sana acır. Kendine güven biraz

Konuyu kendiňize cok aciyarak yazmışsınız ama ben okuyunca hiç acınacak bir kadın görmedim. Cok guclu bir kadinsiniz. Kadın gibi kadın denecek cinsten. Cok zor şartlarda okumussunuz is sahibi olmussunuz. Ne o abiye ne o yeňgeye eyvallahiniz yok niye soğuk odada oturduğunuz günleri hatırlayıp modunuzu düşürüyorsunuz ki?

Evet aile olalım istedim. üzerime düşeni yapmaya çalıştım. Annemi kaybetmekten yalnız kalmaktan çok korktum hala da korkuyorum.

O kitabı psikiyatri doktorum önerdiği aldım. Ama bı arkadaşımda o da getirmedi kitabı ayıp olmasın diye istemiyorum da

Teşekkürler okuyorum ama hep normal dertsiz insanlar içinmiş gibi geliyor o kitaplar. Yengemin bir değil bin sözü oldu bana. Ailemde çok uzdu belki de esas yzuldugum şey onlardır neden yanımda olmadılar diye. Geçmişi herşeyi unutmak bırakıp gitmek istiyorum buradan. Eşimle de sorunlarım var. Sürekli değişeceğini söylüyor ama artık ona da inanmıyorum.

Onu bir yapabilsem. Ya diyorum bir olur iki olur neyim var diye. Tahminim yaşadığım şeyler yüzünden herkesi uzaklastiriyorum kendimden

Merhaba, bilmiyorum belki psikoterapi görmem lazım ama hem güvenilir bir doktor bulmak sorun hem para. Baştan söyleyeyim konu uzun. Okursanix şimdiden teşekkürler. Enerjim çok düşük, en ufak biseyde kendi içime kapanıyorum. Aslında soğuk değilim ama insanlar soğuk olduğumu hatta bazısı surat astigimi söylüyor. Etrafımda ki insanlardan çok çabuk etkileniyorum. Onlar stresli, sınırlı ve kötü olduklarında çok etkileniyorum. Ama bazı insanlara bakıyorum onlar da aynı ortamda ama tatlı dilliler, gün sürekli. Bende öyle olayım diyorum ama sonra onlar benim gibi değil diyorum. Biliyorum herkesin sınavı kendine. Zor bir hayatım oldu. Çocukluğum hastanelerde hastalıklarla geçti. Ailem hasta olmayayım koruyalım derken pek dışarı çıkarmadı çok koruyucu oldular. En fazla kapının onuna çıkardım. Sonra şehir değiştirdik ve abim evlendi. Aynı evdeydik. Yengem olacak kadın beni istemedi kin duydu bana ki ben daha ilkokuldaydim. Yıllarca etmediğini bırakmadı. İğne bile alınsa bana evdekilerin burnundan getirirdi ki bayramdan bayrama kıyafet falan ancak alırdık. Ortaokul cantamla lise ikiye kadar gittim siz düşünün. Kimse yokken bana hakaretler ederdi. Evde yoksam esyalarimi karıştırır hatta zarar verirdi. Kimseye bişey anlatamazdim. Anlatsam bile evin huzuru kaçmasın diye herkes görmezden geldi. Soğuk odaya saklanirdim, soba yok, camlar tahta. Dışarda kar yağarken ben yorganına altına girerdim ısınmak için. O zamanlar psikolojim bozulmaya başladı. Eve kimseyi cagiramazsdim, evdeki halim yüzümden kimse ile iletişim kuramazdim haliyle arkadaşlarım da uzaklaştızamanla. Lisede kimseyle konuşmadım eve geldim kimseyle konuşmadım. Okuldan sınav için aramışlar bu kadın açmış telefonu tamam söylerim demiş kapatmış. Ama söylemedi bana. Ben hastaydım. Okula gidince öğrendim. Neyse ki hocam merhametli çıktı erteledi sınavımi. Sonunda defolup gittiler. Uzun zaman atamadım üstümden. Aileme kırgın oldum. Sonraki zamanlarda parasızlık yüzünden hiç birşey yapamadım. Tezgahtarlık yaptım üniversiteye hazırlandım falan. Üniversitede arkadaşlarımla sorun yaşadım. Bilmiyorum belki geçmişin etkisi kimse istemedi galiba beni. Ev arkadaşlarım kirayı verir gelmezlerdi eve. Okulun en pis erkeği kafayı takmış. Elime bıçak alır evin kapısını sonra da odanın kapısını kilitler odaya kapatirdim kendimi. Abim hiç aramadı kardeşim nasılsın diye. Bi ablam -evli ve uzak bi şehirde - bide annem arardı. Okul uzatmalı bitti ise girdim ama babam vefat etti. annem üzülmesin diye borç altına girdim. Kusluk olmasın dedim konuşmaya başladım yenge hanımla. Telefon. Aldım ütü aldım eve alışveriş yaptım o kadar borçla. Gelinlik kız olmama rağmen dünya kadar borç altındaydım. Abimler eve tv ler aldı bisuru şey. Ama yenge yine boş durmadı kavga çıkarttı. Ortak iki ev aldık anneme yakın olsunlar diye yakın aldık. Bu seferde kendi verdikleri parayı istedi . O evdeydi parasizliktan şikayet ediyordu. Evlerinde iki kişi çalışıyordu. Ben öğlenleri bardak çorba ile karnimi doyurdugumu, ayaklarım agrirken eve yurudugimu bilirim yol parası vermemek için. Bu kadar borçla kiminle tanışıp evlenelim? Sonra biri çıktı inandım aşık oldum önceden tanıştığım birine ama öyle böyle değil. İkna etti beni. Bir ay sonra ayrıldı uzak mesafeyi bahane etti. Gitti yanında çalıştırdığı kzla evlendi bikac ay sonra. Sonra eşimle tanıştım ve kendi imkanlarimal yine evlendim. Abim karısıyla kavga etmiş kına gecemde sarhoştu. Zaten kimsem yok gibiydi kına gecemde kuafirdebn taksiyle çıktım eşim gelemedi gelin arabamız son dakika bulundu. Bir sürü şey Şimdi de eşimle sorunluyuz. Uzun konular geçmişte acmistim. Allah a inanırım güveninin ama son zamanlarda isyan ediyorum neden kimse sevmiyor beni diye. Şükür ediyorum yine de ama neden yalnızım intihari çok düşünürüm. İşyerinde de kurumun en problemli kadınıyla birlikte çalışıyorum. herkes nefret ediyor. Bitek sen idare edebilirsin onu diyorlar ama benim psikolojim çok bozuk zaten. Bazen herşeyi bitirmeyi düşünüyorum. Korkuyorum bir ana yapacağım diye. Para pul lüks değildi bu hayatta istediğim. Sıradan bir aile. Ama olmadı. Bu imtihanim çok ağır benim için Hayata devam etmek istediğimde hep bunlar aklıma geliyor. İnsanlar çok uzdu beni. Uzak durmak istiyorum herkesten. enerjimj yükseltmek için hayata devam etmek için ne yapabilirim

Teşekkürler güzel sözleriniz için. Sadece o günler değil hem o günlerin etkisi devam ediyor hemde hala bitmedi sorunlar. O günlerin etkisiyle cesaretimi kaybettim. Toplamam lazım kendimi

Lisede en yakın iki arkadaşımdan baba bir kazık yedim. Babam beni ve kardeşlerimi annemi hiç sevmedi hep aşağıladı. Üniversitede yine arkadaş kazıklarını güzel yedim. Eşim tarafından aldatıldım. Ama kendimi sevmeye çok uğraştım. Yaptığım tek bir şey var artık. Kimse için bir şey yapmıyorum. Onu mutlu edeyim bunu mutlu edeyim demiyorum. Sen de deme. Sadece kendin için uğraş

Muhtemelen bu yolla bekli severler diye yaptı ama nankör adam yine nankör

Insan gucsuzken kendisine yapilanlari unutamiyor. Bende unutamiyordum yengemin bana kucukken cok agir bi sozu olmustu. Suan konusmuyorum ve kafam rahat. Cunku yarani deşme derdinde herkes. Uzak dur. Kisisel gelisim kitaplari okumani oneririm. Ve gecmisi unut. Kim ne yapti ne dedi hepsini unut. Spor yap erkenden kalkip. Boylece kotu enerjiyide atarsin icinden. Unutmazsan, yasadiklarin seninle beraber ileriye gider ama unutursan hepsi gecmiste kalir.