Yeaa çocuk yap yeaaa diyenlerin hiçbiri cebinize para koymuyor :) sadece ağzını eğip eğip konuşuyorlar neden buna fırsat veriyosunuz ki. Biri bana akıl vermeye kalkınca elimde para işareti yapıyorum daha cevap verebilene rastlamadım

İkinci çocuğu yap diyenler herkesi kendileri gibi üreme meraklısı sanıyor. Ayrıca eşiniz veya çocuğunuz ikinciyi yapmayın. Sizin ne istediğiniz önemli.

Benim de her gün kafamda sorduğum soru eşim de istiyor kızım hiç istemiyor kızımın da kardeş duygusunu tatmasını çok isterdim biz kardeşlerimle evde çok güzel vakit geçirirdik ama kızım için kendimde o gücü bulamıyorum.

Tek çocuk sendromu diye bir tespit var :) Arastirin. Ergenlik ve sonrasinda tek cocukla surec zorlasiyor. Aile. olmak belki de bir masa etrafinda kalabalik olmaktir. Eger iyi bir baba oldu ise esiniz ilk cocukta bence devami gelmeli

Henüz çocuğum yok ama bu konuda benim görüşüm: evim arabam varsa, iki çocuğa da oda sunabiliyorsam, ikisine aynı kalitede hayat sunabiliyorsam iki çocuğum olabilir. İkisini aynı odada tutacaksam, evde kendilerine ait özel alan olmayacaksa yanlış buluyorum. İkinci çocuk, ilk çocuğa haksızlık oluyor bu noktada. Ben böyle bakıyorum

Haklısın. Eğer gün olursa ikinci çocuğu yaparsam seni bulurum.

Bir kızım var. 13 yaşında. Bu konuda kafam hiç karışmadı. Hep nettim. Bekarken de tek çocuk istiyordum, hala da pişman değilim. Arada eşimin kafası karışıyor gibi oluyor ama hemen vazgeçiriyorum.

Ben tek çocuğum bu yüzden iki çocuğum olsun istiyorum. Hayatın bütün sorumluluğu benim üstümde gibi hissediyorum. Çok kötü bir şey değil elbette ama çok fazla sorumluluk alıyorsunuz. Bir kardeşim olsun çok isterdim, en azından annemi benim gibi düşünecek veya koruyacak biri daha olsun isterdim. Kendim bu sebeple iki çocuğum olsun istiyorum, eşiminde kardeşi var, o da iki çocuk istiyor ancak mevcut türkiye şartlarında bu imkansız gibi bir şeydi bizim için. İlk çocuğa bile çok korkuyorduk. Türkiyede kalsam büyük ihtimalle tek çocuk yapıp ikinciye aynı şartları veremeyeceğim için yapmazdım.

Böyle diyen unutuyor o acıyı 3 5 sene sonra. İstememek böyle bir şey değil. Hep net oluyorsun ve fikrini kimse değiştirmiyor. E

Aa bende tam tersi doğumla birlikte boyları uzuyor diye okumuştum, benim iki doğumda iki cm uzadı

Maddiyat yeterse büyüğüyle uğraşırken el çabukluğu alışkanlık ile ikinci daha rahat büyüyor. Allah sağlık versin yeter ki kardeş iyidir

9 yasında bir oğlum var ikinciyi düşünmüyorum. İkinciyi yaparsam oğlumun standartları düşer, oğluma sağladığım imkanları ikinci cocuga su ekonomide sağlayamam. Bir de gezmeyi seviyorum, kendimi de kısıtlayamam artık. Etrafa bakmayın, onlar hep konuşur. Önemli olan sizin kararınız. Maddi ve manevi olarak yetebilecek misiniz?

Artık o devir de geçti. İyi meslek, garanti iş değil. İşsizlik de eğitim de bizim zamanımızdan çok daha farklı daha zor. Biraz birikim gayrimenkul kalmazsa ileride garantisi olmazsa ne olacak? Şu zamanda iki çocuk okutmak, senden sonra ayakta kalacağından emin olmadan o yola girmek bence gerçekten haksızlık o çocuğa

Haklısınız. Sonucta bakacak olan sizsiniz. Ozellikle erkek çocuğu için 2 yaş çok küçük.

7 yaşında bir oğlum var. Ben pişmanım açıkçası zamanında bir tane daha dogurmadigima. Tek olduğu için sürekli benle oynadı. Sabahtan akşama kadar etkinlik yap, masal anlat, yaz, çiz, boya... Evin içinde birbirimize yapışık yaşadık. Çalışmaya başladım yine aynı, eve girer girmez anaokulu öğretmeni moduna geçiyordum. Iki çocuk büyütsem bu kadar yorulmazdim diye düşünüyorum.

Kardeşimle aramızda16 ay var. Neredeyse ikiz gibi büyüdük. Oyun arkadaşım, dert ortağım. İyi ki kardeş duygusunu tatmışım. Anne, baba duygusundan çok farklı bir duygu. Tek çocuk olanların o hissi yaşamadıkları için anlamaması çok normal. Ama hem en yakın arkadaşın hem ne kadar kızsan da küsemediğin canından can biri. Bende Allah nasip ederse 2 çocuk düşünüyorum. Bunu kendim için olmasa da aynı duyguyu çocuklarımda yaşasın diye istiyorum. Eşinizin de 2. çocuk isteği varsa size yardımcı olacağı konusunda anlaşıp yapabilirsiniz. Bu konuda ortak karar olmalı bence. Tek tarafın isteğine göre hareket edilmesi hakkaniyetli gelmiyor bana.

Kesinlikle aynı kafadayız. Öneren ve öven kişilerin kendileri bakacakmış gibi konuşması aşırı sinir bozucu geliyor bana.

Bir kreşin aylık 9 bin olduğu, kiraların 20 bini geçtiği, evlerin/arabaların milyonları oynadığı devirde gerçekten şart mı bilmem kaç tane çocuk? gidişat pek iyi değil gibi. Ha maddi durumunuz iyidir her çocuğa bırakacak birer eviniz vardı ciddiyim yapın

Aynı şeyi söylemiş çoğu kişi çabucak bu dediklerini unutup ikinciyi yaptı. Onların kriteri bu muydu bilemem ama benim sizin için belirlediğim bir kriter yok Kendinize kriter aramayın bence.

Eskiden bana da çok denirdi ama artık bıktılar kızım 15 yasında çünkü. Arada hala geç degil diyen var düşünmüyorum diyorum kapatıyorum.

2 çocuğum var ve iyi ki varlar. Hiç ama hiç pişman değilim.

Rahmetli anneannem biri iki yapmayın aman ha derdi hep kendisi 5 tane doğurmuş, rezil olmuştu. Hiç birini sevmez, sadece annemi severmiş. Soranlara tek çocuğum var dermiş hatta. Her birini okut, büyüt, evlendir çok zorlanmış, sonra da her birinin mutsuzluğunu görmüş çok üzülmüştü. Ölürken yanında sadece annem vardı. Hep düşünürüm, keşke annem gerçekten tek çocuk olsaydı bu kadın bunca üzülmeseydi diye. Ben de tek çocuk olarak büyüdüm. Oğlum da tek. İkinciyi istemiyorum da düşünmüyorum da. Allah isteyene versin. Bu devirde anca bir çocuk yapılır diyorum hep. Sadece para meselesi de değil. Anneannem çok zengindi, ama işin manevi boyutu da var. Maalesef nasıl bakarsa öyle olmuyor çocuklar. Her biri apayrı bir yere evriliyor.

Zengin misiniz?

Bazı insanlar çocuğun midesine ekmek giriyorsa yapıyor. İleriyi düşünmüyorlar. Bu çocuklar büyüyecek şehirdışı kazanacak belki ben iki üç çocuğu başka şehirde okutabilir miyim? Hemen iş bulamazlarsa bir b planı için harcayacağım param olacak mı bakmıyorlar. Kardeş güzel tabii ki ama kardeşlerin iyi anlaşacağı destek olacağı meçhul. Zaten evlenip yuva kurulunca herkes kendi hayat derdine yöneliyor. mal mülk kalmasın kardeşi yeter diyenlere şaşırıyorum ondan. O dediğim konuda da annenin evi yok bir arsa kalmış sadece. O arsayı peşinat yapıp kardeşinin hakkını iç etme stratejisi yapıyor iki kardeş de. Yani bunlar da çok. Zaman değişti bana göre. Annemlerin zamanında iyi kötü herkes iş sahibi oluyordu. Bizim zamanımızda da yine iyi kötü iş sahibi olduk, atanmak da nispeten kolaydı. Ama bizim çocuklar büyüyene kadar bu iş böyle gitmeyecek. Çok eskiye de gitmeye gerek yok, eskiden yeni evli çift altını peşinat yapar krediyle ev alırdı. Artık ev almak mümkün değil. Bir maaş kadar oldu kiralar. E sen çocuğuna ev bırakmak yerine çok kardeş bırakırsan ilerde acaba iyiki diyecekler mi? Hayat şartları daha da zorlaşıyor

Herkese kulaklarını tıka. Gün sonunda maalesef anneler alıyor çoğu sorumluluğu. Eğer sen kalpten istiyorsan ozaman yapmalısın. Çocuğun çokluğu değil hayırlı olması önemli.

iyi bir meslek iyi bir iş demek değil elbette. Çocuğunuzun zekası ya da çalışma performansı, dersleri "kafasının basması/basmaması" gibi gerçekler de var. Ben 18-20 yi kendi ayakları üzerinde durabilecek yaş olarak söylemiştim, iyi bir üniversite, harika meslek manasında söylememiştim. Bizim şuan durumumuz iyi... Ticaret yapıyor eşim, 5 sene sonra yok olmayacağı ne malum? hayatta risk her zaman var. minimum yaşantı olarak düşünüyorum; en kötü ihtimalle 2 asgari ücretli zor da olsa 1 evlat büyütüp okutabilir şuanda. Ki -kimseyi rencide etmek için yazmıyorum- 2 asgari ücret düzeyinde kazananlar bu kadar hesap yapmıyor emin olun, çocuk rızkıyla gelir diye ha gayret çocuk yapıyor benim minimal hesabım bu, umarım anlatabilmişimdir. yatı katı olmayan çocuk doğurmasına geliyor o zaman iş. o kadar da değil

Tek çocuğum tek çocuk sahibiyim ne ben ne kızım sendromlu sadece daha özgür, özgüvenli ve bireyselciyiz.

Benim iki çocuğum var bir kız bir erkek Allah bağışlarsa. Eşimin hayatta sadece bir kardeşi var. Onunda var 3 tane. Esim çok istiyor 3. Yü ama olmasın diye elimden geleni yapıyorum çünkü asla istemiyorum. On yıllık spirali çıkarttığım gün yenisini taktirdim. Esim de istiyor kalabalık ailesi olsun ama bende 5 kardeşim ve kalabalık ailede anne bitiyor resmen. Ben annemi hep mutfakta hatırlıyorum mesela o yüzden kalabalık aileyi hic sevmem. Keza iki ortaokul çocuğu bile yoruyor annem 5 çocuk nasıl dayanmış diyorum. Bir araştırma yazısını okumuştum kadınların her doğumda boyları kisalirmis çünkü emziriyorsun ve kalsiyum protein hep vücuttan Alınıyor. Dişler saçlar göğüsleri his söylemiyorum bile. Annemin eski resimlerine baktık gerçekten daha boylu posluymus simdi hem daha kisa hem çok yıpranmış bi halde. Tabii buna anlayışsız bir baba faktörü de eklenince annemin hastalıkları çok erken başladı. Şuan hem kendime vakit ayirabiliyorum hem yapmam gerekenleri daha rahat yapabiliyorum. 3. Olsa bütün hayatım alt üst olur ve maddi açıdan da etkiler bizi. Çevremde bana da çok söyleyen oluyor 3. Ye hamile olanlar ya da 3. Yü yapan da çok. Diyorum demek ki hazırlar istiyorlar. Siz şuan istemiyorsanız yapmayın. Kendiniz de gerçekten hazır olduğunuzda istediğinizde kendinizde bu gücü gördüğünüzde yaparsınız.

Tek çocuğum. Hiçbir zaman kardeşim olsun gibi bir isteğim olmadı. Kardeşi olanlar kardeşlerinin yokluğunu düşündükleri için tutturuyorlar böyle kardeş kardeş diye. Gözardı edilen nokta şu ki insanı varlığını bilmediğini bir şeyin yokluğu rahatsız etmez. Ben kardeş ne demek nasıl bilmiyorum ki niye kardeşim yok diye dert edeyim?

Birden fazla çocuk yapıp hakkıyla bakabilenleri ayakta alkışlıyorum. Yalılarım, yatlarım, milyar dolarlarım olsa ben de yapardım ikinciyi.

Bir oğlum var 25 yaşında Bana da derlerdi bir tane kardeşi olsun doğur diye Sanki kendileri bakacak Hiç kafam karışmadı, bu konuda çok nettir, kendimi biliyorum rahatıma düşkün bir insanım Bugün bakıyorum iyiki bir tane, 2 çocuk benim harcım değilmiş Maddi manevi çok zor, hele şu devirde Oğlum desen hayatından çok memnun, kardeşi olmadığı için Tek çocuğum diye mutlu mutlu geziyor ortada

Bir oğlum var 2 yaşını yeni geçti. Herkes 4 5 yaşına gelince yap bir tane daha diye söyleyip duruyor. Bu gün yine hastanede bir kaç teyze tek mi bu deyip arkasından yap bi tane daha dedi içlerinden birisi iki tane var üçüncüyü yapmadığıma pişman oldum yanımda gelirdi şimdi dedi. Teyze dedim diğerleri nerde biri okuyo biri atandı vs dedi. Bende ikisi durmamış yanında üçüncüde gelmezdi seninle buraya gerek yok fazla çocuk stresine dedim doğru dedi nedir bu çocuk muhabbeti anlamıyorum. Sizlerdede mi durum aynı. Yani çocuklar bence sigorta gibi görüldüğü için isteniyor. Bence anne baba isterse çocuk yapılmalı. Kardeş olsun diye veya iki çocuk olsun diye değil. Ama bunu en yakından en uzağa kimseye anlatamıyorum. Eşimde doğal olarak bunlardan etkileniyor ve istiyorda. Bebek seviyorum ama hem maddi hem manevi ikinci bir çocuk çok zor. Oğlumu yalnız büyüttüm ve büyütüyorum çok zorlandım. Ama baskılar beni yoruyor. Daha şimdiden böyle herkes ilerisini düşünemiyorum. Birde acaba gerçekten 2. Çocuğu yapmazsam pişman mı olurum diye düşünmeden edemiyorum. Oğluma kardeş olsun diye yapmam istesede yapmam çünkü çocuk işi anne babanın bileceği iş. Ama işte eşime haksızlık olurmu onu düşünüyorum bazende. Tek verilecek bir karar değil neticede. Sizler ne düşünüyorsunuz bu konuda. Tek çocuk büyütüpte ikinci olmadığı için pişman olan varmı? Birde instagramda çok doğuran çiftler var. Eşim görünce bende böyle kalabalık sofra seviyorum falan diyor ama işin zorluklarını görmüyor. Bende severim kalabalık ama işte çocuk işi zor değil mi sizler ne düşünüyorsunuz bu konuda?

Daha bebeğiniz 2 yaşındaymış aceleniz ne? İkinci çocuk için daha çok düşünecek zaman var

3 aylık bebeğim. Hamilelik daha iyiymiş. Keşke iki yıl filan hamile kalsak korunma yöntemi kocadan kaçmak ben hep iki çocuk birbirine destek olur diye düşünüyordum kardeşimle ben gibi E

Şu kardeşi olsun muhabbetine hastayım. Her kardeşi olanın sırtı yere gelmiyor değil mi dünyada? Hepsi çok hayırlı, herkes birbirine kenetlenmiş. Biri olur Van'da biri Amerika' da, köstek olan huzur bozan niceleri de varken, çocuğu yapacaksanız kendiniz istiyorsanız, maddi manevi yetebilecekseniz yapın. Çoğu 2. ve 3. çocuk sahibi olanlar maddi durumu çok iyi değil. Ve bunu göz ardı ederek çocuğu yalnız kalacak endişesiyle hiç eğitim masraflarını karşılayabilir miyim, Yetebilir miyim? diye düşünmeden hareket ediyorlar. İhtiyaçlarını ve isteklerini düşünmüyorlar bile. Allah yardım eder çünkü bir şekilde. Çocuklar büyüdükçe masrafları da büyüyüp istekleri de artınca başlıyor kavgalar, çatışmalar. Ek ders alması, takviye alması gerek diyelim, hemen içinde varsa okur zaten, dağda ki çoban dershaneye mi gitmiş? 3 çocuklu bir ailenin en büyük çocuğuyum. Tek çocuğum var. Bir çocuğum' un daha olmasını ikisine de iyi bir eğitim aldırabileceksem ek ders, kurs dahil diğer ihtiyaçları, spor faaliyetlerinde bulunmalarını sağlayabileceksem düşünebilirdim ancak.

E iki asgari ücretle çok çocuk yapanlar konu. Kardeşiyle destek olacakları da garanti değil. Bugün konu vardı ili kardeş tek bir arsa için me uyanıklık peşinde görünce direkt sizin yorum geldi aklıma. İlla kardeş mal mülkten iyidir de denemez. Artık kardeş mal mülkten de iyidir güzellemesi de geride kaldı bana göre

Herkesin kararı kendi dünyasında en doğru olanı... Ben hemen yaptim 2. Çocuğu. Evet çok zor tek başıma büyüttüm, yamulmadık bi yerim kalmadı büyütürken. Sağlığım olsa hiç düşünmem 3. Çocuğu yaparım...

maddi durumunuz varsa ve istiyorsanız yapın. cevap basit aslında milletin ne dediğinin en ufak önemi olmayan bi konu.

'Tek çocuk sendromu' efsane çıktı! İster tek çocuk olsun, ister dört kardeş; sonuç hiç değişmiyor! www.ntv.com.tr

6 yaşında yek çocuğum var. Bize böyle diyenlere Allah isteyene versin biz bu kadar uygun gördük diyoruz. Etkilenmiyoruz da. Şu zamanda iki çocuk okutacak maddi manevi güce sahip değilim. Sizinki de daha ufak asıl masraflar okulla başlıyor o zaman iki çocuk bakmak gerçekten zor olur.

Unutacağımı sanmıyorum. Çünkü doğumdan korkuyordum. Doğum benim için bir rezillikti. Hala aklımdan çıkmıyor. O an. Ama sizin istememek kriterinize uymadigim için kusurabakmayin. E

Bir sürü olasılık var Kardesler ileride anlaşamayabilir Birbirlerine destek yerine kambur olabilir Çok iyi anlasip yada anlasmazlikta bile yaslanabilcegi tek omuz kardesi kalabilir Ortak anne/baba ortak sevinc, uzuntu demek bu duygularda tek kalmayacak demektir. -Kardes dayi teyze hala amca olmak demektir - Bir suru guzel cocukluk anisi demektir Bu ve benzerleri cogalabilir, maddiyat yeter mi maneviyat yeter mi tum bunlar dusunulebilir fakat ben bambaska yerden bakiyorum. Hayatimda maddi manevi o kadar farkli hissettigim zamanlar oldu ki, gecmişe kefil olabilir insan fakat gelecege olamaz. Zengin fakir, fakir zengin olabilir. Mutlu mutsuzda olabilir, gücsüz güclü de. Eğer guzel bir ailen varsa, anneligi sevdiysen eşin baba oldugunda cocuguna hakkiyla babalik yapiyorsa iki ve daha fazla cocuk yapilmali. Cocuklar mutlu ailelerde buyumeli, mutluluk karin doyurmuyo, parada ruhu doyurmuyor dengeli olmali. Ben kendi adima ikinci cocugu istiyorum olasiliklar uzerine degil mevcut duruma bakiyorum

Ben iki çocuk istedim hep. Bebeğim 6.5 aylık. Eğer maddi olarak ikinci çocuğuma birebir aynı imkanları sağlayabilecek, acil durumunda kenarda kullanacak parayı ayarlayabilecek, oğlumdan hiçbir şey kısmadan ikinci çocuğuma imkan sağlayabilecek olursam ikinci çocuğu yaparım. Bu da yüzde 0.0001 gibi bir ihtimal oluyor Hayat, belli olmaz. Bu şartlar sağlanmadan 2. çocuk yapamam.

Tek cocugum var. 4 yasinda. Bize de soyleyen oluyor arada hic kafama takmiyorum. Maddiyati gectim benim ruhum basa sarmayi asla kaldiramaz biliyorum. Hatta dun ruyamda bebegim olmustu. Cocukla ilgilenmiyordum. Ilkinde her seyine cok ozenmistim, buna niye bakmiyorum diye kendimi sorguluyordum. o kadar istemiyorum ki.

kalabalık ailede büyüdüm kalabalk severim de - hoş kişisel alanıımı da çok seviyorum orası da bambaşka ama evli değilim bile, bebek türkiyede evlenmeden yapılacak şey değil -bence. ve fakat bana da bekar mısın aa neden hiç mi evlenmedin nişan filan da mı yok diyorlar yurtdışından döndüğümde neden döndün diyorlardı kendi işimi kurdum neden devlet değil diyorlardı akademiye geri döndüm zorun mu var diyorlardı ailemde başını örtmeyen, aile evi varken aynı şehirde ayrı ev kuran ilk kadınım, namussuz mu oldun başımıza daha neler duycaz da diyorlardı diyorlar da diyorlar, derler de derler birileri hep der birşeyler yani hastanedeki teyzeler fikrini önemseyeceğim en son insan grubu filan olabilir ha ama siz istiyorsanız ayrı tabii ki.

Yıllarca kardeş istemiş ve sahip olmuş biri olarak söylüyorum ki insana günün sonunda kalan tek şey kardeşi... Haa kardeş evet harika şey ama bir de bunun yetişmesi yetiştirmesi var. ev araba arsanız olmasına gerek yok bu arada. herkesin anasından babasından mal mülk kalmıyor. Siz okutabilecek ve kendi ayakları üzerinde durabilecek vakte kadar yetecek maddi güce sahipseniz yapın ama 18-20yi gösterecek gücünüz yoksa, kalkışmayın derim. hoşşş bugün gücün olur yarın olmaz. hayat bu, hiç belli de olmaz da önlem önlemdir manasında söylüyorum.

Bu kimseden etkilenilecek bir karar değil bence. İnsanlar hep soracak zaten biseyi siz aldirmamaya bakın. Bizim iki tane var 3. Yapmıyor musun diyen oluyor bazen bizde hiç ama hiç düşünmediğimizi söylüyoruz ve konu orda bitiyor. En başından beri hep iki çocuğumuz olsun istemiştik bu nedenle aralarınida çok tutmadik. Zor oldu mu evet oldugu çok zaman oldu ama iyiki bu şekilde olmuş diyorum. Maddi imkan tabiki çok önemli maddiyati olmayan bence tek çocuğu da yapmasın çocuğa yazık çünkü. Bizimkiler 6.5 ve 3 yasindalar beraber güzelce büyüyorlar. Yaşları yakın olduğu için paylaşımlarıda cok oluyor. Ama bu zamana kolay geldik mi hayır :) Yine olsa yine aynı aralıklarda mi yapardım evet :) çünkü 7-8-9 seneden sonra bana çok mantıklı gelmiyor.

Biz eşimle karar verdik ama bizi en çok etkileyen kızımız oldu çünkü okulda herkesin bı kardeşi var nasıl bişi acaba diyip durdu ve en son ablama siz çok şanslısınız üç kardessiniz teyze diyince netleşti kafamızda ve ben ablamla hergun kesin konuşurum kızımda bunu gördükçe ilerde bende kardeşimle böyle konusurmuyum diyordu çok şükür bı kardeşi oldu ama tabiki maddi manevi sizin karar vermeniz lazım biz ikisinede eşit imkanlar sağlamaya çalışıyoruz zaten hayat şartlarıda mecbur kılıyor imkanların kısıtlı olmasına. Ama yapmasaydim kesinlikle çok pişman olurdum kendi adıma hem abim hem ablam var iyiki diyorum her zmn iyiki annem üçümüzu de doğurmuş

İnsanlar zorla geliyor kime takılsam. diye yer arıyor. Kime neyse benim istememe şeklim. Ona bile başkası karar veriyor. Şimdi laf söylesem ceza alacağım. Söylemesem her konuda kendi fikrini empoze edecek M

Asgariden biraz fazla olup tek maaşa kirada 3-4 çocuk yapanlar hele. Benim eski evimde alt katta oturan kişiler öyleydi. Çocuklardan biri 4 ya da 5 yaşında konuşamıyordu mesela, hiç cümle kuramıyor. Bir şey desen ailede mutlaka geç konuşan biri vardır. Ona çekmiştir. Gerçekten maddi manevi yetebilmek çok önemli. Bebek kokusu için, agusu gugusu için çocuk yapılmaz. Bir derdim var' da kardeşler arasında olan konular okuyoruz. Elti, görümce sorunları kardeşlerin arasını bile açarken, sanki kardeş olanlar yıllarca omuz omuza böyle hiç ayrılmadan hayatlarını sürdürüyorlarmış gibi lanse ediliyor.

2 kızım arasında 13 ay var. Ne çektiğimi bir ben biliyorum. Göbeğimin yarısı yanık. Ellerimde mecal kalmamıştı, çay bardağını tutamadım Eşim kendi tek çocuk olduğu için hayatı boyunca kardeş eksikliği hissetmiş. İkinci onun zoru ile oldu. İlerde inşAllah birbirlerine kol kanat gererler. Çektiğim bu zorlukların başta türlü telafisi olmaz. Rabbim herkesin çoluğuna çocuğuna güzel yazgı nasip eylesin

Benim büyük 20 aylık, küçük 7 aylık. Daha şimdiden beraber etkinlik yapıyorlar Büyük yürüyor haliyle, küçük emekliyor. Büyük olan içeri odaya girip kardeşine "Gel gel" diye sesleniyor. Küçükte tüm gün onun peşinden emekliyor Kendi aralarında bağırışa yakın bir dilde konuşuyorlar. Müzikli bir aletleri var. Saatlerce onla oynuyorlar beraber. Kesinlikle evin dengesi değişiyor. Zor olan kısmı banaydı. İki sene üst üste hamilelik, doğum, lohusalık, yeni doğan büyütmek. Neyse Allah'a şükür en zor olan kısımları sıyırmadan atlattım

Biri 9 biri 2 yaş olmak üzere 2 evladım var. Hala densiz densiz 3. çocuğu soran oluyor. Şu devirde tek çocuk bile lüks artık.

Hamile kalmadan önce bu bebekten sonra bir tane daha hemen yaparız diyordum daha doğmadı bile 3-5 korunma yöntemini birlikte düşünüyorum Hayır. O kardeşlik olayları eskidendi. Hem ne malum iyi anlaşılacağı birbirine taban tabana zıt anlaşamayan çok çocuk var. Sırf biri yalnız kalmasın diye yapmak cok bencilce gelmeye başladı düşüncesi.. ayrıca maddi olarakta değil manevi kendimden daha fazla ödün vermek istemediğime karar verdim bir taneyi alır giderim gezerim her yere sığarım ama 2 küçükle bu imkansız 1 her yere sığar 2 sığmaz

Benim bu konudaki dusuncem su: hemen arka arkaya cocuk yapmak ilk cocuga cok buyuk haksizlik. Cevremde kim varsa 3-4 yas fark bile olsa turlu aorunlar yasamis ve kiskanclik yuzunden zor bi cocukluk gecirmis. Kizim bir yasinda simdi o daha cocuklugunu yasayamadan ona ayiracagim vakti bir bebege ayirsam kendimi cok suclu hissederim.'kizim dur simdi kardesin ac', kizim kardesin uyuyunca oyun oynariz. Kizim bak kardesinin keyfi yok agliyor sen su tabletle oyna' bunlari mi demeliyim? En guzel yas araligi bence minimum 6 yas. Cunku o yastan sonra artik buyuk olan bebegi daha bagrina basiyo onunla oyun kuruyo. Laftan anliyor vs. Cevremde hep buyuk cocuklu arkadaslarimin cocuklari kizimla inanilmaz ilgilenip oynar ve severken 2-3 yas grubunda olanlar elindeki oyuncaklari aliyor, kiskaniyor, anneleri kizima bikac guzel soz soylese kiskaniyor vs vs. Hep kendilerini bebeklestiriyorlar. Eger 20lerimin sonlarinda olsaydim mutlaka boyle yapardim. Ama yasim 39 ve 45 yasimda ikinci kez dogurmak ve bebek gazi cikartmak istemiyorum. Genc arkadaslarima tavsiyem de bu yonde oluyor genelde. Cunku ne kadar da olsa cocugu genelde sadece kadin buyutuyor ailem de uzakta. Simdi bile psikolojim normal diil eskisi gibi diil. İkinci olursa sag cikamam sanirim:)

Maddi olarak yeterli gelebilir misiniz? Tek basiniza bi cocuk daha buyutebilir misiniz? Ikisininde cevabi hayir ise hic dusunmeyin. Bu millet neyin kafasini yaşıyor anlamıyorum. Kendi cocuklarina baktılar bide milletinki kaldi

Tek cocugum cocuk acısından söylemek gerekirse kötü değil. Çünkü kardeş nasıl bir his bilmediğim için olmadığı için üzülmüyorum. Tek sıkıntım ergenlıkte arkadaslarıma cok baglnıyordum oda geçti

Maddi manevi yeterliliğiniz varsa düşünebilirsiniz. Bu herkesin kendi verebileceği bir karar, millet konuşur. Kızın vardır oğlan yap derler, oğlun vardır, bir kadının kızı olmalı derler , iki tane vardır, 3 yap derler. Falan filan.

İlk çocukta tek başınıza çok zorlandıysanız ve eşiniz yardımcı olmadıysa hiç girmeyin o işe ama eşiniz size yardımcı bebeğiniz olduğunda sizinlede ilgilenecekse ve tabii maddi durumunuz varsa hiç durmayın yapın. Kardeş güzel şeydir

Ben şahsen evli olsaydım 2 çocuk düşünürdüm sırf kardeş olsun diye

Yap diyenler istiyo ki sen de daha çok debelen zorlan üstüste yapanların derdinden anla. Şahsi fikrim şu ki kardeş mükemmel bir şey. Bir erkek kardeşim var 10 yaş küçük benden. Bugün başıma bi hastalık gelse kişisel bakımımı bile o yapsın isterim o kadar yakın hissediyorum. Aşşşırı bana düşkün kızım ben bayoya girince isyan çıkarır annemden iyi o bakar oyalar. Uzun süre kaldım annemde döndüm herkes ne kadar soytarılıklar yaptı oynadı filan... Ama kızım dayı sayıklıyor... Ben de kardeşi olsun istiyordum kızımın. Hatta erken menapoz riskiyle en erken ne zaman yapılabiliyosa yapacaktım delirmeyi göze alarak. Ama o iş öyle olmuyomuş. Yapsak iyi olur diyorum. Olacağı da asla garanti değil bu arada tabi. Destek olurlar birbirilerine filan... Eşim diyo belki destek diye yaparsın köstek olur ablasını da dara sokar... Hayatta her şey olabilir. Bence sadece içinizdeki sesi dinleyebilirsiniz. Hayırlısı olsun hakkınızda.

Bende hep iki çocuğum olsun istiyordum. Doğumda canım fazla yanıp, bir ay yatar pozisyonda oturduktan sonra bir de o halde kolik gazlı bir bebek sahibi olunca vazgeçtim. Maneviyat ve maddiyat gerçekten bu durumlarda çok onemli.

neyse ki çevreyi değiştirmiş ve oradan uzaklaşıp kendinize bir yaşam kurmuşsunuz. o neymiş öyle ya "arkadaşımm sananeee!" sorulara bak yaa.. Khomyuk