heh işteee aynen böyle yaa... ben de eklesem daha çok madde eklerim ama biz napcaz ya bu şekilde hayat mı geçer?

okb olmuşsun, takıntı hastalığı... M MutluHuzurluBereketli Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ben de bu duygulardayim her zaman Kotu bu sekilde yasamak ama napalim

Kişilik bozukluğunuz olduğunu sanmıyorum ama genel anksiyete bozukluğunuz var. Mutlaka doktora gidin ilerlemeden, altta yatan sebebi bulun, ilaç ve terapi kısa sürede iyileşme sağlıyor. Geçmiş olsun.

Gecenin bir yarisi carpintiyla nefes alamadiginizdan yataktan firlayip kalkiyorsaniz ya da kurdugunuz sacma hayaller nedeniyle aglayip uyuyamiyorsaniz cok guzel bi anda durduk yere simsek gibi aklinizda kotu dusunceler uyaniyor ve sizi bulundugunuz ortamdan kopariyorsa psikolog ya da psikiyatri doktoru gerekli bence.

Bama kaygi bozuklugu gibi geldi. Bunlari derinlemesine irdelemek cok normal degil. Durumun farkinda olmaniz daha kolay çözüme ulasmanizi saglayacak şanslısınız.

Kişilik bozukluğu değil. Aynı düşünceler bende de var. Düşünmemeye çalışıyorum. Aklıma getirmemeye çalışıyorum, neşeli müzikler dinliyorum, kendi kendimi telkin etmeye çalışıyorum. Ama aklımda sürekli olumsuz düşünceler. Ben de ne yapacağım bilmiyorum. Sanırım en iyisi psikolog

merhaba kızlar. ben son zamanlarda hiç sağlıklı düşünmüyorum sanırım. şöyle ki; sürekli birilerine özellikle de evladıma bir şey olacak korkusu, birine birşey olduğunu hayal edip o sırada ne yaparım diye düşünmek, çocuğumu sürekli bu pis dünyadan nasıl korurum düşüncesi, sürekli hastalıktan korunmak istemek. iş yerindekilerin sürekli benim arkamdan konuştuğunu düşünmek, kimi zaman boşanırsam naparım, ailemle nasıl tekrar yaşarım, ya çocuğumu göremezsem, ya eşimi kaybedersem, kızım babasız kalırsa, boşanırsak babasını özlerse ben çalışan bir anneyim. kızımı ailem parka götürdüğünde ya kızımın başına bir şey gelirse... vs.. vs.. sürekli bu olumsuz düşüncelerin içinde buluyorum kendimi Psikologa gitmeyi düşünüyorum. ama merak ediyorum acaba herkeste oluyor mu bu düşünceler yoksa benim gerçekten kişilik bozukluğum mu var? belki konu hakkında az da olsa bilgisi olanlar vardır. Not: psikoloğa gitmeyi düşünüyorum dediğim gibi. bana "uzmana görünün" diyeceklere söylüyorum... yorum yazacaklara şimdiden teşekkür ederim.

hem de nasıl... çocukken ne kadar da güzelmiş herşey.

Bazi sorulari bende soruyorum kendime. Hatta esimle ayrildigimi hayal edip agliyorum :) hamileyken de dogumda olursem bu adam bebeyle napacak diye agliyordum:)) Ben yokken ya bir sey olursa diyorum. Psikologa gidiyorum. Daha bunlati anlatmadim. Bir seans gittim. Ofke problemi sebebi ile. Ofkemi yenemiyorum diye gittim, hep cocuklugumu anlattim, ailemle iliskimi anlattim. Bir seansta bile kendimi cok sakinlemis hissediyorum:)) test odevi bile verdi. Cok tatli yaa:)))

İlaçlarla hallettim ben. Herşeyi kafama takıp uyuyamazdım. Saçma sapan şeyler düşünürdüm ama krizler başlayınca gittim dank etti kafama. Terapiyr gitmedim bu arada hep kendi kendime telkinlerde bulunurdum. Doktor hem antidepresan hem de uyku ilacı vermişti hatta ben istedim uyku ilacını çünkü uykuya dalmıyordum düşünürken sızıyordum gibi bir şeydi.

Haberleri izlemek veya okumak bu tür kaygılara yol açıyor. Nasıl olmasın ki! Ben bu listeye en az 10 tane kaygı daha ekleyebilirim. Ancak böyle bir toplumda yaşayıp da bunları düşünmemek mümkün değil. Sapığı, ensesti, tecavüzcüsü, katili, trafik canavarı, akli dengesi bozuk numarasıyla istediğini yapanı, yiyeceklerdeki gdosu, şarbonu, kimyasalı, dolandırıcısı, ekonomik durumun rezilliği, mafyası, organ hırsızı, tabandan en tepeye kadar cebimizdekine göz dikeni... Saymakla bitmez. Hala nasıl yaşayabildiğimizi bazen aklım almıyor

Bu ülke şartlarında böyle kaygılarımız olmazsa da geçirecek bir hayatımız olmaz. Hiç olmazsa tedbirli davranmaya çalışıyoruz yapabildiğimiz ölçüde!

Gönül ehli bir amcanın söylediği dikkat çekici ve düşündürücü şu sözleri sizinle paylaşmak istiyorum, ben çok beğenmiştim: -İnsanlar neden tereddüt eder anlamıyorum. İnsan anne karnındayken ağzından yemek mi yedi, burnundan nefes mi aldı? Orada ihtiyaşlarını karşılayan kimdi? Doğarken çıktığı yere hiçbir insan ne yapsa tekrar sokamaz onu. Peki oradan nasıl çıktı? Doğduğunda savunmasızken Allah onu kime koruttu? Pisliğini kime temizletti? Onu koruması, pisliğini temizlemesi için kime şefkat ve sabır verdi? O halde insan neden korkar, neden soruların peşine düşer, neden güvenmez?

anne değilim ama ben de de var aynı endişeler sevdiklerimle ilgili özellikle son zaman çok fazla ölüm haberi aldım (2018 de 12 kişi ölmüş tanıdığım oturup liste bile yaptım ) ona bağlıyorum umarım geçici bir süreçtir atıyorum çok sık görüşmediğim bi arkadaşım arıyosa kesin biri öldü diye açıyyorum telefonu geçen arkadaşlarla fotoğraf çekiliyoruz topluca acaba iki sene sonra bu fotoya baktığımda içimizden kimler ölmüş olcak diye içimden geçiriyorum kafayı yedim resmen

Herkese tek tek tesekkur ederim yorumlariniz icin. Evet sanirim benim gbi olan cokk kisi var. Ama dedginiz gbi bu kaygilari kontrol altinda tutabilmek onemli. Ama yasadigimiz ortamda ne kadar mumkun ki. Ve bence benim gibi kisilerin sayisi oldukca artacak bu sartlar altinda. Bu aksam kki armuta 6 tl verdim. bu sefer basladim ben bu pahalilikta cocuguma yetebilecek miyim? Egitimini nasil karsilarim? Hooop yine kafa gitti. Sonra toparladim ama dalip dalip kuruyorum iste. Pink_Butterfly92 🐾🐣 Anneler

Konu sahibi, Bende de oluyor bunlar. Henüz anne değilim ama inanın bende şimdiden başlayan "ya çocuğum olur da onun için çok endişelenen bir anne olursam" kaygısı var. Bu sebeple anne olmak ürkütüyor beni. Son aylarda yaşadığım bazı olumsuzluklar kaygı bızukluğu oluşturdu, farkındayım ve destek almak istiyorum bir psikologdan. Siz de son zamanlarda sizi kötü etkileyen bir olay yaşadınız mı? İnançlıysanız bol bol Allaha tevekkül edin ona sığının yoksa korkunun kaygının sonu yok.

evet ne kadar doğru gerçekten...

bu insan ilişkileri insanlar hakikaten çok zor şeyler bunlar ya

Bu bir kişilik bozukluğu ise herkes böyle bozuk olsa keşke.. O zaman anneler çocuklarını ölüme terketmezdi.. vs vs.. Anksiyete bozukluğu başka bir şey.. Bu tamamen sizin pimpirikli endişeli yapınızla alakalı. Ve pek çok insanda mevcut. Tedavi gerektiren yanını sorarsanız, bu durum sizin uykunuzu etkiliyormu? normal hayatınızı etkiliyormu? bedensel sorunlara yol açıyormu gibi soruların cevabını vermenizle mümkün. A

Muhtemelen Anksiyete - genel kaygı bozukluğunuz var. Maalesef çok zor ve ilerleyebilen bir rahatsızlık. Sizi korkutmak istemem ama benim yıllarım gitti. Aklınıza bu tür düşünceler geldiğinde; farklı şeylere odaklanın; uzaklaşmaya çalışın. Kendi başınıza iyileşmezsiniz, bir uzmana gidin mutlaka.

evet eşimde bu şekilde söyledi bana. Allah'a yönel dedi. şükret bolbol dedi. haklısınız belki de.. kaygının korkunun sonu yok. mahoz

Bana anksiyete gibi geldi ama kesinlikle doktora görünün.

Bu kaygıları yaşamayan var mıdır bilmiyorum? Öyle bir dünyada yaşamıyoruz çünkü. Yalnız bu kaygılar günlük hayatınızı etkiliyor mu? Uykuya dalmakta zorlanıyor musunuz? Kabusunuz oluyorlar mi? Kaygılardan ve bu tür düşüncelerden dolayı günlük rutin işlerinizi yapamayacak hale mi geliyorsunuz? Misal araba kullanirken ya kaza yaparsam nolur diye illaki herkes aklından geçirir. Ama bu sebepten dolayı araba kullanamaz hale gelmek yahut arabaya dahi binmek istememek kayginizin sizi tamamen kuşattığı anlamına gelir. Yine de bu tür düşüncelerle başa çıkamıyorsaniz yardım almayı da geciktirmeyin.

size de geçmiş olsun... çok şükür geçmiş. devlet hastanesini mi önerirsiniz yoksa özel mi?

Hosgeldin anksiyete

Kusura bakmayın telefondan yazıyorum, kasıyor. İlaç verirler demek istemiştim

Bu durum normal degil. Aşırıya gitmemesi için uzmana gitmen gerek. Yapı olarak yatkinlik durumu var sanirim. Her ortam degisikliginde, duzen degisikliginde kaygim artar. Arkadaslarin dedigi gb tani yaygin aksiyete bozuklugu oluyor. Psikiyatrist ilacla yolluyor. İki hafta kadar ilaclar uyutuyor sersemletir ve dusunmezsin. Psikologa gittim bu defa. Ilaclarin etkilerini biliyorum. Daha once gittigimde( 10 sene once) psikiyatrist ilac yaninda psikologla da gorusmeni istiyorum demisti. Ben ihmal ettim. Simdi dogruca psikologa gittim. Gerekirse psikiyatriste yonlendirir diye dusundum. Bebegimi emziriyor olmam da etkili oldu tabi. Kendini normal degil miyim, kisilik bozuklugu mu vs diye kurma. Herkeste olan ama bazi insanlarin kaygi duzeyini ayarlayamamasindan kaynaklanan bir durum. Geciyor. Kaygi kontrolu ogreniliyor zamanla.

bende biraz böyleyim. kaybetme korkusu gelecek kaygısı daha bir çok şey. aklımda sürekli düşünceler dolanıyor. hayırlısı diyorum.

Anksiyete olabilir. Benimde böyleydi. Sonra panik atak krizleri geliyor. Psikolog yerine psikiyatriye görünün derim.

Valla uykunu pek etkilemiyo o kadar yoruluyorum ki gun icinde olu gbi uyuyorum ama ruyalarimi oldukca etkiliyor. Ruyalarim hep sacma sapan bilinc alti ürünleri. Bedensel olarakta etkilemiyor.

Anksiyete yani kaygı bozukluğu olabilir. Ne yazıkki sevdiği insanları kaybetme ve çocuğunuzla ilgili yaptığınız evhamlar bende de var

Benimde havalardan nefes alamadigim zamanlar oluyor. Ve haberlerden su sorunlari, hastaliklar, kimyasal atiklar, dunyanin yokolacagi vs... Diyorum ki allahim bu dunyaya cocuk getirilirmi cocugum nefessiz ve susuz mu kalacak bunu hakediyormu... Sanirim bende de var. Veya cagimizin sorunlari oldugu icin boyle dusunyyoruz

Bazen o kadar istiyorum ki küçük bir çocuk olup babamın annemin kucağında olmayı. Ama artık sıra bizde :) her dönemin bir güzelliği var onu keşfedip güzelliklere odaklanmak gerek.

siz nasıl atlattınız bu durumu?

İki verirler ne demek anlamadım. Konu sahibi değilim ancak benzer dertten muzdaribim. A

Bende olmuyor böyle şeyler

Hastaliktan degil jeopolitik konumumuzdandir o.

Önce psikiyatriye sonra terapi için psikoloğa gitmenizi öneririm. Anlattıklarınızın aynısını yaşıyordum. İlerleyen zamanlarda panik atak krizleri de gelmeye başladı. Bi müddet ilaç kullandım ve bi süre terapi gördüm şuan iyiyim çok şükür. Geçmiş olsun.

teşekkür ederim. evet ilerleyecek diye korkuyorum zatenn. kafayı yemek bu olsa gerek :)

Psikolojik rahatsızlık, normalde insanlarda bulunmayan özellikler taşımak değil; herkesin yaşadığı hissettiği duyguları kontrol altında tutamamak vr günlük hayatı yaşanmaz hale getirecek kadar çığrından çıkması. Hepimiz sizin söylediğiniz endişeleri korku senaryolarını kafamızda kuruyoruz ama bunları günlük hayatımızı etkilemeyecek bizi mutsuz etmeyecek kadar temas edip sonra kutusunu kapatıyoruz. Ama bu kaygılar sizin düşünsel ve ruhsal dünyanızı ele geçiriyor ve siz onları kontrol edeceğinize onlar sizi kontrol ediyorsa bir uzmana görünme vakti gelmiş demektir. Kişilik problemi gibi akut bir sorun da olmayabilir dönem dönem hepimiz yaşıyoruz bunları

bunun cevabını size psikiyatri uzmanı verebilir. psikolog tanı koymaz. önce bi doktora görünün. daha sonra psikologa gidin derim. mutlaka fayda görürsünüz.