Ben de senin gibi hissederdim. Fakat hislerini bir kenara koyup salt mantikla düşünmeye çalış. Evde çok kalmışsın sanırım ataman falan da olmadı. Ben yeni evliyim inan bi saatten sonra aile çekilmiyor. Nişanlın iyi biriyse sırf bu sebepten Nisan atma. İnsanın kendi evinde iş yapası geliyo. Ben de annemin evinde pek is yapmam napalım kadın begenmiyor kendi yapsın madem hıh

Sevdiğinden soğuma

Ayrıca başka bi sehire falan gitmek de iyi gelebilir tayin iste S

http://www.kadinlarkulubu.com/forum/index. php?threads/925246/ Nişanlımla yaşadığım bi sorun, bunun gibi birsürü kırıcı olay oldu Ama karakteri böyle, sinirlenince böyle oluyo on dk kalmadan geçiyo, kötü niyetli değil diye diye buraya kadar geldik ama çok sıkıldım Çok ağladım, şuan hiçbişey hissetmiyorum Başkalarına göre içinden çıkılmaz bi haldeyim, ama ben hiçbişey hissetmiyorum Galiba şu sıra olayları idrak edemiyorum Ayrılmaktanda korkuyorum devam etmektende Playfull kiss i sevmiştim ben, ilk izlediğim kore dizisi, bide full house var Bizim türk dizileri gibi, zaten kore uyarlaması bizimkilerin biçoğu, S

Şimdiden bunları düşünmen yersiz, evlenince kendi evim diye hevesle her ısın üstesinden gelirsin de kendine inanamazsın. Sadece tavsiyem evlilikte esine karşı kişiliğinden taviz verme. Sinirli ve titiz yapılıysa seni sindirmeye çalışacağı Zamanlar olabilir. Tatlı dille kendini ifade et ve ortak yolu bulun. Tecrübe konusuyor

Yalnız olmadığımı düşününce mutlu oldum düşündükçede sinirlerim bozuluyo,

merhaba ben de aynı hissediyorum aynen atandım ve aynı şehirdeyim hala ailemle ve taaa seneye evlencez annemle anlaşmak işkence zaten babamla da ikisi de takıntılı biri deliriyor dediklerini yapmadığımda diğeri de durmadan laf batırmacalar artık ortamımı sen düşün Allah kolaylık versin sana da... dertleşmek istersen birebir aynı durumdayım ki kontrol altndayım bi de sürekli özelime karışıyorlar çok da yazamıyorum sen anla artık annem hesbaımı bulmuş okuyormuş aha da okusunlar kendilerini eleştirdim de

Güzel fikir, farklı şehirlerdeyiz, birsürü sorun yaşıyoruz. Zaman oluyo herşeyden soğuyorum Şuan duygularımı toparlayamıyorum

Özeleştiri yapıyorum epeyydir Mesela işleri sürekli erteleme halim var, şartların daha iyi olmasını bekliyorum sanırım, bişey yapıyosam en iyisi olmalı, ama bu beni mutsuz ediyo Birde tembellik, ünideyken şehir dışındaydım, Görev paylaşımı yapmıştık, hiçbir işimi aksatmadım, eğer yapamıycaksam ev arkadslarımla hallettik, ama sorumsuzluk yaptığımı düşünmüyorum Mezun olduktan sonra ailemle yaşamaya devam ettik, her işi annem yapıyo. küçüklüğümden beri öyle, kendi düzeni var, onun dışına çıktığımda laf ederdi Neden perdeyi düzgün çekmedin, nden örtüyü kaydırdın, neden tozları almaya şurdan baslamadın vs diye uzayıp gider. Üni dönüşünde, dört yıldan sonra, kendi düzenimi kurup ona göre yaşadıktan sonra ağır geldi bunlar, önlemimi hiçbişeye karışmamakla aldım Ama bakıyorumki ruhum daralıyo, olumsuz etkiliyo beni. bi kere ait hissetmiyorum böyle olunca, eşya alıncak mesela... amaaan diyorum annemler istedikleri gibi alsınlar, ben gidiciyim zaten. annem çok fedakardır, herşeyi yapar Hatta o da işlere çok müdahil olmadığımdan şikayetçi şu sıralar, bende işimi beğenmediğinden... şuan nişanlıyım, evlendiğimde kendi düzenim olacak ama ben kendi düzenimi unuttum dört yıldır, ev sorumluluğunu taşıyabileceğimden endişeliyim. mezun olduğumda evlenseydim daha iyi yönetirdim evimi, ama şuan... Benim ruhumu sıkan rahatşığa, tembelliğe, ertelemeye çok alıştım, hiç hoşnut değilim halimden Mükemmeliyetçi kişiliğim olduğu için şartların oldunlaşmasını bekliyormuşum, bu da hep erteleme hali... nişanlımda biraz sert biri, dürtü kontrolü zayıf. bişeyi istiyosa olmalı, olur cevabını alana kadar defalarca kez sorar, saatlerce belki. boğuluyorum böyle olunca, Şimdi kendi düzenim olsun diye evlenip mutsuz olmaktan korkuyorum, nişan atıp bikaç yıl daha ait hissetmeden yaşamaktanda korkuyorum.. B

Atandım aslında, şehir dışına atanıcam derken evime onbeş dakikalık mesafeye atandım. sıralamam iyiydi, güvendiğim bi hocam bi iki tanede olsa yaz dedi Yazdım ve evimin dibindeki okul Dört yıldır evdeyim, hiçbişeye karışasım yok, herşeyi öteliyorum Kendimden sıkıldım, gezdim, kurslara gittim, kendimi odaya kapatıp hollywood, bollywood, kore ne varsa bitirdim, kitap okudum ama sıkıldım Nişanlandım bikaç ay önce, birsürü sorun çıktı, geçmişte konu açtım bikaç bununla ilgili Nişanlılık böyle olunca heyecanımı kaybettim, tembelliğim, erteleme halim devreye girdi Hiçbirşey yapmak istemiyorum

Tatile filan gitseniz nişanlınızla hem kafa dağıtır hem daha iyi değerlendirirdiniz duygularımızı. A

Nisanlinda aradığın o duyguyu bulamıyorsan huysuzluk çıkar ayrıl derim. Çünkü mutlu değil isen bu hayat çekilmiyor hele insan mutsuzken daha çok tembel oluyor ben de kore dizisine başlıcam. Önerilerin var mı

Anne evinde öyle oluyor. Bence sen işinin denetlenmesinden hoşlanmıyorsun. Annemin evinde 1 domates doğramayan ben kendi evimde yemekler yapıyorum. Çünkü nasıl istersem öyle planlıyorum.

aynen erteleme tembellik bişey yapmama isteği yapmaya yeltenmeme bile hatta bende bilgisayar bağımlılığı başladı bence sonra sürekli yorgunluk depresif bakış açısı sevdiğinden soğuma vs vs hepsi var napcaz bilmem eve çıkmak istiyorum bir de odayı kiralayalım sana diyolar..

Evet hiç hoşlanmam, bi iş yapıyosam bırakın ben yapayım, siz zaten kendi işinizi yapıyosunız Lisedeydim, hatırlıyorum annem peşimde gezerdi Oturup ağlardım Şimdi işime karışılmasından nefret ediyorum