Yerinde olsam onları umursamayı bırakıp, kendi aileme ve doğacak bebeğime odaklanırdım. Kim ne hali varsa görsün.

İyi hoş diyosunuz da insan hamile haliyle ayakkabısını bile bağlayamıyoken ailem dediği insanlardan bi kişi bile en azından nasılsın diye arayıp sormadığı zaman öyle olmuyo işte. M Manap Manam

Şu anda hassas bi dönemdesiniz, hormonların etkisiyle de körüklenmiş olabilir bu düşünceleriniz, en güzelini yaparsınız, ilginizi ailenize verin.

Iyi ki annemin babamin mali mulku yok dedirttiniz Kv minde kendinin oturdugu bir ev var, cik ben oturcam diyemicegime gore rahatim cok sukur.

Yeterli değil bence, senin yaşadıklarına benzer şeyler ben de yaşadım, evlendik ve kimseden yardım almadık. Onlar düğünde bize destek vermek yerine, 4. ve 5. evlerini yaptılar, geçen haftalarda ilk defa evlerine gittik tatile, evleri tatil köyü gibi bi yerde çünkü, kv bana konu açtı, keşke evi yapmasaydık da destek olsaydık size diye... Ben de yapıştırdım hemen, kimse anne babaya güvenip de evlenmiyor vesaire diye. Aynen öyle çünkü, başta kızmıştım ama şimdi umursamıyorum. Söz sahibi değiller hiçbir konuda çünkü. İketişimimi de azalttım. Hatta sıfıra indirdim nerdeyse, bana ne ki? Ben kocamla olan ilişkime bakıyorum, kimse umrumda değil. Onları hayatımdan silsem ne olur silmesem ne olur? O derece bile değerli değiller.

İşte acaba bundan mı hormonlardan ben mi kafayı yedim sizce, bu olanlar bu insanları hayatımdan silip atmam için yeterli değil mi? burcubahar0635 what u get is what u

Evet beni anlamışsınız çok teşekkür ederim. Eşitlik olmadığı gibi, bunu beklediğim için bi nasılsın diye aramıyolar bile. Kızgınlığım sanırım anca onları hayatımdan tamamen çıkarınca geçecek. Yok annemi tamamen geçtim zaten, bana naptı ki çocuğuma napsın. Teşekkürler.

Adaletsizlik olmuş. ... sizi cok iyi anliyorum merak etmeyin kiymetinizi anlamadan ölmezler bize de babaannem dedem böyleydi üvey torun muamelesi yaptılar sürekli amcamın çocukları diyip öluyorlardi. bir dede düşünün iki torunu aynı yaşta birinin elinden tutuyor mağazaya götürüyor kıyafet alıyor harclık veriyor alisveris yapiyor diğeri öyle köşede izliyor bunu izleyen 9 yaşında ki kardeşim... dedem hastalandi o cok sevdiği amcam ve karısı birgün arayıp sormadı aylarca hastanelerde annem babam ben baktık anneme diyor sen çok hakkaniyetli birisin ben değerinizi bilemedim annem onun özyeğni bide ninem aklı dengesini kaybetti sadece bizi hatırlıyor geri kalan kimseyi hatırlamıyor o amcam ve karısı bir gün ziyaret etmediler kardeşim şimdi 13 yaşında dedem öldü halen bile dedemin yaptığı şeyleri söyler.. sizde boşverin Allah görüyor hepsini silin gitsin bir gün anlayacaklar değeri nizi merak etmeyin

Şöyle bir düşünün annenize babanıza söylediklerinizi onlar da insan belki bir sözünüze çok kırılmışlardır. Siz özür dilemeyi deneyin. O büyük erdemi siz gösterin. Aile bu arkadaş degil ki bir kalemde silesiniz. kahvenindelisi

Bu düşünce yapısının altında yatan mantığı merak ediyorum gerçekten. Neden bana yapmak zorunda değiller?paraya herkesin ihtiyacı yok mu?ben onların evladı değil miyim?ben o evin kirasını alabilsem ücretsiz izne çıkabilirdim mesela ama şimdi maksimum 6 ay sonra işime dönmem gerek. Ben bebeğimin ilk 1 senesini onla geçiremedikten sonra öldüğünde babam bana dünyaları bıraksa nolur ki yani?geri gelir mi o seneler? İçlerinden bi şekilde öyle gelmiş evet, işte o içlerinden ona gelen şey bana gelmiyo sorun da o zaten. Ayrıca mevzu para da değil, yıllardır süregelen haksızlıklar.

Bence direkt bebeginize odaklanin dogum sonrasi hem. cok guzel hemde cok zor. Sutunuzu bile etkiler. Bir daha bebeginiz bu doneme gelmeyecek evet yasadiklariniz zor ama kiymetini bilin bu gunlerinizin. B

Ben de çok düşündüm bunu. Ama bu insanların hepsinin kıymet verdikleri birileri var. Kv görümceme, babam ablama, annem bu hayatta sadece ananeme değer veriyo mesela. Sonuç olarak benim ve eşimin kimse için önemli olmadığına karar verdim ben de.

cok dramatize etmissiniz her seyi

Bilmiyorum ailemin bana değer vermediğini biliyodum da hamileyken nasılsın bile demeyecek kadar da nefret ettiklerini bilmiyodum sanırım. Haklısınız kvye ben de kızmıyorum aslında, benim kendi öz annem babam ne ki o bana napsın... Teşekkürler yorumunuz için. burcubahar0635 what u get is what u

Çünkü salakmışım. Yaptığım her şeyden pişmanım, değmezlermiş. İnşallah mutlu olabilirim teşekkürler. zerenteacher

Yalnız olmak. İnsanın en iyi arkadaşı bazen iç sesi oluyor. . push ; burcubahar0635 what u get is what u

Abla, Kardeş arasında eşitlik istiyorsunuz.. Eşitlik olmuyo kıyaslamayın.. Görümceleriniz eşinizi kıskanmışlardır... Çünkü; eşinizle evlenince ilgisi, sevgisi sizin üzerinize yoĝunlaşınca, görümceleriniz kıskanmışlardır.. Hamilesiniz hormanlardan diye pas geçmemek lazım.. Çünkü size stres oluyor.. Beyninizdeki soruları cvplamanız lazım. Kızgınlınızı yenmenizi isterim.. Çünkü, bebeĝiniz etkileniyor... Annenizden yana da fazla beklentiye girmeyin.. Ben de annemden yana hiç beklentim yok beklemiyorum da..

Bizde böyle bir adaletsizlik yaşadık asla unutamıyorum

Gerçekten çok üzüldüm, bu nasıl aile, nasıl sana el gibi davranırlar bu kadar anlamak mümkün değil. Aile her çocuğunu eşit sever mi bu mümkün mü bilmiyorum, anne değilim, eşit sevemeyen çok gördüm ama bu denli ayrımcılık asla kabul edilemez. Yaşamayan anlamıyor, aslında sizinki beklenti değil haksızlığa uğramak. Mağdur olmak. İnsan bazen duygularla da zulme uğrar, ben de benzerini bir abi bozuntusunda yaşadım o yüzden anlıyorum. Atsan atılmaz satsan satılmaz. En sonunda artık psikologla görüştüm ve hayatımdan, zihnimden sildim. Merhaba merhaba, ararsa ya da görürsem. Amma ve bir haksızlık olsa çatır çatır alırdım. Bence önce doğumu bekle, bakalım ne olacak, bebeği görmeye gelecek mi baban. Sonra hakkının peşine düş. Kimse kimseye enayi muamelesi yapamaz, hamileliğinde üzülme ama sonrasında hakkını geniş geniş ara. Kayra19

Selam... Biraz olsun içimi dökmeye çok ihtiyacım var. Doğumuma az kaldı sayılır. Ama etrafımda ailemden kimse kalmadı. Ailem demekten artık utanıyorum gerçi. Bugüne kadar maddi olarak hep kendi ayaklarımın üstünde durmaya çalıştım. Kimseye muhtaç olmamak için elimden geleni yaptım. Üniversite yıllarımdan beri de çalışıyorum. Bir ablam var, o üniversitesini bolluk bereket içinde şehir dışında okudu. Dönünce babam bilgisayar kursundan dil kursuna kadar gönderdi ve işe girmediği 1 sene boyunca harçlığını verdi. Evlendi, evlenince 2-3 sene sonra çıkardı ev de verdi. Çocuğunun odasını aldı, her ay düzenli parasını verdi vs.. Bana gelince bu yapılanların onda biri olmadı.2 yıllık özelde okudum onun da parasının yarısını kendim ödedim. Ki zaten cüzi bir miktardı çünkü %50 bursluydu. Eğitimimin geri kalanını da evliyken devleti kazanıp kendim karşıladım. Evlenmeden önce okulumun bitmesine 1 hafta kala babamın işe gir baskıları yüzünden ağır travma geçirdim saçlarım döküldü. İşe girdiğimden beri hep aileme hediyeler aldım, yemeklere götürdüm, yeri geldi babam hiç ihtiyacı olmadığı halde para istedi para verdim. Her türlü hastane işlerine koşturdum. Arabasını tamirciye bile götürdüm erkek gibi her işlerini yaptım. Şimdi diyorum ne kadar salakmışım çünkü gerçekten hiç ihtiyacı yoktu. Çünkü benden para isterken 7bin maaş+oturdukları ev kendilerinin+1250 lira kira alıyormuş. Bizimse gelirimiz 4 bin küsürdü ve yeri geldi senelerce borç harç içinde hacizlik bile olduk. Bi gün de bişeye ihtiyacınız var mı demedi. Ve bu insanlar öyle gezmesi tozması olan, sosyal hayatı ve sabit masrafları olan insanlar bile değiller. Onca parayı naptı gerçekten anlamak mümkün değil. Bu süre zarfında ablama yapılan maddi şeylere tek bi laf etmedim. Onlar yiğenimi kullanarak babamdan para koparmaya ve aldıkları paraları gece ve eğlence hayatına yatırmaya devam ettiler. Zaten kendilerini acındırarak insanların sırtından geçinmeye alışmışlardı. Eniştem kendi ailesinden devamlı para koparıyodu ablamsa babamdan. Eniştem evlenirken evi yoktu maaşı da azdı babam bu yüzden yiğenim doğunca onlara üç evinden birini verdi. Bu sırada eşimin babası bize çok destek oluyordu. Eşimin borçlardan kurtulmasını sağladı, evlenirken evimizi aldı düğünümüzü yaptı sağolsun hakkı ödenmez ama manevi olarak o da çok odun gibi bi adamdır. Bebeğim olacağını ve erkek olacağını öğrendiğimde maalesef ablamda bazı tuhaflıklar oldu. Tek tek olayları burda anlatamayacağım ama kısaca beni kıskandı çünkü onun yiğenim sayesinde babamdan kopardığı paralar azalacaktı. İlgi bi anda yiğenimden benim doğacak bebeğime kaymıştı. Bu yüzden de saçma sapan bi sebepten benle tartışıp ilişkiyi kesti. Halbuki onun şu son 2 senelik döneminde majör depresyon tanısında her an yanında olan ben, her şeyine koşan benken... Bu sırada babam emekli oldu ve yüklü bi para aldı. Benim hamileliğimi öğrendiği andan itibaren "çocuğun her şeyini yaparız, sen hiç canını sıkma, ben halledicem, ben bütün eksiğini alıcam" diyen adam bir adet beşik aldıktan sonra bin lira da para verip "benden bişey bekleme, benden buraya kadar" deyip kenara çekildi. Bir yandan eşimin annesi ise 4 yıldır görümcemlerle aynı evde yaşıyor Onun çocuğuna bakıyor. Yemeklerinden temizliklerine her şeylerini yapıyor. Biz evlendiğimizden beri de sağolsunlar beni hiç sevmediler taa nişanlılık zamanında bile bi kere de arayıp kızım bişeye ihtiyacın var mı diyen olmadı. He bi kötülükleri de yok o ayrı ama sanki komşunun oğlu evlenmiş gibi davrandılar. Aramızda hiçbi zaman bi ilişki olmadı, sohbet "nasılsın, iyi misin, annenler nasıl?" muhabbetinin ötesine geçemedi. Anneme gelince ona diyecek hiçbişeyim yok buralara yazsam destan olur, o hiçbi zaman anne olmadı. Arada başkaları olmasa onu şimdiye bin kez siler atardım da olmadı. Hayatta tanıyabileceğiniz en bencil, kindar, sevgisiz, hiçkimse için hiçbişey yapmayan ama herkesten her şeyi bekleyen, umursamaz ve katı insandır. Çocukluk anılarımda bir kez bile beni öptüğünü sarıldığını hatırlamam. Tüm bunların yanında da her düştüğümde bi tekme de o vurmuştur. O da daha 2 ay önce annanemi aramıyorum diye şu halimde beni silmeye kalktı da insanlar araya girdi düşünün işte öyle bi insan. Muhtemelen çocuğuma bakmamak için bahane bulup beni hayatından çıkaracaktı. Kayınpeder desen o da aylardır piyasada yok. Gebeliğimi öğrenince arayıp hayırlı olsun bile demedi. Özet olarak, kendi ailemin bugüne kadar herşeyine koşturan ben, vefalı olan ben, saygı sevgi gösteren ben, hiçbişey beklemeyen ben bugün hamileyim ve etrafımda kimse yok. Babamın ablamın üstüne evi yaptığı yaştayım ve hak gereği diğer evi de benim üstüme yapması gerek. Benim de artık paraya ihtiyacım var bi çocuğum olacak. Ama babam bana hayat boyu o evin kirasını kendisinin alacağını, ama istersem üstüme yapabileceğini söyledi. Bense bu durumu kabul etmedim çünkü hakkımı istiyorum. Benim suçum kendimi acındırmamam veya eşimin evinde oturuyo olmam mı sizce. İlla ben de ablam gibi evi olmayan biriyle mi evlenmeliydim o zaman hak edecektim sanırım. Babamlara gururumdan bu taleplerimi çok açıkça söyleyemesem de belli ettim ve o günden beri beni arayan soran yok. Bişey istemeyim diye kimse aramıyor. Bi yemek yapıp çağıran, nasılsın diyen yok. Annemin umrunda değil tatil planları yapıyor, babam para istemeyim diye aramıyor, ablam desen aylardır küsüz, kp desen piyasada yok, kv ve görümcenin hadi yıllardır beni arayıp sormamalarına alışmıştım da aynısını hamile kaldığımda da devam ettirdiler 3 haftada bi arayıp havadan sudan anlamsızca konuştular ben de artık hepsini engelledim telefonlarını açmıyorum. Zaten kvnin tüm hayatı görümcem ve onun ailesi üzerine kurulu. Babamlar ararsa da onların da bugüne kadar tüm bu yaptıkları adaletsizlikleri ayrımcılıkları yüzlerine vurup hayatımdan ebediyen silip atmayı düşünüyorum. Çok şükür bebeğimin her şeyini kendim yaptım kimsenin beş kuruşuna ihtiyacım yok. Son bi bin liralık masraf kaldı onun dışında her şeyi hazır. Aslında başından beri beklentim de yoktu ama herkes bi anda gaza geldi onca söz verdi ve bi anda ortadan kayboldu. Hamilelik haberini ilk verdiğimde annem babam bebeğe bakacağını bile söylemişti şimdi arayan soran kalmadı şaka gibi. İnsanlar resmen bişey istemeyelim diye bilerek bize mesafe koydular. Artık öyle bi psikolojideyim ki pes diyen gözlerle izliyorum. Ailemin ne halt olduğunu biliyodum ama bu kadarı beni bile dehşete düşürdü. Dışarda sıradan insanlar bile bana daha merhametli ve ilgili davranıyolar. Bu yaşadıklarımdan sonra bu olanları sadece izliyorum. Hamile olduğum için normalde duygusal olmam gerekirken resmen içim taşlaştı ağlasam ağlayamıyorum bile öyle garip bi haldeyim. Meğer ne kadar yalnızmışım haberim yokmuş. Ailem dediğim insanlar elden beterlermiş. Bi daha hayatım boyunca suratlarını görmek istemiyorum. Sırf akrabam ailem diye hiçbişey olmamış gibi yüzlerine bakıp artık affetmek istemiyorum. Anladım ki yalnız hissettiren insanlarla görüşmek yalnız olmaktan daha yaralayıcıymış. En azından silip attım mı "hayatımda yoklar" derim ve tüm bu yaşadıklarım daha katlanılabilir olur. Fiziksel olarak var olup manevi olarak olmayan insanları artık hayatımda istemiyorum...

Beklentiler daima yaralar. Huyunu suyunu bildiğiniz insanlardan neden bu kadar çok şey bekliyorsunuz? Kıskanç ablanizdan , aç gözlü babanizdan, vefasız kayinvalidenizden be ya görümcenizden daha önemli şeyler var hayatinizda. Mesela bebeğiniz. Bırakın evi, mali mülkü. Eğer hakkinizsa zaten bir şekilde sizi bulur. Kalabalık içinde yalnız hissetmek beterdir. Ama yalnız değilsiniz. Bunu algilayin. Bu arada nedense kayinvalidenize kızamadim. Oda bu hayatta sarilabilecegi tek kisiye sarilmis Allah yardımcısı olsun. Sizinde Allah yardimciniz olsun

İşte tam da bu yüzden tek çocuk yapmayı planlıyorum. Ben de çektim bu durumdan. Çeken çok kişiyi de gördüm. Aileler illa ki bi çocuğunu daha fazla seviyor. Ben bu günahı üzerime almak istemem. Ben seni çok iyi anlıyorum. İnsanın canı çok yanıyo bu durumda. İnsan işte annem diğer kardeşimi daha çok seviyo nolcak sanki diyemiyor. Samimi mutlu mutlu yaşayalım istiyor ama olmuyor. Olmuyor işte ne yaparsan yap. Bende cok iyi davrandım. Kardeşime de düzgün davransın diye ne hediyeler aldım zamanında. Of gözlerim sulandı. Neyse ben çözümü şöyle buldum. Telefonda sildigini söyleme. Emin ol bu durum senin canını ilerde daha çok yakacak. Şimdi yakmasa bile bir yıl sonra yakacak. Yapman gereken içinde bitirmek herşeyi. Birşey bekleme birşey isteme. Meraba meraba konuş. Bi dertleri olunca yardıma da gitme. Evlerine asla gitme yani. Çağırma da kimseyi. Gelmek isteyen gelsin. Telefon gelirse bişey olmamış gibi konuş ama samimi olma. Kabul etmek zor biliyorum. Otuzuma geldim hala içimde yaradır. Ne yapalım tercihi böyle yaptılar

Ikincisi tabi dostun olur el gibi el olur dostun gibi bide seni böyle hissettirip senin sucunmus gibi yapanlar var ya tam boğmalik F

hepsini okuyamadım çok uzundu ama gerçekten butuk haksızlık yapılmış size eger ki anlattiniz gibiyse silmemek için geç bile kalmissiniz bence... herşeyi anlarım ama bir annenin bu denli evladını uzak olması kabul edilir gibi degil Yokuspokus

Evet ama o kadar mal mülk davasını ortaya serip şimdi yorum yapanlara "bir telefon bekledim"diyorsunuz. Madem öyle sadece aranmamaktan yakinsaydiniz.

Beklentiler, beklentiler... O onu yapsaydi, bu şunu alsaydı diye dusunurek ömür geçirin madem. Ben sizin zihniyetinizde olsam ohoo düşünecek o kadar çok şeyim var ki ama ruh sağlığım daha önemli. Kalsın...

Profilinde 'what you get is what you give' yazman biraz tuhaf olmuş konuyu okurken dikkatimi çekti :/ senin annen sevgisiz olduğu için sen gorumcen ile Kv kıskanıyorsun sanki. Ama herkesin kendi kızı kiymetli. Keşke senin annende sana doğru bir anne olsaydı. Kimseyi umursamayıp kendi ailene bakicaksin. Evleri olmayadabilirdi paralarıda olmayabilirdi yine herşeyi kendin yapmak zorunda kalıcaktin. Beklentisiz hayat dahada güzel Son düzenleyen: Moderatör: 13 Ağustos 2017 burcubahar0635 what u get is what u

Beni kendileri beklentiye soktular. Yoksa zaten ben onları tanıdığım kadarıyla benim için hiçbişi yapılmayacağını biliyodum. Sonra da nasılsın demek için bile aramadılar. Bende de onca olay patlamış oldu böylece. Valla ailemizden de bişi beklemiceksek ölelim bence. burcubahar0635 what u get is what u

Ben olsam 1. O evi üzerime alırım bebeğim için yaparım kira falan onun olsun en nihayetinde çocuğuma ev ve benim halkım 2. Ondan sonra asla ama asla arkama bakmam eşim bana yeter burcubahar0635 what u get is what u

Zaten şu zamana kadar maddi-manevi eşiniz ve siz beraber götürmüşsünüz, kimseden bir talebiniz olmamış. Talep olsa belki yaparlar ancak size "Nasıl olsa kendileri hallediyorlar" gözüyle bakmaya alışmışlar, bu bir anda değişecek bir şey değil. İstediğiniz, bir şeyler yapılması, ilgi alaka ise bunu sizin söylemeniz gerekiyor; hani deriz ya "Nasıl alıştırırsan öyle gider" sizin ailenizin durumu da bu, sizinle bu şekilde bir iletişime alışmışlar. Söylenmeden yapılmasını beklemenizi de anlıyorum, bu incelik, bu ayrı bir sevgi gösterisi ama söylemeden yapmaz sizinkiler. Öyle gelmiş seneler boyu, öyle gidiyor. Siz söyleyin, isteyin, vermeyenin iki yüzü kara olsun. Bunun haricinde, ileriyi düşünün salt şu zamanları, şu anları değil. Siz hayatınızdan herkesi çıkarabilirsiniz ancak doğacak çocuğunuzun hayatında dedeleri, anneanne ve babaannesi, halaları-teyzeleri vb. olacak. Tamamen silip atmak pek akıllıca değil, mecburi bir araya gelmelerinizde havadaki gerginliği hep hissedecek çocuğunuz. Siz, onun için nasıl davranacağınızı tahlil edin bence, sadece kendi hayal kırıklarınız üzerine yoğunlaşmadan önce. Sinirlendirmeyin kendi kendinize düşünüp, isteyin de, gezin tozun da, çocuğunuzu da alın gidin de ziyaretlerinize; kendi çekirdek aileniz için yaşayın takmadan, umursamadan. En güzeli. Kıskanan kıskansın, mesafe koyan koysun, kim ne derse desin; kendi çalsın kendi söylesin, kendi dinlesin. Güzel bir hamilelik süreci geçirir ve sağlıkla kucaklarsınız umarım bebeğinizi. Bu ve bunun benzeri halleri herkes az ya da çok yaşıyor, kimsenin neşenizden çalmasına izin vermeyin yeter.

Yani bilemedim şimdi ama abla kötü, baba kötü, anne kötü, kv kp kötü... hepsi mi kötü

Kardesmiyiz diye dusundum bian -Selene Ya'aburnee. ♥ Üyelik

Ben bunu farkediyor ama ailemle iliskimi bozmuyorum. Oldugu kadar goturuyorum. Sen de tamamen bozma bence. Cunku iliskileriniz tamamen koptugunda da mutlu olmayacaksin. Sadece seviyeli gorusun..

Ben de zaten silip atmaya karar verdim hepsini. burcubahar0635 what u get is what u

İnşallah, çok teşekkür ederim..

Bakın hamilelikten dolayı çok hassassiniz bu durumu anlayabiliyorum ama bu şekilde sürekli beklenti içine girerseniz siz ve çocuğunuz bundan olumsuz etkilenir. Benim ailemin de durumu çok iyi babamın birkaç tane evi var çok iyi bir geliri var. Benden küçük kardeşlerime çok şey yapıldı. Bana da yapıldı ama olması gerektiği kadar. Ben evin büyüğü olmanın dezavantajı diye düşündüm hep. Doğum iznim bitince ise döndüm. Kimseye muhtaç olmak istemedim. Ne anneme ne kv e çocuğuma bakar mısınız demedim bakıcı tuttum. Kirada oturuyorum ev almaya karar verdik baba evin birini de bize ver demedim demem de o evler benim değil babamın. Bu düşüncemi kardeşlerime yaptığı yardım değiştirmez. Ben hep dua ettim. Allahım sen bize geçim kolaylığı ver kimseye muhtaç etme diye. Babamdan istesem verir bilirim. Ama belki karakter meselesi ama ben çok çok zorda kalmadıkça istemem.

Birisi için bişey yapmak sevginin ve dolayısıyla onu düşünmenin doğal sonucudur bana göre. Bu çok mu kişisel bi görüş oldu bilemiyorum ama olmamalı aslında. Biz düşündükçe bişeyleri karmaşıklaştırıyoruz gibi geliyo bana artık. Bi insan birini seviyodur veya sevmiyodur, yani bu çok kafa yorulacak bişey değil aslında. Ben de yeterince sevilmediğimizi ve dolayısıyla düşünülmediğimizi ve ortaya çıkan sonucun da o yüzden bu olduğunu düşünüyorum artık. Ben bu yaştan sonra 60 65 yaşında insanlara insanlarım hayatında hamilelil, doğum, ölüm, hastalık gibi zamanların önemli olduğunu, böyle zamanlarda insanları yalnız bırakmamak gerektiğini anlatamam ki. Ki anlatmak da istemiyorum çünkü herkes kendi için bunları beklemeyi biliyor. Çocuğumla ilgili kısma da gelince, bunu da çok düşündüm. Beni sevmediler onı da sevmeyecekler. Ona da gayet mesafeli, uzak ve samimiyetsiz davranacaklar. Böyle olunca benim daha çok sinirim bozulacak. O yüzden böyle insanlarla görüştürmek mi daha iyi yoksa onların bu anormalliklerine bi çocuğu sokmamak daha mı iyi bilemiyorum. İyi dilekleriniz için çok teşekkürler. Sevgiler.. burcubahar0635 what u get is what u

Hoş karşılanacak bir durum değil ama hamile hamile keyifle bebek odası yapmak varken ve de siz de yoksulluk cekmiyorken yaşayın gitsin.

siz haklisiniz. ablanıza da yapılmasa, annemin babamın huyu bu dersin geçersin ama arada bir ayrım varsa o zaman sizde ayırt edeceksiniz. kv ve kp için söylenecek çok söz yok. kp erkek haliyle yapabilecegini yapmış ev almış ki bu devirde büyük bir yardim.. manevi olarak çok bir yardımı dokunmaması normal. kv. denizde kendi hayatini oturtmaya çalışıyor. siz ananıza babanıza bakın asıl adaletsizlik onlarda anlattiginiza gore.. bunları kafaya takip kendinizi üzmeyin bebeğinize odaklanin tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

İşte telefonda bana böyle yaptınız dersen aa oyle mi kusura bakma demeyecekler. Seni suçlayacaklar sonuna kadar. Hatta belki herşeyin senin yüzünden olduğunu söyleyecekler daha çok canın yanacak emin ol. Ben denedim kötü oldu. Hicbirsey olmamış gibi davranıp evlerine gitmemek ve hicbirsey istememek bunun altın kurali emin ol. Ben de böyle olmasını istemezdim ama oldu işte. Onlar tercihini yaptı. Yabancı insanlar olsa hayattan çoktan çıkarırdım ama ana babaya olmuyo emin ol. Kafanı rahatlatmak adına benim dediğimi yap. Onlar yanlış yaptığını bilmiyolar mı sanki biliyolar. Senin telefonda söylemen onların umrunda bile olmaz, senin canın yanar

Çok fazla beklentiniz var herkesten, yaptıklarınızın karşılığını göremediğiniz için fazlasıyla kızgınsınız. Tamam haklısınız ama bu durumda üzülen ve zararlı çıkan yine sizsiniz. Sizde bundan sonra herkese hakettiği kadarını yapın.

Anne baba böyle para mevzuları için silinip atılmaz ki. Bak bir de ablama o evi verdiler öbürü De benim hakkım demişsin, çoğu kadın böyle düşünüyor ama yanlış düşünüyorsunuz. Annen baban ölmemiş, miras pay etmiyorlar. İçlerinden bir şekilde öyle gelmiş ablana o evi vermişler, sana da ötekini vermek zorunda değiller. Zaten evin de varmış, amannn boşver gitsin. Kendi emeğinle aldığın kadar tatlısı var mı? Bence kimseyi silip atma. Ama kimseden de gerçekten kuruş bekleme. Çocuğun anneanne dede teyze bilsin, bu kadar.

Valla konu çok uzundu, okumadım. Ama ona şunu yaptı bana bunu yaptı mevzularına girdiniz madem, niye üstüne bir de hediyeler vs alıyorsunuz, çıkarıp para veriyorsunuz anlamadım? Yapmayın. Yalnız kalın, mutlu olun eşinizle ve bebeğinizle...

Evet kendimi acındırıp da sağda solda ağlasaydım böyle olmazdım... Napalım benim de kaderim buymuş, teşekkürler yorumunuz için.

Dediklerin doğru aslında, onlara onların bana davrandığı gibi el gibi davranmak, ihtiyaçları olduğunda toz olmak aslında tam olarak onların hak ettiği şey. Ama ben de maalesef gaddar bi insan değilim kinci de değilim içimde tutamam hemen yumuşarım her şeyi çabuk unuturum. O yüzden bu dediğini yapabilir miyim bilmiyorum. Senin için de çok üzüldüm evet dediğin gibi insanız işte, amaan diyip geçemiyoruz. Bi de etrafımda o kadar çok insan var ki ailesi insanlar için neler yapıyo. Canı sarma istedi diye tencere tencere yapıp yollayan, her gün arayan en ince detayına kadar bebeği soran, özenip bezenip hediyeler alan, sürprizler hazırlayan, evladı için işini gücünü bırakıp şehir değiştiren, her türlü sonuna kadar yanında olan aileler... Bunlar çok uzakta değiller yani etrafta bolca varlar. Bi de kendime bakıyorum ne beni soran var ne bebeğimi. Günlerdir telefonum bile çalmadı. Sonra gel de bişi olmamış gibi davran...

İnsanlar sizi incitmiş, yalnız bırakmış.. kırılmakta haklısınız ama inanın her ailede çeşitli sorunlar var ve insanların hayatında bir kısım hep eksik kalıyor.. eksik kalıyor ki sahip olduklarımıza şükredelim diye.. bundan sonra 3 kişilik ailenizde çok çok mutlu olmanızı diliyorum.. bebeğiniz sağlık ve huzurla gelsin inşallah

Teşekkürler mune abla. Sanırım zaten boşvermekten başka çarem yok. Mutlu olmaktan geçen yolun beklenti içinde olmamak olduğunu ben de biliyorum ama gel gör ki elin insanları bile her gördüğünde sağlığın nasıl, bebeğin nasıl derken ailenin hiç aramıyo sormuyo olmasını yediremiyomuş insan. Dediğin gibi en iyisi bayramdan bayrama görüşmek artık sanırım.

Konu çok uzun okuyamadim ama başlığa cevap yaziyorum, yalnız olmak güzel, yalniz hissettiren insanlarla olmak kötü.

Yerden göğe hak veriyorum ama hayat böyle birşey ne yazık ki, yeri geliyor el aileden yakın oluyor. Siz ailenizden isteseniz, ilgi alaka bekleseniz bile yapmayacaklarsa yapmıyorlar ve söyleyince talep edince de kıymeti kalmıyor, düşünmüyorlarsa düşünmeyeceksiniz, insanın ailesi için bunları dile getirmesi zor ama olmayanı oldurmaya çalışmak kendinizi yıpratmaktan başka bir işe yaramaz, en temizi kurduğunuz ailenin içinde mutlu olmayı başarabilmek, geri kalan herkesten de beklentileri minimum seviye de tutmak, ararlarsa ne ala, ne haber ne yapıyorsunuz dersiniz, bayramdan bayrama gidersiniz, davranıldığı kadar davranın, ilgilenildiği kadar ilgilenin.

Lütfen hanımlar tartışmaya girmeyin. Sağlıklı bir gebelik dilerim, benden size tavsiye hayatta anne babanız dahi olsa kimseyle ilgili maddi manevi beklentiye girmeyin üzülürsünüz. Mal mülk onların, seni ilgilendirmez istersem hepsini hibe ederim dese diyecek söz bulamazsınız, aramıyorsunuz diye sitem etseniz bir laf söylerler gücünüze gider. Sizin aileniz, eşinizin ailesi aramıyorlarsa ilgilenmiyorlarsa boşvereceksiniz, kendi yağınızla kavruluyor musunuz? Eşinizle iyi misiniz, huzurunuz yerinde mi? Bitti, ailedir sevgi saygı olur, bayram seyran görüşürsünüz, hepsi o kadar.

Sırf görümcemle kv değil ki, normal her anne kızı hastayken, hamileyken, çocuğu varken vs durumlarda üstüne düşeni yapıyor. Benimki gibi yabani ve kimse için hiçbişey yapmayan kısım çok çok azınlıkta zaten. Hadi benim için maddi bişi yapmıyolar manevi de bişi yok. Dediğim gibi, bizden bişey ister diye aramıyolar bile. Ama kendileri başları sıkıştığında işleri düştüğünde benden başka kimseyi aramıyolar nedense.

Sonuçta çocuğu kimseye güvenip de yapmadınız değil mi? Bence kesinlikle hormonların etkisiyle böyle konuşuyorsunuz.

İnsanın hamile evladını arayıp nasılsın dememesiyle benim birilerine güvenip çocuk yapmamın ne ilgisi var allah aşkına.. Sokaktaki iş yerindeki insanlar bile benim ve eşimin ailesinden daha çok benim bebeğimi ve sağlığımı soruyolar... Beni yaralayan da bu zaten. Ayrıca da insan şu halde bile ailesinden bi nasılsın lafını duyamayacaksa aile neden var söyler misiniz ne işe yararlar?bunların birilerine güvenip çocuk yapmakla ne ilgisi var şimdi

Zorunda değiller de ondan zorunda değiller, miras mı bölüyorsun eşit olacak diye beklentin var? Ki senin evin varmış ablanın yok. Hiç de haksızlık göremedim. Hayır gayet yumuşak bir üslupla yazdım ama gerek yokmuş. Senin çocuğunu sen düşünüp öncesinde birikim yapsaydın dedesi nenesi düşünesiye kadar. Hep de bu satırlar paragraflar boyunca para muhabbetinin üstüne sorun para değil cümlesi geliyor evin birini sana verselermiş ortada sorun kalmayacakmış ama Yok sorun para değil, tamam anladım

Benim derdim mal mülk de değil çünkü. Yıllardır bana yapılan haksızlıklar ve ayrımcılıklar. İnsanların bu tür durumlarda her zaman kendi başının çaresine bakması gerektiğini ve kimseden bişey beklememesi gerektiğini düşünüyorum hala da öyle. Ama bir evlada her şeyi yapıp, kayırıp diğerinin hakkının yenmesini hoş karşılamıyorum hiçbi zaman da bu tür hak yenmesi olaylarını hoş karşılamicam.