siz engelli birini görünce nasıl davranıyorsunuz:26: madamcocomo tek ayak

"dik dik" bakmıyorum bu ne terbiyesizce bişey yaa ayrıca onlar için elimden bişey gelsin kanımın son damlasına kadar yaparım. kimin ne olacağı belli olmaz. şefkat ve merhamet duyuyorum ben engelli vatandaşlarımıza karşı ve asla dik dik bakmıyorumm özellikle bakmamaya çalışıyorum hatta rahatsız olmasınlar diye çünkü biçok insanın uyuz uyuz baktığını biliyorum ve çok sinirleniyorum buna. arkasını dönüp dönüp bakanlar bile var ne oluyor kardeşim ne gördün de bakıyosun neee C crystal blood

Yılmaz Özdil süper bu adam yaa kinaye, hiciv ustası Engeli birini görürsem yardıma ihtiyacı varsa hemen koşarım ama yoksa kafamı çeviririm, dik dik bakmam yanımda birisi varsa ona da bakma derim. Rencide olabilirler çünkü. Yada kuyrukta falansak ve bayansa, yapışkan birisi de değilse laflarım herkesle yaptığım gibi:82:

engelli insanlara nasıl davranacağını bilmeyen bir toplumuz bence benim gördüğüm bu oğlumun sınıfında bedensel engelli öğrenci var kaç anneyi gördüm işittim şok oldum oğlum, kızım sakın... onun yanına gitme tamammı uzakta dur dediğini iklim canim

Engelli insanlar, benim gözümde çok değerli bir yere sahiptir. Onlara yardım etmek, insanlık görevidir. Lütfen onları toplumda dışlamayalım, onlarıda aramıza alalım.. Kimin ne olacağı gerçekten belli olmuyor...

ben o kişi farketmeden başka yöne bakıyorum çünkü uzaylı gibi bakanlara da sinir oluyorum.. ve aklımdan hemen geçiyor "yoksa aşağılıyor muyum ben engelli insanları?" diye sorguluyorum kendimi ve bir gün herkesin o duruma gelebileceğinin kararını verip Rabbim en güzelini bilir başa gelirse de katlanırız sonucuna varıyorum :) karyatid Zaman

bedensel engelli birini gördüğümde gayet normal davranıyorum içimde bir acıma hissi, yapmacık bir yardım çabası falan asla olmaz, gayet sakin ve doğal tavır gösteririm çünkü benim de engelli olma olasılığım mevcut. hayatımın sonuna kadar bedensel olarak normal olabileceğimin garantisini kimse veremez, aslında normal olan herkes birer engelli, yalnızca o an için değil ancak ilerisi tamamen kapalı bir perde. C cokmasum

Malum çalıştığım için ve merkezde olduğum için, öğle tatillerinde karşılaşırım engellilerle, eğer karşıdan karşıya geçeceklerse mutlaka yardım ederim, bazen ara yollardan geçerken, maalesef arabalar dikkat edemiyor, onları durdurup geçmelerine yardım ediyorum... kısacası tepkisiz kalamam, kalınmamalıda.. çünkü herkes birer engelli adayı...

O kadar tatlılar ki... İçim acıdı yazıyı okuduğumda. Babam özel eğitimci.. Önceden zihinsel engelliler öğretmeniydi uzun seneler... 25-30 yaşında öğrencileri vardı, zihinsel engelli... Mustafa abi vardı birtane, elinde bir direksiyon hep otobüs kalkıyooor derdi bütün öğrenciler arkasında :))) Bir öğrencisi ablamı çok beğenip çiçek çikolata istemeye gelmişti babamdan... Ne yazık ki bahsettiğim öğrenciler yurtta kalıyorlardı, aileleri olmadığı için... O kadar zor bir durum ki. Müthiş bir merhamet duygusu gelişiyor insanın onlarla birlikte oldukça.. Şimdi işitme engelliler öğretmeni babam, bunlar ilkokul öğrencisi. Hepsi pırıl pırıl.. Hepsi ana kuzusu... Hepimiz birer engelli adayıyız, çok zor. Rabbim onların yardımcısı olsun

yardıma ihtiyacı olduğunu hissedersem kibarca yardımcı olurum eğer her şey yolundaysa normal bir insan gibi davranırım ekstra bişey yapmam üzülür belki diye. Balbocegii Ya Baki Entel

bende canım peki sen nasıl davranıyorsun engelli insanlarımıza, ne yapmalıyız

''her sağlıklı insan geleceğin bir özürlü adayı'' o yüzden en olucağımız hiçbirimizin belli değil bunu düşünerek empati kurulmalı onlara karşı ben elimden geldiğince yardım etmeye çalışırım ve Allah yardımcıları olsun Rabbimmm...