Ne halimi hatırımı soran birisi var ne de gel beraber oturalım gezelim diyebileceğim biri. Annem var onun dertleri ona yetiyor bi de ben derdimi anlatıp üzmek istemiyorum onu kardeşlerim benden küçük beni anlayamazlar. İşte beraber çalıştıklarımla bile muhabbetim yok. Herkes kendi aleminde zaten.. Ne zormuş yalnızlık...:95:

Yok yaa öyle şeylerle de uğraşamam ben dinimi kendi kendime yaşasam yeter bana. Ya sosyallik istesem kurslara falan gidiyorum işte orda bile olmuyorsa hiçbiyerde olmam zaten bi de şu var herkese de güvenemiyorum artık. önceden arkadaş dost bildiklerimden çok kötü şeyler gördüm bu da bir etken belki. Ne bileyim yaa karışık işte herşey.:97:

aynen beni anlatıyorsun bende velendim yalnız kaldım memurluk sınavına girdim umut ettim bekledim gelmedi bebişim oldu bir senem onunla gecti pazar günüde sınava girdim bakalım nasip bu arada 3 ev deiştirdim bir tane kapımı çalan olmadı şimdi agrıdayım buradada önce insanlara yaklaştım ve bir güzel kazık yedim sonraa bayramda eşimin arkadasları geldi eşleriyle inanırmısın kadınla yanı apartmanda oturuyoruz birbirimizden haberimiz yok neyse şimdi çok sıkılınca ya onu cagrıyorum yada ben gidiyorum onunda bebişi var oğlumla oynuyorlar yani herkes öyle canım inş karsına iyi biri çıkar sana can yoldası olur üzülme ne olur ben daha bir ay önce aglıyordum kimsem yok die şimdie diyorum ki bir tane var yeter hem onun sayesinde bir kaç kişiyle tanıştım ayrıca karsıdan bekle sende biraz girişken ol komusuna felan bir tabak bir sey götür öyle öyle bakarsın hoşuna gidiyor konusursun sunuda söyelyeyeim son gelen hiçbir zaman sevilmez helede gurup kurulmuşsa hep böyle olur sen kimseyi takma . push ;

ahhh canım üzülme ya benimde öle pek kimsem yok bir annem var beni anlıcak oda kendi dertleri yeter ona babam desen kendi halinde kardeşlerim nişanlılar beni gördükleri bile yok:2: ne varsa eşimden var sağolsun

evet annelere bazen hersey anlatilmiyor. bende evlendikten sonra yalniz kaldim tek esim birde cok sevdigim kedim var. sagolsun esim yalniz birakmiyor hep ilgileniyor o evde olmayincada anca kedimle oyalaniyorum. yalnizlik gercektende cok zor.

Aynen ya bende evlendim kimse yok arkadaşlarım çalışıyor bir eşim var işte sıkılıyorum komşulukta yok burda pek

cnm ne olursun üzülme.. bak sadece sen yalnız değilsin. artık bana mı öyle geliyor bilmiyorum ama zaman teknoloji devri. herkez bi köşede ya nette ya telde. kimse sandığın kadar kalabalık ortamlarda değil. en azından benm tanıdıklarım. sende kendine farklı dallar seçip kafa dağıtacaksın. yada yalnız yaşamayı öğreneceksin. benimde bir eşim sırdaşım var. annem var ama herşey anlatılmıyor. ben yalnızlığa alıştım. inanki mecbur olunca alışılıyor.

Neden beraber çalıştığınız insanlarla muhabbetiniz yok? İletişim kurmuyor musunuz ya da kuramıyor musunuz? Yoksa size uygun olmadıklarını düşünüp uzak durmayı mı tercih ediyorsunuz onlardan?

Bu konuda yalnız olmadğımı biliyorm tek ben değilim böyle olan. birbirimizi en iyi biz anlarız kimsesizlik çok zor inş. bigün bu durumdan kurtuluruz eminim bizde bigün mutlu olucaz ama demekki daha o zaman gelmemiş... offf uyumak da istemiyorum tv internet uyku üçgenindeyim zaten... bi de bol bol kitap okuyorum anca böyle unutuyorum derdimi.. Y