şımarıklık?

Teşbihte hata olmaz, maymun iştah derim. Malesef tüketim toplumunun dayattığı bu sürekli "al al al, alırsan daha mutlu olacaksın" mottosuna kapılınmış gidiliyor, kapılmamak lazım.

Seni tanıyor ve beğeniyorum diyaloğumuz olmasa da, görünce gerçekten sevindim

ne demisler "insanoglu doyumsuzdur" ben kendime de diyorum bunu. P pembe tokam

Insanoglunun fitrati boyle, hic bir zaman sahip olduguyla yetinmez, birde hirsli kisilikte bir insansa, istedigini elde edene kadar her yolu dener... Savaslarin kavgalarin, catismalarinin nedenide bu degilmidir, daha fazla guc daha fazla para, daha fazla toprak... Kapitalist duzende zaten tuketebildigin surece yasadigini hissettiriyor insana...

maddiyatla mı ilgili? ben manevi şeylerde hep şükrederim ve onları maddi şeylerden daha değerli görürüm. manevi bir konuda ne zaman "bu bana yeter, daha fazlasını istemem, bu da oldu ya ölsem de gam yemem" desem hep daha fazlasına sahip olabiliyorum bir şekilde. ama konu maddiyatsa, elbette o maddi şeye ulaşabilmek için daha fazla çalışmak ve daha fazla istemek lazım diye düşünüyorum. kedimvekahvem she believed she could so she fucked it all

İnsanın tabiatı böyle, nefsi olan yaratıklarız Ben böyle zamanlarda kötü zamanlarımı düşünüyorum ve kendimi frenliyorum

Ben böyle hissetmiyorum. Maddeye çok anlam yüklemediğimden olsa gerek. Bilemiyorum belkide istediğim herşeye sahip olduğumu düşündüğüm içindir. Yokluk nedir bilirim belkide bundan böyleyim. Zor ulaştığım birşeyse zaten tadını çıkarmaya bakarım, bir üst modeli yada daha iyisi olsun demem. Elimdeki, bana ait olan benim için en güzelidir zaten. Kızıma da bu yönde bir anlayış kazandırmak istiyorum kendi adıma zira öteki türlüsü bir çeşit doyumsuzluk bence. W

Aldığımız herşeyin bir hammaddesi var. Biz dünyada bunları tüketiyoruz. Gelecek nesli, çocuklarımızı düşünelim. Gereksiz aldığımız her şey onların ilerde yaşayacağı kıtlığa daha hızlı yaklaştırıyor. 80-90 larda çocuk olanlar yokluğu görmüş son kuşak. Biz biliyoruz yokluğuda şimdikiler? Doğadan topraktan tamamen kopmuşuz. Bu bana çok ürkütücü geliyor. - Modaya uymayı bırakırsanız her şey daha kolay olur. Bir şey sırf moda ve herkes sahip olmak istiyor diye sizde sahip olmaya çalışmayın. Çünkü bunun sınırı limiti yok. Harcamak için daha çok çalışırken hayatta gidiyor. Nefis söz konusu olduğu için illaki hayata ayak uyduracağız. Fakat bir şeye para verirken onun kullanım ömrüyle doğru orantılı fiyat ödemeyi kabul etmek lazım. Sonra yenisine ihtiyaç olmadan bir üstüne hedef koymamak lazım. Çünkü bu bir kısır döngü ve sınırı yok.

Doyumsuzluk...

Notu oyuzden ekledim. Kotu zamanimda oldu. Yoklukta gordum hatta o yokluk zamanini bile gayet guzel idare ettim ama onlari hatirlamak beni frenlemiyor. Hep boyle degildim ama şu aralar iyice azıttım sanki içimde bir hırs var. Boyle dusunurken dusunurken sonra diyorum sukret bir gun düşersin, bulamazsin hicbisey diyorum. 2 gun sonra ayni seyler beynimin icinde donuyor "o benim olsun, daha iyisi olsun" bunlari dusunup sinirleniyorum. Biliyorum istedigim olacak insallah ama oldugu zaman bu durum cozulmeyecek cunku bir suredir herseyi ayni şiddetli tutkuyla istiyorum ve o olunca baska istegim olmayacak gibi hissdiyorum yeterli diyorum ama baska isteklerim cikiyor.

bende de oluyor evet şu işe girsem dedim girdim sonra sıkıldım şu arabayı alsam dedim, çok yüksek fiyata araba aldım suanda gözüm daha iyisinde kirada idik iki sene, bir evimiz olsa baska sey ıstemem dedım, şimdi oturdugum evi begenmıyorum elde edilince böyle oluyor hep bir üst segmente cıkmak istiyorum ben bu her konuda böyle malesef doyumsuzuz

Bunun sonu gelmez. İnsan her zaman elindekinden daha fazlasını ister. Smile_s

Şükürsüzlük diyorum ben

Kendinize sadece şunu sormanız gerekiyor: tüm bunları elde etmeye çalışırken hangi duygusal boşluğumu doldurmaya çalışıyorum? Eksik olan şey ne aslında? Orada örtülü bir şekilde duran bir boşluk var ve sizin bunu keşfetmeniz gerekiyor.. Mutluluk, beklenen ve elde edilenlere bağlı bir şey değildir. Ulaşılacak bir hedef değildir. Mutluluk bir 'olma halidir.'

Aslında bu durum biraz "bir şeyi başka bir şeyle kapatma ihtiyacı" gibi. Yani nasıl anlatsam, aslında doldurmak istediğiniz başka bir ihtiyacınız ve bunu bu şekilde biraz daha üstünü, daha üstünü isteyerek kapatmaya çalışıyorsunuz. O boşluk hiç kapanmıyor çünkü asıl istediğiniz şey bu değil. Bence biraz kendinizi sorgulamanızın zamanı gelmiş. "Ben hayattan 'tam olarak' ne istiyorum? Hayattaki beklentilerim eskiden neydi, şu an ne oldu?" gibi.

Deli gibi istedigim seyler kiyafet, telefon veya kolay ulasilacak şeyler olmuyor. Daha buyuk şeyler ve ulastikca kiymeti kalmiyor bunlarin bile. Eşimde bendeki bu degisimin farkinda bazen kiziyor şükret diye. Istemeyi birakabilecegimi dusunmuyorum pek ama en azindan o şeyleri beklerken "mutsuzluk" hissetmemeye ve o şeyi cok dusunmemeye calisacagim. Yani olursa iyi olur ama olmazsa da olmaz kafasina girebilirsem adim atmis olacagim belki.

Bebek miii, maşallah, küçük zeytin hayırlı olsun

Ben de sıkıntılı zamanlardan geçtim, eşim de yokluk görmüş bir insan ama mesela telefonu arabası iyi marka olsun ister hep, başkası alıyor ben neden alamıyorum der, her insan tabiatı itibariyle aynı değil, mesela o bu hırsla çalışıp evlatları için daha iyisini yapmaya uğraşır. Onu böyle kabul ediyorum ben, evlendiğimizde ikinci eldi eşyalarımız, ben de yeni eşya isterdim ama kimseyi zor duruma düşürmemek için 4 sene kullandım, herkes şaşırıyordu. Şuan yeni eşyalarıma bakıp şükrediyorum hep, sabrın sonu selamettir :) Bu biraz insanın fıtratı galiba yani eşim de benim gibi olsa herhalde evi geçindiremeyiz. Ben az olsun evimizin huzuru olsun derim ama sonuçta eşim gayret etmese bugünkü rahatlığımızı da bulamayız. Yani şükür kadar gayret de önemli bence, neden daha iyisini istemeyesiniz ki sadece sabretmeyi ve maddi şeylerin dışında maneviyatın da kıymetinin farkındaysanız bence sorun yok. Bir de kazandıklarımızı insanlarla da paylaşabiliyorsak, daha iyisi ve daha güzeli de bizi bulur zaten diye düşünüyorum. A

Diyelim ki elinizde olmayan birseyi cooook istiyorsunuz. "Şu kadarcık bile yeter, boyle olsa bile idare eder. O istedigim olsun çok mutlu olurum, başka derdim kalmaz" dediginiz şey, o cok istediginiz şey gercekten oluyor veya sahip oluyorsunuz. Bir sure mutlusunuz ve şukrediyorsunuz ama gozunuz o şeyin daha iyisine takiliyor bu sefer ve kafaniz habire onunla mesgul o sey olana kadar yine bir hafif mutsuzluk seruveni yada farkli birsey icin ayni seviyede deli bir istek doguyor. Elinizdekine şükrediyorsunuz ama yinede istiyorsunuz. Bunun sonu gelmeyecek mi? Her sahip olustan sonra yeni bir istek ve burukluk... Sizde de oluyor mu napiyorsunuz? Not: Hayatinda yokluk gormemis biri degilim.

Ben maddiyat olarak değil de meslek hayatımda kariyer planlarken yaşadım. önce şöyle olsa da yeter, yeterki şu olsun derken sonra gözüm doymadı şunu şöyle yaparım bunu böyle yaparım, daha iyisini tercih ederim diye düşünürken buldum kendimi. sonra birden neredeyse sınava giremeyecegimi kıyısından döndügümü gördüm. şu an sadece şükrediyorum. benim için hayati önemi olan bir sınava girecegim. en baştaki düşüncelerim planlarım gercek olursa şükredeceğim. İnsanız. evet aç gözlüyüz. hep daha iyisi olsun istiyoruz. aslında hayatımıza ve sahip olduklarımıza şukretmemiz dört elle sarılmamız ve elimizdekilerle mutlu olmayı öğrenmemiz gerekir. son 1 yılda iş, sağlık, mal mülk ev araba herşeyim herşeyim değişti. daha iyisine sahip olabilmek için varolan düzenimizi bozduk. hayatimızı alt üst ettik. şimdi yeni bir düzen kurmaya çalısıyoruz ailecek. belki çok daha iyi olacak. en azından buna inanıyor ve umutlanıyorum. ama ben o cok kötü dedigim durumumda bile ne kadar huzurlu ve mutluymuşum. içim ne kadar ferahmış. senelerimi bir konuya takarak geçirdim. olmasını çok istedigim bir seye takarak. o şey 1 senedir oluyor. ama mutsuzlugun dibindeyim. bu da bana mevcut durumuma asla takmamayı hep mutlu olmayı öğretti. aslında daha fazlasını isterken hayatı kaçırıyoruz farkında değiliz. minikoglan ❤ Anneler

Ya çok tatlısınız :) Rabbim gönlünüze göre versin inşallah. Konu sahibi siz de durumun farkındasınız ve bundan rahatsizsiniz bu çok önemli. Enerjinizi ve ilginizi başka şeylere kanalize edin frenlemekten başka seçeneğiniz yok. Siz o hissi doyurmaya devam ettikçe büyüyecek malesef. Alys

Ben her zaman her seyin hayirlisi isterim. İstedigim sey hayirsiz ise icimden al, hevesimi al diye dua ederim. İstemedigim bir seydeyse hayir onu bana isteytir diye dua ederim. Boylelikle hicbir zaman daha iyisinde gözüm olmaz. Hayat bana gercekten hayirlisinin en iyisi oldugunu öğretti. Onyuzden dilimden düşmez. İstedigim sey olmuyorsa vardir bir bildigi degip hic canimi sıkmam. Bir erkek kardesim var mesela, senin bahsettigin gibi maddi degeri olan seylerde hep daha iyisini ister ve elde ettikten sonra sıkılır bir üstünü ister. Bunun gercekten bir sonu yok oyle düşünüyorum.

Hayat hep bir challange diyelim :) SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Kanaat en büyük zenginlik demişler eskiler. Almanın sonu yok ve malesef getirdiği mutluluk da balon gibi bir anda sönüveriyor. İnsan kalbi malla, mülkle, parayla mutlu olmuyor, tatmin olmuyor. Kişisel görüşüm insandaki maneviyat eksikliği maddiyatla tamamlanmaya çalışınca böyle balon mutluluklar oluyor. Daha iyisi, daha büyüğü, daha güzeli... daha daha daha. Sonu yok dünya durmadıkça da sonu gelmeyecek böyle böyle oyalanıp, en sonunda bütün "daha" ları dünyada bırakıp, göçüp gideceğiz. Bu "daha"ları istemenin bir hikmeti var muhakkak, İnsanın içine konulduysa bu isteme damarı vardır bir faydası. Doğru yer için istemeliyiz diye düşünüyorum bu "daha"ları. Doğru yer için olunca o zaman kalıcı mutluluk getiriyor.

Bazilarinin gozunu toprak doyurur cok acgozlu ve doyumsuz insanlar var. Zaman kotu..

Cunku mutluluk anlik ve gecici. Durmadan yeni mutluluklar arar insan. Cok normal. Bir seye bir omur sevinemezsin.

Sonu yok bunu çünkü nefis meselesi işte ne yazıkki hiç bitmiyor H E

Bu arada hep daha iyisini istedim ve elimdekinden de oldum. Lanetli gibi

Tabi, konuşup tartışabiliriz ne zaman isterseniz. :)

Bende böyleyim, sende böyleymişsin bence diğer insanlarda böyle :)

Insanin dogasi bu hep fazlasini ister evim olsun yeter dersin ev olunca araba istersin araba alinca ee 2. ev olsa kiraya versek kotu mu olur dersin o da olur herkesin yazligi var bizim niye yok dersin bence normal yani herkeste boyledir

Nefis zaten hep daha fazlasını ister. Günümüzdeki tüketim çılgınlığı da nefsin kankasi bence. Biz de arada böyle sıkışıp kalıyoruz. İsteklerimize sınır koymamiz lazim. Gerçekten ihtiyaç mi yoksa sadece istek mi iyi ayırt etmek lazim. Herkes yaşıyordur bu durumu. Özellikle otuzlardan sonra dünya malına tamah daha da artıyor diye düşünüyorum.

Maddi şeyler odaklı yorum yapacağım. Bu duygu hepimizde az çok var ancak buna ket vurmak önemli. Tatmin olmak, memnun kalmak adına daha fazlasını istememek lazım. Bu huzursuzluk yaratıyor çünkü. Kolay bir şey değil, nefis terbiyesini sağlamak için zorlu aşamalardan geçildiğini edebiyattan da biliyoruz ama biz de bu iç huzuru sağlamak için kendimizi durdurmalıyız.

Ben ilk evlendigimde KV ve kp ile yaşıyorduk ve kötü dönemler geçirdim. 6 yıl boyunca hep Allah'ım 1goz odası olsun ama benim evim ayri olsun diye dua ettim. Sonunda gercekten sadece 1 goz odası olan bir evde oturdum. İlk başlarda çok mutluydum sonra Allah'ım çocuklarımın bir odası olsun 2oda 1salon olsun sobalı olsun bana yeter dedim 1yil sonra 2+1 sobalı bir eve taşındım. Sonra o da yetmemeye başladı ve 3+1 içi yapılı doğalgazlı bir ev için dua ettim 2yil sonra da Rabbim onu kısmet etti. Şimdi de evimin balkonu yok ve mutfağı küçük diye hayiflaniyorum insanoğlu doyumsuz. Nefis dediğimiz şey tam olarak bu. Hep daha fazla daha fazla diyoruz. Yapacak birşey yok

annemde sizin gibi düşünüyor bir telefonu eskitmeden 2 kameralı diye başka telefon aldı. bozulup alsa telefonu amenna diyeceğimde. I

Konuyu detaylandirmadigim icin, konudan verim alamayacak gibi oldugumu farkettim. Bir uyenin dedigi gibi omrumde mutluluk tatmadigim icin boyle degilim. Cunku hep bu sekilde degildim ben. Bosluk mu ondanda emin degilim. Psikoloji okudugunu biliyorum bunu ozel olarak sana sormayi isterim aslinda. .

Mükemmeliyetçilik de denebilir bir nevi

Nefsin tavani yok sozu tam da bu durumu anlatiyor.. M

Her zaman devam edıcek. Bende 24 yıldır böyle. Şükürrr şükür diyorum ama dayanamıyorum. Eşimde bu durumdan şikayetçi ama işte işteee işteeee...

Bende o tür durumlar yok.. belki gençkızken yada çocukken olurdu. artık daha bilinçliyim. hep şu gelir aklıma 1 defa giyinipte -yıkandınmı nasıl geliyor o şey gözüne... diğer eskilerle çok farkı olmuyor benim gözümde.

Herşeyin daha iyisi mutlaka vardır. Valla sevgilinin de daha iyisi var, eşin de, eldeki telefonun da, oturduğun evin de, yaşadığın şehrin de, işin de, falan da filan da... Önemli olan secimini iyi yapıp elindekiyle mutlu olabilmek. Aksini dusunmek sadece mutsuz yapar insanı

Olmuyor. olduğu kadar istiyor, olana razı oluyorum. Olmasını çok istediğim şeyi sabırla bekliyorum mutlaka vakti zamanı gelince Rabbim en güzelini veriyor, inanıyorum...

Önceden bi arabam olsun yeter derdim. Şuan çok güzel ve pahalı bir arabam var ama heyecanım çabuk geçti. Şu markadan mobilya alsam diyordum aldım evimi komple döşedim o heveste geçti. İhtiyacı olan birine yardım etmek gözündeki o sevinci görmekte beni mutlu ediyor. Ahtapot Anne Feeling lonely nowadays.. Anneler

Parasız kal. Alamayınca mecburen duruyorsun. Şu anda onu yaşıyorum. 2 ay öncesine kadar aldığım bazı şeyleri şu anda çok gereksiz buluyorum. Aralarında gerekliler de var tabi ama ben "buna gerçekten ihtiyacım var mı?almazsam eksikliğini yaşar mıyım?" sorusunun cevabında pek başarılı biri değilim. Ve şu anda elimden oyuncağım alınmış gibiyim. Ama hakettiğimi düşünüp sebat ediyorum. En azından bir süre. Nirvanaya ulaşabilecek miyim bakalım?

Dedim ya insanın tabiatı böyle, tüketim toplumu bizi buna sürüklüyor, farkındalık lazım, daha iyisini alsak ne olacak yine isteyeceğiz diye düşünüp kendimizle biraz inatlaşmak lazım

insanoğlu doyumsuzdur bu kesin. ama hiç hayaller istekler olmadan da yaşanmaz esergry Nirvana Anneler

Sürekli almayı ve sahip olmayı mutlu olmanın yolu olarak bize pompalayan bir düzen var. Buna baş kaldırır isen bence daha huzurlu olursun. Hepimizin sahip olmak istedikleri var, ama sahip olduğunda bir doyum noktasına ulaşıp onun keyfini yaşayabilmelisin. Mesela ucuz bir arabam var, orta kalitede ev eşyalarım var, ama her biri işlevini yerine getiriyor. Bu yüzden bunların daha fazlasını hedeflemiyorum elimdekilere ne zorluklarla sahip olduğumu düşünüp yeterli buluyorum.

İcsel anlamda mutluluk yasamamissindir demek oluyor. Sonunda villaniz dahi olsa gercek mutluluk nedir bilmiyorsunuz demek. İste bu cok acidir.. Ben hic yokluk gormedim mesela. Ama gozum de hic yuksekte olmadi. Daha fazlasi olsun daha iyi maddi durumum olsun dememisimdir. Yokluk gorenler sanirim mutlulugu varlikli olmakta ariyor.. oyle saniyor.. ama oyle birsey yok. Tipki suan farkettiginiz deki gibi mesela. Sonra daha iyisi olunca mutlu olurum diye yanilgiya kapiliyorsunuz. Ama yine mutlu olamayacaksiniz. Gercek manevi doyumlugu mutlulugu tatmaniz dilegi ile..