Mutsuz olduğunuzu anlamak için biraz geç kalmadınızmı? EsinBanu İnsanlık İnce

Anladım bu gibi şeyler.. Alıntı olarak mesajla yazısının yanındaki kutucuğu işaretlerseniz, çoklu olarak mesaj yazabilirsiniz tek mesajda. Oraya tıkladığınızda ok işareti olacak yeşil renkte, siz cevap vermek istediğiniz yazılarda orayı işaretleyin, konuya cevap ver butonuna bastığınızda onlar cevap panelinde görünecektir. O kadar sene çekmişsiniz.. Çocuklarınız nasıl bakıyor duruma peki.. Boşansanız destek olurlar mı size. EsinBanu İnsanlık İnce

Simdi bir konuya aciklik getirelim. Siz evliliginiz düzelsin, bazi seyler degissin mi istiyorsunuz? Yoksa inceldigi yerden kopsun mu diyorsunuz? Eger düzelsin diyorsaniz simartacaksiniz, bizim orada biz söz var " etek öpme ile dudak asinmaz" derler. Tabi burdan kul köle olun manasi cikmasin, ama onun sevgi dilini kesfetmelisiniz. Evet birbirinizi kesfetmelisiniz. Karsiliksiz sevmek gerekiyor bazen. Gary Chapmanin Bes sevgi dili adli kitabi bu konuda yazilmis en iyi kitaplardan biridir mesela. Okursaniz eminim bir fikir verecektir. Ama kafaya bosanmayi koymussaniz emin olun size gül getirse diken olur tirmalar.

yeni pörtlemedi de hayatım kadınlar kulübüne yeni üye oldum Beautify

beni ağlatmak zorunda mıydınız. gerçekten çok güzel bir şiir. ben yazmayı bile beceremiyorum. çok nadir ağlayabiliyorum artık. sanırım kalbim katılaştı. en belirgin duygum öfke. gerçi eni hep zinde tutuyor. öfkeme de minnettarım galiba

O zaman ne yapiyoruz, carsiya cikiyoruz romantik bir kutu aliyoruz, icine gül yapraklari dolduruyoruz ve icine kücük kücük ask notlari yazip zarfin icindeki kagidin icine, seninle basbasa bir yere gitmek icin yanip tutusuyorum, karin sana deli divana asik vs. mahiyetinde romantik seyler yazip kutunun romantik bir kutu oldugu anlasilmayacak sekilde paketleyip is yerine gönderiyoruz. Belki ise yarar.

bence 10 erkekden 9 u böyle çok ilgilisinii bulacağınızı sanıyorsanız yanılıyorsunuz çünkü gerçekten 1000 de 1 var bölesi, . push ; J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

Öyle mi? Ben yeni duydum. Hala asıl konuya gelmediniz. Eşinizin ailesinden bahsettiniz ama konu çalışmada kaldı. Gerçekten bir yardım istiyosanız; biraz daha ayrıntılı yazmanız gerekecek. . push ; Beautify

teşekkür ederim öncelikle ama konu eşimin değişip değişmemesi değil benim hoşnut olmadığım bu durumu daha fazla çekip çekmemem gerektiği onunla olan dünyamı unutursam eğer neden evli kalıp bir de bir dolu sorumluluk alayım ki ya da alayım mı sorun bu S

teşekkürler bana göre çok akılcı şeyler yazmışsınız ben de yıllarca iyi yönlerini görerek bu günlere geldim zaten ama içimdeki boşluk hiç dolmadı işte vitrinlerde çok çeşitli elbiseler var ve birbirinden güzeller ama siz hayalinizdeki elbiseyi ararsınız ya işte bu da öyle birşey onun iyi yanları benim olmazsa olmazım değil malesef ayrıca onu değiştirme hakkım var çünkü o hep benden bekledi bunu ben de şartlar gereği çok şeyimi değiştirdim zaten şimdi sıranın onda olduğunu düşünüyorum hep benim iteklememle yürümez ben de yoruldum

Hayir kinaye yapti :) Yani sanki benimle cok ilgileniyorda kendisi, isim yokta onu simartacagim demek istedi melekim :)

bir yandan seni cok iyi anliyor öte yandanda, acaba yagmurdan kacarken doluya tutulma olayi var. Gercekten cok zor gelecegi söylemek, yasamadan denemeden bilinmez ama bedelide cok agir olur eger gercekten yanlis bir karar ise...

yok kırılmadım çabuk kırılmam öyle Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

neden engellediği ortada sanırım bu kadar ısrarlı olan birisinin sizi düşündüğünden değil aslında başka sebeplerin olmasından dolayı diye düşünüyorum

1. Bir sosyal hayatiniz var mi? 2. Hic calismayi istediniz ya denediniz mi? 3. Son aylarca yasadiginiz kavga, travma ya da sizi duygusal anlamda etkileyen bir olay yasadiniz mi? 4. Cok özel bulmazsaniz, kac yasinizdasiniz? Beautify

18 yaşımda kendimi herşeyi bilir sanırdım, 25 li yaşlarda artık olabileceğim kadar oldum derdim, 30 lu yaşlarda olgunluk buymuş be dedim. Biz her daim kendimizi hep mükemmel görsekte gerçektende 40 lı yaşlara yaklaşınca insan daha farklı bakıyor hayata. Yaşıt sayılırız ama benim çocuğum daha 2 yaşında benim gidecek çok yolum var. 20 yaşına geldiğinde, ben yaşlanmış olacağım için, şunu yapsaydım, bunu yapsaydım deyip boşluğa düşmeyeceğim. Muhtemel romatizmalarımla, şeker ve tansiyonumla uğraşıyor olurum. Küçük anne olmanın çok büyük avantajları olduğu gibi dezavantajlarıda var. Çok genç yaşta boşluğa düşmek. Henüz gençsiniz ama üzerinizde 20 yılın yorgunluğu, bağımlılıkları azalmış çocuklarınız, alışkanlığa dönüşmüş bir evliliğiniz var. Ayrılmak çözüm değil, ya hobi edinin ya bir çocuk daha yapın :) Gerçekten bir çocuk sizi zımba gibi yapar.

çok teşekkür ederim size zaten kalmamın sebebi sizin de değindiğiniz konular ancak şu var ki ailevi sorunlar ne yazık ki bitmedi kayınlarımın eşleri de oldu haliyle bu arada 8 sene tek gelindim k validem hala oğlu evlendiğinde ne kadar zor geldiğinden bahseder bunun acısı da benden çıktı tabi ama işte herşeyin törpülendiği yok sorun da bu ben en başta çok uzun olur sıkılırsınız diye yazamadım mesela daha yenilerde olan bir olay eltim bana hırsız dedi üstelik o evlenmeden önce kocasıyla ilişkim olduğunu iddia etti ben üzüntüden hortlak gibi gezerken konu komşu hasta mısın neyin var derken eşimin tek dediği takma kafana o öyle dedi diye öyle olacak değil kendinizi benim yerime koyun eşime hadi bağırıp çağırmadın bari bir iki laf söyle diyorum söyleyince ne değişecek diyor ben rahatlayacağım arkamda olduğunu onlar anlayacak diyorum yok neymiş efendim bu onun tarzıymış karışmayacak mışım iyi de ben sen mutlu ol diye tarzımı değiştiriyorum da sen benim için bir kere niye denemiyorsun cevap yok

Niye yahu? Tanıdık mı çıkacak yoksa? :)

hayır kendisi evde dut yemiş bülbül gibidir sevip sevmediğimi artık bilmiyorum ayrılsam mutlu olur muyum?denemeden bilemem ama en azıdan rahatlarım gücüme giden şeyler yapılmamış olur Meleknaz Herşeyin

çalışmak için boşanmam lazım hayatım çünkü izin vermiyor psikologla konuştum eşiniz sizi anlamıyor dedi e onu ben de biliyorum zaten boşlukta olduğumu sanmıyorum ama artık tahammülümü yitirdim ben evliliğimin başından beri eşimin kaprisleri vardı ama artık canıma tak etti inanır mısınız ben 20 yıl boyunca ne naz yaptım ne kapris. çünkü fırsatım olmadı, bi bakardım adam birşeye küsmüş şimdi o aynen devam ediyor ben ise sıranın bana geldiğini düşünüyorum. allah aşkına bir kadın olarak benim küsme ve tavır yapma hakkım yok mudur sizce. ama dedim ya adamdan sıra gelmiyor ki

o zaman 1000 de 1 mi mutlu kadın var yani desene biz ölmüşüz

seni çok iyi anlıyorum canım bir arkadaşta yazmış çocuklar küçükken insan koşturmacadan yoğunluktan hayatının muhakemesini pek yapamyor çocuklar büyüdükçe yaş geçtikçe insan daha çok evliliğini yaşamını sorgulamaya başlıyor birde yaş ilerledikçe tahammül sınırımızda düşüyor bugün eşinin görmezden geldiğin bir hatasını misal 5 yıl sonra görmezden gelemiyorsun tek taraflı idare alttan alma bir yerde insanı bitiriyor. belki kocam olgunlaşır düzelir diyorsun ama adamda azıcık çaba değişme görmeyince artık yeter diye insanın bağırası geliyor. ben 10 yıllık evliyim evliliğimde çok sıkıntılarım oldu hala da var belki 10 yıl sonra bende artık yeter sabrım kalmadı deyip boşanabilirim hayat bu ne gitirir bilemeyiz. eğer mutlu değilsen kendine güveniyorsan boşanabilirsin tabi bu senin en doğal hakkın hakkında hayırlısı olsun canım

Sen 38 yaşındaymışsın, demek eşin 47. Sen de farkındasın ki eşin bu yaştan sonra değişmez. Ha nasıl değişir. Bir arkadaşım benzer sorunlar sebebiyle panik atak tedavisi görüyor. Doktor, eşini de çağırmış. Artık ne konuşulduysa, adamda ufak jestler başgösterdi. Arkadaşımın dediği : Artık bundan sonra ağzıyla kuş tutsa nafile... Sen ne yapmışsın, bliliyor musun? Eşinle istediğin hayata sahip olamamışsın. Eşinden ayrı, kendine bir dünya oluşturmuşsun. Kendi kendine yaptığın şeyler var. Yürüyüş yapıyorsun, alışveriş, seyahat vs... Ve herşeyi kendin halletmeye alışmışsın. Eşinle yapılacaklar çok az ve onlara zaten eşin karar veriyor, sana söz hakkı olmuyor. En azından sana karışmaması güzel ama dediğin gibi insan paylaşmak istiyor. Ben çıkıp kendim de kahve içerim ama eşimle içersem beni daha çok mutlu eder. Bir arkadaşım var. Çok şeyler yaşadı. Senin yaşamadığın sorunlar. Aldatma oldu, kimisi şüphede kaldı. Adam serseri ruhluydu, bir işte tutunamadı. Sonunda kendi işini açtı, onu da batırdı. İçkisi de tam alkolik olmamakla beraber çoktu. İçip saçmalarmış, herhalde şiddet yoksa bile küfür filan vardı. Kıskançlık, baskı da cabası. Arkadaşım bunların hiçbiri için boşanmadı. Ama sonunda boşandı. Neden deyince sebep bulamıyor. Aldattı değil, içiyordu değil, kıskançlık değil... Şimdi sebep yok mu? Sebep çok ta tek değil. Bunca sene herşeye katlanıp, sonunda bir anda boşanmak, tahammül sınırıyla alakalı. Yaşla beraber tahammül kalmıyor. Meleknaz Herşeyin

rahat tepio demeyelim. anlıyorum ben sizi ama erkek yapısı bu değil. onların beyinleri bile çok farklı çalışıyor. eğer eşinizden ayrılıp yeniden biriyle evlenip mutlu olmayı düşünüyorsanız bunu beklemeyin bence. çok zayıf bir ihtimal. 3 aşağı 5 yukarı hepsi aynı :)

hem de o kadar güzel anlatmışsınız ki üstelik ben daha kendimi anlatamamışken çok teşekkürler size anlaşılabilmek ne kadar güzel bir duyguymuş

Bir konuya parmak basmak istiyorum, erkekler genelde böyle diyerek genelleme yapmayı doğru bulmuyorum ya da 100 erkekte 1 harika çıkıyor, o da bize denk gelmez diye düşünmek neden? KK'da sürekli söylenen cümlelerden bir tanesi bu. Ama biz böyle davranarak bu durumu normalleştirerek, onlara böyle davranmaları için olanak sağlamış olmuyor muyuz? Kadınlar daha güçlü olsa ve erkeklere ne istediklerini gösterebilseler belki bir kaç kuşak sonra anlayışlı ve saygılı, eşine ciddi anlamda değer veren bireyler yetişecek:) Eğer oğlum olursa, onu bir kadına nasıl davranması konusunda iyi eğiteceğime inanıyorum. Ki baba da çok önemli bir faktör, oğlan babayı örnek alacaktır. Nihayetinde bu oğlanların anneleri biziz, eşleri biziz... . push ; EsinBanu İnsanlık İnce

çok teşekkür ederim anlaşılmaya çok ihtiyacım var şimdiye kadar hep geçici çözümler oldu hayat öyle geçti ama sorunlar bastırıla bastırıla daha çok patlak veriyor tamam halledilemeyen sorunlar da vardır tabi onun da çaresiz kaldığı yerler vardır elbet ama o durumda yürek birliği yapılmaz mı daha çok kenetlenilmez mi ama olmayınca olmuyor Önceki

Simdi bana Pursaklar veya Keciören civarinda oturdugunuzuda söyleyinde iyice bir sasirayim

zaten eşimin işleri yoğun diye birkaç yıldır tek başına tatil yapıyorum benim isteğim tam tersi kendime çok fazla vakit ayırıyorum inanın emin olmayın yani sürekli gezip tozuyorum gayet bakımlıyım herkes bana bayılır ve eşimden 9 yaş küçüğüm saçımı beyazlardan dolayı her ay boyuyorum mecburen ama benim sorunum zaten yalnızlık hem de kalabalığın içinde

bence uzaktan öle görünüyor. her evde her insanda yer yerde bi kusur vardır. size karşı ilgili olur ama başka kusurları olur o da zor. mevcut ilişkinizi yeniden onarmaya çalışsanız daha iyi olur. her insanın bi yumuşak karnı vardır. onu bulun ve ordan gidin. bende naz yapmayan biriydim. eşimden ve annesinden öğrendim ki duygu sömürüsüne varan bi naz gerekmiş. artık öle yapıorum oh ne rahat. eskiden eşim üzülmesin die ona bişi anlatmazdım falan. sıkılmasın bunalmasın dedim hep. zaten dertli bi yapısı vardı. artık umrumda değil. ne olsa ağlıom hemen ona anlatıorum. o da beni teselli edio. yolumu buldum J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

ben bir kere evliliği kurtuluş olarak gördüm en büyük hatamdı büyük konuşmayayım ama bir erkeğin yaralarını başka bir erkeğin saracağını hiç sanmıyorum o yüzden de evlilik falan düşünmüyorum zaten ne aşka ne de evliliğe inancım kalmadı benim

ben o ilk başlardaki düşüncelerdeyim, belkide ayrılsam ortamım değişse isteyebilirim büyük konuşmam, aşkıda herdaim taze tutmak meşakatli iş, günlük hayatın dertlerinde uçup gidiyor. ama isteyen herkez bulsun.

bu arada tatıl meselesını geçici bir çözüm olması açısından sormadım, uzun bır tatıle cıkarsanız eşinizden ve tum diğer kendınızı sakınmak ıstediğiniz kişilerden uzaklasıp kendınızı dınlersenız daha doğru bır karar alabılecegınızı düşündüm. onsuz oldugunuz bır anda nasıl hıssedıyorsanız ona göre bır yol düşünürdünüz. . push ; EsinBanu İnsanlık İnce

38 yaşındayım sosyal hayatım yok gibi. fakülte mezunuyum ben. ama eşim yıpranacağımı bana kıyamayacağını ısrarla vurgulayarak çalışmamı engelledi

Merhabalar herkese. Ben 20 yıllık evli bir bayanım. Benim eşimin içkisi kumarı çapkınlığı yok. Maddi olarak bir problemi de. Dayağı yok, evine bakar, makam mevki sahibi bir adamdır. Ancak gelin görün ki ben hiç mutlu değilim. Mutlu olmak için çok çaba sarfettim. Kendi kendime polyannacılık oynayıp durdum hep. Ama artık çok yorgunum. HUZUR İSTİYORUM. sAYGI İSTİYORUM VE DE DEĞER VERİLDİĞİMİ BİLMEK İSTİYORUM. Herkesin beklentileri farklıdır. Yukarıda saydığım şeyler var ya da yok diye mutlu olmak zorunda mıyım. Sadece bunlar mıdır mutluluk kıstasları. İlişkim beni çok yordu inanın. Geleceğe dair umutlarım kalmadı. Sizlerden fikir almak istedim. Bu kadar dayanmışsın devam mı diyorsunuz yoksa artık mutlu olmanın zamanı gelmiştir mi. Eğer lutfedip cevap verirseniz yazıştıkça yaşadıklarımı anlatacağım. Şimdiden teşekkürler.

Adamı zorla aşk doktoru yapıcaz yani mantıklı aslında, işe yarayabilir. Değişik çamaşırlar giyip, makyaj yap karşıla kk klişelerinden çok daha yaratıcı olduğu kesin. Hatta bence iş yerinden arayıp,''akşam x yerde buluşalım''diyebilir konu sahibi. Bilmiyorum Ankara'yı da vardır muhakkak böyle özel ve romantik bir yemek yenilebilecek, güzel güzel konuşulabilecek sakin dingin bir yer. Biz ne vakit öyle bir yere gitsek birden romantikleşiyoruz mesela. İlk görüştüğümüz günlerden başlayıp, evlilik alışverişinde ki telaşlarımıza kadar konuşuyoruz. Hoşuma gidiyor. Bence sık sık yapılmalı bu evliliklerde.

Geçmişte çok haksızlıklar yaşanmış, eminim her yaşanan üzüntü film şeridi gibi geçiyor gözlerinizden burda anlatırken.. bence anlatın yazı dilinizde gayet güzel anlatıyorsunnuz.. hatta söz uçar yazı kalır.. şu yaşadığınız sıkıntılı dönemleri ve ondan beklentilerinizi tüm çıplaklığıyla anlatan bir mektup yazın ona... hem siz yazıp rahatlamış olursunuz hemde belki bir farkındalık yaratırsınız

onlara istemediğimi belirttim abimin evi dediler ben çıkıp gitsem nereye çünkü ailemde eşim ne derse o olacak dediler dediklerinizde haklılık payı çok aynen söyler ama yapar diye düşündüğünden eminim ama sorun da bu değil mi ben çaresizdim yaptım ama o bunun karşısında ne pişmanlık hissediyor ne de hata çevremde çok insan var benden büyük ya da yaşıtım hemen hepsinin eşi geçmişte yaptıkları hatalardan pişman olduklarını dile getirmişler benim asıl sorunumun bu olduğu çok bariz ortada yazmıştım, ben geçmişle yaşamıyorum ama değişen birşeylerin olmadığını görünce umutsuzluğa kapılıyorum evlilik birçok sorumluluğu beraberinde getiriyor hepimizin malumu ama sorumlulukla fedakarlık aynı şey değildir hele ki mecburen yapılmışsa ben kiseden ödül falan beklemiyorum aferin bravo falan da sadece sesimin duyulmasını istiyorum rahatsız olduğum konuları ısrarla belirtiyorum ben de insanım robot değilim tahammül gücüm bitti diyorum ama inatla kulak tıkanınca... sizce ne hissetmeliyim S

Rahat tepmiyor, kendinizi kadinliginizi kesfediyorsunuz sadece. Kendinize haksizlik yapmayin. Hangimiz sevilmek istemiyoruz ki, kadin olmanin dogasinda var sevilmek, düsünülmek istemek. Üstelik sonderece hakli istekler. Bence tek basiniza tatile cikin, cocuklariniz kücük degil evde kalabilirler sabah dalga seslerine uyanacaginiz, ayaginizin kuma degecegi bir yere gidin. Düsünün, yazin hayatinizi gözden gecirin. Cankaya civarinda kadinlara özel b-fit adinda harika spor salonlari var, yazilin, kendinize söyle güzel bir bakim yapin. Eminim uzun zamandir kendinizi ödüllendirmemissinizdir, cikin disari kendinize bir dondurma ismarlayin :) Güzel bir kitap satin alin mesela, sacinizi boyayin. Ne dersiniz, mutlu olur musunuz

işte ben de bunu yapmalı mıyım yoksa katlanmalı mıyım diye konu açtım acaba anneniz nereye gitti çünkü benim ailem ortada bir sorun olmadığını bu devirde mutlu evliliğin zaten klmadığını o yüzden de oturduğum yerde oturmam gerektiğini söyledi ayrıca gidersem dönmemek üzere giderim ben döndüğümde hiçbirşey değişmezse ne olacak herkes sizin gibi değil unutmayın

Yok yanlış anladınız beni.. Ya da ben yanlış ifade ettim.. 20 yıldan sonra mutsuzum diyorsanız harbi sebepler vardır demek istemedim.. Çok detay yazılmadığı için, vardır ama biz bilmiyoruzdur yaşanılanları diyorum yani.. Zaten iç huzur olmayınca paranın pulun çokta kıymeti olmuyora değindim.. seaside

ben buradaki insanlarla fikir alışverişinde bulunuyorum sanıyordum yakındığımı değil

buna benzer bir olay olmustu cevremde, kadin 37 yaslarda idi, yaslanma telasina girdi biseyler kaybettigini sanarak bocalamaya basladi gencliginde biseyler yasamamis bildigim kadariyla bosanip gencligini sanki yeniden yasamak istedi bosandi ama ne oldu simmdi cok pisman eski rahat hayat cocuklar yok isim yok, isini tutturamadi aldigi paraalar sanirim suyunu cekti cunki hayat standartlari baya bi inisli degisti, kocasi yeniden evlendi amcamiz mutlu,

bence siz çok yorulmuşsunuz mutsuzsunuz ve hiç ümidiniz yok ben sizin yerinizde olsam çocukları bir yerlere gönderir bir yazı bırakıp nerde olduğumuda yazarım basar giderim birkaçgün sizin başınızı dinlemeniz gerekiyor tabi bunlar türkiye şartlarında mümkün değil ama bence öyle bir şansınız olursa yapın sizin yaşama sevinciniz gitmiş mesele evlilik yada eşiniz değil diye düşünüyorum yılların birikimi H hully

işte ben de başı çok zahmetli olan bu yola o güzelim denize ulaşırım diye katlandım ama artık ulaşıp ulaşmayacağımdan emin değilim çölde serap gibi geliyor bana herkes denizi göremiyor ne yazık ki evet evet hep göreceğim umudu ayakta tuttu beni ama şimdi kendimi basbayağı enayi gibi hissediyorum boşa kürek çekiyorum zannındayım

Eşinizle olan sorununuzla, ailesi ile olan sorunları ayırın bence. Biz kadınların en büyük hatası bu işte, eşlerimizi ailelerinden farklı bir birey olarak göremiyoruz. Ailelerinin hatalarını onlara yüklüyoruz. Ailelerinin yanlışlarını onların telafi etmelerini bekliyoruz. Beklemeyin işte, beklentiler devam ettiği sürece mutsuzluklarınız da artacak. Yok çünkü o beklentilerin karşılığı. Bazı erkekler böyle malesef, görevlerinin sadece''çalışıp eve para getirmek, iş-ev arasında ki koşturmacanın dışına çıkmamak''olduğuna, kadının beklentilerinin evlilikle son bulduğuna inanmışlar. Yeni jenerasyonla bu tabular yavaş yavaş yıkılsa da, geneli böyle malesef.

vardır herhalde önceden gitseydim bilirdim ama bulmak zor değil herkes benimki gibi olmadığından eşi tarafından götürülen bir hanıma sorabilirim . push ;

yoo yaşınız çok gelmiyor. evlilik yılınız uzun ama :) ben 27 yaşındayım. eşimde sanırım 36. 34 den sonra yaşını tutmadım ben onun. hep 34 sanıorum ama artık 36 oldu galiba.2 yılllık evliyiz, çocuğum yok. ve beklentilerimi en aza indirmeyi öğrendim. beklenti ne kadar çok olursa o kadar mutsuz oluyor insan.

Sizin konuyu açarken yazdığınız ilk mesajınızı okuduğumda sanki ben yazmışım sandım. Duygularıma tercüman olmuşsunuz. Kendi gerçeğimi yazmışım gibi. Benimde içimdeki duygular hemen hemen aynı. Ben de 14 senelik evliyim.40 yaşındayım. Eşimde ben de öğretmeniz. Bunca sene sonra geriye dönüp baktığımda sadece çocuklarım güzel.(biri 13 diğeri 7 yaşında iki kızım var.)Ben de eşim tarafından hiç sevilmediğimi düşünüyorum. Bunu hiç hissetmedim. Sevgi, saygı ve değer görmedim. Ama bunun dışında alkol, kumar, kadın, fiziksel şiddet hiçbiri yok. Çocuklarla da ilgilenir. İyi bir babadır. Ancak benim gönlüme, ruhuma hiçbir zaman eş olamadı. Yani biz eş olamadık. Çok farklı dünyaların insanlarıyız. Bazen ben de kendi duygularımı sorguluyorum. Onu sevip sevmediğimi bile bilmiyorum. Bizimkisi sevgiden çok bir alışkanlık diye düşünüyorum. Hiç sohbet bile edemeyiz, konuşamayız. O yüzden de herkes ayrı takılır. Birlikte zevk almıyoruz. Hatta daha çok geriliyoruz. Çünkü fikren ve ruhen anlaşamıyoruz. İçimde çok büyük bir sevgi açlığı var. İnsanın ruhunda vardır sevgiye ve iltifata ihtiyaç duymak. Ama şunu anladım ki; şu saatten sonra herşey için çok geç artık. Bundan sonra çocuklarımın mutluluğu için yaşıyorum. İçimde fırtınalar kopsada. Şairin dediği gibi ''ölmek için çok erken, sevmek için çok geç artık...'' Gençlikte olsaydı şansınızı belki bir daha denerdiniz ama şu saatten sonra bir de çocuk olunca yeni bir başlangıç bana çok zor gibi geliyor. Bir de genç kızınız varsa üvey babanın yanında ne kadar rahat hareket edebilir ki bir düşünün. Çocukları bıraksanız dayanamazsınız. Üstelik ekonomik özgürlüğünüzde yok galiba. Ayrıca gelen kişinin nasıl çıkacağına ve mutlu olacağınıza dair de bir garantiniz yok. Daha kötüsünede düşebilirsiniz. Etrafımda çok güzel giden bir evlilik ben hiç göremiyorum. Galiba yok artık sevgi diye birşey. Özellikle erkeklerde yok bence. Allah gönlünüze huzur versin inşalllah.

bu arada psikoloğa eşimin de geldiği sanılmasın zira ben hamileyken bile doktora tek başına gitmiş bir kadınım ama hakkını yemeyeyim doğumlara geldi eli boş

E şimdi sorununuz sosyal hayatınızın olmaması ve çalışma hayatınızın olmaması mı?

Bence sizin sorununuz bosanmak da degil. Onu yedekte emniyet sibobu gibi goruyorsunuz, ama gerceklestireceginizi sanmiyorum. Bu konuda karsi tarafa bir mesaj vermeye bile tahammulunuz yok. Sizin sorununuz kocanizin ilgisizligi, bunu nasil asabileceginizi arastiriyor, asamazsaniz bile burada derdinizi bizlerle paylasip rahatlamak istiyorsunuz gibi gelir bana.. Tamam, o da guzel.. Ancak esinizin bunca yildan sonra degismesi, ister psikologa ister nereye giderse gitsin pek olasi gozukmuyor. Adamin tarzi bu. Bazi erkekler ozel gunlere deger vermiyor, ayrica becerikli-guclu-her isin altindan kendilerine ihtiyac duymadan kalkan kadinlara hepten yardimsiz, ilgisiz gibi gorunuyorlar. Zamaninda her isinizi kendiniz halledebildiginiz icin, belki cogu ailede erkeklerin hallettigi isleri de kendiniz yapabildiginiz icin. Annenize, doktora oraya buraya kendi basiniza gittiginiz "beni gotur, beni gel al" demediginiz icin.. Cocuklariniz hastalaninca doktora eczaneye kendi basiniza gittiginiz icin.. Kisacasi ona ekonomik acinin disinda ihtiyac duydugunuzu hissettirmediginiz icin.. Bundan once oldugu gibi bundan sonra da dustugunuzde yanliz kalkacak, yanliz doktora gideceksiniz. Bu adam bunca seneden sonra degismeyecek, hic heveslenmeyin. Haa, bu sizi sevmiyor, size deger vermiyor anlamina mi gelir? sanmiyorum. Sadece size kendi basinizin caresine bakabileceginiz konusunda cok guvendigi anlamina gelir. Bazi erkekler takdirlerini de sevgilerini de belli etmekten cekinirler, adeta kacarlar, yapi meselesi, iclerinden oyle geliyor. Eh, adamin yasgunlerinden, sevgililer gununden, incelikten, kadin kalbinden, ruhundan haberi yoksa su kk"nin upuzuuun odunlar listesine bir tane daha ekleriz, iste bu.. Yani arkadasim seninkinden burda cok var.. K kizilca

gergin gördüm sizi Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

Dur sıkıştırma, daha açılmadı

değerli görüşleriniz için tekrar çok tşk ederim şimdi şöyle anlatayım ki benim en belirgin özelliğimdir hakkını savunmak her yaşımda böyleydim ve mücadele ederim haklarım için benim fedakarlık yapmayı kendim seçmedim 4 kişilik çekirdek bir ailede büyüdüm aile büyükleriyle senede bir görüşürdük yıllık izinlerde dolayısıyla aile ilişkilerinin iç içe olması ne demek bilmiyordum evlendikten sonra mesela kaynımın gelme olayına gayet güzel tepkimi gösterdim bağırıp çağırıp tehdit ederek falan da değil eşimle konuştum benim yapabileceğim birşey yok mecburum dedi kibarca ailesiyle konuştum kalmak zorunda dedi sonuç olarak kaynını istemeyen gelin oldum ama tıpış tıpış ta yaşadım kendi ailem de eşin ne derse o olacak dediler konu bitti sonrasında her neye itiraz edip tepki koyduysam eşim surat astı olmadı bağırdı o da olmadı ben mecburum annem babam istiyor dedi onların haklarını düşünüyorsun benimki ne olacak dedim sen idare et mecburum dedi yani ben evliliğin en başından deveyi gütme ya da gitme durumundaydım ailem zaten gelenekçi insanlar boşanıp nereye gitseydim bile demiyorum iş oraya gelmeden sanırım annem ya da babam çok üzülürdü büyük sorunlar çıkardı ben çok sessiz herşeye boyun eğen bunu da bir erdem olarak gören birisi olmadım hiçbir zaman ama hep mecbur bırakıldım her çeşit anlatma yolunu seçtim ama nafile karşımdaki çok zor bir insan yetiştirilme tarzı önce sen ve biz geliriz şeklinde her eltim aynı dertlerden muzdarip ve hepsinin dediği bunlar bambaşka insanlar evet ben gönüllü fedakarlık yapsaydım karşılık beklemezdim tabi ama şimdi sadece eşimin bana yeni sorunlar çıkarmamasını bekliyorum olaylar karşısında empati yapmasını birşeye karar vereceği zaman benim neler hissedebileceğimi hesaplamasını istiyorum kızımızı liseye kaydedeceğimiz zaman kendimize uygun birkaç okul belirledik daha doğrusu o belirlemiş iyi tamam dedim ki tek tek görüşelim ona göre karar veririz tmm dedi çıktık yola neyse görüştük bi kaç okulla diğerine geldik içeri girdik eşim okul müdiresine aynen şunu söyledi iyi günler... hanım dün gelmiştim ya hani şimdi kayıt yaptırmaya geldik şok oldum bana göre bu bana değer vermemmektir hadi diyelim öyle değildir ben öyle hissettiğimi açıkça söylüyorum duygularım ya da düşüncelerim yanlış bile olsa ki duygular gerçektir hatırım için sesime kulak vermesi gerekmez mi ona dedim ki okulu hiç gözüm tutmadı gel yapma etme yok dedi biz falanca arkadaşla anlaştık vericem buraya eeee tmm sen bilirsin tabi benim moral sıfır 2 yıl o okulda okudu tek bir veli toplantısına gitmedi bana bir de ararba aldı yol uzak diye tmm adamın her sorumluluğu bitti dedim sen beni çiğneyeyrek verdin bu okula o zaman kendin ilgilen el cevap hadi hadi uzatma zaten işinden dolayı vakit te bulamadı ya da bahanesi şimdi ben ne yapsaydı ortada çocuğum söz konusu onunla inatlaşırsam çocuğu etkileyecek neyse bizim kız azdı kudurdu 2 sene sonra okuldan atıldı eşim bi daha seni dinliycem dedi ama hiçbir zaman da dinlemedi her şey aynı oldu baskıyla yapmak zorunda kaldım çok uzun oldu özür akandeniz herşey güzel

cok haklısın be ablacım cok cok haklısın ıcımden geldıgınce yazıyorum kusuruma bakmaıcımden bır ses senın enısteyı bır sekılde yola getırecegını soluyor, esının senı kaybetmek ıstemedıgını soluyor ya nebılım acık acık konussan bole surerse ayrılmak ıstedıgını mutsuz oldugunu solesen gerekırse blof yapsan degerını anlar bence bır sure uzaklassan hatalarını anlama fırsatı olur degerını anlar

Anladım... Bu durum sizi çok rahatsız ediyorsa bence kendinize bir süre tanıyıp kesin bir karara varın, boşandığınızda daha mutlu olacak mısınız, bu sorunun cevabını gerçeğe yakın bir şekilde deneyimlemeye çalışarak cevaplarsanız, sizin için daha iyi olacaktır sanıyorum.

biz 2 yıllık evliyiz bide. 20 yıl sonrası için sizin gibi beklentilere sahip olmam sanırım. bilemiyorum tabi. siz belki küçük yaşta evlendiğiniz için böle hissediosunuzdur.

Ne mi kaybedecek? Herseyin "ben yaptim oldu" olmadigini anlayacak. Sinek kucuktur ama mide bulandirir. Ustelik bu kucuk de degil. O arabaya dunyanin parasini veriyor, onunla kizinizi sizin tasvip etmediginiz okula goturup getirmenizi istiyor vb. siz ne kaybedecek diyorsunuz. Neyse, ben daha fazla yorum yapmayayim.

Esınız sızın kendınızı nekadar mutsuz hıssettıgınızın farkında degıl bence, pekı esınızle beraber yaptıgınız seyler varmı muhabbet edermısınız?soguk bır yapıya mı sahıptır, hıcmı sızın dusuncelerınıze saygı gostermez. bu adamın hıc ıyı yonu yokmudur?hep olumsuz yonlerını dusunuyorsunuz bence bırazda ıyı yonlerını dusunun, aslında bızı mutsuz eden erkekler degıl kendimiziz, esınızı sevıyormusunuz?esınız bence sevgısını sızın ıstedıgınız sekılde gosteremeyen bır ınsan. tek cozum ayrılmanız mı gercekten mutlu olurmusunuz ayrılsanız?bana ole gelıyor ki sız sureklı esım benı sevmıyor bana deger vermıyor dusuncelerınızı kafanızdan atsanız mutlulugu yakalayabılırsınız gıbı:44:geldı bana burda oyle olaylar okuyoruz kı 1yılda 2yılda neler neler yasatıyor erkekler eslerıne onların yanında esınız masum geldı gozume yanlıs anlamayın sıkıntılarınızı mutsuzluklarınızı basıte almıyorum, ama 20 yıl gecırmıssınız, dıle kolay, 20 yıl Mutlakakı esınızın ıyı yonlerıde vardır, yoksa 20 yıl beraber olamazdınız. Sureklı deger goremıyorum yerıne, mutsuzlukta bogulmamak adına, nebıleyım esınız sızı cok sevdıgını sız olmadan yapamıyacagını, bır yere gıttıgınızde sızı ozledıgını soyluyormus bu tarz seylerı dusunup olumsuz dusunceler aklınıza geldıgınde, uzaklastırsanız o dusuncelerı, kafanızdan olmazm, tek cozum ayrılıkmı yanı?esınızı degıstırmek yerıne oldugu gıbı kabul etseydınız bukadar mutsuz olmazdınız, sıze soluyorumda bende degıstırmeye calısıyorum esımı Daha 3yıllık evlıyım sıze soylerken farkkettım yanlıs yapıyormusum kendımede cozum buldum sımdı Umarım umutsuzluklarınızdan kurtulur ıc huzuru yakalarsınız bence hala umıt var, bır kadın cozum aradıgı sürece umıt vardır

ablacım çok alıngansınız:) size gereksiz kapris yaptınız demedim, yıllar sonra duygusal tatminsizlikten yıprandığınızda yapma ihtimaliniz yüksek dedim.

boşandığınızı düşündüğünüzde kendinizi nasıl hissediyorsunuz?

Boşanmak da istemiyosunuz sanırım? Ama çalışmayı da istiyorsunuz?

amin teşekkür ederim de yeni bir başlangıç illaki yeni bir erkekle mi olur bunu anlayamıyorum ben yani erkeksiz bir yaşam mümkün değil mi bahsettiğim gibi ekonomi benim için işin en kolay yanı ama giden gençliğime gösterdiğim onca çabaya mücadele ederken döktüğüm gözyaşlarına yitip giden umutlarıma acıyorum ben sadece mutlu olmak için evlenmiştim hayallerim yıkıldı bunlar az şey mi ömür dediğin zaten ne kadar ki boşa geçmiş sayıyorum yıllarımı işte bu duygular beni düşünmeye sevkediyor acaba kalan ömrüm de mi ziyan olacak korkusuna kapılıyorum benim için uygun olan battı balık yan gider mi yoksa zararın neresinden dönülse kardır mı? işte bunu sorguluyorum bitirmeden önce çözüm için her yolu deniyorum ki vicdanım rahat etsin bari ömrümün kalan yılları için kendi hatalarımın kurbanı olmayayım gayem bu yönde

bende yeni bir arayışa girip yeni birini tanıyıp güvenip ilişki oturtmaya çalışacağıma, bu saatten sonra elimde kalanlarla bir erkek beklentisine girmeden yola devam etmek isterdim. hayat bu olursada olur. ama boşanayımda yeni bir aşk bulayım diye yola çıkmazdım. bunca aşk şiiri şarkısı sadece pazarlamadan başka bişey değil, yalnız aşkla mutlu olunmuyor, olursada çok kısa süreli olur hem aşkında ızdırabı var. tabi aşk bambaşka şekillerdede olabilir, insan herşeyi aşkla sevebilir. ama ben inanmıyorum aşksızlıktan boşanmak istediğini, anlaşılmamaktan, sesini duyuramadığından, 2 kişilik yalnızlıktan kurtulmak istediğini düşünüyorum,

Canim bak, bilmiyorum, belki de ben ne demek istedigimi anlatamiyorum. Benim de ickim, kumarim yok, bewn de aldatmadim filan diyerek kendini onla kiyasliyorsun. Toplumun bir erkege ve bir kadina bictigi rol farklidir. Bu tip seyleri zaten kadinlar yapmaz, yapmaz derken istisnalar haric.. Erkek saydigin seyleri yaptiginda ayiplanir, hor gorulur, falan filan. Kadin icin farkli, direkt toplum disina itilir. Bunlar kistas degil yani.. Bir diger seye gelince, konusmak disinda hic bir yol denememissin dedigimde aileni, ailesini one surdun. Ben sana kucucuk bir ornek vereyim, esin sana kendi zevkine hitap eden arabayi aldiginda o arabayi kabul edip surmeye basladiginda da mi ailen ve ailesinin baskisi vardi? Kullanmayi reddetmek hic aklina gelmedi mi? Eger etseydin bunun konusmaktan cok daha etkili oldugunu gorebilirdin.

başından sonuna hepsini okudum, boşanmak yerine artık onu umursamadan yaşamayı deneyebilirsin, bende 37 yaşındayım ve farklılıklar olsada benzer bir ilgisizlik yaşıyorum,3.5 yıllık evliyim hemde, kocan değişmez, sen sadece beklentilerini düşürüp eşini görmezden gelmeye başlayabilirsin, aayrılınca rahat edeceğini ve ekonomik olarak bir sarsıntı geçirmeyeceğini umuyorsanki bence 20 yıllık bir evliliğin bitmesi büyük bir boşlluk yaratır, çok iyi düşün belli bir yaştan sonra yeni bir hayat kurmak daha zor. mevcut koşulları kendin için güzelleştirmeyi dene Önceki

eşim beklentimi teke indirmedi ben 20 yıl boyunca tek şey istedim ilk zamanlar ayın sonunu getiremiyorduk yıllarca sadece 3 eteğim oldu benim asla gık demedim evlenirken biliyordum durumunu ama diğer yaşayacaklarımı bilmiyordum ne yazık ki parayı dert etmedim oldu ben ondan ne ev ne araba vs istemedim umurumda bile olmadı haaa bu arada hangi arabaya bineceğime de o karar veriyor her şey kişinin beklentisiyle ilgili kimi insan vardır arabam var ya varsın eşim karar versin der mutlu olur bense lutfedilip bana sorulmasını isterim lüks olmasa da olur ben beğenmiş olurum yani bana sormadan x5 almasını değil de sorarak şahin almasını tercih ederim çok şey mi istiyorum acaba

ben artık değişme limitimi doldurduğumu düşünüyorum sürekli çekişme yaşamaktansa suskun kalmak iyidir belki ama susamıyorum yapım bu siz sustunuz mu mücadeleye devam mı ya da tecrübe demişsiniz ya ne önerirsiniz Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

Onu geçin bi kere, 40 yaşından sonra değişirmi adam.. Helede diktatör bi adam.. peh peh peh değişmesi sizi mutlu edecekse bi 40 yıl daha bekleyin, anca o zaman tonton, pamuk gibi oluyor insanlar.. tonton dediş :) EsinBanu İnsanlık İnce

Sanırım bu bir tıp mucizesi aksi halde 2. hamileliğinizde sizin kan zehirlenmesi geçirmeniz lazımdı. İlklerde sorun çıkmaz ama 2 gebelik anneyi zehirler. Hatta kürtaj bile olsa bir sayılır 2. için mutlaka uyuşmazlık iğnesi yapılır. Siz çektikleriniz daha iyi biliyorsunuz o zaman şapkayı önünüze alıp düşünmek zamanı

Yok onu öyle düşünmeyin de, bu ruh halini üzerinizden atıp evliliğinize bir şans daha vermek için elinizden geleni yapmış olmak olarak görün. Sizden ne götürür ki adım atmak. Evet eşiniz incelikten yoksun anladık o kısmı da, ruhsuz da değildir herhalde.

size bir soru sorayım müsadenizle siz eşiniz olmadan çocuklarınız olmadan eşinizin ailesi olmadan daha mutlu olacağınıza inanıyormusunuz meşajlarınızda çok yanlızım yazmışsınız bir yandanda artık evlilik aşk bana hayal diyosunuz boşandığınız zaman daha büyük boşluğa düşmeyeceğinizden eminseniz bildiğiniz yolda devam edebilirsiniz bunları kurdunuzmu kafanızda hiç

sadece kendim için varolacağımı hissediyorum D

işte ben de bunu yapmalı mıyım yoksa katlanmalı mıyım diye konu açtım acaba anneniz nereye gitti çünkü benim ailem ortada bir sorun olmadığını bu devirde mutlu evliliğin zaten klmadığını o yüzden de oturduğum yerde oturmam gerektiğini söyledi ayrıca gidersem dönmemek üzere giderim ben döndüğümde hiçbirşey değişmezse ne olacak herkes sizin gibi değil unutmayın 27yasemin

evet analiziniz süper kaderimse çekerim demediğim için aykırı bulundum hep ilk sayfadan itibaren okudum evet tabiki boşanmaya daha meyilliyim aksi halde sözkonusu bile etmezdim akıl akıldan üstündür belki göremediğim şeyleri görürüm diye konu açtım ama henüz evli kalmam için geçerli bir sebep gösterilemediği kanısındayım malesef ya da ben anlayamadım bilmiyorum

benim en büyük sorunum benim ÖNEMSENME şeklimle eşimin ÖNEMSEME şeklinin aynı olmayışı ama ortak paydada buluşabiliriz değil mi fakat bu konuda eşim hiç bir çaba sarfetmiyor beni çıldırtan da bu yani ben herşey benim istediğim gibi olsun diye tutturmuyorum ama 20 yılda insanın hiç mi bir istediği olmaz kardeşim insan kendine mantıksız gelse de sırf karısı istediği için yapmaz mı her şey mantıkla mı halledilir insanoğlu robot değil ki duyguları da var öyle değil mi

insanın elini kolunu çocuklar bağlıyor zaten onların düzenini bozmaktansa kendinizi feda ediyorsunuz insanların bir çoğu boşanacak hatta dert edcek birşey görmüyorlar hayatımda benim üzülmeye depresyona girmeye sızlanmaya surat asmaya hakkım yok çünkü altımda arabam cebimde param var şık giyiniyorum eşim mükemmel insanların deper verdiği şeyler bunlar olmuş halbuki keşek her yere otobüsle gitseydim ama mesela eşim bir süre sonra arayıp vardın mı hayatım deseydi ya da şık giyinemeseydim ama eşim beni düşünüp pazardan bir etek alıp gelseydi ortak paylaştığumız şeyler olsaydı keşke değer verildiğimi bilseydim özlendiğimi ağladığımda neyin var denseydi

38 yaşındasınız 20 yıllık evlisiniz. O zaman 18 yaşında evlendiniz öyle mi? Eşiniz üniversite bitirmenize izin verdi ama çalışmanıza izin vermedi öyle mi?

bence 10 erkekden 9 u böyle çok ilgilisinii bulacağınızı sanıyorsanız yanılıyorsunuz çünkü gerçekten 1000 de 1 var bölesi,

kusura bakmayın ama diploma tek başına hiç bi işe yaramıyor daha yeni mezunlara bile tecrübeniz ne diye soruyorlar

haklısınız soledıklerınızde tabıkı hakkınız var sızce degısırmı esınız cogunluk degısmez demıs bence degısebılır sızın boyle cok mutsuz oldugunuzu bu sekılde yasamak sıze ıskence oldugunu bırsekılde anlamalı ama nasıl?sorularımın coguna cvp vermemıssınız, aslında hersey ortada gıbı gozukuyor sız hep vermıssınız hep sız degısmıssınız hep fedakar olan sızmıssınız esınız ondan gerek bıle gormemıs. Kendınızı gerı cektıgınız zamanlar oldumu, ozamanlarda kı hareketlerı nasıldı esınızın?kadınlar cok verıcı oldumu sonuc bu oluyor malesef, keske bıraz dıslı bır yapıya sahıc olsaydınız. bu gune kadar hep esınızın dedıgı olmus hep onun soznu gecmıs kı keske gecmeseymıs yerı geldıgınde yumrugunuzu masaya vurup ben bu konuda haklıyım sen haksızsın deseydınız sımdı bukadar mutsuz ve umutsuz olmuyacaktınız. atıyorum eltınız sıze ıftıra attıgında bu olayı esınızın sızı savunmasını beklemeseydınız sız kendınızı savunsaydınız esınızdede cok hatalar var evet sızı savunabılırdı cok eksık yanları var bende sızın yerınızde olsaydım bende cok kırılırdım ama esınızın genel ıhtıbarıyle umursamaz bır tavrı var, erkeklerın bır cogunda oldugu gıbı, erkeklerın cocu duz mantık bızım gıbı dusuncelere sahıp degıl eltınızın sıze attıgı ıftırada verdıgı cvpta bunu cok ıyı anlatıyo umarım hersey gonlunuzce olur

Ne mutlu size ki esiniz beklentinizi teke kadar indirebilmis diyecegim kizacaksiniz. Esinizin yazdiklarinizdan anladigim kadari ile ickisi yok, kumari yok, hovardaligi capkinligi yok, aldatmasi, dovmesi, hakareti, kufuru yok. Hayatinda ne varsa, evi, parasi, herseyini sizinle paylasmis. Kazandikca ustunuz basiniz siklasmis, altiniza araba, cebinize para konmus. Tek basina seyahat ozgurlugunuz var, tatile cikma, kafa dinleme ozgurlugunuz var. Ailenizi, arkadaslarinizi gormenize karismaz etmez. Tek bir beklentiniz kalmis geriye. Tabi yaran nerdeyse canin ordadir, ne denir ki.. Ama bence aslinda kocanizin tek bir kusuru var, o da eski kafali, aile reisinin son sozu soyledigine inanan ve hayatinda da uygulayan biri olmasi. Size niyetini bildiriyor, soruyor, bu onun gozunde yeteri kadar deger verme anlaminda, ama son sozu her zaman kendisi soyluyor, siz fikrine katilsaniz da, katilmasaniz da.. Adamin koca olarak kendine bictigi rol bu.. zihniyet bu.. Gerceklesmeyen, buyuk ihtimalle de bu gidisle hic bir zaman gerceklesemeyecek olan beklentiniz. Belki biraz yontulabilirdi zamaninda, ancak siz de konusmaktan baska hic bir etkili yol dusunmemissiniz bu durumla basetmek icin. Yazdiklarinizdan anladigim kadari ile zaten bu konuda baska fikirlere de kapalisiniz. Her neyse.. Ote yandan adam sizden hic bir seyini sakinmamis, o kalkindikca siz de kalkinmissiniz, gidip de kazandigini disarda kari ile kizla yememis, ki boylesini de cok gordum. Yani paranin simarttigi ne oldum delisi adamlari. Herseyini sizle, ailesiyle paylasan bir insanin size deger vermedigini, saygi duymadigini iddia etmek bence biraz haksizlik.. Her guzelin bir kusuru vardir, hayatinizi onunla 20 sene paylasmakla hata yapmamissiniz.. Insallah bundan sonra da donusu olmayan hatalar yapmazsiniz ne diyeyim..

dogru soyluyorsun, gerildim valla.. Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

Simdi bir tespitte bulunmak istiyorum, bilmem sizinle alakasi var mi? Suanda 35-40 yas arasinda olan kayip bir nesil var. Bu neslin cogu muhafazakar ya da asiri gelenekce diyebilecegimiz ailelerin evladi, hayatlarini kendi özgür iradelerinin secmedigi ailelerinin ve cevrelerinin onlar adina uygun buldugu sekilde yasamak zorunda birakilmislar. .. ve yas 35 ́i gectikten sonra gercek kimliklerini ariyorlar ve cogunlukla buluyorlarda, ama bu seferde kabuklarini kirma savasi basliyor. Acaba sizde tahmin ettigim kayip nesilden misiniz? Hani bazi inanislari tek baslarina savunmak zorunda kalan, erkeklerinin ardinda tutulan. Umarim ne demek istedigimi anlatabilmisimdir?

tşk ederim de iş dünyasına atılmak benim hangi sorunumu çözecek aksine onu dinlemeyip çalıştığım için daha fazla artacak çalışan her bayanın kararları dinleniyor mu sizce benim annem ilkokul mezunu ama çoğunluk onun kararları dinlenir komşum var emekli eşi sadece kendi para kazanmış gibi davranır hep kadın ona sormadan kendine 10 tl lik bluz alamaz benim hiç öyle sorunum yok parayı aylık alırım dilediğim gibi kullanırım çok tutumlu bir kadınımdır ama bazen eşimi de frenlerim daha bana bir kere parayı ben kazanıyorum sen karışamazsın demedi ama çevremde bu lafı duymayan hanım yok gibi o yüzden çalışmak sorunlarımı arttırır benim ben de varım demek için çalışmaya gerek yoktur ki sen ne anlatırsan anlat karşındakinin anlayabildiği kadardır anlattıkların ben çalışınca adam emrime amade olacaksa ne ala . push ;

teşekkürler beni benden daha iyi anlatan muhteşem cümleler bunlar tatil olayını cevaplamıştım

sayfalara tekrar göz gezdirdim de arkadaşlar geçmişte çok haksızlıklar yaşanmış demişler doğru;ama ben geçmişte yaşayıp ta mutsuz olmuyorum ki geçmiş geçmişte kalmıştır... diyebilmeyi çok isterdim bizde geçmiş diye birşey yok malesef herşey aynı hızda devam ediyor pişmanlıklar yok geri adım atmalar yok kendini hatalı bulmuyor ki onun mantık çerçevesi içinde herşey normal öyle olmalıydı ve de öyle oldu ben de diyorum ki bu evlilik iki kişiyle kuruluyorsa neden hep senin mantığın neden hep senin duyguların o zaman peki neden hep seninki diyor bana hayır diyorum ortak kararlar olsun ya da duruma göre hangimizin ilgi alanıysa o konu onun dediği olsun cevabı şu... hadi hadi dırdır etme 20 yıldır ne konuşmaya çalıştıysam ya dır dır etme diye susturduya da uzatma diye geçen sene tatile gitmeden önce dedim ki ne olur bu sene denize değil de ormana gidelim hepimiz daha çok seviyoruz ormanı peki dedi 2 gün sonra didimde bir otelden yer ayırtmış ben sana ne demiştim allahaşkına deyince tmm uzatma oraya gidicez dedi kestirip attı aslında ben tavır yapıp gitmememyi bilirim ama işte çocuklar arada kalır diye mecbur kalıyorum S

hep ben adım attım zaten haklıyken bile sırf surat asmasın diye özür diledim varlığım sana ve ailene armağan olsun dedim annesinin yüzü yandı memlekette evi çocukları bırakıp gittim hastanede onunla kaldım doktor bile gelinin sana benden iyi baktı helal olsun demiş ki ben allah rızası için yaptım lafı bile olmaz helali hoş olsun diğer eltilerimin bebekleri var en müsait bendim ama bana hırsız diyen eltim kayınvalidemle küs olduğu için arayıp geçmiş olsun bile demedi ama onun kocası ne surat ne laf karısını tatile bile gönderdi şimdi 2 aydır k validem ve k pederi bendeler evleri yandığı için ev yapılana kadar bizde duracaklar diğer iki kaynım biz de bakalım demediler bile birinin karısı istemiyor zaten diğeri de neden demiyor bilmiyorum haa sorun bu da değil tabi ki sokakta kalacak halleri yok ama onların yanında bile en ufak birşeyden sorun çıkarıp yatağı terkediyor kayıvalidem dahi hayter etti yatağı kadın küsüp terkeder sana ne oluyor diye bütün bunlara rağmen adamda en ufak bir minnet duygusu yok daha da havalara giriyor kendisine artık tahammül gücümün kalmadığını defalarca söyledim ama tın

ailesinin hangi hatasını ona yükledim ki ben ayrıca eğer ailesiyle benim ilişkim ona göre belirleniyorsa yani ben istemediğim halde gitmekle yükümlü bırakılıyorsam benim gördüğüm zararları tazmin etmek te ona düşmez mi ya da zarar görmemi engelleme yükümlülüğü yok mu sizce E

Ben bu konuya istinaden bir şey söylemek istiyorum. Bir kadın evlilikte bir defa dahi olsa, boşanma düşüncesini kafasından geçirmişse ve sonradan vazgeçmişse, sadece ertelemiş olur. Ancak, Er ya da geç gerçekleştirir...

Ben gene de bosanmanizdan taraf degilim, fikrim degismedi. Evli iken yaptiginiz mucadelede yikilsaniz dahi arkanizda bir erkek oldugunu hissetmek dahi insana guc verir, sizden yana olsun, olmasin. Hayatta tek basina yapacaginiz mucadele farkli. Bu yastan sonra yanlizlik, yeniden baslamak imkansiz degil, ama daha zor. Tam cogu gitmis azi kalmisken.. Pisman olmayacaginizin garantisi yok, daha mutlu olacaginizin da.. Alismak sevmekten daha zordur.. Tabi karar size ait, bu sadece benim naciz dusuncem.

ben de ne diyeceğimi şaşırdım çünkü beni anlamadığınızın farkındaydım da bu kadar büyük boyutta olduğunu yeni anladım Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

Bu arada, istemeden kirdiysam ozur dilerim. zaten dertlisiniz, bu yapmak isteyecegim son sey..

evet ne yazık ki konu başlığı karasız ve umutsuz ama şunu farkettim ki sanırım benim umudum bitmemiş aksi takdirde olayın kritiğini yapmaz direkt bitirirdim ya da yazılanlardan sonra gaza gelmiş te olabilirim emeği geçen herkese teşekkürler yarın benim için başka olacak inşaallah Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

Valla ne diyecegimi sasirdim. Simdi "yirtinamam" dediginiz o "eften puften" seyleri ust uste koyup toplayip onlar icin bosanmayi dusunuyorsunuz ama?

çok derin bir üzüntü içerisindesiniz, çok kırılmışsınız umarım kararınız sizin için hayırlı olur

teşekkür ederim 1

Angel ́a katiliyorum. Gercekten tasmissiniz ve bu olaylar sizi cok incitmis. En son yazdiginiz yatak ayirma, ailesinin yaninda size karsi tavirlari falan hakikaten sabir zorlayici. Ankarada Aile Danisma Merkezleri var, tavsiye edebilecegim bir psikolog da var isterseniz özelden yazayim kendisiyle bir görüsün. Esiniz simartilmayi hakikaten haketmiyormus, vazgectim o söylemimden.

teşekkür ederim

Memur olun dicem ama, memurluk yaşınız geçmiş. Özel sektöre de tecrübeli isterler malum. Sizin yaşınız çalışma hayatı için geçmiş sayılır. Anca tanıdık olcak ki, alsın sizi işe. Sakıncası yoksa eşinizin mesleği nedir? Ve siz ne mezunusunuz?

ne mutlu size yaşınızı bilmiyorum ama ben gençken 40 yaşındaki insanlar bana çok yaşlı gelirdi şimdi de size benim 20 yıllık evliliğim ve yaşım çok gibi gelebilir ama innın öyle olmuyor insan her yaşta duygu sahibi yani 20. evlilik yıldönümünüzde dünyadan el etek çekmiyorsunuz bunu hiç unutmayın lütfen benim yaşıma geldiğinizde hak vereceksiniz bana inş hep mutlu olun

evet psikolg bana eşimin beni anlamadığını ama doldurduğum testlere göre psikiyatra gitmeme gerek olmadığını söyledi eşim de gülerek bir türlü delirtemedim seni yani dedi

Ne çok uzun ne de çok kısa.. en çarpıcı olan yerlerin altını çizerek ifade ettiğin güzel bir mektup.. kitap ağzıyla yazmana edebi niteliği olmasına gerek yok zaten konuşur gibi yazmak derdi daha iyi ifade eder. Sende bu konuda gayet başarılısın zaten yazabilirsin

rica ederim ayrıca çok haklısınız çünkü kayınvalidem de benimle aynı dertten muzdarip kadıncağız sevgiye ve ilgiye aç her haliyle belli ve de neredeyse açıkça söylüyor kadın ve de geçmişte yaşayamadıklarının acısını gelinleri kıskanarak çıkarıyor duygularına engel olamıyor ben de yaşlanınca onun gibi olmak istemiyorum bir tane hayatım var ve sahip çıkmak istemiyorum daha da ilerde ah vah etmemek için içimde uhte kalmaması için

okuma yazmayı bilmiyor olsanız bunu anlarım. eşiniz araştırsın sonra istişare yapın beraber. ama eğitimli insansınız, size neden gidip okulları araştırmıyorsunuz hiç? taşın altına elinizi sokmuyor, tüm kontrolü eşinize bırakıyor sonra niye beni dinlemiyor diyorsunuz? tüm bu yazdıklarımdan eşinizin tarafında olduğumu, onu savunduğumu düşünmeyin. eşiniz size haksızlık ediyor bu çok açık zaten, ben sadece artık değişmeyecek ve değişmesi çok zor olan eşinizle birşeyleri daha iyi hale getirmek için size farklı bir bakış açısı sunuyorum. eşiniz değişmez ama ilişkinizi siz değiştirebilirsiniz. kendi etkinizi değiştirirseniz eşinizin tepkileri de değişir. size göre şekil alır. samyeli34

zorunda kalmanızın sebepleri vardır mutlaka eşinizin durumu maddi olarak size yeterli geldiği için olabilir konumu itibariyle olabilir aileler yüzünden olabilir yani şimdi buraya bir sürü şey sıralayabilirim, en güzeli biraz bunlardanda bahsetseniz, yoksa tüm arkadaşlar hep olasılıkları sıralayacağız size, sonra bi bakacağız durum çok daha farklı

haklısınız zaten ben de kıyamadığım için fikir almak istemiştim teşekkürler 1

tşk edrim o konuda da zorlandım ve hamile kaldım ki ben önceden bir çocuk daha olsun derken beni azarlıyordu sen sezaryenlisin canını düşünüyorum suç mu diye neyse geçen sene tutturdu çocuk diye oldu da dedimki bu sefer her kontrole sen de geleceksin tmm dedi 3 gün sonra kırdı ayağını yattı 3 ay dr da ben gittim o halde dünyanın misafirini de ağırladım ama bebek düştü sorunlu bir hamilelikmiş ben düşük yaparken o sınavdaydı çektiğimi de görmedi komşu götürdü beni doktora bu arada ben kan grubumu + biliyrdum ki iki sezaryen var yani ama _ olduğu çıktı ortaya kan uyuşmazlığımız da varmış yani benim bir iğne vurdurmam gerekiyormuş onu da vurdurtmadı ama hala çocuk deyip duruyor taş fırın haluk gibi ama büyük konuşmayayım d aasla dertlerime dert ekleyeymem

artık değil hala desekdaha doğru olur sevmemek değil de çünkü çok seviyor söylediğine göre hatta bensiz yaşayamıyor ve de birkaç günlüğüne bir yere gitsem özlüyor ama ben davranış boyutuna takığım yani ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz bana laf değil icraat lazım J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

Peki, boşandınız. Ama işe girmek kolay değil ki sizin yaşınız için. Ne yapıcaksınız. Çocuklarınız nasıl bakar bu duruma?

konuşmaktan başka fikirlere kapalı değilim ama şartlar öyle gerektirdi ailem eşimden daha baskıcı olduğu için arkamda hiç kimse olmadığı için radikal kararlar alamadım babam bana geçen sene neden salonuna yatak olan oturma grubundan değil de koltuk aldın diye sitem etti sebebi de kayınlarım gelince rahat edemezlermiş onların konforunu düşünmeliymişim bvöyle düşünen bir babam varken eşime beni anlaması destek çıkması için sadece konuşmalar yapabildim elimden bu geldi ailem ya da ailesi ne düşünürse ya da ne yaparsa yapsın o beni desteklemeliydi sonuçta hayat arkadaşım olan oydu değil mi sözleriniz bana moral verdi aslında 20 senemin boşa gitmediğini birilerinden duymak güzel teşekkür ederim

ben her olaya karşı tavır koydum kendimce kavga olmasın aman surat asılmasın diye de hiç bir zaman geri çekilmedim bu yazdıklarınız bana o kadar uzak şeyler ki denemeden de hüküm yürütmüyorum tecrübelerime göre konuşuyorum yani eşimin olaylar karşısında vereceği tepkileri rüyaya yatarak belirtmiyorum hepsi yaşanmışlıkların ürünü 3-4 yıllık paraya güvenmek zaten mantıklı mı hayatımı düzene sokana kadar yeter sonra aç mezarı yok zaten alacağım nafaka da yeter ama ben bunlara güvenmiyorum sadece maddi konular gündeme gelince verdiğim cevaplardı

Tolstoy seni hepimizde cok iyi anladik bence. Biz kadinlar önemsenmeyi, sevilmeyi daha cok istiyoruz, bu dogru ama erkekler, burda bir arkadasin dedigi gibi 1000 bir var o hepimizin istediginden. Simdi kesin kocan, söyle düsünüyordur, hic bir seyini eksik etmiyorum, yedigi önünde yemedigi arkasinda, onun düsüncesiyle sevgisini öyle gösteriyor. Bence 20 yil dile kolay, beraber elele bir yuvayi kurmussunuz, gül gibi saglikli iki cocugunuz var, bilmiyorumki? degermi acaba? yoksa benmi cok gerikafaliyim. Ben kiyamiyorum evlilerin hele hele 20 sene gibi ayrilmalarina...

sıkılacaktınız dediğiniz şeyleri de yıllarca yaşadım inanın macera dediğiniz boşanmaksa ben evliyken kat be kat macera yaşıyorum alışkınım zaten bol actionlı bir hayatım var işte zaten elimi kolumu bağlayan çocuklar evlilik aslında karı kocadan ibaret bence şöyle ki eğer bir adamla sırf çocuklar için birlikteysen çok etik değil bence çocuğu olmadan kalabilmek, kalmayı istemek önemli olan

bu arada benim de içkim kumarım yok eşimi hiç aldatmadım o da istediği yere istediği zaman gider eve gece yarıları gelir nerdeydin diye surat asmam dır dır etmem parayı çar çur etmem evin her sorumluluğu bendedir marketin yolunu bilmez gayet becerikliyimdir temiz pakımdır bakanın bir daha bakacağı kadar güzelimdir allahtan korkar kuldan utanırım edepsiz çirkef değilim onu daima onore ederim eeeee o zaman onun da haline şükredip beni mutlu etmeye çalışması gerekmez mi 27yasemin

diziler, filmler, kitaplar yapıo böle... gerçek hayat kk da. okuyun hikayeleri, konuları da bakın. kocanıza sıkı sıkı sarılıp şükredersiniz :)

elbette sorunu çözmek eşinize düşerdi. ama eşiniz anlattığınız, benim de anlayabildiğim kadarıyla bu kapasitede bir insan değil. siz yine aynını yapıyorsunuz, tahammülünüzün yeterli olmadığını yine anlatamıyorsunuz. çünkü sadece konuşuyorsunuz, ona bu amiyane tabirle sinek vızıltısı gibi geliyor. 12- 13 yaşlarımdaydım. annem bana ve ablalarıma, babama, babanneme sürekli tahammülünün azaldığını, biraz hassasiyet göstermemiz gerektiğini vs anlatır dururdu. ama bunları anlatırken, yapması gerektiğini düşündüğü herşeyi ama her şeyi, ya da beklediklerimizi eksiksiz yapmaya devam ederdi. anlar mıydık? hadi ben çocuktum, ya ablalarım, hele hele babam? annem ne yaptı biliyor musunuz? çıldırdı! en sonunda çıldırdı! çocuklar dahil, kimse benden kıymetli değil! bu ev ben iyi olduğum sürece döner, huzur olur, mutluluk olur. hiç birinizi istemiyorum dedi, valizini topladığı gibi evi terketti. kelimenin tam anlamıyla hepimiz dumur olduk. ama çok iyi oldu. özellikle babam ve babannem, yaptıklarını ya da yapmadıklarını sorgulama şansına sahip oldular. annemi bir süre kendi haline bıraktılar, sonra ikna edip eve getirdiler. sonra bir çok şey düzeldi. çünkü hiç birimiz annemden vazgeçemeyecek kadar onu seviyorduk. bilmiyorum anlatabildim mi?

ilgisinden mi, ilgisizliğinden mi? Yanlış yazdınız sanırım...

Konu içinde konu oluyor gibi ama konu sahibinden özür diyerek son bir şey söyleyecegim. Bizim evde camları da eşim siler :) E

haklısınız zaten ben eşimin aşırı ilgisinden bunaldım onu bu şekilde şımartayım ki neler çektiğimianlasın ilginin dozunu azaltsın ben zaten erkeğin de rolünü üstlenmişim bi de bunu yapayım tam olsun bunları ben bekliyorum ondan 1

Simdi bir falci bulsam bana yarin 100 milyon Euro lottodan kazanacaksin dese vallahi bugünden itibaren dünya turuna cikarim. Yani acaba gelecegimizi bilmemekmi iyi, yoksa bilmek dahami iyi onuda bilmiyorum. Tabiki yinede tahminler yürütmek lazim, bir yere dogru sürmek lazim hayatdaki yolunu. Keske bilsemde sana yardimci olabilsem. Hayat riskleri göze almadanda cok SIKICI olabilir. Saraylima katiliyorum cok icten ve candan yorumlar yazmis. Ama suda var her insan bir degil, bazilari mutlulugu yas ilerledikce büyüyor. Bazi insan vardir, gencligini hic yasayamamisdir, ve hersey para degil diyip, 35 inden sonra, veya 40 dan sonra veya 50 sinden sonra tekrar icindeki özlemleri yasayabilmek icin özgürlügüne kavusabilmek icin sil bastan baslar. Hangisi dogru bilmiyorum, o insanin gercekten kaLbini ve gönlünü dinlemesi sart, baska bende bir sey diyemiyorum. E edasu

evet bir kız bir oğlan iki çocuğum var19 ve 15 yaşlarındalar. beni eşim ve ailesi yordu. gerçi kendi ailemin payı da yok değil ama EsinBanu İnsanlık İnce

Bosanma seklinde ciddi bir karar vermeden evvel calismayi deneyebilirsiniz. Ya da bu konuyu bir psikologla konusabilirsiniz. Böylece sizi gercek anlamda neyin rahatsiz ettigini ve mutlu olmak icin neye ihtiyaciniz oldugunu daha iyi anlamis olursunuz. 38 yas cok genc bir yas, hayata her zaman yeniden baslayabilirsiniz, fakat öncesinde sizi mutsuz edenin evliliginiz mi yoksa kendinizi boslukta hissetmenizin mi oldugunu tesbit etmelisiniz. Bazen bizi mutsuz edenin baska biri oldugunu düsünürüz ama o ikisi kendimizden baskasi degildir.

şimdi empati yapmaya çalışıyorum, ben emzikli yeni doğum yapmış bir anne olacağım, kaynım sobalı tek odamdan ben maç izleyeceğim deyip beni adeta kovacak. ne münasebet yahu? hiç de fevri biri olmamama rağmen, o evi o kocanın da, kaynananın da, kayınların da başına yıkarım. o evin hanımı kim? zaten aynı evde yaşayamayacağıma kanaat getirdikten sonra, eve de gelemezler. geldiler mi? o zaman bütün sonuçlara katlanıp, onlar gitmeden benim bu evde işim yok deyip çekip giderdiniz. kaynana hasta oluyor, siz kendi üzerinize düşenden çok daha fazlasını yüklenip, yok bir eltiyle anlaşamıyor, diğerinin küçük çocuğu var gidip bakıyorsunuz. madem gücünüzü aşıyordu, sadece üzerinize düşeni yapacaktınız. bırakacaktınız, kalan kısmı evlatları halletsin. ablacım, insan oğlu nankördür. size bu yaptıklarınızdan dolayı minnet duymalarını beklemeyin. duymazlar! çünkü bütün bunlar bir süre sonra sizin üzerinize yapışıp kalan bir görev olmuş. eşiniz de yediriyorum, içiriyorum, geziyor daha ne istiyor havasına bürünmüş. rumuzunuz tolstoy! eminim ki iç dünyası çok zengin bir hanımsınız. anlaşılmamışsınız, kendinizi sözlü anlatmaya çalışmışsınız ancak yetmemiş. bazı insanlara malesef arada dellenmek gerekiyor. durumunuza inanın çok üzüldüm. bu kadar naif olmayın lütfen. kararsız da, umutsuz da olmayın. dünyada sizden bir tane var öyle değil mi? nasıl mutlu olacaksanız, onu yapın. çocuklar demeyin, annem babam demeyin, çevre demeyin. su akar yolunu bulur. siz artık büyüyen çocuklarınız için kendinizi yıpratarak, belki depresyona girerek fedakarlık yapacaksınız, ama bir gün hepsi sizi bırakıp gidecek. ve geriye dönüp o yılları tekrar yaşayamayacaksınız. bu sefer de ne oluyor biliyor musunuz? artık sinirler yıpranmış, tahammül azalmış. hiç farkında olmadan çocuklardan fedakarlık bekleyen, ilgi bekleyen, olmayınca gereksiz kaprisler yapan bir anneye dönüşmüşsünüz. kendim tecrübe edecek yaşta değilim, ancak çevremde malesef çok gördüm . push ; Meleknaz Herşeyin

yedekte emniyet sibobu... karşı tarafa defalarca mesaj verdim girişimde de bulundum ama engellendim ayrıca eşime gel beni al da dedim bu işi sen hallet te dedim ama kabul etmedi benim herşeyi başaran tavrımdan dolayı o ilgisiz olmadı onun herşeyi bana yıkmasından dolayı ben herşeyi tekbaşıma halledebilme yetisi kazandım özel günlerle ilgili bir sorun yazdığımı hiç hatırlamıyorum çünkü çok önem vermem sadece doğum yapınca eli boş geldi demiştim ama o da çok çok özel gün değil mi

çocuklarım olmadan tabiki mutlu olamam ama boşanmam çocuklarımı hayatımdan çıkaracağım anlamına gelmiyor ki diğerleri ise tabi ki daha mutlu olurum onlar olmadan ve evet ne evliliğe ne de aşka inancım kalmadı ve hiçkimse beni inandıramaz artık her boşanan illaki yeniden evlenecek diye bir şart mı var bekar ya da dul da yaşanabilir pek ala

para olsa da olmasa da o dediğiniz türden koca bulmanız zor bence. çok nadir. para olması artı yani :) parasız versiyonları da aynı. erkeklerden vazgeçmek en kesin çözümü sanırım :) EsinBanu İnsanlık İnce

27yasemin

Rica ederim, yardımcı olabilirsem ne mutlu. Bende sizi anlıyorum, hak da veriyorum. Ama çözüme odaklanınca boşanmanın pek de sağlıklı olmadığını düşünüyorum. Eşinizin ailesi ile sorunlarınız devam ediyorsa, görüşmemeyi denediniz mi? Tamamen kesemezsiniz belki ilişkinizi ama mesafe koymayı denediniz mi? Muhtemelen eşiniz buna izin vermemiştir yanlış mı düşünüyorum? Mesela eltinizin ithamları çok ağır, iftira resmen! Bu çok geçerli bir neden olmalı sizin için. Direkt kesin mesela o aile ile görüşmeyi. Bu sizi bir nebze olsun rahatlatacaktır. Bizi mutsuz eden insanları hayatımızdan çıkararak kendimizi ödüllendirebiliriz. Önceki

söylediklerinizde haklı olsanız bile bunun ilişkinize ya da sizin hayatınıza bir getirisi yok. evet, fedakarlıklar yaptınız eşinizde buna karşılık nankörlük yaptı ama bu sizin ilişkiden tamamen vazgeçmeniz için bir sebep değildir. bunun yerine... bu kadar çok fedakarlık etmeyi bırakır kendi hayatınıza, amaçlarınıza odaklanabilir ''eşim bana sevgi, saygı, ilgi göstermeli'' düşünceleri üzerinde tekrar düşünür herkes sevgisini, minnettarlığını farklı gösterir. özellikle erkekler bunu ifade etmekten ziyade, birşeyler yaparak gösterir. bu anlamda eşinizi kabul edebiliyor musunuz? onun sevgisini gösterme tarzını kabul ediyor musunuz yoksa illede size istediğinizi vermediği için onu bencil olarak mı nitelendiriyorsunuz. birine birşeyleri zorla yaptırmaya çalışmak ters teper. eşinize de bu anlamda sevgisini minnetini zorla göstertemezsiniz. siz bunu talep ettikçe o bunu yapmamakta daha fazla direnir. insan doğası gereği, baskıyla olan şeye direnir. onu olduğu gibi, sevgisini gösterme tarzıyla kabul edin... eşinize ''bencil'' demek, onu karşı kutba itmek ve öfke dolu duygular beslemek sizi ilişkide daha da zıtlaştırır. birine bu tarz bir etiket yapıştırdığınızda onu duygusal olarak kendinizden uzaklaştırmış ve bir kalıba sokmuş olursunuz. oysa hepimiz iyi, kötü, nötr duyguları taşıyan kompleks insanlarız. salt bir etiket vurulamaz bu anlamda... ayrıca bencil diyerek onu kötülemiş kendinizi de iyiden iyiye haklı ve çaresiz bir konuma sokmuş olursunuz. bu da sizi daha fazla öfkelendirip üzmeye yol açar... bilinçaltınıza eşinizle ilgili sürekli böyle olumsuz mesajlar gönderirseniz elbette evliliğin bitişini bir kurtuluş olarak görürsünüz... düşünceleriniz açısından söyleyecek çok şey var ama nöbete kaldım bugün ve çok yorgunum. şimdilik bu kadar kafi sanırım. inşallah evliliğiniz ve hayatınız açısından birşeyleri istediğiniz gibi yola koyarsınız.

eltimle asla görüşmüyorum zaten ama kendisi kardeşiyle görüşüyor fakat anne babayla görüşmemem gibi bir lüksüm yok zaten gerek te yok benim asıl sorunum eşim onlar her ne yaptıysa engel olmak ya da tepki göstermek gibi bir çabası olmadı sonuçta her şey eşte biter bence o nasıl davranırsa karşısındakiler de öyle davranır bunu ona anlatamadığım için diğerlerine kızmıyorum bile

Siz rahatsiz olmuyorsunuz ama ben sizin bu mucadeleden kacan tarafinizi gordukce cok rahatsiz olmaya basladim. Denemeden hukum yurutuyorsunuz. Oyle yaparsam ne olur, boyle yapsam ne olur.. Evlilik zor zanaat. Hepimiz birseylerin mucadelesini veriyoruz. Kimi kendini saydirmak icin en ufak tartismada gunlerce kocasi ile tek kelime etmiyor, kimi verdigi hediyeyi geri ceviriyor, kimi cazgirlik yapiyor, kimi telefonda buz gibi konusup kisa kesiyor... Ornekler boyle devam eder gider.. Kendini adam yerine koydurmak hele ki bizim gibi ataerkil bir toplumda kolay mi? siz yerinde tavir koymaktansa bosanip mucadeleden kacmayi daha kolay buluyorsunuz. ama inanin bana, tek basina kalinca hayatla mucadele etmek sizin su durumunuzda esinizle mucadele etmekten 10 kat daha zor. Ben yazdiklarinizdan anladigim kadari ile size soyleyeyim, sakin boyle bir hata yapmayin, esinizin bir tek huyu ile mucadele etmekten aman kavga olmasin, surat asilmasin, ailem darilmasin, cocuklar etkilenmesin diye kacan siz hayatta yapayalniz kaldiginizda ne isyerindeki birlikte calistiginiz is arkadaslarinizla, ne de basinizdaki amirle mucadele edebilirsiniz. Her insandan ayri trip goreceksiniz, haksizliklar, is yikmalar, adam kayirmalar, daha neler neler.. Is hayati sadece calis para kazan eve git degil. 3-4 sene size yetecek paraya guvenmeyin, hayat uzun.. Hazira dag dayanmaz. Önceki

kimin sarsılacağından daha çok kar zarar hesabı yapmalısınız, bu maddi olduğu kadar boşanma sonrası değişicek olan hayata adabtasyonunuzuda tepkileride, en ince ayrıntısına kadar düşünüp karar verin, benki eğer sizin maddi imkanlarınıza sahip olsaydım ve çocuğum sizinkiler gibi yaşı daha büyük olsaydı kocamın birdaha yüzüne bile bakmazdım, hemen boşardım, ama ben sizden farklı olarak beni sevmediğine inanıyorum, sizin böyle kuşkunuz yok, iyi dşüşünün ama zaten sizde karar verememişsiniz Önceki

yazan oldu mu bılmıyorum, kaçırmış olabılırım ama yalnız başınıza ya da birkaç kadın arkadasınızla uzun bır tatıle gıtmenız ımkansız mıdır? eşiniz ilgili değil sizin kim olduğunuzu bilmiyor bile belki. içinizde kim var bilmiyor. bilmeye de çalışmıyor. fakat sızı serbest de bırakmıyor, her zaman arkanızda gölgesi varmış gibi yaşıyorsunuz. ve kendiniz olmak, daha gerçek anlamıyla, kendinizi gerçekleştirmek arzusu sizin için azap haline gelıyor cunku buna ıznınız yok. çok üzüldüm biliyor musunuz, bu sıkışıp kalma hissini cok yakından bılıyorum ben de.

benim sorunum çalışıp çalışmamak ya da ekonomik sebeplerden boşanamamak değil ki benim şu an işe girmem direkt boşanıyorum mesajı vermek olacaktır zaten ayrıca sanki iş hazırmış gibi konuşuyorsunuz bunun sınava hazırlanması var kazanması var icabında atanması var özel sektör desen yaş çok tecrübe yok yani eğer derdim para olsaydı ev işlerine bile giderdim biraz biriktirir sonra birşeyler yapardım ama şu an ayrılsam en az 3-4 sene hiç çalışmadan yaşayacak birikimim var yani bana değer vermemek için mi çalıştırmadı ilginç D

Eee, sizi mutsuz eden nedir. Eşiniz mi, yoksa kendi içsel dünyanız mı.

yerden göğe haklısınız ama eşim işi gereği ya şehir dışındaydı ya da yurt dışında mecbur kaldım herşeyi halletmeye evet yapımda müsait tabi ama şartlar da çok etkili sizin söylediklerinizi yakın bir arkadaşımda söylemişti bana mükemmel olma diye ama her denediğimde yine eşim yoktu ve yine mecbur kaldım düşünebiliyor musunuz hamile kaldım adam ayağını kırdı buyrun mükemmel olmayın hadi inanın evimin kapısı kapanmadı ziyaretçilerden tabi allah razı olsun hepsinden sorun o değil düşük yaptım ertesi gün sabahın köründe geliyoruz diye arıyorlar bi de üşütmüşüm nefes alırken bile acı çekiyorum dedim nolur bugün olmaz de sana ne zaraı var onların dedi bana üstelik geçmiş olsuna değil en az 3. gelişleri iş konuşmak için bi de kaza yaptım o dönem akşama kadar işlemlerle uğraştım eve geldim 2 oda dolusu misafir onların ne suçu var tabi surat bile asmadım ama buna rağmen en sıkıntılı dönemlerimi yaşadım çok eziyet etti bana herkes ayağı kırıldığı içindir dedi ama ben de bebeğimi kaybetmiştim değil mi o zaman da onun da bebeği dediler acıyı o çekti ya psikolojik olarak ben de etkileniyorum işin fiziksel acısı yok neyse ben bu evde hiçbir zaman rahat edemedim gelene bile karışamıyorum sen rahat et evinde dedim topladım bavulu neredeyse dayak yiyordum kusura bakmayın benim iletişim dilim konuşmak yazarken pek ifade edemem kendimi her şeyi tam anlatamıyorum o yüzden zaten yazarken sinirlerim bozuldu Meleknaz Herşeyin

bakın bu kayınvalide olayında yapılması gerekeni yaptım onu konu bile etmiyorum kimseden minnet te beklemiyorum kadın yangından zor kurtulmuştu böyle bir durumda ben boşken diğer 2 eltime siz bebeklerinizi de alın onun yanında yatın bana ne mi deseydim veya görüşmeyen ve hiç gelmeyen eltimi zorla mı getirtseydim ayrıca bu konuda kayınvalidem bana sürekli dua ediyor seninle ilk zaman çok sorun yaşadık benim acemiliğime senin cahilliğine geldi ama sen bana iyilikle karşılık verdin allah razı olsun diyor e ben daha ne bekleyeyyim ki bunu da beklememiştim zaten ama nankör değilmiş hangi yazımdan gereksiz kapris yaptığım sonucuna vardınız S

Ya da mutsuz ölür...

şiirlerin kendimden çok şey hatırlattı yüreğine sağlık Önceki

daha yaşlanmama çok var. zamanı gelsin SU GİBİye çıkıcam ben de E edasu

çankaya civarı canım J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

okulu ben araştırsam herhalde niye onu da kendiniz yaptınız bırakın onu da eşiniz halletsin denirdi

sağolun ama psikoloğa gittim zaten birkaç defa kendi kendimin psikoloğuyum derken her şeyi kafama takmam büyütmem anlamında söyledim aramızdaki sorun benim kendimi ezdirmemem zaten haksızlığa asla gelmeyen bir yapım var ve birçok şeye hayır demem eşimin bana baskın gelme çabasına yolaçıyor gerçi hayır desem ne oluyor ki hem dırdırcı ve isyankar bir kadın oluyorum hem de sonuçta onun dediği oluyor bir şekilde

icraata nasıl geçecektim anlatırsanız sevinirim

bu devirde kadının da bunları yapmaması bir erdem halıne geldi bence ayrıca ben diyorum ki fikirlerime değer verilmiyor isteklerime saygı duyulmuyor siz bana arabayı kullanmayı reddet diyorsunuz o kadar lüksüm olmadı ki benim adam takar mı karım istemedi dur değiştireyim der mi kullanmazsan kullanma der en az 2 hafta da surat asar ben o arabayı kullanmayınca o ne kaybedecek ki 27yasemin

Tolstoy sen yazdikca, seni daha iyi anliyorum, fakat kizma bana ama sen daha aile icinde kendini savunamiyorsun orada bile esinin senin adina seni savunmasini beklerken, bosaninca su zor hayatta nasil kendini kurtaracaksin? Tabiki bosanmak lazim insan mutlu olmayinca ama bayagida bir karekter güclülügü olmali bir insanin yeni bir hayata yelken acarken. Eger bir elti yüzünden veya kaynana yüzünden hayatini mahvedebiliyorsan, bilki hayat görüsün cok daralmis senin zamanla. Biz calisan kadinlar böyle seyleri konu bile yapmiyoruz, zira inan bazen tuvalete gitmeye zamanimiz olmuyor, görümcemmi, eltimmi dötümüzün kenarindan geciyor vallahi laflari. Sakin bana kizma ve alinma ne 0lursun, zamanla sen kendi kendini köreltmissin, simdi ne kadarda birkac senelik hayat güvencin olsada maddi olarak bosandiktan sonra, senin daha mücadeleci ve cok saglam güclü karekter edinmen lazim. Hayati yenmek icin hersey para degil, kurnaz, zeki, güclü ve yeri geldigindede yirtici olman lazim. Bunlari kendinde bulabiliyorsan bosan ve yepyeni hayat kur kendine... Dilerim hersey gönlünce olur. Haa birde suda var, hayatta kimsenin seni mutlu edecegini sanma, mutlulugu yaratan sensin cünkü. Hayati biraz kendine göre yontacaksin, biraz suradan alip biraz buradan kesip, seni mutlu edecegi gibi evirip cevireceksin.

Bana da öyle geldi.:44: Ama hala tam olarak neyden huzursuz olduğunu anlatmadı:44: Önceki

düşüncenize saygım sonsuz zaten ben de illa boşanıcam demiyorum ölçüp biçiyorum işte

cevabını yukarıda verdim canım zaten kıskançlıktan falan kaynaklanan bir çalıştırmama değil onun ki sanırım hakimiyrtini kaybetme korkusu

yanlış anladıysam kusura bakmayın ama benim sebeplerimi harbi bulmadınız mı ben de yıllarca en ufak birşeyi mutluluk sebebi olarak gördüm ama bunlar geçici çözümler olmaktan öteye gidemiyor ne yazık ki hayat o kadar basit değil mutluluk beklentilerle ilgilidir ve de herkesin evlilikten beklentileri farklıdır dışarıdan bakınca çoğu kimsenin imrendiği bir hayatım var ama ben bunları istememiştim evlenirken öyle olsa zengin birini bulurdum amacıma ulaşırdım zaten bulunduğum noktaya birden gelmedim çok aşamalardan geçtim ama bir kere bile maddi durumlardan dolayı sorun çıkarmadım çünkü derdim değil benim para bülbülü altın kafese koymuşlar herşeyin tamam başka birşey isteme demişler kolay mı sizce

evet canım zaten okumaya karşı değil ki çalışmaya karşı. diploma zor zamanlarda gerekli olabilirmiş. bulunması lazımmış Beautify

fikirleriniz çok güzel gerçi yorgunum demişsiniz ama rica etsem nasıl fedakarlık yapmamam gerektiği konusunda yardımcı olur musunuz çünkü zaten bana fikrim sorulmuyor yani sen istersen olur bu falan denmiyor direk yapmak zorunda bırakılıyorum bunu nasıl aşabilirim teşekkürler şimdiden E

çok sağolun sorularınıza tekrar bakıp cevaplarım özür aslında çok dişliyim inanın bana ama bu halde bile başa çıkamadıysam varın eşimi düşünün bir de bakın ben 20 yıldır oturup ta eşim beni savunsun diye beklemedim kendim gerekeni söyledim ama onun sessiz ya da tepkisiz kalışı ailede bir genişlik yarattı onlar zaten beni el kızı olarak gördüklerinden benim tepkilerimden çok abilerininkine önem verdiler tabi eşim ses çıkarmayınca da meydanı boş buldular o zaman da olayların biri başladı biri bitti S

burda aslında yanlısların var evın her sorumlulugunu basta almıcaktınesın marketın yolunu bılmelıydıbu hale gelmen bırazda senden kaynaklanıyor, bak ablacım ablacım dıyorum ıcımden ole gelıyor 28yasındayım benım annemle babam bundan 20yıl once bosandılar, babam cok sorumsuz bırısıydı, evın tum yuku annemdeydı, babam senın esın gıbı marketın pazarın yolunu bılmezdı, ben 9yaslarındaydım ve kendıme dedımkı bır gun evlenırsem herseyı kendım sırtlamıcamdedım 3yıldır evlıyım esımı carsıya pazara gonderırım su lazım bu lazım dıye msj atarım rahat bırakmamak lazım erkek mılletınıannemle babam ayrılırken babamda anneme rest cekıyordu bosanalım gıt ev tut kendıne felan dıye kavga cıkarıyodu annem ayrıldı gıttı babam 2sene sonra pısman oldu neler neler yaptı barısmak ıcın haladaha ole 18 senedır yapmadıgı kalmadı ıkna etmek ıcın ama annem gerı adım atmadı ıyıkıde atmamıs, babam cok gecımsız hıcbırseyden memnun olmayan asabı kavga cıkaran bır ınsandı oyuzden annem barısmadı bızde ıstemedık barısmalarını zaten

Tamam o zaman, zeki kadinsin, o zaman acik ve net esinle konusmani tavsiye ederim, eger bazi seyler degismez ise sonu ayrilik dersin. Bakalim ne diyor ama buna bile gerek duymuyorsan ve hic bir seyin degisecegini düsünmüyorsan, inan bana o zaman bosanman en dogrusu. Cünkü hayat aslinda cok güzel ve bunu baskalari icin kötü harcamaya degmez. Yasin daha cok genc Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

20 yıl çok uzun zaman monotonlaşmış olabilir ilişkiniz... adamın özelliklerine bakınca tek eksiğiniz ilgi gibi görünüyor.. çok önemli bi eksik evet ama bunca yıoldan sonra değişeceğini sanmıyorum ben.. tabi benim yaşım 25 henüz 2 yıllık evliyim sizin ne hayat tecrübenizin ne de evlilikteki tecrübenizin yanından bile geçemem... şahsi fikrim her zaman insanın mutsuz olduğu yerde olmaması gerektiği yönünde... maddi imkanınız var madem nasıl mutlu olacaksanız öyle davranın derim... çünkü hayat zaten kendi içinde zor bi de başkalarının memnuniyeti için daha fazla zorlaştırmak kendimize eziyet etmek olur... mutluluklar dilerim...

Sizin hikayeniz biryerlerde okuduğum bir cümleyi hatırlattı; Hissederek dolu dolu geçirilen 20 dakika, hissetmeden boş boş geçen 20 yıla bedeldir...20 yıldır gösterdiğiniz fedakarlıklara sadece 20 dakikalık vefa ve şükran cümleleri bile sizi mutlu edecektir eminim.. ancak ben sorunun sizin eşinizin tavırlarının birazda sizin karakterinizle alakalı olduğunu düşündüm;Burdan akan yazılardan naif kırılgan sevgiye saygıya ihtiyacı olan bir kadın var;eşinizin gözünde ise güçlü, kendini yeterince ifade edebilen, kendi başına birçok konuda yetebilmiş, yetmemiş eşinin ailesinede yetebilmiş fedakar vefakar bir kadın için hangi erkek konformistlikten vazgeçip nazlanmaz?Bu şartlarda eşiniz belkide görmek istemeyenler kadar körlük yapıyordur. Çözüm nerdedir kesin fikirlerim yok ama belki bir öneri;Bu kadar güçlü ve mükemmel kadın olmayın.. olsanızda olmayın.. karakter değişmez kastettiğim bu değil sadece mutlu olun yada üzgün olun.. mutlu olmaya çabalamak yada üzgün olduğumuzu saklamak gerçekleri gizliyor çoğu zaman

mutlulugu bosanmakta bulucaksanız eger kendınızı ole daha iyi hıssedıcegınıze ınanıyorsanız ozamna mutlaka ayrılın... Bu sekılde mutsuz ve umutsuz bır 20 yıl daha gecırmeyın derım hakkınızda hayırlısı olsun bu sekılde yasamkta zor yasınız daha cok genc 20yıllık evlıyım deyınce 55 60 yasında bırısısınız sanmıstım mutsuzsanız surdurmek zorunda degılsınız benımde annem ve babam bosanmıs ben 9yasındayken babam hala barısmak ıster annemse ıyıkı bosanmısım der, bızcede ıyıkı bosanmıslar...

öncelikle durmanız gereken yeri bileceksiniz. Eşiniz için bir şeyler yaparken sınırları aşmamaya çalışacaksınız. Biz kadınlar bu toplumda annelerimizden fedakarlığın bir sevgi göstergesini olduğunu öğrendik oysa çoğu durumda bu öyle anlaşılmıyor. Sınırları aşan bir sevgi de fedakarlıkta aynı şekilde karşı tarafı zora sokar. Çünkü veremeyeceği bir şeyler talep eder hale gelirsiniz. Eğer çok fazla vermezseniz buna göre beklentiye girmemiş ve hayal kırıklığına uğramamış olursunuz. Bununla eşiniz için bir şey yapmayın sevgi göstermeyin demek istemiyorum. Sadece onu ve kendinizi üzmemek için gerçekçi olmayan hayallere girmeyin diyorum. Kendinizi ilişkiye feda etmeyin. Bunun ne size ne eşinize bir faydası olmaz çünkü. Fazla veripte bunun karşılığını ödeyemediği için eşinizi suçlamayın. Tam tersine erkeklerin ilişkiye en çok ilgili oldukları zamanlar kadınların ona kızgın olduğu yada buna benzer kötü bir duygu için değil kendi hayatı için ondan uzaklaştığı zamanlar olduğunu unutmayın. Sizin durumunuzda fedakarlık kendinizi, eşinize ve ailenize feda etmeniz sanırım. Çalışmamanız, hayattaki amacınızın aileniz olması, onların ise bunu yeterince takdir etmemesi ve kendinizi değersiz hissetmeniz Bu konuda zor gelecek belki ama şunu söylemek istiyorum: eşiniz ne yapsa da sizin değersizlik duygularınızı iyileştiremez Bu kendi içinizde çözmeniz gereken bir durum. Eşinizle ilgili bir durum değil. Kimse, siz izin vermediğiniz sürece size kendinizi değersiz, önemsiz hissettiremez. Bu yüzden veremeyeceği bir şeyi eşinizden talep etmeyi bırakın. O ne kadar çabalasa da sizin kendinizi bu ilişkide daha iyi ve mutlu hissetmenizi sağlayamaz. ''hayır, şunları yapsa mutlu olurum'' diyebilirsiniz belki ama bunlar geçici olacağı için bir süre sonra yine aynı döngüye girersiniz. Sırf kendinizi daha iyi hissetmek için eşinize bir şeyleri zorla yaptırıp onun sözde değiştirseniz bile siz mutlu olmayacaksınız. Çünkü tahakkümle yapılan bir değişim uzun süreli olmaz ve geriye dönüş daha yıkıcı duygularla kaçınılmaz olacaktır O zaman ne yapmamız gerek? Cevap çok basit: Kendinizi güçlendirin! Maalesef bunun yapılması ise söylenmesi kadar kolay değil. Yılların getirdiği alışkanlıkları aşmak için uzun ve zorlu bir sürece girmeyi göze almalısınız. Yalnız bunu eşiniz ya da aileniz için değil kendiniz için yapacaksınız, unutmayın. Siz iyileştiğinizde ilişkiniz de daha iyi hale gelecektir. O zaman tüm sorunların kaynağı olarak eşinizi görmekten de kurtulacaksınız. Birini suçlamak, sizin mutsuzluğunuzun kaynağı olduğunu düşünmek egonuza iyi gelebilir ama gelişim açısından yıkıcıdır ve en başta sizi yıkar. Eşinizin fikrinizi sormadan kendi istediğini yaptırmasına öfkeleniyorsunuz ama işin diğer boyutunu kendinizin buna izin verdiğini görmüyorsunuz. Bir şeyler istediğiniz gibi değilse neden hakkınızı savunmuyorsunuz? Bağırarak kırarak değil, sakince, ısrarla ve bazen de sesinizi yükselterek yapın bunu. Birşeylerin olmasına izin verip sonra neden böyle oluyor diye üzülmek yerine baştan kendi hakkınızı arayın ve kimliğinizi belli edin. Eşiniz çalışmanızı istemiyor diye bunu kabul ettiniz, sonra da sizin düşüncelerinizi ve duygularınızı önemsemeyip hiçe saydığı için ona öfkelendiniz. Bu tarz duygular beslemek yerine baştan ne istediğinizi söyleseydiniz ya? o zaman söylemeseniz bile bir gün gelip de artık farklı birşeyler yapmak istediğinizde bunu paylaşsaydınız? o aşamada izin vermesi zor olacaktır, ama buna ilişkin duygularınızı düşüncelerinizi paylaşıp onu ikna etme yoluna gidebilirdiniz. eşinizin sırf siz acı çekip üzülün diye buna izin vermeyeceğini sanmıyorum. sadece o da kendine göre haklı gördüğü nedenlerden ötürü buna izin vermiyordur. o zaman sizin yapmanız gereken onun bu düşüncelerini bulmak ve ikna etmek üzerinde çalışmaktır... velhasıl kurtuluş olarak gördüğünüz şeye aslında şimdi de sahip olabilirsiniz. fakat bunu istemiyorsunuz, belki cesaretiniz yok belki de nasıl yapacağınızı tam olarak bilmiyorsunuz. belki de sorumluluğun tümünü kocanıza verip onu hayatınızı zorlaştıran, sizi üzen biri olarak görmeyi daha kolay buluyorsunuz. eşinizden boşanmak size hep özlemini çektiğiniz şeyleri vermeyecektir. bunları kendi içinizde bulacaksınız ve bunları bulmak için illede boşanmanıza gerek yok. kendiniz için bir yolun çizin sadece. bunlar için çalışın ve sebat edin. zorlu bir yol olacak elbet ama huzur ordaysa buna değer...

Evet yardımcı olacaklardır. Şaka bi yana da, gerçekten işe yarayabilir. Kalıcı bir sonuç beklemeyelim de, bu adımı kendiniz için atın. Hem hoş bir ortam, sorunlardan uzak güzel günleri anan hoş bir sohbet... Güzel olur bence. Ama böyle bir şey yapacaksanız da eşinizle ilgili bütün olumsuz düşüncelerinizden arınarak oturun o masaya. Olumsuz, eleştiren bir cümle kurmayın. Eşinizin de vardır bir yumuşak karnı, eminim etkilenecektir. E

EsinBanu ya katılıyorum:) Hayatınızda değişiklikler yapmak iyi gelecektir, en azından süreci daha sağlıklı değerlendirmenize yardımcı olacaktır:) Siz kendinizi sevmeye ve değerinizi fark etmeye başladıkça, belki de eşinizin bunu fark etmemesi bir süre sonra gözünüze bile batmayacaktır, ki hatta bu eşinizi de şaşırtıp dikkatini çekebilir.

Okuyabildiğim kadar bir kaç sayfa okudum. Yaş ve tecrübe olarak size akıl vermek gibi olmasın yazacaklarım ama bir iki şey söylemeden geçemiycem. Çok erken yaşta yapılan hangi evlilik mükemmel ki,18 yaşında evlenen hangi kadın bugün, ''iyi ki evlenmişim, çok mesudum''diyordur? Öyle ya da böyle 20 yılınızı geçirdiğiniz, emek verdiğiniz ve iki çocuk sahibi olduğunuz bir adam eşiniz. Evet bu 20 yıl çok yıpratmış sizi yaşadıklarınız ama evlilik hangimizi yıpratmıyor acaba? Herkesin başka başka problemleri oluyor evlilikte. Kimse o filmlerde ki, dizilerde ki naif eşe, hayallerinde ki mükemmelliğe sahip değil. Sizin yaşadıklarını yaşamadım, yaşasam evet tahammül edemezdim. 20 günlük evliyken eve kaynımın yerleşmesi, eşimin beni anlamaması, ilgisiz, umursamaz, anlayışsız tavırları vs vs... Evet bunlara katlanamazdım ama siz katlanmışsınız. 20 yıl, bir ömür harcamışsınız neredeyse. Şimdi çocuklarınız büyümüş, zannedersem eşinizin ailesi ile olan sorunlar törpülenmiş, yaşadıklarınızın ağırlığı ancak binmiş omuzlarınıza. Haklısınız da, insan bazı şeyleri unutmuyor. Boşa geçen yıllar gibi görüyor ama sizin düşünmeniz gereken şey çocuklarınız! Evet ''çocuklar için''düşüncesi adaletsizce ama boşanma fikri ilk yıllar da düşünülseydi makul olabilirdi. Ama şimdi öyle zor ki yeni bir düzen kurmanız. Bugün burada destek veren çok olur''ayrıl canım, böyle bir ömür çekilmez, hayat mı geçer bu adamla, daha gençsin, çocukların da anlar iyiyi kötüyü, düzen kur kendine, kendi ayaklarının üstünde dur, işe gir, çalış''vs... vs... Ama hiç birisi sizin için çözüm değil, bir arkadaş gayet kısa özetlemiş bir yakınının yaşadıklarını. Değişecek düzen sizin düzeniniz, hayat sizin... Evet mal varlığının yarısını alır, güzel de bir hayat kurarsınız. Çocuklarınız da muhtemelen sizinle yaşamayı tercih ederler. Peki ya sonra? Sonrası için ne hayal ediyorsunuz?Ne yaşamayı, ne ile karşılaşmayı planlıyorsunuz? İnanın hiç kolay değil, bir kere çocuklarınız çok yıpranıcak. Devamlı iki arada bir derede kalıcaklar. Siz şimdi göremediğiniz çok şeyi üstleniceksiniz. Yeni bir hayat, yeni bir düzen. Yanlış anlamayın boşanmaya karşı değilim ama benim için çok geçerli sebepler yoksa ''aile''bozulmamalı. Evet mutsuz olabilirsiniz, eşiniz sizi anlayamayabilir, geçmişte sıkıntı yaşamış olabilirsiniz. Bakın çevrenize kim çok mutlu, çok sorunsuz? Mutlu anlar vardır ama mutlu bir hayat yoktur bence. Herşey geçici yani, bu yaşadığınız ruh hali gibi. Bilemiyorum ya ben aldatma, fiziksel ve manevi şiddet, aşağılama, hakaret vs yoksa ayrılığın çözüm olmadığını düşünüyorum. Anlık ruh hallerimize takılsak inanın evli çift kalmaz yeryüzünde. Bence bir kadın yukarıda saydığım şeyler haricinde ki durumlarda ilk önce bunu düşünmeli, ve bundan da önemlisi o kadın ''anne''ise bir değil yüzlerce kez evlatları için neyin daha iyi olduğunu düşünmeli. ve lütfen kendinizi çok dinlemeyin. Evliliğinizin yükü, boşanmanın ve çocuklarınızın boşanma ile değişen ruh hallerinin yükünden fazla ise çözüm ortada. Umarım yazdıklarım bir parça olsun düşündürmüştür sizi.

bu aralar face denen şey o kadar cok oldukı.. sonuna kadar okudum.. gözlerım acıdı o derece yanı:) sıze akıl veremem.. yanlız sızınle bırlıkte akıl alabılırım yazılanlardan:) gercı bana gore pek fazla akıl alınacak cozumlerde yok... tek bırşey dışında:kendınızle yaşayın artık, eşinize bırşe soylemeyın.. bır gunluk tutun.. burada yazdıgınız gıbı ıcınızdekılerı yazın.. gorup goremeyecegı bır yere koyun gunlugunuzu.. sız degıl gunlugunuz konuşsun artık.. sız bılmıyormuşcasına.. bır sorum olacak.. sızın bu yıl ıcınde yaptıgınız hoşlandıgınız ılgı duydugunuz bır ugraş oldu mu.. eger olduysa.. bu konunun uzerıne gıdıp bırşeyler yapabılırsınız.. eşiniz bunu sorun etmez sanırım.. ettıgı anda ışte aradıgınız cozum.. kararlılık.. adım at, ılerle kooş.. hıc kımse senı yakalayamasın:) Önceki

evet eşimi anlatan en güzel kelime ZOOOOOOORRRRRRR TABİKİ EŞİMİN DEĞİŞMESİ MUTLU EDER

o zamanda bunlardan sıkılacaktınız herkes kendinde olmayanı ister bence yaşınız belli bir yaşa gelmiş yeni bir maceraya atılcak zaman enerji varmı bilmiyorum bana göre sizin durumunuzda boşanmak en büyük hata olur 15 yaşında bir çocuğunuz var daha ergen bile sayılmaz bence ona bunu yapma hakkınız yok ilerde başına ne gelirse bunu söyleyecektir her başarısızlığında sizi suçlayacaktır bunları kaldırabilcekmisiniz even 20 sene zorluk çekmişsiniz manevi olarak ama artık çocuklarınız var onlara destek olmaya çalışın hayatı ben futbola benzetiyorum oynuyosunuz faul yapıyoyorlar hakem yanlış kara veriyo gol yiyosunuz sonra diyosunuzki ben sıkıldım oynamıyorum bu sizin tek başınıza vereceğiniz karar değilki sorumlu olduğunuz insanlar var onların bir amaçları var siz benden büyüksünüz bunları daha iyi bilirsiniz

Hım anladım mecburuyetten omuzladım tum yuku dıyosun, anladım aslında sen cok fazla sey ıstemıyorsun tum kadınlar gıbı kucucuk seylerle mutlu olabılırsın mutluluk hem bukadar yakın hemde uzak nasıl olabılıyor anlamıyorum aslında azcık senı sevdıgını hıssettırse senden mutlusu olmaz bence Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

işte beni asıl kaygılandıran da bu 40 yıl sonra da değişeceğine dair hiç bir belirti yok ve tabii umudum da o yüzden gitti 20 yıl kalsın 40 yıl mı diyeyim yoksa battı balık yan gider mi

memurlukta yas siniri yoksa deneyin derim is dunyasina atilmak icin gec degil sanirim bazi arkadaslar sizin yirmi yillik evli olmanizdan dolayi yasca buyuk goruyorlar yoksa 38 yas ne ki? bence siz calisin biraz "ben burdayim" "benim kararlarim" "artik yeter" demenin zamani geldi bosanirsaniz bosluga dusermisiniz? kati ruhlu o adami ozlermisiniz? cocuklarinizla araniz acilirmi, sizi anlarlarmi? bunlari dusunun ve hangi karari alirsaniz alin biraz renklenin ve elinizi masaya vurun

Elbetteki ayrılınca illa ki hayatınızda birisinin olması gerekmez. Ama yalnızlık da zordur. Özellikle de çocuklar evlenip gidince. Yaş ilerledikçe bir eşe ihtiyaç duyabilirsiniz. Ama derseniz ki ben yalnız yaparım ve öyle daha mutlu olurum tabi ki hayat sizin. Kendinizi yine en iyi siz bilebilirsiniz. Allah hakkınızda hayırlı olanı versin. Yaklaşık 3 yıldır şiir yazıyorum. Bu evlilik beni en sonunda şair yaptı. Yazmak rahatlatıyor beni. Sizin ve benim gibilerin ruh halini anlatan bir şiirimi paylaşmak istiyorum. İKİ KİŞİLİK YALNIZLIK Ne hayallerle girmişlerdi Bir zamanlar dünya evine Aradan geçen uzun yıllar süresinde Kaybolup gittiler duygu dehlizinde Onları bir arada tutan mecburiyetlerinde Mutlu değildi aslında her ikisi de Bu nasıl bir kaderdi ki böyle Kesişmişti yolları bir şekilde İki yabancı gibiydiler aynı evin içinde Nasıl gelmişlerdi kim bilir bu hale Dokunamıyorlardı artık Birbirlerinin yüreklerine O karanlık gecelerde Çekiliyorlardı sessizce köşelerine Bakmaz olmuşlardı artık Birbirlerinin gözlerine Hasret kalmışlardı gönülden gönüle Bir güzel muhabbete Kıvranıyorlardı yalnızlığın pençesinde Kalan son ümitlerini de Serdiler güneşe Bulut bulut gözlerinde Yaşlar yağmur olmuş Akıyordu yerlere Umutsuz ve de çaresizce İki kişilik yalnızlığın cenderesinde... Önceki

Aynen katılılıyorum. Bu nedenle baba faktörü çok önemli. Eşim bana çok yardımcı olur mesela, mutfaga beraber gireriz, temizliği beraber yaparız. Artık 4 kişilik bir aileyiz, oglum bir şey olsa hemen yardımıma koşar :) Kızım daha küçük. Ama aynen devam ediyoruz. 1

haklısınız beni rahat tepiyor J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

bence sızın canınız sıkılmıs mutlu olmaya bakın M

Sizi artik sevmedigini, önemsemedigini mi düsünüyorsunuz?

Yok onu öyle düşünmeyin de, bu ruh halini üzerinizden atıp evliliğinize bir şans daha vermek için elinizden geleni yapmış olmak olarak görün. Sizden ne götürür ki adım atmak. Evet eşiniz incelikten yoksun anladık o kısmı da, ruhsuz da değildir herhalde. 1

Hmm iste buraya katilmiyorum, her insanin kendi kendine halledemeyecegi sorunlari olabilir. Sizin gibi kendi kendimin psikologu olurum diyen ama sonunda orta derecede depresyon oldugu anlasilan bir tanidigim vardi. Psikolog etrafinizda kimseyle konusamadiginiz seyleri rahatca paylasabileceginiz iyi bir sirdas. Eger bosanabilecek cesareti bulmak istiyorsaniz önce ruhunuzu güclendirmelisiniz. Omuzundaki yükü biriyle paylasmalisiniz. Bazi seylere hayir demeyi ögrenmelisiniz mesela. Cünkü türk kadini fedakarlik adi altinda kendini cok ezer ve bunu yillar sonra anladiginda hersey icin gec olmustur. Daha ne diyebilirim ki? Hayat sizin hayatiniz, derdinizi yazip gecici bir rahatlik yasadiktan sonra kaldiginiz yerden devam edebilirsinizde, birseyleri degistirebilirsinizde. Ne demisler: " ya toz dumana katarsin ya da tozu dumani yutarsin."

herkes dışarı vuramaz ki duygularını. hem 20 yıllık evlilikte hala böle diorsa bi adam daha ne istioosunuz. 20 yıl sonra ben böle olcağımızı düşünmüom pek Önceki

genel kanı yirmi yıl cefa çektiyseniz bir yirmi yıl hatta bir yirmi yıl daha çekmeniz üzerine. bu benı gercekten her gun gördüğüm halde çok şaşırtıyor. bir başkasının hayat yoluna sadece sözlerimizle bile taş koyabılıyoruz demek ki. kötü niyetle de yapmadıkları açık umarım yanlış anlamazlar. sadece alıştıkları şey bu. kimse kimseden sorumlu değil ki şu zamandan sonra. evlatlar büyümüş ve bı yerden sonra annelerının bıle hayatları hakkında kararlar vermelerı normal olmayacak. ve onlar da zaten boyun eğmeyecekler. annelerı onları serbest bırakacak kendı yollarında, mutlu olsunlar diye. yanı kımse kımseye, evladına bıle zıncırlı değil. kımse kımsenın sahıbı değil. ne cocuk annenın sahıbı ne de anne cocugun. çocuklarınız büyümüşler ve eşinizden ayrılmanız kendınıze bır hayat kurmanız cocuklarınızdan vazgecmenız anlamına asla gelmıyor. daha mutlu bır anne olarak onlara kazandıracaklarınız da belkı cok cok fazla. cocuklarınız da belkı anlamayacaklardır hıslerınızı ama daha da olgunlaştıklarında onlara açarsınız konuyu da. cunku goruyorsunuz ya bu derdı anlayabılmek ıcın de yaş ya da konum değil biraz "hissetmek" gerekiyor. sadece nerde ve nasıl mutlu olacagınızı düşünün ve kendı yolunuzu açın. umarım yapabılırsınız. ve yapabılırız.

Ne bileyim 20 yıldan sonra da ben mutsuzum demek için ' harbi ' sebepler olmalı insanın hayatında.. Belki biraz yılların yorgunluğu belki de yaşın oturmuş olmasından olabilir ama.. Genelde 7 sinde ne ise 70 inde de öyle oluyor insanlar.. İç huzur çok önemli, o yoksa nerede olursan ol nelere sahip olursan ol ' mutlu olamaz ' sın... Belki biraz maneviyatsızlık belki de memnuniyetsiz olmaya alışma veya kabuğuna çekilme olabilir.. Ben kendi adıma cips alınca bile çocuklar gibi mutlu olurum hala.. Ve belki de anlatsam roman olacak bi hayata sahibimdir.. Ama herşeye rağmen ne hayattan zevk almaktan ne de tebessüm etmekten vazgeçmedim / vazgeçmeyeceğim.. Çok şükür bugünümüze

tşk ederim önerinize ilk etapta sıcak yaklaşmamıştım çünkü dertlerimi anlatıyorum zaten ona ama adam tın zaten anlattığım halde yapınca iyice moralim bozuluyor ben de duygularımdan artık bahsetmemeyi düşünüyordum ama önerinize kulak vermeyi düşünüyorum doğru söz uçar yazı kalır inşaallah duygularımı toparlayıp uzun bir mektup yazarım ya da acaba kısa kısa birkaç tane mi olsa neyse bakarız

bence çok haklısınız başarısız girişimlerim oldu zaten gerek ailem gerek eşim tarafından bir şekilde bertaraf edildim ama sorun bende gerçekten karar verirsem kimse duramaz önümde ben sadece artıları ve eksileri çok iyi tartmak istiyorum o yüzden de sancılı bir döneme girdim önceden erken karar vermeyeyim herşey bir gün rayına oturur diyordum şimdi ise acaba geç mi kaldım endişesi içindeyim 1

benim bütün hayatım mücadeleyle geçti altın tepside sunulmadı bana hiçbirşey mücadeleden kaçsaydım şimdi çok farklı bir konumda olurdum siz karşımdaki insanı tanımıyorsunuz at sahibine göre kişner diye bir laf var ben henüz 18 yaşımdaydım evlendiğimde eşimse27 şimdi benim kızım 19 yaşında ona baktıkça ben nasıl evlenmişim diye hayret ediyorum k validem de dahil o kadar olayın üstesinden nasıl geldiğime hayret ediyor benim bir eltim tam 31 yaşındaydı evlendiğinde küçücük olaylara dahi tahammül edemedi k valideme bak dedi seninle işim bitti al oğlunu tepe tepe kullan sizin aranızda sinir hastası oldum dedi iki de çocuğu var kocası sefil durumda kimsenin yanında haysiyeti kalmadı budur mücadeleden kaçmak ama ben gerek kayınlarım eltilerim gerekse k valide k peder ve çevreden gayet değer ve saygı görüyorum takdir görüyorum bütün bunları da mücadeleci ruhumla elde ettim aile arasında çok kızdığım bir olay vardı hallolması için tam 17 sene uğraştım sonunda eşime o konuyu hallettirdim boynumu büküp kabullenmedim yeter ki olay büyük olsun mücadeleye değsin eften püften şeyler için yırtınamam açıkçası

Silmekten kastım, boşanmaktı. O şekilde yazmaya elim varmadı. Bir de eşinin, çocuklarla ilişkisini merak ediyorum. Tabii yazmak zorunda değilsin ama sadece evde, başlarında baba olsun diye mi yoksa çocuklarla güzel bir iletişimi var mı onu irdelemiştim. 27yasemin

bakın mesela yeni olmuş bir olay anlayayım size ben hemen her sabah yürürüm ev halkı uyurken bir hafta önce yine çıktım yürüyüşe fakat bir müddet sonra ayağım kaydı ve düştüm elim ve dizim parçalandı kendisini aradım beni falanca terden arar mısın diye uyku sersemi tabi ne işin vardı orda dedi yürüyüşteyim dedim neyse geldi benim canım o kadar yanıyor ki topallayarak bindim arabaya inanın ne oldu demedi ben de hem bu durumdan hem canımın acısından başladım ağlamaya en son çocukken düşmüştüm böyle neyse adam niye ağlıyorsun bile demiyor sizin gücünüze gitmez miydi bu

aşka ve evliliğe inancım eksilerde canım artık aşk deyince gereksizlik evlilik deyince sorundan başka birşey gelmiyor aklıma E edasu

evet yaşlanma telaşı değil belki benimki ama yaptığım fedakarlıkların karşılığını alamama ve bunun gittikçe artacağını düşünmek telaşı diyebiliriz yani ben ektiğim tohumların meyvelerini alamadım ve de ya hiç alamazsam korkusu başladı bende

zaten sorun bu ben hem bir insa n hem de eş ve anne olarak kendimi değerli bulup eşime başkaldırınca sorun çıkıyor o istediği gibi yönetebileceği birini istiyor işe giderken direktifler veriyor özellikle çocuklarla ilgili ben de kendisi gibi düşünmediğimi eğer istiyorsa kendi kurallarını kendisinin uygulaması gerektiğini söylüyorum kendisinin işyerindeki memuru olmadığımı belirtiyorum adam hooop küsüyor ben de artık yeter 20 yıldır beni suratınla terbiye ettin deyip ben de asıyorum artık tamamen galibiyet yarışına döndü bizim iş

kaynım olayında açıklama yaptım sanırım nereye gideceğim annemler onları haklı buluyor ayrıca ben de hır çıkardım ama adam gitmedi yüzsüzle uğraşmak zor malesef siz okurken sinir oluyorsunuz ama ben bunu bizzat yaşadım git diyorum gidemem abimin evi diyor koskoca adamı kucağıma alıp evden atamam değil mi bu durumda iş kime düşer bence eşime ama yapmadı onlar kırılacağına beni kırmayı tercih etti bazı arkadaşlar da kendinizi savunamamışsınız diyor elinizi vicdanınıza koyun zaten sezaryenden çıkmışım kımıldayacak halim yok sorunu çözmek eşime düşmez miydi

haklısınız kitabı da okudum tşk ederim yalnız ben evliliğimin düzeleceğine dair inancımı yitirdim zaten asıl sorun bu ama boşanmak çöcuk varken kolay değil malum üstelik benim elimde somut dertler yok hep soyut yani herkes birbirinin hislerini anlayamaz eşim boşanmayı kesinlikle istemiyor ona göre sorun yok zaten ben hakime ne diycem neyi nasıl ispatlıycam zaten annem dahil bir çok kişiye derdimi anlatamadım onlara göre şiddet çapkınlık vs olursa boşanılır ya işte çaresizim bu yüzden

teşekkürler ama biryerde tıkanıyor insan zorla gitmiyor ayrıca neden o da sarsılacağını hesaplamayıp ona göre adım atmıyor ben ne kadar görmezden gelirsem geleyip o bir şekilde gözüme sokuyor çevreme sorsanız hep neşeli bir insanım ben neden çünkü hep mutluluk oyunu oynuyorum yıpranmamak için hastalanmamak için ama artık gururuma dokunuyor 20 yıldır kendisi için çok çok fazla fedakarlıkta bulunan bir kadına insan bir çift güzel sözü çok görmez görmemeli minnettar olduğunu hissettirmeli bana yanlış anlaşılmasın kul köle olsun demiyorum asla sadece ufak bir jest ya da mimik ben çok küçük şeylerle mutlu olan kendini kendinin psikoloğu olan bir insanım beni mutlu etmek hiç zor değil bunu da bildiği halde hiç gayret göstermemesi beni yaralıyor hem de çok bencilliğin bu kadarı da fazla

aynen bende böle düşünüyorum ben 6 senelik evliyim de alakası yok adamın benle 20 senede nolur merak ediyorum o yüzden erkeklerden çok şey beklememek lazım eninde sonunda herkesin evliliği oluyo böle J Jalopi başlangıç: 72.4 güncel: hedef:

İnşallah canım. En kısa zamanda sen de böyle güzel duyguları tadarsın. Çok şanslıyız çokkkk :) Eşimi de annesi böyle yetiştirmiş, 2 erkek kardeşler her işi yaparlar. Hem de hiç söylemeden. :) Ben bir çok yemegi eşimden ögrendim :) Oglum da şimdi bizden ögreniyor. Hep beraber yapıyoruz :) Ama kayınpederim de çok yardım edermiş kayınvalideme. Hala şu yaşında bile yapar adamcagız. Kızıma bakıyorlar benim evimi bile süpürür, biz işteyken balkonları falan yıkar :)

Eşinizin destek olma çabasına da hayran kaldım gerçekten! Hayır psikologa bile gidiyorsunuz ama bey efendi bunu ciddiye alıp da kendini değiştirmeye çalışmıyor. Çocuklarınız küçünk değil bence ayrılmak için çocuklar sorun olmamalı... Ama 20 yılın boşluğu ve ekonomik tarafını kaldırabilecekseniz, boşanmaya meyilli bir bakış açısıyla düşünmeye devam edebilirsiniz.. Gördüğüm kadarıyla büyük bir mutsuzluk içerisindesiniz ve en büyük hastalıklardan biri de ÜMİTSİZLİKTİR... E

çok yaşayın emi güldürdünüz beni ama çok şey istediğimi sanmıyorum ve de böyle erkeklerin de çok sayıda olduğunu düşünüyorum para var derken de yanlış anlaşılmasın çok zengin değiliz ama şükür orta halin biraz üstüyüz zaten maddi bir beklentim yok hayattan ve eşimden evlenirken de hiç birşey yoktu ama herşey nasip işte istemedim ama oldu EsinBanu İnsanlık İnce

Eşinizin umursamamazlıgı, yılların birikimi sizi bu düşüncelere itmiş. Bundan sonra siz de umursamamaya çalışın. Hiç psikolojik destek almayı denediniz mi?

İlk başlarda düşünce sadece bu oluyor zaten canım. Yılların birikmişliği içinde kimse hemen ayrılıp da aşk peşine düşemiyor. Kendini tamir ettikçe gözlerine yeniden ışık geldikçe o seni buluyor zaten. Bulmaya da bilir. Hayat olacakları planlamakla geçebilir mi? Olmasını arzularız o başka Senin konunu da takip ediyorum. Boşanmak çözüm mü? Bana göre öyleydi sana göre olmayabilir. Şartlar farklıdır belki, belki de vazgeçmek istemiyorsundur. Saygı duyarım. Herkes yaşadığını bilir. Aşksızlıktan da boşanabilir insan neden olmasın. Herkesin ayrı bir sebebi var. Umutsuz olmasın kimse diye yazdım o satırları. Gerçekten herkes aynı değil. . push ; E

Evet aslında bu çok önemli bir başlangıç fakat Türk aile yapısında nedense anneler oğullarına bir iş yaptırmazlar, o erkek derler, kızlar sürekli hizmet eder, sonra bu adam evlenince, anne hala korumacıdır, gelini kötüler çekiştirir, sen daha böyle bir erkekten ne bekliyorsun ki? " Erkek aldatır, kadın aldatamaz. Bunu savunan binlerce kadın var gerçekten." Sonra da BU ADAM BENİ NİYE ALDATIYOR? NİYE İLGİLENMİYOR? NİYE YARDIM ETMİYOR? Önce kendimizi suçlamakla işe başlasak çok yol kat edeceğiz! Angeldreams, anne değilim ama anne olduğumda aklımda olan en önemli şeylerden bir tanesi de bu: oğlum her işi yapacak, yemekten tut, ütüye kadar. Yazını okuyunca, tatlı bir gülümseme yayıldı yüzüme:) Benim eşimin annesi bana her zaman şunu söyler: Oğullarımı sizler için yetiştirdim:) Ütü de yaptırabilirsin, yemek de her iş gelir ellerinden:) EsinBanu İnsanlık İnce

yok ilk çocuk benimle aynı kan grubunu taşıdığı için sorun çıkmamış seaside

peki tek beklentisi yerine gelmiyorsa ne kadar mutsuz olunacağını düşünebiliyor musunuz

Her tercih bir vazgeçişse eğer yanlış tercih yanlış şeylerden vazgeçtiğimizi göstermez mi bize? Erkeksiz de hayat pek tabi sürdürülebilir. Bazıları için. Sevilmeyi, romantizmi, duyguları önemseyen kadınlar için yemeğin tuzsuz tarafından yemek gibidir. Yılların bıkkınlığı size bunları söyletiyor belki.. Köprüleri yakın yeni sulara yelken açın demiyorum diyemem.. O sizin kendi kararınız olacak. Ama yaş kaç olursa olsun aşk da var tutku da.. Her ilişki bir süre sonra aynı oluyor diyenlere inanmayın. Yok öyle bir şey.. Bunca aşk şarkısı, şiiri boşuna mı.. Ayrıca 40 lı yaşlar kadınların kimliklerini tam buldukları yaş.. Ne istediğimizi biliyoruz. Ben bu yola üç gün mutlu yaşayacaksam da yaşamak istiyorum diye çıktım. Yolun başı çok zahmetliydi elbette. şimdi ise dik yamaçlardan inerken, sonunda yeşilliğin içinden görünen o güzelim denize kavuşmak unutturdu tüm geçen yılların hüznünü.. Sınavdı diye düşünmekten başka şey rahatlatmıyor insanı.10 yıl 15 yıl 20 yıl değil sonunda bu denize kavuşmak varsa bir ömür feda olabilir.. Kendi denizinize kavuşabilmeniz dileği ile... E

arkadaşlar aslında benim sıkıntılarım ailemle başladı o kadar baskıcı bir ailem vardı ki anlatamam. tabi yaşımı da gözönüne alırsak o zamanın şartları daha zordu. bense çok özgür ruklu bir insanım ankarada bir üniversite kazanıp gittim ailemin özellikle de annemin müdahaleleri orada da devam etti hergün arayıp okula yanlız gitme diye tembih ederdi ben de anne yok bizim yurtta aynı okula giden arkadaş derdim. olsun sen yine de yanlız gitme derdi bunu sadece örnek olsun diye yazdım annem asla kötülüğünden yapmazdı bunu ama huy işte çok korumacıydı ben de çözümü evlilikte buldum. bir nevi kaçıştı tabi ama yağmurdan kaçıp doluya tuutldum o ayrı Beautify

sanırım siz romantizm macera heyecan özlediniz çözümü yine sizde ve eşinizde

anladım ama uzun tatil zor gibi fakat dediğiniz çok mantıklı imkanları zorlamaya çalışayım bakalım teşekkürler

başından sonuna hepsini okudum, boşanmak yerine artık onu umursamadan yaşamayı deneyebilirsin, bende 37 yaşındayım ve farklılıklar olsada benzer bir ilgisizlik yaşıyorum,3.5 yıllık evliyim hemde, kocan değişmez, sen sadece beklentilerini düşürüp eşini görmezden gelmeye başlayabilirsin, aayrılınca rahat edeceğini ve ekonomik olarak bir sarsıntı geçirmeyeceğini umuyorsanki bence 20 yıllık bir evliliğin bitmesi büyük bir boşlluk yaratır, çok iyi düşün belli bir yaştan sonra yeni bir hayat kurmak daha zor. mevcut koşulları kendin için güzelleştirmeyi dene EsinBanu İnsanlık İnce

evet zaten şu anda onu yapıyorum çevremdeki insanlarla da konuşuyorum ama kk daha fazla kişiden fikir alacağımı bildiğimden konu açtım ben de sizin durumunuzdayken aynen öyle düşünüyordum amaçocuklar büyüyünce zor olan şeyler de var mesela küçükken akılları ermez ama büyüüynce tam da ergenlik döneminde bu durumu atlatmaları daha zor üstelik belli bir düzenleri var okul hayatları var bence boşanmak hiç bir durumda kolay değil keşke kimse bu duruma gelmese

Ben bir an once bosandiktan sonra yapmayi dusundugunuz ise muracaat etmenizi oneririm. Oturdugunuz yerden bosanayim mi bosanmayayim mi diye dusunup durmanin size bir faydasi yok. Hele bir is hayatina atilin, 6 ay 1 sene calisin, sonra duruma bakarsiniz. 20 senelik evli olmak 21 senelik olunca cok birsey farkettirmez, ama calisarak gecireceginiz bir sene size bayagi bir hayat tecrubesi kazandirir. Ufkunuzu acar, planlarinizi hayallere degil, gerceklere gore yaparsiniz. Ayrica calisan bir kadinin degeri her zaman erkek gozunde evde oturan bir kadindan fazladir. Hem bir de oyle denemis olursunuz. Önceki

konunuzu okurken çok şaşırdım. şaşkınlığımın nedeni, çok benzer bir hayat yaşamış olmamız. tek fark ben sizden 10 yaş daha büyüğüm ve 30 yıllık evliyim. yani tecrübe konuşacak. bir kere eşinizin değişeceğini beklerseniz, daha çoook beklersiniz. üstelik o değişmediği için, değişen sürekli siz olursunuz. geçen her yıl size hem fiziki hem duygusal birçok eksiler katar. bozulan sinirleriniz, yükselen tansiyonunuz, ve daha bir sürü hastalık sahibi olursunuz. siz bu hastalıklar sürecinde o doktor senin, bu emar merkezi benim diye koştururken eşiniz bu süreci uzaktan seyreder. en önemli operasyonlara bile sizi yalnız göndermekten çekinmez. . sadece kötü günde değil, iyi günde de yanınızda yoktur. tatillere, gezilere çoğunlukla yalnız gidersiniz. özel günler asla hatırlanmaz o kadar yabancılaşırsınız ki, bir müddet sonra siz de onu önemsememeye başlarsınız. kavga bile etmezsiniz. cemal süreyya nın dediği gibi, bir kadın sizinle tartışıyorsa korkmayın, sizden hala umutludur ve bir şeyleri düzeltmek için mücadele ediyordur. asıl, bir kadın susmuşsa korkun. kadın susarsa... o kadın sizden gitmiştir, bedeni sizin yanınızda olsa da..

en kötü karar, kararsızlıktan iyidir. gerek yaşca, gerek tecrübe olarak benden çok büyüksünüz. size tavsiyede bulunmak haddimi aşar. ama bir şey dikkatimi çekti, siz istemediğiniz şeyleri söylemişsiniz, ifade etmişsiniz. ama kendini ifade sadece konuşarak olmaz, tavrın duruşun hiç mi önemi yoktu? madem yapmak istemiyordunuz, YAPMAYACAKTINIZ. kayınlarınızı evde istemiyordunuz, dile getirdiniz. ama yeterli olmadı. o zaman icraate geçecektiniz. siz mecbur bıraklılmamışsınız, kendinizi mecbur hissetmişsiniz. konuşup, sızlanıp yine başkalarının belirlediği yolda devam edince, konuştuklarınızın hiç bir önemi kalmamış. bu yıllarca devam etmiş. eşiniz de konuşur konuşur yine yapar demiş. burda hata sizin bence. allah size şimdiden sonraki yaşantınızda huzur versin.

ahh ahh sizinki ekmek bulamazlarsa pasta yesinler olayı yüzde yüz zarar göreceğim konularda bile beni tınlamayan adam bu konuda hiç tınlamaz sonuçta ben suçlu olur otururum aşağıya sizin yorum yapmanızdan rahatsız değilim ki ben neden öyle dediniz

özlemek için yaşamak tatmak lazım bilmediğim şeyleri özleyemem ki

Elbetteki illa içki kumar dayak vs değildir boşanma sebepleri, mutsuzluğunuzun sebebini biraz daha açar mısınız? Ve çocuğunuz var mı? Ekonomik bir güvenceniz var mı? Ayrılacak gücü kendinizde buluyor musunuz?

çok şükür kötü bir baba değil yalnız biraz gerikafalıca metodları var ama ben dengelemeye çalışıyorum mesela açıktan sevmez ama çocuklar bilirler sevildiklerini Önceki

Elbette herkes yaşadıklarından, gördüklerinden çıkarımlar yazarak fikirler veriyor size. Zaten amacınızın bir nev-i dertleşmek, fotoğrafta sizin gördüğünüz ama acaba doğru mu görüyorum diye düşündüğünüz noktalar için farklı bakış açıları Naçizane bir kaç cümle de benden o halde.. En zoru iki kişilik yalnızlıktır zaten. kocalarının ev dışında yaptıklarını umursamayan, çerçeve benim zaten çıksın geri dönüyor nasılsa diyen de kadın, maddi sıkıntılarına rağmen eşinin ilgisini, sevgisini saygısını yeterli gördüğü için yuvasına kol kanat geren de kadın, maddi refahı olsa da eşiyle istediği iletişimi kuramayan ve bunu dert eden de kadın.. Sanırım siz sonuncu kadınsınız ve kesinlikle çok haklısınız. Hayatta herşey aşılıyor bunların haricinde . evmiş, arabaymış, kariyermiş bazen kalpten bir sen ne istersin cümlesinin yerini tutmuyor işte. O zaman da kadın kendini önemsiz, değersiz hissediyor. Ne için sorularını soruyor. Bu sorgulama dönemi yıllarını alıyor insanın.. En kötüsü de siz yıllarınızı sorgularken karşınızdakinin değişmeyeceğini bilmeniz.. . push ;

tşk ederim zaten ben de bundan sonra nerede mutlu olabilirimi araştırıyorum ben oturup kendi kendime ilgi beklemedim inanın oturdum konuştum anlattım içimi döktüm gayet şeffaf bir şekilde hani diğer türlü anlamıyor beklentilerimi derim ama anlattığım halde sesime cevap vermiyorsa bir yanlışlık yok mu bu işte sizce

çok teşekkür ederim anlaşılmaya çok ihtiyacım var şimdiye kadar hep geçici çözümler oldu hayat öyle geçti ama sorunlar bastırıla bastırıla daha çok patlak veriyor tamam halledilemeyen sorunlar da vardır tabi onun da çaresiz kaldığı yerler vardır elbet ama o durumda yürek birliği yapılmaz mı daha çok kenetlenilmez mi ama olmayınca olmuyor

Henüz 6 sayfa yorum okudum ama seni çok iyi anlıyorum. Yakın yaşlardayız ve evliliğim, arkadaşlarımın evlilikleri aşağı yukarı seninki kadar. Bazen çok kızıyorum bazı yorumlara. Burada da aynı düşünülüyor, gerçek hayatta da... 20 yıl sonra mı anladın deniyor. Evet 20 yıl sonra da anlanır,30 yıl sonra da anlanır. Gençlikte hayat, hay huy içinde, bir şekilde akıp gidiyor. Hep daha iyi olur, şu da geçsin düzelir, bu da bitsin rahatlarız derken bakıyorsun birşey düzeldiği yok. Misal, tanıdığım bir ablanın kayınvalidesiyle sorunu vardı. Hep o yüzden mutsuz olurdu. Sonra kayınvalide vefat etti ve o kadın baktı ki eşiyle sorunları bitmedi. Üzerine geçmiş yılların kızgınlığı ve kiniyle kalakaldı. Çocuklar küçükken oyalanacak çok şey oluyor. Çocuklar büyüyünce kişi daha çok kendine dönüyor. Bir de yaşla beraber hayat muhasebesi yapılıyor. Ne kadar zamanım kaldı, bari kalan zamanımı istediğim gibi mutlu ve huzurlu geçireyim gibi... Daha okudukça yazarım. Sadece çok iyi anlıyorum demek istedim.

çok mu monotonlaştı hayatınız acaba? sizi, şu an ne mutlu eder, sorusuna cevap bulursak probleminizi kısmen çözmüş oluruz..

inşaallah canım anlarsa herkes için iyi olacak zaten Saraylim Vazgec gonul.. Vazgec sesini duyan

Ağlamayın kıyamam. Allah yine de ağlatacak hal, dert vermesin. Madem beğendiniz şiirimi. Yine ortak duygularımızı anlatan bir iki şiir daha yazayım öyleyse. Belki kendinizden birşeyler bulursunuz. Ben en sonunda şiddetli bir depresyona girdim.3 yıldır tedavi görüyorum. Şiire bunalıma girince başladım. Baktım ki yazmak beni rahatlatıyor. Gittikçe yazmamı geliştirdim. Şimdi çok daha iyi yazabiliyorum. SABIR SINAVIYMIŞ ÖMÜR DEDİĞİN Ne kadar da yorgun şu gönlüm Artık herkese ama herkese kırgın Şu zavallı kalbim Görmek istemiyor hiç kimseyi gözlerim Konuşmaya bile yok mecalim Ruhuma zindan olmuş sanki bedenim Gerçekleri yansıtmıyor suretim Çünkü ben, hep el gördüye gülerim Çok yara aldı safça hislerim Acılarımı sadece içimde gizlerim Bana dost bana arkadaş şimdi sessizliğim Meğer sabır sınavıymış ömür dediğin... NE ÇOK ŞEY BİRİKTİRMİŞİM İÇİMDE MEĞER Ne çok şey biriktirmişim içimde meğer Gözlerimde hep bir hüzün Yüreğimde hep bir keder Bitmiş tükenmiş içimdeki tüm güzellikler Her birini teker teker öldürdüler Katiller! Katiller! Ne çok şey biriktirmişim içimde meğer Buna bir ay şahitti Bir de o karanlık geceler Silinir mi Acımasız ve yalnız geçen yılların Bıraktığı o derin izler Bitmek bilmiyor Duygularımdaki gelgitler Ne çok şey biriktirmişim içimde meğer Şu ağaçların dili olsa da söyleseler Bana ne ağıtlar dizdiler Oturduk gökyüzüyle ağlıyoruz beraber Şimdi bu kanlı gözyaşlarımı kim siler Ne çok şey biriktirmişim içimde meğer Yılların yorgunluğu var şimdi yüzümde Daha bir derinleşmiş çizgiler Bütün hayallerim yıkılmış birer birer Ordan oraya savurmuş beni kader Ne çok şey biriktirmişim içimde meğer Şimdi biçare bu gönül gezer derbeder Can çekişiyor bugünler Kalmadı artık yarınlardan ümitler... MADALYONUN ÖTEKİ YÜZÜ Gülen gözlerimin ardında hep bir hüzün saklı Çok günler geçirdim karalı aklı Duygularım karmakarışık hepsi içimde saklı Yangın yerine dönmüş yüreğim kara dumanlı Yaralı bir ceylan gibiyim Kor ateşlerde yanar gibiyim Sığınacak limanım yok Meçhule giden bir gemi gibiyim Denizlerin dibinde boğulmak üzereyim Gökyüzüne doğru uzanıyor ellerim Çekip çıkaracak bir dost eli beklerim Yıllardır benimseyemediğim Bir çerçevenin içindeyim Hapsolmuş sanki yüreğim Yoruldum mutluluk oyunu oynamaktan Mutsuzluğumu kahkahalarımın ardına saklamaktan Ümidim yok artık yarınlardan Pişmanım bütün yaşadıklarımdan Verdiğim yanlış kararlardan Yıllar hep birikmiş içimde Şimdi acı bir hüzün var yüzümde Gözyaşım sel olmuş akıyor yine İsyan etmiyorum kadere Kavgam sadece kendimle. KANAYAN YARAM İçimdeki acı başkalarına göre belki çok küçük Oysa bana denizler, okyanuslar kadar büyük Paramparça olmuş yüreğim hep kırık dökük. Kimse anlayamaz içimdekileri Anlatsamda anlamalarını beklemiyorumki Herkes diyorki;düşün beterin beterini Seninkisi dertmiki Oysa ki herkesin kendisine ağır gelir çektiği. Ezilmişim, horlanmışım yıllarca Hiç değer görmemişim insanca Farkına bile varamamışım dört duvarın arasında Gözüm açıldı en sonunda uyandım ama Boşa geçmiş gençliğim ne fayda, ne fayda. İçimde sürekli kanayan bir yara var Dünya gönlüme zindan, gönlüme dar O yarda vefa ne arar O yarda sevda ne arar Kalbim durmadan ağlar Efkarım tarumar... SİTEM Anlamadın sen beni hiç anlamadın Başıma al yazma bağlamadın Bir kere saçlarımı okşamadın Bir kere sevgiyle gözlerime bakmadın Hep kırdın gönlümü Yaralarımı saramadın Gülen gözlerimin ışığını sen söndürdün Bir gonca idi gül yüzüm açmadan soldurdun İçimdeki en güzel duyguları sen öldürdün Bilmedin içimde kopan fırtınayı Düşlediğim hülyaları Ezdin geçtin ruhumu, özümü Söylüyorum şimdi sana bu son sözümü Bana hergün kapıyı göstersende İstemiyorum seni git desende Artık üzülmeyeceğim bu acı sözlerine Umudum saklı hayallerimde Ve birgün gerçekten gideceğim Gerçek bir sevginin olduğu yere...

sizi mutsuz eden sebepler ne peki

Ne güzellll :) Herşeyin annede bittiğini ben de aslında daha çok kayınvalidemle anladım. Benim eşim de bir erkek kardeşe sahip!:) Ve benim hayatımda da anlattığın gibi, anne çok önemli bir faktör ama baba da dediğin gibi TEORİYE CANLI ÖRNEK olarak katkıda bulunmuş. İşte düşününce bütün aileler böyle olabilse, o zaman hepimiz ŞANSLI EŞLER olacağız:) Eşin yardım etmesi, hatta yemek yapması, ütü yapması, cam silmesi vs OLAĞANÜSTÜ BİR DURUMA DÖNÜŞMEYECEK :) Ben öyle kadınlar biliyorum ki eş yardım ederken, köreltiyorlar, sonra adam bir canavara dönüşüyor: yemeğim nerde? bu gömlekler niye ütülenmemiş? şu banyonun haline bak, bu pantolon çift çizgi... vs... demeye başlıyorlar.

bakın benim problemim elti veya kayınvalide değil ben onları eşimin olaylara yaklaşımını belirtmek amacıyla örnek vermek için yazdım şimdiye kadar da kendimi hep ben savundum eşim değil o yüzden de hep kötü oldum bence çok bilinen bir gerçektir ki evlilikte eerkeğin eşine davranışları diğer aile fertlerine yansır ben kendimi savunurken karşımda aile fertlerini değil eşimi buldum onlarla başa çıkabildim ama eşimle çıkamadım beni daha iyi anladığınızı yazmışsınız ama daha problemimin elti görümce kayın vs olduğunu bile anlayamamışsınız insan evliyken tek başına nasıl mutlu olur çözemedim gerçekten ortak hayatta tek başına? ayrıca eltimin bana hırsız demesi kocamla ilişkin varmış önceden demesi sıradan bir olay olsa benim de biyerimin kenarından geçerdi

kinaye söyledim canım EsinBanu İnsanlık İnce

Yani bundan sonra bu adam değişmez. Değişmeye çalışsa bile, seni mutlu eder mi bilinmez. Bugün eve çiçeklerle gelse, ne derece mutlu olup herşeyi unutabilirsin ki? İki ayrı dünyan var. Senin kendi dünyan ve eşinle olan dünyan. Eşinle olan dünyanda mutlu değilsin. Kendi dünyanda mutluysan, eşinle olanı silmeyi düşünebilirsin. Çocuklar, tamamen eşinle olan dünyanda değil sanıyorum. Çocuklarınla tek olarak paylaştığın anlar mutlaka vardır. Peki eşinin var mı? Yani baba olarak, çocuklarıyla iyi bir diyaloğu, başbaşa geçirdiği zamanları var mı?

canım benim eşim sorumsuz olduğu için değil sürekli il dışında ya da ülke dışında çalıştı takdir edersin ki o gelsin de alışveriş yapsın artık 1 ay yemesek içmesek te olur denmiyor gurbette yaşıyorum benim ya da eşimin hiç akrabası yok burda görüldüğü gibi ben birçok şeyi mecburen yaptım şartlar gereği yani tabi düzen böyle oturunca adam da haliyle evle alaka kuramadı

hayat bazen risk almak demek değil midir? bu kadar mutsuzsanız ya şansınızı deneyeceksiniz ya da aç değilim, açık değilim, bana karışmıyor deyip duygusal alanda tatmini bir kenarı bırakıp elinizdekilerle yetineceksiniz. neden eşim beni anlamıyor demeden, anlatmaktan da vaz geçeceksiniz. kendinize sizi mutlu edecek uğraşlar bulacaksınız, onu yok sayacaksınız, kalan ömrünüzde iki ev arkadaşı olarak yaşamayı göze alacaksınız. başka yolu varsa da ben bilmiyorum. . push ;