Olur alayım. Nasıl alıcam aklımı başıma. Bir formülünüz var mı? Kusura bakmayın sizin kadar mükemmel şahane bir kadın olamadığım için. Yalnız cidden merak ediyorum siz dediniz diye. Çok bilşor olmalısınız. Aklımı nereden toplayım tekrar. Size ah ediyorum. Burada yazdığım 2. Kötü yorumum bu. Benim yaşadığımın bin beterini yaşayın aman arayın da bulamayın. O iki evladınıza da söyleyin bir kadına ben bunu yaptım da başıma bir şey gelirse onu bulup helalleik alın diye. Benim derdimin dermanı vsr inşallah. Siz dermansız dertlere gark olun. can09e Nirvana Anneler

Annesininde içi parcalaniyor ama o an soğukkanli olup idrak edebilmek mümun değil emin ol, çocuğa kızdıkdan sonra vicdan azabı ve pismanligi anneyi daha da buyuk sıkıntıya sokuyor. Yani kısır döngü gibi. Çok. Zor dinlemesi lazım Tam. olarak anlatamadm :) o. an ki stresle başa çıkamıyor kısacası

Canim herkes yazmış zaten ama daha gecen hafta aynisina tanik oldum. Arkadaşım 9 aylik bebeğini ölü doğurdu bundan 2 sene önce. Sonra ikinciye hamile kaldi ve bebeği 3 ay erken doğdu. Yavru 750 gram olarak savaştı. Gecen hafta arkadaşımin yanındaydım ve sizin yazdiklarinizin tipatip aynisi o bana anlatdi. Kiz dolmuş dolmuş ve sonunda patladi. Lütfen yardim alin. Bu utanilacak bir durum değil. Gecirdiklerin ağır şeyler, hormonlar, erken doğum, haftalarca hastane, emzirme vs. Bebeğin erken doğduğu için ne o adapte olabilmiş ne sen. Bu tibbi acidan aşırı normal bir durum. Senin hormonlarin şuanda zaten karmakarışık bebeginde sindirimsistemi daha tam gelişmemiştir. Yardim al ve bundan asla cekinme. Sen kötü bir anne degilsin... sadece yeni duruma adapte olamıyorsun

Burada nazire yaptım elbette ki D

Ağzınıza sağlık. Ben yorum yapsam yavuz hırsız olacaktım. Önceki

:) çok iyi anlıyorum bende aynı şeyi yaptım inatla çağırmadım 10 yılda 2 çocuk büyüttüm bu şekilde, oğlum uyumadığı için doktorumuz bana uyumak zorunda değil demişti şok olmuştum ne yani bebek bu uyuyacak tabi diye düşünüyordum 1 yaşına kadar hiç uyumadı ama hiç, ama geçiyor biliyormusun şimdi gülerek seni 10. yıl marşıyla uyutuyorduk diyoruz ona, burada eş desteği çok önemli şu an oğlum 10 yaşında hala uyumaz :)

Eger bebek zamanında uyutulmadıysa, bır sure sonra kayısı koparıyor. Kucugude aynı buyugude aynı hatta bana cogu zaman annem bebegın uykusu yok gormuyormusun derdı-hala da söyler. Halbukı uykusuzluktan sapıtmış ve aşırı hareket edıyor oluyor. Yatırsan yatmıyor kucakta emme pozisyonuna dahı gelemiyoruz. Napıyorum pekı, bebegı tamamen dık pozısyonda tutup, bıraz hızlı yuruyorum - bazen saydığım oldu korıdoru 40 tur attığımda oldu, sonra hıc konuşmadan hıc bozmadan emzırmeye almak lazım. Zaten böyle yapa yapa cocugun kendı kendıne uyuyabılme kabılıyetını kaybettık, emınım cogumuzda yaptık bunu. Ayrıca dus aldırmak, ıkınızın tamamen çıplak durumdayken karanlık odada emzırmeye calısmakta başarılı olabılır. Ama dedıgım gıbı gunduz ona bakan kışı onu sağlıklı uyutmuyor bence- sadece dun olduysa dun uyutmamış demek kı

Şu an 3 aylık bebeğim var. Hem çalışıyorum hemde 2. Üniversitem okuyorum. 5 yaşında oğlum var ve bulunduğum şehirde yanlızım. Bende lohusa depresyonu yaşıyorum ve tabi ki mükemmel değilim ama asla öldürmeyi düşünmek aklımdan geçmedi. Kızım bana yapışık yaşıyor baba ilgilenmek istiyor ama o benden başkasında asla durmuyor. Deli gibi yorgunum gözlerim kanlı geziyorum ama öldürmek asla. Zaten psikolojik yardım için araştırmaya başlamışsınız. Bu sorununuzu çözecektir. Grip oldum 3 gün eşim ilgilendi sütü bile sağıp verdik. Kızım delirdi resmen nasıl özlemiş beni. Tüm huysuzluğu beni özlemesinden. Sizin bebeğinizde büyük ihtimalle sizi özlüyor. Bazı bebekler diğerlerinden daha fazla duygusal açlık hissedebilirler. Bol bol sevin istiyorsa kucakta kalsın. Kanguru aldım ben tavsiye ederim. Bir daha sinirlendiğinizde tek iletişim şekli bu olduğu için yapıyor öyle düşünün. Başka türlü iletişim bilmiyor zaman geçtikçe düzelecek. Bir de bu aylarda damağı kalışınıyor olabilir. Bir diş kalıyıcı alın. Kulağı da ağrıyor olabilir. Bunlara dikkat edin sorununuz çözümsüz değil geçecek bu dönem.

Bebek dediğime takılanlar olmuş yardırıyor. Bebeğim desem o çocuğa bebeğim deme hakkın yok diyecekler falan falan. Elbette herkes destek olsun beni ayakta alkışlasın istemiyorum fakat sınırlarını bilsin insanlar. Terbiye sınırı... yok fakat. Şu klavye delikanlılığı tabiri var ya tam bu hanım efendiler için uygun.

Aklima bebek masaji geldi, masajini bi arastirsaniz? Turkiyede nasil bilmiyorum ama hem anne icin hem bebek icin belki ise yarar, belki sakinlesir bebek. Veya agladiginda banyo yaptirsaniz mesela?

Suruyor 2 yil surenler var. uyku duzeni yemesi icmesi ozel hayat hersey dagildi yeni duzen kolaymi saniyorsun. kendini suclayip herseyin daha kotu olmasina yol acma. o sana muhtac boyle dusun konusamiyor bir sorunu varsa agliyor mecburen. sakin ol. uyudukca bebek sende uyu emiyorsa yanina al F figenayten

Asıl biz size öfke doluyuz. El kadar bebenin ne suçu var. Bir de tüp bebekle sahip olmuşsunuz ona. Öldürmeyi düşünüyorum ne demek. Allah'tan korkun Oldururseniz ebediyen cehennemde kalacaksiniz. Bunu göze alıyor musunuz katil!!! Bu kadar şeytanın içinize girmesine müsaade etmeyin. Besmele çekin. Ve de bakin tutun!!! Çocuğun ne suçu vardı ki sizin gibi annesi var!!!

7 aylık oğlum var ve gece sayısız defa uyanıyor tek başıma bakıyorum yardım edecek kimse yok ve hiç alıp sarsma yalnız bırakıp ağlatma gibi bişey olmadı her ağladığında kucağıma alıp sakinleştirmeye çalışıyorum bence normal değil sizin düşünceleriniz psikolojik bir destek alın Allah korusun cinnet falan geçirirsiniz

Sorun uykuysa sadece uyku eğitimine başlayın. Bakıcınızda uygulasın. Sizde gece uykularını düzenlersiniz. Bir sürü uyku koçu var yardım ederler. Sizin kadar zorlanmasamda bende çok zorlandım bu konuda. Gündüz uykuları düzenlenince gece 8-8 buçuk arası uyumaya başladı. Arada uyanıyor tabiki ama daha rahat. Hemen başlayın çünkü 6. ayın ortalarında ayrılık korkusu başlayacak minikte. İyice delireceksiniz. En güzeli alın uyku eğitimi rahatlayın.

Ben çocuğum 18 yaşına gelene kadar ücretsiz izne ayrıldım ayrıca da çocuğum 16 yaşına gelene kadar emzirdim her gece 18 defa uyandı 1 kere of demedim 72 saat hiç uyumadım ama yine kalktım banyosunu yaptırdım emzirdim 15 yaşına geldi girdim sırtını keseledim yüksek lisans tezini ben yazdım excel kullanmayı öğrendim istatistikleri mistatistikleri hep ben girdim çünqü ben müqemmel anneyim

5.5 ayda bile ne çabuk büyüdü. Biliyorum bilmez miyim bunların hepsini Önceki

Uyku sever bir insansanız yetersiz uyku çok gerginlik yapar. Durum tedavilik mi bilmiyorum ama dinlenmeye ve kafanızı toplamaya ihtiyacınız var. Ücretsiz izne ayrıldım ben. Oğlum ne zaman uyursa bir köşeye kıvrılıp yatardım. 5 dk yarım saat neyse. Yoksa ben de çok fevri bir insanım. İş yetiştirme stresine girince bambaşka biri oluyorum. Ev işini dışarıyı vs hiç umursamadım dert dinlemedim. Annem bir şeylerden yakinirdi anne kafam almıyor derdim. Bebeğin ağlak zamanlarını bu şekilde daha sakin geçirdim. Sonra ise başladım. Uyku düzeni, yemesi içmesi oturmuştu tuvalet eğitimini de aldı kreşe gidiyor şimdi. İşiniz rahat olsa da içten içe bir gerginliğini var ve bunu atmanız lazım.

çallışan anneydim ve kızım tam 4 sene aslaaaa uyumadı, hem gunduz hem gece, geceleri 8. uyanmasından sonrasını sayamazdım, gözaltlarım morarmıştı resmen, bitmiştim, işyerinde ki performansım yerlerdeydi fakat o anlarda sadece sinirden hüngür hüngür ağlardım, ne bagırdım ona, ne hırpaladım aslaaaa... normal değilsiniz, allah korusun o an ona bir zarar vermekten bahsetmişsiniz, lütfen acilen yardım alın...

Mükemmel değilim öyle bir iddiam da yok, ama en azından çocuklarıma iyi bir anne olmaya çalışıyorum. Normalde eleştirmeyecektim sabret geçer vs diyecektim ama bazen çocuğu öldürmek istiyorum cümlenizden sonra birden irite oldum, ılımlı yaklaşamıyorum kusura bakmayın.

madem böylesiniz neden o bebeği doğurdunuz? Yemin ederim kk da böyle kadınlar olması içler acısı. Bir zahmet bir bakıcı tutun o çocuğa, bari çocuk en az hasarla kurtulsun!

Amin inşallah. Ama sinir stresi bir kenara bırakıp kendi parçamıza ki tedavi ile olmuş, benim de uzun dönem olmadı, üzmeden incitmeden büyütmemiz gerekiyor. Annelik bu yüzden kutsal ve zor işte, herşey sabır ve sevgiden geçiyor.

Küçük yaşta anne oldum şimdi 38 yaşındayım ve 19 yaşında kızım var çok küçüktüm kızım sabahlara kadar uyumayan çok zor bir bebekti ama şimdi bak o kadar aklı başında o kadar zeki bir kızım var ki canyoldaşım ve benim bazen yol gösterenim o günler gelip geçiyor ve büyüdüğü zaman yerini çok başka güzel duygular alıyor bilinçlisiniz ne güzel yardım alın daha güzel geçsin bu dönem ve büyüdükleri zaman bu anıları ona anlatacaksın ve sizinle birlikte o da vayy be diyecek herşey güzel olacak endişe etme o çok akıllı bir çocuktur eminim malesef öyle bebişler uyumayı sevmiyor anneye zor geliyor emin ol onunla hep gurur duyacaksın büyüyünce çok şanslısın ne güzel sağlıklı bir kuzun var kendini suçlu hissetmemek için gerçekten yardım alın hepsi bir anı olarak kalacak merak etme

İlk zamanlar böyle sorunlarım yoktu. Bu sonradan çıkıyor mu acaba. Şimdi bir uzman arayışındayım zaten esergry Nirvana Anneler

Konu sahibi kesinlikle katılıyorum deneyin. Sarılıp öpün onu. İkinizde sakinleşeceksiniz. A April

Bencede olmasaydınız Tüm anneler o süreci geçirdi kimse deliksiz uyku uyuyarak büyütmedi. Bebek bu ağlayacak da uyumayacakta uyuyacakta. Sabrınız yoktu madem niye o kadar uğraştınız. 5 aylık bebek de sen bağırdın diye sustu dimi anladı çünkü.. Destek alın o çocuğun selameti için.

Tedavi ol tedavi ol demeyeceğim ben. Mesele bu değil bence. Çalışıyorsunuz, yorgun bir hayatınız var. Çocuğunuzu rahat anlayamıyor yada kulak veremiyor olabilirsiniz. İlk yıl zaten çok sıkıntılı, hem anne hem bebek için. Bu süreçte ayrı kalmanız sizi yıpratacak. İşten ayrılın yada hakkınız varsa ücretsiz izne ayrılın. Gündüz bol bol dinlenin çocuk uyuduğunda. Düzenine hakim olun. F flower_rose

Bu konuda biraz ön yargılıyım. Fakat yeterince araştırmamıştım bakacağım B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

Acizce derken hanımefendi? Sizce insanın kendindeki sorunu görüp bilip bununla başedememesi mi acizce. Gerçekten ne kadar sevimsiz bir yorum bu.

Doğumda yaşanilan komplikasyonlar, anneyi çok etkiliyor, daha aşamadan bebekle ilgilenmek yine ekstra tukentiyor anneyi. O kadar saat bebeğin uyumuyorsa bir derdi vardır. Sindirim enfeksiyon idrar tahlili vs yaptirman lazım. Normal değil o kadar uyumamasi. Gün içinde tv ye maruz kalmissada bebeğin uyuyamaz. Depresyondasın bu arada. Bende yaşadım bu krizleri, tek başıma eşim seyehate gider sık sık 1 ay tek başıma gece gündüz ailem uzakta. Çok sinirlendigimde bebegimi odasına koyup, ben başka odaya gecip saclarimi yoldugumu biliyorum. Aglamakdan tükendiğimi biliyorum. 8. Aylık iken anneme gittim ben emzirme hariç annem. ilgilendi hep Sonradan farkettim çok yorgunmusum, depresyondaymisim. Şimdi bebeğim 10 aylık, inan bana geçiyor, 5. Ay benimde çok zor geçti. Bir lohusalik birde 5. Ay derim hep. Sindirim sıkıntısı varmış o dönem probiyotik kullandik geçti cok şükür. O kadar saat uyumamasi bi sıkıntısı vardır bebeginin. En zoru da vicdan azabı. Çok sinirlendiginde bebeğini babasına ver o baksın birde çok gerildin baba yok dayanamıyosn koy beşiğine başka odaya geç, ağla ağla kendini rahatlat öyle git bebeginin yanına. Dinlenmen lazım, izine çık ailenin yanına git. Sen sadece Besle uyut onlar ilgilensin. Çok iyi gelicek eminim. 9 aya geldiğinde yüzünün seklinden bile etkilenicek bebeğin. Kiyamayacaksin daha eğlenceli iliskiniz olacak çünkü seni anlıyor sana karşılık veriyor daha mutlu bi anne oluyorsun. Acilen izine ayrilip dinlenmen lazım. demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Doğru. İnşallah ben de yakın zamanda olurum anne. Yoksa hiç istemicem Allah size kolaylık versin. Annem mükemmel bi annedir. Küçük kardeşim yaramazdı. Ona bakarken neler yaşadığını, sinir harplerini ben bilirim. Geçecek bunlar da... L

bence konu sahibinin patlama noktası oldunuz, daha ağır yorumlar vardı, onlara patlamadığı için iyi idare ettiğini düşündüm zaten :) talihsiz kişi sizsiniz, ama bence kişisel almayın. kimse kimseye beddua etti diye ortalık ayağa kalkmaz. buraya yazdıklarını yazmak, kendisine itiraf etmek bile yeterince zordur onun için. ben böyle seyler yaşasam bırakın böyle bir mecrada yoruma açık bir şekilde yazmayı, kendi kendime kalemle kağıda yazmaya cesaret edemem. buraya yazdığı an aksiyon almış oldu zaten. yazılanlar sayesinde değil, buraya yazma kararı sayesinde bugün doktora gidiyor. bebeğini bizden çok düşünüyor merak etmeyin. henüz sarsmış, vurmus yada sert bırakmış değil. kendinin de farkında. o an geldiğinde kendini tutacak gücü var mı buna emin değil, ki bu kadar farkındaysa o gücü de vardır inşallah. sonrası ikisi için de iyi olur umarım.

çalışıyorsunuz madem gece çocuğa bakmak için birini tutun. tüm maaşınız gitsin gerekirse çocuğun güvenliği daha önemli

Bebeginiz çok çok küçük zaten artık ses tonundan ve davranışlarınızdan etkilenir. Tek dayanağı sizsiniz onun. Dün benzer birşey ben de yaşadım. Bebegim 6.5 aylık. Babası görevde ve telefonla dahi 1 aydır haber alamıyorum eşimden. Aile yok yakınımızda. Bulunduğum yerde sadece ben ve bebegim. Her yere yetişmeye çalışıyorum. Deprem, fırtına, hortum vb. Olunca üstüne bebegim de şu ara huysuz. Dün saatlerce uyumayınca ben de sinirlendim biraz bagırdım. Sonra üzülüp kucagına aldım sevdim. Ama tüm gün ve gece hıçkıra hıçkıra agladı. Buna sebep bendim. Ben stres olunca ona da yanıyordu anladım. Lütfen siz de arkadaşların dedigi gibi bir destek alın. Bu böyle gitmez çünkü. Şuan tek istedigi sevgi anne sevgisi onun. İmkanlar varken bu kadar psikolojik zararda bulunmayın evladınıza.

Ben duruma gerçekten çok üzüldüm. Ve sizin de üzüntüden nasıl perişan olduğunuzu gördüm. Aciliyetli üç şeyi birlikte yapmanızı öneriyorum: 1)Bebişin Çok iyi bir doktorda sağlam bir sağlık muayenesini yaptırıp, uyku sorunu için de danışın. Bir rahatsızlık ta olabilir.. 2) kendiniz için acilen psikiyatrist.. Terapi elbette faydalı ancak ilaç desteği sanırım ivedilikle başlanmalı. 3) Oğlumu hep Ravel ve Beethoven ile uyuttum 5 yaşına kadar. Bir kere, bebeğin uyku yeri hep aynı olmalı. Oda muhakkak havalandırılmış olmalı. Hep aynı saatlerde uyku ritüeline geçilmeli.. Sabırla, biyoritmini alıştıracak şekilde. Ben uyku için odasına geçtiğimizde hep bahsettiğim klasikleri çalıyordum. O uyuduğunda da arka planda müzik kısık olarak çalmaya devam ediyordu. Sorun ve hissettikleriniz kendinizi bile dehşete düşürecek boyuta gelmiş. Acilen önlemleri almanız gerekiyor, bunu biliyorsunuz. Bunu çözdüğünüzde bile şu ana kadar yaşadıklarınızın pişmanlığı sizi zaten bir ömür boyu bırakmayacak. Ancak kendinizi suçlamaya devam etmeyin. Önlemleri alın ve bebişiniz için bundan sonra hayalinizdeki anne olmayı içten isteyerek başarın. Zira Unutmayın ki onun size hem şimdi hem gelecekte hep ihtiyacı var. Geçmiş için artık birşey yapamazsınız ama geleceği şekillendirmek Elinizde..

Anlamadim? Ovunme degil uykusuzlujtan bahsediliyor ve bnde uyumadigimdan bahsediyorum. Dalga mi geciyorsunuz? . push ; A

bakin size kötüsünüz diyen yok sadece herkes acilen destek alin diyor ki cok haklilar sizde birikmis hersey neden herkes sürekli aglama dedi birde onu anlamadim icinize ata ata taşmış şimdi burda hep yaziyorum oglum 2.5 yasinda gecen sene nadir gorulen bir hastalik nedeniyle 10 gun hastanede yattik 6 ay gidip geldim surekli ama emziriyordum doktorumuz üzülmek yok sütün gider deyince gözümden yaş akmadi benim tabi o surecler gecti bitti ama ben oyle bir hale gelmistim ki yazin annem ve esim fark etti sinirlenince gozum karariyordu cocuklarima agzima geleni soyluyor sonra da hatirlamiyordum sonuç korkup aglayan iki kuzu tatilden döndüm acilen yardim almaya basladim cok şükür ki cok iyi geldi terapi muthis sekilde duzelmeye basladim eski halime döndüm diyebilirim istanbuldaysaniz doktor onerebirilirim de seatlle Gökkuşağı için, yağmura katlanmak

3 buçuk aylıkken çalışmak zorunda mıydiniz? Yani üzretsiz izin hakkınız varsa çalışmak için çok erken bir zaman. Normal zamanda da öfke kontrolünüzün olmadığını yazmışsınız keşke hamilelik öncesi bunun için destek alsaydınız..

Keşke okuduklarınızda vuegu yaptığınız yerleri iyi anlasanız. Bu arada en birinci mükemmel anne olduğunuz için sizi ayakta alkışlıyorum.

Burada tüm detaylara yer vermedim. Bebekle sorunumuzu öncelikle meme reddi ve emzirememek olduğunu düşündüm. Ben yeterince emziremediğim ve bebek aç kaldığı için böyle diye düşünerek emzirme desteği aldım. 15 gün önce. Emzirme sorunumuzu hallettik herşey yoluna girdi sanmıştım. Tekrarlayacağını düşünmemiştim.

Malesef bebeginiz sizden yani annesinden hic memnun degil siz ne kadar sakinseniz o o kadar sakin olur ona kizacaginiza kendinize kizin ve bunlar gelecege yatirimdir ilerde bu cocuk bana saygi duymuyor nerdeyse dovecek derseniz belki de dovecek bugunleri hatirlarsiniz esiniz de bir garip sizi tedavi icin destekleyecegine senin canin o birsey olmaz deyip gecistiriyor durumun ciddiyetinin farkinda degil ne canlar kendi can parçasina zarar verdi.. aslinda siz basta bu soruyu sorsaydiniz anne olmayin derdim hani hamilelik plani yapilirken folik asit verirler keske zorunlu olsa da annenin sakinligini sabrini ofke kontrolunu olcup ona gore annelige onay verseler kardesim siz nerdeydiniz simdiye kadar niye bir tedavi gormediniz uzucu konustum biliyorum ama ben de cok uzuldum ben bile sizden korktum Allahim kendi cocugunuzu sizin ofkenizden korusun diye dua etsem kirarmiyim sizi.. hani cocuklar dunyaya gelirken Allahim ben dunyada ne yapacagim kim koruyacak beni diye sorarmis bir melek olacak yaninda hep o melegin ismi Anne.. sen bir meleksin unutma yavrunu kotuluklerden kotulerden koruyan. sen iyi bir anne ol emi.. tum kalbimle dilegim bu.

Acilen destek alın. Buraya yazana kadar bir uzmana koşmanız lazımdı hatta. Bende bir anneyim 10 aylık bir kızım var. Uyumayan durmayan bir bebek ama ona bir gün bile sert yapmak bağırmak gelmedi aklıma. Bu çok üzücü. Hele öldürmeyi düşünmek. Ben evdeki sineği bile öldürmeyi düşünemiyorum siz bir bebekten bahsediyorsunuz çok üzücü. Çok şey yazardım ama susmak istiyorum bebeğinize çok üzüldüm. Ayrıca bir yerde bebeğiniz için bebek dşye hitap ediyorsunuz buda hoş değil

Bence aile sosyal potika bakanlıgı annelere ücretsiz pskolog hizmeti sağlamalı

Konu sahibini de medeni cesaretinden dolayı tebrik etmek lazım.. O topa tutanlarda kimbilir neler yaşıyor ama kimse yogurdum ekşi demez.. Kimse mükemmel değil. Önemli olan hataların farkına varıp düzelmeye calısmak. Daha iyi olmak için adım atmak

Herkesin psikolojisi aynı değil. kadıncağız içinden geçenleri söylemiş yanlış olduğunu kendisi de biliyor. çok bunaldığı için buraya paylaşmış ve anlaşılmak istenmiş. maşallah buradaki yorumcular da az değiller. kadın sanki çocuğa kafa travması yaşatmış gibi yeni anne olan birini incitici şeyler yazmışlar. Neler yaşıyorsunuz da bu kadar kırıcı ve eleştirel olabiliyorsunuz. merhamet herkeste bulunmuyor.

Şimdiden böyleyseniz iki üç yaşlarında nasıl baş edeceksiniz. O yaş aralığı daha sancılı geçiyo çünkü.

Ailem çok yakınımda. Genelde kendim baktım. Aile üyeleri genelde sevmek istediklerinde dahil oldular sürece. taylor

Az önce eşimle konuştum. Ben gitmek istiyorum dedim. Tamam ben de gelirim dedi randevu aldık. Düzelmesi lazım zaten. Burada kışkırtıcı yırumlar olmasına rağmen bu bile iyi gelmişken bir destekle çok şeyi olumlarım umarım

Bu arada herkes diye genelledim ama herkes değil tabi ki bu ama malesef çoğunluk yani. Bu kimseler dışında aklı selim bi biçimde empati kurabilerek yorum yazan güzide kadınlarımızın gözlerinden öpüyorum. Empati de kuramayacaksak dağdaki ornitorenkten ne farkımız kalır? Kendimi samuel coleridge gibi hissettim

Konunuz aklıma çok takıldı. Bir şey daha paylaşmak isterim, belki denersiniz, belki faydası olur. Ben Oğlumun sıkıntılı anlarında yatıştırmak için bir yöntem bulmuştum ve inanılmaz işe yarıyordu. Kucağıma alıp, sarılıp büyükçe bir aynanın önüne geçiyordum Onunla ve başlıyordum aynaya bakarak, orada Onun gözleri ile buluşarak ve öncelikle dikkatini çekecek heyecanlı/neşeli bir tonlamave sözler ardından ise tatlı ve sakin bir ses tonu ile konuşuyordum. Dakika'ya varmaz rahatlamaya başlardı eğer o anda başka bir rahatsızlığı yok ise.. Zhre_ Gecici bir sure mezun zhre :) ... Takim:

allah korusun bebekle yalnız kalmayın asla. esergry Nirvana Anneler

Aynen bende öyle aştım.

Nasıl ferah bir mesaj. Ben de emziriyorum. Hala birlikte olduğumuz her an emzirme kampı gibi geçiyor. Memede uyumayı seviyor. Zaten gündüz uykuları (saat 16da işten çıkıyorum) memede oluyor. Hala birlikte yatıyorum. Her 1.5 saatte emziriyorum. Hesaba tutunca sorunu göremiyorum maalesef

Evet depresyonda canım. Okuyunca yazını bana da bi gülme geldi :))

Bakın henüz çok küçük,2 aydır sizden ayrı kalıyor gündüz, akşam geldiginizde de kokunuzu hissetmek istiyordur, artık sizi tanıyor, özlüyor benim oğlumda 6 aylık ordan biliyorum, eskiden kimseyi yabancılamazdı ama artik birinin kucağına giderse gözünü benden ayırmıyor, almazsam aglıyor. Psikolojik destek alın, bebeğinizle empati kurmaya çalışın, şu an ona herşey, herkes yabancı, hiçbirşey bilmiyor, derdini anlatamıyor daha aç mı tok mu, karnı mı ağrıyor bilmiyorsunuz. Uyutmakta güçlük çekiyorsanız beyaz gürültü tabir edilen seslerden dinletin, işe yarıyor hatta ben bu sesi çıkaran oyuncak aldım bir tane, kalabalık bir ortamda uyutmam gerekiyorsa kullanıyorum diğer seslerden etkilenmiyor uyurken. Anne, kayinvalide anlaşabileceğiniz bir yakınınız varsa onlardan yardım isteyebilirsiniz ama lütfen böyle devam etmeyin. Sizin siniriniz stresiniz huysuzluğunuz emin olun hepsi geçiyor bebeğinize, mutlu, sakin anne mutlu bebek.

Bencede böyle insanlar anne olmasın bebek bir anlık heves değil ömür boyu sorumluluk gerektirecek birşey Ne sandınız oyuncak bebekmi Birde toy değilsiniz 38 yaşındasınız Bebeği öldürebilirim ne demek yakınımız olsam sizi ihbar ederim Birde öfkeliymişsin şımarıklığı diğer adı ona buna bağırmak niye doğurdun Daha neler göreceksin çocuğun gaz problemi vardır

Lohusa sendromu olabilir bazilarinda uzun suruyor. destek alin isteyerek yaptiginizi dusunmuyorum N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

hayır asla konunuzdan dolayı onyargılı degılım 38 yasında bılınclı bır ınsan lohusa depresyonundayken tedavı olmak yerıne sinirini cocuktan cıkarıyor olmasına yargılıyım sizi sinirlendırmek cok kolay bu kadar kolay olmamalı sınırınız neden bukadar bozuk dıyorum esınızle mı sorun var baska seylerden mı sadece lohusa depresyonu degıl sızın kı patlak vermıs son damla olmus lohusalıgınız baya siniriniz bozuk cunku bu gunlerın tadını cıkarmak varken boyle gecmez kı yazık sıze de bebege de hepınıze yanı gercekten uzuldum bence daha sakın olun ve hemen destek alın derım ben bazen bazı sorunları tek basımıza nasıl cozebılecegımızı goremeyebılırız bır destek baska bır goz baska bır akıl yardımcı olabılır sızın ıcın dıyorum ben

kalır uykusuz kalır ya yattıgı yer rahat degıldır ya gazı vardır ya ortamı havasızdır ya annesı babası cok gergındır bebegın uykuya dalabılmesı ıcın o ortam ona uygun degıldır 2 saatde bır yarım saat emse o ona haylı haylı yeter emdıkten sonra 10 dk kucakta gazını cıkarıp yatırdıkdan sonra uyuyadabılır uyumayadabılır ama sureklı bır mızmızlanma halındeyse bellıkı bır rahatsızlıgı var alerjık olabılır gaz olabılır bırsey var bellı huzurlu bebek huzursuz durmaz cunku uyarıcı seylerı kapatın bılgısayar televızyon odasını hergun mutlaka havalandırın her emmeden sonra mutlaka gazı cıksın arada mastikleyın bacaklarını karnına dogru ıttırerek falan masajlar yapın hergun yıkayın korkmayın yıkandıgı ıcın usuyup hasta olmaz yıkandıkca gelısır alısır sever sudan cıktı o zaten alısık sımdı kucagınızda oldugu ıcın keyfını cıkarın buyuyunce ıstesenızde kucagınıza gelmeyecek sımdı en guzel zamanları buyudukce derdı zorlugu buyuyor buyudukce daha rahat etmıyorsunuz 3 yasında kızım var tecrubelı degılım ama 3 senede ogrendıklerım benım bunlar 4 aylıktı odasını ayırdım bebefon aldım farkettım kı bızımle yattıgında uykusu bolunuyormus kolık ve reflu bır bebegım vardı 1 sene uyku ne bılmedım 1 saatlık uyku ıle yasadım 3 gun hıc uyumadıgımı yemek yemedıgımı hatta tuvalete gıremedıgımı bılırdım dusunun sulalenın en kucugu benım hayatımda ılk kez kucagıma bebek almısım kolık reflu bır bebek ve tek basımayım ne annem ne kayınvalıdem kımse yok sezeryan oldum ve sag tarafım komple alındı sezeryan esnasında 38 cm kıst yanı ekstra bır amelıyat seklıyle dogum yapmısım... cok zor her dogum her anne ıcın cocuk buyutmek zor kımsenın kı kımseden daha kolay degıl herkesın kı zor aglamayan bebek vardı da bız mı dogurmadık :) sız sadece sabırlı olun cocuk buyuyunce sıze ne yapacak soyleyeyım bıle bıle ozellıkle sabrınızın sınırında hoplayacak bam telınıze basacak bıle bıle yapacak :) bazen okadar sinirim bozuluyor kı gulme krızıne gırıyorum bazen aglıyorum gulerken gozumden yas gelıyor guluyorum okadar sınırım bozuluyor ama napabılırım elımden bırsey gelmez kı gelısımı ıcın bu yaramazlıkları bıle yapması gerekıyor cunku bunu dusunun sızde bebek oldunuz. aılemıze ne yasattıysak en az aynısı bızım basımızda olacak :) bızde annelerımız gıbı cocugumuza ılerde anlarsın dıyecegız

Kizim 18 aylik. Uyku problemimiz cok buyuktu, ek gidaysa tam bir kaos. Ara ara yukselmelerim oluyordu. Ama bu bebegim yurumeye baslayinca dahada artti. Cunku asiri hareketli bir bebek kontrol edemiyorum. Gecen hafta besbesiginden atladi. Birde inattir denileni asla yapmaz. Psikolojik destek almayi dusunuyorum. Cunku benim icimdeki ofkenin sebebi bebegime ddegil, gucum ona yetiyor ancak. Ama oldurmeyi dusunmek ne demektir, cok acil psikiyatra gidin. Cok uykusuz ve zorlanma yasiyorsaniz isten ayrilin. Bebek uyudukca sizde uyuyun. Havalar guzellestikce disari cikin, temiz hava cok guzel yoruyor bebekleri. Ama birde aglayip hic susmuyorsa, onca saat uyumuyorsa bir sebebi vardir. Aç olmadigindan, gazi olmadigindan emin olun. Uyku egitimi vermeyi deneyin. Yapilacak pek cok sey var

38 yıllık hayatın bir anda değişti hemen adapte olamaman çok normal. Hele de uykuya düşkünsen 2-3gün uykusuz kalmak bile insanı depresyona sokabiliyor. Annelik insana sabrı öğretiyor. Zamanla herşey yoluna girecek sonsuza kadar böyle devam etmeyecek canım benim. Öncelikle destek almalısın. Lohusa depresyonunda olabilirsin. Kan değerlerine baktırmalısın. Doğum ve emzirme gibi nedenlerle düşmüş olabilir takviye gerekiyor olabilir. Ayrıca maddi imkan varsa bakıcı desteği de alabilirsin. İkinci olarak bebeğine uyku rutini oluşturmayı deneyebilirsin. Uyku eğitimi verebilirsen sorunların büyük ölçüde azalacak diye düşünüyorum. Son olarak kendine sakinleştirici şeyler yapmalısın. Mesela papatya veya melisa çayı içebilirsin. Lavanta yağı veya bergamot gibi sakinleştirici kokuları kullanabilirsin. Bebeğin banyoyu seviyorsa alıp kucağına birlikte suyun altına girin hem ten tene temas etmek aranızdaki bağı da güçlendirecektir.

Hangı saatler aralığında mesela, ben o aylarını cok ıyı hatırlıyorum henüz 14 aylık benımkıde. 2.25 dk arayla uyumaları gerekiyor, 1 saatlık uyku bıraz kısa yanı derın uykunun 15. dakıkası uyanmış. Gerı uyutmaya calısmak lazım, sabah, oglen ve aksam ustu en gec 5 e kadar uyudu uyudu uyumadı uyutmayıp 6 da gece uykusuna yatırmak lazım. Son uyanmasının 2-2.15 arası olduğunu dusursek

Şu kadınlar kulubu olana kadar ben evet herkesın aynı oranda aynı sıddette anne olmak ıstemedıgının farkındaydım ama, anne olmuş olan bırının daha farklı olabılecegını hıc dusunmemıstım. 5.5 aylık bebek, dun 18 aylık bebeğe tokat atan gerçekten sasırıyorum artık. Bu kadar olamaz gıbı geliyor bana, yanı sızınkıler canavar bızımkıler cok pamuk olmadığına göre, bence en normal olmayandan baslasın sıra, Allah akıl fıkır versın

Burada tüm detaylara yer vermedim. Emzirmekle ilgili sorun yaşadığım için öfkeliyim diye düşündüm ve 15 gün önce bir uzmandan emzirme desteği aldım. Herşey yoluna girmiş gibiydi. Fakat dün olmadığını gördüm. Önceki

Sorun çok ciddi ve büyük. Acil psikolojik desteğe ihtiyacınız var. Bu arada sigara konusunu da halletmelisiniz.

Bu konuda size çok katılıyorum. Toplum genel itibariyle bu konuda çok önyargılı

Kötü bir insan olamazsınız çünkü yardım istiyor ve yaptığınızdan özür ve utanç duyuyorsunuz. Çevre baskısı çok yorar insanı bilirim. Herkes çok bilir ama kimse bir şey bilmez. Kalabalık içinde yanlız kalmak ne demek Onuda bilirim. Yalnızlığınız çaresizliğinizi çok iyi anlıyorum.. Ruhunuz çok hasta ve yaralı. Dediğim gibi bunu ne eşiniz ne de biz düzeltebiliriz. Size en iyi gelebilecek şey bir ruh hastalıkları hekimi. Lütfen hemen yarın bir hekime başvurun. Herşey düzelecek buna İnanın.

onu ne kadar çok istediğiniz dönemleri düşünün ve miniğe bağırmayın. Boşuna cennet annelerin ayağı altındadır denilmiyor. Ama her anne için geçerli değil bu annelik sabır ve fedakarlık ister. Bence layık olmaya çalışın ama dünyaya gelmesine sebep olarak ona bunu yapmaya hakkınız yok, alabiyorsanız psikolojik destek alın düşünsenize Allah korusun bi boşanma evresine geldiğinizde eşiniz tüm bunları kullanabilir. Yine anlayışlı imiş eşiniz. Eğer kendi sözlerinize ve Allah'a verdiğiniz sözlere değer veriyorsanız söz verin bir daha bebeği sarsmayacağınıza ve bebek sarsıntı geçirdiğinde bebeğin beynine neler oluyor bi araştırın. Özelden verebileceğim bi adreste çok açık videosu var bunun. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

belki koliktir doktora sordunuz mu? kolikse siz ne yaparsanız yapın ağlamaya devam edecektir. hep aynı saatler arasında mı ağlıyor? birde yine kızacaksınız belki ama sanki sizde henüz bebeği sahiplenememe size ait olduğunu anlayamama durumu da var sanki. kaçıncı defadır bebek bebek diye bahsediyorsunuz. bebeğim oğlum vs değil. sizi rahatsız eden noktayı bulmanız lazım bence. düzen değişikliği mi? artık hayatınızın bir parçası olması mı? sorumluluk mu? artık bazı şeylerin sizin insiyatifinizde olmaması mı? bunları da ancak destek alarak çözebilirsiniz.

Canım çoğumuz anneyiz yahut anne adayıyız.. Lohusa depresyonunun dibine kadar yaşayanlarımız yahut kıyısından dönenlerimiz olmuştur illa ki... Arkadaş dip doktasına ulaşmış ne yazık ki... Çoğu yorumu okudum üzüldüm açıkcası... Herkes arkadan konuşmaya, bilmedikleri konular üzerinden yorum yapmaya bayılıyor sanırım... Bu annemiz evladını sevmediği için mi çalışmak zorunda acaba... . Ülkemizin durumundan kimsenin haberi yok sanırım... Bu bezler mamalar kıyafetler aldı başını gitti ne yapsın bu anne... Her anne gibi en iyisini benimde evladım kullansın derdinde... Çalışmasa evde bebekle kaldığı zaman içerisinde Allah korusun zarar bile verebilirdi... Herkesin hayatı instagramdaki gibi mükemmel burada da sanırım... Arka yüzünde neler dönüyor bir Allah bilir =)

K. validem bakıyor oğluma. Gündüz 3 sefer 1 er saatlik uykusu var. Sadece erken uyanmaya başlamadı. Doktoru ayı ile uyumlu olduğunu söyledi bu durumun. Fakat 12 saat uyutamamak hergüne mahsus değil elbette. Bu dün yaşadığımız krizdi. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Madem kötüsün o ağlarken sen de onunla ağla. Sarsmak, öldürme hissi ve zarar vermeyi istemek ciddi psikolojik tedavi gerektirir.

o zaman ucretsiz izne cik bacim imkanin varsa.. demekki gercekten fiziken yoruldugun icin sinirlerin yipranmis. buyudukce kolaylasacak inan.

Yuhh ya bu nasıl bi yorumdur.. Eğitim seviyenizi merak ettim

Uykusuzluktan, yorgunluktan bayılma noktasina geldiğim zamanlarda, gaz sancısıyla sabah beslere kadar omuzumda gezdirip dizlerimin tutmayip tam isyan edecegim zamanlarda bir an için Allahin kucağımdaki o emaneti benden aldığını hayal ederim. Ne büyük ne geçmez bir acı değil mi? İki yıl önce tanıdığım biri çok hareketli ve yaramaz iki yaşındaki oğluna bu bize Allahin bir cezası dedi sinir anında. Çocuk on gün sonra iki defa ust uste ateşli havale geçirdi ölümden döndü. Bu olay beni çok etkilemiştir. Elinizdeki nin kıymetini bilin ve acilen destek alın derim.

ben henüz anne değilim ama bence sizin gerginliğiniz bağırmalarınız durumu dahada kötü yapıyordur. bağırmadan ne anlar o bebek korkuyodur belki o yüzden uyuyamıyordur bilemem ama ruh haliniz iyi değil gibi. tecrübeli anneler size yardımcı olur umarım.

Yoksa öldürebilirim kismini okuyunca kesinlikle psikolojk yardm almanizi tavsiye ederm. evet her anne zorlanir bende zorlandm ayni sizin gbi zor bi bebekti uyumazdi kolik bi bebekti hep aglardi ama cok sukur aklimdan boyle kotu bisi gecmedi. size yardm edicek annenz ablanz falan varmi yardmci olsalar D Dediyy Çoğul tontikolar.. Üyelik İptali tek ayak

Bu tarz seviyesizlikleri gözardı edin lütfen... Bir adet şuan üst mesajda da bulunuyor. Sizi takdir ettim. Sorunun farkında olup kendinizle yüzleşebilmiş ve çözüm için çabalayıp içinizi dökmüşsünüz. Umarım alacağınız psikolojik destek bir an önce yardımcı olur.

Yakınınızda olmama gerek yok. Burda yazılanları kaynak göstererek bunu sanırım yapabilirsiniz. D Dediyy Çoğul tontikolar.. Üyelik İptali tek ayak

Azcik kendinize gelin ama.. bu bebeklerin bu annelerden cektigi nedir ya? Bende iki tane dogurdum, tektim kimsem yoktu. HERKES doguruyor ama 3,5 aylik bebegi sarsmak oldurme dusuncesi filan? Koskoca 40 yasina gelmis kadinsiniz azcik aklinizi basiniza alin ya. 18 yasinda anne olsaniz cahil derim cocukken anne olmus derim ama koskoca insansiniz. Bu konuda empati yapamiyorum kusura bakmayin. Gucunuz minnacik aylik melege mi yetiyor? Uyumasin nolcak? Cocuk kolik belli.

Sinir aninda bebegini güvenli bi yere koy yatagina vs... ve o odayi derhal terk et. Aglarsada dahada müdahele etmeye calisma. Bi sigara ic ve kendine gel. Bagirmak istiyorsan al bir yastik bas yüzüne istedigin kadar bagir bir ciglik at. Lütfen bagirma bebegine... ileride yaramazlik yapicak ve dahada zorlu olucak bakmasi... profesonel destek al. Kendini degistirmeye gayret göstericeksen hak etmisindir anneligi. hic birimiz dört dörtlük Degiliz ama her türlü siddet bebeginde büyük sorunlara sebeb olucak... Saglikcana büyütün

Zaman zaman hepimizde oluyor bu sinir stres sonrası pişmanlık.. Ama aşırıya kaçmamak kaydıyla her evde olabilir tartışma kendine yüklenme keşke biri olsa yardım edecek zaman zaman bebegi alacak seni ferahlatacak ozmn sana da iyi gelirdi.. Destek almak muhakkak ikinize hatta üçünüze de iyi gelecektir

Post partum depresyon geçiriyor olabilirsiniz. Neyse ki eşiniz destekçi. Yardım almanızda fayda var. Ben de anne olsam sanırım bu depresyonu yaşarım. Biraz da tahammülsüzüm sizin gibi.

başka şeylerin sinirin çocugunuzdan çıkarıyorsunuz lütfen destek alın

bebek bu ağlamayanı mı var? tedavi olun bir an önce. el kadar bebeğe gücünü yetirmek ne kadar acizce.

Bunu her lohusaya veya anneye yazmam zamanla geçer falan derim ama siz acilen psikolojik destek alın. Lohusa depresyonunu ağır geçiriyorsunuz. Emzirirken içilebilen ilaçlar var. Üstelik sırf kafanız rahat etsin diye işe başlamışsınız. Bu da bir hata. Normal şartlarda çalışmak iyi gelir ama siz daha bebeğe bile alısamamışken bir de iş sorumluluğu almışsınız. Bebeğe kim bakıyor? Kimbilir neden ağlıyor yavrucak. Daha gaz sancısı bitmemiştir. Korkar annesini arar. İlla da bir sebep olması şart değil. Alıp koynunuza basıp susturacağınıza itiyorsunuz. Sanırım psikolojiniz bebeği reddediyor. Bağırarak daha çok korkutuyorsunuz. Dün Charlize Theron'un oynadığı Tully filmini izledim. Lohusa depresyonu yaşayan 3 çocuklu bir anneyi anlatıyordu. Kendimden de bir şeyler buldum. Ama bu derece ağır yaşamadığım için şükrettim. Daha o bebeğin diş sancısı vs. olacak. Saat başı uyanacak uyumayacak. O zaman ne yapacaksınız? Kendinizi hazırlayın anne olmaya. Çünkü hiç kolay değil. Bebek saksıda büyümez. Çok büyük özveri ister..

O kafayı duvara vurmalar ve daha farklı kendine zarar verme şekilleri bende de oldu. Çaresizlipin dibindeydim sizden tek farkım bebeğe hala sevgi dolu yaklaşmaya çalışıyordum. Kızma, bağırma zaten yoktu. Destek almaya çalıştım, gittiğim şahıs "çocuğunun olmaması daha kötü, çocuksuz çiftler de geliyor onların durumu daha zor" minvalinde saçmalayıp ilaç verdi. Ne doktor doktor gezecek zamanım ne de mecalim vardı. Kendim de aşamıyordum, eşim artık sıkılmıştı. Baktım olmuyor alabileceğim herkesten destek aldım. Canım sıkıldı kayınvalidemde kaldım, eşime bırakıp 2-3 saat gezdim, anneme geldim, derken baktım çok iyiyim. Eskiye göre çok iyiyim tabi, hala tam adapte olamadığımı biliyorum ama bayağı alıştım. Sizi kimse anlamayacak emin olun, size neyin iyi geleceğini en iyi siz bilirsiniz. Tek başınıza her şeyi yüklenmekle size aferin demeyecekler.

O kadar bedduaya uslup mu takinmaliyim? Ilk once kim beddua etti kim kontrolunu kaybetti donun ona bakin. Bir insana aman dile ama derman bulama demek ciddi psikolojik sorunlarin isareti ve dilerim butun kotu dilekleriniz sizi bulur su cuma saati dilegim bu yonde. Cocugu oldurecegine git kendini oldur diyen yorumlar var gidin onlara bedduanizi edin once. Aklinizi basiniza alin demek git kendini oldur demekten daha masum. Nerden alayim o akli demissiniz, sanirim bu soruyu sormak icin oldukca olgunsunuz. L

doktora gitmek için neyi bekliyorsunuz?

Tedavi olmalısınız. eger lohusa depresyonu ya da başka bir deoresyonsa bile bebeğinize zarar verebilirsiniz. anneler bebeklerine zarar vermez diye birşey yok. fiziksel olmasa psikolojik şiddete maruz kalabiliyor bebekler. normalde kendini eleştiren annelere daha ılımlı yaklaşabilirim lohusa depresyonunu anlayabilirim ya da yorgunluğunuzu... ama sizin anlattığıniz bana biraz tehlikeli geldi. lutfen ama lütfen tedavi olun. isiniz olmasaydı ne yapacaksınız? Sarılip sevip kucaginizdan indirmemeniz gerekiyor normalde. ben 5 aşılama sonrası 2. tup bebekte hamile kaldım oğluma. hicbirinin tırnağına zarar gelmesin ins Kivii17

Buna taşlatmak değil fikir danışmak denir. Kendi problemini görmüş bu problemi çözebilmek adına da bir çok tecrübeye sahip kadının da fikrini alarak en doğru çözüm yolunu çizmeye çalışıyor. Yazdığınız yorumu azarlama kalıbına sokmazsak neye sokabiliriz acaba?

Ya bunun farkındaysanız ne güzel. Bakın ben de hamileyken gelip buralara gelip bir derdim var gezmezdim mesela. Niye içim bir şeye üzülür de etkilenirim falan diye. Ama ben bunu size söylüyor muyum hayır. Çünkü siz anne olmayı hak etmiş şahane bir kadınsınız. T

Mutsuzluğumu nereden çıkarttınız. phalanx

Bir gün buraya böyle bir konu açmak için doğursım hanımefendi

Alkissssss en buyuk sensin:))

Çocucugunuzu suçluyorsunuz dedıgım kısım

Allah'ın kulunun kapı çalmaması ne demek ben iyi bilirim.

Bebeginiz neden agliyor? 5.5 aylik bebegin gun icinde 3 defa uyumasi lazim. gazi falanda gecmistir. doktora goturup degerlerine baktirin. tok olduguna eminmisiniz? bi arkadasimin bebegi ayni sizin gibiydi gece aglamalar uyumamalar. meger sutu ddoyurmuyomus duzeldi mama ve ek gida alinca . push ;

Lohusa depresyonunda olabilirsiniz. sizi hemen bir teşhisle etiketlemek ve endişelendirmek istemem. ama randevuyu da almışsınız sanırım, lütfen gidin ve güzelce destek alma sürecine devam edin, bırakmayın. Amerikada beş çocuklu bir anne, ha bu arada bizdeki klasik tanımıyla ilk 40 günde filan da değil yani kaçıncı çocuktan beri bu depresyondaymış kadın. doktoru aileyi uyarmış ama önemsememişler. kadın beş çocuğunu da küvette boğup öldürmüş. olaydan sonra hem kadın hem de doktorun uyarısını dinlemediği için eşi tutuklanmış. kadının ankayacağınız üzere psikolojisi iyi değil, çocuklarına iyilik ettiğini kurtardığını sanıyor. Bu korkunç şey size olacak demiyorum lütfen yanlış anlamayın. ama bir tarafta destek alıp bunu aşmak var diğer tarafta Allah korusun bunlar var. hiçbir anormallik olmasa bile güzel güzel anne-çocuk ilişkinizi yaşamak varken neden bu hali çekesiniz? Lütfen lütfen yargılayıcı tiplere takılmayın, bu uydurma bir depresyon değil, bu naz kapris şımarıklık değil. gayet yaygın bir şey. ve çözümü var. siz "kötü bir annesin" diyenleri dinleyip bu derde hapsetmeyin kendinizi

bence yoruluyorsun stresin tahammulsuzlugun bu yuzden.. birazda kisilik meselesi ama... kendini bilmende guzel bi yerde.. sana tavsiyem bebegine gun icinde aglamasi icin zaman ver.. karni toksa alti temizse.. koy yatagin uzerine bebegi yaklasik 15-20 dakika istege gore aglat. dusunsene bizler isetdiklerimizi her sekilde gosteriyoruz. aglayarak gulerek sinirlenerek aciktigimizda yemek yiyoruz vs vs.. ama onlarin tek yapabildikleri sey aglamak. yani gun icinde inan buna ihtiyaclari var, sebepli ya da sebepsiz. ilk cocugumda cok mutsuz oluyordum oglum agladiginda.. tecrubesizlik var tabii isin icinde birde.. panikte oluyorsun.. ama bu kadar dert etmeye gerek yok. 3. cocugumda aynen yukarda bahsettigim gibi yaptim... koydum yatagin uzerine ve agliyorsa aglasin dedim.. gunluk rutinimiz arasindaydi bu aglama isi. hatta yaninda kalmazdimki mudahale etmeyim. benimki aglatarak terbiye etmek degildi tam tersi ona yardimci oluyordum ben. tabiiki iyicene catlayana kadar aglatmiyordum, zaten onu anliyorsun. hem sinirlerim az bozuluyordu hemde o rahatliyordu. sonralari bi baktim benim kizin aglama zamanlari gecmis.. simdi 15 aylik mizmizlanma zamanlarindayiz. uykusu gelince vs mizmizlaniyor. bazen gene birakiyorum agliyor derdine derman olamiyorum nasilsa.. bakiyorumki uyumus kalmis.. herseyi bu kadar stres yapma bos ver. cocuk bu robot degil. ha buarada ben bunlari tabiiki ilk 3 ayda yapmiyordum biraz buyudukten sonra yaptim.. cunku ilk 3 ay gaz maz zaten dertleri kendilerine yetiyor bol bol sarilip pispislican baska caresi yok

Alinti yaparken izin almamiz gerektigini bilmiyordum. Peki tamam agzimin payini verdin : (

Ben de 31 yaşındayım... Öyle çok fazla bebek isteği yok içimde. Uykuma ve standart rutin hayatıma çok bağlıyım. Değişikliklere çok fazla açık değilim. Hele ki böyle bi değişiklik. Ben de böyle bi anne olurum diye çok korkuyorum ama görüyorum ki siz tedavi ile elde etmişsiniz. Yaş faktörünüz de çok önemli bu konuda. Yaş ilerledikçe tahammül de azalıyor.

Lohusalik uzadiginda depresyona donusuyo 40 in ciktiginda hala ayni hüznü yasiyosan bebege tahammulun artmiyosa iste tamda orda yardim alman gerekiyor HatueL Kalbini değiştirerek hayatını değiştirebilirsin... Anneler

Sizin işiniz benden çok daha zor. Allahım size de sabır ve ferahlık versin.

İsten izin alip biraz dinlenin. Ben sigara icmenize takildim. Emziriyorsaniz yazik bebege de geciyor. Psikiolojik destek de almalisiniz. Ama herkes yasiyor boyle seyler. Kotu bir anne deilsiniz elbette. D

Anlıyorum ama uyku eğitimi yatağa atıp ağlatıp uyutmak değil artık. Yatağında yalnız yatanlar var. Ben yapamadım. Ama uyuduğu uyandığı zaman belli. Kızım kucağımda uyuyor uyku saati gelince ama maksimum 15 dakikada sızıyor. 9 aylık günde 2 uyku toplam 4 saat, 9a doğru gece uykusu, sabah 7.30 kalkış. 5. aydan 7. aya kadar uğraştım oturdu. Yoksa bende gecenin üçünde kucağımda bebek ağladığımı, 5 aylık çocuğa evladım manyak mısın uyusana falan dediğimi biliyorum. Bağımlı olsun bana uyurken sorun değil, yeterki uyusun. A

Yazık olmuş o bebege. A Arya-78 Aktif

Ev ile ilgili hiç yüküm yok şükür. Hafta 1 yardımcı geliyor. Yemek işini annemlerde çözüyoruz genellikle, olmazsa da pratik çözümler. Bebeğimin normsl şartlarda uyanık olduğu anları birlikte ve kaliteli geçirmek için bu söylediğiniz yükleri bir kenara ittim. Bu konuda eşim de sağolsun destekçi. Şimdi çok küçük yaşadıklarımızı hatırlamayacak. Ben ona bağırıp kızan bir anne figürü olmak istemediğim için çabalıyorum zaten. Gelip geçici dediğim şeylerle başedemediğimi görüyorum artık. Bugün inşallah ilk randevum var. Umarım ailem için en iyisi olur TurkuaZveMoR

Yapılan ağır eleştirileri hak ettiğinizi düşünmüyorum ki zaten durumun normal olmadığının farkındasınız ve çözüm arıyorsunuz. Umarım tedavi olur ve çocuğunuza daha sakin yaklaşırsınız. Kimin ne zaman ne yaşayacağını kimse bilemez. Sonucunda icinizde yasadığınız duygularla baş etmeye çalışiyorsunuz. Çok sinirlendiğinizde la havle çekmenizi ve ensenize su vurmanızı tavsiye ederim. Sakinleşmenize yardımcı olacaktır. Inşallah kısa sürede atlatırsınız S

Haha çok güldüm. Burada böyle yorum yapan var mı cidden. İyi olun siz de.

Acilen psikolojik destek alin lutfen. Hem o bebek icin hem kendimiz icin bu sart.

Anne bilinçli bir anne, sadece sinirlendiginde icinden gecenleri paylasmis genel olarak eminim hassas bi yapıda Buradan öcü anne olduğu anlamina gelmiyor. Aksi olsa paylaşıp fikir alabilicek hali, idraki kendinde bulamazdi. Yaş ilerledikçe, ve doğumdan sonra yaşanilan şeyler etkiliyor insanı. Herkes aynı değil.

bizler bile birşeyleri istemediğimizde tepkilerimiz ortaya koyuyoruz işte o minik bebekte aynı şekilde rahatsızlığını dile getiriyor ağlayarak, farklı yollar deneyin müzik dinletin mesela ılık duş aldırın masaj yapın kitap okuyun sesinizi duysun kalp atışınızı hissetsin belki çok sıcak belki üşüyor belki gazı var belki doymadı kendi anneliğinizi sorgulamadan onun ne istediği anlamaya çalışın lütfen... mesela yeğenim bebekken rock müzik ile uyurdu sadece annesinin bir kıyafeti yanında olmadan uyumazdı, bir arkadaşımın kızının ışık ile ilgili sorunu vardı karanlıkta uyurdu gibi gibi örnekler... yıllardır anne olmak için herşeyi yapmışsınız ne olur o yavrunun nasıl bir değeri olduğunu anlayıp ona sıkıca sarılın... dört haftalık düşük yaptım ve sizler gibi yıllardır uğraşıyorum, miyomlar kistler.. kendinizi bizlerin yerine koyun ve sadece onu anlamaya çalışın... ilaçlara sığınıp ruh gibi olmak ona ve size yardım getirmez, belki bir psikolog ile görüşmeler yapıp rahatlayabilirsiniz... dua edin bol bol yada meditasyon mesela? sizide onuda rahatlatır...

Burası öyledir acaba gerçek hayatlarında da bu kadar duyarlilar mi?ya da kendileri çok mu harika anne

Derhal acilen psikiyatri ye gidin. Lütfen. Annenizi yada bebeğinizi bir süre bakacak birini yanınıza çağırıp bu durumu anlatın size yardımcı olsunlar. Eşinizinde rahatlığına diyecek sözüm Yok. MissCherryBlossom

Merhaba hanımlar. 38 yaşında çalışan 5.5 aylık erkek bebeği olan bir anneyim. 8 yıldan sonra bir kaç tedavi ve en son ilk tüp bebek denemesi sonucunda kucağıma aldım yavrumu. Yani hem beklediğim hem istediğim bir bebekti kuzucuk. Erken doğum yaptığım için doğum iznimin hepsi doğum sonrasına kaldı ve ben ücretsiz izin almayı aklımdan geçirsem de içimden geçirmeden 3.5 aylıkken oğlum işe başladım. Çünkü bazen bebeğe çok tahammülsüz olduğumu görüyordum. Son 1 ayda işler daha da değişti. Normal şartlarda da sinirli ve öfke kontrolü olmayan biriyim. Fakat son bir kaç haftadır akşam ağladığında susmadığında ona bağırmalarım oldu. Bir kaç kez sıkıştırıp, sarsmak istedim. Bu istek geldiğinde kendimi tuttum hep şükür. Fakst o kriz anında çok kızıyorum söyleniyorum vs... Eşim sağolsun yanımdaysa alıyor bebeği vs. Dün akşam üzeri yalnızdık bebekle. Akşam 16 dan gece 3 e kadar uyumadı bu arada. Bir ara o kadar çileden çıktım ki kafamı duvarlara vurdum. Sakinleşmek için bebeği yatağına bırakıp çıkıp balkona bir sigara içtim ağlamasına aldırmadan. Gece babası biraz uyuttu tam uyuycaz derken yine çığlık kıyamet. Ağlama diye bağrılır mı el kadar bebeğe. Bağırdım. Yine eşim sağolsun aldı çabaladı. Ama susmaz ki el kadar bebe. Benim stresim de geçiyor ona. Oturma odadı mutfak vs derken uyudu. Yatağına alıcam eşim uyumuş oturma odasında. Eşimi kaldırdım. Kalk yanımızda yat ben bir daha ağlarsa bir şey yaparım diye korkuyorum dedim. Ne kadar üzücü değil mi? Geçen hafta eşime söyledim, iyi hissetmiyorum, bazen bir an öldürmek geliyor içimden dedim. Yetemiyorum, kötü anneyim, susturamıyorum, mutlu edemiyorum, bir şey yapmaktan korkuyorum bana yardım et, elimden tut dedim. O senin canın bir şey yapmazsın dedi, sen çok iyi bir annesin geçecek bunlar dedi ve konuyu kapattı. O kadar mutsuzum ve utanç duyuyorum ki anlatamam. Bu söylediğim sadece bebeğimin uykuya dalamadığı ve uykunun krize döndüğü anlarda geçerli. Diğer zamanlar bebeğime her anne kadar en iyisini vermeye çalışıyorum. Sinir anında bebeğimin kuvezde kaldığı anları getiriyorum aklıma. Derin nefes alıyorum, sarılıp özür diliyorum yavrucuktan. Bir daha yapmayacağım diyorum ama kontrolü kaybediyorum yibe bir noktada. Böyle işte. Bu anlattıklarım günlük rutinimiz değil elbette. Haftada belki 1. Fakat benşm vicdan azabım hergün. Doğruyu bilip, hatasını bilip kendşne sözün geçmemesi nedir bötle. Ben oğluma böyle bir anne olmak istemiyorum. Bana bir çıkış yolu gösterin lütfen.

bi kere kendi öz bebeğiniz oldugu halde bebek, yavrucuk diye adlandırmanız onu tam anlamıyla benımseyemedıgnızı gösterir. Eğer maddi durumunuz el veriyor ise bi yatılı bakıcı tutun. hem sizin için daha hafif geçecektir hemde bebek daha stressiz büyüyecektir. Hayır yarın öbürgün bu çocuk büyüyecek ve sizden illaki dayak yiyecek o belli. üzüldüm

başaramıyorsunuz işte farkında mısınız? mükemmel olmaya çalışmayın çağırın

Herkes herkesin çocuğunu kendi çocuğuyla kıyaslıyodur da ondan. El kadar bebek olduğunu herkes biliyo siz de biliyosunuz ama bebeğinizin sizi ne kadar zorladığını sizden başka kimse bilemez. Konuşanların çoğunun çocuğu sizin anlattıklarınıza göre çok çok sakindir eminim. . push ;

Bebekler ve çocuklar benim de hassas noktamdır. Nerede yanlış bir muameleye uğradığını düşündüğüm bebek olsa sessiz kalmamaya çalışırım. Ama burada önce iletişim kurmaya çalışan o bebeğin annesine yardım edilmeli. Çünkü ömür boyu onu kollayıp sahip çıkacak kişi o bebeğin annesi. Keşke herkes önce yardım etmeyi seçse. Kırmak dağıtmak çok kolay. Ki zaten karşıdaki bir enkaz gibi. Yardım isteyene "sen keşke anne olmasaydın" demek neyi düzeltir? O bebeğe ne faydası var? Size psikolojik terapi dışında şifa olacak formülü yazayım. En kötü anlarınızda dahi o bebeği bağrınıza basın. Mümkünse çıplak teninize basın. Gözlerinin içine bakın. Onunla dertleşin. Siz sakinleştikçe bebeğinize de yansıyacak..

Ben cocuguma bir kere bagirdim 5aylikti uyumuyirdu hic biseye yetisemiyordum tam uyutup yerine koyuyordumkii aninda uyaniyordu o sinirle 1kez bagirdim sonrasinda babasi onu uyuturken o gun hickirarak aglamasini gordum ve o oldu bi daha bagiramadim... bide annem rahatsizken 1bucuk yasinda falandi sinirlerim zaten tepemde kizdirdi beni elimle bos bulunup yanagina vurdum ama ondan sonrasi vicdan azabiiii... bi daha yemin ettim kendime asla amaa asla ona vurmiycam nasil kiydim ona diye... onu biz istedik bu dunyaya gelsin hicbiseyde sucu yokki yavrumun dort gozle bekledim o gelsin dunyaya diye bunu ona yapmaya hakkim olmadigini isledim beynime... simdi ben mutlu o daha mutlu o mutluysa zatenn biz mutluyuzkii bi hasta oldumu butun evimizin nesesi bitiyor... sanirim lohusa sendromunu atlatamadiniz... yoksa ona zarar vermeyi asla dusunmezsinjz...

Harika randevu aldığınıza sevindim. Biliyorum küçük ve yaşadıklarımızı hatırlayamaz ama hissettirdiklerimizi hatırlar yani o his onda kalır. Benim de 2 buçuk yaşında bir oğlum var zaman zaman kızdığım oluyor bazen çıldırdığım kendimi tanıyamadığım da oluyor. Her seferinde daha çok kontrollü olmaya çabalıyorum. Tamamen sakin olmak hiç ses yükseltmemek asla mümkün değil yapabilen varsa kendisini tebrik ederim. Çünkü biz de insanız mükemmel değiliz bazı gün mutsuz oluyoruz gergin oluyoruz çoğu zaman uykusuz oluyoruz. Yine de her zaman elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışmak lazım, iyi olmayı seçmek buna çabalamak lazım. Farkındalığınız yüksek olduğu için ve bu konuda destek almaya karar verdiğiniz için sizi tebrik ediyorum.

Durumunuz hiç normal degil geç olmadan tedavi olun destek alın ve yatılı bakıcı alın gece gündüz çocukya ilgilenebilecek size yardım edecek biri kendinizi böyle daha iyi hissedersinz bence bebek de daha mutlu olur

Anliyorum seni. kizimda hic uyumazdi ama hic aylarca ayni rutin saatlerce uyutma cabasi yara memeler uzerimde pijamalar tam uyudu derken deli gibi aglamalar. kimsede susturamiyordu. Benimde yasim cok gencti. bunaliyordum deliriyordum. ayni donemde esimdende bosanmak istedim evden ayrildim. bir gece sallarken uyumusum ole bir bagirdi ki o sersemlikle bacagina vurdum. bak 10 yil gecti vicdan azabini cekerim. el kadar bebek ben vursam ne anldi ki alip sarılınca sustu oysa ki sadece bana muhtac. He simdi kizmiyor muyum ooo ne kizmalar ne tartismalar kurallar vs. ama 10 yasinda artik. Biraz daha tahammul az sabir duzene girecek emin ol. Anne birseyin mi var gel sarilayim diyince sana yasadigin tum zorluklari unutacaksin. Ailenden yardim iste Gerekirse uzman bir bakici al geceleri Kendine zaman ayir Ama kendine kizma

Bunlar olurken esiniz nerde peki? Bu olanlara ne diyor, siz bagirirken neden gelip cocugu sizden almiyor? Önceki

Yatağında ya da beşiğinde yatsın. o zaman daha az uyanabilir. isten çıkış saatinin açısından da sanslisiniz. aslinda bir çok bakımdan:) ilk tedavide hamilelik yakalamışsiniz. bebeginiz sağlıklı doğmuş. isiniz var. anneniz kv niz size destek olabilecek insanlar var. su dönem yaşadığınız sıkıntıları geçici. ama siz biraz yoğun yaşadığınız için destek almalisiniz . push ; SSiyah

suan yaptıgınız atarda haksızsınız kusura bakmayın uye sıze yanlıs hıc bırsey dememıs aksıne dogru yonlendırmıs neden siniriniz bukadar bozuk? herseye buyuk tepkı verıyorsunuz suan dayak yemekten korkarak yazıyorum mesela

İdrar yolu enfeksiyonu atlattık. 15 gün önce tekrar baktık iyileşmişti.

Bakımı en zor varlık insan Kolay değil öyle 38 yıllık düzenin değişmesi Benimki de 7 aylık Birde kızım var 6 yaşında Bebeğim gece gündüz yapışık olmak istiyor Kızım kıskançlık krizlerinde sürekli benden bişey istiyor Hangisine yetişeceğimi şaşırmış bir ben Geçen gün tuvalete yetişemedim Çişimi altıma yaptım :) Oturdum, ağladım halime Dişlerimi sıkıyorum kökleri ağrımaya başladı Ama biliyorum geçecek Bu sadece bir süreç Böyle telkinler veriyorum kendime Sende dene Özleyeceksin bu hallerini ilerde Fotoğraflarına bakınca ne kadar minikmiş diyeceksin Sağlıkla büyüsünler :)

ne kadar da güzel aciklamissiniz. Lohusa depresyonu yasayan tüm kadinlar adina size tesekkür ediyorum.

Herkesin yapısı ve kaldırabilecekleri farklıdır, demek ki size ağır gelmiş bebek bakımı gayet normal bir şey bu. Asıl sorun bunu kabul edemiyor oluşunuz bence. Daha fazla inatlaşmayın kendinizle ve bebek bakımı için destek alın bu kadar basit. İmkan yoktur, destek yoktur el mecbur bunu anlarım da sizin öyle bir durumunuz da yokmuş. Bu şekilde bebeğinizi benimsemeniz ve karşılıklı o güzel etkileşimi yakalamanız zorlaşıyor.

Bu yorumu görünce istemsiz ağlamaya başladım. Tutamadım kendimi. Gerçekten anlıyorsunuz değil mi? O kadar yalnız hissediyorum ki. Geçen hafta eşime söyledim ben kendim başaramayacağım gücüm yok beni nereye götüreceksen elimden tut dedim geçecek dedi. Erken doğum yaptım, doğum öncesi 1 hafta hastanede yattım gözümden yaş geldikçe sus ağlama dediler. Oğlum 23 gün kuvezde kaldı, üzülme dediler gözümden yaş geldiğini gördükçe kim varsa çevremde yaşını sil dediler. 3 ay ben oğlumla gak meme guk meme yaşadım. Kucağa alıştırma dediler kucağımdan indirmedim. Herkes ne kadar seviyorsa ben de o kadar seviyorum en az oğlumu. Yarın ne yaşayacağınızı siz biliyor musunuz? Ben de bilmiyordum. Bilsem bunları yaşayacağımı bunu ne o küçük yavruya ne kendime yapar mıydım? Bırak biraz ağlasın dediklerinde yanındaysam nedwn ağlatayım dediğim çocuğum o benim. Suçluluk pskolojisiyle burda beni yerden yere vuran yorumlara bile selahiyetle cvp vermeye çalıştım ama siz bambaşka geldiniz. Ben kötü biri değilim gerçekten. Teşekkür ederim çok iyisiniz.

Bir yerde de kendi anneliginizi övmeyin be kardesim. Bik bik bik. Tamm ya tamm harikasiniz evleriniz harika kocalariniz harika hele anneliginiz muazzam. Konu sahibi bu ara bende cok ilgisiz ve bagirıp duran bir anneyim. Kendimi kontrol edemiyorum daha dogrusu kısa sureli kontrol edebiliyorum. Sonra bagirmaya basliyorum. Cok bunaldim. Benim kuzular uslu birde. Kendi hallerinde cogu zaman. Ama ben bittim. Ben tukendim sanki. Noldugunu bilmiyorum ama iyi degilim. Cok bunaldım. Cocuklara bir oyun kurup oynatamiyorum. Yalniz kalmak yalniz yemek yemek istiyorum. Elime bir kahve alip sakince sabah haberlerini izleyip geri uyumak istiyorum. Yorgunum mutsuzum.

Canım benim zaten durumun yanlış olduğunun farkındasın. Eşinle bunu paylaşman çok yerinde olmus durumu bilmesi en azından sana desteğini artirir. Çokta anlayışlı yaklaşmış. Nefes egzersizleri yapabilirsin gün içinde ve ofkelendiginde. Ve herkesin söylediği gibi destek almalısın. Eminim bi çok kadın böyle bi dönemden geçiyordur. Yeni annesin bu bi geçiş dönemi yeni sorumluluklar. Yeni görevler. Küçücük bi bebeğin annesi olmak, hiç kolay bişey değil. Kendini suçlaman gereken bişey yok. Yanlış giden şeylerinde farkındasın. Umarım en yakın zamanda cozersiniz durumu.

Ne kadar kırıcı ve yıkıcı bi yorum. Kadın halinin farkında içine dert olmuş derdini anlatıyor övünmüyor ki yaptığıyla. Herkes sizin gibi mikemmel! anne olmak zorunda değil.

Ya siz gerçekten mükemmel bi insansınız şu yorumun alnı olsa da öpsem keşke. İşte örnek bir mesaj. Derdini paylaşan bir insana yardımcı olabilmek için gerekli unsurların hepsi bu mesajda mevcut: rasyonel yaklaşım, pozitif enerji, iyi temenni, çözüm önerisi ve olumlu noktalara dikkat çekiş. Şu mesajı okuyup biraz insanlık öğrenirler umarım

çalışıyorsunuz tamam da üzerinizde ne kadar yük var evin temizliği yemeği hala sizde mi? Çocuk artı evin tüm sorumlulukları sizdeyse taşıyabileceğinizden fazla yük var üzerinizde demektir. Ama bebeğiniz daha çok küçük hele bi 2 yaşını geçsin bilerek yapsın bazı şeyleri asıl o zaman sinirlenecek durumlar oluyor. Şu an sinirlenmeniz, daha doğrusu bu kadar sinirlenmeniz olağan dışı bence. Evladına zarar vermekten korkan çözüm arayan bir anne olduğunuzu düşünüyorum bence de psikolojik destek alın. . push ;

Canımm. Bence bir an önce bir doktora görün. Ablam da senin gibi olmuştu ikinci çocuğu doğunca. Rüyasında hep büyüğü biyerlerden atlıyomuş o da peşinden koşup kurtarıyomuş. Sonra uyanmış bakmış yatağında yatıyo çocuk mışıl mışıl uyuyo. Çok yoruyo beni boğsam mı diye geçirmiş içinden. O günden sonra bol bol gezmeye çıjtılar. Havaları değişti. Çok şükür geçti. Seninki de geçer inşallah. Bi yardım al bence.

Merhaba, sırf size cevap yazmak için üye oldum. kk ne yazık ki dertleşme yeri değil, insanların kendisini daha suçlu hissetme yeri olmuş. Eşiniz haklı, siz annesiniz, ona asla zarar vermesiniz. Yalnız bebeğin neden ağladığını bulmanız gerekiyor. Bu aralar alerji durumu o kadar yaygın ki bebeğinizin bir sıkıntısı olabilir. Düzenli bebeğinizi takip eden bir doktorunuz var mı?

İstiyordum elbette. Emziriyorum şu an.

Kimsenin teşekkür etmesine gerek yok. Bende anne adayıyım ben beterini yasarım belki ama çare ararım gelip burda kendimi taslatmam. Ayrıca ben kimseyi azarlamadım.

Bakin 5 yildir uyku uyumuyorum 5 yil. Annemden 3000 km otede yabanci bi sehirde kimsesiz yasiyorum. Esim cok yogun calisiyor. 2 cocugum var aralari 2 yas. Lohusayken bile yanimda kimse yoktu cok bunaldigim zamanlar elbette oldu/ oluyor. Hungur hungur aglayarak secdelere kapaniyorim genislil ver Allahim diye. kizip sesimin yukseldigi oluyor ama bnm essek sipalari artik 2 ve 5 yasinda. Burdaki bebek 3,5 aylik sanirim, cok minik. Annesi tabi uzulur uzulmez mi ama gozunun donmesinin ne kadar yaralayici olabilecegini gormesi lazim. Hayatim psikolojik destek al i esi de tavsiye eder, komsusu da. Biraz sert seyler duymasi lazim ki bicok yorum bnm yorumumun yaninda nirvana. Hak helali alicakmisim. O bedduasina karsilik bn onu Allah a havale ediyorum ve diliyorum ki ne dilerse kendisine donsun.

O daka çok küçük annesi.. konuşamıyor sana derdini anlatmaya çalışıyor. Ya bebeğin kArnı açtır yada gazı vardır. Benimde bebeğim 8 aylık hala ağlak bir bebek. Bazı bebeklerde bu gaz sancıları 1 yaşında kadar bile sürebiliyormuş. Ama gaz sancısından biliyorum. Sizde bebeğinizi bir kontrol ettirin bakalım. Bir sorunu vardır belki. Sizde piskolağa gidin. Bu sinir bebeğe de geçiyordur.

Herkes aynı şeyi yazmış psikolojik destek bence değil bana göre bir yardım gerek size anneniz gibi kardeş varsa o olur ne bileyim kv olur bir destekle bu durumu aşabilirsiniz çok çok kötü bir şey değil ve ben çocuğunuza birşey yapacağınızı sanmıyorum annesiniz onun canı yansa canınız çıkar saçma sapan yorumlara aldanmayın iyi bir annesiniz daha iyi olmak için de birinin desteğini alın derim S

Oğlumuzu doğumdan beri takip eden iyi bir doktorumuz var. Alerji testleri temiz çıktı. Konunun hassasiyetinden bir nokta gözden kaçmış olabilir. Bebeğim sürekli ağlayan bir bebek asla değil. Bunanlattıklarım günlük rutinimiz de değil. Haftada 10 günde yaşadığımız bir kriz sadece. Çok kibarsınız gerçekten. Dediğiniz gibi burası. Yeterki bir kar tanesi verin insanlara kartopu yapmak için sıradalar. Ben konu ne kadar hassas olursa olsun insanları yaralayacak yorum yapmamaya çalışırım mesela.

Deliliğimden Tabi birisi tanıdığı olsaydı beni ihbar edeceğini söyledi. Yine de yapabilirsin dedim yol gösterdim. Tık yok... Herkes neler yaşıyor. İnsanlar tecrübe etmedikleri konular hakkında ahkam kesmeyecek. Fakat biz genel olarak sazı elimize almayı bekliyoruz. T

Neden ücretsiz izin almadınız?3.5 aylık bebek için anneden ayrılmak çok zor ve huysuzluk yapması yada uyku düzeninin oturmaması normal. Sizi de çok iyi anlıyorum şu an oğlum 21 aylık hep derim iyi ki izindeyim çünkü gece uyumadığında sabah işe gitme stresim olmadığı için gerilmiyorum. Eğer sabah işe gidecek olsaydım ve gece uyumamış olsaydım ben de gerilirdim çünkü uykusuz işe gitmek berbat birşey biliyorum. Bebeğe zarar verme gibi düşüncelere kapılıyorsanız bir psikiyatriste görünmeniz gerekiyor. Malesef ülkemizde postpartum depresyon görülme oranı yüksek belki değilsinizdir ama yine de bir uzmana görünmek faydalı olacaktır. Sağlıcakla..

Psikolojik destek şart. D dgdln

Hamileliğimden beri kullanmıyordum. Dün içtim o anda. Sakinleşemeyecekmişim gibi geldi

Bahsettiğim durum belki konuda çok anlaşılmamış. Bu durum süreklilik arz eden bir durum değil ikimiz içinde. Bebeğimin böyle olduğu anlar haftada ya da on günde 1 ancak olur gaz sancıları geçtiğinden beri. 1 ay kadar mama verdim fakat mama alımında da kilo alım hızı değişmeyince mamayı kontrollü olarak kestik, emzirme danışmanından destek aldım tekrar aktif olarak emzirmeye başladım. Çişli bez takipleri iyi. Doktor kontrolünden yeni çıktık. Çok şükür bir sağlık sorunu yok

Ben de mutlu anne mutlu bebek diyenlerdenim. Koala gibiyiz zaten ben eve girince. Bundan gocunmuyorum da. Şarkı ve ninni söylememe bayılıyor çığlık kıyamet gülüyor sıpacık. Bana çok düşkün özlediğinin farkındayım. Yeri geliyor 1 saat memede kalıyoruz. Ben de sevdiği müziklerden liste yaptım onunla uyutuyorum. Ama bazen bir yerde film kopuyor maalesef

bebegi sarsmayi akliniza bile getirmeyin. sarsilmis bebek sendromunu arastirin. tahammul edemediginizde guvenli bir yerde birakip odanin disina cikin. kendi kendine aglamasi olum tehlikesinden iyidir. K Kestane

son zamanlarda ınsanlar neden bu kadar tahammulsuz cok dıkkatımı cekıyor... kımsenın esyasına zarar vermedıgımız surece aılelerımız bıze bagırmazdı bıle eskıden anne olmak kadın olmak daha da zordu, kuyudan su cekılmıyor haftada bır elektrık su gelmıyor camasırlar elde yıkanmıyor kazanlarda kaynatılmıyor utusuz bulasık makınasız bır hayat yok gıdıp avcılık yapıp hayvanın tuylerını yolup bı yandan sırtımızda bebekle magarada yemek pısırmıyoruz o zamanlar dayak yemeden buyumusum ne camasır makınası ne bulasık makınası ne televızyon vardı dogdugumda antebın cehennem sıcagında elektrık su kesıntılerıyle buyuduk amerıkan bezlerını kaynatarak sodalayarak altım baglanırdı boyle cocuk bezı ıslak mendıl mı vardı boyle gelısmıs saglık hızmetı yokdu 86 dogumluyum dusunun ben dayak yemedım yanı agladıgım ıcın yaramazlık yaptıgım ıcın nıye bukadar sinirlerımız bozuk neden cocuklarımıza hırcın davranıyoruz neden kadınlar bukadar mutsuz son gunlerde sureklı cocuklara kotu davranma konuları var cok uzuluyorum ben

Bebeğini yakın zamanda kaybetmiş bir anneyim. Büyütmek nasip olmadı maalesef. 1 yaş altı çocuğa hicbir şekilde terbiye veremezsiniz. şu an o kadar küçük ki muhtemelen kendisini sizin bir uzvunuz zannediyor? Zaten hayatta şu an tek güvendiği de annesi. o ağlarken bunları aklınıza getirmeye çalışın. Diğer arkadaşların da dediği gibi iyi bir psikoloğa gitmeniz şart.

Öfke kontrolü tedavileri var en zorlu olanı bile en fazla 6 ayda tedavi ediliyor bence bi doktora gorunmelisiniz benim annem de böyleymiş kendime tahammül edemiyorum demiş troid hastası çıktı troid sinir yapıyormuş tedavi olunca geçti geçti derken hala ilaç kullanıyor kesinlikle doktora gidin

Birde şunu farkettim, kendini bebeğe ne kadar teslim edersen, o kadar uysal oluyor bebek. Bırak yönetme kişiliğinin gelismesine yardım et, doğasına bırak.

İlk önce yazdıklarımı dikkatli okuyun. Benim lafım size. Çocuklarınıza değil. İkincisi sinirlendiğinde kontrolü kim kaybediyor acaba yazdıklarınızı dönüp okuyun. Daha fazla konumu ve sayfamı meşgul etmeyin edecekseniz de üslubunuzu takınıp devam edin

Bakın sız cocugu suçluyorsunuz ama sızsınız anormal olan, normal davranmayan. Yanı burada kac kısının cocugu kose yastığı gıbı kı, bebeklıgı kolay gecenın cocuklugu zor gecıyor daha bunun ergenlıgı var. Benım ılk cocugum tup bebek, dıgerıde normal yolla oldu aralarında 7 yas var. Ikısınıde cok severım ama ıkısınıde kendı hıkayesıyle severım, ılk çocuğumun yerı ayrı, ıkıncıde ap ay ayrı. Ilk oğlum benıde o bekleme surecınde terbıye ettı. Sızın bu normal olmayan dusuncelerınız belkıde 8 sene beklerken aldığınız yaralar, tedavı olurken hıc destek almadınız mı? Kı normalde de ofke kontrolunuz yokmuş, Ve kotu bır haberım var bız hala uykumuzu alamıyoruz,

Huzursuz öfke kontrolu olmayan bir anne sakin bebekmi istiyor?

Allah bağışlasın yavrunuzu gerçekten anne olmak istiyor muydunuz yoksa eşiniz vs mi çok istedi ama öyle ama şöyle olmuş gerçi bebeğiniz ilk yıllar zor geçiyor tabi ama siz işi kafaya duvarlara vurmaya götürmüşsünüz psikoloğa gidin emzirmiyorsanız ilaçla falan belki biraz daha iyi olursunuz

Sızı çok iyi anlıyorum. Benim oğlum da hiç uyumayan bir bebekti ki 2.5 yaşında hala uyumaz. Inanın yapacak bir şey yok, siz sakinseniz bebek sakin oluyor. Doktora gidin bebeğe ilaç yazsın, siz de doktora gidin tedavi olun uyuyun. Ben 2 aydır tedavi görüyorum uykusuzluktan kafayı yedim. Geceleri ağlıyor oğlum kalkıp bakmıyorum artik. Eşime diyorum yıllarca ben baktim bundan sonra sen bakacaksın. Çok yıpratıcı. Çok zor ama emin olun geçecek

Çocuğu "bir tane olsun, kenarda dursun, gün gelir lazım olur"diye mi yaptınız?

İşte diyorum ya empati empati empati. Empati kuramıyorlar o yetenekleri yok. Konu kendini övmeye gelince ama wuhuu allahuekber. Kendilerinden geçiyorlar

Oğlan yine geç ve güç uyudu. Valla olmasa dönüp o desteksiz yazanların konularını yorumlarını bulacaktım. Nasıl daha mükemmel ve premses olurum diye N

Yaşadığın şeyler kolay değil duyduğun duygularsa normal değil, en kısa zamanda destek al kimse mükemmel anne, baba değil hepimizin eksikleri çok hepimiz yetemiyoruz çok seviyoruz her dediğini yapıyoruz sonra çok şımardı deyip katı kural uyguluyoruz yada kuralcı ebeveyn olup ardından pişman olup "acaba çok mu üstüne gidiyorum" deyip bu sefer kurallardan vazgeçiyoruz. Doğru karnımıza ilk düştüğü anda anne oluyoruz ama anneliği sonra öğreniyoruz hata yaparak, yanlış yaparak bazı insanlar anneliği tek görev görüyor yanlış hayat standartlarına göre bir sürü görevimiz var. Anneyiz, eşiz, kardeşiz, geliniz, çalışanız vb bir çok görevimiz var. Bunları yerlerine getirirken mükemmel olamayız, eksik yanlarımız çok konu sahibi doğum sonrası lohusa depresyona girmiş olabilir., başka sıkıntıdan başka bir depresyona girmiş olabilir. Yargılamayın destekçi olun bu sorun başınıza gelmemiş olabilir. Ama kızkardaşinizin başına gelebilir elitizin ne bilim kısacası hayatın ne getireceği belli değil NOT beni mutlu eden şey konu sahibi yanlış giden şeyleri farkında vicdan azabı duyuyor. Ona destek çıkarak belki bu sorunu atlatır.

4. Ataktan yeni çıktık. Takip ediyorum evet. Bugün sıpacık yine yeni uyudu. Napıcaz bilmiyorum

Ben kendimi suçluyorum. Oğlumu neden suçlayım. Bizim sorunumuz benim uykusuz kalmam değil. Onun uykusuz kalıp kendini kaybetmesi. 5.5 aylık bebek 12 saat uykusuz kalır mı? Ben emziriyorum. Emzirdikçe yenilenip dinleniyorum. Emzirme araları yetiyor %100 olmasa da.

Sağolun. Eşim yanımdan aldığında bile bir kaç dakikaya yanına gidiyorum emsin rahatlasın diye. Elbette her ağladıpında onun yanında olmak için elimden geleni yapıyırum. Fakat bu duygu geldiği anda görmezden gelemem ki. Yani ben de istemem vöyle olsun

O bedduayi bana etti konu sahibi ve ben agir bir yorum yapmadim. Aklinizi basiniza alin demek ne kadar insani cileden cikartabilir? Ayrica evet cogu kadin ne kadar kotu anne olsa da hatalarimiz olsa da hepimizin, bahsi gecen bebek cok kucuk ve sarsilirsa nefesi kesilebilir, sert birakilirsa kafa travmasi yasayabilir. Oturup kesinlikle destek almalisin demek bu hanimi ne kadar harekete gecirirdi sizce? Can acitici yorum duymasa aksiyon alir miydi? Bana sahane anne demis. Keske yakinindan gecsem.. Ama daha yasini doldurmamis gaz sancisiyla kivranan bi bebek aklima gelince icim parcalaniyor evet..

Daha yolun başındasınız. Çok küçük... Sizin durumunuz için: Kendinizi iyi hissetmiyorsanız ücretsiz izin almayın bebek bakımı sizi daha fazla yorar. Ben iki yıl aldım be yalnız bakıyorum bebeğime. Ama siz Sevgi vermek yerine gün içinde daha da tahammülsüzleşirsiniz. Halbuki işten dönünce bebeğinizi özlemeniz onun sevgi ihtiyacını gidermeniz için kaliteli zaman geçirmeniz gerekli. İşe dönüş de bunu sağlamadıysa destek almanız şart. Anne ve kv size bu kadar yakınken yardımlarını almaktan çekinmeyin. Ben sosyal bakımlı ve işinde iyi biriydim. Şu an kuaföre gidebilmek için eşimin işlerini ayarlayabileceği ve bebeğin uykuda olabildiği saati kovalıyorum. Keşke annem ya da kv yakınımda olsaydı. 8-9aylık olduğunda iyice herşeyin farkında olacak. Sevgisiz bir çocuk büyütmek ister misiniz? Bebeğiniz 1yaşında olsaydı size daha farklı konuşurdum ama muhtemelen lohusa depresyonu geçiriyorsunuz.

Aklı selim insanlar var mı hala ya. 100 kişi yazdıysa 5 6 kişi üslubuyla yorum yaptı. Neden işe başlamışım. Ne kadar ahlaksızca bir yorum. Ekmeğimi o veriyor sanki. Hayır ben 5.5 aylık bebeğimle eşimden şiddet görüyorum işim yok desem git elin ekmek tutuyor o kocada durma çalış diyecek de bu güruh. Bir yorum var cinler tepeme çıktı resmen. Tövbe bismillah.

şunu gördüm, gerek yok. evet keşke içinize şeytan kaçtığından tut, annecik yazanlara kadar geniş skalada hakaretlere maruz kalmasaydınız da bu raddeye gelmeseydi işler. ama dediğim gibi, savunmasız bir bebek insanların hassas noktası. bazen ben de kızıyorum haddini aşanlara, sonra düşününce bir yandan iyi bir şey, bebeği korumaya çalışacak kadar insanlık var içlerinde. belki sizi kendinize getirmek için sert yazdılar vs.. her neyse, tedavi için bir adım atmışsınız, umarım kısa sürede iyi sonuçlanır.

herkes psikolojik destek almanızı tavsiye etmiş ben de katılıyorum. Ama Doğum sonrası hızla değişen hormon dengesi de kişilerde tahammülsüzlük, stres ve öfkeye neden olabiliyor. Bildiğim kadarıyla tiroid hormonu da sinir ve strese yol açıyor. Bu yüzden fizyolojik olarak ta kan testi filan yaptırmanız yararınıza olabilir. Bebek bakmak-büyütmek sabır işi. Size kolaylıklar diliyorum. Küçük kuzunuza da sağlık mutluluk diliyorum.

Bak arkadasım bende gayet net ve iyi bir şekilde anlıyorum. Ama arkadaşin yapması gerekenler belliyken yapmaması düşündürüyor, annesi ve kvden yardım almak ve psikoloğa gitmek varken niye hala duruyor? Neyin inadı illa herseyle ben baş edicem diye? Evet herkes kendi ayaklari üstünde durmak ister böyle zamanlarda ama olmuyorsa niye hem kendine hemde el kadar yavruya hayati zindan ediyor?

Benim ki de yatağa yatırınca sanırsın ki Soprano :) öyle bağırır. O zaman anlıyorum ki 3 saat yürüyeceğim en az. Kolum yorulunca kanguruya geçiyoruz. Annelik zor kimse yargılayamaz ama dışarıdan destek ile daha kolay atlatılabilir bu dönem. Önce psikolojik destek sonra aileden fizyolojik destek alın. Siz onları anneanne babaanne yaptınız biraz katkıları da olsun di mi ama :) CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Ben size bir şey söylemek istiyorum. Kendinize ne kadar çok haksızlık ediyorsunuz. Burada size atarlananların lohusalıklarında neler yaptıklarını unuttuklarına eminim. Ben anne değilim çok istememe rağmen yıllardır olmadı ama çevremden kardeşimden biliyorum bu ruh halini. Hiç kolay zamanlar değil, ablam emzirmemek için kendini odaya kitlerdi annem kapıda yalvarırdı. Tanıdığım en iyi annedir ablam. Elbette gidip bir uzmana danışın, rahatlarsınız yardımı olur. Ama kötü anneyim, anne olmamalıydım gibi telkinleri bırakın. Kısa zaman sonra bu zor günler geçecek inanın bana. Allah yavrunuzu size bağaşlasın inşallah.

Yazarak yaptığının yanlış olması farkına varması gerekir birinin onu sarsması gerekir Zaten öfke kontrolu olmayan biriymiş çocuğa tahammül durumunu hemen psikolog olarak lohusa depresyonun bağlanayın Son düzenleyen: Moderatör: 31 Ocak 2019

Bebeğin ağlaması kadar normal bi şey yok neden bu kadar sınır krizi geciriyosunuz ağladığında bağırmak yerine sevin okşayın gazi vardır karin agriyirdur üstelik daha çok küçük rezen çayı anason tarzi bitkisel şeyler vere bilirsiniz hem uyutur hem rahatlar

YouTube da anne karnı sesi diye aratın. Kızım çok huysuzlanınca onu açıyorum hemen sakinleşiyor ve uyku moduna giriyor. Deneyip bana sonucunu yazın lütfen, umarım çözüm olur kesenmakas

Benim oglumda erken dogdu 26+1 haftalik. Cok yiprandim lohusaligim yollarda hastanelerde gecti ve agir atlattim, hala o donemden kalma cabuk sinirlenmelerim, cabuk panik olma, korku var ama cocuklarima karsi degil. Bebeginiz durduk yere kuveze almadilar, ne kadar erken dogdu bebeginiz bilmiyorum ama aglama anlarinda akliniza getirin, yaninizda kalmak icin hayata tutunmak icin nasil savastigini neler cektigini goz onune getirin ve o agladiginda sizin aklinizdakileeri dusuncelerinizi bi gozden gecirin!! Ve en onemlisi destek prof. Yardim almaniz sart. Önceki

birçok kişi aynı şeyi yazacaktır psikolojik destek almalısınız bence.

Oluyor çok şükür. Olmuyor değil fakat k. validem zaten bütün gün oğlumla. Annem önce dedemin hastalığı sonra vefatı nedeniyle çok bizimle olamadı bu sıra. Babannemiz de ilk zamanlar ben eve girdiğim anda evine geçiyordu aç mıyım üstümü mü değiştireceğim... bu bende biraz yük oluyoruz duygusu yarattı. Evet öyle değil elbette ama. Şimdi babannemiz annemden daha çok yardımcı ve destek olunca bir de akşam mı yorayım diye düşünüyordum ama hatalıymışım.

Kusura bakmayın sıze bırı cok ıyı annesınız dıyorsa ben ona aptal derım.

3.5 aylıkken ıse basladınız, 23 gun kuvezde kaldı sadece 2.5ay mı baktınız evde. Pekı yanınızda bırılerı varmıydı bu surecte

Zamanında lütfen herkes anne olmasin diye yazdığımda burdaki yorum yazan herkes beni azarlamıştı aha alın size başka bir annecik. gulceayyuzlum

Üzülme ama arkadaşın uyarısı doğru. Mesela benim bebek çok zordu. Günde 10 saat ağlardı. Tabi alerji vs var diye düşünüyorduk. Sonradan öğrendik başka rahatsızlığı varmış. Mide bulantısı baş dönmesi halsizlik huzursuzluk bir sürü şey yaşamış yavrum onun rahatsızlığı ile ağlamış durmuş. Mesela eşim beni bıraksa ben de cozuturdum. Bir off desem hemen trip trip. İki kere off desem evde kavga kıyamet. Ama onunla kavgalı olduğumuzda daha tahammülsüzdüm bebeğe karşı. Bir kaç kere yeter diye bağırdım çağırdım bazen ben de sakinlesmek için onu beşiğine aglarken yatırım geçtim içeride 2 dk bekledim falan ama şükür suçluluk duyacak hic bir şey yapmadım. Sonra zaten düzeldi. Simdi hala eski zamanlari dusundukce nasil dayanmisim hayret ediyorum. Yani ağlıyorsa güzelim keyfinden ağlamıyor ya bir yeri aciyor ya kıyafeti sıkıyor, kasindiriyor, aç veyahut uykusu gelmiş olabilir. Herşeyi tam ve ağlıyorsa çocuğun sıkıntısı vardır. Ağrısı vs olabilir. Doktora götürmek lazım. Bu arada yeni fark ettim. Çok çok iyiyiz ağlıyor uyumuyor falan bana bir peygamber sabrı geliyor sorma. Ama mesela o gün kafam bir şeye takılmış kendimi engellenmiş hissediyorum vs hop en ufak bir mizirdamasinda sinirim tepeme çıkıyor falan. Sonra anladımki ben çocuğa her türlü tahammül edebiliyorum zaten sıkıntı çocuktan ayrı benim istediklerim beklentilerim kafaya taktıklarım vs. O tarafta mutsuzsan çocuk ne yaparsa yapsın ben de huysuz oluyorum. Emira SY Nirvana Anneler

muhtemelen bebeğiniz siz işteyken sizi özlüyor o sebeple uyumuyor ve sürekli memede duruyor. 6 aylık oğlum var çalışmıyorum bazen misafirim oluyor o telaştan her zamanki kadar ilgilenemiyorum o gün memeden ayrılmıyor gece daha sık uyanıyor çünkü özlüyor. kızma konusunda sizi anlıyorum bazen afakanlar basabiliyor ama öldürme isteği konusu korkunç bir düşünce lütfen psikolojik destek alın annenizi kvnizi çağırın destek alın.

Bence yorumları okumayın canı sıkılan, derdi olan size patlamış... Umarım destekle daha hızlı atlatırsınız... Elimden gelen tek şey dua etmek... Bebeğinizle eşinizle bir ömür boyu mutlu yaşamanız dileğiyle... Bu arada eşinizin değerini bilin =) burada bu gözler neler neler okudu bir bilseniz =) maşaallah diyelim

Bir önceki alıntıyı hatalı yapmışım. Sitemim size değil. Bu arada o kadar haklısınız ki yaş çok önemli. Herşey vakti zamanındaymış. Hamile kaldığımda hissettim o duyguyu. Hayata geç kalmışlık hissi. İnsan başta bilemiyor bunları bilsem önlem almaz mıydım elbet alırdım. Belki ben size bir ışık olurum.

porspartumu biraz arastirin derim birde destek alin olurmu

İster miyim hiç? Üzerine titriyorum bakmayın burda yazdıklarım hayatımızın rutini değil. Kaç kez onunla oturdum ağladım ben bilseniz. Bir gün uyanınca toz olup uçacak tüm bunlar gibi hissediyorum.

Cok gec kalmis degilsin ki, tadini cikart. Telafi edersin

Demek ki tek başına üstesinden gelemiyorsunuz. Acil olarak anneniz ve kv' nizden yardım isteyin. Durumunuzun normal olmadığının siz de farkındasınız.

İşim evime çok yakın, öğlen arasında eve gidiyorum, 16 da çıkıyorum. İş yerinde güzel bir ekiple çalışıyorum gitmem gerektiğinde hep bebeğimin yanındayım. Ayrıca sizi cevaplarken yazayım normalde eli maşalı sürekli bebeğe bağıran bebeği hırpalayan biri değilim bu sanırım yanlış anlaşıldı.

Her insan aynı değil ve herkesin bebeği de aynı sakinlikte veya aynı zorlayıcılıkta değil. Bazı çocuklar o kadar zor oluyor ki insanın tahammül sınırlarını zorluyor. İnsanız olabilir bağırma çağırma. O kadar zaman uykusuz kal, hormonlar değişsin, emzirmenin yorgunluğu, bebeğe bakmanın yorgunluğu, kendine zaman ayırıp dinlememe derken insanın sinirleri harap oluyo. Robot muyuz ya düğmeye bassınlar 7/24 full performansla dolanalım.

Evet anne olmamaliydiniz 5.5 aylik bebegi oldurme istegi ne demek hele de anneysen bu annelik mi benimkiler 3.5 yasinda toplasan gece 5 saat anca uyurum bi onun suyu bi digerinin istegi vb. kafani duvara vurman zaten anormal oldugunu gosteriyor sirf uyku icin cocuguna bagirmak acimasizca o mu dedi sana beni dogur diye sirf toplum sussun diye cocuk yapmissiniz cok yazik.. Esinize de sabir diliyorum o yavru adina cok uzgunum.. kotusunuz siz kotu olmayan disari cikip sigara keyfi yapmaz o cocuk sizden boyle giderse hep nefret edecek..

Onu sarsarsanız öldürebileceğinizi biliyorsunuz değil mi? İnanmıyorsanız internette "shaken baby syndrome" veya "sarsılmış bebek sendromu" diye aratın. Aşırı sarsmadan bile olabiliyormuş, severken bile sarsmamanız gerekiyor. Böyle bir derdiniz var ve buraya mı yazıyorsunuz. Psikoloğa niye gitmediniz? Siz ayrı cahil davranıyorsunuz, eşiniz ayrı cahil davranıyor. Psikoloğa gidin. Buraya yazmayı bırakıp psikolog araştırmanız gerekiyor. Ailenize, çevrenize sorun veya internetten araştırın.

Bebek ağlar. Bu zamanlar gecici. Sizin bağırmaniz sizi kötü yapmaz. Normal bir sinir krizi. Sadece bunun geçici bir durum olduğunu kabul edin, gelecekte sadece sohbet konusu olacağını unutmayın. Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

"Bebek" lafınıza sinir oldum, sanki başkası doğurmuş gibi konuşmuşsunuz. ""Bebeğim"" diyebilecek kadar sahiplenmemişsiniz bile yavrucağı sanki kendisi doğmak istedi. Uğraşmışsınız olsun diye ama görüyorum ki bir annede olması gereken vasıflara sahip değilsiniz çok üzüldüm yavrucağa. Eşinizin de sizden soğumasına neden olursunuz böylece. Ailenizi kaybedebilirsiniz şimdi her şeye sahipken. Aklınızı başınıza alın ve gidin psikolojik destek görün rica ederim. O bebeği de sahiplenin onu siz doğurdunuz.

Şimdi siz böyle güzelce azarlayıp annecik diye aşağılayınca kesin düzelmiştir kadın onun adına ben teşekkür edeyim

Siz ne kadar terbiyesiz bir insansınız. Allaha çok şükür benim evladımı benden koruyacak annem babam kayınvalidem var. İnşallah sizin de bir avuç çocupunuzu sizden koruyacak birisi vardır. Ekmeğimi aşımı siz mi vereceksiniz. Benim evime giren girecek olan 3 kuruş paranın hesabından size ne siz bunu hangi cürret ile sorgularsınız. Siz bana laf söyleywne kadar kendi nefret söylemlerinizi törpüleyin. Hiç kşmseye bu yorumu yapmamıştım ama tekrar söyleyeceğim ne kadar terbiyesiz bir insansınız. Yazık size

Evet çok mutluyum. Çocuğumu hırpalamıyorum yanlış okumuşsunuz balkondan atıyorum eşim koşup tutuyor allahtan. Mesela çok mu mükemmelsiniz?

Uyumayan bebek gerçekten çok zor ve insanın sabrını ciddi zorluyor. Bende 33 yaşımda tüp bebek tedavisi ile anne oldum. Kızım şuan 4 yaşında. Doğduğunda yani yenidoğanken bile kesinlikle ne ben ne annem uyutamazdık. Çok zor uyurdu. Uyku sorunu epey devam etti fakat şükür bitti. O dönem çalışsaydım bende sanırım sizinle benzer duyguları yaşayabilirdim. Sizin için tehlikelisiniz yazanlar olmuş fakat bunun farkındasınız ki paylaşmak istemişsiniz. Bencede psikolojik destek alın ve mümkünse anne ya da kayınvalidenizden yardım isteyin. Maddi imkanınız varsa yardımcı tutun. Bebeğiniz her ağladığında onun size muhtaç masum bir canlı olduğunu aklınıza getirin. Kötü bir anne olduğunuzu düşünmüyorum.

Lohusalık sendromu bu kadar uzun sürer mi acaba. Aklıma ilk o geldi. Bilen anneler yazsın belki de ağır şekilde lohusalık sendromu geçiriyorsunuzdur. . Bana kayınvalidem bahsetmişti ben dogum yaptıgımda. Ona olmuş 2. Doğumunda. Emzirmek bile istememiş. Ağır bir şey diye biliyorum. Buraya yazdıgınıza göre sizde bir gariplik oldugunun farkındasınız. Profesyonel bir destek almanız şart. İçten içe kızıyorum ama size de üzüldüm aynı zamanda. Kimse böyle şeyler yaşamak yaşatmak istemez neticede. Umarım kısa zamanda toparlanırsınız. Ama tıbbi destek şart.

Bu arada yaş da dediğiniz gibi önemli bir faktör. Yaş ilerledikçe tahammül seviyesi azalıyor. Sinirlendiğinizde başka odaya gidin. Onun ne kadar size muhtaç olduğunu, onu nasıl hevesle beklediğinizi hep hatırlatın kendinize. A

Gerekli yorumlar yapılmış zaten. İlave olarak şu capsi usulca bırakayım şuraya. Benim ilk bebeğim ancak kuzenlerimden bildiğim kadarıyla durum kesinlikle böyle :) L

İnsanlar çok nankör oluyor sen yıllarca uğraş bi şekilde nasip olsun daha sonra olanlara bak. Bence oturun bu güzel şükredin önce sonra kendinize çeki düzen verin tahammül edemiyorum deyip bırakmayın psikolojik yardım alın gerekiyorsa! Minnacık günahsız herşeyden habersiz bi sigaranız, uykunuz kadar değersiz mi? Ücretsiz izine ayrılsaydınız madem.

Bu arada söylemek isterim, postu ilk okuduğumda bu kadar hassas bir konuyu böylesine açık yüreklilikle anlatmaya cesaret edebilecek kaç kişi olabilir dedim kendime. Insan yeri gelir, kendine Bile yalan söylemeye kalkar..

Bakın bizim burada neyi ne kadar anladığımız çok önemli değil. Ama amacımız bir anne ve bebeğe yardım etmek. Ben de lohusalık yaşamış, hala aklıma geldikçe yorgunluktan o günleri doyasıya yaşamadığı için pişmanlık duyan bir anneyim. Bunu nasıl mı hissediyorum? Eski fotoğraflara bakarken. O yüzden kendiniz için en çabuk şekilde nasıl yardım alırsanız o kadar iyi olur. Ben de 4.5 aylıkken işe başladım. Gün içinde eve gelip emzirip biraz oynayıp işe giderdim. Hiç problem etmeyeceğim şeyler için kavga çıkarırdım. Zaman içinde atlattım.. İnanır mısınız doğumdan sonra diş sıkma huyum başladı. O an kötü bir şey olmasına gerek yoktu. Durup dururken dişlerimi sıktığımı farkederdim.. Sizin gibi öldürme, duvara çarpma, kendimden korkma hissi vs. kadar olmadı. Sizin lohusalık bunalımını ağır geçirdiğinizi düşünüyorum. Ve bu bir çok kadında olabiliyor. Kendi kendine geçmesini beklemek hata olur. Bahsettiğim filmi de izleyin derim. Önceki

Kesinlikle lohusalik depresyonundasiniz acilen yardim almalisiniz ben yasadim o agladikca agliyodum aglamasina tahammul edemiyodum ama doktora gidince duzeldim bir anne evladina sabir gosteremiyosa kesin depresyondadir inanmazsiniz benim oglanlar biri 13 digeri 6 yasinda aksama kadar bagris cagris tepisme ama ben tahammulluyum doktora gidin bebeginizede huzurlu buyutun F fozgeb

destek almalısın şanslısın ki cok ıyı bır eşin var sana farklı söylemlerde de bulunabilirdi ben de 38 yasındayım hamıleyım bebeğim tüp bebek olacak 5 sene üzerine bazne bu korkular benı de sarmıyor değil normalde merhametlı bır ınsanım ama 38 sene sessılıge o kadar alıstım kı korkmuyor değilim bol bol dua et ve lütfen destek al

Bütün anneler sizin yaşadıklarınızı yaşıyor hatta daha fazlasını. Allah aşkına mutsuzsanız çocuk yapmayın yani ne diyelim çok normal geçecek bunlar mı diyelim. El kadar çocuğa bu kadar eziyet etmenin mantığı var mı, bakamıyorsanız anneanneye yada babaanneye bırakın, bakıcı falan tutun yazık günah çocuğa.

Özellikle son yorumlar ne iyi geldi. Beni tü kaka yapmaktan ziyade anlayanların olması. Şimdi eşimle konuştum yarın için uzman bir psikologdan randevu aldım. Eşimde benimle gelecek. Umarım evladım için en ben de yapabilirim.

Kolik değildi ama gaz zamanlarını geçirdik çok şükür. Gazı varken başetmem daha kolaydı çünkü biliyordum ne zaman başlayacak ne zaman sakinleyecek. İlk yazımda yavrum, bebeğim dedim. Şimdi yorumlarda oğluşum annem desem kadına bak kadına diyeceksiniz, annem diyerek kendini acındırıyor diyeceksiniz. Eleştiri alıp kendimle yüzleşeyim diye buradayım. Fakat vurun abalıya da olmasın lütfen.

Bu sıralamayı evlatlarımızla yapmayalım isterseniz. Siz sanıyor musunuz ki allahım bir çocuk doğurayım ve ona bağıran bir anne olayım diye dua ettiğimi. Ya da tüp bebek sonucunu beklerken allahım lütfen öldürmeyi aklıma getireceğim bir çocuk doğurmamı nasip et diye.

Bakmayın siz benim konuma. Eli maşalı çocuğa eziyet eden biri değilim. Bebeğimi ağlatmayı hiç doğru bulmadığımdan bu eğitim bana hep ağlatarak uyutmak olarak gelmişti. Yöntemlerine bakacağım fakat babanne annane ile nasıl olur bilemiyorum

Herkes burda kendi anneliğinden dem vurmuş evet sağlıklı olan bu ama büyük ihtimalle siz lohusa depresyonundasınız. Sağlıksız düşünmeniz bu yüzden. Gerçekten kötü biri olsanız vicdan azabı çekmez ve burada paylaşma gereği görmezdiniz. Lohusa deprasyonu çok başka bi şey çok yazı okudum bununla ilgili. Ben yaşamadım ama yaşayan arkadaşım çok oldu. Anneniz ya da kayınvaldenizden de destek isteyin.

Evet babaanneye hediyeler alıp arada öpüp şımartın sevinsin. Saolsun o kadar yardımcı oluyor. Belki sizi düşündüğünden gidiyordur. Yaşlıların enerjisi çabuk bitiyor ondan da olabilir. Bu dönem size yardımcı olsalar iyi olur tabi. Aile olmak bunu gerektirir. Biz eşimle toruna nasıl bakarız şimdiden hayalini kuruyoruz :)

Garip bir tavsiye olarak gelebilir, belki kulak tıkacı kullansanız sesi daha az duyacağınız için daha rahat olabilirsiniz, her ağladığında onu taksanız daha az sinir olursunuz bence. Tabi bu kalıcı bir çözüm değil, anlık olarak işe yarayacak o an daha az gerilmenize sebep olacak bir yol.

konuyu tam okumadım ama mesela bende şu an istemem neden? aşırı unutkanım, depresyon halleri mevcut üstümde. bazen ölümü bile düşünüyorum bazen. saçma sapan bir haldeyim.

Çalışıyorsunuz neden... ücretsiz izne ayrılım ve destek alın... uzmana danışın lütfen zor zamanlar yaşanışsınız tedavi hamilelik küvez stres yaşamışsınız... duygu kontrolü sağlayamıyorsunuz inanın hemen hemen her bebek bşr düzen oluşana kadar zorluyor ama istediniz bu bebeği ve bebek seçmedi sizi.. kndinize gelin ve destek alın... B Bremenmizikacisi Arılar bal yapmaya bayılırlar tek ayak

çalışan bir kadın olduğunuzu yazmışsınız. kimseye sormadan eve yardımcı alabilirsiniz. sizi inanın çok iyi anlıyorum. öfkeniz bedeniniz çok zorlandığı için ortaya çıkıyor. bence kötü bir anne değilsiniz. 19 20 li yaşlarda küçücük annelerin bile öfke reaksiyonuna şahit olabiliyoruz. insanız sonuçta. kendinize yüklenmeyin. birçok kadın da böyle düşünebiliyor. fiiliyata geçirmedikten sonra çocuğunuzla ilgili olumsuz düşünceleriniz sizi korkutmasın. ama lütfen bir yardımcı edinin. bedeniniz rahat edince o denli sinirli tavırlarınız olmayacaktır.

Psikolojik destek almaniz bir zorunluluk goooody

Gaz zamanlarını iyi atlattık. Yani böyle değildim hiç. Zaten koala gibiyiz. S Spizella

Çok mu mutlusunuz? Mutluluktan mı çocuğu hırpalıyorsunuz?

Dün benzer bir konu vardı 18 aylık bebeğine vuran anne yani aynı şey olmasada o konuyu çağrıştırdı bana çoğumuz burada kafayı yemek üzereydi. Siz lütfen sakin kalmaya çalışın daha çok küçük nekadar zor ona sahip olmuşsunuz dimi ve tek evladınız dayanamıyorsanız yardım alın bakın en azından eşiniz size destek oluyor

Ah o ağlama anında kendisini çok hırpalamasa. Memeye alıp uyutmamın mümkün olmadığı, yatırdığım anda çığlık kıyamet bağırıp poposunu kaldırdıp elini ayağını çırptığı anlar bu anlar. Zaten dişleri kaşınıyor salyalı. Fakat damağını kaşımak da sakinleştirmiyor o esnada. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Öfff ne meraklısınız başkalarının sorunlarından böbürlenmeye! Kadın muhtemelen postpartum depresyon. Siz yaşamadınız diye dünyada kimse yaşamıyor mu sanıyorsunuz? Burda kendinizi övünce madalya mı gelecek sanıyorsunuz? Amma acizssiniz ya! Konu sahibi, uzman yardımı almaya karar vermekle çok doğru bir iş yapmışsınız. Dünyada bunu yaşayan milyonlarca kadın var. Yardımla normale döneceksiniz. Geçmiş olsun.

Mutkaka tedavi olmalısınız. El kadar bebeğe bunca öfke, öldürmek geliyo bazen içimden demişsiniz. Bu bebek büyüycek etrafı karalıycak, kırıp dökücek, ortalığı dağıtıp batırcak, hasta olucak ateşlenicek kusucak. Daha bi sürü şey olucak.. Sizdeki bu bozuk psikoloji ve tahammülsüz halinizle nasıl olucak bunlar? Şimdiden böyleyseniz o çocuk elinizde kalır Allah muhafaza. İlk oğlum günde 1.5 saat ancak uyurdu, yüreğimin parçalandığını hissederdim uykusuzluktan. Yardım eden hiç kimsem yoktu. Eşim yardımcı olurdu işinden fırsat buldukça. Yine de o halimde en fazla nolur uyu artık diye ağlardım. Öfke kontrol terapisi alın hiç olmazsa.

Nerede ne ile ilgili yorum yapacağımız ve konu açacağımız için bir liste varsa paylaşın bir zahmet.

Sizde böyle davranmak istemiyorsunuz. Demekki elinizde olmayan kontrol dışı bir durum var. Bunuda herkesin dediği gibi psikatriste giderek çözebilirsiniz. Evet, dışarıdan 3.5 aylık bebek ve bu durumun yaşanması kötü geliyor. Ama bunu yaşayan bir çok anne var. Dışarıdan böyle bakması kolay.. Yardım istemekten çekinmeyin. Kendinize zaman ayırın. Belki bebek sahibi olma süreci sizi çok yordu.. belki kendinizi olmayacağına alıştırdınız. Belki çok beklediğiniz için "daha iyi bir anne" olacağınızı düşündünüz ve şuan hayal kırıklığı yaşıyorsunuz bilmiyorum. Ama bunların hepsini çözebilirsiniz. Hiç zaman kaybetmeden psikatriste gidin.

Aboooovvv ben ne okudum oyle

Bende 6 yildir uyumuyorum hadi bakslim olumune kapisirim mi diyim? SEcdelere kapandin ama cocuguna kotu olmadin. Anlamadiginiz birsey var burdakilerin.. bu kadinin hali iyi degil gormuyo musunuz? Uzerine gittikce daha kotu olacak..

bunu kastetmiyorum aslinda. Sizin cozum yolunuz tek: yardim almak. Yani 28 sayfadir 280 yorum da bu hususta mutabik. Paylasarak veya akil alarak cozebileceginiz bir konu degil, vaktinizi profesyonel yardima ayirmak daha hizli ve kesin sonuc verir.

Sanırım daha bebeginiz sorumlulugunu üstlenmeye alışamamışsınız evet bazen çok aglayabilir tahammülunuz kalmaya bilir ama düşünceleriniz çok canice 2 bebeğimi kaybettim keşke yaşasalardı uykusuz kalsaydım onların acısından kaç gece kalkıp oturuyorum boş boş düşünüyorum sağlıklı bir şekilde dogsalardı aglasalardı o boynunun süt kokusunu koklayıp çok şükür deseydim. Psikoloğa gidin net

Seni çok iyi anlıyorum. ilk bebeğin ve herşey zor geliyor içinden çıkamıyorsun. Bebek bakımı püf noktalarını netten öğren. bebeğinle bütünleş derdini anlamaya çalış. Sinirlendiğinde bebeğini kokla. İnanki hergün o büyüyor ve hergün ona bakmak dahada kolaylaşacak sabret. o sana muhtaç ve onun birtek annesi var oda sensin... Elaemi Sağlık

Siz burdaki o "mikemmel anne" lere bakmayın. Herkesin yaşadığı hayat, psikolojik durumu farklı. İyi bir anne olmasanız yaptığınız şeyin bebeğinize zarar verdiğini düşünmezdiniz. Psikoojik destek iyi gelecektir. Sağlıkla büyütün kuzuyu.

Çok hoşsunuz. Geri dönüp yaptığım yorumlara baktım da bu üye haricinde kimseye bu şekilde cvp vermedim. Herşeye büyük tepki verdiğimi nereden nasıl çıkarttınız. Konumdan dolayı bana karşı çok ön yargılı gördüm sizi. . push ; M Manap Manam

Durumun farkındasınız ve yardım istiyorsunuz. Çocuğa kötü davranmayın, bağırmayın. Bilinçaltına işliyor. İlerideki hayatını etkileyecek şuan edindiği anıları. Kendi kendinize bu durumdan kurtulmayı beklemeyin, doktor yardımı alın. Takdir ettim sizi açıkçası, farkındasınız durumun ne güzel.. taylor

Siteye biraz rahatlamak için girdim yazıp içimi döküp. Dünkü konuyu bilemiyorum o nedenle. İşşn garibi ne biliyor musunuz annem ve k. validem o kadar yakınımdalar ki ben gak desem yanımda olacaklar. Ben o süreci başarıyla sakin atlatmak isteyip inatlaşıyorum kendimle sanırım. . push ; D dstn33 ALLAH VAR GAM YOK. Anneler

Evet ve helalik isteyecekmisim. Disari hava almaya ciktim, resmen durup durup gulme geldi, insan hic tanimadigi birine bu laflari ediyorsa ciddi cikmazdadir. Bilmiyorum buraya konu actiysa her turlu yoruma acik olacak ki herkes iyiligini dusunuyor.

bakin herkes size acilen yardim alin demis kendince birseyler anlatmaya çalışmış ama sizde bir tepki yok o bebegi siz isteyerek yaptiniz ne demek öldürmeyi düşündüm yooo lohusa bunalimi vs vs olur ama bu kadar uzun boylu degil olmamali daha cok kucuk bebek ya 2 yas sendromunda napacaksın peki duvardan duvara carparsin o zaman cunku inat donemi yapma dedigin ne varsa yapicak o zaman ki planin ne acilen iyi bir psikiyatrist bulup terapi ilac ile iylesmelisin yoksa gidişat kötü

Çok sancılı bir tedavi dönemi geçirdim. Hamileliğimin ilk ayında eşim k. pederime böbreğini vermek için ameliyat olmak üzere başka bir ile gitti. Ameliyat öncesi ve sonrası 45 gün eşimin kaygısıyla yaşadım riskli gebeliğimden dolayı yanına gidemedim. 2 kez ameliyata alınıp 2 kez ameliyathaneden dönüp 3. de transferleri oldu. Aynı stresi 3 kez yaşadım. Henüz 16 haftalıkken içimde patlayan yumurtalık kisti nedeniyle hastanede yattım. Her günüm ameliyat edelim etmeyelim stresi ile geçti. 16 haftadan sonra bebeğimle büyüyen bir kistle hamileliğimi geçirdim. Eşim babasıyla birlikte çalıştığı için bu dönemde iş yerlerini geçici olarak bir yakınları işletmek zorunda kaldı, işe döndükten sonra da bozulan düzeni yeniden kurmakla epey zaman harcadı. Tam anlamıyla olmasa da maddi açıdan bizi oldukça etkiledi bu süreç. Hamileliğimde 2 kez hastanede yatmak zorunda kaldım, birinde özel hastane ücretini karşılayamayacağım için imzalı çıkış yaptım. Doğum sürecim kontrol için hasataneye gittiğim bir gün acil hastaneye yatışımla başladı ve kist ameliyatım vs 13 gün sürdü. Bu sefer özel hastaneden gideyim lüksüm olmadı. Yataktan kalkmam yasaktı. Hamileliğimin ilk günleri inşallah bayramda da hastanede yatmam ve inşallah hastane borcunu ödeyebiliriz stresiyle geçti. Şimdi herkese oo neden işe gittin cadı anne demek, bencil demek öyle kolay ki. Ya babası olmayan bir çocuğum olursa diye hanileliğin ilk zamanlarını geçirmek ne zor bilseniz. Yani sizin postunuza geldi de neler neler. Hiö kimseyle sıkıntımı konuşmayıp kendimi ne kadar kastığımı anlıyorum. Kimsenin yaşadığı kolay değil. Benim hep söylediğim bir şey var herkesin yükü kendine ağır. Fakat benim bildiğim bir şey var allah uzun ömür versin oğlumu ayakları üzerinde duran güçlü bir çocuk yapacağım. Beni bu yaşıma kadar ailem o kadar el üstünde tuttu ki ilk zorlukta yalpaladım.

ayrıca bende çalışıyorum oğlum asla uyumayan bebekti hala da öyle. bir tek siz değilsiniz. kendinize acımayı ve haklı çıkarmayı bırakın öfke anınızda. her çocuk her bebek öyle. bebek ağlayacak hatta daha da beter zamanları olacak. gündüz iştesiniz zaten gece içinde bakıcı tutun. dediğim gibi tüm maaşınız gitsin ama kendinizden koruyun yavruyu

Kadın hasta yahu! Kurtarın beni demiş... ebediyen cehennemde kalacaksın hükmüne kadarsa gitmişsiniz pes!

Burdaki beddualar zaten geçmez, anne o an ki acısı ile yazmış kendini ifade etmek için. Kendini sana anlatabilmek için. Yanlış bişey söylemiş ama zaten iyi değilim diyor. Tek başıma büyütüyorum bende ve zorlaniyorum çok zor. Ama işte herkes aynı sabırda değil. Bende lohusa iken tek başıma kaldım 7 günlukdum kimsem yok eşim yok, 7 günlük bebek hiç tecrubem yok ağla ağla, Allahım sustur ben susturamiyorum:)) diyordum :)) depresyonda o anne malesef. Çocuğu koydum koltuğa Ellerimi açtım dua ediyorum :) napim nasıl bi caresizlik :)

Ne desem bilemedim.. Keşke işe başlamasaydınız. Sabah işe gidecek olmakta strese sokuyordur sizi. Ama çok üzüldüm bebeğiniz adına. Size kızacak yada sizi ayıplayacak değilim elbette ama acilen yardım almalısınız. O yavru size muhtaç. Siz onun hayatta en güvendiği insansınız. Onun için bir sıgınaksınız. Bagırdıgınızda yada sarsmak istediğinizde aklınıza çektiğiniz vicdan azabını getirin. Annelik tamamen sabır işi. Geceleri deliksiz uyumayı aklınızdan silin. Evet zamanla daha düzenli olacak ama uzun bi süre her gece uyanacaksınız. Ayrıca stresli oldugumuzda bebekler anında hissediyor ve uyuyacagı varsa da uyumuyor. Rahat olmak lazım. Bi süre işten izin almanız iyi gelebilir. En azından sabah erken uyanma kaygınız olmaz. Gündüzde bebek uyudukça uyursunuz veya yardıma birileri gelir, siz uyursunuz. Hepimiz öyle yada böyle atlattık o günleri. Fakat sizinki çok aşırı.. Ne yaparsanız yapın yardım almayı ihmal etmeyin.

Neden böyle bir konuş açtınız?Burada duyar kasici linç edici çoktur çocuk esirgemeye ver o zaman yapmayacaktın diyenler çıkmıştır elbet. Takma ne yazık ki bazı çocuklar zor oluyor emzirip emzirip uyuttugun çocuğun annesi olmak kolay öyle çocuklar kendilerini ifade edecek yasa gelene kadar böyle oluyor benimki 3 yaşına geldi yeri gelince ben de deli gibi bağırıyorum ne yapayım kim çıkıp diyebilir ki benim annem bana hiç bağırmadı bir fiske bile vurmadı hepimiz psikolojisi bozuk manyak insanlar mi olduk. Hayır, çocuğum da kreşe başladı gayet sıcakkanlı özgüvenli bir çocuk. Cunku ne kadar kızsam da daha fazla sevgimi veriyorum ona bunu hissediyor o da hissedecek geçecek emin ol

Acilen psikolojik destek alin ve yaniniza yardim için biri gelsin. Anne veya kv de mesela. Sizi bebekle yalnız birakmasinlar. Siz neden böyle hareket ediyorsunuz bilmiyorum, ama çocuk için tehlikelisiniz şu anda.

Ya valla hasetlikleri klavyelerine yansımış

Yanınızda biri varsa ona verin o kriz anlarında ortamı terk edinZ Ağlamasına aldırmadan çıkıp 5 dk başka odada durun balkon gibi. Bebeği sarsmanız sarsılmış bebek sendromuna neden olabilir. Biraz rahatlamaya ihtiyacınız var gibi görünüyor

Sarsılmış bebek sendromunu biliyorum hatta bu nedenle mümkün olduğunca kendim sallamam bebeğimi büyüklerimizden de bu konuda ricacı olabiliyorum sadece. Ben cahil miyim emin değilim fakat eşim cahil olabilir haklısınız. Allah sizlere de çıkışı bulamadığınız dertler yaşatmasın inşaallah. Bilemiyorsunuz. Şu an mesela yavrum kollarımda mışıl mışıl emerek uyudu. Oynaştık koklaştık yorulduk. Tam şu an her şey birdaha hiç bozulmayacak gibi geliyor. Daha önce de öyle olmuştu. Yazarak ve derdimi burada paylaşarak yaşadığımın normal olmadığını kabul etmeye çalışıyor olamaz mıyım. Ben zaten bir şeylerin ters gittiğini görmüş ve yol arayan biriyim.

Niye herkes bu kadar azarlar tarzda konuşuyo ya?bu kadın gerçek hayatta karşınızda olsa böyle çatır çutur laf yetiştirebilecek misiniz acaba? Maximum ehe öhö kem küm kem küm dersiniz. Bi de niye herkes habire kendi mükemmel anneliğini anlatıyo hiç anlamadım. Kadın zaten mutsuz, evet belli ki öfkeyle ilgili bi sıkıntısı var ama öfkesini engelliyo mu engelliyo. Söylenecek şey çok basit yani bu öfkesiyle ilgili bi yardım alsa düzelecek her şey. Vay efendim nasıl el kadar çocuğu bırakıp işe gidermiş anne olmasaymış allah o çocuğu kurtarsınmış. İyi drama queenlik yaptınız he. Kendinizi övecek yer arıyormuşsunuz bulmuşsunuz. Başka bir insanın kusuru üzerinden kendini övmek ne kadddarrr çirkin hiiç mi hiç bilmiyorsunuz kanımca. Şimdi siz kadına bu kadar laf sayınca sorun çözülecek mi? Allah o çocuğu kurtarsın nası işe başlarsın tüü pis kaka diyince kadın bi anda mükemmel anneye mi dönüştü yoksa derdini tasasını anlattığı bir platformda iyice kederlenip mutsuz mu oldu? Adamı verem edersiniz verem

Kadın çaresiz, yardım istiyor önce eşinden sonra bizden. Elimi tut yardım et bana demiş. Kadının çaresizliğini o kadar çok hissetimki üzüldüm açıkcası. Kadın çocuğunu dövüp dövüp sokağa bırakmamişki. Siz o tür anneler ile karıstırmışsınız konu sahibini. Ben burada ruhsal bir hastalık geçiren çaresiz yardım isteyen bir hasta insan görüyorum. Neler yaşadı yasıyor Allah ve kendisi biliyor. Yapmayın böyle insanlar böyle böyle intihara sürükleniyor. Dibe çökmeden yardım etmeliyiz bu insana. Yavrusu var kurtulmalı bu halinden.

Hatırlamayacak dediğim iyi ki anlamında değil elbette. Önceki

Benimde 15 aylik bebegim var. evet zor zamanlardan geciliyor sinir krizleri oluyor vs vs. ama kesinlikle bu sozunuz kabul edilemez. bunu dusundurcek kadar ne yapabilir el kadar bebek. acil destege ihtiyaciniz var!

Bebeğiniz için çok üzüldüm. Oğlum 8 aylık çok güleryüzlü doktor bu kadar güleryüzlü ve sevecen olmasını bizim yaklaşımımıza bağlıyor. Çünkü ben de onu çok hasretle bekledim. Gece uyandirdiginda önce uzun uzun opup seviyorum çok şükür bu saatte uyanmamin en güzel sebebi diyorum... O bir hediye Allahin emaneti siz ona ne verirseniz o size onu verecek. Böyle nefret yüklemeye devam ederseniz ilerde bağıran kızgın bir çocuk olduğunda suçu kendinizde ararsınız...

Rica ederim arkadaşım. Sadece biraz empati yaptım. Ben çok hafif atlattım bu lohusalık sendromunu ama yine de anlayabiliyorum. Ben bir bebeğe yardım etmek için önce anneye yardım etmeyi seçiyorum.

Sen yazma bence arkadaşım. Çünkü lohusa bunalımı nedir bilmiyorsun. Herkes farklı derecelerde yaşar. Kimisine hiç uğramaz, kimisi ilk bir kaç ayda geçirir sinir krizine girmez, kimisi bebeği bile reddeder. Tıbta binlerce makaleye konu olan, büyük prodüksiyonlar harcanarak filmleri belgeselleri yapılan lohusalık bunalımı ciddi bir durumdur. Ve gerçektir şımarıklık değil. Nişanlıyken eşimin bir arkadaşına bebek görmeye gitmiştik. 4-5 yaşlarında çok tatlı bir kızı vardı. Kadın büyük kızını 3 yaşına kadar sevemediğini çok yalnız hissettiğini anlatmıştı. Ama aslında çocuğunu çok seven bir anne. Bekarken bile anlayıp üzülmüştüm. Hiç de şımarıklık diye düşünmemiştim. Bir kadın olarak artık bilgilenmemiz lazım. İnsanlık vazifemiz yardımcı olmak. Daha çok dibe çekmek değil..

Bence bu konu biraz daha vahim kesinlikle destek alinmali

Bilinçli bir şekilde hatırlamayacak ama bilinçaltında hep olacak. Herkes yazmış ama ben de tekrarlayayım: Psikolojik destek alın. Kendi kendinize çözemeyeceksiniz belli ki.

Yarın için randevu aldım biraz önce

İçimdeki şeytanı çıkartmak ister misiniz? Puxhu Sen önce kendine

Bol keseden konuşmak çok kolay buraya göre... çünkü hepsi süper anne... herkesin zorlukları var yaşam mücadelesi de farklı... Her şeyi 4 4lük yapmak zorunda değilsin... kesinlikle yardım istemekten çekinmemelisin.. annen olsun kv olsun.. işte ondan sonra tahammül sınırların azalır böyle... neyse ki eşten yana şanslısın.. sen hastasın sen şöyle böylesin diyen bir eşin olsaydı sen o zaman seyreyleyeydin cümbüşü... haa bir de her çocuğu olan her zaman 1 sene izin kullanamıyor bunu da hatırlatmak isterim... 1 hafta durup başlamak zorunda olanlar da var.. he sen biraz bencil düşünüp maddi durumun varken işe başladıysan o da senin bileceğin iş.. sağlıkla büyüsün yavrun...

Bende 5 aylik bebek annesiyim ve sinirden yazdıklarının tamamini okumadim bile kucuck sana muhtac bebegi birakip 3.5 ayda kosa kosa ise gidersen olacagi bu ne oldu acliktan oldunuz mu acikta miydiniz Allah bilir 3 kurus para icin aksama kadar 1000 kisiye tahammul ediyosunuzdur bi avuc cana yaptiklariniza bak Allah korusun o bebegi sizden derhal psikologa gidin anneniz kayinvalideniz varsa yaniniza cagirin sizin elinize kalmasin o masum cocuk A

Birincisi sizin alkisiniza ihtiyacim yok. En buyuk bende degilim. Ara sayfalari okuyun diger uyeler yeterince ustune gitmis ve beni alintilamayin. Benim okudugum kucuk bi cocugun annesi tarafindan uyumuyor diye kotu enerjiye/ davranisa maruz kaldigi, o kadar.

Konunun başında normal şartlarda da öfke kontrolünüzün olmadığını söylemişsiniz. E mzirdiğiniz için ilaç kullanımı nasıl olur bilemiyorum ama bir psikiyatrist ile görüşmelisiniz. 5.5 aylık bir bebeği sarsma isteği ya da ona zarar verme potansiyelinizin olduğunu düşünmeniz inanın normal değil. Biz burda ne yazarsak yazalım kriz anında stresinizi yönetemediğiniz sürece böyle devam edecek ve bu durum sizi hep bir adım daha fazla kaygılandıracak. Bebeğiniz ve kendiniz için lütfen destek alın.

Bu soruyu sormak için geç değil mi?ben kızlarıma sinirlendiğinde hep şöyle düşünürüm ben ona kızıp bağırırsam dışardaki insanlardan nasıl korurum der hemen sakinleşir merhametle bağrıma basarım. zordur küçük bebek büyütmesi hele çalışıyorsanız nefes alacak vaktiniz yoksa gözünüze büyür herşey bi özgürlük duygusunu özler insan kafana göre yaşamayı kitap okumayı film izlemeyi ama nereye kadar bu dediklerim değil mi mesela oğlunuz olmasa rahat bi uyku uyurdunuz ama onun kokusunu alamazdınız yada gözlerine bakamazdınız artık bi yaşama nedeniniz var ne güzel merhamet edin yavrunuza onun ihtiyacı olan tek şey MUTLU BİR ANNE unutmayın herşey geçer temizlik uykusuzluk ama bu günler gelmez sarın sarmalayın izleyin her anını ve inanın bana GEÇECEK UNUTACAK HATTA İKİNCİ BEBEĞE BAKACAK GÖZÜNÜZ inanın bana

destek almalısınız hem psikolojik hemde bedensel aileden birilerini yardıma çağırın... -Thetis- LiveAndLearn Anneler

destek alın demiş herkes, tamam da, psikoloğun, psikiyatristin sihirli değneği yok. en azından normale dönene kadar birilerini yardıma çağırın. dayanamadığınız şey uykusuzluk ise, bebekle birlikte bunun olabileceğini biliyor olmalıydınız. biraz kabullenin durumu rahat edersiniz. eğer ağlaması ise, bu da aynı şekilde... bebektir ağlar. bebeğinizden beklenti içinde olmak yerine, biraz durumu kabullenin. 12 saat uyanık kalan bebek olur. dünya üzerindeki en zor bebek sizin değil ve hiç biri kundaktaki haliyle kalmıyor, laftan anladığı zamanlarda gelecek, merak etmeyin

Bende oturur nar temizlerdim :) Aslinda o kadar hizli buyuyorlar ki..

Yani ne sizi bu kadar sinirlendiriyor ki 25aylik bebeğim var gece en az 3 kere kalkarim dişleri çıkarken gecelerce uyumadik evde gezerdik. Sizi sinirlendiren uykusuz kalmak mi?lohusaligi mi ağır atlattiniz?ben de 35 yaşındayım ben de tüp bebekle bebek sahibi oldum bebeğim kolikti annem hayatta değil kV yle gorusmuyoduk tek başıma günlerce evde çocukla otururdum. Bir allahın kulu kapımı calmadi. Gene böyle sinirlenmedim ne sizi rahatsız ediyor küçücük çocuktan nasıl bir davranış bekliyorsunuz?doğası bu. Çocuklar zor büyüyor. Arkadaşlar da yazmış mutlaka bi uzmana gidin ve gece dönüşümlü anne ya da kV kalsın siz uykusuz kalmayın

Halbuki az önce beni bunları yapıyırum ve yazdım diye darağacına götürüyorlardı.

28 sayfa yorumun 26sı taşlamadır eminim. Sevgili konu sahibi. Destek almaya başlamışsınız, tebrikler. İnsan böyle zamanlarda en çok kendine kızıyor, bebeğine değil. Sadece ona yansıtıyorsunuz. Her şey düzelecek. Uyku için uyku eğitimi, baba desteği derken kötü günler geride kalacak. Çocuğa zarar verme isteğinizle savaşıyorsuz, bu bile ne kadar iyi bir anne olduğunuzu gösterir. Yapıp da pişmanım demek de vardı ipin ucunda. Size huzur ve sabır diliyorum.

Bu konu işe başlamamla da mı ilişkili bunu da irdelemek lazım haklısınız. Fakat işe başlamadan da bunlarla karşılacağımı öngörmem mümkün değildi. Herkesin hayat standartı farklı elbette. Bazı seçimler kendimtercihimiz olduğu kadar mecburiyet de olabiliyor. Ama eminim atlatacağız oğlumla bu durumu. G

Tedavi olmalisin ilac sakinlestirici neyse ne Nekadar onemli isin var isindeki izin evlattan daha onemi Hemde tup bebek surecini yasamissin Simdi diyesim geldiki rabbim gercekten kaldirana nasil etsin o bebegi Adamada evi cehenneme cevirmissin Bir dusundumde ne kardeslerimin evinde nede ogullarimin evinde boyle bir anne profili gormek istemm. aklinizi basiniza almassaniz isiniz kotu. Bu cocuk siz bagirfikca agliyor Onu gec az buyusun sen onu dovmeyede baslarsin Erkek cocugu cok haylazdir bide bunun ilerisi var. kusmasi ishali gece hastaliklari napicaksin o zaman. Iyisi en yakin zamanda dr git. D

Kimse sizlerin istediği beklediği kadar sabırlı olmayabilir, kimse mükemmel değildir, kimse kusursuz anne değildir, herkesin çocuk büyütürken isyanı olmuştur, kiminiz katil dedi, kiminiz Allah o çocuğu senden kurtarsın dedi, bu söylemleri hak ettiğini düşündünüz, üye vicdan yaptıkça depresyonda olduğunu göre göre üstüne gittiniz, ne o bu söylemleri hak etti, ne siz bedduayı hak ettiniz, karşılıklı biraz anlayış gösterseniz, insanların ruh halini anlamaya çalışsanız, mükemmel olmadığınızı, kimsenin de mükemmel olamayacağını kabul etseniz sorunlara çözüm odaklı yaklaşabilirsiniz. Konu kapatılmıştır.

İnşallah Canim beraber yatiyoruz hep :) çabalıyorum:)

hayır başetmeye çalışmamanız. baş edememek yok henüz ortada çünkü bir adım yok. sadece farkındalık ve sızlanma var. destek almayı denememişsiniz bile. sorunun farkında olmak ve bundan rahatsız olmak sonucu değiştirmiyor. hala aynı kişisiniz. ve evet ufacık çocuklara güç gösterisi acizce.

yanınıza aileden birini çağırın acilen.. S

8 sene bebek istemişsiniz ve olmuş. Üstüne titremeniz lazımdı. 3 buçuk aylıkken bırakıp çalışmaya başlamanız zaten abes kusura bakmayın. Dün burada benzer bir konu vardı. Kızına vurmuş bir anne konusu. Yerden yere vuruldu burda. Bana kalırsa sizin durumunuz daha vahim. Bu kadar tahammülsüz olmanız normal değil. Destek almazsanız kendinize veya bebeğe zarar verecek gibisiniz.

2 yaşında bi kızım var tam 40 günlüktü sabah 7ye kadar uyumadı eşim de yurtdisindydi kızıma bağırdım ne istiyorsun uyu artık diye hala vicdan azabı duyuyorum hala utanıyorum kızımdan. Içimde coook büyük bir yaradır. Şimdi ikinci bebegim 2 aylık çok daha sabirliyim zamanla geçiyor ama derin yaralar bırakmadan destek alın lutfen. Onlar bize muhtaç bize emanet Kurumus-Maskara Leo Anneler

Kendi başınıza da anlatabilirsiniz ama imkan varsa ne gerek bunca ofke patlamasına?20gunlukken yalnız kaldım bebekle.. annem memlekete gitti kv kp Ler rahmetli. kesinlikle bunaldim ben de. nolur yanlış anlamayın ben mükemmelim demek için değil. eger yanimda olsalardı çağırirdim. bir bardak çay içerdim. bebegim olsun diye ışsiz kaldim dönecek işim sosyal çevrem kalmadı. gece deliksiz uyumadım 17 aydır. hala emiyor ama mutlu bir bebek. kucagimdan inmek istemezse indirmedim. gece emiyor diye uyku eğitimi vermedim hala emerek uyur. uyumazsa kasmadim. emsin dursun illa uyur dedim. boyle böyle tahammül sinirlarimi genislettim. onemli olan sağlıklı mutlu olsunlar. siz de hem ailenizden hem de bir psikolog psikiyatr den destek alın. allah gönlünüze ferahlık versin S

psıkolojık destek almalısınız soyledıklerınızde bukadar sinirlenecek sinir krızı gecırecek bırsey yok cunku bebek bu aglar uyumaz oyun oynamak ıster bebek gayet normal davranıslar sergılıyor

Tedavi olun o cocuk daha fazla buyuyup hateketlerinizi anlayip zarar gormeden! Burada konu acmak da moda oldu, yazdiklarinizin tek cozumu açik net belli Ruh sagliginizi duzeltmek, tedavi olmak. Buraya yazinca durum duzelmiyor...

Kesinlikle hemen destek alın hiç ama hiç normal değilsiniz elbette bizde sinir anı kriz anı yaşıyoruz ama öldürmek kelimesini nasıl düşünüp kullanabiliyorsunuz akıl alır gibi değil eşine yanıma yat yoksa gece bişey yaparım diyecek kadar öfke kontrolun yoksa şimdiye kadar destek almaman hata zaten!

Biran evvel toparlanmanız dileğiyle... Unutmayın her anne mükemmeldir.. Siz yaşadığınız bu psikolojik sorunun farkına varıp, rahatsızlığınızı dile getirmişsiniz zaten... Psikolojik destek ile herşey daha güzel olacak inşaallah Eşinizi de alkışlıyorum elinden gelen desteği yapmış, çoğu eş eşiniz gibi anlayışlı olamazdı diye düşünüyorum...

ben de size irite oldum. Sadece siz çalışıyorsunuz değil mi buna. Sadece evladını düşünen sizsiniz. Ben her sabah kalkıp aaa bugün de öldürmemişim tüh diye mi bakıyorum bebeğime sizce. Ona sesimi yükselttiğimde karşısına geçip bende ağlıyorum. Ben evladımı düşünmesem eşimden yardım ister miyim. Burada yazıp çizen bir çok kadın çocuğunı düşürse eşinden saklar. Siz ve sizin zihniyetinizdeki insanların burada olduğunu bile bile neden yazıyorum hala sizce. Bana öfkenizi kusun içinizdeki göremediğiniz şeytanları çıkartın diye mi? Ben ne kadar kötüysem siz de en azından o kadar kötüsünüz hanımefendi. Ben evladıma iyi anne olmaya çalışıyorum demekle olmuyor bu işler. Önce kendiniz iyi olacaksınız. Benşm bir geçiş süreci belki bir rahatsızlık cidden ben bunun farkındayım ve bu dipsiz kuyudan çıkmaya çalışıyorum fakat siz kendinizin farkında değilsiniz. Grip olmanızı engelleyebiliyor musunuz? Öksürüğünüz geldiğinde kesebiliyor musunuz? Acıktığınızda ben acıkmayım diyebiliyor musunuz hayır en fazla yemeyi erteliyorsunuz. Bana bir tane elinizde olanı söyleyin ben önünüzde saygıyla eğileyim.

Sarsılmış bebek sendromunu biliyorum. Bu nedenle ayakta bile mümkün olduğunda az sallıyoruz oğlumu. Teşekkür ederim bilgi verdiğiniz için

Ben size kötü bir şey demiyorum. Allah kimseye çıkışı bulamadığı dert vermesin tabii ki. Sizin derdiniz çıkışsız değil ki. Yardım almanız gerekiyor. İyi bir psikolog bulup gidin. Ailenizden de yardım isteyin. Size yazdığım şeylerin özü psikoloğa gitmeniz gerektiği idi. Biraz da sert yazdım ki gitmeniz gerektiğini iyice vurgulayayım. Ama siz de bir o yazdığıma cevap yazmamışsınız. Psikoloğa gidecek misiniz? Şu an iyi hissetmeniz, hep böyle hissedeceğinizi göstermez. Ortada bir sorun yokmuş gibi yapmayın. Zaten psikoloğa şu anki ruh haliniz için değil, kötü hissettiğiniz zamanlardaki ruh haliniz için gitmeniz lazım. Y

Tanıdıgımın yegenı dogdugundan berı sebepsız algılamaları vardı, bebek meger ıdrar yolu enfeksıyonuymus Bır baktırın ıstersenız

Annelik insanlara otomatik bir "kutsallık, sonsuz bir sabır" vermiyor; ben bunu her konusu açılınca söylüyorum burada. Olabilir, siz de insansınız, kolay olmuyor özellikle belli bir yaştan sonra (yanlış anlamayın yani 20li yaşlarla 30lu 40lı yaşlar bir olmuyor) kafa kaldırmıyor, insanlar eski tahammülünü yitiriyor. Ancak o bebek sizin sorumluluğunuz altında, onun bakım verenleri sizsiniz ve ona sağlıklı birer ebeveyn olmak zorundasınız. Bu yüzden bir an evvel psikolojik yardım almalısınız ki daha sağlıklı bir şekilde bakım verebilesiniz çocuğunuza. Sonuçta çok istenmiş bir bebek ve eminim ki onun zarar görmesini istemezsiniz. Lohusa depresyonu ülkemizde bir tabu olsa da çok yaygın o yüzden yalnız olduğunuzu düşünmeyin bu konuda ve bir an evvel yardım alın.