Terapi alın. Sinirlenmek en kolayı. Herkeste o sinirden var ama insanlar bu duygu ile mücadele ediyor. Çevremde öyle sinirli karakterler vardı, üzülerek söylüyorum hayatımdan çıkardım. İnanılmaz rahatladım

Her şey benim sinirimi bozabilir hadi bozuyor da çevreme çok yansıtıyorum... Çevremde yansttıgım sinirim genelde onların yaptığı şeylerin sonucunun bana da zarar vermesi yüzünden ama en ufak ne olursa olsun hemen sinirleniyorum... Bagırmıyorum ama laf sokuyorum... Hoş değil ama başka biri yüzünden en ufak zarar görmeye tahammülüm yok... Sonra karşı tarafı da dinlememeye başlıyorum bir kere zarar gördüm ya.. Sonra adım bencile çıkıyor ha bundan rahatsız değilim kesinlikle hatta doğru da... Ama öfkemi nasıl yönetebilirim? Bazen önyargı yüzünden de çok öfkeleniyorum bir de üst üste gelirse vay halimize V

Herşeye atarlanan mahkeme duvarı gibi gezen insanlarda zaman sonra çok bayıyor. Ben şahsen uzaklaşıyorum.

Kendimi en azından sesimi yükseltmiyorum hahah hakaret etmiyorum diye rahatlatıyorum

Açıkçası hayatlarından çıkarsalar aşırı üzülmem hatta üzülmem tek sorun böyle biri olmak istememem bu kadar

Sen aşırı mutsuzsun. Hayatında olaylar istediğin gibi gitmiyor sen de etrafa sarıyorsun. Ben de yaşadım aynısını mutlu olacagın seyler yap hobiler edin hayatını değiştir. Böyle kendine zarar veriyosun

Ben öfkemi aslında sinirli bir yapıya sahip olmayı geçmişe mi bağlıyorum... Kimse gibi çiçekli yollardan geçmedim ama kendimi kabul ettirmek için çok çaba harcadım ondan sonra tahammülüm sıfırlandı V Vander

Açılan her konuya öneri olarak doktora/psikoloğa git tayfasından değilim ama tiroid değerlerinize -TSH- baktırsanız mı bir acaba? Aynı şekilde sebepli-sebepsiz öfkelenen, öfkesiyle de en çok kendini yoran kuzenim tesadüfen öğrenmişti hipotiroidi olduğunu. Uzman eşliğinde uygun ilaçları kullanmaya başladıktan 3-5 ay sonra bir anda teletubbie olmasa da bir hayli toleranslı olmuştu kişilere ve olaylara karşı. Aklınızda bulunsun derim bu seçenek de

Sinir hücreleri insandan insana değişkenlik gösteriyor. Fakat bencillik demeyelim, laf sokmada demeyelim diyalog esnasında karşınızdakine gerçekleri söylediğinizden böyle olabilir misiniz? Gerçekleri söylediğiniz içinde karşı taraf bu eleştirinize katlanamayıp sizi sinirlendiriyor olabilir mi? Fakat her şeye öfkelenen biriyseniz tedavi alabilirsiniz.

Ben şuan öyle büyük bir acı da yaşamıyorum hayatımda her şey yolunda olmasa da nötr bilemiyorum V Vander

Bende aynen val

Şöyle haklıyım bugun yola çıkıyorum ayakkabı götüruyorum ben en yük olacak ayakkabıyı giymek istedim fazla yer kaplıyor diye... Yok giyme ee şimdi giymedim şuan bana yük..: Mesela buna aşırı sinirlendim.. Ve bundan sonra asla fikir verme ben istemedikçe verirsen de dinlemicem üzüleceksin dedim aslında çok basit şeyler V Vander

Ben iki ay önce kardeşimi kaybettim ondan önce 3 ay da kanser tedavisi görüyordu kuzum yani artık canlı bomba olmuştum resmen üzüntü den. Haklı haksız herkesle kavga laf sokma halindeydim. Ama anladım ki daha kötü oluyorum ve spora başladım geçen hafta. Uzun yürüyüşler yapıyorum. Öfkeli olunca kendime sosöz verdim bir kahve içip yarım saat susuyorum. İçimde büyük öfke var neden kardeşim öldü diye inan çok zor ama kimseyi uzmeyecegim söz verdim İş yerimde kahve getiren ablami z yanlışlıkla çok şekerli kahve getirmiş o gün delirdim kadını da kırdım. Sonra öğrendim ki annesi ölüm dosegindeymis kopek gibi pişman oldum özür Diledim. Yani tek öfkeli tek açılı bizler değiliz. Kimbilir ne sorunu var diyerek kimseyi kirmiyorum sen de dene

Ben bu tarz olayın hepsinde öyle oluyorum normal insan gibi olamıyorum gecenin_resmi BU' DA GEÇER!! Anneler

Ben de eskiden cabuk parlayan- hemen sinirlenen bir insandim. Burcumun bir ozelligi de ruh halinde ani degisiklikler olmasi. Bir an neseliyken bir an cok sinirli olabiliyorum . O zamanlar cooooook sakin cok tatli bir sevgilim vardi. Bundan 5 sene once falan. Sinirlendikce-istedigim olmadikca cocugun karnina falan vururdum. Bir gun bir sebepten sacina yapistim. Bana "rahatlayacaksan buradan da cek" dedi. Ayy ben gercekten o an cooook utandim ve yaptigim hareketin salakligiyla yuzlestim. annem de ani sinirlenen bir kadin. Onun gibi olmak asla istemem ama bu hareketlerimle onu andirdigimi farkettim ve degismeye niyet ettim. Bence isin altin anahtari bu. Kendinden rahatsiz olmak ve degismeye karar vermek. Siz de bu yoldasiniz ki konu acmissiniz. Eminim sureciniz daha hizli devam edecektir. Ben degismeye niyet edince yogaya basladi.. ama bu isin kilifiydi. Esas olarak suna karar verdim. Cok sinirli oldugum an birkac saniye bekliyorum ve olaya azicik yuksekten bakiyorum. Sonra diyorum ki ; bu sözü soylemek beni anlik rahatlatacak ama sevdigim kisiyi kirmama gercekten deger mi? Is yerinde hic sevmedigim bir kiz bana bagirmisti mesela. Normalde ben de na bağırır agiz dalasi yapabilirdim ama birkac saniye düşündüm; bu gerizekalıyi sevmiyorum. Ama bu is yerinden cikmayi da düşünmüyorum. Neden insanlarin icinde kavga eden konuma duseyim ve daha uzun sure calisacagim is yerinde biriyle kavgali olayim? Bunu dusunmek birkac saniyemi aldi ve masama oturdum, kulakligimi taktim. O kizla o gunden beri-aylardir iletisimim minimumda. Ya da annem yapmak istemedigim birşeyde diretiyor. Mesela evden cikmadan bir pazar gecirmek istiyorum ama beni markete kasaba yollayip duruyor :) normalde ergence bagirip bana ne yaaa diye söylemem lazim ama birkac saniye düşünüyorum ve kadini neden kirayim ki? Diyorum. Sonuçta annem de gergin bir insan. Ben ona bagirinca o da bagiracak tadim kacacak. Ya da susup tamam diyecek vicdan azabi cekip markete gidecegim. Bunu dusunmek birkac saniyemi aliyor. Sonra derin nefes alip : tamam anne ama hemen gidemem, filmim bitsin giderim, diyorum. Sevgilim beni üzdüğü zaman "dilimin ucuna gelenleri soylesem cok rahatlayacagim. Ama bu kırıcı laflari soyledigim biriyle sonradan birlikte olurken utanmayacak miyim? Buncacik olaydan ayrilmayacagim-neden tadim kacsin ki?" diye düşünüp agzima gelenleri yutuyorum. Ha ama o olay buyukse ben zaten devam etmeyeceksem agzina edebiliyorum. O zaman icin bir otosansurum yok:) Ama hareket etmeden once biraz dusunmek cooooook cooooook onemli birsey. Bir de sevgili-yakin arkadas-aile olmayan kisiler icin... birkac yildir su bilince sahibim - nasil ben herkese bayilmiyorsam herkes de beni sevmek zorunda degil. Kac tane peygamber var. Birini seven digerini sevmiyor, ulkenin yarisinin oyunu alan siyasetciden diger yarisi nefret ediyor... kediyi bile sevmeyen var :) beni neden herkes sevsin ki? Kaldi ki millete kendimi sevdirme cabam da yok. Ben sanki cok bayiliyorum ona. Hih! Iste bu bilince sahip oldugumdan beri normalde takilacagim onemsiz ufak tefek seylere artik takilmamaya basliyorum. Guzel bir bakis acisi. Siz de bu pencereden bakarsaniz onemsememeye başlayabilirsiniz insanların size olan davranislarini

Demek ki kizdiriyorlar, kimseye yaranamazsin, kendine deger veriyorsun.. Hayat kendine acimayani harcar.. Keske senin gibi olsaydim. Öfkeni nefes sayarak ortamdan uzaklasarak kontrol et.. Muhakemeni yap ama haklimiydin.

Ben de oyle oluyorum bazen V Vander

Bu öfkemi nasıl kontrol ederimin cevabı değil ama sağolun Lady bug

Haklıymışsın sinirlisin :) şaka Bi yana bende çok sinirliyim nasıl törpülersniz bilmem ama gerçekten sizide yıpratır dostlarınızı da. Bir arkadaşım terapiye gitmişti belki sizede faydası olur