. Ivetttt

hımm konu açılalı baya bi zaman olmuş inşallah istediğin gibi bir hayata kavuşmuşsundur canım

annenizle ilgili sorununuzu çözebildiniz mi? benzer sorunları olanlar için paylaşabilir misiniz?

Benim söylemeye çalıştığım, siz kendi şansınızı yaratmalısınız. Şu an bunun yanlış olduğunun farkına varmış durumdasınız ve yapmanız gereken bundan sonra hayatınıza müdahale etmemesi için, kendi isteklerinizi gerçekleştirmeye başlamak... Ve size bu durumdan dolayı surat asarsa da karşınıza alıp konuşmalısınız ki, sizin kendinize ait bir hayatınız olduğunun farkına o da varsın. Küçük bir çocuk gibi demişsiniz.. Her şeyi bu açıklıyor bence, anneniz yanlış karar vermenize engel olmak istiyor çünkü sizi hala küçük çocuğu olarak görüyor.. Bir de şunu sormak istiyorum, nasıl bu zamana kadar söylenenleri yapmak zorunda kaldınız ya da bırakıldınız?Sadece azarlayıp surat astığı için mi yoksa yapmak istediklerinizin gerçekleşmesi fiili olarak imkansız olduğu için mi?

Ben yanlış anlamışım o zaman kusura bakmayın.. Nişanlılık konusunda gene de kararlısınız;demekki olay sizde bitiyor bunu görmelisiniz. Her dediğine tamam yapıcam demeyin, yoksa ömür boyu böyle yaşamak zorunda kalırsınız. Burnuzdan getirsin, ama siz kararlı ve istekli olduğunuzu gösterirseniz bir süre sonra o bırakmak zorunda kalır. Bu konuda tercih yapmalısınız;Ömür boyu yeter ki laf söylemesin diye onun isteklerine mi katlancaksınız yoksa bunlara karşı koyup kendi hayatınızı mı yaşıcasınız?

masallah 6 yil onceki konuyu hortlattiniz.

işte aşabilmenin yolu gerçekten psikoloğa gitmekten geçiyor. Ama sakın psikoloğa gittiğinizi annenize söylemek gibi bir hata yapmayın. Eğer gerekirse zaman ilerledikçe bahsedersiniz. Bence bu aşamada söylemeyin..

Aaaaa evet farkina vardim ama aslinda cok onemli bir konu bu..

psikoloğa gitmek için onun himayesinde olmamam lazım, attığım her adımdan haberi varken, psikolog hayal şu an.. evdeyken uyuduğum, uyandığım saate bile o karar veriyor.. ama bir şekilde iş falan bulup başka şehre gitmeye çalışıcam.. bunu en azından kendim için yapmam lazım, deliricem yoksa.. lola_a

30 oldu artık

Psikoloğa gitmeniz çok iyi bir fikir. Nasıl davranmanız gerektiğine o daha iyi karar verir. İçinizde halletmeniz gereken bir sorun bu. Anneniz ne kadar soru sorsa da, baskı kurmaya çalışsa da, ona karşı çıkarak ve karşı çıktığınızda, bunu haklı olduğunuzu düşünerek yaparsanız hayat sizin için daha güzel olur.. susarak ve tamam yapıyorum demekle kendinize zarar veriyosunuz. Yeri gelir tartışırsınız da bu konuda, yapcak bir şey yok, istediği kadar hayırsız evlat desin. Ya da aldırmıcaksınız söylenenlere, tartışmadan, kendi istediklerinizi yapmaya devam ediceksiniz.

Aynı durum bendede var. Yok düzeltemiyorum. Tam diyorumki düzeldi. Sonra bi bakıyorum aynı. İstediği bölümü okudum. Olmadı bıraktım. Niye bıraktım diye burnumdan getirdi. Nereye gitsem bende geleyim diyor. Erkek arkadaşım olduğunda hoşlanmazsa istemiyorum, sen istiyorsan kapı orada diyor. Aahhh aaaahhhb.

Belli bir yaşımıza kadar ailelerimizin bizi yönlendirmesi olağan bir şey ama özellikle üniversiteye girileceği zaman bunu her ailer bırakmalı.. Çünkü mutlu olacak veya olmayacak kişiler bizler oluyoruz.. Ama anne babanın doğasında olan bir şey, ister tek çocuk ol ister 3-4 kardeşin olsun. Eminim her ailede bu tarz olaylar yaşanıyodur. Burda görev bize düşüyor. Biz kendi kararlarımızdan emin olmalıyız, ne yapmak istediğimizi bilmeliyiz ki kimse bizi yönlendiremesin. Tabi ki anne-babanın sözüne her zaman kulak vermek gerekir, ama bu bize doğru gelmiyosa yapmak zorunda değiliz ki! Siz şimdiye kadar kararlı olamadınız demekki, sırf annem mutlu olsun diye onun istediği bir bölümü neden okuyayım?Anneniz için mi okuyosunuz kendiniz için mi?Bence artık onu kırmadan, onun yapmanızı söylediklerini yapmamaya başlayın ve şunun farkına varın, kendi kararlarınızı vermek hiç kötü bir şey değil. Böyle alıştırmayın, bu sadece anne-baba açısından değil, ilerde evlendiğinizde eşinizin de sizi yönlendirmesine izin vermemelisiniz.

annemi kırmamak için veya kendi kararımdan emin olmadığım için değil, bana başka şans verilmediği için tamam demek zorunda bırakıldım ne yazııkki. annem de buna alıştı, çünkü beni böyle yetiştirdi ve tüm hayatıma müdahale ediyor. karşı geldiğimde ise küçük bir çocuk gibi azarlanıp, surat asılıyor bana karşı. nasıl geçecek bu durum!!!!!!!!!!!!!!1 ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Ya yine mi ama

Bence bu tip ailelerin psikologa gitmesi lazim.. anormal bir durum.. zamaninda benim ailemde cok baskiciydi, oz guvenimi kaybettim, olan bana oldu.. simdide hayatimi bazi konularda yonetmek istiyorlar.. gelde dellenme.. annenizin kolundan tutup derhal bir uzmana goturun.. ben bunu yapmistim ama anladimki annem hala duzelmemis.. yine yapcam.. yine yapcam.. 25 yasindasin cnm sen bir bireysin.. zamaninda babamda egitim hakkimi elimden alacakti nerdeyse, o liseye gitmeni istemiyorum diyerekten, ama ben direndim.. hatta bagirip cagirdim.. kotumu yaptim hayir, eger bunu yapmasaydim meslek sahibi olamazdim.. aileyse aile, aile duracagi yeri bilsin artik, cocuklarin psikolojilerini etkilemesinler..

Sizi rahatsız eden bir konuyu açmışsınız, ama başka konuları okuyup çıkmasaydınız, keşke takip etseydiniz.. neyse, umarım sorunlarınızı halledersiniz..

Benim babam çok sert biridir. Kendisi asker zaten. Çocukluğumdan beri babama kızardım baskıcı diye. Ama şu an görüyorumki asıl baskıcı olan annemmiş. Babamın baskısı nettir. Neye kızacağını anlarsın. Ama annem suyun altından gider. Baskısı psikolojiktir. Bunun tek çocuk olmanla hiçbir alakası yok. Biz 3 kardeşiz annem her birimize ayrı ayrı baskı yapıyor. Geçen sene bende psikologa gittim. Ama yapabilecek birşey yok. Anne işte. Kendi kendime karar aldığımda, onun kontrolü dışında birşey olduğunda hemen intizar ediyor, bağırıyor. En iyisi yakın ama mesafeli olmak. . push ;