Teşekkür ederim. Suçum var elbette ama kimse mükemmel değil sonuçta. Hatalar insanlar için. Önemli olan bunu kabullenip tekrarlamamak. Ben de hatalarımdan ders alıp her şeyi geride bıraktım. Zamanla da belki daha iyi olabilirim.

Ondan ayrılırsam gizlediğim şeyleri aileme söylermiş, yeni bir sevgilim olursa onu da beni de yaşatmazmış. Bir de fotoğraf mevzuları vardı. Benim boşluk anımdan yararlanarak onun eline ulaşan bazı fotoğraflar olmuş. Ve benim tehdit ettiği ana kadar haberim olmamıştı. Ben de savcılığa şikayet ettim. Mahkeme gününü bekliyorum şimdi. Hiç başıma böyle bir şey gelmemişti ve mahkeme konuları da çok geriyor beni. gzddmrlli You can if you think you can tek ayak

kimsenin seni üzmeye hakkı yok ne olursa olsun. Rica ederim canım.

İşte en sinir olduğum şey ömrüm boyunca annem hiç yanımda olmadı hep bir senin başın altından çıkmışlık durumu oldu! Kendine yetmeyi öğren toparlan suçun yoksa takmaya gerek yoktur. Bunu bir kötü olay değilde ders alınmışlık olarak kenara koy. hepsi bu canım.

Öncelikle merhaba herkese iyi günler, iyi forumlar. Benim çok büyük bir derdim yok ama yine de buraya yazdıkça içim açılıyor. Bu yüzden şimdiden okuyup nacizane fikirlerinizi sunacağınız için teşekkür ediyorum. Daha önceki konularımı bilenleriniz vardır muhtemelen. Çok çok kısa söyleyecek olursam, Eski sevgilim -demeye utanıyorum- beni tehdit ve santajlarla korkutmuş, daha sonrasında da şahısla mahkemelik olmuştuk. Şuanki sorunum bu değil çok şükür ama bu yaşadığım şeyler beni bazen çok yoruyor. Sanki ömür boyu peşimde olacakmış gibi hissediyorum. Ben genel olarak güçlü ve umursamaz bir karaktere sahibim ama bu kadar umursamazlığımın ardında bu konu sürekli aklımın bir kenarında. Özellikle bu şahısın ailemi işin içine katmış olması daha çok yoruyor. Ailem konuyu kapatmış gibi görünse de özellikle annem en ufak bir frsatta iğneleyici laflar söylüyor, ve güvensizlikleri psikolojik bir baskı yaratıyor. Suçsuz olduğumu bildiğim bir konu bile olsa, sanki ben yapmışım gibi bir psikoloji içine sokuyor beni onların bakışları. Şuan yine yanlarında olduğum için ve evden de çok fazla çıkmadığım için daha rahatım ama okullar açıldığında ben başka şehre gittiğimde daha çok üstelememeleri için neler yapmalıyım hiç bilmiyorum. Hem bu psikolojik baskıyı atlatmaya çalışmak, hem de bu şahısın sanki her zaman bana böyle yapacakmış, en olmadık yerde çıkıp hayatımı mahvedecekmiş gibi hissettirmesi beni çok yordu kızlar. Sizce neler yapmalıyım?

Tatile gidin kafa dinleyin derim. Anneniz çok ayıp etmiş bir de.

Yardım almanız gerektiği kanaatindeyim.