Kendimi senin yerine koyarak yorum yapıyorum. Okulumu bitirmeye bakardım. Çünkü her şeyin umulduğu gibi olmadığını tecrübe ettim. Sevdiğim mesleği yapıyorum ama yine nasıl bu şekilde yıllarım geçecek diye kara kara düşünüyorum. Çünkü patron, müdür, çalışma arkadaşları vs kısaca etrafında bulunan insanlar seni sevdiğin meslekten soğutabiliyor. Bu durumda etrafında bulunan insanların sana söyledikleri kısmen doğru. Belkide çok istediğin sağlık alanının içine girince mutlu olmayacaksın. Biraz dişini sıksan ve okulunu bitirsen daha sonrasında hayallerinin peşinden koşsan çok geç kalmış olmazsın.

Canim istedigini yap, tabi ki tekrar hazirlan olur olmaz en azindan dene! Amaaa.. Bence daha guclu durabilmek icin bu bolumu en kisa surede bitir, az da olsa kendi maddiyatini eline al. İkinci uni icin ailene muhtac olma.. Belli ki zeki birisin, istersen hemen bitirirsin bence. Bu kadar emek vermissin az daha sik disini bitir. Ne zararin olabilir ki.. Sonra istedigin bolume tekrar hazirlan.

Sevdiğim bir bölüme başladım. Altı yıl okudum beşte değil. Zor bir bölümdü, üniversiteyi okuduğum yıllar içinde yaşadığım sıkıntıyıda ekleyince uzatmak kaçınılmaz oldu. Baktım mezun arkadaşlarım kolay kolay iş bulamıyor, bulanların anaları ağlıyor. O bölümü 2011 yılında dondurup başka bir bölüm okudum, mezun oldum, atandım. Bugün dört bin e yakın para kazanıyorum. Fakat şu an bıraktığım bölümün kitabı önümde açık -telden girsem resmini çekip atardım-. ders çalışıyorum. ygs den aynı bölümü kazanıp olduğum şehirde -verdiğim dersleri saydırarak- bölümümü bitirmek için uğraşıyorum. evet kimse sevdiği işi yapmıyor ama robot gibi çalışmak ve yaşamak başka şey, sevdiğin işte sevmediğin şartlardan şikayetçi olmak başka şey. ilk bölümü dondurduktan sonra verdiğim çabayı esas bölümüm için harcasaydım şu an adli tıp kimyageri olacaktım. nefes alıyorsan umut vardır azizim -yaşım 29-

Bilmiyorum doğru yerde mi konu açtım?Ama sorunumu dışarıdan görecek insanlara ihtiyacım var. Ailevi sorunlardan ötürü senelerce tıp okumak isterken lise son sınıfta yaşadığım hadiselerden ötürü mühendislik yazmak zorunda kalıp başka bir şehirde okumaya başladım. İdeallerimi bir kenara bıraktım ve ailemden uzaklaşmak istedim. Okumayı seven bir insanım, hayatım boyunca hep başarılı oldum taki üniversiteye kadar. İlk 2 sene bölüm açısından iyiydi fakat istemediğim bir bölümde okuyordum okul bitsin yeterdi bir şekilde bitirebilirdim.3. sene herşey değişmeye başladı bölüm dersleri ağırlaşmıştı ve ben ne için didindiğimi artık kestiremiyordum. Yanlış bir bölümde okuduğumu biliyordum ama kendimi kurtaracak gücü kendimde bulamıyordum. Okulu sevmediğim için fazla arkadaşım da yoktu üstüne tek başıma yaşıyor ve yalnızlıkla mücadele ediyordum. Bu psikoloji derslerime yansıdı. Dersler biriktikçe birikti sonra onların yükü de eklenmişti. Başarı takıntılı aileme durumu izah edemedim. Çünkü kavga etmekten çok sıkılmıştım.4. sene herşey daha kötü oldu geçen sene sınava girmeyi denemiş fakat istediğim puanı da alamamıştım.4. sene içime iyice kapanmıştım. Okula doğru düzgün gitmiyordum, arkadaşlarım -benimle aynı zamanda başlayanlar- bir bir mezun oluyorlardı. Fakat ben hala neden bu okulda bu bölümü okumaya çalıştığıma anlam veremiyordum. Okumayı ve araştırmayı seven kendimi artık tanıyamaz olmuştum. Bir şeylerin hayalini kurmaya devam ediyordum ama içimdeki boşluk git gide büyüyordu. Kurtulmak istiyordum ama yeterince mücadele etmiyordum. Herkes 4 sene okumuşsun bitir şu bölümü, ne güzel bölüm bulamayanlar var dedikçe ben iyice nefret ediyordum. Uzatacağımı aileme söylemek zorunda kalınca bir hadise koptu ve bir şekilde atlattım. Ailem yeniden hazırlanmama tamamen karşıydı hep bitir de gel diye gözlerimin içine bakıyorlardı ve hala da bakıyorlar. Bu sene daha da kötüyüm. Kafam karmakarışık 5. senemdeyim. Her şey daha da kötüye gidiyor sanki. Hergün burada ne işim var diye sorguluyorum. Bir yandan vicdan azabı çekiyorum. Öbür yandan bir sene daha hazırlanıp hayallerime ulaşmak istiyorum. Hayalim hala sağlık alanı, tıp olmasa bile dişçilik, ftr ya da eczacılık. İlgi duyduğum bir meslek istiyorum. Ama çevremdeki herkes aynı şeyi söylüyor "bu ülkede kim istediği mesleği yapıyor?" diyorlar."Kaç sene okumuşsun","5 sene boşuna mı gitsin?","hele bir para kazanmaya başla seversin","hayırlısı buymuş"... Daha niceleri. Kafam çok karışık. Sadece mutlu olmak istiyorum. Ailem başarısızlığıma kafayı takmış durumda. Psikolojim pek iyi değil özellikle de bu sene. Tanıdığım herkesin baskısını hissediyorum üzerimde. Başarısızlık ve yalnızlık da cabası. Daha fazla şey yazmak isterdim ama okuyanları da sıkmak istemem. Umarım fikirlerinizi tamamen dışarıdan bir kişi olarak paylaşırsınız. Siz olsanız ne yaparsınız?Artık çok bunaldım. Ailemin ve çevremin tepkisinden korkuyorum. P Prometteur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Okulu bi senede bitirme ihtimalin varsa bitirip yeniden hazırlan derim. Ama daha da uzayacaksa bi şekilde bu ızdıraba son ver.

okulunu bitir birşey kalmamış zaten daha sonra sık dişini tıp kazan çok gençsin yaparsın bu kadar istedikten sonra

okulunu bitir tabiki kaç yıl geçmiş sevdiğin meslegi yaptıgında sogumayacagın ne malum cok riske atma kendini basını taşlara vurursn sakın yaa iyi düşün sık dişini az bişey kalmıs mezun ol eline bileziğini tak önüne yine bak

İstediğin bölümde oku, gerçekten bunu yap. Ben bir sene daha hazırlanıyorum. Bu sene kazanamasam yine hazırlanırım neredeyse 9 yaşında 1 sınıfa başlamama rağmen. Umurumda da değil. Bu sene olmasın seneye tekrar hazırlanıcam. Ömrümce yapacağım bir meslek. Tekrar hazırlandığında kendini bulduğunu hissediceksin.

İnsanlar kendilerinin yapamadığı şeyleri başkasının da yapamayacağını zannederler. Böyle bir söz var, beni motive eden yegane cümledir. Çok da doğrudur. Kimin ne dediğini bırak, boşver. Hayatı yaşayack olan sensin. Gerçekten istiyorsan, başaraksın.

Sık kendini bitir okulu. Elde var bir olsun. Çalış gece gndüz hazırlan sınava kazan istediğin bölümü buda millete kapak olsun. Sonra istediğin işi yap. yazarhanim35 Yazar

+1 . push ; P

Babamın isteğiyle okuduğum lisansim bittiği sene iç mimarlık kazandım. Hiçbir şey için geç değil. Şuanda hukuk okumak istiyorum, içimde kaldı çünkü. Hayat senin hayatin, ne olmak istediğine sen karar ver. Başarılar canım.

hem onu hem tıp oku. böylece destekçin daha çok olur. okulunu bitirince üzerine tekrar okumak istiyorum dersen ay maşşallah bizim kız 2 üni mezunu olacak olur. . ama şimdi pes edip eve üni için sınava çalışmaya dönersen burnundan getirirler. mühendislik bile okuyamadın tıp nası okuyacaksın vikvik diye. merak etme yaş önemli değil tıpta her yaştan insan var sen okulunu bitir önce eldeki bir kuş hayaldeki 2 kuştan iyidir

Canim kendi yerime koydumda cidden zor bi durum kendine eziyet etmissin psikolojini bozma bence hic 4 sene okumussun eger 1 senede bitirme sansin varsa biraz sik disini ve bitir bence sonrada tekrar hazirlanip istedigin bolume gir hem iki univ okumus olursun 5 senende bosuna gitmis olmaz sonucta o kadar sene gitmissin birazda iyi yonlerinden bakmaya calis istemedigin bi meslek olabilir ama kotu bi meslektde degil oyle dusunerek bitirmeye calis sonrada zaten tekrardan istedigin bolume girebilirsin belki o zaman aileninde gonlu olur

Okulu bitir ve tekrar sınava hazırlan... H Hayat ne garip

Sana önerilerim... okulu bir yıl dondur, otur çalış, kazanabilirsin... oldu da kazanamadın okuluna devam et ama muhakkak arkadaş edin, bölümünle ilgili arkadaşların olsun. okulu bitir... iş hayatı çok farklı inanki, belki çalışırken seveceksin mesleğini, doktor olup doktorluk yaparken mesleğinden soğuyan bir sürü arkadaşım var. neyin hayırlı olacağını bilemezsin E