tabiki yaz canım ben de takip ediyorum konunu. sürekli aynı şeylerin yazılmasından kastım diğer öneride bulunan arkadaşlardan farklı olarak söyleyeceğim birşey yok, o sebeble kullandım o ifadeyi. senin anlattıklarına değil kesinlikle. inşallah çözüm bulmuşsunuzdur konuya da

Aslında eksikliğini duyduğumuz şeyi çok iyi tesbit etmişsiniz. Bu olay olduğundan beri diyorum ki, "Evde konuşamıyoruz, birgün izin alalım, evdekilere söylemeyelim, işe gidiyor gibi çıkalım, konuşalım. Ama bir türlü vakit olmuyor. Bir kez yaptık bunu ama sakin zamanlarımzıdan biriydi. Gezdik tozduk liseliler gibi eve geldik. O konuyu açmayınca ben de açmadım. Çünkü birbirimize de hasretiz. 1 yılı aşkın zamandır ya annemler ya kayınvalidemler bizle yaşıyor. Benim de canım istemedi boş günümüzde tatsız konu açmak, o da kaçıyor. Benim tam istediğim de bu zaten. Bir kez enine boyuna konuşalım. Bir kez buna zaman harcayalım ve kapatalım. Ama bu gece olmuyor. Buna çaba harcayacağım. Bir gününü bana ayırsın ve gitsin bu lanet gölge aramızdan. Ben onun gözlerindeki yeşili görmeyi çok özledim.

bence bır daha konusmayı teklıf etme sakınce bekle.. sucluluk psıkojısıne gırmek ıstemıyorum dıyorsun ama coktannn gırmıssın gıbı.. o dusunsun tasınsın gelıp senınle konusacaktır uzerlerıne dusmeyın su erkeklerın bu kadar. sonucta esının daha onceden vukuatları var.. hesap ısınıde halledın derım ben gor hesapları herseyı.. derinss

Akışına bırakmak en mantıklısı galiba. Umarım bu akşam konuyu açmadan zıbarıp yatabilirim. O kendi gelsin, madem sinirlenmiş beyefendi. Siniri yatışınca bekleriz...( E

bende son gelişmeleri merakla bekliyorum, aklıma gelmişti neden yaşlılarla yaşıyorsunuz diye, hatta bir kere yazdım, sonra sildim mecburiyetten bebege bakım için diye düşünmüştüm. neyse hadi hayırlı olsun bir sorunuda çözmüş oldunuz

Tam olarka sorun da bu. Benim ona güvenmediğimi düşünüyor. Tamam. Ama güven öyle kolay kırılan ve öyle zor tamir edilen bir duygu ki. Ben ondan bu konuda anlayış bekliyorum. Bir de tabi benim özellikle bu konuda öfke kontrol problemim var. Sinir krizine giriyorum, kasılıyorum. Normalde yapmayacağım şeyleri yapıyorum. Oturup sabahlamaya zorluyorum. Bir sorunumuz varken ne uyuyabiliyorum ne uyutuyorum. Benim yanlışlarım var, ama ben ondan da beni sakinleştirmesini bekliyorum. Benim verdiğim tepkiler doğru değil belki ama ben durup dururken tepki vermiyorum ki o bir hata yaptı ve ben onun hatası üzerinden tepki geliştirdim. Ben sinirle ağır konuşuyorum ama öfekm anlıki o gece bitince öfke de bitiyor. O ise kolay kolay öfkelenmiyor ama sonunda oldu işte. Dün omzuna yatmaya çalıştım ki ben onun omzuna yatmadan uyuyamam. İzin vermedi. "İzin vermesen de yatacağım." dedim. Dengem kayboldu. Bir an bağırıp "Seni stemiyorum git." diye kızıyorum. O kalkıp pantalonunu giymek isteyince bacağına sarılıp yalvarıyorum. Kendim olmaktan çıktım. E

sen bu olayın düzelmesini isiyorsun değilmi, ozaman biraz eline ve dilini sahip çıkman lazım, hatta bugün hiç bu konuyu konuşmazsan kendine güvenin bile gelir, cünkü sen kendinden bile min değilsin suan, kendindende kokuyorsun, ya dilimi tutamayıp yine konuyu açarsam diye... konuyu açarsan olaylar dahada kısır döngüye girer, atıyorum bu konuda değil başka bir konuda sen haklı olsan bile suanda eşin bu kadar sinirliyken sence sana hak verecekmi? vermez, cünkü insanlar gerginken ne empati yapar nede yanlışını anlar... sen bu olaydan egerki sağ salim ve haklı olarak çıkmak istiyorsan eşinin sakinleşmesini bekle.. hiç birşey olmamış gibi, çok konusmasanız bile bir kaç gün verin birbirinize.. bu arada ailelerinizede hissettirmeyin bu durumu

cnm şimdi yeni gördüm konu hemen kısadan yazıp çıkmak zorundayım kızım uyandı da. bence cnm şimdilik üstüne gitme biraz zaman bırak sende o da biraz sakinleşsin ve daha sonrasında başbaşa konuşabileceğiniz bir yemeğe falan çıkabilirsiniz orda herşeyi sakin bir kafayla konuşursunuz senin ondan neler istediğini güzelikle falan anlatırsan eşinde mutlaka anlayacaktı evet güveni geri kazanmak çok zor ama hesaplarınız temiz çıkarsa artık ona güvenmemen içinde bir sebep kalmayacaktı hemde ben artık inanmıyorum onun senden gizli harcama yada gizli başka şeyler yapabileceğini yüzüğüde şimdi sinirli olduğu için takmıyodur siniri geçince mutlaka takıcaktır emin ol. ama sende bu süre zarfında biraz sakin ol ve sak, in kafayla düşün daha fazla üstünede gitme bence biraz şu yaşananlar unutulsun sonrasında konuşarak halledebilirsiniz. bu konunda üstesinden geleceğinize eminim. sinirlilikle sakın yanlış kararlar alma...

Ama bir farkla, ben bunu kadının görevi susup kocasını memnun etmek olduğu için değil, sakinleşince sıkıntımı daha rahat anlatabileceğim için yapacağım. Neyse rica ederim teşekkürlerimi kabul edip konumdan ayrılın. E

bak canım senin sinirlerin alt üst yaşamış, cok kısa süreler içerisinde çok ani duygu değişmeleri yaşıyorsun, bence bir an önce toparlan hem evliliğn hem senin, hem eşinin ve cocukların için çok kötü şeyler olabilir allah korusun, bildigin halde yapıyordum ve ozaman dahada cok bir panik durumu yaşıyordum ne bu hal diyee... arkadaşım sakin ol, sen sakin olursan eşinde sakinleşir, adam doğal olarak ona güvenmedigini düşünüyor ve bir evlilikte güven en büyük temel taşlardan biridir... zaman gecmeden, evliliğn daha cok yara almadan, kalk toparlan, sen bir annesin ve eşssin... sen güçlü olmak zorundasın. allah yardımcın olsun,

harika bir öneri, biraz güleryüz samimiyet görünce yine aynı konular açılırsa adam pes der yani birde sinir krizleri falan iyice eşini bezdrmiş arkadaş hangi erkek dayanır buna eninde sonuda patlar tabi

Sağol iyi dileklerin için. O konular bir kez daha açılacak ama... Açılacka da hani bir bahane ile kavga çıkınca değil. Oturup konuşulacak, neden geride bırakamadığımız sorgulanacak. Zaman içinde herşey daha iyi olacak. Umuyorum. derinss

Sağol desteğin için. Konu zaten hiçbir zaman para olmadı. Dedim ya varlığı da yokluğu da bilen insanlarız. Orta halli, borçla mal sahibi olan. Beni hırçınlaştıran şey bir yalan girince işin içine %100 biz olamamak. Nasıl anlatacağımı bilemiyorum ama işte ben TAM olalım istiyorum, böyleyken olmuyor. Daha sakin bakmaya çalışıyorum. Bu gece ondan önce yatıp o gelmeden uyumayı deneyeceğim. Yoksa susamıyorum. Biraz zamana ihtiyacı var galiba. Bu sefer ona o zamanı vereceğim, her kavgamızda yaptığım gibi "Hadi hemen çözelim hemen halledelim hemen barışıp sarılalım" demeyeceğim. Zor olacak ama kendimi aşacağım. Zaman herşeyin ilacıymış ya bakalım bu sefer de beni bizi iyileştirsin. E

ben eşine hakveriyorum kusura bakma, kendin söylüyorsun sinir krizi geçirdiğini kasıldığını olayları fazla abartıp eşini kendinden uzaklaştıran sensin. bir an önce kendini topaarlaman lazıki erkekler gerçekten buna tahamül edemezler. yani bir kadının sinirine tahammül edemezler. anladığım kadarıyla çok fazla sıkmışsın eşini. sakinleş sinirlerine hakim olabilmeyi öğren. . push ; Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

Aslinda sorun bu iste... Sen ona dokunmadan uyuyamiyorsun, istiyorsunki konusalim o "tamam hata yaptim borcu söylememekle sen haklisin" desin sonra bana herzamanki sevgisi ile sarilsin uyuyalim istiyorsun... Baska konusacak zamanda yok gece konusuyorsun. Sen konusmak istiyorsun adam uyumak cünkü ise gidecek... Sen kendi icinde " karicim hata yaptim yillar önce sana bir yalan söyledim özür dilerim" desede konu kapansa sarilsak uyusak diyorsun ama o ne istiyor biliyormusun, bu konunun birdaha acilmamasini, huzur bulmayi ve sen böyle yaptikca asla kapanmayacagini düsünüyor ve kendi kendine ne diyor biliyormusun " bir ömür böyle gercermi, bu hata yillarca basima kakilacak" diye düsünüyor ve adam doluyor... Sen biran önce konu kapansin ona sariliyim diye baski yapiyorsun ama konu onun icin kapanmiyor inan kapanmiyor... sen kapandi ohhh sarildik gecti diye düsünüyorsun ama birde onun penceresinden bak... Kimbilir kacinci kavga bu hata yüzünden... Sana tavsiyem ne yap biliyormusun... Esin gelince onunla konus ama onu suclama... Bize söylediklerini söyle, "aslinda gelirimizi giderimizi biliyorum hersey ortada, o hatadan dolayi cok pisman oldugunuda biliyorum ama elimde olmadan en ufak sorunda yine ayni konuyu aciyorum, bunu yapmak istemiyorum elimde olmadan yapiyorum, özür dilerim... Birdaha bu konuyu actigimda beni sustur bana saril yapma karicim de bana engel ol " de ins hersey düzelir...

Ya zaten eski yeni bütün kredi kartlarının borcu olmadığına dair kağıt getirdi. Bu süreçte bir ev aldık kardeşimle ortak, onun için kredi çekti. Kredi çekmek için araştırma yapılıyor. Maşşaı belli, geleni gideni belli bir adam zaten. Tek kullandığımız kredi kartının ekstresini de gönderir her ay. Ben mantıklı düşününce birşey olmadığı kannatine varıyorum zaten. Ama her içime düşen kurtta bir daha emin olmak sitiyorum. ozaman sen adamın üstüne gitmişsin... bence biraz kendi haline bırak bi sinirleri yatışsın... şimdide eşin haklı yani temcit pilavı gibi ısıt ısıt getir olmaz... madem güvenmen için çaba harcadı ve başka falsolu bir hareketi yok o zaman ne diye adamı bunaltıyorsun.. sadece yıprandığınızla kalırsınız... ne güzel huzurlu bir ailen varmış huzurunuzu bozmayın

Korkularımı bundan daha iyi anlayan ve anlatan olamazdı. Çok korkuyorum. Benim derdim mükemmellikle galiba. Benim beynimdeki o mükemmel adam böyle bir hata yapmış olamaz. Bunu kabullenemiyorum. Bizim masalımıza gerçeklik düşürdü ya yediremiyorum. Bir yandan da korkuyorum, ya gene hastalanırsa?

kusura bakmayın yazdım, sildim derken, bazıları öyle kalmış yukarda, dolayısıyla eksik anlatımlar olmuş :26:

eh yani adam napsın daha senin sorunun kendinle. bir doktra görün istersen yoksa boşuna evliliğini sonlandırmaya neden olacaksın demedi deme.

Desteğin için çok sağol Meralcim. Bu da bir eğitim işte. Ben sakin kalmayı öğreneceğim umarım o da sorunlardan kaçmamayı öğrenir. Umutlu olmak istiyorum. Kızını öp benim için.

Gelişmelerden haberdar edeyim sizi. Pek bir gelişme var sayılmaz ama. Akşam eve gittim, her zamanki gibi bir akşam. Eşim benden 1 saat sonra geliyor. Annesine telefon alacaktı, biraz da gecikti o yüzden. Kapıyı açtı, biz koştuk kapıya oğlumla. Her zamanki gibi. "Hoşgeldin" dedim. "Hoşbulduk" dedi ama öpmek için yaklaşamadım. "Kadınlar günü için size birer karanfilim vardı ama yağmurun azizliğine uğradı" dedi. Sevinçten elim ayağım boşaldı. Sıkıca sarıldım ama tepki vermedi, sarılmadı. akşam boyunca annelerin yanında normal davrandık. Mutfakta bir iki kez sarılmaya çalıştım, gene bana izin verdi ama o sarılmadı. "Bana zaman ver" dedi. Oğlumun uyku saati geldi. Emerek uyur oğlum. Üçümüz gideriz her akşam odaya. Biz emmeye başlarız baba da ikimizi de öper "iyi geceler" der, ışığı kapatır. Beni öpmedi, ama saçımı okşadı. Ama bu arada beraber izlediğimiz bir dizi var, ona bakmış, "çıkmamış yeni bölüm" dedi. Neyse yattık, dün omzuna yattım ya ben yatağa girmeden yan dönmüş, yani sırtını dönmüş, yatamayayım diye. Ben gene de sarıldım. "Birşey söylemek istiyorum, 'konuşalım' demeyeceğim, sen hazır olunca konuşuruz ama bilmeni istediğim birşey var. Ben dersimi aldım. Yarın sabah yüzüğünü takarsan çok mutlu olurum." dedim. "Sana ders vermek amacında değilim." dedi. Ben de "Biliyorum amacının ders vermek olmadığını, biliyorum." dedim. Uyuduk. Sabah oldu. Oğlum uyandı, gittim odasından aldım. Bizim yatakta emziriyordum. Uyandı, ben uyandırdım. Bebek yastığı yere düşmüştü, alıversin diye. Neyse uyandı, giyindi. Ama hiç ben yokmuşum gibi. Dün akşamdan daha sert. İçeri odalarda birşeyler yapıyordu. Ben yatarak emzirme pozisyonund aolduğum için sabitim. Seslendim, duymadı. Kazak almaya girdi odaya, adıyla seslendim. Uzanabildiğim kadar elimi uzattım. Hiçbirşey demeden. Uzatmadı elini. Gene "Zaman ver." dedi. Ben ağlamaya başladım. "Kızdığını biliyorum ama zamana ihtiyacım var." dedi. "Keşke kızsaydım, kızmıyorum." dedim. Daha bir arttı ağlamam. Kolumu okşadı "Güzel olacak." dedi. Elini yakaladım, omuzuma bastrıdım. Yan yatar pozisyonda öyle denk geldi. Elimi öptü. "Bitsin artık." dedim. Birşey demedi, çıktı gitti. Yüzüğü hala şifonyerin üzerinde... Ne olacak bizim sonumuz bilmiyorum. electra_

Evet yapmam gereken bu. Akşam sakin geçerse aynen dediğin gibi benim de kendime güvenim gelecek. "Demek ki ben de susabiliyormuşum" diyeceğim. Esas problemi çözmeyi sakin bir güne bırakacağım. E

canım belkıde gercektennn senın ona guvenmedıgını dusunup uzlmustur belkıde gercktn yenı bır yalan yokturrr. sen sımdı fazla ustune gıtmee yıne bıaraaa bakalım hesabımıza falan dersın bıraz konuyu kaptsan bır sureee

evet evet bence sen bırsure onu kendı halıne bırakmalısınn dısarı bıle cıkmak ıstedgın zamann guzel yollu yavrunlaaa planlar yappp ztn yerı gelınce sana bunu soracktr senı bunalttmak ıstemdgm bırz nefes al ıstedım dersın

tabiki kendi açından haklısın güvenini sarsmış ama herşeyin altında da farklı bir şey aramaktan vazgeçmelisin. yoksa evliliğin çok yaralanır. bence bikaç gün üstüne gitme bazı şeyleri akışına bırak. umarım en kısa sürede düzelir ilişkiniz. mlkctk

bunun çözümü çok basit madem güvenini kazanamadığını düşünüyor al işte fırsat alsın seni götürsün bankaya bütün hesapları göstersin. sen zaten ikna olmıycam demiyorsun ki eşinin bence senden sakladığı birşey var kapatmak için de blöf yapıyor ve büyük oynuyor güya seni korkutacak yüzüğünü çıkarıp çıkarsın.. beni bunla korkutamazsın de bence sakladığı birşey yoksa neden açık açık göstermek yerine 2 gündür senle kavga etmeyi tercih ediyor... sen şimdi şüphelenmeyeceksen bile şüphelenirsin... haklı olarak.

hatayı yaparlrr bizimde anlayışlı olmamızı isterler. aynı sorundan bende az önce nişanlımla kavga ettim. hatalarını söyledikçe sinirlemdi. ama asıl sinirlendiği mevzu güvenim sarsıldı demem. çünkü kendine o kadar güveniyor ki bir yanlış yapmadığına dair o yüzden deliriyor. bence eşinizde böyle haklı olduğunu düşünüyo siz üstüne gittikçe sinirleniyo. bence biraz sakin olmakta fayda var. akışına bırakın sular biraz durulsun. gitmek istedimide ayağına yapışmayın bırakın gitsin. ailesine hesap vermek zorunda kalcağı için zaten gidemez gibime geliyo. sizde üzmeyin kendinizi

Haklısın. Bu badireyi atlatırsak profesyonel yardım almak istiyorum. Daha önce çok gerildiğimde gitmiştim, iki seanstan sonra bana buna benzer şeyler söyleyip "Gelmene gerke yok." demişti. "Eşimle geleyim mi?" dedim, "Şu aşamada ona da gerek yok." dedi. Anlaşılan gerek var. Benim unutabilmem ve onun da unutmak için herşeyden kaçmaması için yardım almalıyız sanırım. Ama şu anda söyleyemem. Israrla "Üstüme gelme." diyor. Birkaç gün sonra... O onsekizmayis Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

rica ederim ne demek, hepimiz insanız, iyi kötü bişeyler yaşıyoruz mutlaka, ama 3. şahısların olayları objektif degerlendirme duruumları daha yüksektir, hafta sonu dışarı çıkın, eşinizle daha çok vakit ayırın birbirinize, belkide şuan suçluluk psikolojisinde olupta acaba düzelmezmi bir daha diye korkularınız var, ama yazdıgınız yazılardan anladımki eşiniz sizi çok seviyor, siz okadar sarılıyorsunuz ediyorsunuz, eşini bu durumdayken elinizi öpmüş, saçınızı okşamış aslında size bir karşılık verecek ama suanda çokta fazla yumusamak istemiyor, sabahki geri çekiliş ondan dolayı..

Ben arkadaş gibi düşünmüyorum. ilişkiniz sizin eski konuları ısıtıp ortaya getirmenizden dolayı sorunlu değil. sizin sorunlu konuları çözüp eşiniziniz yeni sorunlarının ortaya çıkması bu durumda sizde şüphecilik yaratmış her insan evladı gibi.. konuyu sürekli kavga mevzusu yapmak elbette aptallık olur. ama konuşmayıp herşey çok tatlıymış gibi davranmak da sadece kısa vadede işe yarar uzun vadede kriz daha da büyür., eşiniz çocuk değil sizin çocuğunuz hiç değil hatası var ise kabullenmeyi bilmeli veya insanlara güvenlerini kaybedince biraz mantıksızlaşabilirler buu da bilmeli. burada pohpohlanması gereken birisi var ise sizsiniz ki bence ihtiyacınız yok ama sizsiniz. oysa ki size salık verilenler eşinizi pohpohlamanız. bence kartlar açık olmalı, herşey ortaya konulmalı sevgi ayrı hatalar ayrı.. yani adam karısını çok seviyor ama ne bileyim 100 bin liralım kumar oynuyor? Yani kocacığım seni seviyorum kumar yüzünden aç geçen günlerimiz yüzünden kendini üzme mi diyeceğiz bu adama? ilişkilerin gidişatı için duygusal anlarda duygusal kararlar alınırsa duygusal olunmayan bütün anlarda mutsuz olunuyor. ben mevzuya hala sevgi odaklı baktığınızı düşünüyorum eşiniz sizi bence zaten seviyor. sadece onu rahatsız etmeyin diye sevgisini çekiyor.. ee bu da sizin zaafınız..

cnm bence yine sakladigi birseyler var ve uste cikmak icin boyle davraniyor ortaya cikar bence bu sifreyi borclari birak ne hali varsa gorsun cikarsin yuzugu fln naz yapiyo, hep derim deliyle deli olma! gunesim Ne GüZeL BiR aŞk

Merhaba herkese, Bu bölümde yüzlerce kezi yüzlerce konuya yorum yapıp yardımcı olmaya çalışan ben şimdi sizden yardım bekliyorum. Eşimle sınıra geldik. Masal gibi bir aşk, masal gibi bir evlilik tıkandı kaldı. Ben sorunu kısaca özetlemeye çalışayım, baştan anlatırsam çok uzun olur; zaten beni tanıyanlar bilir, pek kısa yazamam. Siz sordukça daha da anlatırım. 4,5 yıllık evliyim. Eşimle çok sevdik birbirimizi. Ailesi ile hiçbir sorunumuz yok, aksine eşimle yaşadığım sorunlarda bile benim yanımda olurlar, oğullarının kulağını bükerler. İlk evlilik yılımızda eşimin bekarlıktan kalma borçları olduğunu ve bunlar için altınlarımızı sattığını bir şokla öğrenmiştim. Ailesini de haberar etmiştim. Onların da manevi desteği ile bunu geride bırakmayı başardık. Bir bebeğimiz oldu. Herşey harikaydı. Borçların eşimin eski bir sağlık sorunu için yapılan harcamalardan kaynaklandığını bilmem de onu affetmemde bir etkendi. Bundan 6 ay kadar önce bu borçların devamı olduğunu, hastalığı döneminde psikolojik yıkımın etkisiyle başını alıp yaşadığı yerdne uzaklaştığında kendine iş kurmak isterken yanlış kişilere bulaştığını ve onlara olan bu borcundan kalan son parçaları ödemek için önemli sayılmayacka miktarda benden gizli kredi çektiğini öğrendim. Ama gene yolumuza devam etmeye karar verdik. Beni ikna eden sözü şu oldu: "Ben yalancı bir insan değilim, sana söylediğim yalanların hepsi bir tek nedenden kaynaklanıyordu, ben sana bir tek yalan söyledim, gerisi hep bunu kapatmak içindi. Bu konuyu san söyleyemezdim, seni bu işlerden uzak tutmak istedim. Herşey bitti, artık hiç yalan yok, hiç huzursuzluk yok." İnandım, hala da inanıyorum. Gelelim son olaya. Geçen gece" banka hesabını aç da hesap yapalım, ödemelerimize filan bakalım." dedim. Telefonunun şarjı bitmiş, şarj aletini bulamadı, şifre gelmediği için bakamadık. Bir süredir hep aksilik oldu, internet şubesi çalışmıyordu filan. Bunlar yalan değil, gözümle gördüm. Ama nedense bende yaşadığım travmaların etkisi ile "Ya birşey saklıyorsa" düşüncesi gelip yapışıyor. Aşamıyorum. Öyle olunca kavga çıktı. Bebeğimize bakmal için kayınvalidemler bizde kalıyor. Dolayısıyla ancak yatmak için odamıza girince konuşabiliyoruz. Karanlıkta fısıltı ile konuşmanın ve uykusuzluğun verdiği etki ile daha yorucu ve büyük kavgalar ediyoruz. İş büyüdü, kavga büyüdü. O yorulduğunu, benim güvenimi asla geri kazanamayacağını ve bu yüzden artık dayanamadığını söylüyor. Ben de hemen pat diye ona güvenmekte zorlandığımı, hesaplarımızın şeffaf olması, istediğimde bazı şeylerden emin olmak için hesaplarını görmem halinde bunu daha kolay aşacağımı söylüyorum. Ama kavga o kladar büyüdü ki. İki gece üst üste kavga ettik. Söylenmeyecek şeyler söylendi, olmayacka şeyler oldu. Yüzüğünü çıkardı. Takmıyor. Dün konuşmaya çalıştım, "üstüme gelme, çok kızgınım, sinirim kolay geçmiyor." diyor. Öylece kalakaldım. gunesim Ne GüZeL BiR aŞk

Doğru diyorsun. Ama ben de diyorum ki, ben böyle ufak taleplerde bulundukça beni geri çevirmese, ben istemeden birgün gelip kendisi dese "Hadi hayatım, gel şu ödemelerimizi yapalım." zaten zamanla benim takıntım azalacak. Bana zemin hazırlamasını isitiyorum. Şimdi ayda bir soruyorsam sonra 3 ayda bir soracağımi sonra yılda bir. Zamanla güven yeniden kurulacak. Ama o istiyor ki o günler hemen, derhal ve aniden hayatımızdan çıksın. Onu suçlamıyorum ama benim de suçum yok. Güveni sarsan o ise tamir etmek için çabaharcamak zorunda olan da o.

mutlu giden bi evlilik ve ortada tek bi sebep.. eşiniz keşke sizden saklamasa tm borcu neyse söylese ama sizin ona güvenmeniz için hesaplarını göstermesi şart. yoksa öbür türlü üste çıkmaya çalışıyor gibime geldi. umarım bu yüzden ayrılmazsınız.. inşallah sorunlarınızı çözersiniz..

Amin. Umarım dışarıdan güründüğü gibidir. Ben razıyım tek sorun benim boşluk doldurma isteğim olsun da ben hatamı kabul edeyim. Allah kimseye taşıyamayacağı dert vermesin. Acı eşiği gibi demek ki bu da.

Seni Okadar iyi anliyorum ki bende kendimi ifade edemedigimde esim beni yanlis anladiysa ve sucluyorsa hele sinirle agzima geleni soylerim sonra esim resti ceker bende ne yapacagimi sasiriri abuk subuk sarilirim tamam ozur dilerim derim kendimi komik duruma dusururum ama boyle davranma sebebimde onu Kaybetme Korkusu siz debirbirinizi cok seven bi ciftsiniz kaybedilen seyler kolay geri gelmiyor bu durumun uzamasi geri donulmeyecek seyler kaybettirebilir size kayinvalidenler evde olmasa eminim bu kadar uzamazdi konu evde insan varken tartismak basli baslina bi gerginlik ama zorunluluk tabi oyle olmasi gerekiyosa yapcak bisi yok bence Sakince bi dusun ben esini haksiz bulmadim senin gozunde kucuk dusmemek ya da huzurunuz bozulmasin diye saklamis olabilir ben bunda bi kotu niyet gormuyorum biz kadinlarda eslerimizi cok sıkabiliyoruz ve bu isleri daha da isinden cikilmaz hale getiryor lutfen evliligine sahip cik bu konudan oturu esine yuklenme onun senin sevgine oldugu kadar guvenine de ihtiyaci var herseyi yasananlari koy kenara gercek anlamda guven esine ve gelecege bak zaten bi yanlisi olursa mutlaka bigun ogrenirsin ama susn yok yere kendini de yipratma daha da konuyu acma delil isteme birak kocan halletsin varsa bi sorun huzurunu kacirma onsuz yapamazsin seviyorsun ozaman zamanla guvendigini belli et ara ara dile getir esine de cok uzuldum sende o da bu duru haketmiyosun evliligini toparlamak sana duser haddimi astiysam kusura bakma bizi gordum sanki evliliginizde bizde benzer seyler yasadik ve astik umarim sizde asarsiniz

bak şöyle düşün, senin eşin gecmişte bir hata yapmış ve defalrca pişmanlığın dile getirmiş. bak bütün ekstreleride getiriyormuş, artık ne istiyorsun adamdan canınımı alacaksın.. ya eşlerinden ailesinden çekinipte borcunu söyleyemeyip sonrada intihar edenler var bir sürü, bak eşinden olursun, yuvandan olursun. adam karım bana güvenmiyor diyip alkole düşer, boşluga düşer, ya sonucta erkek milleti kadınlar gibi değilki. not:ya üslübum ve verdigim örnek biraz sert ama toparlanman lazım, zaten cok mutluymussunuz, yuvanız yıkılırsa yazık olur, üzülürüm gercekten... kısa bir tatil yapma imkanınız varsa yapın... yani yataga konu taşımayın, tartışmayın. beyin bir bilgisayar gibi depoluyor.. bilinçaltınıza kötü şeyler yükleyerek, üstüne bide uyku çekerseniz mutsuz olursunuz... ilerde adını koyamadıgınız, ne oldugunu bilmediginiz, mutsuzluklar yasarsınız... şimdi şöyle bir karar alın... eşinizle artık bu konuyu konuşmayın, yatarken tartışmayın, olay biraz sogusun.. bir kaç gün sonra beraber basbasa bir yemege cıkıp, hem yemek yiyin hemde bu konuyu son olarak konusun, konusma esnasında güvenemiyorum demeyin sakın... içinizden gecse bile bu kelimeyi kullanmayın, yapıcı, onu ne kadar sevdiginizi, bunun biraz takıntı oldugunu, bu durumdan sizinde rahatsız oldugunu söyleyin... sonra kolkola evinizin yolunu tutun.. eşinize güvenin. bu saaten sonra sizden birşey saklamazz, sizdeki sadece takıntı olmuş, şeytan içinize kurt sokupta yuvanızı nasıl huzursuz ediyor, soğukkkanlı olun

İnnaamıyorum bu kadar iyi tarif ettiğine. bu geceyi sakin geçirebilirske bunu da yapabileceğim. Sabah anlatırım size herşeyi. Teşekkürler.

seni anlayabiliyorum düşündüklerinde, eşine karşı tavırlarında haklısın düşünüyorum da böyle bir durumda aynı tepkileri verirdim, anladığım kadarıyla sen de benim gibi şeffaf bir insansın eşine karşı her şeyi dürüstçe, saklı gizli olmadan paylaşıyorsan ondan da haklı olarak aynı şeyleri bekliyorsun. sonradan öğrenince de maddi şeyleri özellikle üzülüyorsun, maşallah güzel bir evlilik, çocuk, iyi anlaştığın ailelere sahipsin, her evliliklerde gün geliyor tıkanmalar olabiliyor, eşinde seni çok sevmesine rağmen senden böyle bir tepki beklemediği için kendince yüzüğü çıkartarak bunu belirtmiş, belki protesto gibi bir şey ciddiye almaman gerektiğini düşünüyorum, zamana ihtiyacınız var birkaç gün bu konuyu açma zamanla anlayacaktır her şey düzelecektir. kadınların haklı olduğu konularda susmaması taraftarıyım ama bazen her şey söylendikten sonra kenara çekilmek karşındakini o söylediklerinle başbaşa bırakmak en iyisi...

işte demek istediğimi anladın sonunda, aynı pencereden bakıyormuşuz

cnm sen şaka mı yapıyorsun.. tabiki kartını iste.. ben eşlerin maaşlarını ayrı kullanması taraftarı değilim maaş zamanı gelir iki tarafda maaşını koyar ortaya hesap kitap öyle yapılır... ama ben çalışıcam eşim maaşımı çekecek ben yine harçlık alıcam bu çalışan bir kadın için hiç de adil bir durum değil.. valla ben olsam bir an önce bu konuya bir çözüm arardım... zor bir durum olsa gerek.. keşke baştan buna izin vermeseydin cnm ya( Esra

benim evliliğim senin evliliğinen farklı diye söylediklerim seni teselli etmiyor öylemi. ama ben teselli etmek için söylemiyorum konuna yorum yapıyorum. baştan sadece teselli yorumları istiyorum desydiniz hiç yazmazdım

Çok teşekkürler. Elimden geleni yapıyorum. İyi ki bebeğim var. Sadece onun yanında normalim zaten. Dün işe gelmedim. Bütün gün çok iyiydim. Ne zaman ki bebeğim uyudu, benim yüzüm düştü, yatağa girdik gene başladık. Allah'tan eşim de bu konuda dikkatli. Onun yanında hiçbirşey yokmuş gibiyiz. Toparlanmam lazım. Toparlanacağım ama temeldeki sorunu nasıl aşacağımızı biliemiyorum.

Peki, buyrun devam edin o halde, teşekkürler zaman ayırdığınız için. :))) M meral77

Teşekkür ederim. Evet aileler bebeğin bakımı için yanımızda. Ağırlıklı benim annem, onun memelekete gitmesi gereken durumlarda ve arada dinlenmesi gerekince de kayınvalidem bizle. Dedeler de emekli, ninenler gelince dedeler de geliyor tabi. :))) Geniş aileyiz anlayacağın. Öyle birşey ki, haftasonu bir elibse aldım. Askılı filan, abiye gibi. Şifon. Etek boyu alınacak. Yatmak için odaya geçince aklıma geldi. "Giyeyim de iğne takıver, yarın vereyim terziye." dedim eşime. Giydim, yatak odasında ayna yok. Banyoda var boy aynası. Kendime bakmaya gidemedim. Koridorda kayınvalidemle karşılaşırsam, gece vakti dekolte şifon elbise ile dolşatığımı görünce soramazdı da kadıncağız, neler düşünürdü. Eşim tabi, sevişmek ayıp değil. Ama insan bu baskıyı hissediyor ister istemez. Çok küçük bir örnek. Sonuçta beni üzen geren bir olay değil. Ama günlük olaylar böyle böyle öyle çok birikim yapmış ki. Gene de herşeye rağmen minnettarız. Torunlarını bakıcıya bırakmaya kıyamadılar. . push ; Önceki

E söylüyorum zaten. Bunları kaç kez konuştuk. Hep haklı olduğumu ama bunun da onu çok incittiğini söylüyor. Aman bilmiyorum ki yaaa. Biraz sakinim ama uyuşmuş gibiyim. Konuş konuş konuş, hep konuştuk zaten. Hani sakin anlarımızda da konuşuyoruz. İşte sorun ikimizin de bir nedenle sakin kalamadığında çıkıyor. Birimizden biri sakinse zaten diğerini sakinleştirebiliyor da. Her konu açıldığında kavga da etmiyoruz. Bakalım ne olacak? Cuma günkü konuşma çok daha derin olacak. Ama iletişim becerimize güveniyorum.

Teşekkürler iki gündür tüm arkadaşlarla birlikte çok destek oldunuz, sakin kalmamda payınız büyük. Haberdar edeceğim iyi kötü olanlardan.

Bence biraz zaman ver üstüne gitme zaman herşeyin ilacıdır sen alttan al sonra bir ara yine sorarsın

İşte tam olarak bu aslında olan biten.

konu sahibine ayıp etmek istemem ama onun konusu zaten çözüme bağlanmış gibi, sürekli aynı şeylerin konuşulmasına gerek yok. yorumumu bu mesaja yapmak istedim. şu an izindeyim, maaş almıyorum ve kartım eşimde. ne zaman verdiğimi hatırlamıyorum ama maaş almaya başlayınca kartımı tekrar alırım, ve bunu da nasıl söyleyeceğimi falan düşünmem. benimse benimdir, bende kalır. zaten evi ortk geçindiriyoruz, kimse birbirnden para kaçırmıyor, gelen belli giden belli. gerekirse yine veririm niye acaba nasıl istesem diye kendinizi kasıyorsunuz?daha önce eşimde kaldığını fark edince 'o kart niye sende alabilir miyim lütfen' ya da doğrudan cüzdanından alarak'kartımı bulamadım sendeymiş, aldım, haberin olsun' şeklinde almışlığım var, yine alırım hiç de dert etmem, gerekirse eşimin kartını bile alırım. böyle şeyler eşler arasında problem olmamalı.

E tabi öyle bir izlenim yaratmıştır. Zaten bütün bunları yaptığım anda pişman oluyorum.. Yüzüğünü neden takmadığını gerçekten bilmiyorum. Sinir geçince takacağını umuyorum, benim tanıdığım adamsa. Ama ben de çok bunaldım yaa.. İlk olay olduğunda orada kaldığı için. Daha önce de hiçbirşey yok dediğinde bile var çıktığı için hep diken üstündeyim. Yani ben onun bakışından anlarım ama daha önce bakışlarını yanlış anladım ya şimdi kendime ve sezgilerime güvenemiyorum. . push ;

Damdan düşenin halinden damdan düşen anlarmış. Ben de ilkinde çok sert tepki verdim. Babası ikna etti boşanmamaya. Ceza vermek değil de ben istiyorum ki, konuşalım, birbirimizin hassasiyetlerine dokunalım. Ama işte o benim geride tamamen bırakamamamdan şikayetçi, ben de her istediğimde beni rahatlatamamasından şikayetçiyim. Aslında eşimle en iyi yaptığımız şey konuşmaktır. Çok iyi iletişim kurarız başka konularda. Ama bu konuda ortada buluşamıyoruz. Onu da anlıyorum. O dönem onun ölüm korkusu ile yaşadığı ailesini bile haberdar etmeden savrulduğu sınırları aştığı bir dönemmiş, bunu ailesi de anlatır. Ve bu yüzdne o günleri hatırlatacak hiçbirşey olmasın istiyor. Ben de kendimi güvende hissetmek istiyorum. İhtiyaçlarımız çatışıyor bu noktada.

kendince bu olayı çok sorun etmiş olabilirsin ama ben dışarıdan görüneni sana yazayım anladığım kadarıyla karı koca ikinizinde iyi bir işi var, sağlıkla sevgiyle büyüyen bir bebeğiniz var, ailelerle gözüken bir sorununuz yok, eşinizlede mutlusunuz ama herşeyin bu kadar düzgün olması galiba sizde boşluk oluşturmuş ve olmadık bir şeyi kafanızda büyütmüşsünüz. eğer diğer saydıklarımdan dolayı sorununuz olsaydı bu durumu düşünecek vaktiniz bile olmayacaktı allaha şükredip eşinize ve çocuğunuza sıkı sıkı sarılın. allah başka dert vermesin inşallah

sen görev diyorsun bense olması gerekn bu diyorum. emin ol saknleşmeyi öğrendiğin zaman sende mutlu olacaksın. paranoyalarından kurtulacaksın. fevri davranışlar ilişkileri zedeliyor, tek sorun bunu kabul edip görebilmekte. ayrıca senin konumdan ayrılın deme lüksün yok benimde eyvallah demek gibi bir niyetim

Süper.. Sana anlatmak istedigim ama anlatamadigim seyi yapmissin:) Tam zamaninda müdahale etmissin... Ama sana taekrar söyleyeyim.. Yine bir tartisma yada sinir aninda eski mevzulari acma bu sefer o sana olan inancini ve saygisini kaybediyor.. Artik acilmayacagindan emin oldu suan esin... Ne kadar sinir krizine girersen gir eski konulari acma... O olaylari sil kafandan.. Ins hep böyle mutlu olursunuz... . push ;

kaç gündür kavga ediyorsunuz

insan sinirlenince ağzından çıkanı kulağı duymuyor. otuziki bekçi, iki kapı ne yazık ki dili tutmaya yetmiyor. sen haklısın borçlarını sana söylemediği ve elaltından gizli iş çevirdiği için. o da haklı, affettim deyip üstüne üstüne gittiğin için. nasrettin hocanın dediği gibi herkes haklı... şimdi ne yapacaksın? içindeki şüpheleri gidermek için bankacı bir arkadaşın varsa rica edip banka borcu için soruşturma yaptırabilirsin. hesaplarınız ortaksa ve şifreleri biliyorsan telefon bankacılğından öğrenebilirsin. ama sözlerin ve davranışların hoş değil... sinirden kasılmak, ilaç alıp getirmek... bunları yapma, herkesten çok kendine zarar verirsin. çaresiz birşey değil ki bu... hayatta çaresi olmayan tek şey ölümdür.

Para pul değil ki derdim. Biz zaten yatılı okullardan beri kendi ayaklarının üstünde duran 3 varsa 3 yiyen, 5 varsa 5 yiyen insanlarız. Benim sıkıntım bana yalan söylenmiş olması. Bu başka bir konu da olabilirdi. İlk yalanı ise zaten daha ilk baştan başlıyor. Biz tanışmazken yaşadığı şeyler. Biz birlikte olmaya karar verdiğimizde ya da evlenmeye karar veridğimizde ya da ilk olay olduktan sonra tüm herşeyi anlatabilirdi. Kanımla canımla onun yanında olurdum. Söylese bu tepkilerin 500'de birini vermezdim. Tepkim borcu olmasına değil, tepkim bu konuda bana yalan söylenmesine.

Birebir olmasada bazı alanlarda seninle aynı yaşanmışlığa sahibim ve tavrım bu borç saklama hususunda çok sert olmuştur, bi nevi ağzının payını aldığını kendi agzıyla itiraf etmiş ve affetmemi sağlamıştır.. Tabi eşlerimizin kişilik özellikleri de onlara vereceğimiz cezanın boyutunu değiştiriyor ben onu ağır bir cezayla ödüllendirdim umarım sizde bu durumla baş edebilirsiniz. Öncelikle eşinizin fıtratına göre ne gibi bir yol izleyeceğinizi düşünün ona göre karar verin sonrasında istemediğiniz şeylerle karşılaşabilirsiniz..

tatlım hani eşine diyorsunya ikimizde ders aldık, ama eşin şuanda yakın zamanda bişey yapmamışki o zaten dersini çoookkkktan almış sana şeffaf olacagım demiş taa en başta, bence senin bir ders alman gerek çünkü geçmişteki konu ne kadar taze liğini korudukça bunları tekrar tekrar yaşayacaksınınz, şimdi senin bir kendine söz vermen lazım, kesin kati kararlar alman lazım, bir daha bu eski konuları ısıtıp ısıtıp gündeme getirmemek gibi... meselea senin bu sonradan oluşan korkun, takıntın aslında benim tarzımıda çok uygun bişey... bende bşeyi kafama taktımmı içimi kemiriyor, hiç çıkamıyorum o düşünceden... onun için seni çok iyi anlıyorum, neyse su akar yolunu bulur.. sevgiyle kal

Eziyet ettiğimi düşünmüyorum. Kabullenemediğim doğru. Kabullenme sürecinde ondan sabır ve yardım istiyorum. O ise sabır ve iyi niyet içinde bile olsa bu konunun gündeme gelmesinin onun üzdüğünden şikayetçi. Evet haklı ama benden de yapılan bu hatayı hiç olmamış gibi 2 günde unutmamı beklemesi haksızlık. Aslında o da bunu bekleyemeyeceğini biliyor. Ama işte bu süreç de onu yıpratıyor. Daha önce yazdım ya bu durum aslında bizim birbirimizden haklı beklentilerimizin çatışması durumu. Eğer sadece benim beklentilerime kulak verirsek o yıpranacak, sadece onun istediği gibi konuyu kapatır gidersek ben içimde kapanmamış bir yara ile dolaşacağım. İkimize de haksızlık etmeden bunu aşmanın bir yolu olmalı. İkimizi de mutlu edecek bir çözüm olmalı. 1riposte evli mutlu

öyle tabi borç ödenir önemli olan güven duygusunu kaybetmemek tesekkürler

güven bir kere sarsıldıda içine şüpe girdimi insanı kemiriyor yaşadığım için biliyorum ama tek çare geçmişde olanları öne getirmemek temcit plavı gibi, yaşamış biri olarak tavsiyem anlayışlı ol ve eski konuları acmadan konuş sonuçda amacı seni üzmemekmiş

Gelişmeleri yazma zamanı galiba. Çünkü dün gerçekten "gelişmeler" oldu. Daha önce salı eşimle çıkacağımızı yazmıştım. Maalesef gene izni iptal oldu, salı çıkamadık. Ama dün çıktık. Dün bütün gün bizimdi. Sabah çok gergin başladı. Bir haftadır aramız kötü olmamasına ve eşimin dün için yarı gezme yarı konuşma için birşeyler palnlamasına rağmen, konuşulacka konuların gerginliği, daha sabah uyanırken başladı. Biraz hırlaştık. Gittik bir yere oturduk, kahvaltı ediyoruz, aynen gerginlik devam ediyor. Yavaş yavaş konuya gireceğim ama karşımda bir duvar. Güya kibar konuşuyor, güya güzel şeyler söylüyor ama öyle uzak ki... Ben başladım gene ağlamaya. Tutamıyorum kendimi, durduramıyorum. Bir süre ağladım, birden durdum. "Senin bu işi çözmeye niyetin yok, kalk gidelim, ben doktora gideceğim. Madem seninle birlikte mücadele veremiyoruz bari ben kendimi kurtarayım." dedim. Ya da buna benzer şeyler, kelime kelime hatırlamıyorum. Randevusuz psikyatr bulmak kolay değil. Bir iki hastane denedik, sonra taaa 7-8 sene önce birkaç seans terapi aldığım bir yer vardı. Oraya gittik. Aldı beni doktor. Konuştuk, konuştuk. Çıktığımda ben de sakinleşmiştim, eşim de. Gittik bir yere oturduk. Tam 4,5 saat hiç kalkmadan konuştuk. Neleri farklı algıladığımızı, ben bir konuda soru sorunca onda ne his yarattığını, o hisle verdiği tepkinin bende ne his yarattığını. Birbirimizi şimdi gerçekten anlamaya başladığımızı sanıyorum. Daha alacak yolumuz var ama sanırım artık benim bazı şeyleri görmek istememin nedeninin onu sorgulamak, onu affetmemek ya da ona güvenmemekte inat etmek değil; tam tersine güveni yeniden kurmak için çabalamak olduğunu anlamaya başladı. Onun da bir takım içsle yolculuklar aihtiyacı var. doktorumla o da görüşecek. Ben de bir süre daha terapi alacağım. Doktorumun söylediği ise şu: "Sana bunlar evliliğin tuzu biberi diyebileceğim kadar hafife almayacağım, ama sizin için ciddi bir risk de görmüyorum. Yönetilebilir bir durum. Biraz senin herşeyi ya hep ya hiç gibi karşılamadan kaynaklanıyor olabilir. Bu eşinin sana karşı hatalı davrandığını değiştirmiyor ama nedne ilk aklına gelen gitmek ve gidemeyince de acı çekmek? Mükemmeli aramak aslında mükemmele yaklaşmaya en çok zarar veren şeydir hayatta." vs vs Böyle işte dün başka şeyler de konuştuk, gelecekten, dünden bugünden. Birbirimizden bağımsız işle ilgili sorunlarımızdan. O kadar iyi geldi ki. 1,5 yıldır evde birileri ile yaşamak bizi çok yormuş. İyi geldi bize. Ne kavga kavga oluyor evde aileylerle yaşarken ne sevişme sevişme. Nankörlük etmekten çok korkarım, yanlış anlaşılmasın, fedakarlığın büyüğünü evini barkını torunu için bırakıp gelen anneanne, babaanne ve dedeler yapıyor. Bizimki devede kulak. Ama bizi de yorduğunu kabul etmek lazım. Banka ekstrelerinden bazılarını gördüm dün, hem d eonca ay stresten bakmaya cesaret edemediğim kağıtlara güle oynaya baktım. İnternet şubesini de ziyaret edeceğiz en kısa zamanda. :)) Ama güzel olan bunun beni germiyor olması, onu geren şeye de benim için kısa süreliğine katlanmayı eşimin gurur meselesi yapmıyor olması. Dilerim herkes sorunlarını böyle çözmekte yol alır. "Herşey bitti, artık hiç sorunumuz yok." demiyorum. Ama "Sorunu çözmede kocaman çok kocaman bir adım attık." diyorum. Yanımda olan tüm KK kızlarına teşekkürler.:)))

eşin çok uzatıyor bence. hem suçlu hem güçlü gerçekten. adamakıllı özür dileyip şeffaf olsa bir sıkıntı yaşanmayacak ama bunu da yapmıyor. senin ne kadar üzgün olduğunu görüyor hiç mi içi sızlamıyor. cicikizsinem

biraz büyümüş, uzamış ama düzeltilmeyecek gibi değil... bugünde sarıl, hatta minik bir öpücükte kondur yanagına. öyle yat.. valla eşine üzüldüm ya.. şimdi iş yerinde nekadarda morali bozuktur, herkes farketmiştir üzgün oldugunu.. ya herkes bi hata yapar, olmuş bir yanlışı ama bu kadarda sıkbogaz etmeyin artık.. neyse ben cıkıyorum, güzel gelişmeler olursa haber verin bize..

Ya açıkşası bizde öyle sürekli borçlanma, yeni borç yapma durumu filan yok. Gelenimiz gidenimiz belli, bir düzenimiz var. Bizde önceden kalan bir sıkıntı vardı. Sürekli savuran hesabını bilmeyen hep borçlanan bir adam olsaydı daha farklı olurdu zaten. Ama yaşadığımız duyguların benzer olduğuna eminim.

Yok çözdük gibi aslında. Yani şöyle. Biz gerçekten sarıldık ya, artık o karabasandan çıktık ya. Kavga etmeden konuşabiliriz. Asıl sorunun birgünden diğerine çözülmesini beklemiyorum zaten ki çözülmesin de. Bu sefer bir daha geri dönmemek üzere aşmak istiyorum. O yüzden derinine inmeye ihtiyacımız var. Konuşabiliyorsak aşarız biz, konuşaibilecek durumdayız şu anda. Şu aşamada daha büyük beklentim yok zaten.

:))) Aslında Sedefcim yanlış imaj almışsın diyememe, mutluyum, evet. Mutluyuz, mutlu bir evliliğim var. Sorun da bu zaten biraz, böyle mutlu bir evliliğe neden öyle veya böyle; büyük veya küçük yalan giriyor? Evet çok ağır konuştum, bu sefer alttan alan o olmadı işte. Şimdi iyiyiz, iyiyiz derken sakiniz. Kavga halimiz yok. Sakinleşince konuşmak üzere bir süre kapattık konuyu. bu konuşma cuma günü olacaktı ama işle ilgili nedenlerle ertelemek zorunda kaldık. Salı günü konuşacağız. Bakalım, aşacağımızı umuyorum. N

Allah allah haftasonuda bu işi çözmemişssiniz.. nazaramı geldiniz, nedir bu durum, dua falan bol bol okuyun, bu mevzu karabulut gibi sizi huzursuz ediyor sürekli, yani düşününcede bu kadar büyütülecek bişey değildi, ama kısır bir döngüde şuan, kakat dikkat ettiyseniz siz geri çekilince bu kezde eşiniz yanaşıyor, o yüzden sizin çok fazla ilginiz ters tepiyor, çözülmedik bir sorun değildi

Gerçekten çok uzadı. Bu sefer her seferkinden farklıyız ikimizde. Ben ruh gibi sakinim, o taş gibi sakin. Hiç bizim tepkilerimiz değil. Ben ona hep şunu derim: "Ne olur beni susturma. Konuşuyorsam, dırdır da olsa konuşuyorsam, herşey yolundadır. Gün gelir susarsam bil ki elimde birşey kalmamıştır." Susmak istemiyorum. Üzerine gitmeyeyim, tamam. Ama bu süreçte benim de yaralarım derinleşiyor. O bana her boş baktığında benim içim kırılıyor. Tamam çok yordum, çok üzdüm. Ama tek yorulan, tek üzülen o değil. Ki biliyor benim annemlerin küsme babamla küsme huyu beni çok üzdüğü için asla küsemeyen, küslükten deli gibi korkan, küslük olunca kimyası bozulan bir insan olduğumu. Sabah bana "kızdığını biliyorum" dedi ya, beni o noktaya getirmeye çalışıp çalışmadığını bile düşündüm. Şaşırıyor o şimdi, karısı ilk defa sakince adım atıyor. İlk defa susarak sabrediyor. Bunu beklemiyordu. Daha omzuna yattığımda demişti, "Yapma sen böyle yapacaksın, ben sakinleşemediğim için karşılık veremeyeceğim, sen gene sinirleneceksin, gene sinir krizleri gelecek" diye. Bunu bekliyor. Ama bunu ona vermeyeceğim. Korkum bu sürecin sonunda benim içimde kırılanların tamir olamayacak olması. Dün bana "Ben adım atıyorum, farkındasın değil mi? Ama bana zaman ver." diyor. Ben de bunu anlamıyorum. Bir sürenin sonunda iyi olacağını biliyorsan, bugün iyi olmamak için sebep ne? Madem cezalandırmak da değil amacın?

Teşekkür edeirm yorumunuz için. Ben kendimle ilgili sıkıntılarımı da açıklıkla yazmaya gayret ettim zaten. Ama diğer konularınızdna bildiğim kadarıyla sizinle evliliğe bakışımız çok farklı. Dolayısıyla yorumlarınız beni pek teselli edemiyor. Sorunlarım var evet, ama durup dururken olmadı. Mutluluktan uçtuğum günlerin birinde eivme bilmediğim bir borç kağıdı geldi. Ve bu iki kez oldu. Benim "delirmem" bu olaylardan sonraya rastlar. mlkctk

susmak erdemdir, kölelik değil. bakın sinirle, üstüne gitmeyle hiçbirşey çözülmüyor. erkekler sevmiyor asabi, sinirli, fevri kadınları. susun, istediği gibi olun herşekilde yaklaşabiirsiniz eşinize

İnanın sakin kalmak için elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Sakinleştiğimizde, kavgasız gürültüsüz son bir konuşma yapmayı teklif edeceğim. Herşeyi tamamen kapatmak üzere. Ama şunu da diyeceğim "bu konuşmada hala ikimiz de ya da ikimizden biri de belli noktalara takılı isek yardım alalım. Ama yok ikimiz de dersimizi aldıysak önümüze bakalım." Ben dünkünden farklı düşünüyorum, dün yardım almadan çözemeyeceğimizi düşünüyordum. Ama bu kavga hepsinden farklıydı ve en azından ben kendi adıma ciddi bir zihinsel süreç yaşadım. Eğer o da bu noktada ise zaten bu konu için bir danışmana gidip konuyu yeniden yeniden haftada bir açmanın faydası değil zararı olacaktır. Ama o benim susmamı bir zafer olarak görüyorsa, bu tavrı ile "konular artık açılmayacak ben de onun hassasiyetlerini törpülemiş olacağım." deme noktasına gelirse cidden bir yardım gerekecek. O sonraki aşama. Hele o bir bana yüzünü dönsün de.

Ben yine düsüncelerimi yazacagim sana... Düsüncem sudur ki; Sen sen oldugundan beri, esini sevdigin kadar kimseyi sevmemissin, ayni sekilde esiyin sana sevgi gösterdigi ve el üzerinde tuttugu kadar kimse tutmamis... Ve sen esine baglandigin kadar kimseye baglanmamissin.. Iste senin hayatindaki bu yegane kisinin bir konuda sana yapmis oldugu bir hatayi o konunun türevlerinden cikan tartismalarda gündeme getiriyorsun... Aslinda ne dersen de suan esiyin sana en ufak bir kaba tabiri ile yamugu olmadigini biliyorsun... Peki neden böyle yapiyorsun... Bence sebebi kabullenememe... O hatayi kendi özünde hala kabullenemedin, yediremedin bunun icin bir uzman yardimi alabilirsin... Ama en bastan beri söyledigimi yine söylüyoum hatasindan ölesiye pisman olmus ve asla tekrarlamayacak olan en önemliside seni seven! bir adama eziyet etme...

maddi sorunları varmış eşinizin ödemesi gereken borç varmış mecburen böyle yapmış bence siz neden bu kada sık boğaz ediyorsunuz ki eşinizin sizden saklamasının nedeni gururuna yedirmemiş yada sizi tanıdğı için sizin tepki vermenizden korkmuş bu sorun mu yani anlamadım neden dert ettğinizi doğrusu para pul geçici şeyler bunların soru yapılmasını hiç hoş bulmyorum ben.

Bugün 4. gün. Dün kavga etmedik aslında, yaklaşmayı denedim olmadı. O istemediği halde yattım omzuna uyudum. İşte yazdım ya, düzeltebiliriz filan dedim. Pazartesi ve salı gecesi kavga ettik.

okudum ve bir an kendimi gördüm ne acı... evlendiğim ilk yıl bende altınları ev borcuna verince yıkılmış ama bunun daha başlangıç olduğunun farkına varamamıştım ve devamı geldi sürekli kredi kartı borcu sürekli banka borcu artık yorulmuştum ama bu evliliği yıkamazdım çevrem hep beni suçlardı borcu için bıraktı kıza bak derlerdi ama eşim hep sakladı hep sakladı kayınvalidemde bana destek oldu ama eşim saklaDI neden saklıyorsun söyle açıkla işte ben senin eşinim bu yolu birlikte yürümeliyiz dedikçe o sakladı açıklaması beni üzmek istemiyormuş... şimdimi bir oğlum var 5 yıldır evliyiz ve ben eşime güvenmiyorum hala bir yerden borç çıkacak gibi geliyor ama kendine diyince ben suçlu oluyorum yeter artık sıkma diyor... yapıcak ne var bilmiyorum? E

Açmadan konuşmayı ben de çok istiyorum, zaten hergün bunu konuşuyor da değiliz ama işte arada böyle bir bahane olunca benim acılarım tazeleniyor. Benim onu hiç affetmediğimi, affettim zannetsem bi, le affetmediğimi ve bunun onu çok yorduğunu, böyle yaşamak istemedğini" söylüyor. E

Estağfurullah "haddini aşmak" ne demek. Çok iyi geldi yazdıklarınız. Bizim öğrenme zamanımız geldi de geçiyor bile demek ki. Biliyor musun doktor da aynısını söylemişti. "Bırak yeni bir yalan varsa ortaya çıkınca öğren, şimdiden bunun için kendini üzmek niye?" demişti. Bu evliliği seviyorum. Eşimi de seviyorum. O da beni seviyor sanırım. Hasar var tabi ama şase sağlamsa kaporta düzeltilebilir diye düşünüyorum. Ama tepkiler konusunda yazdıklarınız bu kadar mı benzer ya.. Umarım biz de aşabiliriz. Şimdi çıkmak zorundayım. Akşam giremiyorum ama zaman ayıran herkese teşekkür ederim. Hiç böyle bir konu açacağım aklıma gelmezdi, açsam da bana iyi geleceğini sanmazdım. Ama gerçekten iyi geldi. Yarın daha iyi birgün olacak.

Canım yalan söyledi falan diye kendini doldurma böyle yaptıkça azalan güveninin yerine gelmesini engellersin. Anladığım şu ki eşin seni bu konuların içine çekmemek için senden bunu saklamış. Zaten söylemiş de açıkça. Sen de ortada çok büyük bir sorun yokken yalan söylediğini düşünerek çok fazla üstüne gitmişsin. Ekstreleri getirdi bakmadım diyosun, demek ki güvenin var. Utandığından bakmamazlık yapacağını sanmıyorum. Eşine güvenmesen o ekstreyi alabilmek için bankanın kapılarını bile aşındırırdın belki. Ama sen güveniyorsun. Kendine de zarar verme, sakin olmaya çalış. Tepki vermeden önce şöyle bi durup düşün.

haklısın bence hiç bir şey sebepsiz değildir ve bir kadın durduk yeere böyle yapmaz ama artık olan olmuş geçmişte kalmış unutman gerek... E

Güvensizlik çok zordur, çok kolay geri gelmez, beyninin içinde en ufak şeyde eski şeylerle beraber büyürde büyür. Kendine göre haklı yanların var elbette. Yalnız, bu son olayda ortada en ufak birşey yokken, bu kadar büyük patlamalar olmamalıydı, bu anlamda sen genel olarak çok yıpranmışsın sanırım, konu sadece bu değil, çünkü verdiğin tepkiler artık aşırı derecede anormalleşmiş. Benim de sana benzer bir yapım var genel olarak, mesela ortada bir problem varsa onu gerekirse sabaha kadar konuşup çözmek isterim, aşırı sinirlenir bağırırım, ağzımın ayarı kaçar, ağlarım sızlarım ve benim bu durumum bile bana fazla geliyor, biran önce yardım almayı düşünüyorum, oğlumu emzirdiğim için şuan kıyamıyorum ona pek, bu da ne kadar sağlıklı bir karar düşünülür. Demem o ki, senin tepkilerin artık aşırıya kaçmış bayağı, kendine hakim olamıyorsun belli ki ve hangi erkek olursa olsun, arada ne kadar sevgi olursa olsun bir yerden sonra yıpranır evlilik, o noktaya da gelinmiş, eşin de yıpranmış belli, hatalar yapmış olsa da, sana güvensizliği o aşılamış olsa da, bu kadarı bana fazla geldi. Bu arada evliliğin içinde ister istemez bazı yalanlar oluyor, hak vermesem de oluyor işte, ufak tefek bizimkinde de olmuştur. Eşinin üstüne bu kadar gitme şu saatten sonra bence, ısrar etme, biraz zaman ver, o seninle konuşmak isteyecektir mutlaka. Üstüne gittikçe zaten birşeyi düzeltememişsin, kendine de zaman tanı, kendini de daha fazla üstüne gidip sinirlenip, yıpratma. Biraz sessizlik ve sakinlik her ikinize de iyi gelecektir bence, eminim birkaç gün sessizliğini korursan, eşinde sakinleşip, karşılıklı daha yapıcı bir konuşma yapacaksınızdır. En önemlisi de yardım almakta gecikme bence de, sen iyi olmazsan ne evliliğine, ne de o güzel evladına verecek birşeyin olamaz ki. Umarım ikinizde sakinleşip, biraz zaman sonra güzel bir konuşmayla toparlayacaksınız, ama sonrası da önemli. Elinde herhangi bir kanıt olmadan eşine bu kadar yüklenme bence, bundan sonra 3. bir vakayı da kaldıramayacğını da güzellikle bilsin tabi ki. Allah yardımcın olsun, hakkınızda hayırlısını versin inş.

Evet esin bir hata yapmis ve bunun icinde yeterince pisman olmus ayrica hatali oldugunuda kabul etmis.. Aslinda suan seninde dedigin gibi herseyi biliyorsun, gelir ne, gider ne, esin senden saklamiyor, sende bunun farkindasin.. Peki düsününce herseyin ortada oldugunu bildigin halde ve onun geliri gideri senin gözüyün önünde oldugu halde, üstelik sana bagli ve heran senin deyiminle "dibinde" olan bir adam oldugu halde, neden yapiyorsun ona bunu?... Neden, o omuzsuz uyuyamazken bile, yatakta "gittt istemiyorum seni" dedigin zaman kalkip gitmesine bile dayanamiyorken, ona bunca seyi yapiyorsun? Bence neden biliyormusun.. Onun seni gercekten üzen tek davranisi bu borc meselesiydi belki... Ama aslinda o seni seviyor, sende onu cok seviyorsun ve suan ona gercekten kizabilecegin birsey yok sende en ufak birseyde sinirlerine hakim olamayip eski konulari aciyorsun, oysaki adin gibi biliyorsun onun birsey saklamadigini... Belki sen o an sinirle eski mevzulari acip onun üzerine gidiyorsun ama o bunu bilmiyor... Ve asla bu mevzunun kapanmayacagini düsünüp senden uzaklasiyor.. Senin söylediklerin sinirle ama onun söyledikleri yavas yavas gercek olacak seyler... Lütfen seni seven adama yapma bunu... Yoksa basini koymadan uyuyamadigin o omuz ellerinden kayar.. Sadece bosanma degil, erkekler için helede kolay sinirlenmeyen içine atan erkekler icin bu içe atma durumu cok ciddi saglik sorunu yaratir...

Gelelim haftasonuna. Haftasonları pek girmiyorum, girsem de çok kısa kalıyorum. Yazamadım. Cuma akşam oldu. Eşim gene aynen devam. Aklınca bana iyi davranıyor ama gene de benim tarif edemediğim o mesafe. Çektim kendimi geri, fazla muhatap olmadım. Küs de değiliz ama. Yatak vakti geldi. O sarıldı bu sefer. Sevdiğini söyledi. "Ama çok yorgunuz bu gece uyuyalım artık, bitkinlikten iyice gerilmeyelim." dedi. "Omzumda uyumayacak mısın?" dedi. "Tamam ama bu böyle kalmamalı, hiçbirşey hallolmadı. Birkaç gün sakinleşelim, kendimiz birgün bir konuşma yapalım ve hala ikimizden birinin içinde en ufak bir kırıntı kalırsa bir yardım alalım, ben geleceğe emin yürümek istiyorum." dedim. "Bunu düşüneceğim." dedi. Ertesi gün bir ara kabul ettiğini söyledi. Cumartesi kalktık, oğlum erken uynadığı için, onu emzirdikten sonra babası alıp biraz oyalıyor kahvaltıya kadar ben bir saat uyuyorum. Kahvaltı hazırlamışlar, gelip uyandırdı. Bu arada yüzüğünü takmış. O gün herşey çok koşuşturmalı idi, o koşuşturdu yani. Babasının bazı işleri filan vardı dışarıda halledilmesi gereken. Bir saatte hallederim diye çıktılar ama bir sürü aksilik olmuş filan, gelmeleri akşamı buldu. Neyse bütün gün gene aynıydık. Şimdi burada yazınca tuhaf gelecek ama böyle hissediyorum. Bana yakın davranmaya çalışıyor ama belli ki içinden gelerek değil yani tamam bana dokunuyor ama her zamanki dokunuşu değil. Yani nasıl anlatsam? Beni seviyor ama benim hatırım için. Ama ben sustum, çektim kendimi, o nekadar yaklaşırsa ben o kadar izin verdim. Pazar sabah oldu, kalktık gene kahvaltı faslı filan. "Ben bir yarım saat bisiklet bineyim." dedi. "Tamam ama gün içinde bir ara beraber biraz çıkalım." dedim. "Çok işim var, dün babamın mıymıntılığından hiç çalışamadım, geçen hafta zaten çok fenaydım hiç iş yapamadım." dedi. Akşam da iş arkadaşı ile buluşup yemek yemesi gerekiyor. Çok önceden verilmiş bir sözdü, önceden haberdardım. "Ya ne olacak biraz kafa dağıtalım." dedim. Biraz gıcık bir şekilde "Bak saat 11 yarım saat bisiklet binip gelsem, arkadaşımla saat 7'de buluşacağım 7-8 saat zamanım var, arada da sen çocuk uyutacaksın, ne zaman çıkalım, sen söyle, ciddi çalışmam lazım." dedi. Benim yüzüm düştü. Ne oldu diye söylendi. "O kabus gibi haftadan sonra kısa süre de olsa başbaşa kalmak istedim, olan bu." dedim. "Kabus bitmemiş demek ki" dedi. Benim şalterler attı. Şimdi böyle yazınca "E adam çalışacakmış, gene üstüne gitmişsin." diyeceksiniz. Ama değil. Yani beni çileden çıkaran dışarı çıkmamız değil. Ki sosyal hayatta o kadar koca bağımlısı filan da değilimdir. Derdim dışarı çıkmak olsa çıkarım arkadaşlarımla. Bana yakınlaşıyor gibi davranıp da aradaki mesafeyi gözüme sokarcasına hissetttirecek şekilde davranması; dokunuşu, ses tonu, sözleri, bakışları oldu beni yarlayan. Ben çok fena oldum gene. "Bana bir taksi çağır hastaneye gideceğim." dedim. Kendisi götürdü. Acil psikyatri olan bir hastaneye. Doktorla konuştum biraz. Emzirdiğim için ilaç filan veremedi. Benim tek başıma psikyatra, eşimle birlikte de çift terapisini gitmemizi önerdi. Gelirken "Uygun bir pastaneye filan bırak beni çay sigara içmek istiyorum." dedim. Beraber oturduk. Hİç konuşmadık. Eve geldik ben akşama kadar yattım. Bu arada kayınvalidemler de evde biliyorsunuz. Herşey yatak odasında fısırı fısır oluyor. Hastaneye giderken de "tansiyonum düştü" dedik, evde tansiyon aleti var, hakkaten düşümüştü de. Akşam üzeri yanıma geldi. Gene abuk subuk kavgaya giden bir sohbetin içindeydik. Ben "Yeter artık, dayanma gücüm kalmadı benim. Sen bana yakın davranıyor gibi yapıp taş gibi duruyorsun. Bu beni uzaklaştırıyor. Çok kötü şeyler olacak. Bu boşanma tehdidi değil, ama ben bize inanacımı kaybediyorum. Dönemeyeceğiz bir noktadan sonra, bu böyle olmaz. Ya beni kaybedeceksin ya birbirimizi kaybedeceğiz ya da birimizden birimiz sağlığımızdna olacağız." dedim. Daha bir sürü şey. "Sen hep beni somut olarak ispatlayamayacağım duruma sokuyorsun. Güya iki gündür küs değiliz ama sesin, bakışların ve somut olarak ispatlayamayacağım şekilde beni incitmek için uğraşıyorsun. Psikolojik işkence bu, dayanma gücüm kalmadı." dedim. Birden ağladı, sinirleri boşaldı, aniden sımsıkı sarıldı. İşte gerçek sarılma o andı. Gerçekten gevşedi ve biz gerçekten ilk defa gülümsedik. Öyle farklıydı ki akşamki sarılmasından. Elinden koluma enerji akışını hissettim. "Bu kadar zor muydu bu?" dedi. Kendisine mi dedi bana mı dedi? Bilemiyorum. Neyse gitti geldi arkadaşına, akşam gene herşey yolundaydı. Yatınca konuştuk biraz. "Seni kaybetmek istemiyorum, senin her sinir krizin beni korkularıma yaklaştırıyor, ben senin birgün bu krizlerin en büyüğünü yaşayıp herşeyi sileceğini düşünüyorum, o yüzden kaskatı kalıyorum, katlanamıyorum. Çözmemiz gereken çok şey var. Ama beni de anla, çok yıprandım ve bu seninle başlamadı. Seni daha tanımıyordum bile ben bu sıkıntılar başladığında ve hala kurtulamamak beni mahvediyor. Beni hayat boyu affetmeyeceğini düşünmek beni çok yoruyor." gibi bir sürü şey söyledi. Ben de özetle "Benim tepkilerim aşırı ya da yanlış yönlendirilmiş olabilir. Ama bu esas sorunu yok etmemeli. Ben durup dururken ya da çoraplarını yere attın diye o hale gelmiyorum. Beni o hale getiren konu belli ve tek. Ve oradaki sorunu ben yaratmadım, bana büyük haksızlık yapıyorsun. Bu konu benim sinir krizlerim konusu değil, senin yaptığın hatalardan sıyrılamamamız konusu." dedim. "Haklısın, ama ben artık bunu geride bırakmak istiyorum, sen aklına geldikçe hesabıma bakmak istediğinde ben herşeyi yeniden yaşıyorum. Bunu aşmamız lazım ama hemen olacak birşey değil. Zamana yayalım. Uzun uzun konuşalım." dedi. "Tamam bir anda olmaz ama bu süreçte bana duvar örme, küslük benim psikolojimi alt üst ediyor, senden uzaklaştırıyor, beni susturuyor, bize faydası yok." dedim. "Doğru söylüyorsun ki zaten benim böyle bir olay olduğunda ilk tepkim hatalı olmazsa iş kavgaya dönüşmüyor, ben ilk müdehaleyi yanlış yaparsam film kopuyor. İlk telefonu istediğinde sana öfkelenmeyip seni sakinleştimeyi becerebilseydim bunların hiçbiri olmazdı." dedi. Bu hafta birgün işten izin alıp konuşma ve o konuşmanın seyrine göre bir danışmana gidip gitmemeye karar verme kararı aldık. Ki benim ağırlıklı fikrim gitmek yönünde. İşte böyle. Çözmüş değiliz ama en azından konuşabilecek durumdayız artık. Ki biz çift olarak en güçlü yönümüzün konuşabilmek olduğunu ve konuşarak herşeyi çözdüğümüzü düşünürdük. Nasıl bu hale geldik, nasıl bir hafta konuşamaz duruma geldik, nasıl konuşup da birbirimizi anlayamaz duruma geldik? Bilemiyorum. Ama daha umutluyum.

kıyamam yaabak ne güzel aşık olduğun adamla evlisin, bide meyveniz var ahhh daha ne olsun:) sizden geçmiş borçlarını saklaması bence onun için çok büyük bir yük.. keşke zamanında sizinle borçları olduğunu paylaşsaydı eminim sizde anlayış gösterirdiniz.. evinizde anneleriniz olduğuna göre sizde çalışıyorsunuz sanırım.. peki evinizi taşıma imkanınız varmı?mesela k. validenlere yada annenlere yakın bir eve taşınsanız ve iş çıkışı bebişinizide alarak kendi yuvanıza gitseniz.. elbette evliliklerde arada tartışmak kaçınılmazdır, hatta tadı tuzudur.. şimdi siz büyüklerin yanında kasıyor azcık bile sesinizi yükseltemiyorsunuz.. bence en başta rahat bir ortama ihtiyacınız var.. zaten öyle ağır tartışmalara girmezsiniz yani.. bu seferde bebişiniz için eşinize sonuna kadar bu yolda onunla olduğunuzu anlatın.. hatta kafasına bunu sokun.. sen sıkıntı içindeyken eğer bana haber vermiyorsan bunu kabul edemem diyin.. hayat müşterek.. güleceksemde seninle ağlayacaksamda seninle diyin.. çekilen kredi miktarı önemli değil isterse 1kuruş kredi çeksin.. önemli olan eşinin canı sıkkınken seninle paylaşmaması.. bu sorunlar paylaştıkça azalacak türden... biraz kendiyle kalsın bakalım... illaki gelip sizinle konuşacak.. bide o sinir kasılmaları falan.. yapmayın Allahaşkına.. inanın erkekler sinirli kadınları sevmiyor.. nekadar aşklada bağlansa.. o bağlara müthiş zarar veriyor.. ben size kocamannn mutluluklar diliyorummm.. inşallah bu dönemide çabucak atlatırsınız.. bana öyle geliyorkii çooook mutlu bir evlilik için ideal çiftlersiniz:)

eşin hala yüzüğünü takmıyor ve artık abartıyor yani... aslında bu kadar sert olmasının nedeni bu konuların bir daha kesinkes açılmasını önlemek... ama bence sizde fazla çok yanaşmayın artık, baksanıza hiç kar etmiyor, onu biraz kendiyle başbaşa bırakın.. siz üstüne gittikçe bu kezde naza çekecek kendini... şimdi siz baya bir hamle yaptınız, yumuşamadı, ben su aşamadan sonrada kendinizi biraz geri çekin

Yani bu konuda benden mantık beklemek yerine benim travmamı anlasın ve yardım etsin istiyorum. mlkctk

cnm okuyunca çok şaşırdım ağustos anneleri bölümünde o kadar mutluymuş gibi görünüyordunki gözüme ya da ben o imajı aldım senden ve bunu okuyunca gerçekten yalnız olmadığımı hissettim. yanlış anlama beni hani ara bozmakta istemiyorum, sorun etme demem gerekir karı kocanın hiç bir zaman arasının bozulmaması için hep yapıcı olmak lazım fakat eşin hem suçlu hem güçlüymüş gibi geldi bana. genelde bizde kavgalarda hatalı olan bende olsam özür dileyen barışmak için çabalar sarfeden hep o olmuştur surat asanda ben. fakat sen gerçektende ağır şeyler söylediysen bilemem. inş ben bu msjı yazana kadar barışmışınızdır.

Umarım protestodur. Gücüm çok azaldı.

Canım ayıp etmedin. Ne demek. E tabi sürekli aynı konunun gündeme gelmesi hoş değil ama çok da dert değil. Burada veya başka yerde arkadaş da çözüm arıyor işte. Sanırım KK'da yeni. Biz de konuyu yönetilebilir hale getirmekle birlikte çözdük sayılmaz. "Çözülmeyen şey ne?" diyeceksin, bir daha ufak bir olayda gene güven sorunu yaşayıp yaşamayacağımı da yaşarsam eşimin gene hem suçlu hem güçlü gibi davranıp davranmayacağını da bilmiyorum. Farklı olması için bir neden yok. Hiçbirşeyi konuşmuş değiliz. Yarın için izin aldı eşim. Yarın biraz yol alırız diye düşünüyorum. Konunun sürekli gündemde olmasını tercih etmesem de gelişmeleri de yazacağım. Hem onca saat bana dert ortağı olan arkadaşlarım için hem de belki sonradan benzer sorunlar yaşayan biri okursa nasıl yol aldığımızı nelerin iyi geldiğini anlatabilmek için. Teşekkürler inceliğin için. Esra

Görecek olduğun şeyler, içinde yaşadığın bu şüpheden iyidir. Hem ekstrede ne görebilirsin ki zaten?Borç... Başka bişey değil. Allah beterinden saklasın. Sağlığınız yerinde ise huzurunuz yerinde ise bu meseleyi dert etmeyin. Eşin sakinleşecektir. Yüzüğü takınca konuşun, onu düşündüğünü bu yüzden hırçınlaştığını söyle. Para önemli ama bu kadar birbirinizi üzmeye değmez. Başka konularda yalan söylemiyorsa huzuru bozmamak açısından görmezden gelinebilir

Kendisi bankacı zaten, KKB kayıtlarını filan getirdi döktü önüme. Ben bakmadım. Bir de bu var. Bakayım diyorum, getiriyor, bakmaya utanıyorum. Yani hem ona tam güvenemiyorum, hem güvenmediğim için kendimdne utanıyorum. E

herşey geride kalır önemli olan yıkıcı değil yapıcı olmak biraz rahat bırakın en doğrusu bu olcaktır ben böyle durumlarda elime kitap alıyorum bişeylerle oyalanıyorum onunda üstüne gitmemiş oluyorum çok ta iyi geliyor tavsiye ederim umarım mutlu yuvanız bu gibi sebeplerle bozulmaz. . push ;

Eşin niye bu kadar kızgın anlamış değilim. Eşler arasında hataların bir terazisi olmaz ama eşin her şekilde hatalı. Elbette her defasında yüzüne vur, her hatasında tepesine bin, her lafından alın demiyorum. Kaldı ki sen bunları yapmayacak kadar olgun bir kadınsın belli ama eşin neden bu kadar katı. Suçlu, hastalık sebebiyle, psikolojisi sebebiyle vs vs bir yalan söylemiş borçları olmuş. Karısı ona güvenmiş bakın güvenmiş diyorum ve borç ödenmiş. Sonra tekrar ortaya başka bir borç çıkmış. Nu durumda ne yapmalı bu kadın şüphelenmekte haksız mı,? Yarın sabah uyandığınızda yeni bir borç çıkmayacağını siz nereden bilebilirsiniz. Bir çocuk annesi bir kadın olarak geleceğiniz açısından maddi veya manevi olarak tedirgin olamaz mısınız? Eşinize güvenip borçları öderken iyi bir insandınız parmağında yüzüğü vardı da, banka hesabını netten görmek istediğinizde mi çıktı yüzük? Kime neyin artistliği yapılıyor amiyane tabirle, siz bence şu anda fazla hassas fazla özenli davranıyorsunuz. Evet eşler birbirine güvenmeli maddi manevi veya duygusal olarak şüpheler olmamalı. Fakat siz şüphelere kendi ruh rahatsızlıklarınızdan mı düştünüz, hasta mısınız siz ortada şüphelecek şeyler yaşanmadı da ondan mı şüpheleniyorsunuz? İnsan birinin güvenini kaybettikten hatta 2 kez kaybettikten sonra 2 kez şeffaf olmalı. Yok şeffaf olmayacağım hem de yüzüğümü parmağımdan çıkarıp kadınların duygusallığını kullanacağım, bak beni sıkıştırma seni terkederim mesajı vereceğim. Yok artık! Ben küsün ayrılın barışmayın boşanın demiyorum ama bu meseleyi "senin sarılmanla" atlatacaksanız işiniz zor. Eşin yaptığı hataları olağan göstermeye çalışıyor, yüzüğü çıkarmada afedersin yine amiyane olacak ama "adam etmek" isteği Yani adam olsun yola gelsin üstüme gelmesin yüzüğü çıkartırım hee Herşeyden önce ayıp sonrası aile kavramına aykırı. Üstüne gitmeyin bence yeter pohpohlamayın kendinizi duygusal çöküntülere gark etmeyin. Yani sarılmadı öpmedi sadece saçımı okşadı vs vs.. Bilsin ki güven kırmak kötü birşey telafisi zor kimsede bunu yaşamayı haketmez. Bilsin ki affettiyseniz siz kıymetli bir insansınız onu da çok seviyorsunuz. Nasıl bu suçluluk psikolojisine girdiniz bilemiyorum ama acilen çıkın.

Sen kendin de demişsin ya mantıklı düşününce bişey olmadığı kannatine varıyorum diye.. Erkekler maddi açıdan zor duruma düştüklerinde ne yazık ki gurur yapabiliyorlar. Eşin hem bu yüzden sıkılmış hem senin bu konudaki ısrarlarından bunalmış bence. Ona her durumda destek olacağını, bu konuda daha açık olursa beraber üstesinden gelebileceğini söylesen mesela. Bir de hani ani ruhsal değişimlerin olduğunu yazmışsın, bir yandan yataktan kovarken bir yandan bacağına sarılıp gitmesine engel olmak gibi. Bu tür davranışların eşine senin psikolojik sorunların olduğu izlenimini yaratmış olabilir mi? Yine de yüzük çıkarması çok abartılı bir davranış olmuş, heralde senin gözünü korkutmaya çalışıyor üzerine gitmemen için Bi süre kendi halinde takılsın madem boğuluyormuş O onsekizmayis Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ama sonuna kadar güvenemiyorum ki, sorun da burda. Tabi sadece bu konuda. Onu kızlar ordusunun içine koysam geri gelir. Ama ya gene bir kredi varsa... Tabi kırıcı da oluyor. Bazı lafları canımı çok yaktı. "Her kavgada senden uzaklaşıyorum." "İkide bir sinir krizine giren bir karım olmasını istemiyorum." "Seni asıl korkutan yalan değil borç." Bilemiyorum, belki o da benim gibi kzıgınlıkla söymeliştir, ama ya gerçek düşünceleri ise. Ha tabi bir boyutu daha var. Hiç özel alanı kalmamışmış, ona okuyacağı kitabı bile ben alıyormuşum. Geçen kendime kitap alırken ona da almıştım. Normalde mıçmıç dibimden ayrılmayan bir insandır. Şimdi demek ki benim onu boğduğumu düşünüyor diye üzülüyorum bir de. Dedim ya konu çok büyüdü, çok dağıldı. gunesim Ne GüZeL BiR aŞk

canım bende evlendikten kısa süre sonra eşimin 5000tl kart borcu oldugunu öğrendim zaten herseyimizi kendimiz yaptıgımız için bir sürü borcumuz vardı ve bana kartları iptal ettiğini söylemişti şimdi kartlardan biri takibe girdi icra kağıdı gelince dava acıp taksitlendirecekmiş.. benim ona bu konularda olan güvenim sıfırlanmıs oldu cok kavga ettik bana: gezip tozmadım evlilik için harcadım diyor ama ben sindiremiyorum babası 20000 tl kredi cekmişti nasıl yetiremediler hala anlamıs değilim, kaç ay gecti aklıma geldikce sinir oluyorum umarım her şey düzelir hakkında hayırlısı olsun

Aldirma, üstüne gitme. sakin davran... Bitsin bitsin dememeye calis... Esin belliki bu olay yüzünden olan kavgalardan baya dolmus.. Merak etme adin gibi emin ol seni hala ayni seviyor... Sadece oda emin olmak istiyor birdaha bu konunun acilmayacagina... Sen hersey normalmis gibi davran bir süre bu konuda konusma... Eminim oda o omuzda senin basin olmadigi icin rahat degildir... Gececek ins..

madem zaman ver diyorsa üstelemeyin artık, kendiyle başbaşa kalsın... siz hemen düzelsin istiyorsunuz ve onun için ısrar edşyorsunuz amabi anda herşey güllük gülistanlık olmazki zamanla tekrar eski düzene girecek