Önceki konuyu okurken "kesin şunlar olacak" dediğim her şeyi yaşamışsınız. Kendiniz edip kendiniz bulmuşsunuz. Çocuğunuz için üzülüyorum. Olacakları yine söyleyeyim, çok mutsuz bir çocuk daha doğacak, çok mutsuz ve baba problemleri yaşayan bir birey olacak ve ilişkileri çok sorunlu olacak, uzun terapiler sonucu bu problemleri inşallah çözer ama sizden de çok nefret edecek böyle bir hayatı ona reva gördüğünüz için, böyle bir babayı ona layık gördüğünüz için... babadan nefret etmek kolaydır ama anneye öfkeli olmak bile çok zordur. Çocuk hayatı boyunca bu öfkenin altında da çok ezilecek. Yazık, çok üzüldüm çocuğa çok. Umarım iyi bir terapiste denk gelir. Ne diyeyim.

Her halükarda bu adamdan boşanacaksınız. Bunu bütün çevresi de biliyor o yüzden onlardan manevi bir destek beklememelisiniz. Çok zor bir durumdasınız evet ama böyle nereye kadar gidecek. Yorumlarında aklı başında biri olarak görüyorum sizi o yüzden bir an önce hayatınızı düzene koyup ayrılın. Her şey para pul değil

beni üzen o kadar embriyoyu oluşturup 7 seneden sonra böyle yapması. Öncesinde olumsuz bir beyanı yoktu. Mal kaçırmazsa alabilirim. E Esila09

diyebilir de, artık evliliğin devam edeilecek hali kalmadı ki

Konu sahibi, eşinizin terapi teklifini kabul edip, evliliği bebek doğup siz toparlanana, ise başlayana kadar devam ettirmeye çalışın. Ama normal bir evlilik gibi trip atma, hesap sorma gibi şeyler yapmadan. Şimdi çocuğunuz doğacak yardıma ihtiyacınız olacak ama eşinizden yine bir şey beklememelisiniz. İşler yine sarpa sarar yoksa. Madem bir yola girdiniz her şeye rağmen sorumluluğunu almak zorundasınız.

Çocuğunuz umarım sağlıkla doğar, ve her ne olursa olsun bu durumları kesinlikle bilmemeli. Kimseye bu kadar minnet etmem kendi göbek bağımı kendim keserim.

Genetik olarak gecmiyor sanirim, narsist ebeveynler kendilerininki gibi sevgisiz ev icleri olusturdugu icin cocuklari da ayni tip buyuyor ve sonuc yeni narsist bireyler. Sevgi saygi hosgoruyle buyuyen cocuk narsist olamaz ya. Hanimefendi cok kararli cok guzel bir sey yaptigindan, cocuk sahibi olmayi hak ettigini soylemis. Dogrudur tabii ki hak etmistir fakat cocuk oyle bir baba sahibi olmayi hak etmemisti ya...

Allah yardımcınız olsun. C

hamilelikten dolayı duygusal olabilir miyim acaba?

Anne olmak istemişsiniz. Bu adam ya da bir başkası resmi yollardan size sperm gerekiyormuş, adam da sunmuş. Şu saatten itibaren kendinize ve bebeğinize dikkat edin. Fiziksel ve psikolojik sağlığınızı korumaya çalışın. Allahım kolay ve mutlu doğum ve büyütmeyi nasip etsin inşallah. Sperm sahibi kişiyi de yok sayın lütfen.

Siz burada insanlara geçmişle ilgili yorum yapmayın diye kızıyorsunuz ama ne yazık ki konular bir bütün. Siz anlattınız biz dinledik, istiyorsunuz ki en önemli şey görmezden gelinsin. Öncelikle bir anne olarak anne olma isteğinizi anlıyorum. 7 yıl uzun ve yıpratıcı bir süreç ama ben 7 yıl uğraştım anne olmayı hak ettim demeyin. O bebekte iyi bir aile ortamını ve babayı hak ederdi. Değil 7 sene 17 sene de denemiş olsanız adam açık açık baba olmak istemiyor, geçmişte istediyse bile vazgeçmiş. Adam zaten boşanmak istiyor. Sizi tabi ki aktivitelere çağırmaz, buna şaşırmayın. Adam hamile kalma ihtimalinize bile "kumar oynadım, kaybettim" demiş. Bebeği bir kumar olarak görmüş. Bu hamilelikle birçok şeyi göze aldığınızı görüyorum, umarım mutlu bir hayatınız olur

bakın üslubunuza dikkat edin. Saygı erçevesinde olumlu olumsuz her yoruma açığım. Konu açmam bana herşeyi söyleyeceğiniz hakkını vermiyor. İstemiyorsanız yorum yapmazsınız. Ben de 7 sene önce boşanmamın zaten en doğrusu olduğunu düşünüyorum ama 7 sene öncesine dönmem mümkün değil. Ben sadece yaşadığım süreci geçici olarak görüyor en iyi nasıl atlatırım diye düşünüyorum.

Şunu da eklemek istiyorum tedavi ile çocuk sahibi olan bir kadın olarak sizin yedi sene yaşadıklarınizi az çok anlayabilirim. Ama çocuk bir hedef olmamaliydi. Doğunca anlayacaksınız onları çok istesekte onlar bizim birer uzantimiz değiller. Bakın iki üç aylıkken bile karakterlerini az çok anlıyorsun on bir aylık kızım var gerçekten şimdiden kendi kararlari var çocuğun. Kesinlikle aksini yaptırmiyor. Yani dünyaya bir canlı getiriyorsunuz ve siz ona belki on sekiz yıl yol arkadaşligi yapacaksınız. Yani bu duruma bu şekilde bakıp doğacak yavrunuzu bu çıkmazın içinde tutmayın. Inanın çok iyi yüz okuyorlar. Kendisine bakan babasının annesinin ne hissettiğini anliyorlar

kartlarını açık oynamadı

evliliğim bitti zaten. Yazdıklarım dışında ekstra bir mazeretim yok. S so

Sirf yasiniz geciyor diye bencilce cocuk sahibi olmayi dogru bulmuyorum. Ayrica yolunda gitmeyen bir evliliginizde var iken. Verecek akil /tavsiyem yok bu yuzden. Ne isterseniz onu yapacaksiniz

Eve aile konutu şerhi koydurdun mu, gereken tedbirleri almazsan malları çatır çatır kaçıracak, çünkü vakti bol. Çünkü sen 2 yıl daha boşanmayı planlamıyorsun. Akademisyen olup böyle muhakeme yeteneğinden toksun kalmayı nasıl başarabildiniz.

benim de 2 sene sabredeceğime dair inancım yok

taşınmayı ve evi satmayı kabul etmedim.

herkes sizin gibi olacak diye birşey yok. Şimdiki doğumların çoğu 35+. bu arada çocuk doğuracağım yaşı ben seçmedi, Allah öyle istedi.

Sizi tabikide anlayamam, yargılayamam lakin evladınızla babasının arasında bağ olsun demşsiniz szce bağ olacak mı? Olmayacağını bile bile yapıp bağ olsun diye uğraşmak saçma cocugu kendiniz için yapmışsınız bence bu gerçeği önce kabullenın sonrada bence o baba bile diyemediğim sperm donörü ile mutabık olmaya çalışmayın.

Olabilirim de olmaya bilirim de. Biraz bilgili olsaniz ilk senelerin onemini bilirdiniz

falcı mısınız?

beni üzen o kadar embriyoyu oluşturup 7 seneden sonra böyle yapması

Siz evliliğe çok mantıkla yaklaşıyorsunuz. Sanırım siz de eşiniz de beraber olmam istemiyorsunuz aslinda. Sadece konfor alaninizdan cikamiyorsunuz meseleniz bu. Bosanmakla ilgili kaygilariniz da hep maddi. Bence bosanma süreci bile daha az yorucu olur sizin için. Açın davanizi, taleplerinizi belirtin, alabildiginizi alirsiniz alamadiginiz kalir bosverin. Sizden degerli degil. İnşallah bebeğinizi sağlıklı şekilde kucaginiza alirsiniz

Çaresi böyle. Düşün taşın. Çocuğunun psikolojik sorunları olsun istiyorsan 2iki üç sene daha evli kal

Bu adamla devam ettikçe sizinde ruh sağlığınız bozulacak. Narsist olan ben miyim diye düşüneceksiniz. Zamanla çocuğunuza bile sirayet edecek. Hatta narsisizm genetik olarakta geçebiliyor yanlış hatırlamıyorsam. Şartlarınız zor ama bu herifle yaşamakta kolay değil. Ben olsam boşanma yolunu denerdim.

ah bana birinin bana sarılıp seni anlıyorum demesine o kadar ihtiyacım var ki. Teşekkür ederim.

1- bencil değilim 2- sorumluluk sahibi sadece benm değil, onun da. Ayrıca ben ona birkaç sene önce yollarımızı ayırsa idik herkes yoluna baksa idi de dedim. Bana verdiği bütün zararlara rağmen herşeyin eşit bölünmesini istedi. 3- Annesi babası ayrı olan, hatta o iğrenç evlilikte kalan bir sürü kadın erkek var. Ben bu adamla evliliğimi sürdürmek istemiyorum Çocuk annesi ile ama mutlu büyüsün istiyorum.

Şirket ortaklığı var, şirket mallarına tedbir kondurulamıyor diye biliyorum.

Yarisini bile okumadim. Gerek de yok zaman kaybi. Esin de sen de korkunc insanlarsiniz. Herkes anne olmak zorunda degil. O cocuga yasatacaginiz hayati da dusunmeniz gerekiyor. Tek amaciniz anne olmak, o bebegin hayati umrunuzda bile drgil. Korkunc bir bencillik. Babana ablana esinin abisi yengesine kadar saydirmissin destek olmuyorlar, olmazlar vs diye. Wen daha doguracagin cocugun hayatini bu kadar umursamazken onlar neden destek olmak zorunda olsun ki

Ben 7 sene şahane demedim ki. En azından geri adım atıp birşeyler yapıyordu dedim. Kıbrıs donasyon meseleleri çok hassas. Yapanı da yargılamam ama ben sıcak bakmam. Donasyonla kardeş evlilikler olabilir. Çünkü üreme hücresinin bağışçısı belli değil. Bence bu şekilde dünyaya çocuk getirmek te bencillik. Çocuk soybağını bilmiyor. Hastaneye gittiğinde ebeyenlerin hastalığı sorgulanıyır vs. Çocuk buna ne cevap verecek? Baban kim diye nasıl açıklayacaksın. Ben olumlu bakmıyorum. Sen bakabilirsin başkası da bakabilir. Pamukannesi83

Yaşadım o yuzden bu kadar emin konuşuyorum. Kocasi tarafindan sevilmeyen bir kadinin belki duzelir eve baglanir diye yaptigi cocugum ben. Beni istemeyen, kucukken terk eden bir ebevnim oldu. Hayata karsi olan o ofkeyi taniyorum. İnsanlara karsi olan o guvensizligi taniyorum. İnsanlara yaranirsam belki severler duygusunu taniyorum. Acaba bende ne kusur vardi da istenmedim duygusunu taniyorum. İşte tam bu yuzden kendi hirs ve arzulariniz adina harcadiginiz o bebegi cok iyi taniyorum.

katip büyüteceğim demiyorum, 2 sene dayanabilir miyim diye düşünüyorum

bencil siz olabilir misiniz? Umarım benzerini yaşamazsınız. Konu dışı lütfen yorum yapmayın. yorum yapmama seçeneğini kullanabilirsiniz. Sınırlarını bilen her yoruma saygım var böyle yorumlara değil.

Madem cocuk yaptiniz Tamam, bu adama donör gozuyle bakip en azindan manevi hicbir Sey beklemeyecektiniz. Arkadaşlar doğru demiş asıl olay bebek doğunca başlıyor. Çok aşık olduğunuz sevildiğiniz kocanız olsa bile en küçük şeylere sinir oluyor insan. Yapacağınız şu : aynı evde iki yabanci gibi yaşayıp bebek kreş zamanına gelince işe döneceksiniz ve bu adamı boşayıp en tatlısından bir cici baba bulacaksınız. Bu adamdan baba olmaz çünkü.

katip büyüteceğim demiyorum, 2 sene dayanabilir miyim diye düşünüyorum. Çocuğu da kendine yük görüyor. Kendi ve abisigil ile başbaşa kalsın bakalım. Öyle daha mutlu. Pinkflambe

Hemen bir avukata danışıp, şerh koydurun mallara. Ona herhangi bir şey söylemeyin.

Böyle olması gayet normal. Adam netmis bitmiş bir evliliğe zorla çocuk Zorla sürdürülmesi çok garip geliyor ne zannediyorsunuz 1 gece başında bekleyecek sevgiyle bakacak oyun oynayacak mı sanıyorsunuz? Ve o zmn onsevgisizligi çocukta görecek. Bu bencilliğe değer mi? İşin kötü tarafı hep annesini mağdur babayı kötü görecek gerçeği gördüğünde ise belki ömrü yarilanmis olacak.

merak etmeyin gayet bilgiliyim. Yorrum yapmanzıı istediğim konuda saygı çerçevesinde yorum yapacaksanız yapın lütfen.

hayır gelmez ondan. Bu kadar emekten sonra anne olmayı hak ettiğimi düşünüyorum.

Eşiniz de akademisyen ise bu tavrına şaşırmadım desem...

çocuk yapıp yapmayacağıma ben karar veririm. Niye psikologlara başvursun? Babası ile büyümeyecek kiP 7 sene tedavi gördüm, mevcut embriyolarım vardı. Yaşım 40+ idi. Bne bundan sonrasını sordum öncesi ile ilgili bir sorum olmadı.

Bak güzel kardesim realist ol, kendini olacaklara hazirla yoksa seni cok kötü bir lohusalik ve ilk yil bekliyor: Bütün planlarini esin yok gibi yap cünkü bu herif ne sana aciyacak nede bebege. Aileni arkana al. Maddi destegi gec manevi olarak yoksa cökersin. Gerisini MissCherryBlossom özetledi bence zaten. Bu yolda yalniz yürüyeceksin ha o bosanma olmus ha olmamis. Saglikla al bebegini kucagina insallah

bir yanlışınız var ben evlilik kurtarmak için çocuk yapmadım. Konumu iyi okumanızı tavsiye ederim. Çocuğumun bu adamla büyümesini de istemiyorum zaten. Onu çok seven bir annesi olacak.

benim istediğim zaman çocuk oluyor mu? bir de devam etme kararı almıştık. lütfen konumdan çıkar mısınız? Haddinizi bilin.

Boşanırsak çocuğa az, boşanmazsak çok para harcarım demiş, onu sormuştum ne zaman söyledi?

Uzlasma yoluna gitmeyin bu herifle. Geri adim atmayin, gerekirse zor da olsa annenizin ablanizin yanina siginirsiniz kendinizi toparlayana kadar, bu adama sabredeceginize onlara sabredin.

Kesinlikle cocuk sahibi olmak istemenize lafim yok. Gelecekte babasiz buyuycek bu cocuk. Baba tarafindan istenmedigini ogrenecek er gec. Bu durum cok yipratici surecler yasatacak bebise. Hayirlisi olsun hakkinizda. Umarim dediginiz gibi tek basiniza da yetebilirsiniz allah guc versin.

Siz bilirsiniz. Hayat sizin. Koca sizin. Çocuk sizin. Bencillik kelimesini üzerime alınmam çok şükür kendi isteklerim için çocuğumu heba etmedim. Terapiste gerek görmeyenler de genelde narsist kişilik bozukluğuna sahip kişilerdir. O sebeple teşhis konulması çok zorlanılan bir konudur. Sosyal medya sebebiyle herkese narsist deyio geçmek kolay.

Zaten boşanma aşamasında olan bir evliliğe ısrarla bebek yapıp şu anda da tek başıma maddi manevi yapamam diyerek boşanamıyorsunuz. İmza attı atmasaydı diyerek adamı suçlamanız sizi haklı yapmıyor üzgünüm. Madem her şeye rağmen o bebeği istediniz doğum olana kadar katlanın.

siz iyi, misiniz? defalarca özür mü diledim dedim ben. Bir defa dedim. Eşime de ben elimden geleni yaptım sen bir adım atmadın tek taraflı olmaz ben elimden geleni yaptım dedim. Çocuk doğsun boşanırız da dedim. Benim o kadar tedavi ile çocuğum olmadı, bu transferle olacağı ne malumdu? çok doğrgan kadınım da istediğim zaman çocuk oluyor mu? Ayrıca çocuğun evlilikleri kurtarmayıp yıprattığını da biliyorum. Pamukannesi83

durum farklı. Cocugu olmasini istiyor, bir daha şansı yok, babasi onemli değil... şu sıkıntılı donemi atlattigi zaman gül gibi bakip buyutecegine eminim..

El iyisi bir adam... Çok tanıdık bir profil... Ne yapacağınıza dair bir fikrim yok. Ama acınızı anlıyorum demeye geldim. Ve gerçekten çok üzüldüm. Bir insan kendine nasıl böyle bir hayatı hak görür? Baba olacak, karısı evde... Ve kendisi özel şoförlükte. Yani yeğense yeğen. Hepimizin var. Anne karnında bir sabi var. İnsan onu nasıl düşünmez. Ve çocuğunun annesi. Bu kadar zor durumda nasıl alttan almaz. Size sarılmak istedim konu sahibi... Sarılıp her şey geçecek demek istedim.

bitmiş bir evliliğe sırf kendi isteğinizle bir çocuk dünyaya getiriyorsunuz. o çocuğa yazık değil mi? herkes çocuk yapmak zorunda mı? inanın üzüldüm

Net BENCİLSİN... kendin söylüyorsun çocuk annesi ile ama mutlu büyüsün istiyorum... sen öyle düsünüyorsun peki cocuk? Hic mi onun acısından düsünmedin? Benim babam vefat etti ona rağmen eksikliğini her anlamda hissettim bir de bu cocugun babası çocuk istemiyor...

Konuma yorum yapmamaları için engellediğim şahıslar neden hala konumu takip edip beğenmedim atarlar? Lütfen işinize bakın. Karnı burnunda bir kadınla uğraşmayın. Aksi takdirde sizi Allaha havale ediyorum. İnsanlık kalmadı mı sizde? Beğenmediisen takip etme. Ben normalde beğenmedi butonunu kullanan biri değilim. Hoşuma gitmese de birşey yapmam ama bu konuda kullanır hale geldim.

tamam karar verdiniz ve hamile kaldınız ne güzel bazı şeyleri yoluna koymak için eşinizi alttan almanız gerekiyor doğru anladım değil mi buraya kadar? peki hala neden beklenti halindesiniz.. yok abinler aramadı sen onların aileye gitme yok başımda dur vs sıfır beklenti ile ömrünüzü geçireceksiniz çocuğunuz az büyüyene kadar başka çare yok

Anlıyorum sizi ama anne olmak için illaki doğurmaya gerek yok ki

İnsanlar konudan akan beklentiyi gördü, evet biliyordunuz neyin ne olduğunu ama içinizde umut da varmış, konunuzda şaşkınlık var, gizleyemiyor musunuz yoksa farkında mı değilsiniz anlamadım.

şu hayatı kendinize neden reva görüyorsunuz ya? 7 yıl önce boşansanız belki bunların hiç biri olmayacaktı. hala geç değil ama siz tüm özsaygınızı yitirmişsiniz resmen, özür dile barış, özür dile barış bu nedir. birazdan beddualar eşliğinde uğurlamayız umarım. her şeye bi cevabınız var çünkü, bu kadar kişi yanlış bi siz doğrusunuz. alın artık şapkanızı önünüze, bebek doğmak üzere ve dünyadaki tek yalnız anne siz olmadınız olmayacaksınız, önce sırtınızdaki bu kamburdan kurtulun sonra bebiş size çok iyi gelecektir.

Artık bebeginiz olmuş ve ben bunu normal karşılıyorum açıkçası. Çünkü yaşınız geciyor ve belki bir daha çocuk sahibi olamayacaktiniz. O yüzden yargilamiyorum. Anne olmak istemek çok doğal. Ama doğru olmayan su var eşiniz basbayağı çocuğu istemiyor. Hatta büyümüş bebeği aldır bile demiş. Daha ne diye bu adamın yanındasiniz. Çekişmeli dava açıp evini alın elinizdeki para ile de yaşamaya calisin. Madem böyle bir yola girdiniz güçlü olun ve çocuğunuzun haklarıni alin. Ama o evde kalmamalisiniz.

Bebek 6-7 aylık olduğunda, bir bakıcı bulup, tazminat ve nafaka konusunda uzlaşıp boşan, işine dön, kendi paranı kazan. Sen 2 seneyi bekleyeceğini sanıyorsun ama o adam 2 sene beklemez. Adamın ailesinden sana hayır yok bebeğe hiç olmayacak, boş yere beklentiye gireceksin çocuk olduktan sonra, "abisi ve yengesi benim çocuğuma bakmadı" diye konu açacaksın. Lohusa halinle ve bebekle, iki seneyi bu adamla geçirmeyi bekleme. Babası ve bebek arasında bağ olmayacağını sen de biliyorsun. Sizin benzer olayı bizim bir tanıdığımız yaşadı, böyle tip koca, kadıncağızı 6 aylık bebekle bırakıp gitti. Allahtan kadının iyi işi vardı, bebeğe bakıcısı baktı. Adamın da 3 kuruş yararı olmuyor.

tam okumadın mı konumu katip? Embriyolarım vardı, yaşım 40+ 7 sene neler çektim ben bilirim diyorum. Boşansaydım zaten uzun bir süre evlenmezdim Çocuk ta yapmazdım. Ne sokaktaki adamla ne kıbrısla uğraşırım. Onu da Allaha havale ediyorum. Yaptıklarını bir gün bulur elbet.

Hepsini okumadım sadece şunu söyleyeceğim bencilliğiniz yüzünden cocugunuz kalitesiz hayat yaşayacak...

Evliliği kurtarmak için yapmış olmasan adamdan evlilik devam ediyormuş, hiç sorun yokmuş gibi davranmasını beklemezdin. Kaynım eltim kp ile ilişkilere, eve gelen misafirin önüne çıkmamasına takılmazdın. Bal gibi evcilik oynamak istiyorsun, adam da bu oyuna uymuyor çünkü embriyoyu kullanmana boşanmak için izin verdi ama sen boşanmıyorsun. Kimse seninle evcilik ailecilik oynamak zorunda değil. Adam hamile kalınca yakasından düşeceğini sandı ama sen daha da yapıştın. Bana sınırı bil diyorsun da sen adamın sınırlarını kevgire çevirdin. Seni de bebeği de şu an üzerine kalan sorumlulukları da istemiyor. Olay bu kadar basit. Ne yaparsan yap, sana istediğin baba ve koca rolünü oynamayacak.

Teşekkür ederim. Ben de bu kafa ile bir gün pişman olacağını sanmıyorum. 40 li yaşlarının ortasına gelmiş bir adam. Ne beklenir ki?

Doğum sonrası için bir bakıcı ya da eve yardımcı ayarladınız mı? Yeni doğanı olanlar böyle evlerine ebe bile çağrıyorlar artık çocuk bakımına yardımcı olsun diye. S so

ilerde kafamda soru işareti kalmasın çocuğuma verecek bir cevabım olsaun diye 2 sene gibi bir sınır koydum kendime. Olmasa da ben bunu da denedim diye düşünürüm. Yoksa durum parlak görünmüyor.

Önceki konunuza bakılacak olursa kocanız sizi zaten sevmiyormuş, ve siz daha o konuyu açtığınız zaman da bunun farkındaymışsınız. Evliliğiniz bu haldeyken zorla dondurulmuş embriyolarla çocuk yaparak kumar oynamışsınız. Adam çocuk istemediği halde zorla çocuk sahibi yaptınız adamı, bunun açık net tanımı maalesef böyle. Şimdi de bencil diyenlere kızıyorsunuz. Dünyaya yeni bir hayat getirmek bu kadar kumara bağlanacak bir şey mi? "2-3 yaşa kadar takılırız, sonra babasız büyüyüverir nolacak" kafasıyla dünyaya insan getirilir mi? Oyuncak bebek değil, duyguları ve bir hayatı olacak o insanın... Adam size herşeyi açık net söylediği için sorumluluğun tamamı sizin. Bundan sonrasını artık kendiniz düşünüp taşınıp yükleneceksiniz.

benim de 2 sene sabredeceğime dair inancım yok. beni arayıp sormayan insanlar bebeğime mi bakar? bu konuda beklentim yok.

okumadan yorum yapmayın. Burda klavye delikanlılığı yapmayın.

ben de yeni bir hayata yelken açmak, belki hayatıma daha düzgün bir insan girebilir ihtimali ile bu adamdan ayrılmak istiyorum.

bana yardımcı olsun, onu koruyup kolayacak, sevgisini verecek olan benim

7 sene tedavi gördüm, oluşturulmuş olan embriyolarım var. Herkes çocuk yapmak zorunda diye yapmadım. Bu kadar emek vermeseydim ve embriyom olmasa idi zaten bu adamdan direkt ayrılırdım. Ben bu aşamadan sonra ne yapmam gerektiği ile ilgili öneri sordum. Geçmişle ilgili şeylerle ilgili yorum yapılması için konu açmadım.

Evet annem çok zor, depresif bir kadın. Haftada iki gün birini destek almak mantıklı. S so

Geleceğinizi göremiyorum kusura bakmayın. Allah bebeğinizin yardımcısı olsun.

Hani bebeğini yalnız büyütmeye hazırdın, maddi manevi hiçbir sorunun yoktu öyle demiştin. Adam sana sadece spermlerini kullanma izni verdi, baba olmak istemiyor ki, hangi bağdan bahsediyorsun.

erkeklerde babalık duygusu çocuk doğunca birlikte vakit geçirince gelişiyor ya ondan bahsettim. İşten ayrılmak zorunda kaldım. Uslubunuza dikkat edin lütfen. Konumun başında da belirttim. Böyle saygısızca yazanlar dilerim benzerini yaşamazlar diyorum

kontrol edememişim demekki.

Size daha önceki konunuzda da çok şeyler yazıldı ama siz bildiğiniz den şasmadiniz bosanmamak için inat ettiniz çocuk doğurmak icin inat ettiniz embriyolarin transferi için yol ariyordunuz eşiniz ozaman ayrilmak istiyordu siz ısrarla çocuk istediniz olmayan bir evlilikten sizi istemeyen bir eşten illa çocuk istediniz ve bencilliginizin sonucunu ne yazikki o masum da yaşayacak.

okuduğunuz için teşekkür ederim

Hayatı kendi kendinize zehir ediyorsunuz. Bırakın gitsin. Açın davanızı zorlamayın güzellik olmuyor görmüyor musunuz? Sizi ayaklar altına almış eşiniz.

siz de yazmayın. ben saygı çerçevesinde yorum istiyorum istediğim yorum değil. herseyinsanlaricin 🌌 Üyelik

siz iyi, misiniz

teşekkürler.

hanfendi daha önce gittim. Adam beni haksız olduğuma ikna etmeye çalışıyor ben kusurlu taraflarımın farkındayımama o mükemmel. Bakın size bencil demem sizi de rahatsız etti. Siz de bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmayın derim.

valla yapar mı yapar. Bize ev kalsın da. Allahından bulsun.

Böyle bir adamdan çocuk yapmak için 7 yıl boyunca uğraşmazdım. O 7 yıl içinde belki hayatınıza girecek olan ve size hakettiğiniz mutluluğu yaşatacak olan kişiyı ıskalamış oldunuz. Buraya kadar hatalı davranmışsınız. Ama devamında 7 yıl uğraştıktan sonra 40+ yaşlarda olup evliliğinize güvendiğiniz için değil, kendiniz için bir çocuk sahibi olma fikrinizi de yargılayamam anlayışla karşılıyorum. Çünkü Belli bir yaştan sonra artık çocuk şansınız kalmadığı için keşke demek o pişmanlığı yaşamak, deneyip riske girmekten daha kötü olabilir. Ama o saatten sonra adam sizin için sadece bir araç olarak kalmalı fazlasını beklememelisiniz. Siz hem çocuğumu belli bir yaşa kadar büyütmek için evliliğim devam ediyor diyorsunuz hem de normal bir evlilik yürütmek için çabalıyorsunuz. Bence artık yapmanız gereken çocuğunuza odaklanıp adamı hayatınızdan çıkarmak. Maddi sebeplerle şu an imkansız diyorsanız da hayatınızda yokmuş gibi davranın o sırada şartlarınız olgunlaşsın hazırlıklar yapın. Yoksa bittiğini bildiğiniz bir evlilikte hala beklenti içinde olmak hem sizi ilerideki boşanma sürecine psikolojik olarak hazırlamayacak hem de gereksiz yere sinirlerinizi bozacak. Kolaylıklar diliyorum şimdiden

İkinizde normal değilsiniz gibi. Sizi sevmeyen çocuk istemeyen bir adamdan maddi manevi yeterli olmadığınız halde zorla çocuk yapmışsınız. Adam herşeyi açık açık söylemiş zaten. Siz hala köle rolündesiniz. Çocuk olunca düzelir mantığını uygulamışsınız sanırım.

Allah yardımcınız olsun

Embriyolar boşa gitmesin diye bu mıymıntı herifle yola girmek sizin tercihinizdi. Biliyordunuz yaşayacaklarınızı. Seçimlerimizin öngöremediğimiz sonuçları olabilir ama sizinki ayan beyandı. Bakın ben eski konunuzu zamanında okuduğumda çocuk için bu adama katlandığınızı düşünmüş çok görmemiştim. Ama bu konu baştan aşağı beklenti ve hayal kırıklığı akıyor. Neden kendinize bunu yapıyorsunuz? Bir an evvel gerçeklerinizle barışın, lohusalık ve emzirme dönemlerinizde zaten hormon bombası olacaksınız, sürekli kalbiniz kırılmasın, size de yazık.

en başından beri değil hanımefendi, geçen seneden beri. Zuzushh KK gece nöbetçisi ve sitenin

annemde beni 40+ doğurmuş. Ama o bilinçsiz olduğu için doğurdu. ben hayatım boyunca neden beni doğurdun diye kızıyorum anneme 40+ doğurmak bir marifet değil. Gören herkes anneannen mi diyip duruyordu. annem benim çağıma ayak uyduramadı ve ben hep yanlız kaldım. ve 10 yaşından beri babasız büyümüş bir kız olarak çok zor baba sevgisine hep ihtiyaç duydum. yazık bu düşüncenize çocukların hayatını da mahvediyorsunuz.

Herşeye rağmen anne olmak istemenizi anlarım çünkü bana göre dünyanın en güzel duygusu anne olmak. Rabbim isteyen ve kalbinde merhamet duygusu olan herkese nasip etsin Bende kızımı ve oğlumu tüp bebek ile dünyaya getirdim sizin kadar çok zorlu süreçlerden geçmedim ama gerçekten eş desteğinin önemini o dönemlerde anladım. Eşim en büyük destekçimdi. Ama sizdeki gibi olsaydı yapamazdım dayanamazdım siz çok sabırlı davranmışsınız. Eşinize gelecek olursak, gözümde pislik iğrenç biri olarak göründü. Ve bebeğine haksızlık yapma lütfen o adamdan bebeğini uzak tut. Baba olmak istemiyor ki zaten neden zorla bir bağ oluşturmaya çalışıyorsun. Yazık değil mi bebeğini 3 yaşına geldiğinde babasından korkan bir çocuk olacak onu seven bir çocuk olmayacak. Boşver bir bağ kurmak için çabalama zaten şimdiye kadar çabalamışsın şurda 10 günün kalmış bırak artık. Hem bırakınca denemiş olursun bakalım çocuğunu merak edip gelecek mi hastaneye. Gelirse tavrı nasıl olacak. Gelmezse de boşanma davasını açarsın.

Evliliğinizin hali ortadayken çocuk yapmışsınız, doğum sonrası 2-3 yılda ayrılmak istemiyorsanız, normal bir evliliğiniz varmış gibi davranmayı bırakacaksınız. Yok abinlerle benim geleceğim şekilde plan yapın, arkadaşım eşiyle gelecek, babam gelecek ona göre davran. Bırakın bunları eşiniz sizi sevmiyor, saymıyor ki sizinle bağı olan birine saygı göstersin. Niye bunu kabul edip ona göre davranmıyorsunuz? Sanki normal bir evliliğiniz varmış gibi de şikayetçi oluyorsunuz. Kaba olacak ama susup oturacaksınız 2- 3 yıl. Onu da beceremiyorsunuz görünen o ki. Esiniz cimri değil ayrıca öyle olsa abisine ve ailesine şoförlük dalan yapmaz. Size ve doğacak çocuğa karşı öyle.

Sizin eşiniz eş değilken ailesinden ne beklediniz ki? Minimum beklentili ve bir gün bitecek bir evlilik için bu büyük bir beklenti. Onlar da zaten bir gün gidecek deyip sizi sallamıyor. Bunun nesi tuhaf geldi ki?

Bu koca kişisi yeğenine bu kadar düşkünse malları falan da yeğenine yapmaya çalışabilir o yaptığınız çocuğun haklarını gözetin bari gerçi o adam çocuk olduğunu duyduktan sonra o malları ucurmustur Ban Arsizi 🌹 tek ayak

gelmiyorlar mybiglove, annem destek olur diye düşünüyordum ama annemin psikolojisi de bozuk. Bencilleşmiş. Zaten 2 sene katlanacağım diye birşey yok. Ayrılma olursa da olacak. Başımızın çaresine bakacağız. Bu aşamada en önemlisi çocuğumu sağlıkla kucağıma almak. S so

İlk birkaç hafta annem olacak

Eşiniz kaç yaşında? S so

eşim cimri. Ben de 2-3 sene koca gibi görmeyip susup oturayım dedim ama aile görüşmeleri falan olunca bunlar sorun oldu. Sanırım aile ile de görüşmemem gerekiyor. S so

dilerim benzerini yaşamazsınız

Ben ne okudum sizi istemeyen adamdan zorla çocuk yapmak sırf yaşım geçiyor diye bu nasıl bencillik? O adam bu çocuğa babalık yapmayacak paranız yok arkanızda duran aileniz yok işiniz yok pardonda neye güvenip çocuk yapıyorsunuz? Adam sizi istemediğini daha nasıl belli etsin? Kendiniz etmişsiniz kendiniz bulmuşsunuz bu saatten sonra nasıl bakacaksınızo çocuğa? Bencilleğiniz yüzünden daha doğmamış çocuğun hayatı mahvolmuş yazık.

Sıfatlarıma bir de anne sıfatı ekleyeyim diye düşünmüşsünüz gibi. O günahsızın ne sucu var? Daha yazıp sizi üzmek istemem, lakin sizde kendinizi üzdürmeyin.

AMA 7 SENE UGRASTİİ TAMAM Mİİİİ?

geçen sene sevmiyorum dedi. Onun öncesinde bu kadar ciddi bir noktaya gelmemiştik. Kızlarden gerekli gereksiz hyüklenen bir grup var. Diğer konulara yapılan yorumlardan biliyorum. Eski ve yeni konumu okuyup yorum yapmanız daha sağlıklı olur. En uygun zamanda boşanacağım zaten. Teşekkür ederim. S so

ben dinlemek için açmıyorum konuyu, herkesin dediğini dinleyeceğim diye birşey yok. Bu konuda bir akıl istemedim. Siz biriktirin belki çocuğunuzun ihtyacı olur.

okuduğunuz için teşekkür ederim. Hangi cümleyi sordunuz? Art niyeti var çünkü insan seçiyor. Politik görüşü, eğitimi ve memleketine göre. Köyde kendi kuzenleri ile muhatap olmuyor. Bir tek varsa yoksa ailesi, yengesi ve yengesinin ailesi. Önceden art niyetli değil diye düşünüyordum ama sonra farkettim ki öyle değil. Sosyal fobi ve anksiyetenin yanında bir de narsizm var. Rahatsızlıklarını kabul etmiyor. Bir kitap okuduğunu, analiz gözlem yaptığını görmedim. S sindomam Guru Anneler

Eşimi kızım 13 aylıkken kaybettim ve hiç bir şey hatırlamaz, etkilenmez diye düşünülen kızım bir sürü etkisini yaşadı. 2 yaşından sonra eşinizden ayrılınca çocuk etkilenmez diye düşünüyorsunuz ama çok yanılıyorsunuz. Doğum anından itibaren çocuklar her şeyden etkiliyor ve bilinç altında biriktiriyorlar. Ve bu birikimler tüm hayatlarını etkiliyor.

7 seene benim için hayat durdu. Ben neden bir dr hatasına maruz kaldım, neden organ kaybettim diye düşündüm. Zaten depresyon tedavisi de gördüm. Brrk Dobarlan bırahma

Pedagog olmaya gerek yok bunu bilmek için çocuk yapmak için sizin gözünüz kör olmuş.

evet bencil yazmanız hadsizlik. Benim yaşadıklarıma şahit olmadan bana böyle bir etiket yapıştıramazsınız. Her olumsuz yoruma beğenmedim yapmıyorum. Saygı ile karşılıyorum. Okurken kendimi de eleştiriyorum. Şu dünyada kaç kişi düzgün çocukluk geçirdi? ideal bir ortama doğdu? Benim çocuğuma yaşayamadığım bir çok şeyi yaşatma plan ve isteğim var.

Bencil yazmam mı saygısızlık, hadsizlik? E bencilsiniz işte sadece kendinizi düşünmüşsünüz. Anne olmak istiyorum diye tutturmuşsunuz o çocuk acaba sadece anneyle büyümek ister mi diye hiç düşünmemişsiniz. Böyle bir adamın baba olmayacağı bariz belliymiş. Hala daha kendi kendiniz evcilik oynamaya çalışıyorsunuz adam sizi de istemiyor çocuğunuzu da istemiyor. 2 sene daha böyle devam etmeyi düşünüyorsunuz üstelik, çocuğunuzun psikolojisini gerçekten hiç mi düşünmüyorsunuz? Beğenmedim atmadığınız kaç yorum var hepi topu? Kimse bir şey bilmiyor herkes kötülüğünüze yazıyor, bir doğrusunu siz biliyorsunuz öyle mi sanıyorsunuz?

Arkadaşlar ben daha 1 ciltdeyim sizlere kolay gelsin... ama doğacak çocuğa üzüldüm istemeyen bir baba zorla doğurmak isteyen bir anne.. sen daha buraya çok post atarsın gibime geliyor bacım..

Üyelerin aksine ben çocuk isteğinizi haksız bulmadım. Baba yanlis kisi olabilir ama sonuçta maddi manevi bakacak gücünüz varsa babasız büyüsün ama mutlu bir birey olsun. Bazı kişilere yanlış gelebilir ama düşüncem bu yönde. Bu adama daha ne kadar katlanabilirsiniz bilmiyorum ama bi süre sonra bakıcı tutup işinize geri dönersiniz. Fakat bu kişiden babalık beklemeyin, o yokmuş gibi hayatınıza devam etmeniz lazım. Evden ayrılmayın, evi satmayın hiç bir şeye imza atmayın. Çocuk doğsun, önce kendinizi toparlayın

Şimdi ablacım önceki konuna da yazdım, evliliğin kötü yazık o cocuğa babasız buyuyecek diye. Sen de boşanıcam ama ille de çocuk isterim yazdın. Şimdi diyorsun ki adam öyle yaptı, adam böyle yaptı. Evliliğin zaten bitmisti, adam da zaten seni sevmiyor sen de onu sevmiyorsun bunu bilerek cocuk yaptın. Sen o çocuğu yalnız büyütmeyi göze alarak yaptın bu işi, şimdi de hamileyim yalnızım diyemezsin. Burda sana 7542356 kişi yalnız cocuk büyütmek zor dediler ama sen bu yolu seçtin. Yapacak tek şey var, boşan. Seçimini kabullen ve seçtiğin yolu onurlandır. Madem çocuk için her şeye katlanırım dedin kendine olan sözünü tut, dik dur. Bol şans dilerim.

Bir risk aldınız her şeye rağmen bu adamı baba yaptınız. Bunları yaşayacağınızı biliyordunuz, bu adamın sizi yalnız bırakacağını biliyordunuz. Bu adamdan koparabileceğiniz tek şey çocuktu zaten. Daha hayır beklemeyin.

Eğer annen yazdığın gibi zor biriyse, işini daha da zorlaştırır. Bence duruma göre bakmadan, haftada 2 gün, part time, destek alacağın şekilde birini bul, daha sonrasında bebekle birini bulmaya çalışmak zor olabilir. Hastanedeki doktorun bile önerebileceği hemşireyi, izin gününde yarım gün çağırsan, sana avantaj olur.

Olan olmuş hamilesiniz doguracaksiniz çocuğum için falan diye asla katlanmayin bu adama. Çocuğunuz 2 3 yaşına gelesiye ne kavgalar döner o evde. Çocuk hepsinden etkilenir en azından baştan beri huzurlu bir ortamda büyüsün. O da yeğenine amcalik yapsın. Bir gün aklı başına gelir mi sanmam ama gelirse de geç olacak. O adama katlanmayin cocugunuzla bir hayat kurun. Tüm bu kötülüklere rağmen anne olma isteğinizi anlıyorum. O adamdan ya da değil farketmez. Umarım kizinizla cok mutlu olursunuz

Bal gibide adam eve dönsün diye yapılmış bir çocuk bu adama sürekli özür dilemeler eskisi gibi olmaya çalışmalar... bir çocuğun anne ve babasıyla büyümeye ihtiyacı vardır buna aen karar veremiyorsun maalesef o çocuk büyüdüğünde içinde ikinizede karşı nefreti olucak ne sanıyorsun ki benim annem herşeye göğüs gerdi beni büyüttümü diyecek? Annem babam istemediği halde beni dünyaya getirdi diyecek. Heleki bir kız çocuk için babası daha önemlidir o boşluğu asla dolduramayacaksınız.

Peki bu iki yıl aynı evde nasıl geçecek? Siz şey mi sanıyorsunuz yegeniyle ilgileniyor evde çocuk var artık bizimki ile de ilgilenir. Kocanız istemiyor sizi de çocuğu da belki nefretle bakacak ikinizi de. Çocuk demek onun için mallarının elinden alinmasi demek. Aile terapisi olmadıysa lütfen bireysel destek alın burdan iyi görünmüyorsunuz. Çocuğunuza çok üzüldüm inşallah en az yarayla büyür

Ablacığım aynen böyle olacağı belliydi. Adam iğrenç biri, gerçekten mide bulandırıcı bir insan. Aynen böyle olacaktı, sen ne bekliyordun? Hamile bir insan var insanca davranır diye umutlanmışsın ama boşuna. Şimdi de bebek olunca insanca davranır belki diyorsun içinden ama davranmaz. Bir an önce boşan hiç hiç durma. Şu yaşadığın itilmeyi kakılmayı hiç sayılmayı o çocuk hiç görmesin. Madem ben bu çocuğu tek büyütücem diye girdin bu yola hakkını ver. Artık tek rotan olsun çocuğunla mmutlu bir hayat, bu adamı çıkar at hayatından.

o embriyolar çöpe atılırsa bir on sene sonra keşke bir evladım olsa idi birini transfer ettirseydim diye düşünecektim. Allahın hikmeti ki şimdiye kadar tutunmayan embriyo tutundu. Bne tekrardan çocuk evlatlık sürecine girmezdim. Embriyom olmasa idi bu adamı bırakıp önüme bakardım.

aynen oyle bu tipler cocuk olunca da gelir hak iddia ederler, oncesinde yaptıklarını unutup!

Eşinizin terapist teklifini kabul edin. Narsist teşhisini kendiniz koymayın belki başka bir konu vardır. Yanlış teşhis adam öldürür. Siz ayrıntılara boğuluyorsunuz bitmiş bir evlilikte, riskli bir gebelikte yok eltim şunu yaptı yok kaynım bunu yaptı vs... Eşiniz ise anladığım kadarıyla çok vicdan sahibi bir insanı değil. Zaten sizinle sevgi bağı da yok. Size ise çok kızdım. "Anne olmak" adına bir çocuğun ömrünü heba etmeyi göze alacak kadar bencilsiniz. Dilerim ki sağlıklı bir şekilde kucağınıza alırsınız. Dilerim ki bir çocuğun mutlu olması için sadece maddi olanakların yeterli olmadığını anlarsınız.

Yahu o iki sene zaten cok onemli cocugun buyudugu ortam.

7 seneden sonra yapmamış ki. Siz transferden çok önce biliyordunuz. Tüp bebek uzun bir süreç. Bu sürecin sonuna kadar birlikte olacağız diye kimse kimseye söz veremez, verse de anlamlı olmaz. Transfer öncesi zaten herşeyi bilmeniz rağmen ısrarla evliliğinizi normal sürdürmeye çalışmanız, babalık bağını zorla kudurmaya çalışmanız o çocuğa çok büyük haksızlık. Siz bebeğim onu koruyacak bir anneye sahip deseniz d e kendinizi böyle bir adamdan koruyamamışsınız. Madem bu kadar kararlıydınız sanki sperm bankası aracılığı ile bu hamilelik gerçekleşmiş gibi ayaklarınızın üzerinde durup böyle bir çatışma ortamında kalmak zorunda kalmasaydın. Tek başınıza ev tutma, geçinme yetiniz olur yine anlarım ama hem bu adama muhtaç olup, hem de ilgi bekleyip zorla çocuk sahibi olmayı anlayamam. Umarım feraha erersiniz.

Konu uzun destan gibi yorumlar uzun Biriniz bi özet geçse hayrına

Değil, mühendis.

ben kıbrısla falan uğraşmam. O uygulamalara sıcak bakmıyorum. Aldatma, fiziksel şiddet ve bağımlılık benim kırmızı çizgim. Bence yaşamadan da konuşma. Ben geç evlendim, kimseye eyvallahım yoktu. Eşimi de sakin, uyumlu bir insan sandım. Kavgalarımızda hep alttan alıp kendini affettirmeye çalışırdı. Geçen seneden itibaren onu tanıyamıyorum. Bence büyük konuşma.

Üşenmedim hepsini okudum, bu kadar uzun konulara pek bakmam normalde. Yaşlarımız da yakın sizinle. Bu cümleyi ne zaman kurdu.. boşanmak istiyor mu istemiyor mu... Ayrıca eşinle aran böyleyken abiyi yengeyi karıştırma bile, onlar şu durumda dış kapının dış mandalı. Eşinin evde misafir istememesi falan sosyal fobiyle alakalı galiba, orda art niyet mi var yoksa psikolojisi mi bozuk ikisi de olabilir. Sosyal fobi tecrübem yok, onu en iyi sen bilirsin. Psikolojisi kötü olduğundan yapıyorsa çok görme. 2-3 yıl daha adamı yanında tutmak istiyorsan hiçbir şeyine takılma ve maddi durumunu düzenle.

kartlarını açık oynamadı. Kaç senedir boşanmayı düşündüğünü ama şimdi söylediğini belirtti. accessdenied

Adam herşeyi 7 sene sonra söyledi hanım efendi, ben 7 sene tedavi gördüm, oluşturulmuş embriyolarım var. Yaşım 40+ Çocuk olunca düzelir diye düşünmedim. Transferler sonrası embriyolar tutunmuyordu. 50 yaşına gelip menopoza girdiğimde belk pişman olurm, o kadar da emek harcadım diye transfer ettirdim ve pişman değilim. Ben bundan sonraki kızım için öneri istedim. Geçmişle ilgili yorum yapmanız için değil.

Anladık mevcut embriyolarınız vardı yaşınız 40+ defalarca yazdınız ama bu durum sonucu değiştirmiyor. Adamı zorla baba yaptınız resmen. Size iyi bir koca olmayan bu adamın iyi bir baba olmayacağı da belliydi rn başından. Siz tutturdunuz illa da anne olacağım diye. Bencillik bu yaptığınız. Herkes yazdı yalnız çocuk büyütmek zor hem çocuk hem sizin için anlamadınız. Şimdi buyrun bakın çocuğunuza tek başınıza. Seçimlerinizin sonucunu yaşıyorsunuz. Adamın bir faydası yok size ve olmayacakta kabullenin bunu

bencil lafını size iade ediyorum. Davranışları ve söyledikleri neticesinde narsist olduğunu ben düşünüyorum, bu tanıyı psikiyatrist koyar onu da biliyorum. Terapiste gitmeyi de gerekli görmüyorum. Çünkü sorun çözmek gibi bir niyeti yok, tek niyeti haklı çıkmak.

o bebek meselesinin 7 seneye dayanan bir geçmişi var. Sonraki zamanlar transfer ettireceğimizi biliyor ve kabul ediyordu. Tek gecelik ilişkiden olan bir bebek değil.

İlk birkaç hafta annem olacak. Sonrasında yalnızım. Duruma göre hareket edeceğim. zeynones

Keşke uğraşsaydın ablacım, bu adamı çekeceğine biner uçağa giderdin, parası neyse verirdin en azından su adamı çekemzdin. Kırmızı çizgi mi kalmış yahu adam seni de istemiyorum çocuğunu da diyor, kendine hiçbir saygın yok gerçekten şaşırarak okuyorum bunları şu an. 7 yılda şahaneydi yani amma son 1 yılda kötüledi öyle mi Okuyan kimse neden inanmadı acaba... neyse istemiyorsan dediğin gibi olsun da en azından diğer mesajları dikkate alıp bu adamı o bebeğin hayatına sokma lütfen. 2 yıl daha bebeğin babası olsun diye yüzünüze bakmayan adama yapışmazsın umarım, dik durursun artık.

ailem sorunlu, onlarla yaşamak istemem. Oturduğumuz evi alırsam burda çocuğumla yaşamak isterim.

evet gördüğü sadece ebeveynleri değil. Bir çok faktörden etkileniyor.

Annen zor biriyse hiç çağırma. Bu sefer hem annenle hem kocanla uğraşacaksın. Senle kavga etmez, kocanla kavga eder. Evde yardımcı bakıcıya kocan çemkiremez, ama annene çemkirir. Doğum sonrası fiziksel olarak bedenin sana zor gelebilir, süt derdi olacak + bebek bakımı. Şimdiden doğum sırasındaki yemek konusunu da hallet, maddi durumun iyiyse, ev yemekleri yapan birini bul sizin dolabı doldursun. Isıtır yersiniz.

Seni sevmiyorum evlenirkende zaten sevmiyordum, bu cocugu istemiyorum aldir diyen adamdan kosa kosa cocuk yapti. Hala yok bana gore aktivite bulmadi yok eltime kostu. Kafayi yersin.

hamilelikten dolayı duygusal olabilir miyim acaba

Büyük konuşmayayım ama ben uğraşmazdım. Madem maddi gücün var tekmeyi atardın 7 yıl önce, başka erkek bakardın bulamazsan Kıbrısa giderdin, ölmedin ya bakardın çaresine. Paran varsa her şey yapılıyor artık. Seni istemiyorum diyen adama embriyo embriyo diye 7 yıl asla asla yapışıp kalmazdım. Yüzüme seni istemiyorum adama sittir git çok mu lazım senin istemen derdim dimdirekt. Olmuyorsa olmuyor yani 7 yıl diretmenin alemi nedir... bir de şurayı anlayamadım 7 yıl bu iğrenç tiple evli kalsam herhalde ya ruh hastası olurum ya da hakaret ettiği bir gün bıçağı çekip boğazını kesiveririm. İnsanlar çok mu sabırlı ve dayanıklı, ben mi acaibim arkadaşım valla önümde karı kızla mesajlaşan elemana 10dk dayanamadım dellendim sinirden, verdim bavulunu attım dışarı. Hiç mi nefsizin, yok hakarete nasıl sessiz kalıyorsunuz? Böyle çocuk yetiştirmeyin asla çocuğun önünde de hakaret dinlemeyin, bir de kız çocuğu ezik pasif bir insan olmasın

40+ yaslarda hic desteksiz ve babasinin hayatina dahil olmak istemedigi bir cocugu buyutmek cok ciddi ve sahsi dusuncem olarak yanlis bir karar. Ustelik bu surecte isi birakip kendinizi maddi zorluga sokmussunuz. Sanirim anne olmaya cok odaklanip hayatinizin diger alanlarini askiya almissiniz. Dogumdan sonra toparlanip hayatinizin diger alanlarini elinize almaniz gerekecek.

Sizin evliliğiniz bitmiş zaten, maddi imkansızlıktan dolayı boşanmıyorsunuz, çocuk-baba bağı bahane gibi geldi.

Sadece doğacak çocuğa üzüldüm...

pedagog musunuz

Hamilesiniz sizi üzmek istemiyorum ama adamı zorla baba yapmaya çalışıyorsunuz. Belli ki istemiyor ve her fırsatta bunu size dile getiriyor gerek söz gerek davranış ile. Siz hamile iken bile merhameti olmayan adam, sonrasında nasıl olacak düşündünüz mü? Ayrıca çocuk normal ilişkileri bile sarsarken, sizin sorunlu ilişkiniz daha ne hale gelir? Adam sorunlu biri belli ama sizde de hatalar var. Özür dileyip dileyip adamı resmen tepenize çıkarmışsınız. İyi bir avukat bulup boşanırdım ben olsam, mal mülk konusunda onunla muhatap olmaya gerek yok. Zaten evlilikte edinilen mallar yarı yarıya bölüşülür. Kendinize eziyet etmeyin.

siz de uğraşırsını umarım. Ne diyeyim.

Cimri adam abisine, yegnesine, yeğenine de cimri olur. Arabasını servis gibi kullandırmaz. O görüşmeleriniz de eşinize karşı iyi olma cabanizdan, yoksa sizin zor gününüzü bile bilmeyen insanlarla ne işiniz var? Arkadaşınızın eşiyle de durum aynı. Kağıt üzerinde evlllik yaşadığınızi kabule dip ona göre davranmalisiniz.

Ablacim onceki sorunda cevaplari sanki cok dinlemissin de sonrasini soruyorum diyorsun. Bi seans terapi olmus 1000 -1500 tl simdiden at kenara diyorum.

Çoluk çocuğum var hatalı laf etmeyeyim dedim ama yüzüme karşı seni de çocuğunu da istemiyorum diyen bir adama hamurdan bebek bile yapmazdım. Havuç burunlu çalı süpürgeli kardan adam bile yapılmaz bu herifle. Sokaktan adam çevireydiniz daha iyi bir baba olma ihtimali vardı.

Evli ve cocuklu degilim o yuzden yorum yapma hakkimi gasp ettiniz. Sadece sunu sormak istiyorum, cocugum babasiyla bag kursun demissiniz de pardon tam olarak hangi babasiyla? Bu hikayede bir baba yok da cunku...

konu sahibinin eski konularını okumadım, üzüldüm şimdi durumuna hamile kadın sonuçta. eşi ile neden evlenmiş sevmiyorum mu demiş eşi evlenirken? çok zor bir durum okuduğum kadarıyla, bizim kızlar da boşuna yüklenmez aslında ama bilemedim. Konu sahibi, stresten uzak durmaya çalış bari. Boşver abisini yengesini falanı filanı. Çocğuna odaklan sağ salim kucağına alırsın inşallah. Hep böyle gitmeyecek ileride güzel günlerin olur bebeğinle. Boşa o adamı en uygun zaman

bana yardımcı olsun, onu koruyup kolayacak, sevgisini verecek olan benim. Geleceğim yok zaten. Konumu tam okumadınız sanırım. 2 sene dayanabilir miyim diye sordum. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Yoo olamam, bencil niye ben olayım ayrıca? Konu dışı da yorum yapmadım. Ne yazdıysanız onu bilip ona göre yorum yazıyoruz. İstediğim her konuya yorum yazma hakkım var bu sitede. Eleştiriye gelemiyorsanız keşke forum sitesine konu açmasaydınız

Herşey çocuk değil sırf bu dünyaya bir çoçuk getirmek için tüm bu olanlara katlanmaya değmez ayrıca bence bencilsiniz doğacak çocuğunuza en büyük kötülüğü yapan da sizsiniz çünkü mutsuz bir evliliğe bir çocuk getirmek ve onu ömür boyu mutlu bir aile ortamından uzak tutacağınızı bile bile bu yola girmeniz büyük haksızlık...

Ya burda şunu anlamadım belki kırk yasimda olsam bunca yıl tedavi gormusken çocuk istiyorsam o adamdan hamile kalırım bilmiyorum emin değilim belki çaresizlikten yaparım mantıklı dusunemeyip. Ama sizin aşırı bencil davrandığınız bir nokta var. Adamın spermlerini kullandığınız için onu sorumlu tutamazsiniz. Maddi manevi durumu önceden siz dusunup sorumluluk almalıydiniz. O zaman da adam size söylemişti. Şu an karninizda o çocuğu strese sokuyorsunuz. Doğduğunda da stresten uykusuz olabilir. Huzursuz bir ortamda büyütmeye çalışıyorsunuz çok yanlış. Bakın siz bir çocuk getirdiğinizde o çocuk büyüyecek babam beni niye sevmedi diye hep kendini sorguluyacak. Kendine birazcık sevgi kırıntısı gösteren her kim ise onun peşinde köpek olacak. Tamam karar verdiniz çocuk oldu o zaman artık ömrünüzu adama vakti. Onun sağlıklı olması için psikolojik ve fizyolojik elinizden gelen tüm kitapları okuyacaksınız. O adamı salin size faydası yok.

Siz bile bile lades demişsiniz, şimdi yalnızım diyemezsiniz. Dondurulmuş embriyonuz olabilir, 7 sene tedavi görmüşte olabilirsiniz evet emek var, umut var. Lakin önemli olan eşinizle en son geldiğiniz nokta. Ve siz o noktayı görmezden gelip sadece annelik iç güdülerinizle hareket etmişsiniz. Ama ne yazık ki şimdiden evdeki hesap çarşıya uymadı değil mi? Keşke azıcık doğacak bebeği de düşünseydiniz. Belki de hiç bir zaman sevgisini hissedemediği bir babası olacak? Bu arada eşiniz kartlarını açık oynadığından bir şey de diyemiyorum. Adam açıkça ne isteyip istemediğini belli etmiş. Kusura bakmayın siz çalmış, siz oynamışsınız. Allah yardımcınız olsun.

evet çok kötü bir hamilelik geçirdim. 7 senelik zorlu mücadeleden sonra bunları yaşamamam gerekiyordu. EloraViolet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

pardon da nerede üslüpsuzluk gördünüz? herkese beğenmedim atıp yetişiyorsunuz maşallah.

Yapılacak pek bir şey kalmamış. Bebeğiniz 2 yaşına gelinceye kadar hiçbir beklenti içine girmeden adamla da muhatap olmadan zaman geçirin. Bebeğinizle ilgilenin. Gece ben uyanıkken o yattı uyudu, aşısına götürmedi, bez mama alırken mızırdandı vs demeyin. Hayırlı olsun diye aramadılar demeyin. Yani tekrar söylüyorum sıfır beklenti. Sonrasında kreşe başlar bebek, siz de işinize bakarsınız. Boşanırsınız, mahkeme size bazı haklar verir. Onları da göz önünde bulundurarak yeni bir

Ben bu herifin sağda solda ağladığına eminim, onun yüzünden herkesin sizi ruh hastası, huzursuz, yapışkan bir kadın olarak gördüğünden de. Bu yüzden kimse sizi sallamıyor zaten onun tarafından, bişey yerine koymuyor. O terapiste gidin. Ortada evlilik diye bir şey kalmamış olabilir ama siz yine de gidin. Gitmenizden çok gitmemeniz yarayacak ona. Davada bunu bi güzel kullanırım diye ellerini ovuşturuyor şu an. Eline ekmek vermeyin.

7 sene tedavi gördüğümü ve 40 yaş+ olduğumu, pgtli embriyolarımın olduğunu okudunuz değil mi? Bunları yaşamadan beni anlamanız mümkün değil. Siz de umarım bu yaşadıklarımı yaşamazsınız. Çocuğumun onu sevecek ve kollayacak bir annesi var çok şükür.

ev onun değil began. yüzde 60 benim katkımla alınmış bir ev bu. Diğer söylediklerinizde haklısınız.

Bu adamin ne sizin ailenize saygisi var nede size saygisi var cocuguda istemiyor sizide istemiyor böyle bir aile ortaminda cocuk büyütmek hic saglikli degil. siz kendinizden önce cocugunuzu düşünün birakin bu adami ailenizin yanina gidin bu gittiginiz yer bu adamdan daha kötü siddet görmezsiniz. tabi hayat sizin ben düşüncelerimi söylüyorum kendinize işkence cektirmeyin bir adam icin. cocugu yaptiniz inşallah da sag saglim kucaginiza alirsiniz boşverin o adami saglikli evlilik degil

Bana seni sevmiyorum hic sevmedim cocugunu da istemiyorum diyen adamin cocugunu dogurcam diye 1 saniye bile ugrasmam. Cok sukur akli melekelerimi yitirmedim.

Maalesef sizde çok iyi biliyorsunuz siz bencilce bir karar aldınız. Sorumlulukta tamamen sizin. Şu an bundan kacamazsiniz kacmamalisiniz. Bircok çocuk aile içinde psikolojik istismara uğruyor ne var bende çocuk istedim yaptım demek bile baştan aşağı bencilce

Yapacak tek sey var. Yok abisi aramadi. Yok dedesi sormadi yok bensiz at binmeye gittiler beni goturmediler gibi butun gerrksiz beklentileri rafa kaldirin. Adami darlamayin cunku zaten istemiyo. 2 3 sene bebege yogunlasin. Sonra da bosanin

Adam size en başından boşanmak istediğini, size kocalık, bebeğe babalık yapmak istemediğini söylemiş.. Siz hala etkinliğe çağırmadı, babamla oturmadı vs diyorsunuz.. Hamileyken boşanıp ayakta duran kadınların postlarını okuyun bence..

2 sene durunca 2 yaşına kadar büyütmüş olacaksınız zaten, tabi beyefendi müsade ederse. Ailesi de belki temelli üstümüze kalacak diye korkarsa bi ihtimal 2 sene daha durur başınızda.

Bu çocuğu kaosun ve sevgisizliğin içine getirmişsin. Eşinin ailesinin ne yaptığı yapmadığı gram önemli değil. Asıl mesele eşin baba olacak biri değil ve seni malesef sevmiyor. Adam yeğenine bile baba kendi çocuğuna acımıyor. Resmen el iyisi. Hamilelik bu sürecin en kolay kısmı. Uzun süredir beklediğin, çocuk için uğraştığın için sana zor kısımlar şimdiymiş gibi gelmiş olabilir fakat çocuk doğduktan sonra asıl mesele başlıyor ve büyüdükçe sorumluluk artıyor. Ailen de yanında değil. Eşin babana saygı duymuyor. Mesele sigara değil. Mesele ailen sana değer vermiyor. Sen de kendine değer vermiyosun. Eğer ailen arkanda olsaydı güçlü dururdun. Ne yazıkki evlilikte kadının değerini kendi ailesi de belirliyor. Sağlıkla kucağına al ama seni ve çocuğunu çok zor bir hayat bekliyor. Boşanma fikri eşinin kafasına girmiş. Önünde sonunda boşanacak. Çocuk için çok üzüldüm. Bu kadar sevgisizliğin içine doğarak hayata 1.0 geriden başlayacak.

Eski konunuza yaptigim yorumu alintiladim. Kimsenin lafina bakmayip cocugu yapmissiniz tebrikler. Hayati boyunca kendisini sevmeyen istemeyen babanin cocugu olarak psikologlara harcayacagi parayi simdiden biriktirin de destek olun sabiye. İnsanin kendi hirslari ugruna harcayabildiklerini gormek cok enteresan.

normal gibi evliliğe devam ettiğimiz ve aile görüşmeleri yaptığımız için beklentiye girmiş olabilirim. Sanırım aile görüşmesi de yapmamam gerekirdi.

7 seene benim için hayat durdu

teşekkürler. Elimden geleni yapacağım. Çok zor bir 7 sene geçirdim. İşim uzak, eş desteğim yoktu, o kadar hormon ameliyat. Kürtajdan hasar gören bir rahim. Bana taşıyıcı anne bul, bunu bir organ kaybı olarak düşün diyen de oldu. Yaşadıklarım çok zordu. Şimdi o tedavilerden kurtuluyorum, uzakta olan işimden kurtuldum bir tek eşimden kurtulmak kaldı. Hayatımda çok yeni bir sayfa açılıyor. lk birkaç sene zor olacak ama herşeyin güel olacağına inanıyorum.

konumu iyi okumadınız sanırım. Bu bir gecede oluşan bir çocuk değil. 7 sene tedavi gördüm. Bir sürü hormon aldım. Maddi ve maneyi yıprandım. Mevcut embriyolarım çöpe gidecekti. Ben anne olmayı fazlası ile hakettim. Bneim koşullarım farklı.

diyebilir de, artık evliliğin devam edeilecek hali kalmadı ki? Terapiye evliliğe kurtarmak için gidilir. Kurtarılacak bir tarafı kalmamış ki? Bu kadar söylene laf, yapılan davranışın unutulur hali yok. smuwiLa

Önceki konunda zaten boşanıcam, bu evlilik olmuyor, ille de çocuk isterim yazmamış mıydın insanlar da sana çocuğa yazık, babasız çok zor, yardımsız cok zor dediler ama çocuk diye gözün kararmıştı dinlemedin. Adam seni istemiyor, çocugu da istemiyor zaten, sorumsuz bencil bk gibi bir insan koca olamadı, şimdi de zorla baba yapıcam diyorsun. Olmuyorsa olmuyor kabullen artık bari kendine saygını yitirme boşan gitsin.

Ev için ikna etmeye çalışın sonra boşanin olmaz yani bununla yaşadıkça ruh hastası olursunuz ve çocuğa da bakamazsiniz

Bundan sonraki hayatınız kolay olmayacak Annelik duygusunu tadacaksiniz ama hem ruhen hem de bedenen çok yipranacaksiniz. Esiniz size düşüncelerini açık ve net söylemiş. Siz bundan sonra ondan hayalinizdeki gibi bir kocalik beklemeyin. Sadece 2 yaşına kadar sabredin madem sonra kendi ayaklarınız üzerinde durabileceginize inandığınız an da bosanin. Babanız da durumun farkında aslında çocuğunuzu alıp baba evine dönmeniz daha doğru olur bence. Ev satılsın ya da yarı parasını size versin. Siz de iş bulup kendinizi toparlayana kadar o parayla idare edersiniz. Başka bir çıkış yol aklıma gelmiyor şuan

Ben geçiyor diye biliyorum. Narsist olan ebeveyn ile aynı ortamda büyümemesine rağmen narsist olan çocuklar gördüm. Maalesef. Diğer taraftan haklısınız. Gerçekten adamda babalık kocalık namına hiçbir şey yokmuş. Hem konu sahibini hem çocuğu zor zamanlar bekliyor.

linkini konuyu açarken koymuştum.

Bu arada taşınma şartı vardı bir yerde yanlış hatırlamıyorsam. Bu evi satıp yeni alacağı evi bir başkasının üstüne yaparak sizden mal kaçırabilir. Buna da ayrıca dikkat edin derim

biraz saygılı olur musunuz? ben gayet medeni bir şekilde yazdım. Burda konu açmam bana saygısızlık yapabileceğiniz hakkını doğurmuyor. Bu arada ev benim üstüme. Evi satamaz.

Çocuğu olan biri "Ben kendime göre yetiştiririm, benim gibi düşünür benim gibi yaşar." ı kafasından silip atsın. Zamane çocukları asla senin kalıbına girmiyor, gidip başka kalıba da girmiyor kendi kalıbını yapıyor.

Başından kastım bebek meselesinin başlangıcı S so

Bak bu kismin alnindan öpesim geldi

Olan olmuş artık. Bebekler anne karnında da hissediyor. Doğunca da hissediyor. Olumsuz kavgayı. Berbat bir hamilelik geçirmişsiniz duygusal anlamda. Dogumda da yaninizda olmayacak bu adam. Ki sizin ihtiyaciniz olacak dogumdan sonra birine. Bu adamla iki üç s3n3 bile geçirmeyin. Ailenize söyleyin. Ve bosanin en az 6 ay sonra iş bulun ve çalışın. Çekişmeli boşanma davası açın.

hanfendi boşanmayacağımı ve evliliğimi kurtarmak için çocuk yaptığımı nerden çıkarıyorsunuz? 7 sene çocuğum olmamış benim. Sanki ben isteyince oluyor. iyi misiniz siz? lütfen sınırınızı bilin. sınırını bilen her yoruma saygım var.

Teşekkür ederim. Doğumdan sonra ayrılacağız gibi görünüyor. Önceliğim çocuğumun sağlıkla doğması. Evet hiç tanımadığım insanlardan bile gebe olduğum için merhamet gördüm ama eşimden göremedim maalesef.

Öncelikle hayırlı güzel sağlıklı doğumlar dilerim. Eşin vicdansız merhametsiz mikrobun teki. Herhangi bir hamileye bile insanlar daha özenli davranırken kendi çocuğunun annesine yaptığı çok çok insafsızca. Yenge aşığı heriflere de ayrı kılım zaten. Ensest görünüyorlar gözüme. Evi arabayı paylaşıp çocuğu da kreşe versen nasıl olur? Ben bebeğim 11 aylıkkken ayrıldım kreşe verdim. Çünkü ya susup oturacaksın ya da bu kötüden kurtulacaksın.

Eşinizin gözünde bunlar emek değil, sizi kendine yapışan bir baş belası olarak görüyor bu adam. Sizi kendine yük olarak gören biri ile çocuk büyütemezsiniz.

manevi boyutundan da bahsettim. Çocuğun babası ile bir bağının oluşması ve ilk iki sene çocuk bakımı ile ilgili manevi desteğe de ihtiyacım olacağını düşünüyorum. Yorumunuz için teşekkür ederim.

Merhaba, Geçen yıl mayıs ayında bir konu açmıştım. Takip edenler bilir ama yine de linkini aşağıya bırakıyorum. eşimin bana sevgisi azalmış/yokmuş, kendini kandırılmış hissediyormuş Merhaba arkadaşlar, Buraya yıllar önce kürtaj sonrası yaşadığım rahim inceliği problemi nedeni ile üye olmuştum. Şimdide boşanma aşamasında olan bir üye olarak yazıyorum. 30 lu yaşlarda evlilik yaptım. Doktora düzeyinde eğitimim var. Belirli bir maddi seviye ve kariyere sahibim. Evlenirken... www.kadinlarkulubu.com 40+ yaşındayım mevcut embriyolarımdan birini transfer ettirdim. Çok şükür tutundu ve yaklaşık 10 gün sonra doğumum var. Evliliğimiz sona erdiğinde embriyolar çöp gidecekti ve 40+ yaş olduğum için artık çocuk defterini kapatmam gerekecekti. Bu konuda epey bir kararsız kalmıştım. Eşime bu evlilik biterse bir daha çocuk sahibi olma ihtimalimin olmadığını söyledim. Eşim embriyo transferi için imza attı. Embriyo tutundu. Sonrasında ilişkilerimiz düzelmedi. Hatta kendisi embriyonun tutunmasını da beklemediğini söyledi. Çünkü daha önce yapılan 6 transferimde pozitif görememiştim ve kürtajdan hasar görmüş bir rahmim vardı. Sanırım boşanınca ondan tazminat istemeyeyim hem de nasıl olsa embriyolar tutunmuyor diye embriyo transferi için imza attı. Gebeliğimin 14. haftasında şiddetli bir kavgamız oldu. Bana çok ağır laflar söyledi. Çocuğu aldırmamı istedi. Yasal sürenin 10 hafta olduğunu öyle birşey yapamayacağımı söylediğimde benim sağlıkçı olduğumu istersem bir şeklde bu çocuğu aldırabileceğimi belirtti. Çocuğa babalık yapmak istemediğini belki benim başkası ile evleneceğimi onun çocuğa babalık yapabileceğini söyledi. Bu çocuk benden olduğu için önemli değilmiş. Embriyoların tutunmayacağın düşündüğü için imza atmış. Bir kumar oynamış ve kaybetmiş. Bunun gibi kendisinden bir sürü laflar duydum. Aramız çok kötü oldu ve boşanma aşamasına geldik. 2 hafta ayrı yaşadık bu dönemde çok duygusallaştım ve yalnız kaldım. Ailem yanımda olmadı. Annemin psikolojisi pek iyi değil. Babama, hayata ve herkese karşı bir nefreti var ve 60 küsur yaşında olmasına ve ihtiyacı olmamasına rağmen bir işte çalışıyor. Bana boşanırsam çocuk 2 yaşına geldikten sonra destek olabileceğini söyledi. Oysa ki benim ilk iki sene desteğe ihtiyacım var. Ablam bana yakın oturuyor ama bencildir, hiçbir yardımı olmaz. Ben o ayrılık aşamasında yalnız olduğumu daha da hissettim.7 sene sonunda elde edilmiş bir gebelik vardı. Yanımda bana maddi manevi destek olacak birilerine ihtiyacım vardı. Bebeğimi kaybedeceğimden de korktum. İki hafta sonunda eşim eve geldi ve çok ağır konuştu. Boşanmak istediğini belirtti. Ben evi ve nafaka istedim. Çok cüzi bir nafakadan bahsetti. Bu arada ben gebelikte fazla stres yaşamamak adına il dışındaki işimden ayrılmıştım ve aylık sadece 10 bin TL gelirim var. Evi istediğimi için bana çok tepki gösterdi, onun hakkını yiyormuşum ona göre. Gelirimin az olması ve aile desteğimin olmaması nedeni ile boşanmak istemedim. Eşime bir adım attım. Evlilik birliğinde adamı biraz sık boğaz ettiğimi kendime çeki düzen vermem gerektiğini düşündüm. Hem maddi ve manevi destek olması, hem de çocuğumla babası arasında bir bağ oluşması adına boşanmak istemediğimi belirttim. Özür diledim, belki o da kendine çeki düzen verir diye düşündüm. Bir araya geldikten iki hafta sonraki kontrolümde dr rahim ağzımda açılma olduğunu ve serklaj için ameliyata alması gerektiğini söyledi. O ara gebeliğimin 19. haftası idi . Ameliyat oldum. Bayramdan birkaç gün önceye denk geldi ameliyatım. Doktoruma bayramda aile görüşmesi yapabilir iyim diye sorduğumda asansör ve araba kullanarak kendimi yormayacak şekilde yapabileceğimi söyledi. Bayramda eşimin abisine gittik, benim durumumdan haberdar olmadıklarını eğer bilgileri olsa idi kendilerinin ziyarete geleceğini söyledi. O gün görüştük ayrıldık. Ben 7-8 hafta evde istirahat halinde idim. Bu süreçte ne abisi ne yengesi beni aradılar ne de zayarete geldiler. 8. haftanın sonunda eşim abisigil ile bir kahvaltı organize etti. Aranmamış olmak benim canımı sıktı ama ben o kahvaltıya yine de gittim. Kahvaltı sırasında biz de sizinle görüşmek istiyorduk ama senin durumundan haberdar olmadığımız için birşey diyemedik dediler. Bu cümlesinden benim durumumu eşime bile sormadıklarını anladım. Sonraki haftalarda eşim yengesinin kurs etkinliği olduğunu ve oraya gideceğini söyledi. Beni çağırmadı bile ve gitti. Aynı gün arkadaşının düğününe de gitti yine beni davet etmedi. Yine birkaç hafta sonra bana yeğenini abisigil ile beraber müzeye götüreceğini söyledi. Ben de dolaşmalı aktiviteler yapamayacağımı, benim de katılabileceğim bir aktivite planlaması yapmalarının daha iyi olacağını söyledim. Bana "senin katılamayacağını biliyorum akşam seninle de hep beraber yemeğe gideriz" dedi. Bu arada daha önceki konuda belirttim. Eşimin abisinin arabası yok eşim de olnların şoförlüğünü yapmaya meraklı, yeğenine yardımcı olmak istiyormuş. Ben çok bozuldum. Neticede serklajlı riskli bir gebeyim. Eşim beni yalnız bırakıp ailesi ile planlar yapmıştı. Sence bu doğru mu dediğimde bana bir dolu laf söyledi. Geçmişi açtı. Boşanma aşamasında evin tamamını istediğim için bana güvenmediğini ve mal ayırımı sözleşmesi yapmak istediğini belirtti. Oysa ki embriyo toplatmama ve onları uygun zamanda transfer ettirmeme müsade eden kendisi idi ve 40+ yaşta onları transfer ettirmeden beni ortada bırakacak ta oydu. Daha önceki konumda da belirttim. Evlenirken eşimin durumu iyi değildi. Ben çok destek olmuştum. Tüp bebek tedavi sürecinde 1 sene bile ücretsiz izin kullanmam konusunda fikir belirtmedi. Şu an iyi kazanıyor ve benimle mal ayrımı sözleşmesi yapmak istiyor. Geçen haftalarda evimize gelen babamla eşim doğru dürüst oturup muhabbet etmedi, hoş geldin deyip 10 dk yanında oturup yanından ayrıldı. Babam bu duruma çok bozuldu. Ayda yılda bir evinize geliyorum kocan benimle oturmuyor dedi. O haftalarda da bir arkadaşım çocuğumuza kullanacağımız bir eşya verecekti, bana uğrayacaklarını söylediler. Ben de bunu eşime söyledim. Eşim pek iletişim kurmadığı için arkadaşım kocası ile evime kadar çıkmak istemedi, eşin belki gelmemizden rahatsız olur dedi. Ben de öyle birşey olmayacağını arkadaşıma söyledim. Bu durumu eşime aktardım. Arkadaşım geldiğinde eşim odaya uyumak için çekilmişti. Arkadaşımın eşi, eşim uyuduğu içen eve kadar çıkmayıp aşağıda arabada bekledi. Biz arkadaşımla bir saat oturduk. Adamcağız aşağıda bekledi. Eşim zili duymasına rağmen istifini bozmadı. Bu durumlardan eşime bahsettiğimde baban sigara içiyor yanında fazla oturamam, benle konuşurken you tube da videolar açıyor bana saygısızlık yapıyor dedi. Oysaki balkonda oturuyorduk, kendi babası da sigara içiyor ve konuştuğu zaman yalnız kendisi konuşan ve başkalarına söz hakkı vermeyen bir tip ben buna rağmen saygımı bozmuyorum. Arkadaşımın eşi için de sen bana onların söylediğini neden söyledin onun için yanınıza gelmedim dedi. Ben de hala çok utanıyorum, bizim çocuğumza eşya getirdiler ve adam 1 saat aşağıda bekledi, onlara güzelce muhabbet edip öyle olmadığını gösterse idin dedim. Bu arada eşime evimize kimsenin gelmesini istemediğini ve ben bu durundan rahatsız olduğu söyledim. Nerden çıkarıyorsun diyor bana ama davranışları ile lafları ile hep bunu hissettiriyor. Bu arada tek sosyalliğimiz onun ailesi ile oluyor. En son 3 gün önce tartıştık. Hafta sonu hangi gün evde olacağından hala haberdar değilim . Hafta sonu çalşma durumun nedir diye sordum bana yengesinin babasına geçmiş olsun ziyaretinde bulunacağını ordan abisine gideceğini, belki abisigili otogara bırakacağını söyledi . Bu arada yengesinin babasının sağlık durumu ile ilgili olarak onları çok defa aradı. Bu cevabı ile bozuldum. Abinler beni bir defa bile aramadılar, benim babamın yanında bile oturmuyorsun beni değerzileştiriyorsun dedim. Hala babamın sigara içtiğini, abisigilin belki beni sevmediğini kendisinin beni onlara sevdiremeyeceğini, yengemi ve onun ailesini sevdiğini ve gitmek istediğini söyledi. Ben de onun bana değer vermediği için ailesinin böyle davrandığını insanlar çocuklarının hatrına geline iyi ve ilgili davrandığını söyledim. Ona göre kendimi sevdirecekmişim. Doğumuma sayılı günler kaldığını iş dışında beni yalnız bırakmaması gerektiğini söylediğim halde bir sonraki akşam abisigile gideceğini onları ziyaret edip otogara bırakacağını söyledi. Bunun üzerine tartıştık. Abisigilin maddi gelirinin iyi olduğunu neden bunun peşine düştüğümü söylediğimde olayın para olmadığını ve bir sürü incitici ve hakaret edici laflar söyledi. Evlilik sözleşmesi olmadan ve onun işine yakın bir yere taşınmadan benimle evliliğe devam etmek istemediğini belirtti. Ben de benden hala özür dilemediğini, eğer özür diler ve kendisine çeki düzen verirse taşınabileceğimi söyledim. Evlilik terapistine gitmeyi önerdi . Ben de ona evlilik birliği içinde kendinde gördüğün iki kusuru söyle dedim. Hiç bir kusurunun olmadığını sorunun bende olduğunu, benim de kusurlu olduğumu bildiğimi ama kabul etmediğimi söyledi. İyice anladım ki eşim bir narsist. Hiçbir kusur kabul etmiyor, hep ben suçluyum. Ona göre ben çok negatif, geçimsiz, güvenilmez ve sorunlu biriyim. İnsanı öyle bir hale getiriyor ki kendinden şüphe duymaya başlıyor ve savunma haline geçebiliyorsun. Adam terapiyi haklı çıkmak için istiyor. O akşam sinir krizi geçirdim. Doğumum başlayacak diye korktum. Uzun zamandır ona bulaşmamaya, kendisini geçici olarak maddi ve manevi bir destek olarak görmeye çalışıyordum ki böyle birkaç tartışmamız oldu. Tespitlerime göre eşim ailenin küçük çocuğu olmaktan öteye gidememiş. Evlilik sorumluluğu almak istemiyor. Bekar hayatına devam etmek istiyor. Abisi, yengesi ve yeğeni ile vakit geçirmek, onlara şoförlük yapmak onu daha mutlu ediyor. Çok cimri bir insan. hatta bana boşanırsak çocuğa daha az, boşanmazsak daha çok para harcarım bile dedi. Hatta son zamanlarda evliliğin ona göre olmadığını da söyledi. Bu arada eşim yaklaşık bir yıldır sosyal fobi ve anksiyete tedavisi görüyor. Bir aşama kaydedemedi. Kendini ifade edemediğini ve farkındalık geliştiremediğini düşünüyorum. Kendimce çocuk 2-3 yaşına gelinceye kadar bu evliliği devam ettirmeyi sonra ayrılmayı düşünüyordum. Bu süreçte yalnız başıma bir çocuk yetiştirmek maddi ve manevi zor olacaktı. Çocuğumla babası arasında manevi bir bağ olacaktı ama on olayda sesimi çıkarmasam birinde patlıyorum. Evli ve çocuklu hanımlardan fikir istiyorum. Ne yapmalıyım? Bu arada saldırya dönüşüp haddini aşmadıkça olumlu olumsuz her görüşesaygım var. Biraz uzun oldu kusura bakmayın. Yorumlarınız için şimdiden teşekkür ederim.

Istedigin cevaplar gelmiyor ise engelle

14 haftalık hamile olduğum ve boşanma aşamasına geldiğimiz zaman söylemişti.

Belli bir yaşın üzerinde olduğunuz için annelik özleminiz anlıyorum. evli kadınların yumurtalıkların dondurmasını izin verilmediği için embriyo dondurmak zorunda kalması boşama durumunda kadınların çektiği acıyı bildiğim için size kızamıyorum. İnşallah bebeğinizi sağ salim kucağınıza alırsınız

Ben de pek bilmiyorum ama siz sağlam bir avukatla görüşün bakalım o yol gösterir size.

Aaa ben işiniz gücünüz olmadığını düşünmüştüm, varmış. Gayette çocuğu doğurur güzelce yetiştirirsiniz, baba şart değil. Sanki bütün çocuklar babayla mi büyüyor? Sizin tek yanlışınız sizi sevmeyen bir insandan beklentiye girmek. Madem istemiyor sizi o zaman ev arkadaşı gibi yaşayın bebek doğana kadar. Hastaneden annenize geçin ne kadar psikolojisi bozuk olsada logusalıkta size yardımcı olacaktır. Ve boşanma davanızı açın. Gerisini sonra duruma göre düşünürsünüz.

Niye bekliyosunuz ki şimdi boşanın işte.

Olabilir. Ama kontrol edilemeyecek bir şey değil, gözünüzde büyütmeyin.

Yerinizde olsam davayi simdi açarim bu insan müsveddesine, bu adam sizden mal kaçırmak icin de türlü seyler yapar, vakit kalmadan hemen acip herseyine de şerh koydurun. Essek gibi nafakasini da verecek, hakkinizi da, ondan sonra bakarsın yoluna yavrunla. Allah yardimcin olsun.

Neden böyle bir evliliğe illede çocuk demek istemiyorum. Herkesin kendi tercihi, bazı insanlar kendinde yalnız çocuk büyütme gücünü görebiliyor. Ama ısrarla hala bu adama katlanma sebebiniz nedir? Çok şükür transfer tutmuş, inşallah sağlıkla kucağınıza da alırsınız ama ben olsam çoktan çekip gitmiştim. Sizin şuan bir kocanız yokki, evde yabancıdan farksız. Bebeğinizle bağ kursun istiyorsunuz ama siz o süreçte neler yaşayacağınızın farkında mısınız? Doğumdan sonra her şey öyle kolay olmuyor. Uykusuzluk, ağlaya ağlayan bir bebek her şeye tek başına yetişmek, lohusalık vs derken çok yıpranacaksınız. Babasıyla bağ kursun isterken siz kendi bağınızdan bile olabilirsiniz. Kendinize de bebeğinize de bu kötülüğü yapmayın, inanın sonradan çok pişman olursunuz. Sonra vah giden zamana ve psikolojiye...

evet durumu tıpta narsist olarak adlandırılıyor. Zaten çok dayanmak istemiyorum. Çocuk 2 yaşına gelinceye kadar katlanabilir miyim diye düşünüyordum. 2 yaşından sonra çocuğumun psikolojik olarak olumsuz etkilenmemesi için onun gibi bir baba ile yaşamasını istemiyorum

Şimdi de haksız olduğundan kaçıyor diyecek sağda solda.

Teşekkür ederim

ilk yorumumu ciddiye alin, malini mülkünü kacirmasina izin vermeden acin davayı.

evet davada kullanacağına dair imalarda bulunmuştu. ediklerinde haklısın. Herkes benim hamile bir kadını ortada bırakmama hak veriyor diyordu.

Bence sakin ve emin git konu sahibesi. Doğuma kadar bekle, doğumdan sonra da biraz bekle avukatla mavukatla uğraşmaya halin olmayacak zaten çocuğunla ilgilen bu adamı da yok say. Bu adamdna umudu kes sadece bundan sonraki hayatımda kendimi nasıl kotarırım ona yoğunlaş özellikle maddi açıdan. Her ay adamın kartıyla altın, dolar bir şeyler al kasa kirala götür ona koy mutlaka. Adam cimri demişsin, kolayca boşanmaz ama çocuktan sonra sessiz sakin anlaşmalı giderim ama ev karşılığında dersin en azından eve konarsın. Şimdiden bir avukata danış, ona göre hazırlıklı ol. Bu adam her an mal kaçırabilir, şimdiden şerh koydur mallara. Bol şans dilerim.

öyle bir baba ile büyümesin diye en geç 2 yaşına gelince ayrılmayı düşünüyordum. Adamın çocuğuma iiyi bir rol model olmayacağını düşünüyorum. Zaten 2 sene sonra iş hayatıma başlayacağım. Maddi manevi çocuğuma yeterim diye düşünüyorum. S so

Birde tabi işin mal kısmı var, şimdi mirasçı geliyor bunlar çok basit hesaplar

İstediğiniz kadar "bencil değilim" yazabilirsiniz. İsterseniz sayfalarca doldurun burayı. Gerçekleri değiştirmez maalesef.

eleştiri değil, saygısızlık ve hadsizliğe gelemiyorum.