Babamı özlüyorum. O başka şehirde kalıyor ben başka şehirde! Üstelik babam koah hastası ve belli saatlerde makineye bağlanması gerekiyor. Allahtan bi bakıcısı var. Allah rızası için babamın yanına belli sattlerde gelerek makineye bağlıyor. Ve ilacını içiyor. Bunun yanında 6 tane eltim var ve hepsi de birbirinden fesat! Bi gün olsun benim dedikodumu yaptıkları gün eksik olmuyor. Onlarla bi rekabet içindeyim üstelik onlara karşı yalnızım. Zor ya çok zor. Bi tane arkadaşım yok maalesef hepsi gurbet elde. Çok şükür ki kaynanam şeker gibi kadın. Her gün onunla takılıyorum. Beni öz kızı gibi sever.

Benim in tek zorluk. yabancı insanlar. Ve arkadaşların toplandıgında arayıp seni sorarlar orda olmak istersin.. gurbette oldugun yer memleketin kadar gelişmiş değildir aile ve kuzenler özlenir bazen sıkılırsın başka da zorluğu yok sizde ne zorluğu var

Sağolun Allah yardımcımız olsun...

Bende 12 saat uzaklıkta bir yere gittim.. çalışmak zorunda olduğum için sadece izinlerimde gidebiliyorum.. burada hiç arkadaşım yok aklımın uyuşabileceği tek kimse yok... koca adliyede başka ilden gelen tek ben varım.. hepsi Ordulu bi kaçı Giresun Trabzonlu.. Ben Eskişehirliyim... Eşim kaptan altı ay denizde altı ay çalışmıyor... ben napıcam üstelik hamileyim... Allah ım bana yardım et...

Aslinda ankarada güzel, ama tabi ailen ya da arkadaşların yoksa zorlandan normal. Neredesin ankarada? Sincan -fatih deme oralar gerçekten zor Hy-al Popüler

Havalimanı olan hiç bir yer benim için gurbet sayılmıyor. Fakat ilerde çocuğum olursa kendi ailemle ortak bir şehirde yaşamak istiyorum.

Bende öyle demistim ennn uzaga gittim umarim siz gitmezsiniz:)

ohhhh icime dökme zamani geldi demektir.. ben yurtdisinda dogma buyume, geldim 1 bucuk sene once turkiyeye evlilik icin. Ailem yurtdisinda, cevrem arkadaslarim hepsi orda, geldim. buraya yanlizim kimseyi tanimiyorum. Sagolsun esimin aileside simdiye kadar hic aramadi napiyorsun nasilsin diye... cok pismanim buraya geldigim icin, gün gecdikce daha cok zorlaniyorum, sabrim kalmadi artik..

bendede ayni durum:l ben almamyadam geldim, ankaranin hemen hemen en geri kafali yasayanlarin semtine

Yazdıklarınız kalbimi acıttı.. keşke bir çare olsa bir yol olsa.. neyseki sizin eşiniz hep yanınızda.. benim eşimin mesleğinden nefret ediyorum.. yılın yarısı yok yada ayda sadece bi kaç gün evde.. delirmemek için napılır bilmiyorum o yalnızlıkla cünkü görüştüğüm kimse yok nadiren bir iki kişi oda ailesinden.. ben zaten çok sosyal bi canlı değildim ama kendi memleketimde iş yerimde kahve içicek dertleşicek gülecek eğlenicek dostlarım vardı.. sevmediklerimi bile özlüyorum. Evet gözden uzak olan gönüldende ırak oluyor.. aramalar seyreliyor bende aramıyorumki.. anlatıcak bir anım bile olmuyor burda... Eşimi çok seviyorum ama iyice içime kapandım psikolojim bozuldu.. üstelik gebeyim... bunaltmayayım işte sizleride

Sabret Bebeğin sana arkadaş olacak. İyi ki oğlum var bana arkadaş, evde bi ses oldu. çok şükür. Bebeğinle ilgilenmekten başka bişeye fırsatın kalmayacak zaten canım

Aynen öyle işin içinden çıkılmıyo Bayramdan bayrama ailemi görüyodum bu bayram oda yok. Ben bebeğimle gitmek istiyorum göndermiyo. İnsanın yolu yolsuza düşmeyegörsün.

Turkiyeden mi geldiniz Berlin'e :)

Eşinizin de yanınızda olmaması çok kötüymüş gerçekten. Ben tahmin etmezdim ama insanın o desteğe gerçekten çok ihtiyacı oluyor. İnşallah çevrenizde aile haricinde başka arkadaşlıklar kurabilirsiniz. Belki bir nebze olsun faydası olur. Allah yardımcınız olsun. Bebeğinizi de sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin inşallah. Dertleşmek isterseniz ben dinlerim. Sağlıcakla kalın.

Ooooy oyyy hangi birini anlatayım?

Canım neredesin Berlinde? Ben de berkindeyim:)

Aileni özlersin. Canın sıkılsa güvenipte kimseye anlatamazsın. Sadece telefondan ne kadar hasret giderse onunla yetinirsin. Önceden yaşadığın şehri, ortamı, arkadaşlarını, komşularını herkesi özlersin. Hele bide benim gibi gelişmiş bi şehirden adı il ama hala il olmaya çabalayan bi şehire geldiysen büyük bi çöküntü yaşarsın. Psikolojin bozulur, içine kapanırsın, helede eşin seni anlamazsa bi kaç yıla kafayı yersin. Bana göre gurbet çok zor, ağır ve büyük hata.

Aileden ne kadar uzak o kadar iyi.

Umarım dediğiniz gibi olur Allah razı olsun ben stresten ölücem daha 12 haftalık gebeyim çok korkuyorum Allah kimseyi uzağa düşürmesin...

Ailemi özlemek dışında iyi ki gurbetteyim.

Allah razı olsun amin hepimizin yardımcısı olsun teşekkür ederim çok zarifsiniz sevgilerimle...

evet büyük hata hergün ağlıyorum kafayı yicem işin içinden çıkamıyorum çözemiyorum... Missfearless

of diyorum baska bisey demiyom icini sen anla cok zooor malesef

Ben de 6 aydır bu kervandayım. 9 buçuk yıllık bir uzak mesafe ilişkisinden sonra evlendik. Almanya nın küçük bir şehrinden Berlin e geldim ve bu konuda bir pişmanlığım yok. Eşimin ailesinin de bu zamana kadar bir kötü davranışı veya dedikodusu olmadı çok şükür. Sadece istediğimiz gibi bir ev ve iş bulma durumu bize aylardır çok büyük stres yaşattı ve bizi biraz yıprattı. Yine de birbirimize hep destek olmaya çalışıp moral bozmuyoruz. Velhasıl buradaki yaşama alıştım ama hissetiğim eksiklikler de çok. İki ablam annem babam hepsi uzakta kaldı. Bir araya gelip yemek yediklerinde dahi özeniyorum. Yeğenlerimi çok özlüyorum. Eşim çok şükür anlayışlı biri ve her fırsatta istediğin zaman gidelim annenlere veya sen tek git diyor fakat bu her zaman mümkün değil tabi ki. Asıl üzücü olan şey, ailem dışında neredeyse herkes ile irtibatımın kopmuş olması. İnsanlar gözden uzak olunca gönülden de ırak olabiliyormuş. En samimi arkadaşım dahi öyle. Ailem ve eşimin ailesi dışında ne eski ne de şu anda yaşadığım şehirde görüştüğüm kimse yok. Bu yalnızlık beni biraz yıpratıyor. Eşimi bu konu ile sürekli sıkmak istemiyorum ama güvenilir bir arkadaşlığı özlüyorum. Arkadaşımla spontane buluşup bir dondurma eşliğinde sohbeti özlüyorum. Keşke tüm sevdiklerimiz aynı anda yakınımızda olabilse..

bende ankaraya geldim

Allah'a büyük konuşmayım ama uzağa gelin gitmem ya

Bebeğini düşün stres yapma daha çok küçük. onada sanada zarar. Sağlıkla gelsin