Çok tatlısınız gerçekten çok teşekkür ederim. Gerçekten de olay bence kafada bitiyor. Pozitif olamadıktan sonra verim düşüyor. Elimden geleni yapacağım kalan süreçte. Her şey güzel olsun hepimiz için <3

Şu psikolojik baskıyı yapma kendine sorgulama ve eski sevgiliyi takip etmek yaraya limon sıkmaktır. Ablacım neler neler yaşadık ah ahhh herşey geçiyor ileride bunlara güleceksin. Sana hak veriyorum ama 18 19 yaşım benimde çok sıkıntılı geçmişti kendimi çok değersiz hissediyordum. Herkes ile aram kötüydü tv dizileri gibi hayatım olsa arkadaşlarım sosyal çevrem hep beni evden çıkartmaya çalışsa diye düşünüyordum ama hayat öyle değilmiş herşey tv deki gibi değil zaman geçtikçe düzeliyor

üniversiteye hazırlanan kimi görsem hep söylüyorum bence ben okulu son iki ayda kazandım diye, lütfen şu aşamada bırakma hatta çookk daha fazla çalış. kafandan da tekrar hazırlanma düşüncesini at. bırak insanlar seninle çıkar ilişkisi kuruyor olsunlar, fen liselisin diye konuşsunlar sen de bu durumu kendine avantaj haline getir. yapamadıkları soruları çöz, sen onlardan yararlan. bence bir kitabı alıp çözmektense milletin çözemediği soruları çözmek insanı daha da geliştiriyor çünkü sıradan sorular olmuyor genelde. üniversiteye geçince zaten seni aldatanı da, kütüphanede arkandan konuşanı da hatırlamayacaksın. spora devam et youtubedan pilates videolarıyla devam edebilirsin. şimdiki durum nasıl bilmiyorum ama ben mf-4 teki sıralamamı kesinlikle son 2 ayda at gibi çalışmama bağlıyorum. soruların olursa matematik vs bana yazabilirsin hep :) başarılar.

Diyeceğim tek şey Allah ferahlık versin inşallah. Bide; 19güzel yaş böyle karamsar olma P

yavrucum 2 ayın kalmış bırak sporu arkadaşı psikolojini özgüvenini ben soluksuz çalışıyordum 2 ay varken. yat uyu kalk çalış. sınavdan sonra yaparsın her istediğini.

İnşallah öyle olur, tek temennim bu yönde. Babam kendini bildim bileli borç ödüyor. Çok şükür yine de kötü değiliz ama bazen yük gibi hissediyorum. Bunun baskısı falan beni o kadar yoruyor ki... İstiyorum ki iyi bir meslek sahibi olup aileme öncelikle kız kardeşlerime destek olayım her şey rahatlasın ama bunu düşündükçe de kendimi geriyor gibi hissediyorum. Zaten yeterince limonu sıktım tüm bu şeyler varken niye ısrarcıyım bilmiyorum benimki çocukluk biraz da. Umarım geçer. Ayakta durmalıyız sağ olun... S sassyassyy Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Merhabalar. Biraz uzun yazacağım bana kızmayın lütfen. İçimi dökmek ve tecrübeli insanlardan fikirlerini almak istediğimden uzun konuşacağım. Bilindiği üzere 19 yaşındayım, mezunum. Üniversite sınavına hazırlanıyorum. Şu sıralar bıkmış durumdayım. Hedefim sayısalda ilk on bine veyahut yirmi bine girmek. Kasım ayında başıma gelen aldatılmayla tüm tempom ve umudum yerle bir oldu. Kendimi o kadar ay geçmesine rağmen kötü hissediyorum. Dershane ortamlarını sevmediğimden ötürü bu yıl gitmedim. Matematik ve fizik özel ders ve kendi çalışmamla bu yola başladım ve sürdürüyorum. Haliyle hep evdeyim. Ailem hariç pek insan yüzü göremiyorum. Aslında yakın dostlarımla da imkan buldukça görüşüyorum hatta daha bugün birinleydim ama nedendir bilinmez şu an acayip karamsar hissediyorum. Akrep burcuyum. Bana ihanet edeni stalklamayı daha yeni yeni bırakabildim. Gerçekten bu konuda takıntılı olduğumu düşünüyorum. Neden bu acıyı ve zaman kaybını kendime yaşatiyorum ki? O ve aldattığı kızdan uzaklaşmak için elim ne zaman stalka girişecek olsa youtube'ta maneviyatımı güçlendirecek videolar izlemeye veyahut psikolog kanallarına yöneliyorum. Hala bitirebilmiş değilim. Kitap okumayı, çizgi roman okumayı, dizi ve film izlemeyi çok seven bir insandım. İki senedir ise hiçbir şeye mecalim kalmadı. Kendini geliştirmeye açık biriyken tembel bir insan oldum. Tekrardan kitap okumaya yöneldim ama eski huzuru bulamıyorum. Belgesel izlemekten keyif alırdım şimdi ise sınava az kalmış ve bu kadar eksik varken vicdanım rahat etmiyor. Ha diyorsunuz hep ders mi çalışıyorsun? Hayır, çalışıyorum ama çok değil. Dinlen, çay kahve iç derken muhabbet de oluyor aile ortamında. Bir de şu sıralar kahve bağımlısı olmaya başladım. Yapacak bir şey bulamadıkça kahve ve çaya yöneliyorum. Son sınıfta 75 kiloya çıktım hareketsizlikten. Şu an 62 kiloyum. Kilo vermem de durdu. 2 günde bir spor yapıyorum sadece maksimum 1 saat ayırıyorum. Aldatılma deseniz öz güvenimi çökertmiş durumda. Aslında eskiye göre bayağı iyiyim. Yeni yeni kıyafetler alıp değişiklik yapmak istiyorum ama şu an maddi durum uygun değil. Babam memur olsa da 3 kız kardeşiz ve bu sınav senesi adamı çok yordu. İstemeye de utanıyorum. Bu yaz çalışacağım büyük ihtimal. Harçlık olayım yok nasıl olsa evdeyim diye. Ara ara buluşmalar için para alıyorum. Anlayacağınız imajımdan da memnun değilim ama üniversitede çalışırım az kaldı diye içimi rahatlatıyorum. Kilo veririm belki hem. Geçenlerde kütüphanede bir çocukla arkadaş olmuştuk. Arkamdan fen liseli diye kıza yapıştım demesiyle iletişimi kestim. Çıkar ilişkisi yani. Erkeklerden iyice soğudum. Şu an evdeyim ve çok keyifsizim. Hedefim olur mu olmaz mı bilmiyorum gelecek kaygısı da çok fazla. İşsiz kalmaktan korkuyorum. Hedefim olmazsa istemediğim bir bölüme yerleşeceğim belki de babam bir daha müsade etmez. Hem ben de artık aynı rutini yaşamaktan yoruldum. Belki başka şehir iyi gelir ama içimde kalırsa tekrardan hazırlanacağım. Yaşım kaç olursa olsun ben bu hayatta bir şeyler başarmak istiyorum. Sizce bu kötü bir şey mi? Gönül ister bu sene başarayım ama psikolojik süreci nedense iyi yönetemediğimi düşünüyorum. Kendime çok kızıyorum, aciz biriyim adeta. Eskiden olsa sanaldan arkadaş edinip boş yapardım ama şu an tüm sosyal medya hesaplarım kapalı. Telefonu da kapattım. Telefon bana bu ihaneti hatırlatıyor. İyice kendi başıma kaldım yani. Siz olsanız ne yapardınız? Lütfen yaşanmışlıklarınızdan bana öğütler verin. Kendimi çok bunalmış hissediyorum. Hep aynı şeyler...