hangimiz deli gibi sevmedik ki hangimiz kendimzden geçmedik ki ama kimisi mutlu sona ulaşır kimisi mutsuz sona ama önemli olan yaşayıpta ders almaktır hayttaki her anımızdan tıpkı senin gibi inşallah herşey gönlünce olur dilerim birgün yeniden sever amasevdiğinden çok daha fazla sevilirsin hayatında önce hep sen ol sonra diğerleri L

9 ay önceydi... Herşeye çok hızlı başlamıştık, deli gibi gidiyorduk son hızla. Aşkta, beraberlikte herşeyde son hızla... Verebildiğimin en fazlasını verdim hep O'na, ezbere bildiğim baba kokusunun yanına bir de O'nun kokusunu ekledim en saflığımla. Ellerini tuttum, yüreğine girdim, O da çaldı kalbimi bir hırsız edasıyla. Dokundum yüzüne, ellerine, vücuduna ve bir de kalbine. Hep benim olacak, hep bende hüküm sürecek sandım. Kader bildim, hayalimdeki adam dedim. Ama herşey bitermiş, hem de herşey. Sevgiler, aşklar, geceler, gündüzler geçermiş, gözyaşları dinermiş, her gecenin arkası gündüzmüş, her karanlığın ardı aydınlıkmış. Yalnızdım, O geldi bir bütün olduk, iki vücut tek yürek. Unutmuşum O olmadan da ben vardım, ben nefes alırdım, ben gülerdim, ben gezerdim, yerdim, içerdim, konuşurdum... Sanki hep O varmış da O'ndan öncesi sadece karanlıkmış, ya da O'nu tanımadan önce koskoca yalan bir uykudaymışım. Öyle değilmiş... Herşey bir gün tükenir ve bir sona varırmış, ebediyet yokmuş. Hiçbir şeyin garantisi yokmuş, bir sonraki nefesin bile. Boşluktayım şu an, belki alışkanlıklardan bilemiyorum. Sanki çıkıp gelecekmiş sarıverecekmiş beni sımsıkı. Ama yok yok, öyle değil. Bu seferki öyle değil. O gitti ve bir daha hiç dönmeyecek. Sevgiyi hızla tükettik biz, hep yanyana olduk, yanyana olmadığımız zamanlar telefonda konuştuk saatlerce. Herşeyimi çözdü, herşeyimi ezberledi, bir anda keşfetti tüm benliğimi, herşeyimi bildi. Çok muhabbet tez ayrılık getirirmiş. Araya bir kere soğukluk girdi mi ısınmaz hatta buz kesermiş. Öğrendim ben. Bana çok şey kattı O... -Gözünü karartıp birini doya doya içten sevmemeyi, -İyi kötü ne olursa olsun birinin peşinden yalvar yakar gitmemeyi, -Herşeyden önce insanın kendine saygısının olmasını, -"Aşkta gurur olmaz." diyerek "Önce ben gideyim, gönlünü alayım." dememeyi, -Bir insanın yapılan iyilikleri bir süre sonra görmezden gelmesinin ne kadar acı verdiğini, -Birini ne kadar çok seversen sev yine de onun vazgeçilmez olabileceğini, -Bir kızın sevdiği adam için dahi olsa babasını üzmemesi gerektiğini, -Bir insanın 7'sinde neyse 70'inde de aynı olacağını ve kimsenin sevdiği insan için bile olsa zerre kadar değişmeyeceğini, -Kendini hiçe sayıp hayallerinden vazgeçip sırf o istiyor diye hayatını onun üstüne kurmamayı, -Bir ilişkiyi sadece tek tarafın idare etmesiyle olmayacağını, -Ve kimseyi kendinden daha çok sevmemek gerektiğini öğretti. Ben bugün anladım, geç de olsa anlayabildim. Büyüdüm biraz daha, olgunlaştım. Ne yazık ki O'nu da tıpkı kendim gibi fedakar, sevgi dolu ve çocuksu zannettim, değilmiş. Şimdi cebimden çıkartıp hayata sunabileceklerim birazcık tecrübe, bir sürü kırgınlık, bir kaç tane mutlu anı ve biraz da gözyaşı. Ben artık ne kimseyi kendimden daha çok severim, ne de herşeyimden vazgeçip onun avuçlarına sunarım hayatımı. Ben ve içimdeki çocuk kırgınız hayata, bugün bizi biraz da yaşlandırdı ve ağlattı. Ama olacak, geçecek yaralarım, tek tek saracağım onları. Yine hayata karşı dimdik duracağım. Ben kim miyim?Sadece babasının küçük, kırgın ama bir o kadar da güçlü kızıyım.

Bakın kızlar arkadaşım paylaşmış Facebook'ta.. Tam şu zamanlarım için bir işaret gibi sanki... "Olmuyorsa olmuyordur, vardır Allah'ın bir bildiği. İsyan etme sakın, sonra anlarsın senin için yapılan iyiliği" Hz. Muhammed 's. a. v'

Bazen güçlükler altından kalkılamazmış gibi geliyor. Öyle değil, neler yaşadım zamanında şimdi yaptığım tek şey ayda yılda bir de olsa aklıma geldiğinde gülümseyip geçmek."Bunun için mi üzülmüşüm ben?"diyorum çoğu zaman,"Ahh, ne kadar da aptalmışım."diyorum. Bu durum için de öyle diyebilirim umarım ve yaralarım hızla iyileşir, hikayeni okudum ben de. Rolünden memnun musun peki küçük kız?

Geçer mi dersiniz? Çok zor geçer gibime geliyor... Haketmedim diyorum, çok değer verdim ben. Hiç beklemediği uzak yerlerde arabasının önüne atlayıp sürprizler yaptım, seviyor diye bir sürü şey aldım. Kurduğum hayalleri söylemiyorum bile. Ben hep yanımda olsun istedim, bana o aşık oldu ama sonraları hep eksiktim ben, yalnız başıma yaşadım aşkı. Çok emek verdim ben çok. Herşeyi bir kenara attım, hasta olup ambulansla acillere düştüm gecenin 2sinde. Sırf uykusu bozulması diye aramadım bile. Ben çok sevdim, koklaya koklaya öperdim hep, içim titrerdi. Sıkılmasın diye kıskançlığımı bile içimde yaşadım ben. Ben çok sevdim, ben ilk kez sevdim, ben yapamıyorum, bilmiyorum. Güçlü görünmeye çalışıyorum, başka şeylerle ilgileniyorum. Karnım aç olmasa dahi kalkıp yemek yapıyorum, kitap okuyorum. Ama güçlü görünmekten yoruldum ben, anneme sarılıp sarsıla sarsıla ağlamak belki kendi gözyaşlarımda boğulmak istiyorum. Bir insan bir insanı ancak bu kadar çok sevebilirdi... M

kıyamam sana. ne kadar güzel yazmışsın soluksuz okudum gözümden akan birkaç damla yaş ile birlikte. kendin herşeyin farkındasın zaten canın acıyarak unutacaksın ve dönüp baktığında sadece tecrübe olarak göreceksin geçecek bitecek sende biliyorsun. wasssaap Guru Anneler

21 yaşındayım ama o kadar çok yorgunum ki 40 yaşına bastım sanki bugün. Teşekkür ederim güzel dileklerin için...

Ne güzel anlatmişsın yaşadıklarını.. Ben konulara pek yorum yapan biri değilim ama senin konunu okurken gözyaşlarımı tutamadm. Kendimi buldum biraz da hikayende.. Aslında tüm hüzünlü aşk hikayeleri ne kadada birbirine benziyor değil mi? Anlatılan, şarkılar.. Ama sen o ilişkiyi yaşarken herkesinkinden bambaşka bir masal'ın var zannediyorsun, hiç ama hiç bitmeyecek sanıyorsun, daha önce taşıdığın karekterin, inançların, tabuların, ailene bağlılığın hep ikinci plana itiliyor. Önemli olan tek şey sen ve o'ymuş gibi geliyor.. Ama gün geliyor hepsi bitiyor, peri masalı son buluyor.. Seninki gibi, benimki gibi.. Sonra yaşadıklarını uyandığı ilk dakikadan itibaren sorgulamaya başlayan, gözlerine uyku girmeyen biri oluyorsn.. Aileni düşünüyorsun, inançlarını düşünüyorsun, ben bunları nasıl yaptım, kendimden nasıl bu kadar ödün verdim, tüm bunlara değer miydi diyorsun.. Uzun lafın kısası seni öyle iyi anlıyorum ki. Forumda sadece tek bir konum var, istersen bir oku, bundan sonra benim yaptığım hataları yapma, geri dönerken bir kez daha düşün diye söylüyorum. Hani demişsin ya ' babasının küçük, kırgın ama bir o kadar da güçlü kızıyım' diye sakın o gücünü yitirme küçük kız, duruşunu hiç bozma ve eğer tekrar birliktelik gündeme gelirse çok çok düşünerek karar ver. Hayatta hiç ama hiç bir şey senden daha değerli değil :) Allah yardımcın olsun, dertleşmek istersen her zaman mesaj atabilirsin tulipa ΛŁŁ -SТΛЯ başlangıç 66; güncel 62; hedef

İçine siner umarım yaşadığın herşey. Mutlu ve başarılı bir uzman olursun...:130:

Yalnız değilsin ve bunu bir tek sen yaşamıyorsun bunu bil. Dertleşmek istersen ben buradayım, umutsuzluğa kapılma hiçbir zaman. Herşey yeniden güzel olmalı, O'nlar yokken de biz vardık hem de gülüyorduk, eğleniyorduk. O'nlar sadece bizim hayatımızda misafirdiler, tabi temelli de kalabilme ihtimalleri vardı ama O'nlar gitmeyi seçti, biz o kadar misafirperverken. akandeniz herşey güzel