Merhaba arkadaşlar, 30 yaşında, çalışan bir kadınım. 1 yaşında bir kızım var. Doğum iznim bitip işe başladığım ilk zamanlarda kızıma annem bakıyordu. 2012 kasım ayında işe başladım ve yılbaşına kadar annem baktı. Tabi annem bakarken evdeki her işi de yapıyordu böylece ben de 5 aya yakın aradan sonra işe tekrar adapte olmakta zorlanmadım ki zaten süt iznim sebebiyle haftada 4 gün işe gidiyordum. Sonra annem memlekete döndü. Yılbaşından beri kızıma eşimin kuzeni bakıyor. Kızımı çok seviyor, kızım da onu çok seviyor. Temizlik dışında bir sorunumuz yok. Temizlik derken evi temizlemesini beklemiyorum zaten. Haftada bir gündelikçi geliyor. Ama ben evi hiçbir zaman sabah bıraktığım gibi bulamıyorum. Eve gidince en az yarım saat kızımın mama sandalyesini ve çevresini temizlemekle geçiyor. İlk başlarda eve geldiğimizde saçı üstü başı yemek olurdu kızımın, şimdi yavaş yavaş bunlar düzeldi. Ama ben dağınıklığa hiç gelemiyorum. Mesela; kola içiyor kola şişesi bardağı, kızımın en az bir kullanılmış biberonu, kullanılmış en az beş ıslak mendil vs. salondaki masanın üzerinde. Küçük şeyler ama bunları toplamak bile yordu beni artık. Neyse, eve ortalama 19:00 gibi geliyoruz, bu toplama işleri sonra yemek hazırlama, yeme derken yemek masasından ortalama 20:30'da kalkıyoruz. Kızımın uyku saati bu Hiç vakit geçiremiyorum onunla neredeyse. Gece yarımda süt içiyor ama uyku sırasında. En çok o zaman sevebiliyorum. Eşimle de öyle. Eskiden çok vaktimiz olurdu. Ama şimdi yemekten sonra kızımı yıkama, uyutma faslı. Sonra ikimizden biri mutfağı toplar, sonra belki bir bardak çay içecek vaktimiz oluyor. Ama genel olarak ikimiz de çok yorgun oluyoruz. Eskisi gibi değiliz. Birbirimize vakit ayıramıyoruz. Kendimi mutsuz hissediyorum. Onu da mutsuz ediyorum. Küçük şeylere takmaya başladım. Ama işte elle tutulur bir sorunumuz da yok, işte sorun bu diye yazacak bir şey bulamadım buraya. Tek sorun çok yorgunum. Bir şezlonga uzanıp hiç bir şey düşünmeden bir kitap okumak istiyorum. Ama bunu yazarken bile onlar ne yapacak o zaman diye düşünüyorum. Kötü bir anneyim, eşim diye kendimi suçluyorum devamlı. Eski düzenimizi özlüyorum Eşimle vakit geçirmeyi özlüyorum Kızımı özlüyorum Siz böyle yoğun zamanlarınızda nasıl başa çıktınız? Bana yardımcı olur musunuz?

Gündelikçiyi o kadar zor buldum ki haftada bir gün geldi diye şükrediyorum açıkçası. Çok teşekkür ederim cevabınız için. Sanırım bir yere yazıp içimi boşaltmam gerekiyormuş. Kızımın uyku saatini geciktiremezsem bile kendi yemek saatimizi o uyuduktan sonraya alamaya karar verdim ben de. İnşallah işe yarar.

Kızınız emin elde olduğu için dağınıklıkları hoşgörmeye çalışın. Bu süreç böyle işte. Durmunuz elveriyorsa günedlikçinizi haftada iki ya da üç çağırın. Sürekli anlaşırsanız indirim bile yapabilir. Çok da fazla büyütmeyin. Evinizi her sabah pırıl pırıl bırakmak zorunda değilsiniz. Önce kızınızla ilgilenin. Ondan sonra işinizi yapın.. Çocuğunuz olduğu için ne kadar şanslı olduğunuzu düşünün. Ve bunaldığınızda onun gözlerinin içine bakın. Tüm mutsuzluğunuz geçecek. Bu arada vitamin kullanın mutlaka.. Bir de unutmayın. Çok uzun sürmeyecek bu durum..

cevabın için çok teşekkür ederim. Ama kızımla hiç vakit geçiremiyorum ki. Annesiyle bu kadar az vakit geçirirken nasıl mutlu olacak? beni en çok korkutan bu sanırım. yaz gecesi

kızın daha çok küçük zaman bu sıkıntının tek ilacı. benim oğlum 4 yaşına girdi yeni yeni kendime vakit ayırmaya başladım. vakit dediğimde açıp istediğim bir diziyi yada biraz belgesel izleyebiliyoruz eşimle. zamanla geçecek ama hiçbirşey eskisi gibi olmayacak, çünkü kızın 1 yaşındada olsa 10 yaşındada olsa sen artık bir annesin. ömürlük bir sorumluluk yani. bakıcından da çok şey bekleme, ufak tefek şeyleri görmezden gel. kızını ona bırakıp işe gittiğinde çocuğun ağlamıyorsa herşey yolundadır bence...

eve gelişim 7:30 u buluyor diyorsun, ne işle meşgulsün bilmiyorum ama iş saatini kısaltabilirsin. yolda çok uzun zaman geçiriyorsan işyerine yakın bir eve taşınabilirsin. veya durumun iyiyse ve sonra tekrar iş bulabileceksen bir kaç yıl işi bırakabilirsin. bunlara cevabın olumsuzsa bütün hafta sonlarını kızına ayırabilir ve kızının uyku saatini 1, 1.5 saat geçe çekebilirsin. kızın gün içerisindeki uykusunu arttırarak aradaki farkı kapatabilir... E EBRU 72

Çok uzun ve doğru düzgün yazamamışım kusura bakmayın. İş yerindeyim. Bir yandan bişeyler yetiştirmeye çalışlıyorum. yaz gecesi