O geçmişte konuştuğun çocuğun bedduası tuttu vs diye düşünme bence de.. Alakası yoktur canım..

canım işleriniz rast gitmeyince bunu niye hemen geçmişinizdeki insanlara bağladınızki ne alakası var sende çocukmuşsun ozamanlar karşındakide ayrıca ne biliyorsun belki o karşındaki insan seni 10 günde unuttu gitti başkasını buldu bilemezsinki. Hayatta herkes birilerini bilerek yada bilmeyerek kırmışdır naapalım yani zorla sevmediğimiz biriylemi çıksaydık o üzülmesin bize beddua etmesin diye böyledir hayat birileri üzülür birileri sevinir. Şansızlığınızada inanmayın bedduanın tuttuğunada böyle şeylere bağlamayın olabilir insanın işleri yolunda gitmeyebilir

bence bedduayı haksız yere yapmışlar. zorla sevgi olmuyor sonuçta bence kendinizi suçlu hissetmeyin onların bedduası ancak kendilerine geri döner. biri sizi seviyor diye sırf o üzülmesin diye sevmediğiniz kişi ile hayatınızı çürütemezdiniz bu da bir gerçek. bence başınıza gelen olaylar onların beddualarından değil sizin bedduaları tutacak kötü şeyler olacak düşüncelerinizden kaynaklanıyor bilinçaltı temizliği yapın bedduadan kaynaklanmadığını anlayacaksınız K

sana bi örnek vermek istiyorum canım. yap demiyorum ama. benim arkadaşım lisede bir çocukla çıktı sonra olmadı ayrıldılar. yıllar geçti aradan arkadaşım bir türlü mutlu olamıyordu. ve aklına o ilk çıktığı çocuktan helallik istemek geldi. helalliğini aldı ve ondan sonra çok mutlu oldu. ilişkisi düzeldi...

Gençlerimize örnek olsun; yüzyüze gördüğümüz insanlarla bile hayatı devam ettirmek zorken, internet denilen -saçmalıkları çok olan- ortamda tanıştıkları insanlarla nasıl hayatı devam ettireceklerini iyi düşünsünler. 17 yaşındaymışsınız, kimisine göre cahillik dönemi. Yaptığım ümit vermek değildi demişsiniz ama ümit vermişsiniz tabiiki. Hata yapmış mısınız evet, o çocukta fazla abartmış. Bedduaya inanıyorsanız tövbeye de inanıyorsunuzdur.. Tövbe edin, af dileyin sonra kendinizi Allah'a emanet edin. Hayatınızdaki aksaklıkları bedduaya bağlamayın, kötü enerjiyi çağırmaya girer bir nevi. Aklınızdan atmalısınız. Nişanlınızla mutluluklar diliyorum. resusitasyon

ewet olablr cnm...

cnm ben ona o olaydan bi süre sonra mesaj attım msn den... ama geri dönemdi hiç cvp vermedi sonra numarasını unuttum... zaman geçtkçe de bu vakitten snra onu nasıl ararım diye düşünüyorum...:18: facebooktan aradım yok... başka bi ad la msn adresi aldım, oraya ekledim hani yabancı bi adres diye belki bakar dedim hiç yok... Galiba ulaşma imkanm yok zaten 3 ay kadar telefonda görüştüğüm biriydi, çok fazlada tanıyamadım... nasıl ulaşacağımı bilmyorum. Benm çok samimi bi arkadaşm var 10 yıllık... o 2007 de netten biryle tanştı ve uzun bi ilişki yaşadılar... çocuk aslen sivaslıydı istanbulda yaşıyodu ailesiyle ama kendi tokatta o sıralar üniversite okuyordu... benm arkadaşmda buralı o da o sıralarda uşakta okuyordu... işte aileler uzak olunca rahat rahat her dakka tel konuşuyorlardı... ikisi çok uzak olmalarına rağmen 6-7 kez buluştular... toplam 4 yıl görüştüler... Yani herşeyi konuşuyorlardı artık telefonda... aynı karı koca gibiydiler... ikiside birbirini çok seviyordu... uzak oldukları için görüşemiyorlardı ama telefonla çok fazla konuşuyorlardı... benm arkadaşımn ailesi biraz tutucuydu... köyden dışarı kız vermezlermş.. arkadaşm liseden beri hep söylerdi " bizde köyden dışarı kız verilmez" derdi... nese bunu bile bile aşkına yenik düştü... sonra işte 2010 yılıydı sanırım çocuk uzun zamandr askerdeydi o dönem,,,,, hem de hakkari yüksek ovada... o sıralarda köyden bi aile istedi arkadaşı, tabi köyde yaşamıyolarmış izmrde oturuyorlarmş çocuğun ailesi ama aslen köylüleri yani... neyse ilk o çocuğun ailesi istedi hani daha önce ona hiç görücü gelmemşti... çocuk askerde olduğu dönem de oluyor bu olay... hatta askerliği bitmek üzereydi... sonra bu kız hiç mücadele etmedi ağlaya ağlaya o çocukla nişanlandı... çocuk "askerlğm 1 ay sonra bitiyo, bitnce ailemi alıp sizin oraya gelcem, bi konuşurz baban bizi tanıyınca belki ikna olur" demiş ama kız gelmeyn babam ikna olmaz demş... yani hiç mücadele etmedi aile korkusundan... Ben şahidim çocuğu ne kadar sevdğine ama bi an da nişanlandı, nişanlandığı çocuğun ailesiyle sürekli telde konuşa konuşa öbürünü tam unuttu.. şu an evli ve hamile... geçtğmz eylülde evlendi... şu an ondan konu hiç açmıyor arkadaşm... açtğndada "ne saçma şeymş, unuttum onu artık, saçmalktan başka bişey değilmş" diyor... o çocuk ona çok bedddua etti... kendisinden çok kolay vazgeçtği için... çünkü uzaktada olsa çok büyük aşk yaşıyorlardı... neyse uzatmym şu an arkadaşm öyle mutlu ki... kayınvalidesi çok iyi, eşi çok iyi... maddi durumu çok iyi... bi giydğni bi daha giymiyo... sonra onda yumurtalklarında rahatszlk vardı... "benm çocuğum olmaya bilr ya da geç olur " diyodu... ben de o çocuğun bedduaları tutarda çocuk sahibi olamazsa, bi de kaynanasının tek gelini başka kadınn ne kızı ne oğlu var.. tek oğluna gelin aldılar arkadaşımı... neyse işte torun veremezse belki araları bozulur diye düşünüyodum... çocuk çok beddua etmşti çünkü,,, bi de benm ki gibi değildi onun durumu,,, ben 3 ay konuştum bana beddua eden kişiyle ve hiç yüzyüze gelmedk... ama onlar 4 yıl!!!! ide çok samimi şeyler konuşurlardı.. mesela sevgilisine o zamanlar "kocacığım" diye hitap ederdi... işte diyodum arkadaşımn çocuğu olmazsa mutluluğu bozlur diyodum hani o çocuğun bedduaları tutablr diyodum ama arkadaşm evlendkten 6 ay sonra hamile kaldı... şu an 2-3 aylık hamile ve hala çok mutlu... önceden bile bu kadar mutlu değildi... o benden daha kötü bişi yaptı... çok aşırı ümit vermşti çocuğa hiç mücadele etmeden bıraktı... NE bileyim artık beddua mı yoksa başka bişeyi mi çekiyorum bilemedim... herkes böyle şeyler yaşıyo... herkes birilerini bırakıyo... herkes çok mutlu yine de... ama ben mutsuzum... demekki herşeyi bedduaya bağlamamak lazım... aklıma arkadaşımn hikayesi geldi... fikrlerim biraz değiştii.. sizlede paylaşmak istedim... 1Sen

ewet halısımz ama ne bileym