Cozemiyorsaniz yardım alacaksınız. Bakın ben saçma sapan şeyleri içime atmaktan, görmezden gelmekten panik atak oldum ve ilaç kullanıyorum, terapiye gidiyorum.

Bende yaşadım benzer bir şey Hala o işyeri aklıma geldikçe o soytarı patrona beddua ediyorum. Allah mecbur etmesin Oluyor yani böyle şeyler

Yardım alarak. Çok ciddi bir durum bence bu. İnsan bu şekilde panik atak olur.

Benim de kötü iş tecrübelerim oldu. Bunlara ben tecrübe olarak baktım hep. Benim ilerki yaşamımda insanlar hakkında ön fikirlerim olmasını sağladı. Adımlarımı daha sağlam attım. Hatta birinde ofiste kimse yokken beni tek çağırmış adinin biri. Son anda başka bir durum oluştu da şükür gitmemişim. Sonra da çekmeceden istediği birşeyi alacakken silah gördüm. Hemen işi bıraktım. Bundan daha kötü bir durum mu yaşadınız acaba? M

Oranin onunde baska guzel bir aktivite gerceklestirerek orayla ilgili olan anilarinizi degistirmeye calisabilirsiniz bence. Mesela bir gun sevdiginiz bir arkadasinizi alin ve oranin onunden gecin gecerken sevdiginiz muzigi acin vs

İyi akşamlar arkadaşlar. Ben bir konuda fikrinizi almak istiyorum. Şuan güzel bir üniversitede güzel bir bölüm okumaktayım. Elimden geldiğince kendimi geliştirmeyi çok seviyorum fakat içime dert olan bir şey var. Lise yıllarımda harçlığımı çıkarmak için bir tekstilde çalışıyordum insanlık dışı şartlarda, çok fazla yoruluyorum. Şimdi okula giderken mecburen oranın önünden geçiyorum ve benim içimi garip bir his kaplıyor nefesim daralıyor bir an beni birisi tutup içeri çekecekmiş gibi hissediyorum. Çeşitli başka işlerde de çalıştım ama orası bende tramva olarak kaldı bunu nasıl yenebilirim?

Kendinizi okuduğunuz bölüme, derslerinize vererek sakinlestirmeniz lazım. Kesinlikle profesyonel birinden yardım almalısınız. Sizi yadırgamiyorum ama bahsettiğiniz durum çok ciddi. Bizler ne kadar çözüm önerileri sunsak da psikolojik destek almanız çok yerinde olur. L lucky sea

Bence bakış açınızı değiştirin. ben nelerden geçtim, neleri başardım. Buradaki kötü şartlardan şimdiki durumuma uzanan bu yolda nasıl da güçlendim gibi orayı sizi dibe çeken bir çukur değil basıp zıpladığınız bir atlama tahtası gibi düşünün

Ben de bekarken saçma sapan bir apartmanda oturmuştum. Bırakın sokağı, o mahalleye giresim gelmez. 10 sene olacak hala o civardan geçerken buram buram yobazlık kokar bana. Yardım alabilirsiniz imkan varsa ama yoksa da artık oradan kurtulduğunuzu kendinize sık sık hatırlatın. Ve en önemlisi güzel bir gelecek ümidiniz var, oraya mecbur olmadığınızı düşünün.

Kötü günler geçirdiğinizi değilde, kötü günler geride kaldı mis gibi işim olacak diyip rahatlamaya çalışın. Sizi çok iyi anlıyorum. Bende liseyi bırakıp çalışmak zorunda kalmıştım. 7 ay izinsiz 9\22 çalıştırılmıştım. Şimdi kamuda gxüel şartlarda çalışıyorum. O günler aklıma gelince yada bir mağazaya gidince çalışanlara bakıp huzursuz oluyorum. Ama işim var iyi şartlarda çalışıyorum diye şükrediyorum S Spizella