Slm arkadaslar ben 28 yasindayim ve 7 yillik bi iliskim ve bir senedir ki nisanliyim. Son zamanlarda nisanlimla aramiz cok kötü durmadan tartisyoruz ve ayrilik karari aldik. Dügünümüze üc hafta kaldi herseyimiz hazir gelinlik, ev yani a dan z ye hersey hazir ama ikimizinde hevesi kalmadi cok yorulduk ve tükendik. Kisaca olaylari anlatim size biz nisanlandiktan sonra olaylar basladi kavgalar kücük kücük basladi. Tabi öncelerde tartismalarimiz olurdu ama öyle abartili degildi. Öncelerde agiz dalasi sonra baya küfürler falan havada ucustu sanki benim tanidigim insan kayboldu bi baskasi cikti. Önceden kiskancliklari olurdu abartili olmazdi ama simdi öyle bi abarttiki beni herseyden kiskanir hale geldi boguyor beni. Bunlarda yetmiyormus gibi son tartismalarimiz bana küfür yagdirmasi yetmiyormus gibi elini kaldirdi ve bi güzel tokatladi. Son zamanlarda durmadan ben seni istiyorum aileni istemiyorum diyip durdu. Ve her kavgada durmadan beni ve ailemi asagliyor. Nisanlimla ben ayri mezheplerdeniz ondan ailem en basindan beri bu iliskiye karsiydilar ama ben cok israr ettgimden kabul ettiler sen seviyorsan olur dediler. Ve nisanlandik sesiz sedasiz nisanlanali tam bi sene oldu ama kaynanamlar halen gelmediler bi istemeye geldiler ondan baskada gelmediler aramadilar. Ve en acisi hemen burnumuzun dipinde olmalari. Babam iki gün önce kaynanamlari aradi bi güzel azarladi ama sanki anliycak insanlarmis gibi zaten düsünen en basinda yapardi. Nisanlim da herseyde hep ailemi sucladi onlarin hic birseye karismamasina ragmen onun en cok zoruna giden sey ailemin onu kabul etmemis olmasi ama o da hic aileme yanasmadi durmadan uzakta durdu. Insallah derdimi anlatabilmisimdir( Arkadaslar aranizda benim gibi böyle seyler yasyan var mi? Nisan atan varmi nisan attiktan sonra ayrilik sürecini nasil atlattiniz?Ben bu süreci attlatbileckmiyim bilmiyorum GIRGIRINA

bu iş sürmez... evlensen de boşanırsın.. belki çok klişe gelebilir ama gerçek sana şimdiden bunları yaşatan bi insan inan evlenince çok daha beterlerini yaşatacak. nişan atmak çok kolay, 2 ay üzülürsün sonra iyi ki dersin. ama evlenince boşanmak çooooooookkkk zorrr... bence hiç uzatma..

Hayat bu insana hep ummadığı sürprizler yaşatıyor. Öncelikle şunu belirtmek isterim, verdiğiniz karar doğru bir karar, daha bu zamanda yani hayatınızın en güzel zamanlarını geçireceğiniz nişanlılık zamanında bile olaylar ne boyutlara gelmiş. Küfür, hakaret ve şiddete kadar varmış olaylar. İlerisi sizin için çok daha çekilmez olurdu buna şüpheniz olmasın. bende yaşadım geçmişte böyle bir şey, ben Bursa'lıyım eski nişanlım Adana'lıydı. Ailem istemedi, çok uzak dediler, kültürümüz uymaz dediler dinlemedim. Onlarda ben üzülmeyim diye kabul ettiler. Bize geldi gitti, kaldı. Sonra kavgalar başladı, olmadık şeylerden, büyüdü büyüdü, telefonda hakaretler başladı şu bu derken bir anda yine telefonda kavga ettiğimiz bir sırada bitti dedik ikimizde ve bitti gerçekten. Nasıl atlattım, evet zor oldu, evet çok yorucu oldu. Ama kendime inandım, iyi olacağıma inandım, iyi olmak istiyordum, mutlu olmak istiyordum. Aradan zaman geçti, beni tekrar aradı ama artık o köprünün altından çok sular geçmişti benim için. Ortalama 6-7 aydan bahsediyorum, ne yaptım. Tabi ki ilk bir kaç hafta çok zor ve gözyaşları ile geçti. Sonra idrak etmeye başladım, neye ağlıyorum diye. Neye ağlıyordum ben "boşa geçen zamana" ve "aileme mahçup olmama" ağlıyordum. O zaman daha da boşa zaman geçirmeyecektim ağlayarak, yada bunca mahcubiyetin üzerine bir de aile gözyaşlarım ile üzüntü vermeyecektim. O sırada çalışmıyordum, iş aramaya başladım, gittim bir kaç kulübe üye oldum, etkinliklere katıldım o kulüp üyeleriyle. Bana tek dezavantajı, uzun süre kimseye güvenemedim, kimse olmadı hayatımda, evlenmeye çok uzaktım artık. Veee bir akşam, kendi kendime dedim ki "artık evlenemem ben, hayatımı işime yönlendirmem gerek" ve inanır mısın tam da o akşam çıktı karşıma eşim. O da bir hayal kırıklığı yaşamış geçmişte. Çok üzülmüş, parçalanmış. O da "ben hayatta evlenmem" diyormuş. Bizi bu umutsuzluklarımız buluşturdu. Yaşadığımız deneyimler sonucu, bir ilişkinin nasıl daha güzel olacağını biliyoruz, neyin bize zarar vereceğini de biliyoruz. O yüzden belki de pek çok kişiden daha da mutluyuz. Çünkü mutsuzluğu iliklerimize kadar yaşamışız ikimizde, şimdi tek dileğimiz huzur ve mutluluk. Geçecek inan bana geçecek, ve sen ileride çok daha mutlu olacaksın. Sakın kendine saygını kaybetme, ailene saygını kaybetme. Ve sakın umudunu kaybetme.

Bu işin sürmiyceği çok net belli tatlım okadar çok örenek varki çevremde senin yaşadıkalrını yaşayıpğta adım çıktı nişan oldu dönülmez masraf olduu strestendir maddiyattandır gibi v. s okadar çok bahanelerle bitirmediler birlikteliği şimdi çoğu ya eşini aldatıyor mutsuz evlilikleri var ydqa çocuklu baba evine döndüler ailelri, n anşalması çok önemli hadi istisnalar olur am senin eşin olucak adam o istisnaya girecek karakkterde biri değil evlenip sonarada kader derler halbuki okadar belliki bu işin olmazlığı nediiym allah tez zmanda soğutsun seni üsütündne yükü alsın