Hemşirelik çalışma şartlarına kıyasla maaşları düşük bir sektör bence burda. Ama bu sebeple almanlar tarafından çok tercih edilmediği için de aşırı açık var ve b1 ile bile işbaşı yapılıp b2 sonrasi denklik işlerini bitirebilirsiniz. Ama yine ben olsam, eşim çalışmayacak olsa tercih etmem, evde duran erkek cok sıkılıyor. Bence Avrupada gelmeye değecek tek şart iki kişi çalışmak ve ikisinin de en azından rahat bir İngilizcesinin olması, almanca burada da yürütülür ama İngilizce bile olmadan gelip turk ortamına mi gireceksiniz mesela plan ne olacak?

şöyle anlatabilirim; Türkiye de hekim olarak çok zor şartlarda da çalışabilirsiniz çok çok kolay şartlarda da ve şu an için konuşayım her halükarda kazancınız iyi olur. Avrupa da ise şartlar çok ağır olmamakla beraber mutlak bir çalışma bekleniyor. siz hekimliğin sadece acil kısmını kiyaslarsaniz Avrupa cennet kalır ama Türkiye de hekimliğin binbir türlü rahat hali var. soru sorma nedeninizi tam anlayamadım ama benden çok daha fazla çalıştıklarını söyleyebilirim. Avrupa'da çoğu yerde nöbet 12/13 saati geçmiyor yasak, Türkiye de hala 32+ tutanlar var ama deidgim gibi Türkiye de seçenek çok fazla X

Ben de memurum, mimarım yurtdışında da gayet iyi işler yapılabilecek bir mesleğim olmasına rağmen istifa edip gitmem, 1 yıllık ücretsiz izin almak mantıklı, memurun istifa edip daha sonra göreve tekrar dönme hakkı var ama maalesef o hak öyle kolay kullanılamıyor, tekrar dönmek çok çok zor oluyor, bir tanıdığım memurluktan istifa etti geri dönmek için 3-4 sene bekledi, bazı hatırlı kişileri araya koyarak zorla görevine geri dönebildi, sakın istifa etmeyin.

Doğru Yorum yapabilmek için Hangi ülke, eşinizin maaşı ve o ülkede yaşam sizin standartlarınızı gerçekten arttıracakmı? Diyelimki eşiniz yapamadı dönmek zorunda kaldınız orda geçirdiğiniz süre türkiyeye göre sizi ne kadsr amorti eder iyi düşnmek lazım EloraViolet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu kadarı talihsizlik olmuş. 6 yıldır burdayım tabii ki herkes konuşmak için can atmadı ama bu kadar fazlasını da hiç yaşamadım. Ben ingilizceye dönmedim ama inatla hollandaca anlatmaya çalıştım. %20-30 gibi oran dinlemek istemediyse %70-80'i yardım etmeye çalıştı bana. Anlatamıyorum ya da yavaş konuşuyorum diye ingilizceye dönmedim bu noktadan sonra ilerlemeye başladım dilde. Kolay demiyorum çok zor, bunun yanında birisi yalnızlık demiş mesela bu da çok doğru ben bu konuya hiç değinmedim bile. Senin şansın ingilizce bilmen baktın olmuyor ingilizceyle idame ettiriyosun hayatını. Bilmeseydin? Yanlış okumadıysam konu sahibinin hiç yabancı dili yok. Napcak bu insanlar? Öğrendiği kadar yabancı dille anlatmaya çalışacak dertlerini. K

evet güvenmediği insanla evlenmemeli fakat kimseye de gözü kapalı eşim yapmaz etmez diyerek de yola çıkmamalı, insan oğluyuz hepimiz 1 yıl iyidir 1 yıl sonra iyi olacagının garantisi yoktur. bizler sürekli değişiyoruz fikirlerimiz düşüncelerimiz yapımız da buna dahil, şuan anlaşıyorlar evet ama 1 yıl sonra bunun garantisi yok ve bir insan evlendi diye ömür boyu onunla olacak diye de birşey yok. hayat bu ne olacagını bilemeyiz ssdece erkekler değil kadınlar için de geçerli

Ya fiilsiz konuşup kendini savunmaktan ne olacak böyle bir hayatı yaşamak isteyen tabi ki yaşasın. Ben böyle bir hayat yaşamak istemem mesela. B1 bitirmekte b2 bitirmekle yetiniyorsa insan zaten sorun yaşamaz, ben türkiyedeki gibi bir sosyal hayatım olsun, hiç düşünmeden Türkçe gibi yabancı dil konuşayım isterim. Başka türlü de kimse boş insan değil neden durup saatlerce benimle konuşmak istesinler ki? Ben de b2 seviyesindeyim ve İngilizce geçmeyen yerlerde işimi çok rahat halletsem bile kimsenin benimle bu seviyede zevkle konusmayacagini biliyorum. Hala daha İngilizce ile yakın arkadaşlık kuruyorum. Almanca konuştuğum insanların çoğu yine benim gibi göçmenler, dili iyi olmayanlar, diğerleri için almanca konuşup vakit geçirilecek biri olmamam çok normal değil mi? Önceki

Ben edebiyat öğretmeniyim. Belirli bir hayat standardı tutturduk. Eşim dünyanın her yerinde iyi bir mevkide çalışabilir. Yurt dışından teklif gelse ben kabul et demem. İşimi düzenimi bırakıp gidemem. Dil bilsem, yabancı ülkelere aşina olsam tamam da. Yapamam yani. Bu şahsi fikrim..

Dünyanın en güzel yerlerinden, hakkınızda hayırlısı olsun inşallah X

Eğer orada bir mesleğiniz olacaksa gidin tabi, fakat ev hanımı olup evde oturacaksanız asla tavsiye etmem, bir yıl ücretsiz izni deneyin duruma göre karar verin yılın sonunda...

Sosyal hizmetler alanında çalışıyorum. Oraya gittiğimde de eşimin insafına kalmak istemiyorum ama burada kalırsak da bu yaşadığımız hayatın ötesine geçemeyeceğiz. Bir fırsat çıkmışken hayat standardını değiştirmek istiyor insan. Bir evladım var onun daha iyi bir geleceği olsun düşüncesi de ağır basıyor. Ancak bu yaşadığım hayatın daha kötüsünü de görmek var tabi bilemiyorum hayat bu. Beni korkutan şeyler de bunlar. Belki bu konfor alanından çıkmak zor geliyor belki bu yaştan sonra yeni bir dil yeni bir meslek öğrenmek belki de kendime güvenemiyorum bu yaştan sonra bu kadar şeyi yapabilir miyim bilmiyorum.32 yaşındayım.

Eşi mühendis olarak iş bularak giden konu sahibine Avrupa düşündüğünüz gibi değil başlıklı bir mesajı siz ilettiniz hanım efendi. Eşi doktor mu? Kendisi doktor mu? Konunun doktorluk ile bir alakası var mıydı? Almanya'ya gidip de orada olup orayı kötüleyen tarzda bir yorum yaptınız hem de Turkiye'de yaşarken. Mevzu bu. Başka yöne kaydirdigim falan yok. Siz bilmediğiniz Avrupa'yı kötülediniz sırf arkadaşlarınızdan yola çıkarak, ben de öyle olmadığını söylüyorum olan bu. Hanımefendinin eşinin alacağı maaşı dahi biliyorum kendilerini tanımasam da. O derece konuya da yaşayacağı hayata da hakimim ve evet konu hakkında bilgisi olmayan kişilerin birileri yeni bir şeyler yapmaya başlayacağı sırada konu hakkında bir bilgisi olmadan atıp tutmalarindan hiç hoşlanmıyorum. Engin arkadaş bilginizi Almanya başlıklı bir yazıda yayınlayabilirsiniz. Eminim daha verimli olacaktır.

Sizin için araştırdım. Durumu böyle içler acısı hale getirmeye gerek yok. memuriyetinizi dondurabilirsiniz esinizin yurt dışı görevinden dolayı. Alışamazsanız dönersiniz. Alışırsanız dönmezsiniz. Ben bu kadınları anlamıyorum. Neden her duruma çözümsüzmüş gibi yaklaşıyorsunuz araştırmadan etmeden... neyse Ben sizin yerinizde olsam pılımı pırtımı toplar topuklarımı popoma vura vura kaçardım bu ülkeden.

Ben zaten bu tarz yorum yazanların bir yabancı dili bile iyi konuşamadığına eminim. Yeni bir dil demek yeni bir karakter, yeni düşünce yapısı demek. Ben İngilizce konuşurken Türkçe konuştuğum karakterimden farklı bir kimliğe büründüğümü hissediyorum. Çünkü farklı kültürdeki insana bir şey anlatmaya çalışıyorum, bazen kendimi daha temkinli hissedebiliyorum ya da daha özgür. Ki ben bu dili çocukluktan beri öğreniyorum, şimdi 30 yaşımdan sonra öğreneceğim dilde bu hakimiyeti nasıl kurabilirim? Bir konuda kendimi savunmam gerektiğinde hem gergin ortamı germemek için doğru kelimeleri seçmem hem ozguvenli olmam, hem de olayı açık ve anlaşılır şekilde anlatmam lazım ki hakkımı koruyabileyim. Yoksa ne var b1 b2 olup sokakta üç beş muhabbet etmekte. Kim b1 b2 ile gelip benimle zevkli bir sohbet yapmak isteyecek, neden yapsın yani anadilini konuştuğu kaç senelik arkadaşları varken? En fazla bir iş arkadaşımdır ogke aralarini beraber geçiririz, kurs arkadaşımdır bir kahve içeriz vs ama türkiyedeki gibi olmak için yıllar yıllar lazım, keşke bunu anlasalar.

Ülke hangi ülke? İlk mesajimda bahsettigim memur arkadaşım da SHM'de çalışıyor, Avustralya'dan denklik almış, aynı işi yapacak. Belki siz de denklik alabilirsiniz. Diploma+çalışma deneyimi+dil ile kabul edilmiş basvurusu. Yani siz de dilinizi ilerletince belki aynı alanda çalışabilirsiniz, Bence bunu arastirin

Bu dil konusunda ben çok dertliyim. Eş dost arıyor muhabbet arasında eee sen şimdi şakır şakır konuşuyorsundur. Yok valla beceremedim ben bu işi Ben bir slav dili öğreniyorum ve çat pat konuşuyorum şu an. Geçen gün kan vermeye gittim, bana aç karna mı geldin diye soruyormuş hemşire, anlayamadım. Halbuki aç ne demek açım nasıl denir bunları biliyorum meğer tıbbi olarak aç karna gelmek bambaşka bir şekilde söyleniyormuş. Kitap üzerinde çok şey öğrendim ama sokağa çıktığımda kimse böyle konuşmuyor, bir sürü farklı diyalekt var. Kağıt üzerinde B1 olmak hiçbir anlam ifade etmiyor. Devlet dairesine gittiğinde kursta öğrendiğin o günlük dil ne işine yarayacak, hukuki terimleri anlayabilecek misin mesela. Bunlar bir yılda iki yılda olacak şeyler değil kesinlikle. Hele ki bazı diller çok zor kurallar gramer bambaşka, bunu özümseyip şakır şakır konuşmaya başlamak kolay değil.

Hayat kalitesini artırmak özellikle Avrupa'da dusundugunuzden daha kolay. Özellikle de iki kişi de çalışıyorsa adeta para kazanmıyor, ömrünüzden zaman kazanıyorsunuz. Giden arkadaşlarınız belli ki ve doğal olarak arkadaşınız oldukları için size her şeyi tam olarak anlatmamış. Bunu söylüyorum çünkü benim tanıdıklarım ve arkadaşlarım da ne kadar kazandığımızı tam olarak bilmez. Neye ne kadar harcarız işin gerçeği nedir bunu sadece ailemizde bir iki kişi bilir. Hatta onlar bile tam değil. Bu nedenle son anda yerleşmeme kararınız bence yapabileceğiniz en kötü kararlardan birisi olmus, özellikle de vazgeçiş nedeniniz bu yazdıklarınız ise. Bunun dışında değişimi sevmiyorsunuz, paraya ihtiyacınız yoktur Turkiye'de tuzunuz kurudur o ayrı. Ancak son dönemde birebir olarak gocenlerden biri değilseniz varsayimlariniz tamamen yanlış, yurt dışında yaşayan ve keşke çok daha önceden gelseymisim diyen bir kişi olarak mesajınızı göz ardı edemedim.

Ferhans aslanım gideceğin yerde sarı marı Viking erkekleri var bak iyi düşün

valahi şu an maaslar iyi, ülkeye göre iyi. hekim olan bir insanin yaşam kalitesi gayet iyi olabilir. biraz evel başka bir üyeye de yazdım Türkiye de hekimliğin çok çok rahat olduğu çok fazla seçenek var, konu hekimlik değil ama rahat bir calsima alanı ve fena olmayan bir maaş istiyorsan Türkiye'de seçenek çok fazla. ekstra olarak Türkiye de çoğu asistanlikta canın çıkar ama çok daha iyi yetisirsin vs vs bende çok ülke fanı değilim de buranın artıları da var, yoksa inan kimse kalmazdı çünkü alımlar çok kolaylaştı.

Iyi de zaten istifa eden bir memur ne zaman isterse meslegine geri döner tekrar atanır hakkı saklıdır. Giderdim ben olsam ne kaybedeceksiniz ki cesur olun.

Ama yavrucum evlenirken herkes melek zaten.. yani kimse bosanmak icin evlenmiyor ve unutma.. kimse o evlendigi kisi Olarak kalmiyor.. sen bile..

Ben de b1 seviyesiyle oturup sosyolojik çıkarımlar yapar, psikolojinin derinlerine iner, dünya tarihi tartışırsınız demedim zaten. Dil seviyelerini bilen b1 in ne olduğunu, neyi ne kadar konuşabileceğini hali hazırda bilir, o seviye ile günlük hayatı çok rahat idame ettirebileceğinin farkındadır. Bi yorum da dolaylı yoldan şuursuz olduğumu iddia etmişsin neyse konu dışına çıkıp gereksiz mapus damlarına düşemeyeceğim. Hadi sağlıcakla.

ben B2 yakın ingilizce biliyorum ama asla kendimi yakın hissedemiyorum, insanlar cidden dilin öneminin farkında değiller hemen öğrenilse bile beyninin ruhunun o dile alışma süreci çok kolay değil, kendi kalbini ruhunu tam olarak o dile akıtmak bence cidden çok çok zor ve hiç düşünülmeyen bir şey. . push ;

Siz hangi ülkedeydiniz Almanya mıydı

Memuriyette 5 yılınızı doldursaysanız 1 yıl ücretsiz izin hakkınız oluyor. Onu kullanıp deneyebilirsiniz bir süre.

Ücretsiz izin halkımız varsa deneyin Olmazsa dönersiniz. İstifa etmek biraz risk ama illa gideceğim diyorsanız da önceden dil falan öğrenin ve ne iş yapabileceğinizi araştırın. Umarım güzel olur sizin için Kolaylıklar diliyorum

Siz hangi ülkedeydiniz Almanya mıydı? Konu sahibi Hollanda'ya gidiyor da o nedenle soruyorum. Genel olarak söylemleriniz ve yaklasiminiz doğru ancak kişilerin mesleği, ülke ve iki kişinin çalışıp çalışmaması her seyi etkiliyor. Bu nedenle mühendis eş ile dahi Hollanda'da iyi bir ev alinabilecegini söyleyebilirim. Eşi de çalışırsa bu ev çok daha luks bir ev olacaktır ama maalesef Türkiye'den bunu hayal etmek dahi zor. Bu nedenle kişinin önce göç psikolojisine hazır olması gerektiğine katılıyorum. Bu konuda ülke seçimi ve mesleki uygunluk da tabii ki önemli. Ancak iki kişi çalışıyorsa ve biri de mühendisse, Turkiye'de aynı ailede 5 kişi çalışsa bu alım gücünde olamaz artık nasıl tasvir edilir ve anlatılabilir bilemiyorum. Bunlar benim kendi kişisel görüşlerim ve başıma gelenler sonucundaki sonuclandirmalarim tabii ki. Herkese bol şanslar dilerim. M Mai

Kaç yıllık memursunuz. 10 yıl ve üstü ise 1 yıl ücretsiz izin alıp yurt dışında yaşamaya alışabilir misiniz, iş bulabilir misiniz bunları araştırırsınız.

Bende Hollanda'da yaşıyorum, eşim burda yaşıyordu. Ailem, arkadaşlarım, kariyerim her şeyimi bırakıp geldim. İlk önce denkliğe başvurmanı öneririm. Sosyal hizmetlerde denklik alabileceğin bir alan mutlaka olur diye düşünüyorum. Bunun için buraya gelmeyi beklemene gerek yok, internet üzerinden hallediyorsun zaten. İngilizcen varsa ömür boyu hollandaca öğrenmeden yaşabilirsin, mesleğin dışında bir iş çok rahat bulursun. Expat olarak gelceğiniz için ilk 5 yıl vergiden %30 muafsınız bu mükemmel bir oran. Hollanda vergi ülkesi çünkü. Hollandaca çok zor bir dil ama 1 yılda öğrenirsiniz b1 seviyesine çıkarsınız. İlk yıllar call centerda part time çalıştım sizinle aynı şekilde düşündüğüm için. Nolursa olsun kimsemin olmadığı bir ülkede kocamın parasına güvenmezdim. Geçen yıl mesleğime döndüm, şükürler olsun ki ben imkansız diye düşünüyordum. Ayrıca burda en büyük sorun ev bulmak. Tek maaşla güzel bir ev alamazsınız malesef, kiralar da kredi ödemeleriyle aynı neredeyse, geleceğiniz şehire bağlı olarak. Çocuğunuz için en güzel ülkelerden biri burası. Oturmuş ve güzel ilerleyen bir eğitim sistemi var ve bu sistem aynı zamanda çocukların mutluluğunu da gözetiyor. İzin alıp gelip denemenizi tavsiye eden arkadaşlara katılıyorum. Hakkınızda hayırlısı olsun.

Bu sorunun cevabı evliliğinizin gidişatı, gideceğiniz ülke, gelecekten beklentileriniz, şu anki maddi durumunuz, başka bir ülkede yapabilecek sağlam bir iradeye sahip olup olmadığınız gibi sayısız değişkene bağlı olarak değişir. Arkadaşların da dediği gibi buradaki evinizi bozmadan 1 yıl ücretsiz izin alıp gidin. Yapamazsanız en azından çocuğunuz dil öğrenir.

Bende bir yorum yapayim. Birkaç ay ingilterede kaldim. Dondugumde havalimaninda ağlamistim bu ingiltere cok kotu bir yer anlaminda degil, herkesin kendini ait hissettigi yer vatan topragi. Bu arada insan haklari iyi falan diyorsunuz avrupa icinde ben londrada kaldim tecavuz orani cok yuksek orada. Oyle gece cikipta gezemezsiniz. Iklimi hic anlatmak istemiyorum. Gunes yuzu gormedim. Ayrica cok dandik bir ceketim vardi hani tr de yuzune bakmazlar parkta onu caldilar. Calisanlarin cogu diger ulkelerden gocen insanlar ingilizler cok fazla calismaz hatta hobi olarak unv olurlarmis bir ingiliz demisti bunu devlet sadece kendi vatandasini kayiriyor bunu cok bariz avrupada goruyorsunuz. Evleri acayip eski ve rutubet kokuyordu. Ben en luksunde kaldim evde fare vardi. Mutfaklari berbat. Hollandayi bilmiyorum avusturyada yillardir yasayan akrabalarim var kasap ve otel temizlik gorevlisi olarak calisiyorlar. Hayatlarindan memnunlar. Bende esimde muhendis ara ara dusunuyoruz cocuk icin gitsekmi diye bizde ama ben yapamam sanirim. Cok vicdan yapiyorum ulkem vatanim burasi terketmek gibi geliyor

Ücretsiz izin al bence hemen bırakma ordaki duruma göre sonrasına karar verirsiniz.

Çocuğum varsa giderdim ama ücretsiz izin alarak. 5 yıl ve üzerine kademeli veriliyor diye biliyorum. K

Memur değiliz ama eşimde aynı böyle istiyor benim cesaretim bırakıyor

ücretsiz izin hakkımı kullanırdım istifa etmezdim duruma göre gerisi şekillenir zater.

Kardeşim ve birçok arkadaşim Hollanda'da yaşıyor, bence kazanç ve standart olayı nispeten göreceli. Daha önce Almanya ve İngiltere de uzun dönemli yaşamış biri olarakta hayatın hiç bir yerde güllük gülistanlık olmadığını söyleyebilirim.

soruları olursa özelden bana iletebilirsiniz

Hekimim gidişimiz çok kolay dediniz. En kolay ülkenin öncelikle Almanya olduğunu sonra diğer ülkeler geldiğini bilmediginizi atlamışım pardon hata bende. Size Türkiye'deki hayatınıza başarılar ve mutluluklar dilerim.

Sizin mesleğiniz nedir? hangi ülke, hangi dil? Bunlardan bağımsız olarak kesinlikle ücretsiz izin alın gidin. Belki iklimi sevmeyeceksiniz, belki KP hastalanacak dönmeniz gerekecek... acele etmeyin istifa etmeyin.

daha cok gencsiniz 32 nedir ki, gayette dil ogrenirsiniz, denemeye değer bir firsat ama her seyi silerek değil, turkiyedeki duzeni koruyarak deneyin.

Bu dil olayını o kadar basitmiş gibi söylüyorlar ki okuyunca tansiyonum düşüyor yani keşke tüm diller İngilizce gibi kolay olsa ya da bütün vaktimizi dile verebilecek olsak ama hayat böyle bir şey değil. Çalışırken ya da çocuk bakarken, yaş da 30dan sonraysa kaç kişi 1 senede dil öğrenebilir acaba? Yıllar yıllar gerekiyor. B1 le bitiyor mu iş gerçekten? Bir yerde haksızlığa uğrayınca kendini yerli halk kadar savunacak hale gelmen lazım, çocukların ödevini onlardan daha iyi anlayıp takip etmen lazım, bütün soyut duygu düşünceni ifade edebilmen lazım ki türkiyede yaşadığın şekilde bir hayatın olsun. Bunlar olmadıktan sonra b1 olmuş olmamış ne farkedecek? Böyle bir hayat kaç senede kurulacak? Anadili gibi İngilizce konuşuyor olsa yine o şekilde bir hayat kurar, tek derdi çocuğu ile iletişimi olur, gerisini halleder. Bu dilin bu kadar kolaymış gibi yazılması işi çok canımı sıkıyor gerçekten.

benimde en temel gitmeme nedenlerimde biri buydu ama daha da çok alintiladiginiz hanımefendinin yorumları.. Türkiye paran var ise gitmenin fazlaca bir mantığı olmadığına inanıyorum, Avrupa öyle tozpembe anlatılıyor ki gidince hayal kırıklığına uğrayan çok fazla kişi taniyorum

Hollanda tam size göre bir ülke olacak o halde. Şimdiden mutluluklar diliyorum. X

Dil bilmiyorum dediğiniz için İngilizce de bilmediğinizi farzediyorum, İngilizce bilmeden Hollandaca nasıl öğreneceksiniz, bunun için türkçe kurs bulmak zor olur diye tahmin ediyorum. Ben de yurtdışında yaşıyorum, eşim buralı olduğu için burda yaşıyoruz, ben 26 yaşında geldim, çocuk da yoktu ona rağmen çok zorlandım. Hep hayalimdi yurtdışında yaşamak ama taşındıktan sonra gördüm ki ben tek başıma gelsem hayatta tutunamazmışım. İlk etapta her şeyi eşim halletti mesela, hala dil konusunda problem yaşıyorum, İngilizcem çok iyi olmasına rağmen lokal dili bilmediğim için olanaklar çok kısıtlı. Hollandanın şartlarını bilemiyorum tabii ama mesela burda denklik için öncelikle B1 dil gerekiyor, B1 e 1 yılda ulaşırsınız denmiş, dil yeteneğinize de bağlı ama benim için 1 yılda B1 çok uçuk bi hedef olarak kaldı açıkçası, başaran vardır tabii ki. Dil olmayınca denklik yok denklik olmayınca iş imkanları da sınırlanıyor. Yalnızlık kısmına da değinilmiş, eşimin kendi ailesi burada olduğu için biz yine şanslıyız ama mesela arkadaşlarımızla çok nadir görüşürüz, herkes kendi halinde işinde gücünde. Eşimle Tr deyken dışarı bara kafeye gittiğimizde bile yan masadakilerle kaynaşıp arkadaş olduğumuz oldu, burda böyle bir şeyin olması çok zor, arkadaş grubum kendim gibi göçmenlerden oluşuyor. Bu arada başkentte yabancı oranının çok fazla olduğu bir şehirdeyim ona rağmen lokal halkla kaynaşmak zor. Bürokrasi çok sıkıntılı, eşim olmasa hiçbir evrak işimi halledemezdim, memurlar kesinlikle İngilizce konuşmuyor ve geldiğin ilk yılda bile sular seller gibi kendi dillerini konuşmanızı bekliyorlar, üstelik yabancılar şubesinde. Ha hiç mi güzel bir şey yok? Çok güvenli, sokağa korkmadan çıkıyorum, korna sesi asla duymuyorum trafik yok. İnsanlar saygılı ve mesafeli. Kimse kimseye karışmıyor. Doğası mükemmel, eğitim olanakları çok iyi. Gelirler arasında uçurum yok, herkesin standartı aşağı yukarı aynı, yeme içme giyinmede belli bir standartı herkes yakalayabilir. Zorlansam da Türkiye'ye dönmeyi düşünmüyorum, ama dediğim gibi şimdi ki aklım olsa tek gelecek olsam veya burayla kökleri olmayan biriyle geliyor olsam açıkçası tutunamayacağımı düşünüyorum. Bunlar benim deneyimlerim ve düşüncelerim. Siz belki benden daha girişken bir yapıdasınızdır ve her işinizi tek başınıza halledebilirsiniz. Ya da dil yeteneğiniz çok iyidir ya da orada denklik olanakları daha kolaydır, bunların hiçbirini bilmeden yorum yaptım. Memurluğu tamamen bırakıp değil de ücretsiz izinle gidip görmeniz gerek diye düşünüyorum. Eğer tüm zorlukları aşıp tutunursanız gerçekten güzel bir hayatınız olur. Nefes aldığınızı hissedersiniz.

Şuan bende de memuriyete atanma durumum var muhtemelen ikinci alımda alınırım çünkü son atanan kişi ile aramda 0.20 gibi puan farkı var. Daha sonrasında da alım oldu ama yazmadım çünkü atanmaktan korkuyorum. Benim de evlenmek üzerine olduğum sevgilim yurtdışına gitti çünkü. Burda muhtemelen rahat bir işim olacak orda kasiyerlik gibi işler yapacağım ama olsun diyorum yaşam kalitesi önemli alım gücü önemli. Bildiğim kadarıyla istifa edip 3 sene sonra dönme durumu var ben olsam yurtdışını denerdim çünkü burda alınan maaş belli ne uzuyorsun ne kısalıyorsun. Hiçbir şey yolunda gitmezse de en kötü bir kere başardınız tekrar çalışıp atanırsınız. hayatta bazen risk almak gerek benim de erkek arkadaşım önce devlet hastanesinde çalışıyorken özele geçti ordan da yurtdışına gitti. Ve diyor çalışma şartları çok farklı özellikle yurtdışına LinkedInde türk mühendislere ilgi çok diye biliyorum. Belki eşiniz orda iyi kazanacak ve siz de kısa bir ara verip kendinizi geliştirme şansına sahip olacaksınız. Alanınıza ilgili bir yüksek lisans ya da farklı bir eğitim olabilir

Bunu yapan cok kadin var. hemen istifa etmenize de gerek yok. Facebookta gocmen kadinlar grubuna uye olun bu yoldan gecmis kadinlar ile iletisime gecersiniz, aklinizdakileri sorarsiniz.

Çünkü kimse rahat rahat İngilizce konuşmak varken b2 almanca konuşan birisiyle dost olup miy miy dinlemek istemiyor. Ben de mesela Türkçesi az olanı dinlemek istemiyorum. Çünkü bütün gün iş güç insanın başı ağrıyor, akşam vakti dost muhabbeti yapmak isteyince de kimse rahatça akan bir sohbet yerine bunu tercih etmiyor. Hollandada 3 ay yaşadım, b2ye giden arkadaşımla sürekli gezdik, gittiğimiz istisnasız her mekanda, arkadaşım konuşmaya çalıştıkça onlar İngilizceye döndü. Çünkü insanların işi gücü var yani istemiyorlar. İş arkadaşımla ya da yaşlı komşumla göçmen arkadaşımla konuşuyoruz sadece almanca.

Peki siz kendinizi b2 bilen doktor mühendis öğretmenlere emanet edin baya bir savunucusu oldunuz ya. Herkesin kültürü bilgisi başka tabi kimisine a2 de yeter her şeyini anlatır bitirir kimisine yetmez. Uzlasmamiz şart değil sonuçta.

Almanya ile ilgili tek harf yazmadım. okumanız yok belli ki bende hata. . push ; X

bence kimse kimseye o kadar güvenmemeli, kocasına güvense dahi ileride yol ayrılıkları olabilir güvenden öte fikir uyuşmazlıgından da kaynaklanabilir. sırf kocasına güveniyor diye kendisini hiçe sayıp gitmemeli. eğer bu şekilde yaparsa adam ne derse desin evet diyip susmak zorunda kalacak

2 yıl memuriyete geri dönme hakkı var diye biliyorum ama.. Arastırın isterseniz MissCherryBlossom

konuda araya girmiş gibi oldum ama hemşirelik bence de Almanya'da underrated bir meslek, çok ödemesi hakkı yok meslek yapıp yaşlı bakımı yapmak çok daha iyi olabilir hele güzel bir merkezden işe kabul alırsanız ve gece yatılı da kalırsanız şartları epey iyi ama konuyu açan arkadaşın durumunda evde işsiz oturacak bir erkekle bu yapılır mı gerek var mı sorusu herkesin kendi bileceği iş hemşirelerden düşünen varsa ben olsam hemşire olarak denklik almaya kasacağıma meslek yapar yaşlı bakımcı olurum zaten süresi aynıya gelir sanıyorum, bilginize

Ben memurum isyerinde ki arkadaşım green karta başvurdu çıktı 3 çocuğu var eşiyle evi barkı satıp çocukları alıp gittiler o ücretsiz izin almıştı bir sene öyle iş teklifi falan da yoktu gidip yaşayıp göreceğiz tutunamazsak bir yıl sonunda döneriz dediler 4 yıl oldu gideli dönmediler denemekten zarar gelmez derim

5 sene önce gidenler daha iyi koşullarda gidiyordu inanır mısınız? maaşlar daha güzeldi, kapsamlı relocation package'lar vardı -umarım konu sahibi de alıyordur benim korktuğum şey 5 sene sonra bunları da bulamayacaksak yandık o zaman

Ya ödeneksiz izin ile giderdim, ya da eşimi önden gönderirdim. lk tercihim memuriyeti bırakmak olmazdı sanırım..

çocuk varsa kesinlikle gidin diyorum hoş çocuk yoksa da gidin bence. Yeni bir yerde yeni başlangıçlar bana kişisel çok heyecan ve mutluluk veriyor bu tip şeyler.

Dediğinize hem katılıyorum hem katılmıyorum. Elbette eşe güvenmek gerekiyor. Yoksa neden evlenilir. Ancak mesela babamın beni meslek sahibi yapma sebebi eşine veya başkasına bir muhtaçlığın olmadan kendi ayaklarının üzerinde dur şeklindeydi. Ben eşime sonsuz güveniyorum ki kendisi ara ara işi bırakmam konusunda isteği olduğunu dile getiriyor. Ama kendi paramı kazanıyor olmayı çok seviyorum. Bence bi insanın çalışıp kendi parasını kazanıyor olması kendi açımdan söyleyim müthiş ve insana özgüven veren bir şey. Yurtdışına gidilme sebebi de zaten daha iyi şartlarda yaşama yani para kazanma değil mi? Yine her şey paraya bağlanıyor bi şekilde

Memuriyete dönme şansınız yok mu? Çok hakim değilim konuya ama 3 kez istifa hakkımız olduğuna göre dönme hakkımız da vardır diye düşündüm

Yorumların tamamını okumadım ama yurt dışına gidince mükemmel bir hayat yaşayıp milyoner olacağı sanılıyor galiba. Dolar veya euro türk lirası karşısında değerli ama oraya gittiğinizde euro kazanıp tl harcamayacaksınız. Gittiğiniz ülkede vatandaşlığınız yoksa zaten bir çok kamu hizmetinden de yararlanamayacaksınız. Yurtdışına aynı umutla gidip geri dönen o kadar çok insan var ki. Burada hepimiz hayatımızı idame ettirmek için çalışıyoruz ama ben sanırım kaderimi eşimin ellerine bırakmazdım. Ücretsiz izin veya istifa sonrası geri dönebilme haklarınızı öğrenip bence ona göre karar verin.

Kaç yıllık evlisiniz? Eşinize tam anlamıyla güveniyor musunuz? Evet gitmek güzel bir tercih ama dediğiniz gibi risklide olabilir. En ufak anlaşmazlıkta, tartışma ve sıkıntı da geri dönme ihtimaliniz varsa ki eşinizin huyunu siz bilirsiniz tabi o zaman risk almayın derim. Bi süre uzak kalın deneyin olmadı. En azından eşiniz orada yapıp yapamayacağını görsün. Hemen ikiniz gitmek zorunda değilsiniz bence.

B2 seviye dile sahipken gerçekten ingilizce mi konuşuyorsun? Neden? Kendini ifade edemeyeceğini mi düşünüyorsun mesela? Eğer öyleyse yine güvenli alan muhabbeti işte. Dil öğrenmek tam olarak budur bence. Önce iki kelimeden cümle kurarsın, yavaş konuşursun, türkçe düşünüp cümle kurmaya çalışırsın sonra üçüncü kelimeyi eklersin, konuşman hızlanır zaman içinde gün içinde en çok kullanılan cümleleri otomatik söylemeye başlarsın vs vs vs giderek geliştirirsin. Bütün bunların olması içinde konuşup dinlemek gerekiyor. B2 günlük hayat, arkadaşlık kurmak ve hatta çalışmak için oldukça güzel bir seviye. Almanyayı bilmiyorum ama hollanda da kütüphanelerde konuşma anlama becerileri için seviye seviye ücretsiz gruplar oluşturuluyor, internetten hollandalı konuşma arkadaşları buluyorsun, buluşup kahve içip sohbet edebileceğin, alışverişe gidebileceğin. Yaşlı bakım evlerinde, kreşlerde, okullarda, birçok kolda gönüllü çalışma imkanın var sırf dilini geliştirebilmek için.

Arkama bile bakmadan giderdim

Mesajınıza katılıyorum. Bu durum çok kişisel. İlişkisine güvenmeyen asla çift olarak da gelmemeli. Kötü olanlar corona döneminde bıktık sıkıldık birbirimizden diyorlardı, kötü çiftler için yurt dışında yaşam bitmeyen bir corona süreci ama iyiler içinse birbiri ile en yakın olma fırsatı. Ancak Almanya ve Hollanda'daki evler ile Belçika ve Fransa dahi birbiri ile inanılmaz farklı mimariye sahip. En güzelinin de açık ara Hollanda olduğunu düşünüyorum hepsinde de bulundum. Bu nedenle belki Almanya ev konusunda yaşam standardını düşürüyor olabilir bilemiyorum, evleri daha eski diye duydum ama Hollanda'da mühendislerin alabildiği ev bellidir. Zaten sizinle paralel düşünüyoruz, ben yorumumu konu sahibinin durumuna uygun yaptım. Yoksa farklı kişiler farklı deneyimler elbette yaşar. Kendine güvenmeyen Avrupa'da asla mutlu olamaz mesela. Ben muhtemelen kişi kendinden bilir diyerek herkes mutlu olur sanıyordum en azından belli bir eğitim seviyesinde olup keza daha rahat iş bulabilenler için ama yorumları görünce vazgeçtim. Avrupa kötü diyince kişiler kızıyorlar güzel diyince daha kızılıyor. Herkes nerede daha mutluysa orada yaşasın zaten kimseyi zorla bir yere götüren olmadığı gibi istese de bazı kişiler istediği ülkeye gidemez ha diyince. Bu nedenle herkese hayatında başarılar diliyorum ben de. EloraViolet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Hemen yarın yabancı dil öğrenmeye başlayın. Esiniz önden gitsin 3 ay denesin, arkasından turist vizesi ile bir gidip gözleyin bu sırada baktınız içinize sindi o zaman istifa edin. Ancak işten de önemlisi yabancı dildir. Sanki meslek daha zor olacakmış gibi gelse de sizi asıl sizi sağır dilsiz gibi, küçük çocukmuş gibi hissettirecek şey dil bilmeyisiniz olacaktır. Acil özel ders almaya başlayın. Aksi durumda istifa edip yeni bir hayat kurma aşamanızda diliniz olmadığı için ne iş bulabilir ne de yabancı arkadaşlar ile yeni hayatınıza alisabilirsiniz. Bunun önemini uzaktan yadsidiginizi dusunuyorum. Bu nedenle gerekirse 6 8 ay verin kendinize dil öğrenin, öyle istifa edin ve gidin. Yoksa çalışan bir kadın olarak evde kaldığınız zamanlar sizi daha yipratabilir. Ancak seçim sizin. Değişiklik seven, biraz dinlenmek isteyen, eşi ile de arası şu anda çok iyi olan ve eşinize güvenen bir insansanız bu durumda istifa edip gidip yeni bir hayata daha pozitif de başlayabilirsiniz. Sizden tedirginlik enerjisi aldığım için bu şekilde bir mesaj yazdım. Yolunuz açık olsun.

İşte asıl sorun eşimin işsiz kalması, o sebeple sıcak bakmıyor, ben de kendi kendime öyle bir araştırıyorum, eşimle bir dönem başka bir ilde yaşadık ailesinden uzaktı ve o dönem çok kötü etkilendi çok saçma, ailesine çok düşkün değildir aslında, misal şuan aynı ildeyiz ailesine ayda iki kez Max gider, onlar köyde ve çok yakın köy, onda da ben derim hadi gidelim hava alalım diye, nedense uzağa gidince etkilendi, bu erkekler garip gerçekten çok teşekkür ederim cevaplar için... sanırım benimki heycan aramak ama asıl sorun çocuğumun geleceği, olmadı onu yurt dışı eğitimi için ileride yonlendirebilirim . push ; K

Hangi ülkeye gidiyorsunuz çocuğunuzla beraber gidiyorsanız özellikle avrupada ev bulmak çok çok zorlaştı oda kiralıyorlar genelde. Ülkenin adını yazarsanız burada çok gurbetçi var daha iyi yardımcı olurlar.

kararsız kalkmakta çok haklısınız ama takılmanız gereken memuriyet olmamalı, dil öğrenilir elbet fakat siz çalışan kadınsınız eğer orada ev hanımı olmayı düşünmüyorsanız önceliğniz orada ne yapmak istediğiniz olsun. önce bir kendinize sorun istiyor muyum? diye cevabınız evetse orada ne iş yapabileceginizi araştırın. artık eskilerdeki gibi memuriyetin aman aman bir özeliği kalmadı. ama kendinizi de güvence altına almalısınız neler neler okuyoruz burada, umarım olmaz fakat eşinizle anlaşmadıgınız yol ayrılıgı yaşadıgınz bir dönem olursa kendi ayaklarınızın üstünde durabilecek bir durumda olun. eşiniz orada sizin için ne diyor peki çalışıp çalışmamak bunları konuştunuz mu

Yani bence kocanızın size olan tavrına göre gitmeyi düşünün

Ücretsiz izin deneyebilirsiniz ama ztn memuriyetin tek artısı iş güvencesi Attığınız imzalar, tazminat almanız için gereken şartlar, emekli maaşı hatta günümüz maaşını düşününce arkanıza bile bakmayın derim

ben de arkadaşlarım da Hekimiz, maddi kazanç olarak dedim gerisi hakkında yorum yapmadım. ve eminim bu konuda. peki siz hekimlerin Türkiye'deki maddi kazancı ile Avrupa kazancı arasındaki farkı belirleyecek bir bilgide misiniz? herkes çift olarak yaşamıyor varsayım yok, bilgi var net bilgi.

Ben avrupada farklı üç ülkede yaşadım, şimdi Almanyadayim. Türkiyede şimdiye kadar evini almış, bütün düzenini oturtmuş bir insanla 20 yaşında gidip Hollanda'da ev almış iki insanı kıyaslıyor olsak evet haklısınız tabi ki. Ama bir kere evini baskını kurmuş belli standartta yaşayan birisi aynı standardi Hollanda'da yeniden kaç yaşında kurabilecek bu ayrı bir nokta. Öncelikle ben hayatımdan çok memnunum ve dönmek istemiyorum çünkü eşimle aynı anda iş bulup geldik, mesleğimiz dilimiz uygun, çocuk yok, gençtik, Türkiyede tek bir evimiz bile yoktu, aile bağlarımız güçlü değil, çok mesafeli insanlarız komşu ile smal talk bile sevmeyiz, burası bizim için gayet güzel. Yani begenmiyorsan dön vs olmasın da sonra. Ama sonuçta buraya 33 yaşında gelecek bir kişi de turkiyede evi kariyeri çevresi varken burada sıfırdan başlayıp belki 38 40inda artık baslayacak aynı düzene. Bu süreç kimisi için çok normaldir okeydir ama kimisi için gerçekten ne gerek vardır rahat mı batmıştır olarak görülebilir. Ayrica da türkiyedeki konutlarla avrupadakileri kıyaslama işine isterseniz hiç girmeyelim. İki kişinin çalıştığı ve dil bildiği senaryo ile tek kişiyi asla asla bir tutmam. Eşiyle ilişkisine güvenmeyene, çalışmadığı zaman depresyona girecek kişiye mutlaka temelli tasinmadan bir dene derim.

Gözleminiz doğru ama çıkarımınız yanlış. Hollanda'da herkes ama neredeyse herkes inanılmaz akıcı İngilizce konuştuğu için hizmet sektöründe, sizi yabancı gördükleri anda işinizi kolaylaştırmak için direkt İngilizce konuşurlar. Bunu yapabiliyorlar çünkü, Almanya ya da Fransadaki gibi İngilizce bilmeyen sayısı fazla değil. Dutch arkadaşlarım var keyifle bizimle İngilizce de konuşuyorlar biz istersek hollandaca da konuşuyorlar. Hollandacaya dönmeme sebepleri bizi rahatsız etmeme istekleri. Bilmek zorunda değilsiniz biz nasıl olsa İngilizce biliyoruz diyorlar. Açıkçası B2 seviyesinde iş hayatında çalışamayip, duygu ve düşüncelerini anlatamayan da bir eilts e girsin tavsiyemdir. Heralde A2 seviyesinde de kendisini iyi sanıyor derim. Seviyelerden haberi yok galiba kimsenin ya da dil bilmeden herkes kendini b1 B2 sanıyor olmalı. Çünkü b2 olup da bu dediklerinizi yapamıyor oluş dilin seviyesine aykırı bir durum.

657 yi bırakıp ben gitmezdim. Ne malum orada hayatımın altı üstüne gelmeyeceği. cikom

Kanayan yaramız. Çözümsüz. Yani arabesk bir yalnızlık değil asla, o muhabbeti çevirdikleri zaman gına geliyor bana ama evet bir daha asla eskisi gibi olmayacak bir hayat. Her zaman yabancısın. Eskiden engellileri görünce aklıma hep, acaba insanların sürekli bu konuda soru sormalarindan bikmislar mıdır yoksa alışmışlar mıdır diye düşünürdüm şimdi de birisi beni görünce aklından hep yabancı olduğum fikrinin geçtiğini bilmek aynı hissi yaratıyor bende. Kimsenin bir suçu yok, hiçbir eylem yok ama ortada da inkar edilemez bir şey var. Diger konuya gelince sanırım ben çocuklu olarak göçmezdim. Bazı standartları rahatlığı çok seviyorum çünkü. Hala daha, çok param olsa kesin dönerim diyorum

Ben bıraktım. Hayalimde baska is yapmak vardi, ama o isi yapabilmek icin daha katetmem gereken yol vardi. O esnada calismaya devam etmek iyi olabilirdi ama evlenirken esimle tayin yeri ayarlama konusunda sorunlar olacak diye en bastan biraktim. Kendimi hayalimdeki işe odaklamayi tercih ettim. Birakilir yani atla deve degil

Sizi ilgilendirmez benim yorumum. Siz kendi yorumunuzu ilgilenin.

daha büyük sorunlar var bu konuda gamlı baykuşluk yapmak istemem ama bir ülkeye giden çift düşünelim 1 taraf oraya uydu diğeri uyamadı bu büyük sorunlar yaratıyor --2 taraf da uydu ya da 2 taraf da uyamadı bunlar sorun değil bile inanın. olay boşanmaya gitse bu kadın üzgünüm orada nafaka alamaz -zaten gelip tr'de boşanıyorlar orada bir boşanma davası 10bin euro filan demek. ama koca kişisi tr'de işsiz görünüyor, burada da nafaka vs büyük sorun oluyor. çocuk var ortada... kadın çocukla ülkeye dönse bir dert orada kalsa oturumu filan olmadan boşansalar ayrı dert ilişkileri bozulup sırf kadının oturum alması için gerekli süre dolmadı diye evli kalanlar biliyorum, sonra boşandılar. erkeklerden avrupaya sonradan gidip etrafta bi dolu güzel, rahat cinsellk yaşayan kadın görüp cozutan biliyorum. ha ilişkisi güçlü olup orada tamamen birbirine tutunan ve aile olarak çok güzel devam edenler de biliyorum ama garantisi yok ki bunun.

B2 olduğunu sanmayan, C1 e başlayıp B2 yi gerçekten sindirmis ve ielts sonucu da olan herkese emanet ederim ben kendimi merak etmeyin. Yeter ki kişiler gerçekten iyi olsunlar, kendilerini iyi ve bir şey sanmasınlar o yeterli benim için. Siz de o seviyeye guvenmiyorsunuzdur kişi kendinden bilir yapiyorsunuzdur doğrudur. O zaman umarım hayalinizdeki C2 seviyesine gelirsiniz bir gün.

Bende onu diyecektim ucretsiz izin alin deneyin belki esiniz yapamayacak belki siz sevmeyeceksinjz temelli burdaki isi birakmak mantikli gelmedi

Aslında sosyal hizmet tecrübeniz olduğu için iş bulabilmeniz zor değil. Avrupa'da çok fazla sosyal hizmetlerle ilgili çalışmalar yapılıyor. Bu alanda çok fazla dernek, vakıf var. Önce gönüllü olarak daha sonra maaş alacağınız, para kazanacağınız şekilde bir dernekte, vakıfta çalışabilirsiniz. Hatta iş ilanlarına göre direkt bir iş bulabilirsiniz. Zaten işleyişi biliyor olursunuz. Bu alanda yükseklisans yapabilirsiniz yine tecrübeniz olduğu için değerlendirme açısından avantajlı olursunuz. Hollanda'da yaşayacağınız şehirdeki iş ilanlarına açıp bakın, kendi kafanızda buna göre iş konusunda soru işareti kalmasın. Bulunduğunuz şehirdeki üniversitelerin yükseklisans koşullarına bakın, belki burslu okursunuz. Belki türk okullarında, işletmelerinde çalışırsınız. En kısa sürede dil konusuna yoğunlaşırsanız, uzaktan, online şekilde bile bu gönüllü dernek çalışmalarına başlayabilirsiniz.

Bir de evlilik her an bitebilecek bir olay, beni korkutan bu olurdu biterse ne yaparım?

Memuriyeti bırakırdım özellikle gideceğiniz yer avrupa ülkesiyse, zaten orda çöp toplasanız daha fazla kazanırsınız. eşinizle konuşun yurt dışında yaşadığınız süre boyunca sizin sigorta primlerinizi ödesin ve burdan bir emeklilik sağlasın, eu bölgesinde olacaksanız euro nun fiyatı malum devede kulak bile olmaz ödeyeceğiniz tutar

Yorumlariniz aydınlatıcı oluyor cok tesekkur ederim. Biraz da kendi işimi bırakıp orada iş bulamama endişesi var bende. Bu konuda bana yapılan bir baskı yok ancak ben buradaki işimi bırakacağım için kendimi kötü hissediyorum. Memur zihniyeti ve dil bilmemek. Is bulma konusunda da herhangi bir fikrim olmadığı için yetersizlik hissi hepsi var. Is bulmak zor mudur bu ülkede benim için.

Keşke şimdi şansım olsa herşeyi bırakır giderim bu ülke bitti artık

Yani şöyle Türkiyede paran çoksa zaten keyfin gıcır oluyor, gidersen de ABDye gidersin ama tatmin edici olur mu bilemem karman çorman bir yer. Avrupada vergi çok, çok paran varsa çok vergi ödüyorsun, cücük kadar kalıyor. Onun dışında ücretli çalışanlar için zaten maaşlar düşük, doktormuşsun canım üyemiz doktor maaşları komik bence. Bu maaşlara doktorlar ne arıyor belli değil. Daha az nöbet derlerse eyvallah ama ben doktor olsam yurtdışı bir yerde uzmanlık yapardım onun yerine mesela, çok çalışırdım sermaye toplayıp kendi kliniğimi açardım. Evler basbayağı kötü, benim ev çok para mesela ama ufak üstelik 100yıllık binada. Evler hem ufak, hem eski, hem bulması çok zor. Yemekler kötü, iklim kötü, tek iyi şey insan hakları ve demokrasi sokakta rahatça yürüyebiliyorsun öküz gibi bakan maganda yok. Eyyorlanmam bu kadar:)

yurt dışı hayal edildiği gibi güzel ve kolay değil bence. ne olursa olsun hayatının sonuna kadar oranın yabancısı olacaksın.

Eşim nasıl bir iş teklifi aldı o çok önemli olurdu. Yani ben çalışmadan sadece eşim çalışarak hayat standardım buradan yüksek olacak ise o çalışırken bende evde oturmak istemiyor isem dil okuluna gidip bir iş bulana kadar gül gibi geçinebileceksem memuriyetden vazgeçerdim. Ama yok karınca kaderince bir geçim olacak benimde çalışmam ile ancak ayakta duracağım bir iş ise. Garantisi yok ise 2 3 yıl sonra olmadı geri dönüş gerekir ise asla yerimden oynamazdım.

Ya gerçekten artık dalga geçtiğinizi düşünüyorum. Duygu düşünceyi bir sekilde anlatmak ile duygu düşünceyi tam hissettiğim şekilde, kritik anlarda hep doğru kelimeler kullanarak hic zorluk çekmeden anlatmanın arasındaki farktan bahsediyorum. Ben 32 yaşına gelmişim sıfırdan çocuk gibi konuşmak çok zor. Çok zor yani niye inkar ediyorsunuz? Ben Türkiyede ilk 1000e girmişim, kendi alanımda me başarılarım var, gelip burda aklımda bir okyanus varken ben nehir anlatmak zorunda kalıyorum, bundan bahsediyorum. Bu seviye C2 seviyesi. Hatta ömür boyu devam eden bir süreç. B2nin tanımında bile böyle bir şey yok olamaz yani. Yok ben derdimi fiilsiz anlatırım aman yanlış olsun ne olacak, 5 düşünür 2 anlatırım diyen için zaten sorun yok buyursun devam etsin. Bu bir konfor kaybıdır, bunun kabul edilmesi lazım.

Ve bunu soyleyenler genelde gozu kapali ve hic yurt disina dahi cikmamis insanlar.. bu arkadasi bilmem tabii..

Ben ingilizce öğretmeniyim, yurtdışına birkaç kere çıktım tatil için ve proje grubumla beraber. Toplantıya ben katıldım grup adına mesela. Her şekilde konuşur anlaşırım dört dörtlük ama sosyal kodları aktarmak benim için bile çok zor. Hani kendi dilimizde imalarla, deyimlerle, esprilerle anlaşıyoruz ya o kıvama gelmek yıllar alır elbette. Size karşı çıkanlar sadece ihtiyaç karşılamayı düşünüyor sanırım

Ne yaparsan yap kocan için evlilik birliğin için yapma asla. Kendin için yap. Ben bu adam olmadan da bu ülkede yaşamaya devam edebilir miyim bunu düşün. Çünkü hiçbir fedakarlık cezasız değildir

Özel sektörde olsaydım gider denerdim, ama memursam bin defa düşünürdüm. Geleceğimi kocam dahi olsa onun hayatına, kariyerine, merhametine bırakmazdım sanırım. 5 yıl sonra o çok güzel yerlere gelirken ben dibe düşebilirim. Tamamıyla ona bağımlı olmak. Hayat sürprizlerle dolu bazen iyi sürprizlerle bazen de kötü. Dediğim gibi özel sektörde olsaydınız risk alın derim. Ama herkesin ilişkisinin evliliğin dinamiği farklı. Sizinkini siz bilirsiniz

20'li yaşlarımda üniversiteden yeni mezun olsaydım, böyle bir fırsatı değerlendirip giderdim... ama 38 yaşımdayım. evim barkım kurulu düzenim var, cesaret edip gidemem, memuriyeti bırakamazdım... eşinizin iş durumları, eviniz arabanız vs var mı?

Şahsi fikrimi söyleyeyim, şu an trdeyim hayat standartlarım iyi bir sıkıntım yok ama ben bile yerleşmek istiyorum.tr beni çok yoruyor, insanlar agresif, mutsuz, gündem stresli yani daha az kazanıp daha huzurlu mutlu bir ülkede yaşamayı tercih edecek konuma geldim.

32 yaş bunun için kritik bence biraz daha yaş ilerleyince artık öyle part time sıradan iş yapmayı kendine yediremeyebilir insan ben 39 yaşındayım anca eğitim alanımda normal bir işle avrupaya giderim yoksa kalırım ülkemde -zaten remote olarak ABD/AB şirketlerine çalışıyorum. DUBAİ'yi de bir kenara koymalıyız. orası da hizmet ülkesi. paran varsa her şeyi satın alabileceğin bir yer-miş. arap ülkeleriyle tecrübem yok ama hep bunu duydum. parasını ödersin bangladeşliler, filipinolar hizmet eder diyorlar. Avrupaya gideceksen saçını kendin boyayacaksın, temizliğini ütünü yemeğini kendin yapacaksın hatta mümkünse arabanı kendin onaracaksın. yoksa aldığın tüm para bu işlere gider. Avrupaya gidecek insanlar şu anlamalı ki CEO filan olmayacaksanız orada mavi yakalıdan çok çok fazla bir ücret almayacaksınız, zaten alacak olsanız da vergisi çıkar kimse size bey/hanım/hocam çekmeyecek, kahvenizi kalkıp kendiniz alacaksınız. eğer epey üst düzey çalışansanız ABD ya da hizmet bekliyorsanız dubai daha mantıklı. tüm bunları bilerek ve Avrupada yaşama/çalışma tecrübem de olarak benim dediğim şey aynı: ülkemde ege sahilinde yaşayıp remote çalışıyorum o yüzden ülkedeyim. çocuğum olsa giderdim.

Hollanda sadece İngilizce bilerek yaşayacağınız en güzel Avrupa ülkesi bence Arkadaşlarım var yıllardır orada çalışıyorlar sadece İngilizce biliyorlar. Hatta Hollanda'yı biz de kovalıyoruz olursa yaşamaya gideriz hedefler arasında var

Gideceğimiz ülke Hollanda. İlk aşamada ücretsiz izin düşünüyorum ama bu kararı verirsem sonu istifa olacak muhtemelen. Dil çalışmaya başlamak isterdim ama çalışıyorum bir yandan da çocuğum küçük o yüzden vakit bulamıyorum şu an için. Oraya gidersem hemen çalışma gibi bir zorunluluğum yok ama bir yerden başlamak istiyorum dil öğrenmek gibi ev hanımı olma gibi bir düşüncem yok. Istifa edenlerde mesleğine kolay kolay dönemiyor diye biliyorum.

Açıkcası bi fikrim yok ben yüksek nitelikli çalışan olarak gelmedim ama doğrudur. Buna rağmen son bir yılda çok fazla expatla tanıştım özellikle mühendis ve yazılımcı göçü var Hollanda'ya. Önceki

Ücretsiz izin hakkınız varsa olduğu kadar onu kullanıp öyle gidin yurt dışına memuriyetten hemen istifa etmeyin. İzin hakkınız bittiğinde de baktınız ki oradaki düzeniniz tıkırında bunu gördükten sonra istifa edersiniz.

Hangi bölümden mezunsunuz, orada iş bulabilecek misiniz, gideceğiniz ülkenin ana dili nedir?

48 yaşında A1 Yunanca ve A1 İspanyolca öğrenip sertifika aldım. Cok gençsiniz ve yeterince isteyince her şey oluyor. Bu yaştan sonra demeyin

üceretsiz izne ayrılabiliyorsanız öyle yapın derim 2 yıl hakkınız var ben olsam işimden ayrılmazdım memursunuz bide özel sektör olsa neyse, iş bulmak çok zor riske atmayın derim nacizane fikrim

Tamamen kendim ve gozlemlerimden yola çıkarak ben de yazayım belki fikir olur. Türkiyede memursam, evim ya da arabam varsa, çocuğum küçükse, aile bağlarım kuvvetli ise, çocuk bakımı-temizlik-kuafor gibi hizmetleri almaya alisiksam, eşimle iyiysem bile büyük zorluklarda çok darbe alıyorsam gitmem. Yalnızlığı seviyorsam aile baglarim cok güçlü değilse, mesleğimi her yerde yapabilme şansım varsa, İngilizcem çok iyiyse ve başka bir dil için 2 3 sene ayıracak sabrım varsa, daha vasat ev daha vasat belki sıfır olacak lüksler sorun değilse, hava durumu modumu etkilemiyorsa, eşimle zor şartlarda sağlam kalabiliyorsam giderim. Ben buraya küçük çocukla gelip yıllarca yalnızlık çeken, dil okuluna bile gitse ders çalışmaya vakti olmayan, çalışma hayatından kopan, sosyal hayatı kötü o kadar çok kadın tanıdım ki üzülüyorum artık. Ama bu çalışma hayatına düşkün olmayan ya da ev hanimligini çok seven insanlar için geçerli değil tabi ki. O şekilde olup turk çevre yaparak yıllarca mutlu yaşayan da var. Ya da bazen çocukla bile dili çok ilerletip 2 3 senede ise başlayanlar oluyor, biraz kendinden biraz cocuktan feragat ediyorlar bir sekilde oluyor. Biraz ne beklediğimize göre değişiyor ama Avrupa'ya geldim lüksüm konforum arttı olayı yani sıfır bence. Türkiyede çok düşük şartlarda çalışanlar için geçerli olabilir ama mühendis memur bir aile burada tek kişi çalışarak daha konforlu yaşayamaz. Tatiline gider yemeğini yer çok da güzel ama ne istediği gibi güzel yapılı evi ne temizliğe yardımcı ne hizmet aynı standartta olmaz.

Ben şuanda bile bırakmayı düşünüyorum Ki eşim yok bırakırsam da işsiz kalacağım ama benden ruh sağlığımdan önemli mi diyorum. Hangi ülkeye gideceksiniz? O ülkenin dilini ya da ingilizceyi öğrenmeye başlarsanız sorun yaşamazsınız. 60 yaşında çince öğrenen amcalar tanıyorum ki çince öğrenmeye ömür yetmez. İleride çocuğunuz olursa ona güzel bir gelecek sağlamak adına gitmelisiniz. Bu ülkede umut kalmadı. Gidin birikim yapın, hayatınızı yaşayın. Direk olarak memuriyetten de istifa etmeyin sanırım 2 sene ücretsiz izin hakkı var, kullanın. Geri dönerseniz Türkiyeye 2 sene içinde işinize yeniden başlarsınız. Şimdiden hayırlı olsun

İngiltereye gitmeyi planlayan doktor bir arkadaşım var onun için sordum. Cevaplarınız için teşekkürler

Yani haklısınız. Sosyal hizmetler iş bulunacak bir alan değil, bulucam derseniz de hem dili çok iyi bilmeiz gerekiyor, hem de gittiğiniz ülkenin diplomasına ihtiyacınız var en az 2 yıl Master programına kaydolmanız gerek. Bu yol zorlu derseniz de alan değiştirmeniz gerekiyor. Maalesef istihdamı çok geniş olan bir bölüm değil, Kuzey ülkelerinde ayrıca çok çok katı kurallara bağlı bir çalışma alanı. İç karartmak istemiyorum ama dil kursu, sertifika programı gezip sonra iş bulamayan yabancı ev kadınları tanıyorum. En kötü durumda evkadını olmayı kabullenecekseniz gidin. Herkesin dediği gibi 1 yıl istifa etmeden ücretsiz izin alın bakın, belki bazı iş fırsatları edersiniz, o konuda rahatlarsınız. Bol şans dilerim!

kocana güvenmiyor musun ne insafı? ücretsiz izine ayrıl. sanırım eşi yurt dışında çalışanlar için bir süre var. bir de kendini geliştirebilirsin orada dil öğren. takıl keyfine göre. benim de hayalim kocam vasıtasıyla miamiye gidip orada garson, cankurtaran, barmen falan olmak.

Konu sahibi unutma ki bir çocuğun var. Şuan Türkiye'de eğitim çok ama çok kötü sınıflar çok kalabalık özellerde de fiyatlar malum. okul çağına gelince çok pişman olabilirsiniz gitmezseniz. Ki her şey kötü oldu diyelim oturup tekrar memur olabilirsiniz stklara girebilirsiniz.

Buna katılmıyorum evlilik bir yolculuktur yani iki direksiyonu olan bir arabadır. Bilinç düzeyiyle alakalı olduğunu düşünüyorum. Güvenmediği insanla evlenmemeli kimsw

Ücretsiz izinle başlayabilirsiniz 2 yıla kadar her şey netleşir nasılsa. Önceki

hayat kalitesini arttırmak özellikle Avrupa'da düşündüğünüz gibi kolay değil, ben hekimim bizim için yerleşmek çok rahat şu an. gidende cok arkadaşım oldu ama hiçbirinin hayat kalitesinin maddi anlamda artmadigini cok net söyleyebilirim Avrupa'nın çok bambaşka kültürü var tozpembe gibi aktarılıyor ama değil, alışmak zaman alıyor. vatandaşı olmadığınız bir toprakta yaşamak kolay bir süreç değil ha buna değer mi? bunun cevabını siz vereceksiniz. ben İngiltereye yerlesmekten son anda vazgeçtim hiç pişman değilim.

Merhaba hanımlar, bir süredir kararsız kaldığım bir konu hakkında sizlere danışmak istedim. Eşim mühendis yurtdisinda çalışma teklifi aldı yakın zamanda. Ben de bir kamu kurumunda memurum. Ülkenin şartlarını düşününce bu teklifi kabul etmek bizi heyecanlandırsa da kendimi, işimi düşününce biraz endişeye kapılıyorum. İşime aşık bir insan değilim ancak bu aşamaya gelebilmek için yıllarca emek verdim. Yabancı dil bilmemek, yeni bir ülkeye alışmak, hayata sıfırdan başlamak oraya gidince bir anda işsiz kalmak beni korkutan şeyler. Siz olsanız ne yapardınız?

Aslında hayat standardını yükseltmek derken lüks bir hayattan ziyade daha huzurlu, yaşanabilir, insanların birbirine saygı duyduğu bir hayat. Aile bağlarimiz çok güçlü kendi çekirdek ailemle onları çok özleyeceğim bu da beni üzüyor. Halihazırda onlardan farklı bir ilde yaşıyorum çok sık gorusemesekte görüyoruz birbirimizi. Onlar da üzülselerde destekliyorlar zaten desteklemeselerdi hiç düşünmezdim.

Teklif size gelse eşiniz bırakır miydi? Kendi fikrim ben asla bırakmazdim.

Meraktan soruyorum giden arkadaşlarınız çalışma saati olarak nasıllar şu an nöbet durumları vesaire S Spizella

Ya hiç bir yorumu okumamissiniz gelip almanci falan diyorsunuz. Ben o yorumu be var insanlar fiil bile kullanmadan kendini savunuyor diyen var diye yazdim, o şekilde essek başı da konuşur çünkü, kendine bunu layık gören geçsin öyle yaşasın. Burda herkes her aşamadan sonra sınava giriyor kimse bilmiyor seviyeyi bir tek siz biliyorsunuz. Ben de b2ye gidiyorum ama aklımda okyanus varsa ven nehir anlatabiliyorum diyorum ve kendimi mi övmüş oluyorum? Aktif halde b2 kursundayim ben dahil kimse oooh ben bütün derdimi çok güzel anlatıyorum diyemiyor ya siz maşallah b2 ile öyle bir anlatmissiniz ki sanki şiir yazılır. Yahu öyle dura dura, o kelimenin yerine bunu diyeyim, detaya girmesem de kendimi anlatırım diye herkes konuşur. Ama herkes konuşmak ister mi? Ben istemem. Surda kötü konuşan bir doktora kim gider, kim çocuğunu öyle bir öğretmene gönderir? Ama iş romantizme gelince biz arkadaşlarımızla konuşuyoruz demek kolay, evet biz de konuşuyoruz ama akıllarından ne geçiyor onu da biliyoruz. Kısacası öyle gelip bir senede dil olur diye yazacak kadar suurumu kaybetmedim, neyse onu yazıyorum. İnsan şunun için yıllarını harcıyor ya. Ama yok dil bilimciler öğretmenler falan haksız bizim veronica en uzman. O kadar uzmansiniz madem c2 seviyesinin de sonradan ogrenilebilecegi ve kursu olduğunu da öğrenin o zaman. Bazi eyalette ogretmenlerden beklenen seviyedir ayrıca.

Daha çok gençsiniz yeni bir dil öğrenebilirsiniz. Annem bile ingilizce kursuna gidiyor benim. Kaç yıllık memursunuz? 10 yılda 1 yıl ücretsiz izin hakkınız da var. onu kullansanız. Ya da ilk yıl eşiniz gitse. Ev çocuğun okulu vs ayarlasa sonra ardından siz kurulu bir düzene gitseniz izninizde baksanız. Bu süreçte bir dil kursuna yazılırsınız.

Merhaba, Ben de memurum gelirim fena değil. Eşim yaklaşık 6 aydır yurtdışında. 3 yaşındaki oğlumla biz buradayız. Zaman zaman kayınvalidem, zaman zaman kendi ailem yanıma gelip destek oluyorlar. Oğlum kreşe devam ediyor. Ben de işe devam. Biz önümüzdeki süreci şu şekilde planlanmıştık. 1 yıl boyunca eşim orda biz burada yaşayacağız. ki zaten bizim hala uzun dönemli vizemiz yok. Evrak işleri çok uzun sürüyor. Daha sonra 1 yıl ücretsiz izin kullanacağım. Sonra da yine ayrı yaşayacağız yaklaşık 1 yıl. Bu süre zarfında eşim orda kalmak istiyor mu? Daha gelişmiş bir ülkeye geçme durumu olur mu? . Ben oralarda iş bulabilir miyim? Bulamazsam evde olmayı ister miyim? gibi sorulara cevap bulmaya çalışacağız. Oldu ki Türkiye'ye dönmek istedik eşim buradan iş bakacak. Ya da orayı daha çok seversek ben orada iş /okul vs bulacağım. Daha gelişmiş bir ülkeye geçme şansımız olursa onu da değerlendireceğiz. Ya ben ya eşim içimizden olacağız gibi bu senaryolarda. Hemen karar vermek istemedik işin özü. Maddi olarak benim işi bırakmam çok büyük bir kayıp olmaz bizim için. Manevi olarak zor bu kararı vermek. Zaman gösterecek.

şimdi bulamadım ama bir üye çocuğum olduğu durum için gitmem demiş ben tam aksine çocuğum olsa giderim bugün giderim bu konuda aynı sizin gibi düşünüyorum -Avrupa tecrübem var. burada karı-koca çalışan insanlar o çocuğu mutlak özele veriyor gerekirse 2 sene dil öğrenir iş ararım . Ama çocuk yetiştirmek için gidip çocuğum okul çağına gelene kadar adapte olmaya bkardım ben olsam. Gerekirse tek maaşlı olduğum sürece yukarıdaki lükslerden vargeçebilirdim -ben zaten böyle lükslere çok önem veren bir insan değilim bu arada. hayatımda eve temizlikçi almadım hayatımda kimse ütümü yapmadı vs. Akraba-aile görmeden yaşayabilirim , onun yerine ben Avrupa içinde gezeyim onlar benim yanıma seve seve koşa koşa gelir, misal bu da önemli bir parametre. Y

ben de öyle düşünüyorum çocuk için yurtdışında yaşamak her şeyden daha önemli özellikle bir kız çocuğuysa. Özel okulların ücreti belli aylık nerede 8-9 bin oluyor. O özel okulların eğitimi ne kadar özel tartışılır sırf anne işteyken çocuk yalnız kalmasın. Devlet okullarında sınıflar 45 kişi çoğu mülteci zamanla daha da artacak. Eğer iş takıntısı yoksa part time iş yaparak orda normal masa başı bir iş bulma seviyesine gelene kadar dil öğrenene kadar geçinebilir ki eşi de iyi kazanır muhtemelen. Geçen birinin tivitlerini görmüştüm Türkiyede yaşarken kapımın önünde getir yemek Sepeti kuryeleri çarpışıyordu şimdi öyle lüksüm kalmadı diye... Sanırım ülkede mühendislik için en iyi şartlar savunma sanayisinde var ve savunma sanayisinden çıkıp hollandaya gitmiş birini tanıyorum en iyi aldığım karar bu diyor. Abim İngiltere'de yaşıyor üstelik uzaktan çalışma imkanı oldukça fazla yani döviz kazanıp Türkiyede harcayabilir ama çocuklarım için en doğru ülke burası diyor. Benim sevgilim de yakın zamanda dubaiye taşındı öyle bir ülkede bile hayat şartlarından oldukça memnun. Bu ülkede kalmak biraz gönül işi oldu sanırım.

Şöyle bu benim kişisel görüşüm, denemek isteyenler varsa evi barkı dağıtmadan deneyebilir tabi ki. herkesin deneyimi fakrlı belki çok seveceksiniz, her insan fakrlı farklı sonuçta. Kişisel fikrim şöyle, içe dönük insanların zaten fazla arkadaşa veya sosyal ilişkiye ihtiyaç duymayan insanların mutlu olma şansı yüksek. Ama çocuğum anneanne dede tanısın diyenler ya da işten sonra panpayla AVMye akayım diyenler, İstanbul sosyal hayatına alışkın insanlar vb mutlu olabileceğini pek sanmıyorum. Sizin durumda eş işsiz kalacak peki bu adma ne yapacak evde mi oturcakKendisi ne diyor bu işe?

Eşinizin işinin bir garantisi var mı? Sizden önce gidip bir durum değerlendirmesi yapsa sanki daha mı iyi olur? Bilemedim yani elinizde olan güzelim işten olmakta var ucunda.

Hollanda harika bir ülkedir. İngilizce konuşma oranı en yüksek ülkedir ve sadece İngilizce ile başka bir alanda iş bulabilirsiniz. Herkes İngilizce biliyor olduğu için önce ve acil İngilizce öğrenmeye baslamanizi tavsiye ederim. Eğer Ingilizceniz iyi olursa dutch bilmeden de iş hayatına başlayabilirsiniz. Mühendislik koşulları epey iyi olduğu için siz çalışmadan da rahatlıkla geçineceksiniz. Ustune siz de çalışırsanız durumunuzun buradaki belli ki çoğu insanın tam olarak hayal edemediğinden daha iyi olacağını size söyleyebilirim. Yolunuz açık olsun. Bol şanslar diliyorum. Instagramda yer alan birturkbirhollandali hesabı Hollanda konusunda çok iyi bilgiler verir, takip için önerebilirim.

Benim teyzem almanyada yaşayan bir türkle evlenip almanyaya gitti 22 yaşında. Türkiyede bankada çalışıyordu. Almancası çok az (hala az 55 yaşına geldi) orada Türk bankasına girdi çalıştı. Eşi çalışmayı sevmiyordu çalışmadı. Tek maaşla zordu. Ama zor dediğim de kirasını, faturalarını rahat ödüyordu. İstediklerini evde yiyorlardı ama restoranta gitmek zordu. Tatile türkiyeye grlip rahat tatil yapıyorlardı ama yardımcıları yoktu yine de mutlu :) Diğer teyzem almanyada bir almanla evlendi. Matematik öğretmeniydi. O dönemlerde öğretmen maaşları türkiyede çok kötüydü. Orada işsizlik kurumuna başvurunca iş veriliyordu. Yaşlıların bakımı işini verdiler. İş çok zordu ama parası her iş gibi ortalama bir paraydı yani maaş farkı çok yokmuş almanyada. Kocası kaptandı. O da çok çalışmayı seven biri değildi, işi bıraktı. O zaman çok zorlandılar ve türkiyeye döndüler. 10 yıldır buradalar almanyadan iyi geçiniyorlar :) Kuzenimin birinin 2 çocuğu vardı küçük. Kendisi alademi istiyordu ama olmadı türkiyede. İstanbulda kira, çocukları özel okula vermek iki maaşla imkansız, devlet okulları da imam hatipten hallice diye İngiltereye gittiler 2 yıl önce. Çocuklar orada okuldan çok çok memnun. Kuzen şimdilik doktorasını veriyor, kocası çalışıyor. İyi geçiniyorlar memnunlar. Dönmemek için çok uğraşıyorlar :) Diğer kuzenim aselsanda mühendisti. Eşi de hamileyken almanyadan iş buldu apar topar gittiler 1 yıl anca olmuştur. Kız doğum iznine ayrıldı tekrar başladı işe, kuzen şimdi bebek bakıyor, o sırada iş bakıyor. Bulunca girecek ve çok memnunlar. Dönmeyi düşünmüyorlar. Yani bu işler çok farklı kişiye göre. Küçük çocuğu olan için bence mutlaka zorlanmalı. Türkiyede eğitim de her şey de mezun olunca iş de hayat da çok zor oldu ortalama insan için. Ama en iyi özellerde okutup üni için yurt dışına yollayacak param var diyorsanız çok maceraya gerek yok gibi. Benim nöroloji uzmanı arkadaşlarım almanyaya gitti. Türkiyede gördüğü hastanın 5te 1 ini ya görüyor ya görmüyor. Çalışma süresi yarıdan aza düştü. İcap diye tüm ay nöbetçisin diyen bir sistem yok, döven hasta yok :) maaş iyi. Çok iyi değil ama iyi işte. Türkiyeden çok iyiler, mutlular. Eşim bana sormuştu ABD ye gidebilirim iş için, gidelim mi ne dersin diye. Ben de tabi ayol demiştim o zaman uzman doktor olarak çalışıyordum ve intiharın eşiğindeydim. Amerikada ne gğzel dinlenirim diyordum :) sonra da pompacılık gibi bir işe girerim yarı zamanlı oooooh diye hayal kurmuştum olmadı ama eşim bana afganistana gidiyorum mecburi gelir misin dese giderim ben. Eski moda çok romantik bir insanım :) iş, para bunlar benim için sosyal hayatımı finanse etmek için yaptığım araçlar. Amaç değil. Bazıları için iş amaç. O yüzden herkes için çok farklıdır bu işler. Siz kendi karakterinize, aile dinamiklerinize, maddi, manevi durumunuza ve en önemlisi çocuğunuz varsa onun yüksek çıkarlarına göre karar verin. İnşallah en mutlu olacağınız karar olur

Orada is bulabilecek misiniz ve de esinize ne kadar guveniyorsunuz bunlari degerlendirin.. ılerde elde avucta sıfır kalmayın ortada. Orada iş imkaninızolacaksa gidin. Esin isine bel baglamayin X

Hangi ülke?

Almancı yorumunu okuyunca ben;

Yerli biriyle evliysen kendin yabancıysan o da bambaşka bir dert... boşanma olursa parası az olan taraf darma duman oluyor.

şimdi bulamadım ama bir üye çocuğum olduğu durum için gitmem demiş ben tam aksine çocuğum olsa giderim bugün giderim bu konuda aynı sizin gibi düşünüyorum -Avrupa tecrübem var

Neresiymiş

En dogru yorum bu tabi ki hepsine %1000000000000 Apayri bir konu daha var, yalnizlik. Psikolojik olarak başkasının ülkesinde yaşamak zor, yabancı olmak bazen çok acaip adı üstünde 'yabancı'sın bilindike ve öz değilsin. Onun dışında yalnızlık göçmenlerin1 numaralı problemi bence, ben de dahil çok sayıda yüksek eğitimli göçmen tanıyorum, geri dönmek isteyen var istemeyen var ama hepimizin ortak noktası net şekilde yalnızlık. Evli çocuklu olanlar da yalnız, uzun uzun edebiyat yazmayayım ama bana sorarsanız Türkler için yurtdışı = yalnızlık

Benim de İngiltere'ye bir dönem yerleşme durumu mu olmuştu ve kısa süreler kaldım, o zaman da hep şey derdim hani İngilizce konuşmak rahat olmayan bir elbiseyi giymek gibi benim için, ki kelime hazinem cidden iyidir ama ben bir ayda bile bunu aşamadım. mutlaka aşılır mutlaka başka bir seviyeye gelir;bu biraz da konforuna ne kadar düşkün olduğuna da bağlı. Benim için kendimi ifade edebilmek hayattaki en değer verdiğim şeylerden biri ve konforma da çok düşkün bir insanım yapı olarak, asla bana göre değil dedim ve geldim ha 5 yıl sonra elbette çok farklı hissederim ama benim için bir kere geldiğiniz hayatta o 5 yılı bunu harcamaya değmez insanlar Avrupa'yı bence olduğundan inanılmaz derecede farklı anlatıyorlar. elbette de güvenlik, ukuka olan güven kısmi ekonomik refah buralardan çok çok daha iyidir ama insanlar çok iyi hissetmek için sadece bunun yeterli olduğunu düşünüyorlar. mesela sizin bahsettiğiniz gibi dil konusu hiç açılmıyor bile.

Siz de iyi ki B2 kursuna gidiyorsunuz. Bir bitirin de bi sindirim C1 e geçin tüm dil becerileriniz de gerçekten B2 olsun da öyle yorum yapın. İki b2 grameri gören kendisini B2 sanıyor sonra konu tabii ki nerelere geliyor. Asıl uzman sizsiniz lütfen.

tam olarak böyle bence de, muhteşem bir yorum olmuş ellerinize sağlık

misal eşiniz 25bin siz 15 binin üzerinde maaş alıyorsanız, yurt dışına gerek yok. Türkiyede gayet iyi şartlarda yaşarsınız.

Hayır. hiçbir erkek için işimden gücümden olmam. ben olsam denemem.32 yaşından sonra en fazla ne yaşayabilir ki bir insan. zaten burada da yeterince standardiniz vardır. belli bir maddiyat varsa çok abartı geliyor bana şu hayat standardı dedikleri şeyler. dil öğrenmek yeteneğiniz yoksa çok zor birşey. ben diğer arakadşlar gibi 32 yasın çok genç bir yaş olduğunu da düşünmüyorum.

yanisi, hemen klasiklesmis cevap olan arkama bakmadan giderimi yazana kadar arkadasa yardimci olcak seyler soylense?

bildiğim kadarıyla herkese otomatik vermiyorlar %30 muafiyetini insanlar gidiyor epey zaman sonra onay geliyor. daha net bilenler vardır. ha ama hollanda en azından vize veriyor Almanya şu anda 4 aydan önce vize vermiyor işle güçle giden insanlara bile konu sahibi bunu da unutma: Avrupa demek bol bol bürokrasi bir sürü kağıt kürek işi demek.

Dil olayını söyleyen bendim. Evet hollandaca zor ama 1 yılda b1 seviyeye gelinebilir. B1 seviye öyle abartılacak bir şey değil kaldı ki teoriyi öğrendikten sonra dili aktif kullanırsan, günde 8 saat dinleyip konuşursan 1 yılda otomatik olarak öğrenirsin. Ayrıca dil kurslarına giderken hamileydim, hele en son ki kursuma başladığımda 33 yaşında, 5 aylık hamileydim ve bir de 2 yaşında çocuğum vardı ayrıca çalışıyodum, karda kışta karnım burnumda hamileyken bisiklet tepelerinde gittim. Oluyor yani olay gerçekten istemekte azim etmekte bütün olay. Ha 1 yıl olmaz 2 yıl olur ama olur ama gelip türk mahallesine yerleşip, türk marketinde işe girip, çocuklarını türk-islam okullarına gönderip o güvenli bölgeden çıkamayanlar istedikleri kadar kursa gitsinler tabi öğrenemez. B1 seviye orta seviye oluyor bu kadar konuşup anlayabiliyorsan, haksızlığa uğrarsan kendini de savunursun, çocuğun belli bi yaşa kadar ödevlerini de yaptırırsın. Fiilsiz cümle kuran yabancı arkadaşlarım var onlar bile çatır çatır savunuyolar haklarını yeri gelince.

Burada eşi iş bularak giden kendisi de çalışan bir insana yaptığınız negatif ve asla gerçek olmayan yorumdan bin kat daha gerçekçi bir yorum ilettim, kendim de Hollanda'da yaşayan bir kişi olarak. Ek olarak burada yaptığım iş neticesinde yine kazançlara ayrıca mesleki boyutta da hakimim merak etmeyin. Siz çift olmayıp kişisel olarak gitmeme kararı almış olabilirsiniz, dediğim gibi bu kişisel bir karar maddi kazanç dışındaki konulardaki görüşlere bir şey diyemem. Ancak maddi sebep kaynaklı olan asıl sizin bilgece yorumlarınız tamamen hatalı. Ha diyebilirsiniz bir doktor olarak Turkiye'de daha çok kazanıyorum, doğrudur. Ancak bu demek değil ki diğerlerinin hayat tarzı iyi değil.

Orada mesleğimi icra edebilecek miyim? Edemeyeceksem alternatiflerim neler olacak çalışma konusunda? 1 yılımı dil öğrenmeye ayırıp bu sırada alternatif işler üzerinde mi çalışacağım? Benim işim en kötü ihtimalle 1 yıl sonunda hazır mı? Bu süre zarfında birikim yapabilecek miyim, gelirimi nasıl elde edeceğim, sosyalleşebilecek miyim? Ben çalışana kadar sadece eşten gelen gelir bize ne derece yetecek? Eşimle aramda sorunlar doğarsa planım nedir? Tası tarağı toplayıp geri dönüp tekrardan mı aynı yollardan geçeceğim? Dönersem burada işim tekrardan hazır mı? Mesleğimi hızlıca icra etmeye başlayabilir miyim? İşte bunların hepsi önemli sorular olurdu benim için bu kararı verme aşamasında.

Gideceğiniz ülkeye daha önceden gidenlerin düşünceleri önemli, formlardan onları okuyun, onların tecrübeleri size fıkır verebilir.. iyi tarafları, kötü tarafları neler.. orda ortalama bir işte çalışsanız nasıl bir hayatınız olacak, giderler nasıl?okul, sağlık işleri nasıl? .. ya da önce eşiniz gitsin, vazgeçiremeyecek bir ülke ve hayat şartları sağlıyorsa izinlerle gidip denersiniz.. çocuk planlıyorsanız ücretsiz izinlerle süreci uzatırsınız belki..

Asıl ben sizin dalga geçtiğinizi düşünüyorum. Benim halim güzel tuzum kuru ben yaptım ama siz soyle zor böyle zor hayatta yapamazsınız ben ilk 1000 e girdim ya siz? Tavrınız harika. Nolmus insanlar 32 yaşına gelmişse? Dil sadece 10 yaşında mı öğreniliyor? C2 anadil seviyesidir ayrıca. En yüksek C1 olabilir bir insan ama siz pardon B2/C1 i kendi kafanızda A1/A2 gibi algiladiginiz için size diyecek bir şey yok. Açın bakın B2/C1 de ne yazıyor. Fiilsiz konuşma ile geçmiş B2 yi bir tutup sonra bana dalga geçmekten söz ediyorsunuz ya asıl siz şaka gibisiniz. Klasik alamanci olmuşsunuz meğer siz tebrik ediyorum. Cook zorsa her şey sizin için dönün gerçekten madem bu kadar çileler cekiyormussunuz. Hiçbir zorluk falan çekmeden böyle şeyler yazıldığını gördükçe ben çok üzülüyorum Turkiyede sevki kırılan insanlar için ama yazık daha fazla bir şey demiyorum. Herkesin kendi aklı ve fikri ile başarılar.

dediklerimi ısrarla anlamiyorsunuz, polemiğe girmek istemiyorum hekim değilseniz bilmezsiniz bu kadar basit. yaptığım yorumun sınırları belli, ısrarla başka yöne kaydiriyorsunuz amacınızı

Yani bence kocanızın size olan tavrına göre gitmeyi düşünün. Siz bir süre maaş almayacaksınız, kocanız tek maaş alırken size nasıl davranır, evin para yönetimi nasıl olur önce bunu düşünün. Gerisi kolay, zaten her koşulda gittiğinizde zorlanacaksınız. İşi de halledersiniz. alsem

Buradaki hayat standartlarınızı, orada size sunulan şartları bilmeden yorum yapmak zor. ben de 32 yaşındayım ve kamudayım. Şu an buradaki standartlarımın altına düşeceksem istemezdim. sonuçta gideceğiniz ülke yabancı ve zaten ilk zamanlar psikolojik açıdan zorlanacağınız, adaptasyon süreciniz olacağı bir gerçek. bu süreçte bir de ev sorunu, maddi sıkıntı çekmek istemem açıkçası. sizin karakter yapınız da çok önemli. kolay uyum sağlar mısınız, dil öğrenme beceriniz nasıl, sosyal biri misiniz? Bunlar önemli değişkenler. riskler var, b planı ile denenebilir. ücretsiz izin alarak ailecek bir test sürüşü yapabilirsiniz. hem kafanız rahat olur hem de içinizde de kalmamış olur.

Sanki ikinizin yorumu da bir işaret gibi geldi bana, benim de son zamanlarda kafamı kurcaliyordu yurt dışı meselesi kendim hemsireyim, eşim esnaf benim iş alanım var ama sırf kızımin geleceği için gitmek istiyordum... benim burda çalışma şartlarim çok iyi ev araba vs de gayet güzel istediğimiz gibi ama ne bileyim kızımın geleceği için aklımı kurcaliyordu, yalnızlığı kaldıramam ama hele eşim hiç kaldıramaz sanki... ben sosyal bir insanım, ailemden 5 saat uzaklık bile ağır geliyor... yorumlarınızı görmek iyi geldi, kafamda netleşti simdilik

Ben de o sebeple ingilizcem olmasa gitmezdim dedim zaten, çok zor bence. Bir kere başta ister istemez turk ortamına girmesi gerekecek. Bu da kısır döngü, rahat gelecek Türkçe konuşmak çünkü. Bu arada insanların yardım etmesi konusunda sorun yok herkes yardım ediyor. Ama kimse 8 saat çalışıp işten çıktıktan sonra bir bira içeyim dediğinde miy miy konuşmak istemiyor insanlar haliyle. Ben de istemiyordum Türkiyedeyken, çok iyi anlıyorum. Yani ben konuşayım desem tabi ki konuşur insanlar ama bir saat sonra artık anlıyorsun. Bir şey oluyor türkiyedeki siyasetle ilgili bir şey merak ediyorlar, eski bir Anadolu geleneği merak ediliyor mesela, ben bunu hevesle konuşmak istiyorum, çok derin anlamları olan şeyler oluyor ama tabi ki konuşulmuyor istediğin gibi. Kimisi için bu sorun değildir, ben de bana sorun olmaz diyordum ta ki başıma gelene kadar. O yüzden her şeyin çok kolaymış gibi gösterildiği senaryolar çok canımı sıkıyor. Şu an göçmen çevremde en çok bu konu konuşuluyor, 6 7 senedir burada olanlar bile istedikleri şekilde rahat değiller dil olarak, yani olayın 1 2 senede öğrenilir olmadığı konusunda yok yaa öğrenilir denilen kısmın, konfor seviyesi olmadığını söylemek istiyorum.

Bir arkadaşım da çok büyük emeklerle memur oldu, eşi de memur. bebekleri de var. Avusturalyadan denklik almış bir programdan. Şimdi eşiyle ikisi ne var ne yok satıp memuriyeti de bırakıp gidecekler, evrak işlerini bekliyorlar. Kuzenim üniversitede öğretim görevlisi, onun da eşi yurtdışından iş teklifi aldı, o da çoook zor girdiği görevini bırakip gitti geçen sene. Bir başka arkadaşım avukat, o da daha bu yılın başında hollandaya gitti. dili ve diploma denkliği olmadığı icin ve gittiği ülkenin hukuku hakkında en ufak şey bilmedigi için mesleğiyle alakasız bir şey yapacak. Aile dostumuzun kızı belediyede çalışıyordu, şimdi eşiyle İtalya'ya gitmek için evrak bekliyor, KK'dan tanıştığım bir kız da devlette mühendisken evlenip güneybatı Avrupa'ya göçtü... Yani benim çevremdeki örneklerde herkes her şeyi bırakıp yeni bir düzen kurmaya çabalıyorlar. O yüzden oyum sizin de gitmeniz yönünde.

en kolay ülke Almanya değil. MissCherryBlossom