kedi sevgisini anlıyorum asla da küçük görmüyorum tabi ki:)) ancak sevgili ATTRAENTE sen duruma farklı bir pencereden bakabilmişsin ve bunu ifade edebiliyorsun. satır aralarında çok kıymetli tespitler var. yol gösterici ve sorgulatıcı

aynen yaşın gec bile işk cocuk icin. ben 25 le evlendım 28 le anne oldum inan bende istemedim ilk seneler. ama bebegımı kucagıma alınca o duyguyu hic birseye degısmem. anne olmaz yorucuda olsa dünyanın en güzel şeyi

yapılabilse de ne yazık ki başarı şansı düşüktür. 35 yaş sonrası için tüp bebekte bile başarı oranı düşüyor. bunu tedirgin etmek için değil de niyetin ciddiyse zaman kaybetme diye söylüyorum.:))

hayırlısı olsun adına canım rabbim daha doğmadan sevgisini de verir içine meraklanma. Paul Stanley

çocuk iyi giden evlılıklerı daha iyi, kötü olan evlılıklerı daha kötü yapabılır, eşlerın arası zaten kotuyse çocugu bahane edıp kavgalarına yenı bır boyut katarlar, ama aksine iyi anlaşan çiftler bebeklerının sorumluluklarını paylaşıp tek tarafa yıkmadan daha güçlü bir aile olup devam ederler.. evet gelen bebekle birlikte şuanki düzenın degişecek, ama yenı bor düzen kurulacak.. hayat hep böyle degilmi zaten, hangi süreç, ya da hangi dönemde kurdugunuz düzen aynen devam etti? çocukken gençken, bekarken ohh ıyıyım böyle dersın, evlenırsın hayda sil baştan yeni düzen kurarsın bu sefer ona alışırsın ohh bu iyi dersin, sonra çocuk gelir herşey tepetaklak olur, geceler gündüze döner, kişisel bakım azalır, sosyal hayat sıfırlanma derecesıne gelir... amaaa.. sen bir insanın meleği olursun, onun gözlerine baktıgında her defasında nasıl yanı bu bebek benim mi, ben annemıyım sımdı dersın.. gün içinde bazen yorgun, bazen bir savaşçı kadar güçlü olursun, yavrun ağlasa ya da hasta olsa dagları yıkacak kadar güçlü bir savaşçıya dönüşürsün.. kocanla birbirinize bakıp hangımıze daha çok benziyo, agzı sen, burnu aynı ben diye sohbetlere başlarsın.. iki kişilik gezmelere birde bebek arabası eklenir:)avmlerde bebek odası ararsın sık sık...:) arkadaslarınla sohbetlerın, hele ki onlarında çocugu varsa, sürekli bebek üzerine olur.. ve daha niceleri... kesınlıkle çocuk istemıyorum demedigin ve acabaların oldugu için sana bunu yazdım,, ileride hele ki biyolojık saat geçtikten sonra ya keske 4-5 sene once bi çocuk yapsaydım bak şimdiye büyümüş olurdu dememek için eşinle etraflıca oturup bir konuşun.. şu sakin relaks özgür hayatın kalmayacak, ama eğlenceli, uykusuz, hareketli, daha güçlü, sevgi dolu bir hayatın olacak.. belki o hayatı daha çok seveceksın ve denemeden bilemezsın arkadaşım.. amma yazmışım he:)

hiç bir sıkıntı yok diyor doktorlar yapılabilecek tüm testler yapıldı sonuç normal ama stres ve takmayla alakalı diyor herkes allah hayırlısını nasip etsin napalım Önceki

40 yaşında anne oldum doğal yollarla... Ben de mutlu mesut yaşarken menopoza girmeden artık anne olayım dedim. Allah da verdi çok şükür. Öncelikle kızımı çok seviyorum. O benim minicik şirin kızım... Endişelerine gelince; Bir kere uyku denen şey kalmıyor. Hamile kaldığımdan beri çeşitli nedenlerle uyuyamıyorum. 3 saat uyuduğumda noluyoruz ya hu diyorum o derece Bebekten sonra erkeklerin ne kadar bencil olduklarını görüyorsun. Bebek senin bebeğin oluyor. Baştan bil diye söylüyorum. Sadece arada yardımcı oluyorlar herseyi ile sen ilgileniyorsun. Yardımcı olmadıkları gibi de asabini bozuyorlar insanin. Erkeklerin bencilliklerinden ötürü de eski sevgi kalmıyor. Ben de öyle oldu. Eşime kızgınım. Hatta kuvvetle muhtemel birkaç yıl sonra boşanırım. Her işi ben yapıyorum nasılsa. Evde düzen denen şey kalmıyor. Evi b. k götürüyor çoğu zaman. Sinema dizi kitap okumak, müzik dinlemek sıfırlandı bende. Bebek oldugundan beri entelektüel hicbir şey yapamıyorum. Gezmeyi çok seviyorum ama çocukla olmuyor. Yok uyku saati yok yemek saati hava soğuk rüzgarlı güneşli. Bebege uygun saatlerde bebeğe uygun mekanlara gidebiliyorum. Benim hayatim cok değişti ; hayatım kalmadı... herkes öyle değildir belki...

Canim bende cok cocuk heveslisi degildim once korunduk sonra istedik uzunca bi sure olmadi ama cocugum olduktan sonra keske daha once ugrassaymisim zaman kaybetmeseymisim dedim inanilmaz anlatilamayacak kadar guzel bisey rabbim bekleyen isteyen herkese nasipetsin insallah kolay degildi ilk baslarda ama deger Yap pisman olmiycaksin diyorum ben

Allah kucagınıza almayı nasip etsin sağlıkla insallah

Empati ye bile gerek yok Az bir vicdan çözecek tüm bunları Hepsini susturamasam bile İçim rahatlardı belki

Anneliği tatmış birisi olarak bebeği şiddetle tavsiye ediyorum. Eşiniz konusunda tereddüt etmeyin lutfen az çok taniyosunuzdur sizi seven değer veren bir adam bebeğinize de mükemmel bir baba olacaktir. Bende kızım doğmadan önce bebeklere çocuklara aşıktım resmen ama kızım olunca aşkların en büyüğünü yaşadım, yaşıyorum. Yüzüne her bakisimda mest oluyorum. Umarım size de bu duyguları yaşatacak bir melek gelir ozaman kıyasladığıniz şeyleri hatırlayıp gülersiniz:)

Hayır sadece haber okuyorum.

evet daha da kaçacak yerim kalmadı işte :))) kaç yasında anne olacaghım ben ve ileri attıkca da enerjim daha da düşüyor :) Allah bağışlasın yavrunuzu, yüzü hep gülsün inşallah

estagfurullah korkulariniz bana cok tanidik geldi moraliniz düzeldiyse ne mutlu... insallah hayirli haberlerinizi de aliriz

Kedi büyüsü diye bir şey var =))) Çok sevdiriyorlar kendilerini Ben kedimi başka birine emanet edemem diye yıllarca evlenmekten kaçtım Ben evde olmayınca adam ne yapar, iter mi kakar mı korkularıyla yaşadım hep, nihayetinde evlenmem de onun ölümünden sonra oldu. Çok hasta, çok nazlı bir evlat baktım 10 yıl, ona düşkünlüğüm annemin bile kalbini kırmıştır hasta yatağında zaman zaman. O zamanlar biri bana evlat sevgisi ile kıyaslanmaz dese küfürü basardım =))) ama şimdi hayatım değişti, evimizde ondan başka 8 kedi daha vardı ve ablam evlenirken hiç birini bana vermedi, yavrularımdan ayrılamam dedi, şu an da evimde kedi yok, barınaklara, sokak hayvanlarına koşmaya devam ediyorum, bir ayağım ablamda zaten sürekli bakımlarıyla ilgileniyorum ama şimdi biraz dışarıdan ablama bakınca bu aşırı bağlılıkların başka temelleri olduğunu ve insanın hayatını çok çok zorlaştırdığını fark ettim, bu törpülenmesi gereken bir duygu ve içindeyken anlamıyor insan, hayvanların o saf sevgi dolu iletişimi insanı dünyadan koparabiliyor ve bu sağlıklı bir şey değil, bizler insanız çünkü, çok dolmuşum ya, konu sahibi affet beni =)))

Mutlu evliliğin var ve çocuk olunca bozulmaz. Mutsuz evliliğe çocuk yapınca o evlilik zorunku ev arkadaşlığına dönüşüyo. Sürekli herşeyden şikayet eden bir kadın çocuk olunca şikayet edicek daha çok şey buluyo. " Ahmet offf bu emmiyo, saçımı tarıyamıyorum hep senin yüzünden, annen su ver diyo doktor verme diyo. Bla bla uzuyo Bu adam niye gelsin ki eve tabi uzaklaşır. Senin iyi bi anne olacağına inanıyorum 12-13 saat evde yoksun ama taşınma şansın yolu kısaltma ihtimalin yok mu?

Ahhh ahhh, aynı şeyler bizde de var =)) Ablama bana gel demekten vazgeçtim artık =))) Yüzlerce hayvan baktım, hala onlarcasına koşuyorum bana cani muamelesi yapıyor =)))

ben de rahatına düşkün biriyim. bir evladım var ama ikinciyi hiç düşünmedim. 9 yaşında o bile beni bunaltmaya yetiyor. evlat sevgisi bambaşka o uyurken onu seyretmek nefes alıp vermesini dinlemek ama sadece uyurken uyandıkları anda canavara dönüşebiliyorlar. şimdi bir çocuk yapacaksınız sonra yalnız kalmasın bir de kardeşi olsun diye düşüneceksiniz olsa bir dert olmasa bir dert zor neticede başkalarının çocuğunu sevmemeniz çok normal bende sevemem bazen arkadaşlarım yutar oğlumu şapır şupur öper ama ben onların çocuklarını sevemem. Ama kendi çocuğum bambaşka. her kız anne babasının prensesi her oğlan yakışıklı prensidir.

Biraz anladım valla yanlıs:))) Bi an gaddar bi insan olarak algılandım sandim Xeroderma_pig Mükemmellik mii? Tükenmişlik mi? tek ayak

ya ben de sarman dısında en cok somokınlı pisileri severım :))) evet cok benzıyorlar cidden benımkı de bır kere opsem 45 dakıka temızlenır ahahhahah:)))) çok guzel ya senınkı de guzel masallah

bende anneme derdim aman anne kırk yıldır bu babamı görmekten onla yaşamaktan bıkmadınmı diye, hergun eve gelişinde birdaha seviyorum özlüyorum onu derdi, aman ben darlanırım vallahi benim evlilik fazla sürmez haaa haberiniz olsun derdim, 10 yıl oldu evleneli hergun akşam dörtgözle bekliyorum kocamı 1 kızım var çok şükür 9 yaşında ve çok akıllı bir çocuktu çok şükür, şimdi 2 istiyoruz 1 yıldır olmuyor inşallah olur, ve her anını özlüyorum kızımın, halaa diyorum ki kız ben senın annenmiyim diye :) demem o ki kesinlikle bu fikrinden vazgececeksin evet biraz zahmetli bir dönem ama anne olmak bambaşka birşey, E

yok vazgecmedım cnm, ocak ayında adım atacagım bu durum için :)

ben de cocuk ruhyluyum ve kendımı hala 36 yasında hıssetmıyorum hala lisede üni zamanlarımdakı kafada yasıyorum içimde sanırım hep de bu kafada olacagım allah sana mucize vermiş, bunları düşünebılıyorsan sorumluluk sahıbısın demekktir, çok da guzel bakarsın inş

:)))) sonu güzel bağlamıssın :)))

evet morfolojide tüp bile zor aşılamaya hiç girme. Maliyeti 1 deneme 7-8 bin olmuştur şimdi. Belki daha da fazla. Onunla da bitmiyor yok histereskopi yapalım, genetiğe bakalım vs vs. Hiçbişi de çıkmadı bu arada bunlardan... Biz de ev kredisi ödüyoruz. Maddi manevi halim kalmadı valla. Daha çok manevi olarak cesaret edemiyorum tekrar.

Yok hiç öyle algılamadım:) kusura bakmayın lütfen Konu çocuk olunca yazdım sadece İstediğiniz zamanda bebeğiniz olur inşallah

daha fazla erteleyecek zamanım kalmadı zaten 37 yasıma gireceğim :) tek korkum bu

Benim miniğim ben istemeden oldu. Hazır değildim. O kadar çook ağladım ki. Ama minik tekmelerini hissetmeye başlayınca kendimden utandım. Hala çok korkuyorum. Ben çocuk ruhluyum. Hala çocuk gibi hissediyorum. Bi bebeğe nası bakarım? Hemde bi yandan çalışırken? Nasıl ilgilenirim? Ya onu üzersem? Kafamda milyonlarca soru var. Biliyorum çok ağlayacağım üzüleceğim. Ama bende anne olmayı becereceğim. Becermek zorundayım. Her gün bebeğime söz veriyorum.

ananem annemi skağa bırakıp kaçmış, annem 6 aylıkken annemi sememiş yani sanırım bunlar da benim bilinçaltıma işlemiş :)))) . push ; F Felix_Felicis

ayyyy sizinki de çok tatlıymış, sarman kediler de ayrı bi güzel oluyo maşallah Zorro'dan bir poz daha o zaman aynı heraketleri kedim de yapar, hemen yanından kalkar, uzağa oturur, dokunduysan da ona kendini baştan aşağı tekrar yalar, sanki pislettik beyfendiyi.. karakterleri çok benziyor, ben de üzülüyordum bi tek benim kedim böyle sanıyordum.. bizimki bebekliğinden beri mamaya alışkın, köfte bile versen yemez... tezgahlara falan çıkma huyu da yoktur, nerde olması gerektiğini bilir..

hala burada calısıyorum kardesımle aramız ıyı ama ara ara bozuluyor sebebını anlamadıgım sekılde patron babam değil bu arada burası kardesımın yeri:) olursa işte odamda bebege yer yapıp burada kendım bakmayı dusunuyorum bakalım hersey kısmet gelin de duruyor bu persembe 4 gunlugune tek basına ıtalyaya seyehat edecek ne yapsın . push ;

Ben evlendiğimde hemen hamile kaldım eşimle en az 2 yıl bebek istemiyorduk ve pek bu konuyu konuşmaya zamanımız da olmamıştı. Ben hamile olduğumu öğrenince bir ay kadar psikolojik olarak çok kötü olmuştum. Kendimi çok küçük hissediyordum 25 yaşındaydım hamile kaldığımda. Asla yapamam diyordum. Eşim bu konuda bana destek verdi rahatlatmaya çalıştı. Sonra bebeğim olduğu anda ben anne oldum. Öncesinde nelerle karşılaşacağımı pek bilmiyordum. Zamanla öğrendim ve aslında bebek sana ne yapacağını gösteriyor. Onun sevgisi öyle birşey ki aşk sevgi dediğim şeyi ben çocuğumla çok daha yoğun yaşadım. Onun sevgisi için herşeye katlanılıyor ne uyku ne eski rahat bir yaşına gelene kadar kalmıyor. Onun sevgisi olmasa belki katlanması çok zor ama öyle bir aşk ki bu insan herşeyi yapabiliyor. Çok şükür ki çok da yaramaz sayılmayan bir çocuğum var. 2 yaşından sonra daha rahat oldu benim için. Ama ben çalışmaya ara verdim çocuğum için işi bıraktım. Şimdi ikinciye hamileyim ve bunu da biraz büyütünce işime öyle devam etmek istiyorum. Sana tek diyeceğim anne olmadan önce gözüne o çok yorucu gelen şeyler varya anne olunca bambaşka oluyor. Evlat sevgisini yaşamayan asla bilemez. Ben normalde çok çocuk seven biri sayılmazdım ama anne olduktan sonra tüm çocuklara karşı içimde çok büyük bir merhamet duygusu oluştu. Senin ve her kadının da bu güzel duyguyu yaşamasını isterim açıkcası. Tabi ki senin ve eşinin kararı önemli olan. Eşinin de sana yardımı çok önemli. Benim eşim genelde beni çocuk konusunda hep rahatlatır, hasta olduğunda düşüp kafasını çarptığında ben çok panik olurum ama eşim sakin ol bu çocuk geçecek elbette diye sürekli beni rahatlatmaya çalışır. Yani eşinin davranışları da önemli. Hamilelik psikolojisi lohusalık bu durumlarda eşinin desteği gerçekten insana iyi geliyor. Ben senin çok iyi bir anne olacağına inanıyorum. Ben de hayvanları çok severim. Benim de bir kedim vardı öldü Bebek gibi bakardım kedime, içinde merhamet duygusu zaten var senin çok iyi anne de olursun.

Hiçbi sey eskisi gibi olmuyor sorumluluklar roller.. Zorlanıp bocalansanda üstesnden geliyor insan zaten en fazla iki yıl sonra çocuk derdini anlatıyo ztn.. Dunyaya bı miras bırakmak istemezmi insan.. Yıllar sonra yaslılığnda annem die sarılan bi evlat can parçası. Korkma bence insan zorlanıyor ama tüm stresini alıyor bir kokusu..

Düşüncelerinizi çok iyi anlıyorum, 1 yıllık evliyim 28 yaşında evlendim ve şu an 5 aylık hamileyim. Üstelik çocuk olayını en az 2 sene sonra falan düşünüyordum ama sonra yaş ilerledikçe hamile kalamayanları falan gördükçe bir korkuya kapıldım ve bununla birlikte çocuk istedim, eşimle benden bir parça ki eşim benden daha istekliydi. Evlendikten 7 ay sonra korunmayı bıraktık ve ilk ay hamile kaldım, şaşkınlık ve sevinç bir arada yaşadım. İnsan hamile olunca anlıyor ne kadar güzel bir duygu olduğunu, ultrasonda ilk kalp atışını duyduğunda... parmağını emerken... hıçkırdığını gördüğünde.. sürekli ona bişeyler almak istiyorum, bir an önce ona kavuşmak istiyorum, içimde bir özlem var.. sevmediğim yemekleri sırf içimde o var diye yiyorum... bekarken benim de kedim vardı, hayvanları aşırı severim.. evlenince kedimi annemlerde bıraktım, onu da çok özlüyorum, bebekken gelmişti bize ama inanın anne olmak bambaşka birşey... eşim de çok değişti, sevgisi katlandı... zaten bana çok ilgili sevgi dolu olan eşim, şimdi bana karşı daha şevkatli, ev işlerinde bana çok yardımcı, çok anlayışlı... daha fazla beklemeyin, yaşınız da geçmeden ve sonradan pişman olmadan, iş işten geçmeden çocuk sahibi olun derim... Hem kedinizden de vazgeçmeniz gerekmiyor, bebeğinize gerçek bir dost olur. Ben kedimi yanımda götürecektim evlendiğimde, onsuz olmayı düşünemiyordum ama eşim evde hayvan sevmiyor malesef, ciddi bir tartışma yaşadık bu yüzden annemlerde bırakmak zorunda kaldım.. Kedimi annem de çok seviyor.. hem benim gidişim hem kedimin fazla olur diye de düşündüm..

Yaş ilerleyince çocuklar daha bir çekilmez oluyor. Yaşadığın endişeleri çoğu kadın yaşıyor. Özellikle de benim gibi çalışan bayanlar. Benek olunca ama o düşüncelerini görmüyorsun, duymuyorsun. Can'ın oluyo o senin. Düzenin değişiyor vs ama ona değer dersin. Eşinin söylemleri çok hoş bence. Artık daha fazla gecikmemelisin pişman olursun ilerde. Benim şimdi 4,5 aylık bir bebeğim var. 5 sene çocuk yapmadık. Şimdi iyiki yapmışım diyorum. zorlanıyorum ama yapcak bişey yok. Bende de şu korku oluşmaya başladı; bu bebiş büyüyecek ben tam biraz düzeni oturtcam yaşım geçicek diye nasip olursa 2. Yi yapıcam süreç gene sıfırlanacak... Şimdiden düşünmeye başladım

Merhaba sizden 10 yaş küçğk yeni Anneyim. Sizinle aynı düşüncelere sahiptim rahatıma düşkünüm alıştığım bir hayat var eşime ilk gün gibi aşık ve tutkulu. 2. Yılımızdı ve ben doğum günümde öğrendim hamile olduğumu bundan sonraki doğum günlerimi kutlamayacağım bile çünkü gecen yıl olduğu kadar hiç biri anlamlı ve güzel olamayacak. net bir söz vardır : sallanan yuvayı çocuk yıkar, sağlam yuvayı ise güçlendirir. Eşinizin değişeceğine artık eskisi gibi olacağınız düşünceleri. Bir kenara bırakın bir erkek için kadını çocuğunun annesi olduğu Zaman çok daha farklı bir bağ oluyor. Hamilelik süreci ayrı Can'ınızdan can beklediğiniz o 9 koca ayın her anı farklı güzel ve özel paylaştığınız en güzel duygu evlat. Hamileliğim boyunca bir kez bile cinsellik olmadı ilk Zaman'lar düşük tehlikem vardı sonrası biz isteyemedik ama hiç birsey bitmedi hayatın sonu değilmiş, aksine daha bağlandık daha daha.. Şimdi gece yatmadan önce minancık ellerini öpüyoruz sımsıkı tutuyor ellerimizi sonra eskisi gibi açıyoruz TV Başbaşa vakit geçiriyoruz hersey daha güzel bir şekilde eskiye döndü hatta eskiden de güzel daha sağlam daha vazgeçilmez...

Yani patavatsızlıkta sınır yok, yok artık. Mahremiyet diye birşey var, diyen olmamış mı ona. Ay neler diyesim geldi birden.. . Rahatlığa fazla takılmamak gerek. Hasta olursun rahatın kaçar. Yangın olur evsiz kalırsın, iş yapar batarsın. Kısaca rahatın her şekilde kaçar. Sen çocuğu kedi gibi düşün ya, en azından sana anne diyecek ve belki sana benzeyecek. Merak etmiyor musun hiç, çocuğun olsa acaba kime benzer diye? Süpriz yumurta gibi

;D Allah iyiliğini versin ne güldüm ya

Daha önceki yorumları okumamistim sanırım anne olmaya karar vermissiniz:) inşallah çok iyi bir anne olacaksınız. Çok da ertelemeyin tedaviyi ne kadar erken baslarsaniz o kadar iyi olabilir:)

:) bılınclı olmanıza sevındım sırf cocugum olsun aradan cıksın dıye cocuk yapmayanlardansınız... evet cocuk olunca tum duzen rahat bozuluyor hersey tamamen degısıyor ama bu bı surec nasıl kedı aldınızda herseyı ona gore ayarlıyorsunuz buda oyle kı bende kedın besledım 10 senedır bızımle yasayan kedımız var 9 aylıkta kızım var cok zorlandık cok cıddı sıkıntılı bı surec ama gecıyor sımdı kızımla cok eglenıyoruz ıyıkı dogurmusum dıyorum :) endıselerınızde haklısınız ama o tempoya alısıyorsunuz...

ben de kelimesi kelimesine ayni korkulari yasiyorum. mesela su anda esim toplantida ben evde yalnizim. koegim yanimda uyuyor, hem de ne guzel uyuyor. ben de yemegimi yedim kahvemi yaptim. gectim tv karsisina keyif yapiyorum. en yakin arkadasimla konustuk demin cocuguna banyo yaptirmak icin mucadele veriyormus ciglik cigligaymis ev. sonra konusuruz diyip kapadi. ve yumurtaliklarim biraz daha buzuldu icimde. biz de esimle cocuk dusunmuyoruz yani korunuyoruz ama aldigimiz karar su oldu. korunmaya devam edelim, olur da bi kaza olursa aldirmayiz :) zar atiyoruz yani ama ben korunmaya ekstra dikkat ettigimi farkettim bunu konustuktan sonra :) kopekle bile sosyal hayatim feci sekteye ugradi. deli gibi kolumu bacagimi verecek kadar sevmeme ragmen keske almasaydim onu diyorum. cunku o bile tum imkanlarimi seferber ettigim halde cok zorluyor beni. kisacasi hazir olmadan yaparsam cocukta da boyle olurdiye korkuyorum. bir de kopegim onu gunde on saat evde yalniz birakip ise gidiyorum diye benden nefret etmiyor. eve gelince unutuyor herseyi. bir de cocugun psikolojisini dusunecegim yani o durumda.

Rabbim aratmasın isteyen herkese diyelim bizimde nasibimizde varsa yaşayacağız elbet

Bence siz disardan onlarin evliligini guzel gormussunuz adamin icinde varsa cocuk bahane olmustur esiniz sizin anlattiqiniz gibi biriyse daha da baglanir ben 24 yasindayim 8 aylik bir bebegim var uyudugunda ozluyorum bazen huzursuz oluyo oglum niye boyle yapiyosun diye yuzune bakiyorum surat asik bi sekilde bi guluyo ne yorgunluk ne sinir kaliyo dunyanin en guzel duygusu bambaskaaa bisey evlat ya evlat kokusu dunyayaa bedeel.. tabiki hayatinizda bi takim degisiklikler olucak ama inanin buna deger her kadin tatmali diye dusunuyorum :) en yakin zamanda kucaginiz dolar insallah :)

Bize direkt asılama yapılması gerekiyo sıkıntı eşimde insallah olumlu sonuc alırız Evet ben kediden snr böyle oldum 3 yıl evvel evlendim kedi anmemde kaldı ama annemi arayınca ilk sordugum kelime o oluyor Napıyyo nerde uyudu gece Keyfi nasıl foto atsana:))) Anneme gidnce ilk işim onu aramak oluyor evde bazen cok asık surat gidiuorım mesela ama kedmi görünce yuzumde hemen tebessüm olusuyo Sanki tüm sıkıntımı unutuyorum Bizim kedi bizle teması sevmez Kucaktan falan nefret eder 4 senedir ilk defa dün gece yanımda yattı ve kuyrugu ile dakikalarca yüzümü sevdi :)) allahım mutluluktan ölecektim :)) Kedi de cocuk gbi Çok sık hasta oluyo Sürekli çişi gelio ve kumunu hep ytemizlemek gerekkir Gecenin bi vakti süt istiyor bizi uyanrırıp mutfaga götürüyo Bazen battaniyeye sarıp balkonda hava alması için beklıyorum :))))

Aynen öyle Ya millet evleniyor 8. Ayına bebek gelio Biz apt da katımızda 4 hane idik Hepimiz yeni gelindik Hepsi doğurdu cocukları 2 yasına geldi Bi ben kaldım :))) İkinciyi doğuran bile var ben evlendikten. Snr Kimsw bu kadar düşünmuyor ben en ince ayrıntısı a kadar düşünüyorum Olmayan cocugumu üniversiteye kadar okuyuyorum beynimde :)) burcakkxoxo ben <3 kendim tek ayak

Niye öyle diyorsun pişman mı olurum sence bir beş sene sonra? Şu an içimde gram analık hissi ve duygusu yok söz konusu kedilerim olmadığı sürece tabi! Onlara bebek gibi besliyor bakıyorum dört tane oldular bir ay önce. İşe girmeyi bile onların aşıların eksiksiz yaptırabileyim diye çok istiyorum. pamukkiz gun dogmadan neler

Sadece paylaşayım dedim yanlış anlamayın lütfen :) Hayvanlara olan sevginizi ve nasıl baktığınızı okudum. Takdir ediyorum. Sizin yapınızdaki bir kişi bebeğe nasıl bakar kimbilir :)

bahsettiğim okul, iş vs. sorumluluğu değil. bu sadece kişisel bir döngü. bir başkası için rahatından vazgeçmek, zorlanmak, yorulmak vs. . push ; burcubahar0635 what u get is what u

Bi tanidigim 37 sinde bi kiz cocugu sahibi oldu masallah ikiside cok iyiler

Hepimizin evladini bagislasin... es bakis acisini yazmadim. O cocuk istemeyen adam cocugu icin titriyor gece uyutuyor yediriyor. Is yerinde ise durmadan resim istiyor benden.. sizin icinde hayirlisi olsun geleceginiz icin..

Bi anne olarak sunu soyleyebilirimki kedi, annen, baban, esin hepsinin sevgisini geç evlat sevgisi bambaşka bi duygu ve hayatta herşeye değer bu duyguyu tadmak diye düşünüyorum calisiyomussunuzda zaten guvendiginiz bi bakiciyla veya annenizle bu sureci kendiniz içinde kolaylastirabilirsiniz

ben sizden 10 yaş küçüğüm ama kafalarımız aynı kedime bir çocuğa bakar gibi titizleniyorum masraf ediyorum vs ama çocuğu gözüm almıyor eşim de istiyormuş 2 -3 sene sonra dedim ama o zaman da ister miyim bilmiyorum

Ben de çocuk heveslisi bir insan değildim sizin gibi rahatına düşkün, mevcut hayatından memnun bir insandım. Geçtiğimiz yıl hamile kaldım ve bu yaz doğum yaptım. Yanınızda yardım alabileceğiniz kimse yok ise bebek bakımının ilk zamanlarda çok zor olduğunu söylemeliyim. Adaptasyon sürecini aştıktan sonra bir nebze rahatlıyorsunuz. Fakat ne kadar uslu bir bebek olursa olsun hayatınızın eski rahatını bulamayacaksınız. Ben de "ya sıkılırsam?" "ya sevemezsem?" gibi endişelere sahiptim ama onu gördükten sonra gerçekten her şey değişiyormuş. Her haftasonunu farklı farklı yerlerde geçirirken şimdi 15 gün kapı dışarı çıkamadığım oluyor. Ancak şikayetçi miyim? Asla :)

aynen işte ben de o duygulardayım:)

Yok ben çocuklari da sevmiyorum Yani öyle dısarıda cocuk görüp aman aman ne tatlı diyen kişilerden değilim Kendi cocugum olsa severim sanırım annelik duygusu ile ama baska cocuklar cekıcı gelmıyor Biz de rahata cok alıstık iste Eşim gecenlerde istedi, adım atalım falan dedi ama onun hisleri de benim yonumde sanırım Bi yandan olsun da istiyorum

wayyyyyy podyumlara geri dönmüşsün seni uzun zamandır göremiyorduk hg

Aynı ben. Sanki evde bi fazlalık olcakmış gibi geliyo yani üzgünüm böyle hissettiğim için ama gerçek bu Bende özgürlüğüm kısıtlanacakmış gibi beni bağlayacakmış gibi geliyor yani hiç merak etmiyorum annelik nasıl bir duygu diye hiç içimden de gelmiyo

Bunları ben yazdım sandım:)) Bende eskiden komşuların çocuklarını eve getirirdim sevmek için:)) Şimdi hiç sevesim yok bilmiyorum neden

owwww 3 cocuk mu ya boyle kişilere hayranım :))) ben bir taneye cesaret edemıyorum bazen dısarıda goruyorum ıkı tane 3 tane cocukla dısarıdalar bır de kendıme bakıyorum hala kendımı üniversıtedekı kız sanıyorum :))) M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Bende bir kere rüyamda gördüm ve ödüm koptu Benim içimde öyle bi kadın yok galiba

Evlilik sorunluysa o son dediğin şeyler olur. Yani uzaklaşma tahammül edememe vs. İyi evliliklere bebek böyle şeyler getirmez. 20 aylık çocuğum var. Bir gün eşimle ayrı uyumadık hala banyosu alt değişimi giyinmesi gece uyandığında ilgilenmesi herşeyini birlikte yaparız. Zor tabiki zor değil diyen yoktur büyük emek ve sakinlik gerektiriyor özellikle bir yaş sonrası.

Canım bizde evlendikten sonra 3sene bu korkular yüzünden korunduk istemedik. sonra istedik olmadı falan, şimdi bebeğimizi ultrason ekranında gördüğümüz her an, neden bukadar ertelemişiz nekadar salakmışız dedik. içinde o tekmeleri hissettiğin zaman, inan korku falan kalmıyor. eşin zaten bahsettiğin kadar duyarlı bir adamsa, inan dahada çok bağlayacak bebek sizi birbirinize, ama o bağ şimdikinden daha farklı bir bağ, mükemmel değişik bişey. aranızda aksayan tek şey cinsellik olabilir :) bazen doktor yasak koyuyor riskli durumlarda, biz en başından beri yasaklıyız ama bebeğimiz için yıllarca dokunmadan durabiliriz birbirimize. inan hiç bir pişmanlık duymayacaksın. hiç birşey aksamayacak, çünkü aksasada umrunda olmayacak...

sevindim sizin adınıza Allah sağlık sıhhat versın bebeğinize :) Çok teşekkkürler

Üç kedim bir köpeğim var. diğer anlattıklarınızı ben de hissediyordum aynen yazdıklarınızı düşünüyordum ama tren kaçıyor diye panikledim en sonunda.40 yaşındayım iki buçuk aylık bebeğim emiyor şu an kucağımda. onun tek bir tırnağına dünyaları degişmem. bu aşk gerçek aşk.

24 yaşındayım, hiçbir zaman çocuk seven bir insan olamadım, sokakta, oturduğum kafede, parkta bebek görünce öyle çıldıran aman da aman yapan tiplerden de değilim. Oysa bir kedi görsem çıldırırım sevinçten, ki tombul bir oğluşum var çok sevdiğim İlerde ne hissederim bilmiyorum ama şuan için bebek yapmak bana kendimi kısıtlamak, hayattan geride kalmak, kendimden vazgeçmek gibi geliyor, yaşın ilerledikçe değişir bu düşüncelerin diyorlar ama bilemiyorum, çocuk işi yaş gibi, ona dökeceğim parayı ben yerim bence M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

valla eşle ılgılı olan yorumlar en cok içime su serptı sağlıkla sıhhatle buyutun yavrunuzu ınsallah

Lütfen olmasın 50d

Herşeye bu kadar olumlu bakan bir eşiniz varsa inanın düzeninizde hayatınız da rayında gider Bence evlat muhteşem birşey... Düşünsenize size kalan sizden bir parça Hakkınızda hayırlısı olsun :)

eşim zaten bana yardımcı olur her konuda bebek konusunda da konustum ben her yardımı yaparım sana dedi altını değişirim, mamasını yediririm, yıkarım bile diyor. eşimde de vardı bu korkular ama sanırım onunki isteğe dönmüş artık. evden uzaklasma benden uzaklasma konusunu da soyledım, öyle sey olur mu ben sizi hep yanımda isterım falan dıyor:)

çocuk sahibi olmadan önce ben oluyorsun. ben rahatım, ben evde tv izlerim, dinlenirim vs vs çocuk olunca ise eski günlerini insan hiç özlemiyor. bu nasıl bi duyguymuş, bu nasıl güzel bi şeymiş. evlat aşkı oluyor o zaman insanda. dolayısıyla etrafına karşı bakış açın da değişiyor. başka çocukları da seviyorsun, merhamet duygun daha çok artıyor. bence aşılama ya da tüp yöntemini denemelisin. ileride yaşlılığa doğru, çocuğun seni arar annecim nasılsın der. hayattaki tek zenginlik bence çocuktur. bir gülüşü yeter.

çocuklara çok bayılmayan bir anne olarak yazayım elbette ki her anne gibi kendi çocuklarıma ve yeğenlerime aşığım ama sadece onlara.. hala dışarıda bir bebek görsem "agucu bugucu" diye yapışmam.. sevdiğim çocuk sayısı iki elin parmağını geçmez onlarında hepsi arkadaşlarımın bebişleri yani kendi çocuğun olduğunda aşık olacaksın, titiz olacaksın hatta olayı abartıp psikopat olacaksın ama diğer çocuklara yine çok bayılmayacaksın..

Cocuk yapmayi hic dusunmeyen biri olarak yaziyorum bu yaziyi. Arti ben cok cocuk seven birisi degilimdir hani yolda gordugu her cocugu sevenler vardirya hic anlamam onlari diye dusunurum. 7 yillik evliyim ve esimde bende hic cocuk dusunmedik hep hayatimizi sinitlayacagini dusunduk ve sadece ikimiz olarak yasamayi planladik. Dedikki 30 u gecince belki olabilir di bir bebek. Ama 31 yasimda beklemedigimiz bir anda hamile oldugumu ogrendim. Ilk eyvah dedim tum duzenim bozulacak sonra hamilelik ve alisma ona baglanma derken o cocuk sevmeyen ben dogsada bir gorsem kucaklasam dedim. Dogdu rahata alismis ben cok fazla zorlandim baska etkenlerde eklenince logusalik sendromu yasadim yogun olarak ama zaman gectikce bebgimin her yeni davranisini gordukce azaldi ve gecti. Suan durum nemi isten gelince hemen onu kucakliyorum. 8 aylik suan ben kapidan girince nerdeyse elindekileri birakip kahkaha atip emekleyerek bacaklarima sariliyor beni kucagina al diyor. Tebessum bile yapsam herseyime guluyor. Yatakta yanima alirsam eger bana donup elleri ile boynumu sarip boynuma sokuluyor nefesini hissediyorum ve hep sukrediyorum. Sonuc olarak demem o ki 1. Hic bir zaman kendinizi hazir hissetmeyeceksiniz kendimden biliyorum. 2. Hayat cocukla zormu calisiyorsan gercekten zor fakat buyudukce hem biraz daha kolaylasiyor hemde anneler kolaylastirmek icin milyon tane yol buluyor. Ki ben bebegim kucukken onu kanguruya alip sosyete pazarlati dahil heryeri gezmisimdir hemde istanbulda ve arabam yok iken... yasam seklin biraz degisiyor elbetteki eskisi gibi olmuuor ama yerine bambaska seyler geliyor keyif veren.. 3. Peki pismanmiyim. bazen cok zorluyor tahammulum olmuyor yastan da dolayi. Tek bir pisamanligim var benim oda keske daha once yapsaymisim.. bu guzellikten ve bu duygudan nasil mahrum biraktim kendimi diyorum.. 4. Ve son olarak bebegim 8 aylik fakat ben 2. cocugu dusunuyorum ki bir kardesi olsun istiyorum.. Karariniz ne olur bilemem sadece kendi bakis acimdan yazdim..

Evet bu duygular agır basıyor bende de o kadar sıkıntı zorluga katlanıyorum kendı canımdan mı sıkılacagım dıyorum eşim de yenı yenı ıstemeye basladı evvelınde o da pek oralı değildi evet ben adım atmaya baslayayım bence de:)

Aynı korkular bende de var ve bu yüzden hiç istemiyorum

ne kadar doğal yazmıssınız Allah bagıslasın evladınızı benım de hayatta en sevdiğim şey uykudur :) her sabah işe gelırken bu aksam eve gıdeer gtmez yatacagım dıye kendıme söz verırım ama aksam eve varınca yemek derdıne düşerım snr eşim gelır onunla vakıt gecıreşım derken yıne uyuyamam ertesı gun yıne soz verırım :))) bu 14 senedir böyle uykuyu cok severım ama malesef uyuyamıyorum saunda 12 de yatıyorum sabah 8 de kalkıyorum az gelıyor benı en cok korkutan uyku:)))

Evine kedi alırken ona nasıl bakarım, huzurum bozulur mu diye düşündün mü?Hayır. Ama şu an çok mutlusun, kedini ver desek veremezsin ya da birine bıraksan özlersin. Annelik bunun yoğun hali.. Kedine bu kadar düşkünsen evladına ölürsün sen. Ben anne değilim, kedileri de çok severim. İşyerinde kedim, evde kuşum var. Konuşan bir kuş üstelik. eni kelimeler öğrensin diye her gün yorgun olmama rağmen saatlerce onunla konuşuyorum. İnsan gibi oldu. Amaaa şimdi şöyle bir gerçek var: Evde bir çoçuk olmadığı için bunlara sarıyoruz. Çoçuk olsa, tüm ilgi alaka onun olacak. Hepsinin önceliği farklı, hiçbir şey bir eclat etmez. Evinde kedin var diye huzurundan bir şey eksiliyor mu, hayır. Çoçuğun olunca evine başka bir huzur gelecek bunun yanında. Çoçuğun olunca; kendine çok kızacaksın gibi geliyor bana.

ben kendi firmamızda calısıyorum belkı 2 ay kadar doğum izni bile alamayacağım olursa eger kvalidem baska sehırde bana gelıp bakmasına tahammul edemem:) annemin de bazı hastalıkları var ona da kıyamıyorum odama getirip burada kendım bakmayı düşünuyorum :)) burayı bebek için uygun bi ortama getirip :)

Evet. Butun yazdiklariniz olucak. Esinizle az vakit gecireceksiniz, rahatiniz kacacak, uykusuz kalacaksiniz. Kaka temizliyceksiniz. Agzinizla sumuk cekiceksiniz. Pirtlasin diye belki aylarca ugrasacaksiniz.. Amaa.. Onun karni doydugunda sizde doyacaksiniz. Gozunden bi damla yas gelse sizin iciniz kanicak.. Coook baska bisey.. Ama sabrim yok derseniz hic girmeyin bu ise. Sabir olmadan anne olunmaz bence. Sonra istemeden de olsa kotu davranirsiniz bebeye yazik olur..

Bence evlilik gerçekten mutlu ise çocuk olunca bozulmaz.. goremediginiz görmezden geldiğiniz sorunlar varsa onlar gün yüzüne çıkar mutsuz olunur.. Eşinizin iyi bir baba ve aynı anda iyi bir eş! olabileceğine inaniyorsaniz aynısı sizin için de geçerli ve istiyorsanız ne ala.. 2 kişilik değil 3 kişilik mutluluk olur o zaman.. Kediniz belki size annelik duygusunu yaşatıyor bu yüzden büyük bir eksiklik duymuyorsunuz bu da normal.. iyi düşünün çünkü çocuğum var diye pişman olan pek yoktur ama keşke olsaydı demek ağır gelebilir ileride.. tabi ki çocuksuz da mutlu olunur daha rahat olacağınız da kesin.. hayırlısı olsun..

Eşim için Allah'a hep şükrediyorum, bu konuda beni hiç üzmedi Ama başka insanlar aynı düşmesin istiyorum o yüzden paylaşmak istedim

bende aynı sizin gibi düşünüyodum ama hiçte öyle olmuyo merak etmeyin belki benim başıma gelmedi ama eşimde hiç değişiklik olmadı soğuma falan çocuğunada çok düşkün 7 yaşında oldu oğlum eşime kalsa 1 yaşına gelince 2. istiyodu ama ben istemedim şimdide 4 yıldır 2. için uğraşıyoruz benimde normal yolla hiç ümit yok erken menapoz durumum söz konusu

bebekten evvel de eşiniz bağlı mıydı size allah mutlulugunuzu daim etsın bebegınıze de saglık sıhhat huzur versın hep masallah

evlatla kedıyı bır tutmuyorum ki:)))) kedıme bıle bu kadar ozenıp sevgı duyuyorum, çocugum olsa muhakkak ıyı bır anne olarak dusunuyorum ama ınsanın evladı olmayınca kedı de cocugumuz gbı oluyor hatta bırcok ınsan cocugun olsa kedıyı atarsın dıyorlar o kadar uzuluyorum kı, o da benım canım yaaa nasıl kıyarım ona dili yok muhtaç yani ikisi bı arada buyur dıyorum ben de evet Allah nasip ederse oluyor olmaz denenlerın bıle, olmayacagı varsa da ne yaparsan yap olmuyor haklısınız K kalliope82

Ypk hayır ben sizi anladım Bnm kuzenim de böyle İki cocugu var sürekli bagırıp cagırıyor cocuklara ve hep şikayet ediuor onlardan Neden doğurdun madem iki tane dimi Hala da diyor ki arabam olsa üçüncüyü doğurırım :))

kafalarımız o kadar aynı ki bu konu da. evli değilim berbat bir nişanlılık hayatının ortasındayım. 3 yıl önce sokakta daha göbek bağı yeni kurumuş bir yavru kediyi aldım ama nasıl ilgi nasıl ilgi geceleri saat 3 te kalkar ona biberon maması yapar yedirir uyuturdum. e şimdii eşşek gibi oldu kerata. neyse yaklaşık 1 hafta önce kuzenim geldi misafirliğe kucağında 2 aylık bebeyle. çocuk gelişimi bölümü okuyup çocuklarla iç içe olduğum halde bebek bana bi tuhaf geldi. ben çünkü alışmışım 4 pati görmeye yastıkların üzerinde kendi kendine uyuyan kedime. bi baktım ağlıyor bağırıyor ayyyy kaç kaç moduna girdim ve bende çocuklarla uğraşamam diye okuduğum mesleği yapmıyorum. ama annelik başka olur mu bilmiyorum. belki de eşinin sana yardımcı olamayacağını ve gözünde büyüttüğün çocuk yükünü tek başına üstlenemeyeceğinden korkuyorsun.

Cocugunuz oldugu zaman belkide diceksiniz boşa gecen yıllarım. Hiç korkmayın benim 3tane var 4düşünüyorum oldu fakat düştü yeni 3ay sonra tekrar denicem inş saglıklı olur hayırlısıyla gönlümüzdekinide nasib eder mevlam.

Meraketmeyin kedi bakmaktan cok daha fazla mutlu edecektir bebeginiz. ama bilemem her kadin anne olabilirmi anneligi hissedermi cocuguna ayakbagi gozuyle bakmsk coookkk uzucu. unutmayin sizde bir bebekdiniz ve anne babaniz sizi buyuturkende ayni sıkıntıları yasadi ama sizi sevgiyle buyuttu bu yasa getirdi. Sukadarini soyliyim anne olmadan anlayamzsiniz hamileyken bile tam anlamiyorsun ama dogunca o mis kokusunu icine cekince ne uyku ne yemek geliyor aklina hele gulmesi yokmu o yavrunun birde anne baba deyisi... Anne olmaniz lazim anlatilmaza yasanir.. 6 yil ugrastan sonra kavustum kizima simd8 ikinciyi dusunuyoruz Allah nasip etsin insallah cok yorulsamda uykusuz kalsamda ozgur olamasamda yavruma deger yterki o iyi olsun... Tabi asilama tup bebek kolay degil cok yipratan bir surec ayni yastayiz zaten zamanimiz yok hemen harekete gecin bence uc yildirda olmamis esinuz istiyorsa onun baba olma hakkini elinden almayin. tup bebek ve asilama hmen tutmuyor cok karmasik bir surec insallah bebeginiz hemen olur cunku anne olmsk her kula nasip olmuyor cooookkkk zooorrrr bu yolda savas vermek. hersey gonlunuzce olsun ama hemen tedaviye baslayin... zaman cok kiymetlii

Çok samimi cevap vereyim sana. Ben kimsenin bebeğini sevmeyen, çocuk gürültüsüne sinir olan, yalnızlık ve sessizlikten ciddi anlamda hoşlanan bir insanım. Hayatta en sevdiğim üç şeyden biri uykudur. En ufacık anaç tarafıma rastlayan çıkmadı. Ben bile anne oldum. Oğlum uyuyunca özleyip ağladım. Ateşi çıkınca sabaha kadar oturdum. Hamileliktn dolayı tipim bozuldu, eşimle birkaç kez kavga ettim çocuklarla ilgili. Bütün özel alanlarıma, dokunulmazlığıma tecavüz edildi. Düzenim bozuldu mu? çok fena hem de. Ama geçen gün oğlum -anne bak yişill dedi. öyle mutlu oldum ki anlatamam.

herkes anne olmamalı.. kesinlikle imzamı atarım.. ya da bu ülkede herkes anne olmamalı, bilemedim şimdi..

Hoş Nasıl dayanacağım onuda bilemiyorum cok heyecanlıyım bir okadar da korkuyorum Sabirsiz61 Miray ❤

Bende şurada bir köşe de yerimi alıp yorumları okuyayım 27 yaşıma gireceğim 1 ay sonra 1 buçuk yıllık evli olacağım çocukları sevmem kedi aşığıyım annemler de kedimiz her gün sorarım telefonda ve sık sık görmeye giderim eğer anne sevgisi bundan çok daha büyükse bir yandan istiyorum ama bir yandan bu huzurlu sakin hayatımız bitecek diye korkuyorum daha gezmem gereken görmem gereken o kadar yer var eşimle yapmalıyız diyorum ki maddiyat olarakta aman aman hazır değiliz ama aç kalmaz yani bilemedim en azından 1-2 sene daha duralım diyoruz ama pcos hastasıyım ya istediğimizde olmaz ve çok uğraşır pişman olursak diyorum işte beynim bu sorular içerisinde İnşallah sizde hakkınızda hayırlı olan doğru cevabı bulursunuz

off evet yıne tek basına hatun coll ne yapsın :))))) evet odam var iş arasında burda durur bir besık de buraya alırım falan dıyorum ne yapayım :)) aylarca buradan yok olamam

36 yaşımdayım dört kedim var iki senelik evliyim. Ben de çok dikkat etmiyorum korunmama ama kaza yaşamadık şu ana dek. Ve inanın içimde gram annelik duygusu yok. Olacağa da benzemiyor. Yani şimdi arkadaşlar kutsal analık duygusundan falan kesin söz etmiştir ama yok öyle bir şey, çok mutsuz olursunuz. @cankuslarinannesi var mesela onun konulara bir bakın derim. %1500 hazırım derseniz o başka ama bizlerin fikirleri alacak kadar kararsızsanız mutsuzluk garanti.

Evet işte ben de oyleyım cocuk sesine tahammulüm yok ArkDaslar bize gelecekleri zaman inş cocklari getirmezler diyoruz:))) Evet hayvan bakmak d cok buyuk bi sorumluluk Aksam kedimi dısarı bıraktım tüm gun evde sıkıldi diye 4 saattir piyasada yok:) Bi ön bahceye bi arka bahceye cıkıp sesleniyorum Sabah işe gideceğim ama o eve gelmeden uyuyamam sanırım kac olursa bekleyeceğim

fazla sorunluluk almadan hayat gecınce derken siz benım bu yasa kadar hangı sorumlulukları alıp almadıgımı nereden bilebilirsiniz ki?

çok teşekkür ederim :)

Kesin "kendi çocuğun olunca seversin" denmiştir ama, ben sevmeyenini de gördüm. Zorla çocuk sahibi yaptılar kadını, eşi, ailesi ve bildiğimiz toplum baskısı. Çocuk sevmiyorum diyen bir kadındı, aynı buradaki gibi kendi çocuğun olunca seversin şudur budur dediler. Sonuç? Kadın istemeye istemeye hamile kaldı, şehir efsanesine ya da çoğunluğun hissettiği duyguya inandı, doğurdu ve maalesef sevmedi, sevemedi. En sonunda da boşandı ve çocuğu babaya bıraktı. Şunun ayrımını iyi yapmak gerek: Çocuk mu istemiyor insan, çocuğun sorumluluğunu mu. İkisi farklı şeyler.

ben hiçbir zaman hazır olunacagını düşünmuyorum Anneliği kaldıramayacagımı da düşünmuyorım Sadece calıstıgim için korkularım var ATTRAENTE ACTA EST

Calısmıyorum calışsam yine dogrurdum cünkü evlat gercekten güzel birde benim eşim cok cocuk isteyen biridegil birde isteseydi ne oludu acaba ama şimdik ben cocuklara kızsam o bana kızıyor kızma diye inş korkma Allaha bırak herşey olur.

yas ve evlilik süresi önemli ama ondan ziyade hazır hissetmeniz daha önemli bence hakkınızda hayırlısı olsun

Başkasının çocuğunu sevmekle kendininkini sevmek asla aynı olamaz. Bebeğin anne ve babada büyüleyici bir etkisi oluyor. Benim eşim hiçbir zaman hazır hissetmedi kendini, hiç istekli olmadı. Bir yaşında oğlumuz var. O yokken hayatımız ne kadar bomboşmuş. O geldi evimizi kalbimizi her şeyi doldurdu. Çok geç kalmışız diyor. Evet hayatınız eskisi gibi başınıza buyruk olmayacak ama sevgisi her şeyi kaldırabilecek güç veriyor insana.

ya ben hep kötü örneklerle karsılastım sanırım çevremdekı cocuklu ınsanlar hep offf pofff modunda senın bebeklerın de duzenlı uysal sanırım, maşallah size de

1 kızım var. Söylediklerinizi ondan öncede düşünmüştüm, şimdi acaba ikinci için hamile miyim diye şüplenirken de düşünüyorum. Açıkcası kızım olmasa nasıl bir hayatım olurdu bilmiyorum ama olması hayatımı olumsuz anlamda etkilemedi hiç. Yani yapacağım hiç birşeyden geri kalmadım. 40'ı çıkmamış çocuğu evden çıkarmayanların tersine, uçağa bile bindik biz. Şimdi 8 yaşında müthiş birşey insanın bir çocuğunun olması, -tamam arada saçma evhamlar bende yapıyorum- ama onun dışında hadi kalk şuraya gidelim dediğimde yanımda en iyi arkadaşım. Önümüzdeki aylarda yurt dışına götüreceğim onu. Şimdiden beraber plan yapıyoruz. Derslerine abartılı çalışıyor, kitabını fazladan okuyor ki öğretmen amann bu çocuk geri kalır demesin. Bana hiç engel olduğunu düşünmüyorum ki. Fıstık gibi işini bırakıp, hayalindeki mesleğe kızı 6 yaşındayken başlamış birisiyim.. Demem o ki siz bir anne olarak iç dengenizi ve sakinliğinizi koruduğunuz sürece oda aynı şekilde devam edecektir. Dipnot: Anne evhamları olacak. Onlar başa dert ama demedi demeyin. Çocuk bir gün benimle az ilgilendin dese içinize oturacak ama sanırım bu işlerle alakalı yapacak bir şey yok. :)

Korku varsa olmaz Ece. Şüphe varsa da olmaz. Herkes anne olacak diye bir kural mı var? O çevremizdeki anneler çocuklarını çok mu şahane eğitim ve görgüyle büyütüyorlar?

hayır canım çocuklara neden kötü davranayım :)))) biz de çocuk olduk sonucta sadece baska ınsanlar kadar dıkkatımı cekmıyorlar hepsi bu.

Kediye güzel bir merhamet gösteren bir insan bebeği olduğunda sevinçten kimbilir nasıl olur :))) Bende bebeğime 2 senenin sonunda kavuştum inşallah kucagima alırım. Çok istememe rağmen bende bu korkular devam ediyor. Ama bir o kadar da seviniyorum. Korkmayın allah yardım ediyor

eceezgi dün duyduğum bir olay direk sizin konunuz aklıma geldi. Siz de öyle olursunuz diye değil yanlış anlamayın ama gerçek bir olay bu Anne 3.5 yaşındaki kızını babasına bırakıp gitti. Sebebi ben çocuğun böyle birşey olduğunu hiç bilmiyordum hiç böyle hayal etmemiştim. Özgürlüğüm çok kısıtlandı dayanamıyorum.. nerisona

Ne kadar güzel ifade etmıssınız Evet ben de hiçbi zaman hazır olunacagını düşünmuyorum Allah bağıslasın evladınızı

sizde tam tersi olmus:))

Yaş da ilerlemiş aslında ya 37 demişsiniz Ben 35 falan olunca isterim herhalde diyordum demek ki değişmeyebiliyor Gençken de mi istemiyordunuz? Önceki

Evli degilim ama ayni korkulari bende yasiyorum. Simdiden icimde en ufak bir cocuk istegi yok. Buraya da konu acmistim. Çocuksuz evlilik nasıl olur diye. Bence icinden istedigin zaman düşün. Yoksa sana da eziyet olabilir. Herkes cocuk yapicak diye bir sey yok bence. Annemin arkadaşları var cocugu yok gezip tozuyorlar. Hiçte pisman degiller.

Amin çok teşekkür ederim Efser'im Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah R

Evlat candır.. Önceki

Ben de sevmem çocuk. Bir kızım var ona bayılıyorum ama hala çocuk sevmem. Çocuk işi bana göre çok zor. Kızım 2 yaşında ikinciye hamile kaldım istemeyerek. Hayatım bitti diye ağladım kaç kez. Dünyanın en güzel şeyi evlat. Allah ın en güzel hediyesi ama çok büyük sorumluluk. Evet hayatım değişti. Ben ailemden başka şehirde olduğum için yalnızım. Sinemayı unuttum mesela. Dışarda çay içmek yemek yemek çoğu zaman kabusa dönüyor. Ev desen yer ile tavan yer değiştirmiş durumda. Anne olmadan önce de vardım çocukla car olmadım. Kızım dan önce de güzel bir hayatım vardı. İtiraf etmeliyim ben ne yaptım böyle sakin hayatım bitti demişliğim çok var. Olabildiğince geç ve az çocuk taraftarıyım. Kızıma aşığım onsuzluğu düşünemiyorum. Çok seviliyor evlat. İçimi döktüm sanırım☺ kısacası evlat süper birşey. Ama bir o kadar da zor

:) teşekkür ederim iyi yaptın tabiki

Hayır hem de hiç. Ayrıca 35 ime girdim bikaç gün önce. Ben de kedi görünce içim ısınıyor, ama bir çocuk görünce görmesem de olur. Benimki kendi çocukluğumdan kalma psikolojik nedenli. Ama o kafam atınca çekip gitme özgürlüğüm- en basitinden bir örnek bu-elimden alınacak. Ya da arkadaşlarımla yemeğe çıkmak, ya da evimde yemek vermek vs hepsi çöpe atılacak. Daha da milyon tane örnek sayabilirim. Her ''çocuk iyidir'' temalı konuşma benim boğulma ve oradan kaçma isteğimle sonuçlanıyor. Hakkımızda hayırlısı.

bence her kadın annelik duygusunu tatmalı. gerek kendi doğurarak gerek evlat edinerek. ewt çok zor. ewt zamanının tamamını alıyor. ama o kadar saat uyusun diye gözlerinin içine baktığın sıpayı, uyuduğu an özlemeye başlıyorsun. ha kötüye giden babalar içindeki kötülüğü çıkarıyorlar. gerçekten iyi bir eş, iyi bir insan olan erkekler daha çok evladına ve eşine sarılıyor sadece lohusa dönemi kadın hiçbir şeyden memnun olmayabilir. ha onda da kocaların idare etmesi gerek.

yok evet anladım okudum sımdı ben de morfolojı asılamada baya etkılıymıs ya ((( kimine ne kadar kolay bebek yapmak kımıne de ne kadar zor

Ben. çocuklara tahammülsüz bir insandim. Yegenlerim kimseden. cekinmez benden. çekindiler hep. Severim ama. dediğim gibi aman. da aman bebis. vs. demezdim kimsenin. çocuğuna. Hatta simarik., zirlak. çocuk hala. sevmem. Ne zaman 35 oldum bende. birseyler uyandı. Eski esim istemiyordu.. bende. ondan. çocuk istemiyordum. ve. bu. ve. baska. sebeplerden dolayi bosandim. 4,5 yil benimde. bir. siyam kızım vardi bana o. yeter. derdim. Hayvan sevgisi bambaska, hala cok severim ama. sahiplendirmek. zorunda kaldim onu... ( Sonra karşıma şimdiki esim çıktı ve içimdeki cocuk atesi. alevlendi. Simdi cok şükür ugruna deli. oldugum 5 aylik bir. prensesim var karsimda. uyuyor : ))) 2. bile. ister oldum ki benden. kimse beklemezdi... Not. Noktalar cep. telin azizligidir. Pesinen. özür...

Ben oldum olasi sevemedim Ne komsu cocuklarini ne kuzenlerimi Sizin içinizde yine bi sevgiler bişeyler varmis Bence yapin çünkü sonra pisman olur muyum hissi geldi bana yazdiklarinizdan

Merhabalar... Konu başlığı dikkatimi cekti girip okuyunca moralim bozuldu. Ben şuan da sizden baya küçüğüm (21 yaşım) ve 8 aylık evliyim ilk ben de çocuğumun olmasını istemiyordum sadece eşim benimle ilgilensin biz kelimesi sadece ikimizden ibaret olsun istiyordum 6 Aydan sonra çevremde ki herkes eşim de dahil olmak üzere neden cocuk düşünmüyorsunuz olmuyor mu gibi cümleler duydum Can'ım sıkıldı tabi istemiyordum o Zaman'lar ve sebebini de kimseye söylemiyordum ama çevrem de evli olan ve cocuk sahibi kişiler evlat sizi birbirinize bağlar eşini sana bağlar daha Mutlu olursunuz evinizin neşesi olur dediler. bana ve o Zaman'dan sorAnda düşündüm neden olmasın diye 6. Aydan sonra korunmayı bıraktık 3 aydır istememize rağmen cocuk sahibi olamadık. Bir cocuk için kıvranıp duruyoruz demem o ki vakit varken cocuk sahibi olun birbirinize sımsıkı sarılın yarın öbürgün yaşlandığınızda sizi koruyup kollayan biri olsun hayatınızda çünkü insanın ne annesi ne babası kimsesi kalmıyor yanın da eşinden ve çocuğundan başka Allah korusun bir gün eşinizi kaybederseniz ona ait bir parça sizi teselli etsin sabır, güç kuvvet versin. Tabi eğer eşiniz sorumsuzsa ve çocuğuna babalık yapamayacaksa o ayrı fakat aksini düşünüyorsanız kesinlikle cocuk düşünün derim

Çocuk olduktan sonra kadın hem anne hm eş oluyor daha çok yoruluyor çocuk ağlyıp anne koşrken koltukta yayılan koca göze çarpıyor sonra mutlu evlilik puffff L

Biz nasıl alıştırırsak bebekler de onu benimsiyor. Etrafımda tek çocukla perişan olanlar var, ben iki çocukla gayet iyiyim. Düzenliyiz biz fazlaca, ikiz olunca sistemli çalıştık :) Yaşınızdan, evliliğinizin oturmasından ötürü diyorumki siz de prensipli, düzenli ebeveynler olursunuz, kediniz de varmış, aciz bir varlığın bakımından haberdarsınız, sorumluluk sahibisiniz... Bebek işini de becerirsiniz evvelallah

evet cnm doğrudur allah ınsallah nasip eder size de aşılama ile zaman kaybetme demıssın de bak tüp de tutmayınca tutmuyor(( tüp bebek ne kadar maliyet cıkardı size biz yenı ev kredısıne gırdık tüp bebek fiyatları cok pahalı dıye bılıyorum ama

hah teşekkür ederim... evet smokin kedi ablası bizimki çok başına buyruk, erkek olduğu için mi bilmiyorum, bizi arada görse de olur onun için sanki, ya da biz aşırı sıkıştırıp sevdik zamanında bebekken ondan böyle oldu sıkılgan.. Zorro'yu görmeden sahiplenmiştim, şansıma şirin mi şirin böyle birşey geldi işte..

Cok. teşekkür ederimm :))) Ben de. ayni. boyleydim.. Hala. simarik, anne. babasini. parmaginda. kukla. yapmis günümüz cocuklarinin bir kismini. sevmem. Kabahat anne babalar da evet. kizan kizabilir bana ama. böyle. hic. düşkün değilim Ama. kendi. evladin. can. parcan asla. oyle olmuyor. Gecen. avm. de. kizim. kucagimda iken kadinin biri bana çığlık atarak koştu. Birden irkildim. Ayyyyy cok. tatliii. yaaaaaaa. sevebilirrrmiuimmmm :))) Iste. bu. tür olamadım ben. Olanlara. da saygım var hatta simdi. sevimli geliyorlar: )) Hemen. basla. çalışmalara. esin. bebegi. gorunce. cok degisecek. Iki kisilik. sevginiz.3kişilik bir aska. dönecek. bak. gör. Tecrübe ile sabit: ) m. beauty

Insan yasi ilerledikce cocuklara karsi hissizlesiyo hatta bi sure sonra sinir oluyo bile olablr. Ben de hamileyim, dedgniz gibi elalemin cocuklarini cokkk cok severdim falan. Smdi oyle bi istegm yok mesela, hamilelik. oncesi farketmistim ta bu durumu.. Bence sunu dusunun.. bi 10yil sonra da boyle esinizle bas basa mi kalmis olmak. istersiniz, yoksa 7 8 yaslarinda sevimli, okula giden bi cocugunuz olsa mi daha iyi. Dunyaya gelen. herkes buyuyo bi sekilde. Benim de anam babam calisiyodu. Orda burda halamda annannemde, bakici elinde vs buyudum. Zordu ama buyudum, o zamanlar gecti.. Bence bunlari. dusunup. yapmamazlik etmeyin. Belki tup bebek icin de zaman gecebilir, ve o zaman. uzulebilirsinz.. Siz bi ara abinizin sirketinde calisiyor degil miydiniz, cazgir bi gelin vardi hatta abinizle. kavgaliydiniz vs.. ne oldu o, hala orda calsiyorsanz bence rahat edersiniz. Patron baba ve abi olunca...

burada konu bile açmıstım kuzenımın cocuk bunaltması dıye:) yok yakınımda değil allahtan :)

duygularını çok güzel ve netlikle ifade etmişssin. bizzat olayın içinde olduğun için yazdıkların çok önemli. açıkcası ben de kedi sevgisi konulu mesajları gördükçe evlat sevgisi ile kıyaslanamaz demek istedim bikaç kere ama tepki almaktan ve incitmekten çekindim açıkcası. senin ifade etmen çok yerinde ve yol gösterici oldu. özellikle içimdeki boşluktan kaynaklanıyor demişssin ya bu tespit çok doğru. belki herkes için değil evet genelleme yapmak doğru değil ama çoğunlukta durumun bu olduğunu hep düşünmüşümdür... Kaizen

Bsk bende 36 oldum 7 aydir evliyim, sif cocuk yuzunden evlenmedim baba ucak afam goremedim di, simdi evlendigime gore cocukta yapmaliyim 30 li yaslarda degilimki diye dusundum Ama bisey soyliyimmi sana,30dan sonra gebeluk cok zormus 23 yildur ayni 50 kg yum, vucut kiriliyo resmen kilo almaya acilmaya zorluyor kendini, dislerin, kabizligin, da cabasi, esin kac yasinda bilmiyorumda e0 dan sonra erkeklerin spermleride yavaşlıyor, ugrasirsinizda cok, biran inve basladan iyi edersen,35 yas siniri diye bisey varmis iflahini keserler, tahlillerde hormon seviyesi dusuk cikarmis, amniyosentezler isterler her dk zarardasin arkadasim, su cocugu keske 33 de yapaydım dedim herlgun yas sinirina takilipta, cocugum hastami dogucak diye icim icimi yemezdi Ben cocuk sevmem normalde, soyle 8vaylikken operim sadece bakamam asla simdi karnimda yarabbim sana sukur diyorum ama bende korkuyorum, esim bakicakmis cokkk istedi valla baksin, kiz ultrasonda parmaklari, elleri, agzi, burnu 3 buyutluda goruceksin, cok tatli bee Kisacasi hamile kalinca beni bul:)unutma dediklerimi zaten zor geciyo acele ett ShinSeGi

ben bi evlilikte çocuğun olması şart diye düşünüyorum ben. çocuk olunca hayat daha planlı programlı oluyo. erkekler de biraz daha olgunlaşıyo ve sorumlulukları artıyor. şimdi çocuk istiyoruz biz de ve artık gezmek tozmak da sıkıyo bi süre sonra C captain price erkek

anneliği tatmak istemiyor musun peki hiç?

sanırım sen aslında bebek istiyorsun:)) bu sebeple derhal tedavine başla. daha önce takibinde olduğun bir dr. varmıydı? durumunuza göre aşılama veya tüp bebek diyecektir. ancak yaşın sebebi ile aşılamayı önermeyebilirler de. tüp bebek tedavisi de meşakkatli bir tedavi açıkcası. zorlu süreçler. yaş ta bir faktör. bu sebeple dr. unuzla irtibata geçin hemen lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

18 ekime kadar bekliyecez umarım gerek kalmaz bu ay olur inşAllah.

istediğim zaman diye bir kaçış sürecim kalmadı ki, 37 yasına gireceğim ve iyice rahata alısacagım gün geçtikçe çevremde cocugu olmayan tek ben kaldım :) bi yandan özeniyorum işte bir yandan da bu korkular sarıyor beni. çıkamıyorum işin içinden.

benım teyzemın kızı da çok afedersin biz ikinciyı ayakta yaptık dedi kendı kendıne ben hıcbırsey sormadan saunda spiral taktırmıs ve hala bana korkuyorum dıyor bi tane çakasım gelıyor suratına :)) süreklı doğurganlıgı ıle ovunen bır tip banane ise bunlardan eşiyle ilişkiye grerlerken prezervatif yırtılmıs watsapta bana bunu anlatıyor kesin hamıle kalıcam dıye allahım ya nefret edıyorum BA NA NEEEEE İse bunlardann özür dileyecek bır durum yok konu benım konum istediğini yazabılırsın:)

kısmet bu işler. daha yolun başındayken böyle düşünme. sabırlı olacağın zamanar seni bekliyor.

Sizinle aynı endişeleri halen yasamaktayım. Evde iki tane kediciğim var ve bir de bebek gelince zorlanacagimi düşünüyorum temizlik noktasında. Uykusuzluğa hiç dayanamıyorum soyle ki şu an bebek doğunca rahat uyuyamiycam diye düşününce uykudan yeni uyanmış halimle bile tekrar uykumu getirip uyuyorum en başından beri hep sizin gibi düşünmüştüm olmasa da olur diye ama gerçekten deneyip olmayınca yaş da geçince tedaviyle hamile kaldım. Bence de yaşınız geçmeden bir evladınız olsun. bana arkadaslarim hep kedilere baktığının yarısını baksan bebeğine zaten çok iyi bir anne olursun der

evet güzellikleri cok fazladır emınım isterım tabı neden ıstemeyeyım:)

Ben de çocuk yapmayı düşünmeyenlerdenim. Sebepleri çok fazla. Ben de bir zamanlar çocuktum ve şimdi de yetişkinim, her aşaması zordu, okul, eğitim, iş, geçim sıkıntısı, toplum baskısı bunları yaşadım yaşıyorum, aynı dertleri bir çocuğa yaşatmak istemiyorum, geleceğimin ne olacağını ben kestiremezken onu da bu bilinmezliğin içine atmak çok akıllıca gelmiyor. Şimdiki çocuklar da bizim eskiden olduğumuz gibi rahat değiller, dışarı çıkıp oyun oynayamıyorlar rahatça, okul dışında mutlaka gitmeleri gereken bir kurs vs oluyor, hep bir yarış halindeler yazık. Ve çoğu zaman adil bir yarış değil, parası ve gücü olanın kazandığı, imkanı olmayanın ise çok çalışsa bile kazanamayacağı bir yarış. Bu kadar çabalamanın sonunda olacakları şey de bizim şu anki hayatımızla 3 aşağı 5 yukarı aynı olacak. Çocuğumun engelli olması ihtimalinde ise onları toplumdan soyutlayan neredeyse yaşam imkanı vermeyen bir ülkedeyim, imkanlarım ve çevrem düzelmedikçe bir ışık görmedikçe çocuk yapmayı düşünmüyorum. Ayrıca hayatı biraz da kendim için yaşamak istiyorum, günde işten kalan 1-2 saatimi kendime ayırmak, tatilimi keyifle geçirmek istiyorum, ne olacak bu çocuğun okulu, geleceği, sağlığı diye düşünmek istemiyorum. Belki biraz fazla dramatik ve abartı gelecek yazdıklarım ama böyle, çoğu insan çocuk yapmamayı bencillik olarak görürken ben de bu şartlarda annelik duygusu ve ya yalnız kalırsam korkusu için çocuk yapmayı göze alamıyorum E herkes böyle düşünürse insan nesli tükenir diyenler olacaktır, böyle düşünen hem çok az hem de ona çok var gibi :) belki sayı az olursa insana verilen kıymet artar.

Cocuk cok buyuk sorumluluk ama bu hayatta bir kadinin basina gelebilecek en guzel şey bence.

Ne istediğini-istemediğini bilmek herkese nasip olmuyor. Az önce arkadaşımla konuştum 2014 nisan doğumlu kızı var illa kardeşi de olsun istiyorum dedi şimdi bir de 3 aylık oğlu var kızı huysuz olunca dövüyormuş bağırıyormuş yapma etme deyince de tabi senin bir çocuğun var anlamazsın diye atıfta bulunuyor la ben mi sana dedim illa kardeş yap diye sırf kızın için yapmadın mı çocuğu, dövmek de ne deyince saçmalamaya başlıyor. Eğer istemiyorsanız olmasın çocuğunuz sonra sinirli, tahammülsüz olunca çocuklara yazık oluyor. Edit: Biraz sert olmuş sözlerim, yanlış anlaşılmasın size karşı değildi yazdıklarım arkadaşıma sinirimden az biraz kızarmışım gibi yazmışım :)

ohoooo dur bakalim zaten sen istesen de bakalim bebek olacak mi? 3 senedir olmuyor diyorsun yaş olmuş 37. yaş 35in üstüne çıkınca aşılama tüp bebek vs bunlarin tutma olasılığı da azaliyor haberin olsun. ayrıca bi fsh amh filan baktir derim çünkü bebek icin zamanin azaliyor olabilir. bu arada bunlari 2 senedir hamile kalabilmek icin ugrasan 3 aşılama 1 tüp denemis ama hala hamile kalmayi becerememis biri olarak yaziyorum bilerek sert yerden girdim konuya çünkü bi de bu acidan düşün derim. ilerde yaslaninca ... ışte o zaman insan arar belki "bi evladim olsaydi arada bi arayip halimi hatrimi sorsaydi, görmeye gelseydi " diye. karar senin kararin tabiki de ama her açıdan düşün olaya sadece bebek olursa rahatim bozulur diye bakma. Hakkin da hayirlisi olsun diyorum

bazen deli cesareti mi gerek bilmiyorum Benimde sizin gibi rahata düşkün bir yapım var ama şöylede düşünebilirsiniz Zaten işe başlayacaksınız ve bu yoğun çalışma temposunda evladınızla sürekli beraber olamayacaksınız Olduğunuz zamanlarda çok kısıtlı olduğu için hiç sıkılacağınızı düşünmüyorum

naçizane fikrim 1- siz yalnız bir düzen kurmuşunuz eşinizle özgürsünüz ve buna alışmışsınız kısacası sorumluluk almak istemiyorsunuz.. sizde bunu söylemişsiniz zaten... 2- çocuğa olan ilgi ve alakanızı kedinize yöneltmişsiniz 3- hayvan sevgisi ile evlat sevgisi bencede kesinlikle farklı şeyler ki evladı olmayan çoğu kadın buna evlenmeyen ve belli yaşa gelenlerde dahil kendilerini hayvanlara adıyor neden çünkü duygusal boşluğu onlarla dolduruyorlar.. 4- bence çocuk sahibi olmaktan korkmayın, zaman zaman yorucu ama onun bir gülüşü herşeye bedel.. 5-eşler aslında değişmiyor sadece bir süre istem dışı uzaklaşma oluyor cinsel anlamda ama sonra herşey eskisinden de iyi oluyor, burada asıl sorun evliliğin ne kadar yerine oturduğu ve eşin ne kadar anlayışlı olduğu aslında... 6- son karar sizin ama ben olsam daha fazla ertelemeden tedavıye başlardım...

Yazdıklarınızı okurken cok duygulandım Ne mutlu size ki böyle örnek alınası bir aileniz var:) Tesekkur ederim inşallah allah bize de nasip eder ben de burada paylasırım fikirlerimi:) Son düzenleyen: Moderatör: 7 Ekim 2016

ee o zaman sıkıntı yok bence :) kendinizi hazır hissettiğinizde tamamen inşallah sağlıklı bir bebek alırsınız kucağınıza :)

Anne olduktan sonra bebeği alerji olmasın kedi bebeği kiskanip tirmalamasin vs gerekçesi ile kediyi gözden çıkaran çok kadın gördüm. Kedi sizin çocuğunuz veya bebeğiniz olamaz. Hayvan sevgisi ile kendi doğurduğunuz insan sevgisi bir değil bence. Ikinci hakkında fikriniz olmadığı için birbirine karistirdiginizi düşünüyorum. Yaşınız ilerledikçe tedavilere olumlu yanıt verme olasiliginiz giderek düşecek nasılsa olur mantığı islemeyecek belki de kedi sevgisi artık yetmeyecek. O yüzden duygularınızi karıştırmayın bence.

Ben çocuklardan nefret ederim ayıp olmasın diye arkadaşlarımın çocuğunu ay ne tatlı diye yalandan severdim, hayvanla ra çok duskynum bir suru tavugum örneğim muhabbet kuşum vardı sokakta kedim köpegim küçükken kuzum bile vardı, evlenmeyi hadi neyse de bir çocuk asla hayal etmiyordum, ve sonuç su an evliyim, 6 aylık yaramaz mi yaramaz huysuz mız mız ama benim dünyam aşkım yaşamın merkezi olan bir bebeğim var, annelik çok güzel, evlat kelimesini olmadan anlayamaZsiniz, ben evlendigime ve bebegimin olduğuna şükrediyorum, Allah isteyen herkese versin. Bence bebek zamanı gelmiş bu eşsiz duyguyu tatmalisin.

Aynı korkuları ben de yaşadığım için 8 senelik evli olduğum halde bebeği şuana kadar erteledim. Eşim en başından beri çok istiyordu. Şuan çok yeni hamileyim ve şimdiden bile eşim olumlu anlamda çok farklı davranmaya başladı bana. Gerçekten de sadece bana kalsaydı bir 10 sene daha erteleyebilirdim ama çok farklı bir şeymiş. Henüz doğmamış olsa da :)

Ben konuları karıştırdım konu sahibinden özür dilerim konusunu bölmüş oldum Ama senin mesajının altındaki minik bebeciği görünce çok sevindirik oldumamin canım

bence hiçbir zaman çocuklara düşkün biri olmadım, sadece çok aşırı tatlı herkesle kaynaşan bebeklere yakınlık duydum. şimdi hamileyim ama kendi çocuğumu seviyorum heyecanla bekliyorum, karnında hre gün farklı bir deneyim yaşamak bile sonsuz mutluluk.. her gün eşimle hareketlerini takip ediyoruz sanki değişik birşeymiş gibi sıkılmadan. sonuç olarak sizin kararınız düşünün taşının..

Bende senin hissettiklerinin aynisini hissediyorum. 25-6 yaslarinda olsaydim. Ve cocuk yapma konusunda hic bir sorunum olmamis olsa bir 5 sene cocuk istemezdim. Şimdi ise baya rahatim. Eşimle tabiri caizse yiyip içip geziyoruz. Evde istedigimiz gibi takılıyoruz. Ama konu başlığını sevmedim. Cocuk sevmemek değil, cocuk yapmaya cesaret edememek diyelim. Sevmemek ağır olmus. Ben severim cocuklari. Aslinda cokta istiyorum. Ama bi yandanda rahatim bozulacak diye terettutteyim ama yasimsa geciyor. Önceki

nota istinaden bişeyler yazmak istedim:)) ben de her çocuğu sevme kucağıma alıp mıncıklama hevesinde değilim asla da olmadım. bu annelik hislerini sorgularken bir kriter olmamalı eceezgi :)) bunun üzerinden değerlendirme yapma. 3 çocuğum var dedim ya yine de hiç kimsenin çocuğuna öyle aman aman kanım kaynamaz benim. bu doğal bir durum. ben altında bişey aramam mesela. kendi evladımla bir tutma aynı sevgiyi hissetme gibi bir hissiyata da hiç kapılmadım:))

öyle nitelendırmeyın o zamankı duygularınız o sekılde imiş

Ben çocukları sevmiyorum, sadece ses çıkarmayanlara karşı nötrüm. Yaramazlık yapan, orada burda koşturan ve laf dinlemeden etrafa çarparak yapan, ağlayan, çığlık atan bebek-çocuk görünce kaçıyorum sinirle hemde. Şimdi düşünüyorum, bir çocuğum olsa severim tabi sevmesine de pişman olup depresyona girersem -ki var böyle kadınlar-, ne olacak? Mesela zaman zaman bebeği bırakabileceğim, nefes alabilmemi sağlayacak zaman dilimi bırakabilecek çok güvendiğim biri olacak mı? Delirme noktasına gelir miyim? Uykusuz kalınca çok asabi sinirli oluyorum çocuğa karşı asabileşir miyim? Şunu biliyorum olur da çocuğum olursa kesinlikle profesyonel yabancı dil bilen bakıcı tutup yükü hafifletecek olmam. bir nevi dadı diyelim hatta. Bu en mantıklısı gibi geliyor bana.

Aslında çocuk için düşündükleriniz evlilik içinde geçerli. Evlenmeden önce nasıl gezip tozuyordunuz. Nasıl serbesttiniz. Evlenecekken sanki hayat kısıtlanacak gibi gelmiyor muydu? Zorunlu eş tarafı bayram ziyaretleri, özgürce istediğiniz yere gidemeyecekmiş gibi hissetmek falan? Aslında evlenirken verdiğiniz kararla aynı. Çocuk ayakbağı değildir. Siz çocuk yerine öncelikle evinize bir koca almışsınız. Kocanız hayatınızı nasıl etkilediyse, çocukta aynıdır. Hatta aksine çocuk kocanızdan bile size yakındır. Düşünsenize, sizi görünce gülümsüyor ve aklında en ufak menfaat, çıkar, kötü niyet yok. Tamamen saf sevgisiyle size gülümsüyor. Ne güzel..

Benim 3 çocuğum var iyiki varlar onlar benim dünyam onlarsız nefes bile alamam vazgeç bu korkulardan sonra pişman olucaksin anneliğin ne olduğunu bir bilseydin hiç düşünmezdin

yaşıtız bizimde çocuğumuz yok farkımız bizim 6 yıllık evliliğimizde 2 aşılama,4 tüp yaptırıp yine de kavuşamamamız bebeğimize bir süre sonra sendeki duygulara kapılıyor insan galiba, yıllardır uğraşıp sonuç alamayıp çoook yıpranınca mı oluştu bu duygular acaba diye düşünürken konunu gördüm Z

Yaş ilerledikçe çok zor geliyor bana, bende eşimde istemiyor şükür 35 yaşındayım düşünmüyoruz istediğim saatte yatıp kalkıyorum hiç birşey için rahatımdan ödün veremem artık gençken olsaydı olurdu şimdi ıhh benimde kedim var o yetiyor bana

Bence çocuğunuz olunca ona da cok baģlanacaksınız eminim. :) Ve kendi isinizde çalıştığınız için de bebek olduktan sonra çalışma sartlarını esnetebilirsiniz bence ailenizle oturup konusunca. Hakkınızda hayırlısı :) E evinincicegi

Çocuk sevmeyen demissin ama ben seven biri olarak yazmak istedim :) belki anlattıklarım sana hikaye gibi gelecek ama yine de hislerimi paylaşacağım. Oğlum 3 buçuk aylık. Ben gerçekten anne olduğumdan beri çok çok guclendigimi hissediyorum. Bunca zaman onsuz nasıl yaşamışım bilmiyorum. En güzel yanı da yüzüne baktığımda aşık olduğum adamı, eşimi görmek sanırım. Babasının kopyası :) benim eşimle olan aşkım oğlumun gelişiyle katlanarak arttı diyebilirim. Birlikte yavrumuzun ilk kalp atışını dinlemek, esimin elini karnıma koyup oğlumuzun tekmelerini hissetmeleri, karnımı öptüğünde oğlumun içerde korkup sıçraması :) erken doğum tehlikesi yaşadığımda hastanede geçirdiğimiz günler, oğlumuzu kucağına ilk aldigindaki aşkla bakışı, hem mutlu hem üzüntülü anlar bizi birbirimize sımsıkı bagladi. Yeri geliyor oğlumuzu uyutup başbaşa vakit de geciriryoruz. 2 aylıkken ucumuz tatile bile gittik. Bence o kadar da zor değil çocuk bakimi. Emzirirken bile 10 dk uykuyla uyanıklık arası içim gecse 10 saat uyumuş gibi dinç uyanıyorum. Bence asil zor olan şöyle bir donemde ahlaken düzgün bir birey olarak yetiştirmek, ornek anne baba olabilmek. Rabbim tüm isteyen ve bu sorumluluğu taşıyabileceklere bu duyguyu tattırsın.

30 yaşındayım. Uzun süre ikinci bebeği düşünmezken şimdi 11 haftalık hamileyim. Psikolojik olarak hiç hazır değilim. Bol bol dua ediyorum.

36 sayfanın hepsini okuyamadım vakitsizlikten, anneyim, aşkla evlenen, bu aşkı senelerdir taze tutan, hayvansever (pekinezini 2. bebeği görecek kadar hayvan delisi) bir kadınım. Bekarken çocukları çok severdim ama çocuk sahibi olmaktan da korkardım, hem sevdiğim adamın aşkının azalacağını, hem sabırsız bazen fevri karakterim yüzünden iyi bir anne olamayacağımı düşündüğüm için. Ben birazda eşinin ilgisini seven bir kadınım, saçlarımı tarar, pek yemiyorum diye birşeyler hazırlayıp yedirir vs. vs. Bu ilgi de bölünecek diye korkularım oldu ama tabii ben korkarken daha evliliğin 3. ayında hamile olduğumu öğrendim, gerçekten çok paniklemiştim, aldırmayı bile düşündüm dersem yalan olmaz, ben böyle bir sürprizi beklemiyordum çünkü, hamile olduğunu öğrenince öyle havalara uçan, eşine bu haberi vermek için sürprizler yapan biri değilim, öyle dümdüz söyledim, hamileliğin 3. ayına kadar yani bebeği ultrasonda görene kadar da içimde annelik duygusu yoktu, ultrasonda minicik birşeyi görüpte ağlayan eşimi görünceye dek hamileliğime de inanamadım, korktum, panikledim, anneliği hissedemezsem diye bir sürü endişeler yaşadım ama mutlu ve aşk dolu bir yuvada doğan bir bebeğin, eğer erkekte eşine yardımcı oluyorsa çokta güzel büyüdüğünü gördüm. İkinizde bebek istiyorsanız eşinizinde bebekle ilgili yardım edeceğini de söylüyorsunuz, o zaman bir bebek sahibi olabilirsiniz, eşiniz eminim hamilelik süresince de size gayet güzel bakar, eşim çok iyi bakmıştı bana, hangi gıda süt yapar, hangi gıda bebeğin gelişiminde yararlıdır benden iyi bilirdi:)) Şimdi geriye baktığımda 21 yaşına gelen kızımı iyi ki doğurmuşum diyorum, doğru bir adamla çocuk sahibi oldum, 10 çocuğumuz olsa hepsine sevgiyle bakar. Hem kedinizde varmış, mamayı, bezi, zorluklarını bir kenara bırakırsak sevgi, şefkat, huzurun olduğu bir evde hayvan sevgisini de tadarak büyüyen çocuklar çok sağlıklı, kendine güvenen, ayağı yere sağlam basan bireyler oluyorlar.

Ben de evlendikten 3 yıl sonra bebek sahibi oldum. Bana da çok zor geliyordu yapılacak fedakarlıklar. Zor karar verdik eşimle. Ama bebeğimiz olduktan sonra hiçbir olumsuz duygumuz olmadı. O fedakarlıklar seni mutsuz etmiyormuş, hatta fedakarlık bile değilmiş meğer. Zevkmiş hepsi. Hazır olursan bir gün bebeğin olur inşallah arkadaşım, ama hazır olursan. Hazır olmadan bebek sahibi olmanın çok da insanı mutlu edeceğine inanmıyorum çünkü.

Ben daha 6 ay önce öğrenciydim o günlerimi çoooook özlüyorum. RACHEL GREEN ▫we were on a break ▫ tek ayak

Çocuk sevmeyen ve istemeyen 3 aylık anneyim. Elbet kendi bebeģinizi çok seviyorsunuz, her şeyine katlanıyorsunuz. Onu izlerken gözleriniz doluyor, gülsün diye türlü türlü şekillere giriyorsunuz. Pis tabağı elleyemezken o bezleri sipsak hem de iğrenmeden değistiriyorsunuz. Ama çok zor, hele benim gibi keyif düşkünü insanlar için kendi hayatınızın bitişi diyebilirim. Herhalde eski keyfime ve hayatıma ulaşmak için geçmesi gereken süre en az 8 yıl ve her gün bunu düşünüyorum istemsiz. Bir yandan da dünya yansa uykusuna devam eden ben, en ufak sızlanmaya hemen uyanıyorum, günde zaten 3 saat uyuyabiliyorum ama yaşıyorum aç susuz uykusuz kimi zaman tuvalet ihtiyacını bile gideremeden. Bazen deli mi dürttü beni neden diyorum, bazen de başkası severken bile kıskanıyorum. Eş konusuna gelince şimdi bizim aramız çok daha iyi, 10 dk yi bile degerlendirmeye çalışıyoruz. Eşim çok yardımcı bebek konusunda ve çocuk olduktan sonra apayrı bir saygı duyuyor bana. Sonuç olarak zor mu, hem de tarif edilemeyecek saatlerce sinirden uykusuzluktan ağlayacak, bana bir şey olmaz diyen insanı çileden çıkaracak kadar zor. Bir yandan da sizi tahammül sınırınızı nirvanaya ulaştıracak ve hayatı daha önce yaşamamış, bugün doğmuş gibi bocalatıp tarifsiz mutlu edecek kadar güzel. Anneliğe hazır olmak diye bir kavrama inanmıyorum, ancak hayat koşulları olarak olgunlaşma sağlanabilir. Yoksa hergün bir başka hayata ve düzensizliğe kimse hazır olamaz, bunu sağlayacak hiçbir olgu yok.

Bebeğin olduğunda bu korkuları düşündüğünde sana saçma gelicek. Herşey daha güzelleşiyor. Evlat bambaşka allah tüm isteyenlere versin inşallah. Tek sıkıntı hasta olduklarında canlari yanıyor ya insan kahroluyor. onun haricinde asla keşke demeyeceğin korkuların yersin olduğu bir durum olucak. Ayrıca bende şımarık terbiyesiz çocukları hala sevmem. Çocuklara ilgi kaybetmek değil o, bebeğimden önce bende senin gibi düşünmüştüm alakasi yok. Esin ve senden oluşan minik bi yavru düşünsene

Merhaba :) Eger insanlari hayvanlari bitkileri seviyosan cocuklari sevmemen mumkun degil. Ama cocuk bakimi cocuk egitimi ev ici is bolumu bireysel zaman yaratma vb konular cocuk sevgisi disinda seyler. Seninle ayni duygulari yasiyan bicok arkadasim hamilelik surecinde ve dogum sonrasinda annelige gayet iyi hazirlandilar annelik ogrenilen bi rol kutsal annelik filan diye bisey yok aslinda :) sevmek bakim vermek ilgilenmek egitim... aslinda hepsi ogreniliyor. is bolumune gonullu bi partner varsa su anda gozunde buyuyen bicok sorun ortadan kalkiyor. Ote yandan cocuk yapmak zorunda degilsin eger sende boyle bi istek uyanmiyorsa sadece partnerin istedigi icin kendini zorlamamani oneririm. Kedi cok iyi bi prova olmus bu arada :)

evet ben de hep olumlu taraflarını dusunmeye calısıyorum:)

istediğini diyebilirsin ben de diyorum çnk hayattakı tek derdi çocuk çocukla kafayı bozmus iki tane doğurmus arabam olsa üçüncüyu dogururum dıyor ne alaka ise kocası ıle araları cok bozuk, hergun cinnet gecırıyor ama 3. yü doğuracak akla mantığa bak neden, çünkü ne kadar çok çocuk o kadar üstünsün:) benım ıkıncı evlılıgım, hala bir aile olamadın dıyor bana :) cocuk olmayan aile yarım aileymıs

inşallah allah gonlunuze gore versın sızın de Z

Canım olursa tabi seversin ama hazır olmak lazım. Bekle dicem ama yaş 37 hiç olmama olasılığı da var. Şimdi kedi sizin bebek sevginizi karşılıyor onun için eksikliğini hissetmiyorsun. İlk iş bi doktora git. Ona göre tekrar karar verirsin. Belki çok zorlu bir süreç seni bekliyor ve belki bunu kaldıramazsın. Hakkında hayırlısı..

K3di sevmeyi anlarım ben de seviyorum ama evlatla kediyi bir tutmak bana saçma geliyo, evladı olmayana ne desek havada kalacak ama hem kedisi hem çocuğu olanlar evlerinde atıyorum yangın çıksa önce kedim mi diyecekler, sözüm meclisten dışarı, daha ziyade kendi arkadaşıma sinirlendiğim için yazdım bunları Bir diğer mevzu çocuğun tüp bebek ve aşılama ile olabileceği doktorun söylemi olsa dahi bu işler belli olmuyo asla olmaz denenlerin çocuğu oluyo, korunun yani kafalar karışık madem

Ben evcimen bi insanim Öyle cok özgürlüğüne düşkün bi insan değilim Sadece evimde oldugum zamanlarda rahat etmeyı seviyorum Ben kedimi bile sokaga bırakamadım bizim şirkete geldiğinde Ev kedisi oldugunu anladım ve sokakya ölür diye eve aldım getirdim Bizde 4 senedir Ve belki 100 e yakın sokak hayvanını sahiplendirdim Öyle babasına bırakmak sokaga bırakmak Bunlar duygusuz insanlarin işi

Erteleme ve biran önce olsun yaşın geçmeden.. eşinle sizi daha çok birbirinize bağlayacak bir bag.. iyiki tatmışım diyeceksiniz..

5 6 yil sonra sıkılırsın 10 sene sonra isyan edersin 15 20 sene cok uzulursun. korkma ivinde annelik sana yol gosterir sabir verir

Bence insanlar bunun kıyasını yanlış yapıyor? Herkes demiş asla pişman değilim. Bir gülümsemesi yeter falan. Ama zaten doğanın gereği genel olarak her insan yavrusuna büyük bir aşk duyar iyi ki doğurdum der. Aslında kıyas yapilacak konu anne olmadan önce mi hayatım daha güzeldi anne olduktan sonra mı? Hangi kısımda daha mutluydum? Dogurunca hayatım negatif mi etkilendi? Bunlaran bakmak gerek diye düşünüyorum.

sürpriz yapayım dedim sana :)) az çok biliyorsun düşüncelerimi diye haber vermedım :))

4 aylık bir kızım var 8. aydan bu yana mecburi aile ziyaretleri harici hiç gezmedim. Çok zor bir doğum oldu, gece 2 saatte bir uyanıyor hala. üstüm başım kusmuk içinde bir günü tamamlıyorum. uyuyunca uyanmaması için parmak ucumda yürüyorum kuş gibi uykusu bir seste pırrrrrrr Eşim de evet eskisi gibi heyecanlı değil işten gelince yemek yiyip kızla oynuyor, konuşuyoruz gülüyoruz ama daha çok anne baba tadında yeni alışıyoruz ama sonuç olarak ikimizinde uğraştığı tek şey şebeklik yapıp onu güldürmeye çalışmak çünkü bi gülümsemesi bütün yorgunlukları alıyor

bende çocukları sevmiyorum, benimde çocuğum olmuyor. bir yandan çocuğum olur diye korkarken, bir yandan da çocuksuz aile nasıl olacak, en azından eşim istiyor diyorum. tüp bebek, aşılama gibi birşeyler yapmamız lazım ama içim yapmak istemiyor.

ben seni hatırladım, morfoloji ile ilgili konuşmuştuk. Bizde de aynı sorun var. Aşılama ile zaman kaybetme. Karar verirsen eğer iyi bir yerde tüp bebek yaptır. Ben 3 defa yaptırdım olmadı, hatta morfololoji yüzünden ilk denemede boş gebelik geçirdim, çok kötü günlerdi.. Dediğim gibi eğer gerçekten istiyorsan dene çünkü çok yıpratıcı bir süreç. Önceki

bence sizden iyi bi anne olur korkularinizi bi kenara birakin gayette sorumluluk sahibi ve sevecensiniz. kedinizi böyle sahiplenmissiniz sevdiginiz insandan ve sizden bi parcaya oaln bagliliginiz daha baska olacaktir eminim. gönlünüze göre olsun insallah hersey...

eceezgi Yazdıklarınız doğru:) bebekten sonra hayatınız çok değişecek hiç boş vaktiniz kalmayacak eşinize eskisi kadar zaman ayıramayacaksınız istediğiniz saatte eve gelip gidemeyeceksiniz belki 12 saat çalışamayacaksınız... liste uzar gider Ben bebek sahibi olmaya zor karar verenlerdenim. Hatta bebek olmasa da olur demişimdir. Doğum sonrası süreci sıkıntılı geçirip annelik duygusunu hissetmem 8 ayı buldu. Kızım 1 yaşına basacak. O bana "anni anni" diyorya şimdi sevgiden patlıyorum. Anneye babaya duyulan şeyin adı sevgi ise bebeğinize duyduğunuz şeyin adı sevgi değil. Tarif edilemez. Sadece deneyimimi paylaşmak istedim.

Kedisini bu kadar seven evladını kimbilir nasıl sever be dedim okurken :) Evlat candır, hayattır, cennet kokandır, yalan dünya bir yana o bir yanadır...

Çok teşekkür ederim arkadaşım, şu an İstanbul Bahçeci Tüp Bebek Merkezi nde tedavi görüyorum ve doktorumdan çok memnunum. Olmasa da rabbim den. . . İnşallah bunu böyle kolay yazdığım gibi o durum gerçek olursa kolay katlanırım

evet yapın çnk gunumuzde erkeklerde de cok fazla sıkıntı cıkabılıyor

annelik soyle bisey cocugun olana kadar aman olmasada olur boyle mutluyum diyebiliyorken, olduktan sonra niye daha once yapmadim diye kendine kiziyorsun.. ben rahatima cok duskundum cocuklara da oyle bayilmazdim.. olmasada olur biseydi benim icin.. ama simdi kendi bebegim olunca cok degisti duygularim.. keske bu sevgiyi daha once yasasaydim.. su dunyadaki en essiz sevgi bu.. bence tatmalisin.. bu arada bebek olunca kisa bir sureligine bir kac ay evet kisitlaniyorsunuz ama sonra onu kendi yasantiniza adapte ettigi izde bir sorun kalmiyor.. biz bebekle hergun disardayiz daha once ne yapiyorduysak hala ayni seyleri yapiyoruz.. 6 aylik suan.. tatile gittik 1 ay once.. deli gibi gezdik.. turkiyeyi turladik resmen 1 yasinda yurt disina gitme planimiz var bunlardan korkmayin..

Ben hayatta diyemem. Cok tatlıymıs falan diye:)) Evet değil ben de keyif insanıyım ama bi Yanım da istiyor bebiş :) Evcimen ve anaç bi yapım da var

su hesap ettiginiz dusundugunuz sorunlarin binde birini hamile kalmadan once ve sonrasinda hic dusunmemistim acikcasi gulsuz diken oluyor mu ki sorunsuz evlat yetistirme sureci olsun. uykusuzluk, yorgunluk, ozel alan eksikligi vs.. bi suru darlama getiriyor tabiki evlat sahibi olmak ama sevgisi cok baska.. bazen stresten saclarim diken diken olsada 10 dk sonra o cildirmis insan ben degilim sanki, hele uyurken o yavruyu izlemesi ayri guzel, her seferinde iyiki dogmasini nasip etmis Allah derim. ama cocuk sevmiyorsaniz orasini bilemem, ben hep cocuk sevdim, bekarken de evlendikten sonrada..

anladım canım yaa baya tutuyormus ücreti bız daha yenı aldık aylık odemelerımız cok yuksek tüp bebege hıc gıremem suanda (( morfolojide iyi olan spermlerı alıyorlar dıye bılıyorum asılama ıcın hıc onemlı etken oldugunu duymadım uzuldum sımdı

Vallahi ben kediye çocuk simulasyonu diyorum :))) İshal olur kaka kazaları yaşar temizlerim, hastalanır şırıngayla şurup içirme savaşları yaşarız, dört tane var üçtü bir tane daha kıyamadım buldum oldu dört. Kum özen ister kirli bırakamam kıyamam. Kediniz neden sık hasta oluyor bağışıkşık sistemi mi zayıf acaba?

Felaket tellalımısın?

Anne olmaya hazir degilsiniz henüz. Ve cocuk istememenizde doğal. Zamani gelince fikriniz degisicektir emin olun...

ben degil ama bi arkadasim cocuk sesine bile dayanamiyordu o kadar hesap edin. ona kim bakacak, ben gece kalkamam rahatimi bozamam, elime bile alamam vs. gibi pek cok bahanesi vardi. evlendi bir yil gecmeden oda korunurken hamile kaldi cok agladi ama dogurdu. simdiyse oglunun etrafinda pervane söyledigim hersey icin pismanim bu baska bi duygu diyor. kaldi ki siz hayvan bakiyorsunuz o hayvanlardan da hoslanmazdi. mesajlarinizin sadece bi kismini okudum insallah sizinde istediginiz ve hayirli bi zamanda insallah cocugunuz olur.. esinizde bazi mesajlarinizdan anladigim kadariyla size yardimci olacak gibi. cokda karamsar olmayin bence

evet bence de kendıme kızacagım :) kedimi ben bilerek almadım eve şirketımıze girmiş ya kaybolmus ya da kaçmış ev kedisi oldugunu farkedınce sokaga bırakamayıp eve aldım :) 4 senedır bizimle Önceki

evet evlilikle de değişiyor insanın hayatı, haklısınız

Evet öyleydi de acaba diyorum o söylediğim laflardan dolayı mı evlat sahibi olamıyoruz

allah yardımcınız olsun sağlıkla kolaylıkla kucagınıza almayı nasıp etsın ınsallah benım tum tahlıllerım yapıldı bende sıkıntı cıkmadı ama evet esımde hareket azlıgı ve morfolojı sorunu cıktı o bakımdan ılk asama olarak asılama denenecek inşallah tutar bakaalım herseyın hayırlısı hamılelık de baslı basına bı korku benım ıcın zaten

Ay maaşallah, pek bi boncuk pek bi yaramaz çıkmış

Güzel bir evliliği mutlu bir hayatı olanlar daha temkinli yaklaşıyor bu bebek olayına. Tam tersi sorunlu evliliği olanlar da ya düzelir umuduyla ya da kendilerine ait bir şeyler istedikleri için pat diye yapıyorlar. İlginç gerçekten. Neyse konu bu değil ama, hayatımdan memnunum bozulur diye korkuyorum dediğiniz için aklıma geldi.

Bence pişman olmamak için hemen harekete geçmelisiniz, yalnızlığı şimdi değil ileriki yaşlarda hissedersiniz ben 27 yaşındayım 26 yaşında anne oldum fakat cok iyi gözlemci olduğuma inanıyorum tanıdığım varlık içinde büyümüş sosyetenin göbeğinde yaşamış bir büyüğümün yaşlılığın getirdiği unutkan halindeki yalnızlığı, evinde tek ölmesi beni çok etkilemiştir. Bu bakış açısı umarım size korkunç gelmez çünkü hayatın gerçekleri bunlar. Diğer sorunuza gelince ben hayatım boyunca sorumluluktan hoşlanmayan bi insan olarak, bebeğin getireceği sorumluluktan hep korkmuşumdur. Bebeği resmen bir yük gibi görürdüm hatta seyahatlerimizi engelliyceğini, uykusuz geceleri düşünmek bile istemiyordum, bir de iş hayatı vardı tabi aldığım eğitimde öğrendiğim bir şey varsa o da bebeğin en az 2 yıl anneye çok ihtiyacı olduğuydu. Evde derdini bile anlayamadığım ağlayan bi bebekle en az 2 yıl düşündükçe vazgeçiyordum. Sonra bir şekilde orası karışık hamile olduğumu öğrendim evliliğimizin 1. yılını doldurmak üzereydik çok erkendi herşey için ama birden anaç yanım devreye girdi 9 ayın ilk aylarını bulantılar ki en nefret ettiğim şeydi kabus gibi geçirdim ama enterasan bi şekilde iyimserdim ve o an doğum anı çok mucizevi bi an... Daha sonrası işte bütün gerçekliğiyle korkularımı yaşamaya başladım kış ayı evcimen biri olduğum halde bunalıyor eve sığamıyordum ama küçük mucizemi de kimseye bırakamıyordum sanırım lohusa depresyonu denilen şeyin başını bende bebeğime bişi olursa korkusu almıştı onun dışında eşimle hiçbir sorun yaşamadım tam tersi resmen varlığına şükrediyordum öncesinde de evine eşine düşkün kültürlü ve vicdanlı bir erkeğin karısına daha da çok bağlanacağına inanıyorum bebeğim şuan 10 aylık kolay değil hiç kolay değil özelliklede ilk aylar çünkü ilk aylar bütün düzeninizi ona göre şekillendireceksiniz ama akabinde size olan ihtiyacı azaldıkça yeniden kadın olduğunuzu sizinde ihtiyaçlarınız olduğunu hatırlar kendinizi kasmazsanız yani şu sosyal medyada sadece annelikleriyle varolan kadınlardan olmazsanız herşey yoluna girecektir. Şu an o düzenli salonunum ortasında bir yığın oyuncakla yuvarlanan bebeğime bakıyorum da hiçbir güç onun bana yaptırdıklarını yaptıramazdı bu delisaçması duyguyu tatmalısınız...

Neden hep korku filmi gibi anlatılmış ki cocuklu hayat.. Yani ben izledim o kadar da korkunç değil :) her bebek her çocuk ayrı fıtrata sahip hepsi gece hiç uyumayan gazlı sımarık yere yatıp tepinen cinslerden değil ki.. arkadaşlar yiyemem içemem gezemem hatta evimde davet veremem demiş!? Abartmayın yahu hepsi çocukla da gayet güzel yapılıyo.. Ve bunları çocuğunla yapabildiğinde ayrıca kendinle gurur duyuyosun.. Bende bebek sevemezdim eskiden şimdi 3 -4 saat ayrı kalıyoruz açıp açıp resimlerini seviyorum işteyken

Temeli sarsılmış evliliklerde o dediğiniz tahammülsüz oluyor genelde.. Bizim de güzel bir evliliğimiz var arka arkaya iki çocuktan sonra bambaşka, daha da güzel bir boyuta geçtik. Eski düzen vs kalmıyor elbette ama onun yerini tarifsiz, müthiş bir duygu alıyor..

Çocuk sahibi olmak için tedavi görmem gerekse sanırım tedavi olmaz ve akışına bırakırdım. Evlendikten 1 ay sonra hamile kaldım. Kızım şimdi 2.3 yaşında çok tatlı çok güzel bir duygu ama öyle her çocuğa karşı sevgi fışkırmıyor içimden. Sadece şu his çok kuvvetleniyor. Kötü veya yetersiz koşullarda olan veya kötü muamele gören varlığına saygı gösterilmeyen bebek ve çocuklara karşı çok derin üzüntü duyuyorsun. Kendi çocuğunla kıyaslayıp bu tarz çocuklar için bir şeyler yapma ihtiyacı hissediyorsun. Bilmiyorum bence çocuk sahibi olmak elzem bir durum değil mutluysan mutlusundur.

Insan neler neler duyuyor. Teyzemin kızı bana öyle bir laf dedi ki, dengesizliğine versem bile çok dokundu. Ne kadar tembel çıktın eğer olmuyorsa, yapıp vereyim sana dedi! Söylenilecek laf değil. Konun dışında şeyler yazdım farkındayım, vaktini aldığım arkadaşlardan özür dilerim. Niyetim burda dertleşmek değil sadece, zaman akıp gidiyor sonra pişmanlık duyup zor durumda olmanızı istemem

Esine katiliyorum esim isten cikar cikmaz hemen eve geliyor ve yolda dua ediyormus insallah uyumuyodur cok ozledim kizimi diye. kizim desen babasi anahtari kapiya dokundurdugu an kapiya kosuyo gorunce babasini evin icinde sevincinden kosturuyor şimariyor ve ben 3 yil sonra cocuk sahibi oldum. esim diyor ki zamaninda korunmasaydik diye.. ve canim sunu anladim su yasima kadar yasadigim en guzel duygu mutluluk evladim anne baba kardes es herseyin onune gecti.. oyle bir seviyorsunki sevgisi fazla bile geliyo cosuyosun. bende baslarda severmiyim baglanirmiyim diye tereddutlerim oldu. Allah iste sana o mucizevi bagi veriyor. sen anne karninda iken hareketlerini hissettikce sevmeye baslayacaksin. bak simdi annee diye geldi sarildi gitti nasil sevmezsin. zaten mutluymussunuzda dahada mutlu olursunuz insallah. Ve Rabbim isteyen her anneye babaya hayirlisiylan versin diye hep dua ediyorum.

Annen mi bakıcak bebiş olunca? Süt iznin olacağı için daha erken çıkıcaksın 1 yıl bunuda gözönünde bulundur. Canım evine kedi alıp ona bakan biri kendi canına çok daha iyi bakar. Anne olmak için güzel bi yaştasın 20 li yaşlar 30 ların başı bebek olunca bana hayattan çalınıyomuş gibi oluyo. Olgunluk olmadığı için herşeyde pimpirikşeniyo insan şimdi çok daha sakin bakarsın Kitap kokusu '4 yapraklı yonca' tek ayak

bebeğimiz olursa inşallah öyle olur dıye dusunuyorum çok saol cnm

Bide sunu dusun yıllar sonra yaslandıktan sonra kapını calicak canından kanından kimsrn olmuyucak vok sevdıgın pisicikte malesef olmuyacak neden boyle bir yanlızligı kendine reva goruyorsunki. bosver ya cekicegin surada bikac sene sonrası eglence

6 deneme mi nasıl zorluklardan gecmıssınız allah inşallah bu sefer nasip eder Önceki

katılıyorum gerçekten doğru diyosunuz ayrıca genetik, tedavisi olmayan ağır hastalığı olanlar ve yakın akraba olan çiftler de üremesin lütfen mesela benim annemin hastalığının genetik olma riski var ve tedavisi olmayan süründüren bir hastalık ben çocuk yapmaya karar verirsem önce gen tarama testi yaptırıp bu hastalığa sahip miyim bakacağım bencilce kötü genlerimi bir bireye geçirmemem lazım

İtiraf etmek gerekirse ben pişman oldum Kedileri çok seviyorum, hele ölen oğlumu can verecek kadar, içim titrerdi ona sarılınca, yıllarca hayatımın merkezi oldu Ancak şu var ki eşim bana insan olduğumu, hayvanla paylaşılan duygunun başka, insanla paylaşılanın başka olduğunu gösterdi. Kendisinin ilk evliliğinden iki çocuğu var, babalık nasıl bir şey, evlat nasıl büyük bir sevgi onda gördüm ben ve gördüklerim beni kendime getirdi. Çocuğum olmayacağını bilerek evlendi benimle ama yine de bebek gördüğü zaman parlayan gözleri bana çok şey anlatıyor, bizim de olacak göreceksin ben biliyorum diyor =)) 42 yaşında yeniden baba olma hayali var. Başka bir duygu yani, çok uzun yıllar gözüm kedilerden başka hiç bir şey görmedi, ne zaman ki oğlum öldü o zaman fark ettim başka bir dünyanın varlığını, onlarsız bir hayat düşünmedim hiç ama hayatta başka şeylerin de olduğunu, aşırı düşkünlüğümün içimdeki boşluktan kaynaklandığını öğrendim, hatta bunun için doktora bile gittim.

evett tatlılarrr tabiiiiii oyyyy :)))))) çalışan kadın için tabi ki zor çocuk. yani kısacası şuan kendi kafanıza göre hadi bunu yapalım dediğiniz anların yerine... mama zamanı geldi, ateşi var, bugun keyfi yok daha sonraya erteleyelim gibi cümleler çıkacak. Fakat tombik ayaklarıyla sana doğru gözünün içine baka baka yürüdüğünde gördüğünde alacağın haz daha başka olacak bence.

Evet, çocuktan sonra çok şey değişiyor. Hoppp diye bir yere gidemiyorsunuz. Plan yaparken hep ona uyacak şekilde yapıyorsunuz. Ben üç sene çocuk istemedim. Gittiğim misafirliklerde millet çocuğuna yemek yedirmek, uyutmak, wcye götürmek gibi dertlerle uğraşıyordu. Ben çantamı alıp bye bye deyip gidiyordum. Hepte söylerdim. Çocuğum yok ya rahatım diye. Ama şimdi var. Ve herşeyin değişmesine rağmen, iyi ki de var. Bebekliği de atlattık sayılır. Daha rahatız artık. Tabi eş de önemli. Çocuk istiyorum demek kolay. Bakımını yapacak, yedirecek içirecek, oynatacak. Banyosuydu, bez değiştirmesiydi vs vs. Benim eşim bir tek emzirmeyi yapamadı. Geri kalan konularda eşitiz. Amacım sizi çocuk yapmaya ikna etmek değil tabi. Sadece kendi yaşadıklarımı anlatıyorum. Fikir olsun.

Ayy... hele ilk tekmesi çalışırken hissetmiştim şuan yazarken gözlerim doldu ne kadar özeldi.. Hemen muzlu süt içmiştim ödül olarak birdaha vurdu sonra akşam babası izledi onun yanında vurdu bizde tavan mutluluk :)) sonrası canlı müiğe gidip dans ettik biraz romantik ) biz dans ederken birdaha vurmaz mı sıpa :)) ayyy özledım be

Allah bağışlasın bebeğinizi evet hazır olma olayına ben de inanmıyorum hatta bazen diyorum ki, bizde sıkıntı olmasa idi keske ben de kaza ile hamıle kalsaydım bu korkularım sımdıye gecmıs olurdu:) ben de rahatıma çok düşkünüm, cveremdekıler 36 sene rahat etmişsin biraz da etme diyorlar:) ben mesela işten eve gidince eşim gelmedi ise, yemeğim de var ise biraz uzanırım kendimle kalırım, kendimi dinlerim, belki biraz uyurum. yemekten snr saat 8 gbi salona gecerız esımle sarılır otururuz, hiç konusmasak bile cogu zaman o sakınlıgı hıssetmek bana cok huzur verır. Pink_Women Hoppalaaa tek ayak

Ev kedisi daha evvvel hiç dısarıya cıkmamıs Annemler bahceli eve tasınınca dısarıyı isteöeye basladı Çok hassas bizim oğlan hersey yemez herkesi sevmez oyuncu değil Azıcık rüzgar alsın bahcede mesela hemen kusar Hapşirir sürekli :) Dısarıya alısmamıs olmasına baglıyorum

İmunex verin dışarı çıkıyorsa mikrop alabilir, başka kedilerden hastalık da alabilir. Aslında en güzeli ev kedisinin hiç dışarı çıkmaması. İmunex şurubu şırıngayla verebilirsiniz ya da kapsül olanı yaş mamasına katarak.

Amin hepimizinkini :) S

Benim eşim de evlenince harika bir hayatımız olacak seni üzersem şöyle olayım vs vs vs derdi... Çok şükür mutluyum nankörlük etmek istemiyorum ama tamamen onun elinde olan sebeplerden canımı yakmıştı bi ara. Şimdi de çocuk lafını ediyor ve aynı lafları çocuk olunca da yapacağını söylüyor. Hep ilgilenirmiş vik vik vik. Külliyen yalan biliyorum. Ömrümün hiçbir saniyesinde çocuğumun olmasını istemedim. Rabbim isteyene versin. Ben de göze alamıyorum çocuğu, evlilik bozulursa Allah korusun zaten istemediğim çocukla ne yaparım bilmiyorum. Sürekli o isteğinden vazgeçsin diye dua ediyorum.

Ben doktora gittim bütün kontrollerimi yaptım. Doktorum bir sorunumun olmadığını söyledi bana olacak ama korunduğunuz için geç olacak dedi eşim görünmedi Aslına bakarsak ben de bilmiyorum sebebini acaba fazla mı stres

Canım merhaba. Benim bir oglum var 11yasinda. Evlat baska tabi. Ben herkesin cocugunu sevemem, her cocugu sevmem. Ama adı evlat olunca baska oluyo. Koca sıpayi öpmelere doyamiyoruz. Hala uzeri acikmi ki diye esimle sirayla kontrol ediyoruz geceleri. Öksurse hastami olcak ki ya! Diye endiseleniyoruz. Her aksam ikimizde ayri ayrisoruyoruz ne istiyosun diye. Kolay mi? Cocuk buyutmek tabiki zor. Sinirleniyosun, agliyosun, uykusuz kaliyosun, ama uyuyo ya kac defa nefesini kontrol ettigimi bir ben bilirim. Herseyini ona göre ayarliyosun Gidecegin mekani, zamani, tatili, saati. Her daim onun yedek kiyafeti esyalariyla gezmek zorunda kaliyosun. Zorluklarida var ama yeri doldurulamaz Suan okulda aklim onda hep. Onunla gidip geliyorum bende. Sen suan calisiyosun duzenin var tabiki o duzen bozulacak illa Ama istiyorsaniz bence zamani. Daha iteledikce insan cesaret edemiyo Suan bende buyuttum artik 2. Yapma fikri cok zor geliyo. Hakkinizda hayirlisi olsun.

Allah razı olsun. Aynı duyguları yaşadım. Ben de yeğenlerime deli oluyorum, ama onlarda bana öyle karşılık veriyor. Şimdi onlardan uzaktayım tedavi için ve çok özlüyorum. Rabbim inşallah kolay doğum ve sağ sağlim yavrunu kucağına almayı nasip etsin.

Eşini sen tanıyordun, neden uzaklaşsın ki, o da eve özlemle gelecek bebeğini özleyecek. Tamam eskisi kadar Rahat olamayacaksın ama. Hepsinin ayrı güzelliği var. Biz oğlum uyusa bile yine onu konuşuyoruz

bu kadar avam ve düşük kaliteli insanları etrafında tutma ece.. insanın enerjilerini emer bunlar.. kendisi tavşan gibi çoğalsın, daha da üst düzey aile olsun hatta eli değmişken dünyayı da ele geçirsin :) Önceki

eşinin de görünmesi lazım ben de kendım gtmıstım ılk basta bende hıcbırsey cıkmadı snr eşim gidince eşimde problem cıktı şımdı de olsun dıye bırseyler yapıyoruz bakalım

kedi sevgisi ile cocyuk sevgısını zaten kıyaslamıyoruz kı bız ıkısı apayrı seyler ama evlat sevgısı cok yuce dıye, kedı sevgısı de bpyle olmayacak değil biz de bırakamıyoruz annemler tatıldeler suanda kedim annemlerde kaldı ben evlenınce onun düzenı bozulmasın dıye bız eşimle tası taragı topladık annemın evınde kedı beklıyoruz:)))) 40 km uzaga geldık. yanlız kalmasın sıkılmasın aksam bari evde ınsan olsun dıye benım annem sizin ablanız gbi o çok baglı hayvanlara ama onunkı hastalık derecesınde iki sohbet edemıyoruz hemen araya bı hayvanı sıkıstırıverıyor bazen bızde kal dıyorum onemlı bır ısımız oluyor çnk halletmemız gereken kalmıyor çnk neden, evdekı kedıyı babam bı gece idare edebilir ama sokaktakı kedıler yalkasık 20-30 tane hepsı annemı bekler ve aclıktan ölürler bır gecede her aksam bana telefoın acıyor şu kediye söyle mama ver diğer kediye süt ver ama o sütü ekmekle sever bir diğer kediye ciğerle karısık kuru mama ver bir diğer kedı basında beklemeyınce yemez evdekınden cok sokaktakılerle ısımız var annemın sesını duysun sokaktakı kedıler sankı hepsı aynı anda otobusten inmiş gbi annemın yanına kosarak gelıyorlar acizler, açlar, ürkekler krokarklar ben de cok üzülüyorum ATTRAENTE ACTA EST

aslında çok yoktu ece, çünkü ben benim olan her şeyi severim diyordum kendime hep şimdi kucağımda 1 yaşındaki limon yeğenimle yazıyorum, ağladığı için sümükleri elime akıyor ama zerre iğrenmiyorum.. oysa ben bebeklerin kafalarındaki olan kepekleri bile annesinin pisliğine bağlardım eskiden benimkilerde olmasın diye her gün zeytinyağı sürdüm, mis gibi gelirdi bana.. ama kuzenimin bebeği oldu "cınııım ni tıtlı" dedim öyle diyim yanaklarını sıkarak öptüğüm 4 bebek oldu hayatımda, ikisi oğluşlarım ikisi de kızlarım yani yeğenlerim.. adım gibi eminim sende kendininkilere aşık olacaksın ama diğerleri senin için yine çok bir şey ifade etmeyecek :)

Yolda herkesin cocugunu sevebilen, öpebilen insanlar bunu nasıl yapıyolar hic anlayamiyorum. Bir hikaye vardi ben o hikaye tam beni anlatiyo Kadinin biri baska bir kadina şu beslenmeyi okulda cocuguma verirmisin demis. Kadinda ben sizin cocugunuzu tanimiyorum ki nasil vericem bulucam demis. Beyaz guzel bir cocuk bakinca tanirsin demis. Kadin verdin mi? Demis Digeride valla baktim baktim kendiminkinden daha guzel bir cocuk göremedim demis. Benimkide o misal bencillik yada baska bisi. Herkesin kuzusu kendine güzel. Oglumun sinifinda arkadaslarimin cocuklari var okulda da var. Mic mic öpmem ama onlarin dillerinden konusmayi iyi bilirim Okulun bahcesinde gelir bulurlar beni. Sarilirlar. Seviyorum onlari onlarin yasina inebiliyorum. Kız bak eltimi hic sevmiyorum cocuklarinida sevmiyorum böylede cinsim. Anasini sevmedigimin danasinida sevmem ben. kayra12 Güven ruh gibidir gittimi bi daha geri

Ben de 36 yaşındayım ve kedim var. Aynen sizin gibiydim. Eşimle yüzlerce kedi beslemekle geçti ömrümüz. Çocuk da öyle çok sevmezdim. Daha doğrusu çocuk severim ama bebeğe bakmak zor gelirdi. Annelik çok güzel diyeceğim ek olarak...

izninle bir oha diyorum..

kediler cok tatlılar dımı:))))) suanda kedimiz evde yanlız mesela işten cıkma saatım gecıktı aklım hep onda:)) çalışmayan bayan olsam bu korkularım hıc olmazdı suanda zaten kendıme cok fazla zaman ayıramıyorum bır de bebek gelınce o zaman hıc kalmayacak ancak kendı cocugun olunca sanırım kişi bunlardan şikayetcı olmuyor

Yok yaaa bencee bu cocuk niye agliyor falan demez diyemez bence cunku niye agliyor diye yuregi endiseyle dolar bunu sormak aklina bile gelmez. Bizde esimle surekli sarilir koklasir sakalasiriz.. Hatta bu sarilip koklasmaktan uzak kaliyoruz diye kusemiyoruz bilee ben evlenir evlenmez hamile kaldim bu sekilde yasamaktanda vazgecmedik yani. Sevgi yumagi bir kizimiz var ayyy tipe bak yaa veyaa ayy ben sana ölürüm falan diyo ananesini dayisini severken.. Ailevi sorunlari ona yansitmiyorum yansitacak insanlarla goruşmuyorum gibi gibi..28 yaşindayim 2. Bebegi o kadar istiyorum ki esim maddi kaygidan dolayi su an istemiyor ama kizim dolanirken mesela şöyle bi minnak dolansaaa yaa falan diyorum aptal bi sırıtma oluyor suratinda kız olur dimi falan diyor.. Mesela bi arkadaş kürtaj olmuş kkda konu acmisti yazarken kese kalp atişi falan diye belirtmiş yaaa kalbim duracakti o yazdiklarini görmeyi o minik kalbin atişlarini duymayi delicee istiyorumm. Ben anne olmayi çok sevdim ki 2 yil kadar once asla dusunmuyordum 2. Bebegi ama simdi kalbimin her zerresi bunun icin dua ediyor.. Rabbim sana bana isteyen herkese hayirlisiyla sagliklo bebişler nasip etsin.. Hele bi olsun tadindan yiyemezsin.. Aksam babayi beraber bekliyoruz minnagimla kapiyi bi aciyoruzz adam kime sarilacagini sasiriyor. Haftada bi kere disari cikardi kizini ozluyor diye artik ona bile cikmiyor. Bu adam cocuk hastasi bi adamda degildi hani..

sizdeki sıkıntı nedir benim eşim de hiç gundeme getırmezdı hatta böyle ıyıyız bız falan derdı ama o olmuş anlasılan bu konuda:))))) beni o sürecler de korkutuyor adet gunum gecıkınce bı yandan heyecanlanıp test alıyorum bi yandan da, şimdi hamileysem hapı yuttuk dıyorum nasıl bir tezatlık bu içimdekı anlamadım Kitap kokusu '4 yapraklı yonca' tek ayak

Anladım Hakkı'nızda hayırlısı olsun zaten bırakıp çalışmak çok zor 3.5 aylık şuan beni tanıdığını hissediyorum artık onlarda güzel birsey ki Allah yaşatsın tek kelime

Hayatımın eskisi gibi olması için bir 5 yıl daha olduğunu düşünüyorum. Çok zor geliyor. Etrafımdaki rahat annelere özeniyorum. 2 çocukla otobüse atlayıp gezmeye gitmek nasıl bir durumdur arkadaş? Zorunlu olsa hadi neyse de gezme yaw gezme. Arabayla bile gitmek bana zulumken otobüsle. ksen kımıldamam yerimden.. Benim çocuklarımı dışarıda öpücüğe boğanlaraysa şaşırıyorum. Ben kimsenin çocuğunu öyle içten öpüp koklayamam yeğenlerim haricinde.. Çöp konteynırında karnını doyuran kedileriyse kucaklayıp sevmek istiyorum. Bir ragdollla Angelina Jolie'nin güzel kızını yanyana koysalar "yolu kapatma sümüklüü, daha ragdollu sevecem" derim. Çocuklarımı deli gibi seviyorum lakin anneliği sevmiyorum. Yeter mı bu kadar? Daha yazarım ama okuduğunu anlamayan kutsal anneler gelir şimdi lince başlarlar..

Klişe şeyler, ama annelik kedi köpek kuş vs ile asla kıyaslanamayacak kadar farklı bir duygu Onu içinden çıkartıyorsun yanı bir kıyası yok. Yaşınız 36 da kalmayacak, onun pişmanlığını yaşayınca istesenizde olmayacak Ama ileri yaşta da kedi bakabilirsiniz Su da var, tahammül bence ilk şart bebek için sevgi değil. cunku her insan evladını sever, sabır edebilirseniz, onu iyi bir birey olarak yetiştirebilecek kapasite görüyorsanız kendinizde hiç beklemeyin size anne baba es sevgisinden öte bir sevgiden bahsediyorum Ayrıca kedi severim, çok severim ama, kedinin bir sorumluluğu yok ki kolaycilik ona çocuğum diyenlere üzülüyorum Ona sevgi verirsiniz tamam yemek bakım tamam. ama. cocuk öyle değil ahlak edep hayat gorusu yanı bir çok şey var kedi ile evlat kıyas edilemez. Bakma konusunda sıkıntı olacaksa bence dusunmeyin hiç yetersizlik hissediyorsaniz yazık olur sırf doğurmak için

Çocuk konusunu bilemiyorum, 40 yaşına geldim sayılır, çocuğum yok Kediniz olduğunu okudum, dünyaya bedel bir şeye sahipsiniz Kedimi kaybettiğimde foruma bir konu açmıştım, göz atarsanız belki fikir verir nasıl sevebildiğim konusunda O gittikten sonra dibe vurdu hayatım, o varken evlenmek bile geçmemişti aklımdan o kadar yetiyordu sevgisi Şimdilerde bir yerlerde hata yaptığımı düşünüyorum, doğurganlığımın olduğu zamanlarda evlenmeyerek, özellikle çocuk istemiyorum diye düşünerek Rabbim'i gücendirdiğimi düşünüyorum, çünkü şu an olmuyor. Eşim hayatıma girip de bana insan olduğumu, kadın olduğumu hatırlatana kadar hiç böyle düşünmemiştim. İmkanınız varsa yaşınız geçmeden kullanın, kadının doğasında varmış anne olmak ben çok geç anladım

Çocuk mutluluk.. İkiz çocuklarım var 2 yaşında. valla ister inanın ister inanmayın eşimle hala başbaşa vakit geçirebiliyoruz. Önceleri akşam 7de uyurdu bebeklerim, büyüdükçe saatler arttı şimdi 9da uyuyorlar. 9dan sonrası bize ait. Evden çıkamıyorsun tabii ama olsun. Film izliyoruz, dizi takip ediyoruz veya başka şeyler.. Yani ben mutluyum, biz mutluyuz.. çocuksuz çift gibi her akşamımız. Herkesin kendi tercihi tabii ama ben de aman aman düşkün değildim çocuklara.. Şimdi canım feda, seviliyor evlat!

Bizde cocuk yapmaya karar verdigimizde bu duygular içindeydim. Bu ay o duygulardan sıyrıldım sanırım. Çocuk istiyoruz kararını alınca sanırım bi deli sorular insanı boğuyor. Oysa hem evli hem çalışıp evi mis gibi idare eden insanlarızki. Kurulu bir düzenimiz var. Aniden hamile kalmak lazım sanırım. Bu duyguları depreştirmemek adına

çalışma sartlarını esnetmem mumkun değil doğum oncesı ve snrası iki ay ızın bıle yapamayacagım benım yerıme bakabılecek hıckımse yok, hemen işe donmek durumundayım ve son ana kadar da calısmak (( aile değim kardesım ve ben yürütüyoruz işleri Anna de

Aynı duyguları bende bizzat yaşadım Hatta çocuk karnımda iken Allahım çocuk doğduktan sonra eşim bana gene gereken ilgiyi göstersin zamanımız olsun diye dua ederdim :) ŞUNU belirtmel isterim ki şu yan gelip ayak uzatmalarımız birkere bitiyor doğruya doğru, eşin ilgi gösterecek bile olsa sohpet dahi olsa yada sizin ihtiyacınız olduğu durumda ağlama sesi durlar, yapmalar başlıyor hayatınızda zaman ve uyku daha bir kıymetli hale geliyor. Ama eceezgi'cim bir gerçek var ki onu her gördüğünde doğduğuna şükredip neden daha erken gelmedin hayatıma diye bir söyleniyorsun. Belki zamanın kısıtlı hayatın çok yoğun geçecek ama dünyanın en tatlı şeyine sahip olacaksınız. Rabbim isteyen herkese versin

evet bunu da düşünuyorum sürekli annem babam hayatta olmasa ve Allah korusun eşime birsey olsa bu hayatta yapayanlız kalacagım evladın da hayırlısı iyisi olması önemli tabiki de kendi annem babama bakıyorum bir sıkıntıları olsa iki kardes bız yanındayız desteğiz ya biz olmasa idik ne yapacaklardı diye düşünuyorum hep

Ben 11 yıllık evliyim ve şu an 6. Tüp bebek denememi yapıyorum. Büyük bir özlem ve hasret ile aşkımızın meyvesi olur diye bekledik ve uğraştık. Uğraşmaya da devam ediyoruz. Allah kimseyi bu duruma düşürmesin, çok zor. Yaş geçmeden arkadaşlar 1 tane bari çocuk yapın ve o annelik duygusunu rabbim nasip ederse yaşayın. Sonra düşündüğünüzde belki geç olabilir. Belki sağlık belki de rabbim ilerleyen zaman da nasip etmez. . . Nacizane fikrim. Korkulara gelince, nelerden korkmuyoruz ki. . . En sevdiğini kaybetmekten Mutluluğun bitmesinden Hastalıktan Ecel den, ki ne zaman geleceği belli olmaz.

bu konuda fikrini netleştirmeni tavsiye ederim nacizane. 37 az bir yaş değil. düşüneceksen artık daha fazla geciktirme. elbette hayatın değişecek. zor günleriniz de olacak vs. öncelikle bunu kabullenmen lazım. hiçbir şey değişmez aynı düzende gider diyemez hiçkimse. ama evlat sevgisi ağır basıyorsa taşıyabiliyor insan. bazen kendine bile şaşıyorsun. önce psikolojik olarak kendini tam hazır hissetmen önemli tabi. bu tür kaygıları olan insanlar için özellikle. bende 3 çocuk var. ikizler var. uyku yok mesela:))

Coookk zor bi hamilelik gecirdim. 9 ay yatalak gibi. Yemedigim iğne kalmadi. Ama suan karsimda melek gibi uyuyor yaaaa zor büyütüyorum evet çalışıyorum evet. Ama bin kat zorluğu olsa yine çekerdim herhalde. .. Eşim mi.. eve eskisinden çok daha bağlı. Kizinuda benide cok seviyor. Kiziyla ilgileniyor doyuruyor gezfiriyor falan filan. .. Annelik duygusunu mutlaka yasamalisin... kediyle olacak iş değil yani :) Bence yaşi cok gecirme

Çocuk olmadan önce çok rahat bir hayatım vardı İstediğim gibi yatar, istediğim gibi kalkar Yer, içer, gezer, tozar Yaşadığım her saatin hakkını verir hatta canına okurdum :) Mutluydum yanii. Ama bir süre sonra kendini tekrar etmeye başlıyorsun. Film izleyelim, e hadi izleyelim. Şuraya gidelim hoop ordayız, şurada yiyelim Hııım çok güzel miş. Tatil de napalım, orası burası şurası.. Gittik hepsine. Artık bir süre sonra görmek de kesmiyor. Aynı terane işte. Bence insan oğlu anlam istiyor hayatına. Bir çok kişi çıkıp eşimiz var, annemiz var sevdiklerimiz var, arkadaşlarımız kedimiz, köpeğimiz var diyebilir. Kim ne derse desin hepsi bir yere kadar. Bedeninle, kalbinle, tüm hücrelerinle kendini verebildiğin Tek şey evlat benim için bu böyle. Buna benzer tüm konulara hemen hemen aynı şeyleri yazıyorum 10 konu daha açılsın yine yazarım :d Bitmeyen aşk = Evlat. Resmen dünya meşgalesi. O olmasa yine yaşardım ama onunla bir başka yaşıyorum, içim dolup taşıyor.. Allah isteyen, hak eden herkese nasip etsin. Dip not: Öyle her çocuğu alıp bağrıma basasım var gibi bir durum içinde değilim. Başkalarının çocuğunu alıp sevebilen biri değilim. Hepsi kıymetli ama herkesin evladına kendine..

Ve anne olma yaşını geciktirmemenizi öneririm. Ileri anne yaşında çocukların konjenital hastaliklara sahip olma olasılığın artıyor. Bknz:down sendromu gibi gibi..

19 yaşımda anne oldum. Kendimi tam olarak tanımadan evliliğe alışamadan, hiç bir rahatlık görmeden gezmeden tozmadan anne oldum. Ben bebeğime daha karnımdayken aşık oldum. Çok zor bir çocuk ona özel günde 10 çeşit yemek yaparım peşinden koşarım. Uykusuz kalırım ama onsuz bir uykuyu hayatı ne yapayım. Böyle anne olmadan yok işte rahatım bozulur. Evin içinde yabancı olur bilmem neleri söylemek çoook kolay. Bi kucağına al emzir bakayım ortada ne koca kalıyor ne kedi.

Amin sağ olun. Allah size de tam vaktinde sağlıklı hayırlı bir evlat versin

2' oğlom var. Size göre çok erken anne oldum. Şuan çocuklarım üniversitede. Şuan geriye dönüp baktığımda evlat sahibi olmanın aslında insanın kendine yüklediği en ağır yük olduğunu düşünüyorum. Ömür boyu mahkumiyet maddi manevi karşılıksız ömür boyu vermek. Kendini hep ertelemek. Kendin için zaman nakit tasarrrufu yapmak. Ama bunalsanda yorulsanda varlıkları herşeye değer. Bunların hepsini isteyerek yapıyorsun. Günümüzde çok duyuyorum çocuk istemeyen çifteri. Çok zor bir karar. Bu arada şunu da belirteyim ben çocuk seven bir insan hiç olmadım ama çocukları için ölürüm

Çok iyi birer anne baba olacağınıza eminim. Çocuğunuzu çok güzel yetiştireceğinizi düşünüyorum. Kendisine güzel bakan çocuğu içinde güzel bir hayat kurabilir. Çocuğunuz olunca fikriniz değişecek. Bence sizin gibi mutlu çiftlerin oluyorsa tabi, yavruları olmalı.

amin tşk ler

Bende aman aman cocuk seven biri degildim ki hala öyleyim, Hamile oldugumu ogrendigimde aynı hisleri yasadim ama aramiza katılmasıyla birlikte duygusal olarak baglandim ve yavrumu surekli artan bir sevgiyle seviyorum, normalde cocuklara cok tahammul edemem ama kizima karsi hic öyle değilim, annem dalga geciyor hatta: ))) Merak etmeyin gozleri gozlerinize degdigi an iciniz isinacak, kucaginiza ilk verildiginde o reflekssiz elleriyle size dokunduğu zaman vazgecemeyeceksiniz... Ben hala aman aman cocuk seven biri degilim lakin evlat bambaşka

Benim iki kedim var onları cooook seviyorum ve hamileyim bunun için çok mutluyum. Bu dünyadaki en guzel sey..

Ben de sizin gibiydim çocuk dusunmek çok uzaktı bana. artik olması gerek diye çocuk yaptım resmen. ama tabiki çocuklarım canım.2 çocuğum var bu arada. c çocuğun olunca o senin herşeyin oluyor sanki hep varmış gibi. ha ama bizim gibi insanlara çocuk bakmak zor geliyor. yani ilk çocuğum çok kolay bir çocuktu yine de hep kv anne yardımlarıyla buyuttum.2. ye cesaret edemezken o da kazara oldu :) ve o kadar zor bir çocuk oldu ki. gecelerce uyumadim.3 yaşına gelene kadar hem de. ama sevgisi yine çok büyük. yani kendi çocuğunu çok seviyorsun onlar için herşeyi yaparsın. hayatinin vazgeçilmez parçası oluyorlar. ama annem kv m olmasa ben bitmistim. yani bazı insanlara çocuk büyütmek çok kolay geliyor 3 çocuğum olsun diyebiliyorlar. veya hamile kaldıklarında coook sevinebiliyorlar. belki garip gelir bazı insanlara ama ben öyle aman aman hamileyim diye sevinmekten olmedim. hele 2. Sürpriz olunca eşimle ne yapcaz şimdi diye bön bön birbirimize baktık. ama nasıl seviyorum onları, Allah korusun onlarsiz bir hayatı dusunemem artık. merak etme sen de böyle olacaksın bu hayatın bir gerçeği.

ben bundan 10 yıl evvel komşuların bebeklerını eve alır bakardım o kadar cok severdım cocukları yolda bır cocuk goreyım ılla konusacagım seveceğim yani o derece şimdi cocuklara karsı cok tepkisizm hatta bazı cocuklara cok sınır oluyorum:))) kediden snr çpk değişti benım fikirlerim sadece çok uslu bebeklerı sevebılıyorum suanda onlar dıkkatımı cekıyor arada

Canım benden yaşça büyüksün. ben 25 yaşındayım.20 yaşında anne oldum. şuan 2. bebeğimi doğurdum 6 aylık. bana dünyanın en zor ama en güzel şeyi nedir diye sorsalar annelik derim. evet gerçekten çok zor. ben evlenir evlenmez hamile kaldım. ilk hamileliğim çok sorunlu geçti her bakımdan. yani evliliğim boyunca öyle eşle canının istediği gibi gezmek istediğin saatte yatıp öğlene kadar uyumak sonra kalkıp dışarıya çıkmak hiç yaşamadım böyle şeyleri. evet çocuk karınına düşer düşmez hayatında bişeyler değişmeye başlıyo. eski düzenin olmuyo. herşeyini onlara göre ayarlıyosun. canının istediği zaman istediğini yapamıyosun. ama bu geçici bi süreç. bigün onlarda büyüycek ve yetişkin birer birey olcak. kızım şimdi 5 yaşında ve benim küçük arkadaşım. öyle alışamam filan diye düşünme. yüzünü gördüğün an hayatın ondan önce ne kadar anlamsız olduğunu anlıyosun ve bu hayattaki herkesten herşeyden çok seviyosun o minik şeyi. onun bi gülüşü tüm yorgunluğunu alıp götürüyo. inşallah tatmak isteyen herkese tattırsın rabbim evlat sevgisini.

Yemege cıkmıstım suanda yorumunu okuyunca gözlerim doldu Duygulandım cok tesekkur ederim Rengeyigi

Allah sağlıkla kucagınıza almayı nasip etsin insallah Daha cok yeni imiş ne güzel :)

Allah inşallah nasip eder Belki bizim de olmayacak bunları göze alıyorum zaten sizdeki sıkıntı nedir? E evinincicegi

Pink_Women Hoppalaaa tek ayak

ben de senin gibi düşünüyorum. hatta bana kalırsa her insanın üremesi gerekmiyor. ülke ekonomik krize doğru hızla yol alıyor. her an 3. dünya savaşı çıkabilir. ülkenin siyasi durumundan; sosyal ve ekonomik şartlarından bahsetmiyorum bile. hal böyle olunca bir kere değil yüz kere düşünüyor insan ve evet ya ben bu işi hallederim sonucuna varamıyor maalesef.

Bu ay da bekliyecez eğer olmasa dediğin gibi yaparız bizde. Rabbim isteyen herkese annelik ve bablık duygusunu tattırsın. İnşAllah

aa iyi hadi bakalım az kalmış. eminim bebeğine de çok bağlı bir anne olacaksın sen:)) Önceki

Amin hepimizin yavrularını allah bağışlasın. İnşallah iyi haberlerini alırız. Takipteyim

Hayırlı olacaksa hakkımda nasip etsin rabbim, aksi takdirde içimde ki umudu ve beslediğim sevgiyi alsın ki daha fazla acı çekmiyim. Herkez farklı hisseder elbet bana çok ağır geldi. En zor olanı ise, ilk denemlerim olurken ablamın hamile kalması. Hem sevinip hem üzülmek manyak birşey ama yaşadım. Ablamı görmek zor geliyordu bana en korktuğum ise: doğacak yeğenimi sevmemek veya çok bağlanmak dı. Allah'a şükürler olsun korktuğum olmadı ama alışmak biraz zaman alırken şimdi ablamın 3 çocuğu var. Uzun süre tedaviye ara verdim aslında tekrar tedavi istemiyor kafamda artık bitirmek istiyordum. Geçen sene Hacc'a gittik eşim ile ve kendisi tekrar denemek istediğini söyledi. Bencillik yaparak onu red etmedim, yine yeşeren bir umut ya bu sefer rabbim nasip ederse, babalık hakkını elinden almam doğru değil diye düşündüm ve bu sefer eşim için 6. denemeye başladık. Bu sefer de hem kız kardeşim hamile ve 1 hafta önce Hala olacağımı öğrendim. Çok zor dayanmak yaşamayan bilemez. Herkezin kendine göre kabuk bağlayan veya kanayan yarası var, bu da benim kanayan ve kapanmayan yaram

Benimde 2. Evliliğim hep korktum bebekten... hemde öyle böyle değil. Yedim bitirdim kendimi. Ama dedim benim bi evladim olmayacaksa bana biri anne demeyecekse bu nasıl olacak dedim. İnan spiral varken hamile kalmışım. Şoka girdim meğer bende kayma yapmış. Al sana dedim. Korkunun ecele faydası yok :) Şimdi bebeğim kollarımda... Zorlukları yok mu hemde nasıl Anne oldum sanki eksik yanim tamamlandı daha bir aile olduk sanki eşimle... Ben anne olmadan önce hiç yaşamamışım

Ben de aynı düşüncedeyim :) Çocuklara karşı da pek bir ilgim yok açıkçası Görünce "ayyyyyyy ne tatlı" diyemiyorum Nefret de etmiyorum Ama öyle, çocuk yani işte hehe falan oluyorum

öyle düşünmeyin dediğim gbi eşiniz de dr a gtsin bi an evvel vardır bır xamanı

Önceki

Ben de olgunlaştıkça, kendi ailemin yaşattığı sorunlarla psikolojim bozuldukça çocuk sahibi olma fikrinden tamamen vazgeçtim. 30 yaşındayım, evlilik konusu gündemde olan bir ilişkim var ama sırf çocuk konuları aklıma geldikçe evlilik fikrinden bile soğuyorum. Çocuk sahibi olan arkadaşlarımın hayatlarına şahit oluyorum ve kesin kararım anneliğin bana göre bir şey olmadığı. Erkek arkadaşım da çocuklardan pek hoşlanmıyor, nasıl ben anne olmak istemiyorsam o da baba olmak istemiyor. Hamileliği, doğumu, bunların getireceği fiziksel ve ruhsal hasarları sen yaşayacaksın, ileride de son karar senin diyor. Buna rağmen yarın bir gün çocuk için ısrar edecek diye ödüm kopuyor, hiç evlilik konusuna girmeden ayrılasım geliyor. :) Sonuç olarak ne çocuk istiyorum ne de anneliği zerre kadar merak ediyorum. Ama siz bu kadar radikal duygular içinde değilsiniz, içinizde anneliği merak eden, anne olmayı isteyen bir taraf var. Eşinizde istiyor, bence bir psikoloğa danışıp, ne kadar istediğinizi, ne kadar hazır olduğunuzu anlayabilirsiniz. Profesyonel destek ile en sağlıklı kararı verirsiniz diye düşünüyorum.

Teşekkür ederim. Sizinde inşallh evladınızla mutluluğunuz katlansın ileride iyiki varsın dediğiniz tek insan bence evlattır.

Yaş ilerledıkce daha da zor gelıyor ben sizin yasınızdayken sokaktakı cocukları sıkıstırırdım hep sevmek için :))

Bende başkalarının çocuklarını sevmiyorum, bekarken böyle değildi aklım çıkardı çocuklara. Şu anda da çocuklarla ilgili alanda çalışıyorum, ama öyle başka çocukları seveyim gibi bi eğilimim Yok Ama kendi çocuklarımı çok seviyorum, sürekli bişeyler alayım derdindeyim, annem kızıyor ona alacağına kendine al diye, kendime bişey almaya gidiyorum yine çocuklarıma alıp çıkmış oluyorum Çalışıyorum, iyi de bi işim var ama şu hayatta en doğru verdiğim karar anne olmak sanırım, çok şükür, herşeyin önündeler.

bu yorum içimi rahatlattı, aynı ben:))) kuzenim arkadaslarım cocuklarının fotosunu yolluyor, ya bi insanın ağzından hiç mi tatlı kelime cıkmaz onlara karsı canım ya ne tatlı bile diyemıyorum çnk bana hiçbir anlam ifade etmıyor ama bir kedi fotosu videosu görsem delirecek gbi oluyorum :)))) sizde de var mıydı peki bu endişeler çocuğunuz olmadan evvel?

Allah bagıslasın yavrunuzu ben de cantamda hep kedı maması ıle gezıyorum arabamla bıle gıderken bır pisi göreyım aniden duru onu beslerım :)

BAK ABLASI BİZİM TOSPAAAYA:))) Eklentiler 12096525_1719443858279657_4011099174995768279_n. jpg 45,1 KB · Görüntüleme: 54 12919676_1784137325143643_4153840763563550274_n. jpg 85,9 KB · Görüntüleme: 62 14364809_1854828138074561_7524822258130696648_n. jpg 30,3 KB · Görüntüleme: 59

İnş biran önce kendinizi hazır hiisedersınız :=) allah kucagınıza almayı nasip etsin hayırlısıyla

Hiç çocuk sevmedim. bebekleri elime bile alamam hatta çocuk sevgisinin hep abartıldığını düşünürüm hamileyim şu an. doktora ilk sorum bu oldu.. Merak etme, seveceksin. korkmana gerek yok dedi Neyle karşılacağımı bilmiyorum sadece bana emanet bir şey var karnımda gibi geliyor bu histe çok normalmiş. bilmiyorum. kediyi, köpeği, ağacı severken; senden olan bir canı. Sana muhtaç bir canlıyı da sevebilirsin sanırım belki de diyorum, gerçek sevgi ne demekmiş, bebeğimi elime alınca anlayacağım korkumun nedeni budur. bilmeyişimden.

Aynı korkuları bende yasamıstım toplu tasımalarda yanıma cocuklu kadın oturacak diye psikolojim bozuluyodu:)) Acaba ayaklarını ustume surermı gibi seylerden Evlendık barkkandık tabii cocuk laxım yaptım yapmayada oglum buytene kadar yadlandırdı beni:/ suan 10yasında demşn okuldan geldi uyy yerım onu boyle bir ask yok diger evladim 6yasında okulda duan onu coook özlüyorum dunyadaki yasama sebeplerim hatta korkmasam bitane daha patlatıcamda cook zor yahu vocuk buyutmek. sıze gelince tam manasıyla hazır olun zira tup bebek tedavi süreci cook zor ve gercekten bi evlat ıstemesseniz asla tedaviyi kaldıramassın dıye dusunuyorum

böyle örnekler duymak çok güzel içaçıcı:) allah mutlulugunuzu daim etsin. C

aaa ciddi misiniz Çok sevindim sizin adınıza Ben de öyleyim işte sımarık cocuklara özellikle hiö tahammul edemiyorum Hiç Çekici gelmıyor bebekler falan Ben de 36 yim, artık kaçısım yok yani yaşım geldi geciyor:)

Benzer duygulara ben de sahibim, hicbir zaman cocukları sevmedim cocugum olsa da baskalarının cocuklarını sevecegımı sanmıyorum, en basıtınden papaganım tum evı mahvetti ama mısafır cocugu evdekı tum yastıkları bozdu dıye evımde ıstemeyebilirim.. daha görmem gereken ulkeler var ve bunu cocukla yapmak ıstemıyorum, en onemlısı de nefret ettıgım bır ulkede yasıyorum ve tum turk cocukları kafayı yemıs sosyallesemedıgı ıcın... dıl sorunum yok ama yabancılarla arkadaslıktan hoslanmıyorum. hayatımın 180' degısecegınden korkuyorum enınde sonunda cocuk ıstermısım gibi geliyor malımız mulkumuz kan emıcılere kalmasın da dıye ama ılk benım yurekten ısteyecegım anı beklıyorum, umarım gelir... sizin sorunuzum cevaplarını ben de merakla bekliyorum kısaca, hayırlısı olsun herkes ıcın

hissediyorum, sen çok iyi bir anne olacaksın..

Sen işini garantiye al anneni ayarla hamile kalmadan :)) Herkes bir değil, ağır geldiğinde destek arayabilirsin. O zaman gelir kimseyi istemezsin o ayrı ama şimdiden ağız ara bence.

3 üzlerim olsa ne mutlu olurum çocukları çooookkkkkk seviyorummmm

naber :)

Insallah bu ozlemini kendi mucizenle giderirsin :) eceezgi senelerdir cocugu cok isteyen biri olarak sana tatmadan yasamadan bilemezsin diyebilirim anca ama esin istiyorsa senin icinde "asla" degilse cocuk sahibi olmak mahrum etme, mahrum kalma evlat sevilmez mi?

Çok tesekkur ederim Konuyu iyiki acmısım Moral oldu cidden :)

Sizin kedi çok canayakınmış, bizimki biraz yabani, bebekliğinden beri bizde olmasına rağmen... çok nadir kendisi gelir kendini sevdirmeye, sizin sıkıştırıp öpmeniz gerekir... şimdi 3 yaşında kerata hala oyun delisi...

Böyle olmak zorundaydı... En azından artık kuşumu bırakacak yer aramıyorum:) hep kavgalı olduğum annem "yavrum" diyor telefonda..

Eski evliligimde ex in cocuk istememesi yuzinden 8.5 yil cocuk icin yanip tutustum ben debelendikce kardeslerimin 3 cocugu oldu konusamadim, soramadim hamilelik nasil gidiyor diye hep bogazim dugumlendi agladim gizli gizli ama yegenlerim icin deli oldum : ) seni cok iyi anliyorum. Simdi kizimin gelisini bekliyorum. Rabbim insallah hayirlisiyla gonlunuzdekini verir cektiklerinden sınavın olarak kalir. Kimin duasinin kabul olacagi belli olmaz diyerek yorum yapmadan gecemedim.

gayet normal bir duygu durumu bana göre:)) benzer konularda yazarlar hep böyle garip gelir. çocuklara içim kaynamıyor falan diye. ee ben de ilk oğlumu doğurana kadar hiçkimsenin bebeğini çocuğunu sevmiş değilim. yani severim de öyle delicesine abartılı bir sevgi gösterisi şeklinde değil. ki yapanların çoğu da zoraki yapıyor yapmacıklık akıyor zaten:)) bu kıstas değil işte. kendi evladına içinin titrediği gibi başka hiç bir varlığa içinin titremesi mümkün değil. yüzünde sivilce çıksa için yanıyor evladın için. annelik böyle bir şey...

Aynen bende sizin durumunuzdayim. Ufak bir kac farkla. Biz 30 yasindayiz ve 2 kedimiz var Efser

Bende senin gibi düşünüyorum her konu da. Bence tam olarak isteyene kadar yapmamak en doğrusu. Yapıp anneliği kaldıramayan o miniğin hakkettiği sevgiyi veremeyen bir sürü insan var. Burada bir sürü konu okudum bu tarz o yüzden iyice korktum.

zor bir hayat benimkisi:)) üstesinden gelmek için insanüstü gayret gösteriyorum. ben kimsenin annelik hislerini vs. sorgulamam. tek tavsiyemi yineleyeyim; içinde bir istek var ise daha fazla geciktirme. geç yaşta annelik biraz zor geçiyor:)) ama tereddütlerin ciddi boyutta ise de eşinle ortak karar alıp rafa kaldırın

Amin canım Yas ilerledikce insaninda kafası almıyo kaldırmıyo artiik Kafa olarakda vucut olarakda yoruluyo insan.

Evet bağlıydı ama şuan ikimizde çok farklıyız 2. kez ve daha çok aşık olduk birbirimize rabbim bozmasın inşallah sürekli gelip sevgisini gösterirdi şimdi daha fazla gösteriyor sevgisini sürekli gelip öpüyor bebeğimin annesi diye seviyor beni çok iyi güzel bi anne oldun diyor :):) şuan sevgi yumağı gibiyiz anlıcan

Etmez miyim cnm ediyorum tabiki En cok eşimle benim ortak bi parcamiz olması beni duygulandırıyo

Ne güzel bana da moral oldu bu yazdıklarınız Allah sağlıkla kucagınıza almayı nasip etsin insallah

Bence artık anne ol. Annelik çok güzel kutsal olduğundan, ev cocukla yuva olduğundan, ailenin tanımının anne baba cocuktan oluşmasından, şundan bundan değil :) Kendin için :) 36 yaşındasın, fizyolojik saatin geçiyor, eminim bir çok yeri gezmiş, dünyadaki bir çok zevki tatmışsındır. İdeal bir evliliğin var, oturmuş ilişkin tatlı kocan ve güzel bir kedin var. Çocuk bunları mahvedecek bir etken neden olsun? Emin ol günde iki saatini yollarda trafikte harcayabilen insan hayatının bir iki senesini uykusuzlukla fılan gecırebılır. Ben oturmus evlılıklere zarar verecegını dusunmuyorum hele kı esın bu kadar evcımen ve cocuk ısterken. Asla kolay olmaz ama şöyle düşün, sen çalışıyorsun ve bır suru yabancı ınsana tahammul edıyorsun, dogurdugun cocuga daha tahammullu olursun :) Bir de şöyle bir şey var işin içine girmeden o iş gözümüzde çok büyür ama için işine girince korktuğumuz kadar değilmiş deriz. Bir de bu zevki yaşaman için, dünyaya bir insan getırıp onun ıyı bır ınsana donusup büyümesine, bir mucizeye şahit olmak için doğur derim.

anneme cok baglı annem hangı odada ıse ılla onun yanında olacak bizimki de dolapta uyur :)) ama oyunla hiç işi yok annem wc deyken bıle sıkılıyor kapıyı patıleyıp actırıyor ve onu gormek ıstıyor annem dus alırken falan banyo kapısını acıyor çnk annemı gormeden yapamıyor dus kabınının onunde oturup öyle annemın cıkmasını beklıyor :)))) bizimki sıkılıyor, kameraya cektık evde kımse yokken aglıyor (( o bakımdan evde bırı olmalı evet dısarıyı da cok ızlıyor bildiğin meraklı teyze modunda çok komık ani tepkılerı oluyıor

oyyyy benim için sarılıp öper misin çok sevimli maşallah

Bende 29 yasindayim 2 aylik bebisim var Bebde soguktum cocuklara 2 yil olacak bizimde evleneli.. Esim yogun calisiyor bazen bebek cok yoruyor sebepsiz duraksiz aglamalari Ama onu kucagima aldigimda cocuklara karsi sevgim ilgim artti cok tatli guZel bir duygu bende bu duygu hic gelmicek sandim ama anne olunca geliyormus Senin esinde yardimciymis sen bunalinca destekler Evt bi cok seyi planli yapıyorsun ve erteliyorsun ama olsun bi can buyutuyorsun yasina gelince yuku azalır yani zor gunlerde gecici sonucda evlat icin deger Kendi cocugun olunca herseye katlaniliyor hem zor hem guzel Bencebir an once cocuk isteyin yasiniz dahada gecerse kafaniz kaldirmaz olur artık

Senelerdir cıkmkyordu cnm Korkuyordu hatta dısarıdan ama bu sene inanılmaz dısarı cıkma isteği geldi Kapıda saatlerce aglıyordu Ve cıkınca o kadar mutlu oluyor ki biz de cıkartmaua basladık Tamam önerini dikkate alacağim cpk tesekkurler Hala gelmedi bu arada camda onu beklıyorım:)) B

Eve bağlanacak en son insandım, çocukla evdeyim, iş hayatım olmasını isterim hala. Ara ara ev bunaltsa da çocuk hiç bunaltmıyor. Anneliği bu kadar seveceğimi ben bile düşünmezdim.

tek bir şey diyorum. çocugunla geçirdigin 1 saniye kocanla geçirdigin bir günü döver :)

evet ben de yetiştirme ile alakalı dıyorum ama bana kıızyorlar bu cocukla alakalı dıye umarım bnm de olursa cocugum sizinkiler gbi olur bnm kuzenım balkona dahı cıkmıyor cocukla cıkamıyorum dıyor mesela bana cok garip gelıyor evde ekmeği olmuyor kahvaltı edemedım dıyor e çık al dıyorum cocukl a nasıl cıkayım dıyor ıkı yasında kızı var diğeri zaten okulda bana cok enteresan gelıyor ve iyı bır evlılıklerı vardı ıkı cocuktan snr kocası evden tamamen koptu alkol almayan adam alkole basladı, kadın kıza düşkünlüğü basladı eve sadece yatmaya gelıyor suanda adam (( bunlar benı hep korkutyor B Blue

bende bekarken hiç sevmezdim çocukları. hatta çocuğumu da severim herhalde diye düşünürdüm. hamile kaldığımda da çok ağladım erken olduğunu düşündüğüm zamandı. eşimin mutluluğunu yaşayamadım o çok sevinmişti bense bir o kadar üzgün. şimdi minik bir prensesim var ağladığında benim daha çok ağladığım, güldüğünde dünyalar kadar mutlu olduğum... evet, sorumluluk ve zaman sıkıntısı oluyor ama varsın o iyi olsun diyorum. dagci bal

ya işte ben de dıyorum ben anneliği hiç yasayamayacak mıyım dıye uzuluyorum bazen zaten problem var ciddi bir yola girmemız gerekır yasayamazsak da böyle de mutluyuz der çekiliriz kenara ama olma ıhtımalımız de var allah bagıslasın yavrunuzu

Evlat bambaska birsey anlatilmaz yasanir diyorlardi anne olunca anlayacaksin diyorlardi hakikatten oylemis. Sacinin teli icin dunyayi yakarsin. Yasiniz gecmeden dogurun gibi klişe seyler soylemeyecegim size herkesin tercihi farkli ama ben iyiki anne olmuşum diyorum. Hayvan sevgiside bambaska ama ikisi kesinlikle kiyaslanamaz. Bak sana oncesi ve sonrasini anlatayim ben Öncelikle bebek icin hazir olmak gerekiyor diyorlar ya bir nevi dogru ama insan oglu hep bahaneler buluyor erteliyorda erteliyor ozellikle ben 22yasinda evlendim okul bitince sanki evde kalacakmisim gibi hemen evlendim dedim kizim daha yasin. kucuk is guc sahibi bir ol neyse atandim isim oldu cok sukur sonra esimin sark sirasi geldi pat doguya gitti ordan duyduk kibris gorevi cikabilirmis yine ayri kalacagiz dusunsekmi fln derken niyetine girdim 4yillk evliydm oglum dunyaya geldi sonra esimin tayini cikti 1yil olmadn yine tayin hep ayriyiz ertele ertele benim sonum yoktu iyiki olmus oglusum. Suan ucretsiz izindeyim 10gun sonra bitiyor bakalm nsil bırakıp ise baslayacam diye dusunuyorm. Neyse gelelim asil konuya bebek doğduğunda anneye muhtac benimki emmedi 1yil sut sagdim gaziydi uykusuydu emekledi yurudu yok disi yok sunneti derken 1.5yil gecti benim esim isinde gucunde bak ben evde cocukla ne kadar yardim etselerde olmuyor hersey annenin ustunde bosuna demiyorlar cennet analarinin ayağını n altinda diye dogru vallaSacimi basimi zor topluyordum ozellikle ilk 6ay sonra basliyor yavas yavas duzene girmeye ama hala anne ustunde sorumluluk devam ediyor Allah saglik versin ben raziyim evladima kol kanat germeye ama babalarda bakacak kardesim tek gercekten zor20kilo aldim ben kendimden gectim 15kiloyu verdim 5kilo hala benimlebak yazarken oglan kalkti 1bardak cayimi ictim ama buna sukur. Evladim olmadn once geziyordum gec yatardim gec kalkardim ama bunlar ztn beni mutlu etmezdi ben uykuyu seven bir tip degilim azda uyusam bana yeter uykusuzluk cekmedim sukur en. cok dert. edilen konu uykusuzluktur. Neyse cok uzattim demek istedigim o ki dunyaya bir. canli meydana getiriyorsun ve o minik. canli senin dunyan oluyor kalbin disarida atmaya basliyor ve yavas yavas onu isliyorsun buyutuyorsun sende onunla buyuyorsun bambaska birsey kokusunu duymadan duramiyorsun opuyorsun doyamiyorsun

Sanki kendimi okudum. Bende 36 yaşındayım hayatımda bebek almadım kucağıma çocukta sevmezdim aman aman benim de bir kedim var. Bizde 3 yıl korunmadık sonra karar verdik tedavi olduk yine olmadı derken 5 yıl geçti. Artık vazgeçtim bebek fikrinden derken kendiliğinden oldu. Gerçekten çok korktum. Nasıl kalkarım altından diye sevebilirmiyim diye bile düşündüm. Şunu söyleyim doğumdan sonra öyle anlatıldığı gibi bir anda annelik duygusu yaşamadım. Yalnız kalmaya korktum oğlumla ilk 20 gün hep birileri vardı yanımda. Ama onunla vakit geçirdikçe emzirdikçe kokladıkça alıştık birbirimize. Şimdi oğlum 3 aylık yanımda uyuyor. Uyansa da sevsem diye bekliyorum. Bu arada kedimde yanımda ilk günler biraz kıskandı ama şimdi alıştı:) Yani uzun lafın kısası annelik çok güzel bir duygu mutlaka yaşamalısın.

çocuk sevmemek diye bişey yoktur. yani milyonlarca milyarlarca çocuk var, ulan hepinizi sevmiyorum diye mi dolaşıyoruz sokakta? hayır. özellikle sevmeye gerek olmaması durumu diyelim. ben de aynı durumdayım. çocuklarla alakam yoktur. herkes gibi bi bebek görsem mıncırasım filan gelmez. bebek işte. ama yeğenimi severim, gerçekten kan çekiyor bu gibi durumlarda. yani çocuk sizden olursa seversiniz. kendi çocuğumu sevemem gibi bi mantık hatasına düşmeyin. şurada şimdiye kadar 'çocuk sevmezdim, kendim doğurdum, hala sevmiyorum' diyen bi tane bile kadın bulamazsınız. ama o çocuğun ve ailenizin mutluluğu adına biraz daha emin olmalısınız bence. ay neyse çok karışık oldu.

anladım cnm :) ne mutlu sana heramora Be

yok canım malesef daha yeni ev aldık :)) 10 yıl baglıyız o eve iş yerımle annemın evı cok yakın o benım ıcın bı avantaj

vazmıgececeksiniz yoksa bebek fikrinden:))

Sizin neden olmuyor?

Loch Ness Canavari ay ne güzel yorumlamissiniz.

anneme arada atar kacarım dıyorum kafa dınlemek için süreklı baktırmak değil de Nalet Kaynana çok cahilsin keşke

kusura bakacak bir durum yok evet daha yenı evlısınız :) benım yas olarak da evlılık olarak da kacacak yerım kalmadı :)

Ben de baskasinin cocugunu sevemem disarda parkta orda burda ici gider gibi cocuk sevenlerede hep hayret etmisimdir:) Ama kendi cocuklarimi cok seviyorum.

korkmayın canım o zaman bir an önce gereken şeyleri yapın bebek konusu nedense kim olursa olsun beni çok mutlu ediyor :))

tabiki:)

bende çok aşırı çocuk severim ama sorumluluklarını sevmem pek. sonuçta şu dünyada yapacağım 1-2 çocuk bipolarım yeter o kadar. analar dayanıklı olsa da çok çocuk düşündürüyor haliyle bipolar olunca.

evlenip 6 sene asla çocuk yapmam diyip birden aman da olsa mı derken kendini kucağında bebekle bulmuş bir insanım. öncelikle bebeği kendi hayatınıza adapte ederseniz daha rahat bir şekilde düzeninizi sürdürebilirsiniz, ama yine de artık hayatınızdaki hiçbir şey eskisi gibi olmayacak bunu baştan kabul edin. yine gezeceksiniz, tatillere gideceksiniz, sevişeceksiniz ama hepsi daha bir sakin, daha bir planlı olmak zorunda olacak. bebekken uykusuz geceler ağlama krizleri, biraz daha büyüyünce burnunun dikine gitmeler öfke nöbetleri... maddi manevi zor bir şey bir insanın sorumluluğunu almak. ama hani derler de, böğğğk ne klişe deriz ya gerçekten verdiğin bütün çaba, emek o sevgiye değiyor. ben çok korkuyordum ya pişman olursam diye, çocuk yapmayıp pişman olmak kolay, tek zararın kendine, ama çocuk yapıp pişman olursan nolucak, cami avlusuna mı bırakacaksın derdim hep. ama en zor zamanlarımda bile bir an olsun pişman olmadım. ha şunu da belirteyim, hiçbir zaman keşke daha önce anne olsaymışım da demedim. iyi ki yemiş içmiş çoşmuş dağıtmış çocukla toparlamışım...

ben tembelimdir. ev işini sevmem, yemek yapmayı sevmem, evde oturmayı sevmem, iş hayatını da sevmem. eşimden sıkıldığım da olmuştur, bir iki hafta uzak kalırdım bu yüzden. ilk 5 sene çocuk istemedim ayak bağı olarak düşündüğüm için, zaten olmadı da. olsaydı doğururdum ama kısmet olmadı. evlilik sıkıcı olmaya başladığında artık bir değişiklik lazımdı. e yaşımda geçiyordu, bir bebek lazımdı. 8. senede kısmet oldu 35 yaşındayken. 1.5 sene sonra ikinci bebeğim oldu. 20 ay sonra da üçüncü bebeği doğurdum. yaşım genç olsa beşe kadar yolu vardı herhalde :) yani çocuklu hayat yaşanmadan anlaşılmıyor. eskisi kadar olmasa da hala geziyorum, üç çocukla zor olsa da iyi ki diyorum. ev işi arttı ama iyi ki diyorum. uykusuzluk çekiyorum ama iyi ki diyorum. yerim ben onları :)

yok annemın saglık sorunları var ben kendım bakmayı dusunuyorum işyerınde odamda bebeişe bı yer yaparım dıyorum ıse getırırım dıyorum:) öyle süt izni doğum izni bende zor iş bzim kendi işimiz(

ne güzel ifade etmişsiniz allah bagıslasın yavrunuzu :) maşallah size ve eşinize

Her kadın illa anne olacak diye birşey yok elbette ama dünyanın en güzel duygularından biri olduğunu da inkar edemem. Çocuk yapmanızdan yanayım açıkçası, çünkü anladığım kadarıyla annelik duygusu size çok uzak değil. Başta hayırlısı neyse o olsun tabi ama çocuğunuz olursa inanın 1-2 sene sonra hayatımda verdiğim en doğru karar diyeceksiniz.

O bebeğini bi kucağına al yüzünü bi gör hele hele bi kokla var yaa nasıl bi mucize anne olmak yorgunluk uykusuzluk açlık sinir vs vs evet ama evlat demek cennet demek ne kedi ne köpek senden bi parça minik poposu hiç kokmayan ağzı seni tarifsiz sevmesi hele konuştumu ben seni çok seviyorum demesi yaşaman lazım anlatarak olmaz hiç dusunme

Teşekkür ederim, Allah size de nasip etsin inşallah. Bu arada kediler gündüzleri uyur, geceleri uyanık olur avcı oldukları için. Ne de olsa kaplangiller soyundan, bu yüzden evde kedinizin tek başına olması canını sıkmaz tam tersi hoşuna gider, gündüzleri sessizlik isterler, karanlık kuytu yerlerde uyurlar. Kedim gündüzleri gardrobuma girer yatardı su içmek, yemek yemek ve tuvalet için kalkardı sadece ama akşam oldu mu sabaha kadar oyun isterdi, pencereden pür dikkat dışarıyı izlerdi... Kedinizi yanınıza almanızda bir sakınca yok kısacası, sıkılmaz emin olun.

Kiz senin hayatin nasil bi anda boyle değişti Şok oldum Önceki

4 kedim var ben de coxuklari cok sevmezdjm hatta hic sevmezdim. Cocuklu misafirden nefret ederdim kendi cocugun olhnca seviyosjn sabretmeyi ogreniyosun. Her unsanin karekteri farkli... suslu kelimeler yazmiycam. Basa donecek olsak cocuk yapmazdim simdi ikinciyi istiyorum. Net Xeroderma_pig Mükemmellik mii? Tükenmişlik mi? tek ayak

merhaba arkadaşım yorumların hepsini okuyamadım ama inan bana o çift çizgiyi gördügünde bütün duyguların degişecek ve hayaller kurmaya başlayacaksın A

Ya benim oğluma düşkünlüğümü herkes bilir şirkette bazen çalışanlar çocuklarını getiriyor Tutup hemen yanıma getiriyorlar Artık oğlumdan bahsederken nasıl dolup taşıyorsam Çok sevicem mıncıklıcam falan sanıyorlar :) Ayıp olmasın diye bir iki sevip kaçıyorum hemen :d Yok yani öyle bir şey, her çocuk çok değerli tabi kii Ama benim içim bir tek oğluma kıpır kıpır :)

evet cok doğru cümlelerle ifade etmıssın cnm Ben de anne olayım tüm hayatımı ona adayayım gbi bir yapıda değilim Daha sakinim daha geniş mantık ile bakabiliuorım umarım hayal ettiğim gbi Olur

Tesekkur ederim amin.

Off aynı ben gbisiniz siz de :))))

Adınıza üzüldüm gerçekten, inşallah en kısa zamanda hamile kalırsınız da güzel haberlerinizi alırız. Yaşınız 31 galiba, bence iyi bir doktorla şansınız yüksek... İsterseniz doktor tavsiyesi verebilirim, hangi şehirdesiniz?

Aynı korkuları yaşadım. Rahatıma çok düşkünüm ve bi canlı bakımı bana göre değil derdim hep :) klasik olacak ama anne olunca öyle olmuyormuş.. İşten sonra evde keyif yapardım şimdi kızımla daha eğlenceli.. Daha çok vakit geçirmek için daha hızlı geliyorum eve:) çocuk bu erkenden uyuyor zaten eşle beraber geçecek fazlaca vakit oluyor.. Haftasonuda bırakıyorum anneme gece takılıyorum istediğim yerde, sabah yatıyorum istediğim kadar.. Daha ne olsun.. Hayatım değişti diyenlerden değilim, çocuğu hayatımıza uydurduk biz.. Dünyanın en güzel şeyi evlat.. Gecikmeyin..

Anna olmadan bilemezsin baglanip baglanmayacagini zor olup olmayacagini..22yasimda anne oldum. yanimda kv vardi o yardim etti hep. cok uykusuzluk yorgunluk cekmedim. hatta bebegimi kiskandim hep herkesden hep ben ilgileneyim istedim :)) hayatimda pek bir degisum olmadi. hatta iyiki dogurmusum diyorum. kizimla anne kiz degil arkadas olacagiz hep)) iyiki kizim olmus ilk. ben daha simdiden?ikinciyi isterim. ama sartlara bakilirsa en az 3sene sonra insallah. ama anne olmadikca bilemezsiniz. bebege sevgi ve bag daha hamileyken olusuyor. kendiniz?bile farkina varmadan asik olacaksiniz bebeginizi. dusunmeden?caninizi verecek?kadar hatta. cok?seveceksiniz

olayın ayrıntısını biliyor muyuz? belki zor durumdaydı? ya da değildi ama psikolojik sorunları vardı? olamaz mı? kimsenin bilmediği bişey olabilir. e bi öğretmen kadın vardı, çocuğu bırakıp tatile gitmişti. çcuk vefat etmişti. hatırlarsınız. o da anne. ama ben sağlıklı bi insanın böyle bişey yapabileceğine inanmıyorum. psikoljik rahatsızlığı vardır mutlaka. yani şuna gelicem. normal, sağlıklı bi kadının kendi çocuğunu sevmemesi ihtimali, bana göre yok da, milyonda bir diyelim.

Ozaman sorun yok :))) Kimse birseyi, bir kimseyi sevmek zorunda degil. Ben seviyorum cocuklari ama yegenlerime senelerce baktigim icin biraz bıtkınlık var. Birde bu dunyaya cocuk getirmek ne kadar dogru olur o karistiriyor kafami. Boyle annesi babasi pesinde pıtı pıtı yürüyen cocuk gordugumde. Yada boyle guzel giydirmisler bebek falan gordugumde eşimde bende birbirmize gosteriyoruz. Seviyoruz. Ama hem olmuyor hemde olmasa dahami iyi acaba dusundugumde oluyor ama cokta istiyorum. Cok karmasik duygular icindeyim.:)

yaşınız kaç? loveislovee artık dört kişi... Anneler

Sizin korkularınızın hepsini yaşadım, ben de düzenim bozulsun istemiyordum :) rahatıma çok düşkünüm. Eşim istiyordu arkadaşım da dedi ki ben de seninle aynıyım gözünü karartıp hamile kalmazsan kendi isteğinle hiç olmaz dedi. Dinledim. Şu an oğlum 3,5 yaşında. Sabah düşündüm dediklerinizi. Bana yatakta hikaye anlatıyordu babammış benim :) o bana pıtır pıtır bakan gözlerini görünce bi kez daha iyi ki dedim. Ama hamilelik de zor sonrası da zor yani. Çok yardımcı olamadım bence :)

ben calıstıgım için kedımı eve goturemedım cnk evde tek basına sıkılırdı şimdi gunduzlerı annem evde calısmıyor evde ınsan olması kedım ıcın cok onemlı allah sağlıkla kucagınıza almayı nasip etsın cnm

Bence annelik bir kediyle kiyaslanamayacak kadar kutsal bir duygu.. İlk zamanlar anneligi anlamamistm iki aglar büyür gider diyordum taa ki günlerce aç ve uykusuz perişan pijamalar içinde gezmek zorunda kalana kadar kendme bakmayi birakin duş bile alamadigim vakitler oluyordu.. Sürekli aglayan gaz sancisi ceken kolik bir bebek dört duvar arasina kapanmis sosyal hayat sifir bir ben.. Gerisini siz dusunun.. Ama bunlar bir yana allahima her defasinda sukrettgm anlar da coktur.. Bazen o ağlarken bile hosuma gitmeye basladi uyandiginda onu koklamak masum gözlerine bakmak onu öpmek tarif edilemez.. Gun gelir ter kokusunu cekersin icine.. Mis gbi... Her seye ragmen herkes anne olmali.. Birakin rahatimiza duskunuzu.. Kim düşkün degil kii.. Senden bir parça bir kan var dunyada.. Allah onun ruhunu bedenini sana teslim ediyor tertemizce.. Anneler yatip kalkip sukredlm..

Dışarda gördüğüm çocuklara hayran hayran bakmadım. Arkadaşlarımın, akrabalarımın çocuklarını ayıp olmasın diye sevdim, yeğenlerimi çok özlerdim ama onlarla da pek uzun zaman geçiremez sıkılırdım. Düşünmediğim bir zamanda hamile kaldım. 5. gün ağlamayı bırakıp kabullendim. Psikolojik olarak kötü bir hamilelik geçirmedim ama ara ara hayatım bitti diye ağladım. Tek başıma evde vakit öldürmeye bayılırım bu arada, hatta uzun süre yalnız kalamazsam hasta bile olabilirim. Her neyse işte 55 gün oldu oğlumla. Bu mesajı belki yarım saattir yazmaya çalışıyorum ve bundan hiç rahatsızlık duymuyorum. Gözlerine derin derin bakıp gülümseyen bir şey varken insan kendi isteklerini çok rahat arka plana atabiliyor. Evet rahatım bozuldu ama ne güzel bozuldu. Ve başka çocukları da daha çok sevmeye başladım. Çocuk sevmiyorum deyince merhametsiz biri elbette değildim ama şimdi başka oldu. Başkası söylediğinde ay çok bayık derdim ama mutluluktan ağlıyorum ben hala : ) Bu arada 'şimdiye kadar ne yapmışım, keşke daha önce olsaymış' gibi klasik cümleler kurmadım. Yine olsa yine istemem, o ruh halimle çok güzel empati yapıp ona hak veriyorum. Ama iyi ki oldu. Yirim. Şunu da eklemek isterim çocuğu anneme 1 saat bırakıp takılınca acayip mutlu oluyorum, çok özgür hissediyorum, sonra eve gelip bebeğe sarılınca daha çok mutlu oluyorum. Saçma sapan ruh halleri. Güzel.

Bakın herkesin bebekle birlikte hayatı değişiyor rahatı bozuluyor ama hiç kimse rahatım bozulacak diye çocuk yapmaktan vazgeçmiyor. Kaldı ki bunu eşinizle önceden konuşmalıydınız çünkü eşiniz isterken sizin istememeniz biraz bencillik olur baştan ben istemem deseydiniz bilerek evlenseydi tamam. Şimdi rahatsınız peki ama yaşlanınca ne yapacaksınız kim çalacak kapınızı. Kim halinizi hatrınızı soracak eşinizle hep yalnız yiyeceksiniz yemeklerinizi, hep yalnız birşeyler yapacaksınız bir süre sonra insan birbirinden de bıkmaz mı işinizde bırakacak sizi emekli olacaksınız. Yine de sizin kararınız ama rahatım bozulacak demek biraz bencillik bana göre. İstemiyorsanız zaten yapmayın.

Geçen gün 2 çocuğu olan biri keşke daha fazla yapsaydım dedi ortamda ki diğer kadınlarda hakverdi. İnsan yaşı ilerleyince pişman oluyor az çocuğu olunca diyorlar. Yeğen kardeş bir yere kadar insanın kendi evladı gibi olmuyor. Ben şimdi kızlarımın büyüyüp bana arkadaş, sırdaş olacağı günü iple çekiyorum

evet işte bana da o tarz insanlar cok garıp gelıyor ama onlar da cok sevıyor demekki napalım :) çok sevindim sizin adınıza. allah bagıslasın yavrunuzu

eskıden cok ciddiye almadıgımdan dolayı değişik dr lara gttım eşim de oyle değişik dr lara gttı calıısyoruz uygun anlarımızda kım musaıtse o gttı dr a en son temmuz ayında gıdecektık ev aldık o ay da oyle kaldı :)) asılama sanırım 42 yasına kadar yapılıyormus K kalliope82

Tebrik ederim, inşallah sağlıklı bir şekilde kucağına alırsın.

bence tam tersi bildiğin doğrucu davut denilen tiplerden

Aynı ben :) kedi köpek fotolarına sevgiyle bakarken, yolda gördüğüm hayvanları sevmeden geçmek istemezken çocuklara hiç ilgi duymam. Hayatım boyunca çok sevdiğim çocuk sayılıdır. Ama 1 aylık kızım var şimdi çok şükür çok seviyorum onu. Rahatıma uykuya düşkünüm. Gece ağlaması beslemek uyutmak biraz zor olsa da sabırla yapıyorum. Tam uyudu diye sevinip yatağına yatırdıktan sonra uyanıp ağlaması bazen gıcık ediyor insanı ama onun sevgisi çok farklı. Ama maddi manevi hazır olmak gerekiyor bir çocuk yetiştirmek için. Çok büyük bir sorumluluk. Kedimin bile herşeyine dikkat ederken çocuğumu daha çok düşünmek zorundayım. Kaygılanıp üzülüyorum bazen. Hayatında kısıtlanmalar oluyor. Ama güzel bir duygu :)

hep bu kuzenin yüzünden ece hep o yaptı seni böyle şaka bi yana bence insan buna hiçbir zaman tam manasıyla hazır olmaz bence istiyorsanız hayırlısı diyip hemen niyetlenin zaten hayırlı ise olur hayırsız ise olmaz

eşimle bastan konusacak bır durum yoktu, biz 3 yıla yakın evliyiz eşim bebek konusunu ılk defa actı onun da tereddütlerı vardı maddı ve manevı anlamda ama o kendını suanda hazır hıssetmıs ve benımle paylastı bencillik derken ben cocuk ıstemıyorum demedım ki:=) korkularımdan bahsettim eşim de cocuk için ölüp biten bir tip değil, o da benım gbi rahat bozulacak demenın neresı bencıllık ki, bu cok doğru bırsey hepımızın rahatı bozuluyor evlılıkte de rahatımız bozuluyor hepımız aılemızın evınde daha rahattık, şimdi işten cıkıp eve gecıp yemek yapacagım mesela, annemın evınde olsam hazır sofraya otururdum. e ne oldu evlendım ve rahatımdan fedakarlık etsem de mutluyum. beni tanısa idiniz bencil kelimesini yazarken düşünürdünüz en sevmediğim insan tipi istemıyorum demedim endişelerimi paylastım.

Bende de vardı bu tip korkular... hatta bebek için çalışmalar yaparken allahım bu ay da olmasın diye dua bile ediyordum Sonra aylarca olmadı ve beni hasret bıraktı eşimin baba olma isteğini gördükçe, başkalarının çocuklarını nasıl içten sevdiğini görünce çok vicdan azabı çektim. Kendimden utandım geçmişteki düşüncelerim için. Sonra hamile kaldığımı öğrendim. Eşim için sevinirken kendim için korkuyordum. Ama hepsi bitti. Onun kalbinin sesini duymak, tekmelerini, pıtpıtlarını hissetmek... Allahım kafayı yiyceğimmm doğsun da poposunu ısırayım Sabırsızlanıyorum gelsin hayatımıza diye bozsun düzenimi rahat etmeyim ama Kızım benimle olsun kocayı bile unutacam nerdeyse

fazla sorumluluk almadan geçince hayat zorlayacak şeyler sıkıyor haliyle. hiç bir iş insan yetiştirmekten daha kıymetli ve sonucu mutlu edemez. belli bir yaştan sonra zor gelmesi daha muhtemel ama yaşanması gereken bir duygu. insanı olgunlaştıran, sabrı ve fedakarlığı derindne hissettiren, empati yapmayı öğreten farklı bir deneyim. rahatım bozulmasın düşüncesi yaygın gördüğüm kadarıyla. hayırlısı olsun. her çocuk ihtiyacı olan sevgi, ilgi ve bakımla büyüsün. burcubahar0635 what u get is what u

Mutlu, uyumlu bir evliliğim var, eşimle zaten çocukluk arkadaşıyız, yer yer karşılıklı odunluklarımız olsa da şükür ki iyi anlaşırız. Evlendik, büyük borçları bitirdik düze çıktık, mal-mülk edindik, belli bir maddi düzeye eriştik. Anne ve babalarımızın, akrabaların, yakın çevremizin tüm o ısrarlı, gıcık sorularına karşın kesinlikle 2 sene çocuk yapmayı düşünmedik, gezdik, tozduk. Çocuklara aman aman bayılan bir insan değilim, bir bebek görünce ölüp bitmem ama gülümsetirler beni o ayrı. Hiçbir zaman "Kadın anamm" modunda bir insan da olmadım. Şu an yeni doğmuş bir bebeğim var ve evliğimizde 3. senemiz; kendimizi, tüm şartlar olgunlaştığı halde hiçbir zaman tamamen hazır hissetmedik, ne kadar uyumlu da olsak, maddi olarak yeterli de olsak hep korktuk sorumluluğundan ama evvel Allah olursa olur, bakar büyütürüz de dedik. Şu an affedersin de ağzımıza ediyor sıpa. Eşimle zombiye dönüşmüş haldeyiz. Geçen gün bi dışarı çıkalım gezelim dedik, anladık ki gezmeler şu an haram bize, moklu, çişli, kusmuklu, bağıran çığıran, rahat uyku uyutmayan bi varlık... Saç baş yolduğum doğrudur. Ama "Pişman mısın?" deseler, hayır derim. Kendimden bu kadar verebileceğimi, biri için karşılıksız çabalayacağımı tahmin edemezdim. Ya uykusuzluktan gözlerim yanarken, onu uykusunda izlemekten kendimi alamıyorum. Şimdi yeni yeni gözlerimin içine içine bakmaya başladı mesela, kalbim küt küt... Bu sabah eşimi işe yollarken uykulu ve fakat ağzı kulaklarındaydı, "Bana gülümsedi" dedi. Gün be gün gözümüzün önünde büyüyor, yeni heyecanlar katıyor hayatımıza. Böyle bir şey işte, tam toparlayamadım da... Allah isteyen, bakabilecek herkese, hayırlısı ile yaşatsın bu duyguyu.

hayattaki tek misyonu çocuk doğurmak olan "birey" olamamış şahıslara bunları anlatsan yüzüne bön bön bakarlar.

inanın yazdıklarınızı okurken gözlerım doldu çok zor zamanlar yasamıssınız insallah bu sabrınızın mukafatını Allah verir hayırlısı ile yakınlarınızın cocukları olması olayına cok takılmayın benım de cevremde cocugu olmayan tk ben kaldım hatta öyle sığ insanlar ki, gecen bır hastaneye gttiğimde bir aile dostumuz bir çocugu yapamadın yaaaaaaa dedi, o anda içim çok acıdı, ya bı yandan uzuldum bı yandan da arabama bınınce yolda hep düşündum insanlar ne kadar düşüncesizler, sanki çocugu yapacak olan benim, Allah verirse olur bunu kolayca hamıle kalan ınsanlar neden dusunemezler belkı ben cok kafama takan bır ınsanım bu sozden cok etkılenıp gunlerce uzuleceğim, bunları düşünen yok hıc gecenlerde bırısı, yap artık bi kız bebek dedi:)) Allahım yaaa dedim bunlar hep benı mı buluyor:))) bizde eşimin spermlerınde hareket azlıgı var ve morfolojısı cok düşük bugun tamamen arastırdım morfolojı düşük olunca asılama da tüp bebek de zor oluyormus biraz üzüldüm, aşılama ise cok zor bı ıhtımalmıs ama insanlar neler denıyorlar ve olmuyor bir bakıyorsun bi anda olmus bırsey denemeden yanı ben bu cocuk konusunda Allahın belirlediği zamana cok ınanıyorum inşallah bu sefer guzel haberlerını verırsın bıze

benim eşim işten gelir mesela öper beni, sarılır çok özledım senı der yemek faslımız bıtınce hemen yanınagideyım ıster kendısı tam bır tv hastası, ben tv hiç sevmem ama o esnada hep temas halınde oluruz, yanına yatırır ya sacımı sever, ya karnımı sever, sıkar, öper, güzel sozler soyler gün içinde mesela iki üç defa arar, özledim der, ikimiz de bırbırımıze cok baglıyız. bebek olunca bazen dıyorum eşim çok merhametli, iyi bir insan daha cok baglanır bana, bebegimize ama bı yandan da eşi, m sinirli bir insandır, tahammulsuzdur suanda evde onu sınırlendırecek bırsey yok dıye sınırlenmıyor ama ınaılmaz sabırsızdır ses sevmez, gürültü sevmez, bebek ağladıgında ya bana bi bebeği sustuıramadın, durup duruken neden aglıyor falan derse dıye cok endişelenıyorum:))) biraz dikliği varıdr çünkü ve sabittir. ama yeri geldiğinde o cocukları benden daha cok sever, ne tatlı der, şuna bak ısırırım ben onu falan der ben de elalemin cocugundan banane derım :)))

Basınız sağolsun Neden olmuyor cocugunuz Biz de de sıkıntı var malesef doğal yollardan olmuyor Evet annem de bana hep der Sen cocukstemıyorım diyordun bak allah vermiyo sımdı de diye:) Ama ben zamanı oldugunu daha cok düşünüyorım ya da bir sebebi oldugunu vermemesinin Eşiniz sizin de iyi bir insanmıs hersey cocuk demek değil Allah herseyi gönlünüze göre versin

Şu kadarını söyleyeyim bebek geldiginden beri kedimi gözüm görmüyor :) Ayni korkular bende de vardi fazlasiyla. Üstelik bütün korkularim gercek oldu. Zor bir lohusalik gecirdim. Hala da zorlaniyorum. Evimle, kendimle, kocamla ve kedimle ilgilenemiyorum. Sık sık "ben ne halt ettim" diye düşünüyorum. Ama zamanla alışılıyor sanirim. Simdilik benim icin her gün yenilgiyle bitiyor ama her sabah yeniden başlıyorum. Resmen yazacak güzel bi sey bulamadim galiba doktora falan gitmem gerek :)

bende hep mutlu evliliğimin mutsuzluga donusecegı korkuusu var sankı bakamayacakmısım cocuktan sıkılacakmısım, evımızde yabancı bı ınsan olacakmıs hıslerıne kapılıyorum aslında bu hıslerım yersiz insan kendı cocugundan sıkılır mı bilemıyorum eşimle basbasa evımız oyle guzel ki ama anneliği de yasamak ıstıyorum bazen

yavrunuz kac yasinda? aslinda su bebek tasiyicilarindan alsaniz gittiginiz heryere goturebilirsiniz bebegi, orda misil misil uyuyor keratalar ben oglumu 11 gunlukken koyup cikmistim ergonomik tasiyiciya, elim kolum bos gezdim yurudum,4-5 saat uyurdu icinde. simdi kizim dogunca da insallah ayni seyi yapmayi dusunuyorum. bendeki tasiyicilar soyle : Eklentiler Screen Shot 2016-10-06 at 1.53.50 PM. png 440,7 KB · Görüntüleme: 28

Kocanla geçirdiğin zamanı iş olarak görüyor Musun mesela yada kocamana yemek yapmak senin için düzen bozulması mı. Kocan hastalansa o iyileşene kadar bakımında yardımda bulunmak zoruna gider mi. Yada kocanla vakit geçirirken bu sana ağır bir yük külfet gibi geliyor mu. Bubları düşün eğer cevabın hayır kocamla olan seyleri zevkle yapıyorum diyorsan işte çocuk da öyle. Kocandan bile daha çok seveceğin biri için yemek hazırlamak bi süre uykusuz kalmak onunla ilgilenip zaman geçirmek de aynı böyle zoruna gitmeyecek hatta zevk alacaksın

Benim cocugum yok, ama cevremden gozlemledigim ve benim de zaten mantikli buldugum bir durum var ki, cocugu nasil alistirirsan oyle gidiyor. Cocugunu kendi hayatina uydurabilenler kazanmis. Cocuk derdinden kendini unutmus kadinlar kaybetmis hayatini, oyle gorunuyorlar yani bana. Bir kuzenim var, cocugu su an 10 aylik. Uyku egitimi de dahil guzel egitmis, simartmamis, kendini de esini de unutmamis bebek var diye. zaten kadinin kendisi de sakin ve mutlu. E cocuk da oyle olmus. Ailecek sik sik tatillere, gezmelere de gidiyorlar, evlerinde arkadaslarini da misafir agirliyorlar. Sanirsin ki ortada bebek yok. O kadar rahatlar. Sen bakma cocuk icin sacini supurge edenlere. Bizim millet arabesk yasamayi sever. Cocukla hayat tabii ki degisiyor, onun ihtiyaclari tabii ki cok onemli. Ama cocugun var diye kendini unutmayacaksin. Cocugu kendine uydurmayi bileceksin. Sadece cocugum yasasin, ben surunsem de olur demeyip, kendi keyfini de dusuneceksin. Benim cikardigim sonuc bu. Cevremde de canli ornekler var. Anne olmak icin olup biten biri degilim, ama anne olsam sanirim rahat biri olurdum. Benim annem de rahatti zaten, bak bir de ornek olarak o var bende.

hazır cevap bir insan olmayı o kadar çok isterdim ki böyle söyleyenlerin o lafı ağzına yüzüne bulamak için

Ecem konu acmis hic de soylemiyorsun Ben de anne olayim anne olunca hayatim degisecek anlam kazanacak o bebek benim omrum zart zurt diyenlerden degildim. Cok da fazla istemiyordum ama oglum dogdu iste bir sekilde. Hala fikirlerim degismis degil. Ben oglum dogdu diye bir birey olmadim, ondan once de vardim sonra da var olacagim. Duzen elbette degisir, ama bir sure sonra cocugu kendine uydurursun. Ise goturebilirsin diye biliyorum, belli bir sure sonra da bakici tutarsin annenin yaninda dururlar o da goz kulak olur. Esinle vakit gecirmeye de firsat bulursun ama canin isterse, esinin de isterse. Hani demem o ki benim esimi biliyorsun oglan dogunca kafayi yediydi, terapiye gitmeyi reddetti falan. Istedikten sonra her seyin cozumu bulunuyor. Ama sen de gercekte istemeden cocuk yapma. esin kadar sen de istemelisin ki bakacak dermanin olsun Bu arada kediye bakan insan bebege de bakar bir farklari yok cunku

evet ben de hep rüyamda bebek emziririm test yaparım üzülürüm negatif cıkınca istıyorsanız denemelere baslayın :)

18 yaşımda da, 25 yaşımda da ve şu an 31 yaşımda da hiç çocuk isteği, sevgisi, özlemi olmadı. Olmayacağına da adım gibi eminim. Yalnız kalma korkusu yaşıyorum zaman zaman, ileride kapımız hiç çalınmayacak diye düşünüyorum ama sırf bu bencil düşünce için istemediğim halde çocuk yapmak da istemiyorum. Etrafımdaki anaç insanların da herkesi kendisi gibi görmesinden hoşlanmıyorum. Kendileri doğurdu diye bana "geç kalmayın aman yapın bir tane" deme hakkı bulmaları sinir bozucu. Çocuk istemediğimi, öyle bir hayatın hoşuma gitmediğini anlatamıyorum. Neyse ki eşim de aynı düşüncede. Evlenmeye karar vermemizdeki en büyük etkenlerden biriydi bu çocuksuz hayat isteğimiz.

Çocuk sorumluluğu ağır herkes kaldıramaz, bence siz çocuk yapmayın madem

çalışıyor musunuz 3 cocuk masallah ya:)) inş allah istediğinizi nasip eder

(( allahtan ümit kesilmez Yıne soyluyorm çok sanslısınız ki iyi bir eşiniz var ATTRAENTE ACTA EST

evet düşünmezsem ileride cok pişam olacagımın farkındayım Allah bagıslasın cocuklarınızı

Gene mi tek basina seyahattt Ay odaniz da varmis, bebege bakicak yer var ne guzel iste. Bence yapiiiiinnnn Sonucta patron dayisi olcak hem o sizden daha cok ustune titrer bence :) kolay atlatirsiniz kucukluk donemlerini..

inanın çok daha güzel olur size birde yardımcı tutarsınız yanınızda gözünüzün önünde olur

Burda topa tutulmak istemem ama anne babanın tutumu büyük oranda önemli. Dün bir yakınımla konuştum akşam 8buçuktu.. ve 2yaşındaki kızının uyuduğunu söyledi ama gece uykusu değil, uyanır birazdan dedi, ben şok! Sonra da bu çocuk uyumuyor gecelere kadar oturuyor diye şikayetlenip "benim çocuğum farklı, çok fena" diye etiketliyor evladını. Soruyorum o çocuğu o saatte öğle uykusuna yatıran anneden çok mutlu olması beklenir mi? Düzen yok bişey yok.. Sizin verdiğiniz örnekler de saçma. Ben ikiz büyüttüğüm için bana tek çocuk çok kolay geliyor, bilemem... Ha sakın yanlış anlaşılmasın, elbette zor bebek büyütmek, kesinlikle, annelik zor! Ama düzeni sağlarsan, bebek de sana uyar, bunu bilir bunu söylerim. Eş olduğunu unutmadan ilişkini sürdürürsen hiç de sorun olmuyor valla. Yazık oluyor böyle evliliklere.. çocuk külfet değilki, zor ama onun varlığını kabul edip yaşamını onu da gözeterek düzenleyince sorun olmuyor.. Eşinizle mutluysanız bu mutluluğa mutluluk katmak için daha fazla beklemeyin, kişisel fikrimdir! Hayırlısı olsun, tedaviniz de olumlu olsun inşallah, denerseniz...

Bende boyleydim. Tup bebek merkezine gittim bari yumurtalarimi dondurayim da cocuga karar verirsem yumurtalarim bitmis olursa pisman olmayim diye. Kocamda istemiyordu. Oraya gitmemle kendimi embriyo yukletirken bulmam bir oldu :) cunku bedenim zamana gore gidiyor ve yumurtaliklarim artik eskisi gibi yumurta uretmiyordu kaliteli kaliteli. Simdi cok yeni uc haftalik hamileyim. Evet korkuyorum. Yalnizliga bayiliyorum ama simdiden onu da cok seviyorum. Butun gurultusune uc haftada razi oldum. Ayrica siz kedinizden once cocuk severmissiniz. Ben iki yegenim haric cocuklara katlanabilen biri de degilim.

kararsızsan yapmak zorunda değilsin, o bebeklerde hep bebek kalmıyor. Benim çocuğum yok, doktorlar olur demesine rağmen 3 tüp bebek denemesine karşı olmadı. Senin korkularını ben de taşıyordum, şimdi diyorum ki boşuna kafa yormuşum olsa mı olmasa mı diye. Bide bu konuda çevre baskısı da çok etkiliyor bence. En mutsuz evliliği olan zoraki devliğini devam ettiren bile ay yap bi çocuk mutlaka yaşın geçmeden diyor. Kimse bilinçli şekilde çocuk yapmıyor. Çevremde hele büyük çocuğu olanlar ömrümü yedi diye isyanda, e hep öyle pıtır pıtır gezinen gülücük saçan tatlı bebek olarak kalmıyorlar.

yaşlarınız çok yakın olmalı. maşallah sana. ben de 3 çocukluyum:))

Evet haklısınız hayırlısı ya ama git gide bu istek artıyor ben de ve sanırım fazla stres yapıyorum ama kendime de engel olamıyorum şuan cok pişmanım korunduğum için. Ve o kadar büyük konuştum ki ben cahillikti yaptığım. her gün o söylediğim sözler için af diliyorum rabimden.

ahaha aynı benım kafadansınız yaaa bana bır de dıyorlar ki siz ne zaman aile olacaksınız pardon da biz neyız suanda dıyorum bize evlenırken araba ruhsatı mı verdıler, aile cüzdanı değil miydı o dıyorum:))))

Bazen dısarıda oldugum zamanlarda anneler görüyorum, çocuk elınden bırsey düşürüyor mesela, anne bagırıyor gerizekalı mısın sen? diye o anda şok oluyorum alt kat komsumuz vardı, kadının ıkı kızı vardı süreklı cocuklara bagırıyordu kreşe giden bir kızı vardı sanırım ve kıza sınıfın en salağı sensin, arkadaslarının suratına da böyle mal mal bakıyorsun di mi? diyordu o kadının sesını duydukça bana fenalık gelirdi hatta en sonunda kadını resmi bir kuruma şikayet ettim ki sanırım çocuklara fiziksel şiddet de uyguluyordu. ben bu yapıda bir insan değilim, ama bazen diyorum ki acaba insan çi, leden cıkıyor ve boyle davranmak durumunda mı kalıyor istemeden diye işte böyle bir anne olmak ıstemıyorum

evet doğru tespit belki de ne oldugunu nasıl bırsey oldugunu bilmediğimizden dolayı inşallah siz de sağlıkla kucagınıza alırsınız bebeğinizi :) Berivan01

Kesinlikle öyle katılıyorum sana

Uzak bir akrabam var. Çocukları yok. Karı koca gençlik lerinde bol bol gezmiş hayatlarını yaşamışlar. Şu anda çok yaşlılar ve kadın sürekli ağlıyor. Keşke bir çocuğum olsaydı yada evlat edinseydim diye. Trilyonluk mal varlığı var vakıflara bağışladılar. Bana gelince ben çocukları önceden çok severdim. Daha sonraları içime bir soğukluk geldi. Şimdi sadece kendi çocuklarımı ve yeğenlerimi seviyorum. Herkesin çocuğunu kucağıma bile almam. Kendi yeğenlerimi bile belli bir yaşa kadar kucağıma alırım sadece. Benim eşim de çocuk fikrine pek sıcak bakmıyordu. Hamile kaldığım da biraz tepkiliydi. Kızım doğdu eşim resmen aklını yitirdi. Bir sene sonra 1 tane daha kızım oldu eşim gece yatarken bile bunlar benim hayatımın anlamı diyor. Çocuklar dan dolayı araya bazı konularda mesafe girdi fakat başka konularda yaklaştırdı.

3 yıllık evliyim ilk günden beri bebek istedik rabbim normal yollarla nasip etmedi geçen yıl aralık ayında 2. tüp bebek denememizde bebeğim tuttu ve şuan koynumda yavrum 20 eylülde doğum yaptım bu korkular bende de oluyordu yer yer ama çok şükür ki eşimle daha çok bağlandık birbirimize bana bakışları değişti bebeğimizin de üzerine titriyor sürekli herşey ona ve sana feda olsun modunda doğumdan beri :) inşallah değişmez değişmeyiz bebeğimiz bizim evliliğimizi olumlu yönde değiştirdi rabbim isteyen herkesi hayırlı sağlıklı evlat sahibi yapsın inşallah Cnm

sağol canım sana da maşallah o halde. :) ben 38 yaşındayım. kızlarım 3, 1.5 yaş ve 2 aylık. I istaremm

eceezgi bende yazayım fikrimi. Nihayetinde ne yazarsak yazalım, en doğru karar senin kararın olacaktır. 26 da evlendim. Ortak zevkleri, hobileri çok olan bir çiftiz. Gram sıkılmadık. Bir sene... iki sene.. üç sene... Çocuk hiç konuşmuyorduk. Aramızda konusu dahi geçmeden korunmaya başlamıştık zaten. Ki ben çocuk çok severim. Bunu hiç abartmıyorum... çocuklarla iletişimim çok kuvvetli. Yine çocuk düşünmedik. Sabaha karşı 4-5 te yatıp, 7 de uykulu gözlerle işe kalkardık. Sorumluluk yok ya :) 30 da hamile kaldım...31e ramak kala doğum. Oğlum şimdi 7 yaşında. Hayatımın merkezi olduğunu itiraf ediyorum:) çokta mutluyum bu şekilde. Ha şimdi de kardeş isteği başladı onun, bazen ağlıyor Evliliğimde gram kötü yansıma olmadı. Bir değişim olduysa da müspet oldu. Karar senin. Ben iyi ki daha fazla ertelememişim dedim. Gameking

evet öyle benım ıkıncı evlılıgım ama hıc duzelır dıye cocuk yapmadım ılkınde zaten hıc dusunmedım ve ıyıkı de dusunmemısım sımdı eşim anlayıslı ıyı bırı ama onun da tahammulsuzlestıgı durumlar muhakkak olacaktır dıye dusunuorum

Çocuklu misafiri ben de sevmem :)))))) Ama insanin kendi cocugu olunca bakıs acısı değişiyo sanırım buradan bunu anladım

ne mutlu sana sevındım senın adına benım kuzenım benı cocuk fotosuna boguyor burada konu acmıstım hatta umarım bende de oyle guzel duygular olusur

ben zaten gezmeyı cok seven biri değilim beni eve bıraksanız ıkı ay cıkmasam da rahatsız olmam çalışan biriyım ve evde olmayı cok ozluyorum bu bakımdan çalışan bı bayan olmasam zaten hıc tereddutum olmazdı, gece uykuları, ağlamaları, gazı, nedenını bilemeyecegımız huzursuzlukları falan bunlar korkutuyor Aynur5656 Yeni nesil acemi

anne değilim Allah bana da nasip etsin bu duyguyu tatmayı inşallah.. eşinizle, ona yönelik olan korkularınızla ilgili konuşun. ondan rahatlatıcı şeyler duyarsanız belki bu konudaki düşünceleriniz değişir

benim annem de öyle :) ben de işyerımın onunde bakarım arabamda hep mama vardır, çöp kenarlarına mama bırakırım, kışın otobana bırakırm işyerımın arkasında her aksam saat 6 gbı beslediğim kediler var senelerdir annem hala bana sen benım kadar sevmıyorsun der o uçmuş resmen, ben diğer seylerın de farkındayım hayattakı :) . push ;

3 yıllık evliyim, basından beri hep korunduk. Çocuk düşüncesi bile hep korkuttu beni. En buyuk korkum uyuyamamak mesela. Cocuklara düşkünlüğüm yok, öyle pek sevmem. Dısarıda sımarık bir cocuk gorunce bile tepem atar, tahammül edemem. Zaten kedilerim var, köpeğim var. Deli gibi aşık oldugum bir kocam var, düzenim var. Bir eksikliğini hissetmiyorum hiç. Ama gecen haftalarda bir rüya gördüm bebeğim olmuştu, emziriyordum. Uyandıgımda öyle üzüldüm ki ruya oldugu için. Keşke gercek olsaydı diye gecirdim içimden. Annelik hissi mi girdi içime o ruyada bilmiyorum. Sonra bu hafta cok ciddi gebelik belirtileri yasadım. Korundugumuz halde, olmayacağını bildiğim halde içimde bir seyler değişti. Test yaptım negatif oldugunu gorunce nasıl yıkıldıgımı anlatamam. İçten içe istiyormuşum meğer. Sözün özü, ben aslında coğu kadının, istemese bile içinde bir yerlerde anne olmak için can atan bir yanı olduguna inanıyorum. Bende de varmış meğer.

Herkese selam; Bir konuda fikir almak istiyorum. 36 yaşındayım, 3 senelik evliyim. Evde bir kedimiz var,4 yıldır bizimle yasıyor ve ben ona resmen aşığım, çocuğum gbi seviyorum ilgileniyorum. Eskiden çocukları çok sever iken, kedimiz gelince benim cocuklara olan ilgim, sevgim azaldı bakıs acım değişti. 3 yıldır hiç korunmadık ve çcouk da çok istemedık eşimle. Zaten çocugumuz olmadı, ya aşılama ya da tüp bebek yöntemi ile olabilecek gibii görünüyor. Bir yandan cocugu olanlara özenirken, bir yandan da çocugum olmadığı için nasıl bir rahatlığın içindeyim buna sevınıyorum. Eşimle aramız çok iyi, eşim de ben de duygusal merhametli, aile bagları güçlü olan evcimen insanlarız. Eşim de benimle yaşıt, o da bana ve evine çok bağlı. Çocuk konusunu kendı aramızda bile çok gündeme getirmedik, onun da bende oldugu gbi korkular vardı sanırım. Bu hafta sonu benimle konustu ve artık bizim de cocugumuz olmasını istediğini, evde pıtır pıtır bir yavrunun dolanmasını görmek istediğini belirtti. Günde 10 saat çalışıyorum, günde 2-3 saat yakın bir zamanım yolda geçiyor işe gidip gelirken, Eve gidince yemekten snr keyfime bakıyorum, evimiz sessiz sakin, huzur verici. Bebek bir yandan istiyorum, anneliği tatmak istiyorum, ikimizin bir parçası olan evladımız olsun istiyorum ama bir yandan da düzenımızın bozulacagı korkusu var içimde, rahatımız kaçaçak, artık hiç boş vakt, m olmayacak, sürekli bebekle ilgilenmek zorunda kalacağım, eşimle başbasa olan zamanlarımız kısıtlanacak, gibi gibi gibi... Bu düşünceler beynimi yiyiyor resmen. Arkadaslarım kendı cocugun olursa seversın, alışırsın kediye bile bakıyorsun dıyorlar. Bundan ben de eminim ama benim sormak istediğim şu; bu korkuları benım gbı yasayan kişiler anne olunca ne gibi duygular oluştu sizde. Bu korkularınız geçti mi? Bir de burada okuyorum çocuktan snr bazı eşler olumsuz anlamda çok fazla değişiyorlar, evden uzaklaşıyorlar, eşlerinden uzaklaşıyorlar, evde cocukların sesine, hastalığına, zor zamanlarına falan tahammül edemeyen erkekler var. Bunlar da beni çok korkutuyor. Fikirlerinizi alabilir miyim bu duygulara sahip olan anne olmuş kişilerden.

herkese cok tesekkur ederım benım gbi düşünenlerin yprumları braz içimi rahatlattı bnm gbi olup da 3. yü bile doğuran kişiler varmış:)

Çokkkk güzel yaaa masallah size İnşallah bnm kocam da böyle olur:))