Yani bunu sadece çocuğu içinde değil ben arkadaşlarım yada kardeşlerim icin de endişelenirim önümüzde ne örnekler var içimizi yakan özge can gibi mesala geçen hafıza kaybı yaşayan çocuğunu hastaneye götürmüş arkadaş kendi isteği dışında uyuşturucu verilmiş bbilmiyor kimin yaptığını

Bırakın ne hali varsa görsün. Büyüttünüz, yetiştirdiniz, sağlık anlamında da kimseye muhtaç bir insan değil; sizin işiniz bitti. Bundan sonrası onun kararı, onun hayatı. Başına iyi veya kötü ne gelecekse de kendinden gelecek, kendi yaşayacak.

Keske detay verseydiniz, size sadece kizinizi her aksam yasakli madde kullanmis bir sekilde kapida buluyorsaniz hak veririm. Yoksa kahve icmeye, aksam yemegine gidip sosyallesen kizinizin 50li yaslardaki ebeveyleriyle butun zamanini gecirmesini istemeniz buyuk haksizlik olur. Ne paylasacaksiniz her an dibinizde olursa?

Ne yaparsan yap bu durum değişmiyor. belli bir yaşa gelmiş kişiler kendileri istese bile değişemiyor. bize düşen kendi hayatımizı kurmak için başka eve çıkmak. bu şekilde isyan ederek birşey değişmez. hani ev ev üstüne olmaz diye bir laf vardır. evliler için kullanılır ama yetişkin bekarlar için de aynı şey geçerli.

Anne olarak korkularinizi anliyorum, ama isin gercegi her genc insan bu sürecten geciyor nerdeyse. En büyük hata yasak ve tehtidle konusmak olur, cünkü bu kizinizu sadece sizden uzaklastirir.. ama bilinçli olmasi konusunda uyarmakta fayda var ve arkasinda oldugunuzu hissettirin. Ben sahsen alkol mesela kullanmiyorum, ama alkolu fazla kacirip kontrolu veya bilincini kaybeden arkadaslarimi eve tasidim. Kadinlarin güvenli bir sekilde eve gelmelerini sagladim baskalari ilgilenmese bile. Cocugunuzun artik kendi kararlarini vermesini engelleyemezsiniz, ama yaninda olun yinede.

Geç bile kalmış biz ailemizden 18 de uzaklaşmıştık zaten

26 yaşında genç bir hanım olarak size önereceğim şey kızınızı rahat bırakmanız.. ben de 4 yıldır çalışıyorum bir mesleğim var işimde gücümdeyim koocaman kadın oldum. haftada 1 kere arkadşlarımla dışarı çıkınca annem de bana aynısını yapıyor ve sürekli mesaj atıyor saat 10 olunca hadi gel artık diyor ve bu o kadar bunaltıcı bir şey ki size anlatamam. bazen çileden çıkıyorum, bütün arkadaşlarım hala otururken beni annem çağırıyo gitmem lazım demek devir değişti artık. sizin gençliğinizdeki ortamla şu an yaşadığımız hayat arasında dağlar yıllar yollar var. eğer arkadaşlarını biliyorsanız, kızınıza güveniyorsanız biraz relax olun lütfen. yoksa daha çok uzaklaşır sizden ve kırıcı olabilir.

dediğinize yüzde yüz katılıyorum. bir çalışma gördüm twitterda yaşlı insanların yalan haberlere inanma ve kandırılma oranları gençlere göre daha fazlaymış. şu sahte doktor olayını mesela, koca koca doktorlar hemşireler anlamadı, sekreterin çocuğu anladı. çocuk sahte doktor kıza matematik sorusu sormuş, kız da çözememiş. soru çözemeyen nasıl doktor olurdan çıkmış çocuk istanbul tıp mezunlarına bakmış bu sahte doktor yok. öyle anlaşıldı olay.

sonundaoldu Nirvana Anneler

Yetişkin olmuş insanları az bi salsanız mı? Şu aşırı korumacılık hiçbir işe yaramıyor, mesela bende hiç yaramadı, inadımı okşadı resmen.

Niye kaybedesiniz hiç anlamadım öyle bir başlık yazmışsınız ki Perihan Savaşlı eroin filmleri gibi kızınızı eroine alıştırdılar Genç bir çocuk gezmesi tabi ki normal. gezmek işi bu yaşlarda yapılıyor. Gittiği yerde de 1 kadeh şarap/bira olabilir, zaten çalışıyor demişsiniz öyle zil zurna sarhoş falan olduğunu da sanmıyorum. Güvenlik açısından endişelenmekte haklısınız, yer İstanbulsa valla ben hava karardıktan sonra dışarı çıkmıyorum adamı 2ye kesiyorlar çünküSize tavsiyem güvende olması için araba almasına maddi olarak yardım edin, içiniz rahat etsin.

Kızımı kaybediyorum nedir yahu? Ölene kadar dizinizin dibinde mi oturacak? Biz 18 yaşında üniversite okumak için şehir değiştirdik. Ali Rıza beyi geçtiniz valla. Bu kafayla kızınız ilk bulduğu erkeğe kaçar. Bir de, böyle biz birbirine bağlı bir aileyiz ya da korumacı bir aileyiz falan derken yaptığınız baskıları yumuşatmaya çalışıyorsunuz. Çocuklarının bir birey olduğuna, onların doğru kararlar alabileceğine saygı duyan aileler birbirine bağlı değil mi yani? Bir siz mi bağlısınız?

Doğru

Ya oğlu olursa

Evet bazıları erkeklere de yapıyor. ne diyelim en azından cinsiyetçi değiller. cinsiyet eşitlikçi yobazlar.

Bırakında şu evlatlarınız kendi öz kişiliğini bulsun ailesinin oluşturmaya çalıştığı kişiliği değil siz gerekli olan davranış eğitimini reşit olana kadar verdiniz hatta reşit olana kadar bile değil lise dönemi başlayana kadar. Sonrası artık kendi benliğini, hayata karşı durmak istediği yeri, hayatına devam etmeyi tercih ettiği insanları, yapmak istediği kariyeri, neyden zevk aldığını ve almadığını bulma dönemi. Bırakın sizin beklentileriniz doğrultusunda hayatını yaşamasın sonra yanlış evlilik, yanlış eğitim, kariyer, eş, dost seçimleriyle hayatını boşa yaşadığını anladığında herşey için çok geç oluyor. Bataklığa düşeceğini seziyorsanız eve kitleyin gerekirse ama kendi evladınızı o kadar tanırsınız gezmiş eve gelmemiş sevgilisi varmış alkol almış sizle kahvaltı yapmamış çokta sorun değil. Size dürüst olması herşeyden önemli.

Ben 17 yasimda üniversite okumak için Eskişehire gitmiştim. . çoğu akşam dışarıdaydım o yaşta. kızınız sizden gerekli bilinci aldıysa korkmayın bir şey olmaz. ayrıca bu dönemde ne kadar insan tanısa kar, muhakeme yeteneği özgüveni güçlenir. ben de şunu merak ediyorum ünivertiseyi sizin yanınızda mı okudu, hiç ayrılmadınız mı kızınızdan. bir de bence kızınızla arkadaş olmayı deneyin, böylelikle her şeyi sizinle paylaşabilir bu kadar otorite ve endişe uzaklaşmaya, nefrete yanlış kararlara sebebiyet verebilir

toplum kuralları diye birşey var yazılmaz ama uygulanır kızınız 23 yaşında bu kuralları algılamıyorsa uyarın ama çok fazla üstüne gitmeyin necip fazılın dediği cahilliğe cesaret diyen bir topluma dönüştük...

konu sahibine herkes yüklenmişte, bende bu toplumda kendim için korkuyorken kızım içinde korkardım. Eğitim alıp iyi bir yerde çalışıyor olması başına bela gelmeyecek anlamına gelmiyor. Korkusu, biri oyuna getirir, psikolojisini bozacak boyutta zarar verir olabilir. Düzgün bir şekilde ifade edin kızınıza Avrupa'da yaşamıyoruz biz maalesef ki... 23 yaşında ekonomik özgürlüğü olan kızınıza erkek arkadaşıyla buluşacakken yalanlar üretmek zorunda da bırakmayın, dozunu iyi ayarlayın... Kalıcı kopukluklar yaratırsınız.

Başkaldırın lütfen. Çalışıyorsanız ayrı eve çıkın ev arkadaşı bulabilirsiniz. Bunu yapmaya kimsenin hakkı yok

Anlamadığınız şey şu. İnsanlar kötülüklerin hep kötülük yapanların başına geldiğini düşünür ki kendisine, ailesine, çoluğuna çocuğuna bir şey olmaz inancıyla rahatlasın. Geç çıktı daha dün tecavüze uğruyormuş dün bir kız... Alt metin: Geç çıkmasaydı uğramazdı. Hanımlar bu herkesi rahatlatıyor farkındayım, kendinizi koruma mekanizmanız farkındayım. Ama Özgecan okuldan dönüyordu bilekleri kesilip katledildiğinde. Gayet normal bir saatti, alkol falan da almamıştı. Ceren kapısının önünde, antrenmandan döndüğü sırada, akşam 7'de bıçaklanarak hayatını kaybetti. Bu dünyada el kadar bebekler tecavüze uğruyor. Yani geç gelmesi gelmemesi, alkol alması almaması, etek giyip giymemesi fark ettirmiyor hiçbir şeyi. Bu saldım çayıra mevlam kayıra davranalım değil ama çocuğu kısıtlamanın çoğu zaman sadece sizin içinizi rahatlattığının farkında olmanız lazım. Haberlerde gördükleriniz gayet normal saatlerde okuldan eve gelen insanların başına da geliyor çünkü. Üzücü ama gerçek.

Bunu doğru bulmuyorum, ondan sonrada çocuk doğurup, annenizin başına ativeriyorsunuz o nasıl olacak.. sahipp çıksa dert anne sahip çıkmasa dert yazık bu annelerde ya

benim annem bir saat belirlemişti o saat dışına hiç çıkmadım ben, gerci zaten gece dışarda olmayı seven bir tipde degildim. kiziniz yeni yeni hayatini yaşıyor kendi parasini harcamanin, bağımsizligin özgürlügun tadina bakiyor. kısıtlarsaniz ters teper bir ortak nokta bulun atiyorum hafta sonları en azindan kahvaltı faslı icin plan yapmamasini hep birlikte kahvaltı etmek istediginizi vs soyleyin ama bunu emri vaki yapmayin. zamanla zaten bunye yoruldukca bir an önce eve gelip dinlenmek isteyecek. benim annem ve abim ne yaşamak istiyorsa evlenmeden yaşasın el kapısına gidince hiç bir şeyde gözü kalmasin dediler beni boğmadılar bir çok konuda, bende onlari yormadim. ortak nokta bulmak hepiniz için en iyisi.

Sevgili konu sahibi benim çocuklar 23, 14 ve 6 yaşında, sen sadece 23 u dert ediyorsun ama ben 14 olanı bile gece dışarı salıyorum, hafta içi 10 da hafta sonu 12 de eve geliyor En ufak daha 6 yaşında ama site içinde parka çıkar saatler sonra gelir eve Bir anne olarak elbette insan merak ediyor ama ben teşvik ediyorum bağımsızlıklarını, ömür boyu benimle yasamayacaklar o yüzden şimdiden herseyi öğrensinler diyorum 14 yaşında olan atlar otobüse 800 km uzaktaki şehre gider tek başına, uçağa tek binip yurt dışına gitmişti 11 yaşındayken, hayatta hiçbir şekilde zorlanmayacak bu sayede eminim Bizim ailenin bir kuralı vardır haftada bir akşam hep beraber yemek yenecek genelde pazar akşamı olur bu, buna herkes uymak zorunda Kızınıza baskı yapmayıp sadece bir akşam kuralı getirirseniz inanın zaten seve seve katılır o akşam yemeğe, tüm programını ona göre yapar Eğer sizden baskı görmezse, haftada bir akşamı ailesiyle geçirmeyi dert etmeyecektir, ben böyle büyüdüm, çocuklarımı da böyle büyütüyorum

Kızınız mesleğini eline aldı ve iş arkadaşlarıyla sosyalleşiyordur. Her gece dışarda tanımı bazen anne babaya göre farklı olabiliyor. Eve alkollü mü geliyor sürekli ya da çok geç saatlerde mi geliyor? Mesela haftada bir geç saate kadar kalıp eğlenmesi normal, iş çıkışı yemeği bir iki gün birlikte yiyelim demiş olabilirler bu da normal. Arkadaşlarından evde bahsediyor mu? Ne yaptın ne ettin diye sertçe sormak yerine yemek nasıl geçti günün nasıl geçti diye sorsanız anlatır ve sizin de içiniz rahatlar diye düşünüyorum.

bu arada başlıkta "kızımı kaybediyorum" yazınca kötü bir hastalığı filan var sandım. "kızımı çok sıkıyorum" kızıma rahat vermiyorum" diye değiştirseniz daha güzel olur

Baskıcı annem babam yüzünden erkenden evlendim onlardan kaçmak için, yanlış yol baskılamaktır

Öyle yapsa iyi.. Evdeki baskıdan kurtulmak için yanlış evlilik yapmasın.

Her gece dışarıda olmasının nasıl bir olumsuzluğu var? Her gece sarhoş mu geliyor? Başka maddeler mi kullanıyor? Ne yapıyor mesela ki kötü olduğunu düşünüyorsunuz? Kızınız gençliğinin baharında evden işe işten eve yaşayacak değil. Gündüz çalıştığı için akşamları sosyalleşmesinde bir sorun yok gibi. Ayrıca reşit olan çocuğu artık kısıtlayamazsınız.

Yengenc keşke dertleri bu olsa. Ben evlenmeden kaç kez akşam üstü dışarı çıktım ya, çok enteresan düşününce o kadar az ki.. E yine de rahat vermediler. 16 yaşında başladım çalışmaya hem okudum hem çalıştım. Babam o zamana kadar zorla bakiyim paran var mı derdi, utanırdım 1 kuruş istemeye. Eve gelir kitabımı açardım "bunun da ders yaptığı yok, gösteriş" "odana bak ne halde, kardeşinin de yatağını toplasan eline mi yapışır?" Kardeşim benden 5 yaş küçük? Ama erkek. Yatak toplayamaz. Sorsan dünyanın en modern insanları. Biz size ne yaptık? Oku istedik. İstediğiniz ne varsa yapın dedik. Bir dernekte ya, sesin çok güzel gel grubumuza katıl dediler, ne kadar istedim hala çok üzülürüm 34 yaşına geldim Ama hayır o olmaz. Yüzmeye gidebilirsin mesela. Bunları söyleyince e kusura bakma her şeye izin verdik dedikte seni gece yarısı dışarımı salsaydık? Ama gece yarıları kavga etmek, bas bas bağırıp şiddet göstermek çok normaldi. Ay daralıyorum düşündükçe. Bu Türk ailelerinin istekleri bitmezz. Evde de olsan yaranamazsın. Keşke keşke insan gibi gençliğimi yaşasaydım. Bana hayır diyebilmeyi öğretmediler ki. Ben hep tamam dedim. Böyle konular benim yarama tuz basıyor..

Endişe ettiğiniz durum tam olarak nedir, Biraz daha detay verseydiniz keşke. Bir iki iş yemeği mı, iş arkadaşları ile beraber birer kahve içmek mı.. Birlikte bir sinema tiyatro konser izlemek mı. Yoksa sabaha kadar alkol tüketen madde kullanan kendini kaybetmiş ipsiz sapsız bir çevre mı. Kaybediyoruz kızımızi demek ciddi bir durum. Ama acaba bu sizin yorumunuz, abartıniz mı. Yoksa gerçekten kötü bir yola sapmak üzere mi.

Şahsi fikrim, bir insan namusu için yaşamalıdır. Namus bana göre başkasının hakkını gasp etmemek, hırsızlık yapmamak ve kişisel alanlarına saygı duymaktır 18 yaşından sonra onun bedenine, zihin dünyasına, arkadaş çevresine müdahele edemezsiniz. Buna hakkınız yok. Ahlak bekçiliğini artık bırakın. 23 yaşına gelmiş özel bir şirkette çalışıyor Ya bi salın artık Kesin göbekbağınızı Kızınız sizinle kahvaltı etmiyorsa Akşam yemeklerini yemiyorsa ben nerede hata yapıyorum da evladım benden uzak duruyor diye şapkanızı önüne koyarak düşünün

23 yaşına gelmiş kızınız. Çalışıp kendi parasını da kazanıyor, işi gücü de var. Endişelerinizi anlıyorum. Kızınızla çatısmayın bu konuda. İyiyi kötüyü kendi zaten ayırt edebilir.

Çok üzüldüm çok korktum endişelendim Yavrumu her an koruyabiliriz güzel yetistirebiliriz sanıyordum Ütopik galiba Nasıl yetistirirsen yetiştir ya bı eroine ya bi arkadaş çevresine ya bı ortada hiç dava mesele yokken ruh hastasının çirkin emellerine kursununa bicagina kurban gidiyor yavrularımız Çok sarsıldım yine yeni bı anne olarak . push ; bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Konuya bu kadar cevap gelmiş, konu sahibi tenazül edip cevap vermiyor. Kızına karşı da böyleyse, kaybetmesi gayet normal!

oğlunuz olsaydı farklı olurdu değil mi baba çıldırmazdı mesela... 23 yaşında yetişkin, siz o yaşta anne oldunuz belki de. böyle baskı yaparsanız daha büyük sıkıntılar yaşarsınız. eğer çocuğunuzun hamuru iyiyse onu kimse sizin tabirinizle bozamaz. bir anne çocuğunun kötü şeyler yapmasından korkuyorsa kendi yetiştirme tarzına güvenmiyordur bu kadar net benim için. insanın her türlü arkadaşı ortamı olur. tüm arkadaşlarım sigara da içiyor, alkolde alıyor, günü birlik ilişkiler de yaşayan var, ailesinden gizli şehir dışına erkek arkadaşına giden de var. sizin kızınızın yapmasından korktuğunuz herşeyi benim tüm arkadaşlarım yaptı ama ben yapmadım. çocuğunuza güvenmiyorsanız aslında kendinizden emin değilsinizdir. gezip tozmak arkadaş ortamı görmek kötü birşey değil, iyi düşünün.

Herkes yanlış arkadaş yanlış arkadaş deyip durmuş. hayatımda birsuru "yanlış"arkadaşım oldu. "YANLİS GÖRÜLEN"arkadaşım oldu. Bunların en başında cinsiyet değiştiren aile dostumuzun kızı çocukluk arkadaşım var :) kızken erkek oldu. Eskort gibi takılan oldu, tek ayak üzerinde kirk yalan söyleyen oldu, hırsızlığa giren şeyler yapan oldu, her akşam erkek arkadaşlarını eve çağırıp şarap içen oldu, oldu da oldu yani saymakla bitmez. Ama ne hayatımda içki içtim ne sigara kullandım ne de her gün başka biriyle beraber oldum. Bu aklıbaşında olduğum için değil kendi tercihlerim olduğu için. Kızınız kocaman bir kadın kendi tercihlerini kendisi yapabilir. İçinde yoksa hiçbir kötü arkadaş onu kötü yola sokamaz.

Ayy evet tamamen ters anlamisim ust uste "ne var canim insanlar cocugunu korumayip sokaga mi salsin" minivalinde mesaj okuyunca kafa oraya gitti demek.

23 yaşında kızım var anne baba olarak her şeyini karşıladık. Babası ona çok düşkün şu an özel bir şirkette çalışıyor. Aile kavramına önem veririz. Ancak kızım arkadaş çevresine çok düştü eskidende vardı ama artık her gece disarda babası artık çileden çıkmak üzere korkuyorum artık engel olamıyoruz bizden uzaklaşıyor. Nasıl davranmalı ne yapmalıyım

Kızlarını her akşam küfelik olmuş bir durumda kapıda bulsalar oturdukları yerden sinirlenmek lüks olurdu onlara. Sevgili bulup sevişecek sonra da alan olmayacak diye korkuluyor belli ki.

Kızınıza baskı yapmayın. Etki tepkiyi oluşturur. Benim babam 18 yaşındayken erkek arkadaşımla öğlen cafede oturuyorum diye eve gelince beni dövüyordu. Baktım bu böyle olmayacak, 20 yaşında evlendim. Böylece hayatımı kurtardığımı sandım. Kimle arkadaşlık yaptığını, kötü alışkanlık edinip edinmediğini takip edin ama onun bir yetişkin olduğunu kabul edin.

Ebeveynlik omurluk.. yani 13 yasindakinin basina bisey geliyor 23 yasindakine gelmiyor mu? Nerde oldugunu biliyorsan guveniyorsan sorun yok bence ama.. ne halt ettigini bilmiyorsan endiselenmek neden tuhaf olsun 23 yasina girince evlatliktan red mi ediyorsun? Endisen normal bir yerde ama mesela icki icsin istemiyorsan vs. Bi yrde temel olarak o bilinci verirsin ama bi yerden sonra yapacak birsey yok.. oldugu gibi kabul etmek kararlarina saygi duymak gerekir.. yoksa cidden kizini kaybedersin. Yaptigi neyse gelio sana size anlatmasini istiyorsaniz biraz daha acik olmaniz lazim evladinizla. Alimden zalim, zalimden alim dogar demisler.. herkesin cocugu istedigi gibi yetisseydi herkes iyi olurdu cocuguyla kimse kavgali olmazdi.. bi yerden sonra oldugu gibi kabul eymek gerek yani..

Aynen öyle. zaten arabası yoksa istese de 12yi çok geçemez, son otobüsle eve gelir, biri birakmadikca. Bence kızın annesi 'giris saati 12' dese kız sevinçten havalara bile sıçrar, hiç sorun kalmaz.

size cani gönülden katiliyorum sadece Türkiye icinde degil bu tüm dünyada da gecerli erkek kizda ayirt etmiyorum sapik her yerde sapiktir maalesef her yerdeler ve bu cani ruhlu mahlukatlar oldukca ve cocuklarimizin iyi niyetlerini kullanip kandirilabilecegini vs bilmek de biz annelerin yavrularini koruma ic güdüsü ile endiselenmesi cok doga aksisini düsünmek bence anormal geliyor saldim cayira Mevlam kayira olmamali anneler vs yasi kac olursa olsun cocuklarimizin anne baba evinde yasadigi müddet icinde bi zahmet nereye gittigini geldigini saaatini bildirmek durumundalar

Uyuşturucu mu kullanıyor anlamadım niye kaybedesiniz ki kızınızı?

Lütfen o kız çocuğu dışarıdaki tehlikelerden korunmalı öyle sosyal hayatmis arkadaş cevresiymis akşamları dışarı çıkmakmis olmaz kırdın kırsın dizini otursun evinde

Çocuğunun büyüyüp bağımsız bir birey olduğunu kabullenememe bir bizim coğrafyamızdaki ebeveynlerimize has sanırım. Hayatı dar edip sağlıklı bir birey olmasını bekleyemezsin ki, ondan sonra özgüvensiz, mutsuz bireyler, aileden göbek bağı kopmamış oğullar kızlar doluyor toplum. Kendini çekip kurtaran çok az.

Ciddi sıklıkta alkol kullanımı, madde kullanımına dair şüphe uyandıran davranışları var mı? Ya da bir arkadaşına, sevgilisine aşırı para harcadığına dair izleniminiz var mı?

Aaa bunu bilmiyordum. Gerçekten çok akıllı.

Sarhoş gelmiyor ama içki artık rahatlıkla kullanabiliyor. Artık birlikte aksam yemeği neredeyse hiç yemiyoruz. Hafta sonu kahvaltıları bitmek üzere. Dahada önemlisi erkek arkadaşla birlikte olmayı normallestirmeye başladı. Baba artık tepki vermeye başladı yüzünü göremiyoruz diye. Yazıları okudum biz öyle dizimizin dibinde otursun diyen bir aile değiliz ama aile kavramını kültürünü ahlak kurallarını unutmamalı korkum bi nasıl konuşmalıyız bunun derdindeyim

Ne güzel iletişim kurmayı, arkadaş edinmeyi bilen, hayatı yaşamayı seven, yıllarını evde boş boş heba etmemesi gerektiğinin bilincinde olan genç bir hanım yetiştirmişsiniz. ben olsam onun adına sevinirdim. boyuna yalnızlık konuları açılıyor çünkü sitede.

Ya zaten şöyle bir düşününce aslında kız geç gelmiyor. Onun hayatı mesai bitiminde,6.30da başlıyor. İş cikis trafigi/ 'geceyarisi eve donmeye çalışanların trafigi' zaten insanın en iyi ihtimalle birer saatini alır. Araba bekleme, eve yürümesi falan. Aktarma varsa, evi- işi merkeze uzaksa daha bile fazla. yani böyle bakinca geriye ne kalıyor ki? Eve 12de dönen kız aslında dışarda sadece 3,5 saat geçirmiş gönlünce. Onun da bir ton nazını, kaprisini çekiyor. Konu sahibi ve ebeveynleri matematiğe davet ediyorum :) En basit en masum etkin, şehir tiyatrolarınin başlama saati 8.30 Oyunlar ortalama 120/müzikalse 150 (hatta Cibali karakolu gibiyse 210) dakika. Bunun arası var, kalabalığın dağılması var, toplu taşıma ile eve dönüş trafiğine kalıp dönmesi var. Kişi uçsa, işinlansa bile eve geldiği saat babasını kıran, çıldırtan saat. Ya da mesai bitti 6.30, iş cikis trafiği ile popüler bir lokasyona gitmek, diğer arkadaşların gelmesini beklemek, 'ne yesek' diye fikir birliğine varılması zaten saat 8.30 oluyor sipariş gelene kadar. Yemek tatlı, sohbet etsen iki saat sonra gece trafiğine takılip eve gelsen yine geldiği saat babasını kıran, çıldırtan saat. Sevdiği sanatçının konserine gitse konser başlama saati genelde 8.30. onda da esas şarkıcının çikma saati 9.30. yine bitimi 12ye yakın. Son arabayı kaçırmayayim diye erken ayrılan kız hem konseri kaciriyor hem evde güzel bir gün geçirdiğine pişman ediliyor. Yani ne istiyorsunuz bu çocuklardan? Ot gibi mi yasasinlar? Zaten bir süre sonra bazı şeyleri artık kafan kaldırmıyor. Her şey enerjin - hevesin varken güzel. Ben mesela lisede, üniversitede bayılırdım lunaparka. Gondola binerdim, kamikazeye binerdim. Lunaparka gittiysem o gün benim için günlüğe 'en harika günlerinden biri' diye yazılırdı. Ama zaman geçti bana artık keyif vermedigi gibi hızlı hareket eden şeyler midemi bulandirmaya başladı:) Konser de ayni şekilde. Kizinizdan küçükken bahar şenliği için şehir şehir gezerdim. Ayakta saatlerce konser dinlerdim. Şimdi vallahi kafam kaldırmıyor. Yine gidiyorum ama çimenlik alan konserlerine sandalyemi, ickimi alıp izliyorum, ya da yere örtümü serip dinliyorum. cikarayak son bir kaç şarkıya eşlik etmeye kalabalığa karışıyorum. Yetiyor bana. Su an 31 yaşındayim, belki bir beş seneye bunu da kafam kaldıramayacak. Kızınız tam arkadaslari hayatının merkezine alma, kazandığı parayı düşünmeden yeme, sevgilisi ile şehir şehir gezme, hatta pasaort alıp dünyayi dolaşma çağında. Yaşına uygun - güzel bir hayat yaşıyor. Bırakın biraz gamsız hayatın tadını çıkarsın. Size ne zararı var ki?

Yazdıklarını okurken hala "aileme haksızlık mı ettim? Onlar da namus peşinde değillerdi ki, böyle öğrenmişler" gibi şeyler geçti içimden.. nasıl yetiştirilmişiz de ailemize bu kadar bağlı ve vicdan sahibi olabiliyoruz bu çok acı. Sanırım ben yediğim dayaklardan sonra gelip sarılıp "özür dilerim ama sen de beni anla" cart curt dendiği için böyleyim. Senin de dediğin gibi, bizim mutlu olduğumuz için mutlu olan ailelerimiz yoktu. Eğer bizim yaptığımız şey onları mutlu ediyorsa o zaman mutlular. Ki benim babam hukuk okuyacağım diye gece yanıma gelmiş, "emin misin, avukatlar da yalan yolan bir sürü şey karıştırıyor, bi tıp okusaydın" diyen adam Ya gerçekten traji komik. Adam mutlu olamıyor ya. Mutsuzluktan bu kadar beslenilir mi ben anlayamıyorum? Annem 15, babam 18 olmak üzereymiş evlendiklerinde. Ben de 9 ay sonra doğan ilk çocukları . Hep buna bağlıyorum. Cahillermiş ne diyebilirim, artık neyi değiştirebilirim? Bu mesajlar, sürekli insanın vicdanına oynamalar.. o kadar iyi anlıyorum ki seni. Bizim olayımız da şeydi: "ben yurtdışına geldim, anamdan babamdan ayrıldım, babamı kaybettim, neden? Sizin için, okuyun diye" Sanki ben ona dedim koşa koşa evlen, bir işi tutturama yurtdışına git diye. Lan ben neler yaşadım bir çocuk olarak yurtdışına taşındığımızda, acaba sen biliyor musun? Dedem de sağolsun gider ayak kazığı attı bize. Babama mektup bırakmış "ne yap et çocuklarını okut" diye. Oh mis gibi travma Ay çok uzattım Yengençç Sabah sabah tüm travmalarım film şeridi oldu gözümün önünde Umarım biz bu hayatlardan bağımsız, kendini tamamlamış bireyler olmuşuzdur, olacağızdır

Ben hala bu hayatı yaşayanlardanım maalesef

Ben sizi anladım. Maalesef yaş kaç olursa olsun bazen kötülere denk gelinebiliyor. Dışarısı çok tehlikeli. Madde kullanan hırsızlık yapan dolandırıcılık yapan evli ama bekarım diye takılan mallarla doku etraf. Çocuk değil en güzeli bir anne olarak psikologla görüşüp endişelerinizi anlatın. Belki nasıl yaklaşmanız gerektiğini öğrenirsiniz. Ha belki de korkularınızın yersiz olduğunu anlarsınız. Valla ben 23 yaşında yaktım başımı bir hanzoyla akıl yaşta değil baştaymış

Yuh artık teyzem ya 23 yaşında 23!! 13 değil bi sal Allah aşkına bugün evlense yarın kızı olur ben 25imde evlendim benim annemde senin gibiydi ondan ayrılmadan büyümedim 22 yaşımda evden ayrıldım ise girdim kendimi büyütüp öyle evlendim.. hastalıklı ilişki annelik değildir! Benimde kızım var sen anne ol da görelim diyecek olana gelsin

Fanusta büyüttüğünüz çocuklar yaşı gereği mecburen el içine karıştığında insanı tanımadıkları için olmadık tiplerin peşinden gidiyor sonra "Biz demiştik, anne baba diyorsa bi bildiği vardır." gibi laflar ediyorsunuz en çok da ona deliriyorum.

Diğer üyelerin sorduğu soruları sormadım diye acaba ben mi ön yargılı davrandım dedim de, soru içindeki kelimeler zaten az çok belli ediyor kendini. Babası ona çok düşkünmüş... Uzaklaşıyormuş... Kötü birileriyle arkadaş etse ya da her gece eve sarhoş gelse cümleler bunlar olmazdı. Üzüldüm

sizin icin soylemedim ama yuzde 90 bizim toplumumuzda erkek cocugu boyle SIKILMIYor. Daha rahat disari cikabiliyorlar daha rahat takiliyorlar.

Keşke ben de böyle yapsaydım. Üniversite okuyordum, aynı zamanda çalışıyordum ama bir kütüphaneye gittiğimde bile babam arayıp bas bas bağırıyordu nerdesin diye. Cehennemin dibindeyim diyip o telefonu kapatmak vardı ama ben yine tırsa tırsa eve dönerdim. Sanki evde kavgaları bitiyor bana sağlıklı bir aile ortamı sunabiliyorlar da, bi de üstüne eve gel eve gel diyorlar. Korkularınızı anlıyorum ama ona huzur veriyor musunuz? Hiç düşündünüz mü bunu? Belki verseniz haftanın 3 günü çıkar, bir gün de annemle babamla muhabbet edeyim çay kahve içeyim der.

Kızınızı kaybediyorsunuz evet ama gece dışarı çıktığınız için değil, birey olduğunu kabul etmediğiniz için. Babası böyle yapmaya devam etsin bakalim. Eminim çok işe yarar. Bıbıcım bıbıcım diye dizinin dibinden kalkmaz.

Kızı sarhoş olup g. tü başı dağıtmayacak düzeyde alkol alıyormuş, erkek arkadaşı normalleştirmiş, babası sinirleniyormuş, valla kendi dedi biz de konu sahibinin yalancısıyız. Biz o korkuyu alamadık, kızlarının evde vakit geçirmemesinden ve kendi ahlak anlayışlarının dışına çıkmaya başlamasından dert yanmış daha çok.

Evlenmeden namusumuza bir zeval gelmesin diye düşünen insanlar genelde bu şekilde kontrol altında tutmaya çalışır.

Ben sizi anladım Çocuk doğurmadım ama 7 aylık elime gelen yeğenim 24 yaşına kadar benimle yaşadı, annesiyle birlikte büyüttük Herkes yetişkin hakları var demiş evet haklılar gezmek, görmek, deneyimlemek, ayaklarının üzerine basmak hakkıdır ancak hiç kimse benim evimi otel gibi kullanamaz, benim hassasiyetlerimi çiğneyemez her evin kuralları vardır, orada yaşayanlarda buna uyarlar, aile olmak böyle bir şey. Kızınıza bağırmadan, kızmadan, baskı yapmadan bunu izah edeceksiniz, hem evle ilgili sorumluluk taşımasını hem de ailesine vakit ayırması gerektiğini anlatacaksınız. Bu konuda baskı, kavga, kötü söz durumu daha da kötüleştirir. Yaşı itibariyle tabi ki içkiyle tanışacak ama yeğenime açık net söylemişimdir ben sana içme demem ama bu eve sarhoş yıkıla yıkıla gelemezsin. Erkek arkadaşına ses çıkarmam, hakkındır ama cinsel hayatını benim gözüme sokamazsın. Bu evde annende bende çalışıyoruz ve evin ortak işleri var, en azından hafta sonu bir kaç saat evin işleri ile ilgileneceksin ve odanı temiz tutacaksın, çalışıyorsun diye her şeyden muaf olamazsın. Aile yemeklerine ya da hafta sonu kahvaltısına arada bir katılman gerek, büyüdün diye aileden emekli olmuyorsun, bu şekilde çözdük biz, ev için maddi bir talebimiz olmadı ama kendin için biriktir çok geç olmadan arabanı al, elin alışsın diye bir öneri sundum onunda aklına yattı kendi için yatırım yaptı. 25 yaşında kazancı artınca ve kendini idare edebilecek olgunluğa gelince evini ayırmasına da izin verdim, şu an 30 yaşında kendi evinde yaşıyor ama o benim kızım, yakında bir yerde oturuyor, bir elim hep üzerinde, telefonlaşır, haberleşiriz yalnız yaşıyor allah korusun hastalığı var ustalığı var, ortalık kötülük dolu irtibat halindeyiz o yüzden sürekli iletişimdeyiz. Tatiline gider, gezmesine gider, çalışır, kendi hayatını yaşıyor. İyilikle yanında olacaksınız ama aile birliğine saygıyı da sevgiyi de kaybetmeyecek orta yol bulunacak yani. Ben insanların belli bir yaşa geldiğinde tüm aileden bağımsız, hissiz, sorumluluğu atmış olduğunu düşünmüyorum. İhtiyacı olduğunda her zaman yanındayım, kişiliğine saygılıyım, isteklerine saygılıyım ama yetişkin oldu uçsun gitsin bağlar kopsun yok öyle bir şey en azından benim için

Aile üyeleri genel olarak uymalı bu kurala eşi ickili geç gelse reşit ama istediğini yapsın denilmiyor...

Namus namus diye mahvettiler kızları. Okumuş etmiş ekonomik özgürlüğü olmasının da hiç bir getirisi yok Kızlar hemen koca bulayım da gideyim diyor sonra yanlış evlilikler yanlış adamlar.

S seraymelo konunuza cevap verecek misiniz?

hayrettt vasfiye teyze

seni özlüyoruz, haftada bir akşam yemeğini ve haftasonu bir gün kahvaltıyı birlikte yapalım mı aile rutini olarak? diyebilirsiniz.

Evet maalesef bu nasıl bir hayat. Gerçekten ama işkence bu. Benim ailemde böyleydi eskiden ama sınırımı çizdim artık. Koruyoruz adı altında işkence çektiremez kimse bana. Başkaldırın lütfen hayatınızın sahibi sizsiniz. Kimsenin kölesi değilsiniz. Yeni nesil daha bilinçli. Bizim kesim arada sıkıştı maalesef. İş çıkışı koşa koşa eve gel sosyal bir çevren hayatın olmasın otur evde sürekli. Var ya böyle hayatlar yaşayan arkadaslarım var hala. Bir kahve içmeye çıkıyoruz zır zır telefon nerde kaldın bilmem ne saat 7 daha düşünün. Bu ülkenin kadını çok çekti çok. Aile baskısı bir yandan bir yandan erkek egomanyası. Ah ah yani...

Kendi mesleği var mı? Saat kaça kadar dışarıda mesela ve nasıl mekanlara gidiyor?

Evlatlara bağımlılık bizim ortak sorunsalımız. Bizim kuşağın anne babalarının ebeveynlik anlayışı, arada kalmış bir zihniyetin etkilerinin çok yoğun olduğu bir anlayış a sahip. Anne o kadar önemli bir faktör ki. Hepimizin annesinin tavırları nedeniyle zayi olmuş bir çocukluk/ilk gençlik yıllarımız ve ne kadar zaman geçerse geçsin asla atamadığımız travmalarımız var. Sevgili konu sahibi; Yazılanların büyük çoğunluğunu okudum ve her okuduğum mesajda, kendimden bir şeyler buldum. O kadar çok keşke olmuş ki hayatımda. Siz de samimi bir şekilde kendinize şunu sorun. Eğer eve geç gelen kişi 23 yaşında oğlunuz olsaydı, eşinizin tavrı ve sizin kaygılarınız yine aynı olur muydu? Bunun cevabını kendinize verin sadece. Kendi 23 yaşımı düşündüm, hayatımın cehenneme döndüğü anlara denk geliyor. Lise bitince hemen iş bulmuştum ve üç dört sene çalıştıktan sonra üniversite okumak istedim ve kazandım. Babam beni kucağında döndürdü sevinçten ama annem o günü benim burnumdan getirdi. Vay efendim işimi niye bırakıyormuşum, her şeyim tammış da bir üniversite eksikmiş, neyime lazımmış, ne yapacakmışım o kadar uzaklarda? Gidene kadar kan kusturdu bana ama babam aldı beni kayda götürdü. Giderken annem bana elini öptürmedi. "Beni çiğneyip gidiyorsun, iki yakan bir araya gelmesin!" diye beddua etti. Ve iki yakam bir araya gelmedi. Biz, hepimiz sizin kızınız olduk, siz de oldunuz. Biz hepimiz 23 yaşında olduk, hepimiz kız annesi olabiliyoruz, hepimiz o buhranlardan geçtik. Yani ortak sorunumuz bu aile travmaları. Okulumu bitirmeye bir ay kala, sevgilim olan insan beni tanınmaz hale getirene kadar dövdü ve ağzım burnum dağılmış halde hastanelik oldum. Yürüyecek duruma gelince de evime döndüm. Kaza yaptım dedim, başıma geleni anlatamadım çünkü korktum. Sınavlar geçti ve okula devam edemediğim için kaydım silindi. Hayallerim yarım kaldı. Bir daha birine güvenmeye çalışmam upuzun yıllar sürdü. Hayatım mahvoldu. Sürekli "ben sana gitme dedim, kendin ettin kendin buldun, kır dizini otur evinde, aç değilsin açıkta değilsin" diye diye beni hastalıklara düşürdü. 50 kilodan 32 kiloya düştüm. Hipertiroidi hastası olduğumu öğrendim. Yıllardır tedavi oluyorum ve bu nedenle çocuğum olmadı benim. Anneme sorsanız, beni korumak istiyordu sadece. Ne kadar masum bir cümle değil mi? Anne sözü dinlemeye in sonu böyle olur! Ama kazın ayağı öyle değil. Hastalığımın en zor zamanında gittim evden. Öldürmeyen acı güçlendirir dedim. Kaçtım. Kendi evimi tuttum, çalıştım, süründüm, perişan zamanlar yaşadım ama kendi kararlarımın sonucu olduğu için, yine de mutluydum. Sonra o eve bir daha hiç dönmedim. Hayata tutundum, daha iyi günlerim oldu, hayatı öğrendim. 32 yaşıma gelince de öğrenci affı çıktı ve gidip okulumu bitirdim, mezun oldum. O hayalimi gerçek yaptım. Anneme rağmen. Demem o ki, çocuğunuz sizinle mutlu olsun, size rağmen değil. İnanın öbür türlüsü o kadar zor ki. Şimdi 41 yaşındayım. İnsanlara güvenirken çok zorlanıyorum. Annemi çoktan bağışladım. Hiçbir zaman kin gütmedim ama koca bir gençliği ziyan ettim. Yanlış bir evlilik yaptım, gene başa döndüm, gene yığınla sorun. Bir kere yanlışa düşünce insan, bin tane doğruyu sorguluyor. O yüzden evladınıza sadece güvenin ve sevgi duyun. Huzur verin. Mutluluğu evinde bulan biri, dışarıya bağımlı kalmaz zaten. Aileden sevgi ve saygı görmeyen insanlar, gerçek sevgiyi sahtesinden ayırmakta çok zorluk çekiyor. Bir sürü it kopuk arkadaşım oldu, bir sürü düzgün arkadaşım da oldu. O çeşitlilik sayesinde muhakeme yeteneğim gelişti. Sadece annemin onayladığı insanlardan yola çıkarak hayatta kalsaydım, akvaryumdaki bir japon balığından farkım kalmazdı. Alkolik mi oldum? Hayır. Madde bağımlısı mı oldum? Hayır. Sigaraya bile çok uzun yıllar sonra ve ileri bir yaşta başladım ki bu en büyük pişmanlığım. Harama el uzatmadım, hiç tutuklanmadım, yasak ilişki yaşamadım, öğrenciyken disipline bile gitmedim. Ama hep eleştirildim. Ne istediniz de vermedik dediler hep. Abimle aramızda üç yaş vardı. Annem onun odasına gider; oğlum, çocuğum hadi kalk geç kalma okuluna derdi. Benim kapıma tekme atıp, bir kere de erken kalk da abine kahvaltı hazırla, gömleğini ütüle derdi. Sanki abim benim çocuğum. Ben o evde hiç annemin çocuğu olmadım. Oysa ne çok isterdim anne kız olabilmeyi. Daha ayakları yere sağlam basan hayaller kurabilmeyi. Anne bir çocuğun ömründe mihenk taşıdır. Kızınızın her kararında onun yanında olun. Elbette çatışacaksınız zaman zaman, elbette ters düşeceksiniz. Ayrı dünyalarsınız çünkü ama hataya düşerse, korkmadan sığınacağı şevkat dolu bir anne olmanız lazım. Beni dövüp hastanelik eden uğursuz, belki şimdi başka birine hayatı dar ediyor. Çünkü beni anlayıp arkamda duracak ve haklarımı koruyacak bir annem yoktu. O nedenle o pislik hiç yargılanmadı. Toplum bunlardan sayısız örnekle dolu. İnsana en büyük zararı sevdikleri verir. O nedenle kızınızı kaybederseniz, onun gece çıkması yüzünden değil, bu yersiz kaygılarınız yüzünden kaybedersiniz. Sizi anlıyorum, annemi de anladım ama hak veremiyorum. Umarım mutlu bir genç kızın mutlu annesi olursunuz daima.

Devir oldukça kötü, elini çocuklarının üstünden çeken genç kızların haberlerini TV de görünce de "aile neredeydi?" diye de linç etmeyi de toplumumuz çok iyi bilir. Ben şuan 33 yaşındayım ve yeni iş hayatına başladığım 22-23 yaşlar dönemim de ben de oldukça sosyaldim. Kendi paramı kazanmaya başlamıştım, kendimi artık bağımsız ve özgür hissediyordum. Doya doya gezdim, eğlendim. Şükür ki iyi-kötüyü ayırt edebilecek durumdaydım. Biraz da şans tabi, normal insanlar çıktı karşıma. Ama annemle yaşıyordum ve nasıl ki uymamız gereken toplum kuralları varsa, ben de onunla o evde yaşadığım için ona saygımdan evimizin kurallarına uyuyordum. Annemin tek şartı vardı her ne olursa olsun gece 12de evde olmak :) tabiki zaman zaman uzatabiliyordum, haber veriyordum yani. Ya da kimlerle nereye gittiğimi bilme şartıyla yurtiçi yurtdışı tatillere de gittim ancak annemi habersiz bırakmadım. Ne zaman nerede kimlerle olduğumu hep bilirdi. Bir haftasonumu aileme ayırmadıysam diğer haftasonumu ayırır, dengelerdim. Velhasıl kızınıza kızıp baskı kurmaya çalışırsanız ters tepip daha kötü bir hal alabilir. Onun bir yetişkin olduğunu ancak her koşul ve şartta yanında olmak istediğiniz için hayatıyla alakalı daha bilgili olmak istediğinizi, aksi durumda tedirgin olduğunuzu güzel dille anlatır, bazı noktalarda ortak kararlar alırsanız daha sağlıklı olur. 23 yaşında bir insanın arkadaş çevresinde bulunan herkesi aileyle tanıştırması da biraz komik olur bu arada. Kızınız yeterince olgun ve aklı başındaysa, güzel bir dille konuşup ortak noktalarda buluşmaya da hayır demeyecektir zaten. Umarım ne demek istediğimi anlatabildim :)

ya yeter ya. kızın gayet aklı başına bir insan. saygı duyun kızın hayat görüşüne

23 yaşında kız, bırakın kendi evine çıksın madem. Eve geç geliyor diye babanın çileden çıkma yaşı geçmedi mi? Ben de çalıştığım, ettiğim, kendi paramı kazandığım, Esek kadar olduğum bir yaşımda hala 'erken geldin/geç gittin' kavgası duymak istemem. Kendinden yaşça küçükler öğrenci evinde tüm gün /gece arkadaşlariyla gönlünce takılıyor, yaşıtları yurtdışına taşınıyor, evlenip ev geçindiriyor, hatta çocuk doğurup anne olanlar var. Ama kendisi eş dostuyla iş çıkışı birkaç saat fazla takıldı diye azar yiyor, kendini suçlu hissediyor. Neden? Ben de bunun mantığını anlayamıyorum. 'Bırakın eve çıkayim arkadaslarimla' dese, birakmazsiniz. Kendi evinde de yaşamasını zor kiliyorsunuz. Tam olarak ne istiyorsunuz ki kızdan? Zaten size geç gelen saat canlı müziğin, konserin vs daha bitmediği saattir. Muhtemelen mekandan ilk ayrılanlardan biri o oluyordur ama siz bunu görmüyorsunuz bence

AmA oglan olsaydi farketmez di demi hatta babasi gurur duyardi oglum geceleri gec geliyor diye. Yapma abla kizini gece gezdigi icin degil böyle SIKARSAN kaybedersin. Evet kontrol et uzaktan yine bil kimle gitti etti ama eve baglayamazsin 23 yasinda kizi.

Bu konu gerçekten o kadar üzücü ki. Kadınlar kadınlara da yapıyor ki zaten. Herkes kendini en namuslu gösterme çabasında. Sürekli yargılarlar hemcinslerini. Sadede erkekler yapmıyor bunu. Hatta bekaret önemli değil deyip bilmem kaç kişiyle yatıp kalkan sonra birini bulunca da namuslu ayakları çekip bekar bayan arkadaslarunın namusuna dil uzatan ooo neler neler. Bu konuda yazılacak çok şey var ama neyse...

konu sahibinin geç dediği saatin 12 bile olmadığına eminim. Ertesi gün işe gidecek insan 12 olmadan evde oluyordur zaten. Senin ailen gibi düşünse konu acmazdi bence :)

Çok dikkatli olmalısınız. Aşırı sertlik onu iyice dışarıya iter. Bu yaşlarda arkadaşlar aile önüne geçiyor. Bunu kabul edeceksiniz. Arkadaşlarını tanıyın onları beraber evinize davet edin bazen. Ama bu arada kızınızla nasıl bir dille konuşacağınızla ilgili internette araştırma yapın. Maddi durumunuz elveriyorsa bu sorunu hangi dille nasıl konuşmanız gerekeceği kızınıza nasıl davranmanızla ilgili siz uzmandan yardım alın. İnanın çok faydasını göreceksiniz.

Kim ne derse desin 27 yaşımdayım kardeşim 23 yaşında bende kaldı bir iki hafta bebek için haftasonu dışarda dokuz onda gelmesine rağmen akla karayı seçtim gittiği yer Kızılay otobüsle dönecek ama etrafta o kadar çok manyak sorunlu var ki.. bende geziyordum yurtdışı şehirdisi ama şimdi annemin neden telaş yaptığını anladım hele bu kadar çok göçmen varken ben korkuyorum. İsterse kardeşim otuz yaşına gelsin yine korkarim

Kızımı kaybediyorum diye konu başlığı görünce Allah korusun ölümcül hastalık falan var zannettim. Ne kadar abartıyorsunuz şimdi gezmeyip ne zaman gezecek? Çalışan kadınmış zaten biraz nefes aldırın.

Kadın haklı olarak çocuğu için endişeleniyor. ne çok linç etmişsiniz çocuğun kız ya da erkek olması farketmiyor, dolmuşa binen kız tecavüze ugruyormus neredeyse daha dün, her yer uyuşturucu kaynıyor. Herkes ne kadar relaks Konu sahibi kizinizdan uzaklaşmayın, onu yargılamayın, yasaklar caziptir, yasak koymayın. Arkadaş cevresini tanımaya çalışın, hal ve hareketlerinde değişiklik var mı kontrol edin, başka da yapacak birşey yok malesef.

Tabi burada konu sahibinin beklentisi kızın evde oturması için taktikler ya da ceza yöntemleri vermemizi beklemek de olabilir. Yalnız belli bir yaştan sonra gerçekten aileler yavrularını olduğundan küçük görüyor. "Koca kız olsan da gözümüzde biriciksin" ifadesi gerçekten doğru. Bizim cevaplarımız ailenin gözündeki "minik kuş"un değil 23 yaşındaki kocaman kadının vereceği gerçekçi tepkilere göre ayarlanmış durumda. Konu sahibinin beklentilerini karşılamıyoruz, farkındayım. Ancak işe yaramayacak ya da durumu daha kötüleştirecek şeyler söylememiz gerçekten uygun olmaz.

Ağzı ile içmeyi biliyor, kendini mağdur etmeyecek derecede bilinçli ilişkiler yaşıyorsa oturun şükür edin. Kızlar artık anasının dizinin dibinde kanaviçe işleyip koca beklemiyor. Kızınız sizinle artık hiçbir şekilde vakit geçirmeyi tercih etmiyorsa bir dönün kendinize bakın, belki sıkıntı sizdedir. Huzurlu ve değer gördüğü bir ailede yetişen bir evladın yapacağı bir şey değil normalde.

Valla bilmiyorum ne olarak biliyorlar. Bütün akılları fikirleri zarımızda. Erkeklerin de ağız açıklığında zar olsa iyi olabilirmiş sanki ya.

Sizden uzaklaşacak zaten bir yere kadar. Size bağımlı olmasını mı istiyorsunuz anlayamadım.

errrkekk olsaydı ama böyle dert etmezdiniz dimi. kız ya dizini kırıp evde oturmalı. hatta akşam ezanına filan kalmamalı. yazık kıza rahat bırakın biraz gençliğini yaşasın. benim ailemde böyleydi. üniyi kazanınca başka şehirde rahatladım. eve dönünce annem 1 -2 laf etti sonra mecbur alıştı. siz de alışmaya bakın artık.

kızın tüm günü çalışarak geçiyor kendisine kalan günler saatler sınırlı herkese hepsine birde aynı anda yetişemez. çocuk büyüdü kendi hayatı var artık evlenip kendi düzeni olduğunda 2 haftada 1 falan görüşeceksiniz... baba çok özlediyse arasın kızım nasılsın gel akşam birlikte yiyelim ya da sabah birlikte kahvaltı yapalım desin. birlikte plan program yapalım haftada 1 günümüzü birbirimize ayıralım desin.

Benim de 15.5 yaşında kızım var ama. Ben çok korkuyorum mesela akşam dışarı göndermeye Haberlerden dolayı

Bir yaştan sonra ailenin yanında olmuyor. ne kişi ne de aile. rahat edemiyor. istedikleri kadar karışmamaya çalışsınlar. aileler dayanamıyor.

Ablacığım, kızın artık kendi kararlarını verebilecek, kendi sorumluluğunu alabilecek bir birey. Anlıyorum kaç yaşında olursa olsun o çocuğunuz, dışarıdan korumaya çalışıyorsunuz. Ama bu sadece onu bunaltır, işi inata bindirir ve sizden daha da uzaklaşır. Kızınızı kaybettiğiniz falan yok. Asıl onu çok sıkarsanız kaybedersiniz. Bu yaşta gezmeyecekte ne zaman gezecek. Bırak enerjisi varken gezsin, eğlensin. Belli yaştan ve sorumluluklar attıktan sonra zaten bu kadar gezemeyecek. Tabiki bi bağımlılıkla ilgili durum olursa koru, kolla, sorgula ama geziyor diye de bunaltma. Hata yaparsa da kocaman kadın, o hatanın sorumluluğunu yine kendisi alacak. Siz sadece her zaman yanında olduğunu hissettirin ki hata yaptığında sizden gizlemeyin, korkmasın, tutunacak yanlış dallar aramasın.

İyi de orangecigim o zaman butun kadinlar eve kapanalim okula da ise de gitmeyelim. adalet sisteminin berbat olmasi, politik olarak kadinlarin evde duran damizliklar olarak gorulmesine karsi bizlerin guclu, inadina sokakta inadina yuksek egitimde inadina kariyer basamaklarinda olmamiz gerekmez mi? Bana odtu geliyordu ailem ankaraya gondermedigi icin yazamadim potansiyelimin altinda bir okulda okudum. Simdi iyilik mi yapmis oldular dizlerinin dibinde tutunca

Her gece dışarda dediğiniz Sabaha kadar bir yerlerde içip eve sarhoş mu geliyor? Ya da madde falan mı kullanıyor? 23 yasında imiş. Okulu bitmiş Muhtemelen yeni ekonomik özgürlüğünü eline almıştır. O yüzden arkadaş çevresi ile zaman geçirmesi doğal Ne yapacak anne babasının yanında her akşam Bunları doğal karşılayın artık.

her gece dışarıda derken? her gece dışarıda kavramınızı açsanız biraz.

benim annem de saat 6'dan sonra gelirsem deliriyordu fjdksjfd kızamıyorum ona aslında çünkü beni tek başına büyüttü. çalıştığından dolayı yanımda olamıyordu dışarıda çok çeşit insan oluyordu korkuyordu başıma bişey gelir diye. haklı da olabilir. ben sizlere kızamıyorum ancak çileden çıkacak bir durum yok bence. neticede benim annem bunu 20 yaşından sonra yapmayı bıraktı benim tavırlarımı ve salak olmadığımı görünce. he gene her gün 12-1 de eve giremezdim ama en azından bazı şeylere tahammülü vardı. arkadaşlarımı da tanıdığından biliyordu nerede olduğumu vs. yani arkadaşlarını tanımıyorsanız tanışın. en azından eliniz üstünüzde olsun. tanımadığınız kişilerle her akşam geç saatlere kadar dışarıdaysa içinizin rahat etmemesi normal. arkadaşlarını tanıyarak başlayabilirsiniz. kızınızla arkadaş gibi olmayı onu anlamayı deneyin. küçük değil artık 23 yaşında işinde gücünde akıllı bir kız belli ki. ama lütfen kızınızın işten 6 da çıkıp 8 de evde olmasını beklemeyin. sonuçta bir yerlere gittiyse illaki geç saatte eve gelinir yani. evli değilken yaşasın, gezsin, tozsun. bir kere geliyoruz hayata. zindan etmeye gerek yok diye düşünüyorum.

Bende 23 üme yeni girdim kızınız kendini koruyup ne yapıp ne yapmayacağını biliyorsa bırakın hayatini yaşasın ben ailem yüzünden ve maddiyatsizliktan evden çıkamıyorum dışarda akıp giden hayatta öylece duran kaya gibiyim

Benim ailemde erkek-kadın ayrımı, şiddet, nefret falan yoktur. Allah'a şükür babam anlayisli-insanlarin bağımsız olmasını savunan biri. Ama annem çok panik ve ailesini kendi uzvu gibi görüyor, her şeyi çok icsellestiriyor. Cinsiyetten bağımsız, mesela ananemle dedeme ulasamadiysa da köyün muhtarını arar panikle evine bakmaya gönderirdi yapisi böyle bir insan. Ama onunkisi 'kizimin namusu' falan diye değil, bağımsız biri olduğumu kabul edemediğinden ve hastalıklı bir koruma arzusundan. 18 yaşımdan itibaren 42 şehre gezmeye gittim . Bunlardan 20'sini zaten soylememisimdir , 10'u zaten gitmem gereken yerdir, kalanların da hepsinde 'kizim, içimde kötü bir his var. Gitme' diye anksiyitelerini bana da salmıştır. Çoğunda daha gitmeden bir kavgayla canımı sıkmıştır. Kaç kere yurtdışına çıktım, yeri gelir altı ay öncesinden bilet alırım. Ama aileme son haftaya kadar söyleyemem çünkü memnuniyetsiz bir suratla bakarlar. Son bir ayım 'nasil konuyu açsam' stresiyle geçer. Beni havaalanına goturmezler mesela, asık suratla 'kendine dikkat et' derler. Pandemi senesinde yillar sonra ilk defa yurtdışına çıkmıştım, çok mutluydum. Annem ulasamayinca panik olmasın diye otelden çıkarken 'ciktim' mesajı atardim, restorana girdiysem mutlaka wifi sorar bir mesaj atardım iyi olduğumu bilsinler diye. Yine de gündüz gözüyle bana ulaşamamış. Wifi bulunca aradim, ağzıma etti resmen. Stresten sıkıntıdan uzak, mutlu bir hayat yaşamaya çalışıyorum ama çok mümkün değil. Aynı şekilde babam rahatsızlanmis.. normal birisi daha kötü bir şey olsa bile yazmaz, 'kiz tatilde, elinden bir şey gelmez. Kötü hissetmesin' diye. Annem öyle bir mesaj yazmış ki 'tum gece acildeydik, baban çok kötü, sen orada ne yapıyorsun! Cabuk gel!!!!' Bir de ben dönene kadar covid testi yapmamışlar. Ben eve geldim, test yaptılar, pozitif. 14 gün de karantinada kalmak zorunda kaldım, ki sonra ben de hasta oldum. Ama emin oldum ki benim ailem asla 'evde karantinadayiz, kızım bari arkadaşında kalsın' diyecek insnalar değiller. 'yeter ki gözümüzün önünde olsun, covid de olsa sorun değil, iyilesir' hastalikli düşüncesinde insanlar. Ben bunun sevgi, baglilik falan olduguna inanmiyorum kesinlikle. Yine de zamanla bazı şeylere alıştılar, bazı şeyleri normallestirdiler. Tabii benim yaşımın artmasinin da etkisi var. Sosyokültürel olarak benzer ailelerde yetistigimiz arkadaşlarıma bakiyroum, gençken kavga gürültüye ragmen kendi istediğini direten herkes bir şekilde kendi hayatını yaşıyor. Ama o zaman sesi çıkmayan yaşı 30da olsa aynı şekilde devam ediyor-evlenene kadar. Bir yakın arkadasim için 8 bile geç bir saat. Geçenlerde tiyatroya çağırdım, oyunda ikimizin resmini çekip annesine attı. Dönüşte de onun evi benimkinin hizasinda. 'biraz bekler misin, annem camdan görsün seni, içi rahat etsin kadinin' dedi. Bu arkadaşım 31 yaşında bu arada. Son 9 yıldır da kendi parasını kazanıyor . Yıllık izinlerinde de ya köye gidiyor ya da annesiyle tatil yapıyor. Hayat mı yani bu? Aile hesapta sevdiği , Yanından ayırmak istemedigi İçin böyle yapıyor ama kızı bir fırsatını bulsam da kaçsam diye yurtdışı iş kovalamaya caliisyor o sevgi dolu aileden kendini kurtarmak için.

Vallahi dermansız hastalığı var sandım.

Hanımefendi oğlanda bir kızda bir anne için, ben hiç memnun olmuyorum oğlum geç gelince saygılar. . push ; vasfiye teyze

Ya hu 23 yaşında koskoca bir birey, biraz rahat mı verseniz acaba?

O yaş grubunda evet etkinlikler olur ancak her haftasınu kahvaltı ayarlamak, her akşam yemeğinde dışarı çıkmak da başlı başına bir iş. İnsanları ayarlamak kolay değil. Biraz evden uzaklaşma çabası da var diye düşünüyorum. Şöyle ifade edeyim, kızınızın sık sık şikayet ettiği ancak sizin önemli olmadığını ya da iyiliği için yaptığınızı düşündüğünüz davranışlarınız var mı? Örnek vereyim: Kızınızı başkalarıyla karşılaştırmak, eve gelir gelmez duş yap/kendini temizle gibi söylemler, devamlı ev işi yaptırmak, şikayet etmek, eleştirel yorumlar yapmak vb. Dediğim gibi, sizin önem vermediğiniz bir meseleden bahsediyorum, böyle birşey var mı? Eşinizle aranızda kavgalar da oluyor olabilir, ev içi huzurunuz nasıl? Zira kızınız aileyle vakit geçirmekten boğulmuş gibi görünüyor, bu sorunu çözersiniz evde daha rahat kalacaktır.

offf başlığı okuyunca ödüm koptu. lütfen daha mantıklı başlıklar yazalım S

Bir anne olarak ; 22 yaşındaki oğluma karışmam kızım da olsa karızmazdım. Ancak eğer dışarda ise eve gelene kadar uyumam yanlış anlaşılmasın nerde kaldın diye de aramam Ancak ortalık o kadar kötü ki acaba kavga mı etti, acaba kötü bir şey mi oldu diye de düşünmeden edemem. Hiç yere ölen, yaralanana insanları gördükçe bir anne olarak haliyle hep diken üstünde oluyor insan. Son olarak çocuklar bize bağımlı olmamaları çünkü onlar bir birey bizim tapulu malımız değildir. Acaba konu sahibi de böyle şeylerden mi ürküyor. Bilemedim ama Allaha'a emanetler.

ben epey bir süre "anne baba her zaman haklıdır ne diyorsa doğrudur" sözüne çok inanıyordum. bu bir kırılma. bu cümleyi aştıktan sonra aydınlanma yaşıyor insan. hayır, anne baba her zaman haklı değildir. her birey kendi hayatında yetişkin bir yaşa geldikten sonra kendi hayatından sorumludur.

o kadar doğru bir şey söylemişsin ki... işte bu benim. mesela çok istediğim bir konsere gidiyorum ama anı yaşamak yerine sürekli telefona bakıyorum annem arar mı acaba diye

Bazen düşünüyorum, acaba erkekler de bir zarla doğsalar biz de onlara bunca eziyeti yapar mıydık?

E normal zaten. 23 yaşında koskoca birinden bahsediyoruz. Çocuğunuz diye görmüyorsunuz ama büyüdü o artık. Kızınız sizden başka bir birey, sizin uzantınız yada kopyanız değil. Sizin aile kavramınıza veya sizin ahlak kurallarınıza göre yaşayamaz. Ona bunu dayatmaya çalışmanız yanlış

ailelerin çocuklarına yaşattığı bu stres zaten gençleri ömür boyu stres altında bırakıyor. hiç kendilerine ait bir hayattaymış gibi hissedemiyorlar, yaptıkları ya da yapmadıkları bir şeyde "acaba kızarmı" sorusu ile başetmekten hiçbir şeyin keyfini çıkaramıyorlar

Ya böyle de olmasın tabi ki ama her gece dışarıda da olmasın Akşam 10 a kadar ideal gibi Ben gerçekten güvenli bı yerde yaşasak saat kaça kadar nerelerde gezdigine takılmak tabularim yok ailem beni çok sıktı çünkü Ne zamanki üniversite son yilimda amca dayı kim varsa okuduğum şehirden uzaklaştı bende gecelere sabahlara kadar acısını cikarttim gezdim dolaştım motor aldım çılgınlar gibi yağmurlarda sürdüm sahilde ateş yaktım. mokunu çıkarttım. Keşke gençliğimde ki tüm zamanlarim özgür olsaydı öyle güzeldi ki mokunu çıkarttım diye tanimladigim her an Ama şimdi bakıyorum da şu şunu tanimazken bicaklamis bu bunu tanimazken tecavüz etmiş bı kızı yakmışlar ötekini kesmişler üstüne beton dokmusler Artık kafayı yicem 10 dan sonra eşim bile dışarıda olsa anksiyetem tutuyor Kendim şurada bı sokak ötedeki arkadaşımın evine gidemiyorum gece onda nasıl doncem kocam vardiyada ben dönene kadar beni keserlerse ben önemli değilim de sonra çocuğuma napacaklar ona da acimazlar diye kuruyorum da kuruyorum. Keşke sadece kurmaca senaryo korku romanı olarak kalsa ama tüm bunlar günümüzün gerçeği değil mi

Özel sektörde çalışan insanın da zil zurna sarhoş olup hangover sonrası işe gideceğini sanmıyorum. Hele madde kullandığını hiç sanmıyorum.

23 yaşında artık. Kendi ayakları üzerinde duruyor yavaş yavaş arkadaş çevresi edinmeye, sosyalleşme çalışıyor. İnsanları tanımasında ne zarar var? Özgüveninin gelişmesi ve kendini tanıması açısından da bu gerekli. Kızınızı çok baskılarsanız sizden iyice uzaklaşır hiçbirşeyini anlatmaz.

Dogru, ne guzel dedin. 5dk gec gelse eve kiyamet koparacak potansiyeldeki aileler kizlari evden kacinca Muge Anli'ya cikip 'Her halinle kabulumuzsun, nolur gel' diye agliyor.

zarın işlevi iç organları korumak değil mi ya, hani erkeklerin böyle bir açıklığı yok ama kadınların var ya, bu zar o yüzden var. , bu insanlar ne olarak biliyorki onu. valla aklım ermiyor ya.

İşte o zaman eyvah! Benim oğlum en çok beni sever karısından çok beni sever cümleleri yankılanıyor kulaklarımda belki kızcağız henüz psikolojik olarak bozulmamistir da sağlıklı evlilikle sağlıklı çocuklar dunyaya getirebilir cunku böyle anneler seninde mayani bozuyor maalesef ben çok zor toparladim

erkeklerin gözlerine lazım o zardan.

Hayatinin en guzel yillarini yasiyor kiziniz. Kendini kaybedecek kadar icmiyorsa birsey demeyin. Birakin disaridaki hayati tanısın ve doysun. Evden kacmak icin genc yasta yanlis bir evlilik yapmasin. Birsure sonra insan duruluyor zaten

Çok yüzeysel yazmışsınız. Kızınız eve sarhoş mu geliyor ya da uygunsuz arkadaşları mi var? Ya da artık aranızdaki iletişim tamamen koptu mu? Kızınıza hafta da bir ya da iki gün akşamları beraber yemek yemek istediğinizi, onu ozlediginizi söyleyebilirsiniz. Eğer sorun buysa

23 yaşinda kız gezson tozsun arkqdasları kotu degilse gece cikiyir diye sinirlamayın.

Bizde babam erkek kardeşime de yapıyordu

23 yaşında kendi parasını kazanıyor. Kızınız artık bir yetişkin. Önce bunu bir kabullenin. Kızınızın sosyalleşmesini kabullenemeyecek kadar muhafazakarsanız işe de göndermeseydiniz hatta okutmayıp bu yaşa kadar çoktan evlendirseydiniz.. Yalnız her gece dediğinize takıldım.. gece 2-3 e kadar mı dışarıda? Eve sarhoş vaziyette mi geliyor? Bunları belirtmemişsiniz

Bu kaygı o kaygı değil işte.

Tüm gün işyerinde birilerinin kaprisini çekiyorsun. Belki fiziksel olarak da yoruluyorsun. iş çıkışı kız/erkek arkadaşınla bir fincan çay kahve icip muhabbet etmek istiyorsun Telefon susmuyor.. Ne muhabbetten ne içtiğin çaydan zevk alıyorsun Ay başı geliyor maaşını alıyorsun Istediğin kıyafetleri alamıyorsun laf söylüyorlar Arkadaşlarla tatile gitmek, spora gitmek, hobiler v. s tövbeler olsun zinhar yasak.. E hadi evlilik kurtuluş.. sosyalleşemiyorsun ki düzgün birini bulabilesin. Evlen görücü usulü.. adam anasına aşık 48 yaşında pat boşan Vuuuu boşanma baskıları

Evet sıkışıp kaldık maalesef. çok değişik bir çağdayız.

Korumacı ailede buyumeyenler anlamaz evde oturursun yanımızda dur, dışarı çıkarsın kimlesin, tek çıkmak istersin cikamazsin, film izlemek istersin hep telefonlasın, ayrı eve çıkmak istesen kıyamet kopar kpssden sonra farklı şehirde gerekirse garsonluk yaparım üç kueusa çalışırım ailemin yanında yaşamam demiştim keza öyle de yaptım pişman değilim konu sahibinin kızı da o yolda ilerliyor

Teyzeme bak ya ortalığı kardı kattı gitti cevap bile vermiyor

Şimdi o yaş grubunda artık sizin de farkettiğimiz gibi cezalandırma yöntemleri işe yaramıyor, ergen değil sonuçta kendi işi gücü var, aile döndürecek yaşta. Dolayısıyla babası "kızım evde otur, gece çok çıkma" vs derse ancak olacak olan evden taşınması olur. Peki ne yapacaksınız? O yaşta ben şehirlerarası foto turlarına çıkıyordum, gece yatılı kalıp akşam dönüyordum. Ne var ki demeyin dönüşüm gece 1-2 yi buluyordu ve her hafta giderdim. Tabi gittiğimiz yerlerde dağın başı. Bizimkilerin çözümü gidemezsin demek yerine akşam o saatte taksiyle almayı önermek oldu. Mesaj atıp haber veriyordum gelip alıyorlardı. Bir de bizim gruptaki 1-2 kişinin teli vardı tabi gerçekten acil durum olursa arayacaklarına güveniyordum. Yani yasaklamaya çalışmak yerine kızınızın karşılaşabileceği tehlikeleri bertaraf etmek için öneriler sunsanız daha iyi olur. Şu soruyu sorayım: Diyelim ki kızınız alkol aldı, taksiyle dönmek istediler, taksici sorunlu çıktı. Ya da iş yerindeki biri alkolün etkisiyle uygunsuz davrandı diyelim. Yani sizin yardımınıza ihtiyaç var. Bu durumda neler yapılacağını konuştunuz mu? İş arkadaşlarının yanında size asla telefon açıp yardım dilemek istemeyecektir. Dolayısıyla aranızda güvenli bir "anahtar" ifade belirleyebilirsiniz. Mesela köpeğiniz yoktur, kızınız köpek nasıl? Diye sorarsa taksiye atlar oradan alırsınız. Yani aranızda bir tehlike olduğunda koşulsuz yardım isteyecek güven ve bir plan olması lazım. Yoksa başında "kızım dizini kır evinde otur" muhabbeti geçerse sonuç çıkmaz. İkinci sorum ise şu: Kızınızla evde yemek yiyorsunuz diyelim, "aman kızım şöyle şöyle davran, bak X in kızı uslu" vb ders verici söylemler geçiyor mu? Evet bu yaşta dışarı çıkması normal de her gün çıkması biraz da evde içinin bayıldığı izlenimini uyandırdı bende. Hergün sosyal etkinlik ayarlayıp milleti toplamak kolay değil. Kızınız yanınızdayken biraz iyi vakit geçirmeye çalılın zaten nadiren görüşüyorsunuz, bu vakti ders vermek için fırsat olarak düşünmeyin.

Arkadaşlarını tanımayı seçin siz de. Evinize davet edin, onlarla yiyin için ve tanışın. Kimlerle gezip tozuyor görmüş olursunuz ama önce önyargısız yaklaşmayı öğrenin. Neden bu çocuklarla göbek bağınızı kesemiyorsunuz bir türlü? Ben eminim kızınızın evde ne kadar bunaldığına. Kimse yoğurdum ekşi demez nedense. Her şeyi bilmeyebilirsiniz. Onun çağında yaşamıyorsunuz. Sizi anlıyorum ama kaygılarınız fazla. Kızınızın dışarda olmasından daha çok, eşinizin öfkesi sizi endişelendiriyor bence. Arada kalmış olabilirsiniz ama kabul etseniz de, etmeseniz de karşınızda yetişkin bir birey var. Hem hiçbir genç de her gece dışarı çıkmak istemiyordur muhtemelen, buna zaten enerji yetmez çünkü çalışan biri. Haftada iki üç akşam dışarıda olduysa da bu gayet insani bir ihtiyaç. Bir fanusta yaşamayacak neticede. Çocuğunuzun tavrını eleştiriyorsanız, kendi tutumunuzu gözlemleyin, evde mutsuz olan insan mutluluğu dışarıda arar genelde. Siz denge sağlarsanız, kızınız da dengeli davranır ve size de zaman ayırır. Ama kendi hayatını yok saymasını bekleyemezsiniz.

Yorumları okuyunca çok garip hissettim kendimi ve çok sevindim böyle düşünen insanlar olmasına. Otuza geldim hala 2 gün üst üste çıksam laf isitirim. Geç saatte gelmem bile çoğunlukla. Akşamları arkadaşlarımla yemek yemeye gitmem bile sorundu bir zamanlar ve ben kendi paramı kazanma rağmen haber eder bir nevi izin isterdim çekinerek çoğu zaman da hiçbir şey demeseler bile surat asarlardi. Son 2 yıldır biraz aşmaya çalışsam da hala akşam çıkarken suçluluk duyup yasak bir şey yaptığımı düşünüyorum. Bazen ailemden yana şanslı olsaydım keşke diyorum çünkü bu yaşıma kadar hiçbir zaman acaba evdekiler ne der diye düşünmeden çıkamadım dışarı. Hep bir gerginlik hep bı suçluluk. Ne kadar normal bir şey aslında dışarı çıkmak, yemeğe gitmek ama beni çok baskılamışlar sanırım hala kendimi bile inandıramiyorum yaptığımın normal olduğuna:) geçen yillarima üzülüyorum ve aynı kafada devam ediyorum. Bırakın eğlensin kaç yaşına gelmiş kızınız...

23 yaşında kız siz ona düşkünsünüz diye ne yapabilir ki? 5 yaşında gibi sürekli yanınızda duramaz. Cevapları okumadım tek çocuk mu? Tekse arkadaşlarına düşmesi de normal. Ben de başlığı okuyunca Allah korusun dedim hastalık filan sandım

Önceden bilgiye ulaşmak çok zordu. Tarım toplumuyduk, bizden öncekilerin tecrübeleri önemliydi Ama artık hergün gündem teknoloji bilgi akışı değişiyor.. 50+ insanlar anlayamıyor ki her jenerasyonun tecrübesi kendi dönemine ait Kadının çalışıp eve para getirmesini beklerler ama aynı kadın hayatı üzerinde söz sahibi olamaz Ben işten eve gelince kafam kazan gibi olmuşken pijamalarımı giyip rahatlamak film izlemek isterim ama ya anne ya da kayınvalide kayınpeder yanında bunu yapamıyorsun bırakmıyorlar ki bu ülkede nefes alabilesin

Beni yanlış anlamanızı istemem ama evdeki iletişiminiz nasıl? Kızınızdan 1 yaş büyüğüm. Benim annemle aram pek iyi değildir. Çocukluğumdan ötürü çok kızgınım ona. Gerçekten iyi biri ama toksik bir anne tipi. Hani 8 yaşındaki çocuktan şimdiki yaşımın olgunluğunu beklerdi, veremeyince de çıldırırdı. Tipik İkizler kadını. Bir şeye önce tamam der, bir saat sonra hayır der. Çok detaycı düşünür, ben ise daha düz düşünürüm. Kendi aldırdığı şeyin fiyatını bilmez, yüksek bulunca da "NEDEN SORMADIN" diye kızar. Kendisinin aldırdığını söyleyince de yine suçlu ben olurum, "hiç merak etmiyorsun". Hafta içi 3 akşam iş çıkışı kursa gidiyorum, eve gelmem en erken 9. Daha eve geliyorum, üstümü çıkarmadan "Xi neden öyle koydun" "Yyi kaldır lütfen" "Z niye orada" diye söylenmeye başlıyor. Bir ara evde yanlış yaptığım şeyleri fotoğraf atıp hesap soruyordu ama allahtan bıraktı. Ve insan maalesef böyle anlaşamadığı biriyle de bir şey yapmak istemiyor

23 yaşında ergenlik dönemi de bitmiş iyiyi kötüyü ayırt edebilir. Pek bişey yapılamaz gibi duruyor

Ben sizi anlıyorum. Evet genç bir kadın, para kazanıyor ayakları üstünde duruyor sosyalleşmek hakkı. Fakat öyle bir dönemdeyiz ki, tedirginliğiniz, kaygınız bana normal geliyor. Kısıtlamayın elbette çünkü daha da kopmasına sebep olabilir. Ki gördüğüm kadarıyla sizin kaygınızın sebebi sizden kopması. Fakat şunu da söyleyeyim kendisi o bağı koparmak istiyorsa ne yaparsanız yapın durumu değiştiremezsiniz. Mesela akşam artık sizinle vakit geçirmek istiyorsa sizin zoraki yapacağınız plana dahil bile olsa beklediğiniz gibi keyifli geçmeyebilir o etkinlik.

Sizden kaçıyor olabilir mi? Biz derken tam olarak kimler? 23 yaşına gelmiş çalışan, kendi parasını kazanan genç bir kadın da aynı sizin gibi düşünmek zorunda mı? Her şeyini karşıladık ne demek, dünyaya getirdiğiniz bir çocuğun eğitim sağlık, beslenme, giyim kuşam vs. ihtiyaçlarını karşılamak zaten göreviniz değil mi? Artık ne kadar darlıyorsanız kaçacak yer arıyor, huzuru dışarıda arıyor gibi kızınız.

Bir rahat bırakın gençliğini yaşasın ya. 23 yaşında koskoca kız. Böyle yaptıkça uzaklaştırıyorsunuz iyice. Tamam siz görevlerinizi yapmışsınız okutmuşsunuz etmişsiniz. Sizin göreviniz bitti artık anlayın şunu. Çocukları koruyacam diye aşırı özgüven siz yetiştiriyorsunuz. Şuraya gitme şu saatte evde ol. 14 yaşında değil artık kabullenin. Karı koca kendi keyfinize bakın artık.

Ben tam aksini söyledim zuzu yanlış anlaşılmış, eve kapamakla olmuyor bu, bu ölen genç kızlar gayet normal saatlerde eve gelmişlerdi yine de öldürüldüler. Eve kapatalım aman hiçbir şeye izin vermeyelim deyince bir işe yaramıyor yani. İnsanlar sanıyor ki ben kısıtlayayım erken saatte gelsin başına bir şey gelmez ama günümüz dünyasında yalan bu maalesef, pollyannacılık.

Kızı biraz rahat bırakın, 23 yaşına gelmiş koca kız sizin bir uzantınız değil ayrı bir birey o. Karı koca bunun farkında değilseniz gidin bir destek alın

Daha detaylandirabilir misiniz? Arkadaş cevresi nasıl insanlar, kızınızın tutumu nasıl?

Çok teşekkür ederim gerçek çok güzel bir yazı. Zamanla oturacağı umudu doğdu icimde

o kadar güzel ifade etmişsiniz ki.. bir insan bizim toplumumuzda ancak evlenerek kendi hayatını kurabilir saygı görür onda da erkek tarafı benim tazen biten evliliğimde olduğu gibi müdahele edip huzur kaçırıyordu bir de ülkenin sosyoekonomik gerçekleri var ayri bir eve çıkmaya faturalara maaş yetecek mi? özel sektörde patronun iki dudağının arasındasınız. Uzun süre iş bulamayabilirsiniz. Ayri eve çıktığınızdaki cevre kadın olarak sizi rahat bırakmayabilir. Bircok evsahibi aile olmayana ev vermiyor Ben bir çözüm göremiyorum

yeter bu ana babaların özel hayata müdahalesi. o da bir birey insan. 23 yaşına gelmiş halen daha bizden uzaklaşıyor modu. ben 28 yaşındayım benim annemle babam da aynısını yapıyor. bu yaptığınız kişilik haklarına müdahale ve saygısızlık. siz anne babasınız toplumsal rollerinizi oynuyorsunuz başka bir şey değil. hayatınızı dizilerdeki başrol gibi yaşamayın kızınızın da duyguları düşünceleri hayatı var.