Hayatım bende Evliyim Nişanlıyken benimde Başıma geldi bunlar gayet normal duygular alışırsın merak etme:)

evlilik eğer eşin iyiyse tahmininden de harika birşey... in vino veritas in aqua

valla canım bende senınle benzer duyguları paylasıyorum ) bız 5 yıldır bırlıkteyız,8 aydır da nısanlıyız.. baslarda esım ne evlılık ne cocuk ıstıyordu, daha once bır evlılık yapmıs ve bır oglu var zaten ve maddı problemlerı falan vardı boşanma sonrası psıkolojısı de ektrası.. bende bu yasıma kadar evlılıgı sadece cocuk sahıbı olmak ıcın bır gereklılık olarak gordum cunku ozgur buyudum, hayatımı ozgurce yasadım, ılışkılerımde de bana mudahale eden olmadıgından rahattım. zamanla bende bıyolojık saatım geldıgınden, ılıskının boyle bır yere varamamasından ve aıle ve cevrenın velen cocuk yap-bak boyle yurumez nıdalarından sonra evlenmeye karar verdım tabı esım bu fıkre ıkna olana kadar baya zaman gectı ve 2 ay sonra resmen evlenıyoruz zaman zaman dusunuyorum bır es, ilerde bır cocuk buyuk sorumluluk, kesınlıkle kadına daha cok yuk bınıyor, ıste ıs -para kazanma kaygısı-evde ev ıslerı- varsa cocugun ve en basta esın bakımı-erkekler zaten genelde yapı olarak bencıller pek bır ıse el surmezler. ınsan arada ana evını ozlemıyor degıl. bırde ıstedıgın gıbı gezıp tozamamak, gıyım kusamını bazende arkadas cevrenı kısıtlamak, helekı ortak hobılerınız yoksa cogu zevkınden ıstem dısı uzaklasmak ınsanı korkutuyor. ama yalnızda hayat gecmıyor, yaslılıgı da var bu ısın, ve herkes bır sekılde anlasıyor yeterkı karsılıklı anlayıs ve sabır olsun. egerkı ortak zevklerınız varsa, esın ıle ıletısım kurabılıyorsangercek anlamda ve fazla belentı ıcıne gırmezsen korkma ama ben ozgurlugume cok duskunum dıyorsan bır kez daha dusun derım D

yalnız değilsiniz eyy nişanlılarr yada ben de yalnız değilmişim eyy ahalii :) beni de çok korkutuyo bu evlilik işi flört döneminde gezerken tozarken iyiydi şimdi tozmak yerine toz almak var :) iyiyi çekelimm iyi enerji pozitif enerjii oouummm :) inşallah iyi olur inşallah altından kalkabilirim ben de:)

herkeste olur inan bana geçicek. evlilik sevdiğin kişiyle muhteşem bişey. ama evden ayrılmanın acısıda bambaşka hepsi geçici duygular her genç bayanın hissedebileceği şeyleri hissediyorsun geçicek sıkma canını. allah mutluluk huzur sağlık versin.

Nişanlıyken bende gelinliği alıp eve getirdiğim an ben ne yapıyorum dedim kendi kendime sanki o ana kadar sanki ben ben değildim babamın evinden nasıl ayrılacağım evleneceğim ama ya problemler çok olursa o günden sonra içim içimi yemişti hatta kaç gece uyuyamayıp ağlamıştım ama çok şükür çok güzel mutlu bir evliliğimiz var maşallah inşallah sizinde çok güzel mutlu bir evliliğiniz olur

Bende nişanlıyım ve bende de bu düşünceler var demek ki herkeste oluyomuş tek kendimde sanıyodum

Normal duygular bunlar... Şu da bir gerçek ki artık onun ailesiyle de evlenmiş gibi oluyorsun.. Bilmiyorum ben çok fazla zorlanmıştım çünkü kültür farkımız çoktu hala daha tam alışamadım ailesiyle vakit geçirmeye.. O doğulu ben karadenizli... hala bazı şeylerimiz uç noktalarda... Eğer kültür farkınız felan yoksa bu kadar çekinmene gerek yok.. Elbette ilk zamanlar zor oluyor ama eşin anlayışlı ise çabucak aşabiliyorsun.. Bir de çalışmıyorsan evde kendine bi hobi edin ki ilk zamanlar boşta kalma... Rabbim daim etsin... Allah bozmasın D

Arkadaslar 3 hafta sonra dugunum var.. Dugunum oldugu icin heyecanli olmam gerekirken ben evlilikten korkuyorum sanki, halbuki nisanlandigimda cok iyiydi hersey.. dugun yaklastikca sanki bi zindana girecekmis gibiyim, tum ozgurlugum bitecekmis gibi olumsuz dusuncelerim.. Yeni bi ev, yeni bi hayat korkutuyor sanki beni.. Annemden ayrilicak olmam, nisanlimi sevmeme ragmen bi insanla her animi geciricek olma dusuncesi beni baya geriyo.. Bazen oyle dusunceler geliyo ki aklima acaba zorla mi evleniyorum diye dusunuyorum.. Cok karisigim kizlar :-(

Neyle karşılaşacağını bilmemenin korkusu bu. Yabancı bir insanla aynı evde yaşamak, düzen oturtmaya çalışmak, önür boyu bir insana bağlı olmak düşüncesi korkutucu geliyor. Normal, geçecek...

herkesin söylediği gibi normal.6 yıllık bir beraberlikten sonra evlendim. düğüne bir ay kala allahım doğru insan mı, doğru mu yapıyorum diyordum. nikahın ertesi günü hüngür hüngür ağlamaya başladım annemi özledim diye. ki yaşım 29.. küçükte değilim. şimdi gülüyorum. eğer doğru insansa evlilik gerçekten mükemmel bişey. . push ; book

6 aydır nişanlıyım, 3,5 ay sonra düğünüm var. Nişanlandığım günden beri kafamda söylediğin tarz düşünceler mevcut. Normal diyorlar.

Henuz evli degilim.. onumuzdeki aya kismetse nisan olcak.. onceleri evlliligi cook istememe ragmen su an erkek arkadasimin istedigintarihi ne kadar geciktirsem kar gibi geiyor bana.. .. belkide ailemden uzga gidicem bu olabiir benim icin.. kolay degil yillarini gecirdigin yerden, ailenden ayrilmak... dilerim. cok mutlu olursunuz... hepimizzz :)