Bide onun tarafından baksan olaya veya daha açıklayıcı yazsan belki sana yardımcı olabiliriz

Annen kendi yapamadığı kariyer ve başarıları sende görmek istemiş anladığım kadarıyla ama öfke duyacak kadar kötü şeyler hissetmen ters bana göre. Bence al karşına anneni ağla sarıl konuş içinden geçenleri kırmadan söyle ona, ana gibi yar olmaz çünkü.

İdealistlikleri yüzünden sanırım. Hep kendi hayatını kendi isteklerini yaptırmaya çalıştı bana ve hep geri tepti dilekdilek

Keşke benim annemde beni böyle yönlendirseydi işte herkesin istekleri yada istemedikleri farklı ne garip. Bana kalırsa annen senin herşeyin her anne gibi en iyisine layık olduğunu düşünüyor ve bu yüzden senden daha fazla hevesle ve istekle bunu sana aşılamaya çalışıyor.

canım benim hiç insan annesinden bu yüzden nefret edermi. her anne çocuğunun başarılı olmasını ister, başarısızlığında tepki gösteririz ama sevgimiz hep aynıdır. asla değişmez. sonra pişman olmamak için git annene sıkıca sarıl, eminim ki o seni çok seviyordur. herşey için çok geç olmadan koş annene.

Canim yazdiklarini okuyunca bir anne olarazk uzuldum, cocugum daha kucuk ama ileride onun gelecegi icin birseyler onermek babasi ve benim en dogal hakkimiz daha tecrubeliyiz, ona imkanlari ornekleri sunraim ama kendi kararini kendi verir, bence annene saril ve aradaki kirginligi buyutme zaman cok cabuk geciyor ve birgun anneni sevdigini soylemeye gec kalmis olmani istemem, onnda bunu duymaya hakki var, oda sana sarilip neden boyle davrandigini tatli dille kahve icereken bile sana izah edecektir, unutma anneler en ozel varliklarimiz A

Yavrucuğum yaşadıkların beni üzdü. Sen annene karşı nefret duyarken, annenin bunları hissedip de umutla beklediğini düşündün mü hiç? O ne güçlü bir kadınmış ki, duygularını sana hissettirmemiş. Aynı durumda ben olsam ne yaparım diye düşündüm. Her şeyden önce ben 24 yaşında bir erkek çocuk annesiyim. Ve benim de iletişim kopukluğu yaşadığım 20 yaşında başka bir oğlum daha var. Biz de ondan çok fazla şey bekledik. Okusun istedik. Çünkü hayat acımasız. Üniversite sınavlarında fazla başarı gösteremedi. İki yıllık dersane macerasından sonra hiç değilse açıköğretim okusun, destekleriz dedik. Üst düzey ing. kurslarına yolladık. Okuyor ama isteksizce. Eminim şimdi bizi anlamıyor. Belki de kızıyor. Onun akranları kendi harçlığını kazanırken onun babası çalışmasına izin vermiyor okusun diye. Yeter ki okusun sonra hangi işi isterse yapsın. Yalnızca 4 yıllık bir diploma. İnanıyorum ki yıllar sonra bugün bizimle çatışma içinde olduğu için kendisine kızacak. Ama biz anayız. Biz babayız. Affetmeye her zaman hazırız. Şimdi sen yavrum!... Bir adım at. gerisi kendiliğinden gelecektir mutlaka. Önemli olan ilk adımı atmaktır. Zamanla bütün sorunlarının çözüldüğünü göreceksin. Asla gurur meselesi de yapma. Ana ile evlat arasında gurur olmaz. Zaman insanın hep aleyhine işler. Bir an önce sorunlarınızı konuşup kaybettiğiniz zamanı telafi edin derim ben. Mutlu haberini bekliyorum.

Of Ya Bu Yüzden Insan Annesine öfke Duyarmiki E etkin

canım seni anlıyorum ama zaman insanı çok değiştiriyo annenin kıymetini bil kaybedince inan vicdan azabın büyük olucak o senin için en iyisini ister sen onun parçasısın sonuçta ve onu inkar kendini inkar olur inş. Allah içine anne sevgisi ile doldursun canım şimdi git ve ona sarıl sebebsiz yere birde öpücük kondur ohhhh ne güzel annem yanımda olsada bende öpsema. s. a. s. canım annem seni çok seviyorum yenibirsayfa

Katılıyorum... İş işten geçmeden bu fani dünyada en değerli olan insanlara içinden geçen herşeyi söyleyeceksin... Yıllar sonra "burda olsa da şöyle yapsa" dememek için. O senin annen herşeyden önce. Senin üzerinde hakkı var, yarın birgün sen de anne olacaksın, annesin de belki... Konuş annenle, dök içindekileri, belki şu ana kadar duymadığın ama duyduğunda şaşıracağın duyguları dinleyeceksin annenden?

bence senin anne içinde yaşayıpda dile getiremediğin itiraf edemediğin bir şeyler var biz anneler hayatımızda yapamadıklarımızı çocuklarımızın yapmasını isteriz çünkü bizim için doğru odur hayattaki tecrübelerimiz ve gözlemlerimiz sonucunda varmışızdır bu kanıya bazen çocuklarımızın kendine ait bir hayatı olduğunu birey olduklarını unuturuz lütfen annene kızma ne düşünür ne yaparsa senin iyiliğin için yaptığını düşünür kötü anne yoktur kendini ifsde edemeyen anne vardır kaybettiğimiz zaman onları anlıyoruz buna benzer bir durumu babamla yaşamıştım içimde hissettiğim anlamsız bir kızgınlık vardı ve şu an o yok 30 yaşımdayım onun tekrar yanımda olması için herşeyimi verirdim inşallah hiç bir zaman benim yaşadığım suçluluğu yaşamazsın osenin annen seni canından var etti onu hayatı sen ve kardeşlerin bunu asla unutma birde onun tarafından bakmayı dene hayata . push ; realist

annemi bende senin gibi bir anne olarak hic göremedim hep nefret ettim ama yas 29 yavas yavas annemi anlamaya calisiyorum belkide kendine göre hakli nedenleri vardir diyorum hayat sartlari insanlari cok degistiriyor ben cok sey yasadim cok sikinti cektim sirf evden kurtulmak icin 16 yasinda evlendim anlatabiliyormuyum, ben yurtdisina kactim annemden ama simdi annemi cok farkli gözlerle görüyorum hep kendimi suclu hissettim annemi sevmedigim icin ama yalniz degilmisim yinede annenizi sevmeye veya anlamaya calismanizi tavsiye ederim Y