Egolarınız la yaşadığınız için bu vaziyetler. Sabırlı ol yumuşak davran sen kendini değiştirirsen bakış açını değiştirirsen herşey değişir..

Sevindim. Boyun eğip sessiz kalmayın. Evliliğin ilk yılları zordur. Yıpratmayın birbirinizi. Erkekler beyni farklı işliyor bazı şeyleri anlatmaya çalışmayın. Daha çok yıpranıyor insan. Boşverin gitsin. Önemsiz şeylerden bahsediyorum. Sabah surat astın, yemeğe tuzlu dedin gibi gibi...

Ben boşanmamak için yıllarca çok uğraştım. Her şeyi halının altına süpürdüm, görmezden geldim ama şimdi diyorum ki keşke ilk aklımdan geçtiğinde kararımı verip uygulasaymışım. Kızımı boşama süresince götürdüğüm pedagogun yönlendirmesiyle gittiğim psikolog sağlıklı kafa yapısına sahip hiçbir kadın boşanmak için gerçek bir sebep yokken boşanmayı asla düşünmez. Kararı uygulamak yetiştirilme tarzlarımız yüzünden zaman alıyor demişti. Çok büyük sorun yoksa boşanın diyemem ancak uzun bir süre Çocuk yapmayın kesinlikle. Çocuk olunca işler daha da sarpa sarıyor. Umarım hakınızda hayırlısı ne ise son kararınız o olur

Bir evde eşler birbirine değer vermeyi bırakmışsa, daha ötesi saygısızlıklar başlamışsa, iletişim azalır. Dış ses bitince iç ses konuşmaya başlar. O konuştukça da işler iyice sarpa sarar. Bir evde iki yabancı olmuşsa eşler, ortada aşılması güç, büyük problemler vardır. Bir evde iki düşman olmuşsa eşler, kağıt üstünde olmasa da gönülde bitmiştir evlilik. Kağıt üstünde bitirmek, herkesin kendi dinamiklerini bağlı alınacak bir karardır. Kimi bir evde iki yabancıyken bu kararı alırken, kimi bir evde iki düşman da olsa bu kararı alamaz. Varsa hal çaresi , dilerim evliliğiniz mutluluk ile devam etsin.

Benim gibisiniz siz. Tak diye kafamda bitebiliyor. Bir anda bitiyor hatta hiç ağlamıyorum bile. Çok ciddi çizgilerim var onlar ihlal edildi mi geri dönüş yok bende de. Yani birçok şeye anlayış gösterebilirim. Hatta karşı taraf bu huyumdan yüz bulur.

Sizin mesajınız konu sahibine de yorumum. Evet her evlilikte tartışma, kavga olur. İlk aylar genelde çatışmayla geçer. Fakat bu kavgaların oluş anı ve sonu mühim. Tartışma sırasında hakaret, aşağılama, küfür eşya kırma vb saldırgan davranışlar varsa, tek suçlu her zaman siz görülüyorsanız, eşiniz asla pişman olmuyor ve özür dilemiyorsa yanlış insanla, bencil ve saygısız bir öküzle evlisiniz demektir. Eğer boşanmak yerine idare eder, alttan alırsanız zamanla siz de kendinizi suçlamaya başlarsınız. Sinersiniz, kendinizi yitirirsiniz. Şu atasözünü düşünün, bir kişiye 40 gün deli derseniz o da artık deli olduğuna inanmaya başlar. Kocalarınız da sizi bu şekilde manipüle ettikçe özgüveniniz bitecek, her adımınızı bin kez düşüneceksiniz hata yapmamak için. Ama gelin görün ki kocanız sizi suçlamaya devam edecek. Ve bir kadın daha bir hödük yüzünden depresyondan depresyona atlayacak. Neden? Bu bencil adamların her saniye yıktığı evliliği ayakta tutmak için. Halbuki ortada evlilik yok. Ezen ve ezilen iki yabancı var. O yüzden ciddi manada rest çekin. Şartları siz belirleyin. Baktınız sizin çabalarınızla alay ediyor, yol verin gitsin. Evlilik kurtarılmayı bekleyen bir kurum değildir. Evlilik iki insanın sevgi saygı ve huzurla kurduğu bir kurumdur.

Mutsuzsanız boşanın, onsuz mutlu olacağınızı düşünüyorsanız boşanın. Başka ne denilebilir.. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bir arkadaşım bunu şu şekilde özetledi "eğer o eve geldiği zaman, kapıda anahtar sesini her duyduğunuzda korku ve nefret duyguları ile geriliyorsanız, boşanma vakti gelmiş demektir" Bundan daha iyi özetlenemezdi bence. Şimdi sanırım benimki o boyuta değil diyeceksiniz. Birbirinizi çok severek evlenseniz de evliliğin ilk yılı gerçekten çok zordur. Cicim ayları, balayı falan değildir o ilk yıl özellikle. Yeni bir düzene, yeni bir insana alışıyorsunuz bu hiç kolay değil. İlk yıl, evlilik kararının en çok sorgulandığı, boşanma fikrinin sıkça akla geldiği bir dönemdir, birbirinizin huyunu anlayıncaya kadar tartışmaların en çok yaşandığı bir dönemdir. Herşey konuşularak çözülür, hiçbir şeyi içinize atarak çözemezsiniz, birikir birikir patlar. Ben tartışmayı ve gerginliği hiç sevmediğim için çok şeyi içime atar, susarım. Eşimse der ki "beraberlikleri tartışma değil, tartışmamak, konuşmamak bitirir. Ne zaman bir sorun var o anda söyleyeceksin, söyleyeceksin ki çözülsün, gerekirse kavga edelim o an kavga ederiz ama sorun çözülür. yoksa bir gün daha büyük bir patlamayla çıkar o" der. Aslında doğru söylüyor.

Canım öncelikle yaşadığınız yazdığın gibi bir güç savaşı ise bu karşılıklıdır. Güç savaşında da herkes gücünü kullanır . Eşler arası güç savaşı olması hoş değil henüz eş olamama örneği olabiliyor. Olayı yazmamışsınız sadece bardak attı var. Olayı bilmeden haklı haksıza girmek doğru değil. Bazen iki tarafta haklıda olabilir.

Zor bir durum.. Daha 1 yıl olmuş evleneli ve boşanma aşamasına gelinmiş... Üzüldüm...

eşim dün yemek hazırlayıp beni çağırdı, özür diledi. gitmek hiç içimden gelmedi başta ama sonra bi şans verdim işte, çabasına karşılık. bu durumun bir kez daha tekrarlanmamasını, yaptığını da kücük bir şey olarak değerlendirmemesini söyledim. yorum yazan herkese çok teşekkür ederim. Kendini güçsüz görmeyen, haksızlığa boyun eğmeyen tüm güçlü kadınlara da ayriyeten selam olsun^^

Kavga anindami bunu yazdiniz Yoksa genel anlamda hicmi mutlu deģilsiniz? Size fiziksel şiddetimi var veya psikolijik.

Hiç iyi değilim, canım o kadar sıkkın ki.. Biraz konuşmaya ihtiyacım var ama bu konuyu konuşacak, içimi dökecek pek kimsem yok. Eşimle birbirimizi anlamıyoruz. Şimdiye kadar da anlar gibi olmuşuz ama asla anlamamışız. Her şeyi halı altına süpürmüşüz ve hiçbir sorun yok sanmışız. Aslında birbirimize ne kadar tahammülsüzmüşüz.. Bardağı taşıran son kavgamızda iyice anladım... İyiyken her şey iyi, herkeste olduğu gibi. Ama en ufak bir tartışmada ikimiz de tahammül sınırını çokta güzel aşıyormuşuz. Son kavgamızda, tartışmayı başlatıp kötü şekilde sonlandıran o oldu. Elindeki camı yere fırlatarak güzel bir final yaptı. Hiçbir şey içimden gelmiyor. Henüz 1 yıl yeni dolmasına rağmen bu güç savaşlarından fena halde sıkıldım, artık ilerlemediğinin de farkındayım. Hal böyleyken içimdeki o sesi dinleyip her şeyi noktalamalı mı.. Yoksa her şey düzelecek olumlamalarıyla hiçbir şey olmamış gibi devam mı etmeli.. Bu kararı alabilenler, hangi noktada nasıl karar verdiniz?

Ya bişey söylücem aynı şeyi beni eşim de yapıyor... ne olsa ne yaşasak hep benim yüzümden.. sen dediğin için ben dedim sen hatalısın kendine çeki düzen ver.. beni daha çok çıldırtıyor karşılıklı tartışırken ki eşim inanılmaz ağır konuşan aniden sinirlenen biridir... hakaret eder.. bende asla alttan almam bende küfür ederim bazen el kol yaparım .. ama öyle sözler öyle şeyler söylüyor ki inanın ona sözle karşılık veremicek duruma geliyorum beni zorluyor... dolayısıyla en son hareketi yapan olarak haklıyken haksız konumuna düşüyorum.. neden böyle yapıyorlardan başlayıp dert yandım resmen :) ama erkekler bunu yapıyor genel olarak bu gibi çok konu gördüğüm için artık böyle düşünmeye başladım...

Siz de çok haklısınız ama kardeşim varken yaptığı gerçekten çok saygısızcaydı. Sakinleştiremiyorum kendimi bu konuda. Ama bundan bağımsız artık tolerans, tahammül kelimeleri o kadar değersizleşmiş ki. Tahammül edebilen insan sayısı eskiye nazaran çok az.. İyi yanları hemen kestirip atıp en kötüyü görmeye odaklıyız, kendim için de söylüyorum bunu..

2 gün önce kardeşimin önünde oldu her şey. Aramızda olanları kimse bilmezdi, ailelere aksettirmezdik, ilk kez kız kardeşim şahit oldu. Hala sinirlerim yatışmış değil ve hala hırslıyım Genel anlamda mutluydum ama bir şeyleri göz ardı ederek mutluymuşum onu fark ettim. Daha 2 aylık evliyken bir arkadaşıyla konuşmasını görmüştüm, bekar gibi takılalım türevi utanç verici bir yazışma. Karakteriyle asla bağdaştıramasam da bunu yüzüne vurmuştum, günlerce konuşmamıştım. ama zamanla unutuldu işte. Kendime kızıyorum çok çok. Bunun dışında bir şey görmedim, belki görmek istemediğim için bilmiyorum. günahını almak istemiyorum ama tamamiyle güvenmiyorum işte.. Psikolojik şiddet gördüğümü düşünüyorum o inkar etse de. Kendisi akşama kadar ps oynar ama ben telefonu elime aldığımda susmak bilmez, bana nutuk atar. Kendi suçunu benim davranışlarımda bastırır. Bardak olayında bir özür bile dilemedi mesela, kardeşimden bile. çünkü kendini suçlu görmüyormuş. Çünkü karşılık veren benmişim. Bu şey değil mi, sen hakettin yaptım? O bardağı yere değil de bana atıp yine sen hakettin dememe garantisi yok. Ya yarın onu da yaparsa? Bilmiyorum çok karışığım, sanki iki ayrı insandan bahseder gibiyim.

Benim hayatım beter halde idi, o şekilde bile ben çok düşündüm acaba diye. Bence biraz herşeyi oluruna bırak, boşan kelimesi basit bir kelime değil ve boşanma aşamasıda o kadar sancılı ki. Çabala arkadaşım, en azından yarın birgün boşanma kararı aldığın zaman arkana baktığında evet herşeyi yaptım ama olmadı demek için çabala. Genel olarak erkekler zaten baskı yapıp yapmadık derler, sadece çözüm yolu bul derim ben. Ortada sorun var evet ama hadi bosanalim diyecek çok büyük sorun yok gördüğüm kadarı ile. Herkesin evliliğinde öyle sıkıntılar var ki, kimsenin ki sorunsuz değil. Başkalarının yanında yaşanan olayı gurur yapma ki bende gurur yaparım böyle şeyleri. Ama dediğim gibi basit bir şekilde boşan diyenlere de karşıyım, hemen pes etmek yok, yola devam çabala en azından vicdanını rahat ettirmek için...

Bana boşanmak üzere olan bir arkadaşım dedi ki, boşanmaya karar verilmiyor, artık öyle bir noktaya geliniyor ki, direkt kendini avukatta buluyorsun. Eğer engelleyen bir şeyler varsa adım atamıyorsun. Tabii aldatma, şiddet, cimrilik, düzenli psikolojik şiddet varsa beklemek anlamsız.

Boşanmaya karar verilmez aslında. Bir bakmışsın avukatın odasındasın. Göz açıp kapama mesafesinde olur her şey.

Evet haklısınız sadece kadın kendisini değiştirmeli çok haklısınız. Çünkü evliliği yürütmesi gereken, fedakarlık yapması gereken, egosundan vazgeçmesi gereken kadın. Evlilik iki kişilik bi değişim tek tarafın kendisinden vermesiyle yürütülebilecek bi ilişki değil maalesef.

Ne güzel yapmışsınız

İlişki profesörü olmakla ne alakası var hanımefendi. Ortada bi güç savaşı yok. Varsa da yazan kişiler yapmıyor bunu eşleri yapıyormuş. Her iyilik eden iyilik bulmuyor maalesef. İyi niyetleri suistimal edenler çağımızda çok fazla. Polyannacılık oynamanın da kimseye faydası olacağını zannetmiyorum. Eğer bi evde bi kişiye saygı kalmamışsa istediğiniz yerden bakın sonuç değişmez. İyi sabahlar

Valla çok rahat karar verdim. Mutsuz olduğunuz hiç bir yerde durmayın, kalmayın! Çok ani karar verdim bende tabi ihanet vardı işin içinde 10 aylık evliydim, duydum. Sorgulamadan, konuşmadan eşyalarımı toplayıp babamın evine döndüm. Tek mesaj attım 'senden boşanıyorum' 2 celse de boşandım. Gayet kolay oldu :) Şimdi çok mutluyum, huzurluyum. Hiç bir şey yok sandığınız evlilikte emin olun çok sorunlar vardır. Kendinizi iyi hissetmediğiniz, tahammül edemediğiniz bir yerde durmanın hiç bir anlamı yok.