o kadar çok yazdımki, okuyan arkadaşlar çoook yakından bilirler neler yaşadığımı.. zaten sizlerin sayesinde güç buldum, destek gördüm.. hiç tanımadığım sizlerden gördüğüm desteği ailemden görmedim.. önce nişanlımla yaşadığım sorunlar, düğünüme aylar kala ayrılmam, hemde eşyalar, gelinliğim, herşey herşey hazır iken annesinin ve kendisinin güvensizliği yüzünden bitti.. ardından ablamın evlilik dışı hamileliği benim kendi acımı unutturdu ve darmadağın olduk ailece.. hamileliği üsresi içinde ablamla yaşadığım gerginlikler, kendisinin evlilik dışı hamile kalmasının ezikliğini yaşamadan benim çalışmıyor olmam ve evlen git abime yüksün gibi baskıları beni dahada bunlaıma itti. diğer ablamın ise, o haksız da olsa hep onun yanında olup taraf tutması.. şu an her 2 ablamda ist başka semtinde ayrı yaşıyor başka evde. annemde onların yanında kalıyor ben ise abimle daha önce otuırduğumuz evde beraber yaşıyoruz.. çevre bakımından ayrı yaşıyorlar ama bizimle beraber yaşayan ablamda tüm eşyalarını oraya taşıdı. yanii bu beraber yaşadığımız evi, gözden çıkardılar. abimle beni bir başımıza bıraktılar. bana kalsa onların yaşadığı eve gitmem ama annem benim burada yalnız olmamı istemiyor ve ısrarla onun zoruna kalıyorum o evde. çünkü bana en çok annem yanıyor, en çok annem üzülüyor, en çok annem sevgiyle bakıyor, en çok annem kızım herşey düzelecek ALLAH büyük diyor. başka kimsenin umrunda değilimki.. annemle beraberken hep ağlıyorum çünkü, kendimi çaresiz görüyorum. o kadar sık kullanıyorki bu cümleleri annem.. bu gece ise, gözlerimi bir çatımki, kulağımda sabah ezanı, başımda annem üzerimi örtüyor ve yüzümü okşuyordu. bir taraftan ezan, bir taraftan annemim melek yüzü.. ANNEM olmasa ben şu an hayatta değildim.. ALLAHım ben tüm acıları çekmeye razıyım, ama annemin ellerini saçlarımdan eksik etme.. Jumblante

anne işte canım, kıyamıyo yavrusuna. evet hayat kötü yüzünü göstermiş sana ama sende annen için pes etme. güzel günler senin olsun M

konunu bende okumuştum sen halen daha ablanda takılı kalmışsın. bak madem anneni seviyorsun o zaman sabret ve güzel bir yuva kur ki kadının yüzü senin sayende gülsün bari... sende güçsüz düşersen hata yaparsan hatta bu hayatttan çekip gidersen o kadın daha nasıl dayasın... zaten ne oluyorsa analara oluyor:85:her gecenin sonunda bir güneş doğar sabret sadece

cnm tek isteğim, tek mücadelem evlenmek, gelinlikle bu evden çıkmaktı ama olmadı, olmuyor. benim şu an o kadar ihtiyacım varki, sıcacık bir yuvaya, yasalanabileceğim bir omuza.. ama olmuyor istemekle. bekliyorum kader diyorum ama ablama takılmak değil cnm, burada bir başımıza kaldık abimle. ev ev olmaktan çıktı. diğer ablamda tüm eşyasını aldı götürdü oraya. beraber hayat kurdular. ben böçylesine dağılmayı hazmedemiyorum sadece

daha öncede okudum yazdıklarını canım ben hala ablanın yüzsüzlüğüne diyecek laf bulamıyorum sanırım pisikolojisi iyi değil ne dediğini ne yaptığını bilmiyor sen boşver onu takma kafana son cümlen beni çok duygulandırdı canım inşallah annenin eli hiç eksik olmaz saçlarından anneler melektir zaten her zaman evlatlarını düşünürler. sen de onun için güçlü ol hayata tutun mutlu olmaya çalış bla

cnm zaten konuşmuyoruz ablamla doğumuna 2 ay kaldı ve annem bu yaşta onun hizmetinde. sürekli tansiyonu yükseliyor. ben ise öylesine çaresiz ve mutsuzumki, şu an tek yaşama sebebim annemdir. annem olmasa, ben hayatta değildim yada boşluktan, yalnızlıktan, kendimi kaybetmişte olabilirdim. çünkü insanlar o kadar kötüki, en ufak zayıflığından faydalanmak istiyorlar.. annem için sabır diyorum ama öylesine mutsuz, öylesine, yalnız, öylesine çaresizimki, tutunacak bir dal arıyorum ama bulamıyorum.. tek tesellim sağlığım şükürler olsun.. ama o ezan sesinde, gözlerimi açtığımda, annemi öyle görmek mahvetti beni.. kendi kendime acıdım. bir taraftanda cnm meleğimin varlığına birkez daha şükrettim..