Öncelikle bebeğinizi sağlıkla ve neşeyle büyütmenizi dilerim. Ömrü uzun olsun. Cevaplarınızdan anladığım kadarıyla, aslında işi bırakıp bebeğinize bakmaya gönlünüz var. Önce o ihtimali zorlayın derim. Çalışan anne olmak hiç kolay bir psikoloji değil. "anne işe ditmee" diye o ağlıyor, sen ağlıyorsun. Gerçekten zor. Ama mecbursan maddi olarak o zaman katlanacaksın, çocuklarım için deyip avunacaksın. Eğer bir borcun yoksa, tek maaşla idare ederim dersen, işin de vazgeçilmez değilse gözünde bu ihtimali es geçme derim. Devlet memuru değilmişsin. Bilmiyorum maaşından bakıcı parası ödeyince kalan kısım tatminkar mı, bunu değerlendir. Eşinin görüşü de önemli. Benim de 37 günlük bebeğim var, ben de doğum iznindeyim. Aileden birinin bakmasını kesinlikle tercih ederdim, ama öyle bir şansım yok. Sizin durumunuzda ise, k. valide ve görümce iyice "bize mecbursun" havasına girmiş sanırım. Hoş değil. Seni çok yıpratırlar. Şu durumda güvenilir bir bakıcı veya senin bakmanı öneririm. Eğer bakıcı tutacaksan olursan, arada rica edersin k. validenler gelir, kısa kısa kalır giderler. Böylece sen bakıcıya talimat verirsin ve o da patronu ne derse onu uygular. K. valideye söz hakkı kalmaz.

çok teşekkürler yorum için, evet haklısınız çalışan kadın ve çalışmayan kadın farlı açılardan yaklaşıyor olaya ama maddi olanaklar olsa elbetteki çocuğuma 3 yaşına kadar bakmak isterdim. ama şartlar bunu gerektiriyor. evet çok iyi bakıcılar var umarım eşim de ikna olur ve düzgün bir insan bulur hayatımıza dengeli birşekilde devam ederiz.

ay ay çocuğum olursa az çok yaşayabileceğim sıkıntıyı gördüüüüm benimki daha vehim 40ı çıksın kaynanam çocuğumu alıp götürecekmiş! (14 saatlik yol) kendi bakacakmış bakıcıya kesinlikle para verditmezmiş, o bakarmış, o büyütürmüş, oo bakıcı parası da neymiiiiiş eşime kızdım, dedimki kimseye baktırtmıyorum çocuğumu gerekirse çalışmam ben bakarım, annenlerde bize bakar eğer ki çalışmam gerekirse çocuğuma ancak bakıcı bakar dedim. o da kızıyor daha doğmamış çocuğa don biçiyorsunuz diye :) dedim anan başlatıyor, kendi kendine planlar kurguluyor, bize danışan bile yok dedim anlıcan bizde de böyle kimseyi getirmiyorum yanıma kimseye de göndermiyorum çocuğumu ya ben bakıcam ya da bakıcı, bu kadar basit, kesin, net . push ; V

İşten çıkma mevzusuna gelince... Ben devlet memuruyum... Ama özel sektörede de olsam çıkmazdım işimden... He kocam çooook zengin olsa daha hafif bir işle uğraşırdım o ayrı... Ama hayatın gerçeği inkar etmemek lazım... Para yok huzur yok... Kandırmayalım kendimizi... Kızıma param yok deyip hayır deyip onunla tüm günü geçirmektense sıkıntı içinde, evde olduğum her anımı ona dolu dolu ayırıp çalışmayı tercih ederim... kristinnn

haklısın bence de böyle olur, bir de çocuk kendilerine düşkün olunca sevinirler de şimdi... kötü düşünmek istemiyorum ama yaşadıklarım beni böyle düşünmeye sev ediyor. tşk ederim yorum için.

evet ahminedebiliyorum ve ben de neler yaşayacağımı görür gibiyim, kendimi hiçç kandırmayayım yeri geldiğinde kendi annemle dahiolur, sahiplenme olmasa da mesele fikir ayrılıkları mutlaka olur ama istediğin gibi söyleyebiliryorsun annen olduğunda haklısın, teşekkür ederim tecrübelerinipalaştığın için:) I

sizin anlattığınız durum benim başıma gelecek olan durum. o kadar korkuyorum ki sırf bu yüzden şuanda oturduğum yerden daha düzgün bi yere taşınmaya çalışıyorum ki bakacak adamakıllı birilerini bulabileyim. hamilelik planlıyorum ama şimdiden kotrkulu rüyam oldu bu. kayınpeder emekli ve gelmeye dünden razılar bi hamile klasam direk yerleşecekler sanki. sürekli kayınvalidecim sürekli ben bakarım, ederim diyor kendine yer hazırlıyor şimdiden. eşim bunda bir sakınca görmüyor ama Allah'tan uzun süreli birileriyle kalmaktan hoşlanmıyor bu küçücük te olsa benim avantajım umudum resmen bunun üzerinden hareket edip eşimi ikna etmeye çalışacam. sizin eşiniz bunu önemsemiyo madem siz de eşinizle sakin sakin onun söylediklerine karşı gelmeden 'haklısın ama bi de burdan bak' diye başlayan cümlelerle olumsuzlukları anlatmaya çalışın. sizin de çıkış noktanız çocuğun eğitimi, davranışları vs. olmalı netten babaannelerin annaannelerin çocuklara müdahil olduğunda çocuklarda ortaya çıkan olumsuz davranışları filan bulup eşinize anlatmaya çalışın. yazdıklarınızda en tahammül edemediğim sen annene bakma kısmı. ne demek bu yaa. tüylerim diken diken oldu. eşinize ailesine kızmadan ama bu sebeplerden dolayı çoook üzdüklerini filan anlatın. çok kötü bir durum. Allahım yaşamak istemiyorum böyle şeyler. S

çok istiyorum aslında ama acaba geçinebilir miyiz...

aynı evin içinde ne anneniz ne de kayınvalidenizin çocuğunuza bakmak için gelmesi hiç de mantıklı gelmiyor bana.. tüm çalışan anneler böyle mi yapıyor?hadi evi yakın olsa sabah bırakıp akşam alsanız hay hay deriz ama bu şekilde o iş yürümez.. kalpleriniz kırılır, üzülürsünüz... iş arkadaşlarınıza sorun, araştırın mutlaka güvenilir birilerini bulursunuz. önce komşularınızdan başlayın.. ben kızımı 4 aylıkken bakıcıya bıraktım.. bakıcım alt komşumdu. ilk hamile kaldığım günden itibaren etraftan soruşturmaya, gözlemlemeye başladım.. komşuma da sık gider gelir oldum ki daha yakından tanıyım diye:))çok şükr çok ii baktı kızıma... belki benden bile ii baktı.. arkadaşlarınızın çocuklarına bakmış bir bakıcı güvenilir olur.. inanın dışardan olunca bakıcınız çook daha rahat oluyorsunuz.. söylemek istediklerinizi güzel güzel söylüyorsunuz.. yanlış anlaışılma olmuyor arada.. ben il değişikliğinden dolayı 1 yaşından sonra da teyze kızıma baktırdım kızımı işte pek memnun kalamadık.. en sonunda da karşı tarafın bi türlü tatmin olmayan istekleri dolayısıyla eşimle programlarımızı ayarlayıp beraber baktık... bu arada küçük bir not: benim kayınvalidem de daha yeni evlendiğimizde başlıyordu torunum olsun da ben ona bakarım da buraya bırakırsınız ben büyütürüm falan çok söyledi.. ben hee hee dedim geçtim.. vee çocuğum doğdu 40 gün gelmedi..40ı çıkmış çocuğu kucağına alamadı.. kızım 3 yaşında hala bakamaz.. ağladığı zaman hasta oldu diye hastaneye götürtmeye çalışır!!! siz de boşverin bu laflar boş.. sadece konuşmuş olmak için söylüyorlar... L

Merhaba canım, benimkilerde aynı seninkiler gibi ilk torun tamam çok seviyolar ama bir o kadarda sahipleniyor. Benimkine kayınvalidem bakıyor allah razı olsun güzel bakıyo ama annen gibide olmuyo şunu yap bunu yap dediğinde hehe diyo geciyo ama annen olsa neden yapmıyosun şöyle böyle diye biliyosun kaç kere ben kavga ettim o benim çocuğum sizden daha çok düşünüyorum ben onu diye 1 kerede evi terk ettim bu ve başka nedenlerden dolayı şuan iyi gibi bakalım ilerleyen zamanlar ne gösterecek ama çok zor bunu bilesin V

Merhaba arkadaşlar, biz ailelerimizden farklı şehirlerde yaşıyoruz ve 8 aylık bir bebeğimiz var, çalışmaya başlayacağım yakında, bebeğime kaynvalidem ve annem dönüşümlü bakacak bize gelerek tabi şehirlerarası olunca yatılı olarak kalacaklar ama nezamana kadar, anaokul çağına kadar hep birliktemi yaşacağız ailelerimizle, tabiki sorunlar çıkacaktır. Birarada yaşamasak da sorunlar oluyor, şimdi bir de paylaşılamayan bir bebek var, kayınvaidem birlikteyken zaten bebeğimin annesi gibi davranıyor ve ben de bakıcı oluyorum adeta, kısıtlı sürelerde bile bunu yaşarken aylarca cmt-pazar demeden birlikte nasıl yaşanırki. eşim ve ailesi bakıcı fikrine pek yanaşmıyor böyle idare ederiz diyorlar, ben de istemem bakıcı sonuçta ama aile düzeni ve özel hayat denen birşey var, istediğini söyleyemiyorsun, bebek olunca herkeste zaten bir sahiplenmedir başlıyor, bir de onlara gittiğimizde evlerin de hiç bebeğimizn annesiyle ilgili bir söz geçmihor sanki ben yokmuşum gibi, halsıyla çok mutlu halasıyla çok huzurlu, sen annene bakma halana bak gibi saçma sapan laflar, durumlar böyle olunca işe başlamaktan ve bebeğimin bütün gün onlarla kalmasından ve de tabi beraber yaşamaktan endişeliyim, olgun insanlar olsalar bebeğimiz annesi olduğumu hatırlasalar ve ona göre davransalar çok iyi olurdu. sizce ne yapmalıyım bu tavırlar karşısında. bakıcı olması gerektiğini düşünüyorum ben, güvenilir birini bulup, ailelerde istedikleri zaman gelirler, aynı dertten yaknan varsa ya da firkir belirtmek isteyen lütfen arkadaşlar yorumlarınızı bekliyorum. C

valla cnm sadece annen gelsn kaynanaya hiç bulaşma diycem ondada yazık kadına ne zamana kadar gelecek en iyisi bakıcı olarak görmediğin bebeğine bakabilecek bi güvendiğin arkadasın varsa sen ona baktır.. aileler ömür boyu yanlarımızda olamaz bu seferde çocuk büyür kaynanandan ayrılmak istemez.. cnm bebiş her sekilde büyüyor sadece tanıdığın birine baktır boşver kaynanayı anneyi düzeniniz bozulur V

Böyle olunca birinden farklı şeyler öğreniyor çocuk diğerinden farklı şeyler.. Çocuğa verilen herşey farklı oluyor.. birinin düzenine alışıyorken diğerinin düzeni farklı oluyor.. çocuk bocalamaz mı Örneğin biri çocuğu uyuturken ayağında sallar diğeri sallamaz kendi kendine uyusun diye çabalar.. onlar kırılmasın diye bişe de diyemessin iki arada bir derede kalıp durursun.. Çocuk bu bi şekilde büyücek sen daha iyi tanıyorsun kaynananı ve anneni bence tercih yap birisi baksın

işe girince çok iyi bir maaş alacaksan bakıcı tutacağına ve kayınvalide ya da anneni eve yatılı alacağına yakınlarda küçük bir ev tut kirasını falan sen öde işe giderken bırak orda kayınvalidene bakar bir süre sonra annen gelir o bakar yani 6 yıl böyle evde başkalarıyla yaşanmaz özellikle yaşlı insanlarla genç çiftsiniz sonuçta cinsel hayatınız var özel sohbetleriniz var özel vakit geçirmek isterseniz olmaz yani ama maaşın bunları karşılamayacaksa hiç girme işe derim bakıcıda sonuçta maaş alacak 200-300 tlye çalışmıolar evliliğini yıpratıp evlilikten soğumak istemiyorsan eve büyükleri yatılı getirtme

bence yapabiliyorsan işten çık kreş yaşına kadar çocuğuna sen bak. tek çeşit eğitim alsın çocuğun sürekli düzeni değişmesin ayrıca ailelerle yaşamak hiç kolay değil huzurunuz özeliniz kalmaz iyice strese girebilirsin Gunaydn

peki işten çıkıp bakma şansın yokmu? en azından yuvaya verene kadar sen baksan büyütsen olmazmı V

amin heğimiz için hayırlısı olsun, ben e memur olmak için 2012 de sınava gircem inşallah M

amin, iyi dilekleriniz için teşekkür ederim. işten çıkmak en iyi ve en kökten çözüm aslında ben memur olduğum için işin o kısmını düşünemiyorum. hakkınızda hayırlısı olsun. V

evet bence de eşin de destekliyorsa soru yok zaten,40 çıkan çocuğu nasıl götürüyorki hem laf işte konuşuyorlar valla boşboş.. anneden başka kime ihtiyacı olabilir o çocuğun. S

maalesef öyle çok güvediğim bir arkadaşım da yok yani çocuk baktırcak kadar, biz de burada yeniyiz arkadaşlarımın hepsi de benim gibi çaışıyor zaten, yani anlamıyorum bu kayınvalideler torun olunca neden böyle sahiplenir. tamam tabiki sevilir torunun yeri ayrı derler ama benim annem neden öyle daranmıyor, neyaparsa yapsın bana sorar,"annesinin kuzusu"diye sever, insan bebeğini sahipleniyor ister istemez ve bebeğinle ilgili hiçbir konuda ikinci planda kalmak istemiyorsun, bir evde iki kadın varsa birinden biri mutlaka tabi olmak durumda ve bebeğimle ilgili hiçbir konuda kimseye tabi olamam evet en iyisi bakıcı, annem de arasıra gelir elbette ama sürekli gelemez, babam çalışıyor onu çok yanlız bırakamaz, ama eşim ailesi emekli isedikleri kadar gelir kalırlar, dediğim gibi olgun ve beni de sahiplenen insanlar olsa canım fena, ama hep ayrı gayrı hep dışlama ve torunlarını sahiplenme durumu beni çileden çıkarıyor, ister istemez hep savunm durumundayım. bir de görümcem, yaratılmak istenen bir hala aşkı...

voice79 Merhaba çocoğunuza henüz bakıcı bulamadıysanız ben daha önce çocuk baktım ve yiğenlerime baktım ve bakıyorum düşünürseniz numaram 05422336964 L

kesinlikle hiç kolay değil taillerde 1 hft bile geçmiyor, çocuğumu istediğim gibi kucağıma bile alamıyorum hep gözler bende, hep öyle bir ortam bir de bebeğimle birlikte olamama üzüntüsüyle hiç geçmez zaman. V

bakıcı daha mantıklı bencede, aile huzuru açısından. ne çocuğuna istediğini yedirebilirsin ne de giydirebilirsin. psikolojin bozulur kendini dış kapının mandalı zannedersin. hatta çocuğundan soğursun, çünkü sana annesi gibi davranmayacak. kiminle daha çok vakit geçiriyorsa onu annesi yerine koyacak. sonra bunların acısını eşinden çıkarmaya çalışacaksın aranız bozulacak. eşinin gözünden bakarsak annem herşeye yardım ediyor, akşama kadar çocuk bakıp, yemek yapıyor, temizlik yapıyor sana yaranamıyor!! olacak felaket tellalı gibi oldum ama aynen böyle olacak.. . push ; V

Konuya sadece senin değil çocuğun açısındanda bakmak lazım. Her ailenin bebeğine verdiği kültür farklıdır. Onlar gibi bir çocuğun olsun ister misin önce bunu sor kendine? Aslında bütçeniz uygunsa bana göre 1 2 sene çocuğuna sen bak güzelce sonrası için birini bulmaya bak derim ben. V

anlattığın gibiyse yani 1 hafta ble zor geçiyorsa bir ömür nasıl geçecek? çok iyi bakıcılar var; karşı komşumunki mesela; onların çocuğu büyüsün de ben yapayım diye düşüneceğim nerdeyse sırf o kadın baksın diye eşinle bir görüş bence; ailelerimiz başımızın tacı ama hiç özelimiz kalmayacak şeklinde ikna etmeye çalış zaman zaman gelrler bakıcıyla kalırlar bakıcı da kendine çeki düzen verir kontrol altında olduğunu bilir M

evet gerçekten bu sadece yazdığım bir sözdü daha neler var, o da kızını mutlu etmek istiyor ama bilmiyor ki beni çok kırıyor ve üzüyor bir deek gıdalara geçtik ama ben hala bebeğime sütte veriyorum üstelik, sonra çocuk huzursuz olduğunda senin gerginliğin ona geçior diyorlar ama kendi kendime gerilmiyorum ki... Allah sana da hayırlsını versin umarım kötü durumlar olmaz ama evet en önemlisi eşin uzun süreli birileriyle birlikte kalmaktan hoşlanmıyor benim eşim nolcak zaten sabah çıkıp akşam geiyorsun görmiceksin ki diyor ama bebek olmasa tamam da şimdi bek de var tamamen bebeğimin yanında yabancı biri gibi olmakan korkuyorum. V

bence kesinlikle bakıcı baksın. sürekli beraber yaşamak senin ailende olsa onunda olsa olmaz. çocuğuna bakıcı bakan ve çok memnun olan çok arkadaşım var. bulursunuz mutlaka birini. asla öbür yolu denemeyin derim. ya da bakıcı bulana kadar deneyebilirsiniz. zaten ne kadar zor olacağını göreceksiniz Fotosentez Guru Anneler

ya bu durumda en iyisi bakıcı olur sanırım çünkü kayınvelidem benden bahstemiyor diyorsun bebekler kimle büyürse ona alışıyorlar benim kızıma annem bakar ve kızım ona çok düşkün bir hafta falan gece gündüz kızımla orda kaldık bu sürede anneannesinin arkasından ağlamaya kadar getirdi olayı tabiki bebekler içinde bizlerin yeri ayrı ama alıştıkları kişide ikinci anneleri oluyor

aynı sorun bende de var malesef. bakıcıya baktırsan ayrı gelip bakmaları ayrı dert inan ki. benim oğluma 4.5 aylıktan beri kendi annem bakıyor tabi bizle kalıyor. annemden çok çok memnunum ama tabi insan evli olunca iş değişiyor. bi kere eşin rahat edemyor onun için bir yabancı sayılır, özel nedenler... dolayısıyla bir sürü gereksiz tartışma nedeni. üstelik ben anneme maddi olarak da yardım ediyorum yani parasından değil oğluma kendi kanından canından birisi baksın maksadım. herşeye rağmen böyle devam ediyoruz nereye kadar bilemiyorum. tabi annemim bizim için yaptığı fedakarlığın lafı bile olmaz V

evet en önemlisi o aslında... istemem gerçekten gerek aile ilişkileri gerekse de çocuk yetiştirme açısından pek de olumlu görmüyorum, birkere evde kimse kimseyle konuşmuyor muhabbet anlamında ama herkes herkesn herşeyini merak edip burnunu sokuyor. benim çocuğumun da herşeyine müdahale edilsin ve anne-babasından önce ya da bzler gibi otorite sağlanmaya çalışıldın hiç mi hiç istemem. ben 8a ylık bebeğime yanlız bakmama rağmen ve farklı bir şehirde yapayanlız olmama rağmen "aaa"demedim daha denecek bir bebek de değil zaten, ama görümcem onlarda kaldığımızda"aaa"da dedi "orda kalcaksın da"dedi herkes ona susuyor nedense, ben ne kendi üzerimde ne de bebeğim üzerinde böyle bir otorite istemiyorum, onun içi de hiç anlaşamıyoruz istiyorlar ki herşey kendi kurallarına göre olsun, olmaz işte empati yapmak lazım biraz. Selen_Ay

kuru ekmek ye ama eve aileleri sokma. işten çık bak yada bakıcı tut. gerçi çalıştığın para bakıcıya gidecek aynı hesap en ayisi siz işten çıkın ve bebgınıze bakın. huzur herseyden önemli.. kaybederseniz bir daha bulamassınız. V

Merhaba çocoğunuza henüz bakıcı bulamadıysanız ben daha önce çocuk baktım ve yiğenlerime baktım ve bakıyorum düşünürseniz numaram 05422336964 S

Bu dönüşümlü bakma işini bugün sonlandıracak biri için hemen cevap vereyim size... Mümkünse iki tarafa da baktırmayın... Kızım 2 yaşında hemen hemen... uzun süre bakıcıdaydı, sonra bakıcımız işleri nedeniyle bırakınca biz de bir süre dönüşümlü takılalım dedik... Kayınvalide gelin ilişkisinden çok bağımsız bir olay bu, ya da kayınvalide damat... Evinizde başka insanlar var... İstediğiniz gibi giyinme uzanma banyo yapma ne bileyim gezme tozma lüksünüz bile yok... Çocuğunuza baktıkları için gitmeyi planladığınız her yere hadi demek zorunda hissediyorsunuz... Sonuçta o insanların sizin evinizde sizin çocuğunuza bakmak için bulundukları düşüncesi sizi her yönden susturuyor... Borçlusunuz çünkü kişiler ane babalar bile olsa... Asıl önemlisi bebeğiniz... Tepetaklak olacak... Abartmıyorum tepetaklak olacak... Tamamen dengesiz ve düzensiz olacak... Kızım doğduğundan beri günde iki kez uyuyan, akşam yatma saati en geç 9,30 olan, yemek konusunda asla zorlanmadığım tüm öğünlerini zevkle yiyen bir çocuktu hep... taa ki temmuza kadar... Şimdi o düzenden elimde kalan tek şey akşam uyku saati, çünkü ben o saatlere müdaahilim... Kayınvalidem yesin de ne yerse nasıl yerse yesin mantığında, kirlenmiş yağlanmış, ara öğünmüş umurunda olmaz... abur cubur sürekli elinde kızımın... bu onun doğrusu... Annem çocuk dediğin saatli yer, aman ellerini temiz tutsun, hemen ağzını yıkayalım kızım, gün aşırı banyomuzu yapalım modunda... abur cubur asla olmaz, zararlı modunda... bu da onun doğrusu... Kayınvalidemden sonra annemin düzenini gören kızım şokta... Ben öylece bakınıyorum ne olacak halimiz diye... İtiraz edemiyorum istediklerime keyfimizden burda değiliz çocuğuna bakıyoruz olmasın diye... Sonuç... haftaya pazartesi kreşe başlıyor... Tüm 3 yaşına kadar münavebeli bakalım baskılarına rağmen... Sağolsun ikisi de... hatta dördü de Ama istemiyorum... Kendim için de kızım için de istemiyorum... Ben onun zor zamanlarını tek başına aşmışım bunları mı halledemeyeceğim... Tavsiyem... Eşinizi ikna edin, çocuğunuzu bakıcıya emanet edin... Ne evinizin huzuru bozulsun ne çocuğunuzun düzeni... Benim eşim kendi annesine söyledi, iyi ki bakıcıya vermişiz en başından sizi dinleyip size baktırmamışız diye... V

aynı mesajı tekrar göndermişim...

yorumları okuyamadım ama baştan söyleyeyim ki canınız sıkılmasın, burda çalışmayan kadınların sizi anlamasını beklemeyin. o yüzden işinizi bırakmayı düşünmeyin bence. "ben işi bırakırım çocuğuma bakarım" yorumları sizin işinize yaramayacak. herkesin koşulları ve hayata bakış açıcı farklı. bakıcı konusunda eşinizin ailesine laf düşmez. kayınvalidenin ya da annenin bakması da dediğiniz gibi çocuğunuz anaokuluna kadar sürebilecek ve katlanabilecek bişey değil. 6 yıl birlikte mi yaşayacaksınız? kaldı ki sizin evinizde kalacakları için zaten otomatik olarak masraflarınız katlanacak ve bi bakıcı parasını harcamış olacaksınız. olan evliliğinize olur, eşinizle ve çocuklarınızla başbaşa tek vaktiniz olmayacak. bu konuda eşinizi ikna edin. çok iyi bakıcılar var emin olun sadece biraz araştırın ve siz yanındayken başlasın. kontrol altında tutun, ani baskınlarla eve gelebilirsiniz. anneniz ve kayınvalideniz de ara sıra geldiklerinde kontrol edeceklerdir. ben de kardeşim de bakıcıyla büyüdük, hala görüştüğümüz ve babanne diye hitap ettiğimiz insanlardır. annemizle de çok verimli vakit geçirdik. E

Kreş işini de kotaran var kotaramayan var.. Kızıma üvey annem baktı 4 yaşında kadar, geldi gitti, yani yatılı değildi. Çok memnunduk hepimiz. Sonra kreşe verdim, dakika 1 gol 1 hastalandı. Aslında çok iyi bir kreşe vermiştik, sınıf mevcudu sadece 7 kişiydi. Ki normalde kreşlerde üst limit 20 kişi. Yani 1 sınıfa 20 çocuk doldurabiliyorlar. Kreşlerde ilk sene sık hastalanıyor çocuklar, bu gerçek. Ben hastayken kreşe göndermedim mesela, gene üvey anneme götürdüm. Akşamalrı biz de gittik kaldık, düzelene dek 2-3 gece idare ettik. Ama hasta, halsiz çocuğu kreşe göndermedik. Ayrıca kreşte yemesi içmesi daha yetersiz oluyor evdekine göre. Bir de kalabalıkta öğle uykusu uyumak kolay değil. En azından benim kızım için öyleydi. 13-15 arası uyku saatiydi kreşte. Benimki 14 gibi ancak dalabiliyordu ve daha uyumak istediği halde 15'de mecburen uyandırılıyordu. Bence kreş 5 yaşına dek yarım gün olmalı. Böylece çocuk öğle uykusunu evinde, kendi düzeninde ve dilediğince uyur. Ayrıca kreşte sadece bir öğün yemiş olur, kalan öğünler evde takviyeli verilir. Ama her anne bir dğeil, her çocuk bir dğeil. Komşum 21 aylık kızını verdi kreşe. Tek gün devamsızlığı yok çocuğun. Hasta osla da, ateşi olsa da gönderiyor kreşe. Çok zayıfladı kızı, ben olsam dayanamam, ama o rahat.

evet hakslısın, her türlü hayatı etkilenir insanın tabiki, seni durumun içinse bence de Allah korusun, tabiki bebeklerimizin emin ellerde olması çok önemli ama huzursuz bir ailede büyümesi ve sürekli düzen bozulması da çok önemli, sizin de inşallah istediğiniz zaman bebeğiniz olur ve sağlıkla dünyaya gelir, dünyanın en muheşem varlıkları, insan herşeye katlanıyor ama bebeğiyle ilgili herşeye...