Çok teşekkür ederim.

Amin. Nereden kaptığını hiç anlamadık. Dışarı çıkan bir kedi değildi

Kuzum kiyamam ona, yavrum benim. Bende kedi anasiyim, derinden etkiledi yazdıklarınız. Benim bebeğim de daha henüz genç bir kedi, gençlik hastalığı demişsiniz, nerden nasıl kapmış acaba? Başınız sagolsun bu arada. Allah tüm sevdiklerimizi, kediş, köpüşlerimizi bizlere bağışlasin inşallah, amin.

Beni korkutan seylerden biri bu. Böbrek yetmezliği miydi? Genetik mi yoksa sonradan mı oldu? Kaç sene yasadı?

Çok üzüldüm gerçekten, belli bi zamandan sonra insanlarda bulamadığımız sevgiyi vefayı onlarda görüyoruz, karşılıksız. Evlat neyse o da o oluyor tam anlamıyla. Kediniz 1 sene de olsa, güzel yaşamış sizinle şanslıymış. Melek gittiği yerde de huzur bulacak eminim. Acı dinmez şekil değişir herşeyde olduğu gibi. Bir müddet sonra yeni bir evlat edinirseniz hepinize iyi gelir diye düşünüyorum.. Bu arada meleğinizin cinsi ve cinsiyeti neydi?

Başınız sağolsun Çok büyük acıdır bu kayıp, zamanla onunla yaşamaya alışıyorsunuz ama geçmiyor, ben geçiremedim... Bu arada bir ev hayvanının bu hastalığı kapması zor ama onlara bunu biz taşıyoruz. Eve ayakkabı ile girmek ya da ayakkabılara temas edebileceği şekilde açık bırakmak ya da dışarıdan gelip el yıkamamak buna sebep olabiliyor, bir can daha alırsanız aklınızda olsun diye yazdım. Rabbim yüreğinize ferahlık versin, çok zordur dayanması bilirim

kedi sahiplenildiği andan itibaren veteriner konusunda araştırmalara başlamak lazım. en azından biz öyle yaptık. evimize en yakın veteriner çok pahalı ama en azından ilgisinden eminiz. önce aşı için götürdük tabii ilk, baktık güzel bir yere benziyor, donanımı da var araç vs anlamında. sosyal medyasına baktım, operasyonlar, ameliyatlar falan yapıyorlar yani. hekim de bilgili. dedik tamam bunlara götürürüz ihtiyaç halinde, öyle de devam ediyoruz. bundan önce iki farklı veterinere daha fiyat sormak için gitmiştik pek hoşumuza gitmedi mesela onlar. şu an yapacak bişey yok, başınız sağolsun ama en azından bundan sonraki süreç için içinizi rahat ettirebilen veterinerler keşfetmenizi tavsiye ederim.

Kedimiz var zaten. Ölen kedimizin annesi de bizim kedimiz. İki kedimiz vardı yani. Ona da bulaşmamıstır diye umut ediyoruz. Onu da kaybetmekten çok korkuyorum. Meleğimiz dişi bir tekirdi. Çok güzel bir kediydi.

Evet bana da öyle diyorlar. Bir "kedi için bu kadar ağlamak Allah'ın zoruna gider" diyorlar. Benim gözümde Allah hiçbir zaman ceza veren biri olmadı. Bence üzüntümüzü anlıyor neticede sabrını da o veriyor bize.

O da bir evlat, o sizin hayatınızın belirli bir bölümünde var oldu;ama onun neredeyse tüm hayatı siz oldunuz belki de. İyi ki sizin kadar güzel bir aileyle yaşama şansı bulmuş. Çok sabır diliyorum, melek oldu.

başınız sağ olsun bizde ramazan bayramından 2 gün önce kaybettik kızımızı geçmiyor özlüyorsun ama zamanla azalıyor

Başınız sağolsun gerçekten Çok başka bir duygu... Evin bir ferdi o da

Allah'ım sabırlar versin size... bunu düşünmek bile benim canıma okuyor kaldı ki bir gün yaşayacağız elbette. inanın acınızı kalbimde hissediyorum. geçecek diyemem sadece o acıyla yaşamayı öğreneceğiz. tekrar başınız sağolsun

Evet veterinerler çok pahalı malesef. Biz 2 bin TL ödedik tahlillerine. Ama aklımda hep "acaba başka veteriner kurtarabilir miydi? Acaba bu veteriner doğru teşhis koydu mu" fikri var. Bu kadar pahalı olmasaydı belki başka bir yere daha götürebilirdim. Malesef adımınızı attığınız anda adamlarin gözünden para birimi fışkırmaya başlıyor. Benim vicdanım o nedenle de çok rahatsız, acaba diyorum kurtarabilecek başka bir veteriner var mıydı. Ama doğru veterineri bulana kadar para saçmak gerekirdi ki olsa saçardım ama öyle bir şansım yoktu P

İnşallah. Cennette buluşuruz belki :)

Geçen Ekim'de benim de kedim öldü, 1 hafta 10 gün o kadar ağladım ki yüzüm kurbağa gibi olmuştu. Yokluğunu çok hissettim, çok üzüldüm, kahroldum çünkü uzun süre tedavi gördü, uzun süre böbrekten çekti, 1 kere giki çıkmadı, o da cok uysaldi. Bı kaç ay sonra bı Siyam aldım, deli çıktı, unutturdu bana üzüntümü ama şimdi yazarken gene kalbim acıdı

Benim de kusum var, bebegim o benim. Bir kus icin demesi beni cok sinirlendirdi o teyzenin. Icinde hayvan sevgisi olmayanlar ne anlarlar zaten. Hafiz teyze hafiz olmus ama Peygamber efendimizin kusu olen cocuga bas sagligina gitmesini duymamis herhalde.

1 yaşında kedimiz öldü dün. Hiçbir şeyi yoktu pazar sabahı, atlayıp zipliyordu. Çok sevdiği salincaginda sallanıyordu. Öğleden sonra kusmaya başladı. Ve sürekli ikinip kakasını yapamıyordu. Kabız oldu sandım. Bir çay kaşığı zeytinyağı verdim. Çok halsizlesti, yemek yiyemedi o gün. Ertesi gün veterinere götürdüm. Kabızlığı için ilaç verip gönderecek sandım. Kan aldılar, film çektiler vs. Veteriner yanıma geldi ve gençlik hastalığı, değerleri çok kötü, tedaviyle yaşama şansı yüzde 10 ila 20 arası dedi. Serum verdiler bebişime. Sadece 2 gün içinde oldu herşey, hastlanmasi ölmesi. İnanamıyorum ve çok özlüyorum onu. iki gündür ağlamaktan alamıyorum kendimi. Heran biryerden çıkacakmış gibi geliyor. Salincagina, mama kabına, kumuna bakamıyorum. Çocuklarım da eve girmek istemiyorlar. Onlar da ağlayıp duruyor. Özellikle kızım sürekli onunla vakit geçirirdi. Hayatımda gördüğüm en uysal kediydi. Dudağından öperdim, partilerini öperdim asla tırnaklarını çıkarmazdı. Gece gelip kızımın ellerini yalar ve yorganın altına girip bizimle uyurdu. Ev bomboş sanki, öldüğüne inanamıyorum. Bu acı geçecek mi?

Konuyu açarken yine sevgilisinden ya da eşinden ayrılan biri diye düşünmüştüm. Ama daha ağır bir konuymuş. Içimde hissettim acınızı. Çok zor evet. Benim de kedim var. Ona bir şey olacak diye anksiyete yaşıyorum bazen.

Benimkisi dikiş iğnesi yutmuş ya. Daha önce de ip yutmuş birkac metre kadar ama onu kusa kusa çıkarmıştı neyse ki kendisi artık dikiş dikmeye korkuyoruz evde

3 sene oldu halen bizim gecmedi o kadar söyleyebilirim

Benimde can dostum bir muhabbet kuşum vardı, 6-7 yaşında vardı hastaydı da ama iyi bakımla, veterinerle falan iyi yaşamıştı... Geçen sene öldü... Kahroldum... Durup durup ağladım, kafam dağılsın diye bir yerlere götürüyorlar ama yok hiç çıkmıyor aklımdan... Yani parmak kadar kuşun yokluğu resmen hayattan soğuttu beni... Kaç yıllık arkadaşımdı, sırlarımı ona anlatırdım, her anıma tanık olmuştu... Bir tane hafız teyze vardı çok sevdiğim, "Bir kuş için bu kadar ağlaman Allah'ın gücüne gider ağıt beraberinde başka bir ağıt getirir Allah daha büyük dert verir ağlama artık." dedi, o beni çok etkiledi anca öyle duruldum. O sıra şehir değiştireceğim için bahçeye gömmek istemedim. Giderken onu arkamda bırakmaya gönlüm razı olmadı... Büyükçe bir saksı alıp ona gömdüm, üstüne de çiçek diktim, taşınırken ilk onu koydum arabaya...2 kuşum daha var ama onun yeri bambaşkaydı... Umarım acınız çabuk geçer...

17 senelik can dostumu kaybettiğim de yaşadığım günler geldi aklıma 7 sene geçti ama sevgisi hiç geçmedi sabır diliyorum umarım birgün bir yerlerde sonsuza kadar kavuşuruz

Yüreğinizden öpüyorum. Beni de ağlattınız. Ayrılmak zorunda olduğumuz bebeklerim geçti gözümün önünden tek tek.. Ölümün her hali zor ama iyiki hatıralar var. Anne kedinin sizinle oluşu çok güzel. Ömrü uzun olsun güzelliğin.

vay afacan vay, birkaç metre ip nedir, dikiş iğnesi nedir? çok geçmiş olsun neyse ki çaresi varmış çünkü çok tehlikeli. organlarını falan delebilecek bişey. ipi çıkarması için siz yardımcı bişey kullandınız mı mesela malt falan gibi? bi yerde okumuştum birinin kedisi ip yutmuş, malt vererek kusturmuşlar falan biraz da alttan çıkarmıştı sanırım. peki ne belirti verdi özellikle iğne için, ateşlendi mi, iştahı mı kesildi yani ne oldu da bi sorun olduğunu anladınız? bilinçlenmek için soruyorum çünkü biz de bi yerimizde bişey olmadığı sürece hastaneye gitmediğimiz gibi, hayvan bi belirti vermeden durduk yere veterinere götürmüyoruz doğal olarak. kırk yıl düşünsem dikiş iğnesi aklıma gelmez.

İçim yandı, başınız sağolsun Kedileri bu hastalıktan nasıl koruruz? Aşıları düzenli yaptırmak yeterli mi?

İp yuttuğunda köpüklü sıvı kustu. Hatta deterjanli su falan içti sandım. Doktora götürdüm röntgen cihazı yokmuş. İyi görünüyor, gözle biraz dedi. Eve geldik, derken öğür öğür çıkarttı içinden. İgnede de boğulur gibi hareketler yaptı, anlaşılıyordu yani bir sorun olduğu. Gece gece götürdük saçma bir yere. Adam ayaküstü yoldu bizi. Muayane yaptı anlamadı röntgen cekti. Hem muayane hem röntgen parası aldı mesela. Bir de "kedin yaşlı, masada kalır" diyip benden kan testi falan filan istedi. Endoskopiye başlar çıkmazsa ameliyata alırız dedi. o ara ben bir internete yazdım, bir sürü kötü yorum gördüm. Sağlam verilen kediyi koliyle alanlar varmış. Ekşi sözlüğe bile konu açmışlar veteriner hakkında. Bir de çok paragozdu, belli. Endoskopiye alinacabilecekken belki de ameliyat yapacak+ bilmemkac bin almak için. Zaten hayvan tok olduğu için sabah vakti operasyon yaparız demişti. Ben de burada duracağına eve getireyim dedim. Gece boyu netten araştırdım, yusufpasada fatih hayvan hastanesi var. Oraya götürdüm, verdim, arabada bekledim, Yirmibeş dakikaya aradılar 'cikarttik iğneyi, ayilinca ararım alirsiniz' diye:) Eve bir geldi sarhoş gibi takıldı:) Annem nasıl anlattiysa herkese o arada, köyden akrabalar bile geçmiş olsuna aradi

Doktor "dışarı çıkıyor mu" diye sordu. İşin ilginc tarafı bizim evde doğdu annesi de bizim kedimiz ve bir defa bile aşılar dışında dışarıya çıkmadı. Nerden kapmış hiç bilmiyorum, çok ani oldu, çok üzgünüm.

geçecek tabi. başka şeylere odaklan derim.

Çok iyi anlıyorum içinde olduğunuz ruh haliniAllah sabır versin. Geçen yıl köpeğimizi kaybettik olmadık bir kazada. Asla gözüm dolmadan, yüreğim daralmadan anamıyorum adını Kendim beslemeden önce anlamıyordum ama gerçekten evlat oluyorlarmış insana. Acısı biraz hafiflese de özlemi hiç bitmiyor

Bizim de 8.5 yaşındaki kedimiz öldü, sabah uyandığımda yerde hareketsizdi. Kalp krizi olma ihtimalinden bahsedildi. Çok üzücü gerçekten. Sabır diliyorum.

Rabbim Sabırlar versin gerçekten... kızım 6 yaşında bebekken sokaktan sahiplenmiştim.. onsuz bir hayat nasıl olur bilemiyorum... düşünmesi bile çok acı... Yani bir evlat sahiplenin derim acısını unutturmaz fakat hafifletir muhakkak Kedilerin iyileştirici özelliği var.. size de çok iyi gelecektir

çok geçmiş olsun peki ne yutmuş? bende de kedi var, biz de bilinçlenmiş oluruz senin sayende. yani genelde neyi yiyip neyi yememeleri gerektiğini anlıyorlar biraz büyüyünce ama geçen gün kardeşimin tabağındaki iri yeşil zeytinleri çekirdekleriyle birlikte yemiş. zeytinler büyüktü ve hep dikkat ediyordum ama onun gözünden kaçmış. sabah olunca kusma seslerine uyandım, vücudu o çekirdekleri kusarak attı mesela ve çekirdekler de kocamandı. ama zorlandı kusarken. o büyüdükçe huyunu suyunu öğreniyorsun az çok neyi yapar neyi yapmaz, neyden hoşlanmaz neyi sever, neyi yemeye kalkar neye arkasını döner gider falan ama belli olmuyor yine de, kedi bu. veterinerler de çok pahalı, iç dış parazit bi de karma oldu bugün, 600'e patladı. yenGEnC

Aşıları varmış. Yani karma aşıları tam mı? 1 yasındaki kedi yavruya göre aşılı şekilde hafif atlatabilirdi. Baska bir şey olabilir mi? Cünkü genclik hastalıgı yogun kanlı ishal, yesil sarımsı kusmalar ve arka ayaklarda titremelerle belirir. Kan patolojisini dogru yorumladıgından emin misiniz? Bu arada aşılı ve dışarı çıkmayan kedi evde de kolaylıkla hastalık kapabilir. Ayakkabılardan, dışarıdan eve girerken üstümüzden basımızdan ellerimizden, halılardan her türlü kapabilir. Ve en önemlisi küçükken annesini emdiyse eğer bir zaman sonra yetişkin olsun yaslı olsun annesi sütünden cocuga hastalık her türlü geçebiliyor. Genetik hastalık olarak anne, babadan geçebiliyor ne yazık ki. Ama eğer gerçekten üstüne basa basa gençlik hastalığı olduğunu söylediyse veterineriniz ölen kediyle temas etmis kedi yani annesinide bir testten geçirebilirsiniz. Bu virüsü öldürmek için yakmak lazım kolay ölen bir virüs değil. Bir iki viral hastalıkta herpes ve calicivirüs olur karmanın içinde. Muhtemelen o belirtiler yoktu. Benim kedime de gençlik hastalığı demişti bi vetosu 7 gün yoğun bakımda kaldı aşısız bide. Ama kan sonuçlarını baska uzman veterinerlere attığımda ihtimal vermediler. Kan paraziti dediler. Çok üzüldüm sizin adınıza.

3 sene yaşadı, kronik böbrek yetmezliği 1 yaşında başladı tedaviye

Çok uzuldum, azalacak aciniz ama nerden kapmış hastalığı? Yanlış bilmiyorsam bulaşıcı bir hastalık bu

Ben aşılarını yaptırıyordum. Yakın zamanda bir aşısınin daha zamanı gelecekti. Normalde dışarıya çıkan kedilerde olurmuş. Miyav aşılar dışında hiç çıkmadı evden. Bilmiyorum ki, sokakta bir sürü kedi görüyorum senelerdir yaşayan. Onlara da sokakta baktığım için biliyorum. Bağışıklığı düşüktü demek ki. O kadar ani oldu ki hiç bir fikrim yok ne olduğu hakkında.

Başınız sağolsun konu sahibi Sizin de başınız sağolsun Öyle zor ki anlıyorum sizi Küçükken kedi köpeklerımi kaybettiğim de öyle ağlardım ki kimse anlamazdı beni Büyüdüm değişen bişey yok hatta daha da çok seviyorum onları Annemlerın bahcede sadece yazın gördüğüm mama gönderdiğim kedilerin başına bişey gelse burda günlerce üzülüyorum ağlıyorum Can onlar, saf sevgileri bambaşka 1 aylık bile olmayan iki kardeş ve anne vardı bahçede beslediğim anneleri gitti gelmedi Kahroldum inanın annelerının yattığı örtüde yattılar 1 hafta Her kedı sesini anneleri sanıp koştular Sonra alıştılar ama anne şefkati arıyorlar tabi Oturunca benim kucağımda uyumaya başlamışlardı Şimdi büyüdüler ama keşke anneleriyle büyüselerdi Evim de baktığım kuzumun da başına bişey geldiğini düşünemiyorum Benim için evlat o Sizi, evinde beslemeyen anlamayacaktır takılmayın onlara Çok şanslıymış sizin gibi aileye denk gelmiş

Evladın oluyor çünkü. Çok üzüldüm gerçekten. İnsan yaşayınca anlıyormuş ben daha hiç evde beslemedim sadece bahçede beslediğim 1 senelik kedimin araba çarpma sonucu ölmesini kaldıramadım ismi ile seslenirken gözlerimden yaş geliyordu belki gelir diye öncesinde. Ama gelmemesi imkansızdı. Kendimi hiç bu kadar yalnız hissetmemiştim. Kolay atlatamıyorsun ama zaman alıştırıyor tabi. Şimdi yolda bulduğum başka bir yavrucağı büyüttüm oda canımın bi parçası oldu. Ama insanın hep başına bi şey gelecek korkusuyla yaşaması çok zormuş.

2 ay önce, annesinin terk ettiği, benim ellerimle beslediğim, gazını çıkardığım, çişini kakasını benim yaptırdığım, işten eve koşarak gelmeme sebep sadece 15 gün birlikte geçirdiğim bebek kedimi kaybettim. 40 gün yasını tuttum. bu acı geçecek dedim, geçmedi. şimdi daha az ağlıyorum ama içim aynen yanıyor. avucumun içinde kıvrılıp uyuması, şimdi avuçlarımın bomboş kalması. Sizi o kadar iyi anlıyorum ki. Ve şuan gözlerim yaşararak yazıyorum bunları. Acısı geçmiyor ama insanoğlu alışıyor, zaman geçtikçe acıya da alışıyorsun...

Okurken ne kadar üzüldüğümü anlatamam.. benim de 10 aylık bir kedim var ve ona bir şey olduğunu düşününce dahi nefesim daralıp ağlamaya başlıyorum. Umarım acınız zamanla hafifler

Böyle düşünmeyin lütfen nerden bilebilirsiniz ki İki sene önce babamların baktığı minik yavru köpecikte hastalandı Gençlik hastalığı sandık parazitten olmuş meğer Sonra iğneler tedaviler iyi oldu bu sene akşam yemeğini yiyor yatıyor sabah bakıyor annemler ölmüş Hiç bir hastalığı yok neşesi yerindeyken Bazen ne yaparsak yapalım önüne geçemiyoruz Kendinizi suçlamayın ömrü o kadarmış Bir melek misafir olmuş kalbi melek gibi insanların evine

Çok çok üzüldüm evinden bir can parça oluyorlar Size de özellikle çocuklara yıkım olmuş

Arkadaşım uzun süredir baktığı köpeğini kaybetti birkaç sene önce. Babası aylarca uyuyabilmek için uyku ilacı kullandı. Arkadaşım vefat etse benzer bi durum yaşardı eminim buna. Ya da eşimin köpeği vefat etti geçen hafta. 4 senedir beraberiz ben 1 kere o adamı öyle ağlarken görmedim, babam ölse bunu hissederdim zaten diyor. Yani size aman bi kedi için mi diyenlere muhatap olmayın. Neye üzülüp neye ağlayacağınıza karar verme haddini kendilerinde nasıl buluyorlar bilmem.

Instagr m'da severek takip ettiğim kedi hesapları var. Japonya'dan bir hesap takip ediyorum, kedilerine ölüyorum bitiyorum, bildirimleri de hep açık; her gün de çayımı kahvemi alıp gezinirken mutlaka bakarım. Laki isminde bir kedi vardı, her zerresini ekrandan yiyesim geliyordu. Kedi vefat ettiği gün ben hüngür hüngür ağladım, migrenim azdı, evladımı kaybetmişim gibi psikolojiye girdim. Çok güzeller, keşke tüyleri kadar ömürleri olsa. İnsan çok etkileniyor

Başınız sağ olsun. Zamanla acınız dinecek. Hatıraları kalacak sadece. Sizi çok iyi anlıyorum. Şakir isminde çok tatlı bir kedimi kaybettim. Hala unutamadım.

Bir kedi annesi olarak üzüntünüzü o kadar iyi anlıyorum ki.. Evlat oluyorlar, can oluyorlar gerçekten evin içinde. Başınız sağolsun, çok üzüldüm gerçekten. Ama yaşadığı sürece sizin gibi güzel bir annesi olmuş ne güzel. Çok mutlu bir hayat sürdüğüne eminim. Sizi gittiği güzel yerde sevgiyle anıyordur mutlaka.

Bir kedimiz daha var zaten, ölen kedinin annesi. O da üzgün

Çok üzüldüm. Benimde bir kedim var. İnanın ortak oldum hislerinize. Belki yeni bir kedi almak acınızı hafifletebilir. En azından ona alışma sürecine girersiniz.

Keşke okumasaydim konuyu o kadar üzüldüm ki ne diyeceğimi bilemiyorum.. zamanla eminim hafifleyecek

Çok üzüldüm. Benim kedim de geçen sene bir operasyon geçirdi. Yutmaması gereken tehlikeli bir şeyi yutmuş. O kadar korktum ve üzüldüm ki uzun yıllar yaşayıp eceliyle ölse en azından 'sicak yuvasında tamamladı ömrünü' dersin, için bir nebze huzurlu olur. Ama genç yaşta ya da az da olsa payın olan durumlarda insanın kendini teselli etmeye gücü olmuyor. Şükür, sağlığına kavuştu kedim. Siz onun annesine de bakıyormuşsunuz. Zavallim, annesinin de psikolojisi kötü olmuştur, bir de evdeki herkes uzgunken daha çok etkileniyor kediler

Çok üzgünüm "Ama", "keşke" vs hepsi o kadar anlamsız ki... Sadece acınızı paylaşmak için yazmak istedim. Sabır diliyorum size.

Yaninizda olup size simsiki sarilmak isterdim. Cok uzgunum, birgün tekrar kavusacaksiniz bebeginizle insallah

Evet çok mutlu yaşadı. Sevgimizi, ilgimizi hiç eksik etmedik. Çocuklarımın üzülmesine de ayrı üzülüyorum. Özellikle uyku saatleri çok zor oluyor. Uyku saatlerinde arkamızdan gelir salincagina çıkardı. Salıncağa bakamıyoruz. Oyuncaklarını kanepenin altından çıkardım bugün. Gizlice attım cocuklar görüp üzülmesin diye. Gerçekten çok zor. Çamaşır sererken çamaşır demirine atlayıp otururdu. Dudaklarını uzatirdi öpmem için. Hani bazı kediler kendi kafalarına göre takılırlar, uzak dururlar insanlardan miyav öyle değildi. Her saniye bize yapışık yaşıyordu.

Evet aynen öyle sürekli suçlu hissediyorum kendimi. Yani görünürde bizim hatamız yok ama yine de "acaba ben mi bakmayı beceremedim" ya da,"acaba başka bir veterinere daha mı göstermeliydim"diye düşünüp duruyorum. Zaten veterinerler çok pahalı, kan alındı, röntgen çekildi, serum verildi, ikinci veterinere götürmeye gücüm yetmedi ama aklımda hep bu da var. Acaba başka veterinere daha mı göstermeliydim suçluluğu. Garip şekilde İnsan kendini ölümünden sorumlu hissediyor

Çok teşekkür ederim, yorumunuz bir nebze içimi rahatlattı.

Totosunu yerim onun ya sarhos gibi kiyamam

Kedim geçen sene öyle bi enfeksiyon kaptı ki yaşama şansı 5 demişti veteriner hekim. Hayatımda hiç öyle hissettiğimi hatırlamıyorum ki babasını da kaybetmiş bir insanım. İnsanların gözü önünde hıçkıra hıçkıra yerlere yata yata ağladım. Çok çok zor bir durum. Bu tür acılar geçmiyor, zamanla daha katlanılabilir oluyor sadece. Bir evlat sonuçta, hiçbir farkı olmadığına yemin edebilirim. Ağlayın, üzülün. Uzun sürecek belki ama azalacak hissettiğiniz şeyler.

Acısı geçse bile özlemi hiç dinmeyecek biliyorum. Çok özledim şimdiden

Başınız sağolsun çok üzücü. Çocuklarınızın üzülmesi de etkiledi beni. Yeni bir kedi alın malzemeler de var iyi gelir moralman. Bizim kuşumuz ölünce öyle yaptık ilaç gibi geldi

çok geçmiş olsun umarım bundan sonra böyle yaramazlıklar yapmaz ve umarım güzel veterinerler denk gelir. bence hepsi paragöz, veteriner hekimler odasının fiyat tarifesi var ama hep onun üzerinde tabii fiyatlar. hepsi paragöz olduğu için en azından paragözlerin içinde en ilgili, düzgün olanını araştırmakta fayda var geniş zaman dilimlerinde. o memnun olmadığın veterinerin de adını yaz bence, insanlar bilinçlensin götürmesin. hata kabul eden bir meslek değil çünkü.