Dilleri farklıdir eyvallah da 7. sınıfa kadar farklı dil mi kalır allah aşkına. en geç 2. sınıfta çözülür o iş. bir de çocuk bunlar. nasıl bu sınıfta hala dil sorunu oluyor anlayamadım.

Günümüz şartlarında çok zor öğretmenlik yapmak. Ama ödül zamanları yapabilirsiniz aslında. Verdiğiniz ödevleri yapanlara bir öğle arası vs film açmak. Ufak tefek hediyeler. İşte çikolata gibi. Doğru bilenlere şu cam şekerler var ya bir kutu ondan alıp verebilirsiniz. Yaptığınız yanlış bir şey yok aslında. Ne güzel mesleğinizi hakkı ile yapıyorsunuz. İçlerinden sizi dinleyip okuyup teşekkür edecek de olacak ileride. Her suçu kendinizde aramayın. Çocuk onlar eğlendikleri ders işlemediklerini şuan sevebilirler ama illa ki anlayacaklardır kıymetinizi. Yerinizde olmak isteyen çok kişi var. İstifayı düşünmeyin lütfen.

Süreciniz çok zor, umarım bir şekilde baş edebilirsiniz. Film izlemeyi seviyorlarsa sorulardan istediğiniz artışı yapan çok olursa ayda 1 film gibi etkinlikler düzenleyebilirsiniz. Tabi ortamın değişmesi, çabalarınızın karşılığını görememeniz, beklentilerinizden farklı bir hayata geçiş yapmanız belki depresyona itmiş olabilir. Profesyonel bir destek alabilirsiniz.

Benim 9ğretmenim hiç ingilizce anlatmaz film açardı. Meslek hayatım boyunca hergün onun kulağını çınlattım kötü anlamda. Lisede benim 10 saat ingilizce vardı ilk yıl. Ve altyapı bile kurmamış. Yani siz anlatın bir öğrenci bile anlasa kar. Hak bu ayrıca vebali var. İlkokul öğretmenlerim çok emek verdi köy okuluydu. Onların verdiği bilgiler tüm hayatımı kolaylast8rdı etkiledi. Hala güzel anarım onları dua ederim. Tavsiyem siz doğrusunu yapın gerisine karışmayın

Ya cidden aşırı sinir bozucular. Böyle kötü insanlarla uğraşmak zorunda kalmak çok yıpratıyor. Nasıl baş edeceğimi bilmiyorum. Getçekten senin yorumlarını çok görüyorum forumda. İnsanlarla baş etmesini bilen biri olarak tanımlarım seni. Bunlarla nasıl baş edebilirim bana fikir verir misin? Ben fazla yumuşak başlıyım sanırım ve ilk yıldan çok zorluyor. Mesleği mi bıraksam diyorum ciddili. Bu köklü sayılarla ilgili olayda da çok haklısın. Yapılması gereken bu kesinlikle. Ama öbür yeni atanan fen öğretmeni arkadaşımın başına geleni anlatayım. Kız bir sınıfta konuları işlemiş. Defterde yazıyor her şey. Ortak sınavda sorular zor olunca çocuklar biz işlemedik bunları demişler. Öbür zümrenin de bence işine gelmiş idareci duymuş. Arkadaşımı aramış idareci ve işlememişsiniz diye sertçe konuşmuş. Kız da defterlerini açın bakın demiş. Ama inandıramıyorsun da adamları işte. Kızın adı konu işlemeyene çıktı. Ben şimdi kazanımı bıraksam bana işlemedin diye yüklenecekler. 6 larda çareyi şunda buldum. Sınıfta çarpım tablosunu bilen bir kişi olunca önce onu öğreteyim dedim. Ama yandan da anlamayacaklarını bile bile formalite icabı çarpanlar ve katlar anlatıyorum. O durumda açın defterlerini bakın derim diye. Hazırbulunuşluk sınavı da yaptım hepsine ilk geldiğimde zaten. Her anlamda kendimi garantiye almaya çalışıyorum şu lanet okulda

Çocuklara çok üzüldüm

Mesleğe hoşgeldin... ülkemizde eğitim öğretim bir sistem sorunu. Orada günlerini doldurup tayin isteyeceksin. Dediğim gibi öğretmenin sınıf geçme disiplin gibi temel konularda söz sahibi olmadığı ortamlarda eğitimden söz edilemez, Marstan hoca getirsen başarılı olamaz. Anlattığın tarzda bir şehirde ben de çalıştım

konuyu bir yöreye özgü paylaşmanıza şaşırdım gayet merkezi yerlerde de aynı problemler yaşanıyor bence. sıkıntı sistemde 7. sınıfa geçen çocuklar daha okuma yazma bilmiyor. çünkü sınıfta kalma diye bir şey yok maalesef. 10 yıllık öğretmen olarak sana bu yolda başarılar ve bol sabır diliyorum. öğretmenlik = vicdan. dahası yok. aynı sistem seni vicdanınla baş başa bırakıyor ve sana hiç yardımcı olmuyor. çok üzgünüm ama gerçekler böyle...

Matematik ile ilgili eğlenceli videolar izletseniz bir iki tane. Bir de aynı dili konuşmak çok önemli.

Artık sınıfta kalma geri geldi arkadaşlar. Türkçede ortalaması 70 altında olan öğrenciler kalıyor.

Bence müfredata ayak uydurmaya çalışmayın, çocukların seviyesi müfredatın çok altında. Bence öncelikle çocukların dört işlem becerilerini geliştirmeye çalışın, ve bunu yaparken olabildiğince somutlaştirin, oyunlaştirarak öğretmeye çalışın. Çocukların temeli oluştuğunda onun bir üst konusu müfredatta hangi konuysa onu çook basit şekilde verebilirsiniz. accessdenied

Hepinize yorumlarınız ve destekleriniz için çok teşekkür ederim Tek tek etiketleyemedim ama tavsiyeleriniz, dahası size anlatmak ve anlaşılmak bile bana çok iyi geldi. Çok sağolun

Bu da var evet. Türkçe de biliyorlar ama ailede evde konuştukları dil daha farklı.

Türkçe öğretmeni istese bunun için destekleme yetiştirme kursu açabilir tabiki idarecinin de uğraşması gerek. Ama katılım olur mu o var işte.

Bulunduğunuz ilçe deprem bölgesi miydi? Eğer öyleyse geçen sene 2. dönem devam zorunluluğu yoktu, sınavlara bile katılmadılar öğrenciler. Öncesinde de pandemi uzaktan eğitim falan filan derken şimdi başa çıkamıyoruz. 13 yıllık öğretmenim, ilk kez bu kadar kötü durumda 9. sınıf görüyorum. Özne nedir yüklem nedir bilen yok. Hiç okula gitmemiş gibiler. Davranışları da öyle. Toplum içinde nasıl davranılır bilmiyorlar. Çocuklar mahvolmuş. Ben köyde ilçede değilim, merkezdeyim buna rağmen böyle.

Merhaba zümrem ben de yeni atandım benim öğrencilerin seviyesi çok düşük olmasa da deprem bölgesi olduğundan haliyle geride kaldıkları kısımlar çok ben de hafta sonu ek ders açtım. Ama kendimi sevdirebilmek için akla karayı seçtim resmen hepsinini tanıyıp arkadaşım gibi sohbet etmeye çalışıyorum. Tavsiyeler veriyorum amacım beni severlerse dersi de severler oldu. Tabiki derste film açmayın hocam yeri geldiğinde bu da yapılabilir ama en azından verdiğiniz kadarını vermeye çalışın. İdareyi hiç kafaya takmayın öğretmenler odasında da kimseyi umursamayın. Yaşları büyük olduğundan ne biz onları anlayabiliriz ne de onlar bizi. İlk yıldan sonra alışır ona göre kendinize bir yol çizer öyle davranırsınız

İdarenin bu konuda öğretmene değil de öğrenciye inanıp öğretmeni azarlaması hayret doğrusu! Çocuklar bir konuyu tekrar etmezse 2-3 günde tamamen unutuyor zaten. Bu arada sizin yaşadıklarınızı çoğu öğretmen yaşıyor ne yazık ki. O yüzden tek olmadığını bilin. Belki bunu bilmek sizi bir nebze rahatlatır. :)

Anladım öğretmenim. Haklısınız ne diyeyim. Git gide itibarsızlaştırılan mesleğinizin yeniden kazanılan ak yüzü olma gayretinizden vazgeçmeyin. Bedenen ve ruhen çok yorulduğunuzu anlayabiliyorum, 30 sene sonra sokağa çıktığınızda iftihar edeceğiniz bir nesil için, o günlerde kendinizle gurur duymak için dayanmalısınız. Film seviyorlarsa bunu okul ders bitiminde ya da aylık periyodik olarak hafta sonları, öğle arası gibi zamanlarda da yapabilirsiniz. Ya da sevdikleri, hiç deneyimlemedikleri bir şeylet olabilir. Onlar bir sünger şuan ve siz doldurmaz iseniz başkaları çamurlarını dolduracak, kullanacak o çocukları.

Evet haklısınız. Yapmanız gerekeni yapın. Diğerlerine bakmayın siz. Günümüzde her meslek nedense bu şekilde. Yahu rüşvet alıyor çogu hakim. Ben ömrümde böyle şey duymamıştım. Mesleklerin içi bı bosaltıldı nedense. Geçen duydum okulda bir kadın öğretmen var orta yaşlı bekar. Birkç erkek hoca ilgi gösteriyor bu yüz vermiyor. Sonra başlıyorlar kadının ahlakına dil uzatmaya. Okul yahu öğretmen bunlar. Müdür kadına baskı yapıyor tayın işte git diye. Kadın da Allah'tan eli sopalıymış topluca hepsini şikayet ediyor. Ortamın rezilliğine bakar mısınız.

Bu çocukların hepsine yetismeniz mümkün değil ancak bunların sesini duyurmak gerek. Tek öğretmenle olmaz. Dilde ilerlemeleri, temel matematik bilgisini almaları gerek. Bunun için de ekstra kurs vs açılmalı. Stajyer öğretmen vs olsa...

Ben okulda kimseyi tanımıyorum yeni atamalar var arada onlar yanıma geliyorlar. Nasılsın hocam iyiyim sen nasılsın hocam. Muhabbet burada bitiyor. Kendi başıma olup sadece işime gücüme bakmam herkeste bana karşı bir merak ve muhatap olmaya çalışma duygusu oluşturuyor. Belki yaşın gereği gençsin arkadaşın olsun istiyorsun oturup kalkmak derdini anlatmak vs. Ama orası kurtlar sofrasıymış. Önermem. Başarabilirsen benim gibi yap. Nöbetçi olduğum günler nöbetimi tutuyorum, buna özellikle dikkat ediyorum, dersimi anlatıp çıkıp gidiyorum. O nasıl iş yahu, gözleri kör mü, okuldaki öğrencilerin seviyelerini görmüyorlar mı? Tedirgin olmakta haklısın. Aynen, sen konulari her halükarda işle o zaman. Kabak başına patlamasın. Gerçekten kötü idareci- kötü iş arkadaşları okulun da seviyesini etkiliyor. Allah'tan bizim idarecimiz pırıl pırıl.

Belki dil engeliyle anlamiyolar anlatilani. olabilir mi?

Hem idarecilik yapmış ve halen daha öğretmen olarak görev yapan biri olarak yazıyorum öğretmenim. Siz üzerinize düşen görevi yapın. Kendinizi garantiye alın. Nobetinize dikkat edin. Derse zamanında girip çıkarsanız sıkıntı olmaz. İş ortaminda ki huzursuzluk için de mümkün olduğunca dahil olmayın. Sessiz kalın. Herşeyi uzaktan izleyin. Seviye olarak okul iyi bir okul değil anladığım kadarıyla. Dil farklı olunca sıkıntı büyük oluyor. İlk görev yerim Şanlıurfa /Viranşehir di. Aynı durumları bende yaşadım. İlk başta dil problemini cozmeniz gerekli. Bizimki ilkokuldu. Orada sorunu hallediyorduk. İlk bir ay bizim için de çok zor geçiyordu. Ama sizin ki ortaokul. Ne yapabilirsiniz düşünmek lazım. Eğer gerçekten desteğe ihtiyacınız olduğunu düşünüyorsanız bir destek alın rahatlayın.

Onları da işlesin ama çok basit düzeyde işlesin. İdare vs sorarsa da öğrencilerin seviyesini söyler. Çünkü idare bu konuda anlayışsız bile olsa çocukların seviyesi ilkokul düzeyinde olduğu için öğretmen istese de o çocuklara müfredat konularının hepsini veremez. girlinred

Bisey merak ediyorum sistemle ilgili. Diyelim yilda 5 sinav yapildi. Cocugun ortalamasi 10 uzerinden 2 ya da 3. Nasil geciriyosunuz o dersten? G

Kesinlikle olay matematiği anlamanın çok dışında. Dil bilinmiyor, iletişim sağlıksız, ailelerde sorumluluk bilinci yok. Yetmemiş bu çocuklar bir de öğrenmeden sınıf atlamışlar. Gel de bütün bunları tek başına çözmeye çalış. Şu an gerildiğim için sağlıklı bir öneride bulunamıyorum ama bunu düşüneceğim.

Maalesef. Muhtemelen ne veliler ne idareci bilinçli değiller. Genç kadrosu var ama istifade edemiyorlar.

Eğer ki matematikle alakaları yoksa bana göre onları hırslandıracak bi teşvikle giderdim birbiriyle öğrenmek için yarışsınlar mesela ödül koyardım hani llkokulda elmalar vardı onları kızartmak, kırmızı kurdele almak için birbirimizle yarışırdık. Öğretmanler içindeki gruplaşma neden? Siz en iyisini yaparsınız madem bi gruplaşma var kadınlarla birlik olun sizle ve yahut şikayet gelene kadar susun oturun hakkınızı savunmayın onlar erkeğiz diye çiğnesinler bunca seneyi 3,5 çapulcunun lafına şikayetine bakarak okumadınız siz doğru olduğunuz emin olduğunuz bir konudan asla geri adım atmayın.

Ben bir öğretmen değilim ama bir öğrenci olarak kendi bakış açımdan bir yorum yapabilirim. Eğitim hayatımda hangi öğretmenimi sevdi isem o derste başarılıydım ki çok nadir sevmediğim birkaç öğretmen oldu. Hele bir matematik öğretmenimiz vardı. Derslerde şen şakrak, eğlendirerek anlatırdı. Kendi uydurduğu komik terimleri olurdu. İşini çok severek yaptığı her halinden belliydi. Ve başarısız görülen çocuklar bile derslerini dinlerdi. Korkumuzdan değil de saygımızdan ve sevgimizden derslerini dinlerdik hem de eğlenirdik. Kendisi de çocuklarla çocuk oluyordu aslında. Kendisi başka şehre gideceği zaman ağlaya ağlaya veda etmiştik gitmeden önce. Sonraki gelen öğretmen ise ketum sert biriydi. Dersi anlatmış olmak için anlatıyordu. Matematikten soğutur insanı yani. Tahtaya ışık hızıyla yazar, yazdın yazdın yazamadın vaktinde yazsaydın der ve silerdi. Şaka gibi. Biri hata yapsa hönkürerek bağırırdı. Hiç severek değil de sadece para kazanmak ve de anlatmış olmak için anlatıyordu. Anlayıp anlamamamız umrunda değildi pek. Benim gözlemlediğim öğretmen öğrencileri ile güzel bir bağ kurduğunda ve de o iletişimi yakaladığında sınıftaki en zayıf çocuk bile şevke gelip derse ilgi gösteriyor. Kuzenim de doğuda ücra bir köye atandı. Arada paylaşımlar yapıyor. Elbette çok yorucu. Fakat çocuklar öyle sevmişler ki hepsinde gülücükler, heyecanlı bakışlar, çok meraklılar ve de öğrenmeye hevesliler. O da zorlanıyor bir takım şeylerden ama esas amacına odaklı ve de bu koşulların geçici olduğunun bilincinde. Size gelince de tabii ki kendi meslektaşlarınızdan böyle baskılar yaşarken, öğrencilerinizin alt yapısı sağlam değilken ve de baştan lazım olanı vermeniz gerektiğine inanırken de müfredata uymak ve yetiştirmek zorundalığının stresi altında bir şeyler öğretmek, işe gitmek bile zordur. Pes etmemenizi ve içinizdeki şevkinizi kimseye bağlı olarak kaybedip de yılmamanızı tavsiye ederim. Sonuçta onca sene bunun için emek ettiniz. Aynı zamanda bu sizin geçim kaynağınız. Kendini beğenmiş, daha meslektaşına saygısı ve de anlayışı olmayan kişilerin baskısı ile vazgeçseniz değer mi hiç? Muhattap olmayın, işinize odaklanın bence. Bir de onların şımarıklıklarını mı düşüneceksiniz yani? Üstelik mesleğinizden vazgeçeceksiniz? Aslında böyle şeyler sizi daha şevklendirse, hırslandırsa, daha iyi olmaya gayretlendirse ne güzel olur. Allah yardımcınız olsun. İnşallah bırakıp da pişman olmazsınız.

7. Sınıf bayağı ileri bir seviye aslında. İpin ucu o kadar çok kaçmış ki, belki bu çocuklara 3. sınıf matematikten başlatmak lazım. Açıkçası bu kadar geriden baş etmeniz çok zor. Ancak etüt gibi bir şey olup geçmişin açıklarını kapatsalar bile 7. sınıf seviyesine ulaşamazlar.

Hiç olmaz diyemeyiz. Bu durumda aslında idareciye çok iş düşüyor teşvik konusunda. Muhtemelen idareci de o yöreden ve hiçbir şey umrunda değil.

Herkese merhabalar, Tavsiyelerinize çok ihtiyacım var. Biraz uzun olabilir ama özellikle insan ilişkilerinden iş hayatından iyi anlayan arkadaşlarımın tavsiyelerine ihtiyacım var. Umarım kendimi anlatabilirim. Psikolojik destek almayı düşündüğüm bir noktaya geldim ve sık sık kendimi sorgularken buluyorum bu aralar. Yeni atanmış bir matematik öğretmeniyim. Ve baya imkanları eksik bir ilçede o ilçenin de en kötü okulunda öğretmenim. Kısım kısım gideyim. Öncelikle öğrencilerden bahsedeyim. Çocukların dilleri farklı. Matematikleri de berbat tabi. Ben bu denli berbat olabileceğini düşünmezdim hiç ama 7. Sınıf öğrencisinde çarpım tablosu yok öyle düşünün. Ki bu sınıfın yüzde 70 inde yaşadığım bir problem. Neyse bir şekilde dersi ilerletiyorum. Allah içimi biliyor aşırı çabalıyorum. Okul içi ve dışı evde de emek veriyorum. Derste beş dakika anca masaya oturuyorumdur, hep tahtada aktif anlatıyorum. Ama son dönemde yanlış yaptığımı düşünmeye başladım. Şöyle ki çocukların matematiklerinde asla dişe dokunur ilerleme yok. Kimse eve gidip çalışmıyor zaten. Ha matematikte şu an yeni nesil soruları zaten test çözmeyen de yapamaz. Bütün bu uğraş çaba boş yani. Ve bana çevredeki öğretmenlerin hepsi yanlış yaptığımı ve bu kadar takmamamı söyleyip duruyor. Ki haklılık payları da var. Geçen yıl hiç ders işlemeyen matematikte film açan hocayı anlatırken gözlerinin içi parlıyor görseniz. Ben de film açsam işime gelir ama ders işlememek içime sinmez. Beni de severler bu arada ama dersimi severler mi bilemiyorum. Ben çok fazla yıprandım. İş milleti bir yoruyorsa o okul beni eve döndüğümde 10 yoruyor. Döner dönmez yatıyorum ve sadece uyuyorum. Sizin burada bende gördüğünüz yanlış ve tavsiyeleriniz var mı acaba? Bir diğeri de okul ortamı ve idareciler. Diğer öğretmenlerde inanılmaz bir gruplaşma ve en ufak bir hatada gidip idareciye şikayet etme var mesela. Şok oluyorum. Hata dediğim de insanlık halinden olan dişe dokunmayan şeyler ya da asla yanlış olmayan ama abartılan şeylerle şikayete gidiliyor. Sırf ben okul ortamını sevmesem sorun bende derim ama her yeni gelen hatta herkes şikayetçi. Ki istifa etmeyi düşünmüşler ilk geldiklerinde, benim de aklımdan geçti. Atanmak kolay değildi diyorum ve sadece şu berbat düzene ayak uydurmaya çalışıyorum ama görünmez olsam bile yine de bir sorun bulmayı başarıyorlar. O ilçeden olanlara tavır daha farklı biz dışardan gelenlere daha farklı. Kadın olduğunuz için zaten bir yapamazsınız tavrı var. Ben çocuklara sert davranmıyorum. Ha diğerleri tahmininizin ötesinde sertler. Her anlamda. Çocuklar da buna alışmış bunu bekliyor. Beni bu okul ve meslek o kadar yıpratıyor ki şu an sevgilime vakit ayıramaz oldum. Ailemi görmeye geldim şu an ama tahammülüm o kadar azalmış ki her şeye saçma sapan öfke patlamalarım olmaya başlamış. Şu an ciddi ciddi tek istediğim gün boyu evimde uyumak. Zevk aldığım bir şey kalmadı pek. İleriye dair hayalim de. Şu an bir çeşit tükenmişlik sendromu ya da depresyon yaşadığımı düşünüp psikolojik destek almaya karar verdim. Sizin de önerilerinizi merak ediyorum. Umarım sizi sıkmamışımdır.

Ama islemesi gereken konular, yapmasi gereken sinavlar var. Napicak nasil yapicak?

Ben de kamudayim ogretmen degilim ama işim vatandasla o yuzden sizi çok iyi anlıyorum Hatta tükenmişlik sendromu ile bas etmeye çalışıyorum bu konuda destek de aldım ve aslinda sorunun bende olmadığını psikologum bile söyledi ve hatta farkındalığınız cok yüksek, psikolojik esnekliginiz de iyi demisti. Ben zaten son raddede destek aldigim icin psikolog sadece uzman gorusu benim. icin Maalesef bu ülkede üzülerek söylüyorum ki, idealist olmak insanı yipratan ve yoran bir şey Siz isinizi layıkıyla yapmaya çalışırken, amir/sistem önünüze ket vuruyor. Ben artik çözümü "işini yap geç"te buldum yoksa ben kendi kendimi yedigimle kaliyorum Bu yolda ben tükendim ama kimseye bir sey olmuyor. Öğretmen olmadigimdan dogru bir yonlendirme yapamam belki ama aklima cocuklara carpim tablosu hediye etmek geldi Hatta haftada bir belki bu tablo üzerinden alistirmalar yapılabilir diye düşündüm Haftasonu etüt/kurs acabiliyor musunuz belki acigi o sekilde kapatırsınız Bizim zamanimizda da haftasonu kurslari olurdu, sirf takviye olsun diye giderdik ben bazı seyleri orada öğrenmişimdir mesela Deprem bolgesinde bazi yerlerde hala gönüllü faaliyetler devam ediyor cocuklara bu kapsamda destek olabilirsiniz belki gönüllü olarak İs ortamina gelince, aslinda is yeri gunumuzu gecirdigimiz bir yer olmasindan dolayi saglikli iliskiler kurmak hepimizin hakki ama maalesef insanlar oyle degiller. Ben ki iletisimi seven biriyimdir ama is yerinde kendi dunyamdayim, youtubeda videolar izliyorum ya da kitap okuyorum is olmadiginda. Bos bos oturmaktan iyidir diye düşünürüm. Siz de odaginizi erkek arkadasiniza cevirebilirsiniz onu merkeze alin demiyorum tabii ama is yerinden sonra ozel hayatinizin da olduguna odaklanin benim mesela sevgilim de yok olsa belki bu kadar da yipranmazdim. Yine de farkinda olmak ve cozum aramak insani daha iyi hissettiriyor.

Benim gözümde 2 tane kutsal meslek var. Biri doktorluk, biri öğretmenlik. Doktorluk çünkü insanlara şifa veriyorlar. Öğretmenlik çünkü yeni nesli onlar yetiştiriyor. Benim annemde ilkokul öğretmeniydi. İşini öyle severek yapardı ki, çocuklarına göstermediği toleransı öğrencilerine gösterirdi. Emekliye ayrıldı. Her sene öğretmenler gününde eski öğrencileri arar, üzerlerinde ne kadar emekleri olduklarını söylerler. Bu okulda mutlu değil iseniz ve imkanınız varsa başka yere atanmayı deneyin. Ama ben olsam bu çocukları gözden çıkarmazdım. accessdenied

Cocuklarin dilleri ne? filmdelisi

Yanlışlarınızı sorup tavsiye istemişsiniz ama özellikle şikayet olayında hiçbir şey anlamadım sizi şikayet ettiler mi ne için ettiler? Dil farklı dediğinize göre tahminim kürtçe konuşuyorlar ama sayıların dili zaten olmaz diye düşünüyorum bir adım siz gitseniz bir adım onları getirmeyi başarsanız ortak bir noktada buluşursunuz gibi geliyor sorunlarınızı daha detaylı anlatmanız mümkün mü

Ya her gün sorguluyorum bunu. Türkiye'nin bir yerlerinde hala durum inanılmaz vahim. Gelseniz anlarsınız. Aslında buradaki tek sıkıntı matematik bile değil. Neler neler

Eve gidince aileleriyle konuşacaklar, R.. tv izleyip anadillerine geri dönecekler. Kursun faydası olmaz bu durumda.

Bu çocukları 7. sınıfa kadar nasıl getirmişler aklım almıyor. Amaç sınıf mi geçmek sadece, öğrenme bunun neresinde? Çarpım tablosu bilmemek, öğrenememek nasıl olur ya? Eski hocaları bu çocuklara bu zamana kadar bunu da mı verememiş? Öte yandan hala dil sorunu yaşanması ciddi bir problem. Bu çocukların aileleri de çok sorumsuz. Saldım okula gerisine karışmam diyorlar sanırım. Valla burada ben bile gerildim yazdiklarinizi okuyunca. Size sabır ve kolaylık diliyorum.

Cüneyt arkın' ın 60 sene önceki yobazlık, cehalet anılarına geri döndü ülke. bir dönem şaşıra şaşıra dinliyorduk, şimdi tekrar o dönemdeyiz. gram ilerlemiyor bu ülke. az buçuk ilerlese kötü niyetli yöneticiler aşağı çekmek için elinden geleni yapıyor.

tabi ki. siz okurken olan zamanı hatırlayın sınıfınızda herkes mükemmel miydi? bizim sınıfta bile vardı iyi bir okulda olmama rağmen. bunun üzerinden 20 yıl geçti ve ülke mülteci dolu. daha konuşmayı bile bilmeyenlerle nasıl ders yapılır? ülkemin ana dili türkçe ama millet marifetmiş gibi çocuklarına türkçe öğretmiyor. anasınıfında ben tüm sınıfa öğretmiştim ama karşılaştığım cümleler şuydu: -onların anadili değil, sen karışamazsın -zaten bu ülkede özgürlük yok kimse kendi dilini konuşamıyor -sen ne yaparsan yap biz evde kendi dilimizi kullanmaya devam edeceğiz -müdür: baskı yaparsan ceza alırsın vs vs. bizim ülkeden zihniyet anlamında bir cacık olmayacağı için eğitim yuvalarını da kendi zihniyetlerine göre doldurup müfredatları ona göre ayarladıkları için.. maalesef öğretmen kendi etrafında dönüp duruyor. bu özellikle son yıllarda daha çok böyle oldu. çok üzgünüm. öğretmenimizi anlıyorum. ancak yapacak çok bir şeyi yok yakında dersini işleyip geçecek. çünkü elinden bir şey gelmiyor.

Çok çok haklısınız

Matematik zor alan sevmeyen için, bana çince gibi gelir. Bu sebeple kavramları nesneleştirme, hayattan örneklerle öğretme ve eğlenceli hale getirmeyi denemelisiniz. Meslektaşlarınızı dinlemeyin, onlar bankamatik öğretmeni! Sizlerin mesleğinde tek gayeniz öğretmek olmalı. Her zaman ders, bilgi değil. Yeri gelir insanlık, medeniyet, hoşgörü gibi doğru düzgün birey olmanın temelleri de buna dahildir. Dersinde sinema izlettiren öğretmeni feyz alın, verdiğiniz sorulardan bütün sınıf yarısını doğru yaptığı anda o hafta sinema partisi verin mesela. Kaybetmeyin o çocukları ne olur...

İdareciler bunu istemez, müfettişe kim laf anlatacak... ImTheDevil I'm a devil of my world Anneler

Ödev olarak onların çok zorlanmayacagi ve mümkünse eglenceli odevler verebilirsiniz. Yapilan her ödeve bir sticker yapistirabilirsiniz, veya ogretmenler için kaşeler olur onlardan bir tane alip eksiksiz ödevlere kaşe basabilirsiniz. Böylece hepsi olmasa da belki çoğu öğrenci derse karşı olumlu tutum geliştirir. duruguzel

Merhaba öncelikle seni çok iyi anlıyorum. Okul değiştirdim ve çocukların yüzde 95inde okuma güçlüğü var. Fen öğretmeniyim aşırı şekilde zorlanıyorum. Ama ne verebilirim diye düşünüyorum. Şöyle yap; diyelim köklü sayılar anlatman gerekiyor ama çocuklar daha 4 işlemi yapamıyor diyelim. Oradan başla. Mesela 8lerde DNAyı anlatıyorum ama çocuklar daha hücre kavramını bilmiyor orda bir açık oluşuyor, ben öyle yapıyorum. Öyle okulları çok iyi bilirim kendini paralarsın ama bir adım ileri gitmezler. İkinci olarak okulun sıkıntılı tiplerle doluymuş, ne o öyle şikayet falan aşırı sinir bozucu. Yaşların ortalaması kaç.? Nöbetlerine dikkat et ders giriş çıkışa dikkat et gruplaşmalar umrunda olmasın. Sene sonunda hepsi kavga edecek zaten

Kesinlikle zaten film açma gibi bir şeyi düşünmem bile. Ha en fazla yaptığım mesela sevdikleri çarpım tablosu şarkısı var üç dakikalık onu açıyorum ders sonunda. Ama ben de vebal gözüyle bakıyorum. Sadece çok fazlasını değil artık yeteri kadarını yapmaya karar verdim sanırım. Ya da biraz fazlası olabilir ama bu kadar kendimden vermek benden çok şey alıyor

Aldığınız sınıflara muhakkak sevıye tesbıt sınavı yapın ve o sınavın analızını yapıp kucuk bır rapor yazın her sınıf ıcın ayrı ayrı. 7. sınıf mufredatına uygun bulmuyorsanız öğrencilerinizi öncelikle temel olusturacak bılgılerı de ıceren sonrasında da mumkunse kendı mufradatlarını da ıceren bır plan hazırlayın. Nasıl yetiştireceğim sorusu takılacak kafanıza halıyle tum konuları almak zoorunda degılsınız plana. Atıyorum kesırlerde carpma ıslemı var 7. sınıfta ama sızın ogrencınız carpma bılmıyor. son ünite de denklem problemlerı. Siz mecbur önce 4 ıslemı sonra kesırlerde carpmayı alacaksınız plana. Planınıza göre son unıte yetişmiyor mu o zaman olmayacak planda. Eger analız hazırlayıp raporunu yazarsanız bunu bu şekilde yapabılırsınız. Sosyal ilişkilerde en mühim tavsiyem çenenizi tutun. Haksızlığa da uğrasanız çokta sinirlenseniz kimsenin arkasından söylenmeyin, yüzlerine karşı elbette konuşun da arkalarından yaptığınız bir dudak büküş bile büyük hakaret etmişsiniz gibi eklenerek anlatılıyor karşı tarafa. Ve şu an yaşadıklarınızın hepsi geçici. 3 yıl yaşayacak ve maximum deneyimle ayrılacaksınız o okuldan. İlk 3 yıl zordur acemiliktir. Zamanla sınıf kontrolunuz artacak, öğrencilerin kavrayış hızını anlayacaksınız. Bunlar haloldugunda bu kadar yorulmuş ve çaresiz hissetmeyeceksiniz. İlk görev yerim çok zordu her anlamda. Çalıştığım insanlarla, yaşamak zorunda kaldığım şehirle aramda bitmek bilmeyen bir kültür çatışması bir savaş... Çok kötü bir kenar mahalle okulunda çalıştım. Öğrenciler sadece başarı yönünde değil davranışsal anlamda da çok çok kötüydü. Veli desen... Hamile bir öğretmene bıçak çekebilen yapıda iki ayaklılar vardı içlerinde. Hepsi mi, değil elbette ama çoğunluğu böyleydi. Muşta nedir o okuldaki nöbetimde görüp öğrendim ben mesela. İsteye isteye edindiğim mesleğimden soğumuştum. Yok diyordum yapılmaz bu iş..." Ben bu işten asla emekli olamam. Kesin başka birşey yapmam lazım bu bana göre değilmiş." Karşılıklı birbirimizin Türkçesini bile anlamıyorduk öğrencilerle, ama ben ısrarla İngilizce öğretmeye çalışıyordum. Oysaki atandığımda kendimi çok donanımlı hissediyordum. Sonra alanda gördüm ki aldığım bilgiler çok ütopik sınıflarda uygulanabilir. Türkiyenin yuzde 80 nınde iş görmez sınıf yönetimi bilgileriyle donatılmışım, hatta öğretim yöntemleriyle... Demem o ki ne ilksiniz bunları yaşayan ne de son... Bu deneyimi herkes yaşamıyorelbet ama, yaşayanlar daha iyi öğretmen oluyor

Sinifta kalma yok artik, bilsen de bilmesen de geciyosun. Buyuk sikinti orda bence.