Merhaba, forumda boşanma üzerine konu açmayı düşünüyorum ama öyle yorgunum ki; konunuza rastlayınca merak ettim. N'aptınız? Sanırım boşanma davası konusunda ayni hisleri taşıyoruz. Son durumunuz kararınız ne yönde?

Evlilik aşkı öldürmüş boşanır boşanmaz diriltmiş gibi olmuş :)) Çok mutlu olun inşallah...

Boşanma sebebiniz nedir? Eğer yıkıcı bir neden varsa böylesi daha hayırlıdır diyelim o zaman

Evlenince eşin ailesi le bağ ister istemez kuvvetleniyor, beklenti artıyor. Ki ailesiyle kötü şeyler yaşadık. Ama barıştığımızdan beri eskisi gibi yaşıyoruz. Nikah yol ancak dıygularımızda ve davranışlarımızda bir değişiklik yok. Bence evliliğin nikahla ilişkisi çok zayıf. Evliliği oluşturan şey karşılıklı duygular. Ancak kadın kendi geleceğine maddi açıdan sahip çıkmak adına bunu yapmak durumunda kalıyor haklı olarak. Verdiği emek ve maddi-manevi çaba ayrıldığında ancak nikahlıysa karşılık buluyor. Ancak bizde para da yok çocuk da. O yüzden bir sorun yaşayacağımız sanmıyorum. Dediğim gibi duygu ve yaşantımda bir değişiklik olmadı boşanmadan kaynaklı. Hatta iyiye gitti bile denilebilir

Aaa ne hos bir durum olmus. Umarım ikiniz için de dogru Bi karardır ve cok mutlu olursunuz =)

Çok teşekkür ediyorum

Hastalık gibi düşünün. Bu bir veda, insan olarak böyle hissetmeniz çok normal. Zamanla iyileşir. Geçmiş olsun.

Olabilir bir de bittiğini o zaman anladı sanırım Nikah yapmadık, ben bir süre daha düşünmüyorum nikahı. Ortalık çok karışık, ailesi kıyameti kopardı barıştık diye. Hem onlarla bir bağım olsun istemiyorum açıkçası. O yüzden temyize gitmedim. Eşim ısrarcı, sütten ağzım yandı ama benim..

Severek ayrılmak zordur. Ama bu kararı kolay vermemişsinizdir sanırım. İnsanoğlu nelere göğüs geriyor, nelerden vazgeçiyor. Tamiri mümkün olmayan bir hasarsa vazgeçin. Atlatacaksınız kolay olmayacak ama emin olun zamanla dayanacaksınız.

Aynen beni anlatmışsınız. Gerçekten ikilem daha da zor ama bir gün bizim de gücümüz tükenecek...

Mutluluklar dilerim.

Çok teşekkür ederim Kajmery34 Arrivederci KK❤ tek ayak

Hızlıca alınan bir karar mıydı ki bu bosanma gününde sadece görüp dağıldınız?

Merhaba şuan bende boşanma aşamasındayım henüz dava açılmadı ama yakında oda olacak galiba bunu düşününce bile dağılıyorum I

En zoru ne yapacağına karar vermek, ama bi şekilde'de karar vermek yol almak gerekiyor. En kötü karar, kararsızlıktan iyidir. İyi düşünün ve vicdanınızı bi kenara bırakıp bi karar vermeniz gerekiyor. Hiçbirşeyin iyimi kötümü olduğunu yaşamadan bilemeyiz. Mutsuz olduğun bi evliliğe çocuk için devam edilmez ki, kendinizi tüketmiş yıpratmış olursunuz, siz mutlu olup çocupunuza o huzuru verdikten sonra, çocukta zamanla o düzene alılacaktır.

merhaba. Ben de bosandim1,5 yil oldu. Severek ayrildiysaniz biraz alismaniz zaman alacak. herseye alisiliyormus onu anladim. evliyken esime birsey olacak diye aklim cikiyordu uzerine titreme:)simdi hicbir his kalmadi gozden irak olan gonulden de irak oluyormus... kızarkadaşlarınızla gezin sosyalleşin, kişisel gelişim kitapları okuyun, doğada vakit geçirin. derdinizide pek kimseye anlatmayın ummadığınız anda birinin lafıyla down olmayın. kimsenin geçmişle ilgili canınızı sıkmasına kötü anılar hatırlatmasına kararlarınızı sorgulamasına merakına dedikodu malzemesi yapmasına izin vermeyin. sevgiler

Merhaba İlişkinin çıkmazda olduğunu düşünüp boşanmaya karar vermiştim. Ancak mahkemede eşimi görünce dağıldım, paramparça oldum.. Bu şekilde boşanıp da atlatan arkadaşlar yardımcı olabilir mi?

te ya Rabbi, barışmak için boşanmayı mı bekliyordu bu adam, hemen akabinde tekrar konuşalım demiş Herhalde inanmadı onu boşayacağınıza ve sonuna kadar kendi şartları için sizi zorladı. Tekrar hemen nikah yapabildiniz mi bari? Bundan sonra çok mutlu olun inşallah

Öncelikle iyi dileğin için çok teşekkür ediyorum Dediğin gibi oldu. Birbirimizi kaybettiğimizi anlayınca değerini anlayabildin yaşadığımız ilişkinin

Umarım bir daha başa sarmazsınız. Rabbim mutluluğunuzu daim eylesin.

En zoru ikilemde kalmak. Bir karar verince - iyi ya da kötü- daha rahat oluyor insanın içi. Canı yansa da buna karşı bir şey yapmak rahatlatıyor. Eğer ayrılık kararını vermeseydim, o şehirde o evde kalsaydım en iyi ihtimalle ilaçlarla ayakta durmaya çalışıyor; aslında büyük bir ihtimalle de yaşamıyor olacaktım. Sadece intiharı düşünüyordum. Zaten çok uzun süren çok dirençli majör depresyon yaşıyordum. Bir anda karar verdim. Ailemi ziyarete gidiyordum ve eşim beni terminale bırakırken "bir daha dönmeyeceğim" dedim. İnanmadı. Aylarca uyarmıştım, inanmadı. Ayrılık döneminde çok zor günler yaşadım, ruhsal olarak dibin de dibindeyim ve tedavimin de aksatıyordum. Ancak sonunda yıllar süren hastalık geçti. İlaçları bile bıraktım. Tabii ki muhteşem olmadı ruh sağlığım. Ama çok uzun süredir ilk defa bu kadar iyi oldum. Bu kadar şeyi şundan yazdım; Ne yaşadıysam da iyi ki ayrılmışım. Ayrılmışım ki şu an çok daha iyiyim, iyiyiz. Bence siz de bir karar verin. Durmak, hareketsizlik insanın ruhunu çürütüyor. Çocuğunuzun ruh sağlığının iyiliğini yolu aslında sizin mutlu hissetmenizden geçiyor..

dava açıldı 3 ay oldu ve ben hala onun eksikliğini yaşıyorum. kötü şeyler yaşattı ve güzel şeyler de yaşattı ama kocam kötülüğü baskın biri, yetiştirilme tarzı yanlış ve onunla devam edemem biliyorum ama yapacak bişi yok. çok özledim gittim evine yine hakaret etti vs vs ve boşanmakta haklıymışım dedirtti bana ve süreci bu şekilde daha kolay kabulleniyorum. anahtar kelime kabulleniyorum. bu süreçte hissettiklerimden kaçmadım. canım kocamı mı görmek istiyor gittim gördüm ve gerçekleri tekrar yaşadım. içime atmadım. ya da kasıtlı unutmaya çalışmadım resimlerimi silmedim. çünkü unutmaya çalıştığımda da onun varlığını ona sevgimi bilinçaltında kabullenmiş oluorum. doğal akışa bırakmalı ve meşgul olmalı. ilk haftalar çok kötü idi şimdi nispeten iyiyim, 3 ay bitti

Haklısınız. İnsanı girdapta hissettiren kararsızlık oluyor zaten. Mutsuzluğum eşimle tartıştığım zamanlarda oluyor ama tartışma sıklığı da sanırım fazla. Özellikle ben eş dost akraba ziyareti yapmalıysam ya da eşimin canı bir şeylere sıkkınsa. Bilemiyorum analiz etmeye çalışıyorum hala çünkü ne yaparsam yapayım bazen tartışmak kaçınılmaz. İnsan gibi tartışmayı becerebilsek ne ala ama biz illa ki kavga boyutuna taşıyoruz işi. Daha doğrusu eşim birden farklı bir fikir karşısında sesini yükseltebiliyor. O yükseltince benimki de otomatik olarak yükseliyor. Çocuğun yanında bunlatın olmaması için sık sık uyarıyorum. Kavgalardan yoruldum zaten. Allah yardımcımız olsun gerçekten mutlu evlilikler hayal gibi geliyor...

Çok teşekkür ederim ikimiz de dersler almışız bu süreçten. Artık yokluğumuzun ne kadar kötü olduğunu biliyoruz ve birlikteliğimizin değerini biliyoruz. Umarım bir daha unutmayız

Bir yılda hiçbir şey kalmıyor. Sabret

Kadınlar, tüm mesajlarınız ve destekleriniz için çok teşekkür ederim. Bu konuyu açtığım gün çok kötü durumdayım. Anlaşmalı boşanma olmasına rağmen hakim eşimin ve benim üzgün halinden dolayı eşimin kimliğindeki fotoğraf kendisine benzemediği i bahane ederek duruşmayı erteledi eşim askerden döndüğü için saçı sakalı yoktu. Ama duruşmada ikimiz de ağlamamak için zor tutuyorduk kendimizi. Yani duruşma ertelendi. Duruşma sonrası eşim yaşadığı şehre gitti ailesiyle. Ben de buraya konu açtıktan sonra konuştum onunla. Tekrar deneyebilir miyiz diye sordum. Ama ailesinin yaşadığı şehirde kalmamak şartıyla. O da kabul etmedi. Bu konuşmadan sonra biraz toparlandı. "elimden geleni yaptım" dedim kendi kendime. O şehre gitmek istemedim çünkü sorunlarımızın bir kısmını ailesinin bana karşı tavrı ve eşimin de bu durumu fark etmemesi ya da önemsememesi oluşturuyordu. İlişkimiz son 5 ayda bozulmuştu. Tabi ki bu sorunların bir kısmını da benim ağır depresyon rahatsızlığım oluşturuyordu. Bu durum eşimi çok yormuştu haklı olarak. İkinci duruşma 2 hafta sonra oldu. Ve biz boşandı. Bu sefer daha iyiydim, daha güçlüyüm. Ayrılık sürecinde kendi doktorumdan yoğun bir tedavi alarak ilaçları bıraktım ve iyileştim. Duruşma sonrası birbirimize sarıldık ve birbirimize sarılarak birbirimizi çok sevdiğimizi söyledik ve ayrıldık. Yaklaşık 1 saat sonra eşim beni aradı ve şehirden ayrılmadan son kez görüşüp görüşemeyeceğimizi sordu. Ben de gittim ve barıştık Ama sonrası tam bir kaos oldu. Ailesi çok tepki gösterdi ve ilişkilerini kestiler oğullarıyla. Çünkü beni istemiyorlar. Yıllarca yüzüme gülüp arkamdan demediklerini bırakmadılar. Benim ve de ailemin. Şimdi içim rahat. Herkes duygularını açığa vurdu ve artık ikiyüzlülük yok. Ve biz çok mutluyuz. Ben iyileştim, artık gelecek bize ümit veriyor. Tekrar teşekkür ediyorum hepinize. Sizleri seviyor ve öpüyorum.

Bizde de kırıldı elbette. Ancak tamir edilmeyecek şeyler değil. Evliliğimiz şehir değiştirince ve eşim iş değiştirince başladı. Buna rağmen o süreçte birbirini aşırı kıracak şeyler yapmadık. Ve ilişkiyi nelerin bu duruma getirdiğini fark ettik. Bizim için bir ders oldu. 7 yıllık bir ilişki ve 5 yıllık bir evlilik. Tüm sorunları o 5 ayda yaşadık. Tabii ki benim rahatsızlığım da çok etkiledi bu süreci.

Evt duruşma günü insanın aklına hep güzel anılar geliyor, biran hatamı yapıyorum acaba diyorsun. Ama böyle olmasının normal bi süreç olduğunu duyduğum için ve sonrasında yani boşanıp onu birdaha görmediğimde bu duyguların geçeceğini bildiğim için hiç duygusallıpımı belli etmeyip kararlı durup boşandım... Sonuç, çok şükür düşündüğüm gibi oldu...

Allah mutluluğunuzu daim etsin ama aile ile bağ kurmamak için nikahtan kaçınmak biraz garip değil mi. Evlilik, nikahla evlilik oluyor bence

Olay adli makamlara kadar geldiyse o işten dönseniz bile yeniden o raddeye geliniyor. Kaç kere karar verip bir türlü yapamamıştım ve sonunda giden zavallı yıllarım oldu. o yüzden ben boşanmaktan vaz geçtik sonradan çok mutlu olduk masalına inanmıyorun. Bir şeyler kırılmış oluyor.

lütfen dağılmayın içinizden amazon kadını çıkacak. ne kadar güçlüymüşüm diyeceksiniz. duygusal boşanma en zoru. anılar zihninizi bir süre mesgul edecek ama atlatacaksınız. herşey gelip geçiyor bu günlerde geçecek

Sizin adınıza çok sevindim. Stres ve huzursuzluk insanın içini kemiren bir canavar gibi zaten. Günden güne eriyorum gibi oluyor bazen. Bazen de tam tersi büyütüyorum geçecektir derken buluyorum kendimi. En zor kısmı karar vermek ve bu kararın arkasında durabilmek sanırım. Çevre baskıları her evlilikte oluyor özellikle ayrılma sürecinde herkes yuvayı kurtaralım moduna giriyor ama dediğim gibi kararlı durabildiğinizde herkes zamanla bunu anlıyor. Benim için en zor kısmı karar vermek. Duygularımı vicdanımı bastıramıyorum. Bir kızım var ve babasız büyütmek korkutuyor. Dışarıdaki herkes korkutuyor. Geleceğe yönelik evliyken de kaygılıyım boşansam yine kaygılı olacağım ama bir şekilde huzurlu olmak istiyorum...

Durumuza çok üzüldüm =