ilk ilişkinde terk edilmişsin belli ki üzülmüşsün çok etkilenmişsin.. ama karşına başkası çıkmış yeniden aşık olmuşsun sevmişsin.. şimdiki ilişkin içinde böyle düşün o olmazsa yapamam deme.. o olmazsada hayatıma devam ederim öncekinde nasıl unuttuysam yine unuturum de.. sürekli olarak tekrarla bunu kendine.. şu hayatta öğrendiğim bişey varsa oda hiç ama hiç kimse vazgeçilmez değil... kendine yeni uğraşlar bul.. hobi edin. arkadaşlarınla vakit geçir.. o senin herşeyin olmamalı.. unutma bigün herkes gidebilir.. en sevdiğim en güvendiğim dediğin insanla bile bigün yabancı olabiliyorsun.. eğer sonunda üzülmek istmeiyorsan bunları yap.. O

Merhaba, benim 3 aydır bir ilişkim var. Her şey çok güzel gidiyordu, hala da öyle aslında ama son zamanlarda onu takıntı haline getirdiğimi fark ettim. Normal bir şey değil bu, önceleri böyle değildim. Beni aramadığı, mesaj atmadığı her saniye kötü bir şey olduğunu düşünüyorum. Her anımı onu kaybetme korkusuyla geçiriyorum. Arkadaşlarımla eskisi kadar sık görüşmez oldum çünkü çoğu zamanım onunla geçiyor. Ona da anlatıyorum bunları, saçmalama diyor haklı olarak. Bütün bunların boşuna olduğunu biliyorum ama kurtulamıyorum. Beni önemsediğini, sevdiğini biliyorum, buna eminim. Nasıl eskisi gibi olabilirim? Bunun ilişkimizi kötü etkilediğini de biliyorum. Hep en kötüsünü düşünüyorum ve ona da yansıtıyorum bunu. Mesela buluşacaksak öğleden sonra, sabah bana başının ağrıdığından bahsettiği için buluşmak istemiyor sanıyorum, sinirleniyorum ona kızıyorum ortada öyle bir şey yokken. Önceden böyle davranmazdım, doğal olarak kendi gelirdi bana, mesaj atardı, özlediğini söylerdi ve öylesi daha iyiydi. Şimdi mesaj atmadığında beni terk edeceğini düşünüp ağlıyorum ve birkaç saat sonra çok güzel bir mesaj yazıyor öyle kendime geliyorum. Bu normal değil ve eski halime dönmek istiyorum. Sadece o varmış gibi yaşamaya devam edemem. Bu onun hatası da değil, beni sevdiğini hissettiriyor, kendime kızıyorum o yüzden. Daha önceki ilişkimde terk edildim. Ona da böyle davranıyordum muhtemelen ama zaten sağlıklı bir ilişki değildi. Yine öyle olmasından da korkuyorum. Ama bir yandan da sevgilimin öyle biri olmadığını biliyorum. Biz her şeyi paylaşıyoruz, en az bir arkadaşıyla olduğu kadar samimi benimle. Benim için de böyle. Ama onu bu kadar sıkmamalıyım, ne yapmalıyım? Kendi işlerime geri dönmeyi, kendimle ilgilenmeyi, her an mesaj beklememeyi denemeye çalışacağım. Ama bu sefer de ya ilgisiz davrandığımı düşünürse diye korkuyorum. Her an bu endişeyle yaşamak istemiyorum, ne yapacağım lütfen yardım.

canımm tam da beni anlatmışsın sen yaa aynı dertten muzdaribiz... merak ediyorum ilişkin hala devam ediyor mu, ediyorsa bu durum düzeldi mi, nasıl düzeldi paylaşır mısın bizimle? ben aylardır yaşıyorum bu durumu ve artık her yaptığı gözüme batıyor. her şeyi olumsuz düşünür oldum, her dakika bir kırgınlık kızgınlık var içimde ve bununla başa çıkamıyorum... ayrılığa sürüklüyorum ilişkimi bunun farkındayım ama ayrılmayı da hiç istemiyorum çok özel bir ilişki çünkü... ve bu gece ilk defa bir açığını yakaladım bir arkadaşına beni kastederek "yarın boş olsam da onunla buluşmam" demiş... çok üzüldüm sabaha kadar ağladım yaşadıklarıma kendime acıdım... kızlar duyun sesimi...

Zamanında benimde bu tür aşk sorunlarım oldu psikologa gittim şimdi çok rahatım bütün bu olaylar senin kafanda kurduğun geçmiş ile gelecek arasındaki bağlantı ile ilgili terapi merkezini size de öneririm Antalya Psikoloji D

Haklısınız çoook teşekkür ederim. Biz pek tartışmıyoruz, geçen ilk defa tartışınca çok üzüldüm çok etkisinde kaldım sanırım. Düzelecek gittikçe ben böyle umuyorum. O olmazsa yapamam demiyorum ama umarım yanımda olur :)

aynı dert bende de var ne yapacağımı hiç bilmiyorum çok bağlandım küs kalmayı bile göze alamıyorum

bende senin gibiydim kaybetme korkusu yaşıyordum sürekli arıyordum mesaj atıyordum ve sonunda kaybettim terk edildim, şuan yeni bir ilişkim var yine aynı oluyor gibi oluyor kendimi tutuyorum mesaj atıyorum cevap vermezse yarım saate neden vermede ne yapıyor falan filan bunu ve geçmişte yaşadıklarımı anlattım anlayışla karşıladı bana güzel güzel telkinde bulundu kendini anlattı biraz olsun daha iyim şuan iyi gibiyim ve hayattı şu var eğer olacağı varsa sen kendini paralasan da olur kendine güvenini geliştir tek başına yapamıyorsan doktora git ben şuan başarma aşamasındayım kendime hedef koydum memur olmak hedefi yani onu hayatımın merkezine koymuyorum geçmişte ki hatayı yapmıyorum Rengeyigi

canım böyle devam edersen terk edilmen kaçınılmaz olur. Kendinde bu yaptığının kötü sonuçlar doğuracağını bildiğin halde bu davranışlarından vazgeçemiyorsan bir uzmandan psikolog tan yardım alabilirsin. Biraz tut kendini bu seferde onu sıkarken elinden kaçırırsın ayrıcada hayat ondan ibaret değil bu şekilde hayatı hem kendine hem ona zehir etme canım Y

Psikolağa gidecek zamanım ya da vaktim yok ki. Bunları ona her zaman yansıtmıyorum, kendim yaşıyorum gerçekten haberi bile olmuyor. Bugünden itibaren kendimle daha fazla ilgilenip onu biraz daha aklımdan çıkarmaya çalışacağım. İşe yarar mı bilmiyorum P portakalcicegiii 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Canim sen benim ikizim olabilir misin ya? ıkımız de aynıyız, ben de senin gıbıyım S

bence psikoloğa gitmende fayda var. ablamda da buna benzer bir sorun vardı. Bebeği olduktan sonra devamlı ona bişey olacak korkusu onu çok yıpratmıştı. Düzenli olarak doktora gitti ve ilaç kullandı şu an hala devam ediyor. artık daha iyi. senin de bir an önce gitmen gerek.