Merhabalar Bu zamana kadar kafama takmadigim fakat şimdilerde çok canımı sıkan bir konu... annem bu zamana kadar ufak tefek kişiler ve olaylar hakkında abartılı konuşur zaman zamanda yalan söyler. Ornegin benden yasca büyük bi ablam var aramızdaki ilişkiyi kıskandigindan mi bilmiyorum ben şehirde değilken gidip konuşmuş. Bana telefon açtı şöyle dedi böyle dedi beni kışkırttı. Bir zaman sonra komşumuzla konuştuğumda tam tersi olduğunu öğrendim. Kadın ağladı epeyce kırıcı konuşmuş. Neyse sorun değil ne annemi kırdım ne komşumuzu. Ben öyle kabul ettim çünkü. Fakat şu sıralar evlilik yolunda adımlar atıyorum. Sevgilimin ailesi ile sorunlar yaşandı ben unutmaya çalışıyorum. Annem kayınvalide ile konuşuyor şöyle dedi böyle dedi bana anlatıyor sinirden ağlıcak gbi oluyorum. Doğru söylüyor mu onuda bilmiyorum. Karşıma alıp konuşuyorum annemi kesinlikle inkar ediyor sesini yükseltiyor. Daha öncede çok konuşmaya çalıştım yalan söylememesi icin ama her seferinde bana aynı tepkiyi veriyor kendini savunmaya alıyor direk. Ne yapacağımı bilmiyorum. Anneme nasıl yaklaşmalıyım? Bi keresinde sen beni yetersiz görüyosun dedi çok üzüldüm öyle hissettirmek istemedim hic bi zaman. Dediğinin tersine bu zmaana kdr herşeyimi annemle paylaştım. Yorumlarınızı bekliyorum... Saksi_Degilim_Ben

Belli ki annenizi bu konuda kontrol altında tutmanız biraz imkansız. Bu yüzden onun yorumlarına ve fikirlerine göre kendi kararlarınızı şekillendirmeyin.

Sen gaza gelmeyi bırakırsan annenin lafıyla olayı analiz etmeden kimseyi kırmaz boşuna üzülmezsin