Artık anne demek içimden gelmiyor, şimdi de sen bana ''anne'' demiyorsun diye ağlıyor. Sürekli duygu sömürüsü. Hem herkesin enerjisini sömürüyor, sonra beni kimse sevmiyor diyor. Ben çocuklarıma ne yaptım da bana böyle mesafeliler demiyor hiç.

Yaşlı başlı diye içime atıyorum. Ne kadar konuşsam da gidip ağlıyor '' zaten ben kötü anneyim'' moduna giriyor. S

Aynen böyle. İnsan neden kendi çocuğu ondan nefret etsin diye uğraşır ki? Annem her şeyde haklı. Bazen diyorum babam iyi dayanmış. Sürekli babamı da eleştirir, kendi yaptığı şeylerin de suçlusu onu çıkarır. Babam da tartışmamak için her şeye ''tamam der''. Karşılık verse ''zaten ben malım, beni kimse sevmiyor'' der. Duygu sömürüsü yapıyor devamlı. Psikologa gitmeyi de asla düşünmez.

Benim annem de böyleydi, ben evde yokken odama girer yanlış şeyleri foto atardı. Bir şey anlatayım bir sonraki kavgamızda bana karşı kullanılırdı. Mesafe koydum. Eskisi kadar her şeyi anlatmıyorum, evet bu durum onu mutlu etmiyor ama mesafe yokken her şey olması gerektiği gibi olsaydı ben de bu mesafeyi koymazdım maalesef :) Bir kere teyzemle muhabbet ediyorduk hep beraber, eniştemin ev işinden hiç anlamadığını konuştuk. Annem ne dese iyi? "Bizim evin erkeği de bu" . Ne kadar aşağılayıcı bir durum. Takılmıyorum artık.

Bu kadar değilde. Büyük bi sorun varsa hemen anlatır. Anne şunu anlat şunu anlatma derim. Bak teyzem sır küpü yorum bile yaptırmıyo derim. Herseyimizi ortaya dökme derim. Ama kime derim

Kabul etmiyorum, o da çocuklarının özel alanı olduğunu kabul etmiyor. Anne olduğundan sınır yok sanıyor. Oscarcollerde Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde Anneler

Bazen çok zor katlanıyorum kendisine. Defalarca başkalarına anlatma dememe rağmen gidip başkalarına her şeyi anlatıyor. Annene de söyleme diyeceksiniz de, zaten çoğu şeyi söylemem. Başka şehre yerleşme vs gibi şeyler illa aile içinde konuşuluyor. Hiçbir şeye saygısı yok. Yatak odama da girer, eşyalarımı da karıştırır, çantamı da karıştırır. Neden karıştırdın derim, çanta düştü topladım der. Bahane elbette ki, hep mi düşüyor? Konuşun deseniz, konuşsam laftan anlamaz duygu sömürüsüne başlar, ağlar falan. Hep o haklı. Yazarken bile bunaldım. Yaşı var diye sert konuşup kalpten götürmek istemiyorum ama bu gidişle kendi sağlığımdan olacağım. Orta yaştayım bu arada. Bir de kardeşim var. O evli. Çocuğuna doğum günü partisi düzenlemiş ilk defa sevinmek yerine, ''kaç para harcadı ki, demek ki çok parası var''.

Benim annem.. Hatta beni kötüleyen herkesle ölümüne kanka...

Benim kaynanam böyle. Eşim der ki salın sırrını söyleme tüm mahalleye konuşur. Ağzında bişi durmaz konuşur hep konuşur dinlemez. Ve aynı şekilde hep para hesabı. Eşimi delirtiyor bazen. Ben fazla yüz göz olmuyorum. Çok gerekmedikçe birlikte takılmam. Kendi annem böyle olsaydı napardım bilemiyorum. Bu saatten sonra değiştiremezsin anca idare edeceksiniz.

Bence annelerin çoğu böyle benim annem yüz kat daha kötü

bu benim annem

Bi kaç hafta önce kulübün konusu kedilerdi bu hafta da anneler.. Sırf anne diye tepkinizi koymaktan çekinmeyin, herkesin özel ve kişisel alanı olmalı bunu mutlaka anlaması lazım.

Sizinki ne yapıyor? Zaten muhabbetim çok az inanın. Mecbur kaldığım şeyleri biliyor illa ki aile içinde konuşuluyor. Onun dışında konuşmam, bir şey paylaşmam.

Evet ve sadece kız evlatlarına karşı :)

Buna duygu sömürüsü ve manipülasyon deniyor.. yaşlı diye insanların her şeyi söyleyip saygı beklemeleri de beni deli ediyor. Sizde bir insan ve bireysiniz, hak etmediginiz davranışları kabul etmeyin lütfen.

Durmadan eleştirir eleştirir evliyim küçük bebeğim var kaynanamın görümcemin esimin yanında sürekli çok dağınık bizim kızda der durur onların da ağzına laf verir sürekli bir şey bulur çocuk bakamam Ben onun gözünden evimi temizleyemem herkesin bayıldığı yemeklerim hiç beğenmez evimizde çok yakın sürekli geliyor kapıyı açmasam olmaz açsam olmuyor bir gün olsun Sevgi gösterdiğini bilmem hep eleştiri hep dalga

Çevremde de ağzı durmayanlar var. Hiçbir şeyimden bahsetmiyorum artık. Siz de detay vermeyin. Eşyalarınızı da karıştırmasına izin vermeyin. Odalarınızı kitleyin. Küserse de küssün.

Ben evlenene kadar benim annem aynısı kesinlikle. Ama evlendikten sonra bir değerliyim sormayın. Bütün eşyalarımı kurcalardi sürekli iş yaptirtirdi. Asla oturamazdim yanında. Sürekli tartiscak bir konu bulurdu. Bir derdimi anlatsam başkalarından duyardım. Anne söyleme derdim benim hakkımda hiç bir şey söyleme derdim. Derdiki seni mi ovecem millete anne övme beni istemiyorum ama kötüleme dertlerimi sıkıntılarımi söyleme derdim. Söylerim sende yapma derdi çok zoruma giderdi. Cok kavga ederdik. 1 buçuk yıldır evliyim ve şuan bana ettiği hizmetleri bir görseniz aynı kadın mı dersiniz ama bu benim Annem