Bilemiyorum, hazır değilim diyor sadece. Hasta uykusuz yaramaz olacak diye çocuk istenmeyecekse kimse istemez ki o zaman... S Seul098 Az insan,

Ablacim oyle bir yazmissin ki sanki 40 yasindan, 25 yasindan beri cocuk ozlemi cekiyorsun, biyolojik yasin geciyor ama adam anne olma hakkini elinden aliyor Adamin yasi gayet genc, baba olma sorumlulugunu henuz almak istemiyorsa istemiyordur gayet normal. Yok ille isterim dersen o zaman bosan ne diyeyim

valla esinin de senin isteklerine saygısı yok kusura bakma, kısasa kısas

Konu sahibi de istediğini söylememiş? Bu bencillik değil mi? G

Kaç yaşındasınız? Neden istemediğini ya da ne zamana kadar istemediğini söyledi mi?

Yaşınız kaç Evliliğiniz oturdu mu Belki bunları göz önüne alıyordur Ama yine de eşiniz bencilce davranıyor Bende 7 sene bekledim hayalim evimizi alıp öyle hamile kalmaktı hep öyle derdim öyle de öyle evimizi aldık nisan 1 2018 de taşındık mayısta hamile kaldım Sende hamile kalıcaksın sadece biraz daha sabır anlıyorum seni evet eşin çok bencil ama yapıcak başka bir seçenek yok üzme kendini bu kadar

30 lu yaşlarda olsanız çok haklısın derdim ama sen 23 o 27 bunlar baya genç sayılan yaşlar eşin demek ki tam olgunlasmadi. 30 a kadar bekleyebilir bence ki sende çok gençsin ben ilk doğumu 32 ikinci 36 da yaptım evet benimki de biraz geçti ama sen 3 sene bile beklesen 26 olacaksın, peşinizden at koşturur gibi bunaltmanin anlamı yok bence

İyide evleneli 3 yıl olmuş kadın daha 23 yaşında.. çok normal geldi istememesi. 23 yaşında kocam çocuk yapmıyor diye ayrılmayı düşünmek asıl bencillik bence. Sanki 35 yaşında gibi hallere girmiş.

Saygı duyup beklemeyi tercih ettim iki buçuk senedir. Size göre az bir süre olabilir belki ama her güne aynı acıyla uyandığınızı, bebek ya da hamile görmekten kaçtığınızı ve daha bir sürü şeyi düşünün. Acıtasyon yapmak için söylemiyorum, gerçekten hissettiklerim bunlar ve daha ne kadar böyle devam edecek belirsiz. Bu yüzden akıl danışıyorum...

Evlendirdiler derken anlayamadım herkes kendi isteğiyle atıyor imzayı diye biliyorum. Kuzeniniz kızın günahına girmiş net Aaaa Ben İnsan kalıbıyla değil kalbiyle insandır... Anneler

Hiç istemiyorum dememiş ki. Eşi konu sahibine yüksek lisans yap falan diyormuş belli ki adamın birtakım hayalleri var geleceğiyle ilgili. Çocuk büyük bir pranga maalesef. Henüz 3 yıllık evlilik için fazla geldi bu "evlat hasreti"

Eşinizin sizi anneliğe layık görmemesi değil de, sanki kendini babalığa uygun görmüyor? belki kendi baba oğul ilişkisi nedeniyle bilemiyorum. Kendinizi üzüp tek başınıza çözebileceğiniz bir sorun değil bu. çocuk istemek gibi istememek de ortak verilmesi gereken bir karar. şu an siz istiyorsunuz, eşiniz istemiyor yani ortada bir karar yok. belki tatlı tatlı, sakin sakin konuşup bu konuyu çözmek istediğinizi , konuyu zihninizde yük olarak taşımaktan yorulduğunuzu vb. söyleyerek birlikte destek almaya, bu konuyu konuşmaya ikna edebilirsiniz.

Evlenmeden once konusmadiniz mi? Ben cocuk sahibi olmayi istemeyen biri olarak esimle evlenmeden once konusup onun icin de cocuk sahibi olmanin onemli olmadigina emin olmadan evlenmedim. Esiniz size bunu evlenmeden once soylemediyse buyuk haksizlik etmis.

Anne olmak için normal ama olamadım diye de hamile görmekten kaçınacak kadar büyütülecek bir yaş mı sizce? Bana normal gelmedi valla bilemeyeceğim artık.

O da sahtekarlığa giriyor ya

Evlenmeden önce konuşulmadığını nereden çıkardınız? Evlenmeden önce de evliliğin ilk yılında da bebek için başımın etini yiyen oydu :)

Evet şartlar müsait diye çocuk düşünülmez. Sırf çocuğum olsun diye de çocuk doğurulmaz. Ama bir taraf deli gibi isterken diğer taraf elle tutulur bir bahane sunmadan onun bu arzusunu görmezden gelip acı çektiriyorsa, hiçbir şekilde rahatlatmıyorsa o zaman ne yapmalı? Ben bunu soruyorum

23 yaşındayım. Hayır söylemedi çıkmaza burada giriyorum zaten...

Başıma kakmasa bile ben benim zorumla olan bir şeyden mutlu olur muyum? Birine beni yemeğe götür diye ısrar edip başının etini yeseniz o da lanet olsun iyi hadi gidelim dese o yemekten zevk alır mısınız?

O halde arkadaşların dediği gibi net cevap almak zorundasınız. İstiyorsa ne zamana kadar bekleyeceksiniz 30 mu 35 mi? Diğer üyenin dediği gibi ya bilmediğiniz bir sağlık sorununuz varsa ve tedavi süreci uzun sürerse ne yapacaksınız? Ben ve eşimde hiçbir sağlık sorunu olmadığı halde 8 sene çocuğumuz olmadı. O yüzden böyle ciddi bir meseleyi eşinizin keyfine bırakmayın.

Hayir anlamadin gercek sebebiini ogrenmek icin yapicaksin seni seviyor mu layik goruyor mu sebebini ogrendikten sonra ona gore karar verirsin

Anladığınız için çok teşekkür ederim, ben de bundan bahsediyorum. Ablamın dört numarası 30'dan sonra ve uzun bir aradan sonra oldu, hep söylüyor bu yaştan sonra çok zor oluyor peşinde koşamıyorum yetişemiyorum onun enerjisine beklentilerine diye. Ben öyle olmak istiyorum, en genç en enerjik zamanımda tüm enerjimi çocuğuma vermek onunla beraber koşabilmek oynayabilmek kısacası ona yetişebilmek istiyorum. Beni anlamanıza çok sevindim. Eşim eğriyi doğruyu çok fazla ve iyi düşünen biri, çocuklu hayatın getirilerinin ve nelerin değişeceğinin farkında, eskisi gibi gezmek tozmak istemenin imkansız olduğunu biliyor. Tüm dışarı hayatı benim üzerime de kurulu değil, kendi arkadaşları ortamları var. Sadece benimle dışarıda geçireceği vakit elbette azalacak ilk yıllar için ve o bunun bilincinde neyse ki. Arkadaşınıza çok üzüldüm, demek ki eşi çocuklu hayatın getirilerinin farkında olmayan biriymiş. Çocuk olunca yüzde 80-90 değişiyor günlük hayatımız, keşke herkes çocuk istemeden önce bunun farkında olsa ve sorumluluğunu göze alsa.

Çok yakın bir arkadaşım 7 senelik evliydi ve adam kesinlikle çocuk istemiyordu. 9. yıllarına kadar evli kaldılar sonra boşandılar. Adam başka biriyle evlendi ve hemen çocuk yaptı. Biz hala arkadaşımdan neden çocuk istemedğini anlamış değiliz. Evliliklerinde büyük problemlerde yoktu. Erkekler hep der ya kadınları anlamak zor diye. Aslında erkekleri bazı konularda anlamak çok zor. Bu verdiğim örnek sizin moralinizi bozmasın siz de böyle olacak diye birşey yok. Kuzenimde 5 senelik evli ama eşi çocuk istemiyor şu anda. Çünkü keyfine biraz fazla düşkün dışarda gezsinler yesinler içsinler yeter. Ciddi bir konuşma yapmanız gerekiyor nedeni nedir bu isteksizliğin ve sizi kaybedeceğini hissettirmeniz gerekli bence.

Evet deli gibi istiyordu o zamanlar

Bebek tek taraflı olmuyor. İstemiyorsa bi sebebi var demek ki önce onu bulup çözmeyi denesen?

Arkadaşınıza Allah sabır ve deva versin, inşallah ben de onun gibi olmam.

o zaman oturup konuşacaksınız. Size zaman verecek. Çünkü ucu açık konuşmalar daha da yorar sizi

Bu gidişle bekleyeceksin Allah baska dert vernesin

Keşke evlenmeden önce konuşsaydınız bebek işini. Sizle alakası olduğunu hiç sanmıyorum genel olarak ıstemiyor gibi kendinizi doldurmayın öyle bir acindirarak anlatmışsınız ki... hem herkes bebek sahibi olmak zorunda değil. Kural mı bu ee hadi evlendik sırada bebek var mı deniyor illa.

Yani başta çocuk istiyorum diyerek çocuk isteyen biri ile evlendiniz. Sonra duygu ve dusunceleriniz değişti. Ama karşınızdakinin değişmedi. Hala deli gibi anne olmak istiyor. Ama siz istemiyorsunuz diye ömür boyu mutsuz oluyor. Bu sevgi mi şimdi. Çiftler karşılıklı istemez gezelim tozalım dünyayı tanıyalım derler o başka bu başka.

Eşiniz istemezse bunun orta yolu bulunmaz. Eğer illa anne olacağım diyorsanız ayrılacaksınız. Yani benim de eşim böyle bir konuda bana baskı yapsa ben de hoş karşılamam.

Esinize şunu sordunuz mu? ' hicbir zaman mi istemeyeceksin cocuk ya da seni dusunduren ne ' diye. cunku ne bileyim buyuk konusmamak lazim da gunahiniza giriyor bu sekilde sanki. Aklima cok alakasiz ornekler geldi:) meryem uzerli, deniz akkaya. bu kisiler babaya bile ihtiyac duymadilar ya valla, hayat cok degisik ya... D

Konu sahibinin 23 yaşında olması ve henüz 3 yıllık evli olmaları hep görmezden geliniyor..

bende onu diyorum bu adamdan ne sana fayda gelir nede doğacak çocugundan, kazara hamıle kalsan adamın kabul edeceği ne malum, çok sevinir falan yazmışsın, münkün değil sevinecek adam böyle davranmaz, neresinden düşünsem elimde kalıyor konu, bu adamın sana olan sevgisinide sorgula bence

Troll olduğunu düşündüren nedir? Neden bu kadar septiksiniz ben de bunu anlamıyorum. G

Ah o kadar haklısınız ki. En azından bir tane evladınız varmış Allah bağışlasın inşallah kardeşi de olur. Ama evet neden? Çok anaerkil olacak ama taşıyan, doğuran, bakımının çoğunu üstlenen kadın. Yükün çoğunu kadın alıyor üstüne. Erkekler neden böyle düşünüyor, keşke daha açık olsalar. Ya da kendilerini çözseler de biz de anlayabilsek. S Seul098 Az insan,

Şimdi aslında mesele çocuk istememesinden öte neden istemediğini bile söylememesi. Emin olun kendisi neden istemediğini çok iyi biliyor. Bir eşin çocuk istememe hakkı vardır, ancak hiç istememe durumu varsa bunu evlenmeden önce söylemesi ve açık olması gerekir. Belki korkuları var belki de hiç istemiyor, bunu bilemeyiz. Korkuları varsa birlikte çözersiniz, hiç istemiyorsa yolları ayırırsınız. Çocuk sahibi olmayan biri olarak acilen eşiniz ile aile terapistine gitmenizi öneriyorum. Eşinizin bu konuyu erteleyip durmasına izin vermeyin, çocuk istemesi için zorlayamazsınız ancak hayat arkadaşı olarak duygularını dürüstçe paylaşmasını istemek hakkınız.

Acaba eşinizin size söyleyemediği bir problemi mi var? E çocuk seviyor diyorsunuz kendide adam akıllı bi sebep sunmuyormuş valla aklıma infetilite geldi direkt A

Adam sonra çocuğu kabul etmezse ne olacak peki? Sperm bankasından almak daha mantıklı şu dediğinizden

Adam 27 yasinda 3.5 yillik evli. Daha cocukken evlenmis denebilir. Tum genclik hevesleri kursaginda kalmis. Benim kuzenimi de universiteyi bitirdigi gibi genc yasta evlendirdiler. Gencligimi yasayamadim diye 2 sene sonra bosandi. Kiz ben seviyorum bosanmak istemiyorum diye agliyormus. Duyunca Cok uzulmustum. Malesef erken evlenen erkeklerde bu tarz sorunlar olabiliyor. Esin bir sure sonra bosanmayi dusunuyor olabilir. Ya da erken evlendigi icin sevgisinin devam edip etmeyecegini en az bir 30 yasina gelene kadar gormek istiyor olabilir. Bilemiyorum bu iki ihtimal geldi aklima.

Allah sizin gibilerden korusun herkesi. Çok tehlikelisiniz siz.

Eşim ve bende istemiyoruz ama bunu en başında konuştuk. Asla çocuk istemeyebilirim buna hazır mısın ya da emin misin diye. İkimizde hazır olduğumuzda belki yaparız ama önümüzdeki birkaç sene istemediğimiz kesin. Hem hap kullanıyorum hemde geri çekiliyor o kadar korkuyorum hamile kalmaktan hayatımda bir bebeğe yer yok şu an için sanırım bi kaza olmazsa.

Öyle bir şey olsa kesinlikle benimle paylaşırdı ya da tedavi olduğunu vesaire bilirdim. Hiç sanmıyorum, onunki tamamen gelecek kaygısıyla alakalı...

Hiç istemiyorum dese ayrılma yoluna gideceğim ama demiyor öyle bir şey. İsteyecek ama ne zaman? Belki 3 ay belki 10 yıl sonra ve ben bu belirsizlik girdabında boğuluyorum artık . push ; C

Bu düşünce bana çok yanlış geliyor. Bebeği neden bi görev gibi görüyorsunuz ki. Bütün şartlar müsait neden bebek yapmayalım diye bi şey olamaz. Ayrıca bebek sevmek ayrı, bir bebeğin sorumluluğunu almak ayrı. Bebek büyütmeye psikolojisini hazır hissetmiyor olabilir. Bir çocuğa psikolojik olarakta iyi ebeveyn olmak zorundasınız belki bu sorumluluklara kendini hazır hissetmiyor ki bence bu devirde çocuk yapmak büyük cesaret. Ki ben bebeklere bayılan biriyim bana bile ileride çocuğum olursa okul çağına gelince onu nasıl koruyacağım korkusu basıyor şimdiden düşününce. Devir çok kötü hele çocuklar için. Bu sorumlulukları almaya hazır olmayabilir

Kesinlikle haklısınız. Sebepsiz infertilite sperm kalitesizliği vs bir sürü konu açılıyor bu forumda her gün. Artık bir karar vermek gerek.

Benden istemiyor, beni layık görmüyor diye düşünmeniz çok ağır illa bir sebebi vardır su sebepten diye açıklamadi mi size hiç? Kadınlar bu konuda daha hassas. Evliliğiniz boyunca hiç çocuk düşünmediğini belirtiyorsa ayrılmanız doğru olacaktır ama ileri de kendini hazır hissedecekse zorlamanin anlamı yok. Kendini babaliga hazir hissetmeyen birinden çocuk yapmayın zaten

Sanırım beni en iyi siz anladınız. Asıl şikayet ettiğim bu, karanlıkta bırakılmak. Yoksa asla istemiyorum dese yapacağım şeyi biliyorum, belli. Ama beni çıkmazda bırakıyor. Son cümlenizde o kadar haklısınız ki. Sanırım ciddi bir konuşma yapmak zorundayım artık. Saygı duyup susarak nereye kadar? O bana, benim isteğime saygı duyuyor mu, en azından rahatlatıcı bir şey söylüyor mu? Hayır. O zaman ciddileşmem lazım benim de.

Siz 35'inizde doğurun.

Herkesi aynı kefeye koymayın. Çalışmayan her kadın hor görülüp kocasından dayak yemiyor. Mesela ben :)

Dünyaya çocuk getirmek ciddi bir eylemdir. Şuan dünyada olmayan bir çocuk için boşanmak ayrı bir şey, çocuk sorumluluğu alamayacağını bildiği ama karşı tarafın da hakkına girmemek için ayrılığı kabul etmek ayrı bir şey. Eşim sevmediğimi düşünmesin diye çocuk yapamaz ki kimse.

Sizi anneliğe layık görmediğinden değil gerçekten hazır değildir. Bende hep 2 sene sonra düşünelim dedim ama hala içimde bir korku var gibi. Tekrar tekrar düşünüyorum. Benimde eşim ilk günden beri istiyor. Yani normal bi durum istememesi. Ki ne kadar baskı varsa ağzıyla söylemiş yani sen söyledikçe soğuyorum diye

Polemik olduğunu düşünüyorsanız altta ki şikayet butonuna basabilirsiniz mesela ben sizin yorumunuz için öyle yaptım

Bilemiyorum. mesela bende anne olmak için yanıp tutuşmuyordum.5.5 yıl olmuştusonra yarım yamalak 31 yaşında istedim. eşim çok istiyordu. pişman olmadım Belki hazır değil. belki çocuğun sorumluluğunu almak istemiyor. belki iyi baba olmamam diye düşünüyor.. ne düşünüyor bilemeyiz N nickynick

ben olsam prezervatifi delerdim soyle uc bes delik ac iğneyle anlasılmayacak sekilde

Sonradan istemezse ne olacak peki? İnsan duygu ve düşünceleri tek bir çizgide ilerlemez ki.

Tam olarak böyle konuştum yakın zamanda. Dişe dokunur bir cevap vereceğini umuyorum. Yani artık 10 sene sonra istiyorum dese rahatlayacak duruma geldim neredeyse, belirsizlik en kötüsü çünkü.

Ya hiç olcak şey mi? Nasıl tek taraflı bencilce düşünebilir böyle. Boşanma sebebi bu ya. Benim annelik hakkımı nasıl elimden alır. Bencillik bu. Sağlık problemi olur o ayrı. Ama bile isteye asla kabul edemem

Yani o zaman herkes kendi yolunu çizer. Haklı bir boşanma sebebidir bu. Dünyanın sonu değil. therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Ah, yok yok benim için üzülmeyin. Anne olmamayı seçmek konusunda çok mutluyum. Her kadın anne olmak zorunda değil, hayatımda bu konu netleşti ve huzurluyum. Örneği sizin için vermedim aslında, eşiniz için verdim. Eşiniz duygusal bir sorgulamadan geçmiş olabilir mi acaba? Diye sordum. Çok gençsiniz, eğer biraz daha beklemeyi göze alıyorsanız üstüne gitmeyin. Ama yok illa istiyorum diyorsanız bir psikologa başvurmak mantıklı bir yol olur gibi. sizin göremediğinizi uzman görüyor. Çözüm üretin yani, kavga dövüşle olmaz. Tehditle hele hiç olmaz bunun bilincindesiniz.

Yaşlarınız kaç? Annelik duygusunu geç olmadan ve imkansızlaşmadan tatmak istiyorum yoksa yollarımızı ayırmak zorunda kalırız deyin. Ki tek çözümü bu bence. Ben 2 bucuk yıllık evliyim dış gebelik geçirdim kazara hamile kalıp benim eşimde istemiyordu. Tekt tüpüm alındı şansım %50 ye indi bir anda... Bunları düşünün.

Seni çok iyi anlıyorum bende aynı durumdayım kafamı da kırsam ikna edemedim edemiyorum etrafında çocuklu olan veya senden sonra evlenip hamile olan bebeği olan insanları gördükçe içine hançer saplanıyor ne yapacağız bilmiyorum çaresizlik çok zor ama yalnız değilsin

Sağlık sebebiyle olma ihtimali yüzde 0.9 falan :)

Bu tahminle gelen çok kişi oldu ama ben hiç ihtimal vermiyorum, öyle bir şey olsa bilirdim en azından tedavi sürecinden vesaire haberim olurdu. Kendisi aşırı duygusal bir insan, her şeyi çok büyütüyor gözünde. Çok plancı, ince eleyip sık dokuyan biri. Bu yüzden de baba olmak gibi önemli bir meselede 2.5 senedir karar veremedi daha da uzayacak gibi görünüyor. Onun ayakları yere basana kadar da ben yıpranıyorum.

Resmen evrakta sahtecilik bu S Seul098 Az insan,

Asla istemiyorum demiyor, benim dilemmam burda başlıyor... B

Bebek seviyor ama benden istemiyor demıssın ya, bosan ozaman. Neyi bekliyorsun, yasının ve genclıgının gecmesini mi? Madem bebek istemiyordu en basta soyleseydı resmen kandırmış.

Kendisi doğuracak sanki acıyı çekecek olan sensin o değil bunu senin söylemen gerekirdi

Tam olarak bundan bahsediyorum 30'undan önce anne olmak istemeyi kezbanlık olarak gören kesimin aksine, anlayışınız için teşekkür ederim. Bizde öyle sohbetler hiç olmadı çünkü kendisi asla imkan vermedi hep önünü kesti. Sanki bizim çocuğumuz olmayacakmış gibi yaşadık şimdiye kadar, öyle davrandık eşimin tavrından dolayı. Bu sebepten de o iç ısınması gerçekleşememiş olabilir belki de :)

az daha abartın isterseniz ya, görende 50 yaşında sanar. ne var 23 te olmasa çocuk 25 te olsa 30 da olsa. eşin de 27ymiş, adamgezmek tozmak istiyor pranga olmadan. 4-5 yıl sonra olur ne var bunda. ay şu 22-23 te anne olucam tribini de hiç anlamıyorum. genç anne olmak guzel tamam da bunun için ömur yenilmez yani.

Şaşkınlıkla okudum. O çocuğun anne sevgisi kadar baba sevgisine de ihtiyacı var. Hadi onu geçtim, doğduktan sonra evladını sevse, tüm sorumluluklarını yerine getirse bile ben olsam o eşe karşı tüm güvenimi yitirirdim. Böyle öneri mi verilir ya. Konu sahibi de inşallah sorununuzu çözersiniz..

27 o da, 28'ine girecek Önceki

acaba kendiyle ilgili bildigi bir problem mi var? istese de cocugu olamayacak bir insan mi? direkt reddedip o topa mi girmek istemiyor? ben bu kadar beklemezdim. bosanirdim. buyuk fikir ayriligi.

Aaaa olur mu hiç? yaşlanınca geline/damada eziyet etmek dururken niye gezsinler? Ne münasebet. Hobilerini geliştirmen lazım olmaz öyle. Büyüttükten sonra çocuğun hayatına çökmen lazım Ayrıca kendin doğurman lazım olmaz öyle. Kadın niye yaratıldı? Evlenip üremek için. Ah yeni nesil.

Galiba haklısınız, bu konuyu bu tür insanlarla uğraşmak için açmadım. Çok teşekkür ederim ^^ G

Sizin adınıza üzüldüm ama toksik bir evlilikten kurtulduğunuz için bir yandan da mutlu oldum. Hakkınızda hayırlısı olsun. Benim isteme sebebim psikolojik buhran veya baskılar değil, gerçekten tüm kalbim ve benliğimle emin olarak istiyorum. O mantıklı açıklamayı duymak için ne kadar uğraştım bilseniz. Hiçbir şekilde mantıklı bir açıklama yapmıyor kendisi. . push ;

Sanırım biraz hassas döneminizdesiniz. Olayı fazla dramalize etmişsiniz. Daha yaşınız çok müsait. Eşinizin istememesi ne bencilce, ne tü kaka. Gayet haklı bir seçim. Evliliğimin 5. yılında anne olmaya karar verdim. Hatta öncesinde asla anne olamayacağımı o duygunun bana gelmeyeceğini hep özgürlüğümün peşinden gideceğimi düşünüp üzüldüm bile. Eşim bu konuda beni baskılasaydı eğer koşarak kaçardım sanırım. O derece korku doluydum. Sonra yavaş yavaş olaya adapte oldum ve gerçekten istedim. Hamile kaldım. İsteyerek kalmama rağmen arada acabalarım var. Eğer hazır olmadığım zamanda olsaydı psikolojik olarak çökerdim. Eşinize bunu yapmayın. Sonra buralarda eşim bana destek olmuyor çocukla ilgilenmiyor diye konu açmanızı istemem.

Bu durumu onunla acikca net bir sekilde konusmalisin neden istemedigini ve daha ne kadar sure istemeyecegini belirticek ona gore bir yon cizersin boyle belirsizlikle olmaz cogu kisi 23 yas genc demis bnce tam yasi genc degil. Birde hemen olmama ihtimali var bunuda dusunun biz 1.5 snedir istiyorz olmuyor onuda dusunun therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Aslında net olsa belki sende ikna olup beklersin ama adam net olmayınca sıkıntı. Bundan sonra hiç konusunu açma ve mesafeli dur gerekli açıklamayı yapmasını bekle.

Seneler sonra ikna ettim kullanmaya ama hala pek hevesli değil, benim zorumla kullanıyor o da bazen

Böyle bir durumu ne kadar saklayabilir ki? Bence sağlık sorunu yok. Psikolojik bir sorun var . push ; Z

Eşinizinde yaşı küçük mü? 30larda ister Önceki

O zaman şöyle yapın bence; aklınızda ona söylemeden bir süre belirleyin. Eğer o süre zarfında fikirleri değişmezse ayrılın derim ben

Kusura bakmayin konu sahibi de bana siz cok itici geldiniz. Analik, ana hasreti vs Ne abartmissiniz ne abartmissiniz.. Iyi bir anne once mantikli olacak bence bu kadar arabesk tavirlar kocanizi bezdirmis olabilir..

23 yaşında çocuk yapılmasını bende doğru bulmuyorum. Hatta 30 dan önce evlenmemek gibi bir kuralım var ama konu sahibi nişanlılık döneminde Adamın çok istekli olduğunu, hemen istediğini falan yazmış yani belki konu sahibi genç anne olmak isteyen biridir ve bundan dolayı erken evlenmiştir diye düşündüğüm için böyle bir yorum yaptım.

Aslında daha sizin için çok erken. Anlıyorum tabi çok istiyorsunuz ama eşinizin hazır hissetmemesi de gayet normal bir durum. Benim de eşim çok istiyor ben kendimi hazır hissetmiyorum ve 27 yaşındayım. O bana baskı vs yapsaydı ben şahsen çok üzülürdüm. Bu birlikte alınabilecek bir karar çünkü.

Peki birini zorla baba yapmak o bencilce değil mi?

Asla istemiyorum demiyor ama on yıl sonra isteyeceğinin garantisi de yok. Bana dese ki bir yıl sonra, araba alınca taşınınca borçlarımız var onları kapatınca vs... Başım üstüne amenna derim. Ama bu belirsizlik çok yorucu.

"Hazır değilim" dese, tedirginliklerini paylaşsa anlaşılır ama 3,5 yıl bilmiyorum denmez. Haksızlık bu. Açık iletişim kurun. Oturun ciddi ciddi bu mesele üzerine konuşun. "Bilmiyorum"u kabul etmediğinizi, net gerekçeler istediğinizi, yoksa yolunuza bakacağınızı söyleyin. Siz net olunca kendisi geri vites yapıp açılır belki. İletişim şart. Bu konudan dolayı boşanın demiyorum ama siz yolunuza bakacağınızı söylediniz ve eşiniz de bakarsan bak dedi diyelim ki, Sizi sevmiyor demektir, 23 yaş çok da gençsiniz çocuğunuz da yok, sizin için kayıp olmaz. Ama bence böyle olmaz, en kötü versiyon olarak yazdım bunu. Konuyla alakalı üzerine gidin geri vites yapsın. Ama öyle başının etini yer gibi değil, gayet net ve rahat bir şekilde, bana gerçek gerekçeler sunarsan üzerinde konuşalım, ben bebek sahibi olmak istiyorum, yok sen istemiyorsan ben de yoluma bakacağım, gibi gibi. O zaman dökülür.

Çocuk için babanın da rızası olması gerekmez mi? Çocuk sadece bir tarafın istemesi ile mi olacak şey? Konu sahibi anne olmayı istemekte haklı. Umarım çözerler sorunlarını. Ama kesinlikle çözümü bu şekilde olmamalı, bu bir çözüm değil.

Sizden istemediğini nerden çıkardınız? Hazır hissetmiyordur belki veya kısıtlamak istemiyordur? Bence bir çocuğa yapılacak en kötü şeylerden biri onu istemeyen bir babayla büyütmek. Sakın zorlamayın. Kumdan Kale Dance? Üyelik İptali Anneler

Kavradım insanların derdini de küçümsemeyin bence yüzeysel falan diye. Ve evet beni anneliğe layık görmüyor vs demek kendini doldurmak durumu daha da üzücü hale getirmekten başka bir şey değil.

Neyi beğenmediniz acaba :d

O kadar abartmışsınız ki yok evlat hasreti yok bilmemne olmayan bir şeye neyin hasreti yani bu? Eşiniz önceden çocuk istemediğini dile getirmeliydi eğer evlendikten sonra istemiyorum dediyse hatalı. Ya bir şekilde kendiliğinden istemesini bekleyeceksiniz ya da ayrılacaksınız bunun başka çaresi yok. Siz sevdirmeye çalıştıkça itici gelir çünkü. Kendini hazır hissetmiyor da olabilir siz anne olacaksanız o da baba olacak sonuçta ve bu tek taraflı verilecek bir karar değil. Kimse çocuk için evlenmiyor ha sırf çocuk istemiyor diye ayrılacaksanız ben sizin sevginizi sorgularım demek ki önemli olan eşinizle hayat birleştirmek değil çocuk yapmakmış.

Bence bosverin sadece polemik arayan birisi kendisi. Bir başka konuda da can hiras kürtajı savunuyordu. Bakış acilariniz çok farklı.

O halde gayet net, sakin ve kendinizden emin bir biçimde konuşma yapmalısınız. Ki başka üyelerin yazdığı gibi, çocuğunuz olacağının bile garantisi yok. En azından denemek için mantıklı argümanlarla ikna etmeye bakın. Bir sorun varsa, erken müdahale ile çözersiniz.

Hazır değilim diyor sadece, ama nişanlılığımızdan beri çocuk diye başımın etini yiyen insan nasıl hazır olmaz? Bu hazır olmak değil, vazgeçmek.

Siz 23 yasindasiniz. esiniz kac yasinda?

tehdit etmeyeceksin vereceksin mahkemeye eline boşanma celbi gelecek ozaman anlayacak,

Süre çoktan bitti aslında ben acı çekme evresine geçtim :)

evlenmeden önce konuştunuz mu bu konuyu yalniz

En son ciddi bir konuşma yaptım artık, yuvarlak cevaplarını kabul etmediğimi açıkça belirttim. O da bir süre düşünüp bana net bir cevap vereceğini söyledi. Bekliyorum... On sene sonra istiyorum dese belki daha rahat olacağım çünkü en zoru belirsizlik.

aynen öyle bencillik, haksızlık ve buyuk vebal

Buda başka bir dert ne bilim ya seni annelik den mahrum etmesi çok yanlış o kadar zamanda hiç mi çözemedinz eşinizi neden istemediğine daiır hiç mi bi düşünceniz yok tuhaf cidden size lafım yok yanlış anlamayın eşiniz i anlayamadım

Hepsine cevap vermeye çalışıyorum, gözümden kaçanlar olmuştur onları da şimdi kontrol ediyorum zaten, cevap vereceğim sağ olsun yazan herkese.

Kocası tarafından, tecavüze uğrayıp hamile kalan kadın görseniz ne hissedersiniz? Rahatsız değil mi? Kötü. Hazır olmayan birinden, onun haberi olmadan "spermlerini çalarak" hamile kalmak, benim açımdan, tecavüzün bir değişik versiyonu.

Evlenmeden önce çocuk yaparım diyip evlendikten sonra hayır derse bunda bir art niyet ararım.

Evlenmeden önce çocuk isterim diye belirttiniz mi? Ben analıktan mahrum ediyor sizi mevzusuna katılmıyorum. İmzayı atarken çocuk kesin olacak diye atmıyorsunuz. Evlilik demek çocuk demek de değil. O taraftan bakarsanız onun da baba olmamaya hakkı var. Benden olsun istemiyor demişsiniz belki de kendisi baba olmak ve o yükümlülüğün altına girmek istemiyor? Dünyanın durumunu ve her geçen gün batan ekonomiyi düşününce çok da haksız sayılmaz. Her canlı üremek zorunda da değil sonuçta. Evlenip çocuk yapmak istememek de çok doğal. Eğer sizi bu kadar rahatsız ediyorsa bu mevzu korkarım ki tek çözüm yolu boşanıp baba olmak isteyen yeni bir eş bulmak. Yineliyorum çocuk mevzusu evlenmeden önce konuşulması gereken önemli bir mevzudur.

Ara yorumda var demiş ki sevgili, nişan zamanı deli gibi istedi. Kendim doğursam keşke sana gerek olmasa, kendim doğursam sana yalvarmam falan diyormuş. Bu cümleler bile garip aslında düşündüm de. Belki de gerçekten konu sahibini anne olarak hiç düşünmedi. Araç olarak baktı ama o fikirden de zamanla 'layık değil, analık yapamaz' sebeplerle vazgeçti. Hani kendimden düşünüyorum çocuk istemedim hiç ama eşimi baba olarak görmek isterim. İnanç var içimde. Herkes yaşınız küçük yazıyor ama burada ciddi psikolojik problemler olduğunu düşünüyorum. Konu sahibinin yerinde olsam üstüne giderdim. G GCos Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Gelecek hedefi ile gelecek kaygısı aynı şey mi sizce? Gelecek hedefinden kastım ev araba almak, borç ödemek, yurtdışında yaşamak vesaire. Gelecek kaygısı ise ben ne olacağım, biz ne olacağız, benden baba ondan anne bizden aile olur mu kaygılar. Siz çok fazla CSI izlemişsiniz.

Senelerce her türlü yolu denediğimde konuşmayan insan ayrılmakla t

Baskıladığımı söylemedim ki. 10 aydır ağzıma almıyorum bebek kelimesini, ondan önce öyle darlama şeklinde bir başa kakma olmadı hiçbir zaman. Eğitimimi, mesleğimi geliştiririm ama her şeyden önce anne olmak istiyorum. Herkesin öncelikleri farklıdır. Siz dünyayı gezmek istiyorsunuz, ben evde oturup bebeğimi uyurken izlemek istiyorum. Bu kezbanlık değil, tamamen öncelikler ve tercihler meselesi.

Ben de aynen böyle söyledim. Cevabını bekliyorum...

Hah tamamen bundan bahsediyorum, mesele haklı olmak veya fark atmak değil. O yüzden ateşe ateşle karşılık vermem :)

yaşınız kaç ona göre yorum yapıcam kıllandım ama eşinden ne yalan söyliyim senle ilgili sorunu var gibi geldi

Bizim gibi İnsanların özgürlüğünü ve tercihlerini savunan kişiler var ve olmaya devam edeceğiz. Siz yasal bir Hakkı savunduğum için bana bilenmişsiniz belli ki

Onu da sorguluyorum zaten, çünkü isteyen eski kafalı ya da kezban bile diyebilir ama sevdiği kadından çocuk istemeyen erkek bana abes geliyor, kusuruma bakmasınlar.

Ben bakarım kusura. Cocugum olmamış olsaydı asla sevdiğim kocamdan çocuğum olsun istemezdim. Severek evlendim, seviyorum da. Ama çocuk benim için olmazsa olmaz değil.

Boşanma sebebi olduğunda mutabıkız hanımefendi bırakın beni gideyim ya

seni seniiii G

Teşekkür ederim... G

Ya evlenelim ya ayrılalım olayına girmeyin. Sizinle gerçekten evlenmek isteyen bunun için çaba sarf edecek kişilerle evlilik yoluna girmenizi tavsiye ederim

Ama sana yazık değil mi? Kendini sorgular hale gelmişsin. Beni layık gormuyor falan dıyorsun. İçim parçalandı ne hakkı var sana bunu yapmaya N nickynick

Baskı yapmıyorum hiç. Her insanın biyolojik saati ve hormonlarının işleyişi farklı. Siz de haklsınız kendi adınıza.

Çok geçerli bir sebep yoksa seni annelikten mahrum ediyor Bi nevi boşanma sebebidir bana göre

Ayrılın bu kadar istiyorsanız. Ona sebebini sorun ve mantıklı bir açıklama isteyin Sonra da istememene saygı duyarım ben istiyorum kendim gibi çocuk isteyen biriyle hayatımı birleştireceğim deyin. Evlenmeden önce bu konu aranızda hiç mi konuşulmadı?

Ya bir süre susun ya da boşanın

Cevaplarımda çelişkili olan ne var? Ben eski bir üyeyim. Hesabını site yönetimine rica edip kapattırmıştım. Yeni bir hesap açtım bu konuda fikir alma ihtiyacı duyduğum için. Ayrıca trollemek istesem böyle bir konu mu seçerim Allah aşkına ya. Tamam en sorgucu en uyanık sizsiniz her şeyi çaktınız tamam :) G

27 yaşında kendisi

Biyolojik saatle alakalı sanırım. Geçen gün 17 yaşında evlenmiş bir kızla tanıştım deli gibi çocuk istiyordu, o da bana çok garip geldi. On yedi yaşında ben Eminem Türkiye'ye gelsin diye tweet atıyordum. Herkesin olgunlaşma evresi ve hayattan beklentileri farklı.

İşte erkek milleti böyle bencil evet. Belki rahatına düşkünlüğünden belki sorumluluk almak istemediğinden bir çok sebep ile olabiliyor. Ama benm eşimin sizin eşinizden farkı maddi durumundan dolayı istememesiydi. Sizin eşinizin sadece istememesi düşünülmesi gereken bir durum.

Bende evliyim eşimle sorunlarım oldu ama bu tarzda değil evlilik karşılıklı anlayışla sürmeli böyle olmaz o istemiyor diye sen boynunu büküp oturamazsın. Aile terapisi e gidebilirsiniz o çözer bu işi diye umuyorum. Bence kocanız kendine güvenemiyor gibi. Ballikko Vız vızZ🐝🍯 Anneler

Evlenirsem yalnız yaşlanmamak icin ülkemizde belli bir yaştan sonra bekar birini bulmak cok zor malum

Galiba yapmam gereken şey bu. Konuşmaya, açıklamaya zorlamak. Bilmiyorum demeye devam edeceksen bu iş biter mesajı vermek.

Tek cozum acikca konusmak. Yuvarlak cevaplarla oyalamak degil. Hic istemiyorsa acikca soylesin ya da iki yil sonra falan desin, bi tarih versin. Eger hic istemiyorsa ikinizin beklentileri farkli demektir o zaman ve bu durumda da oturup bir karar verirsiniz bu evlilik boyle devam edecek mi yoksa cocuk ozlemi ile yanip tutusmak istemediginizden bitirmek mi...

Bu şekilde de zorlamış gibi oluyor ve burda eşim sen istedin diye başıma kakıyor şeklinde dertlenen hanımları da çok okudum. Tehdit kullanmak istemiyorum. İsterdim ki hevesli olsun, istesin, hadi bi bebeğimiz olsun desin...

Çok gençmişsiniz. Eşinizde sizinle aynı yaşta mı? Hani sorumluluk almak zor geliyor olabilir ki anlaşılır bir durum bu bence. Kim ne derse desin çocuk olduktan sonra sosyal hayat asla eskisi gibi olmuyor. Bu şekilde düşünceleri olabilir mi? Eşinizi seviyor ve saygı duyuyorsanız, diğer tüm konularda iyi bir eş ise hazır hissetmesini bekleyin bence biraz. Burada kendi çocuk istemeyip, eşinin zoruyla hamile kaldığını söyleyen kadınların eşlerine kızıyoruz. Ya saygı duyup bekleyecek, ya da boşanacaksınız. Olayı kendi kafanızda dramatik hale getiriyorsunuz.

Günde 23 saat Ferdi Tayfur dinliyorum zaten üff ne biçim arabeskim inanamazsınız. Tanıyacağınız en dalgacı ve neşeli insan olabilirim ama "analık" bu, evet analık diyorum. Başka bir şeye benzemiyor. Anlamak zorunda değilsiniz.

Net, rahat ve özgüvenli olun ama bu konuyu konuşurken. Burası çok önemli. Öyle ezilip büzülürek tedirgin bir şekilde yapmayın bu konuşmayı sakın. Üste çıkmasına izin vermeyin yoksa amacınıza ulaşamazsınız. Haklısınız unutmayın bir sebep bilmeye hakkınız var.

Helal olsun eşinize ne güzel şeylere teşvik ediyor. 23 yaşında hamile görünce kaçacak kadar bu duruma kafayı takmak normal değil..

Hanımefendi, sağlıklı bir evliliğinizin olmadığını gösterir bu durum. Siz zoraki vs diyorsunuz. Ya kabulleneceksiniz ya da yolları ayıracaksınız. Yani burada terapist falan etki edeceğini sanmıyorum. Adam kesin bir kararla istemiyormuş. Ne yapabilirsiniz ki? Açıkça derdinizi niyetinizi söylediniz çözüm olmadı. Tehdit etmek gibi algılanmasın bence çünkü her kadının anne olmak hakkıdır. Eğer bu hakkı kendi eşinde kullanamıyorsa başka eş bulur bu kadar basit. Neden yıllarınız çöp olsun ki? Gayet mantıklı bir seçim sunmuş olursunuz.

Keşke yaşla alakalı olsaydı, mesela seçebilseydim ben de isterdim anne olma arzusu 28 yaşında gelsin o zamana kadar kafam rahat takılayım. Ama öyle olmuyor keşke olsa :)

bu yaşta nasıl annelik hevesi tavan oluyor yaa gezin tozun kızkıza buluşun eşinizle başbaşa tatillere çıkın 25 teevlendim 30 da hamile kaldım hiç geç kalmış değilim enerjim süper yaşlı anne değilim şükür bnde sorun var heralde 23ümde çünkü aklım fikrim bardaydı seyahatti hoş bunlar çocukla da yapılıyor neyse ALLAH gönlünüze göre versin

QUOTE="coldekisimyaci, post: 64979749, member: 1004783"] Saygı duyup beklemeyi tercih ettim iki buçuk senedir. Size göre az bir süre olabilir belki ama her güne aynı acıyla uyandığınızı, bebek ya da hamile görmekten kaçtığınızı ve daha bir sürü şeyi düşünün. Acıtasyon yapmak için söylemiyorum, gerçekten hissettiklerim bunlar ve daha ne kadar böyle devam edecek belirsiz. Bu yüzden akıl danışıyorum... O zaman boşanacaksınız. Ya da karşınıza alıp bu acılarınızı eşinize de anlatacaksınız.

Zorla hiçbir şey yaptırmam, yaptıramam da zaten. Eşinin başının etini yiyip lanet olsun tamam çocuğumuz olsun bari dedirttikten sonra napayım ben öyle hamileliği çocuğu? Önce eşimin istemesi lazım. Benim odak noktam onun istememe sebebini çözüp varsa insani bir şekilde ikna yollarına bakmak. Çok sevindim eşinizin yardımcı olmasına. Benim eşim de öyle. Dünyanın en hassas en ilgili babası olacağına yüzde yüz eminim kazara hamilelik olsa da doğsa bile. Çünkü onu Allahtan gelen bir emanet nimet bereket kabul ederim ne şikayet etmesi ne istememesi diyor kazara olsa diye sorduğum zaman.

Eşinizi anlamaya çalışın. Ben de bebeklere bayılıyorum ama istemiyorum şu an için. Bebek hayati bitiren bir şey. Ben bu düşüncedeysen eşim ısrar etse daha da soğurdum. Akışına bırakın bence. 3 buçuk yıl çok uzun değil.

Bir süreliğine istememek var birde hiç istememek var. İkisi arasında da fark var.

Acaba bir sağlık sorunu var da size mi söylemiyor? Yada borcunuz mu var

Belki evliliğinden emin değildir. Bir nedeni vardır eminim. Çocuk 2 tarafın istemesi ile olmalı. Siz de daha 25 yaşındasınız. Çok dert etmeyin.

Tabii ki anlıyorum. Yani belki çok yanlış gelecek ama acaba kazara hamile kalma olasılığınızı söyleseniz? Tamam yalan söylemiş olacaksınız ama en azından ne tepki vereceğini görmüş olursunuz bu çok önemli çünkü. Evlilikte ki gidişatınızı görürsünüz. Çok kötü karşılarsa sizn de kafanızda birşeyler oturur. oturup konuşupta nereye kadar çözebilirsiniz evliliğinizin ne kadar sağlıklı olduğunu nasıl bilebilirsiniz bilemiyorum. Erkekler kapalı kutu gibi. İnkar ederler ertelerler konuyu kapatırlar. Dediğim gibi bu yalanı sadece vereceği tepkiyle evlilikteki gidişatınızı ölçmek için kullanırsınız ancak düşüncesini değiştiremezsiniz. Çok kötü karşılarsa sevinmezse o zaman kendi yolunuzu çizersiniz.

Senden cocuk istemeyen birinden zorla cocuk yaparsan yarin birgün birşey olduğunda asla sana yardımcı olmaz. sen istedin sen büyüt diyebilir. Çocukla ilgilenmeyebilir ki bu cok olası. Dahası sen istedin al bak diyebilir. Siz cocuk bakmayı yetiştirmeyi kolay mi zannediyorsunuz Benim cocugum masallah cok şükür uslu bir bebek olmasına ragmen gun bitiminde pilim bitmiş oluyor. Bazen dusa girmeden uyuyorum. Ki evime gelen temizlik yemek islerine yardımcı kadın, cocuk bakımına yardımcı kayinvalidem ve esim olmasına ragmen. 1 ay önce kadar baya rahatsızlandım. Yuksek ateş ve ishal. Yataktan kalkamadım ve bu yaz günü yorganla yatıyordum Sabah 8 den akşam 6 ya kadar esim baktı cocuga altını 10 kere değiştirmiştir. Bana sadece emzirmem icin getirdi. Gun sonunda biraz iyi hissettim aşkım bana fenalık geldi ya altını sen al şimdi dedi. Cocuk bakımı o kadar ki zorken bir de istemeyen bir adamla napacaksın Cocuk huysuzlansa bisey olsa bakacak mi ilgilenecek mi. Cocuk istemeyen insani baba yapmaya çalışmakta ısrar neden? Buradaki pek çok kişi yaşına laf söylemiş bana gore yasinda birşey yok 23 yaş anne olmak için guzel de bir yaş 3 senedir de evliymişsin birbirinizi tanımışsınızdır artık ama adam istemiyor onu zorlayamazsın ki. Bak ben 29 yaşındayım cocugum tup bebekle oldu benim yani maddi manevi cok uğraştık. Eşim bunun gibi bi tane daha yap aşkım diyor. Sanki cok kolay olmus gibi. Bende he he diyorum hic istemiyorum şimdi esim bana illa cocuk cocuk dese ben ondan soğurum yani git 2. cocugu yapacak birini bul derim. Bence esine zaman tanımalısın. Bazi insanlar cocuk sahibi olmak istemiyor gerçekten eskiden bende anlamlandiramazdim ama herkesin hayata bakışı farklı istekleri farklı sonuçta

Eşine sormadan hamile kalmak olayı imkansız bende :) Şöyle de bir şey var, "kazara" olsa asla vah neden oldu ben yandım bittim moduna girmez. Hatta deli gibi sevinir ve çok sever. Bundan da eminim. Çünkü çocuklara deli oluyor ve evlenmeden önce çılgınlar gibi istiyordu.

Deliler gibi istiyordu :) esmaa_9153 2 prenses

Bu kadar ince düşünceli olmayin, bebeğin asıl zorluğunu çeken taraf anne, eğer boşanmayı düşünmüyorsani baskıyı da deneyin doğduktan sonra sever.

Yok artık bir de 23 yaşındasınız. Adam haklı bence.

evlılıgınızden soğumuş olabilir mi? evliliğin sorumluluğunu alamıyor olabılır mı? yanı açıkça soyleyın kac aydır / yıldır neyse bekliyorum. sen bu konuya sıcak bakmıyorsan yollarımızı ayıralım veya ne zaman ıstedıgınle ılgılı bılgı verın dıyın. . push ;

Ben size demedim. Sizin ki makul bir yaklaşım tabi. İnsan evli de olsa hayattan beklentileri değişebiliyor. Bu orta noktada buluşulacak bir konu da değil. İki taraf için de hayırlısı olsun diyebilirim sadece.

Çocuğu hayatınızın merkezi yapmışsınız, daha yeni evli sayılırsınız belki adamda oturmayan şeyler var bu evlilikle ilgili ki öyleyse en iyisini yapıyor istememekle. Önce evlilik oturur sonra çocuk düşünülür. Bu adam boşa değişmemiştir. Siz hemen çocuk sahibi olmak istiyorsanız da ayrılacaksınız eşinizden, öyle tehditle falan olmaz.

Kendi açınızdan düşünürken kaçırdığınız bir nokta olabilir. Bazı erkeklerin kromozal bozuklukları oluyor, örneğin XY olacakken XXY olduğunda çocuğu olmuyor, sperm ayrıştırılması olsa bile sağlıklı sperm bulunamayabiliyor. Bu durum ailenin erkeklerinden mesela amcası, dedesi ya da dedesinin erkek kardeşi vs. Gibi kişilerde olabilir. Klinefelter sendromu sadece bir örnek, eşinizin bu tür bir problemi olduğunu düşünüyorum. O kesin spermlerindeki sorun varsa bunu bilip ona göre davranıyor. Kendinizi suçlamayın.

Bence ilk sorun neyden ona bakın sizi seviyosa neden istemesin

Tabii ki değil, ama ben de annelikten vazgeçmek zorunda değilim. Bunun orta yolunu bulmak için buraya yazdım zaten... Önceki

3.5 senedir geri çekilmeyle korunduğunuzu sanıp bebek olmuyorsa sağlık sorununuz olabilir. İkincisi bana eşiniz cahil ve fikirleri oturmamış bir birey olarak gözüktü. Nişanlılıkta deli gibi istediği, sizi kandırdığı bu kadar ciddi bir meseleden olumsuz ve daha da önemlisi belirsizlikle konuşması güven verici değil. Belki yarın isteyip bebek olunca pişman olacak. Sizin yerinizde olsam ben bu adamı baba yapmak istiyor muyum, acaba babalığa o layık mı diye düşünürdüm. Size verilen prezervatif kullandır da içine enjekte et yorumu da mide bulandırıcı. Sarhoşken birlikte olun yazsaydınız bari. Sizde güzel ışık var ama beğendim cevaplarınızı. Yüksek lisans yapın bu adamla da olmuyorsa da zorlamayın. Daha iyilerini emin olun bulursunuz. Evet birinin sizden bebek istemesi, anneliğinizi görmek istemesi, hamileliğinizi görmek istemesi, size destek olması güzel şeyler. Bu adamda kötü olan belirsiz tavırları. Uçurumdan itecek mi kendine çekecek mi belli değil. Sevmedim.

Ben 23 yaşındayım. Çoğunluğa göre annelik için erken sayılabilir ama bence bunun yaşı yok, genç anne olmak istiyorum. Enerjimi hevesimi çocuğuma vermek, onunla olgunlaşmak istiyorum.

O yorumu sonradan gördüm. Kesinlikle hiçbir farkı yok iki fikrinde. Konu sahibinin cevabını görünce en azından aklı başında davranacağını düşünüyorum. Özsayıgısı olan biri dediğiniz gibi yapmaz. Şaşırdım yorumlara.

Evlendikten sonra bu zamanlarda çocuk sahibi olmayı düşünürüz diye konuşmuştuk nişanlıyken. Benim derdimi yaşamayan anlamaz, acındırmakla alakası yok gerçek hislerimi anlattım, bu size acındırmak gibi geliyorsa daha yüzeysel konulara bakabilirsiniz. Bu evlendim çocuğum olsun meselesi de değil, mesajımın özünü kavrayamadığınızı varsayıyorum. Yine de teşekkürler, iyi günler.

Benim komşum hiç kocasına sormadı. Erkek milleti bencildir, anne gibi düşünemez, erkek 50 yaşında da baba olur ama ben 30 dan sonra riske giremem diye eşine sormadan hamile kaldı, 2 evlat sahibi oldu. Kocası çocuklarına pervane şimdi :)

Diğer insanların derdine bir şey demedim ki? Mesela kanal istanbulla ilgili konuşulan bir konu vardır, bu onu çok arabesk geldiyse o tür konulara bakabilir başka dertleri küçümsemek değil bu. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Çok acımasızca değil mi? Olmayan bir bebek için eşi boşamak.. buna sevgi denir mi?

Bu çocuk meselesi tanışıldıktan sonra konuşulan konular, bunlara hiç mi değinilmedi Çok şaşırdım yuvarlanan asi bir panda

Karşınıza alıp gayet ciddi bir şekilde size söylediklerimi söyleyebilirsiniz. Çocuk istemiyosa bunu açıkça ifade etmesi gerektiğini, sizi bu şekilde karanlıkta bırakmasının saygısızlık olduğunu, buna hakkı olmadığını ve tahammül etmeyeceginizi söyleyebilirsiniz. Meseleyi çocuk değil de saygı bağlamında gündeme getirirseniz sizin için daha iyi olur diye düşünüyorum. Çünkü eşiniz büyük ihtimalle çocuk istemiyo ama. istemiyorum dediğinde gideceğinizi bildiği için sizi tutabildigi kadar elde tutmaya, oyalamaya çalışıyo. Çocuk isteyen bir kadın değil, oyalanmaya, kandirilmaya tahammulu olmayan bir kadın olarak konuşmanız gerek.

Öyle bir şey olsa söylerdi mutlaka. Hayır çok şükür yeni bir üyeye engel olacak maddi sıkıntımız yok. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Ters psikoloji yapın artık bende istemiyorum. Yaşım genç, biraz özgür takılacağım falan diyin belki kafası karışıp bu kez o istemeye başlar

Nisanliyken istiyordu demissiniz İlk bir sene istiyordu demissiniz E ne oldu bu adama? Nedenini biliyor olmaniz lazim, neden vazgecti bebek fikrinden?

Sizin kendinize göre haklı gerekçeleriniz var, eşiniz de anlayış gösteriyorsa ne ala. Erkek isteyip kadın istemeyince ileride kadının ikna olması daha kolay gibi, çünkü ebeveynlik hissi kim ne derse desin kadınlarda daha baskın. Erkekler yaratılış itibariyle ebeveynliğe kadınlara nazaran uzaklar, bu yüzden erkek istemediği zaman çıkmazlar daha fazla oluyor. Benimki de o durum :) Tamamen biyolojik saatle alakalı olduğunu düşünüyorum, vakti geldiğinde ne evin batmasını ne gezip tozamamayı umursamaz da istersiniz belki. Ama sadece bir ihtimal tabii ki bu, ne olursa olsun hayırlısı olsun hakkınızda ^^

Sonradan öğrendiği engel bir durum vardır. bence çocuk sahibi olamıyor. Erkekler açıkça bunu söylemez. Çok isteyip sonradan sebep belirtmeden asla istememesinin tek mantıklı sebebi bu gibi görünüyor. senden istemese senle evlenmezdi, sevmese evliliğini sürdürmezdi, öyle düşünüp kendini hırpalama. Elbette seni seviyordur.

Belki ilerleyen zamanlarda isteyecektir müsade etmek saygı duymak gerek neden istemediğini gerçekten anlamak gerek çözmen gerek

Kısasa kısas mantığı bile olsa onun bana yaptığını ben ona yaparsam ne farkım kalır ki? Biri size zulmetti diye siz de ona zulmetseniz bu yaptığınız zulmü haklı çıkarır mı? Her koyun kendi bacağından asılır sonuçta, öyle bir yolu asla tercih etmem kendimce :) Ama yine de teşekkür ederim fikir beyan ettiğiniz için. G

Olumlu olumsuz fikir belirten herkese çok teşekkür ederim. Kafamı toplamak için bir-iki gün uzaklaşmak istedim. Eşimin haberi/iradesi dışında bir şey yapmam için öz saygımı yitirmem gerekir, bu konuda müsterih olabilirsiniz. Daha 23 yaşındasın, 3 yıllık evlisin bu acele niye diye neredeyse azarlayanların yargılayıcılığını haklı bulmuyorum. Siz 35 yaşında anne olmak isteyin ve Allah inşallah nasip etsin, ben 23 yaşında anne olmak istiyorum. Gezmek tozmak istemiyorum belki, belki de bu hayatta beni en çok tatmin edecek şey anne olmaktır. Sizi yüksek lisans, terfi etmek ya da dünya turuna çıkmak tatmin edebilir, benim isteğim de bu. Feminizm diyoruz, kadın hakları diyoruz ama feminizm ya da kadın hakları "genç" yaşta evlenen, anne olan ya da çalışmak istemeyen kadınları aşağılamak, yargılamak ve azarlamak değildir. Her yaştan ve medeni durumdan kadının seçimlerine, tercihlerine ve dünya görüşüne saygı duymaktır. Bu çerçevede yorum yaparsanız yahut yine de aksini düşünüyorsanız yorum yapmazsanız çok mutlu olurum, yine de ayıplayan yahut destekleyen herkese çok teşekkür ediyorum.^^

Evet ben de bundan bahsediyorum, bizden çok sonra evlenenlerin çocukları oldu kıyaslama yapmak değil amacım, 3.5 yılın anne baba olmak için gayet yeterli olduğunu belirtmek. Anlatmaya çalıştığım şey bu, herkes daha gençsin bekle oku çalış vesaire diyor ama tercihler işte, tercihler ve istekler. Herkesin arzusu farklı şu hayatta, benimki de anne olmak ve bunu genç yaşta tatmak sadece :)

Biz eşimle ünv. bitiminde evlendik ve bir iki sene sonra borçumuz bitince çocuk düşündük. Hazır hissediyorsanız olabilir. Aslında tam da yaşınız gençken daha enerji doluyken çocuk kolay bakılıyor. Şuan 35'li yaşları çoktan devirdik ve bebek bakabilecek enerjimiz yok:) Çocuklarda büyüdü biz de rahata alıştık:) Her şey vaktinde güzel buna inananlardanım. Eşinizi siz ikna edemiyorsanız bir süre bu olayı gündeme getirmeyin rafa kaldırın yahut sözüne güvendiğiniz ikinizinde sözünü sayıdığınız bir aile büyüğünden bu hususta yardım alın. Eşiniz oldukça bencil olduğunu düşünüyorum. bu sadece onun kararıyla değil aynı zamanda çiftlerin beraber karar alması gereken bir konu. Sanırım henüz eşiniz kendini baba olmaya hazır hissetmiyor. O sorumluluğu almak istemiyor... Üstelik bu böyle istemekten ziyade minik minik hayallerle beliriyor. Çocuğumuz olsa şu ismi koyardık, sen şöyle anne olurdun, ben böyle baba olurdum diye minik espiriler dönmeye başlıyor zaten aranızda bizde bu süreç bu şekilde gelişmişti... Hakkınızda ne hayırlı ise o olsun.

Kesinlikle, ve gecistirilmeye asla izin vermeyin. Eşiniz gibi tiplerin yapacağı belli, en son köşeye sıkışınca tamam atıyorum bi sene sonra bakarız falan diycek, bi sene gelip çattigi zaman da ben çocuk yapicaz demedim, bakicaz dedim söz vermedim diycek. Olayın icndeyken farketmiyosunuz, ama sonra bı bakiyosunuz ki bütün hayatınızı onun ağzından çıkacak ama çıkamayan iki üç kelime belirliyor. Hayatınızın kontrolünu elinize alın.

Eşiniz aynı ben Biz de 3,5 yıllık evliyiz ve ben çocuk istemiyorum, eşim istiyor. Çocukları çok severim ama o sorumluluğu kaldırabilecek gücü kendimde bulamıyorum. Bir de yalnızlığı ve kafa dinlemeyi çok seviyorum. Çocuk olursa asla gezemeyeceğim ve bir yere çıkmak eziyet olacak. Mesela çocuklu misafir hiç sevmiyorum, evimi batırıp gidiyorlar. Kızkardeşimin çocuklarının bile evime gelmesini hiç istemiyorum. Aslında yeğenlerimi evladım gibi seviyorum, sevgime kelimeler yetmez ama onlara bile maksimum 1-2 saat dayanabiliyorum. Kafam kaldırmıyor, sabrım yok. Ayrıca çocuk olursa eşimin ailesi torun sevme bahanesiyle daha çok görüşecek bizimle. Hem de eşim ev işlerinde asla yardımcı olmuyor, çocuk bakımını da benim üzerime yıkacak, çocuğu günlük 1 saat sever ilgilenir, çilesi bana kalır. Oturduğum muhitte doğru düzgün park yok, çocuklar dışarda özgürce oynayabilmeli. Hem de mükemmeliyetçi olduğum için çocuk psikolojisine dikkat etmeliyim, öncesinde kendimi eğitmem gerekiyor diye düşünüyorum.

Normal kendi mi korunuyo hap mı prezervatif mi ne ile Önceki

Başka biriyle hayatını sürdürmelisin ozaman olmuyorsa olmuyordur. Karşılıklı savaşmak gerek bişeyler için. Hayatta geriye dönüp baktığında yapamadım dememelisin. Hayat bir kere yaşanacak bunu unutma..

Hiç istemiyorum demiyor işte ben bu yüzden muallakta kalıyorum yoksa ya öyle ya böyle diye rest çekeceğim...

Belki adamda sorun var saklamak için böyle yapıyor G

Çok bencilce bir davranış eşinizin sergilediği soğumasının yada sizden istememesinin altında yatan başka birşey olmalı bence sizde şimdilik bebek düşüncesini bir kenara bırakıp sorunun ne olduğunu anlayıp çözün çünkü tek taraflı çocuk sahibi olunmaz

peki genel olarak ne yapmamı, nasıl bir tavır almamı nasıl konuşmamı tavsiye edersiniz? fikirleriniz benim için değerli...

Çocuk olduğunda başınıza kakabilir evet ama o potansiyeli görüyorsanız sağlıklı bir evliliğinizin olduğunu göstermez. Bunu düşünün derim.. çünkü hem istemiyor oldugunda da başınıza kakar gibi isyanlarda olacaksa zaten problemli bir evlilik demektir.

Baskı ve tehditle hamile olmak bir kadının başına gelebilecek en kötü şeylerden biri. O dönemde mutlaka eşinizin destek olması lazım. Bebek için zorlamak yerine açık konuşması için baskı kursanız daha verimli olacak. En azından çözülebilir bir durum mu görürsünüz.

O zaman terapi almanizi tavsiye ederim sebebini belki kendinede açıklayamiyor... kendini o olgunlukta görmüyor olabilir erkekler biz kadınlar gibi degil ne yazik ki umarim terapiyle sorununuzu çözebilirsiniz D dgdln

Biz de evlendikten 5 yıl sonra bebeğimiz oldu. Eşim de derdi hep istemiyorum hazır değilim diye. Gerçi ilk yıllar ben de hazır değildim istemiyordum ama sonra ben istemye başlayınca eşim ben daha hazırım değilim diyordu. Bekledim üstüne varmadım sonra bir gün kendisi bana dedi artık olsun. Ve 5. Yılımzda oldu. Seni çok iyi anlıyorum. Bence bir süre gündeme getrme bebek işini. Oluruna bırak. Bişiyorum bunu demek kolay ama bebek her iki tarafın da istediği zaman gelse daha güzel olucak inan. Sabret bekle.

Benim eşim de asla bebek istemezdi. Ben çok istiyodum ama hiç belli etmedim o istemiyor diye. Kendisi söylesin diye bekledim ve 4. Yılımızda hadi biz de bebek yapalım bebeğimiz olsun dedi O yüzden bence çok da takma kafana. Ben 27 yaşında anne oldum. Daha yaşında gençmiş senin.

Ovulosyon test al tam yumurtlama gününden önce ve sonraki günler prezervatifin içindeki spermi şırınga yardımıyla kendine aktarabilirsin

40lı yaslarıma doğru 10lu yaslarda bir cocuk evlat edinirim ben 65 yasindayken bana bakar geleceğe yatırım ya o değil de emekli olan maaşı olan insanların cogunun bakıma ihtiyacı yok. Sürekli ben yaşlandım ayaklarıma cocuklarının yanına cöküyorlar ben olsam gider gezerim emekli maasimla günümü gün ederim

sizin annelik hakkınızi elinizden aliyor bu cook büyük haksizlik ve vebal :/

Aferin sana C

Evlilik öncesi bebek istemiyoruz diye bir karar alnmış olsaydınız eşinize hak verirdim. ama böyle bir karar verilmemişken sizi annelik duygusundan mahrum ediyorsa ve çocuk istemiyorsa zaten bu bir evlilik değil. Ayni düşüncede değilsiniz bile. Ayrılmayı gerektirir mi orasına ben karar veremem

Seni annelik duygusundan mahrum etmesi çok bencilce ne desem bilemedim

Evlenmeden önce bebekle ilgili fikirlerinizi konusmus muydunuz bebek istemiyor ve size bunu evlendikten sonra söyluyorsa siz haklısınız bu onun tek basına verebileceği karar degil...

Ölene kadar engel olmayacak ama. Asla istemiyorum demiyor. Mesele de bu aslında...

aklıma ünlüler geldi. istisnalar vardır tabii ki.. bakıyorum da 40 yaşına kadar gezip tozuyorlar, eğleniyorlar.. yaş 40 olunca evlenip çocuk sahibi oluyorlar.. sanki pişman olmayalım der gibi.. Belki eşiniz 27 yaşı baba olmak için erken görüyor

Teşekkür ederim. İnşallah. Dua ederseniz mutlu olurum. G

Kusura bakmayın da biraz fazla ısrarcı geldiniz bana acaba eşinizi çok mu boğuyorsunuz ben okurken boğuldum çünkü Evlenir evlenmez çocuk çocuk neden yapmıyoruz yapalım, yapmayınca soğurum vs deyince biraz adama damızlık muamelesi yapmış gibi olmuş Olayları da fazla dramatize etmişsiniz beni layık görmüyor mü, hasretle tutuşuyorum gibi adam soğumuş Bugünden tezi yok kocanıza çocuk yapmak için değil onu sevdiğiniz için evlendiğinizi gösterin 1- 1,5 seneye yakın bence çocuk muhabbetini hiç açmayın zaten korona var ama bunu gerçekten isteyerek yapın iması bile şakası bile geçmesin evde. Böyle devam ederse adam sana yakınlaşmaya bile isteksiz hale gelebilir lafın sonu yine bebeğe gidecek diye. Bu da evliliğinde geri dönüşü olmayan yaralar oluşturur.

1 iyi bir baba olacağını düşünmüyor olabilir ki kendini bilnesi güzel bakamayacağı cocugu yapmıyor 2 cocugu olmuyor olabilir ve soyleyemiyo4 olabilir 3 bazı arkadaşlar bekle demiste 3.5 yıl olmuş yavaştan boşanmayı dene.

Yazdıklarının bizi ilgilendirmesini istemiyorsan git yap bize ne, işsiz güçsüz mesleksiz şekilde boş gezenin boş kalfası olarak çocuk yap ve bir ömür kocanın eline bak. Çocuğun da ileride meslekli okumuş eğitimli donanımlı annelere özensin. Burada da konu açma ve bizden de yorum isteme.

Olmaz öyle. Yaşlandığında sana bakacak çocuğun bile yok peh. Ayrıca bebek yapmıyorsan niye evleniyorsun? Bu geçerli bir sebep değil cık cık cık

Buna katılmıyorum siz 30 yaşından sonra enerjik hissetmemeye başlamış olabilirsiniz ama o yaşlarda olgun ve enerjik çok anne var.

İlla ki fikir değişiyor. Ben 3 sene önceki ben değilim mesela. Bir insan mesela evlendikten sonra işleri battı, çocuk yapmaktan vazgeçti. Bencil mi oluyor bu durumda?

Sana haksızlık yapmış resmen bu haksızlığa daha fazla katlanma kessinlikle. Beyefendinin istediği zamanı mı bekliyceksin.. Yaş geçiyor anlattığın zamana göre bebeğin olsaydı şimdiye 2 yaşındaydı. Ayrıca Olsaydı da bu adamdan baba olur mu ki onu bilemedim çünkü eşin bana çok bencil geldi.. Başka bebekleri sevsin ama sana gelince yok desin bu çok büyük bir haksızlık.. Acı çektirmiş resmen sana.

Ne desem bilemedim. 2 kişinin fikir birliği yapması şart bir konu. Şöyle bir arkadaşım 2. Yi çok istedi eşi istemiyordu oldu oğulları otizm tanılı oldu. Benim tek oğlum vardı eşim çok çocuk istiyordu. Resmen psikolojik baskı yaptı tüp bebekle üçüzlerimiz oldu. Çokk seviyoruz kuzularımuzı ama 46 ve 42 yaşlarındayız düşün durumumuzu. Ve Ben çok bunaldığım zamanlar çok da bunaltıyorum artık. 2 kişi karar vermeden çok çokkkkkkkk çokkkkk zorrr

Belli ki hazır değil sizin ısrarlarınızla bebek istese sonra en ufak bir sorunda, çıkmazsa girdiğinde sizi suçluyacak bunu kaldırabilecek misiniz? En iyisi zamana bırakın, hele ki yaşınız gençse hiç takmayın.

Şu cevabınızı okuyana kadar diyecektim ki; hep mi baba olmak gibi bir düşünceye sahip değildi? diye. Ancak öyle değilmiş. Evlenmeden önce size kesinlikle baba olmak istemediğini söylemesi lazımdı çünkü. Bir anda kesilmesi konusunda aklıma, "acaba sorumluluğu kafasına dank etti de ondan mı vazgeçti?" sorusu geldi. Ben geçirdiğim travmatik evliliğin içinde, duygusal olarak manipülasyona uğrarken "anne olmak" istediğimi zannetmiştim mesela. Psikologla geçirdiğim süre sonunda; üzerime kurulan çocuk baskısı yüzünden kendimi kandırdığımı anladım. Hatta buraya başlık bile açmıştım yahu. Aslında istemiyormuşum. Tabi bunu tetikleyen yaşadıklarım ama bundan sonraki hayatımda, anne olmayı istemiyorum. Buna karar verdim. Bu bağlamda, eşinizin önceden isterken sonradan istememesinin mutlaka bir açıklaması olmalı. Ama yok sadece sizi böyle sürüncemede bırakıyorsa; çok büyük haksızlık yapıyor. Karşınıza alıp çok ciddi bir konuşma yapmalısınız. Kararsızlıkla sizin zamanınızı çalıyor. Güzel güzel konuşmalısınız.

Ama yaşınız küçük zaten.. Üç yıldır evlisiniz iki buçuk yıldır içim yanıyor diyorsunuz, abartmiyor musunuz biraz evlenir evlenmez mi yanmaya başladı yanlış anlamayın lütfen.. Evet eşinizi de hakli bulmadım elbet ama durumu kendinize çok dramatiklestirmissiniz. Paranız var, yaşınız genç. Her güne acı ile uyanmaktansa biraz yaşasaniz, gezseniz tozsaniz olmaz mi? Baktınız böyle devam ediyor, o zaman yapacak bir şey yok ayrilacaksiniz..

Ben de aynı sorunu yaşadım. Evlendigimizde 36 yaşındaydım. İlk üç ay vajinismus sorunu yaşadım ve bir an önce çözmeye çalıştım çocuk işine bakmak için ama gel gör ki vajinismusu yendim adam demesin mi ki benim zaten çocuğum. var ikinciye gerek yok. Hem iki yıl dolmaliymis filan. Kavga gürültü derken dedim ben pes ettim bosanalim. Bari daha fazla vakit kaybetmeden belki yeni bir evliligim olur o zaman yaparım. Bunu dediğim gün başladık çalışmalara. Ben ciddiydim ama..

Ben doğurmak istemiyorum herkes anne baba olmak zorunda değil :) Biz bireyiz.

Zorla hiçbir şey yapmak istemediğim için size akıl danışıyorum zaten. Yoksa ya istersin ya beni kaybedersin derdim karşıma alıp. Ama zorla ve baskıyla yaptırılan hiçbir şeyden hayır gelmeyeceğini biliyorum . push ; Milana22

Mesajınızın ozunu kavrayanlara da cevap vermiyorsunuz

Kaç yaşındasınız? Önceki

Çok olgunsunuz takdir ettim sizi. Ama bende birkaç sene daha bekleyecek enerji yok maalesef. Dediğim gibi en azından makul bir gerekçe sunsa o zaman düşünürdüm. M

Boşanma sebebi. Haklı olarak hemde. Anne olmaniza engel olmaya hakkı yok. Evlenmeseymis o zaman.

Eşinize hak veriyorum ya

İkinizin yaşını öne sürenlere kızıyorsun biraz belli ama eşinin derdi gayet de yaşınızı küçük bulmak ve daha özgürce yaşayacağı yıllar istemek olabilir. Net dile getirmemesi üzücü evet ama ne öne sürse aksine ikna etmeye çalışacağını düşünüyor ve bunalıyordur. Bu bi sevgi sorunu değildir bence. Boşanmakla tehdit etmek istememen, gönülsüz yapmasını istememen çok olgunca ve konuyu üst üste açmaman da çok doğru. Bu arada aynı şeyi yaşadım, eşim çocuk istemiyordu ve her seferinde ayrı birşey geveliyordu, evlenmeden önce de. Evlendikten birkaç ay sonra kabullenip kapadım konuyu, hiç açmadım gururumdan. 5 sene sonra yarım ağız konusu geçince hadi yapalım dedi ve yaptık oldu ama 30+ idim yani. Ne oldu da fikri değişti dersen özel hiçbir şey yapmadım. Ama işimi, mevcut hayatımı, onu seviyordum ve kinlenmedim, iki kişilik hayatımızı aynı keyifle devam ettirmek için içtenlikle çabaladım, kafasına kakmadım, bu adamı ben seçtim dedim, hayatıma baktım. Allah da içime öyle bir güç verdi herhalde, yakınımdaki hamilelere bebeklere sevgiyle notr baktım, çok hüzünlendiğim zamanlar da oldu tabi ama koyverdim ya. Olacağı varmış.

Yani eğer bana 10 sene sonra düşünüyorum ya da hiç düşünmüyorum gibi kesin bir cevap verirse o zaman yoluma bakacağım, karşılıklı anlaşarak ayrılma yoluna gideriz. Bu benim tercihim, ben anne olmayı 10 seneye ertelemek istemiyorum ve bu yüzden ayrılmayı göze alıyorum. Düzgün bir şekilde yapıldığı zaman klasik yöntem işe yarayabiliyormuş, 8 sene bu yöntemle korunduk bıraktığımızın 3. ayı hamile kaldım gibi mesajlar çok bu forumda, sağlıkla ilgili olduğunu düşünmüyorum. Hayırlısı olsun...

Birbirini seven ve evli olan herkes bebek istemeyebilir. Bebek maddi/manevi büyük sorumluluktur. Bekarım sınıf öğretmeniyim ama ne cocukken ne ergenken ne yetiskinken hicbir zaman çocuk hayali kurmadım. Sizin instagramda gördüğünüz bakımlı bloggerların ünlülerin 2-3 bakicisi var. Eşiniz bu sorumluluğu almak istememek de haklı. En başından beri size istemediğini söylediği halde ısrar etmissiniz. Ya boşanın ya kabullenin. Bir de kadına haksizlik da adama değil mi? Annekik yücedir bla bla bla... Baba olmak istemeyen birini santajla baba yapmak haksizlik değil mi? Evlenmeden önce konuşulmamış evlendikten sinra da sorun olmuş iki tarafa da haksızlık olacak bir durum yok. Beklentiler uymuyorsa ayrılmak gerekiyor

Ayrıca çocuk sahibi olunca çalışmayacağımı nerden çıkardınız? Ha doğru, siz herkesi kafanıza göre yargılama üzerine yetiştirilmişsiniz. :)

Dile kolay kalbe zor :) Bu şekilde ikna edilerek doğan çocuktan hayır gelir mi? Ya da o evlilikten?

Böyle baştan anlaşılsa can feda ama elim nişanlılığımızdan beri başımın etini yiyordu çocuk diye :)

Anlam veremedim ozaman yani sonuçta sebebini açıklaması gerekir bisey soylesinki sizde ona gore ya ileri zamana bırakırsınız ya durumu kabullenir yada yollar ayrılır en sonu yani C

Sizden çocuk istemeyecek kadar, sizi layık görmeyecek kadar size saygı duymuyorsa boşanın derim ama bunu elimizden duymuş değilsiniz. Başta bu çocuk meselesini konuşmadınız mı? Bebekleri seviyor olabilir ama kendi bebeği olsun istemiyordur. Anne baba sorumluluğu bambaşka. Çocuk olunca bitti ona hayatınızı adamak zorundasınız. Sıkılıp bunalıp bırakamazsınız. Ne yaparsa yapsın arkanızı dönüp gidemezsiniz. Tüm hayatınızı ona göre şekillendirmelisiniz. Toplumda bu çok normalleştirilmiş ama mantıken bakılınca tam bi delilik. Belki de bu deliliğe atılmak istemiyordur. Bende bebekleri, çocukları çok severim ama çocuk sahibi olmaya pek sıcak bakmıyorum.

Bir insan neden çocuğu olmasın ister ki?

Siz eşinize aynı şeyleri söyleseniz ben çocuk istemiyorum ne zaman isteyeceğim belli değil diye emin olun ayrılırdı sizden. Erkekler böyle işte

Şu içimde yanan ateş olmasa evet öyle yapardım. Ama gezip tozmuyoruz, evde oturuyoruz sıkılarak. Öyle gençliğini yaşama durumu yok yani :)

Siz de herhalde okula devam edip kariyer yapmamak için çocuk yapayım dediniz. Ama hayatta her şeyin bir yeri ve sırası olmalı yoksa mutsuz olursunuz.

Israr etmeyi bırakalı çok oldu. Ama bu elden gelmeyen kırgınlıkla ben de ondan soğudum artık istemeyerek.

Karsiniza alip ciddi ciddi konusmaktan baska cikar yol yok Kocanizi en iyi siz tanırsınız, herkesin algilama sekli farklidir, kimine bagira cagira konusunca anlar, kimine bin kere anlatinca anlar, kimi sakin sakin ciddi ciddi konusunca anlar Sizin kocaniz hangi dilden anliyorsa o sekilde davranin, insallah kisa surede ikna olur G

Gece iki saat uyumak lüks oluyor çocuklar bebekken. Parka götürürdum sabah akşam üç dört saat bı sn oturmadan koşardım peşlerinden. En basiti bunlar. Hiç yorulmazdim mesela ama simdi 30 dan sonra yani iki saat uykuyla sersem gibi olurum. Tüm gün başım ağrır. Herkesin bünyesi farklıdır tabi herkese saygım var. Benimle yaşıt bekar arkadaşlarımda var. Bu da onların tercihi. Ben sizi anlıyorum. Herkes gezmek dünyayı tanımak üçüncü beşinci okulunu okumak zorunda değil. Kimi öyle mutlu olur kimi böyle. Eşiniz kesinlikle bencilce dusunuyor. Yanliz birşey daha söylemek istiyorum. Bir arkadaşım eşi ile çok iyilerdi. Ancak çocuk olduktan sonra adam kaldıramadı. Yine çocuksuz gibi gezmek istedi. Hadi akşam oldu çıkalım hafta sonu şuraya gidelim arkadaşlarla bulusalim. Çocuğun uykusu huzursuzlugu kavga sebebi oldu. Çocuğun sorumluluğu çok ağır geldi. Eşinin çocukla ilgilenmesi bile ağır geldi ayrıldılar en sonunda kavgalardan bunalıp. Bunu da hesaba katın. Belki eşiniz hiç kaldıramayacak babalığı.

Bunu da sordum buna da hayır ondan değil diyor. Delireceğim

mesajınızı okurken cok caresız olduğunuzu hıssettım. evlenmeden once konuşmadınız mı çocuk ıstıyor musunuz ıstemıyor musunuz ıstıyorsanız kac ıstıyorsunuz. hıc çocuk ıstememesı ya gerçekten hıc çocuk ıstemıyor ya da muhtemelen hayatında bırı var ve sızden çocuk sahıbı olmak ıstemıyor. bence sız gerecekten ıllakı anne olmak ıstıyorsunuz ve esınız ıstemıyorsa son bir kez konusun ve ayrılın. başka cozum olamaz. bunu anlamasını ıstemesını beklemeyın, soyleyın eger ıstemıyorsa boşanacağınızı, belli ki sevıyorsunuz ama bos yere bekleyip kendınıze haksızlık edılmesıne ızın vermeyin.

O çocuk istemem derse ve siz istiyorsanız ve ayrılığı göze alıyorsanız ayrılacağım deyin. Eğer ayrılmayacaksanız blöf yapacaksanız, boşuna tehdit etmeyin.

Yani cocuk sahibi olma yaşı eşlerin hazir olmalariyla alakalidir. Bu konuda ahkam kesmeye gelmez de, acaba diyorum yaşlar biraz daha genç mi?

Ah çekiyorum sadece başka bir şey diyemiyorum :')

Tabii ki onu söylemek istedim bende. Bunlar evlendikten sonra konuşulacak konular değil ki. Evlenmeden konuşulmalı. Alınacak koltuk için bile kaç gün konuşuluyor ama en önemli şeyler konuşulmuyor.

Eşin çocuk istemek zorunda değil. Herkes anne, baba olmak zorunda da değil. Eğer orta yol bulamıyorsanız ayrılmalısınız.

Gerekçelerini konuşmuyor musunuz? Sormuyor musunuz sebebini? Eğer konuşamıyorsanız burada da ciddi bir iletişim problemi var. Sağlıklı evlilik için onu da çözmeniz lazım aslında bebekten önce.

Sizin istiyor olmanız da onun istemiyor olması da normal şeyler. Her evli çift bebek sahibi olacak diye bir şey olmadığı gibi her evli birey de bebek istemeyebilir. İkna etmek isteksizlik durumunu gölgeler sadece, mutsuz olur. Ortak bir karar veremiyorsanız ayrılmalısınız.

Neden beğenmedim ifadesi bıraktınız ben size yorum yapmadım ki. İnsanlar yuva kurmak çocuk yapmak için evlenir. Bir müddet tabii ki beklenir hazır olana kadar. Ama asla çocuk istemeyen biri bunu evlenmeden söylemeli. Kimsenin kimseyi oyalamaya hakkı yok. Ve bu boşanma sebebidir.

Kessinlikle.. Anne olmak istiyorsun ve bu senin en doğal hakkın..

Siz öyle düşünebilirsiniz saygı duyarım ama evlenmek gibi insanın hayatında bir kez yapacağını düşündüğü hayati bir konuda önceden bir söz verip sonra istemiyorum demek kişiler için büyük bir darbe olabilir. therewillbeaday Alabora olmuş bir şeyin içinde bocalayıp

Çok teşekkür ederim. Sizin ve diğer arkadaşların yazdıkları sayesinde böyle ciddi bir konuşma yapmanın gerekliliğine ikna oldum. Bu da bir adım sayılır :)

Önceki mesajlarda dediğim gibi, evlenmeden önce ve ilk bir yıl deli gibi istiyordu hatta ben o işsiz ben öğrenci olduğumdan dolayı istemediğim için diyordu ki vallahi yapabilsem kendim doğururum senin peşinde böyle dolaşmam o kadar istiyordu yani, 4-5 tane falan. Sonra bıçak gibi kesildi

Keşke bir uzmana, terapiste vesaire gitmeye, birilerinden tavsiye almaya sıcak baksaydı. Her şey daha berrak olabilirdi o zaman...

Önceki mesajlarda yazmıştım aklınıza bu konuyla ilgili gelebilecek her soruyu sordum. Cevapsız bırakıyor. Bilmiyorum bilmiyorum bilmiyorum... Tek cevap bu. Zaten diyorum ya doğru düzgün bir şeyler söylese saygı duyacağım veya anlayacağım onu.

Ben şeye takıldım biraz eşi kesinlikle olmaz dememiş anladığım kadarıyla şuan hazır hissetmiyor ve o yüzden süre de veremiyor. Yok ben hiç istemiyorum derse konu sahibi ayrılmayı düşünüyor. Ayrılıp başkasıyla evlenip çocuk yapacak yani. Ama bu bana çok garip geldi. İnsan eşini sevdiği onunla hayatı paylaşmak istediği için evlenir benim bildiğim. Önce çocuk istedi sonra istemedi tamam ayrılalım başkasından yaparım demek bir garip..

Evliliğin ilk yılında başının etini yerken de sen mi istemedin?

Yaman çelişkisi içinde size darbe vuruyo

Saklar hemde nasil yeterki erkekligine laf gelmesin. Bazi adamlar kendilerinde sorun olupta toplum tarafindan cocuk olmadigi biliniyorsa, kadinda sorun oldugunu lanse etmeyi pek iyi biliyorlar

senin istegin icin en kolay yol bu, ben pragmatik bir cevap verdim. ama benim böyle bir durumda haklı olmak ya da esime fark atmak gibi bir amacım olmazdı. herkesin tercihi farklı, ya münazara ya münakaşa

Bunun haricinde Eşinizle bir probleminiz yok belli ki.. Bence istememesinin asıl nedenini bilseniz ya da söyleseydi bu kadar üzülmezdiniz.. Sonuçta evlat bu sadece karım istiyor diye yapamaz ki.. Ama sebebini ona söylettirmeye çalışın belki aşılabilir birşeydir.. Kendinizi üzmeyin desemde zor birşey ama daha 3 yıl olmuş ne bilim çok da geçmemiş.. Sinirlerinize hakim olarak sorun ona zamanını mı bekliyor yoksa bir endişesi mi varmış.. Sebepsizce derse gerçekten kızılası birşey..

Ben de bu yüzden baskı ve tehdit yoluna gitmek istemiyorum zaten. Evet yaşım genç ama ben genç anne olmak istiyorum, hevesimin enerjimin annelik duygumun en tavan olduğu vakitlerde.

Sıkboğaz etmiyorum zaten, aylardır konusunu açmıyorum bile. Ama bu benim bebek özlemiyle içten içe yandığım gerçeğini değiştirmiyor. Elimde değil, ona karşı kırgınlık oluştu içimde. Bu da soğumayı beraberinde getirdi.

söylüyormuş işte istemiyorum diye

Sonradan istemezse bunu açık açık söylemeli karşıdakine.

Yaşlarımız müsait, evlilliğimizin de oturduğunu düşünüyorum maddi manevi büyük problemlerimiz yok. Bizim de önümüzde bir amaç, hedef olsa ben de beklerim ama öyle bir şey yok. Şu an olmaması için hiçbir sebep yok yani...

Evliliğin ve insanın dogasinda var çocuk. İstememek tabiki hakkı ama istiyor. İstemeyen bunu belirtmeliydi. Eşi konu sahibinin isteğini bile önemsemiyor.

Ömür yemiyorum, sadece genç anne olmak istiyorum. İstiyorum yani. Arkadaşınız ben kahve değil çay içmek istiyorum dediğinde ona karışıyor musunuz? Evet 25'te, 27'de hatta 35'te de olabilir Allah'ın izniyle ama ben 23 yaşımda anne olmak istiyorum. İstiyorum yani, sadece bu. Özgür irade :)

İşte diyorum ya asla istemiyorum dese öyle yapardım. Ama demediği için beklemek zorundayım. İki buçuk sene oldu, belki beş sene daha geçecek. Nereye kadar? O istediği zaman olsa bile benim en hevesli, istekli olup da o bana senelerce böyle acı çektirdikten sonra bir şeyler değişmeyecek mi? Elimde değil, illa ki değişir.

Asla istemiyorum demiyor işte beni zora sokan nokta bu...

Çok teşekkür ederim ama üzülmüyorum merak etmeyin, polemik olsa da saldırsam mantığıyla hareket ettiği çok açık. Başkalarını azarlayarak aklınca kendini yüceltmeye çalışıyor sanki çalışıp kendi parasını kazanan kadınlar koca zulmü görmüyormuş gibi :) Kendisi çalışacakmış, çalışsın. Eş tarafından el üstünde tutulup sevgi selinde boğulmanın formülü çalışmak sonuçta :))

23 yaşındayım Kumdan Kale Dance? Üyelik İptali Anneler

Adam en baştan çocuk istemediğini belirtse haklıydı. Ama baştan sıcak baktığını belirtmiş, şimdi ise istemiyorum dememeyi bırakın, hiçbisey söylemeyip sizi tamamen karanlıkta birakiyor. Bence bu çok daha acı ve inanilmaz bir bencillik. Çocuk istemiyorum demek değil, bu kendi başına apayrı bir bencillik. Ben karanlıkta birakilmanin ne kadar acı olduğunu bilirim, eğer eşiniz kendine gelip olumlu ya da olumsuz bir karar bildirmezse, boşanin derim. Daha hayatıyla ilgili bir mesele üzerine düşünmekten aciz bir adam, çocuğunuz olunca onun sorumluluğunu mu alacak? Ya da siz hep onun ağzından cımbızla aldığınız kelimelerden anlamlar çıkarnaya çalışarak mi geciriceksiniz hayatinizi?

Evlenmeden önce keşke bu konuyu konussaydinjz. Açıkçası pek bi çözümü yok neden istemediğini belirtmemissiniz. Belki nedenini belirtseniz çözüm önerisi olanlar olabilir simarik83 Guru Anneler

ona prezervatif kullandıranilirmisin peki G Gamarcoba66 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Gidip yapabilsem zaten konuyu açmazdım bir, her kadın çalışmak zorunda değil iki, her koca çalışmayan karısını hor görmüyor sizin babanız veya kocanız öyle idiyse bilemem sizin adınıza üzülürüm o zaman bu üç, sadece azarlamak için görüş belirtiyorsanız kendi topiğimde gayet de sizi ilgilendirmez şeklinde bir karşılık verebilirim bu dört. Kimse sizin şamar oğlanınız değil. Çalışmak yerine anne olmak istiyor diye hor göremezsiniz.

Bakın sizin tercihinize karıştığımda ne kadar rahatsız olup karşı çıktınız. Aynısını bana neden yapıyorsunuz? Tamam siz hiç doğurmayın ben de 23 yaşında doğurayım. Ötesi var mı? MissCherryBlossom

Ama isteyen de belirtmeliydi. Yani çocuk isteyip/istememek önceden konusulmasi gerek. Hic mi bekarken cocuk hayali kurup söylemedi? Hiç mi bahsi geçmedi?

Size açık açık evliliğimden emin değilim diye söyleyeceğini düşünmüyorsunuz herhalde? Tabi ki hayır diyecek. Nedeni bu mu bilmiyorum ama nedenini mutlaka biliyor ve size söylemiyor zeynones

Ne zaman istediğini, neyi beklediğini söyledi mi mesela bazı insanlar ev araba aldıktan sonra ister falan ya da kariyerinde bir noktaya geldikten sonra ister. Çok gençsiniz yerinizde olsam 2-3 yıl daha bekler hala istemiyorsa boşanırdım

Perşembe günü siteye katılıp polemikli bir konu açmanız ve cevaplarınızın çelişkili olması

O zaman boşancaksın bence yaşın çok çok genç. Bazı erkekler korkuyor ama seni anlamıyosa boşa

Böyle bir hakkı yok yalnız. Eğer basyan istemiyorum diye belirtseydi de sizin şikayet etmeye hakkınız olmazdı. Bence bana dürüst olmadin ben bebek istiyorum artık çok bekledim. Istemiyorsan ayrılalım deyin. Otursun yaptığı haksızlıgi düşünsün.

bir kızım var ikinciyi 6 senedir yapamıyoruz eee neymiş adamın keyfine kalacakmış yok öyle yağma, madem hiç baba olmak istemiyor en başta söylecekti,

Dediğim gibi baskıyla tehditle yapmak istemiyorum bunu. O şekilde gelen hamilelikten ne hayır gelecek ki bana, benim zorumla oldu o istemiyordu diyeceğim

Hayır, kesinliklem ve sakınlıklam olabilemez öyle bir şey! Neden evleniyor bütün insanlık? Sevgi, saygı, paylaşım, yeni yerler ve insanlar keşfetmek için mi? Bu ne cüret! Tabi ki bebek yapmak için. Cık cık cık.

Bunu ancak kendine saygısı olmayan biri yapar bence, tavsiyeniz için teşekkür ederim ama benim tercih edeceğim bir yol asla değil C

Ben ikinci kez anne olmak istemiyorum mesela Eşim yerlerde yuvarlansa yine istemem. İstemediğim için istemiyorum. Anaç ruhlu biri değilim. Cocugum olmamis ve suanki aklım olmuş olsaydı çocuk istemezdim. Çocuksuz bir hayat tam bana göre.

Dünyanın en iradeli insanıdır kendisi. Asla öyle bir gaflet anı yaşamaz

Detaylıca konuşmakta zaten tüm mesele :) Onu yapmıyor kendisi.

Öyle bir şeye ihtimal vermiyorum, bana söylerdi ve çoktan tedaviye başlardı. Tamamen gelecek kaygısı onunki :/

Beğenmedim ifadesini beğenmediğimiz ve başkasına ya da kendimize yazılmış herhangi bir girdiye bırakabiliyoruz. İnsanlar sadece çocuk yapmak için evlenmezler. Herkesin odağı çocuk değildir. Çocuğu olmayan/olamayan çiftlerin nikahı düşmeli bu durumda. İki taraftan biri istemiyorsa evet boşanabilir. Konu sahibine yaptığım yorumda belirttim diye hatırlıyorum.

bencede yani cok haklisiniz net bir konuşma yapsin

O modelden bende de var, 1. den sonra sag olsun 8 sene bir daha istemem diye ortalarda dolandi, ben yalvardim, nuh dedi peygamber demedi!! Simdi bin pisman, sen hakliydin diyor, cocugum neden kardesim yok diye agliyor.. Ama artik yasim 35, 8 aydir doktorlardayiz, hicbir sebebi olmamasina ragmen olmuyor, bekliyoruz. Hic genclik gibisi var mi?

Belki zamanla size de garip gelmez. Önceden ben de bunu pek anlamlandıramıyordum. Mesela olaya şöyle bakabiliriz; size göre eşi çocuk istemedi diye boşanması eşini sevmediğini gösteriyor. Ama bu bakış açısıyla olaya bakacak olursak karşı taraf da diyor ki beni sevmiyor, boşanmayı bile göze alıyor ama çocuk istemiyor, demek ki sevgisi bu kadarmış diye bakıyor. Bana göre günün birinde evlenecek isem bu sevdiğim ve sevildiğim için olmalı. Çocuk olsun diye bir düşüncem yok, karşımdaki sevdiğim kişi ise çocuk istemiyor diye o kişiden ayrılmam diye düşünüyorum. Ama bu benim düşüncem. Ve tek doğru bu değil. Fakat şöyle bir şey söyleyeyim eğer hastalık gibi bir nedenden ötürü çocuk olmuyorsa ve bunun için ayrılık oluyorsa ben o ayrılan kişinin sevgisine hiç inanmam böyle bir durumda. Çocuktan önce eş gelmeli diye düşünürüm ve sizin dediğiniz gibi garip bulurum.

Aradaki yorumların hepsini okumadım. Ama bir taraf çocuk sahibi olmak istiyorsa oturup açık açık konuşmak belki işe yarar. Karşıdaki insanın düşüncelerini de öğrenmek adına, hayalleri öğrenmek adına. Bu konuda tek bir doğru yok ki ama. Mesela sizin için çocuk olmasa da olur ama bir başkası için evlendikten sonra çocuk olmalı düşüncesi vardır. Evlat hasreti konusunda da o yüzden bir şey diyemeyeceğim. Bana göre 23 yaşında evli olmak da çok erken geliyor mesela. O yaşta çocuk sahibi olmak yerine yüksek lisans yapmak isterim derim. Ben de mesela çocuk düşünmüyorum. Evlilik fikri için bile erken olduğunu düşünüyorum 23-25 yaşların. Ama bunlar öznel düşüncelerdir. Mühim olan eşlerin bu öznel düşüncelerinin ortak bir paydada buluşmasıdır.

Hani burada çocuğum olmuyor, eşimle yıllardır deniyoruz nasip olmadı diye dert yanan kadınlar var ya... İşte ben onlara bile özeniyorum. Neden mi? Çünkü en azından eşleriyle birlikte uğraşıyorlar, beraber deniyorlar. Kocası onu çocuklarının annesi olarak görmek istiyor, ondan çocuğu olsun istiyor. Acıyı birlikte çekiyorlar, birlikte göğüs geriyorlar. Ben bunu bile kıskanıyorum. Çünkü yalnız çekiyorum ben o acıyı, her ay yaşadığım ince ama yıkıcı hayal kırıklığında yanımda destek verecek kimse olmadan ve eşim bebek istemediği, korunduğu halde bir umut her ay saf bir heyecanla beklediğim, şüphelendiğim için kendime kızarak. Üç buçuk yıllık evliyim, ilk senemizden beri deli gibi çocuk istiyorum. Eşimse bebeğin b'sini ağzıma aldırmıyor, her türlü yolu denedim. Güzellikle konuşmayı da, ağlayıp bağırmayı da. Sen lafını ettikçe daha da soğuyorum diyor. Lütfen bebekli ailelere gidin, kucağına verin falan demeyin. Etrafımız bebek dolu, kardeşleri, en yakın arkadaşları hep peş peşe baba veya anne oldular. Bebekleri sevmiyor değil, bayılıyor. Sadece sanırım benden olsun istemiyor. Belki de beni layık görmüyor. Bunu ona söylediğimde inkar ediyor ama hiçbir sağlık problemi olmayan, maddi imkanı olan ve birbirini sever görünen bir çift üç buçuk yıldan sonra neden hala bebek istemesin? Canım çok yanıyor artık. Bu öyle vitrinde beğenilen bir çanta değil ki hevesimi kırıp vazgeçeyim, başka şeylerle oyalanayım ve unutayım. Annelik bu, analık... İçim öyle acıyor ki. Nerede hamile veya anne görsem eziliyorum saçma bir şekilde, sanki o anneliğe layıkmış gibi, sanki eşi onu çok sevmiş güvenmiş ve evlatlarına anne olsun istemiş gibi. Asla istemiyorum demiyor ama bakın ben istediğimden beri iki buçuk sene geçti bile ve en az birkaç sene daha aklının ucundan geçmeyecekmiş gibi görünüyor. Benimse ciğerim sökülüyor artık. Bir akıl verin, yardımcı olun lütfen. Evlat hasreti gibisi yokmuş...

Eğer iki taraftan biri deli gibi istiyorsa bir digeri de bencil bir şekilde asla istemiyorsa boşanma sebebidir. Çocuğu olamayan çiftlerle aynı durum değil ne alakası var. İnsanlar evlenmeden önce bunları soylemeli. Eğer eşi evlenmeden önce çocuk istemediğini soyleseydi konu sahibi de kabul edip sonra vazgecseydi eşi hakli olurdu. Diğer türlü tamamen bencillik.

Haksız o zaman. Eğer kesin kararlıysa yollarınızı ayırın. Zorla da yaptırılmaz.

Evlat sahibi olmayı kesinlikle istemiyorsa yani hicbirzaman istemiyorum diyorsa daha fazla çabalamayın ama onun getireceği sorumluluğa hazir degil daha ileri zamanda düşünürüz diyorsa biraz bekle derim belki gezmeyi eğlenmeyi seviyordur çocuktan sonra ister istemez hayatınız çocuğa gore yön aliyor detaylıca konuşun

Olmayan bir Bebek için değil de sevgililik döneminde çocuk istiyorum dedikten sonra evlenince vazgeçtim diyerek sahtekarlık yapan bir eşi boşamak diyelim biz ona

Siz de esiniz de cok gencsiniz. Esiniz hakli kendince. En guzel yaslarinizi bebek sorumluluguyla gecirmek istemeyebilir. Ozgurce gezmek, paranizi dilediginiz gibi harcamak, gonlunuzce uyuyup uyanmak varken genc yasta baba olmafikri onu cezbetmiyor olabilir. Zamana birakin.

Geri çekilemeyecek kadar istekli hale getirmeniz işe yarar belki. Yani bir süre reddedin. Taciz edin ama son raddede reddedin. Belki işe yarar.

Geri çekilme kullanıyor ve biliyorum bu bir korunma yöntemi değil

Konun troll olduğunu düşünmeye başladım. İlk başta inanmıştım ama verdiği cevaplar tuhaf gelmeye başladı artık

Ben de sizin gibi düşünüyorum. Burada ne acelen var, daha 23 yaşındasın henüz 3 yıllık evlisin diyenleri de anlamıyorum. Evlenirken de hata yapıyorsun, çok erken diyenler çoktu. Hiç pişman olmadım. Kimisi bir şeyi 10 yıl sonra yapmak ister, kimisi şimdi. Herkesin kendi hayatı ve kendi tercihleridir, bu şekilde yargılamayı doğru bulmuyorum. Bana göre de 30 anne olmak için çok geç bir yaş, ama ben 30 ve üstü yaşta anne olanlara aa çok geç kalmışsın artık çok zor olacak büyütmen vesaire demiyorum çünkü bana ne? Ben 23'ümde ve 3 yıllık evliyken istiyorum o 33'ünde 11 yıllık evliyken istemiş. Benim azarlamaya hakkım var mı? Zerre kadar yok. Ben istiyorum, ben tercih ediyorum ve sorumluluğu ben üstleniyorum. Bu kadar :)

Konunuz bi bana mi garip geldi bilmiyorum.. forumda hergun nerdeyse anne olmak istemiyorum konuları açılıyor ki dünyanın gidişatına bakılırsa çok mantıklı bi karar.. bu kadar dramatize etmeye gerek yok diyorum ben.. eşim de istemese ben asla çocuk falan yapmazdım oğlumu çok seviyorum tırnağına taş değmesin ama çocuksuzluk= özgürlük tadını çıkarın

Onu da yaptım. Çok memnun bu durumdan. Çalışmaya yüksek lisansa teşvik ediyor :)

Maddi anlamda bir sorunumuz yok çok şükür. Özgürlüğe gelince, bilmiyorum ben hiçbir zaman şuraya gitme şununla görüşme şunu yapma diye darlayan bir insan olmadım. Zaten ilk bir sene bebek sadece anneyi ister, ona bağlıdır. Babanın rolü ilk yıldan sonra belirginleşiyor. Benim ondan aman aman beklentilerim yok ki. S Seul098 Az insan,

O zaman kendimden örnek vereyim. Belki içiniz rahatlar. Eşim de ilk 1 yıl istiyordu. Sonra bir anda istememeye başladı. 1 bucuk yıl o istemediği için bekledik. Kazara hamile kaldım dış gebelik geçirerek tek tüpüm alındı tek tüpüm kaldı. Doktorlar 6 ay içinde hamile kalmalısın bekleme sakın dediler. Ameliyatlı narkozlu halimle... Eşim o günden sonra istiyor. Sağlık problemim olduğu için hemen yapmaya karar verdi. Böyle birşeyin başımıza geleceğini bilemezdik. Belki sizin de sağlık probleminiz olsa kendiliğinden ister o psikolojiden kurtulur bilemeyiz

Teşekkür ederim. Hiç istemiyor olsa ayrılmayı düşünürdüm ama net bir şey söylemiyor. Ballikko Vız vızZ🐝🍯 Anneler

Evet aynen öyle çünkü ben tam bir kezbanım... Yahu insanların hayat tercihleri size neden bu kadar burun sokma ihtiyacı hissettiriyor? İstersem doktora yaparım, istersem çalışırım istersem de çocuk düşünürüm. Sizi ne ilgilendiriyor acaba?

Yaşın genç belki bişeyler otursun bekliyor, çok fazla sık boğaz etme. Çocuk için evlenilmiyor ortak karar lazım

Bu da kolay bir yol değil ki... Ayrılmak, vazgeçmek, yeni bir hayata başlamak, karşıma nasıl biri çıkacak, onunla ne tür sorunlar yaşayacağım, belki o da aynısını yapacak evlenmeden önce deli gibi isteyip sonra istemiyorum diyecek. Haklısınız ya bu deve ya bu diyar hesabı ama ben deveyi gütmeye çalışıyorum, o yüzden buradayım...

Tanımadığınız insanlara karşı senli benli konuşmanızdan bu üstenci dilinizden belli sizinle sağlıklı bir diyalog kurulamayacağı. Kendiniz gibi düşünmeyen herkesi kezbanlıkla yaftalamaya meyillisiniz. Gerçekten üzüldüm sizin adınıza. Lütfen daha fazla azarlama çabasına girmeden konumu terk edin.

Tacizden kastım işve cilve yahu. Adama tecavüz et demedim :))

Bu dertler hiç bitmeyecek mii? Benim de 2 yıllık sevgilim evlenmek istemiyor. Bırak çocuğu. Sizinkisi de bir başka değişikmiş yandan çarklısıymış yani. Allah kolaylık versin en azından evlenmiş diyelim bari ne diyelim. Ama neticede çocuk olsun da mutlu olduğum baska bır adamdan da olur dıyorsanız sız de benım gıbı o adamı terk etmeyı dusunebılırsınız. Sonucta çocuk yoksa daha kolay olacaktır boşanmak. Sevince zor ama.. çocuk mu? O adam mı diye sorun kendinize. Aile olamıyorsanız evlenmenin ne anlamı var ki, al işte bizimkinden ne farkı var. ?

Evet çocuk istememesi sizin açınızdan kötü olabilir de niye benden çocuk istemiyor gibi bir algımız var? Bunu düşündüğünüze göre altta başka bir sebep var. İlk yıllar ben de istemedim eşim çok istediği halde ama acaba benden mi çocuk istemiyor layık mı görmüyor diye düşünmedi. İstenmiyorsa kimden olursa olsun istemiyordur hazır değildir birkaç yıl sonra istiyordur

Dediğim gibi hiçbir şeye net cevap vermiyor, şu yüzden oldu şöyle hissediyorum demiyor. Benim elimi kolumu bağlayan da bu.

Yaptığı çok büyük bencillik. Muhtemelen sorumluluktan kaçıyordur. Hastalığı var uykusuzluğu var yaramazlığı var vs diye düşünüyo olabilir

Herkes çocuk sahibi, bu kelimeyi de sevmem ama bulamadım doğru birşey, olmayı istemek zorunda değil. Bunu kişiselleştirmeyin, sizinle alakalı değildir ama eşinizin bir problemi olduğu anlamına da gelmez bu. Bazen insan sadece istemez. Bkz. ben kadınım ve anne olmak gibi bir hayalim yok.

Belki eşiniz çocugu olmayacagını düşünüyor veya bir şekilde biliyor olabilir mi neden korunuyor hala, korundu da olmuyor diye düşün istiyor olabilir mi? M

Hayır söylemiyor. Öyle hedefleri olsa saygı duyup beklerdim ama yok. Sadece bilmiyorum diyor o kadar... Önceki

Adamın isteği dışında? Bunlar nasıl fikirler allah aşkına

Denemedim mi sizce? Her konuda olduğu gibi bunda da muallakta. Bilmiyorum neden istemediğimi, hazır değilim ne zaman isterim bilmiyorum diyor hep. Ağzını açıp da kendini anlatmıyor ki. Kendisi de bilmiyor belki.

Bende sevgilime 4 çocuk yapalım diyorum ama belki evlenince birini bile zor yapacağım. Bu çocuk meselesi evlenmeden önce karar vermenin zor olduğu bir durum. Hm kesin yapacağız bak ona göre denecek bir şey değil. Biri hazır hisseder biri etmez tamamen psikolojik yeterlilikle ve hazır hissetmeyle alakalı.

İstemiyorsa tek sebebi sağlık sorunu olmalı diye bir şey sonuçta :) Evet istemedim çünkü henüz üniversite 2. sınıftaydım ve o da işsizdi.

Daha genceciksin. Eğitimini, mesleğini geliştir, birlikte seyahatlere çıkın, hobiler edinin, ilişkinizi keyiflendirip kendinizi geliştirin. Tahminim eşin de gençtir, ne ki bu kadar bu yaşta bebek de bebek diye. Ayrıca bebek istememesinin seni sevmemesiyle ne alakası var? Ben 29 yaşına gireceğim yakında, nişanlıyım ve bebek düşünmüyorum. Bunun nişanlımı sevmemekle de hiçbir ilgisi yok, bana göre evlilik demek eşittir çocuk demek değil, demek ki kocana göre de öyle. Haklı olduğun şey ise bunu sana önceden söylememiş olması, mesela ben nişanlıma söyledim ve o önemli değil sen ne zaman istersen o zaman yaparız belki hiç yapmayız ben çocuk değil seninle yaşamak için evleniyorum dedi ve ben de böyle düşünüyordum zaten. Ama sen bu kadar baskılayınca adam kendini yürüyen sperm olarak görebilir, o da kendini senin gözünde değersiz hissedebilir.

Ben kezbanlık diye bir kelime kullanmadım, zaten benim ne düşundüğümden çok kocanın ne düşündüğü önemli. Senin önceliklerin bu olabilir ama demek ki onun daha farklı öncelikleri ve tercihleri var. Hayattan beklentileriniz ayni değil. O yaşına uygun ve daha vizyonel bakiyor belli ki hayata.

Maalesef öyle. Rabbim hayırlı evlatlar nasip etsin size ve tüm isteyenlere.

Hayat standartları iyi değildir, sorumluluk almak ağır geliyordur, çocuğu olduğunda kendi hayatını ikinci plana atmak zorunda kalacağını biliyordur, böyle bir hayali yoktur... Bu sebepler sonsuza uzanabilir ama bazen sadece istemiyordur.

Merhaba aynı durumdayım sana yardımcı olmak istiyorum Kumdan Kale Dance? Üyelik İptali Anneler

Çocuk büyütmek kolay değil her anlamda sorumluluk istiyor belkide bu sorumluluğa hazır değildir siz ısrar ettikçede baskı hissedip kaçıyodur annelik hakkınızı elinden alması bencillik gibi durabilir ama sırf siz istiyorsunuz diye çocuk yapmak zorunda değil ki demek ki hazır değil saygı beklerken saygı göstermemenizdeki tek neden sizle alakalı bi sorun var zannetmeniz. Sizi layık görmese zaten en başta evlenmezdi kompleks yapmışsınız bence biraz rahat olun baktınız lafını açmadığınız halde ilerleyen zamanlarda da istemiyor o zamn çaresine bakarsınız. Eşinizi çok iyi anlıyorum benm üstümdede eşim baskı yapardı anne olmaya hazır değildim ve çok sıkılıyordum istesemde istemez hale gelmiştim beni babalığa layık görmüyorsun derdi iyice sinirlenirdim yahu hazır değilim işte bu ne ısrar çocuk yapmak kolay yeriştirmek kolay mı bi sürü sorumluluk hele ki bu devirde diye düşünürdüm eşimlik bi sıkıntı olmamasına rağmen kompleksi beni bezdirmişti isterdim belki ama o iyice soğuttu bu konuyu eşe eşe. Ters teper yani ısrar etmeyin salın biraz kendinizi

Ben de bunu anlamıyorum. Seviyor, ama benden çocuğu olsun istemiyor. Bu ne yaman çelişki :)

Deli gibi çocuk istediği yaşlar kaç 20-25 arası mi? O Yaştaki düşünceler sonradan çok değişiyor. Belki gözleri yeni açılmıştır.

bunun birini sevmekle alakalı olacağını düşünmüyorum ben pek. Birbirlerini çok seven çiftlerde çocuk yapmıyor bazen. ben eşimi her seyden cok sevmeme rağmen suan bebek fikrine çok uzağım. İçsel olarak öyle bir sorumluluğa hazır değilim mesela. bebekleri de her seyden cok sevmeme rağmen. ancak siz cok isteyip eşiniz bu kadar karşıysa üremek, anne olmak bunlar hayatı etkileyen kararlar alın karşınıza konuşun, sebeplerini açıklasın size. bu sebeple ayrılan çiftler bile var.

Ah ah böyle atraksiyonlara girmek zorunda kalmak çok acı değil mi ama? Çok afedersiniz ama ezikçe geliyor bana. Ben taşıyıp ben doğuracağım, ben bakıp büyüteceğim yükün çoğunu ben sırtlanacağım zaten. Yapamam böyle bir şeyi, kendime saygım kalmaz.

Size bu duyguyu hissetmeniz, sadece bebek istememesinden çıkarabileceğiniz bir sonuç değil diye düşünüyorum. Evliliğimize ilgili temel başka sorunlar da olmalı.

Çok haklısınız. Eşiniz bencilce davranıyor. Aynı şeklide o olsa ne hisseder. Deli gibi baba olmak istese ve siz asla kabul etmeseniz. Emin olun boşanma kadar bile gider. Karşılıklı bebek istemeyen insanlar var onlara saygım sonsuz ama böyle tek taraflı olunca inanılmaz bencilce zalimce geliyor bana. İnş bi çıkar yol bulursunuz. Çok zor gerçekten

Bu şekilde düşünen arkadaşlara saygı duyuyorum demek istesem de duyamıyorum. Karşıdaki istemediği halde plan yaparak şırıngayla mırıngayla, ya da geri çekilemeyecek kadar istekli hale getirerek hileyle hurdayla hamile kalmak ne kadar etik? Adama haksızlık yapıyor diye kızıyoruz, kadın böyle yaptığında adamı kandırmış olmayacak mı? Haksız konuma bu sefer o düşmeyecek mi? Baba olmak istemeyen birini baba yaparak hem çocuğa hem babaya haksızlık etmeyecek mi? İleride evladına nasıl hamile kaldığını yüzü kızarmadan açıklayabilecek mi mesela? Yoksa kimseler bilmesin diye hayat boyu bu yaptığını herkesten saklayacak ve bunun vicdan yükünü mü taşıyacak? Gerçekten ne güzel öneriler. Sizin düşünme tarzınızı ise takdir ettim coldekisimyaci

Allah razı olsun, dinliyorum canım warrior

Kuzenimin ailesi cok israr etti evlensinler diye.. Cocuk 22-23 yasindaydi, toy yani. Cazip geldi muhtemelen.. Dugunu, takilari, her turlu masrafi baba yapiyor, bir de sifirdan ev, araba alindi evleniyor diye. Aklina girdiler resmen... Dugun haberini alinca bu devirde, bu yasta erkek cocugu evlendirilir mi, kesin bosanir gorurursunuz dedim ve oyle de oldu. Ailesine gozum acilmadan, ne oldugunu anlamadan beni israr kiyamet evlendirdiniz. Gencligimi yasayamadim demis. Kiza cok uzulmustum gercekten.. Ben seviyorum ayrilmak istemiyorum diye aglamis hep. Gunahina girdiler tabi ki.. Hem de Oyle boyle degil.. Allah yanlarina birakmaz.

Haklısınız ama bunu dert ederek hayattan tat almaz hale gelirsiniz Regen_ tu es une prière en moi Anneler

Merhaba konuyu simdi okudum bir arkdasmin eside oyle ama esi sorumlulukdan korkan biri kiza cok bagli ve esine düşkün onlarin sevgililik ve dugun evlilik olaylari da hep zor oldu adam yenilige cok acik degil hep korkaktir zmaana bıraktılar. sanim 5. yil ve hazir degil kiza ailesinden ve etrafdan bayagi baskida var neden cocuk yapmiuorlar dye arkdasm bayagi bunalima girmisdi herkes bir sorun oldgndan supelenirdi çünkü ve sorgulardi öyle devam ediyor hala

Müsait yaş dediğiniz de 23-27 adama helal olsun akıllı mantıklı bir adammış

23 yaş gayet normal bir yaş anne olmak için. Üç yılda birbirini tanımak için normal bir süre. Bilemiyorum ben o yaşta anneydim ve iyi de o yaşta olmuş. Otuz yaşından sonra çocuk büyütmek Zor o enerji kalmıyor maalesef.

Bence de bosanmayi dusunuyorum deyip tehdit edin bi nevi hala aynisini mi dusunecek

Kesinlikle katılıyorum. Evlenmeden önce pek çok şey konuşuluyor ama hayatın ne getireceği hiç belli olmuyor ki. Eşi o zamanlar istiyormuş ama şimdi kendini yeterli hissetmiyor belki de.

Evlenmeden önce söylemiş miydi bebek istemediğini?

Yani kendisini babalığa hazır hissetmiyorsa babalık da yapamaz ki. Bence zorlamayın. Ya yolunuza bakın ya da kabullenin.

Bence eşinizin çocuk sahibi olmak istememesinin altında sizi anneliğe layık görmemesinden başka bir neden var. Çünkü öyle olsaydı sizi evlenmeye de değer görmezdi. Aklıma gelen sebep eşinizin acaba doğal yoldan çocuğu olmuyor ve bunu biliyor ama size söylemiyor onun yerine ben çocuk istemiyorum mu diyor? Ya da bir travması mı var çocuk sahibi olmakla ilgili psikiyatristle çözülecek ama kimseyle paylaşmıyor. Eşiniz sanki gerçek nedeni söylemiyor gibime geldi.

Peki hangi yaşı baba olmak için uygun görecek ve o zamana kadar ben ne olacağım?

Neden istemediğini ben de bilmediğim için belirtmedim. Açıkçası kendisi de bilmiyor, insanı yoran da onun bu belirsizliği zaten. D

Sizin gibileri kaale bile almiyorum. Konu sahibinin canı sıkılmasın diye uyardım sadece hassas insan belli. Yaşı da genç. Üzülür insan o yaşta olur olmadık insanlara sözlere. Siz bildiğiniz gibi takılın gidin üç beş -cenin- daha aldirin.

Böyle şeylerin evlenmeden önce konuşulması lazım. Evlenmeden önce çocuk yapalım deyip evlendikten sonra bebeğin b'sini ağzına aldırmıyorsa kandırılmış oluyorsunuz, size bunu yapmaya hakkı yoktu. Ben böyle bir durumda boşanma fikrini bir düşünürüm açıkçası. Evlenmeden önce düşüncesini söylemiş siz de kabul ederek evlenmişseniz o zaman yapacak bir şey yok, zamanla ikna olmasını beklemeniz ya da tercihine saygı duymanız gerek. Bebek sahibi olmayı iki tarafın da istemesi lazım çünkü doğan bebeğin bir anneye ve bir babaya ihtiyacı olacak. Bu konu da yeni evleneceklere ders olsun, evlenmeden önce bebek hakkında mutlaka konuşup ortak karara varın.

E yok artık. Taciz edin falan ne ya siz şaka mısınız? İstemiyorsa istemiyordur nasıl kanser bir konu bu.

Ben zaten bu dediklerinize tezat olacak bir şey yazmadım ki o yorumda. Hatta konuda kocasını kandırarak hamile kalmak için verilen dahiyane fikirlere de tepkimi belirttim.

Acaba maddi anlamda kendini yetersiz görüyor olabilir mi ya da özgürlüğünün elinden alınacağını sanıyo olabilir. Biz eşimle çocuk istemiyoruz en az 2 3 sene çünkü özgürlüğümüzü alıcağından korkuyoruz onsuz bir şey yapamayacak oluşumuzdan, sürekli üç beş çanta dolusu bebe eşyasını her yere taşımaktan, bir yere gittiğimizde aman ağladı aman huysuzlaştı diye kırk takla atmak istemiyoruz bu bizi korkutuyor az çok çevremizde görüyoruz ağız eydiğimiz çok oluyor. Gençken gençliğimizi yaşamak istiyoruz. Ne düşündüğünü hissettiğini sormadan da anlayabilirsiniz onca senedir eşiniz sonuçta.

Merhaba akıl küpü! yeni üye.

Kesinlikle. Karşıdaki için çok büyük bir güven kaybı. Bir daha hiç güvenmese haklı. Bir yorum daha gördüm, onu önce tahrik et sonra reddet, geri çekilemesin yazmış. Bu şekilde hamile kalacakmış konu sahibi. Güya yanlışlıkla olmuş olacak ama aslında konu sahibinin planı olacak. Buna da çok şaşırdım. Bu da karşıdakini kandırmak. Şırınga yorumu dikkat çekmiş ama bunun da şırıngadan pek farkı yok bana göre. Kimse bilmese bile içten içe sen biliyorsun o bebeğin aslında yanlışlıkla olmadığını, eşinin istemediğini bildiğin halde onu kandırdığını. Konu sahibi haklı, özsaygısı olan yapmaz.

Hayır hayır bu çok kötü bir davranış şekli sakın yapmayın. Neyse ki bilinçlisiniz. Bebeği taşıyıp, doğurma konusu elbette sizin ancak yükünü sırtlanma ve büyütme konusu eşinizle müşterek. Kendinizi şimdiden çocuğuna adanmış anne konumuna koymayın, önce bir kadın ve bir bireysiniz.

Çok haklısınız. Diğer arkadaşlara da dediğim gibi asla istemiyorum dese ilk elden ayrılmanın yollarını arardım. Ama öyle demiyor. Sadece bekletiyor, hiçbir bahane sunmadan ve zaman göstermeden. Beni kahreden bu

Belki de dünyadaki hastalık, tecavüz, şiddet, ekonomik zorluk, cinsiyet eşitsizliği durumlarını düşünüyordur. Ya da baba olma sorumluluğu ağır geliyordur. Ya da istemiyordur, koronadan sonra tatile çıkıp kafasını dağıtacaktır. Ya da eşini bu iş için genç buluyordur. Kamu spotumu söylüyorum: Ne kadın damızlıktır ne de erkek sperm bankasıdır.