Ben karınca bile ezemem

Arkadaslar, boşanın diyenlere genel cevabımdır. yani valla saçma sapan konuşuyorsunuz. boşan ne demek ya. deliler gibi sevdiğim bi aşkım, beni deliler gibi seven bi eşim, herkesin imrendiği bi hayatımız var. ne demek boşan. gerekli medeniyet görmüş insanlardan yapmam gerekenleri öğrendim. bi psikologa gidicem anne olmak istememem normal bi durum mu diye danışcam, ki büyük ihtimalle normal diyecekmiş. giden arkadasların söylediği. konuyu nerelerden nerelere getirdiniz. boşanmak kelimesini birdaha açan insanlara tek bir laf etmeyeceğim. Eşimle de konuştum, çocuk istemiyorum dedim son kez, isteyene kadar beklerim dedi konuyu kapattık. Benim kararım benim seçimim. sadece psikolojik destek almalı mıyım, bu hislerim normal mi diye sordum, beddua eden bile çıktı yani. N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

sana kesinlikle katılıyorum eşimde çocuk istemiyorum dese kesinlikle ayrılırdım annelik sonuçta tabi allah razı olsun eşim her sene bi çocuk istiyoama şimdilik allah ömür versin bi kızım var allah sayılarını arttırsın BOASK

Sizin gibi duygular taşıyan kadınlar sakın evlenmesin. Eşinize yazık. Evlilik beraberinde çocuğu da getiriyor. Sahi ne düşündünüz evlenirken? R Rossiene

İşte bakamayıp sokağa atanların çocuk yapmama gibi bir seçenekten haberi bile yok bence, yoksa sağlık ocaklarında her türlü doğum kontrol yöntemi ücretsiz dağıtılıyor. Anlamak mümkün değil onu.. Annelik eminim çok güzel bir duygudur, ama anne olmadan da hayat çok güzel demek istediğim bu

İşte bu da başka bir annelik. Ben de kedi köpek annesiydim eskiden. Ama birini zehirlediler, diğeri kayıplara karıştı Bebek istemeyebilirsiniz. Mecbur da değilsiniz ama evlenmeden genelde konuşulur böyle şeyler. En azından ne şekilde korunulacağına karar verilirken bile bahsi geçer. Nasıl olur bilmiyorum ama bir orta yol bulmanız lazım. Eşiniz belli ki fazlaca istiyor. K

Bence ANNE olmak evliligi tamamlayan seylerden. Simdi o essiz duyguyu Tatmadiginiz icin boyle dusunuyo olabilirsiniz. Ama bi kucaginiza alsaniz her gordugunuzde onu size verdigi icin ALLAHa sukredersinizz.

o senin karnına düştüğü zamn bak bakalım nasıl bir anne merhametine sahip olacaksın hele dogurduktan sonra ben bu güne kadar boşuna yaşamışım diyeceksin. bence seninki geçici duygular ama destek alsan daha ii olur. ATTRAENTE ACTA EST

Cocuk sahibi olmak tercih meselesi sen istemiyorsan esin zorluyorsada yapma cünkü kendin istemiyorsun ve burda bazi insanlar yazmis esine bencillik ediyorsun o istiyorda sen istemiyorsun o halde esin de sana bencillik ediyor sen istemedigin halde o istiyor ve o sana piskolojik siddet uyguluyor öyle bebek görünce üzülüp aglamasi sende erkilenmissinki esinin tavrindan piskologa gitmeyi düsünüyorsun bende anneyim ve hic bir sekilde garipsemiyorum anne olmak istemeyen kadinlari H hepii Yolun açık olsun diğer yarım... tek ayak

hamile kalırım diye ödüm kopuyor diyorsunuz düşüncesi bile sizi sizden alıyor. sanırım en mantıklısı ya çocuk yapmak yada çocuk diye her Allahın günü aglayan birinden ayrılıp kişilerin kendi yolunda yürümesi. bana belki kızarsın kolaymı bu kadar diye değil tabi ama boşanma sebebidir bu. çünkü adam istiyor bu marketten alıncak birşey değil. sizde sorumluluk almak istemiyorsunuz. en mantıklısı dediğim gibi oluyor canım. bende evlenirsem çocuk yapmak istemem diyorum kafam bu ama eşim çok isterse uygun bir zamanda olsun isterim. S Sismaniye

@birkapsubirkapmama aklıma çok enteresan bir soru geldi. Acaba dünyaya getirdiğiniz varlık bir kedi veya köpek olacak olsaydı o zaman hamile olmayı, doğum yapmayı ister miydiniz? Mesele sadece bebek mi onu anlamak için soruyorum :) Bahar Yildirim Bütün ülkelerin işçileri, birleşiniz! tek ayak

Anormal degilsiniz ancak böyle mühim bir konuyu evlenmeden önce konuşmamış olmak anormallik. Ben de çocuk istemiyordum. Eşim de ne zaman bir yerde çocuk gorse saatlerce sıkılmadan ilgilenip, otobüste gordugu çocuklardan gözlerini ayiramayan cinsten. İstemeden hamile kaldım. Bir günlük bir dikkatsizlik sonucu anne oldum. Hamile kaldığım ilk an başlayan depresyonum oğlum beş aylık olduğu halde geçmedi. Eşimin en büyük korkusu oglumdan bikmam ya da bakmak istemeyen bir anne olmamdir. Bu yüzden çocuk bakımı konusunda çok yardım ediyor ki bir gün bunalmayayim. Dün gece salonun ortasında durup "bazen ikinizi de bırakıp koşarak kaçmak istiyorum " dedim. Üzüldü hatta sinirlendi ama bir şey diyemedi. Zira en başından belliydi benim böyle olacağım... Annelige gelince... Oğlumu yerkuredeki tüm canlılardan daha çok seviyorum. Ona ne zarar veririm ne herhangi birinin zarar vermesine müsaade ederim. Birçok çocuktan daha iyi bakılıyor ve büyüyor. Ama maalesef ki bu sonuç benim annelige uygun olmadigim gerçeğini değiştirmiyor.

O zaman durum zor... Bilemedim ki hatır gönül için çocuk yapılmaz.. Ama hatır gönül için babalık duygusundan vazgeçmesi de istenmez eşinizden.. Ortak nokta Nasıl bulunur bilemedim

Bazıları yüce allahıma ağlayarak çocuk sahibi olmak için dua eder, bazılarıda sizin gibi davranır istemez, valla doğurmak için evlenmedim sevdiğim için evlendim ama allahıma şükürler olsun 11aylık kızım var, onu içimde hissettiğim ilk günden bu güne şükür ediyorum. Onun bana gülüşü bi ömre bedel :) bencede çocuk yapmayın siz annelik duygusu kutsal bir histir. Böyle düşünürsünüz rahatınız bozulmasın diye çocuk yapmazsınız yarın birgün kocam beni aldattı diye dert yanarsınız tek sizin düşüncenizle olcak iş değil bu

Canim bebek istememenin altinda hethangi bir neden var mi? Ayni yastayiz bende senin gibiydim tam olarak ayni denemez ama benzer. Hatta 3 sene hiç cocuk düşünmedim gene. Ben özgürlüğümun kisitlanacagini onu iyi yetiştiremeyecegimi düşünür korkardim. Simdi 16 aylik bir oğlum var. Isteseler canımı veririm onun için. Yarim saat ayri kalsam ozlerim meleğimi... o konumdan bu konuma gelmeme ben bile şaşırıyorum. Ama o yanimdayken hicbirsey sorunmus gibi gelmiyor mesela...

Darısı en kısa sürede başıma inşallah, sizin bebeğinizle bu kadar Mutlu olmanız Nasıl normalse, benim 3 senedir çocuk hasreti çekmem her regl dönemi salya sümük ağlamam ne kadar normalse, bir başkasının da çocuk istememesi o kadar normal. Üremek için evlenmiyoruz, aşk sevgi sevdiğin adamla birlikte yaşlanmak için evleniyoruz, bunların yanında kiminin hayalinde iki candan bir parça çocuk vardır, kiminin dünya turu, kiminin akşam oturup sakince kahve kitap okuma vs vs. Ben sana anormal diyemiyorsam, sen de düşünmeyene dememelisin. Herkesin hayali, yaşamı aynı olsa idi dünya pek de renkli olmazdı

Çok teşekkür ederim elinize yüreğinize sağlık. bir doktor edasıyla anlatmışsınız, sağolun, bir değil iki değil, atladığım bir şey var mı diye defalarca okudum. gercekten süpersiniz, tekrar tesekkürler

Allahım sen cennetine al bu ne saçma bir bakış açısı ötekileştirmek ona bakarsan bu denli dar düşünen kişilerin tedavi görmeden anne olmasına bir vatandaş olarak karşıyım siz iki ayaklı mahsun canlıların ön yargısını yapıyorsanız diyecek sözde kalmıyor bu vakkalar için

Annelik duygusu olup olmadigini anne olmadan anliyamzsin cnm bende 27 yasindaym 2 cocugm var birien kkucugum 7 yasinda dunyann en guzel duygusu bunu seni tesfik etmk icin soylemoyorum ama bence senn sorunn esini cok seviyosun cocuk olursa bukadar yakin olamam dusuncesi carmenares

Bugun okudum bir yerde - anne olamamanin bilincaltindaki yanlis inanc kaliplariyla da olabileceği yaziyordu orada yazan sey disilik enerjisinden de bahsediyordu yani cocuklari sevip anne olmayi kesinlikle reddetmek altta yatan bir korku mu var dusuncesini getirdi bana yani anne olmayi kendine yakıştıramamak, anneligi kaldırabilecrginden korkmak, yanlis tutumda olan anneleri gozlemleyip oyle bir anne olmayacağım diyerek anneligi tumden reddetmek gibi... Onceden de yazdim herkes anne olmak zorunda değil bu da bir tercih ama cocuk kararı tek başına alinan bir karar değil

Benim için nefes alan tüm canlılar aynı değerdedir, hayvan diye bir diğerinden daha az değerli değildir. tüm canlılar bü dünyada adil yaşamalı, biri insan diye dAha üstün değil. hepimiz yaradılmış özenilmiş varlıklarız. hayvanları insanlardan daha cok sevdiğim de doğrudur. beni de allah böyle yaratmıs :) hayvanları daha cok seviyorum.

4 yıllık Üniversite mezunuyum. aynı zamanda yeni bi üniversite bölümünde daha okuyorum

size de çocuktan sonra kadının hayatı bitiyor da çocukları için yaşamaya başlıyor gibi mi empoze edildi? ben bu bakış açım yüzünden çocuğum olmadan şunu da yaşasam bunu da yapsam korkusu yaşıyorum yıllardır. burcubahar0635 what u get is what u

Şu hayatta yaptığım en doğru şey anne olmak. Boşanmama rağmen iyiki olmuş diyorum, inan evlat farklı oluyor. Önceki

Ne yani "adam gibi adam aglamaz"mi? Kusura bakmada cok bel alti vurmussun. Cogu yorumlarina katiliyorum fakat bu yorumu sana hic yakistiramadim..

Evlenmeden önce eşinizle konuşsaydınız keşke bu konuda kararlı ve ciddi olduğunuzu. eşiniz de belki sizinle evlenmezdi. sizin istememeniz ne kadar normalse. eşinizin çocuk istemesi de çok normal. ne yapsın adam gidip başkasından mı çocuk yapsın allasen...:))) Bence sizin hatanız, çocuk konusunda aynı düşüncede olduğunuz biriyle evlenmemek...

Bende bu düşünceyi anlamıyorum evlilik çocukla güzelleşir bebekler evin neşesi dir bence sizlerde bi anormallik var normal olamaz bu durum!!!

yardimci olurmu bilmem ama ben evlendigim ilk haftadan hamile kaldim. doktora kalsa. cocugum olmuyordu. erken dogumlada 8. ayda dogurdum. yani 8 aylik evliyken cocugum oldu hamileligim boyunca bebekten nefret ettim. ilk aylardada. ama suan ona tapiyorum. esimle aramdada bir bag olusturdu. pikolata78

Bende senin gibiydim... bana kalsa omur boyu yapmiycaktim cocuk... aldirmaya da kiyamadim... oldu bjr sekilde iste... ama bisey soyliyim mi cok tatli oluyor insanin kendi cocugu :) Yani aglamasi bile o kadar guzel geliyor ki cocugunun... O aglasin ben dinleyim Ilk ay cok zorlandim bende... icten ice kabullenmedim... hele 2 saate bir uyanmak kabus gibiydi... dunyada gorup gorebilecegin en sorumsuz insaniyim ama allah kolayligini veriyor... sana tavsiyem cocuk yapma ama! Bu duygularda oldugun surece... cocuga bir zararin veya ihmalin olacagindan degil... aksine en iyi annelerden olursun... zaten muthis bir ic gudu olusuyor cocukla aranda... ama sana agir gelir... kendine acirsin... olan sana olur... cunku muthis degisiyorsun bir gecede...

bende çok çocuk sevdalısı değildim ilk evlendiğimde 5 sene yapmam diye şart koymuştum kendime, dua yerine geçti heralde sonradan istememe rağmen 6. yılımızda ancak geldi canım kızım çocuğun olmadan güzelliğini anlamıyosun ben şiddetle tavsiye ederim bende çok korkardım hamilelik, doğum, emzirmek nasıl olucak nasıl yapıcam diye ama çok şükür korktuğum gibi değilmiş hiçbiri bence hiç bekleme nasip olursa hemen yap eşinde çok istiyomuş ne güzel yardımcıda olur sana ne hamilelikte ne ilk kalp atışını duyduğumda nede doğumda hiçbi heyecan duygusallık yaşamadım, herkes ballandıra ballandıra anlatırken ben ot gibiydim acaba bendemi bi sorun var diyodum kendi kendime ama nasılki aylar geçti kızımla öyle güzel bağlandıkki hele o emzirmek dünyada bundan müthiş bir duygu olamaz sırf emzirmek için tekrar tekrar çocuk yapılabilir imkanın varsa Rabbim isteyen herkese nasip etsin diye dua ediyorum kızımı her kucağıma aldığımda sen yap bak pişman olmıycaksın, iyikide olmuş iyikide yapmışım diyeceksin her bebeğini kucağına alışında ilk zamanlar biraz zor oluyo ama hepsi geçiyo ve yerine müthiş dünyada fani kimseye, hiçbirşeye duymuyacağın bir aşk alıyor Rabbim herkesin yavrusunu korusun acılar göstermesin inşallah

Olsun diye dua ediyolar mesela bende olmasın diye dua ettim neden mi ettim olurda Allah korusun aldrmak isterim diye

Bence canım psikoloğa baş vursan iyi olur bende sürekli dide şen ailede büyüdüm çoçuk ken hep kendime derdim asla çocuklarımin yanında kavga yapmıycam diye ve sözümdede durdum şükür, çoçukluķdaki geçirdiğimiz şeyler geleceğimizi çok etkiliyor WOLFROG Ekşiden aynı tadı

Algı meselesi. İnsanlar evlenir ve çocuk sahibi olurlar. Bu kadar basit. Çocuk istenmiyorsa daha sevgiliyken konuşulur ve koskoca adam koskoca kadını ayağında sallayacak kadar absürd bir duruma gelmez böylece. Üslubunuza da dikkat edin!

Psikolojik destek almanizi gerektiren bir durumunuz yok. Anne olmayi istememek de bir tercih. Yalniz degilsiniz. Bende de yok boyle bir duygu.

Benim sağlık problemlerim vardı ve doktora bunun sonucu ne olacak diye sorduğumda doğal yolla hamile kalamazsın demişti. Hissettiğim tek şey rahatlamaydı. Çocuğumun olması düşüncesi bana öyle uzaktı ki. Evlendim o rahatlıkla düzenli korunmadım ve 1 ay sonra hamile kalmışım. Tabi ben 10. haftada farkettim hamileliğimi. Dr kalp atışlarını dinlettikten sonra ondan asla vazgeçemeyeceğimi anladım. Annelik, babalıktan farklı olarak hormonal ve güdüsel bir durum. Ciddi bir psikolojik sorununuz yoksa hormonlar bütün işi yapıyor ve sizi hazırlıyor. Eşimden vazgeçemem onun için doğururum diyorsanız bir uzmana görünün. Destek alın, bir yaşanmışlık mı var onu öğrenin. Sevmeyi bilen bir insansanız- dört ayaklı dostlarımıza yaklaşımınızdan ben bunu çıkardım- hiç korkmayın.

Cocugum olmasin diye dua edeni ilk defa duydum gercekten. kendi kararin tabi bu ama zaman gectikce esinin de piskolojisi bozulur. anne olmak kadar guzel bisey varmi dunyada. bakamam beceremem diyemi dusunuyosun? Z

canım ya söyleyeceklerıme alınır mısın kızar mısın bılmıyorum ama yazmak ısteım yarımcı olmak nıyetı ıle.. Tüm sayfaları okuyamaım belkı söyleyen olmustur belkı senı haklı bulanlar olmustur. Cok samımı ürüst bır hanımsın bellı. Esınle konusmalıytın emıyorum cünkü sente bılmıyormussun böyle olacagını. Olabılır. Ama bu senın tercıhın olamaz sen evlısın ortak bır hayat paylsıyorsun o zaman kararınız a ortak olmalı. kocanı sevıyorsun ve onun ıcın üzülüyorsun cok haklısın canım Kocanın senı ayaklarına sallamak ıstemesı senın fılm ızlerken bıle panıge kapılman vs. ıste bunlar psıkolojık estek almanı gerektıren seyler yoksa bebek ıstemeyebılırsnız. Ama anne olmktan korkmak hatta üstelenıkce gerı cekılmen kocanın aglamsı evlılıgınızı olumsuz etkıler. Annelık Allahın bır lütfuur ve sımı kactıgın bu uyguyu hamıleyken e en zırvesıne cıkarsın kımbılır:) Allah yarımcın olsun canım her sey yoluna gıer ınsallah A

Eşim de bana birkaç kez bunu sordu, madem cocuk ıstemıyordun neden evlilik düşündün diye. ama ben cocuk istediğim için değil, eşimi çok sevdiğim ve onsuz yaşayamayacagım için evlendim. gelenek ve göreneklerimize göre birlikte yaşama durumu olmadığı için resmi olarak evlenmemiz gerekiyordu.

Her türlü sevginin fazlası abartı. Daha doğrusu her türlü duygunun fazlası diyelim. Bu kadar ısrarcı olmak ve devamlı psikolojik baskı kurmak doğru mu? Ara ara da değil devamlı durumu buymuş bana normal gelmedi.

insallah olmaz o zaman aminn burcubahar0635 what u get is what u

Inanin cok seversininz. Hani annelerimizin klişe bi lafi vardir ya Anne olmadan anlamazsin diye. Iste ben Anne olunca anladim. O kadar zor bi cocuktuki yinede eriyodum onu gorunce. Dusunsene senin canindan kanindan ya sana anne diycek sana bagli olcak arkandan agliycak. Sadece sizden ricam anne olmak istemiyorum demeyin bu isyana kufre girer. Ilerde isterseniz Rabbim vermez. Sadece hazir hissetmiyorum deyin

Evlenmekle bi ilgisi yok bunun bence çocuk için evlenilmez ki, ama baştan anlaşma konusunda hak veriyorum, bide şöyle bişey var diyelim eşlerden ikiside istiyo ama sonradan kadın korkuyo vs gibi durumlar da olabilir anlayış göstermek lazım

merhaba ben almalısın dedım cunku... herkes anne olmak zorunda degıl, omrun boyunca da korunabılırsın fakat hamıle kalıcam dıye aklım cıkıyor, nefesım kesılıyor gıbı keskın cumlenız, ifadelerınız var bu panık atak oldugunuzu gosterır hayatın dogal surecıdır dıyelım kı hamıle kaldınız bu dunyanın sonu degıldır olakı hamıle kaldınız dıyelım sızı psıkolojık acıdan cıddı sorun beklıyor demektır bu konuda sakın olmalısınız gebelık mevzusu tamamen sızı bılecegınız bır ıstır sızın vucudunuz sızın hakkınız fakat bunda esınızınde soz hakkı var bebek cıftlerı ılgılendırır :) esınız bukadar uzuluyorsa keskın bı dılle hayır demek yerıne daha erken ılerde belkı dersenız hem o rahatlamıs olur hemde belkı ılerde fıkrınız degısebılır :) ben 47 gunluk anneyım gogsum sevgıyle doldu, esımle daha guzel olduk ve cok guzel bı duygu allah ısteyen herkese nasıp etsın

İnşallah rabbim sanada nasip eder

Tamam istemeyebilirsin bu senin hakkın illa anne olma zorunda değilsin ama eşin istiyor baba olmak ve sen kendi tercihinle onun bu hakkını da elinden almış oluyorsun. Evlenmeden önce bu kadar istediğini ve benimde bu kadar istemeyeceğimi bilmiyordum diyorsun ama insan kendini bilmez mi o zamana kadar çocuklara aşırı bir sevgi duymadığını farketmedin mi bunu sorgulamadın mı bu kadar çocuk isteyen eşin çıkarken hiç mi bu konuları açmadı bir süre sonra eşin çok daha mutsuz olacak. Etrafındaki arkadaşları baba olurken onları gezdirip oynarken çocuklarını anlatırken o buruk olacak siz hep kendinizi düşünüyorsunuz.

"anne olmak istemiyorum sizce normal mi?" konularına bu tarz duyguları yazmaktan kaçınıyorum ikna çabası gibi geliyor ama merak etmişsiniz kendi fikrimi ben de paylaşmak isterim. öncelikle bunun da anneden anneye karakterden karaktere değiştiğini belirtmekle birlikte kendi adıma bağlanma sürecim hamilelikte başladı. üstelik öyle çok da "biyolojik saatim geldi bebeğim olmalı" şeklinde hamile kalmadım. ilk öğrendiğimde sevindim ama sevinçten çok kaygım vardı. birkaç ay erken oldu diye düşünmüştüm. sadece bir tek şey söyleyeyim. doğum yaptım, kızımın ağlamasını duydum "ne olur yanıma getirin" dediğimi hatırlıyorum. kızımın yüzünü şöyle bir buçuk saniye kadar yüzüme dayadılar aradan 3 yıl 3 ay geçmiş ben o anı düşündükçe hala o sıcaklığı o kokuyu sanki şu an gerçekmiş gibi hissediyorum. anne olmaya kesin karar verirseniz özelden yazın ben diğer kısımları da ballandırayım

Bebege bakamayacağımı ve alışamayacagımı düşünüyorum. erken oldugunu da düşünüyorum. iyi yetiştirememekten, çok yaramaz olmasından bıle korkuyorum. kız mı erkek mi olur diye dusunurken bıle tedirgin oluyorum. ikisinin de aynı ayrı sorumlulukları var gibime geliyor. W

burda çocuk istemeyen bir kadinin ve deli gibi çocuk isteyen bi sürü tedavi gören bir kadinin farkı nedir.. herkesin yönü çok farkli.. 3 senelik evli insan insanin eşinin çocuk istemesi kendisinin bebek istememesi anormal bişey. yıllarca tedavi uğraşan bebek isteyen bi sürü kadin var.. peki yaa FARK var demi.. nedir amaci onu öğrenmek istiyorum... ben 1,5 yıllık evliyim.. ilk bebegimi kaybettiğimden beri hala bebiş istiyorum. ilk başta senin gibiydim çocuk istemedim... ama hamile kalinca o duyguyu anlamaya başliyor insan... 7 aydir korunuyorum şimdi.. deli gibi çocuk istememe nedeni hala korunuyorum.. korkularim var çok da korkuyorum.. bebegimi kaybedeli 7 ay geçti 1 sene bekle dedi doktor.. beklesem mi bilemiyorum eşim kararimi bana birakti.. önceden çocuk çok istese kaybetmesiyle sarsildi eşimin... biliyorum o cennette çok mutlu... bende mutluyum fakat içimi yiyorum resmen.. korkuyorum işte.. ama burda 3 senelik kadinin kararı kendi karardiri herkes boşanin diye yazmiş niye boşansin ki.. belki de yarin bi gün hamile kaldığı zaman anliycak.. M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Ben önemsemiyorum siz de önemsemeyin. Son düzenleyen: Moderatör: 7 Mart 2016

İstemeyebilirsiniz ama eşinizin de baba olmak hakkı bence evliliğiniz için eşiniz için psikologa görünmelisiniz bu yüzden samantha

Eşinizle evlenmeden önce konusmalıydınız ben 19 yasındayken tup bebek denemelerıne baslamıstım bu hıssın sonradan olusabılecegını dusunmuyorum, anaclık baska bısey

Fedakar anne olmak demek cogu zaman caresizlige boyun egmek oluyor. Cocuklar icin cok kotu bir ese katlanmak gibi mesela. Kadin kendine olan saygisini yetiriyor tek vasfi annelik oluyor. Boyle anneler sebebiyle kisi karakterinden, özsaygisindan, fikirlerinden ödün vermemek ve güçlü bir birey olarak kalmak icin anne olmayi istemiyor olabilir.

Annemle ve babamla ilişkim kusursuzdu hala da öyle, ikisi de benım hep en yakın arkadasım oldu. hala da öyleler. sıkı fıkı dost gıbıyız. hem annemle hem babamla aramdakı bagı allah herkse nasıp etsın. muhabbetimiz sohbetımız hep imrenilir. Gencliğim ise annemle babamın ayrılığıyla gecti. belli bi dönem ayrılık yasadılar, yıllar sonra kardesım ve benım ıcın yenıden bır araya geldıler, iyiki gelmişler suan ıkısı de yıne cok mutlu. . push ; nepertes

csnım benim biz kadınlar annelik içgüdüsüyle yaradılmışız. inan hamile olduğunu görsen nasıl bağlandığını. görürsün. helede kucağına aldığında... anlatılamaz bir duygu... merak etme sen çok iyi bir anne olursun.

Cocuk buyuk bir sorumluluk. Ancak sevgiyle altindan kalkilabilir. Eger cocuk sahibi olmak istemiyorsaniz cocuga yazik olur, hic dusunmeyin. sanirim esinizin asiri cocuk istemesi de size ters tepki yapmis. Yeni evli sayilirsiniz. Yasiniz da henuz genc. Eger istemiyorsaniz da bence hic dusunmeyin. Önceki

Ben sana CV mi göndersem ağzın açık kalır Şimdi girip tüm konularını okuyup yaptığın yazım hatalarını yüzüne mi vurayım? Ama ben sen değilim, bunu yapmam. Çümküü bu tam acizlere göre vir davranış. Bilmem anlayabildin mi? Malum o kısımda bir problem var. Bu arada bye Türkçe değil. Bölümüne saygı duy önce, sonra gel bana yaz. Güldürdün. Türk Edebiyatı sana kaldıysa yandık. O ortalamayı nasıl aldın? Daha Türkçe konuşmuyorsun. Bu arada 3.87 ortalama marifet değil. Övünecek başka meziyetler bul kendine. Kurmuyo değil kurmuyor. Yazım diliyle konuşma dili arasındaki farkıda mı öğretmediler sana? İşte buna ava giderken avlanmak denir. De dalarıma takacaksan önce otur hatasız yaz ki, insanları üzerine güldürme. burcubahar0635 what u get is what u

birisi beni yazmış. şu an doktora gitsem "sizin tıbben çocuk sahibi olmanız mümkün değil" dese, sağolun teşekkür ederim der çıkardım. zaten bunu yazarken bile yüzümde gülümseme oluştu. sanırım eşim için yapacağım en büyük fedakarlık bir çocuk doğurmak olur. (her ne kadar korkunç gelse de bunu yapacak gibiyim 3-5 sene sonra.) umarım fikrim değişir. biz de eşimle hiç konuşmamıştık. çünkü 15 yaşından beri tanıyorum kendisini. ve çocukları sevmediğimi bilir. ama hep ikna ederim diye düşündü. 4 seneyi geçti evliliğimiz. allahtan o tutturmuyor çocuk diye.

Esiniz regl'de oluyor mu?

Bu bir tercihtir ama evlenmeden önce bu kadar net bir tavrınız olduğunu eşinize söylemeniz lazımdı. o baba olmak istiyormuş

Ayni durumdayiz ve ben onun için işimi bıraktım. Özgürlüğüm kisitlanir diye ödüm koparken işimi Güle oynaya biraktim... hamileligimde de ilk başlarda ya ben naptim diyordum... ama şimdi bu duyguyu inşallah yasarsiniz... ben eskiden oldugumdan cok daha mutlu cok daha sabirli cok daha cesaretli oldum. Allah'a her gözlerine baktigimda sukrediyorum. Doğduğu gün ve sonrasi kucagimdan dahi indirmek istemedim. Bu duygunun tarifi yok inanin. Bunlari yazarken bile gözlerim doluyor Allah'ima bin şükür. İnşallah sizde bu duyguyu tadarsiniz... Allah isteyen herkese tattirsin bu duyguyu.

Arkadaslar hepinize ayrı ayrı cevap yazmak istiyorum ama yetişemiyorum aslında sorulan cogu soru daha once de soruldu, cogunu cevapladım ama önceki sayfalarda kaldı. her birinize üşenmeyip bana yaZdıgınız için çok teşekkür ederim. var olun. hepiniz o güzel yürekleriniz gibi bi hayata sahip olun.

Yoksa yoktur herkes anaç olacak diye bir şey yok ki.

Yazdığım yorumu birdaha oku

lütfedip okumadığın şeyleri alıntılayıp cevap da verme dinlenmek istiyosan dinlemeyi de öğrenmen lazım asıl ironik olan sabredip iki cümle karşıt görüş okuyamayan senin gibi birinin büyük özveri ve sabır isteyen bebek dünyaya getirme olayını bu denli savunması. kendi bebeğine de mi böyle davranıyosun acaba. ya da olunca böyle davranma aman ha diyim.

Bence psikolojik destek falan almanıza gerek yok, gayet normalsin. çevremde böyle arkadaşım çok, hatta ben sizi destekliyorum ne yalan söyleyeyim. Böyle içinde annelik duygusu olmayan insanlar anne oluyor ya asıl ona çıldırıyorum. Bence siz gayet vicdanlı ve bilinçlisiniz, tebrik ederim. Keşke herkes sizin gibi olsa, keşke kimse kocayı elde tutmak için çocukları kullanmasa, keşke herkes çok iyi bir gelecek sağlayabilecekse çocuk yapsa, keşke artık sokaklarda hiç çocuk görmesek, keşke, keşke. Herkes çocuk sahibi olmak zorunda değil. Bu içinizden gelmiyorsa sakın ola yapmayın, çocuğa yazık. Çünkü o kadar büyük bir sorumluluk gibi, sevmeden katlanılacak bir şey değil. Ama sizde büyük hata görüyorum, o da şu;eşinize evlenmeden önce söylemeliydiniz. Yani en azından çevremdeki arkadaşlarım böyle yaptı sorun çıkmadı. siz nasıl çözersiniz bilemiyorum. zor bir durum gerçekten.

Hahah sorma banada biraz abartı geldi bu kadar duygusallık hamile gibi

Annem gibi konustunuz:) evet aslında öyle fakat aynı zamanda uzun bir süre öğretmenlik de yaptigim için işlerin öyle yürümedigini gördüm. Mesela 30 kişilik bir sınıfta bir tane şahane yetişmiş bir çocuk var, insan evladi tabiri caizse, empayi yetenegi gelişmiş, saygılı, aklibasinda bir çocuk, o çocuk okula gelene kadar öyle yetismis ama bu çarkın içine giriyor okula başlayınca, diğer 29 öğrenci onu ezik bi tip olarak algiliyo, hatta o çok bilmiş veliler bile o çocuğun annesini dışlıyor, bu çocuğun annesi bi sorun olduğuna karşı tarafı da dinleme taraftariyken, saygiliyken diğer veliler ayyy valllaaa benim çocuğun yalan söylemez ayyy benimki hic kötü bisi yapmazcilar. Yani bi süre sonra o çarkın içinde diğerleri gibi olmak zorunda kalıyorlar. İşte toplumdan kaynaklaniyor dediğim bu. Ne yazık yurtdışında yaşasam belki düşünürdüm çocuk yapmayi.

Yani ben herseyi anladim da olmasin diye dua etmek nedir? Bende istemiyordum hic sevmem bebekleri cocuklari falan evlenmeden de dedim esime en az 5 sene diye. Ya sonra hamile kalmişim idrarda cift cizgiyi gordugumde her korktum hem cok heycanlandm gecesinde de agrim oldu rahimde kasilmalar seklinde ay princ tanesi kadar bile olmayan şey ne kadar güçlüydü cok duygulanmistim ve onu istemiştm. Olmadi kismet degilmis. Sonra hep istedim simdide olmuyor... Mesela cocuklara bakis acini degistir onlarla ilgilen belki fikrin degisir degismessede soyle kocan dogursun baksin

Çocuk istemiyorsan olmasın ne deyim Varsa bir çocuk hakkın onuda yıllarca uğraşıp gözyaşı dokenlerden birine nasip etsin inşallah Ya ben anneyim de böyle konularda bi tuhaf oluyorum tamamen duygusal yani sizlik değil

Evladın yerini hiçbişey tutamaz bence anneler daha iyi anlar beni zaten annelik duygusu da çocuk olduktan sonra ortaya çıkıyor daha onceden annelik duygusu olamaz.

Amin inşallah MightyPineapple La Chica

Bence yardım almalısın. Bunun ilk sebebi zaten eşinin bebek istiyor olması. Eşine karşı da sorumluluğun var. Onu hayatının sonuna kadar böyle oyalayabileceğine inanıyormusun gerçekten. Adam BABA olmak istiyor. Birgün isyan bayrağını çekecek elbet. Koparsınız birbirinizden. Evlat dünyanın en güzel şeyi. Madem evliliğinde güzel gidiyo. Bu konuda yardım al ve biraz konunun üstüne git derim. lily86

Biraz yorumlara baktım da insanlar anne olunca anne olmayanlari, olamayanlari veya olmak istemeyenleri hemen bir yerden yere vurma haline giriyor. İstemek kadar istememek de doğal bir haktır. Tabi ki bunun önceden eşinizle konusmaniz gerekirdi. Fakat bu fobi zaman geçtikçe veya eşiniz ısrarla istedikce daha da gelişmiş yorumlarinizdan anladigim kadariyla. Psikolojik desteği kendinizi çocuk yapmaya odaklamak için değil bir sorununuz varsa onu bulabilmek ve çözebilmek amacıyla almalısınız.

Bende sizin gibi anne olmaktan korkuyordum. Çok büyük sorumluluk yapamam diye düşünüyordum. Ama şuan 4aylık bir bebeğim var o kadar mutlu ediyorki beni anlatamam tarifsiz bir sevgi. Neden bekledik diyorum. Kesinlikle korkularınızı yenin. Pişman olmazsınız Rabbim kolaylık veriyor. Belissima77 Amaca giden yolda herşey

Benim yorumum bu. Bundan sonrakileri de begenme bence. Birileri yakistirsin diye yorum yapmiyorum.

Evli degilim. :) Puxhu Sen önce kendine

Bizim burada noktalama isaretlerini kullaniyor insanlar. Orada hava nasil?

anne olmak mı lütuf Rabbim ne guzel bir duyguymuş bu... korkmak mı mutlaka altında yatan sebepler var eşinizi baba olmaktan nasıl mahrum edersiniz hemde bir sorununuz olmadan eşiniz gerçekten sabuırlı biriymiş acil doktor öneriorum... Akasya Saçmalamayın! Üyelik

İnsallah rabbim tez zamanda sizi bebeciğinize kavusturur, bana müjdeli haberinizi vermeyi unutmayın. yakın bı kız arkadasım da 6 yıl sonra aşılama tontemıyle gebe kalmıs ve sürekli dıger annelerı toplayıp benımle sizin gibi konusur. annelık cok guzel, ben 6 sene bekledim, tatman lazım, neden istemıyorsun gibi. hala bana zaman zaman sizin söylediklerinizi söyluyor. cok çile çektim ama yine olsa yine yaparım diyor. sizlere cok imrenıyorum. eşim için ben de sızın gıbı olmayı cok ısterdım. Siz ümidinizi kaybetmeyın. bebişin kalbi atmaya baslayınca da bana yazmayı unutmayın olur mu. dualarım sizinle

istemek ne kadar normalse, istememekte normal. bu ısrarlı çocuksuz olmaz yorumlarını ilginç buldum. ben annelik aşkıyla yanarken doktor doktor gezerken, istemeyenlere nasıl istemezsin diyemiyorum. ikiside çok normal

Hala algı operasyonuna devam ediyorsun Ya da ciddi bir algı problemin var. Anlamıyorsun okuduklarını Hiç bir cümlemde herkes anne olmaşı demedim. İspatlayamayacağın yerlerden yürüme Haksız iftira atıyorsun. Ama okuduğunu anlama yeteneği gelişmemiş biriyle daha fazla konuşamayacağım. Ne gariptir ki ben herkes anne olmamalı dedikçe, siz herkes anne olmalı anlıyorsunuz Üzüldüm size. Bir de ben üstünüze gelmeyeceğim burcubahar0635 what u get is what u

Birkaç sorum olacak müsadenizle? 1-Çocukluğunuz nasıl geçti? 2-Anneniz ile ilişkiniz nasıldı? 3-Anne ile babanızın ilişkisi nasıldı?

Hayır, ondan ayrı yaşamaktansa eşim için anne olabilirim. ama sırf o istiyo diye böyle bi haksızlığı bebege ve kendime yapacak cesareti bulamıyorum kendimde. eşim de 3 yıldır bende annelik hissinin gelişmesini bekliyor. ben de onun üzüntüsünü gözyaşlarını artık görmezden gelemiyorum. o yuzden psikolojik sorunum mu var acaba dıye sızlere sormak ıstedım Önceki

Eşinize çok üzüldüm.. umarım ya o vaz geçer ya da siz istersiniz.

zamaanın ne getirceği bilinmez duygular değişebilir, sonra çok pişman olunur. biz 2,5 yıldır olsun diye uğraşıyoruz çok yıpratıcı

Başka bir çocuğa zarar gelmemesini istemek bile analıktır. Şefkatle başını okşamak ve dediğiniz gibi kedi, köpek sahiplenmek bir CAN kurtarmak. İlla çocuk sahibi olmak zorunda değiliz, ama bu bizi çocuk düşmanı zalim varlıklar yapmaz. Ayrıca damızlık da değiliz ne öyle doğurmak için evlenmek

Merhaba. daha önce diğer arkadaslar da sormuştu önceki sayfalarda anlatmıştım. ama yine yazabılırım. annem ve babamla aram çok iyi. arkadastan öte bi ilişkimiz var ikisiyle de. ikisi tarafından da sevgi dolu büyüdüm. tek bir azar bile işittiğimi hatırlamam. annem anaokul öğretmeni, beni çok büyük bi sevgi ve merhametle yetiştirdi. belli bi dönem annem ve babam ayrılmışlardı ama o zamanda da herhangi bi mahrumiyet yaşamadım. allaha şükür ki eşim de öyle, sevgi dolu mükemmel bi insan. Sanırım benim için yapılacak hiç bir şey yok. diğer arkadaslar da sağolsunlar çok ilgilendiler, psikologa gitsem dahi sanırım fıkırlerım değişmeyecek gibi anladım.

Burasi daha çok karışır.. helal olsun güzel bi konuya deginmissiniz..

Eşinizin böyle heveslenmesi normal evlendikten belli bir süre sonra insan heves ediyor çocuklara. Siz de çocukları sevmediğinizi ve çocuk istemediğinizi düşünebilirsiniz. Ama hamile kaldığınızda iş değişiyor ben ilk başta bebek istediğim halde iki hafta ağlamıştım nasıl bakcam bu çocuğa diye. İlk defa kalp atışını duyduğunuzda ilk defa insan suiletinde bebeğinizi gördüğünüzde ilk hareketlerini içinizde hissettiğinizde hisleriniz çok farklı oluyor. Onu seviyorsunuz onu her şeyden korumak sakınmak istiyorsunuz onun size muhtaç olduğunu anlıyorsunuz bu sevgi annelik sevgisi o zaman başlıyor. Ben henüz bebeğimi kucağıma almadım ama içimde kıpır kıpır eden canlı nın kucağımda olduğunu hayal etmek bile çok güzel geliyor şu an. Bir erkeğin sevdiği kadından bebek sahibi olmak istemesinden daha doğal ne olabilir ki. Annelik istediğinizin önüne geçecek başka şeyler var mı merak ettim. Ne bileyim yoğun bir iş hayatı işe gidince kime bırakıcam korkusu gibi. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Eşim gitmez ama ben gitmeyi düşünüyorum. her şeye bukadar sevgi doluyken, cocuklara karsı tutumumun nedenini belki bulup çözebiliriz. buradan okuduklarımdan bu kanıya vardım artık

Adamın hakkı.. çok istiyor belli.. Yaşın kaç.. Bak ben de zamanında hazır değilim diye erteliyordum şimdi Allah bana ne koca ne evlat veriyor. Çocuk doğurmadan menepoza girecem diye ödüm kopuyor. Menepoz zmaanı sana da bir çocuk sevgisi gelir de ozaman da olmayıverir vs.

Valla ben sadece durumum normal mi anormal mi diye sordum, millet başladı tuhaf tuhaf şeyler anlatmaya. kimse benim kararımı sorgulayamaz, ben sadece danışmak istedim, ağzı olan konuştu. boşan diyen bile oldu. yuva yıkmak ne kadar da basitmiş. . push ; Z

Dünyanın en güzel duygusu anne olmak her duygu boş anne olmak çok güzel Allah isteyipte olmayanlara nasip etsin inşallah 9yaşında bir oğlum var arkadaş anne olanlar yazsın demiş arkadaşlar anlamamış herhalde bence eğer sorunlarını alabilirsen kesinlikle anne olmak mükemmel birşey ya tarif edilemez bir duygu inşallah bu korkunu atlatıp mutluluğunuzu hayırlı bir evlatla taçlandırmayı nasip etsin Rabbim

Anne olmayi istememek ewet garip degil cok sacma yorumlar yapilmis insan psikolojisi okuyan ve biyolojiyi iyi bilen biri olarak soyluyorum bunu uremek icin evlenilir bizim ask die nitelendirdigimiz sey aslinda karsimizdaki insanin neslimizi guzel dewam ettirebilecegimizi dusunmemiz ayrica sendeki cocuk istememek degil istemesen kendini yokladiginda sadece istemiyorum der gecersin sen ateslenme hastalanma fln diyisun o yuzden dra gitmelisin bu bi fobi tedaviden sonra istiyecen die bisey yok ama en azindan ben istemiyorum dersin bu tarz daralmalar yasamazsin. eger tedaviyi kabul etmiyorsan esinle ben kesinlikle cocuk istemiyorum diye konusmalisin adam belki kendi yoluna bakmak isteyecek nasil ki o seni anne olmaya ikna edemiyo istemedigi icin sende onu kandine mecbur birakamazsin oyalarak hakkinda hayirlisi olsun

Fikrim değişti evet gitmelisin bir uzmana hatta birlikte gidin esin de duysun bunları

Konu sahibi inşallah çocuğum olmaz diye dua etmiş kendisine zaten, hadsiz olan kısmı neresi anlamadım. Art niyetli bir yorum olduğunu da hiç düşünmedim açıkçası. Konu sahibi istemiyor arkadaş da Allah olmayana versin demiş bunun neresi beddua?

ben de çocuk sahibi olmaktan korkuyorum. işte hamilelikte işi götürebilir miyim. doktor muayeneler. çocuk sağlıklı doğar mı. ona yetebilir miyim güzel bakabilir miyim. büyük sorumluluk. zaten benim farkettiğim sorumluluk sahibi olmayanlar ellerindeki paraya bakmaksızın 7-8 tane doğurup takılıyolar öyle Önceki

aynennnnnn sinirlendim cok ya

Konu basligini okuyunca korktum benim gibi biri daha mi var diye esimle isteyerek cocuk sahibi olduk hamilelikte sorunsuz gecti ama dogumdan sonrasi tam bir felaketti bebegi hic benimseyememistim annelik duygusu 0di hergun ölsün diye dua ediyordum bu sure sonra kendim olmek icin dua eder oldum 1 sene azalarak surdu bu hal simdide asigim kizima desem yeridir yani bu is biraz karisik isteyerek olsa bile bazen evdeki hesap carsiya uymuyor ben psikolojik destek aldim ama sizin daha cocuk yok ortada boyle istememeniz normal tedavi edilecek birsey gibi gorunmuyor hayati akisina birakin sürprizler olabilir :)

Annelik rahme düşünce, babalık kucağa alınca başlarmış. Baba olmadan babalık duygularıyla dolup taşanı ilk defa duyuyorum. Eşinin duygusallığı bana da abartılı geldi. Belki ondan çocuk istemediğin için kendisini değersiz gördüğünü düşünüp üzülüyordur. Öte yandan "bende annelik duygusu yok" demek de çok iddialı olmuş. Ergen kızların cinsiyetlerini farkedince erkek düşmanı tribine girip "asla sevgili istemiyorum, evlilik bana göre değil "demeleri gibi. Oysa gün gelir sevgilileri de olur, evlenirler de... Annelik duygusu, sevgililik duygusu gibi şeyler sonradan oluşmuyor, doğamızda var. Sadece uygun zamanı ve uyanmayı bekliyorlar. O yüzden büyük konuşmamak lazım. Hele yaş ilerleyince son treni kaçırmamak için telaşa kapılabilirsin. İkiniz de çok uç noktalardasınız. Bence birlikte terapiye gitmeniz daha faydalı olur.

senin kararin.. ne zaman hazir hissedersen o zaman yaparsin eşinize bunu belirt bence.. bende diyorum eşim kararımı bana birakti.. sonuçta çocuk istiyorum tabi.. o duyguyu biliyorum. diyeceksin ki Kocacimm aşkım canim benimm. bak ben ne zaman hazir hissedersem o zaman kalicam hiç merak etme.. şimdilik kendimi hazirlayayim de... ama eşinizin çocuk istemesi normal.. fakat doğuracak büyütecek eşin degil Sensin... kendini hazir hissettiğinde başlamalisin.. burda boşan diyo takmayin.. insan boşanmak için evlenmiyor.. yuva kolay kolay kurulmuyor sen mutlusun. o yeter..

bebek istemiyorsan kesinlikle yapma. herkes anne olmak zorunda değil. ama eşine başka alternatifler sunmalısın. çünkü o istiyor. mesela başka birinden bebek yapmasına izin vermek gibi. Önceki

Bende çocuk sevmeyenlerdenim Dışardan seviyorum Evliyim ve 9 yaşında 1 oğlum var canımdan çok seviyorum oğlumu İlk evlendigimde hamile kalamadim ailemi telaş sardı aman çocuğu olmayacak mı diye Halbuki bende eşimde istemiyorduk sonrasında hamile kaldım herkeste mutluluk bi sevinç sanki ben çok istiyordum da olmuyormuş gibi karşıladılar Çocuğum büyüdü bu kezde hani 2. ne zaman geliyo bu büyüdü demeler sürekli baskı yapmalar özellikle kendi ailemden bi kardeş daha olsun dediler Ben zaten 1 çocuk yapacam başka yapmam kesinlikle dedim ve konuyu kapattım bir çocuğun daha sorumluluğunu alamam kendimi 2. çocuğa asla hazır hissetmedim Karı ve kocanın aynı fikirde olması lazım bu konuda Rabbim evlat isteyen herkese versin . push ; Nil

Kesinlikle su durumunda dogurmamalisin eğer dogurursan dogumdan sonra su haline postpartum depresyon eklendigi zaman çok kötü şeyler olabilir normalde kadınlar hayaller kurarak doğuma girer ama sonrasında istese de istemese de bir çok problemle karsilasir o haliyle mücadele eder ama sen anne olmadan zaten korkuyorsun. ama esinde ömür boyu bunu kabullenipte yanında kalmaz onuda bil Önceki

İlla doğruracaz yani Ana olunca anlayacağız birden kutsal ulvi varlıklara dönüşeceğiz, kocamıza daha da bir aşık olacağız Bebeğin hiç gazı olmayacak, uykusuzluktan cadıya dönüp kocayla papaz olmayacağız, seks hayatı bomba olacak, işten gelen koca bir anda supermane dönüp yatdım meleği olacak hayat şahane olacak Çok anlam yüklenen herşeye karşıyım annelik de dahil. Ayrıca çok üzgünüm anne olunca anlarsın lafına da kılım. Ne anneler var çocuğu bir kedinin başını okşayacakken sanki yaratık görmüş gibi çocuğu çekip " elleme pis o " diye çığıran, evladına edep terbiye vermeyen, evladına saygı duymayan eğitim vetemeyen. Şimdi kutsal mı bu anacıklar? Hiç sanmam. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Çift olarak istemezlerse evlilik çocuk getirmez, getirmek zorunda degil, burdaki sıkıntı bir tarafın isteyip bir tarafın istememesi

bende aynı şey ihissediyorum içimde çok annelik duygusu yok daha doğrusu evlenmeden önce vardı ama evlenince istememeye başladım psikolojik de olabilir.. 32 yaşındayım geçmi kalıyorum diye düşünüyorum açıkçası. Senderr YazKokulununAnnişi<3 Üyelik

Hadi dusuncelerin sonradan degisti tamam. Esini cok seviyorsun ama, bencillik diz boyu. Sadece kendini dusunuyorsun farkinda misin? Ha biz sana, kocan icin kendi tercihlerinden vazgec, cocuk yap demiyoruz. Bunuda yanlis anlama. Ama bu kadar seviyorsan kocani, onun mutluluguicin fedakarlik yapmalisin. O fedakarlik da bosanmak. Kocan icin cocuk yapma. Onun mutlulugu icin ondan ayril bence. Ask bazen buyuk fedakarliklar gerektirebilir. Iste o zaman gercek askdan söz edebiliriz. Sadece kendini dusunmek ask degildir.

Evet hiç cocuk hasreti cekmiyorum, gelinlik giyme hAyalim ve evlenme hayalim de hiç olmamıstı. sadece eşimi cok sevdiğim için ondan ayrı yasayamadığım için evlendim, aksi halde evlilik düşüncesi bile bana cok uZaktı. hayallerimde yer almazdı, ben bu dünyaya birey olarak geldim, herkes anne olmak zorunda değil bence de. anne olmamız gerek diye bir şart yok ki. ben yine de uzmanla görüşme yapacagım. evlilik terapisti mi olması gerek, psikolog mu psikiyatr mı

Sizin aile iliskileriniz nasildi? Ozellikle annenizle olan iliskinizi merak ediyorum. Bilincaltinda sizi annelikten sogutan birsey olabilir.

Benim de herkesin saygi cercevesinde yaptigi yoruma saygim var, mudahaleyi sevmem yorum konusunda. Kendinizi kandirmayin, sizin ne icin insallahli masallahli yorum yaptiginiz belli. Ben de dahil "Zorla yapacaksin" mi demis herkes, bakin bir bakalim bunu mu kastetmisim? Biz de biliriz "istemiyorsan insallah olmaz, insallah senin hakkin varsa otekine verilir" vs yorumlar yapmayi. Ama kimse yapmamis degil mi? En azindan kendini bilen kimse yapmamis, yapmaz da. Cunku bu baska bir boyut. Bence saygi kavramini kendi yorumlariniza saklasaniz daha iyi olacak.

Bence bu senin biseyden korkmandan kaynakli olabilir... Bende korkuyordum... Ama senin kadar ileri boyutta degildim... Suan bi icgudun olmamasi gayet normal ama sen kendinide bi gazliyorsun gibi... Suan hamileyim ve cok mutluyum... Ve o icguduyu allah veriyor zaten... Cok ilginç ve çok olağan üstü bir olay yaşıyoruz aslında çok güzel bir duygu ama sen kendini bunları yaşamamak için kasıyorsun... Seni yadırgamıyorum seni suçlamıyorum ama eşinin tarafından baktığımda da acayip haksızlık yaptığını düşünüyorum... Bu onun doğal hakkı... Sen korkuyorsun diye onu böyle birşeyden mahrum edemezsin... Bence doktora görünmelisin... Hem bu kötü birşey değil... Belki gittiğinde iyiki gitmisim diyeceksin... Hem eşini hemde kendini üzmenin bir alemi yok... kaldıki yanlışlıkla hamile kaldın diyelim o bebek doğarsa sahiplenmeyecekmissin gibi bi his dogurdu icimde... Ki buda bir sıkıntı bence...

Evet psikolojik olarak üstüme geldikçe daha da sıkı ve ciddi korunma yontemleri arastırmaya baslıyorum. kendı halıme bıraktıgı da oluyor ama pek uzun surmuyor. daha vakıt var sizce de değil mi? Ben de öyle dusunuyorum. oyalıyorum yani aslında böyle diyerek.

2 tane evladım var. psikolojik sorununun olduğunu düşünmüyorum. herkes çocuk istemeli diye bi kural yok bence. bu içten gelen bir şey. hatta çocuk yapmaman isabet olmus bakım konusunda hakkını veremeyeceksen hem çocuga hem sana yazık olurdu. keşke evlenmeden önce eşinle konussaydın bu durumu... psikolojik destek kısmında eşinizle beraber bi aile danışmanına gitmenizi tavsiye ederim Idrakyollariiltihabi

Evet haklısınız

Anne olmak istememek nasıl sizin hakkınızsa, babalık da eşinizin hakkı.. İki durum için de kimseyi suçlayamayız. Destek almalısınız çünkü Bu kadar doğal bir olaya neden bu kadar aşırı tepkili olduğunuzu öğrenmeniz sizin için iyi olacaktır. M Mutlak Butlan İnanmak istemiyorum, bilmek istiyorum.- Carl

Teşekkür ederim canım sende öyle hep severim hayvanlara merhamet edenleri... Ne güzel o masumlara sahip çıkmak.. Ama inan annelik hiçte zor değil tek zorluğu sevdiğini kaybetme korkusu

Konu sahibi bunları kendi içinde yaşıyo ama. Kimseye bu konuda bi baskı kurmuyo, zararı yok kendinden başkasına. Neden çocuk sahibi istemeyen insanlara uzaylı muamelesi yapıyosunuz. Benim de nefret ettiğim çocuk türleri var ve bigün öyle bi çocuğum olursa naparım diye kara kara düşünüyorum. Çocuk sahibi olmak zannedilenin aksine bin kere oturulup düşünülüp karar verilmesi gereken çok meşakkatli ve hayat boyu özveri isteyen bişey. Bişeyi istemek kolaydır ama asıl zor olan istememektir bence. Bişeyi istemediğini insan çok kolay bilir kafasında gerekçeleri vardır ve bunlar düşünülüp karar verilmiş şeylerdir. Halbuki istemek öyle değildir, bişeyi isteyip elde ettiğin andan sonra onu neden istemiş olduğunu düşünür çoğu insan. Tabi ki bir insan evladıyla kıyaslanamaz ama şöyle bi örnek veriyim. Hayvanseverler facete hep birbirini gazlar kedi almayı düşünen insanlar yazar gruba, alsam mı diye herkes al şöyle iyi böyle güzel der. Ama kimse anlatmaz o kedinin evde bütün gün put gibi durmadığını, sağı solu yırttığını, dışkısının koktuğunı, hergün kumunun temizlenmesi gerektiğini, aşılarının pahalı olduğunu, deli gibi tüy dökeceğini vs vs.. Bunları bilmeden ve araştırıp düşünmeden kedi alan insanlar da çoğu zaman kedilerine 2-3 ay bakıp sokağa atarlar kedi bi yeri yırtttı mı. İşte ülkedeki çoğu insan da böyle, el bebek gül bebek mutlu mesut çocuk büyüteceğini sanıp iş büyük sorumluluklara, çocuk büyütmek değil de çocuk yetiştirme safhasına geldi mi zamanında bu sorumlulukları, ebeveynlik görevlerini, maddiyatı, aile ortamını planlamadığı için etraf büyümüş ama yetişememiş insan kaynıyor. Yani doğurmak kolay bişey, demek ki kendinde bu sorumlulukları alacak cesareti bulamamış, bi insanın bunun üstüne düşünüp kafa yorup istemediğine karar verebilmesi saygı duyulması ve takdir edilmesi gereken bişeydir. Yoksa kedi köpek de dört ayak üstünde durana kadar yavrusuna bakıyo, çoğu insan da ebeveynliği bundan ibaret görüyo bu ülkede. Etraf hırsız tecavüzcü dolu. Bu insanların hepsi isteyip istemediğini bile bilmeden çocuk doğuran tipler. Etrafına vatanına zararlı olacak yetiştirilemeyecek bir insan dünyaya getirmektense hiç getirmemek daha iyi.

Az önce bütün mesajları okudum, aynı durumda olduğum için, acaba benim bakamadığım bir pencereden bakıp benim düşüncemi değiştirebilecek bisi yazan var mı diye, ama maalesef, hepsi zaten duyduğunuz, zor ama çok güzel klişesi. Olmayınca olmuyor demek ki, Allah isteyen herkese nasip etsin.

Bravo!

Geçmiş olsun. Allah hayırlı zamanda hayırlı evlat nasip etsin. Yalnız şu iki şeyi birbirinden ayırmak lazım diye düşünüyorum: Çocuğunu sevmek/Ebeveyn olmak istemek. Çocuğunuzu illa ki seversiniz. Kan bağı olayı. Misal ben dünyaya gelmeyi hiç istemezdim ama annemi çok seviyorum. Çocuğunuzu kendi kanınızdan, canınızdan olduğu için sevmeniz normal. Mesele ebeveyn olup olmamak ve bunu isteyip istememek.

Anneler beni linç edecek çünkü mecburum çocuk istemeye kedi besliyorum diye gıcıklar bana bide

Şimdi niye evlendin o zaman diyeceğim olmayacak. Allah vermez olmuyor amenna denir ama ne kadının ne erkeğin eşine bunu yapması bana vicdansızlik geliyor...

anne olmayı istememek bir secim ama esinizin bu denli isteyisi sizinde psikolojiyi iyice etkilemis belki daha zamanı degildir siz kendinizi bu yonden kotu hissediyorsunuz ve doktora gidin bence en azından uzmandan alırsınız bilgi . push ; francesca Hayat 1 gündür, o da bugündür.. tek ayak

ayrıca sen çok fesat bi insansın. kıskanç ve fesatsın. gerçek hayatında da eminim ki çoğu insan için kıskançlıktan çatlayan bi yapın vardır. daha fazla benİm konuma yorum yapıp durma. senin gibi bi insanın öğütleri benİm hayatımda zerre kadar yer tutamaz

Ben de senin hiçbi yazdığını okumadım. önce saygı duy sadece konuşuyosun az dinlemeyi öğren

eşinizin duygusallığı da tartışılmış anlatmadan geçemeyeceğim. benim eşim öyle çok duygusal romantik bir erkek değildir. hiç ağladığını görmedim mesela. duygularını dışa vurmaz ama gayet güzel hissettirir. benim de bir kızım var ve babası ile birbirlerine çok düşkünler haliyle... önemli bir husus; eşim baba sevgisinden mahrum büyümüş hatta her türlü şiddete de maruz kalmış. eşim bazen kızımızı severken öyle bir yüz ifadesine bürünüyor ki her jesti, mimiği bar bar bağırıyor sevgisini :) hatta çok kanı kaynadığında alnında bir damar belirginleşiyor bu anları yakaladığımda bazen gözlerim doluyor çünkü gerçekten sevdiğinizi insanı mutlu görmek mutlulukların en tatmin edeni... belki biz kadınız, anaçız hormanlar, 9 ay karında taşımak vs vs. ama erkeklerin evlat sevgisi gerçekten bambaşka oluyor.

Anne olursan bu dusuncelerininde degistigini farkediceksin yasamayan bilemez bu bir içgüdü meselesi istemezsiniz ama olunca vazgecemezsiniz. Bi cok seyden mucize cikaririz elbet. Hic suphe yokki nefes almak bile bi mucize ama bir bebek... Cok farkli

Tabiki haklısın bu konuda yargılamamam lazımdı belki de ama Tutamıyorum kendimi bilmiyorum annelik hassasiyetindenmidir bilmiyorum Üremek için evlenmiyoruz demişsin ne olacak peki hayat bu dönguden ibaret bende haddinden cok çocuk yapıp bakmayıp sokağa atanlardan muzdaribim. Bakmayacaksan çocuk yapmiycak sin ama anneligin güzel bi duygu olduğunu defalarca söylerim ve tavsiye de ederim. Ve not: zorla çocuk yapmayın nolur. İsteyerek ve bilinçli bi şekilde çocuk yapın.

Cocuk istemio olmak normal olabilir ama sizin bu halleriniznormal diil kesinlikle. Mutlaka altta yatan biseyler vardir, yine soyluorum destek alin lutfen, kendinizi bu kadar yiyip bitirmeden. sonanda

Çocuk için evlenmedim diyorsunuz tamam anlıyorum ama belliki eşinizin bu evlilikten beklentisi var. Çocuk özlemi çekiyor. Benim eşimde çok çocuk istiyor.2 senedir çocuğum olmuyor. Türlü türlü tedaviler gördüm. Psikolojim bozuldu bu kısa zamanda. Bırakmak istedim eşimde bırak kendini dinle olmazsa olmaz dedi. Bi kaç ay dinlendikten sonra tekrar tedaviye başladım. Çünkü eşim çok istiyor biliyorum ve bende eşimi çok seviyorum. Ben olması yolunda elimden geleni yapacağım gerisi Allah a kalmış. Tekrar yazıyorum kararınızı yargılamak bana düşmez ama ben sevdiğim adamı sevindirmek isterim şahsen... SIFIR MOD %100

Bir şeyi istemekle istediğin şey olmuyor diye karşındakine devamlı baskı kurmak, bebek reklamları çıktığında karşısında zırlayacak kadar abartmak aynı şey mi? Bunun ayırdına neden varamıyosun? Konu sahibi kocasına gidip ben çocuklardan nefret ediyorum inşallah çocuğum olmaz diye başını yemiyo ama, karşısındakini psikolojik olarak taciz etmiyo. Çocuk istiyorum diyo o da hayır ben istemiyorum diyo, adama ne kadar istemediğiyle ilgili baskı kurmuyo algılayamıyo musun bunu? Ben edebiyat öğrencisiyim. Hayatım metin analizleri ve yorumlamalarıyla geçiyor. Türkiye'nin en iyi devlet üniversitelerinden birinde okuyorum 3.87/4 ortalamam var. Sen önce de da ları doğru ayır sonra Türkçe öğretmenimi sorgularsın. Bu arada o direk değil direkt. Hadi byee. N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Benim kuzenim de tıpkı sizin gibiydi, hamile kaldiginda bildiğiniz 9 ayı aglayarak geçti istemiyorum diye. Şimdi oğlu 6 yasinda, onu kendi büyütmek için isini bıraktı, bizleri bile iplemez oldu dogumdan sonra, varsa yoksa oğlu :) abarti bağımlı bir anne oldu. Garip bi psikoloji, bence sizde öyle bir anne olursunuz. Ama hayırlısı tabi.

ha ha, siz de haklısınız. bu korkuyu yaşayan kişi çok gerçekten, hatta bu sebeple çocuğuna kavga etmeyi öğreten arkadaşım bile var, en azından kavga etmeyi öğrensin diyor.

İşte bencede normal O yüzden eşiniz doktorluk değil. Tıpkı sizin olmadığınız gibi Tek hatanız evlenmeden önce konuşmamak :)) burcubahar0635 what u get is what u

kesinlikle vakit var lütfen rahat olun "yaş geçiyor" diye düşünüp acele karar vermeyin. çünkü gerçekten psikolojik anlamda bu kadar tepkiliyken hamile olmak ikinize de zarar verir. takdir etmek bana düşmez ama hayvan sevgisi olan, hayvanlara bakan besleyen insanların çok yoğun bir merhamet duygusuna sahip olduğunu düşünüyorum. bu kadar karşılıksız koşulsuz bir sevgiyi sürdüren bir insan kendi yavrusunun zarar görmesi fikrine tahammül bile edemez, o yüzden ona bu haksızlığı yapmayacağınıza inanıyorum. belki de çocuk sahibi olmaktan bu denli korkmanızın altında da bir mükemmeliyetçilik yatıyor, bu konuda psikoloğun çok yardımı dokunabilir.

Bu da artık eşinin aldığı bir risk, hiç istememe ihtimalin, ben o riski almazdım mesela, çocuk için evlenmedim ama anne olmayı çok istedim bu orta yol bulunacak birsey de değil üstelik

Ben eşinizin yaptıklarını hala çok garipsiyorum. yıldırma çabası mı nedir? Sizi ayağında sallamaya çalışmasını hayal ettim yada edemedim. Siz eşsiniz çocuğu değil ki. Demek ki bebek olsun diye çabalasaydınız ve olmasaydı eşiniz karaları bağlayacak hayata küsecekti. çocuk olmadan da sağlıklı evlilikler sürüyor. Ayrıca eşiniz sizin istemediğiniz şeyi niye gözünüze sokuyor?Zorla istemek çok saçma en çok siz vakit geçireceksiniz. bu ortak alınacak bir karar. Hala hamile kal bakışın değişir diyenleri anlayamıyorum. Zaten ondan korkuyor ya. Yaşamadan duygusunu bilemez evet ama bu şekilde kalırsa her durumda "senin yüzünden" gibi sözler çıkacaktır. Ve ben önceki mesajımı yineliyorum ; Bence anne olmak Dünya'nın en güzel duygusu değil. Anne olmak Dünya'nın en güzel duygularından sadece biri...

kendin demişsin işte annelik duygusu yok diye annelik olmadan duygusu nasıl olcak ki

Yani istemiyorsaniz olmayin ama oyle esimin bu kadar cok isteyecegini kendiminde bu sekilde istemeyecegimi bilemezdim demek bence cok basite kacar siz resmen olurumde dogurmam modundasiniz. Sonucta esiniz belki bunun normal bir surec oldugunu dusunerek size konuyu acmamis bile olsa evlenmeden once, sizin kendi yapinizi ve bu konudaki kesin dusuncenizi bilerek esinize en azinda evlenmeden once cocuk konusuna sicak bakmadiginizi soylemeniz lazimdi. Bana kalirsa insanlar evlenirler ve cocuk isteyebilirler sizin bu durumu beklemeniz ve tahmin etmeniz gerekirdi. Dua edip kabuslar gorecek yemeden icmeden kesilecek kadar korkmaniza birsey diyemem ama eger konudan rahatsizsaniz gidin doktora gorunun. Siz cocuk istemiyor degilsiniz de sanki hamile kalma olgusundan dogurma olgusunda korkuyor gibisiniz illaki altinda bir sebep vardir. Herneyse istemiyorsaniz cocuk dogurmayin ama esinizde iyice kafayi takmis onada yazik keske evlenmeden dedigim gibi bunu belirtseydiniz sonucta kimseden cocuk sahibi olma hakkini keyfiyen alamazsiniz bu cok buyuk bir konu bence. Adam belki sizi sevdigi icin yillarca sesini cikarmayip icten ice uzulup kinlenecek sonra yas 50 -60 oldugunda iyice yaslilik ve emeklilik hayatina geldiginde belkide size bu konudan dolayi hayati zehredecek sizi suclayacak. Ben olsam sahsen sizin yerinizde kendimden cok karsimdaki insani nasil bir duruma zorluyorum diye bakardim. Hani bu ben hazir degilim 3-5 sene bekleyelim gibi bir mantikli istek bile degil siz adamla evlenirken hic sesinizi cikarmamissiniz simdide resmen isin icinden nasil cikarim diye kivraniyorsunuz bu is evliliginiz ciddi derecede yipratir bence bir sekilde cozum bulmaniz gerek. demlicaykeyfi Ve dünya bir çölse durma. Seraba su getir. Anneler

Bu düşündükleriniz çok normal bende hamileyken ben naptım bakamıcakmıyım acaba diye çok ağladım üstelik anne olmayı istiyordum planlı bir gebelikti ama kime sorsam herkes çok normal bende öyle hissediyorum dedi. Yaşınız çok ileri değil ama 5 sene sonrada hala böyle düşünüyorsanız bile çocuk yapın çünkü anne olmadan o duyguyu bilemezsiniz. Bu saydığınız durumlar dışında başka tedirginlikleriniz yoksa çok normal endişelenmeyin.

cidden bende kkde gördüm sadece cocuk istemeyen kadınları çevremde hiç yok nerde yaşıyosunuz bi tanışsaydık

yalnız bişe dikkatimi çekti sürekli hayvanlarla bebek sevgisini kıyaslamıssınız inanın sokaga çıktıgımda köpekler üzerime atlıyor hergün yemek indiririm sevgimi gösteririm hayvanları çok çok severim evimde papağanım var aşıgım resmen ona.. anne değilim daha düşünmüyoruz ama kendi doğurdugunla hayvan sevgisini suan bile kıyaslayamam ki eminim o çok farklı bi duygudur lütfen sizde kıyaslamayın hayvanlar bize muhtac çok sevelim yaşamaları için destek olalım tabi ama evlat sevgisiyle aynı kefeye konmaz ki..

Ayrılın bence. Sizin nasıl istememek hakkınız ise, eşinizinde istemesi en doğal hakkı. Evlenmeden önce konuşulmamış olması sizin haksız olduğunuzu gösterir. İşte bu yüzden ayrılmalısınız. Herkesin kendi kararıdır sorgulamak bizlere düşmez ama. Çucuğum olmasın diye dua ediyorum demişsiniz ya... üzücü Yani bu denli istemeyen siz sanırım hiç bir zaman bu duyguyu aşamazsın. Ayrılın hemen ayrılın eşinize üzüldüm gerçekten onu bu duygudan mahrum etmeyin..

Konu sahibi cocuk istemiyor diye bencil de oldu, rahatsiz da oldu, cocuklugu da sorgulandi. Pes yani! Uykum kacmadan uyumaliyim.

Hamile ve annelik hormonlari tavanda biri olarak anne olmak istemeyenlere inanamayanlari anlamiyorum. Bakin bu halimle diyorum ki olabilir, istemeyebilir. Yani nesine inanamiyorsunuz.

Ben de bir kuş annesiyim Anne olmamayı istemek gayet normal, psikolojik bi bozukluk değil bu.

Annelik konusunda kararsızdım, senin kadar kesin red etmedim hiç bir zaman ama olsun da demedim. İnsan yetiştirmek hep içime dert oldu. Çocuk büyütmek demiyorum farkindaysan Çocuk zaten büyüyor. Öyle yada boyle kimse bebek kalmadı. Ama herkes insan oldu mu? Bu bana hep em ağır sorumluluk gibi geldiği için kararsızdım. Bunu bir kenara koy şimdi. Hamile oldum, kalp atışı duydum, tekme hissettim, hiç birinde mucizevi bir hissiyat yasamadim. Yasamadikca da bende bir şeyler eksik hissine kapıldım. Bebeğim doğdu ilk 1 2 hafta ' teyzecim benim' diye bile sevdim. Yine eksik hissettim. Sonra ne mi oldu? Mucize falan olmadı. Emek verdikçe, kıymetli oldu. Emek verdikçe bağlandım. Kokladikca canını canıma kattim. Uykuya çok ihtiyacım varken bile gecelerce onu izledim. Özledim, sevdim. Şimdi derdim yine insan yetiştirmek. Bütün o acabalar, ben çocuk bakamam endişeleri beni kamcilamis meğer. Daha çok araştırıp daha çok bulmaya itti. Yanlış yapma korkusunu tasidigimdan hep en doğrusunu aradım. Yani o endişeler, korkular aslında beni daha iyi bir anne yapmakta. Ama bu sizin kararınız. Istememeniz doğal bir kaygı. Eşinizle evlilik danismanindan yardım alabilirsiniz. Siz de kendiniz hakkında fikir edinirsiniz, eşiniz de baskı yapmaması gerektiğini öğrenir.

O değilde bu gidişle eşin psikoloğa gidecek adam çocuk çocuk diye deyimi yerindeyse kafayı yemiş. Evlilik aşk fedakarlık ister şimdi anlık düşünüyorsunuz yaşınız hep 27 kalacak değil sonuçta 77 yaşında olduğunuzda etrafınızda kim kalacak boynu bükük huzur evinde biri gelsede elimi öpse halimi hatrımı devamlı sorsa bana sevdiğim meyvelerden getirse diye bakıp duracak mısınız? Şimdi sanatçılar şarkıcılar bile doğurma sevdasında çünkü görüyorlar eskilerin halini kuru yaprak gibi göçüp gidiyorlar. Akıllı birine benziyorsunuz yetiştireceğiniz çocuk ilerde iyi bir birey olacağa benziyor en azından 1 tane çocuk düşünebilirsiniz yinede sizin seçiminiz.

Sadece anneler baksın demişiniz ama... Ben senelerdir anne olmaya çalışan biriyim ve bunun içinde çekmedigim eziyet görmedigim tedavide kalmadı ama olmadı bi anne degilim ama olmaya çalışan biriyim inanırmısın adet günü yaklaştığında lavaboya bile gitmeye ödüm kopuyor sizde hamile kalırım diye korkuyorsun dünyaya bak tuhaf asla sizi yargılamak degil amacım ama eşinizi o kadar çok anlıyorum ki nasıl bi berbat duyduğudur çok iyi bilirim malesef bence bu kadar kesin konuşmayın eşinizin açısındanda düşünün tabi onunda sizi zorlamaya hakkı yok bu iki kişilik bi karar ama şunu unutmayın anne olmak dünyanın en güzel duygusu allah tüm isteyenlere nasip etsin... bide canım acaba çocukken bununla ilgili bu konuya yakın psikolojik birseymi yaşadın acaba bu kadar katısın bu konuda aklıma bu geldi dilerim herşey gönlünce olur

Bence bir yardım almalısınız. Anne olmak senden bir parçayı büyütmek ve onun ilklerini yaşamak o kadar güzel bir duygu ki tarifi yok..

anne olmak istememen senin tercihin bunda anormal bir durum yok.. fakat bu derece nefret boyutuna gelmek konusunda bence hormonal bir sıkıntı olabilir.. zaten bırak evlenmeyi 18 yaşına gelen her kadın 6 ayda bir muhakkak kadın doğumcuya görünmeli.. evlendikten sonra kesinlikle görünmeli. bence test yaptırabilirsin.. hormonal değilse o zaman psikolojik olarak anormal bir durum olmadığı konusunda da hemfikir olabiliriz..

Elbette birileri begensin diye yorum yazmiyorsun. Genelde yorumlarini begendigim icin sasirdim böyle birsey yazmana. Bu yorum cok bel alti ve cinsiyetci bir yorumdu. Adam orda duygulanmis olabilir. Hatta ne kadar güzel, onca "benim esim cocuga bakmaz" gibi yorum ve konulardan cok daha güzel birseydir.

İnanamıyorum aynı beni anlatmışsınız tek fark eşim baskı yapmıyo bana bende dua ediyorum çocuğum hiç olmasın diye bence anormal bir durum değil herkes istemek zorunda mı

Çocuk sevgisiyle dolup taşıyor diye mi doktorluk oldu adam? Önceki

Hayır yanlış düşünüyorsunuz kesinlikle ben vücudum bozulmasın ayak bağı olmasın diye hiç düşünmedim bile. Önceki

Anne olursanız bebeğe bakamıcağınızı o sorumluluk duygusu size ağır gelebileceğini düşündüğünüz için mi bebek istemiyorsunuz çünkü ben bebeği doğurup kucağıma alana kadar ben bu doğunca napacam nsıl bakacam erkenmi oldu acaba diye çok düşündüm. Ama kucağıma alıp emzirmeye başlayınca heleki aradan 1 2 hafta geçince annelik duygusunun hayatta ki en güzel şey olduğunu hissediyorsunuz ve hemen ikinciyide yaptım hiç düşünmeden :) eğer destek almanız gerektiğinizi düşünüyorsanız önce eşinizden başlayın bence nepertes

Madem bekarliginizdan beri cocuk istemediginizin farkindaydiniz, kendiniz gibi cocuk istemeyen biriyle evlenmeliydiniz. Adam hakli. Bosanin bence. Kac yil bekleyecek ki sizi? Belki hicbir zaman istemeyeceksiniz cocugu. Tedaviyi gerektirecek bir durumunuz da yok. Cunku bu bir psikolojik sorun degil. Tercih meselesi. Sizin tercihiniz, cocuk sahibi olmamak yonunde. gzddmrlli You can if you think you can tek ayak

Teşekkür ederim üşenmemiş ve bana yazmışsınız, sağ olun. benim de gelecekteki düşüncelerim, eğer istemeye istemeye anne olursam nasıl kabullenirim çocuğumu, karnımdayken içimde yabancı bişey varmış gibi hisseder miyim, kötü bi anne olur muyum diye çok düşünüyorum ve cok korkuyorum. ona bakamam ve yardımcı olamam. sadece dogurmakla bitse, tamam doğurayım sonra vereyim eşime baksın, bakar da adım gibi eminim. ama benim en korkulu kabusum haline geldi. bir ara reglim gecikti, hamilelik psikolojine girdim sağlık ocagında tansiyonum düştü ve bayıldım. şoka girmişim. çok zor bir durum. Keşke ben de diğer arkadaslarım gibi anne olmak için delirsem.

Insallah hazir oldugunda versin allah bebegini :) Ben de anac degilim. Hayvan bile bakamazdim. Ki sen bakiyorsun. Cocugu da cocuksuz bir hayat dusunmedigimden "aradan cikarmak" icin yaptim. Ve hatta ikinciyi bile. Cunku tek cocuk istemiyordum. Hamile oldugunu ogrenir ogrenmez cocugunu sahiplenenlerden olamadim ama hamileleik hormonlari heralde 4-5 aylikken artik bebegimi ozlemeye baslamistim. Dogsa da sevsem opsem canimin icine soksam diye :) Herkes dogar dogmaz asik oldum derdi, heyecanla dogum anini bekledim ama. Hayalkirikligina ugradim cunku oyle bir ask hasil olmadi bende malesef. i Tam tersi evlatlik almis bir anne gibi ope koklaya baka buyute sevdalandim yavruma. Buyuk sorunluluk. Asla kacamayacagin bir sorumluluk. Ama oyle buyuk bir sevgi ki. Ben anne olmaya kapasitesi olan herkesin bu sevgiyi hissetmesini temenni ederim. Illa dogurmaya gerek yok. Evlatlik da olsa farketmez. Oyle bir sevgi ki, bazen yureginize sigmayacagini sanirsiniz. Dogruduzgun insan yetistirecek kapasitede insanlar lutfen anne lmaktan geri kalmayin. Dunya gittikce berbat bir yer olmaya basladi. Iyi insanlara hep ihtiyac var.

bazen bir konuda çok üstümüze gelinirse gerçekten ters tepiyor. çok strese sokmuşsunuz kendinizi, 3 yıldır ders gibi çalışmışsınız resmen. psikolog iyi bir çözüm olabilir ama tek başınıza değil, bence eşinizin de ihtiyacı var. bu kadar üstelemesi hiç normal değil. sizi daha da geriletiyor belki akışına bıraksaydı şu an durumunuz farklı olurdu. endişelenmeyin daha önünüzde vakit var. bu işi uyum ve ortak paydayla çözmelisiniz. yoksa gerçekten arapsaçına dönecek Allah yardımcınız olsun.

Kedi besliyor onlar belkide ondan çocukları gibi kabulleniyorlar ya.

Bende evlendıkten sonra korku olustu. Hazır degılım Maddı bırıkımıydı suydu buydu kıldı tuydu dıye korkuyorum. Daha once evliliği ertelıyordum cok saglıklı bir ilişkim varken cesıtlı korkularım yuzunden.. Psıkolog arkadasım korkularım ve ısteksızlıgım uzerıne ornek olarak bana Cocuk dogmak uzereyken dogurmayı ertelıyorsun; cocuk dogdugunda saglıksız olur Ertelemenın altında yatan baska sebepler var onlara egılmek gereklı demıstı. Sizin de baska sebeplerınız olabilir. Destek alarak kendınızle yuzlesebilirsiniz. En azından esınızın bu kadar ıstegı ıcın kendınızı de sorgulamak adına deneyın Psıkolojık destek almayı. SIFIR MOD %100

Ben eşimi çok sevdiğim için onunla evlendim, cocuk için evlenmedim. çocuk ileriki aşamalarda olur elbet diye dusundum ama sonradan bakıs acım değişti. Kitap kokusu '4 yapraklı yonca' tek ayak

Ya bu evliliği noktalayacaksın ya da eşin için bebek yapacaksın. onun da hayatını sadece kendi tercihine bağlı tutamazsın

Bebegi istemek gibi istememekte tercih meselesi... Nasil evlilik tek kisiyle olmuyor sa bu karari da tek kisilik veremezsiniz... esinizde istemeseydi anlardim ama esinizin baba olma istegini elisinden alamazsiniz... Bastan konusup evlilige ona gore karar verseydiniz yine size haklisiniz derdim... Ama su konuda tamamiylen haksizsiniz...

olmadığı için durumu kabullenmek bambaşka bir şey. ancak şöyle de bir durum var sen evlenmeden önce hiçbir suretle çocuk istemediğini eşine söyledin m?söylediysen ve eşin de bunu bilerek evlendiyse tamam ama söylemediysen bence eşine çok büyük haksızlık ediyosun. tabi ki insanlar karşısındaki insanı sevdiği için evlenir ancak bir de gerçek var ki evlenmenin bir amacı da çocuk sahibi olup neslin devamlılığını sağlamak değil midir. eminim eşin de bunu düşünmüştür. yine söylüyorum olmaması başka bir durum benim de 3 yıl kadar çocuğum olmadı bu Allah tan gelen bir şey. ancak sen bence bencillik ediyorsun. ve gerçekten yardıma ihtiyacın olabilir. bunları seni yargılamak veya canını sıkmak için söylemiyorum beni yanlış anlama sadece çocuk sahibi olmakla ilgili ciddi korkuların olduğunu hissettim ve ben inanıyorum ki yardım alırsan bu korkularını yenebilirsin.

:) tanısmıs olduk bile Emira SY Nirvana Anneler

Aslında anne olmadan bu duygu anlasılamaz diye düsünüyorum. Ben hamile kaldıgımda cok sevindim dogmasını iple cektim ama dogar dogmaz da cok güzel bi duygu anneyim ben diyemedim gün gectikce baglandım sevdim anne oldugu mu anladım. belki sizde dogurunca anlarsınız anne olmanın güzel oldugunu. istememekte normal tabi herkes cocuk doguracak diye biseyde yok, ama esiniz istiyorsa bu onunda hakkı baba olmak. önceden konusup anlassaydınız diycem ama bununda sözlesmesi olmaz bana göre insanların tercihleri degisebilir. Sizi cok seven anlayıslı bi esiniz varmıs bence. İciniz rahatlayacaksa bence gidin bi psikologa. . push ; E

Dürüst olayım. evet hiç düşünmezdim bile. ama ben kendi köpeklerimi ve kedilerimi zaten bi anne kadar cok seviyorum. onların saf sevgisini tattığım için ölene dek bir kedi veya köpekle yaşayabilirim. Emira SY Nirvana Anneler

Ayrica benimde kedim var ve bir hayvan dernegine uyeyim o kadar severim ama bunu evlat sevgisiyle kiyaslayamazsiniz bile emin olun

İstemeyebilirsin bunu anlarım da evlenmeden bu konuları konuşmuyo musunuz onu anlamıyorum, adam çok istiyo sen de asla istemiyosan ayrılın bence, ben kendi adıma eşim asla çocuk istemiyorum dese ayrılırdım

Bencede esine haksizlik

Hayır bilmiyordu. hiç konuşmadık. ben de bukadar olduğumu bilmiyordum. evlendikten sonra hepten arttı. eşime ben de üzülüyorum ama, bilemiyorum... K

Senin duan kabul olsa gökten kemik yağardı canım. benım rahatlığım sana fazla batmış belliki sürekli benİm açtığım konuda yorum yapıp yapıp duruyorsun. ohh sefam olsun sen ve senin gibiler çatlasın patlasın. benim derdim sana fena batmış hahahaa

Aklımın neye erip ermeyeceği sizi ilgilendirmez. annem de aynısını söylüyor dedim. ileride istersem çocuğum olmazsa kahrolurum dedim mi. ben de zaten olmaması için dua ediyorum. olmazsa da işime gelir.

ayyyy canımmmm. duygulanmışsın yazarken sanırım kıyamam. sen iyi bi annesin. ve İnanıyorum ki aynı zamanda da cok iyi bi insansın

Okudum, evlenmeden önce konuşmadık demişsin bu bir hata, istememek ne kadar doğalsa istemek de o derece doğal, senin için babalık isteğinden vazgeçer mi ya da sen onun mutsuzluğu üzerine mutlu olabilir misin zaman gösterir A Anlamsiz

ben konu sahibine daha bireysel endişelerini sormuştum. okuduysan diğer endişeleri ben de taşıyorum dedim zaten. ki bunlar anlaşılmayacak endişeler değil. hepimiz bu toplumdayız, acı gerçekler hepimiz için geçerli. ee haliyle üç cocuk annesi olarak fiilen de yaşıyorum tüm boyutlarıyla. burada mesele kimin ne hissettiği veya hissetmediği değil. konu sahibinin hisleri ve belli ki altında başkaca sebepler yatıyor. sen toplumsal kaygılardan vs. bahsederken o kalbim sıkışıyor ateşim çıkıyor yazıyor. mutluluğum elimden gidecek yazıyor. bu sebeple bireysel düşüncelerini daha detaylıca anlatmasını rica etmiştim. daha anlaşılır olacak gibi durumu. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

Bebek istememek hakkınız, gayet normal hatta sonuçta ciddi bir sorumluluk ama eşinizin istiyor olmasıda gayet normal. Eşinizle evlenmeden önce yuvarlak cümleler kurmadan, net bir şekilde "ben çocuk istemiyorum kesinlikle"dediyseniz ve eşiniz tamam dediği halde, şu an istiyorsa haklısınız ama bu konuyu geçiştirdiyseniz"şimdilik düşünmüyorum, ilerde bakarız"minvalinde konuştuysanız eşiniz istemekte haklı zira bu çok önemli bir karar ve üzgünüm tek kişilik bir karar değil. Böyle bir niyet varsa baştan paylaşılmalı, anne olmamak sizin tercihinizse, baba olmayı istemekte eşinizin en doğal hakki.

evet istemek zorunda değilsin, buda senin tercih çok normal. ama olmasın diye dua etmek bence doğru değil

Zorla istetecek halim yok zaten de kendi düşünceniz size ayak bağı olmasın çocuk, vücudunuz da bozulmasın ne güzel işte hayat ohh saygilar

Tabi ki kıyamaz ve birakamazsin. Ben evliligmde yaşadığım sorunlardan dolayı ayrılma ihtimalini konuşurken oğlumu hiçbir şartta vermeyeceğim konusunda sıkı bir kavga etmiştim. Hani anne olduktan sonra birçok his değişiyor. Ancak kendine acıma hali baki kalıyor. Seviyorsun severek ilgilenip buyutuyorsun bunda sorun yok. Sorun su ki ne zaman kendinle kalsan "ben bu değilim. benim istediğim hayat bu değil" demeye basliyorsun. Çocuk çok büyük bir sorumluluk. Çok zor... qarden

Her nekadar bu konu sorun olmaz diye düşünürseniz düşünün ileride çok büyük sorun olucak çocuk istememeniz üstelik eşiniz bu kadar çok isterken. Tabiki istemiyor olabilirsiniz en doğal hakkınız ama sanki bana eşine çok düşkün olduğun için sanki çocuk olunca eşinle şuanda yaşadığın hayatı yaşayamıyacağın için korkuyorsun, çünkü hayatını iki kişiye adıyorsun. Ben 4 sene her regl olmamda ağlardım, sokakta çocuk, hamile kadın gördüğümde burnum sızlardı. Allaha şükür sonrasında tüp bebek tedavisiyle hamile kaldım bebeğin kalp atışını duyduğumda ağladım, doğum esnasında ilk gördüğüm zaman aynı şekilde. Şuanda dünya bir yana kızım bir yana ama tabi bu duygular malesef her anne için geçerli değil bende ikinciyi çok istiyorum ama nasip olmayınca olmuyor Allah kızıma uzun ömür versin, olmayanlara versin diyorum. Bence dünyanın en güzel duygusu anne olmak bu duygudan kendini mahrum etme derim sadece şuanda hazır olmadığını düşün ama bukadar çokta korkma anne olmaktan

@kararsiz_2013 farkında değilsin galiba ama asıl cinsiyetçi yorumu yapan sensin. Premenstruel sendrom diye birşey var biz kadınlarda malum, adet öncesi ve sırasında hormonların cozutması sebebi ile görülen duygusal dalgalanmalar. Bebek bezi reklamına da bir kadın oturur tam da bu dönemde ağlar. Kadınsal bir özellikten espri yapmış arkadaş. Ama sen adam gibi adam olamaz mı diyerek sanki kadınlık kötü birşey de aşağılanmaktan kurtarır gibi konu sahibinin eşini bu cümleyi kurmuşsun. Cinsiyetçi yorumun tam da burası. Bu konuda bence çok alınganlık ediyorsun ama nedenini çözemedim @sevde_ seni yanlış etiketlemişim kusura bakma

hayır asla kürtaj olmam, değil can almak, rabbim bir karıncayı bile ezmeme müsade etmesin. K

Uzman Psikologla görüşmeniz gerekiyor H

Burada konu tek taraflı gördüğünüz gibi. İki taraf istemezse de çocuk olmak zorunda demedim ki?

Evlenmeden önce konuşmadığınız için destek almalısınız. Yoksa durumunuz anormal değil aslında. Eşim çocuk istwmeseydi benim için ayrılma sebebi olurdu bu. Anne olma hakkımı kimse elimden alamaz. Eşiniz de madem çok istiyor bir şekilde çözülmek zorunda sorun. Emira SY Nirvana Anneler

Hiç de güzelleşmiyor haklısın. Çocuğu varken niye dayak yer kadın? Ve çocuğu bahane edip boşanamaz? O çocuk var diye niye gezmeye bile gidemez strese girer buraya konu açar? Eşi neden kilo aldın diye beğenmez?Çocuk adamın da çocuğu. Peki kadın neden çocuğun uykusunu vs bahane edip adama yanaşmaz? Off topa tutulacaz yine.

ben sana herkes anne olmalı dedin demedim. çocuğu deli gibi isteyen insanları normal buluyosanız deli gibi istemeyen insanları da uzaylı gibi görmeyin dedim. seni kibledim. muhattap olmaya değmezsin.

Polemiğe girilmesin lütfen.

ben de 10 tane doğurmak istiyorum. çocuk nasıl sevilmez istenmez? ama anne olmadan önce ben de istemiyordum bebek çocuk viyak viyak. hiç sevmezdim. ama evladımı aldım kollarıma. havai fişekler patladı o an. nasıl değiştim. şimdi kimse tutmasın beni 10000 tane bebetom olsun istiyorum. tabi sezeryan oldum en fazla 3 tane yapabilirim ve maddi mavevi bakabilirim. tek sorun benim eşim de bu kadar çok çocuk istemiyor. 3ün nesi çoksa.

Evli değilim anne de değilim.. Başkalarının çocuklarını sevmeyebilirsin ama kendi çocuğunu öyle bir seversin ki candan kandan olunca. Ne açıdan istemiyorsun mesela sorumluluk mu zor geliyor doğurmak mı zor geliyor? carmenares

Acaba derininndeki sebep doğumdan, hamilelikten, bebek büyütmekten, sonra kalacak kilolardan korkmakmı? bunlar için mi annelik sana uzak geliyor acaba. eğer öyleyse hiç korkma ben hamilelik günlerini özlüyorum doğumdada masadan kaçtım korkudan kilo desen 47 ye düştüm dopum sonrası bebek desen büyüdü bile. bende düşünemezdim ama olup bitti annelik desen ben daha büyük aşk yaşamamışım meğer apranxx Öz hakiki apranxx :) tek ayak

İnsanın canından bi parça olması çok güzel bişey benim yavrum la yuzum gülüyo dünyanın en tatlı en güzel şeyi bebeğinin olması kesinlikle tavsiye ederim Allah herkese hayırlı evlat nasip etsin.

sevde_ farkında değilsin galiba ama asıl cinsiyetçi yorumu yapan sensin. Premenstruel sendrom diye birşey var biz kadınlarda malum, adet öncesi ve sırasında hormonların cozutması sebebi ile görülen duygusal dalgalanmalar. Bebek bezi reklamına da bir kadın oturur tam da bu dönemde ağlar. Kadınsal bir özellikten espri yapmış arkadaş. Ama sen adam gibi adam olamaz mı diyerek sanki kadınlık kötü birşey de aşağılanmaktan kurtarır gibi konu sahibinin eşini bu cümleyi kurmuşsun. Cinsiyetçi yorumun tam da burası. Bu konuda bence çok alınganlık ediyorsun ama nedenini çözemedim

Yumurtalıklarımı bıle aldırmayı dusundum. okadar söyleyim, ama bunu eşime yapamam. ama onaylasa hıc dusunmeden yapardım. o yüzden dua ediyorum yani olmasın dıye. cunku hazır değilim. istemediğim için. zaten duam hayırlıysa allah bunu kabul eder. dua ettiğimi sadece anneme soyledım, annem de bana sana ne oldu sen boyle değildin diye psikologa götürmeye kalktı. kimseye söyleme anlatma dediği için burada sızlerle paylasmak ıstedım. içimde tutmaktam artık cok bunaldım

iyide tamam o yonden bende cok kiziyorum. bakamicaksan yapmicaksin. ama herkes oyle olcak diye bi kaide yok sen kendini neden onlarla bir tutuyosun ki. sen bi evlat sahibi oldugunda cocugunu sokagami birakcaksn neden soguyosun. tabi etkilenme meselesi ben sinirlenince kendi evladimi dusunup daha cok sariliyorum ama sen cocuktan soguyosun olabilir. ZehranurHifa 🌺Ehl-i Saadet. Nur İslamdan ayrılmadıkça..☝🌺 tek ayak cezası Anneler

Ne cins insanlar var yahu herkes doğurmak bütün hayatını çocuğuna süpürge etmek zorunda mı herkes o kadar mutlu da neden iki güne bi çocuğuyla ilgili dertlerini anlatıyo millet burda o zaman.

Sanki tanimladiginiz sey cocuk degil sitrik asit bu kadar karsit cepheli yaklasiminiz bana cok ilginc geldi.. Ayrica kusura bakmayin ama esiniz sizi bir muddet daha bu sekilde kabullenip sonrasinda bosanmaya bile gidebilir.. ha bunu bosanma nedeni olarak sunamaz fikir ayriligi nedeniyle bosar o ayri.. sirf siz tatmin olacaksiniz diye baskasinin hakkini gormezden gelemezsiniz.. Önceki

Töbe bismiLLahh dunya tersine donmuş. rabbim hayirLisiyLa versin esin seni cok seviyordur 3 5 sene daha sever sonra cocuk isdemediin icin isdeyen bironden cocuk yapar aLir geLir ewe gorursun o zaman isdememeyi. aLLah korusun yaa o nasi sozLer oyLe dua mi ediLir anneLik kadar quzeL kutsaL bi duygu dha yokk rabbim sanada verir de neden gec kaLmisim dersin insaLLah bu da benden sana bi dua oLsun.. sonumuz geLmiss

Ben bu toplumdaki annelere söyle böyle demedim. ama bir cocuk dilendiriliyorsa, okulda olması gerekırken mendil satıyorsa, veya bir köşede uyusturucu çekiyorsa biraz da aileler suçu kendisinde arasın bi zahmet. evet, onları gördükçe iyiki anne değilim diyorum. cunku ben onlara sadeece uzulebilirim, ama yanlarına gittiğimde sana ne sen de kimsin derse elimden bır sey gelmez. anlatabıldım mı?

Tatlim yeni anne olmus biri olarak tavsiyem bebegini kucagina almadan onun kokusunu duymadan asla anne olup olmama konusunda karar kilamazsin. Mesela cocugunla arkadas olucaksin guzel zaman gecireeceksin ona baktiginda sevdigin adamdan biseyler goreceksin evet zorluklari var yok deyil ama yuzune bakip bi gulumsemesinde iyiki varsin diyeceksin... Anlatilmasi zor ama yasanmasi cok guzel bi duygu ben de karar veremiyordum ama bisekilde hamile kaldim haberim olmadan ilk once tereddud etdim sonra cok sukur dedim:)

Eşim normalde de çok duygusal ve hisli bir insandır. ama babalık konusunda evet benim de hiç düşünemeceğim kadar duygusal ve hassas. abartı gibi gelmesin diye fazla uzatmadım zaten.

Arkadaşa sormuşsunuz ama o gelip cevap verene kadar bende cevaplayabilir miyim?Arkadaşla aynı durumdayım, bende hiç istemiyorum ama eşim istiyor, üstelik ben 30 u geçtim... neden çocuk istemiyorum tek tek sebepleri söyleyeyim, çocuğum sağlıklı mı doğar, engelli mi olur meçhul, bu işin bi garantisi yok... Onu nasıl doğururum? bunu düşünmek bile kabus benim için... Doğduktan sonra onu büyütmek, hem iş hayatına hem ona yetişebilmek büyük sorumluluk... Ağladığında, hastalandığında, hayatta başarısız ve mutsuz olduğunda kahrolurum, ona kıyamam... Hem dünya hem ülke kötüye giderken, her nesil bir önceki nesilden daha kötüyken, ona nasıl iyi bir ortam ve hayat sunarım bilemiyorum... Kendimi ve eşimi düşünsem belki hemen bir tane çocuk doğuruveririm ama ben asıl doğacak olanı düşünüyorum... Ona manevi ve maddi anlamda yetebilir miyim?istediğim en iyi okullarda okutabilir miyim? Ahlaklı, dürüst, sevgi dolu, hayat dolu, başarılı, mutlu bir birey olarak yetiştirebilir miyim? bunun gibi yüzlerce soru işareti, bilinmezlik varken, aman kader, herkes nasıl doğurup bakıyorsa bende öyle yaparım, hallederim deyip çocuk yapmak bana göre değil, bu kadar cesur değilim malesef... Dursuneeee

Anne olmak istememen senin seçimin, kimse seni bunun için suçlayamaz, sorunlu da diyemez bu kararın yüZünden. Burda tek bir nokta önemli eşinle evlenmeden önce bu konuyu konuşmuş muydun? Çocuk düşünmediğini bilerek mi evlendi yoksa bilmeden mi. Çünkü senin çocuk istememek ne kadar hakkınsa eşinin de çocuk istemesi Hakkı. Not: Ben de anne değilim kedim vardı o bile beni terketti bir balık bir de eşim yaşayıp gidiyoruz, çocuğum olmasını ve aramıza katılmasını da çok uzun süredir istiyorum ama henüz olmadı

Konumu düzenleyerek Çok sorulan soruları en alt paragrafta cevaplamak istiyorum. merhaba herkese. arkadaşlar ben 3 yıllık evliyim. eşime ilk görüşte aşık oldum, aşkım o gündür bugündür de artarak devam ediyor. yani aşkımı çokk seviyorum. çok mutlu bir evliliğimiz var. buraya kadar her şey yolunda. Ama evlendiğim günden beri korunuyorum, kesinlikle anne olmak istemiyorum. eşim artık üzüntüsünden ağlıyor, her gördüğü bebeğe öpücükler atıp onları sevmeye çalışıyor. bebek bezi reklamlarında bile gözleri doluyor, bizim de bebeğimiz olsun diye bana sarılıyor. inanın bana abartısız her gün bana bebek istediğini, baba olmak istediğini, cocukları çok sevdiğini söylüyor. lütfen sen de anne olmak iste diye beni ikna etmeye calısıyor. ben de üstüme geliyorsun diye kaçıyorum. bazen yemeden içmeden kesiliyorum. benim içimde de çocuklara karşı sevgi var ama sadece uzaktan seviyorum. yani, öyle sanıyorum ki ömrüm boyunca çocuğum olmasa asla aramam gibime geliyor çünkü hamile kalcam diye aklım çıkıyor. ya hamileysem diye düşündüğümde nefesim kesilecek gibi oluyor. Hayattaki en büyük korkum anne olmak. çocuğum olmasın diye dualar bile ettiğim oluyor. daha nasıl anlatabilirim bilmiyorum. kısaca bu şekilde özetledim. Eşim de artık acaba bende psikolojik bazı sorunlar mı var diye düşünmeye başladı. açıkcası eleştiriye çok açık bir insanımdır. olabilir mi acaba diye anne adaylarına ve annelere bunu sormak istedim. belki aramıZda psikolog da vardır bana yol gösterir. Benim bu durumum normal mi, anormal mi acaba? Buradan alacağım tepkilere göre uzman psikolog veya psikiyatrdan yardım almayı planlıyorum. Anne olmayı istememek kötü bir şey mi arkadaşlar? Bu arada yaşım 27 En Çok sorulan sorulara cevabım, eşimle cocuk konusunu evlenmeden önce konusmadık. onun bukadar cocuk isteyebileceği ve benİm bukadar istemeyecegimi tahmin etmiyordum. evlendikten sonra cocuklardan tamamen soğudum. okadar istemiyorum ki, biri bana anne olamayacaksın dese dünyaları bana vercek gibime geliyor. eşinden boşan diyenlere de artık cevap vermiyorum. Ayrıca hepinize yürekten teşekkür ederim. Son düzenleyen: Moderatör: 7 Mart 2016

Ne yapmayı düşünüyosun, eşini oyalayacak mısın yoksa adam akıllı konuşup hale yola koyacak mısınız bu isi

İnsan elbette anne olmayı istemek zorunda değil ama sizin durumda psikolojik bir problem de var gibi geldi bende belki bilinç altınızdadır olabilir. En azından durumun normal olup olmadığını anlamak için bir psikoloğa gidebilirsiniz.

Canim ben de aynen senin gibi hic istemiyordum ama hic. Benden anne olmaz yapamam diyordum ama hic planlamadgimiz bir sekilde kizima hamile oldugumu ogrendim ve hayatim degisti :) iyi ki olmus diyorum suan cok guzel bir duygu. kendinehas Kadrolu

canım ya söyleyeceklerıme alınır mısın kızar mısın bılmıyorum ama yazmak ısteım yarımcı olmak nıyetı ıle.. Tüm sayfaları okuyamaım belkı söyleyen olmustur belkı senı haklı bulanlar olmustur. Cok samımı ürüst bır hanımsın bellı. Esınle konusmalıytın emıyorum cünkü sente bılmıyormussun böyle olacagını. Olabılır. Ama bu senın tercıhın olamaz sen evlısın ortak bır hayat paylsıyorsun o zaman kararınız a ortak olmalı. kocanı sevıyorsun ve onun ıcın üzülüyorsun cok haklısın canım Kocanın senı ayaklarına sallamak ıstemesı senın fılm ızlerken bıle panıge kapılman vs. ıste bunlar psıkolojık estek almanı gerektıren seyler yoksa bebek ıstemeyebılırsnız. Ama anne olmktan korkmak hatta üstelenıkce gerı cekılmen kocanın aglamsı evlılıgınızı olumsuz etkıler. Annelık Allahın bır lütfuur ve sımı kactıgın bu uyguyu hamıleyken e en zırvesıne cıkarsın kımbılır:) Allah yarımcın olsun canım her sey yoluna gıer ınsallah Y

Özgürlugum kısıtlanacak diye de korkuyorum. ve bız eşimle ailelerimizden cok uzaktayız.1000 km mesafe var,16 saat. ve çalışan bi eş olmaya calısıyorum, cocuk olursa onu emanet edebileceğim bi ahbabımız bıle yok. eşim de 24 saat nöbet usulu çalışıyor, yani 1 koca gün evde olmuyor, ben tek basımayım. bu da diğer bi sebep ya da bahane bilemiyorum.

Ne desem bilemedim.. Anne olduktan sonra kadinligimi daha bi hissettim... Annelik cok baska.. Hani hacca gidenlere dersin ya oralari anlat. Onlar da der ki orda olman lazim yasaman lazim anlatilmaz.. Anndlik de boyle bisey.. Evliligine renk grliyor. Hayatina renk geliyor. Aksam yorgun gelen esin yorgunlugu geciyor, tabi ki hayatindan feragat etmene d. Nedrn oluyor ilk zamanlar. Ama senin korkularini atman lazim. Korkularini atsan hamile kalsan katnimda o pat pat tekmeleri hisetsen dogdugu an birbirinizi ilk koklasaniz dunyan degisir. Ben dogim yapoinca aglayacagimi hic dusunmedim. Dogumda sohbet muhabbet ederek dogum yaptim. Agri sizi hic yoktu sonradan da olmadi sezeryan oldum. Bebegimi ilk gorur gormez aglamsya basladim. O an anlatilmaz ve kendime kizdim keske daha once olsaydi bebegim diye... Annelik tamamen bi tercih meselesi... Ama insallah sen de bu guzel duygulari yasarsin.

Anne olmayi istemek kadar istememek. de bir secim herkes anne olmak zorunda degil Bazi insanlar anne olmak ister ama bir sebepten dolayi hamile kalamaz, kalsa. da bebek tutunamaz falan Kimisi de anne olabilir ama olmayı istemez Herkesin yapisi farkli, cogunluk anneligi istiyor diye tek doğru o değildir Bence psikolojik destek almasi gereken kisi esiniz zira baba olma psikolojisini fazla abartmis Sizdeki anne olmak istemekten sogumak durumu aslinda bilinçaltınizda annelige dair olumsuz bir kodlamaniz olduğunu dusunmeme sebep. oldu ama bu psikolojik bir sorun mu bilemem Bir cift terapisine gitmenizi tavsiye ederim

Konu sahibi ayrıca destek alman gerektiğini düşünmüyorum istemek kadar istememekte normal

Hayır asla cocuk istemiyorum diye direkt söylemiyorum ama, içimde annelik duygusu olmadını, reglim geciktiğinde bile ne kadar fenalastıgımı görüyor. sadece, anne olmak istemiyorum diyorum, ne zaman isticeksin diyor, bilmiyorum diyorum. reglim gecikse, korkma hamile değilsin kendini salma toparla diye destekliyor ama reglim baslayınca yine üzülüyor. konumu düzenleyip sorulan sorulara yanıt verdım okuyabılırsınız. Q Queen of the North Kuzeyin

aklın karışık cidden senin. eşinin aşırı bir isteği var bebek sahibi olma konusunda. bu durumda nereye kadar evde huzurunuz devam edebilir ki. daha önceki mesajımda da yazdım gerçi de. birinizden biri isteğinden feragat etmedikçe nasıl çıkacaksınız bu işin içinden. ve tahminimce sen eşinden bekliyosun bunu. seni anlasın ve kapatsın konuyu diyosun. çocuk sahibi olmak istememen anormal değil insani bir durum. ancak istememe dışında farklı reaksiyonar gösteriyosun. ateşin çıkıp yatacak kadar, yumurtalıklarını aldırmayı düşünecek kadar. bu duygulara normal diyemeyiz. nedir seni bebek bakımı konusunda bu kadar korkutan çok merak ettim. klasik gelecek kaygısı, sorumluluğu vs. dışında. çünkü o endişeler bende de varben üç çocuk annesiyim. ikizlerim bebek henüz:)) yani bebek bakımı konusunda pek çoğunuzdan daha ağır bir yüküm var. o sebeple en çok nesinden endişe duyuyorsun yazabilirmisin. bilemiyorum derinde bazı sebepler var sanırım. bu denli şiddetli korkular yaşamanın. N

bu senin seçimin ama esine haksizlik, erkek istemese kadin istese oda haksizlik

Aaa Tamam o zaman ben senin meseleni çözdüm canım senin içinde annelik duygusu yok değil aslında :) o zaman o kadar da ümitsiz vaka değilsin boşanmanıza gerek yok yani burda bazılarının dediği gibi bence o istek eninde sonunda senin de içinde oluşacaktır. Şimdilik bence ilk yapman gereken eşinle beraber çift terapisine gidin ve bu düşüncelerinizi birbirinizle psikoloğun yanında paylaşın. Inşallah bi orta yol bulabilirsiniz... Bu arada kendi içinde bunu çözmeden olurda her türlü korunmaya rağmen hamile kalırsan günahsız bir yavrunun canına kıymazsın umarım

Kimsenin önyargısını yapmıyorum, asla ötekileştirmşyorum. dar bakıs acısına sahip olan şuan sizsiniz bence. bütün canlıları seviyorum. çiçekleri ve böcekleri bile, sadece iyi aile olamayan, cocukları dogurup sokaga salan dilendiren ve ağızlarında küfürle dolasmasına göz yuman aileler var, evet bu ailelerin sucu değil, bu bir evlat yetirşmenin ne denli zor bir şey oldugunu gösteriyor. ve onları görünce iyiki cocugum yok diyorum. çunku bir can yetiştirmek eğitmek cok zor birşey.

3 cocukluyum. Cocuk sahibi olmak istememek gayet dogal. Kola degil cocuk buyutmek.

psikolojik bir korku hissettiğin. bu düşünce artık bilinçaltında derin iz yapmış. belki doğum korkusu, belki üstesinden gelemeyeceğin bir yük sana göre... çocukları çok sevmeme rağmen hamile kaldığımda ''dünyanın en kötü şeyi başıma geldi'' diye düşünmüştüm. midem bulanıyor, yataktan çıkamıyordum zaten. ablamın hamilelikde yaşadığı sıkıntıları yaşım küçük olduğu için hayatın sonu gibi hissetmişim. ve kendi başıma geldiğinde '' eyvaaah'' dememe neden olmuştu. korkun hangi yönde onu bir terapist yardımıyla netleştirebilirsin. sağlıkla ilgili bir endişe mi, bir canlının sorumluluğu mu, vs., vs.,... eskiden kadınlar evlenir, çocuk yaparmış sadece. şimdi kadın olmak daha zor. önce okumakla geçiyor ömür. sonra iş hayatı, sonu gelmeyen... o arada aile kuruluyor. ama tam farklı bir insanla yaşamamaya tam alışmışken başka bir insanın hayata girme düşüncesi olmaya başlıyor. biz hayatta her şeyi öğreniyoruz ama annelik konusunda bir eğitim almadığımız gibi kendi biyolojik yapımızı da bir kenara atıp, unutuyoruz. ev işlerini bile evlenip iş başa düşünce öğreniyoruz. hayatta her şeye hazır olarak büyümek lazım esasında. çünki zamanı geldiğinde rolümüz değişiyor, değişecek. bir kaç yorumda sokaktaki başı boş çocukları gördükçe çocuk yapmaktan soğunduğunu okudum. madem bu kadar yanlış insan yetişiyor ve biz farkındaysak doğru insanları hayata kazandırmak bize düşmez mi? topluma iyi insna kazanımında katkımız yoksa bozukluğa dolaylı bir destek olmuyor mu? çocuk ne bir heves, ne bir yük. en çok akademik bilgiye, donanıma ihtiyaç duyulan en özenli iş bence.

Çok teşekkür ederim iyi dileklerinize. bende de acaba bu duygu gelişir mi sizinki gibi? Anne olmayı ister miyim bir gün.. bebeciğiniz sağlıkla sıhhatle dogsun büyüsün cokkk ama cok yakısıklı delikanlı olsun :) vatanına milletine annesine babasına hayırlı bir evlat olsun insallah

Ya boşanacaksın yada çocuk yapacaksın. fazla seceneğin yok. Evlilik iki kişilik. Onun da senin de mutluluğun önemli.

Başlık annelik olunca kutsala dokunmuşsunuz ve tüm sayfaları okumadım ama eminim eleştirilmişsinizdir sanki herkes anne olmak zorunda gibi. Annelik kadar abartılan, anlam yüklenen bir kavram daha görmedim. Ülkece abartmaya bayılıyoruz çünkü. Ben sizde bir tek hata gördüm o da evlenmeden önce bu konuları eşinizle konuşmamanız. Çünkü şu an bencillik ediyorsunuz üzgünüm. Ama anne olmak zorunda değilsiniz evet, mecbur da değilsiniz. Sadece eşiniz bunu bilmeyi hak ediyordu.

Erkeklere yükleyin bu anlamları. Erkekler bu denli çocuk isteyemez, duygusal olamaz. Anca kadınlar yapar bunu bebek reklamında bile ağlarlar regl olan aciz insanlar. Erkek adam ağlar mı be! Çok vicdansız bir yorum olmuş. Çocuk istememen çok normal ama bu denli çocuğa karşı olduğunuzu evlenmeden anlatman gerekirdi. Şu an adama yazık olmuş Çocuğun olursa da sana ve çocuğa yazık olacak.. Aşamıyorsanız ilişkinizi gözden geçirin..

Teşekkür ederim Ayse2016 my

Yorumunuzdan zerre bir sey anlamadim.

Hahaha diyene bak saldıran sensin Hadi bi git canım ugrastirma beni

bence şundan kaynaklanıyor bu düşüncemiz şu an o yetiye sahibiz ama keyfi olarak istemiyoruz diye üstümüzde baskı hissediyoruz ama bir sorun olduğu için olmasa zaten olmuyor tıbben der işin içinden çıkarız :) eşim iyi bir baba olur ben de iyi bir anne olurum sanırım. ama istemiyorum işte. eşim diyor ki biyolojik saatin gelince sen benim peşimden koşacaksın çocuk istiyorum diye. ama bana pek inandırıcı gelmiyor. bir tek regl olduğum günler hamilelik düşüncesi nedense sıcak geliyor. o da 2 güne geçiyor.

yazmadan geçemiycem isterseniz milyon eleştiri yapın, yahu bir bebek ile kedi köpeği aynı kefeye nasıl koyuyorsunuz.. ok bebek istemeyebilirsiniz bunu anlarım da, benim kedim var 3 tane bana yeter o yok efendim bahçemde patili dostlarım var, hayvan sevgisi ile evlat sevgisi arasında dünya kadar fark var yahu idrak edin şunu. bu sitede bir hayli gördüm bunu ve ayar oluyorum... benimde 2 evladım ve bir kedim var evde. gayet hepsinede bakıyorum. ama bana tercih yap deseler ayy olmaz hepsi benim çocuğum demem. tabiki hayvanada bağlanıyorsunuz o ayrı. kılına zarar gelsin istemem. hasta olsa ilaci içim ecza depolarını alt üst ederim. ama evlat kadar sevemem. dünyanın en büyük nimeti. Rabbimin en güzel mucizesi.. haa birde biri demiş ya çocuk vızıltısı olmadan gezeriz diye, sizde bir zamanlar çocuktunuz ve vızıldıyordunuz. dilerim rabbim sizi o vızıltıdan mahrum bırakmaz başınız şişer ama yinede çok ama çok seversiniz kendinizden bile çok..

O zaman benimle de tanışın benim de etrafımda hiç yok çocuksuz, ne güzel rahat rahat kahve içer sohbet ederiz, hayvan barınaklarına gideriz, çocuk vızıltısı olmadan gezeriz

Bencillik bu yaptığın. evlilik cinsellik ilk amaci üremek. eşine yazık bide ağlıyormus. ben olsam kiyamazdim yas geçtikçe fikrin değişir çocuk yaparsın bu sefer çocugunla arandaki yas farki çok olur büyük teyze olursun yaslandikca da baskalarinin ailelerini kiskanabilir yankiz kalabilirsin. ve asik olduğun adam senden ilerde nefret edebilir. Aşk saygı varsa çocuk yuvanizin tadini arttırır. üzme kendini. duygulu annelik hikayeleri oku

Forumun yeni kavga konusu da bu gözümüz aydın, çalışan kadın çalışmayan kadının kavgasının. çok ekmeğini yedik yeni gözdemiz de bu, çocuk sevmiyorum diyen istemiyorum diyen... forumu ilgilendiren ya da psikolojik destek gerektiren birsey değil bu, ben de bamya sevmiyorum adla da yemeyi düşünmüyorum yapacak birsey var mı, eşinle konuş ille de isterim diyosa ayrılın, bu konunun orta yolu yok ki, misal eşim 2 sene düşünmeyelim demişti ben hemen istiyodum 1 senede anlaştık ama asla istemiyorum diyene ne denir

Bir süre savaşıcağından benimde şüphem yok. Birincisi evlilik kolay kurulmuyor ikincisi birde hayatındaki insanı seviyorsa kadın veya erkek mutlaka çaba harcanır. Ama böyle yapmaya devam ederseniz bunun 2-3 yıl sonrasıda var lütfen bunu da görmemezlikten gelmeyin. Eşinizin sabrı taşarda ilişkiniz zedelenirse o saatten sonra çocuk yapıcam deseniz dahi eşinize yetmeyebilir. Siz kırılırsınız. Bakın ben gerçekten size bunları söylemek istemezdim. Etrafınızdaki büyüklerede sorun, bence söylediğimden farklı bişey duymicaksınız. Siz bunun bikaç yıl sonrasındaki ilişkinizi düşünmeden davranıyorsunuz. Birşeyler yıpranınca kolay kolay tamirde olmuyorki. Biraz daha eşinizide düşünerek kararlarınızı vermenizi tavsiye ederim. Çok şahsi kararlar verenlerin üzülmediğini ben hiçççç görmedim. Önceki

Evet çocuk olmadan tatili doya doya yaşayayım, çocuk olmadan eşimle doya doya sinemaya, akşam yemeğine gidelim gibi bir çok şwy kuruyordum kafamda, sonra hepsi beni bu duruma çıkardı. ben cocuksuz çok mutluyum. çocuk fikri bile beni mutsuz etmeye yetiyor. mutluluğumu kaybedecekmişim gibime geliyor. sonuçta çocuğu doğurmakla bitmiyor iş, yemeğinden eğitimine kadar her seyiyle ilgilenmek zorundasın. çunku o sana muhtaç bi canlı. sen olmazsan su bile içemez

Anneligi veya Hamileligi ne ile bagdastiriyorsunuz? sanirim güzel seylerle degil.. korkulariniz da bu yüzden sanirim.. bu da haliyle psikolojinize yansiyor psikolojinizden de vucudunuza.. soguk terler ateslenmeler vsvs.. bence tatmadiginiz bir duyguya anlam yüklemeyin Puxhu Sen önce kendine

Ben de öyle düşünüyorum. zaten istemıyorum, bir de şu halde hamile kalsam ölümden beter olurum. rüyalarımda bile bebeğim oldugunu gordugumde onun ölmesini beklıyorum rüyamda. sevmiyorum, odalara kapatıyorum. böyle gaddar ve acımasız bı ınsan degılım, ama içime nasıl işlemiş bilmiyorum. eşim üstüme geldikçe daha kotu oluyorum. Keşke ben de anne olmayı cok ısteyen bı ınsan olsaydım. en azından eşim için. Eşim yanımda bu sekılde kalsın dıye insallah cocugumuz tıbben olmaz dıyorum. ozaman yanımda kalır.

Çocuk istememek hakkınızdır, lakin bu iş karşılıklı olmalı, eşiniz bu denli istiyorken daha kaç sene dayanacaksınız, ya Bebek yapacaksınız yada gerisi malum sizi bebeği gibi seven eşiniz bi gün hiç duymak istemeyeceğiniz seyler söyleyecek, bi doktora gidip danışın, bukadar zor olmasa gerek. S

Uzman yardımı almanızı öneririm çünkü evlat sahibi olmak istemiyorum başka sizin ifadeleriniz çok başka, çok acımasızca şeyler yazmışsınız. İkincisi de bahsettiğiniz şekilde çiftlerden birinin acı çektiği evlilikler er ya da geç biter. Eşiniz çok güzel duygularla çok büyük bir baba olma isteğine sahip, onun da mutsuzluğu açık. İlk başta doğum yapınca bağlanırsınız falan filan yazacaktım ama tabirleriniz bana filmlerde gözümü pörtleterek böyle ana mı olur tüühh dediğim sahneleri hatırlattı. Bence de anne olmayın, ama eşiniz baba olsun... B Benim sorum

Eşime haksızlık yaptıgımı ben de düşünüyorum. ona cok üzülüyorum. bukadar cok baba olmayı isterken, benim gibi biriyle karsılasması onun kaderi olmamalı diyorum. babalık hakkını elinden alıyorum, o duyguyu yasamasına ızın vermıyorum. her şeyin farkındayım. cok üzülüyorum bu duruma. eşim 3 yıldır beni, ben de 3 yıldır kendimi bekliyorum. videolar izleyip anneliği anlamaya calışıyorum. hatta duygulanıyorum cogu zaman , okadar zorluyorum ki kendimi içimdeki o cocuk korkusu gider mi, anne olmak ıster mıyım dıye cok zorluyorum. kucagıma bebek alıyorum, ya inanın onlar bile ağlıyor hemenkucagımda. bir türlü olmuyor. annemın yanındayken allahım ınsallah hic cocugum olmaz dedim, beni psikologa goturmeye kalktı. sen böyle değildin ne oldu sana neyin var dıye hala üzülüyor.

Benim de köpek kızım var :) aslında anneyim ben de. ve sokakta baktığım bir çok patili çocuğum var :) patili dostlarım benim canım.

Anne olmak istememniz çok normal bence ama bu duygu sizde çok yoğun çok aşırı bence, psikolojik olarak destek almak gerekli bence, eşinizle çok büyük bir fikir ayrılığı bu, üstü örtülüp geçiştirilecek birşey değil, eşiniz şuan sabrediyor anlayış gösteriyor belki ama bir sene sonra daha başka tepkiler vermeye başlaya bilir evliliğinizin dengeleri bozulabilir sonuçta bu düşüncede siz ne kadar haklıysanız eşinizde düşüncesinde o kadar haklı

evlendıgımde ılk 2 sene kesınlıkle cocuk ıstemıyorum dedim, ama 2 sene dolmadan yavas yavas bu fikre alıştrdım kendımı, bir yandan evet cocuk sahıbı olmak ıstıyorum dıyordum ama bır yandanda korkuyordum. derken hamıle kaldım dogurdum şimdi kızım 15 aylık.. çok sevıyorum kızımı, evet bakımı ve bır cocugun sorumlulugu gercekten cok zor.. birde calışıyorsanız.. ama şu var, çocuk tamamen hayatın merkezı degildir, çok büyük bir sorumluluktur ama kişi kendisini sadece anneliğe adarsa ne işi ne evi ne kendısı ne cevresi herseyden yoksun kalır.. dolayısıyla anne olmadan önce sankı cocugun olunca hayat bıtecekmıs gibi gelır bazılarına.. halbu ki sadece bır rol daha eklenıyor, eşsiniz, evlatsınız, birinin çalışanısınız, birde artık annesiniz:) bana göre anne olmamakta bir tercihtir ama bıyolojık olarak anne olma şansınız kalmadıgında pişmanlık yaşamamak için iyi düşünülmeli..

Bu insanlar hayatı sadece bedene bağlamış herhalde, vucut bozulmasın demek cok yanlış bi cümle. bu, insanın iç dünyasıyla ilgili, vucut bozulacak olsa bunun sporu var, medikal estetiği var, var oğlu var. kaldı ki ben 10 yıldır spor yapıyorum hamilelikte kilo alsam da hemen veririm. şuan bile 46 kiloyum. hatta hamilelik yakışır bile bu zayıflığa yani. Size de desteğiniz için teşekkür ederim "iyivegüclüol"

canım dediğim gibi, anne olmak istememen çok normal buraya kadar bir sorun yok. ama sorun hayatını birleştirdiğin kişinin çok çocuk istiyor olması. buna bi çözüm bulman gerek. burcubahar0635 what u get is what u

Sevgili konu sahibesi basliga sadece anneler yazmissiniz damsiz alinmaz psikolojisi yasiyoruz zira anne degilim... zaten evlide degilim Destek alin psikoterapi gibi bitsey yaparlar muhtemelen iyi bir doktor secin altinda sebep vardir o buradan anlasilmaz ilerleyebilir cocuk istemeyebilirsiniz ama bizim klasik sebeplerimizden olur yani sorumluluk evliligi oturtma ya da diger seyler ama biri anne olamayacaksin dese cok sevinirim. sagliklli. bir bakis degil... esinizin sizi ayaginda sallamasi... once ona terapi gerektirir saka yapmadigini. varsayarsak... cunku isteyebilir ama sizi cocugu gibi sevemez siz esisiniz duygular karismis oyice icinden cikilmaz hale gelmeden bence kesinlikle. gidin emin olun bir kapi aciklacaktir

sizde roller değişmiş genelde bebek bezi reklamı görüp ağlayanlar kadınlar oluyor sizin tercihiniz tabi Allah aratmasın.

Şimdide bu moda oldu

Annelik sahip olduğum en güzel vasıf ama aynı zamanda en zor iş... Sevmeden istemeden anneliğin fedakarlığı çekilmez... İstemiyorsanız en doğal hakkınız ama eşinize büyük haksızlık bence... Bu durumu evlenmeden önce konuşmadıysanız eşinize karşı hatalısınız bu yüzden psikolojik destek almaya çalışın bence... Hakkınızda hayırlısı olsun İnşallah

Eşinize haksızlık yaptığınızı düşünüyorum ben

Siz kaç yıllık evlisiniz acaba? K

İlk çocuğum da değilde ikinciye hamile kaldığımda ben de hiç istemedim. Yalnız benim istememem çocuk fikrine karşı olmamdan değil de oğlum çok küçüktü ikinci bir bebek geldiğinde onu ihmal ederim korkusu basmisti. Haksizda değildim yani kızım dogunca bu hislerimden dolayı ilk başta hiç mutlu bir anne olmadım Sonra zamanla kızıma da sevgim o kadar arttiki ben oğlumdan başka bir çocuk Sevemem diye düşünürken kızım aklımı başımdan aldı. Cocuk işi ciddi sorumluluk istiyor. Kendini hazır hissetmeyince hiç bulaşma bence. S

Benim eşim de bana bu kadar baskı yapsa ben de istemezdim. Çok tuhaf davranıyor adam. Kolay gelsin sana :) N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Esini psikologa gotur.

bişey diyemiyorum... eşinizde aynı düşüncede ya rahatsiniz o zaman Allah mutlu etsin ne diyim..

Evlilik beraberinde çocuk getirirden başka birşey anlayan beri gelsin, sen sadece bu konu için bunu yazdıysan mesajını düzenle bence Emira SY Nirvana Anneler

Bu tur konularda hep goruyorum bu tur yorumlar. Dua mi ediyorsunuz, beddua mi belli degil. Niyetinizin iyi olmadigi belli bana. Anneyim ben demekle olmuyor. Burada 40 kat yabanci bir insana dua da beddua da etmek size bize kalmamis. Hadsizce buluyorum cocukla ilgili "olmasin insallah, senden alinip otekine nasip olsun insallah" gibi yorumlari, kusura bakmayin. Ben de boyle yorumlarda bir tuhaf oluyorum.

Mehaba konu sahibi. Aradan seneler geçmiş, neler yaptınız acaba bu süreçte? Bir sakıncası yoksa anlatır mısınız? Önceki

Anne olmayı istememek, Anne olmayı istemek kadar doğal birşey. Bunda sorun yok. Ok Fakat eşinizi de bu yönde seçmeliydiniz diye bir düşüncem var. Sizinle aynı kafa yapısına sahip, bir çocuğa sahip olmayı istemeyrn biriyle evlilik yoluna girmek daha mantıklı olacaktı. Şuan eşinizin durumu gerçekten kötü. Tam terside olabilirdi bu durum. Siz deli gibi isteyip, eşiniz kesinlikle baba olmak istemiyorum hatta karımdan gizli acaba çükümümü kestirsem de diyebilirdi Böyle bir durumda aldatılan bir taraf var gibi görüyorum. Şahsen annelik hakkım elimden alınsın istemezdim kesinlikle. Hoş bu kadar insan iyi yada kötü yorumlarda bulunacak belki iyi yönleri baz alıp çocuk yapmaya da karar verebilirsiniz, yada alacağınız destekle yapma kararı alabilirsiniz, ama öncelik olarak gerçekten bir bebeğe sahip olabilecekmisiniz onu sorun derim kendinize. İlgi, sevgi, zaman, şefkat, vs bunları veremeyecekseniz birilerinin iyimserliği ile yada desteği ile bir çocuk yapmayınız. Eşiniz adına üzüldüm. Z

Velevki oldu da anne oldunuz o zaman o dusundukleriniz yasadiklariniz emin olun hicbiri ama hicbiri olmucak tam tersine neden bukadsr bekledim bu guzel duyguyu yasamak icin diceksiniz olur da hamile olup bebeginiz olursa boyle dusunceksiniz ve bana msj bile atcaksiniz emin olun genc amne olmak gibisi yok bebeginizi kucaginiza alinca emin olun pisman bile olcaksiniz keske daha once yapsaydim diye onemli olan allah aratmasin biz kendi kafamiza gore yok istiyorum yok istemiyoruz diyoruz hasa allaha karsi gelir gibi allah bilir bunu bende istemedim sonra 1 sene aradim allah aratmasin esinizi kirmayin korunmayi birakin boyle dusunceleri kafanizdan atin hergunume mutlu huzurlu uyaniyorum kizimi gorunce dunyalar benimmm cok ama cok guzel duygular ona nasil bakamam diye dusunmustum onlar geliyor aklima ve gulumsuyorum bebegimi dogurunca kucagima alinca supermen bi anneye donusuyosun onu koruyup kolluyosun aldigi nefesi bile biliyosun rabbim ne kadar buyuk annelik oyle bir icgudu ki dogar dogmaz senden daha iyi taniyan bebegini hic kimse olamaz..

Allah a zaten dualar etmişsiniz, oda size muhtemelen isteseniz bile artık vermez heralde Çünkü sevginiz hiç yok, mazur görün çok şaşırıyorum bu konuda sizin gibi hisleri olanı... İlk defa bu sitede çocuk istemeyen, dualar eden kadınlar gördüm. Ama eşinize Allah büyük sabırlar versin, birgün size çok büyük sitem ederse o zaman sıkıntı olabilir aranızda. Eşinizi çok seviyorsunuz ama ondan bir parçayı kabul edemiyorsunuz... Ama herşey bir kenara çekildiğinde en büyük eksikliği hissedeceğinizi sanıyorum Allah önce isteyenlere, tedavi görenlere, sırf bu sebepten ayrılma eşiğine gelenlere yardım etsin, önce onlara versin inşallah. Amin.

Desteklik bir durumunun oldugunu düsünmüyorum, bu senin tercihindir. Herkes anne olmali diye bir kural yok ama ileride pisman olurmusun iste bunu kestirmesi cok zor

Emin ol bir bebeğin olursa esine duydugun aşk aklına bile gelmez çünkü evlada duyulan aşkın tarifi yok.

teşekkür ederİm. ben de böyle olacağımı düşünüyorum, cocuk dogursam bırakıp kaçmak isterim gibi geliyor. tabi yapamam, yapamaz insan, kıyamaz o ayrı ama, demekki insan istemeyince zorla da olsa fikirleri değişmiyor. ben de anneliğe uygun değilim. cocugum olsa severim belki diyerek böyle bir yola giremem Z

yok öyle bir şey eskisi gibi gezer tozarsın desem yalan olur tatlım ama biraz fedakar annen veya kayınvaliden varsa arada bebişle ilgilenir sinemana falan gidersin ama tabi kısıtlı sürelerde yaşamaya alışırsın. acaba ağladı mı, acıktı mı falan diye düşünmekten eve daha cabuk gitmek isteyeceğin bir gerçek tabi ki. Z

sizin rahatça kendinizi ifade edebileceğiniz yer burası http://www.kadinlarkulubu.com/forum... asayan-kadinlar.764496/page-212#post-45058374 bi de merak ettim öğretim seviyeniz nedir?

Bilinenin aksine annelik duygusu zaten dogumdan sonra olusan bir duygudur. Sizin demek istediniz "cocuk sahibi olmayi istememek" bu kadar.

Yani oda bir tercih.

hahay cvsi varmış de da yı ayırama cvden bahset çok komik buyur gir bul istediğin hatayı sende o potansiyel var. Sağol Allah razı olsun sen olmasan bye'ın Türkçe olmadığını nerden bilirdim tüh tüühh ufkum genişledi. Yazım diliyle konuşma dilinin de farklı olduğunu bilmiyodum tüh bak görüyo musun neler kaçırmışım vah vahh. Üzerine güldürme nasıl oluyo anlatsana bi. Kendine güldürme olmasın o sakın.

Oncelikle sadece siz degil beraber bi destek almalisiniz uzman gorusu isinize yarayabilir keske evlenmeden. once. konussaydiniz hata olmus anne olmak zor hele de baskiyla olmussa cok daha zor olur istemiyorsaniz kesinlikle yapmayin yipranirsiniz o cocuga da yazik onu istemeyen bi annesi olacak sonucta

Kadın istemiyorum diyor ne diyim zorla mi yap aaa annelik çok güzel mi diyim istemiyorum diyor Dua da etmedim bedduada Herkesin fikrine de yorumuna da saygım var sizede tavsiye ederim WOLFROG Ekşiden aynı tadı

durum tam tersi olsa idi, yani sen deli gibi çocuk istesen ama o istemese bu sayfalar "boşan" çığlıkları ile dolardı.. nasıl ki siz eşinizin tercihi ile anne olmak zorunda değilsiniz, eşiniz de sizin tercihiniz ile bu sevgiden mahrum kalmak zorunda değil.. çok mutlu bir evliliğimiz var demişsiniz ama sizi ayağında sallamaya çalışan eşinizin bakış açısıyla bakarsak olaya hiç öyle görünmüyor.. özetle ya boşanıp onun tercihine saygı göstereceksiniz ya da anne olup onun tercihiyle bir hayat yaşayacaksınız..

Bu konuyu evlenmeden önce konuşmanız gerekirdi Bu birrrr Eşiniz çok istiyormuş ve siz bile isteye onu üzmeye devam edeceksiniz bu ikiiii Psikolojik destek almalısınız neden çocuk istemediğinize dair konular yüz üstüne çıkar bu da üçççç Allah Hakkı'nızda hayırlısını nasip etsin :)

İnsanlar bilinçlendirilmeli diycem ama zor bence. Bugün gordum ve cok üzüldüm küçük çocuklar herkesten para dileniyor. O da bir çocuk bu onun seçimi değil kesinlikle Doğurmakla anne olunmuyor. Her zaman çocuğunun arkasında olmalı insan. Onun rezil duruma düşme mesi için elinden geleni yapmalı. Maddi manevi destek olmalı. Coçuklar dilendirilmemeli yaa bu nasıl önlenir ne yapılır bilmiyorum gerçekten. Evet hayat herşeye rağmen güzel Allah sanada hayırlı bi evlat nasip etsin.

Heh işte bu içimi rahatlattı... inşallah kalbin bebek diye yanıp tutuşmadan bebeğin olmaz ve bir gün bebeğin olursa da buna hazır olduğunda olur inşallah canım

Teşekkür ederim arkadasım. eşimden asla boşanmam, cok mutlu bi evliliğim var. sadece böyle bi prüz var hayatımızda. eşim bana üzülğyor psikolojim bozuk diye, ben se ona üZülüyorum cocuk istiyor ve yapmıyorum diye. sadece anneliği istememem normal mi anormal mi öğrenmek istedim, ama anladığım kadarıyla normal bi duyguymus. ya da anlayamadıgım şekilde anormal. karıstım iyice. Çocuk olunca hayatım alt üst olacakmış gibi geliyor. hatta dün bu konuyu açtığımdan beri uyuyamadım bile. sizler yazdıkca ben düşündüm ve yine uykularım kaçtı. şuan miğdem bile titriyor . push ;

tabiki degildeee ozaman ayrii uasicaksin tek basina ve evlenmiceksn yada esinle anlasmali olcak. oda istemicek tamam. ama bu arkadasin esi ne kadar cok istiyo yazik degilmi

Bu bir seçimdir, size bu kadar "güzel işte ohhh hayat " geliyorsa sizde seçiminizi bu yönde yapabilirdiniz. Başkasının, hayatında baştan aşağı değişiklik yapacak bu kadar önemli bir karardaki seçimine sadece saygı duyulur. Bibibella sabrına hayran kaldım

eşinin durumu sanılandan daha ciddiymiş son eklediklerine bakılırsa. şaka mahiyetli değil de baya baya takıntı yapmış belli ki bebek işini. ee bu da zaten isteksiz olan sende ekstradan bir psikolojik baskı oluşturmuştur. onun bu aşırı istekli hali seni ürkütüyor tabi. her ikiniz de psikolojik destek alın. çünkü sen de yumurtalıklarını aldırmayı düşünecek kadar ciddisin bu istememe konusunda. durumunuz zor. birinizden biri feragat edecek isteklerinden. ya sen ona uyacaksın ya o sana. Idrakyollariiltihabi

Ben de yeni evliyim henüz 5 ay oldu. Aklımızda yoktu fakat geçen hafta hamile oldugumu ögrendigimde, sevinçten nefesim kesildi. Gözlerim doldu, şimdi içimde Dünya' da sahip olabileceğim en güzel, en paha biçilemez embriyoya sahibim. :) Bu tarif edilemez bir duygu. Bence bir dr' a görünmelisiniz çünkü bu tarifsiz bir mutluluk. Nasıl istenmez ki diyorum içimden? Bunun aksini düşünemiyorum, belki de çocuklugunuzdan kalan bir travmanız var. Ve eşiniz bu kadar çok istiyorsa, onun bu istegine karşı çıkmanız bana çok yanlış geliyor. Belki evlilik öncesi konuşsaydınız bu konuyu, evlenmezdiniz bile... . push ; dagci bal

Bence konuşsanız net bir şekilde destekten daha etkili olur gibi. Eşinizin üzüntüsünü ben abartılı buldum. sizi ikna etmek için yapıyorsa bu durum bazen daha sevimsiz hal alıyor. İstememek gayet doğal hakkınız ama keşke önceden söyleseydiniz. Bence anne olmak Dünya'nın en güzel duygusu değil. Anne olmak Dünya'nın en güzel duygularından sadece biri...

Bazıları kırıcı olmak zorundamı hissediyor kendini lütfen biraz yapıcı olun

Yok artik? burcubahar0635 what u get is what u

Herkesin karakteri, annelik babalik icgüdüleri, hisleri, davranislari farklidir. Ne sizde ne de esinizde anormal bir durum yok. Zor olan su anki isteklerinizin birbiriyle örtüsmemesi. Ve iste tam da bu sebepten bir psikologa danismalisiniz. Yoksa bu durum zamanla sizi ve iliskinizi yipratacak. Birbirinizi nasil anlayabilir, tolere edebilir, dengeyi saglayabilirsiniz, hisleriniz gecici bir durum mu, uzun vadede ciddi sorunlara sebep olabilir mi,.. bunlar su an daha önemli. Anne olacak olan sizsiniz ve zamanina hem kendiniz, hem de birlikte karar vereceksiniz, bu en dogal hakkiniz ve en dogrusu. Icinizde annelik duygulari olmamasi da normal. Herkes farklidir. Gelip gecici de olabilir, karakterinizin de bir parcasi olabilir. Ve kabul etmek, en dogru karari vermek gerekir. Annelik duygularinda eksiklik oldugunu ifade eden fakat harika cocuklar yetistiren nice anneler de gördüm, en aslan parcasi anne olup da, ruhlari kirik dökük cocuklar yetistiren anneler de gördüm. Hayatta bazi seyleri biraz akisina birakmak gerek. Hayvanlari cok sevdiginize göre, icinizde sandiginizdan cok daha bir güzel anne vardir belki de. Ya annelige hazir degilsiniz, ya bilincaltinizda sizi engelleyen bir sey var, ya karakteriniz bu sekilde, ya da esiniz israr ettikce, baski altina girerek bu histen daha fazla uzaklasiyorsunuz. Esinizi sevdiginize göre, sebep simdilik bunlar olabilir. Esinizin abarti davranislari da, tipik erkek davranislari.. Kafaya birseyi takinca her yolu denemek, dikkat cekmeye calismak, duygusal baski yapmak, illa ki kendi fikrini kabul ettirmeye calismak, cocuksu hareketler vs. Bunu söyleyince kabul etmezler tabi ki. Psikologa ve sonrasinda cift terapistine danismak en dogrusu. Fakat baslamadan önce, uzun süre arastirip, iyi bir psikolog ve terapist bulun. Yoksa tek sorunun sadece sizin bebek istememeniz tanisiyla ve sizi annelik fikrine alistirma cözümüyle yola cikip, kalben ve ruhen hazir olmadiginiz seyler icinde kendinizi bulabilirsiniz. Kendinizi zamana, iyi bir psikologa birakin. Hayat bu. Esinizle güzelce konusun, bir süre belki birlikte herhangi bir yardim projesi icin calismak, birbirinizi gözlemlemeniz, anlamaniz ve esinizin yükselen babalik hislerini dengeleyebilmesi, sizin de kendinizi kesfetmeniz acisindan iyi gelebilir. Insallah ikinizi de mutlu edecek yolu zamanla bulabilirsiniz.

Bilincli bir sekilde yazilmadigi belli zaten. Mesela ilk yorumlarda cocuk yapmak istemeyenleri asagilayan, istemedigi halde o duyguyu mutlaka tatmasi yonunde yorumlar yapip en son isteyenler cocuk yapsin istemeyen yapmasina dondurulmesinin baska bir aciklamasi olamaz.

Bence bizim değer görmek için baska bi sıfata ihtiyac duymamamiz, zaten hayatımızdan çok memnun olmamız, özgüvenin yüksek olması buna sebep.

Sevgili @birkapsubirkapmama ilk mesajınızı detaylandırtıktan sonra konuyu okuma fırsatım oldu aralarda yazdıysanız ve atladıysam kusura bakmayın. Benim hissiyatım psikolojik bir destek almanızdan yana. Ama bunu anne olmak isteyip istememenizden değil kendi bilinç altınızı keşfetmeniz gerektiğini düşündüğüm için yazıyorum. Sizin annenizle ilişkiniz nasıl? Altta daha önce yaşadığınız bir travma olabilir mi? Böyle bir dünyaya çocuk getirmek istemiyorum gibi bir düşünceniz den ziyada tamamen çocuk fobisi var hissettiğim kadarıyla. Bu nedenle bir destek alıp altında yatan nedeni ortaya çıkarmanız rahatlamanıza neden olabilir. Onun sonrasında yine çocuk istemeyebilirsiniz özgürsünüz ama bunu kendi sağlığınız için yapsanız iyi olur. Yoksa herkes doğurmak anne olmak zorunda değil. Tam tersi bu bir seçim ve bu seçim kişinin kendi kararıdır. Ama bazen kararlarımızı farkında olmadığımız ama yaşadığımız olumsuz olaylar nedeni ile verebiliyoruz. Böyle durumlarda da pişman olma ihtimalimiz iş işten geçtikten sonra olası oluyor. Bunu yaşamamak için destek almak en güzeli. Birde boşanamam çok mutlu bir evliliğim var diyorsunuz ama eşiniz bahsettiğiniz gibi bu kadar çok çocuk istiyorsa eninde sonunda mutsuz bir insan haline dönüşecektir. Mutsuz bir insanla mutlu bir evlilik geçirilmez ve üstelik beyninizin bir köşesinde ister istemez benim yüzümden böyle oldu düşüncesi varken. Siz alacağınız destek sonrasında çocuk konusunda fikrinizi değiştirmezseniz o zaman eşinize açık açık konuşup ben kararlıyım ve istemiyorum bu durumda tercih senin eğer ben baba olmadan ölmek istemiyorum diyorsan yollarımızı ayıralım yok benim için önemli olan ilişkimiz diyorsanda bu konuyu bir daha açmamak üzere kapatalım demelisiniz. Sizinde aklınızda soru işareti vicdan azabı kalmamalı. Ömür boyu adamın baba olma hakkını elimden aldım duygusunu hissetmemelisiniz onunda içerisinde bi yolunu bulsam da ikna etsem duygusu kalmamalı ki evliliğiniz mutlu sürsün. Yoksa en ufak bir sorun yaşadığınızda konu çocuğa gelir ve yıllar sonra aranızdaki tartışma kırıcı bir hal alır. Bu arada olurda eşiniz çocuk derse sizde onu kaybetmemek için tamam yapalım derseniz bu hatayı sakın yapmayın istemeden yapılan çocuk kadar kötü birşey olamaz. Çocuğada yazık sizede.

Size bu güzel şeyleri yazdığınız için teşekkür ediyorum, ayrıca sizin gibi insanların toplumda var olduğunu bilmek bana ayrı bir mutluluk veriyor. yaşınız kaç bilmiyorum ama çoğu insana yol gösterebilecek ve örnek olabilecek davranışlarınızın olduğu ve hayat bakış açınızın çoğu insana iyi gelebilecek seviyede olduğuna inanıyorum. Size tam 5 paragraf yazı yazmıstım ama yollamadan sildim. cunku gereksiz yere kibleniyorum ve ceza alıyorum anlamadım. Benim yazdıklarım da sizin söylediklerinizi tasdikler nitelikteydi.

ben evli olduğum dönemde çocuk istemiyordum ve eşimin korunurum ben yalanını ardından hamile kaldım. dünyam karardı hayır nasıl olurduda ben hamile olurdum. saatlerce ağladığımı hatırlıyorum.. lakin o bebeği içimde hissedince sevgisinide Allah vermişti ne kadar mutluydum anlatamam bebeğimin sevinci ile yaşıyordum. düşük yaptığımda günlerce kendime gelemedim. bit kadarda olsa kendi bebeğinse Allah sevgisini veriyor kalbine. bence hamile olmadan bilemezsin.

Nedem tartışıyorsunuz gençler mune cımbızıyla gelir banlanmayalım lütfen BNeslim kimi kendini Rahmana satar kimi

Bence bebek istemediğiniz için psikolojik rahatsız sayılmazsınız ama bu fikir aklınıza gelince nefesiniz kesiliyor gibi oluyorsa bunda bir anormallik var.. Anneliğe benzer bir duyguyu sahiplendiğiniz hayvanlarla, bebekten daha az yorgunlukla ve sorumlulukla yaşıyorsunuz aslında arada o kadar büyük bir fark olmaması gerekirdi diye düşünüyorum.. ya da belki bu şekilde o duyguyu tatmin ediyorsunuz ve anne olmaya ihtiyaç duymuyorsunuz bilmiyorum... Yine de ben eşinizin durumuna çok üzüldüm... belki birlikte bir terapiye giderseniz senin onun için çaba gösterdiğini görür ve senin üstüne gelmekten vazgeçer.

Eşimin duygusallığını tartısanlara bir şey demek istemiyorum cunku hayatımda tanıdıgım en duygusal en hassas ve en sevgi dolu insan. karşısında göZlerin dolsa, onun senden önce gözleri dolmaya başlar. romantik bi dizi izlerken birden burnunu çeke çeke gözyaşları akar. bugün bir kedi besledim. bugün bir cocuk sevdim diyerek eve mutlu gelen bi insan. bu benim eşimin yapısı. bilmedikleri için böyle yorum yapmalarını normal karşılıyorum.

Aminn siz artık benim arkadasımsınız, sizden en güzel haberleri bekliyorum

Gitsen iyi olur ama esin de gitmeli tepkileriniz anormal geldi bana. Ben de istemiyorum cocuk ve esim de istemiyor yapmayacagiz haliyle. Keske evlenmeden bastan konussaydiniz bu konuyu ben acikca soylemistim cocuk istiyorsan evlenmeyelim diye. G

Bencede anne olup olmamak bir tercih meselesidir ama bu evlenmeden önce verilecek bir karardır. Bu düşüncenizden eşinizin haberi varmıydı evliyken bilmiyorum ama o zaman tmm dediyse bile şimdi pişman olmuş olabilir ve o bu kadar istekliyken ben istemiyorum ve yapmayacağım demek bencillik gibi geliyor bana gunun birinde vazgeçerseniz ve bu sefer de olmazsa çok pişmanda olabilirsiniz. Bence böyle istekli bir eş baba olmayı hak ediyor biraz daha düşünceli davranmak gerek. keşke eşinizde sizin gibi düşünseymiş en azından bu ikilemde kalmazdınız Allah kolaylık versin :)

Çocukken birşeymi yaşadın yada şahitmi oldun belki bilinç altında bir şey var canım bende hazır değildim anneliye, hamile kalınca hareket etmesi, kalp atışlarında annelik duygusunu yaşadım

Söylemeden geçmeyeyim olurda doğurursam ben kendimden emin değilim bakamam diyorsan hiç düşünme dahi derim. Şeytanın avukatlığını yapayım hadi bebek istediğim halde eşim istemese kafam karişırdı yani bilmem anlatabildim mi.

Aynı beni anlatmışsınız. Ama eşiniz sabırlı ve size saygı duyuyor ne güzel, benimki 1 yıl sonra benim düşüncemin bir anlam ifade etmeyeceğini söylüyor.

çoçuk istemeyebilirsin bu senin hayatın korkuların vardır sorumluluk almak bakamamak hayatının kısıtlanması vs. ama anne olmadan o his duygu gelmiyor bunu da bilmeni isterim içinde bi canlının varlığı hele onun ilk kalp atışlarını duyduğunki heyecan

evliliğin temelini çocuk oluşturmuyor bana göre, her evlenen çocuk sahibi olmalı fikrine sahip değilim fakat eşinizin çok istemesi ve sizin 'videoları izledikten sonra görüntülerden nefret etmeniz' sanıyorum sizde bir çeşit saplantı olmuş çünkü nefret etmek büyük bir söylem işte sırf bu yüzden belki de çocuk sahibi olmak konusunu bir uzmanla görüşmeniz sizin ve eşiniz için hayırlı olabilir diye düşünüyorum belkide altında başka duygu ve düşünceler yatıyordur.. hayatı ne kendinize ne de eşinize zindan etmeyin derim. I Iyi

Evet haklısınız, ama evlendikten sonra oluştu bu durum bende. yani, mesela annem "sen böyle değildin ne oldu sana " falan diyor. evlenmeden önce bu fikirlerim yoktu. deli gibi de çocuk için çıldıran bi yapım da olmadı hiçbir zaman ama. sessizsokak Hayalleri evlatları olan kimsesiz anne.. tek ayak

Napayım bacım bu aralar uğraşıyorlar sanki benle sabır iyidir hoştır kafan rahat oluyor neden kimseye anlatamıyorum onu anlamıyorum bitek, ya bişeyi istersin yada istemezsin çok basit aslında. Bide çocuk istememenin psikolojik rahatsızlık olduğunu da öğrenmiş bulunmaktayım

Bu duygun değişir mi bilemiyorum. Çünkü benim babaannem çocuk sevmiyor ama tabi kendi döneminin şartları itibariyle tam 9 çocuğu var. Kuzenlerimi durup sayamam bile. Ama şuan sorsan hepsini insan sıfatıyla seviyor. Çocuğum ya da torunum diye içinde zerre şefkat yok. Bunu kendi söylüyor, çocuk sevmiyor... apranxx Öz hakiki apranxx :) tek ayak

Bence senden çok iyi bir anne olur, çünkü kendini sorguluyor sun, benden anne olurmu gibilerinden hazır olduğunda Rabbim sizede nasip etsin, çok güzel bir duygu... doğurup atan terk eden de var degilmi

Ben de evlilik öncesi konuşmadıysanız bunu ikiniz de suçlusunuz boşanın demiştim. Çok şükür mutsuz, fesat vs değilim. Onu şundan demiştim. Eşiniz böyle bişey için ayrılmaz. Siz iyilik yapın diye çünkü adam çok istiyor. İnsan hayatında belirli dönemler vardıe. Büyük ihtimalle şimdi üretme dönemindedir eşiniz ne genç ne yaşlı. Ama yaşı artınca belli bir döneme gelecek ki geçmişini sorgulayacak hayatımı nasıl yaşadım istediğimi yaptım mı vs. Eğer bunda başarılı olamazsa kötü. Onun için etrafta çok değişik yaşlılar var. Bunu da bilim diyor. Neyse gezmek kısmı da ilk bir sene zor ama sonrası kolay hele de paranız varsa. Akşam bakan kreşler var. Yılbaşı, bayram vs çocuklar için uyku odasına kadar olan otel vs eğlenceleri var. Sinemada özel eğitmenli oyun odaları var. Büyük şehirde tabii bunlar. Var da var yani. Anne olunca öğrendim bende. Tabii diğer dedikleriniz doğru yalnız gezme kısmına hiç takılmayın hele aile ile aynı şehirde iseniz. Biz değiliz ama annem çoğu aradığımızda gelir bilir çünkü arada gelirler bana. Aile de çok önemli yani. Umarım eşinizle orta yolu bulursunuz. Ama ikinizden biri istemeye istemeye fikrinden vazgeçerse bu ilerde sorun olur demek istediğim bu benim. Yoksa kim boşanmasını ister hele de hiç tanımadığı birinin. Düşman mıyız sanki

Hahahaha Ayy tutamadim kendimi

e olabilir tabi. eşinden boşan oda başkasıyla evlensin çocuklarıda olsun mutlu mutlu yaşasınlar. sende tek tabanca kal Önceki

Evlenmeden önce hiç konuşmadık. çocuk istemediğimi bilmiyordu. aslında ben bile bukadar cocuk istemeceğimi tahmin etmiyordum.1 sene sonra falan isterim diye düşünüyordum ama olmadı o his. böyle böyle 3 sene geçti

Bu yazdiklariniz gibi olsa bile size ne? Keyfim icin istemiyorum ben, isteyene mani olmuyorum. Elinizden cocuk mu aliyoruz. Isteriz istemeyiz ilginc cidden.

Çocuklarım olmadan önce bende de hıç cocuk sevgısı yokktu dısarda gördugum bebeklerı bıle sevmezdım yanı. Ama hıc ıns cocugum olmaz dıye dua etmedım mesela. Oyle ısteyerek de hamıle kalmadım hamılelıklerımdede karnmda tepinirken bıle oyle cok sempatı duymadım hep bı yuk gıbı agır gelırdı bana. Ama sımdı yuzlerıne bakınca mucıze dıyorum onların sevgısı cok farklı bambaskaaa. Sen ıstemıyorsun dıye esını bundan mahrum bırakmaya ne hakkın olabılır kı? Hamılelıgı düşününce nefesım kesılıyor demıssın sorumluluklardan mı korkuyorsun vucudun deforme olmasından mı korkuyorsun. Eger kendıne bı acıklama bulamıyorsan psıkologa gıtmen sart bence. carmenares

Sadece annelere sorarsan bunu %70 sorunlu çıkarsın tabiki. Bana gore tamamen normalsin. Ama esin de boyle dusunmeliydi. Cocuk isteyen bi adamla bir araya gelmissin ona haksizlik olmus bence. Evlenmeden önce dusunulmeliydi bu bana kalirsa.

Anne olmayı isteyip istememek kişinin kendi fikridir kimse bunun normalligini ya da anormalligini tartışmaz bence, Ben istemem sen istersin, Sen istemezsin ben isterim her insan farklıdır farklı diye de anormal olmaz sizin durumumuza anormal olan tek şey eşinizin ve sizin ilişkiniz bence siz çift terapisine gidin ve aranızdaki problemi uzatmadan Çözün çünkü bence bu iş boşanmaya kadar gider bir taraf çocuk için ölüp bitiyor bir taraf da olmasın diye ölüp bitiyor garip olan bu

Onu yapan ben değilim zaten İnsanı cidden çıldırtırsınız Türkçe hocanız kimdi sizin? Tane tane anlatacağım umarım bu kez anlayabilirsiniz. En başından adama doktora git diyen sizsiniz. Yani uzaylı gören SİZSİNİZ Bende size neden gitsin ki gayet normal istemesi dedim. Siz ise uzun uzun yazıp saldırdınız. Ben herkes anne olmalı demişim gibi konuştunuz. Sonra da saygısızlaştınız. Bilmem bu kez anlatabildim mi? Kısacası benim yaptığımı iddia ettiğiniz şeyleri siz yaptınız. Bir de üstüne çamur atıyorsunuz. Ben böyle bir şey görmedim. Ben sizi kiblemiyorum bile. Büyük ihtimalle polemikten banlanacağım ama yine de kiblenmeye bile değmez. Direk gözardı ediyorum. Olmayan şeyleri olmuş gibi göstermeye başka üyelerle devam edebilirsiniz.

son zamanlarda bu tarz konular çok açılıyor anne olma veya olmama isteğini tartışmayacağım, kişisel tercihtir saygı duyulması gerekir ama sizin durumunuzda bir sorun var arkadaşlar da yazmış zaten, eşinize haksızlık oluyor gerçekten... benim bir arkadaşım ikinci evliliğini yaptı, iki eşin de önceki evliliklerden birer çocuğu var. ve arkadaşım daha ikinci eşini tanımadan önce de ikinci bir çocuk isterdi her zaman. evlenmeden önce konuşmuşlar eşi de olumlu bakıyormuş fakat evlendikten sonra iş değişmiş şimdi ne zaman konu açılsa eşi, çocuk istemediğini söyleyip kestirip atıyormuş. bu davranışı bana çok kırıcı ve acımasız gelmişti, çünkü çocuk sahibi olma/olmama isteği bir uzlaşı işidir. ayrıca size naçizane tavsiyem, asla kendinizi zorlamayın. belki eşinizi çok sevdiğiniz ve evliliğinizi bitirmek istemediğiniz için çocuk yapmaya karar verirsiniz ama bu sizi çok yıpratır. etrafımda gözlemlediğim şey şu: eğer anne adayı beklenmedik bir zamanda hazır olmadan hamile kalınca hem hamileliği stres içinde geçiyor hem de doğduktan sonra bebeği ile bağ kuramıyor. tam böyle durumdaki bir arkadaşım, bebeğine 15 gün sonra alışabildiğini söylemişti. anneliğin zorluklarını göz önüne aldığımızda böyle bir yabancılık anne-çocuk ilişkisi için pek hayırlı olmuyor sizin için en hayırlı çözüm yolunu diliyorum.

Anne değilim, evli de değilim. Ama bende sizin gibi düşünüyorum. Gerçekten içimde annelik duygusu yok evlenicem sözlüm var ama hamile kalırsam diye korkuyorum. Yapım gereği çocuk sorumlulugu alamam biliyorum ama bunu baştan konuşmak gerek. Ben konuştum ve rahatım onuda dusuncesı benı beklemek hazır oluncaya kadar. Batan konusmak sart.

Çok tatlısınız amaa öperim yanaklarınızdan

Bende hamileyim. Daha yeni yeni annelik duygusu olmaya basladi. Ne zaman tekme attigini hissettim onun varligina inanip o duyguyu yasamaya başladım eylul166

Hayır almamalısın çok normal birşey herkes anne olmak zorunda değil buna bende dahil ve olmayı düşünmüyorum yaşımda 35 istemiyoruz biz Allahtan

Sen takma canım burda belirli bir kesim hariç evlililiğinde korkunç mutsuz hayatını kocasına köleliğe adamış evin hizmetçisi olarak mutsuzluktan sürünen insanlar yazıyor genelde. Bunun doğruluğunu da bitmek üzere olan evliliğinde ısrarla hamile kalıp doğurmaya devam eden tiplerin iki güne bir açtığı konulardan anlayabilirsin. Geçenlerde biri paylaşmıştı kim bilemiyorum ben de araştırıp baktım sonrasında. Evli kadınlar üzerinde yapılan bir araştırmada evli kadınların çocukları olmadan önce çok daha mutlu olduklarını söylediği bir araştırma yapılmış. Bu kadınlar çocuklarını çok seviyorlar bir sorun yok fakat eskiden çocukları olmadığı zamanlarda daha özgür ve mutlu bir hayatları olduğunu ifade etmişler. Bilim yalan söylemez, sen bakma.

anlamadım ki, siz çocuğunuzu öyle yetiştirmezsiniz böyle düşünüyorsanız, millete kızıp kendinizi cezalandırmış gibisiniz buradan bakınca. ben tam tersi eğitimli ve çocuğa birey muamelesi yapabilecek kişilerin mümkünse çok çocuğa sahip olmaları gerektiğini düşünüyorum, böylece toplum da gelişir diye düşünüyorum. ama tabi ki tüm çocuklar isteyerek yapılsınlar ve hatta planlı hamilelikler olsun :)

Evliliğimin ilk günleri geldi aklima.. benim de ödüm kopardi, ya prezervatif delikse, ya hap korumazsa, ya şöyle olursa ya böyle olursa... Sonra evlendikten yaklaşık 6-7 ay sonra, sosyal bir platformda bi video izledim. Nedense çok etkilendim acayip derecede anne olma isteği oluştu içimde Eşimle konuştuk, o zaten hep istiyordu ilk gunden beri yani.. sonra korunmayi biraktik ve 3.5 sene boyunca hamile kalamadim... hemde ikimizde de sorun yokken, olmadi vermedi bize.. En son tüp bebek icin tarih aldik kredi falan çektik. Tüp bebek yaptiracagimiz ay, mucizevi bir şekilde hamile kaldim 33. Haftamdayim ogluma kavusmama az kaldi artik.. insallah saglikla sihhatle elemsiz kedersiz kavusuruz ana oğul birbirimize.. Demem o ki; bu istek anlik şekillenebiliyor bazi kadinlarda.. muhtemelen sizde de öyle olacak Sadece şunu söyleyebilirim, hemen istediğinizde olmayabiliyor ve bu da suçluluğa neden oluyor. hakkınızda hayirlisi olsun

Bunlarin hepsi benim içimi daraltiyor mesela. Hele sabahları erken kalkmak, uykusuz kalmak falan.

Şu hayatta yaptığım en doğru şey anne olmak. Boşanmama rağmen iyiki olmuş diyorum, inan evlat farklı oluyor. Senderr YazKokulununAnnişi<3 Üyelik

Bi filmi izlersiniz, en güzel şekliyle son bulur ya hani... ya sonra? Hah işte olay tam da bu :) Burdaki nerdeyse tüm yorumcular, en sevimli zamanlarını anlatmış... kokusu, uyuması, sevimliliği vs... Ama büyüyorlar ve sorumlulukları onlardan hızlı büyüyor bence annelik güzel ama fedakarlık yıpratıcı... bi sabah uyanıyorum, nasıl mutluyum... pırıl pırıl güneş falan derken bi telefon " annaaağğğ okulumu değiştiricem" diye ağlayan bi ergen... e yavrucum o liseye girmek için gece gündüz çalıştın, hadi bırak pırılı koş okula...2 gün sonra "ayy okulumu çok seviyorum" Annem hala iyi günlerin, kıymetini bil daha ünisi var ellere karışması var diyo

İnşallah canım bu duyguyu rabbim sanada banada isteyen herkese nasip eder

Ben mutlu oldugum yanlarini yazdim hayata nasil bir pencereden bakiyorsunuz bilemem ama benim esim tvdeki bebek reklamina bakip aglayacak ben susulenip puslenip gezme derdine dusucem aman uykum bolunmesin aman vucudum bozulmasin nasilsa kedim var o duyguyu bastirir saniyosunuz dimi iste bunlari dusunmeniz bile cocuk sahibi olmanin verdigi guzelliklerden haberiniz olmadiginin kaniti. Insan olmak adam yerine konmak saygi gormek yada bi sıfat için anne olmuyoruz bu nasil bir benzetmedir isi kadin haklarina cevirmissiniz hayretle okudum sen anne oluyosan karsindakide baba oluyor bunuda dusun Önceki

Yani herkes çocuk sahibi olmak zorunda değil ama eşinize bunu yapmamalısınız. Adamın psikolojisi bozulmuş accık belli. Sonuçta eşiniz de çok istiyor, nasıl olacak bilmiyorum valla. Bazı insanlarda annelik psikolojisi olmuyor ama hamile olunca o his oluşuyormuş hemen mucize gibi. Bilemiyorum çünkü işin sonu boşanmaya bile gidebilir. O onsekizmayis Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Cocuk istememek gayet normal de, bu kadar ters ucta iki insanin evlenmesi sorun. Cocuk konusunun mutlaka evlilik oncesi konusulmasi gereken bir konu oldugunu dusunuyorum. Konusmayarak ikiniz de birbirinize haksizlik yapmissiniz daha en basta. Bir taraf cocugum olsun diye agliyor, yalvaryor. Diger bir tarafin ise dusuncesinde bile nefesi kesiliyor. Yanlis yapilmis bir evlilik bana gore sizin evlilik. Ikiniz de ayri kutuplardasiniz resmen. Bunun ucu bosanmaya kadar gider. Ne siz istemeden israrla cocuk yapin, ne de baba olmak isteyen biri bundan mahrum kalsin. Gerekirse yollarinizi ayiracaksiniz. Aci ama gercek. Bunlarin bastan konusulmasi, ona gore evlilik karari alinmasi gerekirdi, malesef.

Bence gayet normalsin kimse doğurmak zorunda değil. Psikoloğa gitmesi gereken eşin.

Değil mi. ben de öyle düşünüyorum. etrafımda sokaklarda başıboş bırakılmış cocuklar, ağızlarında küfürlerle dolasan minicik bedenler görünce bile iyiki çocugum yok diyorum. ama patili çok çocuğum var o ayrı tabi :) bir de köpek kızım var

Bence de. Boşan diyenlerin coğunun Hayatlarını mutsuz şekilde yaşadıklarını düşünüyorum. çünkü, insanın konuşmaları kişinin karakterini belli eder. mesela iki üç paylaşım yukarda kadının biri insallaah cocugun olmaz amin yazmış. bu gibi insanlarla muhattap olmak zorunda mıyım. konumu açtığımdan beri 12 defa yorum yapmış. belli ki mutsuzluktan çatlayacak. cocuk dogurmuyorum diye boşanmak da ne alaka. eşim benİ seviyor ben eşimi seviyorum. deli gibi de mutluyuz huzurluyuz. bu yazıyı ben de okumuştum, ve kesinlikle katılıyorum. Sadece annelik duygumun oluşmaması normal mi diye sordum, konu dallanıp budaklandı beddualara geldi anlamadım yani ne kadar kötü kalpli ve fesat insanlar varmış, sanal ortamda bile çıktılar öeydana vallahi S

Hayvan sevmeyen insan sevemez lafı kadar bana saçma gelen bi laf yoktur bence insanı sevip saymayan yeryüzünde hiç bir şeyi sevip saygı gösteremez zira aşırı hayvansever gördüğüm insanların bir kısmı kendi gibi olmayan insanları dış görünüş düşünce yapısı vs. gibi durumlardan dışlıyorlar ezikliyorlar ötekileştiriyorlar. Bu tarz hayvansever gördüğümde takıntılı saplantılı mahluklar diyip geçiyorum.

Çocuk istememek çok normal ama eşten gizli yumurtalığı aldırmayı düşünmek hiç normal değil bence de gitmelisin.

@birkapsubirkapmama bütün msjlari okuyamadım, ama seninle hissiyatlarımız tamamen aynı, çok aşık olduğum adamla evliyim, eşim seninki kadar istekli değil ama olsa iyi olur modunda. Ben de kendimi çok sorguladım, içimde psikolojik olarak şu hislerin olduğunu buldum, 1 yaşadığımız ülkede kadın ve anne kavramı beni çok soğuttu, kadınlardaki anayim ben önce evladım kafası, eyvah çocuk olursa onlar gibi hayatim bitecek korkusu yurt dışında yaşayan bi arkadaşımın yaşadığı anneliği ve çocuğunu görünce bu toplumdaki kadınların beni bu kadar soğutuğunu farkettim, kadın ikisinin ayrı birey olduğunun ve ikisinin özel alanları olduğunun farkinda ve çok olgun bi çocuğu var. bizdeki gibi, bugün çok yaramazız ablaları gibi biz li cümleleri yok mesela. 2 evlilik çocuk için yapılır kafası, evliliği aşık olduğum adamla legal olarak toplumu irrite etmeden birliktelik yaşamak için yaptım. 3 gördüğüm anne modellerinin kadınlığını seksiligini kaybetmis olmasi 4 coğrafyanın geleceğinin kaygisi...5 yetiştirilen çocukların bencil ve şımarık olmasi. aslında daha da uzatirim örnekleri de çok kafani sisirmiim :) yani özetle ben büyük sıkıntıyı şimdiye kadar toplumdan edindiğim gözlemlere bagliyorum. Hayvanlarin masumlugunu çok seviyorum onlar için herseyi yaparim bencil olduğumuzu düşünmüyorum. Yani sorunlu olan biz değiliz bence:)

Merhaba. duygularıma tercüman oldunuz. çoğu düşüncelerim sizin söylediklerinizle aynı. Evlilik olayını ben de toplum gelenek ve göreneklerimizde birlikte yaşamak yer almadığı için, imza atmadan sevdiğim adamla aynı evde yaşayamayacagım için yaptım. çocuk için evlenmedim. sevdim, aşık oldum ve onla beraber yaşamam için nikah düğün oldu. Ben de hayvanların masumluğunu, seni karşılıksız sevmesini, arkandan konuşmamasını :) herşeylerini seviyorum. o patileri ellerime değen en muhteşem şey :) Diğer saydıgınız maddelere de aynen katılıyorum

Kime beş paragraf yazmıştınız? N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Kendi yaşadıklarımdan yola çıkarak ve olaya bir anne duygusallığından çok anaç bir ruha sahip olmayan gerçekçi bir anne görüşüyle size tek bir tavsiye vereceğim: Ola ki bir gün baskıya dayanamayıp çocuk sahibi olmaya karar verirseniz mutlaka öncesinde bir psikologla iletişime geçin çünkü doğum sonrası postpartum depresyonu kapınızı çalacak gibi duruyor. Ha bu depresyon kısmını atlattığınız vakit göreceksiniz ki herşey öyle korkulacak gibi değil. siz çocuğun hayatına dahil olmak yerine onu hayatınıza dahil edeceksiniz. Birazcık bakış açısı farkı sizin karamsar düşüncelerinizi eritebilir. Ha bu kadar tepkili olmanızın sebebi bana kalırsa eşinizin aşırı duygusal baskısının ters tepmesi. Sizi kendi halinize bıraksa belki herşey kendiliğinden yoluna girecek. Hakkınızda hayırlısı neyse o olsun. Not: İlk doğduğu zaman ki o kokuları hiçbir şeyde yok, onun eşi benzeri yok, bunu ben söylüyorum.

Bence eşin çocuk istemeydi veya çocuğunun olmayacağı bir rahatsızlığının olduğunu öğrensen duyguların değişir gibi geliyor. Ama madem kendini hazır hissetmiyorsun bekle

Hamile kalma fobisi var. Evlat edinin. 3-5 yaşları arasinda bir çocuk evlat edinebilirsiniz.

Aynı duyguları paylaşiyoruz. Ben anne olmak istememeyi bir rahatsızlık olarak gormuyorum sadece bende asiri derecede her ay ya hamileysem korkusundan takinti basladi tek rahatsiz oldugum konu suan bu. Ancak bu duygularinizin olmadigini evlenince mi anladiniz? Bu onemli bit0r konu ve evlenmeden konusulmaliydi taraflardan biri cok istiyor ise çok buyuk sikintidir bu. Biz evlenmedende konusmustuk esimde oyle bebe askiyla yanan bir tip degil. O yuzden problem yok ama bu durum cok zor bi tarafta isteksiz anne olmak ve isteksiz koca bir yuku sirtlamak. Diger yandan isteyen eşi mahrum birakmak. Cikmaz sokak gibi geliyir bana :/

şu msjını gördükten sonra okumayı kestim. ne güzel evde hayvan besliyormuşsun, belki de bana içten kırıldın hayvan dediğim için çünkü onlar senin çocukların... hiç düşündünmü onları sen doğurmadın, gözlerini dişlerini senden ya da eşinden almadılar, karnında onların o minik tekmelerini hissetmedin, kendi sütünden onları beslemedin, sana hiçbir zaman unutamayacağın güzel sevgi sözcükleri söylemediler vs vs... demem o ki o çocuklarım dediğin hayvanları bu kadar kabullenip sahiplenip seven biri mükemmel bir anne olur. hiç annelik duygusunun oluşmasını bekleme ya hiç oluşmazsa?ama emin ol ki o senden olan parçanı kucağına aldığın anda otomatik olarak annelik duygusuyla dolup taşacak yüreğin. eşine böyle haksızlık ediyorsun bence. carmenares

Burda gördüğüm yüzde 90 konuda hiçde güzelleşmiyor nedense ben anormal olduğumu düşünmüyoruz siz nasıl çocuk istiyorsanız bende istemiyorum bu kadar basit bir olay abartan sizsiniz

O "ben yandim sen de yan, ben mutsuzum sen de mutsuz ol" deme hirsi bence. Hayir, lafim cocuk sahibi olmaya degil kesinlikle. Cocuk sahibi olmak kendini yakmak, mutsuz olmak demiyorum yani. Lafim, insanin sahsi kararina bu derece gereksiz ve saygisizca tepki gosterenlere. Var bir dertleri belli. Kendi hayatinda mutlu olan insan, cocuklu veya cocuksuz, baskasina bu karari icin saydirma geregi duymaz ki.

Evet hayvan denildiği zaman üzülüyorum. asıl hayvanlar geliyor gözümün önüne. patili dostlarımız hepimizin dostu, hepimizin arkadaşı ve hepimizin çocukları bence. sadece benim değil. allah'ın bizlere emanet ettiği sessiz kulları onlar, öyle değil mi? Hamile kaldıgımda bebeği kucagıma aldığımda olusur mu o duygu? Bunu nerden öğrenebilirim. yani gercekten var mı öyle bir şey. kucagıma aldığımda oluşur mu Evet eşime haksızlık ediyorum... farkındayım cok..

Bence sizin degil esinizin psikolojik destege ihtiyaci var, koskoca kadini bebek gibi sevmek reklamlara aglamak falan, anne olmayi istememekten daha anormal. Bu arada ben de 27 yasinda ayni dusuncelerdeydim ve 4 yillik da evliydim, 30 yasinda fikrim degisti anne oldum. Belki sizin de degisecek, belki de degismeyecek, herkes anne olacak diye bir kural olmadigina gore cocuk sahibi olmak istememeniz, herhangi birinin istemesi kadar dogal.

Benim eriyor. Dikkatli dua etmek lazım N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

konu sahibine yazdığınız bu soru beni de düşündürdü benim annem çok fedakardı sık sık "ben çocuklarım için yaşıyorum" derdi benim hayatım bitti sizin için varım derdi ne yapıyorsam sizin için falan... sanırım ben bu yüzden istemiyorum anneciğimin evlat sevgisi beni korkutmuş galiba

Anneligi tatmayan birisi zaten bi bebek mağazasının önünden geçerken duygusallasmaz ki. Yani hani istemiyor olabilirsiniz ama ancak insan kendi canından kanından bir varlığı o kiyafetlerin içinde hayal edince değerli yoksa iki parça kıyafet hiç bi kadını deliye döndürmez. Şuan kızımı sallıyarak yazıyorum bu yorumu evlat tan öte hiç birşey yok şu dünyada. Allah onu içinde olduğunu hissettiğiniz anda öyle güçlü bir sevgi bahşediyor ki zorlamayla olan bişey değil bu. Ki işi erkek yönünden düşününce de bi erkeğin baba olmak kadar doğal bi hakkı yok. Ki bunu ondan Esirgemek büyük bencillik bence.

Sen adama evlenmeden önce bu denli açık çocuk istemiyorum dediysen ve adam buna rağmen evlendi ise diyecek lafı yok, kendince fikri değişir diye düşünmüş olabilir ama bu onun aldığı bir risk, seni bağlamaz, ama sen açıkça söyledin mi, belki yapmam yapmayabilirim gibi politik ifadeleri geçiyorum asla çocuk istemiyorum diye yoruma açık olmayan bir beyanda bulundun mu

Oncelikle terbiyenizi takinin, burasi babanizin ciftligi degil. Burada her yorum yorum alabilir, burasi bir forum sitesi. Hosunuza gitmeyince terbiyesizlesip yerin dibine girmeyin bari.

zaten herkes anne olamaz anne vardir bide anne vardir Önceki

Vucudun bozulmasin diye de istemeyebilirsin. Ben keyfim icin istemiyorum derken ciddiydim. Ugrasmak, sorumluluk almak, rahat olmak icin istemiyorum. Manken gibi vucudum olsa, bozulmamasini da isterdim muhtemelen. Kimseye hesap vermek zorunda degiliz. Milletin cocugunu elinden almiyoruz, cocuk doguranlari kinayip baslarina bela olmuyoruz. Annelik duygulari selale olmus diye hoş gorecek degilim Kimse anneligi ovuyor ya da yapinca degisir dedi diye de cocuk dogurmayacagim. Ne isteyip istemedigimi biliyorum. Yani ben senin yerin olsam esimle evlenmeden once konusmama hatasini dusmus olsam bosanmak isterse bosanabilecegimizi soyler ve istiyorsa bosanirdim. Zira eminim ben istemedigimden korku falan degil bildigin kafama gore yasamak icin istemiyorum. Ama senin tepkilerin abarti geliyor psikologla gorusmen iyi olur. Belki altinda yatan travma vs vardir. Önceki

İstemek kadar istememek de normal bence. nefret de yok ayrıca, henüz yok yani :)) burcubahar0635 what u get is what u

Esinize haksızlık yapıyorsunuz ben bu konuda sizin yanınızda olamayacağım hatta kırmak istemem ama bencillik bu... Hiç istemiyorum korkuyorum gibi düşünceleri bence kafanizdan atın Allah bu ya olur da bir gün istersin bu sefer de senin çocuğun olmaz o zaman evlat evlat diye yanar ciğerin.. Destek al altında yatan sebepleri araştırn ondan sonra tekrardan gözden geçirin derim ben kendimce.. Saygılar

Bide bunlari oku canim. Bide boyle dusun; mesela, 1. Sevdiğiniz adam bu sefer gerçekten bir parçanız oluyor. Bağlılık esas bundan sonra başlıyor. 2. Kocanızı/sevgilinizi daha çok seveceksiniz. 3. İçinizde bir canlının büyümesinibeklemek, onu hissetmek tarif edilebilir bir duygu değil. 4. Memelerinizin gerçek işlevinin ne olduğunu öğrenmek ister misiniz? 5. Çizgi film seyretmek için bahane yaratmak zorunda değilsiniz artık. 6. Bencil olmamayı öğreniyorsun, öğrenmek zorunda kalıyorsun. 7. Bu hayatta hiç kimseyi çocuğunu sevdiğin gibi sevemezsin. Başka bir aşk o. Her şeyden, herkesten üstün. 8. Çocuğun varlığı ile hissettiğin enerji ve mutluluk. 9. Evde devamlı'aşkım aşkım'diye peşinde dolanan birinin varlığı. Hayır, koca değil. 10. Kalabalık, gürültülü, cıvıl cıvıl sofralar. 11. Anne olduktan sonra edineceğinizyeni arkadaşlar. 12. Kendinize eskisinden daha iyi bakmak için gerçek bir sebep. Zamanı gelmeden çocuğunuzu bu hayatta yalnız bırakamazsınız çünkü. 13. Sevdiğiniz adamın çocukluğunadöndüğüne şahit olacaksınız. 14. Hafta içi, hafta sonu fark etmeyecek. Her sabah güne erkenden başlayacaksınız. 15. Kimsenin anlayamadığı bir dilkonuşacaksınız. Bebeğinizi sadece siz anlıyor olacaksınız bir süre. Bu da insana ayrı bir haz veriyor. 16. Göğsünüzde daha önce bir bebek uyutmadıysanız eğer, neyi kaçırdığınızı bilmiyorsunuz demektir. 17. Bir otomobile o kadar eşyayı nasıl sığdırabileceğinizi öğreneceksiniz. 18. Evden 10 dakika içinde çıkmayı öğreneceksiniz. Çıktınız çıktınız yoksa evde kalırsınız. Ya üstüne kusar bebeğiniz, ya da son anda karnı acıkır 2 yaşındakinin. 19. Mutlu etmek öyle kolaydır ki bir çocuğu... maddiyat önemli değildir. Sevildiğini hissetsin yeter. 20. Ev yapımı arkadaşlarınız var artık. Bazı anlar oluyor, en iyi arkadaşının çocukların olduğunu hissediyorsun. 21. Kocanızı seviyorsunuz değil mi? Mucizeye hazırlanın. İkinize de benzeyen biri olacak evde. 22. Gece yarısı minicik bir elin yüzünüze dokunduğunuhissettiğinizde bir gülümseme ile yeniden huzurla uykuya dalacaksınız. 23. Bir daha asla yalnız kalmayacaksınız. 24. Kayınvalidelerin oğullarını neden paylaşamadığını anlayacaksınız . 25. Doğanın ve hayvanların korunması, dünyanın daha temiz daha yeşil bir yer olması gerektiğini kavrayacaksınız. 26. Hayatta her şeyi daha basit yaşamak istiyorsun. 'Sağlık olsun, yeter' diyorsun. 27. Biraz da genlerimizde var çocuk sahibi olma isteği. Üreme iç güdüsü;her ne kadar bastırmaya çalışsanız da gün gelir aklınızın bir köşesine yapışır kalır. Kazımaya çalışırsınız çıkmaz. Kimse kendini tam olarak hazır hissetmez anne baba olmaya. Bir bakmışsın bebeğin elinde. Şaşırırsın, paniklersin, korkarsın ama çok seversin. Çok. Çok. Çok hem de... Hiç bir şeye benzemez onun sevgisi, kokusu. İşte bu yüzden yukarıdaki liste uzar gider. Ben aklıma ilk gelenleri sıraladım. Eğer istiyorsanız yapacaksınız demektir. Sonra pişman olursunuz. Zaten hiç istemiyorsanız çocuk sahibi olmak, bu konuyu hic acmazdiniz degil mi?

Bende çocuk düşünmüyorum mesela 29 um, evlenmeyi de henüz düşünmüyorum. Ha belki ilerde 1 çocuk yaparım ama o çocuk sevme duygusu bende de yok. Kendimi daha çok önemsiyorum sanırım.. Yine de bir uzmanla görüşmenizin zararı olmaz, belki o ayrılık dönemi ile alakalı birşeydir. Bende terapistimle bunu konuşmuştum ben tuhafmıyım diye, o da hayır gayet normal ve bilinçlisin demişti, sadece herkes istemek ve çocuk sahibi olmak zorunda değil demişti. Birde benim annelik kimliğine ihtşyacım yok zaten bir kimliğim var. o yüzden çılgıncasına çocuk hasreti çekmiyorum heralde sizde de öyledir.

Canım bence sen çocuk yapma çünkü bu istemeden yapılacak bişey değil. çünkü çocuk eşittir fedekarlık, rahatının bozulması, zorluk demek. sanırım sizde bunları kaldırabilecek durumda değilsiniz. onun için bebeğin olsa belki onu suçlayacaksın psikolojin bozulacak. ama kendi adıma şunu söyleyim 4,5 yaşında bir kız annesi ve bebek bekleyen bi anne adayı olarak bence bu hayatta yaptığım en güzel şey:)

Cok ilginc ama ilginc olan cocuk istememek degil bu konuda ozel bir caba gostermeniz. Neden bu kadar cok korkuyorsunuz ki evlat sahibi olmaktan. O kadar kotu bisey degildir belkide. Ben nekarim evlilik dusuncem yok si an ama evlenmemyeyim diyede dualar etmiyorum dogrusu. Takinti yapmissiniz bu konuyu kendinize. sizin biraz rahatlamaya ihtiyaciniz var bence.

Senin anne olmama arzun cok doğal, eşinin baba olma arzusu çook doğal. çözüm bulursunuz umarım. Cok da aşığım diyorsun peki bu hissinin sonunda eşine yol verecekmisin? Baba olmak onun da hakki ve hayali anlattığına göre...

Kendini uzme ben 24 yasindayim ve yakinda 2 yasina girecek dunyalar tatlisi kizim var 2 yillikken hamile kaldim ilk 1 yil istemedim esimde saygi duydu bekledi anne olmaktan cok korktum yapamam diye hic istemedim 1 senenin sonunda yapmaya karar verdim korunmayi biraktik her ay olacagim diye beklerken hamile kalamiyordum uzulup aglamaya basladim keske en basindan beri isteseydim neden bekledim ki dedim her gun uzuldum 1 senenin sonunda hamile kaldim bu bana ders oldu simdi cok mutluyum ve keske evlendigimden beri hic korunmasaydim diyorum. Genc anne olmak gibii var mi? Kesinlikle yok.. Cok guzel bi duygu ve benim esim bu kadar istese o ilk 1 yili beklemezdim bile hayat geciyor gunler bitiyor ve yaslaniyoruz bence calimalara basla bakamam korkusu mi yasiyosunuz?

Tabiki destek alın. Neden piskologa gidip bunun nedenin öğrenmekte dahi cekiniyorsunuz. Tmm istemiyor olabilirsiniz ama bugün piskolak yarin doğum değil nihayetinde, konuşup dertlesecek gibi düşünün. Ama sırf siz anne olmak istemiyorsunuz diye esinizi baba olmaktan mahrum birakamazsiniz. Adam yapabilse kendine tupbebek yaptıracak hae gelmiş. İnşaallah evliliginizde daha ileri sorunlara yol açmaz cunku en başından konuşmamışsiniz. BNeslim kimi kendini Rahmana satar kimi

Merhaba Ben psikolojik destek almaniza gerek oldugunu dusunmuyorum, bir kadin anne olmayi isteyebilir de istemeyebilir de, bu bir tercihtir bana gore. Su an tek sorun esinizin bebek istemesi, size asla anne olun seversiniz diyemem ama ben oyle oldum. Cocuk deyince nefret ederdim tuylerim diken diken olurdu inanin, etrafimda anne adaylarina korkarak bakardim. Yeni anne oldum oglum 5 aylik olmak uzere, yine de o annelerden olamadim. Tamam bebegimi seviyorum onun iyiligi icin herseyi yaparim ama cok sorun yasadim, ikinciyi asla dusunmuyorum mesela bana cok zor geldi annelik. Hayatim anne olunca anlam kazandi diyen kadinlardan asla olamayacagim buna eminim. Kalbinizin sesini dinleyin diyorum sadece

İnşallah senin göbüşünde bebişle dolar canım

bence sen kesinlikle anormalsin allah sana doğurğanlığı nasip ettiyse sende vazigelerini yerine getir insan anne olunca kadınlığını sorumluluklarını anlıyo ve anne dünyada tadabileceğin enn güzel ilk şylerden ve eşine gelince iş artık sevmekten çıkıyo adam baba olmak istiyo ya sen nasıl bunu ondan mahrum edersinki ve bebek istememeni hala anlamış değilim vlilik iki kişilik değildir meyve muhakkak ister yoksa zaman ilerledikçe çatırdamaya başlayacaktır bence hamile kalmayı tekrar düşün ve bencil olma evlilik fedakarlık ister bi ömür çocuksuz geçmez bence psikoloğa danış W

Olmayana versin filan dememis, oncelikle iyi okuyun benim tepki verdigim yorumu. Insanin kendi kendine dua etmesi farkli, baskasindan bu tur bir dua veya beddua almasi farkli. Ona bakarsaniz burada "Cok mutsuzum, Allah canimi alsa da kurtulsam, olsem gitsem" gibi konular da aciliyor, o konulara da "insallah tez zamanda geberirsin" yaziyorsunuz galiba. Ayni sey cunku. Neyse, anlayan anladi benim ne demek istedigimi. Kelime oyunu yapmayacagim.

Evli değilim annede değilim çocuğum gibi gördüğüm kedim var kendimi onun annesi gibi hissediyorum çok mutlu oluyorum bide evlenip çocuğum olduğunu düşünemiyorum sevdiğim adamla ikimizin meyvesini :) Ama bu da bi tercihtir saygı duyarım :) ispanakliborek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bu sizin tercihiniz bilemem. Ama bişey söylemek istiyorum lütfen kırılıp kızmayın, ben eşinizin yerinde olsam sizden boşanırdım yalnız. Çünkü isteksizliğiniz sadece ay şimdi bakamamki gibi bişey değil. Ciddi bir fobi. Ve ben bu kadar isterken eşim bu kadar uzaksa konuya kesinlikle boşanırdım. Evlat sahibi olmanın tek yolu eştir çünkü. Oda bunu kabul etmiyorsa bir süre çabalar sonra bırakırdım. Çünkü bu durum eşinizede büyük haksızlık oluyor. Sizi kınamak doğru değil. Dediğim gibi bu tamamen sizin tercihiniz, ama bence sizinde evliliğiniz bu sebeple sonsuz olamaz gibi geliyor bana. Bence bir gün eşinizde size çocuk sahibi olmayı çok istediği için arkasını dönücektir. Ki normalide budur zaten. Çünkü bu bir sağlık problemi değil, bu bir tercih.

Öncelikle neden evlendin diyenler, sadece çocuk için mi evleniliyor? Eğer sadece çocuk için evlendiyseniz sizin psikolojik yardıma ihtiyacınız var o zaman.. Çocuk istememek bana hiç garip gelmiyor. Her kadın anne olmak zorunda değil, her erkek de baba.. Ben de çocukları severim ama aşırı değil. İleride Allah nasip ederse çocuğum olmasını isterim ama olmazsa da dert edecek bir insan değilim. En azından şimdiki duygularım bu yönde.. B blckndwht

HERKES ÇOCUK SEVMEK ZORUNDA DEĞİL, ANNE OLMAK YADA OLMAMAK SENİN SEÇİMİN AMA BUNUN BELİRTİLERİ EMİNİMKİ EVLENMEDEN DE VARDIR SENİN ÜZERİNDE VE EŞİNİN, MESELA BEN EVLILIGE KARSI BIR INSANDIM HALADA COK GEREKLI BIR OLGU OLDUGUNU DUSUNMUYORUM AMA COCUK ISTIYORDUM VE HEP BIR GUN SEVDIGIM ADAMDAN COCUK SAHIBI OLACAGIM VE COCUGUMU DUNYAYA GETIRMEK ICIN EVLENMELIYIM AILE YUVASI ICERISINDE BUYUMELI DEMISIMDIR. VE NITEKIM SU AN HAMILEYIM AMA ESIMDE COCUKLARI COK SEVEN IYI BIR BABA PROFILI, İYİ BİR EŞTE ÖTE İYİ BİR BABA BENİM GÖZÜMDE... KESKE BASTAN KARTLARINI AÇIK ETSEYDIN SU AN ESINE HAKSIZLIK EDIYORSUN AMA SIRF O ISTEDIGI ICIN ANNEDE OLAMAZSIN SONRA DEPRESYONA BILE GIREBILIRSIN ISTEMEDIGIN BIR COCUGU DOGRUDUGUN ICIN BEBEGE DE YAZK OLUR UMARIM BIR ORTA YOLU BULURSUNUZ... BELKIDE HENUZ BIYOLOJIK SAATIN GELMEDI YASIN GENC CUNKU 30 A KADAR YOLU VAR

O zaman konu sahibi de doktorluk.. Çünkü bu duygu da abartı Bu kadar istememe, nefret vs vs

Yaw cocugunuz olmadan once nasil bir hayat yasiyordunuz ki "cocugumdan once ben hicmisim, hic yasamamisim, bosa gecirmisim" gibi seyler soyluyorsunuz allasen? Cidden 2 cocuk annesi olarak cok saskinim.

Bazen bende bu konuda duygusuzlasiyorum Yani ne bir bebek gorunce icim ciz ediyor nede bi bebek magzasi onunden gecince kotu oluyorum nede hamile bi kadin gorunce ozenerek bakiyorum Sanirim psikolijik bisey demek yanliz degilmisim Umarim gecici biseydir cunku esim istiyor

Vücudum mu bozulmasın obezim ben canım ya öyle bi derdim de yok bide hep evdeyim geziyorumda ayak bağı olmasın gibide derdim yok istemiyorum o kadar

Saskin olacak bisey yok hayat herkese adil davranmiyor mutlu degildim ama simdi cok mutluyum iyiki var diyorum ve cok anlam yukluyorum bende neye bu kadar sasirdiginizi anlamadim evlat kelimesi sizde bi duygu uyandirmiyor mu? B bulunmazhintkumasim

Annelige hazir hissetmiosaniz, bu kadar istemiosaniz eger anne olmayi sirf esiniz istedi die cocuk yapilmaz, diger yandan esiniz de cocuk istemediginizi bilmedigi icin ona da haksizlik. Herkes mutlaka cocuk sahibi olucsk die bi kaide yok tabi ki ama zaten bu bi zorunluluk olarak diil guzellik olarak gorulurse anlamli. Yani olabilir annelige uygun bir yapiniz yoksa zaten sizin icin de, bebek icin de durum cok zor olabilir. Annelik guzel oldugu kadar zor da, herkesin harci olmayabilir. Ama suan istemiosunuz die ileride de istemiyceenizin garantisi yok. Cunku genelde bi noktada kadinlarin biolojik saati alarm vermeye baslar. Belki sizin o saatiniz gelmemistir. Belki bu isteksizligin, hatta bence abartili derecede korkunuzun altinda psikolojik bir sebep olabilir. Bu yuzden terapiye gitmelisiniz, altinda bisey yoksa ve hala istemiosaniz esinizle oturup bi karara baglarsiniz. Hatta bence aile terapistine de gidebilirsiniz. S

Bence normal bişey. Ben de öyleydim. Sonra yanlışlıkla hamile kaldım. Yani eşim fark etmiş ama bir kereden bişey olmaz diye düşünmüş. O da daha istemiyordu çok zeki ya öyle düşünmüş. Neyse şimdi demeyeceğim anne olunca çok değişiyor. Tamam kötü bir anne değilim bence çocuğumu çok düşünüyorum ilgileniyorum ama asla dışarda gördüğüm anneler gibi olamıyorum ki ben sizin gibi anne olmak istemeyenlerden değildim 35e doğru olurum nasip olursa diyordum. Yani diğer anneler gibi ayy hiçbi şeye engel değil vs gibi sevgi kelebeği olmadım hiçbir zaman. Annelik içgüdüsü herkeste farklı bence. Yalnız eşiniz istiyormuş. Eğer evlilikten önce ben asla düşünmüyorum dediyseniz eşinize hşç vicdan yapmayın eğer demedi iseniz ya annelik fikrine alışın ya eşinizi bırakın. Bu kadar net. Çünkü evlilikten önce bebek konuşulması gereken şeylerin başında geliyor bence. Yine de şunu söyleyebilirim ne kadar annelik fikrine uzak olunsa da Bebeğinizi hissettiğiniz andan itibaren farklı duygulara giriyorsunuz. Cidden çok zor ama muhteşen bişey. Allah kimseye acısını yaşatmasın

Bu lafları söyleyip saygıdan bahsetmen ironik Sende önce okuduğunu anlamayı öğren Saygı hakedene gösterilir Herkes anne olmalı demişim gibi algı operasyonu yaptın ama yemedi. burcubahar0635 what u get is what u

Bence siz, sadece sorumluluktan ve keyfinizin bozulmamasından kaçıyorsunuz o kadar. eşinize kırmamak için doğurursunuz birkaç seneye kalmaz. işte o zaman' iyi ki doğurmuşummm' diye seversiniz bebişinizi yorgun ve uykusuz gözlerle:))) Yani korkmayın bu kadar derim gerekirse bir uzmanla görüşün...

bu tür konular evlilik öncesi konuşulur. siz nasıl konuşmadınız bu kadar katıyken. istemek zorunda değilsin hakkın tabi, ama eşininde bu kadar çok isterken baba olmak hakkı. ona haksızlık yapmış oluyosun, sanırım bunun orta yolu çözümğde yok. ama inşallah çocuğum olmaz diye dua etme yinede. gün gelir duyguların değişir çok pişman olursun

He bu arada sadece anneler yazmışsın kedim var olmamı ki sadece doğurmak için mi evleniyoruz hiç haberim yoktu

Bence almalısınız. Ama sebebi istememeniz değil bu konuda çok fazla tepkiye sahip olmanız. Şahsen ben de evliliğimin ilk yıllarında istemiyorum. Ama çocuğum asla olmasın diye dua etmiyorum mesela.. Sizde korkudan ziyade biraz fobi gibi olmuş bu durum.. Bence birine danışın, normal dese bile en azından içiniz rahatlar ben anormal düşünmüyormuşum dersiniz :)

Ben de çocuk istemiyordum. İsim hayatım çok yoğundu kabus gibi geliyordu. Çocuk sesi ağlaması bile kabus geliyordu. Şimdi bir kızım var. O doğduğu günden beri başka bir ben oldum. Akşam işten eve uçarak geliyorum nerdeyse. Saçlarını tarıyor artık büyüdü:) bu sevgi ne kariyerde ne kocana ne ana babada yokmuş kızımla anladım. Hakkında hayırlısı olsun canım

Kavga mi istiyorsun açıkça söyle bana

Dün merakımdan internette araştırma yapayım dedim biraz, yurt dışında bloglarda çocuklarını sevmediğini itiraf eden anneler varmış. Hatta oprahın programında günlerce bu mevzu konuşulmuş sanılanın aksine doğurduğunu sevmeyen anneler de çok fazla. Hamile kalınca seversin demek bu da bir risk anlayacağınız. Emin değilseniz lutfen ama lutfen cocuk sahibi olmayın. Konu sahibi yazım sadece sana değil.

Ben hamileyim hala icimde annelik duygusu yok, merak etme

Benim annem de aynı anlattığınız gibiydi hala da öyle, hep sizler için varım diyor Z

Anne olmamayı istememek kötü bir şey değil elbette. Birbirimizi böyle yargılamaya hakkımız yok. Sizin hayatınız. Sen eşine karşı sorumlusun. Evlenmeden önce eşine bu hislerini açıklamalıydın az çok. Bu durumda eşine haksızlık etmiş oluyorsun. Baba olmayı istemek en doğal hakkı. bu isteğinden senin hatrına vazgeçer mi bilemem. Çünkü büyük fedakarlık. Psikolojik destek alabilirsin. Altında yatan başkaca sebepler olabilir. Nefesim kesiliyor vs. gibi durumların ilginç gerçekten. istememenin ötesine de geçmiş seni panikleten bir durum haline gelmiş. Yaş olarak uygun bir yaştasın. Ama bence bir iki sene sonra çok büyük ihtimal fikrin değişecektir. loveislovee artık dört kişi... Anneler

Kari koca ikisi de istemezse, ve buna uygun olarak cok Sıkı korunurlarsa anne olmayi istememek cok kabul edilebilir. Ama esiniz evlat diye hayaller kuruyorsa malesef buna hakkiniz yok. Bir de korunmaya dikkat etmeyip hamile kalanlar sonradan cocuk istemiyordum diye rahatca kurtaj oluyorlar malesef bu da kabul edilebilir degil.

anlıyorum sizi. Ben de ikinci çocuğu asla düşünmüyorum. En ufak ggecikmede korkup test yapıyorum. Ufak bi şeyden nem kapsam ertesi güne hemen hap alıyorum falan. Kötü anne olacağınızı düşünmüyorum. Ben hareketini hissettiğim an ağlamalarım yapamam edememlerim kesildi mesela. Kızım beş yaşında benden çok babasını sever. Benden çok ilgilidir. Yine de kötü olduğumdan değil eşim aşırı ilgili. Yani iyki doğmuş. Biz şimdi istesek de yapamazdık mesela. Eşimin belki ömür boyunca kullanması gereken ilaçlar var ve açıklamasında iki taraftan biri korunsun yazıyor. Ağır ilaçlar. Yani yaşınız 35 yaş üstü değilse düşünün siz daha terapiye gidin altında bir sebep var mı acaba diye. Her şeyin bir zamanı var gerçekten. Benim ablam da ilk başta istemedi mesela altı senelik evliler. Bir senedir istiyor olmuyo doktor kapılarını aşındırıyo şimdi de. Her nasip vaktine esir. Allah kaldıramayacağı yükle sınamasın kimseyi. Sizin gibi bilinçli biri hamile kalsa dokuz aylık süreçte kendini hazırlar. Kötü bir anne de olmaz bence . push ;

Bazılarına cevap vermek istiyorum. 1- Kocama zaten çok aşığım ve o bunu zaten varlığı ve bana olan sevgi, saygısı ile perçinledi bunun için anne olmaya ihtiyacım yok. 2- Doğanın ve tüm canlıların korunması için daha duyarlı olmam için de anne olmaya ihtiyacım yok zaten yeteri kadar duyarlıyım. 3- Her sabah güne 6.20' de başlıyorum. Haftasonu bazen 8.00. Çünkü kedilerim var onlara tabiyim, oyun saatleri, mama saatleri, kum temizleme saatleri var. 4- Bencilliği de kedilerle bıraktım, gerçi düşününce ben tek çocuk olmama rağmen çok bencil bir kadın hiç olmadım. Yani bunun için de anne olmaya ihtiyacım yok. 5- Çizgi filmi bahane olmadan zaten izleriz. 6- Senelerdir evden 10 dakikada çıkarız. Max 20 ama asla 30 olmaz. 7- Uzun süredir hayattan tek beklentim sağlık ve huzur. Anne olmaya bunun için de ihtiyacım yok. Şimdi bunu neden yazdım? Kocamıza daha derin aşkla bağlanmak, hayattan maksimum haz almak, şükretmeyi öğrenmek, bir çocuğu, bir canlıyı mutlu etmek için anne olmaya ihtiyacımz yok ki. Biz kadınız kendimizden ne mucizeler çıkarırız istesek.

:) belki de olmazsiniz. Esasen ben her kadinin zaman zaman anneligi sorguladigini, bunaldigini ve yalnız kalmak istediğini dusunuyorum. Ancak annelige o kadar mana yüklüyor, o kadar gereksiz bir kutsalliga burunuyorlar ki bunu itiraf edecek cesareti gostermiyorlar. Sanki bunalmış olmaları çocuğa surulen kara bir leke gibi, sanki annelikten eksiltecekmis gibi. Ben geçen hafta anneme "anne bazen o kadar bunaliyorum ki sanki ruhum bedenimden ayrılıp benim evimi yukarıdan izliyor. Sanki bu evdeki kadın ben değilim" dedim. Sizce ne yaptı? Felak nas okuyup üfledi kadın. Ahshsj. Bir anne bunalamaz çünkü. Ne haddine.

Psikolojik destek almak seni bir anda anaç biri yapmayacak sonuçta altında yatan sebebi de bulabilirsin. Yani destek alabilirsin bence. Eşin evlenmeden önce biliyor muydu böyle düşündüğünü? Sen böyle anlatınca üzüldüm valla adama.

@birkapsubirkapmama İyii geceler canım öncelikle bu sorumluluk sana ağır gibi gelebilir ama annelik çok güzel bişey bence.. O senin herşeyin olur;gören gözün;tutan elin... Aşık oldum ama ben evlat aşkı gibi bişey yaşamamışım diyorum. O aşktan kat kat daha büyük ve masum.. Anne baba sevgisi gibi de ayrıca. Ama ondan daha farklı. Canını gözünü kırpmadan veriyorsun anlatamıyorum yetmiyor

Aminnn ben de tesekkur ederim iyi dilekleriniz için Yani bence sizinki de anlik oluşacak gibi geldi, çünkü resmen beni anlatmissiniz..1 kez cok sarhos oldugumuz bi gece birlikte olduk eşimle ama detaylari ikimiz de hatirlamiyorduk Sonuctan o kadar korktum ki gidip ertesi gün hapi aldim içtim.. regl gunlerimin allak bullak olmasi, hormonlarimin şaşırmasi zerre umrumda değildi hamile falan olmiyim yeter diyodum Korkular benzer sanirim, ben rahati seven bir tipimdir mesela öyle uykusuzluga yorgunluğa gelemem diye düşünürdüm bebek fikri bundan dolayi çok dehşet verici gelirdi.. düşünsene uyuyamiyorsun oturamiyorsun duş bile lüks haline geliyo vs.. oovv hic bana göre değildi. 3.5 sene olmadi dedim ya, o ara çok üzüldüm çok ağladım.. sonra hamile kalinca o çift kirmizi çizgiyi görünce, ilk bi sevinemedim.. hatta dehşete düştüm nolucak şimdi dedim hayatim tümden değişecek ben bunu kaldirabilir miyim dedim.. çabuk parlayan sabirsiz bir yapim vardir, ya kötü bi anne olursam bu çocuk benden nefret ederse dedim.. Sonra kalp atışını duydum ilk... endişelerim resmen akti gitti üstümden.. sonra ilk tekmeleri.. çok ilginç bir deneyim.. tüm rahatlik arayışı, ama ben ya yapamazsam endişesi yok oldu. kendimi şu an bile dünyanın en iyi annesi olabilecek kapasiteye sahip hissediyorum, ne tuhaf dimi Annelik duygusu çiçeğin tomurcuklanmasi gibidir der annem.. kiminde geç açar kiminde erken.. Siz de bu içgüdüye sahipsiniz ancak halen tomurcuk sizinki, açmasını bekliyorsunuz.. allah istediğiniz an versin size tek duam bu.. umarim çocuk istediginiz an sahip olursunuz..

Anne olmamak için dua ediyorum diye adlandırdığınız kendinize yaptığınız beddua anne olmak dünyanın en güzel duygusu endişeleriniz çok sevip kaybetmek mi yoksa fiziğinizde değişimlerin kalıcı olma riski mi ilk başta bunu bilmeniz gerekiyor Puxhu Sen önce kendine