canım psikolojik destek şart o ayrı ama bir süre annenin yanına gitsen değişiklik olur hem annen baban sana destek olurlar hem kendini dinlemekten vazgeçersin bir süre çok uzun değil bir hafta kalsan ilaç gibi gelir emin ol hem bak benim gördüğüm her hamile ilk zamanlar hele de zor bir gebelikse aynı şeyleri düşünüyor şiddeti değişiyor sadece kendini bunun için suçlama sakın bu da bir süreç ve geçecek

yahu şu MELİSDENİZ isimli kullanıcı beni sinir etti. zaten canım burnumda allahım ne kulların var ya.. kendisi bana arkadaşlık teklifinde bulundu buradaki yazısından sonra. bende kabul ettim. sonra ziyeretçi mesajı bölümüne bana aynen şöyle yazmış ''sen iymisin''... görünce haliyle dedimki ben birşey yaptımda bana sen kendindemisin gibi bir mesaj gönderdi sanırım ve bu yanlışlıkla oldu dedim.. ve bende ona ''hayırdır bir suçmu işledim ki? dedim.. ve bana inanılmaz bir ters cevap.. sonrada beni arkadaşlığından atmış ve filtrelemiş.. yahu kardeşim sen ne yapmaya çalışıyorsun? akli dengen yerindemi ssenin? ben bugüne kadar kimse tarafından bu şekilde bir muamele görmedim.. görecek bir davranıştada bulunmam!!.. ne halin varsa gör lakin şunu bil, beni silmekle iyi etmişsin arkadaşlık listenden, çünkü benim senin gibi arkadaşım zaten olamaz. bunları yazacak başka bir platform kalmadığı için kendisine buradan iletmek istedim. HanimKelesimiGetir

katılıyorum sana. doğduğunda kucağına aldığında çocuğunu dünyan değişicek. o kadar farklı bi duygu ki. benim kızım 34 haftalık doğdu 1 hafta yoğun bakımda yattı o bi hafta boyunca eşimde bende her gün hastanedeydik sezeryanlı olmama rağmen her gün ağlıyodum ya bişey olursa diye. bende ilk başta istememiştim çocuk. eve geldiğinde 40 gün hiç uyumadım. gündüzleri 1-2 saatin dışında. ya derin uyursam ya meleğim kalkarsa çok ağlarsa duymazsam sesini ya ona bişey olursa. elini karnına koy ve konuş bebeğinle ona alışman için bu çok iyi bi yöntem helede hareket etmeye başladığında konuştuklarına karşılık vermeye bile başlıyo. ben hamileyken akşam olup eve gittiğimde eşim konuşmaya başladığında kızımın tekmeleri hiç durmazdı. bunları hissettiğinde böyle düşündüğün için kendine sinirleniceksin helede kucağına aldığında. yüzüne baktığında istemsiz olarak gülümsediğinde parmağını var gücüyle kavrayıp sıktığında hayat mutluluk dünya sensin diyceksin. Allah hayırlısıyla kucağına almayı nasip etsin. Green33 oğluşunun

bence pisikiologa git doktora görünmen lazim yoksa halin düzelmez

Bak gördün mü güzel bir adım atmaya başladın bile burada çok fazla teyzeleri olacak inan hatta isim bile soracaksın isme ne olsun diye :1hug: hadi canımcım biraz da senin gayretinle herşey çok güzel olacak inan çokkkkkk mutlu bir aile olacaksınız ben inanıyorum buna kaydirigubbakcemile5 opuyorumnanaktan Toxicant

Figancım şimdi nasılsın daha iyisindir inşallah dediğimiz gibi sakın kendini bırakma bebeğin için huzurlu olman çok önemli...

Merak ettim canim seni. simdi nasilsin nasil gidiyor hamilelik ben de dusunuyorum ama korkuyorum. Bu ay bizde calismalara basliyacagiz. . push ; berrish bebeğimi

figan cnm bugün nasılsın? Dualarım seninle biraz sabredicez sonra sen dünyalar güzeline hayat vericeksin, ne güzel büyük bi mucize bu inan.. Hepsi geçicek bebek gelince herşey güzel olcak inan buna

tedavi oldum ama tam anamıyla hiçbir dr dan tam memnun kalamadım tedavi süresince de sıkıntılarım oldu hala da var ama bekle bekle nereye kadar rabbim yardım eder dıyorum seninki o zaman hamılelıkten kaynaklanan birm durum tamamen . push ;

figancım sen güçlü bir bayansın, hepsini atlatacaksın mutluluktan uçtuğumuz haberlerde doğumunu hep beraber kutlucaz inşallah :Saruboceq: Toxicant

ıcınızde neyı bukadar kuruyosunuz kı.. dunyanın en guzel duygusunu yaşıyosunuz ve kabullenmek zor olabılır ılk basda ama ılk aylar zaten cok bulantılı gecer.. helekı ılk gebelık ıse.. zulum degıldır aslında bı suru kadının yaşamak ıcın can verıce bı duygu sıze nasıp olmus bence hemen doktora gıtmelısınız.. ve bu donemlerın tadını cıkartın derım..

ablacım sağol seni burada görmek çok güzel...

canım yarın ikili test için kan vermeye gideceğiz.. yarın zor bir gün çünkü virajlı yollardan gitmek mide bulantımı artıracak malesef.. epey zorlu bi gün beni bekliyor.. inşallah sorun çıkmaz testimizdede bunca sıkıntı boşuna çekilmiş olmaz.. ilk trimesteri bitiyoruz nerdeyse.. sıkıntılarlada olsa kaldı 6 ay bakalım.. sanırım dedikleri doğru ve hamileliğin ilk 3 ayı en zor dönem.. sonlara doğru taşımadan dolayı zorluklar olucak ama nöbetler olmasın yeter diyorum artık.. sıkıntım azaldıkça kpss ye de hazırlanabiliyorum buda vicdanen rahatlatıyor beni.. inşallah sıkıntılar dahada azalarıda sınavım güzel geçer.. elifçiğim ilgine teşekkürler tatlım.. inşallah sende bir gün hiç anlamadan bebiş sahibi olucaksın..

evet evet evet... herşey zor geliyor.. gece gene inlemeler ağlamalar.. eşim soruyor midenmi bulanıyor kus istersen, yok diyorum.. nedenini bilmiyorum ki.. anlamsız bir ızdırap.. ruhun acı çektiğine birebir şahidim arkadaşlar.. çünkü bedeni bir sorunum yok. bu durumu beni uyutmayan antidepresanlardan bir kaç gün kullandığım zaman yaşıyordum.. sabaha kadar inlemeler, ve dişlerimi deli gibi sıkmalar.. o yüzden uyutmayan antidepresanlardan uzak durdum hep.. demekki geceleri uyuyamamadan dolayı bunu yaşıyorum.. bu kısım tamam.. lakin dün kurstan geldim kursta mide bulantısı filan yok, huzursuzluk yok, panik nöbet yok.. sadece gerginliğim hafif var ve insanlara çabuk kızabiliyorum mesela.. . kurstan eve geldiğim anda apansız bir ızdırap, artık yoruldum ya öleceğim, ya delireceğim, ya bilincimi kaybedip intihar edeceğim şeklinde bir psikolojik yorgunluk, tahammül azlığı, inlemelerin diğer bir türevi bastırıyor ansızın.. ve anlıyorum ki çözülmemiş sorunlar hamilileğimde olduğu gibi başıma üşüşmüş psikolojimde... evet kabul ediyorum aşırı hassas bir insanım, inanmayacaksınız ama adını söylemeden bana bir ilaç verin, size derim şu an kanımda şu çeşit şu içerikli bir ilaç var.. yani bu kadarmı olur.. oluyor işte.. hal böyle olunca sanırım vücudumdaki bütün değişiklikleride anlıyor algılıyor ve muhtemelen panik atağımdan dolayı buna tepki veriyorum farkında olmadan.. sahnelerimin vazgeçilmez değişmez solisti panik atak.. oysa normal hayatta başedebiliyordum onunla. ilaçsız.. telkin yoluyla.. şimdilerde bunu yapamıyorum, yapsamda yorgun düşüyorum, içimden bağırmak ağlamak, vurmak kırmak geliyor sabrımın sonunda.. kısacası sebepler belli.. hormonlar.. hormonların değişiminden dolayı uyuyamamam uyumamaya panik bozuk cevap vermem değişen hormonları algılayıp buna gene panik bozuk cevap vermem.. e birazda geçmişin tuzu biberi.. ay kızlar delimiyim ne amma konuştum kendi kendime.. kaydirigubbakcemile3 bugün doktora gidebilirsem inşallah sizlerede bilgi veririm.. bu arada toksikant canım, eşim duyarsız değil, çokta yardımcı olmaya çalışıyor.. o konuda bi sıkıntım var sayılmaz yani şükür.. beni anladığın için sağol, hepinizi burada görmek çok güzel.. gitmeyin sakın..

canım eline koluna yüreğine sağlık, oturup araştırıyosun ya benim için allah razı olsun, rabbim mükafatını gani gani versin.. diğer bütün arkadaşlarında elbette.. siteyi buldum bakalım inceliyorum, faydalı noktaları bildireceğim canım.. bu arada MELİSA çayını denedim.. hafif sersemletti ama inanamadım anksiyetemi çok pis tetikledi.. normalde bende panik atakları pek kalmamıştı, gece kolum uyuşuk olarak kalktım bi ara.. malesef birazda kötü yaptı.. ondanda umut kalmadı.. senağlama

saol sen de bana moral oluyorsun cnm:))

figancım kendini çok yıpratıyorsun bu bebeğin içinde senin içinde çok zararlı sinirlerini yatıştırman için melisa çayı içebilirsin bildiğim kadarıyla bunun bebeğe bir zararı yok seni birazda olsa rahatlatır burayada sık sık yaz yazılanlara bak kafan dağılır buda insanı rahatlatır çok sevdiğin bir arkadaşınla yürüyüşlere çık temiz hava insana iyi gelir sen kendini her kesten daha iyi bilirsin seni ne mutlu ediyorsa onu bu ara daha sık yap maalesef bazı doktorlar özelliklede insan psikolojisiyle ilgilenenler çok duyarsızlar inşallah iyileşirsin Önceki

bende panık atak hastasıYım. bence kesınlıkle bır doktora gorun.. yardımcı olacaktır bebegını düşün.

Figancım lütfen ailenin yanına git biraz kafanı topla uzaklaş biraz ortamdan biliyorum oraların nasıl olduğunu evet yaşamadım ama meslek icabı anlıyorum seni. Ultrasona baktı diyorsun eşin istemezmi yavrusunu kucağına alsın sevsin okşasın yapma be güzel kardeşim aldırma sakın ne olur sadece uzaklaş biraz oradan. Tabi son karar senin ve eşinin ama biz ne desek boş aslında HanimKelesimiGetir

canım melisdeniz olayını çok takmıyorum artık, en azından yazı ile burada hissettiklerimi söyledim.. lakin dediğin doğru ise -ki bence gerçek, demekki tek kurbanda ben değilim... güzel diileklerin için çok sağol senide topicimde görmek beni mutlu edicektir..

bende hamile kalınca bana heryerin kokmasından, çok rahatsız oluyorum. hamilelik deyince o hastalık psikolojisi yok mu deli ediyor beni. :1shok: yat yat kafanda kur kur nereye kadar. bu çocuğu nasıl büyütçem diye kafayı yersin. :ecrin_bebek: ama ya sonra ilk aylardaki hormonların farklı çalışmasından kaynaklanan buhranlar yavaş yavaş dağılıyor. sonra karnında bebeğinle konuşmaya başlıyorsun. doğuma yakın zamanda da gel artık şu sevimli yüzünü bir göreyim diye merak içinde minik bebişini bekliyorsun. geçicek güzelim bu günler merak etme. benimkiler şimdi gülüşerek yanımda oynuyorlar. gamyoncuiremsu birazdan okula hazırlanacağız. sizde yaşıyacaksınız bunları. az sabır güzelim. bu arada Allah'a dua etmeyi asla ihmal etme. senin karnında bebeği yaratan Allah senin sıkıntılarınında çözümünü en iyi bilendir. a. s. :1hug: berrish bebeğimi

sabırlı ol canım. kimi bayanlar bu dönemde uykuyu kaybediyorlar. 7. ayıma girdim geceleri hala uyuyamıyorum. bol bol uyuyabilsek keşke. bu günleri çoook arıyacağız çünkü çok. ama hormonlar tepe taklak, ağırlık merkezi, fizik kimya biyoloji hepsi değişti kafamçokkarıştı hamileler için sol yana cenin pozisyonu öneriliyor. ben de yapmaya çalışıyorum. yarım saat sonra bi bakmışım sırt üstü durumdayım. eskiden sırt üstü yatabileceğim aklıma gelmezdi. ama yerçekimine mani olamıyorum. beni tekrar soluma ya da sağıma vinç görevi gören zavallı eşim çeviriyor. ilerleyen aylarda bunu da yaşıycaksın. şimdi tek hayalim yeniden yüz üstü mutlu huzurlu uyuyabilmek. doğumdan sonra da göğüslerden yatılmıyacak tabiiiiiii. offff offf. ama çok tatlı bebişler geliyor. kucağımıza aldığımızda bunlar hikaye kalacak yanlarında.

canım kadın hikaye dinler gibi dinledi işte.. canı yanan o değil ya nede olsa... inan açıkça söyledim insanıktan çıkıyorum resmen geceleri iniltiden diye.. risk almamak için yaptı bunu.. passifloraya bile cesaret edemeyen bi doktor ne ilacı versin bana... hormonlarıma bak dedim, şaşkın onada bakmadı, doğum doktorun baksın dedi.. hey allahım yaa.. o ne diye oturuyosa orda...

canım bence kalk bı sılkelennn.. dunyada cocouk sahıbı olmak ısteyenn ve olmayan mılyonlarca ınsan war allahın bı lutfu sana buu.. pozıtıf bak olaylara D

figancım yaşadıklarına benzer şeyler yaşıyoruz şu dönem.. 6 haftalık hamileyim ve işkence gibi günler geçiriyorum inan.. hamileliğim planlı değil di ama eşimin de uzun zamandır dilediği bir durumdu dileği oldu diyorum.. bazen bunalıp küçük isyanlar ediyor ve eşimin yine tatlı uyarılarıyla karşılaşıyorum.. kime dert yansam normal geçecek diyorlar.. ve korkum 3 ay sonunda hala ya geçmezse.. rezene çayını danış istersen doktoruna.. midem içinde nohut leblebi kraker deniyorum ama sadece uyuduğumda midemi düşünmüyorum aslında.. sabret güzelim sabredelim... kendini gösterebilen silik olmayan çocuklarımız olacak bizim bak görürsün.. kaydirigubbakcemile5 Toxicant

burcum akrep hayatım..:) derin bi rinsanım ben.. hassasiyetim ise sanırım babamdan gelme.. genetik yani:) mide bulantısı ilacı evet tatlım dr yazdı reçeteme.. o günde 2 tane bütün diye yazdı ama ben sadece geceleri yarım alıyorum uyumak için:) yani ilacın yan etkisinden fayda sağlıyorum.. hamile kalmadan evvel antidepresan filan kullanmıyordum.. iyiydim ki ben.. gayet sakin dingin bir insandım.. panik atak anksiyete filan asla yoktu artık.. ve çok sakinlemiş bir insandım.. bir hamile kaldım ki sonra patlak verdi resmen.. o yüzden sen tedavi olduysan bence korkma hamilelikten.. hem 6 hafta kadar sürüyor o dalgalanmalar.. o kadarındada sanmıyorum ben kadar olmazsın yani tatlım..

evet evet evet... herşey zor geliyor.. gece gene inlemeler ağlamalar.. eşim soruyor midenmi bulanıyor kus istersen, yok diyorum.. nedenini bilmiyorum ki.. anlamsız bir ızdırap.. ruhun acı çektiğine birebir şahidim arkadaşlar.. çünkü bedeni bir sorunum yok. bu durumu beni uyutmayan antidepresanlardan bir kaç gün kullandığım zaman yaşıyordum.. sabaha kadar inlemeler, ve dişlerimi deli gibi sıkmalar.. o yüzden uyutmayan antidepresanlardan uzak durdum hep.. demekki geceleri uyuyamamadan dolayı bunu yaşıyorum.. bu kısım tamam.. lakin dün kurstan geldim kursta mide bulantısı filan yok, huzursuzluk yok, panik nöbet yok.. sadece gerginliğim hafif var ve insanlara çabuk kızabiliyorum mesela.. . kurstan eve geldiğim anda apansız bir ızdırap, artık yoruldum ya öleceğim, ya delireceğim, ya bilincimi kaybedip intihar edeceğim şeklinde bir psikolojik yorgunluk, tahammül azlığı, inlemelerin diğer bir türevi bastırıyor ansızın.. ve anlıyorum ki çözülmemiş sorunlar hamilileğimde olduğu gibi başıma üşüşmüş psikolojimde... evet kabul ediyorum aşırı hassas bir insanım, inanmayacaksınız ama adını söylemeden bana bir ilaç verin, size derim şu an kanımda şu çeşit şu içerikli bir ilaç var.. yani bu kadarmı olur.. oluyor işte.. hal böyle olunca sanırım vücudumdaki bütün değişiklikleride anlıyor algılıyor ve muhtemelen panik atağımdan dolayı buna tepki veriyorum farkında olmadan.. sahnelerimin vazgeçilmez değişmez solisti panik atak.. oysa normal hayatta başedebiliyordum onunla. ilaçsız.. telkin yoluyla.. şimdilerde bunu yapamıyorum, yapsamda yorgun düşüyorum, içimden bağırmak ağlamak, vurmak kırmak geliyor sabrımın sonunda.. kısacası sebepler belli.. hormonlar.. hormonların değişiminden dolayı uyuyamamam uyumamaya panik bozuk cevap vermem değişen hormonları algılayıp buna gene panik bozuk cevap vermem.. e birazda geçmişin tuzu biberi.. ay kızlar delimiyim ne amma konuştum kendi kendime.. kaydirigubbakcemile3 bugün doktora gidebilirsem inşallah sizlerede bilgi veririm.. bu arada arkadaşım eşim duyarsız filan değil, çokta yardımcı olmaya çalışıyor.. o konuda bi sıkıntım var sayılmaz yani şükür.. Eylulxxx

canım senin durumuna çok üzüldüm çünkü ben de panik atak ve anksiyeteli biri olarak çok iyi anlayabiliyorum durumunu bol bol dua et inşallah bebeğin senin için bi iyileşme vesilesi olur.. ATA_SEVEN YolumuzunGüneşi

ilacını asla aksatma

Figancim bak tekrar aynisini yazcam. Doktor mutlaka hormonlarini ölcsün, guatra baksin!! Hem ben bir alman sitesinde sana benzer cok bayani tanidim ve onlar hamilelikte ilac kullandilar. Bilmiyorum ama ya senin doktor durumu ciddiye almadi yada sen ona durmun ciddiyetini acikca söylemedin. Zorlama kendini bu kadar, kocan seni en kisa zamanda ailene götürsün ve orda doktora git. Allaha emanet olun

Bir çok hamile arkadaşım oldu, bende 2 kez yaşadım hamileliği ama bu denli karamsarlık ve morel bozukluğu ilk sende görüyorum.. Bence bu normal değil bir uzmana görünmelisin hemde derhal... Birde yaşını merak ettim, Allah kolaylık versin..

ellerinize sağlık yorumlarınız için.. eski düşüncelerim yok tabiki.. 4. ayı dolduruyoruz artık.. alışma sürecinde baya mesafe katettim açıkçası.. insan telaşlanıyor malesef, nasıl olacak diye.. nasıl anne olmucam, ona benden daha iyi bir hayat verebilecekmiyim diye.. vs.. D

canım panik atak sanıldığı gibi evhamlılık hali değil, uyduruma bişey değil.. yani insan bunu kendisi yapmıyor.. ansızın gelen nöbetlerle tanışıyosun.. ya kalp atışların 200 e vuruyor ölüyorum deyip vasiyet yazıyosun, ya da bilinç kaybı endişesi ile evin ortasında fır dönerken buluyosun kendini.. bende panik atak var ayrıca ondan daha fazla miktarda anksiyete bozukluğu varmış.. asıl beni sıkınıtya sokan bu imiş psikiyatrist söyledi.. panik atağını biraz kontrol ediyosun anladığım kadarıyla ama asıl sorunun anksiyete dedi.. ilaçkulanamıyorum en kötüsü.. bugün melisa çayı aldım inşallah faydasını görürüm arkadaşım.. flamenko

arkdaşlar ben 6 haftalık hamileyim ve çok ağır bir panik bozukluk hastasıyım.. onun haricindede geçmişte yaşamış olduğum sıkıntılardan dolayı sanırım şu an hormonlarımında alt üst olmasından dolayı aşırı derecede kötüyüm.. bulantılarım arttıkça ölüyorum, kafamda bir şeyler yanıyor sanki, kaldıramıyorum, intihar etmek istiyorum.. normalde çocuk sahibi olmak isterken şimdiler içimdeki bebek bana zulüm geliyor, istemiyorum ve onu nasıl büyüteceğimi düşünüyorum. bilmiyorum gerçekten bunu başramaycağımdan mı yoksa hamileliğin kötü hissettirmesinden mi.. ben gibi olan varmı ki bilmiyorum.. tek bildiğim kötü olduğum.. eşim bebeği aldırmama izin vermeyceği için yola devam etmek zorunda kalıyorım.. ama ben içten içe bitiyorum. Kİmse bana kzımasın çünkü bu benimelimde olan bir şey değil. gerçekten değil. çünkü ben bir çocuğa gözüm gibi bakmak isterken bu halde buldum kendimi.. allahım ben nasıl çıkıcam bu işin içinden.. ne olur bana bir şeyler söyleyin, gerçekten dayanamıyorum.. çıldırmak üzereyim... senağlamasenağlamasenağlamasenağlamasenağlama

psikolojik sorunlarin olmasa bile hamileligin ilk donemlerinde mutlaka oluyor bu duygular... bende bebislerimi cok istiyordum ikiz hamilelik gecirdim ilk 12 hafta ne bulantilardan nede bel karin agrisindan bir saat kesintisiz uyku uyuyamadim.. ne salakmisim allahim niye istedim bu bebekleri diyordum o 12 hafta boyunca... ama inan 13 uncu haftada hersey bir anda kesiliveriyor ne blanti kaliyor ne agri ne sizi biraz sabret canim inan ilk 3 ay gectimi cogu zaman hamile oldugunu bile unutuvereceksin hele bide kucagina aldinmi o zaman dunyan degisecek... bol bol dinlen.. temiz hava al kisa yuruyusler yap bulantilara cok iyi geliyor... arkadasin dedigi eylul anneleri topigine takil sohbet et seninle ayni duygulari yasayan bir suru arkadas var...

Figancim bence mutlaka hormonlarina iyice baksin doktor, belki guatr sorununda olabilir. Baska konuda yazmistim, guatr bozuklugu panik atak yapabilir diye. En önemlisi, en yakin zamanda doktora gitmen. Bak ne güzel esinden sikayetin yok masallah. Ona ic hayatini anlat, agla, yardima ihtiyacin oldgnu söyle. Onun yardimi sana ilac olucak. Hem askiniz tazelenir Kendini kötü düsüncelere vermemeye calis, beynimizi biz kendimiz yönlendirebiliyoruz, biliyorum cok ama cok zor o anda pozitif düsünmek. Sunu kafana sok, en güclü sen kendinsin, sen iyi olucam basaricam diyerek karar alirsan, hersey kolaylasir. Kendini uyumaya zorlama, zorladikca zaten daha cok uykun kaciyor. Bende defalarca yasadim inan. Amaaan uyumazsam ne olcak, ise gitmiyorum, bir iki gün uykusuz kalsam zarari olmaz, gelince uyurum de kendine. Hem hic olmazsa gebelikte zarar vermeye sakinlestirici verebilir doktorun. Inan hamilelikte bu tür seyler yasiyan tek insan sen degilsin, anormal degilsin, sadece hormonlarin kafayi yemis Allah yardimcin olsun. zeytin

bence de bi psikiyatra görünün. kesinlikle aldırmayı düşünmeyin. belki de o bebk doğduğunda sizin düzelmenize sebep olacak. Toxicant

canım ben senin hepsinin üstesinden gelebileceğine inanıyorum, bu evreler geçici bizim desteğimiz de hep yanında bilesin, canın sıkıldığında yaz bize, destek olalım elimizden geldiği kadar buraya olmazsa profilime yaz, her türlü yardımcı olmaya çalışırım senin bu durumdan kurtulmak için tek ihtiyacın olan şey destek ve güzel düşünceler bak eşin destekcin, biz de arkadaş kadrosunu doldururuz, ailen de destekcindir eminim, onlarla da bol bol konuş kurs işine de çok sevindim yavaş yavaş kafan dağılır, anlattığın psikoloji de sadece sende değil bazı okuduğum kitaplarda bahsediyordu böyle şeylerden sana somut olarak tavsiye edebileceğim şeylerden biri de şu canım kanal d'deki doktorum programı var ya, oraya yaz, program saatinde ulaşamazsan bile program saati dışında ara veya internet sitesinden mesaj yaz gerçekten ihtiyacı olan insana çok yardımcı oluyorlar, en azından uzaktan da olsa ne yapman gerektiği konusunda yardımcı olabilirler. bence yaşadıklarını uzun uzun yaz, mutlaka dönerler. mutlaka çare var canım, sana düşen onu bulmak. birkaç ay daha geçince karnın büyüyecek, bebeğin hareket etmeye başlayacak, korkularını bir kenara bırak, bunun olağanüstü bir şey olduğunu düşün, gül düşün gülistan olsun. biz de yanındayız dediğim gibi, bebeğinin resimlerini beklicez burda, doğumunu da hep beraber kutlucaz. hiçbir sıkıntın da olmayacak, allah gerçekten hamilelere yardım ediyor, bak benim ablamda boyun fıtığı vardı hamile kalınca çok korktu, kendimi bile taşıyamıyorum dedi, bebekle birlikte ilaç da kullanamıcam iyice azacak ağrılarım dedi ama 9 ay boyunca 22 kilo almasına rağmen bir defa bile boynuna bir şey olmadı, en güzel ilaç beynine gönderdiğin "aslan gibiyim ben" mesajı. allah yardımcın, biz de destekciniz, güzel düşün tamam mı :1hug: Toxicant

canım eşim elbette görüyor, görmezmi, ama garibmin elinden gelen bir şey yok ki.. ne desem ona tamam diyor zaten.. ailemin yanına gitmek isterim ama ailemde ilçeye taşındı malesef, ve orada hiç bilmedieğim gezme imkanının olmadığı bir yerden ibaret.. eşim diyor göndereyim diye ama ben bilmiyorum.. inleme nöbetleri nasıl oluyor ah bi anlatabilsem.. yani canım çıkacak gibi oluyorum, halsizleşiyorum, gözlerim yarıya düşüyor o an ruhsal bir ızdırap, ağzımda iğrenç bir tat, beynimde bir uğultu.. ölmeye az kaldı dediğim bi durum canım.. dünya ile irtibatım kopuyor o an işte... dişlerimi sıkıyorum, saçlarımı çekiyorum, sesli biçimde inliyorum yoksa çıldırcak gibi oluyorum. bunlar hamilelikten sonra çıktı piyasaya.. tamam bende panik atak vardı ama ben böyle nöbetler hiç geçirmezdim ki.. rahatça uyurdum yattığım gibi.. dün gece mide bulantısı için doktorun verdiği dramamine adlı ilaçtan yarım aldım. onu alınca daha iyi uyuyorum sakinleşiyorum.. ama üstüste alınca o da etkisini yitiriyor üzerimde.. o yüzden onu sadece 2 gün üstüste alıp sonra ara verebiliyorum.. ne karmaşık değil mi ama böyle:) dün eşime ultrason resmini gösterdim yazık yaa gözleri gülüyor, bumu bizim çocuk diyor.. nasıl şimdi ben bu adama hadi ben onu bi yerde bırakcam gelcem dicem((.. olmuyor ki.. kandırmış gibi, elinden elma şekeri alınmış çocuk gibi.. önceden yaptım zaten .. bi kere daha olsa ne olacak.. nereye kadar.. neyse bakalım.. allah yardımcım olur elbet.. belkide ilerleyen haftalarda hafifler.. uyku yapan ilaçlarda sakinleştirince çok bi sorunkalmaz herhalde. tabi doktorun verdikleri bunlar.. bazne bazı davalr bırakıp kaçmaktan daha mühim oluyor, bu da öyle bir şey işte.. kaçılmıyor..

haklısın canım gerçekten öyle yıpratıyorum kendimi.. burası kapalı bir ortam diyebilirim.. şöyle bir hava alayım diyemiyosunuz. gerçi mide bulantısı olunca insan nerde olsa bunalıyor oda bir gerçek.. bugün melisa çayını eşime aldıracağım bakalım sonucu yazarım sizlere.. S

ahh canım benim... bi psikatriye görün bence hamileleiğin geitrdig horamonaal bi durum buu... minicik bebek o şimdii sana ihtiyacı va yaıcyolda bırakma.. yola çıkmısın 1 kere dr görüşü al..

Bende gecen sene 2009 yılbaşı gecesi oldu yılbaşı gecesini acilde geçirdim bi anda eve geç dönmüştüm saat 3 gibi bi anda kapının eşiğine yığıldım kalp krizi geçiriyorum zannettim. Eşim hemen acile götürdü 15 dk oksijen verildi vs vs neticede bir çok kez doktora gittim bir çok tahlil vs yapıldı panikatağa bağlı depresyon teşhisi kondu.. 1 yıl ilaç kullandım yeni bıraktım yani bırakamadımda yarım alıyorum 1 gün arayla alıyorum zaten öyle isteğinizle olmuyor bi anda bırakılmıyor şimdi daha da uzun sürede çok içime bişey atarsam alıyorum ilacı... haziranda tekrar konturolüm var doktor konturolündeyim ama sürekli Sağlık sağlık sağlık kimse sağlığımızı geri vermiyor bize Bu hastalığım çıkınca kimin yüzünden dedim yaa kimin için niye hasta oluyorum ben millet zevkinde aleminde ben kafama tak hasta ol hıı bir de lütfen kendinizi eve kapatmayın ben kalabalığa giremiyordum ama artık giriyorum bu hastalığı yaşayan biri olarak yendim ama nüksetmeside korkutmuyo değil beni..

sanırım bende panık atak hastasıyım ve cozum bulamıyorum senı cok ıyı anlıyorum P poyrazcimkarayel

canım evet sende benim gibi zorlu yola çıkmışsın hadi bakalım.. allah yar ve yardımıcımız olsun, tüm hamilelerin tabiki.. bende kokulardan tiksinti yok, ama mide bulantısı geldimi üşüme krizleri tabi hemen pusuda bekleyen anksiyete nöbetleri azrail gibi tepeme çöküyor.. valla bunun sonunda ölmem belki evet ama eminim benden 5 yıl götüerecek.. senağlama bu halile birde kpss ye çalışıyorum çalışamayınca üzülüyorum.. allahın hikemti işte bu döneme denk geldi ne dersin..:Saruboceq: sende hep buarada ol, dertleşiriz canım

ben de yazdıklarını okudum çok sevindim durumunun iyileşmesine. canım dışarı pek çıkamıyorum demişsin malum durumlardan ötürü eve koşu bandı almaya ne dersin. ufak çapta spor yani yürüyüş yapmış olursun. efor sarfettiğin için uykuların da düzene girer iyice.

Slm Figan, allah yardimcin olur insallah cor zor durumdasin anliyorum. Bende dönem dönem depresyon ve panik atak yasadim. Herseyden nefret ediyorum diyorsun, esinle aran nasil? Dogru mu anladim bilmiyorum, esinin senin ruh halinden hic haberi yok mu? Zaten kendinde farkindasin, yasadigin yer, ortam, sartlar vs panik atak icin süper firsat. Bence hamilelik bunu dahada arti cünkü bebekle birlikte su düsüncede gelebilir... cocugum olursa artik hic kurtulamam bu durumlardan, yada onu burda nasil büyütürüm felan gibi. Haklisin aldirma sansin oratdan kalkinca dahada bir artma olabilir, o yüzden mutlaka yardim al. Ailenin yanina gitmek cok faydali olucak, en kisa zamanda yap orda hem doktor yardimi almak daha basit olur. Ayrica bebegini aldirirsan cok pisman olursun, cünkü buda panik atakin artmasina bir sebep olabilir... basaramadim ve ekisklik duygusu vs. Ileride bir daha hamile kalmanda zor olur cünkü bu korku icinde kalir. Bu bir sinav ve sen bunu basarcaksin, önce kendin icin sonra bebegin icin. Bol dua et canim, icinden gelmese bile kendini zorla. Biliyorum yataktan kalkmak bile bir mücadele senin icin. Uykununda kacmasi normal tabi.

M mutnojmet

merhaba güzel arkadaşlarım... test sonuçlarımı merak etmişsiniz.. bebişin ense kalınlığı 1.3 çıktı.. sanırım 2.5 in üzeri sorunlu oluyormuş.. yarında kan testinin sonuçlarını alacağız, inşallah sağlıklı çıkar yavrumuz.. bu arada öyle böyle derken 12 haftayı devirdik bebişle.. mide şişkinliği nedeniyle çektiğiklerimi saymazsak eskisine göre iyiyim oldukça.. sizler nasılsınız canlarım? inşallah bir gün sizinde hamileliliğinizi konuşacağız, güzel günlerinizi birlikte paylaşcağız...

Halk eğitim kursu da bir adım ama gerçek çare doktordur. Kursa gidebiliyorsan psikolog veya psikiyatriste de gidebilirsin demektir. Aman bunu erteleme canım. Sen kazanırsın.

Dualarin icin sagol canim, yardimci olabildiysem ne mutlu bana, biraz olsa sevaba girmis olurum Buna benzer seyler yasadigim icin seni cok iyi anliyorum ve en ufak bir yorumun bile pozitif etkisi olabilecegine inaniyorum, bende öyledi en azindan. Insan kendisini anormal hisediyor, sadece ben böyleyim saniyor ama öyle degil. Sende benim gibi kendini cok dinliyorsun, ay suram agriyo acaba neden, ay kalbim cok atiyo, ay nefesim daraliyo acaba ölcem mi vs vs. Melisa cayi biraz kaslari gevsetiyo belki o hisde seni korkuttu, yani uyusma felan demissin. Bisey sorcam, acaba sende mi benim gibi ölümden cok korkuyorsun? Belki herseyin kaynak yeri bu olabilir mi? Ama sende hormonlarinda cok büyük etkiside var eminim. Insallah sitede yararli seyler bulursun. Icinden gelmesede cok dua et, hep abdest almaya calis, namaz kilmasanda. Unutma yalniz degilsin!

Merhaba. Yaşasınnnnalkisalkisalkis Daha iyi olmana çok sevindik hepimiz. Ne kadarlık oldu bebişin şimdi Sana moral olabiliyorsak ne mutlu bize.

canım anneme gidicemde, annemde evinde yok şu aralar mecbur durumlardan dolayı.. ben nere gitceksem... oof of..

Kendimi sadece KOSEYE SIKISMIS olarak goruyordum. Sanki aslinda yapmam gerekn bir cok sey vardida ben hamilelik yuzunden bunu yapamiyordum. Garip bir his seni anliyorum. Bir pazar sabahi kalktim;annem bizde kaldi o haftasonu. Esimde bir surat, anlatamam. Dedim ki kendi kendime ''ahh su bebek olmayacakti, ben sana gosterirdim ama elim ayagim bagli''1sigara aldim banyoya gittim. Ve birden icimden birseyler bosaldi. Her yer kan oldu. Acile yetistik ve bebegimi kaybettim. Bunu ilk defa burda sizinle paylastim. O yuzden lutfen ne dilediginize cok dikkat edin. BenLiLa

belkı yazıcaklarıma kızacaksınız ama ben anlayamıyorum.. tamam kendını kotu hısedıyorsun gıdersın bı doktra destek alırsın.. ne yanı bır kurtulus yolu dıye bebek yapıcaksın sonra eeeee ben bunaydım ıstemıyorum dıye yakınacaksın bence ck yanlsı bebgın ve kendın ıcın doktora gorunmen lazım.. rabbım sana bır armagan yollamıs sukretmelısn bence.. Missy CANIM

canım artık uyuyorum o mide bulantısı ilacı sayesinde.. sabaha kadar sersemletmeden güzel bir uyku çekiyorum.. sabah kalktığımda ilacın etkisi hiç yok..6-7 gibi uyanıyorum.. bulantısız ve mide şişkiliği olmayan bi hayat güzel:) midem içinde renny tablet alıyorum.. çok etkili değil ama psikolojik olarak rahatlıyorum, birde bazı yiyeceklerden uzak duruyorum.. gaz yapanlardan.. yani;muz, BUĞDAY VE TÜREVLERİ, ıspanak vs... hamilelik zor bir süreç doğrusu..6 ayım kaldığını bilmesem dayanamayabilirim sanırım gene:) benim canımda az biraz.. daralıveriyorum.. hassas insanım malesef..

Çok geçmiş olsun canım. Hamileliğin ilk zamanlarında yaşanan sıkıntıları yaşıyorsun ve panik atağından dolayı daha da zorlaşmış gibi. Ama emin ol bir kaç ay içinde geçecek. Ben hamileliğimin ilk aylarında bulantı ve kusmaları yaşarken öleceğimi düşünürdüm ama geçince aklıma bile gelmedi bir daha. Bebeğini de zamanla kabul edeceksin. Sabır et canım ve sakın bir cana kıyma. Diyelim bunu aldırdın bir dahaki gebeliklerinde bunları yaşarsan yine mi aldıracaksın tabiki olmaz. Sabır etki meyvesini kucağına alasın. Bir yardım al ve yalnız kalmamaya çalış. Allah yardımcın olsun HanimKelesimiGetir

ilk aylar ve son aylar zor oluyor cnm sabretmelisin sonunda bir altın top olacak kollarında bundan güzel bişeymi var dua etki ALLAHIM sana bir evlat vermiş herkese nasip olmuyor psikiyatri dr dan destek alabilirsin

canım sen de atlatacaksın inşallah. figancığım çok sevindim iyi haberlerine

canim yazdiklarini okuyunca kendimi gördüm... benim de hamileligim seninkisi gibi gecmisti... ve panik atak hastasiyim... kendimi kimseye anlatamamistim... hamilelik cok güzel bisey cokta sevinmistim ama ilk 4 ay cok cok kötü gecmisti... herseyden nefret ediyordum... kendi evime girmek istemiyordum.. evimin kokusu esimin kokusuna dayanamiyordum... mide bulantisi ve bas dönmesinden dolayi yatagimdan kalkamiordum.. ölümü cikis yoli olarak görüyordum... anlatmasi gercekten cok güc... allah yardimcin olsun... sabret... inan geciyor... allah saglikla kucagina almayi nasip etsin...

cnm ben de panik atağı hastasıyım ve ilerde birgün hamilelik yaşadığımda nasıl olur şimdi bile düşününce garip oluyorum ki herşeyden çok severim ben bebekleri ablam da aynıydı ama bir psikiyatrist eşliğinde çok güzel atlattı hamilelik dönemini sen de git doktora, belki bebeğe zarar vermeyecek ilaçlar da verebilir ben seni çok iyi anlıyorum bu senin istediğin birşey değil aksine isyan edesin geliyor niye kötü hissediyorum diye ama düzeltemiyorsun da bunun için doktora git ve hoşuna giden şeylerle uğraş, ne bileyim mesela örgü seviyorsan örgü ör, internete gir vs... yavaş yavaş kendine gelince inan bebeğinden de hamileliğinden de çok mutlu olacaksın şimdi bulantılar olunca kötü düşünceler tetikleniyor

Ağır bir panik atak hastalığından bahsedliyor doğurduktan sonra durum nasıl iyiye gitsin ki? yani bu psikolojik bir rahatszılk ve doğurunca unutulur demek pek mantıklı makul bir yaklasım olarak gelmiyor bana.. bence eşinle konusmayı denemelisin ve psikiyatri ye gitmelisin.. Suda var tedavin tamamlansa ve sağlıklı bir sekilde bebeğini kucağna alsn daha iyi olabilirdi.. Sanırım bebek doğurmak için uygun bir dönemde değilsin

inşallah canım Önceki

asla ve asla geceleri uykım yok.. yani benim hiç uykum yok.. hamilşe kaldığımdan beri hiç uyuyamıyorum desem yeridir, aynı dönemde hamile kalan arkadaşım sürekli halsiz ve uykulu, uyumak istiyor, bense uyku denince çıldırıyorum... geceleri uyuyamadığım içinde inliyorum ruhsal huzursuzluktan.. aranızda gece uyuyabilmem için önerisi olan varmı arkadaşlar? M mutnojmet

canım 10 haftalık oldum.. hakkınızı asla inkar edemem.. çırpınışlarınızın farkında olmamak imkansız inanın.. bende size duacıyım...

şu ruh halimden dolayı bebeğide istemiyorum ki.. mantıklı düşünecek halde değilim, gerçekten değilim.. şu an herkesten herşeyden nefret ediyorum.. sevmediğim insanları öldürüveresim geliyor, o kadar nefret duuyuyorum.. yaşadığım evden, kendimden.. herşeyden ama herşeyden nefret duyuyorum.. ve bu dünyada bulunmaktan dolayı memnuniyeti bırakın, isyan boyutuna geliyorum.. bence hiç normal şeyler değil bunlar... senağlamasenağlama

Teşekkür ederim canım şuan için sen daha önemlisin ben tam anlamıyla tedavi hiçbir zaman olamadım ilaç tedavısı görüyorum ancak tedavim bitiyor ilaçları bırakınca başa dönuyor hastalığım malesef ama ne olursa olsun ben de bebek sahibi olmak ıstıyorum sen de böyle düşün senden bir can getireceksin dünyaya bundan güzel birşey olamaz sanırım senın yasadıklarının aynısını temmuz ayında yaşadım cok sıkıntılı gunlerdı dediğim gbi dayanamayacak gbi olursan eğer destek al. biz de burdayız yanında ne olursa olsun sana destek olacağız. sevgiler

figancım melisa çayı panik atak hastalarına iyi geliyor ama her bünyede aynı etkiyi göstermiyor yardımcı olamadığım için üzgünüm profil resmini değiştirmissin inşallah resimdeki kadar mutlusundur bol bol dua et sık sıkda abdest al ALLAHa yalvar rabbim zorda kalanlara yardım eder canım sen rabbine sığın inşallah

Kızlar bende sizinle bi şeyi paylaşmal istiyorum ben evleneli 1.5 yıl oldu benim merak ettiğim bi şey var içinizde bi daha düğünün olmasını isteyene var mı ben nedense keşke yeniden düğünüm olsa diye içimden geçiriyorum nedeni belki de çevrenin olumsuz lafları bi de arkadaşlarımın düğünü oluca keşke bende yine aynı anı yaşasam diye düşünüyorum düşününce güzel gelin oldum ama çevremden yok makayjını kötü yapmışlar yok çok bronz yapmışlar gibi olumsuz laflar duydum gerçi biraz fazla esmer oldum kına gecem de daha güzeldim ve bunları da kendi kendime takıyorum ve keşke bi daha düğünüm olsa diyorum evliliğimden yana hiç bir şikayetim yok eşimi, çok seviyorum sizce ne yapmalıyım Toxicant

figancığım sana birşey daha söylemek istiyorum. benim iki çocuğum var. ilk çocuğuma en sıkıntılı zamanlarımda hamile kaldım. emzirme sonrasında depresyon tedavisi bile gördüm. ama o aralardaki psikolojim yüzünden büyük çocuğum çok mızmız. sorun çözme konusunda daha isteksiz. hayata her anlamda mutlu bakamıyor. ama küçüğü öyle değil. onun hamileliğinde hem kendimle hemde çevremle inatlaştım. inadına mutluyum çocuğumda mutlu bir çocuk olacak dedim. ve dediğim gibi de oldu. herşeyde mutlu bir yan buluyor yumurcak bizide çok güldürüyor. senin şu yaşadıkların bebeğini etkiliyor güzelim sakın unutma. dualarını eksik etme.

merhaba cnm durumunu okuyunca yazmadan geçemedim çok yakından şahit olduğum birebir olayı yazıcam sana... çok yakın bi akrabamızın 11 senedir bebeği olmuyordu geçen sene bi kızı oldu ardından 3 ay snra kadın gene hamile kaldı.. ve ekim ayında 1 kızı daha oldu...2. hamileliği çok sorunlu geçti... son aylarda özellikle ilk bebekde sezaryanle olmuştu 2. de gene sezeryan oldu ama bu sefer epidural oldu yani yarı narkozla kadın bebeğiğmi kucağıma vericekler diye beklerken drların kendi aralarında konuşmaları şahit oluyoo ayaklarında hafif eğrilik var falan diye neyse snra önemli biişey değil tedavisi var falan diyolar ama kadın hem doğum psikolojisi hem bu konuşmalar lohusalık falan derken depresyona girdi ve senin dediğin olayları yaşamaya başladı hayata küstü çocuklarına kayınvalidesi bakmaya başladı... halbuki çocukda tedavi oluyoo ve iyiye gidiyordu... neyse 2.. çocuk hastalanıyoo zatürüye oluyo hastaneye kaldırıyolar.. yanında gene babanne kalıyoo.. buda bi akşam büyük kızıyla evdeyken çocuk ateşleniyooo ve farkedemiyooo çocuk aniden vefat ediyoo... kadının iyice psikolojisi bozuldu hastaneler falan kadın kendini öldürmeye kalktı. neler neler allah imtihana tabii tutmasın inş amin... yanii ilk başta önemsemedikleri hastalık şuanda dahada ilerlemiş durumda... sakın ihmal etme hemen bi yardım almaya başla... daha ciddi boyutlara ulaşmasın cnm... sen iyi olucan ki bebeğine öle bakıcan sen iyi olmazsan hiç bir şey iyi olmaz sağlıkla kal çok uzattım ama çok yakınımda birebir şahit olduğum için anlattım

canım evet ben panik atağı falan artık o kadar iyi tanıdım ki o yüzdende kontrol altına alabiliyordum.. yani normal zamanda iradeliyimdir bakma sen.. o kadar sıkıntılar yaşadım tahmin bile edemezsin ama hepsi ile ilaçsız baş ettim şükürler olsun.. sende yaparsın kendini ilaçlara mahkum görme tatlım.. kendini dinleme sana en güzel tavsiyem o.. sen neden yapamıyosun dersen gerçekten hamilelikte hormonlar alt üst olunda elindende bir şey gelmez olabiliyor, yoksa yerim paniğinide atağınıda:))

canım mantıklı düşünemiyorum demişsin zaten... arkadaşta o yüzden demiş bir uzmana görün diye.. mutlaka bir tedavi yöntemi vardır bunun, hamileliğin ilk zamanları herkes için zor geçer ama seninki daha önceden ileri gelen hastalığınla birlikte daha kötü olmuş. o yüzden mesela daha önceden tedavi olan arkadaşlar varsa yardımcı olsunlar burdan sana.. gerçekten bu sorunun bu çaresi vardır, ne olur oz zaman gelene kadar kadar kendine hakim olmaya çalış.. eftelya24 Sen benim en

Figancim yasadiklarin zor anliyorum seni, tarif ettiklerinde ayni olmasada bana kendimden cok tanidik geliyor. Yanlis mi anladim yoksa bir kere aldirma olayi oldu mu? Sen bence bi kagit, kalem al eline ve niye bu durum hamilelikte agirlasti onu düsün ve yaz. tam olarak korkularin ne, iyi anne olmicam mi saniyorsun, sorumluluk mu agir geliyor, ne bilim aklindaki gecenleri yaz. Bu sitede ruhsal-piskolijik bölümde, ilacsiz yasamak diye bir konu var onu bi oku, benim cok hosuma gitti. Ya bide senin en büyük sorunun, ayni bendeki gibi, yalniz olmak, arkadasin yok dertlesemiyorsun, tüm konsentren kendine, düsündükce batiyorsun. Canim ya ne gibi tafsiyede buluncagmi bilemiyorum, neler duyunca sana kuvvet veriyor seni neler teselli ediyor? Unutma senin gibi olan coooooook kisi var, yalniz degilsin.

arkadasim oncelikle gecmis olsun diyorum sana... profilinde istanbulda yasaadigin yaziyor ankarada panik atak hastaligini hipnoterapi yontemiyle 1 gunde tedavi eden hipnoterapi merkezi var eger durumun musaitse oraya gitmeni tavsiye ederim sana... burdan isim veremiyorum sanirim ama netten arastirabilirsin.. bebeginede kendinede iyi bakman dilegiyle... K

sağol canım.. dün doktora gittim.. malesef 3 aylık dönemde ilaç kullanma dedi... hala zorlanıyorum. napıcamı bilmez halde sersebil geçiyor günlerim. ama yıprandım hemde çok.. her gece inlemekten yoruldum.. uykusuz ve iniltili geceler..

Allah korusun. aldırma ya o yavruya kıyma. ne kadar küçük olursa olsun o alındığını hissedermiş biliyor musun, doktor onu çekmeye çalışırken o içeri kaçmaya, annesine tutunmaya uğraşırmış. bende de panik atak değil ama obsesyon vardı. hatta ben habire derdim bir gün hamile kalırsam bu takıntılarla nasıl mücadele edeceğim diye. malum hamilelikte takacak şey daha çok olur diye düşünürdüm. ama Allah öyle bir kolaylığını verdi ki, o kadar pozitif oldum ki kötü düşünceler aklımın kıyısından bile geçmedi. resmen psikolojimi düzeltti hamilelik. hele de bebeğimin kıpırtılarını içimde hissetmeye başladıktan sonra.. opuyorumnanaktan. ben 13. haftada hissettim senin hissetmene az kalmış canım. bu çocuk seni hayata bağlayacakherşey daha güzel olacak emin ol.

aksatmıyorum ama ben de bırakma asamasındayım 1 aydır yarıma düşürdüm bebek istıyoruz dr um sen basarabilirsin dedi hamılelıgı sorunsuz:)) bu arada figan nerde acaba test sonucları ne oldu acaba?

öyle böyle baya yol katetmişsin maşallah. ben de pa hastası olduğum için senin durumunu çok iyi anlıyorum vve hep dua ediyorum canım. test sonuçlarından bizi haberdar et olur mu. opuyorumnanaktan Önceki

bencede biraz ortam degistirsen orada evde oturmakta hastaligini artirir annenin yanina git degisiklik olur, orda doktorada gidersin cok gecmis olsun canim allah sifalar versin yardimcin olsuna. s.

canım yazdıkların aynı tıpkı benim yaşadıklarımla birebir.. diyorum ki sanırım allah 9 ay gibi bir süreyi ona alışmamız için veriyor, yoksa bize ne kastı vardı ki, doğum denen işi biz 1 aydada tamamlayabilirdik eğer allah isteseydi, demekki var bir kerameti bu 9 ayın.. ben hala doktora gidemedim. neden derseniz, psikiyatrsiz bey pazartesi gelicekmiş.. bu esnalarda neler oldu derseniz ise anlatayım.. kursa giderken iyiyim rollerine girmiştim ama 2 gün önce ani bir çöküş yaşadım.. gece inelmelerle uyandım ve eşim ne oluyor falan derken ben ağlamaya başladım.. ve bir şey farkettim o anda.. ben uzunca bi zamandır ağlayamamışım.. ağladım içimden gelen herşeyi söyledim, yapamıcam ölüyorum, dayanamıyorum diyerek feryat figan çekinmeden ağladım.. eşimde durumumu görünce üzüldü ve beni çocuk gibi pişpiş yaprak tamam üzülme yarın aldıralım sen nasıl istersen öyle yapalım, tamam yarın her şey biticek diyerek beni uyuttu.. üzülüyordu tabikide ama beni görünce dayanması imkansız bi hal alıyordu.. inanmayacaksınız ama o geceden sonra sanki bir mucize oldu ve ben ağlamanın inanaılmaz faydasını gördüm..1,5 gündür panik atak, inlemek vs gibi şeyler yok hayatımda.. meğer ben dolmuşum.. dün gecede açtım internetten ağlamanın faydalarını okudum, meğer doğal bir terapi yöntemiymiş.. oalyın psikolojik olduğuda böylelikle ortaya çıkmış oldu kızlar.. tabi bu 2-3 günde dualarda etmedim değil.. derdimi Allaha sanki bir arkdaşıma anlatıyor gibi anlattım samimiyetle.. yardım diledim... inşalla bundan sonrası hep böyle kolay olur gider.. dün gecede rüyamda kız bebeğim varmış, ben onu emzirmeye çalışıyorum oda umursamıyor gülüyor değişik bişeydi.. gözü enfeksiyon kapmış ona üzüldüyordum, babamla hastaneye götürüyorduk onu ne oldu acaba diye.. normalde ben cidden bebeği kabullenebilmişte değildim.. işte böyle kızlar nasıl olduğumu merak edenlere entersan gelişmlerle geri döndüm... bakalım gerisi nasıl gelecek..

figancım hamilelik bir canın dünyaya gelmesi çoook güzel bi duygudur sende tam tersi olmuş ben sana psikolojik destek almanı ayrıcada bol bol dua etmeni tavsiye edebilirim tecrübelerime dayanarak söyleyebilirimki bebeğini ilk kucağına aldığında dünyan aydınlanacak bambaşka biri olacaksın o hazzı tadabilmen için sabredip sıkıntılarının yerine bebeğinin bekleme heyacanını koymalısın ALLAH yardımcın olsun

figancım keyfin nasıl, gelince haberdar et bizleri :1hug:

çiğde83 evet canım normal değilim bencede.. yani eğer herkes ben gibi olsa kimsecikler doğuramaz.. buna inanıyorum çünkü kimse bu ızdırabı çekmek istemez yeniden.. bu bambaşka bir şey.. yaşım 29 bu arada... HanimKelesimiGetir

İlk olarak yapmanız gereken derhal bir psikiyatra görünmek! Hamileliğin çok başındasınız. Bebeği babası istemediği için aldırmamayı değil kendi canınızdan can olduğu için içinizde tutmayı düşünmelisiniz. Bir yıldır bebek istiyoruz ve sorun olmadığı halde bebeğimiz yok henüz. Şuan ne kadar kutsal bişey yaşıyorsunuz, sizin yerinizde olmak isteyen o kadar çok insan var ki bi göz atın hamilelik-gebelik topiklerine. İnsanların çırpınışlarını bi okuyun derim. Panik atak tedavisi olmayan bişey değil, yeterki siz kafanızda bitirin, iyi olmayı isteyin. Panik atak hastanın kendi kendini dinlemesinden kaynaklanan kafasında kurduğu bi senaryodur. Eğer o an dikkatinizi bedeninizden başka bir yere çekebilirseniz, kolayca panik durumunu atlatabilirsin. Mutlaka psikoterapi almalısınız. Sakın ne kendi canınıza ne de bebeğin canına zarar vermeyi düşünmeyin, sakin olun benneyaptımki Allah yardımcınız olsun, inşallah çabuk atlatırsınız ve hamileliğin tadını çıkartırsınız :CüvCüv: resusitasyon

elif ececim sana ayrı bir şey daha söyliyim canım.. şimle kızmız olursa koymayı düşündüğümüz isim ELİF ECE:) ismini şimdi fark ettim biliyomusun... valla girdik bir yolabakalım hadi ben yarım yamak düşe kalka devam ediyimde bu yola, bebekte inşallah annesi gibi ruh sağlığı bozuk olmaz.. işte o en büyük korkum.. allah yaşatmasın.. . push ;

canım yaa benim için uğraş veriyorsun baya ne diyim ben sana:) bu siteyede bir göz atıcam haberleri veririm

canim ilk hamile oldugumu duydugumda cok sevinmistim hic beklemememe ragmen sonrasi ise cok kotuydu mide bulantilari beni deli ediyodu yemek yapamiyordum oyleki dolaplarin kapafini bile acamiyordum kendimden nefret etmeye basladim cok zordu ve ben bu sorumluluk icin hazir degildim aklima arkadaslarin surekli aglayan cocuklari geliyordu ben nasil bakicam deyip duruyordum 5 aylik hamileydim artik ve hala midem felaketti sonra bi sabah icimde birden bisey oldu kucucuk bi hareket cok farkliydi hicbi harekete benzemiyodu oturdum ve bidaha olmasi icin dua ettim derken bidaha ve bidaha :)))) her tekmede daha ii hissediyodum bi gun bi dugune gittim geldigimde bebekte hic hareket olmuyordu heralde cok yeni ondan dedim taki camasirimda o bir damla kani gorunceye kadr basimdan kaynar sular dokuldu bi an ona bakmayi der edinmistim ama simdi neden bu kadr icim yaniyor dedim gecenin 2 siydi beklemeye karar verdim o gece sabaha kadar Allahim beni affet ve evladimi bagisla diye dua ettim sabah gozumu doktorda actim bana annesi cok zorlamisiin bebegini ama durumu iyi korkma dedi o:)))o ani anlatamam sevincten agladim ve sukrettim simdi kizim 4 yasinda onsuz bi hayati dusunemiyorum bile canyoldasim benim Rabbim evlatlamizi bizlere bagislasin onlar canimizin cani

canim fayda eden bi ilac bulmana cok sevindim, allah yardim ediyor iste canimkaydirigubbakcemile5 sen basla yavas yavas patik sapka örmeye:hulya: hem oyalanirsinbayanssulusmile ay_82

bende yaşadım senin yaşadığını ilk zamanlarda ama emin ol herşeyi unutucaksın o bebeği kucağına alınca ben de bir anneyim ve şuanda 4 aylık bir oğlum var otur ve mantıklı düşün pişman olucağın şeyler yapma benden sana tavsiye sadece kafanı dağıtmaya çalış iyi gelicek Toxicant

ailenin yanına gitmek çok iyi fikir, bir süre uzaklaş, toparlan yürüyüşler yap, çiçek falan yetiştir ya da hayvan sev, güzel müzikler dinle dua et bol bol, herşeyin güzel olmasını iste ve hayal et, bol bol hayal kur, güzel günlere inan... atlatacaksın bu sıkıntıları emin ol, bu sana bir sınav belki, hep olumlu telkinler yolla beynine eminim her şey güzel olacak :1hug: HanimKelesimiGetir

hamilelik psikolojisidir canım ya üzme kendini geçicektir elbet.. meleğini kucağına alınca iyiki olmuş diyeceksin annesi... çok zorlanıyosun madem bir dr a görün canım ama meleğinden vazgeçme bence.. S sanyeli 4 cocuk

cnm benm bencece sabretve şükretki hamilesin bi şeklde geçicek o bulantılaarın en sonunu düşün bak meleinini alıcaksın kucağına senn yernde olmak için nelerimi varmezdmki deliler gibi istiyorum bir çocucuğumun olmasını ama olmuyor doktorum tüp bebekten başka şansın yok diyor onuda yaptıracak gücümüz yok of of böle hamile olupta sürekli şikayet edenlere okadar şaşırıyorumki anlamıyorum onları belki onlarda bizlerri anlamayor ama offff çok zor böle bi sorunla boğuşmak sana tek tavsiyem dua et şükret fazla şikayet etme sonra allah koruusun ewladınd bişi olur sana bişi olur sen bolca dua et dayanmaya çalış necsel Canım

bende iyi olmana sevindim merak ediyordum yazmayınca korkmuştum iyi olmana gerçekten sevindim daha iyi olacaksın inşallah canım P poyrazcimkarayel

Uğraş vermen çok güzel bir adım. Düşünki bu panikendişe halini daha dibe çektiğini, kendini bıraktığını işte ozaman gerçekten çok kötü olabilir. Kıriz bile geçirebilirsin. Ben sana yazmıştım bilmem okudunmu. Mümkün olduğunca sakin olmaya çalışmalısın, elinden gelmese bile kendini inandırmalısın eğer imakanın olsaydı en azından terapi görseydin. Bir pskolok yardımıyla konuşup rahatlardın emin ol. Bende zamanında çok zorluk yaşadım bu illet yüzünden. Seni çok iyi anlıyorum benim gittiğim pskoloğum bana uğraş bulmamı önermişti kurslara gitmemi ve dikkatimi başka yöne çekmemi ne bileyim sende denemelisin yalnızsan konuşacak kimsen gidecek yerin yoksa daha zor olyor bu hastalıkda, bence sen buraya yazmaya devam et sana faydasını görecksin. İmkanın varsa terapi al ailenin yanına git çünkü sana ilaç vermezler benim bildiğim hamile olduğun için tekrar geçmiş olsun..

canım bende ölüm korkusu bir dönem vardı ama şu an yok.. sadece normal insanların ki kadar.. bende var olan şey şu;geçmişimde yaşadığım sıkıntılardan dolayı tahammül gücüm çok azaldı.. hani derler ya canım az yani.. o yüzden yaşadığım her ansiyete nöbetinde artık bu defa kaldıramıycam bu defa bitti yada bunu en fazla bir kaç kez daha kaldırabilirim gibi hislere apılıyorum.. yani ne bileyim çekeri 100 kg olan bir tartıya 500 koyarsan ne olur ibre sapıtır değilmi işte bendede olan şey bu.. birde dediğin gibi yaşadığım zamanlarda bu sadece bende var hissi uyanıyor bu doğru.. bir dert daha çıktı bu arada:)))) dişim çürümüş ve ağrıyor yaa.. off:)) kanal tedavisi yaptırıcam ama inşallah olur.. Z zerons oğluşum ve

yazdıklarınızın hepsine katılıyorum arkadaşlar, emeğinize sağlık.. sanırım biraz sürekli evde tıkılı kalmamda olayı körüklüyor.. çıkamıyoruz ki.. burası allahın defettiği bir yer, görev icabı.. dışarı çıkamıyoruz, çok tehlikeli çünkü. ve kendimi dinlemek için çok güzel ortamım var.. yani ev. bir yandan sürekli annemi babamı takıyorum kafama, acaba onlara bişeymi oldu diye.. bulantılarım bu durumu bu hale getiriyor aslında kızlar onu fark ediyorum lakin başlayınca hiç çaresi olmuyor bu illetin.. ne diyim allah gayret kuvvet versin yoksa kafayı yerim.. D

iyi olmana sevindim hele bide kucağına alınca bebişini dünyalar senin olacak onun için nefes alacaksın arkadaşım gelişmeleri yaz bizi habersiz bırakma

Ne demek canım benim :)) Güzel bebişimiz doğana kadar bende bu topikte olucam :) 9 ay'ı beraber geçiririz nolcak ki Sen iyi ol yeter a. s. C cemrem8

canım klasik yöntemler var hani ılık süt kitap okumak gerekirse farklı yerde yatmak gibi ya da başını ayak ucuna koymak felan ben arada melisa çayı felan içiyorum iyi geliyor sıkıntıya huzursuzluğa da ama sen hamilesin içebilir misin bilmiyorum bildiğim bir sürü bitki çayının hamilelere yasak olduğu çünkü papatya serbestse onu da içebilirsin rahatlatır biraz D

Gerisi şöyle gelecek canım, Sen bir iki gün herşey yolunda yaşadıktan sonra üçüncü gün, mutsuz olmak için binlece sebep bulacaksın. Fakat bir bakacaksın ki ağlamaların her sonunda yine tutunacak ufacık şeyler yaratmışsın kendine. Tabi sen çok şanslısın şuanda farkında olmasan da tutunmak için çokkk güzel bir sebebin var. Sonraları anlıycaksın. Zaten farketmesen de böyle bir rahatsızlıkla başa çıkıyorsun şimdiden kendi yöntemlerinle. Bunu ilahi bir kaynağı olmalı değil mi? Düşünsene işte uzmandan bi yardım da alacaksın. Ne varsa anlat dök içini. Sana çok anlamsız gelen yaptığın ya da hissettiğin en sıradan şeyleri bile. Dediğin gibi Allah herşeyde olduğu gibi bu dokuz ay süresini de boşa vermemiş demek ki. Öyle olgunlaşıyor ki insan. Ben böyle forumlarda yazılanları okudukça kendimden utanırdım açıkçası. Herkes küçücük bebeklerini öylesine güzel sahiplenirken benim yaptığım da neydi. Onlar birbirlerine bugün aldıkları patikleri anlatırken ben ne yapmaya çalışıyordum. Ağlamak beni mutlu eden tek şeydi. Artık herşeye ağlıyabiliyordum :lepi: bu da bi yetenek. Hala arada düştüğüm zamanlar oluyor. Ama tıpkı senin de yaptığın ve inşallah hep yapacağın gibi kalkıyorum. İnşallah çok da güzel, sağlıklı bir kızın olur. Öyle ya da böyle bilmesende siz birbirinizi besliyorsunuz artık. Güzel bebek sana öyle bir tutunmuştur ki şimdi sana böyle yapıyordur. Gitmiycem işteee laelaelaelaelae :sm_cool: yerim ben onu. Minik tatlı kuzuya da kendine de iyi bak. Doktorun da yakasına yapışın bebişinle bırakmayın. Unutma hayatta daha güçlüsün artık olaaa 2 kalbin var :sm_cool: H hircin canım

Canımumarım daha iyisindir birde diş olayı çıkmış demin gördüm onuda mide bulantıların geçer merak etme her hamilelikte yaşanan bir olaydır atlatırsın tatlım çok ta hap filan alma sakın olurmu hayata hep pozitif bakmaya çalış senin ve bebeğin için çok önemli çünkü kaydirigubbakcemile3

Canım sakın kendini bırakma aslında en güzel duyguları yaşayacağın bir dönem. Normalde regl zamanı bile şeytana dönüşebiliyoruz ki bu hamilelikte hormonları altüst oluyor gayet normal Bebeğini kucağına aldığında herşey geçer emin ol O kadar isterdim ki hamile olmak, minik minik kıyafetler patikler bakmak, kendime jile almak boshayallersmile ama önce bir baba bulmam gerek :) bence bir uzmandan yardım al daha rahat atlatırsın

canım ne iş yapıyosun böyle? sevmediğin işi yapmak zor gerçekten. allah yardımcın olsun. bende çalışamıyoru diye yakınıyorum ama gerçek şu ki;şu an çalışıyor olsaydım yanmıştım.. kpss ye hazırlanıyorum, iyi bir puan aırda atanırsam iyi olacak ama bebekten sonra olmasıda bir şans aslında.. Önceki

ara ara girip bakıyorum tatlım nasılsın dıye ınsallah daha ıyı olucaksın gör bak

Figancim esinle sadece bir kere konusmaklada kaldi mi yoksa sürekli konusuyormusunuz? O senin halini görüyor mu yoksa sen rol mü yapiyorsun onun yaninda, yani iyi mi görünüyorsun? Bilmiyorum ki, cidden cok kötüysen ve hala intihar gibi düsüncelerin varsa belki hamileligi devam etmek dogru olmiyabilir. Ama tabi sonradan pismanda olabilirsin ve oda seni yine bu hallere düsürebilir. Sen niye hala orda oturuyorsun ki, git ailene. Annen yoksa bile orda tanidigin cevren vardir, sana degisiklik olur. Ne bilim iyi gelirse hamileligini orda gecir yada iyi olana kadar. Bak ne güzel doktorlara gidiyorsun care aramak icin, burda yaziyorsun, bunlar senin zayif olmadigni gösteriyor. Kendin icin nasil iyi olacaksa onu yap. Üzülüyorum senin icin ya. Tam olarak bi anlatsana su "inleme nöbetleri" nasil oluyo... neler his ediyorsun. Doktor baska bisey demedi mi? Normal olabilir mi dedi?

canım kurs askeri birliğin içinde.. kahrolası pkk yandaşları yolları kapatıyorlar o yüzden hastaneye gidemiyoruz şu dönem.. ama dediğin doğru bu olay doktorlada görüşülmesi gereken bir konu.. en geç 2 gün içinde gidicem inşallah.. Önceki

sağol arkadaşım çok teşekkür ederim.. bi şekilde herşey gibi bu da geçiyor işte.. şimdi 2.trimestere girdim daha rahat bir dönem gerçekten.. bulantılar neredeyse yok.. mide şişkinği için ilaç aldım.. şu an 2.trimester hormon değişimine ayak uydurmaya çalışıyorum sadece.. birde gece uykularım gene gitti kızlar yaa:) ne bu uykusuzluktan çektiğim benim anlamıyorum..:)

eyvaaah en çok korktuklarım son aylar.. gözümü çok korkutuyorlar yaa bence o günlerin tek tesellisi doğuma yaklaşmış olmak olacak.. yoksa o halde 9 ay gezeceksin deseler kimse yapamaz herhalde:).. ben mide şişkinliğinden vede bağırsaklar çalışmadığından şimdiden 6 aylık gibi oluyorum zaten yatmak zor oluyor.. o aylarda halimi düşünemiyorum.. allah yardımcımız olsun vallahi.. bilmiyorumkismile ruj22

olmadı işte olmuyor.. ne yapayım olmuyor.. senağlama bir cana kıymayalım derken başka bir can yani ben elden gidiyorum.. kimse anlamıyor bilmiyor.. istemiyorum.. gerçekten istemiyorum.. tek bildiğim bu, çünkü gerçekten kötüyüm.. dayanamıyorumsenağlama HanimKelesimiGetir

Çok güzel karar almışsınız. opuyorumnanaktan Sanırım içinde bulunduğunuz durum da sizi fazlasla etkilemiş olmalı. Aileden uzak olmak da zaman zaman insanı üzüyor ve farklı psikolojilere sokuyor. Panik atak olmasa da sizin yerinizde kim olsa bunalabilirdi... O yüzden kendinizi hırpalamayın neden böyle diye, birileriyle konuşmak size iyi gelecektir. Önceki

terapiye gitsen? bir de rahatlamanı sağlayacak bir şeyler yapabilirsin. hamilelere yoga kursları var diye biliyorum. belki hem fizyolojik hem psikolojik olarak rahatlamanı sağlar. hamile olduğun için psikiyatr sana ilaç verir mi bilmiyorum ama bence yine de gitmelisin. dünyada bu durumda olan tek kişi değilsin emin ol. üstesinden gelebileceğine inanıyorum..

arkadaşlar şikayetçi olduğunuz mesajları lütfen bizlere bildiriniz, ancak bu şekilde gereken yapılır. Toxicant

Merhaba, Plansız ve istemeden hamile kalan bir anne adayı olarak yazıyorum. Hamile olduğumu bi gece vakti (03:15) evde test yaparak anladım. Evde yalnızdım, bir bebeğe bakacak şartlara sahip değildim ve ayrıca panik bozukluklarla birlikte tıpkı senin yaşadığın gibi bir şehirde yaşayarak günü kurtarmaya çalışıyordum. Eşi şehir dışında olan bir insan saatin kaç olduğuna bakmaksızın eşini arar ve bu müjdeyi verirdi. Ama düşünsenize bu gerçeği öğrenmemek için testi bu saatte yapmıştım zaten. Ne müjdesi. Sabah ilk işim doktora gitmek oldu Tek başıma tabi. 5 haftalık hamile olduğumu öğrendim. Doktorla görüştüm, en geç ne zamana kadar bunu sonlandırabileceğimi sordum. Hala eşim bilmiyor tabi, annemi de öğleni geçerken aradım. O da kararı bana bıraktı. Ama aldırmamı istemediği belliydi. Neyse akşama geliyordu ve eşime söylemek zorunda kaldım. Çünkü bir haftadır çok hastaydım ve eşim artık kötü hastalıklardan şüphelenmeye başlamıştı. Sevindi haliyle. Ben mutlu değilim. Sonunda vicdanım kabul etmedi ve gebelik de devam etti. İki buçuk ayı geçmişti ve hala yalnızdım. Tüm kontrollerde, hatta gece acile gittiğim anlarda bile yalnızdım. Depresyondaydım, üstelik gücüm de yoktu. Ama direndim. Hala annelikle ilgili bi heyecan ya da duygu yok bende. Sadece abartısız saatlerce süren ağlamalarım var sebepli, sebepsiz. Bitmiş haldeyim, odamdan çıkmıyorum, doğrusu yataktan :) yüzeysel geçiyorum çok kötü noktalara yaklaştığım durumlar da oldu ama uzatmayım daha fazla. akannehir bayılmayın :roflol: Bebek sanırım 14-15 haftalıktı sonunda babasıyla tanıştı. Bi süre sonra doktora gittik cinsiyetini öğrendik. Ben hala aynıyım. Bunalımlar vs.. Doktor her kontrolde hareketleri hissediyor musun diyor? ama yoook. Alında kendimi biraz dinlesem hissederim belki. Ama hissetmiyorum. Panik ataklara da devam bu arada. Şimdi bir Psikiyatrist' e gitseydin diyenler olacak. Ama psikiyatrist' e gitmek KBB' a gitmek gibi olmuyor. Zaten çok akıllı olsam tedavimi yarım bırakmazdım ya klava: sanırım 19. haftaydı ilk hareketleri hissettiğimde. Değişik bi duygu. Hatta güzel geldi. Ama hala mutlu olamıyordum. Bebek 20 haftalık olduğu sırada bir gün boyunca hareketini hissetmeyene kadar da durum aynıydı. Bebeği istemeyen ben bir gün boyunca hareket etsin diye oooo neler yaptım. Çikolatalar, meyve suları. Ama tık yok. Ağlıyorum yine ama bu defa bebeğim gidiyor diye mafoldumben mafoldumben Eşim geç geldi gece 24 e geliyo. Uğraştı konuştu bi kaç küçük hareket hissetim. Evet dünyanın en mutlu insanı bendim. Bi kaç gün sonrada göbeğimin dışından onun hareketlerini görebildiğimi farkettim. Aman allahım bu nasıl birşeydi. Sadece hissetmiyor, aynı zamanda görüyordum da:) Belki çok sıradandı, ama mucizeydi benim için delikafadulden henüz 5 haftalık hamileyken doktorumun bana verdiği nasihatlar vardı. O anda beni çok etkilemeyen sözler. Bak bugün bana gelen hastaların % 75 i bebek istediği için geldi gibi sözler. Ya da bikaç ay sonra bu düşündüklerinden utanacaksın gibi bilmiyorumkismile haklıydı ama bunu o anda algılamak çok da kolay değil. Şimdilerde uykudan bir atak geçirerek uyandığımda kalbim ölecekmiş gibi delilercesine çarptığında bebeğin tepkisi tekme atmak şeklinde oluyor. Annesinin hızlıca atan kalbini hissediyor ve o da panikliyor. Eskiden o şekilde uyandığımda kalbimin yatışması için derin derin nefesler alırdım. Şimdi ise bu atakla gözlerimi açtığımda aklıma gelen ilk şey bebeğimin tepkisi oluyor. Koca koca tekmeler :sm_cool: o Kitap okumaların, kendimi telkin etmelerin duaların faydasını görüyorum. Ama panik atakla yalnız başına mücadele zoor. Terapi şart. Anne iyi olursa bebek iyi olur. Bu yüzden anne önce kendisi için tedavi olmalıdır. Ayrıca annenin yanına gitmek de çok iyi bir başlangıç. Kendinle geçmişinle ve yalnızlığınla başbaşa kalmaman gerekiyor. Zaten ilk adımı atmışsın. Şimdi bir terapi ve sonra da bebeğin farkına varılacak. Son birşey daha annem de bana tıpkı sizler gibi bebeğini kucağına alınca herşeyi unutacaksın diyordu. Ben daha karnımdayken farkettim bunu. Ama herkesin hayatı bu şekilde ilerlemiyor. İçinde bulunduğun dönem zor ama bak ben onu istemezken bile her gün hayatta ağzıma sürmem dediğim yumurtayı onun için yemeye başlamıştım. Demek ki o zaman bile bir ışık vardı. Bu ufak ayrıntıları sen de kaçırma lütfen. Ayrıca seni merak eden insanları durumundan haberdar et mutlaka. Diğer kızların da yazdığı gibi yalnız değilsin. Hepinizi öpüyorum:1hug:

hayatım siteyi anlayamadım ben yaa.. yani doğum sonrası şeyler diye gördüm.. ve dediğin hanımların hamişlik dönemindeki sıkıntıları falan nerde onu anlamadım.. bulamadım sanırım bu arada diş konusu epey komik olmuş, güldürdün beni.. her derde deva tokxicant dicem sana bundan sonra:)) bacım şu mide bulantılarımada bi el atıver yaa, çok çekiyorum ben bu illetten vallah:) bide karanfil yağını deneyelim bakalım, ah ahh eşimin dediği gibi hapkolik olursan hamilelikte öble apışırsın işte.. evet apışmış durumdayım ama napiim:)... . push ; HanimKelesimiGetir

figancım maşallah hep böyle iyi haberlerin olsun, hep iyi olun opuyorumnanaktan samantha

geçmiş olsun. Allah yardımcın olsun. Bence eşinle konuş ve psikolog yada psikiyatra git bi danış derim. bahar07 duru'm güzel

gördün mü zamanla daha da alışıcaksın. hele de hareketlendiğinde 15 dk hareket etmese panik bile olucaksın. :)) S

lütfen bi psikiyatra görün. hamilelik hormonları seni patlamaya hazır bir bomba haline getiriyo. emin ol bunlar geçicek. tedavini olursan hamileliğinden haz almaya başlıcaksın. ihmal etme. sanada bebeğinede yazık.. E

canım benim.. bak sen benden daha şanslısın çünkü uzunca bir zamandır antidepresan kullanmışsın epeyce yol katettiğine eminim.. benimki biraz lambur lumbur oldu malesef.. tam sıkıntılı dönemimin ortasında pat diye hamile kaldım.. nomrlade tedavi görüp olmam daha iyi olurdu ama olmadı.. inşallah sende bu zorlu dönemi çoook kolayca atlatırsın canım.. ve bir gün hamile kalırsan bil ki yanında olacağız.. Çenebaz

kendine gel istersen.. sen kadar aklım tabikide var.. ve senin o garip yorumun gibi de çıkmadım ben yola.. bir gün başına gelirse anlarsın... oturduğun yerde ahkam kesmek kolay!! tuhaf yorumlarını kendine sakla, bu tarz yaklaşıma hiç ama hiç ihtiyacım yok!! senden de daha çok aklım çalışıyor merak etme, sağlıktan söz ediyoruz burada.. lütfen bana yorum yazma. git başka topiclerde akıt zehrini.

arkadaşlar en kısa zamanda doktora gidicem inşallah. buralarda ha deyince doktora gidilmiyor, sürekli terör olayları yüzünden askeri personele ve eşlerine dışarı çıkma yasağı geliyor. özellikle bu haftalarda çok kritik. ikide bir bomba patlatıyorlar. o yüzden mümkün olan ilk zamanda çıkacağım inşallah.. dediğiniz gibi annemin yanına gitmekte sanırım iyi olacak.. buralarda çok bunaldım.. yardımlarınız için, yazılarınız için hepinize ayrı ayrı çok teşekkür ederim.. farklı önerisi olan arkadaşlar gene yazabilirler... portakal_suyu Oğluşum

merhaba.. gebeliği sonlandırırsan sadece bebekten ve her hamilenin yaşadığı benzer sıkıntılatdan kurtulmuş olacaksın.. peki ya sonrasında... gebeliği sonlandırsan ilerde hissedeceğin duyguyu ne olabilir.. birdaha bebek istemeyecekmisin.. bebeği aldırmaqn eşinle ilşkini nasıl etkileyecek.. bence sen bunları zaten düşünmüşsündür ve tüm cevapları biliyorsun.. lütfen sakinleş.. eğer bebek dünyaya getirmek bu kadar zor olsaydı dünya böyle çoğalmazdı.. zor biliyorum.. hele ilerleyen aylar hiç te kolay olmayacak ama herkez başarıyor sen de yapabilirsin.. bebeğini taşıyamayacak ve onu büyütemeyecek kadar zayıf olmadığını kendine göstermelisin.. onu sev.. onu özle. o bebeğin seni nekadar seveceğini düşün.. allah yardımcı olsun.. Çenebaz

portakal suyu teşekkür ederim canım ilgine.. gerçekten haklısın yaşadıklarım zor.. terörün kucağında, her günü evde geçirmek zorunda olmak, birde panik atak insanı yoruyor sanırım epey.. dualrınızı eksik etmeyin canlarım, kimse bu halde olmayı inanıyorum ki istemezdi... opuyorumnanaktan

canım beni anlamak için ciddi bir çaba sarfetmişsin gerçekten, dua bile etmişsin allah razı olsun.. intihar düşüncesi benim planlı düşündüğüm bişey değil emin ol.. o ataklar nöbetler gelince sanırım artık dayanamıcam dedirtiyor bana.. bebeği aldırmayı çok düşündüm lakin yaşım azda değil.. eşim bebiş istiyor.. hem annem babam sağlıklarında bendende bir torun görsünler istiyorum. eğer aldırırsam ve onlar göremezse çok vicdan azabı çekeceğim.. gibi bi çok faktör bundan uzaklaştırıyor bu düşünceden beni. birde diyorum ki nereye kadar.. yani kiç çocuğum yok ve bu gidişlede olamaz.. yani o kadar çok şey varki düşünülmesi gereken insan ölece kalıyor işte.. birde diyorum ki ne dayanıksızmışım.. ben bunu bile beceremiyorum neden böyleyim.. canım tekrar teşekkürediyorum ince ve hassas düşüncenden ötürü.. her zaman burada görmek isterim senide.. sevgilerimle M

hormonel değişimlerden dolayı şu an böyle hissediyor olabilirsin bir uzmandan yardım alırsan hamileliğin daha rahat geçecektir ayrica bebeğin dünyaya geldikten sonrada kucağına aldığın an tüm bu kötü ruh halinden kurtulacağını düşünüyorum. I istugul

bende panik atak hastası biri olarak bu hastalık asla öldürmüo aklına önce bunu sokucaksın ve bununla yaşamayı öğreniceksin.. Bende bi çok defa intiharı düşündüm bu hastalığı yaşamayan bilemez anlayamaz bu sizin bilincinizle hareket etmenizi sağlayan bişe değil bilinç yok bunla akılla hareket edilmiyor.. Tamamen heyecanınıza kapılıyorsunuz heyecanı yenmelisin ben gece uykularımdan uyanıp herkezi ayağa diker acil acil gezdirirdim.. şimdi bile azcık ayağım uyuşuyor felç geldi bana diye heyecan yapıyorum bu kimine saçma geliyor ama bu sizin elinizde olan bişey değil cnm ben seni çok iyi anlıyorum ama hamimileğin bilemiyorum kii hamileleik esnasında atak geldiğinde mutlaka yanında birisi olsun Rabbim şifa versin..

senağlama ruj22

Allah ım sana ve senin gbi hamileyken zorda kalanlara yardımcı olsun. bak eşin de farketmiş demek daha iyisin ki o da görebilmiş, adına çok sevindim. ne kadarlık oldu bebiş, kendine güven bebeğini düşün zorda kaldığında ve de Allah a bol bol dua et canım. Senın yanında olsun içine huzur versin. Kendine çok iyi Bak Arada yaz bizeopuyorumnanaktan

canım hiç merak etme bebek doğduğunda bunları düşündüğün için pişman olaucak şimdi korkuosun ve çok haklısın bende tüm hayatım değişeceği için çok korkmuştum ne yapsam die düşnürken bebeğimi kaybetme riskiyle karşı karşıya kalkdım ve ölücem sandım üzüntüden hele doğunca öle güzel bir duyguki evet tüm hayatım değişti ama hayatıma bir anlam geldi mide şişkinliği ve bağırsak problemlerin içinde sabah uyandığında ılık su iç ve incir yada kayısı kurusu yemeye çalış inşallah faydasını görürsün

canlarım iyi olmak için hamle yapıyorum ama bir bakıyorum yere yapışmışım.. senağlama dün kursa başladım halk eğitimin kursuna. bir yandan sınava çalışıyorum evde kpss ye, konularımın çoğunu bile hallettim.. yani gerçekten hayat adına çok direniyorum azmediyorum, ama psikoloji bozuldumu ne kadar dirençli olursan ol bi yerde ansızın çakılıveriyosun anlamadan, iç dünyan paramparça, ölmek evla geliyor... bu gece gene kötü geçti. inlemelerle.. sanırım adet dönemindede her ay sendromları yaşıyormuşuz tekrar adet olmasak bile. galiba onu yaşıyorum diyorum bu günlerde.. akupunkturu düşündüm ama panik atak için ama tam bi bilgim yok. hamileliğin ilerleyen safhalarından çok korkuyorum arkadaşlar, çok bunalırmıyım? kaldırabilcekmiyim? ya çok daralırsam? gibi sorular mehvediyor beni. bebeği aldırmak için süremde kısalıyor .. sanki bebeği sevemicem gibide geliyor.. bazen kızıyorum ya bana bu sıkıntıları o yaşatıyo diye, sanki o seçti dünyaya gelmeyi, hey allahım yaa.. kafa bozulunca insana neler düşündürüyor işte.. arkadaşım ben doğuda bir ilçedeyim, mahrumiyet bölgesi yani.. istanbul yazdığına bakma.. ama ankaradaki dediğin yeri öğrenip gitmek isterim mümkün olursa. eşimle konuşmayı düşünüyorum. inşallah dediğin gibi kısa sürede iyileştirir ama hamilelikte inşallah uygulanıyodur. yazılarınızı bir bir okudum hepiniz gerçekten o kadar iyi ve o kadar tatlısınız ki.. orada hiç bir çıkarınız olmadan benim için uğraş verdiğinizi görmek gerçekten insanlık ölmemiş ve de ben değerliyim hissini uyandırıyor bende.. güç veriyosunuz.. yazılarınızı okuyunca bi serinliyorum ferahlıyorum.. çok sağolun ve lütfen bu desteklerini esirgemeyin.. . push ; B bircocukannesi

Gececek canim inan bana, sana ne kadar imkansiz gelse bile, su an dünyan sana ne kadar karanlik gelse bile, seninde en kisa zamanda günesin dogacak. Kendine ve allaha güven, kendini ve bebegini icten kalbten inanarak allaha ver o sana yardim edecek. Ne olabilir ki kalbin cok atsa, neyden korkuyorsun? Ölmekten korkmuyorum demistin?! Ve biliyorsun her gün artik dayanamicam diyorsun ve bir gün daha geciyor. Bu pis hastalik senden korksun o sana hic birsey yapamaz, yeterki sen ona izin verme. Lütfen güclü ol ve zaten sen güclü ve akillisin yoksa care aramazdin. Kalk hemen abdest al ve iki rekat namaz kil hadi.

bence çok kötü durumlardaki insanları görmeye ve onlarla paylaşımlar yapmaya ihtiyacın var. kendini unutmalısın. Allah kolaylık versin. a. s.

canim annene gidecektin ya, orda belki iyi bir psikolog bulursun, ilac degil ama konusmalarla sana destek olur derdini dinler yol gösterirolumunekankayizsmile böyle bazi sakinlestirici bitki caylari olur ya onlardan icsen:içelim: kizlar varmi aranizda bilen hamileler icin sakincali olmayan bitki caylari, ben pek bilmiyorumda arkadasa yardimci olsakbilmiyorumkismile . push ; Toxicant

çok sevindim tatlım:))) Allah gönlünüze göre verir inşallah sen kendini şanslı hissetmelisin sanırım çalışmıyorsun en azından iyi olmadığın zamanlar yatıp dinlenmek gbi bir şansın var bu da çok öenmli bence ben çalışmak zorundayım ve günde 11 saat sevmediğimbir işte çalışıyorum((

Kursa yazılmana çok sevindim. sen aslında kendin için çok güzel adımlar atıyorsun. korkuların azaldıkça mantığın güçlenicek. insan bilmediği şeylerden korkar, başına birşey gelicekmiş hissini taşıdığında, başına birşey gelmeyeceğini ve bu korkunun senin kurgun olduğunun farkına vardığında bilinçlenmiş olucaksın. Haklısın, insanın ruh sağlığı iflas ettiğinde toparlanmak zor oluyor, ama attığın her adım sen farkında olmadan seni iyileştiricek. sonra diyeceksin ki, ben neden bu kadar bunalıp korkmuşum. Bebeğin dünyaya geldiğinde, onu sevemeyeceğim ya da benimseyemeyeceğim hissini taşıman aslında senin çok hassas yapından kaynaklanıyor. tam aksine, onu çok sevmek ve benimsemek istiyorsun. bunun tarifi;delirme korkusu yaşayan bir insanın, aslında çok akıllı olduğunun ve delirmeyeceğinin farkına varamaması gibidir. her attığın adım ve kendin adına faydalı şeyler yapman seni başarıya ve mantığa götürür. huzuruna kavuşacağına inanıyorum. senin duyguların ve ruh halin bana hiç yabancı gelmiyor. karnında bebeğin olmasa da bu duyguları başka şartlarda, yaşayıp rahatsız olabilirdin. ruh halini ihtiyacın olduğu her an buraya yazabilirsin dilersen. yalnız değilsin... Son düzenleyen: Moderatör: 17 Şubat 2010 Toxicant

2 ay sonra hepsi geçecek belki de daha az sürede.. Başka bir sorun var ki senin rahatsızlığın bu 9 ay boyunca nasıl seyir gösterecek dr'a görün canım. . push ;

allah yrd olsun çok zor gibi görünüyo haliniz ama bence brz dualara sığının şeytanın vesvesesinden uzak durun

figancım geçmiş olsun. panik bozukluğu hastalığının adı nedir? tedavi oluyor musun bunun için?

gizzemcim.. yorumun ve anlayışın için çok teşk. ler.. beni ancak ben gibi birileri daha iyi anlayabilir sanırım, çünkü panik atağı tanımayanlar buna inanmıyor malesef.. ablan için sevindim, süper olmuş, inşallah sende bende iyi bir şekilde atlatırız canım...:Saruboceq: HanimKelesimiGetir

her insanın zorluk yaşadığını bilmek biraz daha dayanma gücüme etkide bulunuyor canım mesela.. dediğin gibi buralar pek yaşanası yerler değil özellikle hamilelikte.. o kadar özlüyorum ki mağaza mağaza gezip kıyafet bakmayı, dolaşmayı, kafa dağıtmayı.. kendi memleketimizde yabancı gibi el gibi olmak çok zoruna gidiyor insanın.. ama tabiki asıl problem bende.. benim yaşadıklarım, benim hiisettiklerim, benim geçmişim, benim bedenin, benim beynim.. geceleri sakin uyuyunca çok problem yaratmıyorum kendime.. o yüzden şu mide bulantısı ilacı biraz uyumama etkide bulunuyor ya dünyalar benim oluyor.. o zaman daha güçlü olabiliyorum...

arkadaşlarım çok teşekkür ederim ilginize.. evimizdeki pc de internette sorun yaşıyoruz.. modem şifresinhi yanlış girdiniz deyip duruyor.. şu an başka bağlantı yakaladım ordan bağlanıp yazıyorum size.. daha iyiyim gece uykusu sağlayabilince.. gece uyuyunca tabi nöbetlerde aza iniyor.. bazen uyanınca gene geliyor ama eskisi kadar yoğun olmuyor.. inşallah daha iyi olurum.. yazılarınızı burada görmek bana moral oluyor bana çok sağolun arkadaşlar.. sevgilerimle

canım panık atak derken ne gıbı bı sıkıntı cekıyosun nası bı hastalık bu

figancım şu anda tam olarak kaç haftalık oldun bilmiyorum ama miniğinin o güzel kalp atışları pıtır pıtır atmaya başlamıştır... ah bir görsen öyle duygulanır öyle için içine sığmazki canım o anda o doktor koltuğundan hiç kalkmak istemezsin. bende hamileyim ve zor dönemimi daha yeni yeni atlatıyorum. ilk zamanlar bendede endişe korku vardı ama bende olup bitenler sadece bu kadardı. senin yaşadığın hastalığı ancak ve ancak çeken bilir ben buradan bilgim olmadığı bir konuda ahkam kesemem arkadaşım. ancak sana dua edebilirim bu kötü dönemlerini atlatıp bebeişini sağlıcakla kucağına alabilmen için... inşallah daha iyi olursun ve buradan daha güzel haberlerini alırız... ha bu arada çeşitli bitki çaylarından kullandığını okudum. figancığım benim doktorum bitki çayları kullanmamam gerektiğini kesin bir dille söylemişti. bilirsin bazı bitkiler ilaç etkisi yapar bebeğe zarar verebilir. onun için uyarmak istedim... geçmiş olsun arkadaşım... . push ; Çenebaz

forumdakı yazılarını okurken gözlerim doldu ınan çünkü ben de 10 yıldır pa hastasıyım ve 5 senelık evlı olmama ragmengözümü karartıp da bu hastalık yüzünden hamıle kalmaya cesaret edemedim. ama hep di, yorum ki benim durumumda olan ne insanlar vardır hepsi doğurdu da bir ben mi yapamayacağım. Allahım hiçbir kuluna çekemeyeceği yük vermezmiş. Allahım senin yardımcın olsun bak 9 haftalık olmus dıyorsun baya da bir yol katetmişsin böyle düşün üzüldün sıkıldın sorun yasadın ama bir kısmı bitti. ve daha da zorlanırsan muhahhak bir psikolog ya da psikiyatr a gitmelisiin. Allahım yanında olsun bebeişine ve sana sağlık versin. Ben de nisan gbi hamıle kalmayı planlıyorum hem de 8 aydır antidepresan alıyorum şuan bırakma aşamasındayım. Ama Allahıma hep dua ediyorum Allah isteyen herkese bebiş versin bizlere huzurlu bir hamılelık versin bugune kadar sıkıntı çekmişsin inşallah bundan snr rahat edersin. bebeğini kucağına alınca rahat edersin. Geçmiş Olsun

iyi olmana ben de çok sevindim canım, sen gerçekleşecek mutlu sona odaklan :)

Cemrem kendine ayri bi konu acsan daha iyi olur. Madem yazdin bende cevap verim bari :lepi: Galiba yasin daha baya kücük, yoksa bu tür seylere takilmazdin. Hayatinda baska sorunun yoksa ne mutlu sana.

kesinlikle bir uzman yardımı almalısın. kısa bir dönemden değil 9 aylık bir süreçten bahsediyorum tek başına halledemezsin. acil şifalar diliyorum.

canım kusura bakma nerde yaşadığını bilmiyorum

günaydın canım.. bu hastalığı yaşamayan anlar ama eksik anlar tatlım haklısın... o yüzden diyorumki hastalıklara gark olmadan hanımlar yaşları çok büyümeden doğurmalı sanırım...

burcun ne senin balık mı yoksaaaaaaaaaaaa hamıle kalmadan önce ılac alıyormuydun antıdepresan offf ben napıcam bu ct psikiyatr son kontrolum va rilaçları kesıcezz mide bulantı ilacını dr önerisiyle mı kullanıyorsun tatlım

GÜzel dÜŞÜn kafandan o kÖtÜ dÜŞÜncelerını at. BebeĞı ıstemıyorum dıyorsun. Nasıl kıyacaksın ona. Kıyabılecekmısın? Anne olmak en bÜyÜk zengınlıĞımız. Sende bu Şansı yakalamıŞken herŞeyın tadına mutluluĞuna erıŞmeyı dene. Tamam psıkoloık olarak sorunların olabılır ama ne olursa olsun bebeĞınden vazgeÇme dÜŞÜncesını aklından sıl at... Sorunlarınla baŞedebılmen senın elınde. Sen kafanda bıtırmedıgın surece bu sorunlar bıtmezz. Ben dÜzelıcem baŞarıcam de. Unutma ıstemek baŞarmanın yarısıdır.. Bu arada ıbadet etmeyı dene. Namaz kıl dua et. ıbadette ınsanı rahatlatır. Huzur verır. GÖrÜceksın daha ıyı olacaksın :))) Missy CANIM

Ah cnm çok üzücü bi durum, bence derhal kendini iyi hissediceğin şeyler yapmalısın, ailenin yanına gitmek sana iyi gelicektir bundan eminim.. Canım yanlış anlama ama senin durumun tehlikeli göründü bana hele o intihar düşüncen çok korkuttu beni nolursun kafandan atmaya çalış, burda seni anlayamayan insanlar var bunun ne demek olduğunu bilmiyolar ama ben seni çok iyi anlıyorum.. Yapamıyorsan seni bu daha da kötü yapıcaksa aldır bebeğini bunu yazdığım için çok tepki alıcağımı biliyorum ama senin hissettiklerinin ve yaşadıklarının gücünün nelere kadir olcağını çok iyi biliyorum.. Sen in için dua ettim. Bebeğini ve seni korusun rabbim, sana güç ve sabır versin umarım bu duyguyu yenersin.. helinim08

canım benim ilk mesajını okuyunca çok üzüldüm ama çok iyi yapmışsın doktora gidip ilaca başlamışsın, geçecek bu günler buna inan bebişini kucağına alınca hepsi geride kalacak Allah'ın izniyle... sevgiyle kal canım...

çok şükür ki atlatmışsın hele bi kucağına al kokla yavrunu sonra gel buraya ilk yazdığın sayfalara bak gör bak nasıl değişicek herşey hayırlı olsun bebişin Önceki

canım sağol, ne demek çay işe yaramasada sonuçta sizlerin manevi desteği işe yarıyor.. aslında dediklerini yapabilsem daha güçlü olucam. neticede iman gücü diye bir şey var ve gerçek..

ben de çok sevindim ben deeeeehihoyyyt ne zamandır bakıyordum birşey yazmamssın merak etmiştim inşallah canım yolu yarıladın sayılır:CüvCüv: Çenebaz

canım senin bu durumun bebeğine çok zararlı... onu kucağına aldığın andada tüm dertlerin son bulacak bundan emin ol. bence bir psikoloğa gitmelisin... bebeğin içinde kendin içinde en iyisi bu..

çocuguna verimli şuan olamıyorsan doğunca sana daha zor gelecektir. yüreğin nasıl istiyorsa öyle yapmalısın hem kendine hemde bebeğine yazık olmasın canım . push ;

ah be leylam burda havuz mavuz nerde... bura bugün olay çıkmadı diye dua ettiğimiz bi yer..:) ne diyek allah beterinden saklasın vallahi..

Önce sakin olun lütfen hamileliğin anneye getirdiği sıkıntıları yaşıyorsunuz şu anda hormaonlar çalışıyor tabi kolay olmuyor bunu yaşamak. Ama bebeğinizi kucağınıza aldığınız an bu yaşadıklarınızı unutacaksınız inanın onu koklayıp heleki emzirdiğiniz anı unutamazsınız. Hem kendinize hemde bebeğinize zarar verirsiniz böyle davranırsanız sakın umutsuzluğa kapılmayın hep iyiyi düşünmeye çalışın.. Olmazsa bir doktordan yardım alın ki bu dönemi sıkıntısız atlatabilirsiniz önce kendinize iyi davranın sonra devamı gelir nasılsa. dayanamıyorum demeyin lütfen annelik çok kutsaldır çünkü bunu sizde göreceksiniz.

bugün doktora gittim, kadın doğumcuya.. anlattım herşeyi..9. haftamdaymışım.. çok kötüyüm dedim ve bana ilk dediği şey buralarda bu sorunu aşamazsın ki.. buradaki sosyolojik baskı seni iyiyce kötü yapıyordur dedi.. anladı derdimi.. ve eğer bebeği aldırma kararı vericeksen 1 haftan kalmış dedi.. bir ilaç vericem alerji ilacı, bunu seni uyutmak için kullanıcaz dedi.. inşalllah işe yarar. çünkü ben hamile kalmadan evvel geceleri uyuyamayınca ataraks alıyordum yarım ve beni inanılmaz yatıştırıyordu.. ataraks ta alerji ilacı olarak çıkmıştır piayasaya ilk olarak.. fakat hamilelikte kullanılması uygun değil. inşallah buda atarak etkisi yapar banada sorunsuz bi dönem geçirmeme yardımcı olur ve bende aldırma kararında gidip gelmem.. Önceki

toksicant allah iyiliğini versin.. kutsal topraklara gitme gibi bir nasip çıkmış önüne sende neler düşünüyorsun.. ilahi.. oralarda güzel güzel dualar eder allaha daha çok yönelme imkanı bulursun.. maşallah.. ayrıca benim annemde nerdeyse sinir hastası.. geçmişim zorlu bir çocukluk tabi.. yani bunların etkisi elbette çok büyük.. o yüzden seni anlıyorum. evliliğinde gereksiz yere çıkardığın sorunlarıda anlıyorum.. keşke böyle olmasa ama ruh sağlığı elden gidince normal düşünemiyor ki insan.. ben bugün gene dramamini aldım ilk yatağa yattığımda gene bi 5 dakka inledim, o zaman dedim ki sanırım artık ilaçta fayda etmicek ama sonra ilaç etkisini gösterince ben küt uyumuşum.. eğer ilaç olmasa bugün ben gene kahır dolu bi güne uyanacaktım. çok şükür uyuyabildim.. uyuyunca herşey daha kolay oluyor.. hem eşimde gerilmiyor..

Anladim ama insanlar nelere dayniyor, hic korkma allah tasiyamicak dert vermez ve sen bunun üstesinden geleceksin. Tesadüffen dishekimasistaniyim Tüh yaw kanaltedavisi baya zor olucak bu durumda. Igne vuramaz ve antibyotikde veremez ancak disin cürügnü alip, kanali biraz acar ve ilac koyar. Cünkü ignesiz sinirini cekmek cok agri yapar. Haa aklima geldi, eczaneden karanfil yagi al, damla seklinde oluyor, dis agrisi icin cok süper agriyi kesiyor, hatta siniri öldürüyor. Sen ama mutlaka eczanede hamileyken zarari olur mu diye zor, yardim edeyim derken basina is acmayim Gecmis olsun canim, üzme kendini. Site nasil kiz?

merhaba, öncelikle bundan sonrası için güzel bir hamilelik dönemi geçirmeni diliyorum. bir de şu melisdeniz olayına çok takılma çünkü aynı kişi kısa bir süre önce evladını kaybeden bir annenin acısıyla dalga geçen yazılar yazmıştı yanlış hatırlamıyorsam şikayet sonucu üyelikten atılmıştı. karnında meleğinin tekmelerini hissettiğin an tüm olumsuz duygularından da kurtulacaksın inşaallah hayırlısıyla bebeğini kucağına aldığın yazılarını da okuyacağız inşaallah...

Rica ederim canım ne demek her zaman yanındayız :1hug: Önceki

kötüyüm arkadaşlar gerçekten kötüyüm... bugün ağzıma kadar geldiğini hissettiğim kalbim beni mahfetti.. bir bu eksikti.. dayanamıyorum aartık.. az önce gene inleme nöbetiyle uyandım şu an bunları yazarken bile o kadr kötüyüm ki anlatamam.. bu işkence bir an önce bitsin istyiorum yada ben biticem sanırım... senağlama Toxicant

seni anlıyorum. ilaçları bir yana, senin mantık yönünü güçlendirip hayat sevinci kazanman lazım. bunun için sürekli birşeyler oku, bol bol kitap oku, çık gez... atlatıcaksın. kafanı meşgul etmen lazım. bu hissi çok iyi biliyorum ve bu hastalıktan kurtulmak için ölmek istemenin nasıl bir his olduğunu da. ama düzeliceksin ve sen kazanıcaksın bebeğini kucağına aldığında. pes etme, gayret et. Çenebaz

Figancim benim annem 25 sene ruh sykintilari cekti, depresyon, korkular felan filan. Ben hep hasta bir anneyle büyüdüm. Annem kac tane degisik antidepresan kullandi bu uzun seneler icinde. Inan bana hic bir fayda etmedi, ne doktor nede ilac. Ya uyusup yatiyordu, yada ölsemde kurtulsam diyordu. Anlatmakla bitmez cok zo bir hastalik. Annem bu hastaligi sade ve sadece kendi demesiyle, dinine daha cok baglanmakla, biraz herseyi bosvermekle ve tüm güvencini allaha vererek yenmis. Bende zaman zaman yasiyorum bu hastaligi, bazen zabt edebiliyorum, bazen yenik düsüyorum. Bende dogumdan sonra yine depresyona girdigimde antidepresan kullandim. Faydasi oldu ama artik ilacin kendisi mi yoksa benim "ah ilac aliyorum artik iyilestim" demem mi bilmiyorum. Tabi organic yani beyinde bazi funksyonlarin tam calismamasida etki gösteriyor ama bence hersey kendi elimizde. Beynimizi biz yönetiyoruz. Bak ne güzel yaziyorum dimi ama sor bakim kendim ne kadar iyim. Sana komik bisey anlatcam... aslinda komik degil ama tuhaf bisey iste. Ben gecmisimden dolayi hep mutsuz bir insanim, o yüzdende evliligim hep mutsuz geciyor. Neyse hep gel gitler felan, bu son iki ay ben yine iyi degildim, annemde uzakta olsada tabi farkinda. Annem bir dini organizasyona gitmis "gözyasi geceleri" diye, ordada Ümreye kendisini ve beni listeye yazmis. Benim haberim yok tabi. Gitmem demedim cünkü kafam kocamin ve evlilik sorunlariyla doluydu o yüzden hic algilamadim bile tam. Nedense bende ama onu ögrendikten sonra panik ataklar basladi. 3 senedir öyle bisey yoktu, sadece sorunlardan dolayi depresyon yasiyordum. Hayret dedim kendi kendime bu nerden cikti. Tabi ben yine sorunlardan dolayidir diye düsündüm. Sonra bu korkular Ümreye gitmek korkusu oldugnu anladim... cok tuhaf anlatamiyorumda tam nedenini. Acaba vicdan azabi mi, yani dinim icin bisey yapmadigim icin mi? yoksa oraya gitmeyi hak etmiyorum diye mi? Su korku cok net kafamda, oraya gidince ya kafayi iyce yersem, uyuyamazsam, paniklerim fazlalasirsa, tam öyle bir yerde milletin icinde ne yaparim. Annem rezil olur, ben rezil olurum... kalkip eve dönmek istersem. Yada orda daha cok vicdanimin sesi yükselirse, yada "seytan" ne isin var burda senin derse. Türlü türlü korkular. Sacmaladim dimi Biliyorum ama böyle hisediyorum. Allah kismet ederse pazar ucacaz. Bugün esimle baya bi konustuk oda bana nasihat felan etti, bunu niye büyütüyorsun, kendinden fazla seyler bekleme, ümreyi bir tecrübe olarak gör diye. Biraz sakinlestim. Bide artik ilk panik atak yasadigim senelerdeki gibi kendimi kaptirmiyorum cok sükür, hemen yatakdaysam kalkiyorum PCye geciyorum, yada kitab aliyorum. Aninda aklini baska biseyle meskul et. Ya canim umarim senin kafani daha cok karistirmadim Bide sakin sakin ruh hastaliklari semptomlari gibi seyler okuma, dinleme, bu durumda hemen "acaba bende mi öyleyim" dersin. Bence bunu okuduktan sonra benden kötüleri varmis dersin mutlaka)

daha iyi olacak inşallah:Saruboceq:

çok sevindim. inşallah sağlıcakla bebeğini kucağına alırsın.

İşte sorunun nedeni bu aslında geçmişte yaşanan sıkıntılar bir gün bu şekilde patlıyor üstünede hamilelik olunca stres artıyor tabi. Hormonlar harekete geçiyor bu süreçte ve denge bozuluyor şu ilk ayları atlatınca daha rahat olursunuz. portakal_suyu Oğluşum

canım şımart kendini al bi hamile mayosu çok sevimli oluyolar göbeğin iice çıkınca git denizlere gir yüz rahatla herkez koca göbeğine baksın gülsün sen mutlu ol eğlen bide dr. um bana bu sıkıntılarla başetmenin engüzel yolu tatlı kaprisler yapmak demişti herkeze kapris yap eğlennn mutlu ol sıkma canını sen şimdiş bi prensesesin herkez sana odaklı unutma tadını çıkar

yardım alman gerek ah şu hormonlar yapmayacağın şeylei yaptırıyorlar çocuğunu kucağına alınca umarım herşeye untturur

ay canım yaa.. bende istemiyorum inan öyle olmasını.. bi çok açıdan çok kötü çünkü.. yukarıdada yazdığım gibi bi şekilde allah yardımcım olucaktır mutlaka.. artık doğunca size resimlerini yollarım bol bol, teyzeleri sizin sayenizde doğdu diyerek:)) HanimKelesimiGetir