Senaryo üretme, başka şeylere odaklan.. diyelim ki senaryo ürettin ışıkları tv'yi filan aç.. inançlıysan dua oku.. ben eskiden ailemle yaşıyorken bile gecelerikorkuyorken 2 sene yalnız yaşadım, başta ışıklar filan açık uyuyordum sonra onu da bıraktım.. insan alışıyor bence.. tabii ki benim de senaryo ürettiğim geceler oluyordu ama baya azaltmıştım..

Tam olarak korktuğunuz nedir. Mesela hırsızdan korkarım ben, gece ses filan gelirse korkuyorum balkondan. Korktugum için de her kapıya yapışkanlı kilit yapıştırdım. Bakın sadece balkona değil, cama bile. Hangi katta oturulduguna da baglı tabi. Hayvan besleyebilirsiniz. Bir kuş bile alsanız artık yalnız hissetmezsiniz. Hayvanlar bizden daha fazla duyarlı, yani bir ses oldu mu onlar öyle bir hızla dikkat kesiliyor ki... Bir su kaplumbağası beslerseniz bile artık tek hissetmezsiniz :) Ayrıca kafada senaryo kurmayı tek siz yapmıyosunuz. Hangimiz yapmıyoruz ki o tip şeyler :)

Cevap verirse ne yapacaksın

Teşekkür ederim cevabınız için... Ben rezidans ta yaşıyorum zaten. Ama benim korkularım "hırsız girecek" değil... çok daha farklı senaryo lar kuruyorum aklımda... Biri gelip boğazımı kesecek, deprem olacak, cam'lardan silahların kırmızı lazer ' i göreceğim gibi çok çok paranoyak düşüncelere sahip oldum... kendi kendime kuruyorum... Gündüzleri öyle değilim Gece 23 ten sonra fena oluyorum...

Önce odanın ışığını açık bırak, gözüne bant tak. Bu şekilde alıştıktan sonra bantı çıkar başka bir odanın ışığını aç o şekilde uyumaya alış. Daha sonra o odanın ışığını kapat gece lambası ile alış. Bir de şöyle düşün cin ruh falan olsaydı bu zamana kadar kaydedilirdi herhalde. Milyonlarca yalnız yaşayan insan var. Hırsız gibi şeylerden korkuyorsan güvenlikle ilgili önlemlerini sıkılaştır.

Bende tuvaletin camından kanlı bir insan kafası göreceğim diye korkuyorum... nerden kuruyorum bunları...

hayatım boyunca dönem dönem yalnız yaşadım, hala yalnızken koridorda biri dolaşıyormuş gibi gelir, tuvaletten ses duyarım vs vs sadece artık korkmamayı öğrendim, bunun yaşla ya da cinsiyetle alakalı olduğunu da düşünmüyorum, eşim benden daha korkaktır mesela, ruhani korku filmleri izleyemez, yalnızken aynaya da çok bakamıyormuş, aynadaki görüntüsü ona nanik yapacak sanıyor bunları anlattığımı duysa neyse özetle biraz zamanla alışıyor insan galiba, bu süreçte fazla korku/cinayet filmleri, haberleri, romanlarından uzak durmaya çalışın.

Nietzsche diyor ya seni korkutmak isteyen hayalete yardımcı ol

Tv açık uyuyun. Hem ışık hem ses olur.

Korkularınızın üzerine gitmediğiniz sürece kurtuluş yok. Ben de sizin gibiydim. Gece olunca korkum eve hırsızın girmesi falan değil, engin hayal gücümün etkisiyle kafamda kurduğum şeylerdi. Gece uyumadan önce ışıkları ve televizyonu açar, o şekilde uyurdum. Uyuma deniyorsa buna tabii. Tepemde güneş gibi parlayan bir lamba ve bangır bangır ses çıkaran bir televizyon... Bir gün tak etti. Söndürdüm tüm ışıkları, televizyonu da kapattım. Kılıçları çektim ve "Hodri meydan! Gelen gelsin." dedim ve mışıl mışıl uyumuşum. :) Ben yendim bu korkumu. Darısı başınıza diyelim. :)

Bol ışıklı bir gece lambası al ve tv sesi hep açık olsun. Yatarken de sesi kıs. Mümkün mertebe salonda iyice uykun gelsin tv karşısında, öyle yatağa geç. İzlemesen bile film izle. Tvde açık dursun yani kafanı meşgul eder. Komedi filmleri ya da romantik filmleri tercih et. Evde ses olacak ki diğer sesleri dinlemeyeceksin. Yoksa tık dese nerden geliyor bu ses diye tedirgin olursun.

Bu korkular çocukluğunuzdan gelen korkular, yaş ile ilgisi olmuyor tabi, eve hayvan alabilirsiniz mesela

Güvenlik sistemi taktırın çok rahatlarsınız. Eski evimde üst komşuma hırsız girmişti, sesleri duydum tamamını. Yıllardır yalnız yaşıyorum ama durum beni çok etkiledi. Ev ters dubleksti yatak odası alt kattaydı 3 4 ay üst katta koltukta uyudum. Üstelik binada sadece iki daire vardı yani diğerine hırsız girmesi beni çok tribe soktu. Sonra güvenlikl bir residansa taşındım tüm dertlerim bitti :). Taşınmak değil ama güvenlik sistemi gibi bir şey sizi çok rahatlatır. . push ; M

Yalnızlıktan... Kim olsa korkar bence

Evet şartlar uygunsa bir köpek alınabilir. Kedi tavsiye etmiyorum çünkü bir arkadaşım kedisi yüzünden evde daha çok korkar olmuştu. Hatta kedi bakan başla arkadaşlarımdan da duydum. Kedilerin duvara gözlerini dikme huyu yüzünden Tv ve ışık sürekli açık olsun, aydınlık ortam ve ses iyi gelecektir. Bir de yaşadığınız binada komşu edinin. Benim yalnız yaşadığım ilk binada karşı komşum resmen ikinci ailem olmuştu. Elektrik falan kesilse hemen oraya geçerdim, daha sonra ev sahibi evi satmaya karar verince başka bir binaya taşındım o evde hiç komşum yoktu bir odadan diğerine geçemiyordum gece olunca, komşular da soğuk yabani insanlardı mecbur erkek arkadaşım yanıma taşınmıştı. Umarım binada anlasabileceginiz birileri vardır

Uykun gelmeden yatağa girme.

Acizane tavsiyem. Ayetel Kürsi okuyun. Vesveseden ve tüm kötülüklerden Allah a sığının. İyi geleceğini ümid ediyorum.

Gerilim cinayet vs tarzi seyler sebep durumuna. Tavsiyem yalniz yasiyorsun bu tarz filmlerden uzak dur. Cunku kurdugun seyler cok hayal urunu silahlarin lazer isigini gorecegini hayal etmen durumu ortaya koyuyor. Cozum sende

2 sene yalnız yaşadım ve uyurken televizyon ya da pcde müzik akışı çoğunlukla açık olurdu. Kilitleyin kapıları güzelce, çok rahatsız oluyorsanız birkaç oda ışığını da açık bırakın filan. Üstüne gitmeden geçmez, "Şimdi çok rahat uyuyacağım, güvendeyim" diye tekrar edin kendinize ve korku filmi filan izlemeyin bir süre.

Ben ne zaman böyle kitaplar okusam geceleri kabus görmekten uyuyamıyorum. Bir süre izlemeyin, okumayın böyle şeyler. Yalnız yaşarken ben yatağa mutlaka rahatlatıcı bir kitapla girerdim. Chick lit diye tabir edilen kitaplar olabilir, Harry Potter tarzı sevimli kitaplar olabilir ama cinayet, polisiye, korku, gerilim olmasın. Korkumun tavan yaptığı geceler karşıma Friends'i açardım, uyuyakalırdım. Himym, Scrubs vs. komedi dizileri açabilirsiniz arka planda. Ama önceliğiniz bu tip şeyler izlemeyi kesmek olmalı.

Akşam yatmadan önce papatya, melisa gibi rahatlatıcı gevşetici çay iç. Uykuya dalmana faydası olur. Eğer korkunun üstüne gitmezsen üzgünüm ama yıllarca sürebilir. Holde falan bir ışık açık olsun ama ileride tamamen kapatacağım diye alıştır kendini. Sonuçta melatonin hormonu karanlıkta salgılanıyor :)

Eşim olmadığında felekat senaryoları bende üretirken bulurum kendimi ya deprem olursa ya gelirse hırsız ya o olursa felan herşeyi üç kez kontrol ederim ve sabaha kadar uyuyamam genelde ama şunu da biliyorum birşey olacaksa eşimin yanında da olur herşeyin vakti saati var sonuçta bu normal bir durum aslında insan yalnız kalınca kendimizle konuşuyoruz insanogluyuz sonuçta :) dua et bol bol canım

Korku filmi asla izlemem ama korku filmi senaristi gibi hayal gücüm var ben de leş sahneler üretip korkuyorum. Bi hocam demişti bana en büyük korkun ne, demiştim aynaya bakınca kendimi görememek. Adam dehşete düşmüştü Namaz kılarken secdede duramıyorum o an biri boğazımı sıkacak diye korkuyorum. Çocukluğumda gördüğüm fizikötesi rüyalardan hiç bahsetmiyim Edit: Bir de yatmaya gittiğimde yatakta kendimi görmekten çok korkuyorum nerden uydrudum bilmiyoorum ama öyle bir şey olursa nereye giderim diyorum :)

Dua et. Aklına öyle şeyler gelince hareketli müzik, Yada komik videolar falan izleyip kafanı dagıtabilirsin.

Teşekkür ederim cevabınız için... Korku filmi izlemiyorum daha çok polisiye ve cinayet filmleri ve dizileri izliyorum. 2 gun once friends dizisine başladım tekrar dan gençken bayaa gülerdim. Ama düzelme yok durumumda. Ben ışıkları kapatıyorum ve tv,. Macbook kapalı... oda da karanlık ta korkularımı yenmeye çalısıyorum lakin uyuyana, bayılana kadar... senaryolar üretiyorum. Her rüzgar sessinden deprem olduğunu sanıyorum... Kedi sahiplenmek istiyorum ama tüm gün calisiyorum. Annem apartmanda yazık, sahiplenme sakın diyor...

O zaman korkular irrasyonelse, psikolog yardımcı olabilir, en azından internetten korkuları yenmekle ilgili araştırma yapabilirsiniz. Muhakkak kolay bir çözümü vardır. Bildiğim kadarıyla fobiler en rahat tedavi edilen psikolojik rahatsızlıklardan biri. Kontrollü bir şekilde korkunuzun üstüne gidilmeli diye biliyorum.

Bence dua oku iyi gelecektir Emin'im ayrıcada kafanda senaryo kurma kurdukça büyüyor olaylar çünkü.

Bi müddet tv açıp uyumayı dene, ama ona da fazla alışma korkuların geçmeye başlayınca bırak derim.

Arkadaşlar ya... ben 6 aydır yalnız yaşıyorum... Ve sorun geceleri çok korkuyorum... bazen böyle saçma sapan senaryolar üretiyorum kafamda... ama çok korkunç ve saçma... normal hayatımda paranoyak bir insan değilim ama geceleri bana birşey oluyor... Birde geceleri rüzgar sesslerinden çok çok tırsıyorum... ne yapabilirim sizce bu korkuları yenmek için? Tekrar belirtmek istiyorum bu korkular sadece geceleri oluyor... tuvalet e kalkmaya dahi korkuyorum geceleri. Not : 26 yaşındayım

Bende çok korkardim bi kaç yıl önce Gece sabaha kadar uyuyamazdim Aklima binbir türlü senaryo gelirdi Ayaklarimdan tutup çekecekler, kapının arkasında birimi var vs. Diye düşünür dururdum Sonra ne mi oldu Evlendim eşimin gece çalıştığı zamanlar öyle bi alistimki korkularla başbaşa kalmaya Simdi yattigim odanın kapısını kilitliyorum Demekki hala korkuyorum

Tak kulaklıgı kulagına aç en sevdiğin slow müzigi ses duymassın. Ben uyuyana kadar telde veya tablette bir şeyler izlerim ya da oyun oynarım elimde uyuyakalmış oluyorum. Ona odaklandıgım için o an aklıma kötü deüşünceler gelmiyor. Çok gece yanlız kaldım bende eşim görevdeyken. Onlardan kalma bir alışkanlık.

Hırsız dan korkmuyorum... Dediğiniz gibi "katliam senaryo'ları" oluşuyor kafamda... yok biri gelip boğazımı kesecek, yok kanlı bir kafa göreceğim pencereden, yok silahların kırmızı lazerini göreceğim pencereden... birde deprem faktörü... bu tarz şeylerden korkuyorum... Hayvanları çok seviyorum tam bir hayvanseverim. Insan dan çok hayvanları severim. Fakat apartmanda beslemek günah ya... annem ile babam ege de müstakil evde yaşıyorlar orada hayvanlarımız var besliyoruz bahçemizde, evimizde... ama istanbul da... apartmanda... ben istesemde annem istemiyor... izin vermez sonuçta burda yaşamıyorlar ama ev onların... M

Evcil hayvan sahiplenebilirsiniz imkanınız varsa. Ben de yalnız yaşıyordum bir zamanlar , köpeğimin varlığı beni çok rahatlatıyordu.

Bende bir süre tek yaşadım. Gerçekten kolay değil, anlıyorum sizi. Heleki o senaryolar yazildiktan sonra o gece bitmez... Dua edin bol bol. Ayetel kursi, nas, felak. Birde internetten kur'an tilaveti açıp dinleyin fırsat buldukça. Evin içini mümkün olduğunca aydınlık tutmaya çalışın. Bir şey olmaz inşallah alisirsiniz.

Eve kopek ya da kedi al, boylece her sesi ona bagliyorsun bir sekilde.. korkunun korkuyla beslendigine inanirim, o yuzden kendi kendine telkin et cok asiri ise yariyor..

Bi ara ben de öyleydim zamanla kendiliğinden geçti. Belki sizinki de geçer kendi kendine.

Teşekkür ederim cevabınız için... Ya ben kedileri çok seviyorum... sokaklarda olan kedi, köpek fark etmez hepsini beslemeye çalışıyorum. Tam bir hayvanseverim. Fakat apartman da yaşıyorum ve burda yalnız yaşasamda bu ev annemlerin... Aralık, Ocak ve Şubat aylarında yanımda kalıyorlar... diğer 9 ay ise Ege de yaşıyorlar. Annem ve babam apartmanda hayvan beslemeye karşılar. Onlar da müstakil ve bahçeli evde yaşıyorlar ve kedileri var. Burda besleyelim ama istanbul da olmaz diyorlar... orda hatta evde bile bakıyorlar. Bu ev bana ait olsaydı çoktan sahiplenmiştim bir kedi veya köpek... ama :

Bazı şeyler korkuyla beslenir unutma. Yazını da etkilenmemek adına okumadım çünkü bundan çok çektim zamanında

Bu konu bana da yaradı ya, korku korkuyla beslenir sözü çok doğru. Karanlığa doğru yav he he diye bağırmak lazım

ayetel kürsi oku yatmadan önce ben böyle yendim açıkçası. Önceden bende korkuyordum yalnız kalmaya şimdi tam tersine seviyorum :)) Tuvalete giderken sanki arkamdan biri gelecekmiş gibi tırsardım

Çok korku filmi izliyor musun? Psikolojik birşey belki de tedavi ile geçebilir canım dr a gidip anlat bunları sıradışı çünkü

Olabilir ya, yaş belirtmişsiniz de bi alakasi yok aslinda, ben de o yaşlardayim kendi evimdeyken bile bazen korkuyorum. Mesela bir film izliyorum, aklima bir seyler getiriyorum korkuyorum. Gece olunca da aman ses geldi aman kapinin kolu oynadi gibi sacma sapan paranoyalar yasiyorum. Halbuki aklima boyle seyler getirmesem ne sesler kafami kurcalayacak ne de kapi kolunun oynadigini falan zannedicem, ki ben yalniz bile yasamiyorum. ama korkulari kendi kendimize yaratiyoruz. Kafanızı başka şeylerle meşgul ederseniz sorun ortadan kalkacaktır.

Eve köpek al birlikte uyuyun

korku filmi seyretme, düzgün bir uyku düzeni oluştur, mesele uykuya dalmak ve sabaha kadar uyanmamak, apartmandaysan alttakilerin ya da üstekilerin ayakta olduğunu bilmek güven sağlayabilir, gerçi apartmanlarda uyku sorunu olan birileri mutlaka vardır ve gece gürültülerini de onlar yapar genelde, ya da evdeki eski rabıtalar, buzdolapları falan ses çıkarır, evde ki her tahta ses çıkarır gerçi, gelen sesleri ona verip boşverceksin

sizi çok iyi anlıyorum.1.5 senedir yalnız yaşıyorum ama evde kaldığım söylenemez. hergün farklı bir arkadaşımda kaldım bir sene boyunca, haftasonları da ailemim yanına gittim. evde kalsam bile salonda uyuyordum. tv açık. ışık açık. tüm kapılar kitli. salon kapısı da kitli. arkasına masa konmuş bir şekilde. 2 hafta önce çok rahatsızlandım ve içerdeki odada uzanırken uyayakalmışım. o günden sonra uğraşamam diyip yatağımda yatmaya başladım. bu sefer ışık kapalı ama bilgisayarım açık. oradan da avrupa yakasının herhangi bir bölümünü açıp uyuyorum. baya iyi oldu. hem yatağımda yatıyorum hem de daha bir az korkar oldum sanki. avrupa yakası dizisinde emeği geçenlerden allah razı olsun :) yalnız yaşadığım için yemek yerken bile açıyorum arkada. arkadaşım gibi oldu artık

Teşekkür ederim cevabınız için... Ama ben korktuğum zamanlar da TV ve ışıkları açık bırakmam. Küçük çocuklar gibi yataģıma, battaniyeme sığınıyorum... uyuyana, bayılana kadar kafamda kuruyorum da kuruyorum... Odamda iki tane ayna var, o aynalardan bile korkuyorum. Anlamıyorum neden böyle oldum... Siminru Canım

Ben de ilk çalışmaya başladığımda tek kalıyordum. O korkuyu iyi biliyorum. Genelde tv açık kalırdı. Lodos çok ben çatı katı ve dışarda seraların naylonlarının sesi tam bir korku filmi ortamı. Çoğu gece sabaha karşı uyuyakalırmışım. Sonra düzeldi ama gece yattım sabah kalktım ne ses ne gürültü ki evim o kadar basitçe girilebilecek bir yerdeydi ki. İçini ferah tut, zihnini esen rüzgara değil gelecekteki güzel hayallerine odakla. Rüzgar ne güzel de mesela şimdi mışıl mışıl uyurum filan şeklinde düşün. O dönemimi dusunmeye calısıyorum nasıl hallettim diye. Ha uzun süre aile yanında tatilimi geçirdikten sonra evim evim güzel evim demiştim bu da bi yol tabi İnsan özgürlüğüne alışınca oortam güzel geliyor.