Okurken diken diken oldu tüylerim. Allah iyi insanlarla karşılaştırsın. Bu konuda kız çocuklara dikkat edildiği gibi aynı şekilde erkek çocukların eğitimine de 2 kat daha dikkat edilmeli. Sonuçta bunları yapan erkek çocuğu da bir anne babanın evladı. Nasıl ki kız evlatların başına böyle şeyler gelebilir ihtimaline karşı karşımıza alıp konuşuyorsak dikkat et gibisinden aynı şekilde erkek çocuğunu da karşına alacaksın ve bunu yapmanın ne kadar kötü birşey olduğunu anlatacaksın. Eğitimse herkes için eğitim. Sadece kız çocukları uyarmak yetmez. Erkek çocuğa da eğitim verilmeli diye düşünüyorum. . push ;

valla kolay olmadı yıllarca aklımdan çıkmadı olanlar hatta kızlıkla ilgili bişeyler ilk defa öğrendiğimde bir erkek oranı görürse bozulur sanıyodum ben evlenince naparım kız olmadığım anlaşılır diye için için yiyip bitirmiştim kendimi soonradan gerçeği öğrendim... 17 yaşına kadar erkeklerle aram iyi olmadı hiç... ama sonra harika bir erkekle karşılaştım ona hiçbir şey anlatmadım ama ürkekliğimle soğukluğumla çekingenliğimle ilgili çok konuştu benimle bunu üzerimden atmamı sağladı özgüven kazandırdı harika bir 4 yıllık flört dönemim oldu farkında olmadan beni tedavi etti diyebilirim ama kader olmadı evlenemedik ama şu an evli olduğum insan da dünya iyisidir onlara borçluyum bu sağlığımı...

Allahım kanım dondu okurken neler yaşamışsın canım ya çok geçmiş olsun. Ben bu derece tacize uğramadım çocukken ama bir-iki ufak sözlü taciz o da hatırladığımda huzursuz ediyor beni ATTRAENTE ACTA EST

benim babamın arkadaşı beni kucağına oturtmuştu o zaman taciz etmişti 3. sınıfa gidiyodum hiç anlamamıştım yıllar sonra anladım. giyinikti ama elbise üstünden sürtünme yapmıştı. Allah hepsinin belasını versin. ergenlikte o yüzden erkeklerin yanına bile oturmaya yalnız kalmaya korkar olmuştum halen bile... lovelypink

Allah böylelerinin cezasını versin gebersinler lovelypink

Ben de ilkokul 3'te falan yaşamıştım ve kimseye söyleyemedim tabi ki. Okulun bahçesindeki taşlarla kendi kendime oynarken bi grup serseri geldi. Ben tabi onların geldiğini görünce bıraktım oyunu gidiyodum beni çağırdılar, sümsük sümsük gittim yanlarına. Popomu avuçladı hepsi teker teker "buralarda dolaşma seni ellerler" dediler. Hiçbişey yapamadım kaçamadım bile. M moonlight_mj4ewr Evlad-ı

Kesinlikle çocuklarla ilgilenmek lazım. Özellikle ilkokul döneminde okuldan gelince derslerin nasıldı ödevin var mı yok mu sorularından önce arkadaşlarınla ne yaptın ne yedin hangi arkadaşını seviyosun neden seviyosun hangisini sevmedin neden sevmedin gibi sorular sorun. V vileda34

Bu derece olmasa da benzeri bir şeyi ben de yaşadım. Abimin arkadaşıydı. Allah ıslah etsin, sinirleri bozuluyor insanın. Ben ne olduğunu anlamamıştım annem tam girdi o sırada içeriye. Onun bağırması telaşı aklımdan uzun süre çıkmadı. Sonrasında çook uzun süre erkeklerden korktum. Neyse ki ara sıra sinirlerimi bozsa da kalıcı büyük bir hasar olmadı, bunda eski erkek arkadaşımın ve eşimin katkısı çok çok büyük ama. Konu sahibi arkadaşım ne desem bilemedim, bu durumda insan nasıl teselli edilir ki? ne desek boş, dünyanın çivisi çıkmış. vallahi şimdi mutlusun iyi bir eşin var, en azından böyle atlatmışsın, bu açıdan sevindim senin adına. allah kimseye yaşatmasın A

arkadaşlar çok önemli bir konu açılmış ben küçükken böyle bir olay yaşamadım, ama kardeşim yaşadı hemde 10yaşındayken bir akrabanın evinde kaldığımız zaman, kardeşimi okşamıs oda oyun oynadığını sanmıs utanmıs birsey dememiş, ben onunla 12,13 yaşındaydı ergenliğe girmeye yakın konusurken hep başımdan geçenleri anlatırım oda dikkat etsin diye otobüste şöyle yaparlar, dokunurlar, sürtünmeye çalışırlar falan derken anlattı ve sonra ben ağlayacak gibi oldum sinirden sarıldım ona o ağladı bende dayanamadım neden ogün söylemedin dedim çok utandım ve kötü birşeymiydi anlamadım dedi, yani siz anlatmazsanız bunun ne demek olduğunu taciz olduğunu bile bilmiyorlar ve bu sebeple saklıyorlar yani onlara yapılan şeye isim koyamadıkları ve bunu yapan kişide muhtemelen ondan büyük ve saygı duyulan biri olduğu için saklıyorlar, ben onunla hala konusurum o insanlada asla görüşmüyoruz ama işte akraba birgün biryerde karşısına çıkar travma yaşar diye ödüm kopuyor benim karşıma çıkarsa dövebilirim de. Allah a havale etmekten başka çaremiz yok, birlikte sarılıp ağladığımız gün ben uyuyamadım neler yaşadıda söyleyemedi diye, şimdi sürekli konuşuyorum arkadaşlarıyla ilgili öğretmenlerinin tavrıyla ilgili şu böle yaptı kızlar ona sapık dedi hepsini anlatıyor asla içinde saklamıyor yeterki sormasını bilin arkadaşlar korkutmayın, birde tehlike yakınınızda unutmayın akraba falan demeyin yaşlı insanlar daha pislik olabiliyor gerçekten.

ne adi bu insanlar. hadım edilmeli bunlar

Aman tanrım, Çok geçmiş olsun, umarım atlatmışsınızdır bu travmayı. Kızım 9 yaşına girdi ve böyle birşey yaşasa bana anlatırmı diye düşünüyorum. Peki o zaman anneniz size ne şekilde sorsa bunları anlatack güç bulurdunuz acaba kendinizde. Bu çok önemli, çocuklarımıza ne kadar anlayışlı yaklaşırsak yaklaşalım, bizden sakladıkları, belki utandıkları bişeyler olabilir sanki.

Tacize uğrayan küçük çocukların bunları anlat maması çok normal. Çünkü bazen oyun olduğunu düşünüyorlar belli bir süre, ya da eğer anlatırlarsa, ailelerine zarar vermekle, öldürmekle tehdit ediyor tacizci. Ama genellikle neden şu ;tacize uğrayan çocuklar çoğunlukla çok küçük olduğu için bu olayı anlatacak, kendilerini ifade edecek KELİMELERİ YOK. Dünyada da aynı mı bilmiyorum ama Türkiye'de tacize uğrayan küçük erkek çocuklarının sayısı tacize uğrayan küçük kız çocuklarından fazlaymış.

ben de çok korkuyorum böyle olaylardan anlatmak atlatmak çok zor ve kızlarım var gerçi farketmez oğlum olmuş olsa da onun da başına gelebilir çok dikkat ediyorum ama birisi demiş mesela öğretmeni yapmış demiş onu nasıl takip edebiliriz offf yaaa içim daraldı geçmiş olsun arkadaşım(((

allah belalarını versin insallah en nefret ettigim sey gözümün önünde assalar bi pislikten eksildik diye sevinirim B Balans. tek ayak

Allah korusun herkesin evladını, o kadar çok ki bu pislikler. Çocukları göz önünden ayırmamak lazım, bir de tabi onlarla konuşabilmek. Rabbim fırsat vermesin böylelerine

Ben bu taciz olaylarının ülkemizde hiçte azımsanacak durumda olmadığını düşünüyorum... Konu sahibinin söylediği gibi çoğu insan saklıyor bunu... Komşumuzun ilkokul bire giden kızı öğretmeni tarafından taciz edilmişti... Gerçekten çok dikkatli olmak gerek çocuklarda özellikle...

ya ben buna inanamıyorum herksin küçüklüğünde birşekilde tacize uğramaları ve çocuk aklıyla susup olayların kapanması.. ne biçim bir dünya burası buarada adalet hak hukuk ahlak vicdan yok artık çocuklarımızı ne hale düşürüyorlar. kimseye güvenemiyorum kimseye inanamıyorum ve yalnız hayatlara sevgisiz korku dolu nesillere doğru gidiyoruz. K KRoNiKDeLi KAREN'İM

Bizleri yaşadığın üzücü anları tekrar hatırlamak pahasına aydınlattığın ve nasıl bir dünyada yaşadığımızı hatırlattığın için teşekkürler canım. Bende anne olduktan sonra bu tip olaylardan çok etkilenir oldum ve daha bebişim 4 aylık ve çarşıda pazarda bebişimi sevmeye kalkan tanımadığım erkeklere çocuğumu sevdirmiyorum ve o an nedense onların sapık olduğunu düşünüyorum belki annelik koruma içgüdüsü beni biraz paranoyaklaştırdı ama devirde çok kötü mağlum. Benimde yakın bir arkadaşımın 4 yaşındaki kızına eltisi bakıcılık yapıyordu ve eltisinin ilk evliliğinden 10 yaşlarında bir oğlu vardı ve birgün arkadaşım iş dönüşü kızını almaya gittiğinde eltisinin oğlunun kızına dokunduğunu görmüş ve bir daha eltisine baktırmadı olayı anlattı ama eltisi onlar oyun oynuyor diye geçiştirdi. İşte oğlunun pisliklerini örten konuşup yanlışını anlatmayan anneler oldukça bu ülkede tacizcide tecavüzcüde çok yetişir. Tüm annaler çok dikkatli olmalıyız bence. Bazen böyle şeylere maruz kalanda yapanda çocuk oluyor.

bence de bunlar cezasız kalmamalı ama malesef oluyor kızlar ayrıca bu konuda yalnız olmadığımı da biliyorum benim gibi tacizlere maruz kalan binlerce çocuk var... o zaman anneme neden anlatmadığımı bilmiyorum belki de çok fazla soru sormazdı ondandır yani nebilim kızım kiminleydin hangi oyunu oynadınız o ne dedi sen naptın gibi sorular sorsaydı bi şekilde anlattırırdı bana ama bu tür konuşmalar büyüklere biraz sıkıcı geliyor galiba... çocuklarınızla ilgili olun onların bir an bile sizsiz ne yaptığını sorun araştırın öğrenin... ben de başıma daha kötüsü gelmedi diye şükrediyorum günümüzde tecavüze uğradığı için 5 yaşındaki kız çocuğunun kan kaybından öldüğü haberlerini dehşetle okuyoruz malesef... çevrenizdeki insanlara güvenmeyin kesinlikle...

ne yazık ki çocuklarımız pis bir dünya da yaşamak zorundalar onları fanusa koyup saklayamayız ama korumak istiyoruz da her şeyden sizin yazdıklarınızı okuyunca herkese tavsiye ettiğim bir şeyi yineleme ihtiyacı duydum çocuklarımıza onları ürkütmeden cinsel taciz eğitimi vermemiz gerekiyor şöyle ki bir çocuk bazı bölgelerinin sadece annenin yanında açılacağını annenin sadace kendisi yapana kadar temizlik için dokunabileceğini aksi olursa tepki göstermesini bağırmasını hemen anneye söylemesini çocuğumuza sürekli oılarak söylememiz gerekiyor çocuk özel yerlerinin farkında olmalı başkalarıonın yanında alt değiştirme, o bölgelerin açık gezilmemesine özen gösterilmeli, babanın dahi çocuğun yanında tamamen çıplak dolaşmaması ve çocuğun bölgelerinin sevme şakalaşma amaçlı kullanılmaması gerekiyor diye düşününüyorum keşke çocuğumuza bunları öğretmek bu korkuyla yaşamak zorunda olmasaydık ama bakın siz daha çocukken nasıl mahvetmişler dünyanızı ve şüküğrler olsun ki toparlanıp hayatınızı kurup bir de insanları korumak adına böyle bir konu açmışsınız M

Çocukların anlatamamasının en önemli sebebi anne ve babalarının onu suçlayacak olması ve bir daha asla eskisi gibi sevemeyeceklerinden korkması. Ben de yaşamıştım bir olay ama üstesinden gelemeyeceğim kadar ağır geldi bana. Üstelik o kişi de hala hayatımızdaydı. Bir yerden sonra her şeyi anneme anlattım, bir daha yaklaştırmadı o kişiyi bizim yakınımıza ve beni de suçlamadı. Ve nasıl rahatladığımı size anlatamam, yıllardır boşuna saklamışım. Tabi artık genç kız oldum, çocukken anlatsam daha erken kurtulmuş olacaktım bu sorundan. Etkileri de tam olarak geçmiyor, erkeklere güvenemiyorsun. Erkek arkadaşım var ve hiçbir yakınlaşma isteklerine cevap veremiyorum bu yüzden, arkadaş gibiyiz. Gerçi bu eksik sevgiden de kaynaklanabilir ama ona güvensizliğimin buradan kaynaklandığına eminim.. Tartışmalar da cabası. Kızları için tedirgin olan annelere önerim ise çocuklarınıza herkesin böyle bir yaşadığını, yaşadıklarının ona özgü sorunlar olmadığını ve normal olarak hayatına devam etmesi gerektiğini, kendinde bir eksiklik olmadığını anlatmaya çalışın. Ve hayatınızda yaşadığınız tacizleri kızlarınızla da paylaşırsanız size karşı rahat açılabilmesini sağlamış olursunuz.:) gonca2206 v for

kızlar ben küçüklüğümden beri o kadar çok taciz olaylarına maruz kaldım ki... ergenlik dönemimi bu yüzden çok sorunlu atlattım hepiçine kapanık sessiz erkeklere karşı çekingen oldum ama çok şükür atlattım... bunu da burdan yazıyorum ki kızlarınızın davranışlarını çaktırmadan takip altında tutun diye... çünkü insan o an kimseye anlatamıyo insanların tepkisi küçüklüğün verdiği düşünememe saflık yüzünden... yaşadığım olayları anlatayım 6 yaşlarındayken komşunun kızını çağırmaya gittim abisi açtı kapıyı... o da 15 yaşlarında falan... x evdemi dedim o da içeri gitti tekrar geldi x içerde seni çağırıyo gelsin diyo dedi... içeri girdim evde kimse yok koltuğun kenarına oturdum nerde dedim tuvalette geliyo dedi iyi dedim televizyon açıktı bakıyordum abisinin elini omzumda hissettim döndüm beni öptü hem de dudağımdan o kadar safımki anlamıyorum ne yaptığını sonra çamaşırımı çıkarıyo izin vermiyorum zorla çıkarıp oramı da öpmeye başlıyo şok oluyorum üstümü giyinip koşarak eve gitmek istiyorum diyorum ağlayacak gibiyim korkup bırakıyo beni... yaklaşık 1 yıl sonra kadar apartmanın merdiveninde kendi kendime evcilik oynuyorum genç bi çocuk geçiyo tanıdığım biri bu da... nemrut gelsene şurdan aşağı bak bakalım bisikleti görüyormusun diyo demire yaslanıp aşağı bakıyorum kendisini bana arkadan yapıştırıp sürtünmeye başlıyo yine anlamıyorum ne olduğunu... bisiklet yok diyorum iyi bak diyo tekrar devam ediyo birilerinin ayak sesini duyana kadar devam ediyo ve birileri gelince gidiyo ayrıca bu bir kere değil birçok kere tekrarlanıyo bir gün de babaannemlere gitmişiz yan evde de başka bir akraba oturuyo o evin oğlu beni çağırıyo gel sana tavukları göstereyim diyo beni ucaklayıp içeri alıyo çamaşırımı çıkarıp dokunuyo falan napıyosun diyorum hiç oyun oynuyoruz diyo inanıyorum yine ses çıkaramıyorum bu da bikaç kez tekrarlanıyo ben hep oyun sanıyorum sonra bikaç yıl geçip de ne olduğunu anlamaya başlayınca erkeklerden nefret ediyorum neyse ki güçlüyüm çabuk atlatıyorum o insanları bir daha da görmüyorum siz siz olun çocuklarınızı tanıdıklara falan bırakmayın evlerine gitmesine izin vermeyin herkes benim kadar kolay atlatmayabilir parkon bence