Neden mutlu olunmasın ki? Yazdıklarından mantıklı aklı başında düzgün bir insan profili çiziyorsun. Bağı kökü olanlar çok mu mutlu sanki. Mutlu ve geniş ailede yetişen insanlarında bir çoğu yapayalnız. Aslında herkes çok yalnız. Umarım tutunacağın çok güzel bir ailen olur kökü bağı çok güçlü olan. R

Çok teşekkür ederim. İlk defa bunları uzmanlık alanı psikoloji olmayan birine anlatıyorum. Sanırım iyi geldi.

sevgilinle ilgili duyguların yetersiz mi ben mi öyle anlıyorum insan sevdiğiyle duygusal tatmini olan bir ilişkideyken gelecek hayalleri kurmaz mı hiç anne konusunda haklısın ne denirki... ama en azından kendine güzel bir aile hayali kursan keşke

Öncelikle üzüldüm sizin icin. Bana göre her insanın hayatında boşluklar vardır kalabalık içindeyken yanlızlık cektiği anlar yani annesi olanlarda böyle sorunlar yaşayabilir tabi siz 1-0 geride başlamıssiniz size en büyük tavsiyem etrafınızda size gerçekten sevgisini veren insanlara içinizi gösterin güçsüz dururum diye düşünmeyin eğer size duyulan gerçek bir sevgi varsa sizi bu durumda hiçbir dostunuz yargılamaz Umarım mutlu olursunnn

O kadar gerçekçi yazmışsınız ki. Bir insana inanmadan da hayatından memnun olunabilir belki de dediğiniz gibi. Umarım bunu başarırım. Teşekkür ederim.

annenizi sevmiyormussunuz hissine kapildim okurken. ozleminiz annelige. annenize degil. bu bana cok. tuhaf geldi. annenizi size sevgi vermedigi icn ilgilenmedigi icin suclarken hic dusundunyzmu bilmiyorum ama. anneniz intihar etmis. normal. bir insan bunu dusunmez ki. demekki annenizin kendi icinde psikolojik problemleri varmiski bu yolu secmis. belkide bu yuzden size annelik yapamamistr. ne olursa olsun anneniz hakkinda kotu dusunmeyin. tabi biz bilemeyiz olayin icerigini ama anne sonucta. ve hayata kusmeyin. bence bir aile. kurup gormediginiz anneligi kendi. yavrunuza verebilrsnz. birini sevmek. onunla yuva kurmak mutlu olmak evlat sahibi olmak bunlar dunyanin en guzel duygulari.

Evet sevmiyorum. Çünkü kötü biriydi. Hastalığının yanında kötü biriydi yani. Onunla ilgili hiç iyi bir anım yok. İyi ki de sevmiyorum çünkü o zaman bu daha da katlanılmaz olurdu. İşte zaten sorun duygusal defektlerim. Yani anneliği çocuğuma gösterme kısmı soru işareti. Çocuğa bunu yapmak istemem. sağlıklı bir aile düzeni kuramayacağımı düşünüyorum. Sadece dediğim gibi bir başına hayatından memnun olarak yaşanabilir mi? Kimsenin hayatına dokunmadan kimseye önem atfetmeden. zafya

kafanı dınlemeye ıhtıyacın var cnm dinlen dusun. V valarmorghulis93 Valar

başınız sağolsun... yaşadıklarınız evet çok zor ama umarım guzel bır yuvanız olur ve siz cocuklarınızla çektiğiniz o sevgı eksıklıklerını giderirsiniz, hayatta hersey insanlar için, bende çok zor şeyler yaşadım, umarım bundan sonra hersey daha guzel olur hayatınızda. bence sevgılınıze kaygılarınızdan bahsedin, sizi gercekten seviyorsa bu bunalımınızda sıze destek olacaktır

haklısın belki başka bir şey ama tutunacak bir yaşam amacına ihtiyacın var ondan dedim hepimizin ihtiyacı var mesela benimki sevgilim, okulum, işim vsvs sen de sımsıkı sarılacak hedefler hayaller benimsesen sanki boşluk hissin geçecek ne dersin?

Sadece yaşadıklarınıza çok üzüldüm.:/ Ne diyeceğimi de hiç bilmiyorum Bol bol dua edin Umarım herşey hayırlı bi şekilde gönlünüzce olur

Yeni yılın ilk günü biraz anlatmak istedim. Annem uzun zaman önce intihar etti. Aramızda hiç gerçek bir ilişki olmadı. Tek özlemini çektiğim keşke farklı birinin çocuğu olsaydım, yani kendi anneme dair bir özlem değil de anneliğe karşı bir özlemim oldu. Öldüğünde bile daha çok neden bu kadar sevgisizdin ve böyle yıkık dökük olmama sebep verdin diye ağlamıştım. Babamla da ayrıydı ve ayda yılda bir görüştüğümüz bir ilişkimiz vardı. Haliyke kimsem zaten yoktu. Fiili olarak da kalmadı. Parasal anlamda hiç zorluk çekmedim. Ama hep yalnızdım. tekbaşınalığım yüzünden arkadaşlarımı, sevgililerimi hep ailem saydım. Elimden geleni yapmaya çalıştım. Çok dostluk da kurdum, tek mutlu olabildiğim zamanlar da sanırım dostlarımla olduğum zamanlardı. Ama elimde bir şey kalmadı. Bizim toplum çok içine dönük aile içinden değilsen öyle derin bağlar kurmuyorlar seninle. Daha doğrusu kurmuyorlarmış onu anladım. Hiç para, kariyer vs. sevdalısı da olmadım belki hayatımı doldururdu bunlar. Uzun süredir bir ilişkim var ama o kadar donuklaşmışım o kadar inançsızlaşmışım ki hiç bir şeye hevesim kalmamış. Evlenmek, çocuk bunlar bana çok uzak. Sevgilim benim bu kadar hayattan sıkılmış olduğumun farkında değil çünkü güçsüz görünmekten nefret ediyorum. Tabi ki benimle ilgili hayalleri var onun da ama ben günden güne yaşamla bağımı kopartıyorum. Her türlü uzman desteğini de aldım. Ama bu yalnızlık hissi benim midemi bulandırıyor. Belki de kendimle mutlu olmalıyım ama yapamıyorum. Peki ben neye tutunmalıyım? Bağsız, köksüz mutlu olunabilir mi?

Doğru sevdiğimden çok emin değilim, daha çok sevgisini seviyorum sanırım. Bu da sevgi açlığımdan olsa gerek. ama aile hayali hiç kurmadım o gücü kendimde bulamadım. Bir de kendi kendime mutlu olamadıkça biri beni ne kadar tatmin edebilir? İyileşmenin yolu aile kurmak mıdır? Denemeden bilemeyeceğim galiba.

Anne olayı önemli. Hayattaki ilk bağımız annemizle olanı. Orada sekteye uğrayınca duygusal olarak toparlanamıyoruz. Herkes evlenmek, üremek zorunda değil. Sevgilinizden bu tutumunuzu gizlemeyin. Gizleyecek kadar uzaksanız ayrılın gitsin. Güçsüz görünmemek için kendinizi kasmak kötü bir durum. İnsan sevgilisiyle dertlerini paylaşamayacaksa, sırtlanlar kovalasın o sevgiliyi. Hobilerinizden oluşan yalnız bir dünya kurabilirsiniz kendinize. İllaki tedavi olmak, uzmana sürekli gitmek zorunda değilsiniz. Bu dünyanın, bu çarklının bir dişlisi olmak zorunda değilsiniz. Hayatı mutsuzluklarınızla yaşamak istiyorsanız yaşayın. Sürekli mutlu olmak zorunda da değilsiniz. Bu derindeki anne çatışması geçmeyecek. Ömür boyu İnsanlarla olan ilişkilerinizi tam da annenizle konumunuz belirleyecek. Ben de annesiyle sorunlu biriyim ama kendime uygun bir eş buldum. 2. Denememde buldum onu. Zaaflarımdan hiç faydalanmaz. Yanında huzurlu ve rahatım. Fanusumu onunla yarattım. Ondan önce tektim fanusta. Siz de bütünlenme adına bir eş arayın. Olmuyorsa fanusunuza girin. Bağsız yaşanır; bir insana inanmaktansa kitaplara, müziğe, romanlara, hikayelere inanırsınız. İnsanlarla olmuyorsa köpek dost edinin. Köpekler romantik hayvanlardır. Benimki ben mutsuzken hisseder, yanımda oturup çenesini dayardı bacağıma. Ya yalnızlık, ya ilişki kurma yolu başka yürümüyor hayat. Geriye kalan cinnettir.