Zamanla hepsi geçecek bu düşüncelerinin, merak etme, kimse vazgeçilmez değil, neler neler unutuluyor ama şuan böyle hissetmen normal.

çok gençsin daha, bundan daha da fazla güveneceksin, daha da çok seveceksin, hatta daha beter ayrılıklar travmalar yaşayacaksın, bu günleri hatırlamayacaksın bile Bana güven, acı çekerken bile bi gün geçeceğini bilerek çek

Alışkanlıklardan kurtulmak zorluyo aslında şuan seni. O boşluk hissine bi süre dayanman gerekiyo. Sevmekten vazgeçmek o kadarda zor değil lakin alıştığımız düzen, o standartlaşmış mesajların ve aramaların artık gelmeyecek olması zorluyo insan. Yavaş yavaş alışırsır bunada, kendini meşgul edecek uğraşlar bul bu süre zarfında. Geçecek unutma..

Hobi edinebilirsiniz mesela kafanızı dağıtabilecek. ya da ilginizi çeken bir dil kursuna yazılabilirsiniz. arkadaşlarınızla vakit geçirip gezin tozun yalnız kalmayın pek

zamanla herşey geçer kendıne zaman ver ve geliştir 22 yaş şuan 22 yaşında çıktığı adamla evlenenen kaç kadın var bılemıyorum...

Kendine güvenini ilişkinle birlikte bitirme. İlerde karşıma ya birisi çıkmazsa diye de düşünme bu uzun süreli ilişkinin sana verdiği garantiden kurtulduğun için oluyor. O zaman sevgilin vardı bunları kafana takmıyordun şimdi yok diye hiç olmayacak diye bir şey yok. İşine odaklanmak istiyorsan odaklan. Kaçırdığını düşündüğün, yakalamak istediğin ne varsa peşinden koş.

Alışkanlıktan başka bir şey değil. 35 yaşına gelince bu ana sadece güleceksiniz :) Çok gençsiniz buna bir tecrübe deyin ve önünüze bakın.

hep uzun iliskiler yasadim biri 5 yil biri 4 yil surdu. esimle de 3. yil da evlendim. esimi taniyincaya kadar onlarin buyuk ask oldugunu sanirdim ozellikle 4 yil surenin ki aldatildim. iliski bittikten 1.5 2 ay sonra esimle tanistim. o 4 yillik ask degil askcikmis iyi ki sans vermisiz birbirimize... kendine bak kendine deger ver elbet isildayacaksin.

4 yıl az bir zaman değil. Ama henüz çok gençsin. Hepsi geçer merak etme E elsa83

5 yıllık ilişkimi maziye gömeli 4 yıl oluyor. Şöyle geriye dönüp baktığımda keşke diyorum... zaman kaybı. Geçiyor, zamanın ilaç oldugunu anladım çok şey öğrendim. Henüz çok tazesin, oyala kendini.

4 yıllık ilişkim bitti. Sonrasında eşimle tanıştım evlendim ve çocuğum oldu. Tam da sizin gibi hissediyordum 4 yıllık ilişkim bittiğinde. Hayatına giren hiç kimseyi unutmuyorsun ki zaten niye unutasın. Hayat tecrübesi olarak kalıyor hayatında. Hele ki o uzun ilişki ilk gençlik yıllarında yaşandıysa daha zor oluyor unutmak. Aşkın büyüklüğünden değil, o yaşlarda yaşanan hisler çok kıymetli. Masum, heyecan dolu. Yaş geçtikçe anlayacaksınız bunu. Aslında özlenen o yaşlarda yaşanan hisler. O masumiyet, heyecan ve bağlılık. Kişi ile pek alakası yok. Gerçek bir aşk, bağlılık varsa ayrılık olmuyor zaten. Demek ki yanlış olan bir şeyler var ki bitiyor o ilişki. Ben yıllar sonra anladım ki bne o yılları özlüyormuşum. O yaşlarda sahip olduğum sorgusuz bağlılık hissini özlüyormuşum. Şimdi evliyim ve anneyim. Tek pişmanlığım o yaşlarda, o güzel hisleri daha kaliteli bir insanla yaşamamış olmam. Yine ayrılık olsaydı da ben "değdi en azından" deseymişim mesela. Bu bir keşke değil, bir istek sadece. Keşke değil çünkü öyle bir insan ile kötü bir ayrılık yaşamamış olsam evleneceğim zaman yine aynı saf hallerde olurdum. Tecrübe oldu bana ziyadesiyle :) Merak etme geçecek. Unutmasan da, ona karşı hislerin körelecek. Bir zaman sonra herhangi bir insan olacak senin için. Ölüm acısı bile geçiyor yahu. Ayrılık neymiş.

Bitiyor sonra gerçek sevginin tam olarak ne olduğunu öğreten biri geliyor. Bu sefer huzurun tadını alıyorsun. Herşey geçer.