Öyle olacak. Zaten ben öğrenim kredisini kısa süreli bir ödeme planı yaptırıp öyle ödemeyi düşünüyorum. 2 sene dişimi sıkar öderim sonra da rahat ederim en azından.

Öyle olacak. Fakat orada da böyle bir sorun patlak veriyor: Şimdi ben anneanneme falan "ben bu borcu bir an önce ödeyip önüme bakacağım" dediğimde "çok da fazla ödeyemezsin çünkü eve de para verirsin" falan diyor, deliriyorum. Ben borcumdan kısıp bu durumun içinde eve katkı yapmam, yapamam. Ve evet, değişmeyecek. T triskadan

Kendinizi çok güzel ifade etmissiniz yazınız çok okunaklı ve insanı sıkmayacak türden olmuş. Peki bu duygularınızı neden yeri ve zamanında paylaşmıyorsunuz. Yani meyve suyunu içtiğinizde dayınız bunun lafını etmişken sende bizimkinden içme o halde ve ya ne olmuş biz aile değilmiyiz gibi cevaplar vermeniz daha doğru olmazmıydı. yada annaneniz size evde boş boş mu oturacaksın dediğinde dayım da oturuyor sen buna sesini çıkarmıyorsun demekki o kadar da kötü bir şey değilmiş diyemezmiydiniz. En azından böyle söylediğinizde sizden beklentileri olmazdı. Şimdi iş bulup ayrı eve geçince yada paranızı vermek istemediğinizde burnu büyüklükle, nankörlükle suçlanacaksınız. İşiniz bitti gidiyormussunuz gibi algılanacaksınız.

Annen ve kardesinle ayri eve cik. Dayina bakmak zorunda degilsin ki. Ve cok haklisin sen eve katkida bulundugun vakit dayini da dolayli olarak beslemis olacaksin.

Kredi borcun bitene kadar katlan derim.. Dayın için de yapabileceğin hiçbir şey yok, annen de sen de ne kadar söylerseniz söyleyin anneannen "o benim oğlum, burada da kalır, paramı da yer, siz karışamazsınız" der gibi geliyor.. Belki bu kadar sert söylemez ama böyle düşünür.. Zor olsa da kredin bitene kadar idare etmeye çalış.. W

Maaşının yarısını biriktirmeyi dene. İleride bi sürü kişisel masrafın olacak. Çok yönlü düşün ve ne olursa olsun bankada o parayı biriktir.

Annen çalışıyor sen çalışıyorsun ayrı eve çıkarsınız o zaman bitti gitti.. yada zorla elinden paranı alacak degil kendi paranı ayırırsın belirli bir miktar eve bırakırsın o kadar.

O konuda bir ön yargı var ve bunu aşamıyorum maalesef. Normalde ön yargılı biri değilimdir ama bunu aşamıyorum. Anneanneme de tepkiliyim ama onun bende o kadar çok emeği var ki, bu işi onu üzmeden çözmek istiyorum. Fakat dayım, nasıl desem hep bizi küçümseyen bir tavra sahip oldu. Benim okuduğum okulu ve bölümü küçümsedi, bazen çok abuk sabuk tepkiler gösteriyor. Dayımın anneme karşı negatif bir sürü şeyi oldu ama benimle alakası olmadığından dolayı burada söylemedim. Canımı sıkan asıl şeylerden biri de şu ki, keşke gerçekten annesinin desteğiyle yaşamak istese. Ancak benden maddi beklentisi de var, sorun orada işte. Klima alalım diye tutturuyor, kim ödeyecek onu? Ben. O öyle söyleyince sen de mezun olursun birlikte öderiz dedim, tepki vermedi. Bilmiyorum ya, bilenip duruyorum hiç hoş bişey değil bu duygu da. W

Dayımın da kredi borcu var ama anneanneme öyle bir anlatmış ki, anneannem sanıyor ki o parayı o kadar az miktarlarda ödeyeceğiz ki ödediğimizi anlamayacağız bile. Kandırmış kadını. Anneannem bana da aynı şeyi söyledi, azar azar ödeyeceksin ki sen onu falan dedi, alakası yok dedim 15.000 falan yani bunu nasıl azar azar ödeyeyim? Ayda 1000'e yakın bir miktar ödemem lazım, 1250 civarı maaş alsam zaten (1300'ün kesintisi falanı filanı) 800 falan ödesem ayda elime kalan para 450 olacak zaten bunun nesiyle katkı yapayım? Daha yüksek maaş alsam yapacağım ödeme de daha yüksek olacak atıyorum 1600 alsam aylık 1000 öderim kalanını da yettiririm. Zaten anca bana yetiyor. Ama borç kısa sürede biter ve ben de kurtulurum. Kaldı ki ödediğim borcuma karışamazlar. Gezegen X

Maaşından otlanacağını mı düşünüyorsun?

Yanlıs dusunuyo sayilmazsiniz aslinda ama yine de yuzde yuz size hak veremedim. Is buldugunuzda anne ve kardesinizle ayri bi eve ciksaniz?

Anneanneniz yaşlı sonuçta anneniz belki onu bir şekilde susturur bu eve para getirme konusunda. Hak verdim ben size ben de istemezdim çalışabilecek durum da olup tüm gün evde yatan birinin benim paramı kullanmasını. Bence borçlarınıza odaklanın şimdi ardından kardeşiniz ve annenizle ayrı eve çıkmanız en mantıklısı.

Yok öyle banka kredisi değil :) Öğrenim kredisi, kyk'nın. 4 sene boyunca her ay verilen burs gibi düşünün ama burs değil. Onun geri ödemesi normalde 2018'de başlayacak ama ben bir an önce başlayıp bitirmek istiyorum. Üzerimde borç varken herhangi bir plan yapamam şimdilik. Normalde 2018'de başlayıp 4 yıl vadede ödemeye kalksam 2022'de anca bitecek. O kadar uzamasını da ben istemiyorum. Vade kısaldıkça ödenmesi gereken aylık miktar yükseliyor doğal olarak.

İş anneannende ve dedende biter dayın konusunda. Ya da annen konuşacak kardeşi ile. Tek başına kalacak burnu sürtecek, hiç zor görmemiş hayatında. İnşallah mezun olur hayatını kurar seneye. Anneannen konusunda ise haklısın, kadını tek bırakmak zor. Siz de üzülürsünüz. Sen de inşallah çok mutlu olursun işinden hem koşullarından hem ortamından. Hayıröısı olsun. S

Bence de annenle ve kardeslerınle ayrı eve cıkın en azından kafan rahat olur ne olursa olsun ananen ogluna bısey dıyemeyıp sana butun gun evde mı oturacaksın demesı bıke yeterlı uzaklasmak ıcın... meyve suyu olayına gırmıyrum bıle ama byle evlat ayrımcılıgı yapanlara sınır olyorum buna katılmayanlar var kınse kınseyı sevmek zrunda degıl dıye ama katılmıyrum bı ana her evladına yetecek kadar sevgı saygı ve anlayıs uretemeyecekse dgurmasaydı madem dgurdu kayırmasın herkese esıt... Kac senedır annen calısmıs bakmıs eve senın maasına gz dıkmemesı gerekır ananenın sana dıyebe kadar gıtsın ogluna desın benım sana tavsıyem maasının yarısını bıle verme uc bes kurus verırsın eger bu az dıyen olursa bıraz da dayım calıssın ben kız halımle bu kadar verebılırım desın baktınız olmuyor cıkın ayrı eve sen dayına bakmak zrunda degılsın o kıytırık bı meyvesuyunun lafını yaparken...

Hakaret değil ki emek sarf etmeden başkasının malından, parasından fayda sağlamak demek. O zaman kendi borçlarını ödeyene kadar o evde kalacaksın mecburi. Sonrasında rahatlayınca ayrı bir eve falan çıkarsan, görmemiş olursun dayını. Şu durumda borçlar da varken bunu yapamazsın. Onun haricinde dayının değişeceğini düşünmüyorum, böyle insanların değiştiğini hiç görmedim.

Asalak. Annesinin şımarttığı 'çocuğa' siz hiçbir şey yapamazsınız. Anca kendi hayatınızı kurar evden uzaklaşırsınız.

Tembel erkek hiç sevmem. . Hele kadın parasına Bakanı hiç. . Canım haklı buldum seni. . Ya ayrı ev, ya da tepkinin başta koy. .

Maaşı alıp nasıl koca eline vermek rahatsız ediciyse aynısı aile içinde geçerli. Annanen oğluna az yedirsinde senin parana göz dikmesin. Sinir oluyorum şu ayrımcılıklara. En güzeli sen ve annenin ayrı eve çıkmanız. Yok anneniz çıkmıyorsa 2 seçenek var. 1-Radikal bir şekilde 5 kuruş para vermeyeceğinizi söyleyeceksiniz. 2-5 kuruş para vermeyip rutin olmayacak şekilde kendi. içinizden geldiğinde eve mutfağa alışveriş yapabilirsiniz. Şahsen ben eve 5 kuruş para vermiyorum. Fakat kardeşlerimin ve annemin eksik gediklerini alıyorum, harçlık veriyorum. Eğitimleri için destek oluyorum Bazen eve ufak tefek mutfak alışverişi yapıyorum.

İş bulur bulmaz anneni be kardeşini alıp ayrı eve cıkmalısın Annende çalışıyor zorlanmazsınız sanırım

Hak veremediğiniz nokta nedir? Objektif olmaya çalışıyorum ama olmuyor. Daha şimdiden onun bişeyleri bana batıyorsa ileride ne olacak... Hadi beni geçtim annem mutlaka problem yaratacak. Bu arada ben Haziranda mezun oldum, daha diplomam basılmadı.

Sizin yazdıklarımızdan biraz bencil olduğunuzu düşündüm. annenizin simdi mi evlenmesi gerektiğini düşündünüz. ayrı ev fikrine tek başına sıcak bakıyorsunuz sanırım. şimdiye kadar hep birlikte yaşadınız anneannen hem para verip hem evin işleriyle ilgilenmiş sırf dayını bahane ederek hic yardim etmem gibi bir tavrınız var sürekli kendinizi övüp sanki hic yük olmamışsınız gibi anlatmışsınız dayınızın tavrı kesinlikle tasvip etmiyorum ama sizde simdi bu durumu kullanarak ^banane bende yapmam ^a getiriyorsunuz.

Mantıklı fakat onun rahatsız olduğu noktanın ne olduğunu bilmiyorum. Yıllar geçti, bizim ona zarardan çok faydamız dokunuyor. Ben saygıda kusur etmiyorum, hiçbir zaman ona kötü davranmadım. Hadi bizi sallayın gitsin, yaşlı annesinin elindeki poşeti bile taşımaz. Biz olmasak onun bu evde yapması gereken daha çok şey olacaktı. Şu an hala daha anneannemle ikisi yaşıyor olsalardı şimdi çalışmak zorunda kalacaktı. Annem ve anneannemden gelen parayla dönüyor ev. Dead Cell

Sen para kazanmaya başladığında senden maddi destek isterse reddet bence ki koca adam olmuş isteyeceğini pek sanmıyorum. Anneannenin sana iş karşısındaki tutumu hiç hoş olmamış. Ben senin yerinde olsam susamazdım. Çünkü üslubu hoş değil. Oğlu konusunu hatırlatırdım.

Yerinizde olsam maasima dokunmuyorum gelecek icin bankada birikiyor der uzatsalarda uzatmaz kestirip atarim. Yarin bir gun evlenceksiniz suan olmasa bile ilerde illaki size lazim olcak. Annenizle gorusup boyle bisey yapin bence

Merhaba hanımlar, bu konu hem biraz iç dökme hem de akıl danışma içerikli bir konu. Konunun özeti, 29 yaşında okulunu uzattıkça uzatan, eve hiçbir faydası olmayan, hiçbir şey için kılını bile kımıldatmayan bir dayı, yarın öbür gün işe girdiğim zaman üzerine sorumluluk yüklenecek olan, maddi anlamda beklentileri karşılamak zorunda olan ben. Benim annemle babam yıllar önce ayrıldılar. Ben, annem ve kardeşim zaten bizimle aynı sokakta oturan ve dayımla birlikte yaşayan anneannemin yanına taşındık. Ben o zamanlar liseye gidiyordum, kardeşim de küçüktü. Bayağı zor zamanlar atlattık falan derken yıllar geçti bugünümüze geldik, binlerce kez şükür diyorum elbette. Şu anda maddi durumumuz kötü değil ama lüks yaşayabileceğimiz türde de değil tabi. Anneannemin babasından kalma emekli maaşı var, annem de çalışıyor bu şekilde geçiniyoruz. Yıllardır da böyleydi. Bu süre içerisinde ben liseyi bitirdim, bir sene üniversiteye hazırlanma süreci falan derken şehir dışında üniversitemi okudum ve bu sene mezun oldum. İş aramaya başladım, henüz mülakat için çağıran olmadı tabi. Bütün sorumluluklarımı yerine getirdim, öğrenim kredisi ve anne babamın yolladığı paralarla okudum ama okul mokul uzamadı yani, zamanında bitirdim. Tutumlu olduğum için okul dönemi kendi çapımda para sorunu çekmedim hiç, her neyse. Anneannem 60'ı geçik, evi çekip çeviriyor ben de elimden geldiğince yardımcı oluyorum ev işi vs. Kardeşim zaten küçük bu sene liseye başlayacak. Annem çalışıyor. Burada dayımdan biraz bahsetmek istiyorum. Dayım şu an 29 yaşında ve hala daha öğrenci. 4 yıllık fakülteyi uzattı da uzattı, şu an mezuniyet de yakın falan değil. Hiç zora gelebilen bir insan değil, hep her şeyin kolayına kaçar, bana dokunmayan yılan bin yaşasın modunda gezer. Zamanında şehir dışında üniversiteye gitti, yurtta kalamadı geri dönüp tekrar hazırlandı falan. Ben kyk yurdunda 4 sene kaldım, kendi çapımda zorluk çektiğimi düşünüyorum manevi anlamda, bilenler bilir. Hiçbir işi "ben yapamıyorum bunu" deyip bıraktığımı hatırlamıyorum. Dayım yıllardır sadece öğrenci, gerçekten kaç yıl oldu bilmiyorum ama 7-8 yıl rahat olmuştur. Bir hoca yüzünden geçemediğini söylüyor okulu uzatma nedeni olarak. Evdeki tek erkek o bu arada. Şu an biraz da ona sinirliyim o yüzden bu konuyu açmak istedim. Bugüne kadar bu eve hiçbir katkısı olmadı, kaç yıldır beraber yaşıyoruz. Yemeğini bile o yaşta anneannem hazırlayıp ayağına götürüyor. Yıllardır sadece okula gidip geliyor ve elde var sıfır. Sayısalı ve İngilizcesi çok iyi, İngilizce konusunda bir iş mülakatına girse çoğu kişiyi alt eder öyle söyleyeyim. Okul varsa okula gidiyor, yoksa bütün gün evde oturuyor, yatıyor. Hiçbir şeye elini sürdüğü yok, bakkala dahi gitmeye üşenen, tembel bir insan. Kapı çalsa açmak için kalkmaz, aşağıdan eve çıkarmak gereken ağır bişey olsa onu bile taşımak istemez, hep bizden bekler. Bütün gün yaptığı şey ya elinde telefonla takılmak ya da bilgisayar başında oturmak. 29 yaşında bu insan. Kendi ihtiyaçlarını, 70 küsür yaşında hala daha sokaklarda bişeyler satan babasından aldığı harçlıklar ve oynadığı abuk sabuk bahislerden gelen paralarla sağlıyor. Para kazanıyor aslında ama fiili olarak değil, resmen kumar oynuyor. Kolay paraya alışmış. "Benim bilmem kaç bin lira param var falanca maçtan kazandım, o parayı 3 ay işleticem şu kadar bin olacak, onunla da Balkan turuna giderim" dediğine şahit oldum bir keresinde, anneannem de vardı ve ağzını açıp tek kelime bile söylemedi. Bu anneannem benim daha okulum bitmemişken bana "işe girince katkı yaparsın daha güzel bir semtte otururuz" demişti aynı zamanda. Anneannem beni çok sever tabi o ayrı konu. "İş ilanlarına internetten başvuruluyor artık" dediğim zaman bana "nasıl yani, sen bütün gün evde mi oturacaksın?!" demişliği var. Ben (23 yaşındayım bu arada) elbette iş bulacağım, zor ya da kolay hiç fark etmez, sonbaharda ya da kışın bulacağım ve başlayacağım. O diplomanın hakkını vereceğim ancak elbette her çalışan fert gibi eve maddi katkı yapmam beklenecek. Evin benim parama ihtiyacı olmadığını da ekleyeyim bu arada, benim yapacağım katkı ile sadece biraz daha rahat bir yaşam olacak yani şöyle, daha fazla et yiyebileceğiz, eve gereği yokken keyfi olarak yeni eşya alınabilecek, dolabı daha çok doldurabileceğiz, 4-5 çeşit yemek yapılabilecek falan gibi şeyler. Fakat ne olursa olsun yine de eve katkı yapmam beklenecek ama temel mantıkta ben aslında kendim için çalışacağım, kredi borcumu ödemeyi kafama koydum falan. Şu konuda yanlış mı düşünüyorum bilmiyorum, ben kendimce bir ilerleme kaydetmişim ve okulumu bitirmişim, hayata atılmaya hazır hale gelmişim, belki haftada 6 gün günde 8-9 saat çalışacağım ve eve geldiğimde bütün gün yatmış başka da bişey yapmamış koskoca bir erkekle karşılaşacağım. Ve benim verdiğim para dolaylı olarak onu besleyecek. Kulağa çok fesatça geldiğinin farkındayım fakat kendisi, kendine aldığı 1,5 litrelik meyve suyundan sadece bir bardak içilmiş diye problem yaratan bir insan. Beyefendi onu kendisine almış kendi parasından, içiyorsak yerine yenisini almalıymışız, öyle dedi. Daha başka sayamayacağım kadar çok bencillikleri var kendisinin. Bu eve herkes, hatta en çok da ben içmek için bişeyler alıp dolaba koyarım, sıcak zaten içimiz yanıyor sıvı tüketmek istiyoruz, kimseye de "bunu kendi paramla aldım, içelim" demem. Dolaptadır isteyen gider içer, en çok da o içer. Bu eve hiçbir faydası yok, sırtını yaslamış resmen, çamaşırı bulaşığı tertemiz yıkanır, yemeği mis gibi yapılır, hiçbir sorumluluğu yok. Annem onun bu durumuna çok sinir oluyor fakat ne zaman bişey söylese anneannem ya oğlunu koruyor ya da konuşmuyor, bir yorum yapmıyor. Uzun oldu farkındayım, özet olarak ben dayımın bu durumundan çok rahatsızım, yarın öbür gün işe girdiğimde ben sorun etmesem bile annemin sorun edeceğinden ve evde ortalığın karışacağından, tartışmaların olacağından adım gibi eminim. Bu adamı bu şekilde daha ne kadar idare edebiliriz bilemiyorum. Ben ailemi seviyorum, annem, anneannem ve kardeşimle bir arada yaşamayı istiyorum aslında ama dayım yüzünden bana edilecek olan haksızlığa katlanamayıp kendimi toparlayınca ayrı eve çıkacağım gibi görünüyor. Ben 4 sene boyunca uzaktaydım sonuçta, seyrek gidip gelirdim eve ama artık evimdeyim ve onun maddi manevi herkese sırtını yaslamış olması, bütün gün bomboş oturması benim canımı sıkıyor. Kınamıyorum kesinlikle ama sizce bir okul 8 sene nasıl uzayabilir? Teyzem ve babam "mezun falan olmaz o, ekmek elden su gölden" diyor. Mantıken şu dönem ben de evdeyim ama bişeylere faydam dokunuyor en azından, yardımcı oluyorum, sosyal aktivitelerim var. Kendi harçlığımı çıkarabilmek için internetten bazı işler yapıyorum annemin vermek istediği harçlığı reddediyorum. Okul döneminde işsizlik sürecinde lazım olacağını düşündüğüm için biraz para biriktirmiştim onlarla alıyorum istediklerimi falan. Kalp de kırmak istemiyorum sonuçta o da benim ailemden biri, aram bozulsun istemiyorum ama bu şekilde devam ederse bozulabilir. Bilmiyorum ben yanlış mı düşünüyorum, anormal miyim, onun yaptığında bi sıkıntı yok mu, sorun bende mi kafam karma karışık. Siz benim yerimde olsanız ne yapardınız lütfen bana bi akıl verin.

Umarım her sey istediğiniz gibi olur.

Birşeyi farkettim herşeye cevap varıyorsunuz ama annenizi ve kardeşinizin alipayri eve çıkın fikrine hiçbirşey demiyorsunuz. en mantıklısi o degilmi. annenizde çalışıyor beraber çevirirsiniz evi.

Sevgili hanımlar, konuya yaptığınız bütün yorumlar için tek tek teşekkür ederim. İçimi dökmek istediğim ve birkaç farklı fikir almak adına konuyu açmıştım, ikisi de gerçekleşti. Tekrar teşekkür ediyorum. Çözüm belli. Yapabileceğimiz her şey için uğraşırız elbet ama diğer şeyler için hayırlısı deyip geçmek lazım. Rica etsem kapatır mısınız? @Margarikotin :) W

Mantıklı fakat başka şehre gitmeyi düşünmüyorum, İzmir'deyim zaten. İzmir'den öte İstanbul var orada da geçinebileceğimi sanmıyorum. Burada iş bulurum. İzmir'i seviyorum, ayrı düzenimiz de İzmir'de kurulacak.

Çeyiz değil de arabayı cidden düşünüyorum :) Teşekkür ederim

Anneni kardeşini al ayrı eve çıkın. Anneannen çok istiyorsa asalak oğlunu beslemeye devam etsin.

canim baska sehirdw is bulma imkanin varsa degerlendirsen? gozden uzak hem.

Çok haklısınız ben de vermek istemezdim iki çözüm var bana göre ya anneniz kardeşiniz birlikte ayrı eve cikacaksiniz ya da siz başka şehirde is bulup oraya gideceksiniz

Mantıklı bir öneri olduğu için genellikle yorumları beğeniyorum. Fakat şöyle bir durum var, o hemen olmayacak. Benim niyetim önce kredi borcumdan olabildiğince kısa sürede kurtulmak, daha sonra ayrı ev. 2 sene desek buna, o zamana kadar annem evlenip kendine ayrı bir hayat kurar mı onu bilemem işte. Öyle olursa ben zaten kardeşimle beraber kendi düzenimi kurarım. Çünkü annem bazen yalnızlıktan sıkıldığını falan söylüyor. Belki evlenir, bilmiyorum. Ben cidden maaşımın büyük bir bölümüyle kredi borcumu kısa süre içerisinde bitirme niyetindeyim çünkü, 1-2 sene kadar her şeyden kısıp onu ödemeye razıyım.

Annen calisiyor degil mi? Toplanip ayri bir yasam kurmaniz lazim. Kim olursa olsun annesinin karismadigi insana müdahale edemiyorsun maalesef. Omrunu sinir olmakla geciremezsin. İse girince annenle oturup ayri ev plani yapin. Kiralara, kredi borcuna gelire gidere bakin altindan kalkabilirsiniz umarim. Bu arada sonuna kadar haklisin

Cok haklısın ama sımdıye kadar hep arkasını tparlayanlar olmus onun rahatlıgıyla yayılmaya devam edıyr bence buna bırıaı dur demelı ve bence bunu uygulayacak en uygun kısı annen. bırakda bı kendıne getrsın... sakın annenı susturmaya calısma ama sen sesını cıkarma. dedıgım gıbı maasını da verme kredım var de hep kenarı at paranı

Annemi o konuda ikna ederim, ne yapayım benim de maaşım az ki falan diyebilirim. Krediyi öne sürebilirim. En iyisi ne konusunu açmak ne de uzatmak. Aysenaz93 Omrum, canim, sinan'im❤ tek ayak

Ben de objektif olmaya calısıyorum fakat tüm bu rahatsızlıklarınızı calısma arefesinde dile getiriyo olusunuz, daha dayınızın calıstıgınızdaki tavrını gormeden onyargılı olusunuz hosuma gitmedi belki de, bilemiyorum. Bi de dayınızın direkt size ya da annenize negatif bi sozunu ya da davranisini belirtmemissiniz, sizi 'evde mi oturacaksın' diye sıkıstıran anneanneniz fakat siz dayınıza tepkilisiniz bu da ilginc. Belki dayınız hayatının sonuna kadar calısmadan annesinin destegiyle yasayacak, sizden maddi beklentisi olmadigi surece saygı duymalısınız, bunun icin ailenizle ayrı eve çıkma fikrini önerdim yani ben olsam öyle yapardım.

Çok sağolun var olun. :)

Annenizin maaşı nekadar? Ve siz ne mezunusunuz? Hangi şehirdesiniz? Eğer evlerin çok pahalı olmadığı bi şehirde iseniz 1,2 yıl maaşınızı biriktirin annenizlede konuşun durumu peşinat yapıp ev alın hem anneniz ve sizin için geleceğinizde bi garanti olur

Canım nerde yaşadığınız bilmeden söylüyorum. aen ise girince muhtemelen problemler çıkacak. a yri eve çıkarsanız annenizin maaşı gayette yeter sende en az askari ücret alsan kalanıyla yardım edersin. biraz kit kanaat olur ama en azından azıcık asim kaygısız başım olur durumunuz. annende belki kafasında biri vardır. belki yavaştan izi evleneceği fikrine alıştırmaya calisiyordur. yinede günahını almayim. olgunlugunu taktir ettim. insallah istediğin bir iş bulursun.. KPSS dusunmuyor musun W

Şımarttığı doğru. Kendi hayatımı da elbette kuracağım. Ama asıl canımı sıkan şey evde mutlaka gerginlik olacak, dayım asalak olduğu gibi olur olmaz da konuşan bir insan. Annemle çok ciddi tartışmalara girecekleri kesin, ben problem etmesem bile annem edecek. Nasıl yapacağız bilmiyorum. Kimse kırılsın istemiyorum sonuçta dayım da benim ailemden biri.

Iste orda dursun dayı bey, yegeninin maasından medet ummak nedir, ayıp! Ailenizle farklı bi şehire gitmek ya da ayrı eve cıkmak dısında cözüm yok gibi görünüyo cunku dayınız degismez, beklentiler cogaldıkca cogalır sonra bi bakmissiniz ki maasiniz buhar olup ucmus :/

Bence düşüncende çok haklısın mümkün olduğunca krediyi kapatmaya bak. Sonra rahat edersin... W

Hayırlısı olsun. hayatta başarılar diliyorum sana

Yoo ben annem hakkında bişey düşünmedim. Ayrı eve çıkma olayı ancak 2 sene sonra olur. Annemin ne zaman evlenip ne zaman evlenmeyeceği hatta bu konu hakkında ne düşündüğü sadece kendisini ilgilendirir. Zamanı gelince ben durumlar müsait olursa teklifimi yaparım, ölmez sağ kalırsak. Diğeri ise sizin düşünceniz, bişey diyemem. W

Alt tarafı bi meyve suyu, cidden. Ben üç kuruş paramdan alıyorum şu eve, daha bir kere bile demedim bu ne zaman bitti, kim içti diye. Ev arkadaşı mantığıyla ilerlemeyi düşünüyorsa ev arkadaşları eve katkı yapmak zorundadır ama, bunu unutmamalı. O zaman anneannem de desin ben bu yemeği kendime yaptım, acıkan kendine yapsın. derinderin huzurlubirhayatistiyorum. Anneler

Yahu üniversiteden 10 yılda eşek olsa mezun olur. Birilerinin kulağını çekmesi lazım, ha kolay paraya alıştı diyorsun mezun olsa ne olacak orası ayrı. Sen akıllı bir kızsın ayakların da yere sağlam basıyor anladığım kadarıyla. Önünde iki seçenek var. Kendi yolunu çizebilmen için, hayattaki arzuların için belirli bir miktarı kendine ayıracağını ailene kesin bir şekilde söylemen gerekiyor, böylece kazanıyor da vermiyor diyemezler. Bu parayı ya biriktireceksin, ya da kişisel harcamalarında kullanacaksın. Kardeşini anneni alıp başka eve geçmek muhtemelen üçünüzün yaşam kalitesini yükseltir, fakat zor günlerinizde yanınızda olmuş anneannenizi de dayınızla tek maaşla bırakmak ne kadar içinize siner, özellikle de annenin bilmiyorum... W

Herkes yazmış da gerçi, siz nasıl çeyiz düzeceksiniz? Veya arabaya ihtiyacınız olacak belki, nasıl alacaksınız? Anneanneniz de ayrı bir alem. Eski kadınlar böyle tembel erkeklere bizlerden daha çok tepki koyarlar, büyükler asıl böyle şeylere kızarlar. Neden koruyor dayınızı, herşeyini onaylıyor? Geleceğinizi dayınıza feda etmeyin. Paramı eve harcayamam kusura bakmayın deyin kestirip atın.

Yaparsam ben de öyle yaparım zaten. Kardeşime harcarım, anneme hediyeler alırım ne bileyim, bol bol gezdiririm falan. Mantıklı.

Otlanmak tabiri her ne kadar hoş olmasa da onun durumundaki bir insan için yerinde bir tabir. Çünkü zaten sıkıntı çekeceğim, kredi borcumu ödemem lazım.

Meyve suyu muhabbetinde şok oldum kaldım zaten, anneannem verdi cevap. "Eve almışsın tabi içilir. Bu eve giren şeyden hesap soramazsın" dedi sinirli bir şekilde. O da kendime aldım falan dedi. Bilmiyorum beki de anneannem her şeyin farkındadır. Belki de hiç düşündüğüm gibi olmayacak, bana kimse tek kelime laf bile etmeyecek. Kim bilir... Ben şimdilik bişey demiyorum. Sen evde mi oturacaksın dediğinde benim ağzıma kadar geldi ama şimdilik bişey demeyeyim diye sustum ve ortamı terk ettim. Yalnız ben gittikten sonra annem ve anneannem tartıştı.

KPSS düşünmüyorum.

Annen + kardeşin kaçın. 60 yaşındaki anasından para alan adam! dan bu saatten sonra cacık olmaz. Senin paranla ev geçindirip kendi maaşlarını bu herife verirler.

Annenizi kardeşinizi alın ayrı eve çıkın bence. Yıllarca ananneniz size baktı diyemeyeceğim anneniz hep çalışmış sonuçta. Emekli maaşları ancak dayınıza ve annanne dedenize yeter. Yani teknik olarak siz maddi yönden borçlu sayılmazsınız. Gönüllerini kırmadan evinizi ayırın

İki taraflı bakınca 2 kişiyken ev olmuş 5 kişi artık rahatsız edici boyuta gelmiş olabilir. Sizin taraftan bakınca benim paramı o yemesin demek yerine artık bu misafirlik bitsin annemi kardeşimi alıp kendi evimize geçelim demeniz gerekir Diye düşünüyorum

Paranızın kendi kişisel ihtiyaçlarınız haricindekini olduğu gibi biriktirin. Sonuçta anneniz de çalışıp eve katkı sağlıyor. Taşı siksa suyunu çıkartacak ama ana baba bakıyor. Ondan değil sizden medet umuluyor bir de. Baktınız çok sıkıntılar oluyor taşının annenizle ve kardesinizle. Yeter size iki odali bir ev. Azıcık aşınız kaygısız başınız olur.