Çok gezen çalışan insalar havalı yada cool olmuyor. Bence eziklik nerede başlar biliyormusunuz kendi vücudunuzu ruhunuzu saldiginizda. Ne zorluklarla çalışan ezilen yıpranan insanlar var. Önce bi silkelenin bakım bi süre sonra ise yaramıyor birazda ruhu beslemek önemli ruha bakim yapmak. Kitap okuyun müzik dinleyin yeni yerler gezin yeni ortamlara girin. Belgesel izleyin film izleyin makale okuyun spor salonuna yazılın kurslara gidin yani kendinizi etmeyin. Insanları bilginizle kültürünüzle etkileyn TurkuaZveMoR

Çalışan kadınların çocuğu da "annecim git bütün gün çalış yorul" demiyor. Benim kızım da 4 yaşında, sabah 8 akşam 7 çalışıyorum. Kuzumu da sonrasında görüyorum, kreşe gidiyor. Sorsan annem evde kalsın der ama hayatından çok memnun. Bütün gün arkadaşlarıyla oynuyor, sosyalleşiyor, sonra babaannesine gidip eğleniyor. Şahsen çalışmanızla çocuğunuzu yetiştirmeniz arasında bağ göremiyorum. Çocuk anahtarla eve girsin kendine baksın derken siz 40ı geçeceksiniz. O saatten sonra iş zor. Çalışmamanıza çocuğun engel olduğunu düşünmüyorum. Ancak bahane olur. Evde oturan kadın cahildire de katılamıyorum. Gündemi takip edip, sosyalleşmeniz özgüveninizi yerine getirir. Bakımlıymışsınız zaten. Eve bakmak da düzenli olunca zor olmamalı.

Her zaman kadının ekonomik özgürlüğünün olmasından yanayım, ama şartlar el vermiyorsa napabilirsiniz ki? Çocuğunuzla geçireceğiniz vakit ne kadar azalıyor. Kim ne derse desin takmayın. Ne demek bir işe yaramıyorum? Bir insan yetiştiriyorsunuz kolay mı?

Çalismiyorsun diye seni cahil görenin kendisi cahildir. Sen kendine birseyler katmadigin surece sabah 8de evden cikip aksam 8 e kadar calistin diye bilgine bilgi, kültürüne kültür katılmıyor. Çalismayan kadin cahil, dayak yer, uzerine kiyafet almak için eşine dilenir, bakimsiz, evden cikmaz algisini dayatmaya calişanlar kendi hayatindan memnun olmayan tiplerdir aslinda. Eve para getirmese eşinden gram saygi görmeyecek insanlardir. Hatta calistigi halde değer görmeyenler de bunun içindedir. Bazilari da "mecburen" çalişanlardır. :) O yüzden boyle bir hırsları var. Emin olun işinde basarili ve hayatinda mutlu bir insan, sirf calismiyor diye durup durup başkasina saldırmaz. Ek olarak calisan herkes fellik fellik dolanmiyor hafta 1 yada 2 izin gunleri oluyor onda da kimisi evde gecirmek istiyor kimisi hafta içi yiyecekleri yemekleri hazirlayip, temizlik yapmaya ugrasiyor.

Ben de ev hanimi olsam diyorum. Yillar gectikce sıkılıyor insan araliksiz calismak zor.

Önce su komplekslerden kurtulun. Herkesin şartları farklı. Herkes çalışacak diye bir kaide yok. Önemli olan üretken olmanız. Ortadaki ürün güzel yetişmiş bir çocukta olabilir. Evladınızın eğitimi için kendinizi geliştirin. Kitaplar okuyun. Bakın sizin de tespit ettiğiniz size aşırı bağımlı olma hali, onu aşmanın yollarını bulun. Çocuğa oyun Grubu ayarlayın, yaşıtları ile vakit geçirecek sosyal ortamlar sağlayın. Evladınızı alın hayvan barınaklarına gidin yardım edin. Bir kediyi köpeği okşayın, çocuğunuz hayvan sevgisini öğrensin. Yardım etmeyi, canlıya duyarlı olmayı öğrensin. büyük şehirlerden birindeyseniz çocuklar için atölyeler oluyor, haftada 1 gün 2-3 saatlik. ücretler 20-50 arası olabiliyor. İmkan varsa bunlara katılıp o saatlerde siz de kendinize bir şeyler yapın. Okuyun. Öğrencilik işe yarar hissettirir ve sürekli öğrenmeyi sağlar. Eğitim düzeyiniz ne ise bir üstü için emek verin. Uzaktan eğitim Yüksek lisans bile var artık. Günlük tutun, yazın. Yazacak bir şeyiniz olmadığını görünce daha çok okumaya kendinizi dolu hale getirip devamında da yazmaya başlayacaksınız... Bunların Hepsi seçenek. Siz kendinize uygun bir şeyler bulabilirsiniz. Örgü, nakış, el sanatları, yabancı dil... vs... Ama genelde böyle fikirleri alıp 1 ay sonra aynı konuyu acıyorlar, öyle yapmayın. Gerçekten üretken olmanın yolunu bulun. Kızınız sabahtan akşama tv veya ev işleri ile uğraşan bir modelle büyümesin. Bu elalemin me dediğinden daha önemli.