Cidden mi? Ben hic bi zaman duzelmeyecegini dusunuyordum.. :O

Bnce senden çok iyi bi anne olur. Olumlu tarafından bakarsan tabi. kilo almak çatlamak bilmem ne bunlar gelir geçer hatta dikkat edersen hiç olmaz. Tek derdin bunlar olsun. Yani bebeği üzdüğünü dusunmen bile ona kıyamadığını aslında onu istediğini gösteriyor bence. İyi düşün doğru kararlar ver.

Kardeş istediğim yerden sitem ederim sana ne? Benim ve benim gibi çocuğu olmayanların anlayabilecekleri bir durum değil bu. Daha ağır yorumlar yazanlar varken sizdeki bu saldırı ilginç. . push ; limelemon beklenmedik bir

Zaten konu onu tasimak dogurmak degil. Hele bi dogsun bebeginiz, iste o zaman o hak dedikleri kutsallik dedikleri seyin nerden geldigini anlarsiniz. Hazirlayin kendinizi, aylarca hatta bazen yillarca uykusuzluga, sicak cay icme hatta tuvalet molasi vermeye zamaniniz olmayacagina. 2 yas civari kendini yerden yere vururken onu sakinlestirememe caresizligine.. Tuvalet egitimini ilk adimini atmayi ogretmeyi, gazi ciksin diye gece boyu omzunuzda tasidiginizda, emzirecem derken goguslerinizin yara icinde kaldiginda annelik hakkinin kutsalliginin nerden geldigini anlarsiniz. Bnde neden kutsal ki annelik derdim bebekler yokken.. 2 cocugum var, hergun sukurle uyanip aksam bi ton vicdan muhasebesiyle uyuyorum. Annelik kendini surekli elestirmeyi ogretiyor insana.. Hani derler ya yasa ve gor.. Sipalar insani sabir konusunda oyle siniyor.. Ama iyiki olmuslar.. Onca yorgunluga, herseye degerler.

bebek tutmaz... Allah verır.. yoksa herısteyen tuttursaydı... baska yorum yapmak ıstemıyorum..

ortada ölen bi çocuk var mı? bizim savunduğumuz bu mu? he tibbi olarak da çocuk degil zaten embriyo, sonra fetüs. olayı dramatiklestirmeye gerek yok - aldırmayı savunmasam da. ozaman umarım bi gün basiniza gelir ve aynı şımarıklıga nail olursunuz.

sonlandırmakmı buraya kadar olabilir dedim böyle konular hep açıldığına göre hamileliğin başında böyle hissetmek normal heralde diye. hiç yaşamadığım için bilemiyorum. deneme tahtasımı bu biz bunu istemiyomuşuz olmadı sonlandıralım. Rabbim ilk denemede vermiş bu kıymetini bi bilsen. çevre için çocuk yapılınca bu kadar oluyo demek, çevre değil sen bakcaksın

'anne olmayı sevemezsem' Bunun dışında, Yazdığınız hiçbirşeye takılmadım... Annelik kutsaldır, nasıl sevilmez? Yeterince emin olmadan, ' evet, ben anne olmak istiyorum' Demeden bu işe kalkışmasaydınız keşke... Ama ben, duygu karmaşası yaşadığınızı düşünüyorum ve bu korkularınızın dineceğine inanıyorum...

çocuğu olmayanlar.. çocugu olup da istemeyenlerin suçu mu sizin olmaması? sayiyla mi dagitiyorlar?

5 yıllık evliyim 4 tup denemem var. Her gün aglıyorum 1 tane olsun ama olsun hayırlısından diye... ciğerimin sızladıgı cok gun ler oldu. Allah ne güzel aratmadan vermiş. Dua edin.

Size "öyle" diyen ben değilim bu 1. Ama diyene katılıyorum. Bebekler dünyaya sayı ile veriliyor da ben sizin hakkınızı gaspetmiş değilim.2 Mevzu ay çatlıcam kilo alcam olayı değil, bebeğe bakabilir miyim korkusu olsa yüce anlayışınıza mazhar olacakmışım çok şükür ki konumun içindeki korku zaten bunu da kapsıyor anlayan anlamış desteklerini yazmışlar çok teşekkür ederim. Sizin gibi duyar kasanlara da yine de iyi dileklerimi gönderiyorum umarım hayallerinize kavuşursunuz da sevgi dolar içiniz böylelikle kendi ateşinizi başkalarının cehenneminde sınamazsınız. Bu kadar hassassanız girmeyin konuya okumayın canınızı sıkmayın, bi de üstüne yazmayın. Değerli vaktinizi bana ayırmayın. Hayır vakit ayırdınız madem doğru okuyup anlayın bari de vakit kaybı olmasın iki taraf için de. Sizinle aynı sorunu yaşayan başkaları da yazmış ama nefret kusmamış, bak böyle düşünme bi de benim durumum var demiş. Şimdi derin bi nefes alınız kendinize geliniz vaktinizi kendiniz için yararlı şeylere ayırınız.

çok güzel yorumlar da yapılmış tahmin ettiğim gibi ağır eleştiren de var. bir kere annelik bünyede default olarak var olmuyor, kendi annemizden öğreniyoruz anneliği. hamile kalır kalmaz, anam kutsal anam modunda takılanlar bana çok gerçekçi gelmiyor. senin yaşadığın şeyleri ben de çok hissettim, deli gibi anne olmak istememe rağmen dokuz ay nasıl geçecek, şimdi ne olacak diye çok düşündüm. dört ay bitti hala zorlanıyorum. çocuk sahibi olamayanlar var evet ama onlar varken ben halime şükretmeliyim düşüncesi bana biraz bencillik geliyor. başkasına bakıp şükretmek ya da hayatınızı buna göre yönlendirmek tamamen aptallık ve sizin gerçekleri görmenizi engeller. ilk önce herkes kendi durumunu kabul edecek. çocuk sahibi olamayan çocuk sahibi olamadığını, hamilelikta kaygılananlar da bu korkuyu kabul edecekler. acı, kaygı yarıştırmanın alemi yok. benim kişisel yorumum da anneliğe hazır olmak diye bir şey yok. hele hamilelik ne olacağını bilmediğin, endişeyle geçen bir süreç bence. ama bebek doğunca onu görünce rahatlayacağım diyorum kendime. neye benzediğini bileceğim, tanıyacağım. şu an hiç karşılaşmadığımız için kendi bebeğimiz bile ürkütüyor bizi. sonlandırmayı düşünmek yerine annenle konuş bol bol ve sen de bir bebektin unutma.

O da bi can dediğiniz sizin evladınız yalnız. turuncu_girl Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Sorumluluk duygusu sizi korkutup endiselendiriyor. Bir sure sonra alisacaksiniz... Kafanizda büyütmenin yersiz oldugunu goreceksiniz..

Bende benzer bi durum içindeyim 13 haftalık gebeyim.. iyi bi anne olurmuyum altından kalkabilirmiyim sürekli düşünceler içindeyim.. ama benim böyle düşünmemi gerektiricek bazı sebepler war ben gurbetteyim elin memleketinde eşimin memleketinde burda kimsem yok çalısıyorum ve çalışmak zorundayım, ailemden bütün çevremden 800 km uzaktayım... çocuğua ben bakamam diyen bi kayınvalidem var eşim kaptan yılın yarısı evde yok yek basına olucam... ve 13 haftalık gebeyim.. bazen düşünmekten delireceğim.. nasıl üstesinden geleceğim hakkında yani Allahım sağlık versin bebek isteyen herkesi ödüllendirsin yüce mevlam kimse kınamasın bu şımarıklık değil ben seni anlıyorum ama koşulların benimkinden iyiyse ne bilim daha farklı düşün herkesin değişik sıkıntıların var Allah herkesin yardımcısı olsun...

Son saniye de kurtajdan vaz geçmiş biri olarak şunu söyleyeyim bazen çocuğa iyi bir gelecek verememek, ona yetememek kaygısı da bu kararı verdiriyor. Pisliğin biri ile evliydim, gırtlağıma kadar borç batağına batmıştım ki ölene kadar bitmeyecek ama yapamadım. Ameliyathane kapısında vaz geçtim dedim ve oğlum oldu. Dünyanın en değerli hazinesi, konu sahibi bilerek hamile kalmış kürtaj düşünmesi bu yüzden kızdırıyor olabilir anne olamayan insanları ki bana da bu kısım garip geldi ama bazen insanların neler yaşadığını bilmeden beddua etmek yargılamak hoş olmuyor.

Siz yeterince hazır olmadan hamile kaldığınız İçin bocaladınız belki de. İçinizde hareketlerini hissettikçe, onunla ilgili hayaller kurdukça çocuk fikrine ısınırsınız. Annelik duygusu bir anda yüklenmiyor. Hormonların da etkisi var. Yazdıklarınıza bakılırsa bilinçli birisiniz. Bebek doğup da sizinle iletişime geçmeye başlayınca çatlaklar falan gözünüze görünmeyecek.

Yazik

Ah ne kotu bende cocuk sahibi olmak istiyorum ama olamiyorum 5 senedir deniyorum elimden her geleni yaptim ama olmadi icimde bi aci ne mutlu size keske benim de boyle bi derdim olsaydi kusura bakmayin ama bu dett degil dunyanin en guzel seyi anne olmak o cocugu icinde hissetmek bulantilarina ragmen lutfen kiymeti bil ve sakin o cocugu aldiriyim felan deme yazik etme daha sonra ararsin bu seferde allah vermez o cocugu gozun gibi buyut cunku cok sanslisin

Annelik büyük bir emek olduğu için zaten kutsal... 9 ay karında taşımakla bitmiyor çünkü annelik... Bunun devamı da var... Vucüt anotamosi değişir, uykusuz geceler, endişeler, kaygılar... Sadece doğuran kadınlar annedir diye birşeyde yoktur... Mühim olan doğurduktan sonra bir kenara köşeye bırakmamaktır... Çeşitli sebeplerle anne olamayan, evlatlık alan ama o yavruyu öyle bir sahiplenip, emek harcayıp büyüten kadınlar vardır ki elleri öpülesi... Mesele 9 ay karında taşımak değildir... Mesele fedakarlıktır, emektir... Bu yüzden kutsaldır... Bunu gerçekten isteyen, hak eden kadınlar anne olsun... 'Seni 9 ay karnımda taşıdım, sütüm helal değildir deyip evlatlarını baskıcı büyüten, çeşitli kılıfa sokmaya çalışan annelerin de anneliği sorgulanır bana göre... Evet o sizin yavrunuz olabilir ama o kendisi bir bireydir zaten... Çokta şeeeeappmamak lazım... Bu arada hayırlı doğumlar diliyorum:)

sizene? istedigi yerini bağlatir baglatmaz. böyle haset ettikçe daha çok beklersiniz çocuk için.

Ayyy şöyle düşün fındığın doğup büyüyecek sen 1 sene içinde toparlanacaksın en geç :)) Yaş geçtikte zaten alınan kilolar kolay kolay gitmiyor, saç baş kolay şekil almıyor.. 23-24 yaşımda 52 kilo çıkınca ağlamıştım :)) şimdi 28 yaşımdayım 58-60 arasındayım 55 olsam mutluluktan deliririm. Bebek kararını geç verenlerdenim. Evliliğimin 4. Yılı içindeyim 5 e gircez.. daha 9 aydır deniyoruz:)) tutturamadık. Pişman değilim şükürler olsun çok çok güzel anılar biriktirdik, yedik içtik sınırsızca gezdik :) rahata o kadsr alıştık ki az daha beklesem amannn ne çocuğu ya modunda girecektim ama şu an Rabbim sağlıkla nasip etsin uykusuzluğaa, gezememeye 1 yılımın rezil olmasına hazırım :)) ha ilk denemede tuttursam muhtemelen vızırdardım :))ama şu an hele bir gelsinn de modundayım. Bence harika bir anne olacaksın, sadece olay seni azıcık ürkütmüş. Ama geçecek.. umarım güzel günler sizi bekliyordur...

olay inancım değil, olayın tıbbi boyutu.. zorunluluklar hariç kürtaja ben de karşıyım.. ve ayni sekilde olay çatlak da değil yanlış anlamışsıniz bastan sona.. çatlak olur aldircam dese size hak veririm.. ama catlak olur endiseliyim cok istemiyorum dese; yine şımarıklık olarak goremem. herkesin hayat tarzı. ben fiziğe onem vermem ama veren olabilir.. bireysel farklılık der geçerim..

Hormonların da etkisi var. Hepsi geçecek. Bebek mağazalarını gezin biraz. Annelik zor evet ama bi gülücükleri unutturuyor zorlukları

Kazara hamile kalmis olup bu pismanlik ve gelgitleri yasasaydiniz hak verirdim, sok olmussunuz derdim. Ama ovulasyon gunune kadar takip et, sonra da istemiyorum ben bu cocugu. Simariklik bu. Ustunde oynadiginiz sey tlf tusu degil insan hayati.. Simdiden kendini istenmeyen hissetmek ne aci o yavru icin. Insallah zamanla duzelirsiniz.

çocuk sahibi olmaya çalışan biri olarak söylicem. istememeyi bir kenara bırakıyorum tercih meselesi. ilk denemede hamile kalmak her kadının hayali sen bunu başarmışsın diyelim aslında bir başarıda değil :) . yeni bir insan yaratıyorsun içinde kaygılarının olması korkman çok normal senin verdiğin emekle büyücek. rahatlığa alışıksın istediğin zaman evden çıkmaya öğlene kadar yayılmaya vs bunları kaybetmekten korkuyorsun çok normal ben yıllardır uğraşıyorum 2 kaybım da var 2 gebelikte de senin gibi hissettim ben hemen toparladım kendimi 1 2 günde sende geleceği düşünmemeye bak anın tadını çıkar önceden 2 kişi iken şimdi 3 kişi olarak gezip tozup eğleneceksiniz

Geçici bi his banada olmuştu. Ondan sonra aşık oluyosun bebeğine. Ve ne olursa olsun ikincisini istiyosun.

öncelıkle hayırlı olsun. Sizi çok çok iyi anlıyorum ben de eşimin hevesıyle korunmayı bıraktıgım ılk ay hamıle kaldım ama düşük oldu cok sarstı benı ıstemedıgım dusunmedıgım halde bu acı benı mafettı Allah korusun aynısı başınıza gelse yıkılırsınız. Sonra bıkac ay ara verdık daha sonra ıstememe ragmen kafama taktıgım ıcın stresten kıstım olustu nıhayet 1, 2 ay sonra tekrar hamıle kaldım. Şuan 2 aylığız hergecen gun ıcımde büyüyor mıde bulantısı bıle hosuma gıdıyor.. okadar ıstememe ragmen ogrenınce tam 10gun boyunca kafamda bir dünya acaba oluştu annelik yapabilecek miyim yoksa gerçekten erken mi davrandım eşimle eskisi gibi rahat olamayacak mıyım yoksa pişman mı oluyorum ama bu kadar çok isterken neden böyle oldu Kafayı yemek üzereydim Depresyona girdim Resmen her yerden soyutladım kendimi. ama sonra bbegımızı ultrasonda görunce kafam yerıne geldı okadar guzeldı kı dunyanın en mutlu ınsanıydık o an. Gerçekten tarıfı mumkun olmayan bırsey dunyanın hıcbır guzellıgı buna erişemez. Şuan bunları yaşamanız cok normal ben bıle cok ısterken yaşadım. Hormonal değişimlerden aslında boyle hıssedıyorsunuzama emin olun gördüğünüzde geçecek Her şey geçecek.❤

Lohusa kafası yorum yapmasam daha iyi Çok tatlı çok seviyorum, çok isteyerek yaptım Ama zor.. gerçi daha 2 haftalık diye bu kadar zorlanıyorum belki.. geçecek inşallah

Bayanlar ağır konuşmaya gerek yok belki siz de aynı duyguları yaşayacaksınız kimse bilemez ki ne olacağını

Dino1isi tüm yorumlarınıza aynen katılıyorum. Yormayın ama kendinizi, sinir de olmayın. Herkes kendi hayat terbiyesine göre yorumlar yazmış. Pencereleri dar olan, güneş alamayan insanlar için yapacak pek bir şey yok maalesef. Size çok çok teşekkür ederim . push ; E

Yasadiginiz korkulari hepimiz az cok yasamisizdir. Evet hayatiniz degisecek. bazen eski hayatinizi da özleyeceksiniz. Sahsen ama buna ragmen bana dünyayi verseler cocuklarimi degismem. Kendinizi hazir hissetseniz hamile kalsaydiniz sizin icin daha iyi olurdu. Cünkü o zaman hem hamileligin hemde anne olmanin heycanini baska yasardiniz. Esinize acidim biraz. Hevesi o kadar kirilmis ki istedigi cocugu aldirmak bile istiyor. Bir düsünün. Öz elestiri her zaman iyi birsey. Iki cocuk annesiyim, her gün kendimi sorguluyorum iyi annemiyom diye. Elimden geleni yapiyorum. Kendinize zaman verin. Cocugunuz dünyaya gelse zaten tüm bunlari unutacaksiniz. Ama bi dahakine böyle önemli konularda kim baski yapsa yapsin boyun egmeyin

Ben de ama susamam biz de olamamaktan korkuyoruz çocuk sahibi yıllardır uğraşıyoruz

hele bir doğsun o ağlayınca canınızdan can kopuyor gibi hissedeceksiniz demeye geldim. L

Bir çok kişi hamile olduğunu öğrendiğinde korkuya kapılıyor sizinki de bu şekilde mi bilemedim. Çünkü aldırmak geçmiyor o korkuyu yaşarken insanın aklından hiç bi şekilde. Sadece yapabilir miyim nasıl bakıcam hayatımı nasıl etkileyecek vs oluyor. Benim bebeğime alışmam 1 ay sürdü bi yandan korkup ağlardım doğru zaman mıydı pişman olur muyuz diye bi yandan aklım çıkardı ona bişey olacak diye. Bizimde denedigimiz ilk ayda olmuştu. Eşimin gazıyla bıraktım korunmayı olduğunda asla pişman olmayacağımı biliyordum ama kendimden tamda emin değildim şimdi mi diye. Hala derim ona senin yüzünden diye ama şaka amaçlı. Kızımız herşeyden değerli şimdiden bizim için. Umarım ilk zamanlar yaşanan klasik anne korkularidir sizinkilerde.

Eşinle sorunun yoksa herşey çok güzel olur

bu his geçicek ve çocuğunu kucağına aldığında keşke evlenir evlenmez yapsaydık ya niye geç kaldık ki diyeceksin... giden 2 yıla acıyacaksın boş gelecek sana...

Ben de 31 yaşındayım. Aynı şeyleri ben de hissettim, eşim de hissetti. Planlı gebeliği kabullenemedik. Aklıma geldikçe içim sıkılıyor, yüreğim kararıyordu. Her kontrole belki boş kesedir belki kalp atımı yoktur diye gittim. Gümbür gümbür geliyordu bebek. 10. Haftalarda kabullendim. Şimdi ultrasona girip hareketlerini ellerini görmek için gün sayıyoruz. Eşim durup durup bebeğimizin hareketlerini videodan izliyor. Sen de 1-2 aya kadar kabullenirsin :)

Hanımlar neden bu kadar yüklendiğinizi anlayamıyorum. Bu hanımefendi belki eşini kırmaktan korkmuştur belki olacak kavgaları önlemek için yapmıştır. Bu ülkede karısının çocuğu olmadığı için peruk takıp eşini kadınlarla aldatarak başkasını gebe bırakmaya çalışan adamlar var farkındasınız değil mi? Herkesin farklı bir intihanı var kiminin çocuk sahibi olamaması bir imtihan kimininde olması hayırlı evlat olmaması imtihan. Herkesin derdi kendine. Anlamıyorum o istedi oldu başkasının olamadı diye kıskançlıktan yüklenen bazı kadınları. Herşeyden önce o bir anne ve biraz saygı duyulmaya ihtiyacı var. Canım sana gelince. Bende plansız bi gebelik yaşadım tek ilişkimde gebe kaldım. Öğrendiğimde cinnet geçirdim diyebilirim endişeler bendeki sinir stres kendimi kontrol edememe ve ona zarar verme korkusu sargı beni. Ama karnımda canlanmadığını duyunca çok ama çok üzüldüm. Miniğimle geçirdiğim 2-3 hafta her sabah günaydın bebeğim diyerek onunla konuştum bile. Ama ne yazıkki canlanmadı. Senin bu endişen senin ne kadar iyi bi anne olacağın onu gözünden sakınacağının göstergesi. Biraz daha hissetmeye başlayınca iyiki olmuş diyeceksin. Bende şuan deli gibi istiyorum ama evlenince allahın izniyle ara vermeden hemen deneyeceğim. İnşallah hepimizin hayırlı evlatları olur canım.

Ne sen ne esin ne de ikinizun arasi hicbisey ayni olmayacak. Kilo alacaksin ve catlauacaksin yuksek ihtimal. Ama bence herseye deger hem de herseye...

haaaoooofff bu konu dışı. arastirip okursaniz arastirmayi gorursunuz. benim zeki insan sevmem konu dışı. ustunde durulcak cumle bu değil. konu sahibi de sevmek istiyordur zaten de kilit nokta bu. neyin kafası? yok ben istiyorum olmuyor nasil insansin tarzi yorumlar gelince sevmesine yardimci olunuyor mudur sizce?

Yorumlarını beğendiğim arkadaşlara teşekkür ederim, yazdıklarınızı okumak iyi geldi Bi yanlış anlaşılma olmuş ama çevrem istediği için yapmadım bunu öyle bir şey olabilir mi? Çevrem olumlu konuşmalarıyla zaten eşimle konuştuğumuz konuda destekledi beni. Mesela çevremdeki nerdeyse herkes "Aramızdaki en iyi anne sen olacaksın" diyor bana. Çocuk bakımı, eğitimi, ev, eş.. Şu an hissettiklerim de aşırı sorumluluk duygusundan, herşeyi doğru yapma kaygımdan kaynaklanıyor.

Aslinda ya soyle olursa dediklerinin hepsini yasayacaksin. Catlayacak kilo alacak eski hayatini ozleyecek esinlede eskisi gibi olamayacaksin. Bi donem boyle geciyor evet sonra yoluna giriyor alisiyorsun yani seviyorsun onsuz anlamsiz geliyor bu sefer hayat. Ama en azindan sen yasayacaklarini onceden biliyorsun hazirliklisin bi de her sey mukemmel olacak diye bekleyip lohusa depresyonuyla ugrasmak var Allah saglikli sihatli versin gerisi onemli degil zorlanirsin ama buyur gider

Bende öyle düsünüyordum. İki cocugum var ve iyi durumdalar. Vücut olarak sert bi et yapım vardır ama.

O güzel anı Allahım bize de nasip etsin inşallah. Çok duygulandım.

Canım yanlış anlama lütfen bende ilk evlendiğimde birazcık senin gibi düşünüyordum ama sonrada çok istedik 7. Senemizde oldu çok şükür birazcık tüp bebek forumlarına bak istersen belki moralin biraz düzelir bu düşüncede yalnız değilsin bence tadını çıkar üzme kendini

herkes mutluluktan havaya uçup yavruşum oğlusum modunda olmak zorunda mı? ki cevremdeki bu tipler yuzunden tiksindim ben bu olaydan.. siz çok anaçsınız diye konu sahibi de olmak zorunda. olumsuz yorum yapanlara sinir oldum. çocugu olmayanlar varsa bu Kendi dertleri ya, konu sahibinin derdi de bu. çok da insani bir sey. Allah isteyen herkese versin der geçeriz, seni şükürsuz bilmem ne demek nasıl bir empatik yoksunluk.. yaşadıkların gayet normal. hemen olmayacağını dusunduyseniz, sadece cocugun olmasina odaklanip sonrasini pek dusunmemis olabilirsiniz.. umarım alışırsınız..

Ben korunmama rağmen evliliğimin 3. ayında hamile kaldım. hiç beklemiyordum, calisiyodum, evliliğe alışamsmıştım ne kadar şok olduğumu anlatamam.. ağlayarak doktora gittim, hazırlıksız yakalanmıştım, aldirsak mi acaba dedim ve esim cok kizmisti ne diyosun diye... bi kac gun sonra esim bi iki bebek esyasiyla eve geldi ve nasil oldu bilmiyorum esyalari severken ederken icim isindi, mutlu oldugumu farkettim... ne yazik ki 9. hafta da bebegimin kalbi durdu ve kurtaj oldum... ne kadar uzuldugumu, kendime ne kadar kizdigimi anlatamam.. kurtaj dusunmustum ve basima geldi... hislerinin gecici oldugunu dusunuyorum o yuzden hikayemi paylasmak istedim

ben susmicam artık. hassaslarsa olup da boşluğa düşen de hassas. belki de daha hassas bunu yasamadan bilemez kimse. ama ne bu sayılı dagitiyolar da senin oldugu icin benim olmicak sen de haketmiyosun tavrı..

Sonra biz hassas sayıyla dağıtılan oluyoruz ne acı başa gelmeyen anlamaz boş ver doksanlar

Seni iyi anlıorum ben de çocuk istemiyorum eşim istiyor. Şimdi hamile olsam ne olurdu bilmiyorum. Ama endişelerin yersiz. Bu kadar endişeli olmanı çok mantıklı ve akıllı olmana bağlıyorum. İlla çocuğunu hayatının merkezine koyup kendi hayatından vazgeçmen gerekmiyor. Hem beraber eğlene bilir hem de kendine ve eşine vakit ayırabilecek kapasitede biri gibisin. En iyi annelik yapabildiğin anneliktir. Öyle çocuğuna bağımlı yapış yapış anneler o kadar sahte ki.. Elbette zor olacak. Ama bir süre sonra yoluna girecektir. Eşinle karşılıklı sevgi ve saygı ile zor günlerin de üstesinde gelebilirsiniz.

Evet bu dediginiz gibi simariklik. Icinizde yasama tutunan kendi canininzdan kaninizdan bir evlat. Her şeye tamam da eşinizin istemiyorsan sonlandira biliriz cümlesi nedir Allah aşkına? Oyuncakmi bu en ufak şeyde sıkılasınız? Istemiyordunuz emin değildiniz madem hic bulaşmasaydınız. Yarın siz ona bağlanır kabullenirsiniz anlık bir dusuk sağlık sorunuyla kayip giderse ellerinizden kahrolursunuz istemediğiniz gunlerin pismanligi coker uzerinize. Duygu karışıklığı korku endişe olur ama alışamadım sonlandıralım fikri simarikliktan ote vicdansizliktir. Istemeyen yapmayan birsuru insan var saygi duyarim ama siz bile isteye yapmissiniz. Evet catlakta kiloda olacak bendede oldu eşimle gezmemizde kısıtlandi ama içim de kıpır kıpır olan bebegim için daha fazlasına bile değer. Olmayan senelerce uğraş verip yıkılan aileleri düşünün Allah size ilk denemede nasip etmiş bunun kıymetini bilin bence..

İLK ŞOK DİYELIM BİZ BUNUN ADINA... zamanla onu ultrasonda gorunce ısınacaksınız...

Ne kadar ağır eleştiri. Kınıyorum sizi.

Bi bitmediniz ya Kadının ilk gebeliği Endişeli, kararsız ama yine de kendini eleştirebilecek kadar olgun Çocuğu olmayan o binlerce insandan biriyim ancak bu kimseye acemi bir anne adayını eleştirme hakkı vermez.

Muhteşem yazmışsınız...

Bize öyle mi dedi!!!! Eğer öyle dediyse... neyse beddua etmicem. İnan bazen böyle sinirleniyorum biliyo musun. Böyle tek denemede oluyor ondan sonra aaaaa ama kilo alcam çatlıcam tüh diyor. Biz burda çocuk yok bişey yok çoktan ilaçlardan kilo almış oluyoruz. Hani bebeğe bakabilir miyim korkusu olsa anlarım. Yapıp yapıp sonra kürtaj teklif etmek ne demek ya. Madem istemiyodun bu kadar korunsaydın yani. Ha madem bunları düşünmedi ok ama bu siteye hassassiyetini yazan insanlara sayıyla mı verdiler denmez. Ayıp ya cidden ayıp R

İnsanız hepimiz. Aslında çok acayip bir sorunun da yok. herkes hamile olduğunu öğrenince böyle birden sevgi kelebeği olmuyor. Ben de bu konu hakkında düşüncelerimi söyleyince insanlar beni yadırgıyor. Hamileliği sevmedim mesela. çok kısıtlanmış hissediyorum. Bebeği de isteyerek yaptım, ben de ovulasyon takip ettim. Ama hamile olduğumu öğrendikten sonra klozete sarılıp kusarken "Hangi kafayla hamile kaldım, yeter bitsin artık bu işkence" diye ağlıyordum. Herkes farklı tepki veriyor. Tam aradığın ya da kadına yaşaması dayatılmış duyguları yaşayamamış olabilirsin çünkü dediğim gibi bence bu bir toplum dayatması. Şükürsüz olduğunu düşündürüyolar insana. Çünkü hamile kalınca aşırı mutlu olmalısın Ben artık korkmadan söylüyorum, bana göre öyle bulutların üstünde gezinilen bi dönem değil. Biyolojik bir süreç. Kimi zaman keyif alıyorum, kimi zaman bi bıkkınlık geliyor. Kolay değil çünkü. Şu dönemde kendimde olacak değişmeleri kabullendim. İlk günler çok hasta hissediyordum ve kaygılıydım. Hiç sona ermeyecek bir döngüye girmiş gibiydim. Ama durumlara çabuk adapte olurum, hamilelik sürecimi kitaplardan kaynaklardan takip etmeye başladım. Ne değişiklikler oluyor ve olacak, ne yaşayacağız eşimle. Öğrendikçe rahatladım. Ben çok cefakar bi insan değilim, keyfime düşkünümdür. Bu yüzden korkularım vardı, bi kısmı hala var ama burada eşimin rolü devreye girdi. Üstümdeki sorumluluğu benimle paylaştı. Hem fiziksel hem de manevi olarak beni rahatlattı. Bu yolda beraber yürüyeceğimizi ve sürecin keyfini çıkarmamız gerektiğini biliyorum. Fazla düşünen ve A, B, C planları falan olan bir insansan hamilelik ve bir bebeğin sorumluluğunu alma düşüncesi insanı ilk başta afallatıyor. bilmediğin bir şey yaşıyorsun bu doğal bana kalırsa. Kendini hazırlamak için uzun bir süren var, zaman ve biraz çaba ile her şey düzeliyor Şimdiden tebrikler..

7 senedir çocuk sahibi olamıyorum. Boyle hissettiğiniz, düşündüğünüz icin size kızmıyorum. Saygi duyuyorum. Hekres içinde yaşadığını bilir. Evet insanlık hali hazır hissetmiyor olabilirsiniz korkuyor da olabilirsiniz. Fakat sana bir arkadaş olarak nasihat etmek isterim yaşın gelmiş 30'a belli bir yaştan sonra özellikle 30 ve üzerinden sonra daha da zorlaşıyor çocuk sahibi olmak. Cagimizin vebası haline geldi. Bi tane olsun hayırlısıyla kucağınıza alın. Nasil seveceksin emin ol. inan ki yıllardır hastanelerde derman aramaktan öyle yoruldum ki. cocuk sahibi olmak, olmamaktan daha korkutucu olmasın senin için. Nasibi varmış olmuş diğer türlü kendini de parçalasan olmayınca olmuyor. demekki hakkınızda Hayirlisi ilk ayda olmasıymış. Allah esirgesin bir kaç ay deneyip de olmasaydı bak o zaman hazır hissettim hissedemedim diye bir duygu kaliyor mu tutuşuyorsun. olmayack mi diye insani korku kaplıyor. Ben çok okudum formda ilk bebeğini istemeye istemeye hamile kalıp, hazır miyum değil muyum falan filan derken... bir anda Allah'ın takdiri kaybedince evlat askına düşenleri... Allah esirgesin, Sadece içindeki vesveseyi silip atman icin söylüyorum bunları. hamile kaldım tamamdır bitti diye birşey yok. Hayir mübarek aylardayiz dua et hayırlısıyla kucağına almaya bak. Haline şükret. Saglikli insanlarsınız Gül gibi bakar büyütürsünüz. Hic tatmadım ama evlat başka bisey hele bi doğsun gözün kimsecikleri görmez :) hic de korkma arkadaşım

Aynen bu düşüncede devam edeceksiniz:)) Telaş olmazsa bir şey olmaz. İki dakika ağlarsa bir şey olmaz.

Alışırsınız! zamanla kabullenirsiniz.. doğduktan sonra ilki doğmuş dersiniz..

Geçicidir diye düşünüyorum bu hisler. Planlı bir şekilde hamile kalmışsın aldırırsan üzülürsün bence. Biraz zaman tanı kendine. Kimler annelik yapamıyor sen mi yapamayacaksın :).

Lutfen aldırmayı dusunme zManla onun varlığına alısıcak siniz. İlk Basta aynı tepkileri bende vermiştim hatta konu bile acmıstım ama inan gecıyo hele Bı doktora gıdın oynamaya baslasın Bı kac aya cok seveceksin.

Hanımlar lütfen kırıcı yorumlar yapmayınız. Allah dileyen isteyen herkese bebek sahibi olmayı nasip etsin inşallah fakat gebelik döneminde bu tip düşünceler normaldir, gebelikle birlikte hormonal değişime uğruyoruz, bu duygu durumumuza da yansıyor, bu sebepledir ki gebelikte yaşanan bu duruma hamilelik depresyonu, doğum sonrası da lohusalık depresyonu diyoruz. Bu tıbbi bir gerçektir, bu depresyon sebebiyle iyi anne olamama, bebeğine yetememe, eskisi gibi olamama vb kaygılar yaşanır, herkes yaşayacak diye bir kural yoktur ama hamilelik depresyonuna giren kişiler kötü anne değildir, sorun hormonaldir, bu sebeple rica ediyorum, hamilelik depresyonuna girmiş bir hemcinsimizi üzecek yorumlardan kaçınalım. Konu sahibesi size sağlıklı bir gebelik diliyorum, gebelik ve anne olmayla ilgili duygu karmaşanızla tek başına başa çıkamıyorsanız lütfen bir uzman yardımı alın, faydası olacağını düşünüyorum ki yaşadığınız bu sorunu yaşayan birçok kadın var.

ne diyeyim ki

Bende eşimi kıramadığım için korunmayı bıraktım nasıl olsa 6ay 1 sene sonra ancak olur demiştim ki korunmayı bıraktığım gibi hamile kaldım Reglim gecikince test bile yapmamıştım sonuçla karşılaşmaya hazır olmadığım için :) Sonra zamanı mıydı vs diye çok düşünüp eşime de yüklenmiştim hatta senin yüzünden zamansız oldu diye Çünkü biz tayin dolayısıyla ayrı şehirlerdeyiz şuan ben yalnız geçiriyorum hamileliği Böyle daha da zor Ama içinde kıpır kıpır hareket ettiğini hissettiğin an bütün bu düşünceler uçup gidiyor İyiki diyorsun Bu halin çok normal, geçecek Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah.

Ben kendi isteğimle çocuk sahibi olmamayı seçtim içimde en ufak bir heves yok. Ama siz istiyorsunuz ki planlayıp hamile kalmışsınız. Şimdi yaşadığınız korkular çok normal bence; hem bir hayatın sorumluluğunu alacaksınız hem de kendi hayatınız değişecek korkmasanız tuhaf olurdu. Duygularınızdan utanmayın dilerseniz birkaç seanslık terapi alın içinizdeki korkuların kaygıların sebepleriyle yüzleşin. Ben bebeği kucağınıza aldığınızda ona baktıkça emeğiniz anılarınız biriktikçe bütün korkuları aşan bir mutluluk hissedeceğinizi düşünüyorum şimdiye kadar bebek sahibi olduğu için pişman olan kimse görmedim. Kürtaja kesinlikle karşı değilim ama siz isteyerek hamile kalmışsınız iyice düşünmeden sonlandırmayın sonra üzüleceksiniz diye düşündüm yazdıklarınızdan. zafya

Ben kürtajın yasal olmasına karşı çıkan biri değilim. Çünkü istemeyen biri, bunu her türlü yapar, kendine de zarar vererek. Ben, bunu özgürlükmüş gibi görenlere karşıyım. Bunu önemsemeyip hamile kalanlara, kürtajı çıkar yol görenlere. Çocuğuna aşırı bağlı olanlar insanlar, bazen bu durum nedeniyle ciddi sıkıntıya girip çocuklarına zarar da veriyor. Ben tavrımı bu olay için koyuyorum. Yoksa neler neler yaşayanlar var.. Ama bu olayda rızayla hamile kalıp istemiyorum demek ciddi manada sıkıntı. Hamilelikte korkular olur elbette. Ama ben istemiyordum, millet dedi diye yaptım, niye oldu ki modu var. Yoksa, her iyi anne hamilelikte endişe duyar, ya bakamazsam ya başına bişey gelirse, doğurmasam mı acaba vs... Bunlar bir yere kadar normal tepkiler. Ama bu olay öyle gelmedi bana hiç.

Evet bi donem olabilirsiniz tuvalete gidemedigi halde gulenlerden eger bebeginize tek basiniza kimsenin yardimi olmadan bakmak zorunda kalirsaniz. Bebek olduktan sonra inanin kita degistiren tanidiklarim var sirf ailesine yakin olmak icin ki bu insanlar yabanci.. ilk bebegim kolikti, 6 ay bi damla ne uyudu ne uyuttu.. insan vicdan yapmazsa atar bebegi yatagina, bagira bagira yatar bebek, anne de uyur ya da kafa dinler ki bunu yapmak cok guc. Kendi icin yasamayi beceren annelerin ya esi cok yardimci ya parasi var ve gercekten yardimcisi var bebek icin veya aile buyukleri cocuga goz kulak oluyor. Ben 8 senedir yurtdisinda yasiyorum, komsuluk yok, aile yok, esim surekli gorevde ve iki cocugumun annesi babasi hatta enistesi olma gorevini dahi ustlenmek zorunda kaliyorum.. Iste o zaman tuvalete gidemese de sukreden, kendini kenara birakip cocuklarini buyuten anne olmak zorunda kaliyor insan.. Keske hayatlar insta annelerinin hayati gibi olsa ama bazilarinin yuku digerlerine gore agir oluyor.

Saygıdan bahsetmek ve giriş cümleniz.. hmmm.. Ve bana 'sen' deme hadsizliği... Kafanız baya karışık olmalı. Kalbi kırık kimseye laf söylediğimi iddia edemezsin, birini küçümsediğimi de. Bu kadar rahatız olan konuya girip okuyup kendini üzmemeli. Ama bi bahane gerek değil mi?Acınızı kusacağınız bir şey gerek, mutsuzluğunuzun acısını çıkarmanız gerek. Ne yazık ki o ben değilim. İlahi adaleti sorgulamaya korkarsınız da gidip orda burda elle tutulur bir şey bulup ona saldırırsınız. Siz de haklısınız. Kalp hastası bi insan mesela, yolda yürürken sigara içen birinin elinden sigarayı alıp "Burda normal nefes alamayan var sen utanmadan kalbin sağlıklı diye içiyorsun kendi sağlığını düşünmüyorsan bari hastalara saygın ol" diyip o sigarayı yere atıp tavır gösterebilir mi sizce?Gözümde böylesiniz işte. İçinizden "Ah ben nefes almakta zorlanıyorum başkaları sigara bile içebiliyor" diyebilirsiniz yalnızca ya da "sigarayı içmeseniz umarım bırakırsınız sağlık kıymetli" filan gibi kibar eleştiriler yapabilirsiniz. Bana dilediğiniz merhamet yerine kendiniz için rica etseniz belki dua kapınız açıktır hakkınızı benim için harcamasaydınız keşke. Ben yine siz ve sizinle aynı sağlık sorununu yaşayan tüm kadınlara sevgimi gönderiyorum, hiç yılmayacağım bundan birilerinin iyi olmasına toplumca çok ihtiyacımız var. Umarım herkes mutlu olur, hayattan umduğunu bulur, sevgiyle dolar içleri, başkalarına da sevgiyle bakmayı öğrenir, öğretir. Önceki

Planli ama isteksiz bi hamilelik.. Hayir. Bebeğini istemiyor degilsin. Ben hic böyle dusunmedim sadece başlıkta da belirttigin gibi korkuyorsun. Ne olacagini bilmiyorsun. Seni neyin beklediğini. bebek nedir nasil buyutulur alti nasil temizlenir, aglayinca ne yapilir kisaca o bebegi hayatta tutmak icin ne yapilir hicbir fikrin yok. Belkide korktugun doğum dur. Ama merak etme bu konuda yalniz degilsin. Yuzlerce kadin var. Ilk defa anne olan. Onlardan 1 taneside benim :) cok şükür. Evet eskisi gibi olmicak hayatın. gecen gündüze gunduzun gecene karisacak. Mesela gun icinde asla 2saatten fazla uyuyamayacaksin. Neden mi? Korkudqn. Bebegime ben uyurken birsey mi olacak. Ya yan doner de burnu kapanir nefessiz kalirsa. Ya sirt ustu yatarken kusarda kusmugunu yutar genzine kacar nefes alamazsa oksurmekten. Ya düşerse Ya Ya Ya... Hissettiklerin kesinlikle gecici sabirli ol olurmu. Sakın ha eevladina, melegine kiyma o senin yavrun. Sen artik onun annesisin. Ve o artik yaşıyor. senin canindan besleniyor ve senin bedeninde buyuyor. Buyudukce kalbine yaklaşacak ve inan bana orda cok guvende hissedecek kendini. Catlaklar ici ne krem ne su bu. Hiçbirisi ise yaramiyor. bilimsel olarak catlak onleyicikrem olsaydi hicbir kadinda olmazdi dimi? Annene, varsa dogum yyapmış ablana bak. Onlarim gobegi catlaksa buyuk ihtimal sendede olur, eger yyoksa aldigin kiloya bagli sendede olmaz. Genetik yani. Bellide olmaz ama. Vucut yyalinla alakalı kisaca. Ama genetik de cok etlkili Ben bebe yagi kullaniyodum. 5. aydan sonra kestim kullanmayi. Suan azicik gobegimin altinda catlak var. Oda yoktu. Ne ara oldu hicbir ffikrim yyyok. Saniri. Dogum yyaparken oldu. Oyle tahmin ediyorum yani. Kilo aliminda yyaglihamurisi veya yemeklerden, tatlidan, tuz tüketiminden ve fast food dan uuzak durursan max 10-15kilo arasi doguma girersin. Zaten dogumlaberaber bebegin kkilosunu gore yaklasik bi 7-8 kilo arasi gidiyor. ben 11kilo almistim. Ve 7bucuk kilosu dogumda gitti. Esinle yasacagin ev hayati tabii ki eskisi gibi olmicak. Cunku esineve gelince artik senden once oglum veya kizim nerde dicek. Onu opecek koklayacak. Onun yaninq yatacak onu sevecek. Kisacasi ikinci planda kalacakskn. Amabunu fatk etmen. Uzun surebilir. Cunku esi n le ayni sseyleri yapıyor olarak bulacaksin cogu zaman kendini. Hamilelik 9 ay. Ve o kadar ozel o kadar guzelki. Suan kendi e ve bebegine eziyetediyorsun sadece. Ne bunalimi ya Cik su ruh halinden annesi. Sana ddepresyon yasak. Bak kirkim cikmadi hala. Ne hamileyken nede suan depresyona carta curta ggirmedim. Ha duygu durum degisikligi elbette yaşadım. Agladim güldüm ofkelend im. Ama bu her insanda olan duygulardi. Anormal bi surec yasamadim. Sende yasamayacaksin rahat oI Isteesende Istemesendeee Ultrasyonda goreceginiz o minicik nokta senin melegin. Ve hayatinin merkezine yerlesmek icin oracıkta büyümeye çalışıyor. Biraz cesur ol. Bu ne ya böyle. Naz yapma guzel annesi. Bak o simdi hissediyor. Lutfen ona iistenmeyen bebek muamelesi yapma. ŞŞükrettttt. Insanlar yyyillarca anne olamamakla sinanıyor. hamd olsun de. Bi bismillah cek. Icinden bi dua oku telefonuna su haftalik gebelik takip uygulamasindan indir. Eglenceli ve bilinclendirici uygulamar var. Merak etme. Iyi bir anne olacaksin. Hemde cok iyi olacaksin. Inan bana bu ruh halinden cikip kendine geldiği n zzaman ben ne düşündüm böyle diceksin.. Inşallah yanlis bi karar vermesssin Insallah bi avazda kavusursun melegine. Guclu ol. Sakin vesveselere kulak asma. Bu dunyada yiyecek bir lokma ekmegi icecek bir yudum suyu var demekki. Yasama sansini almayin elinden.

Çocuk oyuncak değil. Tam istediğinizden emin olmadığınız bir şeyi nasıl bir cesaretle yapıyorsunuz? Kusura bakmayın da olmuş bir kere diyemeyeceğim. Ebeveynlerin yanlış kararlarının sonuçlarını çocuklar bir ömür çekiyorlar. Biz kan testini aldığımızda eşim beni öpmüş oturup ağlamıştık sevinçten. Ondan sonra hayatımız o oldu. Böyle olmadık. Çünkü gerçekten istiyorduk, hasrettik. Siz gerçekten istememişsiniz ki kendiniz de diyorsunuz. Eş ve çevre hatrı için çocuk yapılmaz.

Şuanda sadece duygu karmaşasına girmişsin doğal olarak. Bende de oluyor yetebilecekmiyim, nasıl olacak gibi gibi. Hele ilk çocukta bu daha baskındı. Düşünceleriniz normal bu yüzden hamileliği eziyet yerine tad çıkarmaya bakın derim. Her haliniz ile meleğiniz etkilenir. Sağlıklı gebelikjler...

nasıl verdin sen kilolari benim de 1,5 yaşinda bebegim var. 80 ile doğum yaptım.. 92 kiloyum

Niye kadınlara ille de "eşşek gibi seveceksin anne olmayı" dayatması yapılıyor anlamıyorum. B. kunu temizlerken de keyif alacaksın, aylarca ağlamasından şikayet etmeyeceksin, bir bardak su içmeye vaktin kalmıyorsa da şükredeceksin vs vs.. Yok artık. Çocuğunuzu muhakkak çok seveceksiniz. Aksi istinai bir durumdur. Ama anneliği sevmek zorunda değilsiniz. Ben yetiştirdiğim çocuğun nitelikli insan olmasına bakarım gerisi kimseyi ilgilendirmez. Siz de bu kadar kaygılandığınıza göre iyi bir anne olacaksınız korkmayın sevgili konu sahibi.

Kızlar kayıp Miray bulundu burcubahar0635 what u get is what u

Konu sahibi aldırmak istediğini nerede yazmış da bunun üzerine gidiyorsunuz? En başta yazmıştı zaten aldırmayacağını. Her hamilenin yaşayabileceği, belki de hormon kaynaklı bir sorunu şımarıklık olarak değerlendirmek haksızlık. Allah her isteyene bebek verir inşallah. Yanlış anlamalarla birbirinizi kırmayın.

Bunun geçici bi his olduğuna garanti veriyorum.

Ha bu arada ben 20kg aldim hamileligimde su an verdim hepsini 1.5yasina giricek bebegim.. cok fazla catladim krem kullanmama ragmen.. cok onemserdim gobektir beldir spor yapan biriyimdir falan ama ne yapayim yani.. yanlarim kaplan tirmigi gibi adeta koca koca yariklar olustu. Goguslerim yerlerde surunuyor onceki halinden eser kalmadi.. ama vucudum duzgun kalsin dye istemese miydim kizimi.. kizin simdi olcak deseler, is bulayim blmem ne diye evliligi ertelemek isteyen ben 10 yil once de yapardim evlenip :) hic biseyi umursamazdim..

Benim anlamadığım birşey daha var. Esiniz bu kadar isterken daha internetten cocuklarin isimlerinin anlamlarina bakarken nasil sizr sonlandirabiliriz diyor. Bu hakki kendinde nasil görüyor. Ayrica yasiniz 30 cocuk sahibi hemen olabildiniz diye zannetmeyin ki 2. Cocugudq hemen yapabilceksinuz. Kimisi ilk cocugu yaoiyor 2. De tedavi görüyor. Biliyorsunuz dimi? Esiniz cahilce konusuyor konusmalarina canak tutmayin. Yazık gunah o cocuga da. Oyuncak mi bu ya

Çoğu hamilenin yaşadığı duygu bunalımı bu. Köklü bir değişim, çok büyük bir sorumluluk var çünkü. Hamilelik bunalımı, lohusa depresyonu var olan gerçekler. Ama bu üzüntülerle en güzel dönemler kaçırılıyor hep. Bi kısır döngü içine giriyor insan. Pişman ol, mutsuz ol; mutsuz ol, pişman ol. Bence çocuk yapmanıza sebep olan o güzel şeylere biraz daha fazla yönelin. Bu 9 ay içinde ruhunuzda bedeninizde hazırlanacak. Bu yüzden uzun bir zamanda hayata geliyor bebek. Aldırmayı falan sakın düşünmeyin. Geçici bir dönemdesiniz.

Önce isteyerek yapıp sonra olunca bir anlık korkuyla bebeği aldırmayı dahi düşünmek!!.. Mecbur kalınır ayrı, aldırmak zorunda olman çok ayrı ama Keyfi olacak şekilde bebek aldırmak akıl karı değİl... Ve emin ol herkesin endişeleri oluyor ama o bebeği gördüğün anda veya hissettiğin anda hepsi geçecek.

kriter izafi bir durum ve benim için zeka önemli.. zeki olmayan insanlara tahammül edemiyorum. eşi, karısının nereye kadar istemedigini merak ettigi icin aldiralim teklifinde bulunabilir olayın iç yüzünü bilmiyoruz sonuçta.. ayrıca çok isteyip uzun sure olmayip da olduktan sonra boşluğa düşen insan sayısı da yadsınmayacak kadar fazla.. belki de bu tip tepkilere maruz kaldıklarından bir cogunun sesi çıkmıyor.. olayı kendi acınızdan degerlendiriyorsunuz. konu çocuk sahibi olup olmamasi değil böyle bi kıyaslama olmamalı bikere herkesin derdi kendine en büyük.. ben olaya objektif baktığımda olmaması da gerilim sebebi, olup iyi hissetmemek de.. bu kolay bir sey değil. tüm hayatı degistiren bir şey.. herkes bunu mutlulukla karsilayacak değil baslangicta, ki zorunda da degil.. arkadaşın biri demiş eşek gibi seveceksin diretmesi ne diye.. aynen öyle..

Ben de öyle. Gebelik sayfasında takılan arkadaşlar tanır beni. Yığınla tedavi, ilaç, iğne, operasyon her ay ağlamalarla geçti zamanım. Ondan yorum yapmayayım dedim. Yapsam gercekten baya baya bi ay boyunca ban altında kalacak kadar ağır konuşurdum

catlaga karsi badem yagi, hindistan cevizi yagi sureceksin. Kilo fazla almak istemiyorsan saglikli beslenip asiri hamurdan, kizartmadan, tatlidan, paketli gidalardan, sekerli asitli iceceklerden uzak duracaksin. Saglikli beslenen biri gayet 10 civari kilo alarak fazla agirlasmadan doguma girebilir. Ama duygusal açidan çozumler boyle elle tutulur degil maalesef. Sen hazir hissedemediysen biraz daha beklemeliydiniz cunku planliymis... Olduysa da o minicik yavru sevilmeyi kabul gormeyi hak ediyor cunku o size demedi ki beni dunyaya getirin, siz istediniz ve sonuc olarak o bebek olustu... Hic kabullenemiyorsaniz psikolojik destek alabilirsiniz.

Binlerce insan bunun hayalini kurarken onlarca tedavi görürken bu yüzden bunalımlara girerken siz bu şekilde onların yarasına dokunur gibi şımarıkca bi başlık açamazsınız!!!!! Aldıracaksanız da bundan destek beklemeyin kimse cani değil o konuda!!!!

Bunlar geçici duygular. İlk etapta herkeste bir korku, kaygı, acaba oluyor. Aynı şeyleri bende düşündüm halbuki deli gibi bebek isterken ama hepsi geçti.. İçinde büyümeye başlasın sana tekmeler atsın unutursun. Ömür boyu iki kişi yaşayacak değilsiniz ya bugün olmasa yarın olacaktı.. Güzel duygular canım bunlar, kıymetini bil.

Önce yap sonra isteme Valla tam dayaklıksın

Bende hamilelikte lavaboda kusarken ben ne yaptım istemiyorum çocuk flaş diyordum Şimdi kuzum uyuyor bakmaya kıyamıyorum Gel git ler çok normal hormonlarında etkisi var Hamileyim çok mutlu olmam lazım diye birşey yok bence Ben anne olmak ne demekmiş bebeğim doğduktan sonra hissettim Hamileyken hiç bişey hissetmiyordum

Ah canım benimm, ne kadar iyi anlıyorum seni bir bilsen.. Yaklaşık 7 yıllık evliyim. Evlenmeden önce o kadar çok çocuk istiyordum ki. Ama sonra ne oldu bilmiyorum, hiç istememeye başladım. Kariyer hedeflerimi bahane edip, uzun bir süre erteledim çocuğu ama en son aileme ve eşime söz geçirememeye başlayınca geçen sene denemeye başladık. Allah'tan hemen tutmadı. Herkes tutmadıkça çok üzüldüğümü sanmıştı, ama ben sanki ötelendikçe seviniyordum. 10. ay sonunda bebek tuttu ve hamile kaldım. İlk başta çok sevindim nedense, beklemediğim bir şekilde. Ancak sonra bir anda hafif bir depresyon yaşadım. Olur da çocuk düşerse kesinlikle tekrar denemeyeceğim, eşime bunu söyleyeceğim ve eğer kabul etmezse ayrılırız diye düşünceler geçiyordu kafamdan. Bu halim 1 ay kadar sürdü, hemen hemen 9. haftaya kadar. Ama sonra ne oldu bilmiyorum yavaş yavaş bu fikre ısınmaya başladım ve şu an büyük bir heyecanla oğlumu bekliyorum. Bence sabret, bak göreceksin öyle bir alışacaksın ki.. Benim kadar kaç kişi kaçmıştır çocuktan bilmiyorum ama ben bile bu kadar ısındıysam emin ol sen de ısınır ve seversin. Kendine ve evladına şans ver. Sakın suçlama kendini, bu hissettiklerin çok normal. Hepsi geçecek. Sevgiler..

Bana da hadsizlik gibi geliyor ama hassaslar diye susuyorum.

He biz çocuk isteyenler sayılı oluyoruz öyle mi mübarek ayda sizle tartismaya gerek yok haklısınız L

Merak etme kuzucuğunla ilk tanıştığın anda bambaşka bir insan olacaksın... Ben de hiçbir zaman çocuk düşkünü olmadım ve istemeden hamile kaldım, hamileyken bile çok bir duygum yoktu anneliğe dair ama doğduğu anda ebe bana gösterdiğinde ağlamaya başladım, dünya bir yana oğlum bir yana, iyi ki anne olmuşum hayattaki tek doğrum o benim... Senin de çok iyi bir anne olacağından kuşkum yok :)

Bence istemiyorsaniz aldirin, ama kocanizdan da ayrilin, o cocuk istiyor siz istemiyorsunuz, bu cok onemli bir sorun iliskide. Ozgurlugunuzu tamamen kaybedeceksiniz, iliskiniz muhtemelen hic bir zaman eskisi gibi olmayacak. Kocanizla belki de ayrilacaksaniz, her evlilik sonsuza kadar gitmiyor, ozellikle ilk 5 yili gecirmemis evlilikler %50 ihtimalle bitiyor. Bunlari hesaplayin, cocuk yapacaksaniz her seyi goze alin. kinalikadin Cahil kimsenin yanında, kitap gibi sessiz ol.. Anneler

Eşinizle siz hayatı biraz daha yavaş ve düşünerek yaşayın. Önce istemediğiniz halde iknayla hamile kalıyorsunuz, sonra bir duygu karmaşasında aldırsak da olur diye konuşuyorsunuz. Biraz yavaş... Büyük kararlar alınırken 10 kere düşünülür üstünde gerekirse. Bir durun, çocuk isteyip istememekte acele etmişsiniz de, artık olmuş, kendinize hamileliğe alışmak için zaman verin, yani madem ovulasyon gününe kadar takipteydiniz. Bu şekilde hayatta çok hatalar yapmaya meyillisiniz ikiniz de. Biraz olgunlaşma ve yavaşlama vakti gelmiş. Çocuk oyuncağı değil ki bu iş, etraf iknasıyla yap, sonra ilk bocalamada aldır... Bir daha büyük kararlar almadan önce 1 adım ötenizi de düşünerek karar verin.

Korkularınızi anlıyorum ama kalp atışlarını duyduğunuzda tepkiniZ ve hissettikleriniz eminim değişecek babayla beraber gidin ve o minicik meleğin nasıl geliştiğine şahit olun eminim iyi anne olucaksiniz endişe etmeyiniz

oğlum 3 yaşına geldi acaba erken mi diyorum kendi kendime :/ şaka tabi bunlar geçici inanın siz anne olmaya çok erken başlamışsınız endişeli ve mükemmelliyetçi bir anne he iyi mi tartışılır kendinize ve çevrenize hayatı zindan eden annelerden nerden mi biliyorum kendimden:) şimdi rahatım baktım olmuyor bıraktım rahatız şimdi bunları düşünmeniz normal ama fazla kaygilisiniz bunu asmazsanız hamileliginizin tadını çıkaramazsınız eşiniz de dut yemişe dönmüş şimdiden başlamayın allahınızı severseniz hele bi çocuk doğsun o zaman adamın burnundan getirirsiniz sevgiyle kalın...

İşte, arkadaş "kiminin şikayet ettiği durum kiminin en büyük hayali" sözünün kanlı canlı örneği. Rabbim size yeniden nasip etsin inşallah

3 senedir çocuk için ugraşan sürekli tedavi gören defalarca aşılama yapılan tutmayan tüp bebek için gün sayan biriyim hala umudum yok. sen ilk denemede kalmışssın hemde planlayarak şükret ne olur ya. mucizen içinde Allah sana nasip etmiş hemen ne güzel. o çift çizgiyi görmek için bizler o kadar dua ediyoruz ne otlar çöpler içiyoruz gene olmuyor. muhtemelen zor olur ama bebişin dogdugunda yüzünü gördügünde emimim bütün korkuların geçer çok iyi bi anne olursun inşallah.

Ben çok istiyordum çocuk sahibi olmayı ve oldu şimdi büyüdü bir yaşına yaklaştı hiçbir şey eskisi gibi değil ve olmayacak bir daha. Evet çok güzel bir duygu senin bebeğin insan kıyamıyor her şeyden sakınıyor ama o kadar çok fedakarlık istiyorki şuan kendim için hiç özel bir şey yapamıyorum tek başıma bakıyorum yakınlarımda oturan ailem akrabam yok eşim akşama kadar evde yok özlemiyor değilim eski günlerimi ama çok şükür rabbim verdi emanet yapcak bir şey yok. Bunları böyle düşünen birine söylemek istemezdim ama maalesef böyle ben mi kötü anneyim yoksa annelik ağır mı geldi bilmiyorum.

Ne de olsa bunları kaçınılmaz şekilde yaşayacaksam şimdiden dert etmeme gerek yok sanırım :) Bi de bütün bu saydıklarınızın hepsiyle ben tek başıma başa çıkamam, babalık da kutsal az da o uğraşsın Bi tek şu duşa tuvalete gidemiyorum durumunu ben de yaşayacak mıyım çok merak ediyorum. Çünkü bunu herkes söylüyor. wc maksimum 5 dk, duş 10 dk sürüyor bu çocuklar hiç mi uyumuyor ya da kendini oyalayarak durmuyor? Ya da 10 dk ağlasın mesela bişey olur mu diye düşünüyorum ben. Geçen gün arkadaşımla dışarı gidiyorduk, arabada arka koltukta bebeği yalnızdı ve ağlamaya başladı. 5 dk lık yolumuz vardı kızın eli ayağına karıştı. Ben pek etkilenemedim 5 dk ağlasa kendini paralasa bile ne olacak ki? Güvende annesi yanında birazdan kucağına alacak ama arkadaşım çok vicdan yaptı. Bilemedim ya ben biraz rahatım galiba bakalım başıma neler gelecek SIFIR MOD %100

Çok istemiştik eşimle ve emindik bu kararımızdan.. hamile olduğumu öğrendim yine aşırı sevindik.. Sonra ertesi gün oldu.. kafamda deli gibi sorular çoğalıyor bolune bolune artarak değişerek.. yatıyorum sürekli ağlamaklı bi mutsuz gibiyim.. tüm gün uyuyorum.. evden çıkmak istemiyorum.. Sonra geçti.. sorular azalmadı ama cevap bulur oldum.. sakinledim.. şu an çok yeni bir durum.. zamanla düzeleceksiniz..

Bebekler istenmeyen yerde dirmaz zaten merak etmeyin cok hayal kurmayin bence.. Önceki

Bence kötü yorum yapmak yerine yasamadığınız hisleri eleştirmek yerine konu sahibini yatıştırmaya çalışırsak daha iyi olacak

Tabiki hic birsey eskisi gibi olmayacak. ama olacak hersey cok anlamli olacak.8 yil 2 kayip bir suru zimbirtidan aci ve tedaviden gecmis bi anne olarak sukur edip bebeginizi dusunup mutlu olmaya bakin. suan ilk aylar garipsiyorsun ama icinde hissettikce kipirdadikca anlamlasacak hersey. o istemedi sizi siz istediniz allaha sukurde dileginiz kabul olmus.

Kolay bulduğun için istemiyorsundur. Tüp bebek bölümümü açta bir oku istersen.

Zeki olmak hayattaki tek kriter olsaydı ooo. Merhamet diye birsey var. Konu sahibine merhametsiz demiyorum yanlis anlasilmasin. Karnindaki evladina merhamet etsin ama. Sevsin onu. Birakmasin. Annelik kriterleriyle ne alakasi var. İstemiyor ama ovulasyon testi yapiyor deniyor. Olunca bu cok kötü biseymis istemiyormus gibi dillendirmiyor bile cok fazla. Esi aldirabiliriz diyor. Daha ne kadar gariplik olabilir bilemiyorum. O yüzden bu neyin kafasi dedim. Ezgi

Ozel basliginiz tamda konu sahibine gore imiş. C

Keşke benim olsa

Insan neye ugradigini sasirip kisa sureli bir şok yasiyor.. 20. haftadan sonra kipirtilari farketmeye basla da gel bu yazdiklarini bi oku.. :) Bence normal bunlari dusunmen... cocugun dogunca diyceksin ki, kocamla olan eskisi gibi iliskiye de baslarim vs vs. Cocuguna yogunlasicaksin ve pek de umrunda olmycak obur isler :) Sanki o hep varmis gibi oluyor inan bana..

Allah o yavruya mutlu bir yuva nasip etsin. Annesi cook sevsin onu insallah amin.

Hamilelik öncesi sıfır beden ve kastan ibaretken hey gidi günler.. Hamileliğimin 5. ayında talihsiz bir olay nedeniyle sporu bıraktım ve +20 kiloyla doğuma gittim. Bebeğim 1 yaşında şimdi, kilolar gitti vücudun şekli tabi ki bozuldu. Kilo, vücudumun şekli inanılmaz önemsediğim konulardı benim. Hala önemsiyorum amaaaa Bebeğim bir yana dünyalar bir yana. Hergün o gün ne yaptıysa onu anlatıp anlatıp eşimle eğleniyoruz. Daha güzel bireğlence, keyif yok bizim için. Hayatınıza hayal dahi edemeyeceğiniz güzellikte bir renk gelecek diye düşünün

Doğumdan sonra da bir sürü sorular kafamızda dönüyor, sürekli anneliğimizi sorgular hale geliyoruz, kızım 15 aylıkken gizli ateşle havale geçirdi, oynarken kucağıma yığıldı birden, dondum, öldü diye feryat ederken bir yandan da ne biçim anneyim, ben anne olmayı beceremedim diye ağladım, o günden sonra her gece başına gidip ateşini kontrol etmeye başladım, ateşlendiğini fark edememekten korktum, yetememekten korktum, iyi yetiştirememekten, onu anlayamamaktan, anne çocuk bağını kuramamaktan korktum, büyüdü çevresinden gelebilecek zararlardan korktum, hala korkuyorum, çocuk sahibi olmakla bitmiyor ki iş, anneliğinizi durum ve olaylara göre deyim yerindeyse sürekli güncellemek zorunda kalıyorsunuz, ömür boyu sorumluluklarınız var ve bu sorumluluklardan korkmak çok insani bir duygu bence.

Çalışıyor musun canım meşgul olduğun şeyler varsa kafanın dağılmasına yardım eder. Ayrıca bu süreçte maneviyat maddiyattan daha önemli bence kendini nerde nasıl rahat huzurlu hissediyorsan orada olmaya çalış Ezgi

Ben burda 'ya anne olmayı sevmezsem?'sorusuna takıldım. Anne olmayı sevmemek mi?öyle bir ihtimal %1 dahi yok. Evladınızı sağ Salim Allah'ın izniyle bir kucağınıza alın tekrar konuşalım. Sevmek ne kelime ona tapacaksınız. O güldüğünde dünya çok güzel bir yer olacak tecrübeyle sabit:)

Esine cok kizdim kimki o ya. ne guzel sonlandirirmis omu verdi canini. boyle dusunmeyin derim daha onunuzde koskoca dokuz ay var ilk aylar dusuk tehlikesi cok yiksek Allah korusin bir kaybedersin o vakit basini vurursun taslara. istemedim Allah da aldi elimden. ben alti yil ugrastan pek cok tedavi sonrasi anne oldum. hermuayene de odumkopuyordu kalp atisini alamicaz diye sag salim kavusayim Allahim diye dua ettim hep. insanlar hastane kapilarindaperisan oluyor dunyanun parasini dokuyor. Herseyden once sizi cok kinadim kimsiniz siz ki olmus biseyi aaa vazgectim hazir degilim diye oldurme hakkini kendinizde buluyorsunuz. rahatiniz zevkinizbukad onemliydi korunup hamile kalmamaliydiniz.. sizebirsey diyimmi biraz acimasiz olacak ama insallah cocugunzla imtihan etmez Allah sizi. O bebegin yerinde olmak istemezdim yazik daha anasi babasisi simdiden sevmiyor istemiyor rahatlari bozulacak diye oldurmek istiyorlar cok yazik... siz dunyaya boyle mi geldiniz bebek olmadinizmi annenizin rahati bozulmadi mi yada annenizi seviyomusunuz o size biz seni istemedik ama dogdun dese napardinizbir dusinun... cok kizdim coook sey var soyleyecek... sakin o bebegi aldirmayin acisi cikar aheste aheste Allahin adaletide azabida muthistir unutma onu sen tasiyorsun karninda kocan deyil. Annelik hissedilir bir hisseymeye basla kalbini bir duy pat pat o atan kalbi yine birsey hissetmiyorsan dogur yetimhaneye ver ne denir biri sahiplenir belki annelige hasret biri... sende mutlu hayatina devsm edersin zayif fit huzurlu bir sekilde musmutlu yasarsin kocisinleeeee...

Konuyu tekrar okudum, ama konu sahibine hangi noktada kızdınız hala anlamadım. Normal değil mi telaşlı olması? Kadın, hayatının tamamının değişeceğinin bilincinde, endişelenmek normal değil mi cidden?

Ben test sanmistim. Herneyse. Takibini yapmissiniz iste. Bence korkularinizi yenmeye calisin derim. kartanesi8892 Baby loading %24❣ Minik Ahududumm❣ tek ayak

Ilk anneliği yasayacak her anne eminim ki eski hayatımı özler miyim diye içinden geçirmiştir bende dahil olmak üzere :) bunlar normal düşünceler çünkü daha önce yaşamadığın bir deneyimi yaşayacaksın o yüzden hiçbir fikrin yok karamsarlığa düşmen normal. Amaaaaaa doktor kontrollerine gidip geldikçe bebeğinin santim santim büyüdüğüne şahit oldukça içindeki kıpırdamalarını hissedince minik minik avuç içi kadar kıyafetler almaya başladıkça elinde olmadan bağlanacaksin yavruna :) Yeni doğum yapmıştım 1 hafta 10 günlük falan. Evimde kv. ye oğlumu bırakıp markete gitmiştim. Dönüşte kaldırımın bir köşesinde 1 aylık var yok bir yavru kediyi annesini emerken görünce ağlamıştım direk gozumun onune oğlum gelmişti. Onun ufacık ve savunmasız hali bana muhtaç olması. Birde ben henüz 1 aylık evliyken plansız bir şekilde hamile kaldım :) acemilik diyelim Hazır hamilesiniz yaşınızda gelmiş bence artık. Maddi gücünüz ve sağlığınız yerinizdeyse yazık olur bence o yavruya aldırmayı dusunurseniz. Annenizle iliskiniz nasıl bilmiyorum ama bebeğinizin yerine kendinizi koyun ve annenizin sizin hakkınizda bu şekilde düşündüğünü düşünün? Ben hep böyle düşündüm ve öyle baglandım yavruma

Bu soru isaretlerinle tam da bilincli annelerden olacaksin bence. Bana sey de ters geliyor. Cocuga tablet verip/tv izletip sosyal medyada takilmak, millete anlatayim diye oyun gruplarina gitmek vs vs. Eee cocuk yetistiriyorsun da sen kendini nasil gelistiriyorsun diye sorarlar adama. Yoksa onu yetistirirken paslaniyor musun. + Merhamet asilanmiyor. Kucuge, yasliya, hayvana -hatta dogaya merhamet gostermeyen/saldiran cocuk benim gozumde iyi yetistirilmis bir cocuk degildir.

Ovulasyon testi yapmadım o nerden çıktı. Normal döngü takibi. Hatice

Korktuklarinizin belki bi cogu basiniza gelecek ama yine de ona bakarken iciniz eriyecek aşkla bakacaksiniz iyi ki diyeceksiniz... kuruntulari birakip hamileligin tadina varin.

Gözüm doldu okurken enerjin harika teşekkür ederimm :)

ya ben yıllardir diyet yapmaya çalışıyorum sonuçlarim hep başarısız.. kaç takima katıldım olmadi. irade edemiyorum.. bogazimi sıkı tutamiyorum.. sinirlendikçe kilo aliyorum resmen yiyom aman ne de olsa veremiycem diye... diyet bana hiç uymadi hiç bi zaman o diyet sözcüğüne benimseyemedim. şimdi bana kilo vermelisin diyo. iradeli olamadığm için olmuyooo menü yazinca motivasyonum düşüyo. en iyisi sessizce takip etmek. M MissHayaLet Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

neden yazık çocuğa? annelik kriterini siz mi belirliyosunuz? dusunmeden etmeden cocuk sahibi olan insanlar cok mu iyi anne? neye göre, kime göre? hem araştırmalara göre çocuk sahibi olmak istemeyen, bu durumdan endiselenen insanlar daha zekiymiş. bakabilirsiniz :)

Bazen istersin oluncada sok yasarsin ya..? Eger oyleyse normal.. gecici.. ama gercekten baskalarinin gazina gelerek yaptiysan pek iyi olmamis

kardeş falan hayırdır? istediginiz yerden sitem ederken konu sahibine de " neyin kafası " diyemezsiniz ozaman. çocugunuz olmuyorsa Allah gonlunuze gore versin ama istemeyenlere neyin kafası deme hakki vermez bu size cocuk istememek de ya da olunca cesitli kaygilara dusmek de istemek kadar normal.. istemiyor ya da endiseli bu tip yorumlar niye?

Ben merak ediyorum, neden kutsal? :) Tüm canlılar yavruluyor türün devamı için. Sadece Annelik değil, emek vermek kutsal bir şey bence. Annenin çocuğun üstünde hakkı olmasını da anlamıyorum. "Seni 9 ay karnında taşıdım ne büyük sıkıntılar çektim" anneyi bağlar bana kalırsa. Çocuk istediği için dünyaya gelmiyor ki, tamamen ana babanın bencilliğinden.

5 senelik evliligin sonunda istenmeyen surpriz gebelik. Sabahlara kadar suren aglama seanslari. Neden isteyenlerin olmuyor da benim oluyor isyanlari. Allah verdiyse vardir bir hayir teslimiyeti. Bebegin sucu yok yapan bizsek, dikkat etmediysek kotu bile olsa cezasini biz cekmeliyiz muhasebesi. Sonunda o melankolik ve bitik ruh halinden notr duruma gelebildim ben. Ileride daha pozitif ve mutlu olurum umudunu tasiyorum bakalim.

canım öncelikle hayırlı olsun seni çok iyi anlıyorum. ben de 22 haftalık hamileyim ilk öğrendiğimde başımdan aşağı kaynar sular döküldü Plansız beklenmedik zamanda olmuştu. Bu güne kadar çok zorlandım manevi olarak. Herşey beynimizde bitiyor. Ama bunu bilmeme ragmen hala rahat değilim. Hareketlerini hissetmeye başladım yine korku bastırdı daha geçen haftadan beri bebek fikrine alışmaya başladım. Daha ılımlıyım. Bu durumun geçici olduğuna inanmak istiyorum umarım doğduğunda yoluna girer herşey. Şuan sabırsızlıkla beklediğim şey ultrason günleri ve bir an önce kucağıma gelmesi gözümün önünde olsun:))

Bütün gebeliğin boyunca bu sorularla boğuşabilirsin. Zira ben de boğuştum. Hiç öyle anayım ben ana modunda gezemedim. Ama o minnoş doğunca tadından yenmiyor. Bütün ömrünü ona adayıp kendinden vazgeçmezsen, onu kendine uydurursan, 5 dk geç yatınca dünyanın sonu gelmiş gibi davranmazsan, canı yemek yemek istemediğinde karalar bağlamazsan annelik çok güzel. Kısacası relax olup tadını çıkaracaksın Dün gece oğlum uykusundan uyanıp anne seni çok seviyorum dedi ve geri uyudu. Sabah hatırlamadı bile :) içim sıcacık oldu..

Ya bi git allasen ya. Sana cevap yazmadım bana yazana yazdım. Hayat terbiyesinden bahsediyorsun ya. Bu küçümsediğin acıyı yaşamamanı dilerim. Sen kendini çok geniş görüşlü san. Saygıdan bihabersin. Burada yığınla kalbi kırık insan var. Allah merhamet versin sana TurkuaZveMoR

genel olarak hayat kendi planını çizmiştir biz plan yaparken

Hangi görüşe hangi inanca sahip olursan ol, kalbi atan bir varlık, bir candır. Boşluğa düştüm, yok çatlağım olacak şımarıklığının karşılığı can almak değil. Çocuk sahibi olmayanlar da, çocuklara düşkün olduğundan, bu muameleye kızıyor. Kimse sizin doğurganlığınızı kıskanmıyor emin olun. Benim olsa çok iyi bakardım, onlar bunu yapıyor kızgınlığı. İstemeyen önlemini almalı, bu kadar basit. Tıbbi durumlar ve rıza dışı ilişki hariç kürtaja karşıyım. Çünkü kabul etseniz de etmeseniz de, kalbi atan bir canlı o.

Aynen.

Hazır değilsin, kendini mecbur hissetme Hazır olduğunda doğurursun

Eğer gaddarlıkta ve sevgisizlikte insanlık sınırlarını aşmadıysanız, evet bu duygular geçici. Hamile kalan hemen hemen herkes o korkuları, paniği, endişeleri yaşıyor. Hatta yavrusunu kucağına aldığında da bunlar bir süre devam edebiliyor. Ama sonrasında, o minik gözler size baktıkça, minik parmakları parmaklarınıza sıkı sıkı yapıştıkça, kimsenin kucağında değil, sizin kucağınızda, sizin kokunuzla sakinleştiğini gördükçe ve kokusunu içinize çektikçe o negatif duygular azalarak yok oluyor. Anne olmayı sevmemek diye bir şey yok bence. Siz sevmemeye çalışsanız da, o minik öyle bir sevdirecek ki size anne olmayı. Çok şükürlerle, iyi kilerle dolacak hayatınız. Kararsız, bilinçsiz bir hamilelik başlangıcı olmuş sizinki. O yüzden belki korkularınızın dozu fazla. Ama geçecek. Yorgunluktan ölüp, ağlamak istediğiniz, isyan bayrağını çektiğiniz günler de olacak ama hiçbiri sizi anne olmaktan pişman etmeyecek inanın. Eğer sevgi ve duygu eksikliği olan bir insan değilseniz, aksi mümkün değil.

Çok mutlu ol canım ya. ben de uğraşıyorum umutla bekliyorum ki bebeğim olsun. Hamişsin bize de dua et. İnan olmaması öyle zor ki.

Anlamadan olmuş biraz, ilk ayda olsa ben de şok olurdum ama şuan 5 aydır istiyorum ve henüz hamile kalamadım. Kilo almazsın, diyetisyene git hamilelere özel beslenme programı ayarlasın, arkadaşım sadece 7 kilo aldı bu şekilde ve kilonun çoğu bebek doğduğunda gidiyor bile. İlk ay tutar diye ben de korkmuştum ama inan her ay hüsrandansa çok daha iyi.

Bir de etraftakilerin mutluluktan uçan anne söylemlerine aldırmayın. Benim bir arkadaşım durumumu çok yadırgadı mesela, kendisi havalara uçmuş, öyle mutlu olmuş öyle mutlu olmuş, hamileyken bile eğitime başlamış. Sonuç; hayatımda gördüğüm en kötü yetiştirilmiş çocuk. Mutlu oldun da ne oldu diyesim geliyor, susuyorum. Yani her ahkam kesen de iyi anne degil zaten. Abarti sevgi gosterileri, abarti ilgiler mesela beni korkutan seyler. Guzel bir seymis gibi anlatmayin sunlari. Yok kombucha cayi yaptim, siyez unu aldim, oyun grubuna gidiyoruz bilmem de ogreniyoruz. Bir kadinin hayatim o oldu demesi bile korkunc geliyor bana. Bu kadar mi bitecegim diyorum, kocasi ayri takilan ben bebekle yasamaya calisan biri mi olacagim? Tuvalete gidemedigim halde dunyanin en guzel seyi diyip gulenlerden mi olacagim diyorum.

Hiç böyle hissetmedim bence hazırlıklı degilmissiniz pek olsaydınız aklınızda soru işareti kalmazdı ve aldirmayi dusunmezdiniz. Çatlaklar işin en basit kısmı bence. Evet bazen kendine bile zaman ayiramadigin günler olacak çoğu şeyden bazen fedakarlık edeceksin belki önceki hayatın kadar kolay olmayacak ama zamanla alisacaksin ama ne olursa olsun evladına her baktığında hani bazen severken derler ya iyiki dogurmusum seni iyiki gelmissin hayatima diyeceksin çünkü Evlat bambaşka birşey..

Hani demissin ya şımarıklık gibi geliyor diye... 7 yıl çocuk aramış sayısız tedavi görmüş bir anne adayı olarak üzülerek söylüyorum ki evet şımarıklık... Dua et aramamışsın aramış olsaydın bebegin altına yapacagindaki b.. k kokusuna bile hasret olurdun... Şükret dua et ve düşünme...

Ya o bende öyle olmadı neden ağlasın ki ağlamasın bence o ağlayınca eşimle gözlerimiz kıpkırmızı oluyor bizim :-(

Bende hem istiyor hem korkuyor arada kalıyorken hamile kaldım 9 ayim bir ağlayarak ben naptım diye üzülerek birde bebeğim olacak diye sevinip gülerek geçti ben hormonlara bağlıyorum çünkü kucağıma aldığım an o artık benim dünyam oldu şükür sebebim sevincim oldu sizde sakin olmaya güzel şeyler düşünmeye çalışın Allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin

kayınvalideye kk profilinden sitem eden birinden daha normal bir kafa olduğu kesin.

Zamanla alisirsin :) Bizim planli olmasina ragmen bazen erkenmiydi ki? Dedigim olmustur oda acaba iyi anne olabilecek miyim korkusundan... Catlaklarim olustu ki cok zor bir hamilelik ve dogum yasadim kilo aldim Ama bebegimi bana ilk getirdikleri an hersey sıfırlandı aklimda kokusu aglamasi yanagimi emmeye calismasi dun gibi aklimda ve "iyi ki" diyorum hep "iyi ki dogmus" 2 ay sonra 1 yasina girecek ve ben hamilelik oncesi kilomdan daha da zayifladim Vucudumdaki catlaklarda hatira kaldi Kendine zaman ver bebek magazalarini gez anne bebegin dogumda ilk videolarini izle eminim guzel bir anne olacaksin...

Bence Rabbim size mucizelerinin en güzelini vermiş, ne onu strese sokun böyle düşünerek ne de kendinizi... inşallah en kısa zamanda geçer bu düşünceleriniz.. hatta benim gibi bebek sahibi olmaya çalışanlara dualar edersiniz :)

QUOTE="Rachaelll, post: 56176992, member: 886718"]Selam hanımlar. 30 yaşındayım 2 yıllık evliyim, 5 gün önce hamile olduğumu öğrendim. Planlı olmasına rağmen hiç sevinemedim. Zaten ben hiç çocuk sahibi olmak istemiyordum , eşim istiyordu, çevremle birlikte ikna etti beni. Şükretmem gerekir, nerdeyse denediğimiz ilk ay tuttu. Ama beni şimdi bi korku sardı. Gerçekten olacak mı, nasıl olacak, ya herşey kötüye giderse, çatlarsam kilo alırsam, anne olmayı sevemezsem, şimdiki hayatımı özlersem, kocamla şimdiki gibi olamazsam? İşin kötüsü bu kadar hevesli olan eşim de benden etkilendi ve o da tepki veremiyor. O geceleri bebek ismi arayan, anlamına kadar bakan seçen, yakınlarımızın çocuklarını her gördüğünde biz de yapalım diyen adam donuk şimdi. Negatif enerji vermemek, olumsuzu yaymamak adına bu konuyu bikaç cümle dışında konuşmuyoruz konuşmak istemedim, normalde nasılsak öyle devam ediyoruz, önce bi doktor muayenesine gidelim de bakalım dedik. Eşim de kafaya takmamamı, rahatlamamamı, düşünmemi, böyle hissedeceksem sonlandırabileceğimizi söyledi. Beni kendince rahatlatmak için böyle diyor ama bu da haksızlık. Önce planla sonra vazgeç olmaz. Bebek bekleyen onca çift varken benimki şımarıklık gibi geliyor. Madem böyle niye yaptım diyorum, ovulasyon günü filan takip ettik bi de.. Aslında ne deseniz biliyorum, ben de kendime söylüyorum ama yok ikna olmuyorum. Normalde herşeye pozitif bakan, olumlamalar yapan biriyimdir. Çevrem bana, sana ne oldu diyor, enerjim kendime ilk defa yetmiyor. Çok tuhafım. Bikaç yakın arkadaşım dışında kimseye söylemedik. Bu durum geçer mi? Benim gibi olup da sonradan değişen var mı?Çok üzülüyorum gerçekten, o da bi can ve onu üzdüğümü düşünüyorum, haksızlık yaptığımı, iyi bir başlangıç yapamamış olmak içimi eziyor.. bi yandan kendimle ilgili kaygılarım zihnimde susmuyor... Olumlu olumsuz yorumlarınızı bekliyorum, belki de iki türlü yoruma da ihtiyacım var, sarsılıp kendime gelmeliyim. Merhaba 26 yaşında evlendim, dört yıl bpyunca çocuk istemedik, hem ben hem eşim, 30 yaşına gelince artık yaşım geçiyor diye yapalım dedim. Eşim de tamam dedi. Ama ikimiz de hala hazır değildik. Aynı siz gibi ilk aydan tuttu. Rahat bir hamilelik dönemi geçirdim; ama hep korkularım devam ediyordu. Acaba pişman olacak mıyım? Acaba biraz daha beklese miydim? Acaba önceki hayatımı özleyecek miyim? Vs vs... Bir oğlum oldu. Şimdi 2 aylık. Doğduğundan beri her gün iyi ki yapmışım dedim. Anladım ki annelik için hiç bir zaman yüzde yüz hazır olunmuyor, annelik insana olduktan sonra bahşedilen bir şey, öncesinde değil. Olduktan sonra cesur biri haline geliyorsun. Ve inan ki hayat üç kişi daha eğlenceli, daha bir anlamlı. Sen de böyle hissedeceksin keşke daha evvel yapsaydım bile diyeceksin kendini üzme

Çocuk sahibi olmak isteyip olamayanlar size ne yorum yapsalar haklılar.

Çatlak Kilo almak vs bunlar sizin elinizde olan bişey ki cozumude var yani sonrasinda belki çocuk bi kaç şeyden kısıtlar yada zorlastirir ama ben kucaginiza alınca gececigini düşünüyorum içinizde kipirdayinca mutlu olacaginizi düşünüyorum evinize neşe gelecek iki kişilik bir hayat çok monoton geçer bir süreden sonra ama çocuk olunca gulmesi size sebeklik yapması inannin dünyaya bedel ama zor tabi bunuda sabrını allah veriyor zaten bişey daha planlı yapılan bi gebeligi vazgectik deyim sonlandirmak ne kadar bencilce bişey hakkınız yok böyle bişeye ilk başta soyledigim şeyleri spordu kremdi filan duzeltebilirsiniz ama o çocuğun canına kiymak onu duzeltemezsinizde unutamazsinizda

Keske hazir olmadan yapmasaymisniz Koalina nin konusu var sizinkiyle benzer, oraya gelen yorumlari okuyun Ben her kadin anne olmamali diyorum, kadiniz diye dogurmak zorunda degiliz Bilincli olarak anne olmamayi secebilir bir kadin Ama planlayip hamile kalip sizin gibi hissedilmesi bana normal gelmiyor Bu arada korkutmak amacli degil ama sadece su anda bile bebegr verdiginiz zararin farkina varmaniz icin yaziyorum, annr karnindayken istenmeyen bebeklerde sizofreni, ruhsal birtakim hastaliklar orani cok yuksek Su anda kitabin adini hatitlamiyorum koalinanin konusunda yazmistim, alin vr okuyun o kitabi Ve biran once kendinize gelin, kendiniz icin degil ama o yapmaya karar verdiginiz bebek icin buna mecbursunuz

Ben hamile olduğumu ilk öğrendiğimde çok sevinmişdim. Sonrasında ama aynı şeyleri bende hissettim. Hamileliğiniz ilerledikce geçiyor merak etmeyin.

İstemişsin olmuş. Bu neyin kafasıdır.

Sizi korkutan doğum, dogum sonrası iyi bir anne olabilecekmiyim, ona iyi bakabilecekmiyim, ona iyi bir gelecek sunabilcekmiyim gibi kaygılar olmali annelik buyuk bir sorumluluk cidden... Tabiki hic bir bayan kilolu olmak catlak bir vucuda sahip olmak istemez fit ve guzel gorunmek ister o konuda kaygi duymanizi anlayabiliyorum ama bu hayatinizda yasayabileceginiz mucizevi birşey hamileliginizde ve sonrasinda nasil olsa hamileyim nasil olsa bebek emziriyorum diye olmasi gerekenden fazla yemezsiniz hamur isine tatliya fazla dadanmazsiniz... Benim hamile olan bircok arkadasim beslenme seklini degistirdi saglikli beslendi market urunu paket gida tuketmedi cokta kilo almadi dogumdan uc dort ay sonrada verdi yani vucudunuzun bozulmamasida biraz sizin elinizde o sebeple uzeleceginize bu zamanlarinizin tadini cikarin hayaller kurun

Seni çok iyi anlıyorum tam 7 sene çocuk için direndim Allahtan eşimde istemiyordu ilk denediğimiz ay oldu bende karmaşık jisler yaşadım şimdi kucağıma almak için gün sayıyorum. Şu an karnımda hıçkırıyo miniğim. Bence mutlu ve huzurlu bir evliliğin var ve onun bozulmasından korkuyorsun. Bence merak etme değişime ayak uyduracaksın, iyi bir anne olacaksın.

ikisi bağlantılı birbiriyle zaten.. istememe sebepleri genelde endişeler. . günlük hayattan duyulan kaygılar, gelecek kaygıları, yeterli olamamak.. vs vs.. G

Şaşkın ve endişeli olmanızı anlarım. Her kadın öğrenince içinde endişe taşır. Zamanla bebek içinde kıpırdadıkça alışır vs. Ama siz istemiyordum yaptım diyorsunuz. Umarım kalp atışlarını duyunca ya da ilk kıpırtılarından sonra sevmeye sevinmeye başlarsınız.. Herkes farklı yaşar duygusunu. Kimi havalara uçar mutluluktan ağlar, kimisi ben gibi çok duygusal değildir şaşkındır zamanla duruma alışır. Ben zaten her olaya soğukkanlı yaklaşırım. Ama bu çok mutlu olduğum gerçeğini değiştirmez.

Planlı olmuş ama serzenişte bulunuyorsunuz. Yakın zamanda 2 aylık bebeğimi kaybettim. Size yorum yapmak içimden gelmiyo.

Sen o evlat kokusunu içine cek.. Bak bakalım bu yazdıklarından pisman olmuyor musun...

Konu sahibesi özür dilerim ama konunuzu kapatıyorum çünkü herkes birbirini kırıyor. Çocuk hasreti çeken, tedavi gören herkes dilerim bebek sahibi olur, tüm kalbimle hepsinin bebek sahibi olması için dua ediyorum, zor ve meşakkatli bir süreç tedavi süreci ama öte yandan hamile kalınca korkmak, endişelenmek, bebeğe yetememe, anneliği becerememe endişesi yaşamak da doğal. Hele doğum yapınca ki hepinize Allah sağlıkla bebek sahibi olmayı, sağlıkla doğum yapmayı nasip etsin, öyle korkular sarıyor ki içinizi, yavrunuzu gölgenizden sakınır hale geliyorsunuz çünkü dünya bizlerin evlerinden ibaret değil, dışarıda çocuklarımıza zarar verecek her türlü kötülük var, her biriniz bebekleriniz yanınızdayken, eskilerin deyimiyle dizinizin dibindeyken ne demek istediğimi anlamayacaksınız ama ne zaman ki o minik bedenler büyüyüp birey olacak, okula, cafeye, arkadaşına gidecek o zaman endişeleriniz başlayacak maalesef.

Ne istediğinizi bilmiyorsunuz.. Önce gün takip et, bebek için hazırlık yap vs. Sonra da aslında istemiyordum var mı böyle bir şey.. İstemiyordu iseniz korunsaydınız.. Sizin keyfi seçimleriniz bir bebeğin Canına maal olmaz umarım.. Emin olun ama bir hata yapıp aldırırsanız da neden aldırdım diye dövüneceksiniz.. çüznkü dediğim gibi, "ne istediğinizi bilmiyorsunuz"..

İstemeyen demeyelim de endişelenen diyelim.. Zira istese de endişelenen kadınlar çoğunlukta.. Hatice

Neye kizacaklarini sasirdilar zaten destek bekliyor kadin normal boyle hissetmem degil mi diyor bazi uyeler hurraaaa

Benzer konu bende de var. Ama benimki düştü. Üzülemedim çok, hazır değildim senden farklı olarak süpriz gebelikti.

Keşke konu sahibi o hissi bir yaşasa çok isterdim.. yıllardır çocuk hazreti ile yaşıyoruz.. her ay aynı hüsran la umutla bekleyip yine olmadı üzüntüsü ile yıprandık.. yıllar geçti bumu bitek yaşayan anlar.. elimde sihirli bi degenek olsa konu sahibine bu hissi yaşatmak çok çok isterdim.. allahın ona 1 ayda verdiği nimeti biz yıllarca bekledik istedik.. şimdi tüp bebek için gün sayıyoruz.. bunu bir tek yaşayan anlar.. Missfearless

Bir de asla mukemmel anne yok. Instagram vb yerlerden hamile ve bebek sahivi kadinlari takip etme gercek degil bir ilizyon.

Ben olumsuz yorum yaparım bu olaya. Ben susayım.

Bunlari yasamak ayri sukretmek ayri. Yani bu kadar bogulup neye sevineyim mesela hala cozemedim. Benim de bakanim olmayacak ama muhtemelen cok zor bisey bebek bakmak der gecerim. Banyo yapamiyorum ama deger, tuvalete gidemiyorum ama muthis bir sey denecek kadar degil bence.

5 yıldır uğraşıyorum keşke hamile kalsam da kilo alsam çatlasa oram buram.. aldırmayı teklif etmiş eşiniz ne tuhaf bizse eşimle tonla para döküyoruz tedaviye.. Başka şeyler yazmak istemiyorum.. Allah yardımcınız olsun

Bunun adina sanirim anne olma şok u deniyor. Sonra geciyor. Duygusal bir degisim Bi yerde okumuştum

arkadasa katılıyorum.

Ben sizi anlıyorum, çocuk sahibi olmak bana göre değil ve hamile kalmak istemem için başka hiçbir şey düşünemeyecek kadar çok istemem gerekir. Beni çevrenin ikna edebilmesinin imkanı yok mesela çünkü kendimi tanıyorum, hiç istemiyorum ve başkasının istemesiyle yapamam. Siz planlı hamile kaldıysanız, bir yerlerde çocuk sahibi olmaya sıcak bakıyor olduğunuzu ve ilk durumu atlattıktan sonra normale döneceğinizi düşünüyorum.

Göğüsler 4. yılda düzeliyor.

Böyle sevinemeyen tanıdığım vardı, bebeğinin kalp atışı durdu, kürtaj oldu.. Sonra çok istedi ama olmadı.. Zaten bu enerji bebeğinize de geçerse o da sizi isteyip istemediğini bilemeyecektir.. Bir bitkiyi dahi severek sularsanız canlanır açar, sevmeden sulasanız dahi açmaz, açamaz.. Bence irkilip kendinize gelin.. Zaten bebek haberini alınca ilk ayda doğum olmuyor.. 9aylık süreç, hazırlık süreci.. Umarım bebeğiniz hakkında hayırlısı olur..

Korkmayacaksın! KADINsın sen ANA olacaksın bu ne pısırıklık! Şimdi sen bakamazsın da o çocuğa bu pasiflikle ziyan zebil olur ortada. Yazık. Toplum olarak keşke korktuğumuz şeyleri yapmasak. Sonra korktuğumuz kötü şeyleri yaşıyoruz olmuyo. Ya korkmasak ya da yapmasak! Keşke!

Tabi ki hiç bir şey eskisi gibi olmayacak.. Bunu tartarak çocuk kararı almalı insan. Gülü seven dikenine katlanır hesabı kusursuz bir şey olduğunu düşünmüyorum anneliğin. Çok güzel bir duygu bunun hatrına zorluklarına göğüs gerilir. Ben hayat boyu sadece kendim için yaşamalı, kendim için endişelenmeliyim diyen biri anne olmamalı bence.. Neyse inşallah kısa zamanda bu duygulardan kurtulur, harika bir anne olursunuz.

Ben sizi çok çok iyi anlıyorum. Aynı şeyleri bir an için bende hissetmiştim. İnanılmaz sevinmiştim ama aynı zamanda farklı bir hayatın beni bekliyor olması gözümü korkutmuştu. Sadece kendim için değil, bir insanın sorumluluğu alacak olmak fikriydi beni buna iten. Fakat geçiyor.. Ben bebeğimi erken doğum ile kaybettim ama onu karnımda taşıdım, hareketlerine şahit oldum, hatta doğurdum ve tüm bunlar aramızda öyle bir bağın oluşmasına sebep oldu ki.. Çok çok farklı bir şey. Kokusunu alınca keşke daha önce yapsaymışım diyeceksiniz :))

Selam hanımlar. 30 yaşındayım 2 yıllık evliyim, 5 gün önce hamile olduğumu öğrendim. Planlı olmasına rağmen hiç sevinemedim. Zaten ben hiç çocuk sahibi olmak istemiyordum , eşim istiyordu, çevremle birlikte ikna etti beni. Şükretmem gerekir, nerdeyse denediğimiz ilk ay tuttu. Ama beni şimdi bi korku sardı. Gerçekten olacak mı, nasıl olacak, ya herşey kötüye giderse, çatlarsam kilo alırsam, anne olmayı sevemezsem, şimdiki hayatımı özlersem, kocamla şimdiki gibi olamazsam? İşin kötüsü bu kadar hevesli olan eşim de benden etkilendi ve o da tepki veremiyor. O geceleri bebek ismi arayan, anlamına kadar bakan seçen, yakınlarımızın çocuklarını her gördüğünde biz de yapalım diyen adam donuk şimdi. Negatif enerji vermemek, olumsuzu yaymamak adına bu konuyu bikaç cümle dışında konuşmuyoruz konuşmak istemedim, normalde nasılsak öyle devam ediyoruz, önce bi doktor muayenesine gidelim de bakalım dedik. Eşim de kafaya takmamamı, rahatlamamamı, düşünmemi, böyle hissedeceksem sonlandırabileceğimizi söyledi. Beni kendince rahatlatmak için böyle diyor ama bu da haksızlık. Önce planla sonra vazgeç olmaz. Bebek bekleyen onca çift varken benimki şımarıklık gibi geliyor. Madem böyle niye yaptım diyorum, ovulasyon günü filan takip ettik bi de.. Aslında ne deseniz biliyorum, ben de kendime söylüyorum ama yok ikna olmuyorum. Normalde herşeye pozitif bakan, olumlamalar yapan biriyimdir. Çevrem bana, sana ne oldu diyor, enerjim kendime ilk defa yetmiyor. Çok tuhafım. Bikaç yakın arkadaşım dışında kimseye söylemedik. Bu durum geçer mi? Benim gibi olup da sonradan değişen var mı?Çok üzülüyorum gerçekten, o da bi can ve onu üzdüğümü düşünüyorum, haksızlık yaptığımı, iyi bir başlangıç yapamamış olmak içimi eziyor.. bi yandan kendimle ilgili kaygılarım zihnimde susmuyor... Olumlu olumsuz yorumlarınızı bekliyorum, belki de iki türlü yoruma da ihtiyacım var, sarsılıp kendime gelmeliyim.

Emziren annelerin zayiflama grubu var burda. Oraya yaza yaza kendimi sorumlu hissettim hergun yediklerimize dikkat edip birbirimizi motive ediyorduk arkadaslarla bence sen de katil. Ben tatli pasta borek cok severim ama aksam yemek sonrasi bisey yemeyerek kola gazoz nescafe icmeyerek ve cikolata biskuvi vs yemeyerek verdim. Spor da var biraz.. Ama su an 3-4kg geri aldim bu aralar saldim. Diyet yapmak bana gore degiil... :/ lightpinklady Bslngc:74.7 Gncl:63.2 Hedef:62

İstemiyorsa olmayacak. Bu kadar basit. Madem o kadar istemiyorsunuz, tüpleri bağlatıverin. Çocuğu olmayanlar, olanlara kızmıyor ki. Şımarıklık yapanlara kızıyor.

önce sana fena gıcık olmuştum ama özeleştirilerini görünce dedim ki bu kızdan çok iyi bir anne olur..

Benim de oyle. Kaslarim falan da serttir mesela. Sezeryan yapan doktorum demisti hatta karin kaslarin ne sert zor kestim zor dikiyorum sporvu falan misin diye. Ama saka gibi su an nerdeyse ikiye ayrilmis gibi duran sallanan yagli catlak koca sarkik bi gobegim var. Sporla toparlanir belki de ciddi bi disipline girmedim hic... vay be demek gogusler toparliy9r ay cok sevindim keske benimliler de duzelse. Hamilelikte basladi gariplesmeye su an cok beter durumdalar..

Hormonlardan veya çok evhamlı olduğunuzdan dolayı böyle oldugunu düşünüyorum. Ve daha yeniymiş şuan hamileliği anlayamazsınız ki daha. Eşimle 4 yıl boyunca çocuk istememize ve ikimizde de problem olmasına, ameliyatlar, kürtajlar geçirmemize rağmen, aylarca eşimle Aglayıp istememize ragmen hamilelikten sonra ya işime engel olursa, ya vücudum çatlar değişirse, ya çok kilo alır da eşimle artık hep kavga edersek tartışırsak diye düşündüm durdum ve sonra şükredip ağlamaya kendime kızmaya başladım. Eşim de ilk aylar düşüklerimden dolayı tedbiren ilişkiye ara verildiği için çok gergin oldu bana yansıttı hepsini sonra o da şükredip isteyerek oldugunu ve Kıymet bilmemiz gerektiğini anladı. Şimdi tekmeleri, hareketleri başlayınca artık var oldugunu, bizimle oldugunu ve bize emanet oldugunu anladık. Çatlaklarım da oldu ufak tefek vücudum da degişti ama hepsi bana şuan normal geliyor. Bunların sebebi benim parçam, evladım diye düşünüyorum ve Mutlu oluyorum. Kötü düşünürsen kendini kötüye sürüklersin. İyi düşün ki iyi olsun herşey. Çünkü büyük bir mucizeyi taşıyorsun bedeninde. Bundan güzel ne var.

Bilerek kötü yorumlara cevap vermiyorum tartışmak değil amacım, hakaret ve saygısızlık olmadığı sürece onlara da ihtiyacım olduğunu düşüyorum. Kimisi benim olmuyor bize de dua et yazmış kimisi benim olmuyor da senin gibilerin oluyor kafasına girmiş. Normaldir hak veriyorum kötü yorum sahiplerine de, onlar da kendi dertlerinden böyle konuşuyor ya da insanlık öğretmeye çalışıyorlar. Olabilir ben durumumun farkındayım ve aynı şekilde kendimi eleştiriyorum. Buradan insanlığımı, vicdanımı yarıştırmayacağım kimseyle. Benim derdim kendimle, eğrisini doğrusunu biliyorum ama kaygılar ve psikoloji farklı bişey gerçekler apayrı. Kötü yorum sahipleri ne mutlu ki sizin benim gibi kafanız karışmamış ve yaşadığınız veya yaşayacağınız bu durumdan salt mutlu olabiliyorsunuz, ben sizin adınıza sevindim, ben de o tarafta olmayı inanın isterdim. Amaa beğeni gönderdiğim tüm yorumlar için gerçekten tekrar teşekkür ediyorum hangi birine cevap versem bilemedim. Benle aynı fikirde olmasalar da beni anlamaya çalışan tatlış şeyler yazanlar, aynı şeyi yaşadım diyenler; içime işlediniz güzel kalbinizden öperim.

Bence olması gereken olmuş hep genç kalmıyoruz İş hayatıda bitiyor yaşlılıkta evlat candır Derdini paylaşırsın hayata bir canlılık katar Monotonluktan kurtarır Yaşlansansa evladın enerjisi insanı gençleştirir Ve iyi hissettirir bu duyguyu ne bir arkadaş nede bir akraba verir

Bu dusuncelerin icin o dogdugunda "ne kadar aptalmisim" diyeceksin:) Sana uzun uzun hayatimdan ornek verirdim ama neyse kisa kesicem, ilk an sokuyla boyle davranmaniz normal, sonra hersey normale donecek merak etme... insallah durumun kiymetini anlamak icin aci tecrubeler yasamazsin benim gibi

Canım özelden yazmaya çalıştım ama. özel mesajın kapalı sanırım. Ulaşabilir misin bana S

dr düşük tehliken var dediği anda kendıne gelirsin merak etme, ozaman allaha şükretmeyi ögretir allah sana

denediğimiz ilk ay tuttu demişsin isteyip istemediğine tam emin olmadan denemeseydin keşke... eşin istiyor olabilir ama bebek tek taraflı bir karar değildir

Aldirmayi dusunuyosunuz iki gun sonra cocuk gordugunuzde bizimkide boyle soyle olacakti su yasta olacakti dersiniz.. Annelik baska bir duygu, hormonlardn olabilr olumsuz dusunceler dusunmeyin o ilk kalp atisini duymak ultrasyonda benzetmeler yapmak falan cok degisik duygu evet.. annelik zor zaanat ama sizide bi anne dogurdu esinizjnde baba olmasi hakki deilmi sizde anne olmak istemiyosaniz neden korunmadiniz kac kisi var goz yasi doken bir bebek icin kendi canini hice sayan cokkk.. Lutfen kiymayin yavrunuza

Sizin çocuk sahibi olamamanızdaki neden ben değilim. Ya da dünyada sayıyla verilen bi hak değil ki bu hakkınızı da gaspetmedim. Bi sihirli değnek hayal ediyorsunuz ve bunu kendiniz için değil de başkası için kullanıyorsunuz. Sizin yerinizde olsam başkasına harcamak yerine kendi hayallerim için kullanmayı düşünürdüm. Böyle çok daha yararlı olurdu.

Sizi çok iyi anlıyorum. Kendinizi iyi hissetmiyor olabilirsiniz. Ama neticede olmuş artık, esas tuhaflık eşinizin aldıralım istersen demesi. Bende yeni hamileyim hatta konumda var. Benimde tereddütlerim vardı, halinde halimden memnun değilim. Ama yaş oldu 29 bebek doğunca 30 olacak. İleride pişman olmak istemiyorum, doğunca elbet severiz. Allah o sevgiyi veriyor diyorlar. Herkes çocuğum olsun doğrayım emzireyim büyüteyim oy çok tatlı oy pek sevimli modunda olmak zorunda değil. Bana da daha çocuğu olmadan ısrarla çocuk aşkıyla yanıp tutuşanlar tuhaf geliyor. Bana hep derlerdi, yaşın gidiyor olmazsa görürsün, olmazsa kaderime razı olurum dedim. Verende ALLAH alanda ALLAH. İnsanlar yıllarca uğraşıyorlar çocuk sahibi olamıyorlar ama buda onların kaderi. bu yüzden sizin hissettiklerinizi şımarıklık olarak algılamıyorum. Ama olmuş artık. Sizde kaderinize razı olun derim.

Yorumlari okumadim ama sizde resmen kendimi gordum :) ilk cocuguma cok isteyerek hamile kalmama ragmen haberi alip doktora gittigimizde adamcagiz suratimiza bakip sanirim istenmeyen gebelik sonlandiracak miyiz diye sormustu.. esim de ben de oyle tuhaftik.. Herkes ilk andan itibaren o ulvi "annelik" hissiyle dolup tasmiyor. Iki tane evladim var.. ikisini de kucagima aldiktan sonra sevdim diyebilirim :) Iciniz ferah olsun, su akar yolunu bulur.

Hamileliginizi zehir etmeyin. Hamilelik delisi insanlar var birazcık onlar gibi olun. Yoksa eşinizde sizi önemsemez. Zaten iistemissiniz Bu gün bir başlangıc yapın gidin bir zıbın bir patik alın yatağın ortasına koyup esinizle birlikte yatın. Eminim değişecek durum.