Bu cümle bana da çok söylendi... ama problemleri es geçince de hiçbir şey çözülmedi

Çocuk yapmayın ama zaten bir alışma süreci var 5 yıl kadar suruyor. Bebeklerde olan büyüme atağı gibi evlilik de de var

Psikolog musun bilmiyorum ama soylediklerin o kadar çok rahatlat ki ve kendi eksiğim de varmış. Onu farkettim. Yeni bir soru sordum rica etsem vaktin varsa okuyabilir misin ☺ çünkü dışardan biri olarak yorumlaman harika.

1. Evlenmeden önce da böyle miydi? 2.. sakın çocuk yapmayın

2 farklı insanın her konuda aynı düşünmesi beklenemez. Zorla birbirine uymak zorunda da değil. Hayata bakış, önemli fikirsel ayrılıklar olmamalı fakat basit hayatı etkilemeyen olayları büyütüp zorla aynı pencereden baktırmak da huzuru bozuyor. Mesela illa her gece beraber vakit geçirelim diyorsa bir taraf bu zorbalık. Haftada bir kaç gün birinin istediği gibi beraber bir şeyler yapılır bir kaç gün de herkes ayrı takılır. İlla bir kişinin isteği olmaz. Yada illa her haftasonu çıkmak isteyen biri varsa diğeri evde oturmak istiyorsa bir hafta çıkılır bir hafta çıkılmaz, yada çıkmak isteyen tek çıkar bu da bence kavga etmelik bir sebep değildir. Bu kadar basit olayları kavgaya çevirmek, zıtlaşmak, kavga dövüş zorla kendi dediğini kabul ettirmek mantıklı değil bence. Her konuda aynı düşünemeyiz. Önemli olan uzlaşmak, birbirine alan tanımak, durduk yere yıpratmamak.

Peki benim bu süreçte nasıl bir yol izlemem gerek. M Muhittin

Evlenmeden önce de kavgalarımız olurdu ama bu kadar çok değil nadiren olurdu.

Eşimi çok seviyorum oda beni çok seviyor bunu biliyorum ama o + ise ben - onun yanlışı bana doğru, benim doğrum ise ona yanlış gibi geliyor geçimsizlik var. Birlikte aile terapistine gitmeyi sundum reddetti. Sen saçma sapan takıntılarından en ufak şeyden kavga çıkarmaktan vazgeç. Bizim başka sorunumuz kalmaz dedi. Önerileniriz var mıdır? Seveerek evlendik 1 yıllık evliyiz. Çocuğumuz şuan yok. Calcifer Ay Çiçekleri Arasında Gonca

Tek tavsiyem sakın çocuk yapmayın bu durumlar duzelmeden. Ben olsam bir süre mesela 1 ay her şeyi alttan alır kavga etmez tartismaz polyanna rolü yapardım. Bakalım bir şeyler düzeliyor mu. Yine duzelmezse ya terapist ya da boşanıyoruz derdim

Geçim çok zor evette böyle nasıl olacak allah yarıdmcınız olsun en zoru anlaşılmamak...

ikinizde dürüstçe özeleştiride yaparak hatalarınızı konuşun orta yolu bulursunuz sevgi varsa

Ben ilk yılların kavgalı geçtiğini düşünmüyorum. Genelde ilk yıllar normal denir hep ama bence tam tersi aynı evde çocuk olana kadar balayı kıvamında geçiyor. İlk senelerde çok kavga dövüş varsa bir sorun da vardır bana göre. Her kavgada haklı çıkmak isteyen iki tarafsınız gibi algıladım ben mesela bu ciddi bir sorun bana göre. Karşılıklı anlaşmak uzlaşmak gerekiyor, bir tarafın istediği hep olsun istiyorsanız o da sıkıntı. Kavga inatlaşma olmadan sorunları çözebilmek orta nokta bulmak önemli. Bağrış çağrış olayları aradaki saygıyı zedeliyor. Bana göre ilişkilerde aşılmaması gereken sınır saygı sınırı. Bir kere aşılırsa sonrasında çok çirkinleşiyor kavgalar, hoş değil. Ben illa o olayı çözmek için zorlamayı sevmem mesela. Bir gün uzak durmak, sessiz uzak durmak da iki tarafa da düşünme hakkı tanıyor. Biz fikir ayrılığına düşersek genelde önce konuşuruz, baktık anlaşamıyoruz uzak dururuz. Dırdırdır konuşmak işi iyice saçma hale sokuyor. Ertesi gün genelde unuttuğumuz normal başladığımız da çok olmuştur. İlla çözeceğiz diye yıpranmak saçma geliyor bana.

Kesinlikle canım allah razı olsun Khomyuk

Annemle paylaştım durumu. Annem rahatsız olduğun şeyleri güzel bi dille söyle dedi anlamiyorsa kırıldığını belli et surat as dedi ama yine yapmıyorsa da aranı bozma. Evlilik kolay olmuyor biz neler yaşadık. Siz hiç bir şey yasamıyorsunuz ki dedi. Hiç bir zorlugunuz yok dedi.

Cocuk yapmayin, boyle kavga gurultuyle omur gecmez, evliligin ilk yillari erkek kadini baskilamaya calisir, esinizi umursamayin, dert anlatmaya calusmayin amac baska cunku, terapi almadan koynuna bile girmeyin

Sacma sapan takınlarından vazgec dediği nedir? Gercekten var mı öyle bisey? Cocuk düsünmeyin bu sürecte tabi.

zamanla yeni evliliklerde olur, oluyor. hangimizin olmadı. alıştıkça, birbirinizin eksiklerini kabul ettikçe daha sakinleyip oturacak evliliğiniz. çok ciddi birşey yoksa rayına oturuyor.

Üst üste postlar açılınca buraya yazmışım. Neyse diğer konunuza yazıyorum. Ek olarak açtığınız konulara bakınca biraz takıntılı olduğunuzu düşünüyorum. Biraz rahat olun, mesafe her zaman iyidir.

çocuk yapmadan önce problemleriniz çözün derim

Teşekkür ederim, soru nerede göremedim

Yukarıda güzel acıklamıslar, ona uygun olmayan sey size uygunsa konu kapandı. Eslerin birinden biri veli konumunda oluyorsa sorun oluyor. Birlikte ortak bir hayat kurmusuz, saygı cercevesinde birbirimizi tölere etmek zorundayız. Evet zor hepimiz yasıyoruz. Genelde erkekler, kendilerini bizim velimiz sanıyor. Ses cıkarmadıkca da is cıgrından cıkıyor.

Öncelikle çocuk yapma çabanı bir rafa kaldır. Eşinle anlaşamaman normal. Adam ben erkeğim her şeyi yaparım sen kadınsın evinde otur kafasında. Böyle bir adamın aile terapistine gitmesini beklemek bana safça geliyor. Senin evlilik beklentinle onunki bir değil. Bu değişmez. Seçim senin.

Ona uygun olmayan şeylere göre hemen bunu öne sürer takintilisin... Y

Evet çok mantıklı 1 ay denicem tutucam kendimi. 1 ayın sonunda buraya sonucu yazarım ☺

Eşinizi değiştirmeye çalışmayın ki degistim desede ileride aynısına dönüşüyor.. Sizde siz olun inceldiği yerden kopar yada devam eder.. En önemlisi sayginizi eksik etmeyin

Evet takıntılıyım kabul ediyorum bunu. Elimden geldiği kadar onemsememeye çalışıyorum ama adaletli olunmadığı zaman sabir gösteremiyorum...

Hatayı tek tarafa aktaran insanla çözüm bulmak, orta yol bulmak zor. Önce onun da hatalarının farkına varması lazım. Bunu da uzman yardımıyla çözebilirsiniz.

Anladım inceldiği yerden kopsun hesabı çözmek zorunda değiliz doğru. Hiç bir şey olmamış gibi davranabiliriz. Genelde 2 gün sonra eşim bir şey olmamış gibi davranırdı ben konuyu açardım çözüm üretmek adına. Bu sefer yine kavga ederdik. Khomyuk