Evet, yemek bir haz kaynağı hatta güç kaynağı haline geliyor. Başka kaynakları düşünüp bulmam lazım. taylor

Ben ne yazık ki bu konu sebebiyle daha hiç doktora gitmedim. Zaten sadece en yakınlarımın yanında böyle yiyebiliyorum. Diğer arkadaslarımın benim böyle pisboğaz oldugumu dusunmelerini istemiyorum sanırım. O yuzden doktora da bunu anlatamam gibime geliyor. Yani henuz bir cözümüm yok. Ama bir arkadasım bulimia hastası. Doktoru tarafından verilen, günlük kullandıgı ilaçları var. Ne ilacı bilmiyorum. Ama yine de 2 gun iyiyse 3. gun atak geciriyor bir tencere makarna yiyor mesela. Kilosu bazen 45e dusuyor bazen 60'a cıkıyor. Bilmiyorum ki çözümü nedir, doktor ya da terapi çare olsa ona olurdu aslında. Gerçi o kusuyor belki o yuzden tedavi edilememiştir daha.

Acaba saglikli seyler yersen nasil olur? arkadasin dedigi gibi elma gibi salatalik gibi dusuk kalorili seyler yersen kilo da almazsin

Bana da birkaç kez oldu. Çok kötü oluyor. İyi olmanıza çok sevindim. Amin. taylor

Ben de öyleyim. Ve o anlar geldiğinde sağlıklı seyleri görmüyor gözüm. Elma, salatalık vs asla o ihtiyacımı bastırmıyor. Ve doymuyorum tıka basa yiyorum. 2 orta boy pizzayı bitirip çiğneyemeyecek duruma geliyorum mesela 10dk sonra tekrar bir seyler aranıyorum. Senin de böyle mi?

Daha fazla zayıflamayın zaten. Gayet iyisinizdir eminim. Ben de zayıflayabiliyorum anlamında yazdım onu. Zayıf olmak kilolu olmaktan daha avantajlı tabii. Herkes keyfe keder kilo almıyor, herkesin durumu aynı değil. Duygusal yeme sorununa gayet iradeli insanlar da sahip olabiliyor. Bunu demek istemiştim. Amin amin.

Doğru söylüyorsunuz. Fazla kilo birçok sağlık problemiyle bağlantılı. Kendim halledemezsem bir uzmana gideceğim.

Kapsamlı ve faydalı tavsiyeleriniz için teşekkür ediyorum. Kusturma yok, çok şükür. Zararlı yiyecekleri bulundurmamak, sağlıklı yiyecekleri bulundurmak çok faydalı. Bu konuda daha özen göstermem lazım. Nefes egzersizleri hakkında fazla bilgim yok, araştıracağım. Metabolizmaya da faydası olur. Arkadaşa telefon etmek iyi fikir. Duygusal yeme isteği başladığında ne oldu da başladı maddeler halinde yazmaya başlamıştım. Ama arkadaşa anlatmak daha faydalı olur. Sporu hava sıcak diye çok ihmal ettim. Haftada 3 kez 30'şar dakika bile yapılsa antidepresan kadar faydalı olabiliyormuş, hem de ilaç gibi yan etkileri olmadan. En azından hızlı yürüyüş yapabilirim. Tüm bunlar yapılabilecek şeyler. Psikologla ilgili tavsiyeleriniz için de teşekkür ediyorum.

Bu da çok zormuş. Hele küçük streslerde bile olduğu için. Kilo kaybetmek o kadar sorun değil de sağlık bozulmasın. Umarım halledersiniz.

kuzenim o şekildeydi. stres oldukça dolabın kapısında yerdi. sonuc nedir? kilolu yıllardır.

Mutlu olunca yemek yemeği de küçüklüğümüzden beri öğretiyorlar. Doğum gününde pasta olur mesela. Şu an çok derdim var ama istiyorum ki derdim olsa bile yeme düzenim değişmesin. Dediğiniz gibi beyinde bitiyor. taylor

Bir uzmana gitmiştim aslında. O sırada çözüldü sanmıştım ama çözülmemiş demek. Stresim şu anda olduğundan daha azdı ve stresle baş etmeyi öğrenmiştim. Ama stres miktarı çok artınca tekrar yemeğe başladım. Ama en azından artık belli bir stres seviyesine kadar başa çıkabiliyorum. Halledemezsem yine gideceğim.

Evet, bir de kaynakları araştırıyorum, burada soruyorum. taylor

tanidigim kisiler var, malesef kendi basina üstesinden gelemezsin bu piskolojik bir rahatsizlik ve kurtulmak istiyorsan yardim lazim

O yok, çok şükür. O daha da zararlı. Hem bir süre sonra istemeseler de kusuyorlarmış, hem de vücut vitamin, protein vs. eksikliğinden dolayı hastalıklara açık hale geliyormuş.

Merhaba aynı sorun bende de var. Hayatımın en sıkıntılı dönemleri olan şu dönemlerde 20 kilo alarak daha önce hiç ulaşmadığım 84 kiloya çıktım. Mesela bir gün kafayı yiyip toplam 3 saat gibi bir zaman içinde taze fasülye + menemen + ayran + tost + dondurma + bisküvi + kumru + ayran bunları ard arda yedim ve ancak doydum. Sanki içimden bir canavar çıkıyor ve ne bulsa deli gibi yemek istiyor. Valla ben de pek baş edemiyorum ama ne yaptığımı söyleyeyim. İşe yarıyor mu bunlar derseniz 2 seferden 1inde yarıyor gibi eh yani işte ama bunları yapınca daha iyi oluyor, tabi sık sık bozuluyor her zaman da yapamıyorum ama belki de öncelikle "ya hep ya hiç"çi mantığı bırakmalıyız. -Öncelikle sağlıklı yemek listeleri hazırlıyorum kendime, "bugün buna uyayım, başka bir şey yemeyeyim" diyorum, bazen uyuyorum, bazen battı balık yan gider oluyor salıyorum ama dediğim gibi bazen ona uyduğum için kriz hali gelse bile yemediğim oluyor gidip çay içtiğim oluyor. - Çay-kahve-suya abanma. - Yürüyüş yapıyorum bazen hava serin olduğunda uzun uzun. Hiç istemezken başta sonra cidden moralim aşırı düzeliyor hayata aniden taze bir ruhla bakıyorum gibi. - Günlük tutunca kendimi daha iyi hissediyorum, sanki bir şeyleri kontrol altına alıyormuşum gibi. - Vakit bulursam kitap okuyorum, kağıda basılı bir şeyler okuyunca daha iyi oluyor benim için. Yeni şarkılar dinliyorum. - İşlerimi ertelemediğim zaman daha az yiyorum. Ama dediğim gibi artık "ya hep ya hiç"çi yaklaşımı biraz bıraktım, en iyisi o oldu. Her gün, her saat, bozmuş olsam bile kendimde ufak bir güç bulur bulmaz yeniden başlıyorum.

Faydası oluyor mutlaka. Ama o durumda genelde zararlı şeyler istiyor insan. Hatta çok üzgünken sağlıklı şeyleri yiyip, doyup, üzerine sağlıksız şeyler yediğim oldu. Ama elimin altında sağlıklı şeyler varken sağlıksız şeyler yeme ihtimalim azalıyor, o kesin.

Bende de var malesef kendimi yemege vuruyorum bi hobi bulmak sart oldu

Sağlık açısından o biraz daha iyi tabii. Ama aşırı olursa o da yeme bozukluğu sayılıyor sanırım. Bu arada, ben de şok olacak kadar üzülürsem yiyemem. O da iyi değil tabii.

Teşekkür ediyorum. Amin amin cümlemize :) taylor

evet aynı şekilde katılıyorum. kutlamalarda, düğünlerde, cenazelerde. hayatın her patlama noktasında mutlaka yemek yeme var. belli bir yaşa kadar yemek için zorlarlar sonrası için yememen için. temelden oturtmak gerekiyor bu durumu bunu anladım

Evet, onda da duygusal yeme problemi var kesin. -adre- nosce te ipsum... Anneler

Bende günlerce yemek yemedigimi bilirim. Boğazımdan geçmez, çenem ve midem işlevini yitirir sanki. Üzüntü mi uzuleyim açlıktan halsiz kalmama mi bilemem.

Kızlar, bende duygusal yeme problemi var. Baş edemeyeceğim kadar büyük sorunlar olduğunda, işin içinden çıkamadığımda, umudum kalmadığında stresimi, üzüntümü yemek yiyerek bastırıyorum. İradesizlik değil, mutluyken veya sadece baş edebileceğim kadar sorunum varken çok zayıflayabiliyorum. Eskiden ufak tefek konularda bile stres olur yemek yerdim. Ama sonra kendimi geliştirdim, bu konuyu hallettim. Ne güzel başardım diyordum. Ama sonra hayatımda çok fazla sorun çıktı ve neredeyse hiç umudum bile kalmadı. Eskisinden çok daha büyük sorunlar. Üzüntümü yemek yiyerek bastırmaya çalışıyorum. İstiyorum ki hayatımda olanlarla yeme alışkanlığım arasında bir bağlantı olmasın. Hedefim bu. Sorunlar çözülür veya çözülmez. Sorunlar hep olabilir. Hedefim yeme alışkanlığımın buna göre değişmemesi, istikrarlı olması. İçinizde veya tanıdıklarınızda duygusal yeme problemi olup bunu çözen var mı? Neler yaptınız/yaptılar? Şimdiden teşekkürler.

Aslında dur kendime ısmarlayayım yeyip mutlu olayım gibi değil. Mesela duble iskender üstüne kola üstüne patates yedikten yarım saat sonra hamburger menu yemişliğim var. Mide doymuyor yanio anlarda. En azından benim problemim bu sekilde.

Binge atakları da duygusal yemenin bir çeşidi sanırım. Umarım çözersiniz. Çözmeye uğraşırsanız, neler yaptınız, sonuçları neler oldu yazın lütfen. Evelynn

Sizin adınıza sevindim. Yok, her şeye üzülmüyorum zaten, üzülsem bile yemiyorum, onu öğrendim. Büyük dertlerde yeme alışkanlıklarının değişmesi sorun. taylor

Yeme bozuklukları uzmanlık alanına giren doktorlar var, olmaz olur mu? Başka konularda psikiyatrist araştırırken özgeçmişinde uzmanlık alanı olarak yeme bozukluğu gördüğüm doktor çok oldu. Hepsinin özgeçmişlerini okuyordum deli gibi. Uzman yardımı almadan çözmek zor, ya da hayatındaki stresleri sorunları çözücen, o daha zor.

Hıı anladım, bi yorumunda geçmişteki sıkıntılarınla alakalı terapi aldığını okudum, o zaman terapi alırken yeme olayını karıştırmadan sadece sıkıntılarınla alakalı terapi aldın şeklinde çıkarım yapmıştım, ondan öyle dedim. O zaman bahsettiysen ve yine depsikiyatriste yönlendirmediyse doktor, o dönem uygun görmemiştir. Ama dediğim gibi, bu işe bakan psikiyatristler gördüm, ilaçlık bi mesele olup olmaması konusunda çok keskin yorum yapamıyorum. Bence de olmamalı, ama hayatındaki sıkıntılar şu an için çözemeyeceğin ve beklemeye aldığın sıkıntılarsa ilaç tedavisi gerçekten yardımcı oluyor. Yabana atmamak, öyle kaçarak uzaklaşmamak gerek. Bana kalırsa araştırıp tekrar terapiye veya psikiyatriste başvurman daha sağlıklı.

Bi dönem benzerini yaşadığımdan böyle ükela konuşuyorum. :) O dönemde de kafa patlatmıştım, ama sanırım ikisini komple bağımsız tutmak mümkün değil. Ben uzman yardımı almamıştım, kendim çözmeye çalışmıştım, ki düşünmeyi de seven bi zındığım, içinde bulunduğum psikolojik durumdan bağımsız olsun yemem içmem, fiziksel durumum falan istemiştim. Psikolojik sorunlarımın birkaç sene boyunca çözümü olmayacaktı çünkü en az. Ama dediğim gibi, ayrı tutmanın bir yolunu bulamadım. Psikolojik durum pozitif veya negatif fark etmeden ilk önce self fiziği etkiliyor, her anlamda. Ek olarak sana bağlı yaşayan birileri varsa dibinde, onlara da hem fiziksel hem psikolojik yansımaları oluyor. Bedenin genel durumu diye bakınca olaya, yeme içmeyi ayrı bi kategori olarak tutmaya çalışmayıp onu bedenin genel durumuna ilave edince yani, psikolojik durumundan etkilenmemesinin imkansız olduğu sonucuna vardım. Hani stresten, üzüntüden kalp krizi geçiriverenler gibi, psikoloji ve fiziğin ayrılması teknik olarak mümkün değildi bence. Velhasıl gittiğiniz doktor da psikolog olarak kaynağına inmekten başka birşey yapamazmış, ben de kendi çabalarım esnasında öyle yapmıştım. Psikolojik sıkıntılarım hafifleyince o durumdan da kurtulmuştum. İlaç tedavisi deneseydim belki daha erken yardım bulmuş olurdum, en azından denenebilirmiş yani. Ha ama kendi çabalarım esnasında ufak da olsa şey yapmıştım çözüm olarak. Yemeğe, sanırım - damak tadına düşkün ve ayrıca hedonistin teki olarak- beni mutlu eden tek şey olduğu için stres ve üzüntü anında saldırıyordum. Yemeği vücudumun serotonin ve dopamin deposu olarak görüyordum, görüyor olmalıydım yani. O nedenle beni mutlu edecek ve "bağımlılık yapacak" daha sağlıksız bir bağımlılık bulma yooluna gitmiştim. Serotonin için düzenli seks, dopamin için bol bol gezme tozma, yeni yerler görmei ek olarak zaman harcayabileceğim bir bağımlılık olarak da bi "adam" bulmuştum. Bunlar üzüntü ve stres anında mutluluk rayışını dindirmeye yardımcı olmuştu diyebilirim.

Aslında ikisini ayırmanın daha sağlıklı olduğu söyleniyor. Hatta dertler duygusal yemeye sebep olduğu sürece dertlere çözüm bulma yeteneğimizin azaldığını çünkü yemek sayesinde acımızı üzüntümüzü yeterince yaşayamadığımızı bir nevi uyuştuğumuzu okudum. Yani yemek bir nevi ağrı kesici gibi oluyor. O yüzden de ben ikisini ayırmak istiyorum ve birgün başaracağıma inanıyorum. Ama umarım çabuk olur. Bu yolda bayağı uğraşmışsınız siz de. İşe yaramasına sevindim :) Ayrıntılı cevabımız için teşekkür ediyorum.

Olsun normal kiloda olmak ne güzel. Hem zayıflık sağlıksız diyorlar :) taylor

Gerçekten çok az yiyiyormuşsunuz. Bayağı az. Bir de yulaf herkese iyi gelmeyebiliyor. Bir diyetisyene gitseniz şu an yediğinizden daha çok yemek verebilir size ve yine de kilo verebilirsiniz. Metabolizmayı hızlandıracak şekilde hazırlıyorlar listeleri. taylor

Evet, fiziksel, psikolojik her problemin altından çıkıyor. Kires

Bende tam tersi, kesilirim hiç bişy yiyemem

Allah hepimize hayırlı işler ve ilişkiler nasip etsin :) taylor

Sizin canınız sıkılınca iştahınız mı azalıyor? taylor

Stres.. ahh ahh.. en büyük düşmanımız. .

Aynı ben, keşke tersi olsa..

Ayda 2 sefer filan oluyo sadece aslında doğru. Buda çok sık sayılmaz diye düşünüyorum. Kilomu etkilemiyor ama zayıf biri olmamı engelliyor sadece. İnce bir kız olamadım bu keyfe keder yeme huylarım yüzünden. Kısmet değilmiş. :))

ben de strese girince yemeden icmeden kesiliyorum.

o zaman psikolog çözücek bunu

benim de ya iştahım kesilir ya da fazlaca çikolata yerim duruma göre.. sanırım psikolojik doktora gidebilirsiniz

Ben de artık öyleyim. Bugün canım sıkıldı biraz yine aç bıraktım kendimi...

bilinclisin en azindan, ne yapman gerektigini biliyorsun benim hep piskolojik rahatsizliklarda en faydali buldgum sey doktora gitmek. bedensel rahatsizliklarda hic degilse bir yere kadar kendi kendimizi iyilestirebiliyoruz öbür türlü bu mümkün olmuyor en iyi sen bilirsin kendini, dikkat et Allah korusun yemekle ilgili sorunlar daha ileriye gidip tam anlaminda hastalik haline gelebiliyor

:) Sizin adımıza sevindim.

Zaten normal kilomdayım, ama göbeğim gitsin, kalçam incelsin diye diye bela arıyorum bir nevi...

Kusturma yok sanırım. Öncelikle duygusal yeme ve fiziksel ihtiyaçtan doğan yeme isteğini birbirinden ayırabildiğinize emin olun. O an için kendinizi durduramıyorsunuz anlıyorum tabii, ama öncesinde önlemler alabilirsiniz. Örneğin evinizde ya da yanınızda sağlıksız yiyecekler bulundurmamaya dikkat edin. Yeme isteğiniz elinizde olmayabilir ama ne yiyeceğinizi seçebiliyorsunuz. Stres altında hissettiğiniz durumlarda nefes egzersizleri yapın, çünkü olumsuz bir durumda önce beynin duygusal kısmı uyarılır daha sonra mantıklı düşünme kısmına geçer. Bu iki uyarı arasında nefes egzersizleriyle bunu halledebilirsiniz. Hemen sonrasında yakın bir arkadaşınızı arayın, o anda aklınıza stresiniz ile alakalı saçma olsa da bütün endişelerinizi anlattıkça anlatın. Rahatlayın. Ve tabii ki belki de en önemlisi ve başlangıç olarak yapmanız gereken, sorunlarınızın üzerinizde büyük bir stres yaratmaması için spor yapmanız. Uygulayacağınız bu küçük yöntemlerle üstesinden gelemiyorsanız, yetkin bir psikolog ile görüşmelisiniz. Önce bunun nedenini bulup hangi terapi seçeneğini uygunsa onu uygulayacaktır. Birkaç çeşit terapi olabilir. Eğer daha önce gittiğiniz psikologun terapisi işe yaramamışsa diğer terapi çeşitlerinde uzman olan psikologları araştırabilirsiniz.

Ne güzel normal kilodaymışsınız. Diğerlerini de gönlünüzce halletmenizi ve hepimizin stressiz yemekler yememizi diliyorum. -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Zaten duygusal yeme çok yaygınmış. Aynı durumda olan çok insan var. Dediğiniz şeyler bende de var. Hastalıkta ben de karbonhidratlı şeyler yiyebiliyorum ama çok miktarda yeme isteği fazla olmuyor. taylor

Haklısınız ya insan sağlıklı olsun da kilosu sorun değil. İyi geceler diliyorum Taylor dilerim bir daha BDV'a açılacak konunuz olmaz..

Ben de üzülürsem iştahım artar, çok çok üzülürsem iştahım kesilir. Evet haklısınız.

Tuh. Onun da çözememiş olmasına üzüldüm.

Bende de tam tersi tatlım. Büyük küçük tüm dertlerimde, sorunlarımda, üzüntülerimde, yolunda gitmeyen durumlarda direkt yemeden içmeden kesiliyorum. Ağzıma ufacık bir lokma bile koyamıyorum. Su bile içemiyorum desem yeridir. Açlıktan midemin acıdığını hissediyorum ama yine de yiyemiyorum. Hatta şuanda tam da bu durumdayım Genel olarak çok stresli bir yaşantım olduğu için ve sık sık yemeden içmeden kesildiğim içinde kilo kaybediyorum sürekli..

Bir arkadaşim var. Sıkıntılı anlarda herşeyin dibini bulana kadar yiyormuş dedigine göre. Hiç o şekilde girmedim ama anlayabiliyorum. Takinti gibi birsey herhalde

Evet tatlım yiyememekte gerçekten kötü. Sevinçli oldugumda yiyememegi geçtimde, üzüntü, buhran yaşadıgımda yiyememek daha kötü... öğürtü yedirmiyor. o da cok fena. Bak bu da aslında tam doktorluk vaka... neyse ki iyiyim çok şükür. Allah dert keder vermesin. Amin.

Umarım canım, sen de halledersin. Ama çok yoğun bir yaşantım olsa, iş güç, evliliğim falan olsa bu derece sarmazdım herhalde. Hep işsizlik yüzünden

Maalesef ayni sorun bende de var. Hayatimi ya tika basa yiyerek ya da ac geciriyorum. Moralim bozuldugunda hatta hasta oldugumda insanlarin boğazından bisey gecmez ya ben tam tersi tatliya ve karbonhidrata abaniyorum. Caresini bulamadim. Kilo almamak icin normal donemelrimi surekli diyet halinde geciriyorum...

Hallebilmenize sevindim. Bende de bunların bir kısmı ve daha başka şeyler işe yaramıştı. Çok da zayıflamıştım. Ama dertler farklılaşıtıkça ve büyüdükçe aynı şeyler işe yarayamayabiliyor. Umarım ben de en yakın zamanda hallederim.

Evet bunlar işe yarıyor. taylor

Bir psikologa basvur ıstersen, sorunlarinla basedemedigin için kendini yemege vuruyor olabilirsin. Psikolog ile sorunlarını hallettikce bu durumda ortadan kalkar. Yoksa bunun az ye sunu yap bunu yap gbi formülleri yok. Önemli olan sorunlarinin altında yatan nedenler, onlar ortadan kalkınca bu durumda ortadan kalkar :)

Aynen katılıyorum. taylor

Aynen öyle yapıyorum. Daha önce gittim. Stresimle baş etmeyi öğrendim, düzeldi sandım. Ama şimdi daha büyük yeni sorunlar çıkınca tekrar başladı. İstiyorum ki derdim olsa bile yeme alışkanlığım değişmesin. Kendim halledemezsem yine gideceğim. Kendi kendimi olabildiğince geliştirmeye çalışıyorum. taylor

Ay bu bi problemmi yahu Bendede var bu ama bi sorun olduğunu düşünmemiştim Yani aslında benimki kendime engel olamamak filan değil, direkt ''ulan bari bu meseleden yüzüm gülmedi, midem gülsün'' kafası. Ayıptır söylemesi en sevdiğim yemek İskender, en sevdiğim dizi Leyla ile Mecnun. Bende ne zaman bişeye çok üzülsem mutsuz olsam, hemen alo iskender hattımdan kendime patlatırım bir iskender, açarım nettende bir Leyla ile Mecnun bölümü oturur hem yer hem izlerim. Üüüüfffff ne keyifli bişey o... Ama istisnasiz her seferinde yani. Muhteşem ikilim gibi bişeydir. Ama ben bunu bi sorun olarak görmedim. Seninkininde benim durumumdan bi farkınıda pek görmedim. Şuan tedirginim

Birkaç seans terapiye gittim aslında. Ama o, o anki stresimle baş etmemde yardımcı oldu. Ama sorunlar değişiyor. Amacım yeme alışkanlığımın sorunlardan bağımsız olması. Özellikle duygusal yeme problemi konusunda uzman biri yok sanırım Türkiye'de. taylor

Evet, birkaç kilo almam lazım.

ben de üzülünce hiç bir şey yiyemiyorum, boğazımdan geçmiyor lokmalar. ama genelde mutlu bir insan olduğumdan başıma çok gelmiyor. bence senin de yapman gereken sorunları sorun olarak görmemek olmalı, çok çok büyük bir şey olmadıkça gül geç. her şeye üzülüp yemek yeme.

Okuduğunuz kaynak sağlamsa bende argüman biter. Ben uzman desteğini falan geçtim, açıp iki gugıllamamıştım bile. Eğer ikisini ayırmak mümkünse, umarım kısa zamanda halledersiniz. Rica ederim :) -lotus- Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

kilo durumunuz nedir? merak ettim de. Ben böyle bir durumda kimseye denk gelmedim. Yada denk geldim belki anlatan olmadı bilemiyorum. Bende üzüleyim, sevineyim yemeden kesilirim. içimin yagları eridi derler ya hah işte bende aynen o oluyor. müthiş kilo kaybediyorum. Umarım derdinize çare bulursunuz.

Aslında yemeyle ilgili gittim ama o yemeye sebep olan sorunlar ve stresle ilgilendi. İyi de oldu ama sorunlar değişiyor. Yeme düzenimin dertlerden bağımsız olmasını istiyorum. Dediklerinizi araştıracağım. Teşekkür ediyorum. taylor

Evet maalesef öyle oluyor. Dün öyle oldu, sabah 10 da yemiştim. Sonra moralim bozuldu. Akşam dokuz oldu ben hala açtım, meyveli yoğurtla biraz salata yedim zorla...

Ben de görüntü olarak değil de zihnen anoreksia belirtilerini taşıdığımı düşünüyorum. 1-1.5 haftada bir tatlı yeme isteğim depreşiyor, mesela bir kase puding, azıcık helva, birkaç parça çikolata falan yediğim oluyor. Hepsinden azar azar olmak suretiyle böyle şekerli şeyleri bir anda katledesim geliyor. Kudurmuş gibi tıkıyorum ağzıma. Tamam bir bulumik gibi değil, yani o kadar fazla yiyemem, midem almıyor ama normalde şekerli hiçbir şey yemem. İşte bazen aralıklarla bir anda canavarlaştığım oluyor. Sonra da kendimi cezalandırıyorum, aç bırakarak, az yiyerek, spor yaparak. Çok büyük kabahatmişçesine... hatta bir kere 1 haftaya yakın gün de 2 kase yopurtlu yulaf ezmesi ile beslenmiştim. başka bir şey yemeden Sebep de 2 kilo almış olmamdı Sonra 1 haftanın sonunda normal öğünlerime döndüm yavaş yavaş ama sürekli normal yemenin bile benim için uygun olmadığını düşünüyordum, fazla geliyordu. Oysaki günde 2 öğün yerim, sabah 9-10 arası kahvaltı, akşam 6 gibi de akşam yemeği yerim, bir daha da bir şey almam ağzıma. Kendimle deney yapar gibi oynayıp duruyorum, acaba 1 hafta minimum düzeyde yesem ne olur, sadece sebze yesem ne olur türünde şeyleri uyguluyorum falan... Üff ben de tam psikologluk oldum...

Bende yedim yedim sıkıntı dedim oldum 90 kg. Sonra bir diyet bir çaba şu an oldum 55. Ailem artık biraz kg al diye dayatıyor IRADE!

Bende de bir dönem aşırı stres altındayken işim nedeniyle sürekli tatlıya saldırıyordum, bu dediğim normal tatlı krizi gibi değil yani deli gibi tatlı yemekti. Sonra kendimce çözüm buldum yeşil elmeyı çok severim her mevsim bulunuyor, onu soyup üzerine tarçın serpiyordum tatlı yeme isteğimi ortadan kaldırdığı gibi başka birşeye ihtiyaç duymuyordum. Belki sen de deneyebilirsin...

farkettim de bende böyleyim sanırım. bende işin garibi mutlu olduğumda daha çok oluyor. keyfim yerine geldiyse bir dondurma patlatayım falan. her şey beyinde bitiyor kontrol etmek lazım. fazla kafaya takıyoruz sanırım dertleri

Tebrikler. Benim sizden daha zayıf olduğum oldu. Bana da kilo al diyorlardı. Ama anlattığım gibi bu konu iradeyle ilgili değil. Duygusal yeme problemi olan birçok insan inanılmaz kilolar verebiliyorlar. Ben de zayıfladığımda bu konuyu hallettim sanmıştım. Mutlu günler dilerim.

O da kötü oluyor bazen.

Bendede var yememeye ıkı uc gun dayanıyorum. Mesela her acıktıgında su ıc. Okul baslayınca sureklı kendımı yemege vuruyorum.

Bende kendimi bildim bileli her durumda yerim bir tek stresliysem yiyemiyorum heyecanlıysam o an onun dışında mutluykende aksine mutsuzken daha fazla yediğim olmuştur vücut salatalık falanda yemiyor direk aklım gereksiz şeylerdeBir rahatsızlık olduğunu düşünmemiştim kilom normal sürekli duygu geçişi yaşamadığım için çok şükür bu yeme alışkanlığı bende etki yapmıyor genelde aynı rutinde ilerliyorum

Evet, ikisi de önemli. . push ; Queen Bee ✿ Evli, Mutlu, Kedili, Öğretmen ✿ tek ayak

Ay bende akşamları evde yalnızsam sürekli bişeyler yemek istiyorum, çoğu zamanda irademe yenik düşüp yiyorum, şimdi hamilelikte var iyice bişeyler yemek istiyorum yani. Çok kilo alcam diye korkar oldum son günlerde de aşırı arttı bu. Napcam ya

Evet bunun faydası olur bence de. cognitive ♤♡◇♧

Evet haklısınız, devamlı sağlıklı yemek ve arıştırmalık hazır bulundurmak da faydalı. Bunu daha sık yapmalıyım.

Psikolojik bi rahatsizlik bu iradeyle falan bi alakasi yok ki.. Tedavi görmelisin

Yeme yeme zayıf olmak daha iyi daha avantaj. Ben daha fazla istesem de inemem yapım da müsait değil kürdan kol gibi gezerim yoksa, boyum da müsait değil daha fazla zayıflamaya. Safinaz olurum.. Ben de duygusal çöküntü sonucu zayıfladım bana da ters tepti, tabi ondan sonra kendim indim. Çok kiloluydum yahu 90 ne demek? Kendime etmişim zamanında keyfe keder. Bir daha Allah korusun, Rabbim şifa versin hepimize. Mutlu günler.

Tebrikler, hamilelikte iştah artışı normal diye biliyorum. Ben de yalnız olunca daha çok yiyiyorum. Yürüyüş yapabilirsiniz serin, güneşin olmadığı saatlerde. Ben de öyle yapmayı düşünüyorum. taylor

Öyle olmuyor işte. Duygusal yeme problemi olan insandan yemeğini almak sanki evladı annesinden koparmak gibiymiş. Bir kaynakta öyle yazıyordu. Meseleyi kökünden halletmek lazım.

bende duruma gore degisir. bazen yerim bazen yiyemem stresten.. tek cozum kendini oyalamak ve yemek dusunmemek sanirim..

niye kii, kilo mu almak istiyosunn . push ;

endorfın kaynagını degıstırmen lazım yemek yemekten aldıgın hazzı baska neyen alıyosan ona yonel

Vücut kitle endeksi hesabına göre fazla kiloluyum. Obez değilim çok şükür. Normal kilolu olduğum da oluyor ama sorun hala çözülmemiş oluyor. Kökünden çözmeye uğraşıyorum ki zayıflayınca öyle kalabileyim. Yiyememek daha iyi ama o da zararlı olabilir tabii. Teşekkür ediyorum. Kendiniarayankiz Her seyin bir anlami olmamali... tek ayak

Ben uzgun oldugumda gunlerce yemek yemeyebilirim ama buda bi sorun aslinda. Bence doktora danismalisin onemli seyler bunlar.