Salla gitsin Annemde de babamda da hatta eşimin sülalesinde gördüğüm, istisnalar güzel kardeşlikler hariç kimsenin iyilikten bilmediği.

Sizin ailenizle şu anda aranızda açık bir iletişim var mı? Sanki doğrudan konuşmak yerine dolaylı ima ile ilerliyor iletişiminiz. Depremden önce kirayı dedeniz ödüyormuş, anneniz de part time çalışıyormuş. Yani sizin katkınız olmadan yaşıyorlarmış. Dedeniz kira desteğine devam edebilecek durumda mı? Atandığınız zaman aynı şehirde 2 tane 1+1 tutulur. Annenizin kirasını dedeniz ödemeye devam eder. Anneniz de yine bir iş bulur. Her şey düzene oturana kadar da siz faturalara, market masrafına, kardeşlerinizin harçlığına biraz destek çıkarsınız.

Bakın, şu an atanmış, ev tutmuş, düzenini kurmuş bir insan olsam birkaç ay değil ailem ile herhangi bir depremzede aile ile bile yaşarım. Mevzu üç beş ay mevzusu değil, bazı hanımefendiler bunu anlamıyor. Hep beraber gidip yeni bir hayat kurmaktan bahsediyorlar. Ne olacak, ben kısmet olur da sağ kalır ve atanırsam varı yoğu o şehre taşıyıp, çocukların okul kaydını her şeyi halledip üç ay sonrasında "Ya kızım sen tek daha rahat edersin, biz üç ay kaldık yeter. Hadi biz oraya geri dönüyoruz." mu diyecekler? Bu şehrin eski haline dönmesi yıllar alır. Annemi bu şehre bağlayan bir şey yok. Burada memur değil mesela. Bu üç beş ayı nereden çıkartıyor bu mesaj sahipleri, ben anlamıyorum.

İnanın normal bir zaman için arkanıza bile bakmayın gidin derim size. Ama belli ki gitmek sizin de içinize sinmeyecek ki bu konuyu açmışsınız. Annenizi alın yanınıza diyemem, belki kardeşlerinizi alabilirsiniz. Ergence konuşuyor olmaları çocuk olduklarını gösteriyor zaten. Anneniz iki kardeşinizle ilgileniyor mu peki? Size yapmadığını onlara yapıyor mu yani? Yonsa hep aynı mı davranıyor?

Her yetişkin kadın gibi kendi kendine baksa?

Diyorum ki beni dünyaya getirdiler. Ben ilkokuldan beri sürekli başarı bursu aldım. İki kuruş ile hem okudum hem diğer kıyafet, kitap gibi tüm ihtiyaçlarımı kendim karşıladım. Ekonomik şiddete maruz kaldığım yetmezmiş gibi psikolojik ve fiziksel şiddete maruz kaldım. İstediğim okula ve bölüme bile onlar yüzünden gidemedim. Kendi kendimi büyüttüm. Bana diyorlar ki "İki ay onların yanında kaldın, çıkarcısın." Bu mantık ve vicdan seviyesini ayakta alkışlamak istiyorum.

Konu sahibi olgun degil henuz 20 yasinda annesinin babasinin alacagi sorumlulugu ona yuklemek dogru degil. Annesi yetiskin bir kadin calissin cocuklarina baksin. Bu kizcagizda hayatini kursun kimsenin yukunu omuzlamasin yazik.

Bakarsan başına kalacaklar ve belki de omur boyu evlenemeyeceksin. Başına bela olacaklar ve Allah razı olsun bile demeyecekler Maalesef çoklu kardeşlikten nankörlük çok oluyor. olan sana olacak. herkes depremden önce sonra demiş ama bunun öncesi sonrası olmaz. bugün acıdığın o insanlar yarın tepene çıkacak. en ufak bir lafta bütün iyiliklerin silinecek. Sen bakmak zorunda değilsin kaldı ki anneleri terk etmiş. Allah rızası diyorsun, iyilik yap denize at diyorsun ama bu devirde bunu umursayan kalmamış. O yüzden kimse kimseye laf edemez. senin için hangisi uygunsa onu yap zira onlar da onu yapardı seni umursamazdi. Enayilikle Allah rızası için bakmak arasında ince bir çizgi var. Bu biraz enayilige giriyor A Scandal in Belgravia

ketniss Herkesin hayatına kimse

Geçici olur mu sizce? Yeni bir hayat kurmaktan bahsediyorlar.

İşte şehirde ev kalmış olsa derim ki burada kalın elimden geldiğince yardımcı olurum. Şehirde ev kalmadı.

Atanmazsaniz da o evden ayrilin. Sevmediginiz kisilerle bir arada kalmayin. Kardeslerinizi istemiyorsunuz sonucta. Bir sekilde basinizin caresine bakin.

Peki bu kadar sevmiyorsanız nefret ediyorsanız ailenizden kardeşlerinizden atanana kadar neden oradaydınız? Şunu anlayabilirim ben bu aileyi kesinlikle istemedim kendim okudum yanlarında değildim evlerine ne girerim ne çıkarım onlarda bana gelmesin düşüncesinde olup bunu uygulasaydınız sizi anlardım. İstemediğiniz insanlarla atanana kadar işiniz neydi? Tabii ki kuzenleriniz diyecek ki al anneni kardeşlerini git senin annen senin kardeşlerin çünkü. Doğal bir afet yaşanıyor insanlar hiç tanımadıkları ya da küs oldukları kişilerle kalıyor. Siz varken kimse ailenize bakmak istemez.

Ben ikametimi henüz buraya almamıştım. Bugün yarın diye erteliyordum. Dolayısıyla şu an ikametim İstanbul görünüyor. Yani depremzede bile sayılmıyorum. Yani kalkıp yurda, otele gitme imkanım yok. JES

Oncelikle cok gecmis olsun Benimde akrabalarim o 10 ilden birinde cok korkunc bi ortam var Sadece size destek vermediler diyemi onlari istemiyosunuz Bukadar sogumus olmaniz icin gercekten cok buyuk sebepleriniz vardi elbette Ama bende ailem yuzunden cok seyler yasadim hep ayaklarimin uzerinde kalmak zorunda kaldim ama bu durumda dusmanimda olsa yardimci olmak isterdim sanirim yinede bilemem tabiki boyle diyorum ama o anki ruh halimede bagli Zor bi karar

Çok ağır şeyler yaşadığım doğru. Çok felaketle mücadele ettim ama annem yapması gereken birçok şeyi yapmadı, yapmaması gereken çok şeyi de yaptı. Kardeşlerimi de gerçekten sevmiyorum. Okuyan hoş karşılamayacak biliyorum ama içimden geçenler bunlar, onlara bakınca kendi kendime "Bunlar nereden doğdu." diye söyleniyorum. Şartlarım elverişli olsa ben de onlarca depremzedeyi ağırlamak isterdim. Ama yaşanacakları görmek zor değil. Bu bir misafirlik veya ağırlama olmaz. Sırtıma binlerlerse inmezler.

Koca koca kadınların onlar benim ailem bize bakmak zorunda demesi de saçmalık. Öyle bir zorunluluk yok yetişkin çocuklar için. Elinde varsa destek olur ama kendi aç kalsın beni doyursun kendi salonda yatsın bana odasını versin doğru değil. Ailesi depremde evsiz kalmışken konu sahibi bence de ailesine bir süre destek olmalı birlikte yaşayabilirler ama bu sonsuza kadar onun görevi değil.

Yorumlarinizi okuyunca hayatım boyunca birilerinin sorumlulugunu ustumde hissettigim için mi konu sahibinede destek ol diyorum yoksa deprem yuzunden ortaya cikan caresizlik yuzunden mi tereddutte kaldim. Aslinda cok haklisiniz, annenin organize etmesi gerekir. Hayati boyunca sorumluluk almamis insanlarin durumu bu maalesef. Velayet once babada sonra kocada sonra cocuklarda. Hep destekle yasiyorlar.

Hafif hasarlı binada oturulabilir ayrıca. Sıva çatlağı vs vardır. Ailenizden kurtulabilirsiniz atanırsanız. S

Anneniz dedenizle yaşayabilir mi peki dedenizin yeni kuracağı düzende? Siz de en az 1 yıl düzenli para yollarsınız destek olmak için.

E devlet üzerinden yapılıyor

Bilmiyorum çünkü hiç görmedim. Şehir merkezine çok uzak burası. İnatla götürmüyorlar. İtiraz nasıl yapılıyor?

Konu sahibine ben de yukarıda tepki gösterdim, hatalı olduğu noktalar var. Ama bizim hiç tanımadığımız insanlara yaptığımız destekle bu konudaki bir değil. Biz gücümüz yetmediği noktada "kusura bakma" diyip bırakabiliriz. Ama konu sahibi alıp atandığı yere götürse 6 ay sonra misafirlik uzadı hadi diyemez. Pratikte "durum toplarlanana kadar"ın karşılığı yok maalesef. Çünkü annesine destek olan diğer insanlar da depremzede artık. Ben konu sahibine de suç bulamıyorum çünkü o da oldukça sıkışmış ve çaresiz.

Annesinin çalışma kendi düzenini kurma durumu yok anladığım kadarıyla. Yeğeninde sonsuza kadar kalamayacağına, ona maddi destek veren insanların da destek verecek durumu kalmadığına göre bu problemin bir çözümü yok bence. Gittiği şehirde oda veya apart tutmadığı tüm senaryolarda ailesinin onun yanında kalmaktan başka şansı yok. O nedenle tek kişilik bir yer ayarlamalı.

İtiraz edin yeniden bakılsın. Çatı uçması ağır hasar teşkil etmez ama patlayan kolonlar binadan gelen sesler veya yıkım var mı binanın içinde

Şaka mı bh konu ya! Bildiğin sinirlerimizi zıplatmak için acilmiş! Seni yedirip içirip bakmışlar yıllarca. Kendisi okumusmus falan! popondaki dona kadar anan almadı mı bu vakte kadar! Biraz yanında kalacaklar tabiki sonrasında zaten senin gibi biriyle onlar da kalmak istemez. Sabret üç beş ay elalemin evinde mi bırakacaksın inanamıyorum cidden

Kardeşleriniz kaç yaşında ona göre cevap vereyim. Normal bir süreçten gecmiyorsunuz ki. dogadostupanda

Bakın, insanların neden bana ben sanki kurulu düzeni olan, geliri bol bir iş insanıymışım gibi yorum yazdığını anlayamıyorum. Geçmişi bir kenara bırakıyorum ben de cüzdanımı bile almadan gecelik ile sokağa fırladım. Normal akışta kılavuzun gelmiş olması gerekiyordu ama gelmedi. Ben de yani desteğe ihtiyaç duyan konumdayım.

Hafif hasarlı görünen rapora itiraz edin derim ben

Onun ailesi de korkunç hastalıklar geçirdi ilahi adalet var sanırım. Çok geçmiş olsun. Korkunç olmalı yasadiklariniz

Bölümünüz nedir perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Buna da öyle. N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Annenize kimse demiyor mu bir ise gir calis cocuklarini ac acik birakma diye niye hersey 20 yasinda bir kizin ustune yikilmaya calisiliyor? Ben size hak verdim siz calismaya baslayacaginiz zaman kimseye haber vermeyin hangi ilde olcaginizi bile bilmesinler gidin kendi duzeninizi kurun. Kocaman kadin kendi basinin caresine baksin dogurdugu cocuklari da kendi dusunsun size mi sormus dogururken ben burdaki yorumlari da anlamis degilim. Karsimizda daha meslegini eline almamis bir genc kiz var bu kadar yuklenmek hemde anne kardes olamamis insanlara bakmasi icin zorunlu oldugunu soylemek bana sacma geldi katı dusunuyor olabilirim ama bence boyle

bakın sizin bambaşka planlarınız vardı çok kızgınsınız şimdi anlıyorum sizi ama kuzendi yeğendi amcaydı gibi insanlar tabii ki sen atanırsın anneni kardeşini alırsın diye bakar burası Türkiye yani ne bekliyordunuz anlamıyorum kaldı ki annenizin kirasını dedeniz ödüyormuş --e siz de o evde kalmıyor muydunuz? o zaman siz de "çıkarcı" mısınız yani? tüm kalbimle istediğini hayatı kurmanızı diliyorum ama boşa doldurmayın kendinizi burada son derece normal bir beklenti insanların dediği şey.

Ailenizle ilişkinizde kim haklı bilemem ama kuzenin atanınca ailenle gidersin demesi kadar doğal birşey var mı?Siz başka şehre gidip tek başınıza eve çıkacaksınız, anneniz kardeşleriniz kuzenin evinde mi kalacak. Kuzeni söylediklerinden dolayı suçlayamazsınız. Onu ilgilendirmez ilişkiniz

Aynısını ben yaşadım benim annemde sürekli beni bildim bileli bırakıp bırakıp gitti ya köye gitti ya diğer kardeşlerimin yanına benimde psikopat babamla yaşamak kaldı. burnuma yumruk attı fosur fosur kanadı dudağımı patlattı sadece tatile gitmek istiyorum dediğim için kendini intihar et dedi bana 15 16 yaşındaydım annem dediğim gibi olmadığı için küçücük yaşta yemek temizlik yapmaya çalışıyordum çay demlemisim fazla demledim diye hepsini bana içirdi çayın çalıştığı yerden kıyafet getirmiş açık bir kıyafeti giy ben sana bakiyim dedi henüz ortaokuldaydim annem bana inanmadı ama Allah öyle büyük ki ikiside içler acısı şekilde göçüp gittiler hep çıkar icinde oldular ben ise maşallah geçti ama unutamıyorum Allah kotlugun cezasını verir iyiliğine mükafatını iyi olacaksın...

O kız adına sevindim. Baba da ettiğini bulmuş. Umarım hep mutlu olur kızcağız. Hiç iletişim kurmaz onlarla

kardeşiniz terbiyesiz, şeytan değil. ayrıca ergen. hem de iyi ailesi olmayan 15-16 yaşında bir çocuk. diğeri de 10-11 yaşında. onlara karşı bu nefretiniz hiç normal değil. anneniz sizi korumadığı için kızabilirsiniz, babanız size eziyet ettiği için nefret edebilirsiniz ama o çocuklar da benzer ailede büyüyorlar ve küçükler daha. ailenizin size verdiği sevgisizliği devam ettiriyorsunuz farkında değilsiniz. ailenizin size uyguladığı duygusal şiddeti yansıtıyorsunuz farkında olmadan. size yapılanların ya da yapılmayanların sorumlusu kardeşleriniz değil. onlardan niye bu denli nefret ettiğinizi hiç anlayamadım ben.

Biri lise iki biri yedinci sınıf. Ama nasıl desem çocuk gibi değiller. Büyük kardeşim "Sen sadece bir hemşire parçasısın, ben doktor olacağım." diyen biri örneğin. Önceki

Birilerine Anlatmazsam Çatlayıp Öleceğim Artık Lütfen Akıl Verebilir Misiniz? GÜNCELLEME: Konu on bin defa görüntülenmiş. Okuyan, okumayan, paylaşım yapan herkese teşekkürler. Yeniden bilgi aktarımınıza ihtiyacım var. Hala amcamlardayız, eve gidemiyoruz çünkü uzaklaştırma kararı olmasına rağmen baba kişisinin oldukça manyakça tehditleri var. KPSS'ye... www.kadinlarkulubu.com Bu konuya göz atın lütfen. Geri dönmesi depremden daha tehlikeli.

Peki bir ev ayarlayıp sonra hepsini de o evde başbaşa bırakıp çıkamaz mısınız? Belli ki kuzeninizin başına kalacaklar ve kimse de bunu istemez haklı olarak

Haklısınız ama bu deprem döneminde ailedeki diğer kişilerin de destek olacak gücü kalmamış. Dede dayı teyzenin de konu sahibinin anne babasına bakma destek olma yükümlülüğü yok ki.

Ailenizi bu kadar istemiyorsanız hayır demeniz yeterli. Kimse zorla birsey yaptıramaz. Genelde yıkıcı olaylar sonrası insanlar barışır ve birbirini affeder. Sizin yaşadıklarınız ve nefretiniz cok buyuk ki affedemiyorsunuz. Ben kardeslerimi asla bırakmazdım. Ama siz gidiyorum diyip gidin. Zorla pesinizden gelmezler ya. Kendilerini sevmeyen ablayı onlar da sevmiyolardır zaten.

Kardeşleriniz kaç yaşında? Sizi çok iyi anlıyorum. Son çare giderseniz bütün masraflara ortak olacaksınız, siz de iş bulacaksınız diyeceksiniz. Yani muhtemelen onlar da siz atandınız, ablam hepimize bakar modunda olacaklar. Bunun önünü kesebilirsiniz sizin de masrafınız azalır. Ya da atanınca 1+1 ev tutup başka ev yok, siz de dedemin yanına dönün diyeceksiniz. Yerinizde olsam atama olmadan onların hızla düzen kurmasını sağlarım. Çünkü kuzende kalmak, ona yük olmak çözüm değil. Kuzen size bakmak zorunda değil

Kast ettiğim eğer atanırlar atandıktan sonra bir süre ( 3 4 ay) destek olması. Ailesi kendilerine ev bulup düzen kurana kadar.

Beni dünyaya getirdiklerinden beri sadece evde ki yeme ve barınma masraflarımı karşıladılar. Hani anne babalar dünyaya getirdiklerine bakmaya mecburdurlar ya. Ben küçük bir çocukken bile kendi kendimi okuttum, elbise, kitap akla gelebilecek her türlü ihtiyacı kendim aldım. Bana bir çorap bile almadılar beleşten çocuk sahibi oldular. Birkaç ay o evde kalıp iş aradığım için çıkarcı olabiliyorsam kendimi tebrik etmek isterim.

o evdeki insanlar anneni kardeşini alırsın diye baskı yapıyor cünkü onların basına kalcaklar bu sefer diye korkuyorlar.

Önceki konularıma bakın lütfen. Kaçak dövüşüyor olsaydım annem bu ilde bir düzen hiç kurmayacaktı. Asla iş aramayacaktı. Ben atanana kadar bir yerde idare edip tak peşime takılacaklardı. Sevmediğimi, istemediğimi, bana yapması gereken anneliği yapmadığını bin beş yüz defa suratına çarptığım için o kendine bir düzen kurdu bana da "Atanana kadar yanımda kal, sonra canının nereyi istiyorsa oraya tek başına git." dedi. Hatta şu an bahsettiğim kuzenim "Sadece öfke ve kinden ibaretsin. İnşallah en yakın zamanda atan git, birbirinizi daha fazla kırmayın. Birbirini seven anne kız olarak değil bari arkadaş gibi ayrılın." falan diyordu. İçimde tuttuğum bir şey yok yani. Helallik mevzusuna gelince, illa normal aileler mi helallik istiyor anlamadım. Yani" Kırdım, kırıldım. Her şeye rağmen halkını helal et ama bundan sonra diyaloğumuz var ile yok arası olsun. " Bu yani.

Ben ikametgahı almak konusunda biraz vurdumduymaz davrandım. Şehre geç gittim çünkü. İkametim İstanbul 'da görünüyor. Sanırım depremzede sayılmıyorum bu yüzden. Ban Arsizi 🌹 tek ayak

47-48 yaşında. F farahi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Aile meseleleri altından genelde çok tuhaf şeyler çıkabiliyor o yüzden ben pek kurcalamıyorum. Ama onlar da kuzenin yanında ne kadar kalacaklar? Seninle olsunlar veya olmasınlar onlara da bi düzen ayarlamak şart. Kuzenin konuşmalarına gelince, o gayet normal aslında yani ne beklenir ki? Bi kuzenden ne bekliyorsun? Klasik akraba konuşması, takma.

Mesajı dışarıdan okuyan biri olarak hoş bulmamanızı ve tepki göstermenizi anlıyorum, hak veriyorum. Ancak zamanında biz de onu ve ailesini çok ağırladık. Çok hizmet ettik. Kimseye de bir saygısızlık yapmadık. Bir insana yardım etmenin bir adabı vardır. Annem o kadının teyzesi mesela, oturup anneme "Teyze şurayı sil. Teyze şunu yap. Teyze çay koy. " tarzı bir seviyesi var. Çok hakaret ve küfür içerikli konuşuyor kimse yadırgamıyor çünkü öyle kötü yetişmiş. Bana durup dururken ağzına geleni sayıyor. İstanbul 'da ki o şaşalı hallerim olsaydı asla haddine düşmezdi, bunu biliyor. Onun o kültürsüzlüğünü, saygısızlığını on saat aralıksız aşağılardım asla susmazdım. Bana hadsizlik yapmasına asla müsaade etmezdim. Maalesef insan ne olacağını hiç bilmiyor, hayat insanı her duruma sokuyor. Beğenmiyorsan git, ifadesine de katılıyorum. Keşke gidebilsem. Cüzdanımı bile alamadan gecelik ile sokağa fırladım. Bir yere gitmek istesem kimliğim, kıyafetim bile yok. Bunu bildiği için bu kadar yükleniyor.

Bence kızın endişelendiren birkaç ay kalmalari değil, bir kere gelip kız evlenene kadar beklenti içinde olmaları.

Kimse kimseyi zorla sevemez kimbilir neler yaşandı ki bu duruma geldiniz. Yargilamayacagim. En son yatalak babasını ve hasta annesini sahiplenmeyen bir arkadaşımı eleştirdim altından neler çıktı. Babadan burnu kanayana kadar dayak hem de daha yedi yaşından itibaren, liseye giderken eve habersiz kız arkadaşı gelmis babası tarafından sopayla kirbaclanip odada ağlarken annesinin kardeşinin dinlen geçer demesi, o izlerin hala sırtında olması.. en son lise son sınıfta odasına girip taciz eden baba ve bunu gören annenin gördüğü halde susup neyse devam edemicem. Daha çok çok başka şeyler de var. Evi okuldan bir erkek arkadaşı aramis ortak ödev için diye üniversiteden almışlar ve eve hapsetmisler evde de pislik bu kız bununla konuşmayın demiş babası o.. oldu demiş ve ailenin diğer fertleri de uymuş. Altı ay kimse konusmamis bununla millet sofradan kalktıktan sonra yemeğe oturmuş mutfakta basma etek almışlar ve bundan sonra tek işin hizmet sen hizmetçisn demiş babası. Baba bu arada mimar anne öğretmen cahil degiller yobaz da degiller. Evde Bir kişi itiraz etmemiş bu duruma. Dahası kız ağlarken icerden gulusme sesleri geliyormuş. O gece intihar etmeye karar verip hap yutmuş ama annesine gidip helallik istemis hem anneden hem kardesinden. Ölmek için uyumuş ama sabah sagsalim uyanmış. Kadın yıllar sonra ben anlamıştım senin intihar edecegini o gece demiş ama bir defa odaya girip bakmamış. Disardan öyle farklı bir imajlari vardı ki ailenin. Simdi aile diyor ki kıza beraber yaşayalım. Çünkü kız güzel bir işe girdi yeniden doğdu küllerinden. Kabul etmedi tabı ki. Sonrasında da annesi sitem ediyor kardeşi sitem ediyor neden aramıyorsun bizi diye. Benim böyle ailem olsa Allah korusun bir saniye durmazdım. O yüzden sabırlı olun. O arkadasim ayrı bir şehirde kendine hayat kurdu aşırı yakışıklı bi sevgili buldu ve canı isterse ailesinin telefonunu açıyor

Evet konunuzu okudum ama geç gördüğüm için yorum yapamadım. Konu sahibine bir kaç kişi yüklenmiş, depremden önce onların yanına niye gittin kalmasaydın diye. Kız zaten travmalarıyla, kırgınlıklarıyla büyümeyi bekleyen, okuyup adam olup kendimi kurtarayım bari diye çabalamış kız yıllarca, istediği bölümü bile okumasına bile müsade etmemişler, destek olunacak yerde köstek olmuşlar. Eti ne budu ne ki tüm aileyi sırtlansın, şu aşamada kendine bile faydası yok, kendi kendine yetecek kadar güçlü değil ki çaresizce yol yordam bilmediği memlekete gitmiş sığınmış ailesinin evine. Hangi babayığıt şimdi 4 kişilik aileyi sırtlanabilir karnını geçimini sağlayabilir üstelik kız da hayatı yeni keşfediyor yaşı genç toy

Keşke konteyner verseler.

Yok hani o şehirde olmasa da, başka bir şehirde mi yapsanız acaba dedim. Alışık olduğunuz başka bir şehir, akraba veya tanıdıkların olduğu bir şehir olabilir mi? Sonra ayrılırsınız. Elbette siz de onlarla hayat boyu kalmak zorunda değilsiniz sonuçta, sizin de bir düzeniniz var

İmkanım olsa şimdi bile bir arada olmam. Benim de çoğu zaman bir anneye, iyi bir kardeşe ihtiyacım oldu ama bulduğum sadece kocaman bir boşluktu. Kendi kendimi okuttum kimse bir şeye ihtiyacın var mı diye sormadı. Kendi kendime yüzüp yüzüp kuyruğuna gelmişken bu çıkarcı tavrı hiç kabul edemiyorum. Ama üzerimde öyle bir baskı kuruyorlar ki oldu bittiye getirecekler diye korkuyorum. Ki o potansiyelleri de çok yüksek.

gerçekten çok zor bi karar, acele etmeyin önümüzdeki günler ne getirirse ona göre yol çizin. söylenenleri duymazdan gelin. köprüyü geçme meselesi yani. umarım devlet bu ev meselelerine bi çözüm bulacaktır, belki de içiniz rahat bi şekilde atandığınız yere gideceksiniz. hiç şimdiden karar vermeye çalışmayın.

Bir hastalığı yoksa çalışabilir bence. B Bahar

Kimsenin yükünü omuzlamasın da. Deprem olmuş ev bark gitmiş... Bazen fedakarlık yapmak gerek. Ömür boyu taşısın demek değil ama en azından bir iki ay. Belki daha atanmadım siz kendi dilediğiniz düzeni kurun atamam olunca ben kendi başımın çaresime bakarım demek daha uygun olacaktır. İnat ettikçe başına kalacaklar.

haklı değiller mi ama, neden konu sahibinin annesi ve ailesi kuzeninin başına kalsın? evlatlar varken neden kuzen yani?

valla konu sahibi nasıl hallolur bilmiyorum ama umarım artık bunları düşünmene gerek kalmaz. anladıgım kadarıyla aileniz size maddi manevi sadece yük. annenizle bile aranızda manevi bağ oluşmamış demek ki size sevgi, şefkat bile göstermemiş. olmadı ben önden halledicem diye gider ilişkinizi kesersiniz ya da o zaman duruma göre bakarsınız. şimdiden bunları düşünüp strese girmenin bi anlamı yok. gördüğünüz gibi hayatta planlar işlemiyor, hayatın bizim için apayrı bi planı olabiliyor. akışa bırakın o yüzden. gerisini zamanı gelince düşünürsünüz. bu arada cok gecmis olsun

İyi ama mesela yazdığım ilk alımda Ankara 'da vardı. Benim puanım yetmiş beş küsürdü, Ankara yetmiş altı ile kapattı. Farz edelim kısmet oldu Ankara yazdım şansa orası geldi. Ankara' da alt tarafı bir hemşire maaşı ile yaşamak bu kadar kişi gerçekten imkansız. Başta ev arkadaşı falan bulurum diye düşünüyordum. Bunun yanında misafirlikten bahsetmiyorlar. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Aileniz hakkında fikriniz buysa muhakkak ağır şeyler yaşamışsınızdır ama ortada yaşayacak bir şehir kalmamışken ve insanlar böyle açıkta kalmışken nasıl yüz çevirebileceksiniz onu anlamadım. Belki de sonuna kadar haklısınız, ne yaşadığınızı bilemediğimiz için garip geldi. Biz dahil birçok aile çok alakasız insanları hatta küs olduğumuz insanları evimizde ağırladık, ağırlıyoruz. Böyle bir durumda hiçbir şeyi sorgulayamıyoruz.

konu sahibinin bir evi, düzeni, işi, parası varmı ki destek olsun?cebinde beş kuruş parası yok, kimlik kartı cüzdanı bile hasarlı evde kalmış gidip alamıyor bile, yol yordam bilmediği bi memlekette. Atanıp atanmayacağı da belli değil henüz,20 li yaşlarda genç kız. Kendisinin desteğe ihtiyacı var hala. İnsanlar neden ısrarla bunu anlamıyor, sanki konu sahibi mesleğini eline almış, evini düzenini kurmuş yetişkin insan muamelesi görüyor?Çok güzel hayatı varda kapısını mı açmıyor ailesine, onun bir kapısı yok ki yok

Bu yorumu okuyunca da sana hak verdim. Benim aklım karışık galiba son zamanlarda Konu sahibi sen önce kendini düşün en iyisi..

Hepsi tamam da kuzeniniz 40 yaşında kıroysa oturmayın adamın evinde. Zor zamanınızda sizi evine almış insanın arkasından da konuşulmaz, ayıp denen bir şey var. Zorla mı tutuyor sizi? İstemiyorsanız gidersiniz, gidemiyorsanız da biraz minnetiniz olsun.

Yok, genelde öyle olmuyor. İzmir depreminde Arkadaşın evinin kirişi 2-3 cm aşağı inmişti, bu sebeple daire kapısı kapanmıyordu. Hafif hasarlı deyip geçtiler bazı şeylerden faydalanılmasın diye. Kirişi kolonundan ayrılmak üzere olan bir evde oturulur mu? Ben oturmam. Ama kağıt üzerinde hafif hasar.

Annemi sevmiyorum kardeşlerimi sevmiyorum ama atanana kadar onlarla kalıp onlardan yiyip icip kira ödemiyordunuz degil mi? O zaman annen git evden yük olma demediyse sen de eger atanırsan alıp gideceksin aileni hiç büyük konuşmamak lazim dünya 3 günlük bu kadar olayi yaşayıp bu kadar hala dünyaya bağlı kalmak oturup hesap kitap yapmak garip.

Yani onlara kalsa belki lisede okulu bırakıp kendimi onlara adamam gerekirdi. benyeniyimgaliba

Büyük ihtimalle sizin başınıza kalacaklar çünkü ellerinde olmayan farklı bir durum gelişti. Hala aynı fikirdeyseniz de şu anda ailenizi bırakıp başkasının yanına yerleşin. Kötü zamanda beraberken iyi zamanında yüzüstü bırakmanız doğru olmaz.

Konu sahibi bence bakmak zorunda değilsin. Ama anladığım kadarıyla kaçak dövüşüyorsun Türkiyedeki büyük çoğunluk gibi. Duygularını dürüstçe ve açıkça söyleyemiyorsun ve beklentiyi kıramıyorsun. Açık ve net annene yapması gereken anneliği yapmadığını, ona öfkeli olduğunu açıklayıp kardeşine de karakterini hiç sevmediğini, aranızda kan bağı olmasa asla arkadaş olmayacağını anlatmalısın. Sonra da kesinlikle bir ömür hiçbirine bakma gibi bir durumun olmayacağını, hepsinin kendi ayakları üzerinde durması gerektiğini belirtip sana güvenmemelerini söylemelisin. Hem bunları söylemeyim, içimde kalsın. Helalliğimi alayım, normal bir aile gibi davranayım hem de istediğim gibi uzak olsunlar demek bence hem karnım doysun, hem pastam dursun durumu. Açıkça hepsiyle konuşun. Bugüne kadar size yapıldığını düşündüğünüz yanlışları öfkeyle değil, olanca açıklıkla anlatın. Bilsinler. Sevmediğinizi, affetmediğini ve ilerde de mesafe istediğinizi bilirlerse başlarının çaresine bakarlar. Olmadı anneniz babasına sığınır. Kardeşler de zaten zamanları gelince kendi hayatlarını kurar gider.

Yıllarca akrabalarınızdan destek almışsınız, artık depremin etkisiyle verebilecek pek bişeyleri kalmamış Kİ buna rağmen ailece yine kuzeninizin evine sığınmışsınız. Ailede bir kişinin durumu düzelmişse artık onun destek yapmasını beklemeleri, kendi yağlarında kavrulmalarını beklemeleri gayet normal. Hoşunuza gitmeyecek ama bencilce davranıyorsunuz. Bence mahallenizi gidip görün ve ibret alın.

En makul yorum bu sanki öneri mahiyetinde dikkate alabilirsiniz

Yıllarca değil, dört beş aylık bir süreç ona burada destek oldular. . push ;

Ben kardeşleriniz konusunda anlayabiliyorum sizi. Benim kardeşim için de zamanında daha çocuk büyüyecek, düzelecek o da derlerdi. Büyüdü, 23 yaşına geldi ilkokulda nasıl nankör, haset, bencilse şimdi daha da beter. Annesinin kopyası. O yüzden kendinize yeni bi hayat kurarken bi gün olsun değerini bilmeyecek kardeşlerinizin sorumluluğunu almak istememenizi anlıyor çok da hak veriyorum.

Sen kendı aıleni almadan kaçmaayı düşünürken niye milletin evinde kalıyorsun.. utanmadan sende mılletın evınde neden yasıyorsun cok ayıp ya ne yasarsan yaşa kım sahıp cıkacakmıs aılene

Şimdilik kendinizi doldurmayın. Zorla gelecek değiller. Heleki büyükşehire atanırsanız bir hemşire maaşı zaten ev tutup döşemenize yetmeyecek. Bence ilk aşamada eşyalı bir eve ev arkadaşı olarak girin ya da apart tutun. Yani ben ev tutmaya gücünüz olmayacağı için zaten birlikte yaşama imkanınızın olmayacağını düşünüyorum. Şu an boş yere endişe ediyor gibisiniz.

Gerçekten artık haklı olmak değil mutlu olmak istiyorum. Olmuyor, olmuyor, olmuyor... Doğa bile izin vermiyor.

Bunu anlatamıyorum işte. Yukarıda da dediğim gibi ben de felaketin tam ortasında kalmış bir depremzedeyim. Çocukluğumdan beri hep kendi kendime uğraştım. Bir şekilde başarı bursları kazandım. Bunlarla kendi kendime hesap kitaplar yaptım. Kimseden bir kitap bile istemeden çok şükür bu yaşa kadar geldim. Ama ilk defa elimi cebime attığımda bir lira param bile yok. Ev ağır hasarlı ama galiba duruma göre yarım saat, bir saat falan izin verilecek. Kısmet olur eve gidersem ne ile karşılaşacağım belli değil. "Deprem bitti, biz sağ kaldık." diyemiyorum. Çünkü öyle bir şey ki sürekli sallanıyoruz. Deprem bitmiyor, büyüklüğü değişiyor sadece. Buraya birkaç ay önce geldim. Bilmediğim bir memleket. Ve ben bana yabancı gelen bu memlekette tırlarla kefen taşındığına şahit oldum. Maddi ve manevi anlamda çökmüş haldeyken daha da berbat bir haldeyim şu an. Sadece oturup "Sağım şimdilik, sağlıklıyım şimdilik, çok şükür." diyebiliyorum. Bu ay kılavuz gelecekti, olağanüstü bir durum ortaya çıktı, gelmiyor. Ne zaman geleceği belli değil. Tam şimdi şu an sağ kalıp atansam bile kendi kendime bakacak durumda değilim yani. Üç beş ay diye akıl verenleri hiç anlayamıyorum. Yabancı depremzede bir aile olsa ya da depremzede bir akraba olsa tamam, kimse kimsenin yanında ömür boyu kalamayacağını bilir. Şimdi biz cümbür cemaat gittik diyelim, üç beş ay sonra ne olacak yani? Annem "Tamam beş ay seninle kaldık. Bize yeter. Biz yeni bir yer arayalım. Sen yalnız yaşarsan daha mutlu olursun, daha rahat edersin." yani böyle bir konuşma yapıp kalkıp gidecekler mi? Yapılan birtakım kıyaslamaları asla anlamıyor ve asla mantıklı bulmuyorum. Şu an şartları elverişli biri olsam ben de herkes gibi elimden geleni yapardım zaten.

Depremden once calisiyormus sonucta. Belki yine calisir. Memurlar da aman aman maas almiyor ki hem kardesine hem annesine baksin ve ev gecindirsin. Gerci bisey yapmak zorunda da değil. Bazen en doğrusu herkesi kendi haline birakmak sanırım

Önceki konularıma bakın lütfen. Kaçak dövüşüyor olsaydım annem bu ilde bir düzen hiç kurmayacaktı. Asla iş aramayacaktı. Ben atanana kadar bir yerde idare edip tak peşime takılacaklardı. Sevmediğimi, istemediğimi, bana yapması gereken anneliği yapmadığını bin beş yüz defa suratına çarptığım için o kendine bir düzen kurdu bana da "Atanana kadar yanımda kal, sonra canının nereyi istiyorsa oraya tek başına git." dedi. Hatta şu an bahsettiğim kuzenim "Sadece öfke ve kinden ibaretsin. İnşallah en yakın zamanda atan git, birbirinizi daha fazla kırmayın. Birbirini seven anne kız olarak değil bari arkadaş gibi ayrılın." falan diyordu. İçimde tuttuğum bir şey yok yani. Helallik mevzusuna gelince, illa normal aileler mi helallik istiyor anlamadım. Yani" Kırdım, kırıldım. Her şeye rağmen halkını helal et ama bundan sonra diyaloğumuz var ile yok arası olsun. " Bu yani. Önceki

Ban Arsizi Ya benim bir erkek arkadaşım falan yok ama farz edelim var. Benim yaşlarımda çoğu kadın evlenebiliyor. Nasıl olacaktı o zaman mesela annem ve çocuklar benle eşimin arasına mı yatacaktı? Henüz kılavuz bile yayımlanmadı ama hemen dört insanın kaderini buna yüklemeyi yalnızca vicdansızlık olarak görüyorum. Dört kişiyi hemen bir genç kızın üzerine yıkmayı vicdansızlık olarak görüyorum. Henüz kendime bile bakamıyorken üstelik. Muhtemelen bu iğneleyici yorumları yapan hanımefendiler el bebek gül bebek büyümüş halden anlamayan kişiler. Sana yemek vermişler yıllarca diyen var. Pes diyorum. Teşekkür ederim anlayışınız için.

Kardeşlerimiz ve anneniz babanızdan nafaka almiyormu resmi boşanma olmadıysa bir an önce dava açıp nafaka baglatsinlar annede bir işe girsin aynı evde olmasa bile aynı şehirde olmazmi yine de. Aslında hemsiresiniz çalışmaya başlayınca aynı evde olsanız bile çok fazla görüşemezsiniz zaten Bir de bu yönden düşünün şimdi çalışmadığınız için 7/24 birliktesiniz o yüzden bazı şeyler size daha ağır geliyor olabilir

Gecici ancak onlara misafir gibi hissettirirseniz olur. 1+1 ev kiralarsiniz, yatak odasini kendiniz kullanirsiniz ya da hic eve sokmadan apart tutabilirsiniz onlar icin.

Olabilir belkide ben anliyamamisimdir. A Scandal in Belgravia

Buradaki bazı yorumlara ben de hiçbir anlam veremedim.

pesime takcaklar dediginiz kisiler kuzeninizin ailesi degil sizin aileniz. o yuzden kuzene vs laf etmenizin anlami yok ailenizdem uzaklasmak istiyorsaniz da suan kuzeninizde ailenizle yasamamamiz lazim. isim gorulene adar aile sonra hadi yoluna denmez tabi zor seyler yasamissiniz ama net bir yol cizmeniz lazim biran once

yanlış anlamayında bi arkadaş demi depremden önce haklıydın ama ya şimdi vicdanın rahat edecekmi merak ettim biz burda hiç tanımadığımız insanlara kucak açıyoruz evinde bakanımı dersin evini bedelsiz verenimi dersin çeyizlik yorganlarımızı tencerelerimizi neler nelere topladık ayarladık bin kere helal olsun insan kanlı bıçaklı olsada durum toplanana kadar ailene sahip çıkman gerekir

Onları da anlıyorum ama daha doğru olan çözüm yolları öne sürseler, benim kadar genç toy birine değil de yüklenmesi gerekenlere yüklenseler?

Rapora itiraz edin. Bildigim kadariyla yeni betonarme konutlar yapildiginda ev sahiplerine verilecek kiracilada degil. Konteyner icin gecerli degil o durum. Konteyner sayisi arttikca durum netleşecektir. Ama daha birkac gun olmusken siz gidince basina kalirlar dusuncesiyle kardeslerinizi sizinle yollama derdine düşen kuzenin yanindan bir an once ayrilmaniz sizin icin daha iyi olacaktir. Basvurmaniz gerkeen yerleri arastirip mutlaka konteyner ayarlamaya calisin bence

İki tane 1+1 tutsak gerçekten kötü yola düşmüşüm gibi adımı çıkartırlar. Kaldı ki iki evi idare etmek çok daha zor. Kimin ne olacağı belli değil işte. Dedemin de evi yıkıldı. Anneme yardım eden teyzelerimin dayılarımın da. Kimin ne olacağı belli değil hiçbir şekilde. Bir de bu şehir normalde ucuzdu, tanıdık çocuktu, insanlar ona çok yardım etti. Tek başına yabancı bir ilde öyle kolay bir iş bulamaz, ayakta kalamaz her şey maddi ve manevi benim üzerime kalır. . push ; Ban Arsizi 🌹 tek ayak

Anlıyorum bir taraftan hep atanıp kurtulma fikriyle içinizdeki alevi harladınız. Ancak şu an bambaşka şeyler yaşanıyor. Ülkede herkes sarsıldı. Hayat hiç birimiz için planladığımız gibi gitmiyor. Belki bu noktada biraz sakin kalıp, kimseyle inatlaşmadan olacaklara bi bakın. Sonrasındaki duruma göre hareket edersiniz. Bu kadar inatlaşma ile kendinize çekiyorsunuz gibi hissediyorum. Çünkü içinizde de biliyorsunuz ki sizle gelmeleri doğru ama istemiyorsunuz. İstememenize saygı duymakla birlikte; olgun ve iyi bir insanın yapacağı şey olması gereken ne ise ona göre sabrederek hareket etmektir.

Tüm samimiyetim ile söylüyorum içime siner. Ama her şeye rağmen küs ayrılmak istemem, helallik almak isterim. Ölümün insana ne kadar yakın olduğunu bizzat yaşadım çünkü. Gerçekten çok kişi öldü. Hayatta olduğum için hep şükrediyorum. Kardeşlerim ile asla tek başıma baş edemem. Hatta annemi alıp kardeşlerimi bırakmak daha makul bir seçenek olur, öyle tuhaflar. Ergenlik değil bu, nasıl desem sanki babalarından bir parça da onların ruhunda var. Büyük kardeşim çok değişik. Mesela anneme evde "Hey kaşar." diye seslendirdi, küfrederdi. Ama burada "Annecim." diye hitap ediyor. İki yüzlülüğü sayesinde insanların gözünde ablasının ezdiği masum, iyi kardeş oluyor. Ben kimseye rol yapmadığım için kötü oluyorum. İlgileniyor tabi ki. O kadar küfür, hakaret, kapris, kötülük... Yine de arkalarında fır dönüyor. Ban Arsizi 🌹 tek ayak

Yani annesine hitap şekli "kaşar" olan bir çocuğu melek olarak görüyorsanız haklısınız ben şeytan olarak anlatmışım. Üzgünüm ama yaptıklarını sıralamaya kalksam yeni konu açmam gerekir. Bana "hemşire parçası" olarak hitap eden biri hemşire parçasının üç kuruş maaşı ile nasıl yaşayacak?

Dava açtı ancak henüz ilk duruşma bile olmadı. Nafaka falan bile yok yani.

Kuzenler olarak haklılar, bu dönemde evlerini açmışlar helal olsun, sonsuza kadar orada kalamazlar muhakak ne zaman gidecek diye bekliyorlardır. Ama bir taraftan da "büyümeyen anne" sendromunda bir anne. evlatlar baksın da ama hangi evlat? daha işi gücü yok bir kız. kendine daha bakamamış ki peşlerinden gitmiş sığınmış. evlatsa o da evlat kaç yaşında olursa olsun anasının babasının kanatlarının altına girmek isteyebilir. Anne genç sağlıklı kadın anladığım kadarıyla öyle 60 yaşının üstü biri değil. Sorumluluk almamak için kocasından yıllarca boşanmamış, mazallah boşanırsam çocuklarıma annelik yapmak zorunda kalırım diye, bu kızımızı kendi kocasına ezdirmiş savunmamış, şimdi kalkmış ileri yaşta babasının memleketine ona baktırıyor kendini. Önce koca, sonra baba, ileride evlat. Hepsi ona bakmak zorunda. Baksın bakmasın demiyorum, kızıdır sonuçta. Ama önce bir sal, emeklesin, ayağa kalksın, yürümeyi öğrensin çocuğun.

Bunu yazacaktım. O zaman sizde çıkarcı oluyorsunuz. Şimdi bırakıp gidin ailenizi. Bir de kızı dururken amca dayı teyze vs neden baksın ailenize. Tabi ki sizin yanınız ilk seçenek eğer atanırsanız. Yani napsın o insanlarda?

Şu kısım neden anlaşılmıyor, yardıma benim de ihtiyacım var. Evini, düzenini kurmuş yüksek gelirli bir iş insanı değilim. Ben de kimliğim, üstüm, çorabım bile olmadan sokağa fırlamış bir depremzedeyim. Normal akışta bu ay kılavuz gelecekti ancak bu olağanüstü durum ortaya çıkınca o bile gelmedi. Ne zaman gelir belli değil. Burası kıyamet yeri gibi. İnanın normal şartlarda olsaydım tanımadığım insanlara ben de yardım ederdim.

Hemşirelik.

eski konularınızı biliyorum ama ailenizin size yaptığı vicdansızlığı siz de kardeşlerinize mi yapacaksınız? yaşları küçük siz onları şeytan gibi anlatsanız da.

Yani "garanti" ifadesi ne kadar doğru olur bilemiyorum. İlk alımda İstanbul, Tokat, Erzurum gibi illeri yazsaydım atanıyordum. Tercih danışmanları atanırsın diyor bu ikinci alım için. Ama tabi ki hiçbir zaman için hiçbir şey garanti değil.

Ben anneyi göremiyorum bir türlü. Anneliğini de. Depremi bir tek bu kızcağız düşünmemeli bence. Anne olarak organizasyonu yapmalı, kızım sen şöyle oğlum sen böyle yap, babam kiramı öder kızım sen kendini kurtar, atanır çalışırsan kazandığın zaten sana bile yetmeyecek dese konu sahibi ömrü hayatında görmediği bu ilgiden kalp krizi geçirip anne deme öyle yaa der yeni ailesine arkasını dönmezdi bence

Nasıl çıkarcı oluyor? O da onun evladı? Burada koca koca kadınlar boy boy çocuklarıyla anne babalarının evine dönmüyorlar mı?Onlar benim ailem bize bakmak zorunda demiyorlar mı?

İstemediğiniz insanlarla ayni evde yasamaniz icin diretilemez zaten. Sadece ekstrem bir durum oldugu icin ufakta olsa bir destekte bulunabilirsiniz diye düşünüyorum. Zaten siz calisirken anneniz yan gelip oturmasin. Sanieim ben olsam kotu ihtimalle maasimdan belli bir kısım yollardım dogadostupanda

bu bir masal olur bence.. diyelim ki konu sahibi çanakkaleye atandı, bilmediği yere ailesini peşine taktı, çocukların okulu kaydı kuydu ne olacak? bir kaç aylığına kim okula yazdırcak? geçici bir süre idare etme kavramı bu konuda işlemez sanki, asıl o zaman vefasız evlat diyecekler, kapının önüne koymuş, anasını evine sığdıramamış diye. en iyisi kalsın ailesi o memlekette. en azından bildiği bir yer dedesi, dayıları teyzeleri hep oradalarmış zaten hem kirasını ödüyorlarmış, hep birlikte yaşasınlar bu kızı da salsınlar kendi haline. yeni bir il, yeni bi iş, kendisi de ilk etapta çok kazanacağını sanmıyorum ya orada burada kalacak yada ev arkadaşıyla veya 1+1 tutar kendine anca. işte tek başına olursa başının çaresine bakar da, ardından 3 kişiyi sürüklerse işin altından kalkamaz

dogadostupanda sizin konunuzda çok güzel tavsiyeler verildi, siz annenize annelik yapmışsınız ve devam ediyorsunuz. Konu sahibi de aynı hatta beter durumda konu sahibi de annesine annelik yapmasın artık

Bu doğu kültürü çok garip, anneler bir sürü çocuk yapıp o çocukları sigorta olarak görüyorlar. Tabii aksi de vardır ama buradaki konulardan gördüğüm genelde bu. Konu sahibi bu arada anneniz kaç yaşında?

bugüne kadarki tüm konularında sen haklısın ama şu saatten sonra yapacak başka bir şey var gibi görünmüyor gelirlerse onlara da sorumluluk verip sırtından geçinmelerini engelleyebilirsin en fazla başka bir deprem bölgesindeyim, ben korkuyorum eve giremem diyen kimseyi zorla eve sokamazlar konteynır alırsınız hasara da itiraz edin hala o bölgeleri etkileyecek deprem bekleniyor bir taraftan da duvarları bile yıkılan ev kolonları sağlamsa sağlamdır, korkmayın

İnsanların hiç tanimadıklari kişilere evlerinin kapisini açıp, yemeğini bölüştüğü bir dönemde, böyle bir dert okumak beni çok rahatsız etti. Haklılığınızı veya haksızlığınızı tartışmak yerine, şu koşullarda ailenizi bırakıp gitmeye vicdanınız el veriyorsa gidin demek en doğrusu galiba.

Su an zaten kendi duzeni de yok ki. Bir duzen kurarsa basina kalacaklarini bildigi icin bu tepkiyi veriyor zaten. Fedakarlikta hak edene yapilmali bence.

Siz atansaniz da atanmasaniz da baska bir ile gidin. Kardesler de anneyle baska bir ile gitsin. Simdiye kadar onlarla kalmaniz bile hataymis. Atanmasaniz da baska bir ise girin. Anne de diger cocuklara baksın. Aman kardesleri yaniniza almayın. Sizin kaş karaltınızı cekmesin cocuklar

Bu naçizane benim fikrim sizi yargilamak ne de ne yasadiginizi bilmedigim konular ustunden yargi dagitmak hakkim degildir.. ama sunu diyebilirim hic annelik yapmamış bir anne de olsa saygısız ergen 2 kardes olsada suan muhtaç durumdalar darda kalmis haldeler.3 kişiyi arkada bırakıp mutlu olabilme ihtimali olduğunu ben kimse için dusunemiyorum.. Ne olursa olsun sizin mutluluğunuz ve huzurlu bir hayat surmenizin temel unsuru onlarında bir sekilde hayatlarını kurmada yardımcı olmanızdan geçiyor. bu nasil olur ne şekilde olur bilmiyorum ama bir yolunu bulma noktasında fikir yürütmemiz gerekiyor. siz nasil suan kuzeninizin evinde yaşamak istememenize rağmen kalmak zorundaysanız aynı duygular da o 3 kişi için geçerli olabilir. belki onlarda senin le yaşamak istemiyorlar dir. illa bir arada yaşayın da demiyorum ama 3 kişinin de hayatını kurması ve ikame ettirmeleri yönünde bir katkınız olmalı. her ne kadar ilişkiler kötü olsa da aileniz ki yanlarına gitmişsiniz ve onlarla bir yaşamı kısa sureligine planlasanizda hayatı paylaşmissiniz paylasabilmissiniz. Sizin onlara ihtiyaç duyduğunuz süreçte onların yanında kaliyormussunuz. suan hala onların yanindasınız kuzeninizin evindesiniz cunku başka çareniz yok. ayni durum da onlar icin de geçerli. demem o ki ne olursa olsun ne yaşanmışsa yaşanmış olsun siz ailesiniz.. hayat kısa. arkaya dönüp gitmek ne haliniz varsa görün demek merhamete en ihtiyaç duyduğumuz şu zaman diliminde olmaz olmamalı.. bir yol muhakkak bulunur yeterki arayalım..

Birde anne ve babanin barışma durumları var mi. herkesin hassas olduğu bir dönem belki birbirlerinin kıymetlerini anlamışlardır. Bu noktada bir girişim olur mu sizce. onlar da kendi duzenlerine dönerler sizde istediğiniz şekilde hayatinizi kurarsınız. bana yazarken çok mantıklı geldi. birbirlerine bu noktada şans vermek. isterler belki önce ki konularınızi okumadım hic bir fikrim yok. gercekten baba kişi si cocuklarini hic dusunmuyormu ne yaptılar ne ettiler nasillar sağ salim lermi Z zehra61

Endişesine hak veriyorum da bazen bu kadar agresif tepki vermek işleri yoldan çıkarabiliyor. Siz kendinize göre bakın bakalım atama olacak mı ülkenin hali ortada vs gibi biraz atlayarak onların düzen kurmasını öncelemek gerekiyor diye düşünüyorum.

Keşke bu ülkedeki insanlar evlenmenin ve çocuk doğurmanın zorunluluk olmadığını idrak edebilseler. Ben size kızamadım. Keşke anneniz bir çocukla yetinip çalışmayı tercih etseydi. Kendi hayatını planlayamadigi gibi sizinkini de yakmış. Anladığım kadarıyla anneniz pasif kalıp, kenarda sinerek ailesine kol kanaat gerecek birini arıyor. Annenizin tutumu bir süre destek olunması olsa belki sizde olursunuz ama düzen bir kere kuruldu mu anneniz diger kardeşleriniz üniversite mezunu olana kadar sizi bırakmayacak bence

Beni kurban etmeden güzel bir çözüm yolu bulunsa? Çünkü normalde bu ay kılavuz yayımlanacaktı ama bu olaylar sebebiyle yayımlanmadı. Beni durumum bile muallakta. Bu durum içerisinde benim sırtıma direkt yük yükleniyor. M mutlumuyum ki

Yüz tane beğeni bırakmak istiyorum mesajınıza. Sanki onlar beni dünyaya getirmemişler gibi annemden çıkar çıkmaz yani doğar doğmaz çalışıp ayrı ev tutmadığım için eleştirecekler neredeyse. Üzgünüm, birçok şeyi kendi kendime hallettim ama o yaşlarda kendimde değildim bu kadarını yapamadım.

Normalde iş bulup İstanbul 'da kalacaktım. Fakat annem oraya gitmem için çok ısrar etti. Konuşup anlaştık, geçici bir süre yanında kalacaktım atanınca da istediğim yere tek başıma gidecektim. Bunun yanında yanlarında kaldığım süre zaten birkaç ay. Normal olan annelerin babaların işleri çözmesidir. Başka bir erkek kuzenim yirmi sekiz yaşında, işsiz. İlk gün hemen babası Elazığ 'da ev buldu, eşya topladı, götürdü, yerleştirdi. Koca adam da hiçbir şeye elini sürmeden rahat rahat yaşamaya gitti. Normal aileler bu şekildeler. Çocuklar düşünmez zaten. Bana bu muamelenin yapılması ruhumu emiyor artık.

Kardeşleriniz ve annenize kuzeninizden ziyade siz bakmak zorundasınız. Herkes şu an kendi derdine düşmüş durumda bir de sizin ailevi problemlerinizden kimsenin ekstra yükünü kabul etmek zorunda değiller.

e haklılar tabi kim kime senelerce bakmak ister. ben bi ay evimde akrabam kalınca bile basıyor ev beni. konu sahibi de kendince haklı. tek haksız olan annesiyle babası bence. hicbir güvenceleri olmadan 3 tane cocuk yapmışlar. simdi de cocugumuz bize baksın diye bekliyorlar. hadi maddi yönü geçtim manevi olarak bile bi destek olmamıslar cocuklarına.

Sizede gecici olarak baska birisi evini acmis. Ayni seyi sizde geçici olarak anne ve kardesinize yapabilirsiniz bence. Ortada olağanüstü bir durum var. Binaniz oturulabilir olsa dahi market yok, manav yok, kasap yok, işe girip calissinlar deseniz istihdam yok.

Yani onlara kalsa belki lisede okulu bırakıp kendimi onlara adamam gerekirdi.

İnşallah öyle olur. Zaten bu olaylar sebebiyle kılavuz da gelmiyor. Gelene kadar her şey mucizevi bir şekilde hallolsa keşke.

yani yeni atanmış memur maaşıyla 4 boğaz bakacaksın 2 çocuk okutacaksın kira ödeyeceksin elektriği suyu doğalgaz telleri ödeyeceksin annenin aklı kıt galiba biraz. dedemin evi yıkıldı demişsin dedenle ev tutsun madem annen. herkes kendi çocuğuna baksın. okutmamış bir meslek edindirmemiş onun bunun üstüne yıkılan evlat yetiştirmiş otursun baksın şimdi hem çocuğuna hem çocuğunun çocuklarına.

Bu kadar nefret ediyorsanız onların yanında kalmamaniz gerekir. Demekki siz de çıkarınız için onlarlasiniz. Ha simdi hicbir şeyiniz yok iken çekip giderseniz sonrasında istememeye hakkınız olur. Daha öncesinde neler yasadiniz bilmiyorum ama bir depremzede olarak cok üzüldüm. Su an insanlar cok zor durumda bin kat yabancılara sıginiyorlar. Siz ise bir evlat bir kardeş olarak ilk günden itibaren ailenizden kurtulma derdindesiniz. Normalde kimse ailesi ile sonsuza kadar yakin olmak zorunda degil ama su an cok cok zor bir durum var.

Çıkarcı veya değil bilemem. Konu sahibi detay vermediği için bana durumu inanılmaz geldi. Dövdü, sövdü, taciz etti, sevmedi vs. göremedim. Yani bana biraz "Banane banane tek kalacağım ben." gibi geliyor. Millet tanımadıklarını evine alırken anne ve kardeşlerini 2. 3. dereceden akrabalara bırakmayı hedeflemek de garip geliyor bana. Deprem olmasa yorumum başka olurdu

Bende bunu demek istiyorum. Anne ise girsin, kardes part time calissin demek mantikli tavsiye olmaz. Is yok, enkaz var, muhtemelen artik o sehirde hayatlarini surduremezler. Bende bikac gun evvel annemle ilgili konu actim, herkes evleri ayir dedi. Konu sahibinide anlayabiliyorum yani. Damdan duseni damdan dusen anlar. Ama birde hayatin gercekleri var

o illerin normal bir hayata dönmesi uzun zaman alacak, konu sahibi başka bir ile atansa bile iki okul çağındaki çocuk bunlar nasıl geçici süre olacak, okuludur, kaydı kuydu en az 1-2 sene konu sahibini de anlıyorum eski konularından hatırladığım kadarıyla annesi de babası da tam reddetmelik Allah affetsin ama deprem olayı herkesin planını alt üst etti, normal bir zaman değil

işte onlar haklı haksız doğru yanlış düşünmüyor ki, başlarına kalmayın diye konuşuyorlar bence

Burda arkadaşlarım da beni taniyanlarda bilir annem hayatimin icine etmis bir kadin. Deprem bolgesinden istanbula geldi yanima. Yemin ederim bir ömür kalsin elini ayagini yikar sesimi çıkarmam. Isterse afedersin agzima etsin yeter ki cani sag olsun. Siz gidince evsiz barksiz ne yapacaklar? Insanlar yedi kat yabanciya kucak açıyor? Sizi çok garip buldum kusura bakmayin.

Atanacaginizin garantisi var mı atanamazsaniz eğer ne yapmayı düşünüyorsunuz?

Hadi annenizi bıraktınız arkanızda desek, kardeşleriniz kaç yaşında, onları nasıl sefaletin içinde bırakacaksınız? Konteynırda yaşamak kolay mı?

ASRIN FELAKETİ Gece sarsıntı ile uyandık. Hani deprem anında çöküp belirli bir pozisyon almak gerekiyor ya, sarsıntı şiddeti ona bile müsaade etmedi. İlk saniyelerde direkt güm güm binaların yıkılma sesleri geldi. O kadar şiddetli bir depremdi ki bir duvardan diğer duvara çarpıp durdu bizi, tutunmaya bile... www.kadinlarkulubu.com Güncelleme : Dün akşama kadar hafif hasar olarak görünüyordu ancak şimdi E-devlet'te ağır hasar olarak görünüyor. Daha önceden böyle bir konu açmıştım. Şoku yeni yeni atlatabiliyorum. Şu an çok zor zamanlar geçiriyoruz ama elbette hem böyle bir felaketten şimdilik sağ kurtulduğum hem de şimdilik elim ayağım benimle olduğu için şükrediyorum, binlerce defa şükürler olsun. Gerçekten kıyamet gibiydi. Çok korkunçtu. Allah inşallah bir daha böyle bir felaket ve böyle bir acı göstermez. Önceden kiracı olarak oturduğumuz ev bize ağır hasarlı denmişti. E-devlet'e hafif hasar olarak girilmiş. Hangisi doğru bilmiyorum. Yıkılacak mı bilmiyorum. Sadece gören yakınlarımız çatısı falan uçmuş bir daha o evde oturulmaz, diyorlar. O gece evden kaçarken yanımıza hiçbir şey almadan kaçtık. Sonra zaten girmeden ikinci büyük deprem yaşandı ve ardından binlerce artçı oldu. Artçılar devam ediyor. Bu sebepten eve gitmeye cesaret edemedik. Yakınlarımız da ev ve çevresini görmemizi istemiyorlar çünkü gören kendine gelemiyor, doğru bir ifade olacak mı bilmiyorum ama şehir korku filmi setine dönmüş. Şimdi E-devlet'e hafif hasar olarak girilmiş bu eve girmek çok riskli olur mu? Kimliğim, kartlarım, param... Hiçbir şeyim yok şu an. Tabi eve hırsız girdi mi girmedi mi onu da bilmiyorum. İnanılmaz çalma çırpma olayı olmuş maalesef ki. Bunun yanında canımı çok sıkan bir başka olay daha var. Özet geçmek gerekirse dünyanın en berbat ailesinin birinde büyüdüm. Bu yaz birtakım korkunç olaylar oldu. Annem ailesinin bulunduğu yani geçen hafta deprem yaşanan on ilden birine taşındı , boşanma davası açtı. Haftada üç gün çalıştığı hafif bir işe girdi. Ev kirasını babası yani dedem ödüyordu. Bir şekilde geçiniyordu yani. Ben de Kpss 'ye girdim. İstanbul' da yaşıyorduk normalde sınavdan sonra önce dayımın yanına kafa dağıtmaya gittim sonra da annemin yanına geldim. Atama bekliyordum. Atandıktan sonra arkama bakmadan kaçacaktım. Bu ay da kılavuzun yayımlanması bekleniyordu. Şimdi ise şehir yıkıldı. Kiralanacak ev yok. Kimsenin kimseye yardım edecek hali kalmadı çünkü dede, teyze, dayı... Herkesin evi ya yıkıldı ya ciddi hasar aldı. Geriye hedef alınacak zavallı ben kaldım. Şu an kuzenimin yanında kalıyoruz çünkü evi şehirden uzak, tek katlı dolayısıyla artçılar hem pek hissedilmiyor hissedilen de aşırı korkutmuyor. Bugün bana "Atama kılavuzu da yayımlanmadı." dedi. Kız kardeşim de "Abla, yayımlandığında haritaya bak fay geçmeyen illeri tercih et." dedi. Bunun üzerine kuzenim de "Siz de ablanızın peşinden gideceksiniz, orada yeni bir hayat kuracaksınız." dedi. Benim sinirler hat safhaya tırmandı. Sadece "Mümkün değil, ben tek gideceğim." dedim. İnsanların evinde kalıp insanlarla hararetli kavgalara girmeyi pek istemiyorum çünkü. Bunun üzerine o da "Bunlara ne olacak, burada şehir mi kaldı? Mecburen hep birlikte gideceksiniz." diye bin tane cümle sıraladı. Biliyorum, belki binlerce insan ölü ve yaralıyken gerçekten de ortada bir şehir bile yokken hemen bunların kavgasına, bunların peşine düşmemem gerekiyor. Ama inatla onlar beni kendine yem olarak belirliyorlar. Birtakım olaylar oluyor ve ben kendimi sürekli aynı senaryo ile mücadele ederken buluyorum. Ben zaten yüzyılda bir görülmüş bu felakete bizzat şahit olduğum için yeterince dehşet içerisindeyim üstelik bu kadar ölü ve yaralı varken gerçekten ağlamaktan artık gözlerim ağrıyor. Ama onlar hemen beni atadılar peşime de üç kişiyi taktılar. Gerçekten çok üzgünüm ve dayanamıyorum. Atandığım takdirde şartlar ne olursa olsun tek gitmek istiyorum ama onlar çoktan planı yapmışlar ve üzerimde aralıksız bir baskı kuruyorlar. İstemiyorum. Konteyner konusunda ümidim vardı. Ancak konteyner ev sahiplerine ve evi ya yıkılana ya da ağır hasarlı olana veriliyor deniyor. Kiracı ve hafif hasarlı olanlara yok deniyor, bu doğru mu?

Tüm herkes buradaydı. Dayım falan Elazığ 'dan ev tuttu depremin ilk günü ancak o erken davrandı şimdi katlarca arttırdılar kirayı. Atıyorum X şehire gidin diye bir fikir attım diyelim. Herkes gülüp geçer. Ne alaka diyecekler.

İşte etraf cahil kaynadığı için bir hemşire maaşı ile artık yaşamın mümkün olmayacağını bilmiyorlar ya da biliyorlar ancak bu şekilde konuşmak elbette işlerine geliyor. Konuda bu herkesin yabancılara bile yardım ettiği ile üç beş ay mevzusu nasıl türedi, buna anlam veremediğim için bu kadar uzun uzun açıklamak istedim.

Depremden önce ve sonra diye ayırırsak; depremden öncesi için siz haklısınız elbette. Ancak deprem sonrasında emin misiniz bu karardan? Herkes yakınlarına kucak açmış durumda şu anda. Siz imkanınız varken ve ihtiyaçları varken ailenize yüz mü çevireceksiniz?

Sizin sırtınızı dönüp gitmek istediğiniz anneniz ve iki kardeşiniz mi? Üstelik Suan başkasının evinde kalıyorsunuz ve onları bırakıp gideceksiniz öyle mi?

Yetişkin bir kadın kendi kendine mi baksa? Bu yaşa gelip ekonomik özgürlüğünü almak için gram çaba harcamamış bir insanın bedeli benim üzerime olmak zorunda mı?

siz küçükken geceleri kim sabahlardı... kim karnınızı doyurdu... hastayken size kim baktı... cahil olabilir ama anneniz... birçok insan oradaki hiç kimseyi tanımadığı halde maddi manevi destek oluyor... her ay belli bir bağış yapıyor. evlerinde işe yarar ne varsa tırlara koyup göndermek için uğraşıyor. bir sürü insan evini açtı... çocuklar yanlız kalmasın diye bir sürü insan koruyucu aile başvurusunda bulundu... size ne yaptılarsa yaptılar ama aileniz... mesafeli olsanız bile destek olmalısınız. yaptığınız bencillik kusura bakmayın...

Peki anneniz tek başına kirayı ödeyebilecek mi? Çok alakasız bir şehir de olsa bu kadın bir yerlerden ev tutmak zorunda nasıl olsa. Siz yanında olun veya olmayın, kuzende kalamazlar yani. wendy Nirvana Anneler

ay valla kimseye bakmak zorunda değilsin. ha burda kuzenlerin dayın annene bakmak zorunda demek de istemiyorum, onlar da zorunda değil. dünyaya gelmeyi sen seçmedin. bakamayacaklarsa dogurmasalardı. kardeslerini de sen dogurmadın. bence kimseye bakmak zorunda hissetme kendini. ama bu konuda kavga edip didismenin de anlamı yok. kimine göre vicdansızlık kimine göre başka bişey önemli değil. kimsenin annesi babası olmak zorunda değilsin. kasma bu kadar kendini. kuzenin sen bakarsın annene kardesine diyince de bu genel geçer yasa haline gelmiyor. kim ne derse desin aman. bu yorumumu da eleştirenler olacaktır ama ben kimse annesine babasına bakmasın demiyorum. anne var anne var. baba var baba var.

Çok haklısınız hanımefendi ama atladığınız bir şey var. Konu sahibi şu an kendine bile bakamayacak durumda 20li yaşlarda genç daha atanamayan işsiz güçsüz biri. Bu durumdaki birinden beklentiler çok fazla değil mi?Afedersiniz ama tek başına bile olsa başının çaresine bakabilecek durumda değil kaldı ki bir anne, iki de ergen okul masrafları olan kocaman çocukların sorumluluğu alsın. Hani Ankara'da evi barkı düzeni olan bir doktor olur ailesine kapısını açmasa dediklerinizi yadırgamazdım