Yorumlarda 2. çocuğa, olağanüstü bir hal veya hastalıklı düşünce denilmedi. Nedenlerine yorum yapıldı. Aysenimi sizi haksız çıkarmamak için; yorumunda bahsettiğiniz ifadeleri kullanmış.

Çocuklarını, karı koca beraber büyüttüklerini; bakıcı tutmadıklarını, anneanne ve babaannenin torun bakmaya gelmediğini anlatmak istiyor sanırım.

Ay ferhan mı bu ben de diyorum bu kafa hangi dünyadan gelmiş

cevaplamasini demiyorum takindigi bos gerginlikten bahsediyorum

benimki 3.5 yaşında kız. aynılar valla gece oldu mu zaten çakiye dönüşüyor yataktan dolap üstüne dolaptan hop tekrar yatağa. birkaç kez sekti yere de yapıştı ama yok devam. arkasından da oğlan geliyor hayırlısı bakalım

Canim sen bilirsin ama biraz daha rahat etmeni tavsiye ederim, benim 2 evladim var biri 3 digeri 1 yaşında zor yani

Bence değil, çünkü anne baba kendini yeterli görüyorsa maddi manevi imkanları yerindeyse ikinci çocuk sadece "kardeş" vasfı ile dünyaya gelmez. Ayrıca tek cocuk olup bundan yakınan çok insan var. Şahsen ben akran bi kardeşim olsun cok isterdim. İlk çocugu buyudugu zaman anne olmak isteyenler fakinda olmadan ilk cocuklarini kücük anne moduna sokuyor ve hayat boyu ablalar kucuklere annelik etmek zorunda kalıyor. Bu yüzden iki cocuk isteyen insanlar yaş araliklarini ayarlamali bunu ilki yalniz kalmasin, canı sıkılmasin, bebek özledim vs diye degil tekrar anne baba olmak icin yapmalı. Bebek özlemi, cocuga bagimlilik ile karisiyorsa bebegim buyudu bana ihtiyaci yok bi tane daha bebek yapayim dusuncesi ile yapiliyorsa çok toksik. 30lu yaslara gelip hala cocugundan kopamayan anne sendromuna yol açar, mutsuz eder.

Çocuğuna bağımlı olarak tanımlamıyorum kendimi aslında. Her şeyi ile ilgilendiğim, her şeyine çoğunlukla ben koşturduğum ve her şeyinden sorumlu olduğum zaman dışardan bağımlı gibi gözüküyorsa onu bilemem çünkü tüm gün özellikle de gündüz uykusunu bıraktığından beri birlikteyiz. Başka şeylerle de ilgileniyorum tabii. Bir yandan sektöründe isim yapmış bir şirketimiz var, çocuklarla ilgili. Bunun bir departmanını hala ben yürütüyorum çünkü başkası yapamıyor. Aynı zamanda büyütmeye çalıştığım bir sosyal medya hesabım var. Ayrıca kış boyunca özel ders verdim. Kendime ayırdığım zamanın, uğraşın dışında bir his bu ama buraya yazan çoğu anne benzer şeyi hissediyormuş. Benzer duyguları yaşayan anneler olduğunu bilmek benim de bu durumu bebek özlemi olarak adlandırmamı sağladı.

whispersOFhope benimki henüz 20 aylık olmak üzere ama ben de bazen benzer düşüncelere giriyorum. Sonra ilk başlarda yaşadığım zorluklar aklıma geliyor. Ben annemin ve zaman zaman kayınvalidemin desteği ile baktım. Allah'tan öğretmenim de işten erken çıkıp, bebeğimin yanına ışınlanıyordum. Seneye oğlum iki yaşında olacak ama kendim bakmak istiyorum. Bu nedenle ikinci bebeği de yapıp ücretsiz izne mi ayrılsam diyorum. Binbir soru... Bir yandan ekonomi ne olacak diyorum Liste böyle uzaaaar giderrrr girlinred

Ulan ferhans hormonlarına baktr belki bseyler fazladır yahu bu kadarıda normal değil bence

Anladım, bence klasik olarak çocuğunuzun bebeklik dönemine duyulan özlem diye yorumladım ben, biraz kendinize yönelin, boş zamanların tadını çıkardıkça belki fikriniz değişebilir.

Yok ya. Benimle de evlenmek isteyen kişiler oldu. baktılar onlar işi ciddileştirmeye çalıştıkça benden en ufak bir adım yok. vazgeçtiler artık. eskiden ben de kıskançlık nedeniyledir belki demiştim. sonra teorim çürüdü. choccywhoccydoodah

Antidepresan kullan ahahah libidokiller resmen

Arkadaş bu forumda kim ne yazsa hastalıklı düşünce diyorsunuz 2. yi istemek neden hastalıklı olsun, bana bebek özlemi gibi geldi

Senin düşünce yapına ters olduğu için sinirlenmiyorsun Ferhan kıskandığın için tahammül edemiyorsun evli kadınlara. Döktürtme bana eski dökümanları. A

Der. Modern, bilimsel, entelektüel düşündüğünü falan mı sanıyorsun, bunlar dümdüz zırvalık. Bu ülke şartlarında takılacak o kadar şey varken gidip nelere takılıyorsun. Sen mutsuzsun diye herkes mutsuz değil artık anla bunu.

Bir yerde okumuştum bazı anneler ilk çocukları büyüdükten evden ayrıldıktan sonra bana bağımlı bir varlık olmalı diye ikinci çocuğu yapıyormuş. Belki de ilk çocuğunuzun bağımsızlığını kabullenemediniz. Sizi bağımlı kalmasını istiyorsunuz bilinç dışı. A Arg1 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

O metalardan tabulardan kaynaklaniyor. Malesef ulkenin kulturu boyle. Iki taraf da iliskiye baslamak, karsi cins ile iletisime gecmek konusunda cekingen. Oyle olunca yurtdisindaki gibi rahatca diyaloga girip, bir sure takilip, taniyip, sonra devam edip etmemeye karar verilemiyor

Kız desene yeniden anne olmak istiyorum bebek kokusunu özledim bilmem ne beni niye yalancı çıkarıyon

Sen hasta olmayasın ferhan, anlattığın buradan bakınca hiç iyi durmuyor.

5 aydır takılıyorm üyeliğim eski.. istekli kadınlar var tabi ki ama iki seks arası gecen süreyi bekleyene yataktan hc ckmam diyene ilk kez denk geldim atom

Ben de ilk oğlandan sonra 8 sene düşünmedim. düşünmeyi de düşünmezdim de Allah verdi. Erkek çocukları kapatılsın.

Ya saçmalamayın ne kadar abarttınız 2. Çocuk olayını Prenses

Ben yeni dogum yaptim daha simdiden hamilelik zamanlarimi cok ozlemeye basladim ki ilk aylar bulantilardan cok cekmis olmama ragmen. Bilmiyorum bundan midir ama ben anin tadini sonuna kadar alip yasamayi seven biriyim. Ne gelecek ne gecmis kaygim olmadan anin tadini cikarmayi seviyorum. Simdi bebegim cok kucuk ama biliyorum ki bu anlarini da cok ozlucem ilerde. Cunku bu hisler hayatin hicbir alaninda yok. Annelik bastan sona cok tatli cok hos cok buyuleyici. Bu sebeple ozlem duyuyorsunuz bence. Eger hayatinizda bir seyler rayina oturduysa çocuğunuz acisindan falan da bence dusunebilirsiniz. Hayat oyle ya da boyle geciyor. Bence hamileyken de kendinize vakit ayirabilirsiniz bol bol. Ya da diger bebeginiz olur ki zaten daha tecrubeli de olmus olacaksiniz bunda cok daha buyuk bir keyifle buyutursunuz. Bu rahatlikla yine kendinize bol bol vakit ayirabilirsiniz diye düşünüyorum

ronniee bos

Bence direkt bu rezil ülkeye çocuk yapmak hastalıklı bir düşünce. ne adam gibi aşık olabilecek, ne adam gibi bir ilişki yaşayabilecek, ne kaliteli insanlarla muhattap olabilecek. ne adam gibi imkanlara sahip bir hayat yaşayabilecek. siz ne sanıyorsunuz burayı? Bir tane koca buldum, ailem var diye güllik gülistanlık mı sanki herşey. bir de bizim gibi hayattan beklentisi daha farklı olan insanları anlamaya çalışın. sizin beklentiniz karşılandı diye herkesin beklentisi karşılanmak zorunda değil.30 sene aynı kocayla ömür tületmek istemiyorum mesela ben. farklı farklı ortamlarda, farklı farklı erkeklerle güzel deneyimler yaşamak istiyorum. ama maalesef ne maddiyatımız yetiyor ne de güzide ülkemin erkek kalitesi. insan sefaleti içinde kıvarnıyoruz resmen. resmen hayalimdeki gerçekler ve asıl gerçekler arasında işkence çekiyorum. asıl sizin gibiler hiç acımıyor o insanlara. birileri anneyim diye heveslenecek, evcilik oyununa birini katacak diye ben burada 70,80 sene saçma sapan bir mücadele vermek zorunda kalayım.

Ferhans'tan masallar vaktine hoş geldiniz...

Allah bağışlasın. Sevgileri olmasa bakamaz insan zaten. O sevgi baktırıyor.

Herkes kaliteli adam bulup evlenince de size arada değiştirmeye kaliteli erkek mi kalmıyor kıyamam Herkes elindekini idareli kullansın sonra el döndürelim mi diyorsun yine ne saçmalıyorsun

İki kizimin arası 2,5 yaş ve onların bebeklik ve çocukluklari hayatımın en güzel yillariymis şimdi geriye bakınca, yaşarken tabiki zordu nerdeyse ikiz gibi büyüdüler. İkinci çocuk yapacaksanız tam zamanı..

Aralarında 4 yaş ideal arkadaş gibi yanınızda olur o okula başlayınca diğeri büyümüş olur. Maddi durum yerindeyse kendinizi hazır hissediyorsanız yapın tabii çocuk sizin en doğal hakkınız. Sağlıklar büyüsünler inşallah B

Ben de ilk çocuk sonrası boşluğa 3 yaş civarı düşmüştüm. Sonrasında hayır dedim kendine vakit ayıracaksın. İşe güce verdim kendimi. 4 5 yaş bandında zaten "kim şimdi gaz bez diş falan uğraşacak bırak yaa" diye istemedim. Hamileyim, aralarındaki yaş farkı 7 olacak. Bence 3 yaş çok yıpratıcı. Tamam bezden falan da kurtuldu, bir kaç sene nefes almak gerekiyor.

Kız bu ülkede ekonomik sebepler mükemmel olsa da sen aradığın yasantiyi bulamazsin

Benim çocukların arası dört buçuk yaş. iki çocuk tek gibi değil, hele yardımcı olacak birileri yoksa çok zor. Ben çalışıyorum, memleketten uzaktayız. Tek lüksüm temizlikçi çağırmak ve eşim yoğun çalışıyor. Hani konunun derinlemesine içinde biriyim Şimdi boşa çıktın ama ikinci çocuğun olunca sadece kucağına alıp sevmek sözkonusu olmayacak. Eşinle oturup konuşun derim. Led_BiR_Vele_DisTiri Amaaaan Zırt! tek ayak

Evet cevap verdi kendisi zaten

Genel olarak ikinci çocuğun çok olağanüstü bir hal bir hastalıklı düşünce gibi görülmesine şaşırıyorum. Ülke şartlarında hemfikiriz o zaman kimse evlenmesin çocuk yapmasın. 1 Türk kendi vatanında ikinci çocuğu yapması bile lüx haline geldi maddi sıkıntı olarak görülüyor bunun farkında mısınız?

İşte ondan bazılarımız yatakta iyi olan kaliteli adam bulunca evleniyoruz. Böyle sinirli ne dediğini bilmeyen bir insan olmuyoruz

Kadın 4. 5. 6. Çocuğu doğurmaktan bahsetmemiş 2. Çocuktan bahsediyor. Hastalıklı düşünce ne alaka? 2. Çocuğu istemek, tekrar anne olmak istemek neden hastalıklı Bi düşünce olsun. Neyse konu sahibi eğer Bi gün kardeş yapacağız diyorsan yaş farkı iyi bence. Arkadaş gibi büyürler.

Evet ya acaba seks bağımlısı mı oldum. resmen bir dahaki sekse kadar geçen sürede vakit geçrimek için yaşıyorum resmen. A

Ferhan ne diyon yine Allah aşkına git az ötede saçmala. Banane senin kimle yattığından çocuk yapıp yapmamandan ne istiyorsan yap sanki seni zorluyoruz evlen çocuk yap diye. Yine neyi kıskandın. Var işte kocam var. Canım kocam.

Siz ikinci çocuğu istiyorsunuz belli. Maddi manevi şartlarınız el veriyorsa yapıverin. Belli ki ilk çocuk yeterince bezdirmemiş sizi, ikinciden sonra tövbe edersiniz zaten. Ben öyle yapacağımı düşünüyorum.

O koyduğun adama sor bakalım zırva diyecek mi O

niye bu kadar gergin ve gereksiz cevaplar veriyosunuz insanlara kadin diyo ki hangi kisim aydinlatir misiniz yanlısı nerede yapıyorum diye soruyo aydinlatmak zorunda degilim diyosun bos yorum yapma o zaman

Konu sahibinin kullandığı cümleler ve kendini ifade ediş şekli normal durmuyor çünkü. Konu sahibi 2 çocuk veya kalabalık bir aile istiyorum vs demiyor. Çocuğu büyüyüp, bağımsızlığını kazandıkça; yeniden kendisine bağımlı olacak birisine ihtiyaç duyduğunu söylüyor.

Bebek halini ozluyorsunuz sanırım o yüzden böyle bı boşluk var. Yaş olarak ideal bı aralık bence hamile kalma doğum süreci falan derken 4 yaş kadar fark olacaktır. Ama maddi ve manevi hazır hissetmek önemli. Çünkü bebek bakmak gerçekten zahmetli ve sabır gerektiren bişey. Ve tabi ekstra birde büyük çocugun sorumlulukları olacak. Çocuk sayısı tercih meselesi tamamen sizin kararınız. Ama biraz kendinize zaman taniyin hisleriniz değişmezse nasip olur inşallah sağlıklı bı şekilde

Cocuklarimiz buyudukde hepimiz bebekliklerini ozledik bu normal ama, dedigim gibi sizinki bana biraz farkli geldi.

Evet ya bence de. ama siz bulmuşsunuz da 2. çocuk düşünüyorsunuz maşallah. konunuzdan geliyorum da.

Tamam ekonomimiz berbat da kadın napsın, söylediği kadar kötü olsa zaten 2. çocuğu düşünmez bile hala bu düşüncr neden hastalıklı onu anlamaya çalışıyorum

Ben gonderim sana

Kedi ve köpekler, fiziksel olarak küçük olsalar da; onlar da büyüyor ve bebek olarak kalmıyor. Büyüdükçe onlar da bağımsız oluyorlar.

Yani millet : " Cocuk buyuse, biraz da kendime vakit ayırsam" diye yirtinir. Siz, seramik kursu gibi, resim kursu gibi ; "Ellerim boş kaldı, acaba bir çocuk mu pitirdatsam" diyorsunuz. Bacım, can sıkıldıkça hobi niyetine çocuk yapılır mı hiç Elim kolum boş kaldisindan ziyaede ikinci çocuğu istiyoruz deseniz, o olabilir bak. Ancak niyet el kol doldurmaksa ; alin pazardan bir karpuz, Eve kadar taşıyin misal.. Acaba ben mi yanlis anlıyorum

Ben de eşime takılıyorum arada aynı sebeple 'ben sana dedim bu ülkeye çocuk getirilmez diye, bak bir de 2 tane yaptık' şeklinde, kızıyor bana

Eee sürekli konu açıp duruyor kadıncağzılar eğitimliyim, güzelim, yaşamayı seviyorum kimseyi bulamıyorum diye. kendi adıma da düşünüyorum gerçekten erkek kalitesi yerlerde. istediği gibi bir ilişki yaşayamadan hatta hiç ilişki bile yaşayamadan ölen bir sürü insan var. sadece ben demiyorum ki. kendim de istediğim gibi birini bulamıyorum. Oysaki içimde ne fırtınalar kopuyor.

Ay bilemiyorum nasıl bi his, çocuğum falan yok su an zaten bana kalsa bakamıcağın cocuğu yapmıcaksın ben sadece böyle tepkileri anlamaya çalışıyorum tamam kadının da değişik yazma şekli var ama bu forumda kim ne yazsa tersleniyoe

Yanlış anlaşılmamış gibi duruyor.

Belli ki çok anaç birisiniz. ev hanımı ve anne olarak doğmuşsunuz. benim kıyısından bile geçemeyeceğim, gram empati yapamayacağım konular ama siz yapmayacaksınız da kim yapacak. Başka bir hayat ihtimali ya da kendine zaman ayırmak tarzı şeyler umrunuzda bile değil. anne olmak için doğmuşsunuz. eee değerlendirin o zaman. haa bana kalsa böyle bir ülkede çok yıpranacak, yeri gelecek hayata zor dayanacak ama hayata daha olumlu bakan biriyseniz yapın siz.

Bana da 'hadi bakalım ikinci çocuğu yapalım da kardeşi olsun, arkadaş olurlar' fikri ikinci çocuğa haksızlık gibi geliyor. Yani bu dünya geliş sebebi kardeş olmak gibi. Ama bebek özlemi çekip yapmak daha masum daha kendine has bir istek değil mi? Bilemedim A

Bebekler çok tatliş çok minnoşda bilemedim. 3. Yü doğurma ihtimalim olur diye rahmimi felan aldırmayı düşünüyorum. Maddi durumunuz iyiyse yapıverin bi tane daha. Seviyorsunuz bu uğraşları demek ki

Ben ne diyorum, sen ne diyorsun. Günlük cinsellik dozumuzu da aldığımıza göre artık sabah kahvemi içebilirim.

Maddi durumunuzu yazmamışsınız. İkinci çocuktan sonra da ara verirseniz iş hayatına geri dönmeniz zor olur. Ben de 2 sene arayla 2 çocuk yaptım ama ellerim boş kaldığı için değil. Yani bu kadar romantikleştirmeniz bana da biraz fazla geldi. Akşam fotoğraflarına bakmak, uyurken özlemek falan bilemedim. Ben halim kalsa göbek atardım uyudu diye. Bir insanın çocuğunu çok sevmesinin garip yanı yok ama her şeyden vazgeçercesine kendini çocuğa adamayı sağlıklı bulmuyorum. Desteksiz derken ben 2 tane büyütttüm desteksiz. Eşim sık sık iş nedeniyle yurt dışına gidip geliyordu. Biri 2 yaşında diğer yeni doğmuş bebeklere tek baktım. Aman ne güzel, ben yaptım herkes böyle de yapsın demek değil amacım. Belki biri yardıma gelse iyi olurdu. Babam hastaydı annem gelemezdi, kayınvalide daha doğmadan ben bakmam dedi. Ben yapı olarak soğuk kanlıyım ve her türlü başımın çaresine bakarım. Sen istedin sen doğurdun sen bakacaksın söylenmeye hakkın yok diye diye kendimi teselli ettim. Ben baştan beri 2 çocuk planlamıştım Maddi sıkıntınız yoksa ve çalışmasam da olur diyorsanız yapın tabi. Ama bu sefer de hamile kalınca, kızımı daha mı az seveceğim ona haksızlık mı yapıyorum, ona vereceğim imkanlar kısıtlanacak mı duygusu gelişecek. Yanlış bir şey yazmak istemiyorum affedin, çocuğunuza normalinden fazla bağlısınız. Benim kız uyuduğunda mümkünse sabaha kadar görüşmeyelim nolur derdim siz özlüyorum diyorsunuz

İki oğlum var, Allah uzun ömürler versin, tansiyon hastası olmam yakındır kizlar gibi, bebeklerini yedirip icirmiyor ki bunlar, bir köşede evcilik vs oynamiyorlar ki, biraz nefes alalım. Varsa yoksa koşturma, yükseklerden hoplama, zıplama, masa üstüne cikar mi bir çocuk, benimkiler masalarda, koltuk ustlerinde, yakında duvarlara gelecek sıra of of. Erkek annesi olmak zor, iki erkek annesi olmak çok daha zormus ama çok sevimliler keratalar orası ayrı

2. ci cocukta büyüyecek. Evet o hissi biliyorum ben ilk oglumda yatagini kendi odasina kurarken aglamistim sonra 2ci geldi ayni seyi yasadim ama alistim abi kardes kendi kendilerine takiliyorlar. Daha 3 yasinda emin olun büyüdükce daha cok ilgileniceksiniz kreşi okulu dersleri..

boşluk hissi falan değildir o hafıza kaybıdır.

Yok yok piyasada yok erkek kalitesi toplumumuzda düşmüş durumda kaç tane çevremde bekar var

Evliliğin %80 i cinsellik hayatın değil. Bu laftan ne anlıyorsun günün 20 saati ömrün 70 yılı yatakta geçmeli falan diye mi anlıyorsun.

E madem bu kadar kötü ortalık, sizin mantığınızla yaşamaya da gerek yok. Evlenmek, evlenmemek, çocuk yapmak, yapmamak tercihtir kimseyi ilgilendirmez. Sizin mucadelenize de bir zararı/faydası olmaz bunun ne alaka anlamadım. insanın illaki tutunacak bir umudu vardır olmalidır, aksi halde yaşamanın da bir manası kalmıyor. Kimi evliligine tutunur, kimi çocuguna, kimi eğlenceye kimi isine. Kim nasıl yaşamak istiyorsa artık.

Evet sanki bu fikre daha yakınım gibi. Kuzumun bebekliğine dönemeyeceğime göre de ikinci bebek fikrini aklıma getiriyorum galiba bu özlemden dolayı Z zxshermine

1. Yaşlı anne baba mısınız 2. Kardesinız var mı, ilişkiniz nasıl Acaba bu istek bilinçaltınızda çocugunuza destekci bırakma istegınden olabilir mi Önceki

Mesele ikinci çocuk istemeniz değil de onu ifade ediş tarzınız olmuş biraz. İlki bağımsızlaşmaya başladi hemen bana muhtaç bir bebeğim daha olsun gibi yazmışsınız, belki anlatmak istediğiniz bu değil ama anlaşılan bu. Yoksa isteyen ikinciyi yapar isteyen üçüncüyü. İkinci çocuğa verilen bazi tepkileri de gereksiz görüyorum sizin ifade ediş seklinizden bağımsız.

2. çocuk hastalıklı değil, çocuğu isteme sebebinde bir sorun var. Hastalıklı diyebilecek kadar ileri gidemem de normal değil pek

Maddi anlamda hazırım şimdilik tabii bu ülkede ne olur bilinmez ama manevi olarak emin olamıyorum. Dediğiniz gibi galiba bebek halini özlüyorum. Çok çabuk büyüyorlar. Kendime biraz daha zaman verip bu konuyu tekrar düşüneceğim dediğiniz gibi. A Arg1 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Ferhans sen hangi şehirde, nerde yaşıyorsun bukadar yokluk içinde kalmışsın. Bizim çevremizde kaliteli, karizmatik erkekler çok.

Genelde bu 2. Bebek romantizmi kiz cocuk annelerine geliyor zaten benim de 4 yasinda oglum var. Cok seviyorum, ama baska cocuk istemiyorum.

Evet bence de öyle. ben de memnun değilim. ama doğuştan gelmiyor mu bu durum? Hep böyle istekliydim. aslında olumlu bir özellik. ama hiçbir şey bağlı kalmadan yaşamak en güzeli tabi. -EarthLing- ben Can nedir şimdi bildim... Anneler

Yani maddi gücünüz zorlamayacaksa yapın tabii. Ama şu an siz masrafını görmediniz. Okul masrafı, bir restorana gitseniz en basiti dört tane alacaksınız. Sinemaya götürseniz iki değil üç bilet alacaksınız. Harçlık vereceksiniz iki tane. Üniversiteye iki kere göndereceksiniz. Bunları gözünüz kesiyorsa tabii bilemem de.

İlk çocuk gibi olmayacak kesinlikle çünkü hazırda bi çocuk daha olduğu için x2 emek harcayacaksın. Bunların üstesinden gelirim diyorsan yap tabi ki. İki çocuk ideal bence. Kardeş güzel bir şey.

Kollarınız boş kaldı kendinize ayıracağınız zamanı buldunuz ve boşluğa düştünüz diye ikinci çocuğu yapmamalısınız bence çünkü kısır döngüye girer devamını istersiniz ve malesef nüfus arttıkça olanaklarınız maddi manevi aynı kalmayacaktır. Bence bu şekilde değil de, çocuğunuza kardeş fikri manevi olarak sizi cezbederse düşünmelisiniz. Bence herkesin kardeşi olmalı ve rabbim herkesin gönlüne göre verir umarım. Çok değişken bir durum bu olay sizi en iyi siz tanırsınız, bence sıfırdan yeni bir canlı ile uğraşmak isteyecek misiniz, oda büyüdüğünde tekrardan mı sıfırdan başlamak istersiniz kendinize bir kahve yapıp bunların cevabını arayın. Her şey gönlünüzce olsun

Aynı şekilde desteksiz ki eşim baya yoğun çalışıyor, onun bile desteği minimumdu bana,2 çocuk annesiyim. 2. yi isteyerek yapmadım,1 sene sonra diye düşünüyordum, belkide sonsuzluğa erteliyordum, kızım çok zor bir cocuktu zira. Oğlum o kadar zorlamadı bebekken ama kızım sağolsun 2. ciyi bana epey erteletti(6 yas var aralarında) Hala zorlanıyorum kızim 11 oglum 5 yaşına girecek bir kaç ay sonra. ikisini de çok seviyorum asla yanlış anlaşılsın istemem ama 2ye bölünmek cok zorlayıcı oldu benim icin. Kızım ilkokula başladiğinda oglum el kadar bebekti,40 ı çıkmamışti ben oglumla kızımın okuluna toplantıya gittim, oglumla her gün sabah aksam kizımı okula ne bileyim bale okuluna aklınıza gelebilecek her yere götürdüm getirdim. Bu sene voleybol oynuyor okul dışında oraya götürüp getiriyorum yine oglumla. Seneye oğlum okula başlasın da bende biraz kendime vakit ayırayım, iş hayatına tam zamanlı döneyim diye bakıyorum ama yine de zorlayıci olacak, ikisinin okul saatleri uyacak mi bilmiyorum bile. Yani asla kolay değil çocuk büyütmek. Hele 2 çocukla uğraşmak daha da zor. Dün 2 çocuklu bir arkadasim ile karşılaştım, kızı 4. sınıf oglu 1. sınıf biri öğlenci biri sabahçı, kadın günde 4 kere okula gidip geliyor birini bırakıp digerini alıyor, yılsonu gösterileri, etkinlikler vs de cabası. Seneye bende böyle olacağım, yine bir koşturmaca olacak oradan oraya. Kısacası çok iyi düşünüp, ölcüp tartip karar verin bence.

Aslında normalde 3. Yaşlarinda çocuklar biraz daha ebeveynlerinden bağımsız heraket etmeye adapte olurlar bu durumda anne babalar o süreçte rahata alışır ve çocuk düşünmeleri çok az görülür. Bu boşluk hissi çocuk okula başlayınca oluşuyor çünkü evden de tam zamanlı uzaklasmalar başlıyor. Sadece boşluk hissi var diye çocuk yapılmaz sağlıklı bir düşünce değil. Ayni şekilde bitmesi gereken evliliği çocukla düzelir diye devam ettirmekten farkı yok. O zaman ikinci cocuk3 yaşına geldiğinde büyük çocuğunuz okulda olacak siz yine bu boşlukta olabilirsiniz değil mi?

Henüz fark etmeseniz de, ifade ediş şeklinde çok ciddi bir sorun var. "Kendini yanlış ifade ediyor" yazan bir yorumdan sonra yazdığı diğer yorumda da ifade şekli değişmedi.

İki çocuklu hayat çok çok zor Bence 5 yaşına gelsin tamamen bağımsızlaşsın ikinciyi o zaman yap R red mercedes

Hastalıklı bulduğunuz kısmı hangisi mesela? Beni aydınlatır mısınız?

Ama bu kadar, gece gündüz yatıp kalkıp seks düşünmek normal değil. Bence altında yatan başka sorunlar var. Evlilikte cinsellik önemli ama her çift her gün yapmıyor ya da akşamı iple çekmiyor. Paylaşımlarımız sadece cinsellik üzerinden yürümüyor. Farkında mısın, yemeğe tatile gideyim beraber vakit geçireyim seveyim sevileyim demiyorsun. Bir sonrakine kadar zor duruyorum diyorsun. Tipik bağımlı davranışı değil mi bu?

ben ukala değilim gerçekten iyisini biliyorum yazmışsınız ya yok ukalasınız

2. Çocukta 3 yaşına girince boş kaldım diyip 3. Çocuk fikri düşünmeye başlarsınız bu nereye kadar gidecek mesela? Yerinizde olsam bir uzmanla görüşürüm bana biraz geldi boşluktan çocuk yapma fikri ama bilemedim.

Ay bende bağımsızlaştığını görür müyüm kreşe atıp koşarak işe gidicem cici-bebe Aktif

Yani anneanne babaanne bakıcı temizlikçi kim gelirse aklınıza, onların desteği olmadan.

Siz ne istiyorsunuz forumca anlayamadık. Çocuğunuzun bebekliğini özleyip dönemeyeceğini anladığınızda bir bebek daha yaparsınız sonra o da büyür yine bebek özler bu paradokstan çıkamazsınız kızmayın ama yorum yapanlar haksız değil, normal bulmadım duygularınızı

Ya benimki 4 yasinda simdiden sinyallerini veriyor ergenligin. Her seyi kendi yapmak istiyor, her seyi yapamayacagini soyleyince offf siz bana hic bir seye izin vermiyorsunuz biktim diyor. Sonra disari cikarken ayakkabini giy diyorum offf her seyi bana yaptiriyorsun diyor.

Valla tepki çekiyorum diye kendimi dizginlemeye ve değiştirmeye çabalıyorum gördüğün üzere ama en ufak bir destek kırıntısı görsem coşuyorum yine. aslında erkeksiz değilim ama hep bir garantileme, yenisini bulma ihtiyacı hissediyorum. evli ve çocuklu kişilere neden bu kadar takığım ben de anlayamıyorum. onlar da öyle bir hayat düşünmüş deyip geçemiyorim. benim düşünce yapıma çok uzak hayatlar olduğu için sinirleniyorum işte.

Ben kendimi kizlarin cocuklugu kolay ergenligi zor erkek cocugun cocuklugu zor ergenligi kolay diye avutuyorum.

Ben de bunu tek düşünen ben miyim diyorum tam uykusuz geceler bitmiş memeden ayrılmış, parkta kendi başına oynayabiliken neden bu çılgın düşünceler diyorum annelik = delilik Allah sağlık versin isterseniz doğurun

Evet benim şuan en büyük çocuklarım 21 yaşında ikiz oğlanlar var 19 yaşında oğlan 17 yaşında da kız var zor oluyor ama değer kendinize güvenebiliyorsanız bakabilirim diyorsanız sorun olmuyor çalışmak zorunda olan anne değilseniz büyütürsünüz

Değil, ama sağlıklı da değil. Biz uzun zamandır tanıyoruz kendisini, kadın olduğu yönetim tarafından defalarca ispatlandı.

Olacaksa en hazır oldugunuz zaman hayırlı bı şekilde olsun inşallah

O konuda haklisin bak.

Mugede vardi bugun boyle bir anne, boyle boyle basliyor demek ki, bana hastalıkli geliyor bu dusunceler, sonrasi daha da vahim oluyor.

Ya Ferhans var ya; her konuda önce ılımlı yorum yapıyorsun bir şaşırıyorum, sonra pata küte evli çocuklu kadınlara girişiyorsun, en sonunda da nolucak benim bu erkeksizliğim diye ağlıyorsun. Bir kere de şaşırt bizi. Zorunlu mu sen mi libido queen karar veremiyorum. Ama galiba sen daha seçicisin, en azından kalite malite arıyorsun. Zorunlununkiler hep leş.

İşte evlenmek isteyen olmuştur da sana göre değildir. Her önüne çıkanla evlenecek değilsin. Düzgün birini bulsan yapışırsın totosuna kimi kandırıyorsun. Sırf düzenli cinsellik için bile evlenirsin sen.

Sizinki tekrar bebek ozlemi, bunlar olağan, insanı duygular, çoğu anne bunu yaşıyor. Eltimde gecen cocuklari için, bebekliklerini çok özledim ama çok zordu, daha doğurmak istemem demişti. Her anne ozlem duyar. Ama sizinki 3 yasinda eğer gerçekten bir bebek düşünüyorsanız hamile kalmanın tam zamanı ara açıldıkça insan tekrar sorumluluk almak istemiyor, çünkü çok yıpratıcı bebek bakımı. Kardeşimin oglu 7 yasinda, tek çocuk. Annesine surekli niye benim kardeşim yok diye agliyor. Kardeşimde daha küçükken bi tane yapsaydım şuan istiyorum ama hamilelik, doğum bebek bakımı çok zor, rahatlığa alıştım diyor.

Bence yanlış anlaşılmış. Tekrar bebek özlemi yokluyor insanı arada ondan bahsettiğini düşünüyorum. Bilmiyorum gelsin kendisi açıklasın.

2. çocuğu isteyebilirsiniz gayet normal de sizin cocuk isteme sebebiniz bana ilginç geldi. İnsan kollarım boş kalıyor diye cocuk istemez. 2. Cocuk büyüdüğünde ne olacak bu defa da 3, 4 diye devam etmeyecek mi? Hazır cocuk büyümüş. Kendinize hobi edinebilirsiniz, kurslara gidebilirsiniz.

İlk çocuğunuz yaramaz olmadığı için. Muhtemelen ikinci çocuk burnunuzdan getirecek. Oğlum zor bir çocuk olduğu için. 2. ye tövbe ettik. Ki tüp bebeğe başladığımızda arka arkaya yaparız diyip embriyo dondurduk. Emriboyolar duruyo ama biz düşünmüyoruz...

İlginç bir ifade şekliymiş. Umarım sadece kendilerini hatalı ifade ediyorlardır.

Bir uzmanla görüş, zaten ruh sağlığın iyi değildi iyice kontrolden çıkmışsın, 'bir kadının seks günlüğü' ya da 'itiraf' filmlerinden fırlamış gibisin

Bütün yaşları düşünerek bakın olaya. Ikisinin okul masraflarını aynı anda karşılayacak gücünüz var mı? Üniversiteye şehir dışına yollasanız ikisine de maddi destek verecek gücünüz var mı?

Kollarım boş kaldı diye çocuk yapmadım ben. İki tane çocuğum olsun istedim hep. Kızım 3 yaşına bastı. Arayı açarsam rahatima aşırı düşkün biri olduğumdan dolayı bidaha yapmam diye o sene istedim. İkinci çocuğumda dogunca oh dedim tamamlandı. Bitti bu iş bı 3/4 sene daha bu rutinde devam sonrası ufak ufak rahatlama derken ikinci 2 yaşındayken 3. ye korunurken hamile kaldm. Başta dünya başıma yıkıldı sandım ama marotan devam ediyor.

Söylediklerin gerçekse bağımlı olabilirsin, tedavi ol. Cinsellik önemli ama hayatta tek amaçta o olamaz yani

Değişik bir bakış açısı ama benim durumuma uygun olduğunu hissetmiyorum. Yani böyle bir şey değil hissettiğim. ailurophile

Çocuğunuz kresteyken kendinize part-time bir iş bulsanız? Ya da kurs. Tüm hayatınız çocuk olmuş, ondan böyle. Bence hiç sağlıklı bir düşünce değil. Böyle çocuğuna aşırı düşkün/ bagimli annelerin çocuklarının anksiyite bozukluğu yaşadığı ile ilgili çok fazla yazı okudum . Böyle aşırı sevilen- tüm dünyanın o olduğu - hayatin merkezine onu koyduğun çocukta 'bana bir şey olursa annem ne yapar' anksiyitesi gelişirmis. Yani ne kadar sevgi o kadar sağlıklı evlat diye bir şey yok. Tabii ki çocuğunuzu çok sevin ama onun dışında da bir hayatınız olsun.. sonuçta onunla dogmadiniz ki, siz onu dogurdunuz. Bir kız arkadaşım okuduğu şehirden memlekete dönmek istemedi, iş falan buldu. Bu olay teee 2016 senesinde oluyor. Şu an 2023'teyiz, daha bu ay annesi 'sen nasıl evlatsin, bizi terkettin' minvalinde uzun uzun sitemli mesajlar attı. Sonunuzun böyle olmaması için odak noktanızı çocuğunuz yapmaktan vazgecin

Ben böyle bir hissi hiç yaşamadım, ikinci çocuğu da hayatta 2 kişi olsunlar diye yaptım. Farkında değilsiniz ama çocuğunuza bağımlı hale gelmişsiniz. Maddi gücünüz varsa 2 çocuk her zaman tekten iyidir bence, evdeki dostudur evladınızın ama kucağım boş kaldı diye bebek yapılmaz. Ha yapacaksanız da şu an tam zamanı, 4 yaş kardeşler arası ideal bir yaş farkıdır hem büyütürken zorlamaz hem de araları çok olmadığından her zaman arkadaşlık edebilirler.

Benim oğlanda 5 olacak ağustosta. O da öyle susar anne suyumu ver der gidip kendi almak istemez ben çocuğum anne alamam der ama kendi istediģi birşey olunca nedense büyümüş oluyor. Sabah yine su istedi, yorgunum dedi iyi dedim yorgunsun parka da gidemeyiz bugun bir baktım aliyor. Ufakken idare etmek kolay. Tatlı tatlı ikna oluyorlar. Büyüğü böyle kandıramıyorsun. Ağzının içine içine konuşup 2 kelam ediyor onu da anlamazsam vay halime. Hemen ama siz beni anlamıyorsunuz yada boşver anne yeaaa oluyor. Alişverişte birşey gösteriyorum bak bu sana güzel olur diye, bakıyor beğenmiyor gidip aynı b. kun laciverdine güzel diyor falan. Kafa değişik çalışıyor. Geçen gün yilsonu gösterisi vardi okulda, dans etti vs neyse yemeğe gidelim dedik saat geç oldu, bana yiyecegi şeyi söyledi, bende kasaya söyledim, yemek siparişini yanlis almış görevli, ikisi de tavuklu burger yani aslında ama resmen gözünden alev çıktı çocuğun, ağzından ateş çıkarabilse baya ejderha olacakmış. Kızım diyorum sakin ol, ama "annoo açım ban". E tamam işte önünde yemek ye, bu da tavuk. Ben bunu mu istedim. Istemedim, değiştirelim bari ver diyorum ona da cık. Sabırla yemeğini yiyip kanına karışmasını bekledim. Sonra biraz normale döndü de iki sohbet ettik, edebildik. Birde sanki 2 dakika önce gözünden alev cıkaran o değil. Ki ben teraziyim, kendimi dengesiz bilirdim, kızım yavuz hırsız ev sahibini bastirır misali beni geçti. Yani çok zor ya valla zor. Küçükken zor, büyükken zor, büyüyorken bile zor. Baya karadelik gibi birşey. Simdiden oģlumun 11 yaşından korkuyorum yalan yok. Kiz sakinleşecek belki o başlayacak deliliğe.

Bu bence yapacak cocugu buralardan fikr almak istiyor belki kendisi gbi birileri vardır diye bence. Çocuğu bağımsızlaştıkça böyle olan biri daha var... kayınvalidem üstelik onun çocuğu 27 yaşında

Benimki 5 yaşında hala o boşluk hissi yok siz nasıl 3 yılda bu hisse ulaştınız valla bravo

Aydinlatmak zorunda değilim ki, konu acmissiniz ben de dusuncemi yazdim, normal gelmediniz bana ve bunu belirttim. Tek tek aciklama mi yapacağız, gayet acik yorumum. Çocuğunuza karsi gelisen bagimli duygulariniz, bosluktan bir cocuk daha dusunmeniz vs vs uzar gider

Bilemiyorum birkaç kelime değil sorunun tamamı bu minvalde. Bağımsızlaştıkça kendimi garip hissediyorum demek bana çok anlatış sıkıntısı gibi gelmedi

bir öfke, küçümseme falan ki sorma sanki parayı gücü kendilerinden istiyoruz

Bu bir dert mi bilmiyorum ama buradan aldığım fikirler bende hep farklı bir bakış açısı uyandırdığı için paylaşmak istedim. 3 yaşına girmek üzere olan bir kızım var. O doğduğunda işime ara verip tam zamanlı annelik yapmaya karar verdim. Daha çok ben olmak üzere eşimle birlikte büyüttük. Desteksiz bir şekilde süreci yürüttük. Çoğu ebeveyn gibi çok emek harcadık. Şimdi yavaş yavaş bağımsızlaşmaya başladı. Hatta arkadaş isteğini de sürekli dile getiren bir çocuk. Tabi bu sırada o bağımsızlaştıkça ben kendimi garip hissediyorum. Kollarım boş kalmış gibi, minik bir parçam uzaklaşmış gibi. Bilmiyorum doğru tanımlayabildim mi ama kendimi anlayamıyorum. Cilt bakımı yapmak için aradığım zamanları bulmaya başlayacakken şimdi bu his nedir? Akşamları bebeklik fotoğraflarına bakmak? Uyuduğunda zaten özlerdim, şimdi nedensiz daha çok özlemek? Acaba aranızda böyle hisseden oldu mu? Annelerin neden ikinci çocuğu yaptığını çok iyi anlıyorum. Bu hislerle ikinci çocuğu yapmaya karar vermek doğru olur mu? Desteksiz bir şekilde bir çocuk büyütmek bizim için çok zor geçti, iki çocuk daha zor olacak. Kendime vakit ayıramamaktan hayıflanırken ikinci çocuk fikri hiç mantıklı gelmiyor ama sonra o kollarımdaki, hayatımdaki boşluk hissi... Bu karmaşık ruh halime yorum yapabilecek beni bu anlamda farklı bakış açılarına yönlendirecek herkese şimdiden teşekkür ederim.

İki oğlum var. Araları dört yaş. Çalışmıyorum, maddi sıkıntım şu anlik yok denebilir, ikinci çocuğu da bile isteye, oğluma arkadaş olsun diye dünyaya getirdim ama inanın hayatım bitti. Kendime ayirdigim vakit artık uyuduklari anlarla, eşimin ilgilendiği anlarla kısıtlı kaldı. Biri acikiyor, biri susuyor, biri tuvalete, biri banyoya, şimdi yaz okuluna başladı büyüğü derken, götürüp getirme vs hiç vakit kalmıyor. Kimi zaman gözlüğümü kafamda unutup, gözlük arıyorum her yerde. O kadar kendime yabancilasiyorum bazen. Unutkan oluyor insan. Dün yoğurt almaya gidip, markette yoğurdu bırakmış gelmişim, tekrar çocuklarla gittim o kadar yolu. Anne baba yok, destek olacak kimse zaten yok ki olsa bile kendimden baskasina çok zor güvenmek. Tek çocuğunuz varken ve hazir daha küçükken hayatın tadını cikartsaniza birkaç yıl. Ben dört sene ara verdim ona rağmen keşke daha cok bekleseydim diyorum çünkü çocuklardan sıra gelmiyor bana. Başkaları nasıldır bilemem ama benim iki çocuklu hayatım çok ama çok zor.

Aynı yaş döneminde benimde kızım var ve ayni duygulara bende sahibim. Ama ben bunu 2. cocuk isteği gibi değerlendirmiyorum. Onunla daha küçükken yaptığımız herseyi çok özlediğimi hissediyorum. Krese de gidiyor. Yolda bi anne bebek göreyim, ekmek alıp evine giden, parka giden gözlerim doluyor. Baska bi evreye geçtik ve eskiyi özlemek kadar normal bisey yok. Hatta işe geri dönmeyi planladığım içinde ayrı bi burukluk olmuyor da değil. Ama bunlarla beraber başka güzel şeyler de hayatımıza geliyor xok şükür. kreste öğrendiği şarkıyı birlikte soyliyorz. Daha farklı oyunlar oynuyoruz. Kavusma anı gün içinde yaptıklarını benimle paylasmasi da bu zamanın güzelliği ❤ Kaçıncı çocuk olursa olsun çocuk sahibi olmak ciddi bi karar. Kendinize yönelin. Dinlenin. Desteksiz yürüttüğümüz bu süreçte boşalan depolarinizi doldurun. Sizde büyüyen yavrunuzun bebekligini ve o zamanlarda yaptıklarınızı özlüyorsunuz. Ve siz yaşıyor musunuz bilmiyrm ama benim. kizim da özlüyor. Bebekken fotoğraflarına bakmak istiyor, taklit yapıyor, kendinden daha küçük olan bebeklere ve annelerine bakıp onlari inceliyor.

benim arkadaşa oğlundan sonra geldi o... oğlu çok yumoş, minnoş bi bebekti.. 2 yaşına gelirken kardeş istedi... ikiz gibi büyürler diye. 2.5 da ikizler doğmasın mı. 3üz gibi büyüyyorlar. hadi onu geçtim minnoş bebek de canavara döndü. 2 yaramaz ortalığı birbirine katıyor. biri nisbeten uyumlu. oda gece uyumuyormuş... arkadaşımın 3 hunisi var şimdi kafasında

O kaliteli olsa bile çevresi kaliteli olacak mı? Kendisi gibi kaliteli kişilerle yaşayabilecek mi onu diyorum aslında. baksana kadıncağızlar eğitimliyim, güzelim, kültürlüyüm erkek bulamıyorum diye ağlaşıp duruyor. Prenses

İkinci çocuğu doğurmanızda fiziksel hiçbir sıkıntı yok, yorumlar biraz değişik geldi bana. Sizdeki sorun çocuk isteme sebebiniz. Duygusal yeme konusunda da insan kendini yemek yediğinde tamamlanmış hissediyor ama bu tedavi edilmesi gereken psikolojik bir sorun mesela çünkü insanı tamamlayan şey yemek de değil çocuk da değil koca da değil. Kendinizi tamamlanmış olarak hissettirebilecek her şey bağımlılığa doğru gidebilecek bir konudur, altta yatan farklı sorunların yüzeye çıkmasıdır. Yoksa ikinci üçüncü çocukta sorun yok kendisini hazır hisseden maddi manevi yetebilirim diyen yapsın.

Şu ülkenin içindeki ekonomik çıkmaza bakınca doğurduğum çocugu yutsam mı acaba diyorum, kaldı ki kendim için ikinci çocuk.

2. çocuğum büyüdükten sonra minnoş bir şey olsa mı demediğim bir an geçirmedim. Halbuki iki çocuğum da bilinçli olmadı Bebeklik halleri çok tatlı evet, çat pat konuşmalar paytak koca toto yürümeler. Lakin derim ki 5 i bekleyin, asıl sorunlar o zaman başlıyor. Ön ergenlik denen şey ömrümü yedi, papuç kadar dil, her şeye isyan, tehdit, asla ama asla kurallara uymama derken değil iki, bir çocuk fazla geliyor. Çocuk büyüdükçe derdi büyür derlerdi, inanmazdım. Küçükken bedenen bir ceset gibi geziyordum, şimdi ruhum öyle. Her an kaos, kavga, saçma sapan hareketler, hakaretler küfürler havada uçuyor off. Okul çağı ile beraber ömrünüzde görmediğiniz şeylerle, duymadığımız laflarla her gün evde 6 7 yaş bedeninde ama 18 lik dikbaşlılığı ile sınanıyorsunuz. O tatlı şeyleri başkalarında sevin, bırakın

Demek ki ilk çocuk sizi zorlamamış şimdikiler insana 2. ye tövbe ettiriyor siz maşallah şanslınız madem hevesiniz ve özleminiz var 2. Çocuğu yapın gitsin bakabilecek potansiyeliniz var çünkü doğana kdr çocukda 4 yasında olur zaten Kreşti okuldu derken güzel bi düzen kurarsınız. Gerçekten şaşkınım illkez 2. Çocuk hasreti çeken çocuğu büyüdüğü için boşluğa düşen birini görüyorum arkadaşlarım çevrem genelde 2. ye tövbeli büyüsene rahat etsek derdindeler

Bi zahmet.

Benim göremediğim bir kısmı görebilmiş olmanızı düşünerek gerçekten bir açıklama istemiştim ama ters cevap vermeyi tercih etmişsiniz. Neyse, yine de teşekkürler. Ben hastalıklı bulmuyorum. Aksine keşfedilmesi gereken bir ihtiyacımın olduğunu düşünüyorum ya da başka bir şey. Emin olamıyorum.

Benim annelik güdüm eksik galiba ya, hiç kucağım boş kokusu eksik diye düşünemedim. İlkine tuvalet eğitimi verirken ikinciye hamileydim ama bu hamilelik tamamen mantıksal sebeplerdendi. Araları çok olmasın çocuk kardeş istediği yaşta (ki bu genelde 4 yaş) kardeşi olsun diye belirledim aralığı.

İyi işte bende en kalitelisinden yetişen, ergenliğinde bile odasını toplamak için çabalayan bir oğlan var bizimkiler de olmazsa hiç kalitelisi kalmayacak

Maalesef bence de bulamam. hatta o ülkelerde utangaçlık ve asosyallik daha fazlaymış. allah da maşallah bir cinsel istek vermiş bana, aklım başka yere çalışmıyor. eskiden en azından dolu dolu bir günden sonra 1 gün idare ederdi. şimdi o da yok. bütün gün yataktan çıkmasam bana mısın demem. bir kaşıntı tutuyor, yere göğe sığamıyorum. benim gibi olan var mı acaba?. ömrüm şu isteğin peşinde mücadele etmekle geçiyor.

Bıktım ya sorma. millet istek artırmaya çalışr.

Sürekli tekrar ettiğiniz desteksiz'den kasıt nedir?

Hala anlamıyor, yaziyorum yine tık yok. Daha fazla anlatamayacağım :)

Ferhancım sorunun sebebi bizim yapacağımız 2. Çocuk değil tavşan misali üreyen mülteciler, git onlara çemkir. Biz 2 tane yapsak da kaliteli yetiştirmeye çalışan grubuz.

Hahaha sen birde 10 yaş ve sonrasını gör. Kelimelerimi seçe seçe kullanıyorum, sakin ve sabırlıyım ona rağmen, beni kimse anlamıyor modunda kızım. Birşey anlatıyor anlamayıp sorarsam aman anne boşver diyor gözlerini devirip. 5 yaşını özlüyorum en azından asgari müsterekte buluşuyorduk bir şekilde şimdi na mümkün.

Kesinlikle öyle olmalı. Buradaki doğru ifade minicik bir canlının, size bu dünya üzerinde kimsenin bakmadığı gibi bakmasıdır. Aileler, bebeklerini kendilerinin diye çok severler lakin bebeklerin durumu o değildir. O, yeryüzündeki en en temiz şey gözlerinize baktığında saf aşkı görüyor, hiçbir çıkarı düşünemeden sevdiğinden bir nevi hayata olan inancınız yeşeriyor. Duygu selinin tanımı olmalı muhtaçlık, aslında ebeveynler olarak biz o sevgiye muhtacız. E bağımlılık yapıyor tabii bir süre sonra...

İlerde ikinci çocuğu yapacaksanız zaten ertelemeyin yaş aralığı iyi. Çocuk okula başlayınca daha zor oluyor ikinci çocuk gözlemlediğim. Hem arada yaş farkı az olunca daha iyi A

herkes oturmuş normal normal karsilamis bastan sona bir daha okuyun diyeceğim ama neyse, biri de gelmiş ikinci cocuk istemesi neden hastalikli olsun diyor, can sıkıntısından cocuk yapacak, sonra o da 3 yasina gelince ay bu bana bagli değil büyüdü bitane daha doğurayim desin o zaman ayyy banane

sizi çok iyi anlıyorum çünkü bu aralar ben de aynı dönemdeyim. kızımın yenidoğan dönemlerine ait herhangi bir şey gördüğümde burnumun direği sızlıyor çok özlüyorum o günleri. allahım hiç uyumayacak mı, ne zaman banyo yapabileceğim, çay içemedim diye diye 2 buçuk yaşına kadar getirdim ve yalan yok çok rahatım. ama bilmiyorum işte özlediğim ve istediğim bir şeyler var fakat cesaretim yok. üstelik maddi manevi hiçbir sıkıntım da yok çok şükür ama yapmakla yapmamak arasındayım. üstelik eşim de bazen uzun zaman yanımızda olmayabiliyor, ikimizin de ailesi uzakta yaşıyor, kotarabiliyorum diye yardımcı da almadım buna rağmen cesaret edemiyorum ama istiyorum da. ne yapmalı şimdi

Kendime bağımlı olacak birini aramıyorum tabii ki, öyle olsa kedi köpek sahibi olmak da bu ihtiyacımı giderir diye düşünüp onları sahiplenirdim. Kaldı ki kızım hala bizlere muhtaç, o yönden bakınca bakımına yine 7-24 devam ediyorum.

Yaş farkı çok iyi. 1. ilkokula başlamadan 2 numarayı da toparlarsınız.. 2. için hormonları dinleyin siz.

Bazı annelerde daha önce gözlemledim bu tür şeyler ufak tefek ama tam anlam verememiştim. Bebeklerinin güzel yanlarından bahsederken "tamamen sana muhtaç, seninle beslenen bir insan" vs diye bahsettikleri çok kere şahit oldum. Yani kendilerine muhtaç ve bagimli bir bebek olması sanırım kendilerini önemli hissettiriyor diye düşünmüştüm.

Bence ikinci çocuğu istemek normal. Fakat şöyle bir durum var bazen insanlar baştan düşünür iki cocugum olsun, üç olsun yada tek olsun gibi. Siz iki cocugum olsun diye isteyen biriyseniz şuan bu duyguları hissetmeniz bu yüzden olabilir ama sadece bebek özlemi adı altında çocuk yapilmasi ileride sıkıntı yaratır. Çünkü oda buyuyecek. Mesela cocugum buyudu simdi kardesi olsun istiyorum tarzi konussaydiniz bu kadar garipsenmezdi. İkinci cocuktan ziyade cocuk isteme sebebiniz biraz garip oldu belkide yanlis ifade ettiniz. Ben hastaliikli bulmuyorum dusuncenizi cunku bebegimi buyuturken banada hep dedikleri şu "bugünlerin tadini çıkar sonra bebeklik zamanı çok özleniyor"

Ne kadar sacmalamissiniz! Ne yani kimse ask yasayamiyor mu ulkede? Hangi ulkede ask yasanabiliyor peki? Hadi zamandan dem vursaniz anlayacagim da ulke ve ask yasayamamayi nasil bagdastirdiniz hic anlayamadim.

Ben anladım sizi, bazı insanlar bi çocuk daha yapsa tamamlanacakmis gibi hisseder, kimisinde bu daha çok cocukta da olabilir. Bende de öyle oldu. 2. Çocuktan sonra tamamlandım sanki, hala alakasını çözemedim ama özgüvenim de arttı

Benimkilerin arası 4 yaş, biri 3 biri 7 sınıf cumartesi günleri 6 pazar günleri 4 defa çarşıya gidip geliyoruz, birini kurstan al diğerini kursa bırak. Allahtan hafta içi kursları okulda ve okullar yürüme mesafesi, yoksa perişandık. Toplantısıydı etkinliğiydi canımız çıkıyor. Her şeylerine yetişmek için çırpınıyoruz. Kolay değil onları iyi yetiştirmek. Ama çok şükür sağlıklı ve sevgi dolu çocuklarım var. Yaşadıklarımız tatlı yorgunluklar hanesine yazılıyor.

Ahshjsjs ya