Dün bu konu ile ilgili tesadüfen bir kitap okudum da. Ayni bu örnek vardi. Ayni sirketten iki kisi ayni anda isten cikartiliyor. Iki adamda ayni yaslarda, pozisyonlari da benziyor. Ikisi ilk basta üzülüyor. Ama bir tanesi bir süre sonra toparlanip ise girisip tekrar is buluyor. Diger ise depresyona girip bir süre sonra ilac tedavisi almaya basliyor. Aralarindaki fark ne? Bir süre sonra tekrar toparlanan adam ailesinin gelecegine odaklanip, bu isten cikartilmasinin kisiligi ile ilgili olmadigini ve bunun üstünde fazla durmanin anlaminin olmadigini anliyor. Oturup kara kara düsünmek yerine bu durumu nasil degistirecegini düsünüp bir sürü is basvurusu yapiyor. Diger kisi hep ayni düsünceleri kafasinda tekrarlayip duruyor. "Aileme sahip cikamiyorum. Beceriksizim. Birseyi hak etmiyorum" düsünceleri tekrar edip duruyor. Bu yüzden pasiflesiyor, yeme icmeden kesiliyor ve yeni hedef de belirlemiyor. Esinizde tam bu sürecin icinde. Motivasyon kismina gelince, esiniz bu kara düsünceleri icinde tekrar edip durdugu sürece siz kafasina motivasyon kitapi atsaniz bile birsey degismez. Onun icin kendini paralamak yerine, kendine biraz empati ile yaklasip, bu durumun onunla ilgili olmadigini anlayarak tekrar hedeflerine odaklanmasi lazim. Dünya icin zor bir sürecten geciyoruz, ama oturup kara bagladigimiz anda birakin isi, kendimizi kaybetme tehlikesi var. Bu da herseyden daha vahim.

sabret canım bak belki vardır bir hayır

Büyük sıçrayışlar biraz geri gitmeden atılmaz malesef. Belki de kendisine açılacak kapıların hazırlığı bunlar. Sınav hazırlığı için daha fazla zaman ayırabilecek, yeni işine daha dinlenmiş olarak başlayacak. Tazminatını alıyor maddi anlamda da tamamen zorda kalmıyorsunuz. Bir kaç ay çalışıp kazanacağı parayı evde oturarak, geleceği için sakin kafaya çabalayarak kazanmış oldu. İstese bile sağlayamacağı şartlar bunlar. Seneye belki iyi ki diyeceği bir şey için bu kadar üzmesin kendisini. Bence direkt forumu okut eşine.

Yukarida bir arkadasa daha yazdim Patronu hemen tazminatını vereyim demedi Istifa etmesi icin gunlerce arayip baski yapti Sonra yarim maasa tam gun calis dedi Maasini gec yatirdi bizi baya magdur etti O yuzden cani epey sıkkındi Simdi isten cikarmaya donup tazminatini alacagini vaadedince biraz daha iyi Ama yine de adama guvenmiyoruz Bu arada adamin durumu var savunma sanayiide iş aliyorlar yani Tum elemanlarini kisa calismaya alip tam mesai yaptirip yarim maas verdi... Foruma yazdigimi duysa kizar herhalde ama buradan duyduklarimi soyluyorum elbette ^^ petrapuella Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

muhtemelen siz ne yaparsanız yapın üzülecektir ama sizde iki çay koyup oturup her şeyi konuşun böyleyken böyle oldu ne yapabiliriz ne yapamayız güzelce planlayın. bir cocuğunuz daha olacak sonucta ve kenarda sizi idare edecek bir para varmış babanız da destek tabi ki insanın zoruna gidebilir ama herkes böyle bir duruma düsebilir. sonucta babanız işten cıksa ve sizin durumunuz iyi olsa sizde yardım etmek istersiniz bir süreliğine. canınızı sıkmayın, insanın rızkını Allah verir ondan ne eksik ne fazla kazanabilirsiniz.. bunlar cok olağan durumlar. sarılın konuşun ve moralinizi yüksek tutun

Biz uzun zamandir belli basli gidalar disinda asgari bir harcamayla gecinmeye calisiyorduk zaten. 2. Bebek de erkek olacagindan abisinden kalan kuyafetleri kullanacagiz. Fazla bir masrafimiz olmayacak insallah. Saglik olsun da tabii gereken neyse yapariz. Teşekkürler yorumunuz icin

Hiç önerisi olan yok mu ya

Her ailede donem donem böyle sorunlar ola biliyor bu zaman görev kadinin uzerine düşüyor. Mesela bu gibi durumlarda ben üzülme geçicek demek yerine o konuyu hiç açmam. Amaan 3 gunluk dunya hallolur. Vardir bir hayir diyerek. Evde surat asmam. Uzuldugumu hissederse ne kadar teselli cumlesi de kursam bu zaman da kendisini acinmali durumda gorur. O yuzden hayatin normal döngüsü gibi davranin. Tabi para lazim oluyor. Diger ihtiyaçlarinizdan kısın. Asla kira odenmeli evde o yok bu yok gibi cumle kurmayin. Maddi sıkıntı olsa bile zaten onun farkinda eşin. bi de siz demeyin. Yani belki de demiyorsunuz da ben kendi deneyimimi soyledim. Mesela biz ev almaya niyetlenirken her küçük parayi bile biriktirdik. Eşim defalarca sordu birseye ihtiyacin varsa alalim. Ama para yetişmiyordu diye kişlik ayakkabimin su geçirdiğini bile soylememişdim. Artik yenisi gerekdi yine de almadim. Bi kere çorabimin islak oldugunu ama benim soylemediyimj gorunce sıkıca sarildi cikardi buyuk bir meblağ verdi. Hadi gidip sana ust baş alalim dedi. Mont ayakkabi çanta giyim hersey aldi. Evi boş ver. Seni uşuyorsan alicağim evde ısınam benim adamliğima nasil sigar dedi. Canim yaa. Neyse o ara işleri iyi gitti. Omce 3 ay sonra almayi dusunuyorduk ama 1 ay sonra aldik. Yani anlayiş gerek

Ben de boyle soyluyorum zaten, dogacak bebegimiz saglikli olsun Biraz beraber vakit gecirirsiniz rahat rahat ders calisirsin diyerek teselli ediyorum. Ama cok ise yaramiyor simdilik. Oturdugumuz ev babamin zaten Damat olarak daha fazla minnet etmek istemiyor Babam da ben varim dert etmeyin dedi ama bu onu tam tersi kotu hissettiriyor. Ki ben de hala babama minnet etmek istemezdim oz babam olsa da.. Ikimiz de okumuz etmis insanlariz, 30 yasinda babadan destek gormek istemez kimse...

Bence karakterle alakali birazda Ben de teselli sozleri duymaktan cok hoslanmam Icimde yasarim cogu seyi Ama mesela haberi aldigimizda ben memleketteydim Gebelik kontrollerim icin kisa sureligine gelmistim Ve wp dan goruntulu konuşuyorduk Adam mesaj atti esim yukaridan okudu Canli canli beraber yasadik yani Ve esim keske burada olsaydin En azindan sana sarılırdım dedi Sonraki günlerde de tekrar etti Ben planladigimdan daha erken donme karari aldim Kendi talebi bu beni motive edecek bir seyler yap/soyle diyor O yuzden arayistayim Yoksa ben de farkindayim dunyanin sonu olmadığının Zaten oyle teskin ediyorum onu da kendimi de..

Gün doğmadan nelere doğar belki daha iyi bir başlangıç yapacak ona bu şekilde söyleyerek destek olabilirsiniz. Birde erkekleri böyle durumlarda yalnız bırakmak gerekiyor kendince düşünsün üzülsün çözüm yolunu da kendi bulsun diye doğası gereği.

Ben söyle düsünüyorum acikcasi: Tabi kitap da okuyabilir, film de izleyebilir. Yani bir örtbas teknigi olarak bir iki saat idare edebilir. Ama asil durumu kabul etmekte bunun faydasi olmaz. Hisleri ve korkulari ile yüzleserek daha cok yol katar.

Sagolun ben ara ara umutsuzluga kapilsam da iyiyim yine de Esimin dogumda ve sonrasinda yanimda olmasi en buyuk avuntum Ilk dogumumda ne doguma gelmesine izin vermişlerdi ne de hafta sonuna denk gelen 3 gunluk babaklik iznini hafta ici yıllık izinden kullanmasina izin vermislerdi... Ama asil istegim esimin moralini yukseltmek :) . push ;

En kısa zamanda feraha çıkarsınız umarım

Hanımlar merhaba... Ben sizlerden eşim üzerinde uygulamak üzere moral motivasyon yöntemleri hakkında fikir almak istiyorum Eşimin şubat başında sözleşmesinin yenilenmesini ve zam almasını beklerken patronu birden arayıp ocak sonu işten çıkaracağını soyledi. Sgk ya 1 asgari ücret ceza odeyip isten çıkartabiliyormuş. Tazminatını da vereceğim dedi. Küçülmeye gidiyorlarmış ani bir kararla. Bu arada esim önemli bir sınava hazırlanıyordu. Yine ayni alanda baska bir sirkete kadrolu girmek icin. Ama isten cikarilmis bir sekilde mulakata girmek onun icin dezavantajmis. Zaten mulakat icin net bir tarih yok, belki 1 sene sonra girecek. Su an pandemiden dolayi net bir sey soylemiyor kimse. Pat diye gelen bu haber esimi de beni de darmadagan etti tabii. Ben gebelik planlayinca calismaya ara verdim. Subat sonu, mart basi dogumum var ve bir de oglum var. Evimiz kira degil sükür ama yüksek sayilabilecek bir aidatimiz var. Faturalar ve mutfak masraflarindan bahsetmeme bile gerek yoktur sanirim... dogum icin ailemin oldugu sehirde ozel bir hastaneye gidecegim babam o hastanede dr oldugu icin fiyat olarak epey uygun olacak. Ama uygunun uygunu bile para. Bir miktar birikmisimiz var. Araba almak niyetindeydik altin biraz artinca ama düşünce doğuma kadar bekleyelim demistik. Iyi ki de demisiz... Herneyse esimin bu haber karsisinda motivasyonu cok dustu. Sinav icin calisamiyor. Yemek bile yemiyor neredeyse. Benim zorumla gunde 1 tabak corba ancak. Ben de cok uzgunum tabii. Ara ara hormonlarin da etkisiyle aglama krizine giriyorum. Esimden gizlemeye calissam da sahit oldukca uzuluyor. Ama bu durumu ailesi ya da arkadaslariyla paylasmak istemiyor. Sadece babama soylememe musaade etti. O yuzden onu teselli edip motive edebilecek tek kisi benim. Tabii bir pesimist olarak ne kadar zorlandigimi size anlatamam. Sıkma canını hallederizden öteye gidemiyorum. Guzel giyinip mutlu sonla biten masajlar falan ikimizin psikolojisinde de mumkun degil. Film gecesi yapalim, komedi filmi izleyelim diyorum istemiyor. Aklima da baska bir sey gelmiyor. Ama bir sey yapip onun moralini duzeltmem lazim. Bu sekilde verimli ders de calisamiyor zaten... var mi bir önerisi olan?

Normallestirmek lazim. Ornegin herkesten gizlemek vs de normallesemediginizin kaniti. Aslinda esiniz cok sansli, tum haklarini veriyor sirketi. Ve kucultmeye gidildigi icin isten cikariliyor, bir performans dusuklugu vs de degil. Bu durumun mulakatini etkileyecegini dusunmuyorum ben o sebeple. Ayrica doguma az kalmisken esinizin bir donem evde kalmasi yine avantaj. Aslinda baya baya avantajli durumda esiniz. Birikmisiniz var, issizlik maasi alabilir... Bardagin dolu tarafina odaklanin. Doguma bir ay kala uzulup aglamalar, susup konusmamalar icin hic sebep yok. Hayat boyle, inisler cikislar her donem olacak. O yuzden saglik sihhat yerinde iken cok dert etmemek lazim. Ben yerinizde olsam yukaridaki sekilde avantajlarini esimle konusur, ve bu donemde daha cok birlikte olabilecegimiz icin mutlu oldugumu soylerdim. Ayrica birikiminizi kotu gunler icin biriktirdiginizi ve ileride yeniden yerine kiyacaginizi soyleyin.

Birebir aynı örneği yaşamadık hiç ama eşimin işten yana çok sıkıntıya düştüğü zamanlar ben önce dinlerim. Olayı anlatmasını, ne hissettiğini anlatmasını.. Hatta iyice kendini dışa vursun diye harlarım da biraz :) Yükseltirim. Sonra en kötü ne olur, sonuçları ne olur, onu konuşuruz. En kötü ihtimal konuşulup da aslında o derece abartmasına gerek olmadığını anlar. O noktada teselli ederim kendimce. Ya sarılırım, ya ammaaan sen kıymetli mi, sağlığına yazık, bizim sana ihtiyacımız var minvalinde bir şeyler söylerim. Şimdi sizin durumunuzda en kötü ne olabilir? Eşinizin 1 seneden evvel iş bulamadığını varsayalım. 1 sene işsiz kalsa kenardaki para size yeter mi? Paranın yetmediği noktada satabileceğiniz başka bir yatırımınız var mı? Eşinize, sadece para getirmekle yükümlü olmadığını, eş ve baba olarak ona ihtiyacınız olduğunu, maddiyatı halledebileceğinizi , sonrasına hep birlikte bakacağınızı ve her koşulda onu çok sevdiğinizi söylerseniz eminim bir noktada düzelmeye başlayacaktır morali. Bazen insan sadece nereden başlayacağını bilmediği için harekete geçemez. Belki eşinizin durumu böyledir. BU şekilde ona bir başlangıç vermiş olursunuz.

Sikintisiz gunu olan yok. Canim annem der ki hastan yoksa olun yoksa hallolur. Ne guzel ev kendinizin kenarda birikmisiniz de varmis. Babam doktor diyorsunuz. Oturup karalar baglamayin.. Resat Nuri der ki ayin 15'i karanliksa 15'i aydinliktir. Gecmeyen gun bitmeyen gece yok..

Kabullenene kadar üzüntüsünü yaşasın. Alışacaktır illa ki hayatta herşeyi kabullenebiliyor insan. Biraz zaman verin herşey yoluna girer. Yine yaninda olun, cikin hava alin yürüyüş yapin zamanla geçer.

sız es olarak ustunuze dusenı yapıyorsunuz hayatın zorlu yokuslarından bırı ve el ele bırlıkte o yokustan cıkabılecegınıze ınanıyorum saglıgınız yerınde olsun da onemlı olan o hepsının cozumu var herseyın caresı var belkı de boylesı hayırlı olanıdır.

Ben moral motivasyonun başkasının desteğiyle olacağına inanmıyorum açıkçası. Hepimiz böyle dibe vurduk zamanında. Tamamen acısını yaşayıp o noktada kendini motive edecek bi şey bulması lazım. Ki çok aramasına gerek yok iki çocuğunuz var. Biraz zaman verin ve normal davranın siz. Tabi destek olun konuşmak isterse dünyanın sonu olmadığını sınava çalışması için bi fırsat olarak görmesi gerektiğinden bahsedin. Toparlar mutlaka daha çok yeni bir durum ve zor bi durum. Filmle diziyle eşi bile olsanız sizin söylediklerinizle olmaz yani.

Aslinda benzer sekilde ben de konusuyorum Hatta ilk duydugumda basimdan asagi kaynar sular dokulmesune ragmen hic bozuntuya vermeden demek bebegimizin ilk aylarinda beraber olacagiz dedim. Zaten rahat ders calisamiyordun mesaide yorulup, simdi tam odaklanirsin guzel bir firsat dedim. Haberi alali 1 hafta oldu daha. Yavas yavas hazmedecek illa ki. Zaten elini etegini cekip koltuguna gomulecek bir insan degil. Babasi marangoz. Hic bir sey yapmasa onun yanina gider evde duramaz zaten. Ama degisik bir aktivite, farkli bir sey yapmam gerekiyor sanki kafasini dagitmak icin. Oglumuzun yaramazliklarini anlatiyorum bol bol, beraber vakit gecirmelerini icin oyunlar uyduruyorum. Malum disari cikmak kisitli oldugundan ev icinde ne yapabilirsem yaptirmaya calisiyorum hafta sonu. Hafta ici zaten hala calisiyor, ocak sonuna kadar calisacak. Bu da eziyet geliyor tabii. Ayrilacagini bile bile ayni is yerine gitmek mutsuz hissettiriyor galiba. Önerebileceğiniz bir film ya da kitap var mi? Ya da ailece eglenebilecegimiz bi aktivite oyun. 1 saat de olsa kafasini dagitacak bir sey. Benim aklima gelenler bunlar. Belki sizin farkli bi aktivite oneriniz vardir diye konu acmak istedim.. Alys

"Insallah karsimiza cok guzel bir firsat cikmacak ve bu surec de ona vesile olacak" hep boyle telkin ediyorum kendimi Elbet bir sekilde herkes bir sinav verecek Saglik olmasin, ölüm olmasin, evlat olmasin da geçim olsun diyorum Insallah üstesinden geliriz beraber Cok tesekkurler ^^