'Verilen emeklere karşılık alamaya alamaya yalnızlaştık iyice' sözünüze çok hak veriyorum sevgili Karadutlu. Ama ne yapalım işte, emekçi perspektifiniz varsa ne yapabilirsiniz ki..., Kırılmak, uzaklaşmak ve sorgulamak dışında. Karşımızdaki zor durumumuzda, enerjimiz düşük olduğu anda uzaklaşıyorsa bir durup düşünüp (bazı üyeler burada negatif enerji falan demiş ya sürekli sadece spiritüelliğe gönderme yapar (O da magazinsel spiritüellik bence, yoksa hiçbir dinde, felsefi düşünme motiflerinde gibi ama emek-sermaye ilişki motiflerinden bence gayet de bihaberler, bugün onla keyfime bakarım, aman yarın şöyle yaparım tarzı da ne kadar etiktir tartışmaya açıktır bence). Günü kurtarmaya bakan insanları da kınamıyorum ama emeğin değerini, dostluğun değerini anlayanları da ayrı takdir etmek gerekli diye düşünüyorum.

Bu durumda önce kendime dönerim. Alinganlik mi yapıyorum? Içimde kıskançlık mi var? Yoksa egolarımla mı hareket ediyorum diye kendime sorarım. Keyfi yerinde davranıyorsa ve ben bundan rahatsızlık duyuyorsam demek ki beklentilerim karşılanmıyor diye düşünürüm. Hangi konuda beklentiye giriyorum? Konuşursam bu beklentime karşılık alır mıyım diye sorarım. Eğer karşılık alabilecek bir yaklaşım hissedersem konuşup karşı tarafın emek vermesini beklerim. Baktım hala aynı keyfi davranıyor, ondan beklentiyi keser asgari düzeyde görüşürüm. Mesela yine kahve içerim onunla. Sohbet ederim ama içimi açmam. Eskisi gibi fedakar özverili davranmam. Içimden gelmez yani. Verilen emeklere karşılık alamaya alamaya yalnızlaştık iyice. Emek vermeden de dostluk kurulmuyor maalesef. Bazen günü kurtaracak insanlarla da idare etmek lazım.

Öyleyim

Peki gerçekten öyle misiniz? Bazı insanların enerjisi o kadar düşük ve bazı insanlar o kadar negatif şeyleri konuşmaktan haz alıyor ki, insan ne kadar sevse de kendini de kötü etkilediği için uzak durmak istemiyor

İçiniz acıyor mu? Hayatta neler var biliyormusunuz içinizi bu konu için acıtmayın lütfen. Gerçekten hak eden konulara acıtın içinizi. Söyleyecegini söylemiş enerjiniz düşük ve arkadaşınızın enerjisini dibe çekiyormuşsunuz. Türkçe mealini yazıyorum. İstemiyorum arkadaşlık etmek, zevkleri bana uymuyor, onunlayken canım sıkılıyor, içim kararıyor demiş. Daha da arkadaşlık için uğraşırsanız bilemiyorum.

En yakın arkadaş söylerse kırılınmaz. Durup demek ki ben böyleyim diye düşünmek gerekir.

Sevdiğim değer verdiğim arkadaşımsa, ona mesaj atar yüzleşirdim. Bazen yüzleşmek ilişkileri daha sağlam noktaya taşıyabilir. Ben arkamdan konuşulduğu zaman artık iliskilerimi bitirmiyorum. Mesafr de koymuyorum. Yüzleşiyorum ve tepkisine göre karar veriyorum. Arkadaşım arayıp, arkamdan böyle demissin çok üzüldüm dediğimde, vereceği tepki benim için ilişkiyi bitirme kararında etkili olurdu. 35 yaşındayım. Hayatıma yeni insanlar almaktan ve çıkarmaktan çok yoruldum. artık elimdekilrrle ilişkilerimi güçlendirmeye çalışıyorum

Öyle misiniz peki.

Bu son 2 yılda bir şey var sanki; son birkaç günde okuduğum kaçıncı 'dost sanmıştım ama değilmiş' konusu ki ben de bir sevgili üyemizin konusuna yorum yazdım bu hususta . Enerjin düşük bilmem ne demek de sevgili konu sahibi, ayıp yani bence gerçekten; ben gidip enerjisi yüksek alternatiflere şöyle bir bakayım demek. Ya hayatımıza hiç girmeseydiniz aslında, sizin gibi insanların varlığını hiç bilmeseydik daha huzurlu olurduk belki de .

ben de hala "yakin arkadas sandim, dost sandim" diye olanlara sasiranlara sasiriyorum. coktaaan ogrenmediniz mi, akillanmadiniz mi? ben akillandim da hala sasiranlar ilginc geliyor.

Sevgili Karadutlu, çok haklısınız. Hayat zaten çok yorucu, ortada bir sürü dostluk için harcanan o kadar emek var, aynen sizin gibi düşünüyorum sizden de 5-6 yaş büyük biri olarak. Ancak bu düşünceler salt bize özgü mü olmalıdır? Hayatımızdaki dost sandığımız kişiler gayet keyfi yerinde gibi davranıyorsa sizce ne yapmalı?

Önceki konularımdan bilirsiniz bir belirsizlik vardı. Olayı öğrendim. Yediğin içtiğim ayrı gitmeyen en yakın arkadaşım diye bildiğim kişi aslında benim için aynı duygulat içinde değilmiş. Onun enerjisini dibe çekiyormuşum. Yoksa beni seviyormuş aslında. Benim hakkımda böyle demiş. İletişimini tamamen bitirdim. Bu sefer de üste çıktı. Ben ne yaptım ki, kendi kendine tavır yaptı diyormuş. Üzülüyorum da. Yakın arkadaş kaybetmiş oldum. Yani öyle söylenen gibi" başka birini bulursun, sana arkadaş mı yok" gibi basit değil. İnsan acı çekiyor.

Genelde bu duruma şöyle açıklama getiriyorlar. "Bunu direk söylesem kırılırdı, alınırdı, darılırdı" K

Gerçekten yakın arkadaşın olsaydı bunları ondan duyardın.

21 senelik can ciğer dostum dediğim dostcuk tan kazık yiyince size söyleyeceğim tek şey boşver gitsin üzülmeye değmez demektir siz demeyin dediniz ama diyecek başka bişey yok

Enerjisi dusuk insanlar ama gercekten bazen cok yorucu olabiliyorlar, bir tanidigim öyleydi yakin arkadasi mesafeli olmaya karar verdi aciklamadan. Ama aciklasa oda bin turlu dert problem olay olacakti.

Yani gerçekten öyleyseniz, hayat herkes için zaten türlü zorluklar içinde insan kendini dinlendirecek arkadaşlarıyla vakit geçirmek ister daha çok. Arkadaşınızı kafanıza takmak yerine durumu çözmeye kendinizden başlayın. Neden böylesiniz, bu durumu nasıl değiştirebilirsiniz buna çözüm arayın kendiniz için