Size diyebileceğim bir şey yok ama burayı genç kızlar da okuyor. Onlara diyeceğim var. O yaşlarda yapılan hatalar malesef tüm hayatı etkiliyor. 20 li yaşlar o kadar güzel ki. Kendini geliştirmek için, okumak için, öğrenciliği dibine kadar yaşamak için, ülkeyi dünyayı tanımak için. Evlenip bir eve kapanmak, bir adamla hayat geçirmek bir kızın ilgisini bile çekmemeli, hayret ediyorum hep de edicem. yapmayın, sevdiğiniz dünyanın en mükemmel insanı bile olsa ki hiç bir zaman değildir, yapmayın. 18 yaşında sevdiğiniz insanı 30 yaşında sevmeniz gerçekten imkansız. İhtiyaçlar, beğeniler, zevkler oluşmadan seçilen insanlar hep pişmanlıktır, yapmayın kızlar vallahi çok üzülüyorum. Analara babalara yazık. Elin oğluna bir yaştan sonra hizmet etmek için gelmediler dünyaya. Kendi kendinize yaşamayı öğrenmeden, hayatın tadını almadan hapsetmeyin kendinizi...

Düzelse düzelirdi deme 4sene içinde deme üstelik sevginde bitmiş iyki de cocuk yapmamışsın kesinlikle uzatma derim mesleğini eline al kocanıda bir an önce boşa gitsin hiç üzülme bence kurtulduguna sevin

Adamda psikolojik baskı var şiddet var bu adamın neresi iyi?!? H

Ne demek neyi bahane edeceğim? Eşin evini geçindiremezken yeterli olgunluğa erişmemişken 'sen bu şartlarda bir çocuğun sorumluluğunu alamazsın' diyeceksin açık açık. Daha neyin bahanesi? Ve denenmişi ve olmayanı daha fazla zorlamayıp kendi hayatına yön vereceksin. Adamın elle tutulur tek yanı yok. Sırtındaki bu kamburla daha fazla yaşama. Yoksa bir seneye kalmaz karnında o adamın çocuğunu taşıyor bulacaksın kendini. Ve evli kalsan bile o çocukla birlikte tek başına mücadele edeceksin. Mihail Zoscenko

Ona hareket ve davranışlarındaki değişikliğe inanmadığımı mutsuz olduğumu onunla olmak istemediğimi konuşarak düzgünce anlattım. Ama kesinlikle hiç bir suçunu kabul etmiyor. Benim şehir dışında üniversite okumam nedeniyle biz bir süredir ayrı yerlerde kalıyoruz. o yüzden evimizi benim okuduğum yere taşıdık eşimle hafta sonları görüşebiliyoruz ancak o da orada annesinin evinde kalıyor. Ve her zaman bu durumu başıma kakıyor. ben senin okuman için nelere katlanıyorum kimse yapmaz senin için bunları diyor. Ben burada bekar hayatı yaşıyorum senin için eve bile giresim gelmiyor diyor. Halbuki bu durumun onun biraz da işine geldiğini tahmin ediyorum. Çünkü bulunduğu yerde arkadaş çevresi çok geniş ve ben yanında olduğum zamanlarda işim var derdi yine onlarla takılırdı. Ben ayrılma konusunu her açtığımda ben senin için bunları yaptm seni okutuyorum diyor bende evlenirken bunların olacağını bile bile evlendin diyorum Gerçekten abartmıyorum ayrılık konusunu açtığımda 5 saat rehin aldı beni hiç bir hatasını kabul etmiyor ve konuştukça beni haksız pozisyona sokuyor konuları evirip çevirip öyle bir yerlere getiriyor ki ben ne diyeceğimi şaşırıyorum. Anladım ki bu iş onunla konuşarak olmayacak. Şu an derslerim çok yoğun ve bu konularla uğraşmaktan derslerime yoğunlaşamıyorum. Bu yüzden 3 aylık yaz tatilini bekleyeceğim. dilekçemi verip mahkeme gününe kadar şehir dışıında bir akrabamın yanında kalacağım.

Konu eski H hotuca son durum ne acaba... G

Aynen canım karekteri bozuk. zaten onunla hiç bir zaman mutlu olabileceğime inanmıyorum. Kendi annesine bile şiddet uygulayabilen sorunlu bir insan. bu zamana kadar hep seviyor beni düzelir. Sorunları aşabiliriz diye tahammül gösterdim. S selin

Eşinin seni sevdiğine eminsin ama karakteri kişilik bozuk öyle mi? Seven Ada'm eşine şiddet uygulamaz geceden geceye eve gelmez. Adam kendinde eksiklikler gördüğünden sana baskıcı agresif tavırlar sergiliyor eğitim durumun ondan iyi ise bu yüzden yapıyordur emin ol. Yuva kurmak zor ama bu Ada'm çekilmez kesinlikle değişmez bir Ada'm yedisinde ne ise yetmişinde de o. Asla değişmez. Bir dönem ayrılık eşliğinde olduğunuz için kendine Çek'i düzen vermiş gibi yapıp yine özüne dönmüş. Boşanmak senin için en doğru karar, ailende destekse sana bu Ada'mı ne diye çekesin ki, okuyorsun da okulunu bitirip mesleğini eline alırsın, ondan sonrasında hayat sana güzel.

Herkesin önerdiği şeyi önericem bende sana sormussunya dava açıp nasıl arkasında dimdik durucam die. Psikolojik destek alman gerek özüne dönmen için. Psikolojin biraz normale döndüğünde zaten en doğru kararıda vericeksin kendi kendine arkasındada durabileceksin dimdik...

Gerçekten çok istiyorum yeni bir sayfa açmayı o hayatıma hiç girmemiş olsaydı bu kadar küçük bir yaşta evlilik gibi büyük bir sorumluluğun altına girmiş olmasaydım şu an o kadar güzel bir hayatım olacaktı ki üniversite gerçekten çok sevdiğim bir bölüm okuyorum geleceğim için güzel umutlarım var ve ailem o kadar iyiler ki bana karşı eşim dışında hayatımda her şey çok güzel Allahıma şükürler olsun. Umarım hayatımdaki bu yükten Allahım kurtarır beni elimden gelen her şeyi yapacağım ayrılmak için

bende şimdilik böyle bir karar verdim çünkü aynı yerlerde olucak gibi değil ne yapıp ediyor beni kandırıyor bir şekilde. H

Benim üniden mezun olduğum yastasın Bak ailen de destekmiş

Aynı yaşta ve evliyiz ikimiz de. Seni çok iyi anlıyorum. Okul ev idaresi zaten zorken böyle sorumsuz ve sorunlu bi insanla ömür geçmiyor. Hala geç değil kardeşim. Fasulyeyi ister kaynat, ister toprağa ek, ister avucunda büyüt, çilek olmaz ki. Adam böyle. Değişmez. İnsanların değişeceğine pek inanmıyorum. Geç olmadan yeni düzen kurup, laik olduğun hayatı yaşa. Ömrünü heba etme derim ben.

Eşinizin sizi sevdiğine gerçekten emin misiniz? ipeqbojuqu La

keşke iyi bir insan olsa yazıcaktım yalnış yazmışım sinirden

Ben olsaydim evliligimi siler atardim. Universite hayatima devam eder, bir genc kiz universite ogrencisi nasil olursa oyle olurdum. Cocugunuzda yokmus kapiyi carptiginiz gibi cikip gidebilirsiniz. Adam sizin ailenizin iki kurus parasini dahi yemis onlarin emegine rizkina aciyin kendinize acimiyorsaniz.

Böyle sevgi olmaz, onun sevgisi sizi mutlu etmeli huzur vermeli. Ama sağlıklı bir ilişki içinde olmadığınız için mutlu değilsiniz normal olarak. Durumunuzun da farkındasınız, o eşiğe gelmişsiniz ama adım atmaya cesaret edemiyorsunuz sizi anlıyorum. Psikolojik yardım alsanız? Eşinizden gizli tabii, hangi ildesiniz bilmiyorum ama belediyelerin böyle hizmetleri oluyor bazı yerlerde. Ya da devlet hastaneleri. En kötü buraya falan yazın destek alın. Resmen psikolojik şiddet görüyorsunuz ve sindirilmişsiniz Allah yardımcınız olsun, lütfen tüm çözüm yollarını arayarak bu durumdan kurtulun, haberdar edin bizi.

Çocuk yapmayarak en doğru hareketi yapmışsınız tebrik ederim. Böyle bir babası olmasını hiçbir çocuk hak etmez

Maalesef psikolojik bir destek için ne sigortam ne de param var

Herşeye rağmen o seviyor beni, cümlesi kendini hiçe atmaktır canım benim.. Oturup birilerinden destek alıp adım atman gerek, hayata bir defa geliyorsun unutma.

Nereden başlasam bilmiyorum gerçekten o kadar doluyum ki her şeyi içime atmaktan sorunlarımı ört pas etmeye çalışmaktan yoruldum. Aslında hayatımızı değiştirebilmek yine kendi elimizde ama ben bu noktada çok korkak ve zayıf bir kişiliğim. Eşimle evleneli 4 yıl oldu. 18 yaşımda ailemin uyarılarına nasihatlarına rağmen eşime olan sevgime gerçekten çok güvendim ve evlendik. Ama şimdi o zamanlar tanıdığım o adamla evli değilmişim gibi hissediyorum. şu an bu kadar küçük bir yaşta böyle bir karar verdiğim için çok pişmanım ailem onun iyi bir insan olmadığı konusunda beni her zaman uyardı ama hiç kulak asmadım. Şu an yalnış kararlarımın cezasını çekiyorum diyebilirim. Eşim 35 yaşına gelmiş ama bu yaşına kadar elde var sıfır borç içinde yaşıyoruz. Egosundan kimsenin emrinde çalışmak istemiyor bu yüzden pek çok iş yeri açıp batırdı ben bu konuda hiç bir zaman tek kelime etmedim her zaman onun yanında oldum 4 yıl boyunca belki düzelir dedim ama hep aynı sorumluluk duygusu yok elinde beş kuruşu olmasın arkadaşlarına gösteriş için borç alır eğlenceye para savururdu onun tutumsuzlukları yüzünden borç içinde yüzüyoruz. Egolu davranışları insanlara ve bana kaba bilmiş tavırları sürekli kendini övmesinden midem bulanıyor artık. Evlendiğimiz günden beri hep arkadaşları ve çevresi gecelere kadar dışarıda mekanlarda gezdi. bu konuda tartışmalarımız hiç bitmedi. Evlendiğim günden beri dışarıda beraber çok nadir zaman geçirdik. Buna da eyvallah dedim dışarıda kız kardeşim ve arkadaşlarımla zaman geçirerek kendi kendime mutlu olmaya çalıştım. Onun yokluğuna da alıştım zaman içinde hatta onun geceden geceye eve gelmesi benim için gayet normal bir hal aldı. Onun karşısında kendimi küçük ve pasif hissediyorum çünkü bana davranışları baskıcı ve agresif... İki üç kere şiddet gördüm. Borçları var psikolojisi bozuk düzelir dedim ama en son babama yapmış olduğu saygısızlığa dayanamadım. Benim babam onun zor günlerinde daima yanında oldu adam elindeki tek birikimi olan arabasını bile onun borçları yüzünden sattı. Buna rağmen benim aileme cephe aldı. Ben onun ailesine bir kere olsun bir saygısızlık etmedim Benim ailem onun bu davranışlarını hiç hakketmedi. Ben tabii ki bu konuda ailemin yanında yer aldım. Ona artık bu davranışlarına katlanamadığımı söyledim ve boşanma kararı aldık. Mahkeme günümüzün bir gün öncesi yüz yüze görüştük yaptıklarına çok pişman olduğunu kendini düzelteceğini söyledi bir şans daha istedi ilk defa o gün ağladığını gördüm. Gerçekten pişman olmuştu ilk iki ay bana çok iyi ve nazik davrandı fakat yine yavaş yavaş aynı şeyler... Ne yapmalıyım bilmiyorum hiç bir şeye halim kalmadı eşimin beni çok sevdiğine eminim ama karakteri ve kişiliği bozuk psikopat gibi ben onu sevemiyorum artık.. Belki eşim olmazsa çok daha iyi bir hayatım olabilir diye düşünüyorum üniversite 3 sınıfa gidiyorum elimde ileride bir mesleğim olacak ve hayatımda uzun yıllar var daha çocuğum da yok diyorum bir yandan da belki düzelir diye ümit ediyorum. biraz uzun bir yazı oldu ama lütfen yardımcı olun çok ihtiyacım var. S selin

Dilekçe ver ama karalı ol. Her yerden engelle, karşına çıksa bile kararlıyım boşanıyorum konuşmak istemiyorum güle güle de. Yarın çık daha fazla durma ailenin evine git. Gerisi gelir. Çoluk çocuk yokken boşan kaç derim. Hayatboyu borç gırtlakta yaşa yaşa kanser olursun. H

Zor bir durum, farkındayım canım bizim dışımızda da çooook duymuşsundur aynı tavsiyeleri. Ama farkındaysan tek birimiz bile "sabret, geçer bu günler" demiyor!!! Lütfen bunu iyi düşün ve hiç vakit kaybetme! Cesaretin ondan uzaklaşınca gelecektir. Sadece seni sindiren, baskısıyla ezen değil, sana motivasyon sağlayacak birilerine ihtiyacın var. Bunu yakın çevrende en iyi sağlayacak kimse onu bulmaya çalış, sonra da destek için bir uzmana başvur, ama düzelmesi için değil, cesaretini geri kazanmak, benliğine yeniden kavuşmak için... Erteleme, hayatını sakın erteleme... HEMEN ŞİMDİ!!! de ve harekete geç. Çünkü zaman asla geri gelmiyor... İyi şanslar canım...

Denenmişin denemesi olmaz Adsm değişmez suanda sizi kaybetme korkusu yasadıgı için farklı davranır sadece Yasınız cok kucukmus ayrılın gtsın yeni bir sayfa acın

Malesef duzelmez, ne yapsan ne etsen agzinla kuş tutsanda duzeltemezsin.. esin megaloman ve nankör.. Bu kadarda değil sen biliyorsun.. bosan ve okuluna odaklan, meslek edin.. böyle bir adama çocuk verme zaten, onun da psikolojisini bozar..

boşanmak için neyi bekliyorsun onu anlamadım ben

Adam düzelmemiş ve belli ki hiç düzelmeyecek işte. Hep aynı model bunlar da yapar yapar, son noktaya gelince ağlar özürünü diler hoop 2 ay sonra aynı tas aynı hamam. Boşuna zaman harcıyorsunuz. Size bunları yaşatan bir insanın da sevgisine inanmayın. Ortada ne sevgi nede evlilik var.

seni iyice sindirmis egosuyla.. oysa bir uyansan oh bee.. diyeceksin.. önce psikolojik yardim almani tavsiye ederim. kendine guveninin gelmesi gerek. ailen arkandaymis.. e mesleginde olacak.. neden yaşının guzelliklerini yasamiyorsun? 30 a geldiğinde bir daha dusunursun

Değişmez canım benim değişmez.. önce kendine olan saygini alır elinden sonra sindirir seni. ne yapman konusunda ailenle hareket et ne yaşadığını onlar biliyor evlenirken dinlememissin şimdi dinle.

Şiddet falan da uygulamış yazık günah. Çocuğun olmadan hrseye yeniden başlayabilirsin.

Zaten bana tutunmaya çalışmasındaki bir diğer nedende sanıyorum bu... Çocuk sahibi olmamızı çok istiyor bu konuda beni her fırsatta sıkıştırıyor bende okulumu bahane ediyorum. Seneye son sınıfa geçeceğim ve sonra neyi bahane edeceğim bilmiyorum. Çocuk olduktan sonrada hiç bir şekilde kurtulamayacağım. Kendisi de çok iyi biliyor 35 yaşına gelmiş borç içinde yüzüyor ben olmaszsam bir daha çok zor aile kuracağını. H

Zararin neresinden donersen kardir. Neyseki simdi acaba demeden bosanabiliceksin, o gun agladiginda bosansaydiniz acaba derdin. Hala bi sansin var.

Huyu bu değişmez. Boşanmak için bekleme bile.

Çocuğun olsaydı biraz daha mücadele et derdim ama çocuk da yok. Yeni bir hayata başla derim.

yapacağın şey belli tatlım gidip boşanma dilekçesi vereceksin gelipte yalvarırsa artık ona inanmadığını ve güvenmediğini söyleyeceksin

Keşke iyi bir insan bana karşı bu kadar baskıcı davranmasa tek derdimiz borçları olsa yemin ederim çalışır yardım eder yine yanında olurdum. Şu anda okulum çok yoğun ve Seneye de son sınıfım kpsss ye hazırlanmam gerekecek bu yüzden alttan ders bırakmak istemiyorum. bu süreçte derslerime yoğunlaşamamaktan korkuyorum. Bu yüzden haziranda okullar kapandıktan sonra dilekçemi verip şehir dışına akrabalarımın yanına kaçmayı düşünüyorum. mahkeme gününe kadar uzak durursam ancak öyle kurtulabilirim yoksa ne yapar ne eder vazgeçirene kadar uğraşır benimle. H

Kendine bakamayan çocuğuna nasıl bakacak ki? Bence düşünmeyin bile. 35 yaşında hiçbir şeye yetemiyor. Hayırlısı olsun sizin için

Söylemez olur muyum bunları tabi söyledim bu kadar borç içinde bir çocuk yetiştiremeyiz. O çocucuğun geleceğini bu şartlarda btehmin edemeyiz. Hem seninle anlaşamıyoruz dedim cevap şu: ben ne zaman seni aç açıkta mı bıraktım maddiyat dediğin düzelir. gelecek demek bir çocuğa maddi bir şey vermek değil kişilik kazandırmak dedi. Allah bir çocuk verirse onun bereketini de verir diyor. Ama kendisinin zaten sağlam bir kişiliği yokta çocuğumuzun nasıl olucak o ayrı konu... Bu şekilde onunla mücadele edemeyeceğimi anlayınca okulumu bahane ettim zaman kazanmak için MissCherryBlossom

çok teşekkür ederim. . push ; MissCherryBlossom

çok teşekkür ederim. yapmış olduğunuz yorumlara aynen katılıyorum. Bu konuda en çok kendime kızıyorum çevremdeki sevdiklerim de sizlerle aynı şeyi düşünüyor ve söylüyorlar. Ama ben bu konuda adım atamıyorum. Kendimi çok pasif ve silik hissediyorum kararlarımın arkasında dim dik duramıyorum. Ben böyle bir insan değildim Eşimin sürekli kendini büyük görmeleri beni bastırması kişiliğimi değiştirdi resmen ilk boşanma davasını açtığımda çok zor günler yaşadım. Mahkeme bir ay zaman verdi o süreç içinde beni psikolojik bir baskı altına aldı. Yapışkan gibi her gün pes etmedi mücadele etti bırakma beni diye ben kabul etmeyince küfürler hakaretler... Aslında hayatımı değiştirmeyi, yaşımda yaşayamadığım şeyleri yaşamaya o kadar özeniyorum ki ama olmuyor işte ona karşı korkağım ve aşamıyorum kendimi S selin

Davayı aç vekalet ver avukata. Ondan sonra da başka şehirde yaşayan bir akrabana git. Telefon numaranı falan da değiştir. Dava bitmeden gelme. Okula göre ayarla işte :)

Bas git babanın evine. Orda aç davanı. Bide çocuk yapıp iyice yapıştırma adamı kendine.

bak sen kendi ağzınla söylüyorsun, kabul etmeyince hakaretler küfürler ederek asıl karakterini ortaya çıkarıyormuş

Teyzem de aynı sizin gibi. Belki de bazı sınavları insanlar bilerek ve isteyerek çekiyor olabilirler bir nevi mazoşistlik... Hayırlısı... Ben içinizde ciddi düşünceler görmüyorum hala ' acaba düzelir mi?' şeklinde davranıyor gibisiniz...

Konu eski ama ben yinede yazmak istedim. konu sahibi inşallah boşandın? Çünkü senintarif ettiğin eşin tıpkı benim eşim sankı, ve bu adamla benim gibi bir ömür geçirme. Ben yaptım o hatayı 20 yıl oldu 3 çocuğum var. Keşke zamanında bildiğim halde salak gib hata yapmasaydım ve çekip gitseydim. Şimdi gidemiyorum ve ondan nefret ediyorum. Çocuklarımın hayatını alt üst edemiyorum ve bu sebepten onu çekmek zorundayım. Sadece bir gün hayatımda olmayacak belki diye dua ediyorum. O kadar yani. Ve genç kızlara yeni evliler size söylüyorum böyle insanlar sizi mutlu etmez. Sevmeyin böylelerini. Yol yakınken vazgeçin.