Öncelikle ben kiminle bulusursam o zamanı ona ayırırım tabiki arada gelmedim çalar ama arayanları kısa keserim nasılsın iyimisinden sonra ben şuan arkadaşımla birlikteyim seni daha sonra ariyayim mi derim veya açmam. Eğer arkadaşınızla bulustugunuzda da sürekli mesajlasiykrsaniz bu rahatsız edici olur. Arada tabiki mesaj atarsinjz ama sürekli oluyorsa arkadaşınla buluşma daha iyi çünkü ona zaten zaman ayırmış olmuyorsun ama zaten az mesaj atıyorum ama yine de alınıyor diyorsanız o arkadaşınız siz evlenince ne yapacak niye hergun görüşmüyoruz niye beni aramiyorsun mu diyecek?

en sevmediğim arkadaş tipi hayatınızda biri varken laf sokan arkadaş! eee siz evlenince ne yapacak sevgili arkadaşınız sizinle mi yaşayacak? bir zahmet herkes yerini bilsin.

Ben de biriyle buluşmuşsam ve o kişi sürekli telefonda yazışıyorsa saygısızlık olarak algılarım, buluşmaya gittiğimde haber vermem kişiye haber vermiş olurum ve telefonumu çantamdan çıkartmam. Erkek arkadaşınız bu durumlarda anlayışlı olmalı gün içinde arkadaşınızla buluştuğunuz 1-2 saatte yazışmazsanız dayanabilir herhalde. Arkadaşınızla geçireceğiniz zamanı da daha kaliteli geçirmiş olursunuz. Dengeyi sizin kurmanız gerekiyor kimseden vazgeçmenize gerek yok.

Tesekkür ederim. Evet, suan malesef ki öyle.

Yorumunuz icin tesekkürler. Ben bir iki saat den bahseiyorum. Bizim bulustigumuz zaman en azindan 4 saati buluyor ve bu kadar saat icerisinde tabiki Telefona bakiyorum. D dgdln

Merhabalar sevgili kadinlar kulübü üyeleri, Nerden ve nasil basliyacagimi hic bilmiyorum... Kendim yurtdisinda yasiyorum, sözlüm ise Türkiye de. Her firsatta görüsmeye calisiyoruz. Kisacasi mutlu bir birlikteligim var onunla. Aramizda mesafe olsa bile günde saatlerce telefonla konusuyoruz, yani aslinda her firsatta konusuyoruz. Onunla zaman cok cabuk geciyor ve onunla yemek yemeye veya sinemaya gidemesem bile mutlu oluyorum onu gördügüm her dakika. bu beni cok mutlu ediyor. Bu duruma cok alistim. Yanliz bu durum benim burdaki hayatimi etkiliyor. Bu demek oluyor ki arkadaslarima daha az vakit kaliyor. Özellikle kast ettigim kisi en yakin arkadasim. Eskiden, yani sözlümü tanimadan önce, biz nerdeysem her gün beraber vakit geciriyorduk ama onu tanidiktan sonra bu durum degisti. Daha cok onunlayim ve bu durumu benim arkadasim her zaman hos görmüyor. Ilk baslari daha kötüydü. Telefonumu cikardigimda neden yine telefondasin diye söyleniyordu ve laf atiyordu. Tamam, zamamla daha iyi oldu ama bana yinede bazen laf sokuyor bununla ilgili ve diyor ki pek görüsemiyoruz. Onu cok iyi anliyorum ama artik eskisi gibi degil ki hayatim. Sözlüm ise bu durumu sevmiyor. Disarda olsam bile ara sira yazmami istiyor bastan beri ve beni cok benimsiyor, üstüme titriyor. Bide sanirim kiskanclikta var. Dahada karisik durumlar oldu ve bunlarin hepsi beni strese sokuyor. Artik benim icin cok fazla. Sözlümle kavga etmekden ve herkesi mutlu ve tatmin etmekden cok yoruldum. Neyin dogru, neyin yanlis oldugunu secemiyorum artik. Ben bir tercih yapmak istemiyorum ama nedense onlar beni bu durumun icine itiyorlar. Nasil toparlarim hic bilmiyorum. Sizlerin görüsünuzü almak isterim Simdiden tesekkür ederim :) Ve eger yazi hatalarim varsa, kusura bakmayin. Dile yüzde yüz hakim degilim. Sevgilerle... A Annelerin en

Selam. Boğucu bir durum ben de sürekli irtibata olmaktan boguluyorum. Atıyorum kitap okuyacagım veya sahilde denizi ızleyecegım ya da ne yapacaksam işte sürekli bölünmesi beni boğar. Bunu sozlunuze soylesenız hemen tavır alacak. Cidden zor durum. Bence şimdilik sözlünüze yönelim umarım kısa zamanda kavuşursunuz. Uzak ılıskı baslı başına yanlış zaten. E

Ne mutlu sana canim denggeyi saglamak senin elinde ne eksik ne bir fazla C