Çok haklısınız.. Allah sevdiklerimizi yanımızdan eksik etmesin. Ama buda çok acı bir durum. Geçecek, mutlaka geçecek biliyorum ama çok zor..

Bir önceki konumda detayları yazmıştım, vakti olan arkadaşlarım okuyabilir. Aynı şeyleri yazıp uzatıp sizi sıkmak istemedim. 5 yıllık evliyim. Ama yaşanan sorunlardan dolayı yorulmuş, bıkmış, bezmiş bir enkaz halindeyim. İki buçuk yaşında bir evladım var, Babaya düşkün, baba da ona düşkün. İçimi dağlayan tek şey onları ayıracak olmak, oğlumu parçalanmış bir aileye mahkum edecek olmak. Onun için canımı veririm düşünmeden ama bu evliliği sürdürmek işte bunu yapamıyorum.. Artık sevmediğimden eminim. Buz gibiyim ona karşı. O da farkında. Bugün bana gözlerimde sevgi görmediğini, benden umudu kestiğini, ne yaparsa yapsın en mükemmel koca dahi olsa benim için artık birşey değişmeyeceğinin farkında olduğunu, ama çok büyük bir hayal kırıklığı yaşadığını tam da zihnimdeki cümlelerle bana kendisi anlattı. İstediğim yerlere birlikte gidilecek, hiçbirşeyim eksik kalmayacakmış. Kendisi misafir odamızda yatacakmış bundan sonra.. İşime geldi.. Sadece başımı salladım, tek kelime etmedim, "hayır öyle değil" demedim, "evet tam da öyle" de demedim. Başımı salladım ve sustum. İçimden böyle geldi.. Ve düşündüm, isteyince beni ne kadarda net anlayabiliyormuş meğer? Ama 5 yıldır anlamamayı, çığlıklarımı, yakarışlarımı duymamayı seçti.. Ve ben ona taparken buz gibi oldum.. Önceki konuma yazan arkadaşlar şimdi "e boşan dedik, daha neyin zırvası bu" diyecek belki.. Demeyin.. Bu içinde umut taşıyan" acaba evliliğim kurtulur mu, eşim düzelir mi"diyen kadının bahane zırvası değil inanın.. Öyle yorgunum, bitkinim ki, boşanma sürecine, o süreçte yaşanacaklarla mücadeleye takatim yok.. Ailemin beni boşanmamaya ikna çabalarına, hatta çocuğum üzerinden vicdan muhasebesi yaptırımlarına, O bitince eş dost ne der, insanlara bizi güldürme teraneleri, o zaman gelip yanımızda yaşayacaksın aklımız sende kalır ısrarları uzayıp gidecek.. Bunları bir şekilde belki yıkıp dökerek, belki düşündüğümün aksine yumuşak bir geçişle bertaraf ettim diyelim.. Eşimin ailesi.. Çok değer verdiğim, kendi ailem gibi sevdiğim saydığım insanlar, özellikle babası. Beni, kendi evladı olan eşimden daha çok sevdiğinden eminim. Ayrılmamız onu kahredecek, tabii ki beni anlayacak, bana baskı yapmayacak ama onların üzülmesi dahi ailemin en ısrarcı tutumundan daha çok içimi acıtacak.. Bunlardan apayrı ve daha büyük olan sıkıntı oğlum.. O etkilenirse? Mutsuz olursa? Boynu bükük kalırsa? Tabiiki babasıyla görüşecek, beraber görüşeceğiz. Her özel anında, her istediğinde, hatta gerektiğinde bizim evimizde babasıyla, aynı anda hem benimle hem babasıyla. dedesiyle, babannesiyle amcaları halalrıyla hepsiyle görüşecek. Asla koparmayacağım onları. Hatta oğlumu eline çantasını verip oraya buraya savurmadan, evimi onlara açarak yapacağım bunu.. Eminim işin bu yönü sağlıklı yürüyecek, çünki eşim hariç hepsiyle harika ilişkiler içerisindeyiz. Yine de bu süreç öyle korkutuyor ki. Şimdi gözümü kapatsam açsam ve herşey bitmiş, süreç atlatılmış. oğlumla kurduğumuz yuvamızda olsam.. Bugün bana o açıklamayı yapmadan önce, yine ondan farklı düşündüğüm bir konuda yorum yaparken oğlumun yanında bana sarfettiği " bi b... ktan anlamıyorsun, aklın bir karış havada, lüzumsuzsun, salak salak konuşuyorsun" sözleri ve oğlumun babasının yüzünü ellerine alıp cbabacım anneme kızma" demesi.. O ses tonu, ifadesi.. Sanki biz çocuk, o yetişkin. Çok kötüyüm, içim yangın yeri.. Bunları sadece buraya yazıp paylaşabiliyorum şuan. Başka kimseyle değil. Ne olur öyle şeyler söyleyin ki içime su serpin.. Çok ihtiyacım var çok..

bence aynı evin içinde ipler daha da gerilecek. yeniden düşünmenizi tavsiye ederim. Milana22

Bunları düşünerek gerçekten bir adım atamazsınız. Benim gözümde ne senin ne de eşinin ailesi yok tek düşünmen gereken kişi oğlun ve o mutsuz bir evlilikte yasamaktansa anne ve babası ayrı daha mutlu bir hayatı hakediyor. Bir yerden başlamanız lazım ne kadar ertelerseniz o kadar zorlaşacak yükünüz. O yüzden acele edin ve yeni bir hayata geç kalmayın derim. Oğlunuz ve size güzel günler diliyorum. Serguzest_2016

Hayalim oğlumla bir ev kurmak, dilediğim gibi dayayıp döşemek, zevkime göre.. Oğlum için heves ettiklerimi kendim için heves ettiklerimi almak kimseye danışmak zorunda olmadan, surat laf çekmeden.. Sonra sadece oğlum ve kendime göre yaşamak. Ama yanlızlık korkusu sarıyor bazen. Şuan o evde, ayrı odalarda yatsakta ve onu istemesemde evde olması bana güven veriyor. Yanlız bir evde yaşamak, geceleri huzursuz uyumak nasıl olacak? Bekatken yanlız yaşadım hiç dert değildi ama oğlumlayken nasıl olacak bilmiyorum..

Allah razı olsun.. Çok teşekkür ederim güzel duanız için.

'Ben ona taparken şimdi buz gibiyim' yazmışsınız ya, sorunlarınızın kaynağı o cümlede gizli. Her şeyin aşırısı zarar. Kendisini tapacak kadar sevdiğiniz ve bunu gözüne soktuğunuz için o adam sizin yorumlarınızı aptalca bulup af buyrun sizi aşağılıyor. Yazıklar olsun onun adamlığına. Karşınızdaki bir insan, ne tapacak kadar sevin ne de henüz yeni sayılacak bir evlilikte hele de ortada bir çocuk varken bu hale gelin... Sadece çocuğunuz için üzülürüm. Bununla birlikte birbirini sevmeyen anne babası ile huzursuz bir ortamda büyümesindense ayrı ama kısmen mutlu iki ayrı ebeveynle büyümesi daha hayırlı görünüyor. O Overlokcugeldihanim 2. üyelik sebebi ile profil pasif edilmiştir. 2. Üyelik! tek ayak

Su olaydan sonra hala oglum icin mi diyorsunuz? Benim cocugum boyle uzulecek, kucucuk boyuyla beni korumaya calisacak Bende vicdan yapip bosanmayacagim Yazdiginiz hersey bahane Bahane urettiginizi kabul edin, istesiginiz sekilde yasamaya devam edin Ama tonlarca bahaneyi okuduktan sonra su cumleyi okuyunca yazmadan gecemedim Yoksa yorum bile yapmayip cikacaktim

Günaydın. Gözlerim doldu oğlunuzun babasına sözlerini okuyunca. Diyebileceğim tek bir söz var; şu güzel cuma gününün yüzü suyu hürmetine Allahım maddi manevi yardımcınız olsun, bahtınız, şansınız ve yolunuz açık olsun inşallah...

Evet çok değer vermemek gerekiyormuş, çok sevmemek, sevsen de göstermemek gerekiyormuş. Hiçbir şartta esnememek, taviz vermemek, kimseyi hayatının merkezine oturtmamak.. Bunlar bu evlilikten çıkardığım derslerden birkaçı.

En kolayı ahkam kesmek.. Karşındakinin ne durumda olduğunu anlamayı denemek yerine ahkam kesmek.. Serguzest_2016

Boşanan herkes bu sıkıntıları çekiyor hatta bazılarının işi gücü yok ayrılmaya yeltenemiyor. Kendine sıfırdan bir hayat kuracaksın. Elbette acılar çekeceksin. Ama insanoğlu herşeye alışıyor en sevdiğinin ölümüne bile.

Tek düşüneceğiniz oğlunuz olmalı.. onunla ilgili hayallerinizde yanınızda kimler varsa gerçekten onlar sizinle olmalı..