maalesef canım çocuğumu bırakıcak hiç kimsem yok... annem var ama benim yanıma çocuk bakmak için gelmez babam hasta, gelinlerin çocukları var onları bırakıpta gelmez, inşallah ben çocuklarım büyünce 2sinede yardımcı olurum ayrım yapmam, ama annemın beni gözü görmüyo ben herşeyi kendim yaparım öyle işte S SheZofren... tek ayak

arıyo çoğunlukla ben arıyorum onun kendi derdi var babam pskolojik sorunları var biraz, abimlerinde küçük bebekleri var onlara yardımcı oluyo benim çocuklarıma nadir bakmıştır ondada nerde kaldınız falan olmuştur, benim evimde duramıyo zaten bugün çağırsamda gelmezdi babamı bırakıp..

vitaminlerim var evde 2 gündür kullanmaya başladım, ben hamılelıkten sonra çok soğudum haptan, ilaçtan midem kalkıyo hemen, zar zor içtim 2gündür, birde doktora çıkıp kan ilacı aldım, inşallah daha rahat ederim düzenli kullanmayı başarabilirsem, tavsiyen için teşekkürler

kendimi okadar yalnız ve çaresiz, pasif hissediyorumki karşımdakilere de hissettiriyorum bu durumu 26 yaşındayım 7.5senelik evliyim, biri 5, biri haziranda 3nü doldurcak 2kızım var, bir haftadır hastayım çocuklarım ben perişan olduk, topu topu grip oldum, küçük kızımda hasta oldu, 2gündür büyük kızımı anaokuluna gönderemedim, bugün gönderdim sınıfta sözleşmişler ailelerle çocuklar sinemaya götürülecek, bende kızımı kıramadım küçük kızımı bırakıcak kimse yok hasta hasta onuda aldım gittik elimde çantalar kucağımda kızım mahvoldum, kendime çok üzüldüm birinede diyemedim bana yardımcı olurmusunuz diye, mağazaları gezdiler konuştular ettiler, benim kafa 1milyon zaten gripimde ne konuştum ne başka bişey en sonunda gittim oturdum biyerde. hep pasifim bu yüzden çocuklarımda ezilicek diye korkuyorum, her ortamda böyle oluyo küçük kızım çok mızmız dışarda süreklı kucakta olmak istiyo, bana bişey konuşturmuyo, başım ağırlaşıyo hep, napıcamı şaşırdım yaz geliyo annenerle daha çok faaliyet olur şimdi ama ben bu şekilde çok zorlanıyorum küçük kızımıda bırakıcak kimsem yok, yoruldum artık... bir türlü kendimi dışarda ifade edemiyorum, beni dinlemediklerini, konuştuklarımın saçma geldiğini düşünüyorum,.. Bitttter

canım eşim çok farklı bir insan, bakmışsın çok anlayışlı bakmışsın en ufak bişey nankör diyo hemen bende kırılıyorum, akşam okadar bunalmışım bide oda damlıyo bende, off çok bunaldım evin heryeride akıyo, dedim (biz bu eve gireli 4sene oldu ben bunu çekiyorum) yok efendim sadece bi oda akıyomuş, ben nankörmüşüm, bana bunu diyo, be adam ben sana dedim bu ev bitmeden araba alma, yok alacak 15 dakkalık yolda çok yoruluyomuş, ya ben bu evde okadar yıpranıyorumki çocuklarım okadar yaramaz değil aslında benim derdim ev, heryeri dökük usta girmediki eve o, bu yaptı eşim yaptı usta yapmayıncada her şey yarım yamalak oldu, bana diyoki birde bu ev bitince napcakmışım bakalım ozaman ne bahane bulcakmışım;

Bol bol vitamin alsan her zaman enerjik olmaya çalışsan ve 2 çocuğun var hayatın çok zor geçiyordur ama enerjik olman lazım her daim

çocuk buyutmek kolay değil bıkaç yıl sonra duzenını kurarsın daha ufaklar pasiflik hayatında hep varsa zamanla değişirmi bilemıycem ama arkadaşlar edınmeye çalışsan çocuklularda gezıyor

Surat yaptıkça, bence onlar daha çok inatlaşiyor. . Ne bir erkek bir kadını iyi anlaya bilir, nede bir kadin erkeyi. Bak benim eşim parfümlerimi koymam için, duvara kalpli bir raf gibi bir şey aldi, görsen küçücük bir şey! Iki haftadır öğle durdu... En sonunda aldim elime çivi'yi ve çekiç'ci kendim haletmeye çalıştım. Aşağıdan sesleri duyunca, hemen koştu! Ama beceremedi Sorun aslında onda değil, duvardaydi! Birde benimkisi bir çok şeyi eline gözüne bulaştırdi, ama asla bir şey demem.. Sorun heb işte, duvarda, çivide, şunda bunda derim. İlk eve gireceğimiz siradada, annesini dinleyip yine boyasinna kadar kendi yapmak istedi.. Yapamiyorduda, işin icinden çıkamıyordu:) en son babam bir usta yolladı:) Ama gelde çıldırma:) Seninkide baya büyük işlere kalkışmış! Aslında işi eline yüzüne bulaşdirdikdan sonra, koyacaksin önüne bezi ve kovayi, kendi temizleyecek! Aslında herşey para işte:) bu yüzden kendisi yapmaya çalışıyor, Yoksa banane, veririm parayi birine yapar derdi:) Bir birinize ne olursa olsun, anlayışlı olun! Saygi duyun! Ozaman hem sen, hemde eşin seni dinler.. Yoksa herkes inatlaşiyor Son düzenleyen: Moderatör: 4 Nisan 2013

bende çoğunlukla susum surat yapımda farkına varsın diyorum ama yok, önemsemiyo dediğin gibi bende çenemi tutamıyorum doluyorum ve patlıyorum, canım bizimki olayı abartıyo ama, banyonun sıvasını bile kendi yapıyo daha önce 2kez ben öyle olmaz dediğim halde tuğlanın üstüne kalebodur döşemeye çalıştı ve olmadı, bu seferde sıva yapıyo öyle yapcak, sök yap sök yap yapboza çevirdi evi sürekli inşaat pisliği temizlemekten gına geldı benim bunalmamda en çok etki bu tavırları bir anlasa

Süper fikir! Bir kac hata yapmış ola bilirler. . Herkesin başina gele bilirdi. . Bence tekrar denemelisin! Yada komşunla bir anlaşma yap, bir kere sen, bir kere o buraksin.

önceden de çok aktif değildim, daha doğrusu evlendikten sonra, evlenmeden önce çok iyiydi herşey evde, işte; evlendim bambaşka bi hayata girdim eşim biyere gitmez, götürmez evime kimseyi çağıramam hem maddiyatsızlıktan, şuandada evimden çağıramıyorum, akan yarım yamalak yapılı bi çatı katında oturuyorum, şuan damlıyo ve ben uyuz oluyorum, hep bunlar biraraya geldi. dışarıda bu kadar çok bunalmam şuan küçük kızımdan, ben büyük kızım için gidiyorum ama işte ya o üzülücek gitmicem yada napıcam elerim dolu kucağımda sürekli huysuzlaşan çocuk gidicem benim gibi olup daha rahat olan vardır elbet bende başarmak sosyalleşmek keyif almak istiyorum ama olmuyo

küçük kızım çok naif ufak tefek yoruluyo herhalde ve anlaşmayı hiç kabul etmiyo ben ne dersem o olcak yapıda, tutturdumu o olcak yoksa bi ağlar bidaha olana kadar susmaz, kafam alalk bullak oluyo hep o böyle davrandığından, saçımı başımı yolasım geliyo kendimin napıcam diye bunalıyorum çocukları sadece eşime bırakabilirim öylede tek napıcam, hafta sonu berabar biyerlere gitsek diye bakıyorum ama ne çare yine de düzgün biyere götürmüyo götürsede çabucak eve getiriyo, yada çocuklar mızmızlık yapıyo bidaha çıkarmıcam sizi diyerek eve geri dönüyoruz

Ozaman bol bol buraya takil:). ama annen aramiyormu senin?

şimdi tam olarak sorun ne arkadaşım ben anlayamadı. daha doğrusu bir kaç tane soru birden var sanırım.. biraz başlıklandırırmısın..

yaşınız kaç? yakınınızda anneniz veya bir akrabanız yok herhalde küçük çocuğunuz olunca bazen diğerine yetemeyebilirsiniz bu çok normal sonuçta hasta halinizle elinizden geleni yapıp çocuğunuzu sinemaya götürmüşsünüz belki hastalığınızdan dolayı diğer annelerle konuşamadınız? eşinizin durumu da büyük ölçüde pasif durumda kalmanıza sebep oluyor işe girmenizi de tavsiye edemem iki tane size muhtaç yavrunuz var apartmanda yakın olduğunuz hiç mi komşunuz yok biraz onlarla görüşseniz?:26:

teşekkür ederim güzel yorumların için, beni anladığına sevindim.. ben herşeyi aklında tutabilen, karmaşık olan şeylerde bile akıl danışılandım ailede, şimdi ise ne okuduğumdan, nede çok fazla ortamlarda bişeyleri anlamıyorum, algılayamıyorum neden böyle şimdi kendime şaşıyorum daha bu yaşta böyleysem yaşlanınca ne olucam acaba? kendimden korkuyorum ve düzelmek kendime gelmek istiyorum, yardımmm

Henüz yaş olarak çok Küçüksun, bu karakterini düzeltebilirsin Birde küçücük yaşda gelin olmuşsun, 2 çocuk ve birinden yardım alamayacak kadar yanlız olmalisin.. Hiç kolay olmamalı. . Kendini ifade edememen belki, insanların içine çok girmemen ola bilirmi? Biraz insanlarin icine girmeni tafsiye ederim. Her kim olsa, uzun süre geniş cevreden uzak durdugunda, senin gibi hisede bilir.. Küçük kizinlada artık bir anlaşma yap canim, ne yaparsa yapsın, kucağına alma! Kocaman bir kiz olduğunu anlat, ablasını örnek göster, bak ablani hic kucağıma aliyormuyum diye? Yoruluyorsa, küçük adimlar attin, biraz oturun.. Bazen hızlı hızlı işleri bitirmek için kucağa aliyoruz, yada artik onların yapması gereken şeylere izin vermiyoruz ya bu çok yanlış. Sirf bu yüzden sana benziye bilirler, yoksa korkma! Kendini ifade edemiyorsun diye benzemezler. Ayrica okuldada çocuklar bir birinden çok şey öğrenir. Ama bir gün çocuklarını eşine yada bir kayinina burak ve o günü zadece kendine ayir.. Biraz değişiklik iyi gelir. .

Herkes gibi bir psikoloğa git demek istemiyorum. . Çünkü aslinda insanı bu duruma sokan, Kendin için hiç bir şey yapamamak.. Belki ihtiyacın olan o kaybettiğin kendini tekrar keşfetmen olacak.. Eşin ile biraz bu konuyu ciddi ciddi konuşup, ne yapa bilecegini sor. Bir yakiniz, güvene bileceginiz birilerine çocukları burakin ve bütün bir günü eşinle geçirmeni tafsiye ederim. Üzülme canım, eyer bir çıkış bulamazsanız, bir süre sonra çocuklar büyümüş olur ve sende evde biraz dinlenmiş olursun. Çocuklar dünyanın en güzel hediyesidir bize, ama tatli oldukları kadar yorucudur.. Henüz çok küçükler, mesela uyku düzenleri nasıl bilmiyorum, ama çok erken yatir! Hem onlar ihtiyacı olan uykuyu alir, hemde sen dinlenirsin.. mesella 7 den 10'na kadar eşinizle bir birinizle ilgilenirsiniz.. Kabuğuna girme canim! Biraz üretgen ol, kimsedende çekinme! Çocuklarına elbette bakacak birilerini bulursun, Ama eşinde bu konuda sessiz kalıp izlemesin senin bu halini! Çocuklarında başlarda herşeye mis mis eder, ağlarlar ama patron onlar degil sensin! Bu konuda kiyamiyorsun ama aslinda hem kendin için, hemde onlar icin bu iyi değil. .

birinin seni dinlemesi çok güzel bunu yapıcak reeldede biri olsa süper oludu teşekkürler sanada ALLAH kolaylık versin, her şeyi ben bilirim takılıyosa işin biraz zor. bizimkinin elinden gelir aslında ama baştan sağma yapmakta herşeyin kolayına kaçmada üstüne yok, baştan çok salmışım, herşeye he diyerek ama başka çare gözükmüyodu, kirada olucanıza 2göz odada oturun sizin olsun içinde oturarak yaparsınız dedi herkes, bende gerçek okadar kolay sandım ama çok zormuş hele küçük bebeklerle, yeni yeni yürümeye başladıklarında çok zor olmuştu heryer tehlikeydi, şükür şimdi daha iyi, bana biri sorsa ben kesinlikle evin yapılmadan girme derim, öyle daha çok çabalıyo çünkü herkes böyle herkes salıyo, eşimin babasının evi yandı bizim ve kızlarının gönderdiği parayla adam dörtdörtlük ev yaptı girdi, kaynanam herşey bitmeden içine girmedi akıllı kadın, ben bizim banyo yapılcak dedim kayınvalıdeye, olsun siz daha öncede wcde banyo yapıyodunuz bişey olmaz dedi, eşimin ailesi hiç destek olmadı bize söz, nişan, düğün, ev hepsini kendi çabalarıyla yaptı, eşim. çok bunaldı biliyorum ama bende bunaldım yıprandım.. çok uzun uzun yazıyorum, senle konuşmak iyi geldi:)

inanın samımı arkadaşlık nasıl olur onu bile unuttum, böyle bitkisel ürünler satanlar vardı bi ara onlara takıldım canım cicim oh ne hoş hoşuma gitmişti, meher sahteymiş.. gerçek arkadaş, dost olamadım kimseyle evlendikten sonra, evlenmeden önceki arkadaşlarımlada evlendikten sonra gidip gelemedim aramadım koptuk.. bugün çok dertlendim buraya yazıp döküyorum,, çok bunaldım, kimse yalnız olmamalı anneler evlendi diye çocuklarını unutmamalı..

yaşım 26, apartmanda herkes çalışıyo, bir kişi dışında onunlada gidip geliyoruz onunda aynı benim gibi çocukları var onada bırakamam onunda çocukları küçük, oda çok sosyal değil akrabalarıyla takılıyo genelde,

kendimi toparlayamıyorum hep yalnızım, çocuk konusunda kimseden destek almıyorum, hasta oldum 3gün yataktan kalkmadım çocuklarıma bakıcak kimsem yoktu, buda benim asosyal oluşumdan kaynaklanıyo sanırım, okulla dışarda aktivete için sözleşmişler benim son anda haberim oldu ve çok zorlandım ne yapmalıyım böyle zamanlarda illa tanıdıkmı olmalı çocuğu bırakmak için bi akıl veren bi fikri olan varmı, çevremde 14.15 yaşlarında kız çocukları var belırlı bir ücret karşılığında onlaramı baktırsam napsam böyle olmuyo.. çevremizde bi kız var böyle bi kere ona bıraktım ikisinide, küçüğü uyurken kapı dışına çıkmışlar büyük kızımla anahtarıda almadan dışarda kalmışlar küçük kızımda içerde uyuyo oyuzden öyle yapmaktanda korkuyorum napsam bi çare arıyorum..

Ben seni anliyorum canim Cocuklar insanin aklini dagitiyor kafa 1500 oluyor Gecenlerde benimkide hasaydi geceleri uykusuz kaldim İsyerinde safsaf gezdim Dedigin gibi konusulanlari algilayamadim Bunlarda gcecek merak etme Denk gelirse kucugu akrabaya birakip git birkerede Daha aktif gorun

Kim olsa bu durundan artık çatlar :) Ben seni anliyorum, biraz kocanla baş başa bir kaç saatda olsa geçirmeniz gerekiyor. Bak o bahsetigin 15, 16 yaşındaki kızlardan biri ile konuş ve herşeyi hem anlat hrmde o anlattıklarını bir listeye geçir. Çünkü o yaşdaki kizlardan çok bir Beklentin olmamasi gerekiyor:)) biz o yaşdaki stajilarimisa hem anlatir, hemde tek tek yapardık ne yapacaklarini.. Çünkü hir kulağından giriyor, diyerinden cikiyor Birde bir çok aile artık bu yaşlardaki güvendigi kizlari, çocuklarına burakiyor; ) Kendileride gezip tozuyor:) demekki kendiniside bundan sonra unutmayacaksiniz:) Annenide kafana çok takma! Demekki, diyer taraf çok yükleniyor. . . push ;