Öncelikle. Nasıl başlıyım bilmiyorum ama.. Durum şöyle. 2010dan beri tanışıp görüştüğüm adam ile sonunda bu yazın görüştük. Ben Almanyada o İstanbulda kalıyor. Vazgeçmedik. Arada ayrılıklar oldu ama hep bi yolunu bulup barıştık. Tek taraflı değil hep karşılıklı.. Şimdi ciddileşsin istiyoruz. Söz yapalım istiyoruz sorun şu: Ablam benim biz izindeyken Sevdiği çocuğa kaçtı. Bir haftanın içerisinde ağlamak, üzülmek, düğün hepsini yaşadık. Ben ama hala inanamıyorm idrak edemiyorm. Biri enişten mi var dese çok tuhaf geliyor. Bu olayın üzerine. Benim annem babam okadar anlayışlılarki hiç bizaman dönmediler arkalarnı hep ablamın arkasında olduk destek çıktık. Yaz yaz bitmez şimdi. Sevdiğim çocuk anneme görüştüğümüzü söylememi istyor ama ben hazır hissetmiyorm kendimi zamnı var diyorm. Dün yine bunum yüzünden tartıştk bu sabah bana inancının olmadığını söyledi. Buarada annem bana cesaret bile veriyor emnm yarın bigün bu konu açılacak ve anneme söyliycem. Benm ona nasıl davranmam gerekiyor.. Sorn bu galiba artık düşünemiyorm :/ pelinnacar

Ailecek Almanyadayz evet ama temelli dönme niyetimz var seneye inşallah. Ablamda geri döndü bzmle mesleğini bitrp Rizeye yerleşecek.. pelinnacar

Ailece Almanya'da msınız? Ablan evlenip nereye yerleşti. Annenize bir arkadaşınızın olduğuyla başlayın. Durumunuzu anlatın, öncelikle mesafe konusunu konuşacaktır. Olur mu diye, bir görüşmede nasıl karar verirsiniz diyecektir. En azından bir söz yapalım diyor dersiniz, zamanlada daha iyi tanımalar başlar dediğini söylersiniz. En azından annenizin bu durumdan haberi olsun. Sevgilinizde daha rahat olur, annenin öğrenmesi görüşmenizi daha kolaylaştırır. Daha sonra ilk fırsattada annenle tanıştırmak olsun.