Bazı anne ve babalar cocuklarını takdir etmeyı onları sımartmak, Hakaret ve eleştirmeyi de akıl vermek olarak görürler.. Bende de var birtane.. Asla takdir göremedim 25 yıldır, Asla hayrlı bir evlat sozu cıkmadı o ağızdan, Asla destek olmadı bir el.. Ama aile işte napıcaksınız.. Hayal ettiğiniz o huzurlu, birbirleri için herşeyi yapıcak mutlu aileyi umarım siz kendi evlatlarınızla kurar ve yaşatırsınız. Safir Taht "Bizden hüznü gideren Allah'a hamd olsun" Fatır

Aileme o kadar öfke duyuyorum ki bazen kendimi hiç sevilmemiş, itilmiş gibi hissediyorum bu ailenin dışına. Yeri geldi çok iyi bir anne baba profili çizdiler evet hatta şaşırtacak kadar çevremi ama... Nedense hiç sarmaş dolaş, sıcak aile tablosunu çizemedik ve ömrüm azar yemekle, kaygıyla, panikle geçti onların yanındayken. Bir insan babası evden gittiğinde rahatlar mı, ben rahatlıyordum valla. Mutlu oluyordum. Her şey kendi istedikleri gibi olsun istediler ben de aksine dikkafalıyım, özgürlüğüme düşkünüm, olmadı işte hep gerilim yaşadım o evde. En çarpıcı örneği şudur herhalde üniversite kazandım hem de iyi bir dereceyle yüksek puanlı okullar arasında ama kendi istediğim şehri ve üniversiteyi yazdım. Bana bunun için bu ailenin bir bireyi değilsin, s. ktir git vs. gibi laflar etti babam... Üniversitenin adını duysanız şok olursunuz, millet oğlum/kızım abuksubuk bir üniversitede okusa da hava atsam diye bakar benimkiler beni evlatlıktan reddetmişti sırf istediklerini yazmadım diye. Annem aylarca yüzüme bakmadı. Sevdiğim adamı daha tanımadan reddettiler. Ne zaman para mevzusu oldu ben mecbur muyum lafı döndü ve bu laf -o kadar iyi biliyorum ki- sırf ağlayıp üzülmem için oldu. Çünkü önce süründürüp sonra lütfeder gibi sundular parayı da başka şeyleri de. Hep kendi paranı kazan istemezsen bir daha görüşmeyiz dedi babam. En ufak şeyde evlatlıktan reddetti, affetti, tekrar reddetti. Defol git bu evin bir bireyi değilsin dedi Şimdi konuşmuyoruz bile, konuşmak için bir sebebim yok. Evine gitsem bana ilk girdiğimde yapacağı şey hoşgeldin değil eleştiri olur buna eminim ya giyimim ya saçım başım, adım gibi eminim... Unutamıyorum bunları ve bunun gibi şeyleri. Benim sülalemle zaten yok denecek kadar az bir yakınlığım var, çekirdek ailemle de böyle kopuğum. Peki ben hiç bilemeyecek miyim sıcak bir aile olmak nedir? Bazı yönlerim eksik kalmış gibi hissediyorum bu hayatta sanki bu yüzden her şeyi tadamamış gibi... Bu ve bunun gibi şizofrenik tepkileri benden çok şey koparmış mıdır dersiniz? Bir gün ben de aile sıcaklığını hisseder miyim? İyi bir anne olabilir miyim? Varsa benim gibi aileden yoksun dertleşelim H Heyheyliyim

Anne- baba olmanın gereklerinden biride şartlar, durumlar ne olursa olsun çocuğuna sevgisinin asla değişmeyeceğini, eksilmeyeceğini hissettirmektir. Koşulsuz sevginin varlığını tattırabilmektir. Hatalar, tartışmalar, anlaşmazlıklar her zaman olur fakat özellikle belirtmiyorum size kullanılan kelimeler hiç bir ebeveyne yakışmıyor. Sırf istediklerini yapmadığınız için mi? Eksik parçalar varmı acaba sizin farkına varmadığınız? İnanasım gelmiyor, çocuk evden nasıl kovulur? Sinirle desem, yine de bekar bir kız çocuğu aklım almıyor. Peki siz biraz onların suyuna gitmeye çalışsanız. Acaba çok sert mi çıkışıyorsunuz? Mazeret değil biliyorum. Göstermelik te olsa bazen dediklerini yapsanız belki bişeyler düzelir aranızda, ki umarım düzelir. Yoklukları çok acı umarım en kısa zaman da birbirinizin değerini anlarsınız.

allah herkesi annelikve babalık içgüdüsüyle, merhametiyle yaratmıyor ne yazıkkı bazı kişiler sadece doğumumuza vesile olmuş iki insandan biridir hatta bazen en büyük düşmanımız... olsun beterin beteride vardır sizi beslemişler büyütmüşler ele muhtaç etmemişler buna da şükür annedir babadır deyip devam edeceksiniz. Mascara like a chalk

bozukluk yok saygıları yok... H hayrun877

Bu arada eşim demişim Allah söyletti herhalde hahah İnşallah ya İnşallah :) Z

Hangimiz tam anlamıyla ebeveynlerimizin istediği gibi olduk ki? Mümkün değil. Kısmet se bizim çocuklarda öyle olacak. Psikolojik bir problem olabilir mi? Hep bir bahane bulmaya çalışıyorum biliyorum ama yaşananlar normal olmadığından. Belki de dediğiniz gibi tam olarak kontrolü altına girmediğinizden. Hani derler ya anne babalar yaşayamadıklarını çocuklarında görmek isterler. Sizi istedikleri gibi yönetemeyince, geçmişin acısı vs farkında olmadan size yansıyor olabilir mi? Umarım en kısa zaman da farkına varırlar bu gereksiz tavır ve soğukluğun. İlişkiniz biraz da olsa düzelir inşallah. Z

Maalesef bazılarımız bunu yaşayamayacağız sanırım... Safir Taht "Bizden hüznü gideren Allah'a hamd olsun" Fatır

ben babamdan mustaribim. o da aynı senin baban gibi sürekli çocuklarını eleştirir hakaret eder ve dahası... onları karşına almaktansa onlardan uzak durmak bazen çok iyi geliyo.. asla değiştiremezsin hiç uğraşma. zaten değişmeyecek olan kişilerle kavga etmek tartışmak ne kadar doğru olur ki? anne baba hakkı vardır eyvaALLAH ama onlarda evlat hakkı olduğunu bilseler de büyük yanlışlara sürüklemeseler evlatları helenus Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Siz de tezkere alıp çabucak kavuşursunuz İnşallah canım :) fatma1993

Senin ailenle neden aran bozuk ki? M

Sence iyi bir aile olmak için evlatlarının her istediğini yapmak mı gerekiyor? 'Balta gibi hep bana hep bana deme keser gibi ol bir sana bir bana'. M

merhaba benim babamda sürekli azarlardı. mesela yerde bişey görse saatlerce azarlardı. işten eve geleceği zamanlar hangi deliğe gireceğimi şarırdım. hiç unutmam kardeşimle o gelmeden yattık bi gün. o gün de komşu geldi. siz bu saatte uyuyor musunuz dedi. saat 7 ydi. şimdi komik geliyor. evliyim iki çocugum var şuan. annemle babamla görüşmüyorum. evleneceğim zaman ve evlendikten sonra bir sürü olay cıkardılar. görücü usulü sayılır üstelik. benim asıl üzüldüğüm annemle de bi bağımız olmamış hiç. söylemediği kötü söz kalmadı bana zamanında. torunlarının ikisini de görmediler. merak da etmiyorlar. ben de cocuguma sebepsiz yere çok kızarım. ama sonrasında cok üzülüyorum. insanın gördüğü eziyeti yapmaması lazım ama elimde olmuyor. yalnız başına büyütüyorum çocuklarımı. nefes alıcak bi dakikam olmuyor. ikisi de çok bağlılar bana. bırakıcak kimsemde yok. bunalıyorum. zaten yeterince bozuk psikolojim. açılan yaralar kapanmıyor size söyleyeyim. hele de insanın en yakınları böyle yaparsa gerisi ne yapmaz diye düşünüyorum hep. allah saglık versin, cocuklarımın ihtiyacı oldugunda hep yanında olayım inşallah. tenesemisir Her şey insanlar

bende annemle hiç anlaşamam sürekli azarlar, asla takdir etmez, hiçbirşeyimi beğenmez. neden bana karşı böyle olduğunu sorduğumda da 'hayata karşı güçlü olmalısın. karşına daha neler çıkacak. ilk çıkan zorlukta pes mi edeceksin böyle der' nasıl bir mantıkdır anlamıyorum.. derinmagara