Çok teşekkür ederim. Hiçbir şeyimi eksik etmemeye çalışır sağolsun hakkını yemeyeceğim bu konuda ama ben şu an daha çok ilgi ve sevgi bekliyorum sanırım Laale Aşikardır Zat-ı

Öncelikle merhabalar hanımlar. Konuya nerden nasıl başlasam bilemiyorum eşimle 6 aydır evliyiz. Severek evlendik hala da seviyoruz ama bizim evlilik sürecimiz zorluklarla başladı. Evlenmeden önce ben 3 ay hastanede kaldım ve bacağımı kaybettim bu süreçte. Eşimle o zaman 1-2 aydır tanışıyorduk. Sağolsun beni git bırak dememe rağmen hiç bırakmadı, ısrarla yanımda oldu ama şu an evliliğimizde birtakım sıkıntılarımız var. Depremde yaklaşık on yakınımı akrabamı canımı kaybettim ayrıca bir adet bacağımı Eşimin çok şükür öyle bi kaybı yok bu yüzden bazı noktalarda anlaşamıyoruz sanırım. Sürekli işinde iş yerinde bi değişiklik yaparak mutlu olmaya çalışıyor ama bu beni mutlu etmiyor ve o bunu anlamıyor. Eve geliş saati çok geç ben bu durumdan çok mutsuz oluyorum. Ona dile getirdiğimde beni haksız görüyor mutluluğuma ortak olmuyorsun diyor. Benim o kadar acım kaybım varken henüz böyle şeylerle mutlu olamıyorum maalesef. Hatta eşim işinin üstüne düştükçe işinden nefret etmeye bile başladım. Beni yüzde yüz haksız görüyor ve böyle düşünmesi benim canımı çok acıtıyor. Kendine sürekli farklı bi iş yoğunluğu çıkarıyor, güzel bi işi varken farklı iş kollarına atlıyor. Benimde bununla mutlu olmamı kendisi gibi coşkulu olmamı bekliyor Akşam zaman geçirirken sürekli işinden bahsediyor, telefonları susmuyor. Daha birçok şey var ama bu kadarıyla yorumlarınızı bekliyorum. Ne yapmam gerek sizce

Çok teşekkür ederim, insallah :) Çift terapisi mantıklı geliyor

Uzgunum ama evlenmek icin evlenmis o zaman esiniz. Tanimanizada pek firsat vermiyor iskolik olarak. Biraz daha siz cabalayin olmadi cocukta olmadan bosanirsiniz. Pamukannesi83

Cok gecmis olsun. O zaman yeni oldu bu durum bacaginizi kaybetmenizden oncede bir iki aylik tanismaniz olmus tam taniyamadan cabuk mu oldu evliliginiz acaba? Y yasemin180 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Başınız sağolsun size de geçmiş olsun. Eşiniz sanki kafa dağıtmaya çalışıyor gibime geldi. Ordan oraya atlaması kendini yormaya çalışması. Evet yakını kaybetmedi ama ben bile bu kadar uzaktan o enkazlarin etkisini atlatamadim. Ama sizin bu süreçte ilgisiz bırakması da olmamış. Yaşadıklarımız çok zor biliyorum destekçi istiyorsunuz yanınıza haklısınız umarım asarsiniz bu durumu.

Insallah iyi sonuclar alirsiniz. succulentaski

Amin teşekkür ederim. Şu an çalışmıyorum. Henüz iyileşemedim tam olarak. Geçirdiğim ameliyatların etkisi devam ediyor. İlerde bu fikrinizi düşünebilirim ama :)

Öncelikle geçmiş olsun. Büyük travma yaşamışsınız. Fark edemediğimiz şeyse eşiniz de aslında bir travma yaşamış. Evet çok şükür ki bir yakınını kaybetmemiş ama yakınındaki kişi bir travma yaşıyor, dolayısıyla onun da zor zamanlar geçirdiğini kabul etmeniz lazım. Herkes yaşadıklarıyka farklı şekilde başa çıkar. O da yeni adımlar atarak, belki adımlarının karşılığını başarı olarak gördükçe mutlu oluyor. Sizi yalnız bırakmasını asla tasvip etmiyorum ama o sizin üzüntünüzü ortak olmuş, siz de onun mutluluğuna ortak olmaya çalışın. İçinizden gelmiyorsa bile çalışın. Birlikte zaman geçirmek için siz çaba harcayın, belki daha iyileşemediniz ama gel şunu izleyelim, bunu yapalım şeklinde evde vakit geçirmeye çalışın. Birbirinizi yıpratmayın ama rahatsız olduğunuz şeyleri de çok olumsuz bir dil kullanmadan dile getirin.

Eşinizin duygusuz biri olduğunu sanmıyorum. Ama bazı insanlar kendileri büyük acı yaşasa bile günlük hayatın içine dalarak acısını geçirir bazısı da acısının üstüne kilitlenerek. Sanıyorum siz ikinciye dahilsiniz. Eşiniz sizi tamamen ihmal etmiyor yaşadıklarınızı yok saymıyorsa bence siz de bazen enerjinizi toplayıp onun duygularını mutluluğunu paylaşsanız adil olur

Bazı erkekler sevgi ne, eşle nasıl zaman geçirilir gerçekten bilmiyor yetiştirme kaynaklı heralde. Öyle bir tanıdığım var gerçekten ailesinden birlik göremediği için babasıyla annesini el ele görmediği için karısına mesafeli. çok uyardım kadınla ilgilen diye ama malesef bitiyor... Belkide kafasını böyle dağıtıyordur ama sizide düşünmesi lazım gönlünüzü hoş etmesi lazım. Boşanmak aklınızda yoksa o işten gelince yanına kıvrılın, güzel şeyler söyleyin cilve yapın . İşinden nefret ettiğinizi hissettirmeyin lafı işinden başka konulara çevirin. Belki zamanla o da açılır ve yapmaya başlar.

Geçmişler olsun. Başınız sağ olsun inşallah arkadaşım. Bazı insanlar aşırı işkolik oluyor, sizi anlıyorum. Ama eşiniz sizi psikolojik olarak yalnız bırakıyorsa uzatmanın anlamı yok.

Başınız sağolsun size de çok geçmiş olsun. Erkekler iş konusunda bizim gibi değil. Eşim de ben de çalışıyoruz. Ben hayatımı idame ettirebilmek daha iyi yaşamak için çalışıyorum. Eşim çalışmaktan zevk alıyor. Hafta sonu işe gidiyor. Akşamları geç geliyor. Artık çocuğumuz var akşam erken gel desem de beni anlamıyorsun diyor bana. İşle tatmin oluyor. Kafaları daha farklı çalışıyor. Benim işten keyif almamama sadece para odaklı bakmama bile şaşırıyor. Siz şu an psikolojik olarak zor zamanlar geçiriyorsunuz eşinizden biraz daha fazla ilgi bekliyorsunuz haklısınız. Onu da anladığınızı belli ederek kendinizi kavga etmeden ifade etmeye çalışın. Gerekirse online psikolog terapisi alın.

Allah rahmet eylesin oncelikle. Siz calisiyor musunuz? Eger calismiyorsaniz esinizin kendi is yeri anladigim kadariyla sizde onunla calissaniz hem daha cok birlikte zaman gecirmis olursunuz.

Rica ederim. Haklısınız zaten. Depremzede olduğunuz için değil, kişilik olarak fazla ilgi isteyen biri de olabilirsiniz. Eş de sizi mutlu edemiyorsa niye evli kalacaksınız ki?

Evet çabuk oldu biraz. Onun fazla ısrarıyla tam tanımadan evlenmiş bulundum. Eşimi şu an tanıyorum sanırım

Paylaşmaya çalışıyorum fakat ben paylaşınca hoşuma gittiğini sanıyor sanırım, iş anlatma dozunu artırarak devam ediyor Y yasemin180 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok teşekkür ederim :) tavsiyelerinizi dikkate alacağım :)

Bu yoruma katiliyorum. Öncelikle sizin icin de psikolojik destek önermek isterim. Cok agir sürecler gecmissiniz. Ve bunlari bu kisa sürec icinde asamamaniz gayet normal. Esiniz de kendini ise vermiş. Belki onunda asamadiklari var. O yüzden bence siz öncelikle kendiniz icin birseyler yapin. Cift terapisine de gidebilirsiniz. Bence esinizin de sizi nasil destekleyebilecegine dair pek bir fikri yok. Is ile ilginmek daha kolay oluyor o durumda. Size cok gecmis olsun. Basiniz sagolsun. Allah aile üyelerinizin mekanlarini cennet eylesin insallah