ben suna inaniyorum... anne baba ayrimcilik yapar, ceremesini kardesler kendi aralarinda cekerler... cunku torpilli olana diger kardes dusman gozuyle bakar... normaldir belkide bu durum...

senin açtığın konuyuda okudum ve evet bak yaşayan anlıyor. çok doğru onlar seni aşağıladıkça herkese buna fırsat verilmiş oluyor. sonunda ne oluyor biliyormusun önce kavgacı oluyorsun sonra umursamaz sonrada insanları sevmiyorsun sadece çocukların... ama çocuğuma kimse bir şey diyemez tanımam kimseyi siler atarım yaptımdaaa kimse çocuğuma bir şey

Allah yardimciniz olsun kizlar, inşAllah her şey gönlünüzce olur. baloncu; Allah sag salim bebeginizi kucaginiza almayi nasip etsin inşAllah S

oof of ne diyeyim Allah yardımcınız olsun, benim annem hepimize de kötü davranırdı:)) Gerçi küçük kardeşim tohumluk onu tepelerine çıkarttılar da. Anne babası gerçek anne baba olan insanlar anlayamıyor ki, yargılamak için demiyorum gerçekten de sevgiyle büyümüş insanlar aileden o özgüveni alıyor hayatta kolay yıkılmıyor, ama sevgisizlikle büyüenler hem haklı olduğunu biliyor hem de kendini suçlu hissediyor. Anne olunca anlarsın diye birşey yok, sen anne olduğunda annenin anne olmadığını anlamışsın. Çok üzücü. İnşallah senin de doyayısa sevip sevilebileceğin huzurlu bir yuvan olur, konu sahibi arkadaşım sen de evlatlarına sımsıkı sarıl onlar için hayata sarıl. V

sendeki etkileri daha farkli olmus bende de yalniz olma kimseyi sevememe etkisi yapti cocuklarim kocam haric.\ kendimi disaridan gelecek seylere karsi guclu hissediyorum. ne biliyim allaha siginiyorum diyim.

meraba kızlar yazdıklarınızı okuyunca yalnız olmadığımı anladım Allah hepimizin yardımcısı olsun çünkü insanı en çok sevmesi gereken annesiyle sınanması çok zor, ben de annemden muzdaribim malesef.. hayatta en çok önemsediğim insandır annem ama küçüklüğümden beri anlaşamıyoruz hep annem yüzünden gözyaşı döktüm beni hayatta en çok o üzdü, genç kızken bile şiddet gördüm annemden, hakaretler beddualar küfürler, bi kerecik kızım-yavrum desin diye beklerdim, lisede okullar tatil olsun istemezdim, evde vakit geçirmek istemiyordum çünkü.. annem çok titiz bir insandır, temizlik için az azar işitmedim, az dayak yemedim ( sonra üniversiteyi kazandım bizim sülalede ilk üniversite okuyan kız bendim " millet okutmuyo kızını ben seni okuttum, fedakarlık ettim" diye her fırsatta başıma kaktı.. sadece bunu değil yaptığı herşeyi başıma kakar hala kakar... o kadar öfkeliyim ve doluyum ki içimi dökmek istedim... gerçekten yaşamayan anlamıyor bir çok arkadaşım bilir annemin durumunu... sonra üniversitede biriyle tanıştım ailemden sevgi görmediğim için ondan gördüğüm sevgi bana o kadar sıcak geldi ki, hayatımın en mutlu günlerini geçirdim.. annem bunu duyunca aklınıza hayalinize gelmeyecek hakaretler, küfürler beddualar savurdu... sırf uzak memleketten diye... ben vazgeçmiyorum dedim diye ne halt yedin de vazgeçemiyosun dedi ve daha neler neler... şimdi aynı kişiyle nişanlıyım, sözümüzü, nişanımızı ve her aşamayı burnumuzdan getirmeye devam ediyor... Allah'tan sabır diliyorum çünkü çok yoruldum artık gerçekten çok yoruldum... loveli Rabbim koru

Allah razi olsun arkadasim! Keske elimde olsada üzülmesem. Biraz baska insanlar gibi bencil olup kendimi düsünsem. Bu hamilelik boyu o kadar gözyasi döküp üzüldüm ki bazen bebegime verdigimi bile düsündüm. Bir anne böyle olmamali. Bu kadar ilgisiz ve soguk olmamali. Bu yasima gelmisim hic onlari üzücek hic bir sey yapmadim ama her firsatta bana beddua ve küfür ediyor. Ben bunlari hic hak etmiyorum. Ablam mesela kendinden baskasini düsünmez, yalan söyler ve insanlari kullanir. Gencligineinde cok büyük hatalar yapmis biri ve bir sey oldugu vakit o bana örnek gösteriliyor! Sen ablanin tirnagi bile olamazsin diye. Ben ailem icin o kadar cok fedakarliklar yaptim ki ama artik kendime dur dedim. Kendimi ezdirmicegim artik. Her gün onlari düsünüp üzülüyorum. Geceleride rüyalarimda görüyorum ve özlüyorum ama anladimki tek tarafli hic bir sey olmuyor. Kendimi zorla sevdirememki. Iki ay sonra insallah bir oglum daha olcak ve ailemin bundan haberi bile olmicak. Ayni binada oturdugumuz halde. Insallah benim yasadiklarimi sen yasamazsin kardesim!

annesizlik cok zor birde kardesimin karisi bana nispet yapiyor. yok her gun beraberiz cok mutluyuz/ annem cok mutluyum sana ihtiyacim yok diyor. allahim yardim et gozyasim kurusun artik. A Ahuzarim Isvicreden tek ayak

Bende konu açacaktım şuanki yaşadığımla ilgili. Eski açtığım konuda hayatımla ilgili olan herşeyi yazmıştım. Ordan okuyarak beni daha iyi anlayabilirsiniz. Seni çok iyi anlıyorum. Biz 2 kardeşiz abim var. Sözde abi işte. Küçüklükten beri anlaşamadığım hayatımdaki mutlulukları mutsuzluğa iten babamın vefatından sonra o eve konmak için benide evde barındırmayan. Başıma gelen nişanlılık evlilik olayında ayrılmamda parmağı olan bunlarda yetmiyormuş gibi annemi avucunun içine alıp benimle görüştürmeyen bir abim var. Anneme gelince ona daha düşkün. Dayağınıda yedi küfürünüde ama yinede o kıymetlisi. Ben 2. planda yada korkusundan öyle bana karşı mesafeli. Babam vefat ettikten sonra ben çok yalnızlığa düştüm. Annem maddi olarak çeyizdi şuydu buydu yapmış olabilir bana. Ama ben söylemedikçe başına kalkmadıkça gelipte bana sarıldığını öptüğünü bilmem. Sevgi olarak eksikti bana diyebilirimİçimde hep kaldı bu. Hep oğlu ben kızı değilim sanki. Aile farkında ama bir kendileri farkında değil. Annem yaşlı rahatsızlık geçirdi abim bakıyor anneme. Annemin aylığı var çalışmıyor annemim maşıyla geçiniyorlar. Ben başka şehirdeyim evliyim. Normalde sık aramak isterim ama annem sık arama, yüz göz olmayalım der. Dün aradım merak ettim haftalar oldu konuşmadım. Annemle konuştum havadan sudan. Özlediğimi söylüyorum onun korkusundan bende özlüyorum kızım yavrum canım diyemiyor. Olsun böyle telefondada görüşürüz diyor ve 1 seneyi geçti görüşmedik düşünün yani. Nasıl bir vicdan hiçmi anne yüreğin sızlamıyor. Sonra telefonu abim denecek haine verdi. Ben burada kiradayım ve şuan çalışmıyorum. Beni paralı sanıp ee biz kardeşiz değilmi dargınlık olmaz bayramda geliyor bak. Bende güzel birşey söyleyecek sandım. Benden harçlık istedi bayram harçlığı 35 yaşında adam. Zamanında yolladım 1000 kadar parayı aldığı ertesi gün ben niye aldığını haber etmedin dedim diye bana küfür etti telefonda teşekkürü buydu yani. Dünde eşimin adı geçmiyor birden eşimi karıştırdı işin içine elin itine paranımı yediriyorsun dedi?Ben şok oldum ben eskiden çalıştım evet evim kira tabiki eşime yardımcı olacağım bana o sahip çıkıyor kendi gibi beni sokağa atmıyor. Bende böyle konuşamazsın eşim hakkında ben senin eşin olsaydı öyle deseydim ne derdin razı gelirmiydin dedim. Geveledi durduSonrada bana hakaret ederken telefonu kapattım. Ben evlat olarak anneme bakamdığım yanında olamadığım için vicdan azabı duyarken annem halinden çok memnun. Abim denen hasta ruhlunun tek benle derdi yokki ailedeki çoğu kişiyle derdi var. Dün bana teyzemi vs atıp tutuyor. Bende ben karışmam sizin sorununuza benim gördüğüm ettiğim yok dedim. Teyzem hakkında ileri geri konuşan adam. Meğersem teyzeme taşınacakları için parar yetmemiş 3500 kadar para çektirmişler. Teyzemde dul eşi vefat etti ve aylığı kesildi bi miktarı kredi çektiği için. Dün bu telefondan sonra sinirlerim bozuldu açıp teli teyzeme anlatmak ağlamak istedim eşim evde yoktu o sırada. Teyzemde böyle para durumunu söyleyince şok oldum. İnsan bukadarmı nankör aşağılık olur. Daha önce konu açtım gerçek hayat hikayem diye okursanız anlarsınız nasıl bir çile çektiğimi. Babamın bedduasını aldıki bu hallerde Allah akıl versin diyorum. İçimi acıtanda aile var sözde ama yok gibi ben şuan çocuk tedavisi görüyorum ben evladıma kesinlikle böyle muamele etmiyeceğim. Annemin yaptığı soğukluğu ayrımcılığı ben yapmıyacağım. Ben annemin yanımda olmasını isterdim ona bakmak isterdim ama o izin vermiyor buna. Benim yüreğimi hep yaralı bıraktılar. Abimde olsa Allah'a hesabını verecek. Konumu merak edenler açtığım konuya bakıp geçmişimde yaşadıklarımı okuyabilir. Allah benim ve benim gibilerin yardımcısı olsun. Kusura bakmayın uzun oldu ama elimde değil kimseye anlatamadığımı buraya anlatıyorum beni anlayan olur diye D dudu99

Ne kadar çok annesiyle sorun yaşayan varmış. İnanın çok şaşırdım. Annelerin bunları yapabileceğine hiç ihtimal vermezdim. Benim annem evlat ayrımı yapmaz, ben hiç hissetmedim. Yaptıklarını hiç başıma kakmaz. Bekarken evde hiç iş yapmazdım , tek kelime etmezdi. Evliyim, dip dibe evlerde otuyoruz. Hala bile geldiğinde her işime yardımcı olur. Ben öğretmenim, yakında bebeğim olacak Rabbim nasip ederse, bebeğime de o bakacak inşAllah.. ''Ben bu kadının hakkını nasıl öderim, Allah onu başımdan eksik etmesin'' diye düşünürken gerçekten yazdıklarınız çok şaşırttı beni, böyle de anne olabiliyormuş demek ki dedim. Nasıl bir psikolojidir anlayamam tabii, ama siz-biz öyle anneler olmayalım.. Duadan başka yapılacak bir şey yok sanırım. Allah sizlere sabır versin... M

Benim Annem.. 3 kardesten en cok beni dusunmez.. Cunku ben kendi ekonomik cevremden, ayni olmasada benzer bir kulturel yapidan biriyle evliyim.. Diger 2 kardesimin evlilikleri basli basina bir olay.. Biri yabanci ile evli.. digerininde kocasi kendinden kucuk, akraba evliligi yapmis durumda.. O yuzden annem o ikisine daha ozen gosterdi yillarca, onlari hep ayri tuttu.. Ben kafa dengimle evliyim, mutluyum diye o kadar dusunmez.. Ona da hak veriyorum tabi ki, bende anneyim sonucta.. hangi evladim daha zor durumda ise onu once dusunmeliyim.. Bu konuda kinamam asla! AMA Evlatsin sonucta, ister mutlu ol, ister mutsuz anneye ihtiyac duyar evlat... Hem o kadar mutlu oldugumda soylenemez ki, sanki benim hic mi sorunlarim olmuyor esimle.. 4/4luk degildir ki hicbirsey.. Bunu unutsada zaman zaman cani sagolsun ne diyeyim.. SUSUYORUM...

Tam olarak böyle bir konu açmak istiyordum şu sinirden uyuyamayıp benzeri dertleri olan var mı diye açtığım KK. da. Bende bu konudan müzdaribim. Bizimkilerde ayırırlar ama aslaaaa ayırdıklarını kabul etmezler. Benim kıskandığımı düşünürler hep. 3 kardeşiz biz, 2 kız ve 1 erkek. Ben malesef en büyükleriyim. Ortanca erkek ve birde küçük kız kardeşim var. Ben yeni evlendim sayılır. Evlenmeden öncede üniversitede okuyordum. Üniversiteyi İstanbulda bir özel üniv. de burslu okudum. Kitaplarım dahi bedavaydı. Bunu söylediğime bakmayın babamın durumu gayet iyidir, kaç tane gayrimenkulu var sayısını bilmiyorum. Üniversitesyi kazanmadan önce babam bana güzel bir yer kazan araba alıcam demişti. Kazandım hemen laf değiştirdi, ben sana güzel bir yer demiştim okulun burslu olması vs iyide bölüm iyimi dedi. Sonra dediğini inkar etti ben sana söz filan vermedim dedi. Neyse dedim sustum... Şimdi bu sene kardeşim üniv. e girdi oda İstanbulda gayet güzel bir okulun güzel bir bölümüne girdi. Tahmin edin? Araba araştırması yapılıyor şu anda 2. elmi alsak 0 mı alsak diye! Ha kıskanıyormuyum hayır en güzelini alsınlar ama bana gelince yan çizmek nedendi? Arabayı boşverin evleneceğimde düğün öncesi ona yakışanı yapmadı. Dediğim gibi kaç gayrimenkulu var bilmediğim babam, memur emeklisi kayınpederimle yarıştı bizde onlar kadar masraf yapmışızdır diye. Halbuki masraftan bahsettiği çeyizde olması gerekenler, tabak çanağı örtüsü perdesi vs okadar. Kendisi gibi arkadaşları kız erkek ayırmadan durumumuz var diye çocuklarına ev alıyorlar bırakın ev almayı, araba almayı adam masraf hesapladı ya. Ama erkek kardeşim evlense eminim en güzel yerde düğününü yapar, eşyasını alır, evini alır. Bana önerdiği ise; çok kötü bir semtte sadece bir odası güneş gören ve hem eski hem çok küçük bir evi vardı gelin orda oturun dedi. Şaka gibi, sadaka gibi... Manevi konularda say say bitmez. Kardeşim sigara içer sesini çıkarmaz, beni sadece bir kez sigara paketiyle yakaladı etmediği laf-baskı kalmadı. Sonra ben hep geç yatarım, gece internette gezinirdim bazen geç yattığımda. Eğerki görsün gece 1de 2de elimde bilgisayar kavga çıkarırdı, dün kardeşim sabah 5e kadar uyumamış oyun oynamış vs diyorki çok komik üniversite başladıya ders çalışıyordu herhalde! Sonra eskiden biz tartışsak kardeşim naparsa yapsın noldu diye sormadan bana bağırılır bana kızılırdı. Yani daha neler neler var anlatacak ama hepsine 1 değil 5konu açsam ancak... Son düzenleyen: Moderatör: 8 Ekim 2012 S

butun annelere sesleniyorum. evlatlarinizi uzmek omur boyu mutsuz etmek hayata karsi guvenini yok etmek, evlatlarinizi birbirine dusman etmek, yarali bereli ruhu buyumeyen hep gecmiste bir yerlerde takilip kalmis insanlar etmek istiyorsaniz coook kolay evlat ayirin kayirin... anne senin bana verdigiz zarari kimse veremezdi,,, bu dunyada soramadigim kapatamdigim hesplari o donuk ve sevgisiz gozlerine bakarak diyemediklerimi obur dunyada sana diyip senden hesap soracagim,

esimin ailesi de ayrım yapıyo maalesef. esim cok belli etmese de uzuluyo icten ice haklı olarak.. esim ortanca cocuk. bi ablası bir de erkek kardesi var. ablası annesigilin istemedigi biriyle onlardan habersiz nikah kıymıs biri. zamanında bunlara siz benim ailem olamazsınız demis ve bunun uzerine kayınpeder dogum raporunu cıkartmıs ispat icin.. guya esim icin alınan evi bunlar gecen sene bizden habersiz sattı ve evin yarı parasına kayınpeder el koydu. nedeni de maddi olarak sıkıntılıymıs henuz 1 yıl gecmeden 180 bin liraya kızına ev aldı.. hani durumu kotuydu dedigimde esime ayrım yapılıyo biliyorum dedi.. maddi seylere ihtiyacımız yok sukur, kızının da yok. en onemlisi maneviyatta ayrım yapılması. 2 kez ev tasıdık bırakın yardım etmeyi teklif dahi edilmedi. esim evi yerlestirirken cok yorulduk 1 gun kızımıza bakın dinlenelim dedi kabul etmediler.. ama kızları tasınınca 10 gun onceden kızlarına gidip butun evi onlar koliledi.. daha cook var hangisini sayayım ben sadece esime uzuluyorum

sana ihtiyacı olmadığını söyleyen annen gün gelir senin özleminle yanıp tutuşur merak etme canım. benim annemde abime bel bağlıyordu akıtıyorlardı paraları şimdi ise dert yanıyor yanıma bile çıkmıyorlar diye. biz dışarıdan gidene kadar alt kattan yukarıya çıkamıyorlar düşün artık. sen üzme kendini ihtiyacı yoksa eğer bir süre görüşmeyin yalnız başına kaldığında muhakkak aklı başına gelecektir. benide bir keresinde çok üzdüler telefonlarına bile çıkmadım çok ağladım hasta oldum ama yine pes eden kendileri oldu o yüzden anne babanda olsa kendini üzmeye değmiyor sen rabbime sığın duanı eksik etme allah ıslah etsin de rabbim ehr şeyi gören bilendir bunu asla unutma. bizim sınandığımız gibi onlarda sınanıyorlar. S SheZofren... tek ayak

Bazı anneler yapabiliyor işte... Oluyor işte görüyorum hep. U

annem babam bizi bıraktıktan sonra tek çalıştı ve hiç birimizi muhtaç etmedi isterse her dk kafama kaksın yinede övünmeyişde söylemeyide hakediyo ama annem öle deil biz biliyoruz

benim annemde biraz farklıdır ablam var ve eşinden ayrı olduğu için daha destek çıkmaya çalışıyorlar ablama benim herşeyim yolunda gidiyor diye yardımda etmezlerD bana gayet normal geliyor bu ama başka konularda da biraz bencildir sağolsun oğlum 3 yaşında ve birgün oğlumu alsın baksın hatırlamıyorum ama çok severler bilirim... artık okadar normal karşılıyorum ki herşeyiii bence büyüklerimizin her yaptığını yargılayıp kendimizi ve onları huzursuz etmektense boşvermeyi bilelim biraz

ilk çocuklar her zaman bambaşkadır hele bide erkek olursa.. eee annemin oglu var beni neylesin.. Christian_Louboutin Tek askim ve iki

Canım bence annemi sildim diye düşünme. Önemli olan senin mutluluğun. Annenle konuşmadığın süre boyunca bu konuya kafayı takacak ve üzüleceksin. Hep öyle kalacak yani, hep öyle hatırlayacaksın. Benim annem de zamanında beni kıran şeyler yaptı. Ama çok geride kaldı. Hatırladığım zaman içimin acıdığını hissediyorum o yüzden aklıma getirmek istemiyorum. O dönem küs kalsaydım, hep o aklıma geldiğinde acı çekecektim. Ama ben hiç oralı olmadım. Onun haksız olduğunu düşünsem de sarıldım öptüm. Üstüne uzun süre bana laf sokmaya devam etti, hepsini şakaya getirdim güldüm. Şimdi artık ne laf sokuyor ne de incineceğim kırılacağım en ufacık birşey yapıyor. Hatta sürekli beni üzecek olaylardan beni korumaya çalışıyor. Kardeşinle arası daha iyi olabilir, ki benimki de öyle. Onla daha iyi anlaşıyordur belki, belki daha rahat birbirlerini anlıyorlardır. Hiçbir insan bir diğeriyle aynı değil ki. Sizin anlaştığınız biriyle de belki kardeşiniz anlaşamaz. Ama bu kesinlikle sizi daha az sevdiği anlamına gelmez bence. İnanın tırnağınıza taş deyse ikiniz için de eşit derecede üzülür, evlatsınız nihayetinde. O yüzden siz annenizle çok iyi anlaşmaya, ya da sizi anlamasına falan çalışmayın. Sadece onu sevmeye devam edin, onun da sizi sevmesine izin verin. Ama unutmayın her annenin sevme şekli farklı oluyor . Her annenin iki evladını seviş şekli de birbirinden farklı oluyor. Siz kapıyı açın bir süre sonra o geçer zaten. Kendinizi üzmeyin böyle.

Yaşayan gelsin ne demek? O zaman başlığı ve içeriği ona göre yazacaktınız.. Yaşayanlar, bu durumda olanlar cevap yazsın diye.. Bura da herkes sizin başlıkta sorduğunuz soruya cevap vermiş, üstelik içerikte de "siz olsaydınız ne yapardınız" demişsiniz. Madem bir konu açılıyor ya doğru açın ya da açınca yorum yapanlara " yaşayan gelsin yaşamayanlar anlayamaz" vb şeyler söylemeyin.. Forumda herkes birbirine yardımcı olmaya çalışıyor.. C

aynen onlar hep ii günlerinde.. ama hastanede annem kalır.. doktora o götürür.. ve bi kere bile allah razı olsun demez... neden hayat hep böle yaaa...

bide bu durum var./buna katlaniyosun ses cikarmiyosun diye aptal zannediliyorsun. allah yardimcin olsu n/

seni benden iyi kimse anlayamaz. her gün kavga her gün huzursuzluk içindeyim ben bu evde.. annem benden nefret eder çünkü annemle babam ayrı... babamdan nefret ederdi anenm o yüzden benden de nefret ediyor. şimdi başka biriyle evli ondan bir oğlu var ama onu el üstünde tutar. onun trnağına taş değene kadar senin ciğerin parçalansın der. evet bunu söyler tırnağıyla değişmem oğlumun sei der. oğlum şurda sen burdasın der. babamın ona yaptığı eziyetleri hep bana yükler. son oalrak bana ağzını açıp kızım demedi. ismimle d eçağırmadı hiçbir zamn ama oğluna hep oğlum der kuzum der ismiyle çağırır. sadece merak ettiğim bir konu var. ana babanın evladı üzerinde hakkı var da evladın ana baba üzerinde hakkı yok mu? bu arada babam da benden para ister sürekli para vermeyen evladın abana ne gereği var der. biliyor musunuz ben ikisinden de nefret ediyorum.

evet yaptiklarina karsilik gorusmemekten baska bir sey yapamam buda zaten umru degil, ben evladim. allahin verdigi emirler var, saygisizlik etmeyin diyor, etmiyorum, yaptiklarinin ve yapmadiklarinin karsiligini allah versin diye her gun dua ediyorum, . push ; Fulnep

Kim ne derse desin evlat ayrımı yapılıyor genelleme değil bu ama yapılıyor ben çok yaralandım bu konuda ve hiç arkamda olmadı annem babam okutmayacağım dediğinde beni savunmadı gözyaşlarıma terketti kendi çabamla okumaya çalıştım ben sehir dışındayken çok özledim sizi dediğimde dalga geçer gibi ''ay bizde çok üzüldük'' hahaha demişti kırıldım ameliyat olcaktım yanımda annem değil kardeşim vardı babam zoruyla geldi yanıma ben istememiştim ağladığımda bunun derdi ne yine diye bağırırdı herkesin içinde beddua mı çok etti benim suçum neydibu kadar hiç bilmiyorumm ama allah razı gelsin o da gelsin benden allahtan korkarım ben o yüzden silmeyi yada bakmamayı düşünmedim düşündümde hiç uygulayamadım allah korkusu işte

Kesinlikle katılıyorum bunu sadece yaşayanlar anlar. Benim annem açık açık söylüyo diğer çocuklarını benden çok sevdiğini. Bir ablam var doktor birde benden küçük kardeşim var sınavlara türkiye derecesi geitiiriyor. Bense kendi yağında kavrulan bir tipim. Annem hep söyler eda hiç bana çekmedi diğer çocuklarımın yeri bende ayrı der. Sizcede mi böyle olmalı bir anne çocuğunun dersleri kötü!! diye onu daha mı az sevmeli? Ablam her haftasonu eve gelirdi üniversitedeyken o gelinceenvai çeşit yemek yapardın. Her gittiğinde 5 gün sonra geleceğini bile bile ağıtlar yakardın.. Ben de liseyi başka bir şehirde okudum fen lisesiydi yatılı sadece 15 tatil ve yaz tatillerinde gelirdim. Çok nadir eve gelirdim geldiğimde bi hoşgeldin kızım deyip sarılmak çok mu zordu anne? Diğer çocuklarını elalemin yanında öve öve bitiremezken milletin yanında bana gerizekalı, hiç bir iş bilmiyo deyipher seferinde yerin dibine sokarsınya işte anne ben de böyyle senin yaptıklarını hiç tanımadığım insanlara anlatıp kendimi rahatlatıyorum. Hani kardeşimle fb-gs maçı muhabbeti yapıyodukta ben sesimi yükseltince sen beni kardeşime bağırıyorum sanıp ''geber, bi gebersende kurtulsam ne var onu bile yapamıyosun geberemedin gitti'' dedin ya sen o an benim kalbimde sana karşı olan bütün sevgiyi sildin. Kızlar kusura bakmayın ya ben çok doldum ama benim annem herkesin farkettiği şekilde yapıyor ayrımını.18 yaşındayım ama ilerde çocuğum olursa ben kesinlikle yapmayacağım. Benim ilerde çocuğum olursa kimse onun kaşıyla, gözüyle, boyuyla, kilosuyla, başarısıyla vs vs dalga geçemeyecek Bende geçmeyeceğim. Siz benden daha şanslısınız tutunacağınız bir kızınız var ailenizi kurmuşsunuz. Kendinize ve kızınıza çok iyi bakın. a. s

yalnız değilsin benim malesef benim annemde öyle herkesin annesinin yaptığı şeyleri bizimki yapınca büyük lutuf gibi başımıza kakar onu bizden çıkarmaya çalışır biz iki kardeşiz evlat ayırmaya gelince de o ana göre kimden çıkarı varsa onu göklere çıkarır diğerini aşağılacak yer arar

Allaha şükür bizimkiler evlat ayrımı yapmaz. Hepimizin derdiyle tek tek baş etmeye çalıştılar ve çalışıyorlar da. Ama eşimin aynı dediğiniz gibi ayrım yaparlar esimde 5 kardeş ama sanki tek çocuk küçük kaynimmis gibi onun herseyine koşarlar. Hele eşimi sanki evlatlıkmis gibi davranırlar C

her insanın İçinin Yarası kendine has ve özel... İyileştirmeyi Öğrenmemiz gerek... başkada şansımız yok aslında... yaşın küçük diycem ama kişi yaşadıkları ile YAŞ alır diyorum o yüzden aşırı duygusal bir insan olduğunu düşünüyorum.. böyle çözümlemeler yaşaman çok güzel, kendinle yüzleşiyosun.. bende kendimle çok yüzleştim ve halada yüzleşirim... ve bazen paylaştıkça acılar küçülebiliyor ama acılarla beslenip beslenmediğimize bakmamız gerek galiba... bende canım annecimin kızı hiç olmadım, genelde babamın kızıydım zaten babanın kızı demek işten güçten pek anlamayan, tembelle eş değerdi Annecim için canı saolsun... bende kendime söz vermiştim bir gün anne olursam ayırt etmeyecektim evlatlarımı, kimsenin içinde küçük görmiycek ve onubla konuşup dinleyecektim ve dediğin gibi Kendi babası dahi olsa ezdirmeyecektim... hoş şuan biri 11 diğeri 1 buçuk yaşında iki kızım var, elimden geldiğinde ayırt etmemeye çalışıyorum ve büyük kızımla iletişimimiz abla kardeş gibi ve böyle olmasına ragmen kızım sürekli kendine istiyor ilgili, ve bana dönüşleri bazen hiçte iç açıcı olmuyor. ben kızıma verebildiğim kadar verdiğimi düşünürken onun bakış açısı farklı oluyor... bende kızımı ben gibi zannettim ama her insan bir Dünya bunu kabul ile işe başlamalı insan... hani vardır ya kendi ile kıyaslamak işte ben kendime baktığımda, anneme bir kez sarıldığımı bilmem ta ki ilk kızıma doğum yapacağım zamana kadar... ve benim kızım canı sıkıldıkça gelir sarılır öper anne azıcık daha öp gdicem der uyumaya, böyle zamanlarda da ben bunalıyorum dk başı senimi öpücem diye bazen... yani belkide ben dokunulmayı sevmiyordum ve kendime öyle bir duvar örmüştüm ve bunun bile farkında değildim ve haliyle bu yanımı kullandırmıştım... yani insan annesi babası yani en yakınlarını olduğu gibi kabul etmeli.. en acı olanı ise Kendisi ile yüzleşmesi yani olaya verdiği Duygusunu farkedip onunla Barış sağlaması... ben inanıyorum ki anneniz zaten Sizi Bilir... anneler evlatlarını bilir ama işlerine gelmez.. çünkü malesefki annelerimiz kendi yapamadıkları yada ilerde kendilerine ne gibi faydası olacaklarını düşündüğü olaylara ve insanlara yatırım yapmayı seviyorlar ve belkide haklılar.. çünkü geçmişlerinde çok fazla kaybetmişlerdir... benim çok kırgınlığım var annecime evli olduğum eşi bile kendim seçmeme izin vermedi ve istedi için "aman mutlu olsun" dediğim için evlendim... kimse kimseyi Mutlu edemiyor eğer kişi Kendi İstemiyorsa onu öğrendim ama daha yeni yeni... o yüzden ben burada sayfalarca telkin ve kendini iyi hissetmen için yazı yazabilirim ama senin o kırıldığın ve sonra onu sert duvarlarla ördüğün ve o kadar sertleştiği için artık çatlayarak o çatlaklıklarından sızan "ben Mutlu olmak istiyorum" u farketmen ve Affetmen lazım... kimse kimsenin ne çektiğini bilmez. annecinizinde vardır sebebi anneciminde vardı sebebleri Kendince... kabul etmeniz gerekmiyor ama Annenize Kendinizi Ezdirdiğiniz ve aşağılattınız için Kendinizi Affetmeniz gerekiyor... Kırılmışlığınız size Ait ama Yarınlarınızda Size ait.. yolunuza engel koymanız başkalarının değil Sizin yaşamınızı değiştirir yani Kendime ördüğüm duvarların çatlayan kolonlarının içinde ben kaldım başkası kalmadı ve kalmazda yani... yazını okuyunca kendim geldim aklıma... evet kırgınım ama Affetmeye çalışıyorum Annecimi değil Kendimi... paylaşımın için teşekkür ediyorum WOLFROG Ekşiden aynı tadı

gördüğüm şu ki genel olarak ayrımcılık dediğimi basit bir şey olarak algılanmış. beni kandırıp paramı elimden alıp kardeşime vermek sürekli aşağılamak sürekli kardeşim için bir şeyler yapmaya zorlanmak ve hatta mecbur tutulmak malı mülkü ona satıp vermek bu arada kardeşimin durumu benden misliyle iyi bi de benim 2 çocuğum üstüne üstlük... benim her şeyim hatta varlığım suçtur anlatamıyorum yaaa yaşayan gelsin yaşamayan mantık sınırlarına sığdürmaya çalışmamalı çünkü bir mantığı ve sebebi yok. yaşayan anlar...

Sende verme para neden veriyorsun ebrutolga

her anne öyle masallardaki şiirlerdeki gibi olmuyormuş. Yeni anlıyorum bunu. Annem yüzünden yıllardır gözümün yaşı kurumadı desem yeridir. küçüklüğümden beri ona aşırı düşkündüm. belkide etrafta güvenebilecek başka bir figür olmadığından. belkide onun en basit annelik görevlerini bile kafama kakmasındanona hep borçlu hissetmek zorunda olmaktan. şimdi kendim anneyim aslında 9 yıldır anneyim ve o günden beri onu hiç sevmiyorum. bana yaptıklarını gözz göre göre evlaat ayırıp o benden sen babandan diye bunu açıklamasını - ben hüngür hüngür ağlarken hiç istifini bozmayıp daha fazla yapmasını.. aslında bakıyorumda bir şey yazamıyorum o kadar doluyum ki içimi dökemiyorum dökiyim derken patlıyorum anlatamıyorum. neyse evlat ayrımını artık kabul etmiyorum ve onu sildim... siz olsanız ne yapardınız...

yeşilerikcim aynı binada olmanız daha da zor bir psikoloji sitesinde ne okudum biliyormusun küsmek seni çok seviyor ve önemsiyorumun bir başka deyişiymiş... ne doğru dimi... bende 2. çocuğuma hamileyim.. doğuma gel desem belki gelir çünki benimki için etrafta nasıl göründüğü çok önemlidir... ama beni hakaretleriyele bitirir o başka... 2. doğumumu tek başıma yapıcam. şimdiden stresi düştü.. allaha sığınıyorum 2

Ayirdi Gibi gozukselerde aslinda ayirmazlar... Bnim annemde bazen yapar :)

annem hep oğullarını el üstünde tutar herşey mübah onlara en çok onlar sevilir sevdikleri yemekler yapılır falan ha yaranabiliyor mu hayır annemi insan yerine bile koymayan bi abim var küçükken çok dayak da yedim ondan sağolsun nefes aldın diye vurur hale gelmişti ama annem bir kere engel oldu mu hayır biraz da o ezdi hatta bi seferinde arkadaşlarımın önünde dövdü beni ortaokuldaydım son sınıfta kocaman kızdım yani... suçum olsa neyse biri beni gördüğünü söylemş bilmem nerde ama ben okuldan eve geldiğimi izah edemedim ondan sonrada iyice soğudum annemden zaten 9 yaşında babamı kaybettim zorluklarla büyüdük ama en çok ben ezildim ki bunlar en ufak şeyler bunu kimseye anlatamadım ablama bile çünkü o da aynı eziyetten geçti bide bana üzülmesin diye. şimdi uzun zaman geçti üzerinden kimseye güvenemiyorum konuşamıyorum derdimi bile anlatamıyorum annemi ayda bi kere bile görmesem özlemem o durumdayım ama şimdi o sürekli arıyor beni hergün ama gene de bazen aklıma geliyor yaşadıklarım hala üzülüyorum o yüzden yazmak istedim yalnız deilsinnnn

Asabi yazmamın sebebi; konuyu açtıktan sonra yaşayan gelsin demeniz.. Burada herkes yardımcı olabilecek yorumlar yapmaya çalışıyor ve bunun üstüne sizin böyle demeniz çok kötü kaçtı.. Yoksa tabi ki yaşayan bilemez, nereden bilsin.. Ya da biz bilemeyiz sizin neler çektiğinizi nelerle uğraştığınızı ya da nelere tahammül ettiğinizi.. Haklısınızdır elbet ama ben, size burada yardımcı olmak isteyen insanlara karşı sizin böyle bir şey söylemenizi yanlış buldum.. Her neyse ben bunu sıkıntınızdan dolayı söylediğinizi düşünüyorum.. Onun dışında; artık canınızı sıkmayın.. Düşündükçe daha kötü olursunuz, düşünmeyin.. Psikolojik tedavi görmeniz bil gerekebilir bu tarz bir durumda..

KÜSMEK nedir bilir misin?.. Küsmek DÜRÜST' LÜKTÜR. Çocukçadır ve ondan dolayı SAF' TIR.. YALANSIZ' DIR. Küsmek; SENİ SEVİYORUM' dur... Vazgeçememektir. Beni anlatır KÜSMEK. KIZDIM ama hala buradayımdır, gitmiyorumdur, gidemiyorumdur. KÜSMEK; nazlanmaktır, yakın bulmaktır, benim için değerlisindir. KÜSMEK, sevdiğini SÖYLE demektir... Hadi ANLA demektir... KÜSMEK; umuttur, acabaları bitirmektir, emin olmaktır... Yani, diyeceğim o ki: BEN SANA KÜSTÜM!.. Nazım Hikmet ben sana kusum anne sadece paylasmak istedim

Bu durum bizde de vardı ablam öz evlat ben üvey evlat gibiydim. Büyüdüm evlendim ama yerim hiç değişmedi. Anne babamın kıymetlisi olmadigim gibi eşimin de kıymetlisi olamadım. Hiçbir zaman gerçekten sevildigimi hissetmedim. Ben ne istiyorum demeden başkalarını memnun etmek için yırtındım ama yine de olmadı.

Benim rahmetli annemde bana ve bir erkek kardeşime, diğer çocuklarından farklı davranırdı. Ama ben onu yinede çok severdim. Komşuya gitse bile özlerdim. Şöyle birde anım var. Kızkardeşim evimize yakın bir yerde çalışıyordu ve öğlen arası mesai arkadaşıyla bizim eve yemeğe geliyordu. Annem onları şımartıp güzel yemekler pişiriyordu. Bende eve yakın bir yerde staj yapıyordum. İki stajyer kızla arkadaş olmuştum. Anneme ertesi gün için onları yemeğe çağıracağımı söyledim. Ertesi gün oldu ve arkadaşlarımla eve geldik. Annem hiç bir şey hazırlamamıştı. o gün kardeşim ve arkadaşı gelmeyecekmiş, o sebepten yemek yapmamış, benim ve arkadaşlarımlada uğraşamazmış! Aynen yüzümüze böyle söyledi. Arkadaşlarım affallayıp kaldı öylece. öyle utandım ki anlatamam. Ancak yemek yiyip kalkacak kadar zamanımız vardı, yumurta bile kıramazdım. Aç ve terslenmiş olarak geri döndük. Arkadaşlarımın yüzüne bir daha bakamadım. Akşam eve döndüğümde neden öyle davrandığını sordum. Kızkardeşimin çalışıp maaş aldığını, eve katkı sağladığını benimse sadece staj yaptığımı, maaşımın olmadığını söyledi. Ye kürküm ye yani! Hasta olduğum zamanlarda ilgilenmezdi benimle. Numara yaptığımı söylerdi. Gerçi bazan birazcık ilgi için numara yaptığımda olurdu. canım çekse bir tas çorba bile yapmıyordu. unlar aklıma geldikce içim burkulur. Yalnız değilsin yani. Ama annemi çok severdim ben. Hasta olduğu zamanda, yanından hiç ayrılmayan, başında uykusuz bekleyen ben oldum.

Allah yardımcınız olsun nolursunuz siz üzülmeyin hamileymişsiniz. İnşallah sağlıcakla kucağınıza alırsınız bebeğinizii. Bu arada sizde ben geleceğimi gördüm sanki aynen benim durumumu yazmışsınız. Acaba ben mi yazmışım diye düşündüm mesajın başını. Anneme her nekadar kızsamda ben seviyorum aslında onu ama o beni hiç sevemedi nedense. Benim kız kardeşimin yaptığı hatayı ben yapsam evlatlıktan red ederleridi ama ona daha sıkı sarıldılar. Ablacım n'olur kendinizi üzmeyin sizin tutunacak oğlunuz var. Daha da önemlisi 7 aylık hamileymişsiniz. Sağlıcakla kalın.. R rouges

Canım oluyor öyle yapılacak birşey yok. Benimde annemin favorisi ablamdır, kız evlendi hala ablam her hastalandığında, gelir onda kalır günlerce bakar kızına. Farklı bir şehirde yaşıyor bir de. Ben de ablamla aynı şehirde yaşıyorum. Benim evime sadece ablama geldiğinde bir saat uğrar onda da oturmaz ne kadar ısrar etsem de benim yaptığım işi beğenmez temizlik yapar sonra da gider. Bende babamın favorisiyimdir hergün mutlaka beni arar babam bir saat konuşur, her istediğimi yapmaya çalışır. Ne kadar evlat ayırmıyoruz deseler de, her anne-babanın kendilerine göre daha ilgili davrandıkları bir evlatları oluyor galiba.

aklıma geldi biranda... aramızın fena olmadığı birgün naz yapim dedim anneme... anne yaprak sarması yapsan off ne güzel olur... (ben 37 yaşımdayım, yemekleri zaten genelde ben ve kardeşim yapıyoruz) demez olaydım... demez olaydım... beni bir tersledi, bir tersledi... babamda yanlış anladı bir bağırttı onu da... ben salya sümük ne diyeceğimi bilemeden elim kolum bacağım uyuşmuş vaziyette odama kapandım... yemin ediyorum aradan iki gün geçmedi baktım poğaça yapıyor... oo anne süpersin dedim... evet kızım, kardeşin istedi de... çocuğun canı çekmiş dedi ben artık o an kırılsamda uzun vade de takılmıyorum böyle şeylere... daha beterleri olup duruyor çünkü... intihar shovu olmasında...

kesınlıkle evlat ayıran annelerın oldugu kanaatındeyım..

bu konuda kendimi buldum. yaşadığım ayrımcılık o kadar acı veriyor ki anlatırsam patlarım gibi hissediyorum. Allah hepimizin yardımcısı olsun, psikolojimiz o kadar güçlü olsun ki etkilenmeyelim diyorum. çünkü yaşadığım tam anlamıyla bir sinir harbi ve artık yorgunum. iş hayatında bana yaşattığı sıkıntılar yüzünden amirlerime bile kızamıyorum. ailem bile bana sıkıntı yaşatıyorsa herkes vurur bi tane diyorum. kızlar psikolojik destek mi alsak acaba? sürekli bir kenara itilen çocuk olmak tüm hayatıma yansıyor benim. kendine güvensiz, sinik, insanlardan korkan, evde perdelerin kapalı olmasını bile "güvende olmak" sayan biri oldum. siz de böyle misiniz? bu arada ben yaklaşık 1.5 yıldır yalnız yaşıyorum.

allah korkusuyla yuttum hep, sonra dedimki bu dunya zaten gitti sayesinde bir allah razi olsun evladim yok boyuna kavga. eee obur dunyada gidiyo. bari boyle bu dunyada rahat olayim dedim YOK CANIM YAA OLAMAZSIN SEN ELİNDEN GELENİ YAP ALLAH RAZIGELSİN SENDEN SENİN YAŞADIĞINI BENDE YAŞIYORUM AMA NE YAPALIM ANNE İSTE GEREKTİĞİ ZAMAN YANINDA OL ANNENİN NE BİLEYİM YA NE KADAR AĞIR BİRŞEY AMA NE YAPACAKSIN SEÇEMİYORSUN Kİ SENİ ANLIYORUM AMA HATANDAN DÖN ALLAH YAPILANLARI GÖRÜYOR RABBİM SENDEN RAZI OLSUN YETER ORDA ADALET VAR BURDA YOK BU DA BİZİM İMTİHANIMIZ dilek7760

Ben tip olarak babama benzerim, ablam ise anneme.. Bizim ailede de böyle muhabbetler geçer. Mesela bir olay olur ben anneme kızarım, annem babama " bir şey söyle şu kızına, elimde kalacak" filan der.. Ya da bazen "Bu Ebru hastahanede karıştırmı noldu" diye dalga geçer.. Ve ya babama " o sana benziyor ya, senin kızın" der. Ama bunları ciddi olarak söylemediğini bende, babamda, ablamda, kendisi de biliriz. Takılır öyle diyerek.. Şuana kadar da ister madden ister manen bir ayrımcılık yaptığını görmedim, yapmaz da zaten.. Haaa yapmış olsaydı elbette ki çok yaralanırdım, kırılırdım, üzülürdüm, ağlardım...

gerçekten çok üzüldüm arkadaşlar annelerinizin sizi bu denli üzmesine ayırım görmedim annemden ki 5 kardeşiz biz haaa birine daha düşkündür hissettirmez ama sizin yaşadıklarınızı iiyi ki yaşamadım çok zor ben sadece okudu ve üzüldüm siz bi de yaşıyorsunuz E

benim annem değilde eşimin annesi çok ayırırmış anlatırken gözleri doluyo, bu durum onun psikolojisini çok etkilemiş zor bi insan G

bebegini kucagına saglıkla almıssındır inşallah. allah senide beni de kimseye muhtaç etmesin. şu an en büyük korkum zor bir bebeğimin olup birilierine muhtaç olmak... allah yardımcımız olsun... bir kız evladın en çok annesine muhtaç olduğu dönemdeyiz... ama yoklar. GmzD

Biz iki kardeşiz erkek kardeşim ve ben ne annem nede babam hiç bir zaman evlat ayırmadılar ayırmazlarda ikimize de eşit davrandılar ve hala da davranıyorlar.

Bizim ailede erkek kardesim babamdan sonra sozu dinlenmesi GEREKEN ikinci kisidir. Evde teror estirir bi bakisiyla. Karsi gelince tabii suclu biz oluruz. Annem toz kondurmaz ogluna. Kiskanmak deil ama insan yinede kotu hissedio kendini. Abim oyle bi insanki simdiye kadar hep pohpohlandi annem tarafindan. Ilerisi icin korkuyorum esi annemden farkli davranirsa die. Anneler butun cocuklarini sever ama erkekleri nedense bi baska seviolar. Aslinda yararlarindan cok zararlari var! :) L

artık konuşmuyoruz kendimide kullandırmıyorum ama hala acı çekiyorum alışamıyorum neden diye devamlı soruyorum en fenası üzülüyorum AngelicaPickles

kesinlikle yaşayan anlayabilir. yaşamayan için o kadar inanılmaz ki, bir annenin öz evladını sevmemesi. yaşamayanların, mantıklı bir açıklama yapmaya çalışıp moral vermek istemeleri çok normal ama yanlış. böyle bir konuda destek olmak için, -kendi yoluna git geriye de dönüp bakma bile- demek gerekiyor. ysşayan ve geriye dönüp bakmamayı öğrenmiş biri olarak, duymaya ihtiyacı olduğu şey bu diye düşünüyorum. sen istediğin kadar sorgula, acı çek, kimsenin umurunda olmayacaksın. herpimiz kendi gerçeğimizi bilip, kabul edip, bununla yaşamak zorundayız.

benim hem annem hemde babam ayrım yaptılar çok defa, iki kardeşiz biz... bütün imkanlar ona sağlandı, bana gelince maddi durum öne sürüldü... ben lise son sınıftayken, çok istedim dersaneye gitmeyi çok ağladım yalvardım baba nolur diye, olmaz dedi, ben dersanelere para bayılacak kadar zengin değilim onlar para tuzağı dedi, üniversiteyi kazanacak insan dersaneye gitmeden de çalışır kazanır dedi, neyse aradan zaman geçti, oğlan kardeşim daha 8. sınıftayken dersaneye yazdırdılar, güzel bi anadolu lisesi kazansın diye, nasıl içim yandı,,, derken 3 sene geçti ve lise sona gelince hemen yana yakıla en iyi dersaneyi aradılar.. yazdırdılar... benim içim parça parçaydı... ve bana hep senin zamanında maddi durum kötüydü dediler... oysa ki babam memur ve maddi durum zamana göre değişmez memurlarda, aynı maaş gider öyle. ne zengin olursun ne fakir, orta halli yaşarsın, kardeşime her imkan sağlandı bana gelince yok... ben aileme çok saygılıyımdır, kardeşim aksine yapmadığını bırakmaz, çok ağlattı annemi babamı.. ama nedense o hep baş tacıdır... daha bu anlattığım basit bi örnek... herzaman ben ikinci plandaydım. kardeşimin iyi yerlere gelmesini bende çok isterim elbet, ama banada o imkanlar sağlanabilirdi, her konuda geride kaldım... ben bekarken bilgisayar kursuna gitmek için günlerce yalvardım ve sadece 150 liraydı, üç ayda elli elli taksitle ödenecekti, birsürü laf etti babam, zar zor ikna ettim ağlaya ağlaya... derken aradan çok zaman geçti ve kardeşim ingilizce kurusuna gidecekti hemde 1000 lira... üstelik taksitte yok, peşin ödedi babam... okadar içim yandı ki öğrenince... ben 150 lira için gözyaşı dökerken, kardeşim için 1000 lirayı göz kırpmadan bayıldılar... kız çocuğu olmanın verdiği ezikliği yaşadım ailem tarafından... hatta been dersaneye gitmek istediğimde, kazanamazsan nolcak, evlenince elin adamı bakmaz zorunda sana, ama bu erkek, evini beslemeli dediler kardeşim için... böyle bi zihniyetle yaşadım o günleri... hala saygılıyım aileme ama asla asla bu konuda hakkımı helal etmeyecem... sırf kardeşime her imkanın sağlanıp ben ezik kaldığım için...

Allaha şükür ne annem ne babam hiçbirimizi birbirimizden ayırmadan büyüttü.. ne başımıza kakan oldu fedakarlıklarını ne başka kötü bir davranışla karşılaşmadık çok şükür.. Allah sabır versin sizlere, ben yaşamadığımiçin acaba yanlış anlamış olabilirmisiniz diyeceğim ama seninde çocuğun var ve şimdi çocuğuna yaptıklarınla annenin sana tavırlarını kıyaslayarak gidiyorsun.. tabii annelerimizin bizleri büyüttükleri zamanla bizlerin şuanda herşeyi pratik bir şekilde ulaştığımız zaman arasında çok fark var.. onların dönemi çok zorlu dönemlermiş.. Allahım sizin çocuğunuzun mutlu yetişmesini sağlasın.. ailenizin size yaşattıkları kolay olmamalıki sizin yüreğiniz hala kanıyor yinede ılımlı ve sabırlı olun ailenize çok tepkili olmayın onların zamanında neler yaşadığını da bilemeyiz..

aynı durum bende de var yıllarca erkek kardesım ve kız kardesım bnden ustun tutuldu ben evın hızmetcısı ezılenı aptalı ne verırsen yetınenı oldum hala da aynı sımdı unv son sınfım yalnz yasıorum bu aılemın bana verdıgı tek ıyı sey. ben bıktım artık sevgısızlıklerınden. ayrılmaktan..22 yasına geldım nısanlım dısında kımse bana sevgısını göstermedı. yorgunum artık. benı unv atarken senden kurtulduk demıslerdı öle de yaptılar son senemdeyım naparsan yap okul bıtınce dıolar ne dersane ne kıtap ne baska bişi... umurunda degılım kımsenın.. yalnz degılsın malesef.. fikirdelisi

ne güzel ne kadar olgunsun. ben senin gibi değilim olmak istedim. annemle yeni bir olrtamda karşılaştık bana hiççççç ihtiyacı olmadığını söyledi. evlat ihtyaç içinmidir. yolu açık olsn ama ben bu üzüntüyle hasta olmazsam iyidir. her gece rüyamda sarılıp öpüyorum... her gün ağlıyorum... ahhhh anne keşke beni de azıcık sevseydin. . push ;

benim de annem bundan muzdarip. anneannemde bi erkek evlat tutkusu var. hep dayımlara gereğinden fazla maddi ve manevi destek olmuştur. ama anneme ve dolaysıyla bize hep 2. evlat ve torun gibi davrandı. sonuç ne oldu dayımların ikisi de şimdi bakmıyolar gene anneciğim bakıyo. ama anneannem pişman mı?bence değil. hala onları yanında görmek istiyo.. bazen nedense kendi ailen de olsa ne yaparsan yap yaranamıyosun...

Kendini ezdirme anneyse anneliğini bilsin

Ben de sizlerden biriyim. Belki biraz bencilce olacak ama bu konuda yazılanları okuduğumda yalnız olmadığım için bir nebze olsun kalbimde ferahlık hissettim. Sizin söylediklerinizden çok da farklı bir şey söylemeyeceğim. Anneler ve onların menfaatçilikleri. O kadın beni hiçbir zaman istemedi ve kabullenmedi. Her zaman bir fazlalık olarak gördü, "olmasaydı daha iyiydi" diye düşündü, işe yaramaz dedi ve bunu açıkça çocukluğumdan beri hep dile getirdi. Ağabeyime en güzel yemekleri yedirir bana gelince pek de bir şey vermezdi. 14 yaşıma geldiğimde "evlendirip seni başımdan atacağım" demeye başladı. Mahallenin camcısı, işbortacısı ve ne kadar işe yaramaz insanı varsa birer koca adayı olarak önüme getirdi. Hep savaşmak, kendi hakkımı korumak zorunda kaldım. Dayanamdığım noktada o kadının maddi, manevi eziyetleri yüzünden 21 yaşımda sağır oldum. Tam 10 yıl sonra bana neden hayatım boyunca onca eziyet yaptığını sorduğumda verdiği cevap onun bütün karakterini ortaya koydu "Baban beni üzüyordu içimde kalsaydı da sen sağar olacağına ben kanser mi olsaydım? Ben kanser olacağıma sen sağır ol daha iyi!" oldu. Bazı insanlar böylesine aşağılık ve bencil olabiliyor. Yaşananları asla değiştiremem ama o kadının ve onun yaptıklarının ruhumda açtığı yara çok derin. Neyse ki son yaptıklarından sonra beni arayacak yüzü bile kalmadı. İçindek bütün pisliği ortaya döktü ben de 1 yıldır az da olsa biraz nefes aldım. U

konu açılalı baya olmuş ama arkadaşım seni o kadar iyi anlyorum ki özellikle ilk cümlen.. yasamayiseviyorum şansınla gel

sen şimdi anneni ayrım yaptığı için sildin öylemi?böyle birşey için anne silinirmi annemden nefret ediyorum denirmi yahu! anne ne yaparsa yapsın çok çok kötü birşey olmadığı sürece anne sevgisi bukadar çabuk tükenmemeli bence... Fulnep

biraz asabi yazmışsın ama yaşamayan şükretsin. hakikaten inanılır gibi değil yaşamayan anlayamaz dediğim o. nasıl insanı yaraladığı nasıl neden ben diye kendini suçladığını...

herşeyde annesini suçlayanlara ne demeli acaba... örnek ben başım ağrısa annemi suçlarım...

tamda kardeşiniz erkekmiydi diye soracaktım... anneannemin bir misafire benim 3 erkek evladım var diye anlatmasını hala hazmedemez annem... ama ne yazık ki benim annemde kendisini annesine kabul ettirmek için bizi feda etti... nasıl mı yaptı... en başta bizi onun yanında rencide ederek... anneannemle dedemde kardeşimle bana karşı aldı yürüdü tabi... diğer evlatlarına yapamayacakları her türlü şeyi yaptılar... anam sağolsun. şuan anneannem 80 küsür yaşında, biliyormusunuz o çok sevdiği oğullarından biri yani dayım 'annemden nefret ediyorum, ne bencil bir kadındı, hiç özverili değildi' diyor halbuki en özel ihtimam zengin diye ona yapılıyordu yahu... ee insan en sevdiği ile sınanırmış. siz aklı başında bir annesiniz benim annemin yaptığı hatayı yapacağınızı sanmam, benim annem çok zayıftı bu konuda. sakın annenize çok taviz vermeyin, inanın fazla taviz hiçbir şeyi çözmüyor. mesafeli olursanız bence çözülür... en azından sinirleriniz yıpranmaz. ben çok mesafe koyamıyorum aynı evdeyiz. ((

Canım ya bak hamilesin stres etme kendine ne güzel evladına kavuşacaksın. Hangi şehirdeydin?Yakın olsaydık yardım etmek isterdim sana. Çünkü sorunlarını anlayabiliyorum seni anlıyorum. Bende çocuk tedavisi görüyorum. Allah yardımcımız olsun. Kendini üzmemeye çalış. Allah bir kolayını verir. Bende hamile olursam annem gelemez zaten hasta. Ama sağlıklıykende abime daha düşkündü halada öyle buda bir gerçek. Ogünlerde gelsinde Allah yardım eder. Sağlıkla kucağına al bebeğini inşallah

seni çok iyi anlıyorum. bende annemin ilgisizliğinden muzdaripim. 2 abim var ve onları canlarından çok sever, resmen sevgiye boğar ama ben karşısına geçip hüngür hüngür ağlasam bile o mahkeme suratını bozmaz içi acımaz. bir arkadaşın da dediği gibi insanın şu hayatta ne çok annesini sevmesi gerekirken onunla sınanması gerçekten çok zor. GmzD

seni cok iyi anliyorum. malesef. ben kücüklügümden beri anneme cok düskündüm. onsuz bir hayati düsünemiyorudum bile. her gece onun icin dualar ederdim. annem beni hic sevmezdi. bunu simdi anliyorum. artik kendim anne oldum. 6 yasinda oglum var ve gercek anne sevgisi ne oldugunu simdi anladim. annem ve babam beni kendimi bildigimden beri döverler ve azarlar. okul da ve üniversitede herzaman cok basariliydim fakat hic benimle gurur duymadilar. onlarin gözüne girmek icin elimden geleni yaptim. maddi ve manevi destegimi ben ve kocam hic eksik etmedik. fakat onlara hic yaranamadim. bir ablam ve bir kardesim var. onlar herzaman cok sevgi gördüler. tüm hatalarina ragmen. simdi ikinci cocuguma 7 ay hamileyim. ailemle o zamandan beri küsüm. bundan önce iki tane düsük yaptim ve su an cok zor bir hamilelik geciriyorum. annem bunlari bildigi halde ve ayni binada oturdugumuz halde hic bir arayip sormuyor. bir kac ay önce cok zor durumda kalip aradim. hastnede yatiyorudum ve ogluma bakmasini isticektim. fakat telefonlarima cevap vermiyor. annem herzaman insanlari kullanir ve onun isine gelenlere veya faydasi olanlari iyi davranir. beni artik kullanamadigi icin beni sildi ve cok cok cok aci olsada ve her gün ben aglayip üzülsemde bende onlari sildim

Bende kendimi bu durumda hep yanlızım zannederdim sizi okuyunca annemin bir gömlek daha iyi olduğunu hissettim açıkcası ama ne olursa olsun annelerin evlatlarına karşı olan tutumları evlatlar tarafından hiç mi hiç unutulmuyor maleseff. Benimde bir abim var annemin gözdesidir benide çok sever bu konuda bazen şüphelerim olur söylemez ama bilirim sevdiğini. Bende 3 yıllık evliyim yaklaşık benim evliliğimden 1 yıl sonra abim evlenmeye karar verdi bu süreçte inanın herkesden çok madden ve mannen yorulan ben oldum sağolsun abimde bin beterdir biz nasıl kardeşiz hala anlayamam beni milletin içinde sokmadığı kılık kalmadı en son düğününden kovdu ve arkadaşlar size çok samimi anlatıyorum asla ve asla kimsenin ne işine karışırım nede ağzımdan kötü bir laf çıkar insanları kırmak en büyük korkumdu ama son 2 yıldır hiç kırılmadığım kadar çok kırıldım ve bunda abimin payı oldukça büyüktür annemde geride kalmadı tabi. Her defasında annemle abime olan kızgınlıklarımı paylaşmaya kalktığımda benimle kavga edip işi çıkmazlara sürükledi bende artık annemle bu konuları konuşmuyorum çünkü beni inanılmaz kırıyor ve bunu gibi birçok şey anneme beni sevdiğini hiç hissetmiyorum dediğim zamanları hatırlıyorum annemin bencil tutumlarından dolayı inanın o derece çileden çıktığım zamanlar oldu ve artık hiç birşeyimi anlatmıyorum gidecekmişi gelecekmişim hiç birşey sadece öylesine gündelik bir konuşmamız oluyor telefonla yaşayan bilir sıkıntıları arkadaşlar gerçekten yaşamayan bilemez...

Malesef annelerin çoğu evlat ayırıyor. Geçen gün kızımı severken dedim ki" sen benim bir parçam değilsin kendimden hiç bir parçayı senin kadar sevemem ölürüm senin için" dedim annemde dediki" işte bende küçüklen seni öyle seviyordum" dedim ki " ne demek şimdi bu çocuklar annelerin gözünde hiç büyümezmiş hep öyle minik masum yavruları gibi severlermiş diye biliyodum" oda dediki " öyle değil şimdi daha farklı sevgim daha olgun bir sevgi". :44: ne dicemi şaşırdım. Annem bana düşkündü ama ben evlendikten sonra çok değişti. Hiç özleyipte bi gelmez mesela bende gşdeceğim zaman utana sıkıla anne hafta sonu müsaitmisin arkadaşlarına sözünvar mı derim. Ne bilim kardeşim bekar benden 4 yaş küçük onunla vıcık mıcıklar mesela öpüş koklaş kedi gibiler. Kabullendim ben annem sonuçta. İnsanın çocukları olunca bütün hayatı çocuklarından şbaret oluyo o yüzden onların sevgisi bana yetiyo takılmıyorum artık. Bence sizde takılmayın her anne aynı değil mesela kayınvalidem çocukları ve torunları için ölüyo kadın perişan ediyo kendini benide çok seviyo oda öle bi anne hep ona gidelim yedirsin içirsin şstiyo 3 gün gitmiyim çocuklarla arıyor hemen özledim diye. Ben sizin için varım evladım der hep. Öle yani her anne bir değil malesef işte. Öyleki bu ayın sonunda ameliyat olucam 1 hafta şzin almasını istedim bin dereden su getirdi izin almak zormuşta bilmem nede. Ama 3 ay önce kızjardeşimle kapadokya turuna gittiler ona izin alabildi nasıl olduysa. Düşün artık yani.

17 yasimda çıktım evden. Her şeyi kendim yaptim. Bu biraz da beklentiyle ilgili sanirim. Tabii annem de küçüktü, anneliği bilmiyordu. En küçük kardeşime çok düşkündür. Fakat bu bizi yaralamaz. Sevdiğini biliyorum cunku. Her zaman destek olurum maddi manevi. Fakat aynı şeyi beklemiyorum. Insanın hayatta yalnız olduğuna inananlardanım. Galiba bu yüzden hayal kirikligim yok bu konuda. Ben bebektim o 18'di, ben cocuktum o gençti. Hayatı öğrenmesine denk geldim ben. Onunla empati kurduğumda bu yüzden üzülüyorum bazen.

dayilarin bakmiyor diye mutludur cunku asla onlara yuk olmak istemezler. kizim baksin onlar mutlu olsun diye dusunuyordur. en azindan bizde oyle. annemin bir ihtiyaci gorulecek maddi yada manevi annem hap bana yikar. ogluyla sadece guzellikler paylasilir, 1

Size göre basittir başkasına göre değildir. Herkes sizin yaşadığınızı birebir yaşamış olamaz zaten. Ayrıca kendi sorununuz hakkında birebir yorum almak istiyorsanız. Konunuzu ayrıntılı açıcaksınız. ebrutolga

arkadaşlar ben yaşamadım allaha şükür, ama çok yakın bir akrabamda gördüm. Maalesef anne babalar çocuk ayırıyor. Ve bu sonsuza kadar etkiliyor o çocukları. Ben burda dert yanan arkadaşlar kadar olgun olamazdım herhalde, irtibatı keserdim veya bir şekilde yansıtırdım duygularımı. S

Bu kucuk gibi gorunen seylerin bile mukafatini obur tarafta gorucez insallah

ben sebep ne olursa olsun böyle cümleler kurmazdım. Anneniz bazı yanlışlar yapmış olabilir, hala da sürdürüyor olabilir ancak bu sizin yanlış yapmanızı gerektirmiyor. Annemi sevmiyorum demek, asla ödeyemeyeceğimiz hakkını inkar etmektir bana göre. Rabbim size yaptıkları için annenizi, anneniz hakkında konuştuklarınız için de sizi affetsin..

Öyle bir soru sormuşsunuz ki herkes deneyimine, algısına göre cevaplar. M monalazo akşam güneşi tek ayak

benim ailemde ayırdılar sevgi yönünden değil ama abim için çok para harcadılar okusun diye ben ise burslu okudum ona rağmen hiç rahat bırakmadılar okula giderken bile onlara hizmet ettim. işe başladım maaşımı ellerine saydım hep kandırdılar beni abine ne yaparsak sanada yapıcaz dediler benim düğünüm geldi herşey boşmuş resmen salağa yattılar bişey alınacak para yok deyip çekildiler aslında paraları vardı ben bilmezmiyim. v. s. v. s. kızdım söylendim abimi kıskanmakla suçladılar. baktım olmuyor boşverdim ne haliniz varsa görün dedim ama ihtiyaçlarında hep beni ararlar eşimle ben koşarız abimle yengem oturur evinde. olsun biz evlatlık görevimizi yapalımda deriz hep. eşimin tarafıda aynıdır her işlerine biz koşarız ama diğerlerine yardımcı olurlar neymiş efendim biz ikimizde çalışıyormuşuz. yinede rabbim bilir herşeyi deyip evlatlık görevlerimizi eyrine getirmeye çalışıyoruz. boşverin ayırım yaparlarsa yapsınalr buda onalrın sınanması herşey karşıalrına çıkacaktır mutlaka. bizler allah için yapmalıyız. gerisi yalan boş.

annem evlat ayırmaz kardeşime nasılsa banada aynıdır bir fark hiç görmedim ben

allah sabir versin annene akil fiir bine

bekara karı bosamak kolay geldıgınden ahkam kesmek hep oyle cok kolay olur.. ne yasadıgınızı en ıyı sız bılıyorsunuz.. belkı de bıze anlatmadıgınız neler var hafızanızda.. koca kadının aklından hala cıkmıyorsa konuyu buraya tasıyorsanız.. onu sildim dıyorsanız nasıl kırgınsınız kımbılır.. cevremde de goruyorum bazı anneler maalesef oyle oluyor.. gamsız mı dıyeyım dusuncesız mı.. yoka anne olmaya hazır degılken kendılerını o evın ıcınde coluga cocuga karısmıs buluyorlar ondan mı oyleler.. siz duygularınızı cok ıcten yazmıssınız.. içinizin acıdıgını ben buradan hıssettım.. eger konu bırtek evlat ayırımıysaa takılmayın.. ne yapacaksınız kı baska.. annee sonucta.. ben cevremde oyle seyler duydum ki maalesef... ıste cok ayıp olacak bunu yazmam ama annen genelevde bıle olsa onu cıkarıp eve getırceksın denır yaa hep.. sızın kı gercekten sırf evlat ayırımı gıbı konuysa takılmayın annenıze.. o yaptıklarının karsılıgını ahırette alacak.. sizdee.. bizzde...

yaaaa gozlerimi doldurdun allahim neden boyle hani derlerya dost kazigi... anne kazigi insanin yuregini gece gunduz beynini parca parca ediyor, hadi abine boyle sirf abinin karisi oldugu gelinini de sana karsi kayirinca daha beter aci oluyor. ben kardesime kizmam o oyledir neler yapti bana olsun oda oyle derim ama annemi allaha havale ediyorum, inan kitlik olsa beni dograyip pisirip kardesimin deerfreezine koyar. abartmiyorm kesin yapar, zikzak Bi Tek Sen