Çocuğunuz uğruna evliliğinizi devam ettirmeli misiniz? Ebeveynler olarak çocuklarınızın ihtiyaçlarını, kendi ihtiyaçlarınızın üzerinde tutmak, ahlaki ve etik bir zorunluluktur. Bu yüzden çocuğunuz için, evliliğinizi devam ettirmeniz gerekir. Eğer eşinizle olan anlaşmazlığınız çok yüksek düzeyde değilse ve aile içi şiddet ya da madde bağımlılığı söz konusu değilse, çocuğunuza bütün bir aile sağlamak görevinizdir. Yapılan araştırmalara göre, boşanmalar çocukların üzerinde daha güçlü bir kötü etki bırakmaktadır. Ebeveynleri boşanmış çocuklarda genellikle davranış bozuklukları, duygusal sorunlar, madde bağımlılıkları, okulda problemler ve başarısız evlilikler yapma eğilimi görülmektedir. Elbette aynı şeyler gergin ve sevgisiz ailelerin çocukları için de söylenebilir. Bu yüzden anlaşmazlığın "yüksek düzeyde olmadığı" evliliklerin bozulmaması gerektiği konusunda ısrarlıyız. Eşinizle yine de anlaşabiliyor, birbirinize saygı gösterebiliyor ve çocuğunuza karşı nazik ve medeni bir ilişki sergileyebiliyorsanız, çocuğunuz boşanmanın ya da yüksek düzeyli anlaşmazlığın olduğu evliliklerin olduğu durumlardan çok daha iyi bir hayat yaşayacaktır. Mutluluğu kendiniz yaratmalısınız Evlilik terapistlerine göre, evliliğin insanları mutlu etmediğini anlamadığınız sürece, yaşamınızın geri kalanını evlenip boşanarak geçirirsiniz. Mutluluk bir tür "kendin pişir" meselesidir ve sizi tamamlaması için başka insanlara güvenemezsiniz. Boşanmaların birçoğunda neden "eşimle mutlu değilim"dir. İnsanların anlamadığı nokta, eğer kendinizle mutlu değilseniz hiçbir ilişkide mutluluk bulamayacağınızdır. Bizi mutlu etmek eşimizin işi değildir, içimizdeki mutluluğu keşfetmek bizim görevimizdir. İnsanların birçoğu aylarca her türlü şeyden şikayetçi olup, evliliğin tüm sorunlarını sona erdireceğini, yıldızların geceleri daha parlak olacağını ve eşinin kendisini mutlu etmek için kulu kölesi olacağını düşünüyorlar. Ancak gerçekle yüzleştiklerinde, evliliğin beraberinde birçok sorumluluk getirdiğinin ve mutluluğu kendi içlerinde bulmaları gerektirdiğinin farkına varır ve hayal kırıklığına uğrarlar. İşte, çocukların boşanmanın olumsuz etkilerini yaşamasına neden olan ebeveynlerin yaşadığı bu tür hayal kırıklıklarıdır. Ebeveynler boşanmayı düşündüklerinde bunun kendilerini nasıl etkileyeceği üzerine yoğunlaşırlar. Bir tartışma ya da konuşma sırasında çocuklarını çok ender düşünürler. Çocuğunuz önceliğiniz olsun Eğer boşanmayı düşünüyorsanız bu noktada size verebileceğimiz en iyi tavsiye çocuğunuzu birinci önceliğiniz yapmanızdır. Eşinizle boşanmanızın çocuğunuz üzerinde yaratacağı etkiler hakkında konuşun. Ve çocuğunuzun her açıdan güvenliğini sarsabilecek bu adımı atmadan önce kendinize şu soruları sorun: Çocuğumuz ebeveynlerinin evliliklerindeki sorunların farkında mı? Çocuğumuz evde kendini güvende ve mutlu hissediyor mu? Hangisi daha önemli, benim mutluluğum mu yoksa çocuğumun mutluluğu ve duygusal durumu mu? Çocukların, esnek ve dirençli ve bir şekilde ebeveynlerinin mutluluklarıyla son derece ilgili oldukları hakkında bir efsane vardır. İstediğiniz herhangi bir çocuğa bu soruyu sorabilirsiniz, alacağınız cevap kendi mutluluklarıyla daha çok ilgilendikleri olacaktır. Eğer bir çocuk, düşük seviyeli anlaşmazlık bulunan bir ailenin bir parçasıysa, ebeveynlerinin ne kadar mutlu oldukları hakkında fazla kafa yormaz. Arkadaşlarıyla oynamakla, okul faaliyetlerine katılmakla ve muhtemelen mutlu olduğu rutini yaşamakla meşgul olacaktır. Bir ebeveyn olarak çocuğunuzun bütün bir ailenin verebileceği güvenli ortamda yaşamaya devam etmesini sağlamak sizin görevinizdir. Sanıyoruz ki, boşanmayı düşünürken kendinize sormanız gereken en önemli soru "ben mutlu olabileyim diye çocuğumun mutluluğunu feda eder miyim?" olmalıdır. Şüphesiz birçok ebeveyn bu soruyu cevaplamakta hiç zorlanmayacaktır. istanbella.com

Güzel konu tskler yaplasim için ancak soocute te katılıyorum kurum gibi düşünürsek tek kişinin çabası ile ayakta duramaz ve fes etmek durumunda kalır bu nedenle evlilikte de tek tarafin ben mutlu olmak için ne yapmalıyım demesi yeterli değil şahsi fikrim tabiki.. Bende boşanma kararı maalesef verdim tabiki çocuklarımı da düşünerek çünkü dayak yiyen bi anne herkes tarafından ezilen hor görülen bi anne olmak, babası ve babasının ailesinden başka hayat dünya olmadığını düşünen çocuklar sığ yetişen insanlıktan ve Allah korkusundan bi haber büyüyen bireyler olmalarını istemiyorum Allah hepimizin yardımcısı olsun

evlilik bir kurum gibidir şirket gibidir herkes üstüne düşüni yapmak zorundadır. O zaman işler yolunda gider güzel konu elif abla