Çok sağol canım yorumlarınla beni çok rahatlattın allah seninde gönlüne göre versin ne istiyorsan olsun fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Eşimle konuştum kızlar ikimizde nedenlerimizi ortaya koyduk ve çocuk konusunu kapattık kazanan ben oldum şimdilik D dilory

ya galiba bu sizin mizacınızla ilgili, yani laf söylemeleri. ben eşimin tüm akrabalarına, ailesine güler yüzlü, esprili ve saygılı davranırım. ama yeri geldiği zaman kimsenin ağzını açtırmayacağımı, lafımı esirgemeyeceğimi bilirler. bu yüzden de "e hani bebek, e hadi, ne zaman" gibi laflar etmezler bize, bana. tavrınızı takının. yoksa yumuşak buldukça tepeye çıkmalar artıyor. bir çizginiz olduğunu, kararın size ve eşinize ait olduğunu belli edin derim. karambela becegim ve

konu sahibi tamam hamile kalmaya karar verdim dese de hepimiz rahatlasak :) kaş yapayım derken göz çıkarıyo insalar farkında değiller.

ağlattınız beni annelik ancak bu kadar güzel tasvir edilir. diyorum ya yaşamayanın asla anlayamayacağı bir duygu. rabbim hiç bir kadını analık duygusundan yoksun bırkmasın M

Kızlar biz eşimle başta çocuk olmayacak diye anlaşatık o da istemiyor aslında ikimizde çocukları sevmiyoruz hani millet bbebek falan görünce sever ama biz hiç öyle değiliz ve bu dünyaya bir bebek getirmek istemiyorum şartlar malum her evli çocuk sahibi olucak diye birşey yok ki ben kendi annelik için yeterli görmüyorum o içgüdüler bende yok neden manevi anlamda yetemeyecegimi bildiğim halde dogurayım ki saçma geliyor bana dediğim gibi aslında eşimde istemiyor eşim millet laf yapıyor diye istiyormuş gibi gözüküyor. Ne yazııkki ailesinede hiç çocuk düşünmüyoruz demiş birde tek çocuk aileside karşı falan çıkmış benim ailesiyle pek aram yok bayramdan bayrama yani. Ama eşimin ailesi istiyor diyede ben çocuk doğurmak istemiyorum doğur sen çalışırsın biz bakarız diyorlar bu da bana saçma geliyor... M

annelik doğuştan gelen bir duygudur bu her kadın için geçerlidir. evlenirken ''çocuk yapmak yok'' diye anlaştınız? çok garip :26: bende evliliği sadece çocuk için düşünüyorum. ileride ki yaşlı halim için düşünüyorum yanlız başıma ölmemek için düşünüyorum. bebek sevilmez mi yaa:26: yolda bir bebek görünce onu yıyesın gelmıyor yani:26: yenGEnC

Benim esim cocuk hic istemese bosanmayi bile düsünürdüm Önceki

hayır efendim anne olunca daha sefkatli ve daha fedakar olunur. siz hiç kendiniz yada bir başkası için gecenin üçünd eukunuzdan uyandınızmı. insan sadece evladı için uyanır bu saatte M

katılıyorum arkadaşım sana. konu sahibi şimdi bizi kovacak burdan ama benimde 2 yaşında oğlum var bir haftalığına annemin ısrarı üzerine köye gönderdim. annem gönder bakalım bizle kalırmı alışırmı doğum yapınca biraz alırım yanıma demişti öyle gönderdim. eşim sitem etti bende aaa ne var canım anneannesine gördim emin ellerde falan dedim dedim ammaaa gel görki banyoya girene kadar sürmüş. banyoda havlusunu görünce başladım ağlamaya.:)))) M

mesaj tekrarı...

iyide arkadasşım ben zorla kimseye cocuk yapın demiyorum ki sadece cocugunuz olunca aile oldugunuzu hissediyorsunuz diyorum niye algılama sorunu yaşadınız anlamadım. S

sizinle hemen hemen aynı seyleri yasadım bende. benimde suan 1 kızım var ve ikinciyi istemiyorum şuan hazır değilim. ancak olayın su yönü varki arada şöyle bir yazışma var "ben hiç çocuk istemiyorum" buna takılıyor insan. bu düşüncenin sonrasında değişeceğinden adım gibi eminim ben. bunca yazılar bunu anlatmak için yani. yoksa kimse kimseye neden cocuk istemıyorsun neden dogurmuyorsun deme hakkına sahip değildir -eşiniz dışında tabi- . push ;

Bu dünyaya bir çocuk getirmek bana çok korkutucu geliyor. Hadi çocuk yapalım diyerek yapılacak bir şey değil. En iyi evlilikte bile çocuktan sonra travmalar yaşayabiliyor ebeveynler. eğer hazır hissetmiyorsanız millet ne der'i bırakıp hayatınıza bakın. eşine de bunu güzel dil ile anlat. çevreden etkilenmiş kendisi. M

31 yaşındayım, 11 aylık bir kızım var evliliğimin 7. yılında dünyaya geldi. Hayatım boyunca hiçbir zaman anne olmak istemedim, mantıklı nedenlerimin dışında öyle bir içgüdüm, isteğim v. s. de olmadı, ama olacak olur ya, 6. yılımızda kazara hamile kaldım Hiç hazır değildim, günlerce ağladım, eşimden başka kimseye söylemedim, hani karnına düşer düşmez annelik duygusu gelirmiş ya, gelmedi... Zamanla kabullendim ama, şimdi o benim herşeyim, onun için kariyerimi bıraktım, sosyal hayatım kısıtlandı, eşimle ilişkimiz bozuldu ama her şeye rağmen onunla olmak tarifsiz, dünya bir yana kızım bir yana. Ama bir taraftan da düşünüyorum, evliliğime, hayatıma bu kadar doymasaydım, kabullenmem, işsiz güçsüz evde oturup çocuk bakmaya alışmam bu kadar kolay olur muydu? Çocuk sahibi olmak çoooooook önemli, çoooooook zor bir karar, bir insanın hayatta verebileceği en büyük, en önemli karar, o yüzden asla başkalarının lafıyla verilebilecek bir karar değil. Kim ne derse desin, siz ne zaman hazır hissederseniz doğru zaman o zamandır. Ayrıca her kadın anne olmak zorunda değildir, bu bir tercihtir, böyle bir tercihte bulunmayabilirsiniz de.

acaba doğuştan mı olur bir kadının kalbinde annelik duysusu?bunu sorguluyorum şimdide. sonradan illaki anne olunmalı kadın dediğin doğurmalı mantığı ne kadar doğru...?bilemedim. kadının kalbinde yoksa çocuk sevgisi anne olmasın daha iyi . push ; eylul166

canım bence böyle düşünme annelik farklı bir duygu sanki kucağında bebeğini değil de kolunu kendi vücudundan bir parçayı taşıyor gibi oluyorsun bence evleneli 3 sene olmuş neden istemiyorsun yazılanların hepsini okumadım ama bir gün de sen anne sahibi olmak istersin rabbim nasip etmez pişman olursun bak benim de şu an bir senedir olmuyor ne kadar üzülüyorum hemen düşününce olacak diye bir kaide yok ki belki hamile kalman zor olacak sonra bir bakacaksın ki yaşın ilerlemiş rabbim isteyen herkese bana da tez zamanda sağlıklı sıhhatli evlatlar nasip etsin tabi sana da

eşinle olayı hallettiysen sorun yok buradaki gereksiz konusanları da ciddiye almazsın olur biter kadesa

müstakbel eşin 3 sene istemediğini söylemiş ama sen bunu saçmalık olarak görüyosun ve orta yol bulmaya çalışmıyosun bellki adama emrivaki yapacaksın, peki hamilesin sırtın ağrıyo diyelim eşine dedinki sırtıma bi yastık daha koyarmısın hayır dese, sen istedin sen yaşa derse? ya da madem bizim evliliğimizde anlaşma diye bişey yok diye düşünüp o da sana emrivaki yapsa, akşam eve gelip birden hadi annemlere gidiyoruz dese, artık annemlerle yaşamaya karar verdim dese? ne lakası var diyen olmasın lütfen, çünkü bu yazdıklarım çocuk sahibi olmak yanında sinek kadar kalan kararlar, eşim 2 sene istemedi oturduk konuştuk 1 seneye indirdik ona yaşımla ilgili çekincelerimi anlattım, anlaştık şimdi bekliyorum yavaş yavaş o da ısınmaya başladı bu fikre, ama istemeyen adama ben istiyorum diye çocuk doğurmam, çünkü benim kadar hevesli görünmezse yıkılırım şahsen . push ;

eşim için uyanıyodum ben, o oruç tutuyodu sahura kalkıyodum yesin diye yoksa kalkmaya üşeniyodu gulceayyuzlum

İkinizin evliliği, ikinizin hayatı, sizin bedeniniz, sizin kararınız siz hazır hissetmiyorsanız eşinize hazır değilim deyin ailesi istiyor diye baskı yapmak da neymiş ailesinin uydusu mu o aileleri bu işe karıştırmamasını söyleyin. S

Konu sahibi çocuk istemiyor, çevresinden baskı gördüğü için bu konuda dertli ve topik açmış. Ama gördüğüm kadarı ile burada da konu sahibine çocuk sahibi olması için tavsiye veriliyor.

Kimseyi birşeylerden mahrum bırakmamak için kendimi ortaya atamam eşimle dün konuşamadım bugün kesin konuşucam ben bekleyeceğine eminim. Kaynanamda çok istiyorsa kendi doğursun artık onlara söz hakkı vermek istemiyorum. Onları taktıkça sanımrım bende biraz inat yapıyorum artık konuşsun dursunlar kendi kendilerine. Bebeğin hayırlı olsun inş sağlıklı ve mutlu bir bebiş olur.

Bu konuda benim söyleyeceğim şey kayinvalide vs ne diyor değil asla.. onlar ne derse desin.. Çocuk yap yapma da diyemem, yapacak olsan bile nasibinde yoksa zaten allah vermez.. Bana garip gelen, eşin ve sen farklı ideallere sahipken nasıl idare edeceksiniz hayatınızı.. çocuk, kariyer gibi meseleler yaşamın yaşam tarzının temeli. Bu konuda bi mutabakata varmaniz önemli. Yoksa kim ne derse desin zaten önemli değil. Önce eşinizle ideal birliğini yakalayın.. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

arkadasım neden hep kulağınızı ters yönden gösteriyorsunuz. ben diyorumki allah yardımcıları olsun cok zor rabbim kimsenin başına vermesin diyorum siz sadece bu yazdıgımı alıp alıp önüme getiriyorsun. S

annemin komşusunun çocuğu yok. durumlar da çok iyi. kardeşlerine yeğenlerine sürekli yardımcı oluyor. yeğenlerini okutuyor. illa herkes anne olacak diye bir durum yok.

ben de aynen korkanlardanım. hap kullanıyordum önceleri. 1 seneyi geçmişti. 1 gün unutmuşum almayı. aman yarabbim o nasıl telaş, eczaneye koştu eşim, ertesi gün hapından aldı hemen. hapı bıraktım şimdi, prezervatif kullanıyoruz. delik melik çıkabilir diye, hemen çöpe atmıyoruz. akıtıyor mu diye bakıyoruz çünkü eşim de ben de belli şartlar haricinde kürtaja karşıyız. ya böyle büyük büyük konuşup başımıza gelirmiş diye korkuyoruz açıkçası.:26:

ben de insanları kırmamaya dikkat ederim, hele ki eşime laf gelecekse, sonuçta akrabalar onun akrabaları. yanlışı ben yaparım ama benle birlikte eşim de kınanır, bizim toplumda böyle maalesef. ancak başkalarını kırmamaya çalıştıkça, bizi kırmalarına ortam sağlıyoruz. nasıl olsa yumuşak başlı, nasıl olsa bir şey demez diye düşünüyorlar galiba. hani anlatmaya çalıştığım şey, diş gösterin değil. sadece yeri geldiğinde, önemli konularda size baskı yapamayacaklarını bilsinler. nursevde

Karaca yeterlidir.. "neden rahatsız olduğumu anlayamadıysanız, yazmamla da anlamayacaksınız demektir" cümlesini bana yazdınız.. öyle değil mi? Ben bu cümleyi size yazsam siz ne anlarsınız bu cümleden? Bakın, sizinle bir yerde aynı fikirdeyim.. Tartışak istemiyorum zira bu tartışılacak bir konu değil.. Ben anne olmaktan memnunum.. Siz anne olmak istemiyorsunuz.. Bu ne beni sizden üstün yapar, ne de sizi benden.. Herkes kendi seçimleriyle hayatını idame ettirir.. Bu sizin hayatınız.. Ben de sizin seçiminize saygı duyuyorum.. Size bir önceki mesajımda da söyledim.. Ben konu sahibi ile birbirimizi anladığımızı düşünüyorum.. Sizin sinirlenmenizi gerektirecek bir durum yok ortada.. Eğer saygısız yaklaşmışsam kendisine, rica edeceğim bunu kendisi söylesin bana, siz değil.. Umarım bu sefer anlaşmışızdır.. filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

kımsenın kızıcagını sanmam onlar sadece bebklerıyle cocuklarıyla daha youn duygular yasdıkları ıcın braz daha hass oluolar senıde kırmak ıcın solemıolardr zaten senınde o nıyetle soylemedıgın bellı. esın ozendıgınden ıstıosa daha bekleyebılır bence. kaldıkı bı gun onu bırakırsan cocunuda bırakcak dıılsın herldecocuk yaptysan wermezsın zaten cok bekler. sen demekkı hem ıcınde hemde kendı mantıgında hazr dıılsın ve fıkırden uzaksın haklısnda cocuk gercekten agır bı sorumluluk dourmakla olmuo. eger bı gun esının agzından gercekten baba olmak ıstedıgıne daır fıkırler duyarsan ozamn dusunmen gerebılır suan ıcın kapanmıs zaten ozamnkı fıkırlerınıde yoklarsın zaten kendını en ıyı sen tanıosun canım. umarım en ıyısı olur sızın ıcın. kv flnda ızah etmekle ugrasmayın durmu sız ıcınızı kalbınızı dınleyın suan yaptgınız gıbı en doru kararı sen ve esın alırısınz sonucta mutluluklar dılıorum:) S

20 yaşında evlendim. kesinlikle en az 3-5 sene çocuk sahibi olmayacağım dedim belkide daha fazla. Daha ilk hafta hamile kaldığımı öğrendim. Doktor bana hamilesin dediğinde dünyam o anda değişti. Ama gel görki aradan 1 saat geçti ve aynı doktor bana aldırmak zorundasın vucudun bunu kaldıramaz dedi. Bu sefer o dünya başıma yıkıldı. Çocuk istemeyen ben; daha mide bulantısından, halsizlikten başka bişi duymadığım halde onun için ağlıyordum. Ve ertesi günü düşük yaptım. O günden sonra çocuk aşkı ile yana yakıla kendime baktım vucudumu hazırladım 1,5 sene sonra Allah'ım tekrar nasip etti bana güzel yavrumu. İyiki yapmışım hatta bazen keşke dahada erken olsaydı keşka daha önce tatsaydım bu duyguyu diyorum. O koku varya o muhteşem koku, Peygamber efendimizin bile cennet kokusu diye tarif ettiği o muhteşem evlat kokusunu hiç bir şeye değişmem. kocaymış, aşkmış, tutkuymuş hepsi bomboş. Kılına zarar gelse yakarım dünyayı. Konu sahibinin ilk cümlesini okuduktan sonra aklımdan bunlar geçti. Çocuk sahibi olmak istememe hakkınız var. Eşinize bunu söylemişsiniz oda kabul etmiş. Maddi ve manevi gücünüz olmadığı sürece çocuk sahibi olmayın. Fakat eşinizi babalık duygusundan sakın tamamen mahrum bırakmayın. parkon bence

Bende bir anneyim seçecik ama malesef bu konudaki tutumunuzu anlamıyorum. Konun başından beridir yargılıyor gibi sert yorum yapan sizsiniz. Sürekli anne olan anlar, çocuksuz aile olunmaz vs... Bana göre anne olunmaz anne doğulur. Nice kadın varki bebeğini gözünü kırpmadan boğan, öldüren, döven. Ve nice kadın varki kendi canından olmayan çocukları bağrına basan. Merhamet insanın içinde gizlidir. Anne olunca merhametli olmaz insan. Şahsen benim annem ablamada banada hamile kaldığımızda kızan bir kişiliktir. Aldırmamıza çok sevinirdi eminim. Burası dediğiniz gibi düşüncelerin paylaşıldığı büyük bir plartform. Burada bir şey söylerken ucunun nereye gidebileceğini 2 kere düşünüp 1 kere cevap verilmelidir. Birde şu var bir hata yaptınız kabul edin, çok mu zor evet hata yaptım demek. Hadi bende algılama bozukluğu var, onda algılama bozukluğu var, herkestemi algılama bozukluğu varda birtek sizmi sağlıklısınız? Ozaman açıklayında anlayalım '' çocuk olmadan aile olunmaz'' ne demek size göre?

Bence hiç bir kadın sırf eşi istiyor, aileler baskı yapıyor diye anne olmasın/olmamalı. Gerçekten kendinizi ne zaman hazır hissederseniz o zaman anne olmaya karar verin ve hamile kalın. Hazır olma durumu baba adayı için de geçerli. Baba adayı da babalığa kendisini hazır hissederse o çocuk mutlu bir ortamda büyür. Çünkü çocuk olayı bambaşka bir olay. Dünyaya yeni bir birey getirmek onu sadece fiziksel anlamda büyütmek demek değil. Ya da başka bir deyişle çocuğun sadece maddi ihtiyaçlarını karşılayarak anne baba olunmuyor. Anne baba olmak çok ama çok büyük sorumluluk gerektiren, fedakarlık gerektiren bir durum. Hayatta hiç bir şey anne baba olma işinden daha önemli değil. Onun için her zaman diyorum, çocuk yaparken iki kez düşünülmeli, bir kez karar verilmeli.

Kırmızı ile işaretlediğim kısım dışında yazdıklarınıza katılıyorum. Ama bir kadının ''tadınca anlarsın, annelik kadar muhteşem bir duygu yok''demesi ne karşısındakileri küçük görmektir, nede küstahlıktır. Bir anneyim ve bu cümleyi herzaman kurarım. Anne olmayanları aşşağılayacak olsam çok farklı cümleler kurarım. M

Hic cocuk istememek farkli bir olay bana gore. bastan esinizle anlasmis olabilirsiniz ama anlasilan esiniz fikrini degistirmis. Babalik fikri sicak gelmeye baslamis. Bu konuda esinizide ailesinide suclayamayacagim. Her anna baba birgun evladinin cocugunu yani torununu kucagina almak ister. Eger esiniz cocuk istiyor ve siz kesinlikle istemiyorsaniz ileride daha cok baski ve daha ciddi Problemler yasayabilirsiniz. Konuyu biraz zamana birakip sonra tekrar konusmakta karsilikli istekleri ortaya koymakta fayda var diye dusunuyorum Sahsen ben kocami cok sevsemde cocuk istemiyorum ben sende bu yuzden anne olamayacaksin dese bir dakika Dusunmezdim acikcasi.

istemiyosan istemiyosundur bu kadar basit, ben anne olmayı çok istiyorum ama eşimde beni frenliyo o istemeden ben nasıl hamile kalabilirim, benim istemem ne kadar normalse senin istememende o kadar normal, ailesi istiyo diye eşinin seni bu şekilde bunaltması çok sinir bozucu, burda herkes babalık vurgusu yaptı ama adamda istemiyomuş madem eş dost çarşı pazarda görsün diye çocukmu yapılır, sen çalış biz bakarız ne demek kedimi bu A annesinintahinpekmezi sevdan bir ateş oldu

evlenmeden önce ben şu kadar sene çocuk istemiyorum ya da hiç çocuk istemiyorum diye konuştuysanız ve eşin eyvallah dediyse şimdi mızıkçılık yapmaya hakkı yok, annem çocuk istiyo ablam çocuk istiyo bi çocukmu yapsak şeklinde ısmarlama çocuk yapanları kısırlaştırmak gerekiyo bence, çocuk isterken insan önce kendini bi sorgulamalı maddi manevi fiziki şartlar uygunmu, ayrıca kadınlarda damızlık değildir bir kadının 3-5 çocuk doğurma tercihi olabileceği gibi çocuk doğurmama tercihide olabilir, bu çocuk fikrine "kötü" bakmak demek değildir sadece tercih etmemektir, kendi doğasına anneliği yakın bulmamaktır

halamın eşi de baştan söylemişti, çocuk sahibi olmak istemiyorum, çocukları sevmiyorum diye ikisinin de yaşı 30u geçkindi. beş altı yıllık hırlı gürlü aile yaşantılarından sonra halam hamile kaldı, hani yaş geçmesin hesabı, her eve bi çocuk lazım mantığıyla... Ama eşi babalık yapmadı bir gün bile... yani çocuğa da yazık etmemek gerek diye düşünüyorum. böyle bir his içinde yoksa yoktur. 'Kucağıma alayım da elbet fikrim değişir' gibi büyük bir kumar oynayacağınıza, kendinizden emin olana kadar beklemek en mantıklısı... (işin özü bi kızım olsun çok çok isterim ama besle büyüt ergenliğinden itibaren sana karşı çıkmaya, seni beğenmemeye başlasın.. biraz özgürlük için başka şehirde okumak istesin, sevgilileriyle buluşup sana yalanlar söylesin, çoğu zaman seni ayakta uyutsun... Bunları düşününce de olmaz olsun diyorum..21 yaşındayım, bazen yakın çevremdeki gençlerin anneleri olduğumu hayal ediyorum da düşüncesi bile korkunç...) Önceki

anneliği anlamak buna bağlıysa poposunu silip bez de bağlarım sorun değil. fedakarım ne de olsa LadyKaka tutmayın küçük

Karşılıklı anlaşma varsa hiç problem değil. Ancak insanların yaşlarına bağlı olarak görüşlerinin yıllar içerisinde değiştiğini de unutmamak lazım. Yaşı 25 iken istemiyorum diyen kadın yada adam yaş 35 e geldiğinde deliler gibi çocuk diyebilir. İş bu seferde ya karşının isteğine saygı duymaktan yada o evliliği sonlandırmaktan geçiyor. Ben asla çocuk istemeyen biriyle olmazdım yada önce isterken sonra vazgeçen biriyle. Aşkından ölsem bile devam etmezdim. Çünkü bana göre şu dünyadaki hiçbir karşı cins aşkı, evlat aşkından üstün olamaz.

Allahım şu kk da ilk kez benim gibi çocuk istemeyen birini görüyorum Ben de senin gibiyim, çocuk bakacak özveriyi kendimde görmüyorum, yaşım gelmiş olmasına rağmen hala çok erken olduğunu hissediyorum (29 yaş)... Ben de bütün kadınlar çocuk istiyor bende mi bir problem var diyordum, neyse benim gibi biri daha varmış Herkes bebek baskısı yapıyor, ben daha çocuğum diye geçiştiriyorum Allahtan minyon tipliyim de bu sözüm millete çok batmıyor Vallaha Allah yardımcın olsun. Ben korunuyorum, korunduğu halde hamile kalanlar olabiliyor. Öyle bir şey olursa doğururum ama özellikle çocuk yapacağımı hiç sanmıyorum Bir ara hamilelik belirtileri gösterdim ödüm koptu

anne olanlar desem bu sefer hobaaaaa anneler zan altında kalıyor olacak. neden alıntı yapmadığımı daha önce açıklamıştım? hala alıntı yapın diyorsunuz. hatta daha sonra açıklama yapıp, neye karşı olduğumu da yazmıştım? o kadarla da kalmayıp, siz şikayetçi olduğum insanlar arasındaysanız, şikayetçi olduğum şeyleri yazanlar arasındaysanız, üstünüze alınabilirsiniz de demiştim? kendim uydurmuyorum, yazılanlara bakarsanız, "söylendiğini iddia ettiklerim" in iddia değil, yazıldığını görürsünüz. filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Çocuğu olup da hiç bir zaman aile olamayanlar da var. Anne-baba- kardeş birbirine düşman olanlar var. Bunlara da aile diyemeyiz sanırım. derinss

Siz beni yanlıs anlamıssınız, ya da ben anlatamamısım. Ben böyle düsünüyorum demedim, her cocuk doguran anne olamıyor, evlat sahibi olmanın, sorumluluklarının bilincine varamıyor demek istedim. Bizzat birine hamilesin, annesin cocuk senin icin ne demek dedigim de bunları söyledigini yazdım. Dogurmayı evlenmenin bir geregi olarak görüyor demek istedim.

Konuyu ve yorumları baştan sona okudum. Bu yazdığınızdan sonra benim size tavsiyem, kesinlikle psikoloğa gidin. Yanlış anlamayın beni. Bebek istersiniz istemezsiniz o ayrı, bu tamamen sizin bileceğiniz bir mevzu. Ama görüyorum ki yaşadıklarınız her neyse sizin hayatınıza ket vurmaya kadar gitmiş. Bence bu duygulardan arınmalı, tamamen içinizi boşaltmalısınız. Eminim farklı konularda da geçmişiniz size engel oluyordur Kittyy K Carpe

Bu gün bu çocuk fikrine kötü bakanlar yarın Allaha bir evlat sahibi olmak için yalvarmaz umarım. Kadının en büyük tabiatı anaçlıktır. Hz. meryem bile bakire bir annedir. Neyse bütün kutsal ve güzel şeylerin bir bir yok olduğunu günümüzde bunları duymak şaşırtmıyor beni. Allah isteyene versin ne diyelim artık. Bende taze bir anne adayı olarak henüz kıpırdanışlarını bile duyamasamda harika bir duygu olduğunu söyleyebilirim. Aklıma birde şu geldi bizim bir tanıdık vardı kadın çocuk istemiyordu yaklaşık olarak 8 yıllık evlilerdi adam gitti başkasından 2 çocuk yaptı Sonra diğer kadında 2 çocuk yaptı şimdi 4 çocuklu mutlu mesut bir aileler 1Sen

çocuk hiç mi istemiyorsun, şimdi mi istemiyorsun? Prenses9130 Uçurum

sanırım kedinizin poposunudan silmiyorsunuz. eee o da sizin cocugunuz olmuş. filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Kimsenin kimseyi yargılamaya hakkı yok elbet. Bu bir tercih meselesidir. Yalnız şöyle bir durum var ki, bu iki kişilik bir tecih. Eşlerden biri fikrini değiştirdiği anda sorun haline geliyor. Sanırım eşiniz bir takım korkularınız olduğunu ve zamanla bunları aşabileceğinizi düşünmüş. Bende öyle düşünüyorum açıkçası. Annenizle ilişkinizin iyi olmaması zor bir durum ama olaya ters açıdan bakmayı deneyebilirsiniz. çocuğunuz olursa anneniz gibi olmamak için ne yapmayacağınızı biliyorsunuz. M

anladım canım :) merak ettim sadece.

ben kedimin kakalı kumunu temizliyordum o da sayılır . push ; S

Hazır değilsen hiç yapma canım :) Olan çocuklara oluyor sonradan karambela becegim ve

Bende sızın gıbı dusunenlerdendım. Suan 4 yasında oglum var keske daha once karar verseymısım dıyorum dunyaya gelınce kımse senın gıbı bakamaz dıye dusunemıyorsun kucagına aldıgın dakıkadan ıtıbaren nasıl sahıplenıyorsun bu dusunduklerının hıc bırı kalmıyor esınde ıstıyorsa hıc dusunme hersey cok guzel oluyor cekırdek aıle oluyorsun cok guzel bı duygu M

onla alakası yok bu degil bununla alakası yok neyle alakası var anlatda bilelim. parkon bence

bu yorumunuz çocuk sahibi olamayan insanlar için ne kadar kırıcı farkında mısınız. birbirini seven iki insan bir aile kurmaya yeterlidir kadesa

Boşver onlar hep ister Bende eşimde hiç istemiyoruz çocuk olumca ne oluyormuş merak edıyorum ama eski kafalı insanlar işte istiyolar Niye bu kadar takıyorsun ki senin elinde sonuçta Baktın başedemiyosun çocugum olmuyo de geç filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Gerçi sorunun muhatabı konu sahibi ama bir kaç cümle söylemek isterim bu konuda.. Sanıyorum esas çocuk istememe sebebi o sorumluluğu alamayacağına inanmak.. Çocuğunuz olduğu vakit bütün düzeniniz değişiyor.. Hayatınızın odak noktası çocuğunuz oluyor.. Bu bir gerçek.. Tabi bu demek değil ki sadece o var, artık başka birşeyin anlamı yok.. Muhakkak ki bir süre sonra tekrar bir düzen kuruluyor.. Ama o düzen kurulurken de hep çocuğunuz için en iyi olan neyse o ön planda oluyor.. Kendinizden öte tutuyorsunuz onu.. Ama bunu isteyerek, severek yapıyorsunuz.. Çocuk sevgisi asla ifade edilemez ancak yaşanır İnanılmaz bir duygu.. Ama bir kadın bu sorumluluğu almaya henüz kendini hazır hissetmiyorsa bu onu yetersiz bir kadın yapmaz tabi.. Her kadın aynı duygulara sahip olmalıdır diye bir kural yok.. Bakarsınız bugün en "istemem" diyen kadın zamanı gelince mükemmel bir anne oluvermiş S

Her konuda tartışma çıkarmayı başaran arkadaşlar görüyorum maşallah.. Sevgili konu sahibesi ; Bence de hazır değilseniz sırf birileri istiyor diye çocuk sahibi olmayın.. Önemli olan doğurmak değil ; bakmak, ilgilenmek, gelecek sunmaktır neticede.. Etrafta yeterince böyle sadece sıfatı 'anne' olan kimseler varken bir yavruya daha yazık etmeyin derim.. kadesa

hepsi bunu savunmadılar be canım, kadın çocuk doğurmak için dünyaya gelmiştir anlamına çıkan bi yorum oldu, nasıl istemezsin diyen oldu, her kadının içinde annelik duygusu vardır diye dolaylı yoldan kadınlık sorgulamasına girenler oldu annelik iyidir güzeldir ama bi tercihtir, bazıları istemez konu sahibini bilemem belki zamanla ister belki iyice soğur bu fikirden, düşünce yapısına göre ya eşi istiyo diye çocuk doğurur, ya ayrılırlar ya da ikisinin isteği bi noktada kesişir ve çocukları olur, bu senaryoların hepsi doğaldır, olasıdır olağanüstü anlamlar yüklememek lazım

biz çocuk sahibi olanlar çocuktan öncesini ve sonrasını bildiğimiz için çocuk sahibi olmak istemeyen arkadaşları anlayamıyoruz bence. hani anlatıyoruz ya annelik şöyle güzel, çocuk böyle güzel diye eminim bizi hayretler içerisinde okuyorlar. bende onların çocuk sahibi olmama isteklerini hayretle okuyorum :) bu şuna benziyor.. örneğin ben balık yemeyi sevmiyorum, istemiyorum ve hayatımda hiç balık yemedim.. ama annem sürekli balığın tadının çok güzel olduğundan, çok yararlı bir besin olduğundan bahsediyor.. e bu benim için birşey ifade eder mi? ben balık yemek ve tadına bakmak istemiyorum ki :) bir de anneliğin içgüdüsel olduğuna asla inanmıyorum ben. eğer öyle olsaydı çocuğunu doğurup çöpe atan, döve döve öldüren, vb.. anneler olmazdı! ayrıca biyolojik olarak çocuk sahibi olamamış ama evladına yüreğini açıp her türlü fedakarlığı yapan anneler de olmazdı.. annelik tamamen AŞK ile ilgili bir şey... bir çift göze, minik bir ele aşık olmak ve bunu ömür boyu sürdürmek gerçekten çok zor... büyük sorumluluk.. . push ; M

Allahın biz kadınlara armağan ettiği en güzel en eşsiz en olağan üstü hatta tarifi bile zor olan ANNELİK duygusu seni korkutmasın hayat o kadar kısa ve okadar hızlı geçiyorki zamanı ve hayatı erteleme eger günün birinde olacaksa zaten yarına erteleme zaman şimdiki zamandır. yaşı küçük olupta yanında koca çocukları olanları gördüğümde neden çocuk meselesini kariyerim için erteledim diye kendime kızdım hatta şimdi kariyeri felan bir köşede bırakıp minik melegimi ve aslan parçamın gelişimine katkıda bulunmaya adadım kendimi anlatamam onlar okadar masum okadar eğlenceli okadar tatlıki keşke daha evvel yapsaydım diyorum filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

ama oldumu bu şimdi, insanı heveslendiriyosunuz valla yapcam ben de bi tane eylul166

Çocuk sahibi olmak istemediğinizi zira çocukları sevmediğinizi ve seslerine bile tahammül edemediğinizi vurguladığınız mesajlarınızla, kafam karışıyor aslında, inşallah benim içimede annelik duygusu nasip olur diyen mesajlarınız hemen hemen eşit sayıda. Konuya yorum yaparken çok net bir şekilde çocuk istemeyen ve sevmeyen kişiler gibi kararlı değilsiniz. Tıpkı anneliğin mükemmelliğini anlatanlar gibi istekli olmadığınız gibi. Farkında olmadığınız bir şekilde ; Ortadasınız. Bu sebeble biz anneler size anneliğin güzel yanlarını, aslında kısıtlanan özgürlüklerin ters orantısında nice güzel şeyler barındırdığını anlatabiliriz ; Ve anne olmayı aklından geçirmeyen arkadaşlarda size ''deli misin hiç düşünme, anne olmak zorunda değilsin, bu dünyaya çocuk doğurmak saçmalık, kendini heba etmeye ne gerek var gibi telkinlerde bulunabilirler. Evet ben bir anneyim, kendi çevrem sınırlarında bundan da anne olur mu denilecek kadar kafamın dikine, özgür, asi;bir kadar tembel uykuya düşkün ve bunlardan çok daha fazlada tahammülsüz biri olarak hemde. Benim annelik sürecimde, o dakka itibarıyla yukarıda saydıklarımın hepsi fos çıktı. Oğluma dolayısıyla annelik duyguma söz geçiremedi bu liste. Bu gidişat bende böyle oldu ama ya olmasaydı;hala aynı tas aynı hamam gitseydi herşey. Herkes hemfikirdir ki;doğmuş olan çocuğa ilgisiz bir çocukluk sunulmuş olacaktı ve sorunlu bir gelecek. İşte sanırım birilerinin anne olmaya, birilerininde olmamayı istemeye hakkı vardır ama kimse doğurduğu çocuğa bu ilgisizliği ve sorunlu bir kişiliği verme, yaşatma hakkına sahip değildir. İşte bunu iyi düşünmek gerekir. Siz evlenmeden eşinizle bunu konuşup ortak bir karar almışsınız;zaman zaman hepimiz aldığımız büyük kararlardan pişman olabiliriz. Eşiniz bu pişmanlığı yaşıyorsa onu seven biri olarak bunu en iyi siz anlarsınız ama eğer o da sadece etrafındakilerin baskısı ile ''baba'' olma fikrine kapıldıysa o zaman bu deneme yanılmaya gidilecek bir durum değildir. Siz istemediğinizden eminsiz ve o da istemiyorsa hele bir yapalım belki severiz denilecek kadar basit bir mevzu değil çocuk sahibi olmak. O yüzdende ben bir deneyin demeyeceğim. Bir düşünün diyeceğim sadece. Tekrar, tekrar tekrar düşünün. Zira deneyin denilmeyecek kadar basit olmayan bu mevzu ; yapmayın olsun bitsin denilecek kadar da kestirilip atılamaz.

benim çocuğum yok, istemiyorum da zaten. çocuk doğursam mı, çocuk nasıldır acaba diye soran hiç bir arkadaşıma ben yorum yapmıyorum, doğurma demiyorum asla. ama her nedense, çocuğu olanlar bu kadar saygılı ve sınırlarını bilecek şekilde davranmıyorlar. biri nasıl istemezsin der, biri doğur der, biri sanki bu bir hastalıkmış gibi geçer ilerde der. n'oluyoruz ya Önceki

Arkadaşlar, konu sahibi eşini bu durumdan mahrum bırakıyor fln diyorsunuz ama konuyu iyi okursanız zaten öncesinde böyle bir anlaşma yapmışlar. Herkesin kendi tercihi bu. Ayrıca ben de konu sahibi ile aynı düşüncedeyim- Allah'ın gücüne gitmesin ama hayatımda çocuk istemiyorum. Kendimi hazır görmüyorum. Çocugun gerekliklerini yerine getireceğime inanmıyorum. Şimdi böyle bir düşünce içinde bana gelip kadın anaçtır, doğurmak için vardır deseler- herkes kendi işine baksın derim. Sonuçta doğurunca o çocuga kim bakacak, kendisi.

konu nerelere gelmi$ :) e$inizi baba olma isteginden caydirmaniz çok zoorr etrafinda surekli çocuk sesleri, çocugunu bagrina basan hoplatan ziplatan babalar gordukçe aklindan çiikmaz bu konu e$im bana baba olmk istemiyorum dese ayrilabilirdim herhalde, annelik benim için herseyden once geliyor anne olmadan once buna yakindim ama anne olunca tamamen bu durumdayim e$inizle sadece çocuksuz aylelerle goru$un diycem ama kv gorumce vs hayatinizdan çikarmak olmaz herhalde hip Uptown

çok doğru... bu yorumları beğendim... esc_ kaan'ım canım

İnşallah eşinizle bir şekilde anlaşırsınız.. Çünkü çocuk isteği öyle zorla olacak bir şey değil.. İnsanın içinden gelmiyorsa zorlamanın anlamı yok... Allah gerçekten çok isteyenlere nasib eder inşallah... T

Kadında erkekte öncelikle insan olmakla mükellef bana göre. Ana - baba olmak doğurmakla değil yürekle olur. Çöpe, tuvalete bebek atan vicdansızlar var malesef. Hayvanlarda doğuruyor ve çoğu insan görünümlü mahlukattan daha çok sahip yavrusuna. Eşinizle konuşup uzlaştıysanız hakkınızda hayırlısı olsun. Kendinize güvenemiyorsanız ve yürekten istemiyorsanız çocuk yapmamanız daha doğru bir tercih. Son olarak; KK deki tüm anneler: Allah evlatlarımıza sağlıklı ve hayırlı bir ömür versin. Evlat sahibi olmak isteyenlere tez zamanda yavrularını kucaklarına almayı nasip etsin. Mübarek cuma içimden geldi. Allah dualarımızı kabul etsin. Amin.

Artık bugün karar vericem son kez eşimle konuşucam eğer gözlerinde çocuk aşkını görürsem bu fikri düşünmeye başlayacağım belki hemen olucak birşey değil ama bakıcaz TEKPRENSES Kun fe

bir çocuk sahibi olmak çok ciddi bir karardır gerçekten istemiyorsanız ve emin değilseniz yapmamanız en mantıklısı bence, eşinizle anlaşmışsınız bence eşinizle açık açık konuşun gerçekten isteyip stemediğine karar versin ve sizi böyle zor bir durumda bırakmasın. Kadınların dünyaya çoğalmak maksatlı geldiklerine inanmıyorum bir birey olarak kadın topluma sadece çocuk doğurarak faydalı olmaz birçok meziyetleri vardır eğer kendinizi sadece ve sadece anneliğinizle tanımlıyorsanız bu sizin seçiminizdir fakat bu yolu seçmeyenleri küçük görüp aaa sen bilmiyorsun tadınca anlarsın daha muhteşem bir duygu yok demek bence biraz küstahlıktır, her insanın mutluluğu aynı şekilde olacak diye bir şart yok herkes seçimleriyle mutlu olabilir bütün yolların sonunda bir cennet çıkabilir bu kadar sabit fikirli olmayın kadesa

çok dogru bir tespit. konu sahibi arkadaş anne olmayı istememenizi hala şaşkınlıkla izlemekteyim bence bu cok büyük bir travma eğer hiç anne olmak istemiyorsanız tabi. azıcık bir kırıntı bile varsa anne olmaya dair bence sorun yok. annelik öyle doğuştan bildiğimiz birşey değilki zaten cocuk sahibi olunca anlaşılan bi, rşey yaşamadan bilinmezki nerden bileceksiniz sevginizi verip veremeyeceğinizi ki. ama ahanda şuraya yazıyorum siz doğuracaksınız hemde bal gibi:) . push ; S

Kaç senelik evlisin? Yaşın kaç? Çalışıyor musun? Eviniz kendinizin mi? vb. unsurlara göre eşinin haklı veya haksız olduğunu söyleyebilirim. Ama her sağlıklı erkek, evliliğinin bir noktasında çocuk sahibi olmak ister. Sen hiç mi çocuk sahibi olmak istemiyorsun? Yoksa şu an hazır olmadığın için mi? Rabbim hayırlısını versin inşallah, sonuçta çocuk sahibi olmak, anne olmak en kutsal meziyetlerden biri bana göre. Bende bir gün anne olmak istiyorum elbette, fakat senin dediğin gibi ŞU AN anne olmak bana çok uzak... İnşallah vakitli, sağlıklı, güzel evlatlar nasib eder Rabbim... Hakkında hayırlısı olsun... Önceki

Çocuk sahibi olmak istememenin neresi garip ben de anlamadım, yukarıda da bir arkadaş yazmış, evlenmenin amacı üremek değil ki. Bir de şu var, konu sahibini tenzih ederim, insanlar doğuruyor ediyor da gerisini getiremiyor bazen. Doğan çocuğun rızkını Allah verir, ama terbiyesini, ahlakını, dini bilgisini de ailesi özellikle de annesi verir. Bu yükün kaldıramayacak olan birinin çocuk sahibi olmak istememesini anlarım. Ben de bazı konularda kendimi hazırlayıp o şekilde anne olmak isterim. Ki benim çocuğumun adı bile 20 yaşımdan beridir hazır, en çok istediğim şeylerden biridir anne olmak. Ama çocuğumu hayırlı, ahlaklı bir insan olarak yetiştiremeyeceksem de anne olmak istemem. İnsan yetiştiriyorsunuz, o her zaman agu gugu yapılacak bebek olarak kalmıyor. S

ben hep sunu yazdım allah onların yardımcısı olsun ve kimseyi bununla sınamasın dedim. yazdıklarımın sadece 1 kısmını alıp yorumlamak ne kadar kolay. S

Henüz düşünmüyorum deseydiniz sizi anlardım zamanı gelınce ıstedınız zamanda olması sızın kararınızdr bunu anlaayabılıırım ama su bır gercekkı esınız kabul ettı demısısnız kabul etmesı demek ıstememesı anlamına gelmıyor zamanla bırlıkte ısteyebılecegınızı dusunmus olabılır yanı sız bu konuda nasıl boyle kesın konusmussanız karsınızdakınınde oyle olması gerekırdı sadece sız ıstemedıgınız ııcın kabul etmesı bıle yeterlı ve mantıklı gelmıoyr bana esınız aılesınınde baskısında kalıcak zmanla kendısıde ısteyecek vee hayatınızda bu durum hep gundemde olacak ılerde belkı artık bunalıp ıstesenızde olmadıgında mutlu olmayacaksınız garıp bır durum sızı anlamaya calsııyromm ama anlayamıyrmm en azından bence tam sıızın gıbı dusunen bııryle evlenmelıydınız dıye dusunmuyorum aıleler baskı yapıcak ustunuze gelıcek bu sorun smdı kapansada hıc tam kapanmıcak eylul166

konu amacını aştı, anneliğin ne kadar kutsal olduğuna geldi, elbette çok kutsal çok güzel bir duygu, fakat onu içinde hissetmeyen kişiler olabilir, anlamak zor tabi anne olana ama var böyle kişiler konu sahibi gibi, saygı duymak lazım, çocuk sevmeyebilir, rahatını bozmak istemeyebilir, kusmuk, kaka temizlemek işine gelmeyebilir, sonrasında onun eğitimi, geleceği konusunda endişeleri olabilir, maddi veya manevi olarak destek olamayacağını düşünebilir, bir çok insan bunları düşünmeden çocuk sahibi oluyor ve sızlanmaya başlıyor, çocuk sahibi olmayı bu çerçeveden değerlendiren pek yok gibi, genel olarak çevre isteği, eltiyi kıskanma, kayınvalide dırdırı gibi sebepten çocuk yapan çok toplumda tam olarak iyi bir ebeveyn olacağına inanılıyorsa ve bu istek içlerinde varsa tabiki dünyanın en güzel şeyi M

Cümlesi cümlesine aynıyız bnm gibi olanları görmek mutlu ediyor anormal olan ben değilim demek ki. filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Konu sahibinin konusunu sabote etmek istemiyorum, zaten birbirimizi anlamıyoruz. Siz kendi pencerenizden sürekli bir genelleme halinde ''çocuk sabibi olanlar''diye konuşuyorsunuz ve bende bundan rahatsız oluyorum. Sizden ricam en azından bu suçlamaları yaparken alıntı yapmıyorsanızda ''çocuk sahibi olanların bazıları'' diyebilirsiniz. Çünkü ben ve bir çok kişi burda sizin söylendiğini iddia ettiğiniz cümleleri sarfetmedik. M

yorumları tırnak içinde veremiyorum ama doğuran kadın üretkenliğini hissediyo falan gibi bi yorum daha vardı, bu bence çok sağlıksız bi düşünce, Allah aşkına bi kadın sadece doğurduğu içinmi üretkendir, ben de çocuk için deli olan bi insanım ama kendimi atomu parçalamış gibi falan hissetmem yani M

kendi teyzemden örnek vericem, teyzemin boy boy 3 çocuğu var ilk bebeğini de kaybetti yani 4 kez rahmine can düştü, evlat acısınıda tattı yani, ama sabah 11den önce uyanmaz çocuklar aç bilaç uyansın diye beklerler artık öğrenmişler kapıyı açıp yan apartmana anneannemlere gidiyolarmış, ya biri alsa gitse çocukları? anlatıyoruz söylüyoruz ama değişen bişey yok kendi kendilerine büyüyolar, genç kızkende hatırlıyorum saatlerce saçlarını yapardı keyfine düşkündü anne oluncada değişmedi hala keyfine düşkün nur falan inmedi, iyi bi kadın ama iyi bi anne değil parkon bence

Yargılamanızı anlayabiliyorum ama benim derdim hiç bir zaman yok zaman ayıramam zevkimden vazgeçemem konusu değil bakarım her türlü bakarım ama sevgi verememekten korkuyorum nedeninide aslında söylemek istemiyorum tam olarak saçma gelebilir ama ben hayatım boyunca hep yanlızdım en kıskandığım şey annesiyle arkadaş olan kızlardı ama bnm en nefret ettim kişi hayatım boyunca annnemdi demeyin bir kız annesinden nefret eder mi diye. Annemle ben hiç birşeyimi paylaşamadım evlenirken ona bile sormadım ve ne yazıkki ben onun kzııyım ve çok benziyorum ona bende onun gibi olmaktan korkuyorum ben bunları eşime hüngür hüngür ağlayarak anlattım oda hiç bir şey senden önemli değil dedi ve sanırım benim zamanla fikrimi değiştireğimi düşündü bekarkan ailesiyle alakası olmayan adam ailesinin dediklerini takmaya başladı beni de sinirlendiren bu oldu fikrimi burda paylaşmak istedm hepinizi iyi yada kötü yorumları için teşekkür edeceğim eylul166

siz yapınca onlarmı bakcakmış allah allah Neden bukadar istiyorlar Sizin ne istediğiniz daha önemli sallamayın onları.

Kendinizi hazır hissetmiyorsanız, yaşınız kaç olursa olsun kesinlikle başkaları istiyor diye çocuk yapmayın. Annelik zor buna hazır olmadan anne olmak daha da zor bir hale sokar sizi. En iyisi, konusunu açanlara hakkettikleri şekilde cevabını vermek olur. fatal Ayrica o sabreden Dervisi de hic samimi

bakın, "anne olmak zorundasın, doğurmak zorundasın, nasıl istemezsin, kadınsan doğuracaksın.." vs şeklinde yorum yazdıysanız, üstünüze alınabilirsiniz. benim şikayetçi olduğum illallah dediğim o tip insanlar. S

konu sahibi arkadaşım annelik uzak geliyor size, annenizden dolayı. diğer herşey bahane belkide. bak canım. biz 3 kardeşiz en küçükleri benim. annem bir gün olsun saçımı bile okşamadı öpmedi beni. canım kızım falan, nasılsın bir derdin var mı evliliğinden kocandan yana yok sormadı. düşün nikahıma bile gelmedi işi varmış balık burcuyum sevilmeyi çok severim bir tatlı gülüş ömre bedeldir. annem yapmadı bunu. abimin sevdiği yemekleri yedik biz söyleyice yapmazdı, ablamla biz de abime söyleyip anneme öyle yaptırırdık. abim benden 1 sene önce evlendi gitti tarla sattı olduğu gibi verdi eline parayı. benim düğün zamanı gelince 5 kuruş para çıkartmadı. abime gittim benim sorunum değil dedi. herşeyimi kendim yaptım nasıl ezildim nasıl üzüldüm anlatamam. aradan 9 yıl geçti.2 çocucum var hiç düşünmedim nasıl anne olurum diye. çünkü ANNEMgibi olmamak benim amacım. oğlumun beslenmesine kalem kutusuna küçük mektuplar sıkıştırıyorum nasıl sevdğimi anlatıyorum ona.7 yaşına geldi büyük oğlum. ilk tırnakları ilk kesilen saçları ilk parmağı kesildiğinde sardığım yara bandı, ilk karaladığı kağıtlar, ilk gittiğimiz sinema tiyatro biletleri, hatta ve hatta onun geleceğini öğrendiğim gebelik testi vs. bunun gibi ona ait özel ne varsa saklıyorum her doğum gününde bir gazete alıp saklamak ta var birde. bunların aynılarını 2 yaşındaki oğluma da yapıyorum. hayır deli falan değilim anneyim sadece. yıllar sonra karşıma alıp çocuklarımı onların nasıl büyüdüğünü nasıl değer verdiğimi göstermek benim için ne kadar ÖNEMLİ olduklarını anlatmak için bu çabam. evet ben ne babamdan ne annemdem sevgi görmedim ne çocukken ne de şimdi en son dayağını 19 yaşımda yedim babamdan. eşim için. doğru insanla evliyim, sevgiyi ve bilmediğim görmediğim insani birçok duyguyu o öğretti bana. sevdi beni, ben değerliydim milat oldu bu. dedim ki ben asla annem babam gibi biri olmayacağım çocuklarım olacak yaşamadığım tatmadığım ne varsa onlarla yaşayacağım. sev arkadaşım hayatı sev kendini sev. anneni boşver sen kendi yaşamına bak. ben herkesin bu hayatta bir sınavdan geçtiğine inanırım. kimi paradan kimi sağlıktan kimi eşten kimi kv den kimi de anne babadan. sonuçta bizim elimizde değl onları seçmek ama senin elinde çocuklarına nasıl örnek anne baba olmak onları sevgi ve şefkatle büyütüp büyütmemek. kararına sonsuz saygım var anne olmak ya da olmamak tercih meselesi. ben anne olmayı yıllardır içimde bastırdığım beklediğim hasretini çektiğim annemden yana olan duygularımı yaşamak için anne olmayı seçtim. S

şevkat ve fedakarlık konusunda çelişkiye düştüğünü düşünüyorum öyle olsaydı bir insanı sevip evlenemezdi. S

Benim arkadaşım çocuk dendiği an cinnet geçiren biri, gerçek manada yani bu. Asla ama asla tahammülü yok. Çocuklu olan insanlarla görüşmüyor bile. Bir çok kez dedim, büyük konuşma, Allah bi hastalık verir tek tedavisi çocuk doğurman olur. Ne kv ne kp ne görümce ne başka akraba kalmadı kıyameti koparmadığı. Kocasına da ağzını açtırmıyor, eşe dosta da.. Yani uygun bir dille nasıl anlatılır bilemiyorum ama o resmen çığlık kıyamet kavga gürültü milletle dalaşıyor. as25

Benim sana önerim, acele etme ve bekle.. Eğer kendini hazır hissedersen anne olursun.. Eğer hissetmezsen.. olmaman en doğrusu zaten.. Zorla olmaz.. Benim de burcum kova.. Biz biraz özgürlüğümüze düşkünüz sanırım Bende 3 yıl sonra çocuk sahibi olmaya karar verdim.. Bizler burada yorum yaptık hepsi bu.. Hayat senin.. Karar senin.. Bize.. herkese.. ancak saygı duymak düşer.. Rahat ol.. Baskı kadar kötü şey yok dünyada.. M

anne olan arkadaşlar ne güzel övüyorsunuz bende imreniyorum ama sadece imreniyorum göze alamıyorum şimdi anne olunca bu duyguların gider diyorsuunz ama ben nasıl riske atıp anne olunca annelik havasına girip doğurayım. Bazen diyorum elimden geldiğinde çabuk hamile kalıp kurtulayım bu dertten bazende asla olmaz diyorum sanırım kafam karışık

ama arkadaş şevkatle merhametle fedakarlıkla ilgili olmadıgını söylüyor bende neyle ilgili oldugunu merak ediyorum. bi açıklayaydı iyiydi. yani bu tarz sorunlar yok daha önce hamile kalmayıda istemiş üstelik. cocuga hazır olmadıgı için istememk ayrı hiç istememk ayrı burda öyle bir hava varki sanki hiç istemiyor. Amy lee

aslinda bosuna bu kadar tartisiliyor bana kalirsa... bastan boyle bir anlasma yapildiysa kocasinin yan cizmemesi gerek, baskalarini ilgilendirmez bu kararlari... ama ama amaa hepimiz insaniz zamanla dusuncelerimiz isteklerimiz degisiyor vs vs... bi arkadas mesela 35 yasina kadar istemiyormus cocuk mocuk, sonra o yaslarda icine birseyler dusmus ve suan 2 cocugu var Kittyy K Carpe

:13: Cudana'm bilmez misin aynen yukarıda Cadıkedi'nin yazdıkları gibi düşünen bir insandım. Ama şimdi anneliğimi de bilirsin sen di mi? Sana da bana da maşallah...

Bu kadar sert olmana gerek yok kimseyi zorla konuya sokup okuyun yorum yapın demiyorum sorumluluk alamamakla alakası yok baştan beri manevi olarak sevgi veremekten korktuğumu belirttim ayrıca nasıl başlık açacağımıda sana soracak değilim.

3 yıllık evliyiz 27 yaşım eşim 30 şuan çalışmıyorum ama başlayacağım yakın zamanda eşimin ailesinin evi kira vermiyorz ama Amy lee

umarım beni biraz olsun anlayanlar olmuştur çünkü kimseyle paylaşamıyorum duygularımı annemle zaten aram yok arkadaşlarımda yok burda ben bencillik yapmamak için denedim korunmayı falanda bıraktım ama 2 gün geçikince nasıl korktum anlatamam yapamadım o an heyecan yaşayamadım eşime de çocuk konusunda biraz daha güvensem belki doğururum ama oda sevmiyorum acaba k. v mi arayıp konuşsam mı oğlunuda beni üzüyorsun desem mi biraz sussa bende bu sürede biraz gözlem yapsam hazır olmaya çalışsam zor ama... M

arkadaşlar bu konu malesef bazı algılama sorunu olan arkadaşlar yüzünden cok değişik yerlere gidiyor. burası dforum adı üstünde herkes düşüncesini önerisi yazar. bende kimsewye hakaret etmedim kimseyi aşağılamadım. anne olanlar beni anlıyorlar onu cok iyi biliyorum çünkü sadece yaşayan biliyor anneliği. malesef bir konuyu tartışma yetisine bile sahip değiliz toplum olarak. konuyu açan arkadaş tekrar söylüyorum bu senin kararın kimseyi karıştırma eşinle arana. ben sadece kendi hayatıma dayanarak önerilerde bulşundum ama hep tersten gösterildi. ne kaldı cocuk sahibi olamayanları yermişim ben bir hemşireyim aynı zamanda psikoloji eğitimi aldım ben ne cocuk sahibi olamayanlar görüp onlarla ağladım tabi kimse kimsenin hayatını bilemez. ne kaldı tecavüze ugrasaydım da cocuk sahibi olmak istermiydinim ne yani hep olumsuzmu bakarsınız böyle. simdi kazara hamile kalsanız bu çocugu ne yaparsınız acaba diye düşünmeye başladım şimdiden. allah yardımcınız olsun. kimseyi kırdığımı düşünmüyorum. ama gerçekten haketmediğim şekilde yargılandığımı düşünüyorum. ben artık yazmıyorum bu konuya sanki sabote ediyormuşum gibi izlenim veriliyor. kendi düşüncelerimi yazdım oysaki sadece anne olanların bileceği düşüncelerimi. rabbim kimseyi anne olma duygusundan yoksun bırakmasın diyorum son olarak zaten tüm söylemek istediğim bu cümlede gizli. kadesa

Dediğim gibi, gözümden kaçmış olmalı.. Fakat bu da o insanın düşüncesi.. İsteyen katılır, isteyen katılmaz.. Konu sahibinin "anne olanlar yazmasın" diye bir şartı yoktu.. Herkes şahsi düşüncesini yazıyor sonuçta.. Bu arada söylemeden geçemeyeceğim... Anne olmak dünyadaki hiçbir duyguya benzemiyor.. Hani demişsin ya "atomu parçalamış gibi hissetmem".. İnan bana hissediyorsun Asla anlatılamaz bir duygu.. Ne desem yetersiz kalır. Ama lütfen bunu da konu sahibini etkilemek için yazdığımı sanmayın.. Her görüşe saygım var benim.. Sadece kendi hislerimi paylaştım, hepsi bu MaRaL_

bence kendinizi hazır hissetmeden çocuk sahibi olayın. başkalarının sesi kısılsın diye çocuk sahibi olunmaz. hem cocugunuz olsa bu seferde buna kardeş lazım yapin beraber büyüsünler ilerde rahat edersin derler. yani her türlü konuşmaya devam ederler. eşinizede henüz hazır olmadığınızı, hazır olunca zaten kendinizın çocuk isteyeceğini soyleseniz yeterlidir bence.

deren arkadaşım tam yorum yazayım dedim bi ton sayfa olmuş ben ilk ve son sayfayı okudum senin yazdıklarını okuduktan sonra yorum yapmama gerek kalmadı arkadaşım rabbim hakkında hayırlısını versin inşallah çok güzel anlatmışsın çok güzel yazmışsın.. bi kızım var adı rana 4,5 aylık kazara oldu ama iyi ki oldu eşim istemiyodu 3 yıl yapmayacaktık gezecektik birlikte ama evlendikten 6 ay sonra hamile kaldım ve kimse sevinmedi hamile kaldığıma erken diye( çok üzülmüştüm ama şimdi herkes bayılıyo kızıma evimin neşesi 26 yaşındayım rabbim nasip ederse bi tane daha yapacağım çünkü ben 3 kardeşim ve kardeşin ne demek olduğunu kızımın da anlamasını bilmesini istiyorum... çocuk yapmak istemiyorum diyen arkadaş.. bu dünyaya geliş amaçlarımızdan biri de salih evlat yetiştirmek.. anne olmak gibisi var mı ya... ve eşinin hakkına girme.. böyle yazdığım için de kusura bakma Önceki

bence kendini bu muhteşem duygudan mahrum etme. bende senin gibi düşünüyordum ama anne olduktan sonrakadınlığın anlamını daha ii anladım onu emzirmek, koklamak, uyurken izlemek, öpmek, sana sarılması ne kariyer ne aşk hiiiçbir duyguya benzemiyor. umarım fikriniz değişir. başta kendiniz olmak üzere eşinizin elinden babalık sevgisini aileelrinizden ise torun sevgisini almayın mahrum bırakmayın.. banada kızmayın fikrimi belirttim:)

her kadında içgüdüsel olarak annelik/anne olma isteği olduğu nereden çıkmış ki? bu psikolojik şartlanma. kadının hayattaki en önemli işlevi doğurmak öyle mi... dünyaya gelen bir kız çocuğunun hayattaki en önemli işi/işlevi çocuk doğurmak? ... yapabileceği en en en mükemmel şey çocuk doğurmak? kusura bakmayın da çocuk doğurmak kutsal değil, sadece herkesin çocuğu ''kendisine'' kutsal ve kıymetli. bir sürü kadın çocuk doğuyor işte, kadın ve erkeğin ilişkiye girmesi ile oluşan/gelişen/doğan bir canlı bu. özel bir durum değil. siz de ben de öyle doğduk ne oldu yani, milyar tane insan var dünyada. anne olunca daha şefkatli, fedakar da olunmaz bence. insan şefkatli ise şefkatlidir zaten, fedakarsa fedakardır. öyle olmasa, çocuğuna eziyet edenler de olmazdı herkesin anneliği bir mi? annelerin hepsi aynı mı sanki? her anneye aynı çeşit bir nur mu iniyor? yooo, o kadının karakteri nasılsa anneliği de öyle oluyor işte. sizin çocuğunuz size kutsal sadece, diğer annenin çocuğu o'na kıymetli, hepsi bu. kadın kadındır, doğurmak bir insanı bir üst seviyeye taşımaz. sadece kendi içinde büyüttüğü canlıya olan hisleri doğal olarak yoğundur ve böylece onu çok benimser. temel nedeni de egodur aslında biraz da, zira ona muhtaç bir canlı çıkar birden ortaya. hiç düşündünüz mü niye yetişkin kedi/köpek yerine yavru kedi/köpekleri severiz, eve almak isteriz? çünkü onlar muhtaç haldedir, biz de onlara bakıp besleyerek kendimizi güçlü hissederiz. benim fikirlerim bunlar. çocuk yapmak istiyor muyum? 30'uma geldiğimde belki 1 tane olabilir. o yaşımdaki hayat şartlarıma bağlı. bir insanı çok iyi/saygın yetiştirebilecek şartlarım olursa, güzel bir insan yetiştirmek isterim. doğurmasam da olur, önemli olan o değil zaten..

neyseki arkadaşların cocuk istememesi tamamen manevi nedenlerden kaynaklanıyor. haa bazıları hiç cocuk istemiyor o ayrı onu hala çözebilmiş değilim travma olarak nitelendiriyorum cocukluktan kalma bir travma bence asla cocuk görmek istememek cocukları sevmemek vs.. benim tanıdıgım oram buram sarkar diye cocuk yapmayan, kazara cocuk olunca gögsüm sarkmasın diye bebeğini anne sütünden mahrum edenler, eşim ben anne olunca beni begenmez diyen psikopatlar var. aman allahım sen esirge.. halimize şükür yani S

bence her kadın anneliği tatmalı çok güzel bir duygu. sende eğer ilerde çocuk sahibi olursan burda bayanların ne anlatmak istediğini anlarsın. konuna gelince belli ki eşin fikrini değiştirmiş artık baba olmak istiyor bundan dolayı ilerde daha büyük sıkıntılar yaşayabilirsiniz. bence eşinle konuşup ortak bir karar almalısınızama çocuk fikrine soğuk bakma kendini hazır hissettiğinde neden olmasın ki

Ben konu sahibinin beni anladığına eminim.. Ben de onu anlıyorum... Sizin rahatsız olmanızı gerektirecek bir durum yok ortada.. Sizin çocuk sahibi olmayı istememeniz en doğal hakkınız.. Saygı duyarım.. Fakat hakaret içeren sözler kullanmanız hoş olmuyor.. Zira ben size kullanmadım Önceki

Aynen öyle canım 3 yıl oldu çok fazla da olmadı eşimde aslında istemiyordu hep ailesi yüzünden aklına geldi sürekli evde küçük bir çocuk olsa neşemiz yerine gelir gibi imalarda buluyor benid üzüyor bu eşimi seviyorum bu yüzden de tartışmak istemiyorum birde ablası şimdi 3. ye hamile sürekli onu örnek falan gösteriyorlar can sıkıcı yani fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

Şu ettiğiniz lafa bakın Ne alakası var Allah aşkına, çocuk sahibi olamayanlar ne oluyor? Onları ne kadar kırdığınızın farkındamısınız. Bir özür borcunuz var!

evet denemiştim ama hamile olduğumu zannedince çok korkumuştum o konudada yazmış olmam lazım.. S

burcun nedir canım? Önceki

eşinizle henüz hazır olmadığınızı yeniden konuşup, zamana bırakın bence. bu konuyu kapatın. siz de kendinizi hazır hissetmeden böyle bir yola girmeyin derim. yalnız eşinizin ailesinin bu denli özelinize karışmasına izin vermemeniz lazım. eşiniz bir şekilde onlarla uygun bir dille konuşup, sizin üstüne gelmemelerini sağlamalı. filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Bence tartışmanın bir anlamı yok bu konuyu. Herkesin düşüncesi kendinedir, siz kendi görüşlerinizi yazıyorsunuz bizler de. Ayrılan nokta şurası, siz kadın analık için doğmuştur derseniz, bu sanki kadının bir göreviymiş gibi anlaşılıyor. Kadın dünyaya ana olmak için gelmiştir, anne olmak istemiyorsa da kadın değildir gibi, garip bir yaklaşım çıkıyor. Elbette ANNE olma OLDUKÇA KUTSALDIR. Bunu zaten kimsenin inkar ettiği yok. Fakat Anne olmak istemeyen insana KADIN ANALIK İÇİN DOĞMUŞTUR derseniz de yanlış bence. Doğurmak kadının temel görevi değildir. Anne olmak istememesi de onu alçaltmaz. K

kadın analık için doğmuştur diye bi yorum okudum hayretler içinde kadın kadındır, ister anne olmayı seçer ister seçmez, erkeğe göre ya da kv'ye göre ne var, onlar ister 9 ay sonrada agucuk gugucuk yaparlar, kızcağız hazır değilim diyo, belki şu an istemiyodur belkide hiç istemez bunu dürüstçe söylemiş, akil olan anlar kimse istiyo diye çocuk doğurma canım, isteyen kendi kedi gibi doğursun dursun.

Hiç çocuk düşünmediğinizi söylüyorsunuz, bunu söylemeye hakkınız var mı tartışılır. Eşinizi bundan mahrum etme hakkınız yok eğer bir sağlık sorununuz yoksa. K. valideniz ya da çevrenizdekiler değil eşiniz önemli. Dolduruşa geldiğinden değil belkide gerçekten istediğinden aklı karışmıştır, olamaz mı? Üç yıl çocuk için ideal bir zaman. Eğer kendinize bu konuda güvenmiyorsanız eğitim alabilir, bir uzmandan destek alabilirsiniz. Evlilikte karşılıklı düşüncelerde uzlaşmak gerekiyor.

istiyorsan neden olmasın, dünyanın en tatlı duygusu bu, bide peşinde anne anne diyo geziyolar ya konu sahibi kızacak ama benim doğrum bu napim nevgul61 Hayat

Bende öyleyim ne yazık ki seslerine bile tahamül edemiyorum özellikle ağlamaya hemen ordan kaçmak istiyorum Ağlamasalar güzeller aslında M

Çok haklısın canım Öyle konular açılınca bende aynısını söylüyorum sonuçta oda bir anne, evlendik diye çocuğundan ayıracakmıyız onu. Valla ben bebeğimi şimdiden kıskanıyorum Evlendiğinde asla evliliğine müdahale etmem ama en az iki günde bir konuşmak isterim Yanımdada kocasıyla içli dışlı oturamaz ne yapayım bende böyleyim damadımda beni böyle kabul edecek peşin peşin söylicem Yanımda kızıma benden başka kimse yılışamaz filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Ben anlıyorum aslında biraz seni. Eşin veya ailesi istiyor diye biraz zorlamışsın kendini sonra yine soğumuşsun. Ben çocuk istemiyor sevmiyor değilim böyle çocuk delisi de değilim aslında. Benim kaygım hayatımızın değişmesi fikri, çok korkutuyor beni. Eşim, ben, bebek.. Elbette çok mutlu olacağım anne olunca ama korkularımı hiç yenemiyorum. Ona yeter miyim, becerebilir miyim vs korkularım yok. Benim korkularım düzenimizin büyümüzün bozulması belki de gereksizdir kaygılarımız mutluluğumuz kat ve kat artacaktır. Mükemmeliyetçi, kaygılı bir tipim çocuk bu yönümü zorlayacak gibime geliyor. Eşimde bana böyle bir itirafta bulundu, yeni biri girecek aramıza nasıl olur bilemiyorum, bana sevgin azalır mı dedi? Garip garip sorular :) Ruh dünyam anneliği nasıl karşılar tam bir bilinmez. Gerçi herkes için bilinmez ama çocuk yapıyorlar. Ailelere gelince ben oldukça sert davranıyorum. Kimsenin hazzı için kendi hayatıma dair karar alamam. O baskı yapıyor bu çocuk istiyor falan ne münasebet oldu ne zaman nasıl birlikte olacağımızı da onlara soralım.. A annesinintahinpekmezi sevdan bir ateş oldu

merhaba canım. yenı okudum konuyu senın sebplerını gayet net anladım ancak esının neden tuttrdugunu yanı gercekten baskı altındamıymıs merak ettm acıkcası. cunku benım esımde bebek ıstıo cocukluk hayılıymıste falan. ben bır kurtaj yasadım mecburen bebeımı aldrdım uzrınden 8 ay gectı ve sımdı bebek dıe oluorum ama ben ıstedıgım ıcın. gercekten bska bı duygu. oncelerı kabustu bebek haberlerı bebekler cocukları cok sewerım o ayrı ama cocugum olsun fıkrı delrtırdı benı. sormak ıstedıgım bısı daha var hıc baktınmı kk gebelık sayfalrına dogum oykulerıne falan nıyetım cocuk yap demek dııl ama belkı sende benım gıbı kendını bastırıosundur. neler hıssedebılıcegını bı test et dıe soledım. erken olabılır benım ıcınde erken aslına bakarsan ısım yenı oturuo ewlılıgım karakterım mesela cok kıskancımdır ben:) ama okudukca arastrdıkca ıcımde kendımı bastrdıgımı anladım oyuzden sanda soledım yanlıs anlama karısmak ıcın ay dogur kadın analık ıcın wardır gıbı seler solemıs olmak ıcın dııl. herkesın kendı secımlerı durusu wardr ve saygıyı hak eder kendımden bılıorum:)konuyu esınızle kapatmıssınz bıze artık laf dusmez ama gercekten bı ıcınızdekı duyguları test edın derım ben sonrasında bıgun eger bastrdıysanız baska sekılde karsınıza cıkmasın dıe:) umarım ısınıze karsmıs gıbı olmamısımdır. M

onun sebepleri ikimizin ortak birşeyi olsun istiyormuş birgün olurda ben onu bırakırsam yada bana birşey olursa benden birşeylerin onda kalmasını istiyormuş.. Çocukları olanlara özendiğini söyledi bende özenmekle olmaz çocuk doğurmakla olmaz bir düşün sorumluluklarını kaldırabilirmiyiz faln dedim oda bana hak verdi. Canım dediğim sayfalara baktım anneler bana kızmasın ama bana fazla abartı geldi ben oyle yogun duygular yaşancağını düşünmüyorum.. D dilory

evin en güzel süsü cocuktur bence.. Hiç cocuk ıstememek bana cok yabancı acıkcası cocuk olmayınca sabah yat aksam kalk ıstedıgın gıbı bır hayat dagıtan doken olmaz her daım duzenlı tertıplı olursun ama asla evın bı yuva sıcaklıgını almaz aydınlanmaz evın dısarı cocuksuz rahat cıkarsın ıcmeyede eglenmeyede arkadaslarınla ıstedıgınce ozgurce gıdebılırsın ama asla kucagında pamuk tenlı bır cocukla otobuse bınıp ona gordugun agacları evlerı ogretemezsın mesela canın cocuk sevmek ısterse cocugun varsa evde hazır cocugun vardır hep aynı cocuga yatırım yaparsın 2.5 yasında tüp bebekle oldu benım oglum dısarı cıkıp arabasını hazırlamak uzerını gıydırmek saatını takmak sacını jolemek ve onunla yolculuk yapmak benım en guzel en sevdıgım seydır her zaman 1 saatlık ısı cocukla 2.5 saatte halledersın ama canın sıkılmaz bazen anneme gonderıyorum co cugu hafta sonu temızlıgımı rahat yapayım dıye 1 saatın sonunda canım sıkılmaya baslıyor yanı uzgunum ama ben hıc anlyamam sızı o sebebten esınızı nasıl vazgecırırsınız onuda bılmıyorum Son düzenleyen: Moderatör: 31 Ekim

biri 7 diğeri 2 yaşında iki oğlum var. onlardan önce yaşamıyormuşum meğer, mutluluk nedir sonsuz bir sevgiyle kalbimin kapılarını aç amamışım. bunu annelik öğretti bana bu duyguları yaşamak varken tabi bir sağlık sorunu yoksa bir kadın neden çocuk istemez anlamadım. gezmek tozmak yemek içmek rahatından taviz vermemek nereye kadar? nevgul61 Hayat

Kesinlikle cok dogru! Belkide cocuk düsünmeyen herkes bir de bu yönden düsünmeli, o eksikligi cocuguna anne sevgisi tattırarak doldurabilir.. Anne olacak insanın bu duyguyu dorukta yasaması gerektigine inanıyorum.. Hayalleri olmalı cocuguna dair, yetistirmesine dair, ne bileyim ask gibi belkide asktan daha öte bir duygu olmalı icinde. Bunu hissetmeli, hissettirmeli cevresindekilere.. Bazı hanımlar anne olmanın ne demek oldugunu bilmeden, sorumluluklarını hic düsünmeden cocuk istiyorlar, neden istiyorsun deyince de; istiyorum! Cevap bu kadar basit iste! Ya da evlendim iste, neden evlenir ki insan cocuk yapmayacaksa? Adama cocuk vermezsen kapının önüne kor vallahi. Sadece evliligin getirisi olarak görüp sadece buna odaklanıyorlar. 1 doguruyor, 2 doguruyor, 3 doguruyor hatta hızını alamayıp 5'i gecenler de var.. Bakabilir miyim? Yetebilir miyim? Anne olmaya hazır mıyım? Yetistirebilir miyim? Bu düsünceleri aklının ucundan gecirmiyorlar.. Belkide cok film izledim bilmiyorum, gerci kadınlar kulübünde hamile veya cocuklu arkadasları görünce tamda dedigim seyi hissettigime, anne olmanın, cocuk sahibi olmanın nasıl bir duygu oldugunu gercekten hissettirdiklerine inanıyorum.. Tabii kendini hazır hissedene..

annenın sana olan davranışlarını kötü örnek olarak alabılırsın sen annenden annelık göremedım dıyorsun sen osana ne yaptıysa tersi hareket et yine fıkrınde dvm edebılırsın ama eşin eşinde sabredebılecekmi bakalım tamam o istıyor dıyede çocuk doğurulmaz sen en ıyısı bukadar istemıyorsan eşinin ailesine çocuğunun olmıycanı bır hastalık geçirdiğini söle onlarda sölenıp durmazlar Kittyy K Carpe

Arkadasım sen cocugu hıc mı ıstemıyorsun yoksa kendını hazır hıssettıgınde ısteyecek mısın? öncelıkle tam olarak neyı kastettıgını bır anlamak lazım... hıc ıstemıyorsan sebeplerın neler? mesela evlılıgınız oturmadığı veya kotu gıttıgı ıcın mı ıstemıyorsun? ben de bır sekılde kendımı çocuksuz bır evlılıgın ıcınde buldum ve su an ayrıyız, boşanıyorum... soyle bır sey var; bu hayatta ıcınde bulunduğun konum hangı sorumlulukları, kosulları gerektırıyorsa onları yükümlenmen gerekiyor; kaçış nereye kdr? hem belkı bu kaçısın kendı sonunu hazırlayacaktır da farkında degılsındır... haa?acık soyleyım; çocuksuz bır evlılık yurumuyorrr, tecrübeyle sabıt... cunku nasıl dıyım; evvela bu hayatta her sey&kıişi ıcın bır mesgulıyet gerekiyor... o ugraslar olmazsa bır seyler cok yavan, eksık, manasız kalıyor, ve bır sure sonra boş olan o meydanı önce kucuk kucuk sorunlar arkasından da bunların bırıkımlı olarak gerı donmus hali veya bırden peydahlanan büyük başka bır sorun alıyor... çocuk da evlılıkte bır anlamda ıste bu fonksıyonu goruyor... bır evlılıkde cıcım ayları, aşklar vadesını doldurduğunda (öyle sonsuz ask dıye 1 sey de yok, bıraz gercekcı olmak gerek... hıc bırımız oyle 1 dünyada da yasamıyoruz ztn... böyle bır ınanc bana gore bos 1 safsatadan ıbaret...) ıkı tarafı kendı yoluna gıtmekten alıkoyan, aralarında ortak bır payda yaratan, kurtarıcı, evlılıgı katlanılabılır kılan, bırlestırıcı ve yeri başka hıc 1 seyle doldurulamayacak tek bır gerçek unsur var o da; 'COCUK' ... her ne kdr meşşakatlı yonlerı de cok olsa da eve, monotonlaşmaya başlayan evlılıge canlılık, renk getıren tek hakıkat yıne ve de ısrarla 'COCUKxCOCUK' başka da hıc bır sey degıl, ınan... bır kere ınsana yaşama tutunmak, ıcınde her daım hayata daır umutlar yeşertmek ıcın cok onemlı sebepler verıyor, yerı geliyor sen de onunla yenıden çocuk oluyorsun, çocuklaşıyorsun, genclesıyorsun, yerı geliyor kendı hayatında gerceklestıremedıgın, ıcınde ukde kalan hayallerıne ulaşmak ıcın bır zemın oluyor... bılemıyorum benım sahsı düşüncem; çocuksuz evlılıkler ıstısnalar kaıdeyı bozmaz hele hele ıcınde yasadıgımız her seyın çıkar, ıktıdar, materyalizm ve hakim güçler savaşına dönüştüğü bu devırde bıtmeye, yuz goz olmaya musaıt ve de mahkum... bır kere boylesı bır bırlıktelıgın zemini, temeli taa evvelden çürük atılmış demektir... ancak; arada cok sıkı bır bag, ortak noktalar olacak kı o zmn bıle dıyelım kı böyle bır evlılık devam etti; yıne bellı bır vade sonra ıcı boş; ruhsuz ve sıkıcı bır evlılık olmaktan öteye gıdemez bence... ben çocuksuz cogu evlılıge en cok ' 5 YIL! tanıyorum sahsen... tek kelimeyle elınde o evlılıkten gerıye; '0x0=0' hıc bır sey kalmayarak enınde sonunda soluğu 'ADLİYE' korıdorlarında alacağın anlamsız bır yaşanmışlık...'çocuksuzluk kararı' bır anlamda; onca zamanı kendını kandırarak, koskoca 1 yalana sarılarak gecırdıgının farkına varmış olarak, kendını bu dünyanın en gerçek, güzel duygusundan esirgeyerek, cooook buyuk bır hayal kırıklığıyla tekrar eskı bekar gunlerıne gerı donecegını taa en bastan garantılemek; başka da bır sey degıl... ama tabi ki karar yıne sızın... SAYGILAR...

Bu konuya en güzel örnek Clariss :) Ben çok yakından biliyorum Önceki

bende aynı kafadayım sizlerle eşimde bnde istemiyoruz cocuk ama cevre beni cok bulantıyo bebek yokmu bebek nerede demelerinden bıktım artık 4 yıl olcak evlneli yok cocuk olmzmış ilerde off banada bi akıl verin kızlar hee bu arada benden sonra gelen eltim hamile dahada konusmaları arttı... filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

ne alaka, insan sevdiği bir dostu için, annesi için, hatta hasta kedisi kuşu için bile uyanır. insanın içinde olacak o, dediğim gibi anne olunca nur inmiyor. parkon bence

şimdi ben durup burda çocuğun bir aile için ne kadar önemli olduğunu yada evliliğin asıl maksadının ne olduğunu anlatmayacağım. çünkü bir köpeği bile oğlum kızım diye sevip bir çocuğa aman öf uzak olsun diyen insanlarda tanıdım. bu herkesin kendi bileceği bir mevzu. heralde rabbim dağına göre kar veriyormuş. neyse. asıl şunu diyeceğim ben şimdi şurda tam tersi "eşim çocuk istemiyor onu nasıl ikna edebilirim" diye bir konu açılmış olsaydı şayet yorumlar nasıl 90 derece dönerdi. aa olurmu efendim senin anne olma hakkını nasıl elinden alır gibi. peki aynı hakka baba aday adayıda sahip değilmidir. evlenmeden önce bazı şeyleri hesaplayıp karar vermek bana çok saçma geliyor. bunların içindende en önemlisi çocuk yapma isteğidir. evlenmeden önce baaaakk ben çocuk istemiyorum haaaa diyosun karşındaki bunu ne kadar ciddiye alıp da sana aaa tabi bende istemiyorum diyebiliyor onuda anlamıyorum. kimse yuva olmanın çekirdek aile olmanın şartı çocuk olduğunu inkar edemez. bu içten gelen ve bazen engellenemeyen bir duygudur.

ben sırf başkaları istiyor diye cocuk yapın demiyorum. bende eşim henüz cok hazır değilken onu ikna ettim cocuk sahibi olduk. çok kestirip atıyorsunuz hayatın neler getireceği bilinmez diyorum. allah evladı olmayan evlat için yanıp tutuşanlara yardımcı olsun ama ben kendi acımdan yorumluyorum cocugum yokken eşimle ev arkadaşı yada sevgili gibiydik şimdi aile olduk. çocuk olmamasından dolayı evliliklerin bir çoğu bitiyor malesef bunu da düşünün. birde rabbim böyle birşeyle asla kimseyi sınamasın. meme kanserinin en büyük koruyucusu emzirmek cocuk sahibi olmak memede bir kitle varsa cocuk sahibi olarak bir nebze kurtulmuş oluyorsunuz. böyle büyük konuşmayın bence. rabbim kime ne getitirir bilinmez. S

Bu tarz konularda kadının kararının bir adım daha önemli olduğunu düşünüyorum. Evet biyolojik olarak bakarsak hem anne hem babanın ortak evladı ama sorumlulukta kadının çocuk üzerindeki sorumlulukları kat be kat fazla. Bu durumda, kayınvalide görümce hatta eşiniz bile yeri gelecek 2-3 agu gugu yapacak ve işlerine yaşamlarına geri dönecek. Siz ise evladınızın sorumlulukları ile olacaksınız. Bu böyle... Çok yardım ederim hep bakarım diyen adamın bile yeri geliyor, ağlayınca mızmızlanınca çocuğu annesine uzattığını hepimiz biliyoruz. Sözün özü şu ki, siz ne zaman hazırsanız çocuğu o zaman yapın... Birilerinin gönlünü eğlemek için değil... kikirikli Canım

birisi istiyor dıye çocuk sahıbı olma fıkrıne karşıyım ama bır kadın nasıl olurda çocuk istemez anlamıyorum herhalde bakımından dolayı değildir çocuk istememeniz. neden istemedınızı hiç anlamadım S

Ben "kadın dünyaya çocuk doğurmak için gelmiştir" diyen bir yorum okumadım.. Gözümden kaçmış olmalı.. Annelik muhakkak ki bir tercihtir.. Fakat anne olmanın güzelliklerini yazmak "saygısızlık ve sınır aşmak"değildir bana göre.. Üstelik dediğim gibi, konu sahibi herhangi bir tepki göstermedi yazılanlara.. Ben 5 yıllık evliyim..11 aylık bir oğlum var.. İlk 3 yıl bende çocuk sahibi olmayı düşünmedim.. Yine söylüyorum.. Bir kadın anne olmak istemiyorsa bu onu yetersiz veya değersiz yapmaz.. Ve her zaman dendiği gibi.. önemli olan doğurmak değil, gerçekten iyi bir anne olabilmek.. Muhakkak ki olağanüstü bir anlamı yok doğurmanın..

İlk mesajımda ablaları var demiştim sonra da tek çocuk dedim yanlış anlaşılma olmasın tek erkek çocuk demek istemiştim soyad mevzusu falan eylul166

Küçüklüğümden bu yana çocukları aşırı sevmeme ragmen, ben de çocuk sahibi olmak istemedim. Eşimse evlenir evlenmez çocuk sahibi olmak istiyordu. 7 yıldır tanıdıgım insana, eşime bile en az 1 yıl istemiyorum dedim. O da bu kararıma saygı duydu. Çünkü iş çocugu dogurmakla bitmiyor. Her şeyini düşünmek zorundasınız. Aklımdaki sorular bir türlü cevaplarını bulamıyordu. Meslegimin de bunda etkisi çoktu, çünkü gerçekten bir şey olur mu korkusu vardı. Tam 1 yılın sonunda eşimle konuştuk, eşim beni ikna etti hamile kaldım. Hamile oldugumu ögrendiğim ilk 3 ay acaba dogru mu yaptım sorgulamalarıyla geçti durdu.. Ama ne zaman ki oglumu kucagıma aldım, dünyalar benim oldu :) Oglum dogduktan tam 4,5 yıl sonra da kazara kızıma hamile kaldım. Onda korkularım yine vardı, ama sorgulamalarım yoktu, çünkü artık ben nasıl bir anne olabilecegimi görmüştüm :) Demem o ki, konu sahibi ben sizi çok iyi anlıyorum, ama bu düşünceniz ancak çocuk sahibi olduktan sonra, kendi anneliğinizi sorguladıktan sonra degişecek bir şey. O nedenle istemiyorsanız fazla da üzerinde durmayın... Çünkü şayet fikriniz degişirse zihniniz sizi rahat bırakmayacak... S

off bazı yorumlara çıldırıyorum herkes çocuk istemek zorunda dil sevmekte zorunda dil buneya çocuk sevilmezmiymiş ben sevmiyorum istemiyorum demekki konu sahibide öle hem kocasıyla zamanında anlaşmışlar babalık tatmak istiyoduysa anlaşmicaktı veya evlenmicekti A annesinintahinpekmezi sevdan bir ateş oldu

bır de şunun ayırdında olmak lazım; evlı bır cıftın bırbırlerını cok sevıyorlardır da bıyolojık olarak kusurludurlar, çocukları olmuyordur, yıne de bırbırlerını o hallerıyle kabullenip sıkı sıkıya kenetlenmıslerdır... bu farklı 1 durum... ancak; çocuk sahıbı olabilecekken ıstememek ıse cok daha farklı bır durum; çünkü burada cok buyuk ıhtımalle aslında ya sorumluktan, zordan kaçılıyordur; ilişkide ehl'i keyıfcılık, kolaycılık egemendir veyahut da misal; karşı tarafın sızden sakladığı kendısıyle ılgılı cok onemlı kişilik sorunları hatta psikolojik problemlerı vardır... ee bu durumda da haydan gelen huya gıder örnegındekı gıbı evlılıgın ztn halıhazırda kendısı son derece zor bır müessese olduğu ıcın bu sefer de bır sure sonra bünyeye o evlılık agır gelmeye baslar ve ondan da alışılageldiği üzere kaçma, sıkılma hadısesı olusur kı; bunun da eşiti tabiki de 'BOŞANMA'dır...

parkon ve karaca83 arkadaşlar alıntıyla cevap veremedim ama nickinizi yazdım sözlerim sizi kırdıysa üzgünüm gerçekten, ben kişisel olarak sizin söylediğiniz sözlerden yola çıkmamıştım genel bir tavırdan bahsetmiştim ve sizin yazdıklarınızla benzer olduğunu düşünmemiştim bile üzdüysem kusura bakmayın. Daha büyük bir mutluluk yok sözünü biraz küstahça buluyorum dedim çünkü evlilikte ve yaşamda çeşitli sevgiler ve mutluluklar yaşıyoruz bunların hiçbiri diğerleriyle kıyaslanıp en üstün ilan edilemez demek istedim bir insanın eşine duyduğu sevgi, annesine duyduğu yakınlık evladına duyduğu sefkat hepsi başka başka mutluluklar tabi ki allah her isteyene nasip etsin dilerimki, umarım kendimi ifade edebilmişimdir belki küstah sözcüğü yanlış bir seçimdi yerine koyacak başka bir sözcük bulamadım. iyi günler dilerim

sevgi güzel şey popoda sildirir her şey yaptırır bi hayvan bile olsa LadyKaka tutmayın küçük

daha evlenmedim ama şimdiden kavgasını yapıyoruz ben istemiyorum sevgilim istiyor ailesi ondan çok istiyor ne olucak bilmiyorum bide şu illa yapıcaksın çocuksuz olurmu herkes ister gibi yorumlara fitil oluyorum 31 yaşındayım neyi isteyip istemedimi bilmiyomuyum evlenince fikrim değişirmiş pehhh filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Eşinle öncesinde anlaşmış olman birşeyi değiştirmez, birini 5 yıl 10 yıl bile bekletebilirsin ama böyle birşeyden mahrum edemezsin, sadece eşini değil, ailesini dahi torun sahibi olamamaktan, çünkü tek oğulları var. Bence bu kadar kesin olma, ben de senin gibi düşünüyordum, nasıl bir anne olurum vs. ama bir anda içime zamanı geldi hissi geldi ve anne olmaya karar verdim. Hala korkularım var, ancak bebeğim karnımda her kıpırdadığında günlerin çabuk geçmesini, ona kavuşmayı, kokusunu içime çekmeyi, ileride onu örnek iyi bir insan olarak yetiştirmeyi hayal ediyorum. Annenin yapmadığını sen yapabilirsin, çocuğuna örnek bir anne, topluma örnek bir birey yetiştirebilirsin, herşey senin elinde. M

Sonuçta herkes kendi seçimini yaşar. Kimsenin tercihlerini sorgulayamayız. Kararını değiştirmeye çalışmak haddimiz değil :) Ayrıca 20 sayfanın tamamını okudum kızdığım yorumlarda oldu, gözümü yaşartanda. Ama dediğim gibi bu bir tercih meselesi. Bunu sorgulamak anne olana da olmak istiyene de düşmez. Ben teşekkür ederim size :)

konuyu acan arkadasım asla cocuk istemiyorum değilde çocuk yapmak beni ürkütür korkutur, sorumluluk alamam diye başlık acacaksın ozaman. ikisi cok farklı biz bunu anlatamıyoruz galiba. yoksa bizene ya ister doğur ister doğurma allah her kadına bahşetmez zaten bu güzel duyguyu. rabbim cocuk diye yanıp kavrulanlara versin evlat sevgisiz bi ortamda büyüteceklere vermesin inşallah. S

filtrekahve kullanıcısından alıntı benim çocuğum yok, istemiyorum da zaten. çocuk doğursam mı, çocuk nasıldır acaba diye soran hiç bir arkadaşıma ben yorum yapmıyorum, doğurma demiyorum asla. ama her nedense, çocuğu olanlar bu kadar saygılı ve sınırlarını bilecek şekilde davranmıyorlar. biri nasıl istemezsin der, biri doğur der, biri sanki bu bir hastalıkmış gibi geçer ilerde der. n'oluyoruz ya filtrekahve kullanıcısından alıntı neden rahatsız olduğumu anlayamadıysanız, yazmamla da anlamayacaksınız demektir. çocuk istemiyor diye kapı önüne koyarlar yazan bile oldu. hep söylüyorum, kadının kadından başka düşmana ihtiyacı yok. çocuk istememek ya da sevmemek bireyin kendisine kalmış bir karardır. zaten konu sahibi, evlenmeden önce eşiyle konuşmuş bu konuyu. 3-4 tane çocuk yaparız vaadiyle evlenip, sonradan caymış değil. demek ki içinde anne olma isteği yok. demek ki kendini heba, feda etmek istemiyor tek tek sebep yazmaya aslında gerek yok. is-te-mi-yor. daha basit nasıl anlatabilir ki? Ben bu konuya yorum dahi yapmadım, zira kişilerin kararlarına saygım vardır. Sizin bu mesajlarınızı bir anne olarak üstüme alındım ve hakaret olarak algıladığım için cevap yazdım. Etrafınızı suçlamadan önce bir kendinize bakın kütfen. M

anne olanların nasıl doğurmak istemezsın dııye şaşırması şu yüzden çünkü evlat kokusunu bir alan çocuksuz bır hayat düşünemez bizler anne olmadan önceki durumuda bılıyoruz anne olduktan sonrakınıde

inş bir gün bu düşünceleri kafamdan atarım, yaşadıklarım aklıma geldikçe inan ağlıyorum şimdi bile gözlerim doluyor tek korkum benim gibi bir sevgisiz çoçuğum olsun istemiyorum. Ailemin bana yaptığı gibi sadece para vererek çocugumla ilgilenmek istemiyorum eşim benim herşeyim onu tanıdığım günden beri hayatım değişti herşeyim oldu biraz da bu büyünün bozulmasında belki onun bana olan sevgisinin çocuğa kaymasından korkuyorum belki bencillik ama elimde değil. onu da kaybetmek istemiyorum allah çocuk isteyen herkese biran önce versin bana da biraz annelik duygusu verir inş.. eylul166

vallahi korkulur şu kadın milletinden el birliğiyle doğurtucaz konu sahibini. arkaşım bize kızma ne olur ama sen de istiyorsun fakat cesaretin yok gibi zaman herşeyin ilaci gönlünden ne geçiyorsa allah en hayırlısını yaşatsın sana M

Bu laf bana da dokunuyor sanırım.. Zira buna benzer bir cümleyi ben kurdum.. Fakat bunu söylerken amacım "bu benim tek meziyetim, ben sadece anneyim" demek değildi.. Ya da anne olmayanları küçümseyip "siz anlamazsınız" demekte değildi.. Zira huyumdur, laf dolandırmam.. Açık konuşurum.. Düşüncem bu olsa gayet rahat söyleyecek kapasitede bir insanım.. Küstah kelimesini biraz daha düşünerek kullanmanızı öneririm.. B bafelix

Pess yahu hala annelik anne olmayan anlamaz anne olanların anlayabileceği duygular falan. Siz hangi ülkede yaşıyorsunuz ya, insanlar 6-7 tane çocuk doğurup satıyor, koyundan koyuna giriyor çocuğunu unutuyor, çocuk esirgemeye bırakıyor, onu bile yapmıyor çöpe atıyor, tuvalete atıyor dışkı gibi. Bunlar da anne hani nerede bunların annelliği vicdanı, iki lafınızdan biri anne olmayanları yermek için ki bu lafınızla bunu nasıl yapacağıza inanmadım ama "anne olanlar anlar" Şimdi bunlar anne de ben evladım olmadığı için bir hiçim öyle mi? Size saydığım annelerde benim tabirimle sadece hayvan gibi çiftleşmeyi bilmiş doğurmuş anne olmuş eee sizin kutsal duygularına neden sahip değiller. İnsanları anne, bekar, evli, boşanmış çocuk isteyen istemeyen vs diye ayıramazsınız. İnsanların kadınlarını annelikle sınırlayamazsınız. O kadar kişi sizi yanlış anlamışsa oturun düşünün belki de densiz bir laf etmişsinizdir. Sayfalarca anne olmadan anlaşılmaz yaşamadan olunmaz vs vs.. Burası düşüncelerin paylaşıldığı bir yer hadi bir defa hadi iki defa hadi diyelim aynı şeyi üç defa yazar insan. Kaç sayfadır bir savaş veriyorsunuz bir tek insansınız bir tek siz kadınsız bir tek siz hayatın manasını çözmüşsünüz. Ne hemşireler gördüm hastayı tokatlayan yine aynı şeyi yapıyorsunuz kendinize kutsal sıfalar takmış arkasına sığınıp insanları iğneliyorsunuz. Ben hemşireyim kötü olamam ben anneyim anlarım anne olmayan anlamaz. Çocuk evlilik için kadın için gereklidir çok da güzel bir duygudur herkesin yaşamasını isterim dersin geçersin. Yok çocuğu olmayan aile olduğunu sanırmış ama aile olamazmış kocasına zorla çocuk yaptıran mı aile oluyor? Kararınız isabet olmuş, selametle. N e V a Le chemin est long, la victoire est sure. 🍃 Üyelik

çocuk olmadan aile olunmuyor aile olunduğu sanılıyor smuwiLa

Çocuk sahibi olmak istememenin neresi garip ben de anlamadım, yukarıda da bir arkadaş yazmış, evlenmenin amacı üremek değil ki. Bir de şu var, konu sahibini tenzih ederim, insanlar doğuruyor ediyor da gerisini getiremiyor bazen. Doğan çocuğun rızkını Allah verir, ama terbiyesini, ahlakını, dini bilgisini de ailesi özellikle de annesi verir. Bu yükün kaldıramayacak olan birinin çocuk sahibi olmak istememesini anlarım. Ben de bazı konularda kendimi hazırlayıp o şekilde anne olmak isterim. Ki benim çocuğumun adı bile 20 yaşımdan beridir hazır, en çok istediğim şeylerden biridir anne olmak. Ama çocuğumu hayırlı, ahlaklı bir insan olarak yetiştiremeyeceksem de anne olmak istemem. İnsan yetiştiriyorsunuz, o her zaman agu gugu yapılacak bebek olarak kalmıyor. Önceki

onu yazan ebussh değil ki ama başkası

yaşamadan asla bilemeyecek. yaşayınca öğrenecek.

O zaman aile cüzdanını evlenince değil, bebek olunca versin devlet. Kuzenim 15 sene oldu çocuk için görmediği tedavi kalmadı psikolojik tedavi de dahil olmak üzere. Yazdığınızı bir de bu gözle okuyun lütfen.. . push ;

çocuk fikri çok zor bi karar bakmayın eşini eve bağlamak, sallantıda olan evliliğini kurtarmak, evli mutlu çocuklu imajı vermek için çocuk doğuranlara herkes konuşur, bi ömür sorumluluğu alacak olan sen ve eşinsin bi hafta gelir kalırlar, bi kaç hediye alırlar olayları biter onların ya sonrası hazır değilsen hele ki çocuk fikrinden uzaksan hiç yapma çok zorlanırsın o sorumluluk çok ağır gelir o çocuğuda yazık olur hele kadınlık = analık mevzusuna hiç girmiyorum

Hiç bir şey için acele etme ve zamana bırak. Bence sen hassas ve iyi bir anne olacaksın. Baksana şimdiden yeterince iyi bir anne olabilirmiyim diye endişeleniyorsun. Zamanla düşüncelerin netleşecektir bu konuda o zaman tekrar düşünürsün. ama sürekli aynı şeyi düşünüp konuşmak dahada uzaklaştırı seni bu düşünceden Amy lee

cocugu olanlar cocuksuzlugu ve cocuklu olmayı bildikleri için olabilirmi acaba. ha yargılamak doğru değil ama öneri diyelim biz onlara. Amy lee

Burada yorum yapan anneler hep şunu savundular: "Anne olmayan kadın yetersiz kadın demek değildir.. Eğer anne olmayı istemiyorsanız bu sizin seçiminiz" Kimse konu sahibine saygısızlık etmedi.. Fakat bizler anneyiz.. Siz nasıl çocuk istemediğinizi ve sevmediğinizi açık açık ifade etme özgürlüğüne sahipseniz, biz de anne olmanın güzelliklerini ifade etme özgürlüğüne sahibiz.. Zira konu sahibi konuyu açarken "çocuğu olanlar yorum yapmasın" diye bir şart koşmadı.. Üstelik kendisi rahatsız değilken, siz niye rahatsız oldunuz.. Ben de bunu anlamadım:26: smuwiLa

Nasipte ne varsa o olur.. S

Kadın analık için doğmuştur ne demek, aklım ermedi, neyse. Konu sahibi arkadaşım, çocuk istememek de elbette senin hakkın. Eşin ile de baştan anlaşmışsınız zaten bu konuda. Aileler böyle işte araya girip doldurmaya çalışırlar. Bence yapman gereken tek şey, eşini karşına alıp ciddi ciddi konuşman. Ona sor bakalım, bu ailesinin " evde çocuk olsa ne güzel olur, bir ses olur, renk olur vs" tarzı yaklaşımları onun fikrini değiştiriyor mu, eşinizin üzerine gitmeyin, tatlılıkla DÜRÜST bir şekilde size ne hissettiğini söylesin. Eğer eşiniz fikrini değiştirdiyse, o zaman tekrar sizin de düşünmeniz gerekecek, yeni bir yön çizmeniz gerekecek... Onun isteği ve sizin istememeniz evliliğinizi nasıl etkiler bunu konuşmalısınız. Ya da belki birkaç yıl sonra siz de anne olmak istersiniz, bilemeyiz. Ya da birkaç yıl sonra bu sorun cidden problem yaratabilir. Ama elbette evliliğimi kurtarayım mantığı ile çocuk yapmayın. Ki eğer eşiniz fikrini değiştirdiyse ama yine de benim için sorun yok, sen istemiyorsan yine de bu evliliğimizi sarsacak bir konu olmaz diyorsa da sorun yok. yaz gecesi

genelleme yapmamın 1. sebebi, kimseyle tartışma ortamına girmek istememem, tartışmaların sonu gelmiyor, hatta çirkinleşebiliyor. kimseye karşı kabalaşmak istemiyorum, kimse de bana kabalaşsın istemiyorum. 2. sebebi ise, hemen hemen yazılmış çoğu msjı saygısızca buluyorum. konuyu açan bayan istemediğini söylüyor hatta diretiyor. ancak inatla anne ol, ilerde geçer olmak istersin, kapının önüne koyuverirler, eşinin çocuk olma hakkını engelleyemezsin... vs şeklinde yorumlar yazılıyor. bunlar bana saygısızca geliyor zaten. saygısızlık illa küfürle, hakaretle olmaz. bu şekilde de olur. ne yapsın yani, ortada olmayan bir çocuk için eşinden mi ayrılsın? istemeye istemeye hamile mi kalsın? lütfen herkes kendine bir dur desin. karaca83 ya da sadece karaca... benim saygısız kelimeler kullandığım yazımı gösterirseniz memnun olurum.

fikrinize saygı duyarım kendinze göre düşünceleriniz vardır ama neden katısınız bu kadar çocuk fikrine?ilerde fikrinizi değiştirip anne olunca şuan ki düşünceniz saçma gelicek bence bebek bi evi mutlu bi ev yapıyo şansıyla bereketiyle geliyo uyuması yemesi içmesi gülmesi huzur veriyo seninle uyuması annelik gerçekten çok güzel canım asla düşünmüyorum deme şuan değil belki ama sonra eminim ben anne olmak isticeni çünkü kadınların doğasında var gibi bişey K

KOVA burcuyum canım Amy lee

canım benim işte anne sevgisizliği seni böyle düşünmeye itmiş, bence sen annede yaşamadıklarını evladınla yaşayacaksın, onun sana tattırmadığı duyguları evladına anne olarak tattıracaksın ve çok iyi bir anne olacaksın, içinden aslında istiyorsun ama korkuyorsun değilmi. hiç korkma canım benim, ama önce hazır ol, bu düşünceleri kafandan at, eşinle uzlaş ve ondan sonra düşün hamileliği, eminim doğurduktan sonra anlayacaksın boşuna beklemişim bunca yıl diyeceksin..

miss cix arkadasım daha önceki açtığın konularda adetinin geçtiğini hatta cocuk sahibi olmak istediğini bunun için artık korunmadığını yazmışsın demekki anne olmak arada sırada istenebiliyor. aman ya doğurmazsan doğurma ne edelim o duygudan mahrum kalırsın hepsi bu. demek düşer bizede:) anne olmayanlarda herşeyi kolay yorumladılar ben anne olan arkadaşların beni anladıklarını umuyorum. arkadaşım eşin için uyanırsında evlat tadı verirmi. annelik öyle duygu ki yaşamayan bilemez tekrar söylüyorum allah isteyene yaşatsın istemeyene yaşatmasın bu güzel duyguyu. bir canlıyı doğurup hazır olmadan bakacaksanız hiç doğurmayın daha iyi. S

evet hepimizin algılama sorunu var aslında.. siz gayet düzgün, yermeyen cümeler kurarken bunca insan hep yanlış anlıyoruz.. kimseye hakaret etmedim yazan mesajlarınıza bir bakın isterseniz.. bu da hakaret içeren başka bir mesajınız zaten.. arkadaşım bende anneyim ve size tepki gösteren bazı arkadaşlarım da anne ama nedense sizi anlayamadık bir türlü.. kadınlığı ve aileyi sadece çocuk sahibi olmaya bağlayan tek üye olduğunuz ve bunu iki de bir dile getirdiğiniz için sorun yaşamış olabilir misiniz?sizin de dediğiniz gibi konuyu sabote ediyormuşsunuz izlenimini hepimiz nereden çıkardık acaba? daha önce de yazdım, ben tedavi ile anne oldum ve şu topikte sadece sizin mesajlarınız üzdü, kırdı beni.. niyetiniz güzel olabilir ama ifade şekilleriniz çok yanlıştı.. bunu bilmenizi isterim..

Evli değilim. 22 yaşındayım. Okuyorum. 2yıldır bir ilişkim var. 3 yıl sonra evlenmeyi planlıyoruz ama tabi ki nasip. Ben evlendiğim ilk geceden çocuk sahibi olmak istiyorum ama erkek arkadaşım 3 yıl istemiyor. Evliliğin tadı çıksın diye. Anlaşma yapmadık, yapmam da. Bir anlaşma yapmak bana göre saçmalık. Ömür boyu çocuk istemeyen kimseye rastlamamıştım. Çocuk neşedir, sorumluluktur. Evli olmamama rağmen şunu söylüyorum ki çocuk sahibi olmak için kariyer bile düşünmem. Ben ailenin en küçük çocuğuyum. El bebek gül bebek cinsinden büyüdüm. Öyle büyük sorumluluklar hiç yüklenmedi bana. Hala küçük bir kız çocuğu gibiyim, kendime zor bakarım Ama evlendiğim gün bunu kaldırarak evleneceğim. Ama anne olmayı öyle çok istiyorum ki. Mis gibi kokan bir çocuğum olsun istiyorum. Annem gibi anne olmak istiyorum. İnşallah sizde istediğiniz gibi mutlu olursunuz. Hakkınızda hayırlısı olsun. filtrekahve kötü söz, kötü göz ırak olsun. tek ayak

Yazdığınız mesajlarda sürekli genelleme yapıyorsunuz, saygısızlık olarak gördüğünüz mesajları alıntılamadığınız için laflarınız ortaya gidiyor. Çocuğu olan kadınları bir kaç mesaja dayanarak sınırlarını aşmakla suçlarken genelleme yapıyor ve asıl saygısızlığı siz yapıyorsunuz. Herkesi katmadan konuşun lütfen.. Ve madem anneliğin güzelliğinin anlatılması bile sizi rahatsız ediyor, siz hangi hakla anneler için ''hayatını heba, feda ediyor'' diyorsunuz? fahri konsolos Ben giderim adım kalır mı acaba :) tek ayak

benim biyolojik saatim 20 yaşında çalmaya başlamıştı çocuklara deli olurum ama eşim evlenince en az 2 sene çocuk istemediğini söylemişti anlaşmıştık, şimdi ben 3. ayda ille hamile kalıcam dersem o adam bana nanik yapma hakkına sahiptir, ama oturduk kararımızı 1 yıla indirdik şimdi ay sayıyorum ama kadın doğurmak için doğmamıştır bu fikrim baki, yaşını soran olmuşmuydu, ben de sorsam SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

canım benim herşeyin zamanı var üzülme olurmu, kafandan at bunları, gez toz gününü gün et, eğlen kocanla, zamanın tadını çıkar, çocukluğunda yaşayamadığın mutluluğu gençliğinde yaşa, sonra vakti zamanı gelince anne olursun.. M

eşime bu cümleyle baskı yapsam mı acaba, biz aile değiliz ben artık çocuk istiyorum Belissa ♡ Бизимки Масалди ♡ tek ayak

bir kadın için hiç çocuk istemiyor olmak cokta normal birşey değil. haa suan istemiyorsanız anlarım ve gerekçelerinizide sunarsanız anlarım ama kadın analık için doğmuştur diyorum çocuk sahibi olan birisi olarak. su da var eger bir gün cocugunuz olursa suan cok saçma düşündüğünüzü anlarsanız. hem birde neden bunu kayınvalidenizin gözüne sokuyorsunuz çocuk istemıyorsanız suan hazır değilim yada kısmet yada hayırlısı olsun diyerek geçiştirmek varken neden cocuk istemiyorum şeklinde katısınız insanları bu şekilde cok itersiniz başlığınız bile bu yönde. belki biraz dobra oldum ama dost acı söyler:) Kittyy K Carpe

Anneyim ama çevrenin çocuk için söylemlerinden bana da gına geliyor. Bende bir kaç yıl çocuk yapmadım acayip baskı oluyordu aileden çevreden bir keresinde biri o kadar üzerime geldi ki evet kısırım var mı diyeceğin diye susturmuştum. Sabah Alişan ın programında da konuşuluyordu. Hale Caneroğlu 2 yıllık eşinden ayrılmış, nedeni; eşi çocuk istemediği için. Programda tıpkı buradaki muhabbetler döndü... Önceki

Her bayanın içinde annelik içgüdüsü vardır ve belli bir yaşta bu içgüdü daha çok belli olmaya başlar. bazıları 25 yaşında anne olmak için yanar tutuşur bazıları ise 40 yaşında hatta 50!. Ama mutlaka anne olmak isteği her bayana belli bir yaş döneminde ortaya çıkar. burda önemli olan bu isteğin belli bir yaşı geçtikten sonra gelmemesi

sevgili anneciğim bana hep derdi ki ''üzme beni, sende anne olunca ne demek istediğimi anlayacaksın '' hep asilik yapardım, off ya banane olmıycam ben anne filan, seni de anlamıycam, ne var sanki izin versen, ne var sanki arkadaşımla şuraya buraya gitsem derdim, ANNEYİM, kızımın saçının teline zarar gelse yakarım dünyayı, hafiye gibi peşinde olurum, göz açtırmam diyorum şimdilerde, kıskanıyorum onu :)) hayatım onun üzerine kurulu, dünyam onunla dönüyor, can atıyorum akşam işten çıkıp eve gitmek için, tabiki bu benim hayatım... siz bunları yaşamak istemezsiniz o ayrı, ama dünyada en güzel kokan çiçek evlattır, onu kucağına aldığın ana kadar aslında yaşamadığını anlarsın.. tecrübeli bir anneden tavsiye..

yalnız değilsin canım, ben de çocuk istemiyorum yapmayı da düşünmüyorum. şimdiye kadar kulağıma laf gelmedi ama eşimin ailesi bunun lafını ediyor olsalar bile kulağımı tıkarım. biz eşimle, üremek için evlenmedik. birbirimizi çok sevip ayrı kalmak istemediğimiz için evlendik. 6 senelik evliyiz. eşim çocuk sevmez oldu, ilk yıllarımızda düşünüyordu çocuk. şu an açıkçası sesine bile tahammülü yok. çocuk istememek garip bir durum değil. herkes çocuk sahibi olmak zorunda değil.

canım yazdıklarından senin asla çocuk sahibi olmak istemediğini değilde çocuk sahibi olmaktan gerçekten korktuğunu anladım ben. elbette çocuk sahibi olmak istemeyebilirsin en doğal hakkın eşininde istemek en doğal hakkı ama o da seni yıpratmadan isteğini belirtmelidir peygamber efendimiz doğruma ve korunma konusunun kadınların hakkı olduğunu açıkca belirtmiştir. asla çocuk sahibi olmak istemem diyorsan bile annenle arandaki sorun için kesinlikle bir psikolog la görüşmei tavsiye ediyorum çocuk sahibi olmak istemeye bilirsin ama senin eşinle ilişkini başkalarıyla olan ilişkilerini etkiler umarım geçmişindeki sıkıntıları en kısa zamnda bir kenara atıp daha mutlu ve huzurlu bir hayatın olur... annelik mevzusunda çok tartışmalar olmuş bende sadece kendi duygularımı paylaşmak istedim amacım kimseyi etkilemek değil... evlenmeden önce bile anne olmayı çok istiyordum bu size garip gelebilir tabi eşimle bu durumu flört ve nişanlılık dönemizide konuştuk bir kaç kez o da çocuk sahibi olmayı istediğini söylemişti ama hiç bir zaman çocuk sahibi olmak istemediğini söyleseydi veya her hangi bir sağlık sorunundan dolayı çocu olmasaydı da asla onu bırakmazdım onu çok seviyorum... üniversitedeyken 2. sınıfın yarıyıl tatilinde evlendik eşimle ilk dönem zaten öğrenci olduğum için istemedik sonra eşimde sorun çıktı çok şükür ameliyatla halledilebilir bir sıkıntıydı ve biz bir yıl daha korunduk sonraa ben doktora gidip çocuk sahibi olmadan önce muayene olayım bir sağlık srounum olmadan fiziksel olarak hazır olarak hamile kalayım dedim ama gittiğim doktor asla normal yolla çocuğun olmaz aşılama ya da tüp bebek dedi dünya başıma yıkıldı eşim de benden vazgeçmedi çocuğum olmuyor diye ki ailesi artık baskılara başlamıştı o hep benim yanımdaydı ve ben tedavi yaptırmak istemedim psikolojim bozulmuştu çok üzüldüm doktora gittikten sonraki 8 ay hiç korunmadım bir kaç ay beklentiye girdim acaba olurmu falan diye sonra düşnmekten vazgeçtim sonra meleğim bana mezuniyet hediyesi oldu... şuan ilk bebeğimi bekliyorum tekmelerini hareketlerini hisstemek inanılmaz bir duygu o her tekme attığında gülmekten kendimi alamıyorum onun içinde yaşaması anlatılır bişey değil ancak yaşayan bilir şuan doğurmadığım için çocukla ilgili bişey diyemem ama yeğenlerime kendi çocuklarım olmamalarına rağmen ölüyor her saniyelerine ortak olmak onların hep yanlarında olmak istiyorum... kızımıda hasretle bekliyorum umarım herşeyiyle sağlıklı ve mutlu bir bebek olarak büyütebiliriz allah herkesin yardımcısı olsun canım sanada aklının karışıklığı geçince eşinle oturup enine boyuna konuşmanı tavsiye ediyorum... çok uzun oldu kusura bakmayın ama çocuk meselesi sadece bizim elimizde değil ve asla kadın anne olnuca kadındır falan demiyorum ama bir kadının dünyada asla yaşamadan anlayamayacağı bir duygudur diyorum ve anne olmaması gerektiğini düşündüğüm kadın şeklindeki varlıklarla çok karşılaştım allah o minik yavruları hep hakedene verir inşallah... aslında yazıya başşlarken bir çok şey yazmak istedim ama daha uzatırsam kimse okumak istemicek sanırım hakkınızda hayırlısı neyse o olsun... S

Evlendikten sonra eşim sürekli çocuk istemesine rağmen ben her fırsatta " Ben daha çocuğum, kendime bakamıyorum, çocuğa nasıl bakacağım?" deyip durdum. O da anlayış gösterdi. Sen ne zaman hazır hissedersen o zaman yaparız dedi. Çevredeki herkes bizi sıkıştırdıkça, hatta bunların çocukları olmuyor dedikçe yanıtını da eşim verdi onlara. Gerçekten çocuk için çok erken daha zamanı var, evlilik otursun, şunu da yapalım, bunu da yapalım derken evliliğimin tam 5. yılında karar verdik çocuk yapmaya ve ilk denemede hamile kaldım. Hamileliğim boyunca hiç kendimi sorgulamadım, "Acaba nasıl bakarım, nasıl büyütürüz bu çocuğu?" demedim. Belki de hamilelik sürecim çok rahat geçtiği için böyleydi. Belki de benden sonra evlenen kız kardeşlerimin bebeklerini, büyüdüklerini gördüğüm için böyleydi. Kızımı kucağıma aldığım o dakikaları asla unutamam. Yoğun bakımda o boncuk boncuk, küçücük gözlerle bana bakışı, hemşirenin kızımı kucağıma vermesi hala gözümün önünde. O dakikaları dünyalara değişmem. Bir kadının dünyada tadabileceği en mükemmel duygu bu işte. Şimdi diyorum ki "Keşke evlendiğimizin ilk yılında çocuk yapsaymışım." Bu arada kızım doğduktan sonra k. validemin bana söylediği şeyi asla unutamam. Biz çocuk yapmayı geciktirdikçe, aileler sıkıştırdıkça eşim onlara "Sorun bende, ben kısırım demiş." çıkmış işin içinden. Aklıma geldikçe hala gülerim buna.

Yorumlarınız için teşekkürler kızlar bende sizin gibi düşünüyorum yani ben şimdi değil hiç çocuk istemiyorum belki ilerde hazır olurum onu bilemem ama ben zaten söyledikleri zaman ağızlarının payını veriyorum ben yokken eşimi dolduruyorlar onunda yaşı 30 oldu çocuk istiyor haliyle eve gelsin bir konuşucam tekrardan S

Onlara ne anlamadım sonuçta bu sizin hayatınız sırf onlar istiyorlar diye cocuk yapamAzsiniz ya! Bu resmen küstahlık özel diye bisey var insanların özel hayatına. Bukadar burnlarını sokmasınlar cok isteyen kendi yapsın desin esinizde dünyada veya her evlilikte illaki cocuk olacak diye Birşey yok, evlenirken iyi günde kötü günde birbirimize destek olacağız diye evleniyoruz biberimize boy boy cocuk doğurcaz diye soz vermiyoruz. Herkes bi zahmet kendi yuvasına ilgilensin ailesine rahat batiyorherhalde gelip bi çöp uzatacaklar sizin yuvanıza illaki!!... asla karıştırmam ne esimin ailesini Nede kendi ailemi.. parkon bence

Arkadaşım ben senin amacını bir türlü anlayamadım. Belli ki fedakar evladına aşık evladıyla yuvasını şenlendirmiş bir annesin.. Harika Allah nazarlardan saklasın inşallah Ancak insanların anne olup olmamalarına neden bu kadar takılıyorsun ki? Şu ettiğin lafı okuyup saatlerce ağlayacak insanlar vardır. Sen anne olmak istemişsin olmuşsun mutlusun peki sayfalar boyunca verdiğin savaş nedir? İsteyen olur isteyen olmaz kimi çocuksuz mutlu olabilir yapısı budur çünkü. Her kadın anne vasıflarıyla doğmuyor ki öyle olsa çocuk esirgeme kurumu olur muydu? Çocuk olmadan da aile olunur neden olunmasın buna mahkum çiftler var ne yapsınlar boşansınlar mı? Biraz vicdan... Bana sert yorum yapıyorsun derler çoğu kez kızarlar ama şu yorum kadar sert bir yorum okumadım ben.

İyide filtrekahve, yazdığınız mesajlar bütün anneleri genelliyor ve sizde hepimize saygısızlık yapmış oluyorsunuz. Önce kendi mesajlarınızı bir okuyun sonrasında etrafınızı saygısız olmakla suçlayın. M

konu sahibi demek ki kendını hazır hissetmıyor. bence iş doğurmak da değil ona yeterli şevkati ve geleceği verebilmek de. ve arkadaşımız bu konuda kendıne güvenmiyor. ama şu var ki; çocuk sevmemek ayrı istememek çok ayrı bir durum. ben sadece sevmeme kısmına takıldım. S

çocuk istememe kararı ciddi bir karar, belki de insanın hayatında verebileceği en önemli kararlardan biri.. bize bu kararı eleştirmek ya da yargılamak değil saygı duymak düşer... kimi insan anne olunca yeniden dünyaya gelmiş gibi olur, hayatını çocuklarına adar kimisi de hayatı boyunca bu sorumluluğu almak istemez.. bunu tartışmanın anlamı yok bence.. ben bir anneyim ve şimdi düşünüyorum hayatımın odak noktası çocuklarım... ben bundan mutluyum ama bir diğeri bunu istemeyebilir... eğer gerçekten çocuk sahibi olmak istemiyorsanız birileri istiyor diye anne olmayın lütfen.. annelik dünyadaki hem en güzel hem de en zor şey.. bunun bir tarifi yok, anlatılacak bir durum değil... belki birgün siz de hazır olur ve bir çocuğunuz olsun istersiniz.. işte en doğru zaman o zamandır sizin için.. ayrıca hiçbir kadın analık için doğmamıştır çünkü dünyada çeşitli nedenlerle anne olamayan kadınlar da var.. lütfen kadınlık ve annelik kavramlarıını bu kadar iç içe düşünmeyin.. bir kadın anne olmadan da çok değerlidir.. annelik kadını yücelten bir sıfat değil bana göre.. çevremizde nice "annecikler" görüyoruz..

aaa evet özür dilerim ebussh hanım. serçecik miydi neydi yazan kişi, aklım karışmış hatta o an çalışmamış resmen. bir dakika ben hemen yazımı düzelteyim. piskolataya da teşekkürler uyarısı için. Önceki

Bekarsan ne zaman evlencen derler, evlenirsin çocuk ne zaman diye sorarlar, çocuk yaparsın, ikinciyi düşünmüo musun diye sıkıştırırlar bu sefer... Anlayacağın sürekli konuşur dururlar... eşine söyle kendimi henüz hazır hissetmiyorum, ailen sorduğu zaman lütfen bana destek çık ve özelimize bu kadar müdahale edilmesine izin verme de... eşin karışmayın çocuk bizim, bakacak olan biziz, bu konuyu bi daha açmayın dediği zaman, eskisi kadar ısrarlı olacaklarını zannetmiyorum... Ne kadar süredir evlisiniz, uzun bi süre olduysa baskılarda artar çevreden çünkü M

aynen... misal ben geceleri uyuyamıyorum konu sahibi çocuk yapacak mı yapmayacak mı diye başkaları da o kadar dert etti galiba :26: elaayshe YANAKCAN IN

kendi fikrinizi başkalarına dikte etmeye çalışırken, analık gibi kutsal bir şeyi kedi gibi doğurmak olarak nitelendiremezsiniz. sizin annenizinde nihayetinde bir kedi olduğunu düşünmüyorum. yanılıor muyum? smuwiLa

eşiniz baba olmak istiyorsa ona mani olmayın... size bu cümlek çok uzak gelecek am evlettan daha güzel, kıymetli birşey yok, siz istemiyor olabilirsiniz ama bir adamın babalık hakkınada saygı duymak lazım diye düşünüyorum...