babaniz cezaevinde peki yanina gittigi kadin ne durumda?bakin kimsenin yanina kalmiyor affedin babanizdir bence cezasini cekmis zaten. ve lutfen psikologa gidin

Babanız ruhunuzda nasıl derin yaralar açmış. Babanizla barisin yada psikolojik yardim alın derim ben. annesiniz, siz iyi olursanız bebeğiniz de iyi olur

Bunu bir uzmanla gorusun Sizinle ayni yoksunluklari yasamayan insanlar burada size yardimci olamaz.. Ben safimdir affederim Ama kardesim asla affetmez. O yuzden bu kisisel bir sey Asil sizin ne istediginiz onemli

Varlik falan diyeceginize hayali arkadaslarim var deseydiniz daha net anlatirdiniz durumu, bahsettiginiz durum komlplike bir sanri görme durumuna degil, basit bir hayali arkadasa benziyor cunku. Siz yine de tedaviye devam edin, babayla gorusme kismini da doktorunuza danissaniz daha iyi olur.

Aslında sanıyorum 10 yıl kadar daha orada. Benim en merak ettiğim şeyde yanlızlık mıdır onun bize yazması af dilemesi yoksa gerçekten hislerimi. Gözümü kapatıyorum dışarı çıkınca ilk kime koşmak ister. Gerçekten pişman mı bilmiyorum. Bu denli bir mektup görmedim. Umarım en yakın zamanda çıkar da ne yapmak istediğini görürüm. Teşekkür ederim. Sana da kolaylıklar diliyorum...

O zaman darısı benim başıma diyeyim. Tamda böyle olmak istiyorum bende. Yıllar sonra yine bu siteye girince, Başar mışım diyebilmek istiyorum umarım. Teşekkür ederim paylaşımın için.

Allah yardimcin olsun cnm. Bence babanin gorusune git. Agla, bagir, saril icinde ne biriktiyse hepsini yap. Cok zor seyler yasamissin kolay degil gercekten. Hayali varliklari goruyorum derken konusuyor musun yani karsinda canli bir insan varmis gibi mi?Hic doktora gittin mi

Asla seni korkutmak istemiyorum ama benim komşumun kocasi varlik görüyormuş. Sonunda beşikdeki bebegini bicakla öldürdü. Ben almanyadayim, gazetelere manşet oldu bu olay. Adam ceza bile almadi. Şizofren oldugu ortaya cikdigi icin. Kusura bakma seni korkutmak istemiyorum ama hergün gördüğüm insandi ve aşırı sevecen bir baba ve eşdi. Bir anlik olayla yapmış bunu... kendi anlatimina göre o varliklar bebegi boğmaya çalışmış. Adam o varliklarin elini kolunu kesip bebegi kurtarmak cabasinda iken aslinda bebegini kesmiş... tombilibaykus Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

İkinci üçüncü şahıslardan haber gönderiyor, anladım. Yok canım ben bu konuda çok katıyım. Özlemiyorum o kadar çektiren bizi umursamayan insanı neden özleyeyim gerçi. Anneme yaptıkları bana yaptıkları az buz şeyler değildi. Ölse gözümden bir damla yaş akmaz sanırım.

Hayir tam da doktora gitmeniz gereken bir durum. En azindan evladiniz icin...

Varlık diyorsunuz ama şekli şemali yok diyorsunuz? Eğer gördüğünüz herhangi birşey yoksa kendi kendinize konuşuyorsunuz demek ki? Gördüğünüz birşeyle konuşuyorsanız da şekli vardır muhakkak. Hem psikiyatri hem psikoloğa gitmeyi deneyin.

Canım neden hayali varlıklarla görüşüyorum gibi somut bir örnek verdin.. Yaşadığın düpedüz kendi kendine konuşma gibi. ama sen öyle değil gibide bahsettim ben durumu anlayamadım. Allah yardımcınız olsun çok büyük imtihanlariniz olmuş. babaniz size ve evliliginize zarar vermicekse şu saatten sonra affet gitsin.. Zaten perişan olmuş. babaniza size yasattiklarindan dolayı üzüntü duymadim açıkçası.4 evladı perişan etmiş miniciklerken. annenizi ortada bırakmış bı kadın belası yuzunden.. O günlerin cezasını çekiyor gibi geldi. baksana evlenmiş evladinizda olmuş hala size yaşattığı travmalar gecmemis. affet gitsin istersen. belki affedersen sende iyileşir surekli babanı dusunmezsin

Bir insanın kahraman olabilmesi için özlenebilmesi için güzellikler getirmesi gerekir. Mutluluk, huzur, şefkat ne olursa. Baban bunların hiçbirini sağlamamışki. Aksine üzmüş, acıtmış, yalnız bırakmış. Onun yüzünden çile çekmişsin. He şu vardır. Ona değilde bir baba figürüne özlemin vardır. Olması gerektiği gibi hep yanında sevgiyle olmasını istediğin. Ama yinede Bu saatten sonra gitsen bile o pişmanda olsa değişir mi sence herşey? Seni senden iyi kimse bilemez. İyi düşünmen lazım. Daha fazla yara almakta var işin ucunda. Son olarak nefrette bir duygudur. Birçok duygudan da daha güçlüdür. Sahtesi olmaz. Herkesi ve herşeyi sevmek zorunda değiliz. Yeterki kabullenelim. Neyse odur

Şimdi canım şöyle düşün sen de bir anne olmuşsun.. Eşinde baba.. Sen veya eşin bunu yaparmıydınız evladınıza? Cevabın Hayır dimi? Demek ki neymiş karakteri düzgün insan evladını kötü durumda bırakmaz.. Öyleyse bu kişinin karakterini cezaevinden sonra değiştirmesi çok zor. Belki binde bir kişi değişir tamamen. Ama anladığım kadarı ile baban ceza evinden önce de size kendini affettirmeye çalışmamış.. Sen daha iyi tanırsın babanı şuan cezaevinde değilde çok lüks rahat içerisinde bir hayatı olsa af dilermiydi? Hayır diyorsan affedipde boşa kendini yorma unut sil gitsin.. senden bişey isterse yardım falan çok abartmadan yapabileceğin kadar yap.. Sizi görmek istiyorsa git ama çok değil.

Doktorla hallolacak bir şey değil demişsiniz ancak; aksine doktorsuz hallolmayacak bir durum bu. Hamilelik ve lohusalık dönemindeki hormon değişimleriniz tetiklemiş olabilir, masum gibi görünen bu tarz durumlar özellikle küçük çocuğu olan insanlar için zannedildiğinden katlarca tehlikelidir. Bir destek alırsanız, hiç değilse içinizi dökebileceğiniz bir profesyonele başvurursanız size iyi gelecektir, emin olun bundan. Zor zamanlar yaşamışsınız ancak hayatınızı daha da zorlaştırmanın lüzumu yok.

Kalan borçlar sebep olan şeylerden ölüme teşebbüs deniyor sanıyorum bu sebeplerden. O kadar kötü durumda değilim inanın yani benim elimde olan şeyler. İstemesem konuşmayacağım varlıklar. Ama bazen onlara ağlamak içimi dökmek çok iyi geliyor anlatamam ki normal hayatım gayet iyi. Öyle olmasa eşim beni çocuğumla yanlız bırakamaz. En çok şahit olan eşimdir. Korkulacak bir durum yok aslında.

O zaman bence kendi kendinle konuşuyorsun.. Hepimizde olan bişey bu? Ben acaba doga üstü varlıklarmı görüyorsun diye düşünmüştüm..

Başkasının yanındayken görüyor musunuz? Bana kalırsa siz istiyorsunuz öyle birilerini, sigara gibi yani. İstemeseniz hayatınızdan çıkacaklar bırakacaksınız onları. Onlara anlatmak yerine bi defter tutsanız ona yazsanız daha sağlıklı olabilir. Çok geçmiş olsun.

Denedim tam 4 kez gittim olduğu yere ama hep sırada beklerken yada tam girişte hep döndüm. Çok yürekli cesaretli güçlü bir insan olduğumu düşünüyorum ama konu babam olunca bütün bedenim ruhum çöküyor küçük bir kız çocuğu gibi oluyorum. Belki böyle bir durum yaşayan var mıdır? Affettiler mi? Yada affetmediler? Affedipte pişman olan yada affetmedim diye pişman olan var mıdır merak etmiştim. Çünkü böyle bir şeyi ancak yaşayan anlar diye düşünüyorum.

Ben olsam babama değil psikologa giderdim. Terapiye ihtiyacınız var sizi umursamayan bir insanın hala umursamadığını görerek üzülmeye değil. Gerçi hapiste ya yalnızlıktan sıkılmıştır ilgilenir de kesin. Ama siz onunla teselli olur musunuz işte?

Canim zaten yardim aliyormuşsun. Eger şizofrenlik durumun yokmuş. Buna cok sevindim. Babana olan hislerini sen özlem olarak görüyorsan bence git ve konuş babanla. Benimde cok ailesel problemlerim oldu... hep afetdim. Artik yapmıyorum ama. Çünkü ayni veya benzeri sorunlari hep yaşatdilar bana... Bazi insanlar yaptigi kötülüğün farkinda degiller. Eminimki babada farkinda degil

Yaşama tutunma çabanızı takdir ettim. küçük yaşta çok kıymetli bir hayat mücadelesi vermişsiniz. güçlü bir kadın olduğunuZ hep aklınızda olsun. o hayali varlıklar için bir uzmandan yardım almanız en mantıklısı. araştırma yaparak en uygun psikoloğu seçip destek almanız mantıklı. babanızı affetme konusunda ise onu kendi içinizde size yaşattıklarından dolayı affetmek ruhunuzu özgüe kılar ve rahatlatır. bunun için affetme çalışmaları denen kişisel gelişim çalışmalarını yapabilirsiniz. bununla ilgili internette birçok yazı ve kaynak bulabilirsiniz. size acı çektirmiş birini affetmek onunla görüşmek konuşmak demek değil, onu iç dünyanızda affedip ruhunuzu rahatlatmak özgürleştirmek demek. uygulamada affetmeye görüşmeye gelince.. ben olsaydım asla affetmezdim. başka bir kadına aşık olmasını anlarım ama çocuklarını bu durumlara düşürecek kadar bencil olmasını anlayamam ve affedemem. eşten ayrılırsın başkasıyla birlikte olursun buna lafım Yok. ama evlat bambaşka bişi. ondan geçilmez o bir kenara itilmez. asla bırakılmaz. nacizane fikrim bu. tez zamanda iyi olmanız temennimle. allah size güç versin.

Şimdi birşey söyleyeyim ben karşımda tabiki bir insan yok dedim bu doğru. Ama bahsettiğim şey çok farklı. Lütfen beni anlayıp öyle birşeyler yazın. Yani şizofrenlik bir durum değil. Öyle olsa yurtdışında çok iyi uzman yardımı alıyorum. Beni bebeğinle eşim ailem tek bırakır mı? Şizofren çok vahim tehlikeli bir durumdur. Ben şizofren değilim. Veya ona yakın da değilim.

Ben affetmedim, affetmem de. Ki babanız sizinle görüşmek istiyor mu ondan hiç bahsetmemişsiniz? Sizi arayıp kızım ben çok pişmanım gel oturalım konuşalım dedi mi? Anladığım kadarıyla babanızdan böyle bir adım yok yazdıklarınıza istinaden. Pişman olmayıp özür dilemeyen bir adamın neyini affedeceksin ki zaten?

canım ben de ailemden çok çektim hatta bununla ilgili bir konumda var forumda. Affetmek konusunda şöyle düşünüyorum. Eğer karşı taraf yaptıklarında gerçekten pişman olmuş ve değişebilmişse affetmek gerekir. Yok pişman olmamış ve göstermelik iyi ise o zaman affetmek sadece tekrar kötülük görmeyi göze almaktır. Gerçekten pişman olanı affetmek gerekir. Bence babanıza yaptıklarını sorgulamak için bu cezaevinde süre verin kendinize de bu arada süre verin. Bir kere ziyaretine gidin ve ne düşündüğünü yaklaşımını öğrenin. Hayali varlıklar size zarar vermese de sağlıklı bir ruh halinde olmadığınızın göstergesidir. Bana zarar vermiyorlar diyorsunuz ama aslında sizin beyninizde ki zararın ispatı şeklindeler. Bunlardan kurtulmak önceliğiniz olsun.

Tutki gittin yanına ağladın sızladın içini döktün ya da afettin Ya sonra Sonra iyi olacağına inanıyormusun

Babanızı gidip görün. Ama onun için hiçbir şey yapmayin.. ben olsam öyle yapardım. Bu affetmek olmuyor. Affetmemek de olmuyor. Sizin sorununuz aslında babanizdan kalan boşluk. Gidip görmek sizi rahatlatacaktir. Hasta olduğunuzu düşünmüyorum. Çünkü gorduklerinizin hayali olduğunun bilincindesiniz. Bir psikologdan yardım alın. Ve babanızı ziyaret edin. Affedip affetmeme kararınızı da bu görüşmeden sonra alın bence.

doğum böyle durumları tetikler, loğusa depresyonu o ruhsal karmaşa sizi eski günlere kapatamadığınız hesaplara götürüyor, malesef bu sorunu siz ne kadar doktor değil desenizde bir psikiyatr çözecek, lütfen boşluk vermeyin, muhakkak görünün

Canim mesajlarinin hepsini okudum. - gözle görülmez şekilsiz varlik diyorsun -kendi isteğinle konuşuyorsun -sana duymak istediğin cevaplari veriyorlar. Bana bu anlatdiklariniz normal geldi. Bendede var... ben buna ic sesim diyorum. Genelde bir konuya takıldıgım zaman oluyor. Bazen iki saat.. bazen haftalarca bir konu hakkinda bütün olanaklari düşünüp ic sesimle dialogda oluyorum. Yani resmen kendi kendime konuşuyorum ama sessiz yani... sadece beyinde olan dişa yansimiyan bir dialog. Ben buna hayali varlik demiyorum. Çünkü cevremde hemen hemen herkes bunu yapıyor. Doktoruma bende sormuşdum.. oda normal dedi. Bilmiyorum... ama siz bana baya saglikli geldiniz yani.

Hayır yok. T Tweety -Zık- tek ayak

İşte işte affedersem başıma neler gelecek bilmiyorum. Bundan çok korkuyorum. Ben babamdan gelecek 2. Darbeyi daha kaldıramam. Çok zor bir hayatım oldu. Anlatsam sayfalar yetmez. Öyle yada böyle çok düzenli huzurlu bir evimiz var. Annem kardeşlerim çok mutluyuz. Aradan yıllar geçti bir yabancı gibi. Ne düşünür nasıl bir insan oldu bilmiyorum. Tekrar benim canımı acıtırsa diye korkuyorum. Kolay iyileşmedim. Zor bir karar. Teşkkerürler paylaşımın için.

Hayali varlıklar derken ne tür varlıklar? Babanıza özlem duyuyorsunuz.. affedip affetmemek sizin kararınız ama karşısına çıkıp hem içinizi döküp hemde görseniz belki iyi gelir..

bende affedemedim gitti zaten. Evet hiçbir kötü zamanımda yanımda olmadı.

Teşekkür ederim. Yani zannettiğiniz gibi kötü bir durum değil tam anlatamıyorum aslında. İş hayatımda özel hayatımda hiçbir zararını görmediğim bir durum. Uzman doktorum ile hala irtibattayız. Tamamen bir boşluğu doldurmaya çalıştığımı, Elimde olan bir durum olduğunu söylüyor. Boleyn Kizi

Bi şekli şemali yokmu anlamadım?

Şu varlıklar işi biraz beni ürküttü. Bilmiyorum tam da açıklayamıyorsunuz bu tür varlıkları. Yanlış anlamayın ama konuyla alakasız olabilir babanızın sürünmesi hoşuma gitti. Ben olsam ne giderdim görmeye ne affederdim. Sizin şu an varlıklar görmenizin nedeni o ne de olsa. Zor durumlarınızda yanınızda mıydı? Hayır başka kadına gitmiş. Bunun bedelini ödemek zorunda. Ha ödüyor yok bir hatadır yapmış affetmeli diyenler olur şimdi. Benim defterimde affetmek olmaz. Bir psikolog psikiyatrist bulun gidin varlık görme işine babamı görmek onla konuşmak son verir derseniz buyrun gidin ama sanki tam çözümü bu da olmaz :)

+1 Kesinlikle, hatta psikiyatriye gitmeli. Psikoz olmasın Allah korusun ilerlemeden git mutlaka

Psikologa gidip affetme konusunu onunla görüşün. Biz ne desek boş. İhmal etmeyin.

Bilmem ki belkide olabilir.

Gözlerim doldu resmen.. Eğer sen kendini iyi hissedeceksen affet babanı. Kendin için affet..

Seni bu hale getiren baban için bu kadar kendini yiyip bitirme.. Bir psikoloğa git ve terapi al.. Hayali varlık görüyorum diyosun önce doktora git sağlığını kazan.. Sonra da baban olacak adamı da göreceksen illa yine gör.. Allah yardımcın olsun canım.. Ben de babadan ayrı büyüdüm.. Evlendi çocuğu oldu.. Çocuk olunca bizi tamamen sildi.. Ona sağladığı imkanların hiçbirisini bize sağlamadı.. Kpss için dershaneye gittim bana dediği "bir hakkım var onu değerlendirdin değerlendirdin başka hakkın yok.. " üni deyken para isterdim tamam derdi tam iki hafta atm nin önünde köpek gibi beklediğimi bilirim.. Düğünüm oldu baba ihtiyacım var dedim yapamam dedi.. Benim oğlum iki buçuk yaşına geldi bu yaz gördü ilk defa o da buz gibi bir bakış.. Etraftakiler dede oldun dediler ne dedesi dedi.. Bana ve kardeşime çok çektirdi.. Ama ikinci evliliğinden olan kızı özel üni de tıp okuyo tam burslu bana gelmiş utanmadan x e araba sözü verdim ders bırakmazsa araba alcam de beynimden vurulmuşa döndüm.. Aramıyorum aramayacağım.. Asllaaaa.. Yani demem o ki sen benden kat ve kat ağır şeyler yaşamışsın psikolojin kaldırmamış affetme o adamı destek al.. Dua et.. Allah yardımcın olsun

İşte bende en son bu soruda tıkanıyorum..

Evet arkadaşım çok defterlere yazdım o süre zarfında varlıklara ihtiyaç duymadım. Yazmayı kestim. Onlar iyi geliyor. Gerçek olmadığını biliyorum. Bugün artık konuşmam desem bitti gitti. Ama iyi geliyor işte... başkalarının yanında görmüyorum hayır.

bence affetmek değil de gidip içindekileri kusmalısın yüzleşmelisin. canın isterse de affedersin sonra fırsatını bulamazsan keşke yapsaydım demekten iyidir hayatta hiçbir şey senin sağlığından mühim değil.

Tam olrak ne goruyosunuz? Nasil varliklar bu bahsettiginiz?

Şuan aile olarak durumları gayet güzel. Benden birşey istemez yani umarım Dışarıdayken yolda karşı karşıya yürüdük aramızda 10 adım vardı yoktu. Sanki sıradan biriymişim gibi baktı ve geçti.. evladıma gelince ben büyük konuşmaktan artık çok korkuyorum ama şöyle ki hayat ne gösterir ne olur bilemem. Evladıma bakınca içim titrer. Nasıl diyorum nasıl insan evladını siler. Madem sileceksem niye dünyaya getiriyorum. Yazık değil mi? Evladımın bana benim evladıma son nefesime kadar ihtiyacım var. Canımın bir parçası. O günleri öyle bir şeyi kimse yaşamasın. Güçlüsün dilerim bende böyle olurum. Zaman zaman oluyorum öyle çokta iyi geliyor. Sonra yine zaaflar..

iyi geceler arkadaşlar.. 1 evladım var ellerinizden öpsün 2 buçuk aylık. 9 senelik olan boşluğumdan size biraz bahsetmek, Fikir almak istiyorum. Babam... benim kahramanım. Düşünce kaldıranım. Babam işte... Babam bir kadın ile tanıştıktan sonra bizi terketti. 4 kardeşiz bir kalemde sildi bizleri.. aşık olduğu annemi... Ne anlatayım ki çok çektik annem ve ben. Kardeşlerime anne baba olduk. 14 yaşındaydım gittiğinde. Çok lüks bir hayattan çok düşük bir hayata biranda girdik. Babam kardeşleri battılar evler arabalar herşey gitti. Babamda gitti... Çok zordu çok çalıştım hatırlıyorum da kışın ortasında 7 yaşındaki kardeşime mont alınca kendime alacak param kalmamıştı diye bütün kışı Üst üste giydiğim kazaklarla geçirdim.. Hiç gocunmadım. Hiç şımarık bir çocuk olmadım. Herşeyin en iyisini giyer kullanırdım. Herşeyin gelip geçici olduğunun farkındaydım henüz 14 yaşında. Ağır bir yük vardı omuzlarımda. 5 ay tarlalarda 7 ay restaurantta çalıştım. Küçüktüm ancak böyle yerlerde para kazanabiliyor kira ödeyebiliyordum. Neyse çok şükür öyle böyle derken Anneme en güzel eşyaları kıyafetleri aldım ya biraz olsun yüzünü güldürebildim ya. Herşeye değer. Bu süreçte bedenen ve ruhen çok zor zamanlar geçirdim. 3 yıl hayali bir şekilde 2-3 kişi ile gündüz gece vakit geçiriyor konuşuyordum. Delirdiğimi düşünenler olmuştu. Babam bu 9 yıllık süreçte 2 kez hapse girdi. 2. Şuan hala hapiste. Eşim o bahsettiğim hayali kişiler diyeyim. Biliyordu. Ama artık onlar yoktu 2 yıldır. Evladım oldu tüm acılarıma gözyaşlarıma Uğraşlarıma armağan oldu hediye oldu bana. Huzur buldum içimde ateşler yanarken bebeğim doğduğu andan itibaren çiçekelr açtı içimde. 5 Aydır hayali varlıkları tekrar görüyorum. Bir doktorla olacak birşey değil bu durum. Babamı özlüyorum özlüyorum ağlıyorum konuşmak haykırmak neden demek istiyorum. Bunlar içimde birikti ve o hayali varlıklar bana iyi geliyor... Aslında kısacası ben babamı affetmeli ceza evine gidip ona sarılmalı mıyım? Karışık oldu kusura bakmayın... fazla detaya girip uzun olsun istemedim... Okuyan yorumda bulunan herkese şimdiden teşekkürler.. Ekleme:bu bahsettiğim varlıklar babama ihtiyaç duyduğum yanlız hissettiğim zamanlarda oluyor.

Bide siz anlatınca size cevap veriyolar mı yoksa sadece içinizimi döküyorsunuz?

Psikiyatriste gidin. Bunlar ruh hastalıkları. Farzedin ki yaşadıklarınızdan ötürü sedef hastalığı, ya da fıtık oldunuz, doktora gitmez miydiniz? Bunlar da mesela benim eşim iflas ettiği zaman patlak verdi vücudunda ve hala yeni iş kurduğu halde, yine stres altına girdiğinde hemen ortaya çıkıyor. Doktora gidiyor, çaresi bu. İyi bir pskiyatrist sizin çocukluğunuzla ve babanıza dair yaşayamadığınız şeylerle, ya da içinizde birikmiş öfkeyle yüzleşmenizi sağlar. Ayrıca babanızla ilgili yüzleşmediğiniz şeyler, çocuğunuzla bağlanmanızı da etkiler. Bebeğiniz daha küçük. O yüzden sorunları da küçük, ona temel bakım yetiyor şu an. Ama Çocuklar büyüdükçe sorunları da karmaşıklaşıyor. Çocuk sizinle iletişime geçtikçe, kimi zaman sizi sorguladıkça, Geçmiş travmalarımız ortaya çıkmaya başlıyor. Asla yapmam dediğiniz şeyleri yaptığınızı görüyorsunuz. Asla vurmam dediğiniz çocuğu dövmeye başlayabiliyor insan. Kontrol edemiyor o anda. Ya da onunla vakit geçirmekte zorlanıyor. Onun için her şeyi verebiliyor mesela ama oturup bir saat oyun oynayamıyor çocukla. Çünkü kendisi görmemiş. Ben bu konuda her psikiyatriste de güvenmiyorum mesela. Yarım hekim candan, yarım hoca dinden eder hesabı, öyle herhangi bir psikiyatristten randevu aldım, hiç faydasını görmedim diyebiliyor insan ve doktor kapısını kapatıyor kendine. Halbuki yanlış olan tedavi değil, doktorun kendisi. Bu konularda çalışan iyi bir doktor aramakla başlayın ve eşinizle devamlı iletişim halinde kalın. A beautiful mind filmi vardı russell crowe' un, ünlü matematikçi john nash in yaşadıklarını anlatan. Orada da devamlı eşiyle iletişim halimdeydi john nash ve onu iyileştiren eşiydi. Şu anda bu durumun farkındasınız, ya bir gün kontrolünüzden çıkarsa? Beyniniz daha iyi hissettiği için hep o dünyada yaşamaya karar verirse ve bu durum çocuğunuzu da etkilerse? Bir hayal olduğunun farkında olduğunu bilmek güzel ama ya gerçekle hayal birbirine karışmaya başlarsa? Benim arkadaşımın oğlu daha beşikteyken, bebeklik depresyonu geçirmiş, annesine küsmüş. 4 yaşına kadar konuşmadı, anneye tepki vermedi. doktorlar otizm dedi. Tek bir muayenesi 700 tl olan ünlü bir çocuk psikiyatristine gittiler. Verilen tedavilerle ve bir kaç ay devamlı kontrolle, doktor bu çocuk bebekliğinde size küsmüş, otizm filan yok. Kırılmış bağı tekrar kurdunuz mücadele ederek dedi. Arkadaşım eski doktorlara tekrar götürdü ve hepsi bu çocukta otizm filan yok dediler. İlk götürdüğü doktor bu çocuk iyileşmez, bunu kabullenin demişti halbuki. Bu örneği vermemdeki amaç, psikoloji bu kadar önemli ve hassastır. Arkadaşım mücadele etmese ve durumu kabullenseydi, şu anda kaybedilmiş bir çocuğu vardı. Ve iyi doktor bu kadar önemli. İhmal etmeyin lütfen. Hayattta mutluluklar.

Psikiyatriye gitmelisin o varlıklar hiç hayra alamet degil. Ya uç harfliler yada psikoz bir hastalık habercisi olabilir Allah korusun.. Felak nas oku surekli.. Korunma yontemleri ogren.. Babani girmek istiyorsan gor bence. Affetme ama gör. Icinde kalmasin. O da hapiste zor günler geciriyordur. Cezasini çoktan çekmiştir. Neden girdi hapise?

Çok zor dönemler geçirmişsiniz ve bu sizin ruhunuzda derin yaralar açmış. Lütfen kendinizin ve özellikle bebeğinizin iyiliği için bu hayali kişiler konusunda psikolojik yardım alın. Babanızı görmeye gidip geçmişinizle yüzleşmek size iyi gelebilir. Affetmek konusunda ise ise sizin kararınız önemli. Biz ne desek boş ama ben olsam affetmezdim. Babanız annenizi sevmekten vazgeçmiş başka birine aşık olmuş olabilir ki bu bence normaldir. Çocuklarını desteksiz ve babasız bırakmaya hakkı yoktu. işte normal olmayan bu. Çok geçmiş olsun size.