Size tavsiyem bu küçük beye hediye alın, mesela size geleceği zaman sevdiği yemeği yapın. atiyorum patates kofte, tavuk ızgara gibi neyi seviyorsa onu mutlu edecek şeyler yapın. ama bunu bizzat siz yapın eşiniz değil. ufak oyunlar oynayın. ne bilim isim şehir gibi ortak oyunlar. beraber pikniğe gidin hep evde durmayin yani. cocugun mutlu olacağı aktiviteler yapıp birlikte mutlu vakit geçirirseniz bu çocuk size cephe almaz.

Bencede şuan pedagogluk bir durum yok. Çocuğun baba figürü kadar anne figürüne de ihtiyacı var bence. O duyguyu tam olarak yaşayamamış bi çocuk için çok faydalı olabilir konu sahibi. Eksik bi bağı var çocuğun. Tek bağlanmaya elinden geldiğince sahip çıkmaya çalışıyor oda. Konu sahibi risk faktörü gibi gözükmezse gözüne her şey düzelir bence.

Ay hemen hemen aynı fikirdeyiz:)) ben yorumunuzu yeni gordum. konu sahibi arkadaşım bı hediye alın bakın sizi nasıl sevecek. ama bunu bitane hediye ile bırakmayın, ufak sürprizler yapın. eminolun çok faydasını göreceksiniz. pedagogluk bir durum yok şuan biraz mutlu paylaşımlı vakit geçirin coksey değişecek. suan ikinizinde en değer verdiği kişi eşiniz. siz onun sizi safdisi bırakmasına üzülüyorsunuz ya, o da tam sizin hakkınızda öyle düşünüyor olabilir. oyle endişeleri zaten vardır.

Kızınız iyi oldu mu

Haklısınız yanlış anlaşılma ihtimaliniz yüksek, bence siz kimseye bir şey söylemeden kendiniz bir pedagogla görüşüp fikir alın, o zaten sizi çocuğu nasıl kendisiyle görüştürebileceğinizi de söyler.

Gecici bi donem oldugunu dusunuyorum ne kadar alttan alsaniz o kadar iyi. Sizde esinizde merhamet sahibi insanlariniz neyse ki cocuk sizden yana sansli. Ama ilerde cocugunuz oldugunda psikolojisi nasil etkilenir bilemedim sanirim en iyisi pedagogla gorusmek.

Ay evett, çok iyi maşallah. Konuşmaya başladı :) teşekkür ederim ilginiz için

Ne guzel insansiniz. Durumu halletmeniz sevindirdi. Allah huzurunuzu daim etsin.

Kıyamam ya kuzum benim

Evet bizim yeğenin durumu çok daha farklı malesef. Baba sevgisine çok ihtiyacı var, rol modele ihtiyacı var, bunu da eşimden hissetmeye çalışıyor. Ve bu yaş aralığı çok kritik bunun farkındayım... Ben de yara almasın, ilişkilerimiz zedelenmesin, doğrusu nedir diye bilgi almak istiyorum... Küçük bir kalbi kırmak, kırılmasına sebep olmak istemem...

Ay siz iyi ki varsınız asıl. Ne güzel kalbiniz var. Çocuk için çaba sarfediyor, onu düşünüyorsunuz. Fedakarlıkta bulunuyorsunuz. Allah razı olsun sizden.

Sizde böyle güzel bir kalp olduktan sonra, üstesinden gelirsiniz bence. Şimdi başka biri yazsaydı böyle bir durum yaşıyorum diye, kin ve nefret akardı yazdıklarından ama siz o kadar naif cümleler kurmuşsunuz ki, ne kadar yapıcı ve sevgi dolu yaklaştığınız çok belli. bu samimiyetiniz ve iyi niyetinizle en güzel, en doğru yolu bulacağinızı inanıyorum..

esiniz merhametli bir adammış ne güzel çocuk için de kolay değil. güzel bir dille belki de durum bir pedegoga danışılarak çözülebilir

Evet, dediğiniz gibi anne baba eksikliğinden kaynaklı çocuk kendisini amcasına yakın görüyordur... Çok zor günler bekliyor sizi... Ergenlik dönemi kapıda... Altlı-üstlümü yaşıyorsunuz? Devamlı mı berabersiniz?

Çok teşekkür ederim yorumunuz için, inşallah çabuk geçer yarasız atlatırız. Eşimin yeğeni çok iyi huylu bir çocuk onu kaybetmek istemiyorum asla. Hatta ilerde eşimle başka ülkede yaşarsak eşimden ayrı kalmasın diye onu da almak için uğraşmayı düşünüyorum. Ama inşallah ilişkimiz sağlıklı ilerler... kirmizi

Çocuğu psikolaga götürün kuzum küçük daha tek başına baş edebileceği bir durumda değil

Evet öyle sağolsun... Ama bazen merhamet çok ağır basıp doğru kararlar alamazsak da yaralanabiliyoruz... Benim şu an çocuğum olsaydı tam bir kaos olacaktı. Esimin de tavsiyeye ihtiyacı var, ben doğrusu neyse öğrenip ona da yardımcı olmak istiyorum herkesin rolü için... -Mavi Güzel kalın.. Birde trombosit bağışı yapın Anneler

Bir pedagog yardımı alınmalı.

Kıyamam ya çok küçük =( Bir pedagogtan yardım almak en iyisi Amca tarafından orta yerden yapılan bir konuşma ona kendisini daha kötü hissettirebilir Aynen burada yazdığınız gibi eşinizle konuşun, şu ara ailenin alacağı tavır onun bütün hayatını etkileyecektir o yüzden profesyonel bir yardım almak en doğru yol. Çocukluktan ergenliğe geçiş hassas dönemler, eşinize çocukla bir sorununuz olmadığını ama gelişiminden endişe duyduğunuzu özellikle vurgularsanız sizi anlayacaktır diye düşünüyorum

Bence bu konuda bir pedagogtan Detaylı yardım almasınız. Içinde sevgi eksikliği yaşıyor ergenliğin verdiği ruh haliyle de böyle davranıyor olabilir.

Aslında işe yaramaz sandım ama az önce yanına gidip sarıldım hadi gel Monopoly oynayalım dedim, hemen sarıldı heveslendi, bu kadar çabuk beklememiştim iyi davranmasını çünkü normalde de onunla arkadaşlik yaparız, hemen yelkenleri indirmesi çok sevindirdi beni. Şimdi plan da yaptık, cuma günü birlikte tatlı yapacağız, keyfi yerine geldi, sanırım eşimin ilgisi kadar benim de ilgime ihtiyacı varmış. Çok teşekkür ediyorum yorumlarınız için, iyi ki varsınız hanımlar

Eminim çok da iyi anne olursun o şimdi çevrede arkadaşlarını anne babasıyla görüyo ayrı olanlar da ya anne ya babada kendinde eksiklik olarak görüyo bunu yeğenim genç kız oldu ama hala bi benmiyim babasız kalan koca okulda hepsinin babası geliyo kıskanıyorum elimde değilki diyo sizin durum daha zor o suşu kendinde arıyo şuan sevilmediği için terkedildiğini düşünüyo Allah yardımcınız olsun esergry Nirvana Anneler

Kıyamam kuzuma ya. Eşinizle konuşun ama bu aralar çocuğa sizde ekstra ilgi gösterin. Belki 1 gün birlikte dışarı çıkabilirsniz. Sevdiği yemekleri, tatlıları yapabilirsiniz. Küçük bi hediye alabilirsiniz. Eşiniz yüzünden sizinle görüşüyor olmasın, sizi sevdiği için sizinle kalsın. En kesin çözüm bu bence. O zaman asla saf dışı kalmazsınız.

Amcama çok düşkündüm o evlenince nefret etmitşim yengemden hahah. Şimdi en çok sevdiğim yengem o. Ki ben analı babalı büyüdüm o çocuğun durumu çok farklı. İdare edin derim büyütmemeye çalışın yazıktır.

Acaba çocuğun yanında çocuk sahibi olmaktan falan mı bahsedildi siz veya kv tarafından? Size ilk başta yakın olup sonra tepki geliştirmesi bunu düşündürdü. Amcasını kaybetme korkusu yaşıyor olabilir. Kendi çocuğu olacak beni unutacak diye düşünüyordur belki.. Pedagogdan bilgi alın. Gerekirse çocuğu da götürün.. esergry Nirvana Anneler

Sizi tebrik etmek istiyorum. Çözüm aramanız güzel yaklaşımınız ve merhmetiniz için. ... Ya yeğenin ya ben diyebilirdiniz yada kayınvalidenize yansıtıp kötü aile ilişkileri geliştirebilirdiniz. Herkes öfke dolu mesajlar atıyor siz bir çocuğu anlamaya çalışmayı deniyorsunuz. Tebrikler

Bende annemi 14 yasinda kaybettim. Dayim velim olmustu herseyimle ilgilenirdi. 16 yasindayken evlendi yengeme o yaslarda cok soguktum. Inanin sevgi eksikliği. Simdi yengemi dayimdan cok severim laf aramizda. Ayni sekilde esimin bir yegeni var. Oda 15 yasindaydi biz evlenirken. Somdi benle daha cok gorusur. Zamanla atlatilcaj seyler. Biraz alttan alin bence.

Çocuk pedagoguundan randevu alın. Dr çözer

Benim kuzenimin annesi ve babasi cok cirkin sekilde ayrildilar. Oda o yaslardaydi zamaninda. Annesi sahip cikmadi oglana ve bu onda derin yaralar acti. Sanirim yegeni kaybetme korkusu yasiyordur. Benim kuzenim benim elimde büyüdü sayilir. Evlenecegimi duydugunda esimin hakkinda demedigini birakmadi. Cocukluguna verdim. Simdi onu cok sever. Münkün oldukca görmemezlikten gelin. Size karsi saygisiuligi yoksa tabi. Esinize gözlemlediginizi anlatin. Belki ara sira onunla birseyler yapsa onun sevgisinden daha emin olur ve rahatlar

Evet öyle sağolsun..

Kaynım kazada vefat etti 12yıl once 15ve 17yaşında 2evladı var eltim evlenmeyi düşünmüyo çocukkar ilk başta bizi kıskandı çünkğ onların baba profiliydi eşim Kvnin eviyle evleri altlı üstlü köyde ama biz ilçeye yerleştik ilk 8hay hamilelikte köydee kaldık çoğunlukla 7yıl önce tabi iş çıksın diye evi batırmak mı eşyalarıma zarar vermek mi hatta karnımdaki bebeğin ölmesini istemeleri mi eşimin aldığı hediyeyi kıskanmaları mı sorunlar hiç bitmedi ilk 4ay böyle geçti ama ben onları sevdim beraber ödev yaptık vakit geçirdik dertleştik bigün yalnız kalıp üçümüz yattık karnımı sevdiler derken yi anlaşmaya başladık şimdi doğum günüm olsun anneler günü olsun bi mesaj yazarlar gece 12ye girer girmez herşeye değer Sende destek ol o anne baba sevgisi arıyo eksik hissediyo ailesi ölmüş olsa anlar ama sağlar ve onu istemiyolar diye düşünüyo sevgiye ilgiye muhtaç sende anne şefkati göster ilgilen inan daha kolay çözülür

Mesajlarınız tavsiyeleriniz için çok teşekkür ederim Asıl güzel kalpli olan sizlersiniz çünkü çok içten güzel tavsiyeler verdiniz, ben henüz anne değilim o yüzden sizlerden fikir almak çok mantıklı oldu, şimdilik morali yerinde uzun vadede de pedagogla görüşüp ergenliği zararsız atlatması için yardımcı olmaya çalışacağım inşallah.

Cok teşekkür ederim gerçekten, kimse sonu nasıl olur bilmiyor, ben ilerde anne olursam, ölsem çocuğumu başkası büyütecek... Tüm çocuklar merhametli ellerde büyüsün diye dua ediyorum, inşallah elimizden geleni yapabiliriz hepsi için

Ben direkt böyle bir şeyle çıkarsam yanlış anlaşılma ihtimalim çok yüksek olacak malesef. Direkt ilk etapta götürün diyemem ama ufak ufak anlatmaya çalışacağım...

Evet, belki ben bir pedagogla görüşüp eşime anlatabilirim...

Merhaba hanımlar, Bu konuyu şimdilik kimseye açmak istemiyorum o yüzden burdan fikir almak istedim. Eşimin abisi boşanmış tekrar evlenmiş biri. İlk evliliğinden bir oğlu var. Ve bu çocuğa ne annesi ve babası sahip çıkmış, eşim bekarken kv almış ve hala çocuk onlarda büyüyor. Babasını arada görüyor ama maddi manevi hiç ilgilenmiyor babası. Çocuk da esime çok düşkün büyümüş. Biz evleneli 1,5 sene oldu. Eşimin yeğeni de şu an 12 yaşında. İlk başlarda asla sorun olmadı, beni çok sevdi, ve ben de onunla çok ilgilendim. Hatta lafımı dinler saygı duyar. Ancak bir haftadan beri onda bir kıskanclik oldu bana karşı. Eşim her zaman bana canım ya da aşkım der normalde konuşurken, çocuk buna bile takıldı. Bana da canım de demeye başladı. Hatta eşimin ismimden türettigi lakabı da. Halbuki eşim ona da güzel lakaplarla sesleniyor. Eşim bana su bile verse kıskanır, surat asıp içeri gider oldu. Asla beni eşimle yanyana görmek istemiyor. Ve bana da tavırlı. Şimdi ben duruma üzülüyorum çünkü ergenliğe girecek ve anne baba eksikliği onda daha çok ortaya çıkmaya başladı. Doğal olarak eşime sokulmasını yadırgamıyorum. Ama beni saf dışı bırakmaya çalışıyor, odada tek kalayım istiyor. Bu durumu en iyi eşim çözer, ona güzelce anlatması gerek. Ama benim de eşime bu durumu dikkatli anlatmam lazım, çünkü onu yetim gibi gördüğü için çok hassas ve kimse incinsin istemiyorum. Sizce ne yapılmalı?