Evde oturmamakla başla mesela. İşe gir para kazan. Para kazanan insanın kendine güveni gelir. İş çevren olur. Cebinde paran olunca aktivitelere katılabilir, sosyalleşebilirsin. Böylece çevren genişler. Evde oturunca gün teyzelerinden başkasıyla sosyalleşemezsin doğal olarak. Ayrıca oku, izle, öğren konuşacak bir şeylerin olsun.

hepinize merhaba. daha öncede konu açmıştım küçüklükten ailem beni dışladığı için sosyal vs problemlerim var 22 yaşındayım 3 yıldır ilaç tedavisi görüyorum. Kendimi bildim bileli arkadaşım yok zaten orta okul ve lisede akran zorbalığını dibine kadar yaşadım içime kapandım hiç arkadaşım olmadı.1,5 yıldır evde oturuyorum annemin arkadaşları ya da ablamın arkadaşları ile kendimi teselli ediyorum haklı olarak insanlar neden hep kadınlar ile oturuyorsun diyor. Ama hiç arkadaşım yok ki benim?Şimdi arkadaş edin bir yerlere davet et diyeceksiniz ama çağırıyorum da o kadar işte. bir iki defa daha yazarım sonra karşıdan istek göremeyince bırakıyorum işte. diyorum ya herkesin kendi çevresi var, sürekli birileriyle buluşuyorlar zaten +1'e ihtiyacı yok kimsenin. ya da ben çok sıkıcı birisiyim bilemedim çok çok yanlız hissediyorum ve çok sıkıldım bu durumdan sizce ne yapmalıyım?

ben yıllardır çok yanlızım ve artık bogulma noktasına geldim bırakın erkeği kız arkadaşım bile yokçok asosyal içe dönük bilgisiz biriyim arkadaş edinemiyorum insanlarda benle arkadaşlık kurmak istemiyor D e f n

Belli bir yaştan sonra seni bulan çok olacak ozamanda sen tepeceksin :) şuan ben öyleyim misal.. zamanında birkaç değerli arkadaşlarım oldu, şuan farklı illerdeyiz mesajlaşırız okadar. Yeni arkadaşlar çıkıyor 1,2 görüşüp uzaklaşıyorum ısınamıyorum. Oysa eskiden çok sıcakkanlı ve konuşkandım. Aslında hala öyleyim ama devamını istemiyorum. Olanı olduğu yerde bırakıyorum. İnsan yalnız kala kala alışıyor sanırım.

çok teşekkür ederim dediklerinizi dikkate alacağım iş arıyorum 1 aydır beklemedeyim bulamıyorum

Öyle düşünüp kendini üzme. Yukarıda arkadaşlar yazmış ya oku, öğren bilgili olmaya çalış vs katılıyorum bende. Güler yüz, biraz muhabbet aslında açmayacağı kapı yok. Sen kendini öyle şartlarsan zorlanırsın. Hayatı akışına bırak espirili sıcakkanlı davranmaya çalış birsürü arkadaşın çıkar

dusundum de benım en kucuk arkadasım 38 yasında genelde arkadaslarım 40-45 yaslarında ben 32 yasımdayım bu arada acıkcası yasıtlarımın agzının sut koktugunu dusunuyorum anlasamıyorum sapma sapan trıplere aglayıp durmaları benı cıldırtıyor bu yuzden 3-5 arkadasım var onlarında yası olgun yas sınırlandırmasında aslında dedıgınız gıbı yalnız degılmıssınız sızın hayalınız sıkı fıkı dost arzusu ama hayat oyle bır hayat degıl ınsanlar oyle degısık kı zor... yanı sorun sızde degıl mesela akran zorbalıgı yasamıssınız ya tedavısı goren sızsınız halbukı zorba olanlar tedavı gormesı gerekenler onlar hayat zor arkadasım bosver kalıtelı ınsanların yalnızlıgı daha huzurlu P

aynen dediğiniz gibiyim bende dedikodu arkadan iş çevirme oyun bunları hiç bilmem benimde bir çay içmeye gidelim diyeceğim bir allahın kulu yok çok sıkıldım

Benimle arkadas olabilirsin :)

Arkadasimiz var da noluyor sanki. Kitap oku, film izle, kendine bakim yap, disariya cik yuruyus yap, kedi besle, git sahilde otur denizin sesi sakitlesdirir seni zihnini acar.

1 ay kısa bir süre, umudu yitirecek zaman değil merak etme :)

İş bulmak seni bu kısır döngüden çıkaracak. Tecrübeyle sabit.

çok içime kapanıgım iş bulsamda nasıl arkadaş edinirim bilmiyorum D e f n

teşekkür ederim mesaj atabilirsiniz M

Benimde hiç arkadasım yok, canım sıkıldı hadi dışarda bir çay içelim diyeceğim kimsem yok. Çalışıyorum, filmde izlerim kitapta okurum sohbet ederim konuşkan ve konuşmayı severim ama yok işte. Dedikodu yapmam, laf yetiştirme huyum yok, magazin takip etmem, ve çok fedakar biriyim, kimse hakkında kötü düşünmem, arkadan kuyu kazma huyum yok. Ama yine de hiç arkadasım yok. Nasıl edinilir bende bilmiyorum.

Arkadaş olabiliriz canım, istediğin zaman yaz dertleşiriz. Ben de yakında 22 olacağım