Kendinizi iyi ifade edemiyor olabilirsiniz.

Yapiniz sessiz olabilir ama dışlanma konusunda çevreniz ve yas grubunuzda etkilidir. Akran zorbalığı goren çocuklar ve gencler oluyor ne yazik ki. Durumunuz varsa psikolojik destek alabilirsiniz. Kendinizi ifade etmeniz konusunda da destegin size yardimi dokunur mutlaka.

Bence sizinle bir ilgisi olmayabilir, dışarda çok sayıda berbat insan var. Toplum iyice korkunçlaştı, dedikodu, arkadan kuyu kazma benzeri her türlü pislik var artık. İyi insanlar öğütülüp arada gidiyor bana kalırsa.

Böyle biri değilim bilmiyorum ama şunu söyleyebilirim kimsenin hakkınızda ne düşündüğünü zerre umursamayın ve kendinizi çok çok sevip olduğunuz gibi kabullenin. Belki bana da arkamdan hiç susmuyor her konuda bi yorumu var bilmiş karı falan diyorlardır umurumda mı hayır. Hiç önemsemem kim hakkımda ne düşünmüş ne demiş.

Değilim

Aynısını ben de yaşadım ilkokuldan şu ana kadar bitmiyorlar...

Tepkinizi koyun, böyle bir şeye müsade etmeyin, Yok o kırılır bu kırılır, ortam bozulur tatsızlık çıkar vs düşünmeyin, Anında tepkinizi koyun ki bir daha aynı tutumda bulunamasınlar, Her yerde var, kk da bile var kendini bir şey sanan ukala tipler,

Teyzemin kızı gözümde canlandı. Küçükken hastalık yüzünden çok kiloluydu bu yüzden de sürekli zorbalık gördü, yaşadıklarının sonucunda da kaba tabirle ezik biri oldu. Ameliyat sonrası bir kaç yıl içinde kilosu normale ulaştı ama öz güveni yoktu, lise zamanları yaz tatilinde alman bir kadınla tanışmış, sonrasında durum değişti. İnsanlar sessiz olduğun için seni iletişim kurmaya değer görmüyorlar, hatta ezmek hoşlarına gidiyor, bundan sonra onlar değil de sen istemiyormuş gibi davran demiş. Bizimki yeni bir ortama girdiğinde kulağında kulaklık, elinde kitap kimseyi takmaz göründü bir süre, bir yere çağırılsa reddetti, kimse bir şey sormazsa iletişim çabasına girmedi, başlarda yine dışlandı, bu defa da havası kime, prenses, kendini ne sanıyor oldu ama bunu söyleyenler iletişim çabasını da hiç bırakmadılar çünkü merak uyandırıyordu, ufak ufak öz güveni yerine geldi, şimdilerde güzel arkadaşlıkları var.

Seninle alakalı olduğunu sanmıyorum. Maalesef artık eski insan sıcaklığı kalmadı. Hiç kimseye güven kalmadı, mesafeli olmak iyidir, boş ver.

Küçük yasta oluyor illakide. Büyüyünce durduk yere nie dışlıyorlar ki bi sebep vardır. Yada senin dediğin gibi pasif oldugun için ister istemez dışlanıyorsundur

Merhaba herkese. Hemen konuya giriyorum. Ben, dışlanıyorum. Hemen hemen her ortamda dışlanıyorum. Üstelik sebebini de bilmiyorum. Günaydın derim, cevap alamam. Konuya dahil olmaya çalışırım, sesim bastırılır. Arada bi bana bakılıp kıkırdanır, ki gülünecek hareketler yapmıyorum. Planlara dahil edilmem, yok olsam kimse de farkına varmaz. "sessiz bir kızdı" deyip geçerler. Bu durumda ne yapmalıyım ve neden böyle oluyor?

Bende reel hayatımda sessiz sakin diye tanımlanan bir insanım, bu etikettende çoğu zaman nefret ederim.. düz yaşarım ben öyle laf sokayım milleti kafaya alayım kafasında da hiç olmadım, taa ki gecen sene sektör değiştirip yeni işe baslayana kadar, müdür o kadar egoist bir adamdı ki, sürekli bağırıp çağırıp ben sana bağırmıyorum kafasına girip duruyordu, normal sohbet ettiğimiz zamanlarda alttan sürekli laf sokuyodu, ben takmıyodum 0 bir adamdı cunku, ne mal adam diyip gecerdim kafama takacağım bir değildi :) ama böyle böyle mobbingle beni gönderdi işten. İşte o zaman öğrendim ki ne yaparsam yapayım alttan alma sessiz kalma takmama gibi bir durum yok. Hayatın işleyişi bu sekilde değil, takmıyosun ama cevap vermezsen ezik konumuna dusuyosun. Sana laf mı soktu sesini cıkaracaksın arkadasım güldü mü susmayacaksın, dönüp cevabını vereceksin, kimsenin kimseden üstünlüğü yok, neden her ortamda dışlanıyosun mesela? otur Dusun Al bir kağıt önüne madde madde sırala ogun neler konustun neden cevap verilmedi, eksiği bulmaya calıs, belki konusurken yavassın belki çok uzatıyosun konuları, belki cok ciddisin sakalasmaya bile çekiniyorlar gibi gibi, bu eksiği bulduğun zaman kendini geliştirmeye baslayacaksın zaten, bunu yaparken de yardım alabilirsin veya kişisel gelişim anlamında kendini okumaya verebilirsin inanarak ilerlersen guzel bir yol kat edersin.

Ben de lisede sessiz sakin kiz diye tanimlanirdim. Ama dislanmamistim. Arkadaşlarım vardı. Kimse de gulmezdi bana ama bu tanımlama hosuma gitmedi. "Sessiz sakin" sanki bana pasifmis gibi geldi. Kendimi okumaya verdim. Çok araştırdım okudum surekli bir şeyler ogrendim. Çok cool takilmaya başladım. Bu seferde ben kimseyi begenmiyordum, hafif ukala takiliyordum. O zaman işler değişti. Sessiz sakin değil cool diye tanimlanmaya başladım. Yani bu algıyı siz degistirebilirsiniz. Cevap vermekten korkmayın. Rahatsız olduğunuz seyleri soylemekten cekinmeyin.

O halde ben de senin gibiyim. İkili ilişkilerde iyi olabiliyorum biri tek başıma yanıma gelip konuşunca çok güzel konusuyorum ve dinleniyorum ama grup içerisinde takilmadigimi hissediyorum. Mesela geçen gün şundan şikayet ediyordum; sınıf grubunda yüzlerce kişiyiz. Ne zaman soru sorsam cevap alamıyorum. Başkası aynı soruyu sorsa herkes cevap yazıyor. Öyle sessiz sedasız kendi halinde gibi görünüyorum. Eğlencesiz biri gibi ama öyle değilim aslında. Bir üye "artık insanlar eskisi gibi sıcak değil ondandır" demişti. Bence biz bu döneme bu ortamlara ayak uyduramiyoruz o yüzden.

Bu konunun cevabını asla burada bulamazsınız. Zamanınızı hiç harcamadan bir uzman desteği alabilirsiniz. Sizi hiç tanımıyoruz; konuşmalarınızı, uslubunuzu, fikirlerinizi, hayata bakış açınızı, enerjinizi, duruşunuzu, tarzınızı, bilgi birikiminizi bunların yanı sıra girdiğiniz ortamları ve sizin dışlayan insanların yapılarını.. bunların hiçbirini bilmeden size cevap vermek çok sağlıklı olmaz bence.

Bir uzmandan destek almaya ne dersiniz? Özgüven eksikliğiniz var gibi geldi

Bunu Kafana takmaya az olsun öz olsun samimi yakın 1 yada iki arkadaşın olsun yeter inan şuan birinden 5 lira istesen vermez herkes kendi çıkarında

Lisede falan mısın? Onun haricindeyse başka yorum yapacağım çünkü Fatma busra Akrep kadını Anneler

oldum olası bende sessizimdir çevreme göre. özellikle okuldayken bu anlattıgınızı çok yasardım. iş hayatıda okuldan farksız yaşı büyük ergen dolu. muhtemelen kendi halinizde oldugunuz için egosunu tatmin etmek isteyen asalaklar size takmıştır. Kendimden empati yaparak söylüyorum ki bazı insanların huyudur bu sessiz insan görünce sebepsizce yüklenip dalga geçmeye başlar o kişiyi takmadıkca dahada cıvıtır. bu tarz tiplerle nasıl baş edilcegini bilmiyorum ama muhtemelen o ortamda belki bu sebeple belkide farklı bi nedenden size tav olan biri o ortamı arkasına alıp size karsı doldurmuş gibi görünüyo. Değiştirmeniz pek mümkün değil sebebini öğrenmeden. Dedigim gibi ilkokuldan ünide kaldıgım yurttaki kızlara kadar hep aynı şeyleri yaşadım. kimseye bir bakısım olmadıgı halde hep aynı tavırlarla karsılaştım insanlar çok değişik yaa. her yaşta mobbing gerçegi var bence

Sessiz biri konuşunca insanların daha çok dikkatini çekiyor aslında. Belki yaklaşım şekliniz yanlıştır

Çekingen ve biraz korkak bi yapınız mı var? Yani insanlara bunu hissettiriyor musunuz? İş, okul, sosyal hayatta da yaşın kaç olursa olsun kendisini ortamın patronu kılan bi tip vardır ve ondan biraz daha pasif kişiler her daim onu dinler. Tam bi belgesel çekimi gibi yani Sizin çekingen halinizle eğlenmeleri de özgüven eksikliğinizi onlara hissettirmiş olmanız olabilir. Kendinizden emin konuşun. Güldüklerinde ise '' neye güldünüz tam olarak anlamadım? '' diye sorun. Sesinizi bastıranların sesini sizde bastırın. Merak etmeyin zamanla hayat bunları öğretiyor size :)

bi psikologdan yardım alabilirsiniz, farklı bi bakış açısı ile kendinize bakmayı sağlar.

Pisirik kalmayın kendinizi geliştirin birde kimseye yaranmaya çalışmayın insanlar fakrediyor kendinizi kanıtlama çabası içinde olduğunuzu