Hocam dersin birinde, "Farkındalıklar terapistleri sevindirir; danışanları üzer." demişti. Şuan, hayatınızdaki birçok unsura daha farklı bir açıdan bakıyorsunuz. Farkındalık kazanarak devam ediyorsunuz yolunuza. Bu değişim yolunda atılmış güzel bir adım aslında. Psikoterapi süreci sancılıdır ancak şöyle bir gerçek var ki çok kıymetli: acının başladığı yerde başlar değişme motavisyonu. Ayrıca, bu sürece girip bir takım gerçeklerle yüzleşmek cesaret ister, güç ister. Oldukça güçlü olduğunuzu düşünüyorum.

Ay yok ne iması. Aceleyle sordum çıktım o sıra. Ama belirtmeliydim doğru

Allah şifa versin. Neye karşı obsesif? Yani bu bir takıntı hastalığı. Sizin ne için tedavi görüyorsunuz? I

Merhaba. süreci yaşamadım ama kendini korku hissinden kurtarmalısın, mutluluklarını ertelememelisin, beyninde oluşan düşünceleri değiştirmeye çalış, umarım yararlı ol

konu hakkında bilgim yok Allah yardımcın olsun, umarım en kısa sürede atlatır, huzurlu ve mutlu günlerine başlarsın demek istedim

Kaç yaşındasın? Daha çok bipolar gibi geldi hastalığın. Kesin tanı obsesif mi? Kendine zaman ver. Doktorların elinde de sihirli değnek yok. Önce sen çabala. Pes edecekken bu durumda devam etmek istemediğini telkin et kendine. Sevdiklerini incittiğini düşün. İnsan kaybetmek kolaydır ama sonra çok yalnız kalabilirsin. Geçmişte yaşadıklarının travması sanırım bunlar. Terapiyle zamanla düzelecek sabırlı ol. Dua oku sürekli içinden.. gelinciksurubu

Ne yapmam gerektiğini biliyorum ama maalesef uygulamada bir problemim var.. öğrendiklerimi uygulamayı başaramadım henüz SuUtku La

Yolunuz uzun ve meşakkatli. Çıkmış olduğunuz bu yol öncesinde size bol sabır azim ve şifa diliyorum. Daha güzel sağlıklı günlere kavuşmanız dileğiyle. Çok geçmiş olsun

Ay çok özür dilerim, yanlış anlayıp alınganlık yapmışım Dediğim gibi bahsettiğiniz obsesyondur. Her insanın zaman zaman aklına düşünmek istemediği şeyler takılabilir. Sizi çok rahatsız ediyorsa, günlük hayatınızı etkiliyorsa psikolojik destek almak hayat kalitenizi arttırabilir. Benim kendi kendime uyguladığım bir yöntem var, ne kadar doğrudur bilmiyorum ama beni rahatlatıyor. Mesela diyelim ki internette rahatsız edici bir görselle karşılaştınız, ya da fi tarihinde bir olayda tam istediğiniz tepkiyi veremediniz. Gece tam uyuyacakken o görsel gözünüzün önüne gelip duruyor ya da keşke şöyle yapsaydım of niye yapmadım diye düşünüp duruyorsunuz. Gözlerinizi kapatıp o an aklınıza takılan düşünceyi nesneleştiriyorsunuz, sonra büyük metal bir çöp kutusuna kapattığınızı kutuyu zincirleyip bir uçurumdan fırlattığınızı hayal ediyorsunuz. Ya da yanarak kül olduğunu filan da hayal edebilirsiniz orası size kalmış. Bir şekilde sizi rahatsız eden düşünce her ne ise onun yok olduğunu, sizden uzaklaştığını hayal ediyorsunuz. Böyle yaptığımda o düşünce tekrar tekrar aklıma gelip uyumamı engellemiyor benim. Ama şöyle birşey hatırlıyorum burada aklına sürekli aile üyeleriyle cinsel ilişki içinde olduğu düşünceler gelip, bundan çok rahatsızlık duyan ve suçluluk hisseden bir üye vardı. Ona psikoloğu bu düşünceleri engellemeye çalışmak yerine düşünceler aklına geldiğinde bunlara iyice odaklanıp zevk almadığını fark etmesini, suçluluk duymaktan vazgeçtiğinde bu düşüncelerin kaybolacağını söylemişti. Yine yeme bozukluklarıyla ilgili bir araştırma yaparken şöyle birşeye rastlamıştım. Bir hastaya psikoloğu aşırı yeme atağı ya da kusma atağı geldiğinde -şuan tam hatırlamıyorum içeriğini- başka şeylerle meşgul olarak kafasını dağıtmasını söylemiş mesela güzel bir banyo yapmak, kitap okumak vs. Hasta düşünceden kaçmaya çalışmanın kendisinde işe yaramadığını, aksine geldiğini kabul edip hiçbirşey yapmadan durup geçmesini beklemenin işe yaradığını söylüyordu. Yani takıntılar konusunda herkes için işe yarayan yaklaşımlar farklı olabilir. Siz de deneyerek kendiniz için en doğru baş etme yöntemini bulabilirsiniz.

Doğru doktor, doğru tedavi üstüne yeteri kadar sabır ve kararlılık.. tedavisi olan bi rahatsızlık merak etme.

Bu konuyu burada açtığıma pişman oldum açıkcası. Bazılarının konu hakkında bilgisi Yok maalesef, basit bir takıntı hastalığı zannediyorlar.. şöyle yap böyle yap diyorlar.. ben ne yapmam gerektiğini biliyorum zaten ama bunu eyleme dökemiyorum henüz.. bir çok insan obsesif kişiliği okb hastalığıyla karıştırıyor maalesef. Geçen psikoloğum şöyle bir cümle kurdu.. ağır bir obsesifin içinden terapi sürecinde histrionik ve nevrotik bir insan çıkar.. o kadar doğru ki.. Ben terapiye gitmeden bunların ne demek olduğunu bilmiyordum.. insanlarımız yardımcı olmaya çalışıyorlar anlıyorum ama bu öyle boşver takma hayatını yaşa mutlunolmaya bak demekle olmuyor maalesef

Zaman zaman öfkemi kontrol edemeyip patlamalar yaşıyordum.. ben çok içime atarım.. sonunda maalesef sinir krizi geçiriyorum

Anlaşılmak beni çok rahatlatıyor.. insanlar acı çektiğimi anlamıyor, birşeyleri öğrenmek, farkına varmak şok etkisi yapıyor. Terapiden çıkınca çok düşünceli oluyorum.. bir yere çöküp hüngür hüngür ağlamak istiyorum Mesajınız beni çok rahatlattı.. çok teşekkür ederim.. duygulandım off

Üzüldüm keşke destek olsalar. Terapilere zamanla alışırsınız diye umuyorum

Aynen çok güzel ifade etmişsiniz. Duygularımla yüzleşmek ve onları başkalarına açmaktan rahatsız oluyorum. Dışardan bakılınca çok kunt bir yapın var diyorlar

Ptsb? Ama bir travma yaşamış olması gerek bunun için. Konu sahibininde okb yok zaten obsesif kompulsif kişiliğe sahip. Kişiliğinin yapısı gereği duygularıyla yüzleşmekten ve bunları başkalarına açmaktan rahatsız olduğu için terapi seansları zor geliyordur.

Toplum geneline baktığımda, hislerimizi bastırmayı öğrenerek büyütüldüğümüzü görüyorum. Durum böyle olunca insan ne hissettiğini anlamıyor; anladığında da mevcut duyguyu hissetmemesi gerektiğini düşünüp hislerine yabancılaşıyor; ama doğru olan bu değil. Terapi sürecinizde acı çekmeden, yolunda gitmeyen şeyleri farketmeden ve hangi davranışın geçmişteki hangi yaşanmışlıktan kaynaklanıyor olabileceğini görmeden ilerleseydiniz asıl anormal olan durum öylesi olurdu. Ağlamaksa içinizden gelen, ağlayın. Bugün acıtan şeye bugün ağlamanız; sizi ağlatan olayı geleceğe taşıma ihtimalinizi düşürür. Belki eskiden ağlamış olsaydınız şuan daha farklı bir durumda olabilirdiniz; ama hiç problem değil. Kendiniz adına attığınız bu altın değerindeki adımı sürdürün çünkü bu güce sahipsiniz. :) I

Düşünmek istemediğimiz şeyleri beynimizin ısrarla o şeyi düşünmek istemesi kendini alıkoyamaması ve insanın kendine, beynine kızması... Tanımı nedir acaba duydunuz mu?

Kendimi ihmal etmiyorum eskisi gibi ama çok zor bir süreç bu terapi süreci ( esergry Nirvana Anneler

Teşekkğr ederim.. psikoloğuma sorayım.. obsesif kişilik bozukluğu varmış.. sosyal fobim de var.. birçok şeyim var aslında.. sanırım dediğiniz gibi geçmişin travmaları.. teşekkğr ederim tekrar vakit ayırıp cevap verdiğiniz için I

Ailem terapiye gitmemi desteklemiyor maalesef I

Takıntı hastalığı değil.. kişiliğim buymuş benim. Öfkemi kontrol edemiyorum diye gitmiştim birdaha da bırakmadım.. ama çok zor geçiyor terapiler kendimle yüzleşmek.. ailemle yüzleşmek, değişmek, alışkanlıklarımdan vazgeçmek bana çok zor geliyor

Teşekkür ederim vakit ayırıp cevap verdiğiniz için Kişiliğim değişir mi bilmiyorum ama etkilerimi değiştirmem lazımmış istediğim tepkileri almak için İnsan alışkanlıklarından davranışlarından kolay kolay vazgeçemiyor. Benim kızım da diyet yapıyor 2 Aydır.. çok güzel dayandı.. hiç gizli gizli yemedi.. ama dayanamıyor artık.. bırakacağım diyeti diyor.. Bende terapi konusunda aynı noktaya geldim.. dayanamıyorum bırakmak istiyorum.. ama bırakırsam eski halime geri döneceğim biliyorum.. insan yoruluyor sanırım.. herşeyde olduğu gibi psikoterapide istikrar ve sabır çok önemliymiş

Yanlış anlaşılma oldu bence de Ama biraz soruyu sorma tarzınızla alakalı sanırım.. ben çelişkide kaldım ilk okuduğumda.. bilgi almak için mi sordu, yoksa imalı bir soru mu diye.. neyse ki açıkladınız I

Uygulamada aile desteği olmuyor mu

Pardon, yanlış mı anlaşıldım acaba? Ben yazdığınızı okuyunca bilginiz var sanıp tüm iyi niyetimle sormuştum. Konu sahibiyle alakalı değildi yani. Ne bu şiddet bu celal

Çok teşekkür ederimm. Bol sabır ve azim İnaşllah bir an önce normalden dönerim I

Psikologa Giderken Şikayetleriniz neydi merak ettim?

Yukarda bahsettiğiniz durum obsesyon ya da Öz Türkçesiyle takıntıdır. Tek başına bu söylediğiniz ne Okb'nin ne okkb'nin ne de ptss'nin tanımı olur. Okb'de de Ptss'de de bambaşka ruhsal rahatsızlıklarda ve hatta aşık olduğunuzda da istemdışı takıntılara kapılınabilinir. Tanı koyabilmek için ise hastalıkların başlıklarındaki kelime köklerini üstün körü tanımlayabiliyor olmak dışında dsm tanı kriterlerini bilmek ve danışanı çok yönlü değerlendirebilmek gerekir. Konu sahibinin hem terapistinin koyduğu teşhis hem yaptığı açıklamalar -duygusal anlamda künt bir yapısı olduğunun söylenmesi mesela- okkb'ye işaret ediyor. Başkalarını kendinizce sınava çekmeden önce siz okb'yle aralarındaki farkı biliyor musunuz bir ona bakın, ondan sonra konuşalım.

Ay gece gece çok iyi geldi bunu okumak Çok teşekkğr ederimmm

Genelde terapiye kadar olan süreç zorlu olur, doğru doktoru mu bulamadın acaba yada kendini tam ifade edemiyor musun? Seni mutlu eden hicbirsey yok mu şu koca dünyada? Neyi nasıl yapmak istiyorsan öyle yap.. bulunduğun çevreyi değiştir.. yeni arkadaşlıklar edin.. sana iyi gelmeyen insanları hayatından çıkar ve en önemlisi rest çekmeyi öğren..

Önce kendine inanmakla başla işe. .

Geçmiş olsun size göre kişiliğinizin değişmesi isteniyor alışkanlıklarınızdan, yapmak istediklerinizden tutun düzeninize kadar. Artı yönleri de var eksi yönleri de tabi ki kişiliğinizi değiştirmek kolay olmayacaktır. Biz bile misal diyet yapacagım diyip irademize sahip olamayıp diyeti bozarız. Zamanla terapi gördükçe ilerleme kaydedeceksiniz. Hipnoz yöntemi faydalı olabilir mesela. doktorunuza güvenin ve söylediklerini uygulamaya çalışın

Keşke.. Destek olmadıkları gibi bir de köstek oluyorlar.. umarım yarıda bırakmam terapiyi.. çok üstüne geliyorlar.. o psikolog seni bozdu diyorlar.. kimse bunkız neden böyle davranıyor diye düşünmüyor I

Ailemle yüzleşmem lazım korkularımla yüzleşmem lazım deyince aklıma geldi öyle mi acaba diye. Sonradan okudum okb değil kişilk bozukluğu olduğunu.

arkadaşlar merhaba Çok kötüyüm ben bu aralar. Nerden yazmaya başlayacağımı da bilmiyorum.. Ben uzun süredir özel bir yerde psikolojik tedavi görüyorum. Dün yine gittim.. her çıktığımda dünyam şaşıyor sanki.. Obsesif kişiliğe sahip olup tedavi olan var mı aranızda? Nasıl geçiriyorsunuz bu süreci. Ben çok acı çekiyorum. Çok öfkeli hissediyorum.. çok saldırgan oldum. İçimden sürekli ağlamak geliyor.. aynı süreci yaşayan varsa yazabilir mi? Kayitsiz