türkiyede evlenmek cidden korkulması gereken bir şey nedeni basit bizim kültürümüzde nedense kadın hizmetçi gibi görülüyor erkek yayılıp yatacak bütün iş kadında.. kadınlarda tutup evde iş paylaşımı yapmayıp benim görevim diye bunu kabullendikleri için erkekler her şeyi yapabileceklerini düşünüp kadınlara yüklenme hakkı görüyorlar kendilerinde eğer evleneceğiniz adam böyle bir tipse korkmakta haklısın... N

öyle normal ki bu hissiyatın.. düşüncelerin.. çok değil 3 ay önce bu zamanlar son haftamdaydım bende.. ve deli gibi gerginlik huzursuzluk vardı.. endişe kelimesi karşılamıyordu sanki o karın ağrısını.. aman Yarabbim daha dün deli gibi kavuşmak istediğim adam mıydı ömrümün geri kalanı? düğün sabahı bambaşka biri olarak uyandım sanki.. herşey tozpembe oldu birden bire.. şükür elhamdülillah geçecek canım.. N

Bende evlenmeden önce çok kötü zamanlar geçirdim psikolojik olarak. Berbat hissettim kendimi. Mutlu olamadım yani o sıralar. Hep nikah masasında hayır diyeceğim galiba diye korktum. Ayrıca geceleri dişlerimi gıcırdatmaya başlamıştım. En son artık bir psikiyatriye gidip ilaç kullanmaya başladım. O kadar kötüydüm yani. Ailemden ayrılacağım içinde acayip üzgündüm ki annemlerle aram yürüme mesafasinde 15 dk. Buna rağmen üzülüyordum. Hatta tuttuğumuz eve girince içim sıkılıyordu. Herkes evlenirken mutlu olur ben niye bu kadar mutsuzum diye kendimden şüphe ediyordum. Yani bendeki kadar manyakça olmasada bu korkular endişeler hemen hemen herkeste oluyormuş. O yüzden fazla takılma. Şimdi daha önce dikkatini cezbetmeyen her ayrıntı gözüne batıyordur düşündürüyordur seni. K

arkadaşlar merhaba. evlenmeme çok kısa bir süre kaldı ve benim içimde garip bi sıkıntı var. korkuyorum endişeleniyorum. evlenince onunla anlaşabilecek miyiz, o benim için gerçekten doğru insan mı, birbirimize uyum sağlayabilecek miyiz, evliliğimizi sürdürebilecek miyiz, birbirimize karşı daha sonraları anlayışlı olabilecek miyiz gibi bir sürü soru kafamı kurcalıyor. nikaha bu kadar az gün kalmışken tam mutlu olamıyorum bir türlü. siz de evlenirken böyle hissetmiş miydiniz hiç? yani bu duygularım normal mi yoksa kafamda bazı soru işaretleri var da onu sevdiğim için farkına varamıyor olabilir miyim?

5 yıl 24 gündür evliyim, Zaman zaman hala bu kaygıları yaşayıp evliliğimi sorguluyorum. Tabi çok kısa bir sorgulama oluyor bu ama insanız.. Geleceğin neler getireceğini bilmediğimizden endişlenmemiz normaldir.. Üstelik bir de evlilik arefesi daha bir streslidir.. Çok takılmayın, her şey güzel olacak diye bakın

Canım öncelikle çok mutlu olmanı ve yüzünün gülmesini temenni ederim... Her evlenende bu duygular yaşanır, ya farklı olursa, ya mutsuz olursam, gerçekten seviyormuyum, vaz mı geçsem diye.. Evlilik stresi bunlar hep evlenince evine ve yuvana alışınca bütün bu kafandaki soru işaretlerinden eser kalmaz eminim N Nfrtettti

büyükler hep nikahta keramet vardır derler canım ardemir Guru Anneler

biz eşimle birbirimizi iyice tanıdıktan sonra evlendiğimiz için böyle bir endişe yaşamadım hatta bir an önce evlenmeye can attım diyebilirim:) şu an çok mutluyum Allaha şükür. senin içinde şüphelerin mi var yeterince tanıyormusun yoksa psikolojik bi durum mu kendi kendine sor bakalım bu soruların cevabını ara G

sen de evleniyosun yakın zamanda demek. Allah bir ömür mutlu etsin inşallah sizi de. evet Allaha şükür iyi anlaşıyoruz. olaylara bakış açımız, hayattan beklentilerimiz birbiriyle örtüşüyor. onun yanında da çok mutlu hissediyorum kendimi. ama bazen tartıştığımızda kırıcı sözler söylüyor ve ben de kırılıyorum doğal olarak. sevdiğim yapı olarak sinirli bi insandır bir de. ama sonradan birbirimizi çok sevdiğimizden falan bi şekilde anlaşıp barışıyoruz. ama işte bu mevzuyu kafama takıyorum bazen (

Anladım canım. Siz de mutlu olursunuz inşallah. Yani kırıcı derken, saygısızlığa varan kelimeler değil demi söyledikleri?

Ben bu konuda kendime kızıyorum ki sana bir laf etmek, akıl vermek haddim bile değil. Rahat batmış bana rahat... . push ; B

2 kez çok sinirlendiği için telefonu yüzüme kapatışı oldu ve çok kırıldım ben de bu duruma. ona kırıldığımı söylediğimde de, çok sinirliydim biraz daha konuşsak daha çok büyüyebilirdi tartışma dedi bana. benim bazen umursamaz olduğumu söyler ve gerçekten bazen istemsizce farkında olmadan umursamaz davranabiliyorum yani bu benim yapımda var biraz. bi gün yine bi konuda umursamaz davrandığımı düşündüğünde telefonda bana 'umrumda değil arayıp aramaman' şeklinde bi cümle kurmuştu ve çok kırılmıştım ona da. bir de geçenlerde bi gün iş çıkışı bize yemeğe gelicekti. ben annemle kalıyorum o da önceleri 3 günde 1 yemeğe gelirdi bize zaten. o gün iş çıkış saatinde aradım onu gelmiyor musun diye. çok uykum var yaa gidip yatayım ben dedi önce. gel yemeğini yer ondan sonra gider uyursun dedim. o da isteksiz bi şekilde sordu ne yemek var diye. ben de mercimek yemeği var dedim. bi tek o mu var dedi. evet dedim. annen hem beni yemeğe davet ediyo hem de bütün gün evde oturup bi çorba mı yapıyo, o bildiğin çorba, yemek değil ki, küçümsemiyorum sonuçta o yemeğe de muhtaç olabilirdik ama o çorba işte yaw dedi. ben de biz mercimeği her zaman yemek niyetiyle yeriz ve bi tabak yedik mi de doyarız başka yemeğe ne gerek var, tamam sen gelme biz yeriz hadi görüşürüz dedim kapattım telefonu. sonrasında da birbirimize biraz kırgın gibi konuştuk ama hiç açmadık bu konuyu da tekrar. ama ben böyle düşünmesine üzüldüm gerçekten. gerçi bunda annesinin evine gelen misafirlere 5 çeşit yemek, 2-3 çeşit tatlı yapmasının da payı var. ama annesinin bunu yapması bana gereksiz ve savurganlık gibi geliyor. aslında nişanlım haline her zaman şükreden biridir. bize geldiğinde de hiç ses etmeden önüne ne konursa yer ama bu tavrı beni cidden üzdü bir de giydiğim kıyafetleri de beğenmiyor son zamanlarda laf ediyo. kendine bak biraz, alışveriş yap kıyafet al kolye al istediğini al kendine, yaşıtlarının giyimine bak ona göre giyin diyo. belli etmedim hiç ben ona bu konuda kırıldığımı ama. haksız da değil aslında ama küçük bi ilçede merkeze 2 saat mesafede oturuyorum yani öyle alışveriş yapabileceğim hiçbi yer yok. bulunduğum ilçede hiç yakın arkadaşım yok ve o yüzden merkeze de nerdeyse hiç gitmem. annemler de maddi bi sıkıntım olmamasına rağmen her aldığıma karışır niye aldın kaç para verdin buna diye ve o sebeple de rahatsız oluyorum ve alışveriş yapamıyorum pek. bilmiyorum belki de ben çok kafama takıyorum belki küçük şeylerdir bunlar evlilik öncesi gözümde büyütüyorum bunları belki ama bunları düşününce de huzursuz oluyorum işte.

Öncelikle hayırlı olsun. eger evleneceğin kişiyi yeteri kadar tanıyıp bu işe adım attıysan emin ol yersiz kuşkular. İnsanın sevdiğiyle evlenmesi gibi mutluluk verici birşey olamaz. benım 1 yıl olacak ve cok mutluyum. karşılıklı anlayış olduğusürece evlilik mükemmel... K

Sıkma canını bu şüpheleri herkes yaşıyor. Ben de çok düşünmüştüm son bir kaç gün kala ne yapıyorum ben, doğru mu yapıyorum, evlensem mi, vazmıgeçsem... Sorular sorular... Evlenince herşey yoluna giriyor merak etme

peki sizce önemli sorunlar mı gerçekten bu yaşadıklarım? yani ben sevdiğim için mi görmezden gelmişim bunları çok önemsememişim? niçin şu an tüm bunlar beni huzursuz ediyo ki? doğru insan değil mi acaba o benim için? yanlış mı yapıyorum evlenerek? tüm bu sorular kafamda dönüyo sürekli. B

ahh tatlım bende aynılarını hissettim çok fena bir duygu bilirim ama bunun sonu yokki yani hep bir acaba olur sonra rahat olursun merak etme eşinde seni seviyorsa sorun yok... . push ;

Aklı başında herkes bu endişeleri duyar. Çok normal. Ben 3 aylık evliyim. Evleneceğim hafta iki kez uyku felci geçirdim. İlerde yaşanabilecek olumsuzlukları düşünmek yerine ümitli, neşeli şeyler düşünmek lazım. Ben mesela, ya evleniyorum diye ömür boyu sürecek bir anlaşmaya mı imza atıyorum, mutlu olmak için evleniyorum yürümezse dünyanın sonu mu, belki Gönül Yazar gibidir kaderim, 7-8 nikah daha geçer başımdan, n'olucaksa olucak diye düşünerek kendimi rahatlattım. Böyle hafife alınca üzerimdeki stres hafifledi:). Mutluluklar dilerim.

İlişkiler de böyle şeyler olabilir canım zaman zaman.. Karşına al güzelce konuş madem kafandakileri. En azından için rahat eder.

bir de sanırım sorumluluklar çok korkutuyor beni. evlenince her konuda çok daha dikkatli olmak gerekiyor. 1 yıldır annemle kalıyorum, sağolsun annem her işimi yapıyordu ben çalıştığım için. ama şimdi kendi evim olacak ve annemin yaptığı herşeyi ben yapıcam, onun aldığı tüm sorumluluklar da artık benim üzerimde olacak.

çok bi uğraşım yok şu an. düğün 4 ay sonra kına, gelinlik gibi şeylerle daha sonra uğraşıcam yani evet sanırım en güzel zamanlarımı zehir ediyorum kendime böyle şeyler düşünerek. içim bi rahat olmuyo ki ama. kafamda dönüp duruyo bunlar ama evlenmekten vazgeçmek gibi bi düşüncem de yok şu an. o sbeple bunları düşünmesem mutlu olsam dah iyi olur aslında ama içim bi buruk hani. şimdiye kadar işe git eve gel şeklinde bi hayatım vardı. evde kendime vakit ayırıyodum. sağolsun tüm ev işlerini annem yapar. kendime o kadar vakit ayıramayacak olmak bile üzüyo beni açıkçası. ama herşeyi çok fazla abartıyorum galiba yaa :85: Q Queen of the North Kuzeyin

sen bi de beni görsen yalnız yaşıyorum, özgürlük ve yalnız yaşamanın verdiği alışkanlık var, hayatımda her şey ona göre tek kişilik ve haftaya bugün evleniyorum. Kafamde deli sorular :) endişeler, kararsızlıklar, ümitsizlik, karamsarlık ve daha nicesi. Hele ki ailende sorunda varsa hep aileni göz önüne getirip öyle bi evliliğinin olacağını düşünüyorsun. Ayaklarım geri geri gidiyor inşallah hakkımızda hayırlısı olur, Allah güzel kaderler yazsın :119: kahvetelvesi

nikah günüm geldi çattı severek evleniyorduk 8 yıldır tanıyoduk birbirimizi birsürü badire atlattık evlenebilmek için mutluluk dolu evet demeyi hayal ederken ben masada hayır desem ne olur şimdi dersem affedermi ben sonra geri dönüşü olurmu ailem ne düşünür ya davetliler gerçekten seviyomuyum birsürü şe geçti kafamdan bir saliselik zamanda evet diyiverdim. ağzımdan kaçtı desem yeridir. :))))))))))

Bunlar çok normal duygular. Bend esim ile severek evlendim fakat dügünden 1, 2 hafta önce bende panikledim. Acaba dogru kararimi veriyorum? Onca yil beraber olmamiza ragmen ayni evde nasil geçinecez? Ben bu evlilige hazirmiyim? Dügün günü ise bu sorulari hiç takmadim artik ve günün tadini çikarttim ve simdi esim ile çok mutluyum. Simdiden çok mutluluklar dilerim size canim :) L

sağolasın yorumun için. evet sevgi konusunda bi tereddütüm yok Allaha şükür bizim şimdilik sadece nikah olcak. düğün 4 ay sonra. şimdi de ayakkabının altına isim yazılıyo mu ki? :26:

amin canım inşallah

Hiç huzursuz olma canım, aileler için çok zordur tabii benim ailem yok o yüzden bilemiyorum tam ama 40 yaşına kadar bekar kalsan yine de evlenirken onların içine sinmez. Evlatlarının evleneceği insanı bir türlü layık göremezler yavrularına. Endişe etmekten alıkoyamazlar kendilerini. İnşallah bir ömür, aynı yastıkta, mutlulukla yaşlanırız eşlerimizle.

Canımbu sorulara kısmende olsa cevap verebildiğin daha doğrusu sana bu sorular olumlu cevap verdiren kişiyle evleniyosun zaten senönce kabul edip sonramı soruyosun.. tanımıyormusun ki onu..

Bir derdim var kısmına takılma Kalan 10 gününü güzel geçir Kınalık, gelinlik, saç vs. cici bici şeylerle uğraş heyecanın artsın Evlilik zor hatta çok zor ama herşey olacağına varır En güzel zamanlarını bunları düşünüp zehir etme Her birey nasıl farklıysa her evlilik te öyle farklıdır

Allah razı olsun canım. sen de eşinle bir ömür boyu mutlu olursun inşallah. ya düşünüyorum mesela kavga ettiğimiz vakitlerde aynı evin içerisinde nasıl olur acaba diye hayal kuruyorum. Allah korusun ya anlaşamayıp boşanırsam sonra ne yaparım diyorum. boşanmak çok zor bi durum. Allah tüm evlilikleri korusun eşleri birarada tutsun inşallah. bir de ailem evlendiğim için de çok mutlu değil. evlenmemi hiç istemediler çünkü. üniversiteden mezun olalı, ailemle birlikte yaşamaya başlayalı ve nişanlımla tanışalı 1 yıl oluyo ve 25 yaşındayım şu an. ama ailem 28-30 yaşlarında evlenceğimi düşünürdü hep önceleri. o yüzden onlarda da bir hayal kırıklığı var. onların pek de mutlu olmadıklarını görmek de üzüyo beni açıkçası. ailemin tam desteğini alamadığım için de huzursuz oluyorum belki de (

amin canım. sende de gördüğüm kadarıyla bu endişeler normal demek ki :) ama hiç gitmiyor içimden. kendimi kötü hissediyorum. bi tek onun yanındayken çok mutluyum diye düşünmüyorum bunları. normal hayatımda da çok kararsız bi insanımdır. onun da etkisi var mıdır ki acaba bunları düşünmemde bilmiyorum.

O kadar mutluydum ki evlilik vakti yaklaşırken, içim içime sığmıyordu. 6 yıllık özlem sona erecekti, rüyada gibiydim. Son birkaç gün kala, artık koşturmalar da hemen hemen bittiğinde bende bir durgunluk başladı, bunalıma girdim sanki bir anda. Yüzüm yalandan güldü, yemek yiyemedim, heyecan sıfır ama nasıl bir sıkıntı içimde. Kimseye de söylemedim ama ciddi ciddi istemedim evliliği, sanki sevgim bitti, öyle berbat bir duygu. Düğün günü tüm mutsuzluğum geçti, yüzüm güldü de güldü, yemek yemeye başladjım en önemlisi Arada bir iletişim problemi yaşıyorsunuz sanırım, ama büyük şeyler değil. Kırgınlıklarınızda haklısınız, kırıldığınızı ifade edin, üstünü örtmeyin, nişanlınız anlamayacak biri değil gibi duruyor. Mutluluklar

Canım bence herksin aklında bu sorular vardır. Çünkü yeni, bilinmeyen bir hayata adım atılıyor. Ve insan haliyle düşünüyor bunları. Fakat buraya kadar geldiğine göre iyi anlaşıyorsunuz ve sorun yok. Bu evlilik öncesi stresi sadece. Bence rahatlamak için meditasyon yapmalısın. Hafif sözsüz bir meditasyon müziği aç ve güzel şeyler düşünüp, olumlama cümleleri kur. Herşey iyi olacak, biz çok mutluyuz ve mutlu olacaz. Herşey benim hayrıma olacak şekilde ilerliyor gibi...

2.5 yıl önce bende yasadım ve emın ol herkes yasıyor bu duyguyu rahat olmanda fayda var, sonucta aynı evde yasamaya baslayacaksınız birbirinizin yenı huylarını öğreneceksınız, birbirinizi cok sevsenızde aynı evde yasamaya zamanla alısacaksınız allah sımıden mutlu etsın

Eğer daha önce ihanet ettiyse, çok sövüp, vurma olayları olduysa ve bu yüzdense endişelerin bence evlenme zaten. Ama sevgisinden eminsen ve seviyorsan, kimsenin değişmeyeceğini garanti edemez kimse. Yani artık bir şeyler kısmete giriyor canım. ALLAH yolunuzu açık etsin... H