Kurum dediğim belediyelerde çalışan veterinerler hoş özeldekilerde çok bilgili değil, fakültedekiler dahil kasap gibiler. Bir tane iyi veteriner tanıdım 19 yıldır ona gidiyorum, aşı için bile olsa başkasına gitmem asla. O kadar çok çektim ki veteriner hatasından çoğunun hayvan sevdiğine bile inanmıyorum artık.

Evet çoğu kasap Hele belediye veterineri hasta kedi bırakmak doğru değil öldürüyorlar anca kısırlaştırma işlemi yapıyorlar başka bir işe yaramıyorlar maalesef sadece ayağı kırık olan yavru kedi götürdüm iki gün sonra aradım ex oldu dediler ya hayvan hasta değildi ki ayağı kırıktı. Tedavi etmemek için öldürmüşler hayvanı resmen. Yavruydu bi de. Bir daha götürmedim belediyeye hasta hayvanları Şimdi güvenilir bir yer buldum şükür hayvanlarımı oraya götürüyorum. Sokak kedilerine bedava baktıkları da oluyor.

Barınakların durumu ortada da kurumdaki veteriner derken ne demek istediniz özel klinikleri mi. Biz cok çektik veteriner işinden ve kedimiz vefat etti ben onun ölmesini veterinerlerin tedavi edememesi yanlis tani koymasına bagliyorum ondan sordum

Yok sevmiyorlar bencede. Benim kedi fakültede ameliyat oldu iste. Oof oof içimiz kavruldu Sonrasında özel e de gitti hep uğraştık ama öldü bence doktor gibi değil ülkemizde veterinerler.. hem bilgi hem de el çabukluğu açısından. Onu bırakmazsınız ne güzel bulmuşsunuz sanslisiniz. simdi bende. kopegiminkini degistirdim. Memnunum şimdilik bakim

Ne kadar güzel kalplisin hayvancıklar adına teşekkür ederim Benim veterinerin ötenazi yapalım dediğinde kabul etmeyip sen elinden gel biz bakarız dediğim enfeksiyonlu bir kedi vardı. Ağzı yüzü akmıştı belki o kediyle aynı durumlardadır. Neyse veteriner vitamin iğnesi yaptı ama ben onu ton balığı ile besledim çok iyi geldi düzeldi. O tarz kediler için aklınızda bulunsun ton balığı çok başarılı oluyor yaş mamadan ziyade. Yaş mamalar çok sağlıklı değil aslında. Light ton balığı olursa daha da iyi. Kadıköyün tam olarak neresinde hayvan? Yarın hiç gidip hiç değilse bakma şansınız yok mu acaba?

Düşünüp doyurman bile ne kadar sevap ama maddi ve manevi imkanların senin de sınırlı herkes gibi, gönül ister ki hiçbir hayvan eziyet görmesin ama dünyadaki tüm hayvanlara yetişemezsin bu bir gerçek. O yavru da belki ölecek ve bu senin suçun değil.

Dernek falan yardım istmem demişsiniz ama en azından kediciğe çare bulurlardı. Linkte kendimiz yapabileceğimiz bakımlar var, yapabilirseniz bir göz atın. Veterinere götürmeden kedi bakımı Mihail Zoscenko

İnsanın aklı kalıyor vicdanlı olduğunuzdan bu Yıllarca sokakta gördüğüm bir sürü hayvana koştum, veterinerler çok çok pahalı, kredi çekip gittiğimi bilirim, beş kuruşsuz kaldığım çok zaman oldu ama olmuyor, istesekte yetişemiyoruz hepsine, hayvanlar için sosyal bir düzen olmadıkça bu böyle devam edecek. Belediyelerin veteriner hizmetleri var ama götürmeye korkuyor insan, barınağa alıyorlar almasalar sahipli hayvan muamelesi yapıp ücret alıyorlar ve maalesef kurumda çalışan veterinerler asla yetkin değil, güvenip emanet edemiyorsunuz, iki ucu pis değnek. Sokaklar yürek acısı gibi, sonu yok maalesef. Yinede sizin gibi insanlar umudum, en azından karnını doyurmuşsunuz, Allah razı olsun

Merhaba, herkese iyi akşamlar. Aslında belki vicdanımı rahatlatmak için yazıyorum bilmiyorum. Covid nedeniyle haftada iki gün ofise gidiyorum. Bugün ofisin kapısının önünde enfeksiyondan ağzı yüzü akmış zayıfçana bir kedi gördüm. Çok üzüldüm, gittim hemen yaş mama aldım besledim ama fazlasını yapamadım. Başka bir vakada çok kötü tecrübem olduğu için belediyeyi aramadım. Ama aklım kedicikte kaldı. Zayıflamış da çok, üzüldüm haline. Kapıp veterinere taşımak isterdim ama kuruş paramız kalmadı, eşim ücretsiz izinde. Şimdi aklım onda kaldı, belki orada bir hayvansever görür ve kayıtsız kalmaz diye kendimi teselli ediyorum. İşe bir daha Çarşamba gideceğim, karşılaşırsam arabaya atıp kendi veterinerimize getireceğim. Maaş alp kartımı ödemiş oluyorum. Ama bugün acaba yeteri kadarını yapmadım mı diye içim içim yiyor. Eğer param varsa kapar götürürüm hayvanı ama olmayınca zor işte Dernek falan da asla yardım istemem hepsinin köküne kibrit suyu! Polemik yaratmak istemem ama ülkemizin hayvanseveri de tuhaf. Velhasıl kediciği doyurdum işe döndüm. Görüp çare üretemediğim her canlı için çok üzülüyorum. Sanki elimden geleni yapmamışım gibi geliyor. Ben bu vicdan azabı ile nasıl başa çıkıcam?

Düşünmeniz bile o kadar yardım etmeniz bile çok güzel güzel düşünceniz için bir hayvansever olarak

Ben de kendi etrafimdaki hayvanlarla ugraşmaya calisip bir yandan derneklere, gönüllülere yiyecek ve saglik masraflari yardimi yetiştirmeye calisiyordum ama psikolojim çok kotu etkilenmeye başladi cunku bitmiyor hep daha kotusu, hep daha kotu seyler cikiyor, degisik iskenceler gormuş, degisik oykuleri olan hayvanlar... Hem maddi hem psikolojik olarak yoruluyor insan ve sonu yok, sonu hic gelmiyor. Hatta bu yuzden elimi derneklerden ve gonullulerden çektim malesef. Kendim kendi etrafimda, kendi gordugumce biseyler yapiyorum elbette. Bitmiyor bitmedikce yetişememek insani kotu etkiliyor.

Bu konuyu okuyunca gecen haftalarda yasadigim olay aklima geldi simdi yine üzüldüm bende.. Benimde karsima bir kus cikmisti. Sakatlanmis ucamiyordu. Doyurmaya calistim kacti. Aklimdan neler yapabilecegimi gecirdim durdum.. tutayim veterine götüreyim veya komsulardan yardim isterim diye düsündüm cunku yolum uzakti aracsizdim o an. Ama kacti benden korktu.. Bende insallah baskalari görür de yardim eder diye icimden gecirdim ve eve gidene kadar vicdan azabi cektim. Yapacak birsey yok yani.. ama elimden birsey gelmedigi icin benimde icimde yara olarak kaldi.. Umarim bulanlar olmustur

O kasaplardan biri 7 aylık oğlumu kısırlaştırdı, iki ay sonra hastalandı kuzum, on yıl böbrek yetmezliği ile yaşadı. İlk kedimiz acemiyim o zaman erkek kedileri 1 yaşına kadar bekletmek gerekiyormuş, hiç söylemedi üç kuruş için sakatladı oğlumu. Hayvan hasta idrarını yapamıyor İstanbul da ne kadar vet. Varsa dolaştım, çare yok, hepsi başka bir şey söylüyor sonunda fakülteye gittim Avcılara orada bir prof var dediler, kadın bana bu hayvan şeker hastası dedi, insülin verdi eve geldim rahmetli anneme söyledim sakın yaptırma dedi, bu hayvanı bir aydır doktorlara götürüyorsun bir sürü antibiyotik verdiler şekerinin yüksek çıkması normal yaptırma insülini dedi. Aklıma yattı yine dolaşıyorum doktor doktor sonunda Bakırköyde küçük bir kliniğe girdim, Allah o veterinerden razı olsun, bana dedi ki bacım telef olmuşsun sen bu hayvan bizi aşar, sana bir adres vereceğim oraya git, benim gönderdiğimi söyle. Zeytinburnunda bir klinik, kapıdan girdim veteriner hasta muayene ediyor kafasını kaldırıp bana baktı bir bağırdı, sarılık bu hayvan ölüyor diye öyle tanıştık doktorumuzla. İki ay klinikte kaldı oğlum, böbrek yetmezliğine bağlı sarılık gelişmişti, yurt dışından ilaçlar getirtildi bir sürü tedavi iki ay sonunda gayet iyi durumda teslim aldım, öldüğü güne kadar böbrek hastasıydı, tamamen kısırlaştırma hatası. Ondan sonra başka doktora asla gitmedim, Allah uzun ömür versin o olmasa ne yaparım bilmem. Fiyatları tüm özeller gibi pahalı ama oğlumu tedavi ederken hayvanları çok sevdiğine tanık oldum, geçen yıl 20 yaşında bir kedimizin meme tümörünü ameliyat etti herkes olmaz derken. Çok maceramız var veterinerlerle valla yazsam dibiniz düşer, insanları çaresiz yakaladılar mı canına okuyorlar, paradan geçtim olan hayvanlara oluyor

Şu ana kadar kendi göbeğimi hep kendim kestim, başvurduğum bir dernek bile dönmedi. Haytap vs. oralarda neler döndüğünü bilseniz... Haftaya karşılaşırsam kendi vetime götürücem kediciği.

Ya zaten insanlara nasıl davranıyorlar ki hayvanlara nasıl davransınlar?

Bu gibi durumlarda şahsen şunu düşünüyorum, imkanım ölçüsünde elimden geleni yaparım evet ama hayvanlara da canı allah verdi ve doğada yaşayamayacak kadar zayıf kalan hayvanın da canını allah alıyor, açlık eziyet vb zulüm görmesindense onun için en iyisi bu belki de. İki gün önce araba çarpan köpeğini işten çıkıp 40 km öteden alıp hayvan hastanesine götüren, saatlerce ameliyatı için koşturan ve o can acı çekiyor diye iki gündür keyifsiz olan biri olarak söylüyorum. Biz ailece elimizden geleni yaptık ve şükür kurtuldu yavru ama ölebilirdi de. Veya onun durumunda bir sürü sokak köpeği ölüyor hepsine gücümüz yetmez ki.

Yarın malese bakamam. Aslında çok kötü değildi ama enfeksiyon vardı burnu akıyordu. Yaş mama o an tek çözümümdü. Kedicik Rıhtım'da, yazahanelerin olduğu sokaktaydı. Yeldeğirmenime yakın, o yüzden dedim birisi sahip çıkar çünkü o bölgede hayvan seven çok.

Yani o kedi enfesksiyondan ölürse benim yüzümden gibi düşünüyorum. Oysa kaç kişi görüyor benim gibi, belki durumu çok iyi olan da görüyor. Ama ben gerekeni yapmadığım düşüncesinden çıkamıyorum. H -Haziran- Guru Anneler

Sizi çok iyi anlıyorum. İnşallah yardım edebilecek birileri çıkmıştır. En azından belediye veterinerine götürseydiniz veya veterinerlik fakültesine falan belki yardımcı olurlardı..

Benim halim sürekli bu yüZden depresyona giriyorum eşimde her hayvanı kurtaramazsın diyor biliyorum ama elimde değil

Veterinerimize ben de güveniyorum ama %90'ı kasap ve paragöz. İşyerimde sokaktan yavru sahiplenen birinn başına geleni anlatayım o halde. Kedi kızışma belirtisi gösteriyor, veteriner iğne yapıyor kedi hastalanıyor. Başka bir vete gidiliyor bakıyor ki iltihap olmuş Özetle kedi kısırlaştırılıyor ama dünya kadar para ve onu da geçtim kediciğin hayatıyla oynayarak. M meredithgrey 2013-2022'de vivelamour ve 2022'deki felidaee'yim. Üyelik

kısırlaştırmayı bile hakkıyla yapmıyorlar Yıllar evvel dişi bir kedi götürmüştüm kısırlaştırdılar, bir yıl sonra hayvanın karnında yumruk kadar bir şişlik oluştu, kendi doktorumuza götürdüm kist var dedi ameliyat etti, ameliyat sonrası kim kısırlaştırdı bunu diye sordu, belediye dedim, önüme dört parça ip koydu, köpekler için kullanılan ameliyat ipini kullanmışlar, erimemiş kistleşmiş içeride, yavrum iki hafta yattı klinikte, kör olasıcalar ya