Benim annem çıldırırdı heralde. s

annem ve babam ben 3 yasimdayken ayrildi. annem hic evlenmedi, hayatinda kimse olmadi. beni buyuttu, beni okuttu. yasami sadece ben oldum. evlendim ve yurt disina gittim. ezcumle, annelik zaten budur. cocugu gelecege yatirim olarak gormemektir.

30 yaşıma kadar evlenmeyeceğim gizi sözler vermek bana mantıklı gelmiyor.. Bu işlerin nasıl olacağı bilinmez çünkü. Ki zaten anneniz siz evlenmeden evlenmiş, yoluna bakmış.. Eeee madem annenizin eşi iyi biri artık arkaya bakmanız gerekmiyor.. Gözünüz arkada kalmaz yani.. Siz de artık kendinizi ve yeni hayatınızı düşünmek zorundasınız.. Sonuçta annenizi silmiyorsunuz ki..

Sadece o kadardır insallah hissettikleri. Daha derin takıntılar degildir umarım. Haklısınız aslında belki de iki üzüldü diye ben icimde büyütmüş olabilirim.

Evet bunu ben de düsünüyorum ve ona söylüyorum. Anne özledigini anlıyorum ven de seni özlüyorum ama yakınında olup mutsuz bos beles biriyle evli olabilirdim diyorum. Benim sogukkanlılıgımı "umursamazlık" olarak algılıyor.

şu anki eşi iyiymiş. haksızlık ettiğin bi durum yok. istediğin yerde yaşa. annen bi gün vefat ettiğinde istemediğin bi yerde yaşamak zorunda kalma. şu anki eşi iyi olmasa neyse ama eşi iyiymiş.

Kendisine de söylüyorum. Bu yastan sonra kimseyi cekmek zorunda degilsin esin seni üzerse ben hemen gelir seni alırım. Kılına zarar gelmesine kalbim dayanmaz. Ama o takmış uzaklıga.. elmadilimi ❤ Üyelik

Baska birileri var mi benim durumumda olan? Rouge1o1 -Kitap

Üzüldüğünüzü bile bile söylemesi çok yanlış. Birçok problem var da demişsiniz. O size nasıl başkalarının kızlarını örnek gösteriyorsa siz de başkalarının annelerini örnek gösterip sitem edin madem. Kibar kibar onlar kendi mutluluklarını değil kızlarının mutluluğunu düşünüyor deyip tatlı tatlı serzenişte bulunun. Çevresinde hep dediğim dedik anne örnekleri varsa belki herkes öyle davranmalı diye düşünüyordur.

herkesin kizi yaninda degil bunu soyleyin annenize lütfen. cok uzaklarda olup belki yillarca gorusme imkani bile olmayan insanlar var. elbet insan evladini yakininda ister ama artik sizde bir yuva kurmussunuz. annenizden once esinizin nerde oldugu onemli sizin icin. hem oda kurmus duzenini. konusursunuz surekli firsat buldukca gorusursunuz. oda gelir esiyle sizin yaniniza. kendinizi suclu hissetmenizi gerektirecek bir durum yok bence..

Anneler evlatlarının iyiliklerini hep isterler annenizle ayrıntı bir şekilde konuş sizi anlayacak zamanla.

Ben bu hikaye de bir sorun goremedim. Anneniz evli esi iyi biri. Siz evlisiniz esiniz iyi biri. Ucakla 5 6 saate annenizin yanindasiniz. Her gun telefonda da konusursunuz. Annenizin bir sorunu oldugunda bir telefon yetecektir. Sizinde kendi hayatiniz olmak zorunda. Annenizde kurmus kendi hayatini. Boyle seylere takilip uzmeyin kendinizi.

Anneniz iyi biriyle evlenmese, yanında olmanıza ihtiyaç duyabilirdi. Ama şu anki isteği sadece duygusal... Aranızdaki mesafe ne kadar? Yanına değil da ona daha yakın olan başka bi büyükşehire mi taşınsanız? Hani 1-2 ayda bir bi haftasonu gidebilirsiniz, daha az hasret çeker

Anneler evlatları uzakta olduğunda rahat edemiyorlar, bu duygusallık ondan. Bir de anladığım kadarıyla annenizin yaşadığı talihsiz olaylarda onun tek sığınağı, can yoldaşı siz olmuşsunuz. Ama ben evlenmeyeceğim, ay bende evlenmem otururum seninle modundan ya da evlendiğiniz için vicdan azabı çekme modundan bir an evvel sıyrılın. Sizde aile kuracaksınız, sizde anne olacaksınız... Siz artık yetişkin, evli ve kendi kurumunu kurmuş bir kadınsınız, bunu unutmayın. Siz evlat olarak görevinizi yerine getirin, gerisini de takmayın. Ana yüreği, tek evlat işte duygusallık olur öyle :)

Okumakla hiçbir ilgisi yok. İstemekle ve kendin geliştirmekle alakalı bu. Nice insanlar tanıyorum, okumamış lakin bi'çok insandan bilgili, pencereleri çok yönlü. Çocuğunuz olduğu zaman üstlerine kendi sorunluluğunuzu tabii ki yüklemeyin. Sorumluluk sahibi yetiştirin ama.

Malesef anneniz duygu somurusu yapiyor, Her anne babanin gorevi evladini buyutmektir, cocuk sahibi olmak bir sorumluluk basli basina bir sinav, cocuklar kus gibidir, buyutursun, egitirsin ucurursun, Evcil hayvan gibi omru oldukca aileyle kalmazlar, Nitekim anneniz sizi evlendirene kadar hic evlenmese elini etegini cekse bu dunyadan bu kadar laf bir nebze hakli bulurdum lakin kendisi evlenmis ustelik sayesinde onca dayak yemissiniz,2. Esi iyi ciksa baska cocuklari olsa bunca lafi edebilirmiydi, Ayrica hicde kimsenin evladi devamli dibinde degil, Hayatinizi yasasyin, esinizle mutlu olun, Yuvanizi bu konularla bozmayin, bu annenizin laflarini kayinvalideniz dese herkes annesi oglundan vazgecemiyor rahat huzur vermiyor derdi, biraz empati yapin, esinize de ayip oluyor

annen mutsuz bir adamla evlense evet üzülmekte haklısın ama zaten oda istediği birini bulmuş sende, evlenince herkesin yolu ayrı herkes aynı yerde yaşayacak diye bir kuralda yok. siz ziyaretinizi yaparsınız arasınız hal hatır sorarsınız, bunda üzülecek birşey yok

Allah yardımcın olsun canm ya hayırlısı boyleyms anne de geçiştir.

Annen abartiyor. 10 sene evlenmediyse kendi tercihi. Herkes vakti gelince bir yerlere savruluyor yapacak bir sey yok. Bir komsu teyzemiz vardi 65 yasinda ikinci evliligini yapti. Su an 70 kusur. Onun da 95 yasinda bir annesi var ama ikisi ayri sehirdeler. Arada ziyarete gidip geliyolar. Birlikte olmeye ant icmemisler. Herkes kendi hayatina bakiyor. Annen neden o kadar dramatize ediyor anlamadim ama cevreyi anladim. Bazilari insanin sevincini kursaginda birakmayi hobi edinmis.

Hayat bu neyin ne zaman olacağını bilmiyoruz. Neden şirket gibi, anlaşma imzalar gibi büyük sözler ettiniz birlikte anlamadım ama.. Yanlış olan bir şey yok. Yuva kurmak herkesin hakkı, kaldı ki siz de anneniz de mutlusunuz anladığım kadarıyla. Annenizin, akrabalarınızın Ah şöyle demiştin, böyle yaptın, tek evladımdın gittin tarzı cümleleri aşırı gereksiz.

Ben kadınkar kulubu okuya okuya sogukkanlı dusuniyorum olaylara. İlerde cocuklarıma da asla kendi sorumlulugumu yüklemiycem. Ama iste etrafımızda akrabalardan dogru duzgun okuyan yok ilk okuyup disardan evkenen benim. Bu yuzden yadırganıyor galiba Z

Annen evlenmiş barklanmış, istediği kişiyi bulmuş. Onunla hayatın tadını çıkarmak varken, vah benim kızım bana sözünü tutmadı mı diyecek? Her anne kadar çocuğunun uzakta oturmasına üzülüyordur o kadar. Bir kaç tane ağzı gevşeğin lafıyla hareket etmeyin... Millet bu konuşur durur zaten işleri güçleri başkalarını acınası göstermek

İstediğim yerde yaşayacağım istanbul ya da izmirde kendi yaşadığım yer izmir. Yani bu konuda bir sıkıntı yok sadece benim sevgilim istanbulda hayat sürdürmek istemiyor bıkmış. O yüzden izmir olabilir. Annemden ötürü olmaz.

Ben annenizn sizi olumsuz etkilediğini düşünüyorum bence biraz bencil bir insan o halde kendi neden evlenms sizden önce.. Hem de anne bakmak zorunda zaten yani bunu neden başınıza kalkıyor ki Kendi hayatınıza ve kendi düzeninize bakın sizi haksız göremedim ben..

ilk anneniz evlenmiş, yani sözü o bozmuş, sorun yok bence. sadece bundan sonrası için ne olursa olsun arkasında olduğunuzu hissettirin yeter.

Evlenip uzakta mı yasayacaksınız? Bu duruma nasil bakiyor anneniz? Kirpicik sarkastik kirpi

Benim de annem babam 2yaşındayken ayrıldılar. Görüştüğü kimse de yok. Ben 24 yaşındayım bir iki seneye evlenme planım var hala bu yaşa geldi çalışıyor gençler gibi ki benim güzel bir hayatım olsun bana eşyalar alacak diye. Ev alırım orda oturursun diyor. Sevgilimle ilişkimi destekliyor. Bırak senin için evlenmiyorumu imasını bile etmiyor. Ben de tek çocuğum. Bu kadar aynı olduğumuz için anlatıyorum. İnsanlar evlenir ve gider. Aileler bunu desteklemek zorunda. Gereksiz bir söz olmuş karşılıklı. Sonuçta annenin yüzü evlilikten gülmemiş, senle alakası yok karşısına düzgün biri çıkmamış, olabilir. Kendi için evlenmemeliydi evlenmiyorsa da. Ben de bencil buldum açıkcası annenizi.

Anneler babalar çocuklarının mutluluğunu düşünmeli, en çok nerede mutlu oluyorlarsa orada yaşamalarını istemeli diye düşünüyorum. Çocuğum mutsuz olsun ama yanında olsun, benim dediğim olsun diye düşünmemeleri lazım. Tercihlerini, özlemlerini söyleyebilirler tabii ama devamlı suçlama yapmaları, çocuklara kendilerini kötü hissettirmeye çalışmaları, veya kendi iyilikleri için şu zamana kadar evlenmeyeceğim diye söz verdirmeleri vs çok yanlış. Ben bunun kötü ebeveynlik özelliği olduğunu düşünüyorum. Siz annenize değil anneniz size haksızlık yapmış. Onun da sebepleri vardır tabii ama hata yapmış. Annenize yine iyi davranmaya devam edin tabii, elinizden geldiğince görüşün. Ama kendinizi suçlu hissetmeyin lütfen. Hatta bence biraz daha iyi iletişim kurup bu dediklerinin sizi mutsuz ettiğini söyleyebilirsiniz. Belki o zaman hatasını anlayıp öyle şeyler söylemeyi bırakır.

Evleneli 1 sene oldu fakat 4 defa gittik onun yanina. İlerisi yıllar icin de birlikte umreye gitme gezme vb birsürü planlarımız var Allah nasip ederse. Ama o bunları görmeyip keske ust katımda otursan. Herkesin kızı yanında. Ben çok yalnızım. Ben çok kimsesizim vs diyerek yüregimi parçalıyor. Z

Anneler her zaman çocukları gözlerinin önünde dursun ister o zaten mutlu sende mutlusun daha ne olsun annene sakince tatlı tatlı konuş seni anlayacaktir

Siz değil anneniz size haksızlık ediyor. Ben böyle büyük sözler verilmesine karşıyım, hayatın olağan akışına ters şeyler. Neyseki işler yolunda gitmiş, annenizin eşi iyi, siz evlenmişsiniz. Yani herkes mutlu. Çoğu insan sevdiklerinden uzak yaşıyor. Ben de annemden uzaktayım, çok isterdim bir çay içimlik gideyim geleyim diye.. Ama yok. Zorunlu olarak başka şehirdeyiz. "Aramızda dağ olsun, yeterki sağ olsun" Bu sözü severim.. Bu felsefeyle yaşıyorum diyebilirim. Herkes yerinde iyi olsun demeyi bilmek lazım, bencil olmamalı, hele anneysen fedakarlıkta zirve yapmalısın.

Arkadaslar merhaba. Siteyi uzun süredir takip ediyorum. İçimi acıtan bir konuyu paylasmak istedim. Tam olarak çözümü olan birsey degil fakat belki benim durumumda olan birileri vardır. Baştan başlayayım. Annem babam ayrıldı ben 5 yasinda. Babam hic beni arayip sormadi annem büyüttü beni. Okuttu. Tek çocuguyum. Babam evlendi. Annem de ikinci kez evlendi ben 9 yaşındayken. Üvey baba dayagı cok yedim. Sonra annem o adamdan da bosandı. Bosanmıs kadına ve cocuguna çok kotu gözle bakıyorlar çok cektik bu kısmı anlatmıycam. Sonra ben üniversiteye baslayıncaya kadar yaklaşık 10 sene kimseyle görüsmedi. Aslında karsısına iyi biri cıkmadı. Onun istedigi dindar biriydi fakat karsısına cok zenginler cıksa bile o kabul etmedi. Bu arada annem çok guzel ve çok zarif tesettürlü bi bayandır. Üniversiteye baslayınca annemle bi gün konusurken sanırım yalnız bırakacagımdan korktu birbirimize söz verdik ben 30umdan önce evkenmeyecektim o da hic evlenmeyecekti birlikte yasayacaktık. Ben evlensem bile birlikte olacaktık. Üniversiteye kadar hic sevgilim olmadı. Üniversitemin ikinci yılında bi sevgilim oldu. Ama anneme sözümü hic unutmadım. Yani insan sevgili olunca koştur koştur evlenmiyor sonucta ben bi deneyim yasamak istedim. Nihayetinde birkac aya bitti zaten. Ama annem benim onu ilerde yalniz bırakacagımı düşündü sanırım 3. evliligini yyaptı. Biraz ani oldu. Aslında iyi ki de yaptı. Tam istedigi gibi birini buldu. Üvey babamı ben de çok severim. Arada her insan gibi terslikleri olsa da iyidir. Keske boyle biri cok daha önceden karşısına cıksaydı. Her fırsatta der senin icin 10 sene evlenmedim diye fakat istedigi gibi biri cıksa idi ben onu durdurmazdım. Neyse Sonra ben üniversiteden mezun oldum. Sevdigim vardı. Annem de biliyordu. Fakat çok uzak oldugu icin istemiyordu. Neyse evlendik. 1senedir evliyim. Esimle ikimizim de ailelerinden uzak bi sehirdeyiz simdi. Ama annem ve akrabalar her fırsatta bi tanecik cocuktun annen senin icin neler yaptı sen onu bırakıp gittin diyor... Hele annem; yurtdısına gitmek istiyoruz esimle dil egitimi icin 1-2sene. Ona bile sen zaten beni hic düsünmüyorsun diyor. Allahtan esim çok iyi davranıyor akrabalara özellikle anneme anneanneme. Onu çok seviyorlar. Ve her fırsatta der anne keske zehra ile daha once tanışsaydım senin evlenmene müsade etmezdim bizimle yasardın der. Ama artik olan oldu. Ama hep icimi acıtıyor... İlerde de hem esim hem ben memleketlerimizde yasamak istemiyoruz. Ankara olur İstanbul olur İzmir olur hatta Yurtdısı olur buyuk bi sehirde yasamak bizden sonraki neslimize daha iyi imkanlar sunmak istiyoruz. esim de ben de kendimizi gelistirirsek iyi yerlere gelebilecek meslege sahibiz. Ama annem hep içime acı veriyor... ilkduyansenol kaça

Söylüyorum. Annecim zaten biz uzakta bircok problemle bogusuyoruz. Bir de sen böyle yapınca ben üzülüyorum, diyorum. "Sana da hicbirsey söylemeyecekmiyiz be" deyip cıkıyor. Ben de artık sadece dinliyorum ve sonunda üzülme anne hayırlısı olsun vs deyiveriyorum deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik