Bence yaptıklarını yapsınlar. Bizim de eşimle hayalimizdi ve çocuklar varken hem de bir fıtsatını bulduk çıktık yola. Ama Türkiye de bir evimiz olmasaydı, az da olsa birikimimiz olmasaydı cesaret edemezdik. Ailelerin yaptığı maddi yardımlar her türlü işe yarar. Ama düğün sevmeyen insana eziyettir, o kısımda keşke daha kararlı olsaydınız. Ama aileler kendileri için düğün yapabilirler, bunu çok görmemek lazım. W

Bu sizin düşüncenize saygısızlık! Başka bişey değil. Dediğiniz gibi her genç kızın hayali yaşanan şeyler ama sizin yaşamak istediğiniz bu değil! Anlamamışlar ki sizi

29 yaşındayım. Evlensem de evlenmesem de para biriktirmek zaten uzun yıllarımı alacaktı. O yüzden eşimle beraber mücadele etmeliyim diye düşündüm. Ama konu çok saptı.

Biz çok harcanmasın diye orta halli şeyler seçiyoruz onlar bir kulp buluyor almıyorlar. Yok ağacı kötü, kumaşı kötü vs. Ondan bahsediyorum.

Kendi paralarıyla yapıyorlar. Diyorum ki iki tarafa da 'Anne, baba ne gereği var bunlara. Siz yıllarca çalıştınız, dişinizden tırnağınızdan arttırdınız neden bize harcıyorsunuz? Siz gezin, yiyin için, yada bu kadar yapmayın bize ayırın bu bütceyi' diyorum. Ama yok. 'Herşeyi size ve ailemize layık olmalı.' tarzı laflar duyuyorum Ben de çok yüklenmemek için bazı şeyleri alıyorum. Ama istemeyerek... Galiba benim istemeyişimi alçak gönüllülük olarak görüyorlar. Aferin kızımıza ona herşeyin en iyisini yapmalıyız diyorlar. Ama asıl isteğim farklı, anlamıyorlar.

amaan bu bu toplum baskısı ve ritüelleri... herkese herşeye rağmen hayallerinin peşinden gidebilenlere ne mutlu..

Herkese merhaba. Hepimizin farklı sorunlar var. Benim ki de şöyle... Hiç evlenmeyi hayal eden biri olmadım. Sonra biri çıktı karşıma fikrimi değiştirdi şimdi nişanlıyım ve kendisi ve ailesi gerçekten insan evladı.. Ama beni rahatsız eden şeyler var.. Sorun şu ki son 1 yıl içerisinde ülke değiştirmeyi düşündüm. Bunun için çalışmaya, olabildiğince dil kursuna gidip kendimi geliştirmeye, dişimi sıkmaya karar verdim. Neyse ki nişanlım da benimle aynı fikirdeydi ve işlerimizi değiştirip bu odakla çalışmaya başladık. Ailelerimiz de bizi ufak tefek desteklerse yurtdışında daha iyi durumda oluruz diye düşündük, onların da düşüncesi bu yöndeydi. Kendimize 3 sene kadar bir zaman dilimi koyduk. Fakat sonra çok farklı yönlere kaydı olaylar. Ben sade bir düğün hatta nikah planlarken yaşadığım şehirdeki en iyi yerlerden birinde kır düğünü organize edildi. Dedim bari lütfen yemekli olmasın, yemekli oldu. Çok eşya almayız, küçük bir eve taşınır evlenince, idare ederiz, yeter ki para biriksin dedim. Kocaman ev alındı, asla bu eve ikinci el eşya sokulmayacak denildi, oda kadar buzdolapları alındı, asla kalitesiz eşyaya tahammülleri yok. Uygun fiyatı olan her şeye kalitesiz dediler, en iyilerinden seçmemiz için teşvik ettiler. E haliyle biz de birikimlerimizden harcadık incik, cıncık ne varsa, aldık doldurduk. Kına istemiyorum anne ne olur diyorum Asla, diyor. 'Davul, zurna, sandık, bindallı hepsi olacak boynun bükük göndermem seni evden. İlerde pişman olursun bana da yapılsaydı dersin.' diyor. Kuşak bağlatmam belime diyorum. Kardeşim bağlayacak diyorlar. Zaten dini nikah işinden kırmadan nasıl kaçacağım bilmiyorum müslüman değilim. Şimdi diyeceksiniz ki kızım sen deli misin. İnsanlar bunları yaşayamadıkları için ömür boyu üzülüyor, kavga ediyor, içinde ukte kalıyor, ne doyumsuz, ne şımarık kadınsın. Böyle derdi içine... diyebilirsiniz. Ne bileyim Karadenizli bir aileye İskoç düğünü yapmak istiyorlar gibi düşünün. Olay öyle değil arkadaşlar. Yıllarca bunların hayalini kurmadım hiç. Düğünlerde sıkıldım, kına gecelerinde güldüm, kaçtım, gitmedim. Ve hayatımda büyük bir karar aldım sevdiğim adamla. Yurt dışında yaşamak gibi. Ve bu isteğim sabote ediliyor gibi hissediyorum. Biz yıllarca köpek gibi çalışsaydık, ailelerimizin başkalarını mutlu etmek için harcadığı parayı kazanamaz, biriktiremezdik. Ve o para bizim bu isteğimiz için kullanılsaydı biz rahatlıkla yurtdışına gider paşalar gibi yaşayabilir, iş kurabilirdik. Ağırıma gidiyor işte. Ben yıllardır kuaföre gitmiyorum, kendime kıyafet bile alamıyorum doğru düzgün içim yanıyor. Ama aileler bizim mutluluğumuzu unutmuş, üstelik bunları bizim ilerde pişman olmamamız için yaptıklarını söylüyorlar. Ben sevmediğim şeyden neden pişman olayım. Hayatımda gereksiz akrabalara tahammülüm olmadı, şimdi hepsini mutlu etmek için ufak bir servet harcandı. Ben kendime ihanet içindeymişim gibi bu saçma sapan olayların parçası oldum. Konu mankeniyim sadece. Aileler ile hiç bir sıkıntı yok. Her iki taraf çok saygılı birbirine, çok hevesli, heyecanlı. Sağolsunlar çok yüce gönüllüler. Ben hep hayatımda gezgin olduğumu hayal ettim. Sırtımda çanta bilmediğim bir ülkede yürüyerek keşfetmek istedim. Hani olur ya kendinizi bir yere ait hissetmezsiniz. Bende o his çocukluğumdan beri var durdurulamaz şekilde. Evin, arabanın, paranın, markaların, akrabaların, hatta bazen ailenin bile önemli olmadığını biliyorum. Para benim için mutluluğuma araç olabilecekse önemli. Yoksa 45. ayakkabımı almak için değil. Bunu anlatamıyorum, anlamıyorlar. Nişanlım bile yurtdışı işinden soğumuş gibi. Çünkü bunca eşya, hediye ev, imkanlar rahatına gelmiş gibi. Balayına şuraya gidelim , karavan alırız önce, çadır kamplarına gideriz, şöyle gezeriz, böyle ederiz havasında. Oysa önceden hep gideceğimiz yeri, nasıl gideceğimizi konuşurduk. Şimdi tık yok. Diyeceğim o ki kadınlar... Özellikle mutluluğu maddi şeylerde, yeni bir ayakkabıda, montta arayan, alamayan, gücü olmayan kadınlar. Para puldur. Bakın para, benim mutluluğuma hizmet etmiyor işte. Başkaları parasını bizim üzerimizden yine kendini tatmin etmeye harcayabiliyor. Şu an hayallerime şu kadar bile yaklaşamadım, ne param birikti hepsi tabak çanağa gitti, delireceğim. Eşya sahibi olmak ile hayalinin sahibi olmak arasında çok fark var. Ben kendime, inandığım herşeye ihanet etmeye zorlanıyorum şu an.

Ben sizin derdinizi anlayamadım. Sizin birkiminizle alsalar evi, eşyayı vs, tamam diyeceğim. Ama insanlar evlatları için çırpıniyor gördüğüm kadarıyla. Bunun nesinden memnun değilsiniz anlamadım. O zaman alıp karşınıza, biz 1 2 seneye yurtdışına yerleşmeyi planlıyoruz, o süre için ev kurmaya degmez, esyali bir kiralık daire tutacağız deyip bitirseydiniz işi. Ayrıca müslüman olmadığınızı kimse bilmiyor mu? Neden dini nikaha ısrar etsinler ki

ne güzel derdiniz var sizin böyle... Allah herkese böyle dert versin dedim okurken... daha çok gençsiniz... evinizi de almış kayınvalideniz... bundan sonra çalışır eşinizle gezersiniz... hatta birde bebeğiniz olur... onu da götürürsünüz

niye haketmediğin olsun sen evlatları olacaksın. zorla da almamışlar zaten. Neyse hakkında iyisi olsun unarım hayallerin er yada geç gerçek olur

Bu kadar net hayalleri olan ve yıllarca bu hayal peşinde emek vermiş bir kadının davasından 3-5 kişiyi kırmamak için vazgeçmesi bana tuhaf geldi. Çok mu yumuşak yüzlüsünüz? Ne kendi anne babam ne kv kp evimin tek eşyasını görmedi fikirlerini bile sormadım. Ne tuttuğum evi gördüler ne satın aldığım evi. Benim ve eşimin parası, benim ve eşimin kararı.. kimse karışamaz. Nasıl bu kadar dahil ettiniz herkesi bu olaya?

Ben aslında içimi dökmek istemiştim size.. O kadar net hayır dedim ki. Kavga da çıkarttım ama kimseye kendimi dinletemedim. Ne kadar hayır da desem olmuyor bazı şeyler. Yine de sonuna kadar kendimi düşünerek hayır diyeceğim bir çok şey var. Siz sadece sabır dileyin bana.

Bence cok abartacak bir durum yok ortada. Siz hayallerinizi kendi imkanlarınızla gerçekleştirecektiniz Zaten yine öyle yapın. Evde Dursun burada gidip geldikçe kalırsınız. Ki Zaten sonunda bir yerleşik hayata geçiş olacaksa o zaman düşünülür bu mesele. Harcama arttıkça ayağımız bağlanıyor gibi görüyorsanız o size bağlı. Ayrıca bende cok hoşlanmıyorum kına gecesi, abartılı düğün abartılı eşya vs ki yapmadım da, hayır dedim ve derdimi anlattım. Ama kimi ailenin görgüsü bu yönde, olmazsa olmaz görüyorlardır. Bırakın Gönülleri olsun. Su durumda tek dert etmeniz gereken nişanlınızın hayallerinin başka yöne kaymaması. Asıl dert o zaman başlar

Yeterince tepki gösteremiyorsunuz o halde, yeterli gelmiyor. Mesela ben sizin kendinizi çatıdan aşağı pat diye bırakmanızı istesem, size hiçbir şey olmayacağına dair telkinler versem duruma bakarsınız, hiçbir can güvenliğiniz yoksa, ölümcülse sizin için oradan kesinlikle atlamazsınız. Ne kadar konuşursam konuşayım sizi ikna edemem. Bunda da ona benzer şekilde daha net tepkiler göstermek gerekiyor. Bu hayatı yaşayacak olan sizsiniz, aileleriniz değil.

Sizi cok iyi anliyorum, dugundur kinadir ben de hic hazzetmiyorum bu torenlerden. Kendimi aniden bu etkinliklerin basrolu olarak buldugumu dusunuyorum da kabus gibi resmen. Acaba yeterince net bir sekilde istemediginizi aktaramamis olabilir misiniz? Toplumumuzda hayir kelimesi net anlamiyla algilanmiyor ne yazik ki. Hayir, "biraz daha israr edin" anlaminda kullaniliyor. Yapacaklarini yapmislar zaten, artik diyecek bir seyiniz yok saniyorum ki. Umarim hayallerinize en kisa surede ulasirsiniz. Bir de dini gorusunuzden aileniz haberdar mi? Degilse ondan da kacamayabilirsiniz gibi geliyor. C captain price erkek

Boşan.

e o zaman siz kendinizde olan para ile alabildiğinizi alacaksınız.

Sorun hayır demeyi bilememekte ne yazık ki. Bu saatten sonra tepki göstermek için de geç kalınmış haliyle. Aslında şimdi bile sadece içinizi döküyorsunuz burada, onlara tepki gösteremiyorsunuz. Hayır demeyi öğrenmedikçe daha çok hayalinizi arkanıza atarsınız.

Bu ritüellete "hemen çocuk yapın da torun sevelim"i de eklediniz mi bırakın ülkeyi, şehir bile değiştiremezsiniz

Evet karşı taraf aldı üzerimize değil. Nişanlım istersek satarız diyor ama evde, parasında falan gözüm yok. Beni üzen zorunlu tiyatro oynamak :/

İkinizin ailesi çok mu saygın da böyle şatafatlı şeyler peşindeler? Sosyeteden falan mı? Merak ettim. Öyle bir izlenim var konunuzda. Sanki ucuza kaçarsak rezil oluruz gibi düşünüyorlar. Bilmiyorum ama hayallerinize ortağım hem de yıllardır. Hiçbir zaman kendimi ne bu şehre, ne tek tip bir ülkeye ait hissetmedim. Sürekli orada, burada hayal ettim kendimi. Ama bunun böyle zor olacağını bildiğimden adım atmadım. Siz adım atmış ama başkaları yüzünden tökezliyorsunuz şuan. Sakın pes etmeyin. F

evi karşı taraf mı aldı? en azından eviniz teminatınız olur ileride. gerektiğinde satarsınız elinizde para olur, bide böyle düşün. hiçbişey için geç değil. bence tek sorun eşinin bu fikirden cayması olur.

Farklı fikirlere ve isteklere açık değiller ki. Mevzu siz de değilsiniz. Toplum ne der. Toplumun uygun gördüğü ritüeller olmadan nasıl evlenilir? Kendileri için değil elalem için yaşayıp sizi de bahane ediyorlar.

Sizin onayınız çok olmadan evi, kına düğün için yapılan masrafları siz değil aileler karşılıyor değil mi? Ev de onların üzerine hatta. O zaman sorun nedir? İstediğiniz zaman çıkar yine gidersiniz başka ülkeye. Mobilyaları pahalı seçtim birikimimden harcadım diye mi üzülüyorsunuz? Bi onları kendiniz ödediniz sanırım.

ahahahahabdbdbhsblhclhsdvıdhj :) :) Z zsnn

insanların birikimlerini nasıl harcayacaklarına karışmazsınız. ayrıca başınıza silah da dayamıyolarsa herşeyin en kalitelisini alın dediler ( almak zorunda kaldık gibi bişeyi de benim mantığım almıyor.

Her şeyi geçtim ama ben farklı bir dine inansam atıyorum hristiyan olsam imam nikahı değil kilisede nikah isterdim. Bu benim kararım olurdu çünkü, bence en azından o konuda açıkça söyleyin istemiyorum diye

Düğün kına zart zurt işlerinden bende hiç hazzetmiyorum, sevmeyen biri için büyük işkence okurken kendime yapılmış gibi hissettim ve müthiş derecede gerildim. Eşyalar içinse keşke diretip istediğiniz şekilde yaptirsaydiniz belki kına düğüne aile daha çok müdahale eder ama eşyalara etme durumları yok. Bütçemizi aşıyor buyrun siz ödeyin istiyorsanız deseydiniz işe yarardı diye düşünüyorum. Yazdıklarınıza göre 3 yıldan 6 yıla ertelenmiş gibi duruyor. Umarım gerçekleşir istekleriniz.

Çalışıyorum evet. Öyle yapacağım. Zaten sürekli gündemde tutuyorum. Unutmasın, soğumasın o meseleden diye :/

bizimkilerde de düğün ev kurma isteği olmuştu. biz kesin bir dille yapmıyoruz bizim paramız yok siz istiyorsanız siz yapın dedik susturduk. onların istedikleri şeyler için siz niye birikiminizden harcadınız ki. biz bir nikah yaptık, kısa süreli eşyalı bir ev tuttuk oldu bitti. hayalleriniz yine çok uzaklara gitmiş değil. bundan sonrası için kararlı olun.

Benim anlayamadığım şu, siz yurtdışına yerleşmek istediğinizi açık ve net olarak ailenize söyledinizmi?söylediyseniz acaba sabotemi ediyorlar bu kararınızı :) sizi nasıl olsa vazgeçiririz diyemi düşünüyorlar. Eğer açıkca söylemediyseniz ailenizi suçlamayın, hoş şu anda suçlamanızı gerektirecek bir durum yok bence.29 yaşında olduğunuzu söylemişsiniz, ne iş yapıyorsunuz bilmiyorum ama 3 yıl sonra 32 yaşında olacaksınız. Hangi ülkeye yerleşmeyi düşünüyorsunuz mesela?Orda kendi. mesleğinizimi yapacaksınız?Yurtdışına yerleşmek, orda hayat kurmak, iş sahibi olmak yaşamak sanıldığı kadar kolay değil. Ayrıca aileniz yurtdışında yaşama kararınızı desteklemiyorsa maddi olarakta desteklemeyebilir. Hayalinizi gerçekleştirmek istiyorsanız tamamen kendi imkanlarınıza göre şekillendirin derim. Bu arada nişanlınızda bir birey yurtdışına yerleşmek onun hayali olmayabilir. Yada sizin kadar istemiyor olabilir diyeyim. Yani sizin hayaliniz hayal olarak kalacak gibi duruyor

çalışıyorsun dimi? bak daha evlenmeden otur nişanlınla tekrar konuş. benim hedefim bu, sen de varsan bütçemizi şöyle yönetmeliyiz diye. paranın kontrolü sende olsun ki biriktirebilesin. düğün salonu, balayı masraflarını da ailelere ödet madem. para harcamayın cebinizden. çok istiyorlarsa yapsınlar.

Evlenen gelin ve damat olmuyor malesef aileler kendi dügünlerinde yapamadıklarını sidik yarışı içinde kendi istefiklerini yapıyorlar. Ama sonuç ne gelin damat mutsuz oluyor. Bende senin gibiyim eşya için yaşamam ucuz olsun ama mutlu olayım. Ne öyle 50 parça misafir porselen takımı bu hayatta benden daha degerli misafir mi var, biz eşimle ne yaptıysak kendimiz mutlulugumuz için yaptık. KOCAN KADAR KONUŞ filmi var ya tamda bu konuyu öyle güzel işlemiş ki nişanlına zorla izlet filmi, belki yaşadıklarını bu şekilde algılar kendine gelir ve ailesine dur der. film 1 ve 2 olarak var kesin izlet.

birikiminiz sizin üzerinize değil mi? neden oradan harcıyolar ben anlamadım. olaya bu kadar müdahale edilemesini saçma buluyorum. nasıl ki burada biri beraber oturmamı istiyolar dediğinde asla kabul etme gerekirse kavga çıakr vs diyoruz sen de aynı şey yapabilirdin. D damdan

Eee ama siz hiç istemiyorum dememişsiniz ki Ev alınırken almayın deseydiniz Hayır demeyi bilememişsiniz Tabak çanak almıyorum demek zor değil ki

ne yap biliyor musun, madem aileler sizin için harcamayı almayı seviyor, bol bol altın aldır at kenara:) al sana misilleme:) şanlarından yani değil mi ama:)

Sevgili arkadaşım, Rica ediyorum senden, kimsenin hayallerini elinden almasına izin verme. Ben de senin gibi insanları kırmamak adına türlü türlü fedakarlıklar yapan biriyim. Sen her ne kadar "ben hayır dedim." desen de güçlü kuvvetli bir "hayır!" karşısında ne annenin, ne babanın, ne de eşinin ailesinin durabileceğini ikimiz de biliyoruz. İradeyi koruyabilmenin çok güç olduğunun farkındayım; fakat sen bir şeyleri öyle ya da böyle kabul ettikçe senden daha fazlasını isteyeceklerini unutma lütfen. Bunları nasihat etmek için söylemiyorum sana, kaldı ki nasihat verebilecek bir konumda da değilim bir başkasına; ama senin gibi toplumsal önyargılardan bir nebze olsun sıyrılabilmiş kadınların hayallerinin erteletilmesine, başkaları için bir şeyler yapmak adına kendini ikinci plana atmasına, tam da sıyrılmaya çalıştığı o ön yargılara bu biçimde adapte edilmesine üzülüyorum. Sana verebileceğim tek tavsiye, müstakbel eşini alıp karşına konuşman olur. Hayallerinden vazgeçmediğini, bir sene sonra da üç sene sonra da aynı hevesleri sürdüreceğini, tüm bunları onunla yapmak istediğinden bu evlilik kararını verdiğini kararlı bir biçimde söylersen, her şey daha yerli yerine oturacaktır diye ümit ediyorum. Buraya pek yazmıyorum, sık sık okuduğum halde yazılanları. Fakat dikkatimi çeken bir durum var. İnsanlar başkalarını zayıf oldukları, aptallık ettiklerini düşündükleri gerekçesi ile azarlar gibi bir üslupla yazıyor lar çoğunlukla. "kocan seni aldatmış, hala barışsam mı diye düşünüyorsun." minvalinde onlarca şey okuduğumu hatırlıyorum. Senin başlığın altında da benzer üslupla yazılmış birkaç mesaj olunca, bununla ilgili de birkaç şey yazmak istedim. Senin yeterince güçlü bir şekilde isteklerini dile getirememen, yahut buna benzer başka tavırların, kimseyi senin kadar ilgilendirmiyor. Sen bunları benden iyi biliyorsundur eminim; fakat moralinin bozuk olduğu bir dönem olduğundan, belki bu tür yorumlar daha çok canını sıkar diye hatırlatmak istedim. Bir hata yapıyorsan da bu senin hatan olacak ve her daim düzeltme şansına sahip olacaksın, eğer istersen tabi. Yalnızca, şimdi hayır diyemezsen, bir sonrakinde hayır deme gücün daha da azalacak, işler biraz daha güçleşecek. Umarım kendin için en doğru kararı verirsin.

aslaaa düğün yaptırmam derken çifte düğünle evlenmiş biri olarak seni çoook iyi anlıyorum... sadece kına gecesi, kırmızı kuşak ve dini nikaha çok kesin dille hayır dedik ikimiz de, hatta ben ne istiyorsanız yapın ama bunları isterseniz ben yokum dedim. velhasıl biri ailemin diğeri eşimin ailesinin yaşadığı şehirde olmak üzere 2 düğünüm oldu ikisine de misafir gibi gittim oturdum döndüm, gidene kadar düğün mekanını bile bilmiyordum o derece ilgisizdim. geçip gidiyor boşver, hayallerinizi kendi kazancınızla yaşarsınız, şu an harcadıkları her kuruş onlara ait, ister sokağa saçarlar ister düğün yaparlar, ah keşke başka şeylere harcansa demenin anlamı yok, onlar kendilerini mutlu edecek şeylere harcıyorlar.

Kavga dovus cikmasi muhtemel, cunku aileler cocuklarinin farkli fikirde olmasini kabullenemiyorlar. Onemsememeleri de bundandir, yok sayinca sorun ortadan kalkiyor diye dusunuyorlardir. Bu sefer net bir sekilde inanmadiginizi soyleyin, yoksa kendinizi dini nikahinizin orta yerinde bulabilirsiniz.

Çok haklısın. Biraz bakış açımı değiştirmeliyim :)

Dedim demez olur muyum... Evin alındığından haberim olmadı. Hatta düğünü falan diğer taraf ayarladı. Sürpriz yaptılar gibi birşey. Karşı çıktım ama karşı çıkışım alçakgönüllülük olarak algılandı. E biraz da şanlarını düşünüyorlar sanırım. . push ;

Benim derdimin başkasının hayali olduğunun farkındayım :)Ama beni mutlu etmediğinden, istemediğimden çok önemli gelmiyor bana.

Çok hayır dedim, yapmayın ne olur dedim, dil döktüm, anlattım. Olmayınca olmuyor işte. İkna edemedim. Gerçekten içimi döktüm buraya. Ama vazgeçmiş değilim. Er yada geç hayalim olacak, inanıyorum. Diyorum ki acaba aileler bizi burda tutmak için mi yatırım yapıyorlar bize... Bilmiyorum.

Banada çok anlamsız geldi... Konu sahibi sizin madem yurt dışında yaşama hayaliniz var neden herşeye tamam diyorsunuz? Neden ev alıyorlar size mesela? Ben size söyliyim; eşiniz yurtdışı hayalinden vazgeçmiş oyüzden bunca masraf, ev alınması vs. Ciddi anlamda o da hayallerinizi paylaşıyor olsa elele verip tüm aileleri karşınıza alabilirdiniz... Şuan boşuna kendinize ihanet ediyor gibi hissetmeyin, baştan kabul etmişsiniz zaten herşeyi...

Ne kadar iyi anladim seni. Ben olsam ben de uzulurdum. Ben de kime bir nikah yeter dugune harcayagim parayla kocamla gezerim dunyayi gorurum desem millet guluyor. Neden izin verdin ki senin adina o kadar karar verilmesine. Para sende degil miydi? Nasil alindi onca sey?

Yok yapmasınlar zaten. Haketmediğim parayı istemiyorum ağır gelir bana o yük :)

Konunun bi kısmı mantıklı gelsede çoğunluk kısmı bi bana saçma geldi sanirim

evi üzerinize yapmadılar mı, ilginç.. düğün tarihi ne zaman? sabredeceksin artık napacaksın gelip gider bu günler. parada pulda gözün olduğundan değil, sonuçta hayallerin için paraya ihtiyacın olacak. para gitmesin diye düğün, ev istemiyorsun ya.

kaç yaşındasın? keşke önce hayallerini gerçekleştirip sonra evliliğe adım atsaydın. veya evlenmeye karar verdin, keşke herkesi bu kadar karıştırmasaydın. sesini mi çıkartamadın kırmak mı istemedin? nişanlın da fikrini değiştirmiş. artık çok zor gibi hayalin..

bence olaya rasyonel tarafından bakın. en güzel eşyayı alsınlar, evi alsınlar, istediklerini taksınlar, düğün müğün güzel bir yerde kaliteli bir şekilde olsun. hatta balayına da yollasınlar, boşverin. sadece dini nikah ve şu iğrenç ötesi kırmızı kuşak olayını sert bir dille reddedin. sonra basar gidersiniz yurt dışına, neden bu kadar kafaya takıyorsunuz anlamadım. gidecek olanı kim durdurabilir?

ev kimin üstüne oldu? evi yine satıp çıkabilirsiniz belki yurtdışına. tabi eşin de isterse :/