elimden geleni yapıyorum biz birlikte büyüdük resmen en yakın arkadaşı, sırdaşıyım. benim için de o öyle.. kendi de durumun farkında ve bisürü yol denemeye çalışıyor ve beni de buna itiyor görüşmek istemediğim, kızdığım zamanlar zorluyor ama kendisi ufacık hatamda günlerce yüzüme bakmıyor.. kıskanılmak, kıskanmak dozunda olsa çok güzel ama bu tavırlarına anlam veremiyorum gerçekten.. ben zaten kötü hiçbişey yapmıyorum onsuz gerekmediği sürece çıkmıyorum dışarı o da farkında sanırım psikolog için konuşucam onunla sınavı bittiğinde düzelmezse.. gerçekten çok seviyorum ilişkim için bu zamana kadar çok fedakarlık yaptım karşılığını görüp huzurlu devam etmek istiyorum ama gücüm kalmadı kendimi hep bişeylerden dolayı suçlu hissediyorum geleceğimiz olmayacak, üzülüyor diye ama ben gayet normalim yanlış olan hiçbişey yapmıyorum napıcam bilmiyorum off Y

şimdi kıskanmak tabi tadında olursa iyidir ama fazla kıskanmak da göz çıkarır yani... ya bu sorunun çözülebilmesi için erkek arkadaşının değişmesi lazım o da zor olduğu için durum biraz vahim ama senin yerinde olsam ki zaten başka seçenek göremiyorum kendini harab etmenin dışında olaya daha ters bakarım düşünsene eleman sürekli seni düşünüyo seni kıskanıyo :) sahipleniyo seni bırakmak istemiyo anlaşılan böle düşünmeye çalışırım anlatabildimmi bide şunu belirteyim aşırı kıskançlık erkeklerin çoğunda var yani... kendini fazla üzme derim ben sana... olumsuz düşünmek içimden gelmediği için böle bir mesaj yazdım...

Bu zamana kadar böyle birine nasil tahammül edebildiniz Söylemesi kolay tabi bizler icin, ama bence söyle birsey yaptur, güzel güzel konus onunla, beni seni seviyorum ama beni boguyorsun, bu güvensizligin beni mutsuz ediyor, ben mutsuzken sen mutlu olabiliyormusun de?Eger hala anlamazsa bir süre görüsmemeyi, duygularinizi tekrar gözden gecirmeyi teklif et. Baska türlü sorunun cözülebilecegine inanmiyorum. Y

Böyle bir ilişkiyi nereye kadar sürdürmeyi düşünüyorsun veya düşünebiliyormusun kendine 2 seneyi bu nuh zamanından kalma birisiyle geçirerek yazık etmişsin çabuk silkelen artık kendine bir yön çiz değilse böyle gidersen psiyatristlerde soluğu alacaksın Laale Aşikardır Zat-ı

sana tek sözüm var "ayrıl" biliyorsun sen de neyin ne olduğunu, o yüzden arkadaşlarına bile anlatmaya korkuyorsun çekilecek dert mi yaa. kimbilir kendi neler yapıyodur

sınavı bitene kadar sabretmeye çalışıyorum.. kaç kez rest çektim akıllandı sandım ama işte aylar geçince yine o hale büründü malesef.. içimde yaşamaktan yorulmuştum yazınca çok rahatladım gerçekten ben de durumun farkındayım zaten son çırpınışlarım bunlar artık..

güzel kardeşim... sen bu şekilde sevilmekten memnun musun?... kaç sene daha dayanabileceksin bu hastalıklı aşka? bak atıyorum erkek doktora gittin diye de küsebilir günlerce konuşmayabilir bu insan, bu devirde bu zihniyet nedir ya? eşya mısın sen? o götürünce mi biryere gidebileceksin? sevdiğine kıymet verir insan evet bu kesinlikle doğru ama, nerden öğrenmişse bu yöntemi benimsemiş ve yanlışş yapıyor maalesef

sen gitme ben senin yerine giderim. sen sus ben senin yerine konuşurum. sen düşünme ben senin yerine düşünürüm. sen yaşama ben senin yerine yaşarım. ... ... ... ben senin yerine birşeyler yapmazsam, buna izin vermezsen hakaret ederim, bağırırım, çağırırım, seni sindiririm. benim gördüğüm bu arkadaşım. ayrıl ya da ayrılma falan diyemem ama senin için gerçekten üzüldüm. kimbilir daha anlatmadığın neler yaşamışındır. A almor

psikolojık şiddet görüyorsun ve kendıne bunun yapılmasına ızın verme, mutsuzlugunu paylasmmıssın, uzuldum boyle devam edılmez ılıskıye bıryerden sonra psıkolojın bıle bozulur canım, kendını hazır hıssettıgınde al karsına konus, duzelme olmazsa yol ver derım ben. Y

Anladım son şans yanii, dediğin gibi umarım sınav stresindedir eğer öylede değilse kendini yıpratma hepimizin ilk aşkları ilk sevdiği kişiler oldu ama bi çok kişinin ömürlük sürmemiştir zaten böylede bir zorunluluk yok ilkler unutulmaz derler ya hani bu söze hiç katılmıyorum sözlüm hayatıma girdiğinden beri ilk aşkım olmasa bile benim gözümde hem ilk hemde inş son olucak... Eğer ayrılırsanızda karşına öyle biri çıksınki bütün bu çektiklerini unuttursun dilerim H

çok güzel ve mantıklı bir yorum getirmiş ark. saolsun. ve güzel de bir öneride bulunmuş herkes gibi. dikkate almanı olaylara bir de bu yorumları düşünerek bakmanı öneririm

ohh ne güzel paşamız gezecek maç yapacak pc oynayacak yemeğe gidecek ama sana gelince yok olmazsen de ona desene sen dışarda olunca da benim karnıma ağrılar giriyo düşünmeden duramıyorum diye. karşına al adam gibi konuş değişmezsen biter de. böyle bir adamla ömür geçmez.

her zaman böyle değildi ben üniversiteye başladıktan sonra bu son haline geldi eskiden normaldi ama artık çektiğimi bi ben bi Allah bilir o yüzden dayanamıyorum demiştim.. o da üniversiteye kazandığında belki rahatlar herşey yoluna girer diye bekliyorum yoksa bu saate kadar sabredemezdim zaten..

sen ilerde çocuklarına ben evde oturdum mu diyeceksin seninde gezmeye tozmaya arkadaşlarınla vakit geçirmeye hakkın var bunları yapınca sokak kızı mı olunuyormuş? seni kız kardeşiyle kıyaslamasına ne demeli sen başka bir bireysin anlasın bunu tavrını ciddi şekilde ortaya koy canım anlarsa anlar anlamazsa kendi bilir ne kadar sevsende senden değerli değil 3 32-26 Aktif

gerçekten çok teşekkür ederim evet kendimi şuan hiç ama hiç hazır hissetmiyorum zaman geçsin konuşucam düşünmesini isticem her seferinde tamam buraya kadar diyorum düzeldim diyor inandırıyor zamanla yine aynı.. daha fazla canımın yanmaması için karara varmalı yada varmalıyım bazen düşünüyorum acaba ilk kız arkadaşı olduğum için mi böyle oluyor..

arkadaşlar erkek arkadaşımın kıskançlığına dayanamıyorum gerçekten katlanılmaz bi boyut aldı. ikimizde birbirimizin ilk sevgilisi, ilk aşkıyız.. ondan 1 yaş büyüğüm üniversite ikideyim, o ikinci senesine kaldı hedefi için.. aynı şehirde olmamıza rağmen okula gitmemi bile istemiyor.. gerçekten giyimime çok dikkat ediyorum ama sürekli kusur buluyor yarım kollu bile giymiyorum artık arada bi kısa hırka giysem yada dar bi pantolon demediği kalmıyor.. sinirlenince ağzından çıkanı kulağı duymuyor günlerce konuşmuyor geleceğimiz yok umudum yok diyor kalbim çok kırılıyor.. dışarı çıkmama izin vermiyor. dışarı çıkmak dediğim göz pomadı almak için çıkmıştım ve şuan benimle konuşmuyor nasıl arkadaşımla gidermişim o caddeden geçermişim. günlerdir evden çıkmadığımı biliyorum.. zaten erkekli kızlı gezen biri değilim çok yakın bi iki kız arkadaşım var ama onlarla bile görüştürmüyor..2 yıldır aile sorunlarımız var ki gerçekten çok çok ileri boyutta bazen dertleşmeye hava almaya ihtiyacım oluyor ama ne zaman bunu yapmak istesem bana basit kızmışım gibi davranıyorbikez en yakın arkadaşımda akşam yemeğine kaldım annesi bırakacaktı eve bana sokak kızısın bu saatte nasıl çıkarsın dediailesi aşırı kapalı bu konuda ama bende rahat biri değilim ailem de öyle.. belki sınava hazırlanıyordur ben okulu yarıladım ağırına gidiyordur falan diyorum ama sınavına hep birlikte çalışıyoruz moral olsun diye birlikte girdik sınava hatta aynı okulda çıktı şansımıza.. hepsi geçicek diyorum ama dayanma gücüm kalmadı. yanımda olmasını beklerken bu şekilde davranması beni mahvediyor.. şuan konuşmuyoruz.. beni düşünmekten ders çalışamıyormuş bıkmış en zor günlerimde yine tek başıma kaldım.. onunlayken yalnızım bu o kadar kötü ki kız arkadaşlarıma anlatsam tepkiler hep aynı korkuyorum anlatmaya.. yazmasam çatlayacaktım sanırım bıktım içimde yaşamaktan..

konuştum neler demedim ki ama her seferinde başa döndük malesef sınavın bitmesini bekliyorum zaten şuan konuşmuyoruz içimden bişey yapmakta geçmiyor açıkçası haksız yere böyle baskı çok zoruma gidiyor en nefret ettiğim şey ise ben erkeğim. bu laf beni çileden çıkarıyor 3 yıldır çok çabalıyorum önyargısını kıramadım.. bu arada teşekkür ederim hepinize içim açıldı birazda olsa:)

Çok seviyorsan katlanmayı göze alıyorsan ki burdan bakınca öyle gözüküyor pek ayrılmaya niyetin yok gibi allah kolaylık versin demekten başka birşey diyemiyorum ama şunu unutma 3 4 ay üzülmek ömür boyu böyle yaşamaktan iyidir. Hayatının en güzel yıllarını sevgilinle arkadaşlarınla gezip eğlenerek birşeyler paylaşarak geçireceğin yerde kendine zindan ediyosun iyi düşün genede... Y

gerçekten çok iyi biri. kız arkadaşları falan yoktur erkek arkadaşlarıyla gezer maç falan yapar, ps oynar, yemeğe giderler hayatı bundan ibaret. bütün aile çok mutaassıp nasıl desem kız kardeşi ayda yılda bir çıkıyormuş, arkadaşları evlerine geliyormuş, giyinişini anlatıyor ben ikinci öğretimim sekizden sonra dışarda nasıl olurmuşum bi kız o saatte duramazmış ki okulda oluyorum derste normalde zaten çıkmıyorum.. her yaptığım şeyde de bana bunları anlatıyor çıktığında karnıma ağrılar giriyor düşünmeden duramıyorum diyor.. bu sorunu çözmek istiyorum ama tam düzeldik derken başa sarıyoruz

evlenince değişir diye geçiriyosan asla değişmez söyleyim. bak kolay değil 3 yıldır berabermişsiniz. o sizin onsuz yapamayacağınız düşünüyo ondan cesaret alıyo en azından ayrı kalın uzun bir süre o sizin dönceğinizi sansın bakcak ki dönmüceksiniz anlıcak ciddisiniz ve değişcek ya da değişmicek böle anlayabilirsiniz belki. ne uzun soluklu ilişkiler evlilikler bitiyo alışılıyo inanın sizde alışırsınız korkmayın

Yapılacaklar belli... Sanırım çocuğu çok seviyorsun di mi? Önce okulu bırak. Sonra evden hiç çıkmamaya başla. Onun okulunu bitirmesini bekle. Askere gitsin, gelsin, iş bulsun. Evlenirsiniz. Evlenince aman perdeyi bile açma. Zaten evin ihtiyaçlarını o akşam işten gelirken getirir. Yemek pişir, temizlik yap, bir de bebe ver kucağına. Mutluluklar!!! Çok zor görünmüyor aslında buradan bakınca.. Kolay gelsin!

Böyle bir insanla bir ömür geçireceğine inanıyor musun? Her şey dozunda güzeldir. Sevgininde aşırısı, nefretinde aşırısı, kıskançlığında aşırısı normal değildir. Seni bu denli üzmeye, yıpratmaya ne hakkı var kiii? Kocan bile değil bu adam senin, sadece sevgilin. Ayrılmak en doğru karar kanımca.. Yada erkek arkadaşının psikolojik destek alması gerek bu "aşırı kıskançlığı" aşması için.. Şimdi kendine sor bakalım, bir ömür boyu bu insanla devam mı? Yol yakınken, kendini daha fazla yıpratmadan tamam mı.. )

Bir ilişkiyi bitirmek o kadar da kolay olmuyor bunun farkındayım ama bu yaşadıkların akıl almaz şeyler kendine bunu yaptırmaya nasıl dayanıyorsun inan bana hiçbişe değişmeyecek yıllardır kapı komşumun yaşadığı işte tam da bu çok ciddi anlamda ailesinde bunu gördüğü için ona normal gelen bu ve asla değiştiremezsin zaman varken arkana bile bakmadan kaç ne diyeyim Allah yardımcın olsun Böyle adamları toplum dışlasın yahu valla sinirlendim bu nedir bgmm veeeeee yeni hayat 08

Hiç kimse ömrünü, hayatını bir insana adayıp ona göre ve onun istediği gibi yaşamamalı bence... Ne bileyim yanındaki insan da seni mutlu eden şeylere kısıtlama getirmeye kalkmamalı... Sonuçta bir kere geliyoruz dünyaya, bir kere yaşıyoruz bazı dönemleri... O güzelim dönemleri de böyle hasta ruhlarla geçirmek gerçekten çok büyük pişmanlık doğurtuyor insana daha sonradan... Hiç kimsenin korkusu yersiz değildir, bu kadar sahipleniyor görünmesinin altında bir çok psikolojik neden yatabilir... Misal bir yerden geçmeni istemiyordur, zamanında o yerde hatun kesmiştir olamaz mı? Yani demek istediğim herşeyin bir sebebi var... İnsan zamanla sıkılıyor zaten... Başlarda güzel geliyor insana, birinin kanatlarının altında olmak, sahiplenilmek hoşuna gidiyor... Ama sonraları köleleştirilmek gibi geliyor, sıkıyor ve insan en ufak bir şeyi gizli saklı yapmaya başlıyor... İnsanı yalana itiyorlar... Diyeceğim o ki; hayatımızdaki insanlar çok önemli... Onlara bizim de bir hayatımız olduğunu, bizi de mutlu eden bir şeylerin olduğunu, zaten yerli yerinde davrandığımızı ve iki tarafı da üzmeyecek şekilde çözümler bulmaya ikna edebilmeliyiz. Sonuçta biz de neyin doğru neyin yanlış hesaplayabiliyoruz... Şu kadarını söyleyeyim: O yanlış bir insan... Yazık etme kendine... Hasta çünkü, değişmez... Hastalıklı yetiştirilmiş, öyle aşılamışlar ona...