Zorba çocuklar yüzündendir çok önemsememisini en önemli şeyin o olduğunu hissettirin o sormadan çok güzel olduğunu belirtin spora yönlendirin kafası rahatlar ergenlik döneminde böyle şeylerde başlar onu çok sevin beraber etkinlik yapın

Sizin gibi yaklasirsa anne yine tercihi ona birakirsa olabilir. ancak elalem ne der arkadaslarin bunu begenmez diye yaklasmak cocugun kendi kimligini ortaya cikarmanin onune set olur.

ergenlik için erken değil mi? hep böyle olsaydı huyu bu derdiniz, ama son bir yıl içinde olması bir şeyler olmuş diye düşündürüyor.

Ceyz böyle diyoruz da hayatın gerçekleri öyle olmuyor bizim okulumuz daha orta sınıf anne babalar eğitimli nerede ise herkesin tiltli meslekleri var ama çok da zengin değil kimse ama herkes adidas ayakkabı da alıyor yani biz ortamın bilinçli olduğunu onun var benim yok gibi bir hissiyatın olmayacağını düşünmüştük mesela herkes 1. sınıfta yeni ayakkabıları ile okula gitmiş oğlum yeni ayakkabısını giymek istemedi rahat ettiği birkaç aylık ayakkabısı ile okula gitti birisi ona senin neden ayakkabın yeni değil fakir misiniz demiş üst sınıflardan ki ayağındaki de yine markalı spor ayakkabı idi çocuklar garip artık anaokulunda benim tokamı beğenmediler diye ağlıyorlar toplumsal olarak güzellik zenginlik algımız kötüye gidiyor devlet okulunda bile annesinin giyimi ile çocuklar dışlanıyor bu sıralarda konu sahibi bu hissinin kötü hissetmesinin, çirkin bulmasının kaynağını bulun ve kendinde ne eksik hissediyorsa onu sağlamaya çalışın benim oğlum zayıf mesela güçlü, başarılı ama zayıf ve çocuklar onu oradan vuruyor bir başkası şişman onu da oradan vuruyorlar kızlarda saç rengi ve uzunluğu tartışması var erkeklerde güç iyi futbol oynamak vs vs bir kaç yıl daha bu süreç kızınız için devam edebilir o nedenle sıkıntının kaynağını bulup eğer o çözülemiyorsa -örneğin o esmerse ve herkes sarışınları güzel buluyorsa bu çözülemez - esmer olmanın da kötü olmadığını göstermek lazım

Cocuklar ne kadar acımasız ya, cok uzuldum. Benım oglumunda sene basında bır ozguven sorunu vardı tıyatro kursuna gıttı bır donem baya konusmustum buarada daha sonra havuza yazdırdık, 3 aydır fılan havuza gıdıyor, gıtar kursuna gıdıyor hıc eskısı gıbı degıl ayak dıretıyor artık duygularını daha guzel ıfade edıyor

Anne olmasam da eğitimci olarak naçizane bir şeyler söylemek isterim:Kızınız bu şekilde davranıyorsa sebebi, ona kendini kötü hissettirecek durumlar yaşıyor olmasıdır. Okulda belli ki arkadaşlarınca bazı özellikleri tiye alınıyor, belki kızınız çok güzel ama çocukların öyle farklı anlayışları var ki arkadaşları"çirkinsin" dediği an, o kendince artık çirkindir."Arkadaşların mı sana bir şey diyor yoksa?" demeyin tabii de,"Bana anlatmak istediğin bir şeyler var mı, üzgün görünüyorsun bugünlerde "deyin. Kızınız en baskın, en önemli ayırt edici yönünü biliyorsunuzdur, onu ön plana çıkarması konusunda yönlendirin. Ben yapamam dediğinde "Hayır sen yaparsın, her şeyi başarırsın "demeyin. Gerçekçi olun" Olabilir kızım, başarısız da olabilirsin bazı konularda, e o zaman bitti her şey deyip nefes de almayalım;demek ki eksiklerin var görüp düzelt "deyin...

Akran zorbalığı diye bir kavram var, bir araştırsanız?

malesef kolejlerde durum bu bende o yüzden kızımı devlet okuluna gönderme taraftarıyım. babasıda aynı şekilde düşünüyor ve malesef çocuklar çok acımasız. kızım şu an kreşe gidiyor ki kreşi bile kurum kreşi tercih ettik o ufacık çocuklarda bile onur kırıcı bir sürü cümle duyabiliyorsunuz.

kendi istedi aldım sonrada kullanmak istemedi. -ebi- Popüler

Benim kızım henüz 4.5 yaşında. Özgüveni yüksek diyebilirim. Öğretmeni lider ruhlu olduğunu söyler hep. Ben giyimine bile karışmıyorum, kendi istediklerini alıyoruz, uyumsuzda olsa kendi seçtiklerini giyiyor, müdahil olmuyorum. Geçen gün tayt, tişört üzerine balık kız kostümü giyip gitti okula, saçma biliyorum, tuhaf belki birazda ama inatlaşmayı doğru bulmuyorum. Bir oyuncak için 3 mağaza gezdiğimizi bilirim. 3 mağazayada bakıp en beğendiğini aldı. Birşeyi yapamayınca çok hırslanıyor, hatta o şeyden vazgeçme derecesine geliyor, yapmak istemiyor. Bende genelde kendimden örnek veriyorum, bende çocukken yapamamıştım bunu biliyormusun?sonra tekrar tekrar denedim, öyle yapabildim, istersen şimdilik vazgeçelim, sen biraz düşün, sonra istersen tekrar deneriz derim. 2-3 gün sonra yada o gün tekrar deneriz. Bu aralar paten öğretiyoruz, ilk gün zorlandı hevesi kırıldı, yine bu yaklaşımla ara verdik 4 gün kadar, dün akşam kullandı biraz, daha kendine güvenliydi. Yalpalayıp düşer gibi olduğunda"bak dizliğin, kaskın herşeyin var, düşebilirsin, bende çok düştüm, kimse düşmeden öğrenemez ki"dedim, biraz sohbet ettik bu konu üzerine, hala öğrenme aşamasında. Şu an dengede durabiliyor, zaman içerisinde kayabilecek eminim, önemli olan denemesi, uğraşması, keyif alması, acelemiz yok. Sizde eminim teşvik ediyorsunuzdur, devam edin derim. O sormadan siz söyleyin, çok güzel oldun bugün, bu saç şekli sana çok yakıştı diye. Diğer konularda da kendinizden örnek verebilirsiniz, bende çocukken yaşamıştım bunu, şöyle yapmıştım vs diyerek, teşvik edebilirsiniz. Bilemiyorum küçük yaşta işe yarıyor, belki sizdede yarar. Sağlıkla büyütün.

savunma sporları dıyorum başka bısey demıyorum.6 ay sonra degısımı yazın buraya M

Okulu degisseniz?

Kızınızı herkesin aynı üniformayı giydiği ve sadece kurduğu arkadaşlklarla dikkat çekebileceği bir devlet okuluna göndermelisiniz. Çocuğunuzla ne kadar konuşursanız konuşun o etrafındaki can sıkıcı havalı tipleri görmezden gelemeyecek kadar küçük. Yine etklenecek. İnanın özel okullar kolejler bir devlet okulundan farklı değil. Biraz daha janjanlı olmaları ve velilerden fazla para almaları dışında ben pekde bir fark göremiyorum. Oradaki öğretmenler oxford mezunu muymus, hayir. Devlet okulunda ogretmenlik yapanlar nereden gelmisse ayni yerden geliyorlar. Bunu dusunmenizi istiyorum.

bizde çocuk olduk ama maddi konuları bilmezdik. şimdiki çocukların dillerinde paradan başka bişey yok. geçenlerde sınıf arkadaşı saçlarını kestirmiş kızım diyorki anne başak çok cool olmuş. ben aynı böyle bakakaldım cool ne demek.

Benim oğlum henüz 9 aylık, hani anne olarak yardımcı olamam ancak benzer durumdan geçmiş bir çocuk olarak yardımcı olabilirim belki. Anaokulunu ve ilkokulu normal devlet okulunda okudum. Benim dönemimde orta hazırlık vardı ve ailem beni, gelirimiz orta seviyede olmasına rağmen, o zamanın çok bilindik bir kolejine gönderdiler. Babam sosyetik bir muhitte esnaflık yapıyor, müşterilerinden duymuş okulu. Ve ben bu okula başladım. Sınıfımdaki herkes bu kolejin ilkokulundan gelmiş, temel seviyede ingilizce biliyor, ben tek kelime anlamıyorum. İnsanlar markalar, saatler, ayakkabılar konuşuyor (11-12 yaş grubu), benim hiç bir fikrim yok. Kendimi hala çocuk hissediyorum ama çevremde o şununla çıkıyor konuşmaları.. Aptala dönmüştüm... Ve sonuçta çok içime kapanıp yalnızlaşmıştım. Rehber öğretmenim ailemi çağırıp beni psikoloğa götürmelerini ve benim melankolik bir çocuk olduğumu söylemişti. İki senenin sonunda ders notlarım da düşmeye başlamıştı. Ben hatırlamıyorum ama bir gün arabada babamla sohbet ederken" ya onlar gibi olmama izin verin ya da beni buradan alın" demişim. O dönem okuldan aldılar beni ve sosyal ortamı bizim gelir ve kültür seviyemize daha uygun özel bir vakıf okuluna verdiler. Bu okulda ders notlarım çok yükseldi, özgüvenim geri geldi.. Farklıyım, eksiğim hissi kayboldu ve mutlu bir okul hayatım oldu. 32 yaşındayım ve hala bu okul arkadaşlarımla bir araya geliriz. Belki sizin çözümünüz de bu olabilir.

Arkadaslarından bırseylermı duyuyor acaba,

yok canım istanbulda değilim ankara yakınında bir şehirdeyim. Chocolita

okulda bir şey olmuş bence. ağzını arasanız anlatır mı?

bi akrabamızın kızı ilkokuldaki arkadaşı çok ezmiş. çirkinsin yapamazsın. kabusu olmuş. siz böyle yazıca o aklıma geldi arkadaşlarını araştırın Yokuspokus

hep böyle değildi kendini ifade eden konuşkan bir çocuktu şimdilerde çok değişti.

Istanbuldamısın, ıstanbulda cevahır avm alt katında drama kursu var tıyatro sahnesınde, ıstanbul drama akademı var suadıye ve floryada var yerı, bu ıkısınden bırıne egeyı yaz donemı gondermeyı dusunuyorum ama oncelıgım tıyatro sahnesı olması ama bakalım bırde fatıh sulu kulede ucretsız drama kursları var ancak sıra cok var ama takıbı cok guzel yapılıyormus yıne

Bence onu bir spora başlatın, hoşuna gidecek herhangi bir branşa yönlendirin, birlikte araştırın Hem enerjisini atsın hem de fiziksel ve ruhsal açıdan gelişip güçlendikçe kendine olan güveni güçlensin

okulda arkadaşlarının çok havalı olduğundan bahseder. her hafta farklı bir kıyafet giydiklerinden bahseder. bulunduğum şehirde bi semt var genelde maddi durumu çok iyi insanlar oturur o semtte lüks plazalar rezidanslarla dolu bir semt. arkadaşlarının bir çoğunun evi ordaymış onu söyler. yani 10 yaşındaki çocukların bu kadar fazla maddi konuları konuşmalarıda tuhaf geliyor bana.

tiyatronun ozguvene çok iyin geldigi soyleniyor ama sizinki sonradan olmus sebebini bulsaniz benim kiz da sinifta cevap evrmeye korkuypoe, derslerinde gayet absarili ama dogru bildigini soylemiyormus ya yanlissa diyerek seney eylulde tiyatroyu duusnuyorum insallh

erken ergenlik belirtileri akran yoluyla bu sorunu daha iyi çözebilirsiniz iyi bi arkadaşı var mı arkadaşının size geldiği zamanalarda saçını farklı şekillerde yapın çocuklar hemen farklı olanı görür ve çoğu beğenir hatta benim saçımı da öyle yap diyebilir kızınız saçının beğenildiğini görür böylece paten olayı ikisine de hadi dışarı çıkalım deyin diğerinin de pateni varsa beraber yaparlar kızınızın okuldaki durumu nasıl öğretmenleri hemen farkeder özgüven sorunu varsa ya da sınıfta akran zorbalığı yaşıyor olabilir bunu sorabilirsiniz arkadaş çevresi nasıl içe kapanık mı yoksa sadece son zamanlarda mı böyle oldu

haklısınız sanırım arkadaşları arasında bir havalı olma yarışı var. bende kızım arkadaşlarına hava atsın diye son model telefonlar pahalı kıyafetler almadım alamamda. oda belkide kendini ezik görmeye başladı. ben kızımla çok konuşuyorum eşimde öyle devamlı konuşur sohbet eder. ama yine biz kızımı arkadaşları kadar etkileyemiyoruz.

Benim de ilk aklıma arkadaşlarıyla alakalı olabileceği geldi. Belirgin bir kusuru filan varsa çocuklar çok sever dalga geçmeyi. Onlardan etkilenmiş olabilir. Veya çok basit bir şeyden dalga geçmiş ve devam ediyor olabilirler. Diğer seçenek de tacize uğradığı için kendini yetersiz hissediyor olabilir. Benim başıma ilk 8 yaşında gelmişti. Panik olmanızı istemem ama Türkiye'de yaşıyoruz. Korkutmadan baskılamadan ağzından laf almaya çalışın. Veya pedagoglar bu konuda ne öneriyorsa onu yapın.

Benımkıde bır aglar gercek aglıyor sanırsın :)

Drama kursuna gıdecek canım bız bır hata sonucu aman ıyı olsun derken ajanslardan gelen oyuncu adaylarının oldugu tıyatro kursuna dusuvermıstık.

Sizin de tahmin ettiğiniz gibi kızınız ergenliğe giriyor. Bu tip yakınmalar ve artarak devam etmesi normal. Burda siz ve davranışlarınız devreye giriyor. En az hasarla atlatması ve önceden var olan, şuanda ergenlik dönemi sebebiyle perdelediği özgüvenini yitirmesine sebep olmayın lütfen.

Çok baskıcı bir tutum sergiliyor olabilir misiniz. Ben hatırlıyorum da mesela kıyafetimi annem seçerdi, beğendiği şeyde ısrar ederdi, bende artık uğraşmamak için tamam derdim. Sonrada bana niye böylesin, kendine güven der dururlardı, ben halbuki kendi kararlarımı bile veremiyordum, herşeye müdahale ederdi. Belki farkında olmadan onu çok yönlendirmiş onun yerine düşünüp kararlar almış olabilirsiniz. Yok böyle değil diyorsanız da ergenlik olabilir, zamanla düzelir diye düşünüyorum

yok çocuklar için olana gondericem de drama olmasa tiytrao yetmezmiki, sadece drama yi nerden bulucam

ben de tam bunu soracaktım, kızınız özel okula mı gidiyor diye... Ne yazık ki ülkemizin çoğu hali vakti yerinde anne-babası çocuklarını şımarık-acımasız-bencil birer birey olarak yetiştirip kendilerini dünyanın hakimi olarak gördürdükleri için, o çocuklar da "normal" çocuklara çok vahşice davranıyorlar... ben çok benzerini kendim ergenlikte yaşadığım için biliyorum. Okul konusunu tekrardan düşünün bence...

bence erken ergenliğe girmiş ya da girmek üzere o dönemde kendini beğenmeme yada başkaları tarafından onay görmek istemem gibi davranışlar olabilir çok normal, ayrıca saçını kendisi toplasın, paten almışsınız ama o mu istedi? siz mi özenip aldınız? bu önemli kendi seçimlerini kendisi yapabilir artık genç bir yetişkin...

Simdi 3 alternatif var, ya cocugunuz digerleri gibi simarik yetisecek ya ezilecek yada herseyin bilincinde olup kimseyi umursamadan sadece okumaya bakacak. Yasi itibariyle son seçenek imkansiz ve arkadassiz kalacagi icin acimasiz olur. Kizinizla bir konusun, belki o da arkadaslarini begenmiyordur okulu degismek istiyordur. Benim iyi okul diyince aklima iyi bir ogretmen, cocugum için iyi bir ortam geliyor. Devlet okulu yada baska bir özel farketmez; ezilmeyecegi, sizin gibi bilincli ebeveynlerin oldugu iyi bir yer vardir mutlaka. Yok okulumu seviyorum derse arkadaslarini dedektif gibi izleyin, kiziniza uygun arkadaslar varsa anneleriyle samimi olun disarida da gorusun ki cocuklariniz guzel bir grup kurup digerlerinden uzaklassin

Mesaj tekrarı D

Malesef o yaşlarda çocuklar çok acımasız olabiliyor. Muhtemelen arkadaşları tarafından dalga geçeiliyor. Saçlarını dikkat çekmemek için farklı yapmk istemiyor bence. Bence öğretmeniyle görüşmelisiniz ilk olarak. En azından okulda öğretmenin gözlem yapma şansı olur diğer arkadaşlarıyla ilişkisi hakkında. MaRaL_

Kendı gıbı cocuklar oluyor ama velılerde ızlemıyor oyun gıbı dusunmek lazım taklıt fılan edıyorlar dans edıyorlar MaRaL_

ablam kolejde öğretmen, mesleğini de çok sever, ama artık psikolojisi bozuluyor, hem öğrenciler hem veliler yüzünden.

daha öncede bi konumda yazmıştım kızım özel kolejde okuyor. sınıf arkadaşları çokta hoşuma gitmiyor. ufacık çocukların ellerinde iphone telefonlar. mesela çarşamba günleri serbest kıyafet giyme günleri geçen hafta giydiğini bu haftada giyse arkadaşları fazla kıyafetin yokmu aynı şeyi giydin diyorlarmış.

Ozel okullar malesef kötü.. son model akilli telefon harici daha uygun fiyatli bir telefon kullaniyor kuzenim ortaokula gidiyor. Dalga geciyorlarmis vs. Ortamdan kaynakli bence

Welcome to the ergenlik. 10-12 yaş başlangıç zaten. Kızınız da muhtemelen farklarını, akranları arasında eksiklik olarak algılanan bazı durumları kafasına takmaya başlamış. Bu çağlarda çocuklar "Ben özelim" fikrinin daha çok vurgulanmasına, onay ve takdir görmeye daha çok ihtiyaç duyuyor. Yalnız bunu ailesinden değil, arkadaşlarından bekliyor. Kızınızı, yeteneklerini tespit etmesine olanak tanıyacak aktivitelerle tanıştırabilirsiniz bu dönem. Heves ettiği bir spor dalına başlayabilir, yetenekliyse okul takımına girebilir, resim kursudur ya da müzik kursudur vb. oyalanabilir. Marka ayakkabılarla, çıkan son teknoloji ürünlerle, aptal bir yarış içinde kompleksler edineceğine, yıldızını parlatması gerektiğini vurgulayın bol bol. Bizim zamanımızda da vardı bunlar ve hep aynıları olmaya devam edecek, kızınız bir başka kızın elinde bilmem ne marka far paleti görecek, onu sürmeden güzelleşemeyeceğini düşünecek. Etek giyecek, "Bacaklarım kalın mı?" diye sorup duracak... Siz daima iletişimde ve takipte kalın, gerektiğinde müdahaleden de çekinmeyin.

onun seçimine saygı duyun demişsiniz ancak diyelim ki izin verdiler çocuğun istediği "saçma" kıyafeti giymesine. Arkadaşları ve etraftaki insanlar gülecek, dalga geçecekler bu sefer iyice kapanacak, bu durumlarda bence anne baskı kurmadan " O da güzel ama şunu da bi düşün bence" dese çocuk da ısrar etmeyecek ve o deneni giyecektir.

ben yurt disindayim kizimin gionlunu edebilirsem gonderecegim yer sadece çocuklarin için olan ozel etkinlik olacak fazla seçenegim yok galiba ama kizim istemiyorki utanirmis herkes ona gulermis (( CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

insan ailesinden ne görüyorsa o, çok cimri bir akrabam vardı, çocukları üzerimde bir şey görsün çanta ayakkabı vs, hemen ne kadara aldın derlerdi, ki çocuklar öyle paradan anlayacak yaşta değillerdi bana göre. bence çocuğunuzun yaşı küçük demeden, paranın insanları ne hale getirdiğini anlatmalısınız, hem önemli olduğunu hem de önemsiz olduğunu, sürekli para konuşan insanların aslında cimri olduklarını vs vs. bu konuda kitaplardan ve filmlerden yararlanın, çocuğunuz kendini ezik hissetmeye başlamış gibi geldi bana.

kıyafetlerini genelde ben alırım. ne alsam severek giyer. bazende birlikte gideriz seçtiğini alırım ama bazen okadar saçma kıyafetler seçebiliyorki o durumlarda müdahale ediyorum.

Kime gore neye gore sacma size gore sacma ona gore guzel. secimine saygi duymalisiniz. bu guzel degil bunu begenmedim diyerek ona guvenmediginizi gosteriyorsunuz. anne baba cocuguna inanirsa cocuk kendine inanir cocuk kendine inanirsa zamanla herkes ona inanir.

çocukların tutumları da ailelerden kaynaklı malesef. şimdiki çocuklar ne isterlerse oluyor. ne yok biliyorlar ne ayıp. benim kzım daha 3.5 yaşında bile değil kreşe başlayalı 5 ay oldu bazen bir cümleler kuruyor aynı sizin gibi bakıyorum. yanlış olduğunu anlatmaya çalışıyorum her defasında. inşallah kafasında yer ediyodur diye de dua ediyorum. gerçekten çocuk yetiştirmek çok zor hele ki kız çocuğu. ablamın oğlu 11 yaşında hergün çantasında kızlardan gelen mektuplar. sosyal medyada atılan mesajları saymıyorum bile. biz ne kadar saf büyümüşüz diyorum. evimizin çevresinde bir sürü kolej var. kızıma kreşe başlayana kadar ben baktım. sürekli dışarı çıkardık o çocukları gördükçe ailelerinin o okullara verdiği paraya acırdım ve bu çocukları okutmayacaksın göndereceksin sanayiye çalışsınlar derdim. kolej olayı ondan sonra bitti bende. acayip bir nesil yetişiyor ben gerçekten endişeliyim. biz dışarda biri özenecek diye ekmek bile yemezdik. şimdi saygı diye birşey yok herkes birbirinin canını acıtma peşinde.

Kizinizin arkadaslari ona mobbing uygulamis olabilir. Guzel degilsin yakismiyor basarisizsin vs gibi. Olagan bir sey. Once boyle bir sey var mi onu ogrenip ona gore bir yol cizmelisiniz... Oyle bir sey yoksa da teşvik etmelisiniz. Bir seyler yaptikca basardikca kendi icindeki benligi guzelligi fark eder

merhaba arkadaşlar, 10 yaşında kızım özgüveni hiç yok. mesela örnekler vereyim sabahları okula giderken saçlarını değişik topluyorum anne öyle yapma diyo zaten bana yakışmaz diyo. paten aldım ayağına bile giymiyo ben bunu süremem diyo. dersanelerin sınavlarına sokuyorum ya başarılı olamazsam diyo. bana sürekli ben güzelmiyim diye soruyor. güzelsin diyorum değilim diyo. geçen yıla kadar böyle değildi çok başarılıydı özgüveni tamdı. bu durum derslerinide etkilemeye başladı. acaba ergenliğemi giriyor. çocuğa özgüven nasıl kazandırılır. kitaplardan internetten araştırıyorum ama hep kalıplaşmış cümleler. tecrübeli annelerden bilgi almak daha doğru geldi bana o yüzden açtım konuyu. yardımcı olurmusunuz.

sizi okadar iyi anliyorumki. benimde oğlum 8 yaşında kısmen benzer durumlar yaşıyoruz. benim gözlemlediğim okula başlayınca arkadas ortami çok etkili oluyor. benim oğlum yapısı gereği çok naif cok hassas bir çocuk mesela. arkadaslari daha farklı karakterde ve benimkine göre çok daha kendilerini rahat ifade edebilen çocuklar. bu yüzden söyledikleri en ufak sözü icsellestirip üzülüyor. avantajimiz bana anlatıyor üzüldüğü seyleri ve anlatirken bile ağlıyor. bende ona hissettiklerinin normal olduğunu onun yaşlarındayken benimde öyle hissettigimi ama zamanla geçtiğini felan söylüyorum. biliyorumki malesef anne baba olarak cok serbest birakan değil belli prensipleri olan bir aileyiz. bunun hem avantajlarini hem dezavantajlarini görüyoruz. kemdimden örnek verdim kusura bakmayin. sizdede bu durumlar varsa onunla konuşun ve anlatirken asla müdahele etmeyin. arkadaslarina kizmayin bir süreç olduğunu düşünüyorum. umarim ayaklari yere sağlam basan baskarini ezmeyi özgüven saymayan. kendini savunmayi bilen ama bunu yaparken insanlari kirmayan evlatlarımız olur..

Bende özel okulda liseyi okumuş biri olarak şuan kızınızı anlıyabiliyorum kesinlikle ve kesinlikle okulunu değiştirin hatta şöyle bi şey dicem sizi üzmek istemem ama belkide geç kaldınız keşke vermeseydiniz ama sizde kızınız güzel bi eğitim alsın diye verdiniz biliyorum benim ailemde öyle düşünerek vermişti ve hatayı sonradan anladılar ister istemez arkadaşlarından çok etkileniyor kızınız biliyorum ve onunla dalga geçen bir kaç arkadaşı var buna eminim yazdıklarınızı okuyunca kendi eskilerimi yaşadım resmen ona söyleyin okulunu değiştirmemiz gerekiyo diyin ve kendi istediği bi okula gönderin.. eğer gerçekten okuldan ve arkadaştan dolayısıysa tabi bunu anca bi uzman anlar ama ben kendimi gördüğüm için yardım etmek istedim bi çocuğun öz güveni çok ama çok önemli...

okulu bulunduğum şehrin en iyi özel okulu. ancak devlet okulunu düşünürsem alırım o okuldan. kızım kreşten bu yana hep özel de okudu. şimdi özelden alıp devlete vermek daha kötü etkilemezmi psikolojisini VuslataDair evli ve 3

Maalesef daha sekiz yaşında marka fiyat söyleyip hava atıyorlar evlerindeki ortamdan kaynaklı tabi ki

aslinda çok guzel rol yapar, bi aglar anlamazsin gerçekmi rol mu eyluldee bakacaz artik insallahh gider CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

kızımın bi rahatsızlığı kusuru yok. aslında çokta güzel bir kız. taciz konusunda sürekli konuşuruz üstü kapalı. insanlarla arasında mesafe olması gerektiğini falan anlatırım. allah korusun bi tacize maruz kalsa benle paylaşırdı diye düşünüyorum. ama tabi belli olmaz yinede.

Bakın sorunun kaynağı okul gibi duruyor Hem o okula gönderip hem gereğini yerine getirmemek sizinkisi üzgünüm Özel okul bende düşündüm kızlarım için Gelgelelim mutlaka kıyaslamalar yaşayacak örneklendirmeler olacak diye vazgeçtim Herşeyi etraflıca düşünmek gerek Eğer şartlarınızı zorlayarak o okula yolluyorsanız gördüğünüz gibi bu ona yaptığınız bir iyilik olmuyor Aksine Özgüven çok önemli bir problemdir Ben özel okul olması durumunda kendim velilerle ilişki kurarken zorlanırsam diye bile düşündüm Hepsinin hesabını yaptım Evet maddi durumum yeterli ama ben biraz muhafazakarım Bu da benim tüm ilişkilerimi etkiliyor doğal olarak Sizi suçlamıyorum yanlış anlamayın Çocuk büyütmenin bir formülü kitabı Yok inanın Çoğu kez deneme yanılma yoluyla öğreniyoruz Ben kızlarımı göndereceğim bir ortamda Okul olsun kurs spor etkinlik olsun Bu tarz durumlara çok dikkat ederim Özgüven sorunumuz hiç olmadı ama büyük Keman kursuna ortanca gitar kursuna başladığında Ve yine ikisi birden basketbola başlayıp lisanslı sporcu olduklarında gerçekten çok olumlu dönüşler yaşadım Ders başarıları her zaman en üst seviyede çok şükür Kendi isteğiyle seçeceği bir kurs bir aktivite bir etkinlik tavsiye ederim Son olarak bende konuşmaya başladıkları andan itibaren üç kızımında onlarla ilgili her konuda fikirlerini almışımdır Bu giyim olur, kullanılacak bir aksesuar olur, gidilecek yer, olur yenilecek yemek olur... Yani fikirlerinin önemsendiği ilk yer evleri olmalı ki kendilerini her ortamda rahatça ifade edebilsinler