2. sine bağlı daha çok. Karşındaki güven verse ilkinden pişman olmazsın zaten.

Ama böyle de yüze vurulmaz ki aileyle dertleşmeyecek de kimle dertleşecek insan

Daha önce paylaştığınız sıkıntınızı alay konusu edinen veya olmayacak yerde önünüze getiren bir olay ile karşılaştınız mı? Tereddüttünüz kendinizinden değil de anınızdan kaynaklanıyor gibi geldi bana?

Evet çok haklısın insanlar çok kötü o yüzden sadece en en en güvendiğin sayılı insana anlatacaksın yada yaz buraya işte anonim nasıl olsa. İnsanların içi kötülük kaynıyor fıkır fıkır bende böyle düşünüyorum o yüzden genelde hiçbir şeyimi paylaşmam iyide yapıyorum çünkü dediğin gibi bende pişman oluyorum anlattıktan sonra şimdi bunu nasıl önüme pişirip getirecek diye. Zaten birde insanlar tek cümleyle psikolojik analiz yapmaya çok meraklı herkesde maşallah psikoloji uzmanı çıkmış başımıza. Yok sen bunu dediysen bilinçaltında şu yatıyordur bıdı bıdı. Hasbam tek cümleyle analiz yapıyor doktorlar boşuna okuyordu zaten.

Acaba gerçekten bilgi vermekten mi yoksa karşımızdaki insandan kaynaklı bir sıkıntı mı? RagnarLodbrok Ölürken

Bende olmuyor. Pisman olacagim konulari paylasmiyorum

Bazen banada oluyor hatta geçmişte daha çok oluyordu. Simdi çok güvendiğim bir arkadaşım var herşeyimi ona anlatıyorum. Oda bana anlatıyor. O olunca pişmanlık duymuyorum çünkü beni anladığını çok iyi biliyorum zaten 3 aşağı beş yukarı aynı şeyleri yaşıyoruz. X xDerinMavix

Oluyor bazen psikolojik oldugunu dusuniyorum ben M

peki sıkıntınızı anlattığınızda "iyi oldu, hafifledim, söyledikleri de aslında iyi geldi" dediğiniz kimse yok mu? bebeklinick Bu karanlığın sebebi

yani karşı taraf sizin probleminizi ne kadar umursuyor o ayrı konu da. anlatmaya gerek yok. ben anlatmıyorum söylemiyorum. örnek vereceksem gerekirse uydurup başkası üstünden örnek veririm ama kendimden değil. gerçi bende iyi şeyleri paylaşma konusunda da sıkıntı var. çok iyi giden şeylerimi anlatıp dikkat çekmem, kendime özendirmem mesela. sanki nazar değecek gibi düşünürüm.

pişman olunacak kadar özel birsey paylasmamissiniz ki..

Ben hiç sevmem sorunlarımı anlatmayı bu ne samimiyetsizlik ne güvenmeme kaynaklı... Sadece anlatırken sorunum büyüyor gözümde. Yaşamaktan çok duymak ağar geliyor belki de sorunlarımı. Ben sorunumu hep halledince paylaşırım :) Yakın çevrem çok alışkın bu duruma mesela suratımdan anlarlar "Bir şey mi oldu "derler. "Anlatmaya hazır değilim" derim. Ne zaman ki sorunum çözülür o zaman rahat rahat anlatırım böyle böyle oldu geçen ondan kötüydüm diye. Kimi paylaşarak rahatlıyor kimi paylaşmayarak

Benim 2 tane yakın arkadaşım var. Onlar pişman ettirmiyor. Pandoranın kutusu gibiler. Konuştuklarımız hep aramızda kalır. Ama ablam ve annem çok pişman ettiriyor. Önceden özelimi de onlara anlatırdım ama daha sonra bana koz olarak kullanmaya başladılar. Mesela eşimle kavga ettik, anlattım sonra "sende gurursuzsun kocan sana bunları yaptı. Sen affettin" dediler mesela. Bende artık onlarla dertleşmiyorum.

Bende de oluyordu. Du diyorum çünkü artık anlatmıyorum. Herkesin her şeyi bilmesine gerek yok. Bazen karşıdaki bize derdini anlatırken sadece paylaşmak ister o an sen de Bende de bu dert var dediğinde hem konuyu sabote etmiş hem karşıdaki kişinin size bakışını değiştirmiş olursunuz. Gerçekten anlatmak istediğinize emin olduğunuzda anlatın. Bazen sadece dinleyici olmak daha güzeldir.

Gerçekten kendini tutmak çok önemli. Sonra böyle dertlenmek daha kötü

Çevremde kötü niyetli olduğunu düşünüp dert anlattığım insanlar yok. İş hayatında olan güvenmediğim insanlara zaten derdimi anlatmıyorum. En son üniversite zamanı bu hislere kapılırdım. O zamanlar kendimi kontrol etmem daha zor olurdu. Güvenmek daha kolay olurdu. Ama anlattığınız meseleler bana çok mühim gelmedi. Özel hayatınıza çok girmemişsiniz. Cilt rahatsızlığınızı bilse ne bilmese ne? Bir de şimdi buna dert yanıp kendinizi strese sokmayın. Bir sonraki konuşmalarınızda dikkat edersiniz olur biter. . push ; SayYouLoveMe Hursit sen bir kahramansin, onden gidersin

Edepli insan olabilseydik ne anlattıklarımızdan korkardık nede bize verilen sırlarla insanları arkasından vururduk.. Dedikodu ihanet emanete ihanet vs. Hepsi edepsizlikten...

Ben aşırı kontrolcü olduğum için fazlaca anlatamıyorum. Ayrıca insanları da tanımak güç bu zamanda.. Siz güvenip anlatirsiniz, bir şekilde aranız bozulur ve bu kişi sizin ona güvenerek paylaştığıniz konuyu halka arz eder.. Gerek yok bence..

Söyledim ya dert değildi, bir şeyden şikayetleniyordu üzülme ona o kadar dedim hatta söyleyim ne olduğunu, seyahat edecek de kısa bir süre kaldığından bahsetti olay bu yani. Dert değil ben de derdin bu olsun güzel dertler dedim. 5 defa falan da yazmışımdır. Bu kadar duyarsız biri değilim zaten

Oncelikle karsinizdaki kisi bi derdini anlatirken derdini kucumser gibi aman o dertmi bak bende bu var bu var diye anlatmaniz dogru bi yaklasim degil. Neyse sizde bir daha derin dertlerinizi anlatmayi verirsiniz simdi olmus bitmis kendinizi kotu hissetmeyin cunku anlatmissiniz. Cok samimi olmadan kimseye dertlerinizi anlatmayin hatta samimi olsanizda anlatmayin insanlar genelde en ufak bi anlasmazlikta bunlardan vururlar size

Şu an yoğun biçimde yaşıyorum bu dediğinizi.

Aslında şöyle anlatayım mesela bir sıkıntımı çocukluk arkadaşımla paylaşmıştım üstünden de bir seneye yakın zaman geçti. Neyse bir gün mesaj attı bana ama ilk mesajı direkt o konuyla bağlantılı, başka birinin fotoğrafını atmış demiş ki bak senin istediğinden... senin o iş ne oldu falan hala üzülüyor gibisin... bu mesaja o kadar çok üzüldüm ki durduk yere yani konu konuyu açar da önüne gelir anlarım ama durduk yere böyle bir mesaj almak beni çok üzdü. Buna benzer bir kaç olay yaşadım. Ben kimsenin problemini dile getirmen nefffret ederim böyle şeylerden anlatası varsa eski defterleri açası varsa dinlerim ama bazen başıma geliyor böyle şeyler

Son bir kaç saattir bu duyguları o kadar yoğun yaşadım ki pişmanlığın dibi oldu yani. Aynı dediğiniz gibi karşımdakine üzülme ya bu da dert mi diye kendimden bir şeyler paylaşıyorum sonra da hayat zaten iyiye gitmiyor bi de millete anlattın iyi yaptın diyorum

Ben de aynı sizin gibi anlattığımdan pişman oluyorum, çünkü biliyorum ne kadar zaman geçerse geçsin o benim önüme gelecek. O kadar dertlerimi anlatmam ama şakayla karışık sıkıntılarım var demek bile üzüyor artık beni. Şimdi mesela ne gerek vardı bilmeseydi gırgır yapıp geçseydin diyorum kendi kendime kıZıyorum

Daha dun geldı boyle bısey başıma. Ne gerek vardı bende bılmıorum. Ama anlattım. Hayırlısı olsun. Demekkı anlatmak ıstemısız. Arada oluyor ama ne yapalım

Ya bu kadar uzme kendini fazla düşünmüşsun. Normal şeyler bunlar bence yani.

Yani dert anlatmak paylaşmak, hafiflemek gibi değil de, dert yarıştırmak gibi bu yaptığımız. Hafifleyemeyeceğimiz, bizi anlamayan ve negatif hissettiren insanlara susacağız gerçekten. Benimle bu hissi paylaşan birileri olduğunu bilmek iyi geldi

Yaa ne iyi olmuş şu konuyu açmanız ben de sadece bunu ben yapıyorum sanıyordum. Çok sık olmaz ama karşımdakine üzülüp derdini paylaşmak için bazen ben daha kötü bir örnek veriyorum kendi üzerimden rahatlaması için sonra diyorum ki ne gerek vardı bu detaya ağzıma şap şap vurasım geliyor. Ama uzun zamandır böyle bir şey yaşamadım kendi kendime bıraktım galiba.

Bu önceleri bende de hep olurdu. Çünkü ya başkalarına yayar ya da ilerde bana karşı kullanır diye düşünür kendime kızardım... Şimdilerde hiç kimseye kolay kolay bir şeyimi anlatmıyorum kafam rahat... Defterime yazıyorum tabi ki bi arkadaşın yerini tutamaz ama en azından içimi rahat dökebilirim.. E

Bu bende de var:/ eskiden çokça konuşup anlatan hemen paylaşan biriydim. Sonra değiştim şu an sadece cok sevdiğim yakin dostlarımla dertlesiyorum meğer az ve öz olmak ne kadar rahatlatici ve hafifleticiymis:) bir de her insanin bakış acısının ne kadar değişik olduğunu anladim herkese anlata anlata sanirim:) biri takdir ederken öteki kabul edilemez bulabiliyordu mesela anlattığımı. Su an aklini beğendiğim, objektif yaklaşacağını bildiğim birkac dostumla paylaşıyorum tamamdır. Arkadaslarimi dinlerim bazen ornek vermek icin bende anlatabilirim ama o kadardir, dertleşme içermez. Bir de mutsuzken dert anlatmanin aslinda rahatlatici olmadığını da fark ettim. Bilakis aklimizi başka seylerle mesgul etmek, komik videolar izlemek gibi eylemler daha iyi geliyormus meğer:) 30 yaşında kendimi keşfetmem ve değişmeye calismam bana ayri bir heyecan ve mutlulukta katiyor.

Sanki aşkı memnu çevirmişim de o tür sırlarımı anlatmışım gibi yazmışsınız da cilt problemimden bahsetmiştim edeple ne alaka? Anlattığımdan değil de gereksiz bilgi vermek beni düşündürdü biraz gerek yoktu diye

Kötü niyetle yapmadığına emin misiniz peki?

Genelde oluyor. Ben insanlara güvenmiyorum. Mesela bı arkadaşım bana eşiyle yaşadığı kötü bı anı anlatıyor o benim aklımdan çıkmıyor biraz zaman sonra gullum ballim biseyini anlatırken hemen o kötü zamanı geliyor aklıma. Kimsenin yanlışını hatasını dersini asla yüzüne vurmadım. Ama bana çok yapıldı anlattigimda dermanıni bulamayacaksam sırf paylaştım içim rahatladı demek içinde anlatmamayi tercih ediyorum olduda ağzımdan çıktı sonra sizin gibi pişman olup keşke anlatmasaydim diyorum ama genelde anlatmam kendime çok yakın gördüğüm kimse yok herkes anlatır kimsenin ağzından verdikleri sırları duymamislardir ama ben nedense güvenemiyorum

İyi geceler kızlar Yani tam olarak nasıl anlatacağım bilmiyorum ama ben bazen biriyle konuşup dertleştiğim zaman kendimi aşırı pişman hissediyorum. Kendim hakkında verdiğim bilgiden pişman oluyorum sonrasında. Ağlamaklı bir duygu hali içinde oluyorum. Az önce bir arkadaşımla sohbet ediyorduk, o bana bir sıkıntısını anlattı ama çok tatlı bir sıkıntı aman dedim dert böyle olsun, bir kaç aydır bir cilt rahatsızlığı yaşıyorum ben de ondan bahsettim benim başımda aylardır bu var falan diye. Sonra da pişman oldum, halime acıyıp üzülcek keşke anlatmasaydım diye. Aylardır hayatımda doğru düzgün ilerleme olmadığını biliyor keşke anlatmasaydım rahatsızlığımı, bir de başıma gelen bir kaç talihsiz şeyi... pişman oldum. Şimdi sohbetimiz bitti, kötü bir ruh haline geçiş yaptım. Hani bir şey anlatır rahatlarsınız ya öyle değil de daha da negatif doldum. Sanki hep hayatım olumsuz gibi, tamam öyle de bilmesine de gerek yoktu pek ne biliyim işte. Sizin de böyle hissettiğiniz oluyor mu? Keşke anlatmasaydım paylaşmasaydım dediğiniz ruh hali?

Ya bunu hep yapmak başka karşılıklı diyalog içinde kendi derdini de anlatmak başka. Bence seninki çok normal olmuş. Hepimizin karşılıklı diyalogla yaptığı şeyler. B

Ben de derdimi paylaşınca daha çok dertlenirim

Çocukluk arkadaşım yani beni neden üzmek istesin ama o an ben çok üzüldüm, oturup ağladım. çünkü gerçekten beni çok üzen bir olaydı ve bir anda böyle mesaj atmasına da şaşırdım

Ya ne kadar uzucu bir sey bu dedigin minnosum derdin varsa anlatabilirsin tabi ki arkadaslar olarak paylasabiliriz bence. Surekli dert anlatan surekli mutsuz cozum onerilerine kulagina tikayan ve dunyayi suclayan, senin derdin nedir ki benim derdim yaninda diye aglayan insanlar yok mu var, elbette onlardan olmayalim ama arkadaslarimizla bazi dertleri paylasmakta hicbir sorun gormuyorum!

Anlatmayacağım diyorum bi şekilde konu geliyor yine anlatıp sonra da pişman olup eşimin ömrünü yiyorum niye anlattım diye bende de var bu hastalık, sürekli ne gerek vardı niye detay verdim niye anlattım bazen 1 hafta etkisinden kurtulamıyorum

Demek istedim ki İnsanlar bir biri ile dertleşemez oldu dedikodu yapmak arkadan iş çevirmek normal oldu bunların hepsi edepsizlikten... Artık kimse kimseye güvenemez oldu bunların hepsi edepsiz insanların yüzünden... İnsallah açıklaya bilmişimdir.

yok haklsınız buna ben de gıcık olurum da o daha çok dert değildi de tatlı bir sitemdi. Ben de üzülme buna boş yere diye söyleyiverdim. Bu üzülüp uğraşılacak bir şey değil ben de bununla uğraşıyorum diye ama oturup derdimi anlatmadım öyle deyiverdim. Ardından da pişman oldum. Ama ben de dert üstüne dert anlatmaya ve anlatılmasına gıcık oluyorum.

Valla sevgili dertdaşım tutucaz şu çenemizi ketum kadınlara özenmekten canım çıktı valla bu konuda "cool takıl bi sus tamam sakin" falan diyorum içimden kendime ya da konuya başladıysam kısa kesiyorum fark edip. Ama bence yine de tatlıyız be derdimiz bu olsun.

Rabbim hepimize edepli olmayı nasip etsin..

Ben burada daha çok, derdini anlatan birine "Bende daha büyüğü var." şeklindeki cevaptan pişman olurdum. Bu biraz itici bir şey; sana gelip anlatıyor, rahatlamak istiyor belli ki. Dinle, bir iki yorum yap. Hem o zaman kendinden de bir şeyler anlatmamış olursun. Bazen buradaki cevaplarda da görüyorum, ilginç geliyor.