benim kızım 15 yaşında ve çerkez örf adetlerini çok merak ediyor ben çerkezim deyip gururlanıyor fakat dilimizi öğretemiyorum çünkü ben de unuttum açıkçası, bu arada dilimizi nasıl öğretebilirim

Çerkeslerin sürgünü ve Osmanlı İmparatorluğu'na yerleştirilmesine karşılık Kafkasya'ya gayrimüslim ihracına ilişkin iki süper güç arasında nasıl bir diplomatik trafik yaşandı? Batı Kafkasya'da Kafkas-Rus Savaşı'nın sona ermesi, Çerkeslerin sürgün edilmesi ve Osmanlı imparatorluğu sınırları içine yerleştirilmesi sorunuyla yakından ilgilidir. Bu, Kafkasya Genel Valisi Büyük Prens Mihail Nikolayeviç'in savaş bakanına hitaben yazdığı mesajda açıkça ifade edilmiştir: "Savaşın ne zaman sona ereceği meselesi, şu şartlarda bile bize düşman halkı Osmanlı'ya ne kadar zamanda gönderebileceğimiz sorununa dayanıyor.1 Bu nedenle bu sorun Rusya ve Osmanlı hükümetleri arasında en aktif diplomatik yazışmaların ve görüşmelerin konusu oldu. Görüşmeler sırasında her iki taraf da Çerkeslerin göç ettirilmeleriyle ilgilerinin olmadığını kanıtlamaya ve böylece onların gelecekteki kaderleri konusunda sorumluluktan kurtulmaya gayret ediyordu. İstanbul'daki Rusya elçiliğinin bu mücadelede önemli bir yeri vardı. Elçiliğin sadece Rusya Dışişleri Bakanlığı ile değil, Kafkasya Ordusu Başkomutanı ve onun Kafkasya'daki idaresi ile de doğrudan irtibatı vardı. Ayrıca, durumu yerinde inceleyerek Çarlık payitahtını ve İstanbul'daki elçiliği ayrıntılı bilgiyle donatan Rusya konsoloslarının Osmanlı topraklarındaki varlığı da diplomatik mücadeleyi kolaylaştırıyordu. Temmuz 1859'da Rusya elçisi A. B. Lobanov- Rostovski, Başvezir Fuat Paşa ve Hariciye Nazırı Ali Paşa'nın onunla yaptığı bir sohbette, Kafkasyalı Müslümanların Osmanlı İmparatorluğu'na yerleşme serbestisinin sınırlandırılacağını, "Bu göçün son zamanlarda çok fazla arttığını ve Babıali'ye yük olmaya başladığını "açıkladıklarını bildiriyor.2 Bunun ardından verdiği resmi bir notada Osmanlı Hükümeti, Kafkasyalıların göçünün durdurulmasını ve bundan sonra "her iki hükümetin onayı olmadan göç yapılmamasını" talep etti.3 Rusya hükümeti bu notaya Kafkasyalı Müslümanların Mekke'ye gitmek için izin istedikleri karşılığını vererek şöyle dedi: "Dini inançların yerine getirilmesiyle ilgili bu isteğe karşı çıkamayız ve bunu istemeyiz."4 Bununla birlikte, Lobanov-Rostovski, Ali Paşa'yla yaptığı mutad sohbetlerinden birinde, "Bu kadar Kafkasyalıyı ayartıp Osmanlı sınırlarına yığılmalarına yol açan asılsız söylentilerin ve abartılmış umutların hala Dağlıların aklını çelmeye devam ettiğini" ve "yeni göçmenlerin Rusya sınırını geçmeye hazırlandığını" söyledi. Osmanlı ajanları tarafından Kafkasyalılar arasında yayılan, bir süre önce Rusya ile Osmanlı arasında imzalanan antlaşmaya göre Rusya hükümetinin Babıali'ye "Bütün Müslüman tebasını Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşayan Hıristiyanlarla değiştirme hakkı verdiği" şeklindeki söylentilere dikkat çekti.5 Kafkasyalıların göçü sorununun çözümünü hızlandırmak ve Osmanlı Hükümeti'nin engel çıkarmasını önlemek için 1860'ta İstanbul'a Tuğgeneral M. T. Loris-Melikov geldi. Kafkasyalıların Osmanlı'ya "toplu halde değil, küçük gruplar halinde" göç etmesine izin veren bir anlaşma imzalandı.6 Rusya hükümeti ayrıca Çerkeslerin Kafkasya sınırından uzaklara, Osmanlı İmparatorluğu'nun iç bölgelerine dağıtılması konusunda Babıali'nin onayını almayı başardı. 0 sırada Rusya hükümeti, "Rusya 'ya karşı düşmanca tutum ve dini hoşgörüsüzlükle dolu olan" göçmenlerin Osmanlı İmparatorluğu'ndan geri dönmesinden çekiniyordu.7 Bu şekilde, göç hareketi resmi özellik kazandı ve 1861-1862 yıllarında da devam etti. Bu süre zarfında 100 binden fazla Kafkasyalı "Muhammed'in kabrini ziyaret etmek için Mekke'ye gitme gerekçesiyle, yerleşmek niyetiyle Osmanlı topraklarına geldiler.8 Çerkeslerin Osmanlı İmparatorluğu'na göç ettirilmesi kitlesel hale gelince diplomatik görüşmeler yeniden başladı. Ekim 1863'te Kafkasya Ordusu Genel Karargah Başkanı General A. P. Kartsov İstanbul'daki Rusya Elçisi Y. A. Novikov'a, Çerkeslerin ana kitlesinin Osmanlı topraklarına göç etmek için dar bir kıyı şeridinde yığıldığını bildiriyordu: "Biz, halkın bu şekilde kitleler halinde sevkiyatı karşısında Osmanlı hükümetinin karşılaşacağı sıkıntılardan çekiniyoruz; ayrıca Çerkesler sadece iki noktaya gitmek istiyorlar: İstanbul ve Trabzon'a; başka yer bilmiyorlar ve bilmek de istemiyorlar. 9 1863'teki Polonya ayaklanmasına ve Osmanlı ile Batı devletlerinin Kafkasya'da aktifleşen politikasına bağlı olarak bu sıralarda gerginleşen uluslararası ortam, Rusya'nın hükümet çevrelerinde endişeye ve Osmanlı hükümetinin Kafkasyalı göçmenleri almaya devam edip edemeyeceği konusunda kuşkulara yol açtı. Trabzon'daki Batı Avrupa ülkelerinin konsolosları Çerkeslerin göçünü durdurmak için her çareye başvuruyorlardı. Osmanlı makamlarını "bu göçle Kafkasya'daki Rusya düşmanlarının sayısının azalacağına" ikna etmeye çalışıyorlardı.10 Avrupa diplomasisinin tahrikiyle Osmanlı, Çerkeslere mektuplar ve çağrılar göndererek şu telkinde bulundu: "Müslümanlar! Eğer topraklarınızı heder etmek istiyorsanız Osmanlı'ya gelip yerleşin; eğer kafirlere boyun eğmek istiyorsanız onların yanına yerleşin. Ama ne onu ne diğerini istemiyorsanız, o zaman sizinle yüz yüze görüşünceye kadar bekleyin. Allah izin verirse yakında yanınızda olacağız. Büyük devletlerin toplantısında şu kararlar alındı: 1) Rusların eski sınırlarında kalmaları ve Çerkeslere yaşadıkları toprakları bırakmaları; 2) Çerkeslerin Osmanlı Devleti'nin tebası içine girmeleri; 3) Bütün büyük devletlerin Rusların düşmanı olduğu."11 Osmanlı ve Batı devletleri tarafından yapılacak acil yardım ve cihat ilanlarıyla birlikte İstanbul'daki Çerkes Komitesi yöneticileri İsmail Bey, Karabatur ve diğerleri de soydaşlarına mesaj gönderdiler. Ubıhlara, Şapsığlara ve Abadzehlere bağımsızlık mücadelesini sürdürmeleri ve ata topraklarını terk etmemeleri tavsiyesinde bulundular. Ali H. Kasumov - Hasan A. Kasumov alıntıdır.

jfj-SCdEOf8 NLGaGXv-bdY S SIEDA

Bölüm 1 bYx0rgLCn08 Bölüm 2 axb2dpQJEl4 NaIbGIjQzeo qmb-aZwVzxY

Ve Biz Kafdağının Ardından Gelen Milletin Torunları Çerkeslerdik... Asildik... Yiğittik... Güzeldik... Onurluyduk... Çerkestik İşte... cok guzel... tesekkur ederım paylasımın ıcın haydeccıgım... sevgıler...

adigelerin ayıp saydığı şeyler; Vatanını ve milletini sevmemek, hor görmek Vatanı ve milleti için gayret etmemek, çalışmamak Tarihini ve geçmişini bilmemek, öğrenmemek Halkını beğenmemek, kötülemek Akraba evliliği Geçmişini kötülemek Büyüklerin yolunu kesmek, onlarla oturmak Büyüklerin, yaşlıların değerini bilmemek, onların isteklerini yerine getirmemek Yaşlılara yardım etmemek, onları tehlikeden korumamak Yaşlıları tek başına bir odada yatırmak Baba, amca, ağabey gibi büyüklerin yanında sofraya oturmak Senden büyük birinin yanında sigara içmek Anneyi üzmek, babayı dinlememek Kadınlarla tartışmak, onları üzmek Kadınlara gereken saygı ve önemi vermemek Yaşıtlarını eleştirmek, onların aleyhine konuşmalarla onları üzmek Hangi milletten olursa olsun kadın ve çocukları düşman kabul etmek Zorda ve darda kalan kadına yardım etmemek Kadınlara ait hal ve sırları başkalarına anlatmak Kadınların ricasını yerine getirmemek Erkeğin öncelik edip kadınla kucaklaşması, ona sarılması Kadının arkasından seslenmek ona dokunarak durdurmak Elinde sigarayla kadınla konuşmak, yanında durmak Erkek kardeşin ablasından önce evlenmesi Kadının yanında at ve sığır gibi hayvanlara vurmak Gelinine kötü davranmak Çocukları güzel eğitmemek Çocuklara kötü davranmak Çocukları sokakta azarlamak Çocukların bulunduğu odada sigara içmek Yemek konusunda aç gözlü olmak, cimri olmak, yemekleri beğenmemek Sokakta caddede bir şeyler yemek, içmek, sakız çiğnemek Kadınların ve yaşlıların yanında bacak bacak üstüne atmak İçkiye düşkün olmak, sarhoş olmak bu halde insanlara gözükmek Su ve yiyeceklerle oynamak, sofrada sağı solu karıştırmak Sofraya sırtını dönmek, yiyecekleri ayak altı etmek Aç vaziyette davete katılmak Misafiri memnun etmemek Misafiri herhangi bir konuda gücendirmek, onla tartışmak Misafirlikte edep dışı davranışlarda bulunmak Misafirlikte ev sahibine karışmak, ona emir vermek Misafirlikte yemek beğenmemek, yemek seçmek Misafirlikte münakaşa çıkarmak, kavga etmek Misafirlikte gereksiz yere çok konuşmak Misafirin yanında ondan daha şık, daha pahalı elbiselerle bulunmak Misafirle düğünü başlatmak, bitirmek, misafir oynarken mızıkayı durdurmak Misafire beğendiği bir şeyi hediye etmemek Misafirin ev sahibini değiştirmesi Misafiri yolcu ederken uğurlamamak, belli bir mesafeye kadar eşlik etmemek Arkadaşlığı dostluğu unutmak, önemsememek Yalan söylemek, verdiğin sözde durmamak Mert davranmamak, kendini methetmek Yaptığın bir işten, bir iyilikten bahsetmek, dedikodu yapmak Kimse görmüyor diye edep dışı davranmak Birine yaptığın iyiliği yüzüne vurmak Hırsızlık yapmak, kıskanç olmak, aç gözlü olmak Birinin aleyhine arkasından konuşmak Bilmediğin konuda fikir yürütmek Kendinden zayıf birine baskı uygulamak Silahsız birine silah çekmek Bir insan yanına geldiğinde ayağa kalkmamak Başka bir halkın insanını hor görmek Caddede kucaklaşmak birine sarılmak Haksız bir durum karşısında görmezden gelmek Uygunsuz ev içi kıyafetle sokağa çıkmak Sokakta, caddede yüksek sesle konuşmak, gülmek Bir toplantıda geç kalmak Konuşurken başkalarına fırsat vermemek Güçsüz, muhtaç olana yardım etmemek Kayınlarını düşman tutmak Akli dengesi yerinde olmayanla tartışmak, dalga geçmek Çağrıldığında yardıma gitmemek Yetişkin insanın küsmesi Abisi ve ablası evlenmemiş kardeşin düğüne katılması Abisini ve ablasını bırakıp ondan önce kardeşin evlenmesi Düğüne davet edilen kızlara gereken ilginin gösterilmemesi Misafir kızlara düğünde oynama fırsatı verilmemesi Komşuyu gücendirmek onla küs kalmak Sopayla herhangi bir insana vurmak Tembellik yapmak, uygun olmayan bir işte çalışmak Yatan bir insanın üzerinden geçmek Cenazenin önünü kesmek, cenaze geçerken oturmak, ayağa kalmamak Başsağlığına gelenleri yolcu etmek, başsağlığı ziyaretini uzatmak Çalışma zamanı kaytarmak, yemek zamanı yemek istemek Hastalara yardım etmemek, onları ziyaret etmemek.

çocukların için sevindim onlar çerkezce öğrensinler ne kadar güzel Allah kısmet ederde ilerde anne olursam sadece çerkezce konuşcam çocuğumla die kendime sözüm var umarım yapabilirim. kuusuum

Çeşitli konular hakkında Adige atasözleri : Tarih, yurt, savaş : İki ecel olmadığına göre, tek ölüme yiğitlik kat. Fare bile kendi yuvasında yiğittir. Düşmana canını versen de sırrını verme. Orduda yabancı yoktur. Savaşın ve davanın oyunu olmaz. Baba toprağını güzelleştir, annenle güzel konuş. İyi savaş ve iyi dava yoktur. Savaşta ödünç kama verilmez. Yaban elde yaşmaktansa yurdunda ölmek yeğdir. El yurdunda edindiğin bir hafta, emanet gelenek üç gün gider. Vatanı olmayana her yer soğuk gelir. Yiğide silah itaatkardır. Silah çekip gelenden değil, gizli yaklaşandan kork. Silaha çok davrananın kanı çabuk akar. Bir korkak tüm orduyu yokeder. Gerekmedikçe kılıç çıkartma, çıkarttığında gereğini yapmadan kınına koyma. Yurdun güçlüyse cesursun. Doğum da ölüm de bir gündür. Ahlaksızla birlikte yaşayacağına yiğitle ölüme git. Gelenek, terbiye, insanlık: Adige'nin misafiri emniyettedir. Adige'nin en garibi de misafirperverdir. Aklı olan deliye bile danışır. Kötülük yapmışsan iyilik bekleme. Kötü eteğinden tutsa kes yoluna devam et. Eski düşmanı akraba eski akrabayı düşman edinme. Dağda korkak, evde kabadayı davranma. Yakınını küçümseyen küçümsenecek duruma düşer. İmkansızı ümit etmek kendini aldatmaktır. Güzel söylemeyen seni aldatmaz. Bir yalan yüz doğruyu paslandırır. Erkek sözünden dönmez. Erkek yaptığını anlatmaz. Yiğitlik paylaşılmayan mirastır. Elçi öldürülmez. Yaşlı çağırılmaz, ardından gidilir. Yaptığın iyiliği başa kakma. Kendini methetme, iyiysen başkaları görür. Misafirin genci olmaz. Kuyruğunun geçmeyeceği yere kafanı sokma. Ölüye sitem edilmez. Güler yüz, cemiyet te davranış, ikili ilişkiler.: Akıllının düşmanı çoktur. Aklı kısa olanın dili uzun olur. Tekdir ile uslanmayan en kötü insandır. sükunetin azığı akıldır. Şakalaşmayı bilmeyen yumruk ile vururmuş Çok gülmek deliliğe işarettir. Kendi işini göremeyen el işine koşarmış Farkedilmeyen kalkar ıslık çalarmış Tertipsiz kadının ömrü pazarda geçermiş. Samimiyetin azığı gerçektir. İt otun üzerine yatmış;kendisi yemez, başkasına yedirmez. Genç koşarken yaşlının dizleri ağrırmış. Tembelin bahanesi çok olur. Aracı çok olunca korkak arslan kesilirmiş. Aile, akrabalık, arkadaşlık: Anne göz, baba soy'dur. Anne göz gibi hassas, baba ceviz gibi serttir. Teyze anne yarısı, amca baba yarısıdır. Komşu ayna gibidir. İyi komşu iyi kardeş dengidir. Kaynananın kuralları gelinin işidir. Anneye bak, kızını al. Kötü oğul babaya ayıp getirir. Oğlu yalancı annenin sevinci eksik olmazmış. Akrabanın damı görünüyorsa uğramadan geçme. Gelinine gücenirsen kızını azarla. Annen ve gözlerin zayıf anını kollamaz. Arkadaş kötü günde yanında olandır. Büyüğü olmayan evde feryat eksik olmaz. Komşunu yerme, yeni akrabanı övme. Gelmek misafirin, gitmek evsahibinin insiyatifindedir. Tüm kardeşler bir anadan doğmaz. Gülümseyen herkes dost değildir. Sığırları zayıf, köpekleri besili ise o iyi ailedir. Gönüle güzel gelen göze güzel görünür. Dünyaya bakış, algılayış : Horoz ötmese de gün doğmaya devam eder. Eceli olmayan yoktur. Ecel koynunuzdadır. Akıl mülktür. Aklı olmayanın hiç bir şeyi yoktur. Aklın anası düşüncedir. Annenin iyiliği kızın elbisesidir. Para kum, yaşam kuş gibidir. Düşecek adamı bir çöp bile tökezletir. Kötülük görmeyen iyiliğin değerini bilmez. Mülk kırağı gibidir. Zorlukla karşılaşmayan rahatın değerini bilmez. Sıkıntısı olmayanın düşü güzel olur. Yürekte olmayan ağızdan çıkmaz. Kimse dünyaya doyarak ölmemiştir. Yaşam sıra ile. Dil aklın elçisidir. İyi geçmişi olmayanın iyi geleceği olmaz. İplik iğnenin yolunu izler. Korku olmayan yerde utanç olmaz. Su yolunu bulur. Haklıysan güçlüsün. Düşeceğini bilsen altına keçe serersin. Üç kez işiteceğine bir kez gör. Çalışma ve sıkıntılar : Akıl sahibinin işi üç gün, akılsızın günü üç gün sürer. Arı sokmayan balın değerini bilmez. Tembel çiftçinin öküzü sabanda bile yayılır. Öküzünü sev, atınla kavga et. Yazın istirahat günü kışın erzağıdır. Yazın kağnı göölgesi bile ev sayılır. Yazın saklamadığını kışın arama. Yazın kızak yap, kışın araba. Tavuk bile eşelenir. Sığırın sütü dilinin ucundadır. Gezenin ayakkabısı eskimez. Ağzı çok laf edenin eli az iş görür. İzleyen yapandan ustadır. Kolay kazanılan kolay kaybedilir. Bozmak ne kadar kolaysa yapmak o kadar zordur. Aceminin işi eksilmez. Erkeğin en biçaresi on işe yeter. Dikiş bilmeyenin ipliği uzun olur. Nasip sabah dağıtılır. Usta marangoz ormanla akrabadır. Kırağıya basmayan kişi kısmetini kaybetmiştir. Emeğin geçmeyen şey haramdır. Gençlikte hazırlamadığını yaşlılıkta arama. Tembel yerinde dönene kadar ay dönüşünü tamamlar. İnsanın fiyatı işidir. Toprağa bir verirsen yüz alırsın. Küçük iş yoktur, küçük erkek vardır. İş söylemesi kolay fakat yapması zordur.

ÇERKESLERDE KADIN Mıjey Mihail "Adıge töresi ve bugünümüz" İsimli kitabından alıntı. Adıge Psalhe gazetesi 12.5.2001 Nalçik Çev: Ergun YILDIZ Hanceriy bir yazısında şöyle bir olay anlatır: Yaşlı bir Adıge kadınının savaşta üç oğlu varmış. Bunlardan ikisi savaşta can vermişler ve kadının son kalan oğlunu da kan içinde can çekişirken bir atın sırtında kapıya getirmişler bir gün. Yaralı adam kapısının önüne gelir gelmez bir kelime dahi söyleyemeden boş bir çuval gibi atın üzerinden yuvarlanıp anasının ayakları dibine düşmüş ve oracıkta can vermiş. Kadın hiç bir telaş göstermeden oğlunu getirenlere dönüp sormuş: &#8211; oğullarım yiğitçe savaştılar mı? Diğerleri cevaplamışlar &#8211; Evet, kahramanca savaştılar, düşman karşısında asla geriye dönmeksizin yiğitçe mücadele ettiler. Kadın bu sözü duyduktan sonra ancak ölen oğulları için ağlamağa başlamış. Bir yandan ağlayıp bir yandan "babalarına yakışır şekilde yaşayıp ölen yiğit oğullarım, güzel evlatlarım" diyerek ağıtlar yakıyormuş. Kadın bir an duralamış ağlamasını kesmiş ve şöyle söylemiş: "Hayır ben şanssız, bahtsız bir kadın değilim, yüreğim rahat oğullarımın akibetlerini bilerek, yiğitçe kahramanca öldüklerinden emin olarak evlatlarım için ağlayıp yas tutacağım, ama şanssız ve bahtsız değilim." Hanceriy bu olayı anlattıktan hemen sonra ekliyor ve şöyle diyor devamında: Gördünüzmü Adıge kadınını, onun mitolojideki kadın kahramanlardan farkı nedir? Dışarıdan Kafkas halklarını gözlemleyenler açısından ele alacak olursak bunların pek çoğu Adıgelerin kadına bakış açısını tam olarak kavrayabilmiş değillerdir, hala da böyleleri vardır günümüzde. Kadının özgürlüğünü sınırlayan doğu kültürleri ile Adıge kültürünü bir tutanlar maalesef hala mevcut. Elbette ki bu kanaat büyük bir yanılgı olduğu gibi bu tür düşünenleri haklı çıkartacak hiç bir örnekte gösterilemez. Hanceriy bir başka yazısında Adıgelerin kadına bakışlarının Asya&#8217;daki diğer Müslüman halklar gibi olmadığına örnek olarak Met Çunatıko Yusuf İzzet Paşa&#8217;dan naklen şöyle söyler: "Doğu toplumlarında olduğu şekilde Adıgelerde kadın ağır işlerde çalıştırılmaz. Onlarda adet olduğu şekilde bizde erkekler bir kenara çekilip kadını sert yamaçlarda ziraat işlerinde tarım işlerinde bahçe işlerinde çalıştırmazlar&#8230;" Adıgelerde erkeğin kadına el kaldırdığı, küfrettiği veya aşağılayıcı sözler söylediği duyulmuş görülmüş değildir. Ve bu tür hareketler çok büyük bir ayıp olarak karşılanır toplum tarafından. Dolayısıyla da Adıgelerin kadına bakışlarını Müslüman doğu toplumlarının bakış açısı ile değerlendirdiğini söylemek doğru değildir. Adıge töresinin kadına verdiği değeri ve kadına bakışını yansıtan pek çok örnek vardır söylencelerimizde. Mesela Seteney Guaşe, Adiyuh, Meliçıphu, Dahenağue, Laşın ve benzeri pek çok örnek görebilirsiniz bu konuda. Söylencelerden örneklediğim bu kadınlar hepsi aynı veya birbirinin benzeri karakterde değillerdir, onlara dair anlatılan olaylar da belki birbirinin zıddı olaylardır fakat bunların hepsinde Adıge kadınına dair, Adıgelerin kadına bakışına dair güzel örnekler bulabilirsiniz. Bu söylencelerde örneklerini görebileceğinin bakış açısı ve değerlendirme biçimi bir kaç yüzyıldan günümüze kadar önemini yitirmeksizin devam ede gelen bir Adıge töresidir. Mesela Seteney Guaşe'yi ele alalım. Onun Mitolojideki yeri diğer kahramanlarla kıyaslandığında hiçte küçümsenmeyecek kadar önemlidir. Hatta daha ileri giderek "Belki de Seteney Guaşe olmaksızın Nart destanları bu günkü önemini kazanamazdı" diyebilirim. V. İ. Abaev bu konuda şöyle söyler: "Eğer Nart destanlarından bir erkek kahraman eksilse bir şey olmaz ama Seteney bu destanların -olmazsa olmaz-karakteridir." Şoten Askerbiy "Kadının üstünlüğünü ve değerini gösteren bu destanın bir benzerinin dünya kültürlerinde ve mitolojilerinde olmadığını" söyler bir yazısında. Nart destanlarındaki erkek kahramanların pek çoğunun öldüğünü veya bir şekilde yaşamlarının son bulduğunu görürsünüz fakat bu destanların hiç bir yerinde Seteney Guaşe&#8217;nin öldüğünü söylemez, bir yoruma göre bu onun yaşamının son bulmasını kabullenemeyen o halkın isteğinden ve destanı bağlayış biçiminden kaynaklanır. Çünkü Seteney güzeldir, akıllıdır, alımlıdır, o Nartların annesidir, danıştıkları akıl hocalarıdır, ileri görüşlülüğü ile onların gözüdür, sevecenliği ve ile iyiyi ve güzeli gösterendir, namuslarıdır kısacası. İncelediğinizde dürüstlük ve açık sözlülükte Seteney'i gölgede bırakabilecek bir başka tanrı yoktur Adıge mitolojisinde. Günümüzde bile Seteney güzelliğin, dürüstlüğün, ileri görüşlülüğün, asaletin ve aklın bir tarifi gibi görülür, bu gün bile Adıgeler, Abhazlar, Asetinler kadını yüceltmek ve methetmek istediklerinde "O Seteneydir, Seteney gibidir" vb. İfadeler kullanırlar. Bir diğer örnek olarak Meliçiphu'ı alırsak o Seteney gibi bilge, güzel, akıllı değildir mesela. Bu söylencenin ortaya çıktığı dönem ataerkil topluma geçildikten sonraki zamandır. Bu söylencede verilmek istenen mesaj " gerçek kadın güzelliği ile değil aklı ile kendisini kabul ettirendir " şeklinde özetlenebilir kısaca. Buradaki kadın kahraman küçük ve zayıf, sıradan, hatta komik bile denebilecek bir kişiliktir ilk bakışta, fakat incelendiğinde görülür ki burada da kadının toplumdaki yerine, önemine ve Adıgelerin kadına bakışına dair pek çok örnek vardır. Adıgeler kadına en çok değer veren halklardan biri olagelmişlerdir her zaman. Gerek toplumu ilgilendiren genel işlerde, gerek kendi cemiyeti ve dar çevresi, gerekse aile çevresi içerisinde her zaman kadının çok önemli bir yeri ve değeri olagelmiştir. Bütün bunların ötesinde sadece Adıge töresini incelememiz bile kadının yeri ve önemi konusunda yeterince bilgi sahibi olmamız için yeterlidir. Hanceriy bir yazısında kadına gösterilen saygının Adıge töresinde en önemli geleneklerin başında yer aldığını belirterek şöyle söyler: Öldürülen birinin intikamını almak için kılıç elde yola çıkan bir grup, araya bir kadın ricacı girdiğinde yollarından döner ve silahlarını bırakırlar. Bu ve bunun benzeri örnekler pek çoktur eski Adıge söylencelerinde. Eskilerde tüm toplumu ilgilendiren önemli konularda kadınlara danışıldığı zamanlar ve bu tür olayları anlatan pek çok örnek vardır. Fakat zaman içerisinde Adıgelerde de kadın toplum işlerinden çekilmiştir, fakat yinede aile ve toplumdaki saygınlığı aynı şekilde günümüzde de devam etmektedir. Adıge töresinde kadına saygı sadece namus kavramı ile açıklanamaz. Erkek için öngörülmeyen pek çok hak kadına verilmiş ve saygı bu ilişkilerin temeline olmazsa olmaz koşul olarak konulmuştur. Bir kadının hatırını kırmak, onu incitmek ve ona karşı saygısızca davranmak en ayıp işlerden biri olarak görülür. Adıgelerde kadına verilen değer yaşamın her alanında belirgin bir biçimde gözlemlenebilir. 1829 yılında Kafkasya&#8217;da bulunan bilim adamı Jan Şarl De Bess şöyle anlatır kitabında : "Bir atlı yolda bir kadın ile karşılaştığında, atından iner ve atını kadın'a verir binmesi için; eğer kadın bunu kabul etmezse adam atının gemini tutarak kadına gideceği yere kadar yaya olarak eşlik eder." Bir atlı yolda bir erkekle karşılaştığında eğerinin üzerinde hafifçe doğrulup onu selamlaması yeterli idi, fakat eğer bir kadınla karşılaşmışsa atından inip onu selamlamak ve ona bir süre eşlik ettikten sonra yoluna devam etmek gerekirdi. Bir gurup erkeğin oturduğu bir odaya kadın davet edildiğinde veya öyle bir ortama kadın geldiğinde kadın en iyi yere oturtulur ve erkekler ayağa kalkarak ona güzel sözler söylerler gönlünü alırlardı. Sofrada olanın iyisi kadına ikram edilirdi, odada bir kadın olduğu sürece sert bir ifade ile konuşulmaz. Kötü söz ve küfür benzeri kelimeler kullanılmaz, bu tür konuşmalar kadına duyurulmazdı. Kadının gözü önünde hayvanlar kamçılanmaz, onlara vurulmaz, bir yolculuğa çıkılacaksa, kadınlar sürücünün at'ı kamçıladığını görmeyecek şekilde oturtulurlardı. Çeşmelerde veya derelerde kadın suyunu doldurup işini bitirmedikçe atlılar oraya atlarını sulamak için girmezlerdi. Dörtnala giden atlı eğer kadınların olduğu bir yerden geçiyorsa yavaşlardı, silahını göstererek tutmaz, kadının olduğu yerde silah çıkmazdı. Eğer erkek bir kapı önünden geçerken bir kadının odun kırdığını veya benzer ağır bir iş yaptığını görürse yanına gider o işi kadının elinden alıp kendisi yapar ve sonra yoluna giderdi. Yolculukta kadının rahat etmesi için azami özen gösterilir, eğer dağda, ormanda veya yolda yemek yenecekse kadına yemek yaptırılmaz bu iş erkekler tarafından yapılırdı. Görüldüğü gibi Adıge toplumu töresinin gereği olarak kadını en üst mertebede tutmakta ve ona hak ettiği değeri vermektedir. Bunun yanı sıra büyük sıkıntılar çekip baskılara uğrayan, pek çok hakkı gasp edilen kadınlar da olmuştur toplumumuzun içerisinde. Fakat bunun asıl sorumlusu Adıge toplumu ve töresi olmayıp sonradan pek çok geleneğimizin deforme olmasına yol açan din kaynaklı davranış biçimleri ve bunu kendi çıkarları için en iyi şekilde kullanan feodalitedir. Bu tür istisnalar hiç bir zaman Adıge toplumunu ve töresini tümüyle sorumlu kılmaz ve kapsamaz fakat yinede günümüzde bile o dönemlerden kalmış ve Adıge kültürüne uygun olmayan pek çok hatalı davranış biçimi hala muhafaza edilmektedir maalesef.

biz köyde oturuyoruz dolayısıyla adetlerimi çocuklar daha kolay yerine getirebiliyorlar ama bizim çocuklarda çerkezce bilmiyorlar evdede konuşmayınca öğrenemediler eşim biliyor ben bilmiyorum çocuklarda öğrenemediler :1no2:

Anne ve baba çerkezce bilmedikden ve bilseler dahi evde çerkezce konuşmadıktan sonra çerkezce o kadar kolay öğrenilebilcek bir dil değil bence, eğitim, meslek vb koşullar nedeniyle artık herkez malesefki toplumdan kopuyor yaz tatillerinde veya bayramlarında köylerine gidebiliyor şayet gidecekleri bir köyleri hala varsa malesef köylerimizinde çoğu terkedilmiş durumda. Dil unutuyor, habze dediğmiz geleneklerimizde çekirdek aile ve toplumdan uzak yetişen çocuklarda kalmıyor bizi biz yapan değerlerimizi kaybetmek üzereyiz:1no2: böyle giderse ilerde ben çerkezim diyenler değil nenem veya dedem çerkezmiş diyecek gençler

günaydın arkadaşlar... canım sana katılıyorum.. çok haklısın.. ben ve eşim su katılmamış çerkeziz.. ben çerkezce bilmiyorum eşim biliyor.3 çocuğum var malesef çocuklarımda çerkezce bilmiyorlar. köyde oturmamıza rağmen. ama adet gelenek ve göreneklerimizi yaşatmaya çalışıyorlar. duydukları kadar öğrendikleri kadar.. ama birkaç nesil sonra senin dediğin gibi sadece diceklerki dedemiz çerkezdi. babannemiz çerkezdi. çok doğru... sevgilerimle çerkez dostlarım... kuusuum

BENDE VARIM ARKADAŞLAR sizlerle tanıştığıma sevindim. yemek tariflerin için teşekkürler SNY hayde görüşelim. mutlu günler abhazayız nede olsa.

Üçken şeklinde yağda kızartılmış peynirli puf böreğine haluz derler. Bir de ince açılmış hamurun içine peynir ve soğan koyduktan sonra yumurta büyüklüğünde veya biraz daha büyük boyda yuvarlak hale getirip suda pişirirler ki buna da psihaluj derler. Su böreği gibidir. Bu börek pek muteber olmadığından ağır misafirlere ikram edilmez. Bazen de suda kaynatıldıktan sonra ve mesela ertesi gün yenmek istenirse kızartıp da yerler. Haluz sofraya bir sahan içinde olarak konduğu gibi bazen de öylece konur. Koparıp dağıtmamak için el ile tutularak ısırılıp yenir. Haluzz-Haluj pasta gibi ekmek makamında safraya konduğu için yoğurt, kaymaklı süt, tereyağı, bal veya tiritle yenir. Ekseriya hediye olarak akraba ve ahbaplar arasında hediye olarak götürülür. Halujun bir de patatesli cinsi vardır ki bu da şu şekilde yapılır. Patates sayulduktan sonra su içinde kaynatılarak güzelce pişirilir. İçine biraz kırmızı biber, tereyağı, tuz konur ve evvelce hazırlanmış olan açılmış dört köşeli yufka içine konur, yufkanın bir yarım daire şeklinde yapıştırılmasını müteakip biraz durduktan sonra kaynar suyun içine atılır ve kaynatılır. Sıcağı sıcağına yenir. off nasıl canım istedisenağlama hep çerkes düğünlerine gittiğimizde ikram ederlerdi bize:asigim: çok severim tadını ayy birde bizim cırdıngışımız birde onu canım istedi şimdisenağlama:asigim:

evet canım bende oyle duşunuyorum aılelerden uzakta yaşamak başka bı mılletten bırısıyle evlenmek bıraz bu adetlerı yok etmeye başladı ama içimdekı o çerkes damarı var ya asla yok olmadı.. çerkes olmaktan onurlu ve gururluyum... bencede buyuk bı ayrıcalık aynen sana katılıyorum arkadaşımm :1hug: a. s. kuusuum

Biz Namı Büyük Çerkesler Başı Dik Dağların Başı Dik İnsanlarının, 300 Yıl Moskofa Karşı Koymuş Milyonlarcasının Kanıyla Topraklarını Sulamış Kızlarının Güzelliği Ağırbaşlılığı, Erkeklerinin Yiğitliği Asaleti Yenilmezliği Cesurluğu Dillere Destan Olmuş, Kaf Dağının Koruyucularının Torunları... Uğruna Binlerce Yıl Boyunca Kan Dökülen Dilimizi, Dillere Destan Olmuş Yiğitliğimizi Kızlarımızın Hanımefendiliğini, Görenlerin Parmak Isırdığı Xabzemizi Yaşam Şeklimizi Çoktan Unuttuk... Dilimizden Düşürmediğimiz Asimilasyonu Anlatırken, Yiğit Sosrukayı, Güzel Setenayı, Güçlü Tlepşi Anlatrken Bile Türkçe Konuştuk... Başımız Dimdik Ben Çerkesim Derken Bile Türkçe Konuştuk... Çerkeslik Mevzu Olunca Mangalda Kül Bırakmadık... Ama Gönlümüzdeki Mangalıda Bir Türlü Yakamadık... Yorgunluktan Ölene Dek Vui'k Kafe, Şeşen, Oynadık Sabahlara Kadar Zexes Yaptık, Kaşenlik Müessesesini Bozduk Ama Unutmadık Ama Ne Varki Kızlarımıza Kaşenlik Teklifi Değilde Sanki Evlenme Teklif Ettk Yada Onlar Öyle Anladı.. Ekiplere Katıldık Oynamasını Öğrendik, Zexeslere Katıldık Kaşen Bulmasını Öğrendik Ama Dil Bilen Birinin Yanına Oturupta İli Kelime Öğrenemedik... Kafkasya Dedik Xeku Dedik Ana Vatan Dedikte Gideyim Orda Yaşayım Demedik... Ha Dedik Ama Lafın Gelişi Hiç Bir Zaman İcraata Geçirmedik... Kurulu Düzenimizi Bozamadık... Bırakın Yaşamayı Yılda 15 Gün Tatile Bile Gitmedik... Ama Oturduğumuz Yerden Onlar Adına Konuştuk -Adiğey Feshedilemez -Abhazya Bağımsız Olmalı... -Şu Olmalı Bu Olmalı... Televizyonunun Başında Maç Seyreden Adamın -Ben Olsaydım O Golü Atardm Demesi Gibi... Peki Bu Hakkı Bize İstanbul Büyük Şehir Belediyesimi Verdi... -İstanbul Büyük Şehir Belediyesinin Bana Verdiği Yetkiye Dayanarak Diyorumki Adiğey Feshedilemez... İmza Topladık Aramızda Sanal İmzalar... Attık Tuttuk... Yok Öyle Olursa Böyle Olur Böyle Olursa Şöyle Olur... Babamın Elinde Sigara -Bak Olum Seni Sigara İçerken Görmeyim Fena Olur Demesinin Bana Bir Etki Yapmadığı Gibi Bizim Burda Atıp Tutmamız Onlara Bir Etki Yapmadı... Çocukluğumuzda Hayal Ettiğimiz Anavatanımızda Çerkeska Giyen Çeşme Başında Su Dolduran Kızların Büyüdüğümüzde Sadece Bir Hayal Olduğunu Anladığımızda Vazgeçtik Anavatana Dönme Hayalleri Kurmaktan... Anavatana Dönmekten Ama Aklımıza Gelmedi Orda Kendi Dilinde Konuşan İnsanların Olduğu Sokakta Bakkalda Bankada Lokantada... Yada Aklımıza Getirmek İstemedik Ne De Olsa Burası Bizim İkinci Vatanımızdı... Nede Olsa Derdmizi Türçe Anlatıyorduk, Sevgilimiz Türktü, Türkiyede Yaşıyordu... Okuyorduk Burada, İyi Bir Geleceğimiz Olmasada Sigortalı Bir İşimiz Vardı... Ne Gerek Vardı Kafkasyaya Dönmeye Belki Zorluk Çekmeye... Dil Öğrenmeye... Türk Arkadaşlarımıza Hep Çerkesliği Anlattık -Bak Bizde Böyle -Medeni Milletiz -Büyüklerimize Sayglıyız V. S... V. S.. Ama Bunları Anlatırken Bacak Bacak Üstüne Attığımızın, Elimizde Sigara, Ağzımızda Sakız Olduğunun Farkında Değildik... Dernekler Vakıflar Kurduk İçlerini Boş Bıraktık Hafta Sonları Gidip Psı Haluje Yemekten,, Şeşen, Kafe Oynamaktan Başka Bir Anlamı Olmadı Bizim İçin Derneklerin... Welhasılı Kelam; Bir Ömür Konuştuk, Ama Hep Bizim Olmayan Bir Dil İle.. Bir Ömür Tükettik Ama Hep Bize Ait Olmayan Bir Kültür İle... Ve Biz Kafdağının Ardından Gelen Milletin Torunları Çerkeslerdik... Asildik... Yiğittik... Güzeldik... Onurluyduk... Çerkestik İşte... ftmdgn

bende daha bu akşam babama aynı konuda sitem ettimbenneyaptımki... bizim üstümüzde durmadılar heveslenmediler şimdi torunlarına çerkes oyunlarını öğretiyo onlarla çerkesce konuşuyo... deli oluyorum:bbo:... bende oyunlarını bilirim ama babam sayesinde değil, merak etmem sayesinde... . push ;

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı!

Kelebek hikayede müzik de cok güzeldi.. ayrica degisik gelenek ve görenekleri tanimak daha da güzel kutlarim...

uzun ama etkileyici bi yazı.. okumanızı öneririm... çerkes kızının hisleri... "Ağustos ayının ilk haftasında Çanakkale'nin Biga ilçesine bağlı Aşağıdemirci Köyünde Kavuşma Günü kutlanıyor. Eskiden yüzlerce hanesi olan bine yakın insanın yaşadığı bu köyden ilçeye, büyük şehirlere hatta yurtdışına göç edenler çoluk çocuk köyde toplanıyorlar. Akşam Çerkez düğünü yapılıyor. Gündüz Çerkez oyunları oynanıyor ve Çerkez yemekleri yeniyor. Son yıllarda ise yeni evler yapılıyor köyde. İnsanlar kırk yıl önce yaptıklarının tersine bu kez şehirden kaçıp köye sığınıyorlar. Nedir onları köylerine döndüren şey? Bu televizyonun, cep telefonlarının dahi çekmediği, yaş ortalaması altmışları çoktan geçmiş, deresi kurumuş, yolu aşınmış, namazlarda bir saf cemaatin bile biraraya gelemediği bu köyü insanlar neden seviyor? Küreselleşme! Son yıllarda gerekli gereksiz her yerde duyduğumuz bir tabir. Sınırların kalktığı, ekonomik olarak dünya milleti kavramını doğuran bir terim. Liberal düşünceye sahip biri olarak kaçınılmaz olduğunu düşündüğüm yine de sosyal anlamda, kültür anlamında bir bakteri gibi insanı öldürmeyen ama hasta eden bir terim. Serbest piyasa ekonomisi sonucu rekabette sınırların kalkması, ticaretin tüm dünya tabanına yayılması elbette sağlıklı olan. Yaşam standardı olarak mutlu, ferah, zengin insan tipi meydana getirecek sandığımız ama dünya milletini tek tip insan tek dil ve tek yerleşkeye indirgeyen hastalıklı bir yaşam sistemi. Teorikte bir endüstri mühendisi olarak aldığımız onlarca ekonomi dersine göre herşey mükemmel olması gerek ama birşeyler yanlış birşeyler sorunlu. Liberal ekonomide sorun şu; insan diye bir kavram yok. Müşteri var. Talep eden var arz eden var. Talep edene birşeyler arz etmek için her yol mübah. Hatta yeni anlayışa göre talep yoksa talep yarat ve arz et. İnsanoğlu bir platform oyunundaki bonuslar gibi. Kenarlardan toplanıp sepete atılacak bonuslar. Ama burada da bir sorun var. Talep yoksa yarat anlayışına göre bunu yapmak için insanoğlunun düşünmesini engellemek onu sadece arzuları ve nefsine uşak edip sadece tüketmesini, psikolojisini bozup alışverişten zevk almasını sağlamak gerekiyor. Bunun en kolay yolu ise sahte balonlara helyum doldurup göklere çıkarmak. Dünyanın en anlamsız mesleklerini , üretime en az katkısı olanları 1 numara yapmak insanları numaralandırmak ve 1 numaraya ulaşacakları hissine kapılmalarını sağlamak. Sahte dinler, sahte felsefelerle dinsizliği, felsefesizliği pompalamak. Ve ürünleri farklılaştırırken, tüketicide tektipleştirmeyi sağlamak adına, kültürleri, kimlikleri, milletleri toplumları yutmak tüketmek. Benim babaannem bir Çerkez. Türkçe'yi evlendikten sonra geldiği dedemin köyünde öğrenmiş. Ama sadece kelime yığınları oluşturmaktan öteye gidemeyen bir konuşması var. Torunuyla anlaşamayacak kadar az biliyor Türkçe'yi. Babam ise hem Türkçe hem Çerkezce'yi konuşabiliyor. Ben ise ancak anlayabiliyorum anadilimi. Benden sonraki nesil ise büyük ihtimalle sadece dünya vatandaşı olacak Çerkezlik kavramını bile unutacaklar. İşte bu eriyişin asimilasyonun farkına vardı Çerkezler. Klasik tabirle kültür mozaiğindeki yerlerini kavradılar. Diğer parçalar kopsa da tek tek, onlar kopmamaya karar verdiler. Artık Çerkez çocukları oyunlarını öğreniyor. Eğer bir Çerkez düğününde bulunmadıysanız asla bilemezsiniz bir Çerkez oyunundaki güzellikleri. Her figürü ayrı bir zerafet ayrı bir felsefe içeren kurgusuyla sahnelenmesiyle tam bir tiyatro tadında, folklardan çok öte bir yaşam tarzını asla anlayamazsınız. İşte bu kenetlenme adına bir araya geliyorlar yazları sadece bir haftasonu da olsa. En azından oğulları kızları ne olduklarını biliyorlar. İşte böyle bir Çerkez düğününe gidelim sizinle. Bir ağustos akşamı köy meydanında kızlar ve erkekler bir çember oluşturulmuş, akordeyon ve eski zaman baterisi tahtalara sopalara vurularak müzik yapılıyor. Ortada bir kız ve erkek, kız bir kuğu gibi süzülüyor, erkek hep peşinde onu etkileyebilmek için figürler yapıyor. Ayaklarında ayakkabı yok oğlanın, saman üzerinde çorapları, parmakları parçalanırcasına oynuyor. Bir hipnotize halinde herkes. Eğlence gece yarılarına kadar sürüyor. Ya sonra, kızlar ve erkekler köy odasında toplanıyorlar. Burada başlayan muhabbet köyün içinde bir geziyle sürüyor. Her erkeğin bir kaşeni var. Ondan sorumlu oluyor. Hala kadınlarımızın kara çarşaflara hapsedildiği ülkemizde çerkezler gece yarısından sonra kızlı erkekli yürüyüş yapıyor. Sabaha karşı dağılıyorlar evlerine. O köyden olmayanlar bir kızın evine misafir oluyor. Kız açıyor onlara yataklarını karınlarını doyuruyor ve kızın evinde yatıyor. Anne baba biliyor kimin kimle arkadaş olduğunu. Sakın Çerkezleri dinsiz imansız sanmayın ertesi gün gelecek yıl yine biraraya gelmek için dualar ediliyor, Kuran'lar okunuyor. Aradaki ince çizgiyi yakalamış Çerkezler. kimse gençleri sıkmıyor gençler de ebeveyn korkusu yüzünden değil, sağlam karakterleri sayesinde sınırı biliyor ve aşmıyorlar. Halam son kişi bizim ailede Çerkez tavuğu, şipsi yapan. Hiç şipsi yemediyseniz gerçekten yaşamadınız demektir. Çerkez tavuğu öyle büyük süpermarketlerde satılan mezeler gibi değil aslında. Bir de halüj var. Ekmek arası soğan ve peynir denebilir ona. Belki bir nevi sandviç. Ama hangi sandviç tutar onun yerini. Ve yine o da en fazla on onbeş yıl sonra sahip çıkılmazsa tarih olacak. Ama çok şükür ki Çerkezler farkında herşeyin. Türkiye cumhuriyeti vatandaşı olmayı ne kadar benimsedilerse de bir o kadar koruyorlar kendilerini. Ben kimi halkların Allah tarafından ayrı yaratıldığını düşünürüm. Çerkezler de şüphesiz böyle. Genleri güzel belki onların. Hiç bir Çerkez kızı veya Çerkez genciyle tanışmadıysanız anlamazsınız dediklerimi. Eğer evli bir erkekseniz, veya yanınızda sevgiliniz varsa sakın bir çerkez köyüne gitmeyin derim ben. İstemediğiniz sonuçlara gebe kalırsınız. Bir arkadaşımı götürmüştüm bundan yıllar önce köyüme. Alelade bir köy, ortalıkta tezek kokuları inekler, koyunlar bekliyordu. İlk şokunu köye girer girmez yaşadı. Çerkez köylerinde tek çamur, tek pislik olmaz yollarda. Duvarları özenle badanalanmış, içerileri tertemiz evlerde otururlar. Hatta karma köylerde Çerkez mahalleleri ile diğer köylülerin mahalleleri bile ayırt edilir. Sokaklara hayran kaldıktan sonra asıl büyük şoku Çerkez kızlarını görünce yaşamıştı arkadaşım. Bembeyaz tenleri, uzun boyları, cennet hurilerinin dünyadaki nisa taifesine yansımasıdır onlar. Sadece görünüş değil iyi bir eş ve yoldaştırlar. Her ne kadar Peyami Safa Canan romanında bir Çerkez kızının fettanlıklarını anlatıyorsa da, platonik aşkı temsil eder Çerkez kızları benim gözümde. Ben bir Adigeyim yani genel tabirle bir Çerkez. Belki yanlı yazdım bu yazımı. Ama asıl özü şudur yazdıklarımın; Herkesin barkodlanacağı günler yaklaşıyor. Sadece seri numaralarımız olacak yıllar sonra. Herkes tek tipleşiyor. En sevdiğim yazarın deyişiyle insanlar yıllardır klonlanıyor. Bunun adına da estetik cerrahi deniyor. Ve en sevdiğim şarkıcının deyimiyle insanlar bir üçgene kısılıyorlar. ..., drugs ve rock&roll. Sonu ise kaos ve hüsran. Bizim önümüze bir yemek sunuluyor ve sorgulamadan yiyoruz onu içindeki siyanürü bilmeden. Gayrisafi milli hasıla oluyor tek değer ölçümüz. Para kazanmak adına her yol mübah kalıyor. Ortacağda sadece rahiplerin sattığı cennetin anahtarını artık önüne gelen pazarlıyor. Bu yazının amacı buydu işte. Azıcık sorgulamak yaşam tarzımızı yoksa Çerkez kızı bahane... kuusuum

haydeccıgım masaallah 19 yasında kız annesıymıssın :) Allah nazardan saklasın... benımde 18 yasında kızım var... dılerım rabbım evlatlarımıza buyuk sevgıler nasıb eder... sevdıklerı sevıldıklerı ınsanlarla bırlıkte olurlar... sevgılerımle canım...

evet arkadaşım çerkez oldugum için gururluyum çok mutluyum :1hug: guzel yazılarınız ve vıdolarınız ıçın saolun :1hug:

valla neden bilmiyorum bize de hiç öğretmediler dil!:sm_confused: babam da konuşmaz :1no2:bende üzülüyordum bu duruma! insan geleneklerine sahip çıkmalı!... a. s kuusuum

çerkez babanın çerkez kızı olmaktan çok gurur duyuyorum... örf adetlerimizi yapabilmek yada yaptırabilmek biraz bizim elimizde diye düşünüyorum. malesef bende konusamıyorum.. ama ögrenmek çok isterdim.. yaş geçtikten sonra artık malesef ögrenilmiyo... çocuklarımıza en azından oyunlarımızı ve adetlerimizi ögretmeliyiz bence...

kelebek harika bir videoydu çok sağol paylaşımın için canım Aksi mebbus garisi

aynen canım bende merak edıyorum oaralı gormek harıka guzel olurdu ben şimdı ne dınlıyorum bılıyormusun kafe yı... çok sevıyorum bunu rahatlatıyor benı:teytey:

mutlu oluyorum burda çerkez hanımları gördükçe ama bu ara kimse yok paylaşımlarımız bu kadar az değil bence :1no2:

Cok guzel bilgiler paylasimlar yollamissiniz.. Herbirinize tek tek tesekkurler...

ne kadar adetlerimizi de yerine getirsekte, adetlerimizde bile farklılıklar meydana geliyor zamanla. Dilimizİ artık bende dahil olmak üzere gençlik bilmiyor. ne acıdır ki zamanla dilimiz yok olup gidecek.:çok üzgünüm::çok üzgünüm:

nM9_KIzrevM&feature=related çok güzel misty

bencede insan müziğinin sesine bile dayanamıyom sanki kurulmuş gibi istemsiz bi hareket oluyo herhalde 2. kez dğma şansım olsa yine çerkez olarak dünyaya gelmek isterdim hemde bu sfer atalarımın topraklarında. oraları çok merak ediyorum. a. s -gxuxlse- Aktif

Ve Biz Kafdağının Ardından Gelen Milletin Torunları Çerkeslerdik... Asildik... Yiğittik... Güzeldik... Onurluyduk... Çerkestik İşte... Çerkezleri anlatan en güzel sözler nasıl yüreğim kabardı, nasıl onur, gurur duydum annem babam abhaz benim de her ne kadar layıkıyla çerkezliğimizi yaşatıyor olmasakta yüreğimiz kalbimiz hemen sızlıyor BEN KAFKASYA'YIM KAN RENGINDEDIR ÇEHREM YARALIDIR UCAN KUŞUM BİN AGIT VARDIR HER TAŞIMIN DİLİNDE ÖKSÜZDÜR GÖLGEM GÜNEŞ DÜŞMEZ GÖĞSÜME HER GECE ANSIZIN SEVDALAR YAZILIR KALE DUVARLARINA HANCER SOĞUKLUĞUNDA BOZKIR'A BIR NAL SESI DÜŞER, YIRTILIR AR'I GECENİN. alıntıdır

Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! Bu Görsel Silinmiş veya Bulunamadı! S SIEDA

PhL8tKl3BXA çeçen milli marşı

cerkezler kadar milliyetci ve bir birini seven bir toplum yok heralde ben cerkez deyilim ama cok samimi arkadaslarım var ve cok iyi insanlar -gxuxlse- Aktif

http://www.kadinlarkulubu.com/kacamak-tarifi-soran-vardi-t25903/index.html bu lınkı ve devamını okurmusunuz :) evet canım paylasımlarımız az ama... gonullerımız bır... aslında her gun aktıf bır sekılde gorusebılırız bu lınkde... mesela canavar dı... bızı buralarda bulusturun ama uzun zamandır yok... sevgılerle...

yazıyı kızımla beraber okuduk canım kızım çok etkilendi yaşı 19 nerde şimdi bu kaşenlik diyor artık çocuklarımızada birşeyler veremiyoruz kendi çabaladıkları kadar örf ve adetlerimizi öğreniyorlar ne mutluki çerkez olduklarının farkındalar :1hug: misty

bizim düğünlerimizden... izlemenizi öneririm...:dance: NHXReRENOmY JdXVch5miWk

çok güzelmiş kelebek senağlama

slm benim ailemde tam bir çerkez ailesidir büyüklerle beraberdik mesela annem dedemle nerdeyse 12 yıl hiç konuşmamış gelinlik yapmıştı taki dedem hastalınıncaya kadar. çok iyi hatırlıyorum ki babam bizi dedemlerin yanında sevmezdi ayıp diye zor ama güzeldi onlar aradaki mesafe hiç bozulmazdı saygı hep olurdu. Şimdiki rahatlık bizi çerkez yapan en büyük özelliklerimizden soyutluyo sanki bnm eşim arnavut göçmeni adetlerimiz nerdeyse aynı ama onlarda da artık daha esnekler. ben çerkez olarak doğduğum için kendimi hep şanslı görmüşümdür sanki bir ayrıcalıkmış gibi geliyor. hepinize sevgiler. -gxuxlse- Aktif