sen gençsin belli bir çevrem olsun yeni birileri ile tanışmak için kullanayım diye düşünebilirsin ama ben açıkcası eltiye nispet yapma aracı olarak görüyormuşum kapattım gitti. elti biraz da merak etsin

Bugün topallayarak yürüdüğün yollarda yarın koşucaksın hiç üzme kendini zaman herşeyin ilacı öyle yada böyle. Kendi hayatını bu şekilde yaşama üzme sen kendine değer ver ki karşındaki de bunu yapsın

Erkekler böyle iste.. biz en ince ayrintisina kadar düsünürken onlar birak sanal hayati normal hayatina devam ediyorlar.. Ben senin yerinde olsam bi süre daha acmazdim.. gercek hayatima odaklanirdim..

Hayat ondan ibaret değil emin ol hatta açar açmaz engelle gitsin Kendine meydan oku ve AÇ :=)

20 li yaslarin sonunda yasadim ben de. Bence bu ve ileriki yaslarda yasanan ask acisi genc yastakilerden daha dezavantajli. Genclerin fikirleri, zevkleri zamanla degisebiliyor. Ama bizim yastakilerin begenisi vs. oturmus oluyor. Tabi herkesin acisi kendine. Umarim acin bir gun tamamen biter.

:) Cok gaza getirici bir cumle ile bitirmissiniz... Evet dogru hayat ondan ibaret degil, tesekkurler...

FB olmadan da gayet mutlu, sosyal, güzel bir hayat yaşayabiliyorsun. Örnek: ben

ben baktığımda bir hafta aklıma geldikçe ağlıyordum. 18-19 yaşında da değildim hani. 30 a az kalmıştı! aşk acısının yaşı yok ve mantığın devre dışı kalıyor. şimdi hatırlayınca içim sızladı, ayrıldığım dönemde bir gün 20 lik diş ameliyatından yeni dönmüştüm eve. yanağım olmuş kabakulak gibi. ağrı sızı içindeyim. oyalanayım diye facebooku açmıştım. ne demeye bakarsın ki bi de o halde. baktım. en az bir aydır da bakmıyodum. bir yerlere gitmiş gezmiş resimler yorumlar bilmem ne. nasıl ağladım nasıl o halimle. o dönemlerde o kadar acı çektim ki allahım sen büyüksün, kimsenin yanına bırakma. bir dene madem facebok açmayı. kendini gözlemle. mutsuz olursan yine sil.

Facebook basli basina sacmalik zaten. Kendine hakim olamayip eski sevgililerini stalklayan bi dunya insan var. En iyisi kullanmamak.

Açın ve onu engelleyin bence

Bu kadari birak, hic dusunmemistir. Evet cok acinasi kabul ediyorum.

bence gırıs yaptıktan sonra ılk ıs onu engelleyın. Boulece ortak arkadaslarınız bıle olsa paylasımlarınızı goremez sizde onu goremezsınız.. Kendınıze yararı olan yerlerı takıp edersınız.. Olur biter.

Duygular yogun olunca unutmasi zor oluyor be canim. Ama inan onceden taktigim seyler aklima gelince canim acimiyor eskisi gibi. Demek ki bir sure sonra baska acilar eksilecek. Ve belki sonra iyi olacagim. Demek acma diyorsun. :) Ama ayni zamanda umursama diyorsun. Onu umursadigim icin acmiyorum zaten. :) E

Ortak arkadaslarla ayni yerde calisiyorum. Onlari engelleyemem. O kisiyi de sallamamayi ogrenmem lazim engellemeden. Tesekkurler cevaplariniz icin.

Sanal ortamdan uzak olmak gercege odaklanmak icin ideal bir yol bence de. Zaten bu yuzden acmadim kac aydir. Erkeklerin fitratindan ben de istiyorum. Acilari bile sahte geliyor bana artik. Bencilliklerinin tanimi yok.

Kesinllikle açmalısın hayat senin için devam etmeli bak o kendi yoluna bakıp hayatına devam etmiş sen niye kendine bunu yapıyorsun ki

tamam bak onu umursuyorsun, açmıyorsun, ama bır yandanda açayım, umursamadığımı duşunsun, yada açmıyorum yaa, acaba oda onu umursadığım içinmi açmadığımı düşünür dıyorsun, yanı onun ne düşündüğünü umursama her ıkı duurmdada, bitanem eskıden face.. vardı, bak benım hiçbir zaman olmaıd hiçç, sana tek taysıyem içini acımadığı zaman zaten burun buruna bıle olsan takmayacaksın, ben içimin acısı geçene kadar bütün ileitşimi keserim, acım geçince görsemde baksamda etkılemıyor, bırak bu adamı, face zaten olmaması gereken bırşey,

Böyle bir dert konusu açtığım için yanaklarim kızariyor ama yine de fikir almak istiyorum. Tek derdim bu değil elbette ama fikir almak istediğim tek derdim bu diyelim. Arkadaslar facebook hesabimi sildim, yaklasik 9 aydır face hesabim yok. İyi bir sey mi evet, bazen merak ettigim arkadaslarim oluyor, kardesimin hesabindan bakabilirsem bakiyorum nadiren. İs, guc, evlenen arkadaslar derken coguyla iletisimimiz telefonlara ve sanal ortamlara kaldi, eh ben de sanalda kayibim. Bir de niye kapattin ya deyip duruyorlar. Facebook demek benim icin sevdigim insan demekti. İliskimiz bitti ben de onu kafaya takmamak icin once dondurup sonra sildim hesabi. Elim gider yazarim ismini yeni sevgilisi ile gorurum gibi korkular vardi. Bir de kalbim cok kirildi, yok olmak istedim. Sanki face hesabimin acik olmasi, gulumseyen pozlar kendime ihanet olacakti, kirilan kalbimi kucumsemek olacakti. Sanki face acik olsa her sey yolunda izlenimi verecek ve kendimi degersizlestirecegim gibi hissediyordum. Hesabimin olmamasi, onun kirik kalbimin farkinda olmasi demek olacakti sanki. İsin komik yani iliski bitince bir sure sonra o beni sildi. Face acmis olsam farkinda bile olmayacakti belki. Cok uzattim. Gecenlerde onunla kisa bir diyalogumuz oldu, bir yerde karsilastik, bir anda yuzyuze geldik, gormezden gelecek ortam olmadi. Nasil diyeyim, tanimlayamiyorum bile o kadar... Soz bulamiyorum. Gayet rahat selamladi beni ve biz hos olmayan bir sekilde ayrilmistik, daha kendime gelemedim o derece. Neyse o an anladim ki hic farkinda degil. Kirdiginin, döktügünün... Varligimin farkinda degil bile ki, face hesabimin farkinda olsun. Yani sonuc olarak tekrar hesabimi acmak benim icin iyi mi olur kotu mu olur? Bir yandan acmak istiyorum. Guzel sayfalar vardi takip ettigim. Bir yandan iyilesmem uzar mi, kendime kotuluk mu ederim? Paylasim yapmasam bile, hayatin devam ettigini, yasamaktan zevk aldigini gosteren paylasimlari gormek insana iyi geliyor. Bilemiyorum. Paul Stanley

O kisi ile arkadas degiliz facebookta, sildi beni sonra. Ben de hesabimi sildim. O -Ofelia

bebeğim endulus yaz dediğini görmeden girdim yazıyordum, bi okuyayım dedimkiii sen yaz demişin, inan buna, ama bana bıldırım gelmedi, etiketleyıp yazmışın, bunu yöneticilere söylicem canım, kesınlıkle açma, onun ne düşüneceğini lütfen umursama, yapma, ve çok uzadı bu durum, lütfen destek al, çoktan unutman lazımdı prenses, yapma kendını bunu, çok rica ediyorum,

Onu listenizden çıkarın. Profilinizi de sadece arkadaşlarınız görecek şekilde ayarlayın. Kendi arkadaş ve sevdiklerinizle kendinize ait bir dünyanız olsun.

Tekrar acarsam buyuk bir irade ornegi gostermem gerekecek zaten. O kisiyi yok saymam gerekecek. Tesekurler... O -Ofelia

Cok tesekkur ederim, ask acisi insani naif de yapiyor sair de yapiyor. Sizin yazdiginiza bakarak benzer durumda oldugumuzu dusunuyorum. Face kapali oldugu halde bir iki sefer arkadasimin facinden baktim ona. Arkadasimin listesinde ekli degildi, yani herkese acik olan paylasimlari gorulebiliyordu. Ona ragmen cok etkilendim, sifira hatta baslangic noktasindan gerilere, eksilere dustum. Yazin en sicak gunlerinden biriydi ve baktigim anda hissettigim üşümenin tarifi yok. Aninda gozlerim doldu, aglamami zor tuttum. Kalbime ani bir agri girdi. Sonraki zamanlarda merakima yenik duser gibi oldugumda hissettigim aciyi hatirlattim kendime, henuz hayal ederken bile ayni aciyi hissediyordum tuttum kendimi. Siz sabir konusunda, nefse hakim olma konusunda iyi bir dereceye gelmissiniz bence, Rabbim yardim etsin size de. Benim de irademe hakim olmayi ogrenmem gerekiyor. Duygularimi olmasa da onunla ilgili hayallerimi, beklentilerimi, planlarimi geride birakabilmeliyim. Tam zamanli bir diyete girmeliyim yani. Ve sirf onun profiline bakmamak icin face acmamak bana acinasi geliyor ve bu duygudan kurtulmak istiyorum. Yani onun profiline bakma sansim olsa bile buna tenezzul etmemek istiyorum. Cunku onun umrunda degilim. E

@endulus34 konumu sen de oku da bir fikir ver canim. KeediciK

Aynen kendini tutamiyorsun bide karsi taraf yaptiginda da cok kotu hissettiriyor.

Zaten son karsilasmamizda anladim ki beni asla takip etmez. O kadar etkisizim hayatinda. Hep onun mutluluklari, onun acilari, onun beklentileri, onun ugradigi haksizliklar, onun mutlu olacagi seyler... Kisacasi onun, onun, onun... Bu kadar onun merkezde oldugu bir hayatta ben aklina gelmezmisim. Simdi degerli gordugu kadin ya da kadinlari takip ediyordur. Haklisiniz, tesekkurler.

kafanı dinle açma bir süre. facesiz de oluyor

Facei duzgun, dozunda kullananlar da var aslinda. Ama dediginiz gibi stalklama olayi psikoloji bozuyor.

O beni cikardi zaten. Ben de hesabimi sildim. Acarsam sifirdan bir hesap olacak. Kendinize ait bir dunya... Kulaga hos geliyor. Tesekurler.

Face açtığınızda ortak arkadaşları eklemeyin yok mecburum diyorsanız açmayın Siz hala unutamamışsınız haber aldığınız en ufak şey kafanızı meşgul edip zaman kaybı olacak

O kişiden bildirim gelmesini ve haber kaynağında gözükmesini engelleyebilirsiniz ama

Açmayın o zaman yılda bir derken iki olur iki derken beş olur. Kendinizi sosyal medyadan mahrum bırakmak istemiyorsanız da eklemeyin ortak arkadaşları Baktınız ne olacak içinizi acıtmaktan başka elinize ne geçecek Profil resmine bakıp çok pişman olmuş diyemeyeceksiniz. Herkes en güzel resimlerini koyar en mutlu resimlerini ancak bakıp iç geçireceksiniz Yapmayın bunu kendinize sağlam durun

Sanirim face acmama nedenim, onun duyarsizligini gormemek icindi biraz da. Ama onunla burun buruna gelince gercekle yuzyuze kaldim. Duyarsizligindan, gormek istemedigim duyarsizligindan kacamadim. Bir erkek neden sadece sevince duyarli oluyor? Ben de yoluma elimden geldigince bakiyorum ama topallayarak. Tesekkur ederim.

Ölenin arkasından bile bu kadar yas tutulmuyor, hayatınıza devam edin karalar bağlamak üç gün olur beş gün olur..

Saçma değil aslında. Bu tarz duygusal karmaşıklıklar insanı en çok yoran şeylerin başında geliyor. Facebook açıp onu ve onunla ortak arkadaşlarınız varsa engelleyin. Bu şekilde istesenizde göremezsiniz

Acaba o ayrıldınız adam bu kadar senı düşünmüşmüdür. Aç face nı ve hayatına bak.

Cok tatlisin guldurdun beni. Hic bu konuda buyuk konusmak istemiyorum. Ancak sanal ortamdan biri ile tanismayi hic hayal etmedim. Belki bunun nedeni, aslinda nasil insanlar olduklarini gozlemedigim halde facebookta cok eglenceli, yaratici, hayat dolu vs. izlenim yaratan birkac insan yuzundendi. Begenilmek hoslarina gidiyordu her insan gibi, bu tatmin icinde birkac kurgusu, kadraji guzel fotograf yeterli oluyordu. Yani herkes sanal ortamda gorundugu gibi olmayabiliyor ve bana itici geliyor bu sekilde tanismak. Ama samimi oldugunu bildigim insanlarin mutluluklari, paylasimlari beni mutlu eder.

duygularını çok naif ifade etmişsin ve seni çok iyi anladım. kendimden örnek vereyim, ayrıldığım dönemde benim facebookum yoktu ve uzun zaman almadım sırf bakarım diye. ve daha aldığım ilk gün baktım ne yazık ki ve bakmalarım aralıklarla devam etti. duygusal olarak iyileşmem çok uzun zaman aldı. onun gülümseyen mutlu gözüken her resmi kalbime ok gibi saplandı. ara ara dondurdum açtım engelledim açtım tekrar baktım. kendimce mutlu olduğumu gösteren resimler paylaştım belki bana bakıyodur, görsün diye. ama bu beni daha çok mutsuz etti, çünkü adamın umrunda bile değildim. uzun lafın kısası, kalbini dinle. onun ne düşündüğünün hiçbir önemi yok. ki düşünecek potansiyelde de değilmiş. senin facebookunu kapatmış olmanı, senin sandığın anlamda yorumlayacak bir incelikte değilmiş ki o adam. sen açtığın zaman tekrar sayfasına bakacaksan hiç açmanı tavsiye etmiyorum. çünkü insanı inanılmaz derecede geriye götürüyor, onun varlığını canlı tutuyor ve sensiz mutlu olduğunu görmek insanı mahvediyor. ama eğer bakmayacak iradedeyim dersen aç facebookunu. istersen onu da engelle ki ortak arkadaş vs varsa görmemiş olursun herhangi bir şey onunla ilgili. aslında bu zaman meselesi biliyor musun? mesela ben son bir yıldır bir kez bile bakmadım. Allah öyle büyük ki, bakma isteği bile gelmiyor. oysa adının ilk 3 harfini yazsam çıkacak. o ince sınırdan Rabbim beni koruyor. çünkü biliyorum ki baksam( ayrılalı 4 seneye yaklaşıyor) ben çok kötü olurum. çünkü ondan sonra kimseyi onun gibi sevmedim. o benim ciğerimi cayır cayır yakmış bir insandır.. o yüzden ne öldüğünü ne kaldığını hiçbir şey bilmek istemiyorum ona dair. ayy kendi hikayeme daldım kusura bakma eğer sayfasına bakmam diyosan aç facebooku.

Bir kendimize deger vermeyi ogrenemedik zaten. Evet kosup her seyi geride birakmak istiyorum. Cok sagol.

Sosyal medya hesaplari bana gereksiz geliyor ama sizin kapama sebebiniz baskaymis o yüzden kesinlikle tekrar kullanin hayatiniza normal bi sekilde devam edin depresyon havasindan çıkın artik. Aylar olmus o köprünün altından ne sular geçmiştir.. Adam hayatina normal bir sekilde devam ediyorsa siz niye duzeninizi bozuyorsunuz? arkadaşlarınızla ordan konusuyosunuz madem neden simdi bu eksikligi yasayasiniz ki. Yerinizde olsam hemen acardim kimse icin kendinizi kisitlamayin hele de sizi onemsemeyen biri icin asla bunu yapmayin. Aci cektiginizi dusunmesini istiyorsunuz bu bile yanlış bence aksine mutlu oldugunuzu onu takmadiginizi gösterin