Oh be sonunda, toplumda öyle bi baskı var ki 30 a gelirken kadınları "artık hiç evlenemez" gözüyle görmeye bayılıyorlar özellikle dedikoducu ve sığ zıhniyetler. Konu sahibi de onlardan etkilenip belki böyle hayata küsüyor sanki 80 yaşına gelmiş bi hüzün var üzerinde. Halbuki 30 yaş da epey genç bi yaş. Daha gezilecek bissürü yerler, tadılacak yeni yemekler, aksiyonlar var...

Olsun mumkunse kendiniz taniyin. Sevin, asik olun tabi, beklentiler ve istekler olacaktir kör olmayin ama boyle anlasma imzalyacak gibi resmi, daha bikac bulusmada " evlilik icin gelmistim sartlarim sunlar sunlar" gibi tiplerle zaman kaybetmeyin bence. Kismet, gelir elbet.

Ne güzel bunu hissettiren bizler oluyoruz zaten teşekkür ederim güzel düşüncelerinizi benle paylaştığınız icin

Bilakis onlar yalvararak geliyor hic abartmıyorum bi süre iy gidiyor aonra bakıyorum yeni birini bulup beni terketmisler:)) ay gülüyorum birde sinirden zafya

Bazen ne yaparsan yap olmaz. Önüne bakacaksın. Ayrıca böyle "yoruldum" tarzı kendini üzmeye de değmez. Gören de taş taşıdın sanar Olmazsa olmamıştır, bitti gitti de önüne bak. Doğru kişi hiç kafanda yokken karşına çıkar zaten. Bekleyince değil.

Hayır hiç hissetmedim ama sanırım ben böyle hissetmeme izin vermedim. Bir kere terkedildim zaten. Acımı çektim bir süre sonra yoluma baktım. Gidenler iyi ki gitmiş, eşimle evlendim. Güzelim, akıllıyım dedim hep, çok şükür. Giden gider ben keyfime bakarım, Eşimle aynı lisedeydik ama arkadaş bile değildik desem yeri. 16 yıl hiç görmedim, sonra karşılaştık ve 2 yıl sonra onunla evlendim.

Açtığınız tüm konular aynı olay ve sıkıntı çerçevesinde. 30 yaşındasınız daha en iyisi olana kadar olmasın zaten kimse. 32 yaşında evlendim ben. O yaşa kadar da evliliğin şakasından bile hoşlanmadım. Flörtlerim tabi ki oldu. Olmadığında da hiç umurumda olmadı. Hoşlanın, sevin, aşk yaşayın gidenler tabi ki olacaktır ama kalmadı diye çok üzülüyorsunuz. Zamanı değildir, kısmetiniz o değildir vs.

Hayır bu değil ama buna cok uyuz oldum ne yalan söyleyim çünkü görüştüğü kız tanıdığım kız düşündükçe deli oluyorum

Sevmediğim, sevilmediğim, geçmişi /flört donemimizi düşündüğümde yüzümde hınzır bir gulumsemeye yol açacak anılarımın olmadığı, en azından hayatımın bir döneminde yolda parfümünün kokusu burnuma çalınsa dönüp etrafıma bakmadigim/gözlerimin kalabalıkta onu aramadigi bir adamla evlenmezdim. Kendime bunu yapmazdım.

Diğer türlü görüştüklerimde yani görücü olmayan onlarda zart diye gitti

Evlilik amaciyla gorusmek isteyen, sanki is gorusmesi gibi daha astan sart surt konusan tiplerle ilgilenmeniz hata. Goruculu evlenenler alinmasin simdi ama bir cogu mantik, az birazda sevgi belki... Bu kadar hesap kitap mantikla gorusulurse boyle zart diyede gider.

Umarim canm

ben bu tür evlilik isteyenleri ticaret adamı gibi görüyorum tamam niyet güzel ama ne hakla geçmişini yargılar senin için iyi olmuş umarım bir gün hayatının adamı ile karşılaşırsın

Kendiniz için en iyisini isteyin. Görüşmelerimiz mülakat şeklindeyse, Evlilik konuşmasi varsa cımbızla ayiklayin.. Çok soru sormayın, Hemen sinamayin.. Cok aramayin. Kendinizide cok fazla acmayin.. Ben boyleyim, Soyleyim, Suradaydim, Sununlaydim, Bununla takildim.. Sizi tanimayi hak edene kadar bekleyin.. Hatta bir süre sadece dinleyin. Kendini anlatma geregi hissedecektir.. Kendini tanitmasina müsade edin.. Bi zaman sonra zaten hoslanmadiginiz durumda müdahale edersiniz. Çocukken bi oyun oynardık, Bi adım siz gidersiniz bi adım karşıdaki gelirdi.. Oyle bisi işte..