canım boşuna kendini üzüyorsun bence, kendine haksızlık etmemelisin. petite

iyi akşamlar hanımlar, sizinle paylaşmak istediğim sorunum şu; sıcak kanlı birisi olmadığımı ben de biliyorum ama en yakın hissettiğim kişiler tarafından yokmuşum gibi sayılmam da zoruma gidiyor. kardeşimin ben yanındayken her seferinde yanına birisi gelince ay iyi ki geldin, ben de tek başına çok sıkılıyordum demesi, yalnız kalamam ben bir arkadaşımı çağırıcam demesi beni gerçekten üzüyor. Hatta geçen günlerde arkadaşı e nasıl teksin yani diyerek beni ima etmesine rağmen iştee tekim, canım çok sıkılıyor demesi sadece üzmekle kalmıyor, zoruma gidiyor. ama bakıyorum da o o kadar sosyal birisi ki, herkes tarafından da seviliyor, ama ben henüz o sıcak kanlılığı göremedim, ve demek ki ben yok sayılmayı hakediyorum diyorum kendi kendime. Merak ediyorum ama başkaları da böyle mi acaba, herkesle can ciğer kuzu sarması, çok tatlı, içten olan kişilerin üzdüğü, içine kapanık biri var mıdır? şimdilik kendimi ve derdimi bu kadar anlatabiliyorum, yardımcı olursanız sevinirim.

yo bende de oluyo bazen, mesela annem babami ario, yanimda abim de var, 'biz de geliyoruz... yla' dyor sadece abimin adini soyluyor yani. tamamen yok sayiliyorum ben de bazen. cok uzuluyodum ben de tekim saniyodum valla.