Çalışıyordum ayrıldım. Şu an evden bazı zamanlar çalıştığım bir işim var. İşe gidince erken uyanma, zamanı verimli kullanma olmazsa olmaz zaten. Ama çalışırken de hayatımda iş yemek uyku dışında bir şey yoktu. O zaman da işten çıkıp spora giden insanlar bana inanılmaz geliyordu

herkes çok aktif olmak zorunda değil ki. aileniz öyle eleştirmiş ki kendinize doğrusu buymuş gibi inandırmışsınız, hatta kimse bişey demese de öyle düşündüklerine inanıyorsunuz. bence kendinizi olduğunuz gibi kabullenin. çok uyumak mı mutlu ediyor? çok uyuyun. kimse gibi olmak zorunda değilsiniz. ben de çok duygusalım/hassasım mesela, yıllarca duygularımı bastırdım, herkes gibi olmaya çalıştım, yok olmuyor. kendimi kabul edip kendimi mutlu edecek şekilde yaşıyorum artık. şema çekiminden dolayı aileniz gibi enerjik ve sizi eleştirecek birini bulup evlenmişsiniz, hayatı yeniden keşfedin kitabını okumanızı tavsiye ederim şemaları anlatıyor. tabi şu da var, mesela farkında olmadan depresyonda olabilirsiniz, bunun sonucu olarak yavaş da olabilirsiniz, içinizden hiçbişey yapmak gelmiyor da olabilir. telefon bağımlılığınızın sebebi bu da olabilir. eğer hiçbir sorun yoksa ve yapınız buysa kendinizi böyle kabul edin, eleştiriyi kabul etmeyin kimsenin istediği gibi olmak zorunda değilsiniz. siz böyle eşsiz ve özelsiniz. disleksik biri karakterini yeniden inşa edip artık düzgün okuyacağım diyemeyeceği gibi, kimsenin kalıplarına girmeden kendimiz olmalıyız. ne yazık ki aileniz size destek olacağına eleştirerek kendinizde sorun olduğunu düşünmenize neden olmuş.

yapı dışında; çocukken de telefona bu kadar vakit ayırır mıydınız

Hipoaktiviteyi duymamıştım. Siz yazınca baktım belirtilerine. Evet çoğu bende var. Ama şöyle bir durum da var. Ben mecbur kaldığımda işleri gerektiği gibi yapıyorum. Mesela bir misafir gelecek normalde 3 saatte temizlediğim evi 1 saatte temizliyorum. Ya da çalışırken patronum bir saat verdiğinde ve biraz sert davrandığında o saate kadar işi tamamlıyordum. Benim sorunum daha çok rahatlık. Yani rahat ortamım varsa yaydıkça yayıyorum kendimi. Birde ayrıntılara aşırı önem veriyorum. Yemek yaparken, temizlik yaparken, çalışırken her şey mükemmel olsun tertemiz olsun diye yavaş yavaş yapıyorum. Mutfakta neredeyse hiç kaza yaşamam. Her şeyi dikkatli ve yavaş yaptığım için.

Teşekkür ederim yazdıklarınız beni çok mutlu etti. Evet benim yaptığım işlere de senin yaptığın anlaşılıyor derlerdi. Ama başka zaman da o kadar saat napıyorsun anlamıyorum dedikleri de oluyordu Kesinlikle farklılıklarımızla güzeliz. Keşke farklılıklarımızla toplumda yer edinebilsek

Tabi ben de evlenince ve çalışınca eskisine oranla hızlandım. Dediklerinizi zaman zaman yapıyorum. Programlı yaşıyorum. Ama çok kısa sürüyor. Bu sefer bırakmamak için çabalayacağım. Kesinlikle benim de aslında erken uyanmak hoşuma gidiyor. Çalışırken öğlen olduğunda ben de diyordum şu an evde uyuyor olacaktım burada kaç saattir çalışıyorum diye. Mutlu oluyorum zamanım verimli geçince. Aslında mislinlikten hoşlanmıyorum forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Çalışıyor musun bilmiyorum ama işe girmeden bende öyleydim evde üstümü bile değiştirmek ölüm gelirdi. Şimdi ise ede oturmam akşam 9 K Kalbinin sesini

bakin benim de bu tarz bir is arkadasim vardi, cok detayci ve yavas, evet bazen zor olurdu calismak, ama onun kontrol ettigi ise guvenim cok cok daha fazla olurdu, mudure o isi goturdugumde bakmazdi bile X kontrol etti ise kesin eksiksizdir derdi. yani bazi seyler bir acidan dezavantajdir, bir acidan avantajdir. Bakmayin siz herkesin her seyi ayni kaliba sokmak istemesine. Bir futbol takimi kuracak olsaniz gidip de 11 tane ronaldo almazsiniz, zira ronaldo iyidir superdir ama onu gidip de kaleye koyamazsiniz. Cesitlilik her zaman her yerde iyidir, aksini soyleyen beri gelsin

Ayrica "acele ise seytan karisir" demis atalarimiz.

Tabi ben de evlenince ve çalışınca eskisine oranla hızlandım

Olmak istediğim insan evet yattıkça yatası geliyor insanın. Eskiden tv izlerken bile yatarak izliyordum. Artık onu aştım forevermorrenk Mustafa Kemal Atatürk Anneler

Şuan oblomov u okuyor olmam ve bu konuya denk gelmem istemeseniz de başlamalısınız. Herkes her şeyi çok istekli yapmıyor. Bir alanda tutkusu varsa onu istekle yapiyo sadece yoksa diğerleri sadece hayata daha iyi devam etmek için

Biraz aile, biraz toplumun eleştirileri. Hep şey denir ya aa çok çalışkan biri erkenden uyanır, eli çok hızlıdır, aynı anda kaç işi yapar, gözü açıktır, enerjisi çok yüksektir. Bunlar hep idealize edilmiş bir tek tip insanı anlatıyor. Ben de sanırım bu kalıplara uymadığımdan kendimi hep kötü hissettim. İş görüşmelerinde de çok şahit oldum kıpır kıpır insanlar hemen dikkat çekiyor. Öne geçiyor. Kitabı alacağım teşekkür ederim merak ettim. Depresyonda değilim çünkü kendimi bildim bileli böyleyim Beni hiç değiştirmeye çalışmayan dostlarım da var. Onların yanında kendimi aşırı rahat hissediyorum. Kendimi seviyorum aslında. Sadece diyorlar ya en iyi versiyonunuza ulaşın diye. Ben bu tarz özelliklerimin beni durdurduğuna inanıyorum. Ama tabi değişmeyecek özellikler de var.

Teşekkür ederim Sizde olmamış bir şey yok cümlesi bu zamana kadar duymadığım bir şeydi sevindim bunu duyduğuma

Ben yazdiklarinizi okuyunca nedense hic rahatsiz olmadim. Bu huyunuz bana kötü gelmedi. Ben sizin tam tersinizim. Hem hizli calisirim hem yavas insanlara tahammül edemem. Ama bazen de insanin durup kendine tembel olmaya izin vermesi gerekiyor diye dusunuyorum. Hepimiz farkli farkliyiz. Sarisini, esmeri, uzunu, kisayi nasil kabul ediyorsak karakter özelliklerimizi de kabul etmek zorundayiz. Yavas olabilirsiniz :) kendi kendinize hatirlatin, sizde "olmamis" bir sey yok.

Benim ablam da senin gibiydi iki çocuğu oldukdan sonra mecbur oturmaya zamani kalmadi. Şimdi 1 saat içinde belki de 5 işin daliyca koşuyor. Ayni şeyleri annem de çok soylerdi. Eşi de kayinvalidesi de. Ama şimdi hizina yetişemiyorlar. Sana tavsiyem kendine bir program kurman. gunluk işlerini sirala. Mesela 10.00 -12.00 arasi evleri tamamen toparlamak, silmek supurmek,. Yarim saat dinlenmek, 12.30-14.00 kitap okumak ve saire. Işin için ayirdigin zamanda telefona bakma. Kenardan şarki aç, dizi aç ama eline alip da uzanma. Şimdi sen gunluk rutinlerine gore programini kur. Derler ki bir şeye alişmak için 21 gun devamli yapman gerekli zor da olsa. Ama 3 ay yaparsan artik zorluğu kalmaz gozunde. Tüm işlerini halledersen gunun sonunda çok mutlu olacaksin. Genelde telefon başinda zaman geçirilince insana gerçekten bu kadar zamani boşa harcamiş gibi geliyor. Mesela bir zamanlar oglen işim başlardi ben de sabah saat 11e kadar uyurdum. Sonra bazi işlerim oldu sabah erkenden çiktim ordan oraya koştum ve gerçekten çok yoruldum saata bir baktim ki saat sabah 11. Dedimki gerçekten benim bu uyuduğum zamana ne kadar da çok şey siğdirmak mumkun. O zamandan beri erken uyanmaya planla davranmaya, işlerimi aksatmamaya, bugunun işini sabaha birakmamaya karar verdim. Şimdi saat 6da bile uyanmak bana zor gelmiyor. Dedigim gibi 3 ayin sonunda zorluğu gider. Alişirsin

Ben de bazen diyorum her insan aynı olmak zorunda değil neden beni böyle kabul etmiyorlar diye. Ama sonra düşünüyorum kabul edilcek bir tarafım yok ki. Spor yaptığım zaman ben de daha aktif ve mutlu oluyorum. Ya da evi düzenlediğim zaman. Sıkıntı bunların sürdürülebilir olmaması. Hayat tarzı haline getirememek.

Ya insanlar kabul etse de hayat bunu gerektiriyor. Çok nadir meslekler dışında iş hayatı bile her zaman hızlı, canlı, enerjik insanları istiyor. Yani aile kabul etse sevse bile-tabi ki seviyorlar sık sık söylüyorlar- toplum kabul etmiyor. Kendi işimi başkasına yıkmam. Sadece çok araştıran ve ayrıntıcı biriyim o yüzden uzun sürüyor. Aman şurası da eksik kalsın diyemiyorum. Bir işi tamamladığımda çok beğenilir. Belki de bu yüzden tolerans gösteriyorlardı sonuç iyi olacak diye düşünüp. Evet pandemi sekteye uğratmasa spor salonuna başlayacaktım. Geçmişte salonda spor yaptığımda daha motive şekilde yaşadığım olmuştu. Korona takıntılıyım tamamen bitmeden spor salonuna başlayamam. Ama kendi yaptığım sporları çeşitlendirebilirim. Bir hobim var onu yaparken de çok mutlu oluyorum. Belki birden çok olmalı. Teşekkür ederim

ilk paragrafiniza katilmiyorum aslinda ama boyle dusunmek sizi motive ediyorsa boyle dusunun tabi ki. benim icin cidden uzucu bir sey insanlarin beni oldugum gibi kabul etmemesi, o durumda sevgileri, hatta saygilari eksiktir bence. Siz tabi ki kendi isinizi baskasina yikan biriyseniz o belki baska, ama yavas da olsa kendi isinizi kendiniz yapiyorsaniz, diger insanlar sizi oyle kabul etmeliler, bu konuda siz kendinizi eksik gormeyiniz. Ikinci paragraf icinse yorumum; Duzenlilik saglaymiyorsaniz da degisiklik yapin, her zaman ayni sporu yapmayin mesela, yazin kosuya gidin, kisin spor salonuna gidin, baharda bir hobiye baslayin, sonbaharda yuruyuslere gidin gibi gibi, bu sekilde belki devamlilik saglarsiniz. A Arya_Stark01

kesınlıkle doktora gıdın hipoaktıvıte dıyebılırler K Kalbinin sesini

Kan değerlerim normal. Daha yeni baktırdım. Evet çocuğum yok. Akan hayatın farkında olup onun bu kadar dışında kaldığım için kendime kızıyorum. Farklı tarifler arada bir deniyorum. Alys

Sanki beni anlattın. cocuklugumdada şimdide aynıyım ne yaptıysam degisemedim. bir işi hatta keyfe keder bir gezinti bile zul geliyor bana. cok efor sarf ettim ama bı değişiklik olmadı. artik değişmek için uğraşmıyorum ben kendimle barıştım herkes mecbur barışacak. herkes hızlı olsun ben ağır ağır yapıyorum işlerimi. cunku bu böyle öyle de devam edecek. yaratiliş

Ben sizin tam zıttınızım. Her şeyim hızlı. Okumam, yazmam, klavye kullanmam, yemek yapmam aklınıza ne geliyorsa işte. Nispet için yazmadım bunları, bağlayacağım yer var. Hızlı yemek yeme midene oturur, sınavdan erken çıkma dur gibi uyarılar nedeniyle, bazen de "öff ben bitirirsem şimdi 40 saat onları beklemem gerekecek" gibi durumlar yüzünden gerektiğinde kendimi yavaşlatabiliyorum. Ben yavaşlayabiliyorsam siz de hızlanabilirsiniz. Aklınıza geldikçe seri hareket edin.

anne-baba -es-ısyerı genel olarak ınsanlardan yavas davranıyorsanız kı annenıze hak vermıssınız sıkıntı cekıyorum sımdı dedıgınıze gore, bence bır doktora gıdın benım cocugum normalden yavas davransa bır sorun mu var dıye arastırırdım elestırmek yerıne onlarda ustlerıne dusenı yapmamıslar benım esım boyle cok agır kanlı asırı yavas ondan bırsey ıstemeye bıle yuregım yok ben anlatıcam da o anlayacakda yapacakda... sırf hareket etsın rahata alısmasın dıye yaptırıyorum bırseyler ama ıcımden mılyon tane sabır cekıyorum sınır krızı gecırmemek elde degıl oyle yavas... sızde oylesınız anladıgım kadarıyla ben sızın yerınızde olsam doktora gıderım belkı hıpoaktıvıtesınız? bunu ancak oyle anlarsınız hareket hastalıgı yanı hıper aktıvıtenın tam tersı. bence bu kadar yavas olmak bır sorun.

Ben de kendimi bildim bileli rahatlığı çok severim Dışarıda cıvıl cıvıl enerjisi yüksek pratik biriyim Çalıştığım dönem de öyleydim zamanında yerime getirirdim her şeyi güzel çalışırdım Evde sanki enerjim sömürülüyor yerimden kalmak istemiyorum. bazen bulaşıkları bile eşim işten gelmeye yakın yıkıyorum Ama bi misafirim gelecekse günler öncesinden yaparım Evde pratiğim çok çabuk yaparım her şeyi ama canım yapmak istemiyor o motiveyi kendimde bulamıyorum Bir de ben gurbetteyim kimse gelmeyecek rahatlığı mı bilmiyorum ama ben de size kısmen benzer durumdayım yavaşlık olarak değil ama rahatlık olarak..

Ama bir şeyi de soyleyeyim kimse atom karinca gibi hizli olmak zorunda da değil. Sadece yavaş da olsa işlerini aksatma ve telefonla fazla zaman harcama yeter

Evet sanırım o eleştirel ses hiç susmasın diye eş olarakta annem babam gibi birini seçtim. Çünkü çocukluğumdan beri bu konularda eleştirilmekten başka türlüsünü hiç görmedim. Bunu hiç düşünmemiştim. Teşekkür ederim. Dediğiniz gibi bu benim konfor alanım olabilir. Yeni birileriyle tanıştığımda bile bir şey yapacaksak ben biraz yavaşım kusura bakmayın diye açıklama yapıyorum. Kendimi onları yavaşlatan suçlu biri gibi hissediyorum. Bana kalsa ben kendimi bu şekilde belki severim. Ama daha önce yazdığım gibi bir toplumun içinde yaşıyoruz ve toplum bunu kabul etmiyor. Ben de mesela evliyse evini, çocuklarını, işini idare eden kendi sosyal hayatı olan dolu dolu yaşayan insanlara özenerek bakıyorum. Bu biraz şu his:Hayatımın kontrolü bende değilmiş gibi hissediyorum. Sanki içimde bir şeyler bana engel oluyor. Onlardan kurtulsam istediğim her şeyi yapacağım, başarılı ve mutlu olacağım. Kendimde bu kapasiteyi görüyorum. K Kalbinin sesini

Kalk spor yap dense çoğu insan yapmaz. Hatta deli gibi spor yapanlara nasıl yapıyor ya diye düşünerek bakarız. Halbuki spor yapmaya başlayınca zamanla spor yapma isteği veren bir hormon salgılanıyor. Kişi o hormon sayesinde kalkıp sporunu yapıyor. Siz de hiç istemeseniz bile ekstradan bir kalkın, hareketlenin. Hızlı yürüyüş yapın mesela, zamanla yavaşlığınız kaybolabilir. Patates gibi koltuğa gömülmek istediğinizde evden çıkın, yani bünyenizi harekete alıştırın. Eşiniz zamanla gıcık olabilir, ben kendimden biliyorum. Yavaş yürüyen, yavaş iş yapan insanlara sinir oluyorum. Seri hareket eden biriyse eşinizde de olabilir zamanla.

arkadaslar bu mevsımsel gecıs mıskınlıgı ya da basıt bır yavaslık degıl konu sahıbı ıs yerınde bıle bu sorun yuzunden verımlı calısamıyormus durum agır yanı spor yap temızlık yap aman bosver dıyemeyız kı bu arkadasa... kavun kokusu Buraya reklam

İyi günler herkese, Benim sorunum:Kendim. Çocukluğumdan beri aşırı yavaş, uyuşuk, uykuyu seven bir insan oldum. Annem ve babam ise benim tam tersim. Çocukluğum hep eleştirilmekle geçti. Hızlı ol, hadi uyan, yerinden kalk hareket et. Bu ve benzeri sözlerle hep beni değiştirmeye çalıştılar. Annem ileride hayatında çok zorlanacaksın diyordu o zamanlar inanmıyordum ama çok doğruymuş. Evlendim. Eşim annem babamdan daha hiperaktif biri. Sürekli planları işleri olan, oturmaktan hoşlanmayan, 5 dakikasını bile boş geçirmeyen birisi. Bu sefer de annemlerin bıraktığı eleştirilere o devam ediyor. Benim iyiliğim için söylediğini biliyorum ama kendimi değiştiremiyorum. Elim çok yavaş. Çalışırken de bu sıkıntı oluyordu. Yapmam gereken işleri zamanında tamamlayamıyordum. Tolerans gösteriyorlardı ama onların da gözündeki eleştirel bakış beni iyice dibe sürüklüyordu. Telefon bağımlısıyım. Günde 8-9 saatimi telefonla geçiriyorum. Spora başlasam 1 hafta sonra bırakıyorum. Aklımda hep hayallerim, planlarım var. Ama bu uyuşukluk yüzünden hiç birini yapamıyorum. Küçükken de aslında derslerim iyiydi ama tembellik yüzünden istediğim şeyleri bile başaramadım. Benim sormak istediğim benim gibi olup sonradan kendini değiştirebilen var mı? Ben normal insanlar gibi olmak istiyorum. Canlı, enerjik, hayatı dolu dolu yaşayan biri. Bu arada soracak olanlar için kan değerlerimde bir problem yok düzenli kontrol ettiriyorum. Bu şekilde devam etmek istemiyorum. Her gün kendi kendime çok kızıyorum. Kendimi sevmiyorum. Başka insanların başarılarını görünce bu hayatta oksijen tüketen fazlalık gibi hissediyorum kendimi.

Yani kimse bedensel olarak aynı hareketlilikte olmaz. Kimi insanın canı daha tezdir bi dakika yerinde duramaz filan. Ben de bedensel olarak kıpır kıpır değilim günde sekiz saatten aşağı uyursam mal gibi olurum ideal uyku sürem 9-10 saat. Bunlarda sorun yok. Ama günde sekiz saati telefon başında geçirmek depresyon gibi birşey. İnsan o sürede 100 sayfa kitap okur üstüne bi film izler çiçeklerine bakar ruhunu aktive edecek bi sürü şey yapabilir. Tiroide baktırın gluteni kesin su içmeyi arttırın ve hiç olmazsa günde yarım saat yürüyün. Ailenize hak verdim ben insan sizin telefon başında uyuşmanıza baka baka depresyona girer . push ; D dgdln

ben varim, tembellik prensibi ile yasayan biriyimdir, hala da oyle, ama dha aktifim. Duzenli spor yapiyorum, d vitamini duzenli aliyorum bu ikisi cok cok etkiliyor, bunlari yapmazsam yataktan cikmaya istegim olmuyor. onun disinda duzenli ver tertipli olmak icin marie kondo nun yaklasimi bana yardimci oldu, o konuda da ilerleme kaydettim. Amma velakin ruhum tembel arada oyle bos bos zaman gecirmek en buyuk hobilerimden birisi, bunu da degistirecek degilim. bence bu kadar da fazla kendinize yuklenmeyin, tamam iyice salmayin da ama, siz de onlar gibi olmak zorunda degilsiniz ki, kendiniz olmalisiniz. esiniz ve aileniz de birazcik elestirinin dozunu azaltmalilar, olmaz bu sekilde de, her gun insan bu sekilde elstirilirse kendini yetersiz hisseder, bu da kisinin kendisine asiri stres yuklemesine sebep olur. Pozitif olmak lazim hayattta, pozitif degisimler ancak kalici olur zaten.

Çocukken telefonlarda uygulamalar, vs yoktu. Hani mesajlaşmak dışında yapabileceğim bir şey yoktu. Ama o zaman da aşırı tv izlediğimi hatırlıyorum. Bütün dizileri, programları takip ediyordum. Dediğiniz doğru olabilir. Hayatımda hep ekran uyarıcısı olmuş. Teşekkür ederim araştıracağım.

Bende senin tam tersinim Aynı anda 2-3 yemek yaparım mesela doğrar karıştırırım Dün akşam işten sonra market, manav işini hallettim eve gittim yemek yaptım, mutfak topladım. Zamanın değerli olduğunu ve sürekli işle geçmesi gerektiğine inanırım. Boşa giden zamana üzülüyorum. Hiç bir şey bulamazsam kitap okur yada yürüyüş yaparım. İnsan yattıkça yatası gelir yani belki de ondandır.

Bu çok aci bir cümle. Daha aktif olan insanlar, niye daha mükemmel oluyorlar? Bu bir yalandir! Annenlerin sana inandirdiği birşey. Eşinide ondan dolayi seçtin. Annenler gibi o. Eleştirilmeyi biliyorsun. Bu kendine negatif yaklaşimi, konfor alanin ve eşinde bu şekilde yaklaştiği için, konfor alanina dahi. Zootopia filmindeki slothler benim ruh ikizlerim olan biri olarak diyorum, bu kadar sert olma kendine. Neticede işe gidip çalişiyormusun? Evde asgari düzeyde temizlik felan oluyormu? Evet? Bitti işte. Evde pijama ile kalmaktan keyif aliyorsan aliyorsundur. Elin yavaş ise yavaş. Olsun. Bu sensin. Ve istediğin şekilde yaşamak ve kabul görmek hakkindir.

atalet ataleti, hareket hareketi getirir. eğer sizin hayatınızda bir disiplin yoksa, iş, okul, kurs, spor gibi tabi ki yan gelip yatarsınız telefon elinizde. eskiden de kumanda elinde tv karşısında bir nesil geldi geçti. size özel bir durum değil bu. elbette yaratılış mizaç gereği bazı insan hızlı yürür, bazı insanın ağır hareketleri vardır. bakın bazen aynı insanın hayatında da majör ve minör dönemler olur. evlilik biter boşanırsın ne yapacağını bilemezsin al sana atalet dönemi, okul biter iş bulamazsın. sonra bir işe başlarsın gece 9-10 a kadar çalışırsın. hafta sonunu mumla çekersin. spor tiyatro disiplinli ve devam zorunluluğu olan bir uğraş bulun değişmek istiyorsanız. kabullenmeyin tembelim diye. 3 ay evden çıkmadığımı bilirim. olur öyle dönemler. yapacak iş bulun Larka

Evet çoğu zaman istemesem de kalkıp bir şeyler yapmak için zorluyorum kendimi. Artık kimse bir şey demese de ben bakışlarından duruşlarından gıcık olduklarını anlıyorum. Bir iş yapıyorsam annem babam birbirine bakıyor mesela. İş yerinde de çok maruz kaldım. Eşim büyük ihtimalle gıcık oluyordur.