bence eşin bu konusa yüzüne vurduğu an. sana sırrımı vermekle içimdeki yaraları anlatmakla hata etmişim en büyük yarayı sen açıyorsun böyle diyerek anlat sıkıntını. annenle de daha az ve resmi konuşmaya çalış. yoksa ikinizde birbirinizi çok yıpratacaksınız. çocukluk döneminde alınan yaralar malesef kolay kapanmıyor.

zamanıyok özeline mesaj attım oku cnm ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Katılıyorum şuan 21 yaşındayım eskisi gibi kızamıyorum on mesela, ama aklıma geldiğinde o günlerrr... Çok kötü oluyorum bir dediğimizi iki etmez para isteriz, hiç kırmaz bot varken bir çift daha alırızz gurbetteyim 2. senem üni. de hala ağlar gönderdiğinde.. Annlerinden bunu görmüş dayak cennetten çıkma der hep.. Ama genede annem ve ben onu nedense silemiyorum yaptıklarını hafızamdan siliyorum.. Hayalimdeki anne o benim için sanki onları yaşayan ben değildim.. Sarılıp sevmek olmaz ben alışkın değilim vs. der hep.. O annesinden gördüklerini yapmış inşallah biz yapmayızz

Bende fikir ayrılığı yaşıyorum annemle. . çok sık gidip gelmiyorum.. sende biraz uzaklaş.. D

Madem sizi bu kadar üzüyor anneniz daha az görüşün.. Eşinizle de bu konuların açılmasına fırsat vermeyin bir daha..

İçimde bi sıcaklık hissettim anacığımı özledim ne yaparsa yapsın annem o benimm.. Yarın öbürgünn ellerimden kayıp giderse, ne yaparım ben onsuzz:sinifsinif: bu dediğin gerçekten çok doğruu:1closedeyes: hadibakem oğlum bırakma

5 yıl öncekı konu kartanesi58 by1.63. bşlagiç 85.5. guncel85.5 hdf

annenızınde ruh saglıgı etkılenmısdır muhakkak babanızın vefatından sonra sanırım ıkı kardesısınız ıkı cocoukla beklenmedık anda kalmak kolay olmamalıdır... annenıze arkadasca yaklasa bılırsenız onun duzelmesıne yardımcı olabılırsınız bıde sız annenızı bırakmayın derım onu kazanmaya calısın degıstıre bılırsınız cunku... sanırım sorunlarınızda zaten babanızın vefatından sonra baslamıs... anne ıle aranızda gecenlerı esınızle paylasmak sızce dogrumu? ... D

Yukaridaki yaziyi yazarken bile laf duydum ya artik 30 oldum yeter!!! pinkpumps Aşk & Nefret tek ayak

Esime gelince adamin icinden baska bir SEY cikti! Eskisi gibi degil, asiri sinirli, huysuz, her dedigim batiyor adama! Hatta yaptigim yemeklere bile mutlaka bir kulp takiyor! Oysa ki onu bu konuda soyle bozmustum: bir arakdasimizin evindeydik, yemek yapiyordu arkadasimiz. Yemeklerin cogunu ben yaptim ama esim ona tesekkur etti ve BAYİLDİGİNİ soyledi. Kadin da benim yaptigimi soyledi ve benimki şok oldu. Simdi 1 yasini gecmis bir oglum var ama buna ragmen bosanmayi dusunuyorum. Biraz uzun bir yazi oldu ama bence hic dusunme ve bosan... cok ilginc bu kisim, gercekten iyi yapmissin, ve eger anlasamiyorsan tabi ki bosan, boyle omur gecmiyor hep kavga hep suclama, cocular daha cok zarar goruyor . push ; Amy lee

Benim de benzer sorunlarim var. Hatirladigim ilk kavgamiz ve takiben yedigim dayak ilkokuldaykendi. Safca arkadasimla oyun oynamaya dalmisim ve tabii ki eve gec gittim. Hakli oldugu kisim beni merak etmesi ama bunu bana yansitis tarzi o yastaki cocuga sarf EDİLMEMESİ gereken cumlelerleydi. Belki de bu yuzden hep asi bir cocuk oldum. Bu benim anneme actigim soguk savas bicimiydi. Okul kurallarana asla uymadim. Uymamak derken ya corap rengim farkliydi ya da okul kazagi yerine farkli bir kazak giyerdim. Aslina bakarsaniz bugun geldigim noktaya calisarak degil de zekamla geldim. Hic ders calismamak da marifetlerimdendi. O gunleri dusundugumde bunu bile isteye yapmamamistim ama bir sekilde davranis bicimim boyleydi. Sonrasinda birine asik oldum, gercekten... Kaderdi bizimkisi ve ben ANNEM YUZUNDEN baska bir hayati SECMEK ZORUNDA kalmistim. Adini bilmeden 2 yilim gecti. Adini ogrendim onu tanimam ve onunla arkadas olmam ise 6. yilin sonunda "tesadufen" oldu. Aramizdaki kimyayi anlatmaya kelimeler kifayetsiz kalir. Susarak bile anlasabilir mi iki insan? Anlasirmis... Mesafeler bile onemsizlesirmis. Okul bitmisti ve is ariyordum. Tabii bu arada ailemle birlikteyim. Bir is teklifi aldim ve yuksek ihtimalle kanul edilecegim. O'na yakin bir sehirdeydi is. Annem ise ALANİM DAHİ OLMAYAN bir ise sirf tanidik onerdi diye beni, kabul etmem icin zorladi. Ama ben karaliydim, kiyamet de kopsa gidecektim. Gidersen donme, dedi. Donmem, dedim. Sonuc: kardesim, abla gitme, dedi. Onu kiramadim. Ondan vaz gecemedim. O ise girdim. 3-4 ay sonra bir adamla tanistim. İste hep sikintim oldu, tanidik onerince beni hep tehdit olarak gordu ustler. Daha erken de ayrilabilirdim ama sirf inadimdan kaldim orada. Bir keresinde olum tehlikesi atlattim . Evlilik surecimi ben de hizlandirdim. Seviyor muydum, bilmiyorum ama sevildigime inaniyordum. Ve evet annemle kalmamak icin birkac ay icinde evlendim. Kavgalarimizda kendince hakli sebepleri olsa da bunu bana yansitis sekli hicbir zaman dogru olmadi. Evlendigimde kocam dedigim adami taniyali 1 yil bile olmamisti. Simdi o sirf o evde kalmamak icin evlendigim adamla YİNE O EVDE YASİYORUZ! Neden? Cunku esimin ailesi biz evlenirken hicbir seye karismadi. Esim kendi yapti her seyi. Ben calisiyordum, is yerim maasimi hic odemedi . İyice tepetaklak olduk. Esime gelince adamin icinden baska bir SEY cikti! Eskisi gibi degil, asiri sinirli, huysuz, her dedigim batiyor adama! Hatta yaptigim yemeklere bile mutlaka bir kulp takiyor! Oysa ki onu bu konuda soyle bozmustum: bir arakdasimizin evindeydik, yemek yapiyordu arkadasimiz. Yemeklerin cogunu ben yaptim ama esim ona tesekkur etti ve BAYİLDİGİNİ soyledi. Kadin da benim yaptigimi soyledi ve benimki şok oldu. Simdi 1 yasini gecmis bir oglum var ama buna ragmen bosanmayi dusunuyorum. Biraz uzun bir yazi oldu ama bence hic dusunme ve bosan... pinkpumps Aşk & Nefret tek ayak

Zamanıyok anne kız ilişkileri maalesef zor. Kaç yaşına gelirsek gelelim annemizle fikir ayrılıklarımız oluyor maalesef. Ben annemi çok severim ama ergenlik çağlarımda hiç anlaşamıyordum, ben de bir süre ondan ayrı yaşadım. Daha sonra evlendim ama yaşım ilerledikçe ona daha çok yakınlaştığımı hissediyorum. Sezen Aksu'nun bir şarkısı vardır: Anneni daha çok hatırlıyorsan, hatta anlıyorsan.. İçindeki çocuğa sarıl, sana insanı anlatır.. diye devam ederdi. Senin annenle aranda olan problem çözülmez gibi gelebilir ama ona empati yapmayı dene bence. Bu şekilde ona daha çok yakınlaşırsın.

15 yaşındaydım babamı kaybettiğimde.. babamdan sonra annemle ciddi fikir ayrımına girdik... en ufak bi hareketimde bana defalrca babasız oldugumu hatırlattı... yok sen babasızsn bunu yapamazsın yok sen babasızsın el ne der... çok dayak yedim... çooook intihar etmek istedim.. ama olmadı yapamadım... büyük tartışmalarımızn birinde okadar çok bunalmıştımki.. sokağa çıkıp nefes almak istedim akşamın 8inde.. kıştı ve heryer kardı... dayımlara telefon açıp evden kaçtıgımı söylemiş.. eve bi döndüm... allaaaaaaaahh herkes bizde... o gece gözlerinin önünde dövdü dayım benide bi için acımadı dimi.. bi yüreğin sızlamadı... elinden kaçmak için 20 yaşında evlendim.. evet severek evlendim belki ama bu sürecin hızlanmasında payın çok büyük anne... keşke diorum keşke senle yaşadıgım problemleri eşime anlatmasaydım.. bak o bile yüzüme vuruo benim sırası geldiğinde... o bile parçalıo beni... azönce niye tartıştın benimle... niye telefonu yüzüne kapatmak zorunda bıraktın beni... erkek kardeşim gecen sene 2 kattan düşmüştü... beyin kanamsı geçirdi... bu hastalıktan dolayı devamlı saati saatine kullanması gereken bi ilaç var.. hadi kardeşim saatlerine uymuo.. sen nie uymuosun anne yaaa.. senin görevin bu.. bak çocuk ilacı düzgün kullanmadıgı için eeg'si kötü çıkmış.. bunu anlatıo bana telefonda.. bende sen hatırla anne.. telefonuna kaydet laç zamanını telefn sana hatırlatsın sende çocugun ilacını içir diorum.. yine ben suçlu oluorum... neymiş ben hep annemi suçluomuşum falan filann.. anne çok yoruosun beni gerçekten çook.. hatta bıktırıosun... Laale Aşikardır Zat-ı

ailemizle sorunlarımızı eşlerimize anlatmamak lazım seni üzüyorsa uzaklaşmaya çalış canım.