Bazenleri oluyor bu duygu herzaman değil.. biliyorum onların hayatları benim gibi değil, onların yetiştiği ortam benim gibi değil.. ve bu haliyle kendimi ifade ederken ortaya çıkıyor. Aile içinde söz hakkım yoktur benim..24 yaşındayım evin en küçüğüyüm belkide bu yüzdenmi bilemiyorum ama sürekli büyüklerim tarafından değersiz hissettirildim... hep kendi içimde yaşadım bütün kötü anıları.. şimdi bayram mesela misafir gelir çıkmam istemem, konuşurken yanlış bi kelime söylemekten yargılanmaktan bıktım.. Birde... hepimiz az çok karşımızdakilerin bize verdiği değeri, bakışlarındanda olsa anlarız değilmi? ben bunu hissetmiyorum işte.. bazen yakın davranıyorum.. sırf konuşmak için ben çaba harcıyorum ama bunu bile karşıdaki insan anlıyor işte.. Az önce mesela Berna Laçini gördüm bi haberde.. kim milyoner olmak isteri sunmuş.. yıllardırda dikkatimi çekmiştir. onun gibi kendine güvenen, akıllı, karşısındakinde saygınlık uyandıran biri olmayı isterdim.. tavırlar.. bakışlar.. ve konuşmayla.. Bazen bunu başarıyorum nadirde olsa oluyor bazı ortamlarda.. ama dikkat ediyorum o ortamlar hep beni sevip değer verenlerin olduğu ortamlar.. Sizce ne yapmalı.. ne etmeli... girişken olabilmek için.. dışardan bakıldığında üniversite son sınıf mimarlık mezunu olacak, toplumda kendisini iyi ifade etmesi gereken biriyim.. Ama gelin görünki durum bundan ibaret

Bana göre öz güven çocukluktan kazanılması gereken bir duygu. Yoksa şuan senin durumunda olan biri için özgüvensiz olmak garip bir durum olurdu. Temelde böyle bir durumun yok o yüzden şuan zorlanıyorsun. Bence kendini fazla kasma herkes girişken olmak zorunda değil her girdiği ortamda kendini göstermek birilerini etkilemek zorunda da değil. Sessiz veya sakin olmak senin kişiliğinin yapı taşı olabilir ama konuşman gerektiği zamanlarda da en etkili kelime ve cümleleri kurmalısın. Açıkçası bende senin gibi sayılırım daha yeni yeni açılıyorum dışarıya karşı dediğim gibi çocukluktan gelen bir şey bu. Böyle mutluysan hiç bozma kendini bence. M

Hicbir duygu baskasinin tavsiyesiyle edinilemez, size en fazla davranis ve tutumlar onerilir ama bunu sadece siz hissedebilirsiniz... Bu problemleri yasayanlarda gozlemledigim temel sorun herkesten deger, begeni ve takdir beklentisi... Oysa olmasi gereken sizin takdir ettiginiz, begendiginiz ve deger verdiginiz kisilerin size ayni sekilde karsilik vermesidir... Her cesit insan var, kimi esine siddet uyguluyor, kimi annesine sesini yukseltiyor, kimi sevgilisini aldatiyor... Yani herkesin bir suru kusuru var ve baskalarina kotu davranmak, zarar vermek gibi bir kusuru olan birinin sizi takdir etmesi tatmin edici bir sey mi ya da bunun sizin icin bir onemi var mi? Olmamali, kendi hayatindaki problemleri cozememis biri sizin hedef kitlenizin disinda olmali cunku kural sizin saydiklarinizin saygisini kazanmak... Zaten baskalarina zarar verenleri elediginizde o kadar az kisi kalacak ki cevrenizde, kimsenin mukemmel olmadigini o kadar iyi anlayacaksiniz ki kendinize simdiye kadar ne kadar az deger verdiginizi cok net gorebileceksiniz... Bu da size kendinize kotuluk ettiginizi, aslinda hic de pasif biri olmadiginizi dusundurecek... Boyle dusunerek etkilemek istediginiz toplulugu sinirlandirin once, size fiziksel ve ruhsal olarak iyi hissettirecek insanlari onemseyin, siz boyle hissedince bu his onlara da gececektir zaten... Diger turlu kendi kompleksleriyle size kotu hissettiren, zayifliklarinizi kollayip bunlari alay malzemesi yapan ancak bu sekilde toplumda varlik gosterebilenlere malzeme olursunuz... Unutmayin insanlar mesleklerine, yaslarina, fiziklerine gore cok cesitli olsalar da iyi ve kotu olmak uzere sadece ikiye ayrilirlar... Siz iyinin icinde olun, iyilerin goruslerini dikkate alin yeter cunku siz onlara guvendikce onlar da size guvenecekler, bu paylasim da sizi oz guvenli bir genc kiz haline getirecektir...

Çalışıyor musun? Çalışmıyorsan bir ise gir canım. Bende senin gibiydim iş hayatına girince duzeldim. Birde bol bol kitap oku. Kişisel gelişim kitap ları oku. Umutlu_OL_