yok çok şükür zaten olsa bunlara kafa yormazdım heralde Rabbim dert verip derman aratmasın tabi.. sanırım sevdiklerimi paylaşmak istemiyorum bir bilebilsem neden böyle oldum

bekarlığımı tam hatırlamıyorum da evlendiğimden itibaren arttı şuaralar had safhada.

inan ki son günlerde bu dediğini bile düşünür oldum o yüzden hep dua ediyorum içimden al bu huyları diye. komşum bana hiç gelmez o diğer komşuylada aram iyidir ama onlar kanka olmuşlar ne yapsam davette etsem ağırlasam da gitsemde gelmiyorlar ikiside 1er kere geldler ama birbirlerine hergün gidiyorlar bende haftda bir gidiyorum onlara gelmeselerde. beni sevdiklerine eminim ama işte dedim ya onlar kanka.. tek isteğim normal olmak kendime zarar veriyorum sanırım smuwiLa

ne olacak böyle ne yapmalıyız bir yol arıyorum hep var olan birşey sonuçta

derdim yok demişsin ama yine de hayatında memnun olmadığın birşeyler var mı?insan çok mutlu olunca, hayatından memnun olunca ve de gerçekten birşeyleri paylaşabildiği dostları olunca kıskançlık yanına bile uğramıyor bu bir gerçek. o zaman kimseyi kıskanma gereği duymuyorsun. gerçi hayatında sorunları olan herkes kıskanç olacak diye de birşey yok tabi. yapı meselesi bu biraz da.

insan sevdiklerini elbette kıskanır ama evet seninki biraz fazlaya kaçıyor sanırım. mesela samimi olduğun komşun diğer komşuna gidiyor bu normal. diğer komşuylada aranı iyi tut belki soğuk olduğunu düşünüyorlardır onunlada samimi olursan herşey daha iyi olur ama diğer akrabalarını kıskanmam biraz aşırı, hani içinde çok samimi oldukların olur yada çok sevdiklerin olur onlara gönül koyman yada az bişey kıskanman anlayışlıla karşılanabilir. lütfen beni yanlış anlama asla hakaret anlamında söylemiyorum, gayet kendi kusurlarını görebiliyorsun, kendini eleştirebiliyorsun bu bir olgunlıktur, takdir edilir bir özellik. buna dayanarak diyorumki acaba diyorum, tüm bunların sebebi, yani herkesi kıskanmanın sebebi ;herkes beni sevsin, ben en iyisiyim benim etrafımda dönsünler bensiz kimse yapamaz gibi bir düşünce mi oluştu acaba sende. problemin kaynağı buda olabilir. lütfen beni yanlış anlama asla kötü niyetle yazmadım bunu.

Bende 6-7 yıldır böyleyim.. Beynim patlayacak gibi hep doludur, kırılmaya çok müsaitte bir yapım olunca haftalarca o yaşadığım olayı tekrar tekrar yaşarım. Bu aralar had safha da olması, yani bu kadar hassasiyet geliştirmen hamileliktendir diye düşünüyorm.

İşaretlediğim kısımda aynıyız, insanların ne dediğini bende aşırı şekilde önemsiyorum hemde yıllardır böyleyim. Aylarca sadece neden öyle dedi diye içimi yer dururum. Sizde bu durumun ne zaman çıktığına bağlı? Eğer yeniyse hamileliğin verdiği hassasiyetlikte olabilir. Bende anksiyete bozukluğu mevcut, her şeyi gerekli, gereksiz takıntı yapıyorum elimde olmadan.