Seni o kadar iyi anlıyorum ki benimde. 4 ay önce başladı hergün ölüyorum neredyse yatıyorum kalkıyorum daha çok hissediyorum çarptığını onunn dışında zaten sürekli hızlı kaç kere dokotora gittim vitamin eksikliğinden diyip ilça yazıp gönderiyorlar ilaçta kullanıyorum ama hiç mi etki etmez meğer araştırarak anladım ki vitaminler alakası yok doğumda kalpteli kılakçıklardan kaynaklı anormal devrlerden kaynaklanıyormuş ne yapacağımı bende bilmiyorum hiç iyiileşeöeyeceğim galiba bu arada cevap verirsen sevinirim durumun ne daha iyi oldum mu yine aynı ısın gerçekten bende bıktım artık yani. bende çok stres yapıyorum ama ilaç verdi doktor yine de ister istmeeze yine de bir gelişme yok S

Yok canım risk yüzde 1. Güvenilir ellerde belki o kadar ile değil. Ben de bir sene ilaç kullandım. İlaca rağmen her ay hatta son zamanlarda her hafta çarpıntı ataklarım tutmaya başlamıştı. Sana şöyle söyleyeyim bu atakları yaşamak mı ablasyon olmak mı kesinlikle ablasyon olmak derim. Ben çok Cesaretli sayılmam ben bile olduysam sen de olursun.

Öncelikle çok geçmiş olsun umarım tez zamanda psikolojiniz düzelir belki psikiyatri yada psikolog sizin icin iyi olabilir Bende uzun zamandır ya sevdiğim insanlara özellikle aile bireylerime birsey olursa diye cok korkuyorum. Hergun evden çıkarken yüreğim ağzında gider gelirdim şimdi kendi kendime elbette bu korkularımı bi şekilde yaşayacağımı dusundum Allah onları korusun belki onlar benim acı günümü görecek belki ben onlarin ve yapmam gereken seyi onlarla güzel zaman geçirmekte onları kırmamakta buldum çünkü boyle düşününce bi parca rahatlıyorum yoksa 7/24 düşünmek daha fena

Sakin ol sakin. Kalp hastalıkları stresi sevmez. Yani leylek hesabı, herşey bitti sen ölürsen sevgilinin başkasıyla evleneceği kaldı yani..

SVT atağını sadece o gün geçirdim, ilaça 4-5 ay devam ettim baktı bi şey yok bıraktırdı doktor yavaş yavaş. Ağır stresli dönemlerden geçtim sanırım onun da katkısı vardı. Panikatak vari bi şey.. Sıkıntılarım dinmeyince aynı zamanda psikolojik destek aldım ve antipsikotiklere başladım, uzun dönem kullandım, derdim kafadaymış meğerse, şimdi çok iyiyim.

O kadar haklısın ki S

Sayı sekansları ve esmaül hüsna çekmeyi deneyin. En azından kalbiniz ferahlar

Seni o kadar iyi anlıyorum ki benimde. 4 ay önce başladı hergün ölüyorum neredyse yatıyorum kalkıyorum daha çok hissediyorum çarptığını onunn dışında zaten sürekli hızlı kaç kere dokotora gittim vitamin eksikliğinden diyip ilça yazıp gönderiyorlar ilaçta kullanıyorum ama hiç mi etki etmez meğer araştırarak anladım ki vitaminler alakası yok doğumda kalpteli kılakçıklardan kaynaklı anormal devrlerden kaynaklanıyormuş ne yapacağımı bende bilmiyorum hiç iyiileşeöeyeceğim galiba bu arada cevap verirsen sevinirim durumun ne daha iyi oldum mu yine aynı ısın gerçekten bende bıktım artık yani. Hiç bileyim yoktu aslında . push ; S

sonra gordum bunu, gecmis olsun.

Hangi sayıları ne kadar söylemeliyiz? Ben de ruhen iyileşme yolundayım da nerden şifa geleceği belli olmaz.

bana kardiyolog beta blocker ilaç verdi 6 ay kullandım azaltarak bıraktım hiçbir sorunun yok dedi ama tekrarlarsa ablasyon yaparız dedi ve çarpıntı bi daha gelirse yapmam gereken şeyleri söyledi çömel ve ıkın gibi.. aynı zamanda seğirmelerim vardı benim bacağımda böyle pıt pıt pıt damar atıyor gibi sırtımda falan sinir seğirmesi işte.. nörolojiye gittim onun içinde ondan da hiçbir şey çıkmadı meğer stresten bünye alarm veriyormuş soluğu psikologda aldım da düzeldim

Sosyal çevre edinin N

Ne zaman başladı bu korkularınız? Psikolojik destek almayı düşündünüz mü? Asıl sebebi bulmalısınız. Hem kardiyoloji, hem psikiyatri ile görüşmeniz ve tedavinizi planlamalısınız. Geçmiş olsun.

Çok geçmiş olsun, internete bakarsak hapşırsak kanser çıkıyoruz. Ordan okuyup kendinizi etkilemeyin. Psikoloji çok önemli bu dönemde. Aklınızı meşgul tutacak başka şeylerle ilgilenin. Çaresi vardır, ilaçlar, tedavi, tıp bunun için var. Kendinizi kötü enerjiden uzak tutun

Bu bir iç dökme gönderisidir. Uzun zamandır düzenim epey değiştiği için sıkıntıdayım, geceleri aniden bastıran korkular evde dört döndürüyor beni . Ortalık biraz rahatlayınca dedim ki şu yürüyüş sahasına kadar bir gideyim orda yürüyüş yaparım yavaş yavaş gittim, kapalıydı, yine yavaş yavaş döndüm geldim eve. Aman sen poponu yere koyarsın.. koyar koymaz bende bir çarpıntı, pır pır ama duracak gibi değil. Mecbur ambulansı aradık, geldiler falan orda bi EKG çektiler, 180 çıktı. Hastanede tetkikler kan aldılar hemogram, kardiyak falan. Normal. Serumla EKG düzeldi zaten. Doktor sen bi kardiyoloji git dedi, holter taksınlar. Sonraki gün soluğu kardiyolojide aldım. Yine EKG çekildi, ulstrasonla kalbime bakıldı, tiroid hormonuna bakıldı falan her şey normal. Ama dün geçirdiğim atakta kalbim öyle hızlı atmış ki P dalgalarını okuyamamış EKG cihazı. Supraventriküler taşikardi var sende dedi doktor. İlaç yazdı 1 ay kullan gel duruma göre yarıma düşücem ama ömür boyu kullanman gerekebilir dedi. O kadar düştüm ki anlatamam üstelik aptal gibi internette araştırıyorum bir de, yok ölüm tehlikesi varmış bilmemne. Hiçbir şeye doyamamaktan, çocuk yapamamaktan, daha kötü şeyler olmasından. Çok korkuyorum. Kendi kendimi yiyorum. Durduğum yerde aklıma ben ölsem sevdiğim adam başkasıyla evlenecek hayalini kurduğum hayatı başkası yaşayacak diye. Sağlıktan büyük dert yok gerçekten. Allah kimseyi düşürmesin şu duruma. Çok mutsuzum.

teşekkür ederim

Çok geçmiş olsun öncelikle. Tedavinizin yanısıra kendinizi rahatlatacak kötü düşüncelerden uzaklaştıracak evinizde yapabileceğiniz hobiler edinin. Bir de böyle düşündüğünüzü yakaladığınızda kendinizi sakinleştirmek için bedeninizi etkileyecek kadar olumsuz düşündüğünüzü, aslında iyi olduğunuzu, şu an ölüyor olsanız bunu düşünecek vakti bile bulamadan zaten gitmiş olacağınızı kendinize söyleyin. Ölümü düşünerek hayattan tat alınmaz ki. Bir gün hepimiz öleceğiz. Önemli olan "ölsem de gam yemem" diyebileceğimiz bir hayat sürmek.

bosuna kardiyolojiye dahiliyeye gidip kendine eziyet etme, once psikiytriye git. P