Aynen ağlamak mı istiyorsun ağla. Ama ufacıkta birşeyler mutlu etmeli insanı. Durumumdaki yazı yıllardır duruyor mesela mutlu olmayı bileceksin her daim

Valla böyle duruyorum kafamda bir ben var ki çok yaramaz bir çocuk, onu durduramıyorum Benim işim eğlence Ölüm anı dünya fani Gereksiz şeyleri kafayı takamam. Boş otursam da mutluyum derdim olmadığından değil her şeyin geçici olduğunu ruha öğretmek lazım kilit burası. Belgesellerde artvinin bilmem ne yaylasında 90 yaşında nine dünyadan bir haber hayatı çok mutlu yaşadım diyor heeeee neymiş bazen bilmemek bile mutlulukmuş bazen eksik olmak bile haz.

Benim de olmam gereken bir estetik ameliyat var evet masada kalma korkusu. Estetik olsam belki özgüvenim birazcıkta olsa olurdu.

Ama kendini tanımlaman bile çok depresif bu şekilde çıkamazsın ki bu ruh halinden neşeliyim mutluyum iyiyim diye düşünmeye çalış cidden düşünce herşeyi belirliyor özbakım özsefkat birazda rutinlerinde yapacağın değişiklik iyi olabilir diye düşünüyorum

Ben de enerji dolu bir insanim bir dönem senin gibi bir mutsuzluğa düştüm. Bunun sebebini etrafımdaki bir kaç lüzumsuz insan yüzünden olduğunu farkettim. Sonra düzeldim. Sizinki de öyle sandım. ☺

acikcasi bu pandemie den belli bende uykuda kacdi, istahda, eskisi gibi mutlu deylim, islerimi robot gibi yapiyorum

Ben fazlasıyla kaygılı bir insanım bu da etkilidir.

Bende öyleyim. Daha kötü olmayayım diye dua ediyorum.

Ben en sevdiğim insanların kaybını düşünüp nekadar mutlu olmak için sebebim var deyip bi anda enerji doluyorum ama o kişiyi ciddi ciddi kaybettiğinizi hissetmeniz lazım

Ne zamandır çok istediğim bir operasyon var. Kendimi çirkin hissetmemin en büyük sebebi olmasına rağmen masadan kalkamamak korkusuyla yaptıramıyorum. D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Valla al bendende o kadar genele baktigimda insanlar mutsuz ve umutsuz icinde yasadigimiz bu durumdan hayat sartlari her gecen gun herseyin daha kotu olmasi, onunu gorememek bile insani karamsarliga itiyor zaten valla bende o durumdayim ask desen ask yok koca desen oda yok gidiyoruz bakalim sonumuz hayir ola.

Bekarım 9 seneye yakın oldu atanalı çalışıyorum. Onun dışında standart her şey. . push ;

Gerçekten işe yarar mı? M Miniquie Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Var, ben de oyle hissediyorum :)

Kekikotu Mutluluğu bulabilecek miyiz biz de bir gün?

bunun çözümü ne kitapta ne başka bir insanda. çözüm sizde. kendinizi geliştirmek için adımlar atmalısınız. kendinize hedefler koymalısınız. örneğin 2022de şu ülkeye gideceğim, 20 gün kalacağım, onun için önce dilini/kültürünü öğrenmeliyim gibi... para biriktirmekten tutun da dil öğrenmeye kadar basit bi başlangıç olur. herhangi bir sporu ileri düzey yapabilmek için öğrenmeye başlayabilirsiniz. mesela tenis veya yüzme.. bunlar için paranız mı yok, belediyelerin mefruşat vb kursları var, oralara gidip el becerilerinizi geliştirebilirsiniz. gibi gibi.. ben bu tarz şikayetleri çok sevmiyorum açıkçası. insanız ve elimizde bir çok şeyi yapabilecek güç ve kapasite varken kendimize sadece bahaneler üretiyoruz. siz de kendinize bahaneler ürettiğinizi fark ederseniz öncelikle sanıyorum bir şeyleri yapmaya başlamak için ilk ateşinizi yakmış olursunuz.

Ah keşke bulabilsem Bir anlık mutlu gibi oluyorum sonrasında kendime geliyorum mutsuzluğuma dönüyorum. Angela Corpse

Ben yazdıktan sonra kusurlarıma tekrardan dertlenirim

Çok iyi

Yani bir çözüm de bulamıyoruz ki. Bir amaçsızlık, umutsuzluk gidiyor öyle.

Kendi kendimi hayatımdan nasıl çıkarabilirim

O kadar benziyoruz ki Mutlu olmanı diliyorum. Umarım hepimiz mutlu oluruz

Pandemide herkes bu şekilde

Terapistimin bana önerdiği bir kitaptı

Mutlu olmayı hayat dolu olmayı unuttum. Bu dönemle mi alakalı bilmiyorum ama hayatımda lezzet alabildiğim herhangi bir şey kalmadı resmen. Mutsuzum. Sanki her şey için geç kaldım. Kendimi sevemiyorum, kendimle barışamıyorum. Bunun yollarını unuttum, nasıl kendimi, kusurlarımı sevebilirim bilmiyorum. Eski neşeli ben yokum yıllar beni ruhsuz, hayattan neşe almayan, daha sessiz bir insan haline getirdi. Son bir yıl daha net oldu bu. Herhangi bir telaşımın olmamasından mı monotonluktan mı, amaçsızca yaşıyorum. Bu durumda olan var mı? Nasıl enerjik, hayat dolu, umutlu biri olabilirim?

Aminnn. Çok sıkıntılı bir süreç bir de 30 yaş sendromuna girdim galiba ben. Öyle bir sendrom varsa eğer

Enerjinizi düşüren insanları hayatinizdan çıkararak işe başlayın

Evrene ıyı dıleklerde bulunun. O zaman her sey guzel olur.

Bir gün bir şeylerin yoluna gireceğine dair inancım ve umudum yok. Ha yoluna girse de umarım halen hevesim ve isteğim olur.

Kac yasindasin evli misin bekar mısın okuyor musun calisiyor musun biraz bilgi ver de ona gore akil verelimm O

Hiç yapmıyorum çünkü kendimi hiçbir zaman beğenmedim. Estetik olmak istesem olamıyorum masada kalmaktan korkuyorum. Güzel biri olsaydım birazcık bakasım olurdu aynalara.

ya bilmiyorum bence bu insanın iç huzuru ile alakalı kafaya takmamayı bazen umursamaz olmayı öğrenmek gerekiyor. ne bileyim sizi ne mutlu ediyorsa onu yapın ben kitap okumaktan son ses muzık dinlemekten gayet mutlu olurum mesela. Çok dusunmemek lazım..

Şükrederek mutlu olabilirsin. Sağlığım yerinde diyerek başka mesela

Olsun arada çok fark göremiyorum ben

Öyle demeyinnn her insan ın kendine özgü güzelliği var..

Yani sağlık problemlerim var ama tabii ki daha da kötü durumda olmadığım için şükrediyorum. Bu duygu hali üzerime yapışmış. Mutlu olmayı bilmiyorum. Üzüntüyü dibine kadar yaşarken mutluluğu yaşamayı bilmiyorum.

42 yaş ile arttırıyorum

Bende genelde mutsuzum hayır yani anlamıyorum hastanede değilim her seyim var saglıklıyım dert yok yani bu neyin gıcılaması sinir oluyorum kendimede ama genede bi mutsuzluk psikologlar şükür defteri tutun diyorlar.. Bakim deniycem

Sana kötü gelen, enerjisi kötü ve şükretmeyi bilmeyen insanları bi süre hayatından çıkarmalısın. Kendinle kalıp kendine zaman ayırmalısın kitap okumalısın bu süre zarfında veya kendini iyi hissedeceğin uğraşlar edinmelisinn en önemliside bu içsel huzursuzluğun nedenini büyük ölçüde maneviyat eksikliği olarak algılıyorum bende olduğu zaman mesela maneviyata yönelmelisin. İnziva iyi gelecektir

Benimde moralim fena, yinede tüm nimetlere şükürler olsun diyelim. Bence en büyük etken pandemi. Kisitlamalar insanı çok etkiliyor, dışarıda hayatın akmadığını goruncet insan içe tuhaflasiyor. Bende dün bir konu açmıştım, yani meşguliyetim var ama icten içe beni rahatsız eden bisey var ve artık dayanamıyorum. Allah akil sağlığımızı korusun

Kendine vakit ayırıyomusun hiç günlük mesela spor gibi işte bakım yapmak gibi falan insan kendiyle ilgilenince bi hzuur canlılık geliyo bence

Daha önce konusmustuk zaten. Ciddi sağlık sorunlarım var. Daha kötü olmamak ve elden ayaktan düşmemek için dua ediyorum ve çaba sarf ediyorum. Ama yinede pek mutlu değilim hele bu pandemi de tuzu biberi oldu.

çok şükür sizde atanmışsınız. Bende atanmışım. Daha da kötü durumda olabilirdik.

Bir yolu var mıdır daha pozitif bir insan olabilmenin acaba? O

Hepimiz ayni durumdayiz beni en cok zorlayan pandemide hic kimseyi gormemek. biriyle yuzyuze konusamamak beni bitirdi resmen. cok mutsuzken yemege veriyorum kendimi ama bugun onu bile istemiyorum. bazen iyi oluyorum bazen bi saniyeye tahammulum yok

Prof Dr Sinan Canan'ın mutlulukla alakalı bir tespiti vardı. Sizin yazdığınız konuyla alakalı. İnsan mutlu olmak için bu dünyaya gelmedi diye. İnsan kendini, insanı kamil olma yolunda tamamlamak için gönderildi. Çünkü mutlulukta geçecek, her şeyin zamanla geçtiği gibi. Aslında geçmiş ve gelecek kaygılarından kurtulup. Şu anı yaşayabilirsek bir nebze içimizdeki o azabı dindirebiliriz. Fakat uzun süredir enerjinizin düşük, günlük rutin işlerinizi zorla yapacak kadar kendinizi bitkin hissediyorsanız depresyon da olabilirsiniz. Uzun yürüyüşler yapın, açık havada yürüyüşler insana iyi geliyor. Kitap okuyun, inanın sırf siz değilsiniz bu halde olan. Çünkü yıllarca yaşanılan zorluklar zamanla insanı yoruyor. Önemli olan kendi kendini motive edebilmek.

Olrmu oyle önce kendinizi sevin

Dogru soylemisler, hayatinizda enerjinizi dusuren insanlari cikarinca zaten gecer bu durum. Y YaelIL LGBT supporter tek ayak

Russ Harris'in Mutluluk Tuzağı adlı kitabını okumanızı tavsiye ederim.

Bir yolunu bulursan yine paylaş bende öyleyim çünkü

Haklısın ama o mutsuzluk anı karamsar anda bazen gelmiyor aklıma.. Bir psikologda demişti hep mutlu olamazsın bırak mutsuzluğu da yaşa...

Tam da sebep bu olabilir mi diye düşünüyordum. Ben de yaş aldıkça eski neşeli halimi kaybediyorum. E yasla beraber sorumluluklar ve problemler, stresler de artıyor. Mücadele gücümüz kalmıyor. Normal bence. Tabi çevrenin ve kişiliğin etkisi de yadsınamaz

Konuyu sanki ben açmışım.

Yani benim var mı tartışılır D dryfc Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Ben duyguları yogun yasıyorum ondan mutluluk iniş cıkışlarım borsa gibimaşallah

Eskiden mutsuz değilseniz yani bu kronikleşmiş bi mutsuzluk değilse. Bu dönemi kapsıyorsa meditasyon yapın. Beynin mutluluk hormonu üreten tarafı tıkanmış olabilirbende de dönem dönem oluyor meditasyonla kendime geliyorum