Evde benim aldığım tek şey yatak odasıydı. belki geri almak isterim diye elden çıkarmamış olsa gerek.

Bence konu ev değil ama yine de siz bilirsiniz.

Neden yatak odası değişmemiş?

Biz de severek boşanmıştık, bazen olmuyor, kaderin sizin için başka planları oluyor... Her şey geride kaldığında ise, olsun diye gözyaşı döktüğünüz her şeye, iyi ki olmadı diye şükrederken buluyorsunuz kendinizi! Biz tekrar nikah masasına oturmanın eşiğinden döndük, toplam birliktelik sürecimiz 10 yıldı. Şimdi ikimiz de başkalarıyla evli ve mutluyuz çok şükür. Ben bebeğime hamileyken aradı, ağladı "sana çok haksızlık ettim affet." dedi, bu yetti hakkımı helal etmeme. Beni çok sevdi biliyorum ama sevmek yetmiyor, eşi için "bana iyi geliyor, eve gidince sürpriz yok gerginlik yok." dedi. Aşk evliliği yapmamış ama zamanla bağlanmış sevmiş belli ki. Ben ki onsuz yaşayamam sanırdım, yaşıyorsun hem de daha iyi yaşıyorsun!

Çocuk yok, Evden çalışıyorum. Çağrı merkezi işi.

Evden cikmayin. Yatak odasınin yerini degistirin. Yatagi degistirin. Olabildigi kadar salondaki esyalarin bir kismini hic degilse salonun boyasını değiştirin.

Ben evden çıktım ama eşyalarım aynı zamanla unutuluyor. Bizim 2 de çocuğumuz var. Aman hayatını yaşa boşver. Değmez biri için kendini ne diye zora sokacaksın ki. Hayatının yönünü değiştir. Kurslara git etkinliklere katıl. Hiçbir şey olmazsa çık bşr kahve ısmarla kendine yürüyüş yap falan. Zamanla düzelirsin daha çok taze

Bence doğru ya sonuçta kötü biri de olsa gidince evde bir sessizlik kendi kendimi dinliyorum

Çocuk var mi? Eski eşinizi hala seviyor musunuz? senkimsinki Merhaba ben çaki nin

Evden çalıştığınız için ev size bunalım gibi geliyor. Bende EŞİMDEN yeni ayrıldım. İş yeri üzerime üzerime geliyor. Sanırım sorun bundan kaynaklı. Evle ilgili değil. Zamana ihtiyaç var. Rabbim seni bana ahirette de eş eylesin derdi. Bu dünyaya bile nasip etmedi. Hersey kısmet

Galiba öyle ev hatırlatsa bile, ben iyi değilim ayrılmak sonradan sonraya vuruyor.

Kira az oduyorsan cikma kanepe örtüleri kaplattir evinde adacayi ve defne yaprağı yak esya fazlaligi varsa kaldir yada sat 2. elden kendine sallanan salincak al gerisini kafada bitr.. ve defne yapragi yakınca gerçekten iyi geliyor negatif enerjiyi nazari aliyor

Ev arkadasi alin hem evde yalniz olmazsiniz hem de ev arkadasi dertlerinden eskiyi hatirlama durumunuz kalmaz

Getiri de olur ayrica dedim ya her ev arki derttir insana simdi esten bosaninca derdiniz bitmis sizin. Alin bi ev arki iyi cikarsa arkadas olur size, kotu cikarsa gunluk sinirlenir eskiyi hatirlamazsiniz bile civi civiyi soker

Katip kahkaha attım. O kadar uzun hikaye ki, her hafta birkaç kez evi terk ediyordum; bavulumu alıyorum, siteden çıkıyorum, güvenlik bana taksi çağırıyor, eski eşim gelip tek kelime etmeden valizimi alıyor, taksiyi iptal ediyor ve eve gidip ağlıyoruz. Uzun ve kötü bir hikaye ama şöyle söyleyeyim flört döneminde "bu adam bana bakmaz, benimle evlenmez." düşüncesiyle başkasıyla da görüştüm, ikisini aynı anda idare ettim, sonra eski eşim evlenme teklif edince vicdan yapıp her şeyi itiraf ettim. Önce bir gitti 6 ay sonra geri geldi, "evlenelim affettim çocuksu bir insansın." sen dedi. Ama hiç güvenmedi bir daha, ben de saçma hatalar yapmaya devam ettim, sigara içiyorum evde paket buluyor, benim değil diyorum! Sonra itiraf ediyorum, ben içiyorum yalan söyledim özür dilerim diyorum... O da zaten narsist, yüksek zeka yüksek ego bir tip, birbirimize hayatı zehir ettik. Özetin özeti böyle...

15 sene evlilikten sonra boşandık. O evden 1 kaşık dahi almadım. Kendime 1+1 tuttum. Evin içini psikolojime inat masmavi yaptım. Perdeleri bile maviydi. Akvaryum gibi. O evde günlerce, aylarca tek başıma ağladım. Ağladıkça kendimi tedavi ettim. 1 sene sonra eşimin tekrardan evlendiğini duydum. Meğer zaten hayatında varmış biri. Ortak köpeğimiz vardı. Köpeği geri aldım. Bu sefer Beylikdüzü'nde müstakil bir eve geçtim. Köpeğim öldü. Rezidansa taşındım. O esnada da 2. Eşimle tanıştım. Ben tercih etmedim ona ait hiç bir şey görmeyi. Seneler sonra fuarda karşılaştık. Saçı sakalı birbirine karışmış. Kilo almış. Dedim "benleyken böyle miydin. Kendine biraz bak." Yeni karısını da gördüm. Kısa, kilolu, bakımsız. Zaten bizi bilenler seni bırakıp hangi akla hizmet o kadına gitmiş diyorlar. Kadının İsviçreli olması dışında hiçbir artısı yok. Hayat onun hayatı. Kendi bilir. Ben 2. Evliliğimde daha mutlu ve huzurluyum. İyi ki terk etmiş beni. Bana kalsa sürdürürdüm o evliliği. Öğrenilmiş çaresizlik işte. Harcadığın yıllara kıyamıyorsun. Allah herkesin kalbine göre veriyor en nihayetinde.

Çocuk yok, sevgi de degil ama neden başıma geldi gibi cumleler kullanıyorum, kafamda dönup duruyor. Tam herşeyi unutuyorum akrabaları var benim semtimde karşılaşıyorum, Daha dün halasıyla karşılaştım, yol değiştirdim önümü kesti, kotu bisey demiyor ama onla ve ailesi ne yapmış onu anlatmaya çalışıyor, bende dedimki ben ne onu nede onu hatırlatan akrabalarını istemiyorum dedim. Bana diyorki sana kapım sonuna kadar açık evime gel, evime geldi almadim, Belki kötü bisey demiyor belki gerçekten samimidir ama görmek istemiyorum değişik psikolojideyim.

Boşandim, evde ben kalıyorum o zaten oturmak istemedi. Evimi seviyordum. Annesinin evinde o. Alıştığım düzeni bozmak istemedim O her şeyini aldı götürdü. Hiçbir onu hatırlatan eşyası yok. 2 ayı geçti. Ama gittikce kötü oluyorum. Surekli uyumak istiyorum. Yani birkaç kişi cik o evden daha iyi olursun diyor, valla ekonomik boyutunu da düşünüyorum eski kiraciyim ve çok az bir kira ödüyorum. Sizce de cikmalimiyim? Belki diyceksiniz sen bileceksin diye, ama belki benim gibi olanlar vardır. Evin suçu yoktur. Siz olsanız ne yapardınız? Ciksam anne evine gidicem, ev ev ustune olmaz, baska yere gecsem butcem zorlanacak yada ne kadar iyiyim desemde evden arkadaşlarımın dediği gibi içten içe etkileniyorum siz olsaniz ne yapardiniz?

Ne varsa içinizde. Bu kadar anlam yüklemeyin, kirasını verip kaldığınız ev diye düşünün.

Eşyaları yarı yarıya yaptık, ben beyaz eşyaları yaptım, o mobilyaları yaptı. Ama o mobilyalarını aldı götürdü. Sonra ben kendimce az az evi döşedim. Aslında her seyi değiştirdim ama genede iyi deilim. Aklima geliyor yasadiklarim bir kasik, catalda bile. Çoğu kötü ama psikolojim hassas galiba. Cok değişik bir sey ya gri arabasi vardi, sanki is cıkışı camdan bakınca gri bir araba görsem o gelcekmis gibi his oluyor. Yada tam alisamadim ama bir sure daha dayanmaya calısıcam yada daha yeni alisicam.

Ben 6 ay önce bosandim. Kizimla ayni evde yaşamaya devam ediyorum. Pedagog kızım için evde kalmanin daha iyi olacağını söyledi. Zaten maddi olarakda zordu benim için. Nevresim, battaniye, havlu vs ne varsa maddi olarak daha kolay olan hepsini değiştirdim. Evimi sürekli sirkeli suyla silip, tütsü, üzerlik tohumu gibi şeyler yakarak enderjisini temizlemeye çalışıyorum. ilk başta ben de sizin gibi düşünüyordum. Ama sonra şunu anladim. Nereye gidersem gideyim yediğim kazık ve yaşadıklarımin etkisi kolay geçmiyor, zaman lazim biraz. Boşu boşuna maddi olarak yüke girmeyin. Evin havasini değiştirecek küçük değişiklikler yapin. Disari daha çok çıkın. Spora gidin mesela. Yada her akşam yürüyüş iui gelir. Sürekli evde olmaniz sizi daha fazla etkiliyor olabilir.

Terapi almaya baslardim bu konu ya da durumunuzun evle alakali degilde ayrilmakla alakali oldugunu dusunuyorum. Evde kalmaya devam edin ama yardim alin.

Sahsen evden cikmazdim. Ama evin havasini bastan sona degistirirdim.

Aman taşınmanın stresini çekmek ayrı bir dert ya. Ona bakarsanız evi değiştirmiş olsanız ve aynı ruh hali icinde olsanız o zaman da düzenin bozuldu ondan oluyor derlerdi. Ne bileyim ya şu ekonomik koşullarda biraz mantıklı olanı seçmek gerekiyor. Aile evine gitmektense o evde durmak daha iyidir bence. Bir de biraz zaman verin kendinizle. Bir süre mutsuz olmak da normaldir belki. Bunu da yaşamak gerekiyor.

Olduğun yerde kal ayrılma kiralar uçuk

Bunlar zamanla gececek. Her şeyin caresi zaman

Çıkmayın. Kotü olmankz evle alakalı değildir. Kolay degil evlilik bitmjs elbetge bir yas sureciniz olacak. Zamanla atlatirsınkz

Konu ev değil, yaşadıklarınız iyi kötü anılarınız... Bence çıkmayın evden, rengini değiştirin, duvarları başka renge boyayın, Çok güzel mobilyalar alın, alışacaksiniz merak etmeyin.

Ne kadar sansli oldugunu gormuyor musun kac tane kadin bosanmak istedigi icin öldürülüyor bunu düşün ve mutlu ol

Sürpriz yok gerginlik ne demek ya, adama bubi tuzağı mı hazırlıyordunuz? Neyle karşılaşmış olabilir her gün?

Çıkma ortada kalırsın. Kiralar nerdeyse maaş kadar. Uyumak istemen normal. Agla uyu kalk. Sonra çık dışarı yeni birileriyle tanış. Zamanla atacaksın içinden her şeyi. Bir anda zaten olmaz. Kendine zaman tani. Ama bence en kestirme yol yepyeni biri.

Çocuk var mı çalışıyor musunuz. Geçim nasıl sağlıyorsunuz bu durumda

Eski eşim boşandıktan sonra bir ay kadar otelde yatmış, sonra birlikte yaşadığımız eve dönmüş. Boşanmanın üzerinden 1 yıl kadar geçmişti ki barışma niyetiyle tekrar görüşmeye başladık ve ben o eve gittim. Misafir gibi :) eşyaları değiştirmiş, yalnızca yatak odası duruyordu. Evin halini görünce inanamadım, tüm eşyalar yerlerde, ev kontrolden çıkmış, korku filmi gibiydi asla anlatamam gördüklerimi. O ev eski eşimin zaten hassas olan psikolojisini iyice bozmuş, bunu net gördüm. Neticede biz başaramadık, son kez ayrılırken "iyi değilsin o evi sat" dedim, dediğimi yapmış. Şimdi evli mutlu. Siz de imkanları zorlayıp evi değiştirmeye bakın. S Sarahben

Biraz daha maddi olarak toparlanın. Ama yok olmuyor derseniz de gerekirse tek odalı bir evde yaşayın. Ama huzurunuz mutluluğunuz olsun. Bir de ilk süreçte üzülmeni çok normal. Duygularınızı lütfen örtmeyn. Zamanla kabullendikçe çözülecek düğümler.

Evden çıkmayın derim. Maddi manevi olumsuz olur sizin için. kiralar çok fazla, belli bi yaştan sonra da aile evi çok zor olur. Her haliniz gözlerine batacaktır. Belki odalarınizın eşyalarınızın yerini değiştirmek bile iyi gelebilir. Tabiki profesyonel destek de çok önemli bu dönemde. Sürekli uyku hali filan evden değildir bence de.