O zaman evden koymakla da tehdit edin. Evde kalıyor diye 10 15 bin kira vermiyor, 10 bin mutfak, 3 bin fatura odemiyor? Masrafı yok değil, gayet var. Siz böyle düşünürseniz o da kendini masrafsiz görüp kedi gibi davranır tabii. Siz de haklısınız bu kadar şey düşünmek zorunda değilsiniz normalde ama belli ki bu çocuk yetisirken bir şeyler yanlış olmuş ki böyle olmuş. Zararın neresinden dönülse kardır.

Valla kaç ülke gördüysem hiç birinde bizimki kadar tembel adam yok. Halk çalışmayı da biliyor, yaşamayı da biliyor. Her şeyin hakkını veriyorlar Allah için. Bizde ne çalışan var ne de yaşayan.

Çok görüyorum ve duyuyorum ki, gençler mezun olur olmaz müdür konumuyla işe başlamak istiyor. İşin mutfağına girmeden 20 basamak birden atlamak istiyorlar. Yeğenim de benzer durumda hatta iş kurdu arkadaşıyla ama olmadı. Başvurulara cevap bekliyor. Genelde yetişkinlerden çok, tecrübesiz olan yaşıtlarından akıl alıyorlar.

Sermayede yok piyasaya ve is dunyasina dair bilgi ve networkde yok. Yeni mezun, staj bile yapmadiki. Bende sizin gibi dusunerek onu surekli buna cesaretlendirmeye calistim 'bak torpil morpil dedigin babamin kuzeninin sirketi, zaten cok kalifiye insan calistirmiyorlar, sen iyi egitimlisin, ingilizcende var, alirlar seni, bi kac ay yada 1 yil deneyim edin, hangi yola gitmek istedigine daha iyi karar verirsin'... 'aman yok abla benim torpille isim olmak ben oyle calismak istemiyorum' dedi. E o zaman kendin bul.. Ariyormus, o danduruk cv ile, 1 yildir...

Basiniz sagolsun. Ilac tedavisi vs gormus muydu? M

Benzeri dibimde de var. Mesleğinin getirisi çok ama bu daha yeni mezun. Bir sene önce mezun olan arkadaşı asgariyle başlamış. O kadar okumuş da asgariyi mi hak ediyormuşuz. Sorsan deneyim sıfır. Maaş için hak yeniyorsa yine bunlar meslektaşın. Git onlara çemkir. İntihar edecek modda dolanıyordu. Kolay para kazanma derdinde o da. Influencer olmak istiyor bir yandan da, saçma sapan youtuber videolarını izlerken denk geldim. Bu gençlerin niye ayakları basmıyor anlamıyorum. Demiyorlar ki tecrübe kazandıkça kapılar önüme açılacak, zahmete girmeden yükseleyim istiyorlar. Acaba onlarınki doğru da biz mi salağız?

Aileden hep yardım görerek, herşey önüne sunularak büyümüşse gerçek hayat zor geliyordur. "Benim planlarım var" sözünden ben hızlı para kazanma peşinde olduğunu düşündüm. Gerçek hayatta para öyle kolay kazanılmayınca da, böyle moralleri bozuluyor bu tip gençlerin. İş beğenmiyorlar, alttan başlayıp yükselmek nedir anlamıyorlar, direkt tepeden yönetici pozisyonuna helikopterle inmek istiyorlar. Hayat öyle bir şey değil ki... Keşke 1 yıldır varınızdan yoğunuzdan sürekli para yollamasaydınız, yokluk ve çalışma zorunluluğu kavramlarını bi tecrübe etseydi.

26 yasinda bir erkek kardesim var. 2 yil once mezun oldu. Iyi bir universitede iktisat okudu. Baslarda biliyorsunuz, pandemi doneminde bitcoin falan yada trading cok populerdi, tutturan insanlar iyi para kazandi. O da is aramaktansa, alanida ekonomi olunca ilk bitcoin e heves saldi. Az biseyde kazandi sanirim ama sonrasinda kazandiginin mislini kaybetti. O zamanlar onunla is yonlendirmesi icin gelecek planlari icin konusuyordum, ama 'abla ben bu kadar okumusken baskasinin altinda asgari ucrete calisamam, ben kendi sirketimi kurmayi planliyorum, ithalat-ihracat yapacagim, yapan tanidiklarimda var' diyordu. Ama bir sekilde olmadi herhalde ki aylarca bos kaldi. Bide mezuniyetten sonra ailemin evine dondugunde gece uyanik gunduz aksama kadar uyuyan bir hayat tarzi benimsedi. Aradan aylar gecti, 'e bizim orada sirketi fabrikasi olan tanidiklarimiz var, senin gibi birinide seve seve ise alirlar, bi girsen sanada staj gibi olur, ilk adimi atmis olursun, yeni mezunun disarda is bulmasi zor, bir deneyim edin, CV ye bisey yaz' diyordum. 'Abla yok ben torpilli bi yerde calisamam, hem benim planlarim var' diyordu. 'Iyi o zaman dedim' yine biraktim, bu arada ailemde benzer konusmalari onunla yaptilar. Ama biz hicbir caba goremedik kendisinde. Neyse, gecen yil bu zamanlar 'ben Istanbula gidecegim orada cok is imkani var, girmek isteyebilecegim sirketlerde orada, oraya tasinirsam daha kolay is gorusmelerine giderim' demis, bizimkilere, onlarda, bu en azindan bir adim, diye dusunerek kabul ettiler. Orada bir arkadasinin evinde kaliyordu, tabi bizimkiler aylarca cok para akitti, kiraydi, gecim masrafiydi derken, ve benim ailemin durumuda cok iyi degil ona ragmen kendilerini cok zorladilar, bende elimden geldigince iki tarafada para gonderip destek olmaya calistim. Ama neredeyse 1 yil hic bisey cikmadi. Is gorusmelerine gitti, basvurular yaptida mi cikmadi, yoksa ne oldu bilmiyorum, oyle ketumki hicbir detay vermez. Gecen ay bizim sehre, ailemin yanina donmus 'arkadasimin annesi gelecekmis evine birkac ay kalacakmis, ondan geldim' demis. 1 aydir odasindan neredeyse hic cikmiyormus. Hic arkadaslariyla bulusmamis, bi yuruyuse markete gitmemis. Enson gecen hafta atesli hastalanmis. daha bugun bile atesini dusurmeye calisiyorlar. Muhtemelen o kadar eve kapanmaktan oldu bu. Ama Istanbuldada eve kapanikti, orada disari cikabilecegi kadar parasi yoktuki. Bulunan isi istemiyor. Kendisi detayli arastirip, mantikli yerlere basvurmuyor, pesine dusmuyor. Bir nevi tr sartlarinda genclerin calismaya motive olamadigini anlayabiliyorum ama bende ilk is deneyimimi 10 yil once edindim, ve uni mezunu olmama ragmen asgari ucretle baslamistim. Boyle hoop diye mudur pozisyonunda kabarik ucrete ilk isine baslayan var mi ki? Neyse onun icin uzuluyorum. Kotu bir aliskanligi falanda olmayan bir cocuk. Ama nasil daha motive edilir bilmiyorum. Ne zaman arasam beni kendi fikirleri ile manipule etmeyi basarmisti, ve sonunda elde sifir.

Yataktan cikmamak vs agir depresyon belirtisidir yalniz. Psikiyatriste goturun.

Yeni nesil böyle maalesef. Benim etrafımda çok var hepsinin ailesi kafayı yiyor nolacak bu çocuk diye. Hepsi yan gelip yatayım hazıra konayım modunda akşama kadar yatıyor. Amaçları yok, hayat gayeleri yok gencecik insanlar akşama kadar tiktok izleyip yatakta yatıyor öyle çok üzücü cidden.

Ya ben aslinda gecen yil cok okkali sozler soyledigim ve ortaligi birbirine kattigim icin Istanbul niyeti ortaya cikti. Ondan once 1 bucuk yildir evde oyle yatiyordu, gunduz uyuyor gece, bilgisayarda ya oyun oynuyor ya dizi izliyordu, yine odasindaki yataga tutkalla yapismis gibiydi. Sonra 'ben Istanbula gidecegim orda cok hemde daha imkanlar var ve isteyebilecegim sirketlerde orada' deyince benim ailem bir sevindi, yatagindan cikti diye. Ama o bir sehirdeki yataktan cikti baska bir sehirdeki yataga girdi

Konu sahibi kardeşin gibi çok genç var. Bunun kız erkek ayrımı da yok. Benim çevremde kardeşin gibi arkadaşlarım var, mezun olup, yükseklisans için avrupa'ya ailesinin imkanıyla gidip, dönünce iş beğenmeyip 5yıl evde duran bir arkadaşım var, şuan 32 yaşında, 7 ay önce işi girdi. Kardeşinin hiçbir şekilde işe gireceğini sanmıyorum. İstese yükseklisans yapardı, tezsiz bile olsa. Çocuğun içinden gelmiyor belliki. Ne senin ne ailenin yapacağı bir şey yok. İş işte öğrenilir, bir şirket kuracaksa bile bunu bu alanda bir işte çalışıp öğrenmesi gerekir. 30a kadar bu böyle devam eder. Sen boşuna buna akıl vererek kendini yormaya çalışma, ailenle de konuyu konuşmaya kalkma, işe yaramaz. Bırak napıyorsa yapsın, 23 değil, 26 yaşında bir yetişkin sonuçta.

Valla nasil yapcaz boyle bilmiyorum. O halinden memnun ve mutlu gibi ama ben kiyamiyorum, ileride kotu olacak

Yaşıtlarım adına konuşayım, 26 yaşındayım. İdealistlikle zerre alakası yok bizim neslin. Etrafımda da var 4 sene okudum asgariyle çalışmam kafasında burnu havada insanlar. Bu ülkede aldığımız eğitimin ne kadar yetersiz kaldığının herkes farkındadır. Tecrübe olmadan elde bir diplomayla bir şey biliyorum diye geçinmenin bir mantığı yok, tecrübe de bu ülke şartlarında öyle kolay değil en aşağıdan başlayacaksınız, teorik bilgiye uygulamayla destek vereceksiniz ondan sonrası geliyor zaten. İdealist dediğin öyle boş oturmaz daha üniversiteden başlıyoruz artık kendi alanlarımızda iş ve staj aramaya. Alanında akademik çalışmalar yapan, projelere giren, çalışmak istediği sökterlerin içerisine dahil olup çaba harcayanlar idealist olanlar. Kös kös evinde oturup şirket kuracam yeaaa değil ha iş görüşmelerinde yenen kazıklar da herkesin malumu o da ayrı bir şey. Ben hiç karşılaşmadım öyle tuhaf görüşmelerle ama yaşayan arkadaşlarım gerçekten çok yıprandı. Hep birbirimize maddi manevi destek oluyoruz. Gerçekten psikoloji bozucu bir süreç.

Eee siz diplomayı görmediniz mibelki mezun olamamıştır ondan böyle yapıyordur diyeceğim ama herhalde olmuştur ya o kadarda olmaz. valla bu çocuklar neden böyle ki

Evet istemiyorum Onun o derece eve kapanmasi depresyon belirtisi ve cidden uzuluyorum. Belki bir destege ihtiyaci vardir ama ne tarz bir destek olabilir bilmiyorum. O bu derece manipulatifken, ben nasil onun ustunde manipulatif olup ikna edebilirim onu ki? Biseyleri duzeltmek icin dusunuyorum ama care bulamadim

Bir kişi de yurtdışına gitsin dememiş e tabi bizim ulkede ekonomi düzeldi artık gitmeye gerek yok ppkkhgf Madem mükemmel dili var ne işi var ülkede

siz rahata alıştırmışsınız onu. zoru görünce mecburen çalışacak. yavaş yavaş imkanları kesin bence

Her dil bilen yurt dışına gitmiyor ki. Adam odasından çıkmıyormuş yurt dışına zaten çıkamaz.

siz kardesinizin ebeveyni degilsiniz. bir an once yardim alin. kardesiniz de 26 yasinda baba olacak yasta bi zahmet bi ise girip calissin. atesinin cikmasini nedeni de soguk alginligidir muhtemelen, ailecek bebek gibi davranmayin kocaman adama

Bu arada cocuk para harcamiyorki. Disari cikmiyormus, anca evde. Sigarasi alkolu yok. Ona tek harcama suan sofraya konan bir tabak yemek. Istanbuldan dondu

Başkasının altında çalışmam ne ya. Taşı sıksa suyu çıkarması gerekir bir erkek olarak, iyi yatsın kokutsun yattığı yeri. Siz de üzülüp ah vah etmeyin. Okkalı bir söze ihtiyacı var bence kardeşinizin

Armut piş ağzıma düş istiyor kardeşiniz kusura bakmayın Sabancı'larla doğacakmış ama aileler karışmış doğumda

Bilkentte okuyan bir gencin mutlaka çevresi vardır, öğrenci etkinliklerinde şirketlerle görüşüp kendisine iş bulan çok genç var. Öğrenciyken staj yaptığı yerler dışında çalıştığı, görüştüğü şirketler olmadı mı?

Psikolojik olarak umduğunu bulamamış kardeşiniz. Çöküntü yaşıyor ama napsaniz elinin tersiyle itmiş. Psikolojik destek, terapi şart. Allah yardımcısı olsun, ins istediği gibi bı iş yapar.

surekli para yollamadim, varimi yogumu vermedim. Bazi aylar oldu, biliyorum annemin doktor kontrolu geldi gidemiyor zorluktan, 'anne al bununla doktora git lutfen ve ayin devamini dusunme ben kardesimede simdi para gonderirim' yada farkettim annem babam ustune basina bisey alamiyor 'bu ay ben kardese para gonderecegim sizinki cebinizde kalsin, ihtiyacinizi karsilayin' dedim. Ve o zaten istanbuldayken aldigi para ile anca evde oturabilit kira, alisverisi kaldirabilir durumda idi. Onu simartacak bir sey yapmadim. Ama ailem, onun orda olmasini ve is bakmasini bile adim gordukleri icin destek vermeyi istediler. Banada vermislerdi bu arada. Ben mezuniyetten sonra 1 yil is bulamadim ama bulana kadar kazirken tirnaklarim kanamisti, ve asgari ucrete buldugumu tuttum tum gucumle. Benim kardes, en yuksek maaslisi olsun, bide ayagina gelsin istiyor. Insanlar onu bulsun, cunku cok yetenekli cok zeki... Ve evet o bana nazaran biraz daha rahat buyudu. Onun zamanina ailemin bi tik daha rahat oldugu bir zaman denk gelmisti M

Erkek çocukla alakası yok aslında kızlardada var hele kızlarda daha kötüleri olabiliyor. okulu tamamen bırakıp evlenmek veya başka türlü kendilerini pazarlamak gibi. Allaha hayırlı evlat versin diye dua etmek lazım. üniversiteye gidip escort olan bazı insanları tanıyorum akıbetlerini bilmem ama böyle şeyler çok var maalesef.

Hayal dünyasında yaşayan bir genç arkadaşımız Bunun Farklı örneklerini gördüm Mesela en son gördüğüm örnek evlendi 2 çocuk yaptı Gir çık az süreli işlerde çalıştı Geçimini karısına yıktı Mutsuz evlilik Özgüvensiz bir adam Ağzındaki tek lafta bu paraya ben çalışmam bunu diye diye hiç çalışmadı

Çok şımartmışsınız ailecek. Şimdi gerçek hayatta kendisinin hiçbir halt olmadığı gerçeği ile yüzleşemiyor

Kardeşiniz bencil ve şımarık. Bilkentte okumuş ama stajı yok yıllardır çalışmamış. Neden alsinlar; daha genç ve hevesli bir sürü insan varken Bölüm ztn dezavantajlı 2. Bölüm olarak okunan bir Bölüm. Hayatın gerçekleri ile Yüzleşmezse çok sıkıntı yaşar artık sert çıkmanız lazım. Anne babaya da yazık değil mi? Siz evli misiniz?

Bilkent iyi bir üniversite de Türkiye'de iktisat mezunları ne yapıyor diye keşke bi araştırsaydı bu her şeyi bilen kardeşiniz. Kardeşinizin çalışmaya gözü yok ve sizi de çokkkk güzel kandırıyor. Keyfinde o. İstanbul'da da keyfindeymiş. Kimse 1 sene parasız pulsuz keyifsiz İstanbul'u çekmez. adam bariz burda yatırmayacaklar beni gideyim İstanbul'da yatayım demiş. Para vermeyin ve yaşını hatırlatın. psikolojisi düzelir. kendisi ne zengin aile çocuğu ne de ülkenin en zeki adamı. bilkenti de tam burslu okumamış zaten, orda tam burslulardan adam seçip alıyorlar. fazla gözünde büyütmüş kendisini. kendine gelsin siz de acımayı bırakın. yarın başınıza bi iş gelse evde küflenerek ölmeyecektir tek başına emin olun. yaslamış sırtını size ooohhh be. ablası da eşek gibi çalışsın da aileye baksın! başka?!

Ay bu konu nasil hortlamis ya :) Ama suzelmedi hala eve kapanik LEIDA Defne ❤ Demir Anneler

Depresyonda olduğunu anneniz düşünmese bile bu adamın yaptığı yanlışlıklar, düzenin içinde olmayışı, kendisini ve durumlar doğru tespit edemeyişi vs... Bir uzman desteği gerekiyor gibi geliyor buradan bakınca.

Sizi korkutmak istemem. Benzer bir hikaye kuzenimle yaşadık. Sonu intiharla bitti maalesef. Hala içimizde bir yangındır. Depresyona girmesine izin vermeyin.

Hayatım boyunca şu kafayı anlayamadım. Baban zengin değilse birilerinin altında çalışıyorsun. Devlet memuru da olsa x bir işte de çalışsan hep aynı. İyi bir üniversite dediğiniz hangi üniversite? Yabancı dili var mı mesela?

Bir süre için evet. Ama sonrası.. Önceki

Ben kardeşinizde bir sorun göremedim. Bu nesil bizden farklı, 10 basamak sonrayı görüyor. Şirket kurmak dediğiniz nedir, milyonlar gerektiren bir şey değil. Kaldı ki iyi bir ekonomist 5 bin tl yi 1 ay gibi sürede 50 bilemedin 30 bin yapabilecek donanıma sahiptir. Benim anlamadığım çapraz kur sistemleriyle borsadalar vs. E ticaret düşünüyordur belki ki umarım öyledir, bunun için de çok düşük meblağlar bile yeterli. Odasında görüyorsunuz siz onu ama o ekranın başında dünyanın içinde. Bizlere uymasa bile öyleler, yapacak bir şey yok. Umarım hayallerini gerçekleştirir, hiç fantezi dünyası değil. Yapan yapıyorsa bu donanımla böyle bir gencin zaten yapamaması olağanüstü tuhaf olur.

Kardeşiniz tembel ve şımarık!! niye bu kadar tolerans geliştirdiniz ona karşı anlamak zor; yani akademik başarı sonucunda maddi güç getirirse saygınlık kazandırır. Bilkent'i burslu okudu diye millete kambur olmayı haketmiş gibi bir tavır var, herkeste bu durumu olması gerekenmiş gibi kabullenmiş!! ayrıca odada ne işi var çıkıp bir işin ucundan tutsun 2 senedir yatıyor herkeste ona hemfiziken hem de madden hizmetçilik yapıyor

Bu yaş grubuna her şeyin en iyisini hak ettikleri fikri nasıl yerleşti acaba Sıradan biri olduğunu kabullenmeli Asgari ücretle bir an önce işe başlamalı Arkadaşının da annesi falan gelmiyor bir kaç aylığına. Aylarca evde boş oturan birini istememiş o arkadaşı Gerçekleri kabullenmekte başlayabilir hayata

Kovun demedim " tehdit" edin dedim. Ama belli oldu, bu duruma aşırı anlayışlı olan sizsiniz. Kendiniz gibi sanıyorsunuz, kendi deneyiminizden kaynaklı bunu baskı yapmakla karistiriyorsunuz. Onun hayal perestligi ile sizin 1 sene iş bulamamaniz aynı değil ki. Siz anlayışlı oldukça da ilk konfor alanı yaratmış kendisine, şimdi de o yarattığı alanda sıkışmış kalmış. Aslında ilk herhangi bir sorunu yoktu psikolojik olarak bence evde kala kala oluşan yeni durum dışında. Bence sadece kardeşiniz değil, siz de onun universite mezuniyeti sonrasinda beklediğiniz gibi davranmadigi gerçeğini, sizin gibi olmadığını ne kadar çabuk kabullenirseniz o kadar iyi. Değişmesini istiyorsanız bazı teknikler denemelisiniz. Ayni yolu deneyerek farklı sonuçlar elde etmek mümkün değildir diye boşuna dememişler. İster terapi, ister aşırı anlayış, isterseniz de daha sert davranma artık hangisi ise yarıyorsa bakıp görmelisiniz. Kendi haline bırakmak durumu daha iyiye goturmeyecegi gibi cozmeyecek de. Ancak siz bilirsiniz, ben diyeceğimi dedim

E devlet şifresini biliyorsanız diploma sorgulama yapabilirsiniz.

Yani ben onu yonetmiyorum zaten. Minik annelik rolunde hic olmadim bu gune kadar. Ama deneyimlerimden, ve olabileceklerden yola cikarak tavsiyeler veriyordum. Ve evet ailem cok tolere gosterip kendileri zor durumu dustuklerinden, 'ben ona bu ay parasini vereyim siz kendinizi toparlayin' yada 'ben size para gonderiyorum rahatlayin biraz diye' para gonderdigim oldu. Hic gondermesemde, kendileri yine zorda kalip, doktorlarini bile ihmal edip, ona gonderiyorlardi cunku. Bu arada uzun sure is bulamayinca, ve benimde tr de calisirken is cevremden tanidiklarim olunca, buna bana cv ni gonder bende 'onlara bir gondereyim etrafta senin profiline ihtiyac birileri olabilir' demistim. Bana bir cv gonderdi les.. En les kismida, giris tanitim kismi 'ben su su su bolumu okudum, su dili biliyorum. Kendi sirketimi kuracagim, ve bunun icin oncesinde bir sure deneyim edinebilecegim bir yer ariyorum'.. Tobe dedim, bu cv ile tabiki is bulamazsin bu ne.. Ben bunu kimseye gondermem

Ben bir sonrakileri hiç dusunemiyorum. Su an reşit olmayan bütün çocuklar her evin prensi prensesi ve uber zekisi konumunda. İlerde ne olacaklar bu özgüvenle bilmiyorum

Soyledigi şeylere ikna olmayı bırakıp, elinden tutup güzelce bir yürüyüşe güzel çıkarın. Sonra da açık havada bir bankta oturup, sende maymun iştahlılık var, 3 senedir bu sence ise yaradı mı? Ne elde ettiğini düşünüyorsun? Diyin ve bırakın. İzin verin bi fark etsin ve yuzlessin. Baktınız olmuyor o zaman onun fikirlerine saygı duymayı bırakıp diğer mesajimdaki gibi sert bir tarza geçin. Bence hepinizi yumuşak yüzlü buluyor diye iyice abartmış. 3 senedir iş yapmayan adamın hangi planını mantıklı buluyor olabilirsiniz ki? Başınızdan savmak için aa tamam oku yap o zaman denemeyin. Farz et ki anan baban ablan yok, ne yapman gerekirsa onu yap, zengin bir ailen yok senin kendine gel, ayakların artık yere bassın diyin. Bilkent'ten böyle birisi çıkmasına çok şaşırdım. Cidden yeni nesil ile alakalı bir durum mu bilmiyorum ama onu kendi haline bırakmamalısınız belli ki aklı bir karış havada. 15 yıllık iş tecrübesi olan ve son 5 senedir de kendi sirketi olan birisi olarak, herhangi bir değer üretemiyorsa, insan psikolojisinden ve pazarlamadan anlamıyorsa gunumuzun kumarı ama lafta ticareti sayılan borsa vari şeyleri bi zahmet işten saymayı bıraksın. Parasını kesin. İzin verin gerçeklerle yuzlessin.

Bence daha kötü olacak herşey bende umutsuzum açıkcası.

Kesinlikle erteleme fobi depresyon belirtisi. Benim arkadaşım üniversitede derece yaptı ama hedefim daha yüksek diye diye üniversiteye bir türlü gitmedi tekrar sınava giriyordu sürekli. Megrsem depresyondaymış tedavi oldu basladı üniversiteye S

Aynısının daha beteri var bende ondan sordumtüh ya demek hala aynı.

Direk zengin olmak isteyenlerden maalesef. Ama öyle bir dünya ne yazık ki yok. Ya çok iyi zehir gibi ticari kafan olacak öyle bir durumda bile ha deyince şirket sahibi olunmuyor zaten, ya milli piyango çıkacak ya da dolandırıcı olacaksın.. Aynı dayımı gördüm kardeşinizde oda sisteme isyan eder asla kılını kıpırdatmazdı annem karşıladı bütün masraflarını ben de eşek kadar adam gitsin çalışsın diyordum evli ve çocuğu var bir insan hiç mi utanmaz ablasından geçinmeye dedim? dinlemedi. Yapacak bi şey yok asgari ücretle başlar kendisini ispatladıktan sonra maaşı yükselir bu böyledir. Yurt dışına gitse bile para birimi bize göre yüksek olur ancak onu da başlatacaklar miktar başta yüksek olmaz bence. Emeklemeden yürüyemezsin. Muhtemelen depresyonda bir doktora da gidebilir. Ancak siz ve aileniz para desteğinde bulunduğunuz müddetçe yatmaya devam edecektir. S

Benim kendi kardeşimde bu durumda şu an, ben açıkcası kardeşinize de çok üzüldüm bir yandan da çok takdir ettim kendi işini kurmak istemesi ve kalitesiz işlerde vakit kaybetmeyip planlı programlı ilerlemek istiyor bir yandan. Mery_

Kardeşiniz elini göğe açsın yaradan ona ey kulum sen 4 sene iktisat okudun kimse yapamaz bu devirde al sana şirketler arabalar der belki. Yani şu devirde üniversite mezunu olmanın yeterlilik olduğunu sanan garip gençler var ben de 26 yaşında çok iyi bir üniversitede okudum. Kimse gel sen 4 sene okumuşsun seni yönetici yapalım demedi. Ben 6 ay staj yaptım üç kuruşa sonra gittim asgariyle çalıştım, ama öyle böyle değil sabahlara kadar dosyalar yetiştir uykusuz kal cebelleş, bir şeyleri tam öğrenip CV yi doldurucam diye ne emek verdim. Sonunda iki sene önce çok iyi bir şirkete girdim. Kaldı ki iktisat bilen biri şirket kurmanın öyle de basit bir şey olmadığını bilmeliydi zaten onu da boşuna okumuş. Ya inovatif bir fikri olacak ve yatırım desteği alacak ya da elinde belli bir parası olacak ki ufaktan başlayıp büyütecek. Kolay yoldan para yok malesef. Kardeşinize desteği bırakın yoksa aile nasılsa yardım ediyor diye bir şey yapmamaya devam eder

Her yönden zor, malesef bazı kişiler direk yüksekten başlamak gerektiğini, tecrübenin kendini sattığını, kuru bilginin yeterli olmadığını anlamakta zorlanıyor. Şu an bu yaş grubu ve daha küçükler kısa yoldan para kazanmanın ddrdine düşmüş durumda. Kazandıkları küçük miktarlar çok tatlı geliyoe ama sonu gelmiyor. Gelen üç beş kişi ile kendilerini kandırmaya devam ediyorlar. Lise çağında tuttuğunu koparan çocuklar, akademik başarı olmasa bile bir yerlere gelebiliyor ama açılamayan ve bu şekilde devam edenler kendilerini kandırıyor.

ben bu kadar toleransli olamazdim herhalde. Ne istese yapmayin bence. Bosuna da istanbula gonderip para yollamayin. Calismak isteyen istanbul gibi bir yerde bir yilda is bulurdu, ama sizinki asgariyi begenmiyor. dogru mu bilemem ama ben her dedigine evet diyip bu kadar para vermezdim. Şımarıkca geldi biraz bana. Hayat zorsa herkese zor yani. Kolay yooldan kimse zengin olmuyor

Şaşırdım staj yapmamasına, zorunlu stajları vardır diye düşünmüştüm, çok büyük bir eksiklik bu. Ben üniversite okurken, hiiiç alakam olmamasına rağmen işletme fakültesinin etkinliklerine katıldım hep cv üzerinde etkisi olsun, network oluşturayım diye. ailenizin hatası bu, onu konfor alanından çıkartmaları için parayı kesmeleri gerekiyor.

Kardeşiniz düzeldi mi merak ettim? M

Şımarıklığın daniskası. İş tecrübesi, torpili ve sermayesi olmayan biri iyi bir pozisyonda çalışamaz. Çoğu kişi mecburen asgari ücretle çalışıyor. Bilkent mezunu olduğu için iş bulma konusunda çok büyük bir sorun yaşamazdı ama tembel ve sorumsuz olduğu belli. O nedenle boşverin ne yaparsa yapsın. İstediklerini de yapmayın. Para falan vermeyin. Mecbur kalmazsa çalışmaz çünkü.

Oyleler zaten. Bence en buyuk hata burada oldu. Ailem ongoremedi, bende oyle. Ama; kardesimin uni sinav puani bircok iyi devlet universitesine yeterken, cok diretti 'ben rastgele bir okulda iktisat okursam hicbisey olamam' diye, sonra ailem kabul etti onun istegini ve %50 burslu Bilkent e gitti. Ama o da oyle bir okulki.. Bir Porshe ile Ferrari nin kaza yapabilecegi nadir okul kampuslerinden biri herhalde. Etraftaki herkes zengin olunca bizimkinede okurken bir haller oldu. Oysaki benim babam memur annem ev hanimi, onlar birseylerden kisarak ve onun istegi ile basa cikamadiklari icin ve zekasina cok guvendikleri icin oraya gondermeyi kabul edip bunu karsiladilar. Hatta ikinci yilinda kendi evine cikmak istedi falan. Evde bir stres ortami 'biz bunu nasil karsilayacagiz ne olacak? Ama neyse egitim bu, ustesinden geliriz' diye.. Ama simdi mezun oldu ne oldu? Akli o zenginlikte kaldi

Kısmen anlayabiliyorum ben de mezun olduğum ilk yıllar benzer şeyler yaşadım ama bakış açısı çok sıkıntılı. Yani tanıdığınız birinin şirketinde ise baslamak torpille ise girmek değil ki. Ne alakası var. Kamu kurumunda birinin hakkını yemiş olmuyor ki. Özel sektör adam istediğini işe alır. Üni mezunu başkasının emrinde asgari ücrete çalışmak istemiyor tamam ama 1 yıl Istanbul'da ailenin gonderdigiyle çalışmadan yaşamak çok mu iyi birsey. Coin, borsa vs gibi yollarla kısa yoldan zengin olmaya çalışanların sonu hüsran. Bu yollarla yatırım, kaybetse de hayatını etkilemeyecek paralarla yapılır. Hayatını buradan gelecek parayla kurmayı düşünemez. Açıkçası yanlış yolda ve birinin bunu yüzüne açıkça söylemesi gerekiyor. En azindan aileniz artık destek olamayacağını kendi geçimini sağlaması gerektiğini söylemeli.

Ee İstanbula kadar gitti niye ithalat ihracat bir yerden başlamadı fikirleri var ama niye uygulamıyor aslında haklı şuan ticarette para var ben de olsam fabrikaya veya işletmeye girip didinmeye uğraşmazdım az çok işin içinde olan biri olarak ben de işe girip tam zamanlı çalışmayı düşünmem. M

Beğenmedim butonuna tıklayıp durmanıza gerek yok. O yaşta bir genç boşu boşuna kendini eve kapatmaz. Belli ki psikolojisi bozuk. Ne yaşadığını detaylıca bilemeyiz. 40-50 yaşında insanların anlayabileceği bir durum değil.

Kardeşinizin sıkıntısı şımarık ve sorumsuz olması. Sizde ailecek tepenize çıkarmışsınız şimdi kendi kendine inmesini bekliyorsunuz. Kardeşinizin eline şirket verseniz onu da batırır çalışmaya, birşeylere uğraşmaya gönlü yok siz vermişsiniz o yemiş. Benim etrafımda da aynı yaş grubundan kardeşiniz gibi gençler, tek dertleri hazıra konmak.

Depresyonda da olabilir. Ben de lise bittikten sonra depresyona girdiğim için üniversite okumayı yıllarca beklettim. Sınava çalışmayıp "Tüh istediğim yer 1 2 puanla kaçtı" diye bahane ettim. Kardeşinizi bir psikologla görüştürün, basit bir tembellikten çok daha fazlası olabilir. Hem henüz 26 yaşında, şimdi değişmesi 30unda değişmesinden çok daha iyi

O kadar cok duyuyorum ki bu olayi. genclerin cogu hoppp patron olmak istiyor kimse angarya cekmek istemiyor, sonrasinda yillarca evde yasayan miskin cocuklara donusuyorlar. bir tanidigin oglu muhendis is begenmemekten 3-4 yildir evde aile kafayi yemek uzere ama yok calismiyor cocuk. İsin kotusu 5 yil sonra bu cocuklari kimse ise almak istemez ki hakli olarak. kac yildir evde yatan cocuklar Bence siz psikiyatriste goturun depresyondaysa tedavi olsun yok degilse de nasil davranacaginiz konusunda fikir almis olursunuz. umarim halledersiniz

Bırakın burnu sürtünsün. Siz zaten vereceğiniz tavsiyeyi vermişsiniz. Yazılı olarak da o maaşını beğenmeyen ve ayak işi yapan arkadaşları varsa şu anki durumlarını not edin. O da görsün. 3 sene sonra ortaya çıkarın ve kıyas yapsın. Kaybettiklerinin o zaman bilincinde olur belki. Anne ve babanız da maddi desteği kıssın. Yoksa bir yerini kaldırmayacak.

Okulu bitirdiğine emin misiniz? M

Daha doğrusu yurt dışı çalışmayan adamı alıp napsın? Sanki yurt dışındakiler ağaçtan para topluyor.

Kardeşiniz "Hem ayranım dökülmesin hem... " Diyoor ancak öyle bir dünya yok. Her iktisat okuyan mezun olur olmaz şirket kuruyormus gibi bir afra bir tafra Özetle çok şımarık, böyle kimseler için en iyi motive etrafındaki milyonlarca issizden bir farkı olmadığını hatırlatmak. El üstüne tutmayin, para göndermeyin, siz böyle yaptıkça iyice simaracak. Asgari ücrete calismam diye efelik yapıyor, ailesinden gelen parayla yaşıyor beyimiz

Ya diplomaya gelince; annem supheye dusmus 'bu cocuk gercekten mezun oldu mu acaba' diye bana soruyordu. Eve bir askerlik kagidi falan gelmiyor ne zamandir. Asiri derecede ketum dedigim gibi. Mezun oldum dedi ama biz emin olamadik acikcasi ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Benim kuzenimde böyle, öyle şımarttı ki ailesi onu, mezun olduktan sonra 5yıl evde oturdu çalışmak istemiyor beyfendi bilgisayrdan oyun oynuyor sürekli, bizler uyarıyoruz kardeşiniz gibi manipüle ediyor bahaneler buluyor o kafasını aşamıyoruz artık o yüzden bir şey dememeye karar verdim sinir ediyor resmen genç çocuk, bir arkadaşım olsun gezeyim giyineyim derdi yok evden ibaret hayatı, sınavlara çalışıyorum diye aleyi kndırıyor oyalıyor, ben bunun bir psikolojik rahatsızlığı olduğunu düşünüyorum psikoloğa götürün diyorum ama nafile.. ilerleyen yaşlarda daha büyük travma olabilir erkenden yüzleşmeli kardeşiniz sizin içinde zor böyle birini ikna etmek çok zor duvar örüyorlar kendilerine biz aşamadık umarım başarırsınız

Yani anlayamadım, sermaye yoksa ne iş kurması Hayallerde uçuyor bu kardeş, madem eğitimi iyi guzel bir iş bulabilir pekala. CVsindeki malca ifadeleri çıkarsın, adam gibi hevesli olsun bir işe girsin. Tüm şirket sahibi tanıdıklarım bu şekilde, calışıyor, sermaye topluyor, cevre ediniyor şirketini öyle kuruyor.

Üniversite okurken düzgün yerlerde çalışır gibi staj yapmadığı sürece düzgün bir şirkette çalışması bile mümkün değilken ben başkasının altında çalışmam lüksü nereden geliyor kimse neden dur demiyor bu gençlere... Elimizi çarpsak iktisatçı, işletmeci zaten. Her koyun kendi bacağından asılır aileniz çok net sınırları koymalı. Psikolojik bir sorunu varsa gitsin bir doktora yoksa da kaç yaşında adam kimseye yük olmamalı.

Aman allah korusun. Bende ondan korkup anneme soruyorum durumunu ama 'yok kizim depresyonda gibi degilgece uyanik gunduz uyuyo bile olsa, aksam kalkiyor, kahvesini yapiyor, sakalasiyor, normal konusuyor bizle, davranislarinda bi kapanma yada mutsuzluk sezmiyorum, depresyonda gibi degil' diyor. Ama yinede korkuyorum bi ufaktan

Kardeşiniz iyi bir üniversitede işletme-iktisat-ekonomi tarzı bir bölümü bitirdiyse oradaki çocuklarla kendini kıyaslıyor muhtemelen. Hepsi fabrikatör sahiplerinin çocuklarıdır, mezun olunca ana babalarının fabrikalarının başına geçmişlerdir, sizinki de böyle "başkasının emri altında çalışamam"a getiriyordur konuyu ama boş. Para parayı çeker. Ailesinin işi yoksa yeni mezun adam ithalat ihracat yapamaz, mümkün değil. Aklını başına da toplayacak gibi değil büyük ihtimal babanız besleyecek onu ölene kadar.

Bence kesinlikle kardeşiniz depresyonda. Depresyon diyince onunda ölçüleri var hafif orta ileri gibi. Benim arkadaşım vardı üniversiteye bir türlü gitmiyordu hep mezuna kalıyordu iki üç puan eksik yapmışım gibi bahaneleri vardı megersem depresyon yüzünden kendine güveni gitmiş. Sonra tedavi oldu üniversiteye başladı kardeşinizde erteliyor bu da depresyonun bir belirtisi B

Oyle valla. Zaten arkadaslarinin yaptiklarini degil soylediklerini dikkate aliyor. Calismayan tek bir arkadasi yok. Tamam bazilari ultra zengin, mezun olup aile sirketlerine girdiler ama onlarin babalari bile onlari kasaya falan dikti ilk. Zengin olanlar kasiyerlikle, magaza gorevlisi olarak falan basladilar. Digerleride bir sekilde biryerlere girdi basladilar. Ama sikayetleniyorlarmis, 'bu para icin mi okuduk, cok az veriyorlar, cok cile cekiyoruz' diye. Ama sorsaniz hicbiri isini birakmaz. Bizimkide gordugune degil, duyduguna tamah ediyor 'asgari ucrete boyle calisilmaz, herkes aci cekiyor' vs vs diye. Diyorumki 'onlar 5 yil sonra bu zorluklari cektikten sonra, mudurluk posizyonuna gelip dolarlari basarsa, sende onlari gorup cok pisman olacaksin, bir yerden basla' ... 'abla yok yok degmez, o is oyle degil' diyor bana. Sanki ben bilmiyorum, sanki bende ayni yollardan gecmedim

Yaptığı planlarin artık ise yaramadığını 3 senedir 5 kuruş para kazanmamış olduğunu ona açık açık söyleyin. İyi üniversite mezunu gencecik adamsın, ailenden para almaktan utanmıyor musun? Daha ne kadar kendini ve bizi kandırmayı planlıyorsun? Madem en harika senin aklın, 5 kuruş para yok sana bundan sonra. O muhteşem bilgilerin ile kendi ayakların üzerinde nasıl durabiliyorsun görelim. Şimdi kız bize, 36 yaşına gelip de okuduğun güzelim üniversiteyi de kendini de harcayacağına şimdi kız. Ama bundan sonra icraat dışında bir şey görmeye kapalıyız diye açık açık konuşun. Yok öyle hatta İstanbul'a kaçmasına da izin vermek. Aileniz de pek iyi niyetli, is bulan gitmeden de bulur. O tartışmadan sonra bal gibi kaçmış. Kaçmasına da izin vermeyin, o yetişkin olamamis bir çocuk gibi davranmaya kararliysa siz de azarlayan bir ebeveyn olun, daha da yaş alıp da iyice bunalıma gireceğine bir an önce aklını başına alsın. Züppe arkadaşlarını örnek alacağına, kendi konumunun idraki gelmeli ona.

Ben size bir şey diyeyim mi bıktık usandık gençler olarak hiçbir şey beğenmeyen yetişkinlerden. İnternette ya da gerçek hayatta bir mok olamamış insanlar "hmm artık herkes üniversite okuyor" "aa artık herkes ingilizce biliyor önemli olan başka diller bilmek" "yaa x üni mezunu musun, boğaziçi değilse olmaz cnm" türevi konuşmalar enerji sömürüyor. Baksak bunu söyleyenler tee yıllar öncesinde o işin bölümünü bile okumamış ama hasbelkader devletin çeşitli alımlarıyla girmiş kişiler. Tanıdığım bir sınıf öğretmeni var aslında ziraat mühendisliği okumuş bilmemne. Şimdiki gençler daha prensipli, daha idealist. Uzmanlığı olan işi yapmak istiyorlar. Kardeşiniz bilkenti tam burslu kazanmış, ileri seviye ingilizcesi var. İş görüşmelerinde başına neler geldiğini az çok tahmin edebiliyorum. Ben kendi iş arama sürecimde öyle şeylerle karşılaştım ki arkadaşlarımın sosyal desteği olmasaydı yataklara düşerdim. İş verenlerin bir kısmı özellikle kurumsal olanlar fazlasıyla acımasız olabiliyorlar. Beni doğduğum memleketten yargılayanlar, burcumu soranlar, ailemin maddi durumunu soranlar, 3 bin tl maaş teklif edenler o süreç inanın kolay olmuyor. Maalesef şu an onda gençlik idealizmi var. Torpili içi almadığına göre kötü niyetli biri değil. Savrulmuş bir genç sadece. Gerçeklerle yüzleşmesine az kalmıştır. Sağlayabiliyorsanız psikolojik tedavi almasını sağlayın.

Ay yok bu kardeş seni ve aileni ömür boyu yer bitirir Fazla hayalperest ve aklı 5 karış havada İş başvurularını daha rahat yapmak için İstanbula taşınıp aileden para sömürmek nedir yahu Hiç üzülme derim sen kendi hayatına bak Seni çok manipüle etmesine izin verme

Hic staj yapmadi ogrenciyken. Arkadaslarida fabrikator cocuklari, altlarinda Porshe olan cocuklar. Okulu bitirince aile islerine girip zenginliklerine devam ettiler. Bizimki de egodan ortada kaldi

Sizi çok iyi anlıyorum bu saattten sonra tecrübeli bir psikolog paklar sanırım, bizimki de bir kaç yerden iş buldu görüşmeye gitti sordukları sorulardan rahatsız olmuş paşa beğenmedi girmedi, sizin kardeşiniz olduğu için ister istemez daha çok kafaya takıyorsunuzdur Allah kolaylık versin, umarım güzel haberlerle işe girdi başlığı açarsınız

Korkutmak istemem ama dikkatli olun. Daha yeni uzaktan bir akrabamız genç bir çocuk intihar etti.. borsadan mi kriptodan mi ne çok borca girmiş. Bir kısmını ailesi ödemiş ama üstünde baskı mi hissetti nedir ne değildir bilmiyoruz. İntihar etti.

Askere gitmediyse yapsın 6 ay. Belki tembellik üzerinden kalkar da harekete geçer. Mülakat teknikleri ve CV hazırlama gibi eğitimlere katılsın bari. Belki iş bulma ihtimali öyle artar.

Zengin değilsen babadan şirket dükkan birşey yoksa nasıl patron olarak işe başlayacakmış?ticaret için bile sermaye lazım yani. gençler çalışmak istemiyor ama mecbur çalışmak zorundalar türkiyede çalışma niyeti yoksa yurtdışına gitmeye çalışsın ama gitsin bir işe girsin bir yerden başlasın evde durdukça aleyhine olacak askere gitmediyse aradan çıkarsın onu.

Hic acimadim ya sade uni mezunu dolu ortalik neden asgari ile calisamiyormus beyefendi? Cogu insan asgari ile basliyor sonra gelisip yukseliyor sizin ailecek ona fazla destek olup her fikrine arka cikmaniz kendini bisey sanmasina neden olmus bence. Maddi destegi kesin gider calisirsa calisir bebek gibi bakmayin koca adama

Sınava hazırlanma falan var mı?benim kardeşim okulu bile bitiremedi 2. sınıfı tamamladı 3.-4. sınıf kaldı beterin beteri varkpssye hazırlanıp aynı zamanda açıktan bir bölüm okumasını sağlamayı düşünüyorum bende en azından sizinkinde diploma var. bence hallerinden mutlu değillerde durumu kabullenmişler sanırım

Merhaba, kardeşinizin çoğu davranışında o kadar kendimi buldum ki... dayanamayıp yazmak istedim. Ben de iki yıldır işsizim, ailem ve etrafındaki insanlar tarafından tembel olmakla suçlanıyorum... içime içime ağlıyorum yolumu yönümü bütün özgüvenimi kaybettim, kilolar alıp güzelliğimi gençliğimi bile kaybettim... dini inancım olmasa belki şu an bunları yazıyor olmazdım gitmiştim çoktan:) benim kardeşinizden tek farkım mezun olduktan sonra bir yerlerde iki yıl boyunca canla başla çalışmış olmak, çalıştığım yerde de sessiz yapımdan dolayı çok fazla ezilmek, kullanılmak hakarete uğramak, ayda sadece bir gün izin kullanabilmek gibi hak ihlallerinin beni çok hırpalaması. Bunun sonucunda da zaten az olan özgüvenimi tamamen kaybetmem ve kucağına düştüğüm depresyon... ben birkaç ay öncesine kadar da ne yapacağımı bilemiyordum pek odamda yaşıyordum dümdüz insan içine çıkmak istemiyordum herkesten kaçıyordum. O ara bulanık kafayla dil ve mesleğimle ilgili aldığım eğitimleri saymazsak bomboş tavana bakarak geçen iki sene. Para kazanmayı, kendi ayaklarım üzerinde durabilmeli, diplomamın hakkını vermeyi çok istedim ama resmen farketmediğim "çalışma fobisi" oluştu bende. Bunu açık açık söyleyemediğim için darlayan akrabalara falan yurtdışına gitcem ben diye farklı bahaneler sallıyordum getirdikleri iş tekliflerine çünkü çalışmaktan çok korkuyordum yine aynı şeyleri yaşarım diye. Dört aydır terapi alıyorum ben online olarak, o bayağı iyi geldi ve birkaç haftadır da iş arıyorum. Ben ne depresyonda olduğumu farkettim ne de bir fobim olduğunu. Tembel olduğuma ben bile inanmıtşım son zamanlarda artık ama İş ilanlarına bakarken bile karnıma kramplar girmesi, "başvur" butonuna tıklamaktan korkmak sadece tembellik olamazdı. Gelelim bunları sizin konunuzda neden anlattığıma... ben kardeşinizin de bir çeşit depresyonda olduğunu ve bunu maskelemek için "iş kurma" bahanesinin arkasına gizlendiğini düşünüyorum. Yani başta bu yola çıkmış olsa bile sonra maalesef karanlığa gömülmüş gibi hissettim. Umarım hakkında en güzelleri olur. Lütfen siz de bu konuda profesyonel bir yardım alın.

İlk önce güldüm ama sonra üzülme emojisi attım haklısınız sorun psikolojik umarım aşar

İyiki oğlum yok her gün bunun için Allaha şükrediyorum

Benim bir akrabam 1940'larda doğmuş, babası onu her yaz aynı saatçinin yanına çalışmaya verirmiş, meslek öğrensin, çalışmaya alışsın, sorumluluk alsın, para kazanıp eğitimine harcasın diye. Kardeşini de galiba tren tamircisinin yanına. Bunlar ancak ortaokula giden çocuklar. Büyük olan profesör oluyor. 80 yaşında vefat ettiği güne kadar çalışmaya devam etti. Yurtdışında üniversiteler kurdu. Çok okuyan dolu dolu bir insandı. Kardeşi Türkiye'nin ilk beş holdinginden birinde yönetici. İki ablaları var onların da çalışma hayatındaki çalışkanlığı ayrı bir hikaye, konuyu çok uzatmayayım. Fakir bir aile, çocuklarına büyuk destek verebilecek durumda değiller. Onlara verebilecekleri en güzel eğitimi çalışmayı ve para kazanmayı öğreterek vermişler. Genel olarak başarılı olanlar çalışkan olanlardır zeki olanlar değil. Çalıştırılmayan zekanın kendine faydası yok. Akıllı olanlar zeki olanları geçme eğilimindedir. Milenyum nesli ise sosyal medyadan kolay yolla para kazanan küçük bir kesimin çarpık algısına maruz kalarak yetişti malesef. Yeni bir araştırmaya göre ergenlikten çıkma yaşı 30'a dayandı. Halbuki yaş 35 yolun yarısı diyor şair. Akraba ailesinden öğrendiğim ders; "Çocuklarımızı eğitime hazırlarken, hayata da alıştırmak zorundayız." Bu şekilde yetişen insanlar, yetkin, tecrübeli, donanımlı oluyorlar. O dönemle şimdinin şartları vs. birçok konu enine boyuna konuşulabilir elbette. Bence yine de ortak nokta; "Çocukların yaşlarına uygun sorumluluklarla yetiştirilmesi." Kolay elde edilen şeylerin değeri de az olur. Kardeşiniz hiç yeteri kadar çaba harcamaya muhtaç olmamış. Zeki insanlar genelde buna güveniyor, tavşan ve kaplumbağa misali, potansiyelim yüksek, yarışa başladım mı geçerim diyorlar. Hiç başlamadiğımız bir yarışta galip gelmeyi umamayız. Tembellik ve rahata alışmakta bir tür hastalık gibi aslında, hareket kabiliyetini asgariye çektiği için hastalıklara davetiye çıkariyor. Bu tarz bir konfor insanı çürütür. Kardeşinize ve ailenize üzüldüm. Belliki benzer durumda olan birçok gençte var. 26 yaşına gelip çalışmaya yanaşmayan birinin 30'unda durumunu iyice kanıksayacağını düşünüyorum. Aileniz, "Evladım bugüne kadar hep arkandaydık, ister kendi işini kur, ister askeri ücretle bir işe gir senin kararın. Biz her türlü arkandayız." deyip mühlet versinler. Aksiyon almazsa "Bundan sonra kullandığın odanın kirası, yediğinin içtiğinin ücreti şu kadar. Şu kadarda zamanın var." deseler hiçte ayıp olmaz. Kardeşinize iyilik yapmış olurlar. Aksi halde bu çocuk ziyan olacak. Ana baba parası ile nereye kadar?

Bilkentte okudu. Bolumu %100 ingilizce idi. Yillardir Amerikan firmasinda, ingilizce calismama ragmen, allah var benden ingilizcesi cok daha iyi. Onu konusurkende duydum, harika konusuyor, ve tum filmleri dizileri ingilizce izler. Ama bende uni de yabanci dil okudum, benimde hem ingilizcem + baska, ticarette oneme sahip bir dilim daha vardi. Yine de asgari ucrete calismaya basladim. Gocunmamistim buna. Simdi 32 yasindayim, 7 yillik bir calisma hayatim var ve yasitlarimdan yada benzer egitimden gecmis insanlardan cok daha iyi kazanip yasiyorum. Hic benim gectigim yollari ornek almaya niyetide yok. O bugunu baz aliyor sadece. Direk en yuksekten baslamayi hakettigini dusunuyor. Ama bir resmi mail bile yazamaz fotokopi bile cekemez, sifir deneyim. Okul hersey demek degil

Benim kardeşimi anlatmışsınız sanki. Mezun olalı iki sene oldu, evden hiç çıkmıyor. Bütün gece ayakta, gündüzde 2 ye kadar uyuyor. Asla iş aramıyor, maaş beğenmiyor, yurtdışında çalışmak istiyorum diyor ama dilde öğrenmiyor. Annemde çözüm olarak evlendirelim diyor dalga geçer gibi. Evlenince hayatı düzene girermis. Tamm Türkiye'de şartlar çok zor ama insan evde oturup 60 yaşındaki babasının kazancını yermi?

Bence bu kardeş devleti de kucumser. Durduk yere hop diye gelinmiyor bazi noktalara.

%50 burslu bile olsa ailenizin cebinden çok para çıkmıştır yazık olmuş. Öngörememekle alakalı değil aslında, kendinizi suçlamayın. Kardeşiniz dümdüz sorumsuz, beyin cerrahı da olsa başkasının hastanesinde çalışmam, ille de kendi hastanem olsun diyecekti, fark eden bir şey yok. Kendi haline bırakın. Koskoca adam, sorumluluk bilinci sonradan verilmez.

Klasik gençlik. Yeni mezunken milyon dolarlar bekliyorlar yatarak.

Kardeşiniz hayatı diziler filmlerdeki gibi sanıyor

onu bu hale getiren sizsiniz yani ailesi iyi okulda okuyor, geleceği parlak olur diye diye aile kendini avutmuş ve tamamen şımarıklığından, tembelliğinden işe girmeyip evde kıç büyüten adama aylarca para akıtmış alt tarafı iktisat mezunu. atom parçalamıyor, doktor değil ki hayat kurtarsın, bilim adamı değil ki insanlık kaderini değiştirsin? neden gözde büyütüldü okuduğu bölüm? asgari ücretle çalışmayı kendine yakıştıramayan vatandaş ana baba ve ablasının parasıyla kaba et büyütmeyi kendine yakıştırıyor ne hikmetse? sunduğunuz tüm yardımları kısmadığınız sürece değil 26, 36 yaşına da gelse asalaklığına devam edecek çekin ellerinizi üzerinden ve adam olmayı becermesine izin verin, aksi zor

Olmamis, planları varmış. Kendi şirketini kuracakmis, kimsenin altında calisamazmis.

Yok artik evden kovulsunda artik kiyida kosede kendini kesip asarsa, omur boyu mezarda gibi yasayalim, allah korusun. O kadarda degil. Zaten depresife benzer bir hali var, istedigi olsa belki cabalayacak kimbilir, ama biz bi yerden tutamadik, yada nasil ve nereye yonlendirmeli bilemedik. Bazi cocuk, tasi sikip heryere girer bazisi destek gormeden bi bok yapamaz, ama cinayet islemis gibi evden kovmalar falan biraz abarti. Bende mezun olduktan sonra 1 yil issiz gezdim, herkes 'e bu kiz calismiyorda evlenmiyorda, napiyor evde oyle yata yata?' diyorlardi. Baya bir psikolojik baski ve on yargilar vardi ustumde. Aslinda cok istiyordum calismayi, ariyordum istedigim yerlerde ama olmadi uzun sure. Ailem de destek oldu tabiki, evden mi kovsalardi beni yani? Gec oldu ama isimi duzenimi buldum sonra. Kardesiminki az biraz daha farkli tabi. Cok utopik hayaller kuruyor, o hayali icin cabalamayip, birinci basamaktan baslamayip, hoop diyede kucagina gelmeyince kendini kapatiyor. Bide onunki daha uzun surdu, ve ayagina gelen bazi firsatlar oldu tepti onlarida. Asla dogru degil. Dedigim gibi bir cingar cikardigim an bile oldu artik hicbir tekliften, yonlendirmeden anlamayinca, herseyi reddedince. O yuzden evden ayrilip Istanbula gitti. Cok istekliydi bir nevi, bavuluna sadece gomlekler, kiravatlar kumas pantolonlar koydu. Ama beceremedi yine ya

Ayrıca yeni mezun bir iktisatciyi neden alsın ki.. Yani ne faydası ki onlar için. Doktorlar bile çıkana kadar akla karayı seçiyor. Yarısi zaten ülkenin şart kostugu alan sınavlarını gecemiyor. Ben anlamıyorum bu işi gücü olmayanlarin aklınca yurtdışına gidebilecegini düşündüğü senaryoyu Sanki vapurla karşıya geçiyor vatandaş

Bu kadar pasif insan yurtdışında nasıl yapsın?ayrıca ona da para lazım kolay değilki.