Arkadaşlığınızın miadı dolmuş. Benim de on yılı geçen yakın arkadaşlığım vardı. O derece samimi olduğum tek arkadaştı ve muhtemelen bundan sonra da onunla samimi olduğum kadar samimi olabileceğim arkadaşım olmayabilir. Belli bir yaştan sonra güven duyabileceğin, çok yakın olabileceğin dostlukları kurmak zor oluyor. Ben de anlaşılamıyor olmaktan muzdariptim. Fikirlerimiz farklıydı. Şuan konuşmuyoruz, aylar oluyor. Arada aklıma gelince böyle olmasaydı diyorum, o arkadaşlığı özlüyorum, çok yakındık, ileride mutlu günlerimizde birbirimizin anlarına şahit olmak isterdim, ulaşsam mı diye ikilemde kaldığım oldu ama düşününce sonuç yine değişmeyecek. Yine aynı sorunlar devam edecek deyip önüme baktım ben de. Şuan henüz yeni olduğu için böyle düşünüyorsunuz, birkaç ay daha geçsin abartmıyorum diyeceksiniz muhtemelen.

Canım cahil dostun olacağına bırak akıllı düşmanın olsun. Bir dost yüzünden belli olur zaten, zor gününde yanında olur. Bu dostun dedigin birak zor günü iyi gününde bile seni sömürüyor. Salla bayırdan aşağı, vursun taştan taşa

En önce bu sahsi cikarsaydiniz hayatinizdan.

Bunu telefonda da yapıyor mesela. Bir şey soruyor anlatıyorum dinlemiyor mesela tv açık diyor ki aaaa şunu izliyor musun açsana falan. Ee diyorum ben burada bir şey anlatıyorum AA anlat kız dinliyorum tabi diyor o esnada insan da ne diyeceğini bilemiyor. Ya şu son bir haftadır falan sanki arkadaş çevrem oturmuş sadece ve sadece gerçekten beni dinleyen bana değer veren benim de onların yanında olduğum ve bunu hissettirdiğim insanlarla iletişimim kalmış gibi hissediyorum. Umarım böyle devam eder. Çünkü hangi ilişki olursa olsun sürekli dengede kalan taraf olmak zor

Yakın zamanda iyi arkadaş olacak sandığım bir kadın ile arkadaş oldum ama umduğum gibi çıkmadı aynen senin arkadaşın gibi egoist dengesiz biri çıktı, bir de beni eleştirmeye başlayınca arkadaşlığımı bitirdim çok yüz verince insanın tepesine çıkıyorlar, kendilerini birşey sanıyorlar, sürekli kendi problemlerini ko konuşmaya meyilli insanlardan oracıkta bırak kaçacaksın, bir daha asla böyle manyakllarla arkadaş olmam, buda bana ders oldu

Arkadaşın son derece bencil bir insan. seni ağlama duvarı olarak görmüş Onun dertleri onun hayatı onun erkek arkadaşı çok önemli Senin derdin olunca ortada yok Neden böyle insanların enerjinizi sömürmesine izin veriyorsunuz ki? Bu tipler çok var evet benimde başıma geldi gelmedi değil ama mesafe koydum Lütfen kendini kullandırma Gerçekten senin dostun olsa senin derdini paylaşırdı konuyu hemen kendine getirmezdi Ne gıcık birşey bu ya Dır dır anlat sen dinleme Aptal yerine koyuyorlar insanı

Bende pandemi de insanların gerçek yüzünü gördüm. Cogu arkadaşlıklar bitti. Sizi ciddiye almayan birini cekmeniz zor. Hatta bir arkadaşım eve kapandigimizda hic aramadi. isler acilinca bisey sormak için aradi. dedim şimdi mi aklina geldim. zoruna gitti görüşmüyorum şu an

Fazla samimiyet tez ayrılık getirir derler doğrudur ama dostluk başkadır Sizin durum dostluk hiç değil arkadaşlık o hiç değil samimiyeti kesin mesafe koyun bence

Çok doğru bir yol bulmuşsunuz bence, bundan sonra bende arkadaş ilişkilerimi belli bir seviye de tutmayı düşünüyorum fazlası hep zarar insana, hayır sonun da bide suçlu oluyoruz.. Onca yıl dert dinle sonra vay efendim sen beni aramadın:)

Aynen kafam rahat valla her gün aynı olayları dinlemekten bananeyse ben oturup sinirleniyorum kendi derdimi bırakıp. Kafam yanıyordu bazen. Yukarda da dedim herkes aynı şeyi yazıyor fazla muhabbet diye ancak biz zaten 10 senedir bu kadar samimiyiz sadece bu pandemide evdeyim sosyalleşemiyorum kendimle vakit geçiriyorum içime döndüm, ne bileyim kendi kendime hobiler yapıyorum ya da kendi derdimle sorunumla ilgileniyorum e ben de konuşmak istiyorum evdeyiz yani, %80 dinleyen taraf olmaktan yoruldum galiba biraz. Öncesinde de böyleydik, yine dinleyen taraf olurdum ama bu kadar değildi bu sürecin üstüne aynı olayları dinlemekten baydım galiba. Bir de bu süreçte benim sağlıkla ve kendi hayatımla ilgili de problemlerim vardı. Hem onlarla uğraş hem önemsenme derken doldum herhalde

Kullanabildikleri kadar kullanıp, ihtiyacın olduğu anlarda asıl onlar ortadan kaybolur, hiç şaşmaz ya. Bir de kendi hayatını çöpe atın, onun kölesi olalım isteyen narsistler var. Aman dikkat :)

En nefret ettiğim şeylerden biri. Genel olarak ben dinleyici tarafindayimdir. Ama bir şey anlattığımda dinlemediğimde sinir olurum Mesela yakın arkadaşım vardi soyunu sopunu biliyordum. Ona da yeğenlerimi anlatıyordum fotoğraflarını da göstermiştim. Bir gün yine anlatıyorum aa senin 2 yeğenin mi var demişti. Dinlememiş önceden. Başka birini dinler dinlerdim ben başka bir şey anlatırken gözü başka bir yere kayar dikkati dağılır başka bir şey hakkında konuşmaya başlardı. Yani bunu bilerek yapmazdı ama aşırı soğurdum. Bi yerden sonra da uzaklaşırım ya da nasıl olsa dinlemiyor diye anlatmam

pek samimi bir arkadaşlık göremedim ben burada. o senin düşündüğün gibi düşünmüyor sanırım

Çok muhabbet tez ayrılık getirir maalesef bende çok yakın çocukluk arkadaşımla konuşmuyorum çünkü en ufak bir şeyi abartili gibi buyutuyordu ve bu beni çok yoruyordu ve herkes ona cephe almış herkes onla uğraşıyormuş gibi davranıyordu aslında insanların umrunda değildi. Şuan bircok arkadaşım var ama hiç biriyle artık çok samimi olmuyorum samimiden kastım herseyi anlatmıyorum çünkü anlattigin şeyle vuruluyorsun bir zaman sonra

Narsistin teki boşver. sevincimi üzüntümü boşver diyerek geçiştiren bi insan benim arkadaşım olamaz şahsen.

Siz arkadasiz zannederken o sizi terapisti bellemiş.

Aynı kişiyle mi arkadaşız yoksa? Şaka yapıyorum ama aynı toksik kişiliğe sahip insanlar. Birde bu kişilerin genelde herşeyi olur ama beğenmezler. Bencildirler. Dertleri dışında konuşacak konuları yoktur. Hep basarisizlardir. Sizin hayatinizdaki olayları önemsemezler. Eğer siz hayır derseniz ya da olumsuz konuşursanız çok bozulurlar ve dumura uğrarlar. Ay hemen bırakın bu kişiyle arkadaşlığı. Dünyalara bile sahip olsalar memnun olmazlar.

Bırak bu şekilde arkadaşın olacağına hiç olmasın. O sana anlatsın, çözümlerini dinlemesin, senin bir derdin olsun dinlemez ben şöyle yapardım vs. Saçmalığın daniskası. Arkadaşlık bu değil. Kop gitsin, hayatından çıkartırsan ne kaybedeceksin?

İyi akşamlar hanımlar, Yakın bir zamanda, çok samimi bir arkadaşımla aramız açıldı. Sebep çok önemli bir tartışma vs değil ama ben bir yerde doldum yükseldim biraz. Bu arkadaşım benim 10 senelik arkadaşım kendisini de çok ama çok seviyorum. Genel olarak gerçekten çok iyi niyetli birisidir. Ama şöyle bir huyu var bu da bu pandemi zamanında daha fazla batmaya başladı. İnsanı hiç dinlemiyor. Mesela beni arıyor bazen yatıyorum, markete gideceği tutmuş diyor ki kalk uyuma hadi benimle konuş bu yolu yürüyeceğim neyse sohbet ediyoruz. Sonra telefonu çalıyor başka biri arıyor. Kapatıyor beni. Ve sürekli onun meselelerinden bahsediyoruz, dünyanın en saçma şeyini de anlatsa ben keyifle dinliyorum valla ama ben bir şey anlatacak olsam o fırsatı bana vermiyor. Bazen dinlenmediğimi hissedip, amaaan deyip anlatmaktan vazgeçiyorum çünkü ben hevesli hevesli bir şeyler anlatırken konunun en saçma yerinden yakalayıp ya anlattığım konuyu dağıtıyor ya da mutlaka ordan kendine çeviriyor. Buna ilave erkek arkadaşıyla problemleri var her konu istisnasız ona bağlanıyor ve sürekli anlatıyor dinliyorum ben de tabi ki, fikrimi sorduğu yerde söylediğimde de sen yaşamadığın için böyle söylemek kolay geliyor diyor, ben de ona fikrimi beğenmiyorsan neden bana anlatıyorsun dilersen annene danış dedim hatta, o da bana ama annem de senin gibi der anneme de anlatamam diyor. Saatlerce çözümsüz mevzuları dinliyorum dinliyorum dinliyorum, doğum günümde bile beni arayıp doğum günün kutlu olsun bugğn şu şu mevzular oldu diyor. Yani bu meseleler asla bitmiyor. En son bir tartışmasını anlatıyordu bana konuşurken tartışır gibi olduk ve ben de dedim ki bak fikirlerimiz uyuşmuyor hem sen iki güne unutuyorsun zaten, bana anlatma bu mevzuları aranızda kalsın yaşananlar dedim. Ama sana anlatmazsam kime anlatayım, sen benim dostumsun diyor. Ben de çözümsüz kalıyorum. Şimdi aramızda soğukluk var konuşmuyoruz tıpkı bu anlattığım olaylar gibi bir olay yaşadık ve o an ben sinirlendim beni asla dinlemediği için. Bir derdimi paylaşıyorum whatsapp grubunda, ses kaydı attım. Onu hiç dinlememiş bile, ses kaydını dinlemedim ama ben diye başlayarak kendini anlatmaya başladı yine ve ben de tepki gösterdim bi benim sorunum çözülsün önce diye. Çünkü sürekli bunu yapıyor. Şimdi de 1,5 aydır beni hiç aramadı. Ben de aramadım, bir yandan kafam öyle rahat ki saatlerce aynı mevzuları konuşmuyorum, sinirlenmiyorum vs ama bir yandan da üzülüyorum. Öte yandan kaç senelik arkadaşım, bana tavrını insta storylerime bakmayarak gösteriyor bunu da çok komik buluyorum açıkcası. Sen onu mu takip ediyorsun diyebilirsiniz ama geçen sene de aramız gerilince böyle yapmıştı çok saçma yani. Neyse, şu 2 senedir hayatımdan o kadar insan çıkarttım ki. Hem de kaç yıllık arkadaşlıklarımı bitirdim. Çıkarttıklarımı iyi ki çıkardım hayatımdan ama bazen diyorum ki bu arkadaşım için çok mu abartıyorum? Bu zamanda arkadaş edinmek, güvenmek de zor. Bilemedim kızlar, siz ne dersiniz?

Iyyy nefret ederim ben merkezci bencil insanlardan bence Bu ruh emici yaratiktan kurtulun.

Bu arkadaşlık değil ki. 10 yıldır bir kişinin hayatınızda olması arkadaş, dost demeye sebep değil bence. Boş zamanımı doldurayım, yolda yürürken canım sıkılmasın diye birini arayayım, uyuyorsa bile uyansın beni dinlesin, o arada başka biri de beni ararsa hemen telefonu kapatıp, diğer çağrıya devam edeyim davranışı en kibar şekliyle bencillik... 17 yıllık arkadaşım var, kardeşimden daha öndedir. Yeri gelir kırılabiliriz birbirimize, ama konuşur toparlarız. Çünkü birbirimizin niyetini biliriz. Onun babası rahatsızken benimle acısını üzüntüsünü paylaşmıyor diye ne yapacağımı şaşırdım mesela. Ben aramasam aramıyor, anlatmıyordu. Üzülüyordum, faydam dokunmuyor zaten, sadece dinleyip dua edebilirim. Ama uzaklastigimizi hissetmiştim. Meğer benim çok üzüldüğümü bildiği için ve hamileyim diye üzülmemi istemediği için anlatmak istemiyormuş. Iki taraf da kendinden önce karşısındakini düşünmeli gerçek bir dostlukta bana göre. Sadece kendini düşünen, enerjimizi emen insanlar zaten uzak olsun mümkünse...

Biz 10 senedir falan böyle samimiyiz zaten yeni olan bir şey değil ki. Sadece yaptığı şeyler bana biraz daha batmaya başladı çünkü pandemi dönemi herkesin içe döndüğü kadar ben de içe döndüm. Bu süreçte ben de evdeyim bunalıyorum bir şeyler paylaşmak istiyorum ama fırsat vermemesi ve gündemin hep aynı mevzular olması beni gerdi galiba G

Böyle bencil insanlarla asla vaktimi öldüremem, gerçekten bak. Öyle kendime aşırı değer veren biri de değilim oysaki buna rağmen bencil insan gördüğüm an şutluyorum çünkü ben de bencilim kimseyi dinleyemem ya, bana ne? Yeterince dert yaşıyoruz bu dönemde bir de başka negatif enerjileri çekemem. Böyle yapa yapa arkadaşsız kaldım ama inanılmaz mutluyum ve kafam rahat bu bana yeter.

Her zaman önemli olan şey senin iyi hissetmendir diğerlerinin hissettikleri ikinci etaptır. Kendine iyi gelmeyen biri başkalarına nasıl iyi gelebilir ki. Biraz bencilce olabilir ama bu hayatta bazen bencil olmak lazım diye düşünüyorum.

Dost değilsiniz sen onun Can sıkıntısını alan bir varlıksın o kadar... Ben senin yerinde olsam görüşmem...

Annemin bi lafı vardır "ikili ilişkilerde her zaman bir taraf çekendir, diğer taraf çekilen" siz çekmeyi bırakmışsınız. Tekrar çekip çekmemek sizin elinizde ve insiyatifinizde

Canım senlik bı sıkıntı yok, problem tamamen karşındaki kişide.. Bende nefret ediyorum durmadan kendı dertlerını, hıkayelerını anlatan kısılere. Özellıkle sen kendin bi sıkıntını anlatırken nasıl oluyorsa hemen kendı meselerini dahil edıyorlar bende şöyle bende böyle vs. Bir zaman sonra cıdden insanın kafası kaldırmıyor Inan aramadığı daha ıyı dıyorsun. Evet can yakan tarafı yakın arkadasın olması ama emın ol bu tipler ozellıkle evlendikten sonra buhar olup ucuyolar, evlenince ne oluyorsa onuda anlamıyorum ama sankı hayatında hıc olmamıssın gıbı bı tavır bırseyler bosver sımdıden konuşmadıgınız daha iyi olmus kafan rahatlar

Yok herkese böyle. Mesela aklına bir şey düştü ya onu yaptırana kadar insanları zorlar. benkahvecanavari ne kedisiz ne

Merhaba, Sizinle benzer hikayemiz var durumunuzu bunun üzerinden örneklerle anlatmak isterim. Benim de pandemi öncesi çok samimi olduğum bir arkadaşım vardı ilk başlarda o kadar iyiydik ki anlayışlı eğlenceli konuşkan biriydi. Ben de altta kalmaz onu hep dinler jestler yapar hep yanında olurdum her istediğini yapardım kırmaktan korkardim. Başta o kadar iyi davranıyordu ki bana altta kalmamak için cabaliyordum. Gel zaman git zaman işler değişti sadece onun istediği yapılır oldu, sadece onun dertleri dinlenir oldu ben anlattığımda hep işi çıktı, aradı koştum, gel dedi gittim. Sıkıntısını anlattı eve gidip dertlendim çözüm bulmaya çalıştım. Bulduğum çözümleri uygulanmıyor aynı şeyleri sürekli anlatıyordu. Sıkıntılı zamanlarda dertlendiginde sorun cozerken hep ben vardım ama iyi zamanında başkaları. Sonra aynı sizin gibi araya pandemi girip insan kendiyle başbaşa kalınca onun gönüllü psikoloğu olduğumu farkettim. Sürekli dert dinlemekten ne kadar stres olduğumu sıkıldığımı anladim. Basta bana iyi davranarak gozumu boyamis ben sonradan değiştiğini anlamamıştım hala kendimi paraliyordum onun için. Yavaş yavaş kendimi geri çektim ve tahmin ettiğim gibi hiç arayıp sormadı hayırdır ne oldu arkadasim demedi. O zaman kullanildigimi anladim hala da çok öfkeliyim. Siz de yazdıklarınızı tekrar okuyun farkedeceksiniz boş zamanını doldurmak sıkıntısını üstünden atmak için arıyor sizi dinlemiyor ve uzak kaldiginizda çok mutlusunuz. Cok iyi niyetlidir cok seviyorum diyorsunuz etraflica bir dusunun gerçekten öyle mi diye. Sizin arkadaşınız bir toksik arkadaş. Youtubeda bunla ilgili çok video var izleyin ben de izledikten sonra farkettim. Biraz uzun oldu meger ben de sizin kadar dertliymisim. Kısacası önce kendinizi kendi psikolojinizi önemseyin kimseyi çok düşünmeyin kiymetiniz bilinmez uzak durun madem mutlusunuz böyle hazır aramıyorken tribini de çekmek zorunda değilsiniz.

Bana da arkadaşım çocukluk arkadaşı olduğumuz için, bizim arkadaşlığımız başka, derdi başka bir arkadaşı yanındayken de yüzüme bakmazdı. Şu an arkadaş değiliz. Şu sözü duymuşsunuzdur insanların söylediklerine değil yaptıklarına bakın diye. Dostuz dedi diye dost olmuyorsunuz yani

Bu cümle aslında çoğu şeyi özetliyor, senin arkadaşlık ilişkilerin nasıldır bilemiyorum ama ay bunu yazmak da komik oldu ben mesela aramda hiç sorun olmadığı halde yakın arkadaşlarımla 2 3 ay hiç konuşmadığım da olur bazen uzaklaşırım yani arkadaşsın diye her gün ya da her istediğinde konuşmak zorunda değilsin. Sonra tekrar iletişime geçtiğinde o samimiyet kuruluyor zaten gerçekten arkadaşsa. Hem çok muhabbet tez ayrılık getirir derler.

Dürüst olmak gerekirse bir zamanlar o huy bende de vardı. Biri bir şey anlatırken konuyu kendi üzerimde bulurdum fark etmeden kendime çekerdim konuyu. Bu davranışımı kendi kendime fark ettim ve karşımdakinin bunu sürekli yapmamdan rahatsız olabileceğini düşündüm. Sonraları muhabbetin gidişatını düşünerek konuşmaya, konu kiminle ilgili ise o kişi üzerinden yürümeye dikkat etmeye başladım. Hala daha yaparım bunu. Benimkisi artniyetle değildi fark etmeden yapıyordum belki arkadaşınız da farkında değil. Düzgün bir dille ifade edebilirsiniz. Bu yüzden dostluk bitmez. Uyarınız dikkate alınmadığı taktirde mesafenizi koyarsınız.

Evet evet. İşte patlama noktası ondan oldu, bir şey anlatıyordum onu hiç dinlememiş bile kendi başka ses kaydı atıp kendini anlatıyordu ona yükseldim. Onun dışında da bir şey anlattığımda amaaan boşver nasip der kapatır.

Bundan ben de de 2 tane vardı. Ayni isyerinde çalışıyorduk. Biri yaşça benden büyüktü ve evliydi. Esiyle problemleri vardı. Öteki de aynı yaşta bekardi. Onun da eski sevgilisiyle takıntıları vardı. Her akşam iş çıkışı biri arardı. Biri kocasından yakınır, öteki eski sevgilisini unutamadığını anlatırdı. Eve girene kadar dinlerdim onları. Hatta bazen şarjım biter prize takmami beklerlerdi. Dusunuyorum da ne kadar safmisim:)Bi gün olsun sen nasılsın demezlerdi, transa geçmiş gibi anlatirlardi. Sonra o işten ayrıldım, numaramı da değiştirdim. Ikisiyle de görüşmüyorum artık. İnsanin enerjisini aşağı çeken, bencil ve şımarık bu tür insanlar. Sadece işi düştüğünde arayıp, bir gün olsun sen nasılsın diye sormayan insanlardan ışık hızıyla kaçıyorum artık. Zaten hayat zor, herkesin derdi kendine yetiyor. Niye başkalarının derdiyle dertleneyim ki?Haa gerçekten yardıma ihtiyacı olur, iki elim kanda da olsa giderim. Ama saçma sapan konularla da canımı sıkamam. Bu zamanda kimse kimseyi dinlemiyor ve derdini önemsemiyor. Arkadasinizi da sizden başka dinleyen yokmuş ki o da sizi psikoloğu bellemiş. Siz, gereken değeri vermiş ve sabrı göstermissiniz. Kendisi çocukça trip atmış. Birakin istediği kadar trip yapsin. Ustune düşmeyin, inanın kendi ayağıyla gelecek size. Cunku sizden başka kimse onu çekmez. Gelirse de mesafe koymanız sizin hayriniza olur. Bedenen ve ruhen yorulmamak için.

valla bende de var bu arkadaştan. kesinlikle dinlemiyor. bir de ben arasam uzun uzun anlatıyor kendi ararsa kısa kesiyor. e ben de aramıyorum artık. valla sıkıldım. çözümü de yok sürekli aynı şeyler. bıktım yani. en son kapatırken sen nasılsın derdi. valla aramıyorum kafam rahat uğraşamayacağım.

Baskın bir karakter mi kendisi? Bana anlattıklarınızdan öyle biri gibi geldi. Herkese karşı mı böyle yoksa size karşı mı bir tek böyle? Belki yaptığı davranışın farkında değil ama bu biraz karşısındaki kişiye psikolog muamelesi yapmak gibi bir şey. . push ;

Okuyunca 12yıllık en yakın arkadaşım geldi aklıma.. Yıllarca her derdinde arar ağlar sızlar bende hop yanına koşardım.. Biz şöyle dostuz böyle arkadaşız derdi ama onca yıllık dostlukta üç kere cidden ona ihtiyacım olduğunda çağırdım üçünde de evde oturduğu halde zahmet edip gelmedi.. Sürekli beni sevgilisini gibi arar sorar kendi doğum günün de bile sabahın körü arar bugün ne yapıcaz diye planlar yaptırırdı zorla.. Sonra evlendi çocuklandıı vee sevgili gibi beni arayan arkadaşım hiç aramamaya başladı tabiki anlayamadım sebebini.. Meğer küsmüş bana sebep hamileyken onu sık arayıp sormamışım, diğer arkadaşları her gün aramış:) Bu insanlar içten içe sadece kendini düşünen ve sizi ihtiyacı kadar hayattında tutarlar. Lafta mükemmel dostsunuzdur ama hayatı yoluna girdiğinde o dostluktan eser kalmayacak. Bazı ilişkileri üzücü de olsa kesmek lazım bazen diyorum ki onun beni hayatından çıkarmasını beklemeden çok önce ilişkimi kesmeliydim..

Sırtında taşı taşı, bir kere indir senden kötüsü olmaz :) Ben trip, naz hiç çekemiyorum, sıkılırsam söylerim açık açık, trip atarsa da zerre ilgilenmem tribiyle otursun kenarda. Bazı kadınlar dostluğu çok suistimal ediyor, "dost" adı altında hayatını manipüle etmeye başlıyor bir süre sonra. Kendini senin hayatında başrol yapıyor, ki bu korkunç bir şey... Bence dostluk derecesi ne olursa olsun arada ki mesafe her zaman korunmalı, ben malesef sıcak kanlı bir insan olduğum için eskiden kendimi hep birilerinin dostu olarak bulurdum :) hep bir den gelişirdi ve yıllar sürerdi. 5 yıl, 17 yıl, 3 yıl... Bu yılış yapış dostlarımla yollarım ayrıldı, ama arkadaşlarımla bir kez bile küsmüş değilim. Neden? Mesafeden... Ben sevgilimle görüştüm dostumu götürmedim diye dostluğu bitmiş insanım Tribe gel :) Ay nefret ediyorum dostluktan, hatırladım kan beynime sıçradı yine. Arkadaşlık iyidir, hepsine bayılıyorum çok seviyorum ama dostluk ve o mesafe ayarsızlığı bende sinir harbi yapıyor, biriyle baktım olay samimiyete gidiyor, anında duvarları çekip ortadan kayboluyorum. İşim oluyor hep

Böyle dostunuz olacağına hiç olmasın ya düşman başına gerçekten :) ben artık herkesle mesafeliyim, bir sürü arkadaşım var ama kimseyle mıç mıç olmuyorum olacak gibi olduğunda hemen duvar çekiyorum, tekim sanıyordum böyle haksızlığa uğrayan ama o kadar çokmuşuz ki :) sevgili tribi atar gibi trip atan insanlar uzak olsun :)

Birşey sorucam meraktan siz bir derdinizi anlatacaginiz zaman size aman boşver tarzı konusuyor mu? Yani olayın tamamını anlatmaniza engel oluyor mu meraktan sordum.

Böyle dostum olacağına hiç olmasın daha iyi. Benim de çevremde böyle canı isteyince arayan ve susmadan 1 saat kendi hayatını anlatıp içimi daraltan biri var. Allah'tan yakın arkadaş değil de her gün her gün başımı şişirmiyor. Katlanamam çünkü. Bence siz de katlanmak zorunda değilsiniz

Bu bayramda arkadaşlar aramış, toplu görüşelim diye ben de rahatsızdım açamadım sonra döndüm. Ama toplu görüşmek istemedim çünkü arkadaşıma da söyledim şu 1-1,5 aydır gerçekten kafamı dinliyorum. Sürekli başkalarının problemleriyle uğraşmak ne yoruyormuş insanı. Üstelik konuştuğumuz problemler çözüme de ulaşmıyor her gün aynı tantanayı dinliyordum, o derdini anlatıp hafifliyor ben de onun derdinin yüküyle devam ediyordum günüme negatif enerjilerle. Şimdi ne haberim var ne bir şey öyle kafam hafif ki. Oh be dedim :)

Bu bir süreç. Hepimizin arınma yılları var fazlaliklarindan. Ben on yıllık sekiz yıllık arkadaşlarımı cooooook sildim. Hiçte pişman değilim daha iyileri var şuan hayatimda