Cogu cumlenizde kendimi gordum... Tek fark herkesten kazik yiyecegim dusuncesi ile guvensizlik yok ama gecmisten ders alip temkinli davraniyorum. Genel anlamda mesafeli biri oldum. Bir de durustluk adina mesela ne dedigniz onemli... " yanlis yaptin" demek mi yoksa "burnun egri" demek gibi mi? Arkadaslarin birbirini uyarmasi gerektigni dusunurum ve elestirilerini de samimiyet arttikca sertlestirebilirler detaylandirabilirler ancak bunu kusurlari yuze vurmak gibi yapiyorsa ya da karsi tarafa olumsuz dahi olsa yapici bir elestiriden ziyade "yermek" gibi ulasiyorsa orda bi sorun var demektir... Bunun disinda varsin yalniz kalayim kafasindayim, dedikodular, sahte iliskiler ay hic gelemem o islere. Memnun olsam veya gozyumabilsem cogu kisiyle arama mesafe koymaz, bazilariyla da bahaneler ile gorusmeyi azaltmazdim. T trustno_1 Tarot bakmıyorum. Üyelik

Arkadaşlar merhaba, Size uzun zamandır kendimde gözlemlediğim bir sorundan bahsetmek istiyorum. psikoloğa gitmeyi düşündüm ama biraz pahalı geldi yine de eğer sorunumu halledemezsem gideceğim.. Ben önceleri çok neşeli biriydim insanları severdim falan mutluydum yani. Ama zamanla insanları tanıdıkça çok büyük kazıklar yedikçe ve türlü türlü karaktersizlikleri gördükçe bırakın insanları sevmeyi, içimde en ufak bir iyi niyet bile kalmadı. Kuşkucu güvensiz huzursuz bir insan oldum. Akraba arkadaş farketmez herkesin bana zarar vereceğini düşünüyorum ve haliyle onlardan çok uzaklaştım. Hoşlanmadığım bir durum olduğunda hemen yüzüne söylüyorum bu beni rahatlatıyor dürüst olduğum için ama insanlar dürüst olunmasını pek sevmiyor tabi. Herkesle arama mesafe koydum yalnız kalmayı tercih ettim. Bunun çok fazla avantajını yaşadıysam da üzülüyorum bur duruma. İnsan güvenmek sevmek değer vermek istiyor. Ama yapamıyorum. Ben de bu çarka ayak uydurayım birileri dedikodu yaparken iki lafta ben edeyim, mutlu görünmeye çalışayım, sevmediğim insanlara hiç belli etmeyim samimi olmayan tavırlara gireyim diyorum olmuyor. İki yüzlüğün alkışlandığı bir yerde dürüst olmaya çalışmakla uğraşıp huzurumu kaçırdığımın ve insanları kendimden uzaklaştırdığımın farkındayım. Herkesinbana zarar vereceğini düşünmenin pek normal olmadığını da biliyorum ama şimdiye kadar yaşadıklarım beni bunu düşünmeye ittiği için bu düşüncemden kurtulamıyorum. Bu psikolojik bşr rahatsızlık mı acaba? Ne yapmam gerekir bir fikriniz varsa yazarsanız sevinirim. Şimdiden teşekkürler. Umutlu_OL_

Sizi tanımıyorum ama benzer şeylerden şikayet eden bir arkadaşım vardı. Ancak onun dürüstlük olarak gördüğü şeyler genellikle ortamı geren, patavatsız laflarıydı. Sonuç itibariyle etrafında konuşabileceği fazla insan da kalmadı. Bazen bazı şeyleri topluma ayak uydurmak adına kendine saklaman gerekir, mesela arkadaşın sorar "saçımı kestirdim, nasıl olmuş?". Aslında iğrenç olmuştur, bunu kendi de biliyordur fakat o saç hemen uzamayacağı için, üzmemek adına "berbat olmuş" gibi bir laf yerine "farklı olmuş, değişik olmuş" gibi yalandan ziyade kaçamak cevaplar verebilmek gerektiğine inanıyorum. Bir dostum vardı benden yaşça büyük, abla gibi görürdüm. hep "İnsan oğlu çiğ süt emmiştir, herkese güvenme" derdi. Nitekim hayatımın en büyük kazığını da kendisinden yedim. Kalıcı dostlar bulmak çok zor. Aramakla da olmuyor, onlar seni buluyor.

Olabilecek yapabilecekleri Zararlari mi ongoruyorsun yoksa kendi kendine paronaya mi yapiyorsun bunu kestirmek çok zor burdan ha birde şöyle birsey var herkes kötü bir sen mi iyisin? Bence bir uzmandan yardim al canim ilerde çok geç olmadan

valla canım biz doktor değiliz bilemeyiz ama bu anlattıkların rahatsızlıkmış gibi gelmedi, o bahsettiğin ikiyüzlülük değilde yüzeysellik diyelim tecrubeyle öğreniliyor ve o olmadan yaşanmıyor, insanlarla derin ilişkiler kurmayı beklme ve kurma, kimseye sırrını verme, ama buluş görüş gerekiyosa yüzeysel olarak dedikonu yap, güncel olaylardan bahset sohbetin akışına göre, kimsenin seni kullanmasına izin vermedikçe kimseden sana zarar gelmez korkma depresyon belirtilerini tıbbi web sitelerinden bakarak sana uyuyormu bilgi edinebilirsin, devlet hastanelerindeki ya da üni lere ki psiyatri servislerine danışabilirsin sigortan varsa M

Sorun değil, doğal olan bu. Kazık yersen elbette ki güvenin sarsılır ve insanlara karşı sevgin, saygın azalabilir. Abartmadan bu şekilde yoluna devam etmelisin. Her şeyde bir kötülük aramanın lüzumu yok mesela ama şüpheli yaklaşımı elden bırakmamak iyi bir şey. C

Çevrenizi değiştirin. Güvenmediklerinizle samimi olmayın Erkek arkadaşlarınız da olsun, onların daha çıkarsız-dedikodusuz muhabbetleri oluyor bence bazı kadınlardan. EŞiniz sevgiliniz varsa aileniz ve 1 tane de olsa samimi arkadaşınız varsa çok önemli dertlerinizi sadece onlar bilsin bence. İnsanın etrafı ne kadar kalabalıksa üzen okadar çok olur.

Ben de boyleyim. Cok memnunum. Chess

Şüphecilikten zarar gelmez, adımlarınızı sağlam atarsınız... İleri derecede paranoya yapmadığınız müddetçe gayet sağlıklısınız... En sevdiği arkadaşı arkasını dönünce başkasına ağız burun eğerek onunla alay ettiğini sanan insanlardan daha ahlaklı olduğunuz için de şanslısınız... Tüm kötü huylarda topluma ayak uydura uydura bu hale geldi memleket... Dedikoducular, yalancılar aranan insanlar oldu... Çokları yüzünüze karşı nazik arkanızdan tef çalıyor... Olması gereken açık sözlülük, dobralık, hak edene değer vermek ama riyakarlık ve samimiyetsizlik yüzünden normal olanlar anormal buluyor halini... E