çap yapmak çok yorucu bir şey. ilk iki dönem iyi gidiyor. acayip enerjiksin çünkü zor bir şey başarmışsın. ama sonra o da kalmıyor. yarın sabah sınavım var ama ben hiç çalışmadım ve burdayım. bu çap cılarda bir şey fark ettim ne yapsa yetmiyor, tatmin olamıyor. çare bulamadım farkındayım ama aynı dert benim de başımda ben sanatla da ilgileniyorum ama o da işe yaramıyor. yalnız olmadığını bil isterim

KıZılacak şeyler yazıyoruz farkındayım ama gerçekten tatminsizlik o kadar kötü bişey ki. Ama mesela bazısıda ekmeğini kolay kazanır. Ben iş konusunda hep aşırı şanssızdım halada öyleyim. Benim durumum belkide bundandır okadar okul okudum hiçbi işe yaramadı. Yine bitirdim yine yaramadı geçiş yaptım iyi bi bölüme hala işe yaramayacak gibi sanki aslında mevzu bu. M

Üniversitede bir hocam vardı. İlk üniyi kazandığında tıp okumuş 2 yıl ve kendini mutlu hissetmeyip bırakmış. Sonra ailesinden gizleyerek yeniden sınava hazırlanıp odtü bilg. mühendisliğine girmiş, 1 yıl okumuş ve bırakmış. Sonraki sene ankara dil tarihe girmiş zorla bitirmiş. Ve dördüncüde tutturup, sanat tarihi okumuş. Benim görsel sanat tarihi hocamdı, aynı zamanda iletişim lisans öğrencisi ve başka bir ünide prof dr olarak etnoloji ana bilim dalı başkanıydı. Bunları anlatırken söylediği bir şeyi hiç unutmuyorum 'hayat size verilen değildir, bunca zaman ilmek ilmek seçip topladıklarınızdır, sizi mutlu eden ne ise onları toplayın daima' demişti. Önünüzde 1.5 sene var, sabredin ve bitirin. Ondan sonrası için bu hocamın dediği gibi sizi mutlu edecek şeyleri biriktirin heybenizde.

Çalışmadan veriyorum ama çalışmadığım o zamanı kuruntularla, neden çalışmıyorum diye kendimi heba ederek geçiriyorum. mesela şimdi olduğu gibi.. bugün 8deki dersime ödev var ama ben üşengeçliğimden kalkıp yapamıyorum ve kendimi yapamadığım için vicdan azabına sokuyorum.

Tıp neree tarih uluslararası ilişkiler nere Başarılı dahi olsanız sevmediğiniz yerde ilerlemek hevesiniz olmaz elbette Ama henüz 19 sunuz en fazla 3. sınıf oluyorsunuz o da bir gerçek 3-4 dersleei daha zordur diye tahmin ediyorum sizin yerinizde olsam ne yaparım ilgimi çeken yönü bulurum ve master için şiödiden düşünmeye başlarım şu konuda şu çalışmayı yapacağım ve hem zevk alacağım hem de adım işte bunda en iyi olarak bilinecek.. Kendinize bu gazı siz vereceksiniz Ben sizin yerinizde olsam bi Halil İnalcık bi İlber Ortaylı olmaya çalışırdım doğrısu Hedef seçin zor hedef . push ; Kaizen

Çabalamadan olduğu için. Hiç çabalamadan 26 yaşımda adalete girdim. bitirdim dgs ile hukuğa devlette istanbuldan kazandım girdim hiç ders çalışmadan aa lar havada uçuşuyor biyandan çalışıyoruö evliyim hiç hayal bile etmemiştim ve sürekli depresyomdayım sanki ağır bi tembellik var. Hiç bişey yapasım yok. Galiba hobi lazım. Kemdimle oynuyorum bende estetik falan oldum enson. Öncesinde saçımın rengini değiştim sırada kaşım var. Sanki boşuna yapıyorum bunca şeyi. Aşırı boş geliyor. Ondan önce işletme fakültesini bitirmiştim. Onda da aynıydı. Gelecek kaygısı bunlar sanki. Yaş kaç olursa olsun hep bi gelecek kaygısı var hepimizde. Zaten düşünmeyen insanlar olsaydık bu başarılar bize boş gelmezdi. "Daha ne olsun" der geçerdik dimi M

Öyle demeyin onca emeğin karşılığını alırsınız elbet. Belki de yeterince sevmiyorsunuzdur okuduğunuz mesleği? Çok iyi de olsa sevmeyince başarılı olamıyor insanlar. Mesela ben şu an hiç ilgim olmayan bir bölümde okuyorum. Başarısızlığımın sebebini de buna bağlıyorum, büyük ihtimalle de işsiz kalacağım... K

yalnız olmadığımı bilmek gerçekten güzel, ne anadalda ne çapta dediğin gibi artık hiçbir şeyden pek keyif almıyorum.. eğitimle alakasız bişey ama böyle yalnızca düşünmeden çalışmadan her şeyden uzak yalnızca uyuyayım, uyanayım istiyorum.. sevdiğim sevildiğim birisi olsun, vakit böyle geçse keşke... ya da ortak hedeflerimin olduğu birisi olsa, hem iş hem gönül birliğimiz olsa belki her şeyi yapacak azmi bulurum diyorum ama sonra evden adım attığımda ben kendime yeterim diyorum... bilemedim. :)

Diploma gaz veriyor insana diploma alınca bittiğini anlamıyor insan kayıt olup devam ediyor. Size de öyle olacak eminim. Bişey daha olsun bişey daha bişey daha derken bi bakmışsınız bisürü iey yapmışsınız. Bundan bi 10 sene sonra benim yaşımda olacaksınız. Ben o 10 seneyi sırf bıçı duygular yüzünden boş geçirdim. İşletmeyi saymıyorum bile yani:) enazından iyi bi başlangıç olmuş. Benden daha iyi yerlerde olacaksınız:) okulun kulüpleri falan yok mu fotoğrafçılık vs. Evli olmasam ev işim olmasa böyle şeylere yönelirdim. Hep görünen şeylere farklı bi kadrajdan bakıp ölümsüzleştirmek bana acayip güzel geliyor. Sanat bi açıdan. Ruhunuza iyi gelir.

Selamlar... Üniversite üçüncü sınıf öğrencisiyim, tarih ve çap olarak uluslararası ilişkiler okuyorum. kendimi bildim bileli deli gibi tıp istiyordum, onun için fen lisesine gittim, her şey yolundaydı ama lise sonda doktor olmanın benlik olmadığını, deli gibi çalışmaya uykusuz kalmaya dayanamayacağımı, böyle bi hayatı istemediğimi farkedip eşit ağırlığa geçtim.. Lys de çalışmadan girdiğim TS de ilk 2000e girince, şu an okuduğum okul tam burs-üstüne maddi burs ve çiftanadal olanakları sallayınca tarih okuyayım dedim. nasıl olsa uluslararası ilişkilerden çap yaparım diye düşündüm şükür ki düşüncem tuttu şu an çap yapıyorum, işte her şey "sözde"yolunda amma velakin, Rahat mı batıyor bilmiyorum ama sıkılıyorum. hiçbişey yapasım yok, sınavlara çalışmıyorum nasıl olsa geçerim diye ve gariptir aa ile geçiyorum ama psikolojim yerlerde. çabalamadan yırtınmadan bu noktaya geldiğim için sanırım değerini bilmiyorum. ama bilmek için de çaba sarfetmiyorum.. hayat boğucu, sıkıcı ve kapalı havalarda ancak huzur bulabiliyorum. daha 19 yaşındayım ama iç yaşım resmen 45. kendimi akademisyen olarak göremiyorum ilerde... Hevesim yok.. millet erasmus için ortalama yapmaya çalışıyor bende ortalama var ama heves yok.. gitmiyorum ondan dolayı.. diyorum mezuniyetten sonra tıbba hazırlansam, okusam diye ama sonra vazgeçiyorum, uykusuzluk çalışmak bana göre değil diye.. kazansam iki aya mutsuz olacağım tonlarca ezberden dolayı.. ama böylede mutsuzum.. Gerine gerine ben tarih ve uluslararası ilişkiler okuyorum, ilerde akademisyen olacağım diyemiyorum.. güzel bölümler, öğrencisiyim ama ne bileyim ben bile burun kıvırıyorum öğrencisi olmama rağmen.. bilmiyorum... belki bu kadar kötü psikolojimin sebebi dediğim gibi kendime yabancılaşmamdır, yıllardır inşa etmeye çalıştığım ben'den çokk farklı bir ben var şu an çünkü aynada... Ne dersiniz..

Keşke öyle bi hobim olabilse.. ama çok ayran gönüllü ve sabırsızım.. bişeye başlasam çok sıkılırım hemen ve bırakırım.. ne pis bi insanmışım yahu (

Aynı ben:))) bi romana başladım çokta güzel denemelerimi okuyanlar çok beğeniyor şiirlerim var kitap çıkarıcam güya çevremde var. Ama yok o adımı atmıyorum. Bisürü not alıyorum ama romana devam edemiyorum. Güzel yağlı boya yaparım bisürü malzemem var ama sabır gerektiriyor lisedeyken yapıyordum şimdi başladığımı bitiremiyorum. Herşeyden azar azar yapacağıma bişeyi adam gibi yapayım dedim. Bu okula yazıldım. Ama sırf para kazanma amaçlı bıda oda sonu nolur bilmiyorum. Yurtdışına gittim ingilizce öğrendim 1 ay geçti bunaldım. Onuda yarım bıraktım. Bilgisayara gittim sertifika aldım 7 gün daha devam etsem meb onayı alıcam edemedim üfledim püfledim bıraktım. Asıl pis olan benim. Bianda bi karar verdim gittim saçımı sarı yaptım yine bianda gittim silikon taktırdım kendime mutlu olmak için:) o bitti burnumuda yaptırayım dedim ama ameliyat zor iş yaşadım kötüymüş vazgeçtim. Hakkatten pisim ya:)

Pek ihtimal vermiyorum çok bahtsızım. Çok güzel fırsatlar çıktı önüme hiç engel olmadığı halde bişekilde bozuldu hep. Hala daha öyle enson bugün hayal kırıklığı yaşadım iş konusunda yine. Yani çok boş geliyor herşey. Yaş neredeyse 30a geldi. Evliyim. Çocuk istiyorum. Doğru dürüst işim yok hala. M

tıpta sıkılmak lüks olur bu sefer pişman olursun. öyle zora gelemeyen insanın yapabileceği bir şey değil, uykusuzluğa yorgunluğa aşağılanmaya alışman lazım. toplum tarafından acayip bir kin var doktorlara. bölümünde gördüğün saygıyı göremezsin doktor olunca. çevrende tuhaf kıskanç tiplerden sevgi nedir unutursun.

Arkadaşlar yapmayın gözünüzü seveyim şu durumda ben olsam havalara uçardım. Çalışmadan güzel güzel veriyorsunuz derslerinizi ne güzel ben de tembelim çalışmıyorum ama veremiyorum da En güzel yıllar öğrencilik yıllarıdır derler, tam tadını çıkarmaya müsait bir durumunuz var gezin tozun hobi edinin ay oturup böyle bunalımlara girmeyin nolur ben kendimi atayım bir yerlerden o zaman

Aynen aynen.. Rabbime ağır gelmesin ama o kadar boş geliyor ki, sınavlara çalışmıyorum derste öğrendiğimle giriyorum şükür aa geliyor ama diyorum anneme anne benlik bir durum yok Allah devrede diye.. yani şükürler olsun ama beni mutlu etse de en fazla beş dakika sürüyor, sonra yine aynı yavan tempo, mutsuzluk... ama bi dersten vizesinden düşük alayım fena bozulup üzülüyorum anlamıyorum... Hala kendimi akademisyen adayı gibi göremiyorum, hocalarım istanbuldaki çok iyi denilen -ama bana göre hepsi aynı- üniversitelerde yüksek lisans yapabilirsin devam diyorlar ama bende gram enerji istek yok. o kadar boş geliyor ki sırf böyle bi şey için ailemi bırakıp ist e yüksek lisans için gitmek istemiyorum.. off rahat batıyor biliyorum ama iyi bir psikolojide değilim ne yazık ki...