Merhaba başınız sağolsun Rabbim kimseyi evladıyla imtihan etmesin. Bu olaydan sonra bebeğinize otopsi yapılmadi mi neden kalbi durdu araştırılmadi mi veya sizde bir kan pıhtılaşması falan mı var yani sebebi ortaya ciktiysa çeşitli önlemlerle ikinci gebeliğinizde aynı sorunlari yasamaniz önlenebilir. Sizin de içiniz daha rahat olur tabi Rabbim verecekse yine verir ama önlem almanın huzuru bı başka olur diye düşünuyorum.

Ben de bi düşük yaşamıştım bi yıl ara verdim suan gayet sağlıklı bi kızım oldu çok şükür. Her gebelik aynı olacak diye bişey yok. ilk gebelikte olabiliyor böyle şeyler.

Kimlerin çocukları oluyor Allah'a güvenin size de nasip eder. Yengemin kardeşinin tıbben imkansızdı çocuğunun olması. Kadında hastalık vardı. Şuanda 2 tane çocuğu var. Doktor bile Allah nelere Kadir diyor. Kuzenim 120 kiloda hamile kaldı. Tanıdığımız biri 3 tane evladını 18 yaşında genetik hastalıktan kaybetti. 45 inde sağlıklı bir çocuğu oldu. Hemde doğal yolla. Hiç öyle bir istekleri de yoktu. Rabbim tez zamanda size de nasip etsin

Cok gecmis olsun. Bir defa oyle oldu diye yine olacak degil. Eger bebek isteginiz varsa olumsuz dusunceleri silin aklinizdan.

Çok şükür haklısın canım tavsiyen için sagol

Anladim yani sebebi biliniyorsa Dr ona göre önceden tedbir alır bir ilaçla veya o kadar kolay olmayacaksa tüp bebekle bile sağlıklı bir evlat sahibi olabilirsiniz biraz araştırın danışın size cesaret lazım sadece. İstiyorsunuz ama bu maratona girmeye cesaretiniz yok gibi..

Kızlar ben 4 yıllık evliyim iki sene önce bebegimin kalp atışları karnımda durdu kürtajla aldılar aradan zaman geçti her erkek gibi eşimde baba olmak istiyor ama ben çok endişeliyim bu konuda gene aynı şeyleri yaşamaktan korkuyorum bebegimin acısını halen unutamadım insanlar küçücük bebekti görmedin bile diyorlar görmesemde karnımda olduğunu kalbinin attığını biliyordum çok zor durum çokk Rabbim kimseye evlat acısı yaşatmasınnn

Yaşadığın olay çok Üzücü ama böyle düşünerek bşr Ömür boyu bebek konusunu ertelemeyi düşünüyorsun değil mi

Anne olmak demek bebeği görünce olan birşey değil ana rahmine düştüğü an başlıyor onun sevgisi ama şöyle bir düşün ölümlü dünyadayız hepimiz faniyiz o melek size şefaatçi olacak öte dünyada o yüzden cesaretini topla ve bir kez daha hamile kalmaya bak hayat o olacak bu olacakla geçmez o zaman kimse evden çıkmasın araba çarpar belki deprem olur ev başımıza yıkılır bak ne çok şey var ölmek için herşey bahane ecelin geldiyse ne gelir elden

Seni Anlıyorum canım. Korkuların olması çok doğal ama nasipte olan geliyor insanın basına. Bir kez böyle bir talihsizlik yasamış olabilirsin ama ikinci kez de aynı şeyi yaşayacaksın diye bir kural yok ki...

Canım hamile olduğumu öğrendikten 3 gün sonra düşük yaptım. Bayramdı doktorlar yüzüme bakmadı. Dalga geçtiler sen hamile değilsin adet olmuşsun o yüzden ağrın var diye ben hayır Hamileyşm diye üsteleyince üstüne kalmayayım diye kanda betaya baktı ve hamile olduğunu gördü sağlıksız gebelik dedi. Eve git düşer kendi dedi. Bir ağrı kesici verin o o zaman çok ağrım var dedim. Ağrı kesici yazdı. Ve acile gittiğimizde bir kağıt verirler ya tanı kısmına ağrılı adet yazdı. Sadece bir şey olursa sorumluluk almamak için. Eve geldiğimde keseyi gördüm düşmüştü. Evet çok üzüldüm çok ağladım çok hırpaladım kendimi. ama şimdi yine hamileyim. Bir olaya takılıp kalma üzme artık kendini.

Evet haklısın çok insan defalarca kez bebeğini kaybediyor üst üste ama ben bu konuda fazla duygusalım sanırım ameliyata girerken doktorun bebegin kalbi durmuş demesi inanmayıp ağlayarak başka doktora gitmek hiç unutamadıgım şeyler bilmiyorum umarım Rabbim yardımcım olur

Benim de bir sene önce kalp atışları durdu, aldılar. Tüp bebekti zaten, çok zor nasip olmuş bir gebelikti. Araya başka aile mevzuları girmeseydi, şu ana kadar çok kez tüp bebek denemiştim muhtemelen. Eylül de bu işler bitecek ve art arda deneyeceğim inşallah. İlk anda çok zordu, Üzüntümün tarifi yok. Şu anda bile okuyunca gözlerim doldu yine ama nasipten ötesi de yok. Düşük yaptıktan sonra o anlara takılıp kalmanın faydası yok. Dikkatli olup, gerisini nasibe bırakacağız. Yıkılmamayı öğrenip, Olgunlaşıyorsun bunların sonucunda. Çocuk dediğin şey, biz öyle düşünsek de, eşlerin istemesiyle olmuyor. Allah ın izniyle oluyor. Eğer bu dünyada nasibi varsa bir çocuğun, Sırtlarında un çuvalları yükleniyorlar, yine de düşmüyor, nasibi yoksa, kendini pamuklara da sarsan, durmuyor. Ben çok üzülmeme kararı aldım, üzülürsün, 1 ay, sonra yine denemeler, olana kadar. kullanılan ilaçlar, hormonlar insanın dengesini bozuyor zaten. Bir de kendimi üzüntüsüne kaptırıp, hayatımdan çalmamaya karar verdim. En yakın arkadaşlarımdan biri de, ilk gebeliğinde ikizlerini kaybetti 5 aylık düşük yaptı. Doktorlar bir sene dinlenmesini ve tetkik edilmesini söylediler. Sonra iki tane yavrusu oldu, ilk üzüntüsünü aldı götürdü. Pek çok tanıdığımız, düşük yaptılar, 5 ay sonra yine hamileydiler, bebişlerini seviyorlar şimdi. Kolay değil, biliyorum ama gözünüzde çok büyütmeyin. Güvendiğiniz bir doktorla başlayın, ayrıca gezerek tozarak, hayatın tadını çıkararak, kurs, iş herhangi bir uğraşıyla aklınızı meşgul edin. Emin olun, bunlar pek çok kadının yaşadığı, üzücü ama olağan süreçler. 2 sene de yeterli bir zaman kendinizi toplamak için. Ben tüp bebek sürecinde, önümde iki yol var önümde dedim: ya diken üstünde, devamlı stresle gidip geleceğim, ya da güle oynaya, keyifli müzikler dinleyerek, eğlenerek. İkincisini seçtim, takiplere hep keyifli müziklerle gittim, doktor beklerken sevdiğim kitapları okudum, tek başıma kendime pasta filan ısmarladım dönüşlerde. iğneleri komik diziler izlerken vurdum kendime. Maksat şımartmak kendimi. Bana iyi gelmeyen tüm insanlardan da uzak durdum. Öyle ki yumurta toplandıktan sonra, sonuçların çıkacağı tarihte aramayı unutmuşum hastaneyi. Kafaya takmıyayım derken, hepten silmişim kafadan Doktor da şaşırdı, çok güldü :) Bu üzülmemek değil, çook derin bir acı bu. Öyle ki, eşimle konuşamıyoruz bİle. Hep moral verse de, biliyorum ki o da çok üzülüyor ama hayatımızı bunun yönetmesine izin vermiyoruz. Kalkıp toparlanıp, el ele güçlü duruyorsun. Normal yolla hamilelikte daha da kolay olacaktır inşallah. Gerçekten çok zor değil, yeter ki siz çok büyütmeyin aklınızda.

Yapıldı cnm patoloji sonucu gelmişti zaten bebeğim öldüğünde bir hafta olmuştu bir hafta sonra kontrolde fark edildi sürekli ateşim çıkıyordu grip oldum sandım meğer bebek beni zehirlemeye başlamış

Düşünmüyorum cnm bende istiyorum ama tekrardan aynı durumu yaşamaya pek cesaretim yok galiba çünkü bebeğim melek olduğundan beri çok ağlıyorum allahın gücüne gitmesin ama kalp atışını falan duydum kalbi atıyordu insan genelde çok üzülüyor

Haklısın cnm ilgin için sagol defne-28

Çok teşekkür ederim paylaştıkların için inş Rabbim sanada yardımcı olur canım allah hepimizin yardımcısı olsun bu mübarek cuma günü senin içinde dua edicem M Musluk

Merhaba canım çok üzüldüm aynısı 2 yıl önce benımde basıma geldi. Hep o korku var içimde ama korku yaşamanı engellemeyecek. Başka bır problem varsa çözüm bulman gerekir. Cok yıpratıcı biliyorum. Her doktorun cok normal bir durum artık demesi daha çok içime oturuyor. Deneyin deneyin demeleri. Çok korkuyorum ve asla olmayacak gibime geliyor ama ben deniyorum. Denesemde olmuyor

Aynen dediğin gibi pek cesaretim yok ama az çok tahmin edersiniz çevre baskısı da fazla bu konuda üzerimde

Kötü şeyler düşünme canım hep iyi olacak gibi düşün. Bak benim bebeğimde karnımdayken kalbi durdu kürtaj olmak zorunda kaldım. Kalp atışını duyunca insan büyük bir yıkım yaşıyor seni anlıyorum. 7 ay sonra tekrar hamile kaldım ve kızımı kucağıma aldım çok şükür. Rabbim sana da nasip etsin inşallah.

İnşallah sagolun teşekkür ederim . push ;

Haklısınız gerçekten çevre hiç dusunmeden konuşur özel hayat bu sadece evli çiftin konusu aslinda. İyi düşünun derim gerçekten istediğinize eminseniz iyi bı Dr dan randevu alıp onunla derinlemesine bu üzücü durumu konusup sonrasinda hamile kalın, yine de bebeğinizi Allah'a emanet edin. Bol dua ve tedbirle yeniden saglikli bir evlat sahibi olursunuz insallah

Sizde travma olmuş gibi görünüyor Bu durumu birçok insan yaşıyor sanırım. Bir şekilde atlatmanın yolunu bulmalısınız eğer bebek sahibi olmayı gerçekten istiyorsanız..

2 sene ara verip bunun üstesinden gelemediyseniz bence psikolojik yardım almanız gerekir. Sanırım sizde anksiyete de oluşmuş. Ben de ilk gebeliğimde kürtaj olmak zorunda kaldım. Çok üzüldüm tabi ki ama doktor 3 ay ara verdirdi ben 5. ay tekrar hamile kaldım. Bunun en iyi çözümü bir bebektir aslında. Eğer şimdi 2 sene sonra bile bununla başa çıkamıyorsanız ileride bir bebeğiniz olduktan sonra sizi çok daha büyük endişeler bekliyor olacak. Önce lohusa psikolojisi ardından annelik endişeleri çok zorlar.