Bi evlilik düzen otursun, yaşınız küçük, Hormonlar ağır basıyor...

Cevap veriyorum; evet anne ve babalık planlanır. Misal biz planladık. 4 senelik evliyiz toplam 8 yıllık birlikteliğimiz var. Bu kadar sene maddi manevi bazı sebeplerden erteledik. Bebeğimizin en uygun ve güzel zamanda gelmesi için bekledik. 2021 de tayinimiz var. Gitmeden yapmamız gerektiğini düşünerek doğum poliçemizi bile başlattık. İnşallah 2020 gebeliği düşünüyorum. Ben planımı yapayım da gerisi Allah'a kalmış. Benim için önemli olan bebeğimin doğru ve onun için en uygun zamanda gelmesi.

Bu hormonlar bazen hepimizi ele geçiriyor. Yaklaşık 2 sene önce bana da gelmişlerdi. Hatta bekardım o zaman:) bebek bebek diye kafayı yedim bir kaç ay. Sonra geçti gitti. Siz de zamana bırakın.

Her zerrenizle anne olmayi isteseniz bile, bebek olduktan sonra bastan sona degisen yasam sekliniz, uykusuz geceler, sinir harpleri vs size bazen az da olsa pismanlik duygusu yasatacaktir. Ben oglumu o kadar cok istedim ki. Bir dogdu, aman yarabbi, asla susmayan bir bebek. Kolikmis. Hic duymadigim birsey. Cok defa annelik bu muymus diye agladim. Ama canimi istesin, gozum kapali veririm. Iyi ki var, iyi ki dogurmusum. Bebege maddi olarak yuzde yuz hazir olabilirsiniz ama manevi olarak dogumdan sonra zorlandiginiz cok zamanlar olacaktir. Bu sizi kotu bir anne yapmaz, insan oldugunuz icin boyle hissetmeniz normal. Psikolojik olarak ustesinden gelebileceginize inaniyorsaniz, tayin durumunuz falan kesinlesince dusunmeye baslayabilirsiniz.

Nasibi ne zamansa o zaman gelir düşünme hiç böyle keyfine bak.

K KvrckEla A Ayshecik3461 G gulendam_34 B Brunello Cicinelli A ayse_sultan deepsimply esergry Teşekkür ederim yorumlarınız için^^ Erteleyen ve doğru zamanı bekleyen çok kadın var gerçekten ve kesinlikle en doğrusunu yapıyorlar tabi ki. Geçenlerde kadın hastalıkları ve doğuma gittim şikayetlerim için. Girdim doktor beyin odasına, o sırada da bakmış olduğu bir hasta soru sormak için geri döndü. 1 çocuğu varmış ve korunma yöntemiyle ilgili bir şeyler sordu. Doktor soruya cevabını verdikten sonra esprili bir dille bunları yaptıktan sonra çokta kasma bak suriyeliler hiç düşünüyor mu, sakınan göze çöp batar bu kadar derin düşünme dedi. garipsemekle, bir yandan haklı bulmak arasında kaldım

Yaşınız genç, evliliğiniz yeni. Telaşa gerek yok. Önce evliliğinize alışın derim, tayincisiniz bir de. Zorluklariniz olacaktir. Bence de planlarınızı yapmanız güzel birşey. Her zaman o planlar kurduğunuz şekliyle gitmese de siz elinizden geldiğince planınızı yapın. Ben planlayamadim kizimin gelisini. Saglik problemlerimden oturu hamile kalmami soyledi doktorlar, zaten hemen olmaz, tedavi olursunuz demislerdi. Ama ben evliligimin 3. ayinda hamile kaldim. Hic hazir degildim, evliligim de daha cok yeniydi. Zamani geri alabilsem beklerdim uzunca bir süre. Bebek sahibi olmak, onu buyutmek cok zorlu ve yorucu bir surec. Elbette ne kadar cok isterseniz isteyin, yoruldugunuz hatta pisman oldugunuz anlar olacaktir. Bu sizi kotu anne yapmayacak, o yuzden vicdan yapmaniza gerek yok. Anne olunca insan duygudan duyguya kosuyor zaten. Yillarca bebek sahibi olmak isteyenler, ugrasanlar bile zaman zaman pismanlik duyuyor. Sonucta hepsi gecici. Dilerim sizin icin en guzel en hayirli zamanda anne olursunuz.

Pinkflambe doğru söylüyorsunuz, ilk cümlelerinize özellikle katılıyorum. Ama şükür ki bilinçli olduğumuzu düşünüyorum. Hamilelik öncesinden itibaren gerek beslenme, gerek eğitim her şeyi düşünmeye çalışıyoruz, maddi- manevi olarak. Çoğu anne baba gibi hem kendi sağlığım, hem de bebeğimin sağlığı için ne gerekiyorsa yapacağız, zamanı gelince. Yetiştirme için de aynı şekilde.. İnşallah saygılı, hoşgörülü, özgüvenli ve farkındalığı olan bir birey yetiştireceğiz eşimle :) 05/08/2019 bu da burada dursun seneler sonra belki okurum :)

31 yaşındayım 3 yıllık evliyim. Ben de hep erteledim bebek sahibi olmayı. Yeni yeni aynı hisler bende de oluşmaya başladı bebek görünce içim kaynamaya başladı ama farkettim ki hala bahanelerim var. Aslında şartlarım uygun olmasına rağmen şunu da yapayım, şuraya da gideyim sonra deneriz falan derken buluyorum kendimi. Bunları düşünüyorsam gerçekten istemiyor muyum acaba diye korkuyorum. Olsa yapamadıklarım yüzünden pişman olur muyum diye düşünüyorum. Ama yaşım gereği zaman geçiyor ya olmazsa diye de korkuyorum. Ben de çok çıkmazdayım. Ne düşüneceğimi bilmiyorum belki ben de aydınlanırım konunun takibindeyim

Allah verdiketen sonra zaten olur bebeğiniz yaşınız da küçük daha düşünün siz ordan oraya giderken yavrucakla zor olur Rabbim hayırlı zamanda nasip etsin hayırlı sağlıklı evlat

En çok da anne babalık planlanır. Çünkü ne evlenmeye benziyor ne eşya almaya benziyor. Her şeyin dönüşü var, kocanın, evliliğin eşyanın ama çocuğun yok. Şartların olgunlaşmasını beklemek lazım. Bir süre çocuğu erteledik sonra bir süre de olmadı. Neredeyse 5. yılda kucağıma aldım. Buna rağmen zorlanıyorum kendimi tükenmiş hissettiğim oluyor. Bazen bir düğmesi olsa da beş dk kapatsam diyorum

yenı evlısınız yasınız kucuk acele edılecek yas degıl etrafda gordugunuz cocuklar gıbı olmuyor kendı bebegınız bır kere dogum yapıyorsunuz en saglıklı dogumu en saglıklı bebegı dusunelım sorunsuz hamılelık dusunelım cunku bunların tam aksı de yasanabılır buna ragmen saglam olmayan bır ılıskıye sahıp evlılıkler yıkılıyor bebek oyle zor agır sorumluluk evlenene kadar evlılık zor derdım yok dunyanın en zor işi anne olmakmıs dogurmakla bıtmıyor buyudukce her sorun buyuyor buyudukce rahat da etmıyorsunuz allah acılarını gostermesın ama hıc acele edılecek bırsey degıl bekleyın daha erken 2 sene gecsın bır maddı manevı hazırlayın kendınızı bu 2 sene

Tabi ki anne babalık planlanmalı keşke herkes planlasa. Kimse 1 aylık evlilikte hamile kalıp sonra 6 aylık evliyim 5 aylık hamileyim kocamla çok kötüyüz demese, bebek büyütecek paramız yok maddi olarak zordayız, bebeğime kim bakar ben çalışmak zorundayım ücretsiz izin için ekonomimiz yeterli değil demese. Gebelik kesinlikle planlanmalı sizin için çok erken daha 8 aylık evlisiniz, tayin durumunuz belli değil, yaşınız genç henüz ben bekleyin derim.

Benim hormonlarım çalışmıyor herhalde. 29 yaşındayım, yeni evliyim. Şu an hiç istek yok içimde. Olsa bile yapmamak için bir sürü mantıklı neden sıralayabiliyorum. 25 yaşında ve 8 aylık evli olsaydım düşünmezdim bile sanırım. İstemedikten sonra da planlanıyor işte. Kaderci de bir insanım doğum konularında. Olacağı varsa olur, olmayacaksa da ne yaparsam yapayım olmaz kafasındayım.

Merhaba kk'nın öz güvenli ve cesur kadınları.. Tam olarak dert sayılmasa da paylaşıp sizlerden fikir almak istediğim bir konu var. Şimdiden yorumlarınız için teşekkür ederim. Aralık ayında 25 yaşıma basacağım ve 8 aylık evliyim. Eşim de 32 yaşında. Şuan tayin durumumuzun olduğu bir ilde çalışıyoruz ikimiz de, eşyalı ve şirin bir evde yaşıyoruz. Geniş 1+1 lerden olduğu için şirin olarak betimledim :) Geçici olarak burda olduğumuz için de evlenirken büyük eşyaların hiçbirini almadık, hem zamanla zevklerimiz değişebileceği için kendi evimiz için alırız diyerek. Maddi durumumuz da şükür diyelim gayet iyi. Geleyim asıl konuma. Biyolojik saate bağlıyorum bazen ama bebek gördüğümde resmen dibim düşüyor. Eşimin yeni yeni konuşmaya başlayan bir yeğeni var, geçen bayram yarım günlüğüne ben baktım, bir kaç gece de ben uyuttum, bakarken yorulsam da uyuturken o kadar deşarj oldum ki.. Hani al götür deseler götürürdüm evime. Geçenlerde de hastanede 2-3 yaşlarında bir kız çocuğu gördüm. Duruşu, hareketleri, mimikleri o kadar dikkatimi çekti ki, aman yarabbim alıp kalbimin orta yerine basasım geldi!! sen de doğur onu bas kalbinin orta yerine dediğinizi duyar gibiyim ama mevcut şartları ve yaşadığım med-ceziri düşününce geri adım atmamam elde değil. Yukarı paragrafta yazdığım tayin durumumdan ötürü şartlar gereği şuan hamile kalmam uygun olmaz belki. Evlilik süresi, tayin telaşı, eşya alıp baştan ev kurma, taşınma derken hepsini aynı anda yaşama fikri bile zihnimi yoruyorken fiile dökebileceğimi pek sanmıyorum zaten. Şuanki rahatlığımı da düşününce, bu rahatlık da bazen bebek isteğimin önüne geçiyor. Ama hep mi geçecek? Yıllar evvel mahalle usulü atlı karıncalar getirirlerdi ve binebilmek için o sırayı aşırı istekle bekler, melül melül bakış atardım. Sonrasında hafif baş dönmesi ile inerdim ama bu durum beklerkenki heyecanımı, masumiyetimi değiştirmezdi. Ya böyle olursa? Olsun diye elimden geleni yapıp sonrasında benden kaynaklı herhangi bir sebeple - pişmanlık demek istemiyorum da ona yakın kötü bir duygu- hissedersem? bu duygu da az önceki dönme dolap örneğindeki baş dönmesi oluyor. Ya tamamen emin olamazsam, şartlar ortadan kalktığında bile kendime bahane yaratabilir miyim?Gerçi nasıl emin olunur bunun hakkında da fikrim yok.. Bilfiil sürecek olan sorumluluk, aşırı dozdaki isteğimin önüne geçer mi? Bu yoğun isteğimi gerçekleştirdikten sonra annelik bana göre değilmiş diye düşünebilir miyim acaba? Bu kadar sorgulamamın sebebi de, gerçekten bu son yazdıklarımı düşünürsem vicdan azabı duyacağımdandır ve bu güzel duyguların kaygıya dönüşmesinden korkuyorum. Eşimle konuşunca 2020'de düzenimiz oturmaya başlayınca yavaştan düşünürüz fikrinde olduğunu anlıyorum. İkimiz de düzenli ve planlıyız çoğu konuda ama anne ve babalık da planlanır mı?

evet ben de böyle düşünüyorum aslında. acaba yaşımdan ötürü mü bu gelgitler diye de düşünmedim değil. 2 yıl sonraki düşüncelerimi merak ediyorum. deepsimply Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Valla bizde eşimle hem borçlarımız bitsin hem gezelim borcumuz bitince 3 yıl sonra çocuk yapalım dedik evlendikten 1.5 yıl sonra hamile kaldığımı öğrendim, sürpriz oldu. Beklemediğim bir gebelikti fakat çokta mutlu olmuştum. Allah kolaylığınıveriyor, fakat şuan çok yeni evlisiniz tadını çıkarın

Yerleşim şartlarınız uygun olsaydı bile 8 aylık evlilik bebek fikri için erken derdim.. Biz en az 2 sene demiştik, ama ben 1,5 senede istiyorum diye konuşmaya başladım. Ama zaten nörolojik ilacımın geçiş dönemiyle 2 yıla yaklaşmıştık. Ben 31 yaşındaydım üstelik. Sizin yaşınız bence daha erken..

eskiden bende sizin gibi bazı planlar yapardım hayatımda, ama gördümki, bizim planlarımızdan çok, hayatın planları daha çok işliyor...

8 aylık evlilik bence erken. 2020 dediğiniz gibi sizin için uygun bir tarih gibi...

Bebek dunyanin en guzel duygusu kelimenin tam anlamiyla saf sevgi. Karsiliksiz cok acayip birsey insan onun icin katil olabilir biri hamileyken yolda karnima carpmisti da neredeyse bogacaktim onu :) ama bir o kadar da özgürlük kisitlayici yorucu sorumluluk yukleyici insani delirten birsey. Seni boyle degisik karmasik duygular icine sokuyor. Cunku hormonlarin delirmis oluyor gogusler aciyor gozlerin uykusuzluktan portlemis bir yandan susmaym bir bebe herkes tosur tosur uyuyor sen zombi gibisin. Allahim ben ne yaptım keske biraz daha içerde dursaydi derken o minnos elleriyle sana bir dokunuyor boyle koynuna sivisip kokusunu bir saliyor diyorsun ki ben ne kadar namkorum bu seylero nasil dusundum ben kotu bir annemiyimmm. :). İste bu duygular icinde bogusurken bir bakmissin su hayatta ki en buyuk eserim dedigin şey haline geliyor. Ama sen yinede acele etme hem onun hem sizin icin dogru zamani bekle

3 çocuk annesi olarak bunu söylüyorum. Çocuk planlanır siz içinizdeki çocuk sevgisine göre hareket ediyorsunuz ebeveynlerin en çok psikolojik olarak hazır olması lazım çocuğa.. güçlü olmanız lazım uykusuzluğa hazır olmanız lazım.. olgun olmamız lazım sabır demeye bilmeniz lazım.. hayatınızın tüm düzeni yerle yeksan olabilir bunu da bilmemiz lazım. Oğlum 5,5 yaşındayken 2. yi İstedik Rabbim çok şükür nasip etti veikizlerim oldu.. oldukça zor geçen bir gebelikte ve sonrası küvez süreci de zorluydu. Eşimle 2 sene boyunca sabahladık neredeyse hiç abartmıyorum.. yardımlaşma içinde bu süreci atlattık. Neler yaşadığımızı anlatsam sayfalar yetmez.. diyeceğim o ki sipariş üzere gelmiyor bir bebek.. her türlü zorluğa psikolojik olarak kendinizi hazırlayın.. yeni evli oluşunuz, ev düzenizin daha oturmamis oluşu yaşınızinda küçük diye ben birazdan beklemenizi doğru olduğunu düşünüyorum.. bir arkadaşının aşılama sonucu çok istediği bebeğe kavustu ama ağır bir lohusa depresyonu geçirdi. Uykuyu çok seven biriydi. Ben çocuğumun her şeyini hazır ettim çok da istiyordum ama ben hiç hazır değilmisim dedi bana.. zorlukların da düşünüp kendinizi dinleyip iyice hazırlanin..