Bir şanslılığınız var ki o da tipik değil atipik otizm tanısı konmuş olması.. Yüksek işlevleri vardır muhtemelen bu tanı konduğuna göre ve hemen hemen normal bir insan gibi gelişimini tamamlayabilir demek. Tamam belki bazı gariplikler kalabilir ama hangimiz tamamen normaliz ki? O yüzden benim tavsiyem, hiç gecikmeden özel eğitime başlanması ki gelişimde geride kalmasın, diğer çocukları yakalasın Eminim sizi çok şaşırtacaktır Etiketlere aldırmayın, onu kendisi olduğu gibi görün

öyle zor durumda, öyle çaresiziz ki 5.5 yaşında yeğenim ana okuluna başlayınca çıktı tüm sorunlarımız ortaya.. okuldaki aşırı hareketliliği, arkadaşlarıyla uyumsuzluğu, okuldan kaçması vs vs...6 aydır özel eğitim, onun dışında doktor kontrolleri 1,5 aydırda doktorun verdiği ilaç. doktoru ATİPİK OTİZM tanısı koydu. ancak gittikçe kötüleşiyor. bildiği şeylere bile cevap vermiyor inat ediyor, durduk yere kamil koooç diye bağırıyor, hani saf saf boş boş bakıyor deriz ya bişey anlatıp öğretmeye çalışırken öyle bakıyor. farklı şehirlerde yaşıyoruz ablam yeğenimle.. onlara ulaşımı kamil koçla sağlıyoruz 2 yaşından beri o firmaya karşı bi sıcaklığı var yani çocuğun. şimdi ne yapacağımızı bilemiyoruz doktorundan haber bekliyoruz. aranızda otizm ile ilgili bilgi verebilecek yön gösterebilecek kimse var mı içimizi parçalanıyor benlenaben

Ayrıntısını yazamayacağım fakat tecrübem var. Erken yaşta fark edilmesi ve ilgilenilmesi çok çok iyi olmuş aslında, bu konuda so derece şanslı. Doktor rehberliğinde özel eğitim alması gerek, doktor ilaçlarını sağlarken, eğitim onu normal bir bireye çevirmeye çalışacak. Bunun için ailenin her bireyi birer öğretmen aslında. Mümkün olduğunca sosyal kalsın, akraba / arkadaş gibi kalabalıklar olsun etrafında. Bağırıp gürültü yapması falan inanın asosyalleşip içine kapanmış otizmli çocuktan iyidir. Rehabilitasyona gitmeli, zamanını dolu dolu geçirirse 18'ine geldiğinde hayatını kendi başına sürdürebilecek halde olacaktır. MissPoine

Merhaba, Yeni üye oldum ve ilk yorumu da size yazıyorum. Uzun bir süre otizmli bireyler ile çalıştım. Öncelikle şunu idrak etmeliyiz, bu bir hastalık değil bir farklılık. Etik olarak bunu böyle kabul etmek gerekir. Yani otizmli birey bizlerden/çoğunluktan farklı olmakla birlikte "hasta" değildir. Bu nedenle "iyileşme" denilen "bizler gibi olma" hali tamamen gerçekleşmez. Erken dönem belirtileri olarak tv veya çamaşır makinesi gibi bir noktaya sabit gözlerle takılıp kalmaları, dönme, döndürme, çevirme gibi hareketleri sık yapmaları kendilerine seslenildiğinde bakmamaları, ekolalik konuşma asosyallik vb. durumları sıralayabiliriz. Entegre eğitime önem vermelisiniz. Otizmli olmayan yaşıtları ile bir arada mümkün olduğunca vakit geçirmeli, onları gözlemlemeli. "Normal" addedilen bir çocuktan 2, 3, 4, 5 kat daha fazla emek, çaba, sabır ve para harcayacağınızı bilmelisiniz. İnternetten, doktorunuzdan, bulabildiğiniz her türlü kaynaktan otizmi araştırın, ne ile karşı karşıya olduğunuzu ve nasıl mücadele etmeniz gerektiğini bilin. Özel eğitim kurumunuzu dikkatli seçin ve hiçbir kuruma gözünüz kapalı güvenmeyin, daima gözünüz üzerlerinde olsun. Kişisel deneyimlerini paylaşan annelerin kitapları da size yardımcı olacaktır, Güzide Tekeş "Benimle Oynar mısın?" ve Birsen Başar "Otizmle Yaşamak" ilk aklıma gelenler. Siz araştırırsanız pek çok kaynak daha bulacaksınız. Çok özel bir çocuğa sahipsiniz. Eğitim, sabır, bilinç ve sevgi ile çok ciddi aşama kaydedebilirsiniz. Bugün otizmli olup ciddi başarılara imza atmış, ressam, piyanist, besteci vs. olmuş, hayatını kendi kendine idame ettirebilen ve büyük işler başaran pek çok birey vardır. Umudunuzu yitirmeyin, bol sabır, bol sevgi, eğitim, bilinç. O güzel meleğin ve sizin Allah yardımcınız olsun, Dualarım sizinle.

Benim cocugumda otizm tedavisi goruyor egitim sart yogun egitim kendi yasitlari duzeyine gelmeleri icin evde yardimci abla ve onu koordine edecek bir egitimciyle bu isin ustesinden gelirsiniz ins