Çok düşündüm efendim vallahi, ama korktum hatta filmlik o kadar ciddi klinik vaka gibi. Haklısınız çok düşündüm 10 sene kadar önce fakat cesaret edemedim. İnsan bilmediği konuda çok korkuyor gerçekten :) Özellikle kendini sürekli yetersiz görüyorsan daha da zor :)

Yaaaaaa canım benimm şoklardayımm okudukça sen bu aileyi daha 6 yaşında silmeliydin!!!!! tabi o yaşlarda böyle bir şeye akıl erdiremezsin,13 yıllık öğretmenim 2 üniversite bitirdim ne insanlar ne veliler ve onların enteresan olaylı hayatlarını dinledim, ama seninkiler kadar iğrencini ancak müge anlıda duyar insan, herşeye rağmen babanla olan iğrenç münasebetine ragmen sana yinede hakkı gecmiş bir ananeyi elden ayaktan düşerse kul hakkı olmasın diye hadi belki ilgilenebilirsin çok yaşlanmıştır ama senin o anne dedıgıne ana denmez suratına tükürmen gerekirken sen hayatını bu pislikler için harcamışsın emin ol yetimhanede kimsesiz büyüsen bunlardan iyi olurdu!!! birde silmelimiyim diye soruyosun inanamıyorum halaaa, eski eşin sana deger veren tek doğru insan anladığım kadarıyla eger bize anlatmadıgın yanlışları yoksa, ben bir kız kardeşimi sildim attım yaptıkları yüzünden zerre pişmanlık duymuyorum yıllaaar oldu görmüyorum ve 50 yıl da gecse görmem! Lütfen bu kadar aciz olma artık kendine gel!!! tedavini ol, insanın insanca yaşayabilmesi için illa ailesi olması şart degıl, kimsesiz nice insanlar ne başarılara ulaşıyorlar, heleki seninki bir aile değil senin sırtında bir kambur yada kaçılması gereken cüzzam hastalığı gibi illet pisliklermiş, hayatından defet artık bu iğrenç yaratıkları!!!!

Aileni silsende ailen bir süre sessiz kal akışına bırak kendini topla guclen sen güçlü olursan kimseye ihtiyacım olmaz onların sana ihtiyacı olur ve gün gelir arkandan koşarlar banada deli diyorlar nolmus deliysem kimsenin boğazını sıkmadim ya kendini topla ve eşinle barışmaya bak kimseye kendine laf söyletme azimli ol kendine güven ben böyle durumlarda hep Allah sığınırım ona dayanır ondan sabır ve yardım isterim yaradan eninde sonunda bana doğru yolu gösterir Allah sağlık huzur mutluluk versin kardeşim

Düşünüyorum çok haklısınız. maddi açıdan en azından bir işe yararlar ömrümde :)

2 defa okudum. Öncelikle Allah yardımcınız olsun. Çok zor şeyler yaşamışsınız. Ama ailenizin yanında olduğunuz sürece iyileseceginizi sanmıyorum. Bu gibi durumlar psikolojinizin en iyi en rahat olduğu vakitler olmali. Belliki bu da ailenizle beraberken olmayacak. Ben olsam tamamen koparmam sadece fazlaca mesafe koyarım. Önce kendimi iyilestiririm. Göreceksiniz siz iyileşirken başka alanlarda da fark etmeden yenileneceksiniz. Inşallah anlatabilmisimdir.

yanii anneannen ve baban mı diyorsun:)))ay valla sbahtan beri tansiyonla uğraşıyom bide bir yandan çalışıyorum beynim yandı kan akışım durdu:)

Eşine sımsıkı sarıl yeni bir sayfa açın aileni silme ama uzaklaş iyi gelicek sana B

Kitap çıkartın.. Allah yardımcınız olsun

Sana zararı olanları sil. İyi bir kardeşin varsa onunla iletişimini kesme. Yoksa duzelemezsin çevren çok sorunlu bunlar adamı daha çok hasta eder

Maalesef kapıyı çalmış olabilir :) gülüyorum ama ne yapayım artık şimdi ananem baya yaşlı komik geliyor :) Bir de ananem evine misafir bile almaz istemez, insan sevmez, ne demek ki damat alıyor, anlayın işte, uzakta aramak o zamanlar doğru gelmedi belki de, yakını tercih etti. Büyük ihtimalle babama da ağır geldi, annem eve gelmemesinden annesine gitmesinden bahsederdi. Asker iznine bile annesine gidermiş. Bir de babamın tarafını full büyücü olarak anlatmışlardı. Bu sebeple halama şans veremedim, bir kere elinde bir şey serper gibi iş yerine bir şeyler yapıyordu. Yine korktum ona da hiç şans vermedim. Tanıştık ama baba tarafı ile görüşmüyorum, şans veremedim. bizim aile aile diyemiyorum böyle korkunç hep kötülükle yoğrulmuş mayaları, ben bir anneyim ben bir yetişkinim dememiş kimse Yaaa geçmiş olsun, düşük tansiyon ise bol tuzlu ayran tavsiye ederim İlaç mı kullanıyorsunuz yoksa benim gibi :)

sorma bile bence sil, okurken elim ayağım titredi gerçekten ama senin her şeyi farkında olman çok güzel. tedavini aksatma kimse içinde kendini yıpratma bu kadar kendi ayakların üstünde dur umarım iyileşirsin ama ailen yanında oldukça sanmıyorum iyileşeceğini

Sadece ortanca kardeşim var beni düşünen ve arayıp soran, başka kimsem olduğunu sanmıyorum. Çok haklısınız, inanın doktor der mi görüşme mesafe koy diye. Ama kalbimin hepsi bu iğrenç aileye aitti, şimdi eliyorum mutlaka zaman alacak lightbringer ama sizler buradasınız, çok iyi hissettim <3

Beşiktaşta hayal ettiği uzun saçlı sevgiliden sonrasını okuyamadım. Bence kendinizi buralarda harcamayın. Kitap yazın biz de belki okuruz gerçi böyle hikaye tipli kitapları tercih etmem ama deneyin bence mutlaka entrika seven birileri alır okur. Zaman kaybetmeyin ciddi söylüyorum. İpsiz sapsız diye nitelendirdiğimiz bir arkşadaş 4. Kitabını çıkardı. Şuan az biraz satılmaya başladı. Daha çok yolunuz var şimdiden başlasanız iyi olur. Yalnız bu arsen lüpen olayından bahsetmeyin isim vermeyin yani. Telif hakkı kitabın satışından daha pahalıya gelir.

Desteğinize çok teşekkür ederim, acaba ben mi büyütüyorum diye bilhassa sizlere yazmak istedim, hakkınızı helal edin. Bu korkuyla eski eşimle bir aradayız çok üzgün olduğum için ben gelmesini istedim, ona sarılmak istedim. Buna ne demek istersiniz? Hayatımda benim için bir şey yapan tek kişi gibi geliyor? Doktorumda ısrarla eşinle görüş bırakma diyor? sangiz

Aahhhhh.. ahhh...

bak ne güzel gülebiliyoruz çok şükürr halimize:)) ama var anneannede bir ibnelik:)))))) 10 ğündür rahatsızım günde 1,5 lt ayran içiyoum ters etki yaptı demek ki... ilaçlar cok canım epilepsi ilaçları, safra yollarımda taş var onun için ilaçlarr... aman hayat evam ediyor işte cocuk yoktu değil mi?

İşte bu sözlere ihtiyacım vardı çok teşekkür ederim, gereken önemi vereceğim <3

Sevgili tofito, eminim ki çok güzel bir ailen var, elinin ayağının titremesinden anlayabildim. Allah onlara ve size uzun ömürler versin. Çok memnun oldum, yanan ciğerime su serptiniz.

Bir doktor demiş: "Psikiyatristlere hastalar gitmez. Gerçek hastaların, hasta ettikleri gider." diye. Siz kendiniz cevabı vermişsiniz. Ailemi tamamen silmeli miyim?, diye. Evet silmelisiniz. Sizi hasta eden, dengenizi bozan onlar. Hikayenizde anneannenizden de nefret ettim. Sizi bırakıp giden annenizden de. Eski eşiniz iyi bir insan gibi. Sizin çok kahrınızı çekmiş. İnşAllah sıkıntılarınızdan kurtulur ve tekrardan bir araya gelirsiniz. Zor bir hayatınız olmuş. İnşAllah bundan sonra daha güzel günleriniz olur.

Çocukken ağır tramva yaşamışsın hak veriyorum. İnsan hasta olur ama artık ayağının üstüne bastığın anda sana ömrü boyunca bir gülümsemeyi çok görmüş insan müsveddeleri ile sorunlu musun da aile olmaya çalışıyorsun. Daha önce yoklardı şimdi de olmasalar olmaz mı? Tek başına hayat kuramadın mı? Bir yaştan sonra ben hatayı sizde gördüm. Bir annemcik olmuşsun. Bir kes ilişkini herkesle de önüne bak. Onlar olmayınca ölmüyorsun ya da nefesin kesilmiyor oksijen azalmıyor hayatında

:))) Annem bayağı bir esmer kuru kara bir kız, ananem aynı bahsedilen kitaptaki kadın gibi. Kitabın kapağını açtığımda tuhaf bir not vardı babam imzalamıştı :))) çok takıldım buna hatta. Babam ananen bana havlu tuttu dedikten sonra. Babam hiç bir şeyi kaçırmaz, geç tanımış olsam da bundan neredeyse eminim. Bu kitap eklediğim dosya da :) Eklentiler images. jpg 11,1 KB · Görüntüleme: 305 B

Hayatımda güzel olan tek insan oymuş ve ben görememişim efendim, bu kadar gerizekalı olamaz bir insan . Onların beni kırdıklarını kocama ödetmişim. Bütün hayatımdaki kırgınlıklarımı ona ödetmişim, ben gülerken o da gülen bir insanmış. Ama onlar çok aramıza girdi ve bende müsaade ettim. Benim kabahatim çok büyük, ama mantık devre dışıydı. İlaç tamam çok fena, zararlı da diyorlar ama mantık geri geldi, düşünebiliyorum Allah'ım. Ne cinciler ne hocalar ne paralar, ne intiharlar... Çok şükür efendim, kafam düşünüyor, silecek miyim evet sileceğim, go home yankeee :))

İyi değilim işte, bu sebeplerden iyi değilim hanım efendi :))) Şaka değil yalan değil, eksiği çok hatta.

hiç sıkılmadan okudum biraz tansiyonum düşük ama az çok anladım diyebilirim:) öncelikle çocuklugunuzda yaşadığınız travmalar hep bunlar sorumsuz bir aile, ve ortada kalan cocuklar... önce siz kendinizi bir toplayın iyileşin lütfen görüyorsunuz ki ailenin bile desteği yok artık, siz varsanız onlar var.. geçmişi unutun demiyorum ama ğüçlü olun henüz cok gençsiniz ne günleriniz var öünnüzde kendinizi toplayın ve ailesnizle bir süre görüşmeyin derim, görüştüğünüz sürece iyileşemezsiniz...

çok şükür nöbetlerim azaldı iyi sayılırım... allah kimseyi sağlıkla sınamasın, ve her şeyi gönlünüzce versin varsa nasipimizde cocuk sahibi olmak oalcağız inş:)

Sitede yeniyim bu başlık birden karşıma çıktı ve hiç sıkılmadan ama içim acıyarak okudum seni bağrıma basmak istedimmm öncelikle gerçekten çok problemli bir ailen var ve ne yazaıkki daha da problemli bi anaanne tarafından büyütülmüşsün şu an psikolojik bi sorununun olması o kadar normal kii senin yapman gereken sadece tedavine odaklanman kendini düşünmen ailenle arana mesafe koyman ve sadece sana iyi gelenlerle görüşmen psikiyarik ilaçlar başlarda dengeni alt üst edebilir ama uzun vade de tedavi eder umarım her şey gönlünce olur Probis02 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak cezası Anneler

Çok doğru, üstelik muhtaçcasına yapıştım, bir kötü şey düşünmedim kul köle olacak kadar sevdim onları, ama onlar sevmemiş, benim gibi biri için kötü düşünebilmişler sangiz

Doğru size katılıyorum bu yaşta anneme sürekli her şeyi neden sorduğumu bile bilmiyorum, kendi kendime çocuk olmuşum annem kardeşlerim ve ben :) ne komik 34 yaşındayım. Bir anne olamadım maalesef, eşim bu çocuk kadından çocuk istemedi, yanımda ama korkuyor. İyi olursan çocukta olur ailemizde olur diyor. Lütfen dua edin, benimde sizin gibi karnım kocaman olsun :)

Hiç sıkılmadan ama bir o kadar da çok üzülerek okudum. Öncelikle çok güçlü olduğunu bil ve bunu her fırsatta kendine şöyle. Tedavine devam et ilaçlarını kullan bunların dışında meditasyon yap inan bana çok iyi geliyor. Ve o aileden kesinlikle uzak dur. Eski eşinle ve yeni hayatinla ilgili umarım herşey gönlünüzce olur Z zurnik

Annen anne olamamış anneannen de olamamış aile iliskileri berbat. Aldatma var sevgi yok küfür var sapkınlık var her türlü kötü davranış mevcut. Kardesim kardesim derken boşluk gibi gördüm ortada ayni babadan kardeş yok boşver ne kardeşi seni elbirliğiyle sevgisiz ilgisiz bırakmışlar eşin seni gerçekten sevmese bence sana dönmezdi çünkü cekilecek gibi değilsin. Asla anne baba nine peşinde koşma uzaklaş bırak git böyle ilişki aile olmaz hepsi seni tüketmiş eşinle mutluluklar diliyorum. Ayrıca lutfen iyi bir anne ol Sev öp bagrina bas akıl ver sahip çık... Eger ninen ve annen gibi davranacaksan sen de doğurup yazik etme o bebeğe iyi dusun.

Sizi çok iyi anlıyorum ben. Küçükken sevilmemiş çocuklar büyüdükçe birilerinden sevgi görmek, kabul görmek adına saçma sapan şeyler yapabiliyorlar. Kendimden bilirim. Sizin durumunuzda affınıza sığınarak söyleyeceğim ki sevilmek, sevgi görmek, bağ kurmak için ısrarla ailenize sarılmanız aynı bu durum. Sizi üzen insanlardan sessizce uzaklaşın. Size değer veren bir eski eşiniz var belli ki. Bazen bağlarımızı canımız yansa da koparmalıyız. Beni sevmiyorlar, o yüzden böyleler demeyi bilmeliyiz. Kabullenip her yerden engelleyip sıfırdan yeni hayat kurmalıyız. Geçmişi değiştiremiyoruz maalesef, ama gelecek gerçekten de elimizde.

Her gün yazmış olduğunuz bu destekleyici mesajınızı, motto olarak okuyacağıma söz veriyorum, güzel insan çok mutlu ol

Benimde ablam bipolar hastası seni bu duruma bu ruh haline sokan ailen kesinlikle başkasan tek dertleri erkek olan anane ve anne hiç biri dizini kırıp analık yapayım diye düşünmemiş o çocuk aklınla öfkeni sevincini herşeyini içine akıtmışsın gerçekten sevildiğini hissedememişsin sakın pes etme ve kesinlikle tedavini aksatma çünkü ilaçlar aynı tansiyon şeker hastası gibi düzenli alman gerek G

Hayatınıza kötü birilerinin girmesinden korkmayın. Her gün aynada güzelliğinize, güçlü duruşunuza bakıp gülümseyin. "Geçmişimi affediyorum. Huzurluyum ve güvendeyim. Kendimi seviyor ve onaylıyorum. Hayatımda bana değer vermeyen insanların gitmesine izin veriyorum. Onları affediyorum ve sevgiyle gönderiyorum." Deyin. Bu cümleleri hayatınıza aldığınızda sizi gerçekten yoran ve size karşı garezi olan insanların hayatınızdan bir bir uzaklaştığını göreceksiniz. Aslında her şey affedip, serbest bırakmaktan geçiyor. İçimizdeki hiç büyümeyen çocuğu korumayı böylelikle başarmış oluyoruz.

Böyle hayatlar var maalesef

Silmek ne kelime unut hepsini. Ve böyle bir luxun FAZLASIYLA mevcut. Bazen istesende silemezsin hayat onlarla olmak zorundadır ama işte bir yerde biter... sen o noktadasin. Maalesef aile sığınağımız ama en derin yaralarida onlar açıyor. Çocukluk da en taze tarlamizdi fakat ebeveynler zehir ekiyor bazen. Seni çok iyi anlıyorum. Dikkatlice okudum yazdıklarını çok çok zor şeyler. dilerim feraha kavuş önce sağlığın ve sen. Gerisini bosver. bu yalan dünyayı daha fazla yalan etmelerine asla izin verme. Allah yardımcın olsun.

Bipolar bozukluk zor bir rahatsızlık bunu çeken bilir. Aileni silme ama lütfen mesfe koy. Sen de bir an önce kendi düzenini kur bunun için birine ihtiyacın yok. İyi bir işin de olursa hayatın düzene girer ve huzurlu olursun.

Sevgili Balivva, çok teşekkür ederim değer verdiğiniz için üstelik 2 defa okumuşsunuz. Acımdan çoğu zaman başım dönüyor tedavide 3. haftam, bu konu sıcak oldukça iyileşemiyorum. Bazen çok kötü kalplisin diyebilirsiniz, ölsünler de bu kambur sırtımdan gitsin diyorum ama sonra tövbe tövbe diyorum onu bile beceremiyorum. Korkunç dileklerim var ama işte aile az da olsa göreceksin mecbursun. Görür görmez dengem şaşıyor Yalnız yaşıyorum şu anda çok şükür imkanım oldukça hep böyle olacak :)

Ailelerimizi secemiyoruz malesef.. ben de muzdarip biri olarak o konularda.. tek diyebileceğim sen teksin kendine bak ayakta kal gerisi hallolur

Merhaba, yazınızın akışındaki problem bile ruh haliniz hakkında insana bir fikir verebiliyor. Psikotik ilaçların sonu yok biliyor musunuz. Kız kardeşime de zamanında bipolar hatta daha sonrası borderline tanısı bile kondu. Psikiyatrik tanı koymada malesef hekimler ilaç yazabilmek adına özensiz davranıyorlar. Ve size konan bu tanı sizin ilerki yaşamınızda bazı haklarınızı kısıtlamaya kadar götürebilir. Mesela boşanma esnasında çocuklarınız size teslim edilmeyebilir vs. Gibi. Ayrıca psikotik ilaç kullanıpta iyikeşen biri varsa etrafınızda bana da söyleyin. Bağımlı gibi yaşarlar, ilaçlarını almayanlar krizlere girebilirler. Sözün özü ilacınızı kademeli dikkatli bi şekilde bırakıp onun yerine iyi kaliteli insanlarla vakit geçirin. Maneviyatı ve iradesi güçlü insanlar. Çünkü bilirsiniz bizler yakınımızdaki 5 kişinin ortalamasıyız aslında. Takıldığınız ortamları ve insanları değiştirin. Ve içinizden hiç gelmese bile iyilik yapmaya çalışın. Allah yardımcınız olsun. Ailemizi seçemiyoruz, kötü aile bireyleri peygamberler de bile var. Biz irademizi iyi olana kullanmak içinuğraşıcaz. Çünkü iyilik iyiliği getiriyor.

Bir derdim var'a açsaydınız çok yorum gelirdi size ya :)

Çok doğru tahlil, ısrarla sarılmak. Hatta yaptıkları hataları bile kafamda aklıyordum, onlar senin ailen güzel düşün güzel düşün.. Kızma geçer, kızma düzelirler. Karşı gelme, ters yapma sakın karşılığını görürsün fazlasıyla. Kafa da bunla dönüyor. Ne kadar aptalcaymış, o kadar kızıyorum ki kendime, nasıl göremedin mal mısın diyorum ama inanın görememişim. Zaten beynim kayıpmış benim, onlar da bu durumda tarafımdan her şeylerine rağmen sevilmişler, budan sonra o kadar sevilmeyecek ve kabul görmeyecekler. En büyük problemler onlar için şimdi başlıyor ve ben hala onların kötü olmasını istemiyorum. İyi olsunlar ama uzak olsunlar diye dua ediyorum bana gelmesinler, iyi ki yok hayatımızda diye sevinsinler, gelmesinler, hayatıma tekrar alırım diye korkuyorum L

Doğduğun ailen kaderindir diyorlar ama sen de aynı yoldan gidersen, gitme o kirli karmakarışık düzensiz yoldan, kendi yolunu kendin çiz güzelim öncelikle tedavi ol ilaçlarını aslaaa aksatma ve sana huzur veren kişilerle görüş huzursuz olanları yok say, onlar hakkında konuşabileceğin kişilerle bile görüşme, doğru hastalık ırsi ama senden başka farkındalığı olup dr a giden olmamış. Tedavini ol ve eski eşinle aileni onar yeniden yeşertin bahçelerinizi ve bu esnada sakın yabancılara müdahale şansı vermeyin. Karşı cinsten eski eşiniz dışında kimseyle görüşmemenizi tavsiye ederim psikolojiniz düzelinceye kadar hata yapma riskiniz fazla. Dikkat edin kendinize ruhunuzu ve bedeninizi sıhhate kabuşturup yuvanızı kurun yeniden. Sen doğru ol gerisi gelir kimseye aldırma öyle aile olmaz olsun... E

Hepsini okudum. Aileyi bence tamamen silin kendi ailenize konsantre olun. Size zarar vermekten baska bir sey yapmamislar ki bu güne kadar

İyi misiniz? Anlattıklarınız kendi tarafinizdan bakıp yalanla dolanla bize aktardığıniz yaşanmamış şeyler gbi

Cook üzüldüm. Genc yasta psikolojik Siddete Maruz kaldin. Sen kendine Yeterlisin. Burda yazdiklarini kesin Kaleme ver elinde bir kitabin olsun nezaman icin sikisiyorsa nefes darligi yasiyorsan ac kitabini ve Sana yapilanlari oku. Birazdan tekrar okucam..

Borderline anneyi anlamak diye bir kitap var anneannenize tam uyuyor. Kesinlikle ailenden uzak durup terapi alın. Muhtemelen ailede tek normal kişi sizsiniz. . push ;

Psikolojide davranışlar malesef gen aktarımı diye birşey varmış. Yani aslında anneninizin hasta olmasındaki temel etken anneanneniz veya babası olabilir. Aynı şekilde sizin şuan ilaç kullanmanızda da onların etkisi çok büyük. Bunun bilincide olup tedaviyi kabul etmişsiniz ne mutlu size... Hikayeniz ben olsam ne yapardım diye durup düşünemeyecek kadar zor.. Fakat zor olanı başarmışsınız siz. Şimdi yapılacak tek şey vicdanınızla olan savaşınıza son vermek. Geleceği düşünmek.. Şu hayata bir defa geliyor ve güzel şeyler yaşamayı istiyoruz. Olumsuzlukları çıkartın hayatınızdan. Saçınızı yine mavi yapın mesela :) Gökyüzüne bakın temiz havayı içinize çekin oh be! ne güzel yaşıyorum herşeye herkese inat deyin. Kendinizi güzel bir yolculuğa çıkartın. İçinizdeki o sevgi görmeyen itilen kakılan kız çok bekledi artık onun elinden tutun ve o nereye gitmek isterse nasıl mutlu olacaksa ona göre yaşayın :) Sevgiyle kalın..

Çocukluğunuzda yaşadığınız yalnızlığı bi yere ait olamamayı aramışsınız heralde annenizin evinde, o yüzden onca yıl çabalamışsınız bence ama artık onlara ihtiyacınız yok

Ben arayı mesafeleri koruyabilen bir insan değilim, beni tam olarak tanıyan saf ve salak bilir, gözlerim kördür. Hafta sonu ananem ile görüştüm ve uzun yıllardır görüşmediğim ananem inanılmaz şeyler daha ekledi ailem için, arkamdan deli kafadan kontak neler neler demiş annem, daha kişisel ve özel bir sürü sırrımı anlatmış, inanın çok korkunçtu, ben beddua etmem normalde ama ettim hemde çok büyük, burunları sürtsün ama bir daha asla hayatımda olmasınlar dedim, 2 hafta ruhum bedenimden ayrıldı diyebilirim üzüntüden. Bir yandan ilaçlar sarsıyor, düşündükçe başım dönüyordu. Dedim ki ne yapıyorsun kendine Gizem mal mısın? Yeter artık mallığın, ayaklarının üzerinde dur kimseye ihtiyacın yok!! sangiz

bilmiyorum ama eşin seni seviyor ve kaybetmek istemiyo gibi gelior bana lütfen bir an önce toparlan ve o adamı kaybetme

önce siz kendinizi toparlayın cunku başkalarını degıl kendını degıstırebılırısınız

36 yaşında olduğu halde neden 34 diye ısrarla küçültüyor diyorum. Eski konuymuş Öyle aile de olmaz olsun, evlerden ırak olsun. Ne iğrenç ilişkiler. Bir anneanne iki neslin hayatını mahvetmiş. Allah kahretmesin. Konuyu ben hortlatmışım A

Eşine çok üzüldüm iyi sabırlıymış yine adam. Öyle aile olmaz olmamalı. Kolay şeyler değil yaşadıkların senin de. Allah yardımcın olsun.

Konun tam kitaplık cnm diyecek bisey bulamiyorum hepimiz imtihandan geçiyoruz rabbim herkese taşıyacağı kadar yuk veriyor unutma senin imtihanın da bu bol bol dua et bu sıkıntılarının karşılığını cennetle mukafatlandirsin.. sevgiyle kal

Yani okuyamadım tam inanır mısınız? İnanın sizle açınızı paylaşıyorum. Şimdinin olayı değil, küçük çocuğun kalbi yaralı.. bu yaşanılanlar dan sonra psikoloji bir rahatsızlıga sahip olmak çok normal... Ama yaş artık 34 öncelikle tedaviye başlayın, kendiniz için. İlk adım bu. Şuan öfke, kızgınlık, kirilmislik ve daha nice bir sürü duygu vardır eminim. Yazilanlar da size anlamsız gelecektir ama anne anane eş kardeş boşverin ve tedavinize odaklanın. Zaten kendi ayaklarınızın üzerinde durmayı hala basariyorsunuz eviniz ayrı, maddi geliriniz ayrı. Görüşmeyin hiçbiriyle gerek yok. Siz çocukluktan kalma hislerle belli ki sizi sevsinler kabullensinler değer versinler istiyorsunuz. Belki yaşadığınız travmalardan şuan siz kendinizi sevilmeyee layık bile görmüyorsunuzdir. Konunun derinine inseniz neler çıkar ortaya... Ancak onlar sizin çocuğunuz değil, siz onların çocuğusunuz ve bir yaşam nasıl ziyan edilir ailenizde örneği olmuş. Bir de çok isterim Meltem Güner videolarını izlemenizi. Kendim de uygun şartlarda birebir seans almak istediğim biri. Ama videolarından da çok sey ogreneceginize eminim

Merhaba; Anlamanız için her şeyi en başından anlatmalıyım ki, ona göre hak verin veyahut vermeyin. Çıkmaz içindeyim bir yol gösterene ihtiyacım var, vaktiniz var ise ilgiye çok ihtiyacım var. Ananem dedem Almanya'da olan hayatlarında 1 kız çocukları oluyor. Fakat dedem babasının ölmek üzereyken memleketine dön demesi üzerine annem 15 yaşındayken İstanbul'a kesin dönüş yapıyorlar. Ananem 35 yaşında hala genç ve çok güzel bir kadın bunu da ekleyeyim. Dedem 46 yaşlarında ve o dönemlerde cinsel problemleri başlıyor. Ananem hala daha arayışta, anlatacağım detaylı. Yaz tatilinde annem babam ile tanışıyor, ananemin beğenmesiyle ne kadar hoş çocuk tatlı çocuk falan fişman. İstanbul'da da aşkları devam ediyor. Mektuplaşmalarını mektuplarını buldum, o zaman mektuplaşma varmış. Çoğu ananemin yazısı maalesef. Annem ananemin zorlamasıyla etkilendiğini belirtiyor bilemiyorum ne kadar doğru. İlişkiye giriyorlar, öyle bir aşk devam ediyor. Annem evlenmek istiyor lise de okuyor tabi bu dönemde. Ananem tamam bir söz yapalım, sonrasında evlenirsiniz daha çok erken biraz daha bekleyin demiş ama annem kendimi bıçaklarım yoksa deyip evlenmek istemiş, belki de ben karnında olduğum için bilemem ama beni aldırmak istemiş, kürtaj masasında ilaç ta verilmiş, ananem engel olup ben bakarım demiş. Bu süreçte çapkın ama çok çapkın taksici baba var, 25 yaşına kadar hiç görmedim, gördüğümde de samimi olduk Tekirdağlı bilirsiniz alkol bol, alkol aldıkça kadınlardan Ruslardan bahseden bir adam. 26 Haziran 1986 'da Evleniyorlar. 12 Ocak'ta ben doğuyorum, baba o arada askerde. Babamın mektuplarında gördüğüm ailesine yazdığı ''O evde durmak istemiyorum, kaçmak gitmek istiyorum '' demesi aklıma türlü türlü şeyler getiriyor. Çünkü ananemin banyoda iken ona havlu tuttuğunu söylemişti Yine geçen gün yazlıkta yeşil gözlü kız diye bir kitap gördüm, babam imzalamış. Annem kahverengi gözlü ananem yeşil.. Ben kundakta, baba askerde annem beni kundakta bırakıp Urfalı inşaatta çalışan gerçekten sevdiğim büyük sayılabilecek biriyle kaçıyor. Ananem ile babam arasındakileri anlamadığını daha yeni anladığını iletti, o yüzden kaçtı desem değil. Ananem tam bir arıza bu arada. Bunu da babam anlattı. Babam askerden izin alıp geliyor, annemi soruyor ananemde ''orospu oldu'' diyor düşünebiliyor musunuz? Babam beni almak için babaanneme söylüyor, o da bakmam çok zor diyor, babamda bir daha konuyu açmayın diyerek olayı bitiriyor. Annem 6 ay sonra dönüyor almak için, tabi başka bir baba ananem izin vermiyor biz alıştık seviyoruz, biz büyüteceğiz deyip vermiyorlar. Fakat kısa bir süreliğine Urfaya gidiyorum, soğan çiğ köfte alışıyorum, dönüş sümüklü bir maymun çocukmuş. Tuhaf, annem gülerek beni bağladıklarını, benimde delikten baktığımı söylemiş. Ananem bırakmamış döndüğümde de. Ananem inanılmaz iyi ilgilendi ama git gelleri vardı. 6 yaşındayken geçirdiğimi hatırlıyorum. Ne zaman eğleneceğim bir aktivite olacağı zaman bir kavga çıkartırdı mutlaka. 6 yaş diyorum!!! Oda dağınık diye. Bana annen senin o... dedi, baban şöyle, seni kapıya koyucam, seni anana yollucam, gününü göreceksin, açlıktan ölürsün orda orda der tehdit ederdi. O gün zıvanadan çıktığımı hatırlıyorum, bütün her şeyi çıldırıp yerlere atmıştım. Sonra ananem korkmuştu gel seni Capitol ye götüreyim, gittik. Hiç oyuncak almazdı, o gün şansımı denedim aldı, o hamur suratlardan. Ama içimden dediğimi hatırlıyorum bugünü hiç unutma. Okulum ve okul aile birliği ile irtibat içindeydi orta okula kadar. İnanılmaz ilgiliydi anne gibi. Her yere beni de götürürdü, yedirir içirir, hep gezdirir. Parka götürür bekler, çok severdi beni yine de. Ders çalıştırdı ama notlarım 3 olsa bile sağlam dayak yerdim. Bende artık tamamen tembel öğrenciyim :) Hala ders çalışmaktan nefret ediyorum 34 yaşındayım. Çocuklarınızı bu yüzden üzmeyin, sakın. İnternet çıktı ahanda yandıkkk. Ortaokuldayım, beni de alıp zorla chat yapmaya götürüdü, bende hiç sevmem o zamanda sevmiyordum. En sonunda eve bilgisayar aldı. Geceler boyu chat, aynı odadayız artık ışıklı odada uyumaktan hala nefret ediyorum çıt ses çıkmayacak. Açık üniversite tutturdu bu dönem orada bir hocaya aşık oldu, aynı dönem alkole başladı. Masalarda soğukta balkonda kalıyor, kaldırmaya çalışıyorum bir şaplak geliyor. Büyük bir kist ameliyatı geçirdi, 3,5 kilo yumurtalık kisti aldırdı, ölümden döndü. Ondan sonra tamamen kaybettim. Ben ergenlik çağında, o ilgili anane erkek peşinde koşar olmuştu. Ne subaylar ne genç askerler, kendini de 15 yaş genç söylüyordu. Ve hepsiyle de buluştu. Haaa dedemi soruyorsunuz? Basiretsiz adam, ya herşeyin farkında çünkü yüksek mimar, ve iq seviyesi yüksek ölçülen biri zamanında. Görmezden geliyor, dayak yersin dedem odaya kapanır, sonra da gelir o hasta kızım der, öper gider. Şu an 84 yaşında ve terk edildi, ama maaşı ananem tarafından sömürülmekte, beşiktaşta o hayal ettiği uzun saçlı adamla birlikte yaşıyor. Çatalca da üniye göndermedi puan tutuyordu, ben seni okutamam dedi çalışacaksın. Bir gün kadıköyde geziyorduk, o sinirle ilk dükkana girdim ve kabul edildim başladım. Soğuktan sistit mi oldum desem, gece 12 de kadıköyde yürüyüp minübüse biniyordum mu desem, 17 yaşındayım. Nasıl korkmamışım hayret, para tatlı geldi tabi :) Ananem zırnık koklatmaz. O arada dershaneye giden arkadaşlarım görüyor hemde en istemediğim şekilde. Sırtımda ütü masası Bahariye de yürüyorum elim kolum dolu. Sosyetik kızlar, dalga geçen de oldu. Salladım. Mağazacılıkta devam ettim, mecburi şartlar sebebi ile Cevahir Avm'de çalışmak zorunda kaldım. Her gün Bostancı'dan Şişli'ye. Gençlik hiç koymuyor ama geç çıktığımda 1 de falan eve geliyordum. Kimsenin umrunda deil vay be :) Evet iyice büyüdüm, yaş 21, yeni bir aşk var, anne İstanbul'a kesin dönüş yaptı, kız kardeşlerimde geldi, yalnızca yaz tatillerinde ve sömestr bayram görüşüyorduk ancak. Ama ben hepsini canlarım ciğerlerim bildim sarıldım. Aç kalma korkumda yoktu, mis gibi çalışıyordum. O arada aşık oldum. Anneme yerleştim çok mutlu bir şekilde, artık anane ile tartışmalar ağırlaşmıştı. Bana hakaretleri bitmiyordu, erkek arkadaş olunca o... sun dedi, bütün camları kırdım ve üzerinde zıpladım. Tepkilerim çok büyük oluyor kızdığımda herkesin ağzını burnunu kırmak istiyordum. a a bir dakika problem var. Annem de aynıymış? Bana bir kızdı, sen sevgilin için yanımıza geldin demez mi? Halbuki öyle değil, ah ne fenasın anne. Arkamdan eliyle deli işaretleri falan yapıyor, gözlerimle gördüm. Ama o kadar yorulmuştum ki, artık benim bir ailem var hiçbir hatayı görmemeliyim diyerek körü körüne içime atarak 15 sene geçirdim. Tek patlama evliliğimde evliliğimde ve şu an da gerçekleşti. İşte soracağım sorular bunlar üzerine. Eşimi zor kabul ettirdim, maddi gücü olmadığı için istemediler ve hala hor görürler öyle saygı duymazlar, çok zor oluştu güzel şeyler. Keşke çok uğraşmasaydım iyi olsun her şey diye. 8 sene birliktelik, asker sonrası da artık evlenelim dedik. Eşim askerdeyken bana yapmadığı kalmadı. Evden mi kovmadı, daha neler bir hatırlasam. Her şeye annem karar verdi, peki dedik. Söz olsun, sonra nişan, 1 sene sonra da düğün dedi, peki dedik. İstemeye gelecekler, temizlik yapıyorum bana diyor ki o insanlar için mi, kim ki onlar, allahın kroları ne anlar ama hep böyle. Tabak çanak aldım güzel insanlara temiz temiz sunum yapayım diye, onlar kimmiş nasıl alırmışım. Bir kavga bir dövüş, ama eşimle de nasıl yıprandığımızı anlatamam, bu arada her şeyi de eşime anlatıyorum, çünkü mücadele edemiyorum. Anlatılmaz diceksiniz ama benim mücadele gücüm yok. Söz olacak normal bir kumaş elbise aldım giyiyorum sevinmişim, geldi eli belinde biz ne giyeceğiz dedi, şaka gibi. Bende o zaman ne salak mışım. Gittim bir etek bir gömlek aldım, giyiyorum daha, yanımda beliriyor bu ne böyle iğrenç diyor. Söz günü geldiğinde artık ne yapayım, mutfağa tamamen ben giriyorum ben yaparım her şeyi dedim, güvenmiyorum ki, bir sürü de laf cabası. Her zaman giydiğim elbise, gözümün birinin eyelinerı yetişmemiş, bu şekilde kapıyı açtım, neyse sağ salim bitti. Bu arada bütün öfkemi de eşimden çıkarıyorum bu huy oldu. Nişan sağ salim güzel bitti, evlilikte artık eşime dedim ki ben bir daha ailemle görüşmek istemiyorum bitti. Ama yapamadım 3 gün geçti anneme gittim, tam tersi sanki daha çok ihtiyacım vardı, her anımı herşeyimi ondan akıl alarak yapıyordum. İpleri eline al, şöyle yap böyle yap, söylemeyin kzılarınıza böyle şeyler anneler. Aramızda eşimle inanılmaz problemler oldu. Bir şey oluyor anneme kızıyor ona kin saçıyordum, her türlü şeyde orda oturma niye oturuyorsun, yatma orda uyuma vs. Yani bir nevi bende annem olmuştum ama farkında değildim. Eşim her kızdığında boşanalım diyordu artık, evden gidiyor 3 gün gelmiyordu. Bir gün daha açmış yazısı sonradan eve geldi, ben perişan vazgeçti. Herşey 2 hafta geçiyor ben hatalarımda tekrar ediyor yine herşey başa sarıyor boşanalım diyor ve üstelik anneme yansıtıyor fikrini. Geçen sene bir de intihar vakam var. Ama sorsanız herkes sırtını döndü, problem olunca aileniz bile kaçıyor. Neyse eşim çevresine yansıtıyor artık dağlara taşlara kuşlara isyan ediyordu eşim. 10 yıllık evlilik 2 ay önce tek celse de bitti. Ben anneme dönmedim, asla yapamam dedim biliyorum çünkü ama kibarca söyledim böyle daha doğru diye. Tek başıma ev tuttum en doğrusu böyle diye. Benim boşanma durumlarımda küçük kardeşimde evlenme hazırlığındaydı geçen hafta pazar düğünü oldu. Annem işim var çok yoğunum düğün var seninle ilgilenmem zor diyip 5 aydır 2 kere kahvaltıya geldi ve derdimi sormadan hep eğlenceli muhabbetlerine devam etti. Sorunları görmez ya da sormaz hiç, keyfine bakar. Neyse çok uzadı, mutlaka çok eksik var çok ama biraz durumu anlatabil mişimdir. Eski eşim döndü bayramdaydı hatta, geldi el öptü, beni doktora götürdü. Eş terapisi için. Fakat bende problem çıktı, ''bipolar'' tanısı konuldu. Ama sizin çareniz var dedi beni dinlerseniz. 2 haftadır 1200 mg ilaç içiyorum ve ilk hafta dayanılmaz derecede insanlara saldırdım. Bu arada boşanma psikolojisinden saçlarım kısacık ve mavi, dudaklarımda dolgu vs var. Düğün için saçımı düzeltecekmişim, sarı yaptım hatta bğenmedi, ama napalım dedim sustu. Bir gün tesadüf öylesine anneme video gönderdim, makyajsız dudaktta parlatıcı düşünün işte. Eski eşime bu videoyu göndermiş, şunun ağzına bak saçına bak or... gibi demiş, eski eşimde ben karışamam kız özgür demiş. Neden o berbat halimi gönderiyorsun? Ona da takılmadım, en korkunç haftam biliyorsun ilaç başladık, annem inanmadı sen hastalığın ardına sığınıp bize bozuk karakterini gösteriyorsun dedi. Bir yandan bastırıyor sen 34 yaşındasın yetişkin ol, sen bilirsin 34 sün. Ne demek bu ya, benim hastalığım zaten çocuk gibi yapıyor beni. Bir de dalga geçmelerini de görüyorsunuz bakışları vs. korkunç Hepsi aklıma geldi ard arda, o uyuyan kafa uyanmıştı. Bir kıyameti koparttım sen beni beğenmiyorsan ben yokum düğünde dedim çok yoruldum. Evlenen küçük kardeşimde evin asi kızı, tatilde bir aradaydık, bana kötü kötü baktı sürekli, çünkü çok hareketlyim hastalıktan ötürü bende bilmiyorum ayarımın olmadığını. Onu kaybetmemek için her şeyine ok ve güler yüz gösterdim. En son inanılmaz tripler yaparak kalbimi daha da kırdı. ''Birde evleneceği adam 42 yaşında çocuğu var. Bu durumu babamdan sakladılar. Hala adam bilmiyor. Bizimki 26. Adam iş görüşmesinde ablanı çok beğendim diyen bir adam. Aylarca ablan ablan diyen bir adam, ama evliydim o zaman, hayranım falan demiş adam. Onunla evlendi ((( Ben olsam evlenmezdim, olmaz çünkü dünyadaki son adam değil ki (( Bu Nitekim benimle işi olmazmış daha, hayatında başarılar dedi bana. Bende yürü git diye küfür ettim. Bütün sevdiklerime küfür ediyorum genelde, hala ağzımı tutamıyorum. Eşime de böyle yapmıştım. Kınaya o sinirle gitmedim, ortanca kardeşim abla gel olmaz dedi ikna etti, tamam dedim. Bu sefer cümle aleme covid oldular demiş, komple gün boyunca ağladım ve gidemedim. Ama küçük kardeşimde arkamdan atıp tutmuş, aile büyüklerimize özel eski eşimle olan aramızdaki bir problemi anlatmış. Ben istemedim demiş gelmelerini. Çoğu insan artık konuyu farklı sanıyor. Şimdi ben ne yapacağım. Tamamen silmeliyim biliyorum ailemi?

önce kendi sağlıgınız lütfen unutmayın... bu arada babanızla yeşil göz olayını çözemedim ben ya:)