Bakın eşiniz çocuğuyla ilgilenmediği gibi, sizede psikolojik baskı yapmış, neden kendinizden bahsederken o kelimeleri kullanıyorsunuz ki? Siz kendinizi, şuan başetmekte olduğunuz sorununuzu çok güzel ifade etmişsiniz.. Ne istediğinizi biliyorsunuz aslında ama birazcık cesaret istiyor sanırım... Evlenirken iyi günde, kötü günde diyoruz, elbette yeriniz eşinizin yanıdır, ama bir önceki mesajlarımda yazdığım gibi, çocuk herşeyi değiştiryor, hayatımız çocuğumuz üzerine kuruluyor ve bu hayatta bütün anne babaların isteyeceği tek şey, her yönden sağlıklı bir evlada sahip olmaktır ve onun için çabalamaktır, onun için fedakarlık yapmaktır.. bu durumda eşinizin destek olması gerek, elbette evinizi terk etmeyeceksiniz, arada gelip gideceksiniz, eşiniz gelip gidecek, en azından bu zorlu süreç bitene kadar... Lütfen eşinizin sizi sindirmesine izin vermeyin..

kafam resmen dankkk etti arkadaşım benim yaşadığım yerde sizinkinden farksız değil. şimdi çocuğum yok ama ilerde oldu diyelim asosyal biyerde çocuk yetiştirmek bu kaadar zor olsa gerek... biz büyükler bi şekilde atlatırız o minikler ne yapsın peki... :26::26: şark görevimi yapıyor eşiniz süresi falan bellimi batıya gelme ihtimaliniz var mı?

çocuğum yok fakat sanırım çocuğum derdim. mesajları okumadan direk soruyorum kusuruma bakmayın.. siz istanbulda otursanız eşiniz mesleğini yapıp tayinini yanınıza aldırmaya çalışsa daha iyi olur sanırım. piraye

walla cidden zor bi durum eger siz o çevrede dogup buyuyen birey olsaydınız bu sıze normal gelirdi ama durum oyle degıl... Ben söyle bırsey duymustum ne derece dogru bılmıyorum.. Çocugunuzun saglık problemını one surerek bulundugunuz yerde yeterlı ımkan yok ise kurul kararı ile dogu gorevı durdurulabılıyor olması lazım... bı onu arastırsanız? Chess

Yürekten söylüyorum, o kadar üzüldüm ki durumuna, oğluna! Ellerim titriyor şu an inan. 5. sayfaya ve bu yazdıklarına kadar okuyabildim yorum yapmadan. Ben de bir anneyim ve senin ne kadar duyarlı, ilgili bir anne olduğunu anlayabildim. Ama bu tip diyaloglara girdiğin, iletişim sorunu yaşayan ve bu kadar gamsız bir eşi oğlunla teraziye koyabilmiş olmanı bir türlü anlayamadım. Beynin mi uyuştu canım benim? Nasıl hala dayanabiliyorsun? Oğlun elden giderken, bu derece sağlıksız bir ilişkinin, yuva sandığın o nazi kampının neresinden tutabiliyorsun? Bak canım, sanırım durumuna o kadar yakından bakıyorsun ki, dışardan görülmesi çok kolay şeyleri bile birbirine karıştırıyorsun. Diyelim ki, doğru düzgün bir yere tayin çıkmadı ve sen benzer bir hayat yaşayacaksın gittiğin yerde. Ne olacak söyleyeyim. Oğlun git gide karamsar, sosyal yaşamdan soyutlanmış, annesi babası mutsuz, doğru düzgün eğitim alamayan ve "harcanmış", hatta kötü bir ilişkiye kurban verilmiş bir genç olarak "o depresyon senin, bu buhran benim" biri olarak, annesinin değiştirmeye yeterince emek vermediği bir bluğ çağı yaşayacak. Ve sen onda gördüğün her olumsuzlukta kendini biraz daha suçlayarak belki de evliliğinden ve eşinden nefret etme çukuruna düşen bir "anne" olacaksın. Özellikle "anne" olacaksın diyorum çünkü inan kadınlığını unutacaksın vicdan sızısından! O kadar uzatabilirim ki bu ilk senaryoyu. Ama bil ki olumsuzlukların bir bir sıralandığı bir senaryo olacak bu. Bir de diyelim ki aldın evladını ve geldin kardeşinin yakınlarına. Anneliğinin verdiği güçle babasından uzakta oluşunu bir güzel tolere edecek ve bu çocuğun hakkını bir bir vermeye başlayacaksın. Şu aşamada babayı çok da katmıyorum çünkü büyük ihtimalle size bir tavır takınacaktır. Ama esas oğluna olan yükümlülüğünü dikkate aldığım için o tarafı göz ardı ediyorum izninle. Evladının geleceğine yapacağın bu yatırım karşısında eğer seni boşamayı göze alırsa zaten yolu açık olsun bence, çünkü sadece döllemiş olmakla anne baba olunmuyor, bizzat sizden örnek almalı diye düşünüyorum. Canın ciğerin dallanıp budaklanınca, kendini iyi hissedince ve hayatla barışıp sağlıklı bir bireye dönüşünce kendini nasıl hissedebileceğini düşünebiliyor musun? Kendine uygun arkadaşlar, hobiler edinecek, en önemlisi de "evrilecek" arkadaşım. Eşinin çok katı biri olamayacağını umut ederek, yaptığın tercihi eninde sonunda anlayacağını ve ilişkinizi tazelemek için elinden geleni yapacağını düşünüyorum. Zaten yapmazsa da en doğru kararı verdiğine en somut delili oluşturacaktır. İki ayrı tercih şansın var arkadaşım. Geleceğinizi ve vicdani yükünüzü şekillendirebileceğin. Ve bunu şu an sadece sen yapabilirsin. Ne yazık ki sadece "sen"! Çok iyi düşün. Allah yardımcın olsun canım... mirka hayattan tek dileğim

Evet canım, öncelik bu: Çocuğunu düşünmek zorundasın.. Kayınvaldienin evindeki o kalabalık ortam nasıl gelecek oğluna, o da önemli. Birebir ders çalışmak, ilgilenmek gibi sorumlulukların için belki de o evde gerekli fiziki koşullar bile sağlanamayacak. Bir de DEHB önceki nesillerin sadece "yaramazlık" diye geçiştirme ihtimali olan bir rahatsızlık. Dediğin gibi, hastaneye gidip gelirken destek görmek yerine bir de sana surat yapacaklarsa.. Neye yaradı hastanelerin yakın ve gelişmiş olması.. Kardeşin sana karşı ilgili davranıyorsa ne mutlu. Bence de onun yakınlarına gidebilirsin. Ancak maddi olarak zorlamayacak mı ayrı ev açmak? Bu durumda sen de çalışacak mısın? Oğlunu tam gün bir okula vermek gibi bir çözüm mü düşünürsün o zaman canım?

valla eşin bencillik ediyor o zaman kusura bakmada olur mu canım, ev ev üstüne, koskoca kadınsın, neden ayrı evin yuvan olmasınmış bilmiyorum en azından onlara yakın bi ev tutmanı kabul eder mi ya da etse bile huzurlu olur musun sanırım o tarafla problemler var açıkcası bana en mantıklı çözüm bulunduğunuz yerde, şehir merkezinde ev tutup eşinin fedakarlık yapıp işe gelip gitmesi gibi geldi madem çocuğun sağlıyla eğitimiyle alakalı değil en azından bunu yapabilir HanimKelesimiGetir

Arkadaşım çocuğun bir şeyi yok, ama böyle giderse ona kalıcı hasar verebilirsin, senin bir an önce tedavi olman lazım, tekrar söylüyorum, çocuğun iyi, en kötü ihtimalle kontrolü mümkün düzeyde ama senin acilen destek alman şart...

yazdıklarından yola çıkarak söylüyorumki: bu kadar egoist vurdumduymaz bencil paranoyak bir eşle bu çevresel faktörlerin olmasa yani çok büyük herşeyin önüne serildiği bir şehirde yaşasan mutlu olabilecek misin diye sormak istiyorum ama ilk etapta kendini çocuğuna adamış bir anne olduğundan birde bununla uğraşma diye soramıyorum . her halukarda tabiki çocuğun. sorunun cevabını "eşin" yaptıklarıyla vermiş sana canım. en doğru cevabı o vermiş sana DorisLethe

ara tayin, çoğu zaman hayra alamet değildir, tayin daire atamadan durumunuzu bildirin gerekli yerlere...

İpek sağol, kardeşim konusunda da desteğini esirgemedin. benim derdim bitmez kardeşim. Sağol. Evet, kocam bellemiş ailemin yanı diye ama gidemem. Kaynanamın evi zaten ağzına kadar dolu. Görümce kaynana ve kayınla yaşamak zor. Çocuğum tedavi görmek zorunda. Tamam eşimin memleketi doktor eğitim ve diğer alanlarda gelişmiş ama kaynanamın kafa yapısı öyle değil. Yapamam. 36 yaşından sonra lafı sözü kaldıracak durumda değilim. Çocuğumu düşünmek zorundayım. Üstelik kaynımla ve görümcemle aynı evde yaşamak zorunda değilim. Çok güzel yazmışsın, aynı şartlar. Ama eş desteği var. Benim o da yok. Yoğunum da yoğunum. Ya anlıyorum kolay işler değil, o zaman bırak ben bana sunulan şartlarda oğlumuza bakayım, ona da yok. Ne yapacağımı şaşırdım.

Kaybedecek birşeyi olmadığını düşünen insanların verdiği baştan savma ve saygısız cevaplara bayılıyorum gerçekten.. Erkekler böyle işte.. Adım adım gelirler üstüne.. Sen tahammül ettikçe biraz daha fazla, biraz daha fazla.. Ne de olsa imza atmışsın, çocuk da yapmışsın.. Kolay mı öyle kapıyı vurmak gitmek.. Buna güvenirler ve saygısızlığa bir başladılar mı gıdım gıdım artırırlar.. Saygı olmayınca da çok zordur o ilişkiyi ağız tadıyla yürütmek.. Eşinin verdiği cevaplardan evlilikte tek sorununuzun oğlunun rahatsızlığı ve eşinin tayin sıkıntıları çerçevesinde olmadığı anlaşılıyor. Bence onu düzeltmekle harcayacak zamanın yok. Sağlık ve eğitim herşeyden önce gelir. Oğlun için gereken asgari şartları sağla, eşinin bunların gerekli olduğuna ikna olmasını bekleyemezsin. Evliliğin ile ilgili değerlendirmeleri daha sonraya bak, belki de zamanla onlarda olumlu veya olumsuz olarak çözülürler. samantha

akrabaların yanında nasıl yaşayabilceksiniz ki canım. Ayrı ev tutacaksanız olabilir, tanıdıklarım var büyük şehirde evinde oturup eşi doğuda görev tamamlayan, kaç sene daha görev yapacak eşin, uzman çavuş falansa benzer ortamlarda olur sürekli diye biliyorum, yanlışsam düzeltin tabii bence 2 senelik falan bi görevi varsa büyük şehirde ev tutmak seçenek olabilir, böyle yapan tek siz olmayacaksınız çünkü emsali çok. ya da malesef çocuğun internetten sosyalleşecek, internette fotograf, santranç klupleri falan oluyor, gerçi ergenlik çağındaki bi çocuk için sıkıcı aktiviteler, ona hareket lazım ama...

canım benim.. sen illa da kocanın yanına git diyenlere asla kulak asma.. gördüğüm kadarıyla çocuğunun depresyonunda eşininde rolü büyük.. baba modelinden bir pay alamıyor. ilgisizliği benim bile canımı sıktı gerçekten. madem öyle sen onu batıdaki nimetlerden babası yüzünden mahrum bırakma. bazen eşi yanında olan insanlara özenebilirsin ama bu da senin çocuğun için yapacağın bir fedakarlık olsun. Duygusal davranıp anlamsız işler yapmaya gerek yok diye düşünüyorum. Tabi şu an herşey muallak.. belkide merkez bir yere gidersiniz ve seçim yapmak zorunda kalmazsın. ayrıca imkanın olursa mesleğini icra edebilirsen yaşını geçirmeden ona da bir bak derim.. sonumuzun ne olacağını hiç birimiz bilemeyiz. kadın ınher zaman mesleği ve bir emeklilik güvencesinin olması iyidir.

evet, ev götürülmesi yasak olan bölgeler var ama daha tayin belli olmadığı için bişey diyemiyorum. Yüzde 50 gidebileceğimiz yer, yüzde 50 gidemeyeceğimiz yer olacaktır. Gidemeyeceğim yer olursa işim kolaylaşır, ama gideceğimiz yer nasıl olacak bunu bilmiyorum. Az müsade rica edeceğim, oğlum geldi yemekten sonra tekrar görüşürüz. sizi de sıktım dertlerimle ama Allah hepinizden razı olsun. Birazdan görüşürüz

Canım arkadaşım ben bu konuyu açtığımdan beri kaç kahve kaç sigara içtiğimi bilmiyorum. Allah razı olsun, benim için gözyaşı döküyorsun, ama bu soruları ben eşime sordum, aldığım cevaplar yukarıdaki gibi oldu hep. ben anneyim, dayanamıyorum evladımın gözyaşına. Kardeşimle görüşmüyorduk, daha yeni barıştık, kardeş olsun kanlın olsun, sokakta bırakmaz seni. 24 Ocak gibi açıklanacak. Haziran ayında da gideceğimiz yer belli olacak. Ama hayat beklemez ki seni. Ah bir gıdım destek bulsam, ama hep aptal benim, hep abartan benim. Kaynanam dahil, kocam dahil hep böyle diyorlar. b_i_o minicik1can

Evet chess, ayrı ev tutabilirm akrabalarımın yanında o da var. ama bir de eşimin ailesi gibi bir yan sorunum daha var. Eşim, benden ayrılacaksan annemin yanına gidersin, kardeşinin teyzenin civarında işin olmasın diyor. Eşimin ailesini de şöyle anlayatım, kayınvaldem, kayınpederim, iki çocuğu ve hasta kocasıyla görümcem, iki evlilik yapmış ve ikisinden de ayrılmış 33 yaşında bekar kaynım ve 36 yaşında ben, 11 yaşında oğlum ve evimin eşyaları. Kaç ev üst üste olur mu bunu anlatmaya çalışıyorum olmuyor. Kardeşimle daha yeni buluştuk, onu başka bir konuda açmış anlatmıştım. Sağolsun buradaki anrkadaşlar destek oldu. Şimdi her gün görüşüyorum kardeşimle. Kardeşim çok ilgileniyor ama o da ''Abla tayin açıklansın bir şekil yaparız öyle saçmalık olmaz benim bir tane yeğenim var'' diyor. bekar kayın ve evde durmadan yatan hasta damat nasıl olur? Görümcem çocuklarını yetiştiremedi. Kınamak istemiyorum ama onun da çocukları berbat. Ben oğlumu beyefendi yapmak istedikçe ''Hanımevladı değil, erkek yetiştir'' diyorlar. Bir erkek çocuğu küfür ederse karısına da eder. Şiddet görürse karısına da uygular. Görgüsüz olursa elin kızına hayatı zehir eder. hepimiz kadınız, bundan on yıl sonra oğlum evlense kız bana oğlun ne biçim adam dese ben mahvolurum.

Evet bu mal konusunu da yazmıştım zaten. Çocuğuma dediler, ben de annesine gittim, bak böyle böyle dedim, ''şekerim ne var bunda herkes söylüyorr'' dedi bana. Bilmiyorum, ben kendimi iyi hissetmiyorum artık. Birazdan şöyle bir evi toplayım diyorum. Hırsımı temizlikten alıcam artık. Ne yapacağımı bilmemek o kadar kötü ki, bilmiyorum. Çocuğa mı üzüleyim, kendime mi bakayım, adamı ikna mı edeyim, ne yapacağım bilmiyorum.

Yok Patafix, daha hiçbirşey belli değil. Ancak Mayıs ayında belli olacak. Mayıs ayında gideceğimiz yer, haziran ayında da ilçeye çıkacaksa ilçe belli olacak. Gitti eteri geldi beteri olmasın. Sabrediyorum, kendimi sıkıyorum, yüzüme koca bir sırıtma yerleştirdim ama ağlamak istiyorum. bekleyelim görelim diyeceğim ama, karar verdim ben de bir doktora görüneceğim. teyzemle konuştum, biraz idare et bakalım, bekle biraz herşey netleşsin diyor. Ama daha 5 ay var. Belki de güzel gelişmelerin güzel şeylerin olması için böyle sancı çekilmesi lazım.

ne demek ne halt yiyeceğini nerden bileyim bence eşin senin bilinçli olarak elini kolunu bağlayıp bi nevi hapis hayatı yaşatıyor niye çekiyosun bu adamı, sana saygısı hiç yok, çocuğuna ilgisi sevgisi yok madem diploman var, iş bulurum diyosun, kendi hayatını kur oğlunla o hayatta var olmak isterse eşin ne ala, o hayatta var olmak istemezse kendibilir

yok anladım siz beni banlatmak için kurulmuş bir tuzaksınız inanın sinirden kahkahalarla gülecek noktadayım... gözünüzü seveyim, bakın sizin sağlığınızı zaten almış , çocuğunuzkini de almak üzere... bir daha size aptal dediğinde "ne kadar gizlemeye çalışsam da aptallığım seni koca ve daha ötesi baba yapmamdan anlaşılıyor değil mi" deyin... gerçi bu tavırda bir adamın korkarım üste yürüme, el kaldırma faslı da vardır yoksa da yakındır lütfen hazır sömestr tatili geliyorken çocuğunuza bir okul kendinize bir iş bulun tez elden!!! keşke işyerim olsaydı da buyurun gelin diyebilseydim flocke topiclerin güzin

çok zor bir durum. ama orada yaşayan çoğu insandan daha bilinçlisiniz. kimse elini taşın altına koymazsa, çilemiz neyse çekeriz, ne de olsa gidicez diyip görev süresi dolduğu anda kaçarsa oralar hep öyle kalır.. sizin gibi tayinle gelmiş ailelerle arkadaşlık kurmuyor musunuz? madem dışarıda yapacak birşey yok. onları ve çocuklarını evinize misafir ederek oğlunuzun akranlarıyla zaman geçirmesini sağlasanız? 10 tane arkadaşı olmasına gerek yok, 2-3 yeter de artar. şehir merkezinden kitap, bilim çocuk gibi onun ilgisini çekebilecek hem de eğitici dergiler, grupla oynanan oyunlar alsanız, zaten en büyük bilgi kaynağı İNTERNET iniz var. ben batıda bir ilçede yaşamama rağmen, ilk kez tiyatroya ankarada 18 yaşında üniversiteye başladığımda gittim. yaşadığım yerde az da olsa imkan olmasına rağmen ne bir kursa ne de spor aktivitesine katılabildim. Ama en çok okuyarak, araştırarak belli bir bilgi birikimim oldu. yaşadığınız yer çok kötü olsa da, dünyadan kopmuş değilsiniz... Allah yardımcınız olsun, ama ben bir insanın bile çabasıyla çok şey değiştirebileceğine inanıyorum. temmuzz

Evet, daha önce derdim var bölümünde eşleri ile sorun yaşayan arkadaşlara boşanmayı en son alternatif olarak öneriyorum. Aynı kriter benim için geçerli. Boşanmak çözüm değil. Arkadaşlarım bilirler, patafix, ipek biliyorlar annem babam boşanınca nasıl dağıldığımı, kardeşim için nasıl ciğerlerimin dağlandığını onlar biliyorlar. Bekleyeceğim. Bu duyarsızlık devam edemez. Kayınvaldemle konuştum, ne yaparız dedim, hiç ondan ummazdım aslında ama bana ''serap, sen ve torunumun düzgün yaşaması ve senin rahatın önemli, o zaman gelsin, çözüm üreteceğiz hep beraber'' dedi. Umarım herşey yolunda gider. Daha kardeşimle konuşmadım. Eşimin de keyifli bir zamanını kollayacağım. Kimseyi kırmak, üzmek, yıpratmak istemiyorum. Yıpranmak da istemiyorum. Büyük şehirin zorlukları da çok fazla. İmkanlar geniş olduğu gibi tehlikeler de geniş. Hayırlısını beklemek önemli. Tabii eşimin bazı hareketlerini siz de ben de kabul edemiyoruz ama onun açısından da zordur bazı şeyler. Ama bana bugün çok kıymetli çok değerli şeyler söylediniz, bana vaktinizi ayırdınız. Özelden atan arkadaşlara da sonsuz saygılar. hepinizden Allah razı olsun. Dostluk gösterdiniz, sizlerin de dostu Allah olsun. Oğlum için neler yapabilirim, en azından 5 yıl sonrasını arkadaşlar örnekler vererek anlattılar. Bütün yazılanları tek tek okudum, hepsi çok doğru. Zaten doğru bir tane ve hepimiz aynı doğrulardayız. ben üzüntüden ve çaresizlikten buğulu bakıyorum herşeye. Şöyle düşünürüm hep, bencil davranırsam, oğlum bir kızla evlenir ve ben onu ahlaklı, sağlıklı, bilinçli ve görgülü birey olarak yetiştiremezsem, torunumun annesi de sağlıklı olmaz, sağlıklı yuvalar olmaz. her koyun kendi bacağından asılır ama kokusu mahalleyi tutar, sinek olur herkes rahatsız olur. Kimseyi rahatsız etmek, huzursuz etmek istemedim asla. İki lokmam olsun, oğlumun yüzü gülsün, eşimin de ruhu huzurlu olsun. Hayatımda tek lüksüm kitap satın alıp okumaktır, onu da bulunduğum yeri anlattım yok. İnternetten alıyorum. Çok mu şey istiyorum, oğlum keman çalsın, basket oynasın, yüzmeyi bilsin, ananas gördüğü zaman koca koca gözlerini açıp bakmasın, bir ilaç için iki gün üç gün beklemeyelim, eti, sütü, yumurtası, balı peyniri en azından yakınlarda olsun, oğlumu köpek mi kovalayacak, inek mi tepecek, arkadaşları arkasından taş atıp alay mı edecek, diye korkmayım, ışıklı gözlerinden anne canım sıkılıyor diye gözyaşı akıtmasın istiyorum. herşey için teşekkürler. T

Evet çok haklısın ama asker eşlerinin de nasıl oldukjlarını bilirsin. Herkes bir yerden tutup çekmek ister. Bu söylediğin konularda çok istismar olmuş. Komutanlar da bu yüzden hanımların taleplerine mesafeli yaklaşıyor. Nasıl olsa buradan gideceğim, dişimi sıkar giderim diyor herkes. Çok uğraştım, benden yükseklerin eşlerine durumu anlattım. Onlar da anne. ne yapalım tatlım burası böyle zaten şunun şurasında ne kaldı diyorlar. Aç tv ni al dantelini kafana göre takıl diyorlar. Kimse çözüme yanaşmıyor. Timur filleri gibi kaldım ortada. herkes tayin bekliyor, geçen yıl buraya gelenler çoluğu çoğu toplayıp kaçtı. kalanların da çocukları küçük, kimisinin de emeklisi gelmiş, çocukları başka illerde okuyor. Birkaç çocuk var, onların da tarzlarını çocuğuma yakın bulmuyorum, annelerinin de tarzlarını yakın bulmuyorum. Chess

selam serap; durum gerçekten çok çok zor.. çok üzüldüm oğluna ve sana.. eşin bi ikna olsa bütün problemler hallolcak. kaynanan falan nasıldır, aranız iyi midir, onlar biliyo mu bu dertlerinizi? benimki annesini çok dinler, belki annesi, babası falan devreye girerse bi hal çaresine bakılabilir. kendi annene babana falan sölesen onlar bi yardımcı olsa.. vardır mutlaka bi çaresi yaaa, ben acayip üzüldüm bu askeri işlerden anlayan sözü geçen, bu tayin işlerini bilen birine danışsanız, aile dostlarınızdan torpil falan yapabilcek birilerine ulaşsanız?

eşin çok kırıcı ve ağır konuşuyor senin orda ne halt yiyeceğini ne bileyim de ne demek:26: gerçekten durumun şartların çok zor inşallah bir çözüm yolu bulursun Liza.

Evimi terketmem, terkedeceksem çocuğumu alır öyle giderim, hayatımı silgi gibi siler tekrar başlarım. Evet sakin sakin konuyu açıyorum, ya du8ymazlığa geliyor, ya da bu cevapları bağırarak veriyor. Oğlan duyor ve ağlıyor. İş uzamasın diye susuyorum ve ben kendimi yemeye başlıyorum. İstanbul Konya veya suraşı burası değil. ben çok lüks bir hayat ietmiyorum ki, eşim destek olsun, oğlum sağlıklı bir birey olsun, mesleği olsun, ana olarak evladıma yapabileceğimin en iyisini yapayım. Ama bu ortamlarda zorlanıyorum. Bana destek olun diyorum, kafayı yemeyim diyorum, eşim beni aptallıkla ve durumu idare edemeyen aciz bir kadın olmakla suçluyor. Ben paramla satın almadım ki bu kadar üzüntüyü. hayatımın bir kısmını kardeş konunda anlatmıştım herşey benim içimi acıtıyor. Kardeşimle aram düzeliyor eşim arıza çıkarıyor, hadi bir şekilde susmakla pısmakla eşimi kapatıyorum, oğlumun durumu sıkıntılı. benim hiç derdim yok mu? Bir kadın olarak sakin bir yürüyüşe, temiz havaya, güzel parklara bahçelere, cıvıl cıvıl insanlara ihtiyacım yok mu? perdelerini açtığın zaman günaydın serap diyecek insanlara ihtiyacım yok mu? televizyona bilgisayara mahkum muyuz? Çeşmeden su kullanama, çarşıya servis saatle, arabayı kaçır öbür servis 2 saat sonra, il merkezi 2.5 saat ve ben aptal, beyinsiz ve strateji geliştiremeyen, bi moktan anlamayan bir kadınım.

Ben zaten yazmıştım, tek sorun çocuğum ve bulunduğumuz ortamın şartları değil. Hani soğan ekmek yiyeyim, huzurum olsun deriz ya, hem soğan ekmek, hem huzursuzluk. dediğim gibi oğlum ve oğlumla bulunduğumuz ortam öncelikli halletmem gereken konu. Zaten dediğiniz gibi kendime güvenim sabun gibi eriyor. Ha, eşimin işi de çok zor. Ama benim teyzemin oğlu doktor, 18 kiloluk zırhla radyasyonlu ortamda çalışıyor, akşam evine geldiği zaman elini yüzünü yıkıyor, kızını alıp at binme kursuna götürüyor. Biz korkudan bizi pikniğe götür diyemiyoruz. Koca şeker Bayramı Kurban bayramı evdeyiz tamam izin yok bişey yok ama ben hadi Disneyland'a gidelim demiyorum ki, ne olacak halimiz diyorum. Kafayı sıyrmayım diye çabalıyorum galiba ben de il merkezinden bir randevu almalıyım. Doktor olan kuzenime anlattım bunları şaşkın şaşkın yüzüme baktı. Çocuğu ile ilgilenmesi lazım kolay iş değil bunlar dedi. Son olarak eşimle ilgili olayı anlatayım kızlar. geçen yıl oğlumu sünnet ettirdim. Yanıma teyzemle demin anlattığım doktor kuzenimle gittik. eşim yoktu. Git ne halt yersen ye bu işin içinden çıkamazsın sen dedi. Anlattım bunları teyzem çıldırdı. Neyse oğlanın operasyonu bitti, yatağa aldılar. hiç aramadı. Teyzem hiç arama bakalım ne zaman arayacak dedi. Saat 11 de oğlanı ameliyata aldılar, saat 11:30 da oğlan narkozdan ayıldı yatağa aldılar, saat 12.30 da kasımpaşa'dan taksi tutup teyzemin evine geldik. teyzem bekle dedi. telimi elimden aldı. Eşim aradığında saat 19 du. teyzem aldı sazı eline demediğini bırakmadı. teyzeme demiş ki, içtiğim sudan dolayı hasta oldum, üç günlük rapor aldım evde yatıyorum, Serap beni hiç sormadı demiş. teyzem de ciyaklamaya başladı artık. Sen ölecek ol, burada oğlun ameliyata giriyor, her yıl oğlun sünnet mi oluyor dedi. ne biçim adam bu be Allah Allah dedi. neyse, oğlum sünnet oldu ya, babaannesi dedesi mürüvvet görsün diye eşimin memleketine geldik, söylemesi ayıp mevlüt okutacağım. Ev de kalabalık. Kayınvaldem bana lahmacunu ben yaptırayım dedi. Misafir dağıldıktan sonra bana LAHMACUN PARASI 65 LİRA TUTTU SERAP HABERİN OLSUN dedi. şaşırdım. Artık normal ve anormal çzigim giderek siliniyor. Oğlumun sünnetinde bile babası yoktu. Dul bir bayan gibi oradan oraya. Kaynanamın evindeyken sessizce doktora gittim, stresten üç ay boyunca hasta olmadım, ve şeker teşhisi de geçen yaz kondu bana. Ama beyefendi hastaymış, ben aramamışım onu. b_i_o minicik1can

Arkadaşım ne olur yıpratma artık kendini oğlunu ve kendini düşün yazık ya çekmeye değermi tamam 14 yıl verilmiş emek ama günah birdaha bu yaşa gelmiceksiniz oğlunun rol modeli çok kötü biran önce gel istanbula ben okudukça dayanamıyorum yaşadıklarına kendiside lojmandamı kalır misafirhanedemi kalır kendine ev mi tutar bilemem ama oğlunu heba etme bı odun uğruna flocke topiclerin güzin

işin gerçekten zor. 11 yaşında bi çocuğa kesinlikle annesi yetmez, çünkü kendiyle benzer akranlara ihtiyacı var ama ben senin kafandaki planı anlamadım, oğlum mu eşim mi derken... başka bi şehremi yerleşmek istiyorsun, eşin doğu görevini tamamlasın sonra gelsin mi istiyorsun gönlünden geçen ne bu sorun için

Serap arkadaşım durumunuza hem üzüldüm hem sevindim. Kolay değil tabii, ama kayınvalidenizin size sahip çıkması çok iyi olmuş. Erkekler annelerini dediklerini daha kolay kabul ediyor. Birde çocuğunuzun durumunu raporla belgeleyemezmisiniz. Bir il merkezinde kontrolleri vs daha kolay olur. Raporun tayin yönüne faydası olur sanırım. E EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM

kimse evladını babasından ayırmak istemez ama şartlar bunu gerektiriyorsa, hele ki baba da sizin durumunuzda olduğu gibi iskele babası gibi davranmayı seçiyorsa... ipleri elinize alıp çocuğunuzu kurtarmak için harekete geçme zamanınız çoktan gelmiş demektir. önce evladınızı kurtarın sonra gerekirse evliliğinizi kurtarıp kurtarmama konusuyla ilgilenirsiniz Chess

Çocuğumda DEHB var, tedavi görüyor. 11 yaşında şu anda. gelişmiş bir kentte yaşamıyoruz. Şöyle söyleyeyim, gelişmiş bir kentin 1940 yılını yaşayan bir ilçesinde yaşıyoruz. Doktor deseniz, 2,5 saatte gidiliyor, 2,5 saatte de geri dönülüyor. Bulunduğumuz yerde 1 uzman 5 pratisyen doktor var. Çocuk psikiyatri, kadın doğum, mide bağırsak, cildiye vs. yok. Onlar lüks burada. Çocuğun tedavisi için il merkezine gitmeliyiz. kendimden geçtim, hastalanmayım diye sürekli vitamin yutuyorum. Bulunduğum yerde bir kafeterya, gezme alanı yok. Cumartesi ve pazar günleri oğlum sürekli ağlıyor canım çok sıkılıyor anne diye. Bulunduğumuz yerdeki dükkanları toplasanız İstanbul'daki çok bilinen bir süpermarketin üç reyonu etmez. Bakkal bile 20 dakika. Oğlum git ekmek al dediğimde çocuk yine ağlıyor. Çeşmeden akan suyu kullanamıyoruz. Çeşmeye gitmek zorundayız o bile araba ile 10 dakika. Ev pet bidon doldu kafayı yiyeceğim. Bulunduğumuz yerde çocuklar ineklerle okula gidiyorlar. her taraf koca koca kangal köpekleri ile dolu. Eşim tayinle görev yapıyor. Bugünlerde tayin bekliyoruz ama gideceğimiz yer daha kötü olacak. Çocuğumu mu düşünmeliyim eşimi mi. Diyeceksiniz ki arkadaş bulsun, yaşıdı yok mu, var olmaz mı, ama çocuklar bile kendi aralarında gruplaşmış. Çocuk kendini bilgisayara verdi. Kalsın zararlı, hadi televizyona. O da bir yere kadar. Kitap oku yavrum, bir saat o da bitti. Ne yapacak bu çocuk? başka illerdeki yaşıtları oyun alışveriş merkezlerinde. Sporda, müzik sanat kurslarında. Burası dağın eteklerinde kurulmuş 0 sosyal hayatlı bir ilçe. benim de yakınlarım akrabalarım hep İstanbulda. Bulunduğum yerde 2 günde oğlumun işlerini hallediyorsam İstanbul'da tam tamına 15 dakikada işimi hallettim. gezdik dolaştık, o hırçın, agresif, vuran kıran durmadan ağlayan çocuk gitti, yerine muhteşem gülüşlü gözleri ışıklı, kanatsız bir melek geldi. Çok utanarak söyleyeceğim, oğlumun bu kadar güzel güldüğünü unutmuşum. Gördüğü herşeyi kamera gibi kaydetmiş. En ufak bir yaramazlığı olmadı. beni hiç üzmedi. Alışveriş merkezinin kapısında asık suratlı güvenlikçileri bile güldürdü. Eşime gelince, hiç oradan kapı açmayın. Çocukla ben ilgilenmek zorundayım. Yorgunum ilgilenemem diyor. İşim ağır diyor. para vereyim git kendin hallet işlerini bana ilişmeyin diyor. Çocuğum burada gülmeyi unutuyor. her akşam gizli gizli ağlıyor. DEHB yanına bir de ergen depresyonu eklenirse ne yapacağım ben. Arkadaşlarım çok kaba, beni incitiyorlar anne diyor. İstanbul'a gezmeye gittik, ananas gördü anne bu ne diyor. Kardeşimin yüreği sızladı. Abla bu hiçbirşey görmedi mi diyor. Aklımı oynatacağım, buradan daha kötü bir yere gideceğiz. Şimdi soruyorum, oğlum mu kocam mı?

cidden cok zor bır durum. Eşin polis falan mı? daha kotu bır yere tayin gideceginiz bellimi? şahsi fikrimi belirtmen istiyorum kesınlıkle cocugum derdım. Onun egıtımı ıcın herseyı yapardım nitekim ailemde benım ıcın vaktı zamanında onu yaptı.. Eşın ugrassa didinse fırsat bulamazmı tayın için?

Çocuktaki özel durumu kabullenmiyor anlaşılan. Siz böyle sakin sakin soruyorsunuz da o böyle mi cevap veriyor cidden? M

evet tam olarak da demek istediğim bu. yani böyle bir çocuğum varken, onu görmezlikten gelip şartlar ne olursa olsun her tayin yerine gideyim mi, yoksa ben burada çocuğumu büyütemem, sosyal eğitimli, kültürlü bir birey olsun, ben ayrılığı, hatta boşanmayı bile göze alıp imkan var, burada sana da çocuğuna da yardımcı olurum diyen akrabalarımın yanına mı gitmeliyim. İşte tam olarak açmazım bu. Koca bulurum belki evlat dediğin ciğer. 14 yıllık da emek verilmiş bir evlilik...

Sadece çocuğunuz için eşinizin duyarsızlığına kaba sözlerine maruz kaldığınıza emin misiniz? Sakın yeni bir hayat kurmaktan korkuyor olmayın. Arkadaşım bu çocuk ikinizin meyvası değil mi? Nasıl bu kadar ilgisiz vurdum duymazbir baba olabilir. Kusura bakmayın ama çok sinirlendim. Kendi değerinizin farkına varın önce. Gayet aklı başında bir insan izlenimi veriyorsunuz yazdıklarınızla yapmayın lütfen. Kendiniz nasıl iyi olacaksanız öylebir hayat kurun kendinize. Siz iyi oldukça yavrunuza iyi bir eğitim sağlıklı bir psikoloji verebilirsiniz bunu unutmayın lütfen. tatlicadi1

canım hakkını helal et konunu tam okumadan baştaki mesajına göre yanıt vermiştim. kusura bakma. çocuğunu alır seni siler gidermiş, tekrar çocuk yapsın o zaman, bu dünyadaki tek çocuk senin oğlun mu? bu sözünü unutmuş galiba. canım on beş tatilde al çocuğunu ailenin yanına git dinlen toparlan kendine gel öyle karar ver. çocuk da söke söke sende kalır. hiç merak etme. allah yardımcın olsun inş.

arkadaşım DEBH ne demek? biz doktor değiliz. biraz aydınlatsan diyorum b_i_o minicik1can

valla şu yazdıkların durumun aciliyetini gösteriyor, zaten eşinin umrunda değil çocuğun durumu, ne gerekiyosa yapmalısın çocuğun için sende iyi gelmedin bana psikolojik olarak, yanlış anlamada her ne kadar sorunların olsada çocuğuna çaktırmamaya çalış, hiç anlamazsın ama çocuklar annelerini aynalar o yüzden işe oğluna mutlu görünmekle başla derim çünkü o daha çocuk ve yetişkinlerin dünyası ona göre çok ağır halen, üstelik yakında daha zor bi döneme girecek, ergenlik...

can güvenliği verilmeyen yerlere aile götürülmesi yasak. buna rağmen götürülüyorsa, askeriye bundan sorumlu tutulmuyor. böyle yerlerin görev süresi de 2yıldır... çocuğunuzun durumunu bildirmişsiniz, cehaletimi bağışlayın ben tam sorunu ne anlamadım amaeşiniz dilekçe yazıp maruzatını bildirirse eğer, tayin daire bunu dikkate alıp sizi uygun bir yere atar. ama yok biz bunu denedik diyorsanız da, eşinizin gideceği yere gitmeniz zaten yasak.

Madamiks, senin yazılarını takip ediyorum. Sağol burada bulunduğun için. Evet, burada başka aileler var. Ama maalesef burada bize tahsis edilen alanlar yok. Bulunduğumuz yerden on adım atınca uçurum var. kenarı demir tellerle çevrili. Burada çocuklar yıkadıkları elmadan bile dizanteri oluyorsa, hayvanların dışkıladığı yerlerde oyun oynuyorsa buna nasıl eğlence bulabilirim ki? Buradaki çocuklar da sorunlu. Çocuklar küfürbaz, sorunlu. Birbirlerini sürekli dövüyorlar, taş atıyorlar. Kimse çocuğunun hatasını kabul etmek istemiyor. Kimi aile evden çıkarmıyor çocuğunu. benim gibi. Haftada bir bir şehre gidelim, tamam kabul ama gittiğimiz ve geleceğimiz yer uzak. Eşim ya görevim var ya gelemem çok yorgunum diyor. Cumartesi pazar günleri çarşıya gitmek imkansız çarşıya servis yok. Hadi çarşıya geldin, 20 dükkan varsa 16 tanesi kapalı. Fırın manav açık. Kitabevi bile yok. Elimizde imkan olsa çok haklısın, sesimi bile çıkarmam ama bir basket poatsı yaptıralım çocuklar top oynasın birbirlerine taş atmasınlar dedim, taa bilmem nerelere dilekçe yazıcan, tahsisat bekliycen, dilekçene cevap gelene kadar sen eşyanı toplar yüklersin bile dediler. Evet, görev bana düşüyor. Sohbet ediyorum, arkadaşlık ediyorum. Yavrum şöyle yavrum böyle. Burada yaşayanların akrabaları, ahbapları var. ben biriyle komşuluk etsem, bugün varım, yarın seni nerede göreceğim diye bir darbe de o indirmeye çalışıyor. Millet yeme içme dostu olmuş. Burada en azından seni anlayan insanlar var. Aklı başında. Birini alsan karşına anlatsan, el elin eşeğini türkü çağırarak ararmış Bu yüzden sizle paylaştım. temmuzz

bende erenn arkadaşın dediğini diyecektim içerik okumadan dahi ne demek kocamı, çocukmu diyorum bilmiyorum ama şu an kızım 2 yaşında olmasına rağmen rahatı için dünyaları karşıma alırım gibi geliyor değil geleceği anlık mutluluğu için herşeyden vazgeçerim içeriği okuyunca ve eşinizin cevaplarını değerlendirincede oğlum tabiki deyip başınızın çaresine bakın lütfen sakince durumu değerlendirin evladınıza yazık etmeyin...

Ben yalnzıca çocuk, iyi bir okul kazanırsa, aile de ya oraya ya da oraya yakın bir yere tayin isteyebiliyor diye duydum. Böyle durumu olanlar var. Ama oğlum buradaki eğitimle nasıl güzel bir okul kazanabilir ki? ha diyeceksiniz sokak lambasının altında ders çalışan, yarı aç yarı tok yarım pabuç okul kazananlar var. Çok haklısın. Ama tedavi ile de olacak iş değil bu, benim burada tanıdığım bir arkadaş, doktor yok diye ve sürekli tedavi gerektiren jinekolojik sorunu var, aldı çocuğunu Adana'ya geri döndü. Ne başvuru ne bişey. Canın isterse şekerim durum bu diyorlar. Bir arkadaş var Mardinli, küçük kızı var, kocası sürekli görevde kadın sinir krizi geçirdi, aldı çocuğunu annesine, Mardine götürdü, Mardin bin kat güzel buaradn dedi. Bir arkadaş, küçük kızını aldı, İstanbul'a teyzesinin kızının yanına kafa dinlemeye diye gitti, üç ay oldu daha kafa dinliyor. Bir arkadaş var, oğlu 7 de kızı 10 da, emeklimiz gelmiş, benden sonra tufan diyor. Ama çocukları sorunlu. Kavgalarını her gün utanarak dinliyoruz. Bir arkadaş hocalarla kavgalı sürekli. Bir yılda üç İngilizce hocası değiştirdik, çocuğum 5. sınıfta tek kelime İngilizce yok. ben ne öğrettiysem onu biliyor. Size şaka gibi gelecek ama çocuğun derslerine yardımcı kitap bile, yaprak test bile bulunmuyor burada. Kırtasiye iki tane, bir tanesi aynı zamanda spor toto loto at yarışı bayisi. Uyduruk bir kalemtraş bile 2 lira. Öbür kırtasiye zaten çarşı içinde. Çocuklar var diyorsunuz haklsınız, ama hakikaten çoğu sorunlu. Bir arkadaşım ''yılanlı akrepli evlerde oturdum ama kocamdan ayrılmadım'' diyor ama iki oğlu da serseri ve babaları işten gelince oğullarını aramaya çıkıyordu. İki çocuk da okumayacağız dediler. Şimdi ne yaptılar haberim yok. Bu tantanada oğlumu hem tedavi ettirip hem de moralini yüksek tutmaya çalışıyorum. Kendimi unuttum.

Bugün, az önce oğlum ağlayarak eve geldi. 7. sınıflardan iki tane çocuk bunu sıkıştırmış, elini bağlamışlar, oğlum çırpındıkça bunlar gülmüş. Oğlumun çok samimi bir arkadaşı var, o da görüp kurtarmış. Şimdi de bacağıma yapışmış, anne okula gitme gitme diyor. Bundan yaklaşık bir iki ay önce de 6. sınıflardan üç tane çocuk yine oğlumu sıkıştırıp kendisine bakkaldan browni alsın diye verdiğim 1 TL yi istemişler. Sen bize haraç vereceksin, biz ne dersen onu yapacaksın demişler. Okula gitim, çocukları idareye çektirdim, şimdi bırak para istemeyi selam bile vermezler. Şimdi anne herşey kötü olur nolur diyor. Oğlumun öğretmenini aradım, cevap vermiyor. Daha 20 25 dakkam var. Hani muhteşem bir okul olur, kantini olur, herşey satılır, şudur budur, öyle bişey de yok. Kantin yok ki okulda. Öğretmenler kaçmaya çalışır, öğrenciler ayrı bir hava. Bu çocuk tedavi görüyor diye bas bas bağırıyorum. Eşimi radaım az önce sakin ol diyor, okula git diyor, oğlan anne gitme herşey daha kötü olur diyor. Yazık ya, bütün okul biliyor oğlumu yazık ya bu eziyet değil mi...

Yani sizin gördüğünüzü eşiniz görmüyor mu? Çoğumuz anne babayız, çocuğumuz olduktan sonra hayatımızı onlara endeksliyoruz, yani eşinizin bencillik yapacak lüksü yok bana göre, her yönden sağlıklı bir evlat sahibi olmak için çocuğum demeniz şart.. Söylerken kolay söylenirde, depresyonu yaşayan bilir. Annelik babalık, evlada karşı fedakarlık gerektirir.. İnşallah tez zamanda kara verip, yavrunuza her yönden sağlıklı bir yaşam sunarsınız..

Son durumum daha iyi gibi. Oturdum, ciddi ciddi hiç gevşemeden, herşeyi anlattım. Bundan sonra neler yapılabilir, neler yapılamaz onlar konuşuldu, çözüme bağlandı. Bu konuyu açtıktan sonra tayin olacağımız kesinleşti. Haberi de bana telefonla geldi. Mayıs ayı içerisinde tayin olacağımız il, ilçeye gidilecekse Haziran ayı içinde belli olacak. Şimdi ejderha olsam bişey yapamam. Sadece beklemekle yetiniyorum. Eşim şimdi, çoğu yerde haklısın ama elimizde olan bu diyor. Çocuğum iyi, bu aralar. Tatile girmesini bekliyorum, gidiş dönüş 5 saat ama konrole götüreceğim. Şu anda görüntüde herşey normal. Ama ben kendimi çok iyi hissetmiyorum. Desteğiniz için teşekkürler. Zehranur

Sorular ve eşimin cevapları: Soru 1- Çocuğumuz iyi bir eğitim alamıyor. Buradaki eğitim zayıf. Sosyal ve sportif faaliyet yok. Arkadaş ortamı yok. her gün morali bozuk geliyor. ben iyi görmüyorum. ELcevap: Burada senin gibi en az 20 kişi var tek sen şikayet ediyorsun. Eğitimse buranın en iyi okulu burası. Millet de çocuğunu buraya gönderiyor. Çocuk tembelse ne yapalım yani. Tek çocuk senin çocuğun değil. Soru 2- Çocuğun tedavisi devam ediyor ileride gideceğimiz yerlerde ne yaparız acaba tedaviyi devam ettirebilirmiyiz? Elcevap: Bana baksana sen, çok büyütüyorsun bunu. Herkesin çocuğu yaramaz. Bu çocuğu erkek gibi yetiştir, hanımevladı gibi yetiştiriyorsun. O çocuk bu hap yüzünden manyak olsun, senin ağzını burnunu... durmadan hap veriyorsun da ne oluyor, hep şikayet buradaki kadınlara baksana, kimse sesini çıkarıyor mu? Sen çok üstüne düşüyorsun bu çocuğun. Bırak kendi haline. Soru 3- Bugün evde canımız sıkılıyor, hadi araba ile bir tur atıp gelelim... Elcevap: Öf beee, yorgunum diyorum, hem nereye gideceğiz burada?Otur televizyona bak. Soru 4_ Bak millet pikniğe gidiyor çoluk çocuk Elcevap: Orada sarhoşlar var, gidenler kavga edip dönüyor. Soru 5- Tayinler açıklandığı zaman ben senin memleketine gidemem bak biraderin orada, damadın kız kardeşin iki çocuğu ile orada. ben nasıl yaparım orada? Kardeşimle teyzemin yanına İstanbul'a gitsem, orada bir ev tutsam, hem çalışsam, hem çocuğa daha iyi bir ortam sağlasak, hem birikim yapsak, hem oğlanın tedavisini yapsak... Elcevap: ben senin İstanbul'da ne halt yiyeceğini nerden bileyim, ne yaptığını nereden bileyim? Soru: Ama çocuğun geleceği, tedavisi. Üstelik halt yiyecek olan her yerde yer. Elcevap: sen aptal bir kadın olduğundan ve herşeyi abarttığından sürekli işi çıkmaza sokuyorsun. Başka sorular varsa alabilirim. Aldığım cevaplar bunlar. Chess

serapcım öncelikle geçmiş olsun.. arkadaşlarında dediği gibi tayinlerde çocuğunun durumunu gözetirler.. hem öyle hem de.. daha gideceğin yer belli değil. doğunun her yerini kötü zannetme canım benimbatıdan çok daha güzel yerleri var emin ol.. tayin yerin belli olmadan karar alma derim. belli olunca da eğer kötü bir yer ise öncelikle oğlunu düşünmelisin.. eşin gördüğüm kadarıyla biraz bencil bir tip. benim eşimde bulunduğumuz yerin en yoğun en zor görrevini yürütüyor. gece 3 te bile sürekli telefonlarımız çalar.. düşün yani. ama eşim o yoğulukta bile fırsat bulup mutlaka arar ve çocuğu sorar.. eve gelincede onunla ilgilenir.. ilgilenemesede iyi niyetini belli eder.. yorgunum biraz yatsam olurmu kızarmısın der mesela.. eşin oğlunla az ilgileniyorsa sen hem anne hem baba demeksindir batıda zor bir yere gidipte hem tedaviyi yaptıramamamaktan hemde şartlardan dolayı çocuğu depresyona sokmaktansa kesinlikle batıda kalıp oğlunu dşünmelisin.. çünkü bir daha bu yaşlara bir daha dönmesini isteyebilirsin, ah dersin keşke oğlumu düşünseymişim.. temmuzz

eşinin özgüvenini yiyip bitirmesine izin verme, bundan 4-5 sene sonra kendini nerde görüyosun, oğlunu nerde görüyosun, bence bi gelecek planı yap, eşin pek güvenilir bi insana benzemiyo çünkü, hayatını garanti altına al derim, bunuda kendi kendine başarmalısın, kimseye eyvallah etmezsin böylece

Oğlunu babasından ayırır o gülen gözleri yine solacak ki. beş on gün sonra o oyuncaklardan kafasını kaldırdığında babasını arayacak. bence hiç böyle bir tercih yapmaya gerek yok, neden kendi kendine eziyet ediyorsun ki? memur çocuklarının tayinle hareket edenlerin askerlerin vs. hepsinin çocuğu bu şekilde. flocke topiclerin güzin

bakın, sormamın nedeni şu, eşiniz kendisi de depressif davranıyor, genelde ordan dönenler bu şekilde oluyor... eğer orada değildiyse de komutanlarınla sorun yaşıyor olabilir. iş ortamları bazen oldukça tantanalı olabiliyor, bunu da dolayısıyla size yansıtıyor olabilir. eğer son dönemlere doğru arttıysa bu tip tatsızlıkları, denetlemelerinden kaynaklanıyor olabilir...14 yıllık evliyim diyorsunuz, daha iyisini bilirsiniz elbet, ama onun açısından da bakmanızı istedim.

diyemedinmı be serapçım bende uzaylı babası ile görüsecegım madem benım oglum, oglumuz deil Chess

onlarda kendi içlerinde asimile olmuşlar değişim isteyenlere karşı cephe almışlar.. anlattıklarınıza göre yalnız görünüyorsunuz.. merkezden bi ev tutun oranın şartları nasıl bilmiyorum ama hiç yoktan öğretmen memur vb insanlar daha yoğunluktadır merkezde yaşayın eşinizi bu konuda ikna edin olmaz mı?:26: flocke topiclerin güzin

Merhaba mesajların hepsini okumadım ama anladığım kadarıyla eş nedeniyle doğuda olan bir ailesiniz. Tabiki ülkemin heryeri kutsaldır sıkın dişinizi daha ne zor durumda insanlar var ilerde tayinle değişir şartlarınız falan derdim ama burda çok önemli başka bir sorun var 11 yaşında DEHB tehşisi konmuş dünyalar tatlısı bir çocuk. Bu duruma çok hassas bir insan olarak farklı bir gözle bakıcam kesinlikle oğlunuz diyorum ve onun tedavisi diyorum. Bu birçok büyük şehirde bile yeterli değil üstelik 11 yaş sınır şimdi tam olarak tadavi görürse bir süre sonra böyle bir sorunu kalmayacak ve normal bir birey olarak yaşantısını sürdürecek. Bu nedenle oğlunuzu düşünerek hayatınızı planlamalısınız. DEHB toplumumuzda çok hafife alına bir sorun hatta tüm yaramaz çocukları bu şekilde adlandırıyorlar. Oysaki bu sorun bir sürü çeşidi var ve ortadaki neden dikkatini verememek yaramaz olmak değil tam tersi çok içine kapanıklarıda mevcut yada normal düzende yar alamadıkları için agresifleşenleride. Ama iyi bir tedavi ve terapi sayesinde sosyalleştirilerek ve algılarını açık tutarak bir süre sonra bu sorundan kurtulabilir ve hatta çok başarılı bir birey olur. Benim dayım türkiyenin üç büyük şehrinden birinde oturmasına rağmen tehsiş koyulmuş oğlunu tedavi ettirmedi ve sadece yaramaz benim çocuğum ilaçla terbiyemi olurmuş bizi psikoloğamı götürdüler ki diye direttiği için şimdi kafasını duvarlara vuruyor ama malesef iş işten geçti. Artık kuzenimin herhangi bir akademik kariyeri olmayacak alabilirsek bir lise diplomasını aldırıcaz herhangi bir meslek sahibide olmayacak tadeviye 16 yaşında başladığı için çok geride kaldı ve artık DEHB şekil değiştirdi başka sorunlarla baş ediyoruz. Şimdi en büyük endişemiz askerlik ve sanırım tedavide başarılı olamassak o dönem çok büyük sorunlar yaşayacağız. .3 senedir moktan bir lisenin 1. sınıfını geçmesi için çabalıyoruz ki 3,5 yaşında ingilizce kelimelere duyarlılığı olan ezberi çok kuvvetli olan süper bir hayal gücüne sahip her duyduğu şarkıyı melodisiyle söyleyebilen yetenekli bir çocuktu ama ilerlemek yerine malesef geriledi. Şimdi 17 yaşında demeye bin şahit ister dışardan hiç bir sorun yok gibi gözüksde hiç bir konuda sohpet edemediğiniz derslerle uzaktan yakından alakası olmayan ve takıntıları olan bir delikanlı oldu. Moralinizi bozmak için anlatmadım bilinçli bir annesiniz bunları yaşamayacağınıza eminim. Ama özel bir çocuğunuz var ve en önemlisi ilgi sevgi ve çevre şartları. Böyle bir durumunuz olmasa sonuna kadar eşinizin yanında durun derdim ama çocuğunuzun yaş geçiş evresindesiniz varsa imkanınız büyük bir şehirde yetiştirin oğlunuzu zaten bu belli bir süreç. Muhakkak kafanızda bir planda yapmışsınızdır eşinizide oğlunuzun geleceği için ikna edin bence. Allah yardımcınız olsun egemn Guru Anneler

çok zor bir durum eşinizin size ithamları ve çocukla ilgilenmemesi de hiç hoş değil zaten destek olup seni ve oğlunu anlayabilseydi bu sorunları yaşamazdınız ya... erkeklerin bir kez daha ne kadar bencil olduklarını anlamış olduk şu an hem kendin hem çocuğun için en doğru kararı almak zorundasın ortada kişiliğini bulmaya çalışan bir çocuk var ya size en yakın olan şehirde ev tutmalısınız eşiniz gidip gelmeli ya da istanbula felan gelmelisiniz oğlunuzla sizin de mesleğiniz varmış çalışırsınız eşiniz de artık arada gelir tabi kabul ederse ama artık onu bekleme gibi bi lüksünüz yok hayatınızı değiştirmelisiniz çocuğunuzun durumu çok ciddi Allah yardımcınız olsun b_i_o minicik1can